recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ไก่ฟ้าสีทอง** (อังกฤษ: Golden pheasant, Red golden pheasant, Chinese pheasant; จีน: 红腹锦鸡; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chrysolophus pictus*) เป็นสัตว์ป่าประเภทไก่ฟ้าที่นำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม ได้รับความนิยมอย่างมาก มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมบนภูเขาสูง พบมากทางภาคกลางและภาคตะวันตกของสาธารณรัฐประชาชนจีน รวมถึงบางส่วนในปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา มีความสวยงามและทนทานต่ออากาศหนาวได้เป็นอย่างดี

ไก่ฟ้าสีทอง ตัวผู้จะมีหลายสี (5 สี) แต่ถ้าเป็นสีทองส่วนของอกจะมีสีแดง ส่วนหลังมีสีเหลืองและปีกมีสีน้ำเงิน นัยน์ตาจะเป็นวงแหวนนสีน้ำเงิน สำหรับตัวเมียจะมีสีน้ำตาลพื้นธรรมดา นัยน์ตาไม่มีวงแหวน เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่จะมีน้ำหนักตัวประมาณ 500-700 กรัม มีรูปร่างป้อม และไม่มีหงอน

ไก่ฟ้าสีทอง สามารถแยกแยะเพศออกได้เมื่อมีอายุ 3 เดือน ดูความแตกต่างที่วงแหวนของดวงตา ส่วนสีขนจะค่อย ๆ ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งตัวเต็มวัย เฉลี่ยประมาณ 1.5-2 ปี จึงจะมีสีเหมือนกับไก่ตัวเต็มวัย โตเต็มวัยเมื่อมีอายุได้ 2 ปี ออกลูกในช่วงฤดูร้อนเพียงปีละครั้ง ช่วงประมาณเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม ออกไข่ครั้งละ 5-6 ฟอง ใช้เวลาฟักประมาณ 21-23 วัน

ปัจจุบัน ในประเทศไทย มีการเพาะเลี้ยงกันเป็นฟาร์มอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ซึ่งสามารถเพาะเลี้ยงได้อย่างเสรี เนื่องจากไม่จัดว่าเป็นสัตว์ที่จะจัดอยู่ในสถานะคุ้มครองตามกฎหมายแต่ประการใด โดยการเลี้ยงในแบบฟาร์ม สามารถทำให้ไก่ออกไข่ได้ตลอดทั้งปี เฉลี่ยแล้วปีละถึง 20-30 ฟอง มีอายุขัยในที่เลี้ยงประมาณ 15 ปี โดยมีราคาขายในฐานะสัตว์เลี้ยงสวยงามถึงราคาคู่ละ 6,000-7,000 บาท (อายุ 1.5 ปีขึ้นไป) ทั้งนี้ราคาจะถูกหรือแพงขึ้นอยู่กับอายุของไก่ที่ขายและสายพันธุ์ โดยราคาสูงอาจไปถึงคู่ละ 400,000-500,000 บาท ในอดีตราว 20 ปีก่อน (นับจาก พ.ศ. 2555) ไก่ฟ้าสีทองมีราคาขายเพียงคู่ละไม่เกิน 1,000 บาท เท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Chrysolophus pictus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  เก็บถาวร 2012-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน "ไก่ฟ้าสีทอง" สัตว์เลี้ยงเศรษฐี โดย ผู้จัดการออนไลน์
3. ↑  วิธีเลี้ยงไก่ฟ้าสีทอง โดย เดลินิวส์

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Chrysolophus pictus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chrysolophus pictus ที่วิกิสปีชีส์

* เก็บถาวร 2012-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
***เส้าหลินโชว์ดาวน์***เป็นเกมแนวแอคชั่น-ผจญภัย ที่สร้างมาจากการ์ตูนสำหรับเด็กในชื่อเดียวกัน โดยวางจำหน่ายในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2006 ผู้เล่นสามารถเล่นเป็นหนึ่งในผู้ฝึกหัดของเส้าหลิน และหนึ่งในเป้ามหายที่สำคัญของเกมคือ Shen Gong Wu (เครื่องมือของจากพระเจ้า) ทั้งนี้ยังมีการสร้าง Shen Gong Wu ขึ้นมาเพื่อเกมโดยเฉพาะอีกด้วย โดย Shen Gong Wu เป็นสิ่งจำเป็นสหรับผู้เล่นที่จะใช้พลังภายในร่างกาย

โดยภายในวิดีโอเกมผู้เล่นจะสามารถเลือกเล่นได้ 6 ตัวละคร ได้แก่ Omi, Raimundo Pedrosa, Kimiko Tohomiko, Clay Bailey, Jack Spicer และ Chase Young โดยที่ 2 ตัวละครหลังนั้นจะต้องปลดล็อกก่อนจึงจะสามารถใช้ได้ เมื่อเกิด Xiaolin Showdowns ขึ้นผู้เล่นจะถูกพาไปยังสนามกีฬา ที่จะต้องเจอกับในมินิเกมแบบสุ่ม โดยบางครั้ง Master Fung จะปรากฏตัวขึ้นในเกมโดยให้คำแนะนำแก่ผู้เล่น

เวอร์ชัน GameCube นั้นมีการพัฒนาเช่นกัน แต่ภายหลังถูกยกเลิกไป ทั้งนี้เกมนี้เป็นเกมสุดท้ายของเครื่องเอกซ์บอกซ์ที่วางจำหน่ายในยุโรป

เกมเพลย์
--------

รูปแบบการเล่นนั้นคล้ายกับเกม Power Stone และ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ เป้าหมายหลักของผู้เล่นคือการเป็นคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ ผู้เล่นสามารถใช้ Shen Gong Wu เพื่อช่วยพวกในการต่อสู้ได้ ส่วนในการซื้อหวูนั้นผู้เล่นสามารถใช้สกุลเงินในเกมที่เรียกว่า "เหรียญอวยพร" เพื่อซื้อ

การพัฒนา
--------

ตัวเกมถูกประกาศครั้งแรกในงาน E3 เมื่อเดือนพฤษภาคม 2006 โดยผู้พัฒนาเวอร์ชัน เพลย์สเตชัน 2, PSP และเอกซ์บอกซ์ ได้แก่ BottleRocket Entertainment. ส่วนเวอร์ชันสำหรับเครื่อง DS พัฒนาโดย Razorback Developments

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Xiaolin Showdown game screenshots and video
* Konami's Xiaolin Showdown Trailer
***เหงา เท่า วาฬ*** (The Whale) เป็นภาพยนตร์อเมริกาแนวนาฏกรรมจิตวิทยาในปี พ.ศ. 2565 กำกับโดยแดร์เรน อโรนอฟสกีและเขียนบทโดยซามูเอล ดี. ฮันเตอร์ สร้างจากบทละครเวทีของซามูเอลในปี พ.ศ. 2555 ชื่อ *เดอะเวล* นำแสดงโดยเบรนแดน เฟรเซอร์, เซดี ซิงค์, ห่ง เจิว, ไท ซิมป์กินส์ และ ซาแมนธา มอร์ตัน ภาพยนตร์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับครูสอนภาษาอังกฤษผู้ป่วยเป็นโรคอ้วนขั้นรุนแรง ซึ่งพยายามจะฟื้นคืนความสัมพันธ์กับลูกสาววัยรุ่น

ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสครั้งที่ 79 ในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2565 และฉายแบบจำกัดโรงในสหรัฐในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ก่อนจะฉายเป็นวงกว้างในวันที่ 21 ธันวาคมโดย A24 ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ในหลายทางจากนักวิจารณ์ โดยการแสดงของนักแสดงโดยเฉพาะเฟรเซอร์และ Chau ได้รับคำชื่นชม ภาพยนตร์ทำรายได้ 36 ล้านดอลลาร์จากทุนสร้าง 3 ล้านดอลลาร์ เฟรเซอร์ชนะเลิศรางวัลออสการ์ รางวัลสมาคมนักวิจารณ์ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ ในสาขานักแสดงยอดเยี่ยมจากผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ และได้รับการแสดงชื่อเข้าชิงรางวัลสาขานักแสดงยอดเยี่ยมในรางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และรางวัลแบฟตา ภาพยนตร์ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (Chau) และสาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสมาคมโปรดิวเซอร์แห่งอเมริกาในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Whale". Venice Biennale. June 30, 2022. สืบค้นเมื่อ July 26, 2022.
2. ↑  "Orange County among filming locations for new Brendan Fraser movie The Whale". *Mid Hudson News*. December 22, 2022. สืบค้นเมื่อ January 3, 2023.
3. ↑  "*The Whale (2022)*". *The Numbers*. Nash Information Services, LLC. สืบค้นเมื่อ March 12, 2023.
4. ↑  "The Whale (2022) – Darren Aronofsky | Synopsis, Characteristics, Moods, Themes and Related". AllMovie. สืบค้นเมื่อ January 25, 2023.
5. ↑  "The Whale". A24. สืบค้นเมื่อ December 2, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เหงา เท่า วาฬ* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Official screenplay
**ชะมดแปลงลายแถบ** หรือ **อีเห็นลายเมฆ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Prionodon linsang*) เป็นชะมดแปลงชนิดหนึ่งที่มีการกระจายพันธุ์ในแถบมาเลเซียตะวันตก, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว และชวาตะวันตก รวมทั้งในประเทศไทยตั้งแต่บริเวณคอคอดกระลงไป 

ชะมดแปลงลายแถบ จัดเป็นชะมดที่ไม่มีต่อมกลิ่น มีลายเป็นแถบคดเคี้ยวขวางบริเวณหลังทั้งหมด 5 แถบ และตามด้านข้างของคอและลำตัว จุดจะติดกัน กลายเป็นแถบคดเคี้ยวมีอยู่ด้านละ 2 แถบ สีพื้นของตัวเป็นสีน้ำตาลแกมเหลืองซีด ๆ หางมีปล้องสีขาวสลับดำอยู่ 7 ปล้อง ไม่มีขนแผงคอหรือแผงหลัง มีขนาดตัวยาวจากหัวถึงหาง 74 เซนติเมตร อาศัยและหากินบนต้นไม้มากกว่าจะลงมาพื้นดิน กินอาหาร ได้แก่ กระรอก, หนู, นก และจิ้งจก

มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม สร้างรังออกด้วยเรียวไม้และใบไม้อยู่ในโพรงดินโคนต้นไม้ใหญ่ ออกลูกครั้งละ 2–3 ตัว มีอายุยืนเกือบ 10 ปี

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mustelid Specialist Group (1996). *Prionodon linsang*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 2007-03-26.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  "อีเห็นลายเมฆ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-13. สืบค้นเมื่อ 2012-12-30.
4. ↑  "ชะมดแปลงลายแถบ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2012-03-18.

แห่งข้อมูลอื่น
--------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Prionodon linsang ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ชะมดแปลงลายแถบ**
**ชะมดแผง** เป็นสกุลของชะมดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Viverra*

มีลักษณะคล้ายกับชะมดหรืออีเห็นทั่วไป มีลักษณะเด่น คือ ที่อุ้งตีนมีนิ้วทั้งหมด 5 นิ้ว โดยที่หัวแม่เท้ามีขนาดเล็กมากจนดูเหมือนมี 4 นิ้ว เมื่อประทับลงบนพื้นดิน จะมีรอยเท้าเพียง 4 นิ้ว เนื่องจากหากินบนพื้นดินเป็นหลัก และมีขนาดใหญ่กว่าของอีเห็น อีกทั้งที่ขนบริเวณสันหลังจรดปลายหางมีลักษณะเป็นแผงขนสีดำ พาดยาวตั้งแต่สันคอไปตามแนวสันหลัง ซึ่งเวลาตกใจหรือต้องการข่มขู่ผู้รุกรานจะยกแผงขนหลังนี้ให้ตั้งชันได้ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญที่ใช้เรียกขาน ส่วนหางจะเป็นลายปล้อง ๆ 

เป็นชะมดขนาดใหญ่ หากินตามพื้นดินมากกว่าบนต้นไม้ และักินสัตว์เล็ก ๆ เช่น หนู, กระรอก หรือ กบ, เขียด มากกว่ากินผลไม้หรือลูกไม้ 

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์ทั้งส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และเกาะต่าง ๆ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก พบได้ในประเทศไทย 2 ชนิด

การจำแนก
--------

* *Viverra civettina* Blyth, 1862 – (ชะมดแผงจุดใหญ่)
* *Viverra megaspila* Blyth, 1862  – (ชะมดแผงหางดำ-พบได้ในประเทศไทย)
* *Viverra tangalunga* Gray, 1832 – (ชะมดมลายู)
* *Viverra zibetha* Linnaeus, 1758 – (ชะมดแผงหางปล้อง-พบได้ในประเทศไทย)
* *Viverra leakeyi* Leakey, 1982 – (ชะมดลีกคี, ชะมดยักษ์-สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคเพลสโตซีน)

รูปภาพ
------

* ลักษณะอุ้งตีนและนิ้วของชะมดแผงลักษณะอุ้งตีนและนิ้วของชะมดแผง
* ขนแผงหลังของชะมดแผงหางปล้องขนแผงหลังของชะมดแผงหางปล้อง
* ชะมดแผงไม่ทราบชนิดที่เกาะซูลาเวซีชะมดแผงไม่ทราบชนิดที่เกาะซูลาเวซี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov
2. ↑  หน้า 139, *สัตว์สวยป่างาม* โดย ชมรมนิเวศวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล (สิงหาคม, 2518)
3. ↑  อีเห็นข้างลาย...สหายกลางคืน
4. ↑  paleoitalia.org/media/u/archives/195\_Sardella.pdf
5. ↑  National Geographic Prehistoric Mammals, by Alan Turner

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Viverra***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Viverra ที่วิกิสปีชีส์
**ถนนปรินซ์ ดะนีดิน** (มักจะสะกดคำผิดเป็น **ถนนปรินเซส**) เป็นถนนหลักในเมืองดะนีดิน ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในเกาะใต้ ประเทศนิวซีแลนด์ ถนนนี้วิ่งจากทางทิศใต้ไปยังตะวันตกเฉียงใต้ เป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร เริ่มจาก จตุรัสแปดเหลี่ยม Octagon ซึ่งอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของเมือง ไปยัง ศูนย์กีฬารูปวงรี Oval sports ground ซึ่งตั้งใกล้กับสุสานทางตอนใต้ของเมือง ทางตอนเหนือของจตุรัสแปดเหลี่ยมมี ถนนจอร์จ George Street ซึ่งทอดขนานกับถนนปริ้นซ์ ไปทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นระยะทาง 2.5 กิโลเมตร ถนนปริ้นซ์เป็นถนนที่ทอดตรงและเป็นเสมือนเขตเมืองที่ทอดยาวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นเขตแดนระหว่างตัวเมืองชั้นในและชานเมืองชั้นใน City Rise ส่วนหนึ่งของถนนซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของจตุรัสแปดเหลี่ยม เป็นส่วนที่มีความชันมากที่สุดของเมืองและทอดผ่านย่านเบลล์ฮิลล์

ถนนปริ้นซ์ถูกสร้างขึ้นในช่วงปี 1860 ซึ่งเป็นยุคทองของเมืองดะนีดิน อันเนื่องจากยุคตื่นทองของเขตเซ็นทรัลโอตาโก ซึ่งทำให้ถนนปริ้นซ์กลายเป็นถนนเส้นประวัติศาสตร์เส้นนึงของประเทศนิวซีแลนด์ ถนนเส้นนี้ประกอบด้วยอาคารกว่า 70 อาคารที่ถูกจดทะเบียนเป็นมรดกของประวัติศาสตร์ในประเทศนิวซีแลนด์ เดิมทีพื้นที่ของท่าเรือของเมือง City’s Wharf ซึ่งเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ทางตะวันออกของถนนเคยเป็นส่วนหนึ่งของ ท่าเรือโอตาโก ซึ่งเกิดจากการเคลื่อนตัวของผืนทวีป ได้แยกถนนปริ้นซ์ออกจากเบลล์ฮิลล์ทางตอนเหนือของเมืองดะนีดิน หลังจากยุคตื่นทองถนนปริ้นซ์ได้กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าของเมืองดะนีดิน ทั้งนี้พื้นทางการค้าที่ส่วนใหญ่ของเมืองได้ขยับไปทางตอนเหนือจนถึงถนนจอร์จ

ดูเพิ่ม
-------

* Colombo Street, Christchurch
* History of Dunedin
* Lambton Quay, Wellington
* List of main streets of New Zealand cities
* Princes Street, Edinburgh
* Queen Street, Auckland

หมายเหตุ
--------

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ถนนปรินซ์ (ดะนีดิน)**

* Bannister, M. (1999). *Positively George Street*. Auckland: Reed Books. ISBN 0-7900-0704-5.
* Goodall, M.; Griffiths, G. (1980a). *Maori Dunedin*. Dunedin: Otago Heritage Books. ISBN 0-908774-45-1.
* Hayward, P. (1999) *Even more intriguing Dunedin street walks.* Dunedin: Express Office Services.
* Herd, J.; Griffiths, G. J. (1980). *Discovering Dunedin*. Dunedin: John McIndoe. ISBN 0-86868-030-3.
* Johnson, D. (1993). *Dunedin: A pictorial history*. Christchurch: Canterbury University Press. ISBN 0-908812-33-7.
* Knight, H.; Wales, N (1988). *Buildings of Dunedin*. Dunedin: John McIndoe. ISBN 0-86868-106-7.
* *Otago sculpture trails: Dunedin city and beyond*. Dunedin: Otago Sculpture Trust. 2005. OCLC 225963992.
* *Architecture Dunedin*. Dunedin: Parker Warburton Team Architects. 2010.
* Reed, A. H. (1956). *The story of early Dunedin*. Wellington: A.H. & A.W. Reed.
* Reed, A. H. (1975). *Place names of New Zealand*. Wellington: A.H. & A.W. Reed. ISBN 0-589-00933-8.

พิกัดภูมิศาสตร์: 45°52′49″S 170°30′01″E﻿ / ﻿45.8802°S 170.5003°E﻿ / -45.8802; 170.5003
ถนนบางแวก
**ถนนบางแวก** ถนนสายรองในฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เป็นถนนคอนกรีตขนาดความกว้าง 2 ช่องจราจร เริ่มต้นจากสะพานวัดวิจิตรการนิมิตร (ข้ามคลองบางกอกใหญ่) ซึ่งเป็นเส้นแบ่งการปกครองระหว่างเขตบางกอกใหญ่กับเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ไปทางทิศตะวันตกสิ้นสุดที่ถนนทวีวัฒนา รวมความยาวประมาณ 12.3 กิโลเมตร ผ่านพื้นที่เขตภาษีเจริญและเขตบางแค กรุงเทพมหานคร

แต่เดิมถนนบางแวกถูกใช้เป็นเส้นทางลัดระหว่างถนนกาญจนาภิเษกกับถนนจรัญสนิทวงศ์ เพื่อหลีกเลี่ยงการจราจรติดขัดบริเวณถนนเพชรเกษม ปัจจุบันบริเวณถนนบางแวกกลายเป็นแหล่งชุมชนที่อยู่อาศัย มีอาคารพาณิชย์ ที่อยู่อาศัย และโครงการหมู่บ้านจัดสรรเกิดขึ้นตลอดแนวถนนบางแวกเป็นจำนวนมาก ทำให้เกิดตลาดและร้านอาหารตามแนวถนนเพิ่มจำนวนมากขึ้นเพื่อรองรับการขยายตัวของชุมชนโดยรอบ

รายละเอียดของเส้นทาง
--------------------

#### เขตภาษีเจริญ

ถนนบางแวกในเขตภาษีเจริญ เริ่มต้นจากสะพานวัดวิจิตรการนิมิตร (ข้ามคลองบางกอกใหญ่) ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นแบ่งการปกครองระหว่างเขตบางกอกใหญ่กับเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ไปทางทิศตะวันตกตัดผ่านถนนราชพฤกษ์ (ทางแยกต่างระดับบางแวก) แล้วตัดกับซอยบางแวก 69 (แยกวัดไชยฉิมพลี) ข้ามคลองลัดวัดฉิมแล้วไปตัดกับถนนพุทธมณฑลสาย 1 ข้ามคลองพระยาราชมนตรี ไปทางตะวันตกจากนั้นข้ามคลองลัดตาเหนียว ซึ่งเป็นเส้นแบ่งการปกครองระหว่างเขตภาษีเจริญกับเขตบางแค เพื่อเข้าสู่แขวงบางไผ่ เขตบางแค

#### เขตบางแค

ถนนบางแวกในเขตบางแค เริ่มต้นจากสะพานข้ามคลองลัดตาเหนียวไปทางทิศตะวันตก ตัดถนนกาญจนาภิเษกก่อนตัดผ่านถนนพุทธมณฑล สาย 2 บริเวณแยกทศกัณฑ์ ข้ามคลองยายพรุ้นก่อนตัดผ่านถนนพุทธมณฑลสาย 3 และสิ้นสุดที่สะพานข้ามคลองทวีวัฒนา บริเวณตลาดธนบุรี (สนามหลวง 2)

แหล่งข้อมูล
-----------


1. ↑  Google, "ถนนบางแวก". Google Map, วันที่รับข้อมูล 12 สิงหาคม 2562
ดองกูโกเอลกวาโป
**ดองกูโกเอลกวาโป** (สเปน: *Don Cuco El Guapo*) เป็นหุ่นยนต์นักเปียโนที่ได้รับการออกแบบและสร้างขึ้นที่แผนกไมโครอิเล็กทรอนิกส์ของมหาวิทยาลัยเอาโตโนมาเดปวยบลา (อูอาเป) ประเทศเม็กซิโก ใน ค.ศ. 1992 

โครงสร้างภายนอกของหุ่นยนต์ได้รับการออกแบบโดยประติมากรชื่อโกลเรีย เอรีกา เวย์เมร์ และทำจากพลาสติกใส ส่วนสูงของมันอยู่ที่ 1.97 เมตร (6 ฟุต 5 นิ้ว) และหนัก 130 กิโลกรัม (290 ปอนด์) หุ่นยนต์มีดวงตาเป็นกล้องที่ขยับได้อย่างเป็นอิสระ 28 องศา *ดองกูโก* มีความสามารถในการอ่านโน้ตเพลงและบรรเลงเพลงโดยการเล่นเปียโน สำหรับการปฏิบัติการหน้าที่ดังกล่าว หุ่นยนต์จำเป็นต้องใช้โปรแกรมเฟรมแกรบบิง, การประมวลผลภาพ, การรู้จำแบบ และการตีความหรือการวิเคราะห์ในสถานที่ ทีมออกแบบของ 30 คณะ 20 นักศึกษา ที่มหาวิทยาลัยเอาโตโนมาเดปวยบลา ประกอบด้วย นักฟิสิกส์, แพทย์, วิศวกรอิเล็กทรอนิกส์, นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์, นักดนตรี และนักออกแบบได้ทำงาน 20 ชั่วโมงทุกวันเป็นเวลาหกเดือนจนเสร็จสิ้นโครงการ

สมองของหุ่นยนต์จะยึดตามการออกแบบไมโครโปรเซสเซอร์ ไอแอลเอ 9200 ในปี ค.ศ. 1985 โดยนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรของอาร์เจนตินา, บราซิล, โคลัมเบีย, สเปน และเม็กซิโก หน่วยคำนวณและตรรกะ (เอแอลยู) ได้รับการออกแบบโดยแผนกไมโครอิเล็กทรอนิกส์ของมหาวิทยาลัยเอาโตโนมาเดปวยบลา

หุ่นยนต์ตัวนี้ได้รับการแนะนำให้รู้จักและนำแสดงในประเทศเม็กซิโก, สเปน และลาตินอเมริกาต่อหน้าผู้คนนับล้าน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Don Cuco El Guapo en el Museo de la Memoria Universitaria : Lado B
2. 1 2 3  "Comunic@te Digital - Expone Museo de la Memoria Universitaria Historia de la Computación - Puebla". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2014-01-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official site เก็บถาวร 2012-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the Universidad Autónoma de Puebla. (สเปน)
* Abstract of *Musical Score Recognition of "Don Cuco El Guapo" Pianist Robot*.
**ซูเปอร์มาริโอแลนด์** (อังกฤษ: Super Mario Land ญี่ปุ่น: スーパーマリオランド; Sūpā Mario Rando) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแนวจอเลื่อนด้านข้างใน ค.ศ. 1989 ซึ่งได้รับการพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดพร้อมกับการเปิดตัวเครื่องเล่นเกมพกพาเกมบอย ถือเป็นเกมแพลตฟอร์ม*มาริโอ*เกมแรกที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมพกพา รูปแบบการเล่นคล้ายกับเกม*ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์* ที่จำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1985 แต่ปรับลดขนาดจอลงให้เหมาะกับขนาดจอของเครื่อง ผู้เล่นบังคับตัวมาริโอผ่าน 12 ด่านโดยเคลื่อนที่ไปด้านขวาและกระโดดข้ามเพื่อหลบเลี่ยงศัตรูและหลุมลึก *ซูเปอร์มาริโอแลนด์*มีความแตกต่างจากเกมมาริโออื่นที่มีฉากอยู่ที่ซาราซาแลนด์ (Sarasaland) มีสภาพแวดล้อมแบบใหม่ในลักษณะภาพวาดลายเส้นและมาริโอตามหาเจ้าหญิงองค์ใหม่คือเจ้าหญิงเดซี เกมยังมีรูปแบบเกมยิงแบบ*เกรเดียส*ด้วยกันถึงสองด่าน

ทีมนินเท็นโดอาร์แอนด์ดีวันของกูนเป โยโกอิ ผู้สร้างเกมบอย ทำตามคำขอของผู้บริหารนินเท็นโด ฮิโรชิ ยามาอูจิ ให้พัฒนาเกมมาริโอเกมหนึ่งลงเครื่องเล่นเกมใหม่ แรกเริ่มเป็นรุ่นพกพาของมาริโอ และเป็นเกมแรกที่ทำขึ้นโดยไม่มีความร่วมมือจากชิเงรุ มิยาโมโตะ ด้วยเหตุนั้น ทีมพัฒนาลดคุณสมบัติของเกมมาริโอลงให้เหมาะกับอุปกรณ์ และใช้บางคุณสมบัติที่ไม่สอดคล้องกับเกมในชุด ซูเปอร์มาริโอแลนด์ถูกคาดหวังว่าเป็นเกมที่แสดงจุดเด่นของเครื่องเล่นจนกระทั่งเกมเตตริส ที่ผลิตโดยนินเท็นโดอเมริกาออกจำหน่ายสำหรับเกมบอย เกมออกคู่กับเกมบอยครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น (เมษายน ค.ศ. 1989) และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้น *ซูเปอร์มาริโอแลนด์*ถูกจำหน่ายซ้ำพร้อมเปิดตัวเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ผ่านคอนโซลเสมือน ใน ค.ศ. 2011 ซึ่งแสดงให้เห็นการปรับเปลี่ยนภาพให้เหมาะสมกับเครื่องเล่นด้วย

การตอบรับเบื้องต้นเป็นไปในทางยกย่อง นักวิจารณ์รู้สึกพอใจกับ*ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์*ที่ขนาดเล็กลง แต่สังเกตที่ความสั้นของเกม พวกเขาถือว่าเกมนี้เป็นเกมที่ดีที่สุดที่ออกพร้อมเครื่องเล่นเกมบอย เครื่องเล่นเกมมือถือประสบความสำเร็จในทัยที และเกมซูเปอร์มาริโอแลนด์ขายได้มากกว่า 18 ล้านหน่วย มากกว่าซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3 นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและยุคเก่ายกย่องดนตรีประกอบเกม บทวิจารณ์ระยะหลังตำหนิความครึ่ง ๆ กลาง ๆ และความผิดแผกจากธรรมเนียมของเกมชุด เกมมีภาคต่ออีกหลายภาค ได้แก่ *ซูเปอร์มาริโอแลนด์ 2: 6 โกลเดนคอยส์* (1992) *วาริโอแลนด์: ซูเปอร์มาริโอแลนด์ 3* (1994) และ*ซูเปอร์มาริโอ 3ดี แลนด์* แม้ว่าไม่ปรากฏกลไกใด ๆ จากภาคแรกในเกมภาคต่อเหล่านี้ เกมยังถูกรวมในรายชื่อเกมของเกมบอยอันดับต้น ๆ และเปิดตัวเจ้าหญิงเดซีในฐานะตัวละครในเกมชุดมาริโอด้วย

อ้างอิง
-------
**คริส เบสมาโนส** (อังกฤษ: Cris Besmanus) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 14

ประวัติ
-------

เบสมาโนสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ริกกี้ เอสคาร์เนอร์ การชกในช่วงแรกมีแพ้บ้าง ชนะบ้าง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน เอ็ดเวิร์ด อะปาอับ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตตเตอรีแค่ยกแรก เบสมาโนสกลับมาชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ชนะน็อค โรแลนด์ เอสตานเชีย ยก7 จากนั้นไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนน โยชิมิตสุ ยาชิโร จากนั้นมาชกที่ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน ซอนนี่ กอนซาเลส เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไป จากนั้น คริสมาโนสขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทแต่ไม่สำเร็จ จากนั้น ลดรุ่นมาชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ ยก 1 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2547)
* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2548)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 1 ที่ ราชบุรี

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2014-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**ชะมดแผงหางปล้อง** (อังกฤษ: Large indian civet; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Viverra zibetha*; อีสาน: เหง็นแผงหางก่าน) เป็นชะมดชนิดหนึ่ง

มีลำตัวสีเทาค่อนข้างดำ มีลายสีดำข้างลำตัว ข้างลำคอมีเส้นสีดำสามแถบพาดผ่านในแนวขวาง มีจุดเด่น คือ ส่วนหางมีลายสีดำสลับกับขาวเป็นปล้อง ๆ 5-6 ปล้อง มีขนสีดำสนิทพาดตั้งแต่กึ่งกลางหลังจนถึงโคนหาง เท้ามีสีดำ ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย

จัดเป็นชะมดที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีความยาวลำตัวและหัว 75-85 เซนติเมตร ความยาวหาง 38-46 เซนติเมตร น้ำหนักตัว 8-10 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, อินโดจีน, ประเทศจีน, ฮ่องกง, มาเลเซีย และสิงคโปร์ สามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ในป่าหลากหลายประเภท แม้กระทั่งใกล้ชุมชนของมนุษย์

หากินในเวลากลางคืน กินอาหารได้หลากหลาย โดยจับเหยื่อจะใช้ฟันกัดและสะบัดอย่างแรงจนเหยื่อตายมากกว่าจะใช้เล็บตะปบ ตอนกลางวันจะนอนหลับตามโพรงไม้หรือโพรงหินหรือในถ้ำ

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  Wozencraft, W. Christopher (16 November 2005). "Order Carnivora (pp. 532-628)". In Wilson, Don E. and Reeder, DeeAnn M. eds. *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference* (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.). ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.  เก็บถาวร 2012-08-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
3. ↑  ชะมดแผงหางปล้อง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Viverra zibetha***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Viverra zibetha ที่วิกิสปีชีส์
Chuck Berry, *You can't catch me*, 1956.
**ชาร์ลส เอ็ดวาร์ด แอนเดอร์สัน "ชัค" เบอร์รี** (อังกฤษ: Charles Edward Anderson "Chuck" Berry) (18 ตุลาคม พ.ศ. 2469 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2560) เกิดที่เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เป็นนักกีตาร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน

ชัค เบอร์รี ถือเป็นบุคคลแถวหน้าของวงการดนตรีร็อกแอนด์โรล จากเว็บไซต์ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม พูดถึงเขาว่า "ถ้าไม่มีใครที่สามารถพูดว่าเป็นคนคิดค้นร็อกแอนด์โรลได้ ชัค เบอร์รี ดูจะเป็นคนที่ใกล้เคียงที่สุดกว่าใครที่เป็นคนนำหลาย ๆ สิ่งรวมเข้าด้วยกัน" จอห์น เลนนอน พูดว่า "ถ้าคุณพยายามตั้งชื่อร็อกแอนด์โรลอีกชื่อหนึ่ง คุณอาจจะเรียกมันว่า ชัค เบอร์รี"

เบอร์รีเป็นหนึ่งในนักดนตรียุคแรก ๆ ที่ติดในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ที่เปิดตัวเมื่อปี 1986 เขาได้รับ Kennedy Center Honors ในปี 2000 และนิตยสารโรลลิงสโตนจัดเขาอยู่อันดับ ที่ 5 ของอันดับ 100 ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล เขายังติดอันดับ 6 ในนิตยสารโรลลิงสโตนอีกหัวข้อ ที่จัดอันดับ 100 นักกีตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chuck Berry". The Rock and Roll Hall of Fame and Museum.
2. ↑  "Brainy Quote - John Lennon". สืบค้นเมื่อ 2006-10-05.
3. ↑  "The Immortals: The First Fifty". *Rolling Stone Issue 946*. Rolling Stone. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-25. สืบค้นเมื่อ 2009-02-04.
4. ↑  "The 100 Greatest Guitarists of All Time". *Rolling Stone Issue 931*. Rolling Stone. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-05. สืบค้นเมื่อ 2009-02-04.
**วินซอร์ แม็กเคย์** เกิดเมื่อ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1869 (วันที่อ้างอิงจากข้อความบนหลุมฝังศพของเขา) เป็นนักเขียนการ์ตูนชื่อดังในอดีต เขาเป็นผู้ให้กำเนิดการ์ตูนชื่อดังอย่าง Little Nemo in Slumberland.
เขาได้เป็นผู้บุกเบิกในการสร้างนวัตกรรม ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของการสร้างการ์ตูนแบบแอนิเมชัน ในเวลาต่อมานั่นคือการตูนแบบฟลิปเปอร์ เป็นการ์ตูนเย็บเล่มที่มีภาพซ้อนกันหลาย ๆ หน้าเวลาเปิดเร็ว ๆ ภาพจะเคลื่อนไหวได้

เขาได้เสียชีวิตลงในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 ศพของเขาได้ฝังไว้ที่ Cemetery of the Evergreens ใน บรูกลิน และ ในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2012 เรื่องราวของเขาก็ได้ปรากฏบน กูเกิล ดูเดิล ซึ่งเป็นวันครบรอบ 107 ปี ของ Little Nemo in Slumberland ของ วินซอร์ แม็กเคย์

ผลงานของวินซอร์ แม็กเคย์
------------------------

* Little Nemo (1911)
* How a Mosquito Operates (1912)
* Gertie the Dinosaur (1914)
* The Sinking of the Lusitania (1918)
* Dreams of the Rarebit Fiend: Bug Vaudeville (1921)
* Dreams of the Rarebit Fiend: The Pet (1921)
* Dreams of the Rarebit Fiend: The Flying House (1921)
* The Centaurs (1921)
* Gertie on Tour (1921)
* Flip’s Circus (1921)
* The Barnyard Performance (1922)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติ Winsor McCay
เจ้าหญิงฟรานซีน มกุฎราชกุมารีแห่งมอนเตเนโกร (อังกฤษ: Her Royal Highness Francine, Princess of Montenegro) (พระนามเดิม:ฟรานซีน นาวาลโล) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มกราคม 2495 ณ กาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก เป็นบุตรีของ อันโทเนีย นาวาลโล กับ ราเชล วาซานา เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 12 พรรษา ครอบครัวพระองค์ได้ย้ายไปในประเทศฝรั่งเศส ในเมืองมาร์แซย์ พระราชบิดาของพระองค์ทำงานในฐานะชาวต่างชาติ ด้านการศึกษา พระองค์ทรงเรียนด้านกฎหมาย ในปารีส และทรงเป็นนักออกแบบและแฟชั่น

เษกสมรส
-------

ฟรานซีน นาวาลโล เข้าพระราชพิธีเษกสมรสกับ เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกรเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2519 โดยฟรานซีน นาวาลโล รับพระราชทานพระอิสริยยศ **มกุฎราชกุมารีแห่งมอนเตเนโกร พระวรชายา** ทั้ง 2 มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงอัลตีเนียแห่งมอนเตเนโกร
2. เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าหญิงฟรานซีน มกุฎราชกุมารีแห่งมอนเตเนโกร เสด็จทิวงคตเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2551 สิริพระชนมายุ 56 พรรษา

อ้างอิง
-------

* The Order of Prince Danilo I Official website of the Royal House of Montenegro and dynastic Orders.
* Njegoskij|org :: The Royal House of Montenegro | News and media.
**เจ้าหญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู** (อังกฤษ: Deposed Queen Yu , 15 สิงหาคม พ.ศ. 2119 – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2166) พระมเหสีใน เจ้าชายควังแฮ พระราชาลำดับที่ 15 แห่งราชวงศ์โชซ็อนถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 2166 ภายหลังจากพระราชสวามีถูกขุนนางฝ่ายตะวันตกโค่นราชบัลลังก์และพระนางก็สิ้นพระชนม์ในปีนั้นที่เกาะคังฮวา

ชีวประวัติ
----------

พระนางทรงถูกแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีของเจ้าชายควังแฮครั้นแต่ยังทรงพระเยาว์ และเมื่อองค์ชายควังแฮกลายเป็นเจ้าชายรัชทายาท เจ้าหญิงก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพระชายา เมื่อมีพระชนมายุ 16 ปี พระองค์ทรงได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเกาหลี แต่หลังจากที่กษัตริย์อินโจโค่นล้มราชบัลลังค์ พระนางได้ถูกขับไล่และเนรเทศไปยังเกาะกังฮวาพร้อมกับกษัตริย์ควังแฮ พระโอรสของพระชายามุนซองเจ้าชายรัชทายาทลีจีที่ทรงถูกขับไล่ได้พยายามหลบหนีไปพร้อมกับพระชายา แต่ล้มเหลวส่งผลให้ทรงทำอัตวินิบาตกรรม พระนางสิ้นพระชมน์ในปีเดียวกันหลังจากเจ็ดเดือนของการถูกเนรเทศ

  



| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สมเด็จพระราชินีอินมก** |  | **สมเด็จพระราชินีแห่งโชซอน** (ค.ศ. 1608 - 1623) |  | **สมเด็จพระราชินีอินรย็อล** |
ในวิชาฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์, เส้นโค้งปิดเสมือนเวลา (CTC) คือ เส้นโลก (world line) ที่อยู่ในลอเรนท์เซียน แมนิโฟลด์ (Lorentzian manifold), ของอนุภาควัตถุในปริภูมิ-เวลา ซึ่งอยู่ในสภาพ "ปิด", ที่ย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้นเดิมของมันเอง ความเป็นไปได้นี้ถูกค้นพบโดย คูร์ท เกอเดิล (Kurt Gödel) ในปี 1949,  ผู้ค้นพบวิธีการแก้สมการของสัมพัทธภาพทั่วไป (GR) ที่ช่วยให้ CTCs เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นเกอเดิล เมตริกซ์ (Gödel metric); และตั้งแต่นั้นมาการแก้ปัญหาแบบสัมพัทธภาพทั่วไป (GR solution) อื่น ๆ ที่ประกอบด้วย CTCs จึงได้รับการค้นพบ, เช่น ทรงกระบอกทิปเลอร์ (Tipler cylinder) และ รูหนอนทะลุได้ (traversable wormhole) หาก CTCs มีอยู่จริง, การดำรงอยู่ของพวกมันก็ดูเหมือนจะบ่งบอกถึงอย่างน้อยที่สุดของความเป็นไปได้ทางทฤษฎีของการเดินทางข้ามเวลาย้อนกลับไปในอดีตในเวลาที่กำลังเกิดความพิศวงของปรากฏการณ์ปฏิทรรศน์คุณปู่, แม้ว่าหลักความสอดคล้องในตัวเองของนาวิคอฟดูเหมือนว่าจะแสดงให้เห็นว่าปฏิทรรศน์หรือความขัดแย้งดังกล่าวอาจจะเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ นักฟิสิกส์บางคนคิดว่า CTCs ที่ปรากฏในการแก้ปัญหา GR บางอย่างอาจถูกตัดออกจากทฤษฎีในอนาคตของแรงโน้มถ่วงควอนตัมซึ่งจะเข้ามาแทนที่ GR

กรวยแสง
-------

The lower light cone is characteristic of light cones in flat space—all spacetime coordinates included in the light cone have later times. The upper light cone not only includes other spatial locations at the same time, it doesn't include {\displaystyle x=0} at future times, and includes earlier times.
เมื่อพูดถึงพัฒนาการของระบบในสัมพัทธภาพทั่วไปหรือปริภูมิแบบมินคอฟสกีที่มากขึ้นโดยเฉพาะเป๊นพิเศษ, นักฟิสิกส์มักจะอ้างถึง "กรวยแสง" กรวยแสงแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการในอนาคตที่เป็นไปได้ของวัตถุที่ได้รับสถานะปัจจุบันของมันหรือความเป็นไปได้ทุก ๆ ตำแหน่งที่ตั้งที่ได้รับอันเป็นตำแหน่งที่ตั้ง ณ ปัจจุบันของมัน ตำแหน่งที่ตั้งในอนาคตที่เป็นไปได้ของวัตถุจะถูก จำกัด ด้วยอัตราเร็วที่วัตถุจะสามารถเคลื่อนที่ได้, ซึ่งเป็นอัตราเร็วที่ดีที่สุดของแสง ยกตัวอย่างเช่น วัตถุที่อยู่ในตำแหน่ง P ที่เวลา t0 สามารถเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งภายใน P + C (T1 - t0) โดยเวลา T1 เท่านั้น

ดูเพิ่ม
-------

* Timelike
* Causal structure
* Causality conditions
* Roman ring

หมายเหตุ
--------

1. ↑  Steven Hawking, *My Brief History*, chapter 11

อ้างอิง
-------

* S. Carroll (2004). *Spacetime and Geometry*. Addison Wesley. ISBN 0-8053-8732-3.
* Kurt Gödel (1949). "An Example of a New Type of Cosmological Solution of Einstein's Field Equations of Gravitation". *Rev. Mod,. Phys*. **21** (3): 447. Bibcode:1949RvMP...21..447G. doi:10.1103/RevModPhys.21.447.
* W. Bonnor; B.R. Steadman (2005). "Exact solutions of the Einstein-Maxwell equations with closed timelike curves". *Gen. Rel. Grav*. **37** (11): 1833. Bibcode:2005GReGr..37.1833B. doi:10.1007/s10714-005-0163-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* A Primer on Time Travel (backup in the Internet Archive)

แม่แบบ:Time travel
**เจ้าหญิงฟรีเดอริกแห่งฮาโนเวอร์** (อังกฤษ: Princess Friederike of Hanover)

พระประวัติ
----------

เจ้าหญิงฟรีเดอริกแห่งฮาโนเวอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1954 ณ เยอรมัน เป็นพระธิดาพระองค์เล็กใน เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์ และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็รพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และเป็นพระญาติขั้นที่ 1 ใน เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ โดยทรงเข้าศึกษา ณ มหาวิทยาลัยซีโมน ฟรานซ์ ใน รัฐบริติชโคลัมเบีย ซึ่งก่อนที่จะทรงเสกสมรสนั้น ทรงย้ายไปประทับที่ แคนาดา โดยทรงเป็นที่จับตามองของสื่อเนื่องจากพระองค์เสด็จออกงานพร้อมด้วย เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ พระญาติ

ความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ยุโรป
-----------------------------

พระองค์ทรงมีความเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์หลายราชวงศ์ โดยทางฝ่ายพระมารดานั้น ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราขสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ส่วนทางฝ่ายพระบิดานั้น ทรงเป็นพระภาติยะใน เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาแท้ๆในพระบิดาของพระองค์ จึงทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้งนี้ ยังทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย เป็นต้น

เสกสมรส
-------

เจ้าหญิงฟรีเดอริก ทรงเสกสมรสกับ เจอร์รี วิลเลียม คราย เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1979 ใน แวนคูเวอร์ โดยมีพระบุตร 2 คน คือ 

1. จูเลีย เอ็มมา คราย
2. จีนส์-พอล เว็ล์ฟ คราย
**บทความนี้มีข้อความภาษาจีน** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรจีน

**องค์หญิงผิงหยาง** (จีน: 平陽公主) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิฮั่นจิง และจักรพรรดินีองค์ที่ 2 ของพระองค์ จักรพรรดินีหวังจื้อ เป็นพระเชษฐภคินีใน จักรพรรดิฮั่นอู่ ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด องค์หญิงผิงหยางฉายแววฉลาดหลักแหลมมาตั้งแต่เล็ก อีกทั้งได้รับการฝึกยุทธ์เช่นเดียวกับน้องชายจากอาจารย์โจวหย่าฟู ผิงหยางโหวให้ความเคารพในตัวองค์หญิงเสมอมา ครอบครัวมีความสุข แต่ไม่ใช่สิ่งที่องค์หญิงต้องการ เธออยากให้สวามีมีความกล้าหาญมากกว่านี้ไม่ใช่แค่เกาะใบบุญผู้เป็นภรรยาและบรรดาศักดิ์เก่า จนกระทั่งเรื่องราวปานปลายออกไป ครั้งที่เฉาซือถูกส่งไปทำงานสร้างวังเจี้ยนอันกับเว่ยชิง ในระยะเวลานั้นทำให้เขาเกิดนอกใจแอบมีอนุอยู่ข้างนอกอย่างลับๆ จนกระทั่งเรื่องรู้ถึงหูองค์หญิง เธออดกลั้น เมื่อเฉาซือกลับมาเขาแอบเข้าทางหลังบ้านพร้อมทารกน้อย ทั้งคู่ทะเลาะกันมาก ส่วนเฉาซือสำนึกผิดคุกเข่าหวังว่าภรรยาจะให้อภัย องค์หญิงหลังจากหนีออกจากบ้านได้เว่ยชิงตามไปช่วยเหลือ เธอกลับมายังบ้านมองดูทารกน้อยและประทานชื่อให้ เฉา เซียง เธอจะเป็นคนเลี้ยงดูเด็กคนนี้เอง เนื่องจากเสียแม่ไปตอนคลอด หลังจากเฉาซือเสียชีวิต ไม่นานหลายปีองค์หญิงก็ถูกสู่ขอโดยหยูอิงโหว "เซี่ยโหว ป๋อ" แต่มีเรื่องอันให้เธอต้องเลิก เพราะหยูอิงโหวดูถูกเธอสารพัด ลบหลู่เกียรติเธอ จนเขาแอบเข้าร่วมกบฎกับหวยหนานอ๋อง ทำให้องค์หญิงผิงหยางหลุดจากพันธนาการนี้ทันที หลังจากนั้นแม่ทัพเว่ยชิงเพิ่งเสียฮูหยินรู้ใจ องค์หญิงและเว่ยชิงต่างรักชอบคอกันมานานแล้วแต่ต่างฝ่ายไม่กล้าแสดงออก เว่ยชิงเดิมทีรักองค์หญิงก่อนจะถูกหยูอิงโหวสู่ขอ แต่เพราะเขาไม่กล้าสู่ขอเธอจึงเลือกเซิ่น เจี่ย เพื่อหลบหน้าองค์หญิง

แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม
---------------------

* Thaithosaeng, Pattira, "Women During The Han Dynasty Through The Lens Of Excavated Materials" (2018). *Publicly Accessible Penn Dissertations*. 3194. https://repository.upenn.edu/edissertations/3194

อ้างอิง
-------
**เม่น** เป็นอันดับย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hystricomorpha

โดยคำว่า Hystricomorpha นั้นมาจากภาษาละตินคำว่า hystrix หมายถึง "เม่น" และภาษากรีกคำว่า morphē หมายถึง "ลักษณะ"

โดยสัตว์ที่รู้จักกันเป็นอย่างดีของอันดับย่อยนี้ คือ เม่น ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางค่อนข้างไปทางใหญ่ ที่มีจุดเด่น คือ ขนบนตัวที่เป็นหนามแหลม ใช้สำหรับป้องกันตัว กระจายพันธุ์ไปในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วทั้งโลก คือ ทวีปเอเชีย, แอฟริกา, อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ซึ่งสามารถแบ่งออกได้อีกเป็น 2 วงศ์

เม่น เป็นสัตว์ที่มีความเชื่อว่าสามารถสะบัดขนเข้าใส่ศัตรูได้แต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อเม่นพบศัตรูจะรีบหันหลังให้แล้ววิ่งหนีไปพร้อมทั้งสั่นขนให้เกิดเสียงดังกราว ๆ เป็นการเตือน ไม่ให้ศัตรูเข้าใกล้ แต่ถ้าศัตรูยังวิ่งไล่อยู่เม่นจะรีบหยุดทันที พร้อมทั้งพองขนให้ตั้งชัน และวิ่งถอยหลังเข้าหา ศัตรูที่วิ่งตามไม่สามารถจะหยุดได้ทันจึงถูกขนเม่นทิ่มตำ ขนเม่นจะหลุดจากตัวเม่นได้ง่ายมาก มักจะติดไปกับสัตว์ที่เข้ามาทำอันตรายเสมอและอาจทำให้ศัตรูตายได้ ในอดีต พรานป่าที่เข้าไปล่าสัตว์มักจะนำสุนัขไปด้วยเพื่อช่วยดมกลิ่นและค้นหาสัตว์ป่าถ้าพบเห็นเม่นมันจะวิ่งไล่ทันที เมื่อเม่นหยุดวิ่ง สุนัขจะวิ่งชนเม่นทันทีจึงมักได้รับบาดเจ็บและมีขนเม่นติดตามตัว เมื่อเจ้าของสุนัขพบเข้าจึงคิดว่าเม่นสะบัดขนเข้าใส่ ทำให้เกิดความเชื่อผิด ๆ ตามกันมา

สำหรับในประเทศไทย พบเม่นได้ 2 ชนิด คือ เม่นใหญ่แผงคอยาว (*Hystrix brachyura*) และเม่นหางพวง (*Atherurus macrourus*) ซึ่งทั้งหมดจัดอยู่ใน วงศ์เม่นโลกเก่า (Hystricidae)

การจำแนก
--------

สำหรับสัตว์ที่ได้ชื่อว่า เม่น จะมีอยู่ด้วยกัน 2 วงศ์ คือ

* วงศ์เม่นโลกเก่า (Hystricidae) เป็นเม่นขนาดใหญ่ มีหนามแหลม พบในซีกโลกเก่า คือ เอเชียและแอฟริกา มีทั้งหมด 3 สกุล คือ
	+ *Atherurus*
	+ *Hystrix*
	+ *Trichys*

* วงศ์เม่นโลกใหม่ (Erethizontidae) เป็นเม่นที่มีขนาดย่อมลงมา พบในซีกโลกใหม่ คือ อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ มีทั้งหมด 4 สกุล คือ
	+ *Coendou*
	+ *Sphiggurus*
	+ *Erethizon*
	+ *Echinoprocta*
	+ *Chaetomys*

นอกจากนี้แล้ว ยังมีสัตว์ฟันแทะที่อยู่ในวงศ์อื่นอีก ที่ไม่มีหนามแหลมแบบเม่น แต่ก็ถูกจัดอยู่ในวงศ์ย่อยนี้ ได้แก่

* วงศ์หนูเคน (Thryonomyidae)
* วงศ์หนูดาสซี่ (Petromuridae)
* วงศ์หนูตุ่นแอฟริกัน (Bathyergidae)
* วงศ์คาปิบารา (Hydrochaeridae)
* วงศ์หนูตะเภา (Caviidae)
* วงศ์อคูติ (Dasyproctidae)
* วงศ์ชินชิล่า (Chinchillidae)
* วงศ์ทูโคทูคอส (Ctenomyidae)
* วงศ์นากหญ้า (Myocastoridae)
* วงศ์ออกโทดอน (Octodontidae)
* วงศ์กุนดี (Ctenodactylidae)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bergsten, J. (2005). "A review of long-branch attraction". *Cladistics* 21 (2): 163–193. doi:10.1111/j.1096-0031.2005.00059.x.
2. ↑  "เม่น". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-23. สืบค้นเมื่อ 2012-03-29.
3. ↑  Buffenstein, Rochelle; Jarvis, Jennifer U. M. (May 2002). "The naked mole rat--a new record for the oldest living rodent". *Science of aging knowledge environment 2002 (21)*: pe7. doi:10.1126/sageke.2002.21.pe7. PMID 14602989.
4. ↑   Parker, SB (1990) Grzimek's Encyclopedia of Mammals, vol. 4, McGraw-Hill, New York
5. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
**อันดับปลาแมงป่อง** หรือ **อันดับปลาสิงโต** (อังกฤษ: Mail-cheeked fish, Scorpion fish, Sculpin, Stonefish) เป็นอันดับของปลาทะเลกระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scorpaeniformes 

ทั้งหมดเป็นปลากินเนื้อเป็นอาหาร มีลักษณะเด่น คือ ปากกว้าง มีลำตัวป้อม สามารถที่จะพรางตัวกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้ ขณะที่หลายชนิดมีสีสันฉูดฉายลายตา มีครีบต่าง ๆ แผ่กางใหญ่ ครีบอกและครีบหางกลม บริเวณส่วนหัวมักมีหนามหรือติ่ง บางชนิดมีพัฒนาการของผิวหนังให้เป็นเส้นหรือแผ่นยื่นยาวออกมา มีทั้งว่ายน้ำได้ ซึ่งชนิดที่ว่ายน้ำนั้นมักจะว่ายช้า ๆ และนอนนิ่ง ๆ บนพื้นทราย เพื่อรอปลาเล็ก ๆ หลงเข้ามา โดยมีเงี่ยงพิษร้ายแรงที่บริเวณปลายครีบไว้เป็นอาวุธป้องกันตัวจากศัตรูผู้ล่า มิได้มีไว้เพื่อล่าอาหารแต่อย่างใด ซึ่งสามารถทำอันตรายต่อมนุษย์ได้ด้วย 

โดยพิษนั้นจะอยู่ที่ก้านครีบโดยเฉพาะครีบแหลมที่บนหลัง ครีบข้างลำตัว ครีบพิษเหล่านี้ไม่ได้มีไว้สำหรับการทิ่มแทงเหยื่อ เมื่อตกใจจะสะบัดครีบทิ่มแทงผู้รุกราน เมื่อครีบทิ่มแทงเข้าไปในเนื้อ หนังหุ้มครีบจะลอกออก ต่อมพิษก็จะทำการฉีดพิษเข้าไปในบาดแผลผู้รุกราน ซึ่งเป็นสารประกอบโปรตีน พิษร้ายแรงนี้จะสร้างความเจ็บปวดให้กับผู้ที่โดนแทง จะมีอาการเจ็บปวดและอาจทำให้ระบบต่าง ๆ ของร่างกาย เช่น ระบบประสาท, ระบบการเต้นของหัวใจล้มเหลวซึ่งจะเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ ในส่วนของผู้บาดเจ็บทั่วไปอาจจะมีอาการเจ็บปวดนานราว 24 ชั่วโมงแล้วอาการก็จะทุเลาลง ในขณะที่บางรายอาจจะมีอาการเจ็บปวดไปอีกหลายวัน 

ปลาในอันดับนี้ ที่เป็นที่รู้จักดี คือ ปลาหิน, ปลาแมงป่อง, ปลาสิงโต ซึ่งสามารถจำแนกออกได้อีก 26 วงศ์ ใน 7 อันดับย่อย

การจำแนก
--------

* **อันดับย่อย Anoplopomatoidei**
	+ วงศ์ Anoplopomatidae
* **อันดับย่อย Cottoidei**
	+ **วงศ์ใหญ่ Cottoidea**
		- วงศ์ Abyssocottidae
		- วงศ์ Agonidae
		- วงศ์ Bathylutichthyidae
		- วงศ์ Comephoridae
		- วงศ์ Cottidae
		- วงศ์ Ereuniidae
		- วงศ์ Hemitripteridae
		- วงศ์ Psychrolutidae
		- วงศ์ Rhamphocottidae
	+ **วงศ์ใหญ่  Cyclopteroidea** 
		- วงศ์  Cyclopteridae
		- วงศ์ Liparidae
* **อันดับย่อย Dactylopteroidei** 
	+ วงศ์ Dactylopteridae
* **อันดับย่อย Hexagrammoidei** 
	+ วงศ์ Hexagrammidae
* **อันดับย่อย Normanichthyoidei** 
	+ วงศ์ Normanichthyidae
* **อันดับย่อย Platycephaloidei** 
	+ วงศ์  Bembridae
	+ วงศ์  Hoplichthyidae
	+ วงศ์ Platycephalidae
* **อันดับย่อย Scorpaenoidei** 
	+ วงศ์  Aploactinidae
	+ วงศ์ Caracanthidae
	+ วงศ์ Congiopodidae
	+ วงศ์ Eschmeyeridae
	+ วงศ์ Gnathanacanthidae
	+ วงศ์ Pataecidae
	+ วงศ์ Scorpaenidae
	+ วงศ์ Triglidae

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  จาก fishbase.org (อังกฤษ)
3. ↑  ปลาสิงโต ปลากะรังหัวโขน ปลาหิน Lionfishes และ Scorpionfishes (วงศ์ Scorpaenidae)[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  ปลาแมงป่อง (Scorpionfish)/วินิจ รังผึ้ง จาก ผู้จัดการออนไลน์

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อันดับปลาแมงป่อง**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Scorpaeniformes***
Peipiaosteidae - *Yanosteus longidorsalis*
**อันดับปลาสเตอร์เจียน** (อันดับ: Acipenseriformes, อังกฤษ: Sturgeon, Paddlefish) เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ที่อยู่ในชั้นย่อย Chondrostei เช่นเดียวกับปลาในอันดับ Polypteriformes หรือ ปลาไบเคอร์ ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดที่พบในทวีปแอฟริกา

ปลาในอันดับปลาสเตอร์เจียน นี้เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ อาจยาวเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 5-10 เมตร เป็นปลาน้ำจืดที่จัดเป็นปลาสองน้ำ ที่มีวงจรชีวิตในช่วงวัยอ่อนอยู่ในชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ มีรูปร่างโดยทั่วไปภายนอกคล้ายปลาฉลาม ที่เป็นปลากระดูกอ่อน

ลักษณะโดยรวมของปลาในอันดับนี้ คือ มีเกล็ดเป็นแบบกานอยด์ คือ เกล็ดสาก ซึ่งเป็นเกล็ดที่พบในปลามีกระดูกสันหลังในยุคแรก มีรูปทรงเป็นสี่เหลี่ยมรูปว่าวและมีส่วนยื่นรับกับข้อต่อ ระหว่างเกล็ดแต่ละชิ้น มีลำไส้ที่ขดเป็นเกลียวมากกว่าปลากระดูกแข็งในอันดับอื่น ๆ 

ในปัจจุบัน เหลือปลาในอันดับเพียง 2 วงศ์เท่านั้น คือ วงศ์ปลาสเตอร์เจียน (Acipenseridae) และ วงศ์ปลาฉลามปากเป็ด (Polyodontidae) พบทั้งหมดราว 28 ชนิด จากที่เคยมีทั้งหมด 4 วงศ์ แต่ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wiley, Edward G. (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N. (บ.ก.). *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. pp. 76–79. ISBN 0-12-547665-5.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: editors list (ลิงก์)
2. ↑  มนตรี แก้วเกิด. *สัตววิทยา*. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 2542
3. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
4. ↑  Wiley, Edward G. (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N.. ed. *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. pp. 76–79. ISBN 0-12-547665-5.
บทความนี้เกี่ยวกับเรือเอสเอส มายาเกวซ เอง สำหรับการกระทำเมื่อปี ค.ศ. 1975 ที่เกี่ยวข้องกับเรือลำนี้และผลที่ตามมา ดูที่ กรณีมายาเกวซ

**เอสเอส** ***มายาเกวซ*** (อังกฤษ: SS *Mayaguez*) เป็นเรือคอนเทนเนอร์ธงสหรัฐ ที่ได้รับการจับตามองจากการถูกยึดโดยกองกำลังเขมรแดงของกัมพูชาเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ซึ่งส่งผลให้เกิดการเผชิญหน้ากับสหรัฐเมื่อสิ้นสุดสงครามเวียดนาม

ประวัติการขึ้นทะเบียน
---------------------

*มายาเกวซ*ได้รับการปล่อยลงน้ำครั้งแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1944 ในฐานะ**เอสเอส *ไวต์ฟอลคอน*** ซึ่งเป็นเรือขนส่งสินค้าซี2-เอส-เอเจ1 ของคณะกรรมาธิการการเดินเรือสหรัฐ ที่สร้างขึ้นโดยบริษัทต่อเรือนอร์ทแคโรไลนาของวิลมิงตัน รัฐนอร์ทแคโรไลนา

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง เรือถูกขายให้กับเกรซไลน์ และเปลี่ยนชื่อเป็น**เอสเอส *ซานตาเอเลียนา*** โดยการค้นหาการขนส่งเมล็ดกาแฟระบบตู้สินค้าจากประเทศเวเนซุเอลา ซึ่งในปี ค.ศ. 1960 เกรซมี*ซานตาเอเลียนา* และ*ซานตาเลโอนอร์* ซึ่งเป็นเรือที่สร้างขึ้นรูปเดียวกัน ที่ทำให้ยาวขึ้นและกว้างขึ้นโดยแมรีแลนด์ชิปบิลดิงและดรายด็อกคอมพานี รวมถึงแปลงเป็นธงเรือสหรัฐครั้งแรก โดยมีความจุ 382 ตู้คอนเทนเนอร์ที่ด้านล่างและอีก 94 ตู้บนดาดฟ้า ด้วยแผนการของเกรซไลน์ทำให้ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากการต่อต้านของผู้ที่ทำงานขนของที่ท่าเรือทั้งเวเนซุเอลาและนิวยอร์ก เรือดังกล่าวถูกขายในปี ค.ศ. 1964 ไปยังซี-แลนด์เซอร์วิส ซึ่งเป็นสายงานคอนเทนเนอร์อเมริกัน และมันได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเอสเอส *ซี* แล้วจึงเป็นเอสเอส *มายาเกวซ* (ตามชื่อเมืองมายาเกวซบนชายฝั่งตะวันตกของปวยร์โตรีโก) ในปี ค.ศ. 1965 ส่วนเรือที่สร้างขึ้นรูปเดียวกันของมันได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น*แลนด์* แล้วจึงเป็น*ปอนเซ* (ตามชื่อเมืองปอนเซบนชายฝั่งทางใต้ของปวยร์โตรีโก)

ในปี ค.ศ. 1967 ซี-แลนด์ เริ่มให้บริการตู้คอนเทนเนอร์ตามปกติภายใต้สัญญากับมิลิทารีซีทรานสปอร์ตเทชันเซอร์วิส (MSTS) เพื่อสนับสนุนกองกำลังอเมริกันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดย*มายาเกวซ*เป็นหนึ่งในเรือซี-แลนด์ จำนวนมากที่ได้รับการจ้างงาน ส่วนปี ค.ศ. 1975 *มายาเกวซ*ทำการแล่นเรือตามเส้นทางปกติคือ ฮ่องกง – สัตหีบ ประเทศไทย – สิงคโปร์ ซึ่งในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ประมาณหนึ่งสัปดาห์หลังจากการล่มสลายของไซ่ง่อน *มายาเกวซ*ได้ออกจากฮ่องกงดังที่กล่าวกันว่าเป็นการเดินเรือตามปกติ

การถูกยึดและกู้คืน
------------------

ดูบทความหลักที่: กรณีมายาเกวซ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Capture and Release of the SS Mayaguez by Khmer Rouge forces in May 1975". American Merchant Marine at War. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-07-18. สืบค้นเมื่อ 2020-06-01.
2. ↑  Cudahy, 2006, pp. 70-72, 89-90
3. ↑  Cudahy, 2006, pp. 106-111
4. ↑  Levinson, 2006, pp. 179-183

* Cudahy, Brian J. (2006). *Box Boats: How Container Ships Changed the World*. Fordham University Press. ISBN 978-0-8232-2569-9.
* Levinson, Mark (2006). *The Box: How the Shipping Container made the World Smaller and the World Economy Bigger*. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-13640-0.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอสเอส *มายาเกวซ*
พันธะในคาร์บอเนตไอออนซึ่งมีอันดับพันธะเท่ากับ 1.33 และอะตอมของออกซิเจนมีประจุ -2/3
**อันดับพันธะ** (อังกฤษ: Bond Order; B.O.) เป็นตัวเลขที่แสดงถึงจำนวนพันธะเคมีระหว่างอะตอมสองอะตอม เช่น พันธะโคเวเลนต์ในโมเลกุลไนโตรเจน N≡N อันดับพันธะเท่ากับ 3 ในขณะที่พันธะในโมเลกุลอะเซทิลีน H−C≡C−H พันธะระหว่างอะตอมของคาร์บอนมีอันดับพันธะเท่ากับ 3 และพันธะ C−H มีอันดับพันธะเท่ากับ 1 เป็นต้น อันดับพันธะเป็นตัวชี้วัดความเสถียร (Stability) ของพันธะและมีความสัมพันธ์กับความยาวพันธะอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม อันดับพันธะไม่จำเป็นต้องเป็นเลขจำนวนเต็ม ซึ่งในทฤษฎีพันธะเวเลนซ์ (Valence Bond Theory)สามารถคำนวณอันดับพันธะ (B.O.) ได้โดยพิจารณาจำนวนอิเล็กตรอนในออร์บิทัลสร้างพันธะ (Number of Bonding Electrons)และจำนวนอิเล็กตรอนในออร์บิทัลต้านการสร้างพันธะ (Number of Antibonding Electrons) ดังสมการ 

{\displaystyle {\text{B.O.}}={\frac {{\text{number of bonding electrons}}-{\text{number of antibonding electrons}}}{2}}\ }

ตัวอย่างการคำนวณอันดับพันธะ
---------------------------

 แผนภาพออร์บิทัลเชิงโมเลกุลของโมเลกุลไฮโดรเจน
จากภาพ โมเลกุลไฮโดรเจนมีอิเล็กตรอนบรรจุในออร์บิทัลสร้างพันธะ 2 ตัวและไม่มีอิเล็กตรอนในออร์บิทัลต้านการสร้างพันธะ ดังนั้น อันดับพันธะในโมเลกุลไฮโดรเจนจึงเท่ากับ 1

  

{\displaystyle {\text{B.O.}}={\frac {{\text{2}}-{\text{0}}}{2}}\ =1}

  

อันดับพันธะ 0.5 พบในโมเลกุลของ H+  
2(มีความยาวพันธะ เท่ากับ 106 pm และพลังงานพันธะ เท่ากับ 269 kJ/mol) และโมเลกุลของ He+  
2 (มีความยาวพันธะ เท่ากับ 108 pm และพลังงานพันธะ เท่ากับ 251 kJ/mol) อันดับพันธะที่มากขึ้นจะแสดงถึงความแข็งแรงของพันธะที่มากขึ้นและเมื่ออันดับพันธะมากขึ้นความยาวของพันธะจะลดลงด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* พันธะไอออนิก
* พันธะโคเวเลนต์
* พันธะโลหะ
* พันธะเคมี
* อันดับพันธะ
* พลังงานพันธะ
* ความยาวพันธะ

อ้างอิง
-------

* **Compendium of Chemical Terminology**, 2nd ed. (the "Gold Book"). Compiled by A. D. McNaught and A. Wilkinson. Blackwell Scientific Publications, Oxford (1997). XML on-line corrected version: http://goldbook.iupac.org (2006-) created by M. Nic, J. Jirat, B. Kosata; updates compiled by A. Jenkins. ISBN 0-9678550-9-8. doi:10.1351/goldbook
ถ้ำโกเม
**ถ้ำโกเม** (อังกฤษ: Kome Caves) เป็นหมู่ที่อยู่อาศัยในถ้ำ สร้างขึ้นจากดินเหนียว ตั้งอยู่ในเขตเบรียา ประเทศเลโซโท ห่างจากเตยาเตยาเนงไปทางตะวันออกราว 25 กิโลเมตร ถ้ำเหล่านี้ได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกแห่งชาติของเลโซโท และลูกหลานของผู้สร้างถ้ำเหล่านี้ยังคงอาศัยอยู่ที่นี่ในปัจจุบัน

ประวัติศาสตร์
-------------

ถ้ำสร้างขึ้นและได้รับการคุ้มครองโดยหัวหน้าเตเลกาแห่งเผ่าบาซียา (Chief Teleka of The Basia (cat) Clan) ในต้นศตวรรษที่ 19 เป้าหมายหลักในการสร้างที่อยู่อาศัยในถ้ำเช่นนี้เป็นไปเพื่อหลีกหนีคู่ต่อสู้ในช่วงภัยแล้งในสมัยศตวรรษที่ 18 ชื่อโกเมมาจากตระกูลโกเม (Kome family) ในเผ่าบาซียา (Basia tribe) ซึ่งเป็นผู้อยู่อาศัยกลุ่มแรกของถ้ำ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Kome Caves". *www.golesotho.co.za*. สืบค้นเมื่อ 2019-04-02.
2. 1 2  "Developing Heritage and cultural tourism in Lesotho: the case of Ha Kome cave village" (PDF).
3. ↑  "Kome Caves".
4. ↑  "Kome Village Caves: A traditional relic to preserve". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-12. สืบค้นเมื่อ 2013-09-07.
5. ↑  "The Lesotho Embassy in The United States". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-20. สืบค้นเมื่อ 2022-10-21.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ถ้ำโกเม**
**ทจาฮาปิมู** หรือ **ทจาเฮปิมู** (ราว 360 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณ แม่ทัพ และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์

พระประวัติ
----------

ทจาฮาปิมูอาจจะเป็นพระราชโอรสในฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 และเป็นพระอนุชาของฟาโรห์ทีออส แม้ว่าบางครั้งพระองค์จะถูกระบุว่าเป็น "พระอนุชา" ของฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 และ "พระปิตุลา" ของฟาโรห์ทีออส เมื่อคราวฟาโรห์ทีออสเสด็จไปยังดินแดนบริเวณตะวันออกใกล้เพื่อนำการเดินทางทางการทหารเพื่อรุกรานจักรวรรดิอะคีเมนิด พระองค์จึงได้แต่งตั้งให้เจ้าชายทจาฮาปิมูขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

แต่อย่างไรก็ตาม เจ้าทจาฮาปิมูทรงใช้ประโยชน์จากความไม่เป็นที่พึงใจของฟาโรห์ทีออสภายในพระราชอาณาจักร ซึ่งเป็นผลมาจากการเก็บภาษีที่เข้มงวดที่ฟาโรห์ทีออสทรงกำหนดเพื่อใช้เป็นเงินทุนในการดำเนินการทางทหารของพระองค์  โดยที่เจ้าชายทจาฮาปิมูทรงโน้มน้าวให้เจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบ ผู้เป็นพระโอรสของพระองค์ ซึ่งทรงรับราชการภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์ทีออสในตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพทหารชั้นเลว ให้ทรงทำการกบฏต่อฟาโรห์ทีออสและปราบดาภิเษกให้พระองค์เองขึ้นเป็นฟาโรห์แทน และแผนการโค่นล้มพระราชบัลลังก์ของเจ้าชายทจาฮาปิมูก็ได้ประสบความสำเร็จ โดยเจ้าชายนัคต์ฮอร์เฮบทรงได้ขึ้นครองราชสมบัติในพระนามฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 2 และฟาโรห์ทีออสได้ทรงลี้ภัยไปยังพระนครซูซา ซึ่งเป็นที่ตั้งของราชสำนักของกษัตริย์อะคีเมนิด

หลักฐานยืนยัน
-------------

ค้นพบรูปสลักหินทรายชนิดหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับเจ้าชายทจาฮาปิมูที่พบในเมืองเมมฟิส และปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน มหานครนิวยอร์ก บนรูปสลักได้มีการสลักพระอิสริยยศของพระองค์ไว้ว่า *"พระอนุชาแห่งกษัตริย์*" และ *"พระราชบิดาแห่งกษัตริย์"*

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Statue of Tjahapimu at the MMA
2. 1 2 3  Alan B. Lloyd, *Egypt, 404-332 B.C.* in *The Cambridge Ancient History, volume VI: The Fourth Century B.C.*, 1994, ISBN 0 521 23348 8, pp. 341–49.
3. 1 2  Nicolas Grimal, *A History of Ancient Egypt*, Oxford, Blackwell Books, 1992, p. 377–78
4. ↑  Toby Wilkinson, *The Rise and Fall of Ancient Egypt*, Bloomsbury, London, 2010, p. 459
ในทฤษฎีกราฟ **กราฟทรานสโพส** (อังกฤษ: transpose graph หรือ converse graph  หรือ reverse graph) ของกราฟระบุทิศทาง *G* คือกราฟระบุทิศทางที่มีจุดยอดเช่นเดียวกับ *G* แต่เส้นเชื่อมทั้งหมดได้ถูกกลับทิศทาง กล่าวคือ หากกราฟ *G* มีเส้นเชื่อม (*u*,*v*) แล้ว กราฟทราสโพสของ *G* จะมีเส้นเชื่อม (*v*,*u*) แทน

สัญกรณ์และชื่อเรียก
-------------------

คำว่า คอนเวิร์ส (converse) มาจากแนวคิดทางตรรกศาสตร์ที่ประพจน์ *p* → *q* มี converse คือ *q* → *p* ซึ่งก็คล้าย ๆ กับกรณีของกราฟทรานโพสที่เส้นเชื่อมจาก *u* → *v* ถูกกลับเป็น *v* → *u*

คำว่า ทรานโพส (transpose) มาจากการดำเนินการทรานสโพสบนเมทริกซ์ จากการที่เมทริกซ์ประชิดแทนกราฟทรานโพส คือทรานโพสของเมทริกซ์ประชิดแทนกราฟดั้งเดืม จึงเป็นที่มาของคำว่ากราฟทรานโพสนั่นเอง

ปัจจุบันนี้ ยังไม่มีข้อตกลงถึงศัพท์ที่ใช้เรียกกราฟทรานสโพสอย่างแน่นอน โดยในบทความนี้จะขอเรียกใช้คำว่า *กราฟทรานสโพส*

สัญกรณ์ของกราฟทรานโพสก็มีมากมายแตกต่างกันออกไป เช่น *G'*, *GT*, *GR* ขึ้นอยู่กับว่าในหนังสือหรือบทความนั้นกำหนดเรียกสัญกรณ์ของกราฟทรานโพสไว้ว่าอย่างไร

การนำมาใช้งาน
-------------

ถึงแม้ว่าในทางคณิตศาสตร์ กราฟทรานโพส กับกราฟดั้งเดิมจะมีความแตกต่างกันน้อยมากจนไม่มีนัยยะสำคัญ แต่ในวิทยาการคอมพิวเตอร์นั้น กราฟทรานโพสถือว่ามีความแตกต่างจากกราฟดั้งเดิมมาก เช่นเว็บกราฟ ซึ่งเป็นกราฟความสัมพันธ์ของการลิงก์โยงหน้าไปมาระหว่างเว็บต่าง ๆ จะสามารถหาเส้นเชื่อมออกจากจุดยอดใด ๆ (นั่นคือสามารถหาเว็บที่หน้าดังกล่าวโยงไป) ได้อย่างง่ายดาย แต่สำหรับการเส้นเชื่อมที่เข้ามายังจุดยอดใด ๆ (นั่นคือหาลิงก์ที่โยงเข้ามายังหน้าใด ๆ) กลับทำได้ลำบากยิ่ง จึงทำให้ยากต่อการสร้างกราฟทรานโพสด้วยเช่นกัน

ในขั้นตอนวิธีกราฟ การสร้างกราฟทรานโพสจะเป็นการทำให้ได้กราฟที่เหมาะสมในการประมวลผลในบางปัญหามากกว่า และอาจช่วยในการดำเนินการหาคำตอบของขั้นตอนวิธีได้ ยกตัวอย่างเช่นการหาส่วนประกอบที่เชื่อมกันแบบเข้มของกราฟ *G* ด้วยขั้นตอนวิธีของโกสรชุ มีวิธีการคือทำการค้นในแนวลึกของกราฟ *G* จากนั้นก็ทำการค้นในแนวลึกของกราฟทรานโพสของ G อีกรอบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cormen, Thomas H.; Leiserson, Charles E.; Rivest, Ronald L. *Introduction to Algorithms*. MIT Press and McGraw-Hill. ex. 22.1–3, p. 530.
2. ↑  Harary, Frank; Norman, Robert Z.; Cartwright, Dorwin (1965), *Structural Models: An Introduction to the Theory of Directed Graphs*, New York: Wiley.
3. ↑  Essam, John W.; Fisher, Michael E. (1970), "Some basic definitions in graph theory", *Review of Modern Physics*, **42** (2): 271–288, doi:10.1103/RevModPhys.42.271, entry 2.24, p. 275.