recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดเลียบราษฎร์บำรุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่

วัดเลียบราษฎร์บำรุงสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2310 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เข้าใจว่าราษฎรแถวนั้นน่าจะช่วยกันสร้าง เดิมคงมีนามว่า **วัดเลียบ** ครั้นต่อมามีเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินหรือผู้มียศถาบรรดาศักดิ์ได้มาช่วยอุปถัมน์บำรุงวัดบ้างตามสมควร จึงได้นามว่า **วัดเลียบราชสัทธาราม** กาลเวลาผ่านไปเสนาสนะต่าง ๆ ได้ชำรุดทรุดโทรม ราษฎรทั่วไปจึงพร้อมใจกันบูรณปฏิสังขรณ์วัดให้เจริญรุ่งเรือง จึงได้นามว่า "วัดเลียบราษฎร์บำรุง" วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2519 บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนประถมศึกษา ในที่ดิน 2 ไร่

อุโบสถทรงจัตุรมุขมีกำแพงแก้วโดยรอบมีซุ้มเสมาทรงจตุรมุข 8 ซุ้ม ซึ่งภายในมีพระประธานองค์ใหญ่ มีพระมหากัจจายนะ นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางสมาธิ 2 องค์ และพระปัญจวัคคีย์ 5 พระองค์ อีกสถานที่สำคัญของวัด คือ อาคารธมมรโส สถานที่เกจิอาจารย์หลวงพ่อสร้อย ธมมรโส ซึ่งมรณะภาพไปเมื่อ พ.ศ. 2542 นอนสงบในโลงแก้วโดยสรีระร่างกายของท่านไม่เน่าเปื่อย ยังมีรูปปั้นหลวงปู่สรวง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการผาด
* พระอธิการช่วย
* พระครูสุคนธศีล (หอม อภินนฺโท)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 269–270. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดเลียบราษฎร์บำรุ". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเลียบราษฎร์บำรุง**
**สวีซีหยวน** หรือ **ต้าเอส** (จีน: 徐熙媛; พินอิน: *xúxīyuàn*; อังกฤษ: Barbie Hsu, Da s, 大S; เกิด 6 ตุลาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดง นักร้อง และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวไต้หวัน เป็นที่รู้จักจากบทบาท "ซานไช่" ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง รักใสใสหัวใจสี่ดวง (2001)

ประวัติ
-------

บาร์บี้ สี หรือที่แฟนคลับรู้จักกันในชื่อ ต้าเอส เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 1976 เธอเป็นที่รู้จักอย่างมากจากละครไต้หวันเรื่อง Meteor Garden ละครไต้หวันที่สร้างมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นซึ่งทำให้เธอมีชื่อเสียงมาก ต้าเอสได้แสดงภาพยนตร์จีนเรื่อง The Ghost Inside เป็นเรื่องแรก หลังจากนั้นเธอก็ปรากฏตัวอีกครั้งในละครไต้หวันเรื่อง Mars ประกบคู่กับ วิค โจว นอกจากนี้ต้าเอสยังเคยเป็นนักร้องก่อนจะมาเป็นนักแสดง เธอเป็นหนึ่งในสมาชิกวงดูโอ้ S.O.S (Sisters of Shu) ร่วมกันกับน้องสาว Dee Hsu โดยมีอัลบั้ม Abnormal Girls เป็นอัลบั้มสุดท้าย แต่ด้วยความหมายของชื่อ S.O.S พวกเธอจึงตัดสินใจเปลี่ยนชื่อวงเป็น ASOS (A Sisters of Shu) แทน ต้าเอสจบโรงเรียนการแสดง

### ชีวิตส่วนตัว

• ต้าเอสเคยคบกับ วิค โจว นักแสดงชายสุดฮ็อต หนึ่งในสมาชิกวง F4 บอยแบนด์ชื่อดังของไต้หวัน
• ต้าเอสเป็นสาวมังสวิรัติ
• เมื่อไม่นานมานี้ ต้าเอสเพิ่งออกหนังสือเกี่ยวกับความสวยความงามและเครื่องสำอาง
• ต้าเอสได้วางจำหน่ายโฟโต้บุ๊ค "Barbie Essence" ที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งหลังจากวางจำหน่ายได้เพียง 1 สัปดาห์ก็ติดอันดับหนังสือขายดี
• ล่าสุด ต้าเอสมีข่าวลือเรื่องรักลับๆกับกู่เทียนเล่อ (Louis Koo)
• ต้าเอสเป็นสาวมังสวิรัติที่เซ็กซี่ที่สุดจากการจัดอันดับของ PETA
• ต้าเอสกลายเป็นนักแสดงภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับต้นๆ

ผลงานเพลง
---------

โทรทัศน์
--------

* [2007] Corner with Love
* [2005] Phantom Lover
* [2004] Mars
* [2004] Say Yes Enterprise (Story 3: Love Letter)
* [2003] A Chinese Ghost Story
* [2002] The Monkey King
* [2002] รักใสใสหัวใจ 4 ดวง ภาค 2 (Meteor Garden II) (CTS)
* [2001] รักใสใสหัวใจ 4 ดวง (Meteor Garden)

ภาพยนตร์
--------

* [2008] My So Called Love
* [2008] Connected
* [2006] Silk รับบท Su Yuan
* [2005] The Ghost Inside

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูล
-----------

* สีซีหยวน - Barbie Hsu
* สีซีหยวน , ต้าเอส , Xu Xi Yuan , 徐熙媛 , Da S เก็บถาวร 2014-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เผยภาพลูกสาว "ต้าเอส" เก็บถาวร 2014-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดเปร็งราษฎร์บำรุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดเปร็ง ตำบลเปร็ง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 40 ไร่ มีคลองประเวศบุรีรมย์ผ่านทางด้านหน้าวัด และมีทางหลวงชนบท ฉช.3001 ผ่านด้านหลังวัด

วัดเปร็งราษฎร์บำรุงสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2380 สร้างโดยชาวมอญ เดิมชื่อว่า **วัดมอญ** **วัดหงษา** หรือ **วัดหงษาวดีราชา** ต่อมาประชาชนได้บูรณะพัฒนาวัดจนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปร็งราษฎร์บำรุง" เนื่องจากบริเวณวัดมีไผ่เปร็งขึ้นอยู่มาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2538 วัดได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2471 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาทั้งตอนต้นและตอนปลายขึ้นด้วย คือโรงเรียนวัดเปร็งราษฎร์บำรุง

พระอุโบสถเก่าแก่ มีหน้าบันแกะสลักลวดลายสวยงาม เป็นรูปนารายณ์ทรงครุฑ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อหวัง พ.ศ. 2389–2400
* หลวงพ่อพุธ พ.ศ. 2400–2415
* หลวงพ่อหรั่ง พ.ศ. 2415–2421
* หลวงพ่อโด๊ด พ.ศ. 2421–2440
* หลวงพ่อวาส พ.ศ. 2440–2453
* หลวงพ่อบุตร พ.ศ. 2453–2458
* พระครูศรีวรพินิจ (หลวงพ่อยุ้ย) พ.ศ. 2458–2510
* พระครูวิจารณสมุทรวัฒน์ (หลวงพ่อมุ่ย) พ.ศ. 2510–2528
* พระครูพิศาลสมุทรคุณ (หลวงพ่อกี่) พ.ศ. 2528–2551
* พระครูวิธานสมุทรกิจ พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเปร็งราษฎร์บำรุง". *หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่นจังหวัดสมุทรปราการ*.
2. ↑  "วัดเปร็งราษฎร์บำรุง". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**วัดลาดหลุมแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดหลุมแก้ว อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 20 ไร่ ซึ่งเดิมมี 12 ไร่ และได้ซื้อเพิ่มเติมอีก 8 ไร่

วัดลาดหลุมแก้วสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2468 โดยมีนายดาพงษ์ นางจันทร์ เอกเอี่ยม ถวายที่ดินและสร้างวัด ได้ขนานนามตามนามท้องที่ตั้งวัดว่า "วัดลาดหลุมแก้ว" วัดได้รับพระทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2482 กำหนดเขตวิสุงคามสีมา 40 เมตร ยาว 30 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารไม้สัก 11 หลัง คอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ วัดนี้มีปูชนีย์วัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ นามว่า *หลวงพ่อเพ็ชร* หลวงพ่อเกสรสร้างขึ้นด้วยเกสรและว่านร้อยแปด พระไตรปิฎกที่ทำจากใบลาน จำนวน 50 ชุด เป็นอักษรไทย และมีหุ่นขี้ผึ้งหลวงพ่อบุญเทียม ภูริปัญโญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลาดหลุมแก้ว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "วัดลาดหลุมแก้ว". องค์การบริหารส่วนตำบลลาดหลุมแก้ว. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-29. สืบค้นเมื่อ 2021-04-29.
**วัดเวฬุวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่ 3 งานเศษ ก่อนหน้ามีพระครูชัยสารสุนทร (สิงห์ ชยสาโร) เป็นเจ้าอาวาส  แต่ปัจจุบันมีพระครูวิวิธธรรมานุสิฐ (วชิระ อริยวาที) เป็นเจ้าอาวาส

วัดเวฬุวนารามสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมบริเวณนี้เป็นหนองป่ากก ตั้งอยู่ที่บ้านสีกัน ตำบลบ้านสีกัน อำเภอตลาดขวัญ แขวงเมืองนนทบุรี ได้มีพระธุดงค์รูปหนึ่งจาริกมาจำพรรษาอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ชาวบ้านได้ช่วยกันสร้างที่พักสงฆ์ให้จำพรรษา และเมื่อพระภิกษุรูปนั้นได้จากไปแล้ว ชาวบ้านจึงนิมนต์พระอาจารย์แปลกมาพักจำพรรษา จากนั้นจึงได้รับพระราชทานที่นาจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เป็นธรณีสงฆ์ ปรากฏในโฉนดที่ดินฉบับที่ 4150 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า พระเจ้าแผ่นดินสยามให้ไว้เป็นสำคัญแก่ *ที่นาธรณีสงฆ์วัดกก* วันที่ 30 กรกฎาคม ร.ศ. 120 ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า **วัดกก** ต่อมาในสมัยพระอาจารย์ทองซึ่งท่านเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 4 ชาวบ้านได้ถวายบ้านแบบโบราณ สร้างกุฏิถวาย 2 หลัง พร้อมกับปลูกต้นไผ่รอบบริเวณวัด และได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น **วัดไผ่เขียว** ตามสภาพวัดที่มีไผ่โดยรอบ และชาวบ้านในละแวกนั้นได้ช่วยกันสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

ลำดับเจ้าอาวาส| ลำดับ | เจ้าอาวาส |
| --- | --- |
| 1 | พระอาจารย์แปลก |
| 2 | พระอาจารย์เพิก |
| 3 | พระอาจารย์แต้ม |
| 4 | พระอาจารย์ทอง |
| 5 | พระอาจารย์ปลื้ม |
| 6 | พระอาจารย์สอน |
| 7 | พระอาจารย์นนท์ |
| 8 | พระอาจารย์เดี่ยว |
| 9 | พระครูสังฆรักษ์ (พระอาจารย์พยุง) |
| 10 | พระอาจารย์ยวง |
| 11 | พระใบฎีกาวิง (พระอาจารย์วิง) |
| 12 | พระครูชัยสารสุทร (สิงห์ ชยสาโร) (พ.ศ. 2526 - 2564) |
| 13 | พระครูวิวิธธรรมานุสิฐ ดร. (วชิระ อริยวาที) (พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน) |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เสนอแต่งตั้งพระสังฆาธิการให้เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะเขต ในเขตปกครองคณะสงฆ์หนกลาง". มติมหาเถรสมาคม.
2. ↑  "ประวัติวัดเวฬุวนาราม (ไผ่เขียว)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2021-01-21.
3. ↑  "วัดเวฬุวนาราม (วัดไผ่เขียว) ดอนเมือง กรุงเทพมหานคร". ทัวร์วัดไทย.
**วัดลาดใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 11 บ้านลาดใหญ่ 2 ตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูวิสุทธิ์สมุทรคุณ (วิชัย)

วัดลาดใหญ่ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 คุณเปี่ยม นุชน้อย และคุณแป๊ะ จันทร์คง ได้ร่วมกันขออนุญาตตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2500 โดยประชาชนร่วมกันบริจาคที่ดินรวม 43 ไร่ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญแบบโบราณและหอพระไตรปิฎกหลังเก่าตั้งอยู่ในบ่อน้ำ สิ่งโดดเด่นของวัดที่เพิ่งสร้างขึ้นเมื่อไม่นานมานี้คือพระองค์ใหญ่อยู่กลางวัด มีชื่อว่า *พระพุทธภวธรรมจักรบรมมหาไตรโลกนาถ* วัดยังได้จัดสร้างพระโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิมปางประทานพร สูง 9 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญอื่น ได้แก่ หลวงปู่ใหญ่ หลวงพ่อไชยสิทธิ์ และพระพิฆเนศเป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลาดใหญ่". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "สมุทรสงคราม - รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-01-28.
3. ↑  "วัดลาดใหญ่". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
4. ↑  "วัดลาดใหญ่". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**แลมฮอต ซีมาโมรา** (Lamhot Simamora)นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2513 สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) เสมอ 1

ประวัติ
-------

ซิมาโมราขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน อามง กิน ที่อินโดนีเซีย จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2533 ชนะคะแนนยอสซี อัมนีฟู ได้แชมป์มาครอง ซิมาโมราชกชนะอีกครั้งเดียวก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะน็อค มาเรียนัส ยก 12 ได้ครองแชมป์ ซิมาโมราป้งกันแชมป์ไว้ได้ถึง 4 ครั้ง รวมทั้งป้องกันแชมป์ชนะนักมวยชาวไทยสองคนคือ สุขสวัสดิ์ ต.บุญเลิศ และชาติชาย ส.ธนิกุล หลังจากที่ชกป้องกันตำแหน่งครั้งล่าสุดเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 แล้ว ซิมาโมราหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2538 เสมอกับ เอเฟรน พินตอร์ จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2533)
* แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
	+ ชิง 30 มีนาคม 2534 ชนะน็อค มาร์ยานุส ยก 12 ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 กันยายน 2534 ชนะคะแนน โรเมโอ โอปรีอาซา ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 เมษายน 2535 ชนะน็อค สุขสวัสดิ์ ต.บุญเลิศ ยก 1 ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 กุมภาพันธ์ 2536 ชนะคะแนน ชาติชาย ส.ธนิกุล ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 24 กรกฎาคม 2536 ชนะคะแนน ลูคัส แมทธิว ที่ อินโดนีเซีย
	+ สละแชมป์

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**การประชุมผู้ได้รับรางวัลโนเบล ณ เมืองลินเดา ประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี**  เป็นการประชุมเพื่อสร้างเครือข่ายระหว่างผู้ได้รับรางวัลโนเบล กับเยาวชนและนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ โดยได้เชิญผู้ได้รับรางวัลโนเบล (Nobel Laureate) นักศึกษาและนักวิจัยจากทั่วโลก เข้าร่วมการประชุม

ประวัติ
-------

การประชุมผู้ได้รับรางวัลโนเบล ได้จัดขึ้นครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494) ณ เมืองลินเดา เกาะขนาดเล็กทางตอนใต้ของประเทศ
สหพันธสาธารณรัฐเยอรมนี บริเวณทะเลสาบคอนสแตนซ์ (Lake Constance) พรมแดนธรรมชาติระหว่างเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์
โดยมีวัตถุประสงค์เริ่มต้นเพื่อสร้างความร่วมมือและแลกเปลี่ยนกันระหว่างผู้ได้รับรางวัลโนเบลกับนักวิทยาศาสตร์ต่างชาติ
ซึ่งในปัจจุบันได้มุ่งเน้นผู้เข้าร่วมประชุมกลุ่มเยาวชน นักศึกษา และนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ที่มีศักยภาพสูงจากนานาประเทศ เพื่อให้บรรลุ
เป้าหมายตามคำขวัญ 3 ประการ คือ

* + ให้ความรู้ (educating)
	+ สร้างแรงบันดาลใจ (inspiring) และ
	+ เชื่อมโยงเครือข่าย (connecting)

ทั้งนี้ สภาการประชุมผู้ได้รับรางวัลโนเบล ณ เมืองลินเดา (The Council for the Lindau Nobel Laureate Meetings) ร่วมกับมูลนิธิผู้ได้รับรางวัลโนเบล ณ เมืองลินเดา ทะเลสาบคอนสแตนซ์ (Foundation Lindau Nobelprizewinners Meetings at Lake
Constance) จัดการประชุมนี้ทุกกลางปี (ประมาณปลายเดือนมิถุนายนถึงต้นเดือนกรกฎาคม) หมุนเวียนไปตามสาขา ได้แก่ ฟิสิกส์ เคมี และสรีรวิทยาหรือแพทยศาสตร์ สำหรับสาขาเศรษฐศาสตร์ จัดขึ้นทุก 2 ปีเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547)

ประเทศไทยกับโครงการลินเดา
-------------------------

ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โปรดเกล้าฯ ให้สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) จัดตั้งคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในประเทศไทยเพื่อดำเนินการร่วมกับคณะผู้จัดงานประชุม ณ เมืองลินเดา ในการคัดเลือกเยาวชนและนักวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์เป็นตัวแทนประเทศไทยเพื่อเข้าประชุม

* เริ่มต้นรุ่นที่ 1 ในปี ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ซึ่งเป็นการประชุมครั้งที่ 58 สาขาฟิสิกส์ มีตัวแทนเยาวชนทั้งสิ้น 3 คน ได้แก่

1. นายปัทม์ วงษ์ปาน
2. นางสาวอัจฉรา ปัญญา
3. นางสาวสตรีรัตน์ โฮดัค (กำแพงแก้ว)

* รุ่นที่ 2 ในปี ค.ศ. 2009 (พ.ศ. 2552) ซึ่งเป็นการประชุมครั้งที่ 59 สาขาเคมี มีตัวแทนเยาวชนทั้งสิ้น 6 คน ได้แก่

1. นางสาวรณพร ตันติเวชวุฒิกุล
2. นางสาวศิรินันท์ กุลชาติ
3. นายธนิษฐ์ ปราณีนรารัตน์
4. นายณิรวัฒน์ ธรรมจักร์
5. นางสาวรวิวรรณ เหล่าเจริญสุข
6. นางสาวปาริฉัตร วนลาภพัฒนา

* รุ่นที่ 3 ในปี ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ซึ่งเป็นการประชุมครั้งที่ 60 สาขาเคมี สาขาฟิสิกส์ สาขาสรีรวิทยาหรือแพทย์ศาสตร์

อยู่ในระหว่างการคัดเลือกตัวแทนเยาวชนไทย

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* www.lindau-nobel.de เก็บถาวร 2008-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - official website
* Nobel laureates' lectures online เก็บถาวร 2010-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - video streams of all 2008 lectures
* Interviews with Nobel Laureates attending the Lindau Meeting 2004/5/6
* Hebel: Nobel Laureates meet Students, Lindau 1996-2005 - On the Edge of Knowledge. Copyright 2008, Deutscher Wissenschafts-Verlag, Baden-Baden, ISBN 978-3-935176-84-2[*ลิงก์เสีย*]
* - Nature video interviews with Laureates
**วัดลอดช่อง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน

วัดลอดช่อง เดิมชื่อ **วัดพระมหาเถรคันฉ่อง** ตามนามพระอาจารย์ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชที่ทรงไปนิมนต์กลับมาสยามครั้งทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ สันนิษฐานว่าพระมหาเถรคันฉ่องเป็นผู้สร้าง น่าจะสร้างสมัยอยุธยาตอนกลาง สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2210 จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุ วัดนี้เคยเป็นครัวเลี้ยงช่างและคนงานที่มาสร้างวัดไชยวัฒนารามเมื่อสมัยกรุงศรีอยุธยา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหารหลวงพ่อขาว วิหารพระพุทธโคดม พระพรหมไตรลักษณ์ ศาลาการเปรียญ กุฏิทรงไทย หอสวดมนต์ หอระฆัง ฌาปนสถาน ด้านหลังอุโบสถมีสถูปเจดีย์ทรงระฆังฐานย่อมุม บรรจุอัฐิผู้สร้างสมัยหลัง ปูชนียวัตถุมี *หลวงพ่อขาว* พระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ซึ่งน่าจะเกี่ยวข้องกับสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ที่ปลงพระศพพระนเรศกับวัดวรเชษฐ์ที่ถูกลืม!!". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "วัดลอดช่อง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "คำเล่าขานและข้อมูลเชิงพื้นที่ ของโบราณสถานที่เกี่ยวข้องกับสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง" (PDF). p. 195.
ใบชาคาบูเซจะ
 คาบูเซจะ
**คาบูเซจะ** (ญี่ปุ่น: かぶせ茶, 冠茶; โรมาจิ: *kabuse-cha*) เป็นชาญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง บางครั้งขายภายใต้ชื่อการค้าว่า **คาบูเซเกียวกูโระ** (かぶせ玉露) หรือ **เน็ตโตเกียวกูโระ** (熱湯玉露)

การเพาะปลูก
-----------

ชาชนิดนี้ถูกรวมอยู่ในความหมายอย่างกว้างของเซ็นจะ คือมีวิธีการผลิตโดยพื้นฐานเหมือนกันกับเซ็นจะและเกียวกูโระ แต่วิธีการเพาะปลูกนั้นแตกต่างกัน เช่นเดียวกันกับเกียวกูโระและเท็นจะ คาบูเซจะนั้นปลูกโดยการคลุมต้นชาด้วยม่านบังแดดที่ทำจากผ้าหรือฟาง แต่จะบังแดดไปจนถึงประมาณหนึ่งสัปดาห์ (โดยมากจะประมาณตั้งแต่ 3 ถึง 10 วัน) ก่อนเก็บเกี่ยว ต่างจากเกียวกูโระที่บังแดดประมาณ 20 วัน หรือเท็นจะ ซึ่งบังแดดประมาณ 30 วัน นอกจากนี้ ในขณะที่เกียวกูโระและเท็นจะใช้วิธีการแขวนม่านบังแดดขนาดใหญ่ทั่วทั้งสวนชา คาบูเซจะจะใช้ม่านบังแดดบังต้นชาโดยตรง วิธีการปลูกแบบคลุมต้นไม้โดยตรงด้วยม่านบังแดดนี้เป็นที่มาของชื่อ "คาบูเซจะ" (かぶせ茶) โดยคำว่า "คาบูเซ" (かぶせ) หมายถึง "คลุมใส่" โดยทั่วไปอาจกล่าวได้ว่าวิธีการเพาะปลูกนั้นอยู่ตรงกลางระหว่างเซ็นจะและเกียวกูโระ เนื่องจากชาปลูกในที่ร่มจากแสงแดดโดยตรง ชาจึงมีคาเทชิน ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของความขมน้อยกว่า และมีเทอานีน ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของอูมามิมากกว่าเซ็นจะทั่วไป นอกจากนี้ สีของใบชาจะสว่างกว่าของเซ็นจะ และถ้าคลุมใบไว้จะได้กลิ่นคล้ายเกียวกูโระ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  高宇政光 (2006-05-15). *お茶は世界をかけめぐる*. 筑摩書房. p. 24. ISBN 448087769X.
2. ↑  *緑茶の表示基準* (PDF). 日本茶業中央会. 2009. p. 20. สืบค้นเมื่อ 2012-06-03. 摘採前7日前後に藁や寒冷紗などで覆った茶園から摘採した茶葉を煎茶と同様に製造したもの
3. ↑  東海農政局「三重県四日市市 「かぶせ茶」 เก็บถาวร 2012-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน」、農林水産省、2006年。
**วัดจันทาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 4 งาน 22 ตารางวา 

วัดจันทาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ในอดีตเมื่อประมาณ พ.ศ. 2353 ที่ตั้งวัดในปัจจุบันเป็นเมืองท่าทองอยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าเมืองนคร ปลายรัชกาลของพระเจ้ากรุงธนบุรีมีข้าศึกจากพม่ามาโจมตีทางหัวเมืองต่าง ๆ พระเจ้ากรุงธนบุรีจึงมีดำริให้สร้างพระป้องกันเมือง และอัญเชิญมาประดิษฐานตามหัวเมือง เมื่อมีการสร้างวัดขึ้นจึงได้อัญเชิญพระป้องกันเมืองมาประดิษฐานในอุโบสถของวัดจันทาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2498

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร อุโบสถหลังใหม่ใช้แบบจากอุโบสถวัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก ศาลาการเปรียญ มีพระประธานปางมารวิชัยประจำศาลาการเปรียญ กุฏิเจ้าอาวาส กุฏิพระสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ โรงครัว โรงฉัน เรือนเก็บพัสดุ และห้องสุขา

วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อคลาย คนฺธสุธมฺโม ะได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าอาวาสเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2515 วัตถุมงคลของท่านที่โด่งดังคือ ชานหมาก และเครื่องรางที่ท่านมีชื่อเสียง คือ ทิดหมอน และตะกรุดสาริกา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูดำ
* พระครูขำ คมฺภีโร
* พระครูเสือ
* พระอธิการเริ่ม
* พระครูวินัยธรโสม โสทตฺโต
* พระครูสุคนธรรม คนฺธสุธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจันทาวาส ตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี". มูลนิธิชัยพัฒนา.
2. ↑  "พุทธาภิเษกไม่ทันข้ามคืน ราคาเหรียญเนื้อทองคำหลวงพ่อคลายสุราษฎร์ธานี พุ่งทะยานไปหลักแสน". ทีนิวส์.
**วัดจันทนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำจันทบุรีในตำบลจันทนิมิต อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี

วัดจันทนารามสร้างเมื่อไรกำหนดไม่ได้ ประมาณสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีก็มีวัดนี้เกิดขึ้นแล้ว ต่อมาสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ราว พ.ศ. 2368 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะผนวช พระราชทานญัตติแห่งธรรมยุตให้กับท่านเจ้าอาวาสนวม (จนฺทิสฺสโร) และได้อยู่สำนักสมเด็จพระอุปัชฌาย์เฝ้าปฏิบัติพระองค์ท่านจนได้นิสัยมุตตกะ (มีอิสระ) แล้ว จึงทูลลาจากวัดโสมนัสวิหารเพื่อรับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดจันทนาราม ในสมัยนั้นวัดจันทนารามขึ้นแก่วัดโสมนัสวิหาร จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 วัดจันทนารามเป็นสถานที่ที่สำคัญในการจัดงานประเพณีลอยกระทง โดยเริ่มจัดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2462 และมีการจัดงานทอดผ้าป่าหินขึ้นเป็นครั้งแรก จุดประสงค์เพื่อนำหินไปถมโคนเสาไม้ชายฝั่งแม่น้ำป้องกันน้ำเซาะตลิ่ง 

โบราณวัตถุ โบราณสถานและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2384 อุโบสถประดับตกแต่งด้วยพลอยดิบ และพลอยเจียระไน กุฏิไม้ทรงปั้นหยา 1 หลัง แผ่นศิลา ขนาดกว้าง 40 เซนติเมตร ยาว 2 เมตร หนา 10 เซนติเมตร จำนวน 4 แผ่น และพระพุทธรูปศิลาอ่อนแบบพม่า 1 องค์ หน้าตักกว้าง 66 เซนติเมตร สูง 78 เซนติเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจันทนาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "โบสถ์วัดจันทนารามใช้พลอยประดับตกแต่งประตู หน้าต่าง เสาที่เดียวในประเทศ". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "วัดจันทนาราม". สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
**แบร์นาโด แบร์โตลุชชี** (อิตาลี: *Bernardo Bertolucci*) เป็นผู้กำกับและผู้เขียนบทภาพยนตร์ชาวอิตาลี ผลงานที่โด่งดังที่สุดของเขาคือภาพยนตร์เรื่อง *จักรพรรดิโลกไม่ลืม* ในปี 1987 

แบร์โตลุชชีเกิดที่เมืองปาร์มาในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา เป็นบุตรคนโตของนายอัชชีลีโอ แบร์โตลุชชี (Attilio Bertolucci) กับนางนีเน็ตตา จีโอวาร์นาดี (Ninetta Giovanardi) บิดาเขาเป็นกวีนิพนธ์, นักประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา และนักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่เป็นที่นับถือ ด้วยการเติบโตมาในสภาพแวดล้อมทางศิลปะ เขาจึงเริ่มเขียนนิยายเมื่อมีอายุได้ 15 ปี ประได้รับรางวัลด้านวรรณกรรมมากมายหลายรายการ

เดิมที แบร์โตลุชชีอยากจะเป็นกวีนิพนธ์เหมือนกับบิดา จึงเข้าศึกษาสาขาวรรณกรรมสมัยใหม่ที่มหาวิทยาลัยโรมระหว่างปีค.ศ. 1958 ถึง 1961 และมีโอกาสได้เป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ลาออกจากมหาวิทยาลัยโดยไม่สำเร็จการศึกษา ก่อนที่ในปีค.ศ. 1962 เขาได้เริ่มงานเป็นผู้กำกับเต็มตัวครั้งแรกในผลงานภาพยนตร์แนวปริศนาฆาตกรรม *La commare secca* ซึ่งเดิมนั้นเป็นบทภาพยนตร์ของปิแอร์ เปาโล ปาโซลินี ผู้กำกับภาพยนตร์อย่าง Accattone ซึ่งแบร์โตลุชชีเคยทำงานในกองถ่าย แต่เขากลับส่งต่อบทนี้ให้แบร์โตลุชชี่พัฒนาและกำกับต่อ ถึงแม้นี่จะเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของแบร์โตลุชชีและถูกโปรดิวเซอร์บังคับให้ทำออกมาให้เหมือนภาพยนตร์ของปาโซลินีมากที่สุด แต่แบร์โตลุชชีก็ทำมันออกมาอย่างยอดเยี่ยมและมีความเป็นบทกวีสูง อย่างไรก็ตาม ทศวรรษที่ 1970 ถือเป็นยุคเสื่อมถอยของวงการภาพยนตร์อิตาลี ผู้กำกับจำนวนมากในวงการจำเป็นต้องร่วมงานกับบริษัทและนักแสดงต่างชาติจากอเมริกา, ฝรั่งเศส, เยอรมัน และสวีเดน ตัวแบร์โตลุชชีเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ในปี 1970 เขาได้กำกับภาพยนตร์เรื่องสำคัญอย่าง The Conformist ซึ่งสร้างมาจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของ Alberto Moravia ในเรื่องนี้นั้นเขาได้ใช้กลวิธีหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นการดำเนินเรื่องอย่างสลับเวลา งานภาพแบบ Expressionist ซึ่งเขาสามารถนำมาเสียดสีระบอบฟาสซิสต์ได้อย่างเฉียบคม ในปี 1972 เขาได้กำกับภาพยนตร์ *Last Tango in Paris* ซึ่งมีเป็นหนังที่มีเรื่องอื้อฉาวจนนักแสดงหญิงฆ่าตัวตายและเกิดเป็นคดีความตามมา

ชื่อเสียงของแบร์โตลุชชีเพิ่มทวีขึ้นจากภาพยนตร์เรื่อง *1900* ในปี 1976 ซึ่งมีเนื้อหาตั้งแต่ต้นศษวรรษที่ 20 ไปจนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ตามด้วยภาพยนตร์ *La tragedia di un uomo ridicolo* ในปี 1981 ก่อนที่จะมีชื่อเสียงอย่างถึงขีดสุดจากผลงานเรื่อง *จักรพรรดิโลกไม่ลืม* ในปี 1987 ซึ่งเล่าเรื่องราวของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่อี๋ จักรพรรดิจีนองค์สุดท้าย ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Bernardo Bertolucci Biography (1940-)". Filmreference.com. สืบค้นเมื่อ September 14, 2010.
2. ↑  theblackpaul (June 3, 2010). "A YOUNG BERTOLUCCI TALKS ABOUT PASOLINI (from "Pasolini l'Enragé")". *YouTube*. Google, Inc. สืบค้นเมื่อ August 25, 2012.
3. ↑  McLellan, Dennis (2011-02-04). "Maria Schneider dies at 58; actress in 'Last Tango in Paris'". *Los Angeles Times*. สืบค้นเมื่อ March 24, 2015.
**แบร์รี หลั่ม** (อักษรโรมัน: *Barry Lam*)หรือ **หลิน ไป๋หลี่** (จีน: 林百里; พินอิน: *Lín Bǎilǐ*; เยลกวางตุ้ง: *Lam4 Baak3 Lei5*) เป็นนักธุรกิจชาวไต้หวัน ผู้ก่อตั้งและประธานของบริษัทควอนตาคอมพิวเตอร์ ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์ให้กับหลากหลายแบรนด์ อาทิ แอปเปิล เดลล์ ฮิวเลตต์-แพคการ์ด เลโนโว ประสบความสำเร็จจนกลายเป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับต้นๆของไต้หวันในปี ค.ศ. 2017 ด้วยมูลค่าทรัพย์สิน 4.26 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากการเปิดเผยของนิตยสารฟอบส์

ประวัติ
-------

แบรี ลิม เกิดที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีนและเติบโตในฮ่องกง บิดาเป็นนักบัญชีของสโมสรฮ่องกง ลิมสำเร็จการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า

จากนั้นในปี ค.ศ. 1973 ลิมและเพื่อนร่วมชั้นได้ก่อตั้งคินโปอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ผลิตเครื่องคิดเลข ลิมเป็นประธานบริษัทและนำบริษัทเติบโตจนกลายเป็นผู้ผลิตเครื่องคิดเลขที่ใหญ่ที่สุด จากนั้น ลิมเชื่อว่าคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กจะกลายเป็นเครื่องใช้สำคัญในอนาคต จึงได้ลาออกจากคินโปและก่อตั้งบริษัทควอนตาขึ้นในปี ค.ศ. 1988 ร่วมกับ ซี. ซี. เหลียง ด้วยเงินทุนน้อยกว่า 9 แสนดอลลาร์สหรัฐ บริษัทเติบโตจนทำกำไรมหาศาลในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Quanta Computer[*ลิงก์เสีย*]. Quantatw.com.
2. ↑   เก็บถาวร 24 มีนาคม 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Lander, Mark (25 March 2002). "Taiwan Maker of Notebook PC's Thrives Quietly". *The New York Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 November 2012. สืบค้นเมื่อ 7 February 2011.
4. ↑  "Barry Lam". *Forbes*. สืบค้นเมื่อ 19 January 2017.
5. ↑  "#21 Barry Lam". *Forbes*.
6. ↑  Landler, Mark (25 March 2002). "Taiwan Maker of Notebook PC's Thrives Quietly". *The New York Times*.
7. 1 2  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 July 2011. สืบค้นเมื่อ 11 February 2009.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
8. ↑  Barry Lam, Founder, Quanta Computer, Taiwan (int'l edition). *Bloomberg BusinessWeek*. (14 June 1999).
9. ↑   เก็บถาวร 26 สิงหาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
10. ↑  Quanta Computer Inc.: Information from. Answers.com.
11. ↑  CommonWealth Magazine. English.cw.com.tw.
12. ↑  "Global 500 2008: Global 500 301–400". CNN.
**วัดเมืองปอน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองปอน อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน

วัดเมืองปอนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 ผู้สร้างวัดคือ พระยาน้อยศรีไพศาล เจ้าเมืองปอน และนายจองหม่อง คฤหบดีในหมู่บ้าน พร้อมกับชาวบ้านเมืองปอน ได้สร้างจองพารา (หอสวดมนต์) และศาลาการเปรียญ เมื่อ พ.ศ. 2397 นายเติ๊กอ่อง ได้สร้างกุฏิถวาย 1 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2416 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489

อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างของวัด ได้แก่ เจดีย์ มีสภาพร้างปรากฏเหลือหลักฐาน ลักษณะเป็นองค์เจดีย์ มีเส้นผ่าศูนย์กลางเฉลี่ย 7 เมตร สูง 4–5 เมตร ลักษณะสถาปัตยกรรมแบบไทยใหญ่ วิหาร กุฏิและศาลาการเปรียญรวมหลังเดียวกันเป็นหลังคาไม้ หลังคาซ้อนแบบยกคอสองชั้นและมีชายคาสามตอน เฉพาะวิหารมีหลังคาผสมระหว่างหลังคาซ้อนขึ้นแบบยอดปราสาท ประดับตกแต่งด้วยไม้หรือโลหะฉลุลาย พร้อมตกแต่งรางผึ้งประดับด้านหน้าแบบฉลุลาย หอสรงน้ำพระพุทธรูป โบสถ์ พระพุทธรูปศิลปะมอญพม่า โดยมีพื้นที่อยู่ในเขตโรงเรียนวัดเมืองปอน บริเวณสนามกีฬาของโรงเรียนเป็นพื้นที่โล่ง เพราะได้รับการดูแลทำความสะอาดจากโรงเรียน โดยรอบเป็นหมู่บ้านที่มีผู้อยู่อาศัยหนาแน่น วัดมีโบราณวัตถุ คือ ธรรมาสน์ และคัมภีร์โบราณไทยใหญ่ เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอกโค่ง พ.ศ. 2397–2415
* พระตินแต่ม พ.ศ. 2416–2420
* พระกัน พ.ศ. 2420–2431
* พระครูบาโณ พ.ศ. 2431–2445
* พระญาณศรี สิริญาโณ พ.ศ. 2445–2454
* พระแก้ว พ.ศ. 2454–2461
* พระสวาท พ.ศ. 2461–2466
* พระปัญญา พ.ศ. 2466–2477
* พระถนอม พ.ศ. 2477–2485
* พระส่างหลี พ.ศ. 2485–2493
* พระเต็งห่าน พ.ศ 2493–2499
* พระมหาผาย พ.ศ. 2499–2505
* พระอารินทร์ พ.ศ. 2505–2508
* พระเกษม พ.ศ. 2508–2513
* พระครูสุภาจารคุณ พ.ศ. 2513–2527
* พระครูอนุวัตรสมณคุณ (อมรรัตน์) พ.ศ. 2528–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเมืองปอน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  อรรจนีลดา วุฒิจันทร์, อ่อนเดือน เทียนทอง (2533). "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9". กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 1015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-17. สืบค้นเมื่อ 2021-09-13. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดจันทบุรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี

วัดจันทบุรีตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ชื่อของวัดน่าจะมาจากคำว่า "จันทบุรีศรีศัตนาค" ซึ่งเป็นอีกนามหนึ่งของนครเวียงจันทน์ สอดคล้องกับการตั้งถิ่นฐานของชาวลาวในเขตเมืองสระบุรี ที่อพยพมาจากเวียงจันทน์ในสมัยรัชกาลที่ 1 และรัชกาลที่ 3

อุโบสถสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 มีลักษณะก่ออิฐถือปูนหลังคาจั่วไม่มีช่อฟ้าใบระกา มุงกระเบื้องดินเผา หน้าบันลายปูนปั้นประดับเครื่องถ้วยแบบจีน ตามแบบพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายในเป็นอาคารโถง ไม่ปรากฏแนวเสา มีขนาด 7 ห้องเสา ภายในมีประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ หน้าพระประธานมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย 2 องค์ กับพระพุทธรูปปางสมาธิขนาดย่อมอีก 2 องค์ และภาพจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพความเป็นอยู่ของคนหลากชาติพันธุ์ในภาคกลางสมัยต้นรัตนโกสินทร์ เช่น ลาว จีน ไทยวน ไทสยาม ฯลฯ ภาพพุทธประวัติและเทพชุมนุม ผนังด้านหน้าก่อซุ้มบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ใช้สำหรับเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ประตูทางเข้าอุโบสถมี 2 ตำแหน่ง ขนาบทั้งสองข้างของซุ้มบันแถลง อุโบสถวัดจันทบุรี เป็นโบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนกับกรมศิลปากร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสระบุรี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ไทยทัศนา : (7) ชมฉากชาวล้านนา ในวัดที่สระบุรี". วอยซ์ทีวี.
3. ↑  "วัดจันทบุรี". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
4. ↑  "อุโบสถวัดจันทบุรี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดจันทบุรี**
**วัดจินดาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดจินดา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วัดจินดารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2445 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระยาสุนทรบุรีศรีพิชัยสงครามรามภักดีพิริยะพาหะ (อี้ กรรณสูต) ได้ซื้อที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด ตามแผนที่โบราณได้ออกสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2456 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เรียกชื่อวัดนี้ว่า **วัดจินดา** ฉบับที่ 2 สำรวจเมื่อ พ.ศ. 2468 เรียกว่า **วัดใหม่ตลาดจินดา** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2445 ปัจจุบันมีพระครูจินดากิจจานุรักษ์ (ทวี ครุธมฺโม) เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 10 ท่านได้บริหารจัดการบูรณะวัดขึ้นใหม่ทั้งโบสถ์และที่พักของพระสงฆ์ ด้านการศึกษา ได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนตั้งแต่ พ.ศ. 2477 โดยในระยะแรกโรงเรียนได้ใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถานที่เล่าเรียน

วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อสัมฤทธิ์* เป็นพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสุโขทัย ที่รัชกาลที่ 6 ได้พระราชทานผ่านพระยาสุนทรบุรีศรีพิชัยสงครามรามภักดีพิริยะพาหะ นำมาถวายวัดจินดารามเมื่อ พ.ศ. 2443 มีการงานปิดทองจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระเล็ก ฐิตาฤโย พ.ศ. 2479
* พระครูยติธรรมาจารย์ พ.ศ. 2479–2524
* พระครูจินดากิจจานุรักษ์ (ทวี ครุธมฺโม) พ.ศ. 2525

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจินดาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "อดีตแม่ทัพภาค 4 เปิดงานประจำปี ปิดทองหลวงพ่อสัมฤทธิ์". เดลินิวส์.
**วัดจันทร์ประดิษฐาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางด้วน เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 7 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ มี 42 ไร่ 45 ตารางวา เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูปลัดไชยวุฒิ อาภานนฺโท

ประวัติ
-------

วัดจันทร์ประดิษฐารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2371 สร้างโดยนายจันปะขาว คหบดีผู้มั่งคั่งได้มอบที่ดินสร้างวัด ซึ่งมีที่ดินทั้งสิ้น 52 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา เมื่อมอบที่ดินให้แก่วัดแล้วก็ได้นุ่งขาวห่มขาวจำศีลภาวนาอยู่ในวัดนี้จนตลอดชีวิต จึงได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า **วัดจันปะขาว** ตามนามผู้สร้างวัด แต่ประชาชนมักเรียกชื่อเพี้ยนไปหลายชื่อ เช่น วัดชีปะขาว วัดจันตาปะขาว เป็นต้น จนหน่วยงานราชการทำเรื่องเสนอต่อทางการคณะสงฆ์ขอเปลี่ยนชื่อวัดเสียใหม่เป็น "วัดจันทร์ประดิษฐาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2390 ต่อมาได้ถอนวิสุงคามสีมาเดิม และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 ขนาดกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังใหม่ขนาดกว้าง 15.90 เมตร ยาว 41.10 เมตร มีสองชั้นขนาด 9 ห้อง มีเสาหาร เป็นมุขเด็จทั้ง 2 ด้าน ภายในประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปปางพุทธชินราช ขนาดหน้าตักกว้าง 5 ศอก 1 คืบ สูงถึงเกศ 7 ศอก วิหารหลวงพ่อขาว สร้างปี พ.ศ. 2379 มีพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ปางต่าง ๆ ไม่น้อยกว่า 140 องค์ ปัจจุบันเหลืออยู่ประมาณ 85 องค์ มีพระพุทธรูปสำคัญคือ *หลวงพ่อขาว*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "การตังชือวัดในเขตภาษีเจริญ" (PDF).[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดจันทร์ประดิษฐาราม" (PDF).[*ลิงก์เสีย*]
**ต๊กกะใจ...ตื่นขึ้นมา 30** (อังกฤษ: 13 Going on 30) เป็นภาพยนตร์อเมริกัน แนวแฟนตาซี ตลกรัก ในปี ค.ศ. 2004 ที่เขียนโดย จอร์ช โกลด์สมิธ และ แคธี ยูสปา กำกับการแสดงโดย แกรี่ วินิก นำแสดงโดย เจนนิเฟอร์ การ์เนอร์, จูดี้ เกรียร์, มาร์ค รัฟฟาโล่, แอนดี้ เซอร์คิส และ เคธี่ เบเกอร์ ภาพยนตร์ได้รับความคิดเห็นเชิงบวกจากนักวิจารณ์และประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์รายได้ 22 ล้านดอลลาร์สหรัฐในสัปดาห์แรก และทำรายได้เกิน 96 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

เนื้อเรื่อง
-----------

ในปี ค.ศ. 1987 เจนน่าคือเด็กหญิงอายุ 13 ปี ที่กำลังจะกลายเป็นผู้หญิงเต็มตัว เจนน่ารู้สึกอึดอัดกับพ่อแม่ที่แสนซื่อของเธอ แถมเด็กในโรงเรียนก็เชิดใส่ หนุ่มหล่อที่เธอแอบปิ๊งส์ แทบไม่รู้จักชื่อของเธอด้วยซ้ำ เจนน่าไม่อยากจะคบอยู่แต่กับ แม็ตต์ แฟลมฮาฟฟ์ เพื่อนซี้ที่เป็นเพื่อนบ้านของเธอ ในวันเกิดปีที่ 13 เจนน่าต้องอับอายเมื่อเธอถูกขังอยู่ในตู้ขณะเล่นเกมส์ "เจ็ดนาทีบนสรวงสวรรค์" และทุกคนทิ้งเธอไว้แบบนั้น ขณะอยู่คนเดียวในตู้ เจนน่าได้อธิษฐานขอพรว่า ถ้าเธอสามารถโตเป็นผู้ใหญ่ได้ เธอจะมีชีวิตในแบบที่เธอต้องการเสมอมา และปาฏิหาริย์เกิดขึ้นคำขอของเธอกลายเป็นจริง 

วันต่อมาเมื่อเจนน่าหลุดออกมาจากตู้ มันกลายเป็นปี ค.ศ. 2004 และเธอมีอายุครบ 30 ปีแล้ว มากไปกว่านั้นเธอกลายเป็นหญิงสาวสวยที่ประสบความสำเร็จ (เจนนิเฟอร์ การ์เนอร์) ที่มีงานดีๆ ทำ กับมีอพาร์ทเม้นต์สวยหรูอยู่ในย่านฟิฟธ์อะเวนิว เธอเป็นผู้หญิงเท่และเป็นที่ชื่นชม แต่มีปัญหาเพียงอย่างเดียวก็คือ เธอไม่รู้เลยว่าเธอมาอยู่ตรงนั้นได้อย่างไร ในตอนแรกเจนน่ารู้สึกกลัว แต่สุดท้ายเธอกลับเพลิดเพลินไปกับชีวิตใหม่ของเธอ ในไม่ช้าเจนน่าพบว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไป นั่นก็คือแม็ตต์ (มาร์ค รัฟฟาโล่) เมื่อเจนน่าออกตามหาเขาทำให้เธอได้รู้ว่า เธอเลิกติดต่อกับแม็ตต์กันนานแล้ว และเขากำลังจะแต่งงาน เจนน่าจึงตัดสินใจที่จะฉวยโอกาสครั้งที่ 2 กับรักแรกพบ และเธอหวังว่าทุกอย่างคงยังไม่สายเกินไป

นักแสดง
-------

* เจนนิเฟอร์ การ์เนอร์ รับบทเป็น เจนน่า ริงก์
	+ คริส บี.อัลเลน รับบทเป็น เจนน่าวัยเด็ก
* มาร์ค รัฟฟาโล่ รับบทเป็น แม็ตต์ แฟลมฮาฟฟ์
	+ ฌอน มาร์แค็ต รับบทเป็น แม็ตต์วัยเด็ก
* จูดี้ เกรียร์ รับบทเป็น ลูซี่
	+ อเล็กซาน ไคล์ รับบทเป็น ลูซี่วัยเด็ก
* แอนดี้ เซอร์คิส รับบทเป็น ริชาร์ด
* เคธี่ เบเกอร์ รับบทเป็น เบฟ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *13 Going on 30* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
2. ↑  "Winick big on Revolution's '13'". *The Hollywood Reporter*. IMDB. October 9, 2002. สืบค้นเมื่อ October 28, 2014.
3. ↑  "Filmed in South Pasadena!". *August 13, 2013*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-11-30. สืบค้นเมื่อ 2015-12-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***ต๊กกะใจ ตื่นขึ้นมา 30***

* *ต๊กกะใจ...ตื่นขึ้นมา 30* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *ต๊กกะใจ ตื่นขึ้นมา...30* ที่ออลมูวี
* *ต๊กกะใจ...ตื่นขึ้นมา 30* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
* *ต๊กกะใจ...ตื่นขึ้นมา 30* ที่รอตเทนโทเมโทส์
**วัดจันเสน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจันเสน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งอยู่ในบริเวณเมืองโบราณจันเสน ซึ่งเป็นเมืองสมัยทวารวดี มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูนิวิฐธรรมขันธ์

วัดจันเสนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479 มีหลวงพ่อเขียนเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ตามคำบอกเล่าต่อกันมาว่าท่านเป็นชาวอยุธยาได้เดินธุดงค์มาปักกลดอยู่ที่ริมบึงโบราณจันเสน เห็นสภาพพื้นที่เหมาะที่จะตั้งเป็นวัดจึงได้ชวนชาวบ้านญาติโยมสร้างเป็นวัด มีการขุดค้นพบโบราณวัตถุจำนวนมาก อาทิ พระพิมพ์ ตุ๊กตา ตะเกียงดินเผา ฐานบัว ธรรมจักร ขวานหินขัด และใบหอกสำริด ซึ่งจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์จันเสน บริเวณพระมหาธาตุเจดีย์ศรีจันเสน

พิพิธภัณฑ์จันเสนก่อตั้งโดยพระครูนิสัยจริยคุณ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อโอด อดีตเจ้าอาวาสวัดจันเสน และเปิดให้เข้าชมตั้งแต่ พ.ศ. 2539 *พระมหาธาตุเจดีย์ศรีจันเสน* ออกแบบโดยวนิดา พึ่งสุนทร มีแนวคิดออกแบบรูปแบบสถาปัตยกรรมศิลปะยุคทวาราวดี

อาคารเสนาสนะอื่น ประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7.80 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 16.20 เมตร ยาว 37.24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 8 หลัง อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 5.20 เมตรยาว 12.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจันเสน". องค์การบริหารส่วนตำบลจันเสน.
2. ↑  "วัดจันเสน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดจันเสน". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
4. ↑  ศรีศักร วัลลิโภดม. "เปิดประเด็น : ภราดรภาพที่จันเสน". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-29. สืบค้นเมื่อ 2021-12-29.
5. ↑  "เที่ยวพิพิธภัณฑ์จันเสน กราบ 'หลวงพ่อโอด' เมืองโบราณสมัยทวาราวดีตอนต้น". แนวหน้า.
**วัดจากแดง** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 6 บ้านวัดจากแดง ตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระราชวัชรบัณฑิต ในปัจจุบันทางวัดยังได้จัดให้มีการเรียนการสอนเพิ่มขึ้น มีหลักสูตรการศึกษาบาลีใหญ่ ซึ่งเป็นหลักสูตรที่ทางวัดจัดทำขึ้นเพื่อการค้นคว้าพระไตรปิฏก การเรียนพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี และการค้นคว้าคัมภีร์โบราณฉบับต่าง ๆ เป็นอาทิ

ประวัติ
-------

วัดสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2325 สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า *จากแดน* คือจากคนอพยพมาจากอยุธยา ต่อมาได้เพี้ยนเป็นจากแดง เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วได้ขนานนามตามท้องที่ตั้งวัดสืบต่อมาจนปัจจุบัน วัดจากแดงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 เดิมมีคลองอยู่ข้างวัดแต่ต่อมาได้ถมคลองเป็นถนนชื่อ ถนนจากแดง

อาคารเสนาสนะ
------------

วัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา แวดล้อมด้วยสวนมะพร้าว ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศตะวันตก ติดกับคลองจากแดง ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 7.75 เมตร ยาว 23.55 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2401 บูรณะ พ.ศ. 2504 หน้าบันประดับด้วยถ้วยชามลายคราม กุฎีสงฆ์ จำนวน 3 หลังเป็นอาคาร ครี่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 10.45 เมตร ยาว 29 เมตร 

ในวิหารมี *หลวงพ่อหิน* ซึ่งขุดพบบริเวณโบสถ์เก่า คาดว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2325 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงปัจจุบัน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการสุด
* พระอธิการปั่น
* พระอธิการมอม
* พระอธิการเปลื้อง (พ.ศ. 2475–2480)
* พระอธิการทองอยู่ (พ.ศ. 2481–2489)
* พระอธิการบู่ (พ.ศ. 2490–2494)
* พระอธิการทองคำ (พ.ศ. 2495–2502)
* พระอธิการยุ้ย (พ.ศ. 2503–2508)
* พระอธิการเผือก โสภิโต (พ.ศ. 2509–2520)
* พระอธิการนิตย์ อภิญโท (พ.ศ. 2521–2522)
* พระครูธรรมธรสุมนต์ นนฺทิโก อัครมหาบัณฑิต (พ.ศ. 2523–2562)
* พระราชวัชรบัณฑิต (ธมฺมาลงฺกาโร) พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจากแดง".
2. ↑  "ประวัติวัด". *หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ*.
3. ↑  "วัดจากแดง". *ห้องสมุดประชาชนอำเภอป่าติ้ว*.
4. ↑  "หมู่บ้านวัดจากแดง หมู่ที่ 6". *อบต. ทรงคนอง*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-30. สืบค้นเมื่อ 2020-08-20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**วัดจะทิ้งพระ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจะทิ้งพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 55 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบฝั่งทะเลอ่าวไทย อยู่ใกล้ที่ว่าการอำเภอสทิงพระ ตั้งอยู่ท่ามกลางชุมชน

ประวัติ
-------

วัดจะทิ้งพระ คำว่า "จะทิ้งพระ" กร่อนมาจากสทิงปุระพาราณสี ซึ่งเป็นชื่อเมืองพัทลุงเก่าตั้งอยู่ ชาวบ้านมักเรียกว่า **วัดสทิงพระ** ตามชื่ออำเภอ บางแหล่งข้อมูลกล่าวว่าวัดสะทิงพระ เป็นภาษาเขมรตรงกับภาษาไทยว่า "บึง" หรือ "คลอง" เข้าใจว่าเป็นคำที่เรียกเพี้ยนกันมา 

จากตำนานนางเลือดขาวกล่าวว่า เจ้าพระยากรุงทอง เจ้าเมืองสทิงพาราณสี สร้างวัดนี้เมื่อ พ.ศ. 1542 ต่อมาถูกพวกโจรสลัดอุชงฆตนะทำลายไปครั้งหนึ่ง จนในสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถจึงมีการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ตามหลักฐานจากหนังสือ *กัลปนาวัดหัวเมืองพังลุง* สมัยอยุธยาระบุว่า วัดจะทิ้งพระในสมัยนั้นแยกออกเป็น 2 วัด คือ วัดสทิงพระ มีพระครูวินัยธรรมเป็นเจ้าอธิการ กับ วัดพระมหาเจดีย์องค์ใหญ่ มีพระครูอมฤตย์ ศิริวัฒนธาตุ เป็นเจ้าอธิการ หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "วัดเจ้าพี่วัดเจ้าน้อง" ซึ่งขึ้นกับวัดเขียนบางแก้ว คณะป่าแก้วหัวเมืองพัทลุง วัดจะทิ้งพระได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2474

เสนาสนะและปูชนียวัตถุ
---------------------

เจดีย์พระมหาธาตุ เป็นเจดีย์ทรงลังกา มีความสูง 20 เมตร ฐานกว้างด้านละ 17 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางขององค์ระฆัง 6 เมตร แบบเดียวกับองค์พระบรมธาตุเจดีย์นครศรีธรรมราชแต่ไม่มีรัตนบัลลังก์ คือเป็นเจดีย์ทรงลังกา เจดีย์บริวาร ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเจดีย์องค์ประธาน ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส องค์ระฆังเป็นรูปทรงลังกา (ปัจจุบันพังทลายหมดแล้ว) วิหารพระพุทธไสยาสน์ชาวบ้านเรียกว่า วิหารพ่อเฒ่านอน เป็นวิหารที่ก่ออิฐถือปูน สันนิษฐานว่าแต่เดิมนั้นก่อสร้างในสมัยอยุธยา แต่มีการบูรณะใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 5 ภายในประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ปางอนุฎฐานไสยาสน์หรือที่เรียกว่าแบบสีหไสยาสน์ ยาว 14 เมตร มีพระนามว่า *พระเชตุพนพุทธไสยาสน์* ชาวบ้านเรียกว่า *พ่อเฒ่านอน* ทุกปีจะจัดงานสมโภชเป็นประจำในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 6 

หอระฆัง เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนที่ก่อสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 ฐานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ซึ่งปรากฏลวดลายปูนปั้นรูปหน้าหนังตะลุง ที่แสดงศิลปะพื้นบ้านอย่างแท้จริง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจะทิ้งพระ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดจะทิ้งพระ". เทศบาลตำบลสทิงพระ.
3. ↑  ชัยวุฒิ พิยะกูล, วัดจะทิ้งพระ, สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคใต้ เล่ม 3. (กรุงเทพฯ ธนาคารไทยพาณิชย์, 2542), 1475.
4. ↑  "วัดจะทิ้งพระ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดจะทิ้งพระ**
**บุกคนโท** ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Amorphophallus muelleri* เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Araceae มีหัวใต้ดิน หัวโตเต็มที่ขนาดใหญ่ กลมแบน ใบเดี่ยว ก้านใบทรงกระบอก แข็งแรง มีผิวด่างหรือมีแต้มสีสดใส ผิวเรียบหรือหยาบแผ่นใบแบ่งเป็นสามส่วน แต่ละส่วนแตกเป็นหลายแฉก ดอกออกเป็นช่อเดียวหนา มีกาบหุ้มขนาดใหญ่ ผลมีเนื้อ 1-3 เมล็ด กลมหรือกลมยาว สีแดงสด ผลด้านบนสุกก่อน หัวสีน้ำตาลเข้ม เนื้อสีเหลือง ไม่แตกเหง้า ก้านใบผิวเรียบ สีเขียวหรือเขียวอมน้ำตาล หรือสีเขียวแกมเทา ด้านในสีม่วงหรือสีน้ำตาล จุดประสีน้ำตาลหรือสีเขียว แต่ละช่อมีผลถึง 1,000 ผล

รอยด่างบนลำต้นของบุกคนโท
พบมากในหมู่เกาะอันดามัน พม่า ภาคเหนือของไทย ไปจนถึงอินโดนีเซีย หัวนำมาล้างน้ำและต้มหลายๆครั้งให้หมดสารพิษ จากนั้นนำมารับประทานได้ ใบอ่อนและผลใช้เป็นผักได้ ในฟิลิปปินส์และอินเดียใช้เป็นอาหารสัตว์ บุกชนิดนี้มีแมนแนนในหัวมาก หัวมีกลิ่นเหม็นฉุนเพราะมีผลึกแคลเซียมออกซาเลตและอัลคาลอยด์

อ้างอิง
-------

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 53 – 56
**วัดจันทร์ใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางโคล่ เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูโสภณกิจจานุกิจ

วัดจันทร์ในสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2313 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ที่ได้นามว่า "วัดจันทร์ใน" เป็นเพราะว่ามีอีกวัดหนึ่งนามว่าวัดจันทร์นอกซึ่งสร้างขึ้นมาในระยะพร้อม ๆ กัน วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้ว สันนิษฐานว่าคงได้รับประมาณ พ.ศ. 2330 หลังจากบ้านเมืองสงบสุขปกติดีแล้ว ด้านข้างของวัดติดคลองวัดจันทร์ หลวงพ่อจำปี เจ้าอาวาสรูปที่ 4 เล่าว่า ในอดีตคลองวัดจันทร์เป็นคลองที่กว้างมาก เป็นคลองที่ประชาชนใช้สัญจรทางน้ำ มีการค้าขายสินค้าทางน้ำ และมีการใส่บาตรยามเช้าทางน้ำอีกด้วย

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยพระอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2313 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระประธานในอุโบสถ มีนามว่า *พระพุทธศรีมุนีญาณ (หลวงพ่อยิ้ม)* เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระเกตุ
* พระสายงามทองหล่อ
* พระมหาบุญจันทร์ จกฺกธมฺโม
* พระครูปิยศีลาภรณ์ (หลวงปู่จำปี)
* พระครูโสภณกิจจานุกิจ (พ.ศ.2564 จนถึงปัจจุบัน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วันจันทร์ใน". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "วัดจันทร์ใน". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  "คลองวัดจันทร์ใน "คลองแห่งเรื่องเล่าชาวบางคอแหลม"". สำนักงานเขตบางคอแหลม.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "วัดจันทร์ใน".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดจันทร์ใน**
**แบล็ค สวอน** (อังกฤษ: Black Swan) เป็นภาพยนตร์แนวจิตวิทยาสยองขวัญ กำกับโดย ดาร์เรน อโรนอฟสกี้ นำแสดงโดย นาตาลี พอร์ตแมน, วินเซนต์ คาสเซล และ มิล่า คูนิส เนื้อเรื่องนั้นอ้างอิงจากการแสดงบัลเล่ต์ชุด สวอน เลค ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับราชินีหงส์ ในการแสดงชุดนี้ต้องการนักบัลเล่ต์ที่สามารถแสดงเป็นได้ทั้งหงส์ขาวที่บริสุทธิ์และหงส์ดำที่ยั่วยวน คนหนึ่งคือนีน่า(พอร์ตแมน)ผู้ที่สามารถเป็นหงส์ขาวได้อย่างสมบูรณ์แบบ ส่วนอีกคนคือลิลลี่(คูนิส)ผู้ที่เหมาะสมกับบทหงส์ดำ และเมื่อทั้งสองต้องแข่งขันกัน นีน่าก็เริ่มพบด้านมืดของตัวเอง

ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกรับเลือกให้เป็นภาพยนตร์เปิดงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 67 และได้ออกฉายในสหรัฐอเมริกา (limited Release)ในวันที่ 3 ธันวาคม และอย่างเป็นทางการทั่วประเทศในวันที่ 17 ธันวาคม ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมาก โดยเฉพาะประสิทธิภาพและความสามารถในการแสดงของ นาตาลี พอร์ตแมน และการกำกับของ ดาร์เรน อโรนอฟสกี้ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ นาตาลี พอร์ตแมน ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากการประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 83 อีกด้วย และยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงอีก 4 รางวัล ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม(อโรนอฟสกี้), กำกับภาพยอดเยี่ยม และ ตัดต่อภาพยอดเยี่ยม

นักแสดง
-------

* นาตาลี พอร์ตแมน เป็น นีน่า เซเยอร์
* มิล่า คูนิส เป็น ลิลลี่
* วินเซนต์ คาสเซล เป็น โทมัส ลีรอย
* บาร์บาร่า เฮอร์ชี่ย์ เป็น เอริก้า เซเยอร์
* วิโนน่า ไรเดอร์ เป็น เบ็ธ แมคอินไทร์
* เบนจามิน มิลเลไพด์ เป็น เดวิด
**บือคีออโตมาตอน** (Büchi automaton) ตั้งชื่อตาม Julius Richard Büchi นักคณิตศาสตร์ชาวสวิส ใช้สำหรับการคำนวณซึ่งมีลักษณะเป็นอนันต์ คือการคำนวณนั้นดำเนินเรื่อยไปไม่มีสิ้นสุด การประยุกต์ใช้บือคีออโตมาตานั้น มีตัวอย่างในด้าน formal method เช่น ตรรกและการให้เหตุผลในระบบรีแอคทีฟ (reactive system)
และ การตรวจสอบโมเดล (model checking)

สัญลักษณ์
---------

สัญลักษณ์ที่ใช้ในหัวข้อนี้:

* {\displaystyle A} : เซตจำกัด ของอักษร
* {\displaystyle A^{\*}} : เซตของคำจำกัด
* {\displaystyle A^{\omega }} : เซตของคำ\omega  (\omega -words หรือ \omega -sequences )

บือคีออโตมาตอน
--------------

บือคีออโตมาตอน เป็น NFA ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนเงื่อนไงการยอมรับ เพื่อรองรับ คำ \omega .
การยอมรับคำ \omega  ของ บือคีออโตมาตอนเกิดขึ้นเมื่อ อ่านคำซึ่งอินพุตจากซ้ายไปขวาและทำการเปลี่ยนสถานะตาม
ที่กำหนดโดยฟังก์ชันการเปลี่ยนสถานะ แล้วในสายลำดับการเปลี่ยนสถานะนั้น มีสถานะยอมรับเกิดขึ้นบ่อยเป็นอนันต์

เราเรียกการยอมรับคำแบบนี้ว่าการยอมรับแบบบือคี (Büchi acceptance)

อ้างอิง
-------

* Wolfgang THOMAS, Automata on Infinite Objects, Handbook of theoretical computer science (vol. B): formal models and semantics, ISBN 0-444-88074-7
***คอลัมส์ III: รีเวนจ์ออฟคอลัมส์*** (อังกฤษ: Columns III: Revenge of Columns) หรือชื่อเวอร์ชันญี่ปุ่น ***คอลัมส์ III: ไทเกสึ! คอลัมส์เวิลด์*** (ญี่ปุ่น: コラムスIII： 対決！コラムスワールド) เป็นเกมอาร์เคดไขปริศนาที่เผยแพร่โดยเซกาในประเทศญี่ปุ่น และโดยวิกโทไกในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อปี ค.ศ. 1993 ในฐานะภาคต่อของ*คอลัมส์ II: เดอะวอยอิจธรูไทม์*

รูปแบบการเล่น
-------------

*คอลัมส์ III* เป็นเกมที่มีผู้เล่นสองคนแข่งขันกัน ประกอบด้วยโหมดผู้เล่นเดี่ยวพร้อมคู่ต่อสู้เอไอจำนวนมาก

พื้นที่เล่นอยู่ภายในพื้นที่เล่นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทรงสูงหนึ่งในสอง คอลัมน์ที่มีสัญลักษณ์ต่างกันสามอัน (เช่น อัญมณีที่มีสีต่างกัน) ปรากฏขึ้นทีละอันที่ด้านบนของปล่อง และตกลงไปที่ด้านล่าง โดยตกลงบนพื้นหรือด้านบนของ "คอลัมน์" ที่ตกลงมาก่อนหน้า ในขณะที่คอลัมน์กำลังตก ผู้เล่นสามารถเลื่อนเสาไปทางซ้ายและขวาได้ และยังสามารถวนตำแหน่งของสัญลักษณ์ภายในเสาได้เช่นกัน หลังจากคอลัมน์ตกลงมา หากมีสัญลักษณ์เดียวกันตั้งแต่สามตัวขึ้นไปเชื่อมต่อกันในแนวนอน, แนวตั้ง หรือแนวทแยง สัญลักษณ์เหล่านั้นจะหายไป จากนั้น กองของเสาจะตกลงภายใต้แรงโน้มถ่วง หากการตั้งรกรากใหม่นี้ทำให้สัญลักษณ์อื่นเรียงกันตั้งแต่สามสัญลักษณ์ขึ้นไป สัญลักษณ์เหล่านั้นจะหายไปและเกิดวงจรซ้ำ ทั้งนี้ คอลัมน์ตกลงในอัตราที่เร็วขึ้นเมื่อการเล่นดำเนินไป ผู้เล่นจะชนะเมื่อปล่องของฝ่ายตรงข้ามเต็มไปด้วยอัญมณี ซึ่งจบการแข่ง

เกมนี้มีหลายวิธีที่ผู้เล่นจะได้เปรียบ เมื่อผู้เล่นได้รับอย่างน้อย 10 แต้ม พวกเขาสามารถกดปุ่ม C เพื่อใช้แต้มเพื่อลดพื้นที่ที่สามารถเล่นได้ของฝ่ายตรงข้ามหนึ่งแถว รวมทั้งเรียกคืนแถวของพื้นที่ที่ลดลงก่อนหน้านี้ของตนเอง ในบางครั้ง คอลัมน์พิเศษที่มีอัญมณีวิเศษหลากสีจะปรากฏขึ้น ตลอดจนขึ้นอยู่กับการกำหนดค่า มันสามารถย่อพื้นที่เล่นของฝ่ายตรงข้าม, ย่อกระดานของผู้เล่น หรือทำลายอัญมณีทั้งหมดที่มีสีเดียวกับที่ตกลงไป

พอร์ต
-----

ในปี ค.ศ. 2002 *คอลัมส์ III* เป็นหนึ่งในเกมเซกาเกมแรกที่เปิดตัวภายใต้ข้อตกลงระยะสั้นของเซกากับบริการดาวน์โหลดเรียลวันอาร์เคด เวอร์ชันเมกาไดรฟ์ได้รับการเผยแพร่ในบริการดาวน์โหลดเวอร์ชวลคอนโซลของระบบวีในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2007, ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 และเป็นครั้งแรกในภูมิภาคแพล ในทวีปยุโรปและออสเตรเลียเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 นอกจากนี้ยังเพิ่งได้รับการย้ายไปเป็นส่วนหนึ่งของ*เซกาเจเนซิสคลาสสิกส์*

การตอบรับ
---------

นิตยสารอิเล็กทรอนิกส์เกมมิงมันธลีให้คำวิจารณ์ในเชิงบวกโดยระบุว่า "นี่คืออีกหนึ่งเกมที่น่าติดตามอย่างมากที่มีธีมคล้ายกับเตตริสและแพ็กอะแทก นับเป็นเกมที่ดีมาก"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Justin Calvert, "Classic Sega games coming to the PC - News at GameSpot," GameSpot, .
2. ↑  *Columns 3 Review*. EGM Media. April 1994. p. 40.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แม่แบบ:Mobygames
* *Columns III* for Virtual Console (ญี่ปุ่น)
**บิกมะชีนเร็กเคิดส์** (อังกฤษ: Big Machine Records) เป็นค่ายเพลงอิสระอเมริกัน ประกอบด้วยศิลปินในแนวเพลงคันทรี ได้แก่ เทย์เลอร์ สวิฟต์ ถึงแม้จะมีการเปลี่ยนแปลงแนวเพลงไปในแนวป็อป ด้วยสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ที่ชื่อ *เรพิวเทชัน* แต่ก็ยังเป็นศิลปินในค่ายนี้ ค่ายเพลงนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 โดย Scott Borchetta อดีตผู้บริหารงานในค่ายเพลงดรีมเวิกส์เร็กเคิดส์ บิกมะชีนเร็กเคิดส์ตั้งอยู่ที่เมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา และจัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป ค่ายเพลงนี้ได้รับรางวัลแกรมมี 7 รางวัล โดยเทย์เลอร์ สวิฟต์

ประวัติศาสตร์
-------------

Big Machine Records ก่อตั้งโดย Scott Borchetta อดีตผู้เล่นกีตาร์เบสแนวพังค์ร็อกที่เคยทำงานในห้องไปรษณีย์ของบริษัทเพลงของ Mike บิดาของเขา และในที่สุดก็กลายเป็นพนักงานส่งเสริมการขายของ MCA Records ของ Universal Music Group ในปี 1991 จากข้อมูลของ Bloomberg Businessweek Borchetta เป็น "ผู้จัดการที่เกี่ยวข้อง" ที่ MCA "เลือกคนโสดและให้คำแนะนำในการจ่าย" หลังจากที่เขาถูกไล่ออกจาก MCA ในปี พ.ศ. 2540 Borchetta ยอมรับบทบาทในแผนก DreamWorks Records ในแนชวิลล์ แต่ต่อมาก็ตัดสินใจเปิดค่ายเพลงของตัวเองหลังจากที่ Universal เข้าซื้อแผนกนี้ ก่อนที่เขาจะออกจาก DreamWorks Borchetta ได้เข้าหา Taylor Swift และครอบครัวของเธอหลังจากที่นักดนตรีคนนี้แสดงที่ Bluebird Café ในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี หลังจากพบเธอครั้งแรกในปี 2004 ในเวลานั้น Borchetta ไม่มีโครงสร้างพื้นฐานหรือเงินทุน เขายื่นข้อเสนอให้สวิฟต์และพ่อแม่ของเธอ โดยเขาจะรับเธอเข้าสังกัดค่ายใหม่หลังจากก่อตั้งขึ้น ในที่สุด สวิฟต์ก็ติดต่อบอร์เชตตาอีกครั้งในอีกประมาณสองสัปดาห์ต่อมา โดยบอกเขาว่า "ฉันรอคุณอยู่"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'Shake It Off' country fans, Taylor Swift goes pop with new music". *TODAY.com* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  Stark, Phyllis (2006-03-11). "The Honeymoon's Hardly Over, but Show Dog and Big Machine split". *Billboard*.
3. ↑  Devin Leonard (November 12, 2014). "Taylor Swift Is the Music Industry". *Bloomberg Businessweek*. Bloomberg L.P. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 9, 2015. สืบค้นเมื่อ January 10, 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Big Machine Records เก็บถาวร 2011-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Big Machine Records - Staff List เก็บถาวร 2011-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน