**อัลเฟรโด เจมส์ ปาชิโน** (อังกฤษ: Alfredo James Pacino; เกิดพฤหัสบดีที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1940) เป็นนักแสดง​และผู้กำกับภาพยนตร์​ชาวอเมริกัน​ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์, ละครเวที​และละครโทรทัศน์​อย่างต่อเนื่องยาวนานมากกว่า 50 ปี เขาได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนักแสดงชายที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในฮอลลีวูด โดยเป็นนักแสดงชายที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์​มากที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจากแจ็ก นิโคลสัน และ ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ โดยเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 9 ครั้ง และเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียง 24 คนที่ได้รับ *สามมงกุฎแห่งการแสดง* คือการได้รับรางวัลออสการ์, เอมมี และรางวัลโทนี ในสาขาการแสดง ซึ่งเป็นสามรางวัลสูงสุดที่ได้รับการยอมรับจากวงการภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์ และละครเวทีของอเมริกาตามลำดับ นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 5 ครั้ง ได้รับรางวัลแบฟตา, รางวัลแซกอวอร์ด, รางวัลเกียรติยศจากพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์​ในฐานะนักแสดงผู้เป็นที่นิยมสูงสุด, รางวัลสิงโตทองคำ ​ประเภทเชิดชูเกียรติ จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส, รางวัลผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน, ​ได้รับเหรียญศิลปะแห่งชาติจากรัฐสภาสหรัฐ​ และได้รับรางวัลเกียรติยศ ด้านศิลปะการแสดงจากสถาบันจอห์น เอฟ. เคนเนดี

อัล ปาชิโน เคยเป็นนักเรียนในโรงเรียนสอนการแสดง Actors Studio โดยเป็นลูกศิษย์ของ ลี สตราสเบิร์ก​ และเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครเวทีจนเริ่มมีชื่อเสียงจากนั้นได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในบทบาทตัวประกอบในเรื่อง *​Me, Natalie*​ (1969) ก่อนจะได้รับบทนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง *​The Panic in Needle Park*​ (1971) ซึ่งเขาต้องรับบทป็นคนติดเฮโรอีน ต่อมาเขาตัดสินใจรับบทเป็น ไมเคิล คอร์เลโอเน ในภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลาเรื่อง *​เดอะ ก็อดฟาเธอร์*​ และจากบทบาทดังกล่าวทำให้เขาโด่งดังและประสบความสำเร็จอย่างมากโดยเขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรก ต่อมาเขากลับมารับบทเดิมอีกครั้งใน *​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2*​ และ *​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 3*​ จนมาประสบความสำเร็จทางการแสดงสูงสุดจากการแสดงเรื่อง *​Scent of A Woman -​ ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก*​ ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลใหญ่ 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม 

อัลปาชิโน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ทั้งหมด 9 ครั้ง โดยแบ่งเป็นการเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม 5 ครั้ง ได้แก่การรับบทนักแสดงนำในเรื่อง *​เซอร์ปิโก้ ตำรวจอันตราย*​ (1973), *​เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2​*​ (1974)​, *​ปล้นกลางแดด​*​ (1975), *​...And Justice for All* (1979) โดยมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากการแสดงในบทบาทอดีตทหารตาบอดจากเรื่อง *ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก* (1992) และ เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม​ 4 ครั้ง จากการแสดงในเรื่อง *เดอะ ก็อดฟาเธอร์​* (1972)​, *​Dick Tracy -​ ยอดสืบเหนือคน*​ (1990), *​Glengarry Glen Ross -​ เกมชีวิต เกมธุรกิจ*​ (1992) และสร้างสถิติเป็นนักแสดงชายที่มีอายุมากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 ที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ด้วยวัย 79 ปี จากผลงานเรื่อง *​คนใหญ่ไอริช*​ (2019)

ประวัติ
-------

อัลเฟรโด เจมส์ ปาชิโน เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1940 ที่ย่านอีสต์ฮาเลม ซึ่งเป็นชุมชนของคนที่มีเชื้อสายลาตินอเมริกา​และอิตาเลียน​ ในเขตแมนแฮตตัน, นครนิวยอร์ก โดยเขาเป็นลูกชายของ ซัลวาโตเร ปาชิโน และ โรเซ เจราร์ดี สองสามีภรรยาชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียนที่มาจากแคว้นซิซิลี​ (พ่อของเขามาจากจังหวัดเมสซีนา ​และ แม่ของเขามาจากจังหวัดปาแลร์โม​) ​ต่อมาในขณะที่เขาอายุได้เพียง 2 ปี พ่อกับแม่ของเขาก็ได้ตัดสินใจหย่าขาดจากกันทำให้ โรเซ แม่ของเขาต้องพาเขาย้ายออกจากแมนแฮตตันและย้ายไปอยู่ที่เดอะบร็องซ์ร่วม​กับคุณตาและคุณยายซึ่งอพยพมาจากปาแลร์โม​ ส่วนพ่อของเขาย้ายไปทำงานด้านการเป็นตัวแทนขายประกันที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย

อัล ปาชิโน มีชื่อเล่นว่า "ซอนนี" ในวัยเด็กเขามีความสามารถทางด้านกีฬาและมีความใฝ่ฝันจะเป็นนักกีฬาเบสบอลอาชีพ โดยอัล ปาชิโน ​เข้ารับการศึกษาในชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนมัธยมเฮอร์แมน ริดเดอร์ ซึ่งเป็นโรงเรียนรัฐบาลในเดอะบร็องซ์ จากนั้นเขาได้ไปสมัครทดสอบออดิชัน​เพื่อเข้าเรียนต่อในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสอนการแสดง ซึ่งเป็นโรงเรียนในระบบการศึกษาทางเลือกของรัฐบาล ในแมนแฮตตัน หลังจากเขาผ่านการทดสอบและได้เข้าเรียนต่อ แม่ของเขากลับไม่เห็นด้วยที่เขาเลือกเรียนการแสดงแทนการเรียนต่อในวิชาสามัญจนทั้งคู่เกิดการโต้เถียงกันขึ้น อัล ปาชิโน จึงตัดสินใจออกจากบ้านและหางานเล็กๆน้อยๆทำ เช่น เป็นคนส่งเอกสาร, เด็กเก็บโต๊ะในร้านอาหาร, ภารโรง หรือเสมียนในที่ทำการไปรษณีย์ เพื่อส่งตัวเองเรียน 

อัล ปาชิโน ติดนิสัยดื่มสุราและสูบบุหรี่จัดตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นตอนต้น โดยเขาเริ่มสูบกัญชา​ตั้งแต่อายุได้เพียง 13 ปี อย่างไรก็ตามเขาหลีกเลี่ยงที่จะใช้สารเสพติด​ชนิดร้ายแรงเนื่องจากเพื่อนสนิทของเขา 2 คนเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาดตั้งแต่อายุน้อยๆ ในช่วงวัยรุ่นเขามักจะก่อเหตุทะเลาะวิวาทและมีปัญหาด้านวินัยกับทางโรงเรียนอยู่เป็นประจำ และทำได้แค่แสดงละครเวทีที่ชั้นใต้ดินของโรงละครแห่งหนึ่ง หนำซ้ำยังถูกปฏิเสธจากสถาบันการแสดงที่มีชื่อเสียงอย่าง Actors Studio อย่างไรก็ตามเขายังได้เข้ามาอยู่ในสถาบันสอนศิลปะการแสดง​ HB Studio แต่ยังคงต้องอาศัยนอนที่ชั้นใต้ดินของโรงละคร หรือขออาศัยอยู่กับเพื่อนสนิท ต่อมาในปี 1962 ในขณะที่อายุ 22 ปี เขาได้รับทราบข่าวว่า โรเซ แม่ของเขาได้เสียชีวิตลงอีกทั้งคุณตาของเขาก็มาเสียชีวิตไปในปีถัดมา ซึ่งเขาเคยให้สัมภาษณ์ว่าช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงเวลาที่ย่ำแย่ที่สุดในชีวิตของเขา

หลังจากฝึกศิลปะการแสดงที่ HB Studio นานถึง 4 ปี อัล ปาชิโน สมัครออดิชันเพื่อเข้าสู่ Actors Studio อีกครั้งและในครั้งนี้เขาประสบความสำเร็จได้เข้าสู่สถาบัน โดยเขาได้เรียนเทคนิคการแสดงชั้นสูงจาก ลี สตราสเบิร์ก​ (ต่อมาทั้งคู่ได้แสดงร่วมกันใน เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 และ แอนด์จัสติซฟอร์ออล​)

ในปี 2000 ภายหลังจาก อัล ปาชิโน ประสบความสำเร็จอย่างสูงในฮอลลีวูดเขาได้รับเกียรติให้เป็นประธานร่วมของ Actors Studio ร่วมกับศิษย์เก่าอย่าง เอลเลน เบอร์สติน ​และ ฮาร์วีย์ ไคเทล

ผลงานการแสดงละครเวที
--------------------

อัล ปาชิโน ในละครบรอดเวย์เรื่อง *The Basic Training of Pavlo Hummel* ปี ค.ศ. 1977
อัล ปาชิโน่ ได้เริ่มต้นอาชีพนักแสดงในปี ค.ศ. 1967 จากการเป็นนักแสดงละครเวทีของโรงละครชาร์ลส์ ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเขาได้รับค่าตัวในฐานะนักแสดงอาชีพครั้งแรกเพียงสัปดาห์ละ 125 ดอลลาร์สหรัฐ จากการแสดงละครเวทีที่สร้างจากบทประพันธ์ของ คลิฟฟอร์ด โอเด็ตส์ เรื่อง *Awake and Sing!* ต่อมาเขาได้แสดงในละครเวทีที่มีเนื้อหาเสียดสีสงครามเวียดนามเรื่อง *America Hurrah* (บทประพันธ์โดย ฌ็อง-โกลด ว็อง อิตัลลี) การแสดงเรื่องดังกล่าวทำให้เขาได้พบกับ จิล เคลย์เบิร์ก นักแสดงละครบรอดเวย์หญิง ที่เพิ่งเข้าสู่วงการเช่นเดียวกันกับเขาและได้แสดงร่วมกัน โดย อัล ปาชิโน ได้คบหากับ จิล เคลียร์เบิร์ก ยาวนานถึง 5 ปี และได้พากันย้ายกลับไปอยู่ที่นครนิวยอร์ก ก่อนที่ทั้งสองคนจะได้เป็นนักแสดงชื่อดังของฮอลลีวูดในเวลาต่อมา

ในปี 1968 หลังจากย้ายกลับมาที่นครนิวยอร์ก อัล ปาชิโน ได้แสดงในโรงละครแอสเตอร์เพลส ในเขตแมนแฮตตัน โดยเขาประสบความสำเร็จจากการแสดงนำในละครเวทีเรื่อง *The Indian Wants the Bronx* ที่สร้างโดยอิสราเอล โฮโรวิตช์ ซึ่งได้รับความนิยมจนต้องจัดแสดงถึง 177 รอบ โดยในการแสดงดังกล่าวได้ จอห์น คาซาล มารับบทเป็นนักแสดงสมทบ ซึ่งจากความสำเร็จของเรื่องนี้ทำให้ทั้ง อัล ปาชิโน และ จอห์น คาซาล ได้รับรางวัลโอบีอวอร์ด ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมและนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และเริ่มมีชื่อเสียงในฐานะนักแสดงละครบรอดเวย์ ก่อนที่ในภายหลังทั้งคู่จะกลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์สหรัฐ และได้แสดงร่วมกันในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทั้งชุดภาพยนตร์ *เดอะ ก็อดฟาเธอร์* และ *ปล้นกลางแดด*

อัล ปาชิโน ถูกชักชวนให้เข้าสู่วงการภาพยนตร์สหรัฐโดย มาร์ติน เบรกแมน ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชื่อดัง ที่ได้เข้ามาชมละครเวทีเรื่อง *The Indian Wants the Bronx* และประทับใจในฝีมือการแสดงของเขา จึงได้เข้ามาเป็นผู้จัดการส่วนตัวและชักชวนให้เข้าสู่วงการภาพยนตร์ฮอลลีวูด ต่อมาเขาและ จิล เคลย์เบิร์ก นักแสดงสาวที่กำลังคบหาอยู่ด้วยกันในขณะนั้น ได้มีผลงานการแสดงที่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรก โดยทั้งคู่ได้ร่วมแสดงในละครโทรทัศน์แนวสืบสวน-อาชญากรรมเรื่อง *N.Y.P.D.* ฤดูกาลที่ 2 ทางช่องเอบีซี จำนวน 1 ตอน

เดือนกุมภาพันธ์ ปี 1969 อัล ปาชิโน ได้แสดงละครบรอดเวย์เรื่อง *Does a Tiger Wear a Necktie?* ที่โรงละครเบลาสโก โดยทำการแสดงทั้งสิ้น 39 รอบ และได้รับคำชื่นชมในฝีมือการแสดงอย่างมากจนทำให้เขาได้รับรางวัลโทนีเป็นครั้งแรก ต่อมาในยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 แม้ว่าเขาจะเริ่มมีชื่อเสียงมาจากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *เดอะ ก็อดฟาเธอร์* แต่เขาก็ยังคงมีผลงานการแสดงในละครเวทีควบคู่กันไปด้วย โดยในปี 1973 เขาแสดงในละครที่ประพันธ์โดย วิลเลียม เชกสเปียร์ เรื่อง *ริชาร์ด ที่ 3* ซึ่งเขาได้รับบทเป็น พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ และจากผลงานในการแสดงละครเวทีเรื่อง *The Basic Training of Pavlo Hummel* ในปี 1977 ทำให้เขาได้รับรางวัลโทนี เป็นสมัยที่ 2 ของตนเอง

อัล ปาชิโน ถือเป็นนักแสดงชายแถวหน้าของวงการภาพยนตร์สหรัฐที่มักจะมีผลงานในละครเวทีอยู่เป็นระยะๆ โดยผลงานการแสดงละครเวทีในช่วงหลังของเขาที่โดดเด่น เช่น การรับบทเป็น มาร์ก แอนโธนี ในเรื่อง *จูเลียส ซีซาร์* ในปี 1988, การแสดงในละครองค์เดียวที่ประพันธ์โดย ออสการ์ ไวลด์ เรื่อง *สะโลเม* (รับบทเป็นเจ้าชายเฮโรด อันตีปัส ผู้ปกครองแคว้นกาลิลี) และการรับบทเป็น ไชลอก ในเรื่อง *เวนิสวาณิช*

ผลงานการแสดงภาพยนตร์
--------------------

เมื่อ อัล ปาชิโน เริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงละครเวที เขาจึงได้รับโอกาสในการแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในบทบาทตัวประกอบในภาพยนตร์ที่ผลิตโดยสถานีซีบีเอสเรื่อง *Me, Natalie* ในปี 1969 ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ถึงแม้ว่าจะเป็นภาพยนตร์อิสระที่ใช้ทุนสร้างต่ำแต่กลับได้รับกระแสชื่นชมอย่างมากจากนักวิจารณ์และสื่อมวลชน รวมทั้งได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ซึ่งจากความสำเร็จของภาพยนตร์ส่งผลให้ อัล ปาชิโน ที่รับบทบาทตัวประกอบเริ่มได้รับความสนใจและได้เซ็นสัญญากับบริษัทจัดหานักแสดง

### ยุค 1970

ปาชิโน และ เจมส์ คาน ในปี 1972
หลังจากเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง *Me, Natalie* เขาก็ได้รับบทนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์โรแมนติก-ดรามา เรื่อง *The Panic in Needle Park* (ค.ศ. 1971) ซึ่งเขาต้องรับบทเป็น"บ็อบบี" ชายติดเฮโรอีน ที่ถูกยาเสพย์ติดเข้าครอบงำชีวิต โดยบทบาทนี้เดิมทีทางผู้สร้างได้เคยทาบทาม จิม มอร์ริสัน นักร้องนำของวงเดอะดอส์ ให้มารับบทบาทดังกล่าว แต่การเจรจาไม่ประสบผลสำเร็จ บทบาทนี้จึงตกมาอยู่กับอัล ปาชิโน

ชีวิตส่วนตัว
------------

อัล ปาชิโน มีบุตรทั้งหมด 4 คน โดยบุตรคนแรกของเขาคือ จูลี มารี ปาชิโน (เกิดปี ค.ศ. 1989)​ ซึ่งเป็นบุตรสาวที่เกิดกับ แจน ทาแรนต์ อดีตครูสอนการแสดงชาวอเมริกัน ต่อมาเขามีบุตรที่เป็นแฝด​ชาย-หญิงอีก 2 คน คือ แอนทอน เจมส์ ปาชิโน และ โอลิเวียร์ โรส ปาชิโน (เกิดปี ค.ศ. 2001)​ ซึ่งเกิดกับ เบเวอร์ลี ดีแอนเจโล นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ด้วยวิธีการทำเด็กหลอดแก้ว จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2023 เขาได้รับการบันทึกให้เป็นหนึ่งในยี่สิบผู้ชายอายุมากที่สุดในโลกที่สามารถมีบุตรได้เมื่อเขามีลูกชายชื่อ โรมัน ปาชิโน ในขณะที่อายุ 83 ปี ซึ่งเป็นบุตรชายที่เกิดกับ นูร์ อัลฟัลลาฮ์ โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ ขาวคูเวต-อเมริกัน ที่อายุน้อยกว่าเขาถึง 54 ปี

นอกจากนี้ อัล ปาชิโน ยังเคยคบหากับไดแอน คีตัน​ และ ลูซิลา โพลัค นางแบบชาวอาร์เจนตินา​

ผลงานการแสดง
------------

แถบสี| † | ยังไม่ได้ออกเผยแพร่ |

### ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อเรื่อง | ชื่อเรื่องภาษาไทย | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1969 | *Me, Natalie* |  | โทนี | ตัวประกอบ |
| 1971 | *The Panic in Needle Park* |  | บ็อบบี |  |
| 1972 | *The God Father* | เดอะ ก็อดฟาเธอร์ | ไมเคิล คอร์เลโอเน |  |
| 1973 | *Serpico* | เซอร์ปิโก ตำรวจอันตราย | แฟรงค์ เซอร์ปิโก |  |
| Scarecrow​ | ฝันสุดท้ายของชายพเนจร | ฟรานซิส ลีโอเนล เดลบูชี |  |
| 1974 | *The God Father Part II* | เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 | ไมเคิล คอร์เลโอเน |  |
| 1975 | *Dog Day Afternoon* | ปล้นกลางแดด | ซอนนี วอทซิค |  |
| 1977 | *Bobby Deerfield* | บ็อบบี เดียร์ฟีลด์ | บ็อบบี เดียร์ฟีลด์ |  |
| 1979 | *...And Justice for All* |  | อาเธอร์ เคิร์กแลนด์ |  |
| 1980 | *Cruising* | คุณทำให้ผมกลายเป็นฆาตกร | สตีฟ เบิร์น |  |
| 1982 | *Author! Author!* |  | อีวาน ทราวาเลียน |  |
| 1983 | *Scarface* | มาเฟียหน้าบาก​ | โทนี มอนตานา​ |  |
| 1985 | *Revolution* | ปฏิวัติเลือด สงครามเพื่อสันติภาพ | ทอม ด็อบ​ |  |
| 1989 | *Sea of Love* | ถ้ารักก็อย่ากลัว | แฟรงค์ เคลเลอร์ |  |
| 1990 | *Dick Tracy* | ยอดสืบเหนือคน | บิ๊กบอย |  |
| *The God Father Part III* | เดอะ ก็อดฟาเธอร์ ภาค 3 | ไมเคิล คอร์เลโอเน |  |
| 1991 | *Frankie and Johnny* | สั่งหัวใจ อย่าให้มีเครื่องหมายคำถาม | จอห์นนี |  |
| 1992 | *Glengarry Glen Ross* | เกมชีวิต เกมธุรกิจ | ริชาร์ด โรมา |  |
| *Scent of a Woman* | ผู้ชายหัวใจไม่ปอกเปลือก | พันโท แฟรงค์ สเลด |  |
| 1993 | *Carlito's Way* | อหังการคาร์ลิโต้ | คาร์ลิโต บริกันเต |  |
| 1995 | *Two Bits* |  | คุณตา |  |
| *Heat* | ฮีท คนระห่ำคน​ | ร้อยตำรวจโท วินเซนต์ ฮันนา |  |
| 1996 | *City Hall* | จอมอิทธิพลป่าคอนกรีต | จอห์น แพพพาส |  |
| *Looking for Richard* |  | พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ​ | กำกับการแสดง |
| 1997 | *Donnie Brasco* | ขึ้นทำเนียบเจ้าพ่อจับตาย | เลฟตี รักเจโร |  |
| *The Devil's Advocate* | อาถรรพ์มัจจุราชเหนือเมฆ | จอห์น มิลตัน/ซาตาน​ |  |
| 1999 | *The Insider* | คดีโลกตะลึง | โลเวลล์ เบิร์กแมน |  |
| *Any Given Sunday* | ขบวนแกร่งประจัญบาน | โทนี |  |
| 2002 | *Insomnia* | เกมเขย่าขั้วอำมหิต​ | วิล ดอร์เมอร์ |  |
| *Simone* | ซิโมน ดิจิตอลอ้อนหัวใจรัก | วิคเตอร์ ทารันสกี |  |
| *People I Know* | จอมคนเมืองคนบาป | เอลี เวอร์แมน |  |
| 2003 | *The Recruit* | พลิกแผนโฉด หักโคตรจารชน​ | วอลเตอร์ เบิร์ค |  |
| *Gigli* | คู่ฉ่ำเฉือนคม | สตาร์คแมน |  |
| 2004 | *The Merchant of Venice* | เวนิสวาณิช แล่เนื้อชำระหนี้ | ไชล็อก |  |
| 2005 | *Two for the Money* | พลิกเหลี่ยม มนุษย์เงินล้าน | วอลเตอร์ |  |
| 2007 | *88 Minutes* | 88 นาที ฝ่าวิกฤตเกมส์สังหาร | แจ็ค แกรม |  |
| *Ocean's Thirteen* | 13 เซียน ปล้นเหนือเมฆ | วิลลี แบงค์ |  |
| 2008 | *Righteous Kill* | คู่มหากาฬ ล่าพล่านเมือง | เดวิด "รูสเตอร์" ฟิสค์ |  |
| 2011 | *The Son of No One* | วีรบุรุษขุดอำมหิต | สแตนฟอร์ด |  |
| *Jack and Jill* | แจ็คแอนด์จิลล์ | ตัวเอง |  |
| 2012 | *Stand Up Guys* | ไม่อยากเจ็บตัว อย่าหัวเราะปู่ | วัล |  |
| 2013 | *Salomé* |  | เฮโรด | กำกับการแสดง |
| 2014 | *Manglehorn* | แมงเกิลฮอร์น | เอเจ แมงเกิลฮอร์น |  |
| *The Humbling* | มายาลวงตา | ไซมอน แอกซ์เลอร์ | โปรดิวเซอร์ |
| 2015 | *Danny Collins* | จดหมายจากจอห์น เลนนอน | แดนนี คอลลินส์ |  |
| 2016 | *Misconduct* | พลิกคดีโค่นเจ้าพ่อ | ชาร์ล อับรัมส์ |  |
| 2017 | *Hangman* | แฮงแมน | เรย์ อาเชอร์ |  |
| 2019 | *Once Upon a Time in Hollywood* | กาลครั้งหนึ่งในฮอลลีวู้ด | มาร์วิน ชวาซ |  |
| 2020 | *The Irishman* | คนใหญ่ไอริช | จิมมี ฮอฟฟา |  |
| 2021 | *Axis Sally* |  | เจมส์ ลาฟลิน |  |
| *House of Gucci* |  | อัลโด กุชชี |  |
|

### ผลงานทางโทรทัศน์

| Year | Title | Role | Director | Notes | Ref. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1968 | *N.Y.P.D.* | John James | David Pressman | Episode: "Deadly Circle of Violence" |  |
| 2003 | *Angels in America* | Roy Cohn | Mike Nichols | 6 episodes |  |
| 2010 | *ขอฆ่าด้วยปราณี* | Dr. Jack Kevorkian | Barry Levinson | Television film |  |
| 2013 | *Phil Spector* | Phil Spector | David Mamet | Television film |  |
| 2018 | *สุดยอดโค้ช* | Joe Paterno | Barry Levinson | Television film |  |
| 2020 | *นักล่านาซี* | Meyer Offerman | Various | 10 episodes |  |

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Al Pacino Biography". UK: The Biography Channel. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 29, 2014. สืบค้นเมื่อ March 10, 2010.
2. ↑  Cohen, Francine (April 25, 2015). "Al Pacino: 'It's never been about money. I was often unemployed'". *The Guardian*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 1, 2017. สืบค้นเมื่อ October 19, 2017.
3. ↑  Okun, Stacey. "Fire Destroys Former Performing Arts High School," เก็บถาวร เมษายน 7, 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *New York Times* (February 14, 1988).
4. ↑  "Al Pacino Biography". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 12, 2014. สืบค้นเมื่อ May 10, 2014.
5. ↑  "Pacino, Burstyn and Keitel To Lead the Actors Studio". The New York Times (June 20, 2000). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 14, 2020. สืบค้นเมื่อ September 30, 2020.
6. ↑  Yule, Andrew (1992). *Al Pacino : Life on the Wire*. Time Warner Books. ISBN 0751500488. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 14, 2020. สืบค้นเมื่อ October 30, 2020.
7. ↑  Al Pacino and the cast and crew talk Scarface | | South Africa เก็บถาวร มีนาคม 17, 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Filmcontact.com (August 26, 2011). Retrieved May 22, 2014.
8. ↑  "Pacino's Bambinos". *People*. February 12, 2001. สืบค้นเมื่อ November 23, 2019.
9. ↑  "Twin Pique". *People*. February 24, 2003. สืบค้นเมื่อ November 23, 2019.
10. ↑  "Conheça os personagens de Al Pacino, que completa 73 anos" [Meet the characters of Al Pacino, who turns 73] (ภาษาโปรตุเกส). Terra. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 17, 2018. สืบค้นเมื่อ 17 November 2018.
11. ↑  Franklin, Nancy (8 December 2003). "America, Lost and Found". *The New Yorker*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 12, 2018. สืบค้นเมื่อ 22 October 2018.
12. ↑  Ferrell, David (23 April 2010). "Trying to get to the heart of Jack Kevorkian". *Los Angeles Times*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 25, 2010. สืบค้นเมื่อ 22 October 2018.
13. ↑  Brown, Mick (29 June 2013). "David Mamet on Phil Spector: 'I don't give a damn about the facts'". *The Daily Telegraph*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 25, 2018. สืบค้นเมื่อ 22 October 2018.
14. ↑  Hale, Mike (6 April 2018). "Review: Al Pacino Stars in HBO's 'Paterno,' a Tragedy Without a Hero". *The New York Times*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 22, 2018. สืบค้นเมื่อ 22 October 2018.
15. ↑  Fleming Jr, Mike (January 10, 2019). "Al Pacino Poised To Make TV Series Starring Debut In 'The Hunt'". *Deadline Hollywood*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 10, 2019. สืบค้นเมื่อ January 10, 2019.

* Grobel, Lawrence (2006). *Al Pacino: The Authorized Biography*. Simon & Schuster. ISBN 0-7432-9497-1.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อัล ปาชิโน**

* Al Pacino ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* ชีวประวัติ Al Pacino ที่ อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส

| * ด
* ค
* ก
รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม |
| --- |
| 1928–1940 | 
* เอมีล ยันนิงส์ (1928)
* วอร์เนอร์ แบ็กซ์เตอร์ (1929)
* จอร์จ อาร์ลิสส์ (1930)
* ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ (1931)
* เฟรดริก มาร์ช/วอลเลซ บีรี (1932)
* ชาลส์ ลาฟตัน (1933)
* คลาร์ก เกเบิล (1934)
* วิกเตอร์ แม็กลาเกล็น (1935)
* พอล มุนี (1936)
* สเปนเซอร์ เทรซี (1937)
* สเปนเซอร์ เทรซี (1938)
* รอเบิร์ต ดอแนต (1939)
* เจมส์ สจวร์ต (1940)

 |
| 1941–1960 | 
* แกรี คูเปอร์ (1941)
* เจมส์ แคกนีย์ (1942)
* พอล ลูคัส (1943)
* บิง ครอสบี (1944)
* เรย์ มิลแลนด์ (1945)
* เฟรดริก มาร์ช (1946)
* โรนัลด์ คอลแมน (1947)
* ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ (1948)
* บรอเดริก ครอว์ฟอร์ด (1949)
* โฮเซ เฟร์เรร์ (1950)
* ฮัมฟรีย์ โบการ์ต (1951)
* แกรี คูเปอร์ (1952)
* วิลเลียม โฮลเดน (1953)
* มาร์ลอน แบรนโด (1954)
* เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (1955)
* ยูล บรีนเนอร์ (1956)
* อเล็ก กินเนสส์ (1957)
* เดวิด นิเวน (1958)
* ชาร์ลตัน เฮสตัน (1959)
* เบิร์ต แลนแคสเตอร์ (1960)

 |
| 1961–1980 | 
* มักซีมีเลียน เชลล์ (1961)
* เกรกอรี เพก (1962)
* ซิดนีย์ พอยเทียร์ (1963)
* เรกซ์ แฮร์ริสัน (1964)
* ลี มาร์วิน (1965)
* พอล สโกฟีลด์ (1966)
* ร็อด ชไตเกอร์ (1967)
* คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน (1968)
* จอห์น เวย์น (1969)
* จอร์จ ซี. สกอตต์ (1970)
* จีน แฮกแมน (1971)
* มาร์ลอน แบรนโด (1972)
* แจ็ก เลมมอน (1973)
* อาร์ต คาร์นีย์ (1974)
* แจ็ก นิโคลสัน (1975)
* ปีเตอร์ ฟินช์ (1976)
* ริชาร์ด เดรย์ฟัส (1977)
* จอน วอยต์ (1978)
* ดัสติน ฮอฟแมน (1979)
* โรเบิร์ต เดอ นิโร (1980)

 |
| 1981–2000 | 
* เฮนรี ฟอนดา (1981)
* เบน คิงสลีย์ (1982)
* โรเบิร์ต ดูวัล (1983)
* เอฟ. เมอร์รีย์ เอบราฮัม (1984)
* วิลเลียม เฮิร์ต (1985)
* พอล นิวแมน (1986)
* ไมเคิล ดักลาส (1987)
* ดัสติน ฮอฟแมน (1988)
* แดเนียล เดย์-ลูวิส (1989)
* เจเรมี ไอเอินส์ (1990)
* แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (1991)
* อัล ปาชิโน (1992)
* ทอม แฮงส์ (1993)
* ทอม แฮงส์ (1994)
* นิโคลัส เคจ (1995)
* เจฟฟรีย์ รัช (1996)
* แจ็ก นิโคลสัน (1997)
* โรแบร์โต เบนิญญี (1998)
* เควิน สเปซีย์ (1999)
* รัสเซล โครว์ (2000)

 |
| 2001–ปัจจุบัน | 
* เดนเซล วอชิงตัน (2001)
* เอเดรียน โบรดี (2002)
* ฌอน เพนน์ (2003)
* เจมี ฟ็อกซ์ (2004)
* ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (2005)
* ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ (2006)
* แดเนียล เดย์-ลูวิส (2007)
* ฌอน เพนน์ (2008)
* เจฟฟ์ บริดเจส (2009)
* โคลิน เฟิร์ธ (2010)
* ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง (2011)
* แดเนียล เดย์-ลูวิส (2012)
* แมทธิว แม็คคอนาเฮย์ (2013)
* เอดดี เรดเมน (2014)
* ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (2015)
* เคซีย์ แอฟเฟล็ก (2016)
* แกรี โอลด์แมน (2017)
* รามี แมลิก (2018)
* วาคีน ฟินิกซ์ (2019)
* แอนโทนี ฮ็อปกินส์ (2020)
* วิลล์ สมิธ (2021)
* เบรนแดน เฟรเซอร์ (2022)

 |

| * ด
* ค
* ก
ผู้ได้รับรางวัลสามมงกุฎแห่งการแสดง |
| --- |
| 
* แจ็ก อัลเบิร์ตสัน
* แอนน์ แบนครอฟต์
* อิงกริด เบิร์กแมน
* เชอร์ลีย์ บูท
* เอลเลน เบอร์สติน
* ไวโอลา เดวิส
* เมลวิน ดักลาส
* เฮเลน เฮส์
* เจเรมี ไอเอินส์
* เกลนดา แจ็กสัน
* เจสซิกา แลงจ์
* ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์
* เฮเลน เมียร์เรน
* ทอมัส มิตเชลล์
* รีตา มอเรโน
* อัล ปาชิโน
* คริสโตเฟอร์ พลัมเมอร์
* วาเนสซา เรดเกรฟ
* เจสัน โรบาดส์
* เจฟฟรีย์ รัช
* พอล สโกฟีลด์
* แมกกี สมิธ
* มอรีน สเตเปิลตัน
* เจสซิกา แทนดี้

 |