recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**โรมา กาย** (อังกฤษ: Roma Guy) เป็นนักเคลื่อนไหวชาวอเมริกัน ทางด้านสิทธิสตรีและทางด้านสิทธิกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ เธอเกิดในรัฐเมน สหรัฐอเมริกา และได้รับปริญญาโทสาขาสังคมสงเคราะห์ (Social Work) จากมหาวิทยาลัยเมน หลังจากที่เธอทำงานในแอฟริกาเป็นเวลา 9 ปี เธอเป็นเลสเบียนอย่างเปิดเผย

โรมา กาย กับ ไดแอน โจนส์ (*Diane Jones*) ได้ย้ายไปอยู่ในซานฟรานซิสโกในคริสต์ทศวรรษ 1970 ทั้งสองร่วมกันก่อตั้ง "The Women's Building" และโรมา กายเป็นผู้ร่วมก่อตั้งศูนย์ช่วยเหลือสตรีและเด็ก *La Casa de las Madres*, มูลนิธิต่อต้านการข่มขืนสตรีแห่งซานฟรานซิสโก (SF Women Against Rape, SFWAR) และมูลนิธิสตรีแห่งแคลิฟอร์เนีย (The Women’s Foundation of California) **กาย**ยังสนับสนุนการเข้าถึงการดูแลสุขภาพของสตรีในซานฟรานซิสโก เธอทำหน้าที่เป็นเวลา 12 ปีในคณะกรรมการสุขภาพเมืองและเทศมณฑลซานฟรานซิสโก (Health Commission City and County of San Francisco)

ในระหว่างปี พ.ศ. 2537 ถึง 2550 **โรมา กาย**ทำงานเป็นอาจารย์ในภาควิชาสุขศึกษา ที่มหาวิทยาลัยรัฐซานฟรานซิสโก เมื่อปี 2017 เธอเป็นผู้อำนวยการโครงการคนไร้บ้านในเขตเบย์ (Bay Area Homelessness Program)

ในปี พ.ศ. 2557 คณะกรรมการสุขภาพเมืองและเทศมณฑลซานฟรานซิสโกได้ประกาศใช้ "ความตระหนักในชีวิตและการสืบทอดวิถีของ โรมา กาย" ("Resolution Recognizing the Life & Legacy of Roma Guy")

ในปี พ.ศ. 2561 โรมา กายได้รับเลือกจากโครงการประวัติศาสตร์สตรีแห่งชาติ (National Women's History Project) ให้เป็นหนึ่งใน Women's History Month ของสหรัฐ

เอมิลี สเก็กส์ (*Emily Skeggs*) สวมบทบาทของ**โรมา กาย** ตอนวัยรุ่น และ แมรี-หลุยส์ ปาร์กเกอร์ ตอนอายุมากขึ้น ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เกี่ยวกับสิทธิกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ เรื่อง *When We Rise* (2560) ซึ่งเป็นละครกึ่งสารคดี ที่สร้างจากบันทึกความทรงจำของคลีฟ โจนส์ กำกับโดยกัส แวน แซงต์

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6  "The Real-Life Gay Rights Activists of ABC's *When We Rise*". Biography.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-09. สืบค้นเมื่อ 2017-03-02.
2. 1 2  "Is Roma Guy A Real Person On 'When We Rise'? Mary-Louise Parker's Character Tells An Important Piece Of The Story". Romper.com. 2017-02-21. สืบค้นเมื่อ 2017-03-02.
3. 1 2  ""Resolution Recognizing the Life & Legacy of Roma Guy"" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-03-03. สืบค้นเมื่อ 2018-06-07.
4. 1 2  Dana Getz (2017-01-03). "What Is Roma Guy Doing Now? The *When We Rise* Activist Has An Inspiring Career". *Bustle.com*. สืบค้นเมื่อ 2017-03-02.
5. ↑  "Roma Guy". Graterolconsulting.com. สืบค้นเมื่อ 2017-03-02.
6. ↑  "National Women's History Month: What is it, when did it begin, who is being honored this year?". kiro7.com. 25 February 2018.
7. ↑  Goldberg, Leslie (April 26, 2016). "ABC's Gay Rights Mini Enlists Michael K. Williams, Sets All-Star Guest Cast". *The Hollywood Reporter*. United States: Prometheus Global Media. สืบค้นเมื่อ April 27, 2016.
หมู่กุฏิขนมปังขิงที่วัดสวนพลู
**หมู่กุฏิวัดสวนพลู** ตั้งอยู่ภายในวัดสวนพลูบนถนนเจริญกรุง ใกล้กับโรงแรมแชงกรีลา

สถาปัตยกรรม
-----------

หมู่กุฏิของพระสงฆ์ในวัดแห่งนี้มีความโดดเด่นสวยงามด้วยลวดลายไม้ฉลุ ที่เรียกว่า**ขนมปังขิง** ซึ่งประดับตกแต่งอยู่บนเรือนไม้สองชั้นทาด้วยสีเหลืองครีมคาดน้ำตาลเข้ม ฝาไม้ตีซ้อนเกล็ด โดยบริเวณชายคาก็ประดับด้วยไม้ฉลุที่แผงกันแดดเหนือทางเข้า ราวลูกกรงระเบียงชั้นบน และแผงกันแดดระหว่างเสาระเบียง โดยความสวยงามของหมู่กุฏินี้ยังได้รับการการันตีด้วยรางวัลอนุรักษ์ดีเด่น มรดกสถาปัตยกรรมในประเทศไทยจากสมาคมสถาปนิกสยาม เมื่อปี พ.ศ. 2545 อีกด้วย

ลักษณะพิเศษ
-----------

**บ้านขนมปังขิง** (Ginger Bread Style) หมายถึงบ้านสไตล์หนึ่งที่มีการประดับตกแต่งบ้านด้วยไม้ฉลุลวดลายต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นที่ชายคา ช่องลม หรือราวระเบียง ซึ่งต้นแบบนั้นมาจากบ้านสไตล์วิคตอเรียนในประเทศอังกฤษ และได้แพร่หลายเข้ามาในประเทศของเราหลังจากที่ชาวต่างชาติเริ่มเข้ามามีบทบาทในประเทศช่วงราวรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา และได้สร้างบ้านเรือนตามแบบที่ตนคุ้นเคยไว้ในประเทศไทย ชาวไทยเองก็ชื่นชอบความงดงามของลวดลายไม้แกะสลักจนเกิดเป็นกระแสนิยมนำเอาลวดลายขนมปังขิงมาประดับที่บ้านเรือนของเราบ้าง โดยความนิยมนั้นก็เริ่มต้นขึ้นจากพระราชวัง บ้านขุนนาง เศรษฐี คหบดี และตามวัดวาอารามต่าง ๆ

ส่วนเหตุที่เรียกการตกแต่งด้วยไม้แกะสลักเหล่านี้ว่าขนมปังขิงก็เพราะชาวตะวันตกนิยมเอาคุกกี้ขนมปังขิงมาสร้างเป็นบ้านตุ๊กตาเล็ก ๆ ประดับตกแต่งด้วยขนมอมยิ้มหลากหลายชนิดในวันคริสต์มาส อีกทั้งลวดลายแกะสลักเหล่านั้นยังมีลักษณะหงิกงอเป็นแง่ง ๆ คล้ายขิงอีกด้วย
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ปี 1941 สำหรับthe stage production ดูที่ The Little Foxes
1941 film by William Wyler

***The Little Foxes หรือ เรือนอาญารัก*** เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า ปี พ.ศ. 2484 กำกับการแสดงโดย William Wyler

เนื้อเรื่องโดยย่อ
-----------------

คุณนาย Regina Hubbard Giddens ( Bette Davis ) ผู้ดีทางตอนใต้ต้องต่อสู้เพื่อความมั่งคั่งของตนเองให้อยู่ในสังคม ในช่วงตอนต้นศตวรรษที่ 20 ที่บิดาถือว่าบุตรชายเท่านั้นเป็นทายาทตามกฎหมาย ผลก็คือเบนจามิน ( ชาร์ลส์ดิงเกิล ) และออสการ์ ( คาร์ลเบนตันเรด ) พวกเขาได้สมบัติโดยชอบธรรม พวกเขาสองพี่น้องนี้ ไม่ค่อยชอบคุณนายเรจิน่าเนื่องจากเธอเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก เธอนั้นต้องพึ่งพาทางการเงินกับสามีที่ป่วยของเธอที่ชื่อฮอเรซ ( เฮอร์เบิร์ตมาร์แชล ) สร้างความแค้นใจให้แก่เธอเป็นอย่างมาก

ต่อมาลูกสาวของคุณนายเรจิน่าต้องแต่งงานกับลูกของออสการ์ เนื่องจากเรจิน่าต้องการหวังสมบัติของพ่อเธอที่มอบให้แก่ออสการ์ อย่างเช่นไร่ฝ้ายของออสการ์ ในขณะที่ตอนนี้ออสการ์ต้องการที่จะวางแผนกับเบนจามินและลูกน้องที่จะสร้างโรงงานฝ้าย

พวกเขาก็เลยเข้าหาพี่สาวโดยต้องการเงินเพิ่มอีก 75,000 ดอลลาร์เพื่อลงทุนในโครงการ ตอนแรกออสการ์จะเสนอการแต่งงานระหว่างลูกชายของเขาลีโอ ( แดนดูรียา ) และอเล็กซานดราลูกสาวของคุณนายเรจิน่า ( เทเรซาไรท์ )

เรจิน่าเถียงกับฮอเรซสามีของเธอเกี่ยวกับสมบัติเมื่อเขาเกิดอาการหัวใจวาย เธอก็ไม่สนใจใยดีเขา เพราะว่าเธอนั่นแหละเป็นคนโลภมาก ฮอเรซเดินโซซัดโซเซขึ้นบันไดเพื่อไป แต่ล้มลงครึ่งทาง ถึงตอนนั้นเรจิน่ารีบไปพยุงร่างเขาและเรียกให้คนรับใช้พาเขาไปที่ห้องของเขาและไปหาหมอ ฉากนี้ตัดไปที่ฮอเรซบนเตียงพร้อมกับหมดลมหายใจซึ่งรายล้อมไปด้วยครอบครัว หมอและคนรับใช้ ฮอเรซตายโดยไม่มีใครที่จะขัดแย้งหรือมีปัญหา กับเรจิน่าว่าเธอกล่าวหาว่าพี่น้องของเธอขโมยทรัพย์สมบัติ ดังนั้นเธอจึงแบล็กเมล์พี่น้องของเธอโดยเรียกร้องความเป็นเจ้าของธุรกิจโรงสี 75% บังคับให้พวกเขายอมรับข้อเรียกร้องของเธอ

Alexandra ได้ยินเรื่องนี้ หลังจากที่พ่อของเธอจากไป เธอได้เผชิญหน้ากับแม่ของเธออย่างคุณนายเรจิน่า เกี่ยวกับการตายของพ่อของเธอ เรจิน่าปฏิเสธการกระทำผิดใด ๆ เรจิน่าบอกลูกสาวให้เธอออกจากบ้านในขณะที่หวังว่าอเล็กซานดราจะอยู่ อเล็กซานดราหนีไปกับนักข่าว แฟนหนุ่มเดวิดเฮวิตต์ ( ริชาร์ดคาร์ลสัน ) ทำให้คุณนายเรจิน่าถูกทอดทิ้งให้ร่ำรวย แต่อยู่คนเดียวโดยลำพังจนหมดลมหายใจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "All-time Film Rental Champs". *Variety*. October 15, 1990. p. M162 to 166.
**ซอวอก** (เปอร์เซีย: ساواک) ย่อมาจาก ***ซอเซมอเนเอเทลอ-ออตแวแอมนีแยเทเคชแวร์*** (سازمان اطلاعات و امنیت کشور; แปลว่า "องค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งประเทศ") เป็นตำรวจลับและหน่วยสืบราชการลับของอิหร่านในสมัยราชวงศ์ปาห์ลาวี

พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ทรงตั้งตำรวจลับซอวอกด้วยความช่วยเหลือจากซีไอเอและมอสซาด โดยทำหน้าที่คล้ายตำรวจเกสตาโพของเยอรมนีสมัยนาซี คอยแทรกซึมในวงการต่าง ๆ เพื่อจับกุมฝ่ายตรงข้ามของพระองค์ โดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนนักศึกษา อาจารย์ นักการเมือง และนักหนังสือพิมพ์ ซอวอกขึ้นชื่อในการจับกุมและการทรมานอย่างทารุณ เป็นที่หวาดกลัวของประชาชน แต่ก็ไม่อาจปิดกั้นการเดินขบวนประท้วงที่เกิดในเวลาต่อมาได้

ต่อมาชอพูร์ แบฆทียอร์ นายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายของราชอาณาจักรอิหร่านได้สั่งยุบซอวอกลงในช่วงการปฏิวัติอิหร่าน

ในช่วงเวลาหนึ่ง ซอวอกมีสายลับและเจ้าหน้าที่มากถึงประมาณ 5,000 คน โกลอมเรซอ แอฟแฆมี นักวิชาการ ได้ประมาณจำนวนเจ้าหน้าที่ซอวอกไว้ที่ 4,000 ถึง 6,000 คน อย่างไรก็ดี นิตยสาร *ไทม์* ฉบับวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ก็ระบุว่าองค์การนี้มีสมาชิก 5,000 คนเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Andrew Scott Cooper,The Fall of Heaven: The Pahlavis and the Final Days of Imperial Iran Hardcover – July 19, 2016 ISBN 0805098976, p. 231
2. ↑  Summary - U.S. Department of State - State Department
3. 1 2 3  จักรพันธุ์ กังวาฬ และคนอื่น ๆ. หน้า 20
4. ↑  Andrew Scott Cooper,The Fall of Heaven: The Pahlavis and the Final Days of Imperial Iran Hardcover – July 19, 2016 ISBN 0805098976, p. 231
5. ↑  Gholam Reza Afkhami, *Life and Times of the Shah* (University of California Press, 2009, ISBN 978-0-520-25328-5), p. 386.
6. ↑  SAVAK: "Like the CIA". Feb. 19, 1979 เก็บถาวร 2009-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
**ชีวิตรักวุ่นๆของมาดามซุปตาร์** (อังกฤษ: My Love, Madame Butterfly; เกาหลี: 내 사랑 나비부인; อาร์อาร์: *Nae Sarang Nabibuin*) ละครโทรทัศน์เกาหลีในแนวครอบครัว, ตลก, ดราม่า, โรแมนติก ออกฉายทางสถานีเอสบีเอส ระหว่างวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2012 จนถึงวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2013 ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ ในเวลา 20:40 น. รวมทั้งสิ้น 51 ตอน สำหรับในประเทศไทยออกอากาศทางทรูเอเชียนซีรีส์ ของทรูวิชันส์ ทุกคืนวันพุธ, พฤหัสบดี และศุกร์ เวลา 22.00 น. เริ่มตอนแรก 8 สิงหาคม ค.ศ. 2014

เนื้อเรื่อง
-----------

นัม นา-บี (นาบี–나비 แปลว่า "ผีเสื้อ" ในภาษาเกาหลี) นักแสดงหญิงวัย 35 ปี ผู้เป็นดาราระดับซุปเปอร์สตาร์ของวงการบันเทิงเกาหลี แม้นาบีจะอยู่ในวงการนี้มานานกว่า 20 ปี แต่เธอกลับแสดงไม่ได้เรื่องเลย ทุกเรื่องที่เธอแสดงจะมีแค่หน้าเดียวตลอด แต่นาบีเป็นเจ้าแม่พรีเซนเตอร์ เธอมีผลงานโฆษณาเต็มไปหมด โดยเฉพาะสินค้าแฟชั่น เพราะเธอได้รับการยอมรับว่า มีความงามเป็นอมตะและมีเซนส์ทางแฟชั่นสูงมาก ด้วยความเป็นซุปเปอร์สตาร์ทำให้นาบีเป็นคนโผงผาง พูดจาไม่มีมารยาทต่อใคร และใช้ชีวิตห่าม ๆ แม้เธอจะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม เธอพบรักกับนักธุรกิจหนุ่มหล่อ คิม จอง-อุก หรือที่เธอเรียกว่า รอย โดยผ่านการแนะนำของ ยุน ซอล-อา ผู้เปรียบเสมือนที่ปรึกษาและเพื่อนของเธอเพียงคนเดียว โดยที่หารู้ไม่ว่าที่แท้ จอง-อุก เป็นนักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ที่หลอกเอาเงินลงทุนของผู้อื่นมาทำธุรกิจแล้วก็หลบหนีไปต่างประเทศ โดยที่ร่วมมือกับซอล-อา เพราะซอล-อา ต้องการจะแก้แค้นนา-บี เพราะนา-บีมีอดีตแค้นต่อเธอ ขณะเดียวกัน อี อู-เจ ทายาทเพียงคนเดียวของห้างเวิลด์ ห้างสรรพสินค้าใหญ่ของเกาหลี ผู้เป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาด กำลังจะหาดารามาเป็นพรีเซนเตอร์ของห้าง ก็เลือกเอานัม นา-บี จากที่พบกับเธอโดยบังเอิญอย่างไม่น่าประทับใจ

ขณะที่จอง-อุก หนีไปต่างประเทศ นา-บี และแม่ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในครอบครัวของจอง-อุก ซึ่งเป็นครอบครัวธรรมดา ๆ ที่ประกอบอาชีพทำร้านอาหารและหมักเต้าเจี้ยว ที่ต่างจังหวัด แม้จะมีวิถีชีวิตที่เรียบง่ายและแตกต่างไปจากที่นา-บีเคยใช้ แต่เธอก็อดทนและปรับตัวให้เข้ากับทุกคนให้ได้

นักแสดง
-------

**ตัวละครหลัก**

* ยอม จอง-อา...นัม นา-บี
* พัก ยอง-วู...อี อู-เจ
* คิม ซัง-ซู...คิม จอง-อุก, รอย คิม
* ยุน เซ-อา...ยุน ซอล-อา

**ตัวละครประกอบ**

* คิม ยอง-เอ...อี จอง-เอ
* จัง ยอง...คิม แบ็ก-โฮ
* อี โอ-ฮี...แพ ซิน-จา
* คิม จอง-ฮุน...คิม ชาง-กี
* ชา ซู-ฮย็อน...มุก ซู-จอง
* ชอย มิน-ซัง...คิม แบ็ก-กี
* คิม จุน-ฮยุง...อี กุ๊ก-ฮี
* คิม กา-อึน...คิม ซัล-กู
* อิม ซัง-มิน...ฮง โม-รัน
* อี เฮ-ซุก...ซิลเวีย ชอย
* อี จอง-ฮุน...มุน ซัง-ชิก
* อี ฮี-จิน...ยอน จี-ยอน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ni-gul (2015-07-21). "ชีวิตรักวุ่นๆของมาดามซุปตาร์นัมนาบีกับคุณค่าของครอบครัว - เกาหลี". *โอเคเนชั่น*.
2. ↑  Jeon, Su-mi (26 September 2012). "Kim Sung Soo to Return to Television with *My Love, Madame Butterfly*". *enewsWorld*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-29. สืบค้นเมื่อ 2013-04-20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *My Lover, Madame Butterfly* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโดยทางสถานี (เกาหลี)
* *My Lover, Madame Butterfly* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
รายชื่อตัวละครในขุนช้างขุนแผน

ตัวละครหลัก
-----------

**ขุนแผน**

ตัวละครหลักของเรื่อง รายละเอียดดูใน ขุนแผน
ขุนช้าง
ตัวละครหลักของเรื่อง รายละเอียด ขุนช้าง
นางพิมพิลาไลย (หรือนางวันทอง)
เพื่อนเล่นสมัยเด็กของขุนแผนและขุนช้าง ซึ่งต่อมาเป็นภรรยาของทั้งคู่ รายละเอียดดูใน นางพิมพิลาไลย
พลายงาม (หรือหมื่นไวย, พระไวย)
ลูกชายของขุนแผนกับนางวันทอง รายละเอียดดูใน พลายงาม
พล เน้นเน้น

ครอบครัวของตัวละครหลัก
----------------------

### รุ่นพ่อแม่

ขุนไกรพลพ่าย
พ่อของขุนแผน
นางทองประศรี
แม่ของขุนแผน
ขุนศรีวิชัย
พ่อของขุนช้าง
นางเทพทอง
แม่ของขุนช้าง
พันศรโยธา
พ่อของนางพิมพิลาไลย
นางศรีประจัน
แม่ของนางพิมพิลาไลย
### รุ่นลูก

กุมารทอง
ลูกชายคนแรกของขุนแผนกับนางบัวคลี่
พลายงาม
ลูกชายคนรอง ขุนแผนกับนางพิมพิลาไลย (วันทอง)
พลายชุมพล (หลวงนายฤทธิ์)
ลูกชายคนเล็กของขุนแผนกับนางแก้วกิริยา
นางสร้อยฟ้า
ภรรยาของพลายงามหรือเป็นลูกสะใภ้ของขุนแผนกับนางพิมพิลาไลย (วันทอง) คนแรก
นางศรีมาลา
ภรรยาของพลายงามหรือเป็นลูกสะใภ้ของขุนแผนกับนางพิมพิลาไลย (วันทอง) คนที่ 2
### รุ่นหลาน

พลายเพชร
ลูกของพลายงามกับนางศรีมาลา
พลายบัว
ลูกของพลายงามกับนางศรีมาลา (น้องของพลายเพชร)
พลายยง
ลูกของพลายงามกับนางสร้อยฟ้า

ตัวละครอื่น ๆ
-------------

พระยาสุโขทัย และ นางเพ็ญจันทร์
พ่อแม่ของนางแก้วกิริยา
สมเด็จพระพันวษา
พระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา
พระเจ้าเชียงอินทร์
เจ้านครเชียงใหม่
นายบ้านแสนคำแมน
พ่อของนางลาวทอง
หมื่นหาญ
พ่อของนางบัวคลี่ เป็นขุนโจรใหญ่
นางสร้อยทอง
ธิดาพระเจ้าล้านช้าง เป็นพี่น้องกับนางสร้อยฟ้า
พระพิจิตร
พ่อของนางศรีมาลา
นางบุษบา
แม่ของนางศรีมาลา
ขรัวตาจู
วัดป่าเลยไลย เป็นคนเปลี่ยนชื่อให้นางพิมพิลาไลยเป็นนางวันทอง
เถรขวาด
ผู้ช่วยนางสร้อยฟ้าทำเสน่ห์ใส่พลายงาม
**การจัดการภาวะวิกฤต** (อังกฤษ: crisis management) คือกระบวนการที่องค์กรจัดการกับเรื่องยุ่งและเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ที่อาจคุกคามสู่ความอันตรายขององค์กรหรือผู้มีผลประโยชน์ การศึกษาเกี่ยวกับการจัดการภาวะวิกฤตเริ่มต้นขึ้นมาจากการเพิ่มขึ้นของอุตสาหกรรมและหายนะทางสิ่งแวดล้อมในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และยังถือได้ว่าเป็นขั้นตอนสำคัญในการประชาสัมพันธ์

สามองค์ประกอบของภาวะวิกฤตคือ (1) คุกคามต่อองค์กร, (2) มีส่วนประกอบที่สร้างความประหลาดใจ และ (3) ต้องใช้การตัดสินใจในระยะเวลาสั้น ๆ แต่เวเนตต์แย้งว่า "วิกฤตเป็นกระบวนการที่แปรเปลี่ยนที่ระบบเก่าไม่สามารถคงอยู่ได้ ดังนั้นคุณลักษณะนิยามที่ 4 คือ ต้องการ การเปลี่ยนแปลง หากไม่ต้องการการเปลี่ยนแปลง เหตุการณ์นั้นอาจนิยามได้อย่างถูกต้องมากกว่า ว่าเป็นความล้มเหลวหรืออุบัติการณ์"

ในทางกลับกัน การบริหารความเสี่ยง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประเมินแนวโน้มสิ่งคุกคามและหาหนทางที่ดีที่สุดเพื่อหนีปัญหาเหล่านั้น การจัดการภาวะวิกฤตเกี่ยวข้องกับการจัดการก่อน ระหว่าง และหลังสิ่งคุกคาม ที่ประสบ มีข้อบังคับความสำคัญต่อบริบทในการจัดการ อันประกอบด้วยความชำนาญและเทคนิคที่จะบ่งชี้ ประเมิน เข้าใจ และรับมือกับสถานการณ์อันตึงเครียด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงในเริ่มเกิดขึ้น ไปถึงจุดขั้นตอนการฟื้นฟู

อ้างอิง
-------

1. ↑  
Bundy, J.; Pfarrer, M. D.; Short, C. E.; Coombs, W. T. (2017). "Crises and crisis management: Integration, interpretation, and research development". *Journal of Management*. **43** (6): 1661–1692. doi:10.1177/0149206316680030.
2. ↑  Shrivastava, P. Mitroff, I.I. Miller, D. and A. Miglani, "Understanding industrial crises".*Journal of Management Studies*, 1988, 25, 4, 285-304.
3. 1 2  ASIS International, "Organizational Resilience: Security, Preparedness, and Continuity Management Systems-Requirements with Guidance for Use, ASIS SPC.1-2009, American National Standard", 2009
4. ↑  
Seeger, M. W.; Sellnow, T. L.; Ulmer, R. R. (1998). "Communication, organization and crisis". *Communication Yearbook*. **21**: 231–275.
5. ↑  Venette, S. J. (2003). Risk communication in a High Reliability Organization: APHIS PPQ's inclusion of risk in decision making. Ann Arbor, MI: UMI Proquest Information and Learning.
**นุมา ป็อมปิลิอุส** (Numa Pompilius) เป็นกษัตริย์ในตำนานคนที่ 2 แห่งกรุงโรม ขึ้นสืบทอดตำแหน่งต่อจากโรมุลุส ป็อมปิลิอุสมีเชื้อสายเซไบน์ (Sabines) ซึ่งเป็นชนเผ่าอิตาลีโบราณเผ่าหนึ่ง อ้างอิงจากบันทึกของพลูทาร์ก ป็อมปิลิอุสเป็นบุตรชายคนเล็กสุดในบรรดาบุตรสี่คนของป็อมปอนีอุส (Pomponius) เกิดในวันเดียวกับวันสถาปนากรุงโรม (ตามจารีตคือ 21 เมษายน 753 ปีก่อนค.ศ.) เขาใช้ชีวิตอย่างเข้มงวด และใช้ชีวิตอย่างสมถะไร้สิ่งหรูหรา เขาสมรสกับนางทาทีอา (Tatia) ธิดาคนเดียวของทิทุส ทาติอุส (Titus Tatius) เจ้าแห่งชนเผ่าเซไบน์

ภายหลังโรมุลุสเสียชีวิต บัลลังก์กรุงโรมอยู่ในภาวะว่างเว้นเป็นเวลาหนึ่งปี อำนาจของกษัตริย์แห่งโรมถูกใช้โดยบรรดาวุฒิสมาชิกโรมัน วุฒิสมาชิกแต่ละคนจะได้รับอำนาจชั่วคราวนี้สลับสับเปลี่ยนกันทุกห้าวัน จนกระทั่งในปี 715 ก่อนคริสตกาล วุฒิสมาชิกสายโรมุลุส (เผ่าโรมัน) กับวุฒิสมาชิกสายทาติอุส (เผ่าเซไบน์) ก็ประนีประนอมกันได้ และเลือกนุมา ป็อมปิลิอุส จากเผ่าเซไบน์เป็นกษัตริย์แห่งโรมคนที่สอง ซึ่งในตอนแรก ป็อมปิลิอุสปฏิเสธจะรับตำแหน่งนี้ แต่ทั้งอาจารย์และวุฒิสมาชิกพยายามหว่านล้อมจนเขายอมรับตำแหน่งในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Galileo Project, Rice University, note [4]

| * ด
* ค
* ก
กษัตริย์แห่งโรม |
| --- |
| 
* โรมุลุส (753–717 ก่อน ค.ศ.)
* นุมา ป็อมปิลิอุส (717–673 ก่อน ค.ศ.)
* ตุลลุส ฮ็อสตีลิอุส (673–642 ก่อน ค.ศ.)
* อังกุส มาร์กิอุส (642–617 ก่อน ค.ศ.)
* ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ปริสกุส (616–579 ก่อน ค.ศ.)
* แซร์วิอุส ตุลลิอุส (578–535 ก่อน ค.ศ.)
* ลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (535–510/509 ก่อน ค.ศ.)

 |
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นือกุซ (แก้ความกำกวม)
พระราชลัญจกรของจักรพรรดิ (นือกุซ) เตโวโดรสที่ 2
**นือกุซ** (กืออึซ: ንጉሥ, *nəgueś*; เทียบตึกรึญญา: ነጋሲ, *negus*) เป็นชื่อตำแหน่งในภาษากลุ่มเซมิติกแถบเอริเทรียกับเอธิโอเปียตอนเหนือ ใช้สื่อถึงพระมหากษัตริย์ เช่น บาฮ์รีเนกาซี (Bahri Negasi, "ราชาแห่งท้องทะเล") ของราชอาณาจักรเมดรีบาฮ์รีในเอริเทรียช่วงก่อน ค.ศ. 1890 และเนกุสแห่งเอธิโอเปียในช่วงก่อน ค.ศ. 1974 ในธรรมเนียมอิสลามเรียกเนกุสว่า *อันนะญาชี* (النجاشي)

ภาพรวม
------

ดูบทความหลักที่: ตำแหน่งขุนนางและข้าราชสำนักเอธิโอเปีย
*นือกุซ* เป็นคำนามที่แผลงมาจากรากศัพท์ ngś ในกลุ่มภาษาเซมิติกแบบเอริเทรียและเอธิโอเปีย หมายถึง "ครองราชย์" ในเวลาต่อมาชื่อตำแหน่งนี้มักแปลเป็น "กษัตริย์" หรือ "จักรพรรดิ" ในคัมภีร์ไบเบิลและวรรณกรรมอื่น ๆ ในสมัยหลังจะใช้คำนี้เป็นคำนำหน้านามผู้ว่าการจังหวัด (อาณาจักร) สำคัญ ได้แก่ กอจจัม, เบเกมเดอร์, โวลโล, ตึกรัย, อาณาจักรริมทะเล และชีวา

ในหนังสือ *Through the Lands of the Serb* ใน ค.ศ. 1904 อีดิท เดอรัม นักมานุษยวิทยาชาวอังกฤษ เสนอแนะอย่างไม่ถูกต้องโดยไม่มีหลักฐานว่า คำว่า *นือกุซ* แผลงมาจากชื่อหมู่บ้านเญกูชี (Njegushi) ในเฮอร์เซโกวีนา

ดูเพิ่ม
-------

* จักรพรรดิแห่งเอริเทรียหรือเมดรีบาฮ์รี
* เคบรา นากาสต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Haile Selassie, Western Education, and Political Revolution in Ethiopia*. Cambria Press. ISBN 9781621969143.
2. ↑  Negus. Amharic nəgus, from Geez nĕgūša nagašt king of kings. First Known Use: 1594 Merriam Webster dictionary
3. ↑  Mussie Tesfagiorgis G. Ph.D. (29 October 2010). *Eritrea*. ABC-CLIO. pp. 34–35. ISBN 978-1-59884-232-6.
4. ↑  Alemseged Abbay (1998). *Identity Jilted, Or, Re-imagining Identity?: The Divergent Paths of the Eritrean and Tigrayan Nationalist Struggles*. The Red Sea Press. p. 202. ISBN 978-1-56902-072-2.
5. ↑  Durham, Mary Edith, *Through the Lands of the Serb*, Ch. 1.
**อาร์เซซิลาอุสที่ 4 แห่งซิเรเน** (กรีก: Ἀρκεσίλαος, ปกครองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์แห่งซิเรเนและกษัตริย์พระองค์ที่แปดและพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์บัตเทียด พระองค์ทำหน้าที่เป็นกษัตริย์หุ่นซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิเปอร์เซีย

พระประวัติ
----------

อาร์เซซิลาอุสเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของกษัตริย์บัตทุสที่ 4 เมื่อพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 465 ปีก่อนคริสตกาล และใน 462 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้รับรางวัลการแข่งขันรถม้าศึกในการแข่งขันไพเธียนที่เดลฟี โดยใช้ม้าพื้นเมืองลิเบีย

พระองค์ได้เนรเทศขุนนางชาวซิเรเนจำนวนมากและนำทหารรับจ้างเพื่อสนับสนุนการปกครองของพระองค์ อันเป็นผลมาจากการกระทำของพระองค์ ทำให้ชาวซิเรเนได้ก่อกบฎและบังคับให้พระองค์ออกไปจากตำแหน่งของกษัตริย์ ทำให้พระองค์หนีไปที่เมืองยูเอสเพริเดส (ปัจจุบัน เมิองเบงกาซี) กับพระราชโอรสพระองค์คนเดียวนามว่า บัตทุสที่ 5

พระองค์พร้อมกับพระราชโอรสของพระองค์ถูกสังหารโดยชาวซิเรเนเมื่อ 440 ปีก่อนคริสตกาล ได้มีการกล่าวกันว่าหลังจากพระราชโอรสของพระองค์ถูกสังหารแล้ว ชาวซิเรเนได้ตัดศีรษะของพระองค์แล้วโยนศีรษะลงไปในทะเล หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์อย่างทารุณ ทำให้ระบอบกษัตริย์ของราชวงศ์บัตเทียดเป็นอันสิ้นสุดลงและยังทำให้เมืองซิเรเนตกเป็นสาธารณรัฐภายใต้การปกครองของเปอร์เซีย

ดูเพิ่ม
-------

* รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งซิเรเน

ที่มา
-----

* Pindar's odes to Arcesilaus
* Smith dictionary
* เก็บถาวร 2008-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
*

อ้างอิง
-------


| ก่อนหน้า |  | อาร์เซซิลาอุสที่ 4 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **บัตทุสที่ 4** |  | **กษัตริย์แห่งซิเรเน**
ปกครองระหว่าง 515 - 465 ปีก่อนคริสตกาล  |  | **การปกครองภายใต้ของเปอร์เซีย** |
**การจัดพิมพ์** เป็นกิจกรรมการทำให้สารนิเทศ วรรณกรรม เพลง ซอฟต์แวร์และเนื้อหาอื่นเข้าถึงได้โดยสาธารณะสำหรับขายหรือแจก เดิมคำว่า publishing หมายถึงการจำหน่ายงานพิมพ์ เช่น หนังสือ หนังสือพิมพ์หรือนิตยสาร แต่เมื่อมีระบบสารสนเทศดิจิทัล ขอบเขตได้ขยายรวมไปถึงการจัดพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างอีบุ๊ก วารสารวิชาการ เว็บไซต์ บล็อก วิดีโอเกม เป็นต้น

การจัดพิมพ์อาจผลิตสินค้าเอกชน สโมสร ส่วนร่วมหรือสาธารณะและอาจดำเนินการเป็นกิจกรรมพาณิชย์ สาธารณะ สังคมหรือชุมชน อุตสาหกรรมการจัดพิมพ์พาณิชย์มีตั้งแต่บรรษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ เช่น RELX, Pearson และ Thomson Reuters ไปจนถึงบริษัทขนาดเล็กหลายพันบริษัท มีหลายประเภท เช่น การค้า/การจัดพิมพ์ขายปลีกซึ่งบันเทิงคดีและสารคดี การจัดพิมพ์เพื่อการศึกษาและการจัดพิมพ์วิชาการและวิทยาศาสตร์ การจัดพิมพ์อาจดำเนินการโดยรัฐบาล ประชาสังคมและบริษัทเอกชนสำหรับข้อกำหนดทางการปกครองหรือความร่วมมือ ธุรกิจ การวิจัย หรือวัตถุประสงค์ความสนใจสาธารณะ อาจรวมถึงรายงานประจำปี รายงานการวิจัย การวิจัยตลาด การสรุปนโยบายและรายงานเชิงเทคนิค การจัดพิมพ์ด้วยตนเองก็พบบ่อยขึ้นเช่นกัน

**ผู้จัดพิมพ์** หรือ **สำนักพิมพ์** อาจหมายความถึงบริษัทหรือองค์การที่จัดพิมพ์ ปัจเจกบุคคลซึ่งเป็นผู้นำบริษัทจัดพิมพ์ หรือปัจเจกบุคคลที่เป็นผู้นำวารสาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "PUBLISHING | meaning in the Cambridge English Dictionary". *dictionary.cambridge.org* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-02-07.
2. ↑  Hess, Charlotte; Ostrom, Elinor, บ.ก. (2011). *Understanding knowledge as a commons : from theory to practice*. Cambridge, Mass.: MIT Press. ISBN 978-0-262-51603-7. OCLC 709863190.
3. ↑  "The Global Publishing Industry in 2016". *www.wipo.int* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-02-07.
4. ↑  Börjesson, Lisa (2016). "Research outside academia? - An analysis of resources in extra-academic report writing: Research Outside Academia? - An Analysis of Resources in Extra-Academic Report Writing". *Proceedings of the Association for Information Science and Technology* (ภาษาอังกฤษ). **53** (1): 1–10. doi:10.1002/pra2.2016.14505301036.
**นีโน ซูอีโล** (อังกฤษ: Nino Suelo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2525 ที่เมืองตูลูนัน จังหวัดโกตาบาโตเหนือ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 41 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 16

ประวัติ
-------

ซูอีโลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ชนะน็อค เฟอร์ดินาน ทารอย ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดเป็นส่วนใหญ่ มีแพ้เพียงสองครั้ง และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทที่ว่างเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โรเดล มายอล ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ซูอีโลได้ชิงแชมป์เยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC และแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2546 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย ไม่ได้แชมป์อีก หลังจากนั้น ซูอีโลได้มาชกในประเทศไทยหลายครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2547 – 2548 โดยมาชกแพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย แพ้น็อค ยอดแสนเก่ง พ.ชุมโชค ยก 4 แพ้คะแนน เนตร ศศิประภายิม และแพ้คะแนน แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนพรสวรรค์ ป.ประมุขไปเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2548

ต่อมา ซูอีโลเลื่อนมาชกในรุ่นใหญ่ขึ้น และได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แต่ก็แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ต่อมา ซูอีโลประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน เชอร์วิน มานาทัด และต่อมาได้เลื่อนรุ่นมาชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซูอีโลเป็นฝ่ายชนะน็อค ดาเนียล ดิโอลัน ยก 6 ได้แชมป์มาครอง และมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนนวันดี สิงห์วังชาเมื่อ พ.ศ. 2551 ซูอีโลได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน เทพฤทธิ์ ศิษย์หมอเส็ง หลังจากนั้น ซูอีโลก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2550 - 2551)
* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2551 - 2552)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 31 มกราคม 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 17 พฤษภาคม 2548 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข ที่ ศรีสะเกษ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 31 สิงหาคม 2549 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 ธันวาคม 2552 แพ้คะแนน เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา ที่ สุพรรณบุรี

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
***กันส์, กอร์ & กันโนลี*** (อังกฤษ: *Guns, Gore & Cannoli*) เป็นเกมแนวชูตติงแบบเลื่อนฉากด้านข้าง ที่ได้รับการพัฒนาและเผยแพร่โดยเครซีมังกีสตูดิโอส์ของเบลเยียมเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2015 บนสตีมโดยเฉพาะสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ต่อจากนั้นเกมดังกล่าวได้เปิดตัวสำหรับนินเท็นโด สวิตช์

เกมดังกล่าวยังได้นำหน้าด้วยแอนิเมชันขนาดสั้นที่มีชื่อว่า*ซอมบีส์ vs. ไวสกายส์: เฮลเบนต์ฟอร์วิสกี* ซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 2004 ที่ผลิตรวมถึงทำแอนิเมชันโดยเคลส์บราเธอส์อาตส์ โดยเป็นผู้กำกับศิลป์รายเดียวกันของเกมทั้งสองภาคในซีรีส์

โครงเรื่อง
----------

สหรัฐ ค.ศ. 1928 ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่และการห้ามสุราในสหรัฐ บรรดาแก๊งต่าง ๆ ได้มีอำนาจเพิ่มขึ้นจากการค้าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ผิดกฎหมาย จนถึงจุดที่ตำรวจสูญเสียการควบคุม ตัวเอกของเกม (รวมถึงภาคต่อ) คือวินนี กันโนลี ซึ่งเป็นนักฆ่าของดอน เบลลุกกีโอ ผู้ส่งเขาไปธักทาวน์เพื่อค้นหานักฆ่าอีกคนชื่อแฟรงกี อย่างไรก็ตาม ธักทาวน์เป็นที่รู้จักมากกว่าแก๊งอาชญากร ในความเป็นจริงที่เมืองดังกล่าวมีข่าวลือเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่แปลกประหลาด และคดีฆาตกรรมที่น่ากลัว ในขณะที่กำลังจะขึ้นฝั่งในธักทาวน์ เรือที่เขาขึ้นมาได้ถูกโจมตีโดยสิ่งที่ถูกเปิดเผยว่าเป็นซอมบี นี่คือสาเหตุที่วินนีถูกบังคับให้ต้องเดินทางผ่านเมืองและช่วยแฟรงกี

รูปแบบการเล่น
-------------

ในฐานะเกมแอกชันสองมิติ เกมจะบังคับให้ผู้เล่นใช้ส่วนหนึ่งของคอนโทรลเลอร์ในการเคลื่อนที่ และอีกส่วนใช้อาวุธต่าง ๆ (เช่น พิสทอล, ปืนกล และเครื่องพ่นไฟ) ที่เขาจะพบตลอดทั้งเกม นอกจากนี้ผู้เล่นจะต้องจัดการกับฝ่ายตรงข้ามทั้งมนุษย์และซอมบี เช่นเดียวกับบอสต่าง ๆ ที่มีอยู่ทั้งหมดในสภาพแวดล้อมซึ่งในบางกรณีอาจล้างผลาญได้แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย

การตอบรับ
---------

| การตอบรับ |
| --- |
|  |

เกมดังกล่าวได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก หรือได้รับการตอบรับด้วยค่าเฉลี่ยค่อนข้างดี บางคนคิดว่าเป็นลูกผสมที่ดีระหว่าง *เดอะ ก็อดฟาเธอร์*, *เมทัลสลัก* กับพื้นฐานซอมบี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Guns, Gore & Cannoli". Steam. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม ค.ศ. 2019. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  Marco Perri (6 พฤษภาคม ค.ศ. 2015). "Guns, Gore & Cannoli - Recensione". *Multiplayer.it*. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
3. ↑  Domenico Musicò (11 พฤษภาคม ค.ศ. 2015). "Guns, Gore And Cannoli". *SpazioGames.it*. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
4. ↑  Joe Skrebels (7 ตุลาคม ค.ศ. 2015). "Guns, Gore And Cannoli". *SpazioGames.it* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* กันส์, กอร์ & กันโนลี ที่เฟซบุ๊ก
**ทิโมธี เดวิด สไนเดอร์** (อังกฤษ: Timothy David Snyder, เกิด 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก รวมถึงฮอโลคอสต์ ปัจจุบัน สไนเดอร์เป็นศาสตราจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยเยล สหรัฐอเมริกา และเป็นกรรมการด้านความสำนึกตระหนักรู้เรื่องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และอาชญากรรมต่อมวลมนุษยชาติแห่งพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แห่งสหรัฐอเมริกา

การศึกษา
--------

สไนเดอร์ เกิดวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ในรัฐโอไฮโอ จบการศึกษาระดับตรีด้านประวัติศาสตร์และรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยบราวน์ และสำเร็จปริญญาดุษฎีบัณฑิตด้านประวัติศาสตร์สมัยใหม่ในปี ค.ศ. 1995 จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ภายใต้อาจารย์ที่ปรึกษาคือ ทิโมธี การ์ตัน อัส และ เจอร์ซี เจดิลกิ

ผลงาน
-----

สไนเดอร์เป็นนักประวัติศาสตร์ที่ผลงานตีพิมพ์อย่างสม่ำเสมอในวารสารวิชาการ และหนังสือจำพวกปริทัศน์วรรณกรรม (review) เช่น New York Review of Books เป็นต้น และผลิตหนังสือออกมามากกว่า 10 เล่ม อาทิ Bloodlands: Europe Between Hitler and Stalin (ปี 2010) ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์สงครามระหว่างฮิตเลอร์กับสตาลิน, *Thinking the Twentieth Century* (ปี 2012 เขียนร่วมกับ โทนี จัดจ์) และหนังสือคำเตือนทางประวัติศาสตร์อย่าง *On Tyranny: Twenty Lessons from the Twentieth Century* (ปี 2017)

ในปี 2018 สไนเดอร์ ออกหนังสือ The Road to Unfreedom: Russia, Europe, America ซึ่งเป็นหนังสือวิพากษ์วิจารณ์การเชื่อมโยงของวลาดิมีร์ ปูตินต่อสหรัฐอเมริกา และประเทศรอบข้าง หนังสือเล่มดังกล่าวที่ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  George Louis Beer Prize American Historical Association (homepage), Retrieved November 30, 2012
2. ↑  timothysnyder.org
3. ↑  Tim Adams (20 March 2017). "On Tyranny: Twenty Lessons from the Twentieth Century by Timothy Snyder – review". *The Guardian*.
4. ↑  The Road to Unfreedom RUSSIA, EUROPE, AMERICA by TIMOTHY SNYDER - Penguin Random House
**ต้าไห่อินฟินิตี้** เป็นตัวละครจากเรื่อง วอร์ลอร์ด จ้าวนักรบกลียุค

อดีตอันปวดร้าว
--------------

ต้าไห่อินฟินิตี้เป็นผู้นำของชนเผ่าอินฟินิตี้ผู้ครอบครองทะเลใต้ ชนเผ่าอินฟินิตี้ร่อนเร่อยู่ในทะเลเพื่อตามหาสุสานโบราณของบรรพชน บรรพชิตสุดขั้ว ที่จารึกยอดวิชาดั้งเดิมของสำนักอินฟินิตี้และสำนักสุดขั้วเอาไว้ก่อนที่ชนรุ่นหลังจะแบ่งแยกออกเป็นสองสำนัก ในวัยหนุ่มต้าไห่เป็นสหายกับไป่มู่เปียน วอร์ลอร์ดพยัคฆ์สมุทรในขณะนั้น แต่ในการประลองทดสอบฝีมือของทั้งสองครั้งหนึ่ง ไป่มู่เปียนได้ใช้เคล็ดอสูรล๊อคฟ้าจำกัดพลังของต้าไห่ไว้ที่ 19 ชั้นบรรยากาศ เพื่อไม่ให้ต้าไห่เป็นอุปสรรคที่รังควานต่อบุตรชายทั้งสองของตนได้ในอนาคต โดยไป่มู่เปียนได้ถอนตัวจากทุกตำแหน่งเป็นการชดเชยให้แก่การทรยศต่อผู้เคยยึดถือเขาเป็นสหาย

หลังจากนั้นต้าไห่ที่ถูกจำกัดขอบเขตของพลังจึงเอาดีด้านกระบวนท่าและกลับไปท้าทายไป่มู่เปียนอีกครั้ง
แต่กลับเจอแต่ไป่เจิ้นผู้รับตำแหน่งแทน ทั้งสองจึงประลองกันหลายวันหลายคืนผลที่ปรากฏคือพ่ายแพ้ย่อยยับ ต้าไห่ยิ่งจมปลักอยู่ในความท้อแท้สิ้นหวัง เอาแต่ดื่มสุราและพาลลงกับลูกเมียของตน ต่อมาภรรยาของต้าไห่พยายามไขปริศนาของวอร์ลอร์ดพันทัพเพื่อหวังฟื้นฟูพลังให้ต้าไห่ จึงลักลอบเข้าไปค้นหาเครื่องแปลภาษาโบราณในนครพยัคฆ์สมุทรแห่งที่หนึ่งก่อนจะถูกไป่เจิ้นพบเห็นและจับกุมตัวไว้ พร้อมกับอหังการลูกชายของต้าไห่ที่แอบติดตามแม่ของตนมา ไป่เจิ้นเชิญต้าไห่มาพบเพื่อไกล่เกลี่ยปัญหาแต่ต้าไห่กลับสังหารภรรยาในฝ่ามือเดียว อหังการจึงจากไปพร้อมคำมั่นว่าจะสังหารต้าไห่ด้วยมือตนเองให้จงได้ ครอบครัวของเขาจึงแตกแยกนับแต่นั้น

ต้าไห่ที่จำต้องสังหารภรรยาเพื่อศักดิ์ศรีของชนเผ่าจมอยู่ในความโศกเศร้ากับกองสุราอยู่หลายปีก่อนจะยืนหยัดกลับมาเป็นต้าไห่คนเดิมได้อีกครั้ง ต้าไห่ได้พบกับหวู่หนานและถูกชะตาจนรับเป็นบุตรบุญธรรม ในศึกเกาะพันทัพต้าไห่ปกป้องหวู่หนานจนตัวเองบาดเจ็บสาหัส ช่วงนั้นเองที่ดาบใหญ่หรืออหังการในอดีตเข้ามาปกป้องต้าไห่และชนเผ่าอินฟินิตี้ไม่ให้มีผู้ใดรุกราน หลังจากนั้นเมื่อหวู่หนานกลับมาจากสุสานโบราณต้าไห่จึงมอบตำแหน่งวอร์ลอร์ดอินฟินิตี้ใหแก่หวู่หนานก่อนจะปลีกตัวไปฝึกยอดวิชาดั้งเดิมที่สุสานโบราณนั้น

พ่อลูกชำระแค้น
--------------

ต่อมาขณะที่หวู่หนานกำลังแก้ปัญหาด้วยการเจรจากับฝ่ายไป่มู่เปียนและกองทัพจากดวงจันทร์ที่ก่อสงครามแย่งชิงดาวพุธกัน ต้าไห่ก็กลับมาพร้อมด้วยพลังที่เขาพึงมีและเหนือกว่าในอดีตหลายเท่าตัว ต้าไห่ต่อสู้กับไป่มู่เปียนสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวของเขาแตกแยก ด้วยวิชาอรหันต์สุดขั้วไม้ตายของบรรพชิตสุดขั้วในอดีตและท่าไม้ตายหมื่นม้าพันทัพ ได้เล่นงานไป่มู่เปียนจนบาดเจ็บสาหัสก่อนที่ดาบใหญ่ผู้ซึ่งกลายเป็นบุตรบุญธรรมของมู่เปียนจะเข้าช่วยเหลือ ในที่สุดสองพ่อลูกก็ได้เวลาชำระบุญคุณความแค้นทั้งมวลที่ดาวพุธนี้ 

ต้าไห่รับมือดาบมารแห่งยุคทั้งสามดาบของดาบใหญ่เอาไว้ได้ แต่ดาบใหญ่กลับใช้พลังจนหมดสิ้นเรี่ยวแรงจะยืนหยัด วินาทีที่ต้าไห่จะทำลายสมองของดาบใหญ่ ดาบใหญ่เค้นพลังขั้นสูงสุดมาใช้ได้อีกครั้งกระชากดาบสำนึกหวังแทงทะลุตัวเองให้ตายพร้อมต้าไห่ ต้าไห่เห็นเช่นนั้นจึงเข้าขวางไว้ดาบใหญ่ฉวยโอกาสจากช่องโหว่นั้นแทงทะลุตัวต้าไห่และสับเป็นชิ้นๆ ก่อนตายหวู่หนานได้ใช้เคล็ดอสูรเปลี่ยนแปลงการรับรู้ทำให้ต้าไห่เห็นภาพของดาบใหญ่ที่สำนึกผิดที่ฆ่าพ่อของตนเอง
และยกโทษให้ต้าไห่ทั้งหมด ต้าไห่จึงจากไปพร้อมกับรอยยิ้มเพราะเชื่อว่าบุตรชายของตนให้อภัยต่อบาปทุกสิ่งที่ได้กระทำ

ชีวิตของต้าไห่ผู้เคยไร้เทียมทานในช่วงเวลาหนึ่งก็จบลงในลักษณะนี้
บทความนี้เกี่ยวกับโครงสร้างข้อมูล สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เซต (แก้ความกำกวม)

**เซต** (อังกฤษ: Set) หมายถึงแบบชนิดข้อมูลนามธรรมที่ไม่อนุญาตให้ซ้ำกัน แต่ไม่เรียงลำดับสมาชิก เซตจึงถูกนำมาใช้ในการตรวจสอบความซ้ำกันของข้อมูล

โครงสร้างข้อมูลที่เป็นเซต ได้แก่ ต้นไม้ค้นหาและตารางแฮช เพียงแต่ต้นไม้จะเก็บข้อมูลที่เปรียบเทียบได้ (Comparable) เท่านั้น ส่วนตารางแฮชไม่มีเงื่อนไขนี้

จุดเด่นของเซต
-------------

เซตมีจุดเด่นในการไม่อนุญาตให้ซ้ำกัน อาจใช้ตรวจสอบการซ้ำกันของข้อมูล นอกจากนั้นแล้วเงื่อนไขการไม่ซ้ำกันนี้ ทำให้การจัดการข้อมูลนั้นจัดการได้ง่าย และเข้าถึงอย่างรวดเร็ว เช่นต้นไม้ค้นหามีความเร็วเป็น O(log n)ส่วนตารางแฮชนั้นมีความเร็วในการเข้าถึงเป็นO(1)

บริการที่มักจะมี
----------------

* การเพิ่ม ลบข้อมูล
* การค้นหาข้อมูล

ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน
------------------------

เนื่องจากเงื่อนไขที่ไม่อนุญาตให้สมาชิกซ้ำกัน การจัดการจึงอาจทำให้มีความเร็วในการทำงานเพิ่มขึ้นได้ ด้วยการค้นหาบางสมาชิก เช่น ต้นไม้มีการค้นหามีการเปรียบเทียบ (comparable) และตัดการค้นหาสมาชิกบางส่วนที่ไม่ใช่เป้าหมาย ส่วน ตารางแฮชนั้นเพียงแค่ค้นหาแต่สมาชิกที่มีฟังก์ชันแฮชเดียวกันเท่านั้น ซึ่งมีจำนวนน้อยมาก

มัลติเซต
--------

มัลติเซต อังกฤษ: multiset คล้ายมัลติเซตในคณิตศาสตร์ ซึ่งโครงสร้างข้อมูลนี้เหมือนโคตรงสร้างข้อมูลเซต ยกเว้นอนุญาตให้สมาชิกซ้ำกันได้

* ไลบรารีแม่แบบมาตรฐานของภาษาซีพลัสพลัส ใช้ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับสมดุลเองได้ในการสร้างมัลติเซต
* ไลบรารีมาตรฐานของภาษาไพธอนมี collections.Counter ซึ่งทำงานคล้ายมัลติเซต

โครงสร้างข้อมูลที่เป็นตาราง
---------------------------

* Collectionที่แก้ไขให้ห้ามเพิ่มข้อมูลที่ซ้ำกัน แต่จะเข้าถึงข้อมูลได้ช้า
* ตารางแฮช

ดูเพิ่ม
-------

* เซต

  


| * ด
* ค
* ก
**แบบชนิดข้อมูลนามธรรมและโครงสร้างข้อมูล** |
| --- |
| แบบชนิดข้อมูลนามธรรม | คอลเลคชั่น • รายการ • เซต • ต้นไม้ • กองซ้อน • แถวคอย • แถวคอยสองหน้า • แถวคอยลำดับความสำคัญ • แถวลำดับแบบจับคู่ |
| รายการ | แถวลำดับ • รายการโยง • แถวลำดับพลวัต |
| ต้นไม้ | ต้นไม้แบบทวิภาค • ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค • ทรีพ • ต้นไม้แดงดำ • ต้นไม้สเปลย์ • ต้นไม้แบบที • ต้นไม้สเคปโกท • โร้ป • ฮีป |
| แถวคอย | แถวคอย • แถวคอยสองหน้า • แถวคอยลำดับความสำคัญ |
| แถวลำดับแบบจับคู่ | ตารางแฮช |
| **ดูเพิ่ม** | ฟังก์ชันแฮช • ขั้นตอนวิธี • สัญกรณ์โอใหญ่ |
**วัดศรีวารีน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่ อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 62 ไร่ 89 ตารางวา ปัจจุบันพระครูปลัดสุวัฒนกวีคุณ (หลวงพ่อพระมหานิพล สิริธมฺโม ป.ธ.3) เป็นเจ้าอาวาส

วัดศรีวารีน้อยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 โดยผู้ใจบุญ ถวายที่ดินให้สร้างวัดแก่พระภิกษุ ฉิม นุชสา เดิมมีนามว่า **วัดจรเข้น้อย** เพราะวัดอยู่ในเขตติดต่อระหว่างตำบลศีรษะจรเข้น้อยกับตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2461 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศรีวารีน้อย" แต่ชาวบ้านนิยมเรียกมาแต่เดิมว่า **วัดใหม่หลวงพ่อฉิม** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อประมาณ พ.ศ. 2461 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2461

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถหินอ่อน มณฑป กุฏิ หอฉัน วิหารหลวงปู่ทวด และศาลาสวดพระอภิธรรม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ รูปหล่อหลวงพ่อเสือ หลวงพ่อหมอ และรูปปั้นสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) และรูปปั้นหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ บริเวณวัดยังมีตลาดน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีวารีน้อย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดศรีวารีน้อย". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
**วัดศรีอุทุมพร** (อังกฤษ: Watsriutumpron) ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 9 ตำบลหนองกรด อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4 มีที่ดินในการตั้งวัดเนื้อที่จำนวน 16 ไร่ 2 งาน 93 ตารางวา สร้างขึ้นโดย พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ

ประวัติ
-------

วัดศรีอุทุมพร สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2485 โดยมี พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ดำเนินการและปกครองวัดมาตั้งแต่แรกเริ่มสร้างวัด ชาวบ้านมักจะเรียกว่า "วัดวังเดื่อ "ตามชื่อบ้านมาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 พื้นที่ที่ตั้งวัดนั้นเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมเป็นที่นาและมีหมู่บ้านล้อมรอบ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง 

ต่อมา พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ได้ซื้อที่ดินของ น.ส.สุพรรณี – น.ส.ราตรี เกษวิริยะการ เพิ่มอีก 6 ไร่ 3 งาน 27 ตารางวา เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2539 ได้รับโฉนดที่ดินเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ได้มีการจัดสร้างอาคารเสนาเสนะต่าง ๆ ขึ้นอีกมากมาย

สิ่งก่อสร้างภายในวัด
--------------------

* พระอุโบสถ
* ศาลาการเปรียญ
* กุฏิสงฆ์ 6 หลัง
* โรงเรียนพระปริยัติธรรม
* ศาลาธรรมสังเวช
* ฌาปนสถาน (เมรุ)
* หอสวดมนต์
* หอระฆัง
* และในปัจจุบันทางวัดได้กำลังทำการจัดสร้างมณฑปและหอไตร

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

นับตั้งแต่ใช้ชื่อวัดว่าวัดศรีอุทุมพร พระอารามแห่งนี้มีเจ้าอาวาสมาแล้วทั้งสิ้น 2 รูป ได้แก่

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **ลำดับที่** | **รายนาม** | **เริ่มวาระ** | **สิ้นสุดวาระ** |
| 1 | พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ | พ.ศ. 2485 | พ.ศ. 2550 |
| 2 | พระครูนิทัศน์ประชานุกูล | พ.ศ. 2550 | ปัจจุบัน
 |
|
พระอุโบสถวัดศรีสัจจาวาส มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดฐานหน้าตัก 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525**วัดศรีสัจจาวาส** ตั้งอยู่เลขที่ 292/1 บ้านคลองตะเคียน หมู่ 3 ตำบลบ้านลำ อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี 18150 สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 28 ตรางวา โฉนที่ดินหมายเลข 31263 น.ส 3 ก. เลขที่ ( น.ส. 4 จ.) 31264,

ประวัติวัด
----------

ป้ายวัดศรีสัจจาวาส ซึ่งตั้งอยู่บริเวณหน้าวัด
**วัดศรีสัจจาวาส** แต่เดิมชื่อที่ชาวบ้านรู้จัก *(วัดคลองตะเคียน)* สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นวัดในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย[] พื้นที่ตั้งวัดเป็นพื้นที่เนินภูเขา ได้เปลียนชื่อมาเป็น **วัดศรีสัจจาวาส** ได้รับประกาศแต่งตั้ง เมื่อวันที่ 17 สิหาคม พ.ศ. 2514 มีนายเรียบ แจ้งสัจจา และนายผ่อน พิมพ์ศิริ เป็นผู้อุปถัมภ์ บริจากที่ดินสร้างวัดศรีสัจจาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคาม เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2515

อาณาเขต
-------

* ทิศเหนือ ติดสุสาน
* ทิศใต้ ติดที่เอกชน
* ทิศตะวันออก ติดที่สาธารณะ
* ทิศตะวันตก ติดที่ถนนซอยของหมู่บ้าน

บริเวณวัดน่ารื่นรมณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย

ศาสนวัตถุ
---------

1. มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดฐานหน้าตัก 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525
2. พระประธานศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 60 นิ้ว ความสูงขนาด 72 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถวัดศรีสัจจาวาส มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดฐานหน้าตัก 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525
1. อุโบสถ กว้าง 35 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 โครงสร้างตัวโบสถเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก

ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 โครงสร้างตัวอาคารศาลาการเปรียญเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยชั้นเดียว
1. ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 โครงสร้างตัวอาคารศาลาการเปรียญเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก *ทรงไทยชั้นเดียว*
2. กุฏีสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นกุฎีไม้ 1 หลัง กุฏีครึ่งคอนกรีตไม้ 2 หลัง กุฏีคอนกรีตเสริมเหล็ง 3 หลัง
3. อาคารอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 โครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง
4. ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ที่เป็นจุดสุนย์รวมในการเจริญธรรมของวัด โครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ง

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

1. พระอธิการกลม
2. พระครูโสภภณกิจจารักษ์
3. พระอธิการวีรธรรมปวุฒิ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน

เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๔ หน้า ๒๒๒ ,ประวัติวัดในจังหวัดสระบุรี : กองพุทธศาสนสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ, ๒๕๕๒.
อาสนวิหารพระตรีเอกภาพ กรุงบัวโนสไอเรส
**อัครมุขมณฑลบัวโนสไอเรส** (สเปน: *Arquidiócesis de Buenos Aires*) เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ภายในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา

อัครมุขมณฑลนี้เดิมมีสถานะเป็นมุขมณฑลบัวโนสไอเรส โดยแยกตัวออกมาจากมุขมณฑลปารากวัยเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1620 ต่อมาได้เสียพื้นที่บางส่วนออกไปตั้งเป็นมิสซังมอนเตวิเดโอและมุขมณฑลปารานา จนกระทั่งวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1866 จึงถูกยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑลมาจนปัจจุบัน

ปัจจุบันอัครมุขมณฑลบัวโนสไอเรสมีพื้นที่ 203 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 183 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ราว 2,789,000 คน (สถิติปี ค.ศ. 2006) อาสนวิหารพระตรีเอกภาพเป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑล อัครมุขนายกคนปัจจุบันคือ "อาร์ชบิชอปมาเรียว เอาเรเลียว โปลี" ซึ่งได้รับแต่งตั้งเมื่อวัน 28 มีนาคม ค.ศ. 2013 สืบตำแหน่งแทนพระคาร์ดินัลคอร์เค เบร์โกเกลียว ที่พ้นจากตำแหน่งเพราะได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส

ปริมุขมณฑล
----------

อัครมุขมณฑลบัวโนสไอเรส มีปริมุขมณฑลในสังกัดทั้งสิ้น 12 มุขมณฑลดังนี้

* มุขมณฑลอาเบยาเนดา-ลานุส
* มุขมณฑลเกรโกเรียวเดลาเฟร์เรเร
* มุขมณฑลโลมัสเดซาโมรา
* มุขมณฑลเมร์โล-โมเรโน
* มุขมณฑลโมรอง
* มุขมณฑลกิลเมส
* มุขมณฑลซันชาร์เบลเอนบัวโนสไอเรส
* มุขมณฑลซันอีซีโดร
* มุขมณฑลซันคุสโต
* มุขมณฑลซันมาร์ติง
* มุขมณฑลซันมีเกล
* มุขมณฑลซันตามาเรียเดลปาโตรซีเนียวเอนบัวโนสไอเรส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Archdiocese of Buenos Aires". The Hierarchy of the Catholic Church. 13 มีนาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. ↑  "Pope Francis". The Hierarchy of the Catholic Church. 13 มีนาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
อาสนวิหารแม่พระบังเกิด มิลาน
**อัครมุขมณฑลมิลาน** (อิตาลี: *Arcidiocesi di Milano*) เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่มีอาณาเขตครอบคลุมเมืองมิลาน มอนซา เลกโก และวาเรเซ ในประเทศอิตาลี

อัครมุขมณฑลนี้เดิมมีสถานะเป็นมุขมณฑล ก่อตั้งมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยเชื่อว่านักบุญบารนาบัสเป็นมุขนายกองค์แรก ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 4 จึงถูกยกสถานขึ้นเป็นอัครมุขมณฑล มีประมุขแห่งมุขมณฑลมิลานหลายองค์ทีได้รับการประกาศเป็นนักบุญ เช่น นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญการ์โล บอร์โรเมโอ และสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6

อัครมุขมณฑลมิลานมีพื้นที่ 4,208 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 1,107 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ราว 4,886,406 คน (สถิติปี ค.ศ. 2009) อาสนวิหารแม่พระบังเกิดเป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑล ประมุของค์ปัจจุบันของอัครมุขมณฑลคือ พระคาร์ดินัลอันเจโล สโกลา ได้รับแต่งตั้งเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2011

ปริมุขมณฑล
----------

อัครมุขมณฑลมิลาน มีปริมุขมณฑลในสังกัด 9 มุขมณฑลได้แก่

* มุขมณฑลแบร์กาโม
* มุขมณฑลเบรชชา
* มุขมณฑลโกโม
* มุขมณฑลเกรมา
* มุขมณฑลเกรโมนา
* มุขมณฑลโลดี
* มุขมณฑลมันโตวา
* มุขมณฑลปาวีอา
* มุขมณฑลวีเจวาโน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Archdiocese of Milano {Milan}". The Hierarchy of the Catholic Church. 6 มีนาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 8 มีนาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. ↑  "Angelo Cardinal Scola". The Hierarchy of the Catholic Church. 6 มีนาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 8 มีนาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
เรือตรี **สุพจน์ ตั้งตระกูลไท** หรือ **สุพจน์ ตั้งตระกูล** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ 6 สมัย

ประวัติ
-------

เรือตรี สุพจน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย และได้รับเลือกตั้งครั้งที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคกิจสังคม

เขาว่างเว้นจากการเป็น ส.ส.ไป 2 สมัย และกลับมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรครวมไทย ซึ่งเขาเป็นกรรมการบริหารพรรค ต่อมายุบรวมเป็นพรรคเอกภาพ และครั้งที่ 4 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2535 พรรคเอกภาพยุบรวมเข้าเป็นพรรคสามัคคีธรรม และเขาก็ได้รับเลือกตั้งอีกเป็นสมัยที่ 5 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 ต่อมาในปีเดียวกันได้มีการเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคเทิดไท และสมาชิกส่วนใหญ่ลาออกไปตั้งพรรคการเมืองขึ้นใหม่ ในชื่อว่า "พรรคประชาชนไทย" และสุพจน์ ก็เข้าร่วมงานกับพรรคการเมืองใหม่นี้ด้วย โดยรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "พรรคเสรีธรรม" และเขาก็ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 เป็น ส.ส.สมัยที่ 6

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (ข้าราชการการเมือง, สมาชิกวุฒิสภา, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ข้าราชการการเมืองกรุงเทพมหานคร และผู้ทำคุณประโยชน์ให้แก่ทางราชการ วันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๒๙)
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-05-01. สืบค้นเมื่อ 2020-05-03.
3. ↑   ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจดทะเบียนพรรคการเมือง (พรรคประชาชนไทย)
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๘
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๙ ตอนที่ ๑๕๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๕
อ
-

### อัลเบอร์ต้า สครับบ์

**อัลเบอร์ต้า สครับบ์** (อังกฤษ: Alberta Scrubb) เป็นตัวประกอบในนวนิยายชุดตำนานแห่งนาร์เนีย ตอนผจญภัยโพ้นทะเล โดยซี.เอส. ลิวอิส อัลเบอร์ต้า สครับบ์เป็นแม่ของยูสตาซ สครับบ์ ในภาพยนตร์อัลเบอร์ต้าเป็นตัวละครที่ถูกกล่าวถึง โดยเอ็ดมันด์ พีเวนซี่ที่ต้องการจะไปเข้าเกณฑ์ทหารโดยใช้ชื่อปลอมจากบัตรประชาชนของอัลเบอร์ต้า และเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็น**อัลเบิร์ต เอ. สครับบ์** แต่ลูซี่ พีเวนซี่ได้ตะโกนชื่อของเอ็ดมันด์ซะก่อน จึงทำให้การปลอมชื่อของอัลเบอร์ต้าที่เข้าเกณฑ์ทหารโดยเอ็ดมันด์ไม่สำเร็จ

ฮ
-

### ฮาโรลด์ สครับบ์

**ฮาโรลด์ สครับบ์** (อังกฤษ: Harold Scrubb) เป็นตัวประกอบในนวนิยายชุดตำนานแห่งนาร์เนีย ตอนผจญภัยโพ้นทะเล โดยซี.เอส. ลิวอิส ฮาโรลด์ สครับบ์เป็นพ่อของยูสตาซ สครับบ์ ในภาพยนตร์ฮาโรลด์ปรากฏตัวในฉากแรกและกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ โดยที่ไม่มีบทพูด

### เฮเลน พีเวนซี่

**เฮเลน พีเวนซี่** (อังกฤษ: Helen Pevensie) เป็นตัวประกอบในนวนิยายชุดตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ตู้พิศวงโดยซี.เอส. ลิวอิส ซึ่งถูกกล่าวถึงในนวนิยาย แต่มีตัวตนในภาพยนตร์ โดยเฮเลนเป็นแม่แท้ๆของ4พีเวนซี่ ก่อนที่เฮเลนจะส่งทั้ง4ไปที่บ้านของศาสตราจารย์เคิร์ก ได้ฝากให้ปีเตอร์ดูแลน้องๆแทนตัวเองด้วย

  


| * ด
* ค
* ก
ตำนานแห่งนาร์เนีย โดย ซี. เอส. ลิวอิส |
| --- |
| หนังสือ | กำเนิดนาร์เนีย • ตู้พิศวง • อาชากับเด็กชาย • เจ้าชายแคสเปี้ยน • ผจญภัยโพ้นทะเล • เก้าอี้เงิน • อวสานการยุทธ์ |
| ละครโทรทัศน์ | The Lion,The Witch And The Wardrobe • Prince Caspian And The Voyage of The Down Treader (BBC) • The Silver Chair (BBC) |
| ภาพยนตร์ | ราชสีห์ แม่มด กับตู้พิศวง (วิดีโอเกม) • เจ้าชายแคสเปี้ยน • ผจญภัยโพ้นทะเล • เก้าอี้เงิน |
| ตัวละคร | อาระวิส • อัสลาน • นายและคุณนายบีเวอร์ • บรี • แคสเปี้ยน • เซนทอร์ • โคเรียคิน • ดิกอรี่ เคิร์ก • ดริเนียน • เอ็ดมันด์ พีเวนซี่ • อีเม็ท • ยูสตาซ สครับบ์ • แฟรงก์ และ เฮเลน • ฮวิน • จิลล์ โพลล์ • สุภาพสตรีสีเขียว เคอร์เทิล • ลูซี่ พีเวนซี่ • มอร์กริม • มิราซ • ปีเตอร์ พีเวนซี่ • พอลลี่ พลัมเมอร์ • พรุดเดิลกลัม • ราบาดาซ • รามานดุห์ • น้องสาวของรามานดุห์ • รีพิชิ้บ • ริเลียน • เจ็ดลอร์ดผู้ยิ่งใหญ่แห่งนาร์เนีย • ชาสต้า/คอร์ • ชิฟต์ • ซูซาน พีเวนซี่ • ทัช • ชาวเทลมารีน • ทิเรียน • ทรัมพ์คิน • ทัมนัส • แม่มดขาว |
| อาณาจักรต่างๆในเรื่อง | นาร์เนีย • อาร์เคนแลนด์ • ทัชบาอัน • เทลมาร์ |
**วัดศรีมิ่งแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ทั้งหมด 3 ไร่ 3 งาน 51 ตารางวา

ประวัติ
-------

ก่อน พ.ศ. 2465 บ้านหัวฝายยังไม่มีวัด หากจะทำบุญต้องออกจากหมู่บ้านไปทำบุญที่วัดอื่นซึ่งมีระยะทางไกลยากต่อการเดินทาง ผู้เฒ่าผู้แก่หลายท่าน อาทิเช่น พ่อหลวงเกตุ เชื้อเจ็ดตน, พ่อปี่เปา กฤตสัมพันธ์, พ่อยี่ ตุงคบุรี, พ่อหลวง ตุงคบุรี, พ่อหงส์ ใส่แก้ว, พ่อคำ ชัยศิลปิน, พ่อนวล
นันทคีรี, พ่อปั้ง มะลิกุล และพ่อใจ สิทธิบุญมา ได้ปรึกษาหารือกันเรื่องการสร้างวัดเพื่อสะดวกแก่การทำบุญ ในวันรุ่งขึ้นจึงขอแรงชาวบ้านไปช่วยแผ้วถางป่าตรงเนินเขาท้ายหมู่บ้านหัวฝายได้เนื้อที่ประมาณ 6 ไร่ ชาวบ้านได้ร่วมใจกันบริจาคทรัพย์และลงแรงจัดสร้างถาวรวัตถุ เมื่อสร้างเสร็จได้ นิมนต์พระจากวัดสันมะนะมาอยู่จำพรรษา พระครูอุตตมะปัญญาเจ้าคณะตำบลป่าอ้อ ได้ส่งพระแฮด ปัญญาใส มาเป็นรักษาการแทนเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2465 เรียกชื่อวัดนี้ว่า **วัดหัวฝาย** เพราะสถานที่ตั้งของวัดในตอนนั้นตั้งอยู่เหนือฝาย จนได้ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2469

ต่อมาราว พ.ศ. 2470 คณะกรรมการชุดเดิมเห็นว่ารอบบริเวณป่ารกทึบ เมื่อฤดูแล้งมักเกิดไฟป่า ลุกลามเข้าถึงบริเวณวัดเสมอ อีกทั้งยังหาน้ำใช้น้ำกินยาก คณะกรรมการจึงได้หารือกับพ่อเลี้ยงส่างตี๊ แม่เลี้ยงจองมน ซึ่งมีที่ดินในหมู่บ้านเป็นจำนวนมากเพื่อขอบริจาคที่ดินสร้างวัดใหม่ท่านทั้งสองไม่ขัดข้องได้บริจาคที่ดินเนื้อ ที่จำนวน 8 ไร่ คณะกรรมการและชาวบ้านจึงได้ร่วมใจกันสร้างวัดใหม่ในที่ตั้งปัจจุบันและตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดศรีมิ่งแก้ว" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถศิลปะล้านนาประยุกต์ เป็นอาคารสูงแบบคอนกรีตเสริมเหล็กที่นิยมสร้างในภาคกลางแต่ยังคงตกแต่งด้วยลวดลายแบบล้านนา ได้แก่ หน้าแหนบปีกนก โก่งคิ้ว ระหว่างเสามีไม้ค้ำ ฯลฯ และมีเจดีย์ฐานเดียว รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รองรับฐานทรงกลม โดยรอบส่วนกลางองค์เจดีย์มีซุ้มจระนำ 2 ชั้น ประดับซุ้มจระนำด้วยพระพุทธรูปต่าง ๆ รองรับองค์ เหนือองค์ระฆังเป็นแนวของปล้องไฉนเรียวแหลม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีมิ่งแก้ว". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "งานศาสนา ประเพณี ศิลปะ และวัฒนธรรม" (PDF). สำนักการศึกษา เทศบาลนครเชียงราย.
**วัดศรีสุทธาวาส** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ตั้งอยู่บนเกาะซึ่งเรียกว่า "ดอนเลยหลง" เป็นดอนที่แม่น้ำเลยไหลอ้อมโค้งโอบเกือบรอบ ปัจจุบันแม่น้ำเปลี่ยนทางจึงมีสภาพเป็นเกาะ

วัดศรีสุทธาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 ได้ย้ายมาจากวัดศรีสะอาด (บริเวณหน้าโรงเรียนศรีสะอาดเทศบาล 1 ในปัจจุบัน) มาสร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2491 โดยพระธรรมวราลังการ (หลวงปู่ศรีจันทร์วัณณาโภ ป.ธ.6) เจ้าอาวาส เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระครูอดิสัยคุณาธาร เพราะวัดศรีสะอาด (เก่า) ตั้งอยู่ในเมืองที่แออัด มีถนนบีบสองด้านและตั้งอยู่ริมตลิ่งแม่น้ำเลย จึงถูกลำน้ำเลยกัดเซาะ ทำให้เนื้อที่บริเวณวัดแคบลงทุกปี เมื่อย้ายวัดมา ณ ที่ตั้งปัจจุบันคือดอนเลยหลง เจ้าของที่ดินที่ทำกินบนเกาะดอนเลยหลง 5 คน คือ นายกัณฑะ ลำมะยศ นายสังวาลย์ ม่วงนนทะศรี นายเชิญ ดีสุทธิ นายลาน ศรีทัดจันทา และนางใบ พิมเขต จึงได้ถวายที่ดินของจนให้หลวงปู่ศรีจันทร์สร้างวัดโดยไม่คิดมูลค่าใด ๆ แรกเริ่มใช้ชื่อว่า **วัดมหาวิสุทธิเทพทีปาราม** หรือ **วัดศรีทีปาราม** แต่ประชาชนทั่วไปนิยมเรียกว่า **วัดเลยหลง** ตามภูมิประเทศที่ตั้งวัด

พ.ศ. 2491 สร้างอุโบสถและผูกพัทธสีมา ฝังลูกนิมิต ในปี พ.ศ. 2503 ได้จัดตั้งสำนักศาสศึกษา เปิดสอนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม บาลี มาตั้งแต่เริ่มสร้างวัด

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ วิหาร หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาการเปรียญ ศาลาอเนกประสงค์ และมณฑป ปูชนียสถานมีพระบรมสารีริกธาตุเจดีย์ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปศิลาโบราณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีสุทธาวาส". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดศรีสุทธาวาส".
3. ↑  "วัดศรีสุทธาวาส (ธ)". ระบบฐานข้อมูลพระกฐินพระราชทาน.
4. ↑  "มรดกทางพระพุทธศาสนา".