recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ชุงอิจิ มิยาโมโตะ** (ญี่ปุ่น: 宮本駿一; โรมาจิ: *Miyamoto Shun'ichi*) เป็นนักร้องและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโตเกียว กรุ๊ปเลือด A สังกัดค่าย tri-Arion สำหรับงานเพลง และค่าย ALP Music สำหรับงานพากย์

ประวัติ
-------

เมื่อขึ้นชั้น ม.ปลาย มิยาโมโตะก็เข้าเรียนในโรงเรียนสอนการร้องเพลง ซึ่งนอกจากการร้องเพลงแล้ว เขายังมีความสามารถโดดเด่นทางด้านการเล่นเปียโน (ดีดเองทุกเพลงที่ใช้เปียโนเป็นเครื่องดนตรีประกอบ) เนื่องจากเริ่มหัดเล่นมาตั้งแต่ตอนอายุ 4 ปี

ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มิยาโมโตะได้ออกซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "เบียคุยะ ~ทรูไลท์~" (白夜～True Light～) ซึ่งเป็นเพลงเปิดของอนิเมะ เรื่อง ดี.เอ็น.แองเจิ้ล ต่อมาในปีเดียวกัน เขาได้ออกมินิอัลบัมชื่อ Anges (แปลว่า "angels" ในภาษาฝรั่งเศส) กับทางค่าย Victor Entertainment

ปัจจุบันแม้เพลงของเขาจะไม่ได้ใช้เป็นเพลงประกอบอนิเมะแล้ว แต่ก็ยังมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง และมิยาโมโตะยังมีโอกาสได้ลองพากย์การ์ตูนด้วย ผลงานการพากย์ชิ้นแรกของเขาคือบท ชานี่ แอนดราส ในเรื่องกันดั้มซี้ด

นอกจากการร้องเพลงกับพากย์การ์ตูนแล้ว มิยาโมโตะยังได้จัดรายการวิทยุ "มิยาโซบะ เรดิโอ" (宮そば RADIO) ด้วย ซึ่งในรายการ จะเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วๆไป หรือพูดเกี่ยวกับเรื่องอัลบัมที่จะวางจำหน่าย โดยเขาจะออกมาพูดเป็นเวลาประมาณ 20 นาที 

มิยาโมโตะยังไม่ค่อยมีผลงานการออกแสดงบนเวทีมากนัก และยังไม่มีมิวสิกวิดีโอเป็นของตัวเอง แต่จะเล่นสดแทน ทำให้ผู้ชมได้มองเห็นถึงความสามารถของเขา

ผลงาน
-----

### งานเพลง

ซิงเกิล
* [05.07.2003] **เบียคุยะ ~TrueLight~** (白夜～True Light～)
* [11.17.2004] **ไซย์โกะ โนะ Kiss** (最後のkiss)
* [01.26.2005] **เอย์เอ็น** (永遠)

อัลบั้ม
* [12.03.2003] **แอนเกส** (Anges)
* [03.24.2005] **ฟอ ซัมวัน นีส เลิฟ** (For Someone Needs Love)
* [08.23.2006] **ทอคกิ้ง' เปียโน** (Talkin' Piano)
* [08.29.2007] **เปียโน' เปียโน** (Piano'n Piano)
* [04.23.2008] **อิฮนว์จิน/ซากุระ ซาคุโคโระ** (異邦人/桜咲くころ)

อัลบั้มนอกจากนี้
* [10.22.2003] 「D.N.ANGEL Vocal Collection」

เพลงที่มีในอัลบัม :
มิจิชิลูบิ/เบียคุยะ~ทรูไลท์~

* [09.21.2003] 「D.N.ANGEL Original Sound Track Ⅱ」

เพลงที่มีในอัลบัม :
เคดส์ เบิดร์/มิจิชิลูบิ (อคุสติก เวอร์ชั้น)

### งานพากย์

* ดี.เอ็น.แองเจิ้ล พากย์เสียงของ มิยาโมโตะ ( มุช )
* กันดั้มซี้ด พากย์เสียงของ ชานี่ แอนดราส

อ้างอิง
-------

1. ↑  宮本駿一 เก็บถาวร 2008-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, インディーズ楽曲配信サイトwacca, เรียกข้อมูลเมื่อ 8 เม.ย. 2551

* Shunichi MIYAMOTO, Anime News Network, เรียกข้อมูลเมื่อ 8 เม.ย. 2551

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-03-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ที่ Victor Entertainment (ญี่ปุ่น)
อาคารผลงานออกแบบของมีส ฟัน แดร์ โรเฮอ ภายในนิคมไวซ์เซินฮ็อฟ (1927)
***ด็อยท์เชอร์ แวร์คบุนท์*** (เยอรมัน: *Deutscher Werkbund*; ภาษาเยอรมัน: [ˈdɔʏtʃər ˈvɛrkbʊnd], "สมาคมช่างฝีมือเยอรมัน") เป็นสมาคมสัญชาติเยอรมันที่ประกอบด้วยศิลปิน สถาปนิก นักออกแบบ และนักออกแบบอุตสาหกรรม ก่อตั้งขึ้นในปี 1907 และกลายมาเป็นองค์ประกอบสำคัญในพัฒนาการของสถาปัตยกรรมมอเดิร์นและการออกแบบอุตสาหกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อการเกิดขึ้นของการออกแบบแบบเบาเฮาส์ในยุคต่อมา เป้าหมายแรกเริ่มของสมาคมนั้นเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีระหว่างผู้ผลิตผลิตภัณฑ์ในระดับอุตสาหกรรมกับผู้ชำนาญการในการออกแบบเพื่อช่วยเพิ่มศักยภาพการแข่งขันของเยอรมนีในตลาดโลก สมาคมจึงมีลักษณะไม่เป็นขบวนการศิลปะมากเท่ากับที่เป็นความพยายามในการผสานหัตถศิลป์ท้องถิ่นและเทคนิคการผลิตในระดับอุตสาหกรรมโดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐ โดยมีเป้าหมายเพื่อให้เยอรมนีมีความสามารถในการแข่งขันทัดเทียมกับสหรัฐหรือสหราชอาณาจักร คติพจน์ของสมาคมคือ *ฟ็อม โซฟาคิซเซิน ซุม ชแตทเทเบา* (เยอรมัน: *Vom Sofakissen zum Städtebau*; จากหมอนอิงโซฟา ไปถึงการสร้างนคร) ซึ่งบ่งบอกถึงความสนใจขององค์กรซึ่งมีความกว้างขวาง

ประวัติศาสตร์
-------------

ด็อยท์เชอร์ แวร์คบุนท์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อสถาปนิก โยเซฟ มาเรีย โอลบรีค เดินทางออกจาเวียนนามายังดาร์มชตัทในเยอรมนีเมื่อปี 1899 เพื่อตั้งนิคมศิลปิน (artists' colony) จากคำเชิญชวนของแอร์เนิสท์ ลูยส์ ดยุกใหญ่แห่งเฮสเซอ แวร์คบุนด์จึงก่อตั้งขึ้นโดยโอลบรีค, เพเทอร์ เบเรินส์, ริชาร์ด รีเมอชมิท, บรูเนา เพาล์ และคณะ ในปี 1907 ที่มิวนิก

แรกเริ่มองค์การมีสถาปนิกสิบสองคน และบริษัทธุรกิจสิบสองเจ้าเป็นสมาชิก สถาปนิกที่ว่านี้ได้แก่เพเทอร์ เบเรินส์, เทโอโดร์ ฟีเชอร์ (ประธานองค์การคนแรก), โยเซฟ ฮ็อฟมัน, บรูโน เพาล์, มักซ์ ล็อยเงอร์ และ รีชาร์ด รีเมอชมิท สถาปนิกคนอื่น ๆ ที่มีความสัมพันธ์กับโครงการ รวมถึง ไฮน์ริค เทซเซอโนว และเฮนรี ฟัน เด เฟ็ลเทอ ชาวเบลเยียม ในปี 1914 องค์การมีสมาชิกถึง 1,870 คน ในจำนวนนี้มีบุคคลระดับหัวหน้าพิพิธภัณฑ์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Wendy Moonan (7 December 2007), German Design for an Industrial Age *The New York Times*.
2. ↑  Joan Campbell, *The German Werkbund: The Politics of Reform in the Applied Arts* (Princeton University Press, 2016)
สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับหุ่นเชิดในวิกิพีเดีย ดูที่ วิกิพีเดีย:หุ่นเชิด
ในอินเทอร์เน็ต **เชิด** (อังกฤษ: sockpuppet) หมายถึงอัตลักษณ์ออนไลน์ที่ใช้เพื่อหลอกหลวงผู้อื่น คำว่าหุ่นเชิดมีที่มาจากการเคลื่อนไหวตุ๊กตาหุ่นเชิดด้วยมือไปมา และเดิมใช้อ้างถึงอัตลักษณ์ปลอมของบุคคลหนึ่งบุคคลใดในสังคมอินเทอร์เน็ตเพื่อกล่าวถึงหรือกล่าวโต้ตอบกับตัวเอง ประหนึ่งว่าหุ่นเชิดคือคนอีกคนหนึ่ง ปัจจุบันนี้ คำว่าหุ่นเชิดหมายความรวมถึงการใช้อัตลักษณ์ที่ไม่ถูกต้องเพื่อสนับสนุน ปกป้องหรือชื่นชมบุคคลที่สามหรือองค์กรอื่นใด หรือการใช้หุ่นเชิดเพื่อหลบเลี่ยงการถูกระงับการใช้งานหรือการถูกแบน ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างการใช้นามแฝง และการใช้หุ่นเชิดคือ หุ่นเชิดจะใช้ในทำนองว่าบุคคลนั้น ๆ เป็นบุคคลที่สามที่ไม่เกี่ยวข้องกับผู้เชิดหุ่น ในสังคมออนไลน์หลายแห่งมีนโยบายว่าด้วยการบล็อกหุ่นเชิดเพื่อป้องกันความเสียหายด้วย

คำว่าหุ่นเชิดปรากฏขึ้นครั้งแรกในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ปรากฏการใช้งานมากนักในเครือข่าย USENET จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2539 ที่ปรากฏการใช้งานมากขึ้น ต่อมานิตยสารยูเอสนิวส์แอนด์เวิร์ดรีพอร์ต (U.S. News and World Report) ฉบับวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2543 เป็นผู้ใช้คำว่าหุ่นเชิดในความหมายของบุคคลหนึ่งบุคคลใดที่มีบุคคลอีกบุคคลหนึ่งคอยควบคุมการกระทำอยู่ ซึ่งต่อมาความหมายนี้เองและตัวอย่างการใช้ได้รับการบรรจุในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด

การเขียนวิจารณ์หนังของตนเองโดยใช้ชื่ออื่นมีมาก่อนยุคอินเทอร์เน็ต แต่ก็นับว่าเป็นหุ่นเชิดได้ โดยมีตัวอย่างจากผู้มีชื่อเสียง เช่น วอล์ท วิธแมน แอนโนที เบอร์เกส และเบนจามิน แฟรงคลิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definition of *sockpuppet*". WordSpy.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-15. สืบค้นเมื่อ 2013-01-27.
2. ↑  Stone, Brad (July 16, 2007). "The Hand That Controls the Sock Puppet Could Get Slapped". *New York Times*.
3. ↑  นามแฝงที่ใช้ในทางที่ถูกต้องอาจใช้คำว่า alt ที่ย่อมาจาก alternate identity (อัตลักษณ์อีกอันหนึ่ง) ได้
4. ↑  Dana Rollins (July 9, 1993). "Arty/Scotto:". Newsgroup: Groups Google Groups. 248375@AUDUCADM.DUC.AUBURN.EDU. สืบค้นเมื่อ June 3, 2009. ... one is merely the sock puppet manifestation of the other... `{{cite newsgroup}}`: ตรวจสอบค่า `|newsgroup=` (help)
5. ↑  *OED*, online edition, June 2011 (accessed August 18, 2011). The reference is to one Jennifer Brand, a 24-year-old student who backed President Clinton in 1996, by calling Gore ‘a sock puppet.’
6. ↑  Amy Harmon, "Amazon Glitch Unmasks War Of Reviewers," New York Times, February 14, 2004.
7. ↑  "Name that Ben," PBS.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Sock puppet at *Jargon File*
**วัดพังยาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังยาง อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดพังยางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1380 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501 และปรากฏชื่อในแผนที่ภาพกัลปนาวัดหัวเมืองพัทลุง ซึ่งเขียนขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ปรากฏชื่อว่า **วัดพังยางตีนท่า** และ **วัดพังยางขุนคลองพลสาร** และเมื่อพิจารณาหลักฐานจากภาพในแผนที่แล้ว จะเห็นได้ว่าวัดพังยางในปัจจุบันน่าจะเป็นวัดพังยางขุนคลองพลสารมากกว่า เนื่องจากภาพเจดีย์ตรงกับภาพในพระกัลปนาวัด วัดพังยางเคยเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนโบราณคูน้ำคันดินที่เรียกว่า *ชุมชนโบราณพังยาง* จากรูปแบบศิลปกรรมยืนยันว่า ณ ที่นี้เคยเป็นวัดสำคัญในสมัยกรุงศรีอยุธยา

โบราณสถานที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ตั้งอยู่หน้าวิหาร 2 องค์ เป็นเจดีย์ก่อด้วยอิฐถือปูน ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างยาวประมาณ 4 เมตร ปัจจุบันปูนปั้นฉาบผิวหลุดกะเทาะจนเกือบหมด กรมศิลปากรบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2556 ที่หน้าวัดยังมีต้นยางอายุราว 300 ปี ต้นใหญ่สุดประมาณ สองคนครึ่งโอบ คือ ประมาณ 500 เซนติเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพังยาง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  กรมศิลปากร. "วัดพังยาง" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 8 มกราคม 2567. เข้าถึงจาก
3. ↑  "วัดพังยาง". ฐานข้อมูลศิลปวัฒนธรรม CECS.
4. ↑  "วัดพังยาง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
บทความนี้เกี่ยวกับซีรีส์มังงะ สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ มหาเวทย์ผนึกมาร 0

***มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว*** (ญี่ปุ่น: 呪術廻戦 0 東京都立呪術高等専門学校; โรมาจิ: *Jujutsu Kaisen Zero: Tōkyō Toritsu Jujutsu Kōtō Senmon Gakkō*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยเกเงะ อากูตามิ ซีรีส์มังงะเดิมมีชื่อว่า ***โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว*** (ญี่ปุ่น: 東京都立呪術高等専門学校; โรมาจิ: *Tōkyō Toritsu Jujutsu Kōtō Senmon Gakkō*) ตีพิมพ์ในนิตยสาร *Jump GIGA*ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2560 หลังจากอากูตามิเปิดตัวซีรีส์มังงะ *มหาเวทย์ผนึกมาร* ในปี พ.ศ. 2561 ซีรีส์มังงะนี้จึงได้รับการตั้งชื่อใหม่เป็น *มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว* ทำให้เป็นภาคย้อนอดีตของ*มหาเวทย์ผนึกมาร* และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) หนึ่งเล่มจบในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์เป็นเรื่องราวของอคคทสึ ยูตะ นักเรียนหนุ่มที่กลายมาเป็นผู้ใช้คุณไสยและหาทางควบคุมวิญญาณต้องสาปของโอริโมโตะ ริกะเพื่อนสมัยเด็ก

*มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว* ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะโดยสตูดิโอ MAPPA ในชื่อเรื่องว่า *มหาเวทย์ผนึกมาร 0* กำกับโดยพัก ซ็อง-ฮู เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยฉายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Jujutsu Kaisen 0". Viz Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 8, 2020. สืบค้นเมื่อ October 1, 2020.
2. ↑  『劇場版 呪術廻戦 0』今冬公開決定、主人公は乙骨憂太!?. *Animage+* (ภาษาญี่ปุ่น). March 29, 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 29, 2021. สืบค้นเมื่อ April 2, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว* ที่ *Shōnen Jump+* (ในภาษาญี่ปุ่น)
* *มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ

| * ด
* ค
* ก
*มหาเวทย์ผนึกมาร* โดยเกเงะ อากูตามิ |
| --- |
| สื่อ | 

|  |  |
| --- | --- |
| มังงะ | 
* รายชื่อตอน
* *มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว*

 |
| อนิเมะ | 
* รายชื่อตอน
* *มหาเวทย์ผนึกมาร 0*

 |

 |
| ตัวละคร | 
* อคคตสึ ยูตะ
* โกะโจ ซาโตรุ
* เซนอิง มากิ
* อิตาโดริ ยูจิ
* ฟุชิงุโระ เมงุมิ
* คุงิซากิ โนบาระ

 |
***ไบนารีแลนด์*** (อังกฤษ: *Binary Land*; คาตากานะ: バイナリィランド) เป็นวิดีโอเกมแนวปริศนาที่พัฒนาโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ใน ค.ศ. 1983 สำหรับเอ็มเอสเอกซ์, เอฟเอ็ม-7, เอ็นอีซี พีซี-6001, เอ็นอีซี พีซี-8801 และใน ค.ศ. 1985 สำหรับแฟมิคอม ส่วนเวอร์ชันเอ็มเอสเอกซ์ได้รับการเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ และในทวีปยุโรปโดยคูมะคอมพิวเตอส์ลิมิเต็ดใน ค.ศ. 1984

ในขณะที่เวอร์ชันแฟมิคอมมี 99 ด่าน โดยไม่มีฉากจบในเกม

รูปแบบการเล่น
-------------

ภาพจับหน้าจอรูปแบบการเล่น
ในเกมเวอร์ชั่นแฟมิคอมผู้เล่นจะต้องรวมเพนกวินสองตัว ได้แก่กูริน (ตัวผู้) และมาลอน (ตัวเมีย) ที่กำลังมีความรัก ส่วนเวอร์ชันเอ็มเอสเอกซ์มีเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงที่เป็นมนุษย์ โดยรูปแบบการเล่นยังคงเหมือนกับเวอร์ชั่นแฟมิคอม ทั้งนี้ ผู้เล่นควบคุมมาลอนและกูรินพร้อม ๆ กัน โดยมีตัวจับเวลาเพิ่มความยาก ซึ่งเพนกวินเหล่านี้เคลื่อนไหวเป็นรูปแบบสะท้อนของกันและกัน หลังจากจบด่านที่ 17 แล้ว ผู้เล่นจะต้องเริ่มใหม่อีกครั้งในด่านที่ 1 ส่วน*เฌอเตอวู*โดยเอริก ซาตี เป็นดนตรีประกอบในเกมระหว่างด่านต่าง ๆ เมื่อนกเพนกวินทั้งสองรวมกันเป็นหนึ่งเดียว จะมีการบรรเลง "โอดทูจอย"

เกมนี้ใช้มุมมองจากบนลงล่าง คล้ายกับวิธีที่ใช้ในเกม*ดิแอดเวนเจอร์ออฟโลโล* ส่วนตำแหน่งอยู่ในเส้นทางของเพนกวินคือแมงมุม, นก และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ซึ่งผู้เล่นจะต้องโจมตีด้วยสเปรย์ของเพนกวิน ใยแมงมุมครอบครองช่องเล็ก ๆ บางส่วนในสนาม โดยอาจทำให้ผู้เล่นเดินช้าซึ่งลงนานพอที่แมงมุมจะสังหารกูรินหรือมาลอน แต่ละด่านถูกจัดเรียงบนตารางขนาด 10 คูณ 15 และกำแพงแนวตั้งที่แยกเพนกวินสองตัวออกจากกัน จะมีก็เฉพาะช่องเล็ก ๆ กลางด้านบนเท่านั้นที่ตัวละครทั้งสองจะเข้าถึงกันได้ "ห้องปลดปล่อย" นี้เก็บหัวใจที่ถูกขังไว้เสมอซึ่งจำเป็นต่อการผ่านด่านให้สำเร็จ โดยเกมนี้มีกำแพงล้อมรอบแต่ละผู้เล่นในสภาพแวดล้อมที่เหมือนเขาวงกต และเพื่อทำให้ความท้าทายยากขึ้น พวกมันจึงพบความไม่สมดุลและมอบประสบการณ์ที่แตกต่างให้แก่กูรินและมาลอน หากกูรินหรือมาลอนติดอยู่ในใยแมงมุม พวกมันจะทำอะไรไม่ถูกจนกว่าผู้เล่นจะนำทางเขาวงกต, ข้ามห้องปลดปล่อย แล้วเข้าไปในอีกด้านของเพนกวินอีกตัวในเขาวงกตเพื่อปลดปล่อยพวกมันจากใยด้วยกระป๋องสเปรย์

หากผู้เล่นทำคะแนนได้สูงพอ ผู้เล่นจะได้รับการขอให้ใส่ชื่อในรายชื่อห้าคะแนนสูงสุดในเซสชันนั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Binary Land* Famicom version". GameFAQs. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-04. สืบค้นเมื่อ 2013-01-23.
2. ↑  "*Binary Land* MSX version". GameFAQs. สืบค้นเมื่อ 2013-01-23.
3. ↑  "Ending information (Famicom version)" (ภาษาญี่ปุ่น). FC no Game Seiha Shimasho. สืบค้นเมื่อ 2013-01-23.
4. 1 2 3 4  "Top score list/basic gameplay information" (ภาษาญี่ปุ่น). Geocities.jp. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-06. สืบค้นเมื่อ 2013-01-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Binary Land* at Hardcore Gaming 101
* Video of the Famicom version
* *ไบนารีแลนด์* ที่ MobyGames
**สฺวี่ ซฺวิ่น** (จีน: 许逊; พินอิน: *Xǔ xùn*) หรือออกเสียงตามสำเนียงฮกเกี้ยนว่า **ข้อฉิ้น** นามรองว่า **จิ้งจือ** (จีน: 敬之; พินอิน: *Jìngzhī*) เป็นเซียนและนักพรตเต๋าในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน ซึ่งมีชื่อเสียงและปรากฏอยู่ในราชวงศ์จิน ณ นครหนานชาง มณฑลเจียงซีและเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ของสำนักนักพรตแห่งเขาลู่ พระองค์ได้รับการยกย่องเป็นเทพผู้ทักษ์แผ่นดินและผืนน้ำของชาวมณฑลเจียงซี โดยขนานนามว่า สฺวี่ จิ่วหลาง (จีน: 许九郎; พินอิน: *Xǔ jiǔláng*) หรือ สฺวี่ จิงหยาง (จีน: 许旌阳; พินอิน: *xǔjīngyáng*) นอกจากนี้นามอื่น ๆ ของพระองค์ได้แก่ สฺวี่เทียนชือ (จีน: 许天师; พินอิน: *Xǔtiānshī*) สฺวี่เจินจฺวิน (จีน: 许真君; พินอิน: *xǔzhēnjūn*) จิงหยางจู่ชือ (จีน: 旌阳祖师; พินอิน: *jīng yáng zǔshī*) และ ก่ำเทียนไต่เต่ (จีน: 感天大帝; พินอิน: *gǎn tiān dàdì*) 

ในหมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนมักออกนามพระองค์ว่า **เจ้าพ่อเขาตก**[] ซึ่งเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีหน้าที่รักษาพระพุทธบาท ณ เขาสัจจพันธ์คีรี ซึ่งเป็นการยืมนามของเทพารักษ์องค์นี้มาใช้แทนภาษาจีนอันเป็นนามเดิมของพระองค์ เช่นเดียวกับในกรณีของ เจ้าแม่ทับทิม อันเป็นเทพารักษ์นารีในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ที่หมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนนำมาใช้ในภาษาไทยสำหรับเรียก ม่าจ้อโป๋ จุ้ยบ้วยเนี้ย และ เจ้าแม่ไท้ฮัว (ไท้วาโผ่) (泰华聖娘) ซึ่งเป็นเทพนารีคนละองค์แต่ใช้นามเดียวกันเช่นกัน

เทวรูปก่ำเทียนไต่เต่ทรงฮู่ป่าน (ป้ายอาญาสิทธิ์) ศิลปะประเพณีจีนปัจจุบัน ณ ต้าหยวนเหรินโช่วกง (大園仁壽宮) เขตต้าหยวน เมืองเถาหยวน ไต้หวัน

บทบาท
-----

"ก่านเทียนต้าตี้" เป็นอีกชื่อหนึ่งที่ชาวจีนในสังคมไทยใช้เรียกขานเจ้าพ่อเขาตกของศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยและบุคคลอันทรงคุณงามความดีอันเป็นที่ยกย่องแก่สาธารณชนในประวัติวัฒนธรรมจีนที่ได้รับการยกย่องหรือสถาปนาในตำแหน่งนี้ มีทั้งหมดสามองค์ได้แก่ นักพรตเต๋าสฺวี่ ซฺวิ่นท่านนี้ เจี้ยจื่อทุย (จีน: 介子推) และ ปั๋วอี้ นอกจากนี้ สฺวี่ ซฺวิ่น ยังได้รับการยกย่องเป็น ซี่ต้าเทียนชือ (จีน: 四大天师) ร่วมกับเตียวฮู้เทียนชือ สักเทียงซือ (สักซิวเจียง)[zh] และ กั่วเหี่ยง[zh] นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องเป็นเป็นหนึ่งในสามปรมาจารย์ของลัทธิเต่า คือ กำเทียนต้าตี้ หรือ ข้อจินหยิน, ซุนเจินเหริน(孫真人) หรือ ไท้อิดจิ้นหยิน และ หงอจิ้นหยิน (吳真人) หรือ เป่าเชิงต้าตี้ (保生大帝)

อ้างอิง
-------

1. ↑  许逊. 新建县经济信息中心. 5 กรกฎาคม 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มิถุนายน 2013.
2. ↑  สุรสิทธิ์ อมรวณิชศักดิ์ (กรกฎาคม–ธันวาคม 2016). "เจ้าพ่อเขาตก: เทพารักษ์ไทยที่กลายเป็นเทพเจ้าจีน". *วารสารเอเชียตะวันออกศึกษา*. สถาบันเอเชียตะวันออกศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. **20** (2).
3. ↑  ผู้ศรัทธาซำซัวก๊กอ้วง (14 มิถุนายน 2020). "สี้ไต่เทียงซือ 四大天师 สี่ราชครูสวรรค์".
4. ↑  道教四大天师. *FengSuWang.com*. 21 มิถุนายน 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สฺวี่ ซฺวิ่น
สำหรับวัดจันทร์แห่งอื่น ดูที่ วัดจันทร์

**วัดจันทร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านวัดลุ่ม ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 

วัดจันทร์สร้างเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2315 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2338 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ได้รับการบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2464 และ พ.ศ. 2529 และได้สร้างกำแพงแก้วรอบอุโบสถพร้อมซุ้มประตูในปี พ.ศ. 2514 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้สัก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 ศาลาการเปรียญ 12 เมตร ยาว 24 เมตร หอสวดมนต์และหอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาท่าน้ำ และหอไตร สร้างด้วยไม้

พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 108 นิ้ว หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทอง สันนิษฐานว่าได้สร้างมาพร้อมกับอุโบสถในสมัยกรุงธนบุรี มีอัครสาวกซ้ายขวา มีพระพุทธรูปเก่าที่ได้สร้างมาพร้อมกับพระประธานรวม 7 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจันทร์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 393.
3. ↑  "วัดจันทร์". เทศบาลเมืองบางกรวย.
**วัดพิกุลทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางกอกน้อย ในหมู่ที่ 6 บ้านวัดพิกุลทอง ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 9 ไร่ 90 ตารางวา 

วัดพิกุลทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350 ไม่ทราบประวัติผู้สร้าง ได้มีการบูรณะขึ้นใหม่อย่างดีภายหลัง อาณาเขตด้านทิศใต้ติดคลองวัดพิกุล ด้านทิศตะวันตกติดคลองบางกอกน้อย ส่วนอีกสองด้านติดพื้นที่ของเอกชนซึ่งปัจจุบันทางวัดขอใช้เป็นทางเข้าออก

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2499 หลังคามุงกระเบื้องลด 3 ชั้น ซ้อน 2 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกา นาคสะดุ้ง หน้าบันด้านหน้าแบ่งลายเป็น 2 ชั้น ชั้นบนเป็นพระพุทธรูปประทับยืนพร้อมอัครสาวก ถัดลงมาสลักเป็นรูปพระไตรปิฎกตั้งบนพานแว่นฟ้า มีเทพนมซ้ายขวา หน้าบันด้านหลังต่างกับด้านหน้าที่เป็นรูปนารายณ์ทรงครุฑ อุโบสถมีประตูทางเข้า 3 ประตู ซุ้มประตูทรงมงกุฎ บานประตูกลางสลักลายมังกรใหญ่ 1 ตัว ลูกมังกร 4 ตัว ภายในประดิษฐานพระประธาน เรียกกันว่า *หลวงพ่อขาว* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย

วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์และพระพุทธรูปเป็นที่สักการะของคนทั่วไป เยื้องกับอุโบสถเป็นกุฏิเจ้าอาวาส มีทางเดินต่อเนื่องไปยังเรือนปั้นหยา 2 ชั้นทรงโบราณ ใช้เป็นหอสวดมนต์และอาคารปฏิบัติธรรม หน้าเรือนได้รับการตกแต่งสวนหย่อมอย่างสวยงาม ศาลาการเปรียญประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549

อ้างอิง
-------

1. ↑  สำราญ จูช่วย. "ภูมินามวัดในอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดพิกุลทอง". เทศบาลเมืองบางกรวย.
3. ↑  "วัดพิกุลทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดสำโรง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านบางกรวย ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา

วัดสำโรงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2395 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2501 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ด้านการศึกษา วัดได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 60 วา ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดสำโรง (หิรัญราษฎร์ภักดีวิทยา)

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น เป็นอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างแทนหลังเก่า กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ และวิหาร ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ นอกจากนี้ในวิหารยังมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 539.
2. ↑  "วัดสำโรง". เทศบาลเมืองบางกรวย.
บทความนี้เกี่ยวกับวัดโตนดในตำบลวัดชลอ สำหรับวัดโตนดในตำบลมหาสวัสดิ์ ดูที่ วัดโตนดมหาสวัสดิ์

**วัดโตนด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านข้าวสาร ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดโตนดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2326 ในสมัยกรุงธนบุรี แล้วเสร็จในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2341 โดยมีนายมาโนช เป็นผู้ขอก่อสร้าง อุโบสถคงได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2457 ดังปรากฏบนลายปูนปั้นบริเวณหน้าบัน

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถลักษณะทรงจีน หน้าบันมีลายกระหนก ประดับด้วยถ้วยชามเบญจรงค์ ชามเครื่องเคลือบประดับบนหน้าบัน โบสถ์ไม่มีช่อฟ้าใบระกา แต่มีลายปูนปั้นรูปผักผลไม้ประดับแทนช่อฟ้า ผักผลไม้ที่ประดับ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย 10 องค์ พระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร นอกอุโบสถมีเจดีย์ซึ่งมีศาลารายขนาบอยู่ ทั้งหมดมีกำแพงแก้วล้อม นอกกำแพงแก้วมีหอไตร

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กุฏิสงฆ์ ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย และศาลาบำเพ็ญกุศล

อ้างอิง
-------

1. ↑  หวน พินธุพันธ์. "เที่ยวคลองชมวัด : คลองบางกอกน้อย คลองแม่น้ำอ้อม จังหวัดนนทบุรี" (PDF). p. 9.
2. ↑  "วัดโตนด (ตำบลวัดชลอ)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  ปัทมา เจริญกรกิจ. "พระอุโบสถและพระวิหารสมัยอยุธยาตอนปลาย - รัตนโกสินทร์ตอนต้น ในพื้นที่คลองอ้อมนนท์ จังหวัดนนทบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 68.
4. ↑  "วัดโตนด". เทศบาลเมืองบางกรวย.
**เอกซเพรสชันนิซึมอิฐ** (เยอรมัน: *Backsteinexpressionismus*; อังกฤษ: Brick Expressionism) เป็นคำที่ใช้บรรยายรูปแบบเฉพาะหนึ่งของสถาปัตยกรรมเอกซเพรสชันนิซึม ซึ่งใช้อิฐ, กระเบื้อง หรือ อิฐเทียม เป็นวัสดุก่อสร้างหลักที่มองเห็นได้ของอาคาร สิ่งปลูกสร้างรูปแบบนี้สร้างขึ้นส่วนใหญ่ในช่วงทศวรรษ 1920 ในประเทศเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์ อันเป็นต้นกำเนิดของรูปแบบสถาปัตยกรรมนี้ เป็นหลัก

ศูนย์กลางของรูปแบบสถาปัตยกรรมนี้อยู่ในนครใหญ่ ๆ ในภาคเหนือของเยอรมนีและแถบรูร์ ในขณะที่รูปแบบอัมเสเตอร์ดัม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการเดียวกันนี้ สามารถพบได้ในเมืองใหญ่ของเนเธอร์แลนด์ เช่น อัมสเตอร์ดัม, อูเทร็ชท์ และ เกรอนีเงิน

สถาปนิกคนสำคัญของขบวนการนี้ เช่น เพเทอร์ เบเรินส์, โดมีนีคุส บืม (มีผลงานในโคโลญ, แถบรูร์, ชวาเบีย และเฮสเซอ), มาร์ทิน เอลซาเอ็ซเซอร์ (เยอรมนีใต้), อัลเฟร็ท ฟีเชอร์ (เอสเซิน, รูร์), โยเซฟ ฟรังเคอ (เฌลเซินคีร์เชิน, รูร์), ฟริทซ์ ฮือเฌอร์ (เยอรมนีเหนือ รวมถึงชีเลเฮาส์ในฮัมบวร์ค) และ โอซซีพ คลาร์ไวน์ ผู้เป็นหัวหน้านักออกแบบ (เยอรมัน: *Hauptentwurfsarchitekt*) และบริษัทออกแบบของเขา (เยอรมนีเหนือ รวมถึงฮัมบวร์ค และโบสถ์โฮเฮินโซลเลินพลัทซ์ในเบอร์ลิน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bob Lodewijks and Ronald Elink Schuurman, *De Amsterdamse School in Utrecht* (2014).
2. ↑  Bob Lodewijks and Ronald Elink Schuurman, *De Amsterdamse School in Utrecht* (2014).
3. ↑  Cf. Ernst-Erik Pfannschmidt, another architect employed with Höger, in his Letter to Eckhardt Berckenhagen, 29 June 1977, who then prepared the exhibition on the occasion of Höger's 100th anniversary in the Kunstbibliothek Berlin, an institution of the Berlin State Museums of the Prussian Cultural Heritage Foundation.
**เต่าบก** (อังกฤษ: Tortoise, Land turtle) คือ เต่าที่อยู่ในวงศ์ Testudinidae ซึ่งเป็นวงศ์ใหญ่ มีสกุลต่าง ๆ จำนวนมากที่อยู่ในวงศ์นี้

เต่าบก คือ เต่ากลุ่มที่ไม่สามารถที่จะว่ายน้ำหรือใช้ชีวิตอยู่ในน้ำได้ เนื่องจากจะจมน้ำตายได้ เนื่องจากโดยมากแล้วจะมีกระดองขนาดใหญ่ โค้ง และมีน้ำหนักมาก รวมทั้งเท้าที่ไม่มีพังผืดระหว่างนิ้ว จึงไม่สามารถใช้ว่ายน้ำได้

การค้นพบ
--------

เต่าบก
I like sdfasdahsdfsuzhsdfdhsdgzjhjdfzhk;;uhk;dfz;uhxdfzjhxcbzhjxcbhjklxdfbvgfgjkrfgdgdfaอ่อนแอ นุ่มนิ่ม ทำให้เต่ามีร่างกายที่อ่อนแอและตายได้ง่าย

มีรายงานว่าเต่าบกที่เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของครอบครัวหนึ่ง ในกรุงริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล สามารถมีชีวิตอยู่ได้นานถึง 30 ปี ภายในห้องเก็บของที่ถูกปิดตายมาตลอด โดยที่ไม่ทราบว่าอยู่รอดมาได้อย่างไร

ประเภท
------

เต่าบก สามารถแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อยได้อีก 2 วงศ์มีการกระจายพันธุ์ทั่วทุกทวีปของโลก ยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา ซึ่งหลายชนิดเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ได้แก่ เต่ายักษ์กาลาปากอส (*Geochelone nigra*) ซึ่งเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่และมีอายุยืนยาวที่สุดในโลก ซึ่งจะพบได้เฉพาะในหมู่เกาะกาลาปากอสเท่านั้น, เต่ายักษ์เซเชลส์ (*Aldabrachelys hololissa*) ที่อาศัยอยู่เฉพาะสาธารณรัฐเซเชลส์, เต่าดาวพม่า (*Geochelone platynota*) หรือ เต่าราเดียตา (*Astrochelys radiata*) ซึ่งเป็นเต่าบกขนาดเล็ก กระดองมีความสวยงาม นิยมเลี้ยงกันสัตว์เลี้ยง โดยกระดองของตัวที่มีสีเหลืองมาก จะเรียกว่า "ไฮเยลโล่"

ถิ่นที่อยู่ในประเทศไทย
----------------------

ส่วนที่พบได้ในประเทศไทย ได้แก่ เต่าเหลือง (*Indotestudo elongata*) ซึ่งเป็นชนิดที่พบได้บ่อยและง่ายที่สุดในประเทศไทยและอินโดจีน, เต่าหก (*Manouria emys*) ซึ่งมักอาศัยในป่าดิบเขา จัดเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในทวีปเอเชีย เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เรื่องเล่าตั้งแต่โลกเย็นตัว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-19. สืบค้นเมื่อ 2011-01-10.
2. ↑  เต่ายักษ์ถูกขัง 30 ปี ไม่ตาย จากไทยรัฐ
3. ↑
4. ↑  "เต่าหก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-29. สืบค้นเมื่อ 2011-01-10.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เต่าบก**

* เทคนิคการเลี้ยงเต่าบก เก็บถาวร 2010-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ศาลพระภูมิเจ้าที่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
**ศาลพระภูมิ** หมายถึง ศาลที่สร้างขึ้นเพื่อให้เป็นที่สถิตของเทพารักษ์ พบได้ทั่วไปในประเทศไทย และยังพบว่ามีปรากฏในประเทศลาวและประเทศกัมพูชาอีกด้วย มีลักษณะเป็นบ้านหรือวิหารหลังเล็กตั้งอยู่บนเสาเดี่ยว หรือปะรำทำจากปูนหรือไม้เป็นต้น ตั้งไว้ในจุดที่เชื่อว่าเป็นมงคล ซึ่งมักจะอยู่ริมรั้วหรือมุมหนึ่งนอกบ้าน และบ้านหนึ่งก็อาจมีศาลพระภูมิมากกว่าหนึ่งหลัง 

พระภูมิ นั้นหมายถึงวิญญาณหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ปกปักดูแลรักษาสถานที่ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นอาคาร บ้านเรือน สำนักงาน ซึ่งคนไทยมีความเชื่อเรื่องภูมิวิญญาณพระจำบ้านมาอย่างช้านาน หากมีการปลูกบ้านก็ต้องมีการทำทำพิธีตั้งศาลอัญเชิญเทพมาสถิตย์ ณ ที่บ้าน เพื่อขอโชคลาภ และให้เกิดความสุข ไม่เจ็บไม่ไข้กับผู้อยู่อาศัย การตั้งศาลพระภูมินั้นจะต้องเรียกพราหมณ์มาดูฤกษ์ยาม และทิศทางในการตั้งศาล รวมถึงการเตรียมพิธีพร้อมเครื่องตั้งสังเวยด้วย ซึ่งพราหมณ์ผู้ประกอบพิธีจะแจ้งเรื่องเครื่องเซ่นตามฤกษ์ที่ตั้งศาลนั่นเอง

การบวงสรวงศาลพระภูมิเป็นการถวายพวงมาลัย ดอกไม้ และอาหาร ให้กับวิญญาณที่สถิตอยู่ในศาล ซึ่งมักจะทำก่อนพิธีกรรมของบ้านนั้นหรือเนื่องในวันสำคัญ

ดูเพิ่ม
-------

* ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ
* พระภูมิ

อ้างอิง
-------

* เรื่องของศาลพระภูมิ เก็บถาวร 2019-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว*, กรุงเทพพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 1141
2. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ศาลพระภูมิ**

* The Thai Spirit House เก็บถาวร 2013-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ตำนานศาลพระภูมิ
พิกัดภูมิศาสตร์: 45°0′0″S 0°0′0″E﻿ / ﻿45.00000°S 0.00000°E﻿ / -45.00000; 0.00000

ซีกโลกใต้จากเหนือขั้วโลกใต้
**ซีกโลกใต้**เป็นครึ่งทรงกลมของโลกที่อยู่ใต้เส้นศูนย์สูตร มีทั้งหมดหรือบางส่วนของห้าทวีป (แอนตาร์กติกา ออสเตรเลีย ประมาณ 9/10 ของทวีปอเมริกาใต้ 1/3 ทางใต้ของทวีปแอฟริกา และหลายหมู่เกาะทางใต้นอกฝั่งแผ่นดินใหญ่ทวีปเอเชีย) สี่มหาสมุทร (อินเดีย แอตแลนติกใต้ ใต้และแปซิฟิกใต้) และโอเชียเนียส่วนมาก เนื่องจากความเอียงของการหมุนของโลกเทียบกับดวงอาทิตย์และระนาบอุปราคา ฤดูร้อนจึงกินเวลาตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงมีนาคม และฤดูหนาวกินเวลาตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน วันที่ 22 หรือ 23 กันยายนเป็นวสันตวิษุวัต และวันที่ 20 หรือ 21 มีนาคมเป็นศารทวิษุวัต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hemisphere Map". WorldAtlas. สืบค้นเมื่อ 13 June 2014.

| * ด
* ค
* ก
ซีกโลก |
| --- |
| 
* ซีกโลกเหนือ
* ซีกโลกใต้
* ซีกโลกตะวันออก
* ซีกโลกตะวันตก
* *ซีกโลกพื้นดิน*
* *ซีกโลกพื้นน้ำ*

 |
| 
* หมวดหมู่ **หมวดหมู่**
* หน้าคอมมอนส์ **คอมมอนส์**
* **สถานีย่อย สถานีย่อย:ภูมิศาสตร์**
* **หน้าคอมมอนส์ แผนที่การแบ่งซีกโลก**

 |
**สถานะคงที่** (อังกฤษ: stationary state) คือ ระบบที่ยังคงมีสถานะเป็นเช่นเดิมเมื่อเวลาผ่านไปไม่ว่าผู้สังเกตจะสังเกตอย่างไร เมื่อพิจารณาในกรณีที่อนุภาคเป็นอนุภาคเพียงตัวเดียว หมายความว่าเราสามารถจะอธิบายสถานะของอนุภาคได้โดยอาศัยความน่าจะเป็นในการกระจายตัวของอนุภาคนั้น นั่นก็คืออนุภาคจะมีการกระจายตัวอย่างคงที่โดยขึ้นกับตำแหน่ง ความเร็ว สปิน และปัจจัยอื่น ๆ 

ในเชิงของกลศาสตร์ควอนตัม สถานะคงที่ก็คือสถานะควอนตัมของอนุภาคที่อธิบายได้จากการแก้ปัญหาของสมการชเรอดิงเงอร์ที่ไม่ขึ้นกับเวลา

{\displaystyle {\hat {H}}|\Psi \rangle =E\_{\Psi }|\Psi \rangle ,}

เมื่อ

* {\displaystyle |\Psi \rangle } คือ สถานะควอนตัม โดยที่จะเป็นสถานะคงที่ได้ ถ้าเป็นจริงตามสมการ
* {\displaystyle {\hat {H}}} คือ ตัวดำเนินการแฮมิลโทเนียน
* {\displaystyle E\_{\Psi }}คือ จำนวนจริงที่สอดคล้องกับค่าพลังงานไอเกนส์สถานะของ {\displaystyle |\Psi \rangle }

เราเรียกสมการนี้ว่าสมการค่าไอเกนส์ ซึ่ง {\displaystyle {\hat {H}}} เป็นตัวดำเนินการเชิงเส้นบนเวกเตอร์สเปซหรือปริภูมิที่พิจารณา, {\displaystyle |\Psi \rangle } เป็นไอเกนส์เวกเตอร์ของ {\displaystyle {\hat {H}}} และ {\displaystyle E\_{\Psi }} เป็นค่าไอเกนส์

ถ้าเราพิจาณาสถานะคงที่ของ {\displaystyle |\Psi \rangle } โดยใช้สมการของชเรอดิงเงอร์เข้ามาอธิบาย จะได้ผลลัพธ์เป็นไปตามสมการ

{\displaystyle i\hbar {\frac {\partial }{\partial t}}|\Psi \rangle =E\_{\Psi }|\Psi \rangle }

สมมติให้ {\displaystyle {\hat {H}}} เป็นตัวดำเนินการที่ไม่ขึ้นกับเวลา ดังนั้นเราจะสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงของ {\displaystyle |\Psi \rangle } ที่ขึ้นกับเวลาโดยใช้สมการเชิงอนุพันธ์ ซึ่งจะมีคำตอบเป็น

{\displaystyle |\Psi (t)\rangle =e^{-iE\_{\Psi }t/\hbar }|\Psi (0)\rangle }

ดังนั้นสถานะคงที่ที่เป็นไปตามคำตอบของสมการก็คือคลื่นนิ่งที่สั่นด้วยเฟสแฟกเตอร์เชิงซ้อนโดยมีค่าความถี่เชิงมุมในการสั่นเท่ากับอัตราส่วนพลังงานต่อค่าคงที่แบบลดทอนของพลังค์ ({\displaystyle \hbar })

### สมบัติของสถานะ

จากข้างต้นจะเห็นได้ว่า สถานะหยุดนิ่งไม่ใช่ค่าคงที่

{\displaystyle |\Psi (t)\rangle =e^{-iE\_{\Psi }t/\hbar }|\Psi (0)\rangle }

แต่อย่างไรก็ตามสมบัติของสถานะที่สามารถสังเกตได้จะออกมาอยู่ในรูปของค่าคงที่ที่เป็นค่าจริง ยกตัวอย่างเช่น {\displaystyle |\Psi (t)\rangle }เป็นสถานะที่ใช้แทนการอธิบายสมบัติของฟังก์ชันคลื่น {\displaystyle \Psi (x,t)} ของอนุภาคหนึ่งตัวที่เคลื่อนที่ใน 1 มิติ โอกาสที่เราจะพบอนุภาคในแนวการเคลื่อนที่ x คือ

{\displaystyle |\Psi (x,t)|^{2}=\left|e^{-iE\_{\Psi }t/\hbar }\Psi (x,0)\right|^{2}=\left|e^{-iE\_{\Psi }t/\hbar }\right|^{2}\left|\Psi (x,0)\right|^{2}=\left|\Psi (x,0)\right|^{2}}

คำตอบที่ออกมาจะสังเกตเห็นว่าไม่ขึ้นเวลา เนื่องจากสมการต่าง ๆ ที่กล่าวมาสมมติให้ตัวดำเนินการแฮมิลโทเนียนไม่ขึ้นกับเวลา

หมายความว่าสถานะคงที่จะเกิดขึ้นเฉพาะในระบบที่ที่ถูกจำกัดให้อยู่นิ่งที่สุด ตัวอย่างเช่น อิเล็กตรอน 1 ตัวที่อยู่ในระดับชั้น s ในอะตอมของไฮโดรเจนจะอยู่ในสถานะคงที่ แต่หากอะตอมไฮโดรเจนทำปฏิกิริยากับอะตอมอื่น อิเล็กตรอนก็จะสูญเสียความเป็นสถานะคงที่เนื่องจากถูกรบกวน

แหล่งอ้างอิง
------------

* 
*
**การบาดเจ็บจากไฟฟ้า** หรือเรียกอย่างง่ายว่า **ไฟฟ้าดูด** คืออาการบาดเจ็บหรือความเสียหายที่เกิดจากการที่ผิวหนังหรืออวัยวะภายในร่างกายสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าโดยตรง

การบาดเจ็บนั้นจะขึ้นอยู่กับความหนาแน่นของกระแสไฟฟ้า การต้านทานของเนื้อเยื่อ และระยะเวลาที่ถูกสัมผัส หากถูกสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าเพียงในปริมาณที่น้อยมาก ร่างกายอาจไม่สามารถรู้สึกได้ หรืออาจรู้สึกเหน็บชาเพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม หากเป็นกระแสไฟฟ้าในปริมาณที่ไม่ถึงกับน้อยมาก อาจทำให้ผู้ถูกสัมผัสรู้สึกสะดุ้งและเกิดการบาดเจ็บจากการชักกระตุกเพียงเล็กน้อยหรือการล้มได้ การถูกไฟฟ้าดูดในปริมาณมากมักทำให้เกิดการชักกระตุกของกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง ซึ่งส่งผลให้เกิดอาการปวดรุนแรงมาก และทำให้เกิดอาการข้อเคลื่อนหรืออาจถึงขั้นกระดูกหักได้ การที่ผู้ถูกสัมผัสไม่สามารถควบคุมกล้ามเนื้อของตนเองได้เป็นเหตุผลที่ผู้ถูกสัมผัสเองอาจไม่สามารถดึงตนเองออกมาจากแหล่งกำเนิดไฟฟ้าที่ตนถูกสัมผัสได้ โดยหากผู้ถูกสัมผัสสูญเสียการควบคุมกล้ามเนื้อที่ระดับความสูงเดียวกับสายไฟฟ้าเหนือศีรษะ ก็อาจถูกเหวี่ยงและตกลงมาได้ และหากเป็นกระแสไฟฟ้าปริมาณมาก ก็อาจส่งผลให้เนื้อเยื่อถูกทำลาย และอาจทำให้เกิดอาการหัวใจห้องล่างเต้นแผ่วระรัวหรือหัวใจหยุดเต้นได้ หากการเสียชีวิตเป็นผลจากไฟฟ้าดูด สาเหตุการเสียชีวิตก็มักจะถูกระบุว่าเกิดจากการเสียชีวิตด้วยไฟฟ้า (electrocution)

การบาดเจ็บจากไฟฟ้าเกิดขึ้นเมื่อส่วนของร่างกายถูกสัมผัสเข้ากับไฟฟ้าซึ่งมีกระแสไฟฟ้าที่แรงพอที่จะเคลื่อนที่ผ่านเนื้อเยื่อของมนุษย์ได้ โดยสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดมักเป็นการสัมผัสกับสายไฟฟ้าหรืออุปกรณ์ที่เกิดไฟฟ้ารั่ว ในกรณีที่เป็นการสัมผัสไฟฟ้าแรงสูง เช่น บนเสาไฟฟ้า การสัมผัสโดยตรงอาจจะไม่จำเป็น เนื่องจากไฟฟ้าแรงสูงสามารถเคลื่อนที่ข้ามผ่านอากาศไปยังอุปกรณ์ไฟฟ้าได้

ในกรณีของการบาดเจ็บจากกระแสไฟฟ้าในบ้านหรือในครัวเรือน หากผู้บาดเจ็บไม่มีอาการใด ไม่มีปัญหาพื้นเดิมเกี่ยวกับหัวใจ และไม่ได้ตั้งครรภ์ ก็ไม่จำเป็นต้องทำการตรวจใด ๆ เพิ่มเติม หรือหากมีอาการก็สามารถตรวจด้วยวิธีการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ การตรวจเลือดเพื่อทำการตรวจหัวใจ และการตรวจปัสสาวะเพื่อหาสัญญาณของความเจ็บป่วยเกี่ยวกับกล้ามเนื้อได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zemaitis MR, Foris LA, Lopez RA, Huecker MR (January 2020). "Electrical Injuries". *StatPearls [Internet]*. PMID 28846317.
2. ↑  "Electrical injury: MedlinePlus Medical Encyclopedia". *medlineplus.gov* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2 October 2023.
3. ↑  Boon, Elizabeth; Parr, Rebecca; 20,000Dayananda, Samarawickrama (2012). *Oxford Handbook of Dental Nursing*. Oxford University Press. p. 132. ISBN 978-0191629860. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-06.
4. ↑  Reilly 1998, p. 1 harvnb error: no target: CITEREFReilly1998 (help)
5. ↑  "Electrical injuries - Electrical safety". *www.hse.gov.uk*. สืบค้นเมื่อ 2 October 2023.
6. ↑  Leslie Alexander Geddes, Rebecca A. Roeder ,*Handbook of Electrical Hazards and Accidents* Lawyers & Judges Publishing Company, 2006 ISBN 0913875449, page 29
7. ↑  Gentges, Joshua; Schieche, Christoph (November 2018). "Electrical injuries in the emergency department: an evidence-based review". *Emergency Medicine Practice*. **20** (11): 1–20. ISSN 1559-3908. PMID 30358379.
8. ↑  "Introduction to electrical safety - HSE". *www.hse.gov.uk*. สืบค้นเมื่อ 2 October 2023.
9. 1 2  "Electrical Injuries - Injuries; Poisoning". *Merck Manuals Professional Edition*. สืบค้นเมื่อ 9 May 2020.
**อีธาน แมทธิว ฮันท์** (อังกฤษ: Ethan Matthew Hunt) เป็นตัวละครและเป็นตัวเอกของภาพยนตร์ซีรีส์ Mission: Impossible รับบทโดย ทอม ครูซ ในภาพยนตร์ทุกเรื่องจนถึงปัจจุบัน

การปรากฏตัว
-----------

### Mission: Impossible (1996)

บทความหลัก: ฝ่าปฏิบัติการสะท้านโลก
ในภาพยนตร์เรื่องแรกฮันต์ทำหน้าที่เป็นผู้ชี้ทางกองทุนการเงินระหว่างประเทศให้กับทีมงานภาคสนามที่มีประสบการณ์ ซึ่งนำโดย จิม เฟลป์ส (จอน วอยต์) ผู้มากประสบการณ์ที่ปรึกษาของเขา ในขณะที่พยายามกู้คืนไฟล์ที่ถูกขโมยซึ่งมีข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ภาคสนามของ IMF ทั้งหมด ระหว่างปฏิบัติภารกิจในปราก ทีมงานทั้งหมดยกเว้นฮันต์ถูกคาดว่าจะถูกฆ่าและไฟล์จะถูกขโมยทิ้งให้ฮันท์เป็นผู้ต้องสงสัยคนเดียวในขณะที่เขารู้ว่าภารกิจนี้เป็นชุด เพื่อเปิดเผยผู้ทรยศที่ขายความลับให้กับพ่อค้าอาวุธชาวเช็ก (วาเนสซา เรดเกรฟ) ฮันต์ตัดสินใจที่จะขโมยรายการของแท้ด้วยตัวเองโดยเรียกร้องให้เอาผู้ทรยศของแท้มาแลก เขาจัดตั้งทีมโกงของตัวแทนที่ไม่ยอมรับอื่น ๆ รวมถึงผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์ ลูเทอร์ สติกเดลล์ (Ving Rhames), นักบิน Franz Krieger (Jean Reno) และแคลร์ภรรยาของจิม (เอ็มมานูเอล เบอาร์ท) ซึ่งในความเป็นจริงแล้วรอดชีวิตจากภารกิจและเลือกที่จะช่วยอีธาน ลบชื่อของเขา หลังจากนั้นอีธานพบว่าจิมยังมีชีวิตอยู่ และอนุมานได้ว่าเขาคือผู้ทรยศที่แท้จริง ทำงานร่วมกับแคลร์และครีเกอร์; จิมเลือกที่จะทรยศต่อ IMF เนื่องจากความท้อแท้กับการสิ้นสุดของสงครามเย็น เขา, แคลร์ และครีเกอร์ ตั้งใจที่จะหลบหนีด้วยเงินสำหรับรายชื่อและกำหนดกรอบอีธาน สำหรับอาชญากรรมของพวกเขา อีธานใช้ข้อแลกเปลี่ยนที่แท้จริงของพวกเขา เมื่อจิมพยายามกล่าวหาว่าหัวหน้ากองทุนการเงินระหว่างประเทศ ยูจีน คิทริดจ์ (เฮนรี เซิร์นนี) เป็นผู้ทรยศทำให้อีธานเปิดเผยความอยู่รอดของพวกเขาต่อคิทริดจ์ ในการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายใน Channel Tunnel แคลร์ถูกสังหาร เมื่อเธอพยายามปกป้องอีธานในช่วงเวลาแห่งความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและอีธานล้างแค้นคนอื่น ๆ ในทีมเมื่อเขาฆ่าจิมและครีเกอร์ด้วยการทำลายเฮลิคอปเตอร์หลบหนีด้วยหมากฝรั่งที่ระเบิดได้จากปราก ภารกิจอีธานให้ลูเทอร์คืนสถานะเป็นตัวแทน IMF และพิจารณาออกจาก IMF แต่ได้รับการเสนอภารกิจของตัวเองระหว่างบินกลับบ้าน

อ้างอิง
-------



| * ด
* ค
* ก
*Mission: Impossible* |
| --- |
| โทรทัศน์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| *Mission: Impossible* (1966–1973) | 
* Episodes
	+ Season 1
	+ 2
	+ 3
	+ 4
	+ 5
	+ 6
	+ 7

 |
| *Mission: Impossible* (1988–1990) | 
* Episodes

 |

 |
| ภาพยนตร์ | 
* *ฝ่าปฏิบัติการสะท้านโลก* (1996)
	+ soundtrack
* *ฝ่าปฏิบัติการสะท้านโลก 2* (2000)
	+ soundtrack
	+ score
* *เอ็ม ไอ ทรี: มิชชั่นอิมพอสซิเบิ้ล* (2006)
	+ soundtrack
* *มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ปฏิบัติการไร้เงา* (2011)
* *มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ปฏิบัติการรัฐอำพราง* (2015)
* *มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์* (2018)
* *มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่หนึ่ง* (2023)
* *มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ล่าพิกัดมรณะ ตอนที่สอง* (2024)

 |
| ตัวละคร | 

|  |  |
| --- | --- |
| โทรทัศน์ | 
* 1966 characters

 |
| ภาพยนตร์ | 
* อีธาน ฮันท์
* ลูเทอร์ สติกเคล
* รายชื่อตัวละคร

 |

 |
| วิดีโอเกม | 
* *Mission: Impossible* (1990)
* *Mission: Impossible* (1998)
* *Mission: Impossible* (2000)
* *Mission: Impossible – Operation Surma* (2003)

 |
| อื่นๆ | 
* *Mission: Impossible vs. the Mob*
* Theme
* *Music from Mission: Impossible*
* "I Disappear"
* "Scum of the Earth"
* "Take a Look Around"

 |
**เอเนออส คอร์ปอเรชัน** (อังกฤษ: ENEOS Corporation; ญี่ปุ่น: ENEOS株式会社, อักษรโรมัน: *ENEOSU kabushiki gaisha*) เป็นบริษัทปิโตรเลียมสัญชาติญี่ปุ่น ธุรกิจของบริษัทประกอบด้วยการสำรวจ นำเข้า และการกลั่นน้ำมันดิบ การผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เช่น เชื้อเพลิงและน้ำมันหล่อลื่น ตลอดจนธุรกิจอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพลังงาน เป็นบริษัทน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และได้ขยายการดำเนินงานในประเทศอื่น ๆ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ชื่อแบรนด์เอเนออสมาจากคำว่า "**เอ็นเนอร์จี**" ที่แปลว่า "พลังงาน" และ "**นีออส**" ซึ่งเป็นคำภาษากรีกที่แปลว่า "ใหม่"

เอเนออสเป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับพลังงานครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น โดยมีสถานีเชื้อเพลิง กว่า 13,000 แห่ง โรงกลั่น 11 แห่ง และมีส่วนแบ่งการตลาดมากกว่า 50% ในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยอมรับในระดับสากลโดยเป็นผู้ผลิตน้ำมันหล่อลื่นให้กับบริษัทรถยนต์ชั้นนำในหลายประเทศทั่วโลก ด้วยการใช้เทคโนโลยีน้ำมันพื้นฐานที่ได้รับความร่วมมือด้านวิศวกรรมและการวิจัยร่วมกับผู้ผลิตยานยนต์ชั้นนำของญี่ปุ่น

ผลิตภัณฑ์ของบริษัทจำหน่ายภายใต้แบรนด์เอเนออส ซึ่งใช้ในสถานีบริการน้ำมันด้วย ก่อนหน้านี้บริษัทยังเคยประกอบกิจการสถานีบริการน้ำมันภายใต้แบรนด์เอสโซ่และโมบิล ภายใต้ใบอนุญาตของเอ็กซอนโมบิล

ในปี พ.ศ. 2562 เนื่องจากการควบรวมกิจการของเจเอ็กซ์ โฮลดิ้งส์ (JX Holdings) กับ โทเน็น เจเนอรัล กรุป (Tonen General Group) เพื่อจัดตั้ง เจเอกซ์ทีจี โอลดิ้งส์ (JXTG Holdings) ทั้งสองแบรนด์จึงถูกตัดออกและแทนที่ด้วยเอเนออส เอเนเจ็ต (ENEOS EneJet)

เอเนออสในประเทศไทย
------------------

เอเนออสเริ่มเข้ามาก่อตั้งและดำเนินธุรกิจในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2538 ภายใต้ชื่อบริษัท เอ็มโอซี ไทย จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 310 ล้านบาท ตั้งแต่นั้นมา ชื่อบริษัทได้มีการเปลี่ยนแปลงดังนี้

* บริษัท นิปปอน ออยล์ (ประเทศไทย) จำกัด ในปี 2546
* บริษัท เจเอ็กซ์ นิปปอน ออยล์ (ประเทศไทย) จำกัด ในปี 2554
* บริษัท เอเนออส (ประเทศไทย) จำกัด ในปี 2563

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "Gas station merger will end Esso and Mobil's long run in Japan". *Nikkei Asian Review*. สืบค้นเมื่อ 2018-12-04.
**ความตกลงทางทหารระหว่างกองกำลังความมั่นคงระหว่างประเทศและรัฐบาลของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียและเซอร์เบีย** หรือที่เรียกกันว่า **ความตกลงกูมานอวอ** ลงนามระหว่างกองกำลังความมั่นคงระหว่างประเทศ (KFOR) และรัฐบาลของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียและสาธารณรัฐเซอร์เบีย เป็นความตกลงที่ลงนามเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 1999 ณ เมืองกูมานอวอ ประเทศมาซิโดเนียเหนือ ส่งผลให้สงครามคอซอวอสิ้นสุดลง และสร้างความสัมพันธ์พื้นฐานใหม่ระหว่างยูโกสลาเวียและกองกำลังคอซอวอซึ่งจะทำหน้าที่แทนหน่วยของกองทัพยูโกสลาเวียในคอซอวอ

ภูมิหลัง
--------

การบรรลุความตกลงกูมานอวอเกี่ยวข้องกับการเจรจา ไม่เพียงแต่ระหว่างยูโกสลาเวียและเซอร์เบียเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเนโทและรัสเซียด้วย แม้จะมีความตกลงเบื้องต้นเช่นตารางเวลาการถอนกำลังของกองทัพเซอร์เบียในคอซอวอ กองกำลังพันธมิตรของเนโทยังคงดำเนินการอยู่เพื่อรอการถอนทหารของเซอร์เบียโดยสมบูรณ์

มีแหล่งข้อมูลหลายแห่งที่อ้างถึงบทบาทที่รัสเซียมีต่อการลงมติความตกลงดังกล่าวในทันที มีการกล่าวอ้างเกี่ยวกับการประชุมระหว่างรัฐมนตรีต่างประเทศรัสเซีย อิกอร์ อิวานอฟ และแมดเดอลีน อัลไบรท์ รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐฯ บรรลุความตกลงเบื้องต้นระหว่างทั้งสองฝ่ายซึ่งเกี่ยวข้องกับข้อผูกพันในส่วนของเนโทที่จะยุติการโจมตีทางอากาศ เพื่อแลกกับการสนับสนุนของรัสเซียสำหรับมติสหประชาชาติที่กำลังจะมีขึ้นซึ่งตกลงกัน หากไม่มีรัสเซียเข้าร่วม มติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติเกี่ยวกับคอซอวอจะไม่ได้รับการอนุมัติ และการโจมตีทางอากาศของเนโทก็จะดำเนินต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  NATO (1999-06-09). "Military Technical Agreement between the International Security Force ("KFOR") and the Governments of the Federal Republic of Yugoslavia and the Republic of Serbia". สืบค้นเมื่อ 2008-08-15.
2. 1 2 3  Lajos, Szaszdi (2008). *Russian Civil-Military Relations and the Origins of the Second Chechen War*. Lanham: University Press of America, Inc. p. 178. ISBN 9780761840374.
**ขวัญใจโปลิศ ภาค 1** หรือ **เทพบุตรผู้พิทักษ์ ภาค 1**(อังกฤษ: Police Cadet 84) เป็นละครชุดสากลแนวแอ็คชั่นดราม่าของเกาะฮ่องกง 40ตอนจบที่ได้รับความนิยมสูงทั่วเอเชีย โดยมียอดผู้ชมดูสดทั่วโลก(ครั้งแรก)เกือบ 90 ล้านคน ทำให้กลายเป็นหนึ่งในสิบละครทีวีบีที่มีเรตติ้งสูงสุดทั่วโลก นำแสดงโดย เหลียงเฉาเหว่ย หลิวชิงหวิน จางม่านอวี้ และ หลิวเจียหลิง

เป็นละครที่รวมดาราวัยรุ่นที่ผลิตขึ้นในปีพ.ศ. 2527 (1984) และยังเป็นละครฟอร์มใหญ่ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวันครบรอบ 17 ปีของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี เมื่อออกฉายทางโทรทัศน์ก็เป็นหนึ่งในละครที่ได้รับความนิยมสูงในเกาะฮ่องกง โดยมีค่าเฉลี่ยเรตติ้ง 50 จุดเปิดต่อตอน ทำให้เป็นรายการทีวียอดนิยมอันดับที่สามของปีพ.ศ. 2527 รองจากอันดับหนึ่งของปีนั้นคือละครเรื่อง เทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์และอันดับสอง คือ รายการประกวดมิสฮ่องกง 1984 (Miss Hong Kong 1984)

ขวัญใจโปลิศ ภาค 1 ยังมีอีก 2 ภาคที่ถูกสร้างต่อมา แต่สองภาคหลังเรตติ้งอยู่ในระดับกลาง ๆ และนับได้ว่าภาคหนึ่งได้รับความนิยมมากที่สุดในบรรดาสามภาคทั้งหมด

เรตติ้งความสำเร็จ
-----------------

ในปีพ.ศ. 2538 (1995) วันที่ 19 พฤศจิกายน ทีวีบี ได้ทำการฉลองครบรอบ 28 ปีของสถานี และได้มีการประกาศรายชื่อ 10 ละครฮ่องกงยอดนิยมที่มีเรตติ้งสูงสุดทั่วโลกตลอดกาล และเรื่อง ขวัญใจโปลิศ ภาค 1 มียอดผู้ชมทั่วโลกเกือบ 90 ล้านคน กลายเป็นหนึ่งในสิบละครทีวีบีที่มีเรตติ้งสูงสุดในโลก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""YESASIA: Police Cadet '84 (End) VCD - Tony Leung Chiu Wai, Lui Fong, TVBI (HK) - Hong Kong TV Series & Dramas - Free Shipping - North America Site"". *Yesasia* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-07-06.
2. ↑  "新紮師兄續集 - myTV SUPER". *MyTvSuper* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-17. สืบค้นเมื่อ 2021-08-17.
3. ↑  "TopTendrama Hongkong". *baike.sogou* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-08-17.
4. ↑  《เรตติ้ง》จัดทำโดยทีวีบีฮ่องกง：
5. ↑  《เรตติ้งติดหนึ่งในสิบละครคนดูสูงสุดในฮ่องกง：
นายพล **กองแล วีระสาน** (เกิด: พ.ศ. 2476 หรือ 2477 — ตาย: 17 มกราคม 2557) เป็นนายทหารพลร่มซึ่งผ่านการฝึกมาจากประเทศสหรัฐอเมริกา ผู้ก่อการรัฐประหารในราชอาณาจักรลาวเมื่อ พ.ศ. 2503 และประกาศจัดตั้งรัฐบาลลาวฝ่ายเป็นกลาง หลังจากนั้นได้ลี้ภัยทางการเมืองอยู่ในประเทศฝรั่งเศส

ประวัติ
-------

กองแล วีระสาน เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2476 ที่เมืองพะลาน แขวงสุวรรณเขต ราชอาณาจักรลาว (ขณะยังเป็นรัฐในอารักขาของอินโดจีนของฝรั่งเศส) ในครอบครัวชาวนาเผ่าขมุ  เป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวนทั้งหมด 5 คน ของนายคำออนและนางจันดี

กองแลได้เรียนหนังสือครั้งแรกเมื่ออายุได้ 12 ปี ในชั้นเรียนที่ 5 ตามหลักสูตรการศึกษาระบบอาณานิคมฝรั่งเศสจนจบการศึกษาในชั้นที่ 1 เมื่ออายุ 18 ปี ในช่วงดังกล่าวนี้ กองแลมักได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าห้องเรียนอยู่เสมอ เนื่องจากกองแลมีนิสัยใจคอค่อนข้างเป็นนักเลง แต่กล้าหาญและชอบเป็นผู้นำ

หลังจากนั้นกองแลสมัครเข้าเรียนวิชานายทหารสัญญาบัตรที่โรงเรียนนายร้อยดงเห็น แขวงสุวรรณเขต เขาใช้เวลาศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่นี่นาน 3 ปี จึงได้บรรจุเป็นนายทหารสัญญาบัตรยศร้อยตรีที่หน่วยพลร่มทหารราบอากาศที่ 2แห่งกองทัพบกลาว เมื่อ พ.ศ. 2497 เคยได้รับการฝึกอบรมทั้งในไทยและฟิลิปปินส์ ได้ยศเป็นร้อยเอกและเป็นรองผู้บัญชาการกองกำลังพลร่มที่ 2

บทบาททางการเมือง
----------------

กองแลมีบทบาทสำคัญในการเมืองลาว เมื่อเขาเป็นผู้นำในการก่อรัฐประหารในเวียงจันทน์เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ในฐานะฝ่ายลาวเป็นกลาง เพื่มล้มรัฐบาลฝ่ายขวาของเจ้าสมสนิท ทำให้เจ้าสุวันพูมาได้เป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง นอกจากนั้น รัฐประหารของเขาทำให้เกิดการเจรจาที่นำไปสู่ข้อตกลงเจนีวาว่าด้วยลาวในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 อย่างไรก็ตาม เพราะความไม่เจนจัดทางการเมือง ทำให้เขาไปร่วมมือกับขบวนการปะเทดลาวในช่วงสั้นๆ แต่เมื่อแตกคอกัน จึงต้องกลับมาอยู่กับฝ่ายราชอาณาจักรลาวอีกครั้ง และกลายเป็นเป้าในการลอบสังหารจนต้องลี้ภัยไปฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2510

หลังจากขบวนการปะเทดลาวเป็นฝ่ายชนะ และได้จัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวใน พ.ศ. 2518 กองแลพยายามจัดตั้งองค์กรเพื่อต่อต้านคอมมิวนิสต์ในลาว ต่อมา ใน พ.ศ. 2531 – 2532 เข้าย้ายไปสหรัฐในฐานะคนไร้รัฐและยังต่อต้านสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอยู่ ต่อมา ได้ลี้ภัยไปยังฝรั่งเศสจนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557

อ้างอิง
-------

1. ↑  Donald F. Busky (2002), *Communism in History and Theory: Asia, Africa, and the Americas*, p. 40
2. ↑  Martin Stuart-Fox (2008), *Historical Dictionary of Laos* (Second ed.), p. 167
3. ↑  "ອະດີດ ນາຍພົນກອງແລ ເຖິງແກ່ ມໍລະນະກຳ ທີ່ປະເທດ ຝຣັ່ງ". Voice of America Lao News. 23 January 2014.
4. ↑  กระทู้ที่ K3712098 ในพันทิป.คอม
5. ↑  Laos: The Secret Wars
6. ↑  ในหนังสือ **เจ้าพี่เจ้าน้องผู้ต่อสู้เพื่อเอกราชของลาว** โดย รุ่งมณี (นามแฝง) และ **ประวัติศาสตร์ลาว 1779-1975** ของ สุวิทย์ ธีรศาศวัต ระบุนามสกุลของกองแลว่า "วีระสาน" แต่ในกระทู้ที่ K3712098 ระบุว่า กองแลไม่มีนามสกุล เพราะเป็นชาวข่า (ขมุ) ซึ่งสมัยนั้นถือว่าเป็นพลเมืองชั้นสองของลาว
7. ↑  Saowapha Viravong. "The colonel from Savannakhet". New Mandala. สืบค้นเมื่อ 2014-01-27.

* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 97 - 98

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* กระทู้ที่ K3712098 ในพันทิป.คอม
* กระทู้ที่ K3747438 ในพันทิป.คอม
* Laos: The Secret War
ประเพณีการทำอาหารของสวีเดน
ลูกชิ้นสวีเดนกับซอสครีม, มันฝรั่งบด, บรอกโคลี และแยมลินกอนเบอร์รี
**อาหารสวีเดน** (สวีเดน: *det svenska köket*) เป็นอาหารแบบดั้งเดิมของประเทศสวีเดน โดยเนื่องจากพื้นที่กว้างใหญ่จากเหนือจรดใต้ของสวีเดน อาหารของสวีเดนตอนเหนือและสวีเดนตอนใต้จึงมีความแตกต่างในระดับภูมิภาค

ในอดีต ทางตอนเหนือสุด มีการรับประทานเนื้อสัตว์ เช่น กวางเรนเดียร์ และอาหารจากสัตว์ป่าที่ถูกล่าเพื่อการกีฬาอื่น ๆ ซึ่งบางส่วนมีรากฐานมาจากวัฒนธรรมซามี ในขณะที่ผักสดมีบทบาทมากกว่าในตอนใต้ อาหารแบบดั้งเดิมหลายจานใช้รสชาติที่เรียบง่ายและแตกต่างกัน เช่น อาหารแบบดั้งเดิมที่มีลูกชิ้นและซอสครีมสีน้ำตาลพร้อมทาร์ต, แยมลินกอนเบอร์รีรสจัด (รสชาติคล้ายกับซอสแครนเบอร์รีเล็กน้อย)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Food in Sweden – Swedish Food, Swedish Cuisine". *www.foodbycountry.com*. สืบค้นเมื่อ 17 July 2019.

อ่านเพิ่ม
---------

* Schildt-Lundgren, Margareta (2000) *Simply Swedish*. ISBN 91-974561-7-9
* Widenfelt, Sam, ed. (1950) *Swedish Food*. Gothenburg: Esselte

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อาหารสวีเดน**

* VisitSweden ‒ Sweden's official website for tourism and travel information ‒ Gastronomy in Sweden
* Sweden.se ‒ Swedish culinary classics ‒ recipes with history and originality
* Gretchen's Cookbook ‒ Swedish Recipes เก็บถาวร 3 กุมภาพันธ์ 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กฎของฮับเบิล** เป็นสมการในวิชาฟิสิกส์จักรวาลวิทยาที่อธิบายปรากฏการณ์การเคลื่อนไปทางแดงของแสงที่ได้รับจากดาราจักรอันห่างไกลซึ่งมีค่าแปรผันไปตามระยะห่าง กฎนี้คิดค้นขึ้นครั้งแรกโดย เอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค.ศ. 1929 หลังจากเขาได้เฝ้าสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์มานับสิบปี นับได้ว่าการเฝ้าสังเกตการณ์ของฮับเบิลเป็นหลักฐานชิ้นแรกของแนวคิดการขยายตัวของจักรวาล ซึ่งเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญของแนวคิดบิกแบง ข้อมูลในการคำนวณล่าสุดใช้ข้อมูลในปี 2003 ซึ่งได้จากดาวเทียม WMAP ร่วมกับข้อมูลทางดาราศาสตร์อื่น ๆ ได้ค่าคงที่ของฮับเบิลเท่ากับ 70.1 ± 1.3 (กม./วินาที)/เมกะพาร์เซก ซึ่งสอดคล้องกับค่าที่คำนวณได้จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเมื่อปี 2001 คือ 72 ± 8 (กม./วินาที)/เมกะพาร์เซก
ฉลาด

ประวัติ
-------

ก่อนหน้าที่ฮับเบิลจะทำการสังเกตการณ์ของเขานับสิบปี มีนักฟิสิกส์และนักคณิตศาสตร์มากมายริเริ่มคิดค้นทฤษฎีที่สอดคล้องกับความสัมพันธ์ระหว่างอวกาศ-กาล โดยใช้สมการสนามในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของไอน์สไตน์ การพยายามใช้หลักการพื้นฐานที่ง่ายที่สุดเพื่ออธิบายธรรมชาติของเอกภพทำให้พบข้อเท็จจริงที่ผิดจากความเข้าใจเดิมว่าเอกภพนั้นหยุดนิ่ง ตรงกันข้าม เอกภพกำลังมีความเคลื่อนไหวอยู่อย่างต่อเนื่อง

### สมการ FLRW

ปี ค.ศ. 1922 อเล็กซานเดอร์ ฟรีดแมน พัฒนาสมการฟรีดแมนของเขาขึ้นจากสมการของไอน์สไตน์ ทำให้เห็นว่าเอกภพอาจจะขยายตัวอยู่ในอัตราที่สามารถคำนวณจากสมการได้ ค่าพารามิเตอร์ที่ฟรีดแมนใช้ ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในฐานะ *ตัวประกอบขนาด* (scale factor) ซึ่งสามารถพิจารณาเป็นรูปแบบขนาดที่แปรผันตามค่าคงที่ในกฎของฮับเบิลได้ ฌอร์ฌ เลอแม็ทร์ ก็ได้ทำการศึกษาและพบผลลัพธ์ที่คล้ายคลึงกันในปี 1927 แนวคิดของพวกเขาเกี่ยวกับการขยายตัวของกาล-อวกาศ เป็นจุดเริ่มต้นที่นำไปสู่ทฤษฎีบิกแบง และทฤษฎีสภาวะสมดุลในจักรวาลวิทยา

การตีความ
---------

อ้างอิง
-------

1. ↑  Friedman, A: *Über die Krümmung des Raumes*, Z. Phys. 10 (1922), 377-386. (English translation in: Gen. Rel. Grav. 31 (1999), 1991-2000.)