recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
โรนัลด์ เฟอร์กูสัน (อังกฤษ: Ronald Ferguson; 10 ตุลาคม ค.ศ. 1931 ณ ลอนดอน) เป็นบุตรชายของ พันเอก แอนดรูว์ เฮนรี เฟอร์กูสัน และมาเรียน มอนตากู ดักลาส สก็อตต์ โดยมารดาของเขาเป็นพระญาติในเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ พระชายาในเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ทำให้เขากลายเป็นลูกพี่ลูกน้องในเจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์และเจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เขาเติบโตในลอนดอน โดยเขาอาศัยในนิวแฮมป์เชียร์ และเข้าเรียนมหาวิทยาลัยอิตัน

อาชีพ
-----

เขาเป็นไลฟ์การ์ดช่วยชีวิตใน ค.ศ. 1952 ซึ่งอีก 2 ปีถัดมาใน ค.ศ. 1954 พ่อของเขาได้รับยศพันเอก ต่อมาเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้หมวด และละกัปตันใน ค.ศ. 1958 เขาเกษียณใน ค.ศ. 1968 และ ได้รับยศพันตรีกิตติมศักดิ์ ในช่วงชีวิตการเป็นทหารของเขานั้น เขาเป็นทหารในเยอรมนี, อียิปต์, เอเดน และประเทศไซปรัส ใน ค.ศ. 1987 เขาได้เข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่โบสถ์ ซึ่งเป็นคำขอร้องจากนักบุญจอห์น

ชีวิตครอบครัว
-------------

เขาแต่งงานครั้งแรกกับซูซาน แบร์แรนเตส เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1956 มีบุตรสาว 2 คนคือ 

1. เจนิเฟอร์ เฟอร์กูสัน
2. ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก

พวกเขาหย่าร้างกันใน ค.ศ. 1974 และใน ค.ศ. 1976 เขาแต่งงานใหม่กับซูซาน ดริฟฟอร์ด มีบุตร-ธิดาดังนี้

1. แอนดรูว์ เฟอร์กูสัน
2. อลิซ เฟอร์กูสัน
3. อิลซา เฟอร์กูสัน

### ความสัมพันธ์กับราชวงศ์อังกฤษ

ด้วยความที่มารดาของเขานั้นเป็นพระญาติในเจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ทำให้เขาได้มีโอกาสพบปะและได้เข้าเฝ้าพระราชวงศ์อังกฤษอยู่หลายครั้ง และนั้นทำให้ ซาราห์ เฟรอร์กูสัน บุตรสาวคนรองของเขาได้พบกับเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก ใน ค.ศ. 1979 เขาได้มีโอกาสร่วมแข่งขันฟุตบอล อังกฤษคัพ โดยมีเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ร่วมเตะบอลด้วย โดยภายหลังจากที่ลูกสาวของเขาได้เสกสมรสกับ เจ้าชายแอนดรูว์นั้น ทำให้ความสัมพันธ์ของเขากับพระราชวงศ์แน่นแฟ้นมากขึ้น ว่ากันว่า เจ้าชายแอนดรูว์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้เขาและครอบครัวเข้าออกวังได้ เขากลายเป็นพระสัสสุระในพระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เขากลายเป็นประธานสมาคมฟุตบอลอังกฤษคัพ ซึ่งไม่นานหลังจากนั้นเขาก็เสียชีวิตลง เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2003 สิริอายุ 71 ปี ซึ่งเขาป่วยหลายโรค เช่น มะเร็งต่อมลูกหมาก มะเร็งผิวหนัง โรคหัวใจ โดยในงานศพของเขานั้น เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก มาร่วมในงานศพของเขา ในนิวแฮมป์เชียร์

อ้างอิง
-------

* *The Galloping Major: My Life in Singular Times* (London: Macmillan, 1994. ISBN 978-0-333-61454-9)







1. ↑   "Major Ronald Ferguson", Daily Telegraph, 17 March 2003. Retrieved 22
2. ↑   Supplement to the London Gazette, 21 March 1952, p. 1595 (Army# 420839)
3. ↑   London Gazette, 28 October 1966, p.11793
4. ↑   London Gazette, 5 February 1954, p. 1
5. ↑   Supplement to the London Gazette, 7 February 1958, p. 840
6. ↑   Supplement to the London Gazette, 26 November 1968, p. 1
7. ↑   London Gazette, 9 November 1987
8. ↑   Horace A. Laffaye, Polo in Britain: A History, Jefferson, North Carolina: McFarland & Co. 2012, p. 320
9. ↑  Births England and Wales 1984-2006
10. ↑   "Major Ron Ferguson dies aged 71". Hello!. 17 March 2003. Retrieved 17 May 2018.
โรติเฟอร์ที่อยู่เป็นโคโลนี
**โรติเฟอร์** (อังกฤษ: Rotifer) เป็นชื่อสามัญของสัตว์ใน **ไฟลัมโรติเฟอรา** (Rotifera) ซึ่งเป็นกลุ่มของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีชื่อสามัญว่าโรติเฟอร์ ส่วนหัวมีขนเซลล์เรียงกันเป็นแผงเรียกว่าโคโรนา มีการพัดโบกของซิเลียดูคล้ายวงล้อหมุน สมมาตรครึ่งซีก มีเนื้อเยื่อ 3 ชั้นในระยะเอ็มบริโอ มีระบบอวัยวะแบบสัตว์ชั้นสูง มีซีลอมไม่แท้ มีระบบทางเดินอาหารแบบสมบูรณ์ (Complete digestive tract) เป็นพวกแรก ลำตัวยาว โปร่งใส ถ้ามีสีจะมีสีสดใส มีตาเดี่ยวทำหน้าที่รับแสง ระบบสืบพันธุ์แยกเพศกัน ตัวผู้เล็กกว่าตัวเมียเสมอ บางชนิดมีสารเคลือบผิวหนา คล้ายเป็นเกราะ และมีหนามด้วย เรียกโครงสร้างนี้ว่า ลอริกา มีเท้าสำหรับยึดเกาะ บริเวณคอหอยมีอวัยวะคล้ายฟันเรียกว่า แมสแตกซ์ (Mastax) ตัวอย่างของสัตว์ในไฟลัมนี้ ได้แก่ไรหมุนหรือหนอนจักร มักอยู่กับพืชน้ำในน้ำจืด หรือมอสในน้ำเค็ม หากินอิสระ บางชนิดเป็นปรสิตบนเหงือกของสัตว์จำพวกกุ้ง-กั้ง-ปู

โรติเฟอร์ที่มีเท้าจะเคลื่อนที่ไปตามพื้นท้องน้ำโดยใช้โคโรนาและเท้าคืบคลาน โรติเฟอร์ที่เป็นแพลงก์ตอนใช้โคโรนาเคลื่อนที่เพียงอย่างเดียว โคโรนาทำหน้าที่พัดอาหารเข้าปาก ใช้แมสแตกซ์บดเคี้ยว แล้วจึงส่งเข้าสู่กระเพาะอาหาร การผสมพันธุ์เป็นแบบปฏิสนธิภายใน เมื่อประชากรน้อย โรติเฟอร์จะสร้างไข่ที่เป็นดิพลอยด์ ซึ่งจะฟักเป็นตัวเมียทั้งหมด จนมีประชากรมากจึงจะสร้างไข่แบบแฮพลอยด์ ที่จะฟักเป็นตัวผู้และตัวเมีย ซึ่งเมื่อเป็นตัวเต็มวัยจึงจะผสมพันธุ์กัน ไข่ของโรติเฟอร์ที่เกิดจากการปฏิสนธิมีผนังหนา ทนต่อสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสมได้ดี โรติเฟอร์บางชนิดอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม เช่นบนมอสหรือทรายได้นาน 3-4 ปี โดยไม่มีการผสมพันธุ์

อ้างอิง
-------

* มนตรี แก้วเกิด. สัตววิทยา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 2547

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โรติเฟอร์**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Rotifera***

* Introduction to the Rotifera
* Rotifers
* Tree of Life Web Project เก็บถาวร 2011-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ **การวิเคราะห์แบบถัวเฉลี่ย**เป็นการวิเคราะห์ขั้นตอนวิธีที่พิจารณาการดำเนินการทั้งหมดของขั้นตอนวิธี แล้วเฉลี่ยเวลามาที่การดำเนินการในแต่ละครั้ง การที่ต้องวิเคราะห์เช่นนี้เนื่องจากอาจจะมีการดำเนินการบางรูปแบบที่เพียงบางครั้งใช้เวลามาก ในขณะที่การดำเนินการส่วนใหญ่กลับใช้เวลาน้อยมาก ดังนั้นหากจะวิเคราะห์การดำเนินการนี้ตามปกติซึ่งก็คือวิเคราะห์ในกรณีเลวร้ายสุดทุกครั้ง อาจทำให้เวลารวมของขั้นตอนวิธีใช้เวลามาก ในขณะที่ความเป็นจริงอาจไม่เป็นเช่นนั้น เพราะฉะนั้น การวิเคราะห์แบบถัวเฉลี่ยจึงสะท้อนถึงเวลาในขั้นตอนวิธีที่แท้จริง

ประวัติ
-------

วิธีการ
-------

การใช้โดยทั่วไป
---------------

อ้างอิง
-------

* Allan Borodin and Ran El-Yaniv (1998). *Online Computation and Competitive Analysis*. Cambridge University Press. pp. 20, 141. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-05. สืบค้นเมื่อ 2012-12-03.

1. ↑  Rebecca Fiebrink (2007), *Amortized Analysis Explained* (PDF), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-10-20, สืบค้นเมื่อ 2011-05-03
2. ↑  สมชาย ประสิทธิ์จูตระกูล, การออกแบบและวิเคราะห์อัลกอริทึม, พิมพ์ครั้งที่ 4
**ดัชชีอากีแตน** (ฝรั่งเศส: *Duché d'Aquitaine*, ออกเสียง: [dyʃe dakitɛn]; อุตซิตา: *Ducat d'Aquitània*, ออกเสียง: [dyˈkad dakiˈtaɲɔ]) เป็นดินแดนศักดินาในบริเวณภาคตะวันตก ภาคกลาง และภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบันจรดดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำลัวร์ แม้ว่าเขตแดนของดัชชีอากีแตนนั้นเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ในอดีตก่อนหน้านั้นเคยกินอาณาบริเวณเพียงแค่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ (กัสกอญ) และภาคกลางของฝรั่งเศสในปัจจุบัน 

ดัชชีอากีแตนก่อตั้งขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 เพื่อเป็นดัชชีหนึ่งของราชอาณาจักรแฟรงก์ และต่อมาได้กลายเป็นจังหวัดโรมัน *แกลเลียแอควิเทเนีย* ในช่วงที่ยังเป็นดัชชีนั้นได้แตกดินแดนออกภายหลังจากการพิชิตของไวโอฟาร์ ดยุกแห่งอากีแตน และได้กลายมาเป็นราชอาณาจักรหนึ่งภายใต้จักรวรรดิการอแล็งเฌียงที่ต่อมาได้ถูกผนวกเข้ากับอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก อันเป็นผลจากจากสนธิสัญญาแวร์เดิงใน ค.ศ. 843 ต่อมาได้กลับสถานะเป็นดัชชีอีครั้งในสมัยกลางตอนกลาง ซึ่งต่อมากลายเป็นดัชชีที่มีขนาดใหญ่ขึ้น โดยได้สวามิภักดิ์ต่อกษัตริย์แห่งราชวงศ์อ็องฌูแห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดการอ้างสิทธิ์ต่อดินแดนในฝรั่งเศส จนทำให้เกิดสงครามร้อยปีขึ้นและต่อมาทำให้ราชอาณาจักรฝรั่งเศสสามารถควบคุมดินแดนที่เคยมีปัญหาด้านการอ้างสิทธิ์ใน ค.ศ. 1450 ดินแดนต่าง ๆ เหล่านี้ได้รับการปกครองโดยตรงจากพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส

ดูเพิ่ม
-------

* ดยุกแห่งอากีแตน

บรรณานุกรม
----------

* Lewis, Archibald R. "The Dukes in the Regnum Francorum, A.D. 550-751." *Speculum*, Vol. 51, No. 3. (July 1976), pp. 381–410.
* Emile Mabille, (1870) *Le Royaume D'Aquitaine Et Ses Marches Sous Les Carlovingiens*
* Jean Penant, (2009) *Occitanie, l'épopée des origines*
ป้ายเตือนบริเวณที่จอดจักรยานในชิบะ ประเทศญี่ปุ่น เตือนว่า "ระวัง*ชิกัง*"
***ชิกัง*** (痴漢, チカン หรือ ちかん) เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่ใช้เรียกการคุกคามทางเพศหรือการกระทำพฤติกรรมลามกอื่นที่เหยื่อไม่ต้องการ หรืออาจใช้เรียกบุคคลที่กระทำพฤติกรรมดังกล่าว คำนี้ใช้เป็นอย่างมากในการอธิบายถึงชายหรือหญิง ที่ใช้ประโยชน์จากระบบขนส่งมวลชนที่เต็มไปด้วยผู้คนในการลูบคลำผู้อื่น แม้ว่าคำนี้ไม่ได้ถูกระบุในระบบกฎหมาย แต่เป็นภาษาพูดที่ใช้บรรยายการกระทำที่ขัดต่อกฎหมาย คำสร้างใหม่ที่ใช้เรียกผู้หญิงที่มีพฤติกรรม*ชิกัง*ว่า*ชิโจ*

ความต้องการลักษณะนี้ถูกเรียกว่าอาการชอบถูไถอวัยวะเพศในทางจิตวิทยาคลินิค แม้ว่าหญิงที่อยู่ในขบวนรถไฟที่แน่นขนัดจะเป็นเป้าหมายของ*ชิกัง*อยู่บ่อยครั้ง อย่างไรก็ตามผู้ก่อเหตุในญี่ปุ่นอาจล่วงละเมิดทางเพศบุคคลอื่นในสถานการณ์อื่นได้อีกด้วย ตัวอย่างเช่น ในบริเวณที่จอดจักรยาน ซึ่งผู้ลวนลามจะรอจนกระทั่งหญิงหรือชายก้มตัวลงเพื่อปลดล็อกจักรยาน จากนั้นจะลูบคลำพวกเขาจากด้านหลัง นอกจากนี้*ชิกัง*ปรากฎอยู่บ่อยครั้งในงานลามกญี่ปุ่นร่วมกับธีมการไม่ยินยอมอื่น ๆ ด้วยความพยายามในการป้องกัน*ชิกัง* บริษัทรถไฟบางบริษัทได้กำหนดให้มีตู้โดยสารเฉพาะสำหรับผู้หญิง

นักเล่นเกมอย่างสุดเหวี่ยงใช้คำนี้อย่างเหน็บแนมในการบรรยายผู้เล่นบนคอนโซล Xbox เนื่องจากหนึ่งในผู้ถูกัสมภาษณ์คนแรก ๆ ตั้งใจที่จะซื้อเกมเฮ็นไตในเวลาเดียวกันกับที่จะซื้อ Xbox

อ้างอิง
-------

1. ↑  Daijirin dictionary entry for chikan
2. ↑  WuDunn, Sheryl (17 December 1995). "On Tokyo's Packed Trains, Molesters Are Brazen". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 2016-10-13.
3. ↑  The His and Hers Subway เก็บถาวร ธันวาคม 26, 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑  "Japan Tries Women-Only Train Cars to Stop Groping: Tokyo Subway Experiment Attempts to Slow Epidemic of Subway Fondling" An ABC News article.
5. ↑  "Women-Only Cars on Commuter Trains Cause Controversy in Japan". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-11-13. สืบค้นเมื่อ 2005-10-29.
6. ↑  "Why Xbox Fans Are Called "Gropers" in Japan".
ในศาสตร์คอมพิวเตอร์ การวิเคราะห์ขั้นตอนวิธี เป็นการตัดสินเกี่ยวกับจำนวนทรัพยากร (เช่น เวลา หรือเนื้อที่หน่วยความจำ) ที่จำเป็นต้องใช้ประมวลผลมัน ขั้นตอนวิธีส่วนใหญ่ถูกออกแบบให้ทำงานกับอินพุตที่มีความยาวเท่าไรก็ได้ โดยปกติประสิทธิภาพ หรือเวลาการทำงานของขั้นตอนวิธีเขียนในรูปฟังก์ชันความสัมพันธ์ของความยาวอินพุตกับจำนวนขั้นตอนที่ต้องใช้ในการทำงานนั้น (ความซับซ้อนด้านเวลา) หรือตำแหน่งของเนื้อที่จัดเก็บ (ความซับซ้อนด้านเนื้อที่)

การวิเคราะห์ขั้นตอนวิธีเป็นส่วนที่มีความสำคัญของทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณที่กว้างขึ้น ซึ่งเอื้ออำนวยสำหรับการประมาณการเชิงทฤษฎีสำหรับทรัพยากรที่จำเป็นต้องใช้โดยขั้นตอนวิธีใด ๆ สำหรับใช้ไขปัญหาที่ต้องการคำนวณ การประมาณการนี้ช่วยให้เข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงคำสั่งที่มีเหตุผลของการค้นหาประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธี

การวิเคราะห์ขั้นตอนวิธีทางทฤษฎีเป็นวิธีการปกติที่ใช้ประเมินความซับซ้อนของมันเมื่อพิจารณาประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีกับชุดข้อมูลที่มีขนาดใหญ่มาก เช่น ประมาณฟังก์ชันความซับซ้อนสำหรับอินพุตขนาดใหญ่ใด ๆ สัญกรณ์โอใหญ่ (Big O notation) สัญกรณ์โอเมก้า และสัญกรณ์ธีต้า (theta notation) ถูกใช้เพื่อการนี้ด้วย ตัวอย่างเช่น การทำงานสำหรับการค้นหาแบบทวิภาคเท่ากับจำนวนของขั้นตอนสัมพันธ์กับลอการิทึมของความยาวของรายการที่ต้องการค้นหา หรือ O (log (n)) หรือกว่าว่า "ในเวลาลอการิทึม" โดยปกติการประเมินประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีมักใช้กับข้อมูลขนาดใหญ่มาก ๆ เนื่องจากการดำเนินการที่แตกต่างกันของขั้นตอนวิธีเดียวกันอาจมีประสิทธิภาพต่างกัน อย่างไรก็ตามประสิทธิภาพของการดำเนินการอย่างมีเหตุผลสองวิธีของขั้นตอนวิธีที่ให้เกี่ยวข้องกันโดยปัจจัยตัวคูณคงที่ที่เรียกว่าค่าคงที่แฝง (Hidden factor)

การวัดประสิทธิภาพอย่างแม่นยำ บางครั้งสามารถคำนวณได้ แต่มันต้องการสมมติฐานที่แน่นอนเกี่ยวกับการดำเนินการเป็นพิเศษของขั้นตอนวิธี เรียกว่าโมเดลของการคำนวณ ซึ่งอาจนิยามในเทอมของ คอมพิวเตอร์นามธรรม เช่น เครื่องจักรทัวริง และ/หรือ โดยการสมมุติว่าการดำเนินการที่แน่นอนถูกกระทำในเวลาหนึ่งหน่วย ตัวอย่างเช่น การค้นหาอิลีเมนต์จากรายการที่จัดเรียงแล้ว (Sorted list) n อิลีเมนต์ ด้วยวิธีค้นหาแบบทวิภาค และเราสามารถรับประกันว่าการค้นหาอิลีเมนต์แต่ละครั้งทำในเวลาหนึ่งหน่วย ดังนั้นคำตอบที่ได้จะใช้เวลาในการค้นหาอย่างมากที่สุดเท่ากับ log2 n + 1 หน่วยเวลา
ลักษณะภูมิประเทศของร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคา
**ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคา** (รัสเซีย: Курило-Камчатский жёлоб, *Kurilo-Kamchatskii Zhyolob*) เป็นร่องลึกก้นสมุทรที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ทอดตัวยาวขนานกับหมู่เกาะคูริล ทางเหนือบรรจบกับร่องลึกก้นสมุทรอะลูเชียนบริเวณหมู่เกาะคอมมานเดอร์ ส่วนทางใต้บรรจบกับร่องลึกบาดาลญี่ปุ่นตรงบริเวณทางตะวันออกของเกาะฮกไกโด

ร่องลึกนี้เกิดจากการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกซึ่งคาดว่าน่าจะเริ่มขึ้นในช่วงปลายยุคยุคครีเทเชียส การมุดตัวของแผ่นแปซิฟิกเข้าไปใต้แผ่นโอค็อตสค์ทำให้เกิดหมู่เกาะรูปโค้งคูริล ร่องลึกและกิจกรรมทางภูเขาไฟที่เข้มข้น

โครงสร้าง
---------

ที่ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคา แผ่นแปซิฟิกทำการมุดตัวลงไปใต้แผ่นโอค็อตสค์อันเป็นแผ่นธรณีสัณฐานขนาดเล็กที่แต่เดิมถูกพิจารณาว่าส่วนหนึ่งของแผ่นอเมริกาเหนือ ทางเหนือของร่องลึกมีอัตราการมุดตัวอยู่ที่ ≈75 มม. ต่อปี ส่วนทางใต้ของรอยเลือนมีอัตราการมุดอยู่ที่ ≈83 มม. ต่อปี

แผ่นดินไหวที่เกี่ยวข้อง
-----------------------

บันทึกแผ่นดินไหวที่เกี่ยวข้องกับร่องลึก:

| วัน | สถานที่ | แมกนิจูด |
| --- | --- | --- |
| 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 | คัมชัตคา รัสเซีย | 8.4 |
| 2 มีนาคม ค.ศ. 1933 | ซันริกุ-โอกิ ญี่ปุ่น | 8.6 |
| 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 | คัมชัตคา รัสเซีย | 9.0 |
| 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.4 |
| 13 ตุลาคม ค.ศ. 1963 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.5 |
| 4 ตุลาคม ค.ศ. 1994 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.3 |
| 25 กันยายน ค.ศ. 2003 | ฮกไกโด ญี่ปุ่น | 8.3 |
| 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 | หมู่เกาะคูริล รัสเซีย | 8.3 |
| 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 | ทะเลโอค็อตสค์ | 8.3 |
| 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 | คัมชัตคา รัสเซีย | 7.8 |

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Rhea, S. et al. 2010, *Seismicity of the Earth 1900–2007, Kuril-Kamchatka arc and vicinity,* U.S. Geological Survey Open-File Report 2010-1083-C, 1 map sheet, scale 1:5,000,000
2. ↑  "M8.3 – Sea of Okhotsk". USGS. 2013-05-25. สืบค้นเมื่อ 2013-05-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 

พิกัดภูมิศาสตร์: 47°30′N 155°21′E﻿ / ﻿47.500°N 155.350°E﻿ / 47.500; 155.350
ริซาละห์ ฮุกูก (ตำราเกี่ยวกับสิทธิ)คือชื่อฮาดิษบทยาวจากท่านอิมาม อาลี อิบนิ ฮุเซน (อฺ) ที่รายงานจาก อบูฮัมซะ ซุมาลี 

เนื่องจากเนื้อหาสำคัญในตำราฉบับนี้ทำให้มีนักวิชาการหลายท่านแปลและเขียนอรรถาธิบายขึ้นมาตำราฉบับนี้ถูกแปลเป็นภาษา อังกฤษ อาร์เมเนีย  ภาษาอูรดู

ขอบเขตเนื้อหาของตำรา
--------------------

ในตำราฉบับนี้ได้ทำการตรวจสอบสิทธิและหน้าที่ของมนุษย์ทั้งหมด ๕๑ สิทธิโดยแบ่งเป็นเจ็ดส่วนดังนี้
- สิทธิของพระองค์   

- สิทธิของตัวตนและร่างกายของมนุษย์  

- สิทธิของการกระทำที่เป็นอิบาดัต
  

- สิทธิของผู้ปกครองและประชาชน  

- สิทธิของญาติพี่น้อง  

- สิทธิทางสังคม  

- สิทธิทางเศรษฐกิจ

### ความหมายของสิทธิในตำราฉบับนี้

ในตำราฉบับนี้สิทธิหมายถึง บทบัญญัติ และหน้าที่ที่พระองค์ทรงกำหนดให้แก่มนุษย์ สิทธิต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดมิได้เป็นสิทธิที่ต้องทำสำหรับผู้ศรัทธา (วาญิบ)เท่านั้นแต่ยังครอบคลุมไปยังเรื่องที่สนับสนุนให้กระทำ(อิสติฮบาบ) นอกเหนือจากนั้นสิทธิต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดในตำราฉบับนี้ไม่ได้สร้างข้อกำหนดว่าต้องกระทำ ที่หากละทิ้งแล้วจะพบกับบทลงโทษทางบทบัญญัติ แต่เป็นข้อกำหนดที่มาจากการกำหนดหน้าที่ทางจริยธรรมอันดีงามของมนุษย์ผู้ศรัทธาคนหนึ่ง

คุณค่าทางสายรายงานของตำรา
-------------------------

หนังสือแหล่งฮาดิษที่เก่าแกที่สุดและได้บันทึกตัวบทตำราฉบับนี้อย่างครบถ้วนมีดังต่อไปนี้ 
- ตะฮะฟุลอุกูล โดยฮาซัน อิบนิ อาลี อิบนิ ฮูเซน อิบนิ ชุอฺบะ ฮะรอนี /เสียชีวิตเมื่อปี ๓๘๑ ฮ.ค ในตำราเลมนี้ได้กล่าวถึง ๕๐ สิทธิโดยไม่ได้กล่าวถึงสายรายงาน   

- คิศอล โดยท่านเชคศอดูก  

- มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮ   

โดยเชคศอดูก ในตำราสองเล่มนี้นอกเหนือจาก ๕๐ สิทธิท่านเชคศอดูกได้เพิ่มเติมอีก ๑ สิทธิ คือสิทธิของการทำฮัจย์ แม้ว่าท่านไม่ได้กล่าวถึงสิทธิของการทำฮัจย์ในบทนำของคิศอล นอกเหนือจากนั้นควรกล่าวเพิ่มเติมเกี่ยวกับสายรายงานว่า
1. ในหนังสือ มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮไม่ได้มีการกล่าวถึงสายรายงาน ดังนั้นฮาดิษขาดตอนในเรื่องของสายรายงาน เช่นเดียวกันฮาดิษที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือทั้งสามเล่มมีความแตกต่างกัน 

  

 2. ในสายรายงานของตำราคิศอลไม่มีชื่อของ อิสมาอีล อิบนิ ฟัฎล์อยู่ 

 3. ในหนังสือ มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮ ไม่ได้กล่าวว่า สิทธิต่าง ๆ มาจากท่านอิมามสัจจาด(อฺ)ในขณะที่ในคิศอลได้กล่าวถึงสิ่งนี้

منابع
-----

แม่แบบ:پانویس

1. ↑   `{{cite book}}`: Citation ว่างเปล่า (help)
2. ↑   `{{cite book}}`: Citation ว่างเปล่า (help)
3. ↑  «انتشار ترجمه ارمنی «رساله حقوق امام سجاد (ع)» در ارمنستان». پایگاه اطلاع رسانی استاد حسین انصاریان.แม่แบบ:یادکرد وب
4. ↑  «رساله حقوق امام سجاد به زبان هندی و اردو منتشر شد»[*ลิงก์เสีย*]. خبرگزاری رسا.แม่แบบ:یادکرد وب
5. ↑   `{{cite web}}`: Citation ว่างเปล่า (help)
**โรนัลด์ รอว์สัน** (Ronald Rawson)หรือ **รอน รอว์สัน** (Ron Rawson) หรือ **โรนัลด์ รอว์สัน รอว์สัน** นักมวยสากลสมัครเล่นชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2435 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เสียชีวิตเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2495 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ 

รอว์สันเคยเล่นคริกเกตและเป็นกัปตันทีมคริกเกตมาก่อน จากนั้นจึงหันมาชกมวย ใน พ.ศ. 2456 ขณะที่น้ำหนักตัวอยู่ในรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท เขาได้แชมป์มวยสากลระดับมหาวิทยาลัยในรุ่นเฮฟวี่เวท และในปีต่อมาได้แชมป์ในรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 เขาเป็นกัปตันใน Royal Engineers หลังสงคราม เขาขึ้นชกมวยในรุ่นเฮฟวี่เวทและได้แชมป์ใน พ.ศ. 2563 จนได้ติดทีมชาติไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ก่อนจะแขวนนวมไปโดยไม่เคยขึ้นชกมวยสากลอาชีพ

ในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2463 ที่ แอน์เวิร์บ ประเทศเบลเยียมนั้น เขาขึ้นชกในรุ่นเฮฟวี่เวท รอบแรก ได้บาย รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะอาร์เอสซี ซามูเอล สเตวาร์ท จาก สหรัฐ ยก 3 เมื่อ 23 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะอาร์เอสซี อัลแบร์ท ซาวีแยร์ เออลูแอร์ จากฝรั่งเศส ยก 1 เมื่อ 23 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ ชนะน็อค ซือเรน ปีเตอร์เซน จากเดนมาร์ก ยก 2 เมื่อ 24 สิงหาคม ได้เหรียญทอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Full birth name เก็บถาวร 28 สิงหาคม 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: PDF database at the *BlackSheepIndex* website.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-18. สืบค้นเมื่อ 2018-11-11.
**ผักหนอก** (จีน: 阿萨姆天胡荽) ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Hydrocotyle siamica* เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Araliaceae ลำต้นทอดเลื้อยตามพื้นดิน ใบรูปไข่แกมรูปสามเหลี่ยม ดอกเป็นดอกช่อ ผลเป็นรูปไต พบในจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย พบครั้งแรกที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย ชื่ออื่น: ผักหนอกเขา, ผักหนอกดอย (เชียงใหม่), บัวบกเขา (นครศรีธรรมราช), ผักแว่นเขา (ตราด), ผักหนอกช้าง (ภาคเหนือ), กะเซดอมีเดาะ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน), ผักหนอกป่า (เงี้ยว แม่ฮ่องสอน)

ลักษณะ
------

เป็นไม้ล้มลุก มีอายุได้หลายปี มีความสูงได้ประมาณ 15–40 เซนติเมตร ลำต้นมีลักษณะฉ่ำน้ำ เกลี้ยงหรือมีขนเล็กน้อย แตกไหลไปตามพื้นดิน กิ่งชูตั้งขึ้น พบได้ในเขตร้อนของเอเชีย, จีน, ญี่ปุ่น จนถึงออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค มักขึ้นตามที่ชื้นแฉะ และตามชายป่า จนถึงระดับความสูงประมาณ 2,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล 

ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ ลักษณะเป็นรูปไข่กว้าง ส่วนใหญ่มีด้านกว้างมากกว่าด้านยาว โคนใบเป็นรูปหัวใจตื้น ๆ ขอบใบหยักมนประมาณ 5–7 หยัก หรือเป็นเหลี่ยมเล็กน้อย โดยมีขนาดกว้างประมาณ 3–9 เซนติเมตร มีเส้นแขนงใบออกจากโคน 7–9 เส้น ส่วนมากมีขนสั้นนุ่มตามเส้นแขนงของใบทั้งสองด้าน ก้านใบยาวได้ถึง 17 เซนติเมตร มีขนยาวขึ้นปกคลุม

ดอกออกเป็นกระจุกตามซอกใบ มีหลายช่อ ก้านช่อส่วนมากมีความยาวไม่เกิน 2 เซนติเมตร หรือยาวกว่าเล็กน้อย แต่ส่วนมากจะสั้นกว่าก้านใบ ช่อดอกเป็นแบบซี่ร่ม มีดอกจำนวนมาก ขนาดเล็ก ก้านดอกสั้นมาก ยาวได้ประมาณ 2 มิลลิเมตร มีใบประดับ กลีบดอกเป็นสีขาวหรือขาวแกมเขียว หรือมีแต้มสีม่วงแดง กลีบดอกมี 5 กลีบ ลักษณะของกลีบเป็นรูปขอบขนาน มีขนาดยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร ปลายแหลม

ผลเป็นผลแห้งและแตกได้แยกเป็น 2 ซีก ผลมีขนาดเล็ก เกลี้ยง สีเขียวเข้มถึงน้ำตาลแดง ลักษณะเป็นรูปโล่หรือรูปกลมแป้น ๆ มีขนาดกว้างประมาณ 1.5–1.8 มิลลิเมตร ยาวประมาณ 1–1.3 มิลลิเมตร

การใช้ทางการแพทย์พื้นบ้าน
-------------------------

ทั้งต้นใช้ผสมกับเปลือกต้นมะกอก, หูเสือทั้งต้น, สะระแหน่ทั้งต้น, ฮางคาวทั้งต้น, รากหญ้าคา และตาอ้อยดำ นำมาแช่กับน้ำหรือต้มกับน้ำดื่มเป็นยาเย็น แก้ไข้ชักในเด็ก, ใช้ทั้งต้นต้มกับน้ำดื่มทำให้ชุ่มคอ, ตำพอกแก้ช้ำใน ใบใช้ตำประคบแก้ไข้ 

ตำรายาพื้นบ้านล้านนาใช้ทั้งต้นต้มกับไก่และเนื้อในเมล็ดท้อนึ่ง แก้อาการบวมจากโรคไต, ชาวอาข่าใช้ทั้งต้น ตำพอกหรือคั้นเอาน้ำทารักษาแผลสด แผลถลอก และใช้เป็นยาห้ามเลือด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "阿萨姆天胡荽 Hydrocotyle hookeri (C. B. Clarke) Craib". 中国植物物种信息数据库. 中国植物物种名录（CPNI）. 17 มกราคม 2013. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2022.
2. ↑  ปิยะ เฉลิมกลิ่น; จิรพันธุ์ ศรีทองกุล & อนันต์ พิริยะภัทรกิจ (2008). วิสุทธิ์ ใบไม้ & รังสิมา ตัณฑเลขา (บ.ก.). *พรรณไม้ที่พบครั้งแรกของโลกในเมืองไทย*. กรุงเทพฯ: โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. p. 56. ISBN 974-229-965-X.
3. ↑  วงศ์สถิตย์ ฉั่วกุล; และคณะ, บ.ก. (1996). *ผักหนอก*. *สมุนไพรพื้นบ้านล้านนา*. กรุงเทพฯ: ภาควิชาเภสัชพฤกษศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. p. 128. ISBN 974-588-590-8.
4. ↑  "ผักหนอกเขา". *สารานุกรมพืชในประเทศไทย*. กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช. 30 มกราคม 2017.
5. ↑  "ผักหนอกเขา". *ฐานข้อมูลพรรณไม้*. องค์การสวนพฤกษศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2022.

  


|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q15552748
* GBIF: 3635265
* IPNI: 843697-1
* Plant List: kew-2856309
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:843697-1
* Tropicos: 50321057

 |
ในชื่อบุคคลญี่ปุ่นนี้นามสกุลคือ  *ฟูจิวาระ*

**ฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ** (ญี่ปุ่น: 藤原 兼家; โรมาจิ: *Fujiwara no Kaneie* ; 1472–26 กรกฎาคม 1533) ขุนนางผู้ใหญ่แห่งยุคเฮอัง และเป็นบิดาของฟูจิวาระ โนะ มิชิตากะ และฟูจิวาระ โนะ มิชินางะ

รับราชการ
---------

คาเนอิเอะรับราชการเป็นเสนาบดีในรัชสมัยจักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิคาซัง และจักรพรรดิอิจิโจ

คาเนอิเอะได้ดำรงตำแหน่งเซ็ชโซเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 1529 ในรัชสมัยจักรพรรดิอิจิโจแทน *ฟูจิวาระ โนะ โคเรตาดะ* พี่ชายที่ถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 1515 ต่อมาคาเนอิเอะได้สละตำแหน่งให้กับมิจิตากะผู้เป็นบุตรชายคนโตเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 1533 หลังจากดำรงตำแหน่งได้ 3 ปีซึ่งคาเนอิเอะได้ขยับไปรับตำแหน่งคัมปากุแทนฟูจิวาระ โนะ โยริตาดะ ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องโดยก่อนหน้านั้นในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 1533 คาเนอิเอะได้ดำรงตำแหน่งไดโจไดจิง หรืออัครมหาเสนาบดีแทนโยริตาดะอีกตำแหน่งหนึ่งและได้สละตำแหน่งไดโจไดจิงให้กับ ฟูจิวาระ โนะ ทาเมมิตสึ ผู้เป็นน้องชายในวันเดียวกับที่สละตำแหน่งเซ็ชโซ

แต่คาเนอิเอะดำรงตำแหน่งคัมปากุได้เพียง 3 วันก็สละตำแหน่งให้กับมิจิตากะเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 1533 ได้ลาออกจากราชการเนื่องจากป่วยหนักและได้เข้าพิธีบรรพชาเป็นภิกษุก่อนจะมรณภาพเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 1533

อ้างอิง
-------
**อุสา สุคันธมาลัย** มีนามเดิมว่า ทรรพ หรือ ทับ เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2447 ที่ จังหวัดนนทบุรี เป็นธิดาของนายสุทธิ์ และนางเทียบ บิดามารดาของท่านมีวงดนตรี มีชื่อเสียงในด้านเครื่องสาย และบิดาของครูนั้นขับเสภาได้ดี อุสาเริ่มเรียนขับร้องจากท่านบิดาก่อน ตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 10 ขวบ บิดาได้พาไปถวายตัวให้อยู่ในพระอุปถัมภ์ของ พระวิมาดาเธอกรมพระสุทธาสินีนาฎ ซึ่งอุสาได้เรียนขับร้องกับหลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย) และยังได้เป็นศิษย์ของพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) ซึ่งได้แต่งทางร้องให้อุสาเป็นพิเศษเพลงหนึ่งคือ เพลงทยอยเดี่ยว และเป็นศิษย์ของเจริญ พาทยโกศล และหม่อมซ่มจีน ราชานุประพันธ์ด้วย

อุสาเป็นคนขับร้องประจำวงมโหรีของ พระวิมาดาเธอกรมพระสุทธาสินีนาฏ จนสิ้นรัชกาล วงมโหรีนี้ก็ยุบเลิกไป จึงได้ทูลลาออกจากวังมาอยู่ที่บ้านพี่สาวที่ชื่อทิม เมื่ออายุได้ 20 ปี สมรสกับหลวงประมาณมนูธรรม (สกุล บุณยรัตพันธ์) บุตรชายของเจ้าพระยาศรีธรรมราช (เวก บุณยรัตพันธ์) สมรสได้ประมาณ 9 ปี สามีถึงแก่กรรม ในตอนนั้นหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ได้เข้ามาประจำอยู่ในวงดนตรีหลวงของรัชกาลที่ 7 แล้ว จึงชักชวนให้อุสาเข้ามาร่วมงานด้วยกัน ต่อมา ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม มีนโยบายรัฐนิยมให้ใช้ชื่อตัวให้เหมาะกับเพศ อุสาซึ่งมีชื่อตัวว่าทับ พยางค์เดียว ไม่เหมาะกับสมัยนิยม จึงเปลี่ยนมาใช้อุสา และตั้งนามสกุลสุคันธมาลัยขึ้นใช้เอง 

อุสาได้เคยอัดแผ่นเสียงให้กับห้าง ต.เง็กชวน โดยมีเทียบ คงลายทองเป็นผู้เป่าปี่ และพริ้ง ดนตรีรสเป็นผู้ตีระนาดเอก เพลงที่อุสาร้องและมีชื่อเสียงมาก คือ เพลงฉุยฉายและเพลงช้าปี่ อุสาร้องเพลงครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณ พ.ศ. 2523 ในวงครูอาวุโส ซึ่งมหาวิทยาลัยศิลปากรเป็นผู้จัดขึ้น อุสายังร้องเพลงพม่าห้าท่อนและเพลงสี่บทได้ไพเราะ อุสาเสียชีวิตเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2528 รวมอายุได้ 81 ปี

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ร่องรอยทางดิจิทัล** (อังกฤษ: digital footprint) คือ ร่องรอยกิจกรรม การกระทำ การมีส่วนร่วม และการสื่อสารดิจิทัลผ่านการใช้งานอินเทอร์เน็ตหรืออุปกรณ์ดิจิทัล ร่องรอยทางดิจิทัลสามารถแบ่งเป็นการทำเองหรือถูกกระทำ แบบแรกประกอบด้วยกิจกรรมการท่องเว็บของผู้ใช้และข้อมูลที่เก็บไว้ในคุกกี้ ส่วนแบบที่สองผู้ใช้มักเผยแพร่โดยเจตนาเพื่อแบ่งปันข้อมูลบนเว็บไซต์หรือสื่อสังคม ในขณะที่ร่องรอยทางดิจิทัลมักมีความหมายถึงบุคคล คำนี้ยังใช้เรียกธุรกิจ องค์กร หรือบริษัทได้ด้วย

การใช้งานร่องรอยทางดิจิทัลมีผลที่ตามมาทั้งในแง่ดีและแง่ร้าย ในด้านหนึ่งถือเป็นประเด็นในปัญหาความเป็นส่วนตัว เช่น ถ้าบุคคลหนึ่งไม่อนุญาต คนแปลกหน้าก็สามารถรวบรวมข้อมูลบุคคลหนึ่งด้วยการใช้เสิร์ชเอนจินเพียงอย่างเดียวเท่านั้น บริษัทสามารถผลิตโฆษณาจำเพาะตามประวัติการค้นหาของบุคคล ในอีกด้านหนึ่ง ผู้อื่นสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากการรายได้ตามร่องรอยทางดิจิทัลในฐานะอินฟลูเอนเซอร์สื่อสังคม นอกจากนี้ นายจ้างใช้ร่องรอยทางดิจิทัลของผู้สมัครรับเลือกตั้งเพื่อตรวจสอบออนไลน์และประเมินความเหมาะสมเนื่องจากลดต้นทุนและการเข้าถึง โดยผู้สมัครรับเลือกตั้งที่มีร่องรอยทางดิจิทัลในทางที่ดีมักได้รับประโยชน์กว่า เนื่องจากการใช้เทคโนโลยีแพร่หลายมากขึ้น แม้แต่เด็ก ๆ ก็สร้างร่องรอยทางดิจิทัลมากขึ้นพร้อมทั้งผลบวกและลบที่อาจเกิดขึ้น เช่น การรับเข้าเรียนในวิทยาลัย เนื่องจากเป็นเรื่องยากที่จะไม่มีร่องรอยทางดิจิทัล จึงเป็นประโยชน์สูงสุดแก่คน ๆ หนึ่งในการสร้างสิ่งที่เป็นบวก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Dictionary.com: digital footprint". สืบค้นเมื่อ 13 April 2017.
2. ↑  "What is Digital Footprint? Webopedia. Definition". *www.webopedia.com* (ภาษาอังกฤษ). 29 April 2008. สืบค้นเมื่อ 13 April 2017.
3. ↑  "Digital Footprint Definition". *techterms.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 13 April 2017.
4. ↑  "What is digital footprint? - Definition from WhatIs.com". *WhatIs.com*. สืบค้นเมื่อ 13 April 2017.
5. ↑  Madden, Fox, Smith & Vitak, Mary, Susannah, Aaron, Jessica (2007). "Digital Footprints". *Pew Research Center*.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
6. ↑  COLLINS, KATIE. "Monitoring digital footprints to prevent reputation damage and cyber attacks". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 August 2013. สืบค้นเมื่อ 8 August 2013.
7. ↑  "Owning Your Privacy by Managing Your Digital Footprint". *Stay Safe Online*. สืบค้นเมื่อ 2020-11-08.

อ่านเพิ่ม
---------

* Arya, Vikas; Sethi, Deepa; Paul, Justin (1 December 2019). "Does digital footprint act as a digital asset? – Enhancing brand experience through remarketing". *International Journal of Information Management*. **49**: 142–156. doi:10.1016/j.ijinfomgt.2019.03.013. S2CID 191181989.
* BBVA (2016-08-24). "The enormous data trail we generate throughout the day". *NEWS BBVA*. สืบค้นเมื่อ 2022-05-28. Have you ever stopped to think about all the data you generate throughout the day? It was the possibility of actually making use of all this data through numerous apps, records and data bases that gave rise to Big Data.
นกอินทรีสีน้ำตาล(แม่แบบ:Lang-en-Tawny eagle ชื่อวิทยาศาสตร์:Aquila rapax)เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ตัวผู้กับตัวเมียมีลักษณะใกล้เคียงกันมาก ลักษณะสีขนของพวกมันแบ่งเป็น 2 แบบคือ แบบสีเข้มจะมีสีน้ำตาลและแบบสีอ่อนจะมีสีขาวน้ำตาล ขนาด 62-78 ซม. เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ อาหารหลักของมันคือ หนู นกที่มีขนาดเล็กกว่า ปลา และอาหารอย่างอื่นอีกมากมาย
การล่าเหยื่อ
นกอินทรีชนิดนี้เป็นนกนักล่าตัวยงอีกชนิด ดังนั้นร่างกายของมันย่อมเป็นอาวุธสำคัญอย่างแน่นอน

```
1.ตา
```

ดวงตาของมัน มีความสามารถในการมองเห็นที่มีความละเอียดสูง สามารถมองเห็นเหยื่อที่อยู่ไกลออกไปได้

```
2.ปีก
```

เมื่อมันมองเห็นเหยื่อ มันก็จะบินเข้าไปหาเหยื่ออย่างรวดเร็ว ซึ่งการบินปกติจะมีความเร็วประมาณ 45-50 กม./ชม.เป็นอย่างต่ำ เมื่อเร่งความเร็วสูงสุดประมาณ 145-180 กม./ชม. แต่เมื่อนกอินทรีสีน้ำตาลจู่โจมเหยื่อด้วยการพุ่งจู่โจมจะมีความเร็วสูงถึง 230-320 กม./ชม.

```
3.กรงเล็บ
```

เมื่อนกอินทรีเข้าใกล้เหยื่อ มันจะใช้กรงเล็บจับและฉีกเนื้อของเหยื่อ และใช้เล็บจิกคอเหยื่อจนตาย

```
4.จงอย
```

จงอยปากของนกอินทรีสีน้ำตาลแข็งแรงมาก มันจะใช้จงอยจิกและฉีกเนื้อของเหยื่อกินเป็นอาหาร
*Ardea alba melanorhynchos*
**นกยางโทนใหญ่** (อังกฤษ: Great egret; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ardea alba*) เป็นนกลุยน้ำขนาดใหญ่ในวงศ์นกยาง (Ardeidae) มีขนสีขาวตลอดตัว คอยาว มีลักษณะคล้ายนกยางโทนน้อย แต่ปากจะยาวกว่า หัวไม่กลมเหมือนนกยางโทนน้อย

ลักษณะทั่วไป
------------

นกยางโทนใหญ่เป็นนกขนาดใหญ่มีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 90 เซนติเมตร สีขาวตลอดตัว คอยาว ปากยาว แหลมมีสีเหลือง ตาเหลือง ไม่มีเปีย ขาและนิ้วเท้าดำ ในฤดูผสมพันธุ์มีขนประดับเป็นเส้นยาว ๆ อยู่บนหลังและยาวเลยหางออกไปเล็กน้อย นกยางโทนทั้งตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน ในฤดูผสมพันธุ์ปากจะมีสีดำ

ถิ่นอาศัย
---------

ในประเทศไทย นกยางโทนใหญ่พบได้ในทุกภาคของประเทศ ตามหนองน้ำ ที่ราบน้ำท่วมถึง และตามท้องนาในฤดูฝน เป็นนกประจำถิ่นที่พบได้บ่อยและมีบางส่วนเป็นนกอพยพ

พฤติกรรม
--------

นกยางโทนใหญ่หากินตามที่ราบที่น้ำท่วมถึง หนองบึง ทะเลสาบ และตามป่าชายเลน กินสัตว์น้ำ กบ เขียด แมลง และสัตว์ขนาดเล็กอื่นเป็นอาหาร นกยางโทนใหญ่ผสมพันธุ์ในฤดูฝนและอยู่กันเป็นฝูงชอบทำรังรวมกันอยู่บนต้นไม้ต้นเดียวกันกับนกยางชนิดอื่น รังทำด้วยกิ่งไม้แห้งๆ เล็กๆ ขัดสานกัน มีแอ่งตรงกลางสำหรับ เพศผู้และเพศเมียช่วยกันทำรัง กกไข่ และเลี้ยงดูลูก วางไข่คราวละ 3–4 ฟอง ระยะฟักไข่ 25–26 วัน

สถานะการอนุรักษ์
----------------

นกยางโทนใหญ่เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  นกยางโทนใหญ่ องค์การสวนสัตว์
2. ↑  หมอบุญส่ง เลขะกุล *นกเมืองไทย* ISBN 978-974-619-181-4

* BirdLife International (BLI) (2008). *Casmerodius albus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 18 December 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ardea alba***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ardea alba ที่วิกิสปีชีส์

* The Great White Egret Image documentation
* Great Egret Information - Cornell Lab of Ornithology
* Great Egret Information and Photos - South Dakota Birds and Birding
* Great Egret Information - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* Species Field Guide on Flickr
**จำนวนลบ** (negative number) คือ จำนวนที่น้อยกว่าศูนย์ เช่น −3.

**จำนวนบวก** (positive number) คือ จำนวนที่มากกว่าศูนย์ เช่น 3.

**ศูนย์** ไม่เป็นทั้งจำนวนบวกหรือจำนวนลบ แต่ในการคำนวณบางครั้ง จะถือว่าศูนย์เป็นจำนวนบวก

**จำนวนไม่เป็นลบ** (non-negative numbers) คือ จำนวนจริงที่ไม่เป็นจำนวนลบ (เป็นจำนวนบวกหรือศูนย์)

**จำนวนไม่เป็นบวก** (non-positive numbers) คือจำนวนจริงที่ไม่เป็นจำนวนบวก (เป็นจำนวนลบหรือศูนย์)

จำนวนลบ
-------

เราอาจพิจารณาว่า จำนวนลบ เป็นส่วนขยายของจำนวนธรรมชาติ ซึ่งทำให้สมการ *x* − *y* = *z* มีคำตอบสำหรับทุกค่า *x* และ *y*. เซตของจำนวนทั้งหลายต่างก็ได้รับแนวคิดเรื่องลักษณะทั่วไปมาจากจำนวนเต็ม

จำนวนลบมีประโยชน์ในการอธิบายค่าบนสเกลที่อยู่ต่ำกว่าศูนย์ เช่น อุณหภูมิ, และในการทำบัญชี จำนวนลบใช้แทนภาวะที่เป็นหนี้ ซึ่งหนี้มักจะถูกแทนด้วยตัวเลขสีแดง หรือตัวเลขในวงเล็บ

จำนวนไม่เป็นลบ
--------------

จำนวน เป็น จำนวนไม่เป็นลบ ก็ต่อเมื่อ มันมากกว่าหรือเท่ากับศูนย์ นั่นคือ เป็นจำนวนบวกหรือศูนย์ ดังนั้น *จำนวนเต็มไม่เป็นลบ* จะหมายถึงจำนวนเต็มตั้งแต่ศูนย์ขึ้นไป และ *จำนวนจริงไม่เป็นลบ* จะหมายถึงจำนวนจริงตั้งแต่ศูนย์ขึ้นไป

ฟังก์ชันเครื่องหมาย
-------------------

ฟังก์ชันเครื่องหมาย (sign function) sgn(*x*) บนจำนวนจริง มีค่าเท่ากับ 1 สำหรับจำนวนบวก, −1 สำหรับจำนวนลบ และ 0 สำหรับศูนย์ (บางครั้งเรียกว่า ฟังก์ชันซิกนัม) มีนิยามว่า:

{\displaystyle \operatorname {sgn}(x)=\left\{{\begin{matrix}-1&:x<0\\\;0&:x=0\\\;1&:x>0\end{matrix}}\right.}
เราจะได้:

{\displaystyle \operatorname {sgn}(x)={\frac {x}{|x|}}={\frac {|x|}{x}}={\frac {d{|x|}}{d{x}}}=2H(x)-1.}
(ยกเว้น *x*=0) เมื่อ |*x*| เป็นค่าสัมบูรณ์ของ *x* และ *H*(*x*) เป็นฟังก์ชันHeaviside step ดูในอนุพันธ์

ดูเพิ่ม
-------

* จำนวนเต็ม
* จำนวนตรรกยะ
* จำนวนจริง
**เอออร์ตาส่วนลง** (อังกฤษ: Descending aorta) เป็นส่วนหนึ่งของเอออร์ตา ซึ่งเป็นหลอดเลือดแดงที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์ เอออร์ตาส่วนลงมีจุดเริ่มต้นต่อจากส่วนโค้งเอออร์ติก ทอดตัวลงไปตามอกและท้อง โดยลักษณะทางกายภาพของเอออร์ตาส่วนลงประกอบด้วยสองส่วน คือ เอออร์ตาอกส่วนลง (Descending thoracic aorta) และ เอออร์ตาส่วนท้อง (Abdominal aorta) ตามบริเวณโพรงขนาดใหญ่ที่หลอดเลือดนี้ทอดตัวผ่าน ภายในท้อง เอออร์ตาส่วนลงจะแยกออกเป็นแขนงสองแขนงเรียกว่า หลอดเลือดแดงร่วมตะโพก ซึ่งไปเลี้ยงเชิงกรานและส่วนขาทั้งสองข้าง

หลอดเลือดดักตัสอาร์เตอริโอซัส (Ductus arteriosus) จะเชื่อมขึ้นเป็นที่เชื่อมระหว่างส่วนโค้งเอออร์ติกและเอออร์ตาส่วนลงในช่วงที่ทารกอยู่ในครรภ์ โดยเมื่อหลอดเลือดนี้ฝ่อลงจะกลายเป็นเอ็นอาร์เตอริโอซุม

ดูเพิ่ม
-------

* หลอดเลือดแดงแอบบอตต์

อ้างอิง
-------

 *บทความนี้รวมเอาข้อความซึ่งเป็นสาธารณสมบัติจากหน้าที่ 598 ของหนังสือเกรย์อนาโตมีฉบับพิมพ์ครั้งที่ 20* (*ค.ศ. 1918*)

1. ↑  Rubin, Raphael; Strayer, David S. บ.ก. (2008). *Rubin's Pathology: Clinicopathologic Foundations of Medicine* (5th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. p. 442. ISBN 9780781795166.
2. ↑  Naidich, David P.; Webb, W. Richard; และคณะ, บ.ก. (2007). *Computed Tomography and Magnetic Resonance of the Thorax* (4th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. p. 100. ISBN 9780781757652.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* SUNY Figs *19:04-03* – "Left side of the mediastinum."
พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์
**พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์** เป็นพระตำหนักที่โดดเด่นที่สุดในหมู่พระตำหนักและพระที่นั่งในพระราชวังสนามจันทร์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของสนามใหญ่ สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2451 โดยมีหม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบ เป็นพระตำหนัก 2 ชั้น หลังคามุงกระเบื้องสีแดง ชั้นบนมีเพียง 2 ห้อง ชั้นล่างมี 2 ห้อง มีระเบียงล้อมรอบ 3 ด้านของตัวพระตำหนักทั้ง 2 ชั้น จุดเด่นของพระตำหนักองค์นี้คือสถาปัตยกรรมที่มีลักษณะคล้ายกับปราสาทซึ่งเป็นการผสมระหว่างศิลปะเรอแนซ็องส์ของประเทศฝรั่งเศส กับอาคารแบบฮาล์ฟ ทิมเบอร์ของประเทศอังกฤษ แต่ดัดแปลงให้เหมาะสมกับสภาพอากาศในประเทศไทย ผังอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบบสมมาตร เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องบันได อีกด้านหนึ่งเป็นห้องเสวยและห้องส่งเครื่อง ชั้นบนประกอบด้วยทางเดินกลางแบ่งอาคารเป็น 2 ข้าง แต่ละข้างมีห้องใหญ่เป็นห้องบรรทม และห้องเล็กเป็นห้องทรงพระอักษร ล้อมด้วยระเบียงสามด้านยกเว้นด้านหลัง ทางด้านตะวันออกและตะวันตกมีเฉลียงเป็นรูปครึ่งวงกลมประกอบด้วยเสาขนาดใหญ่ หลังคามุงด้วยกระเบื้องสีแดง จุดเด่นของพระตำหนักอยู่ที่ป้อมหรือหอคอยที่มุมอาคาร ยอดหลังคาเป็นกรวยแหลม นอกจากนี้ทางเข้ากลางด้านหน้ายังทำเป็นมุขแบบชนบท ลายซุ้มหน้าบันเหนือระเบียงมีลายแบบยุคกลางของยุโรป ด้านใต้มีประตูเปิดไปสู่ฉนวนซึ่งทอดยาวไปพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์

ในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามพระตำหนักว่า "พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์" และโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีขึ้นพระตำหนัก เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460

แต่เดิมพระตำหนักหลังนี้ชื่อว่า "พระตำหนักเหล" ซึ่งตั้งตามนามของย่าเหล สุนัขทรงเลี้ยงในรัชกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประกาศ พระราชทานนามพระตำหนัก ที่พระราชวังสนามจันทร์ เมืองนครปฐม, ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม ๓๒, หน้า ๔๑๕

ดูเพิ่ม
-------

* พระราชวังสนามจันทร์
* มหาวิทยาลัยศิลปากร

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ จาก สำนักพระราชวัง
* พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ จาก หามานานดอตคอม
* พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ เก็บถาวร 2007-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก หอมรดกไทย

| * ด
* ค
* ก
พระราชวังสนามจันทร์ |
| --- |
| พระที่นั่ง | พระที่นั่งพิมานปฐม • พระที่นั่งอภิรมย์ฤดี • พระที่นั่งวัชรีรมยา • พระที่นั่งสามัคคีมุขมาตย์ • พระที่นั่งปาฏิหาริย์ทัศไนย |  |
| พระตำหนัก | พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ • พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ • พระตำหนักทับแก้ว • พระตำหนักทับขวัญ |
| เรือน | เรือนพระนนทิการ • เรือนพระธเนศวร • เรือนทับเจริญ • เรือนพระกรรมสักขี • เรือนพระสุรภี • เรือนราชมนู • เรือนชานเล็ก • เรือนพระนนทิเสน • เรือนสุภรักษ์ • เรือนชาวที่ • เรือนคฤหบดี • เรือนพระเอกทันต์ • เรือนพระกรรติเกยะ • เรือนที่พักพระตำรวจหลวง • คลังแสง |
| สถานที่อื่น | เทวาลัยคเณศร์ • อนุสาวรีย์ย่าเหล • พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว |
| สิ่งก่อสร้างในอดีต | ศาลาลงสรง • โรงละคร • สถานีรถไฟหลวงพระราชวังสนามจันทร์ • เก๋งรถไฟ • ศาลาเล็ก |
| ดูเพิ่ม | มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ |
**เซอร์ เอ็ดวิน อาร์โนลด์** (อังกฤษ: Sir Edwin Arnold; 10 มิถุนายน พ.ศ. 2375 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2447) เป็นกวีและนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากผลงานหนังสือ *ประทีปแห่งเอเชีย* (The Light of Asia)

ประวัติ
-------

เอ็ดวิน อาร์โนลด์ เกิดที่เมืองเกรฟเซนด์ เป็นบุตรชายคนที่สองของผู้พิพากษาโคเบิร์ต คอลเลส เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนหลวงโรเชสเตอร์, ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน และวิทยาลัยออกซฟอร์ด หลังจากไปทำงานที่อินเดีย เอ็ดวิน อาร์โนลด์ได้เป็นคอลัมนิสต์และได้เขียนบทความถึงความเสื่อมโทรมของพุทธสถานในอินเดีย ทำให้ชาวพุทธเริ่มตื่นตัวในการเข้าไปบูรณะพุทธสถานโบราณในอินเดีย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านได้เขียนหนังสือ "ประทีปแห่งเอเชีย" (The Light of Asia) ใน พ.ศ. 2434 ซึ่งทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก

ดูเพิ่ม
-------

* ประทีปแห่งเอเชีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sir Edwin Arnold New York Times, March 25, 1904

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Bhagavad Gita - A poetic rendering By Sir Edwin Arnold


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เอ็ดวิน อาร์โนลด์**

วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***เอ็ดวิน อาร์โนลด์***
**ภาษาอีบัน** (อังกฤษ: Iban language) มีผู้พูดทั้งหมด 694,400 คน พบในรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย 658,000 คน พบในบรูไน 21,400 คน พบในกาลีมันตัน ประเทศอินโดนีเซีย 15,000 คน (พ.ศ. 2546) ทางตะวันตกของกาลีมันตัน ใกล้กับชายแดนติดกับรัฐซาราวัก จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน สาขาย่อยมาลาโย-ซุมบาวันเหนือและตะวันออก ใกล้เคียงกับภาษามลายูซาราวัก ในมาเลเซียมีการสอนภาษาอีบันในโรงเรียนประถมศึกษา มีรายการวิทยุเป็นภาษาอีบัน เขียนด้วยอักษรละติน เรียงประโยคแบบประธาน กริยา กรรม ในอินโดนีเซีย เป็นภาษาที่ใช้ในโบสถ์คาทอลิกสำหรับผู้พูดภาษาอื่น ๆ ที่อยู่ในบริเวณแม่น้ำเรยัง

เปรียบเทียบรากศัพท์ภาษาอีบันและภาษามลายู
----------------------------------------

| ภาษาอีบัน | ภาษามลายู | ความหมาย |
| --- | --- | --- |
| *agi* | *lagi* | ทำซ้ำ |
| *aja* | *saja* | เท่านั้น |
| *aku* | *aku* | ฉัน ผม ข้าพเจ้า |
| *apai* | *bapak* | พ่อ |
| *asai* | *rasa* | รู้สึก |
| *makai* | *makan* | กิน |

อ้างอิง
-------

* Gordon, Raymond G. Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: .

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Ator Sambiang Mass Baru: The Holy Eucharist in Iban (1980)  Anglican eucharistic liturgy digitized by Richard Mammana


***มีการทดสอบ ภาษาอีบัน*** ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์
**เอ็ดวิน โรซาริโอ** (Edwin Rosario) นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2506 สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 47 (น็อค 41) แพ้ 6

ประวัติ
-------

โรซาริโอเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2522 ชนะน็อค ฮอร์เก้ ออร์เตกา ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสภามวยโลกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน โฮเซ่ หลุยส์ รามิเรซ ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้งก็เสียแชมป์คืนให้รามิเรซ โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 เมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 โรซาริโอขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมคืนเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2529 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน เฮกเตอร์ คามาโช ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ จากนั้น เขาหันไปชิงแชมป์รุ่นเดียวกันนี้ของสมาคมมวยโลกเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2529 ชนะน็อค ลิฟวิงสโตน เบรมเบิล ยก 2 ได้แชมป์มาครอง แต่ป้องกันตำแหน่งได้แค่ครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ไปเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 แพ้น็อค ฮูลิโอ ซีซาร์ ชาเวซ ยก 11 

หลังจากเสียแชมป์ โรซาริโอชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมคืนได้สำเร็จเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 โดยชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค แอนโทนี โจนส์ ยก 6 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้น็อค ฮวน นาซาริโอ คู่ปรับเก่า ยก 6 เมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2532 จากนั้น เขาได้เลื่อนรุ่นไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทของสมาคมมวยโลก เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ชนะน็อค ลอเรตโต การ์ซา ยก 3 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2535 แพ้น็อค อากิโนบุ ฮิรานากะ ยก 1 หลังจากเสียแชมป์ โรซาริโอไม่ได้ชิงแชมป์โลกอีก แต่ก็สามารถคว้าแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทมาครองได้เมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน โรเจอร์ เบนิโต แล้วขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะน็อค ฮาโรลด์ เบนเน็ต ยก 2 เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2540 โรซาริโอก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBC
	+ ชิง 1 พฤษภาคม 2526 ชนะคะแนน โฮเซ่ หลุยส์ รามิเรซ
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 มีนาคม 2527 ชนะน็อค โรเบอร์โต อีลิซอนโด ยก 1
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 มิถุนายน 2527 ชนะคะแนน โฮเวิร์ด เดวิส จูเนียร์
	+ เสียแชมป์ 3 พฤศจิกายน 2527 แพ้น็อคโฮเซ่ หลุยส์ รามิเรซ ยกที่ 4
* แชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBA
	+ ชิง 26 กันยายน 2529 ชนะน็อค ลิฟวิงสโตน เบรมเบิล ยก 2
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 สิงหาคม 2530 ชนะน็อค ฮวน นาซาริโอ ยก 8
	+ เสียแชมป์ 21 พฤศจิกายน 2530 แพ้น็อค ฮูลิโอ ซีซาร์ ชาเวซ ยก 11
* แชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBA
	+ ชิงแชมป์ที่ว่าง 9 กรกฎาคม 2532 ชนะน็อค แอนโทนี โจนส์ ยก 6
	+ เสียแชมป์ แพ้น็อคฮวน นาซาริโอ ยก 6
* แชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBA
	+ ชิง 14 มิถุนายน 2534 ชนะน็อค ลอเรตโต การ์ซา ยก 3
	+ เสียแชมป์ 10 เมษายน 2535 แพ้น็อค อากิโนบุ ฮิรานากะ ยก 1
* แชมป์ WBA Fedecentro รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
	+ 17 กรกฎาคม 2540 ชนะคะแนน โรเจอร์ เบนิโต
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBC เมื่อ 13 มิถุนายน 2529 แพ้คะแนน เฮกเตอร์ คามาโช

อ้างอิง
-------

* ฅนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง: เอ็ดวิน โรซาริโอ เปอร์โตริกันหมัดระเบิด. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 29 ฉบับที่ 1428 18-24 มกราคม พ.ศ. 2555.หน้า 52 – 53
* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**โรงพยาบาลมนารมย์** เป็นโรงพยาบาลเอกชนของประเทศไทยในด้านการดูแลสุขภาพจิตและพฤติกรรม โรงพยาบาลนี้ให้บริการด้านสุขภาพจิตแบบครบวงจรแก่ผู้ป่วยทุกวัยตั้งแต่เด็ก, ผู้ใหญ่ ไปจนถึงผู้สูงอายุ อนึ่ง คำว่า "มนารมย์" ออกเสียงว่า ‘มะ-นา-รม’ แปลว่า "ใจเป็นสุข"

ประวัติ
-------

โรงพยาบาลมนารมย์ได้รับการก่อตั้งใน พ.ศ. 2547 โดยไซคีอะทริกแอสโซซิเอตส์คอร์ปอเรชัน หรือบริษัท พีเอซี (สยาม) จำกัด ด้วยเงินลงทุนรวมสามร้อยล้านบาท ครั้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ฯพณฯ องคมนตรี ดร. เกษม วัฒนชัย ทำพิธีเปิดโรงพยาบาลมนารมย์ นับแต่นั้น โรงพยาบาลมนารมย์ได้เปิดให้แก่ประชาชนทั่วไป

ที่ตั้ง
-------

โรงพยาบาลมนารมย์ตั้งอยู่ ณ ซอยสุขุมวิท 70/3 ใกล้แยกบางนา-ตราด ภายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

บริการ
------

* **คลินิกผู้ป่วยนอก**

โรงพยาบาลมนารมย์ให้การประเมินและการรักษาปัญหาสุขภาพจิต รูปแบบการรักษารวมถึงการให้คำปรึกษา, จิตเภสัชบำบัด, จิตบำบัด, การบำบัดแบบกลุ่ม, การผ่อนคลาย และการฝึกอบรมการบริหารจัดการความโกรธ

* **การดูแลผู้ป่วยใน**

โรงพยาบาลนี้ให้บริการผู้ป่วยใน 32 เตียงในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย ซึ่งมุ่งเน้นไปที่นิเวศน์บำบัดโดยใช้วิธีการแบบทีมรักษาที่มีสหสาขาวิชาชีพร่วมกับจิตแพทย์ ที่ทำงานร่วมกับผู้ป่วยทุกรายในหน่วย

* **การบริการบำบัดฟื้นฟู / โปรแกรมกลางวัน**

โรงพยาบาลมนารมย์ให้การรักษาในโรงพยาบาลบางส่วนสำหรับการจัดการกลุ่มอาการทางพฤติกรรม, การติดตามการใช้ยา และโปรแกรมการฟื้นฟูสมรรถภาพ

* **จิตเวชเด็ก-วัยรุ่น และศูนย์บำบัดครอบครัว**

โรงพยาบาลตอบสนองความต้องการด้านสุขภาพจิตของเด็กและครอบครัว

* **บริการผู้สูงอายุและประสาทจิตวิทยา**

การประเมินการดูแล และแผนการรักษาสำหรับผู้ป่วยอายุมากกว่า 55 ปี ที่ประสบปัญหาทางอารมณ์, ปัญหาพฤติกรรม หรือการเปลี่ยนแปลงทางปัญญาซึ่งเกี่ยวข้องกับความชรา หรือสุขภาพอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการสูงวัย

* **โปรแกรมบำบัดการพึ่งพาสารเคมี**

โปรแกรมการพึ่งพาสารเคมีมีโครงสร้างสำหรับวัยรุ่นและผู้ใหญ่ที่ต้องการการล้างพิษภายใต้การดูแล หรือโปรแกรมการฟื้นฟูสมรรถภาพ

* **คลินิกความผิดปกติที่เกี่ยวกับการนอนหลับ**

การวินิจฉัยและการรักษาผู้ป่วยที่มีปัญหาในการนอนหลับ หรือปัญหาทางการแพทย์อื่น ๆ ที่อาจเกิดขึ้นหรือรุนแรงขึ้นระหว่างการนอนหลับ

* **การศึกษาและบริการด้านสุขภาพจิต**

การส่งเสริมการศึกษาปัญหาสุขภาพจิต และการให้สุขภาพจิตศึกษา แก่โรงเรียนและองค์การของรัฐ

* **ศูนย์พัฒนามนารมย์ : เอ็มดีซี**

โรงพยาบาลมนารมย์ให้บริการด้านจิตวิทยาต่าง ๆ, การฝึกอบรมแก่สาธารณชนและองค์การตามโครงการพัฒนาบุคลิกภาพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "First private psychiatric asylum aims to boost care" The Nation (21 March 2007)  เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  1 in 6 Thais can be a bit 'Mental'. (suffer mental illness)
3. ↑  Don’t shrug off extreme mood changes, Bangkok Post, section My life (2 April 2009).
4. ↑  Too much homework not good for kids Saturday, Paknam Web Thailand Forums (12 July 2008).
5. ↑  Sleep Disorder
6. ↑  Cross-cultural problems in international schools Thursday 16 October 2008, Bangkok Post 16 October 2008

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* โรงพยาบาลมนารมย์ ที่เฟซบุ๊ก
* Hospital in Bangkok and around Thailand
* Ranking web of Word Hospitals
ชาวแอฟริกัน-อเมริกันกำลังดื่มน้ำจากตู้กดน้ำที่ถูกแบ่งแยกที่มีคำเขียนว่า "ผิวสี" ในนครโอกลาโฮมา ประมาณปี 1939
**การเลือกปฏิบัติ** (อังกฤษ: discrimination) เป็นการกระทำที่สร้างความแตกต่างอย่างไม่ชอบธรรมระหว่างบุคคลด้วยเหตุกลุ่ม ชนชั้นหรือหมวดหมู่อื่นที่ประชาชนเหล่านั้นสังกัดอยู่หรือรับรู้ว่าสังกัดอยู่ บุคคลอาจถูกเลือกปฏิบัติได้ด้วยเหตุเชื้อชาติ เพศ อายุ ศาสนา รสนิยมทางเพศ เป็นต้น การเลือกปฏิบัติมักเกิดขึ้นเมื่อปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มนั้นถูกปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรมในทางที่เลวกว่ากลุ่มอื่น ด้วยเหตุที่พวกเขาเป็นสมาชิกของกลุ่มหรือหมวดทางสังคมบางอย่าง อันเป็นการจำกัดโอกาสหรือเอกสิทธิ์ที่สมาชิกของกลุ่มอื่นได้รับอยู่แล้ว

ประเพณี นโยบาย ความคิด การปฏิบัติและกฎหมายที่เป็นการเลือกปฏิบัติมีอยู่ในหลายประเทศและสถาบันในทุกส่วนของโลก ในบางท้องที่ มีความพยายามเพื่อเอื้อประโยชน์เป็นพิเศษให้แก่ผู้เสียหายจากการเลือกปฏิบัติทั้งในปัจจุบันหรืออดีต เช่น การกำหนดโควตา ความพยายามเหล่านี้มักเกิดข้อพิพาท และบางทีถูกเรียกว่าเป็นการเลือกปฏิบัติย้อนกลับ (reverse discrimination)

ดูเพิ่ม
-------

* การต่อต้านยิว
* ความเกลียดกลัวต่างชาติ
* พันธุฆาต
* อาการกลัวอิสลาม
* เอกสิทธิ์คนขาว
* โฮโมโฟเบีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "What drives discrimination and how do we stop it?". *www.amnesty.org* (ภาษาอังกฤษ). Amnesty International. สืบค้นเมื่อ 2020-10-13. Discrimination occurs when a person is unable to enjoy his or her human rights or other legal rights on an equal basis with others because of an unjustified distinction made in policy, law or treatment.
2. ↑  "discrimination, definition". *Cambridge Dictionaries Online*. Cambridge University. สืบค้นเมื่อ March 29, 2013.
3. ↑  Introduction to sociology. 7th ed. New York: W. W. Norton & Company Inc, 2009. p. 334.
อนุสาวรีย์ของ**ขบวนการกุหลาบสีขาว** ด้านหน้าของ มหาวิทยาลัยลุดวิกเม็กซิมีเลียนแห่งมิวนิก
**ขบวนการกุหลาบสีขาว** (เยอรมัน: *die Weiße Rose*)คือกลุ่มขบวนการที่ไม่ใช้ความรุนแรง, ปัญญา และต่อต้านของกลุ่มนักศึกษาและอาจารย์ในมหาวิทยาลัยมิวนิก เยอรมนีที่มีความคิดต่อต้านระบอบเผด็จการฟาสซิสต์ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซี พวกเขาได้ปฏิบัติการตั้งแต่เดือนมิถุนายน ปี 1942 ด้วยการแจกใบปลิวและติดสื่อที่มีเนื้อหาการต่อต้านรัฐบาลพรรคนาซี,แจ้งข่าวความพ่ายแพ้ของกองทัพเยอรมัน(เวร์มัคท์)จากยุทธการต่างๆในสงครามโลกครั้งที่สองที่รัฐบาลนาซีได้พยายามปกปิดให้กับประชาชนชาวเยอรมันรับรู้ รวมทั้งการประณามการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซีหรือฮอโลคอสต์ แต่ต้องจบลงด้วยการจับกลุ่มแกนนำทั้งหมดโดยพวกเกสตาโพในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1943 กลุ่มแกนนำและสมาชิกคนอื่นๆและผู้สนับสนุนที่มีความเกี่ยวข้องในการแจกใบปลิวได้ถูกนำตัวไปพิจารณาคดีที่ไม่เป็นธรรมของโฟล์คซดกริชท์ชอฟ ("ศาลประชาชน") หลายคนถูกตัดสินประหารชีวิตและถูกจำคุก ในอีกหลายสิบปีหลังสงคราม เยอรมนีได้ประกาศยกย่องว่า เป็นขบวนการที่มีความกล้าหาญในการเรียกร้องต่อต้านนาซีด้วยหลักอหิงสาคือไม่ใช่ความรุนแรงใดๆเลย
**ปอล กุสตาฟว์ ลูย คริสต็อฟ ดอเร** (ฝรั่งเศส: *Paul Gustave Louis Christophe Doré*) หรือ **กุสตาฟว์ ดอเร** (6 มกราคม ค.ศ. 1832 – 23 มกราคม ค.ศ. 1883) เป็นศิลปินชาวฝรั่งเศส

ดอเรเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1832 ที่เมืองสทราซบูร์ เมื่อมีอายุได้ 5 ปี เขาก็เริ่มวาดภาพ และเมื่ออายุได้ 12 ปี เขาก็เริ่มทำภาพพิมพ์หิน ครอบครัวของดอเรย้ายไปอยู่ที่ปารีสเมื่อดอเรอายุได้ 15 ปี ที่นั่นเขาเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะนักวาดภาพประกอบ จากผลงานภาพประกอบในหนังสือของนักเขียนหลายคน เช่น ฟร็องซัว ราเบอแล และออนอเร เดอ บาลซัก รวมถึง *ดอนกิโฆเต้* ฉบับภาษาฝรั่งเศส และ *The Raven* ของเอดการ์ แอลลัน โพ ในปี ค.ศ. 1867 ผลงานของดอเรได้ถูกนำไปจัดแสดงที่กรุงลอนดอน และได้รับคำติชมอย่างมากจนทำให้เขาได้งานที่สำนักพิมพ์ Grant & Co และผลิตผลงาน *London: A Pilgrimage* ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมาก

ในช่วงหลัง ดอเรได้วาดภาพประกอบให้กับหนังสือของคอเลริดจ์ และเทนนีสัน รวมถึง *แพระไดส์ลอสต์* ของมิลตัน และ *ดีวีนากอมเมเดีย* ของดันเต เขาอยู่เป็นโสดตลอดชีวิต และอาศัยอยู่กับแม่จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1883 ที่กรุงปารีส ขณะมีอายุได้ 51 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Life and Work of Gustave Dore by Dan Malan. - Postaprint
2. ↑  Gustave Doré - Spartacus Educational

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กุสตาฟว์ ดอเร
* ผลงานของกุสตาฟว์ ดอเร โดยโครงการกูเทนแบร์ก
* Gustave Dore | biography - French illustrator | Britannica.com[*ลิงก์เสีย*]
**ปลาดอกหมากกระโดง** (อังกฤษ: Whipfin silver-biddy; Whipfin mojarra; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Gerres filamentosus*) ปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาดอกหมาก (Gerreidae)

ปลาดอกหมากกระโดงมีรูปร่างของลำตัวป้อมดูคล้ายรูปไข่หรือสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบนข้าง หัวเล็กสั้น นัยน์ตาโต จะงอยปากแหลม ปากยืดหดได้ เกล็ดเล็กหลุดง่ายมีความแวววาวเงางาม ตัวโตเต็มวัยก้านครีบแข็งอันที่สองของครีบหลังจะเจริญยาวเป็นเส้นเดี่ยว ครีบอกยาว ครีบหางลึกเว้ารูปส้อม สีลำตัวอมเทามีสีดำแต้มเป็นจุดประปรายท้องสีขาวเงิน ครีบทุกครีบสีเทาอมเหลือง

มีความยาวประมาณ 11-22 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามชายฝั่งทะเลตื้น ๆ หรือปากแม่น้ำในจังหวัดชุมพร, ประจวบคีรีขันธ์, สมุทรปราการ, ชลบุรี และระยอง

เป็นปลาที่กินสัตว์น้ำเล็ก ๆ รวมทั้งพืชเป็นอาหาร ใช้ประโยชน์เป็นปลาที่บริโภคเนื้อเป็นอาหาร และยังสามารถเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย เนื่องจากมีความสวยงามพอสมควร อีกทั้งยังสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ แต่เป็นปลาที่เลี้ยงยาก มีความเปราะบาง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Larson, H. Dahanukar, N. & Molur, S. (2012). "*Gerres filamentosus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 22 August 2011.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  หน้า 110-129, *Amphidromous Story สุดยอดนักล่า ปลาสองน้ำ*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์, กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. Aquarium Biz ปีที่ 3 ฉบับที่ 35: พฤษภาคม 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Gerres filamentosus***