*เมืองโสโดมและโกโมราห์ลุกเป็นไฟ* โดย Jacob de Wet II, 1680
**โสโดม** และ**โกโมราห์** (/ˈsɒdəm ... ɡəˈmɒrə/) เป็นเมืองในตำนานสถานที่ในพระคัมภีร์ไบเบิลที่ถูกทำลายโดย พระเจ้า เพราะความชั่วร้าย  เรื่องราวของพวกเขาคล้ายคลึงกับเรื่องเล่าเกี่ยวกับน้ำท่วมของปฐมกาล ในธีมของความกริ้วของพระเจ้าที่กระตุ้นโดยความบาปของมนุษย์ (ดู ปฐมกาล 19:1–28)   มีการกล่าวถึงบ่อยครั้งในผู้เผยพระวจนะ และ พันธสัญญาใหม่ ว่าเป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้ายของมนุษย์และการลงโทษจากเบื้องบน และ อัลกุรอาน ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับเมืองทั้งสองในเวอร์ชันหนึ่งด้วย  ตำนานแห่งการทำลายล้างอาจมีจุดเริ่มต้นมาจากความพยายามที่จะอธิบายซากเมืองในยุคสำริด สามพันปีที่เหลืออยู่ในภูมิภาคนี้ และการล่มสลายของยุคสำริดตอนปลายที่ตามมา

เรื่องเล่าในพระคัมภีร์ไบเบิล
----------------------------

โลท และบุตรสาวหนีเมืองโสโดม ภรรยาของเขา (กลาง) เป็นเสาเกลือไปแล้ว 
การทำลายเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ในฉากหลังของ *Lot and his Daughters* ของ Lucas van Leyden (1520)
เมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์เป็นสองในห้า "เมืองในที่ราบ" ที่อ้างถึงในปฐมกาล 13:12  และปฐมกาล 19:29  ภายใต้ เชอร์โดร์ลาโอเมอร์ แห่งเอลาม ซึ่งกบฏต่อเขา ในการต่อสู้ของซิดดิม เชอร์โดร์ลาโอเมอร์ เอาชนะพวกเขาและจับเชลยจำนวนมาก รวมทั้ง โลท หลานชายของอับราฮัม ปฐมบรรพบุรุษชาวฮีบรู อับราฮัมรวบรวมคนของเขา ช่วยโลท และปลดปล่อยเมืองต่างๆ

ต่อ​มา พระเจ้า​แจ้ง​แก่​อับราฮาม​ล่วงหน้า​ว่า​เมือง​โสโดม​มี​ชื่อเสียง​เรื่อง​ความ​ชั่ว. อับราฮัมถามพระเจ้าว่า "พระองค์จะกวาดล้างคนชอบธรรมไปพร้อมกับคนชั่วหรือไม่" (ปฐมกาล 18:23)  เริ่มต้นที่ 50 คน อับราฮัมเจรจากับพระเจ้าเพื่อไว้ชีวิตเมืองโสโดมหากพบคนชอบธรรม 10 คน 

พระเจ้าส่งทูตสวรรค์สององค์ไปทำลายเมืองโสโดม โลทต้อนรับพวกเขาเข้ามาในบ้านของเขา แต่ผู้ชายทุกคนในเมืองมาล้อมบ้านและเรียกร้องให้เขายอมจำนนต่อผู้มาเยือนเพื่อที่พวกเขาจะได้ "รู้จัก" พวกเขา โลทเสนอให้บุตรสาวพรหมจารีของเขา "ทำตามที่เจ้าต้องการ" แต่พวกเขาปฏิเสธและขู่ว่าจะทำให้โลทแย่ลงไปอีก ทูตสวรรค์ทำให้ฝูงชนตาบอด

เหล่าทูตสวรรค์บอกโลทว่า "...เสียงโห่ร้องต่อต้านผู้คนในนั้นดังมากต่อพระพักตร์พระเจ้า และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งเรามาทำลายเสีย" (ปฐมกาล 19:13)  เช้าวันต่อมา เนื่องจากโลทยังคงอ้อยอิ่งอยู่ เหล่าทูตสวรรค์จึงจูงมือ โลท, ภรรยาของโลท และลูกสาวทั้งสองของเขาออกจากเมือง และบอกให้เขาหนีไปที่เนินเขาและอย่าหันกลับมามองอีก โลทบอกว่าเนินเขาอยู่ไกลเกินไปและขอไปหาโศอาร์แทน จากนั้นพระเจ้าจะทรงโปรยกำมะถันและไฟลงมายังเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ และที่ราบทั้งหมด และชาวเมืองทั้งหมด และสิ่งที่งอกขึ้นบนพื้นดิน (ปฐมกาล 19:24–25)  โลทและลูกสาวสองคนของเขาได้รับความรอด แต่ภรรยาของเขาไม่สนใจคำเตือนของทูตสวรรค์ เหลียวหลัง และกลายเป็นเสาเกลือ

มุมมองทางศาสนา
--------------

### ศาสนายูดาย

ต่อมาผู้เผยพระวจนะชาวฮีบรูเรียกบาปของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ว่าเป็นการล่วงประเวณี  ความเย่อหยิ่ง  และการไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ 

### ศาสนาคริสต์

ความขัดแย้งเกิดขึ้นสองประเด็นในวิชาการคริสเตียนสมัยใหม่เกี่ยวกับเรื่องราวของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์:  

* ไม่ว่ากลุ่มคนที่ก่อความรุนแรงรอบบ้านของโลท จะเรียกร้องให้มีส่วนร่วมในความรุนแรงทางเพศกับแขกของโลท หรือไม่
* ไม่ว่าจะเป็นการรักร่วมเพศหรือการล่วงละเมิดอื่นๆ เช่น พฤติกรรมที่ไม่เอื้ออำนวยต่อผู้มาเยือน การทำร้ายทางเพศ การฆาตกรรม การลักขโมย การล่วงประเวณี การบูชารูปเคารพ การใช้อำนาจในทางที่ผิด หรือพฤติกรรมที่หยิ่งผยองและเย้ยหยัน  นั่นคือเหตุผลหลักสำหรับ พระเจ้าทำลายเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์

ข้อโต้แย้งแรกมุ่งเน้นไปที่ความหมายของคำกริยา ฮีบรู: ידע (*ยาดา*) แปลว่า *รู้* ในฉบับพระเจ้าเจมส์ :

> พวกเขาร้องเรียกโลทว่า "พวกผู้ชายที่มาหาเจ้าคืนนี้อยู่ที่ไหน? จงส่งพวกเขาออกมาให้เรา เราจะได้มีเพศสัมพันธ์กับพวกเขา"
> 
> — ปฐมกาล 19:5

*ยาดา* ใช้เพื่ออ้างถึงการมีเพศสัมพันธ์ในหลายกรณี เช่นในปฐมกาล 4:1 ระหว่างอาดัมกับเอวา:

> ฝ่ายชายนั้นมีเพศสัมพันธ์กับเอวาภรรยาของเขา นางก็ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชื่อคาอิน นางจึงกล่าวว่า "ฉันได้รับผู้ชายคนหนึ่งด้วยความช่วยเหลือของพระยาห์เวห์"
> 
> — ปฐมกาล 4:1

นักวิชาการชาวฮีบรูบางคนเชื่อว่า *ยาดา* ซึ่งแตกต่างจากคำว่า "รู้" ในภาษาไทย จำเป็นต้องมี "ความสัมพันธ์ส่วนตัวและใกล้ชิด" 

ผู้ที่สนับสนุนการตีความที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเพศโต้แย้งกับการแสดงพฤติกรรมทางเพศในบริบทนี้ โดยสังเกตว่าแม้ว่าคำภาษาฮีบรูที่แปลว่า "รู้" จะปรากฏมากกว่า 900 ครั้งในพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู แต่มีเพียง 1% (13–14 ครั้ง)  การอ้างอิงเหล่านั้นถูกใช้เป็นคำสละสลวย อย่างชัดเจนเพื่อตระหนักถึงความใกล้ชิดทางเพศ  ผู้ที่ยึดมั่นในการตีความนี้กลับมองว่าความต้องการรู้เป็นการเรียกร้องสิทธิ์ในการซักถามคนแปลกหน้า 

การโต้แย้งนี้เป็นข้อสังเกตที่ว่าตัวอย่างหนึ่งของคำว่า "รู้" ความหมายที่จะรู้จักเรื่องเพศเกิดขึ้นเมื่อโลทตอบสนองต่อคำขอของปฐมกาล 19:5 โดยเสนอให้ลูกสาวของเขา ข่มขืน เพียงสามข้อต่อมาในการเล่าเรื่องเดียวกัน:

> นี่แน่ะ ข้ามีลูกสาวสองคนยังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับชายเลย ข้าจะส่งออกมาให้พวกท่าน พวกท่านจะทำแก่พวกนางอย่างไรก็ได้ตามใจชอบเถิด แต่ขออย่าทำอะไรพวกผู้ชายเหล่านี้เลย เพราะพวกเขามาอยู่ใต้ร่มชายคาของข้าแล้ว"
> 
> — ปฐมกาล 19:8

สาส์นของยูดาห์ เป็นเนื้อหาหลักเกี่ยวกับความคิดเห็นที่ขัดแย้งกันเหล่านี้:

> สำหรับเมืองโสโดม เมืองโกโมราห์ และเมืองต่างๆ ที่อยู่รอบๆ นั้นก็เช่นเดียวกัน ได้ประพฤติผิดศีลธรรมทางเพศและมัวเมาในกามวิตถาร จึงเป็นตัวอย่างของการรับโทษในไฟนิรันดร์
> 
> — ยูดา 1:7

หลายคนที่ตีความเรื่องราวในบริบทที่ไม่เกี่ยวกับเพศโต้แย้งว่าคำว่า "แปลก" นั้นคล้ายกับ "อีก" "อื่น" "เปลี่ยนแปลง" หรือแม้แต่ "ถัดไป" ความหมายก็ไม่ชัดเจน และหากจะประณามว่า เมืองโสโดมเป็นผลมาจากกิจกรรมทางเพศที่ถูกมองว่าวิปริต เป็นไปได้ว่าเป็นเพราะผู้หญิงพยายามร่วมประเวณีกับทูตสวรรค์ "ที่ไม่ใช่มนุษย์"  อาจหมายถึงปฐมกาล 6:1–4 หรือ คัมภีร์นอกสารบบหนังสือเอโนค เพื่อตอบโต้สิ่งนี้ ชี้ให้เห็นว่าปฐมกาลบทที่ 6 หมายถึงทูตสวรรค์ที่แสวงหาผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชายที่แสวงหาทูตสวรรค์ และทั้งเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์มีส่วนร่วมในบาปที่ยูดาอธิบายไว้ก่อนหน้าการมาเยี่ยมของทูตสวรรค์ และไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก็ยังสงสัยว่าชาวโซโดม รู้ว่าพวกเขาเป็นเทวดา นอกจากนี้ยังมีการโต้แย้งว่าคำที่ใช้ในพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับคิงเจมส์สำหรับคำว่า "แปลก" อาจหมายถึงสิ่งผิดกฎหมายหรือเสียหาย (เช่น ในโรม 7:3, กาลาเทีย 1:6) และคัมภีร์นอกสารบบ หนังสือเอโนค 2 ประณามการมีเพศสัมพันธ์แบบ "รักร่วมเพศ" (2 เอโนค 10:3; 34:1),  ซึ่งบ่งชี้ว่าความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศเป็นบาป *ทางร่างกาย* ที่แพร่หลายของเมืองโสโดม 

ทั้งมุมมองที่ไม่ใช่เรื่องเพศและเรื่องรักร่วมเพศ ทำให้เกิดงานเขียนคลาสสิกบางชิ้นรวมถึงส่วนอื่นๆ ของพระคัมภีร์  

> ดูสิ ความจองหองนี่แหละคือความผิดบาปของโสโดมน้องสาวเจ้า นางและลูกสาวมีอาหารเหลือเฟือ ทั้งมีความสุขและความสงบ แต่ไม่ยอมช่วยเหลือคนยากจนและคนขัดสน พวกเขาเย่อหยิ่งและทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อหน้าเรา ดังนั้นเมื่อเราเห็นแล้ว เราจึงขจัดเขาเสีย
> 
> — เอเสเคียล 16:49–50

### ศาสนาอิสลาม

นบีลูฏหนีออกจากเมืองพร้อมกับบุตรสาวของเขา; ภรรยาของเขาถูกก้อนหินฆ่าตาย
คัมภีร์อัลกุรอานประกอบด้วยสิบสองการอ้างอิงถึง "กลุ่มชนของลูฏ" คัมภีร์ไบเบิล โลท ผู้อยู่อาศัยในเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์ และการทำลายล้างโดย อัลลอฮ์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมรักร่วมเพศ เป็นหลัก ซึ่งอัลกุรอานระบุว่าพวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตกลุ่มแรกที่กระทำ การกระทำดังกล่าว     ในทางกลับกัน นักวิชาการตะวันตกร่วมสมัยบางคนยืนยันว่าสาเหตุของการทำลายล้างเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์เกิดจากการผสมผสานกันระหว่างการล่วงละเมิดทางเพศ การละเมิดกฎหมายการต้อนรับ และการมีส่วนร่วมในการโจรกรรม   

"กลุ่มชนของลูฏ" ได้ล่วงละเมิดต่อขอบเขตของอัลลอฮ์อย่างมีสติ นบีลูฏเพียงแต่ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้รอดพ้นจากการกระทำเช่นนั้น ญิบรีล จึงไปพบนบีลูฏและบอกว่าต้องรีบออกจากเมืองนี้ เพราะอัลลอฮ์ได้ทรงบัญชานบีลูฏให้ช่วยชีวิตตัวเองไว้ ในคัมภีร์อัลกุรอานเล่าไว้ว่าภรรยาของลูฏอยู่ข้างหลังขณะที่นางล่วงละเมิด นางพบกับชะตากรรมของนางในความหายนะ และมีเพียงนบีลูฏและครอบครัวของเขาเท่านั้นที่ได้รับความรอดในระหว่างการทำลายล้างเมืองของพวกเขา  ด้วยความเข้าใจว่าเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์ได้รับการระบุในปฐมกาล แต่ "สถานที่ดังกล่าวยังไม่มีชื่อในอัลกุรอาน" 

ในอัลกุรอาน บทที่ 26 อัชชุอะรออ์ –

> ดังนั้นเราได้ช่วยเขา และบริวารของเขาทั้งหมดให้รอดพ้น นอกจากหญิงแก่คนหนึ่ง ซึ่งนางอยู่ในหมู่ผู้ถูกทำลาย
> 
> — อัลกุรอาน 26:170-171

> ตัฟซีร: นี่คือภรรยาของท่านซึ่งเป็นหญิงชราที่ไร้คุณธรรม นางอยู่ข้างหลังและถูกทำลายพร้อมกับใครก็ตามที่เหลืออยู่ สิ่งนี้คล้ายกับสิ่งที่อัลลอฮ์ตรัสเกี่ยวกับพวกเขาในซูเราะฮ์ อัลอะอ์รอฟ และซูเราะฮ์ ฮูด และในซูเราะฮ์ อัลหิจญ์ร ซึ่งอัลลอฮ์ทรงบัญชาให้เขาพาครอบครัวไปในเวลากลางคืน ยกเว้นภรรยาของท่าน และห้ามหันกลับมาเมื่อพวกเขา ได้ยินเสียงศ็อยฮะฮ์เมื่อมันมาถึงกลุ่มชนขแงท่าน ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์อย่างอดทนและอดทน และอัลลอฮ์ได้ทรงส่งการลงโทษมายังผู้คน ซึ่งได้ลงโทษพวกเขาทั้งหมด และโปรยหินดินเผาลงมาทับพวกเขา
> 
> — ตัฟซีร อิบน์ กะษีร (ตัฟซีรของอิบน์ กะษีร)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Greene 2004. sfn error: no target: CITEREFGreene2004 (help)
2. ↑  19:1·28 {{{3}}}:{{{4}}}
3. ↑  Schwartz 2007. sfn error: no target: CITEREFSchwartz2007 (help)
4. ↑  Jackson 2014. sfn error: no target: CITEREFJackson2014 (help)
5. ↑  13:12 {{{3}}}:{{{4}}}
6. ↑  19:29 {{{3}}}:{{{4}}}
7. ↑  18:23 {{{3}}}:{{{4}}}
8. ↑  โสโดมและโกโมราห์ ที่*สารานุกรมบริตานิกา*
9. ↑  19:13 NRSV:{{{4}}}
10. ↑  19:24-25 {{{3}}}:{{{4}}}
11. ↑  Schwartz 2004. sfn error: no target: CITEREFSchwartz2004 (help)
12. ↑  23:14 HE:{{{4}}}
13. ↑  16:48–50 HE:{{{4}}}
14. ↑  1:9–10 HE:{{{4}}}
15. ↑  Wenham, G.J. (September 1991). "The Old Testament Attitude to Homosexuality". *The Expository Times*. **102** (12): 359–363. doi:10.1177/001452469110201203.
16. ↑  Boswell, John (1980). *Christianity, Social Tolerance, and Homosexuality*. Chicago: University of Chicago Press. p. 94.
17. ↑  "Sodom and Gomorrah addresses gang rape, not a loving relationship". *The Reformation Project* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-02-04.
18. ↑  19:5 KJV:{{{4}}}
19. ↑  4:1 KJV:{{{4}}}
20. ↑  "Ancient Hebrew Research Center Biblical Hebrew E-Magazine July, 2006, Issue #029". Ancient Hebrew Research Center. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-25. สืบค้นเมื่อ January 14, 2014.
21. ↑  "The Inhospitable Sodomites". Rictornorton.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2013-04-25.
22. ↑  Jack Bartlet, Rogers (2006). *Jesus, the Bible, and Homosexuality: Explode the myths, heal the church*. Louisville, Kentucky: John Knox Press. p. 139.
23. ↑  Howard, Kevin L. "The Old Testament and Homosexuality". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 28, 2007. สืบค้นเมื่อ 29 March 2015.
24. ↑  19:8 KJV:{{{4}}}
25. ↑  1:7 KJV:{{{4}}}
26. ↑  Bailey, *Homosexuality and the Western Christian Tradition*, pp. 11–16; Boswell, *Christianity, Social Tolerance, and Homosexuality*, p.97
27. ↑  "The Book of the Secrets of Enoch, Chapters 1–68". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-04-24. สืบค้นเมื่อ March 29, 2015.
28. ↑  Gagnon, Robert A.J. (1989-10-11). "response to prof. l. William Countryman's review in Anglican theological review; On Careless Exegesis and Jude 7". Robgagnon.net. สืบค้นเมื่อ 2013-04-25.
29. ↑  Bailey, Homosexuality and Western Tradition, pp. 1–28; McNeil, Church and the Homosexual, pp. 42–50; Boswell, Christianity, Social Tolerance, and Homosexuality, pp. 92–97
30. ↑  "A Comprehensive and Critical Review Essay of Homosexuality, Science, and the "Plain Sense" of Scripture, Part 2" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2013-04-25.
31. ↑  16:49–50 KJV:{{{4}}}
32. ↑  [อัลกุรอาน 7:80.81]
33. ↑  [อัลกุรอาน 29:28]
34. ↑  Duran (1993) p. 179
35. ↑  Kligerman (2007) pp. 53–54
36. ↑  Kugle, Scott Siraj al-Haqq (2010). *Homosexuality in Islam: Critical Reflections on Gay, Lesbian, and Transgender Muslims*. Oxford: Oneworld Publications. pp. 51–53. The story is really about infidelity and how the Tribe of Lot schemed for ways to reject his Prophethood and his public standing in the community [...] They rejected him in a variety of ways, and their sexual assault of his guests was only one expression of their inner intention to deny Lot the dignity of being a Prophet and drive him from their cities
37. ↑  Noegel, Scott B.; Wheeler, Brannon M. (2010). "Lot". *The A to Z of Prophets in Islam and Judaism*. Rowman & Littlefield Publishers, Incorporated. pp. 118–126. ISBN 978-0810876033.
38. ↑  Wunibald, Müller (1986). *Homosexualität – eine Herausforderung für Theologie und Seelsorge*. Mainz. pp. 64–65.
39. ↑  [อัลกุรอาน 26:168]
40. ↑  Kaltner, John (1999). *Ishmael Instructs Isaac: An Introduction to the Qurʼan for Bible Readers*. p. 97. ISBN 978-0-8146-5882-6.
41. ↑  อัลกุรอาน 26:170–171
42. ↑  "Tafsir Ibn Kathir". *Quran 26:170–171*. qtafsir.com. สืบค้นเมื่อ August 1, 2017.

| * ด
* ค
* ก
* **หนังสือปฐมกาล**
 |
| --- |
| ยุคบรรพกาล (1–11) | 
* เรื่องเล่าการสร้างในปฐมกาล (1:1–2:3, 2:4–25)
* การตกในบาป (3)
* คาอินและอาเบล (4)
* ลำดับพงศ์พันธุ์ในปฐมกาล (5:1–6:8, 11:10–26)
* เรื่องเล่าน้ำท่วมในปฐมกาล (6:1–9:28)
* คำแช่งต่อฮาม (9:20–27)
* พงศ์พันธุ์ของโนอาห์และจุดกำเนิดของประชาชาติต่าง ๆ (10:1–11:9)
* หอคอยบาเบล (11:1–9)

 |
| ยุคปฐมบรรพบุรุษ (12–50) | 
* อับราฮัม (12–23)
* ข้อพิพาทระหว่างอับราฮัมและโลท (13)
* ยุทธการที่สิดดิม (14:1–17)
* พันธสัญญาแห่งซีกสัตว์ (15)
* โสโดมและโกโมราห์ (19:1–28)
* อิสอัค (21–35)
* การมัดอิสอัค (22)
* ยาโคบและบุตร (25–50)
* บันไดของยาโคบ (28)
* ยาโคบปล้ำสู้กับทูตสวรรค์ (32:22–32)
* โยเซฟและเสื้อคลุมหลากสี (37–50)
* พรของยาโคบ (49)

 |
| วรรคที่มีชื่อเสียง | 
* 1:1
	+ ในปฐมกาล
* 1:2
* 1:3
* 1:4
* 1:5

 |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  | หนังสืออพยพ → |

 |