recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *เมิ่ง (孟)*

**เบ้งฮิว** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เมิ่ง โยว** (จีน: 孟優; พินอิน: *Mèng Yōu*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 เป็นน้องชายของเบ้งเฮ็กผู้เป็นกษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน

เบ้งฮิวเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

เบ้งฮิวปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ระหว่างตอนที่ 88 ถึงตอนที่ 90 เบ้งฮิวเป็นน้องชายของเบ้งเฮ็กผู้เป็นมันอ๋อง (蠻王 *หมานหวาง*) หรือกษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) เบ้งฮิวเริ่มมีบทบาทหลังเบ้งเฮ็กถูกจูกัดเหลียงจับและปล่อยตัวเป็นครั้งที่สอง เบ้งเฮ็กใช้แผนลวงจับตัวจูกัดเหลียง โดยให้เบ้งฮิวพร้อมด้วยลชาวลำมันร้อยกว่าคนนำทรัพย์สินของมีค่าไปมอบให้จูกัดเหลียงทำทีเป็นยอมสวามิภักดิ์ และให้เบ้งฮิวอยู่ภายในค่ายจ๊กก๊กคอยประสานกับเบ้งเฮ็กที่จะโจมตีจากภายนอก แต่จูกัดเหลียงรู้เท่าทันแผนการจึงซ้อนแผนด้วยการวางยาเบื่อในอาหารที่ให้เบ้งฮิวและคนของเบ้งฮิวกินจนไม่ได้สติ เบ้งเฮ็กจึงต้องกลถูกจูกัดเหลียงจับตัวเป็นครั้งที่ 3 พร้อมกับเบ้งฮิว แต่จูกัดเหลียงก็ให้ปล่อยตัวเบ้งเฮ็กและเบ้งฮิวไป

ภายหลังจากเบ้งเฮ็กและเบ้งฮิวถูกจูกัดเหลียงจับตัวเป็นครั้งที่ 7 ทั้งสองพี่น้องก็ยอมสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตั้งแต่ตอนที่ 68 ถึงตอนที่ 69

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๙". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ August 21, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๙". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ August 21, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 88.
4. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 90.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**เยว่อี้ (งักเย)**（จีน: 乐毅; พินอิน: *yuè yì*) ชาวแคว้นจงซาน (中山)

ปี 296 ก่อนคริสตกาล แคว้นจงซานถูกแคว้นจ้าวทำลายจนสิ้นชาติ เยว่อี้จึงต้องหลบหนีไปทางเหนือเวลานั้น เอี้ยนเจาหว่าง (燕昭王) ที่กำลังฟื้นแคว้นเอี้ยนที่ถูกแคว้นฉีทำลายขึ้นมาใหม่ ได้ประกาศหาคนมาช่วยบริหารบ้านเมือง มีผู้คนหลั่งไหลไปขอเข้าร่วมอย่างไม่ขาดสาย เยว่อี้ก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น

ปี 286 ก่อนคริสกาล
แคว้นฉี ฉวยโอกาสที่แคว้นอื่นกำลังหารือวางแผนจะยกทัพไปตีแคว้นฉิน ได้ยกทัพใหญ่ไปโจมตีแคว้นซ่ง ทำลายแคว้นซ่งจนสิ้นชาติ
เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้แคว้นต่างๆ หวาดกลัวกันมาก แคว้นฉินจึงใช้โอกาสนี้กล่าวยุยงให้ทุกแคว้นร่วมมือกันโจมตีแคว้นฉีเอี้ยนเจาหว่าง ทราบข่าวจึงแต่งตั้ง เยว่อี้ ให้เป็นแม่ทัพใหญ่นำทหารไปโจมตีแคว้นฉี หมายจะล้างแค้นที่แคว้นเอี้ยนเคยถูกทำให้สิ้นชาติ

ปี 284 ก่อนคริสตกาล พันธมิตรหกแคว้นได้รวมกำลังกันยกทัพบุกโจมตีแคว้นฉี ทำให้แคว้นฉีถูกโจมตีจนแตกพ่าย เสียเมือง เสียผู้คนไปมากมาย
ภายหลัง ห้าแคว้นใหญ่คิดว่าสั่งสอนแค่ก็น่าจะพอแล้วจึงคิดจะยกทัพกลับ แต่เอี้ยนเจาหว่างไม่เห็นด้วย จึงสั่งให้เยว่อี้บุกโจมตีต่อไป 
ภายใต้การนำทัพของเยว่อี้ เพียงไม่นานทัพเอี้ยนก็ตี เมืองหลินจือ (临淄) เมืองหลวงของแคว้นฉีแตก ฉีหมิ่นหว่าง (齐湣王) กษัตริย์แคว้นฉีถูกแม่ทัพแคว้นฉู่สังหารตายในระหว่างหลบหนี 

ผลงานในครั้งนี้ทำให้ เยว่อี้ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ฉางกว๋อจวิน (昌国君) ปกครองดินแดนที่ยึดได้เยว่อี้อยู่ที่แคว้นฉี 5 ปี ยึดดินแดนได้มากกว่า 70 หัวเมือง แคว้นฉีแทบจะสิ้นชาติเหลือเมืองในการปกครองแค่สองเมืองเท่านั้น

ปี 279 ก่อนคริสตกาล เอี้ยนเจาหว่างสิ้นชีพ เอี้ยนฮุ่ยหว่าง (燕惠王) ขึ้นเป็นกษัตริย์แคว้นเอี้ยนเถียนตาน (田单) แม่ทัพและเชื้อพระวงศ์ชาวแคว้นฉี ฉวยโอกาสที่แคว้นเอี้ยนเพิ่งเปลี่ยนผู้ปกครอง ได้ส่งคนไปยุยงให้ เอี้ยนฮุ่ยหว่าง หวาดระแวงในตัว เยว่อี้ 

เอี้ยนฮุ่ยหว่างไม่พอใจเยว่อี้อยู่ก่อนแล้ว จึงหลงกลของเถียนตาน สั่งให้ถอดถอนตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของเยว่อี้ ทำให้เยว่อี้ต้องหลบหนีไปหลบภัยอยู่ที่แคว้นจ้าว

แหล่งอ้างอิง
------------

1. ↑
**ฮัคกี ไอเคิลมานน์** (เยอรมัน: *Hucky Eichelmann*; เกิด มีนาคม 1956) เป็นนักกีตาร์คลาสสิกระดับโลกชาวเยอรมัน ที่ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในเอเชีย โดยเฉพาะในประเทศไทย ซึ่งชื่อของเขากลายเป็น "สัญลักษณ์ของกีตาร์คลาสสิก"

การศึกษา
--------

ปริญญาโทที่ State Academy of Music and Dramatic Arts, เมืองชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนี

ประวัติ
-------

ไอเคิลมานน์มาจากซูลซ์บวร์ก ในมาร์กเกรฟเลอร์แลนด์ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี เขาอาศัยอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ปี 1979 ซึ่งการบันทึกเสียงเพลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ของเขาทำให้กีตาร์คลาสสิกกลายเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยม

แม้จะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านดนตรีคลาสสิก แต่ไอเคิลมานน์ก็ได้พัฒนาดนตรีที่หลากหลายของเขาเองโดยเชื่อมโยงวัฒนธรรมของตะวันออกและตะวันตก ตลอดจนดนตรีคลาสสิกกับเพลงพื้นบ้านและเพลงยอดนิยม

การทำงานร่วมกัน
---------------

ฮัคกีเล่นดนตรีร่วมกับรวี ศังกร (บิดาของนอราห์ โจนส์), ริชาร์ด ฮาร์วีย์ (ผู้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์มหากาพย์เรื่องสุริโยไทและตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และคืนบาป พรหมพิราม), นีน่า คอร์ติ และ Carlos Bonell และนักกีตาร์ชื่อดังมากมาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hopkins, Jerry (2005). *Thailand Confidential*. Tuttle Publishing. pp. 51–53. ISBN 978-0-7946-0093-8.
2. 1 2  "His Majesty's a Hit". *The Nation (Thailand)*. 9 August 1997. สืบค้นเมื่อ 27 April 2010.
3. ↑  "Fairs, Exhibitions, Music, Dining". *The Nation (Thailand)*. 26 January 2001. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 November 2012. สืบค้นเมื่อ 27 April 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**ซีเซียม-137** (อังกฤษ: Caesium-137) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีของธาตุซีเซียม มีลักษณะเป็นโลหะอ่อน สีทองเงิน แผ่อนุภาคบีตาและรังสีแกมมา เมื่อสัมผัสจะทำลายหรือสร้างความเสียหายแก่ดีเอ็นเอของเซลล์ ส่งผลทำให้เกิดมะเร็งเม็ดเลือดขาวหรือไทรอยด์ตามมา ในธรรมชาติอาจใช้เวลาสลายตัวของซีเซียม-137 มากกว่า 100 ปี ครึ่งชีวิตของซีเซียมอยู่ที่ประมาณ 30 ปี เมื่อซีเซียมสลายตัว จะแผ่รังสีบีตาแล้วจะแปรสภาพกลายเป็นแบเรียม-137m (137mBa)

ประโยชน์
--------

การใช้งานของสารซีเซียม-137 มีไม่มากนัก ส่วนใหญ่ใช้เป็นสารต้นกำเนิดรังสีในการรักษามะเร็ง และใช้ในเครื่องมือวัดทางอุตสาหกรรม ถ้ามีปริมาณน้อยจะใช้สำหรับปรับเทียบเครื่องมือวัดรังสีหรือใช้เป็นต้นกำเนิดรังสีแกมมาที่นำมาใช้ในการวัดความหนาแน่นของเครื่องมือเจาะสำรวจน้ำมัน

อันตราย
-------

ในระยะสั้นหากได้รับหรือสัมผัสจะไม่ส่งผลอันตรายให้เห็นผลชัดเจน แต่สามารถเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็งได้ ถ้าได้รับเข้าไปในร่างกายผ่านทางผิวหนังที่มีบาดแผล ผ่านการหายใจ หรือรับประทานเข้าไป ซีเซียม-137 จะเข้าไปสะสมอยู่ในเนื้อเยื่ออ่อนของอวัยวะต่าง ๆ และจะแผ่รังสีผ่านสู่อวัยวะเหล่านั้น เป็นผลให้เกิดความเสี่ยงในการเกิดโรคมะเร็งมากขึ้น 

หากได้รับปริมาณรังสีต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน จะทำให้ผิวหนังมีอาการแสบร้อนคล้ายโดนไฟไหม้หรือน้ำร้อนลวก และจะมีอาการคลื่นไส้ถ้าได้รับปริมาณรังสีสูงมากพอ

เหตุการณ์อุบัติเหตุในไทยเมื่อเดือนมีนาคม 2566
---------------------------------------------

ดูบทความหลักที่: อุบัติเหตุทางรังสีที่ปราจีนบุรี
เกิดการสูญหายของ ซีเซียม-137 จากโรงงานไฟฟ้าที่จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งต่อมาพบว่าถูกหลอมพร้อมกับเหล็ก  แต่เมื่อเทียบกับเหตุการณ์ภัยพิบัติเชียร์โนบีลแล้ว อุบัติเหตุครั้งนี้ถือว่าสร้างความเสียหายที่เล็กกว่ามาก แต่อย่างไรก็ตามบุคคลที่ใกล้ชิดหรือพักอาศัยใกล้กับพื้นที่ใกล้เคียงจุดเกิดเหตุก็ควรเฝ้าระวังเป็นอย่างมาก 

เมื่ออ้างอิงข้อมูลจากทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (International Atomic Energy Agency) ค่ารังสีส่วนเกินจากธรรมชาติที่คนทั่วไปควรได้รับไม่ควรจะเกิน 1 มิลลิซีเวิร์ต/ปี โดยในเหตุการณ์นี้ทำให้มีผู้ได้รับรังสีเกินกว่าที่คนทั่วไปควรได้รับ ซึ่งสามารถเปรียบเทียบใกล้เคียงการอยู่ในพื้นที่ที่มีรังสีต่อเนื่องเป็นเวลา 1 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bé, M. M. Chisté, V. Dulieu, C. Browne, E. Baglin, C. Chechev, V. ... & Lee, K. B. (2006). Table of Radionuclides (vol. 3–A= 3 to 244). *Monographie BIPM*, *5*.
2. ↑  
"137  
55Cs82". *WWW Table of Radioactive Isotopes*. LBNL Isotopes Project - LUNDS Universitet. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 May 2015. สืบค้นเมื่อ 14 March 2009.
3. ↑  "ซีเซียม 137 คืออะไร สารกัมมันตรังสี อันตรายแค่ไหน". *Hfocus.org*. สืบค้นเมื่อ 20 March 2023.
4. ↑  "สรุปปมพบ 'ซีเซียม 137' ที่สูญหาย". *workpointTODAY*. สืบค้นเมื่อ 20 March 2023.
5. 1 2 3 4  โชคเกิด, ปาริชาติ (20 March 2023). "รู้จักรังสีซีเซียม-137 พร้อมเช็คไทม์ไลน์การหายไปไร้ร่องรอย". สืบค้นเมื่อ 21 March 2023.
6. ↑
7. ↑
8. ↑  "Radiation in Everyday Life". *www.iaea.org* (ภาษาอังกฤษ). 21 November 2014. สืบค้นเมื่อ 21 March 2023.
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก

**ตั้วไหล** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ต้ายหลายต้งจู่** (จีน: 帶來洞主; พินอิน: *Dàilái Dòngzhǔ*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 เป็นน้องชายของจกหยงภรรยาของเบ้งเฮ็ก

ตั้วไหลเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ตั้วไหลปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 90 ตั้วไหลเป็นน้องชายของจกหยงผู้เป็นภรรยาของเบ้งเฮ็กและมีตำแหน่งเป็นผู้นำแปดชนเผ่า (八番部長 *ปาฟานปู้จ่าง*) กล่าวกันว่าตั้วไหลสืบเชื้อสายจากจู้หรงที่เป็นเทพแห่งไฟในตำนานปรัมปรา

หลังจากจูกัดเหลียงจับตัวเบ้งเฮ็กได้เป็นครั้งที่ 5 และปล่อยตัวไป เบ้งเฮ็กถอยไปตั้งมั่นที่ถ้ำงินแข (銀坑洞 *อิ๋นเคิงต้ง*) ก็หนีไปที่ ตั้วไหลจึงเข้าไปแนะนำเบ้งเฮ็กใหไปขอความช่วยเหลือจากบกลกไต้อ๋องนายถ้ำปัดหลับต๋อง (八納洞 *ปาน่าต้ง*) ซึ่งมีความสามารถในการเรียกสัตว์ร้ายเพื่อใช้เข้าโจมตีทัพจ๊กก๊ก แต่จูกัดเหลียงสามารถเอาชนะบกลกไต้อ๋องได้ 

ตั้วไหลจึงดำเนินแผนมัดตัวเบ้งเฮ็กและจกหยงไปให้จูกัดเหลียงเพื่อแสร้างยอมจำนนและจะใช้โอกาสนี้ในการสังหารจูกัดเหลียง แต่จูกัดเหลียงอ่านแผนการของตั้วไหลออก ค้นตัวพบเจออาวุธในตัวตั้วไหลและทหาร จูกัดเหลียงปล่อยตัวเบ้งเฮ็ก จกหยง และตั้วไหลไป ถือเป็นการจับและปล่อยตัวเบ้งเฮ็กเป็นครั้งที่ 6

หลังเบ้งเฮ็กถูกปล่อยตัวเป็นครั้งที่ 6 ตั้วไหลแนะนำเบ้งเฮ็กให้ไปขอความช่วยเหลือจากลุดตัดกุด เจ้าแห่งรัฐออโกก๊ก (烏戈國 *อูเกอกั๋ว*) ผู้มีทหารตีนกระเป๋ง (籐甲兵 *เถิงเจี่ยปิง*) หรือทหารเกราะหวายใต้บังคับบัญชา แต่จูกัดเหลียงก็เอาชนะลุดตัดกุดและทหารตีนกะเป๋งได้ ในที่สุดตั้วไหลก็ติดตามเบ้งเฮ็กและจกหยงไปยอมสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 69

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๙". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ August 9, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 90.

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**วัดคลองขวาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองขวาง ตำบลคลองขวาง อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดคลองขวางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2434 เดิมชื่อ **วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม** พื้นที่เดิมของวัดเป็นผืนป่า ต่อมามีพระธุดงค์มาพักอาศัย ชาวบ้านจึงสร้างที่พักถวายในปี พ.ศ. 2430 และนายแดง แซ่เล้า ได้บริจาคที่ดินสร้างวัด ในสมัยพระชอบ กลฺยาโณ เป็นเจ้าอาวาสใน พ.ศ. 2465 ได้ก่อสร้างศาลาการเปรียญและอุโบสถแต่ยังไม่เสร็จ ต่อมาวัดเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดคลองขวาง" เมื่อ พ.ศ. 2515 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2540

อุโบสถ
------

พระอุโบสถมีความกว้างโดยรอบ 13 เมตร ยกฐานสูงเทคอนกรีตตลอดแนวตัวอุโบสถ ลักษณะทรงไทยมีเสาหาม สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคามุงกระเบื้องเคลือบกาบกล้วย หน้าบันช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คันทวย ภายนอกตกแต่งด้วยลายปูนปั้นลายไทย เป็นศิลปะปูนปั้นด้วยมือแห่งเดียวในประเทศไทย ผู้ปั้นคือนายชยธร ภานุมาศ ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นเรื่องราวพุทธประวัติที่สวยงามมาก พื้นอุโบสถปูด้วยหินแกรนิต บานประตูหน้าต่างแกะสลักเป็นลวดลายก้านขด ฐานพระตกแต่งด้วยปูนปั้นลายไทย ประดับด้วยเบญจรงค์ทั้งหมด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2020-12-04.
2. ↑  "วัดคลองขวาง". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ครูศิลป์ของแผ่นดิน".[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "วัดคลองขวาง". *องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน)*.
บ้านเรือนที่มีดวงตาซีบิวที่จัตุรัสใหญ่ (*Piața Mare*)
**ดวงตาแห่งซีบิว** (โรมาเนีย: *Ochii din Sibiu, Ochii Sibiului*; เยอรมัน: *Augen von Hermannstadt*) เป็นหน้าต่างหลังคาที่มีเอกลักษณ์บนหลังคาของบ้านเรือนที่นครซีบิวในภูมิภาคทรานซิลเวเนียของประเทศโรมาเนีย ดวงตาซีบิวเป็นทั้งสัญลักษณ์และแหล่งท่องเที่ยวของนคร ทำให้ซีบิวได้รับชื่อเล่นว่าเป็น *นครมีตา* (*The City with Eyes*) หรือ *นครที่บ้านเรือนมิหลับไหล* (*The City Where Houses Don't Sleep*) และคำควบ *Seebiu* (ออกเสียงว่า *ซีบิว* เป็นการเล่นคำว่า *ซี* ที่แปลว่า "มองเห็น" ในภาษาอังกฤษ)

ประวัติศาสตร์
-------------

ดวงตาซีบิวมีที่มาย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 15 แต่ส่วนใหญ่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 เป็นไปได้ว่าชาวซีบิวคิดค้นขึ้นมาและนำไปเผยแพร่ทั่วซีบิวและบริเวณโดยรอบ ดวงตาซีบิวเป็นองค์ประกอบหนึ่งของสถาปัตยกรรมบาโรกในซีบิว บางส่วนมีสร้างขึ้นหลังศตวรรษที่ 20 ภายหลังซีบิวผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรโรมาเนียแล้ว

การใช้งาน
---------

ตำนานว่ากันว่าดวงตาซีบิวนี้มีไว้เพื่อให้ผู้คนหวาดกลัว ทำให้ดูเหมือนราวกับผู้คนกำลังถูกจ้องมองอยู่ตลอด ในขณะที่เป้าหมายการใช้งานแท้จริงนั้นมีไว้เพื่อการระบายและถ่ายเทอากาศสำหรับห้องใต้หลังคาของบ้าน ในปัจจุบัน ดวงตาซีบิวเป็นสัญลักษณ์และเอกลักษณ์หนึ่งของนครซีบิว และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของนคร

ในปี 2017 มีการนำดวงตาซีบิวมาใช้งานเป็นสัญลักษณ์สำหรับโครงการรณรงค์ต่อต้านการฉ้อโกงในโรมาเนียขององค์การ *เวอเวเดมดินซีบิว* ("เรามองเห็นคุณจากซีบิว")

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Romania Eyes: Someone is Watching". 11 August 2014.
2. ↑  "Sibiu, Romania. The City where the houses don't sleep". 29 April 2014.
3. ↑  Gheorghiță, Lavinia (January 3, 2019). "Sibiu or Seebiu?". *www.rodiscover.com*. RoDiscover. สืบค้นเมื่อ May 2, 2020.
4. ↑  "What to See in Sibiu, Romania - Where Houses Have Eyes".
5. ↑  "FOTO Povestea celebrelor case cu "ochi" din Sibiu. Cum a apărut unul din cele mai faimoase simboluri ale oraşului".
6. ↑  "7 unique and unusual things to do in Sibiu, Romania (+map)".
7. ↑  "Sibiu or Seebiu? From Houses with Eyes to Political Protests – RoDiscover".
8. ↑  "Protest va vedem sibiu".
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *เมิ่ง (孟)*

**เบ้งเจียด** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เมิ่ง เจี๋ย** (จีน: 孟節; พินอิน: *Mèng Jié*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 เป็นพี่ชายของเบ้งเฮ็กผู้เป็นกษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน

เบ้งเจียดเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

เบ้งเจียดปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 89 เบ้งเจียดเป็นพี่ชายของเบ้งเฮ็กผู้เป็นมันอ๋อง (蠻王 *หมานหวาง*) หรือกษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) กับเบ้งฮิวที่เป็นน้องชายอีกคน เบ้งเจียดไม่พอใจที่เบ้งเฮ็กและเบ้งฮิวน้องชายทั้งสองคนเป็นคนหยาบช้า เบ้งเจียดจึงปลีกตัวไปอาศัยอย่างสันโดษริมธารน้ำบั้นอั๋น (萬安 *ว่านอัน*) เป็นที่รู้จักในนามว่า "ผู้เร้นกายแห่งบั้นอั๋น" (万安隐者 *ว่านอันอิ๋นเจ่อ*) คอยช่วยเหลือคนที่เกิดอาการพิษจากน้ำพุพิษเป็นเวลาหลายปี

เมื่อทัพจ๊กก๊กนำโดยจูกัดเหลียงยกทัพมุ่งไปยังถ้ำอิมตองสัน (禿龍洞 *ทูหลงต้ง*) เบ้งเจียดได้พบกับจูกัดเหลียงและช่วยรักษาทหารที่เกิดอาการพิษจากการดื่มน้ำพุพิษ เบ้งเจียดยังช่วยขงเบ้งโดยได้บอกวิธีการในการป้องกันตัวจากน้ำพุพิษและหมอกพิษนอกถ้ำอิมตองสัน และให้ทหารจ๊กก๊กอมใบหุยเหียบ (薤葉芸香 *เซี่ยเย่อยฺหวินเซียง*) ไว้ในปากเพื่อป้องกันไข้ป่า

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 69

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๙". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ August 26, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 89.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**วัดคงคา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางม่วง ตำบลบางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

วัดคงคาสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยสุโขทัย ตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 เดิมชื่อ **วัดโคก** เนื่องจากที่ตั้งวัดเป็นเนินสูง เมื่อครั้งพระเจ้าตากสินมหาราชทรงรวบรวมไพร่พลหนีมายังกรุงธนบุรี พม่าได้ยกทัพตามมาพักที่วัดนี้เพื่อปราบปราม เล่ากันว่า หลวงพ่อศิลาแดงได้ทรงเข้าไปนิมิตในพระเจ้าตากสินมหาราชให้ระวังพระองค์ เมื่อพระเจ้าตากสินมหาราชทรงตื่นจากบรรทม จึงวางแผนนำทหารไทยเข้าโจมตีทหารพม่าจนแตกพ่ายกลับไป ด้วยเหตุนี้เองชาวบ้านจึงนับถือหลวงพ่อศิลาแดง ต่อมาวัดเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดคงคา" เพราะอยู่ริมคลองลัดและคลองบางใหญ่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547

อุโบสถประดิษฐานพระประธาน *หลวงพ่อศิลาแดง (แลง)* เป็นพระพุทธรูปทรงนางทำด้วยศิลาแลงปิดทองคำเปลวแบบสุโขทัย สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา สิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ เช่น หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ สูง 5 เมตร สร้างเสร็จเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 พระสังกัจจายน์ พระสีวลี เจ้าแม่กวนอิม เสด็จพ่อ ร.5 เจ้าแม่ตะเคียนชื่อ *เจ้าแม่ศรีเกศ* ท้าวเวสสุวรรณ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคงคา". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-09. สืบค้นเมื่อ 2020-10-02.
2. ↑  "วัดคงคา". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.
**วัดละมุดใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2329 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่ระบุชื่อและประวัติผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2345

อาคารเสนาสนะที่โดดเด่นของวัดละมุดใน คือ หอไตรกลางน้ำ มีลักษณะเป็นเรือนไม้กลางสระน้ำขนาดสองห้อง สัดส่วนสวยงาม บานประตูลงรักปิดทองลายพรรณพฤกษา หน้าบันจำหลักไม้ปิดทอง ประดับกระจกลายดอกพุดตาน เครื่องลำยองเป็นไม้จำหลักงดงาม ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2483 โดยเปลี่ยนเสาไม้ช่วงล่างเป็นเสาคอนกรีต อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ เจดีย์รอบพระอุโบสถ ศาลาริมน้ำศิลปกรรมอยุธยา เป็นศาลาสองห้อง ระเบียงสองข้าง ลวยลายเครื่องประดับเป็นไม้จำหลักปิดทอง ประดับกระจกอย่างประณีต ศาลพ่อปู่มุจรินทร์ นาคราชมหาบารมี และศาลหลวงปู่วิง กรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะวัดและขึ้นทะเบียนหอไตร พระอุโบสถ เจดีย์ ศาลาริมน้ำ และศาลาการเปรียญเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2020-10-07.
2. ↑  "หอไตรวัดละมุดใน". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "จังหวัดนนทบุรี". *หอมรดกไทย*.
4. ↑  "วัดละมุดใน". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **115** (พิเศษ 3 ง): 5–6. 13 มกราคม 2541.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดละมุดใน**
**หน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ** (อังกฤษ: United States Army Rangers) หรือทับศัพท์ว่า **เรนเจอร์** เป็นรูปขบวนทหารวางกำลังเร็วหัวกะทิของกองทัพบกสหรัฐ ซึ่งรับราชการในหน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐที่กำหนดหรือผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนหน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ คำว่า "เรนเจอร์" ใช้อย่างไม่เป็นทางการในบริบททางทหารตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 กองร้อยทหารกองแรกที่เข้าประจำการเป็นหน่วยจู่โจมได้แก่ทหารอังกฤษที่สู้รบในสงครามพระเจ้าฟิลิป (ปี 1676) และนับแต่นั้น คำนี้ได้มาใช้อย่างเป็นทางการทั่วไปในสงครามฝรั่งเศสและอินเดียน มีกองร้อยทหารอเมริกาที่เรียกหน่วยจู่โจมอย่างเป็นทางการนับแต่การปฏิวัติอเมริกา

กรมทหารจู่โจมที่ 75 (75th Ranger Regiment) เป็นรูปขบวนรบทหารราบเบาส่งทางอากาศหัวกะทิในกองบัญชาการปฏิบัติการพิเศษกองทัพบกสหรัฐ (United States Army Special Operations Command) มีการวางกำลังทหารหกกองพันแห่งหน่วยจู่โจมสมัยใหม่ในสงครามในประเทศเกาหลี เวียดนาม อัฟกานิสถานและอิรัก และเห็นการปฏิบัติในความขัดแย้งหลายครั้ง เช่น ในประเทศปานามาและเกรนาดา กรมทหารจู่โจมมีรากเหง้ามาจากสามในหกกองพันที่ตั้งขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และหน่วยผสมที่ 5307 (ชั่วคราว) ที่เรียก "นักปล้นสะดมของเมอร์ริล" (Merrill's Marauders) แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นกองพันทหารราบที่ 475 และกองพันทหารราบที่ 75 ตามลำดับ

กองพลน้อยฝึกหน่วยจู่โจม (Ranger Training Brigade) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในป้อมเบนนิง เป็นองค์การภายใต้กองบัญชาการฝึกและหลักนิยมของกองทัพบกสหรัฐ และแยกจากกรมทหารจู่โจมที่ 75 หน่วยจู่โจมรับราชการในหลายรูปนับแต่สงครามโลกครั้งที่สอง กองพลน้อยฝึกหน่วยจู่โจมบริหารโรงเรียนทหารจู่โจม ซึ่งทหารต้องสำเร็จการศึกษาอย่างน่าพอใจจากโรงเรียนดังกล่าวก่อนที่จะมีคุณสมบัติหน่วยจู่โจมและสามารถใส่เครื่องหมายจู่โจม

อ้างอิง
-------

1. ↑
| ฐานันดรศักดิ์ยุโรป |
| --- |
|  |
| จักรพรรดิ / กษัตริย์-จักรพรรดิ / ไคเซอร์ / ซาร์ |
| จอมกษัตริย์ / มหาราช |
| กษัตริย์ / ราชินีนาถ |
| อาร์ชดยุก / เซซาเรวิช |
| แกรนด์พรินซ์ / แกรนด์ดยุก |
| คัวร์เฟือสท์ / เจ้าชาย / เจ้าหญิง / มกุฏราชกุมาร / อินฟันเต / โดแฟ็ง |
| ดยุก |
| เฟือสท์ |
| มาร์ควิส / มาร์คกราฟ / ลันท์กราฟ |
| เคานต์ / เอิร์ล / กราฟ / บวร์คกราฟ |
| ไวเคานต์ / วีดาม |
| บารอน / ไฟรแฮร์ |
| บารอเนต / อัศวินจักรวรรดิ |
| อัศวิน / เดม / เซอร์ / แซร์ / มาดาม / ลอร์ด / เลดี |
| เอ็สไควร์ / เอดเลอร์ / สุภาพบุรุษ / ยุงเคอร์ |
| Ministerialis |
| * ด
* ค
* ก
 |

***เฟือสท์*** (เยอรมัน: *Fürst*) และสำหรับสตรีว่า ***เฟือร์สทีน*** (เยอรมัน: *Fürstin*) มาจากภาษาเยอรมันบนสมัยเก่าว่า *furisto* ที่แปลว่า "ผู้เป็นเอก" เป็นยศเจ้าและยศขุนนางของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน

จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในอดีตมักจะส่งพระโอรสและพระอนุชาไปปกครองบรรดารัฐในจักรวรรดิ โดยที่รัฐดังกล่าวได้รับเอกสิทธิ์ที่เรียกว่า *ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์* (ความขึ้นตรงจักรวรรดิ) รัฐดังกล่าวจะถูกเรียกในภาษาเยอรมันว่า *เฟือร์สเทนทุม* (*Fürstentum*) ที่แปลว่าราชรัฐ เจ้าผู้ครองรัฐพวกนี้จะถูกเรียกว่าเฟือสท์ (*Fürst*) แต่หากเป็นเจ้าที่ไม่มีอำนาจครองดินแดนจะถูกเรียกว่า *พรินซ์* (*Prinz*) แต่ภาษาอังกฤษจะแปลทั้งสองคำเป็นคำเดียวกันว่า Prince 

นอกจากเฟือสท์มีความเป็นชนชั้นเจ้า ซึ่งมีคำนำหน้าเป็น *His Serene Highness* อีกด้านหนึ่งยังมีความเป็นชนชั้นขุนนาง ซึ่งในระบบขุนนางจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน เฟือสท์อยู่สูงกว่ากราฟ (*Graf*) แต่อยู่ต่ำกว่าดยุก (*Herzog*) แต่ดยุกที่สูงกว่าเฟือสท์จะต้องเป็นดยุกชาวเยอรมันที่ขึ้นตรงจักรวรรดิ ดยุกต่างชาติถือว่ามีเกียรติยศเท่าเฟือสท์

เฟือสท์บางคนอาจควบตำแหน่งดยุก อาทิ อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ตำแหน่งเฟือสท์แห่งบิสมาร์คเป็นตำแหน่งตกทอด ทายาทคนโตสามารถสืบตระกูล แต่ตำแหน่งดยุกแห่งเลาเอินบวร์คเป็นตำแหน่งเกียรติยศเฉพาะตน มิอาจตกทอดสู่ทายาท 

เฟือสท์ที่มีสิทธิ์ลงมติรับรองจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จะถูกเรียกว่า "คัวร์เฟือสท์" (*Kurfürst*)

ภาษาเยอรมันแปลคำว่า Prince of Wales ในภาษาอังกฤษเป็น Fürst von Wales และแปลพระยศเจ้านายทรงกรมของไทยเป็นเฟือสท์เช่นกัน อาทิ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ถูกแปลเป็น Fürst von Nakhon Sawan

ในปัจจุบัน ประเทศที่มีประมุขแห่งรัฐเป็นเฟือสท์มีอยู่สองประเทศคือราชรัฐโมนาโกและราชรัฐลีชเทินชไตน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definition of Fürstentum". *Duden* (ภาษาเยอรมัน).
2. ↑  "Definition of the German title Prinz". *Duden* (ภาษาเยอรมัน).
3. ↑

วิกิพจนานุกรมวิกิพจนานุกรม
วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า:   
**Fürst**



วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***Fürst***

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี
* เช็กเกีย

 |
**วัดมธุรวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดมธุรวราราม เดิมชื่อ **วัดมะเดื่อหวาน** ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2149 สมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2239

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปศิลายวง [ศิ-ลา-ยวง] หรือพระพุทธรูปหยกขาว ศิลปะเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า อายุมากกว่า 100 ปี อัญเชิญมาจากพม่าพร้อมพระศิลายวงองค์อื่น ๆ ที่ประดิษฐานอยู่ในอำเภอเกาะสมุยและอำเภอเกาะพะงันรวมกัน 8 องค์ โดยวัดมธุรวราราม จัดสร้างพระวิหารประดิษฐานองค์พระศิลายวง นามว่า *หลวงพ่อเพชร* ให้ประชาชนกราบไหว้สักการะ ด้านหน้าของหลวงพ่อเพชรเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งต้องเดินขึ้นบันไดทอดยาวราว 180 ขั้น มีงานประเพณีนมัสการเป็นประจำทุกปี

วัดมธุรวราราม ถือเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดของอำเภอเกาะพะงัน มีพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียง หลายรุปด้วยกันเช่น พระครูวิบูลย์ธรรมสาร หลวงปู่เพชร วชิโร พระสมุห์เวียน สีลสาโร และพระครูสุภัทรธรรมาภิรม หลวงพ่อหลบ ธัมมวโร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระขรัวจันทร์ พ.ศ. 2201
* พระอุปปัชฌาจันทร์ พ.ศ. 2320
* พระหีต
* พระพิด
* พระครูโสร์ธรรมานันทร์ พ.ศ. 2473–2490
* พระสมุห์เวียนสีลสาโร พ.ศ. 2491–2527

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมะเดื่อหวาน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-07-06.
2. ↑  "พระพุทธบาทจำลองบนภูเขาวัดมธุรวราราม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดมธุรวราราม**
**ธวัชชัย สุทธิบงกช** เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นอดีตรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย อดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนศรีวิกรม์

ประวัติ
-------

ธวัชชัย สุทธิบงกช เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 เขาเป็นผู้ก่อตั้งและผู้รับใบอนุญาตของโรงเรียนสุทธิบงกช เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร นายธวัชชัย จบการศึกษาคุรุศาสตรบัณฑิตจากวิทยาลัยครูพระนคร สาขาศิลปกรรม ดุษฎีบัณฑิตกิติมศักดิ์ สาขาการบริหารการศึกษา UNIVERSITY OF AMERICA ประเทศสหรัฐอเมริกา ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เขาลงสมัคร ส.ส. ในระบบสัดส่วนลำดับที่ 4 ของกลุ่ม 6 ที่ประกอบด้วยพื้นที่กรุงเทพมหานคร นนทบุรี และสมุทรปราการ สังกัดพรรคพลังประชาชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เข้าสู่งานการเมืองโดยเคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี 2551 และเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำนายกรัฐมนตรี (ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร) ในปี 2554

เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 68 โดยได้รับการเลื่อนขึ้นแทน จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ เมื่อปี 2555

ต่อมานายธวัชชัย ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย และในปี 2562 วัฒนา เมืองสุข ได้มีการเผยแพร่ภาพและข้อความทางสื่อออนไลน์ว่ามีทหารในชุดพรางคุกคาม นายธวัชชัยที่บ้านพัก

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 45 ของพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี 2564 เขาได้ยื่นหนังสือขอลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

* รายชื่อผู้สมัครส.ส.ระบบสัดส่วน : พรรคพลังประชาชน

1. ↑  "ธวัชชัย" บอก ไม่มีปัญหาอะไร ชินแล้วทหารโผล่มาบ้านประจำ
2. ↑  ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง ให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองเลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง ราชกิจจานุเบกษา
3. ↑  เลื่อน"ธวัชชัย"เป็นส.ส.แทนรมว.คมนาคม
4. ↑  ไม่ผลิกโผ "วิโรจน์" นั่งหัวหน้าพรรคพท. "ภูมิธรรม" เป็นเลขา "เสนาะ" ประธานพรรค
5. ↑  'วัฒนา'โวยทหารล้ำเส้นบุกบ้านรองเลขาฯพรรคเพื่อไทย
6. ↑  ""ปาร์ตี้ลิสต์" จัดเต็ม 7 พรรค เปิดบัญชีรายชื่อ 56-150 คน ฉบับสมบูรณ์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-14. สืบค้นเมื่อ 2021-05-16.
7. ↑  เลือดไหลไม่หยุด! 2 อดีต กก.บห.เพื่อไทย ลาออกจากสมาชิกพรรค
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๓๐ ข หน้า ๓๘, ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖
9. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๗๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
**วัดเพลง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านไทรม้าใต้ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดเพลงเป็นวัดในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่ถูกทิ้งร้างไปประมาณ 200 ปี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ขณะที่หลวงพ่อครูบาศรีนวล ธมฺมาวุโธ กำลังเจริญกรรมฐาน ได้เกิดนิมิตเห็นว่าสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงนิมนต์ท่านไปบูรณะวัดร้างแห่งหนึ่ง ใน พ.ศ. 2529 ท่านจึงเดินธุดงค์มาจากจังหวัดเชียงใหม่สู่เมืองใต้เพื่อค้นหาวัด จนได้มาพบวัดนี้และเชื่อมั่นว่าเป็นวัดในนิมิตดังกล่าว จึงปักหลักพักค้างมาตั้งแต่ปีนั้นก่อนที่จะบูรณะซ่อมแซมและสร้างอุโบสถใหม่ แต่หลังจากหลวงพ่อครูบาศรีนวลมรณภาพ วัดก็ถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีการพัฒนา ทำให้ถาวรวัตถุที่สร้างขึ้นผุพังสึกกร่อนเสียหายไปตามกาลเวลา กระทั่งเมื่อกลางปี พ.ศ. 2553 พระธรรมกิตติมุนี (สาย ฐานมงฺคโล) เจ้าคณะจังหวัดนนทบุรีและเจ้าอาวาสวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร แต่งตั้งให้พระครูสังฆรักษ์ประสิทธิ์ สิทฺธิโก ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโบสถ์ดอนพรหม มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเพลง ด้วยท่านเป็นพระนักพัฒนา ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัด (ครั้งใหม่) เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2530 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543

จุดเด่นของวัดเพลงคือ อุโบสถสีชมพู โดยทาสีนี้ด้วยความศรัทธาในพระบารมีของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (เนื่องจากสีชมพูเป็นสีประจำพระองค์) นอกจากนั้นบริเวณวัดยังมีพระบรมรูปรัชกาลที่ 5 และประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปสูงปางมารวิชัย ทำด้วยหินทรายแดง หุ้มปูนลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 3 ใน 4 ของความกว้างพระอุโบสถ พระพุทธลักษณะของพระพักตร์ พระโอษฐ์ และพระเกศเป็นพระพุทธรูปศิลปะสมัยอู่ทอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเพลง". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-03-04.
3. ↑  "วัดเพลงอุโบสถ์สีชมพู เชิญร่วมเป็นเจ้าภาพกฐิน สร้างบุษบก ประดับหลังคาโบสถ์". ข่าวสด. 16 ตุลาคม 2563.
**วัดแคนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดแคนอกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2367 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ **วัดแคร่เบ็ญจ้น** เป็นวัดที่ชาวมอญซึ่งมีพระยารามัญมุนีเป็นหัวหน้าและอาศัยอยู่บริเวณนี้สร้างขึ้น ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกว่า **วัดแค** จนกระทั่งใน พ.ศ. 2457 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจการคณะสงฆ์ ทรงเห็นว่าในแขวงเมืองนนทบุรีมีวัดแคอยู่ 2 วัด จึงทรงให้เรียกวัดที่อยู่ติดกับแม่น้ำว่า "วัดแคนอก" และเรียกวัดที่อยู่ในสวนว่า "วัดแคใน" เพื่อไม่ให้เกิดความสับสน

เมื่อ พ.ศ. 2475 พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ผู้นำคณะราษฎร ได้นำคณะมากราบสักการะพระประธานในอุโบสถ เกิดความเลื่อมใสที่เห็นพระประธานหันพระพักตร์สู่ทิศตะวันตกและสถานที่ปกคลุมไปด้วยต้นโพธิ์ใหญ่มีอายุหลายร้อยปี จึงอธิษฐานจิตถวายต่อพระพุทธศาสนาว่าหากกระทำการปฏิวัติสำเร็จจะทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาที่ตรงนี้ให้เจริญ และแม้ละโลกนี้ไปแล้วก็ขอให้นำอัฐิมาบรรจุ ณ สถานที่แห่งนี้ วัดแคนอกยังเป็นที่ประชุมลับคณะราษฎรก่อนก่อการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ด้วย

อุโบสถหลังเก่าหันหน้าไปทางทิศตะวันตก กุฏิทรงไทย ลวดลาย ช่อฟ้า ใบระกา ไม้ฉลุ หน้าบันเป็นลายดอกโบตั๋น และหน้าอุโบสถยังมีเจดีย์ทรงรามัญ 2 องค์ มีหอพระไตรปิฎกโบราณและวิหาร พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ได้สร้างหอระฆังรูปทรงดอกบัวตูมถวายเป็นพุทธบูชา สร้างซุ้ม 4 ทิศ เพื่อเป็นเครื่องป้องกันหอระฆัง ต่อมาได้สร้างโรงเรียนให้ชื่อว่า โรงเรียนวัดแคนอก (คณะราษฎรบำรุง 1)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแคนอก". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-24.
2. ↑  ""วัดแคนอก" ที่ประชุมลับคณะราษฎร ก่อนก่อการปฏิวัติสยาม". ศิลปวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-11. สืบค้นเมื่อ 2021-02-24.
3. ↑  "วัดแคนอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดสมุหประดิษฐาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนดอกไม้ อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี

ประวัติ
-------

วัดสมุหประดิษฐารามสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต กัลยาณมิตร) ต้นตระกูลกัลยาณมิตร สร้างเพื่ออุทิศให้แก่มารดา เมื่อสร้างเสร็จแล้วจึงได้น้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระอารามหลวง และสันนิษฐานว่าครั้งหนึ่งวัดแห่งนี้ เคยใช้เป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการในจังหวัดสระบุรี ก่อนถูกยกเลิกไปภายหลัง

ด้านการการศึกษา ได้จัดศาลาโรงธรรม (ศาลาการเปรียญ) ในวัดเป็นโรงเรียนประชาบาลแห่งแรกของจังหวัดสระบุรี นามว่า โรงเรียนประถมสมุหประดิษฐ์ เปิดสอนเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ร.ศ. 126 (พ.ศ. 2451) ในสมัยพระศีลวิสุทธิดิลก (โต ธมฺมปญฺโญ) ปกครองวัด ได้เปิดเรียนนักธรรม พ.ศ. 2458 และ เปิดเรียนบาลีเมื่อ พ.ศ. 2477

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถสร้างเสร็จเมื่อประมาณ พ.ศ. 2404 หน้าบันเป็นปูนปั้นรูปตราแผ่นดินรัชกาลที่ 3 ประดับลวดลายดอกไม้และสิงห์ สัญลักษณ์กระทรวงมหาดไทย มีซุ้มประตูกำแพงแก้ว ด้านหน้าพระอุโบสถได้รับอิทธิพลศิลปกรรมจีน กรอบซุ้มประตูด้านหลังอุโบสถ และลวดลายเซี่ยวกางบนบานประตู เป็นทวารบาลแบบจีน ยืนบนหลังสิงโต พระประธานในอุโบสถ มีนามว่า *พระพุทธรัชกัลยาณมิตรประดิษฐาราม* เป็นพระปางมารวิชัย หล่อโลหะลงรักปิดทอง อัญเชิญมาจากสุโขทัย ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนัง เหนือช่องหน้าต่างทั้งสี่ด้าน เขียนลายพุ่มข้าวบิณฑ์ก้านแย่ง บนผนังด้านขวาหลังพระประธาน เขียนภาพวิถีชีวิตในอดีต

ด้านข้างพระอุโบสถ มีเจดีย์ทรงกลมบนฐานแปดเหลี่ยม มีกำแพงแก้วล้อมรอบ มีบันได 4 ด้าน นัยว่าเจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) ผู้สร้างวัด ได้บรรจุอัฐิธาตุของมารดาไว้ พระเจดีย์องค์นี้สร้างพร้อมกับอุโบสถ บนหอสวดมนต์ มีตุ๊กตาจีน 2 ตัว เดิมตั้งไว้หน้าพระอุโบสถ ไม่ทราบว่าได้มาจากที่ใด ใครเป็นผู้ถวายให้วัด ยังมีธรรมาสน์ลายทอง ปรากฏพระปรมาภิไธยย่อ จปร. เป็นสังหาริมวัตถุที่พระราชทานในงานถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสมุหประดิษฐาราม". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
2. ↑  "วัดสมุหประดิษฐาราม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-16. สืบค้นเมื่อ 2021-06-15.
3. ↑  "ไทยทัศนา : (8) จิตรกรรมภาพชาวไท-ยวน เสาไห้". วอยซ์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสมุหประดิษฐาราม**
**วัดสังวรพิมลไพบูลย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 12 บ้านคลองยายจับ ตำบลบางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

วัดสังวรพิมลไพบูลย์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2404 แต่ว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้างและบริจาคที่ดินให้สร้างวัด เดิมชื่อว่า **วัดขนุน** ชาวบ้านเรียกกันว่า **วัดใน** และต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "วัดสังวรพิมลไพบูลย์" ในสมัยพระครูนนทวุฒาจารย์ (อดีตเจ้าอาวาส) เพื่อให้สอดคล้องกับปากคลองบางม่วงที่มีวัดอัมพวันหรือวัดนอกตั้งอยู่ โดยสมเด็จพระวันรัต วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นผู้เปลี่ยนให้ เพราะบ้านเกิดของท่านอยู่ในคลองบางม่วง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493

อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในมีพระประธานปางมารวิชัยซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุอื่นของวัด ได้แก่ พระนอน เจดีย์ และรูปหล่อหลวงปู่เหยียบ (อดีตเจ้าอาวาส)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสังวรพิมลไพบูลย์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสังวรพิมลไพบูลย์". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดสังวรพิมลไพบูลย์". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดลำมหาเมฆ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 1 หมู่ที่ 5 บ้านคลองบางหลวงไหว้พระ ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี ที่ตั้งวัดอยู่ใกล้ลำรางน้ำธรรมชาติชื่อลำมหาเมฆ มีนกมากมายหลายชนิดอาศัยสร้างรังและฟักไข่ตามธรรมชาติจำนวนมาก ได้แก่ นกกระยางขาว นกกระสา นกกาน้ำ และนกชนิดอื่น ๆ

วัดลำมหาเมฆสร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2457 โดยชาวบ้านที่เข้ามาจับจองที่ดินในเขตแนวป่ากระทุ่มมืดฝั่งตะวันออก เดิมตั้งอยู่ปลายคลองบางหลวงไหว้พระ ฝั่งเหนือมีคลองอ่างแตก (คลองลากค้อน) ขวางสกัดเป็นสามแยก ในระยะแรกสร้างในที่ดินของนายจัน บัวฝรั่ง โดยมีชื่อว่า **วัดใหม่ปลายคลองบางหลวง** ตามที่ปรากฏในบันทึกของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เมื่อครั้งเสด็จไปตรวจการคณะสงฆ์มณฑลกรุงเก่าในปี พ.ศ. 2457 พระองค์ได้ทรงสนทนากับพระภิกษุแช่ม พระมอญซึ่งปกครองวัดอยู่ในขณะนั้นด้วย ต่อมาได้เกิดข้อพิพาทเรื่องที่ดินขึ้น พระอาจารย์แช่ม จึงได้ชวนชาวบ้านย้ายวัดมาสร้างในที่ดินของนายจัน นางจีน แย้มเยื้อน ทางฝั่งใต้ของคลองบางหลวงไหว้พระ(ที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) โดยขนานนามว่า **วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม** ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 ได้เปลี่ยนนามวัดเป็น **วัดลำมหาเมฆ** ตามชื่อลำรางน้ำธรรมชาติที่อยู่ใกล้ที่ตั้งวัด วัดลำมหาเมฆได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2484

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถทรงไทยประกอบเครื่องไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตัก 59 นิ้ว มณฑปจตุรมุขเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ประจำวัด ได้แก่ พระศรีอริยเมตไตรยหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า**หลวงพ่อศรีอาริย์** ขนาดหน้าตัก 21 นิ้ว ซึ่งมีอยู่สององค์ องค์ดั้งเดิมคือองค์ที่ตั้งอยู่ด้านบน พระมหาเจดีย์ปูชนียาจารย์(เจดีย์ไทยรามัญ) หอสวดมนต์และหมู่กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาธรรมสังเวช และเมรุ 

ชาวบ้านวัดลำมหาเมฆส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมอญ จึงมีประเพณีแบบมอญและแบบไทยผสมผสานกัน เช่น ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ทางวัดมีประเพณีโกนจุกตัดโก๊ะ พิธีทำบุญลานข้าวหรือทำขวัญข้าว จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในเดือนเมษายน ตามความเชื่อที่ว่าแม่โพสพมีพระคุณ จึงต้องทำขวัญเป็นการกล่าวขอขมาต่อต้นข้าวทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับต้นข้าว เพื่อขออภัยและเรียกขวัญแม่โพสพ เป็นสิริมงคลดลบันดาลให้มั่งมียิ่งขึ้น ปกติจะทำกันในวันศุกร์ซึ่งถือว่าเป็นวันขวัญข้าว และมีกิจกรรมการกวนกาละแมรามัญที่มีจำนวนกระทะมากที่สุดในจังหวัดปทุมธานีเพื่อขายและนำเงินมาบูรณะวัด ส่วนในช่วงเข้าพรรษามีประเพณีตักบาตรน้ำผึ้งในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 10 เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

1. พระอาจารย์แช่ม พ.ศ. 2457–2467
2. พระอธิการเบี้ยว พ.ศ. 2467–2482
3. พระอธิการทองดี เตชปญฺโญ พ.ศ. 2482–2502
4. พระอธิการภักดิ์ ญาณสํวโร พ.ศ. 2502–2513
5. พระครูไพโรจสังฆการ (ประดิษฐ์ ฐานวโร) พ.ศ. 2516–2536
6. พระครูวรธรรมวาที (นิพนธ์ ฉนฺทวุฑฺโฒ) พ.ศ. 2537–2544
7. พระครูไพโรจน์สารคุณ (สุเทพ คุณงฺกโร) พ.ศ. 2544–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลำมหาเมฆ". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด จังหวัดปทุมธานี" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-01-27.
3. ↑  "วัดลำมหาเมฆ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "พิธีทำบุญลานข้าว วัดลำมหาเมฆ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**เจดีย์ภูเขาทอง** (อังกฤษ: Chedi Phukhao Thong) เป็นเจดีย์สูง 50 เมตร อยู่ในตำบลภูเขาทอง ใกล้เกาะเมืองอยุธยา นักท่องเที่ยวสามารถเดินขึ้นไปได้ไกลถึงครึ่งทางของเจดีย์ซึ่งสามารถมองเห็นทุ่งนาโดยรอบและเมืองอยุธยาได้

ประวัติศาสตร์
-------------

ในปี พ.ศ. 2112 หลังจากยึดกรุงศรีอยุธยาได้แล้ว พระเจ้าบุเรงนอง มีพระบัญชาให้สร้างพระเจดีย์ขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ติดกับ วัดภูเขาทอง เพื่อรำลึกถึงชัยชนะของพระองค์ แต่พระเจดีย์สร้างไม่เสร็จมีเพียงฐานพระเจดีย์ที่สร้างเสร็จ ต่อมาในปี พ.ศ. 2130 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เมื่อครั้งเป็นพระมหาอุปราชโปรดเกล้าให้สร้างพระเจดีย์เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ที่พระองค์นำ อยุธยา ประกาศอิสรภาพจากพม่าในปี พ.ศ. 2127 โดยพระองค์ตัดสินพระทัยสร้างเจดีย์ทรงไทยบนฐานเดิม ในอีก 2 ศตวรรษต่อมา พระเจดีย์ก็ทรุดโทรมลง ซึ่งการบูรณะในสมัย สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ในสมัยอยุธยาตอนปลาย พระองค์โปรดเกล้า ฯ ให้สร้างพระเจดีย์องค์ใหม่เป็นแบบพระเจดีย์แบบย่อมุม โดยสร้างบนฐานเก่าของพระเจดีย์

วัดที่อยู่ติดกันคือวัดภูเขาทองซึ่งสถาปนาโดย สมเด็จพระราเมศวร กษัตริย์องค์ที่สองของกรุงศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 1930 ซึ่งยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gray P, Ridout L, *Thailand: The Rough Guide*, 3rd edition, Rough Guides Limited, 1998, ISBN 1-85828-341-8
2. ↑  Vandenberg, Tricky (July 2009). "Wat Phukhao Thong". *History of Ayutthaya - Temples and Ruins*. สืบค้นเมื่อ 21 July 2021.
3. ↑  Information panels in the grounds of Wat Phukhao Thong, written by Thai Fine Arts Department, transcribed 2008
**วัดโคธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้ายวัด ตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินที่ตั้งวัด 26 ไร่ 3 งาน 71 ตารางวา

วัดโคธารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า **วัดบางเหี้ย** ต่อมาทางกรมชลประทานได้มาสร้างเขื่อนกั้นน้ำเค็มขึ้นทางด้านใต้ของวัด ทำให้วัดอยู่ตอนใน จึงมีชื่อว่า **วัดบางเหี้ยใน** ต่อมาในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี หรือในสมัยของพระครูประภากรวิมล (หลวงพ่อแป้น) เป็นเจ้าอาวาส ได้มีการเปลี่ยนชื่อเสียใหม่เป็น "วัดโคธาราม" โดยยังคงความหมายเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554

อาคารและเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 72 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปแบบพระพุทธชินราช หน้าตักกว้าง 2 ศอกเศษ กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนใหญ่เป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 วิหาร และเจดีย์ 1 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

การบริหาร และการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่สามารถสืบค้นได้

1. พระอธิการเฉย 2456–2460
2. พระอธิการท่วม 2460–2464
3. พระอธิการลิ 2464–2475
4. พระอธิการเส็ง 2475–2494
5. พระครูประภากรวิมล (หลวงพ่อแป้น) 2494–2518
6. พระมหาไพโรจน์ ฐิตปุญโญ 2520–2526
7. เจ้าอธิการอเนก สนุติกโร 2529–2545
8. พระครูสมุห์มาโนช สิริสุวณโณ 2546–2562
9. พระปลัดชาตรี สิริมงคโล 2562–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโคธาราม". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดโคธาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดโคธาราม". องค์การบริหารส่วนตำบลบางเพรียง.
4. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 751.
**วัดใหญ่ทักขิณาราม** หรือ **วัดใหญ่ลาว** เป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดนครนายก สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2323 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำนครนายก บนถนนเฉลิมพระเกียรติร.9 ซอย 2 ตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก วัดเก่าแก่แห่งนี้สร้างขึ้นโดยชาวลาวบางส่วนที่อพยพมาตั้งรกรากในนครนายกจากสงครามระหว่างอาณาจักรเวียงจันทน์กับอาณาจักรหลวงพระบาง อุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยศิลปะลาวเวียงจันทน์ กำแพงล้อมรอบมีซุ้มประตูโค้ง ตกแต่งด้วยทวารบาลแต่งกายชุดทหาร ภายในอุ โบสถหลังเดิมประดิษฐานพระพคภาญาณ ชื่อของวัดใหญ่ลาวนั้นมาจากพื้นที่ชุมชนชาวลาวอพยพ เรียกว่า บ้านใหญ่ลาว เดิมทีมีประชากรลาวอพยพประมาณ 3-4 ร้อยหลังคาเรือน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2484 วัดได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดใหญ่ทักขิณาราม มาจากว่าทักขิณ แปลว่าทิศขวา และ อาราม แปลว่าวัด วัดได้รับการจดทะเบียนเป็นโบราณสถาน โดยกรมศิลปากรเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และกรมศิลปากรร่วมกับทางวัดได้ทำการบูรณะอุโบสถให้มีสภาพเหมือนเดิม เมื่อวันที่ 8 เมษายน แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2546

อ้างอิง
-------

1. 1 2  สำนักงานจังหวัดนครนายก ศาลากลางจังหวัดนครนายก. "วัดใหญ่ทักขิณาราม (วัดใหญ่ลาว)". *สำนักงานจังหวัดนครนายก*. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  dtnakhonnayok001. "วัดใหญ่ทักขิณาราม". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-12. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดใหญ่ทักขิณาราม**


* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดใหญ่ทักขิณาราม
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 14°12′40″N 101°13′34″E﻿ / ﻿14.2110630°N 101.2261599°E﻿ / 14.2110630; 101.2261599
**วัดตำหรุ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านตำหรุ ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 34 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน

วัดตำหรุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2384 ชื่อวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน เดิมพื้นที่ตั้งวัดอยู่ฝั่งน้ำเค็ม (ที่ธรณีสงฆ์ปัจจุบัน) ต่อมาใน พ.ศ. 2489 นายเจริญ ขุนเจริญ อดีตสมาชิกสภาตำบล ร่วมกับพระมงคลสุนทร เจ้าอาวาสวัดชัยมงคล และราษฎรช่วยกันหาทุนซื้อที่ดินจำนวน 20 ไร่ เศษ ต่อมาซื้อเพิ่มอีก 13 ไร่ 2 งาน และพัฒนาวัดมาโดยตลอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีดังนี้ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน นามว่า *หลวงพ่อพระประกาย* กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 41 เมตร ศาลาบำเพ็ญบุญ ฌาปนสถาน และอาคารเรียนปริยัติธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดตำหรุ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดตำหรุ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 761.
***ทีมเงาอัจฉริยะ*** (อังกฤษ: *Hidden Figures*) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติอเมริกันแนวดรามาในปี ค.ศ. 2016 ของผู้กำกับ ธีโอดอร์ เมลฟี ร่วมเขียนบทโดยแอลลิสัน โชรเดอร์ โดยอิงจากหนังสือที่มีชื่อเดียวกันของมาร์โก ลี เชตเตอร์ลี ซึ่งเกี่ยวกับนักคณิตศาสตร์หญิงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาที่ทำงานให้กับองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ (NASA) ในระหว่างการแข่งขันด้านอวกาศ นำแสดงโดย ทาราจิ พี. เฮนสัน รับบทเป็นแคทเธอรีน จอห์นสัน นักคณิตศาสตร์ที่คำนวณเส้นทางโคจรในโครงการเมอร์คิวรีและอีกหลาย ๆ โครงการ นอกจากนี้ยังมีออคตาเวีย สเปนเซอร์รับบทเป็นโดโรธี วอห์น และเจเนลล์ โมเนรับบทเป็นแมรี แจ็กสัน ร่วมด้วยเควิน คอสต์เนอร์, เคียร์สเต็น ดันสต์, จิม พาร์สันส์, เกล็น พาวเวลล์ และมาเฮอร์ชาลา อาลี ในบทสนับสนุน 

การถ่ายทำภาพยนตร์เริ่มต้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 ที่เมืองแอตแลนตา และถ่ายทำเสร็จสิ้นในเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน *ทีมเงาอัจฉริยะ* เข้าฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2016 โดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ และได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์และทำรายได้รวมทั้งหมด 223.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รวมทั้งยังได้รับเลือกจากสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์แห่งอเมริกาให้เป็นหนึ่งในสิบภาพยนตร์แห่งปี ค.ศ. 2016 นอกจากนี้ยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และอีก 2 สาขาจากรางวัลลูกโลกทองคำ และชนะ 1 รางวัลจากสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ในสาขาทีมนักแสดงยอดเยี่ยม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Hidden Figures*". *British Board of Film Classification*. สืบค้นเมื่อ December 10, 2016.
2. 1 2  "Hidden Figures (2016)". *Box Office Mojo*. สืบค้นเมื่อ April 2, 2017.
3. ↑  Goldrich, Robert. "Fall 2016 Director's Profile: Ted Melfi". *Shoot*. สืบค้นเมื่อ December 22, 2016.
4. ↑  "National Board of Review Announces 2016 Award Winners". National Board of Review. November 29, 2016. สืบค้นเมื่อ November 29, 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* *ทีมเงาอัจฉริยะ* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *ทีมเงาอัจฉริยะ* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *ทีมเงาอัจฉริยะ* ที่ฮิสทรีฮอลลีวูด
**วัดโพธิ์บางคล้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคล้า อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณ 31 ไร่ วัดมีค้างคาวแม่ไก่ป่าฝนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ค้างคาวเหล่านี้อาศัยอยู่ในวัดมาเป็นเวลานานแล้ว ไม่มีผู้บันทึกไว้ชัดเจน เท่าที่ทราบก็ตั้งแต่เมื่อสมัยพระครูสุตาลงกตเป็นเจ้าอาวาส ระหว่าง พ.ศ. 2473–2509 ซึ่งท่านเป็นพระที่มีเมตตาธรรมต่อสัตว์ทั้งหลาย

วัดโพธิ์บางคล้าสร้างขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2310–2325 สมัยพระเจ้าตากสินมหาราช และคาดว่าเคยเป็นที่พักทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อครั้งยกทัพไปต่อสู้กับพม่า ที่บริเวณปากน้ำโจ้โล้ (ห่างจากวัด 1 กิโลเมตร) เมื่อราวปี พ.ศ. 2309 จากคำบอกเล่า เดิมมีกุฎิไม้ใต้ถุนสูง หลังคามุงจาก อยู่ใกล้กับท่าน้ำแม่น้ำบางปะกงและต้นโพธิ์ใหญ่ มีโบสถ์คล้ายเก๋งจีน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ช่อฟ้าเป็นรูปหัวมังกร ผนังก่ออิฐฉาบปูนขาวผสมน้ำอ้อย ล้อมรอบด้วยใบเสมา ปัจจุบันทางวัดได้รื้อถอนโบสถ์และกุฏิไม้แล้ว

ด้านหน้าวัดจะมีวิหารเก่าแก่ ทรงจัตุรมุขสมัยอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า และมีการซ่อมแซมหลังคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 และต่อมาหลังคาเกิดพังทลายลง ทำให้ต้องสร้างหลังคาขึ้นใหม่แทนของเดิม เมื่อ พ.ศ. 2541 มีหน้าต่างหนึ่งช่อง มีประตูสองช่องเหนือขอบประตูสองด้าน ประดับด้วยถ้วยชามสังคโลกเรียงกันเป็นรูปทรงกลม หน้าจั่วเป็นพื้นเรียบ กระเบื้องชายหลังคาเชื่อมด้วยปูน และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำด้วยปูน ประดิษฐานไว้โดยรอบจำนวน 8 องค์ ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อัศจรรย์ฝูงค้างคาวแม่ไก่วัดโพธิ์บางคล้า". คมชัดลึก.
2. ↑  "วัดโพธิ์บางคล้า". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดโพธิ์บางคล้า". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดโพธิ์บางคล้า". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดโพธิ์บางคล้า**
**แอมเวย์** (อังกฤษ: Amway) ดำเนินธุรกิจสินค้าอุปโภคบริโภคในชีวิตประจำวัน ด้วยระบบการตลาดประเภทหลายชั้น (Multi Level Marketing) ในปัจจุบันมีผู้เข้าร่วมกว่า 3 ล้านคน 

แอมเวย์ คอร์ปอเรชั่น เป็นบริษัทในเครือของอัลติคอร์ อิงค์ มีจุดเริ่มต้นมาจาก เจย์ แวน แอนเดล และ ริช เดอโวส เมื่อ พ.ศ. 2502 ปัจจุบันบริหารงานโดยรุ่นลูกได้แก่ สตีฟ แวน แอนเดล ประธานกรรมการ และ ดั๊ก เดอโวส ประธานบริษัท โดยระยะแรกนั้นมีผลิตภัณฑ์เพียงชนิดเดียวคือ ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดอเนกประสงค์ หลังจากนั้นได้พัฒนาผลิตภัณฑ์จนได้รับการยอมรับจากทั่วโลกรวมกว่า 500 รายการ

ประวัติ
-------

แอมเวย์ คอร์ปอเรชั่น ก่อตั้งใน พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) จากผู้ก่อตั้งสองคน คือ เจย์ แวน แอนเดล และ ริช เดอโวส โดยเริ่มต้นธุรกิจจากห้องใต้ดินที่บ้านของทั้งสองที่เมืองเอด้า รัฐมิชิแกน

โลโก้
-----

โลโก้ของแอมเวย์ในแต่เดิมเป็นลักษณะลายเส้นวงกลมของลูกโลก พื้นหลังครึ่งบนสีน้ำเงิน ครึ่งล่างสีแดง มีคำว่า Amway อยู่ด้านล่าง ภายใต้กรอบสี่เหลี่ยม ส่วนโลโก้ใหม่ ถูกนำมาใช้ตั้งแต่เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2545 ที่สหรัฐอเมริกาเป็นที่แรก ส่วนประเทศไทยได้เริ่มใช้เมื่อเดือนธันวาคมในปีเดียวกัน โดยโลโก้ใหม่เป็นตัวอักษร "Amway" อยู่บนเส้นขอบฟ้า

แอมเวย์ประเทศไทย
----------------

แอมเวย์ประเทศไทยได้ถือกำเนิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 สำนักงานใหญ่แห่งแรกตั้งอยู่บนถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ด้วยพื้นที่ 700 ตารางเมตร มีพนักงาน 10 คน มีผลิตภัณฑ์จำหน่ายเพียง 7 ชนิด สินค้าที่โด่งดังที่สุดก็คือ LOC และ SA8 หลังจากนั้นแอมเวย์ประเทศไทยได้เติบโตอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบัน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่บนถนนรามคำแหงกรุงเทพมหานคร และมีร้านสะดวกซื้อแอมเวย์ ช็อป และมีผลิตภัณฑ์คุณภาพจำหน่าย 

หลังจากพระราชบัญญัติขายตรงและตลาดแบบตรง พ.ศ. 2545 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2545 บริษัท แอมเวย์ (ประเทศไทย) จำกัด ได้ดำเนินการจดทะเบียนกับสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค และได้รับการรับรองทะเบียนตามหนังสือ สคบ. ลงวันที่ 27 กันยายน 2545 เป็นที่เรียบร้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Amway Sales Reach $8.5 Billion in 2020". *Amway Reports*. FEBRUARY 25, 2021. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  Amway GC Lives the Dream
3. ↑  logo ใหม่. นิตยสารผู้จัดการ. ฉบับเดือนมกราคม 2546

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข่าวแอมเวย์ เก็บถาวร 2013-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน