**ฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม** (เวียดนาม: *Đội tuyển bóng đá quốc gia Việt Nam*) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศเวียดนาม ภายใต้สหพันธ์ฟุตบอลเวียดนาม มีฉายาที่นิยมเรียกกันว่า "นักรบดาวทอง" 

เวียดนามมีประวัติศาสตร์เกี่ยวกับกีฬาฟุตบอลมายาวนาน เริ่มต้นจากฝรั่งเศสประเทศเจ้าอาณานิคมที่เริ่มนำกีฬาฟุตบอลเข้ามาเผยแพร่ในศตวรรษที่ 19 แต่ด้วยเหตุการณ์ความไม่สงบจากสงครามเวียดนามในช่วงศตวรรษที่ 20 ทำให้พัฒนาการของทีมฟุตบอลเวียดนามหยุดชะงักไป ภายหลังการแบ่งประเทศเป็นเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ใน ค.ศ. 1954 มีการสร้างทีมชาติขึ้นสองทีม ได้แก่ ทีมชาติเวียดนามเหนือ ซึ่งไม่ค่อยมีผลงานในทางฟุตบอลเท่าใดนัก เพราะแข่งขันเฉพาะกับทีมจากชาติคอมมิวนิสต์อื่น (ค.ศ. 1956 - 1966) และทีมชาติเวียดนามใต้ ซึ่งได้ร่วมแข่งขันในระดับทวีป ทั้งนี้ ทีมฟุตบอลทั้งสองอยู่ภายใต้การบริหารโดยสมาคมที่แยกจากกัน และใน ค.ศ. 1976 ทีมชาติเวียดนามอย่างในปัจจุบันได้ถูกก่อตั้งขึ้นภายหลังจากที่สองประเทศได้รวมกัน อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์เดียวกันมานับแต่นั้น

นับตั้งแต่ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา เวียดนามได้ยกระดับตนเองกลับไปเป็นทีมชั้นนำในภูมิภาคอีกครั้ง และกีฬาฟุตบอลก็มีส่วนสำคัญในสังคมเวียดนาม โดยถือเป็นหนึ่งในกิจกรรมอำนาจอ่อนที่ช่วยลบภาพลักษณ์ในแง่ลบของประเทศจากเหตุการณ์สงครามเวียดนาม สิ่งเหล่านี้ทำให้เวียดนามมีความเป็นชาตินิยมสูง และกลุ่มผู้สนับสนุนทีมชาติเวียดนามได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มกองเชียร์ที่มีความคลั่งไคล้ฟุตบอลมากที่สุด ประกอบด้วยประชาชนทุกเพศทุกวัยซึ่งให้การสนับสนุนทั้งทีมเยาวชนและทีมชาติชุดใหญ่

เวียดนามเป็นหนึ่งในชาติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน โดยชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนสองสมัยในปี ค.ศ. 2008 และ 2018 และในการแข่งขันระดับทวีป พวกเขาคว้าอันดับสี่ในรายการเอเชียนคัพสองครั้งในนามเวียดนามใต้ใน ค.ศ. 1956 และ 1960 ซึ่งในสมัยนั้นมีการแข่งขันกันเพียง 4 ทีม และภายหลังการรวมทีม เวียดนามผ่านเข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้ายได้อีกสองครั้งใน ค.ศ. 2007 และ 2019 เวียดนามมีทีมคู่ปรับคือชาติอื่น ๆ ในภูมิภาคอาเซียน โดยทีมชาติไทยถือเป็นคู่ปรับที่สำคัญที่สุด

ประวัติ
-------

### ยุคแรก (1896)

ทีมชาติเวียดนามในยุคแรกถ่ายภาพร่วมกับกลุ่มข้าราชการชาวฝรั่งเศส ประมาณ ค.ศ. 1922–23
กีฬาฟุตบอลในประเทศเวียดนามมีจุดเริ่มต้นเมื่อประมาณ ค.ศ. 1896 ในสมัยของดินแดนโคชินไชนา ดินแดนทางใต้ของเวียดนามซึ่งตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ในยุคนั้น กีฬาฟุตบอลจะเล่นกันเฉพาะในกลุ่มข้าราชการ พ่อค้า และทหารชาวฝรั่งเศสเท่านั้น ในเวลาต่อมา ชาวฝรั่งเศสเริ่มสนับสนุนให้ชาวเวียดนามในท้องถิ่นออกกำลังกายและรู้จักกับกีฬาฟุตบอลเป็นครั้งแรก รวมทั้งสนับสนุนกีฬาชนิดอื่น ๆ ควบคู่กันไปด้วย เพื่อเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจในสถานการณ์การเมืองที่วุ่นวาย ส่งผลให้กีฬาฟุตบอลได้แพร่หลายไปยังภูมิภาคอื่น ๆ อย่างรวดเร็วโดยเฉพาะทางตอนเหนือและตอนกลางของเวียดนาม

ในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 หนังสือพิมพ์หลุกติ๋ญเตินวัน ได้นำเสนอข่าวการแข่งขันฟุตบอลระหว่างชาวเวียดนามท้องถิ่นสองทีมเป็นครั้งแรก ในเวลาต่อมาได้มีการตีพิมพ์คู่มือแนะนำการเล่นฟุตบอลขึ้นเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1925 โดยแพทย์ชาวเวียดนามชื่อ ฝั่ม วัน เตี๊ยก เพื่อกระตุ้นให้เด็กและเยาวชนตื่นตัวและสนใจกีฬาฟุตบอลมากขึ้น สามปีต่อมา รัฐบาลได้ก่อตั้งสมาคมกีฬาในนาม *Annamite Sports Bureau* และได้ส่งทีมฟุตบอลไปแข่งขันที่ประเทศสิงคโปร์ ต่อมา สโมสรฟุตบอลท้องถิ่นหลายสโมสรได้ก่อตั้งขึ้นในเวียดนามทั้งทางตอนเหนือและทางใต้ แต่ได้หยุดชะงักไปจากภาวะสงคราม กระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง สโมสรฟุตบอลในภูมิภาคได้เริ่มมีการจัดระเบียบมากขึ้น การแข่งชันนานาชาติครั้งแรกของเวียดนามจัดขึ้นที่ไซ่ง่อน (นครโฮจิมินห์) เวียดนามแพ้เกาหลีใต้ด้วยผลประตู 2–4

South Vietnamทีมชาติเวียดนามใต้คว้าเหรียญทองในการแข่งขัน Southeast Asian Peninsular Games (กีฬาซีเกมส์ในปัจจุบัน) ใน ค.ศ. 1959 ที่กรุงเทพมหานครNorth Vietnamทีมชาติเวียดนามเหนือใน ค.ศ. 1956
### เวียดนามเหนือ และเวียดนามใต้ (1954–1976)

ทีมฟุตบอลของเวียดนามได้ถูกแบ่งเป็นสองทีมภายหลังประเทศเวียดนามถูกแยกเป็นสองประเทศคือเวียดนามเหนือ และเวียดนามใต้ ทีมชาติเวียดนามใต้ได้ร่วมแข่งขันรายการใหญ่อย่างเอเชียนคัพซึ่งจัดแข่งขันในสองครั้งแรกใน ค.ศ. 1956 และ 1960 จบการแข่งขันด้วยอันดับ 4 ทั้งสองครั้ง และคว้าเหรียญทองแรกในซีเกมส์ ค.ศ. 1959 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย รวมทั้งมีส่วนร่วมในฟุตบอลโลก 1974 รอบคัดเลือก โดยเอาชนะไทย 1–0 ก่อนจะแพ้สองนัดในรอบแบ่งกลุ่มต่อญี่ปุ่น (0–4) และฮ่องกง (0–1) และลงแข่งขันนัดสุดท้ายในนามเวียดนามใต้ใน ค.ศ. 1975 แพ้มาเลเซีย 0–3 ในขณะที่ทีมชาติเวียดนามเหนือมีผลงานน้อยกว่ามาก พวกเขาไม่ได้เป็นสมาชิกขององค์กรระดับภูมิภาคหรือระดับทวีปใด ๆ ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย หรือ สหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ มีเพียงการแข่งขันกับทีมอื่นในชาติคอมมิวนิสต์ด้วยกันในระหว่าง ค.ศ. 1956–66 ลงเล่นนัดแรกแพ้จีน 3–5 มีผู้ฝึกสอนคนแรกคือ เจือง เติ๊น บื๋ว และร่วมแข่งขันในการแข่งขันกีฬาของกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาใหม่ ที่อินโดนีเซีย (ค.ศ. 1962) และกัมพูชา (ค.ศ. 1966) ทั้งสองทีมได้ยุติบทบาทลงสิ้นเชิงเมื่อเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้รวมกันกลายเป็น *สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม* หลังสิ้นสุดสงครามเวียดนาม ก่อนที่ทีมชาติจะรวมตัวกันและได้รับการรับรองสถานะจากฟีฟ่าใน ค.ศ. 1976 และอยู่ภายใต้การบริหารขององค์กรเดียวกัน

### ตกต่ำ

ในช่วงทศวรรษ 1980 ถือเป็นยุคตกต่ำของวงการกีฬาเวียดนาม การพัฒนากีฬาฟุตบอลในประเทศในช่วงเวลานั้นไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากประเทศอยู่ในช่วงฟื้นตัวจากสงคราม สงครามเวียดนามส่งผลกระทบโดยตรงต่อทั้งเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ นอกจากนี้ ผลกระทบจากสงครามกัมพูชา–เวียดนาม และ สงครามจีน–เวียดนาม รวมถึงการคว่ำบาตรจากนานาชาติทำให้วงการฟุตบอลของเวียดนามถึงจุดตกต่ำถึงขีดสุด และกลายเป็นทีมที่อ่อนแอที่สุดทีมหนึ่งในโลก ด้วยเหตุนี้ ทีมชาติเวียดนามจึงยังไม่เป็นที่รู้จักในบรรดาชาติอื่น ๆ แม้จะมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน 

### ฟื้นตัวหลังสงคราม (1991–2006)

รัฐบาลเวียดนามพยายามแก้ไขปัญหาดังกล่าวโดยก่อตั้งฟุตบอลลีกของเวียดนามขึ้นใน ค.ศ. 1980 (วี.ลีก ดิวิชัน 1 ในปัจจุบัน) และหลังจาก ค.ศ. 1989 ที่นโยบายโด๋ยเม้ยมีผลในการพัฒนาประเทศอย่างรวดเร็วได้มีการก่อตั้งสหพันธ์ฟุตบอลขึ้นใหม่อีกครั้ง วงการกีฬาของเวียดนามได้เริ่มฟื้นตัวและมีชื่อเสียงระดับนานาชาติอีกครั้ง ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1989 ได้มีการประชุมที่กรุงฮานอยและมีการประกาศจัดตั้งสหพันธ์ฟุตบอลเวียดนามขึ้นอย่างเป็นทางการ และกำกับดูแลทีมชาติเวียดนามมาถึงทุกวันนี้ จิ่ญ หง็อก จื๋อ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกีฬาได้รับเลือกให้เป็นประธานคนแรกของสหพันธ์ ใน ค.ศ. 1991 ทีมฟุตบอลเวียดนามได้ลงแข่งขันนัดแรกหลังการรวมประเทศโดยเสมอกับฟิลิปปินส์ และมีส่วนร่วมในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ค.ศ. 1994 และ 1998 แต่ไม่ประสบความสำเร็จโดยชนะได้เพียงนัดเดียวเท่านั้น 

ใน ค.ศ. 1996 ทีมชาติเวียดนามได้ลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน เป็นครั้งแรกโดยคว้าอันดับสาม ก่อนจะเป็นเจ้าภาพใน ค.ศ. 1998 แพ้สิงคโปร์ในรอบชิงชนะเลิศ 0–1 และตั้งแต่ ค.ศ. 2000–07 เวียดนามยังคงมุ่งมั่นเพื่อคว้าถ้วยรางวัลระดับภูมิภาคนี้ให้ได้ แต่ก็ทำได้ดีที่สุดเพียงรอบรองชนะเลิศ และยังตกรอบแบ่งกลุ่มในบางปี และยังมีการปลุกกระแสความสนใจในกีฬาฟุตบอลอย่างต่อเนื่อง โดยมีการเชิญสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส ผู้ชนะการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกมาแข่งเกมกระชับมิตรที่ฮานอยใน ค.ศ. 1996 ซึ่งเวียดนามแพ้ไป 1–2 เวียดนามยังเป็นเจ้าภาพรายการ ดันฮิลล์ คัพ ใน ค.ศ. 1999 รายการพิเศษเพื่อเป็นเกมกระชับมิตรให้แก่ทีมชาติชุดใหญ่และทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ทีมชาติบางทีมได้ส่งผู้เล่นชุดใหญ่ร่วมแข่งขัน และเวียดนามสามารถสร้างความประหลาดใจด้วยการชนะรัสเซีย 1–0 และเสมออิหร่าน 2–2 ซึ่งทั้งสองชาติถือเป็นทีมชั้นนำเนื่องจากมีส่วนร่วมในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 และ ฟุตบอลโลก 1998 ก่อนที่เวียดนามจะแพ้จีนในรอบรองชนะเลิศ 1–4

ชาวเวียดนามเริ่มมีความหวังในการแข่งขันฟุตบอลโลก โดยพวกเขาทำผลงานดีขึ้นในการแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2002 โดยชนะ 3 นัด เสมอ 1 นัด ก่อนที่พวกเขาจะแพ้ซาอุดีอาระเบียในเมืองอัดดัมมาม และไม่ประสบความสำเร็จในเอเชียนคัพ 2004 รอบคัดเลือกแพ้เกาหลีใต้และโอมาน แต่สามารถเอาชนะเกาหลีใต้ซึ่งคว้าอันดับ 4 ฟุตบอลโลกได้ 1–0 ที่มัสกัต ถือเป็นหนึ่งในการแข่งขันที่ดีที่สุดนับตั้งแต่ทีมฟุตบอลเวียดนามรวมตัวกัน

### โกลเดน เจเนอเรชัน และประสบความสำเร็จ (2007–2010)

ทีมชาติเวียดนามชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2008
เวียดนามเป็นเจ้าภาพร่วมในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2007 และพวกเขาลงแข่งขันในฐานะทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดเป็นอันดับสองรองจากมาเลเซีย แต่ในรอบแบ่งกลุ่มพวกเขาสร้างความประหลาดใจโดยการเอาชนะทีมดังจากตะวันออกกลางอย่างสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 2–0 ตามด้วยการเสมอกาตาร์ 1–1 และแพ้ญี่ปุ่นในนัดสุดท้าย 1–4 เวียดนามถือเป็นชาติเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นเจ้าภาพเพียงชาติเดียวในปีนั้นที่ผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย และเป็นการผ่านเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มีการรวมประเทศ ท่ามกลางการออกมาเฉลิมฉลองของแฟนบอลเวียดนามตามท้องถนนในเมืองใหญ่ทั่วประเทศอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ก่อนที่พวกเขาจะแพ้อิรัก 0–2 ซึ่งอิรักเป็นแชมป์ในปีนั้น นี่ถือเป็นจุดเริ่มต้นความสำเร็จของวงการฟุตบอลเวียดนามนับตั้งแต่รวมประเทศ

เวียดนามชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2008 เป็นครั้งแรก พวกเขาอยู่ร่วมกลุ่มบีกับทีมไทย, มาเลเซีย และลาว แม้จะแพ้ไทยในนัดเปิดสนาม 0–2 พวกเขาเอาชนะมาเลเซีย (3–2) และลาว (4–0) ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศพบกับสิงคโปร์ โดยเสมอกันในนัดแรก 0–0 ที่เวียดนาม ก่อนจะบุกไปชนะได้ 1–0 และเวียดนามเอาชนะไทยในรอบชิงชนะเลิศด้วยผลประตูรวม 3–2 โดยบุกไปชนะได้ถึงราชมังคลากีฬาสถาน 2–1 และเสมอ 1–1 ที่เวียดนาม นี่ถือเป็นความสำเร็จถ้วยแรกของเวียดนามหลังรวมประเทศ และพวกเขาต้องรออีก 10 ปีในการกลับมาชนะรายการนี้อีกครั้ง

เวียดนามเกือบจะประสบความสำเร็จในเอเชียนคัพ 2011 รอบคัดเลือก โดยสามารถทำผลงานได้ดีในการพบกับซีเรีย, เลบานอน และจีน แต่ก็จบเพียงอันดับสาม และชนะได้หนึ่งนัดที่พบกับเลบานอนด้วยผลประตู 3–1 และบุกไปแพ้จีนที่หางโจว 1–6 แต่ยังบุกไปเสมอซีเรียและเลบานอนได้

### ตกต่ำอีกครั้ง และสร้างทีมใหม่ (2010–2017)

หลังจากคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนได้ ผลงานของเวียดนามก็ตกลงไป พวกเขามีส่วนร่วมในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกปี 2010 และ 2014 รวมถึงเอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก แต่ก็ตกรอบแบ่งกลุ่ม รวมถึงแพ้สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 0–6 ในฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก และแพ้กาตาร์ในรอบคัดเลือกปี 2014 และมีผลงานที่ย่ำแย่ที่สุดในรอบหลายปีจากการตกรอบคัดเลือกเอเชียนคัพ 2015 โดยจบอันดับสุดท้ายของกลุ่มตามหลังฮ่องกง, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และ อุซเบกิสถาน

ในการแข่งขันระดับภูมิภาค เวียดนามก็ไม่สามารถกลับไปประสบความสำเร็จได้ พวกเขาแพ้มาเลเซียในรอบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2010 และยังตกรอบแรกในการแข่งขันปี 2012 ด้วยผลงานเสมอ 1 นัด (พบกับพม่า) และแพ้ 2 นัด (พบไทยและฟิลิปปินส์)

เวียดนามเข้าสู่ยุคแห่งความเปลี่ยนแปลงโดยการแต่งตั้ง โทชิยะ มิอุระ อดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นเป็นผู้ฝึกสอนระหว่าง ค.ศ. 2014 ถึง 2016 โดยมีการเปลี่ยนรูปแบบการฝึกซ้อมใหม่ การพัฒนาผู้เล่นเยาวชนขึ้นมาสู่ทีมชุดใหญ่ จนสามารถทำผลงานยอดเยี่ยมในฟุตบอลเอเชียนเกมส์ 2014 ด้วยการเอาชนะทีมดังอย่างอิหร่าน 4–1 และมิอุระยังคงยึดแนวทางการสร้างทีมด้วยผู้เล่นอายุน้อย และลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2014 ในฐานะเจ้าภาพร่วม แต่แพ้มาเลเซียในรอบรองชนะเลิศแม้จะบุกไปชนะที่มาเลเซียมาก่อน 2–1 แต่พวกเขากลับมาแพ้ในบ้านในนัดที่สอง 2–4 ตำรวจเวียดนามทำการสืบสวนและตรวจสอบการแข่งขันครั้งนี้ แต่ไม่พบหลักฐานใด ๆ ที่บ่งชี้ถึงการทุจริตและการติดสินบนตามที่มีการกล่าวอ้างจาก Sportradar บริษัทรับพนันอย่างถูกกฎหมายในสวิตเซอร์แลนด์

มิอุระนำเวียดนามลงแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2 แต่จบเพียงอันดับสาม ด้วยผลงานชนะสองนัด (ชนะจีนไทเป 2–1 และ 4–1) , เสมอ 1 นัด (พบอิรัก) และแพ้สามนัด (รวมถึงแพ้ไทยทั้งนัดเหย้าและเยือน) มิอุระถูกยกเลิกสัญญาภายหลังล้มเหลวในการพาทีมผ่านเข้าสู่โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เหงียน หืว ทั้ง เข้ามาคุมทีมต่อ และพาทีมเข้ารอบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 แพ้อินโดนีเซียในการต่อเวลาพิเศษในนัดที่สอง รวมผลประตูสองนัด 3–4 และจบอันดับสามในเอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือก ตามด้วยการตกรอบแรกในซีเกมส์ 2017 อย่างเหนือความคาดหมาย แม้จะชนะได้ 3 จาก 5 นัด เหงียน หืว ทั้ง ลาออก และทีมชุดนั้นได้รับเสียงวิจารณ์จากแฟนบอลอย่างมาก มาย ดึ๊ก จุง เข้ามารักษาการต่อและพาทีมชนะกัมพูชาในเอเชียนคัพรอบคัดเลือกด้วยผลประตูรวมสองนัด 7–1

### ยุคของพัก ฮัง-ซอ (2017–2023)

ทีมชาติเวียดนามในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019
เวียดนามเข้าสู่ยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งเมื่อ พัก ฮัง-ซอ ชาวเกาหลีใต้เข้ามาเป็นผู้ฝึกสอน ในช่วงแรก พักไม่เป็นที่ยอมรับในบรรดากลุ่มผู้สนับสนุนของเวียดนาม และถูกตั้งข้อสงสัยในความสามารถ พักลงคุมทีมนัดแรกในเอเชียนคัพรอบคัดเลือกพาทีมเสมออัฟกานิสถาน 0–0 ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2017 ส่งผลให้เวียดนามผ่านเข้าสู่เอเชียนคัพรอบสุดท้ายเป็นครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 2007 แต่พักก็ไม่ยังไม่เป็นที่ยอมรับเนื่องจากผลงานยังไม่เป็นที่น่าพอใจเท่าไร แต่เขาก็ได้รับการสนับสนุนมากขึ้นเมื่อพาทีมเวียดนามรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี คว้ารองแชมป์ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2018 และทำผลงานโดดเด่นใน เอเชียนเกมส์ 2018 ปิดท้ายด้วยการพาทีมชุดใหญ่เสมอจอร์แดนในนัดสุดท้ายรอบคัดเลือกเอเชียนคัพ 1–1 พักเข้ามายกระดับทีมชาติเวียดนามด้วยรูปแบบการเล่นที่เปลี่ยนไปจากฟุตบอลเกมรุกกลายเป็นฟุตบอลเกมรับแล้วสวนกลับที่เน้นผลการแข่งขันเป็นหลัก เสียประตูยาก อีกทั้งยังมีระบบความฟิตที่ดีขึ้น ทำให้เวียดนามมีผลงานที่ดีขึ้นอย่างมาก

ด้วยผู้เล่นอายุน้อยที่ทำผลงานโดดเด่น เวียดนามคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 ได้เป็นสมัยที่สอง ด้วยผลงานชนะ 3 นัด และ เสมอ 1 นัดในรอบแบ่งกลุ่ม ตามด้วยการชนะฟิลิปปินส์ในรอบรองชนะเลิศด้วยผลประตูรวมสองนัด 4–2 และเอาชนะมาเลเซียในรอบชิงชนะเลิศด้วยผลประตูรวม 3–2 เวียดนามยังคงยึดผู้เล่นอายุต่ำกว่า 23 ปีเป็นแกนหลักในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019 แม้จะต้องแข่งขันกับผู้เล่นทีมชุดใหญ่จากชาติมหาอำนาจอื่น ๆ ในเอเชีย โดยพวกเขาลงแข่งในฐานะทีมที่มีอายุเฉลี่ยของผู้เล่นน้อยที่สุดในรายการ เวียดนามอยู่ในกลุ่มดีร่วมกับอิรัก อิหร่าน และเยเมน และผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้ในฐานะทีมอันดับสี่ที่มีผลงานดีที่สุดแม้พวกเขาจะแพ้สองนัดต่อ อิรัก (2–3) และ อิหร่าน (0–2) พวกเขาเอาชนะจอร์แดนในการดวลจุดโทษได้ในรอบต่อมา ผ่านเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศเป็นครั้งที่สอง แม้พวกเขาจะแพ้ญี่ปุ่นในรอบก่อนรองชนะเลิศ 0–1 แต่ก็ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากถึงความสำเร็จในครั้งนี้

ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2 เวียดนามอยู่ในกลุ่มจีร่วมกับไทย, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม โดยชนะได้ถึง 5 จาก 8 นัด และไม่แพ้คู่แข่งจากอาเซียนอีกสามทีมแม้แต่นัดเดียว แม้การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาจะทำให้พวกเขาต้องเล่นเกมในบ้านบางนัดที่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เวียดนามผ่านเข้าสู่รอบที่ 3 เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ และยังได้สิทธิ์แข่งขันเอเชียนคัพ 2023 ที่ประเทศจีน ในฐานะหนึ่งในห้าทีมอันดับสองของกลุ่มที่มีผลงานดีที่สุด ถือเป็นทีมที่สองในอาเซียนต่อจากไทยที่เคยได้สิทธิ์ดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ในรอบที่ 3 เวียดนามไม่สามารถเอาชนะทีมมหาอำนาจในเอเชียที่อยู่ร่วมกลุ่มอย่าง ญี่ปุ่น, ออสเตรเลีย และซาอุดีอาระเบียได้ รวมทั้งทีมที่มีอันดับโลกดีกว่าพวกเขาอย่างจีน และ โอมาน โดยแพ้รวดใน 6 นัดแรก แม้จะเล่นได้ยอดเยี่ยมโดยแพ้ญี่ปุ่น, ซาอุดีอาระเบีย และออสเตรเลียไปเพียง 0–1 ทั้งสามนัด รวมทั้งบุกไปแพ้จีนอย่างสนุก 2–3

เวียดนามลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 อยู่ในกลุ่มบีร่วมกับอินโดนีเซีย, มาเลเซีย, กัมพูชา และ ลาว ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศและแพ้ทีมไทยด้วยผลประตูรวมสองนัด 0–2 แม้เวียดนามจะตกรอบการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2022 หลังจากบุกไปแพ้ออสเตรเลียที่เมลเบิร์น 0–4 แต่ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ซึ่งตรงกับวันตรุษญวน เวียดนามสร้างประวัติศาสตร์เป็นทีมแรกของภูมิภาคอาเซียนที่ชนะในรอบคัดเลือกรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกโซนเอเชีย โดยเอาชนะจีน 3–1 และยังถือเป็นทีมแรกจากอาเซียนในรอบ 65 ปีที่เอาชนะจีนในการแข่งขันทางการได้ นับตั้งแต่อินโดนีเซียชนะจีนในฟุตบอลโลก 1958 รอบคัดเลือก 2–0 และเวียดนามยังสามารถบุกไปยันเสมอญี่ปุ่นถึงไซตามะด้วยผลประตู 1–1 ในการแข่งขันนัดสุดท้าย ต่อมา ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 พัก ฮัง-ซอ ได้ประกาศว่าเขาจะยุติบทบาทผู้ฝึกสอนหลังจบการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2022 โดยในการแข่งขันรอบสุดท้าย เวียดนามผ่านเข้ารอบในฐานะอันดับหนึ่งของกลุ่ม จากผลงานชนะลาว, มาเลเซีย, เมียนมาร์ และเสมอสิงคโปร์ ตามด้วยการเอาชนะอินโดนีเซียในรอบรองชนะเลิศ ก่อนจะเข้าไปแพ้ทีมชาติไทยในรอบชิงชนะเลิศด้วยผลประตูรวมสองนัด 2–3

### 2023–ปัจจุบัน

ฟิลิปป์ ทรุสซิเยร์ ผู้ฝึกสอนชาวฝรั่งเศสได้รับการแต่งตั้งในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ด้วยสัญญาจนถึง ค.ศ. 2026 โดยทรุสซิเยร์มีผลงานการพาทีมชาติแอฟริกาใต้และญี่ปุ่นลงแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 และ 2002 ถือเป็นผู้จัดการทีมชาติเวียดนามคนแรกที่เคยคุมทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย นอกจากนี้ ทรุสซิเยร์ยังรับหน้าที่ผู้สอนทีมชาติเวียดนามรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ควบคู่ไปด้วย

ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก เวียดนามลงแข่งในรอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2 โดยอยู่ร่วมกลุ่มกับอิรัก, ฟิลิปปินส์ และอินโดนีเซีย ทรุสซิเยร์ประกาศก่อนการแข่งว่า เขาจะเปิดโอกาสให้ผู้เล่นเวียดนามที่อาศัยอยู่ในต่างแดนเข้ามาติดทีมชุดใหญ่มากขึ้น เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับทีม ฟิลิป เหงียน ถือเป็ผู้เล่นคนแรกจากต่างแดนที่ได้ลงเล่นในยุคของทรุสซิเยร์ โดยเขาเกิดที่เชโกสโลวาเกีย ทรุสซิเยร์ประเดิมการคุมทีมด้วยการนำเวียดนามลงแข่งกระชับมิตรสองนัดในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 และสามารถเอาชนะฮ่องกงและซีเรียได้ ในช่วงการแข่งขันกระชับมิตรจำนวนหกนัดระหว่างวันที่ 15 มิถุนายน – 17 ตุลาคม ค.ศ. 2023 เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก เวียดนามมีผลงานชนะสามนัดและแพ้สามนัด รวมถึงการแพ้เกาหลีใต้ถึง 0–6 ซึ่งเป็นหนึ่งในความพ่ายแพ้ที่ขาดลอยที่สุดในประวัติศาสตร์ทีมชาติเวียดนาม รวมทั้งแพ้จีนและอุซเบกิสถาน ต่อมา ในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 เวียดนามเริ่มต้นการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกรอบที่ 2 ด้วยการบุกไปชนะฟิลิปปินส์ด้วยผลประตู 2–0 แต่พวกเขาเปิดบ้านแพ้อิรักด้วยผลประตู 0–1 ในนัดต่อมาโดยเสียประตูในนาทีสุดท้ายของครึ่งหลัง ในการแข่งขันสองนัดแรกนั้น ทรุสซิเยร์เปิดโอกาสให้ผู้เล่นอายุน้อยหลายราย เช่น ฟาน ตวน ไท, หวอ มินญ์ จุง และ เหงียน ไทย เซิน

#### เอเชียนคัพ 2023

เวียดนามได้สิทธิ์ลงแข่งขันเอเชียนคัพ 2023 โดยอยู่ร่วมกลุ่มกับอิรัก ญี่ปุ่น และอินโดนีเซีย ก่อนการแข่งขันจะเริ่ม เวียดนามถูกตั้งคำถามในด้านความพร้อมของทีม โดยพวกเขาปราศจากผู้เล่นตัวหลัก เช่น ดั่ง วัน เลิม, ดว่าน วัน เหิ่ว และ เกว๊ หง็อก หาย ซึ่งบาดเจ็บ ส่งผลให้ทรุสซิเยร์ต้องใช่ผู้เล่นหน้าใหม่หลายรายประเดิมการแข่งขันในครั้งนี้ โดยหลายคนมีอายุน้อยกว่า 25 ปี เวียดนามตกรอบหลังจากแพ้สองนัดแรกต่อญี่ปุ่นด้วยผลประตู 2–4 และแพ้อินโดนีเซีย 0–1 ปิดท้ายด้วยการแพ้อิรัก 2–3 ถือเป็นครั้งแรกที่พวกเขาตกรอบการแข่งขันรายการนี้โดยไม่มีคะแนน

สนามแข่ง
--------

| สนามเหย้าของทีมชาติเวียดนาม |
| --- |
|  | สนาม | ความจุ | ที่ตั้ง |
|  | สนามกีฬาหมีดิ่ญ | 40,192 | กรุงฮานอย |
|  | สนามกีฬาห่างเด๋ย | 22,500 | กรุงฮานอย |
|  | สนามกีฬาลัชถาด | 28,000 | เมืองไฮฟอง |
|  | สนามกีฬาท้งเญิ้ต | 40,000 | นครโฮจิมินห์ |
|  | สนามกีฬาเกิ่นเทอ | 60,000 | เกิ่นเทอ |
|  | Gò Đậu Stadium | 18,250 | ถูเสิ่วหมต |

เวียดนามลงเล่นที่ สนามกีฬาหมีดิ่ญ เป็นหลัก แม้จะมีการใช้สนามอีกหลายแห่งในการแข่งขันบางรายการเช่น สนามกีฬาห่างเด๋ย, สนามกีฬาลัชถาด, สนามกีฬาท้งเญิ้ต

คู่แข่ง
-------

### ไทย

ทีมชาติไทยถือเป็นคู่แข่งที่สำคัญที่สุดของเวียดนามในภูมิภาคอาเซียน การพบกันของทั้งคู่ได้รับการเปรียบเทียบเป็น "เอล กลาซิโก" ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมักได้รับความสนใจจากแฟนฟุตบอลทั้งสองทีมทุกครั้งที่พบกัน ทีมชาติเวียดนามในฐานะเวียดนามใต้พบกับทีมชาติไทยครั้งแรกในเกมกระชับมิตร ค.ศ. 1956 ที่นครโฮจิมินห์ และการพบกันในการแข่งขันทางการครั้งแรกของทั้งคู่คือกีฬาซีเกมส์ 1959 ซึ่งเวียดนามใต้คว้าชัยชนะได้ทั้งสองนัดในรอบแบ่งกลุ่มและรอบชิงชนะเลิศ คว้าเหรียญทองไปครอง แม้เวียดนามจะมีสถิติที่ดีกว่าทีมไทยในทุกรายการ (ชนะ 23 ครั้ง, เสมอ 11 ครั้ง และแพ้ 19 ครั้ง) ทว่านับตั้งแต่ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา ไทยมีผลงานที่เหนือกว่าชัดเจน หากนับตั้งแต่ ค.ศ. 1991 จนถึงการพบล่าสุดในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 เวียดนามชนะไทยได้เพียง 3 ครั้ง, เสมอ 8 ครั้ง และแพ้ไปถึง 15 ครั้ง

ชัยชนะที่เวียดนามมีเหนือทีมชาติไทยที่สำคัญที่สุดคือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2008 รอบชิงชนะเลิศ เวียดนามคว้าแชมป์โดยชนะไทยด้วยผลประตูรวมสองนัด 3–2 คว้าแชมป์เป็นสมัยแรก

### อินโดนีเซีย

อินโดนีเซียเป็นอีกหนึ่งทีมในภูมิภาคอาเซียนที่พบกับเวียดนามหลายครั้ง โดยพบกันรวม 38 ครั้ง เวียดนามมีสถิติที่เป็นรอง โดยชนะ 12 ครั้ง เสมอ 10 ครั้ง และแพ้ 16 และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1991 เป็นต้นมา เวียดนามไม่สามารถชนะอินโดนีเซียในการแข่งขันทางการได้อีกเลย ทำได้เพียงเสมอและแพ้เท่านั้น และเวียดนามเอาชนะได้เพียง 2 ครั้งเท่านั้นจากการพบกันใน 14 ครั้งหลังสุด ก่อนที่จะยุติสถิติเลวร้ายได้โดยเอาชนะได้ 3–1 ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2

### สิงคโปร์

ในอดีตกระทั่งถึง ค.ศ. 2012 ที่สิงคโปร์เป็นมหาอำนาจในสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน พวกเขาเป็นคู่แข่งสำคัญของเวียดนามเช่นกัน ทั้งคู่พบกัน 39 ครั้ง เวียดนามมีสถิติเหนือกว่าโดยชนะไป 21 ครั้ง เสมอ 13 ครั้ง และแพ้เพียง 5 ครั้ง แต่เวียดนามมีผลงานที่ย่ำแย่ในการพบสิงคโปร์ในช่วง ค.ศ. 1993 ถึง 1998 โดยเฉพาะความพ่ายแพ้ในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 1998 แม้เวียดนามจะเป็นเจ้าภาพแต่พวกเขาแพ้สิงคโปร์ 0–1 (ในขณะนั้นรอบชิงชนะเลิศแข่งขันกันเพียงหนึ่งนัด) อย่างไรก็ตาม เวียดนามก็กลับมารักษาสถิติในการไม่แพ้สิงคโปร์มาตั้งแต่ ค.ศ. 1998 จนถึงปัจจุบัน แต่เป็นที่น่าสังเกตว่าในช่วงเวลานี้ เวียดนามไม่สามารถชนะสิงคโปร์ด้วยผลต่างประตูมากกว่าหนึ่งลูกได้เลย และมีถึง 6 จาก 12 นัดที่เสมอกัน แม้เวียดนามจะชนะในอีก 6 นัดที่เหลือ

### มาเลเซีย

ทีมชาติเวียดนามใต้มีผลงานการพบกันที่เป็นรองทีมชาติมาเลเซีย โดยชนะ 3 นัด, เสมอ 3 นัด และแพ้ 7 นัดในขณะนั้น มาเลเซียถือเป็นมหาอำนาจในวงการฟุตบอลของภูมิภาคอาเซียน แต่นับตั้งแต่มีการรวมประเทศ เวียดนามมีสถิติที่เหนือกว่ามาเลเซียมาก ชนะไป 13 ครั้ง, เสมอ 3 และแพ้เพียง 6 ครั้ง และไม่แพ้มาเลเซียมาตั้งแต่ ค.ศ. 2014

ภาพลักษณ์
---------

### ชื่อเรียก และกลุ่มผู้สนับสนุน

แม้ทีมชาติเวียดนามจะไม่มีชื่อเล่นอย่างเป็นทางการ ทว่ากลุ่มแฟนบอลรวมถึงสื่อได้ตั้งชื่อทีมว่า *Những Chiến binh Sao vàng* ซึ่งหมายถึง *"นักรบดาวทอง"* ซึ่งมาจากดาวที่ปรากฏบนธงชาติเวียดนาม และธงชาติยังปรากฏบนเสื้อแข่งของทีมมาทุกยุคสมัย และสหพันธ์ฟุตบอลเวียดนามได้ใช้ชื่อดังกล่าวเรียกทีมตนเองมาถึงทุกวันนี้ นอกจากนี้ ทีมชาติเวียดนามยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "*Tuyển*" ซึ่งหมายถึง *"การคัดเลือก"* โดยมาจากการเรียกโดยสื่อท้องถิ่นและประชากรท้องถิ่น โดยต้องการสื่อถึงนักฟุตบอลในทีมที่ได้รับคัดเลือกมาเพื่อเป็นตัวแทนของชาวเวียดนามทั้งชาติในการไล่ล่าความสำเร็จ และสร้างความภาคภูมิใจแก่คนในประเทศ

กองเชียร์เวียดนามในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019 นัดที่พบกับญี่ปุ่น
กลุ่มแฟนบอลหรือผู้สนับสนุนของทีมชาติเวียดนามแบ่งออกเป็นสองกลุ่มหลัก โดยกลุ่มแรกมีชื่อเรียกทางการในภาษาอังกฤษคือ *Vietnam Football Supporters* หรือ VFS (เวียดนาม: *Hội Cổ động viên Bóng đá Việt Nam*) ก่อตั้งใน ค.ศ. 2014 และอีกหลุ่มหนึ่งคือ *Vietnam Golden Stars* หรือ VGS (เวียดนาม: *Hội Cổ động viên Sao vàng Việt Nam*) ก่อตั้งใน ค.ศ. 2017 ฟุตบอลเป็นกีฬาที่มีอิทธิพลต่อวิถิชีวิตคนเวียดนามมาก และชาวเวียดนามมีวัฒนธรรมการเชียร์ทีมแบบคลั่งไคล้ จริงจัง ทุกครั้งที่มีการแข่งขันเกมใหญ่หรือรายการสำคัญ จะปรากฏแฟนบอลของเวียดนามออกมารวมตัวกันบริเวณท้องถนนอย่างหนาแน่น และร่วมร้องเพลงชาติเวียดนาม หรือแม้แต่การแข่งขันในรายการเล็ก เช่น การแข่งขันของทีมรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี

### ชุดแข่ง

ปัจจุบันเวียดนามสวมชุดแข่งขันที่ผลิตโดยแกรนด์สปอร์ต เริ่มครั้งแรกตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2015 โดยแต่เดิมมีการเซ็นสัญญากันถึง ค.ศ. 2019 แต่ได้มีการขยายต่อถึง ค.ศ. 2023 ชุดแข่งทีมเหย้าของเวียดนามมักเป็นสีแดงล้วน และมีแถบสีเหลืองซึงสื่อถึงสีธงชาติของประเทศ และชุดทีมเยือนมักเป็นสีขาว โดยเคยสวมชุดสีน้ำเงินและสีเหลืองบ้างแต่ไม่บ่อยนัก

| ผู้ผลิตชุดแข่ง | ช่วงเวลา |
| --- | --- |
| อาดิดาส | 1995-2005 |
| หลี่หนิง | 2006-2008 |
| ไนกี้ | 2009-2014 |
| แกรนด์สปอร์ต | 2014-2023 |
| โจกาโบล่า | 2024– |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เยอรมนี อาดิดาส (1995 - 2004)


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 




**1995 เหย้า**
 | 




**1995 เยือน**
 | 




**1998-1999 เหย้า**
 | 




**1998-1999 เยือน**
 | 




**2000-2002 เหย้า**
 | 




**2000-2002 เยือน**
 | 




**2003-2004 เหย้า**
 | 




**2003-2004 เยือน**
 | 




**2004 เหย้า**
 | 




**2004 เยือน**
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ไม่มีผู้สนับสนุน (2005)


|  |  |
| --- | --- |
| 




**2005 เหย้า**
 | 




**2005 เยือน**
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| จีน หลี่หนิง(2006 - 2008)


|  |  |
| --- | --- |
| 




**2006–2008 เหย้า**
 | 




**2006–2008 เยือน**
 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สหรัฐ ไนกี้(2009 - 2014)


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 




**2009–2010 เหย้า**
 |  | 




**2009–2010 เยือน**
 |  | 




**2010–2012 เหย้า**
 |  | 




**2010–2012 เยือน**
 |  | 




**2012–2014 เหย้า**
 |  | 




**2012–2014 เยือน**
 |

 |

| ไทย แกรนด์สปอร์ต (2014 - ปัจจุบัน) |
| --- |
| 




**2014-2015 เหย้า**
 | 




**2014–2015 เยือน**
 | 




**2016 เหย้า**
 | 




**2016 เยือน**
 | 




**2019 เหย้า**
 | 




**2019 เยือน**
 | 




**2020 เหย้า**
 | 




**2020 เยือน**
 | 




**2021 เหย้า**
 | 




**2021 เยือน**
 |

สถิติสำคัญ
----------

เล กง วิญ เจ้าของสถิติผู้ทำประตูมากที่สุด และลงสนามมากที่สุดของทีมชาติเวียดนาม ได้รับการยกย่องเป็นนักฟุตบอลชาวเวียดนามที่เก่งที่สุดตลอดกาล
* นักเตะที่ทำประตูมากที่สุด - เล กง วิญ (51 ประตู)
* นักเตะที่ลงสนามมากที่สุด - เล กง วิญ (83 นัด)
* นักเตะที่อายุน้อยที่สุดที่เล่นให้ทีมชาติ - ฟาน ธาน บิญ (16 ปี 331 วัน - พบทีมชาติเนปาลในเอเชียนคัพ 2004 รอบคัดเลือก)

อันดับโลก
---------

FIFA-ranking

| อันดับโลกของทีมชาติเวียดนาม (ตั้งแต่ทศวรรษ 1990) |
| --- |
| 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 |
| Same position 135 | Fall 151 | Rise 122 | Rise 99 | Fall 104 | Rise 98 | Fall 102 | Rise 99 | Fall 105 | Fall 108 | Rise 98 | Fall 103 | Fall 120 | Fall 172 | Rise 142 | Fall 155 | Rise 123 | Fall 137 | Rise 99 | Fall 131 | Fall 144 | Rise 137 | Fall 147 | Rise 134 | Rise 112 | Rise 100 | Rise 97 | Rise 94 | Fall 98 |

รายชื่อผู้เล่น
--------------

### ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

รายชื่อผู้เล่น 23 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2022 ระหว่างวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2565 – 16 มกราคม พ.ศ. 2566

*ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2566 หลังจากการพบกับ ไทย*

| 0#0 | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | วันเกิด (อายุ) | ลงเล่น | ประตู | สโมสร |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 1GK | Trần Nguyên Mạnh |  (1991-12-20) 20 ธันวาคม ค.ศ. 1991 (32 ปี) | 33 | 0 | เวียดนาม นามดิ่ญ |
| 21 | 1GK | Nguyễn Văn Toản |  (1999-11-26) 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 (24 ปี) | 3 | 0 | เวียดนาม ไฮฟอง |
| 23 | 1GK | ดั่ง วัน เลิม |  (1993-08-13) 13 สิงหาคม ค.ศ. 1993 (30 ปี) | 36 | 0 | เวียดนาม บิ่ญดิ่ญ |
| 

---

 |
| 2 | 2DF | โด๋ ซวี หมั่ญ |  (1996-09-29) 29 กันยายน ค.ศ. 1996 (27 ปี) | 49 | 1 | เวียดนาม ฮานอย |
| 3 | 2DF | เกว๊ หง็อก หาย |  (1993-05-15) 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 (30 ปี) | 72 | 5 | เวียดนาม ซงลามเหงะอาน |
| 4 | 2DF | Bùi Tiến Dũng *(รองกัปตันทีม)* |  (1995-10-02) 2 ตุลาคม ค.ศ. 1995 (28 ปี) | 46 | 1 | เวียดนาม วิเอตเตล |
| 5 | 2DF | ดว่าน วัน เหิ่ว |  (1999-04-19) 19 เมษายน ค.ศ. 1999 (24 ปี) | 35 | 1 | เวียดนาม ตำรวจฮานอย |
| 6 | 2DF | Nguyễn Thanh Bình |  (2000-11-02) 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 (23 ปี) | 11 | 1 | เวียดนาม วิเอตเตล |
| 7 | 2DF | Nguyễn Phong Hồng Duy |  (1996-06-13) 13 มิถุนายน ค.ศ. 1996 (27 ปี) | 32 | 0 | เวียดนาม ฮหว่างอัญซาลาย |
| 12 | 2DF | Bùi Hoàng Việt Anh |  (1999-01-01) 1 มกราคม ค.ศ. 1999 (25 ปี) | 10 | 0 | เวียดนาม ฮานอย |
| 13 | 2DF | Hồ Tấn Tài |  (1997-11-06) 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 21 | 4 | เวียดนาม บิ่ญดิ่ญ |
| 16 | 2DF | Nguyễn Thành Chung |  (1997-09-08) 8 กันยายน ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 21 | 0 | เวียดนาม ฮานอย |
| 17 | 2DF | Vũ Văn Thanh |  (1996-04-14) 14 เมษายน ค.ศ. 1996 (27 ปี) | 41 | 5 | เวียดนาม ตำรวจฮานอย |
| 

---

 |
| 8 | 3MF | Đỗ Hùng Dũng *(กัปตันทีม)* |  (1993-09-08) 8 กันยายน ค.ศ. 1993 (30 ปี) | 33 | 1 | เวียดนาม ฮานอย |
| 11 | 3MF | Nguyễn Tuấn Anh |  (1995-05-16) 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1995 (28 ปี) | 33 | 1 | เวียดนาม ฮหว่างอัญซาลาย |
| 14 | 3MF | Nguyễn Hoàng Đức |  (1998-01-11) 11 มกราคม ค.ศ. 1998 (26 ปี) | 27 | 2 | เวียดนาม วิเอตเตล |
| 15 | 3MF | Châu Ngọc Quang |  (1996-02-01) 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 (28 ปี) | 5 | 1 | เวียดนาม ฮหว่างอัญซาลาย |
| 19 | 3MF | เหงียน กวาง หาย |  (1997-04-12) 12 เมษายน ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 52 | 10 | ฝรั่งเศส โป |
| 20 | 3MF | Phan Văn Đức |  (1996-04-11) 11 เมษายน ค.ศ. 1996 (27 ปี) | 43 | 5 | เวียดนาม ตำรวจฮานอย |
| 

---

 |
| 9 | 4FW | Nguyễn Văn Toàn |  (1996-04-12) 12 เมษายน ค.ศ. 1996 (27 ปี) | 50 | 6 | เกาหลีใต้ โซล อี-แลนด์ |
| 10 | 4FW | Nguyễn Văn Quyết |  (1991-07-01) 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 (32 ปี) | 57 | 16 | เวียดนาม ฮานอย |
| 18 | 4FW | Phạm Tuấn Hải |  (1998-05-19) 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 (25 ปี) | 16 | 2 | เวียดนาม ฮานอย |
| 22 | 4FW | เหงียญ เทียญ ลินห์ |  (1997-10-20) 20 ตุลาคม ค.ศ. 1997 (26 ปี) | 39 | 18 | เวียดนาม เบกาเม็กซ์บิ่ญเซือง |

คณะผู้ฝึกสอน
------------

| ตำแหน่ง | ชื่อ |
| --- | --- |
| ผู้จัดการทีม |  |
| ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิค | เยอรมนี ฮันส์-เยือร์เกิน กีด |
| ผู้ช่วยผู้จัดการทีม |  |
| เวียดนาม Lưu Danh Minh |
| เวียดนาม Lư Đình Tuấn |
| ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู | เวียดนาม Trần Minh Quang |
| แพทย์ประจำทีม | เวียดนาม Tuấn Nguyên Giáp |
| เกาหลีใต้ Choi Ju-young |
| เวียดนาม Trần Anh Tuấn |
| โค้ชฟิตเนส | เกาหลีใต้ Park Sung-gyun |
| ล่าม | เกาหลีใต้ Lee Jung-hak |
| เวียดนาม Lê Huy Khoa |

ผลงาน
-----

### ฟุตบอลโลก

* 1930-1990 - ไม่ได้เข้าร่วม
* 1994-2022 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก

### เอเชียนคัพ

* 1956-1992 - ไม่ได้เข้าร่วม
* 1996-2004 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก
* 2007 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
* 2019 - รอบก่อนรองชนะเลิศ
* 2023 - รอบแบ่งกลุ่ม

### อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ

* 1996 - อันดับ 3
* 1998 - รองชนะเลิศ
* 2000 - รอบรองชนะเลิศ
* 2002 - อันดับ 3
* 2004 - รอบแรก
* 2007 - รอบรองชนะเลิศ
* 2008 - **ชนะเลิศ**
* 2010 - รอบรองชนะเลิศ
* 2012 - รอบแรก
* 2014 - รอบรองชนะเลิศ
* 2016 - รอบรองชนะเลิศ
* 2018 - **ชนะเลิศ**
* 2020 - รอบรองชนะเลิศ
* 2022 - รองชนะเลิศ

### รางวัลอื่น

* อะกรีแบงก์คัพ - ชนะเลิศ - 2005
* ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ – รองชนะเลิศ – 2019

อ้างอิง
-------

1. ↑  Linh Pham (2019-01-20). "Vietnam football team: when Golden Star warriors get emboldened". hanoitimes.vn.
2. ↑  VFF (2021-05-25). "Chủ tịch nước Nguyễn Xuân Phúc chúc các chiến binh sao vàng giành vé vào vòng loại thứ ba World Cup 2022" (ภาษาเวียดนาม). vff.org.vn.
3. ↑  VFF Facebook Official (2021-07-01). "Liên đoàn Bóng đá Việt Nam - VFF" (ภาษาเวียดนาม). VFF. `{{cite web}}`: `|author=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
4. ↑  "The FIFA/Coca-Cola World Ranking". *FIFA*. 15 กุมภาพันธ์ 2024. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2024.
5. ↑  "Vietnam National Football Team: FIFA Ranking". FIFA Ranking.net. สืบค้นเมื่อ 29 November 2018.
6. ↑  "North Vietnam matches, ratings and points exchanged". World Football Elo Ratings: North Vietnam. สืบค้นเมื่อ 24 November 2016.
7. ↑  "Vietnam matches, ratings and points exchanged". World Football Elo Ratings: Vietnam. สืบค้นเมื่อ 24 November 2016.
8. ↑  Agathe Larcher-Goscha (2009). "Du Football au Vietnam (1905–1949) : colonialisme, culture sportive et sociabilités en jeux" [Football in Vietnam (1905–1949): colonialism, sports culture and sociabilities in games]. *Outre-Mers. Revue d'histoire* (ภาษาฝรั่งเศส): 61–89 – โดยทาง Persée.
9. ↑  "Asian Cup: Know Your History – Part One (1956–1988)". Goal.com. 7 January 2011. สืบค้นเมื่อ 26 October 2019.
10. ↑  Scott Sommerville (16 November 2017). "The Reunification Game that brought North and South Vietnam together". *These Football Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 February 2018. สืบค้นเมื่อ 26 October 2019.
11. ↑  "Vietnamese nationalism & the U23 Asian championship tournament". *tuannyriver* (ภาษาอังกฤษ). 2018-01-27.
12. ↑  Epstein, Irving (2008). *The Greenwood Encyclopedia of Children's Issues Worldwide* (ภาษาอังกฤษ). Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-313-33620-1.
13. ↑  Larcher-Goscha, Agathe (2009). "Du Football au Vietnam (1905-1949) : colonialisme, culture sportive et sociabilités en jeux". *Outre-Mers. Revue d'histoire*. **96** (364): 61–89. doi:10.3406/outre.2009.4414.
14. ↑  "Pham Van Tiec: the doctor who wrote Vietnam's first football guidebook - Tuoi Tre News". *web.archive.org*. 2018-02-06. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-06. สืบค้นเมื่อ 2021-12-16.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
15. ↑  "A Brief Primer on Vietnam's Football History - Saigoneer". *web.archive.org*. 2018-02-06. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-06. สืบค้นเมื่อ 2021-12-16.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
16. ↑  "VFF - Chủ tịch LĐBĐVN qua các nhiệm kỳ". *web.archive.org*. 2018-02-06. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-06. สืบค้นเมื่อ 2021-12-16.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
17. ↑  "World Football Elo Ratings". *www.eloratings.net* (ภาษาอังกฤษ).
18. ↑  *www.footballdatabase.eu*. `{{cite web}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
19. ↑  "Bàn thắng phút chót giúp VN lần đầu vô địch Đông Nam Á - VnExpress Thể Thao". *web.archive.org*. 2018-02-06. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-06. สืบค้นเมื่อ 2021-12-16.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
20. ↑  "VL Asian Cup 2011, Việt Nam-Lebanon 3-1: Tuyệt vời Việt Nam!". *thethaovanhoa.vn* (ภาษาเวียดนาม). 2009-01-14.
21. ↑  "Olympic Việt Nam 4-1 Iran: Địa chấn trên đất Hàn". *ZingNews.vn* (ภาษาเวียดนาม). 2014-09-15.
22. ↑  RAJAN, ERIC SAMUEL and K. "Malaysia crumble to Vietnam in AFF Suzuki Cup semis". *The Star* (ภาษาอังกฤษ).
23. ↑  "No sign of match-rigging detected in Vietnam-Malaysia semi: AFF". *Tuoi Tre News* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2014-12-15.
24. ↑  "Vietnam to investigate team bank accounts after shocking AFF Cup loss". *Thanh Nien Daily*. 2014-12-14. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-07-20. สืบค้นเมื่อ 2021-12-16.
25. ↑  "Toshiya Miura sacked as Vietnam's men's football coach". *en.nhandan.vn* (ภาษาอังกฤษ).
26. ↑  "Gia hạn hợp đồng với HLV Nishino, Thái Lan đặt mục tiêu dự World Cup 2026". *Báo Thanh Niên* (ภาษาเวียดนาม). 2020-01-23.
27. ↑  "Vietnam on brink of Asian Cup qualification". *ESPN.com* (ภาษาอังกฤษ). 2017-10-10.
28. ↑
29. ↑  VIR, Vietnam Investment Review- (2018-01-27). "Vietnam 1-2 Uzbekistan: Vietnam comes second at Asian U23 Championship". *Vietnam Investment Review - VIR* (ภาษาอังกฤษ).
30. ↑  VIR, Vietnam Investment Review- (2018-03-28). "Asian Cup 2019 qualifiers: Vietnam hold Jordan to a 1-1 draw". *Vietnam Investment Review - VIR* (ภาษาอังกฤษ).
31. ↑  VnExpress. "Unforgettable: Vietnam's AFF Cup 2018 journey - VnExpress International". *VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam* (ภาษาอังกฤษ).
32. ↑  "Malaysia 1-2 Vietnam: World Cup dream over for Harimau Malaya | Goal.com". *www.goal.com*.
33. ↑  "FIFA World Cup Qatar 2022™". *www.fifa.com* (ภาษาอังกฤษ).
34. ↑  "FIFA World Cup Qatar 2022™". *www.fifa.com* (ภาษาอังกฤษ).
35. ↑  "FIFA World Cup Qatar 2022™". *www.fifa.com* (ภาษาอังกฤษ).
36. ↑  "the-afc.com". *www.the-afc.com*.
37. ↑  Limited, Bangkok Post Public Company. "Thailand to face Indonesia in Suzuki Cup final". *Bangkok Post*. สืบค้นเมื่อ 2021-12-27.
38. ↑  "Socceroos cruise to World Cup qualifier win over Vietnam". *ABC News* (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). 2022-01-27. สืบค้นเมื่อ 2022-02-10.
39. ↑  "China's World Cup hopes crushed by loss to Vietnam-Xinhua". *www.xinhuanet.com*.
40. ↑  VnExpress. "Park reveals next plan after leaving Vietnam national team - VnExpress International". *VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam* (ภาษาอังกฤษ).
41. ↑  cue (2023-01-16). "Football: Thailand retain AFF Championship after 3-2 aggregate win over Vietnam | The Straits Times". *www.straitstimes.com* (ภาษาอังกฤษ).
42. ↑  "Le Français Philippe Troussier nommé sélectionneur du Vietnam". *L'Équipe* (ภาษาฝรั่งเศส).
43. ↑  VnExpress. "Coach Troussier wants more overseas Vietnamese on national team - VnExpress International". *VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam* (ภาษาอังกฤษ).
44. ↑  VnExpress. "Vietnamese-Czech footballer called up to U23 team - VnExpress International". *VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam* (ภาษาอังกฤษ).
45. ↑  "Sau Hồng Kông (Trung Quốc), ĐT Việt Nam sẽ đá giao hữu với Syria". *Báo điện tử Tiền Phong* (ภาษาเวียดนาม). 2023-05-29.
46. ↑  VnExpress. "Vietnam FIFA ranking ascends despite dropping points - VnExpress International". *VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam* (ภาษาอังกฤษ).
47. ↑  VietnamPlus (2023-11-16). "2026 World Cup's Asian qualifiers: Vietnam beat Philippines 2-0 | Culture - Sports | Vietnam+ (VietnamPlus)". *VietnamPlus* (ภาษาอังกฤษ).
48. ↑  VnExpress. "Iraq sink Vietnam with last minute goal in World Cup qualifier". *VnExpress International – Latest news, business, travel and analysis from Vietnam* (ภาษาอังกฤษ).
49. ↑  thanhnien.vn (2023-11-22). "Đội tuyển Việt Nam và vị đắng của tuổi trẻ". *thanhnien.vn* (ภาษาเวียดนาม).
50. ↑  Qatar, The draw has been made for the 2023 AFC Asian Cup in. "Draw made for AFC Asian Cup Qatar 2023". *beIN SPORTS* (ภาษาอังกฤษ).
51. ↑  VnExpress. "Việt Nam lại thua Iraq ở phút cuối". *vnexpress.net* (ภาษาเวียดนาม).
52. ↑  "OMG! This is Asia's Top 5 Football Rivalries | Seasia.co". *Good News from Southeast Asia* (ภาษาอังกฤษ).
53. ↑  "FIFA". *fifa.com* (ภาษาอังกฤษ).
54. ↑  "Vietnam football team: when Golden Star warriors get emboldened". *hanoitimes.vn* (ภาษาอังกฤษ).
55. ↑  "VFF - Chủ tịch nước Nguyễn Xuân Phúc chúc các chiến binh sao vàng giành vé vào vòng loại thứ ba World Cup 2022". *VFF* (ภาษาเวียดนาม). 2021-05-25.
56. ↑  "'Tiến Linh và Trọng Hùng xứng đáng lên tuyển'". *ZingNews.vn* (ภาษาเวียดนาม). 2019-10-04.
57. ↑  王程呈. "Vietnamese people celebrate U23 national soccer team's victory - Xinhua | English.news.cn". *www.xinhuanet.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-08. สืบค้นเมื่อ 2022-01-04.
58. ↑  "Comming soon". *web.archive.org*. 2018-02-08. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-08. สืบค้นเมื่อ 2022-01-04.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
59. ↑  "Vietnamese striker Le Cong Vinh named "ASEAN legend"". *en.nhandan.vn* (ภาษาอังกฤษ).
60. ↑  Alsop, Peter. "AFF Suzuki Cup Icons: Le Cong Vinh (Vietnam)". *www.affsuzukicup.com* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม**

* Vietnam Football Federation เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาเวียดนาม)
* Vietnam's FIFA profile จากเว็บไซต์ FIFA (ในภาษาอังกฤษ)


| ก่อนหน้า |  | ฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **2007 สิงคโปร์ สิงคโปร์** |  | **อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ** (2008 (สมัยที่ 1)) |  | **2010 มาเลเซีย มาเลเซีย** |
| **2016 ไทย ไทย** |  | **อาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ** (2018 (สมัยที่ 2)) |  | **2020 ไทย ไทย** |

| ฟุตบอลเวียดนาม |
| --- |
| 

| * ด
* ค
* ก
ฟุตบอลทีมชาติของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย |
| --- |
| เอเชียนคัพ |
| เอเชียตะวันตก (WAFF) | 
* กาตาร์
* คูเวต
* จอร์แดน
* ซาอุดีอาระเบีย
* ซีเรีย
* บาห์เรน
* ปาเลสไตน์
* เยเมน
* เลบานอน
* สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
* อิรัก
* โอมาน

 |
| เอเชียกลาง (CAFA) | 
* คีร์กีซสถาน
* เติร์กเมนิสถาน
* ทาจิกิสถาน
* อัฟกานิสถาน
* อิหร่าน
* อุซเบกิสถาน

 |
| เอเชียใต้ (SAFF) | 
* เนปาล
* บังกลาเทศ
* ปากีสถาน
* ภูฏาน
* มัลดีฟส์
* ศรีลังกา
* อินเดีย

 |
| เอเชียตะวันออก (EAFF) | 
* กวม
* เกาหลีใต้
* เกาหลีเหนือ
* จีน
* จีนไทเป
* ญี่ปุ่น
* มองโกเลีย
* มาเก๊า
* หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา1
* ฮ่องกง

 |
| เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (AFF) | 
* กัมพูชา
* ติมอร์-เลสเต
* ไทย
* บรูไน
* พม่า
* ฟิลิปปินส์
* มาเลเซีย
* ลาว
* เวียดนาม
* สิงคโปร์
* ออสเตรเลีย
* อินโดนีเซีย

 |
| ทีมชาติที่ถูกยุบ | 
* มาลายา
* เยเมนใต้
* เวียดนามใต้
* เวียดนามเหนือ

 |
| ทีมชาติในอดีต | 
* อิสราเอล (ย้ายไปยูฟ่าในปี 1994)
* คาซัคสถาน (ย้ายไปยูฟ่าในปี 2002)
* นิวซีแลนด์ (ก่อตั้งโอเอฟซีในปี 1966)

 |
| 1 ไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า |

แม่แบบ:ฟุตบอลในประเทศเวียดนาม
แม่แบบ:ทีมกีฬาทีมชาติเวียดนาม |

| เกียรติประวัติ |
| --- |
| 

| * ด
* ค
* ก
แชมเปียนฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน |
| --- |
| แชมป์ 7 สมัย | ไทย ไทย (1996, 2000, 2002, 2014, 2016, 2020, 2022) |  |
| แชมป์ 4 สมัย | สิงคโปร์ สิงคโปร์ (1998, 2004, 2007, 2012) |
| แชมป์ 2 สมัย | เวียดนาม เวียดนาม (2008, 2018) |
| แชมป์สมัยเดียว | มาเลเซีย มาเลเซีย (2010) |

| * ด
* ค
* ก
ฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2019 |
| --- |
| ชนะเลิศ | **ธงชาติประเทศกาตาร์ กาตาร์** |  |
| รองชนะเลิศ | ธงชาติญี่ปุ่น ญี่ปุ่น |
| รอบรองชนะเลิศ | 
* ธงชาติอิหร่าน อิหร่าน
* Flag of the United Arab Emirates สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

 |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | 
* ธงชาติออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
* ธงชาติจีน จีน
* ธงชาติเกาหลีใต้ เกาหลีใต้
* ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม

 |
| รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 
* ธงชาติบาห์เรน บาห์เรน
* ธงชาติอิรัก อิรัก
* ธงชาติจอร์แดน จอร์แดน
* ธงชาติคีร์กีซสถาน คีร์กีซสถาน
* ธงชาติโอมาน โอมาน
* ธงชาติซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย
* ธงชาติไทย ไทย
* ธงชาติอุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน

 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | 
* ธงชาติอินเดีย อินเดีย
* ธงชาติเลบานอน เลบานอน
* ธงชาติเกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
* ธงชาติรัฐปาเลสไตน์ ปาเลสไตน์
* ธงชาติฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์
* ธงชาติซีเรีย ซีเรีย
* ธงชาติเติร์กเมนิสถาน เติร์กเมนิสถาน
* ธงชาติเยเมน เยเมน

 |

| * ด
* ค
* ก
ฟุตบอลทีมชาติในเอเชียนคัพ 2023 |
| --- |
| ชนะเลิศ | **ธงชาติประเทศกาตาร์ กาตาร์** |
| รองชนะเลิศ | ธงชาติจอร์แดน จอร์แดน |
| รอบรองชนะเลิศ | 
* ธงชาติเกาหลีใต้ เกาหลีใต้
* ธงชาติอิหร่าน อิหร่าน

 |
| รอบก่อนรองชนะเลิศ | 
* ธงชาติญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
* ธงชาติทาจิกิสถาน ทาจิกิสถาน
* ธงชาติออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
* ธงชาติอุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน

 |
| รอบ 16 ทีมสุดท้าย | 
* ธงชาติซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย
* ธงชาติซีเรีย ซีเรีย
* ธงชาติไทย ไทย
* ธงชาติบาห์เรน บาห์เรน
* ธงชาติรัฐปาเลสไตน์ ปาเลสไตน์
* Flag of the United Arab Emirates สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
* ธงชาติอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย
* ธงชาติอิรัก อิรัก

 |
| รอบแบ่งกลุ่ม | 
* ธงชาติคีร์กีซสถาน คีร์กีซสถาน
* ธงชาติจีน จีน
* ธงชาติมาเลเซีย มาเลเซีย
* ธงชาติเวียดนาม เวียดนาม
* ธงชาติเลบานอน เลบานอน
* ธงชาติอินเดีย อินเดีย
* ธงชาติโอมาน โอมาน
* ธงชาติฮ่องกง ฮ่องกง

 |

 |