ป้ายข้างถนนเขียนว่า "เป็นสิ่งต้องห้ามที่จะเลือกปฏิบัติ ข่มเหง หรือละทิ้งเด็กผู้หญิง"
จีนมีประวัติศาสตร์ของ**การฆ่าทารกหญิง**เป็นระยะเวลากว่า 2,000 ปี เมื่อมิชชันนารีคริสต์ศาสนาเดินทางถึงจีนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 พวกเขาเห็นทารกเพิ่งเกิดถูกโยนลงแม่น้ำหรือกองขยะ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 มัตเตโอ ริชชีบันทึกถึงว่ามีการปฏิบัติดังกล่าวเกิดขึ้นในหลายมณฑลของจีน ซึ่งเหตุผลหลักมาจากความยากจน การปฏิบัติเช่นนี้ยังดำเนินต่อมาจนถึงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และลดลงเป็นอย่างมากในยุคคอมมิวนิสต์ แต่กลับมาเป็นประเด็นอีกครั้งจากการใช้นโยบายลูกคนเดียวในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 สำมะโนใน ค.ศ. 1990 แสดงให้เห็นถึงอัตราส่วนโดยรวมของชายต่อหญิงอยู่ที่ 1.066 ขณะที่อัตราส่วนปกติของทุกช่วงอายุควรต่ำกว่า 1.02

ประวัติศาสตร์
-------------

การฝังทารกในประเทศจีน (p.40, March 1865, XXII)
### คริสต์ศตวรรษที่ 19

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการปฏิบัติเช่นนี้อย่างกว้างขวาง เมื่ออ่านจากเอกสารในสมัยราชวงศ์ชิง พบความชุกของคำว่า *ni nü* (ทำให้เด็กหญิงจมน้ำ) และการทำให้จมน้ำเป็นวิธีที่ใช้มากสุดโดยทั่วไปในการฆ่าเด็กหญิง วิธีการอื่น ๆ ที่ใช้เช่น ทำให้ขาดอากาศหายใจและการปล่อยให้อดอยาก อีกวิธีหนึ่งที่ทำกันคือปล่อยให้ตากแดดด้วยการนำเด็กใส่ไว้ในตระกร้าแล้วนำไปไว้บนต้นไม้ สำนักชีในพุทธศาสนาได้สร้าง "หอคอยเด็ก" เพื่อให้คนได้ทิ้งเด็ก ที่เจียงซีใน ค.ศ. 1845 มิชชันนารีได้เขียนถึงการที่เด็กเหล่านี้มีชีวิตรอดถึงสองวันขณะที่ถูกปล่อยให้เผชิญกับสภาพอากาศ และผู้ที่ผ่านไปมาต่างเพิกเฉยต่อเสียงร้องของเด็ก มิชชันนารี David Abeel ได้รายงานใน ค.ศ. 1844 ว่าประมาณหนึ่งในสามถึงหนึ่งในสี่ของเด็กหญิงที่เกิดทั้งหมดถูกฆ่าหลังคลอดหรือหลังจากนั้นในเวลาไม่นาน

ใน ค.ศ. 1878 มิชชันนารีเยซูอิตชาวฝรั่งเศส Gabriel Palatre ตรวจทานเอกสารจาก 13 มณฑล และ *Annales de la Sainte-Enfance* ยังพบถึงหลักฐานการฆ่าทารกในชานซีและเสฉวน ตามข้อมูลที่เรียบเรียงโดย Palatre พบว่าการปฏิบัติเช่นนี้เห็นได้อย่างกว้างขวางในมณฑลทางตะวันออกเฉียงใต้และภูมิภาคแม่น้ำแยงซีล่าง (Lower Yangzi River region)

### คริสต์ศตวรรษที่ 20

ใน ค.ศ. 1930 Rou Shi สมาชิกขบวนการ 4 พฤษภาคมได้เขียนเรื่องสั้นเรื่อง *A Slave-Mother* ซึ่งเขาได้แสดงภาพความยากจนสุดขีดในชุมชนชนบทอันเป็นสาเหตุให้เกิดการฆ่าทารกหญิง

เอกสารที่ตีพิมพ์โดยรัฐบาลจีนใน ค.ศ. 1980 ได้ระบุถึงการปฏิบัติฆ่าทารกหญิงว่าเป็น "ความชั่วร้ายยุคศักดินา" ภาครัฐมีการพิจารณาอย่างเป็นทางการว่าการปฏิบัติดังกล่าวมาจากยุคศักดินา ไม่ใช่ผลของนโยบายลูกคนเดียวของรัฐ Jing-Bao Nie กล่าวว่า "มันเป็นการประหลาดที่จะเชื่อว่าไม่มีความเชื่อมโยงระหว่างนโยบายการวางแผนครอบครัวของรัฐกับการฆ่าทารกหญิง

ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1980 ในจดหมายเปิดผนึก โปลิตบูโรของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ร้องขอให้สมาชิกพรรคและสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์เป็นตัวอย่างนำในการมีลูกคนเดียว ตั้งแต่ช่วงต้นของการใช้นโยบายลูกคนเดียว ได้มีความกังวลว่าอาจนำไปสู่ความไม่สมดุลของอัตราส่วนเพศ ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เจ้าหน้าที่ระดับสูงมีความกังวลเพิ่มขึ้นจากรายงานการทอดทิ้งและฆ่าทารกหญิงโดยพ่อแม่ที่ต้องการมีลูกชาย ใน ค.ศ. 1984 รัฐบาลได้พยายามที่จะจัดการปัญหาด้วยการปรับนโยบายลูกคนเดียว โดยคู่สมรสที่มีลูกคนแรกเป็นลูกสาว สามารถมีลูกคนที่สองได้

สถานการณ์ปัจจุบัน
-----------------

อัตราส่วนเพศของเด็กที่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากหลังจากการใช้นโยบายลูกคนเดียว
คู่รักชาวจีนหลายคู่ปราถนาที่จะได้ลูกชายเพื่อสนับสนุนและเป็นความมั่นคงให้กับพ่อแม่ที่ชรา ในทางตรงกันข้าม เป็นที่คาดการณ์ว่าลูกสาวจะออกจากครอบครัวหลังจากการสมรสและดูแลครอบครัวฝ่ายสามี ในครอบครัวชนบทที่ใน ค.ศ. 2014 นับเป็นจำนวนถึงครึ่งหนึ่งของประชากรจีน ผู้ชายจะมีคุณค่าเพิ่มเติมในฐานะแรงงานในภาคการเกษตร

ในการสำรวจระหว่างช่วงสำมะโนใน ค.ศ. 2005 แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความแตกต่างระหว่างอัตราส่วนเพศของแต่ละมณฑล ซึ่งมีค่าพิสัยระหว่าง 1.04 ในทิเบต และ 1.43 ในเจียงซี ในการทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับการขาดเด็กผู้หญิงของจีนของ Banister (2004) ได้ชี้แนะให้เห็นถึงการกลับมาอย่างแพร่หลายของการฆ่าทารกหญิงหลังจากการนำนโยบายลูกคนเดียวมาใช้ ในทางกลับกันก็มีนักวิจัยจำนวนมากที่โต้แย้งว่าการฆ่าทารกหญิงเป็นสิ่งหายากในประเทศจีนทุกวันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการที่รัฐบาลให้การกระทำดังกล่าวผิดกฎหมาย Zeng และคณะ (1993) ได้มีตัวอย่างของสาเหตุที่อัตราส่วนเพศไม่สมดุล เช่น อย่างน้อยครึ่งหนึ่งของภาวะไม่สมดุลของจำนวนเพศมาจากข้อมูลที่ขาดหายไปของการเกิดของเด็กหญิง เป็นต้น

Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF) ได้กล่าวถึงการลดลงทางประชากรของทารกหญิงที่เกิดจากปัญหาที่เกี่ยวกับเพศอยู่ในพิสัยเดียวกันกับการเสียชีวิตจำนวน 191 ล้านคน จากข้อขัดแย้งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20  ใน ค.ศ. 2012 ได้มีการเผยแพร่สารคดีเรื่อง *It's a Girl: The Three Deadliest Words in the World* ซึ่งเน้นไปที่การฆ่าทารกหญิงในประเทศอินเดียและประเทศจีน

คำอธิบายเพิ่มเติม
-----------------

1. ↑  "เมื่อเด็กหญิงเกิดขึ้นมา พวกเธอถูกทำให้ตกน้ำเพื่อให้จมน้ำหรือใช้แรงต่อร่างกายของเด็กหญิงเพื่อให้หายใจติดขัดหรือถูกบีบคอด้วยมือของมนุษย์ และในบางครั้งยิ่งน่าสังเวชขึ้นไปอีกจากการที่คนรับใช้นำเด็กหญิงไว้ในกระโถนหรือในอ่างที่เตรียมไว้สำหรับการให้กำเนิด ซึ่งเต็มไปด้วยน้ำและเลือด และปล่อยไว้แบบนั้น ให้ตายอย่างอนาถ และยิ่งทารุณโหดร้ายมากยิ่งขึ้นหากมารดาไม่โหดร้ายพอที่จะเอาชีวิตเด็กหญิง พ่อสามี แม่สามีหรือสามีจะปลุกปั่นเธอด้วยคำพูดให้ฆ่าเด็กหญิง"
2. ↑  "การฆ่าทารกด้วยการให้จมน้ำหรือทิ้งทารกหญิงเป็นประเพณีชั่วร้ายที่หลงเหลือมาจากยุคศักดินา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mungello 2012, p. 144.
2. ↑  Milner 2000, pp. 238–239.
3. 1 2  Mungello 2012, p. 148.
4. ↑  Coale & Banister 1994, pp. 459–479.
5. 1 2  White 2006, p. 200.
6. ↑  Milner 2000, pp. 239–240.
7. ↑  "Burying Babies in China". *Wesleyan Juvenile Offering*. **XXII**: 40. March 1865. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 March 2020. สืบค้นเมื่อ 1 December 2015.
8. ↑  Mungello 2008, p. 17.
9. ↑  Mungello 2008, p. 9.
10. ↑  Lee 1981, p. 164.
11. ↑  Mungello 2008, p. 10.
12. ↑  Abeel 1844.
13. ↑  Harrison 2008, p. 77.
14. ↑  Mungello 2008, p. 13.
15. ↑  Johnson 1985, p. 29.
16. 1 2  Nie 2005, p. 50.
17. 1 2 3  Chan, C. L. W. Yip, P. S. F. Ng, E. H. Y. Ho, P. C. Chan, C. H. Y. & Au, J. S. K. (2002). Gender selection in China: It’s meanings and implications. *Journal of Assisted Reproduction and Genetics, 19*(9), 426-430.
18. ↑  National Bureau of Statistics of China. (2014). *Total population by urban and rural residence and birth rate, death rate, natural growth rate by region* [Data set]. Retrieved from China statistical yearbook 2014 เก็บถาวร 2015-11-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, accessed 2 October 2019
19. ↑  Parrot, Andrea (2006). *Forsaken females : the global brutalization of women*. Lanham, MD: Rowman & Littlefield Publishers. p. 53. ISBN 978-0742545793.
20. 1 2  Zhu, W. X. Lu, L. & Hesketh, T. (2009). China’s excess males, sex selective abortion, and one child policy: Analysis of data from 2005 national intercensus survey. *BMJ: British Medical Journal, 338*(7700)
21. ↑  Banister, J. (2004). Shortage of girls in China today. *Journal of Population Research, 21*(1), 19-45.
22. 1 2  Zeng, Y. Tu, P. Gu, B. Xu, Y. Li, B. & Li, Y. (1993). Causes and implications of the recent increase in the reported sex ratio at birth in China. *Population and Development Review, 19*(2), 283-302.
23. ↑  Female infanticide. (n.d.) เก็บถาวร 2019-11-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *BBC* Ethics guide. Accessed 2 October 2019.
24. ↑  Winkler 2005, p. 7.
25. ↑  DeLugan 2013, pp. 649–650.

บรรณานุกรม
----------

* Abeel, David (13 May 1844). "Infanticide In China". *Signal of Liberty*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 January 2014. สืบค้นเมื่อ 16 November 2013.
* Coale, Ansley J.; Banister, Judith (1994). "Five decades of missing females in China". *Demography*. **31** (3): 459–479. doi:10.2307/2061752. JSTOR 2061752. PMID 7828766. S2CID 24724998. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-01. สืบค้นเมื่อ 2019-09-11.
* DeLugan, Robin Maria (2013). "Exposing Gendercide in India and China (Davis, Brown, and Denier's It's a Girl—the Three Deadliest Words in the World)". *Current Anthropology*. **54** (5): 649–650. doi:10.1086/672365. JSTOR 10.1086/672365.
* Harrison, Henrietta (2008). "A penny for the little Chinese: The French Holy Childhood Association in China, 1843–1951" (PDF). *American Historical Review*. **113** (1): 72–92. doi:10.1086/ahr.113.1.72. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-11-04. สืบค้นเมื่อ 2018-11-04.
* Johnson, Kay Ann (1985). *Women, the Family, and Peasant Revolution in China*. University of Chicago Press. ISBN 978-0226401898.
* Lee, Bernice J. (1981). "Female Infanticide in China". *Historical Reflections / Réflexions Historiques*. **8** (3): 163–177. JSTOR 41298766.
* Milner, Larry S (2000). *Hardness of Heart/hardness of Life: The Stain of Human Infanticide*. University Press of America. ISBN 978-0761815785.
* Mungello, D. E. (2012). *The Great Encounter of China and the West, 1500–1800*. Rowman & Littlefield. ISBN 9781442219755.
* Mungello, D. E. (2008). *Drowning Girls in China: Female Infanticide in China since 1650*. Rowman & Littlefield. ISBN 978-0742555310.
* Nie, Jing-Bao (2005). *Behind the Silence: Chinese Voices on Abortion*. Rowman & Littlefield. ISBN 978-0742523715.
* White, Tyrene (2006). *China's Longest Campaign: Birth Planning in the People's Republic, 1949–2005*. Cornell University Press. ISBN 978-0801444050.
* Winkler, Theodor H. (2005). "Slaughtering Eve The Hidden Gendercide" (PDF). *Women in an Insecure World*. Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-10-07. สืบค้นเมื่อ 2021-11-05.