**การอ้างก้อนหิน** (อังกฤษ: appeal to the stone, argumentum ad lapidem ) เป็นเหตุผลวิบัติทางตรรกะ เป็นการปฏิเสธไม่ยอมรับเหตุผลหนึ่งๆ โดยอ้างว่าไม่จริงหรือเหลวไหล
ซึ่งอาจทำซ้ำๆ โดยไม่ให้เหตุผลอื่นๆ 
วิธีนี้คล้ายกับ proof by assertion ซึ่งเป็นการกล่าวสิ่งเดียวกันซ้ำๆ ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะค้านอย่างไร โดยคล้ายกันเพราะเป็นการกล่าวเพื่อให้เชื่อโดยไร้หลักฐาน
นี่เป็นเหตุผลวิบัติ*อรูปนัย*เพราะเป็นการให้เหตุผลแบบอุปนัยเพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริงที่ระบุ 
โดยสาระของการให้เหตุผลจะไม่ดี นี่เทียบกับเหตุผลวิบัติ*รูปนัย*ที่รูปแบบหรือโครงสร้างของการให้เหตุผลจะไม่ถูกต้อง

ตัวอย่าง
--------

การอ้างก้อนหินเป็นเหตุผลมี 4 ขั้นตอน 
ฝ่ายหนึ่งตั้งข้ออ้าง อีกฝ่ายปฏิเสธ ฝ่ายแรกถามว่าทำไมจึงปฏิเสธ อีกฝ่ายกล่าวปัดคำถามโดยไม่ให้เหตุผล 

ฝ่ายแรก: โรคติดต่อเกิดจากจุลินทรีย์ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
อีกฝ่าย: สิ่งที่คุณพูดไม่ถูก
ฝ่ายแรก: ทำไมถึงคิดว่าไม่ถูก
อีกฝ่าย: มันฟังดูเหมือนเรื่องเหลวไหล
อีกฝ่ายปฏิเสธข้ออ้างของฝ่ายแรกโดยไม่ได้ให้หลักฐานอะไรๆ 
ซึ่งอาจจะดีในกรณีที่ข้ออ้างของฝ่ายแรกขัดแย้งกันเอง หรือผิดรูปผิดร่างจนไม่สมเหตุสมผล

ประวัติ
-------

ดร. ซามูเอล จอห์นสัน ที่เป็นเหตุให้เกิดชื่อเหตุผลวิบัตินี้
### กำเนิดชื่อ

ชื่อ "การอ้างก้อนหิน" มาจากข้อโต้เถียงกันระหว่างนักพจนานุกรม ดร. ซามูเอล จอห์นสันกับเจมส์ บอสเวลล์เกี่ยวกับทฤษฎีอสสารนิยม (immaterialism)
ซึ่งระบุว่าความเป็นจริงจะขึ้นอยู่กับการรับรู้โลกของบุคคล โดยวัตถุที่เป็นสสารจะเกี่ยวเนื่องกับการรับรู้ตัววัตถุนั้น

> หลังจากที่พวกเราออกมาจากโบสถ์ ก็ได้ยืนคุยกันสักพักหนึ่งเกี่ยวกับมุขนายกบาร์กลีย์ผู้ใช้คารมอันคมคายเพื่อพิสูจน์ว่าสสารไม่มีจริง และว่าทุกสิ่งทุกอย่างในเอกภพเป็นเพียงเรื่องจินตนาการ ผมได้ให้ข้อสังเกตว่า แม้เราจะเห็นพ้องกันว่าหลักการนี้ไม่เป็นจริง แต่ก็ไม่สามารถพิสูจน์ว่าไม่จริงได้ ผมจะไม่มีวันลืมว่าจอห์นสันโต้ตอบได้เร็วแค่ไหน โดยเตะหินก้อนใหญ่อย่างแรงจนเท้าเด้งออกแล้วกล่าวว่า "ผมปฏิเสธมัน*อย่างนี้*"
> 
> — Boswell, James, *The Life of Samuel Johnson*

จุดมุ่งหมายของ ดร. จอห์นสันก็คือ ถ้าเขาสามารถเตะก้อนหินด้วยเท้า การเรียกก้อนหินว่า "อสสาร" ก็จะต้องเป็นเรื่องเหลวไหล

การจัดหมวดหมู่
--------------

### เหตุผลวิบัติอรูปนัยทางตรรกะ

เหตุผลวิบัติอรูปนัยทางตรรกะเป็นความเข้าใจผิดเพราะมีเหตุผลบกพร่อง
เพราะอาศัยการให้เหตุผลแบบอุปนัย จึงอาจผิดพลาดแล้วทำให้เข้าใจว่าเป็นเหตุผลที่ดีแต่จริงๆ ไม่ใช่

### เหตุผลวิบัติโดยไม่เข้าประเด็น

ข้อสรุปนอกประเด็นมีโครงสร้างคล้ายๆ กับการอ้างก้อนหิน 
เป็นการให้หลักฐานแก่ข้อสรุปนอกประเด็น ไม่ใช่ข้อสรุปเดิม
เช่น การปฏิเสธทฤษฎีอสสารนิยมของ ดร. จอห์นสันด้วยการเตะก้อนหิน จริงๆ ไม่ได้ปฏิเสธทฤษฎีโดยตรง แต่กลับระบุข้อสรุปที่ไม่เข้ากับทฤษฎี 

### การให้เหตุผลแบบอุปนัย

การอ้างก้อนหินเป็นการให้เหตุผลแบบ*อุปนัย* 
ส่วนเหตุผลวิบัติรูปนัยใช้การให้เหตุผลแบบ*นิรนัย*และใช้โครงสร้างแบบรูปนัยเพื่อให้เหตุผล ซึ่งต่างกับการให้เหตุผลแบบ*อุปนัย*ซึ่งไม่ใช้วิธีเช่นนี้
การให้เหตุผลแบบ*อุปนัย*มีข้อสรุปที่ไม่แน่นอนเพราะต้องอนุมานจากสถานการณ์ หรือบุคคล/วัตถุ หรือเหตุการณ์โดยเฉพาะๆ
ในบริบทของการอ้างก้อนหิน มีการให้เหตุผลแบบ*อุปนัย*เพื่อคัดค้านข้ออ้างเดิมโดยไม่ได้ให้คำอธิบายเพิ่ม 
แต่การให้เหตุผลแบบ*อุปนัย*อาจเปลี่ยนไปได้ถ้าได้ข้อมูลหรือหลักฐานใหม่ๆ ที่ล้มข้อสมมุติของการอุปนัยได้

การให้เหตุผลแบบอุปนัยสมมุติว่าโอกาสเป็นไปได้ของข้อตั้งสามารถใช้เป็นหลักฐานสนับสนุน[] 
การให้เหตุผลแบบอุปนัยจะดีหรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับความหนักแน่นของเหตุผล แต่แต่ละคนจะรู้สึกว่าหนักแน่นไม่เท่ากัน โดยขึ้นอยู่กับความคิดความรู้สึกที่มีอยู่แล้วในเรื่องนั้น

จุดอ่อนของการให้เหตุผลแบบอุปนัยเทียบกับการให้เหตุผลแบบนิรนัยก็คือ ไม่สามารถประเมินความสมเหตุสมผลหรือความแน่นอนของข้ออ้าง
ความสมเหตุสมผลจะขึ้นอยู่กับว่าข้อมูลที่ให้เป็นจริงหรือไม่ 
แต่ถ้าเป็นหลักฐานเท็จเพื่อพิสูจน์ว่าข้อสรุปเป็นเท็จ ก็อาจใช้ได้เหมือนกัน
ดังนั้นการให้เหตุผลจะจัดว่าแน่นอนก็ต่อเมื่อข้อสมมุติ/ข้อตั้งของการให้เหตุผลนั้นเป็นจริง
ไม่เหมือนกันกับการให้เหตุผลแบบนิรนัย การให้เหตุผลแบบอุปนัยจะพิสูจน์ความสมเหตุสมผลไม่ได้โดยนิรนัย ดังนั้น จึงเป็นปัญหาของการอุปนัย

โครงสร้างการให้เหตุผล
---------------------

การให้เหตุผล/ข้อโต้แย้ง (argument) ปกติจะมีข้ออ้าง (claim) ที่สนับสนุนด้วยการให้เหตุผล (reasoning) และหลักฐาน (evidence)
ปกติจะเป็นข้อความหลายข้อที่แสดงข้อตั้ง (premise) เพื่อสนับสนุนข้อสรุป (conclusion)
การอ้างก้อนหินมีข้อสรุปที่ชัดแจ้ง แต่จะไม่มีข้อตั้งต่างๆ เพื่อแสดงความสมเหตุสมผลของข้อสรุปที่อ้าง

ตามทฤษฎีการให้เหตุผล (theory of argumentation) การให้เหตุผลหรือการนิรนัยจะต้องมีข้อสมมุติหรือข้อตั้ง ที่นำไปสู่ข้อสรุปหรือประเด็นที่ต้องการ 
การอ้างก้อนหินไร้หลักฐานเมื่อปฏิเสธข้ออ้างเดิม ซึ่งจำกัดการโต้แย้งของฝ่ายตรงข้าม

ปัญหา
-----

### จำกัดการโต้เถียง

เมื่อกำลังโต้เถียงกัน ถ้าฝ่ายหนึ่งยกข้ออ้างซึ่งอีกฝ่ายไม่เห็นด้วย "ภาระการพิสูจน์" (burden of proof) ก็จะตกอยู่กับฝ่ายที่ยกข้ออ้าง คือต้องให้เหตุผลสำหรับข้ออ้างนั้น
โดยเฉพาะถ้าข้ออ้างขัดกับสิ่งที่ได้ยอมรับกันเป็นปกติแล้ว 
เพราะการยกก้อนหินเป็นการคัดค้านข้ออ้างดั้งเดิม ดังนั้น ภาระการพิสูจน์จึงตกอยู่กับผู้ที่ยกข้ออ้างดั้งเดิม 
แต่ก็จะทำได้ยากเพราะการยกก้อนหินไม่ได้ระบุเหตุผลว่าทำไมจึงคัดค้าน

อนึ่ง เทคนิคนี้มักใช้ร่วมกับเหตุผลวิบัติทางตรรกะอื่นๆ ที่จำกัดการสนทนาต่อๆ ไป
เช่น อาจจะโจมตีอีกฝ่ายแบบ ad-hominem
เพื่อจะได้ไม่ต้องกล่าวถึงประเด็น หรืออาจใช้กับวิธีหุ่นฟางเพื่อทำลายเครดิตของอีกฝ่าย

### ในทฤษฎี 2 ระบบของแดเนียล คาฮ์นะมัน

นักจิตวิทยาชาวอิสราเอลแดเนียล คาฮ์นะมัน ได้ตั้งทฤษฎีสองระบบขึ้นเพื่อให้เหตุผลว่าทำไมจึงเกิดเหตุผลวิบัติทางตรรกะ
ทฤษฎีระบุว่ามนุษย์ใช้ระบบ 1 และระบบ 2 ในกระบวนการตัดสินใจ 
ระบบ 1 จะทำงานได้อย่างรวดเร็วและปกติจะใช้ฮิวริสติกในการประเมินและการตัดสินใจสำหรับกิจการงานที่ไม่ต้องใส่ใจมาก 
กิจที่ต้องใส่ใจมากกว่าจะใช้ระบบ 2 เพื่อพิจารณาหาเหตุผลให้ได้ข้อสรุป

เหตุผลวิบัติทางตรรกะหลายอย่างใช้ระบบ 1 เพื่อการตัดสินใจหาข้อสรุปที่รวดเร็วโดยอาศัยอารมณ์ความรู้สึก 
แต่ถ้าเป็นคนช่างคิดวิเคราะห์ข้อสรุปที่ตนเองได้และคิดอย่างมีระเบียบแบบแผน ก็อาจหลีกเลี่ยงเหตุผลวิบัติทางตรรกะได้

### โครงร่างการให้เหตุผลของทูลมิน

 
ตัวอย่างโครงร่างการให้เหตุผลของทูลมิน 
โครงร่างการให้เหตุผลออกทูลมิน (Toulmin’s argumentation framework) แสดงองค์ประกอบการให้เหตุผลเป็น claim (ข้ออ้าง), grounds (ฐาน), warrant (ข้อรับรอง), qualifier (คำจำกัด), rebuttal (ข้อโต้แย้ง) และ backing (ข้อสนับสนุน)
ฐานของ assumption (ข้อสมมุติ) จะต้องมีข้อรับรองและข้อสนับสนุน เพื่อรองรับข้ออ้างและเพื่อพิสูจน์ว่า conclusion (ข้อสรุป) คงเส้นคงวา 
ข้ออ้างเบื้องต้นของการโต้แย้งก็คือข้อเท็จจริงที่ผู้ให้เหตุผลพยายามพูดให้อีกฝ่ายหนึ่งยอมรับ
ฐานของการให้เหตุผลก็คือหลักฐานที่ใช้สนับสนุนข้อเท็จจริงเบื้องต้น 
ข้อรับรองก็คือข้อสมมุติที่ใช้เชื่อมฐานกับข้ออ้าง 
ข้อสนับสนุนเป็นหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อพิสูจน์ข้ออ้างและสนับสนุนข้อรับรอง 
คำจำกัดใช้แสดงว่าข้ออ้างอาจจะไม่ถูกต้องเสมอ (เช่นคำว่า บางครั้ง โดยมาก บางส่วน) โดยขึ้นอยู่กับสถานการณ์
และท้ายสุด ข้อโต้แย้งเป็นข้ออ้างที่อีกฝ่ายเสนอในการโต้แย้งนี้

การอ้างก้อนหินมีแต่ฐานกับข้ออ้างโดยที่ไม่มีข้อรับรองหรือข้อสนับสนุนที่สมเหตุสมผลเพื่อสนับสนุนข้ออ้าง 
อนึ่ง ก็จะไม่มีคำจำกัดด้วยซึ่งเท่ากับจำกัดข้อโต้แย้งของอีกฝ่ายหนึ่ง
เพราะการอ้างก้อนหินไม่ได้ให้หลักฐานที่สมเหตุผล จึงหาข้อโต้แย้งได้ยาก[]

วิธีที่คล้ายกันอื่นๆ
--------------------

### Reductio ad absurdum

การอ้างก้อนหินมีโครงสร้างที่คล้ายกันกับการให้เหตุผลแบบ reductio ad absurdum (แปลว่า การลดเหลือเป็นเรื่องเหลวไหล) ซึ่งระบุว่า ข้อสมมุติของการให้เหตุผล หรือวิธีการให้เหตุผลจะก่อข้อสรุปที่เหลวไหล
แม้การยกก้อนหินจะไม่ได้ระบุตรงๆ ว่าข้อความดั้งเดิมเหลวไหล 
แต่การปฏิเสธข้ออ้างดั้งเดิมก็มักจะสมมุติว่าข้ออ้างดั้งเดิมไม่ถูกต้องหรือเหลวไหล
ส่วน *reductio ad absurdum* จะอ้างว่า ถ้าข้ออ้างดั้งเดิมเป็นจริง ข้อสรุปเหลวไหลบางอย่างอื่นก็จะเป็นจริงด้วย

### การทวนคำถาม

การทวนคำถาม (begging the question, *petitio principii*) เป็นข้อสรุปที่อาศัยข้อสมมุติที่ต้องได้ข้อพิสูจน์หรือการอธิบายเพิ่มขึ้น
การทวนคำถามอาจเรียกได้ว่าเป็นการ "ไม่สนใจคำถามเพราะสมมุติว่ามันมีคำตอบแล้ว"
การให้เหตุผลโดยโดยทวนคำถามมักจะสร้างคำถามเพิ่มขึ้น

### Ad nauseam

คำละตินว่า *ad nauseam* หมายถึงการกล่าวอะไรซ้ำๆ จนน่าเบื่อหน่าย 
เป็นเหตุผลวิบัติที่ใช้ในการโต้เถียงโดยกล่าวความเห็นในเรื่องหนึ่งๆ อย่างซ้ำๆ เกินความจำเป็น
เพราะการยกก้อนหินไม่มีหลักฐานเพื่อปฏิเสธข้ออ้าง จึงอาจถูกใช้ในรูปแบบ *ad nauseam*
เพราะถ้าไม่สามารถยุติการโต้เถียงได้ ก็จะทำให้ทั้งสองฝ่ายโต้เถียงกันจนกระทั่งเบื่อหน่ายโดยไม่ได้ข้อสรุปที่สมควร

### ปฏิเสธนิยม

ปฏิเสธนิยม (denialism) ก็คือการปฏิเสธความจริงแม้เมื่อมีหลักฐานที่หนักแน่น
โดยผู้ใช้น่าจะมีแรงจูงใจที่ซ่อนอยู่เช่น ประโยชน์ส่วนตัวหรือเพื่อเลี่ยงความจริงที่ทำให้ไม่สบายใจ 
วิธีการโต้แย้งการปฏิเสธเช่นนี้ก็คือ การจำแนกรากฐานความเชื่อแล้วแสดงหลักฐานที่พิสูจน์ความเท็จของความเชื่อแต่ละอย่าง

ดูเพิ่ม
-------

* iconสถานีย่อยปรัชญา

* ข้อสรุปนอกประเด็น
* เรดเฮร์ริง

เชิงอรรถและอ้างอิง
------------------

1. ↑  "Subjective idealism | philosophy". *Encyclopedia Britannica* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-07. สืบค้นเมื่อ 2020-11-03.
2. ↑  Patey, Douglas Lane (January 1986). "Johnson's Refutation of Berkeley: Kicking the Stone Again". *Journal of the History of Ideas*. **47** (1): 139–145. doi:10.2307/2709600. JSTOR 2709600. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-10. สืบค้นเมื่อ 2020-11-03.
3. ↑  Hallett, H. F. (1947). "Dr. Johnson's Refutation of Bishop Berkeley". *Mind*. **56** (222): 132–147. doi:10.1093/mind/LVI.222.132. ISSN 0026-4423. JSTOR 2250515. PMID 20243642. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-08-29. สืบค้นเมื่อ 2020-11-03.
4. ↑  Audi, Robert, บ.ก. (2015). *The Cambridge Dictionary of Philosophy* (3 ed.). New York: Cambridge University Press. doi:10.1017/cbo9781139057509. ISBN 978-1-139-05750-9.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  McNair, G. H.; Davies, Arthur Ernest (1917-02-15). "A Text-book on Logic". *The Journal of Philosophy, Psychology and Scientific Methods*. **14** (4): 109. doi:10.2307/2012956. ISSN 0160-9335. JSTOR 2012956. S2CID 60139391. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
6. ↑  Feeney, Aidan; Heit, Evan, บ.ก. (2001-01-01). *Inductive Reasoning*. doi:10.1017/cbo9780511619304. ISBN 9780521856485. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-07. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
7. ↑  "Deductive and Inductive Arguments | Internet Encyclopedia of Philosophy" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-05-28. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
8. ↑  
Eemeren, Frans Hendrik; Grootendorst, Robert (2004). *A Systematic Theory of Argumentation*. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-511-18430-7. OCLC 69139196.
9. ↑  Cargile, James (January 1997). "On the burden of proof". *Philosophy*. Cambridge University Press. **72** (279): 59–83. doi:10.1017/s0031819100056655. JSTOR 3751305. S2CID 170772287.
10. ↑  Hannibal, Martin; Mountford, Lisa (September 2017). "15. The Burden of Proof". *Law Trove*. doi:10.1093/he/9780198787679.003.0015.
11. ↑  *HOW TO WIN AN ARGUMENT*, Princeton University Press, 2017-10-31, pp. 1–134, doi:10.2307/j.ctvc77chr.5, ISBN 978-1-4008-8335-6, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-07, สืบค้นเมื่อ 2020-11-19
12. ↑  "Definition of AD HOMINEM". *www.merriam-webster.com* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-11-04. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
13. ↑  "Definition of STRAW MAN". *www.merriam-webster.com* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-25. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
14. ↑  Arvai, Joseph (November 2013). "Thinking, fast and slow, Daniel Kahneman, Farrar, Straus & Giroux". *Journal of Risk Research*. **16** (10): 1322–1324. doi:10.1080/13669877.2013.766389. ISSN 1366-9877. S2CID 144799829. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-07. สืบค้นเมื่อ 2020-11-03.
15. ↑  Risen, Jane; Gilovich, Thomas (2006), Sternberg, Robert J.; Roediger III, Henry L.; Halpern, Diane F. (บ.ก.), "Informal Logical Fallacies", *Critical Thinking in Psychology*, Cambridge: Cambridge University Press, pp. 110–130, doi:10.1017/cbo9780511804632.008, ISBN 978-0-511-80463-2, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-07, สืบค้นเมื่อ 2020-11-03
16. ↑  Lab, Purdue Writing. "Toulmin Argument". *Purdue Writing Lab* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-20. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
17. ↑  Odintsov, S. P. (2003-11-23). ""Reductio ad absurdum" and Łukasiewicz's modalities". *Logic and Logical Philosophy*. **11**. doi:10.12775/llp.2003.008. ISSN 1425-3305.
18. ↑  Rescher, Nicholas (2017). "Reductio ad absurdum". *Historisches Wörterbuch der Philosophie online*. doi:10.24894/hwph.3487. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-07. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
19. ↑  Garner, Bryan A. (2016). "Garner's Modern English Usage". *Oxford Reference*. doi:10.1093/acref/9780190491482.001.0001. ISBN 978-0-19-049148-2. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-07. สืบค้นเมื่อ 2020-11-19.
20. ↑  Griffith, Bryant (2016), "What Does it Mean to Question?", *NextGeners*, Rotterdam: SensePublishers, pp. 53–83, doi:10.1007/978-94-6300-642-2\_3, ISBN 978-94-6300-642-2, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-07, สืบค้นเมื่อ 2020-11-19
21. ↑  "AD NAUSEAM | meaning in the Cambridge English Dictionary". *dictionary.cambridge.org* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-02. สืบค้นเมื่อ 2020-11-20.
22. ↑  "Definition of DENIALISM". *www.merriam-webster.com* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-28. สืบค้นเมื่อ 2020-11-20.

| * ด
* ค
* ก
เหตุผลวิบัติ |
| --- |
| แบบรูปนัย | 

|  |  |
| --- | --- |
| In propositional logic | 
* Affirming a disjunct
* Affirming the consequent
* Denying the antecedent
* Argument from fallacy
* Masked man
* Mathematical fallacy

 |
| In quantificational logic | 
* Existential
* Illicit conversion
* Proof by example
* Quantifier shift

 |
| Syllogistic fallacy | 
* Affirmative conclusion from a negative premise
* Exclusive premises
* Existential
* Necessity
* Four terms
* Illicit major
* Illicit minor
* Negative conclusion from affirmative premises
* Undistributed middle

 |

 |
| แบบอรูปนัย | 

|  |  |
| --- | --- |
| การพูดกำกวม | 
* Equivocation
* ความสมมูลเท็จ
* การให้แหล่งข้อมูลเท็จ
* การอ้างคำพูดนอกบริบท
* Loki's Wager
* No true Scotsman
* Reification

 |
| การให้เหตุผลเป็นวง | 
* การให้เหตุผลเป็นวง / Begging the question
* Loaded language
	+ Leading question
* Compound question / Loaded question / Complex question
* No true Scotsman

 |
| ทางเลือกเป็นคู่ | 
* ทวิบถเท็จ
	+ เหตุผลวิบัติโดยอุดมคติเพ้อฝัน
* การไม่ยอมรับคู่ทางเลือก
* Suppressed correlative

 |
| Illicit transference | 
* Composition
* Division
* Ecological

 |
| *Secundum quid* | 
* Accident
* Converse accident

 |
| การวางนัยทั่วไปที่บกพร่อง | 
* หลักฐานโดยเรื่องเล่า
* ความเอนเอียงโดยการสุ่มตัวอย่าง
	+ เหตุผลวิบัติโดยหลักฐานไม่สมบูรณ์
	+ McNamara
* เหตุผลวิบัติโดยอัตราพื้นฐาน / Conjunction
* Double counting
* แนวเทียบปลอม
* Slothful induction
* ข้อยกเว้นอันท่วมท้น

 |
| Ambiguity | 
* Accent
* ความแม่นยำเท็จ
* Moving the goalposts
* Quoting out of context
* Slippery slope
* Sorites paradox
* Syntactic ambiguity

 |
| การให้เหตุที่น่าสงสัย | 
* Animistic
	+ Furtive
* สหสัมพันธ์ชี้ว่าเป็นเหตุ
	+ *Cum hoc*
	+ *Post hoc*
* เหตุผลวิบัติของนักการพนัน
	+ Inverse
* เหตุผลวิบัติเพราะการคืนสภาพ
* มีเหตุเดียว
* Slippery slope
* เหตุผลวิบัตินักแม่นปืนชาวเท็กซัส

 |
| การยกหรืออ้าง | 
* Law/Legality
* ก้อนหิน / Proof by assertion

|  |  |
| --- | --- |
| ผลที่ตามมา | 
* *Argumentum ad baculum*
* ความปรารถนา

 |
| อารมณ์ | 
* Fear
* Flattery
* ความใหม่
* Pity
* Ridicule
* Think of the children
* In-group favoritism
* Invented here / Not invented here
* Island mentality
* การอ้างความจงรักภักดี
* Parade of horribles
* Spite
* Stirring symbols
* Wisdom of repugnance

 |

 |
| เหตุผลวิบัติโดยอาศัยกำเนิด | 

|  |  |
| --- | --- |
| *Ad hominem* | 
* Appeal to motive
* Association
	+ *Reductio ad Hitlerum*
		- Godwin's law
	+ *Reductio ad Stalinum*
* Bulverism
* Poisoning the well
* Tone
* *Tu quoque*
* Whataboutism

 |
| 
* อำนาจหน้าที่/ความเชี่ยวชาญ
	+ Accomplishment
	+ *Ipse dixit*
	+ Poverty / Wealth
* Etymology
* ธรรมชาติ
* Tradition / ความใหม่
	+ Chronological snobbery

 |

 |
| การยกผลที่ตามมา | 
* *Argumentum ad baculum*
* ความปรารถนาหรือความเชื่อที่อยู่เหนือเหตุผล

 |
| เหตุผลวิบัติโดยไม่เข้าประเด็น | 
* *Ad nauseam*
	+ Sealioning
* ทางสายกลาง
* *Argumentum ad populum*
* การอ้างก้อนหิน / Proof by assertion
* ข้อสรุปนอกประเด็น
* อาศัยเรื่องเล่า
* อาศัยการไม่พูดถึง
* อาศัยการไร้หลักฐานคัดค้าน
* Invincible ignorance
* Moralistic / Naturalistic
* Motte-and-bailey fallacy
* การใช้เหตุผลโดยเข้าข้าง
* เรดเฮร์ริง
	+ Two wrongs make a right
* กรณีพิเศษ
* หุ่นฟาง
* สำนวนจำเจ
* I'm entitled to my opinion

 |

 |
| 
* หมวดหมู่ Category

 |