recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**รหัสยลัทธิ** หรือ**ลัทธิรหัสยนิยม** (อังกฤษ: mysticism) คือลัทธิหรือความเชื่อที่ว่ามีรหัสยภาวะ (mystery) เป็นภาวะความจริงหรือคุณค่าบางอย่างซึ่งบุคคลจะรู้ได้ด้วยการใช้ความสามารถพิเศษเหนือกว่าการรับรู้โดยทั่วไปของมนุษย์ เช่น การเข้าฌาน การเข้าถึงพระเจ้า เป็นต้น ผู้ที่เข้าถึงรหัสยภาวะนี้ได้เรียกว่า**รหัสยิก** (mystic)

ความเข้าใจในปัจจุบัน
--------------------

ความหมายของรหัสยลัทธิในปัจจุบันมาจากลัทธิเพลโตนิยมหรือลัทธินีโอเพลโตนิยมที่ใช้หมายถึงพิธีรับสมาชิกใหม่ของชาวอิลูซิส ซึ่งเป็นพิธีการรับเข้าสู่ความจริงและประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ เพื่อแสวงหาการเป็นหนึ่งเดียวกับความตระหนักรู้เรื่องความเป็นจริงอันติมะ เทวสภาพ ความจริงทางจิตวิญญาณ หรือพระเจ้า โดยใช้ประสบการตรง การรู้เอง สัญชาตญาณ หรือดุลยพินิจ โดยปกติรหัสยลัทธิจะเน้นการปฏิบัติที่มุ่งสู่ประสบการณ์เหล่านี้ รหัสยนิยมอาจยึดแนวคิดแบบทวินิยมที่ถือว่าตัวตนกับพระเจ้าแตกต่างกัน หรืออาจเป็นอทวินิยมก็ได้ 

ศาสนาใหญ่ ๆ หลายศาสนาในโลกก็เกิดมาจากคำสอนของศาสดาซึ่งเป็นรหัสยิก เช่น พระพุทธเจ้า พระเยซู เล่าจื๊อ พระกฤษณะ เป็นต้น ศาสนาส่วนมากจึงสอนเรื่องประสบการณ์เชิงรหัสยะด้วย โดยอย่างน้อยที่สุดก็สอนจะแก่ศาสนิกเฉพาะในวงจำกัด ไม่เปิดเผยให้รู้โดยทั่วไป คำว่า enlightenment ในภาษาอังกฤษก็หมายปรากฏการณ์ในลักษณะนี้ ส่วน "การตรัสรู้" ในทางพระพุทธศาสนาก็ใช้หมายถึงปรากฏการณ์การบรรลุในแบบรหัสยะเช่นกัน (แม้จะไม่เน้นใช้ศรัทธาอย่างรหัสยลัทธิอื่น ๆ)

หลาย ๆ ศาสนาในปัจจุบันมีโครงสร้างองค์กรที่เป็นสถาบันมากขึ้น มีการปกครองตามลำดับชั้นบังคับบัญชา และยึดถือคัมภีร์เป็นแหล่งความรู้หลักที่ศาสนิกชนต้องเคารพและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ทำให้ความรู้เชิงรหัสยะภายในศาสนากลายเป็นความเชื่อที่ไม่เป็นที่ยอมรับไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, พิมพ์ครั้งที่ 4, กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 68
2. ↑  W.F. Cobb. Mysticism and the Creed. BiblioBazaar, 2009. ISBN 978-1113209375
3. ↑  Evelyn Underhill. Practical Mysticism. Wilder Publications, new edition 2008. ISBN 978-1604595086
4. ↑  David Steindl-Rast. The Mystical Core of Organized Religion. ReVision, Summer 1989. 12 (1):11-14. Council on Spiritual Practices เก็บถาวร 2011-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Retrieved 29 October 2011

| * ด
* ค
* ก
เทวนิยม |
| --- |
| 
* เทวดา
* พระเป็นเจ้า
* อไญยเทวนิยม
* วิญญาณนิยม
* ลัทธิต่อต้านเทวนิยม
* Apatheism
* อเทวนิยม
* ทวิเอกภาพนิยม
* เทวนิยมคลาสสิก
* เทวัสนิยม
* Dystheism
* Misotheism
* อติเทวนิยม
* เอกกเทวนิยม
* เสรีเทวนิยม
* เอกปูชยนิยม
* เอกเทวนิยม
* รหัสยลัทธิ
* Nontheism
	+ Post-theism
* เทวนิยมเปิดกว้าง
* สรรพันตรเทวนิยม
* สรรพเทวนิยม
* ปรัชญาเทวนิยม
* Physitheism
* พหุเทวนิยม
* วิมติเทวนิยม
* เจตนิยม
* อภิเทวนิยม
* ตรีเอกภาพนิยม
* ตรีเทวนิยม

 |
**รวิวรรณ จินดา** (ชื่อเล่น : อุ้ย) เกิดวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2505 เป็นนักร้องชาวไทย มีผลงานอัลบั้มเพลง 6 ชุด และยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์ อดีตผู้บริหารบริษัท ฟาติมา บรอดคาสติ้ง อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด

ประวัติ
-------

**รวิวรรณ จินดา** เป็นชาวอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา เข้ามาศึกษาต่อที่กรุงเทพฯระดับ ม.ศ.1 ที่โรงเรียนสตรีวิทยา 2 สอบเทียบได้แล้วเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษา ที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สาขาสื่อสารมวลชน (ขณะนั้นยังไม่แยกออกมาเป็นคณะ) แต่หลังจากเรียนได้ 2 ปี ในขณะที่คุณพ่อของเธอย้ายไปเป็นผู้พิพากษาที่จังหวัดนครศรีธรรมราช อุ้ยก็ได้รู้จักกับแฟนหนุ่มที่เป็นบุตรของนายตำรวจ ซึ่งประกอบอาชีพเป็นนักดนตรีในขณะนั้น ภายหลังก็ย้ายติดตามแฟนหนุ่มผู้เป็นนักดนตรี ชื่อนายอดิศักดิ์ หรืออ๋อย (ไม่ทราบนามสกุล) และยังเป็นผู้ฝึกสอนเธอให้รู้จักการร้องเพลง ด้วยพลังเสียงที่แท้จริง และเป็นผู้ฝึกหัดและส่งเธอเข้าประกวดที่สยามกลการในระยะต่อมา เธอติดตามเขามาทำงานร้องเพลงด้วยกันหลายปี และผ่านงานมาหลายที่รวมทั้งสงขลา หาดใหญ่พัทยาและอีกหลายจังหวัด และงานที่พัทยา ก็คือที่สุดท้ายที่เธอร่วมงานกับเขา โดยเธอได้เลิกลากันไปเพราะทนปัญหาส่วนตัวกับเขาไม่ได้

ในปี พ.ศ. 2527 เข้าแข่งขันกับทางสยามกลการ ประเภทเพลงสากล ในเพลง "Cabaret" จนได้รับรางวัลชนะเลิศ หลังจากนั้นเธอได้ตัดความสัมพันธ์กับนายอดิศักดิ์ แล้วก็เข้าร้องประจำที่โรงแรมเอเชีย กรุงเทพฯ ต่อมาธเนศ สุขวัฒน์ ได้ชวนมาออกผลงานอัลบั้มกับค่ายครีเอเทีย อาร์ติสต์ พร้อมๆ กับรับหน้าที่เป็นโค-โปรดิวเซอร์ โดยมีผลงานอัลบั้มแรกชื่อ *รุ้งอ้วน* ออกมาในปี พ.ศ. 2529 มีเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม ประพันธ์โดยประภาส ชลศรานนท์ เป็นเพลงเปิดตัว และยังมีเพลง พี่ชายที่แสนดี และกลายเป็นเพลงประจำตัวของ รวิวรรณ จินดา ในเวลาต่อมา และเพลงที่ชายที่แสนดี ก็ถูกนำมาเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง น้อง.พี่.ที่รัก ในปี พ.ศ. 2561 อีกด้วย

จากความโด่งดังของอัลบั้ม *รุ้งอ้วน* ทำให้เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์สองเรื่องคือ *อีกครั้ง* แสดงร่วมกับอัญชลี จงคดีกิจ และ *ยิ้ม* นำแสดงโดยสุชาติ ชวางกูร ทั้ง 2 เรื่องออกฉายในปี พ.ศ. 2529 ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 เธอออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 *เพราะเราเข้าใจ* โดยมีเพลงดังเป็นเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม และเธอก็หยุดทำผลงานเพลงชั่วคราว และได้ไปศึกษาต่อที่เกลนเดลคอลเลจ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สาขาศิลปะการแสดง และกลับมาออกผลงานอัลบั้มเพลงอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2535 ชื่อชุด *อีกครั้ง*

ปัจจุบันเธอเป็นผู้บริหารบริษัท ฟาติมา บรอดคาสติ้ง อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ที่เคยมีผลงานร่วมดำเนินงานหัวหิน แจ๊ซ เฟสติวัล 2009

ผลงาน
-----

### อัลบั้ม

#### สตูดิโออัลบั้ม

* *รุ้งอ้วน* (พ.ศ. 2529)
* *เพราะเราเข้าใจ* (พ.ศ. 2530)
* *อีกครั้ง* (พ.ศ. 2535)
* *ดั่งเธอมีเวทมนตร์* (พ.ศ. 2540)
* *Circle* (พ.ศ. 2543)
* *Voice Form My Heart* (พ.ศ. 2560)

#### อัลบั้มพิเศษ

* *Somewhere in Time* (พ.ศ. 2538)

### ภาพยนตร์

* *อีกครั้ง* (พ.ศ. 2529)
* *ยิ้ม* (พ.ศ. 2529)

### ละคร

* *ช่างมันฉันไม่แคร์*  ช่อง 5 (พ.ศ. 2536)

### เพลงประกอบละคร

* *เสน่ห์นางงิ้ว เพลง ฝันอยู่ไม่ไกล (พ.ศ. 2561)*
* ทอง

### โฆษณา

* รถจักรยานยนต์ ฮอนด้า ดรีม (พ.ศ. 2529)

อ้างอิง
-------

1. ↑  kilroy, รวิวรรณ จินดา oknation.net
2. ↑  แจ๊ซหัวหินกับผู้หญิงตัวเล็ก อุ้ย-รวิวรรณ จินดา
3. ↑
โกรเซอร์เทียร์การ์เทิน
*ซีเกิสซ็อยเลอ* เสาชัยในอุทยานฯ
**เทียร์การ์เทิน** (เยอรมัน: *Tiergarten*) หรือชื่อเต็มคือ **โกรเซอร์เทียร์การ์เทิน** (*Großer Tiergarten*) เป็นอุทยานขนาดใหญ่กลางกรุงเบอร์ลิน และเป็นอุทยานยอดนิยมที่สุดในเบอร์ลิน มีความยาวกว่า 2.1 กิโลเมตร อุทยานตั้งอยู่ในแขวงเทียร์การ์เทินในเขตมิทเทอ ถือเป็นสวนกลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในเยอรมนีด้วยขนาดพื้นที่ราว 1,300 ไร่ เป็นรองเพียงอุทยานเท็มเพิลโฮฟและเอ็งลิชเชอร์การ์เทิน เท่านั้น

ประวัติของอุทยานนี้สามารถย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1527 แรกเริ่มเป็นเขตล่าสัตว์ในเขตพระราชวังของเจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์ค ต่อมาใน ค.ศ. 1530 มีการเวนคืนที่ดินฝั่งเหนือและฝั่งตะวันตกเพื่อขยับขยายพื้นที่ให้ใหญ่ขึ้นจนมีขนาดใหญ่กว่าอุทยานในปัจจุบันเสียอีก เจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์คได้สร้างรั้วรอบขอบชิดอุทยานและได้นำสัตว์ป่าต่าง ๆ มาปล่อย ป่าเทียร์การ์เทินในยุคนั้นมีความอุดมสมบูรณ์เหมาะต่อการล่ากวางและสัตว์ป่าอื่น ๆ มาก

เทียร์การ์เทินเป็นเขตล่าสัตว์ของเหล่าเจ้าผู้ครองแคว้นไปจนกระทั่งถึงสมัยของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 พระองค์ดำริย้ายเขตล่าสัตว์ไปไว้ที่อื่น และทรงก่อสร้างอาคารและสาธารณูปโภคต่าง ๆ ได้แก่ ขยายถนนอุนเทอร์เดนลินเดินเพื่อเชื่อมพระราชวังเข้ากับเทียร์การ์เทิน ถางป่าบางส่วนเพื่อทำถนนเชื่อมไปยังพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์คที่สร้างขึ้นใหม่ และสร้างลานดาราใหญ่เพื่อเป็นใจกลางของเทียร์การ์เทิน เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Tiergaten". *berlin.de*. สืบค้นเมื่อ 19 February 2018.
**"เที่ยงคืนสิบห้านาที"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ ในปี พ.ศ. 2555 ประพันธ์เนื้อร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ ทำนองโดยสมพล รุ่งพาณิชย์ และเรียงเรียงโดยทเวนตีไฟฟ์อาวส์

เนื้อหาของเพลงได้กล่าวถึงห้วงแห่งค­วามคิดถึงที่อาจเกิดขึ้นกับเราในยามค่ำคืน เพราะเวลากลางคืนนั้นเป็นช่วงเวลาที่เราได­้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองมากที่สุด และช่วงเวลานี้เองที่ความเหงามักจะคืบคลาน­เข้ามา และเกิดเป็นความรู้สึกให้คิดถึงใครคนหนึ่ง­ที่อยู่ไกลกัน ส่วนด้านสไตล์ของเพลงถ่ายทอดอารมณ์ความเหงาและความคิดถึงลงเ­ป็นดนตรี Acoustic Session ซึ่งความพิเศษของเพลงนี้อยู่ที่การใช้ "กีตาร์โปร่ง 12 สาย" ที่ถูกนำมาบรรเลงความคิดถึงในเพลงนี้ได้อย­่างลงตัว

ส่วนในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ กำกับโดยทีมงาน Hello Filmmaker เป็นเรื่องราวของคู่หนุ่มสาวคู่หนึ่งที่เล­ิกรากันไปแล้ว แต่มีอยู่วันหนึ่ง ฝ่ายหญิงเกิดคิดถึงผู้ชายคนเก่าขึ้นมา จึงเกิดการส่งข้อความหากัน ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า คนเราจากที่เคยรักกันมาก พอถึงวันหนึ่งแม้จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน หรือว่าอยู่ห่างกัน แต่ความรู้สึกและความคิดถึงมันยังคงอยู่

การตอบรับ
---------

เพลง "เที่ยงคืนสิบห้านาที" ได้อันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 1 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 15 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 33 |
| 104.5 แฟตท็อป 20 ชาร์ต | 16 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  SEED CHART TOP 20: SUN 3 JUNE 2012
2. ↑  เพลงฮิต TOP94 EFM Chart > Sat 28 July 2012 เพลงฮิตติดชาร์ต ประจำสัปดาห์ เสาร์ 28 กรกฎาคม 2555
3. ↑  95.5 FM Virgin Hitz CHART TOP 40 วันอาทิตย์ที่ 12 สิงหาคม 2555[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  104.5 Fat chart 20พฤศภา 55
**รหัสประเทศที่ใช้ตัวอักขระท้องถิ่น** (อังกฤษ: internationalized country code; internationalized country code top-level domain) เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) ซึ่งไม่ใช่พยัญชนะละติน อย่างเช่น พยัญชนะอารบิก ในปัจจุบัน ชื่อโดเมนดังกล่าวมีสามชื่อ : ‏السعودية.‎, ‏مصر.‎ และ ‏امارات.‎‎

คณะกรรมการ ICANN ได้อนุมัติการก่อตั้งชื่อโดเมนที่ใช้ตัวอักขระท้องถิ่นในกลุ่มองค์การสนับสนุนชื่อรหัสประเทศ (ccNSO) เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 พวกเขาได้มีมติเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 เพื่อดำเนินการ และขอให้กลุ่มทำงาน IDNC เตรียมข้อเสนอ ซึ่งทางกลุ่มได้ส่งมอบเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 ทางกลุ่มได้เสนอระเบียบวิธีโดยการใช้กระบกวนการ Fast Track ของ ICANN ตั้งอยู่บนพื้นฐานของกฎบัตร ICANN เพื่อทำงานกับหน่วยงานจัดสรรเลขหมายอินเทอร์เน็ต (IANA)

เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 ICANN มีมติให้เริ่มยอมรับแอปพลิเคชันสำหรับชื่อโดเมนที่ใช้ตัวอักขระท้องถิ่นระดับบนสุดจากตัวแทนจากประเทศและเขตปกครองต่าง ๆ ในเดือนพฤศจิกายน เริ่มตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ชาติและเขตปกครองต่าง ๆ สามารถปรับใช้ชื่อโดเมนที่ใช้ตัวอักขระท้องถิ่นเป็นโดเมนระดับบนสุดได้ อียิปต์, ซาอุดีอาระเบีย, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และสหพันธรัฐรัสเซียเป็นหนึ่งในประเทศแรก ๆ ที่ปรับใช้ชื่อโดเมนระดับบนสุดรหัสประเทศที่ใช้ตัวอักขระท้องถิ่น จนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มี 21 ประเทศ ซึ่งใช้ 11 ภาษา ซึ่งรวมไปถึง ภาษาจีน ภาษารัสเซีย ภาษาทมิฬ และภาษาไทย ได้ร้องขอรหัสประเทศที่ใช้ตัวอักขระท้องถิ่นใหม่

เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 รหัสประเทศดังกล่าวได้ทำให้เกิดผลเป็นครั้งแรก ซึ่งทั้งหมดเป็นพยัญชนะอารบิก อียิปต์ได้กำหนดรหัสประเทศ مصر. ซาอุดีอาระเบียกำหนด السعودية. และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ امارات.  รหัสประเทศแบบใหม่นี้สามารถใช้ได้ทันที ถึงแม้ว่า ICANN จะยอมรับว่านี่อาจไม่สามารถใช้งานได้อย่างเหมาะสมกับผู้ใช้ทุกคนตั้งแต่เริ่มต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Proposed Final Implementation Plan for IDN ccTLD Fast Track Process" (PDF). ICANN. September 30, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-10-30.
2. ↑  "IDN ccTLD Fast Track Process". ICANN.
3. ↑  "ICANN Bringing the Languages of the World to the Global Internet" (Press release). Internet Corporation For Assigned Names and Numbers (ICANN). 30 October 2009. สืบค้นเมื่อ 30 October 2009.
4. ↑  "Internet addresses set for change". BBC News. October 30, 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-10-30.
5. 1 2  "First IDN ccTLDs now available" (Press release). Internet Corporation For Assigned Names and Numbers (ICANN). May 5, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-05-06.
6. ↑  "'Historic' day as first non-Latin web addresses go live". BBC News. May 6, 2010. สืบค้นเมื่อ May 7, 2010.
**วัดมณฑป** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร งานประจำปีของวัดมณฑป คือ งานปิดทองรอยพระพุทธบาทจำลอง ในช่วงเดือนมกราคมหรือเดือนเมษายน

ประวัติ
-------

วัดมณฑปเป็นวัดเก่าแก่ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่าคงจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีการระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2371 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2376 เดิมชาวบ้านเรียก **วัดมดป** ต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อ "วัดมณฑป" แต่บางคนก็อาจเรียก **วัดมะดป** หรือ **วัดปะดป**

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนหลังเดิม มีหน้าบันปูนปั้น ประดับกระจกเป็นรูปมณฑป มีเทวดาคุกเข่าพนมมือทั้ง 2 ด้าน ตอนล่างทำเป็นซุ้ม 5 ช่อง แต่ละช่องมีรูปพราหมณ์นั่งคุกเข้าพนมมือ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทำจากหินทรายแดงปูนปั้นหุ้ม ลงรักปิดทอง ภายนอกมีใบเสมาเป็นหินแกรนิตสีเทา จำหลักลายปักเป็นใบคู่ ลักษณะเป็นเสมาแบบสมัยธนบุรีหรือรัตนโกสินทร์ตอนต้น มณฑปพระพุทธบาทตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของวัด บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2543

ศาลาต่าง ๆ ของวัดได้แก่ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว ก่ออิฐถือปูน ด้านหน้ามีศาลาสามัคคีธรรมปลูกขวางอยู่ สร้างใน พ.ศ. 2477 ศาลาท่าน้ำมีหลายหลัง ศาลาเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ หรือ ศาลา ส.ก. เป็นอาคารคอนกรีตทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น อยู่ด้านหน้าเขตสังฆาวาส ศาลาจตุรมุข อยู่ด้านทิศเหนือของศาลาเฉลิมพระเกียรติ ประดิษฐานรูปหล่ออดีตเจ้าอาวาสและรูปสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูจริยาภิรมย์ (หลวงปู่ทัศ)
* พระอธิการเนตร
* พระอธิการรุ่ง สุวณฺณสโร
* พระมหาเผื่อน
* พระอธิการศิริ สุขกาโม
* พระปลัดผ่อง กิตติสทฺโธ
* พระผ่อง จิรปุณฺโณ รักษาการ
* พระครูพิบูลพัฒน์ (แสวง ปุญฺญาทีโป)
* พระครูสมุห์ชุมพล จนฺทโชโต พ.ศ. 2546–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศรัณย์ ทองปาน. *โครงการสำรวจเพื่อสร้างฐานข้อมูลของวัดในเขตตลิ่งชัน*. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน), 2549. หน้า 75.
2. ↑  "วัดมณฑป". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.
**วัดพุทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

วัดพุทธาราม แต่เดิมเป็นที่ทำนา โดยได้มีนายหยิบ นางสังเวียน ศรีชัยนาท ได้มีศรัทธาที่จะสร้างวัดขึ้นในบริเวณบ้านดอนสามสิบ ด้วยในละแวกนี้วัดอยู่ห่างไกล เมื่อประมาณเดือน 12 ข้างแรม พ.ศ. 2523 จึงถวายที่ดินจำนวน 8 ไร่เศษ ให้สร้างเป็นที่พักสงฆ์ขึ้นและได้ไปนิมนต์พระอาจารย์จำนงค์ สิริวณฺโณ กับพระสงฆ์จำนวน 8 รูป ที่วัดบางซอ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี มาเป็นผู้ดูแลในการสร้างที่พักสงฆ์ หลังจากนั้นพระอาจารย์จำนงค์ ได้ชวนผู้มีจิตศรัทธาสร้างถาวรวัตถุขึ้น เช่น หอสวดมนต์ ศาลา กุฏิสงฆ์ ต่อมามีนายบุญมี นางปราง ปิ่นทองคำ เกิดศรัทธาถวายที่ดินให้บ้างและขายให้ทางวัดในราคาถูกบ้างเป็นเนื้อที่ 7 ไร่เศษ หลัง จากนั้นได้มีนางปลิว แสงสุขดี เกิดศรัทธาก็ถวายที่ดินและขายบ้างในราคาถูก เป็นเนื้อที่ 2 ไร่เศษ รวมเป็นเนื้อที่วัดจำนวน 17 ไร้เศษ 

พระอาจารย์จำนงค์ได้ร่วมกับชาวบ้านดอนสามสิบ โดยมี นายเอก ลิ่วเวหาผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้นได้ร่วมกันพัฒนาที่พักสงฆ์ จนเกิดความเจริญ จนได้ยกเป็นสำนักสงฆ์ที่ถูกต้องตามกฎมหาเถรสมาคมได้ชื่อว่า **สำนักสงฆ์สันติธรรม** ต่อมาพระอาจารย็จำนงค์ได้ย้ายกลับไปที่วัดเก่า ทางคณะสงฆ์แต่งตั้งพระอาจารย์ชั้น ปสนฺโน เป็นเจ้าสำนักต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2524 ได้มีคุณสมชาย ไทยผดุงพานิชได้มาสร้างอุโบสถขึ้น 1 หลัง และเสนาสนะอื่น ๆ เช่น ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และเมรุ 

วัดพุทธารามได้รับอนุญาตยกให้เป็นวัดที่ถูกต้องเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ผู้ขออนุญาตคือ นายสมชาย ไทยผดุงพานิช และพระอธิการชั้น ปสนฺโน ได้รับการแต่งตั้งดำรงเจ้าอาวาส รูปแรก ของวัดต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2543

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการชั้น ปสนฺโน พ.ศ. 2540
* พระครูรัตนานุรักษ์ (พลอย นิรโต) พ.ศ. 2548

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา (วัดพุทธาราม)" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
2. ↑  "วัดพุทธาราม". พระสังฆาธิการ.
**ยูโรเปียนซูเปอร์ลีก** (อังกฤษ: European Super League) รายการฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปซึ่งเกิดขึ้นจากแนวความคิดของโฟลเรนตีโน เปเรซ ประธานสโมสรเรอัลมาดริด เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2552 ที่ต้องการให้บรรดาสโมสรชั้นนำของยุโรปแยกตัวออกมาจากยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก แล้วจัดตั้งรายการฟุตบอลยูโรเปียนซูเปอร์ลีกขึ้นมา แต่ไม่ได้รับการตอบสนอง

จนกระทั่งวันที่ 2 มีนาคม 2559 หนังสือพิมพ์ *เดอะซัน* ได้รายงานว่าบรรดาผู้บริหารของสโมสรชั้นนำในพรีเมียร์ลีกทั้งหมด 5 คนได้แก่ เอ็ด วุดเวิร์ด รองประธานบริหารแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, บรูซ บัก ประธานสโมสรเชลซี, อีวาน กาซิดิส ประธานบริหารอาร์เซนอล, เฟร์รัน โซเรียโน ประธานบริหารแมนเชสเตอร์ซิตี และเอียน แอร์ ประธานบริหารลิเวอร์พูล ร่วมด้วยสตีเฟน รอสส์ นักธุรกิจชาวอเมริกันและเจ้าของทีมไมอามีดอลฟินส์ ได้นัดประชุมกันอย่างลับ ๆ ที่โรงแรมเดอดอร์ชิสเตอร์ ในย่านพาร์กเลนของ กรุงลอนดอน เพื่อหารือเรื่องการแยกตัวออกจากยูฟาแชมเปียนส์ลีกและจัดตั้งยูโรเปียนซูเปอร์ลีกขื้นมา

และเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2564 มีแถลงการณ์จากเว็บไซต์ของซูเปอร์ลีก อย่างเป็นทางการ โดยมีรายละเอียดสำคัญว่า *"จะมี 20 สโมสรชั้นนำของยุโรป ประกอบไปด้วย 15 ทีมผู้ก่อตั้ง และอีก 5 ทีม มาจากการคัดเลือกในแต่ละซีซั่น ซึ่งจะหมุนเวียนไปแต่ละปี"* แบ่งการแข่งขันเป็น 2 กลุ่ม ๆ ละ 10 ทีม แข่งขันแบบเหย้า-เยือน เพื่อหา 8 ทีมเข้าสู่รอบน็อคเอ้าท์ และ แข่งขันแบบเหย้า-เยือน ไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศ 12 ทีมผู้ก่อตั้งได้ประกาศตามรายละเอียดที่แถลงการณ์ ส่วนอีก 3 ทีมจะประกาศอีกครั้งก่อนเปิดฤดูกาล

**12 ทีมผู้ก่อตั้ง (ที่กล่าวถึง) ประกอบไปด้วย**

**สโมสรจากพรีเมียร์ลีก**

1.แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด

2.แมนเชสเตอร์ ซิตี้

3.เชลซี

4.ลิเวอร์พูล

5.อาร์เซ่นอล

6.สเปอร์ส

**สโมสรจากลาลีก้า สเปน**

7. เรอัล มาดริด

8. บาร์เซโลนา

9. อัตเลติโกเดมาดริด

  

**สโมสรจากกัลโช่ เซเรีย อา อิตาลี**

10. เอซี มิลาน

11. อินเตอร์ มิลาน

12. ยูเวนตุส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ดราม่าเดือดแน่! 12 สโมสรยักษ์ใหญ่ ประกาศตั้ง "ยูโรเปี้ยน ซูเปอร์ลีก" เรียบร้อย". *www.sanook.com/sport*.
**วัดมณีวงศ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านหนองกระพ้อ ตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 1 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการทองใบเป็นเจ้าอาวาส

วัดมณีวงศ์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2491

อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ.2496 เป็นอุโบสถสีทองเหลืองอร่าม ด้านในโดดเด่นด้วยลวดลายงานแกะสลัก บริเวณกำแพงประดิษฐาน *หลวงพ่อสิวลี* ซึ่งเป็นพระประธาน ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์อยู่ในอิริยาบถประทับนั่งบนก้อนศิลา พระบาททั้งสองวางอยู่บนดอกบัว พระหัตถ์ซ้ายวางคว่ำ ส่วนพระหัตถ์ขวาวางหงาย มีช้างหมอบใช้งวงจับกระบอกน้ำ และอีกด้านหนึ่งมีลิงถือรวงผึ้งถวาย พระปางนี้เป็นพระบูชาสำหรับคนเกิดวันพุธกลางคืน วิหารที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่สีทองมีชื่อว่า *หลวงพ่อพันล้าน* หรือ *พระพุทธรัตน์มณีศรีหทัยนเรศวร์* เสาของวิหารมีรูปปั้นมังกรอยู่บริเวณทุกเสา ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 

ภายในวัดยังมีสถานปฏิบัติธรรม *วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช* ประชาชนมักมาสักการะ *พระรัตนมณีมหาบาดาล* ที่อยู่ภายในถ้ำพญานาคเมืองบาดาลใหญ่ที่สุดในประเทศไทย นอกจากนั้นวัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2498

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมณีวงศ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "มณีวงศ์". The Bangkok Insight.
3. ↑  "ตระการตา "วัดมณีวงศ์" ชมถ้ำพญานาคสุดยิ่งใหญ่แห่งนครนายก". ผู้จัดการออนไลน์. 2 ตุลาคม 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ไซมอน เนสส์แมน** (อังกฤษ: Simon Nessman; เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) เป็นนักเดินแบบชั้นนำที่มีชื่อเสียงจากเมืองคอร์ตนีย์ รัฐบริติชโคลัมเบีย แคนาดา

อาชีพ
-----

ไซมอน เนสส์แมน เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเฟซออฟจอร์โจ อาร์มานี นอกจากนี้เขายังมีความสำคัญในแคมเปญโฆษณาของเวอร์ซาเช, โดลเช่แอนด์กาบบานา, จีวองชี, คาลวิน ไคลน์, ราล์ฟ ลอเรน, ลองแวง, อีฟว์ แซ็ง โลร็อง, แกป และจอห์น แกลลิอาโน ในปี ค.ศ. 2012 เขาปรากฏตัวในมิวสิกวีดีโอของมาดอนนา ในเพลงเกิร์ลกอนไวลด์ กำกับโดยช่างภาพแฟชั่น Mert and Marcus

เขาเดินแบบแฟชั่นให้กับโชว์ของซัลวาทอร์เร เฟอร์รากาโม, โรแบร์โต กาวัลลี, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, อาร์มานี, วิกเตอร์แอนด์รอล์ฟ, ลาคอสต์, DSquared², นาร์ซิโซ โรดริเกวซ และไมเคิล คอร์ส และถ่ายแบบให้กับนิตยสารโว้ก ดีเทลส์ นูแมโร และวีแมน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6  "Simon Nessman". The Internet Fashion Database. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-04. สืบค้นเมื่อ 2010-12-07.
2. ↑  "A|X Armani Exchange Enlists Fashion Icon, Kate Lanphear to Turn Up the Style With Spring 2011 Advertising Campaign". PR Newswire. 28 January 2011.
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Simon Nessman at Male Model Scene
* Simon Nessman เก็บถาวร 2015-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at The Province
**แยเนอ ล็อนด์แลร์** (ฮังการี: *Landler Jenő*; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928) เป็นนักการเมืองชาวฮังการี และเป็นหนึ่งในผู้นำของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี

ล็อนด์แลร์เกิดในครอบครัวชาวยิว เขาได้รับการศึกษาในสาขาวิชากฎหมาย และต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมผ่านการมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวของสหภาพแรงงานฝ่ายช่างตีเหล็ก แต่เขามีแนวคิดทางการเมืองเอนเอียงไปทางฝ่ายซ้ายและคอมมิวนิสต์ ภายหลังจากการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1919 ตัวเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในประเทศ ของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ชุดใหม่นี้ อีกทั้งยังเป็นผู้บังคับบัญชาแห่งกองทัพแดงฮังการีในการต่อสู้กับกองกำลังทหารต่างชาติที่พยายามเข้าแทรกแซงฮังการีอีกด้วย ภายหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี เขาได้ลี้ภัยไปที่ออสเตรีย ซึ่งตัวเขายังคงเป็นผู้นำของขบวนการคอมมิวนิสต์ฮังการีพลัดถิ่น

แยเนอ ล็อนด์แลร์ เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1928 ระหว่างการลี้ภัยในเมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส ร่างของเขาถูกส่งตัวไปยังมอสโก และถูกเก็บไว้ที่กำแพงเครมลิน

หมายเหตุ
--------

1. ↑  เทียบเท่ากับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Great Soviet Encyclopedia (1979)

อนุสรณ์ของติโบร์ ซอมูแอลี, เบลอ กุน, และแยเนอ ล็อนด์แลร์ ในกรุงบูดาเปสต์

| ก่อนหน้า |  | แยเนอ ล็อนด์แลร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **วินแซ นอย** |  | **กรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในแห่งสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี** (ค.ศ. 1919) |  | **กาโรยี แปแยร์** |
**คลองระหว่างทะเลขาวกับทะเลบอลติก** (รัสเซีย: Беломо́рско-Балти́йский кана́л, อักษรโรมัน: *Belomórsko-Baltíyskiy kanál*; อังกฤษ: White Sea–Baltic Canal) มักเรียกโดยย่อว่า **คลองทะเลขาว** (*Belomorkanal*; อังกฤษ: White Sea Canal) เป็นคลองเดินเรือสมุทรในประเทศรัสเซีย เปิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1933 เชื่อมระหว่างทะเลขาวในมหาสมุทรอาร์กติกกับทะเลสาบโอเนกาซึ่งเชื่อมต่อกับทะเลบอลติก มีชื่อเดิมว่า *คลองทะเลขาว-บอลติคสตาลิน* (อังกฤษ: Stalin White Sea–Baltic Canal; Belomorsko-Baltiyskiy Kanal imeni Stalina) ที่ใช้มาจนถึงปี ค.ศ. 1961

คลองนี้สร้างโดยผู้ต้องขังกูลัก โดยใช้จำนวนแรงงานตั้งแต่เริ่มต้นจนเสร็จสิ้น 126,000 คน ตามบันทึกของทางการรายงานว่ามีคนงานคนเสียชีวิตประมาณ 12,000 ถึง 25,000 คน ขณะที่แอนน์ แอปเปิลบอมประมาณการณ์ว่ามีผู้เสียชีวิตถึง 25,000 คน

คลองนี้มีความยาว 227 กิโลเมตร (141 ไมล์) บางส่วนผ่านไปตามแม่น้ำลำคลองหลายสายและทะเลสาบวิโกซีโร ในปี ค.ศ. 2008 มีเรือสัญจรจำนวนน้อยประมาณ 10-40 ลำต่อวันเท่านั้น คลองนี้จำกัดด้วยความลึกของคลองที่ต่ำมากประมาณ 3.5 เมตร (11.5 ฟุต) ซึ่งทำให้เรือเดินทะเลส่วนใหญ่ไม่สามารถเข้าได้ โดยทั่วไปแล้วความลึกระดับนี้รองรับกับเรือบรรทุกสินค้าในแม่น้ำที่มีการบรรทุกน้ำหนักไม่เกิน 600 ตันเท่านั้น ในขณะที่เรือเดินทะเลที่มีระวางขนาด 2,000–3,000 ตัน มักจะมีท้องเรือลึก 4.5-6 เมตร (15-20 ฟุต) เดิมทีมีการเสนอให้ขุดคลองที่ความลึก 5.4 เมตร (17.7 ฟุต) แต่เนื่องด้วยค่าใช้จ่ายและข้อจำกัดด้านเวลาของแผน 5 ปีแรกของสตาลินทำให้คลองนี้มีความลึกตื้นกว่าที่วางแผนมาก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Сроки работы шлюзов (Lock operation periods), from the site of the Russian Shipping Companies' Association. (in Russian)
2. ↑  "White Sea–Baltic Canal | canal, Russia".
3. ↑  Сталинские стройки ГУЛАГа.1930–53», Москва, 2005,
4. ↑  Anne Applebaum *Gulag: A History* (London: Penguin, 2003), p79
5. ↑   แม่แบบ:Bare URL image
6. ↑  "Chapter 8: TPC and Displacement Curves - Engineering360". *www.globalspec.com*. สืบค้นเมื่อ 13 August 2017.
7. ↑  Morukov 2004, p. 159 harvnb error: no target: CITEREFMorukov2004 (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**คลองระหว่างทะเลขาวกับทะเลบอลติก**

* White Sea Canal
* Photos and further information at the online exhibition *Forced Labor Camps* by Blinken Open Society Archives
* Les eaux glacées du Belomorkanal on Anne Brunswic's website, in French.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย

 |

พิกัดภูมิศาสตร์: 62°48′N 34°48′E﻿ / ﻿62.800°N 34.800°E﻿ / 62.800; 34.800
**วัดฟ่อนสร้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดฟ่อนสร้อย สันนิษฐานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2031 ได้ย้ายมาจากวัดฟ้อนสร้อยที่เคยเป็นวัดร้างซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศใต้เล็กน้อย วัดร้างนี้ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นและร้างไปเมื่อใด แต่ปรากฏอยู่ในโคลงนิราศหริภุญไชย (แต่งราว พ.ศ. 2060) และปรากฏอยู่ในประชุมตำนานล้านนาไทยว่าในช่วง พ.ศ. 2105–2144 ชื่อของวัดฟ่อนสร้อยสันนิษฐานว่าอาจเป็นชื่อนายทหารในสมัยก่อนเดิมที่อาจเรียก *หมื่นสร้อยหรือพันสร้อย* แล้วเปลี่ยนเป็นฟ่อนสร้อย

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนาไม่ทราบปีที่สร้าง โครงสร้างส่วนบนเป็นไม้ ส่วนล่างก่ออิฐ ถือปูน หลังคาด้านหน้าซ้อนกัน 2 ชั้น ราวบันไดทอดสู่ตัววิหารเป็นปูนปั้นรูปพญานาค ประดับกระจกสี่หน้าเป็นลายปูนปั้นรูปก้านขดประดับด้วยช่อฟ้าในระกาและหางหงส์เป็นรูปพญานาค บานประตูเป็นรูปเทวดายืนลงรักปิดทอง วิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ พระประธานเป็นพระพุทธรูปนั่งสมาธิปางมารร้าย เจดีย์ทรงปราสาทมีปูนปั้นรูปสิงห์ประดับที่ฐานและมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปที่ฐานเจดีย์ทั้ง 4 ด้าน หอไตรทรงล้านนาสองชั้น ชั้นล่างก่ออิฐถือปูน ชั้นบนเป็นเครื่องไม้ หน้าบันไดแกะสลักลวดลายถ้านขด หางหงส์ประดับด้วยนาคสะดุ้ง หลังคาซ้อนกันสองชั้นสองตับ มีแตรอยู่ตรงกลาง มีระเบียงรอบตัวหอไตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดฟ่อนสร้อย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดฟ่อนสร้อย (Fon Soi Temple)". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-01. สืบค้นเมื่อ 2021-11-01.
3. ↑  "วัดฟ่อนสร้อย ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่".
**คลองระพีพัฒน์** เป็นคลองที่ขุดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 6 โดยแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วนคือ คลองระพีพัฒน์ หรือคลองระพีพัฒน์สายใหญ่ คลองระพีพัฒน์แยกตก และคลองระพีพัฒน์แยกใต้  คลองระพีพัฒน์เดิมทีเรียกกันว่า "คลองป่าสักใต้" หรือ "คลองเจ๊ก" เพราะใช้แรงงานคนจีนขุด แล้วจึงเปลี่ยนมาใช้เครื่องจักรกลช่วยในสมัยรัชกาลที่ 6 พระองค์ทรงตั้งชื่อเป็นทางการว่า "คลองระพีพัฒน์" เพื่อเป็นพระเกียรติแก่พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒน์ศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ผู้ควบคุมการก่อสร้างเขื่อนพระรามหก ตั้งแต่เริ่มแรก 

คลองระพีพัฒน์เริ่มต้นขุดจากแม่น้ำป่าสัก บริเวณคุ้งยางนม ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ก่อนจะไหลลงมาที่อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี และแยกออกเป็นสองสาย ความยาว 32 กิโลเมตร มีประตูน้ำพระนารายณ์ และประตูน้ำพระเอกาทศรถกั้นอยู่ระหว่างคลอง เป็นคลองที่มีบทบาทสำคัญในการระบายน้ำ และโครงการชลประทานในเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา สระบุรี และพื้นที่ใกล้เคียง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "โครงการเขื่อนทดน้ำพระรามหก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" เก็บถาวร 2015-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนกรมชลประทาน
2. ↑  "คลองระพีพัฒน์"[*ลิงก์เสีย*]สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
3. ↑  ""ประวัติโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาป่าสักใต้"" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-09-16. สืบค้นเมื่อ 2013-05-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่คลองระพีพัฒน์
* โครงการคลองสำคัญๆในลุ่มน้ำเจ้าพระยา เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* แผนที่คลอง คลองในภาคกลาง คลองระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยาและบางปะกง เก็บถาวร 2013-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**คลองสรรพสามิต** [สัน-พะ-สา-มิด, สับ-พะ-สา-มิด] มีชื่อที่เรียกกันทั่วไปว่า **คลองใหม่** เป็นคลองในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3243 ทางหลวงท้องถิ่นเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า และทางหลวงชนบท สป.4010 เลียบไปกับคลอง

ประวัติ
-------

คลองสรรพสามิตเป็นคลองที่ขุดที่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และในสมัยที่ปรีดี พนมยงค์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง มีจุดประสงค์เพื่อใช้ลำเลียงขนส่งเกลือซึ่งเป็นสินค้าที่กรมสรรพสามิตจัดเก็บภาษีตามพระราชบัญญัติเกลือ พ.ศ. 2481 ปากคลองที่ขุดใหม่ใช้เป็นที่ตั้งฉางเกลือของสหกรณ์ ต้นคลองเริ่มต้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลแหลมฟ้าผ่า ไหลไปในเขตตำบลนาเกลือ ไปถึงปลายคลองบางปลากดบริเวณหมู่บ้านสาขลา ความยาวประมาณ 8 กิโลเมตร กว้างประมาณ 16 เมตร ภายหลังมีการขุดคลองพิทยาลงกรณ์และคลองสหกรณ์ทะลุออกยังแม่น้ำท่าจีน จังหวัดสมุทรสาคร เพื่อเชื่อมต่อและบรรจบกับแม่น้ำแม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันคลองสรรพสามิตกว้างมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อขุดเสร็จใช้ชื่อว่า **คลองสรรพสามิตต์** ปรีดี พนมยงค์ เป็นผู้ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482

สถานที่ริมคลอง
--------------

บริเวณริมคลองมีวัดตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ วัดเอี่ยมประชามิตร วัดคลองพระราม วัดศรีคงคาราม รวมถึงหมู่บ้านสาขลาเป็นชุมชนโบราณ พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นที่ที่ทัพพม่าเคยยกผ่าน เมื่อผู้ชายออกไปรบกันหมด เหลือแต่งผู้หญิงและเด็กเล็ก พวกผู้หญิงจึงช่วยันสู้รบกับพม่าจนชนะ เรียกหมู่บ้านแห่งนี้ว่าหมู่บ้านสาวกล้าและเพี้ยนมาเป็นหมู่บ้านสาขลา มีวัดสาขลาเป็นศูนย์กลางชุมชน

ชุมชนบริเวณคลองสรรพสามิตเป็นชุมชนชาวประมงชายฝั่งทะเล ปัจจุบันมีอาคารบ้านเรือนตั้งอยู่หนาแน่นบริเวณถนนคลองสรรพสามิตและถนนแหลมฟ้าผ่า มีบ้านเก่าในลักษณะดั้งเดิมแบบบ้านไม้ 2 ชั้นยกพื้น ตั้งอยู่บริเวณแนวคลองสรรพสามิตหลายหลัง โดยมีบางส่วนได้ปรับปรุงเป็นร้านค้า ร้านอาหารและสถานบริการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คลองสรรพสามิต...สายน้ำแห่งชีวิตชุมชน". กรมสรรพสามิต. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-02. สืบค้นเมื่อ 2022-01-02.
2. ↑  ส.พลายน้อย. *แม่น้ำลำคลอง*. p. 182.
3. ↑  "หมู่บ้านสาขลา แหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์อายุกว่า 200 ปี สัมผัสวิถีชุมชนริมน้ำ". สนุก.คอม.
**คลองสองพี่น้อง** เป็นลำน้ำธรรมชาติในจังหวัดสุพรรณบุรี ที่เกิดจากลํานําสองสาขามาพบกันคือ ล่าน้ำท่าว้ากับลำน้ำจรเข้สามพัน แล้วกลายเป็นลำน้ำสองพี่น้อง จากนั้นไหลลงแม่น้ำท่าจีน

ที่มาของชื่อ "คลองสองพี่น้อง" มีหลายเรื่อง บ้างว่ามาจากการที่ชาวบ้านเห็นช้าง 2 เชือก เดินออกจากป่ามาลงเล่นน้ำในลําคลอง เรื่องที่ 2 มาจากการที่พี่น้องสองคนสร้างวัดแข่งกัน คือวัดท่าจัด ที่ตําบลบางพลับกับวัดโคกเหล็ก ซึ่งอยู่ตรงข้ามกันคลองที่ผ่านวัดทั้งสองนี้จึงเรียกว่า "คลองสองพี่น้อง" เรื่องที่ 3 เป็นเรื่องของหนุ่มสองพี่น้องกําพร้าที่รักกันมาก สองพี่น้องได้ไปรักหญิงสองคนซึ่งเป็นพี่น้องกัน และจะแต่งงานพร้อมกัน เมื่อจัดขันหมากไปตามประเพณี บังเอิญเกิดเหตุเภทภัย เกิดพายุพัดเรือแตก ถูกจระเข้จับกินทั้งสองพี่น้อง ก็เลยได้ชื่อว่า "สองพี่น้อง"

กรมชลประทานได้พัฒนาเป็นคลองระบายน้ำชื่อว่า *คลองระบายใหญ่สองพี่น้อง* เริ่มที่ กม 0+000 ที่ ปตร.บางสาม (ปตร.สองพี่น้อง) ที่ตำบลบางตะเคียน อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งเป็นจุดที่คลองสองพี่น้องไหลบรรจบแม่น้ำท่าจีน คลองกว้าง 40–60 เมตร

สถานที่สำคัญบริเวณริมคลอง ได้แก่ วัดบางสามซึ่งตั้งอยู่บริเวณบรรจบกับแม่น้ำท่าจีน ตลาดบางลี่มีบ้านเรือนทั้งแบบเก่าและแบบสมัยใหม่ วัดทองประดิษฐ์ วัดสองพี่น้อง วัดท่าจัด วัดบางบอน และวัดดอนสงวน เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อ.สองพี่น้องที่สุพรรณ ใครคือ "พี่น้อง"-ค้นบ้านเกิดพุ่มพวง ดวงจันทร์ พื้นที่ร.6เคยเสด็จฯ". ศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "การศึกษาแนวทางการพัฒนาแหล่งน้ำ ลุ่มน้ำแม่ค่อม อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง (พ.ศ. 2562)" (PDF).
3. ↑  "ชุมชนตลาดบางลี่". แห.
**ปูราชินี** หรือ **ปูสามสี** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Thaiphusa sirikit*) เป็นปูประเภทหนึ่งพบได้ตามภูเขา ถูกพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2527 บริเวณจังหวัดนราธิวาส โดย นายสุรพล ดวงแข และว่าที่ ร้อยตรี พิทักษ์ ชิดเครือ ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยทหารพราน (กองทัพภาคที่ 4) 

ปูราชินีมีปากและขามีสีแดงและส้ม ก้ามมีสีขาว และกระดองมีสีน้ำเงินอมม่วง เชื่อว่าสามารถเปลี่ยนสีได้เรื่อย ๆ ตามฤดูกาล ตัวเต็มวัยมีขนาดประมาณ 12.5 มิลลิเมตร โดยทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ขอพระราชทานพระราชานุญาตใช้ชื่อ สิริกิติ์ เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ เพื่อเทิดพระเกียรติและเฉลิมพระเกียรติในวาระครบ 5 รอบของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และได้ทรงพระราชทานให้ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ปัจจุบันพบเป็นปูประจำถิ่นในป่าพรุน้ำจืดบริเวณลุ่มน้ำน้อย อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ และอุทยานแห่งชาติไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี และไม่เคยมีรายงานพบที่อื่นอีกเลย มีสถานภาพเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

* "ปูราชินี ราชินีแห่งทองผาภูมิตะวันตก" (PDF). *ไบโอเทค*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-10-12. สืบค้นเมื่อ 2008-02-24.

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)

ดูเพิ่ม
-------

* ปูเจ้าฟ้า
* ปูทูลกระหม่อม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รายละเอียดปูราชินี เก็บถาวร 2006-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**นักบุญมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก** (ฝรั่งเศส: *Marguerite-Marie Alacoque*; เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [maʁ.ɡə.ʁit ma.ʁi a.la.kɔk]) เป็นนักพรตหญิงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ผู้ส่งเสริมการอุทิศต่อพระหฤทัยของพระเยซู

ประวัติ
-------

มาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1647 ที่ดัชชีเบอร์กันดี ราชอาณาจักรฝรั่งเศส เป็นบุตรสาวของโกลด อาลาก็อก กับนางฟีลีแบร์ต ลาแม็ง เมื่อโตขึ้นครอบครัวของเธอส่งเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนของคณะกลาริส เธอนอนป่วยด้วยไข้รูมาติกเป็นเวลานานถึง 5 ปี จึงหายป่วยเมื่อายุได้ 15 ปี มาร์เกอริตตัดสินใจไม่แต่งงานและอุทิศตนต่อศีลศักดิ์สิทธิ์ ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1671 มาร์เกอริตตัดสินใจเข้าคณะแม่พระเสด็จเยี่ยม และได้ปฏิญาณตนเป็นนักบวชหญิงในวันที่ 6 พฤศจิกายน ปีต่อมา

วันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1673 พระเยซูได้มาประจักษ์ต่อภคินีมาร์เกอริตเป็นครั้งแรก และยังเสด็จมาต่อเนื่องนานถึงปีครึ่ง ในช่วงนี้พระเยซูตรัสกับภคินีมาร์เกอริตว่าพระองค์ได้เลือกท่านเป็นผู้เผยแพร่การอุทิศตนต่อพระหฤทัยของพระเยซู กำหนดให้รับศีลมหาสนิททุกวันศุกร์ต้นเดือนและมีการสมโภชพระหฤทัยของพระเยซูหลังเทศกาลเพนเทคอสต์ แม้อธิการิณีและบาทหลวงผู้ทำหน้าที่อภัยบาปประจำอารามจะเชื่อภคินีมาร์เกอริต แต่สมาชิกคนอื่น ๆ ในอารามยังไม่ยอมรับเรื่องนี้ การต่อต้านภายในอารามสิ้นสุดลงเมื่อภคินีมาร์เกอริตได้รับแต่งตั้งเป็นนวกาจารย์ในสมัยของอธิการิณีคนถัดมา อารามได้จัดการฉลองพระหฤทัยของพระเยซูขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1686 และสองปีต่อมามีการสร้างโบสถ์น้อยพระหฤทัยขึ้นที่เมืองปาแร-เลอ-มอนียาล

ภคินีมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1690 สิริอายุได้ 43 ปี

หลังมรณกรรม
-----------

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1824 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 12 ได้สถาปนาภคินีมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก เป็นผู้น่าเคารพ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1864 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 และในที่สุดจึงได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15 ในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 วันฉลองนักบุญอาลาก็อกตรงกับวันมรณกรรมของท่าน คือวันที่ 17 ตุลาคม ต่อมาเลื่อนเป็นวันที่ 16 ตุลาคม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 เป็นต้นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "St. Margaret Mary Alacoque". Catholic Online. สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "St. Margaret Mary Alacoque". สารานุกรมคาทอลิก. สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
**คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต** หรือ **คลองเจ้า** เป็นคลองชลประทานที่เชื่อมระหว่างคลองแสนแสบ คลองสิบเจ็ด คลองนครเนื่องเขต คลองประเวศบุรีรมย์ และคลองสำโรง เป็นคลองขนาดใหญ่กว้าง 40–60 เมตร ไหลเชื่อมในแนวเหนือ–ใต้ผ่านพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทราและจังหวัดสมุทรปราการ มีความยาวจากคลองประเวศบุรีรมย์ถึงคลองสำโรง 14.5 กิโลเมตร

คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตขุดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระองค์เจ้าไชยานุชิต พระราชโอรสพระองค์ที่ 55 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งพระองค์เจ้าไชยานุชิตทรงรับราชการกรมชลประทาน เมื่อ พ.ศ. 2430 ทรงอำนวยการขุดคลองตั้งแต่คลองสิบสี่ถึงคลองยี่สิบเอ็ดในจังหวัดฉะเชิงเทรา

คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตเป็นคลองสำคัญที่ใช้ระบายน้ำหลักจากคลองแสนแสบ คลองนครเนื่องเขต คลองประเวศบุรีรมย์ และคลองสำโรง เพื่อช่วยเหลือแบ่งเบามวลน้ำฟากตะวันออกของกรุงเทพมหานคร ไหลลงสู่อ่าวไทย แต่ปัญหาในการระบายน้ำออกจากคลองพระองค์ไชยานุชิตลงสู่ทะเลยังมีปัญหา เนื่องจากทางเดินของน้ำไม่สะดวกเพราะลำคลองช่วงพื้นที่ตำบลคลองหลวงแพ่งเป็นคอขวดที่ลีบและเล็ก คลองมีประตูน้ำ สร้างเพื่อป้องกันน้ำท่วมและกักน้ำ ทำให้ไม่สามารถสัญจรทางน้ำได้

สถานที่สำคัญที่ตั้งอยู่บริเวณริมคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ได้แก่ วัดแครายวงศ์มณี วัดคลองเจ้า วัดสุทธาวาส วัดขวัญสะอาด วัดกาหลง วัดสุคันธาวาส มัสยิดยามีอุ้ลอีบาดะห์ ศาลเจ้าปึงเถ่ากง (ตลาดปากคลองเจ้า จ.สมุทรปราการ) โรงเรียนตลาดปากคลองเจ้า โรงเรียนบ้านคลองเจ้า โรงเรียนแพ่งพิทยาภูมิ โรงเรียนคลองสะบัดจาก และยังมีตลาดน้ำคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ภายในตลาดมีอาหารคาวหวาน ขนมไทย ผักผลไม้ในท้องถิ่นหลากหลายชนิด มีปลาสวายหลายพันตัวในคลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  เรือนอินทร์ หน้าพระลาน. "ชุมชนคนท้องถิ่น : คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต". คมชัดลึก.
2. ↑  วีระ ลีลาพัฒนภูติ และนิติชาญ ปลื้มอารมย์. "การวางแผนป้องกันการบุกรุกพื้นที่และพัฒนาสภาพภูมิทัศน์คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตและคลองสาขา จังหวัดสมุทรปราการ". วารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สจล.
3. ↑  "ตลาดน้ำคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต Khlong Chao Chaiyanuchit Floating Market 差亚怒斥运河水上市场". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดสมุทรปราการ.
สำหรับปูชนิดอื่น ดูที่ Dotilla myctiroides
*ระวังสับสนกับ ปูลม*

**ปูทหาร** (อังกฤษ: Soldier crab) เป็นปูทะเลที่อยู่ในสกุล *Mictyris* จัดเป็นเพียงสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Mictyridae

ลักษณะ
------

ปูทหารเป็นปูขนาดเล็ก มีขนาดความกว้างของกระดองประมาณ 1 เซนติเมตร มีรูปร่างของกระดองเป็นทรงกลมมีสีสันสดใส ดูคล้ายหมวกเหล็กของทหาร อันเป็นที่มาของชื่อ

ถิ่นอาศัย
---------

ปูทหารเป็นปูที่หากินและอาศัยอยู่บนหาดทรายชายทะเลของแถบอินโด-แปซิฟิก หากินโดยใช้ก้ามช้อนทรายขึ้นมาที่ปากแล้วพลิกด้วยความเร็ว โดยที่ปากจะมีขนคล้ายช้อนที่จะกรองกินอาหารจำพวกซากพืชหรือซากสัตว์หรือแพลงก์ตอนในทราย พอกินจนหมดก็จะพลิกก้อนทรายทิ้งลง ทรายจึงรวมตัวมีสภาพเป็นก้อนกลม ซึ่งจะเห็นได้ทั่วไปตามหาดทราย

ปูทหารจะอาศัยอยู่ในรูริมทะเล อาศัยช่วงเวลาน้ำลงแล้วจึงออกมาจากรูหากิน เมื่อน้ำขึ้นหรือเมื่อมีภัยก็จะหนีลงรู แล้วใช้ทรายปิดปากรู มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ แต่ในรูแต่ละรูจะมีปูเป็นเจ้าของเพียงตัวเดียว ซึ่งปูตัวไหนที่ลงรูผิด ก็จะถูกปูเจ้าของรูไล่ออกมา โดยมากแล้วปูทหารจะอาศัยอยู่ในเขตน้ำขึ้นน้ำลงปานกลาง

ประเภท
------

ปูทหารมีทั้งหมด 13 ชนิด และเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ได้มีการค้นพบปูทหารชนิดใหม่ ที่หาดปากบารา อำเภอละงู จังหวัดสตูล ซึ่งเรียกกันว่า "ปูทหารยักษ์ปากบารา" มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "*Mictyris thailandensis*" โดยมักถูกจำสับสนกับปูทหารก้ามโค้ง หรือปูมดแดง ซึ่งออกหากินโดยการเดินขบวนบนหาดเช่นเดียวกันในพื้นที่ใกล้เคียงกัน 
โดยมากแล้วปูทหารยังถูกจำและเข้าใจสับสนว่าเป็นปูลม เนื่องจากมีพฤติกรรมคล้ายกัน ซึ่งปูลมเป็นปูที่อยู่ในสกุล *Ocypode* ซึ่งมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่ามาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จาก ITIS.gov (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-04. สืบค้นเมื่อ 2011-10-06.
2. ↑  เก็บถาวร 2011-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ปูทหารยักษ์ชนิดใหม่ของโลก จากสำนักข่าวไทย
3. ↑  สถาพร ชื่นใจ, *เดินส่องปู ริมทะเล* คอลัมน์ Aqua Survey นิตยสาร Aquarium Biz หน้า 111-113 ฉบับที่ 15 ปีที่ 2: กันยายน 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***ปูทหาร***

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***ปูทหาร***
**การวิจารณ์ศาสนา**เป็นการวิจารณ์มโนทัศน์ ลัทธิ ความสมเหตุสมผลและ/หรือการปฏิบัติศาสนา ซึ่งรวมถึงการส่อความทางการเมืองและสังคมที่สัมพันธ์

การวิจารณ์ศาสนามีประวัติศาสตร์ยาวนาน ในกรีซโบราณ การวิจารณ์ศาสนาสืบย้อนไปได้อย่างน้อยถึงศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาลโดยไดอะโกรัส "ดิเอธิสต์" แห่งเมลอส (Diagoras "the Atheist" of Melos) ในโรมโบราณ ตัวอย่างที่ทราบแรก ๆ คือ *ว่าด้วยธรรติของสิ่ง* (*De rerum natura*) ของลูครีชัส (Lucretius) ตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล การวิจารณ์ศาสนายุ่งยากขึ้นจากข้อเท็จจริงว่ามีนิยามและมโนทัศน์ศาสนาหลายอย่างในวัฒนธรรมและภาษาต่าง ๆ ด้วยการมีศาสนาหลายหมวดหมู่ เช่น เอกเทวนิยม พหุเทวนิยม สรรพเทวนิยม nontheism (ไม่เชื่อในพระเจ้าที่เป็นบุคคล) และศาสนาจำเพาะต่าง ๆ เช่น ศาสนาคริสต์ ยูดาย อิสลาม เต๋า พุทธ และอื่น ๆ ไม่ชัดเจนเสมอไปว่าการวิจารณ์ศาสนานี้มุ่งไปยังศาสนาใดศาสนาหนึ่งหรือใช้กับศาสนาอื่นได้มากน้อยเพียงใด

ทุกศาสนาบนโลกซึ่งสนับสนุนการอ้างความจริงหนึ่งเดียวจำต้องปฏิเสธการอ้างความจริงของศาสนาอื่น ผู้วิจารณ์ศาสนาโดยรวมมักพาดพิงศาสนาว่าล้าสมัย เป็นภัยต่อปัจเจกบุคคล เป็นภัยต่อสังคม เป็นอุปสรรคต่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ แหล่งของการกระทำหรือจารีตประเพณีผิดศีลธรรม และเป็นเครื่องมือทางการเมืองสำหรับการควบคุมทางสังคม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Beckford, James A. (2003). *Social Theory and Religion*. Cambridge, UK: Cambridge University Press. p. 2. ISBN 0-521-77431-4.
Babylonian clay tablet YBC 7289 (c. 1800–1600 BC) with annotations. The approximation of the square root of 2 is four sexagesimal figures, which is about six decimal figures. 1 + 24/60 + 51/602 + 10/603 = 1.41421296...
**การวิเคราะห์เชิงตัวเลข** (อังกฤษ: Numerical analysis) คือ การศึกษาอัลกอริทึม (algorithms) ที่ใช้การประมาณค่าตัวเลขเมื่อเทียบกับการคำนวณทางสัญลักษณ์ทั่วไป (general symbolic manipulations) เพื่อการวิเคราะห์และแก้ไขปัญหาทางคณิตศาสตร์

ตัวอย่างที่เก่าแก่และรู้จักในระดับสากลคือ หนึ่งในบันทึกโบราณของชาวบาบิโลนบนแผ่นหินจากเยลบาบิ (YBC 7289) ที่ได้มีการประมาณค่าตัวเลขเกี่ยวกับรากที่สอง (square root) ซึ่งมีผลต่อการคำนวณในรูปสามเหลี่ยม อันมีความสำคัญทางด้านดาราศาสตร์ งานไม้และการก่อสร้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Photograph, illustration, and description of the *root(2)* tablet from the Yale Babylonian Collection". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-13. สืบค้นเมื่อ 2014-04-01.
2. ↑  The New Zealand Qualification authority specifically mentions this skill in document 13004 version 2, dated 17 October 2003 titled CARPENTRY THEORY: Demonstrate knowledge of setting out a building

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การวิเคราะห์เชิงตัวเลข
พันเอก ริชาร์ด อเบล สมิธ (อังกฤษ: Richard Abel Smith) เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1933 ณ พระราชวังเค็นซิงตัน ลอนดอน เป็นพระโอรสใน อดีตเจ้าหญิงเมย์แห่งเท็ค กับ เซอร์เฮนรี อเบล สมิธ เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน พระปนัดดาใน เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี เป็นผู้สืบเชื้อสายใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ทั้งยังเป็นน้าชายของ เอียน ลิดเดลล์-เกรนเจอร์ นักการเมืองชาวสหราชอาณาจักร โดยตอนเขามีชีวิตอยู่นั้น เขาอยู่ในลำดับที่ 312 ในการสืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร เขาจบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยกลอสเตอร์เชอร์ชิลล์ 

ต่อมา ริชาร์ด อเบล สมิธ ได้เข้ารับราชการทหาร ขาเป็นผู้ช่วยผู้ว่าการประเทศไซปรัส ในปี ค.ศ. 1964 เขาเป็นอาจารย์สอนวิชาทหารระหว่างปี ค.ศ. 1960 - ค.ศ. 1963 ที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ เขาเป็นคนคุมกองทหารอาสาของเชอร์วู้ดเรนเจอร์กองอาสาระหว่าง ค.ศ. 1967 - ค.ศ. 1969 เขาได้ตำแหน่งรองผู้หมวดของน็อตติงแฮม ระหว่าง ค.ศ. 1970 - ค.ศ. 1991 และตำแหน่งสำคัญในน็อตติงแฮม ปี ค.ศ. 1978 ในระดับสูง กับตำแหน่งรองอธิบดีของน็อตติงแฮมระหว่าง ค.ศ. 1991 - ค.ศ. 1999

สมรส
----

เขาสมรสกับ มาเซีย เคนดิว เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1960 มีลูกสาวหนึ่งคน คือ

1. แคทรีน เอมมา สมิธ

ริชาร์ด อเบล สมิธ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ด้วยโรคเลือดสมอง ด้วยอายุ 71 ปี

อ้างอิง
-------



1. ↑   "Abel Smith, Col Richard Francis". Who's who 1998 : an annual biographical dictionary. New York: St. Martin's Press. 1998. p. 2. ISBN 0312175914.
ปูพระพี่นาง
**ปูพระพี่นาง** เป็นปูน้ำจืดที่ค้นพบในประเทศไทยที่บริเวณฝั่งลำห้วย ตำบลท่าแฉลบ อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 โดย นายมงคล วงศ์กาฬสินธุ์ นักวาดรูป และได้เก็บตัวอย่างส่งให้นักวิทยาศาสตร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้ตรวจสอบสายพันธุ์ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้กราบทูลขอพระราชทานพระอนุญาตชื่อจาก สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า *Potamon galyaniae* และชื่อไทยว่า "ปูพระพี่นาง "มีชื่อสามัญว่า Crimson Crab และได้รับพระราชานุญาต เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยจะทำการพิมพ์เผยแพร่ปูที่พบใหม่นี้ในวารสารต่างประเทศชื่อ Crustaceana , International Journal of Crustacean Research

ลักษณะมี 3 สี คือ สีแดงเลือดนก แดงส้ม และสีขาว โดยกระดองมีสีแดงเลือดนก ขอบของกระดอง ขอบเบ้าตา และริมฝีปากเป็นสีแดงส้ม ขาเดินทั้ง 4 คู่ เป็นสีแดงเลือดนก ยกเว้นตรงปลายประมาณ 1 ใน 3 ของก้ามหนีบทั้ง 2 ข้าง เป็นสีขาว กระดองขนาดกว้างประมาณ 4.6 ซม.

อ้างอิง
-------


* อนุรักษ์ปูพระพี่นางปูน้ำจืดพันธุ์ใหม่
* ปูน้ำจืด "พระพี่นาง" KMUTT Digital library
**รอนนี่ มากราโม** (Ronnie Magramo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2515 ที่ มินโดโรตะวันออก ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 35 (น็อค 22) แพ้ 10

ประวัติ
-------

มากราโมขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค อัลลัน ฮิตซิน ยก 2 แต่ขึ้นชกครั้งต่อมาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอลา วิลลามอร์ หลังจากนั้น มากราโมเป็นฝ่ายชกชนะน็อครวดจนถึง พ.ศ. 2535 มีเพียงแพ้คะแนนแซมมี ไทสัน ปากาดวนครั้งเดียวเมื่อ พ.ศ. 2533 แต่อีกปีต่อมาก็ชกแก้มือชนะน็อคปากาดวนได้ มากราโมเดินทางมาชกในประเทศไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้แตก พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ในยกที่ 8 ต่อมา มากราโมขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท แต่ก็แพ้น็อค อลา วิลลามอร์ในยกที่ 8 เมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ไม่ได้แชมป์มาครอง

ในช่วง พ.ศ. 2535 - 2536 หลังจากนั้น มากราโมชกชนะรวดอีก 4 ครั้ง ก็มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์อย่างเป็นเอกฉันท์ ไม่ได้แชมป์ มากราโมขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกสองครั้ง แพ้คะแนน ไฮเม่ อาลีควิน ก่อนจะชนะน็อคฮิโรกิ ซากากิบาระ นักมวยจากญี่ปุ่นในยกที่ 2 หลังจากนั้น มากราโมโชคดีได้ชิงแชมป์โลกสองครั้งซ้อน โดยครั้งแรกชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF แพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพินไปอย่างเป็นเอกฉันท์ เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ส่วนอีกครั้งหนึ่งนั้น เป็นช่วงที่สถาบันสหพันธ์มวยโลกเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทย และมีการจัดชิงแชมป์โลกของสถาบันนี้ในไทยครั้งแรกเมื่อ 9 ก.ค. พ.ศ. 2537 มากราโมได้ชกชิงแชมป์รุ่นมินิมัมเวท WBF เป็นคู่แรกกับวันวิน จ.เจริญ ซ่งมากราโมเป็นฝ่ายชนะน็อควันวินในยกที่ 2 ได้แชมป์ไปครอง

หลังจากนั้น การชกของมากราโมก็ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง เขาขึ้ชกแก้มือชนะคะแนนไฮเม อาลีควินได้ และชกป้องกันแชมป์โลกได้สองครั้ง รวมทั้งมาป้องกันแชมป์ ชนะคะแนนหนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพรอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ด้วย มากราโมมาเสียแชมป์ให้ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 แต่ก็ขกแก้มืออีกครั้งที่ฟิลิปปินส์ คราวนี้ มากราโมเป็นฝ่ายชนะน็อคฟ้าสั่งในยกที่ 10 ได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่ 2 ฟ้าสั่งขอแก้มืออีกในปีถัดมา ซึ่งคราวนี้มากราโมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไป หลังจากเสียแชมป์ มากราโมยังคงขึ้นชกชนะรวดในช่วง พ.ศ. 2540 – 2541 รวมทั้งชนะน็อค อินทนนท์ จ๊อกกี้ยิม ยก 4 และชนะคะแนน ดีเด่น เก่งการุณที่ ฟิลิปปินส์ มากราโมได้โอกาสในการชิงแชมป์โลกอีกครั้ง เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2542 โดยขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค สงคราม ป.เปาอินทร์ หลังจากนั้น มากราโมก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBF
	+ ชิง 9 กรกฎาคม 2537 ชนะน็อค วันวิน จ.เจริญ ยก 2 ที่ สมุทรปราการ
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 8 ตุลาคม 2537 ชนคะแนน ไฟซัล อักบาร์ ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 กุมภาพันธ์ 2538 ชนะคะแนน หนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพร ที่ กทม.
	+ เสียแชมป์ 8 กรกฎาคม 2538 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง ที่ กทม.
* แชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท WBF
	+ ชิง 30 กันยายน 2538 ชนะน็อค ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง ยก 10 ที่ ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์ 26 กันยายน 2539 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง ที่ ร้อยเอ็ด
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 สิงหาคม 2536 แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ สระบุรี
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2537 แพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพิน ที่ พิจิตร
	+ ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 30 มกราคม 2542 แพ้คะแนนโดยเทคนิค สงคราม ป.เปาอินทร์ ยก 8 ที่ พัทยา

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
แผนที่ของอาณาจักรของรอย มาตา
**รอย มาตา** เป็นหัวหน้าชนเผ่าชาวเมลานีเซียในวานูอาตูที่มีอำนาจมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลุมฝังศพที่มีความสลับซับซ้อนของเขา ซึ่งมีร่างของข้าราชบริพารของเขา 25 คนอยู่ด้วยนั้นได้รับการค้นพบโดยโฌเซ การ็องเฌ (José Garranger) นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1967

การ็องเฌสามารถระบุตำแหน่งของสุสานได้ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะเอเรโตกาจากการวิเคราะห์ตำนานท้องถิ่น ตำนานนี้ได้กล่าวถึงเมื่อรอย มาตา สามารถพิชิตดินแดนได้ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือการรวมเผ่า รัชสมัยของเขาเป็นสมัยที่มีความสงบสุข แต่เป็นที่น่าเสียดาย รอย มาตา ถูกวางยาพิษโดยน้องชายของเขา ร่างของเขาไม่ได้ถูกส่งไปฝังยังบ้านเกิดของเขา เพราะชาวบ้านกลัววิญญาณของเขา จนถึงปัจจุบันชื่อรอย มาตา เป็นชื่อที่ไม่มีการใช้

ใน ค.ศ. 2008 แหล่ง 3 แหล่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรอย มาตา บนเกาะเอฟาเต เลเลปา และเอเรโตกาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Domaine du chef Roi Mata", UNESCO
2. ↑  "World Heritage Status set to ensure protection of Vanuatu's Roi Mata domain". *Radio New Zealand International*. July 9, 2008. สืบค้นเมื่อ November 6, 2011.
กุสทัฟ ริทเทอร์ ฟ็อน คาร์​

**กุสทัฟ ริทเทอร์ ฟ็อน คาร์** (เยอรมัน: *Gustav Ritter von Kahr*; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1862 – 30 มิถุนายน ค.ศ. 1934) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันฝ่ายขวา ผู้มีบทบาทอย่างมากในรัฐบาวาเรีย เขามีส่วนช่วยให้บาวาเรียในสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 กลายเป็นศูนย์กลางชาตินิยมหัวรุนแรงของเยอรมนี แต่หลังจากนั้นก็มีบทบาทสำคัญในการหยุดยั้งและปราบปรามการก่อรัฐประหารของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในเหตุการณ์กบฏโรงเบียร์ ค.ศ. 1923 ซึ่งเป็นสาเหตุให้เขาถูกสังหารในเหตุการณ์คืนมีดยาวในอีกสิบปีต่อมา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Chisholm, Hugh, ed. (1922). "Kahr, August Richard von". Encyclopædia Britannica (12th ed.). London & New York.
* Kershaw, Ian (2008), Hitler: A Biography, New York: W. W. Norton & Company, ISBN 0-393-06757-2
* Deuerlein, Ernst (1962), Der Hitler Putsch: Bayerische Dokumente zum 8./.9 November 1923, Stuttgart: Deutsche Verlags-Anstalt, p. 238
* Smith, Woodruff D. (1989), The Ideological Origins of Nazi Imperialism, New York and London: Oxford University Press, pp. 232–235
* Fest, Joachim (2002), Hitler, Orlando, FL: Harcourt Inc. p. 175
โรตีจาไนกับแกงแกะ ในสุมาตราตะวันตก
โรตี จาเนกับแกงแกะและมันฝรั่งในภัตตาคารอาหารอาเจะฮ์
**โรตีจาไน** (มลายูและอินโดนีเซีย: *roti canai*) หรือ **โรตีจาเน** (*roti cane*) เป็นขนมปังแบนที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียพบได้ทั้งในมาเลเซียและอินโดนีเซีย พบได้ในภัตตาคารที่ขายอาหารมีนังกาเบาหรืออาหารอาเจะฮ์ ในสิงคโปร์และมาเลเซียทางใต้เรียกโรตีปราตา ซึ่งคล้ายกับอาหารอินเดียที่เรียกปาโรตตาแบบของรัฐเกรละ

ที่มาของคำ
----------

ในภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษาส่วนใหญ่ทางอินเดียเหนือ และภาษามลายู คำว่าโรตีหมายถึงขนมปัง ส่วนคำว่าจาไน อาจมาจาก 

* เจนไน เมืองในอินเดียซึ่งในสมัยโบราณเรียกมัทราส คาดว่าโรตีจาไนเข้าสู่มาเลเซียโดยแรงงานที่อพยพมาจากมัทราสโดยเป็นการนำปาโรตตามารับประทานกับดาลจาซึ่งเป็นแกงถั่วเลนทิล
* จันนา เป็นอาหารที่ทำจากถั่วหัวช้างต้ม ในซอสรสเผ็ดของอินเดียเหนือ กินกับโรตี แต่โรตีในอินเดียเหนือต่างไปจากโรตีในมาเลเซีย ซึ่งคล้ายปาโรตตาในอินเดียใต้มากกว่า นอกจากนั้น โรตีจาไนยังนิยมรับประทานกับแกงถั่วเลนทิลมากกว่าแกงถั่วชิกพี
* คำว่าจาไนในภาษามลายูหมายถึงการม้วนก้อนแป้ง

โรตีจาไนเป็นรูปกลมแบน การปรุงมีสองแบบ คือเหวี่ยงจนเป็นแผ่นแบนมากแล้วพับหรือรีดให้แบนก่อนจะพับ แป้งที่พับแล้วจะนำมาทอดในน้ำมัน วิธีเหลี่ยงแป้งให้บางเป็นที่นิยมกว่าและทำได้เร็วกว่า คำว่าโรตี ปาโรตตาในภาษามลายูหมายถึงขนมปังแบน

ในอินโดนีเซีย จะเรียกโรตีจาไนว่าโรตีจาเน และมักรับประทานกับแกงแกะ (การีกัมบิง) เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียซึ่งเป็นผลจากการอพยพเข้าสู่อินโดนีเซียในสมัยที่เป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ พบมากในอาหารมลายูที่สุมาตรา และอาหารมีนังกาเบา อาหารอาเจะฮ์

ส่วนประกอบ
----------

โรตีจาไนประกอบด้วยไขมัน ไข่ แป้ง น้ำ นวดรวมกัน ไขมันที่ใช้นิยมเนยฆีของอินเดีย บางคนจะใส่นมข้นหวานลงไป ส่วนผสมจะถูกนวดจนเข้ากันดี ทำให้แบน แช่น้ำมันและม้วน พักให้ฟู ทำซ้ำอีก เมื่อจะทำให้สุกจึงแผ่เป็นแผ่นบาง พับแล้วทอดให้กรอบนอกนุ่มใน

ภาพการเตรียมโรตีจาไน
--------------------

* การนวดส่วนผสมการนวดส่วนผสม
* ทอดบนกระทะเหล็กแบนทอดบนกระทะเหล็กแบน
* การเตรียมโรตีจาไนการเตรียมโรตีจาไน
* โรตีหวานในไทยซึ่งมีลักษณะคล้ายโรตีจาไน ในที่นี้ใส่ไส้กล้วยและไข่โรตีหวานในไทยซึ่งมีลักษณะคล้ายโรตีจาไน ในที่นี้ใส่ไส้กล้วยและไข่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jaffrey, Madhur (2003). *Madhur Jaffrey's Curry Bible*. Ebury Press. pp. 283–4. ISBN 0-09-187415-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โรตีจาไน**

* How to make Malaysian Roti Canai - Step by Step Pictorial