recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
แผนที่แสดงการทำสงครามของอมาเดอุสที่ 6 ในบัลแกเรีย (ค.ศ. 1366–1367)

| * ด
* ค
* ก
สงครามครูเสด |
| --- |
| ครูเสดชาวบ้าน
ครั้งที่ 1 – 
ครูเสดนอร์เวย์ – 
ครั้งที่ 2 – 
ครั้งที่ 3
ครูเสดลิโวเนีย – 
ครูเสดเยอรมัน – 
ครั้งที่ 4
ครูเสดแอลบิเจนเซียน – 
ครูเสดเด็ก – 
ครั้งที่ 5
ครูเสดปรัสเซีย – 
ครั้งที่ 6 – 
ครั้งที่ 7
ครูเสดคนเลี้ยงแกะ – 
ครั้งที่ 8 – 
ครั้งที่ 9
ครูเสดอารากอน – 
ครูเสดอเล็กซานเดรีย
ยุทธการนิโคโปลิส – 
ครูเสดตอนเหนือ – 
สงครามฮุสไซต์
ครูเสดวาร์นา – 
ออตโตมันรุกรานโอตรันโต
สงครามออตโตมัน-ฮังการี – 
สงครามออตโตมัน-ฮับส์บูร์ก
ยุทธการที่เลปันโต – ยุทธการที่เวียนนา |

**สงครามครูเสดซาวอย** เป็นสงครามครูเสดที่เกิดขึ้นในคาบสมุทรบอลข่านในปี ค.ศ. 1366–1367 กองทัพครูเสดครั้งนี้นำโดยอมาเดอุสที่ 6 แห่งซาวอย เพื่อต่อต้านการขยายอำนาจของจักรวรรดิออตโตมันด้วยการร่วมมือกับราชอาณาจักรฮังการีและจักรวรรดิไบแซนไทน์ อย่างไรก็ตามเป้าหมายของสงครามครั้งนี้ได้เปลี่ยนวัตถุประสงค์หลักเพื่อโจมตีจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 กองกำลังครูเสดสามารถยึดเมืองได้บางส่วน และยกเมืองส่วนนั้นให้กับไบแซนไทน์ นอกจากนี้ยังได้ดินแดนบริเวณใกล้เคียงกับคอนสแตนติโนเปิลและกัลลิโพลี

สงครามครูเสดครั้งนี้เป็นสงครามที่ให้ความสำคัญกับการโจมตีบัลแกเรียมากกว่าออตโตมัน โดยนักประวัติศาสตร์อย่าง Nicolae Iorga ได้ให้ความเห็นว่า "สงครามครั้งนี้ไม่ใช่สงครามครูเสด แต่เหมือนเป็นการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นมากกว่า" อย่างไรก็ตามในความเห็นของ Oskar Halecki มองว่า "สงครามครั้งนี้เป็นสงครามครั้งแรกที่ชาวคริสเตียนประสบความสำเร็จต่อการปกป้องยุโรป และในขณะเดียวกันก็เป็นสงครามครั้งสุดท้ายที่ชาวคริสต์สามารถชนะออตโตมันได้ในช่วงตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 14"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Iorga, *Philippe de Mézières et la croisade au XIVe siècle* (Paris, 1896), 336–37: "Ce n'était pas même une croisade ... cette expédition, qui ressembla beaucoup à une équipée", quoted in Setton, 300.
2. ↑  Halecki, *Un Empereur de Byzance à Rome* (Warsaw, 1930), quoted in Setton, 300.
Mile "0"
**ดอว์สันครีก** (อังกฤษ: Dawson Creek) เป็นเมืองเล็กในส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา มีพื้นที่เฉลี่ย 20.66 กม² และมีประชากร 15,000 คนในปี2009 ชื่อ "Dawson Creek" นั้นมีที่มาจากชื่อของลำธารที่ไหลผ่านตามชุมชน ซึ่งลาธารนั้นก็ได้รับชื่อมาต่อเนื่องจาก George Mercer Dawson โดยสมาชิกของกรมสำรวจพื้นที่ ที่ได้มาผ่านบริเวณนั้นในปี ค.ศ. 1879 ดั้งเดิมนั้นตัวเมืองเคยเป็นชุมชนการเกษตรขนาดเล็ก ซึ่งภายหลังเพิ่มมาเป็นส่วนกลางภูมิภาค ในสมัยที่สุดเขตตะวันออกของ Northern Alberta Railways นั้นได้ขยายออกมาในปี ค.ศ. 1932 และถัดมาในปีค.ศ. 1942 ประชากรของเมืองได้เพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ซึ่งในช่วงเวลานั้นกองทัพสหรัฐอเมริกาได้ใช้ทางรถไฟสุดเขตเพื่อถ่ายสินค้า ในขณะที่ Alaska Highway กำลังถูกสร้างอยู่ ถัดมาในช่วงปีค.ศ. 1950 ตัวเมืองดอว์สันครีกได้มีการเชื่อมไปถึงส่วนในของรัฐบริติชโคลัมเบีย โดยผ่านทางหลวงและทางรถไฟทะลุภูเขาร็อกกี้ และในช่วงปีค.ศ.1960 ความเจริญกาวหน้าของตัวเมืองนั้นก็ได้ช้าลงมา

ตัวเมืองนั้นอยู่บนพื้นที่ของทุ่งหญ้าอันแห้งและมีลมแรง ในเขตของ Peace River Country เมืองดอว์สันครีก ได้ชื่อว่า "Capital of the Peace" จากการที่ได้มีตำแหน่งของ Peace River Regional District และศูนย์บริการสำหรับพื้นที่ชนบททางใต้ของ Peace River นอกจากนั้นยังรู้จักกันในนามว่า "Mile 0 City" เพราะตำแหน่งของเมืองที่อยู่ฝั่งใต้ของ Alaska Highway ชุมชนนี้ยังเป็นเจ้าภาพของ heritage interpretation village, แกเลอรี่ศิลปะ และ พิพิธภัณฑ์ งานเทศกาลที่ขึ้นชื่อนั้นมี Fall Fair และ Spring Rodeo

วัฒนธรรม, นันทนาการ, สื่อมวลชน (Culture, Recreation, and Media)
---------------------------------------------------------------

Dawson Creek Art Gallery
วัฒนธรรมของเมือง Dawson Creek นั้นกำเนิดมาจากการที่เป็นจุดศูนย์ Mile "0" แห่ง Alaska Highway เสา Mile "0" ที่กำหนดเป็นเสาธงประจำเมือง นั้นอยู่ในย่านศูนย์การค้าของเมืองที่อุดมไปด้วยประวัติศาสตร์ ซึ่งอยู่ห่างจาก Northern Alberta Railways Park ออกไปแค่เขตหนึ่งฝั่งใต้ สถานที่นี้ซึ่งเป็นพื้นที่สวนลาดทางที่มีพื้นที่ 4 เอเคอร์ (10.12 ไร่) นั้นปรกติจะเป็นที่ชุมนุมของนักท่องเที่ยว ในพื้นที่สวนนี้มีทั้ง Dawson Creek Art Gallery ซึ่งมีงานแสดงศิลปะและงานฝีมือต่างๆของคนพื้นเมือง อีกทั้งติดกับพิพิธภัณฑ์ The Station Museum ซึ่งมีนิทรรศการของสิ่งประดิษฐ์และงานมหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างของ NAR Railway และ Alaska Highway
**สงครามตัวแทน** (อังกฤษ: proxy war) เป็นความขัดแย้งระหว่างรัฐหรือตัวแสดงที่มิใช่รัฐสองฝ่ายซึ่งต่างฝ่ายต่างมิได้ประจัญบานโดยตรงกับอีกฝ่ายหนึ่ง แม้คำนี้ครอบคลุมการเผชิญหน้าด้วยอาวุธต่าง ๆ แต่บทนิยามแกนกลางของ "สงครามตัวแทน" ตั้งอยู่บนอำนาจสองฝ่ายใช้การต่อสู้ภายนอกเพื่อโจมตีผลประโยชน์หรือการถือครองดินแดนของอีกฝ่าย สงครามตัวแทนมักเกี่ยวข้องกับทั้งสองประเทศต่อสู้กับพันธมิตรของคู่แข่ง หรือสนับสนุนพันธมิตรของตนในการต่อสู้กับคู่แข่ง

สงครามตัวแทนพบมากเป็นพิเศษช่วงใกล้สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองและช่วงสงครามเย็น และเป็นมุมมองนิยามความขัดแย้งทั่วโลกระหว่างครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ส่วนมากได้รับการจูงใจจากความกลัวว่าความขัดแย้งโดยตรงระหว่างสหรัฐและสหภาพโซเวียตจะส่งผลให้เกิดการฆ่าล้างบางนิวเคลียร์ ทำให้สงครามตัวแทนเป็นวิธีแสดงออกซึ่งความเป็นปรปักษ์ที่ปลอดภัยกว่า นอกจากนี้ยังมีเหตุผลประชิดกว่าสำหรับการถือกำเนิดของสงครามตัวแทนในเวทีโลก คือระหว่างช่วงปีหลัง ๆ สหภาพโซเวียตพบว่าการติดอาวุธหรือจัดตั้งภาคีปฏิปักษ์ต่อเนโทแทนการเผชิญหน้าโดยตรงมีราคาถูกกว่า นอกจากนี้ การแพร่ขยายของสื่อโทรทัศน์และผลกระทบต่อการรับรู้ของสาธารณะทำให้สาธารชนสหรัฐรู้สึกไวต่อความเบื่อหน่ายสงครามเป็นพิเศษและกังขาการเสี่ยงชีวิตชาวอเมริกันนอกประเทศ เหตุนี้นำสู่การปฏิบัติการติดอาวุธกำลังก่อการกำเริบ เช่น การส่งมอบยุทธภัณฑ์แก่มูจาฮีดีนระหว่างสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน

สงครามตัวแทนยังสามารถกำเนิดจากความขัดแย้งอิสระที่บานปลายเนื่องจากการแทรกแซงของประเทศภายนอก ตัวอย่างเช่น สงครามกลางเมืองสเปนเป็นสงครามกลางเมืองระหว่างฝ่ายชาตินิยมปฏิวัตินิยมฟาสซิสต์ กับผู้สนับสนุนสาธารณรัฐสเปน เรียก สาธารณรัฐนิยม ทว่า สงครามได้กลายเป็นสงครามตัวแทนเมื่อนาซีเยอรมนีและพันธมิตรเริ่มสนับสนุนฝ่ายชาตินิยม ส่วนสหภาพโซเวียต เม็กซิโกและอาสาสมัครนานาชาติต่าง ๆ สนับสนุนฝ่ายสาธารณรัฐนิยม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wilde, Robert. "Mutually Assured Destruction." About Education. About.com, n.d. Web. 23 April 2015.  เก็บถาวร 2015-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
2. ↑  Prof CJ. "Ep. 0014: Fall of the Soviet Empire." Prof CJ, 21 July 2014. MP3 file.
3. ↑  Curtis, Anthony R. "Mass Media Influence on Society." University of North Carolina at Pembroke, 23 June 2012. PDF file.
4. ↑  The Editors of Encyclopædia Britannica. "Soviet Invasion of Afghanistan." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. n.d. Web. 23 April 2015. <>.
5. ↑  The Editors of Encyclopædia Britannica. "Spanish Civil War." *Encyclopædia Britannica*, n.d. Web. 23 April 2015. <>.
**พระยาราชวังสัน (บัว)** เป็นพระยาราชวังสันท่านสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งจางวางอาสาจาม ปรากฏหลักฐานว่าพระยาราชวังสัน (บัว) เป็นคนบ้านครัว

พระยาราชวังสัน (บัว) เป็นบุตรของพระยาราชวังสัน (ฉิม) เกิดเมื่อ ร.ศ. 34 (จ.ศ. 1177) หรือ พ.ศ. 2358 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นมหาดเล็กเวรฤทธิ์, ขุนวิสูตรเดชะ และปลัดกรมอาษาจามซ้าย ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นหลวงสรเสนี เป็นเจ้ากรมอาษาจามขวา และเป็นข้าหลวงใหญ่ไปราชการ ณ เมืองภูเก็ต เป็นพระยาราชวังสรรจางวางกรมอาษาจาม

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับมอบหมายให้ทำหลายภารกิจเช่น ไปปราบกบฏสมาคมจีนที่ภูเก็ตเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชโองการให้ปกครองเมืองภูเก็ตและพังงาถึงสองครั้ง (พ.ศ. 2420) ได้รับเครื่องราชอิริยาภรณ์ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า ต.จ. ได้รับพระราชทานพานทองและตราจุลจอมเกล้าพระบรมราชาภิเษกปีร์กาเบญจศกใน ร.ศ. 92 หรือ พ.ศ. 2416 ขณะที่อายุ 58 ปี พระยาราชวังสัน (บัว) ถึงแก่กรรมด้วยโรคชราเมื่อวันศุกร์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2436 สิริอายุรวม 78 ปี ศพฝังที่สุเหร่ากองอาสาจาม สุสานทหารนิรนาม หรือมัสยิดยามีอุลค็อยรียะห์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ธีรารัตน์ สุระเทพ. "แนวทางการนำเสนอข้อมูลประวัติศาสตร์ในอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ศึกษากรณีมุสลิมในราชสำนัก" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 106.
2. ↑  ชลธิรา สัตยาวัฒนา. (2544) *สิทธิชุมชนบ้านครัว : ประวัติศาสตร์บ้านครัว และการต่อต้านทางด่วนซีดีโร้ดของชาวชุมชน*. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.):กรุงเทพฯ.
"**สตาร์บอย**" (อังกฤษ: Starboy) เป็นเพลงของนักร้องชาวแคนาดา เดอะวีกเอนด์ จากสตูดิโออัลบั้ม *สตาร์บอย* เพลงมีศิลปินรับเชิญเป็นคู่นักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ชาวฝรั่งเศส ดาฟต์พังก์ และแต่งโดยคนสามคน ได้แก่ ด็อก แม็กคินนีย์ เฮนรี วอลเทอร์ และเจสัน เควนวิล ผลิตเพลงโดยดาฟต์พังก์ และร่วมผลิตโดยเดอะวีกเอนด์ แม็กคินนีย และเซอร์คัต เพลงออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2016 โดยสังกัดเอกซ์โอ และรีพับลิกเรเคิดส์ เพลงเป็นแนวอิเล็กโทรป็อป เนื้อเพลงเล่าเกี่ยวกับการใช้ชีวิตแบบหรูหราของคนดัง 

"สตาร์บอย" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตของหลายประเทศ เช่น แคนาดา ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ สวีเดน และเป็นเพลงที่สามที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต*บิลบอร์ด*ฮอต 100 มิวสิกวิดีโอกำกับโดยแกรนต์ ซิงเงอร์ ผู้เคยกำกับเพลง "คานต์ฟีลมายเฟซ" และ "เดอะฮิลส์" ในมิวสิกวิดีโอ เดอะวีกเอนด์พยายามทำลายสิ่งที่แสดงถึงตนเอง รวมถึงรางวัลของเขาเอง และอัลบั้มที่แล้ว *บิวตีบีไฮนด์เดอะแมดเนส* มีการบรรยายว่าในวิดีโอ เดอะวีกเอนด์พยายามฆ่าตัวตนเดิมของเขาเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  McCormick, Luke (September 6, 2016). "The Weeknd Reveals Some Details About His New Album In VMAN Cover Story". The Fader. สืบค้นเมื่อ September 28, 2016.
2. ↑  Patrick, Ryan B. (November 30, 2016). "The Weeknd Starboy". *Exclaim!*. สืบค้นเมื่อ December 27, 2016.
3. ↑  "STARBOY Liner Notes" (PDF). XO/Republic Records. สืบค้นเมื่อ December 27, 2016.
**เกาะรอสส์** (อังกฤษ: Ross Island) เป็นที่เกิดจากภูเขาไฟ 4 ลูกในทะเลรอสส์ อ่าวแมคเมอร์โดนอกชายฝั่งวิกตอเรียแลนด์ ในทวีปแอนตาร์กติกา

ภูมิศาสตร์
----------

การที่พืดน้ำแข็งขยายตัวอยู่เรื่อย ๆ จึงทำให้ในบางครั้งเกาะนี้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของทวีปแอนตาร์กติกา เกาะนี้มีพื้นที่ประมาณ 2,460 ตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่บนเกาะเพียงไม่กี่แห่งที่ไม่มีหิมะและน้ำแข็งมาปกคลุม เกาะนี้เป็นที่ตั้งของภูเขาไฟเอเรบัส (3,794 ม.) ซึ่งเป็นภูเขาไฟมีพลังที่อยู่ใต้สุดของโลก รวมถึงภูเขาไฟดับสนิทอย่างภูเขาเทอร์เรอร์ (3,230 ม.) กัปตันเจมส์ คลาร์ก รอสส์ นำชื่อเรือหลวง*เอเรบัส* และเรือหลวง*เทอร์เรอร์* มาตั้งชื่อภูเขา 2 ลูกนี้ พื้นที่สูงเป็นอันดับ 3 ของเกาะคือภูเขาเบิร์ด

ถึงเกาะนี้จะเป็นเกาะที่ค่อนข้างเล็ก แต่มันเป็นเกาะที่สูงที่สุดเป็นอันดับ 6 ของโลก และเป็นเกาะที่สูงที่สุดในทวีปแอนตาร์กติกา

การค้นพบ
--------

เจมส์ คลาร์ก รอสส์พบเกาะนี้ใน พ.ศ. 2383 ต่อมาโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์ ได้นำชื่อท้ายของรอสส์มาตั้งชื่อเกาะเพื่อเป็นการให้เกียรติ เกาะรอสส์มักใช้เป็นฐานสำหรับการสำรวจแอนตาร์กติกา เนื่องจากมันเป็นเกาะใต้สุดที่สามารถแล่นเรือเข้าไปได้ กระท่อมที่คณะสำรวจของโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์ และเออร์เนสต์ แชคเคิลตันสร้างยังคงอยู่บนเกาะและถูกเก็บรักษาไว้เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ทุกวันนี้เกาะรอสส์เป็นที่ตั้งของฐานสกอตต์ของนิวซีแลนด์ และสถานีแมคเมอร์โดโครงการแอนตาร์กติกของสหรัฐ ซึ่งเป็นที่ตั้งถิ่นฐานที่ใหญ่ที่สุดในแอนตาร์กติกา กรีนพีซเริ่มจัดตั้งฐานเวิลด์พาร์กบนเกาะและดำเนินงานเป็นเวลา 5 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2530 − 2535

การอ้างสิทธิ
------------

เกาะรอสส์อยู่ในรอสส์ดีเพนเดนซี ที่อ้างสิทธิโดยนิวซีแลนด์

ระเบียงภาพ
----------

* ที่ตั้งของเกาะรอสส์ในรอสส์ดีเพนเดนซีของนิวซีแลนด์ที่ตั้งของเกาะรอสส์ในรอสส์ดีเพนเดนซีของนิวซีแลนด์
* ทะเลที่กลายเป็นน้ำแข็งและมีเกาะรอสส์อยู่ด้านหลังทะเลที่กลายเป็นน้ำแข็งและมีเกาะรอสส์อยู่ด้านหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  LeMasurier, W. E.; Thomson, J. W. บ.ก. (1990). *Volcanoes of the Antarctic Plate and Southern Oceans*. American Geophysical Union. p. 512. ISBN 0-87590-172-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เกาะรอสส์**

* "Map of Ross Island and Dry Valleys". NIWA, New Zealand. 1 September 2003.
* Jane G. Ferrigno; Kevin M. Foley; Charles Swithinbank; Richard S. Williams, Jr. บ.ก. (2010). "Coastal-change and Glaciological Map of the Ross Island Area, Antarctica, 1962-2005" (PDF). United States Geological Survey.
**ลอเรน เบคอลล์** (อังกฤษ: Lauren Bacall หรือชื่อเกิดคือ เบตตี โจแอน เพิสก์ (Betty Joan Perske); 16 กันยายน ค.ศ. 1924 – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากเสียงอันโดดเด่นและภาพลักษณ์ยั่วยวน เธอติดอยู่ในรายชื่อในอันดับ 20 ของหัวข้อนักแสดงหญิงแห่งศตวรรษที่ 20 จากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน และได้รับรางวัลเกียรติยศจากสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์จากผลงานในช่วงยุคทองของภาพยนตร์

บีคอลล์เริ่มอาชีพจากการเป็นนางแบบก่อนที่จะได้รับบทแสดงคู่กับฮัมฟรีย์ โบการ์ตในภาพยนตร์เรื่อง *To Have and Have Not* (1944) เธอได้แสดงในภาพยนตร์แนวฟิล์มนัวร์กับโบการ์ตอีกในเรื่อง *The Big Sleep* (1946), *Dark Passage* (1947), and *Key Largo* (1948) และแสดงในภาพยนตร์รักตลกเรื่อง *How to Marry a Millionaire* (1953) โดยแสดงร่วมกับ มาริลิน มอนโร และแสดงใน *Designing Woman* (1957) ร่วมกับ เกรกอรี เป็ก เธอร่วมแสดงกับจอห์น เวย์นนภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขาเรื่อง *The Shootist* (1976) เบคอลล์แสดงในละครบรอดเวย์ โดยได้รับรางวัลโทนี จากการแสดงเรื่อง *Applause* (1970) และ *Woman of the Year* (1981) และเธอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง *The Mirror Has Two Faces* (1996) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้ายิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลออสการ์

1 เดือนก่อนถึงวันเกิดอายุครบ 90 ปี ของเธอ เป็นจังหวะที่เบคอลล์เสียชีวิตในนิวยอร์กซิตี้พอดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ford, Dana (August 12, 2014). "Famed actress Lauren Bacall dies at 89". CNN. สืบค้นเมื่อ August 13, 2014.
**เกาะรักอลเวง** (ฮันกึล:탐나는 도다, ทัมนานึน โทดา
) เป็นละครโทรทัศน์ย้อนยุคแนวคอมเมดี้ สร้างมาจากมันฮวาเรื่องหนึ่งเขียนโดย จอง ฮเยนา เป็นเรื่องราวของเกาะเชจูในยุคศตวรรษที่ 17 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ MBC กำกับโดยยุน ซังโฮ สำหรับในเมืองไทยออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี – ศุกร์ เวลา 08.30 น. ตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 11 ตุลาคม 2555 ถึงวันศุกร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ทางช่อง 7 สี นอกจากนี้ยังออกฉายในประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ และไต้หวัน อีกด้วย

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

วิลเลียม เจ สเปนเซอร์ ชายหนุ่มชาวอังกฤษ ผู้มีควาหลงใหลในวัตถุโบราณและศิลปะตะวันออก ได้หลบหนีการแต่งงานออกเดินทางไปยังนางาซากิพร้อมกับเรือสินค้า เพื่อตามหาสมบัติตามคำบอกเล่าของยาน คาวามูระ เพื่อนชาวญี่ปุ่น อีกฟากหนึ่งของโลก พัคคยู ขุนนางจากโชซอน ถูกทางการเนรเทศมายังเกาะทัมรา (เกาะเชจูในปัจจุบัน) โดยเขาต้องอาศัยอยู่ร่วมบ้านเดียวกับจาง บอจิน สาวชาวเกาะลูกหัวหน้านักดำน้ำ แต่ด้วยความเย่อหยิ่ง ถือตัว โอหัง และวางมาดคุณชายตลอดเวลา เขาจึงอยู่กับเธอด้วยความไม่ลงรอยกันเท่าไรนัก

ในขณะที่วิลเลียมเดินทางมาใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางปรากฏว่าเกิดพายุใหญ่พัดเรือแตก เขาถูกคลื่นซัดมาถึงเกาะทัมรา และบอจินมาพบเข้า เธอช่วยซ่อนเขาจากสายตาผู้คนบนเกาะและคอยหาอาหารมาให้เขาแม้จะสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง เขาได้พบกับยานซึ่งถูกพัดมาติดเกาะเหมือนกัน ยานรู้ว่าชาวต่างชาติที่มาถึงเกาะนี้จะถูกจับตัวส่งทางการเพื่อประหาร พวกเขาจึงวางแผนหลบหนีไป ส่วนพัคคยู ก็ต้องพบกับเรื่องราวที่เต็มไปด้วยเงื่อนงำบนเกาะแห่งนี้ รวมถึงการหายไปหลายต่อหลายครั้งของเครื่องบรรณาการบนเกาะทัมรา พัคคยูรู้ว่าวิลเลียมแอบอยู่บนเกาะ เขาจึงพยายามจะจับตัววิลเลียมไปส่งทางการ พร้อมกันนั้นเองเขาก็เริ่มพบเบาะแสมากมายที่เป็นสาเหตุความวุ่นวายต่างๆบนเกาะ นานวันเข้า ความผูกพันของทั้งสามคนจึงเริ่มก่อตัว

วิลเลียมและยานพยามหลบหนีออกจากเกาะทัมราหลายครั้ง และถูกคนของซอริน หญิงสาวผู้มีอิทธิพลทางการค้าออกตามล่าจนทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บ โชคดีที่บอจินมาพบและช่วยเหลือไว้ทัน แต่ในที่สุดทั้งคู่ก็ถูกจับตัวส่งไปฮันยาง ส่วนพัคคยูจับกุมคนร้ายที่ขโมยเครื่องบรรณาการและแสดงตัวว่า แท้จริงแล้วเขาคือชายจากตระกูลสูงศักดิ์ เป็นสายลับหลวงของราชสำนักปลอมตัวมา เขาเดินทางกลับฮันยางไปในที่สุด 

ที่ฮันยาง ซอรินร่วมกับฮงกูรักวางแผนเกลี้ยกล่อมให้องค์ชายเปิดประเทศทำการค้ากับต่างชาติ และให้เปิดท่าเรือที่เกาะทัมรา ซอรินซื้อตัววิลเลียมเพื่อหวังผลประโยชน์จากเขา เรื่องราวเต็มไปด้วยการเล่ห์กลและแผนการซับซ้อน ก่อนที่กษัตริย์จะสั่งประหารชีวิตทั้งพัคคยูและวิลเลียม แต่สุดท้ายเมื่อความจริงเปิดเผยทั้งคู่จึงได้รับการปล่อยตัว และบอจินได้ค้นพบหัวใจตัวเองในที่สุด

นักแสดง
-------

* อิม จูฮวาน แสดงเป็น พัคคยู
* ซอ วู แสดงเป็น จาง บอจิน
* ฮวาง ชันบิน หรือ ปิแอร์ ดิปอร์ต แสดงเป็น วิลเลียม เจ สเปนเชอร์
* อี ซอนโฮ แสดงเป็น ยาน คาวามูระ
* อี ซึงมิน แสดงเป็น ซอริน

เพลงประกอบ
----------

อ้างอิง
-------

* เว็บไซต์ทางการซีรีส์ Tamra, the island (ภาษาเกาหลี)
* เกาะรักอลเวง (탐나는 도다)
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ศาลา, ซุ้ม, ปะรำ หรือ พิดาน

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

"ซุ้มชิโบเรียม" เหนือแท่นบูชาภายในวัดซานตามาเรียอัซซันตาที่ลูยาโนในอิตาลี
**ซุ้มชิโบเรียม** (อังกฤษ: **Ciborium**) เป็นสิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่เป็นซุ้มรองรับด้วยเสาสี่เสาที่ตั้งอยู่เหนือแท่นบูชาภายในบาซิลิกาหรือมหาวิหารหรือคริสต์ศาสนสถานอื่น ๆ ซุ้มชิโบเรียมอาจจะเรียกอย่างไม่ถูกต้องนักว่าเบญจา

ซุ้มชิโบเรียมที่มีชื่อเสียงที่สุดคือซุ้มเซนต์ปีเตอร์ ที่สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ทรงจ้างให้จานโลเรนโซ แบร์นินีให้ออกแบบโครงสร้างสำหรับตั้งเหนือที่ฝังศพนักบุญปีเตอร์ระหว่างการก่อสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ใหม่ในกรุงโรม แบร์นินีออกแบบซุ้มที่ประกอบด้วยเสาโซโลมอน (solomonic column) สี่เสาขนาดยักษ์รอบแท่นบูชาพร้อมด้วยหลังคา เสาโซโลมอนเดิมอุทิศให้แก่มหาวิหารโดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ตามธรรมเนียมแล้วเชื่อกันว่าเป็นเสาที่มาจากวัดแห่งเยรุซาเล็ม แต่อันที่จริงแล้วเสาที่ว่าอาจจะมาจากวัดในไบแซนเทียม ส่วนล่างที่สุดของเสาของแบร์นินีเป็นร่องเกลียว ตอนกลางและตอนบนตกแต่งด้วยช่อมะกอกและใบเบย์ที่เต็มไปด้วยผึ้งและยุวเทพเล็กๆ ที่ฐานของเสาทุกเสามีตราอาร์มของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 และของตระกูลบาร์แบรินิที่มีสัญลักษณ์เป็นผึ้ง การออกแบบทำให้สร้างความรู้สึกว่าเกลียวม้วนตัวกันขึ้นไปทางตอนบนของซุ้ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Basilica of Saint Peter

ดูเพิ่ม
-------

* ศาลา
* คริสต์ศาสนสถาน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซุ้มชิโบเรียม
**ซุปครีมเห็ด** (อังกฤษ: Cream of mushroom soup) คือซุปชนิดหนึ่งซึ่งเป็นรูส์แบบบางโดยใช้ครีม หรือ นม และถูกเพิ่มด้วยเห็ด หรือ น้ำบรอธเห็ด ซุปชนิดนี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายให้ทวีปอเมริกาเหนือจากการผลิตเป็นอาหารกระป๋อง ซุปครีมเห็ดมักจะถูกใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารประเภทคัสเซอโรล และคอมฟอร์ตฟูด ซึ่งการใช้ดังกล่าวก็คล้ายคลึงกับการใช้น้ำเกรวีรสเห็ด

ประวัติ
-------

A can of soup on a kitchen counterซุปครีมเห็ดในรูปแบบกระป๋องตรา Campbell's
ซุปที่ทำมาจากครีมและเห็ดนั้นมีประวัติการทำที่ยาวนานก่อนที่จะถูกทำมาผลิตเป็นอาหารกระป๋อง ในอาหารอิตาลีโบราณ (ซัลซาคอลลา) และอาหารฝรั่งเศส (เบชาแมล) ซึ่งเป็นครีมซอสหรือซุปมีพื้นฐานมาจากองค์ประกอบเหล่านี้มาหลายร้อยปีแล้ว สำหรับในสหรัฐบริษัท Campbell Soup Company ได้เริ่มทำการผลิตซุปครีมเห็ดในปี ค.ศ. 1934 ซึ่งมันก็ได้กลายเป็นอาหารประเภทซุปที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างมาก

ในระดับภูมิภาค
--------------

สำหรับซุปครีมเห็ดกระป๋องนั้นได้ถูกนิยามว่าเป็น "อเมริกาส์เบชาแมล" (อังกฤษ: America's béchamel) ในรัฐมินนิโซตาส่วนประกอบมักจะถูกนิยามว่า "ลูเทอแรนบินเดอร์" (อังกฤษ: Lutheran binder) ซึ่งอิงมาจากวิธีการเพิ่มความข้น และมันมีความโดดเด่นในสูตรอาหารจานร้อนโดยเฉพาะในตำราอาหารของคริสตจักรนิกายลูเทอแรน

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซุปครีมเห็ด**

1. ↑  Hoffman, S.; Wise, V. (2013). *Bold: A Cookbook of Big Flavors*. Workman Publishing Company. p. 63. ISBN 978-0-7611-3961-4. สืบค้นเมื่อ July 21, 2019.
2. ↑  Walsh, Robb (November 20, 2008). "Thanksgiving Slumming with Cream of Mushroom Soup". *Eating Our Words: The Houston Press Food Blog*. Houston Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-09. สืบค้นเมื่อ 2009-04-09. Then he said something I’ve never forgotten, ‘Campbell’s Cream of Mushroom Soup is America’s béchamel.’
3. ↑  Gray, P.J.; Hunter, Stanley (October 1, 2003). *Bear Cookin': The Original Guide to Bear Comfort Foods*. Haworth Press Inc. p. 70. ISBN 1-56023-426-1.
วงโคจรรอบดวงอาทิตย์ของโลกและดาวอังคาร
**วงโคจรรอบดวงอาทิตย์** (heliocentric orbit) คือวงโคจรของสิ่งต่าง ๆ ที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งรวมถึง ดาวเคราะห์ทุกดวงในระบบสุริยะ ดาวหาง ดาวเคราะห์น้อย ยานสำรวจอวกาศจำนวนมาก และ ขยะอวกาศที่มนุษย์สร้างขึ้นจำนวนมาก สำหรับการโคจรของดวงจันทร์นั้นแม้จะไม่ใช่การโคจรรอบดวงอาทิตย์แต่เป็นการโคจรรอบโลก แต่เมื่อพิจารณาที่ความเร็วในการเคลื่อนที่ของวงโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์แล้ว อิทธิพลของดวงอาทิตย์จะแรงกว่า

คำเติมหน้า helio ในชื่อภาษาอังกฤษ heliocentric นั้นมาจากคำว่า ἥλιος ในภาษากรีกโบราณ ซึ่งแปลว่าดวงอาทิตย์ และยังเป็นชื่อเทพเฮลิโอส ซึ่งเป็นบุคลาธิษฐานของดวงอาทิตย์ในตำนานเทพเจ้ากรีก

วัตถุแรกที่มนุษย์สร้างขึ้นที่สามารถออกจากวงโคจรรอบโลกแล้วเข้าสู่วงโคจรรอบดวงอาทิตย์ได้คือยานลูนา 1 ของสหภาพโซเวียต ซึ่งตั้งใจจะไปสำรวจดวงจันทร์แต่เกิดความผิดพลาด

อ้างอิง
-------

1. ↑  dictionary.com, definition and derivation of 'helio-'
2. ↑  "NASA - NSSDCA - Spacecraft - Details". *nssdc.gsfc.nasa.gov*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-02. สืบค้นเมื่อ 2022-01-04.
วงโคจรเค็พเพลอร์ซึ่งมีค่าความเยื้องศูนย์กลางค่าต่าง ๆ สีน้ำเงิน (*e* > 1) คือวิถีโคจรไฮเพอร์โบลา, สีเขียว(*e* = 1) คือวิถีโคจรพาราโบลา, สีแดง (0 < *e* < 1) คือวงโคจรวงรี และ สีเทา (*e* = 0) คือวงโคจรวงกลม
**วงโคจรเค็พเพลอร์** (Keplerbahn) ในทางกลศาสตร์ท้องฟ้า ใช้อธิบายการเคลื่อนที่ในวงโคจรของวัตถุที่เคลื่อนที่บนวงโคจรวงรี พาราโบลา หรือ ไฮเพอร์โบลา ในปริภูมิสามมิติบนระนาบวงโคจรสองมิติ (นอกจากนี้ วงโคจรเค็พเพลอร์อาจสามารถเป็นเส้นตรงได้เช่นกัน) โดยจะพิจารณาเฉพาะปฏิสัมพันธ์ระหว่างแรงโน้มถ่วงระหว่างวัตถุที่มีลักษณะเป็นจุด 2 ชิ้น โดยไม่สนใจการรบกวนของปฏิสัมพันธ์ระหว่างแรงโน้มถ่วงกับ วัตถุ อื่น ๆ เช่นแรงต้านของชั้นบรรยากาศ ความดันรังสีจากดวงอาทิตย์ วัตถุ ความไม่เป็นทรงกลม และอื่น ๆ ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าเป็นวิธีแก้ปัญหากรณีพิเศษของปัญหาวัตถุสองชิ้น หรือที่เรียกว่า ปัญหาเค็พเพลอร์ ในกลศาสตร์ดั้งเดิมจะไม่ได้คำนึงถึงผลกระทบของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปด้วย วงโคจรของเค็พเพลอร์สามารถแสดงวงโคจรประเภทต่าง ๆ ได้โดยใช้องค์ประกอบวงโคจร 6 ตัว

ในการใช้งานส่วนใหญ่ มวลที่จุดศูนย์กลางจะถือว่าเป็นจุดศูนย์กลางมวลของระบบทั้งหมด เมื่อผ่านการจากวิเคราะห์แล้ว วัตถุสองชิ้นที่มีมวลใกล้เคียงกันสามารถใช้วงโคจรเค็พเพลอร์เพื่ออธิบายการเคลื่อนที่รอบจุดศูนย์กลางมวล (คือศูนย์กลางความโน้มถ่วง) ของระบบ

ประวัติศาสตร์
-------------

ก่อนศตวรรษที่ 16 และ 17 เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์เป็นไปตามแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางที่สอนโดยนักปรัชญาชาวกรีกโบราณ อาริสโตเติล และ ปโตเลไมโอส โดยวงโคจรเป็นวงกลมในอุดมคติ ความผันแปรในการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์อธิบายได้โดยเส้นทางของวงกลมขนาดเล็กที่ซ้อนทับบนเส้นทางของวงกลมขนาดใหญ่ เมื่อการวัดตำแหน่งของดาวเคราะห์มีความแม่นยำมากขึ้น การแก้ไขเพื่อสนับสนุนทฤษฎีนั้นก็ยิ่งเพิ่มวงกลมมากขึ้น ในปี ค.ศ. 1543 นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสได้เผยแพร่แบบจำลองระบบสุริยะด้วยแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง แต่เขาก็ยังเชื่อว่าดาวเคราะห์เคลื่อนที่ในเส้นทางการโคจรเป็นวงกลมในอุดมคติโดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ดวงอาทิตย์

หลังจากนั้นในปี 1609 โยฮันเนิส เค็พเพลอร์จึงได้เสนอกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ขึ้น โดยตามกฎข้อแรกของเค็พเพลอร์แล้ววงโคจรของดาวเคราะห์ทั้งหมดเป็นวงรี โดยดวงอาทิตย์ไม่ได้อยู่ที่ศูนย์กลางของวงโคจร แต่อยู่ที่จุดโฟกัสจุดหนึ่งของวงรี นอกจากนี้แล้วรูปแบบการโคจรแบบอื่นเช่นพาราโบลาและไฮเพอร์โบลาก็ได้ถูกทำนายไว้เช่นกัน วงโคจรของการเคลื่อนที่ซึ่งอธิบายโดยเค็พเพลอร์นี้ถูกเรียกว่า **วงโคจรเค็พเพลอร์**

วงโคจรแบบต่าง ๆ
---------------

วงโคจรเค็พเพลอร์อาจแบ่งโดยขึ้นอยู่กับความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร e ได้เป็น

* วงโคจรวงกลม: {\displaystyle e=0}
* วงโคจรวงรี: {\displaystyle 0<e<1}
* วิถีโคจรพาราโบลา: {\displaystyle e=1}
* วิถีโคจรไฮเพอร์โบลา: {\displaystyle e>1}

อนึ่ง กรณีของพาราโบลาและไฮเพอร์โบลานั้นเนื่องจากการเคลื่อนที่ไม่ได้มีลักษณะเป็นวงปิดจึงมักใช้คำว่า "วิถีโคจร" (trajectory) แทนที่ "วงโคจร" (orbit)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Copernicus. pp 513–514

* El'Yasberg "Theory of flight of artificial earth satellites", **Israel program for Scientific Translations (1967)**
* Bate, Roger; Mueller, Donald; White, Jerry (1971). *Fundamentals of Astrodynamics*. Dover Publications, Inc. New York. ISBN 0-486-60061-0.
บทความนี้เกี่ยวกับพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) สำหรับพระยาราชมนตรีท่านอื่น ดูที่ พระยาราชมนตรี

**พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี)** เป็นบุตรของพระยาศรีสรราช ในรัชกาลที่ 1 และเป็นหลานปู่ของพระยาธิเบศร์บดี จางวางมหาดเล็กในรัชกาลสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ครั้งกรุงเก่า เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ในปีพ.ศ. 2310 นั้น พระยาธิเบศร์บดีได้ตกเป็นเชลยพม่าอยู่ในค่ายโพธิ์สามต้นหลายเดือน มาในรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้กลับมารับราชการใหม่ยังไม่ทันได้เลื่อนยศเป็นเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ ก็ป่วยเป็นวัณโรคตกโลหิตถึงแก่กรรมเสียก่อน 

พระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) ได้ถวายตัวเป็นข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวตั้งแต่ยังดำรงพระยศเป็นพระเจ้าลูกเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ในรัชกาลที่ 2 ได้ฉลองพระเดชพระคุณในตำแหน่งจางวางมหาดเล็กในกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์มาจนตลอดรัชกาลที่ 2 

ต่อมาเมื่อเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 3 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์แล้ว ช่วงแรกโปรดเกล้าฯให้ท่านภู่ดำรงตำแหน่งจางวางมหาดเล็กต่อไป ภายหลังได้โปรดเกล้าฯให้เป็นพระยาราชมนตรี ตำแหน่งเสนาบดีกรมพระคลังมหาสมบัติ ว่ากล่าวสรรพภาษีอากรบ่อนเบี้ย โรงหวย เตาสุราทั่วทั้งพระราชอาณาจักร มีพระราชดำรัสยกย่องว่าพระยาราชมนตรีนั้นเปรียบเป็น"บ่อแก้ว" ในรัชกาลของพระองค์ 

พระยาราชมนตรี (ภู่) นั้นมีชื่อเสียงโจษขานกันทั่วไปในเรื่องความซื่อสัตย์สุจริต แม้ว่ากล่าวภาษีอากรทั่วพระราชอาณาจักร ก็หาได้กอบโกยเข้าพกเข้าห่อของตน ท่านมีบุตรธิดาหลายสิบคน ที่เกิดแต่ภรรยาหลวงทั้งสองท่าน และบรรดาอนุภรรยาอีกหลายคน 

ธิดาคนหนึ่งซึ่งเกิดแต่คุณหญิงกล่ำคือคุณพุ่ม ซึ่งรับราชการฝ่ายในในพระบรมมหาราชวังในรัชกาลที่ 3 มีสมญานามว่า "คุณพุ่มสักวา หรือ คุณพุ่มบุษบาท่าเรือจ้าง" นับเป็นกวีเอกที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง

ธิดาคนหนึ่ง เกิดแต่คุณหญิงกล่ำเช่นเดียวกันกับคุณพุ่ม ชื่ออิ่ม รับราชการฝ่ายในเป็นเจ้าจอมอยู่งานในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว

ธิดาคนหนึ่งเกิดแต่คุณหญิงอิน ภรรยาหลวงอีกคนหนึ่ง คือหม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา นางห้ามสามัญในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และต่อมาหลังจากกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ พระสวามีพระองค์แรกสิ้นพระชนม์แล้วได้ไปเป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม

บุตรคนหนึ่งชื่อบัว ภายหลังได้เป็นพระยามณเทียรบาล พระยามณเทียรบาล (บัว ภมรมนตรี) ผู้นี้เป็นปู่ของพลโทประยูร ภมรมนตรี สมาชิกคนหนึ่งของคณะราษฎร และเป็นทวดของ แซม ยุรนันท์ ภมรมนตรี นักแสดง นักร้องชื่อดัง

อ้างอิง
-------

* **เรือนไทย -ประวัติพระยาราชมนตรี (ภู่)**
**สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถาน** (Телевизиони Тоҷикистон, เดิมรู้จักกันในชื่อ Шабакаи Якум; Shabakai Yakum) เป็นสถานีโทรทัศน์ประจำชาติของประเทศทาจิกิสถานในทวีปเอเชียกลาง สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถานมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองดูชานเบ เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2502

ประวัติ
-------

สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถานก่อตัวขึ้นในปี พ.ศ. 2502 รายการแรกที่ออกอากาศทางสถานีออกอากาศในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2502 รายการแรกประกอบด้วยรายการข่าวสองภาษา (ทาจิกิสถาน/รัสเซีย) ตามด้วยภาพยนตร์:**Light in the Mountains** ผู้ประกาศคนแรกโดย Rafuat Abdusalomov

เริ่มออกอากาศ 24 ชั่วโมงในปี พ.ศ. 2555 ตารางเวลาออกอากาศของช่องส่วนใหญ่ประกอบด้วยเนื้อหารายการท้องถิ่น และภายนอก (โดยเฉพาะภาพยนตร์ต่างประเทศ) ออกอากาศเป็นภาษาทาจิก

ในเดือนมิถุนายน 2559 มีการใช้ชื่อปัจจุบันของช่อง ในนาม **Tojikiston**

ออกอากาศ
--------

กระจายเสียงและแพร่ภาพ ดำเนินการทั่วอาณาเขตของทาจิกิสถานในคลื่นเมตร ในประเทศอื่น ๆ ช่องโทรทัศน์สามารถรับชมได้ผ่านเคเบิลทีวีและอินเทอร์เน็ต ช่องนี้โดยรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐทาจิกิสถาน และหน่วยงานของรัฐบาล ในนาม "สถานีโทรทัศน์โทรทัศน์ทาจิกิสถาน"

แหล่งข้อมูล
-----------

* เว็บไซต์สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถาน เก็บถาวร 2009-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เกาะสเวตีนิกอลาหรือ "ชก็อลย์"
**เกาะสเวตีนิกอลา** (มอนเตเนโกร: Ostrvo Sveti Nikola / Острво Свети Никола; แปลว่า เกาะนักบุญนิโคลัส) เป็นเกาะขนาดเล็กอยู่ในทะเลเอเดรียติก อยู่นอกชายฝั่งเมืองบุดวา ประเทศมอนเตเนโกร ห่างจากแผ่นดินใหญ่ 1 กิโลเมตร 

เกาะสเวตีนิกอลามีความยาว 2 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 36 เฮกตาร์ (360,000 ตารางเมตร) มีลักษณะเป็นแผ่นดินลาดเอียง ด้านหนึ่งเป็นหน้าผา มีความสูง 121 เมตร ลาดเอียงสู่ชายหาดอีกด้านหนึ่งของเกาะ พื้นที่บางส่วนของเกาะเป็นถิ่นอาศัยของกวาง

เกาะแห่งนี้มีชื่อในภาษาพื้นเมืองว่า *ชก็อลย์* (*Školj*) เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของเมืองบุดวา เนื่องจากมีชายหาดถึงสามแห่ง มีความยาวถึง 840 เมตร จนได้รับฉายาว่า *ฮาวายแห่งมอนเตเนโกร*

นพดล ปัทมะ ได้ให้สัมภาษณ์เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ว่าทักษิณ ชินวัตร สนใจที่จะประมูลซื้ออสังหาริมทรัพย์ในเกาะดังกล่าวเพื่อพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว ในราคา 28 ล้านยูโร หรือประมาณ 1,288 ล้านบาท

อ้างอิง
-------

1. ↑  นพดล รับทักษิณสนประมูลเกาะมอนเตเนโกร เก็บถาวร 2009-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรุงเทพธุรกิจ 12 พฤษภาคม 2552

พิกัดภูมิศาสตร์: 42°16′N 18°51′E﻿ / ﻿42.267°N 18.850°E﻿ / 42.267; 18.850
**สักการสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี** หรือ **วัดสองคอน** เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ณ บ้านสองคอน ตำบลป่งขาม อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร

ประวัติ
-------

เดิมมีชื่อว่า **วัดพระแม่ไถ่ทาส** สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานเทิดพระเกียรติบุญราศีมรณสักขีทั้ง 7 ที่อุทิศชีวิตในป่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อพิสูจน์ศรัทธาที่มีต่อพระเจ้า เมื่อครั้งเกิดกรณีพิพาทระหว่างไทยกับฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งต่อมา พ.ศ. 2532 พระสันตะปาปาก็ได้ประกาศให้ท่านทั้งเจ็ดคนเป็นบุญราศีมรณสักขี โดยในทุก ๆ ปี วัดสองคอนจะมีพิธีเฉลิมฉลองรำลึกการสถาปนาแต่งตั้งบุญราศี ณ กรุงโรมวันที่ 22 ตุลาคม และพิธีรำลึกบุญราศีสองคอน 16 ธันวาคม โบสถ์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2538

สถาปัตยกรรม
-----------

โบสถ์คริสต์สร้างแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เคยได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่นจากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2539 ออกแบบโดยอัชชพล ดุสิตนานนท์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กโถงสี่เหลี่ยมชั้นเดียว อาคาร กว้าง 21 เมตร ยาว 33.60 เมตร พื้นที่ส่วนไว้พระธาตุ กว้าง 21.00 เมตร ยาว 8.40 เมตร โครงหลังคามุงด้วยโลหะ กว้าง 50.40 เมตร ยาว 50.40 เมตร

ผนังของวัดและส่วนไว้พระธาตุเป็นกระจกใส บริเวณด้านหน้าเป็นส่วนประกอบพิธี ส่วนด้านหลังเป็นที่เก็บอัฐิของบุญราศีทั้ง 7 ภายในมีโลงแก้วบรรจุหุ่นขี้ผึ้งของบุญราศีทั้ง 7 มีไม้กางเขน 7 แห่งด้านหน้าแทนบุญราศีทั้ง 7 วัสดุที่ใช้มีทั้งกระจกเรียบและหินทรายหยาบ ต้นไม้ด้านในกำแพงจะมีการจัดแต่ง วางเป็นระเบียบ แต่ต้นไม้ภายนอกกำแพงจะไม่มีการจัดเรียง มีการใช้แสงเงาและรูปทรงเรขาคณิตที่เรียบง่าย รอบโบสถ์เป็นกำแพงโอบล้อม เป็นครึ่งวงกลม มีผนังโค้งประดับภาพนูนต่ำ เล่าเรื่องราวประวัติบุญราศีแห่งวัดสองคอน ด้านหลังติดต่อกับแม่น้ำโขง ภายในบริเวณวัดยังมีบ้านไม้ทรงไทย คล้ายยุ้งข้าว เป็นบ้านพักของซิสเตอร์ที่เสียชีวิตจากครั้งนั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสองคอน (สักการสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี)". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
2. 1 2  "โบสถ์คริสต์คาทอลิกที่สวยและใหญ่ที่สุดในอุษาคเนย์". ผู้จัดการออนไลน์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-20. สืบค้นเมื่อ 2021-07-20.
3. ↑  "สักการะสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี วัดสองคอน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-20. สืบค้นเมื่อ 2021-07-20.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สักการสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี**

| * ด
* ค
* ก
จังหวัดมุกดาหาร |
| --- |
| อำเภอ | 
* เมืองมุกดาหาร
* คำชะอี
* ดงหลวง
* ดอนตาล
* นิคมคำสร้อย
* หนองสูง
* หว้านใหญ่

 | ตราสัญลักษณ์จังหวัดมุกดาหาร |
| ประวัติศาสตร์ | 
* รายชื่อโบราณสถาน
* มรณสักขีแห่งสองคอน

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* แม่น้ำโขง
* อุทยานแห่งชาติ
	+ ภูผาเทิบ
	+ ภูผายล
	+ ภูสระดอกบัว

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ทางหลวง
	+ 12 (แม่สอด–มุกดาหาร)
	+ 212 (หนองคาย–อุบลราชธานี)
	+ 238 (เลี่ยงเมืองมุกดาหาร)
	+ 239 (เข้าสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| การศึกษา | 
* รายชื่อโรงเรียน
* วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
* มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี วิทยาเขตมุกดาหาร

 |
| วัฒนธรรม | 
* รายชื่อวัด
* สักการสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี
* หอแก้วมุกดาหาร

 |
| กีฬา | 
* สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ไชยยืนยง

 |
| การเมือง | 
* สมาชิกวุฒิสภา
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
สัก กอแสงเรือง
**สัก กอแสงเรือง** (เกิด 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484) ปัจจุบันเป็นประธาน มูลนิธิองค์กรกลางเพื่อประชาธิปไตย (P-NET) กรรมการตรวจสอบมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง นอกจากนี้ยังเป็นอาจารย์และวิทยากรรับเชิญ เคยเป็นนายกสภาทนายความในพระบรมราชูปถัมภ์หลายสมัย เคยเป็นนายกและเลขานุการสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทย เคยเป็นกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (คตส.) ได้รับการแต่งตั้ง ตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ 30 เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549

สัก กอแสงเรือง เริ่มการศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนวัดสิงห์ หรือ โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ หรืออีกชื่อหนึ่งว่าโรงเรียนสิงหราชพิทยาคม จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และได้รับประกาศนียบัตรทางกฎหมาย เนติบัณฑิตไทย อดีตนายกสภาทนายความ อดีตเลขาธิการเนติบัณฑิตยสภา เคยเป็นสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร (ส.ว.) จากการเลือกตั้งเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2549

ได้รับเลือกให้เป็น ส.ว. ในแบบสรรหาเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2554

เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2555 กกต. ได้มีมติ ให้เพิกถอน นายสัก กอแสงเรือง ออกจากตำแหน่ง สว.สรรหา เนื่องจากขัดต่อรัฐธรรมนูญ หลังพ้นจากวาระการเป็นส.ว.ครั้งแรกไม่ถึง 5 ปี

การพ้นจากตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา แบบสรรหา
--------------------------------------

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2013-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เปิด! 73 รายชื่อ ส.ว.สรรหา จากวอยซ์ทีวี
2. ↑  นายสัก กอแสงเรือง
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2010-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๔ ตอนที่ ๑๘ ข หน้า ๒, ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2005-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๙, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
**ยูบีอา** หรือ **เอเวีย** (อังกฤษ: Euboea; กรีกโบราณ: Εύβοια, *เอว-บอย-อา*) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในกรีซ (เป็นรองเพียงแค่เกาะครีต) มีช่องแคบเล็กๆ ชื่อ ช่องแคบยูริปัส (Euripus) กั้นอยู่ระหว่างเกาะยูบีอากับแผ่นดินใหญ่ของกรีซ ตัวเกาะยาวประมาณ 180 กิโลเมตร (110 ไมล์) และส่วนกว้างที่สุดมีระยะทาง 50 กิโลเมตร (31 ไมล์) สภาพภูมิประเทศของเกาะเป็นแนวเขายาว พาดจากตะวันตกเฉียงเหนือไปตะวัออกเฉียงใต้ อันเป็นส่วนหนึ่งของแนวเขาที่เริ่มต้นจากทิศตะวันของเทสซาลี แล้วลงใต้ต่อเนื่องไปจนถึงเกาะอานดรอส (Andros), ตินอส (Tinos) และ มิโคนอส (Mykonos) เกาะยูบีอามียอดเขาที่สูงที่สุดคือ ยอดเขาดิรฟี (Dirfi) ที่ความสูง 1,743 เมตร (5,719 ฟุต) ปัจจุบันเกาะยูบีอาเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองยูบีอา ซึ่งรวมไปถึงเกาะสไกรอส และพื้นที่ส่วนหนึ่งของกรีซแผ่นดินใหญ่ 

ชื่อ *ยูบีอา* (Euboea) มาจากคำสมาสกรีกว่า *εὖ* แปลว่า ดีงาม, สูงส่ง และ *βοῦς* แปลว่า วัว

เรื่องตามตำนานปรัมปรา
---------------------

ตำนานของเกาะส่วนหนึ่งมีที่มาจากการปะทุของภูเขาไปบนเกาะ ซึ่งถูกโยงไปถึงการต่อสู้ระหว่างไทแทน และอสูรดึกดำบรรพ์ ก่อนที่จะมีเทพโอลิมปัส โดยเฉพาะตามเค้าโครงเรื่องของ ไททาโนมาเคีย (มหาสงครามของเหล่าไทแทน) อันเล่าถึงการต่อสู้กันระหว่างพวกไทแทน และเฮคาตอนคีร์ (Hecatonchires - "อสูรร้อยมือ")

ประวัติศาสตร์
-------------

ในยุคโบราณเกาะยูบีอาได้รับการพาดพิงถึง ผ่านสองเมืองสำคัญบนเกาะ คือ แคลซิส กับ อีรีเทรีย (Eretria) ซึ่งโฮเมอร์ได้อ้างถึงในบัญชีรายชื่อเรือ หรือเนื้อหาในเล่มที่ 2 ของมหากาพย์อีเลียด ทั้งสองเมืองได้รับการตั้งรกรากโดยชาวไอโอเนียจากแอตติกา และต่อมาก็ขยายอาณานิคมต่อไปใน แมกนากรีเชีย และซิซิลี เช่น เรจิอัม และ คูไม (Cumae) จนไปถึงชายฝั่งของมาเกโดเนีย อาณานิคมเหล่านี้เปิดเส้นทางการค้าให้แก่กรีซ และมีบทบาทสำคัญในการขยายอารยธรรมตะวันตก เช่น การใช้หน่วยชั่งตวงวัดของยูบีอาตามเมืองของชาวไอโอเนีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเธนส์ จนกระทั่งสิ้นศตวรรษที่ 7 ก่อนค.ศ.

เมืองแคลซิส และอีรีเทรียเป็นเมืองคู่แข่งที่มีอำนาจสูสีกัน แต่เมื่อคราวอาณาจักรเปอร์เซียยกทัพมารุกรานกรีซครั้งแรก หลังจากยุทธการที่เทอร์มอพิลี และยุทธนาวีที่อาร์เตมิเซียม ทัพของเปอร์เซียก็สามารถเข้ายึดเอเธนส์ ยูบีอา และบีโอเชียไว้ได้
***ตำหรับสายเยาวภา*** เป็นตำราอาหารที่เป็นการรวบรวมตํารับอาหารส่วนพระองค์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยสายปัญญาสมาคม เพื่อเป็นหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท

พระยาสีหศักดิ์สนิทวงศ์และหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ มีความประสงค์ที่จะจัดพิมพ์หนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท จึงได้ชักชวนพระประยูรญาติและข้าหลวงในพระองค์ เลือกเฟ้นเขียนตำราปรุงอาหาร โดยมีหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ เป็นผู้รวบรวม และหม่อมหลวงติ๋ว ชลมารคพิจารณ์ กับคุณหญิงติ๊ สีหศักดิ์สนิทวงศ์ ช่วยหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ คัดแยกหมวดหมู่กับข้าว และช่วยเขียนคำอธิบายวิธีการฝีมือในการจัดปรุงอาหาร หม่อมราชวงศ์ดัน สนิทวงศ์ ช่วยเขียนคำอธิบายคุณสมบัติของวัตถุที่ประกอบอาหารทางเทคนิคโดยละเอียด

ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร พระอนุชา ได้ประทานลิขสิทธิ์ของตำราเล่มนี้แก่หม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ อาจารย์ใหญ่คนแรกของโรงเรียนสายปัญญา และเป็นธิดาของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ ภายหลังมีการตีพิมพ์ซ้ำเมื่อ พ.ศ. 2482, พ.ศ. 2494 จนถึง พ.ศ. 2514

เนื้อหาอาจแบ่งได้กว้าง ๆ เป็น 2 กลุ่ม คือ ตํารับอาหารของพระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท ที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารฝรั่งและอาหารจีน แต่ทรงดัดแปลงให้เป็นไทย เช่น ซูปผักโหมหรือซุปผักโขม ซุปสาคู และแกงจืดจากผลไม้ไทย เป็นต้น อีกกลุ่มเนื้อหา คือ ตํารับอาหารในสายราชสกุลสนิทวงศ์และผู้ใกล้ชิด สูตรอาหารเช่น อาหารฝรั่งที่มักมีวิธีการทำไม่ซับซ้อน และอาหารไทยบางตำรับที่ลดความซับซ้อนลง มีหลายตํารับที่คิดค้นหรือดัดแปลงขึ้นใหม่ รวมทั้งตั้งชื่อใหม่ด้วย เช่น "แกงตูมี้" และ "ไข่ฟูใจน้อย" เป็นต้น ตํารับในส่วนที่เป็นของสมาชิกในราชสกุลสนิทวงศ์นั้น มีทั้งที่เป็นตํารับของเจ้านายและราชสกุลฝ่ายชาย เช่น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ ในขณะที่ตํารับอาหารส่วนใหญ่เป็นตํารับที่ตกทอดมายังสายของสะใภ้ในราชสกุล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตำหรับสายเยาวภา: บอกวิธีปรุงอาหารคาวหวาน มีภาพประกอบ".
2. ↑  สุนทรี อาสะไวย์. "ที่มาของอาหารชาววัง "สายเยาวภา" สู่ตำราอาหารของพระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท". ศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  อภิลักษณ์ เกษมผลกูล. "เมื่อ "ตำรับกับข้าวชาววัง" ออกสู่โลกกว้าง".
แบบจำลองโครงสร้างที่คาดว่าเป็นโครงสร้างเดิมของวฏทาเคของถูปาราม จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์อนุราธปุระ
**วฏทาเค** (สิงหล: **වටදාගෙ**; vaṭadāge) หรือชื่ออื่น **ทาเค**, **ถูปาคาร** และ **เจติยาคาร** เป็นรูปแบบของสิ่งปลูกสร้างในศาสนาพุทธที่พบในประเทศศรีลังกา

วฏทาเคสำคัญได้แก่โปโลนนรูววฏทาเค, เมทีรีคิริยะ และ ฐิริยายะ

วฏทาเคสร้างขึ้นเป็นทรงกลมรอบสถูปขนาดเล็กเพื่อปกป้องสถูป รวมถึงเป็นร่มเงาให้กับศาสนิกชนที่เดินทางมายังสถูป โครงสร้างค้พยันของวฏทาเคคือเสาซึ่งล้อมเป็นวงกลมหลายชั้น โดยชั้นในสุดจะสูงที่สุด และลดหลั่นลงมาตามรอบวง จำนวนเสานี้แตกต่างกันไปตามแต่ละที่ ตัวอย่างเช่นที่ลังการาม อาจเคยมีเสามากถึง 88 เสา อย่างไรก็ตาม มีข้อถกเถียงว่าจริง ๆ แล้วเสาเหล่านี้มีไว้เพื่อค้ำยันโครงสร้างหลังคาหรือไม่ เนื่องจากหากเป็นหลังคาคลุมจริง จะหมายความว่ายอดของสถูปก็ต้องถูกบดบังไปด้วย

โดยทั่วไปวฏทาเคมีทางเข้าสี่ทาง ส่วนใหญ่ตั้งไปตามทิศหลักทั้งสี่ บางที่เช่นที่ถูปารามมีเพียงทางเข้าเดียว ซุ้มทางเข้าออกจะตกแต่งอย่างวิจิตร มีการประดับหินต่าง ๆ เช่น korawakgala, sandakada pahana แลด muragala

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sarachchandra (1987), p. 115
2. 1 2  Siriweera (2004), p. 285
3. ↑  Amarasinghe (1998), p. 58
4. ↑  Bandaranayake (1974), p. 140
5. ↑  Bandaranayake (1974), p. 141
6. ↑

บรรณานุกรม
----------

* Amarasinghe, Malinga (1998). *පොළොන්නරුවේ නටබුන්* [*The Ruins of Polonnaruwa*] (ภาษาสิงหล). S. Godage & Brothers. ISBN 955-20-3051-X.
* Prematilleke, P. L.; Karunaratne, L. K. (2004). *Polonnaruwa - The Silver Capital of Sri Lanka*. Colombo: Central Cultural Fund, Ministry of Cultural Affairs. ISBN 955-613-111-6.
* Sarachchandra, B. S. (1977). *අපේ සංස්කෘතික උරුමය* [*Cultural Heritage*] (ภาษาสิงหล). Silva, V. P.
* Siriweera, W. I. (2004). *History of Sri Lanka*. Dayawansa Jayakodi & Company. ISBN 955-551-257-4.
* Bandaranayake, Senake (1974). *Sinhalese monastic architecture: the viháras of Anurádhapura*. Brill Publishers. ISBN 978-90-04-03992-6.

title=Vatadageya: Vatadageya – Polonnaruwa|publisher=Story of Ceylon|date=2019|


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วฏทาเค**
**อเล็กซิออส ตรันตัส** (กรีก: Αλέξιος Τράντας; มีนาคม ค.ศ. 1867 – ค.ศ. 1960) เป็นจักษุแพทย์ชาวกรีกที่เกิดในเวอร์บิอานี อิไพรัส

ในปี ค.ศ. 1891 เขาได้รับวุฒิปริญญาเอกในกรุงเอเธนส์ แล้วศึกษาต่อในกรุงปารีสภายใต้การดูแลของโฟตินอส พานัส (ค.ศ. 1832–1903), หลุยส์ เดอ เวกแกร์ (ค.ศ. 1832–1906) และซาเวียร์ กาเลซอฟสกี (ค.ศ. 1832–1907) โดยในปี ค.ศ. 1864 เขาได้ก่อตั้งคลินิกจักษุวิทยาขึ้นที่ "โรงพยาบาลกรีก" ในคอนสแตนติโนเปิล โดยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันแห่งนี้จนถึงปี ค.ศ. 1922 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924 เขาทำงานเป็นจักษุแพทย์ในไพรีอัส

ในปี ค.ศ. 1898 เขาเป็นแพทย์คนแรกที่ศึกษามุมม่านตาในมนุษย์ที่มีชีวิต ร่วมกับโยฮัน ฟรีดริช ฮอร์แนร์ จักษุแพทย์ชาวสวิส (ค.ศ. 1831–1886) โดย "จุดฮอร์แนร์-ตรันตัส" ได้รับการตั้งชื่อ ซึ่งหมายถึงเม็ดนิ่วเหมือนปูนขาวสีขาว-เหลือง ขนาดเล็กของเยื่อตารอบคอร์เนียล ลิมบัส

อ้างอิง
-------

* Alexios Trantas @ Who Named It

1. ↑  *Η Δωδώνη - Δεκάτομος Μεγάλη Πανηπειρωτική Εγκυκλοπαίδεια*, γ΄έκδοσις, Athens, 1959 - 1960, p. 476.
2. ↑  *Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη*, 1964, vol. 23, p. 1034.
3. ↑   A History of Gonioscopy: Optometry & Vision Science
4. ↑  The invention of gonioscopy by Alexios Trantas , and his contribution to ophthalmology, Royal College of Physicians of Edinburgh, 2015
5. ↑  Who Named It Horner-Trantas spots
**จังหวัด 77** (***Province 77***) เป็นภาพยนตร์ไทย ผลงานการกำกับโดย สมิธ ทิมสวัสดิ์ และ พันธกานต์ ทองเจือ ออกฉายในวันที่ 29 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2546 ใน ประเทศไทย

โครงเรื่อง
----------

ไทยทาวน์ คือ ย่านหนึ่งที่อยู่ใกล้กับฮอลลีวู้ด ในนครลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา ย่านแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นบ้านหลังหนึ่งของคนไทยกว่า 5 หมื่นคนเลยก็ว่าได้ ที่อพยพเข้ามาในประเทศนี้ ด้วยเหตุที่ย่านนี้เป็นเสมือนประตูเข้าสู่ประเทศอเมริกาสำหรับคนไทย ย่านนี้จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นเสมือนจังหวัดที่ 77 ของประเทศไทย ครอบครัวคนไทยครอบครัวหนึ่งที่ประกอบกิจการร้านอาหาร ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่รอด ท่ามกลางสังคมบริโภคนิยมที่มีความเจริญเติบโตที่รวดเร็วมาก ในขณะที่ตัวพวกเขาเอง พยายามคงไว้ซึ่งประเพณีและวัฒนธรรมดั้งเดิมของตัวเองเอาไว้ การต่อสู้ทางวัฒนธรรม ระหว่างความเป็นไทย กับวัฒนธรรมของชาวอเมริกาในย่านชายฝั่งตะวันตก ที่เต็มไปด้วยเพลงฮิพฮอพ ยาเสพติด การแข่งรถบนท้องถนนและความรุนแรงต่างๆ ทั้งหมดนี้ส่งผลให้แพท (ไมค์ กิ่งโพยม) เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องเสียคน

นักแสดง
-------

* ไมค์ กิ่งโพยม รับบท แพท
* เมทินี กิ่งโพยม รับบท เพิร์ล
* พีท ทองเจือ รับบท แดน
* เจเรมี่ ธนา รับบท โกลดี้
* ชาลีน อมตวณิชย์ รับบท Plearn
* อีริค มาร์คัส ชูทส์ (Erik Markus Schuetz) รับบท บอดี้การ์ด
* แคนดิเซ มิเชล (Candice Michelle) รับบท เค.ซี.
* ขันเงิน เนื้อนวล รับบท ขัน
* จำรัส ทัศนละวาด รับบท เดย์
* ปริญญา อินทชัย รับบท เวย์

เกร็ด
-----

* เพลงจากเรื่องนี้ เป็นผลงานเพลงของ วงไทยเทเนี่ยม (***Thaitanium***)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ในขณะนั้นประเทศไทยมี 75 จังหวัด และมีการนับรวมเขตปกครองพิเศษกรุงเทพมหานครเข้าไปด้วย กลายเป็น 76 จังหวัด
2. ↑
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* IMDb
* ไทยฟิล์ม
* หนังดี
* สยามโซน
| * ด
* ค
* ก
สงครามครูเสด |
| --- |
| ครูเสดชาวบ้าน
ครั้งที่ 1 – 
ครูเสดนอร์เวย์ – 
ครั้งที่ 2 – 
ครั้งที่ 3
ครูเสดลิโวเนีย – 
ครูเสดเยอรมัน – 
ครั้งที่ 4
ครูเสดแอลบิเจนเซียน – 
ครูเสดเด็ก – 
ครั้งที่ 5
ครูเสดปรัสเซีย – 
ครั้งที่ 6 – 
ครั้งที่ 7
ครูเสดคนเลี้ยงแกะ – 
ครั้งที่ 8 – 
ครั้งที่ 9
ครูเสดอารากอน – 
ครูเสดอเล็กซานเดรีย
ยุทธการนิโคโปลิส – 
ครูเสดตอนเหนือ – 
สงครามฮุสไซต์
ครูเสดวาร์นา – 
ออตโตมันรุกรานโอตรันโต
สงครามออตโตมัน-ฮังการี – 
สงครามออตโตมัน-ฮับส์บูร์ก
ยุทธการที่เลปันโต – ยุทธการที่เวียนนา |

**สงครามครูเสดครั้งที่ 7** (อังกฤษ: Seventh Crusade; ค.ศ. 1248 – 1254) เป็นการทัพครูเสด ที่ฝ่ายคริสต์ นำทัพโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส รบกับสุลต่านแห่งราชวงศ์อัยยูบีย์ อัสซาลิห์ อัยยูบ์

เนื้อหา
-------

ภายหลังการสนธิสัญญาระหว่างจักรพรรดิเฟรดเดอริคที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับอัล-คามิล สุลต่านแห่งอัยยูบีย์ในครั้งนั้น เยรูซาเล็มก็ถูกชาวมุสลิมยึดกลับไปอีก ในเวลานั้นเป็นสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 ทรงเรียกร้องให้จัดตั้งกองทัพครูเสด เพื่อยึดเยรูซาเล็มกลับคืนอีกครั้ง มีเพียงพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส พระองค์เดียวเท่านั้นที่อาสาออกรบ ทั้งที่เพิ่งจะเสร็จสิ้นสงครามที่ยืดเยื้อกับอังกฤษมายาวนาน และยังติดภารกิจออกปราบปรามเขตแดนที่กระด้างกระเดื่องทางตอนใต้ของฝรั่งเศส พระองค์จึงขอยืดเวลาออกไปอีกระยะหนึ่งจนกระทั่งปี ค.ศ. 1249 พระองค์เลือกนำทัพออกจากเมืองท่าที่เพิ่งเปิดขึ้นใหม่ทางใต้ฝรั่งเศส แทนที่จะเป็นเจนัวหรือเวนิส แต่ก็วางเป้าหมายไว้ที่อียิปต์และยึดเมืองท่าดาเมียตตา

หลังจากที่ยึดดาเมียตตาได้แล้ว หลุยส์ที่ 9 ก็นำทัพมุ่งหน้าสู่ไคโร ช่วงนั้นอียิปต์ปกครองโดยสุลต่านตุรันชา กองทัพครูเสด ออกเดินทางสู่ไคโรในปี ค.ศ. 1250 แต่ยังไม่ทันถึงไคโร ก็ถูกโจมตีโดยทัพมุสลิมนำโดยไบบาร์ส ขุนพลชาวมุสลิมที่มันซูระ กองทัพของหลุยส์ที่ 9 พ่ายแพ้ สูญเสียนักรบเกือบทั้งหมด ระหว่างทางที่หลุยส์ ที่ 9 กำลังล่าถอยทัพกลับดาเมียตตา พระองค์ถูกดักจับและนำไปควบคุมไว้ที่ไคโรในฐานะตัวประกันโดยฝ่ายมุสลิมได้ติดต่อไปยังฝรั่งเศส เพื่อขอเงินค่าไถ่เพื่อแลกกับการปล่อยพระองค์กลับบ้าน

หลังจากความพ่ายแพ้ กองทัพครูเสดก็แตกกระสานซ่านเซ็นหนีเอาตัวรอด หลังจากฝรั่งเศสยินยอมจ่ายค่าประกันเป็นจำนวน 800,000 เหรียญทอง ฝ่ายมุสลิมจึงยอมปล่อยหลุยส์ ที่ 9 เป็นอิสระ แต่พระองค์ก็ไม่ยอมกลับบ้าน ยังคงท่องเที่ยวอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่อไป อยู่ในซีเรียนานถึง 4 ปี ช่วงเวลานั้น หลุยส์ที่ 9 พยายามสร้างปราการต่าง ๆ ในซีเรียให้แข็งแกร่งกว่าเดิมและจัดเตรียมอาวุธ จัดเตรียมกำลังพลโดยรับสมัครผู้อาสามาเป็นทหารนำมาฝึกรบให้เข้มแข็งขึ้น เพราะพระองค์หวังว่าจะเข้าทำศึกกอบกู้เยรูซาเล็มอีกครั้งให้สำเร็จจนได้ จนกระทั้งปี ค.ศ. 1254 พระองค์จึงได้คิดเดินทางกลับฝรั่งเศส
มหกายวิภาคของสมองมนุษย์
**ประสาทกายวิภาคศาสตร์** (อังกฤษ: Neuroanatomy) เป็นสาขาหนึ่งของวิชากายวิภาคศาสตร์ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับการจัดเรียงโครงสร้างทางกายวิภาคของระบบประสาท ซึ่งในสัตว์มีกระดูกสันหลังจะประกอบเส้นประสาทจำนวนมากที่กระจายตัวจากสมองไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย รวมทั้งโครงสร้างภายในของสมองซึ่งมีความซับซ้อนมาก การศึกษาประสาทกายวิภาคศาสตร์จึงมีการพัฒนาอย่างเป็นระเบียบในตัวมันเอง และยังเป็นสาขาวิชาที่มีการศึกษาเป็นพิเศษในวิชาประสาทวิทยาศาสตร์ การอธิบายความแตกต่างของโครงสร้างและส่วนของสมองจะเน้นไปถึงการศึกษาการทำงานของมัน ดังเช่นการศึกษาของนักประสาทวิทยาศาสตร์จะมาจากการศึกษาความผิดปกติ (damage หรือ lesion) ของสมองในแต่ละส่วนว่ามีผลอย่างไรต่อพฤติกรรมหรือการทำงานของประสาท

ตัวอย่าง
--------

ดูบทความหลักที่: ระบบประสาท
ระบบประสาทของมนุษย์แบ่งออกได้เป็นระบบประสาทกลาง หรือ ซีเอ็นเอส (central nervous system) และระบบประสาทนอกส่วนกลาง หรือ พีเอ็นเอส (peripheral nervous system) ระบบประสาทกลางประกอบด้วยสมอง (brain) และไขสันหลัง (spinal cord) ซึ่งมีหน้าที่หลักในการควบคุมพฤติกรรม ส่วนระบบประสาทนอกส่วนกลางประกอบด้วยเซลล์ประสาททั้งหมดที่อยู่นอกระบบประสาทกลาง ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็นระบบประสาทกาย (somatic nervous system) และระบบประสาทอิสระ หรือ เอเอ็นเอส (autonomic nervous system) 
ระบบประสาทกายประกอบด้วยเซลล์ประสาทนำเข้า (afferent neuron) ที่ส่งข้อมูลการรับความรู้สึกจากอวัยวะรับความรู้สึกมายังสมองและไขสันหลัง และเซลล์ประสาทนำออกที่ขนส่งข้อมูลสั่งการออกไปยังกล้ามเนื้อหรืออวัยวะที่ตอบสนองอื่นๆ ระบบประสาทอิสระแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน คือ ระบบประสาทซิมพาเทติก (sympathetic nervous system) ซึ่งเป็นชุดของเส้นประสาทที่กระตุ้นการตอบสนองแบบ *สู้หรือหนี* ("fight-or-flight" response) ส่วนระบบประสาทพาราซิมพาเทติก (parasympathetic nervous system) ตรงกันข้ามกันคือเตรียมความพร้อมร่างกายให้พักผ่อนและเก็บพลังงานเอาไว้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ประสาทกายวิภาคศาสตร์**

* Neuroanatomy, an annual journal of clinical neuroanatomy
* Neuroanatomy Bookshelf Essentials เก็บถาวร 2007-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Mouse, Rat, Primate and Human Brain Atlases (UCLA Center for Computational Biology) เก็บถาวร 2005-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* brainmaps.org: High-Resolution Neuroanatomically-Annotated Brain Atlases
* BrainInfo for Neuroanatomy เก็บถาวร 2006-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* High quality neuroanatomical visual glossary with several hundred entries
* Brain Gene Expression Map เก็บถาวร 2007-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, mouse gene expression neuroanatomical resource from St. Jude Children's Research Hospital
* Brain Architecture Management System เก็บถาวร 2002-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, several atlases of brain anatomy
* White Matter Atlas, Diffusion Tensor Imaging Atlas of the Brain's White Matter Tracts
สำหรับความหมายอื่น ดู สังขยา

  

**สังขยาปกาสกปกรณ์** เป็นปกรณ์ในภาษาบาลี ประเภทร้อยกรอง มีความยาว 73 คาถา ประพันธ์โดย พระญาณวิลาส พระภิกษุชาวล้านนา

สังขยาปกาสกปกรณ์ ซึ่งพระญาณวิลาส ได้ประพันธ์ไว้นั้น เข้าใจว่าเจตนาให้ผู้ศึกษาสังขยาปกาสกปกรณ์ ศึกษาโดยใช้วิธีท่องจำ มาตรานับต่างๆ เพื่อการนำไปใช้ได้อย่างสะดวก เหมือนการท่องสูตรคูณของนักเรียนในปัจจุบัน 
การประพันธ์เป็นคาถานั้นง่ายต่อการจดจำก็จริง แต่มีความยุ่งยากในการศึกษาให้เข้าใจ เพราะงานประพันธ์เป็นคาถาต้องมีข้อความสั้นๆ กระชับ ตามกฎแห่งฉันทลักษณ์ การที่ถูกกำหนดด้วยกฎแห่งฉันทลักษณ์ ทำให้ผู้ประพันธ์ ไม่สามารถจะอธิบายขยายความอะไรให้ละเอียด ได้มากเหมือนการแต่งเป็นร้อยแก้ว

เนื้อหา
-------

เนื้อหาของสังขยาปกาสกปกรณ์ ว่าด้วยการคำนวณนับในลักษณะต่างกัน 6 ประเภท มาตรานับ คือ

1. อัทธาสังขยา มาตราวัดระยะทาง
2. ธัญญสังขยา มาตราตวงสิ่งของ
3. ปมาณสังขยา มาตราชั่งสิ่งของ
4. ภัณฑสังขยา ระบบการนับจำนวน
5. มูลภัณฑสังขยา มาตรานับเงินตรา
6. นีลกหาปณสังขยา การนับมูลค่า และการกำหนดขนาดนีลกหาปณะ

ดูเพิ่ม
-------

* แลโมกสังขยา

อ้างอิง
-------

* สังขยาปกาสกฎีกา มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน

  


| * ด
* ค
* ก
**ระบบนับ และมาตราต่างๆ ในสังขยาปกาสกปกรณ์** |
| --- |
| 
* อัทธาสังขยา
* ธัญญสังขยา
* ปมาณสังขยา
* ภัณฑสังขยา
* มูลภัณฑสังขยา
* นีลกหาปณสังขยา

 |  |