recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาสลิดหินฟ้าหางเหลือง** หรือ **ปลาแดมเซลฟ้าหางเหลือง** (อังกฤษ: Yellow-tail damsel, Smith's damsel, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pomacentrus smithi*) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาสลิดหินหางเหลืองนอก (*Chrysiptera parasema*) ซึ่งอยู่ในวงศ์เดียวกัน คือ มีลำตัวและครีบทุกครีบสีน้ำเงินเข้ม ยกเว้นครีบหางและโคนครีบหางที่เป็นสีเหลือง และมีรูปร่างที่ยาวกว่า 

มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ประมาณ 7 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลอันดามัน และพบได้จนถึงทะเลฟิลิปปิน และทะเลอินโดนีเซีย

เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุได้แล้ว แต่ปลาส่วนใหญ่ที่มีการซื้อขายกันในตลาดปลาสวยงามในประเทศไทยนั้นจะเป็นปลาที่จับมาจากแหล่งธรรมชาติในอินโดนีเซีย โดยมีชื่อเรียกในวงการว่า "ปลาแดมเซลหางเหลืองไทย"

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑  *ปลาทะเลที่เพาะพันธุ์ได้ในประเทศไทย ตอนจบ*, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ หน้า 140 คอลัมน์ Blue Planet นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 22 ปีที่ 2: เมษายน 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**โนโต** (อังกฤษ: Noto) เป็นสกุลฟอนต์ที่ประกอบด้วยฟอนต์มากกว่า 100 ฟอนต์ซึ่งออกแบบมาเพื่อให้ครอบคลุมอักษรทั้งหมดที่เข้ารหัสในมาตรฐานยูนิโคด ข้อมูลเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 แบบอักษรโนโตครอบคลุม 93 ชุดอักษรทั้งหมดที่กำหนดไว้ในยูนิโคดเวอร์ชัน 6.0 (เปิดตัวในปี ค.ศ. 2010) แม้ว่าจะมีจำนวนน้อยกว่า 30,000 ตัวจากเกือบ 75,000 ตัวในชุดอักษรรวมซีเจเคในเวอร์ชัน 6.0 ก็ตาม แบบอักษรโนโตทั้งหมดครอบคลุมอักขระเกือบ 64,000 ตัวซึ่งน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของอักขระ 137,439 ตัวที่กำหนดไว้ในยูนิโคด 11.0 (เผยแพร่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018)

ตระกูลโนโตได้รับการออกแบบโดยมีเป้าหมายเพื่อให้ได้ภาพที่กลมกลืนกัน (เช่นความสูงและความหนาของเส้นโครงร่างที่เข้ากันได้) ในหลายภาษา/อักษร แบบอักษรนี้ได้รับอนุญาตจากกูเกิลภายใต้สัญญาอนุญาตของสถาบันภาษาศาสตร์สากลซัมเมอร์ ว่าด้วยแบบอักษรเสรี จนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 แบบอักษรอยู่ภายใต้ สัญญาอนุญาตอะแพชี 2.0

นิรุกติศาสตร์
-------------

เมื่อคอมพิวเตอร์แสดงผลข้อความบางครั้งจะมีอักขระในข้อความที่ไม่สามารถแสดงได้ เนื่องจากไม่มีแบบอักษรที่รองรับในคอมพิวเตอร์ เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นกล่องเล็ก ๆ จะแสดงขึ้นเพื่อแทนอักขระ ในภาษาปาก กล่องเล็ก ๆ เหล่านี้บางครั้งเรียกว่า "เต้าหู้ (tofu)" Noto จึงมาจาก **no to**fu มีจุดมุ่งหมายที่จะลบเต้าหู้ออกจากเว็บ ดูเพิ่มที่ ภาษาต่างดาว ซึ่งเป็นผลมาจากปัญหาการเข้ารหัส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Noto Font". สืบค้นเมื่อ November 24, 2015.
2. ↑  "Add NEWS for license change - googlei18n/noto-fonts". สืบค้นเมื่อ 2016-04-03.
3. ↑  Mizra, Tanvi. "Can Google Build A Typeface To Support Every Written Language?". NPR. สืบค้นเมื่อ 5 August 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* noto-Fonts, noto-Font-alpha, noto-cjk, noto-emoji, noto-source - ใน GitHub
**ปลาสลิดหินฟ้าหางส้ม** หรือ **ปลาแดมเซลฟ้าหางส้ม** (อังกฤษ: Blue devil damsel, Cornflower sargeantmajor, Sapphire devil, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chrysiptera cyanea*) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae)

มีรูปร่างและลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ ต่างกัน คือ ลักษณะแตกต่างทางเพศของปลาทั้ง 2 เพศ คือ ปลาตัวผู้จะมีการพัฒนาสีส้มขึ้นตามครีบต่าง ๆ เช่น ครีบหาง, ครีบท้อง ส่วนปลาตัวเมียจะไม่มีพัฒนาการดังกล่าว แต่ในบางแหล่งอาศัย ปลาตัวเมียจะมีจุดสีดำขึ้นบริเวณด้านหลังของครีบหาง 

เป็นปลาที่มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 8.5 เซนติเมตร มีพฤติกรรมในธรรมชาติ คืออยู่แบบฮาเร็ม โดยมีตัวผู้หนึ่งตัวอาศัยอยู่รวมกับตัวเมียหลายตัว พบทั่วไปในเขตอินโด-แปซิฟิก

จัดเป็นปลาที่มีความสวยงามชนิดหนึ่ง นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว แต่ปลาในตลาดปลาสวยงามส่วนใหญ่ ยังถูกนำเข้ามาจากทะเลฟิลิปปินและอินโดนีเซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  *ปลาทะเลที่เพาะพันธุ์ได้ในประเทศไทย ตอนจบ*, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ หน้า 141 คอลัมน์ Blue Planet นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 22 ปีที่ 2: เมษายน 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Chrysiptera cyanea***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chrysiptera cyanea ที่วิกิสปีชีส์
พระคุณเจ้า ดร.**ยอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย** เป็นมุขนายกองค์ที่ 3 แห่งเขตมิสซังอุดรธานี สืบต่อจากพระคุณเจ้ายอร์ช ยอด พิมพิสาร โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นมุขนายกเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ.2009  และได้รับการอภิเษกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2010 ณ อาสนวิหารพระมารดานิจจานุเคราะห์ อุดรธานี

ประวัติ
-------

มุขนายก ดร.ยอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ.1962 ณ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี และบวชเป็นบาทหลวง เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ.1992

ท่านจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟ ท่าแร่ สกลนคร ระดับปริญญาตรีสาขาปรัชญา ที่วิทยาลัยแสงธรรม (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) และสาขาเทววิทยา ที่วิทยาลัยแสงธรรม (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง), ปริญญาโทสาขาการตีความพระคัมภีร์ไบเบิล (S.S.L.) จากสถาบัน Pontificium Institutum Biblicum กรุงโรม ประเทศอิตาลี (เกียรตินิยม) และปริญญาเอกสาขาเทววิทยาพระคัมภีร์ (S.T.D.) จากสถาบัน Institut Catholique de Paris กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส (เกียรตินิยม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระสังฆราช ยอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย". อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-11. สืบค้นเมื่อ 2020-07-08.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-11. สืบค้นเมื่อ 2020-07-08.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**พระราชบัญญัติเพื่อความปลอดภัย พ.ศ. 2247** หรือ **พระราชบัญญัติเพื่อความปลอดภัย ค.ศ. 1704** (อังกฤษ: Act of Security 1704 หรือ Act for the Security of the Kingdom) เป็นพระราชบัญญัติที่ออกโดยรัฐสภาแห่งสกอตแลนด์เพื่อเป็นการตอบโต้พระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ที่ออกโดยรัฐสภาแห่งอังกฤษ

เมื่อเจ้าชายวิลเลียม ดยุคแห่งกลอสเตอร์พระโอรสองค์เดียวในสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษาเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1700 รัฐสภาทั้งสองจำเป็นต้องหาผู้สืบราชบัลลังก์ที่เป็นโปรเตสแทนต์ รัฐสภาแห่งอังกฤษตัดสินให้เป็นเจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์พระราชปนัดดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษโดยมิได้ปรึกษารัฐสภาแห่งสกอตแลนด์รัฐสภาสกอตแลนด์ที่ส่วนหนึ่งมีความประสงค์ที่จะรักษาราชบัลลังก์ไว้กับราชวงศ์สจวตและรักษาสิทธิในการเลือกผู้สืบราชบัลลังก์ ทางรัฐสภาแห่งสกอตแลนด์จึงตอบโต้กลับด้วยการออก "พระราชบัญญัติเพื่อความปลอดภัย" ในปี ค.ศ. 1703 ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติที่ระบุว่าเมื่อสิ้นสุดจากพระราชินีนาถแอนน์โดยไม่ทรงมีรัชทายาทแล้ว สกอตแลนด์มีอำนาจที่จะแต่งตั้งผู้ครองราชย์ที่เป็นโปรเตสแทนต์จากผู้สืบเชื้อสายมาจากพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ และไม่ใช่คนเดียวกับผู้ครองราชย์อังกฤษนอกเสียจากว่าสถานะการณ์ทางศาสนา เศรษฐกิจ และทางการเมืองจะเป็นที่ตกลงกันได้ 
แต่พระราชบัญญัติฉบับนี้มิได้การอนุมัติ ในปี ค.ศ. 1704 พระราชบัญญัติได้รับการอนุมัติเมื่อรัฐสภาแห่งสกอตแลนด์ขู่ว่าจะไม่ยอมขึ้นภาษีและพยายามถอนตัวจากกองทัพของจอห์น เชอร์ชิลล์ ดยุคแห่งมาร์ลเบรอที่อยู่ในการต่อสู้ในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนในยุโรป

แต่ความที่รัฐสภาอังกฤษเกรงว่าถ้าสกอตแลนด์แยกตัวจากอังกฤษ สกอตแลนด์ก็คงจะหันกลับไปเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส ทางการอังกฤษจึงได้ออกพระราชบัญญัติต่างด้าว ค.ศ. 1705 (Alien Act 1705) เป็นการตอบโต้ ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติที่ระบุว่าอังกฤษจะต่อต้านสกอตแลนด์ทางเศรษฐกิจและจะประกาศให้ชาวสกอตแลนด์เป็นคนต่างด้าวทั้งหมด (ซึ่งเป็นการทำให้มีผลกระทบกระเทือนต่อสิทธิในการเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ของชาวสกอตแลนด์ในอังกฤษ) นอกจากว่าสกอตแลนด์จะยอมเข้าร่วมการเจรจาที่อาจจะนำไปสู่การยุบเลิก "พระราชบัญญัติเพื่อความปลอดภัย" หรือ การรวมตัวกับอังกฤษ ผลของการเจรจาราชอาณาจักรสกอตแลนด์ และ ราชอาณาจักรอังกฤษ รวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ภายใต้พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707  หนึ่งร้อยปีหลังจากการรวมราชบัลลังก์อังกฤษและสกอตแลนด์ (Union of the Crowns)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gregg (2001) , pp. 130-131
2. ↑  Benians, pp.90–91

ดูเพิ่ม
-------

* ประวัติศาสตร์อังกฤษ
* ประวัติศาสตร์สกอตแลนด์
* ราชอาณาจักรอังกฤษ
* ราชอาณาจักรสกอตแลนด์
* พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707
**ปลาสลิดหินจุดแดง** หรือ **ปลาใบขนุนจุดเหลือง** (อังกฤษ: Golden spinefoot, Orange-spotted spinefoot; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Siganus guttatus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)

มีรูปร่างแบนเป็นรูปไข่ ช่องปากมีขนาดเล็กอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งหลายชิ้น ครีบท้องมีก้านครีบแข็งทั้งด้านหน้าและด้านหลังรวมสองชิ้น ผิวเรียบ ครีบหางมีปลายตัดตรง ลำตัวมีสีเทา มีจุดประสีเหลืองหรือสีส้มแดงกระจายอยู่ทั่วตัว รวมทั้งที่เป็นลายที่หน้าฐานครีบหลังส่วนปลายมีแต้มสีเหลือง

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก บริเวณชายฝั่ง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ ใกล้กองหินและแนวปะการัง หากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร จัดเป็นปลาที่พบได้ชุกชุม

ปัจจุบัน สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยวิธีการผสมเทียม นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และสามารถรับประทานเนื้อได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 165, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
3. ↑  *การผสมเทียมปลาสลิดหินจุดแดง*, *Siganus guttatus* (Bloch) ในประเทศไทย
Induced spawning and artificial breeding of the golden spinefoot, *Siganus guttatus* (Boch) in Thailand. Proceedings of the 22nd conference : Fisheries Section, Bangkok (Thailand), p. 261-268 โดย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (1984)
4. ↑  Orange-spotted rabbitfish (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Siganus guttatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Siganus guttatus ที่วิกิสปีชีส์
**หลวงพ่อเงิน จันทสุวัณโณ** หรือ **พระราชธรรมาภรณ์** เป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังในจังหวัดนครปฐม ซึ่งชื่อหลวงพ่อเงินนั้นเคยมีพระรุ่นเก่าปรากฏนามนี้เช่นกันท่านเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบเช่นเดียวกัน อย่างเช่น หลวงพ่อเงิน วัดบางคลาน เป็นต้น ท่านเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ และเป็นบุคคลที่ประชาชนให้ความเคราพกันเป็นส่วนใหญ่ เป็นพระนักพัฒนา และเป็นบุคคลที่มีจิตที่เมตตาต่อประชาชนทุกหมู่เหล่า และในสมัยนั้นท่านก็เป็นแกนนำในการพัฒนาบ้านเรือนและช่วยเหลือผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนและท่านจะอบรมสั่งสอนให้ประชาชนทำแต่ความดี และท่านเองก็จะคอยพัฒนาช่วยเหลือวัดและบ้านที่เก่าหรือชำรุดก็ตาม โดยในการพัฒนานั้น ประชาชนก็จะให้ความร่วมมือกันเสมอ งานทุกอย่างจึงสำเร็จลุล่วงได้ดี ท่านได้รับการยกย่องจากประชาชนว่า **เทพเจ้าแห่งดอนยายหอม**

ประวัติ
-------

หลวงพ่อเงินเกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2433 ในครอบครัวเกษตรกรรมที่มีฐานะครอบครัวหนึ่งของบ้านดอนยายหอม จังหวัดนครปฐม บิดาท่าชื่อ พรม ด้วงพูล มารดาชื่อ กรอง ด้วงพูล ท่านเป็นบุตรคนที่ 4 ในพี่น้องทั้งหมด 7 คน ในวัยเด็ก ท่านก็อยู่ศึกษาวิชาความรู้กับ พ่อพรม บิดาของท่านเอง และตัวพ่อพรมท่านมีความสามารถในการถ่ายทอดวิชาคาถาอาคมต่าง ๆ ผ้ายันต์ ตัวอักขระ ต่อมาท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 ณ พัทธสีมา วัดดอนยายหอม มีพระปลัดฮวย เจ้าอาวาสวัดดอนยายหอมในขณะนั้นเป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า จนฺทสุวณฺโณ หลังอุปสมบทท่านก็ได้เข้ารับการศึกษาพระธรรมวินัย และปฏิบัติธรรมของสงฆ์ ซึ่งในเวลาหลังอุปสมบทไม่นาน ท่านก็ได้มีการท่องบทคาถาอาคมต่าง ๆ หลวงพ่อท่านได้เริ่มปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานและพอสำเร็จ ท่านก็เริ่มออกธุดงควัตร หลวงพ่อท่านได้เดินทางผ่านภาคเหนือ ในการออกธุดงค์ของหลวงพ่อเงิน ต้องเผชิญอันตรายกับสัตว์ป่า สัตว์ที่ดุร้าย แต่ท่านก็สามารถรอดปลอดภัยกลับมาได้ แต่เนื่องจากระหว่างทางมีแต่ความลำบาก ท่านจึง ได้มาปักกลดอยู่ข้างบ้านดอนยายหอม โดยที่มีผิวกายดำกร้าน ร่างกายซูบผอมราวกับคนชรา ชาวบ้านพอจำท่านได้ก็ยกมือไหว้ หลังจากนั้นพอท่านกลับมาจากการปักกรดไม่นาน ท่านก็เทศนาสอนลูกศิษย์และประชาชนว่า ชีวิตมนุษย์ของเรานั้นไม่แน่นอน ร่างกายมนุษย์ สังขารนั้นไม่ยั่งยืน ทุกอย่างล้วนอยู่ในวัฎสงสาร และจงพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ มีสุขก็รู้จักพอ ต่อมาท่านเจ้าคุณพุทธรักขิต แต่งตั้งให้เป็นรองเจ้าอาวาสวัดดอนยายหอม เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พุทธศักราช 2459 และท่านได้เข้าดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดดอนยายหอมจริงๆเมื่อปี พ.ศ. 2466 เนื่องจากพระปลัดฮวย อดีตเจ้าอาวาส ได้ถึงแก่มรณภาพลง เมื่อเดือน ธันวาคม 2504 หลวงพ่อเงินได้รับพระราชทานสมณศักดิ์จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในนาม "พระราชธรรมาภรณ์" ข่าวนี้ ก่อความปลื้มปิติแก่ลูกศิษย์และชาวดอนยายหอมเป็นล้นพ้น หลวงพ่อท่านได้สร้างคุณประโยชน์มากมายตั้งแต่การดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ทั้งช่วยเหลือประชาชนและชาวบ้านละแวกใกล้ๆ และพระเครื่องของท่าน ก็คอยคุ้มครองปกปักรักษาประชาชนทุกคน หลวงพ่อเงินท่านได้เริ่มอาพาธในปี พ.ศ. 2520 และได้ถึงแก่มรณภาพลงในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2520 ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี สิริอายุ 86 ปี 66 พรรษา ถึงแม้ท่านจะมรณภาพไปแล้วก็ตาม แต่คุณความดีของท่านยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำของบรรดาลูกศิษย์ลูกหา โดยเฉพาะชาวดอนยายหอมอย่างไม่มีวันลืม ต่างยังรำลึกนึกถึงท่านอย่างไม่มีวันเลือนหายไปจากความทรงจำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปฏิปทาหลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม[*ลิงก์เสีย*] อ้างอิงมาจากศูนย์อนุรักษ์พระเครื่อง
2. ↑   ประวัติหลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม
3. ↑  "เหรียญหลวงพ่อเงิน รุ่นสุดท้าย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2013-04-17.
สำหรับความหมายอื่น ดู มงบล็อง

**มงบล็อง** (ฝรั่งเศส: *Mont Blanc*) หรือ **มอนเตเบียนโก** (อิตาลี: *Monte Bianco*) เป็นชื่อของหวานทำจากเกาลัดปั่นจนเหลว ปรุงให้หวาน แล้วราดวิปครีม เป็นอาหารยอดนิยมในประเทศฝรั่งเศส ประเทศอิตาลี ประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น และประเทศฮังการี ชื่อขนมนี้เอาชื่อยอดเขามงบล็องมาตั้ง เพราะมีรูปลักษณ์เหมือนภูเขามีหิมะปกคลุมอยู่ที่ยอด

ของหวานมงบล็องนี้มีบรรยายอยู่ในตำราอาหารอิตาลีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1475 มงบล็องดั้งเดิมนั้นต้องสีเหลือง เพราะใช้เกาลัดดองหวานปั่น นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า ขุนนางเชซาเร บอร์จา (Cesare Borgia) กับลูเกรเซีย บอร์จา (Lucrezia Borgia) มักทำมงบล็องรับประทานที่บ้านเป็นนิจด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1620 จึงไปโด่งดังในประเทศฝรั่งเศส

ในหลาย ๆ ประเทศ มีการดัดแปลงมงบล็องเป็นหลายรูปแบบ เช่น ในประเทศญี่ปุ่น ใช้ฟักทองและแยมองุ่นทำมงบล็องแทนหรือประสมกับเกาลัดก็มี และใส่โกโก้หรือมัจจะด้วยก็มี นอกจากนี้ โดยทั่วไปยังปรากฏว่ามีการทำมงบล็องเป็นรสผลไม้ด้วย เช่น รสมะม่วงและสตรอว์เบอร์รี

ความหลากหลาย
------------

ในประเทศญี่ปุ่น, ในบางครั้ง ฟักทอง, พืชบด, และ แยมสีม่วง แทนที่จะใช้เชสนัทส์, และบางครั้งก็ใช้ร่วมกับเชสนัทส์, โกโก้หยาบ หรือ เพิ่มผงชาเขียว นอกจากนี้ยังมีมงบล็องผลไม้ พร้อมกลิ่นผลไม้เช่น มะม่วง และ สตรอว์เบอร์รี

* มงบล็องฝรั่งเศสราดซอสช็อคโกแลตมงบล็องฝรั่งเศสราดซอสช็อคโกแลต
* มงบล็องญี่ปุ่นวางบนเค็กขนาดเล็กมงบล็องญี่ปุ่นวางบนเค็กขนาดเล็ก
* มงบล็องสตรอว์เบอร์รีญี่ปุ่นมงบล็องสตรอว์เบอร์รีญี่ปุ่น

ระเบียงภาพ
----------

* เค้กมงบล็องในประเทศญี่ปุ่นเค้กมงบล็องในประเทศญี่ปุ่น
* มงบล็องที่ร้านอาหารริมมหาวิหารน็อทร์-ดามในกรุงปารีสมงบล็องที่ร้านอาหารริมมหาวิหารน็อทร์-ดามในกรุงปารีส

ดูเพิ่ม
-------

* มารงกลาเซ
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| (ซ้าย) เมนูอาหารในร้านมังอีนาซัล |  | (ซ้าย) เมนูอาหารในร้านมังอีนาซัล |
| (ซ้าย) เมนูอาหารในร้านมังอีนาซัล |  | (ขวา) ป้ายเมนูอาหารหลังเคาน์เตอร์ |

**มังอีนาซัล** (ฮิลิไกนอน: *Mang Inasal*; หมายถึง *มิสเตอร์บาร์บีคิว*) เป็นร้านอาหารฟาสต์ฟูดหรืออาหารจานด่วนที่มีชื่อเสียงและมีสาขาจำนวนมากนับ 500 สาขาในประเทศฟิลิปปินส์ 

มังอีนาซัลเกิดขึ้นจากการที่สหรัฐอเมริกาเคยปกครองฟิลิปปินส์มาก่อน และได้ให้วัฒนธรรมอาหารแบบฟาสต์ฟูดทิ้งไว้ให้ แต่ชาวฟิลิปปินส์ต้องการจะรับประทานอาหารฟิลิปปินส์ในรูปแบบของฟาสต์ฟูดมากกว่า มังอีนาซัลจึงถือกำเนิดขึ้นมา

อาหารส่วนใหญ่ที่ขายในมังอีนาซัลจะเป็นอาหารประเภทปิ้งย่าง เช่น ไก่ย่างและข้าว คล้ายกับข้าวเหนียวไก่ย่างของไทย สามารถรับประทานได้เต็มที่ โดยเรียกบริกรมาเติมข้าวได้ไม่จำกัด แต่มีข้อแม้ว่าต้องรับประทานให้หมด ไม่เช่นนั้นจะถูกปรับ

อ้างอิง
-------

1. ↑  *สมุดโคจร*, รายการทางช่อง 5 โดย นิธิ สมุทรโคจร และโกสินทร์ ราชกรม: อาทิตย์ที่ 13 ตุลาคม 2556

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**มังอีนาซัล**

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของร้าน (อังกฤษ)
พิกัดภูมิศาสตร์: 28°37′43″N 77°12′24″E﻿ / ﻿28.628699°N 77.206651°E﻿ / 28.628699; 77.206651
**อาสนวิหารพระหฤทัย** (อังกฤษ: Cathedral of the Sacred Heart) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกจารีตละตินในนิวเดลี เมืองหลวงของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในคริสต์ศาสนสถานที่เก่าแก่ที่สุดในนิวเดลี พื้นที่รวมของอาสนวิหารพระหฤทัย, โรงเรียนเซนต์โกลัมบา และโรงเรียนคอนเวนต์พระเยซูและพระแม่มารี รวมเป็นพื้นที่ 14 เอเคอร์ และตั้งอยู่บริเวณปลายทิศใต้ของถนนภาอีวีระ สิงห์ มรรค (Bhai Vir Singh Marg Road) ในย่านคอนน็อตเพลสของนิวเดลี อาสนวิหารตั้งอยู่ถัดจากคุรุทวาราบังคลาสาหิบ และใกล้กับอาคารสำนักงานไปรษณีย์กลางของไปรษณีย์อินเดีย สร้างขึ้นในสมัยอังกฤษปกครอง ออกแบบโดยรอเบิร์ท ทอร์ รัสเซิลล์

โบสถ์นี้เดิมคุณพ่อลูค บาทหลวงคณะฟรันซิสกัน ให้สร้างขึ้น ต่อมาพระคุณเจ้า ดร. อี. วันนี (E. Vanni) อาร์ชบิชอปแห่งอัคระวางศิลาฤกษ์ในปี 1929 และเริ่มต้นการก่อสร้างในปี 1930 เซอร์อานธอนี เดอ เมลโล เป็นผู้บริจาคมอบแท่นบูชาหลักของโบสถ์ สร้างขึ้นจากหินอ่อนบริสุทธิ์, อาร์ชบิชอปแห่งอัคระบริจาคมอบระฆัง, เสื้อคลุม และเฟอร์นิเจอร์แท่นบูชา และโครงการได้รับการสนับสนุนด้านทุนทรัพย์โดยเจ้าพนักงานของจักรวรรดิอังกฤษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Cathedral Church New Delhi". *sacredheartcathedraldelhi.org*.
2. 1 2  "Imperial Impressions". Hindustan Times. 30 August 2011.
3. ↑  Venkatesh, Mahua; Rajendran, M (10 October 2015). "India Post may sell life insurance policies". *Hindustan Times*. สืบค้นเมื่อ 9 September 2018.
4. ↑  "Cathedral Church New Delhi". *sacredheartcathedraldelhi.org*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Sacred Heart Cathedral, New Delhi

* Official homepage of Sacred Heart Cathedral, New Delhi
**นันทาเทวี** เป็นอุปรากรไทย บทพระนิพนธ์ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล แห่งคณะอัศวินการละคร

เรื่องโศกนาฏกรรมความรักของเจ้าหญิงนันทาเทวีวัยแรกรุ่นผู้พลัดพรากจากสันติวัตพระสหายอันเป็นที่รักยิ่งไปนานแสนนาน และไม่ทรงทราบเลยว่าชายอัปลักษณ์เข็ญใจที่ทรงพบในเวลาต่อมาแท้จริงคือบุรุษที่อยู่ในพระทัยตลอดมา 

เปิดแสดงครั้งแรกบนเวที ศาลาเฉลิมไทย สมัยหลังสงครามมหาเอเซียบูรพา นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร (สันติวัตวัยหนุ่ม) และ ปรีชา บุณยเกียรติ (สันติวัตวัยเด็กรุ่น)

ทศวรรษ 2500 เป็นละครโทรทัศน์สองครั้ง ของคณะนาฏศิลป์สัมพันธ์ ทางไทยทีวีช่อง 4 กำกับโดย ครูทัต เอกทัต นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี พ.ศ. 2502 และ พ.ศ. 2507 

ต่อมาเป็นละครเวที ของสมาคมศิษย์เก่าเขมะสิริอนุสสรณ์ เพื่อนำรายได้โดยเสด็จพระราชกุศลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งเสด็จฯ ทอดพระเนตรพร้อม พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งยังทรงเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ณ โรงละครแห่งชาติ กำกับโดย ครูทัต เอกทัต นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี พ.ศ. 2518

นอกจากนี้ยังเป็นฉากเพลงในคอนเสิร์ต ตำนานเพลงรักบางขุนพรหม จัดที่โรงละครแห่งชาติ เมื่อกันยายน พ.ศ. 2554

ฯลฯ

เพลง
----

1. นันทาเทวี (จักรพันธ์เพ็ญศิริฯ ทำนอง-เนื้อร้อง) - สันติวัต
2. ใต้เงาไม้ (โพธิ์ ชูประดิษฐ์ ทำนอง เนรมิต เนื้อร้อง) - สันติวัต
3. ศรรัก (สง่า อารัมภีร ทำนอง ขุนสวสดิ์ ฑิฆัมพร เนื้อร้อง) - นันทาเทวี

(ฉบับละครทีวี ใช้เพลง "ปิ่นทอง" เนื้อร้องของภาณุพันธุ์ เพื่อความเหมาะสมกับระดับเสียงของนักแสดง แทนเพลง "ศรรัก")

ต้นฉบับเพลง "นันทาเทวี" ร้องโดย ฉลอง สิมะเสถียร และ "ปิ่นทอง" ร้องโดย อารีย์ นักดนตรี ยุคหลังขับร้องใหม่ โดย ยรรยงค์ เสลานนท์ และ โฉมฉาย อรุณฉาน ตามลำดับ

ส่วนเพลง "ศรรัก" ต้นฉบับแผ่นครั่ง ร้องโดย เฉลา ประสพศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  อารีย์ นักดนตรี ,โลกมายาของอารีย์ ,กายมารุต ,2546 ISBN 974-91018-4-7 หน้า 227-235
2. ↑  สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ ,ไทยโพสต์ ,4 กรกฎาคม 2553,www.ryt9.com
โครงกระดูกของเจ้าหญิงนับเฮเทปติ-เคเรด

|  |
| --- |
|  |
| นับเฮเทปติ-เคเรด |
| สมัย: ราชอาณาจักรกลาง(2055–1650 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**นับเฮเทปติ-เคเรด** เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สิบสาม พระองค์เป็นที่รู้กันโดยทั่วไปจากการฝังพระศพที่ดาห์ชูร์ ใกล้กับพีระมิดแห่งฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3

พระศพของพระองค์ถูกพบในทางตันของทางเดินยาว ประกอบด้วยสองห้องหนึ่งเหนืออื่น ๆ ห้องล่างมีโลงศพและโถคาโนปิกของพระองค์ ในห้องชั้นบนถูกวางไว้หลายสิ่งๆ ในที่ฝังพระศพ

ร่างของพระองค์ถูกบรรจุไว้ในโลงศพไม้ประดับด้วยทองคำที่จารึกไว้ ในโลงศพพบซากศพที่อยู่ภายในมัมมี่โลงโลงศพ ร่างของพระองค์ ประดับด้วยปลอกคอกว้างและแขนและข้อเท้า ถัดจากพระศพพบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของพระราชวงศ์หลายอย่างเช่นหีบและคทา โถคาโนปิก สีขาวประดับด้วยใบไม้สีทองและมีสี่ใบทำจาก ปูนปาสเตอร์

ในห้องเหนือห้องฝังพระศพพบเครื่องของใช้ภาชนะเครื่องปั้นดินเผาหลายอย่าง มีกล่องที่มีเครื่องบูชาและกล่องที่สองยาวพร้อมเครื่องราชอิสริยาภรณ์อีก จนถึงขณะนี้ยังไม่เป็นที่รู้จักนอกสถานที่ฝังพระศพของพระองค์ พระองค์น่าจะเกี่ยวข้องกับฟาโรห์ฮอร์ซึ่งถูกฝังอยู่ข้างๆ พระองค์ พระนามว่า "เคเรด" หมายถึงเด็ก เป็นไปได้ว่าพระมารดาของพระองค์ถูกเรียกว่า "นับเฮเทปติ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jacques de Morgan: *Fouilles a Dahchour, Mars-Jiun 1894.* Vienna 1895, pp. 107–115.
2. ↑  Dodson, Aidan และ Hilton, Dyan (2004). *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05128-3. p.102
**เวกเตอร์พอยน์ติง** (Poynting vector) เป็น ปริมาณทางกายภาพ ที่แสดงความหนาแน่นของการไหลของพลังงานของสนามแม่เหล็กไฟฟ้า มีขนาดเป็นพลังงานที่ผ่านหน่วยพื้นที่ต่อหน่วยเวลา หน่วยเอสไอที่ใช้คือวัตต์ต่อตารางเมตร (W/m2)

ชื่อเวกเตอร์พอยน์ติงได้รับการตั้งชื่อตามผู้ริเริ่มนำมาใช้ในปี 1884 คือ จอห์น เฮนรี พอยน์ติง (John Henry Poynting) ในคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เวกเตอร์พอยน์ติงจะชี้ไปในทิศทางของการแผ่ บางครั้งคนจึงเข้าใจความหมายของชื่อผิดว่ามาจากคำว่า pointing ที่แปลว่า "การชี้" อย่างไรก็ตาม ในตัวกลางแบบแอนไอโซทรอปิก เวกเตอร์พอยน์ติงจะชี้ไปในทางที่ต่างจากการแผ่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า

เวกเตอร์พอยน์ติง **S** นิยามโดย

{\displaystyle {\boldsymbol {S}}={\boldsymbol {E}}\times {\boldsymbol {H}}}

โดยในที่นี้ **E** คือ ความแรงสนามไฟฟ้า และ **H** คือ ความแรงสนามแม่เหล็ก

สำหรับในสุญญากาศ จะได้ว่า

{\displaystyle {\boldsymbol {S}}={\frac {1}{\mu \_{0}}}{\boldsymbol {E}}\times {\boldsymbol {B}}}

โดยที่ **B** คือ ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก และ {\displaystyle \mu \_{0}} คือ สภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ (ค่าคงที่แม่เหล็ก)

สำหรับภายในตัวกลาง สภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็กของตัวกลางคือ {\displaystyle \mu =\mu \_{s}\mu \_{0}} โดยต้องคูณด้วยความสามารถในการซึมผ่านสัมพัทธ์ {\displaystyle \mu \_{s}} และเวกเตอร์พอยน์ติงจะกลายเป็น

{\displaystyle {\boldsymbol {S}}={\frac {1}{\mu }}{\boldsymbol {E}}\times {\boldsymbol {B}}}

กฎการอนุรักษ์
-------------

ไดเวอร์เจนซ์ของเวกเตอร์พอยน์ติงคือ

{\displaystyle {\begin{aligned}\nabla \cdot {\boldsymbol {S}}&=\nabla \cdot ({\boldsymbol {E}}\times {\boldsymbol {H}})\\&={\boldsymbol {H}}\cdot (\nabla \times {\boldsymbol {E}})-{\boldsymbol {E}}\cdot (\nabla \times {\boldsymbol {H}})\\&=-{\boldsymbol {H}}\cdot {\frac {\partial {\boldsymbol {B}}}{\partial t}}-{\boldsymbol {E}}\cdot {\frac {\partial {\boldsymbol {D}}}{\partial t}}-{\boldsymbol {E}}\cdot {\boldsymbol {j}}\\\end{aligned}}}

โดยที่ความหนาแน่นของพลังงานของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าคือ

{\displaystyle u={\frac {1}{2}}({\boldsymbol {E}}\cdot {\boldsymbol {D}}+{\boldsymbol {H}}\cdot {\boldsymbol {B}})}

ดังนั้นได้สมการของความต่อเนื่องเป็น

{\displaystyle \nabla \cdot {\boldsymbol {S}}+{\frac {\partial u}{\partial t}}=-{\boldsymbol {E}}\cdot {\boldsymbol {j}}}

สมการนี้แสดงกฎทรงพลังงานในสนามแม่เหล็กไฟฟ้า ด้านขวามือแสดงถึงพลังงานที่สูญเสียไปเมื่อสนามแม่เหล็กไฟฟ้าทำงานกับประจุไฟฟ้าเนื่องจากแรงโลเรินตส์ โดยตีความได้ว่าเป็นกำลังไฟฟ้าต่อหน่วยปริมาตร

ความแรงของเวกเตอร์พอยน์ติงจะผันเปลี่ยนไปตามเวลาเนื่องจากสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กที่แกว่งไปมา ค่าเฉลี่ยตลอดเวลาของความเข้มของเวกเตอร์พอยน์ติงนั้นจะเรียกว่าความหนาแน่นฟลักซ์การแผ่รังสี คำนวณได้โดย

{\displaystyle {\boldsymbol {I}}=\left\langle {\boldsymbol {S}}\right\rangle \_{T}={\frac {1}{2T}}\int \_{0}^{T}{\boldsymbol {S}}\,dt}

นอกจากนี้แล้ว ปริพันธ์ต่อพื้นที่ของเวกเตอร์พอยน์ติงคือ

{\displaystyle \int \_{V}{\boldsymbol {S}}\,dV}

อาจตีความได้ว่าเป็นโมเมนตัมของสนามแม่เหล็กไฟฟ้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stratton, Julius Adams (1941). *Electromagnetic Theory* (1st ed.). New York: McGraw-Hill. ISBN 978-0-470-13153-4.
**อาสนวิหารและมหาวิหารนักบุญหลุยส์ กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส** (อังกฤษ: Cathedral-Basilica of Saint Louis, King of France) หรือนิยมเรียนสั้น ๆ ว่า **อาสนวิหารเซนต์หลุยส์** (อังกฤษ: St. Louis Cathedral; ฝรั่งเศส: *Cathédrale Saint-Louis, Roi-de-France*, สเปน: *Catedral-Basílica de San Luis, Rey de Francia*) เป็นที่ตั้งของอัครมุขมณฑลนิวออร์ลีนส์และเป็นอาสนวิหารที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐที่ยังใช้งานต่อเนื่องถึงปัจจุบัน อาสนวิหารนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญหลุยส์ (หรือพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส) โบสถ์หลังแรกสร้างขึ้นในปี 1718 และหลังที่สามสร้างขึ้นในสมัยภายใต้การปกครองของสเปนในปี 1789 และได้ยกสถานะขึ้นเป็นอาสนวิหารในปี 1793 อาสนวิหารหลังเดิมถูกเพลิงไหม้เสียหายในเพลิงไหม้ใหญ่เมื่อปี 1788 จากนั้นได้มีการขยาย ต่อเติม และปรับปรุงจนเสร็จสมบูรณ์ในทศวรรษ 1850s และยังคงมีโครงสร้างบางส่วนจากปี 1789 หลงเหลืออยู่

อาสนวิหารนักบุญหลุยส์ตั้งอยู่ในเฟรนช์ควอร์เตอร์ นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ บนส่วนเพลซจอห์นพอลเดอะเซคเคินด์ (Place John Paul II; ฝรั่งเศส: *Place Jean-Paul II*) ซึ่งเป็นถนนส่วนทางเท้าของถนนชาร์ตเอส์ (Chartres Street หรือ *rue de Chartres*) ซึ่งมีความยาวหนึ่งช่วงระหว่างถนนเซนต์ปีเตอร์ (St. Peter Street; *rue Saint-Pierre*) และถนนเซนต์แอนน์ (St. Anne Street, *rue Sainte-Anne*) อาสนสิหารนั้นตั้งอยู่ติดกับจัตุรัสแจ็คสัน หันหน้าเข้าสู่แม่น้ำมิสซิสซิปปีในย่านใจกลางประวัติศาสตร์ของนิวออร์ลีนส์

สุสาน
-----

สุสานเซนต์หลุยส์เป็นที่รู้จักในฐานะที่ฝังศพของนักบวชวูดูแบบลุยเซียนา มารี ลาโว และบุคคลจากนิวออร์ลีนส์คนอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียง เช่น เอเตียน เดอ บอเร, ฮอเมอร์ เพลสสี, เบอร์นาร์ เดอ มารีไญ, เบนยามิน เฮนรี แลทรอบ, บาร์เธเลมี ลาฟง, พอล มอร์ฟี และ เออร์เนสท์ นาธาน มอเรียล รวมถึงมีป้ายทองแดงจารึกชื่อของมาดามมารี เดลฟีน ลาลอรีในซอย 4 ถึงแม้ว่าร่างของเธอไม่ได้ฝังที่นี่

นิโคลัส เคจ นักแสดงชาวอเมริกัน ได้ซื้อสุสานที่นี่จองไว้เพื่อเป็นที่ฝังศพของเขาเมื่อเขาเสียชีวิต

ผี
--

เชื่อกันว่าในอาสนวิหารมีวิญญาณของคุณพ่ออันโตนิโอ เดอ เซเดลลา หรือรู้จักในชื่อ แปร์อ็องตวน (Père Antoine) หลอกหลอนอยู่ คุณพ่ออังตวนเป็นนักบวชประจำอาสนวิหารและร่างของท่านฝังอยู่ภายในโบสถ์หลังนี้ มีรายงานการพบเห็นการปรากฏกายของคุณพ่อโดยทั้งศาสนิกชนและนักท่องเที่ยวว่าพบเห็นคุณพ่อในระหว่างมิสซาเที่ยงคืนวันคริสต์มาสใกล้กับด้านซ้ายของพระแท่นบูชา โดยถือเทียนหนึ่งแท่ง นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่ามีวิญญาณของแปร์ดากอแบร์ (Père Dagobert) นักบวชผู้ร่างฝังในโบสถ์นี้เช่นกัน เป็นที่เล่าขานกันว่าในวันฝนพรำจะได้ยินเสียงคุณพ่อร้องเพลงสวด *Kyrie* ในโบสถ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Norfleet, Michele (March 13, 2018). "The History of the Saint Louis Cathedral in New Orleans", *USA Today*.
2. ↑  "St. Louis Cathedral". *neworleans.com*. สืบค้นเมื่อ January 29, 2020.
3. ↑  Keating, Sharon. "Haunted in New Orleans". *About Travel*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 30, 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อาสนวิหารนักบุญหลุยส์ (นิวออร์ลีนส์)**

* Official website
* Roman Catholic Archdiocese of New Orleans, official website
* Kendall, John (1922). "The Churches", in *History of New Orleans*.
**AGROVOC** ได้ถูกพัฒนาขึ้นในปี 1980 โดยเป็นอรรถาภิธานศัพท์พหุภาษาแบบมีโครงสร้าง ในด้านการเกษตร วนศาสตร์ การประมง อาหาร โภชนาการ และสาขาที่เกี่ยวข้อง (เช่น สิ่งแวดล้อม) อรรถาภิธานนี้เป็นคำศัพท์มาตรฐานที่กำหนดคำดรรชนีให้ถูกต้องตรงกัน ทั้งนี้เพื่อช่วยให้การสืบค้นสารสนเทศมีประสิทธิภาพ และยังช่วยขยายผลการสืบค้นสารสนเทศให้มีความครอบคลุมและกว้างขวางยิ่งขึ้น ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา AGROVOC เป็นเครื่องมือที่ให้องค์กรต่างๆ ใส่องค์ความรู้ และพัฒนาออนโทโลยี เพื่อให้มีความสามารถในการสืบค้นได้ แต่ในปัจจุบัน AGROVOC ได้ถูกพัฒนาขึ้นเป็นแม่ข่ายทางมโนทัศน์ (Concept Server) ซึ่งเปรียบเสมือนอรรถาภิธานคำศัพท์ (Term-based thesaurus)

AGROVOC ได้ถูกใช้งานโดยกลุ่มคนทั่วโลก เช่นนักวิจัย บรรณารักษ์ ผู้จัดการเทคโนโลยีสารสนเทศ และบุคคลอื่นๆ เพื่อใช้ในการทำดรรชนี การค้นคืน และการจัดการข้อมูลที่เกี่ยวข้องกันในด้านสารสนเทศทางการเกษตร สิ่งสำคัญก็คือการทำให้การอธิบายเชิงความหมายมีมาตรฐาน ทั้งนี้เพื่อทำให้ระบบต่างๆ สามารถทำงานประสานกันได้ และเพื่อให้ผู้ใช้สามารถเข้าถึงแหล่งข้อมูลให้กว้างขึ้น

อรรถาภิธานศัพท์เกษตร AGROVOC ประกอบด้วยคำศัพท์ใน 6 ภาษาหลัก คือ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาอาหรับ ภาษาจีน ภาษารัสเซีย และได้ถูกแปลเป็นภาษาอื่น ๆ อีก ได้แก่ ภาษาเช็ก ภาษาเปอร์เซีย ภาษาเยอรมัน ภาษาฮินดี ภาษาฮังการี ภาษาอิตาลี ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี ภาษาลาว ภาษาโปแลนด์ ภาษาโปรตุเกส ภาษาสโลวัก และภาษาไทย สำหรับคำศัพท์ในภาษามลายู ภาษามอลโดวา ภาษาเตลูกู ภาษาตุรกี และภาษายูเครน

The AGROVOC Concept Server
--------------------------

ในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยน AGROVOC จากอรรถาภิธานคำศัพท์ (Term-based thesaurus) ซึ่งมีชนิดของความสัมพันธ์แบบเก่า (BT, NT, RT และ UF) ให้มาเป็น Concept-based System ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า AGROVOC Concept Server (CS) โดยที่ AGROVOC Concept Server นี้ ผู้ใช้สามารถเพิ่มชนิดของความสัมพันธ์ใหม่ได้เช่น ความสัมพันธ์แบบเฉพาะระหว่างมโนทัศน์ หรือความสัมพันธ์ในแบบหลายภาษา เช่น คำเหมือน (has synonym) คำแปล (has translation) โดยที่ทั้งหมดนี้เป็นโครงสร้างทรัพยากรและคำศัทพ์ทางการเกษตรที่เป็นมาตรฐาน สำหรับผู้ใช้ที่หลากหลายและระบบที่แตกต่างกันทั่วโลก

The Concept Server Workbench
----------------------------

Concept Server Workbench มีสภาพแวดล้อมทำงานบบเว็บ เพื่อที่จะจัดเก็บ AGROVOC Concept Server เครื่องมือนี้สนับสนุนการบำรุงรักษาข้อมูลแม่ข่ายมโนทัศน์ (Concept Server) โดยอนุญาตให้ผู้ใช้สามารถ เพิ่ม แก้ไข และลบ คำ (Term) และมโนทัศน์ (Concept)ได้ พร้อมทั้งสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคำหรือมโนทัศน์เหล่านั้นในสภาวะแวดล้อมที่ทำงานร่วมกันจากต่างสถานที่ โดยเครื่องมือนี้มีระบบจัดการผู้ใช้งาน และมีคุณสมบัติการจัดกลุ่มผู้ใช้งาน ได้แก่ขั้นตอนการบำรุงรักษา การตรวจสอบความถูกต้อง การส่งออกข้อมูล การตรวจสอบคุณภาพของกลุ่มข้อมูล (เช่น ตรวจสอบความสอดคล้องของข้อมูล)

ระบบนี้สามารถเข้าใช้ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โดยให้บริการด้านกลุ่มมโนทัศน์ (Concept) ทางการเกษตร และเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการพัฒนาออนโทโลยีในกลุ่มโดเมนเฉพาะด้าน

รูปแบบ
------

อรรถาภิธานศัพท์เกษตร AGROVOC สามารถดาวน์โหลดได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โดยฐานข้อมูลคำศัพท์มีให้เลือกในหลายรูปแบบ ได้แก่

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* มาตรฐานการจัดการสารสนเทศการเกษตร
* AGRIS

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* AGROVOC
* AGROVOC SPARQL
* AGROVOC Skosmos
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

D ระบบผิวหนัง (Dermatologicals)

D10A Anti-acne preparations for topical use
-------------------------------------------

### D10AA Corticosteroids, combinations for treatment of acne

D10AA01 ฟลูโอโรเมโทโลน
D10AA02 เมไทล์เพรดนีโซโลน
D10AA03 เด็กซาเมทาโซน
### D10AB Preparations containing sulfur

D10AB01 ไบทิโอนอล
D10AB02 ซัลเฟอร์
D10AB03 ไทโอโซโลน
D10AB05 เมซัลเฟน
### D10AD Retinoids for topical use in acne

D10AD01 เทรทิโนอิน
D10AD02 เรตินอล
D10AD03 เอดาพาลีน
D10AD04 ไอโซเทรทิโนอิน
D10AD05 โมเทรทิไนด์
D10AD51 เทรทิโนอินผสม
D10AD54 ไอโซเทรทิโนอินผสม
### D10AE Peroxides

D10AE01 เบนโซอิลเพอร์ออกไซด์
D10AE51 เบนโซอิลเพอร์ออกไซด์ผสม
### D10AF Anti-infectives for treatment of acne

D10AF01 คลินดามัยซิน
D10AF02 อิริโทรมัยซิน
D10AF03 คลอแรมเฟนิึคอล
D10AF04 เมโคลไซคลีน
D10AF52 อิริโทมัยซินผสม
### D10AX Other anti-acne preparations for topical use

D10AX01 อะลูมิเนียมคลอไรด์
D10AX02 เรซอร์คีนอล
D10AX03 กรดอะซีลาริก
D10AX04 อะลูมีเนียมออกไซด์
D10AX30 Various combinations

D10B Anti-acne preparations for systemic use
--------------------------------------------

### D10BA Retinoids for treatment of acne

D10BA01 ไอโซเทรทิโนอิน
### D10BX Other anti-acne preparations for systemic use

D10BX01 อิคทาโซล
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

A ทางเดินอาหารและกระบวนการสร้างและสลาย (Alimentary tract and metabolism)

A11A Multivitamins, combinations
--------------------------------

### A11AA Multivitamins with minerals

A11AA01 Multivitamins and iron
A11AA02 Multivitamins and calcium
A11AA03 Multivitamins and other minerals, including combinations
A11AA04 Multivitamins and trace elements
### A11AB Multivitamins, other combinations

A11B Multivitamins, plain
-------------------------

### A11BA Multivitamins, plain

A11C Vitamin A and D, including combinations of the two
-------------------------------------------------------

### A11CA Vitamin A, plain

A11CA01 Retinol (vit A)
A11CA02 Betacarotene
### A11CB Vitamin A and D in combination

### A11CC Vitamin D and analogues

A11CC01 Ergocalciferol
A11CC02 Dihydrotachysterol
A11CC03 Alfacalcidol
A11CC04 Calcitriol
A11CC05 Colecalciferol
A11CC06 Calcifediol
A11CC07 Paricalcitol
A11CC20 Combinations

A11D Vitamin B1, plain and in combination with vitamin B6 and B12
-----------------------------------------------------------------

### A11DA Vitamin B1, plain

A11DA01 Thiamine (vit B1)
A11DA02 Sulbutiamine
A11DA03 Benfotiamine
### A11DB Vitamin B1 in combination with vitamin B6 and/or vitamin B12

A11E Vitamin B-complex, including combinations
----------------------------------------------

### A11EA Vitamin B-complex, plain

### A11EB Vitamin B-complex with vitamin C

### A11EC Vitamin B-complex with minerals

### A11ED Vitamin B-complex with anabolic steroids

### A11EX Vitamin B-complex, other combinations

A11G Ascorbic acid (vitamin C) , including combinations
-------------------------------------------------------

### A11GA Ascorbic acid (vitamin C) , plain

A11GA01 Ascorbic acid (vit C)
### A11GB Ascorbic acid (vitamin C) , combinations

A11GB01 Ascorbic acid (vit C) and calcium

A11H Other plain vitamin preparations
-------------------------------------

### A11HA Other plain vitamin preparations

A11HA01 Nicotinamide
A11HA02 Pyridoxine (vit B6)
A11HA02 Pyridoxine (vit B6)
A11HA03 Tocopherol (vit E)
A11HA04 Riboflavin (vit B2)
A11HA05 Biotin
A11HA06 Pyridoxal phosphate
A11HA07 Inositol
A11HA30 Dexpanthenol
A11HA31 Calcium pantothenate
A11HA32 Pantethine

A11J Other vitamin products, combinations
-----------------------------------------

### A11JA Combinations of vitamins

### A11JB Vitamins with minerals

### A11JC Vitamins, other combinations
ในทางคอมพิวเตอร์และคณิตศาสตร์ **จุดฐาน** (อังกฤษ: radix point, radix character) คือสัญลักษณ์ที่ใช้ในการแทนจำนวนเพื่อแบ่งส่วนที่เป็นจำนวนเต็ม (ทางซ้ายของจุดฐาน) ออกจากจำนวนเศษ (ทางขวาของจุดฐาน) คำว่าจุดฐานนี้ใช้กับฐานเลขทุกระบบ ในเลขฐานสิบ จุดฐานนี้จะเรียกว่าจุดทศนิยม เช่นเดียวกับเลขฐานสอง จุดฐานนี้จะเรียกว่าจุดทวินิยม 

ในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ รวมทั้งประเทศไทย จุดฐานมักเขียนแทนด้วยมหัพภาค (.) วางไว้ที่เส้นบรรทัด หรือวางไว้ตรงกลางระหว่างเส้นบรรทัดกับเส้นความสูงของตัวเลข แต่ในภูมิภาคอื่นอาจใช้จุลภาค (,) แทนมหัพภาคโดยปกติ (ดูที่ สัญลักษณ์แบ่งเลขฐานสิบ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม)

ตัวอย่าง
--------

ยกตัวอย่างเลขฐานสิบ 13.625 จะได้ว่า 13 คือส่วนจำนวนเต็มที่อยู่ทางซ้ายของจุดทศนิยม และ 625 คือส่วนจำนวนเศษที่อยู่ทางขวาของจุดทศนิยม (ซึ่งมีค่า 625/1000)

ยกตัวอย่างเลขฐานสอง 1101.101 แยกแยะเลขโดดตามค่าประจำหลักได้ดังนี้

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| กำลังของสอง | 3 | 2 | 1 | 0 |  | −1 | −2 | −3 |
| เลขโดดฐานสอง | 1 | 1 | 0 | 1 |. | 1 | 0 | 1 |

ดังนั้น ค่าในเลขฐานสิบของจำนวนนี้จึงสามารถคำนวณได้ดังนี้

{\displaystyle {\begin{aligned}1101.101\_{2}&=1\times 2^{3}+1\times 2^{2}+0\times 2^{1}+1\times 2^{0}+1\times 2^{-1}+0\times 2^{-2}+1\times 2^{-3}\\&=1\times 8+1\times 4+0\times 2+1\times 1+1\times 0.5+0\times 0.25+1\times 0.125\\&=8+4+0+1+0.5+0+0.125\\&=13.625\_{10}\end{aligned}}}
จะเห็นได้ว่า 1101 ซึ่งเป็นส่วนจำนวนเต็มที่อยู่ทางซ้ายของจุดทวินิยม เป็นการแทนเลขฐานสองของ 13 ฐานสิบ และ 101 ซึ่งเป็นส่วนจำนวนเศษที่อยู่ทางขวาของจุดทวินิยม เป็นการแทนเลขฐานสองของ 625/1000 ฐานสิบ (หรือ 5/8)

อ้างอิง
-------

1. ↑  310212: Introduction to Computer Science – การจัดเก็บข้อมูล ตอนที่ 3[*ลิงก์เสีย*]. คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา.

ดูเพิ่ม
-------

* จำนวนจุดลอยตัว
ตำแหน่งของจุดศารทวิษุวัตในกลุ่มดาวหญิงสาว
**จุดศารทวิษุวัต** หรือ **จุดแรกของกลุ่มดาวคันชั่ง** (อังกฤษ: first point of Libra) คือหนึ่งในจุดสองจุดที่สุริยวิถีตัดกันกับเส้นศูนย์สูตรท้องฟ้า (อีกจุดคือจุดวสันตวิษุวัต) นอกจากนี้ยังอาจใช้เรียกจุดในวงโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ด้วย ในอดีตจุดนี้เคยอยู่ในกลุ่มดาวคันชั่ง แต่ปัจจุบันอยู่ในกลุ่มดาวหญิงสาว

ที่จุดนี้ค่าลองจิจูดสุริยวิถีมีค่าเป็น 180 องศา และช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ผ่านจุดนี้จะเรียกว่า ศารทวิษุวัต ณ จุดเวลานั้น ดวงอาทิตย์ดูเหมือนจะเคลื่อนผ่านเหนือหัวเมื่อมองจากเส้นศูนย์สูตรของโลก และยังเป็นช่วงที่แกนหมุนของโลก และทิศทางของดวงอาทิตย์ทำมุมฉากกันอีกด้วย

เนื่องจากประเทศไทยและประเทศอื่น ๆ ส่วนใหญ่ใช้ปฏิทินเกรกอเรียน โลกจึงอาจไม่ได้ผ่านจุดศารทวิษุวัตในวันเดียวกันของทุกปี เนื่องจากปีอธิกสุรทิน การเคลื่อนถอยของวิษุวัตจากการหมุนควงของแกนโลก และสาเหตุอื่น ๆ ดังนั้นวันที่ดวงอาทิตย์ผ่านจุดศารทวิษุวัตจึงแตกต่างกันไปในแต่ละปี และนอกจากนี้แล้ว เนื่องจากความแตกต่างของเขตเวลา วันที่ผ่านจุดศารทวิษุวัตก็ยังจะต่างกันไปตามที่ต่าง ๆ บนโลกโดยมีเส้นแบ่งเขตวันสากลเป็นตัวแบ่ง
**ไบรา** (โปรตุเกส: *Beira*) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดซูฟาลา ประเทศโมซัมบิก เมืองตั้งอยู่บริเวณที่แม่น้ำปุงเกวไหลลงมหาสมุทรอินเดีย เมืองตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ เป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ รองจากมาปูตู มาตอลา และนัมปูลา เมืองมีประชากร 397,368 คน ในปี ค.ศ. 1997 และเพิ่มมาเป็น 530,604 ในปี 2019 ไบราเป็นเมืองชายฝั่งทะเลมีท่าเรือไบราที่มีความสำคัญในภูมิภาค เป็นประตูสู่ประเทศ รวมถึงประเทศที่ไม่ติดทะเล อย่าง ซิมบับเว แซมเบีย และมาลาวี

เดิมมีชื่อว่า ชิเวเว ตามชื่อแม่น้ำท้องถิ่น จากนั้นเปลี่ยนชื่อมาเป็น ไบรา เพื่อเป็นเกียรติให้แก่มกุฎราชกุมารโปรตุเกส ดอม ลุยส์ ฟีลีปีที่เคยเสด็จมาเยือนประเทศโมซัมบิกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 เมืองได้รับการพัฒนาครั้งแรกโดยบริษัทโมซัมบิกของโปรตุเกสในศตวรรษที่ 19 โดยได้แทนเมืองซูฟาลาในฐานะท่าเรือหลักของประเทศ จากนั้นได้รับการพัฒนาโดยตรงจากรัฐบาลอาณานิคมโปรตุเกส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 จนโมซัมบิกได้รับอิสรภาพจากโปรตุเกสในปี 1975 ไบราเป็นเมืองท่าท่าทะเลใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศที่มีการขนส่งสินค้ามายังโมซัมบิก เป็นรองเพียงเมือง มาปูตู 

ในเดือนมีนาคม 2019 เมืองได้รับความเสียหายอย่างหนัก จากพายุหมุนเขตร้อนอิดาอี ทำลายเมืองมากถึง 90%

อ้างอิง
-------

1. ↑  Onishi, Norimitsu. "Large City in Mozambique Nearly Wiped Out as Cyclone Leaves Vast Destruction". *New York Times*. New York Times. สืบค้นเมื่อ 19 March 2019.
2. ↑  "Mozambique's Beira buckles as it bears the brunt of Cyclone Idai". *www.aljazeera.com*. สืบค้นเมื่อ 2019-06-14.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

Principality of Brandenburg-Ansbach (1791).
**ราชรัฐอันส์บัค** (เยอรมัน: *Fürstentum Ansbach*) หรือ **บรันเดินบวร์ค-อันส์บัค** (Brandenburg-Ansbach) เป็นราชรัฐที่ได้รับราชรัฏฐาภิสิทธิ์ที่ในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองอันส์บัคในบาวาเรีย ราชรัฐอันส์บัคปกครองโดยราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์นในดินแดนที่เรียกว่ามากราฟ

ประวัติ
-------

ราชรัฐก่อตั้งขึ้นเมื่อเบอร์กราฟฟรีดริชที่ 5 แห่งเนิร์นแบร์กเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1398 เมื่อดินแดนถูกแบ่งระหว่างลูกชายสองคน ลูกชายคนรองฟรีดริชที่ 6 ได้รับอันส์บัค ลูกชายคนโตจอห์นที่ 3 ได้รับราชรัฐไบรอยท์ หลังจากจอห์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1420 ราชรัฐทั้งสองก็กลับมารวมกันภายใต้ฟรีดริชที่ 6 ผู้ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นพรินซ์อีเล็คเตอร์ฟรีดริชที่ 1 แห่งบรันเดินบวร์ค ในปี ค.ศ. 1415

เมื่อฟรีดริชเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1440 ดินแดนก็ถูกแบ่งระหว่างลูกชายจอห์นผู้ได้รับไบรอยท์ (บรันเดินบวร์ค-คุล์มบาค), ฟรีดริชที่ 2 ได้รับบรันเดินบวร์ค และ อัลเบร็คท์ได้รับอันส์บัค หลังจากนั้นอันส์บัคก็ถูกปกครองโดยสาขาราชตระกูล (cadet branch) โฮเฮนโซลเลิร์น แต่ประมุขมักจะมีบรรดาศักดิ์เป็น "มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค"

เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1791 ประมุขของอันส์บัคคริสเตียน ฟรีดริช มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัคผู้ได้รับไบรอยท์ด้วยขายสิทธิความเป็นอาณาจักร (sovereignty) ให้แก่สมเด็จพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย จากนั้นอันส์บัคก็ได้รับการผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1792

เจ้าชายและมากราฟแห่งอันส์บัค
----------------------------

* ค.ศ. 1398: ฟรีดริชที่ 6 แห่งเนิร์นแบร์ก (ฟรีดริชที่ 1 มากราฟแห่งบรันเดินบวร์คตั้งแต่ ค.ศ. 1415)
* ค.ศ. 1440: อัลเบร็คท์ อคิลลีส (และ มากราฟแห่งบรันเดินบวร์คตั้งแต่ ค.ศ. 1470)
* ค.ศ. 1486: ฟรีดริชที่ 1 มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1515: จอร์จ มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1543: จอร์จ ฟรีดริช มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1603: โยฮาคิม เอิร์นสท์ มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1625: ฟรีดริชที่ 2 มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1634: อัลเบร็คท์ที่ 2 มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1667: โยฮันน์ ฟรีดริช มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1686: คริสเตียน อัลเบร็คท์ มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1692: จอร์จ ฟรีดริชที่ 2 มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค
* ค.ศ. 1703: วิลเฮล์ม ฟรีดริช มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค (ก่อน ค.ศ. 1686-1723)
* ค.ศ. 1723: คาร์ล วิลเฮล์ม ฟรีดริช มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค (ค.ศ. 1712-1757)
* ค.ศ. 1757: คริสเตียน ฟรีดริช มากราฟแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค (จนถึง ค.ศ. 1791)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Holy Roman Empire

ดูเพิ่ม
-------

* จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
* ราชรัฏฐาภิสิทธิ์
การตกแต่งภายในของเรืออู่ลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบกชั้น*แซนแอนโทนีโอ*แห่งกองทัพเรือสหรัฐแสดงคุณสมบัติทั่วไปของแอลพีดีส่วนใหญ่
**เรืออู่ลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบก** (อังกฤษ: amphibious transport dock) หรือ **เรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่แบบอู่ลอย (แอลพีดี)** (อังกฤษ: landing platform/dock; อักษรย่อ: LPD) เป็นเรือการสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก, เรือรบที่จัดทหารลงเรือ และส่วนสำคัญต่อการขึ้นฝั่งของกำลังรบยกพลขึ้นบกสำหรับภารกิจการสงครามนอกประเทศ หลายกองทัพเรือกำลังใช้งานเรือประเภทนี้ โดยทั่วไปแล้วเรือจะถูกออกแบบมาเพื่อส่งกองกำลังเข้าสู่เขตสงครามทางทะเล แม้ว่าพวกเขาจะมีความสามารถในการใช้เฮลิคอปเตอร์ขนส่งอย่างสม่ำเสมอ

เรืออู่ลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบกปฏิบัติภารกิจของการลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบก, เรือบรรทุกสะเทินน้ำสะเทินบก และเรืออู่ระบายพล (แอลเอสดี) รุ่นเก่าโดยผสมผสานทั้งดาดฟ้าขึ้นลงของเครื่องบินและดาดฟ้าตอนที่มีฝาอับเฉาที่สามารถถ่วงท้องเรือ รวมถึงลดถ่วงท้องเรือเพื่อสนับสนุนเรือระบายพลหรือยานพาหนะสะเทินน้ำสะเทินบก ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างแอลเอสดีและแอลพีดี คือ ในขณะที่ทั้งคู่มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ แต่แอลพีดีก็มีโรงเก็บเครื่องบินสำหรับการป้องกันและบำรุงรักษา ในกองทัพเรือสหรัฐ ชั้นใหม่ของแอลพีดีได้รับช่วงแอลเอสดีชั้นเก่า และทั้งกองทัพเรือกับเหล่านาวิกโยธินสหรัฐกำลังมองหาเรืออู่ลำเลียงพลสะเทินน้ำสะเทินบก เพื่อเป็นส่วนสำคัญของโครงการแอลเอกซ์(อาร์) เพื่อแทนที่เรืออู่ระบายพลของพวกเขา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Royal Navy. "Landing Platform Dock". สืบค้นเมื่อ 13 April 2019.
2. ↑  "Northrop wins contract add-on for 10th LPD-class amphibious transport dock ship". *The Mississippi Press*. 30 April 2010.
3. ↑  "World Wide Landing Ship Dock/Landing Platform Dock". สืบค้นเมื่อ 2012-05-17.
4. ↑  "[USMC General] Amos: Replace LSD amphib fleet with LPDs". military.com. สืบค้นเมื่อ 23 March 2018.
**พระราชพิธีลบศักราช** **พระราชพิธีตัดศักราช** หรือ **พระราชพิธีอินทราภิเษก** ซึ่งหมายถึงพระราชพิธีที่พระมหากษัตริย์แสดงพระองค์ว่าเป็นใหญ่เหนือพระเจ้าแผ่นดินทั้งหลาย โดยทรงผนวกพระราชพิธีนี้เข้ากับการลบศักราช ซึ่งเป็นการยกเลิกหรือเปลี่ยนปีศักราชที่ใช้อยู่แต่เดิมแล้วกำหนดให้ใช้ศักราชที่ตั้งขึ้นใหม่ เกิดขึ้นในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองอันเป็นช่วงเวลาล่วงเข้าถึงจุลศักราช 1000 ตามคำทำนายในอดีตถือว่าจะเกิดกลียุคขึ้น *คำฉันท์สรรเสริญพระเกียรติฯ* อ้างพุทธพยากรณ์ตามคัมภีร์ตรีบัญจก ว่า พระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาจะเป็นผู้ประกอบพระราชพิธีลบศักราช เปลี่ยนปีขาลสัมฤทธิศกเป็นปีกุนเอกศก และวันเถลิงศกหรือวันขึ้นปีใหม่ เป็นวันจันทร์ขึ้น 1 ค่ำเดือน 5

พระราชพิธี
----------

จุดประสงค์เพื่อเสริมฐานะจักรพรรดิราช ช่วยบรรเทาความกระวนกระวายด้านจิตใจของประชาชน ผลที่ตามมาคือความจงรักภักดีของประชาชนต่อราชบัลลังก์

ความในพระราชพงศาวดาร กล่าวว่า มีพระบรมราชโองการให้ตั้งมณฑลพระราชพิธีบริเวณสนามหน้าพระที่นั่งจักรวรรดิไพชยนต์ แต่ใน *คำฉันท์สรรเสริญพระเกียรติฯ* ว่าให้ตั้งพระราชพิธีที่สนามหน้าพระที่นั่งศรียโศธรมหาพิมานบรรยงก์ และมีการเปลี่ยนนามพระที่นั่งเป็นจักรวรรดิไพชยนต์ ตามที่ทรงอ้างถึงพระสุบินและประกอบการพระราชพิธีอินทราภิเษกพร้อมกับพระราชพิธีลบศักราชพร้อมกันในคราวเดียว เมื่อเปลี่ยนนามพระที่นั่งแล้วจึงประกอบพระราชพิธีลบศักราช 

มีการก่อสร้างสถาปัตยกรรมเพื่อใช้ประกอบพระราชพิธี ทำเป็นเขาพระสุเมรุ ประดิษฐานรูปพระอินทร์เป็นประธาน มีเขาสัตบริภัณฑ์ล้อมรอบ พร้อมด้วยรูปทวยเทพ อสูร ทานพ นักสิทธิ์วิทยาธร ครุฑ นาค ฯลฯ โดยมีพราหมณ์ที่แต่งกายเป็นพระอิศวร พระพิษณุ พระพายุ พระพิรุณ พระเพลิง พระยม พระไพสพ พระจันทร์ พระอาทิตย์ รูปเทพเจ้าทั้งสิบสองราศี แวดล้อมพระอินทร์ พร้อมกับมีแผ่นทองเขียนศักราชเก่าบรรทัดหนึ่ง ศักราชใหม่บรรทัดหนึ่ง วางใส่พานไว้เบื้องหน้าพระอินทร์ ณ ยอดเขาพระสุเมรุ 

เมื่อถึงมงคลฤกษ์ สมเด็จพระเจ้าปราสาททองก็เสด็จพระราชดำเนินโดยพระมหาราเชนทรยาน มาประทับเกย ณ เชิงเขาสัตตบริภัณฑ์ แล้วทรงพระดำเนินขึ้นไปยังยอดเขาพระสุเมรุ ทรงสักการะพระรัตนตรัย จากนั้นยกพระกรเบื้องขวาลบศักราชเดิมนั้นเสียเสร็จ เหล่าพราหมณ์ก็อวยชัยถวายพรโดยสารโสลกวิธี พรหมทวิชาจารย์ก็เป่าสังข์แตรดุริยดนตรี พิณพาทฆาตฆ้องชัย เภรีมี่สนั่นศัพท์ก้องโกลาหลทั้งพระนคร จากนั้นเสด็จกลับยังพระราชมนเทียรสถาน

ดูเพิ่ม
-------

* ปัญหาปี 2000

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คำเกี่ยวกับพระราชพิธีบรมราชาภิเษก". คณะกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์งานพระราชพิธีบรมราชาภิเษก.
2. ↑  "พระราชพิธีลบศักราช". วัชรญาณ.
3. ↑  "ศ.ประเสริฐ ณ นคร แจง กรุงศรีลบศักราชแก้เคล็ด". ไทยรัฐ.
4. ↑  รสิตา สินเอกเอี่ยม. "การศึกษาวัฒนธรรมการสร้างสรรค์งานสถาปัตยกรรมไทยจากพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 270.
5. ↑  "อินทราภิเษก – สุเมรุจักรวาล ตอนที่ 93". สารคดี.
ในเคมีวิเคราะห์ **สารละลายมาตรฐาน** เป็นสารละลายที่มีธาตุหรือสารที่ทราบความเข้มข้นแน่ชัดอยู่ ซึ่งสามารถเตรียมได้โดยใช้สารมาตรฐาน อย่างเช่น มาตรฐานปฐมภูมิ สารละลายมาตรฐานถูกใช้ในการหาความเข้มข้นของสารอื่น อย่างเช่น สารละลายในการไทเทรต ความเข้มข้นของสารละลายมาตรฐานส่วนใหญ่เขียนอยู่ในหน่วยโมลต่อลิตร (mol/L, M/L) โมลต่อลูกบาศก์เดซิเมตร (mol/dm3) กิโลโมลต่อลูกบาศก์เมตร (kmol/m3) หรือในคำที่เกี่ยวข้องกับที่ใช้ในการไทเทรตโดยเฉพาะ (อย่างเช่น ไตเตอร์) 

มาตรฐานอย่างง่ายสามารถได้มาจากการเจือจางธาตุหรือสารอย่างหนึ่งในตัวทำละลายที่สามารถทำปฏิกิริยาและละลายได้

การใช้
------

สารละลายกรดสามารถทำให้เป็นสารละลายมาตรฐานได้โดยการไทเทรตสารนั้นด้วยสารละลายอัลคาไลน์ที่ทราบความเข้มข้น เมื่อมีการคำนวณแล้ว มันจะสามารถถูกใช้เป็นสารละลายมาตรฐานเพื่อหาความเข้มข้นของสารละลายอัลคาไลน์ได้ตามลำดับ

สารละลายมาตรฐานยังมักได้ถูกใช้เพื่อหาความเข้มข้นของสปีชีส์วิเคราะห์ โดยการเปรียบเทียบค่าความดูดกลืนแสงของสารละลายตัวอย่างที่ความยาวคลื่นหนึ่งกับสารละลายมาตรฐานที่ทราบความเข้มข้นแตกต่างกันของสปีชีส์วิเคราะห์ ความเข้มข้นของสารละลายตัวอย่างสามารถพบได้โดยกฎของลัมแบร์ท–แบร์ สเปกโตรสโกปีรูปแบบใด ๆ สามารถถูกใช้ในวิธีนี้นานตราบเท่าทีสปีชีส์วิเคราะห์มีค่าความดูดกลืนแสงมากในสเปกตรัม สารละลายมาตรฐานเป็นแนวอ้างอิงในการค้นหาโมลาร์ของสารที่ยังไม่ทราบ

อ้างอิง
-------

* Freiser, Henry; Nancollas, George H (1987). *Compendium of Analytical Nomenclature: Definitive Rules 1987*. Oxford: Blackwell Scientific Publications. p. 48. ISBN 0-63201-907-7.
เอ็มเอช-1เอ ซึ่งเป็นเรือโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ลอยน้ำลำแรก
**เรือโรงไฟฟ้า** หรือ **เรือผลิตไฟฟ้า** (อังกฤษ: powership หรือ power ship) เป็นเรือกำปั่นอเนกประสงค์ ซึ่งมีการติดตั้งโรงไฟฟ้าเพื่อใช้เป็นแหล่งการผลิตไฟฟ้า

เรือโรงไฟฟ้าขับเคลื่อนด้วยตัวเอง โดยดัดแปลงจากเรือที่มีอยู่ ซึ่งพร้อมที่จะเป็นโครงสร้างพื้นฐานสำหรับประเทศกำลังพัฒนาที่เชื่อมต่อกับระบบกริดแห่งชาติเมื่อจำเป็น เรือโรงไฟฟ้าที่ไม่ใช้เครื่องยนต์ที่รู้จักกันในฐานะ**เรือบาร์จโรงไฟฟ้า** คือโรงไฟฟ้าที่ติดตั้งบนดาดฟ้าเรือบาร์จ ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "โรงไฟฟ้าลอยน้ำ" หรือ "เรือบาร์จติดตั้งโรงไฟฟ้า" แรกเริ่มเดิมที เรือเหล่านี้ได้รับการพัฒนาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโดยบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริกสำหรับคณะกรรมการการผลิตเพื่อสงครามในฐานะทรัพยากรการผลิตไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่สามารถขนส่งได้

เรือโรงไฟฟ้าหรือเรือบาร์จโรงไฟฟ้าสามารถติดตั้งกังหันแก๊สเดี่ยวหรือหลายตัว, เครื่องยนต์ดีเซลและแก๊สแบบลูกสูบ, บอยเลอร์ หรือเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์สำหรับการผลิตกระแสไฟฟ้า บริษัทบูโร เวอริทัส ซึ่งเป็นหน่วยงานใบอนุญาตประกอบวิชาชีพระหว่างประเทศที่มีประสบการณ์ในการดูแลทั้งการต่อเรือและการพัฒนาโรงไฟฟ้า ได้จัดประเภทโรงไฟฟ้าลอยน้ำดังกล่าวเป็น "โรงไฟฟ้าบริการพิเศษ"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Bureau Veritas classes powerships". Malta Maritime Directory. 29 June 2010. สืบค้นเมื่อ 22 August 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เรือโรงไฟฟ้า**

* Fuel systems for powership (fuel saving, waste sludge, reduce the cost of operation)
**สะพานลูเดินดอร์ฟ** (เยอรมัน: *Ludendorff-Brücke*) ในต้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำไรน์ในประเทศเยอรมนีหนึ่งในสองแห่งที่ยังเหลืออยู่เมื่อถูกกำลังกองทัพบกสหรัฐยึดระหว่างยุทธการที่เรมาเกินในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง สะพานลูเดินดอร์ฟสร้างในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพื่อช่วยส่งกำลังเพิ่มเติมและการส่งกำลังให้ทหารเยอรมันในแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งเชื่อมเรมาเกินบนฝั่งตะวันตกและหมู่บ้านแอร์เพิลบนฝั่งตะวันออกระหว่างสองเขาที่ขนาบแม่น้ำ ถูกตั้งชื่อตามพลเอกเอริช ลูเดินดอร์ฟ

เมื่อสิ้นสุดปฏิบัติการช่างตัดไม้ (1–7 มีนาคม ค.ศ. 1945) ทหารกองทัพที่ 1 แห่งสหรัฐมาถึงเรมาเกินและประหลาดใจที่พบว่าสะพานยังอยู่ การยึดสะพานนี้ทำให้กองทัพบกสหรัฐสถาปนาหัวสะพานบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไรน์ หลังกำลังสหรัฐยึดสะพาน เยอรมนีพยายามทำลายอยู่หลายครั้งจนถล่มในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1945 สิบวันหลังถูกยึด ฆ่าทหารช่างสหรัฐ 28 นาย ระหว่างที่สะพานยังอยู่ สะพานทำให้กองทัพบกสหรัฐวางกำลังทหาร 25,000 นาย หกกองพลทหารบกกับรถถัง ปืนใหญ่และรถบรรทุกจำนวนมากข้ามแม่น้ำไรน์ สะพานนี้ไม่เคยถูกสร้างใหม่ หอคอยบนฝั่งตะวันตกถูกเปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์และหอคอยบนฝั่งตะวันออกเป็นที่แสดง
สารานุกรมภาษาจีน
ระวังสับสนกับ สารานุกรมจีน

***สารานุกรมประเทศจีน*** (จีน: 中国大百科全书; พินอิน: *Zhōngguó Dà Bǎikē Quánshū*; แปลตรงตัว: "สารานุกรมอันยิ่งใหญ่ของจีน") เป็นสารานุกรมขนาดใหญ่ในปัจจุบันเล่มแรกที่พิมพ์ด้วยภาษาจีน โดยเริ่มรวบรวมใน ค.ศ. 1978 เผยแพร่โดยสำนักพิมพ์สารานุกรมจีน ซึ่งในเวลานั้นตีพิมพ์เป็นเล่มเดียว โดยเริ่มต้นด้วยเล่มดาราศาสตร์ใน ค.ศ. 1980 จนถึงเล่มสุดท้ายใน ค.ศ. 1993 รวมแล้วมี 74 เล่มที่มีรายการมากกว่า 80,000 รายการ หนังสือนี้เรียงตามเรื่อง ซึ่งมีทั้งหมด 66 เรื่อง (บางเรื่องมีปรากฎมากกว่าหนึ่งเล่ม) แต่ละเรื่องถูกเรียงด้วยอักษรพินอินเหมือนกับพจนานุกรมจีนในปัจจุบัน และมีการตีพิมพ์ฉบับภาษาอุยกูร์ใน ค.ศ. 2015

ฉบับออนไลน์ที่สามถูกเผยแพร่และตีพิมพ์ในช่วงปลาย ค.ศ. 2018 ซึ่งสามารถใช้ได้อย่างเสรี มีนักวิชาการมากกว่า 20,000 คน รวมไปถึงผู้เชี่ยวชาญบางส่วนจากสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์จีน ได้เข้าร่วมโปรแกรมสารานุกรมออนไลน์ที่เริ่มต้นใน ค.ศ. 2011 ทำให้สารานุกรมนี้มีรายการมากกว่า 300,000 รายการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "China taking on Wikipedia with online encyclopaedia". *South China Morning Post* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-05-02.
2. ↑  《中国大百科全书》（维吾尔文版）新书首发仪式在乌鲁木齐举行. *news.ts.cn* (ภาษาจีน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 February 2018. สืบค้นเมื่อ 31 May 2017.
3. ↑  《中国大百科全书》第三版编纂开始攻坚. 张隽. 《 中华读书报 》（ 2017年04月19日 01 版）
4. ↑  《中国大百科全书》将触网.
5. ↑  China to launch national online encyclopaedia in 2018. China Plus.
6. ↑  China to launch own encyclopaedia to rival Wikipedia[*ลิงก์เสีย*]. *AFP*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (ในภาษาจีน) *สารานุกรมประเทศจีน* ฉบับที่ 3 เก็บถาวร 2020-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* (ในภาษาจีน) ฐานข้อมูลสารานุกรมประเทศจีน
* บทนำของฐานข้อมูล *สารานุกรมประเทศจีน*