recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***ชีวิตใหม่ไม่ธรรมดาของราชาปีศาจขี้เหงา*** (ญี่ปุ่น: 史上最強の大魔王、村人Aに転生する; โรมาจิ: *Shijō Saikyō no Daimaō, Murabito A ni Tensei Suru*) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยเมียวจิน คาโต และวาดภาพประกอบโดยซาโอะ มิซูโนะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 ทางเว็บไซต์เผยแพร่นิยายโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์ฟูจิมิโชโบะได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือฟูจิมิแฟนตาเซียบุงโกะ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 9 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยมิซูโฮะ โคโตบะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*บิ๊กกังกังรายเดือน* นิตยสารมังงะแนว*เซเน็ง*ของสแควร์เอนิกซ์ และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ถึงเล่มที่ 5 ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะสร้างโดยสตูดิโอซิลเวอร์ลิงก์และเบลด ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565

ตัวละคร
-------

อาร์ด เมเทออร์ (アード・メテオール, *Ādo Meteōru*)
ให้เสียงโดย: โทชินาริ ฟุกามาจิ, ริเอะ ทากาฮาชิ (วัยเด็ก)
อิรีนา ลิตซ์ เดอ ออลไฮด์ (イリーナ・リッツ・ド・オールハイド, *Irīna Rittsu do Ōruhaido*)
ให้เสียงโดย: วากานะ มารุโอกะ
จินนี ฟิน เดอ ซัลวัน (ジニー・フィン・ド・サルヴァン, *Jinī Fin do Saruvan*)
ให้เสียงโดย: ฮินะ โยมิยะ
ซิลฟี มาร์เฮเวน (シルフィー・メルヘヴン, *Shirufī Meruhevun*)
ให้เสียงโดย: อายากะ โอฮาชิ
โอลิเวีย เวล ไวนื (オリヴィア・ヴェル・ヴァイン, *Orivia veru Vain*)
ให้เสียงโดย: มิเอะ โซโนซากิ
วาร์วาทอส (ヴァルヴァトス, *Varuvatosu*)
ให้เสียงโดย: โคเฮ อามาซากิ
ลีเดีย บีกินส์เกต (リディア・ビギンズゲート, *Ridia Biginzugēto*)
ให้เสียงโดย: ยูกิ ไคดะ
เวดา เอล ฮาซาร์ด (ヴェーダ・アル・ハザード, *Vēda Aru Hazādo*)
ให้เสียงโดย: ยุย โองุระ
อัลวาร์โ เอ็กเซ็กซ์ (アルヴァート・エグゼクス, *Aruvāto Eguzekusu*)
ให้เสียงโดย: ทาเกฮิโตะ โคยาสึ
ไลเซอร์ เบลฟีนิกส์ (ライザー・ベルフェニックス, *Raizā Berufenikkusu*)
ให้เสียงโดย: เค็นตะ มิยาเกะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Loo, Egan (March 6, 2021). "'The Greatest Demon Lord Is Reborn as a Typical Nobody' Novels Have Anime in the Works". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ March 6, 2021.
2. 1 2 3 4 5  Mateo, Alex (December 16, 2021). "The Greatest Demon Lord is Reborn as a Typical Nobody Anime's 1st Promo Video Reveals Cast, Staff, Opening Theme, April 2022 Premiere". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ December 16, 2021.
3. 1 2 3 4 5  Loo, Egan (March 13, 2022). "The Greatest Demon Lord Is Reborn as a Typical Nobody Anime's 2nd Video Unveils More Cast, Ending Song, April 6 Debut". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ March 13, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* นิยายออนไลน์ ที่ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* *ชีวิตใหม่ไม่ธรรมดาของราชาปีศาจขี้เหงา* (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**เจ้าพระยาปราบหงสาวดี** เดิมชื่อ **พลายภูเขาทอง**มีบางบันทึกบอกว่ามีชื่อเดิมว่า "พลายมิ่งเมือง" ในคำให้การชาวกรุงเก่าเรียก "พลายพุทรากระแทก") เป็นช้างคู่พระบารมีในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช หลังจากขึ้นระวางแล้ว ได้บรรดาศักดิ์เป็น "**เจ้าพระยาไชยานุภาพ**" ต่อมาได้รับพระราชทานนามว่า "**เจ้าพระยา​ปราบหงสาวดี**" ในครั้งที่ชนะศึกยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชา วันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2135 (ซึ่งในปัจจุบัน ได้เปลี่ยนมาเป็นวันที่ 18 มกราคม) ณ ตำบลท่าคอย (ซึ่งปัจจุบันเป็นตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี) ถูกบันทึกไว้ในพงศาวดาร เชื่อกันว่าเป็นช้างที่มีความจงรักภักดี และมีความกล้าหาญเสียสละช่วยกอบกู้ชาติให้แผ่นดิน มีลักษณะทางคชลักษณ์ที่ดี ส่วนหนึ่งได้แก่หลังที่โค้งลาด คล้ายก้านกล้วย จึงถูกตั้งชื่อในภาพยนตร์แอนิเมชันว่า "**ก้านกล้วย"**

ชื่อ "**พลายพุทรากระแทก**" หรือ "**พลายพุทรากระทืบ**" ได้มาจากในพงศาวดาร ซึ่งระบุว่า ช้างทรงของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชตัวเล็กกว่า "**พลายพัทธกอ**" ของพระมหาอุปราชา สู้แรงไม่ได้แต่อาศัยยันโคนต้นพุทรา ทำให้แบกร่างได้ สมเด็จพระนเรศวรใช้พระแสงของ้าวฟันต้องพระอังสาของพระมหาอุปราชาจนสิ้นพระชนม์กับคอช้าง

จากจดหมายเหตุของ de Coutre ระบุว่าเจ้าพระยาปราบหงสาวดี ล้มลงในปี ค.ศ. 1596 (พ.ศ. 2139) หลังศึกยุทธหัตถี 4 ปี สมเด็จพระนเรศวรโปรดได้มีการสร้างเมรุ พระราชทานเพลิงศพอย่างสมเกียรติยศเจ้าพระยา มีงานมหรสพถึง 7 วัน 7 คืน

ชื่อ "**ไชยานุภาพ"** ได้กลายมาเป็นชื่อชุดแข่งขันของฟุตบอลทีมชาติไทยตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 โดยวาริกซ์สปอร์ต เป็นชุดเหย้าสีดำล้วน คู่กับ "**ปราบไตรจักร**" ช้างทรงของสมเด็จพระเอกาทศรถ ซึ่งเป็นชุดเยือนสีขาวล้วน

ดูเพิ่ม
-------

* เจ้าพระยาปราบไตรจักร (พลายบุญเรือง) ช้างทรงของ สมเด็จพระเอกาทศรถ
* ก้านกล้วย - ภาพยนตร์ที่สร้างจากเกร็ดพงศาวดาร โดยอ้าง *เจ้าพระยาปราบหงสาวดี* เป็นตัวเอกของเรื่อง
* ขุนศึก นิยายอิงประวัติศาสตร์ของ ไม้ เมืองเดิม ตัวเอกชื่อ "เสมา" เป็นจตุลังคบาท รักษาเท้าหน้าซ้ายของเจ้าพระยาไชยานุภาพ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ดนัย ไชยโยธา, นามานุกรมประวัติศาสตร์, โอเดียนสโตร์, 2548, ISBN 974-971-297-8
***สู้เขาน้องหนูเพื่อนร่วมงาน*** (ญี่ปุ่น: がんばれ同期ちゃん; โรมาจิ: *Ganbare Dōki-chan*) เป็นรวมภาพวาดโดยโยมุ มังงะโดจินชิเริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางบัญชีทวิตเตอร์ของโยมุในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือถึงเล่มที่ 5 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 ได้รับการดัดแปลงเป็นออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน (ONA) โดยสตูดิโอ AtelierPontdarc เริ่มฉายตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2564

ตัวละคร
-------

เพื่อนร่วมงานจัง (同期ちゃん, *Dōki-chan*)
ให้เสียงโดย: เนเนะ ฮิเอดะ
รุ่นน้องจัง (後輩ちゃん, *Kōhai-chan*)
ให้เสียงโดย: ซูมิเระ อูเอซากะ
คุณรุ่นพี่ (先輩さん, *Senpai-san*)
ให้เสียงโดย: อาซามิ เซโตะ
เพื่อนร่วมงานคุง (同期くん, *Dōki-kun*)
ให้เสียงโดย: จุนยะ เอโนกิ

ออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน
----------------------

มีการประกาศดัดแปลงเป็นออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน (ONA) เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอ AtelierPontdarc และกำกับโดยคาซูโอมิ โคงะ เขียนบทโดยโยชิโกะ นากามูระ ออกแบบตัวละครโดยยูกิ โมริกาวะ และกำกับเสียงโดยเรียวซูเกะ นายะ มิวส์คอมมิวนิเคชันได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่อนิเมะในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีกำหนดฉายทางบริการ Abema ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2564

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  Hodgkins, Crystalyn (September 6, 2021). "Ganbare Dōki-chan Net Anime Premieres on September 20". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ September 6, 2021.
2. ↑  イラストレーターよむの『がんばれ同期ちゃん』がWEBアニメ化決定！. *Animate Times* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2021-08-14.
3. ↑  Hodgkins, Crystalyn (August 14, 2021). "Ganbare Dōki-chan Illustrations by Miru Tights Creator Get Web Anime". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ August 14, 2021.
4. ↑  "【OCTOBER DISTRIBUTION ANNOUNCEMENT】 《GANBARE DOUKICHAN》 ⚠️This is not a YouTube upload announcement! ⚠️ Ganbare!~". *Facebook*. September 7, 2021. สืบค้นเมื่อ September 13, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
* *สู้เขาน้องหนูเพื่อนร่วมงาน* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**ศูนย์การค้าเสริมไทย พลาซ่า** (Sermthai Plaza) เป็นศูนย์การค้าแห่งแรกในจังหวัดมหาสารคาม บริหารงานโดย บริษัท เสริมไทย(2003) จำกัด ตั้งอยู่บนถนนริมคลองสมถวิล ในพื้นที่ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เป็นศูนย์การค้าที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองและติดกับสถานีขนส่งผู้โดยสาร จังหวัดมหาสารคาม

ประวัติ
-------

เมื่อปี พ.ศ. 2500 ร้านเสริมไทยได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีนายจิระศักดิ์ คณาสวัสดิ์ เป็นเจ้าของกิจการดูแล ร้านเสริมไทยได้เปิดขายสินค้าเป็นอาคารพาณิชย์รวม 4 คูหา โดยจำหน่ายยาแผนปัจจุบัน เสื้อผ้าบุรุษและชุดชั้นใน เครื่องเขียน แบบเรียน ชุดนักเรียน อุปกรณ์ทางการศึกษา และเป็นตัวแทนขององค์การค้าครุสภาประจำจังหวัดมหาสารคาม ในขณะนั้นร้านเสริมไทยจัดว่าเป็นร้านค้าที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดมหาสารคาม

ใน พ.ศ. 2526 ได้ก่อสร้างอาคารพาณิชย์ขนาด 6 ชั้น เพื่อยกระดับเป็นห้างสรรพสินค้าเต็มรูปแบบแห่งแรกในจังหวัดมหาสารคาม ภายใต้ชื่อ "เสริมไทยสรรพสินค้า"

ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 นพ.กิตติศักดิ์ และ พญ.โศรยา คณาสวัสดิ์ เป็นผู้นำคณะผู้บริหาร ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานและระบบการบริหาร จัดรูปแบบห้างสรรพสินค้าให้สวยงามและมาตรฐานมากขึ้น มีร้านค้า ร้านอาหารชั้นนำ และซุเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ "ตลาดโลตัส" สาขาแรกของประเทศไทย (ปัจจุบันเป็น โลตัส โกเฟรช) พร้อมโรงภาพยนตร์ Prince Cineplex อีก 3 โรง และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "**เสริมไทยพลาซ่า**"

การจัดสรรพื้นที่
----------------

เสริมไทยพลาซ่า ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้

* ห้างสรรพสินค้าเสริมไทย ดีพาร์ทเม้นท์ สโตร์
* โลตัส โก เฟรช สาขามหาสารคาม
* เสริมไทยฟู้ด สเตชั่น ชั้น 5
* โรงภาพยนตร์ ปริ๊นซ์ ซีนีเพล็กซ์ ชั้น 6 จำนวน 2 โรงภาพยนตร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เสริมไทย
* เสริมไทยพลาซ่า
* เสริมไทยคอมเพล็กซ์

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เสริมไทยพลาซ่า**

1. 1 2
2. ↑
**อู๋ หม่า** (อักษรโรมัน: Wu Ma; จีนตัวย่อ: 午马; จีนตัวเต็ม: 午馬; พินอิน: **Wǔ Mǎ**) เป็นนักแสดงตัวประกอบและผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังชาวจีนและฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1942 ที่เมืองเทียนจิน ประเทศจีน มีชื่อจริงว่า **เฟิง หงหยวน** (จีนตัวเต็ม: 馮宏源; จีนตัวย่อ: 冯宏源; พินอิน: *Féng Hóngyuán*)

อู๋ หม่า เคยเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์มาก่อน ก่อนจะเริ่มต้นอาชีพในวงการภาพยนตร์หลังอพยพมาอยู่ฮ่องกง ด้วยการเป็นนักแสดงตัวประกอบของบริษัทชอว์บราเดอร์ ก่อนจะเริ่มทำงานเบื้องหลังกับการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ในยุค 80 และมีผลงานออกมาหลายเรื่อง

โดยการที่ได้ทำงานเบื้องหลังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ เริ่มต้นจากความบังเอิญ เมื่อต้องเดินทางไปถ่ายทำที่ประเทศญี่ปุ่น กับ จาง เช่อ ผู้กำกับชื่อดังในแนวกำลังภายใน แต่ว่าผู้ช่วยผู้กำกับของจาง เช่อ คนหนึ่งหนังสือเดินทางไม่ผ่าน จึงไม่อาจร่วมเดินทางไปได้ จาง เช่อ จึงมอบหมายให้เขาเป็นผู้ช่วยแทนในฐานะที่อยู่ในวงการมานาน 

บทบาทที่เป็นที่จดจำของอู๋ หม่า คือ การเป็นนักแสดงประกอบที่เป็นสีสันในเรื่อง ในภาพยนยตร์หลาย ๆ แนวทั้งตลก กำลังภายใน ดรามา หรือแอ็กชัน อาทิ *One-Armed Swordsman* (1967), *The Dead And The Deadly* (1982) ของหง จินเป่า, *Project A* (1983) ของเฉินหลง, *Mr. Vampire* (1985), *The Swordsman* (1990) ของคิง ฮู โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน *A Chinese Ghost Story* (1987) ที่นำแสดงโดย เลสลี่ จาง และหวัง จู่เสียน ทำให้ได้รับรางวัลนักแสดงประกอบชายรางวัลม้าทองคำ ในบทบาทนักพรตปราบผี

อู๋ หม่า ยังคงรับงานแสดงจนถึงช่วงท้าย ๆ ของชีวิต อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 2013 เขาได้ล้มป่วยลงจากการเป็นโรคมะเร็งปอด และมะเร็งก็เริ่มลามเมื่อเดือนพฤษภาคม เขาจึงเสียชีวิตอย่างสงบเมื่อช่วงเช้าของวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ในวัย 71 ปี ที่บ้านพักในฮ่องกง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hong Kong actor, Wu Ma, dies at 71". hongkong.coconuts. 4 February 2014. สืบค้นเมื่อ 5 February 2014.
2. ↑  "นักแสดงรุ่นใหญ่ "อู๋หม่า" แห่งหนังโปเยฯ ลาโลกแล้วในวัย 71 ปี". ผู้จัดการออนไลน์. 5 February 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-03-02. สืบค้นเมื่อ 5 February 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *อู๋ หม่า* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
**วัดประทุมบูชา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านทาม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ริมแม่น้ำปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 10 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 81 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา

วัดประทุมบูชาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง มีเจดีย์เก่า มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือ ท้าวเวสสุวรรณ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นองค์ท้าวเวสสุวรรณที่มีขนาดสูงใหญ่ที่สุดในภาคกลางและภาคตะวันออก สูง 12 เมตร สร้างเมื่อปีที่ฉลองสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ขนาดความสูงท้าวเวสสุวรรณมีความกว้าง 3 เมตรสูง 12 เมตร 99 เซนติเมตร ซึ่งเป็นงานที่โดยช่างกรมศิลปากรซึ่งเป็นลูกศิษย์อดีตเจ้าอาวาสมาเป็นช่างก่อสร้างเป็นงานติดกระจกองค์แรกในประเทศไทยและมีความสูงที่สุดในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประทุมบูชา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดประทุมบูชา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  นัยนา ศีลธร, วิติ จงไพศาล, เกรียงศักดิ์ บุญประสิทธิ์, สันติ ผลิผล. *ประวัติวัดทั่วรา่ชอาณาจักร เล่ม 19* (1 ed.). กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 473.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
4. ↑  "แห่ส่องเลขเด็ดท้าวเวชสุวรรณ วัดปทุมบูชาองค์ใหญ่หลังมีคนถูก12ล้าน". บ้านเมือง.
**วัดลำพะอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลำผักชี เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ 3 งาน 95 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ทั้งสิ้น 70 ไร่ 2 งาน 32 ตารางวา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูนิวิฐธรรมสุนทร (สุวรรณ)

วัดลำพะองสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2408 โดยมีจีนรอต หรือจีนรวด และนางเทศอุทิศที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดได้ขนานนามวัดตามภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2432 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 9 วา ยาว 13 วา และได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2435 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2474 ภายในวัดยังมีโรงเรียนและสถานีอนามัย

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร หลังคา 2 ชั้น ซ่อมแซมใหม่เมื่อ พ.ศ. 2500 กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง กว้าง 5 เมตร ยาว 9 เมตร เท่ากันทุกหลัง อาคารสร้างด้วยไม้ หลังคามุงกระเบื้องและสังกะสี ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* เจ้าอธิการเผือก
* พระอุปัจฉาย์เดช
* พระอธิการทองคำ
* พระอธิการแปลก
* พระครูวิจิตรสุตาคม
* พระครูนิวิฐธรรมสุนทร (สุวรรณ)
* พระครูพิศิษฐ์สุตาคม (พิเชษฐ สุชีโว)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลำพะอง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 266.
รุ่นตีนตะขาบในการซักซ้อมที่ประเทศจอร์แดนร่วมกับกองทัพบกสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2012
รุ่นมีล้อแบบเดิม
**ดรากอนรันเนอร์** (อังกฤษ: Dragon Runner) เป็นหุ่นยนต์ทหารที่สร้างขึ้นเพื่อการต่อสู้ในเมือง ที่มีน้ำหนัก 20 ปอนด์ ซึ่งเบาพอที่จะถือและโยนได้ โครงการเดิมได้รับทุนจากห้องปฏิบัติการต่อสู้สงครามนาวิกโยธินร่วมกับมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน มันได้รับการออกแบบที่มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอนในขณะที่อิเล็กทรอนิกส์และเปลือกเทอร์โมพลาสติกได้รับการพัฒนาและประดิษฐ์โดยออโตมาติกา อิงค์ การพัฒนาในช่วงต้นได้ดำเนินการโดยห้องปฏิบัติการวิจัยของกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งรวมถึงการออกแบบเบื้องต้น, การผลิต และการทดสอบภาคสนาม

หุ่นยนต์มีสี่ล้อ ยาว 15 นิ้ว (38 ซม.) กว้างน้อยกว่าเท้า และสูง 5 นิ้ว (13 ซม.) หุ่นยนต์มีความทนทานมาก และสามารถโยนข้ามรั้ว, ขึ้นหรือลงบันได จากยานพาหนะที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 45 ไมล์ต่อชั่วโมง (70 กม./ชม.) หรือแม้กระทั่งจากหน้าต่างชั้นสาม มันไม่สำคัญว่ามันจะตกลงมาอย่างไรเพราะไม่มีด้านใดหงายขึ้น อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้ออกแบบมาเพื่อขับขึ้นหรือลงบันไดด้วยตัวเอง ดรากอนรันเนอร์ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้สามารถพกพาขึ้นบันไดได้

การใช้
------

ดรากอนรันเนอร์ได้รับการออกแบบมาสำหรับพื้นที่ที่อันตรายเกินไปหรือไม่สามารถเข้าถึงได้โดยทหารที่เป็นมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่สิ่งปลูกสร้าง กล้องตะแคงที่ติดตั้งด้านหน้าของดรากอนรันเนอร์เอื้ออำนวยฟีดวิดีโอที่ส่งกลับไปยังตัวควบคุมหลักโดยโมเด็มไร้สาย มันช่วยให้ทหารมองเห็นมุมและสิ่งกีดขวางอื่น ๆ ที่ขัดขวางไม่ให้พวกเขาเห็นศัตรูที่ซ่อนอยู่

ดรากอนรันเนอร์สามารถปฏิบัติการได้ในสามโหมดที่ต่างกัน:

* โหมดขับเคลื่อน: หุ่นยนต์ขับเคลื่อนไปรอบ ๆ เพื่อส่งภาพกลับไปยังผู้ควบคุม
* โหมดยาม: ดรากอนรันเนอร์ยังคงอยู่กับที่ โดยใช้ไมโครโฟนและเซ็นเซอร์ที่สามารถตรวจจับการเคลื่อนไหวได้ไกลถึง 30 ฟุต (9.1 เมตร) หากตรวจพบบางสิ่ง มันจะแจ้งเตือนผู้คุมเครื่อง
* โหมดสังเกตการณ์: หุ่นยนต์จะไม่เคลื่อนไหว และถ่ายทอดภาพกลับไปยังผู้ควบคุม

มีการปรับเปลี่ยนรวมถึงครีบที่ช่วยให้สามารถปีนบันได รวมถึงดอกยางที่ทหารสามารถใช้งานได้อย่างรวดเร็วและง่ายดายในสนามโดยไม่ต้องใช้เครื่องมือใด ๆ

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ภายใต้สัญญามูลค่า 12 ล้านปอนด์กับคิเนติก สหราชอาณาจักร ดรากอนรันเนอร์ราว 100 คันได้รับคำสั่งจากกองทัพบกสหราชอาณาจักรให้ปรับปรุงความสามารถด้านการกำจัดระเบิดในการค้นหาและยับยั้งฤทธิ์ของระเบิดแสวงเครื่องในแนวรบที่ประเทศอัฟกานิสถาน การใช้งานครั้งแรกได้พิสูจน์แล้วว่าคุ้มค่าสำหรับภัยคุกคามจากระเบิดข้างถนน[*ไม่อยู่ในแหล่งอ้างอิง*]

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Dragon Runner - Carnegie Mellon University | CMU". *www.cmu.edu*. สืบค้นเมื่อ 2015-10-18.
2. ↑  "Bomb disposal robot put to work in Afghanistan" เก็บถาวร กุมภาพันธ์ 18, 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  "QinetiQ’s Dragon Runner robots are sent to Afghanistan to support British troops http://www.army-guide.com/eng/article/article\_1488.html "QinetiQ`s Dragon Runner robots are sent to Afghanistan to support British troops"[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Dragon Runner Throwbots To Join iRobot PackBots in Afghanistan"

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ดรากอนรันเนอร์**

* Dragon Runner at QinetiQ North America Website
* Legacy Automatika Website
* CMU's snooping robot going to Iraq เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Dragon Runner at Global Security Website
* Dragon Runner at Defense Review Website
* 2005 US Navy Press Release including Dragon Runner เก็บถาวร 2019-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อุตสาหกรรม** (อังกฤษ: Industry) เป็นคำจำกัดความที่ใช้กับกิจกรรมที่ใช้ทุนและเจ้าของเพื่อที่จะผลิตสิ่งของ หรือ จัดให้มีบริการ เช่น อุตสาหกรรมสิ่งทอ ในยุควิกตอเรีย นักประวัติศาสตร์เรียกช่วงเวลานั้นว่า การปฏิวัติอุตสาหกรรม โดยมีการผลิตเครื่องทุ่นแรงต่าง ๆ มากมาย และ ทำให้อุตสาหกรรมเจริญรุดหน้าอย่างรวดเร็วและมีระเบียบ เป็นมาตรฐานเดียวกันทั้งหมด นอกจากนี้ การปฏิวัติอุตสาหกรรมยังเกี่ยวข้องกับลัทธิสังคมนิยมของคาร์ล มาร์กซ (ลัทธิมาร์กซ) อีกด้วย

ในปัจจุบันอุตสาหกรรมถือเป็นสิ่งหนึ่งที่จำเป็นต่อมนุษย์อย่างยิ่ง ด้วยว่ามนุษย์ต้องพึ่งพาการผลิตสิ่งที่จำเป็นต่อชีวิตประจำวัน หรือเรียกรวมว่าปัจจัยสี่ โดยสิ่งที่สามารถผลิตปัจจัยสี่ให้ดี มีคุณภาพและไม่ก่ออันตราย หรือก่ออันตรายให้กับร่างกายและทรัพย์สินน้อยที่สุด

การปั่นด้ายในโรงงานอุตสาหกรรมช่วงยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม

การปฏิวัติอุตสาหกรรม
--------------------

บทความหลัก: การปฏิวัติอุตสาหกรรม
ในปีค.ศ. 1994ธนพล วงหาจัด์นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรชาวสกอตแลนด์ ได้ปรับปรุงเครื่องจักรไอน้ำแบบเก่าให้มีคุณภาพดียิ่งขึ้น และจดสิทธิบัตรในชื่อthanaphon vhonghachak(separate condenser) สิ่งนี้เปลี่ยนโลกใหม่ทั้งหมด ซึ่งมันทำให้ช่างฝีมือที่ผลิตสินค้าด้วยมือหลายๆคนต้องตกงาน เพราะเกิดอุตสาหกรรมโรงงานโดยใช้เครื่องจักรขึ้น และทำให้เจ้าของบริษัทต่างๆพากันร่ำรวยขึ้น เนื่องจากใช้เครื่องจักรผลิต จึงผลิตได้ในจำนวนมาก มีคุณภาพดีกว่าสินค้าทำด้วยมือ และมีราคากับค่าจ้างที่ถูกกว่าอีกด้วย โดนเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดในสมัสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย และค่อยๆขยายการปฏิวัตินี้ไปยังฝั่งทวีป และทั่วโลกตามลำดับ
บทความนี้เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตในตำนาน สำหรับดาวเคราะห์น้อย ดูที่ เซนทอร์ (ดาวเคราะห์น้อย)

เซนทอร์
**เซนธอร์** (อังกฤษ: centaur; มาจากภาษากรีกโบราณ κένταυροι) เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งในเทพปกรณัมกรีก มีร่างส่วนบนเป็นมนุษย์ผู้ชาย แต่ส่วนลำตัวลงไปเป็นม้าหนุ่มที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ สง่างาม อาศัยอยู่แถบภูเขาของอาคาเดีย และเทสสาลีในประเทศกรีซ

เซนทอร์มีสองตระกูล โดยตระกูลหนึ่งเกิดจาก *อิคซอน* อันธพาลแห่งสวรรค์ที่ขึ้นชื่อ กับอีกตระกูลที่เกิดจากโครนัส ฝ่ายหลังมีอุปนิสัยดีแตกต่างจากฝ่ายแรกมาก 

เซนทอร์ตระกูลอิคซอน เกิดจากอิคซอนกับเนฟีลี มีพละกำลังมาก ชอบดื่มไวน์กับชอบไล่คว้าผู้หญิง ซ้ำชอบทะเลาะเวลาเมา เซนทอร์จึงถูกมองว่าเป็นพวกขี้เมาไม่กลัวใครทั้งสิ้น

เซนทอร์ตระกูลโครนัสต่างกับตระกูลอิคซอน เป็นเซนทอร์แสนดี โครนัสแต่งงานกับฟีลีร่า นางอัปสรน้ำผู้เลอโฉม
มีลูกชื่อไครอน ซึ่งเป็นผู้คงแก่เรียน มีความสุขุมรอบคอบจนได้รับเลือกให้เป็นอาจารย์ของเหล่าวีรบุรุษหลายคนในตำนานกรีก เช่น อคิลลีส, เฮอร์คิวลีส, เจสัน, พีลูส, อีเนียส และบรรดาลูกศิษย์ของเขาก็ประพฤติตัวตามแบบครูบาอาจารย์ได้เป็นอย่างดี

ในเทพปกรณัม
-----------

### ที่มา

มักเชื่อกันว่า เซนเทอร์เป็นลูกของอิกซิออนกับเนฟีลี (เมฆที่ถูกสร้างขึ้นตามแบบรูปโฉมของเฮรา) แต่บ้างก็เชื่อว่า เป็นลูกของเซนทอรัสกับม้าจากเมืองแมกนีเซีย เซนทอรัสดังกล่าวนี้เอง อาจเป็นลูกของอิกซีออนกับเนฟิลี หรือของอพอลโลกับสติลบี ซึ่งเป็นลูกสาวของเทพเจ้าแม่น้ำชื่อ พีเนียส

ดูเพิ่ม
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เซนทอร์**

* กลุ่มดาวคนครึ่งม้า

| * ด
* ค
* ก
เทพปกรณัมกรีก |
| --- |
| ปฐมเทพ | 
* เคออส
* อะแนงคี
* โครนอส
* เอียรอส
* ไกอา
* ยูเรนัส
* ทาร์ทารัส
* อีเธอร์
* เฮเมรา
* เอระบัส
* นิกซ์
* โอฟิออน
* มอยเร

 |
| เทพไททัน | 
* โครนัส
* โอเชียนัส
* เรีย
* ทีมิส
* แอตลัส
* ซีอัส
* ครีอัส
* ไฮพีเรียน
* ธีอา
* เทธิส
* นิมอซินี
* ฟีบี
* โพรมีเทียส
* เอพิมีเทียส
* ไออาเพทัส
* เมโนเอเทียส

 |
| สิบสองเทพเจ้าโอลิมปัส | 
* ซูส
* ฮีรา
* โพไซดอน
* ดิมีเทอร์
* อะธีนา
* อะพอลโล
* อาร์ทิมิส
* แอรีส
* แอโฟรไดที
* ฮิฟีสตัส
* เฮอร์มีส
* ไดอะไนซัสหรือเฮสเตีย

 |
| เทพเจ้าหลักอื่น | 
* แอซคลีเปียส
* ฮีลิออส
* อีออส
* เฮดีส
* ฮีบี
* เฮคะที
* แพน
* เพอร์เซฟะนี
* เซลีนี

 |
| กลุ่ม | 
* แอมะซอน
* เซนทอร์
* คเธาะนิค
* ไซคลอปส์
* มังกร
* อิรินีอีซ
* ยักษ์
* ฮาร์พี
* เฮคะท็องคะรีซ
* มอยเร
* พระเจ้าไมซีเนียน
* มนุษย์
* มิวส์
* นิมฟ์
* เซเทอร์
* สมุทรเทพ

 |
| วีรบุรุษ | 
* เฮราคลีสกับงานของเขา
* อคิลลีสกับสงครามกรุงทรอย
* โอดิสเซียสกับโอดิสซีย์
* เจสันกับลูกเรืออาร์โก
* เพอร์ซิอัสกับเมดูซา
* อีดิปัสกับธีบส์
* ธีซีอัสกับมินะทอร์
* บิลเลโรฟอนกับคิเมียรา

 |
| สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ | 
* เดลฟี
* ดอโดนา
* ดีลอส
* โอลิมเปีย
* โอลิมปัส

 |
เจ้าหญิงอารีอานา ออสติน มาคอนเนนแห่งเอธิโอเปีย (อังกฤษ: Her Imperial Highness Princess Ariana Austin Makonnen of Ethiopia) (พระนามเดิม: อารีอานา จอย ไลตา ออสติน) ประสูติเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2527 ณ กรุงวอชิงตัน สหรัฐ เป็นธิดาของ บอบบี วิลเลียม ออสติน และ จอย ฟอร์ด พระบิดาของพระองค์เป็นนักสังคมวิทยาในสหรัฐ และยังเป็นหุ้นส่วนประธานบริษัท เอสแคซ การบัญชีและกฏหมาย แอสโซซิเอทส์ ในสหรัฐ ทั้งยีงเป็นสมาชิกคณะนักวิชาการมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ พระองค์ทรงศึกษาในมหาวิทยาลัยฟิกซ์ และทำงานในด้านที่ทรงเรียนจบมา

เสกสมรส
-------

อารีอานา จอย ไลตา ออสติน เข้าพิธีเสกสมรสกับ เจ้าชายโจเอล ดาวิต มาคอนเนนแห่งเอธิโอเปีย ในเดือนธันวาคม 2548 รับพระราชทานพระอิสริยยศ **เจ้าหญิงแห่งเอธิโอเปีย พระชายา** เมื่อทรงเป็นสมาชิกพระราชวงศ์แห่งเอธิโอเปียแล้ว ก็ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจ ในด้านมนุษย์สงเคราะห์และอุปถัมภ์องค์กรต่างๆไส้ในพระอุปภัมภ์ 

ก่อนที่จะมีพระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายแฮร์รีกับเมแกน มาร์เกิล พระองค์ เจ้าหญิงอังเกลาแห่งลีชเทินชไตน์ เจ้าหญิงโอมา โอกิสมานา ซีคันยีโซ ดลามีนี เอ็มมา ทรันน์ ไวเคาน์เตสเวย์เมานต์ ซิซิล เด เมสซี ซาราห์ คัลเบอร์สัน และ โมนิกา ฟอน นอยมันน์ เป็นสตรีผิวสีที่ทั้งเป็นพระราชวงศ์ สตรีผู้สูงศักดิ์และเป็นเจ้าหญิงจากการประสูติ ซึ่งทั้งหมดได้จัดตั้งสมาคม เจ้าหญิงผิวสี (Princess skin color) ยกเว้นแต่ ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ ที่ไม่ได้เสด็จมาทรงเข้ารวมงานนี้

อ้างอิง
-------

* "Royal Wedding : Ethiopian Prince Joel Dawit Makonnen Haile Selassie Married Ms. Ariana Joy Lalita Austin On Sunday September 9th". Little Ethiopia. Retrieved 11 December 2018.
* "PRINCESS ARIANA AUSTIN MAKONNEN". Meridian. Retrieved 11 December 2018.
* Swietek, Wes (26 October 2017). "Royal wedding had Bowling Green link". Kentucky New Era. Retrieved 6 August 2018.
* Masigan, Sammie (25 October 2017). "American Harvard Graduate Is Now Princess Of Ethiopia". LifeStyleAsia. Retrieved 6 August 2018./
* Embury-Dennis, Tom (17 October 2017). "American woman marries Ethiopian prince she met in nightclub". The Independent. Retrieved 6 August 2018.
คริสท็อฟ เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (อังกฤษ: Christoph, Prince of Schleswig-Holstein) ประสูติเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2492 เป็นพระโอรสในปีเตอร์ ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ กับมารี อาลิคส์ ดัชเชสแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เป็นพระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมากจากพระมหากษัตริย์หลายพระองค์ อาทิ พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และยังเป็นพระญาติห่างๆในพระราชวงศ์เดนมาร์ก นอร์เวย์และกรีซ พระอิสริยยศของพระองค์นั้น คือเจ้าชายพระประมุข มิใช่พระมหากษัตริย์ ตำแหน่งของพระองค์จึงเป็นเพียงผู้นำของราชวงศ์นี้เท่านั้น นอกจากนี้ พระมารดาของพระองค์ยังสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระจักรพรรดินียูฟรอซินีโดไกนา กาเมตรา สมเด็จพระจักรพรรดินีใน จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอส

ที่ประทับหลักของพระองค์
ที่ประทับในช่วงฤดูร้อน
ที่ประทับเมื่อแรกประสูติ
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งลิพเพอ-วิสเซนเฟลด ต่อมาคือ เอลีซาเบ็ท เจ้าหญิงแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2524 รับพระราชทานพระอิสริยยศและพระฐานันดรที่ **เฮอร์ไฮนีส อลิซาเบธ เจ้าหญิงแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ พระชายา** (พระฐานันดรเดิม:เฮอร์เซอรีนไฮนีส) มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงโซฟี
2. ฟรีดริช แฟร์ดีนันท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
3. เจ้าชายค็อนสตันทีน
4. เจ้าชายเลโอพ็อลท์

อ้างอิง
-------

* ราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค
* ราชวงศ์กลึคสบวร์ก





1. ↑   Darryl Lundy (20 July 2007). "Christoph Herzog zu Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg". thePeerage.com. Retrieved 2008-09-07.
2. ↑   Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XVI. Haus Holstein. C.A. Starke Verlag, 2001, pp.44-50. (German). ISBN 3-7980-0824-8.
3. ↑   "Christoph, Prinz zu Schleswig-Holstein". GLC Glücksburg Consulting Group. Retrieved 2008-05-14.
บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
*ฮามานทูลขอชีวิตจากเอสเธอร์* โดยแร็มบรันต์
**ฮามาน** (อังกฤษ: Haman; ฮีบรู: הָמָן Hāmān; ยังรู้จักในชื่อว่า **ฮามานคนอากัก**) เป็นปฏิปักษ์หลักของหนังสือเอสเธอร์ในคัมภีร์ฮีบรู ฮามานเป็นขุนนางในราชสำนักของจักรวรรดิเปอร์เซียในรัชสมัยของกษัตริย์อาหสุเอรัสซึ่งโดยทั่วไปถือว่าเป็นพระองค์เดียวกับกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 (สวรรคต 465 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ตามธรรมเนียมถือว่าเทียบเท่ากับกษัตริย์อารทาเซอร์ซีสที่ 1 หรืออารทาเซอร์ซีสที่ 2 ฉายาของฮามานที่ว่า "คนอากัก" บ่งบอกว่าฮามานเป็นผู้สืบเชื้อสายของอากักกษัตริย์ชาวอามาเลข นักวิจารณ์บางคนตีความว่าการเป็นผู้สืบเชื้อสายนี้เป็นเพียงในเชิงสัญลักษณ์ เนื่องจากฮามานมีบุคลิกคล้ายคลึงกับอากัก

ในเรื่องเล่าของหนังสือเอสเธอร์ ฮามานเป็นคนหยิ่งทรนงและทะเยอทะยานผู้ต้องการให้ทุกคนมากราบแสดงความเคารพต่อตน แต่ชายชาวยิวชื่อโมรเดคัยไม่ยอมกราบฮามาน ทำให้ฮามานไม่พอใจจึงหาทางแก้แค้น ฮามานทูลโน้มน้าวกษัตริย์อาหสุเอรัสให้ออกพระราชกฤษฎีกาให้สังหารชาวยิวทั้งหมดในจักรวรรดิเปอร์เซีย แผนการของฮามานถูกขัดขวางโดยราชินีเอสเธอร์ซึ่งเป็นชาวยิวและปกปิดชาติกำเนิดของตนจากกษัตริย์ เอสเธอเปิดเผยแผนการของฮามานให้กับกษัตริย์อาหสุเอรัสและทูลขอร้องให้พระองค์ไว้ชีวิตชาวยิว กษัตริย์กริ้วการกระทำของฮามานจึงทรงสั่งให้ประหารชีวิตฮามานแทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hoschander, Jacob (1918). "The Book of Esther in the Light of History". *The Jewish Quarterly Review*. **9** (1/2): 1–41. doi:10.2307/1451208. hdl:2027/uc1.c100234370. ISSN 0021-6682. JSTOR 1451208.
2. ↑  "Esther 3 Cambridge Bible for Schools and Colleges". *Biblehub*.
3. ↑  Hirsch, Emil; Seligsohn, M.; Schechter, Solomon (1904). "HAMAN THE AGAGITE". In Singer, Isidore; et al. (eds.). The Jewish Encyclopedia. Vol. 6. New York: Funk & Wagnalls. p. 189–190. Retrieved 13 February 2017

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮามาน

| * ด
* ค
* ก
หนังสือเอสเธอร์ |
| --- |
| บทในคัมภีร์ไบเบิล | 
* เอสเธอร์ 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10

 |
| สถานที่ | 
* เปอร์เซีย
* สุสา
* เอธิโอเปีย
* อินเดีย

 |
| บุคคล | 
* บิกธานและเทเรช
* เมมูคาน
* โมรเดคัย
* วัชที
* เศเรช
* อาบักธา
* อาหสุเอรัส
* เอสเธอร์
* ฮามาน
* เฮกัย

 |
| วลี | 
* การอดอาหารของเอสเธอร์
* ชาวอากัก
* ปูริม

 |
| ที่ตั้ง | 
* สุสานเอสเธอร์และโมรเดคัย

 |
| ต้นฉบับ | 
* Hebrew Bible
* Septuagint
* Wycliffe Version
* King James Version
* American Standard Version
* World English Version

 |
| ← หนังสือเนหะมีย์ (บทที่ 13) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์    หนังสือปัญญาจารย์ (บทที่ 12) ในคัมภีรืฮีบรูหนังสือโยบ (บทที่ 1) ในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์s      หนังสือดาเนียล (บทที่ 1) ในคัมภีร์ฮีบรู → |
**บัวน้อย** (อักษรโรมัน: Bua Noi; พ.ศ. 2530 – ) เป็นกอริลลาเพศเมียที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย ซึ่งได้รับการกล่าวถึงผ่านสื่อต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก และมีความโดดเด่น ในฐานะที่เป็นกอริลลาคู่แรกที่ได้รับการจัดแสดงที่ประเทศไทย แต่ภายหลังกอริลลาตัวผู้ได้ตายลง โดยบัวน้อยยังคงได้รับความสนใจจากผู้คน

ประวัติ
-------

บัวน้อยนั่งยาง
บัวน้อย เป็นกอริลลาเพศเมีย ที่ได้รับการส่งมาจากประเทศเยอรมนีเมื่ออายุได้ 3 ปี ในราคาประมาณ 3 ล้านกว่าบาท โดยได้นำมาจัดแสดงที่สวนสัตว์พาต้า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 ในกรงขนาด 20x10 เมตร และมีงบประมาณในการดูแลที่เดือนละ 10,000 บาท

ทั้งนี้ บัวน้อยเป็นกอริลลาตัวสุดท้ายในประเทศไทย หลังเข้าร่วมอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ หรือไซเตส (CITES) จึงไม่สามารถนำกอริลลาเข้าประเทศไทยได้อีก

การตอบรับและสิ่งสืบเนื่อง
-------------------------

เว็บไซต์ยูทูบได้มีเพลงดัดแปลงชื่อ *ลิงคิงคอง* ขับร้องโดยผู้ใช้ชื่อ winnyhappy โดยดัดแปลงจาก *ริงดิงดอง* ของวงชายนี ที่นำเนื้อหาว่าด้วยบัวน้อยมาเผยแพร่ โดยมีการตอบรับต่อเพลงดังกล่าวในเชิงบวกเป็นส่วนมาก

พ.ศ. 2556 นาตาลี เดวิส ซึ่งเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง ได้เคยทำการระดมทุนเพื่อช่วยเหลือสัตว์ที่พาต้าปิ่นเกล้า รวมถึงกอริลลาบัวน้อย

พ.ศ. 2557 บัวน้อยได้รับความสนใจจากผู้คนเป็นจำนวนมาก ต่อกรณีการรณรงค์ให้ย้ายไปยังที่อยู่ใหม่ที่เหมาะสมกว่าเดิม ซึ่งกลุ่มคนรักสัตว์ได้ทำการยื่น 36,000 รายชื่อต่ออธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช เพื่อให้มีการจัดหาที่อยู่ใหม่สำหรับบัวน้อย โดยมีตัวแทนรณรงค์ ที่ได้ติดตามเรื่องราวของบัวน้อยมาเกือบ 30 ปี

จากกรณีดังกล่าว ทางสวนสัตว์พาต้ามีความยินดีที่จะเคลื่อนย้ายสัตว์ชนิดต่าง ๆ ยกเว้นบัวน้อย เนื่องด้วยอาจไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป และอาจเสี่ยงต่อการติดเชื้อโรคจากพื้นดิน ทั้งยืนยันว่าได้ทำการดูแลเป็นอย่างดี

ดูเพิ่ม
-------

* เกล็ดหิมะ
* ฮารัมเบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  เผยปริศนา! 10 ข้อที่คุณไม่รู้ สวนสัตว์พาต้าและ กอริลลา บัวน้อย
2. 1 2  ทำความรู้จัก "บัวน้อย" ลิงกอริลลา ในตำนานสวนสัตว์พาต้า
3. 1 2  กอริลลาบัวน้อย - สำนักข่าวทีนิวส์[*ลิงก์เสีย*]
4. 1 2  ลุ้นไม่ต่อใบอนุญาตสวนสัตว์พาต้า หวังบัวน้อยลิงยักษ์ได้บ้านใหม่[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  กลุ่มคนรักสัตว์ล่าชื่อช่วยกอริลลา"บัวน้อย" - TNN24
6. 1 2  อนาคต "บัวน้อย" กอริลล่าเมืองไทย - Nation TV
7. ↑  ดับฝันกอริลลาบัวน้อย พาต้าได้ต่อใบอนุญาต - ข่าวไทยรัฐออนไลน์
8. ↑  ฟังเสียงเจ้าของพาต้า 30 ปี ไม่เคยทรมาน ปล่อยให้กอริลลาบัวน้อย โดดเดี่ยว
9. ↑  ชีวิต "บัวน้อย" กอริลลาในสถานการณ์โควิด - PPTVHD36
10. ↑  Shanee - Ring King Kong
11. 1 2  "ไถ่กอริลลา พาต้าเตรียมปิดสวนสัตว์!?! - ผู้จัดการออนไลน์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-24. สืบค้นเมื่อ 2014-10-10.
12. ↑  สวนสัตว์พาต้า ยันดูแล กอริลล่าบัวน้อย ดีตามกฎหมาย - MThai News[*ลิงก์เสีย*]
13. ↑  คนรักสัตว์ยื่นรายชื่อหาบ้านให้'บัวน้อย' - กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์[*ลิงก์เสีย*]
14. ↑  จี้ถอนใบประกาศสวนสัตว์พาต้า - อ่านความจริงอ่านเดลินิวส์
15. ↑  อธิบดีกรมอุทยานฯ แจง กอริลลา"บัวน้อย"ต้องย้ายภายใน 6 เดือน ด้านผู้ดูแลยื้อ หวั่นย้ายแล้วตาย
16. ↑  Pata Zoo fights efforts to move Bua Noi - The Nation เก็บถาวร 2015-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
17. ↑  ดราม่าช่วยบัวน้อย กอริลล่าห้างพาต้า ถามใจลิงแล้วรึยัง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **บัวน้อย**

* หาบ้านหลังใหม่ให้บัวน้อย กอริลล่าบนสวนสัตว์ลอยฟ้า - Change.org
มิราจ
**มิราจ** (อังกฤษ: mirage) เป็นปรากฏการณ์แสงที่เกิดตามธรรมชาติซึ่งรังสีแสงถูกเบนให้ผลิตภาพผิดตำแหน่งของวัตถุที่อยู่ไกลหรือท้องฟ้า เนื่องจากความแตกต่างของอุณหภูมิและความหนาแน่นของชั้นอากาศที่แสงเดินทางผ่านอย่างในบริเวณพื้นทะเลทรายหรือพื้นผิวถนนที่ถูกแดดร้อนจัด ส่งผลให้อากาศเหนือพื้นทรายหรือพื้นถนนมีอุณหภูมิสูงกว่าชั้นอากาศโดยรอบ เมื่อแสงเดินทางผ่าน ความแตกต่างของอุณหภูมิส่งผลต่อความหนาแน่นของอากาศหรือตัวกลาง ทำให้แสงเกิดการหักเห สะท้อนให้เป็นมิราจ 

มิราจสามารถจำแนกได้เป็น "แบบต่ำ" (inferior) "แบบเหนือขึ้นไป" (superior) และ "ฟากามอร์กานา" (Fata Morgana) ซึ่งเป็นมิราจบนชนิดหนึ่งซึ่งประกอบด้วยภาพชุดภาพซ้อนแนวตั้งที่ละเอียดผิดปกติ ซึ่งเกิดเป็นมิราจที่เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว 

สำหรับนักเดินทางที่เหนื่อยล้า ภาพมิราจอาจปรากฏขึ้นให้แลดูเหมือนสระน้ำ หรือทะเลสาบที่อยู่ไกลออกไป ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ของมิราจแบบต่ำ (inferior) เนื่องจากภาพลวงที่เกิดขึ้นเป็นภาพสะท้อนของวัตถุจริงที่อยู่เหนือขึ้นไป ได้แก่ ท้องฟ้า 

มิราจแบบเหนือกว่า (superior) เป็นภาพลวงตาที่ปรากฏอยู่เหนือวัตถุจริง ภาพลวงตาที่เหนือชั้นเกิดขึ้นเมื่ออากาศด้านล่างแนวสายตาเย็นกว่าอากาศด้านบน การจัดเรียงที่ผิดปกตินี้เรียกว่าการผกผันของอุณหภูมิเนื่องจากอากาศอุ่นเหนืออากาศเย็นเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับการไล่ระดับอุณหภูมิปกติของบรรยากาศในช่วงกลางวัน เมื่อผ่าน การผกผันของอุณหภูมิ รังสีของแสงจะโค้งลง ดังนั้นภาพจึงปรากฏเหนือวัตถุจริง สามารถพบได้ทั่วไปในบริเวณขั้วโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่งบนแผ่นน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่มีอุณหภูมิต่ำสม่ำเสมอ ภาพลวงตาที่เหนือกว่ายังเกิดขึ้นที่ละติจูดปานกลาง แม้ว่าในกรณีเหล่านั้น ภาพลวงตาจะอ่อนแอกว่าและมีแนวโน้มที่จะราบรื่นและเสถียรน้อยกว่า ตัวอย่างเช่น แนวชายฝั่งที่ห่างไกลอาจดูเหมือนสูง*ตระหง่าน*และดูสูงขึ้น (และอาจใกล้กว่านั้น) มากกว่าที่เป็นจริง เนื่องจากความปั่นป่วนของอุณหภูมิ 

มิราจต่างจากประสาทหลอน โดยเป็นปรากฏการณ์แสงจริงซึ่งสามารถจับบนกล้องถ่ายรูปได้ เนื่องจากรังสีแสงหักเหจริงเพื่อสร้างภาพหลอกที่ตำแหน่งของผู้สังเกต ทว่า สิ่งที่ภาพดูเป็นตัวแทนนั้นถูกตัดสินโดยสมรรถพลตีความของจิตมนุษย์ ตัวอย่างเช่น ภาพล่างบนดินถูกเข้าใจผิดได้ง่ายว่าเป็นการสะท้อนจากแหล่งน้ำเล็ก ๆ

มิราจอาจเกิดในท้องทะเลได้เช่นกัน โดยมักจะปรากฏแก่ผู้เดินเรือเป็นดวงไฟ เรียกว่า "ไฟของนักบุญเอลโม"

อ้างอิง
-------

1. ↑  NGThai (2020-10-20). "แสงและสมบัติของแสง ก่อให้เกิดปรากฏการณ์อะไรบ้าง และมีความสำคัญอย่างไร". *National Geographic Thailand* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
2. ↑  "Mirage", *Wikipedia* (ภาษาอังกฤษ), 2023-04-22, สืบค้นเมื่อ 2023-06-14
**วัดวิจิตรการนิมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคูหาสวรรค์ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดวิจิตรการนิมิตรเดิมมีชื่อว่า **วัดหนังบางแวก** คาดว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ไม่ปรากฏแน่ชัดว่าผู้ใดสร้าง ระบุปีสร้างคือ พ.ศ. 2318 ในสมัยกรุงธนบุรีได้มีการสร้างพระปรางค์ขึ้น 1 องค์เป็นรูปทรงฐานเหลี่ยมและพระปรางค์สี่เหลี่ยม 1 องค์ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์โดยมีการสร้างพระปรางค์ขึ้นไว้ ส่วนชื่อของวัดเดิมไปพ้องกับวัดหนังอีกแห่ง จึงได้เปลี่ยนจาก "วัดหนังบางแวก" เป็น "วัดวิจิตรการนิมิตร" เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 เป็นต้นมา

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถทรงไทย หลังคาลดสามชั้น มีช่อฟ้า ใบระกา วิหารคดด้านข้างอุโบสถทิศเหนือ มณฑปหลวงพ่อดำเป็นอาคารทรงไทยจัตุรมุข ศาลาบูรพาจารย์ อาคารทรงไทยประยุกต์ เสนาสนะอื่น ได้แก่ ศาลาการเปรียญทรงไทยช่อฟ้าใบระกา กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง อาคารเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษามหาราช ทรงไทยประยุกต์ หอระฆังทรงไทยประยุกต์

พระพุทธรูปประจำวัดคือ *หลวงพ่อดำ* สร้างด้วยศิลาทราย ศิลปะสมัยอยุธยา ประดิษฐานอยู่ในมณฑปจัตุรมุข

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูวินัยธร พ.ศ. 2441–2447
* พระอธิการเป๋ พ.ศ. 2448–2453
* พระอธิการสาย พ.ศ. 2454–2470
* พระสำรวย พ.ศ. 2471–2475
* พระอธิการฝอย พ.ศ. 2476–2489
* พระครูวิจิตรวรวัฒน์ พ.ศ. 2490–2529
* พระครูสิริปัญญารังสี พ.ศ. 2530–2546
* พระครูวิจิตรสารสุนทร (ถวัลย์ ขนฺติสาโร) พ.ศ. 2547 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-12-18.
2. ↑  "การตั้งชื่อวัดในเขตภาษีเจริญ" (PDF).[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ประวัติวัดวิจิตรการนิมิตร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-21. สืบค้นเมื่อ 2020-12-18.
**สมเด็จพระจักรพรรดินี พระบรมอัยยิกาเจ้า** แบบภาษาจีนฮกเกี้ยน '''ไทฮองไทเฮา''' หรือแบบภาษาจีนกลาง **ไท่หวงไท่โฮ่ว** (จีน: 太皇太后; พินอิน: *Tài huáng tàihòu* ; ญี่ปุ่น: ไทโคไทโกะ;โรมาจิ: taikōtaigō ; 
เกาหลี: แทฮวังแทฮู (태황태후) ; ภาษาอังกฤษเรียกว่า '''Grand empress dowager''' หรือ '''Grand empress mother''' ) เป็นพระบรมราชอิสริยยศสำหรับสมเด็จพระอัยยิกาของจักรพรรดิในประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม เป็นต้น พระบรมราชาอิสริยยศนี้ใช้ในเฉพาะราชวงศ์ที่มีสถานะเป็นอิมพีเรียล โดยทั่วไปถือว่ามีสถานะสูงกว่า ไท่หวางไท่โฮ่ว (太王太后) และ ต้าหวางต้าเฟย (大王大妃)

  

ราชวงศ์หมิง เฉิงเซี่ยวเจาไท่หวงไท่โฮ่ว (ค.ศ. 1379 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1442)

ในประเทศจีน
-----------

ไท่หวงไท่โฮ่ว (太皇太后) เรียกอย่างย่อว่า ไท่หวง (太皇) หรือ ไท่หมู่ (太母 ; "สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า") เป็นพระราชอิสริยยศสำหรับสมเด็จพระอัยยิกาในองค์จักรพรรดิ

ไทหวงไท่โฮ่วพระองค์แรกของจีนคือ จักรพรรดินีหลี่ ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น และไท่หวงไท่โฮ่วคนสุดท้ายของจีนคือ ซูสีไทเฮา ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง

ในการที่จะได้รับการเคารพในฐานะไท่หวงไท่โฮ่วไม่ได้ขึ้นอยู่กับเพียงความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับจักรพรรดิ แต่ยังขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ทางกฎหมายกับจักรพรรดิอีกด้วย กล่าวคือ ไท่หวงไท่โฮ่วอาจมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับจักรพรรดิ หรือไท่หวงไท่โฮ่วอาจไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับจักรพรรดิ แต่มีความสัมพันธ์ทางกฎหมายก็ได้

ในประเทศญี่ปุ่น
---------------

พระบรมราชอิสริยยศ ไทโคไทโกะ (たいこうたいごう, 太皇太后) ปรากฏในช่วงปลายยุคอาซูกะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  《老學庵筆記/卷四》：「熙寧、元豐間稱曹太皇為太母。元祐中，稱高太皇為太母」
2. ↑  定徽號慈禧端佑康頤昭豫莊誠壽恭欽獻崇熙太皇太后。

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
--------------------

* 《钦定古今图书集成·明伦汇编·宫闱典·太皇太后部》
**วัดสุนทริการาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 13 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา

วัดสุนทริการามได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 โดยมีหม่อมหลวงสุ่นเป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2520 ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2512 และยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนชุมชนประชานิกรอำนวยเวทย์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2553

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5.5 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 17 เมตร ยาว 18 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 30 นิ้ว ปางสมาธิ สมัยรัตนโกสินทร์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์อุ่น พ.ศ. 2478–2479
* พระอาจารย์ติ้น พ.ศ. 2479–2487
* พระอาจารย์จุ่น พ.ศ. 2487–2494
* พระอาจารย์เชิด พ.ศ. 2494–2495
* พระอาจารย์หมาก พ.ศ. 2495–2496
* พระอาจารย์บุญมา พ.ศ. 2496–2498
* พระอาจารย์แปะ พ.ศ. 2498–2500
* พระอาจารย์ฮัง พ.ศ. 2500–2502
* พระอาจารย์วิชัย พ.ศ. 2502–2505
* พระครูสุนทราภิรักษ์ พ.ศ. 2505–2538
* พระอธิการโยธิน พ.ศ. 2538–2546
* พระอธิการจตุรงค์ พ.ศ. 2546–2549
* พระอธิการสุชาติ ฐิติโก พ.ศ. 2549–2552
* พระครูปทุมปัญญาวุธ (บัญชา ปญฺญาธโร) พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุนทริการาม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 710–711.
บทความนี้เกี่ยวกับวัดกาหลงในจังหวัดสมุทรปราการ สำหรับวัดกาหลงในจังหวัดสมุทรสาคร ดูที่ วัดกาหลง (จังหวัดสมุทรสาคร)

**วัดกาหลง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านกาหลง ตำบลเปร็ง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา

วัดกาหลงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2477 โดยมีนายวุ่นและนางจันทร์ จีนกลับ เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ในการบูรณะวัดบำรุงวัดก็ได้อาศัยผู้สร้างวัดพร้อมกับลูกหลานและประชาชนในท้องถิ่นนี้ร่วมใจกันเสมอมา วัดกาหลงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12.20 เมตร ยาว 29.40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2497

ปูชนียวัตถุของวัดได้แก่ หลวงพ่อใหญ่ หลวงพ่อดำ หลวงพ่อขาว หลวงพ่อปานหน้าตัก 84 นิ้ว และศาลแม่ตะเคียน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์แสวง ปภากโร
* พระอธิการช่วง ฐิตมโน
* พระปลัดทองเย็น
* พระครูบุญญวรบุญญากร
* พระครูไพศาลธรรมพินิต
* พระครูสมุทรโชติวัฒน์ (สนั่น สุมโน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกาหลง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดกาหลง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดกาหลง". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
**คิมจาวอน** (เกาหลี: 김자원; ฮันจา: Gim Jawon, ?~ค.ศ. 1506) เป็นขันทีแห่งราชวงศ์โชซ็อน ในสมัยของย็อนซันกุน

ประวัติตามที่ปรากฏในประวัติศาสตร์
---------------------------------

คิม จา-ว็อนเข้ามาสู่ราชสำนักในสมัยพระเจ้าซองจง และได้ขึ้นถึงตำแหน่งสูงสุดของกรมขันที (กรมมหาดเล็ก) ในสมัยเจ้าชายย็อนซัน โดยอาศัยความที่เป็นพระพี่เลี้ยงของพระองค์ คือมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าขันทีสูงสุด หรือ หัวหน้ามหาดเล็กสูงสุด (naesida pungmihan) คิม จา-ว็อนเป็นบุคคลสำคัญที่นำคิม ชอ-ซ็อนกลับมาสู่ราชสำนักอีกครั้งหลังจากถูกเนรเทศชายแดนเพราะความที่เป็นผู้ที่เกี่ยวพันธ์เป็นคนในครอบครัว (พี่ชายบุญธรรม) ของมเหสี ยุนโซฮวา ซึ่งเมื่อมเหสียุนโซฮวาได้รับการสถาปนาเป็นมเหสีเชฮ็อนแล้ว ครอบครัวของพระนางจึงพลอยได้รับการอภัยโทษด้วย

ในสมัยนี้เอง ได้มีการคืนความเป็นชายของขันทีและล่วงละเมิดนางในจนถึงกับตั้งครรภ์ ทำให้เจ้าชายย็อนซันพิโรธและโปรดให้ตรวจขันทีทุกคน แต่คิมจา-ว็อนทูลค้าน ทำให้ถูกจับเปลื้องผ้าต่อหน้าธารกำนัล ซึ่งนับเป็นรอยด่างของกรมขันทีทั้งหมด ก่อนจะโปรดให้ทุกคนไปรวมกันที่ลานหน้ากรมแต่ถอดกางเกงออกเพื่อจะตรวจด้วยพระองค์เอง นับแต่นั้น โดยความประสงที่จะลดความตึงเครียด คิมจา-ว็อนจึงร่วมกับ คิม ชอ-ซ็อน ได้เป็นตัวการในการนำคณะนักแสดงเข้ามาเป็นตลกหลวงในวัง ภายหลังตลกหลวงที่ชื่อ กองกิล กลายเป็นที่โปรดปรานมากจนถึงกับละเลยราชกิจ ทำให้คิม ชอ-ซ็อนบุกเข้าไปในที่ประทับฝ่ายในเพื่อทูลเตือน ก่อนจะถูกเจ้าชายย็อนซันยิงธนูใส่จนถึงแก่ชีวิต

เมื่อ ค.ศ. 1506 คณะผู้ต้องการเปลี่ยนแผ่นดินได้นำทหารบุกไปที่บ้านของคิม จา-ว็อนและบังคับให้เขาร่วมกับคณะปฏิวัติ แต่คิม จา-ว็อนปฏิเสธและปลิดชีพตนเองในวันนั้นเอง

หกขันที
-------

คิมจาวอนเป็น 1 ใน 6 ขันทีที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลียุคราชวงศ์โชซอน อันได้แก่

1. **อ็อม จาชี** (Eom Jachi, 엄자치, 1363~1452) ซึ่งกลายเป็นใต้เท้าโนในเรื่อง The King and I และน่าเชื่อว่าท่านเคยเป็นหัวหน้ามหาดเล็กสูงสุดมาก่อนด้วย

2. **ช็อนกยุน** (Jeongyun, 전균1409 ~1470) ผู้ซึ่งมีความสำคัญในประวัติศาสตร์มากขนาดได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "เจ้ากรมมหาดเล็ก" หรือ "เจ้ากรมขันที"(pannaesibusa)คนแรกและคนเดียวในประวัติศาสตร์เกาหลี ซึ่งมีอำนาจในการสั่งการทหารและองครักษ์ทุกคนในราชวังได้

3. **คิม ชอ-ซ็อน** (Gim Sheoseon,김처선 ? ~ 1505) บุตรบุญธรรมของช็อนกยุน ผู้ยอมสละชีวิตเพื่อเตือนพระเจ้ายอนซัน

4. **คิมจาวอน** (Gim Jawon,김자원 ?~1506) หัวหน้ามหาดเล็กสูงสุด ในสมัยพระเจ้ายอนซัน

5. **คิมคเยฮัน** (Gim Gyehan, 김계한, 1555 ~ 1633) ขันทีผู้ยอมสละชีวิตเพื่อเตือนให้พระราชารับรู้ถึงภัยของญี่ปุ่น ซึ่งบุคลิกของท่านได้กลายเป็นแบบในการสร้างยางซองยุนในเรื่อง The King and I

6. **บาร์คฮันชอง** (Bak Hanjong, 박한종, ? ~ 1563) หัวหน้ามหาดเล็กสูงสุด ที่ฝักใฝ่การมีอำนาจฝ่ายใน และแทรกซึมระบบทหาร(ดูเพิ่มจาก ชองฮันซู)

* ขันทีที่มีเชื่อเสียงในประวัติศาสตร์สมัยโชซอน
***อ้านา*** (พม่า: အားနာ) เป็นค่านิยมทางสังคมและวัฒนธรรมของพม่าที่เทียบเท่ากับ *ความเกรงใจ* ในวัฒนธรรมไทย หรือ *เอ็นเรียว* (遠慮; enryo) ในวัฒนธรรมญี่ปุ่น *อ้านา* จะแสดงออกในรูปของการยับยั้ง ความไม่อยาก การปฏิเสธ หรือการหลีกหนีในความสัมพันธ์กับมนุษย์อีกคนเนื่องจากกลัวว่าจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ เสียหน้า ไม่สะดวกใจ หรืออับอาย *อ้านา* ยังรวมถึงการคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นอย่างมาก และความประวงค์ที่จะไม่ทำให้ผู้อื่นรู้สึกเครียด ไม่สบายใจ หรือสร้างภาระแก่ผู้อื่น หรือเป็นการแสดงออกถึงการเคารพในผลประโยชน์ของอีกบุคคลเป็นหลัก เหนือประโยชน์ของตนเอง *อ้านา* มีบทบาทอย่างมากต่อลักษณะความสัมพันธ์ไปจนถึงพฤติกรรมทางสังคมและการเมืองในสังคมพม่า นอกจากนี้ *อ้านา* ยังมีส่วนอย่างมากให้เกิดลำดับขั้นทางสังคมและความไม่เท่ากันในแง่ของความสัมพันธ์เชิงสังคม เพราะลักษณะของความตรงไปตรงมา ("ไม่ *อ้านา*") ถูกมองว่าเป็นพฤติกรรมที่ก้าวร้าวและเผชิญหน้าเกินไป

ศัพทมูล
-------

*อ้านา* แปลตรงตัวได้ว่าทำให้ "ความแข็งแกร่ง" (အား) ของบุคคลหนึ่ง ๆ โดน "ทำร้าย" (နာ) *อ้านา ป่านา* (အားနာ ပါးနာ) มีความหมายเดียวกัน แต่มีเติมคำว่า *ป่านา* (ပါးနာ ซึ่งแปลง่า "ปวดแก้ม" ลงไป ส่วนคำว่า *อ้านาเด* (အားနာတယ်) เป็นประโยคสำหรับอธิบายบุคคลที่มีความรู้สึก *อ้านา* ในภาษาพื้นถิ่นของพม่ายังมีคำเทียบเท่า เช่น ภาษาฉานใช้คำว่า ဢႃးၼႃႇ และภาษาจิ่งเผาะใช้คำว่า ăna

อ้างอิง
-------

1. ↑  Andrews, Tim; Sununta Siengthai (2009). *The Changing Face of Management in Thailand*. Routledge. pp. 67–68. ISBN 9780203878347.
2. ↑  "The Myanmar Personality". *www.myanmar.gov.mm*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 August 2007. สืบค้นเมื่อ 22 May 2022.
3. 1 2  Seekins, Donald M. (2006). *Historical dictionary of Burma (Myanmar)*. Scarecrow Press. p. 67. ISBN 978-0-8108-5476-5.
4. ↑  Bekker, Sarah M. (1981). "The Concept of Anade - Personal, Social, and Political Implications". ใน John P. Ferguson (บ.ก.). *Essays on Burma - Contributions to Asian Studies*. Essays on Burma. Vol. 16. Brill Archive. pp. 19–37. ISBN 9789004063235.
5. ↑  Spiro, Melford E. (November 1982). "Essays on Burma. by John P. Ferguson". *The Journal of Asian Studies*. Association for Asian Studies. **42** (1): 211–213. doi:10.2307/2055422. JSTOR 2055422. S2CID 144792695.
6. 1 2  "Burmese – Ana (Pana)". *Languages of Security in the Asia-Pacific*. College of Asia and the Pacific, Australian National University. 25 May 2011. สืบค้นเมื่อ 6 October 2013.
**วัดสระบัว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 เมื่อพิจารณาจากหลักฐานที่เหลืออยู่สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา อุโบสถทรงสำเภา สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ช่วงที่พระเจ้าปราสาททองครองราชย์ มีขนาดกะทัดรัด ฐานแอ่นโค้ง ผนังมีเสาอิงประดับ หน้าบันด้านทิศตะวันออกประดับลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงอสูร ประกอบด้วยลายลายกระหนกช่อพุ่มหางโต บานหน้าต่างเป็นพุ่มข้าวบิณฑ์ บานประตูเป็นลายเซี่ยวกลาง และทวารบาลบนเพดานตีเป็นกรอบเขียนลายดวงดารา ภายในมีภาพจิตรกรรมและพระประธานสมัยอยุธยา พัทธสีมารอบอุโบสถ ทำจากศิลาทรายแดงจำหลักลาย ตั้งช้อนกัน 2 ใบ บริเวณฐานเสมามีปูนปั้นรูปยักษ์และคน 12 ชาติ แยกใบพัทธสีมาทั้ง 4 ทิศ ฝีมือสกุลช่างสมัยอยุธยาที่ยังสมบูรณ์ ถัดขึ้นไปปั้นเป็นครุฑ ชั้นที่ 3 ปั้นเป็นรูปลายกระจังแบบดั้งเดิมอ่อนช้อยงดงาม ชั้นที่ 4 ปั้นเป็นรูปดอกบัวจัดว่าเป็นศิลปะปูนปั้นสมัยอยุธยาตอนปลาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำนักอภิธรรมวัดสระบัวแห่งเดียวในเพชรบุรี". โพสต์ทูเดย์.
2. ↑  "วัดสระบัว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดสระบัว". สำนักงานเทศบาลเมืองเพชรบุรี.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดสระบัว**
**เวเลนซ์อิเล็กตรอน** (อังกฤษ: valence electron) คือ อิเล็กตรอนในอะตอมที่สามารถมีส่วนร่วมในการสร้างพันธะเคมี สำหรับธาตุหมู่หลัก เวเลนซ์อิเล็กตรอนจะเป็นอิเล็กตรอนในวงนอกสุด (outermost shell) เท่านั้น ส่วนโลหะแทรนซิชัน เวเลนซ์อิเล็กตรอนสามารถเป็นอิเล็กตรอนในวงใน (inner shell) ได้

การหาจำนวนเวเลนซ์อิเล็กตรอน
---------------------------

| เวเลนซ์อิเล็กตรอน |
| --- |
| Helium atom (not to scale)Helium atom (not to scale) |
| **แบบอะตอมฮีเลียม**แบบฮีเลียม (He) นี้ แสดง 2 เวเลนซ์อิเล็กตรอน
อยู่ในชั้นนอกสุดของระดับพลังงาน ฮีเลียมเป็นธาตุในหมู่ แก๊สมีสกุล (noble gases) และมี
2 โปรตอน, 2 นิวตรอน, และ 2 อิเล็กตรอน. |

การหาปริมาณเวเลนซ์อิเล็กตรอนของธาตุที่มี วิธีหนึ่งก็ดูที่ หมู่ธาตุ (คอลัมน์ในแนวตั้ง) ที่ซึ่งธาตุเรียงอยู่
ยกเว้น หมู่ 3-12 (โลหะทรานซิชั่น-transition metals) ตัวเลขในคอลัมน์ขวาสุดคือจำนวน เวเลนซ์อิเล็กตรอน
ของธาตุในหมู่นั้น

| หมู่ | จำนวน เวเลนซ์อิเล็กตรอน |
| --- | --- |
| หมู่ 1 (โลหะแอลคาไล) | 1 |
| หมู่ 2 (โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท) | 2 |
| หมู่ 3 - 12 (โลหะแทรนซิชัน) | 1-12 |
| หมู่ 13 (หมู่โบรอน) | 3 |
| หมู่ 14 (หมู่คาร์บอน) | 4 |
| หมู่ 15 (พีนิคโคเจน) | 5 |
| หมู่ 16 (แชลโคเจน) | 6 |
| หมู่ 17 (แฮโลเจน) | 7 |
| หมู่ 18 (แก๊สมีสกุล) | \*8 |

*หมู่ธาตุที่มีเครื่องหมาย(\*) ใช้แสดงว่าธาตุหมู่ 18 แก๊สมีสกุล มีเวเลนซ์อิเล็กตรอน 8 ยกเว้น ฮีเลียม (He), มี 2*

ดูเพิ่ม
-------

* พันธะเคมี
* พันธะไอออนิก
* พันธะโคเวเลนต์
* พันธะไฮโดรเจน
* พันธะโลหะ
* เวเลนซ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  W. F. Luder, **Atomic orbitals and valence**, J. Chem. Educ. 1945, 22 (5), p 221
***เมงามิเรียว โนะ เรียวโบะคุง*** (ญี่ปุ่น: 女神寮の寮母くん。; โรมาจิ: *Megami-ryō no Ryōbo-kun*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นเขียนเรื่องและวาดภาพโดยอิกูมิ ฮิโนะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งเอชรายเดือน นิตยสารการ์ตูนแนว*โชเน็ง*ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 และได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ถึงเล่มที่ 6 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Asread ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคมถึง 15 กันยายน พ.ศ. 2564

ตัวละคร
-------

นางุโมะ โคชิ (南雲孝士, *Nagumo Kōshi*)
ให้เสียงโดย: มิสึซึ ยามาดะ
ซาโอโตเมะ อาเตนะ (早乙女あてな, *Saotome Atena*)
ให้เสียงโดย: อายากะ นานาเสะ
วาจิ มิเนรุ (和知みねる, *Wachi Mineru*)
ให้เสียงโดย: จิอากิ ทากาฮาชิ
เซ็นโช คิริยะ (戦咲きりや, *Senshō Kiriya*)
ให้เสียงโดย: ริซาโกะ มุราอิ
เฟลย์ (フレイ, *Furei*)
ให้เสียงโดย: อาซากิ ฟุกุยามะ
โฮซึมิ เซเรเนะ (八月朔日せれね, *Hozumi Serene*)
ให้เสียงโดย: ยุกิ โยมิจิ
โคโรยะ สึเตอะ (香炉野すてあ, *Kōroya Sutea*)
ให้เสียงโดย: ฮิการุ นันโจ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "Megami-ryō no Ryōbo-kun Anime Reveals Cast, Staff, TV Airing". Anime News Network. January 21, 2021. สืบค้นเมื่อ January 21, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เมงามิเรียว โนะ เรียวโบะคุง* ที่ *โชเน็งเอชรายเดือน* (ญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
* *เมงามิเรียว โนะ เรียวโบะคุง* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**วัดบางอ้อยช้าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดบางอ้อยช้าง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน

ประวัติ
-------

สันนิษฐานว่าวัดสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยหรือก่อนหน้านั้น เดิมที่ตั้งหมู่บ้านที่ปลูกต้น *อ้อยช้าง* สำหรับเลี้ยงช้าง และยังได้ส่งส่วยอ้อยไปเลี้ยงช้างหลวงที่กรุงศรีอยุธยา จึงเรียกหมู่บ้านว่า *บ้านส่วยอ้อย* ต่อมาเมื่อมีการสร้างวัดบางอ้อยช้างขึ้นมา จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น *บ้านวัดบางอ้อยช้าง* ตามชื่อวัด จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชาวบ้านก็ได้ร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในบริเวณชุมชน ราว พ.ศ. 2304 เป็นหนึ่งในสามชุมชนที่รวบรวมเสบียงเวลาเกิดศึกสงครามร่วมกับทัพหลวง รวมถึงส่งชายฉกรรจ์ในพื้นที่ไปร่วมรับใช้ชาติร่วมกับกองทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินในการกู้แผ่นดิน ทำให้วัดมีการสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้าตากสิน ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง รวบรวมของเก่าแก่ของสำคัญในชุมชน

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปสลักด้วยศิลาแลงสมัยสุโขทัย และถอดได้เป็นท่อน ๆ อายุประมาณ 600 ปี สันนิษฐานว่าเอาแบบมาจากลังกา เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานในอุโบสถหลังเก่าที่มีลักษณะเป็นแบบมหาอุตย์จนถึง พ.ศ. 2495 จึงได้อันเชิญมายังอุโบสถหลังใหม่ ภายในพระอุโบสถหลังใหม่ยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เขียนขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2549 ด้วยสีอะครีลิก ลักษณะของภาพแบ่งเป็น 4 ผนังคือ ผนังด้านที่ 1 ตอนมหาสุบินนิมิต ตอนประสูติ ตอนมหาภิเนษกรมณ์ ตอนตรัสรู้ ผนังด้านที่ 2 ตอนเสด็จโปรดปัญจวคีย์ ตอนแสดงปาฏิหาริย์ ตอนเสด็จลงจากดาวดึงส์ ตอนปรินิพพาน ผนังด้านที่ 3 (ผนังหุ้มกลองหลังพระประธาน) วาดเรื่องไตรภูมิ และผนังด้านสุดท้าย (ผนังหุ้มกลองด้านหน้าพระประธาน) วาดเป็นตอนมารผจญ นอกจากเนื้อหาพุทธประวัติยังสอดแทรกประวัติศาสตร์ของวัดบางอ้อยช้าง เช่น ภาพวาดตอนรัชกาลที่ 5 เสด็จมาบำเพ็ญพระราชกุศลทางชลมารค เป็นต้น

รอยพระพุทธบาทเบื้องซ้าย ประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปที่สร้างปี พ.ศ. 2535 รอยพระพุทธบาท หล่อด้วยทองสำริดขนาด 54 นิ้ว กว้าง 19.5 นิ้ว หนัก 190 กิโลกรัม คาดว่ารอยพระพุทธบาทพบโดยท่านพระอธิการทองอยู่ เจ้าอาวาสวัดองค์แรก ที่ได้ธุดงด์ไปทางเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2339

ศาลาการเปรียญ มีภาพจิตรกรรมลวดลายทองรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาบนฝ้าเพดานไม้เหนือศีรษะ สันนิษฐานว่าน่าจะมีมานานแล้ว ภายในมีธรรมาสน์บุษบกยอดมหากฐินที่เป็นศิลปะสมัยอยุธยา

พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้าง
------------------------

พิพิธภัณฑ์วัดบางอ้อยช้างโดยเปิดอย่างเป็นทางการ พ.ศ. 2541–2542 เป็นอาคาร 3 ชั้น รวบรวมของเก่า เช่น ตาลปัตรของรัชกาลที่ 5 ที่มีสัญลักษณ์นารายณ์ทรงครุฑตามศิลปะของรัชกาลที่ 5 ชุดของหลวงปู่ที่เย็บด้วยมือทั้งหมดหนังสือพระไตรปิฎก ตู้ไม้สักลายรดน้ำที่ยังไม่ปิดทองหีบทองที่ใช้บรรจุศพลายเทพพนมพิกุลและลายบัว ตะลุ่มหรือพานแว่นฟ้า ยังมีเครื่องถ้วยชามของจีนในสมัยราชวงศ์ชิง สมุดข่อยโบราณและชุดแสดงข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันของชาวสวนเมืองนนท์ เช่น หม้อไว้เพาะทุเรียน หม้อหุงข้าว ไห โอ่งทำมือยุคแรกของจีนที่มีสีเขียวหยก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางอ้อยช้าง". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  หนุ่มลูกทุ่ง (23 มีนาคม 2553). ""วัดบางอ้อยช้าง" มรดกล้ำค่าแห่งเมืองนนท์". *ผู้จัดการออนไลน์*.
3. ↑  "วัดบางอ้อยช้าง". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.