recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง**, หรือที่รู้จักกันในชื่อ **สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง** ได้รับการรับรองโดยรัฐสภาสหพันธ์สาธารณรัฐ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1823 ภายหลังจากที่ได้แยกตัวประกาศอิสรภาพจากสเปน.

ได้มีการประกาศใช้ในยุคสมัยต่างๆ ดังนี้:

* สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง (ค.ศ. 1823-1824).
* สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง (ค.ศ. 1824-1839).
* สหพันธรัฐอเมริกากลาง (ค.ศ. 1851).
* สาธารณรัฐอเมริกากลาง *República Mayor de Centro América* (1895-1898).
* สหรัฐอเมริกากลาง (ค.ศ. 1898).

แบบตราแผ่นดินดังกล่าวปัจจุบันปรากฏการใช้ในรัฐสมาชิกดังนี้ คอสตาริกา, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส และ นิการากัว.

การออกแบบ
---------

โดยสัญลักษณ์ที่ปรากฏในตรานั้น ประกอบด้วยรูปภูเขาไฟ 5 ลูกเหนือท้องทะเล หมายถึง 5 รัฐสมาชิกเดิมของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง หมวกเฟรเจียงสีแดง (*gorro frigio*) หมายถึง เสรีภาพ รัศมีดวงอาทิตย์และรุ้งกินน้ำ หมายถึง อนาคตอันสดใส รูปเหล่านี้บรรจุในกรอบสามเหลี่ยม.

พัฒนาการ
--------

### สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| ค.ศ. 1823 — 1824 |

คำสั่งรัฐบัญญัติว่าด้วยตราแผ่นดินแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง:

> 
> **DECRETO No. 29**
>   
> 
> La Asamblea Nacional Constituyente de las Provincias Unidas del Centro de América, ha tenido a bien decretar y decreta: 
>   
> 
> **Artículo 1º.** El Escudo de Armas de las Provincias Unidas del Centro de América será un triángulo equilátero; en su base aparecerá una cordillera de cinco volcanes, sobre un terreno que se figure bañado por ambos mares; en la parte superior, un arco iris que los cubra y bajo el arco, el gorro de la libertad esparciendo luces. En torno del triángulo y en figura circular se escribirá con letras de oro: "PROVINCIAS UNIDAS DEL CENTRO DE AMÉRICA".
>   
> 
> **Artículo 2º.** Este escudo se colocará en todos los puestos y oficinas públicas sustituyéndose a las que se han usado por disposiciones de los anteriores gobiernos.
>   
> 
> **Artículo 3º.** El gran sello de la nación, el de la Secretaría de esta Asamblea, el de los agentes del gobierno, y tribunales de justicia, llevarán todos el mismo escudo.
> 
> 
> 

### สหพันธ์สาธารณรัฐ

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| ค.ศ. 1824 — 1839 | ค.ศ. 1824 — 1841 |

### สหพันธรัฐอเมริกากลาง

### สาธารณรัฐอเมริกากลาง

|  |
| --- |
|  |
| ค.ศ. 1895 — 1898 |

ที่คล้ายคลึงกัน
---------------

* ตราแผ่นดินของคอสตาริกาตราแผ่นดินของคอสตาริกา
* ตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์ตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์
* ตราแผ่นดินของกัวเตมาลาตราแผ่นดินของกัวเตมาลา
* ตราแผ่นดินของฮอนดูรัสตราแผ่นดินของฮอนดูรัส
* ตราแผ่นดินของนิการากัวตราแผ่นดินของนิการากัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-25. สืบค้นเมื่อ 2014-01-03.
2. ↑  "Central America - Historical Unions and Federations". Flags of the World. สืบค้นเมื่อ 17 January 2011.
3. ↑  Fernández Guardia, Ricardo (2007). *La independencia: historia de Costa Rica* (1st ed.). Costa Rica: Universidad Estatal a Distancia. ISBN 9968-31-499-4. สืบค้นเมื่อ 18 August 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง**
เหมืองอิตเตอร์บี
**อิตเตอร์บี** (สวีเดน: *Ytterby*; เสียงอ่านภาษาสวีเดน: [ˈʏ̂tːɛrˌbyː]) เป็นหมู่บ้านและเหมืองบนเกาะเรซารือ ในเทศบาลวักซ์ฮ็อล์ม ส่วนหนึ่งของหมู่เกาะสต็อกโฮล์ม ปัจจุบันเป็นย่านที่อยู่อาศัยชานเมืองของสวีเดน

ชื่ออิตเตอร์บีแปลว่า "หมู่บ้านรอบนอก" (outer village) เหมืองอิตเตอร์บีเป็นที่รู้จักในฐานะที่มาของแร่ที่นำไปสู่การค้นพบธาตุเคมีบ่อยที่สุดในโลด ธาตุเคมีจำนวนสี่ตัว ได้แก่ อิตเตรียม (Y), เตอร์เบียม (Tb), เออร์เบียม (Er) และ อิตเตอร์เบียม (Yb) ล้วนตั้งชื่อตามอิตเตอร์บี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Emsley, John (2001). *Nature's Building Blocks*. Oxford University Press. p. 496. ISBN 0-19-850341-5.

พิกัดภูมิศาสตร์: 59°25′35.4″N 18°21′12.69″E﻿ / ﻿59.426500°N 18.3535250°E﻿ / 59.426500; 18.3535250

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Blog entry on Ytterby
* YouTube tour of the mine site
* Location on Google Maps
* Google Earth view of Ytterby
* Web log — What do these elements have in common?

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
| สถาบันวิจัยศิลปะ | 
* KulturNav (Norway)

 |
**อิตา** เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่สิบสอง ราวประมาณ 1850 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นทราบจากรูปสลักสฟิงซ์ที่พบที่เมืองโบราณกัตนาในประเทศซีเรียปัจจุบัน ปัจจุบันรูปสลักดังกล่าวอยู่ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ (หมายเลข AO 14075) บนรูปสลักนี้ได้ระบุว่า พระองค์ทรงมีพระอิสริยยศเป็น*ขุนนางสตรี (iryt-p`t)* และ*พระราชธิดาแห่งกษัตริย์ในร่างกายของพระองค์* พระองค์อาจเป็นที่ทราบมากขึ้นจากสถานที่ฝังพระศพของพระองค์ที่อยู่ถัดจากพีระมิดของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 ที่ดาห์ชูร์ โดยพระศพของพระองค์ยังอยู่ในสภาพที่ดีไม่บุบสลาย และพบโลงพระศพไม้ที่มีข้อความทางศาสนาขนาดยาว รวมทั้งพระนามของพระองค์และชุดเครื่องประดับส่วนตัวอันล้ำค่า รวมทั้งกริชที่ประดับประดาอย่างวิจิตรงดงาม แต่ไม่แน่ใจว่าทั้งสองพระองค์จะเป็นบุคคลพระองค์เดียวกันหรือไม่ โดยตำแหน่งของสถานที่ฝังพระศพอาจบ่งบอกว่า พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| สฟิงซ์ที่อุทิศให้แด่เจ้าหญิงอิตา ณ พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ หมายเลข AO 13075 |
| สฟิงซ์ที่อุทิศให้แด่เจ้าหญิงอิตา ณ พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ หมายเลข AO 13075  |

|  |
| --- |
| กริชของเจ้าหญิงอิตา |
| กริชของเจ้าหญิงอิตา  |

 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Biri Fay: *The Louvre Sphinx and Royal Sculpture from the Reign of Amenemhat II*, von Zabern, Mainz 1996, ISBN 3-8053-1760-3, pp. 30-32, 44-45
2. ↑  Jacques de Morgan et al.: *Fouilles a Dahchour 1894-1895.* Volume II, Holzhausen, Vienna 1903, pp. 50–55
3. ↑  Biri Fay: *The Louvre Sphinx and Royal Sculpture from the Reign of Amenemhat II*, von Zabern, Mainz 1996, ISBN 3-8053-1760-3, pp. 44
**"อิฟแดทส์โอเควิทยู"** (อังกฤษ: If That's OK with You) ประพันธ์โดย Savan Kotecha, Arnthor Birgisson และ Max Martin สำหรับผู้ชนะการประกวดรายการ ดิ เอ็กซ์ แฟกเตอร์ เชน วอร์ด บรรจุในอัลบั้มที่ 2 ของเขา เบรธเลส นับเป็นซิงเกิลที่ 4 ของเขา เมื่อนับรวมซิงเกิลทั้งหมด ซึ่งมาพร้อมกับ double A-side เพลง "โนยูแฮงค์อัพ" ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มเบรธเลส ปล่อยสู่สถานีวิทยุเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2550

อิฟแดทส์โอเควิทยู เป็นเพลงแนว ป๊อบสไตล์เร้กเก้ ซึ่งสามารถขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ทว่าจะเป็น 105.5 EazyFM, 99.5 The Radio และ MET 107 FM ในเวลาอันรวดเร็ว รวมทั้งยังเป็นเพลงสากล 1 ใน 2 เพลง (อีกเพลงคือ ‘Beautiful Girls’ ของ ฌอน คิงสตัน) ที่เปิดบ่อยสุดในสถานีวิทยุเพลงสากลของไทย

ชาร์ท
-----

| ชาร์ท (พ.ศ. 2550) | ตำแหน่ง สูงสุด |
| --- | --- |
| Irish Singles Chart  | 1 |
| UK Singles Chart  | 2 |
| Sweden Singles Chart  | 45 |
| Thailand True Move Get Chart  | 1  3 weeks |
| Thailand Get 100 Chart - 2007  | 10 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Shayne Ward - Breathless เวบของโซนี่ บีเอ็มจี ไทยแลนด์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-02-19. สืบค้นเมื่อ 2008-01-25.
2. ↑  Get Chart 102.5 เก็บถาวร 2008-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เรียกข้อมูลวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551
3. ↑  Thailand true move Get Chart[*ลิงก์เสีย*] เรียกข้อมูลวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551
*บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม*

Crop Wild Relative คือ สายพันธุ์ป่าของพืชอาหารพันธุ์เพาะปลูก

ภาพรวม
------

สายพันธุ์ป่าของพืชปลูกหรือ Crop Wild Relatives (CWR) ที่รวมถึงบรรดาพืชสายพันธุ์ลูกที่เกิดขึ้นและพืชสายพันธุ์ที่ใกล้ชิดอื่นๆ ซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากรที่มีความสำคัญสำหรับการเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรและสำหรับระบบนิเวศน์เกษตรที่ยั่งยืน CWR เป็นตัวพิสูจน์ถึงความมั่นคงทางอาหาร ในสถานการณ์ที่ภูมิอากาศโลกเปลี่ยนแปลง และระบบนิเวศวิทยาที่ไม่มีเสถียรภาพ Nikolai Vavilov ซึ่งเป็นนักพฤษศาสตร์ชาวรัสเซี่ยน และเป็นผู้หนึ่งที่จุดประกายความสำคัญของ CWR ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 พันธุกรรมของCWR ถูกนำมาใช้โดยมนุษย์มาเป็นพันปีแล้ว เพื่อปรับปรุงผลผลิตและคุณภาพผลผลิตของพืช เกษตรกรใช้วิธีการดั่งเดิมในการปรับปรุงพันธุ์พืช ตัวอย่างเช่น ในเม็กซิโก ข้าวโพดพันธุ์ป่า (Zea mexicana) จะถูกปลูกเป็นแถวข้างๆข้าวโพดพันธุ์เพาะปลูก เพื่อสนับสนุนให้เกิดการผสมข้ามตามธรรมชาติและช่วยปรับปรุงผลผลิต ยิ่งไปกว่านั้นในปัจจุบัน นักปรับปรุงพันธุ์ได้ใช้ยีนของ CWR เพื่อปรับปรุงให้เกิดความหลากหลายของพืชเช่นข้าว (Oryza sativa) , มะเขือเทศ (Lycopersicon esculentum) และพืชตระกูลถั่ว CWR ให้ยีนที่เป็นประดยชน์อย่างมากแก่พืชปลูกและพันธุ์พืชใหม่ๆของพืชปลูกหลักในปัจจุบันมียีนของพันธุ์ป่าติดมาด้วย ดังนั้น CWR จึงเป็นพืชป่าที่สัมพันธ์กับชนิดพืชที่มีความสำคัญทางด้านสังคมและเศรษฐกิจทั้งในแง่ อาหารมนุษย์ อาหารสัตว์และพืชอาหารสัตว์ พืชที่ใช้เป็นยา เครื่องปรุงรส ไม้ดอก ไม้ป่า และพืชที่ใช้ในอุตสาหกรรม เช่น น้ำมัน เส้นใยและพืชอื่นที่มีลักาณะที่เป็นประโยชน์ เราสามารถเรียก CWR ถูกเรียกว่าเป็น "พืชป่าที่มีการนำมาใช้ทางอ้อมโดยอาศัยความใกล้ชิดของยีนและความสัมพันธ์กับพืชที่กำลังปลูก"

การอนุรักษ์
-----------

CWR เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของระบบนิเวศน์ธรรมชาติและระบบนิเวศน์เกษตร และดังนั้นมีความสำคัญในการรักษาระบบนิเวศน์โดยรวม การอนุลักษณ์ CWR และการใช้อย่างยั่งยืนจึงมีความสำคัญสำหรับการปรับปรุงผลผลิตทางการเกษตร การเพิ่มความมั่นคงทางอาหาร และการรักษาสภาพแวดล้อม ประชากรตามธรรมชาติของ CWR กำลังอยุ่ในภาวะเสี่ยงเพิ่มขึ้น กล่าวคือถูกคุกคามโดยสูญเสียสภาพพื้นที่อยู่ถูกทำลายและสภาพแวดล้อมที่เสื่อมโทรม หรือถูกเปลี่ยนสภาพไปเพื่อใช้ประโยชน์อย่างอื่น การทำลายป่าจะนำไปสู่การสูญเสียพืชป่าที่สำคัญหลายชนิดที่สัมพันธ์กับผลไม้ ถั่ว และพืชอุตสาหกรรม ประชากรของพืชป่าขอธัญพืช ที่เคยมีในเขตแห้งแล้งหรือกึ่งแห้งแล้งกำลังถูกทำให้ลดน้อยลงอย่างรุนแรงโดยการทำลายพื้นหญ้าและสุดท้ายจะกลายเป็นทะเลทราย การเจริญเติบโตของภาคอุตสาหกรรมเกษตรมีส่วนทำให้ CWR มีน้อยลงในระบบนิเวศน์เกษตร การอนุลักษณ์และใช้ CWR อย่างฉลาด เป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะช่วยเพิ่มความปลอกภัยทางอาหาร กำจัดความทุกข์ยาก และรักษาสภาพแวดล้อม

ดูเพิ่ม
-------

* เกษตรกรรม

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* CWR Global Portal
* European Crop Wild Relative Diversity Assessment and Conservation Forum
* Short DIVERSEEDS video on crop wild relatives in the fertile cresent in Israel เก็บถาวร 2009-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กระรอกบินเล็กแก้มขาว** (อังกฤษ: Phayre's flying squirrel) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในกลุ่มฟันแทะชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ Sciuridae หรือ กระรอก มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากกระรอกจำพวกอื่น คือ มีแผ่นหนังลักษณะคล้ายพังผืดที่บริเวณข้างลำตัวตั้งแต่ขาหน้าถึงขาหลัง นั่นคือ เป็นกระรอกบิน

กระรอกบินเล็กแก้มขาว มีขนาดความยาวลำตัวและหัว 17 - 19 เซนติเมตร หางยาว 13 - 17 เซนติเมตร นับเป็นกระรอกบินขนาดกลาง ขนาดใหญ่กว่ากระรอกบินเล็กแก้มแดง (*H. spadiceus*) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน ตาค่อนข้างกลมและโต ลักษณะเด่นคือ ขนบริเวณแก้มมีสีขาว ขนหลังสีเทาหรือสีน้ำตาลเข้ม ด้านท้องมีสีขาวครีม ขนหางแบนเรียบสีเทาหรือสีน้ำตาลเข้ม บริเวณแก้มจนถึงหลังใบหูมีสีขาว ส่วนกระรอกบินเล็กเขาสูงจะมีแก้มและกระหม่อมเป็นสีเทา และลำตัวด้านบนกับส่วนหางจะมีสีเทาแกมน้ำตาล แผ่นหนังสำหรับใช้ร่อนมีสีน้ำตาลไหม้ ส่วนลำตัวด้านล่างมีสีขาวแต้มด้วยสีเหลือง และตรงคอหอยจะมีสีออกเหลือง ถิ่นที่อยู่อาศัยส่วนมากอยู่ในป่าดงดิบเขาระดับต่ำ และป่าเบญจพรรณในระดับความสูงไม่เกิน 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล สามารถพบได้ทั้งในภาคเหนือและภาคตะวันตกของไทย นอกจากนี้แล้วยังพบได้ในประเทศใกล้เคียง เช่น ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมายของไทย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Duckworth, J. W. Lee, B. & Tizard, R. J. (2008). *Hylopetes phayrei*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 January 2009.
2. ↑   itis.gov
3. ↑   Charles M. ,Francis. 2008. A Field Guide to the Mammals of Thailand and South-East Asia. Editor or Krystyna Mager. Asia Books CO.Ltd : Publishers(uk) Ltd.
4. ↑  บัญชีรายชื่อสัตว์ป่าคุ้มครอง 2546

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hylopetes phayrei ที่วิกิสปีชีส์
**การเรียงลำดับแบบรังนกพิราบ** (อังกฤษ: pigeonhole sorting) เป็นขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับที่เหมาะกับการเรียงลำดับรายการส่วนย่อยที่จำนวนส่วนย่อย (n) และความยาวของพิสัยค่าหลักที่เป็นไปได้ (N) ประมาณเท่า ๆ กัน ต้องใช้ O(n + N) ครั้ง การเรียงลำดับแบบนี้คล้ายกับการเรียงลำดับนับ แต่ต่างกันที่การเรียงลำดับนี้ "ย้ายรายการสองครั้ง ครั้งหนึ่งเข้าแถวลำดับที่ฝากข้อมูลแล้วอีกครั้งย้ายกับจุดหมายสุดท้าย"

### การทำงานของการเรียงลำดับ

•     กำหนดให้เป็น array ของค่าที่จะเรียงลำดับ โดยกำหนด array ที่จะช่วยในการเรียงลำดับ array มีชื่อว่า holes ซึ่งเป็น array ว่างเปล่าที่รอรับจำนวนสมาชิกเป็นช่วงของ array เดิม

•     ที่ array ที่ต้องการจัดเรียงเราใส่ค่าแต่ละ array ลงใน holes ที่ตรงกับตำแหน่งของ array เดิม

•     ทำซ้ำใน holes โดยเขียนทับ array เดิมตามองค์ประกอบของ holes ว่าอยู่ตำแหน่งไหนบ้าง

### การวิเคราะห์ความซับซ้อนของขั้นตอนวิธี

1.ในการนับเพื่อเพิ่มค่าของหลุม(holes) จะทำเท่ากับสมาชิกของอเรย์ หากให้สมาชิกของอเรย์เท่ากับ n จะได้ O(n)

2.ในการนับเพื่อที่จะเขียนทับไปยังอเรย์เดิมจะทำเท่ากับจำนวนของสมาชิกใน size ซึ่งมากจาก ค่าสูงสุดของอเรย์-ค่าต่ำสุดของอเรย์ +1 กำหนดให้เป็น m และเงื่อนไงของการที่จะเขียนทับลงไปยังอเรย์เดิมคืออเรย์ที่ holes ใดๆ ต้องมากกว่า 0 กำหนดให้เป็น x ดังนั้นสรุปได้ว่าความซับซ้อนจะมีค่าเป็น O(mx)

3.ดังนั้นเราสามารถสรุปได้ว่าขั้นตอนความซับซ้อนของการเรียงลำดับนี้คือ O(n+mx) ซึ่ง n=x เนื่องจากจากเงื่อนไงของ x มาจากจำนวนของ n ดังนั้นความซับซ้อนเท่ากับO(n+mn) เมื่อให้ N = mn จะได้ความซับซ้อนของขั้นตอนวิธี O(n+N)

4.ในกรณีที่ของมูลมีค่าหเมือนกันจะส่งผลให้ max-min+1 มีค่าเท่ากับ 1 และความซับซ้อนของ m=1 จะได้ความซับซ้อนของขั้นตอนวิธีเท่ากับ O(n+n) หรือ O(2n) นั่นเอง

### CODE (PYTHON)

```
def Pigeonhole\_sort(array):
   min\_arr = min(array)
   size = max(array) - min\_arr + 1
   holes = [0] \* size
   for i in array:
      holes[i - min\_arr] += 1
   i\_array = 0
   for count in range(size):
      while holes[count] > 0:
         array[i\_array] = count + min\_arr
         holes[count] -= 1
         i\_array += 1
   return array

```

### TEST CASE

```
import unittest
from PigeonholeSorting import Pigeonhole\_sort
import random

def is\_sorted(array):
   n = len(array)
   for i in range(1,n):
      if array[i] < array[i-1]:
         return False
   return True

class test\_sorting(unittest.TestCase):
   def test\_ipigeonhole\_sort(self):
      max\_size = 1500
      for size in range(1, max\_size + 1):
         array = [random.randrange(20) for num in range(size)]
         sorted = Pigeonhole\_sort(array)
         self.assertTrue(is\_sorted(sorted))

```
**กระรอกหลากสี** (อังกฤษ: Finlayson's squirrel, Variable squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Callosciurus finlaysonii*) สัตว์ฟันแทะชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง ที่สามารถพบได้ทั่วไปในภูมิภาคอินโดจีนจนถึงสิงคโปร์ สามารถพบได้ทั่วไปทั้งในตัวเมืองและในป่าเขาต่าง ๆ มีความหลากหลายทางสีสันเป็นอย่างยิ่ง โดยมากจะเป็นสีขาวครีมปนเหลืองอ่อน จนถึงสีแดงหรือสีดำทั้งตัว หรือบางตัวอาจมีหลายสีในตัวเดียวกัน

จัดเป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดความยาวตั้งแต่หัวจรดโคนหาง 21–22 เซนติเมตร ความยาวหาง 22.5–24 เซนติเมตร ออกหากินในเวลาเช้าตรู่และพลบค่ำ นอนหลับพักผ่อนตามพุ่มใบไม้ ทำรังคล้ายรังนกด้วยกิ่งไม้เล็ก ๆ รูปทรงยาวอยู่ตามปลายกิ่งไม้ ตัวเมียมีเต้านม 2 คู่ ออกลูกครั้งละ 2 ตัว

ด้วยความหลากหลายทางสีสันและความกว้างขวางในพื้นที่กระจายพันธุ์ ทำให้มีชนิดย่อยถึง 16 ชนิด เช่น *C. f. floweri* ที่สามารถพบได้ในพื้นที่กรุงเทพมหานครตามสวนหรือสวนสาธารณะ, *C. f. bocourti* ที่มีสีขาวตลอดทั้งตัว พบมากในป่าสะแกราช จังหวัดนครราชสีมา และ *C. f. boonsongi* พบมากตามป่าแถบภาคอีสาน ซึ่งตั้งชื่อชนิดย่อยเพื่อเป็นเกียรติแด่ นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล

สถานะการอนุรักษ์ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ก็มีการนิยมซื้อขายและเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงด้วยเช่นกัน

อ้างอิง
-------

* สัตว์ป่าที่ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล เก็บถาวร 2008-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สัตว์ป่าคุ้มครอง


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Callosciurus finlaysonii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Callosciurus finlaysonii ที่วิกิสปีชีส์
"กระรอกท้องแดง" เปลี่ยนทางมาที่นี่ บทความนี้เกี่ยวกับกระรอกท้องแดงโดยทั่วไป สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กระรอกอิระวดี

**กระรอกสวน** หรือ **กระรอกท้องแดง** (อังกฤษ: Pallas's squirrel, Red-bellied squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Callosciurus erythraeus*) เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดเล็กกว่ากระรอกหลากสี (*C. finlaysonii*) เล็กน้อย ทั่วไปลำตัวมีสีน้ำตาลแกมเขียว ลำตัวส่วนล่างขนสีน้ำตาลแดง, ส้ม หรือสีเหลืองนวล แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ถึง 20 ชนิดย่อย บางชนิดย่อยมีปื้นสีดำบริเวณหลังส่วนท้าย หางเป็นพวงสวยงาม มีสีแถบสีเนื้อจาง ๆ สลับดำ บางชนิดย่อยปลายหางมีสีดำ บางชนิดย่อยปลายหางเป็นสีอ่อน มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 20-26 เซนติเมตร ความยาวหาง 20 เซนติเมตร

กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ ภูฏาน อินเดีย จีน ประเทศไทย ลาว เวียดนาม คาบสมุทรมลายู อินโดนีเซีย ปจนถึงเอเชียตะวันออกอย่างไต้หวัน ญี่ปุ่น

กระรอกสวนกินผลไม้และลูกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ อย่างแมลงและหนอน หากินและอาศัยเป็นหลักบนต้นไม้ พบได้ในหลายพื้นที่ทั้งสวนสาธารณะและเมืองใหญ่ นับเป็นกระรอกที่พบได้มากและบ่อยที่สุดในประเทศไทย พบมากตามสวนผลไม้หรือสวนมะพร้าว มักถูกกำจัดหรือจับมาขายเพราะทำลายพืชผล จัดเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่ง ตามปกติจะอาศัยและหากินตามลำพัง เวลาหากินจะเป็นเวลากลางวัน สามารถแทะกินเปลือกไม้เปลือกแข็งหรือผลไม้เปลือกแข็งได้

นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง หากเลี้ยงตั้งแต่เล็ก ๆ ขณะยังไม่หย่านม จะเชื่องกับผู้เลี้ยง ถูกนำไปเป็นสัตว์เลี้ยงในหลายประเทศ จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น และไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่ประการใด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Duckworth, J. W. Timmins, R. J. & Molur, S. (2008). *Callosciurus erythraeus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 January 2009.
2. 1 2  Stuyck, Baert, Breyne & Adriaens (2010). *Invasion history and control of a Pallas squirrel Callosciurus erythraeus population in Dadizele, Belgium.* Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek
3. ↑  "กระรอกท้องแดง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-12-12.
4. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Callosciurus erythraeus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Callosciurus erythraeus ที่วิกิสปีชีส์
**ชาร์ล โฌแซ็ฟ เอเตียน วอลฟ์** (ฝรั่งเศส: *Charles Joseph Étienne Wolf*) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส

ตั้งแต่ปี 1848 ถึง 1851 เขาเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ที่เอกอลนอร์มาลซูว์แปรีเยอร์และได้รับปริญญาสาขาฟิสิกส์ หลังจากเป็นอาจารย์ที่เมืองนีมและแม็สแล้วเขาได้รับปริญญาเอกด้านวิทยาศาสตร์ในปี 1858 ตั้งแต่ปี 1858 ถึง 1862 เขาเป็นวิทยากรและศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยมงเปอลีเย ในปี 1862 เขาได้เข้าทำงานที่หอดูดาวปารีส ตามคำร้องขอของอูร์แบ็ง เลอ แวรีเย ในตอนแรกทำงานด้านสังเกตการณ์ และปรับปรุงนาฬิกาดาราศาสตร์ ต่อมาเปลี่ยนมาทำการสังเกตการณ์ทางสเปกโทรสโกปี, 9 พฤศจิกายน 1927 – 4 กรกฎาคม 1918 ในปี 1886 เขาได้เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่หอดูดาวปารีส และในปี 1892 เขาก็ได้เป็นศาสตราจารย์เต็มตัว

ในปี 1874 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสมาคมดาราศาสตร์หลวง ในปี 1874 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกภาควิชาดาราศาสตร์สถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส และได้เป็นรองประธานในปี 1897 และเป็นประธานในปี 1898

ผลงาน
-----

ในปี 1867 ขณะสังเกตการณ์บริเวณกลุ่มดาวหงส์ร่วมกับฌอร์ฌ ราแย เขาค้นพบว่าสเปกตรัม ของดาวทั้งสามดวงคือ HD 191765, HD 192103 และ HD 192641 มีแถบการแผ่รังสีกว้างซึ่งแตกต่างจากสเปกตรัมต่อเนื่อง ในเวลาต่อมาดาวที่มีลักษณะดังกล่าวถูกเรียกว่าดาววอลฟ์–ราแย ตามชื่อของพวกเขาทั้งสอง ในปี 1877 เขาได้ตีพิมพ์สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของดาวภายในกระจุกดาวลูกไก่เป็นครั้งแรก ซึ่งประกอบไปด้วยดาวฤกษ์ 571 ดวง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "WOLF Charles Joseph Étienne". Comité des travaux historiques et scientifiques. 2020-12-28. สืบค้นเมื่อ 2022-03-13.
2. 1 2  斉田博 (1983-03-25). 中山茂 編 (บ.ก.). *天文学人名辞典*. 現代天文学講座 (初版第一刷 ed.). 恒星社. p. 26.
3. ↑  "Présidents de l'Académie des sciences de 1699 à nos jours". フランス科学アカデミー. 2015-01-06. สืบค้นเมื่อ 2020-08-09.
4. ↑  Huggins, William; Huggins, Margaret Lindsay (1997). "IV. On Wolf and Rayet's bright-line stars in Cygnus". *Proceedings of the Royal Society of London*. **49** (296–301): 33–46. doi:10.1098/rspl.1890.0063. ISSN 0370-1662.
5. ↑  Wolf, C. (1877). "Description du groupe des Pleiades et mesures micrometriques des positions relatives des principales etoiles qui le composent". *Annales de l'Observatoire de Paris. Mémoires*. **14**: A.1–A.81. ISSN 2015-7495.
**การเรียงลำดับแบบโนม** (อังกฤษ: gnome sort) เป็น ขั้นตอนวิธีการเรียงลำดับประเภทหนึ่ง หรืออีกชื่อหนึ่งคือ *Stupid Sort* มาจากหลักการที่ภูติโนม ซึ่งเป็นภูติตัวเล็กๆในที่อาศัยอยู่ในสวนได้ทำการจัดเรียงกระถางดอกไม้ โดยที่เขาพิจารณาตรงกระถางที่เค้าอยู่กับกระถางก่อนหน้า และถ้าทั้ง 2 อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องแล้ว เขาจะย้ายไปดูกระถางถัดไป และถ้าเขาทำการสลับกระถางแล้ว เขาจะทำการกลับไปดูกระถางก่อนหน้าด้วย ถ้าไม่มีกระถางก่อนหน้า เขาจะย้ายไปยังกระถางถัดไปทันที ถ้าเขาย้ายไปจนไม่มีกระถางถัดไปแล้ว นั่นแสดงว่าเขาได้จัดเรียงกระถางดอกไม้เสร็จสิ้นแล้ว

Gnome sort มีความคล้ายคลึงกับ การเรียงลำดับแบบแทรก ( Insertion sort ) ยกเว้นการย้ายข้อมูลซึ่งจะเหมือนกับ การเรียงลำดับแบบฟอง ( Bubble sort ) แต่แตกต่างจากทั้งสองประเภท คือ Gnome Sort จะไม่มี Nested Loop หรือลูปซ้อน

หลักการทำงาน
------------

* ถ้าอยู่ตำแหน่งแรกสุดให้ ย้ายไปตำแหน่งถัดไปทันที

* เปรียบเทียบข้อมูลในตำแหน่งปัจจุบันกับตำแหน่งก่อนหน้า ถ้าข้อมูลที่ตำแหน่งปัจจุบันน้อยกว่าให้สลับ

* ถ้าเกิดการสลับ ต้องกลับไปเทียบตำแหน่งของข้อมูลที่สลับแล้วกับตำแหน่งก่อนหน้านั้นด้วย และทำการสลับแบบเดิม ถ้าข้อมูลที่ตำแหน่งปัจจุบันน้อยกว่าให้สลับ

* ถ้าเปรียบเทียบข้อมูลแล้ว ถูกต้อง ให้ย้ายไปตำแหน่งถัดไป

* ถ้าย้ายจนถึงตำแหน่งสุดท้าย หรือตำแหน่งถัดไปไม่มีแล้ว แสดงว่าจบการจัดเรียงข้อมูลแล้ว

ความซับซ้อนในการทำงาน
---------------------

ถึง Gnome Sort จะมี loop เดียว แต่ก็กลับไปทำตำแหน่งเดิมซ้ำ เมื่อเกิดการสลับข้อมูล ดังนั้น Big(o) = O(n^2) จะได้ Best Case คือ ข้อมูลเรียงใกล้จะเสร็จ หรือข้อมูลเรียงอยู่แล้ว และ Worst Case คือ ข้อมูลเรียงจากมากไปน้อย จะทำให้ต้องสลับทุกตัว และเปรียบเทียบทุกตัว

ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม
-----------------------

ตัวอย่างการเขียนโปรแกรมการเรียงลำดับแบบโนม ( Gnome Sort ) โดยใช้ภาษาไพทอน ( Python )

```
def gnomeSort(arr):
    n = len(arr)
    index = 0
    round = 0

    while index < n:

        if index == 0:
            index +=1

        if arr[index] >= arr[index - 1]:
            index +=1

        else:
            temp = arr[index]
            arr[index] = arr[index - 1]
            arr[index - 1] = temp
            index -=1

        round +=1
    return arr

```

อ้างอิง
-------

"Gnome Sort". GeeksforGeeks. Retrieved 30 April 2018.
**ดรูซิลาแห่งมอร์เรเตเนีย** (Greek: Δρουσίλλη) อาจเป็นคนเดียวที่กล่าวโดยตากีอุส ซึ่งเป็นหลานสาวของมาร์ค แอนโทนี กับพระนางคลีโอพัตรา ถ้าเป็นเช่นนั้นพระองค์คงจะเป็นเจ้าหญิงแห่งมอร์เรเตเนีย ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องของพระราชินีคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 กับกษัตริย์จูบาที่ 2 และเป็นพระขนิษฐาของกษัตริย์ปโตเลมีแห่งมอร์เรเตเนีย ซึ่งสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะประสูติเมื่อ 8 ปีก่อนคริสตกาล

ครอบครัว
--------

ไม่ทราบเกี่ยวกับการมีพี่น้องของพระองค์ที่อายุมากกว่าทอเลมี พระราชบิดาของพระองค์คือ จูบาที่ 2 แห่งนูมิเดีย ซึ่งเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์จูบาที่ 1 (กษัตริย์แห่งนูมิเดียมีเชื้อสายเบอร์เบอร์จากแอฟริกาเหนือซึ่งเป็นพันธมิตรของโรมันทั่วไปปอมเปย์) พระมารดาของพระองค์คือ พระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 เป็นพระราชธิดาของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 แห่งอียิปต์กับมาร์ค แอนโทนี ทำให้พระนางดรูซิลล่าเป็นคนที่มีเชื้อสาย เบอร์เบอร์ กรีกและโรมัน

ประวัติ
-------

ดรูซิลาได้รับการตั้งพระนามเพื่อเป็นเกียรติแก่จักรพรรดินีแห่งโรมัน ลีเวีย ดรูซิลา หรือลูกชายของพระนางลีเวียคือนายพลโรมันเนโร เคลาดิอุส ดรูซัส พระนางดรูซิลาอาจจะประสูติในเมืองซีซาร์เรีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมอร์เรเตเนีย ในจักรวรรดิโรมันเมื่อ 5 ปีก่อนคริสตกาล และพระองค์อาจจะมีขึ้นที่นั่น พระมารดาของพระองค์เสียชีวิตเมื่อ 6 ปีก่อนคริสตกาล ดรูซิลลาก็ได้รับการศึกษาจากโรมันและกลายเป็นชาวโรมัน อย่างไรก็ตามไม่ค่อยมีใครรู้จักชีวิตของพระองค์

ได้รับการสันนิษฐานว่าพระองค์เป็นพระมเหสีพระองค์แรกของ แอนโทนีอุส เฟลิกซ์ แห่งแคว้นยูเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Roller 2003 pp 155, 256
2. ↑
3. ↑  Burstein 2007 p. 77
แหล่งเก็บน้ำของหมู่บ้านฮาบาบาในประเทศเยเมน
แม้ว่าประเทศเยเมนจะมีการปรับปรุงระบบสาธารณสุขในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาอย่างมีนัยยะสำคัญ แต่ปรากฏว่าโรงสร้างระบบสาธารณสุขภายในประเทศเยเมนยังไม่พัฒนามากนัก งบประมาณของรัฐบาลที่มอบให้ในเรื่องของสาธารณสุข เมื่อปี ค.ศ. 2002 มีทั้งหมดร้อยละ 3.7 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ

ในปีเดียวกัน ค่าใช้จ่ายในการมอบให้ประชาชนรักษาพยาบาลต่อหัวถือว่าต่ำกว่ามาตราฐานของกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง—สหประชาชาติกำหนดไว้ 58 เหรียญดอลลาร์สหรัฐ และองค์การอนามัยโลก หรือ WHO กำหนดไว้ 23 เหรียญดอลลาร์สหรัฐ ตามที่ธนาคารโลกได้กล่าวว่า จำนวนแพทย์ในประเทศเยเมนเพิ่มมากขึ้นเป็นร้อยละ 7 ระหว่างปี ค.ศ. 1995 และ 2000 แต่ในปี ค.ศ. 2004 แพทย์สามคนต้องดูแลผู้ป่วยจำนวนหนึ่งหมื่นคน ในปี ค.ศ. 2003ประเทศเยเมนมีจำนวนเตียงในโรงพยาบาลทั้งหมด 0.6 เตียง ต่อจำนวนคน 1,000 คน

การบริการสุขภาพในชนบทถือว่าเป็นเรื่องน่าเป็นห่วง มีเพียงร้อยละ 25 ในพื้นที่ชนบทของประเทศเยเมนที่ได้รับการบริการสุขภาพ เมื่อเทียบกับในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเคหะสถานมีการบริการสุขภาพร้อยละ 80 ส่งผลให้ การบริการสุขภาพ อาทิ รถพยาบาล หรือ ธนาคารเลือดจึงไม่มีอยู่ตามพื้นที่

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Yemen country profile. Library of Congress Federal Research Division (December 2006). *This article incorporates text from this source, which is in the public domain.*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* State of the World's Midwifery - Yemen Country Profile เก็บถาวร 2012-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**คิม ซุงจุน** (Sung Jun Kim; ภาษาเกาหลี,ฮันกึล: 김성준, ฮันจา: 金性俊) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ที่เมืองปูซาน เกาหลีใต้ เสียชีวิตเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 รวมอายุได้ 36 ปี สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 14

ประวัติ
-------

คิมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2514 แพ้คะแนน ลิม อินซู ที่กาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายวทเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน มูน มยุงอัน และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง และเคยชกชนะน็อค สุริยา ปทุมวดี นักชกไทย ยก 5 ที่เกาหลีใต้ด้วยเมื่อ พ.ศ. 2519 ต่อมา คิมขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2521 ชนะคะแนน ชุง ซังอิล ได้แชมป์มาครอง คิมชกป้องกันตำแหน่งได้สองครั้งก็ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ชนะน็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ไปอย่างพลิกความคาดหมายในยกที่ 3 ได้แชมป์ไปครอง

คิมชกป้องกันแชมป์โลกรุ่นนี้ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์โลกในการป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 ที่ ญี่ปุ่น แพ้คะแนน ชิเกโอะ นากาจิม่า เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2523 หลังจากเสียแชมป์ไป คิมขึ้นชกชิงแชมป์คืนอีกครั้งเมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ที่ ญี่ปุ่น ซึ่งคิมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชจิ โอกูม่า ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ หลังจากนั้น คิมไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกอีกเลย และยังชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่งคิมแพ้คะแนน แบ ซกชุล เมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ก็แขวนนวมไป หลังจากแขวนนวม เขามีอาการทางประสาทที่เนื่องจากการชกมวยและประสบปัญหาทางการเงิน ในที่สุดเขาจึงกระโดดตึกฆ่าตัวตายเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2518 – 2520)
* แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
	+ ชิง 29 มกราคม 2521 ชนะคะแนน ชุง ซางอิล ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 มีนาคม 2521 ชนะน็อค กาซูโนริ เท็นเรียว ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
	+ เสียแชมป์ 9 กรกฎาคม 2521 แพ้คะแนน ชุง ซางอิล ที่ เกาหลีใต้
* แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
	+ ชิง 30 กันยายน 2521 ชนะน็อคเนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มีนาคม 2522 เสมอกับ เฮกเตอร์ เมเลนเดซ ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 กรกฎาคม 2522 ชนะคะแนน ซิโอนี การูโป ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 21 ตุลาคม 2522 ชนะคะแนน เฮกเตอร์ เมเลนเดซ ที่ เกาหลีใต้
	+ เสียแชมป์ 3 มกราคม 2523 แพ้คะแนน ชิเกโอะ นากาจิม่า ที่ ญี่ปุ่น
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 28 กรกฎาคม 2523 แพ้คะแนน โชจิ โอกูม่า ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
สิงโตขาวเพศผู้
ลูกสิงโตขาว
**สิงโตขาว** (อังกฤษ: White lion) เป็นสิงโตประเภทหนึ่ง โดยที่ไม่ใช่ชนิดย่อย เป็นสิงโตที่มีลักษณะแตกต่างไปจากสิงโตปกติหรือชนิดย่อยต่าง ๆ อย่างเห็นได้ชัด คือ มีขนสัตว์ขนสีน้ำตาลอ่อนกว่าสิงโตทั่วไป จนคล้ายเป็นสีขาว ซึ่งเป็นลักษณะทางพันธุกรรม โดยที่มิใช่ภาวะผิวเผือก (Albino) หากแต่เป็นภาวะที่เรียกว่า "ภาวะด่าง" (Leucism) เช่นเดียวกับเสือโคร่งขาว

นักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่า การที่สิงโตกลุ่มนี้มีสีขาว เกิดจากยีนที่ตกทอดมาจากยุคน้ำแข็ง ที่สิงโตยังมีการแพร่กระจายในทวีปเอเชียและยุโรปด้วย สิงโตที่มีขนสีขาวสามารถปรับตัวได้ดีในภาวะแวดล้อมที่มีแต่น้ำแข็ง ซึ่งในสิงโตทั่วไปก็มียีนสีขาวอันนี้ และถ้าสิงโตที่มียีนสีขาว 2 ตัวผสมพันธุ์กัน มีโอกาสที่จะเกิดเป็นลูกสิงโตขาว 1 ใน 4

สิงโตขาวเป็นสัตว์ที่ปรากฏถึงในนิทานปรัมปราของชนเผ่าพื้นเมืองของแอฟริกาใต้ ที่กล่าวถึง ราชินีนามบี ซึ่งเป็นหญิงชรา วันหนึ่งมีลูกไฟขนาดใหญ่ตกลงมาจากท้องฟ้า เมื่อกระทบถึงพื้นได้เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ จะมีเสียงเรียกชื่อของพระนาง เมื่อราชินีนามบีได้เดินเข้าไปหา พระนางได้เปลี่ยนการเป็นหญิงสาวที่งดงาม และสิงโตก็ได้ตกลูกออกมาเป็นสิงโตขาว ในปัจจุบันนี้ชาวพื้นเมืองของแอฟริกาใต้ก็ยังเชื่อว่า สิงโตขาวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และเป็นสัญลักษณ์ของจิตวิญญาณ 

สิงโตขาว เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่จะพบได้เฉพาะอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ในประเทศแอฟริกาใต้แห่งเดียวเท่านั้น ปัจจุบันเหลือจำนวนประชากรราว 300 ตัวเท่านั้น ซึ่งในธรรมชาติ โอกาสที่สิงโตขาวจะอยู่รอดได้มีน้อยกว่าสิงโตธรรมดา เนื่องจากสีขนที่เห็นได้ชัดเจน ทำให้ไม่มีโอกาสที่จะล่าอาหารได้เหมือนสิงโตธรรมดาที่แฝงตัวได้ดีกว่าในธรรมชาติ 

เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1970 เหลือจำนวนประชากรสิงโตขาวในธรรมชาติเพียง 3 ตัวเท่านั้น ปริมาณสิงโตขาวที่เพิ่มขึ้น เกิดจากการที่สิงโตธรรมดาผสมพันธุ์กันและตกลูกออกมาเป็นสีขาวจำนวน 3 ตัว และสิงโตขาวในปัจจุบันก็ล้วนแต่เกิดจากลูกสิงโตขาวทั้ง 3 ตัวนี้

ปัจจุบัน สิงโตขาว เป็นสัตว์ที่ได้รับการอนุรักษ์และปกป้องสายพันธุ์จากมนุษย์ มีการก่อตั้งหน่วยงานเพื่อขยายพันธุ์และศึกษาในธรรมชาติรวมถึงสถานที่เลี้ยง และมีการส่งสิงโตขาวไปเลี้ยงตามสวนสัตว์ขนาดใหญ่ ๆ ทั่วโลก เช่น สวนสัตว์ลอนดอน ในประเทศอังกฤษ, สวนสัตว์ฟิลาเดียเฟีย ในสหรัฐอเมริกา เป็นต้น ซึ่งสิงโตขาวในสถานที่เลี้ยงเหล่านี้ ได้ตกลูกออกมาหลายตัว สำหรับในประเทศไทย มีจัดแสดงที่สวนสัตว์ขอนแก่น

ดูเพิ่ม
-------

* เสือโคร่งขาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  African Lion
2. ↑  "ซึ้ง!!สุนัขตัวผู้เลี้ยงดูลูก "สิงโตขาว" ในสวนสัตว์เยอรมนี จากผู้จัดการออนไลน์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-04. สืบค้นเมื่อ 2012-11-06.
3. ↑  HYBRIDS BETWEEN LION SUBSPECIES
4. ↑  Animal Planet Showcase-White Lions King of Kings by Animal Planet
5. ↑  The White Lion in Mythology and Nature
6. ↑  White Lions in Captivity Today
7. ↑  "สิงโตขาวเสี่ยงทายแชมป์บอลโลก". เดลินิวส์. 3 June 2014. สืบค้นเมื่อ 10 June 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สิงโตขาว**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2011-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ **การเรียงลำดับแบบผสาน** (อังกฤษ: Merge Sort) เป็นขั้นตอนวิธีในการเรียงลำดับที่อาศัยการเปรียบเทียบ และยังเป็นตัวอย่างขั้นตอนวิธีที่ใช้หลักการแบ่งแยกและเอาชนะทำให้ขั้นตอนวิธีนี้มีประสิทธิภาพ O(*n* log *n*) ในการอิมพลิเมนต์เพื่อการใช้งานจริง ๆ นั้นสามารถทำได้ทั้งแบบบนลงล่าง (Top-down) และแบบล่างขึ้นบน (Bottom-up) อนึ่งในการอิมพลิเมนต์โดยทั่วไปแล้วการเรียงแบบนี้จะไม่สูญเสียลำดับของข้อมูลที่มีค่าเท่ากัน นั่นคือเป็นการเรียงที่เสถียร *การเรียงลำดับแบบผสาน* ถูกเสนอขึ้นครั้งแรกโดยจอห์น ฟอน นอยมันน์ในปี ค.ศ. 1945

ขั้นตอนวิธี
-----------

ขั้นตอนวิธีอาศัยหลักการแบ่งแยกและเอาชนะและการเวียนบังเกิด โดยมีรายละเอียดดังนี้

1. *(ขั้นตอนการแบ่ง)* สมมติว่ามีข้อมูลอยู่ n ชุด
	1. ถ้ามีข้อมูลแค่ 1 ชุด นั่นคือข้อมูลนั้นเรียงลำดับแล้ว
	2. ถ้ามีข้อมูลมากกว่านั้น ให้แบ่งเป็นสองส่วน แล้วทำการเวียนบังเกิด
2. *(ขั้นตอนเอาชนะ)* เมื่อถึงขั้นตอนนี้จะได้ข้อมูลสองส่วน (โดยที่แต่ละส่วนเรียงในส่วนของตัวเองเรียบร้อยแล้ว) ทำการรวมข้อมูลทั้งสองส่วนนั้นให้เป็นข้อมูลก้อนเดียวที่ทั้งก้อนนั้นเรียงลำดับแล้ว

ตัวอย่างการอิมพลิเมนต์ด้วยรหัสเทียม ทำการเรียงลำดับด้วยการโยนลิสต์ข้อมูลไปที่ฟังก์ชัน MergeSort ผลลัพธ์ที่ออกจากฟังก์ชันนั้นคือข้อมูลที่เรียงลำดับแล้ว

```
MergeSort (array Assss) {
 if (A.size == 0) return A

 mid = A.size / 2
 AA = MergeSort(A[0..mid])
 BB = MergeSort(A[mid..A.size])

 return MergeSort\_Merge(AA, BB)
}

MergeSort\_Merge (array A, array B) {
 C = new array
 aa = 0
 bb = 0

 while (aa < A.size and bb < B.size) {
 if (A[aa] < B[bb]) {
 C[] = A[aa++]
 } else if (A[aa] > B[bb]) {
 C[] = B[bb++]
 } else { 
 aa += 1
 bb += 1
 }
 }

 while (aa < A.size) C[] = A[aa++]
 while (bb < B.size) C[] = B[bb++]

 return C
}

```

เชิงวิเคราะห์
-------------

ภาพแสดงการเรียงลำดับแถวลำดับ 7 ตัวด้วยวิธีการผสาน (แบบบนลงล่าง)
ในการเรียงลำดับข้อมูลทั้งสิ้น n ชุด *การเรียงลำดับแบบผสาน* มีประสิทธิภาพในกรณีดีที่สุด (โดยมิได้ใส่เงื่อนไขพิเศษ) กรณีเฉลี่ย และกรณีแย่สุด เท่ากันคือ O(*n* log *n*) โดยจะแสดงให้ดูดังนี้ สมมติให้เวลาที่ใช้ในการเรียงข้อมูล n ชุด แทนด้วย *T*(*n*) เนื่องจาก *การเรียงลำดับแบบผสาน* มีสองขั้นตอนโดย**ขั้นแรก**คือการแบ่งเป็นสองส่วนซึ่งสามารถทำได้ในเวลาคงที่แต่จะต้องเวียงบังเกิดเรียกตัวเองลงไปแก้ปัญหาที่เล็กลงครึ่งหนื่งสองปัญหา จะได้ว่าในส่วนแรกใช้เวลา 2*T*(*n*/2) และ**ขั้นที่สอง**ซึ่งเป็นการผสานข้อมูลสองชุดที่เล็กกว่า (ที่เรียงในตัวเองแล้ว) เป็นข้อมูลชุดใหญ่จะใช้เวลาอีก *n* ดังที่ได้แสดงให้ดูในตัวอย่างการอิมพลิเมนต์ด้านบน เมื่อรวมทั้งสองขั้นแล้วจะใช้เวลาทั้งสิ้น *T*(*n*) = 2*T*(*n*/2) + *n* หากใช้ Master Theorem ในการวิเคราะห์สมการนี้จะได้ผลลัพทธ์เป็น O(*n* log *n*) ดังที่ได้กล่าวไว้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Knuth (1998, p. 158)

บรรณานุกรม
----------

* Knuth, Donald (1998). "Section 5.2.4: Sorting by Merging". *Sorting and Searching*. The Art of Computer Programming. Vol. 3 (2nd ed.). Addison-Wesley. pp. 158–168. ISBN 0-201-89685-0. `{{cite book}}`: `|ref=harv` ไม่ถูกต้อง (help)
***ดรูอิด*** (อังกฤษ: *Druid*) เป็นเกมสับและเฉือนตะลุยดันเจียน ที่ได้รับการพัฒนาโดยอิเล็กทราไลต์ซอฟต์แวร์ และได้รับการเผยแพร่โดยไฟร์เบิร์ดใน ค.ศ. 1986 สำหรับตระกูลอาตาริ 8-บิต และคอมโมดอร์ 64 นอกจากนี้ ยังได้รับการพอร์ตไปยังระบบแอมสตรัด ซีพีซี, แซดเอกซ์ สเปกตรัม และโดยนิปปงเดกซ์เตอร์ใน ค.ศ. 1988 สำหรับระบบเอ็มเอสเอกซ์ แม้ว่าเอ็มเอสเอกซ์จะวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น ส่วน*ดรูอิด*อีกพอร์ตของญี่ปุ่นชื่อ*ดรูอิด: เคียวฟุโนะโทบิระ* ได้รับการสร้างขึ้นสำหรับแฟมิคอมดิสก์ซิสเตมโดยบริษัทจาเลโคเมื่อ ค.ศ. 1988 ตามมาด้วย*ดรูอิด II: เอนไลเทนเมนต์* และ*วอร์ล็อก: ดิอเวนเจอร์*

รูปแบบการเล่น
-------------

ภาพหน้าจอเวอร์ชันคอมโมดอร์ 64
เกมนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมอาร์เคดอย่าง*กอนต์เล็ต* ซึ่ง*ดรูอิด*เป็นเกมตะลุยดันเจียนในธีมแฟนตาซี โดยผู้เล่นจะสวมบทเป็นฮัสริแนกซ์ ซึ่งเป็นดรูอิดที่พยายามจะกำจัดโลกของนักเวทลึกลับที่มีนามว่าอาคาแมนเตอร์ และกองทัพปีศาจของมัน ในการทำเช่นนี้ ฮัสริแนกซ์ต้องเดินทางผ่านหลายด่าน

ซึ่งด่านแรกเป็นภูมิประเทศปกติ และด่านหลังจากนั้นอยู่ใต้ดิน แต่ละด่านจะอยู่ลึกกว่าด่านที่แล้ว โดยแต่ละด่านเต็มไปด้วยศัตรูต่าง ๆ เช่น ผี, แมลงยักษ์, แม่มด และเจ้าชายอสูรทั้งสี่ ขณะที่ฮัสริแนกซ์สามารถยิงศัตรูเหล่านี้ด้วยศัสตราวุธที่แตกต่างกันสามแบบ ได้แก่ น้ำ, ไฟ และกระแสไฟฟ้า แต่พวกมันทั้งหมดมาในปริมาณที่จำกัด และไม่ได้ผลกับศัตรูทั้งหมดเท่า ๆ กัน ส่วนการใช้คาถาแห่งความโกลาหลจะทำลายศัตรูทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียงของผู้เล่นรวมทั้งเติมพลังงาน ทั้งนี้ เจ้าชายอสูรทั้งสี่สามารถเอาชนะได้ด้วยคาถาแห่งความโกลาหลเท่านั้น ซึ่งศัสตราวุธทั่วไปใช้ไม่ได้ผลกับพวกเขา

ฮัสริแนกซ์ยังสามารถเรียกโกเลมเพื่อช่วยเขาหรือทำให้ล่องหนในช่วงเวลาสั้น ๆ ในเวอร์ชันอาตาริ 8-บิต และคอมโมดอร์ 64 ผู้เล่นคนที่สองสามารถควบคุมโกเลมได้โดยใช้จอยสติกพอร์ต 2

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Lemon - Commodore 64, C64 Games, Reviews & Music!". Lemon64.com. สืบค้นเมื่อ 2014-05-13.
2. ↑  "データベース1988-3". Geocities.jp. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-14. สืบค้นเมื่อ 2014-05-13.
3. 1 2  Review-O-Matic (2009-03-27). "Blog Archive » Druid (C64)". Review-O-Matic. สืบค้นเมื่อ 2014-05-13.
4. ↑  "ZZap!64 Magazine Issue 018". October 1986.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แม่แบบ:WoS game
* แม่แบบ:Lemon64 game
* *Druid* at Atari Mania
***พ่อสั่งมาฟัด*** (จีน: 寶島雙雄); อังกฤษ: *Double Trouble*) เป็นภาพยนตร์ไต้หวันแนวตลกแอ็คชั่น ค.ศ. 2012 กำกับโดยเดวิด จาง นำแสดงโดยเจย์ซี ชาน และเสี่ยหวี่

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เป็นเรื่องราวของสองพนักงานรักษาความปลอดภัย ซึ่งได้แก่ เจ ผู้เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ไทเป ซึ่งรู้สึกเบื่อหน่ายกับนักท่องเที่ยวจากปักกิ่ง กับ โอเชี่ยน ผู้เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยจากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ซึ่งได้รับรางวัลแรฟเฟิล และได้เดินทางมาที่ไต้หวัน ซึ่งเขาเป็นพยานเพียงคนเดียวที่พบเห็นการโจรกรรมภาพวาด เจได้บังคับให้โอเชี่ยนร่วมมือกับเขาเพื่อชิงภาพวาดกลับคืนมา ที่ซึ่งทั้งคู่เกิดความขัดแย้งกัน แต่แล้วในที่สุดทั้งสองก็ยอมรับในความต่าง และได้ร่วมมือกันในเวลาต่อมา

นักแสดงนำ
---------

* เจย์ซี ชาน รับบทเป็น เจ
* เสี่ยหวี่ รับบทเป็น โอเชี่ยน
* เจสสิกา แคมเบนซี
* แอมเบอร์ แอน

การสร้าง
--------

เดวิด จาง ซึ่งเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชุดนี้ เคยรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับที่ไต้หวันเป็นระยะเวลา 7 ปี ได้ทำการนำเสนอเรื่องราวโดยอาศัยความตลกที่เกิดจากความแตกต่างทางวัฒนธรรมจีนและไต้หวัน ที่แม้จะใช้ภาษาจีนกลางเหมือนกัน หากแต่ได้แยกห่างกันมานับสิบปี ภาษาที่ใช้จึงต่างกันไป และโดยแท้จริงแล้ว ทางผู้กำกับต้องการเน้นถึงมิตรภาพที่สามารถเกิดขึ้นได้แม้จะมีความต่างกัน ซึ่งภาพยนตร์ชุดนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ *คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด* ที่ได้นำเสนอเรื่องราวของสองตัวละครที่มีความแตกต่างกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The New York Times". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2012-06-16.
2. 1 2  MOVIE: Double Trouble พ่อสั่งมาฟัด
3. 1 2  Double Trouble พ่อสั่งมาฟัด[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Double Trouble Review at HK Neo Reviews
**ชมพูภูคา** ชื่อวิทยาศาสตร์: *Bretschneidera sinensis* เป็นไม้ยืนต้นชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Bretschneideraceae* เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 10–25 เมตร ดอกออกเป็นช่อตั้งสีชมพู พบเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เวียดนามตอนบน ไต้หวัน และภาคเหนือของไทย ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน

ลักษณะทางพฤษศาสตร์
------------------

ชมพูภูคาเป็นไม้ยืนต้น สูง 10–25 เมตร เปลือกลำต้นเรียบสีเทาน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนก ยาว 30–80 ซม. ใบรูปหอกถึงรูปไข่ กว้าง 2.5–6 ซม ยาว 8–25 ซม. โคนใบรูปลิ่มหรือกลม ปลายใบแหลม ดอกสีขาว–ชมพู คล้ายรูประฆัง ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ช่อดอกยาวได้ถึง 20–40 ซม. กลีบรองดอกขนาดใหญ่ รูปถ้วยขอบหยักตื้น ๆ กลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่กว้าง โคนกลีบเรียวยาว ปลายกลีบม้วนออกด้านนอก ขนาด 1.8–2 ซม. กลีบบนมักคว่ำลง เกสรผู้ 8 อัน ก้านเกสรเพศผู้ยาว 2.5–3 ซม. ปลายโค้ง รังไข่และก้านเกสรเพศเมียมีขนปกคลุม รังไข่ยาว 0.3–0.4 ซม. เกสรเพศเมียยาว 3–4 ซม. ปลายงอลง ผลรูปกระสวยแก่แล้วแตก เมล็ดรูปรี กว้าง 12 มม. ยาว 20 มม.

การค้นพบ
--------

ชมพูภูคา เป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้หายาก ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่งของโลก เมื่อประมาณ 30 ปีที่ผ่านมา มีรายงานว่าพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้ ที่มณฑลยูนานประเทศจีน แต่ปัจจุบันคาดว่าสูญพันธุ์ไปแล้วเนื่องด้วยการตัดไม้ทำลายป่า
สำหรับในประเทศไทยมีรายงานการสำรวจพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้เมื่อมี พ.ศ. 2532 บริเวณป่าดงดิบเขาดอยภูคา อุทยานแห่งชาติดอยภูคา อำเภอปัว และที่ บ้านสว่าง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน

การกระจายพันธุ์
---------------

ชมพูภูคามีเขตการกระจายพันธุ์แคบ ๆ พบเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศจีน ภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ไต้หวัน และไทย ในประเทศไทย พบที่ดอยภูคาในจังหวัดน่าน ขึ้นตามที่ลาดชันในป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 1,200–1,500 เมตร ในต่างประเทศพบจนถึงระดับความสูง 1,700 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sun, W. (1998). "*Bretschneidera sinensis*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **1998**: e.T32324A9697750. doi:10.2305/IUCN.UK.1998.RLTS.T32324A9697750.en.
2. 1 2 3 4 5 6  ชมภูพูคา. ศูนย์ข้อมูลพืช สำนักวิชาการ-วิจัย องค์การสวนพฤกษศาสตร์ กรมทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. สืบค้นเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555.
3. 1 2 3  สารานุกรมพืชในประเทศไทย ชมพูภูคา. กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. สืบค้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2566.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Bretschneidera sinensis***

* สารานุกรมพืชในประเทศไทย - ชมพูภูคา เก็บถาวร 7 สิงหาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* IUCN Red List Species of the Day *Bretschneidera sinensis* เก็บถาวร 20 มกราคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2010.
* Bretschneidera page ที่ *www.eFloras.org*.

  


|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q1364399
* Wikispecies: Bretschneidera sinensis
* ARKive: bretschneidera-sinensis
* EoL: 2886776
* EPPO: BTASI
* FoC: 200009760
* GBIF: 4030419
* GRIN: 7698
* iNaturalist: 184540
* IPNI: 782165-1
* IUCN: 32324
* NCBI: 28529
* Plant List: kew-24378
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:782165-1
* Tropicos: 5900716
* WCSP: 24378

 |
**สิงโตแอฟริกาใต้** หรือ **สิงโตใต้** เป็นชนิดย่อยของสิงโตในตอนใต้และตะวันออกของแอฟริกา

มีการกระจายพันธุ์อยู่รอบ ๆ แม่น้ำซาโว บริเวณอุทยานแห่งชาติซาโวในเคนยา ซึ่งสิงโตชนิดนี้ในเพศผู้มีความแตกต่างไปสิงโตชนิดอื่น ๆ คือ มีส่วนร่วมในการล่าเหยื่อด้วย และไม่มีแผงคอ หรือมีแต่เพียงสั้น ๆ ซึ่งขนบริเวณคอนี้จะมีสีและความหนาแตกต่างกันออกไปตามแต่ละตัว ซึ่งสันนิษฐานว่าพฤติกรรมนี้เกิดจากความขาดแคลนอาหารในพื้นที่ ๆ อาศัย เนื่องจากภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่แห้งแล้ง และแผงคอเป็นอุปสรรคเพราะมีพืชที่มีหนามแหลมขึ้นอยู่

สิงโตชนิดนี้ขึ้นชื่อว่ามีความโหดร้าย เนื่องจากเคยมีประวัติจู่โจมใส่มนุษย์มาแล้ว ที่ขึ้นชื่อที่สุด คือ เรื่องราวของสิงโตคู่หนึ่งที่เข้าโจมตีใส่มนุษย์ ระหว่างที่มีการสร้างทางรถไฟและสะพานข้ามแม่น้ำซาโว จากเคนยาไปอูกันดา ระหว่างเดือนมีนาคม-ธันวาคม ค.ศ. 1898 โดยจักรวรรดิอังกฤษขณะที่ปกครองทวีปแอฟริกาในฐานะเจ้าอาณานิคม สิงโตที่ซาโว ได้คาบเอาคนงานก่อสร้างไปกินหลายต่อหลายครั้ง ทั้งกลางวันและกลางคืน ซึ่งผิดไปจากพฤติกรรมของสิงโตและสัตว์ป่าทั่วไป ทำให้เกิดความหวาดกลัวและวุ่นวายไปทั่วไซส์งานก่อสร้าง บ้างก็เชื่อว่ามันคือ สิงโตปีศาจ ซึ่งนายทหารผู้คุมการก่อสร้าง คือ พันตรี จอห์น เฮนรี แพตเตอร์สัน ต้องหยุดการก่อสร้างและตามล่าสิงโตคู่นี้อย่างจริงจัง ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนธันวาคม ในที่สุดเขาก็สามารถสังหารสิงโตตัวแรกได้เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1898 และอีกสามสัปดาห์ต่อมาเขาก็ฆ่าสิงโตตัวที่สองได้ โดยสิงโตทั้งสองตัวมีขนาดใหญ่ถึง 3 เมตร (วัดจากจมูกถึงปลายหาง) นอกจากนี้จอห์นและคณะยังค้นพบถ้ำที่เป็นที่อยู่ของมันซึ่งได้พบซากของผู้ตกเป็นเหยื่อของสิงโตจำนวนมาก มีทั้งกระดูก เสื้อผ้าและเครื่องประดับ ซึ่งคาดว่ามีผู้ตกเป็นเหยื่อของสิงโตคู่นี้ประมาณ 135-140 คน

เรื่องราวนี้ ได้ถูกเล่าขานและได้แต่งเป็นบทประพันธ์แนวผจญภัยโดยตัวแพตเตอร์สันเอง ชื่อ *The Man-Eaters of Tsavo* เมื่อปี ค.ศ. 1907 และบทประพันธ์นี้ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเมื่อปี ค.ศ. 1996 ชื่อ *The Ghost and the Darkness* ในปัจจุบัน ซากของสิงโตคู่นี้ได้ถูกสตั๊ฟฟ์และเก็บแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในชิคาโก สหรัฐ

ดูเพิ่ม
-------

* *The Ghost and the Darkness*
* สัตว์กินคนแห่งซาโว

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Field Museum uncovers evidence behind man-eating; revises legend of its infamous man-eating lions
3. ↑  Patterson, Bruce D. (2004). The Lions of Tsavo: Exploring the Legacy of Africa's Notorious Man-Eaters. McGraw-Hill. ISBN 0071363335.
4. ↑  The Ghost and the Darkness (1996) จากIMDb
**เหนี่ยว ดุริยพันธุ์** เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ที่ตำบลวัดทองนพคุณ อำเภอคลองสาน บิดาชื่อเนื่อง มารดาชื่อโกสุมภ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน ปู่ของเขาเป็นเจ้าของวงดนตรีไทย เหนี่ยวเริ่มร้องเพลงกับวงปี่พาทย์ของปู่ตั้งแต่อายุ 10 ปี และได้ต่อเพลงกับพระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) เมื่ออายุ 15 ปี ได้รับราชการเป็นนักร้องในกรมปี่พาทย์และโขนหลวงตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2474 เป็นนักร้องอายุน้อยที่สุดในขณะนั้น แต่ในการอัดแผ่นเสียงเพลงไทยโดยราชบัณฑิตยสภา เหนี่ยวมิได้ร่วมอัดเสียง เนื่องจากย่างเข้าสู่วัยรุ่นทำให้เสียงแตก

ต่อมา เหนี่ยวได้เรียนขับร้องเพิ่มเติมจากหลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย) และพระเพลงไพเราะ (โสม สุวาทิต) และหัดขับเสภาจากหมื่นขับคำหวานด้วย เมื่อมีการยุบเลิกกรมมหรสพ ใน พ.ศ. 2478 เหนี่ยวย้ายมารับราชการอยู่ในกรมศิลปากร ได้เข้าร่วมร้องเพลงไทยสากลที่เป็นเพลงปลุกใจอยู่หลายเพลง

เหนี่ยวสมรสกับ แช่มช้อย ดุริยประณีตเมื่อ พ.ศ. 2479 มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น 6 คน ผลงานเพลงส่วนใหญ่เป็นการขับร้อง ซึ่งมีการบันทึกเสียงไว้น้อย เท่าที่เหลืออยู่ได้แก่ ปลาทองสามชั้น บุหลันสองชั้น เขมรไทรโยค สิงโตเล่นหาง เวสสุกรรม ขอมกล่อมลูก พม่าเห่ เสภาเรื่องกากี และชุดตับจูล่ง เพลงที่ชอบขับร้องได้แก่ เพลงแขกมอญสามชั้น และแขกมอญบางขุนพรหมเถา เหนี่ยวถึงแก่กรรมเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ขณะที่มีอายุเพียง 39 ปี ด้วยอุบัติเหตุ

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กระสวยแซงเวลา** (อังกฤษ: The Time Machine) เป็นภาพยนตร์ไซไฟสัญชาติอเมริกา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2002 กำกับโดย ไซมอน เวลส์, กอร์ เวอร์บินสกี นำแสดงโดย กาย เพียร์ซ, ซาแมนธา มัมบา, มาร์ก แอ็ดดี้, เซียนน่า กิลเลอร์รี่ย์, พิลลิดา ลอว์, อลัน ยัง, ออร์ลันโด โจนส์, เจเรมี ไอเอินส์

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

นักวิทยาศาสตร์จอมประดิษฐ์ อเล็กซานเดอร์ ฮาร์ทเดอเจน มีความตั้งใจอันแรงกล้า ที่จะพิสูจน์ความเป็นไปได้ในการเดินทางข้ามเวลา และกลับกลายเป็นความมุ่งมั่น จากการสูญเสียคนรัก เอ็มมา ที่ผลักดันให้เขาต้องการกลับไปแก้ไขอดีต ในวันที่เกิดเหตุ ตลอด 4 ปีให้หลัง เขาตัดตัวเองออกจากโลกภายนอก ท่ามกลางความหวาดวิตกของเพื่อนสนิท ศาสตราจารย์ เดวิด ฟิลบี้ และ แม่บ้านผู้จงรักภักดี มิสซิสวัตชิต ฟิลบี้กับมิสซิสวัตชิต ไม่มีวันเห็นสิ่งที่ครอบงำจิตใจอเล็กซานเดอร์ หรือแม้แต่จะคิดว่า เขาจะประสบความสำเร็จ ในการสร้างเครื่องเดินทางข้ามเวลา และถึงแม้ว่าเขาจะสามารถย้อนกลับไป เพื่อจะแก้ไขเหตุการณ์นั้น มิช้าเขาก็ได้เรียนรู้ความจริงที่ร้ายกาจว่าอดีตมิอาจเปลี่ยนแปลงได้ เขาจึงคาดเดาว่า บางทีอนาคตอาจมีคำตอบที่เขาเฝ้าค้นหา อเล็กซานเดอร์จึงกลับไปใช้เครื่อง และเดินทางอีกครั้งไปยังปี 2030 ณ ที่ซึ่งเขาได้พบกับ วอกซ์ ภาพคอมพิวเตอร์ 3 มิติ ซึ่งถูกโปรแกรมให้ตอบคำถามทุกอย่างให้กับทุกเรื่อง เมื่ออเล็กซานเดอร์ได้พบกับวอกซ์ เขากลับเต็มไปด้วยคำถาม แต่ก่อนที่เขาจะได้กลับมายังโลกปัจจุบัน ภัยพิบัติแห่งอนาคตได้ส่งเขาไปอีก 800,000 ปีข้างหน้า ที่นั่นเขาได้พบกลุ่มแห่งหน้าผาชนเผ่าอีลอย และ มาร่า กับน้องชายของเธอ คาเลน ผู้ได้ให้ที่พำนักแก่เขา และกลายเป็นเพื่อน และครูของเขาในโลกอันแปลกใหม่ อีลอยเป็นชนเผ่าที่ดี..แต่พวกเขาต้องเผชิญกับสิ่งน่าสพรึงกลัว นั่นคือ มอร์ลอค ชนเผ่ากินเนื้อที่ดุร้าย ซึ่งจะขึ้นมาจากที่อยู่ใต้ดิน เพื่อล่าพวกอีลอย วิวัฒนาการแห่งศตวรรษ ได้แบ่งแยกให้มอร์ลอคกลายเป็นนักสะกดรอยและนักล่า ภายใต้การนำของหัวหน้าผู้ชาญฉลาด ผู้มีหน้าตาเหมือนมนุษย์ แต่เป็นที่น่าหวั่นเกรง เขาคือ อูเบอร์-มอร์ลอค อเล็กซานเดอร์พบว่า มนุษยชาติได้แบ่งออกเป็นชนเผ่าผู้ล่า..และผู้ถูกล่า!!!

นักแสดง
-------

* กาย เพียร์ซ รับบท ดร. อเล็กซานเดอร์ ฮาร์ทเดอเจน
* ซาแมนธา มัมบา รับบท มารา
* มาร์ก แอ็ดดี้ รับบท เดวิด ฟิลบี้
* เซียนน่า กิลเลอร์รี่ย์ รับบท เอ็มมา
* พิลลิดา ลอว์ รับบท มิสซิสวัตชิต
* อลัน ยัง รับบท คนงานร้านดอกไม้
* ออร์ลันโด โจนส์ รับบท ว็อกซ์ 114
* เจเรมี ไอเอินส์ รับบท เดอะ อูเบอร์ เมอร์ล็อค
* โอเมโร มัมบา รับบท คาเลน
* แยนซีย์ เอเรียส รับบท ทอเลน
* ลอรา เคิร์ก รับบท คนขายดอกไม้
* จอร์ช สแตมเบิร์ก รับบท คนขับรถยนต์
* มิดี้ คริสต์ รับบท นักวิ่งจ๊อกกิ้ง
* คอนนี่ เรย์ รับบท ครูพาเที่ยว
* ปีเตอร์ คาริก้า รับบท ผู้ฝึกสอน
* แม็กซ์ เบเคอร์ รับบท ฆาตกรที่ฆ่าเอ็มมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  McCarthy, Todd (March 7, 2002). "Review: 'The Time Machine'". *Variety*. สืบค้นเมื่อ July 10, 2017.
2. 1 2  "The Time Machine". *AFI Catalog of Feature Films*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-05-23. สืบค้นเมื่อ July 10, 2017.
3. 1 2  "The Time Machine (2002)". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ 2015-10-31.
4. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***กระสวยแซงเวลา***

* *กระสวยแซงเวลา* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *กระสวยแซงเวลา* ที่ออลมูวี
* *กระสวยแซงเวลา* ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
* *กระสวยแซงเวลา* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
* *กระสวยแซงเวลา* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *กระสวยแซงเวลา* ในเมทาคริติก
**สิงห์ประเสริฐ กิตติเกษม** สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 3

ประวัติ
-------

สิงห์ประเสริฐขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 แพ้คะแนน คม ส. ธนิกุล ที่เวทีราชดำเนิน จากนั้น สิงห์ประเสริฐขึ้นชกชนะรวดตลอดปี พ.ศ. 2532 และชนะน็อคถึง 5 ครั้งจากการชก 6 ครั้ง สิงห์ประเสริฐจึงได้ขึ้นชิงแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน พรชัย ศิษย์พระพรหม ได้แชมป์มาครอง จากนั้น สิงห์ประเสริฐขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้งก่อนจะมาพลาด แพ้น็อค มาลัยทอง เสถียรยิม แค่ยกแรก เมื่อ พ.ศ. 2533 สิงห์ประเสริฐหยุดชกไปหนึ่งปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2534 ทำได้แค่เสมอกับมงคลชัย สถิรยิม ต่อมา ใน พ.ศ. 2535 สิงห์ประเสริฐขึ้นชกชนะคะแนน ปอนดี อีกเพียงครั้งเดียว สมภพ ศรีสมวงศ์ก็สนับสนุนให้สิงห์ประเสริฐได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 7 ที่เม็กซิโก เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ผลปรากฏว่าสิงห์ประเสริฐแพ้น็อตไปในยกที่ 5 จากนั้น เขาก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีรุ่นมินิมั่มเวท
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 23 ส.ค. 2535 แพ้น็อค ริการ์โด โลเปซ (เม็กซิโก) ยก 5 ที่ เม็กซิโก

อ้างอิง
-------

* (อังกฤษ) สถิติการชก boxrec.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เทปการชกระหว่างสิงห์ประเสริฐกับโลเปซ
**ฟงดูว์** (ฝรั่งเศส: *fondue*) หรือ **ฟอนดูตา** (อิตาลี: *fonduta*) หรือนิยมสะกดว่า **ฟองดูว์** เป็นอาหารสวิส อาหารอิตาลี และอาหารฝรั่งเศสชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยเนยแข็งละลายกับไวน์ขาวและเครื่องปรุงรส เสิร์ฟในหม้อเคลือบกาเกอลง (*caquelon*) ซึ่งตั้งไว้บนเตาแบบพกพา แล้วใช้ส้อมด้ามยาวจุ่มขนมปังลงไปในเนยที่ละลายอยู่นั้นเพื่อรับประทาน ฟงดูว์ได้รับการส่งเสริมให้เป็นอาหารประจำชาติของสวิตเซอร์แลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยสหภาพเนยแข็งสวิส (*Schweizerische Käseunion*) และได้รับการเผยแพร่จนเป็นที่นิยมในอเมริกาเหนือในคริสต์ทศวรรษ 1960

ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา ได้มีการนำชื่อ "ฟงดูว์" ไปใช้เป็นคำทั่วไปเพื่อเรียกอาหารชนิดอื่นที่มีการจุ่มอาหารลงในของเหลวร้อน ๆ ในหม้อไฟที่ใช้ร่วมกัน ได้แก่ ฟงดูว์ช็อกโกแลต ซึ่งใช้ผลไม้ที่หั่นเป็นชิ้น ๆ จุ่มลงไปในส่วนผสมช็อกโกแลตเหลว และ "ฟงดูว์บูร์กีญอน" หรือฟงดูว์แบบอย่างบูร์กอญ (*fondue bourguignonne*) ซึ่งใช้เนื้อสัตว์ (โดยเฉพาะเนื้อวัว) หั่นเป็นชิ้นพอคำ จุ่มลงในน้ำมันร้อน

คำว่า *fondue* เป็นรูปกริยาขยายในอดีตกาล กรรมวาจก เพศหญิง (feminine passive past participle) ของคำกริยาฝรั่งเศส *fondre* (แปลว่า "ทำให้ละลาย") ซึ่งในที่นี้ทำหน้าที่เป็นคำนาม ปรากฏหลักฐานการใช้คำนี้เป็นชื่ออาหารเป็นครั้งแรกในภาษาฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1735 ในตำรา *Cuisinier moderne* ของแว็งซ็อง ลา ชาแปล พ่อครัวชาวฝรั่งเศส และปรากฏครั้งแรกในภาษาอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1878

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Trésor de la langue française*, *s.v.* *fondre*, etymology section B.3.a.
2. ↑  Vincent la Chapelle, *Le cuisinier moderne* p. 220
3. ↑  Oxford English Dictionary, Second edition, 1989; online version November 2010. *s.v.*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ฟงดูว์**

* ฟงดูว์ ที่เว็บไซต์ Curlie