**อาชิกางะ โยชิโนริ** (ญี่ปุ่น: 足利 義教; โรมาจิ: *Ashikaga Yoshinori*) เป็น โชกุน ลำดับที่ 6 แห่ง รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ดำรงตำแหน่งช่วงปี ค.ศ. 1429 ถึง ค.ศ. 1441 ระหว่าง ยุคมูโรมาจิ ของญี่ปุ่น โยชิโนริเป็นบุตรชายของโชกุนลำดับที่ 3 อาชิกางะ โยชิมิตสึ ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ ฮารุโทระ (春寅)

ประวัติ
-------

อะชิกะงะ โยะชิโนะริ เกิดเมื่อค.ศ. 1394 เป็นบุตรชายของโชกุนอะชิกะงะ โยะชิมิสึ (ญี่ปุ่น: 足利 義満; โรมาจิ: *Ashikaga Yoshimitsu*) กับภรรยาน้อยคือนางฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ (ญี่ปุ่น: 藤原 慶子; โรมาจิ: *Fujiwara no Yoshiko*) มีพี่ชายร่วมมารดาคืออะชิกะงะ โยะชิโมะชิ (ญี่ปุ่น: 足利 義持; โรมาจิ: *Ashikaga Yoshimochi*) ในปีเดียวกันกับที่โยะชิโนะริเกิดขึ้น โชกุนโยะชิมิสึผู้เป็นบิดาได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่โยะชิโมะพี่ชาย ขึ้นครองตำแหน่งโชกุนต่อจากบิดา เพื่อไม่ให้เกิดความขัดแย้งทางการเมือง โยะชิโนะริจึงบรรพชาเป็นพระภิกษุได้รับฉายาว่า พระภิกษุกิเอ็ง (ญี่ปุ่น: 義圓; โรมาจิ: *Gien*) ในค.ศ. 1408 

ในค.ศ. 1423 โชกุนโยะชิโมะชิ สละตำแหน่งให้แก่บุตรชายของตนเองคือ อะชิกะงะ โยะชิกะซุ (ญี่ปุ่น: 足利 義量; โรมาจิ: *Ashikaga Yoshikazu*) ขึ้นเป็นโชกุนคนต่อมา แต่ทว่าโชกุนโยะชิกะซุดำรงตำแหน่งโชกุนได้เพียงสองปีก็ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1425 จากนั้นอีกสามปีโชกุนโยะชิโมะชิก็ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1428 โดยปราศจากทายาท บรรดาผู้แทนของรัฐบาลโชกุนอะชิกะงะเดินทางไปยังศาลเจ้าฮะชิมัง อิวะชิมิซุ (ญี่ปุ่น: 石清水八幡宮; โรมาจิ: *Iwashimizu Hachimangū*) ในเมืองเคียวโตะเพื่อทำการเสี่ยงทายหาผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อไป ผลการเสี่ยงทายปรากฏว่า พระภิกษุกิเอ็งได้รับเลือกให้เป็นโชกุนคนต่อมา พระภิกษุกิเอ็งจึงสึกออกจากบรรพชิตมาเพื่อดำรงตำแหน่งโชกุน 

ในสมัยของโชกุนโยะชิโนะริมีเหตุการณ์สำคัญสองอย่างได้แก่ การฟื้นฟูความสัมพันธ์กับจีนราชวงศ์หมิง และสงครามกับ*คันโตคุโบ* (ญี่ปุ่น: 関東公方; โรมาจิ: *Kantō kubō*) 

แม้ว่าโชกุนโยะชิมิสึผู้เป็นบิดาได้เริ่มนำรัฐบาลโชกุนฯสร้างความสัมพันธ์กับราชสำนักจีนราชวงศ์หมิงตั้งแต่ค.ศ. 1402 แต่ในสมัยของโชกุนโยะชิโมะชิผู้เป็นพี่ชายได้ตัดความสัมพันธ์กับจีน ในสมัยของโชกุนโยะชิโนะริค.ศ. 1433 โยะชิโนะริได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์กับราชสำนักจีนอีกครั้งโดยการส่งคณะทูตไปเจริญสัมพันธไมตรียังนครปักกิ่งตรงกับรัชสมัยของจักรพรรดิเซฺวียนเต๋อ นำประเทศญี่ปุ่นเข้าสู่ระบอบบรรณาการจิ้มก้องอีกครั้ง และจัดตั้ง*โทเซ็ง-บุเงียว* (ญี่ปุ่น: 唐船奉行; โรมาจิ: *Tōsen-bugyō* ) ขึ้นในค.ศ. 1434เพื่อดูแลเรื่องงานการทูตกับจีน 

ในภูมิภาคคันโต มีผู้สำเร็จราชการแทนโชกุนเรียกว่า *คันโตคุโบ* ซึ่งพำนักอยู่ที่เมืองคะมะกุระและมีอำนาจเหนือซะมุไรในภูมิภาคคันโตและภาคตะวันออกทั้งมวล ด้วยอำนาจอันมหาศาลของ*คันโตคุโบ* ทำให้*คันโตคุโบ*กลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองของรัฐบาลโชกุนที่เมืองเกียวโต ในค.ศ. 1438 *คันโตคุโบ*อะชิกะงะ โมะชิอุจิ (ญี่ปุ่น: 足利持氏; โรมาจิ: *Ashikaga Mochiuji*) ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้มีสิทธิ์ขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนหลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของโชกุนโยะชิโมะชิ แต่พลาดโอกาสไปในการเสี่ยงทายที่ศาลเจ้า *คันโตคุโบ*โมะชิอุจิต้องการตำแหน่งโชกุนที่เกียวโต จึงก่อการกบฎต่อโชกุนโยะชิโนะริ เรียกว่า สงครามปีเอเกียว (ญี่ปุ่น: 永享の乱; โรมาจิ: *Eikyō no ran*) โชกุนโยชิโนะริส่งทัพเข้ายึดเมืองคะมะกุระได้สำเร็จ *คันโตคุโบ*โมะชิอุจิทำการเซ็ปปุกุเสียชีวิต ทำให้ตำแหน่ง*คันโตคุโบ*ว่างลง 

ในค.ศ. 1440 โชกุนโยะชิโนะริมีความต้องการที่จะปลด อะกะมะซึ มิซึซุเกะ (ญี่ปุ่น: 赤松 満祐; โรมาจิ: *Akamatsu Mitsusuke*)  *ชูโง*เจ้าครองแคว้นในภูมิภาคชูโงะกุออกจากตำแหน่ง สร้างความวิตกกังวลให้แก่อะกะมะซึ มิซึซุเกะ ปีต่อมาค.ศ. 1441 หลังจากที่โชกุนโยะชิโนะริเสร็จสิ้นสงครามในภูมิภาคคันโตและเดินทางกลับกรุงเกียวโต อะกะมะซึ มิซึซุเกะ ได้เชื้อเชิญให้โชกุนโยะชิโนะริเดินทางมายังคฤหาสน์ของตนเพื่อฉลองสังสรรค์ ในงานเลี้ยงนั้นเกิดความวุ่นวายและโชกุนโยะชิโนะริถูกลอบสังหารถึงแก่อสัญกรรม อะกะมะซึ มิซึซุเกะ หลบหนีกลับไปยังแคว้นของตน รัฐบาลโชกุนฯส่งทัพไปทำการสังหารอะกะมะซึ มิซึซุเกะ ได้สำเร็จ อะชิกะงะ โยะชิกะซึ (ญี่ปุ่น: 足利 義勝; โรมาจิ: *Ashikaga Yoshikatsu*) ผู้เป็นบุตรชายคนโตของโชกุนโยะชิโนะริขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนต่อมา

ครอบครัว
--------

* บิดา: อะชิกะงะ โยะชิมิสึ
* มารดา: ฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ (ญี่ปุ่น: 藤原 慶子; โรมาจิ: *Fujiwara no Yoshiko*)
* มิไดโดะโกะโระ: ฮิโนะ ชิเงะโกะ (ญี่ปุ่น: 日野 重子; โรมาจิ: *Hino Shigeko*)
	+ บุตรชาย: อะชิกะงะ โยะชิกะซึ โชกุนลำดับที่เจ็ด
	+ บุตรชาย: อะชิกะงะ โยะชิมะซะ โชกุนลำดับที่แปด

* ภรรยาน้อย
	+ บุตรชาย: อะชิกะงะ โยะชิมิ

อ้างอิง
-------

* Brett L. Walker. *A Concise History of Japan*. Cambridge University Press, February 26, 2015.
* 

1. ↑  
Titsingh, Isaac. (1834). **Annales des empereurs du japon*, p. 331.*, p. 331, ที่ Google Books