ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์
**การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์** ประกอบด้วยโครงสร้างพื้นฐานอันทันสมัยในเขตหุบเขากลัง อาทิ โครงข่ายรถไฟและท่าอากาศยานอันทันสมัย เป็นต้น อัตราการใช้งานระบบขนส่งมวลชนโดยเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 16

กัวลาลัมเปอร์ มีท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ และมีสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์

ประวัติ
-------

ท่าอากาศยานแห่งแรกในกัวลาลัมเปอร์ คือ ท่าอากาศยานซิมปัง เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1952 จนถึง ค.ศ. 1965 ซึ่งเป็นปีที่ท่าอากาศยานซูบังเปิดใช้งาน รถโดยสารประจำทางสายแรก เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1975 ส่วนรถแท็กซี่ ปรากฏครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ใช้รถยี่ห้อมอริสอ็อกซ์ฟอร์ด

ระบบขนส่งมวลชน
--------------

### รถไฟฟ้าขนส่งมวลชน

ดูเพิ่ม: ระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง § รถไฟฟ้า
ปัจจุบัน ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกัวลาลัมเปอร์ มีจำนวน 6 สายต่อ 4 ผู้ดำเนินการ รวมทั้ง รถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์ และเคเรตาปิทะนาห์มลายู (เคทีเอ็ม) ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน โดยเฉพาะเคทีเอ็ม ซึ่งมียอดผู้โดยสารรวม 30,934,651 คนในปี ค.ศ. 2005 ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน แบ่งออกเป็นสามประเภท: รถไฟฟ้ารางเบา, รถไฟฟ้าชานเมือง และรถไฟฟ้ารางเดี่ยว ส่วนรถไฟฟ้าระหว่างเมืองนั้น ไม่นับเป็นรถไฟฟ้า

#### รถไฟฟ้ารางเบา

ดูบทความหลักที่: รถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์
รถไฟฟ้ารางเบาในกัวลาลัมเปอร์ มี 2 สาย ได้แก่ สายเกอลานาจายา (สายสีชมพู) และสายอัมปัง (สายสีเหลือง)

รถไฟฟ้าสายเกอลานาจายา
**สายเกอลานาจายา** เป็นสายที่สำคัญที่สุด เชื่อมระหว่างย่านเกอลานาจายา กับย่านกมบัก ในพื้นที่ทางตอนใต้และตอนกลางของกัวลาลัมเปอร์ ปัจจุบัน มีผู้โดยสารเฉลี่ย 170,000 คนต่อวัน และจะเพิ่มเป็น 350,000 คนในวันชาติ สายนี้มีระยะทาง 29 กิโลเมตร เป็นรถไฟฟ้าไร้คนขับยาวอันดับที่สามของโลก รองจาก แคนาดา สกายเทรนแวนคูเวอร์ (49.5 กิโลเมตร) และ ฝรั่งเศส รถไฟใต้ดินลีล (32 กิโลเมตร) สายเกอลานาจายามีสถานียกระดับ 16 สถานี สถานีใต้ดิน 5 สถานี

รถไฟฟ้าสายอัมปัง
**สายอัมปัง** เป็นอีกสายหนึ่งที่ดำเนินการโดยรถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์ มีสายย่อยสองสาย ได้แก่ สายอัมปัง และสายศรีเปอตาลิง มีผู้โดยสาร 120,000-150,000 คนต่อวัน ระยะทางรวม 27 กิโลเมตร เนื่องมีสองสายย่อย จึงมีสถานีปลายทางฝั่งใต้สองแห่ง มีจำนวนสถานีทั้งหมด 29 สถานี

รถไฟเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส วิ่งผ่านสถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน ใช้รางร่วมกับรถไฟเคแอลไอเอ แทรนสิต
#### รถไฟฟ้าชานเมือง

ดูบทความหลักที่: รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม และ เคแอลไอเอ แทรนสิต
กัวลาลัมเปอร์มีระบบรถไฟชานเมืองที่หนาแน่นมาก ผู้ดำเนินการที่สำคัญได้แก่ เคเรตาปิทะนาห์มลายู (เคทีเอ็ม) และ เอ็กซ์เพรสเรลลิงก์ มีรถไฟชานเมือง 4 สาย ได้แก่ สายพอร์ตกลัง, สายเซอเริมบัน, สายย่อยรวัง-กัวลากูบูบาห์รู และสายเคแอลไอเอ แทรนสิต ซึ่งสายเคแอลไอเอ แทรนสิตจะดำเนินการโดยเอ็กซ์เพรสเรลลิงก์ ในขณะที่อีกสามสายที่เหลือจะดำเนินการโดยเคทีเอ็ม ภายใต้โครงข่ายที่ชื่อ รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม เส้นทางทั้ง 4 สาย จะผ่านสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ โดยสายเคแอลไอเอ แทรนสิต จะใช้รางร่วมกับสายเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส

#### รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน

ดูบทความหลักที่: เคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ดำเนินการโดยเอ็กซ์เพรสเรลลิงก์ เช่นเดียวกันกับเคแอลไอเอ แทรนสิต รถไฟฟ้าใช้เวลาในการเดินทาง 28 นาที ความเร็วสูงสุด 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความถี่ทุก ๆ 15-20 นาที

#### รถไฟฟ้ารางเดี่ยว

ดูบทความหลักที่: เคแอลโมโนเรล
เคแอลโมโนเรล
รถไฟฟ้ารางเดี่ยวในกัวลาลัมเปอร์ มีเส้นทางเดียว เชื่อมต่อระหว่างสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ กับย่านบูกิตบินตัง ระยะทางทั้งหมด 8.6 กิโลเมตร จำนวน 11 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด จำนวนผู้โดยสาร 36,000 คนต่อวัน ปัจจุบันดำเนินการโดยบริษัทรถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์

### รถโดยสารประจำทาง

รถโดยสารประจำทางคันหนึ่งในกัวลาลัมเปอร์
ดูบทความหลักที่: รถโดยสารประจำทางในกัวลาลัมเปอร์, รถโดยสารประจำทางของแรพิดเคแอล และ เมโทรบัส (ประเทศมาเลเซีย)
กัวลาลัมเปอร์มีระบบรถโดยสารที่ไม่ค่อยดีเมื่อเทียบกับเมืองอื่น ๆ บริษัท แรพิดเคแอล เป็นบริษัทรถโดยสารประจำทางที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันมีจำนวน 177 เส้นทางต่อรถโดยสาร 849 คัน

รถโดยสารประจำทางมี 4 ประเภท ได้แก่ **รถด่วน**, **รถรับ-ส่งภายในตัวเมือง**, **รถเร็ว** และ **รถธรรมดา** ซึ่งแต่ละประเภทจะใช้ตัวย่อ **E**, **B**, **U** และ **T** ตามลำดับ ในขณะที่บริษัทอื่น ๆ จะใช้หมายเลขรถแทน เพื่อป้องกันการสับสน

ในกัวลาลัมเปอร์ มีสถานีขนส่งผู้โดยสารหลัก 4 แห่ง ได้แก่ เคแอลเซ็นทรัล, เคแอลซีซี, มาลูริ และติติวังซา โดยทั้งหมดล้วนตั้งอยู่ใกล้สถานีรถไฟฟ้า นอกจากแรพิดเคแอลแล้ว บริษัทอื่น ๆ ได้แก่ เมโทรบัส ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นบริษัทรถโดยสารที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของกรุง รองจากแรพิดเคแอล

ทางหลวงยกระดับอัมปัง-กัวลาลัมเปอร์ ทางฝั่งตะวันออกของกรุง

การขนส่งระหว่างเมือง
--------------------

### รถไฟระหว่างเมือง

ดูบทความหลักที่: รถไฟระหว่างเมืองในมาเลเซีย
รถไฟระหว่างเมืองในประเทศมาเลเซีย ดำเนินการโดย เคเรตาปิทะนาห์มลายู เป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายทรานส์-เอเชีย ซึ่งเชื่อมต่อกับประเทศไทย และประเทศสิงคโปร์ รถไฟระหว่างเมืองเกือบทุกขบวนมีต้นทางที่สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ สายที่มีผู้โดยสารมากที่สุด คือสายกัวลาลัมเปอร์-สิงคโปร์ ยอดผู้โดยสารรวม 466,000 คนในปี ค.ศ. 2005

### โครงการรถไฟความเร็วสูง

ดูบทความหลักที่: รถไฟความเร็วสูงกัวลาลัมเปอร์–สิงคโปร์
รถไฟความเร็วสูงกัวลาลัมเปอร์–สิงคโปร์ เป็นหนึ่งในโครงการรถไฟความเร็วสูงที่สำคัญ โครงการนี้คิดค้นขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ซึ่งเมื่อเปิดใช้งานแล้ว จะเชื่อมต่อระหว่างเกาะปีนัง-กัวลาลัมเปอร์-สิงคโปร์ ได้สะดวกสบายมากขึ้น

### ถนน

ทางแยกระหว่างถนนจาลันอัมปังและตันราซักในกัวลาลัมเปอร์ มีสถานีรถไฟใต้ดินในบริเวณใกล้เคียงกัน
ถนนเป็นเส้นทางขนส่งที่สำคัญที่สุดในกัวลาลัมเปอร์ จุดเด่นของถนนในกัวลาลัมเปอร์ คือ ถนนวงแหวนรอบกรุง ได้แก่ ถนนวงแหวนกัวลาลัมเปอร์ชั้นใน, ถนนวงแหวนกัวลาลัมเปอร์ชั้นกลางแห่งที่ 1 และถนนวงแหวนกัวลาลัมเปอร์ชั้นกลางแห่งที่ 2 ถนนส่วนใหญ่มี 3 เลน บางสายก็เป็นถนนเดินรถทางเดียว

**ทางพิเศษ**
ทางพิเศษในกัวลาลัมเปอร์ทุกสาย ต้องจ่ายค่าธรรมเนียม ทางพิเศษที่สำคัญได้แก่ ทางหลวงยกระดับอัมปัง-กัวลาลัมเปอร์ ยิ่งไปกว่านั้น กัวลาลัมเปอร์ยังเป็นเมืองแรกของโลกที่มีอุโมงค์สมาร์ท ซึ่งช่วยในการขนส่งและการระบายน้ำ

กัวลาลัมเปอร์จะมีระบบทางพิเศษที่ซับซ้อนมาก ดังนี้

* ทางพิเศษเชื่อมระหว่างใจกลางกรุงกับชานเมืองฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ได้แก่ ทางหลวงสหพันธรัฐ, ทางพิเศษปันไตใหม่, ทางพิเศษหุบเขากลังใหม่
* ทางพิเศษเชื่อมระหว่างใจกลางกรุงกับชานเมืองฝั่งใต้ ได้แก่ ทางพิเศษสุไหงเบซี, ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-เซอเริมบัน, ทางพิเศษกาจัง
* ทางพิเศษเชื่อมระหว่างใจกลางกรุงกับชานเมืองฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ ทางหลวงเชรัส, ทางพิเศษเชรัส-กาจัง, ทางหลวงกาจังเซอเริมบัน
* ทางพิเศษเชื่อมระหว่างใจกลางกรุงกับชานเมืองฝั่งตะวันออก ได้แก่ ทางหลวงยกระดับอัมปัง-กัวลาลัมเปอร์
* ทางพิเศษเชื่อมระหว่างใจกลางกรุงกับเมืองปูตราจายา ได้แก่ ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-ปูตราจายา ซึ่งจะผ่านท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์

นี่คือรายชื่อทางพิเศษในเขตหุบเขากลัง

| ชื่อทางพิเศษ | พื้นที่ให้บริการ | ทางพิเศษอื่น ๆ ที่เชื่อมต่อ |
| --- | --- | --- |
| ทางหลวงสหพันธรัฐ | กลัง, เปอตาลิงจายา, ซูบังจายา, เกอลานาจายา, ชาห์อลัม | ทางพิเศษปันไตใหม่, ทางพิเศษสปรินท์ |
| อุโมงค์สมาร์ท | จาลันสุลต่านอิสมาอิล, จาลันตุนราซัก | ทางหลวงสหพันธรัฐ, ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-เซอเริมบัน, ทางหลวงเชรัส |
| ทางพิเศษปันไตใหม่ | ซูบังจายา | ทางหลวงสหพันธรัฐ, ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-เซอเริมบัน |
| ทางพิเศษสปรินท์ | ดามันสรา, ตามันดูตา | ทางพิเศษหุบเขากลังใหม่, ทางหลวงสหพันธรัฐ |
| ทางพิเศษหุบเขากลังใหม่ | ซูบังจายา, กลัง, ดามันสรา | ทางพิเศษเหนือ-ใต้, ทางพิเศษเหนือ-ใต้ (เซ็นทรัลลิงก์), ทางพิเศษสปรินท์ |
| ทางพิเศษเหนือ-ใต้ (เซ็นทรัลลิงก์) | ปูตราจายา, ไซเบอร์จายา, ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์, ซาอูจานาปูตรา, ชาห์อลัม, นีลาอี | ทางพิเศษหุบเขากลังใหม่, ทางพิเศษเหนือ-ใต้ |
| ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-เซอเริมบัน | กัวลาลัมเปอร์, เซอเริมบัน, กาจัง, บังกี, นีลาอี | ทางพิเศษเหนือ-ใต้ (เซ็นทรัลลิงก์), ทางพิเศษเหนือ-ใต้, อุโมงค์สมาร์ท, ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-ปูตราจายา |
| ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-ปูตราจายา | ปูตราจายา, ไซเบอร์จายา | ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-เซอเริมบัน, ทางพิเศษชาห์อลัม |
| ทางพิเศษชาห์อลัม | ชาห์อลัม, ยูเอสเจ, กลัง, โกตะกุมุนิง, บูกิตจาลิล, ศรีเปอตาลิง | ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-ปูตราจายา, ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-เซอเริมบัน |
| ทางพิเศษสุไหงเบซี | สุไหงเบซี, บันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน | ทางพิเศษกาจัง, ทางพิเศษเหนือ-ใต้ |
| ทางพิเศษกาจัง | กาจัง, เชรัส, สุไหงหลง | ทางพิเศษหุบเขากลังใต้, ทางพิเศษเชรัส-กาจัง, ทางพิเศษสุไหงเบซี |
| ทางพิเศษดูตา-อูลู กลัง | ตามันดูตา, อูลูกลัง, กมบัก | ทางพิเศษหุบเขากลังใหม่, ทางหลวงกัวลาลัมเปอร์-รวัง, ถนนวงแหวนกัวลาลัมเปอร์ชั้นกลางแห่งที่ 2, ทางพิเศษการัก |
| ทางหลวงเชรัส | เชรัส, สุไหงเบซี | ทางพิเศษเชรัส-กาจัง, ถนนวงแหวนกัวลาลัมเปอร์ชั้นกลางแห่งที่ 1, ถนนวงแหวนกัวลาลัมเปอร์ชั้นกลางแห่งที่ 2, ทางพิเศษซาลัก |
| ทางพิเศษเชรัส-กาจัง | เชรัส, กาจัง | ทางหลวงเชรัส, ทางหลวงกาจัง-เซอเริมบัน, ทางพิเศษกาจัง, อุโมงค์สมาร์ท |
| ทางพิเศษกาจัง | กาจัง | ทางหลวงเชรัส, ทางหลวงกาจัง-เซอเริมบัน |
| ทางหลวงกาจัง-เซอเริมบัน | กาจัง, เซอเมยีห์, เซอเริมบัน | ทางพิเศษเชรัส-กาจัง, ทางหลวงเชรัส |
| ทางพิเศษซาลัก | ตามันคัฟนอต, สุไหงเบซี | ทางหลวงเชรัส, ทางพิเศษเชรัส-กาจัง, ทางพิเศษกัวลาลัมเปอร์-เซอเริมบัน, อุโมงค์สมาร์ท |

### รถแท็กซี่

รถแท็กซี่ในกัวลาลัมเปอร์ มักจะมีสีแดง-ขาว, เหลือง-น้ำเงิน, เขียว หรือเหลือง
รถแท็กซี่มิเตอร์สามารถพบเห็บได้ทั่วไปในกัวลาลัมเปอร์ อย่างไรก็ตาม มีโอกาสยากมากที่จะสามารถใช้บริการรถแท็กซี่ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน รถแท็กซี่ในกัวลาลัมเปอร์มีหลายสี ได้แก่ ขาว-แดง, แดง, เหลือง-น้ำเงิน, เขียว, เหลือง วิธีสังเกตรถแท็กซี่ที่ง่ายที่สุด คือ ด้านหน้ารถจะมีตัว **H** ติดอยู่ แต่ถ้าเป็นรถแท็กซี่ท่าอากาศยาน จะมีตัว **LIMO** ติดอยู่

### สถานีขนส่งผู้โดยสารหลักที่สำคัญ

มีสถานีขนส่งผู้โดยสารหลายแห่งที่สำคัญในกัวลาลัมเปอร์ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์

**เซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์**
สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ดูบทความหลักที่: สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์
สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลดความหนาแน่นที่สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์ เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในอาเซียน เส้นทางรถไฟที่ผ่านสถานีนี้ได้แก่ สายเกอลานาจายา, เคแอลโมโนเรล, รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม, รถไฟระหว่างเมืองของเคทีเอ็ม, เคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส และเคแอลไอเอ แทรนสิต นอกจากนี้ยังเป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง สายการบินที่สามารถเช็คอินที่นี่ได้ ได้แก่ มาเลเซียแอร์ไลน์, คาเธ่ย์แปซิฟิค, เอมิเรตส์แอร์ไลน์ และรอยัลบรูไนแอร์ไลน์

สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ ยังเป็นศูนย์รวมรถโดยสารประจำทางของแรพิดเคแอลอีกด้วย

**ปุตุรายา**
ดูบทความหลักที่: ปุตุเซ็นทรัล
ศูนย์รวมรถโดยสารประจำทางที่ใหญ่ที่สุดอยู่ย่านปุตุรายา โดยมีรถโดยสารประจำทางวิ่งในเส้นทางต่าง ๆ ทั่วประเทศ การเดินมายังย่านปุตุรายา สามารถใช้บริการรถไฟฟ้าสายอัมปังได้

โครงสร้างพื้นฐานอื่น ๆ
----------------------

### ท่าอากาศยาน

สายการบินกาตาร์แอร์เวย์, มาเลเซียแอร์ไลน์ และเซินเจิ้นแอร์ไลน์ ที่ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์
ดูบทความหลักที่: ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์
กัวลาลัมเปอร์มีท่าอากาศยาน 2 แห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ และท่าอากาศยาน Sultan Abdul Aziz Shah (ชื่อเดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติซูบัง) (ให้บริการเฉพาะเที่ยวบินเหมาลำเท่านั้น) 

ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุด และเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้งานมากที่สุดในประเทศ เชื่อมต่อกับนครโดยรถไฟฟ้าเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส และรถโดยสารประจำทาง

ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ มีสถิติผู้สัญจร 35 ล้านคน ขนส่งสินค้า 1.2 ล้านตันต่อปี เป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นเป็นอันดับที่ 13 ของโลกในด้านผู้โดยสาร และอันดับที่ 30 ในด้านสินค้า เป็นท่าอากาศยานเพียงไม่กี่แห่งในตะวันออกไกลที่มีเที่ยวบินไปยังทวีปอเมริกาใต้ โดยสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ มีจุดหมายปลายทางในอเมริกาใต้คือกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา

ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ดำเนินการโดยกลุ่มท่าอากาศยานมาเลเซีย เป็นฐานการบินหลักของมาเลเซียแอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก, แอร์เอเชีย และแอร์เอเชียเอ็กซ

### ท่าเรือ

ดูบทความหลักที่: พอร์ตกลัง และ เวสต์พอร์ต (ประเทศมาเลเซีย)
ท่าเรือนอร์ทพอร์ต
ท่าเรือที่สำคัญที่สุดในประเทศมาเลเซีย คือ ท่าเรือพอร์ตกลัง ตั้งอยู่ในเขตกลัง รัฐเซอลาโงร์ เดิมมีชื่อว่า **ท่าเรือสเวตเทนแฮม** เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1893 ช่วงอาณานิคมอังกฤษ ต่อมาได้เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1901 และได้พัฒนาท่าเรือให้ดีขึ้นในแต่ละปี องค์การท่าเรือพอร์ตกลัง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 แบ่งท่าเรือ 3 เขต ได้แก่ บอร์ทพอยต์, เซาท์พอยต์ และเวสต์พอยต์ สถิติเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ท่าเรือเขตเวสต์พอยต์ได้ตู้คอนเทนเนอร์ 4-4.3 ล้านกล่อง ส่วนเขตอื่น ๆ เก็บได้ 7.12 ล้านกล่อง รวมน้ำหนัก 133.5 ล้านตัน พอร์ตกลังฟรีโซน มีพื้นที่เก็บสินค้า 1,000 เอเคอร์ ทำให้ท่าเรือที่มีที่เก็บสินค้าเยอะเป็นอันดับที่ 13 ของโลก (สถิติปี ค.ศ. 2005) อีกทั้งยังได้รับการสนับสนุนและการปรับปรุงเรื่อยมา

นอกจากจะเป็นท่าเรือสินค้าแล้ว ยังเป็นที่จอดเรือสำราญ *ซูเปอร์สตาร์เวอร์โก* และ *ควีนแมรี่ทู* อีกด้วย

การเดินทางไปยังพอร์ตกลัง สามารถทำได้โดยการนั่งรถไฟของ เคเรตาปิทะนาห์มลายู หรือใช้ทางหลวงสหพันธรัฐ กับทางพิเศษชาห์อลัม

โครงการในอนาคต
--------------

### พลาซารักยัต

ดูบทความหลักที่: พลาซารักยัต
พลาซารักยัต เป็นตึกระฟ้าอเนกประสงค์ เริ่มสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1990 เพื่อใช้งานเป็นศูนย์รถโดยสารแทนปุตุรายา อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างได้หยุดชะงักเนื่องจากเกิดวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง

### ส่วนต่อขยายรถไฟฟ้า

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 รองนายกรัฐมนตรีมาเลเซียได้มีแผนก่อสร้างส่วนต่อขยายรถไฟฟ้าในกัวลาลัมเปอร์ ได้แก่ ส่วนต่อขยายของสายเกอลานาจายาและสายอัมปัง นอกจากนี้ยังมีแผนจะสร้างรถไฟฟ้าสายใหม่อีกด้วย

### ถนนอัจฉริยะ

ในปี ค.ศ. 2008 ทางพิเศษหลายสายในกัวลาลัมเปอร์ ได้ติดตั้งระบบตรวจสอบบนพื้นถนน ซึ่งได้รับเทคโนโลยีมาจากแถบยุโรป, สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, แคนาดา และสิงคโปร์ ระบบนี้สามารถจับความเร็วสูงสุดได้ถึง 180 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยเริ่มใช้ครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 บนทางพิเศษดามันซารา-ปูชง ต่อมาได้ติดตั้งบนทางพิเศษชาห์อลัม และติดตั้งครบสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2010

### ทางรถไฟสายวงกลม

โครงการนี้เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 2008 เพื่อเชื่อมต่อระหว่างชานเมืองในหุบเขากลัง มีระยะทาง 70 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างย่านเซนตัล, เกอปง, สุไหงบูโลห์, เกอลานาจายา, ชาห์อลัม, เชรัส และบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน โดยไม่มีการตัดเข้าใจกลางเมืองแต่อย่างใด

### ศูนย์รวมการขนส่งบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน

ดูเพิ่ม: สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน
สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน จะได้รับการยกระดับเป็นศูนย์รวมการขนส่งในอนาคต การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2007 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 2010 ปัจจุบันสถานีนี้ตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟฟ้าสายอัมปัง, สายเซอเริมบัน และสายเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส

ดูเพิ่ม
-------

* การขนส่งในประเทศมาเลเซีย
* การขนส่งระบบรางในประเทศมาเลเซีย
* ระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง
* รถไฟความเร็วสูงกัวลาลัมเปอร์–สิงคโปร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Prasarana to buy trains worth RM1.2bil". The Star. 2006-10-13. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2006-10-22.
2. ↑  Kuala Lumpur Mini-Bus Service
3. ↑  "KTMB Statistics on ridership" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2009-02-27. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
4. ↑  Amapng Line Ridership
5. ↑  Prasarana new operator of KL Monorail
6. ↑  "Prasarana to buy trains worth RM1.2bil". The Star. 2006-10-13. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2006-10-22.
7. ↑  "KTMB Intercity Statistics" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2009-02-27. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
8. ↑  One Way Streets in Golden Triangle
9. ↑  "World First Dual Purpose Road Tunnel opens". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-22. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
10. ↑  "KL 202 Structural Plan". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-02. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
11. ↑  "Subang Airport for Turboprops only". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-18. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
12. ↑  "Malaysia Airports 2006 Air Statistics". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-05. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
13. ↑  "Airport Traffic". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-04. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
14. ↑  Port Klang expects to handle แม่แบบ:TEU this year
15. ↑  "Port Klang Free Zone". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-26. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
16. ↑  Two more new investors for PKFZ
17. ↑  "QM2 Sails into Port Klang" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-04-10. สืบค้นเมื่อ 2015-05-08.
18. ↑  Mergawati Zulfakar (30 August 2006). "Rail travel expansion". The Star. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-26. สืบค้นเมื่อ 2007-06-22.
19. ↑  "Works Department of Malaysia to introduce Multi Lane Free Flow in Kuala Lumpur". Ministry of Works Malaysia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-02-18. สืบค้นเมื่อ 2007-03-08.
20. ↑  "'No stop' toll trials to begin in November". The Star. 2008-07-22. สืบค้นเมื่อ 2008-07-22.
21. ↑  "Booth-free trial run at Batu Tiga". New Straits Times.
22. ↑  "Commuter line for suburbs". The Star. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-04-21. สืบค้นเมื่อ 2008-04-17.
23. ↑  "RM570mil terminal project to proceed". The Star. 2008-07-08. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-09. สืบค้นเมื่อ 2008-07-08.