**ยูกิโกะ โอกาดะ** (ญี่ปุ่น: 岡田 有希子; โรมาจิ: *Okada Yukiko*) หรือชื่อเดิม **คาโยะ ซาโต** (ญี่ปุ่น: 佐藤佳代; โรมาจิ: *Satō Kayo*, 22 สิงหาคม พ.ศ. 2510 – 8 เมษายน พ.ศ. 2529) เป็นไอดอลหญิงชาวญี่ปุ่น

โอกาดะเป็นศิลปินรุ่นเดียวกันกับมินาโกะ ฮนดะ, โยโกะ มินามิโนะ และ โยโกะ คิกูจิ

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

"ยูกิโกะ โอคาดะ" หรือชื่อเกิดคือ "คาโยะ ซาโต" เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ที่เมืองอิชิโนะมิยะ จังหวัดไอจิ ต่อมาครอบครัวของเธอได้ย้ายไปที่เมืองนาโงยะ

ในช่วงชีวิตวัยมัธยมต้นของโอกาดะ ความฝันของเธอคืออยากเป็นนักร้องไอดอลและสมัครเข้าร่วมการออดิชันทุกอย่าง แต่เธอถูกปฏิเสธทุกครั้งจนกระทั่งวันหนึ่งเธอก็ได้เข้าร่วมรายการประกวดร้องเพลงที่มีชื่อว่า "**สตาร์ ทังโจ**" ทางสถานีโทรทัศน์นิปปงทีวี โดยโอกาดะได้ร้องเพลง "มายบอยเฟรนด์" ของซาวาโกะ คิตาฮาระ และร้องเพลง "สโลว์โมชัน" ของอากินะ นากาโมริ ในรอบสุดท้ายซึ่งเธอได้รับรางวัลขนะเลิศในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2526 

### เข้าสู่วงการบันเทิง

เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2527 โอกาดะได้เปิดตัวผลงานซิงเกิลแรก "เฟิสต์เดท" เพลงนี้เขียนโดย "มาริยะ ทาเกอูจิ" เธอมีชื่อเล่นว่า "ยุกโกะ" (ユッコ) ตั้งโดยแฟนคลับของเธอ ซึ่งเป็นชื่อย่อทั่วไปของชื่อ "ยูกิโกะ" ในภาษาญี่ปุ่น

ในปีนั้น โอกาดะ ได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่แห่งปี และได้รับรางวัล เจแปน เรคคอร์ด อวอร์ด ครั้งที่ 26 สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปี สำหรับซิงเกิลที่ 3 ของเธอ "-ดรีมมิงเกิร์ล- โคอิ, ฮาจิเมมาชิเตะ" ซึ่งเขียนโดย ทาเกอูจิ

โอกาดะรับบทนำในละครโทรทัศน์เรื่องแรกของเธอ ในเรื่อง  *Kinjirareta Mariko*  ( *The Forbidden Mariko* ) ในปี 1985 ต่อมาก็ได้ปล่อยซิงเกิลที่ 8 "คูจิบิรุ เน็ตเวิร์ก" ปี 1986 เขียนโดย เซโกะ มัตสึดะ และแต่งโดย รีวอิจิ ซากาโมโตะ ซึ่งซิงเกิลนี้ได้ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลรายสัปดาห์ของออริคอน ประจำวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986

### การเสียชีวิตและผลกระทบ

อาคาร เดอะซัน มิวสิค, ตั้งอยู่ในเขต ชินจุกุ, โตเกียว
วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2529 โอกาดะถูกพบว่ามีบาดแผลที่ข้อมือในห้องอพาร์ตเมนต์ที่เต็มไปด้วยแก๊ส โดยสภาพของเธอนั้นหมอบอยู่ในตู้เสื้อผ้าและร้องไห้ เธอถูกค้นพบโดยทีมกู้ภัยที่เรียกโดยผู้จัดการส่วนตัวของเธอ หลังจากที่ชาวบ้านคนอื่นได้กลิ่นของก๊าซ

ในบทความปี พ.ศ. 2559 จากหนังสือพิมพ์ "อาซาฮีรายสัปดาห์", อดีตกรรมการผู้จัดการซันมิวสิค "โทกิโอะ ฟูกูดะ" ได้เล่าเหตุการณ์นั้นว่า "ฮิเดโยชิ ไอซาวะ" ผู้ก่อตั้งสังกัดซันมิวสิค เรียกให้เขาไปรับตัวโอกาดะจากที่โรงพยาบาล เมื่อเขาพบเธอ เธอก็ร้องไห้เบาๆ จากนั้นเขาก็ถามเธอว่า "**เธออยากจะไปไหนเหรอ? ไปบ้านของพ่อแม่ในนาโงยะ, อพาร์ทเมนต์หรือที่ทำงาน?**" เธอตอบกลับว่า "**ที่ทำงาน**" หลังจากนั้น เธอถูกนำตัวส่งไปยังชั้นที่ 6 ของตึก จากนั้นไอซาวะก็เรียกฟูกูดะพาเขาก้าวออกไป

ในขณะที่ผู้จัดการอาคารและทีมงานกำลังคุยกันว่า "เราจะหลีกเลี่ยงเรื่องอื้อฉาวของสื่อมวลชนได้อย่างไร?" โอกาดะก็วิ่งขึ้นไปที่บันไดถอดรองเท้าแล้วกระโดดลงมาจากตึกชั้นที่ 7 ทำให้เสียชีวิตในเวลา 12:15 น.

โดยยังไม่ทราบสาเหตุของการฆ่าตัวตายของเธอ 
ถึงจะมีการคาดเดาว่าเป็นเพราะโอกาดะต้องการมีความสัมพันธ์กับ "โทรุ มิเนกิชิ" ที่เธอกับมิเนกิชิอายุห่างกัน 24 ปี ซึ่งสาเหตุที่ปฏิเสธเธอมาก่อน เนื่องจากโอกาดะได้เขียนในจดหมายว่า "ฉันนึกถึงใครบางคน" เมื่อตอบกลับถึงสาเหตุที่เธอพยายามฆ่าตัวตายที่อพาร์ตเมนต์ของเธอและผู้จัดการของเธอพบบันทึกที่เขียนโดยโอกาดะ ซึ่งอธิบายถึงความปรารถนาที่อยากจะอยู่กับมิเนกิชิ บางส่วนของบันทึกเหล่านี้ลงท้ายด้วย: "ฉันอยากพบเขาอีกครั้ง" และ "หัวใจของฉันไม่มีที่จะไปแล้ว"

แฟนคลับของเธอต่างตกใจและจิตใจแตกสลายกับการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของเธอ ส่งผลกระทบให้เกิดเหตุการณ์การฆ่าตัวตายเลียนแบบหรือ copycat suiside เป็นจำนวนมากในประเทศญี่ปุ่น

หลุมศพของยูกิโกะ โอกาดะ ในวัดพุทธ โจมันจิ เมืองนาโงยะ, ประเทศญี่ปุ่น
ต่อมาไม่นาน เหตุการณ์ดังกล่าวก็ได้รับการขนานนามว่า "ยุกโกะ ซินโดรม" (yukko syndrome) โดยมีการคาดว่าเมื่อ 10 วันก่อนหน้านั้นนักแสดงและไอดอลสาวที่มีชื่อว่า "ยาซูโกะ เอนโด" ที่เธอได้กระโดดจากดาดฟ้าเพื่อฆ่าตัวตายด้วยวัยเพียงแค่ 18 ปี

ส่วนศพโอกาดะได้ถูกนำไปเผาทำพิธีกรรมทางศาสนา และอัฐิของเธอถูกฝังไว้ในหลุมฝังศพที่วัดพุทธ โจมันจิ, นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น

ผลงานเพลง
---------

### ซิงเกิล

* "First Date" (1984) Glico's Cafe Jelly jingle
* "Little Princess" (1984)
* "Dreaming Girl-Koi, Hajimemashite" (1984) Glico's "Special Chocolate" jingle
* "Futari Dake no Ceremony" (1985) Toshiba's "Let's Chat" jingle
* "Summer Beach" (1985) Glico's Cafe Jelly jingle
* "Kanashii Yokan" (1985)
* "Love Fair" (1985) Glico's Cecil Chocolate jingle
* "Kuchibiru Network" (1986) Kanebo's lipstick commercial
* "Hana no Image" (1986) [released posthumously]
* "Believe in You" (strings version 2002) [released posthumously]

### อัลบั้ม

* ญี่ปุ่น: シンデレラ; Cinderella)
* ญี่ปุ่น: 贈りもの; โรมาจิ: *Okurimono*; Gift (Compilation Album)
* *Fairy*
* ญี่ปุ่น: 十月の人魚; โรมาจิ: *Jyūgatsu no Ningyo*; October Mermaid
* ญี่ปุ่น: 贈りものII; โรมาจิ: *Okurimono II*; Gift II (Compilation Album)
* ญี่ปุ่น: ヴィーナス誕生; โรมาจิ: *Venus Tanjō*; Birth of Venus
* ญี่ปุ่น: 贈りものIII; โรมาจิ: *Okurimono III*; Gift III (Heritage, released posthumously) (Compilation Album)
* *All Songs Request* (posthumous singles collection)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "岡田有希子、没後30年　南野陽子が「"ゴミ箱"が私だった」と思い出語る" [Yukiko Okada, 30 years after her death; Yoko Minamino recalls, "Trash can was me"] (ภาษาญี่ปุ่น). Weekly Asahi (ตีพิมพ์ 15 April 2016). 8 April 2016. สืบค้นเมื่อ 28 February 2021.
2. ↑  Yukiko Okada | ไอดอลชื่อดังผู้จบชีวิตในวัยเพียง 18 เพราะความรัก ! (ประวัติศาสตร์ Jpop) Youtube สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2022
3. ↑  Childhood Yukiko Okada pantip.com
4. ↑  "伝説のアイドル・岡田有希子のソングブックアルバムが異例のヒット！ 在りし日の姿が甦るトレーラー映像も大好評" [The songbook album of the legendary idol Yukiko Okada is an exceptional hit! The trailer video that revives the appearance of the past day is also very popular] (ภาษาญี่ปุ่น). M-ON! MUSIC. 24 October 2019. สืบค้นเมื่อ 24 July 2021.
5. ↑  "岡田有希子さん×竹内まりやコンピ盤10・16発売「心から嬉しく思います」" [Yukiko Okada x Mariya Takeuchi compilation album 10/16 released "I'm really happy"] (ภาษาญี่ปุ่น). ORICON MUSIC. 28 October 2019. สืบค้นเมื่อ 24 July 2021.
6. ↑  "サンミュージック波乱の50年　引きずった岡田有希子の死「お父さんの一言に救われた」" [50 years of Sun Music upheaval, Yukiko Okada's death, "I was saved by a word from her father"] (ภาษาญี่ปุ่น). Oricon News. 11 November 2018. สืบค้นเมื่อ 28 February 2021.
7. ↑  "「愛情をください」と訴えた岡田有希子　死の直前、シクシク泣いて「事務所へ行きたい」" [Yukiko Okada who complained "Please love me" Just before her death, she cried and "I want to go to the office"] (ภาษาญี่ปุ่น). Weekly Asahi (ตีพิมพ์ 19 August 2016). 12 August 2016. สืบค้นเมื่อ 28 February 2021.
8. ↑  "Yukiko Okada"[*ลิงก์เสีย*]. ACA Music. Retrieved May 23, 2015.
9. ↑  Yosha Research [*ลิงก์เสีย*]
10. ↑  Okada Yukiko เก็บถาวร กรกฎาคม 22, 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
11. ↑  John Greenless, Paradox ò Japan Epidemic of suicides among young people, The Glasgow Herald – 11. Apr. 1987, trang 37
12. ↑  Japanese Society Since 1945 by Edward R. Beauchamp, Taylor & Francis, 1998, ISBN 0-8153-2732-3, trang 97
13. 1 2  William Wetherall, "Japanese youth and the Yukko Syndrome", *Far Eastern Economic Review*, July 17, 1986, available at The suicide of Okada Yukiko

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ยูกิโกะ โอคาดะ ที่ มายสเปซ
* ยูกิโกะ โอคาดะ เก็บถาวร 2016-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ ไฟนด์อะเกรฟ