**หมู่บ้านญี่ปุ่น** (ญี่ปุ่น: アユタヤ日本人町, อักษรโรมัน: *Ayutaya Nihonjin-machi*) เป็นชุมชนทางชาติพันธุ์ญี่ปุ่นในอดีต (นิฮมมาจิ) นอกเมืองหลวงของอาณาจักรอยุธยาที่เจริญรุ่งเรืองในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ปัจจุบันอยู่ในอำเภอพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา หันหน้าเข้าหาหมู่บ้านโปรตุเกสที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ และอยู่ติดกับหมู่บ้านอังกฤษและหมู่บ้านดัตช์ เชื่อกันว่ามีชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในบริเวณนี้ประมาณ 1,000 ถึง 1,500 คน (ไม่รวมทาสและแรงงานผูกมัดที่เป็นชาวพื้นเมือง เช่น ชาวไท) ในหนังสือญี่ปุ่น *ชามุ-โคกุฟูโดกุงกิ* (暹羅国風土軍記) ประมาณการว่ามีผู้มีเชื้อชาติญี่ปุ่นถึง 8,000 คนในศักราชคังเอ (ค.ศ. 1624–1644) ผู้อยู่อาศัยในบริเวณนี้เป็นทหารรับจ้าง, พ่อค้า, ชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาคริสต์ และทาสชาวไทย

ประวัติ
-------

ภาพยามาดะ นางามาซะ
แม้ว่าชุมชนนี้อาจก่อตั้งขึ้นประมาณคริสต์ทศวรรษ 1300 ในช่วงความปั่นป่วนทางการเมืองยุคเซ็งโงกุ *โรนิง* (ซามูไรที่ไม่มีเจ้า) เริ่มอพยพ *หมู่* ออกจากญี่ปุ่นไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลังจีนสมัยราชวงศ์หมิงห้ามการค้าและเดินทางระหว่างจีนกับญี่ปุ่น โดยอยู่ในช่วงสูงสุดหลังยุทธการที่เซกิงาฮาระ อาณาจักรอยุธยาหลังประสบความพ่ายแพ้ทางทหารกับจักรวรรดิตองอู หวังที่จะจ้างซามูไรที่มีประสบการณ์ทางทหารเป็นทหารรับจ้าง ซึ่งนำไปสู่การอพยพเข้าของชาวญี่ปุ่น พร้อมกับการจ้างกองกำลังทหารปืนชาวโปรตุเกส แต่ทหารรับจ้างชาวโปรตุเกสมักถูกคัดค้านเพราะฝ่ายตองอูก็จ้างกองกำลังทหารโปรตุเกสด้วย เพื่อแก้ปัญหานี้ พวกเขาจึงต้องจ้างชาวญี่ปุ่นมาแทน

ทหารรับจ้างญี่ปุ่นเริ่มเพิ่มขึ้นถึงประมาณ 200–800 คน และเริ่มมีอิทธิพลทางการเมืองด้วย อำนาจของชาวญี่ปุ่นเหล่านี้สามารถพบได้ในกฎหมายตราสามดวง ทหารรับจ้างชาวญี่ปุ่นมักอยูในระดับพระยา โดยยามาดะ นางามาซะเป็นหนึ่งใน*พระยา*ที่ได้ตำแหน่งนี้จากทักษะศิลปะการต่อสู้และได้รับความชื่นชมจากสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม

### ชาวคริสต์ในชุมชน

มีชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาคริสต์จำนวนมากหลังการกดขี่ชาวคริสต์ของรัฐบาลโชกุน เพราะอยุธยาแทบไม่มีการกดขี่ทางศาสนา อังตอนียู ฟรังซิชกู การ์ดิง มิชชันนารีชาวโปรตุเกสที่มาเยี่ยมชมบริเวณนี้กล่าวว่าตนได้ทำพิธีศักดิ์สิทธิ์แก่ชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาคริสต์ประมาณ 400 คนใน ค.ศ. 1627

### ยุบเลิก

อนุสาวรีย์ไทยในอดีตที่อยู่อาศัยชาวญี่ปุ่น
ใน ค.ศ. 1629 สมเด็จพระเจ้าปราสาททองพยายามตัดอิทธิพลญี่ปุ่นด้วยการเปลี่ยนเส้นทางการค้า ยามาดะ นางามาซะ ผู้นำหมู่บ้านญี่ปุ่นในขณะนั้นและผู้ต่อต้านการครองราชย์ของปราสาททอง ถูกส่งไปเป็นผู้ว่าการนครศรีธรรมราชหลังเจ้าหน้าที่สยามคนอื่น ๆ ต่อต้านเขา ที่อยู่อาศัยนี้พบกับจุดจบใน ค.ศ. 1630 เมื่อนางามาซะถูกลอบสังหาร ที่อยู่อาศัยถูกเผาทิ้ง และผู้อยู่อาศัยถูกฆ่าโดยเฉกอะหมัด ภายใต้ข้ออ้าง "ทำกิจกรรมที่เป็นกบฏ" ชาวญี่ปุ่นหลายคนจึงหลบหนีไปที่จักรวรรดิเขมร

ใน ค.ศ. 1633 ชาวญี่ปุ่นประมาณ 400 สามารถก่อตั้งที่อยู่อาศัยใหม่ในอยุธยา โชกุนได้ตีพิมพ์พระราชกฤษฎีกาซาโกกุหัวข้อ*นางาซากิบูเกียว*ที่ห้ามผู้คนอพยพไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และสั่งให้ผู้ที่ย้ายไปแล้วให้กลับมาที่ญี่ปุ่น เมื่อเส้นทางการค้าถูกตัด อิทธิพลและจำนวนชาวญี่ปุ่นจึงลดลงด้วย และเมื่อสูญเสียสถานะทางทหารและอำนาจ ชาวญี่ปุ่นจึงเริ่มทำงานเป็นนายหน้าหรือพ่อค้าดีบุก (ซึ่งพบมากในภาคใต้ของไทย) ชุมชนญี่ปุ่นที่ฟื้นฟูขึ้นมาใหม่น่าจะอยู่ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และผู้อยู่อาศัยถูกดูดกลืนไปเป็นส่วนหนึ่งกับชาวไทย

### สถานะปัจจุบัน

ปัจจุบันไม่มีสิ่งก่อสร้างใดในหมู่บ้านญี่ปุ่นหลงเหลือเลย แต่มีสวนอนุสรณ์ที่ข้างในมีอนุสรณ์รำลึกและพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็ก

### ภาพ

* 
* 
* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Japanese Village". *Thai-Japanese Association*.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. 1 2  Kurihara, Fukuya. "十七・八世紀の日本=シャム貿易について [About Japan-Siamese Trade in the 17th and 8th Century]". *Tokyo Women Christian University Repository*.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  Ishii Yoneo, *Multicultural Japan* Cambridge University Press, ISBN 0-521-00362-8
4. ↑  Chakrabongse, C. 1960, Lords of Life, London: Alvin Redman Limited
5. ↑  Chakrabongse, C. 1960, Lords of Life, London: Alvin Redman Limited
6. ↑  "日本人村（アユチヤ日本人町の跡）[Japanese Village (Ruins of Ayutthaya Japanese Town)]". *Official Homepage of Tourism Authority of Thailand, Japan Office*.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
7. ↑  Chakrabongse, C. 1960, Lords of Life, London: Alvin Redman Limited

พิกัดภูมิศาสตร์: 14°19′58″N 100°34′39″E﻿ / ﻿14.33278°N 100.57750°E﻿ / 14.33278; 100.57750

| * ด
* ค
* ก
อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา |
| --- |
| ในเกาะเมือง | วัดพระศรีสรรเพชญ์ • พระราชวังโบราณ อยุธยา (พระที่นั่งสรรเพชญมหาปราสาท) • วัดมหาธาตุ • วัดราชบูรณะ • วิหารพระมงคลบพิตร • วัดพระราม • พระราชวังจันทรเกษม • วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร • วัดโลกยสุธาราม • วัดธรรมิกราช • วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร • วัดสวนหลวงสบสวรรค์ • กำแพงและป้อมปราการกรุงเก่า | วัดพระศรีสรรเพชญ์ |
| นอกเกาะเมือง | วัดไชยวัฒนาราม • วัดพุทไธศวรรย์ • วัดหน้าพระเมรุ • วัดใหญ่ชัยมงคล • วัดกษัตราธิราชวรวิหาร  • วัดพนัญเชิงวรวิหาร • วัดกุฎีดาว • วัดดุสิดาราม • วัดภูเขาทอง • วัดพระยาแมน • หมู่บ้านโปรตุเกส • หมู่บ้านฮอลันดา • หมู่บ้านญี่ปุ่น • เพนียดคล้องช้าง • โบสถ์นักบุญยอแซฟ |
| ส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง | ปราสาทนครหลวง • พระราชวังบางปะอิน • พระนารายณ์ราชนิเวศน์ |


| * ด
* ค
* ก
ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย |
| --- |
| ยุคปัจจุบัน | 
* ไชนาทาวน์
	+ เยาวราช
		- ถนนเยาวราช
	+ ห้วยขวาง
		- ถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ
* เจแปนทาวน์
	+ พร้อมพงษ์
	+ ถนนธนิยะ
* โคเรียทาวน์
	+ ซอยสุขุมวิท 12
* ลิตเติลอินเดีย
	+ ถนนพาหุรัด
	+ ถนนปั้น
* เมียนมาทาวน์
	+ ย่านพระโขนง
	+ ตลาดมหาชัย
* เวียดนามทาวน์
	+ ตลาดบ้านญวนสามเสน

 |
| ยุคประวัติศาสตร์ | 
* หมู่บ้านญี่ปุ่น
* หมู่บ้านโปรตุเกส
* หมู่บ้านฮอลันดา
* นิวอัมสเตอร์ดัม

 |