ซุ้มประตูชัยปอร์ตรา มาเกดอนิยา ในสกอเปีย
**สถาปัตยกรรมมาซิโดเนียเหนือ** (มาซิโดเนีย: Архитектура на Македонија) หมายถึง รูปแบบสถาปัตยกรรมที่ปรากฏในอาณาเขตของประเทศมาซิโดเนียเหนือในปัจจุบัน

กลุ่มคนหลายกลุ่มที่เข้ามาตั้งรกรากหรือควบคุมดินแดนซึ่งปัจจุบันเป็นประเทศมาซิโดเนียเหนือ มีอิทธิพลต่อประเทศในหลาย ๆ ด้าน ซึ่งหนึ่งในนั้นที่ชัดเจนที่สุดคืองานทางสถาปัตยกรรม กลุ่มคนเหล่านี้รวมถึง ชาวไปโอเนีย (กรีก: Παίονες), ชาวอิลลิเรีย (กรีกโบราณ: Ἰλλυριοί), ชาวมาซิโดเนียโบราณ, โรมัน, ไบเซนไทน์, สลาฟ และออตโตมัน

แหล่งวัฒนธรรมหินใหญ่กอกินอ

สถาปัตยกรรมยุคแรก
-----------------

ตัวอย่างแรกสุดของงานทางสถาปัตยกรรมในดินแดนมาซิโดเนียเหนือมาจากยุคหินใหม่ ประกอบด้วยโครงสร้างที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมหินใหญ่ กอกินอ (มาซิโดเนีย: Кокино) เป็นหอคอยหินขนาดใหญ่ที่สุดลำดับที่สี่ของโลก โดยพื้นที่ประกอบด้วยการตัดแต่งหินที่สร้างขึ้นในลักษณะเพื่อช่วยในการสังเกตวัตถุท้องฟ้า

สถาปัตยกรรมของมาซิโดเนียโบราณ
-----------------------------

โรงละครโบราณแห่งออคริต
ส่วนที่เหลือของสถาปัตยกรรมจากยุคของราชอาณาจักรมาซิโดเนียโบราณจะกระจายไปทั่วมาซิโดเนียเหนือ โดยเฉพาะในภาคใต้ของอดีตดินแดนมาซิดอน (อาณาจักรมาซิโดเนียร่วมสมัยกับกรีซโบราณ)

เฮราเคลอา ลินเซสติส (กรีก: Ἡράκλεια Λυγκηστίς; ละติน: *Heraclea Lyncestis*) ก่อตั้งขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล เป็นเมืองยุทธศาสตร์ที่สำคัญเพราะล้อมรอบด้วยแคว้นเอปิรุส (กรีกโบราณ: Ἄπειρος) ทางทิศตะวันตกและอาณาจักรไปโอเนีย (กรีก: Παιονία) ทางทิศเหนือ สถาปัตยกรรมโรมันมีความโดดเด่นในพื้นที่ในตอนนี้ เนื่องจากระดับของการขุดค้นที่เผยให้เห็นชั้นจากสมัยโรมัน

โรงละครโบราณในพื้นที่เมืองออคริต (มาซิโดเนีย: Охрид) ในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล โดยเป็นส่วนหนึ่งของเมืองโบราณลิคนิดอส (กรีกโบราณ: Λύχνιδος) ซึ่งถูกสร้างขึ้นใหม่และมีการใช้งานในปัจจุบัน สถานที่ตั้งอยู่ระหว่างเนินเขาสองแห่งที่ล้อมรอบ ทำให้สามารถป้องกันจากลมที่อาจรบกวนการได้ยินเสียงในระหว่างการแสดง

สถาปัตยกรรมโรมัน
----------------

สะพานส่งน้ำสกอเปีย
สถาปัตยกรรมโรมันกระจายอยู่ทั่วดินแดน ซึ่งเมืองสกอเปียเป็นที่ตั้งของตัวอย่างสถาปัตยกรรมประเภทนี้ หนึ่งในนั้นคือสะพานส่งน้ำสกอเปียซึ่งเป็นสะพานส่งน้ำเพียงแห่งเดียวในมาซิโดเนียเหนือ ประกอบด้วยซุ้มประตูหิน 55 ซุ้ม อีกตัวอย่างหนึ่งคือค่ายทหารโรมันสคูปิ (ละติน: *Scupi; Colonia Flavia Scupinorum*) แม้ว่าจะมีซากปรักหักพังไม่มากนักจากแหล่งโบราณคดีแห่งนี้ แต่บริเวณสุสานและโรงละครก็ยังมองเห็นได้

แม้ว่าจะถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวมาซิโดเนียโบราณ ส่วนที่เหลือของเมืองเฮราเคลอา ลินเซสติส ส่วนใหญ่มาจากช่วงการยึดครองของโรมัน ซึ่งรวมถึงมุขเด็จ (ละติน: *porticus*) และโรงละครขนาดใหญ่

ตัวอย่างอื่น ๆ ของสถาปัตยกรรมโรมันในมาซิโดเนียเหนือรวมถึงซากปรักหักพังของโรมันภายในและรอบ ๆ เมืองสตรูมิตซา (มาซิโดเนีย: Струмица) หนึ่งในซากที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีที่ใหญ่ที่สุดคือ โรงอาบน้ำสาธารณะหรือแทรไม (ละติน: *Thermae*) ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงปลายยุคโบราณ

อารามเตรสกาเวตซ์

สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์
--------------------

สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์เป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นที่สุดในมาซิโดเนียเหนือ ส่วนใหญ่จะเห็นในโบสถ์และอาราม เช่นอาราม เตรสกาเวตซ์ (มาซิโดเนีย: Манастир Трескавец) ใกล้เมืองปรีเลป (มาซิโดเนีย: Прилеп)

มัสยิดมุสตาฟา ปาชา

สถาปัตยกรรมออตโตมัน
-------------------

ชาวออตโตมันควบคุมดินแดนมาซิโดเนียในปัจจุบันเป็นเวลาประมาณห้าศตวรรษ พวกเขาได้ทิ้งร่องรอยไว้กับมัสยิด และอาคารในศาสนาอิสลามอื่น ๆ ที่ได้สร้างขึ้น

สถาปัตยกรรมออตโตมันมีความโดดเด่นในบางเขตของเมืองสกอเปียโดยเฉพาะเขตเมืองเก่า มัสยิดมุสตาฟา ปาชา (ตุรกี: *Mustafa Paşa Camii*) เป็นหนึ่งในอาคารออตโตมันที่มีชื่อเสียงที่สุดในมาซิโดเนียเหนือ มัสยิดแห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1492 มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของโดม 16 เมตร เสาของพะไล (ตุรกี: *sütunlu giriş*) ตกแต่งด้วยส่วนแขวนประดับ (ตุรกี: *mukarnas*; อังกฤษ: stalactite) ที่เป็นแบบฉบับของสถาปัตยกรรมออตโตมัน

สถาปัตยกรรมออตโตมันยังสามารถเห็นได้ในเมืองบิตอลา (มาซิโดเนีย: Битола) และเตตอวอ (มาซิโดเนีย: Тетово)

สถาปัตยกรรมสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19
---------------------------------

ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมในแนวลัทธิคลาสสิกใหม่หรือแบบบารอกมีอยู่ทั่วประเทศมาซิโดเนียเหนือ แต่อาจหายากและจำกัดเพียงหนึ่งโครงสร้างในแต่ละเมือง สามารถพบเห็นสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิกในเมืองสกอเปียที่ อาคารริสติเชวา ปาลาตา (เซอร์เบีย: Ристићева палата) ข้อยกเว้นของรูปแบบนี้อยู่ในเมืองบิตอลา ซึ่งถนนคนเดินชีรอก ซอกัก (ตุรกี: *Širok Sokak*) เต็มไปด้วยสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิกใหม่และบารอก รวมทั้งโบสถ์คาทอลิกแบบกอทิก

  

* ศูนย์กลางของเมืองสกอเปีย ในคริสต์ศตวรรษที่ 19ศูนย์กลางของเมืองสกอเปีย ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
* ป้อมกาเล และโรงละครแห่งชาติสกอเปีย ก่อนเหตุการณ์แผ่นดินไหวปี พ.ศ. 2506ป้อมกาเล และโรงละครแห่งชาติสกอเปีย ก่อนเหตุการณ์แผ่นดินไหวปี พ.ศ. 2506
* อาคารริสติเชวา ปาลาตา ในสกอเปียอาคารริสติเชวา ปาลาตา ในสกอเปีย

สถาปัตยกรรมยูโกสลาเวีย
----------------------

### นวนิยมช่วงระหว่างสงคราม (ช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ถึงเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 2)

สถาปัตยกรรมยูโกสลาเวียเริ่มต้นขึ้นในทศวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก่อนการก่อตั้งรัฐ ในช่วงเวลานี้มีผู้สร้างสรรค์ชาวสลาฟใต้จำนวนหนึ่ง ที่กระตือรือร้นในความเป็นไปได้ของการก่อตั้งรัฐของชาวสลาฟ ได้มีการจัดชุดนิทรรศการศิลปะในเซอร์เบียในฐานะอัตลักษณ์ร่วมของชาวสลาฟ หลังจากการรวมศูนย์อำนาจของรัฐบาลหลังจากการก่อตั้งราชอาณาจักรยูโกสลาเวียในปี พ.ศ. 2461 ความกระตือรือร้นจากฐานสู่ยอดเริ่มเบาบางลง สถาปัตยกรรมยูโกสลาเวียเริ่มมีความเข้มข้นมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามอำนาจแห่งชาติซึ่งพยายามที่จะสร้างเอกลักษณ์ของรัฐแบบรวมศูนย์

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 สถาปนิกชาวยูโกสลาเวียเริ่มให้การสนับสนุนรูปแบบสถาปัตยกรรมในแนวนวนิยม ฉายภาพของสไตล์ซึ่งเป็นส่วนขยายตรรกะของการรังสรรค์ความก้าวหน้าของชาติ กลุ่มสถาปนิกของขบวนการสมัยใหม่ (เซอร์เบีย: Група архитеката модерног правца; ГАМП) ซึ่งก่อตั้งองค์กรในปี พ.ศ. 2471 โดยสถาปนิก บรานิสลาฟ กอยิช (เซอร์เบีย: Бранислав Ђ. Којић), มิลาน ซลอกอวิช (เซอร์เบีย: Милан Злоковић), ยาน ดูบอวี (เช็ก: *Jan Dubový*) และ ดูซาน บาบิช (เซอร์เบีย: Душан Бабић) ผลักดันให้เกิดความแพร่หลายในการประยุกต์สถาปัตยกรรมในแนวสมัยใหม่ ในฐานะสไตล์รูปแบบ "แห่งชาติ" ของยูโกสลาเวีย ที่แตกต่างกว่ารูปแบบอื่นในภูมิภาค แม้การเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ที่แยกห่างออกไปกับประเทศตะวันตก จะทำให้การยอมรับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่เกิดความไม่แน่นอนในยูโกสลาเวียในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยในขณะนั้นรัฐโครเอเชียและสโลวีเนียทางด้านตะวันตก ซึ่งมีความคุ้นเคยกับอิทธิพลของประเทศตะวันตก มีความกระตือรือร้นที่จะนำสถาปัตยกรรมในแนวนวนิยมมาใช้ แต่บอสเนียที่ได้รับอิทธิพลของออตโตมันมาอย่างยาวนานยังคงต่อต้านรูปแบบดังกล่าว ในทุกเมืองของยูโกสลาเวียนั้น เบลเกรดมีปริมาณโครงสร้างสถาปัตยกรรมในแนวสมัยใหม่มากที่สุด

  

* โรงพยาบาลนครสกอเปีย ได้รับการออกแบบในทศวรรษ 1930 โดย ดราโก เอบเลร์โรงพยาบาลนครสกอเปีย ได้รับการออกแบบในทศวรรษ 1930 โดย ดราโก เอบเลร์
* สถานีรถประจำทาง (เก่า) ของสกอเปียสถานีรถประจำทาง (เก่า) ของสกอเปีย

### สัจนิยมสังคมนิยม (พ.ศ. 2488-2491)

ทันทีหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ความสัมพันธ์สั้น ๆ ของยูโกสลาเวียกับรัฐกลุ่มตะวันออกนำเข้ามาซึ่งช่วงเวลาสั้น ๆ ของแนวคิดสัจนิยมแบบสังคมนิยม การรวมศูนย์ในรูปแบบคอมมิวนิสต์นำไปสู่การยกเลิกการปฏิบัติงานสถาปัตยกรรมส่วนตัว และการควบคุมสถานะของวิชาชีพ ในช่วงเวลานี้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวียซึ่งมีอำนาจปกครองประณามแนวคิดนวนิยมว่าเป็น "คตินิยมของชนชั้นกลาง" ซึ่งเป็นความเคลื่อนไหวที่ก่อให้เกิดแรงเสียดทานกับงานแนวนวนิยมเช่นที่มีในช่วงก่อนสงคราม ของหมู่สถาปนิกที่มีชื่อเสียงของประเทศ

### นวนิยมสังคมนิยม

สถาปัตยกรรมสัจนิยมแบบสังคมนิยมในยูโกสลาเวีย มาถึงจุดสิ้นสุดอย่างกระทันหันในปี พ.ศ. 2491 เมื่อยอซีป บรอซ ตีโต แยกแนวทางกับสตาลิน ในปีต่อ ๆ มาประเทศก็หันไปสร้างความสัมพันธ์กับประเทศทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ สถาปัตยกรรมยูโกสลาเวียกลับสู่แนวนวนิยมที่โดดเด่นในยุคก่อนสงคราม ในช่วงยุคนี้สถาปัตยกรรมแนวสมัยใหม่นั้นเป็นสัญลักษณ์ของการแยกห่างจากสหภาพโซเวียต (ในเวลาต่อมาความคิดนี้ได้ลดน้อยลง ด้วยการยอมรับที่เพิ่มขึ้นของแนวคิดนวนิยมในกลุ่มตะวันออก)

### สปอแมนิก (Spomenik)

ในช่วงเวลาที่ยูโกสลาเวียได้แยกตัวออกจากแนวคิดสัจนิยมแบบสังคมนิยมของสหภาพโซเวียต รวมกับความพยายามที่จะรำลึกถึงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้นำไปสู่การสร้างประติมากรรมในแนวนามธรรมจำนวนมหาศาล ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันว่า สปอแมนิก (โครเอเชีย: *Spomenik*)

### สถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์

หอพักนักศึกษา (2514) โดยกอร์กี คอนสแตนตินอฟสกี ในสกอเปีย
ในช่วงปลายคริสตทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960 แนวคิดสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์เริ่มมีการสนับสนุนเพิ่มขึ้นในยูโกสลาเวีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่สถาปนิกรุ่นใหม่ โดยมีแนวโน้มที่จะได้รับอิทธิพลจากการล่มสลายในปี พ.ศ. 2502 ขององค์กรการประชุมนานาชาติว่าด้วยสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ (Congrès Internationaux d'Architecture Moderne; CIAM)

อิทธิพลที่เพิ่มขึ้นในประเทศของแนวคิดบรูทัลลิสต์ เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดที่สุดในความพยายามฟื้นฟูเมืองสกอเปียหลังเกิดความเสียหายจากแผ่นดินไหวในปี พ.ศ. 2506 สถาปนิกชาวญี่ปุ่น เคนโซ ตังเง (ญี่ปุ่น: 丹下 健三; โรมาจิ: *Tange Kenzō*) มีบทบาทสำคัญในการผลักดันสถาปัตยกรรมในแนวบรูทัลลิสต์ในเมือง จนถึงกับมีการเสนอการออกแบบเมืองสกอเปียใหม่ทั้งหมดในแนวทางนี้

### สมัยการกระจายศูนย์กลาง

โบสถ์ซเวตีคลีเมนทอครีดสกี (2515) โดยสลาฟโก เบรซอสกี ในเมืองสกอเปีย ได้ลบเลือนเส้นแบ่งระหว่างสถาปัตยกรรมทางศาสนาของชาวมาซิโดเนียกับแนวคิดแบบหลังสมัยใหม่
ด้วยนโยบายการกระจายอำนาจและการเปิดเสรีในคริสตทศวรรษ 1950 ในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย รูปแบบสถาปัตยกรรมเริ่มแยกแนวทางมากขึ้นตามชาติพันธุ์ สถาปนิกมุ่งเน้นไปที่การสร้างอาคารเพิ่มมากขึ้น โดยอ้างอิงกับมรดกทางสถาปัตยกรรมของสาธารณรัฐสังคมนิยมแต่ละประเทศ ในรูปแบบของการเปลี่ยนผ่านสู่ภูมิภาคนิยม ความแตกต่างทางอัตลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ ในงานสถาปัตยกรรมของแต่ละเชื้อชาติภายในยูโกสลาเวียนั้นทวีความเข้มข้นยิ่งขึ้น ด้วยการกระจายอำนาจขององค์กรอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ที่เคยเป็นศูนย์กลางตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ทำให้แต่ละภูมิภาคมีโอกาสมากขึ้นในการคิดวิเคราะห์อย่างจริงจังถึงการแสดงออกทางวัฒนธรรมของตนเอง

สถาปัตยกรรมร่วมสมัย
-------------------

พิพิธภัณฑ์โบราณคดีซึ่งได้รับการปรับปรุงใหม่
อาคารร่วมสมัยส่วนใหญ่ในมาซิโดเนียเหนือ ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองสกอเปีย ตัวอย่างหนึ่งคือสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติมาซิโดเนีย ซึ่งเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศสูงถึง 70 เมตร (230 ฟุต) ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมร่วมสมัยยัง พบได้ในเมืองอื่น ๆ โดยเฉพาะบิตอลา (มาซิโดเนีย: Битола) และกอสติวาร์ (มาซิโดเนีย: Гостивар)

### โครงการสกอเปีย 2014 (Skopje 2014)

สกอเปีย 2014 เป็นโครงการที่ประกาศโดยรัฐบาลในปี พ.ศ. 2553 มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงให้เมืองหลวงสกอเปีย มีรูปแบบภูมิทัศน์ในแบบคลาสสิกที่ดึงดูดความสนใจมากขึ้น โดยการสร้างอาคารหลายหลังซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสไตล์คลาสสิกใหม่ ซึ่งต่อมาได้รับการวิจารณ์จากสถาปนิกหลายคนว่าเป็นศิลปะที่ปราศจากรสนิยม

ดูเพิ่ม
-------

* en:Skopje 2014

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Kokino Official Website". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 6, 2008.
2. ↑  "Culture in MK". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 6, 2009.
3. 1 2  Darren Deane; Sarah Butler (December 5, 2016). "Conceptualizing National Architectures: Architectural Histories and National Ideologies among the South Slavs". *Nationalism and Architecture*. Taylor & Francis. ISBN 9781351915793.
4. ↑  Đorđević, Zorana (2016). "Identity of 20th Century Architecture in Yugoslavia: The Contribution of Milan Zloković" (PDF). *Култура/Culture*. **14**: 154–167.
5. 1 2  Babic, Maja (2013). *Modernism and Politics in the Architecture of Socialist Yugoslavia, 1945-1965* (PDF). *University of Washington* (MSc).
6. 1 2  Vladimir, Kulić (2012). *Modernism in-between : the mediatory architectures of socialist Yugoslavia*. Jovis Verlag. ISBN 9783868591477. OCLC 814446048.
7. ↑  Alfirević, Đorđe; Simonović Alfirević, Sanja (2015). "Urban housing experiments in Yugoslavia 1948-1970" (PDF). *Spatium* (34): 1–9.
8. ↑  Kulić, Vladmir. "Edvard Ravnikar's Liquid Modernism: Architectural Identity in a Network of Shifting References" (PDF). *New Constellations New Ecologies*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ February 1, 2019.
9. ↑  di Radmila Simonovic, Ricerca (December 2014). "New Belgrade, Between Utopia and Pragmatism" (PDF). *Sapienza Università di Roma*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-12-23. สืบค้นเมื่อ 2020-05-29.
10. ↑  Lozanovska, Mirjana (2015). "Brutalism, Metabolism and its American Parallel". *Fabrications*. **25** (2): 152–175. doi:10.1080/10331867.2015.1032482.
11. ↑  Maja Babić (August 1, 2018). "Curating the Yugoslav Identity: The Reconstruction of Skopje | post". *post.at.moma.org*.
12. ↑  "Reconstruction Plan for Skopje". *architectuul.com*. สืบค้นเมื่อ February 1, 2019.
13. ↑  David Huber. "YUGOTOPIA: The Glory Days of Yugoslav Architecture On Display". *PIN–UP*. New York. สืบค้นเมื่อ February 5, 2019.
14. ↑  Jonathan P. Stein (2000). *The Politics of National Minority Participation in Post-Communist Europe: State-Building, Democracy, and Ethnic Mobilization*. M.E. Sharpe. p. 91. ISBN 978-0-7656-0528-3.
15. ↑  Koteska, Jasna (December 29, 2011). "Troubles with History: Skopje 2014". *Art Margins Online*. Republic of Macedonia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-16. สืบค้นเมื่อ 8 June 2012.

  


| * ด
* ค
* ก
มาซิโดเนียเหนือ บทความเกี่ยวกับประเทศมาซิโดเนียเหนือ |
| --- |
| ประวัติศาสตร์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| สมัยโบราณ | 
* ไพโอเนีย
* เปลาโกเนีย
* ราชอาณาจักรมาเกโดนีอา
* มณฑลของโรมัน
* มุขมณฑลของโรมัน

 |
| สมัยกลาง | 
* จักรวรรดิบัลแกเรีย
* จักรวรรดิไบแซนไทน์
* จักรวรรดิเซอร์เบีย (ราชอาณาจักรของพรีเลป)

 |
| ออตโตมัน | 
* จักรวรรดิออตโตมัน
* กบฏคาโปช
* การระดมพลชาวมาซิโดเนีย
* กบฏอีลินแดน
	+ สาธารณรัฐกรูแชวอ
	+ เมนิเฟซโตกรูแชวอ
* สงครามบอลข่าน
* การค้าของบูชาร์เลส

 |
| ยูโกสลาเวีย | 
* สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
* วาร์ดาร์โบโนวิดา
* สงครามโลกครั้งที่สอง
	+ สงครามในมาซิโดเนีย
	+ เอกราชมาซิโดเนีย
	+ สภาต่อต้านฟาสซิสต์ (ASNOM)
* แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติ
	+ ผู้ลี้ภัยสงครามกลางเมืองกรีก
* สาธารณรัฐสังคมนิยม
* แผ่นดินไหวในสโกเปีย พ.ศ. 2506

 |
| สาธารณรัฐ | 
* การก่อกำเริบ พ.ศ. 2544 / ข้อตกลงโอริดส์
* การต่อต้านเชื้อชาติ พ.ศ. 2555

 |

 |  |
| ภูมิศาสตร์ | 

|  |
| --- |
| 
* คาบสมุทรบอลข่าน
* เมือง
* ทะเลสาบ
* ภูเขา
* แม่น้ำ
* ภูมิศาสตร์

 |

 |
| การเมือง | 

|  |
| --- |
| 
* เขตการปกครอง
* รัฐธรรมนูญ
* การเลือกตั้ง
* ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
* สิทธิมนุษยชน
	+ กลุ่มบุคคลหลากหลายทางเพศ
* การบังคับใช้กฏหมาย
* กองทัพ
* เทศบาล
* ข้อพิพาทนาม
* รัฐสภา
* พรรคการเมือง
* ประธานาธิบดี
* นายกรัฐมนตรี
* สถิติภูมิภาค

 |

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |
| --- |
| 
* ธนาคากลาง
* สกุลเงิน
* พลังงาน
* ตลาดหลักทรัพย์
* โทรคมนาคม
* การท่องเที่ยว
* คมนาคม

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| 
* ประชากร
* การศึกษา
* กลุ่มชาติพันธุ์
* ภาษา
* เชื้อชาติ
* ศาสนา

 |
| วัฒนธรรม | 
* เพลงชาติ
* สถาปัตยกรรม
* ภาพยนตร์
* ตราแผ่นดิน
* อาหาร
* ธงชาติ
* ตราแผ่นดินในประวัติศาสตร์
* วรรณกรรม
* สื่อ
* ดนตรี
* วันสำคัญ
* วิทยุ
* สัญลักษณ์
* โทรทัศน์
* มรดกโลก

 |

 |

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่

 |