recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***อินสตาแกรม*** เป็นซิงเกิลของเฮลเมทเฮดท์ ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดยณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล และบดินทร์ เจริญราษฎร์ เรียบเรียงโดยเฮลเมทเฮดท์และ HoH Music Production ออกจำหน่ายในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เป็นเพลงที่ถ่ายทอดอารมณ์และเรื่องราวความคิดถึงของคนที่เคยรักกันผ่านโปรแกรมประยุกต์ชื่ออินสตาแกรม

ความพิเศษของเพลงนี้คือณัฐพงศ์ได้แต่งเนื้อร้องขึ้นมาเอง โดยได้บดินทร์ซึ่งสังกัดค่ายเพลงเดียวกันมาช่วยเรียบเรียงเนื้อร้องและทำนอง และได้ตาฮีตีเอตี วงดนตรีต่างประเทศชื่อดังมาช่วยผสม ปรับแต่ง และบันทึกเสียง ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงที่มีความสมบูรณ์มากที่สุดอีกหนึ­่งเพลงของพวกเขา 

*อินสตาแกรม* เป็นเพลงที่แต่งเนื้อไว้เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว โดยหลังจากที่วงได้เคยปล่อยเพลงในฉบับภาษาอังกฤษไป ก็คิดว่าถึงเวลาที่จะปล่อยเพลงในฉบับภาษาไทยบ้าง ส่วนเนื้อหาเพลงได้รับแรงบันดาลใจมาจากเพื่อนคนหนึ่งที่ใช้อินสตาแกรมเป็นประจำไปพบรูปถ่ายของคนรักเก่า ทำให้นึกถึงวันเก่า ๆ และสถานที่ที่เคยไปด้วยกันเมื่อครั้งยังรักกันอยู่

การตอบรับ
---------

เพลง *อินสตาแกรม* ติดอันดับสูงสุดที่ 7 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ประจำวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 7 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 28 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 39 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Helmetheads ส่งเพลงช้า อินสตาแกรม บอกเล่าเรื่องราวของคนเคยรัก ที่ทุกคนก็เคยเจอ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-01. สืบค้นเมื่อ 2016-01-09.
2. ↑  Seed Chart Top 20 วันที่ 2 สิงหาคม 2558 ชาร์ตเพลงไทย
3. ↑  FM 95.5 Virgin Hitz Chart Top 40 วันที่ 27 กรกฎาคม - 2 สิหาคม 2558
**วัดยางมณี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย ในตำบลองครักษ์ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง

วัดยางทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2472 แต่เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาขุนเชื้อประศาสน์ได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์และมีพระอินเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกหลังบูรณะในระยะแรก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2510 และให้ทางราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินของวัดจำนวน 4 ไร่ และได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้นอีก 1 หลัง

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ วิหารหลวงพ่อขาว-หลวงพ่อดำ กุฏิสงฆ์ วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาอเนกประสงค์ หอระฆัง หอกลอง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมาวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500

วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยหลวงปู่เชื้อ ตุฏฐสีโล เช่น สิงห์แกะ พระสมเด็จตาผ้าขาวลอยน้ำ มีดหมอขนาดต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดยางมณี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดยางมณี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**เจ้าชายแฟร์ดีนันโด** (อังกฤษ: Prince Ferdinando) ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2427 ณ ตุริน อิตาลี เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว กับเจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย เป็นดยุกแห่งเจนัวพระองค์ที่ 3 และทรงเป็นนายพลเรือแห่งกองทัพเรืออิตาลี

ทรงงานด้านการทหาร
-----------------

พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมาธิการอิตาลีและสงครามกับสหรัฐอเมริกาคณะกรรมาธิการซึ่งรวมถึงกูลเยลโม มาร์โกนี และตัวเลขทางการเมืองและผู้ค้าชั้นนำของอิตาลีเข้าเข้าเยี่ยมชมกองทัพอเมริกา ต่อมาพระองค์ทรงจัดประชุม ว่าด้วยการหารือเกี่ยวกับข้อตกลงทางการเงินและการค้าและการร่วมมือกันระหว่างสองประเทศเพื่อเพิ่มความพยายามในการทำสงครามของอิตาลี

เสกสมรส
-------

เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2481 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ มาเรีย ลุยซา แองจิลา เกนโดฟี แต่ทั้ง 2 ไม่มีพระบุตร โดยเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2506 พระอนุชาของพระองค์คือเจ้าชายฟีลีแบร์โต ดยุกแห่งเจนัว ทรงเป็นดยุกแห่งเจนัวพระองค์ที่ 4

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **23** (27): 679. 30 กันยายน ร.ศ. 125. สืบค้นเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2562. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* สหรัฐ

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology

 |
**มูลนิธิบอร์นดิสเวย์** (อังกฤษ: The Born This Way Foundation) โดยมีชื่อย่อว่า **BTWF** เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไร ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2555 โดยศิลปินอเมริกัน เลดีกากา และแม่ของเธอ ซินเธีย เจอร์มาน็อตต้า โดยมูลนิธิก่อตั้งและเปิดที่มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด และตั้งชื่อตามสตูดิโออัลบั้มที่สองของเธอ บอร์นดิสเวย์ (2011) วัตถุประสงค์เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้แก่เด็กยาวชนและเพื่อความเท่าเทียมทางสิทธิเสรีภาพของมนุษย์โดยเฉพาะชาวเกย์ โดยมูลนิธิร่วมทำงานกับ ศูนย์เทคโนโลยีและสังคม ของมหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด, มูลนิธิ John D. and Catherine T. MacArthur และ ศูนย์บริจาคแคลิฟอร์เนีย  เป้าหมายสำคัญคือ **สร้างความกล้าหาญให้แก่เยาวชน สร้างเสริมความปลอดภัยแก่เยาวชน เสริมทักษะการเรียนรู้ ทักษะในการดำรงชีวิต และปรับปรุงที่อาศัยของคนเหล่านั้น** โดยกาก้ากล่าวว่า *ฉันและแม่ของฉันริเริ่มสร้างมูลนิธิด้วยความรัก และสร้างความกล้าหาญให้ และปรับปรุงชุมชน รวมทั้งการข่มขู่และถูกทอดทิ้ง* 

ในเดือนกันยายน ปี 2012 กาก้าได้รับรางวัล the LennonOno Grant เพื่อสันติภาพของโลกจาก โยโกะ โอโน่ เนื่องจากการก่อตั้งมูลนิธิของเธอเพื่อ *ปัญหาสิทธิความแข็งแกร่งและความสงบสุข*   โดยโยโกะมอบรางวัลนี้เพื่อจิตวิญญาณความเป็นสันติภาพของสามีของเธอจอห์น เลนนอน โดยมีเพลง Imagine เป็นแรงผลักดัน ที่ช่วยให้ทุกคนบนโลกมีความสงบสุข

โลโก้ มูลนิธิบอร์นดิสเวย์ โดย เลดีกากา 
โลโก้ มูลนิธิบอร์นดิสเวย์แบบอื่น

เบื้องหลัง
----------

เลดีกากา เคยกล่าวว่า ตนเองเคยตกเป็นเหยื่อของการรังแกในโรงเรียน กล่าวต่อนักศึกษาฮาร์เวิร์ดที่นั่งกันเต็มห้องประชุมว่า แนวคิดของการก่อตั้งมูลนิธิเกิดขึ้นหลังจากเปิดตัวอัลบั้มบอร์น ดิส เวย์ได้ไม่นาน และเธอก็ได้รับอีเมล์จากกลุ่มคนที่กล่าวว่า อยากให้โรงเรียนเป็นสถานที่ที่ยอมรับความคิดหลากหลายมากกว่าที่เป็นอยู่ และ ซินเธีย เจอร์มาน็อตต้า แม่ของเธอ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธาน เป็นแรงบันดาลใจให้เธอตั้งมูลนิธินี้ขึ้น

กาก้ากล่าวว่า เธอไม่ได้มาเพื่อให้คำตอบ และไม่ได้มาเพื่อบอกว่า เธอสามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ เพราะมูลนิธิของเธอไม่ใช่มูลนิธิต่อต้านการรังแกกัน แต่มูลนิธิเพื่อส่งเสริมให้วัยรุ่นมีความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศของสภาพแวดล้อมภายในสถานศึกษา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-02. สืบค้นเมื่อ 2013-01-27.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-20. สืบค้นเมื่อ 2013-01-27.
5. ↑
6. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* Foundation Inaugural Event video ที่ยูทูบ
**เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย** (เซอร์เบียนซีริลลิก: Томислав Карађорђевић) พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย และ มาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินียูโกสลาเวีย

พระประวัติ
----------

เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย (อังกฤษ: Prince Tomislav of Yugoslavia) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย และ มาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินียูโกสลาเวีย และทรงเป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย และยังทรงเป็นพระราชปิตุลา(อาชาย)ในอาเลกซานดาร์ คาราจอร์เจวิช โดยพระองค์ทรงเข้าศึกษา ณ พระราชวังเบลเกรด จากนั้นเสด็จไปประทับต่อ ณ ประเทศอังกฤษ

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1957 ซึ่งพระชายาของพระองค์มีศักดิ์เป็นพระภาคิไนยในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ หลังกจาเสกสมรสแล้วพระชายาทรงได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงแห่งยูโกสลาเวีย พระชายา** และมีพระบุตรร่วมกัน 2 พระองค์คือ

1. เจ้าชายนิโคลาแห่งยูโกสลาเวีย
2. เจ้าหญิงคาทารีนาแห่งยูโกสลาเวีย

ต่อมาทรงหย่าขาดจากพระชายาในปี ค.ศ. 1981 และเสกสมรสใหม่กับลินดา แมรี เบอร์รี มีพระโอรส 2 พระองค์

พระอิสริยยศ
-----------

* เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย (His Royal Highness Prince Tomislav of Yugoslavia)
**มูลนิธิมวยโลก** (อังกฤษ: World Boxing Foundation–เป็นชื่อที่เปลี่ยนมาในปี พ.ศ. 2547; ตัวย่อ: WBF) หรือชื่อเดิมว่า **สหพันธ์มวยโลก** (World Boxing Federation) สถาบันมวยสากลระดับโลกสถาบันหนึ่ง แต่ไม่เป็นที่ยอมรับนักของบรรดาแฟนมวยและสื่อมวลชนทั่วโลก เนื่องจากนักมวยที่เป็นแชมป์และผู้ท้าชิงและนักมวยที่มีชื่ออยู่ในอันดับ มักเป็นนักมวยที่ไม่ได้มีฝีไม้ลายมืออะไร และการจัดชิงแชมป์ ป้องกันแชมป์ ทำได้ง่ายมาก จนดูเหมือนไม่มีมาตรฐาน 

มูลนิธิมวยโลก ดำเนินงานโดย นายแจ็ค เรนนี ชาวออสเตรเลียและรอน สกาฟ์ ชาวอเมริกัน เป็นผู้ร่วมก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2531มีประธานคนแรก คือ แลร์รี แคเรีย ชาวอเมริกัน

สำนักงานใหญ่ WBF อยู่ที่ เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย

WBF ในทวีปเอเชีย
----------------

ได้เข้ามาสู่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2537 (ในนาม สหพันธ์มวยโลก) ด้วยการชิงแชมป์โลกของนักมวยไทย 2 คน ที่จังหวัดสมุทรปราการ คือ วันวิน จ.เจริญ และ สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ และเป็นสายรุ้งนั่นเองที่ได้เป็นแชมป์ของสถาบันนี้คนแรกของไทย หลังจากนั้นก็มีนักมวยไทยต่างทยอยเป็นแชมป์มากมายติด ๆ กัน เช่น ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์, มงคล แอลจียิม, ก้องธวัช ส.กิตติ, ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง, จักรกริช แอลจียิม, ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย เป็นต้น แต่ที่ดูเหมือนว่าจะเป็นที่รู้จักและนิยมมากที่สุดคือ แซมซั่น กระทิงแดงยิม ซึ่งสร้างสถิติป้องกันแชมป์ไว้ได้มากถึง 38 ครั้งด้วยกัน ถ้าหากสถิตินี้เป็นของสถาบันที่มีมาตรฐานมากกว่านี้ ต้องกลายเป็นสถิติอันดับหนึ่งของโลกไปแล้ว เพราะ โจ หลุยส์ นักมวยรุ่นเฮฟวีเวทชาวอเมริกันที่มีสถิติป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกมากที่สุดยังทำได้เพียงแค่ 25 ครั้ง

และหลังจากแซมซั่นแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2545 ก็ไม่มีนักมวยไทยคนใดขึ้นชิงแชมป์หรือป้องกันตำแหน่งแชมป์ของสถาบันนี้อีกเลย จนอาจเรียกได้ว่า สถาบันมูลนิธิมวยโลกนั้นได้ตายจากไปแล้วในวงการมวยไทย 

ถึงอย่างไรก็ตาม มูลนิธิมวยโลกเคยมีการจัดชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวีเวทด้วยครั้งหนึ่งในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2537 ที่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยเป็นการป้องกันตำแหน่งระหว่าง จอห์นนี เนลสัน แชมป์โลกผิวดำชาวอังกฤษ กับ นิโคไล คัลพิน ผู้ท้าชิงชาวรัสเซีย ผลการชกปรากฏว่า จอห์นนี่ เนลสัน เป็นฝ่ายชนะคะแนน 12 ยกไปอย่างจืดชืด ไร้ความสนุก โดยมีนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นเป็นประธาน ซึ่งเป็นรายการเดียวกับ แซมซั่น ป้องกันตำแหน่งครั้งแรกด้วย ซึ่งก็ต้องถือว่าเป็นคู่มวยชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทที่เกิดขึ้นในประเทศไทยเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวตราบจนปัจจุบันนี้

อนึ่ง มูลนิธิมวยโลก เคยมีนักมวยชาวญี่ปุ่น คือ โยซูเกะซัง นิชิจิมะ เป็นแชมป์ในรุ่นครุยเซอร์เวทอยู่ด้วย แต่หากทางคณะกรรมการมวยสากลอาชีพของญี่ปุ่น (JBC) กลับไม่ยอมรับเป็นแชมป์ แสดงให้เห็นถึงการยอมรับของนานาชาติอย่างแท้จริง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "WBF | World Boxing Foundation" (ภาษาอังกฤษ). Worldboxingfederation.net. สืบค้นเมื่อ 2021-03-01.
2. ↑  "JETTY", เจาะลึกวงการมวยเมืองซามูไร หน้า 35-37 มวยโลก ฉบับที่ 742 (25 พฤศจิกายน-1 ธันวาคม พ.ศ. 2541)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์มูลนิธิมวยโลก เก็บถาวร 2010-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อวัยวะกลับข้าง** (ละติน: *Situs inversus*) เป็นภาวะแต่กำเนิดซึ่งอวัยวะภายในสำคัญ ๆ กลับข้างหรือเป็นภาพเงาสะท้อนจากตำแหน่งปกติ แม้พบปัญหาที่เกิดกับหัวใจได้บ่อย แต่ผู้มีอวัยวะกลับข้างจำนวนมากไม่มีอาการหรือภาวะแทรกซ้อนใดจากภาวะดังกล่าว และบุคคลมักไม่ได้รับวินิจฉัยก่อนมีแพทยศาสตร์สมัยใหม่

อวัยวะกลับข้างพบในประมาณ 0.01% ของประชากร ชนิดที่พบได้บ่อยได้แก่ อวัยวะกลับข้างทั้งหมด (situs inversus totalis) ซึ่งรวมการกลับทั้งหมด (ขวาซ้าย) ของอวัยวะภายในช่องท้อง หัวใจไม่อยู่ในตำแหน่งปกติในทรวงอกด้านซ้าย แต่กลับไปอยู่ขวา เป็นภาวะที่เรียก หัวใจอยู่ขวา (dextrocardia) แต่ด้วยเหตุว่าความสัมพันธ์ระหว่างอวัยวะต่าง ๆ ยังคงเดิม ผู้ป่วยส่วนใหญ่จึงไม่มีอาการหรือภาวะแทรกซ้อน

ในกรณีที่พบน้อย เช่น อวัยวะกำกวม (situs ambiguus หรือ heterotaxy) ไม่สามารถระบุข้างได้ ในผู้ป่วยเหล่านี้ ตับอาจอยู่แนวกลาง อาจไม่มีม้ามหรือมีม้ามหลายอัน และลำไส้มีการหมุนผิดปกติ มักพบว่าโครงสร้างเกิดซ้ำหรือขาดหายไปโดยสิ้นเชิง เป็นกรณีที่มีโอกาสเกิดปัญหาทางการแพทย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definition of Situs inversus totalis". *MedicineNet*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-02-02. สืบค้นเมื่อ 2020-06-11.
2. ↑  "Situs Inversus Imaging: Overview, Radiography, Computed Tomography". *eMedicine*. 26 April 2016.
**ทฤษฎี Ginzburg-Landau (GL)** เป็นทฤษฎีตัวนำยวดยิ่งแบบมหภาค ที่ใช้อธิบายการเปลี่ยนสถานะ (Phase transition) ถูกนำเสนอโดย Ginzburg และ Landau ในปี 1950 หลังจากทฤษฎี Two-Fluid model เกือบ 15 ปี ซึ่งทฤษฎีของ Ginzburg และ Landau เกิดจากการนำแนวคิดของทฤษฎี Two-Fluid model มาพัฒนาเพื่อที่จะใช้ในการอธิบายสภาพนำยวดยิ่ง ทฤษฎีนี้มีความเกี่ยวข้องกับทฤษฎีการเปลี่ยนเฟสอันดับที่สอง (second-order phase transition) โดยพิจารณาพลังงานเสรีในสถานะนำยวดยิ่ง ซึ่งสามารถเขียนกระจายอยู่ในเทอมของ ตัวแปรของความเป็นระเบียบ (order parameter) โดยตัวแปรความเป็นระเบียบสามารถอธิบายได้เช่นเดียวกันกับในกรณีของสารแม่เหล็กเฟอร์โร (Ferromagnetic) ที่เปลี่ยนสถานะเป็นสารแม่เหล็กพารา (Paramagnetic) ซึ่งมีค่าแมกเนไทซ์เซชัน(Magnetization) แสดงความเป็นระเบียบในการเรียงตัวกันของโมเมนต์แม่เหล็ก
สำหรับในกรณีของตัวนำยวดยิ่ง ในสภาพนำยวดยิ่งตามทฤษฎีกินซ์เบิร์กและแลนดาวใช้ฟังก์ชันเชิงซ้อน ต่อมาพบว่าตัวแปรนี้จะมีความสอดคล้องกับฟังก์ชันคลื่นของอิเล็กตรอนในสภาพนำยวดยิ่ง ค่าของตัวแปรที่บอกความเป็นระเบียบนี้จะเป็นไปตามเงื่อนไขคือจะมีค่าเป็นศูนย์เมื่ออุณหภูมิมีค่าสูงกว่าอุณหภูมิวิกฤตและมีค่าจำกัดเมื่ออุณหภูมิมีค่าต่ำว่าอุณหภูมิวิกฤต

```
                {\displaystyle |\psi |^{2}=0}  เมื่อ  *T* > *T**c*
                {\displaystyle |\psi |^{2}=constant}  เมื่อ  *T* < *T**c*
```

ดังนั้นพลังงานเสรีรวมจึงเกิดจากพลังงานเสรีในสถานะตัวนำยวดยิ่งกับพลังงานเสรีในสถานะปกติ ในกรณีของตัวนำปกติ ตัวแปรของความเป็นระเบียบนี้จะมีค่าเป็นศูนย์ โดยสามารถแสดงสมการพลังงานเสรีรวมได้ดังสมการ

```
{\displaystyle F=F\_{n}+\alpha |\psi |^{2}+{\frac {\beta }{2}}|\psi |^{4}+{\frac {1}{2m}}\left|\left(-i\hbar \nabla -2e\mathbf {A} \right)\psi \right|^{2}+{\frac {|\mathbf {B} |^{2}}{2\mu \_{0}}}}
```

จากสมการจะพบว่ามีการเติมเทอมของพลังงานจลน์โดย m คือ มวลยังผล (Effective mass) โดยต่อมามีการศึกษาเพิ่มเติมจนพบว่ามวลยังผลจะมีค่าเป็น 2 เท่าของมวลของอิเล็กตรอนซึ่งเป็นไปตามแนวคิดของทฤษฎีบีซีเอส (BCS Theory). และในเทอมสุดท้ายของสมการจะเป็นเทอมที่กล่าวถึงสนามแม่เหล็ก ดังนั้นทฤษฎี GL จึงเป็นทฤษฎีที่คลอบคลุมการอธิบายปรากฏการของตัวนำยวดยิ่งในระดับมหภาคได้ดี นอกจากนี้ทฤษฎี GL มักจะถูกนำไปใช้เป็นทฤษฎีในการประยุกต์ตัวนำยวดยิ่งในทางอิเล็กทรอนิกส์และทางไฟฟ้า

### อ้างอิง

  

* V.L. Ginzburg and L.D. Landau, *Zh. Eksp. Teor. Fiz.* **20**, 1064 (1950). English translation in: L. D. Landau, Collected papers (Oxford: Pergamon Press, 1965) p. 546
* A.A. Abrikosov, *Zh. Eksp. Teor. Fiz.* **32**, 1442 (1957) (English translation: *Sov. Phys. JETP* **5** 1174 (1957)].) Abrikosov's original paper on vortex structure of Type-II superconductors derived as a solution of G–L equations for κ > 1/√2
* V.L. Ginzburg's 2003 Nobel Lecture: pdf file or video

1. ↑

### หนังสือ

Terry Orlando; Kevin Delin (1991). Foundations of Applied Superconductivity.
เกาะหลักในสาธารณรัฐสิงคโปร์

**เกาะสิงคโปร์** (อังกฤษ: Singapore Island) หรือ **สิงคโปร์แผ่นดินใหญ่** (*Mainland Singapore*) มีชื่อในอดีตว่า **ปูเลาอูจง** (มลายู: *Pulau Ujong*; แปลว่า 'เกาะ ณ จุดปลายสุด') เป็นเกาะส่วนแผ่นดินใหญ่ของประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะมลายู และตั้งอยู่ทางใต้สุดของคาบสมุทรมลายู เกาะนี้มีที่อยู่อาศัยจำนวนมากทั้งในด้านพื้นที่และประชากร เนื่องจากไม่ค่อยมีผู้ตั้งถิ่นฐานในหมู่เกาะเล็กรอบ ๆ เกาะนี้ ใน ค.ศ. 2021 มีประชากรในเกาะนี้ 5,882,440 คน ซึ่งกระจุกอยู่ในเกาะที่มีพื้นที่ 709.2 ตารางกิโลเมตร (273.8 ตารางไมล์) ทำให้เป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 20 ของโลกและเป็นมีประชากรบนเกาะหนาแน่นมากเป็นอันดับที่ 31 ของโลก

ศัพทมูลวิทยา
------------

เกาะนี้ถูกกล่าวถึงในบันทึกช่วงแรกเป็นปูเลาอูจง ส่วนบันทึกชาวจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3 กล่าวถึงเกาะนี้ว่า Po Lo Chung (蒲羅中; ผูหลัวจง) ซึ่งเป็นการทับศัพท์จากภาษามลายู นักเดินทางจากช่องแคบมะละกาไปยังทะเลจีนใต้จะต้องผ่านเกาะนี้ จึงทำให้เกิดชื่อนี้ เหมือนกับชื่อเก่าของรัฐยะโฮร์ *อูจงตานะฮ์* มีความหมายว่า "สุดดินแดน" ในขณะที่โอรังเลาต์เรียกบริเวณนี้ว่า ปูเลาอูจง ซึ่งแปลตรงตัวว่า "เกาะปลายสุด" ข้อมูลของชาวยุโรปมักใช้ชื่อ*อูจงตนะฮ์*หรือคำอื่น ๆ ไว้สื่อถึงสิงคโปร์

ภูมิศาสตร์
----------

เกาะนี้มีความยาวจากตะวันออกไปทางตะวันตก 50 กิโลเมตร และจากเหนือไปใต้ 26 กิโลเมตร ซึ่งมีพื้นที่ชายฝั่ง 193 กิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะคือเนินเขาบูกิตตีมะฮ์ เป็นเนินแกรนิตชนิดหินอัคนีที่มีความสูง 165 เมตร ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะเต็มไปด้วยเนินและหุบเขาหินตะกอน ส่วนฝั่งตะวันออกมีแต่พื้นที่ราบและดินทราย มีการถมดินมาตั้งแต่ ค.ศ. 1822 โดยอังกฤษที่ควบคุมเกาะในเวลานั้นและรัฐบาลสิงคโปร์ ทำให้มีพื้นที่เกาะเพิ่มขึ้นจาก 580 ตารางกิโลเมตร (224 ตารางไมล์) ในคริสต์ทศวรรษ 1960 ไปเป็น 710 ตารางกิโลเมตร (274 ตารางไมล์) ในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

อ้างอิง

1. 1 2  "2014 Population in Brief". Population SG. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 18, 2015. สืบค้นเมื่อ March 1, 2015.
2. ↑  "Pulau Ubin Stories". National University of Singapore. May 24, 2004.
3. ↑  "Singapore". *CIA World Factbook*. Central Intelligence Agency. สืบค้นเมื่อ 23 March 2021.
4. ↑  Xu Yunqiao History of South East Asia 1961 Singapore World Publishing Co. 许云樵 《南洋史》 星洲世界书局 1961年
5. ↑  Peter Borschberg, บ.ก. (December 2004). *Iberians in the Singapore-Melaka Area and Adjacent Regions (16th to 18th Century)*. Harrassowitz. p. 98. ISBN 978-3447051071.
6. ↑  "Yearbook of Statistics Singapore 2012" (PDF). Department of Statistics Singapore. สืบค้นเมื่อ 24 October 2012.
7. ↑  Gillis, K. & Tan, K. (2006). The book of Singapore’s firsts (p. 96). Singapore: Singapore Heritage Society. Call no.: RSING 959.57 GIL-[HIS].

บรรณานุกรม

* Victor R Savage; Brenda Yeoh (2004). *Toponymics A Study of Singapore's Street Names*. Eastern University Press. ISBN 981-210-364-3.

อ่านเพิ่ม
---------

* Kwa Chong Guan; Peter Borschberg (2018). *Studying Singapore before 1800*. NUS Press. ISBN 978-981-4722-74-2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

พิกัดภูมิศาสตร์: 1°22′N 103°48′E﻿ / ﻿1.367°N 103.800°E﻿ / 1.367; 103.800
**คนไร้บ้าน** (อังกฤษ: homelessness) หมายถึง สภาพของบุคคล ณ ช่วงเวลาหนึ่งที่ไม่สามารถมีที่อยู่อาศัยในแบบปกติทั่วไปได้ ส่วนใหญ่จะมีอาชีพหาของเก่า เป็นแรงงานรับจ้างรายวันทั่วไป ค้าขายอาหาร และของมือสอง และอื่น ๆ[*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*] บางส่วนเป็นผู้พิการทางจิต ในเขตกรุงเทพฯ มักพบอาศัยหลับนอนตามป้ายรถเมล์หรือสถานที่มีแสงสว่าง การแยกกลุ่มคนเหล่านี้ออกจากคนปกติได้ หลังจากเที่ยงคืนไปแล้ว ทำให้ยากในการให้การช่วยเหลือด้านอาหาร โดยปกติคนไร้บ้าน ไม่ใช่ขอทาน มักปฏิเสธการให้การช่วยเหลือ การให้การช่วยเหลือจำเป็นต้องมีลักษณะที่เป็นมิตร เนื่องจากคนไร้บ้านจะมีอาการจิตผิดปกติไม่มากก็น้อย เกิดจากความเครียดที่ต้องทนต่อสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย ของใช้ที่จำเป็น อาทิ หมอนเล็ก ๆ ที่จะพกพาได้สะดวก ผ้าห่มบาง ๆ ควรเลือกลายและสีที่เหมาะสมกับสถานการณ์ ปกติมักเป็นสีเข้ม คนไร้บ้านไม่ใช่คนไม่มีรสนิยม ส่วนใหญ่เคยเป็นคนปกติทั่วไปมาก่อน ในทางกลับกันคนไร้บ้านส่วนมากทีเดียวกลับช่วยเหลือสังคม ด้วยการ ลดปริมาณขยะ และรีไซเคิล ช่วยแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม มีการคาดการณ์กันว่า จำนวนคนไร้บ้านในประเทศไทยจะอยู่ที่ราว 30,000 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  มูลนิธิพัฒนาที่อยู่อาศัย รายงานประมวลปัญหาของคนไร้บ้าน
2. ↑  เข้าใจและให้โอกาสคนไร้บ้าน ปิยะวรรณ เรื่องเล่าภาคี สสส. 19 มิย. 2558
**วัดรังษีสุทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ที่ดินของวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูมธุรสธรรมภาณ (หลวงพ่อน้ำหอม) เป็นเจ้าอาวาส

วัดรังษีสุทธาวาส หรือเดิมชื่อ **วัดไร่กล้วย** ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2501 แต่เดิมพื้นที่ที่สร้างวัดอยู่ไกลวัดมาก เป็นเหตุให้ประชาชนนิมนต์พระมาจำพรรษาในที่พักของประชาชน ต่อมานายสาย อันเพ็ง จึงได้ถวายที่ดินและสร้างที่พักสงฆ์ขึ้น และได้พัฒนามาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร 

วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูสุทธิคุณรังษี หรือหลวงปู่ทอง วัดไร่กล้วย ซึ่งสังขารท่านไม่เน่าเปื่อย เก็บอยู่ที่ศาลาการเปรียญด้านบน อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือท้าวเวสสุวรรณหนึ่งคู่ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2520 โดยหลังจากสร้างโบสถ์เสร็จ หลวงพ่อทองท่าน ก็สร้างท้าวเวสสุวรรณขึ้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระมานิตย์ พ.ศ. 2487–2494
* พระครูสุทธิคุณรังษี (หลวงปู่ทอง ปัญญาทีโป) พ.ศ. 2495–2559
* พระครูมธุรสธรรมภาณ (หลวงพ่อน้ำหอม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สุดยอดเกจิดังภาคตะวันออกนั่งปรกอธิฐานจิต บวงสรวง "ท้าวเวสสุวรรณ" วัดรังสีสุทธาวาส". สยามรัฐออนไลน์.
2. ↑  "มูเตลูให้ปัง ต้อง'ท้าวเวสสุวรรณ'วัดรังษีสุทธาวาส'ไร่กล้วย'". แนวหน้า.
3. ↑  "เปิดไหว้ "ท้าวเวสสุวรรณ" วัดรังษีสุทธาวาส (วัดไร่กล้วย) อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี". คมชัดลึก.
สตรอกเกอร์
น้ำตกกูลฟอส
อุทยานแห่งชาติซิงเวลลีร์ที่เป็นหุบเขาทรุด
**วงแหวนทองคำ** (ไอซ์แลนด์: *Gullni hringurinn*; อังกฤษ: Golden Circle) เป็นเส้นทางท่องเที่ยวทางตอนใต้ของประเทศไอซ์แลนด์ ครอบคลุมระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) โดยวนจากเรคยาวิกไปยังพื้นที่สูงทางตอนใต้ของไอซ์แลนด์และย้อนกลับ โดยเป็นพื้นที่ที่มีทัวร์และกิจกรรมเกี่ยวกับการเดินทางส่วนใหญ่ในไอซ์แลนด์

จุดแวะพักหลักสามแห่งบนเส้นทาง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติซิงเวลลีร์, น้ำตกกูลฟอส และพื้นที่ความร้อนใต้พิภพในเฮาคาดาลูร์ ซึ่งมีน้ำพุร้อนเกซีร์และสตรอกเกอร์ แม้ว่าเกซีร์ส่วนใหญ่จะอยู่เฉย ๆ มาหลายปีแล้ว แต่สตรอกเกอร์ก็ยังคงปะทุทุก ๆ 5–10 นาที ส่วนจุดแวะอื่น ๆ ได้แก่ ปล่องภูเขาไฟเคริ, เมืองเฮเวอเรเจอรี, วิหารสกัลฮอลต์ ตลอดจนโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนใต้พิภพเนสยาเวลีร์ และเฮลิสเฮอาวิจุน

ชื่อ*วงแหวนทองคำ*เป็นคำทางการตลาดสำหรับเส้นทาง ซึ่งมาจากชื่อกูลฟอส ที่แปลว่า "น้ำตกทองคำ" ในภาษาไอซ์แลนด์

ดูเพิ่ม
-------

* วงแหวนเพชร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Lonely Planet: Golden Circle".
2. ↑  "The Great Geysir". Visit South Iceland. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 January 2014. สืบค้นเมื่อ 6 April 2016.
บทความนี้เกี่ยวกับวงดนตรี สำหรับสติ๊วเดนต์ อั๊กลี่ ดูที่ สติวเดนต์อั๊กลี่ (แก้ความกำกวม)

**สติวเด้นท์ส อั๊กลี่** (Students ugly) เป็นวงดนตรีแนวพังก์ร็อก สัญชาติไทยไทย

ประวัติ
-------

ต้นปี 2536 หลังจากรอยได้รับรางวัล รองชนะเลิศประกวดดนตรี ลำดับที่ 1 ของกระทรวงวิทยาศาสตร์ รอยได้ถูกชักชวนทำวงดนตรีเล่นตาม Pub ในฐานะมือกีตาร์ solo ของวง "กัลปังหา" (cover เพลงวง คาราวาน) 1 ปีกว่ากับการตระเวรเล่นย่าน บางเขน –รามอินทราฯ และเริ่มเบื่อจึงลาออกจากวง ต้นปี 2537 "รอย" ธนบดี บุ่นวรรณา ได้ก่อตั้งวงดนตรีกับเพื่อน เป็นวงดนตรี3ชิ้น เพื่อเล่นในมหาวิทยาลัยชื่อวงคือ "I Love You To Death "เล่นดนตรีแนว Hard Rock ยุค 70 โดยมี "บี" ณรงค์ฤทธิ์ กัลยา เป็นมือกลอง และ "หนึ่ง" อุสเรน งามแสง เล่นเบส

รอย กับ แกะ ในงาน Dogs
ต่อมา "เกียรติ สุริยพงศ์ เตียนสิงห์" เข้ามาแทน บี ในปีต่อมา "แกะ53" วสุธา คงสง (53 คือชื่อซอยรามคำแหงที่แกะอยู่ในขณะนั้น) ก็เข้ามาเป็นสมาชิกถาวรทำเดโมเทป เสนอ บริษัทต่าง ๆ ปลายปี 2537 ทั้งสามได้เสนอผลงานผ่านที่ Sony Music และได้ ออดิชั่นในกลางเดือน พฤศจิกายน ปีนั้น เกียรติ ลาออกจากวงกระทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ ทางวงได้รับคำแนะนำจาก หนึ่ง อุสเรน งามแสง ซึ่งขณะนั้นเป็นหัวหน้าวง "NO FATE" ว่ามีมือกลองชั้นดีคนหนึ่ง นั่นคือ สอวอชิงตัน (สมศักด์ กลิ่นศรีสุข) 15 ธันวาคม SONY MUSIC Thailand ติดต่อกลับมาเพื่อคุยเรื่องสัญญา ทางวงเซ็นสัญญากับ SONY MUSIC ในวันที่ 26 มกราคม ปี 2538 และเปลี่ยนชื่อวงมาเป็น HEART BREAK KID ก่อนที่จะเปลี่ยนอย่างเป็นทางการในปี 2539 มาเป็น Students-ugly จนถึงปัจจุบัน รอยให้เหตุผลว่า ซื่อมันน่าจะเป็น PUNK ROCK ที่สุด 3 เพลงที่ใช้ในการออดิชั่นวันนั้นคือ 1.เพลง อย่าซ้อมฉัน (ปัจจุบันเนื้อเพลงได้ผ่านการแก้ไขจนเป็นเพลง ผมเกลียดปืนที่อยู่ในมือคุณ) 2.เพลง ทุเรศ และ 3.เพลง Heart Shape Box ของ Nirvana

ผลงานชุดแรก ถูกวางจำหน่ายในเดือน พฤศจิกายน ปี 2539 โดยมี ป้าง - นครินทร์ กิ่งศักดิ์ เป็น โปรดิวเซอร์ ใช้นามแฝงในขณะนั้นว่า "กระยาสาทร"

ผลงาน
-----

1. Album "ขอบคุณที่ตักเตือน "/ 2539 sony music  

2. Album EP." ขอบคุณที่ตักเตือน อคูสติค" /2540 sony music  

3.Album LP. "Roy against the machine" /2542 Shit Records  

4.E.P. Album "PARTY" /2543 Shit records  

5. Album "เล้กสั้น ขยันซอย" / 2544 Shit records  

6. LP. Album "ประชด" /2545 GMM Grammy  

7. LP , Album "HAPPY DOG DAY" (ชิงหมาเกิด) / 2547 Rs  

8. Live ! The Bootlegs School Tour In 1997 /2548 มานี เรคคอร์ดส limited edition  

9. Lp.Album "Money is power" /2549 มานี เรคคอร์ดส limited edition  

10. LP. Album "Light" / 2550 มานี เรคคอร์ดส limited edition  

11 Single album "กระแดะ "/2554 ชิท เรคคอร์ดส  

12 รวมเดโมอัลบั้ม "ของสงวน" /2556 ชิทเรคคอร์ดส  

13 LP, album "Prayud is a punk "/2557 forever dogs records  

14.EP.album "Turn left s wrong" (2558) เป็นอัลบั้มพิเศษ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แฟนเพจวง Student Ugly's Fanpage
* Students Ugly 10 อัลบั้ม Students Ugly 10 Albums  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* โค้งสุดท้าย'คม ชัด ลึก อวอร์ด 9' โค้งสุดท้าย'คมชัดลึกอวอร์ด9' เก็บถาวร 2014-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* วิพากษ์สื่อ เด็กเหยื่อข่าวดังวิพากษ์สื่อ"ดี-เสื่อม" ชี้โดน"อำนาจนิยมอภิสิทธิ์"ครอบงำ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เพลงชาติอีกเพลงของผับ เพลงชาติอีกเพลงของผับที่เล่นดนตรีสด มั่นใจว่า หลายคนเคยฟังแต่ไม่รู้ใครเป็นต้นฉบับ
* ยุค 90'sอัลเทอร์เนทีฟครองเมือง เมื่ออัลเทอร์เนทีฟ (กลับมา) ครองเมือง
* ก่อกำเนิด'พังค์สัญชาติไทย' พั้งส์(PUNK)คือใคร
**วัดยางงาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดยางงาม อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 13 แปลง เนื้อที่ 71 ไร่ 3 งาน 37 ตารางวา

วัดยางงามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีหลวงปู่แย้ม เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 14 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 23 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 100 นิ้ว พระพุทธรูปขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว 1 องค์ นามว่า *หลวงพ่อโต* หรือ *หลวงพ่อพระทศพลญาณ* สันนิษฐานว่าจัดสร้างขึ้นมาในกรุงเทพมหานคร แล้วอัญเชิญมาประดิษฐานในปี พ.ศ. 2494 พระพุทธบาทจำลอง 1 องค์ รูปหล่อหลางปู่แย้ม 1 องค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดยางงาม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดยางงาม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "กราบขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ "วัดยางงาม" จ.ราชบุรี".
**พลตำรวจเอก บุญทิน วงศ์รักมิตร** (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดลำปาง) เป็นอดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 (ภาคอีสาน) 

พล.ต.อ.บุญทิน รับราชการครั้งสำคัญในภาคอีสาน ด้วยการดำรงตำแหน่งเป็นผู้กำกับการจังหวัดอุดรธานี ในขณะนั้นมีแก๊งลักรถออกอาละวาด พล.ต.อ.บุญทิน เป็นผู้ทำงานด้วยความเด็ดขาด มีชื่อเสียงโด่งดัง เหล่ามิจฉาชีพเกรงกลัว นักข่าวสายตำรวจและเหล่าตำรวจจึงให้ฉายาว่า "พญาอินทรี" ต่อมาย้ายมาเป็นผู้บังคับการตำรวจภูธร 4 ดูแลในหลายจังหวัดบริวารของจังหวัดนครราชสีมา และต่อมาก็ขึ้นเป็น ผู้บัญชาการตำรวจ ภาค 2 (อีสาน) ในยศพลตำรวจโท (พล.ต.ท.) ดูแลพื้นที่ 17 จังหวัดในภาคอีสาน สื่อมวลชนสายตำรวจและตำรวจทั่วไปจึงเพิ่มคำว่า "อีสาน" ต่อท้าย เป็น "พญาอินทรีอีสาน" หรือรู้จักทั่วไปในฉายา "อินทรีอีสาน"

ในการรับราชการครั้งสุดท้าย ได้รับยศพลตำรวจเอก (พล.ต.อ.) ได้เป็นเลขานุการและผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ (พล.ต.อ.เภา สารสิน) 

ชีวิตส่วนตัว พล.ต.อ.บุญทิน สมรสกับนางสุขสงบ วงศ์รักมิตร ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน คือ คุณยอดพจน์ วงศ์รักมิตร พล.ต.หญิง ศิริพัตก์ วีระภุชงค์ และเกล็ดดาว วงศ์รักมิตร (ชื่อเล่น: ใหม่ สมรสกับ พล.อ.ไพโรจน์ พานิชสมัย อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และเป็นมารดาของพิมดาว พานิชสมัย นักร้องและนักแสดงที่มีชื่อเสียง) ปัจจุบันใช้ชีวิตหลังเกษียณอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2535 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2513 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
* พ.ศ. 2509 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ของว่างวันอาทิตย์ 06/09/52 จากไทยรัฐ. สืบค้น 11 พฤศจิกายน 2556
2. ↑  เกล็ดดาว พานิชสมัย จากไทยรัฐ. สืบค้น 11 พฤศจิกายน 2556
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2015-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๙ ตอนที่ ๑๕๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๕
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๘ ตอนที่ ๒๐๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗, ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๓๔
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๘๗ ตอนที่ ๙๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๐, ๒๕ ตุลาคม ๒๕๑๓
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๘๓ ตอนที่ ๑๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗๖๔, ๑๙ ธันวาคม ๒๕๐๙
น้ำตกเดตติฟอสเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในวงแหวนเพชรทางตอนเหนือของประเทศไอซ์แลนด์
**วงแหวนเพชร** (ไอซ์แลนด์: *Demantshringurinn*; อังกฤษ: Diamond Circle) เป็นเส้นทางท่องเที่ยวยอดนิยมรอบ ๆ ฮูซาวิกและทะเลสาบมีวาทน์ทางตอนเหนือของประเทศไอซ์แลนด์

จุดแวะหลักสี่แห่งบนเส้นทาง ได้แก่ เมืองฮูซาวิก, แอสเบกีแคนยอน, ทะเลสาบมีวาทน์ และน้ำตกเดตติฟอส ซึ่งเป็นน้ำตกที่ทรงพลังที่สุดในทวีปยุโรป

จุดแวะอื่น ๆ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติวัตนาโยกัล, โกอาฟอส, ปราสาทมืด, น้ำตกไอเดอร์, หน้าผากระซิบ และเลาการ์ ซึ่งวงแหวนเพชรครอบคลุมพื้นที่ที่เต็มไปด้วยภูเขาไฟและความร้อนใต้พิภพ

ส่วนสมาคมวงแหวนเพชรเป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรที่ทำงานเพื่อส่งเสริมและปกป้องวงแหวนเพชร รวมถึงพื้นที่โดยรอบทางตอนเหนือของประเทศไอซ์แลนด์

ดูเพิ่ม
-------

* วงแหวนทองคำ (ไอซ์แลนด์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jóhannsson, Ingi Gunnar (2007). *Jewels of the North*. Hugarflug. ISBN 978-9979-9815-1-0.
2. ↑  Örlygur Hnefill Örlygsson. "The Diamond Circle in North Iceland". The Diamond Circle Society. สืบค้นเมื่อ 2013-02-01.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Diamond Circle
* The Diamond Circle Society
**จิตวิทยาเกสตัลต์** (อังกฤษ: gestalt psychology หรือ gestaltism, เยอรมัน: *Gestalt* – แก่นหรือรูปทรงแห่งรูปแบบสมบูรณ์ของสิ่ง ๆ หนึ่ง") เป็นทฤษฎีจิตใจและสมองของสำนักจิตวิทยาเชิงทดลองกรุงเบอร์ลิน หลักการเชิงปฏิบัติการของจิตวิทยาเกสตัลต์ คือ สมองเป็นแบบองค์รวม ขนานและเป็นเชิงอุปมาน (analog) โดยมีแนวโน้มจัดระเบียบตนเอง หลักการนี้มีว่า ตามนุษย์มองวัตถุทั้งหมดก่อนค่อยรับรู้ส่วนย่อย เป็นการแนะนัยว่า องค์รวมนั้นโดดเด่นกว่าผลรวมของส่วนประกอบย่อย จิตวิทยาเกสตัลต์พยายามทำความเข้าใจกฎของความสามารถของมนุษย์ที่จะได้รับและธำรงความรับรู้ที่มั่นคงในโลกอันวุ่นวายนี้ นักจิตวิทยาเกสตัลต์กำหนดว่า การรับรู้เป็นผลของอันตรกิริยาซับซ้อนระหว่างสิ่งเร้าทั้งหลาย นักจิตวิทยาเกสตัลต์มุ่งทำความเข้าใจการจัดระเบียบกระบวนการคิด ขณะที่นักพฤติกรรมนิยมทำความเข้าใจองค์ประกอบของกระบวนการคิด (Carlson and Heth, 2010) ปรากฏการณ์เกสตัลต์เป็นขีดความสามารถสร้างแบบของสัมผัสมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจดจำรูปทรงและแบบทั้งหมดด้วยตา แทนที่จะเป็นเพียงเส้นตรงและเส้นโค้งหลายเส้นรวมกัน ในวิชาจิตวิทยา จิตวิทยาเกสตัลต์มักค้านต่อโครงสร้างนิยม วลี "ทั้งหมดโดดเด่นกว่าผลรวมของส่วนย่อย" (The whole is greater than the sum of the parts) มักใช้เมื่ออธิบายทฤษฎีเกสตัลต์ แม้จะเป็นการแปลผิดจากวลีดั้งเดิมของคูร์ท คอฟฟ์คา ที่ว่า "ทั้งหมดเป็นคนละอย่างกับผลรวมของส่วนย่อย" (The whole is other than the sum of the parts) ทฤษฎีเกสตัลต์พิจารณาการแยกส่วนจากสถานการณ์รวมมาเป็นสิ่งที่เป็นจริง

อ้างอิง
-------

1. ↑  David Hothersall: *History of Psychology*, chapter seven,(2004)
2. ↑  Tuck, Michael. "Gestalt Principles Applied in Design (Aug 17, 2010)". สืบค้นเมื่อ 11 December 2011.
3. ↑  Humphrey, G. (1924). The psychology of the gestalt. Journal of Educational Psychology, 15(7), 401–412. doi:10.1037/h0070207
**สิทธิวินายกมนเทียร** (*Siddhivinayak Temple*) แห่งสิทธเตก (Siddhatek) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระพิฆเนศ มนเทียรนี้เป็นหนึ่งในอัษฏวินายก หรือมนเทียรแห่งพระคเณศ 8 แห่งที่ได้รับการเคารพบูชาสูงในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้เป็นแห่งเดียวในแปดแห่งที่ตั้งอยู่ในอำเภออะห์เมดนคร มนเทียรตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำทางเหนือของแม่น้ำภิมา (Bhima) ในสิทธเตก แขวง (ตลุกะ-taluka) กรชัต (Karjat taluka) ในอำเภออะห์เมดนคร (Ahmednagar district) สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดคือดาอุนทด์ (Daund) ห่างออกไป 19 กิโลเมตร มนเทียรนี้เข้าถึงได้จากหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อศิรปุระ (Shirapur) ในอำเภอปูเน บนฝั่งแม่น้ำทางใต้ แล้วจึงนั่งเรือหรือข้ามสะพานที่พึ่งสร้างใหม่ไปยังมนเทียร และยังมีเส้นทางอื่น ๆ ซึ่งอยู่ห่างออกไปจากมนเทียรอีก

มนเทียรนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ ล้อมรอบด้วยต้น Babul หนาแน่น อยู่ห่างไปราว 1 กิโลเมตรจากใจกลางหมู่บ้านสิทธเตก การประกอบพิธีจำสำเร็จได้ต้องเดินเวียนเทียน (ปรทักษิณา - pradakshina) รอบเนินเขานี้เจ็ดรอบ โดยที่ทางนั้นยังคงไม่ได้มีการทำถนนและอาจมีพุ่มไม้แหลม ๆ อยู่บนทางเดิน

ความสำคัญทางศาสนา
-----------------

ตามเส้นทางของอัษฏวินายกยาตรา สิทธเตกเป็นมนเทียรลำดับที่สองถัดจากโมรคาว (Morgaon) ซึ่งเป็นที่แรก แต่ผู้แสวงบุญมักเดินทางไปที่เถอูร์ (Theur) ถัดจากโมรคาวก่อนที่จะมายังสิทธเตกนี้ เนื่องจากเดินทางได้สะดวกกว่า.

มูรติของพระคเณศที่ประดิษฐานที่นี่ทรงมีงวงที่หันไปทางขวา ต่างจากเทวรูปทั่วไปวึ่งนิยมทำโดยให้งวงไปทางซ้าย เชื่อกันว่าพระคเณศที่ทรงมีงวงหัวไปทางขวาแบบนี้นั้นทรงกำลังอย่างมากและโปรดได้ยากกว่า ในบรรดาอัษฏวินายกทั้งแปด มีเพียงที่นี่ที่พระคเณศทรงหันงวงไปทางขวา ดั้งเดิมแล้วยึดถือว่าลักษณะที่ทรงมีงวงไปทางขวานี้เรัยกว่า "สิทธิวินายก" คือผู้ประทาน "สิทธิ" ("ความสำเร็จ, มีชัย", "พลังอำนาจเหนือธรรมชาติ") มนเทียรนี้จึงเรียกว่าเป็น "ชครุตเกษตร" *(jagrut kshetra)* ที่ซึ่งเทพประธานทรงมีพละกำลังสูงมากเป็นพิเศษ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Anne Feldhaus. "Connected places: region, pilgrimage, and geographical imagination in India". Palgrave Macmillan. pp. 142, 145–6. ISBN 978-1-4039-6324-6.
2. 1 2 3 4  "Siddhatek". *The Official Website of Ahmednagar District*. National Informatics Centre, District –Ahmednagar. 2009. สืบค้นเมื่อ 26 August 2011.
3. 1 2  Subramuniya (2000). *Loving Ganesa: Hinduism's Endearing Elephant-Faced God*. *The Morgaon Temple*. Himalayan Academy Publications. pp. 279–80. ISBN 9780945497776.
4. ↑  "SHREE SIDDHIVINAYAK - SIDDHATEK". *Ashtavinayaka Darshan Online*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-04.
5. 1 2  Gunaji, Milind (2003). "Siddhatek". *Offbeat tracks in Maharashtra*. Popular Prakashan. pp. 104–5. ISBN 9788171546695.
6. 1 2 3

| * ด
* ค
* ก
พระคเณศ |
| --- |
| ปาง | 
* มหาคณปติ
* พลคณปติ
* หฤทรคณปติ
* เหรัมพคณปติ
* อุจฉิศตคณปติ
* คังกิเต็ง
* พระนาม

 |  |
| การบูชา | 
* คาณปัตยะ
* คเณศจตุรถี
* คเณศชยันตี
* สันกัศติจตุรถี
* เทวสถาน
* พระพิฆเนศในศาสนาต่าง ๆ

 |
| กลุ่มเทวสถานอัษฏวินายก | 
* โมรคาว
* สิทธเตก
* ปาลี
* มหัธ
* เถอูร์
* เลณยาทรี
* โอฌร
* ราญชณคาว

 |
| ตำนานและงานเขียน | 
* คเณศปุราณะ
* มุทคลปุราณะ
* คณปติอถรรวศิรสะ
* คเณศสหสรนาม
* เรื่องเล่า

 |
| เทพเจ้าที่เกี่ยวข้อง | 
* คณ
* พระชายาในพระพิฆเนศ
* วินายก
* วินายกี
* พระอิศวร
* เจ้าแม่ศรีมหาอุมาเทวี
* พระขันทกุมาร

 |
| อื่น ๆ | 
* ศาสนาฮินดู
* เทพปกรณัมฮินดู
* โมทกะ
* บนวิกิมีเดียคอมมอนส์

 |
**กาตาไรย์เนอซิงเงิล** (ดัตช์: *Catharijnesingel*) เป็นถนนและคลองเก่าแก่ในยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ คลองสายนี้เดิมทีเป็นทางด่วนที่ต่อมาถูกรื้อถอนและแปรสภาพมาเป็นลำคลองกับพื้นที่สีเขียวสาธารณะ ถนนและคลองสายนี้ผ่านพื้นที่ทางเหนือของ Stadsbuitengracht จาก Ledig Erf และ Westerkade ไปยัง Smakkelaarsveld และ Daalsesingel คลองยังไหลผ่านใต้ศูนย์การค้า Hoog Catharijne

ในปี 1973 คลองสายเดิมถูกระบายน้ำทิ้งและแปรสภาพเป็นทางหลวงแบบคลองแห้ง (sunken highway) ในชื่อ **กาตาไรย์เนอบาน** (*Catharijnebaan*) ก่อนที่จะถูกปิดไม่ให้รถใช้สัญจรอีกในปี 2010 ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการปรับปรุงเมืองให้เอื้อแก่คนเดินเท้ามากขึ้น ในปี 2020 ถนนได้แปรสภาพกลับเป็นคลองและเปิดให้บริการเป็นพื้นที่สีเขียวสาธารณะกลางเมือง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Boffey, Daniel (September 14, 2020). "Utrecht restores historic canal made into motorway in 1970s". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ October 1, 2022.
2. ↑  Filmpje de markt op het Paardenveld in Wijk C - Het Utrechts Archief
3. ↑  De gedempte stadsbuitengracht bij de Catharijnesingel - Het Utrechts Archief
4. ↑  Catharijnesingel voorheen Catharijnebaan mijnkeuze.nl
5. ↑  Herstel singel bouwpututrecht.nl
ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น
***ตำราฟาร์มาโคเปียของประเทศญี่ปุ่น*** (ญี่ปุ่น: 日本薬局方; โรมาจิ: *Nihon Yakkyokuhō*; อังกฤษ: Japanese Pharmacopoeia) เป็นตำรายาอย่างเป็นทางการของประเทศญี่ปุ่น ตีพิมพ์โดยสำนักเภสัชกรรมและเครื่องมือแพทย์ (独立行政法人 医薬品医療機器総合機構, *Dokuritsu-gyōsei hōjin iyakuhin-iryō-kiki-sōgō-kikō*) ฉบับพิมพ์ครั้งแรกตีพิมพ์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2429 โดยมีการปรับปรุงแก้ไขเป็นระยะ ๆ ฉบับตีพิมพ์ครั้งล่าสุดคือฉบับที่ 18 ซึ่งออกเผยแพร่ทางอิเล็กทรอนิกส์ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2564 การแปลเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการกำลังอยู่ในระหว่างการจัดทำ (สถานะเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564)

ดูเพิ่ม
-------

* *ตำราอินเตอร์แนชนาลฟาร์มาโคเปีย*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุตำรายา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. สืบค้นเมื่อ 21 March 2023.
2. ↑  "業務のご案内 2012-2013" (PDF). Pharmaceuticals and Medical Devices Agency. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 29 October 2012. สืบค้นเมื่อ 11 September 2012.
3. ↑  "History＆Legal Status" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 28 December 2013. สืบค้นเมื่อ 11 September 2012.
4. ↑  "Japanese Pharmacopoeia 18". สืบค้นเมื่อ 6 August 2021.
**เอนโดเดิร์ม** (endoderm) เป็นหนึ่งใน germ layer ที่สร้างขึ้นระหว่างการเกิดเอ็มบริโอของสัตว์ เกิดจากเซลล์เดินทางเข้าด้านในผ่านอาร์เคนเทอรอน (archenteron; ส่วนเจริญเป็นทางเดินอาหาร) เกิดเป็นชั้นด้านในของแกสตรูลา ซึ่งจะพัฒนาไปเป็นเอนโดเดิร์ม

ในระยะแรกเอนโดเดิร์มประกอบด้วยชั้นเซลล์แบนๆ ซึ่งต่อมาจะมีรูปทรงกระบอก (columnar) เนื้อเยื่อชั้นนี้จะสร้างเป็นเนื้อเยื่อบุผิวของท่อทางเดินอาหารทั้งหมด ยกเว้นส่วนปาก และคอหอย และส่วนปลายของไส้ตรง (ซึ่งดาดโดยส่วนหวำของเอ็กโทเดิร์ม) นอกจากนี้ยังสร้างเป็นเซลล์บุของต่อมทั้งหมดที่เปิดออกสู่ท่อทางเดินอาหาร รวมทั้งตับและตับอ่อน; เนื้อเยื่อบุผิวของท่อหู (auditory tube) และโพรงหูส่วนกลาง (tympanic cavity) ; ท่อลม, หลอดลม, และถุงลมภายในปอด, กระเพาะปัสสาวะ, และส่วนของท่อปัสสาวะ; ฟอลลิเคิลของต่อมไทรอยด์และต่อมไทมัส

ภาพอื่นๆ
--------

* ภาพตัดขวางของเอ็มบริโอภาพตัดขวางของเอ็มบริโอ
* ภาพตัดขวางผ่านไข่ที่ฝังตัวในผนังมดลูกภาพตัดขวางผ่านไข่ที่ฝังตัวในผนังมดลูก

ดูเพิ่ม
-------

* Germ layer
* เอ็กโทเดิร์ม
* เมโซเดิร์ม
* การเกิดเนื้อเยื่อ
* การเกิดอวัยวะ

อ้างอิง
-------

* Evers, Christine A. Lisa Starr. *Biology:Concepts and Applications.* 6th ed. United States:Thomson, 2006. ISBN 0-534-46224-3.
จิตวิญญาณของคามิหรือวิญญาณของคนตาย

ศาลเจ้าอารามัตสึริ-โนะ-มิยะในเมืองอิเซะ เชื่อว่าเป็นที่สิงสถิตของ*อาระ-มิตามะ*ของเทพีอามาเตราซุ
คำภาษาญี่ปุ่น ***มิตามะ*** (ญี่ปุ่น: 御魂・御霊・神霊; โรมาจิ: *mitama*; "จิตวิญญาณอันเป็นที่เคารพ") เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงจิตวิญญาณของ*คามิ*หรือวิญญาณของคนตาย ประกอบด้วยตัวอักษร 2 ตัว อักษรตัวแรกคือ **มิ** (ญี่ปุ่น: 御; โรมาจิ: *mi*; อันเป็นที่เคารพ) เป็นคำที่ใช้แสดงความนับถือ ส่วนอักษรตัวหลังคือ **ทามะ** (ญี่ปุ่น: 魂・霊; โรมาจิ: *tama*) มีความหมายว่า "จิตวิญญาณ" คู่ตัวอักษร 神霊 อ่านว่า *มิตามะ* ใช้กล่าวถึงจิตวิญญาณของ*คามิ*โดยเฉพาะ คำว่า *มิตามาชิโระ* (ญี่ปุ่น: 御魂代; โรมาจิ: *mitamashiro*; *องค์แทนของมิตามะ*) เป็นคำไวพจน์ของ*ชินไต* วัตถุภายในศาลเจ้าชินโตอันเป็นที่สิงสถิตของ*คามิ*

คำจำกัดความในภาษาญี่ปุ่นของ *มิตามะ* ในยุคแรก ๆ ซึ่งพัฒนาขึ้นในภายหลังโดยนักคิดหลายคน เช่น โมโตริ โนรินางะ ยืนยันว่า*มิตามะ*ประกอบด้วย "จิตวิญญาณ" หลายดวง ซึ่งค่อนข้างเป็นอิสระต่อกัน
คำจำกัดความที่ได้รับการพัฒนามากที่สุดคือ*อิจิเร ชิคง* (ญี่ปุ่น: 一霊四魂; โรมาจิ: *ichirei shikon*) ทฤษฎีในลัทธิชินโตที่ว่า*จิตวิญญาณ* (ญี่ปุ่น: 霊魂; โรมาจิ: *reikon*; ทับศัพท์: เรคง) ของทั้ง*คามิ*และมนุษย์ประกอบด้วยจิตวิญญาณ*หลัก*หนึ่งดวงและวิญญาณ*ย่อย*สี่ดวง วิญญาณย่อยสี่ดวง ได้แก่ *อาระ-มิตามะ* (ญี่ปุ่น: 荒御霊・荒御魂; โรมาจิ: *ara-mitama*; วิญญาณหยาบ), *นิงิ-มิตามะ* (ญี่ปุ่น: 和御霊・和御魂; โรมาจิ: *nigi-mitama*; วิญญาณกลมกลืน), *ซากิ-มิตามะ* (ญี่ปุ่น: 幸御魂; โรมาจิ: *saki-mitama*; วิญญาณสุข) และคูชิ-มิตามะ (ญี่ปุ่น: 奇御霊・奇御魂; โรมาจิ: *kushi-mitama*; วิญญาณพิศวง) 

ตามทฤษฏี วิญญาณแต่ละดวงที่ประกอบกันเป็นจิตวิญญาณมีลักษณะเฉพาะและหน้าที่ของตัวเอง วิญญาณเหล่านี้มีอยู่ในเวลาเดียวกันและเติมเต็มซึ่งกันและกัน ใน*นิฮนโชกิ* เทพโอนามูจิ (โอกูนินูชิ) ได้พบกับ*คูชิ-มิตามะ*และ*ซากิ-มิตามะ*ของตนในรูปของโอโมโนนูชิแต่ไม่รู้จัก วิญญาณทั้งสี่อาจจะมีความสำคัญแตกต่างกัน เหล่านักคิดต่างอธิบายปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิญญาณทั้งสี่ที่แตกต่างกันออกไป

ดูเพิ่ม
-------

* เทศกาลบง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Iwanami ญี่ปุ่น: Kōjien; โรมาจิ: *広辞苑* Japanese dictionary, 6th Edition (2008), DVD version
2. ↑  Yonei Teruyoshi: "Tama". Encyclopedia of Shinto, Kokugakuin University, retrieved on February 10, 2011
3. 1 2  Smyers, Karen Ann (1999). *The Fox and the Jewel: Shared and Private Meanings in Contemporary Japanese Inari Worship*. Honolulu: University of Hawaii Press. pp. 118–119. ISBN 0-8248-2102-5. OCLC 231775156.
4. 1 2  Yonei Teruyoshi: "Ichirei shikon". Encyclopedia of Shinto, Kokugakuin University, retrieved on February 10, 2011
**ตำรวจศาลสูงสุดสหรัฐ** (อังกฤษ: Supreme Court of the United States Police) เป็นหน่วยงานขนาดเล็กในการบังคับใช้กฎหมายระดับกลางของสหรัฐ มีกองบัญชาการอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. มีภารกิจในการสร้างความมั่นใจว่า หน้าที่ตามรัฐธรรมนูญของศาลสูงสุดจะเป็นไปอย่างมีบูรณภาพ ด้วยการคุ้มครองอาคารศาลสูงสุด ตุลาการศาลสูงสุด พนักงานศาลสูงสุด ตลอดจนแขกและผู้มาเยือน ตำรวจศาลสูงสุดอยู่ในบังคับบัญชาของมาร์แชลศาลสูงสุด (Marshal of the Supreme Court) ซึ่งศาลสูงสุดเป็นผู้แต่งตั้ง ตามประมวลกฎหมายสหรัฐ ลักษณะ 28 มาตรา 672 โดยที่ทั้งมาร์แชลและศาลเองมีอำนาจตามประมวลกฎหมายสหรัฐ ลักษณะ 40 มาตรา 6121 ในการใช้กำลังตำรวจในอาคารศาลและเพื่อคุ้มครองตุลาการ พนักงาน และผู้มาเยือนศาล

ตำรวจศาลสูงสุดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1935 ในฐานะกองรักษาความปลอดภัยศาลสูงสุด (Supreme Court security force) เดิมมีหน้าที่พิทักษ์รักษาอาคารศาลซึ่งเวลานั้นอยู่ในอาคารรัฐสภาสหรัฐ ประกอบด้วยเจ้าพนักงาน 33 คนที่คัดเลือกจากผู้ดำรงตำแหน่งในตำรวจรัฐสภาสหรัฐ

ปัจจุบัน ตำรวจศาลสูงสุดมีหน้าที่คุ้มครองประธานศาลสูงสุด ตุลาการสมทบ ผู้อยู่ในอาคารศาล รวมถึงอาณาบริเวณศาล หน้าที่ดังกล่าวรวมถึงการรักษาความปลอดภัยในห้องพิจารณา การคุ้มครองผู้มีตำแหน่งหน้าที่สาธารณะ การรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน และการช่วยเหลือผู้มาเยือนศาล

หน่วยงานของตำรวจศาลสูงสุดมีดังนี้

* หน่วยบริการรวมศูนย์
* หน่วยบริการคุ้มครอง
* หน่วยประเมินภัยคุกคาม
* หน่วยสืบสวนภูมิหลัง
* กองเกียรติยศ
* หมู่ตอบสนองหลัก
* หน่วยตอบสนองต่อระเบิดและสิ่งอันตราย
* หน่วยสุนัข

เจ้าพนักงานตำรวจศาลสูงสุดฝึกฝน ณ ศูนย์ฝึกการบังคับใช้กฎหมายกลาง (Federal Law Enforcement Training Center) ในจอร์เจีย เกษียณอายุ 50 ปีถ้าได้ทำงานมาแล้ว 20 ปี หรือเกษียณเมื่อใดก็ตามที่ทำงานมาแล้ว 25 ปี แล้วจะได้รับ "ประโยชน์เพิ่มพูนยามเกษียณ" (enhanced retirement benefits)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Koerner, Brendan I. (2004-05-03), "Who Protects David Souter?", *Slate*, สืบค้นเมื่อ 2007-04-27
2. ↑  United States Office of Personnel Management, *Federal Law Enforcement Pay and Benefits: Report to the Congress*, 2004; pp. 2, 13.
**ธนะ กุมารี พัชราจารยะ** (เนปาล: धन कुमारी बज्राचार्य; เกิด พ.ศ. 2493) เป็นกุมารีแห่งปาฏัน ประเทศเนปาล หรือเป็นที่รู้จักในนาม "เทพีผู้มีลมหายใจ" ดำรงตำแหน่งเมื่อเธออายุเพียงสองขวบ เพื่อเป็นตัวแทนของเทพีตาเลชุ (तालेजु) เทพีที่มีลมหายใจตามธรรมเนียมฮินดูเนปาล ธนะ กุมารีดำรงตำแหน่งยาวนานกว่าสามทศวรรษเพราะเธอขาดระดูจากความผิดปรกติของร่างกาย จนกระทั่งมกุฎราชกุมารทิเปนทระ ทอดพระเนตรกุมารีแห่งปาฏันในเทศกาลแล้วตรัสว่า "ทำไมกุมารีองค์นี้ดูแก่จัง" จากนั้นเธอถูกราชสำนักเนปาลปลดลงจากตำแหน่งโดยที่เธอไม่ยินยอมเมื่อ พ.ศ. 2527 และทุกวันนี้เธอยังใช้ชีวิตอย่างกุมารีในบ้านของตัวเอง โดยมีสมาชิกในครอบครัวและหลานสาวคนหนึ่งคือจนิรา พัชราจารยะ อดีตกุมารีคอยดูแล

ธนะ กุมารี ไม่ได้เดินไปมาไหนด้วยตนเองมายาวนาน จนกระทั่งเกิดแผ่นดินไหวในประเทศเนปาล เมษายน พ.ศ. 2558 เธอต้องฝืนประเพณีเดินลงพื้นดินเพื่อหนีอันตราย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Nepal 'living goddess' describes how she had to 'do the unthinkable' and walk the streets for the first time in her life when 'angry gods' sent killer earthquake". *Daily Mail*. 2015-07-20. สืบค้นเมื่อ 2021-09-13.
2. ↑  "2014 Nepal - Kumaris the Living Goddesses". *Sobha*. สืบค้นเมื่อ 2021-09-13.
3. ↑  "Nepal's earthquake forces 'living goddess' to break decades of seclusion". *The Guardian*. 20 July 2015. สืบค้นเมื่อ 2019-09-28.
นายกรัฐมนตรีอิสราเอลต้อนรับชาลิตกลับสู่มาตุภูมิ วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554
**การแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิต** หลังความตกลงระหว่างอิสราเอลกับกลุ่มฮามาส ในการปล่อยตัวทหารอิสราเอล กิลัด ชาลิต แลกกับการปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวปาเลสไตน์และอาหรับ-อิสราเอล แม้ในบรรดานักโทษที่ปล่อยตัวมานั้นจะมีนักโทษชาวยูเครน ชาวจอร์แดน และชาวซีเรีย อย่างละคนด้วยก็ตาม นักโทษจำนวนนี้ 280 คนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในข้อหาวางแผนและเตรียมการก่อการร้ายต่อเป้าหมายอิสราเอล ความตกลงดังกล่าวออกมาหลังกลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์จับตัวชาลิตทางตอนใต้ของอิสราเอลตามแนวชายแดนติดกับกาซาห้าปีสี่เดือน

ข้อตกลงดังกล่าว ซึ่งมีนายหน้าเป็นผู้ไกล่เกลี่ยชาวเยอรมันและชาวอียิปต์ ตลอดจนได้รับการประสานงานจากเจ้าหน้าที่บุนเดสนัชริชเทนไดแอนสท์ (หน่วยสืบรัฐการลับเยอรมนี) แกร์ฮาร์ด คอนรัด มีการลงนามในอียิปต์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ระยะแรกดำเนินการเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยอิสราเอลปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 477 คน และฮามาสส่งตัวชาลิตไปยังกรุงไคโร ในระยะที่สอง เกิดขึ้นระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 นักโทษอีกอย่างน้อย 550 คนจะถูกปล่อยตัว

ความตกลงนี้นับเป็นความตกลงแลกเปลี่ยนนักโทษครั้งใหญ่ที่สุดที่อิสราเอลเคยทำมา โดยเป็นความตกลงที่อิสราเอลตกลงปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คนแลกกับทหารอิสราเอลที่ถูกจับตัวไปคนเดียว นับเป็นราคาสูงสุดที่อิสราเอลเคยจ่ายไปแลกกับทหารนายหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ukrainian mother of two among released Palestinian prisoners | World | RIA Novosti. En.ria.ru. Retrieved on 2011-10-20.
2. ↑  Deported Palestinian prisoners face new life of exile – World – CBC News. Cbc.ca (2011-10-13). Retrieved on 2011-10-20.
3. ↑  Damascus ignores only Syrian prisoner freed in Israeli swap deal[*ลิงก์เสีย*] Monsters and Critics (2011-10-19). Retrieved on 2011-10-22.
4. ↑  Hamas to gain politically from prisoner swap deal. News.xinhuanet.com. Retrieved on 2011-10-20.
5. ↑  Mishra, Harinder (12 October 2011). "Israel to release 1,027 prisoners for its lone soldier". *IBN Live*. Jerusalem. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-11. สืบค้นเมื่อ 16 October 2011.
6. ↑  Gerhard Conrad: German Mr Hezbollah who helped to free Gilad Shalit | World news. The Guardian. Retrieved on 2011-10-20.
7. ↑  "Captured soldier Gilad Shalit returns to Israel after five years in captivity". News Core. 18 October 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-18. สืบค้นเมื่อ 18 October 2011.
8. ↑  Ben Quinn and agencies. "Gilad Shalit freed in exchange for Palestinian prisoners | World news". *The Guardian*. UK. สืบค้นเมื่อ 19 October 2011.
9. ↑  Issacharoff, Avi (15 March 2011). "MESS Report-Israel News – Haaretz Israeli News source". *Haaretz*. Israel. สืบค้นเมื่อ 19 October 2011.
แผนภาพของแหล่งจ่ายไฟและความต้านทานที่เป็นโหลดของวงจร
ในสาขาอิเล็กทรอนิกส์ **การแมทชิงอิมพีแดนซ์** (อังกฤษ: impedance matching) คือการปฏิบัติเพื่อการออกแบบอิมพีแดนซ์ด้านขาเข้า (อังกฤษ: input impedance) ของโหลดไฟฟ้า เพื่อเพิ่มการถ่ายโอนพลังงานจากแหล่งกำเนิดสัญญาณให้ได้มากสุด หรืออิมพีแดนซ์ด้านขาออก (อังกฤษ: output impedance) ของแหล่งกำเนิดสัญญาณเพื่อลดการสะท้อนสัญญาณจากโหลดไฟฟ้าให้ต่ำสุด 

ในกรณีที่มีความซับซ้อน อิมพีแดนซ์ของแหล่งจ่ายไฟ *Z*S และอิมพีแดนซ์ของโหลด *Z*L การถ่ายโอนพลังงานสูงสุดจะเป็นไปได้เมื่อ

{\displaystyle Z\_{\mathrm {S} }=Z\_{\mathrm {L} }^{\*}\,}
เมื่อเครื่องหมายดอกจันหมายถึงค่า complex conjugate ของตัวแปร 

เมื่อ *Z*S หมายถึงอิมพีแดนซ์ลักษณะเฉพาะ (อังกฤษ: characteristic impedance) (หรือแค่อิมพีแดนซ์) ของสายส่ง, การสะท้อนต่ำสุดจะเป็นไปได้เมื่อ

{\displaystyle Z\_{\mathrm {S} }=Z\_{\mathrm {L} }\,}
แนวคิดของการแมชชิงอิมพีแดนซ์พบการใช้งานครั้งแรกในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า แต่ก็มีความเกี่ยวข้องในการใช้งานอื่น ๆ ในที่ซึ่งรูปแบบหนึ่งของพลังงาน, ไม่จำเป็นต้องเป็นไฟฟ้า, จะมีการโอนระหว่างแหล่งจ่ายกับโหลด ทางเลือกในการแมทชิงอิมพีแดนซ์ก็คือการสะพานอิมพีแดนซ์ (อังกฤษ: impedance bridging) ซึ่งอิมพีแดนซ์ของโหลดจะถูกเลือกให้มีขนาดใหญ่กว่าความต้านทานของแหล่งจ่ายไฟอย่างมาก เพื่อให้สามารถถ่ายโอนแรงดันให้มากที่สุด (มากกว่าจะเป็นการถ่ายโอนพลังงาน) อันเป็นเป้าหมายในการทำงานแบบนี้

อ้างอิง
-------
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
**บุญสนอง บุณโยทยาน** อดีตหัวหน้าแผนกวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้ร่วมก่อตั้งและเลขาธิการพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย

บุญสนอง บุณโยทยาน ถูกลอบสังหารเสียชีวิตเมื่อเวลาประมาณ 01.30 น. ของวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ขณะดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย การลอบสังหารดังกล่าว เกิดขึ้นในบรรยากาศทางการเมืองที่มีความตึงเครียดอย่างมาก มีการลอบสังหารผู้นำชาวนา กรรมกร นิสิตนักศึกษา และนักการเมืองหัวก้าวหน้าถูกสังหารไปแล้วหลายราย และหลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์สังหารหมู่นักศึกษาผู้ชุมนุมในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519

บุญสนองเกิดและโตที่จังหวัดเชียงราย โดยจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม หลังจากนั้นได้ย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอแยล ก่อนจะได้ศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำเร็จปริญญาโทสังคมวิทยาที่มหาวิทยาลัยแคนซัส สหรัฐอเมริกา หัวข้อวิทยานิพนธ์ "คำอธิบายทางสังคมวิทยาของต้นกำเนิดการพัฒนาที่แตกต่างกันในญี่ปุ่นและประเทศไทย" (A Sociological Explanation of the Origins of Differential Development in Japan and Thailand) ปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยคอร์แนล หัวข้อวิทยานิพนธ์ "การเปลี่ยนแปลงทางสังคมแบบเลือกปฏิบัติของไทย: การศึกษาด้วยการอ้างอิงเปรียบเทียบกับญี่ปุ่น" (Thai Selective Social Change: A Study with Comparative Reference to Japan)

ช่วงเวลาที่ บุญสนองศึกษาอยู่ที่คอร์แนล เป็นช่วงเดียวกับที่ฉลาดชาย รมิตานนท์, ยุพา คลังสุวรรณ, บัณฑร อ่อนดำ, ชาญวิทย์ เกษตรศิริ, ปรานี วงษ์เทศ, ม.ร.ว.อคิน รพีพัฒน์, วารินทร์ วงศ์หาญเชาวน์, ปราโมทย์ นาครทรรพ และอานันท์ กาญจนพันธ์ ซึ่งต่อมาจะเป็นนักวิชาการสำคัญในประเทศไทย ก็ศึกษาอยู่ที่คอร์แนลเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติ ดร.บุญสนอง บุณโยทยาน​
2. 1 2  บุญสนอง บุณโยทยาน: นักสังคมนิยมและนักวิชาการชาวไทย (1936-1976) โดย คาร์ล เอ. ทร็อกกี้ (Carl A. Trocki) แปลจาก Carl A. Trocki, "Boonsanong Punyodyana: Thai Socialist and Scholar, 1936-1976," Bulletin of Concerned Asian Scholars. 9: 3 (July-September 1977), pp.52-54.
3. ↑  ดร.บุญสนอง บุณโยทยาน : นักวิชาการประชาธิปไตยและสังคมนิยม, หนังสือพิมพ์ความจริงวันนี้, 28 กุมภาพันธ์ 2553
4. ↑  บทความร่วมรำลึกดร.บุญสนอง บุณโยทยาน‏ เก็บถาวร 2018-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ทักษ์ เฉลิมเตียรณ, 27 กุมภาพันธ์ 2553

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ขบวนการสังคมนิยมไทย
* วิดีโอจากงานเสวนา "ปลุกชีวิต บุญสนอง บุณโยทยาน ตื่นตระหง่านเดินสู่สังคมนิยม" (ช่วง คำ ผกา) จัดโดย กลุ่มนักเขียนเพื่อชีวิตและสังคม 28 กุมภาพันธ์ 2553 ณ อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา