recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาทูน่าครีบเหลือง** (อังกฤษ: Yellowfin tuna, Allison's tuna, Pacific long-tailed tuna, Yellowfinned albacore; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Thunnus albacares*) ปลาทะเลกระดูกแข็งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)

จัดเป็นปลาทูน่าหรือปลาโอที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง แต่เล็กกว่าปลาทูน่าครีบน้ำเงินเหนือ (*T. thynnus*) และปลาทูน่าครีบน้ำเงินแปซิฟิค (*T. orientalis*) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น ระหว่างละติจูดที่ 40 องศาเหนือ ถึง 40 องศาใต้ มักชอบว่ายน้ำตั้งแต่ผิวน้ำจนถึงความลึกประมาณ 300 เมตร ในระดับอุณหภูมิ 18-31 องศาเซลเซียส ทูน่าครีบเหลืองเป็นที่นิยมในการจับมากในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งจับได้ยากและต้องใช้เรือขนาดใหญ่ จึงมักทำการประมงโดยใช้เรือจากบริษัทขนาดใหญ่ ทำการประมงน้ำลึก มูลค่าการจับหลายสิบล้านบาทต่อเที่ยว

มีลักษณะพิเศษที่เห็นได้ชัดคือ ความกว้างที่สุดของลำตัวปลาอยู่บริเวณกึ่งกลางของครีบหลังอันแรก ครีบหลังอันแรกแยกออกจากครีบหลังอันที่สองอย่างชัดเจน ครีบหูมีความยาวถึงกึ่งกลางของฐานครีบหลังอันที่สองในปลาทูน่าขนาดใหญ่ ครีบหลังอันที่สองและครีบก้นมีขนาดยาวมาก (ยาวกว่าความยาวของครีบหลังร้อยละ 20) เมื่อผ่าท้องออกดูจะพบว่าด้านล่างของตับจะไม่ลาย ด้านหลังเป็นสีน้ำเงินดำ แล้วค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลือง และสีน้ำเงินด้านล่างของลำตัว ปลาทูน่าครีบเหลืองขนาดใหญ่ขนาดใหญ่จะพบจุดสีเข้มเป็นแถวตามแนวดิ่งประมาณ 20 แถว ครีบหลังและครีบก้นมีสีเหลืองสด มีครีบเล็กสีเหลืองจำนวน 7-10 คู่ และที่ปลายของครีบเล็กจะเป็นสีดำ

ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีความยาวมากกว่า 2 เมตร (วัดจากปากถึงเว้าครีบหาง) และมีหน้ำหนักได้ถึง 200 กิโลกรัม แต่ที่พบทั่วไปมีขนาด ประมาณ 0.5-1.5 เมตร เริ่มเข้าสู่ภาวะโตเต็มวัยเมื่อมีความยาว 50-60 เซนติเมตร และร้อยละของปลาที่โตเต็มวัยจะสูงขึ้นเมื่อมีความยาวมากกว่า 70 เซนติเมตร ปลาทูน่าครีบเหลืองทุกตัวจะอยู่ในภาวะโตเต็มวัยเมื่อมีความยาว มากกว่า 120 เซนติเมตร มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 9 ปี ไข่เป็นลักษณะไข่ลอยไปตามกระแสบนผิวน้ำ เมื่อฟักเป็นตัวใช้เวลา 2 ปี จึงจะมีสภาพโตเต็มที่ ลูกปลาแรกฟักมีความยาว 3 มิลลิเมตร ถึงแม้จะว่ายน้ำได้ แต่ก็ไม่คล่องแคล่ว จนกระทั่งอีกหลายปสัดาห์ต่อมาจึงสามารถว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ลูกปลาวัยอ่อนไม่สามารถที่จะปกป้องตัวเองได้ จึงตกเป็นอาหารของสัตว์นักล่าต่าง ๆ เสมอ 

ปลาทูน่าครีบเหลืองเป็นปลาที่นิยมรับประทานสด และเป็นวัตถุดิบในการทำปลากระป๋อง จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมากอีกชนิดหนึ่ง อุปกรณ์ในการประมงที่ใช้ในการจับ คือ อ้วนล้อม, เบ็ดตวัด, อวนลอย และเบ็ดราว  มีราคาซื้อขายสูงถึงกิโลกรัมละ 2,000 บาท เป็นปลาที่มีส่วนที่เป็นเนื้อแดงเยอะ ที่เรียกกันในภาษาญี่ปุ่นว่า "ชูโทะโระ" (中とろ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  "อัศจรรย์โลกใต้น้ำตอนที่ 5". ช่อง 7. 9 January 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-19. สืบค้นเมื่อ 9 January 2015.
4. ↑  ปลาทูน่า
5. ↑  "Iron Chef Thailand เชฟกระทะเหล็ก 9 เม.ย.57 เยลโล่ฟินทูน่า จาก ประเทศญี่ปุ่น". ช่อง 7. 9 April 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Thunnus albacares***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thunnus albacares ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาที่มีครีบเป็นพู่** หรือ **ปลาครีบเป็นพู่** (อังกฤษ: Lobe-finned fishes) เป็นปลาที่อยู่ในชั้นใหญ่ Sarcopterygii (มาจากภาษากรีกคำว่า σαρξ (sarx), "เนื้อ" และ πτερυξ (pteryx), "ครีบ") หรือในบางครั้งอาจใช้ชื่อว่า Crossopterygii (แปลว่า "Fringe-finned fish", มาจากภาษากรีก κροσσός krossos, "ชายขอบ") 

เป็นปลาที่มีลักษณะแตกต่างจากปลาในชั้นอื่น ๆ คือ มีเกล็ดเป็นแบบ Cosmoid มีลักษณะเฉพาะ คือ ครีบที่บริเวณหน้าอกวิวัฒนาการจากครีบธรรมดา ๆ มาเป็นเสมือนอวัยวะที่ใช้เคลื่อนไหวได้เหมือนการเดินในน้ำ โดยลักษณะของครีบจะเป็นพู่เนื้อหรือเนื้อเยื่อ มีความแข็งแรงมาก โดยมีแกนกระดูก จึงเป็นเสมือนรอยต่อของการวิวัฒนาการของปลาซึ่งเป็นสัตว์น้ำอาศัยอยู่ในน้ำได้อย่างเดียว ขึ้นมาอยู่บนบกกลายเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำก่อนจะวิวัฒนาการเป็นสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ในชั้นอื่น ๆ ต่อไป

ปลาที่มีครีบเป็นพู่ ถือกำเนิดมาในยุคซิลูเรียนตอนปลาย (418 ล้านปีก่อน) ในทะเลและค่อยคืบคลานสู่แหล่งน้ำจืดที่มีลักษณะเป็นหนองหรือคลองบึง สันนิษฐานว่าการที่พัฒนาเช่นนี้ คงเป็นเพราะต้องการหนีจากปลาที่เป็นปลากินเนื้อขนาดใหญ่ที่ครองพื้นที่ทะเลในขณะนั้น เช่น ดังเคิลออสเตียส เป็นต้น

ปัจจุบัน ปลาในชั้นนี้ได้สูญพันธุ์หมดแล้ว คงเหลือไว้เพียง 2 จำพวกเท่านั้น คือ ปลาซีลาแคนท์ ที่ครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว กับปลาปอด ที่กลายมาเป็นปลาน้ำจืดอย่างถาวร และได้มีพัฒนาถุงลมที่ใช้ในการว่ายน้ำและทรงตัวเหมือนปลาทั่วไป กลายเป็นอวัยวะที่ใช้ในการหายใจคล้ายกับปอดของสัตว์บก สามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เป็นอย่างดี จึงทำให้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่คุณภาพน้ำแย่ มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้

ภาพแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของสัตว์ต่าง ๆ จากปลามาสู่สัตว์ที่อาศัยอยู่บนบก

การจำแนก
--------

* **ชั้นย่อย Sarcopterygii**
	+ †อันดับ Onychodontida
	+ อันดับ Actinistia
	+ **ชั้นฐาน Dipnomorpha**
		- †อันดับ Porolepiformes
		- ชั้นย่อย Dipnoi
			* อันดับ Ceratodontiformes
			* อันดับ Lepidosireniformes
	+ **ชั้นฐาน Tetrapodomorpha**
		- †อันดับ Rhizodontida
		- อันดับใหญ่ Osteolepidida
			* †อันดับ Osteolepiformes
				+ †วงศ์ Tristichopteridae
			* †อันดับ Panderichthyida
			* **ชั้นใหญ่ Tetrapoda**

ดูเพิ่ม
-------

* ปลากระดูกแข็ง
* ปลาปอด
* ปลาซีลาแคนท์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Brazeau, Martin D.; Friedman, Matt (April 23, 2015). "The origin and early phylogenetic history of jawed vertebrates". *Nature*. **520** (7548): 490–7. Bibcode:2015Natur.520..490B. doi:10.1038/nature14438. PMC 4648279. PMID 25903631.
2. ↑  ต้อยตีวิด, ‘ซีลาแคนธ์’ปลาตีนยุคแรก คอลัมน์ สัตว์โลกน่ารัก นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 5 ฉบับที่ 218 วันที่ 1-7 สิงหาคม พ.ศ. 2552 หน้า 49
**มาร์ทีน ไฮน์ริช คลัพโรท** (เยอรมัน: *Martin Heinrich Klaproth*; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1743 – 1 มกราคม ค.ศ. 1817) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองแวร์นิกเกอโรเดอ ชีวิตส่วนใหญ่ของเขาทำงานในร้านขายยาที่เมืองเควดลินบวร์ค ฮันโนเฟอร์ และดันท์ซิช ในปี ค.ศ. 1771 คลัพโรทย้ายมาอยู่เบอร์ลินเพื่อเป็นผู้จัดการร้านของวาเล็นทีน โรเซอ ที่เพิ่งเสียชีวิต ต่อมาเขาทำงานเป็นผู้ประเมินด้านเภสัชศาสตร์ของวิทยาลัยแพทย์ชั้นสูง (Ober-Collegium Medicum) และอาจารย์สอนวิชาเคมีที่กรมทหารปืนใหญ่ปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1789 เขาค้นพบธาตุยูเรเนียมและเซอร์โคเนียม 14 ปีต่อมาเขาค้นพบธาตุซีเรียม เมื่อมีการสถาปนามหาวิทยาลัยเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1810 คลัพโรทได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีคนแรก

ด้านชีวิตส่วนตัว คลัพโรทแต่งงานกับคริสทีอาเนอ โซฟี เลมัน ในปี ค.ศ. 1780 มีบุตรด้วยกัน 1 คนคือ ยูลีอุส คลัพโรท ซึ่งต่อมาเป็นนักบูรพคดีศึกษาที่มีชื่อเสียง คลัพโรทเสียชีวิตที่เบอร์ลินในปี ค.ศ. 1817 ต่อมาชื่อของเขาได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อแอ่งดวงจันทร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Library and Archive catalog". Royal Society. สืบค้นเมื่อ 2012-03-08.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "Martin Heinrich Klaproth - Biography.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-21. สืบค้นเมื่อ 2016-05-20.
3. ↑  Martin Heinrich Klaproth - NNDB.com
4. ↑  
Walravens, H (2006). "Julius Klaproth. His Life and Works with Special Emphasis on Japan" (PDF). *Japonica Humboldtiana*. **10**: 177–191.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มาร์ทีน ไฮน์ริช คลัพโรท
* Martin Heinrich Klaproth - Encyclopedia.com
**เปดรู การ์ลุสแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา** (อังกฤษ: Pedro Carlos of Orléans-Braganza) ประสูติเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2488 ณ บราซิล เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายเปดรู กัสเตาแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซาและเจ้าหญิงมารีอา เด ลา เอสเปรันซา แห่งบูร์บง-ซิชิลีทั้งสอง พระองค์เป็นพระเชษฐาแท้ ๆ ในเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ เป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์บราซิล ผู้อ้างสิทธิ์สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งบราซิล พระองค์ทรงงานเป็นวิศวกรด้านป่าไม้ของประเทศ 

ตามลัทธิกษัตริย์นิยม พระองค์ทรงมีสิทธิ์ที่ถูกต้องในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์แห่งบราซิล พระองค์เป็นพระญาติของเจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส และเป็นพระมาตุลา (ลุงฝ่ายแม่) ในเจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย และยังเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ด้วยพระมารดาของพระองค์เป็นพระภคินีของพระราชมารดาของสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมครั้งแรกกับโรนี คูน จี โซซา เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2518 มีพระโอรส 1 พระองค์คือ

1. เจ้าชายเปดรู ชียากูแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา

หลังจากนั้นเพียง 2 วัน พระชายาคนแรกก็ถึงแก่กรรมเนื่องจากคลอดพระบุตร พระองค์จึงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับพาทริชา อเล็กซานดรา บรันส์คัม เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2524 มีพระโอรส 1 พระองค์คือ

1. เจ้าชายฟีลีปี

ต่อมาไม่นาน พระชายาพระองค์ที่ 2 ก็ถึงแก่กรรมอย่างกะทันหัน

อ้างอิง
-------

* Royal Ark
* Bernardo Gutiérrez, "La familia real brasileña defiende los nuevos ideales", Príncipes Republicanos (09/01/2008)
* Marcia Vietra, "Um príncipe na polícia do Rio" Archived 10 November 2003 at the Wayback Machine, Journal do Brasil (27 de Setembro de 2001).
**ไมเคิล เลียวนาร์ต วิลเลียมส์** (อังกฤษ: Michael Williams) เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2478 ณ ลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ เป็นนักแสดงมากฝีมือ ส่วนใหญ่จะแสดงละครเวทีและภาพยนตร์เป็นหลัก ซึ่งอาชีพก่อนเขาจะเข้าวงการนั้น เขาเป็นนายหน้าขายประกัน ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาปรากฏตัวในปี พ.ศ. 2505 และเขาก็ได้ปรากฏตัวทางโทรทัศน์บ่อยครั้ง (ในละครเรื่อง เอลิซาเบ เดอ อาร์ ) และในภาพยนตร์อังกฤษเช่น อูดอาร์ต เรต้า ในปี 2526 และ เฮนรี่ที่ 5 จอมราชันย์ ในปี 2532 แต่ในสมัยวัยหนุ่มเขามีหน้าตาหล่อเหลาเป็นอย่างมาก จนทำให้เขาได้เล่นหนังในเรื่อง Benefit of the Doub ผลประโยชน์และความสงสัย ในปี 2510 โดยมี ปีเตอร์ ไวท์เฮด เป็นผู้กำกับ และยังมีผลงานมากมาย อาทิ สารคดีปีเตอร์ บรู๊ค เป็นต้น และในสารคดีบีบีซีนั้น เขาเป็นผู้ให้เสียงพากษ์เชอร์ล็อก โฮมส์

ด้านขีวิตส่วนตัว เขาได้แต่งงานกับ จูดี้ เดนช์ นักแสดงมากฝีมือหญิงของอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2514 มีลูกสาวด้วยกัน 1 คนคือ

1. ทารา เครสสิต้า วิลเลียมส์ หรือที่รู้จักกันดีในนาม ฟินตี้ วิลเลียมส์ ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน

และหลังจากแต่งงาน เขาทั้ง 2 ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกร่วมกันคือ เดอะ ดัชเชสแห่งมัลฟิลด์ ซึ่งเป็นผลงานดัดแปลงจากนวนิยายเรื่องดังของ จอห์น เว็บสเตอร์

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มกราคม 2544 จากมะเร็งปอด สิริอายุ 65 ปี ซึ่งก่อนหน้าเขาจะเสียชีวิตนั้น เขาถูกแต่งตั้งให้เป็น **อัศวินแห่งเกรกอรี** จาก สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ในฐานะที่เชาช่วยดูแลและบริจาคเงินให้กับคนโรมันคาทอลิกในประเทศอังกฤษ

อ้างอิง
-------




* Michael Williams ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Performances listed in Theatre Archive, University of Bristol


1. ↑   Prior to 1 April 1974, Liverpool was in Lancashire; Merseyside did yet not exist
2. ↑   My grandson was a big surprise - website The Telegraph
3. ↑   "Michael Williams: End of the fine romance". BBC. 2001-01-16. Retrieved 2010-09-13. A devout Catholic, Michael Williams was a former President of the Roman Catholic Actors' Guild.
4. ↑   Williams awarded Papal knighthood- website The Independent]
5. ↑   Stage career - The Stage
6. ↑   Film References
**อุสมาน ศรแดง** เป็นชาวกรุงเทพฯ นับถือศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2474 อาชีพเดิมเป็นเด็กเลี้ยงแพะอยู่ที่คลองสาทร ได้รับความอุปการะจาก เด๊ท มิโรซา หัวหน้าคณะศรแดงที่เป็นมุสลิมด้วยกันให้เข้ามาฝึกมวยไทย

ยอดมวยไทย
---------

อุสมานขึ้นชกครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ที่เวทีราชดำเนิน ชกชนะรวดจนได้แชมป์มวยรอบรุ่น "6 ดาวทอง" กลายเป็นนักมวยดังในสมัยนั้น เมื่อเริ่มมีชื่อเสียง อุสมานหลงระเริง ใช้เวลาไปกับการเที่ยวเตร่และตระเวนร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ จนชกแพ้น็อค วีระศักดิ์ ลูกสุรินทร์ แบบหมดฟอร์ม ทำให้อุสมานเสียใจจนหนีออกจากค่าย

อุสมานออกเที่ยวเตร่จนเป็นข่าวว่าไปมีเรื่องกับนักเลงแถวบางลำภู ในที่สุด เมื่อเงินหมดจึงกลับมาเข้าค่ายซ้อมอีกครั้ง ชกแก้มือ ชนะวีระศักดิ์ ลูกสุรินทร์ได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม อุสมานยังหนีวงจรเดิมไม่พ้น คือชกชนะได้เงินมาก ก็จะออกไปเที่ยวเตร่ ไม่สนใจฝึกซ้อม พอเงินหมดจึงกลับมาซ้อมใหม่ ขึ้นชกจนโด่งดังแล้วก็กลับไปเป็นแบบเดิมอีก

ชกมวยสากล
---------

ต่อมา อุสมานหันมาชกมวยสากล ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ อดีตแชมป์ OPBF ชาวญี่ปุ่น ทวิช จาติกวณิชย์ จึงพาไปชกที่สิงคโปร์และญี่ปุ่น ชกดีแต่ช่วงแรกๆ พอนานไปก็เป็นแบบเดิมคือหนีค่ายซ้อมจนแพ้ อุสมานกลับมาชกมวยไทยอีกระยะก็ห่างหายจากสังเวียนไป

ร่วงโรย
-------

พ.ศ. 2491 อุสมานไปก่อคดีวิวาทที่โรงฝิ่น จึงเป็นที่รู้กันว่าอุสมานติดฝิ่นอีกอย่างหนึ่ง เขาฝืนสังขารกลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2501 แต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นไม่นาน ถูกจับด้วยคดีเฮโรอีน ติดคุก 4 ปี เมื่อพ้นโทษ พยายามกลับมาชกอีกแต่ไม่สำเร็จอีกเช่นเคย จนต้องเลิกชกมวยไปโดยปริยาย ต่อมา พ.ศ. 2506 อุสมานถูกจับด้วยคดีเสพเฮโรอีนอีกครั้ง ถูกศาลตัดสินจำคุก เขาเสียชีวิตด้วยอาการลงแดงเนื่องจากติดเฮโรอีนอย่างหนัก เมื่อ พ.ศ. 2507 ขณะยังอยูในคุก รวมอายุได้ 33 ปี

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
	+ ชิง, ก.ค. 2498 ชนะน็อค กิมเอี๋ยว ศิษย์ผล

อ้างอิง
-------

* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์ในอดีต: "โอรสเจ้าอาหรับ" อุสมาน ศรแดง นักชกกำปั้นมหากาฬทั้งแบบมวยไทยและมวยสากล. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 872. พฤษภาคม 2544. หน้า 41-45
* สถิติการชก
**แมนโนส** (อังกฤษ: Mannose) หรือที่บรรจุในรูปของอาหารเสริมสารอาหารในรูป ดี-แมนโนส ("d-mannose") เป็นมอนอเมอร์น้ำตาลของชุดอัลโดเฮกโซส ซึ่งเป็นคาร์โบไฮเดรตชนิดหนึ่ง แมนโนสเป็น C-2 เอพิเมอร์อันหนึ่งของกลูโคส แมนโนสมีส่วนสำคัญในกระบวนการเมแทบอลิซึมของมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกระบวนการไกลโคซีเลชั่นของโปรตีนบางชนิด โรคกลุ่ม congenital disorders of glycosylation จำนวนมากมีความเกี่ยวข้องกันกับการมิวเทชั่นในเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับเมแทบอลิซึมของแมนโนส

แมนโนสไม่ได้เป็นสารอาหารจำเป็นต่อร่างกาย เนื่องจากร่างกายมนุษย์สามารถผลิตแมนโนสได้เองจากกลูโคส หรือเปลี่ยนแมนโนสเป็นกลูโคส แมนโนสให้พลังงาน 2-5 กิโลแคลลอรี/กรัม และบางส่วนของแมนโนสในร่างกายพบขับถ่ายออกทางปัสสาวะ

โครงสร้าง
---------

แมนโนสมักพบในรูปของวงสองวงที่มีขนาดต่างกัน (different-sized rings) ปนระกอบด้วยวงไพราโนสและวงฟิวราโนส ในแต่ละวงปิดนั้นสามารถมีทั้งโครงร่าง (configuration) ได้ทั้งแบบอัลฟ่า (alpha) หรือเบตา (beta) ที่ตำแหน่งอะโนเมอริก แมนโนสนั้นมีการไอโซเมอไรส์ (isomerisation) ท่ามกลางสี่รูปนี้

D-Mannose isomers (ไอโซเมอร์ของดี-แมนโนส) (ภาพฉายแบบฮาเวิร์ธ)  
เปอร์เซ็นต์ขององค์ประกอบ| α-D-Mannofuranose (อัลฟ่า-ดี-แมนโนฟิวราโนส) |
| α-D-Mannopyranose (อัลฟ่า-ดี-แมนโนไพราโนส)67% | β-D-Mannopyranose (เบตา-ดี-แมนโนไพราโนส)33% |

กระบวนการเมตาบอลิก
------------------

เมแทบอลิซึมของโมโนแซ็กคาไรด์พื้นฐานและปฏิกิริยาที่เกี่ยวข้อง
ถึงแม้ส่วนมากของแมนโนสที่ถูกใช้ในกระบวนการไกลโคซีเลชั่น (glycosylation) จะเชื่อว่ามีแหล่ง (derived) มาจากกลูโคส แต่ในเซลล์เฮปาทอมาที่เพาะเลี้ยง (cultured hepatoma cells) หรือคือเซลล์มะเร็งจากตับ (cancerous cells from the liver) นั้นพบว่าส่วนใหญ่ของแมนโนสในกระบวนการชีวกำเนิดของไกลโคโปรตีน (glycoprotein biosynthesis) มาจากแมนโนสนอกเซลล์ ไม่ได้มาจากกลูโคส ไกลโคโปรตีนจำนวนมากที่ผลิตจากตับนั้นถูกหลั้งออกมาสู่กระแสเลือด ดังนั้นแมสโนสที่ได้จากการทาน (dietary mannose) จึงถูกกรพจายไปทั่วร่างกาย

ดูเพิ่ม
-------

* α-Mannosidase
* Mannose receptor
* Mannan oligosaccharide-based nutritional supplements
* Rhamnose หรือ 6-deoxy-L-mannose

อ้างอิง
-------

1. ↑  Freeze, H. H.; Sharma, V. (2010). "Metabolic manipulation of glycosylation disorders in humans and animal models". *Seminars in Cell & Developmental Biology*. **21** (6): 655–662. doi:10.1016/j.semcdb.2010.03.011. PMC 2917643. PMID 20363348.
2. ↑  Alton, G.; Hasilik, M.; Niehues, R.; Panneerselvam, K.; Etchison, J. R.; Fana, F.; Freeze, H. H. (1998). "Direct utilization of mannose for mammalian glycoprotein biosynthesis". *Glycobiology*. **8** (3): 285–295. doi:10.1093/glycob/8.3.285. PMID 9451038.
3. ↑  Davis, J. A.; Freeze, H. H. (2001). "Studies of mannose metabolism and effects of long-term mannose ingestion in the mouse". *Biochimica et Biophysica Acta (BBA) - General Subjects*. **1528** (2–3): 116–126. doi:10.1016/S0304-4165(01)00183-0. PMID 11687298.
|  |
| --- |
| **ตำแหน่งผู้เล่นบาสเกตบอล** |
|   | พอยต์การ์ด |
| ชู้ตติ้งการ์ด |
| สมอลฟอร์เวิร์ด |
| เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด |
| เซ็นเตอร์ |
| **ตำแหน่งอื่น ๆ** |
|   |
| สวิงแมน |
| พอยท์ฟอร์เวิร์ด |

**เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด** (อังกฤษ: power forward) เป็นผู้เล่นตำแหน่งหนึ่งในบาสเกตบอล ซึ่งนิยมเรียกเป็นตำแหน่งหมายเลขสี่ (four) ในแผนการเล่น เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเล่นคล้ายกับเซ็นเตอร์ที่เรียกว่า**โพสต์** (post) **โลว์บล็อก** (low blocks) เวลาบุกจะเล่นหันหลังให้แป้น และเมื่อเล่นเกมรับแบบแมน-ทู-แมน จะยืนบริเวณใต้ห่วง ในอดีตผู้เล่นตำแหน่งนึ้มีหน้าที่ตั้งรับและรีบาวด์มากกว่าเซ็นเตอร์ แต่ปัจจุบันมีเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดฝีมือดีจำนวนมาก เช่น คริส เว็บเบอร์ (Chris Webber) เดิร์ก โนวิตสกี (Dirk Nowitzki) และ เควิน การ์เน็ต (Kevin Garnett) เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดในสมัยนี้จึงรับผิดชอบเรื่องการทำคะแนนมากกว่า และไม่ค่อยมีบทบาทการตั้งรับเท่าเซ็นเตอร์

โดยทั่วไปเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเป็นผู้เล่นที่ตัวใหญ่ ถึงตัวจะไม่สูงเท่าเซ็นเตอร์ แต่มีร่างกายกำยำกว่า พวกเขามักถูกคาดหวังให้วิ่งตามรีบาวด์ลูก และทำคะแนนที่ระยะใกล้แป้นแทนที่จะกระโดดชู้ตจากระยะไกล เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเป็นผู้เล่นคนสำคัญในเกมรับแต่ในเรื่องการบล็อกลูกมักตกเป็นของเซ็นเตอร์ ในลีกเอ็นบีเอ เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดมักสูงระหว่าง 6 ฟุต 8 นิ้ว ถึง 7 ฟุต (2.03 ถึง 2.14 เมตร) และหนักระหว่าง 230 ถึง 260 ปอนด์ (105 ถึง 120 กิโลกรัม) ผู้เล่นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดอาจต้องเลื่อนไปเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์ในบางสถานการณ์ หรือเมื่อทีมขาดผู้เล่นอื่นที่ตัวสูงกว่า

ตัวอย่างเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดที่มีชื่อเสียงเช่น บ็อบ เพทิต (Bob Pettit) , เอลกิน เบย์เลอร์ (Elgin Baylor) , เจอร์รี ลูคัส (Jerry Lucas) , เอลวิน เฮยส์ (Elvin Hayes) , เควิน แม็คเฮล (Kevin McHale) , ชาร์ล บาร์คเลย์ (Charles Barkley) , ราชีด วอลเลส (Rasheed Wallace) , คาร์ล มาโลน (Karl Malone) , เดนนิส รอดแมน (Dennis Rodman) , ลอเรน แจ็คสัน (Lauren Jackson) , เควิน การ์เน็ต และ ทิม ดังแคน (Tim Duncan) เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดอีกคนที่มีชื่อ คือ เดิร์ก โนวิตสกี ซึ่งมีทักษะการเล่นวงใน (และทำรีบาวด์ในอันดับต้น ๆ ของเอ็นบีเอ) แต่ทักษะอื่น ๆ โดยเฉพาะเรื่องที่ชอบกระโดดชู้ตทำคะแนน ทำให้เขามีลักษณะใกล้เคียงสมอลฟอร์เวิร์ดมากกว่า ในอีกด้านหนึ่ง เบน วอลเลส (Ben Wallace) ซึ่งเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์ให้ทีมดีทรอยต์ พิสตันส์แต่จริง ๆ แล้วมีรูปร่างแบบเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด ถึงอย่างไรผู้คนนับเขาเป็นผู้เล่นเซ็นเตอร์ที่ดีที่สุดคนหนึ่งในลีก ตัวอย่างผู้เล่นอื่นในตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดแต่มีรูปร่างไม่ตรงกับคุณลักษณะของผู้เล่นตำแหน่งนี้ เช่น เดนนิส รอดแมน ผู้ซึ่งสามารถรีบาวด์ได้มากและป้องกันเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดฝ่ายตรงข้ามได้ดีถึงแม้ว่าจะสูงเพียง 6 ฟุต 6 นิ้ว และหนัก 210 ปอนด์ (1.98 เมตร และ 95 กิโลกรัม) อีกคนหนึ่งคือ ชาร์ล บาร์คเลย์ ถือว่าเป็นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดที่โดดเด่นคนหนึ่งในสมัยที่เขาเล่น ข้อมูลอย่างเป็นทางการระบุว่าเขาสูง 6 ฟุต 6 นิ้ว (1.98 เมตร) แต่ความจริงน่าจะสูงเพียง 6 ฟุต 5 นิ้ว หรือ 6 ฟุต 4 นิ้ว (1.95 และ 1.93 เมตรตามลำดับ) ส่วนน้ำหนักตัวของบาร์คเลย์นั้นอยู่ที่ประมาณ 0
5 ปอนด์ (116 กิโลกรัม) ซึ่งเป็นน้ำหนักปกติของตำแหน่งนี้
มุมมองที่แตกต่างจากทิศตะวันตกเฉียงใต้จากทิศใต้
**เอออนเซ็นเตอร์** (อังกฤษ: Aon Center) (อาคาร 200 อิสท์ แรนโดลสตรีท หรืออาคารเอโมโคในชื่อเดิม คือ ตึกระฟ้าสมัยใหม่แห่งหนึ่งในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ได้รับการออกแบบโดยบริษัทสถาปนิก เอ็ดเวิร์ด ดูเรล สโตน (Edward Durell Stone) และหุ้นส่วน เพอร์กินส์แอนด์วิล (Perkins and Will) สร้างเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1974 ในชื่อ "อาคารสแตนดาร์ดออย" ด้วยพื้นที่ 83 ชั้น และความสูง 346 เมตร (1,136 ฟุต) อาคารแห่งนี้มีความสูงที่สุดอันดับ 3 ในเมืองชิคาโก ตามหลังตึกวิลลิสทาวเวอร์และทรัมพ์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์

ตัวอาคารถูกบริหารโดยโจนส์ แลงจ์ ลาแซล ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ภายในอาคารด้วย เอออนเซนเตอร์เดิมเป็นสำนักงานใหญ่ของเอออนและเอโมโค แต่ปัจจุบันมีเพียงการดำเนินงานของเอออนที่ยังคงมีสำนักงานใหญ่ที่นี่ ด้านการออกแบบมีความคล้ายคลึงกับตึกเฟิสต์คะเนเดียนเพลซ (ตึกที่สูงที่สุดในแคนาดา) ในเมืองโทรอนโต แคนาดา ความแตกต่างหลักมีเพียงตำแหน่งของหน้าต่างภายนอกเท่านั้น

ดูเพิ่ม
-------

* ตึกระฟ้า
* รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Aon Center

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Aon Center - The Skyscraper Center". *Council on Tall Buildings and Urban Habitat*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-08. สืบค้นเมื่อ 2015-03-04.
**ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ** (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 – ) หรือ **เปาอั๋น** เป็นอดีตผู้ตัดสินฟุตบอลระดับนานาชาติชาวไทย และเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในการตัดสินรอบชิงชนะเลิศ คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 1997 และการแข่งขันสองนัดในฟุตบอลโลก 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันดำรงตำแหน่งในฝ่ายพัฒนาผู้ตัดสิน สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

ประวัติ
-------

ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ เคยทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินฟุตบอลในรอบชิงชนะเลิศ คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 1997 ที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย คู่ระหว่างบราซิลและออสเตรเลีย ซึ่งโรนัลโดได้รับใบเหลืองในนัดนั้นด้วย และในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส โดยที่ลงตัดสินทั้งหมดสองนัด คือ การแข่งขันในรอบแรก กลุ่มดี แมทช์ระหว่างนอร์เวย์-โมร็อกโก และ ไนจีเรีย-ปารากวัย นอกจากนี้ ใน พ.ศ. 2554 ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ ดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการผู้ตัดสินแห่งประเทศไทย และยังได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำผู้ประเมินผู้ตัดสินในการเข้ารับการอบรมจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ และ ใน พ.ศ. 2555 ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ ได้เข้าดำรงตำแหน่งเป็นอุปนายกสมาคมผู้ตัดสินฟุตบอลอาชีพ ทั้งยังเป็นผู้มีบทบาทด้านการบรรยายจรรยาบรรณของการเป็นนักกีฬาให้แก่นักฟุตบอลระดับเยาวชน ตลอดจนได้รับการสนับสนุนจากสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยเข้ารับตำแหน่งสำคัญทั้งในส่วนของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย และสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ

แม้ว่าภิรมย์ อั๋นประเสริฐจะเป็นที่รู้จักในฐานะกรรมการตัดสินฟุตบอล แต่ตัวเขาเองไม่เคยเป็นนักฟุตบอลเลย เขาเรียนรู้กติกาการแข่งขันฟุตบอลระหว่างศึกษาที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรีและมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ฟุตบอลโลกครั้งที่ 16 (ฝรั่งเศส ค.ศ.1998) : แชมป์หน้าใหม่ที่แดนน้ำหอม
2. ↑  "ฝ่ายพัฒนาผู้ตัดสิน สมาคมฯ จัดอบรมผู้ตัดสินไทยลีก 2". สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์. 2020-08-06. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-13. สืบค้นเมื่อ 2021-03-12.
3. ↑  "FIFA Confederations Cup Saudi Arabia 1997 - Matches - Brazil-Australia - FIFA.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-18. สืบค้นเมื่อ 2021-03-12.
4. 1 2  "HEROES: คุยหลังเกมกับ 'เปาอั๋น-ภิรมย์ อั๋นประเสริฐ' ผู้ตัดสินไทยคนเดียวที่เคยชี้ขาดในศึก WORLD CUP". UnlockMen. 2018-06-14. สืบค้นเมื่อ 2021-03-11.
5. ↑  เปาอั๋นวอนทุกทีมน้อมรับคำตัดสิน
6. ↑  "บังยี" ยัน 27 ม.ค.ได้ข้อสรุปเรื่องโอนสิทธิ์-ทาบ"บิ๊กโต้ง"ดูแลทีมซีเกมส์ : มติชน
7. ↑  เปาอั๋นนำแมตช์คอมไทยเข้าอบรมกับฟีฟ่า
8. ↑  ตั้ง 'ชูชัย' นั่งเก้าอี้นายกส.เปาเต็มตัว
9. ↑  วันที่ 3 เรียนรู้รูปแบบการขึ้นเกม เปาอั๋น ย้ำนักเตะจะต้องรู้กติกา
10. ↑  สมาคมบอล หนุนเปาอั๋น ขึ้นบิ๊กฟีฟ่า คมชัดลึก : กีฬา : ฟุตบอลไทย[*ลิงก์เสีย*]
**อกาลตาคัต** หรือ **อกาลตัชต์** (อังกฤษ: Akal Takht; ปัญจาบ: ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ) เป็นคุรุทวาราหนึ่งในห้าตัขต์ (คุรุทวาราที่ทรงอำนาจที่สุดของซิกข์) เป็นหนึ่งในหมู่อาคารในหริมันทิรสาหิบ อมฤตสาร์ รัฐปัญจาบ แปลว่า *พระที่นั่งของผู้ที่ "อกาล"* คือ ผู้ที่เป็นนิรันดร์ ตัขต์แห่งนี้ถูกสร้างโดยคุรุหริโควินท์ (Guru Hargobind) เพื่อเป็นศูนย์รวมของความยุติธรรมและพิจารณาปัญหาทางโลกที่เกิดขึ้นในหมู่ชาวซิกข์และเป็นที่อยู่ของโฆษกสูงสุดของซิกข์ที่เรียกว่า ชเถทาร (Jathedar)

เดิมทัขต์แห่งนี้เรียกว่า "อกาลบูงา" (Akal Bunga) สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1601 โดยท่านคุรุหริโกพินทะ ในพิธีวางศิลาฤษ์ท่านได้วางกริชสองอันไว้บนฐาน อันหนึ่งแสดงถึงการทำงานด้านจิตวิญญาณ (ปิรี; piri) อีกกริชหนึ่งแสดงถึงการทำงานทางโลก (มิรี; miri)

อาคารถูกทำลายอย่างหนักในราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 หลังการบุกทำลายอกาลทัขต์และหริมันทิรสาหิบของพระเจ้าอาห์เม็ด ชาห์ อับดาลี (Ahmed Shah Abdali) หลังจากการทำลายล้าง ท่านมหาราชา หริสิงห์นัลวะ (Hari Singh Nalwa) ได้ทรงบูรณะอาคารขึ้นใหม่ และตกแต่งอาคารด้วยทองคำ อาคารถูกทำลายอย่างรุนแรงครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1984 ในการโจมตีหริมันทิรสาหิบของปฏิบัติการดาวน้ำเงิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมาคมศรีคุรุสิงห์สภา กรุงเทพฯ
2. 1 2  Fahlbusch E. (ed.) "The encyclopedia of Christianity." Eerdmans, Grand Rapids, Michigan, 2008. ISBN 978-0-8028-2417-2
3. ↑  "Giani Harpreet Singh is acting jathedar of Akal Takht". *The Times of India*. สืบค้นเมื่อ 23 October 2018.
4. ↑  "Akal Bunga". *The Sikh Encyclopedia*. Gateway to Sikhism Foundation. สืบค้นเมื่อ 21 October 2016.
5. ↑  Singh, Dr Kuldip. *Akal Takht Ate Khalsa Panth*. Chandigarh. p. 2.
6. ↑  Dilgeer, Harjinder Singh (1980). *The Akal Takht*. Jalandhar: Sikh University Press.
7. ↑  Sohan Lal Suri. 19th century. Umdat-ut-tawarikh, Daftar III, Part 2, trans. V.S. Suri, (1961) 2002, Amritsar: Guru Nanak Dev University, f. 260

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อกาลตาคัต**
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สนธิสัญญากรุงเทพฯ (แก้ความกำกวม)

**สนธิสัญญาสันติภาพออสเตรเลีย–ไทย** หรือชื่อเต็มว่า **ความตกลงสันติภาพฉบับที่สุดระหว่างรัฐบาลแห่งสยามกับรัฐบาลแห่งออสเตรเลีย** ลงนามในจังหวัดพระนครเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2489 เป็นการยุติสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างทั้งสองประเทศ และนับเป็นเอกสารที่แสดงออกถึงอำนาจอธิปไตยและเอกราชในกิจการต่างประเทศของออสเตรเลียหลังบทกฎหมายแห่งเวสต์มินสเตอร์มีผลใช้บังคับในปี 2485

การเจรจา
--------

ในเดือนตุลาคม 2488 รัฐบาลชีฟลีย์ส่งพลโท อัลเลน เจ. อีสต์แมนแห่งกองทัพบกสหรัฐเป็นผู้แทนไปยังจังหวัดพระนครซึ่งฝ่ายสัมพันธมิตรยึดครองอยู่ในเวลานั้น เจ. ซี. อาร์. พราวด์ ผู้แทนการเมืองออสเตรเลียในสิงคโปร์ สรุปจุดยืนของรัฐบาลในเรื่องสันติภาพกับประเทศไทยเมื่อเขาแนะนำอีสต์แมนว่า "การเสียชีวิตของเชลยศึกชาวออสเตรเลียจำนวนมากในสยามเป็นข้อเท็จจริงที่เราไม่อาจเพิกเฉยได้" บริเตนเสนอให้ออสเตรเลียเจรจาสนธิสัญญาสันติภาพของตนเองกับประเทศไทย และยกฐานะอีสต์แมนเป็นอัครราชทูตประจำประเทศไทยชั่วคราว แต่ตัดสินใจยังไม่สถาปนาความสัมพันธ์ทางทูตอย่างเป็นทางการกับรัฐที่ออสเตรเลียถือว่ายังทำสงครามกันอยู่ อีสแมนได้รับแต่งตั้งเป็นกงสุลและเข้าร่วมการเจรจาระหว่างบริเตนกับไทย ณ สิงคโปร์ แม้ก่อนได้รับพระบรมราชานุญาตแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกงสุล ทั้งนี้ด้วยเหตุว่าไทยไม่เคยยอมรับสถานะสงครามกับออสเตรเลียอย่างเป็นทางการ จึงถือว่าสนธิสัญญากับออสเตรเลียเป็นประเด็นเทคนิคเท่านั้น ออสเตรเลียตั้งเงื่อนไขว่าไทยยุติสถานะสงครามกับบริเตนและยอมรับเงื่อนไขสันติภาพของบริเตน และยืนกรานให้มีการพิจารณาคดีผู้สนับสนุนญี่ปุ่น และค่าปฏิกรรมในเรื่องเหมืองดีบุก

หลังความตกลงสมบูรณ์แบบ อีสต์แมนแลกเปลี่ยนบันทึกกับผู้เจรจาฝ่ายไทย คือ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย โดยยืนยันว่าสนธิสัญญาอีกฉบับกับออสเตรเลียจะมีการลงนามภายในวันที่ 3 เมษายน รัฐบาลออสเตรเลียในกรุงแคนเบอร์พิจารณาถอนตัวเขากลับ ณ จุดนั้น แต่เขากระตุ้นให้รั้งตำแหน่งจนกว่ากระบวนการตัดสินค่าสินไหมทดแทนแล้วเสร็จ เขายังไม่ถอนตัวจนมีการแลกเปลี่ยนให้สัตยาบันสนธิสัญญาฯ ในเดือนพฤษภาคม ต่อมาในปี 2493 ไทยตกลงจ่ายค่าชดเชย 6 ล้านปอนด์แก่รัฐบาลบริเตนและออสเตรเลียสำหรับความเสียหายยามสงครามต่อการทำธุรกิจเหมืองดีบุกของทั้งสองประมาณ ส่วนออสเตรเลียได้ส่วนแบ่งเกิน 1 ล้านปอนด์เล็กน้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Battersby 2000, p. 15.
2. ↑  Battersby 2000, p. 21.
3. ↑  Battersby 2000, p. 22.
4. ↑  Thīrawit 1979, pp. 2–3.

บรรณานุกรม
----------

* Thīrawit, Khīan [Khien Theeravit] (1979). *Australian–Thai Relations: A Thai Perspective*. Occasional Paper No. 58. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies. OCLC 22409046.
* Battersby, Paul (2000). "An Uneasy Peace: Britain, the United States and Australia's Pursuit of War Reparations from Thailand, 1945–1952". *Australian Journal of International Affairs*. **54** (1): 15–31. doi:10.1080/00049910050007014. ISSN 1035-7718. S2CID 153688878.
**สนธิสัญญาฮุดัยบียะฮ์** (อาหรับ: صُلح ٱلْحُدَيْبِيَّة) เป็นเหตุการณ์สำคัญในช่วงต้นของศาสนาอิสลาม เป็นสนธิสัญญาระหว่างมุฮัมหมัดจากมะดีนะฮ์และเผ่ากุเรชจากมักกะฮ์เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ.628 (เดือนซุลกิอฺดะฮฺ ฮ.ศ.6) ซึ่งช่วยลดความตึงเครียดระหว่างสองเมือง โดยมีสัญญาสงบศึกเป็นเวลา 10 ปี และให้มุฮัมหมัดนำผู้แสวงบุญกลับไปที่มะดีนะฮ์

เนื้อหา
-------

มีใจความว่า:

> "ในนามของพระองค์ โอ้อัลลอฮ์!  
> 
> นี่คือสัญญาระหว่างมุฮัมหมัด อิบนุ อับดุลลอฮ์ และซูฮัยล์ อิบนุ อัมร์ พวกเขายอมรับสัญญาสงบศึกเป็นเวลา 10 ปี ในช่วงนี้ทุกๆกลุ่มจะได้รับการปกป้อง และไม่ฆ่าใครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง... ในปีนี้ มุฮัมหมัดจะต้องนำกลุ่มคนของเขากลับไปจนถึงปีหน้าและอยู่ได้แค่ 3 วัน โดยห้ามนำอาวุธมาทั้งสิ้น ยกเว้นไว้เพื่อป้องกันตัว"
> 
>

ความคิดเห็นของอุมัร
-------------------

หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว มีหลายคนไม่เห็นด้วยเพราะปฏิเสธที่จะใช้ชื่อของอัลลอฮ์และรอซูลลุลลอฮ์ นั่นทำให้อุมัรสงสัยแล้วถามมุฮัมหมัดว่าท่านเป็นศาสดาอยู่หรือไม่ แล้วสิ่งนี้บันทึกโดยซอฮิหฺมุสลิม หลังจากนั้นอุมัรกล่าวว่าถ้ามีผู้ชาย 100 สนับสนุนความคิดของฉัน ฉันคงจะออกจากศาสนาอิสลามไปแล้ว

ความสำคัญ
---------

สนธิสัญญาฮุดัยบียะฮ์เป็นสิ่งสำคัญสำหรับศาสนาอิสลาม เพราะเผ่ากุเรชจากมักกะฮ์จะไม่คิดว่ามุฮัมหมัดเป็นกบฎหรือผู้ลี้ภัย ก่อตั้งศาสนาอิสลามในมะดีนะฮ์ อนุญาตให้คนมุสลิมในมักกะฮ์เผยแพร่ศาสนาตามสาธารณะได้ สัญญานี้ทำให้ลดความขัดแย้งระหว่างคนมุสลิมและพหุเทวนิยม มีหลายคนเริ่มเห็นอิสลามเป็นแนวทางใหม่ซึ่งทำให้ผู้คนเข้าศาสนาอิสลามมากขึ้น และสัญญานี้จะเป็นพรมที่ทำให้เผ่าอื่นทำสนธิสัญญากับมุสลิม สนธิสัญญานี้เป็นตัวอย่างว่า อิสลามไม่ได้เผยแพร่ด้วยดาบ ถึงแม้ว่าศาสดามุฮัมหมัดมีทหารมากพอที่จะสู้กับชาวมักกะฮ์ แต่ท่านเลือกที่จะทำสนธิสัญญาแทนการสู้รบ

หนึ่งในอายะฮ์อัลกุรอ่านได้อธิบายเรื่องสนธิสัญญาว่าว่า "แท้จริงเราได้ให้ชัยชนะแก่เจ้าซึ่งเป็นชัยชนะอย่างชัดแจ้ง" (กุรอ่าน 48:1).

ดูเพิ่ม
-------

* สัญญาใต้ต้นไม้
* รายชื่อสนธิสัญญา
* อุรวะฮ์ อิบนุ มัสอู๊ด

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Armstrong, Karen (2007). *Muhammad: A Prophet for Our Time*. New York: HarperCollins. pp. 175–181. ISBN 978-0-06-115577-2.
3. ↑  Armstrong, Karen (2002). *Islam: A Short History*. New York: Modern Library. p. 23. ISBN 978-0-8129-6618-3.
4. ↑  *Learning Islam 8*. Islamic Services Foundation. 2009. p. D14. ISBN 1-933301-12-0.
5. ↑  Razwy, Sayed Ali Asgher. *A Restatement of the History of Islam & Muslims*. pp. 183–186.
6. ↑  Glubb, Sir John. *The Great Arab Conquests*.
7. ↑  Bodley, R.V.C. *The Messenger - the Life of Mohammed*.
8. ↑  al-Samawi, Muhammad al-Tijani. *Then I was Guided*.
9. ↑  "The Treaty of Hudaybiyah". *Questions on Islam*. สืบค้นเมื่อ 15 June 2018.
10. ↑  Ibn Hisham. *ibid, Volume 3*. p. 331.
11. ↑  ibn Hanbal, Ahmad. *ibid, Volume 4*. p. 330.
12. ↑  Muslim. *Sahih, Volume 3*. p. 1412.
13. ↑  Razwy, Sayed Ali Asgher. *A Restatement of the History of Islam & Muslims*. p. 185.
14. ↑  Rodinson, Maxime (2002). *Muhammad: Prophet of Islam*. Taurus Parke Paperbacks. p. 251.
15. ↑  Andre, Tor. *Mohammed - the Man and his Faith*.

* *The Oxford History of Islam* by John Esposito (Oxford U. Press, 1999)
**วลันลักษณ์ คุ้มสุวรรณ** เป็นนักแสดงชาวไทย ในสังกัดจีทีเอช (GTH)

ประวัติ
-------

**วลันลักษณ์ คุ้มสุวรรณ** หรือมุกไหม เกิดวันพฤหัสบดีที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2538 ราศีธนู เป็นนักแสดงชาวไทย เคยศึกษาที่โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา จังหวัดกรุงเทพมหานคร

### วงการบันเทิง

วลันลักษณ์ คุ้มสุวรรณ เข้าสู่วงการบันเทิงจากการติดตามพี่สาว การัญชิดา คุ้มสุวรรณ มาแคสติ้งบทภาพยนตร์ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน (พ.ศ. 2554) ทำให้เธอได้รับบท หลิน ซึ่งเป็นบทนางเอกของเรื่องและเป็นผลงานชิ้นแรกของวงการบันเทิง 

มุกไหม กล่าวว่า "ครั้งแรกที่ได้เข้าฉากในหนัง Top secret วัยรุ่นพันล้าน มุกรู้สึกกดดันและตื่นเต้นมากค่ะ ขนาดทำการบ้าน ซ้อมบทมาหลายรอบจนจำทุกอย่างได้แม่น แต่พอเจอกล้องก็ยังเกิดอาการสั่นๆเกร็งๆ โชคดีที่พี่ย้งผู้กำกับคอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆ เวลาที่ต้องเจอกับฉากยากๆ ก็จะคอยเตือนให้ตั้งสติให้ดี ให้มุกพยายามสวมวิญญาณเป็นตัวละครที่เล่นให้ได้ กว่าจะผ่านด่านแต่ละฉากไปได้ต้องใช้พลังเยอะมาก ซึ่งพอผ่านไปได้ รู้สึกดีใจโล่งอก และปลื้มสุดๆ ทำให้มุกมีแรงฮึดมากขึ้น พอเห็นพี่พีชที่เจอบทโหดมากกว่ามุกหลายเท่า แต่ยังอดทนได้ ก็เลยทำให้มีกำลังใจมากขึ้น"

จากนั้น วลันลักษณ์ คุ้มสุวรรณ ได้มีผลงานโฆษณารณรงค์โรคเอดส์ กับทาง สสส
ตามด้วยละครโทรทัศน์เรื่อง สูตรรักพลิกล็อก (พ.ศ. 2557) ของบริษัท มีเดียสตูดิโอ จำกัด ในบทบาทของ จูน ทางช่องมีเดียแชนแนล

ผลงานการแสดง
------------

### ละครโทรทัศน์

| พ.ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2556 | สูตรรักพลิกล็อก | ช่องมีเดียแชนแนล | จูน |  |
|

### ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ |
| --- |
|
| พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| 2554 | ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน | หลิน |  |
|

### โฆษณา

* โฆษณา รณรงค์โรคเอดส์ สสส

อ้างอิง
-------

1. ↑   ปัจจุบันกำลังศึกษาคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
อ่านในภาษาอื่นhttp://www.nangdee.com/name/f/11081/วลันลักษณ์%20%20คุ้มสุวรรณ.html ประวัติวลันลักษณ์ คุ้มสุวรรณ] nangdee.com
2. ↑  จีทีเอช จัดงานเปิดตัวหนัง Top secret วัยรุ่นพันล้าน หนังแรงบันดาลใจวัยรุ่น เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน gth.co.th
3. ↑  มุกไหม ปลื้มได้วิชาการแสดงจาก พีช-พีช-พชร ส่งอารมณ์เต็มที่ เก็บถาวร 2016-03-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน gth.co.th
4. ↑  กไหม ปลื้ม ได้ พีช ติวเข้ม ส่งอารมณ์เต็มที่ movie.sanook.com
5. ↑  มุกไหม แรงบันดาลใจสู่ฝันวัยรุ่นพันล้าน เก็บถาวร 2012-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน manager.co.th
6. ↑  มีเดีย ซีน ส่งละครวัยรุ่นสุดซี๊ด สูตรรักพลิกล็อก ลงช่องมีเดียแชนแนล เก็บถาวร 2014-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน newsplus.co.th
**ทีเอสที** (อังกฤษ:TST;เกาหลี:일급비밀) เป็นกลุ่มดนตรีบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ สังกัดค่าย JSL Company เปิดตัวครั้งแรกเมื่อ 4 มกราคม 2017 กับมินิอัลบั้ม "*ไทม์อัพ*" ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 6 คน ได้แก่ เค, โยฮัน, อาอิน, อูยอง, จองฮุน และ ยงฮยอน

ประวัติ
-------

เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2017 Top Secret เดบิวต์ด้วยสมาชิกเจ็ดกลุ่มภายใต้ KJ Music Entertainment ด้วยมินิอัลบั้มชื่อ "Time's Up" จากนั้นวงก็กลับมาพร้อมกับมินิอัลบั้มชื่อ "Wake Up" ในวันที่ 4 มิถุนายน 2017

เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2018 ทางวงได้เปลี่ยนชื่อจาก "Top Secret" เป็น "TST" เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2018 TST ได้ปล่อยซิงเกิ้ลและอัลบั้มแรกของพวกเขาในชื่อ "Love Story" นี่เป็นการเปิดตัวครั้งสุดท้ายของคยองฮากับวง

  

**ล่วงละเมิดทางเพศ**

เหยื่อโพสต์เรื่องราวบน Facebook เมื่อปีที่แล้ว ว่าในปี2014ถูกคยองฮาล่วงละเมิดทางเพศเธอเเละต้นสังกัดของ TST ปฏิเสธข้อกล่าวหา เหยื่อ ได้ยื่นฟ้อง คยองฮา อย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน 2017

เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2018 มีรายงานว่าคยองฮาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานล่วงละเมิดทางเพศ เหยื่อกล่าวว่าคยองฮาบอกเธอว่าเธอกระตุ้นความต้องการทางเพศของเขาขณะเดินบนทางเท้า และเมื่อเธอวิ่งหนีจากเขา เขาตามเธอเข้าไปในอาคารและทำร้ายเธอทางเพศในเดือนธันวาคม

เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2018 เขาได้รับโทษจำคุก 18 เดือนในคุก โดยมีระยะเวลาคุมประพฤติ 3 ปี พร้อมโปรแกรมการรักษาผู้กระทำความผิดทางเพศ 40 ชั่วโม หลังจากมีข่าวออกมา M Countdown ได้ตัดสินใจยกเลิกการปรากฏตัวในรายการ Top Secret

 เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2018 มีการประกาศว่าคยองฮาออกจากวง

  

**ปัจจุบัน**
เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2019 KJ Music ได้รายงานผ่าน Fan Cafe ของ TST ว่า คิม ฮยองอิน จะเกณฑ์ทหารเพื่อรับราชการทหารในวันที่ 21 มีนาคม 2019

เมื่อวันที่ 2 มกราคม 2020 TST ได้ปล่อยซิงเกิ้ลที่สี่และชื่ออัลบั้ม "Countdown" คิม ฮยองอินไม่เข้าร่วมกิจกรรมเนื่องจากเกณฑ์ทหาร และอูยองไม่เข้าร่วมเนื่องจากจากปัญหาสุขภาพ

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2020 โยฮัน เสียชีวิตเมื่ออายุ 28 ปี สาเหตุการตายไม่ได้ถูกเปิด

สมาชิก
------

| ชื่อในการแสดง | ชื่อเกิด | วันเกิด | สัญชาติ | กรุ๊ปเลือด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โรมัน | ไทย | ฮันกึล | โรมัน | ไทย | ฮันกึล |
| K | เค | 케이 | Kim Hyeong In | คิม ฮยองอิน | 김형인 | 06 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 (32 ปี) |  เกาหลีใต้ | AB |
| Yohan | โยฮัน | 요한 | Kim Jung Hwan | คิม จองฮวัน | 김정환 | 16 เมษายน พ.ศ. 2535 (31 ปี) | O |
| Ain | อาอิน | 아인 | Kim A In | คิม อาอิน | 김아인 | 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 (29 ปี) | O |
| Wooyeong | อูยอง | 우영 | Choi Woo Yeong | ชเว อูยอง | 최우영 | 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 (27 ปี) | A |
| Junghoon | จองฮุน | 정훈 | Lee Jung Hoon | อี จองฮุน | 이정훈 | 18 ตุลาคม พ.ศ. 2539 (26 ปี) | AB |
| Yonghyeon | ยงฮยอน | 용현 | Kwon Yong Hyeon | ควอน ยงฮยอน | 권용현 | 18 ธันวาคม พ.ศ. 2539 (26 ปี) | AB |
|

### อดีตสมาชิก

| ชื่อในการแสดง | ชื่อเกิด | วันเกิด | สัญชาติ | กรุ๊ปเลือด |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| โรมัน | ไทย | ฮันกึล | โรมัน | ไทย | ฮันกึล |
| Kyeongha | คยองฮา | 경하 | Lee Kyeong Ha | อี คยองฮา | 이경하 | 03 สิงหาคม พ.ศ. 2541 (24 ปี) |  เกาหลีใต้ | O |
|

ผลงาน
-----

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
ท่อยิงตอร์ปิโดของเรือดำน้ำ *เรอดูตาเบลอ* ของกองทัพเรือฝรั่งเศส
ฐานปล่อยตอร์ปิโด รุ่น MU90 Impact บนเรือฟริเกต *เฮสเซน* ของกองทัพเรือเยอรมนี
**ท่อยิงตอร์ปิโด** (อังกฤษ: Torpedo tube) เป็นอุปกรณ์ทรงกระบอกที่ใช้ในการปล่อยตอร์ปิโด ท่อยิงตอร์ปิโดมีอยู่สองประเภทหลักคือ ท่อยิงตอร์ปิโดใต้น้ำที่ติดตั้งในเรือดำน้ำและเรือผิวน้ำบางประเภท และท่อยิงตอร์ปิโดแบบแท่น (เรียกอีกอย่างว่า **แท่นปล่อยตอร์ปิโด**, Torpedo launcher) ที่ติดตั้งบนเรือผิวน้ำ ฐานปล่อยตอร์ปิโดของเรือผิวน้ำจะถูกออกแบบมาให้ใช้งานได้ตามประเภทของตอร์ปิโดที่รองรับเท่านั้น ในขณะที่ท่อยิงตอร์ปิโดของเรือดำน้ำจะมีขนาดมาตฐาน ท่อยิงปิโดยุคใหม่จะมีขนาดมาตรฐาน คือ 324 มม. (12.75 นิ้ว) สำหรับตอร์ปิโดเบาบนเรือผิวน้ำ และมีขนาด 533 มม. (21 นิ้ว) สำหรับตอร์ปิโดหนักในเรือดำน้ำ นอกเหนือไปจากนี้ก็ยังมีอีกหลายขนาดที่ใช้งานแตกต่างกันออกไป

ท่อยิงตอร์ปิโดของเรือดำน้ำนั้นมีกลไกซับซ้อนมากกว่าฐานปล่อยตอร์ปิโดของเรือผิวน้ำ เนื่องจากท่อนั้นต้องส่งตอร์ปิโดจากภายในเรือออกไปยังมวลน้ำภายนอกเรือที่มีความดันมากกว่า ทำให้ท่อยิงตอร์ปิโดจำเป็นต้องมีแอร์ล็อกเพื่อป้องกันน้ำไหลเข้ามาภายในตัวเรือ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *The Fleet Type Submarine Online 21-Inch Submerged Torpedo Tubes* United States Navy **Restricted Ordnance Pamphlet 1085**, June 1944 เก็บถาวร 2007-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *Torpedo tubes of German U-Boats*
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

ระเบียงเหนือทางเดินข้างเหนือซุ้มโค้งชั้นล่างและภายใต้ช่องรับแสงที่แอบบีมาล์มสบรีในวิลท์เชอร์ในอังกฤษ เป็นระเบียงที่มีซุ้มโค้งแต่งด้วยโค้งหยักแบบนอร์มัน ภายในโค้งใหญ่ก็มีซุ้มโค้งเล็กรับอีกสี่ซุ้ม
แอบบีมาล์มสบรีมองจากด้านนอกแสดงตำแหน่งของระเบียงแคบระหว่างลูกศรที่อยู่เหนือช่องทางเดินข้างและช่องรับแสง
ระเบียงเหนือทางเดินข้างผนังเป็นกระจกที่มหาวิหารโคโลญสองข้างช่องตกแต่งเป็นภาพวาดเทวดา
**ระเบียงเหนือทางเดินข้าง** หรือ **ระเบียงแนบ** (อังกฤษ: triforium) คือระเบียงแคบที่สร้างภายในความหนาของผนังด้านในที่ตั้งอยู่ทางผนังด้านข้างเหนือบริเวณกลางโบสถ์หรือมุขข้างโบสถ์ของคริสต์ศาสนสถาน ตำแหน่งอาจจะเป็นระดับเดียวกับช่องรับแสงหรือเป็นชั้นที่แยกออกมาเป็นชั้นต่างหากอยู่ใต้ช่องรับแสง ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะมีผนังเป็นแก้วแทนที่จะเป็นหิน 

ที่มาของคำว่า "ระเบียงเหนือทางเดินข้าง" ที่มาจากภาษาอังกฤษ "Triforium" ไม่เป็นที่ทราบแต่สันนิษฐานว่าอาจจะมาจากคำว่า "thoroughfarum" เพราะเป็นทางเดินจากหัวตึกไปถึงท้ายตึก อาจจะเป็นคำที่แผลงมาจากภาษาละตินว่า "tres" ที่แปลว่า "สาม" และ "foris" ที่แปลว่า "ประตู" หรือ "ทางเข้า" อาจจะเป็นได้ว่าทางผ่านอาจจะเคยเป็นลักษณะสามเหลี่ยมตามรูปทรงของหลังคาที่ลาดลงมาด้านหนึ่ง (ดูรูประหว่างลูกศร)

ตัวอย่างแรกของระเบียงเหนือทางเดินข้างพบในบาซิลิกาของผู้นอกศาสนาที่เป็นระเบียงชั้นบนสำหรับการสนทนาหรือการดำเนินธุรกิจ ในสมัยคริสเตียนยุคแรกและในคริสต์ศาสนสถานของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ระเบียงเหนือทางเดินข้างมักจะใช้สำหรับสตรี

ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และสถาปัตยกรรมกอธิคระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะเป็นระเบียงกว้างบนผนังด้านข้างของช่องทางเดินข้างหรืออาจจะเป็นเพียงกว้างเกือบเท่ากับความหนาของผนัง ระเบียงเหนือทางเดินข้างเป็นองค์ประกอบสำคัญของบริเวณกลางโบสถ์ของมหาวิหารหรือคริสต์ศาสนสถานที่เพิ่มความสำคัญให้แก่ซุ้มบริเวณกลางโบสถ์ชั้นล่าง

ในด้านการตกแต่งก็อาจจะมีการใช้บัวตกแต่งรอบโค้งหรือรูปแกะสลัก โดยเฉพาะการตกแต่งช่องตกแต่ง (Spandrel) ของส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมสองข้างโค้ง เช่นในการตกแต่งระเบียงเหนือทางเดินข้างของมหาวิหารลิงคอล์น ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 รูปทรงของหลังคาเหนือช่องทางเดินข้างแบนราบขึ้นที่ทำให้การสร้างระเบียงเหนือทางเดินข้างที่ต้องใช้ความสูงหายไป ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะใช้เป็นทางเดินหรือสำหรับผู้สังเกตการณ์ในพิธีที่เกิดขึ้นในมหาวิหาร หรืออาจจะใช้โดยนักบวชในการทำงานที่เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้าง

บางครั้งระเบียงแคบก็มีประโยชน์ในทางโครงสร้างของสถาปัตยกรรมเมื่อมีการใช้ค้ำยันแบบปีกที่ช่วยดึงหรือแบ่งเบาน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างจากผนังที่สร้างผ่านระเบียงแคบและกางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Britannia.com: triforium

* เนื้อหาของบทความนี้มาจาก "สารานุกรมบริตานิคา ฉบับที่ 11" ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ

ดูเพิ่ม
-------

* คริสต์ศาสนสถาน
* แผนผังมหาวิหาร
* สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
* สถาปัตยกรรมกอธิค
* ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ระเบียงเหนือทางเดินข้าง

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
**แรงงานแฟน** (อังกฤษ: Fan labor) คือการสร้างสรรค์ผลงานดนตรีหรือสื่อ ๆ ที่มีผู้ติดตามผลงาน (แฟน) เป็นผู้สร้างสรรค์ ซึ่งอาจรวมถึงการสร้างสรรค์งานเขียนที่เป็นเรื่องแต่ง แฟนฟิกชัน บทวิจารณ์วรรณกรรม ศิลปกรรมไม่ว่าจะใช้คอมพิวเตอร์ช่วยเหลือหรือไม่ ดนตรี หรือศิลปะประยุกต์และเครื่องแต่งกาย

แม้ว่าผู้ติดตามจะใช้เวลาอย่างมากในการสร้างสรรค์ และผลงานการสร้างสรรค์ที่เกิดจากแฟนมักใช้ความเชี่ยวชาญระดับเดียวกับที่งานต้นฉบับใช้ แฟนส่วนมากสร้างสรรค์ผลงานในฐานะมือสมัครเล่นเพื่อความบันเทิงของผู้อื่นโดยมิได้ต้องการหรือไม่หวังผลตอบแทน กลุ่มแฟนทั้งหลายเคารพในหลักเศรษฐกิจของการให้เปล่า และเกรงว่าหากมีการเรียกผลตอบแทนจากการสร้างสรรค์ของตน หลักการพื้นฐานของความสัมพันธ์ระดับผู้ติดตามจะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด และอาจทำให้เกิดการพุ่งเป้าในประเด็นด้านกฎหมายจากผู้ถือลิขสิทธิ์ อย่างไรก็ดีความสามารถที่แฟนเหล่านั้นใช้สามารถหาผลตอบแทนได้ และแฟนบางคนก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานผ่านทางผลงานของแฟน ๆ นี้เอง

ในปีหลัง ๆ กลุ่มสื่อต่าง ๆ เริ่มเห็นความสำคัญถึงค่าของแรงงานแฟนและผลของแรงงานแฟนต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทำการตลาด การโฆษณา การประชาสัมพันธ์และการจัดจำหน่าย โดยใช้ประโยชน์จากกิจการของแฟนเพื่อให้เกิดการประชาสัมพันธ์อย่างได้ผลในราคาที่ถูก (เช่น โฆษณาโดริโทสในการแข่งขันซุปเปอร์โบลว์ 2007) ในขณะเดียวกันก็ส่งคำเตือนให้หยุดแก่ผู้สร้างสรรค์ผลงานมือสมัครเล่นที่มีการตั้งข้อสังเกตจากองค์กรแฟนดอม เช่น องค์การเพื่องานดัดแปลง (Organization for Transformative Works) ผู้กำกับดูแลการดัดแปลงผลงานและดูแลประเด็นทางกฎหมายของผลิตภัณฑ์ที่มาจากแฟน

ในกลุ่มย่อยของแฟนดอม เช่นจำพวกแฟนดอมของไซไฟหรือสื่อต่าง ๆ กิจกรรมของแรงงานแฟนอาจเรียกว่า "แฟนแอค" (fanac, ย่อจากคำว่ากิจกรรมของแฟน หรือ fannish activities) โดยคำนี้อาจใช้เรียกกิจกรรมที่ไม่ใช่การสร้างสรรค์ผลงานเสียทีเดียวก็ได้ เช่น จัดทำนิตยสารแฟนแนวไซไฟ (ไม่ได้ลงในเรื่องแฟนฟิกชันโดยตรง) หรือจัดตั้งและความคุมการประชุมไซไฟ หรือชมรมไซไฟต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Futures of Entertainment 2 - Fan Labor". MIT Comparative Media Studies (CMS). 2007-12-07.
2. ↑  ""Watching Television Without Pity: The Productivity of Free Fan Labor" Paper presented at the annual meeting of the International Communication Association, Sheraton New York, New York City, NY". 2008-10-10.
3. ↑  Fiske 1992:39
แยม พนหฤทธิ์
แยม พนหฤทธิ์: imagoแยม พนหฤทธิ์: imago

*เกิด*: 7 กรกฎาคม 1960; Kiri Vong District  
*ประเทศ*: ประเทศกัมพูชา  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: Member of the National Assembly of Cambodia  
*อาชีพ*: นักการเมือง  

**สมาคม**

*พรรค*: พรรคสิทธิมนุษยชน (ประเทศกัมพูชา)  

**แยม พนหฤทธิ์** (เขมร: យ៉ែម បុញ្ញឫទ្ធិ; เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1960) เป็นนักการเมืองและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดไพรแวง ตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2008 จนถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 เป็นประธานกรรมาธิการการศึกษา, เยาวชน, กีฬา, ศาสนา, วัฒนธรรมและการท่องเที่ยว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Directory of the Fourth National Assembly of Cambodia (2008-2013)" (PDF). COMFREL. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 19 September 2014.
2. ↑  Carmichael, Robert (26 August 2014). "Cambodian Opposition Gets Parliamentary Commission Roles". VOA. สืบค้นเมื่อ 19 September 2014.
3. ↑  Hay Pisey (8 September 2014). "Education Minister Called to National Assembly". *The Cambodia Daily*. สืบค้นเมื่อ 18 September 2014.[*ลิงก์เสีย*]
**แคแสด** (อังกฤษ: African tulip tree, Fire bell, Fouain tree, Flame of the Forest) เป็นต้นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของแอฟริกา ปัจจุบันกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อน สามารถปลูกในทรายริมทะเลได้ ถ้าปลูกในที่แห้งจะผลัดใบ แต่ไม่พร้อมกันทั้งต้น มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆ ดังนี้ : *แคแดง (กรุงเทพฯ)* , *ยามแดง*

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

**แคแสด**เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 15-20 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลมค่อนข้างทึบ เปลือกลำต้นสีน้ำตาลเข้ม แตกเป็นร่องตามยาว ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ ยาวประมาณ 30-45 ซม. ใบย่อยมี 4-9 คู่ รูปรีถึงรูปไข่ ขอบใบเป็นริ้วเล็กน้อย ปลายใบแหลมและมักจะงุ้มลง มีขนเล็กน้อย มีขนาดยาว 5-12 ซม. กว้าง 2-5 ซม. ดอกเป็นช่อตั้ง ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยมีจำนวนมาก โคนกลีบดอกติดกัน ปลายแผ่เป็นรูปแตร ปลายแยกเป็น 4-5 กลีบ กลีบดอกยับย่น สีส้มแสดถึงสีแดงแสด ดอกทยอยบาน ร่วงง่าย ออกดอกราวเดือน ตุลาคม - กุมภาพันธ์ ผลแบนคล้ายฝัก ปลายแหลม ผลแก่สีน้ำตาลดำ ผลแก่จะแตกเป็นด้านเดียวเมล็ดเล็กแบนมีปีก ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด จะเริ่มให้ดอกเมื่อมีอายุประมาณ 4 - 8 ปี

การดูแล
-------

ชอบที่แจ้ง แดดจัด

ประโยชน์
--------

เปลือกรักษาแผล โรคผิวหนัง แผลเรื้อรัง แก้บิด ใบและดอก ใช้พอกแผล ดอก ใช้รักษาแผลเรื้อรัง ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับและยังสามารถปลูกเพื่อให้ร่มเงาได้ นอกจากนี้ยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้เหมือนแคบ้าน

เกร็ด
-----

* **ต้นไม้ประจำ**
	+ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
	+ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
	+ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
	+ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล จังหวัดนครราชสีมา
	+ กลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย
	+ โรงเรียนบ้านดู่ ตำบลหนองบัวบาน อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์
	+ โรงเรียนชุมชนบึงบา อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
	+ โรงเรียนวัดตำหนักใต้ (วิลาศโอสถานนท์นุเคราะห์) อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แคแสด**

1. ↑  ISBN 974-7751-66-6 หน้า 442
2. ↑  เต็ม สมิตินันทน์ *ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย* เก็บถาวร 2010-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549
**วัดภูเขาน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดภูเขาน้อยตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2432 โดยหลวงพ่อเพชร วชิโร หรือพระครูวิบูลย์ธรรมสาร อดีตเจ้าคณะอำเภอเกาะสมุย ซึ่งขณะนั้นเกาะพะงันเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเกาะสมุย ท่านจึงปกครองทั้งสมุยและเกาะพะงัน หลวงพ่อเพชรมีพื้นเพเป็นชาวเกาะพะงันแต่กำเนิด ภายในวัดยังมีหลักฐานคือรอยเท้าของหลวงพ่อเพชรที่ปรากฏอยู่หลายแห่ง

โบราณที่สำคัญ คือ เจดีย์ประธานและเจดีย์รายบนยอดเขา ตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ ที่ถมปรับพื้นที่เป็นลานรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เจดีย์มีเรือนธาตุทรงสูง ฐานเขียง 3 ชั้น มีการต่อเติมฐานเขียง มีเจดีย์ทิศขนาดใหญ่ 6 องค์ และขนาดเล็ก 4 องค์ คาดว่าเป็นการก่อสร้างขึ้นใหม่ เจดีย์ประธาน บรรจุพระบรมสารีริกธาตุประกอบด้วยฐานเขียง ถัดขึ้นไปเป็นเรือนธาตุทรงสู ประตูหลอก 4 ด้าน เหนือบัวหงายเรือนธาตุประดับด้วยกระจังสามเหลี่ยม ถัดขึ้นไปเป็นฐานบัวแปดเหลี่ยมรองรับองค์ระฆังขนาดเล็ก ส่วนยอดเป็นปล้องไฉน 5 ปล้อง และปลียอด และอุโบสถเก่าอยู่ทางด้านเหนือ ภายในมีพระพุทธรูปเก่าเป็นพระประธาน 1 องค์ และพระพุทธรูปจำหลักไม้อีก 3 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดภูเขาน้อย".
2. ↑  "โบราณสถานวัดภูเขาน้อย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดภูเขาน้อย**
**สนธิสัญญาเยอรมนี–สหภาพโซเวียตว่าด้วยมิตรภาพ ความร่วมมือ และการกำหนดเขตแดน** (หรือในชื่อว่า สนธิสัญญาเยอรมนี–สหภาพโซเวียตว่าด้วยพรมแดนและมิตรภาพ) เป็นสนธิสัญญาซึ่งลงนามโดยนาซีเยอรมนีกับสหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2482 หลังจากการรุกรานโปแลนด์ร่วมกัน ผู้ลงนามได้แก่ โจอาคิม ฟอน ริบเบนทรอพ และวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของเยอรมนีและสหภาพโซเวียตตามลำดับ สนธิสัญญาดังกล่าวเป็นผลสืบเนื่องมาจากสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอพ เมื่อวันที่ 23 สิงหาคมปีเดียวกัน โดยเนื้อหาในสนธิสัญญาจำนวนน้อยเท่านั้นที่มีการประกาศต่อสาธารณะ

สัญญาลับ
--------

ข้อตกลงลับในสนธิสัญญา
สนธิสัญญาดังกล่าวมีสัญญาลับหลายประการ โดยส่วนหนึ่งอนุญาตให้มีการแลกเปลี่ยนประชากรสัญชาติรัสเซียและเยอรมันระหว่างทั้งสองประเทศจากเขตยึดครองโปแลนด์ของแต่ละฝ่าย การกำหนดเขตอิทธิพลในยุโรปกลางใหม่จากสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอพ ตลอดจนถึงข้อตกลงในการปราบปราม "การปลุกปั่นของชาวโปแลนด์" 

เมื่อกองทัพเยอรมันรุกรานโปแลนด์ เยอรมนีได้ยึดครองจังหวัดลูบลินและทางตะวันออกของจังหวัดวอร์ซอ ซึ่งเป็นดินแดนที่กำหนดให้อยู่ในเขตอิทธิพลของสหภาพโซเวียตตามสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ เพื่อชดเชยความสูญเสียดังกล่าว ข้อตกลงลับในสนธิสัญญานี้จึงได้โอนลิทัวเนีย ยกเว้นดินแดนส่วนเล็ก ๆ ในแคว้นซูเวากีหรือที่บางครั้งถูกเรียงว่า สามเหลี่ยมซูเวากี ให้อยู่ในเขตอิทธิพลของสหภาพโซเวียต หลังจากการโอนดินแดนดังกล่าว สหภาพโซเวียตได้ยื่นคำขาดต่อลิทัวเนียและยึดครองประเทศเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2483 และสถาปนาสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย

อ้างอิง
-------

* Eidintas, Alfonsas (1999). Ed. Edvardas Tuskenis (บ.ก.). *Lithuania in European Politics: The Years of the First Republic, 1918–1940* (Paperback ed.). New York: St. Martin's Press. p. 170. ISBN 0-312-22458-3. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|month=` ถูกละเว้น (help)

1. ↑  Davies, Norman (1996). *Europe: a History*. Oxford University Press. p. 1001. ISBN 0198201710.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Text of the treaty[*ลิงก์เสีย*]

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สนธิสัญญาเขตแดนเยอรมนี–สหภาพโซเวียต
**สนธิสัญญาแรเมซีส-ฮัททูซิลี** หรือ **สนธิสัญญาคาเดซ** มีการลงนามและให้สัตยาบันระหว่างศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล ระหว่างฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 แห่งอียิปต์ และกษัตริย์ฮัททูซิลีที่ 2 แห่งฮิตไทต์ จุดประสงค์ของข้อตกลงนี้คือสร้างและรักษาความสัมพันธ์อย่างสันติระหว่างทั้งสองฝ่าย มันเป็นความตกลงที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักกันจากตะวันออกใกล้ และเป็นสนธิสัญญาฉบับเขียนที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงเหลือรอดมาจนถึงปัจจุบัน (ซึ่งอาจมิใช่สนธิสัญญาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก) สนธิสัญญาดังกล่าวมีการจารึกไว้ในภาษาอียิปต์ ดังที่ปรากฏในกำแพงเทวสถานด้วยไฮโรกลิฟฟิก และในอดีตจักรวรรดิฮิตไทต์ ซึ่งปัจจุบันคือ ประเทศตุรกี ที่ซึ่งมันถูกเก็บรักษาไว้บนแผ่นจารึกดินเผา

เบื้องหลัง
----------

สนธิสัญญาดังกล่าวมีการลงนามเพื่อยุติสงครามอันยาวนานระหว่างจักรวรรดิฮิตไทต์และอียิปต์ ผู้ซึ่งสู้รบกันมานานกว่าสองศตวรรษเพื่อครองความเป็นใหญ่เหนือดินแดนเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ความขัดแย้งถึงจุดสูงสุดเมื่ออียิปต์พยายามรุกรานเมื่อ 1274 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งถูกหยุดยั้งโดยฮิตไทต์ที่เมืองคาเดซ ริมฝั่งแม่น้ำออรอนตีส ซึ่งปัจจุบันอยู่ในซีเรีย ยุทธการคาเดซสิ้นสุดลงโดยที่ทั้งสองฝ่ายสูญเสียรี้พลไปเป็นจำนวนมาก แต่ไม่มีฝ่ายใดสามารถเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่งได้อย่างเด็ดขาด ความขัดแย้งยังคงดำเนินต่อไปอีกนานกว่าสิบห้าปีโดยที่ไม่มีฝ่ายใดแพ้ชนะก่อนหน้าจะมีการลงนามในสนธิสัญญาดังกล่าว ถึงแม้ว่ามันมักจะถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "สนธิสัญญาคาเดซ" ความจริงแล้วสนธิสัญญาดังกล่าวเว้นช่วงเวลาจากยุทธการดังกล่าวไปนานมาก และชื่อเมืองคาเดซมิได้ถูกเอ่ยถึงในสนธิสัญญา คาดกันว่าสนธิสัญญาดังกล่าวมีการเจรจากันโดยคนกลางโดยที่พระมหากษัตริย์ทั้งสองฝ่ายมิได้ทรงมาพบปะกัน ทั้งสองฝ่ายมีเจตนาที่จะสร้างสันติภาพ อียิปต์เผชิญหน้ากับภัยคุกคามที่เพิ่มมากขึ้นจาก "ชาวทะเล" ขณะที่ฮิตไทต์กังวลกับการขยายอำนาจของอัสซีเรียทางตะวันออก สนธิสัญญาดังกล่าวมีการลงนามในปีที่ 21 ในรัชสมัยของแรเมซีสที่ 2 (1258 ปีก่อนคริสตกาล) และยังคงมีผลบังคับใช้จนกระทั่งจักรวรรดิฮิตไทต์ล่มสลายลงอีกแปดสิบปีต่อมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Barker, Craig J. *International Law and International Relations*. Continuum International Publishing Group, 2000, ISBN 0826450288, p. 2.
2. ↑  *Zeitschrift für Assyriologie und vorderasiatische Archäologie*. Walter de Gruyter & Co, 1999, p. 149.
3. ↑  "The Peace Treaty Between Ramses II and Hattusili III". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ 2011-02-26.
4. ↑  Fitzgerald, Stephanie. *Ramses II: Egyptian Pharaoh, Warrior, and Builder*, p. 64. Compass Point Books, 2008. ISBN 9780756538361
5. ↑  Bederman, David J. *International law in antiquity*, pp. 147-150. Cambridge University Press, 2001. ISBN 9780521791977
6. ↑  Burney, p. 233