recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาหมอเซวารุ่ม** หรือ **ปลาหมอเซวาลุ่ม** (อังกฤษ: Severum, Banded cichlid) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Heros severus* อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 

มีรูปร่างป้อมแบนข้างข้างปานกลาง หน้าผากมีความลาดชั้นมาก ปากอยู่ด้านล่าง มีริมฝีปากที่หนา ปลายครีบหลังและครีบก้นยาวแหลม ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนอมเขียวมีสีส้มปน บริเวณใบหน้ามีลายประสีแดงกระจายอยู่ทั่ว ลำตัวมีสีดำพาดตามขวางประมาณ 6-8 แถบ ซึ่งลายนี้จะจางลงเมื่อปลาโตขึ้น 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในแม่น้ำโอริโนโคและแม่น้ำอเมซอน ในประเทศโคลอมเบียและเวเนซุเอลา โดยจะพบได้ในแหล่งน้ำที่มีความหลากหลายของสภาพ ทั้งน้ำใส น้ำขุ่น หรือน้ำที่มีสีเหมือนสีกาแฟ โดยทั่วไปปลาที่มีขนาดเล็กจะพบมากในบริเวณแหล่งน้ำที่ไหลช้า และมีพื้นเป็นกรวดทราย หรือทรายปนโคลน ส่วนปลาที่โตเต็มวัยจะพบในบริเวณที่น้ำไหลแรงและมีพรรณไม้น้ำขึ้นหนาแน่น อุณหภูมิของน้ำประมาณ 23-29 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำ (pH) 5.0-6.5 

เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ ทั้งสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งแมลง

ปลาหมอเซลารุ่ม เป็นปลาที่นิยมเพาะเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามมาอย่างยาวนานแล้ว เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย เพราะเป็นปลาที่มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาในวงศ์ปลาหมอสีชนิดอื่น ๆ อีกทั้งสามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้ปลาด้วย ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์ได้มีสีสันที่หลากหลายไปจากปลาสายพันธุ์เดิมในธรรมชาติมาก เช่น สีทองหรือสีแดง เป็นต้น

นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่นของทวีปอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า **Acará-peba**

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 56 คอลัมน์ บุก Rio Amazonras ตลุยตลาดปลา เมืองมาเนาส์ ประเทศบราซิล โดย ผศ.สมหมาย เจนกิจการ, RoF นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 12 ปีที่ 1 ประจำเดือนมิถุนายน 2011

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Heros severus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาหมอเซวารุ่ม
**จูโอ ไดเร็นคิ** เป็นอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 เป็นหัวหน้าหน่วยคนแรกของหน่วยที่ 10 ในสมัยนั้นเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดใน 13 หน่วยพิทักษ์ และเป็นคนที่ใจดีมีคนนับถือ คำปลดปล่อย "จงกำเนิดใหม่" ดาบคือ โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น)ซึ่งเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาดาบฟันวิญญาณ ความสามารถ "สามารร่วมร่างกับวิถีผนึกแล้วกำเนิดเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่" ชื่อของการปลดปล่อยสวัสดิกะของจูโอคือ "โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน" (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)

จูโอ ไดเร็นคิ อดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์

ลักษณะ/อุปนิสัย
---------------

ชอบอ่านหนังสือการ์ตูน ขี้เล่น และเป็นกันเองกับสมาชิกในหน่วย แต่ถ้าเวลาต่อสู้หรือใครมาทำร้ายสมาชิกในหน่วยล่ะก็นิสัยจะเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งเลยที่เดียว คือจะฆ่าสิ่งที่ขวางหน้ายกเว้นสมาชิกในหน่วยเดียวกันแต่พอโกรธขึ้นมามักจะไม่มีใครเข้าไปยุ่งเพราะกลัวโดนลูกหลง เคารพ ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิ อย่างพ่อ เพราะเป็นคนที่เก็บเขามาเลี้ยงโดยไม่รู้ว่าเขาเป็นลูกครึ่งยมทูตเละอารันคา

ประวัติ
-------

ในตอนที่ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิเก็บเขามาเลี้ยงได้เจอเขาที่หน้าโรงเรียนยมทูตจึงเกิดความสงสารจึงเก็บมาเลี้ยงและสอนทุกอย่างให้กับเขา

วันเกิด / 2 กันยายน

สีผม / สีเหลืองทอง 

สีตา / สีแดง

ส่วนสูง / 195 เซนติเมตร 

น้ำหนัก / 41 กิโลกรัม (ผอมจังผอมเลยเกิน)

ดาบฟันวิญญาณ / โยโกสึกะเท็นโซ 

คำปลดปล่อย /จงกำเนิดใหม่ 

บังไค / โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน

ความชอบส่วนตัว / ฝึกให้สมาชิกในหน่วย

ความถนัดส่วนตัว / นอนหลับได้ทุกสถานที่เมื่ออยากหลับ

สิ่งที่ชอบ / นัทโตะ 

สิ่งที่ไม่ชอบ / คนที่ไม่ยอมฟังใคร 

การพักผ่อนสบายๆในวันหยุด /เที่ยวเมืองลุคอน

บทบาท
-----

**ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์**

ได้ฆ่าอิจิมาร งินแล้วหายตัวไป หลังจากจบศึกปะทะไอเซ็นก็ได้โผล่ออกมาที่ที่ทำการหน่วยที่10

ดาบฟันวิญญาณ
------------

**ขั้นต้น (ชิไค)**

ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น) 

ท่วงทำนองวิญญาณ : "จงกำเนิดใหม่ "

ลักษณะ : กระจายกลายเป็นลำแสงเล็กๆรอบกลาย

รูปร่างที่แท้จริง : เป็นนักพรตหนุ่มหน้าตาดีที่คอยปกป้องผู้คนให้รอดพ้นจากอันตราย

ความสามารถ : รวมร่างกับวิถีผนึกและกำเนิดขึ้นมาเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่โดยมีพลังของวิถีผนึกนั้นอยู่ เละสามารถรวมร่างกับวิถีผนึกได้ที่ละหลายๆชนิด
**ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)**

ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)

ลักษณะ :เป็นวงแหวนรอบเท้าและมือทั้งสองข้างและสามารถสร้างลำแสงมารวมร่างกับวิถีมารเท่าไหร่ก็ได้สามารถลอยได้และสร้างบาเรียปกกันอันตรายและสามารถสร้างบอลแสงไปล้อมรอบดาบฟันวิญญาณขั้น(ชิได)และ(บังไค)ของอีกฝ่ายและทำลายได้และสามารถนำแสงจากบอลแสงนั้นมาสร้างดาบฟันวิญญาณเล่มที่ถูกทำลายให้ถือกำเนิดใหม่ได้และสามารถสร้างดาบฟันวิญญาณที่ถูกทำลายโดยวิธีอื่นโดยต้องมีเศษชิ้นส่วนของดาบฟันวิญญาณนั้นจึงจะสามารถสร้างใหม่ได้โดยจะอัปเกรดดาบขึ้นด้วย
**ปลาหมอโครมายด์เขียว** (อังกฤษ: Green chromide, Pearlspot cichild; มลยาฬัม:, เบงกอล: കരിമീന്‍‌) ปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Etroplus suratensis* ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 

เป็นปลาพื้นเมืองที่พบได้ในอินเดียตอนใต้จนถึงศรีลังกา เช่น เมืองสุรัต ในรัฐเกรละ หรือปุทุจเจรี โดยพบได้ในพื้นที่ที่เป็นน้ำกร่อยที่ซึ่งน้ำจืดบรรจบกับน้ำเค็ม เช่น ปากแม่น้ำ เป็นต้น

มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 30 เซนติเมตร พบขนาดใหญ่สุดถึง 50 เซนติเมตร ปากมีขนาดเล็กแต่มีฟันแหลมคม กินอาหารหลักได้แก่ ตะไคร่น้ำ โดยมักจะเลาะเล็มกินตามโขดหินหรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ และกินแมลงหรือลูกปลาขนาดเล็กบ้างเป็นอาหารเสริม ปลาตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้กว่ามาก มีรูปร่างแบนข้างและกลม พื้นลำตัวเป็นสีน้ำตาลอ่อนอมเขียว มีลายเส้นสีดำพาดตั้งแต่ท้องจนถึงกลางลำตัวประมาณ 5-6 เส้น ไปสิ้นสุดที่ข้อหาง บริเวณช่วงอกเป็นสีดำ บนลำตัวในบางตัวมีจุดสีขาวกระจาย สีบริเวณส่วนหัวเป็นสีเขียวอมเหลือง โดยเฉพาะในตัวผู้ที่เป็นจ่าฝูงจะมีสีดังกล่าวนี้สวยสดกว่าตัวอื่น ๆ

วางไข่ได้มากถึงครั้งละ 1,000 ฟอง โดยในช่วงนี้ปลาตัวผู้จะเปลี่ยนสีให้สวยสดกว่าเดิม เช่นบริเวณส่วนหน้าและครีบต่าง ๆ จะชัดเจนที่สุด ปลาทั้งคู่จะช่วยกันดูแลไข่อย่างใกล้ชิด ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 36-48 ชั่วโมง โดยที่ปลาตัวอ่อนในช่วงแรกจะรับอาหารจากถุงไข่แดงที่มีติดตัวมา จนประมาณถึงวันที่ 7 เมื่อถุงดังกล่าวยุบลง และว่ายน้ำได้แข็งแรงแล้ว ลูกปลาจะกินเมือกที่เกาะตามตัวพ่อแม่เป็นอาหารแทน

ปลาหมอโครมายด์เขียว นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ด้วยความเป็นปลาที่มีอุปนิสัยไม่ก้าวร้าว จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่น ๆ หรือปลาหมอสีด้วยกันเองได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังเป็นปลาที่นิยมบริโภคกันในท้องถิ่นอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ป.ปลาระเบิด (เกร็ดกระจาย) *Etroplus suratensis :* สุรัต เขียว เอ๊ย!โครมายด์เขียว คอลัมน์ Cichild Coner นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 18 ปีที่ 2: ธันวาคม 2011 หน้า 74-79

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Etroplus suratensis***
**ปลาหมอลายตารางหมากรุก** หรือ **ปลาหมอแคระไดครอสซัส** เป็นสกุลของปลาจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เป็นปลาขนาดเล็กจำพวกปลาหมอแคระ ใช้ชื่อสกุลว่า *Dicrossus* (/ได-ครอส-ซัส/)

เป็นปลาที่มีลำตัวเพรียวบาง ปากแหลมเล็ก พื้นลำตัวสีขาวหรือเทา มีลายจุดสี่เหลี่ยมไขว้เรียงกันเป็นระเบียบจนดูคล้ายตารางหมากรุกในแนวนอนอย่างมีระเบียบสองแถว อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีความยาวเฉลี่ยไม่เกิน 4 นิ้ว สำหรับปลาตัวผู้ และ 2 นิ้วสำหรับปลาตัวเมีย 

พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำอเมซอน, โอริโนโค, เนโกร, ทาปาโฆส และมาไดรา ในประเทศบราซิลและใกล้เคียง ทั้งในบริเวณที่เป็นแหล่งน้ำสีชาและแหล่งน้ำใส มีทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่

* *Dicrossus filamentosus* (Ladiges, 1958)
* *Dicrossus foirni* Römer, Hahn & Vergara, 2010
* *Dicrossus gladicauda* Schindler & Staeck, 2008  (ผู้เชี่ยวชาญบางท่านเชื่อว่าเป็นชนิดเดียวกับ *D. filamentosus*)
* *Dicrossus maculatus* Steindachner, 1875
* *Dicrossus warzeli* Römer, Hahn & Vergara, 2010

มีพฤติกรรมการหากิน คือ จะค่อย ๆ ว่ายเพื่อสอดส่องอาหารตามพื้นน้ำ บางครั้งจะสั่นครีบเพื่อให้ตะกอนที่พื้นฟุ้งขึ้นมา หรือใช้ปากคาบเศษใบไม้ยกขึ้น เพื่อหาสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ใต้ใบไม้กิน 

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในชนิด *D. filamentosus* และ *D. maculatus*

แต่การแบ่งแยกเพศทำได้ยากมาก โดยเฉพาะในปลาที่ยังไม่โตเต็มวัย สันนิษฐานว่า ปลาตัวผู้จะมีสีที่แก้มและครีบเข้มกว่าตัวเมีย ในวงการปลาสวยงาม พบว่าเมื่อเลี้ยงไปสักพัก เพศของปลาตัวที่คาดไว้ กลับไม่เป็นไปอย่างที่คิด จึงทำให้เกิดเป็นความเชื่อในนักเลี้ยงปลาสวยงามบางกลุ่มว่า ปลาในสกุลนี้สามารถเปลี่ยนเพศได้ แต่ยังไม่มีรายงานที่เป็นทางการยืนยันถึงเรื่องนี้ นอกจากนี้แล้ว การเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงทำได้ยากมาก เมื่อปลาจะวางไข่ จะว่างไว้บนวัสดุที่มีพื้นราบเรียบ เช่น ใบของไม้น้ำขนาดใหญ่ ในช่วงนี้ ปลาจะเปลี่ยนสีลำตัวจนเข้มดูดำ ทำให้ลายตารางหมากรุกนั้นจางหายไป ปลาหมอลายตารางหมากรุก มีพฤติกรรมการดูแลไข่ค่อนข้างห่าง ไม่ดูแลอย่างใกล้ชิดเหมือนปลาหมอสีสกุลหรือชนิดอื่น 

ปลาหมอลายตารางหมากรุก นี้มีลักษณะที่คล้ายกับปลาหมอแคระอีกสกุลหนึ่ง คือ *Crenicara* ซึ่งในอดีตเคยถูกให้อยู่ร่วมสกุลเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  หน้า 84-91, *ไดครอสซัส ปลาหมอลายตารางหมากรุก*. "Dwarf Cichilds" โดย วรุฒน์ โกศลพันธุ์. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 40 ปีที่ 4: ตุลาคม 2013
2. ↑   หน้า 82,  *เปิดคัมภีร์ปลาหมอแคระ (ตอนที่ 1)*. "Wild Ambition" โดย อ๊อด Melanochromis / Apistoensis. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 6 ปีที่ 1: ธันวาคม 2010
**สมาคมนักฟุตบอลอาชีพ** (อังกฤษ: Professional Footballers' Association) หรือ **พีเอฟเอ** เป็นสหภาพแรงงานสำหรับนักฟุตบอลอาชีพในอังกฤษและเวลส์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 เป็นสหภาพแรงงานกีฬาอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และมีสมาชิกมากกว่า 5,000 คน

จุดมุ่งหมายของ พีเอฟเอ คือการปกป้อง ปรับปรุง และเจรจาเงื่อนไข สิทธิ และสถานะของนักฟุตบอลอาชีพทุกคนโดยข้อตกลงการเจรจาร่วมกัน

พีเอฟเอ มีส่วนเกี่ยวข้องกับ สมาคมนักฟุตบอลอาชีพแห่งสกอตแลนด์ และสมาคมนักฟุตบอลอาชีพแห่งไอร์แลนด์เหนือ ซึ่งถูกยุบไปในปี ค.ศ. 1995

ประวัติศาสตร์
-------------

### สหภาพผู้เล่น

พีเอฟเอ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2450 ในฐานะ **สหภาพผู้เล่นและผู้ฝึกสอน** (AFPTU; โดยทั่วไปเรียกกันว่าสหภาพผู้เล่น) ในวันนั้น ชาร์ลี โรเบิร์ตส์ และ บิลลี เมเรดิธ (ซึ่งเคยเกี่ยวข้องกับสหภาพนักฟุตบอลอาชีพ) ซึ่งทั้งคู่เป็นนักฟุตบอลของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้เรียกประชุม *สหภาพผู้เล่น* ที่โรงแรมอิมพีเรียลในแมนเชสเตอร์

นี่เป็นความพยายามครั้งที่สองในการจัดตั้งสหภาพนักฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ หลังจากที่ สหภาพนักฟุตบอลอาชีพ (AFU) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1898 ถูกยุบในปี ค.ศ. 1901

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Professional Footballers' Association – About the PFA เก็บถาวร 9 กุมภาพันธ์ 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  "Irish League Footballing Greats, Northern Ireland PFA Player of the Year".
**ฟูจิวาระ โนะ ไทชิ** หรือ **ฟูจิวาระ โนะ ทาราชิโกะ** (ญี่ปุ่น: 藤原帯子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 794) เป็นสตรีญี่ปุ่นชนชั้นคูเงะแห่งยุคนาระ เป็นพระชายาของเจ้าชายอาเตะ ไม่มีพระโอรสหรือธิดาด้วยกัน ครั้นเจ้าชายอาเตะขึ้นเป็นจักรพรรดิเฮเซแล้ว พระนางก็ได้รับการอวยยศขึ้นเป็นจักรพรรดินี ซึ่งเป็นเวลากว่าสิบปีหลังจากพระนางสิ้นพระชนม์

ปีประสูติของพระนางนั้นไม่เป็นที่รับทราบ พระบิดาของพระนาง คือ ฟูจิวาระ โนะ โมโมกาวะ ต่อมา พระนางเสกสมรสกับเจ้าชายอาเตะ และพระนางประชวรสิ้นพระชนม์ในปีเอ็นเรียกุที่ 13 (ตรงกับ ค.ศ. 794) ครั้นพระสวามีขึ้นเป็นจักรพรรดิในปีไดโดที่ 1 (ตรงกับ ค.ศ. 806) แล้ว พระนางได้รับการอวยยศขึ้นเป็นจักรพรรดินี ซึ่งข้ามหน้าข้ามตาบุคคลหลายคน เช่น อิเซะ โนะ สึงิโกะ พระมารดาของเจ้าชายทากาโอกะ และฟูจิอิ โนะ โทชิ พระมารดาของเจ้าชายอาโบะ เบื้องหลังเชื่อกันว่า เป็นเพราะอิทธิพลของพระเชษฐา คือ ฟูจิวาระ โนะ โอสึงุ ผู้เป็นมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  
Nishimura 2007.

บรรณานุกรม
----------

* Nishimura, Satomi (2007). "Fujiwara no Taishi" 藤原帯子. *Nihon Rekishi Daijiten* (ภาษาญี่ปุ่น). Shogakukan.
*Lamprologus ocellatus* กับเปลือกหอยว่างเปล่า จัดเป็นปลาหมอหอยชนิดที่ได้รับความนิยมที่สุด
**ปลาหมอหอย** (อังกฤษ: Shell dweller, Shelldweller, Shell-breeding, Ostracophil) เป็นชื่อสามัญเรียกปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) กลุ่มหนึ่ง ที่มีพฤติกรรมการอาศัยตลอดจนผสมพันธุ์และวางไข่ไว้ในเปลือกหอย

ปลาหมอหอย โดยมากเป็นปลาหมอสีขนาดเล็ก ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 2 นิ้ว (พบใหญ่ที่สุด 6 นิ้ว) จะพบอาศัยอยู่ในทะเลสาบแทนกันยีกาและทะเลสาบมาลาวี ในทวีปแอฟริกา จะอาศัยและผสมพันธุ์วางไข่และเลี้ยงดูลูกปลาในเปลือกหอยที่ว่างเปล่าเสมือนรัง โดยจะเป็นเปลือกหอยที่เป็นหอยเปลือกเดี่ยว ชนิด *Neothauma tanganyicense* และสกุล *Lanistes* ของปลาที่พบในทะเลสาบมาลาวี

ปลาหมอหอย มีอุปนิสัยซื่อสัตย์และจงรักภักดีกับคู่ของตัว มีพฤติกรรมหวงที่อยู่อาศัย เมื่อมีอันตรายเข้ามาใกล้ปลาหมอหอยจะเข้าไปหลบชั้นในสุดของเปลือกหอย และเมื่อปลาหมอหอยทั้งเพศผู้และเพศเมียพร้อมที่จะผสมพันธุ์ จะจับคู่กันและช่วยกันทำความสะอาดเปลือกหอยและรอบ ๆ บริเวณเปลือกหอย เมื่อถึงเวลาวางไข่จะเข้าไปวางไข่อยู่ในเปลือกหอยและคอยเลี้ยงลูกอยู่ในเปลือกหอยจนลูกอายุได้ประมาณ 1 เดือนจึงออกจากเปลือกหอย ในระหว่างที่เฝ้าไข่หรือเลี้ยงลูก ปลาหมอหอยจะคอยว่ายวนเวียนอยู่บริเวณหอยที่อาศัยอยู่ ไม่ให้ปลาตัวอื่นมาใกล้ ถ้าปลาตัวไหนว่ายมาใกล้ ๆ จะทำการขับไล่ไปทันที พฤติกรรมดังกล่าวจึงเสมือนกับว่าหวงเปลือกหอยของตัวเองมาก 

ปลาหมอหอย มีประมาณ 15 ชนิด ล้วนแต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ด้วยความที่มีสีสันและพฤติกรรมที่แปลก น่าสนใจ ในประเทศไทยมีการนำเข้าและเลี้ยงกันประมาณ 10 ชนิด เช่น *Lamprologus ocellatus* ที่ได้ชื่อว่าเป็นปลาหมอหอยชนิดที่ได้รับความนิยมที่สุด โดยเฉพาะในตัวที่มีสีเหลืองสดหรือสีทอง, *L. meleagris* และหลายชนิดในสกุล *Neolamprologus* เช่น *N. brevis*, *N. similis*, *N. boulengeri*, *N. cauodopuntatus*, *Altolamprologus compressiceps* และ*A. calvus*

สามารถเลี้ยงและเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้กระจก โดยวิธีการเลี้ยงทำไปโดยง่าย โดยพื้นตู้ควรปูด้วยทรายละเอียดและโปรยเปลือกหอยประเภทหอยเปลือกเดี่ยวลงไปให้ทั่ว เช่น หอยเชอรี่, หอยโข่ง หรือหอยหวาน เพราะเมื่อถึงเวลาผสมพันธุ์ ปลาทั้งตัวผู้และตัวเมียจะทำการคัดเลือกเปลือกหอย และทำความสะอาดรอบ ๆ บริเวณที่วางเปลือก และจะขุดดึงเปลือกหอยให้ฝังลึกลงไปในพื้นทรายให้เห็นโผล่มาเฉพาะบริเวณรูเปลือกเท่านั้น ส่วนเปลือกหอยอันอื่นที่ไม่ได้ใช้ จะอมทรายมาเทกลบเพื่อไม่ให้ปลาตัวอื่นมาใช้ได้ เมื่อรังถูกสร้างเสร็จแล้ว ปลาทั้งคู่จะอาศัยหากิน ตลอดจนว่ายเข้าออกบริเวณาปากเปลือกหอยของตนเท่านั้น จนกระทั่งมีลูกปลาตัวเล็ก ๆ ลูกปลาก็จะว่ายอยู่บริเวณปากเปลือกหอยที่เป็นรังของตน พร้อมด้วยปลาพ่อแม่เป็นผู้ดูแล และจะผลุบหลบเข้าไปในเปลือกหอยเมื่อเห็นว่ามีภัยอันตรายเข้ามาคุกคาม

อ้างอิง
-------

1. ↑   Konings A (2001) *Malawi cichlids in their natural habitat* Cichlid Press, USA.
2. ↑  หน้า 74-79, *Lamprologus Ocellatus*, "Cichild Corner" โดย ปลาบ้านโรม. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 45 ปีที่ 4: มีนาคม 2014
3. ↑  "คุณรู้จัก "หมอ...หวงหอย" หรือยัง ?". กรมประมง. 11 March 2014. สืบค้นเมื่อ 11 March 2014.
**แลนโซเมโดส์** (อังกฤษ: L'Anse aux Meadows, ออกเสียง: /ˌlænsoʊˈmɛdoʊz/ เพี้ยนมาจาก ฝรั่งเศส: *L'Anse-aux-Méduses* แปลว่า "หุบผาแมงกะพรุน") เป็นแหล่งโบราณคดีที่ปลายสุดด้านทิศเหนือของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ในรัฐนิวฟันด์แลนด์และลาบราดอร์ ประเทศแคนาดา ค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1960 เป็นหมู่บ้านของชาวนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแห่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกจากที่กรีนแลนด์ ถือว่าเป็นตัวอย่างของการติดต่อข้ามมหาสมุทรก่อนสมัยโคลัมบัสที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างของเพียงแห่งเดียว และมีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นไปได้ว่าจะเกี่ยวข้องกับอาณานิคม Vindland ที่ก่อตั้งโดยเลฟ เอริกสันเมื่อประมาณ ค.ศ. 1003 หรืออาจเกี่ยวข้องกับการสำรวจทวีปอเมริกาของชาวนอร์สด้วย

การค้นพบและความสำคัญ
--------------------

เมื่อ ค.ศ. 1960 Helge Ingstad นักสำรวจชาวนอร์เวย์ และ Anne Stine Ingstad ภรรยา ได้ค้นพบซากของหมู่บ้านชาวนอร์สที่นี่

แลนโซเมโดส์เป็นแหล่งโบราณคดีของนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแหล่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกเหนือจากที่กรีนแลนด์ และแสดงให้เห็นการสำรวจและตั้งถิ่นฐานโดยชาวยุโรปที่ไกลที่สุดในโลกใหม่ก่อนการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เกือบ 500 ปี เมื่อ ค.ศ. 1978 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีนี้ให้เป็นแหล่งมรดกโลก

การตั้งถิ่นฐาน
--------------

การขุดสำรวจทางโบราณคดีมีขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยคณะนานาชาติที่นำโดย Anne Stine Ingstad และต่อมาอยู่ภายใต้การควบคุมของ Parks Canada เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังจากการขุดสำรวจในแต่ละระยะ สถานที่จะถูกกลบฝังอีกครั้งเพื่อปกป้องและอนุรักษ์ทรัพยากรทางวัฒนธรรม

ระเบียงภาพ
----------

* แลนโซเมโดส์แลนโซเมโดส์
* การทดลองนำเรือแบบไวกิงเข้าเทียบฝั่งที่แลนโซเมโดส์ ค.ศ. 2000การทดลองนำเรือแบบไวกิงเข้าเทียบฝั่งที่แลนโซเมโดส์ ค.ศ. 2000
* มองจากบ้านไวกิง ค.ศ. 2006มองจากบ้านไวกิง ค.ศ. 2006

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Merriam-Webster's Geographical Dictionary. Third Edition*, p. 630.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* L'Anse aux Meadows National Historic Site เก็บถาวร 2008-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - official site at Parks Canada
* UNESCO
* Skálholt Map เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* (อังกฤษ)+(ฝรั่งเศส) 1001wonders.org : World Heritage sites in panophotographies - immersive and interactive panoramic images[*ลิงก์เสีย*]
**ปลาหมอเท็กซัส** (อังกฤษ: Texas cichlid, Rio Grande cichlid; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Herichthys cyanoguttatus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีลักษณะลำตัวสีเขียวอมเทา มีจุดกลมกลมเล็กเล็กละะเอียดคล้ายไข่มุกทั่วตัว เมื่อโตเต็มที่แล้ว ตัวผู้จะมีโหนกขึ้นเหนือหัว ขนาดโตเต็มที่ได้ 12 นิ้ว ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่า

พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำรีโอแกรนด์ ในรัฐเท็กซัส ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา จนถึงตอนเหนือของเม็กซิโก

ปลาหมอเท็กซัส นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และถือเป็นต้นสายพันธุ์ให้แก่ปลาหมอสีลูกผสมหรือครอสบรีดสายพันธุ์ ปลาหมอเท็กซัสแดง เช่นเดียวกับปลาหมอเท็กซัสเขียว (*H. carpintis*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน ซึ่งบางครั้งอาจใช้ปลาทั้ง 2 ชนิดนี้ผสมข้ามสายพันธุ์กัน เป็นปลาที่เพาะขยายพันธุ์ได้ง่ายมาก จนมีคำกล่าวกันว่าเพียงแค่พ่อพันธุ์ แม่พันธุ์ปลาหมอเท็กซัสแค่คู่เดียว ก็สามารถเพาะให้ลูกแก่ผู้นิยมเลี้ยงปลาสวยงามได้ทั้งรัฐเท็กซัส ซึ่งเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาได้แล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  "*Herichthys cyanoguttatus* (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-14. สืบค้นเมื่อ 2012-08-16.
3. ↑  *Herichthys cyanoguttatus* (ไทย)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Herichthys cyanoguttatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
*สำหรับนักมวย ดูที่ แจ็ค เดมป์ซีย์*

**ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์** (อังกฤษ: Jack Dempsey Cichlid; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Rocio octofasciata*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 

มีลักษณะลำตัว มีลายขวางตามลำตัวจาง ๆ มีลายทั้งหมด 8 ลาย ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะเลือนหายไป มีจุดสีเขียวเล็กละเอียดกระจัดกระจายเต็มตามลำตัว ดูแลสวยงาม ตลอดจนส่วนหัวและครีบต่าง ๆ ยกเว้นครีบอกและครีบหาง

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20-25 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่อเมริกากลาง คือ เม็กซิโก จนถึงฮอนดูรัส

เป็นปลาที่มีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าวมาก จนได้รับการตั้งชื่อว่า "แจ็ค เดมป์ซีย์" ซึ่งเป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ชาวอเมริกันชื่อดังในอดีต

ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ เป็นปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่ง ที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว และแพร่ขยายพันธุ์ได้ง่าย โดยในประเทศไทย ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ถือได้ว่าเป็นปลาหมอสีชนิดแรกที่มีการเข้ามาจากต่างประเทศ ในราวปี พ.ศ. 2505 โดยไม่ปรากฏชื่อผู้นำเข้า

ปัจจุบัน ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ หลากหลายจากปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมาก เช่น "บลูแจ็คเดมป์ซีย์" ที่มีสีฟ้าแวววาวแบบบลูเมทัลลิกตลอดทั้งตัว ซึ่งมีราคาขายที่ค่อนข้างแพง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ข้อมูลปลาหมอสี
3. ↑  แฟนพันธุ์แท้ปลาหมอสี...แฟนปลาหมอสีสายพันธุ์แท้[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rocio octofasciata***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rocio octofasciata ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาหมอเทศข้างลาย** (อังกฤษ: Blue tilapia, Israeli tilapia, Blue kurper; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Oreochromis aureus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายคลึงกับปลานิล (*O. niloticus*) และปลาหมอเทศ (*O. mossambicus*) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกันและสกุลเดียวกัน หากแต่ปลาหมอเทศข้างลายมีแถบดำแต่ไม่ถึงปลายหางจะมีสีแดงในส่วนที่เหลือนั้นแทน 

พบในแหล่งน้ำจืดจนถึงน้ำกร่อยในทวีปแอฟริกาทางตอนเหนือจนถึงภูมิภาคตะวันออกกลาง มีขนาดยาวเต็มที่ 21 นิ้ว หนักได้ถึง 4.5 กิโลกรัม แต่ส่วนมากจะพบขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 8 นิ้ว หนักเพียง 2.3-2.7 กิโลกรัม พบในแม่น้ำไนล์, แม่น้ำไนเจอร์, แม่น้ำเซเนกัล และแม่น้ำจอร์แดน

ในประเทศไทยเป็นปลาเศรษฐกิจในวงศ์ปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่ง ที่นอกเหนือจากปลานิลและปลาหมอเทศ แต่จำนวนที่พบมีน้อยกว่าปลาทั้ง 2 ชนิดนั้นมาก ถูกนำเข้ามาครั้งเมื่อปี ค.ศ. 2007 ปัจจุบัน กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่สำคัญในทวีปอเมริกาเหนือ โดยถูกนำเข้าไปในรัฐฟลอริดา ในปี ค.ศ. 1961

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. 1 2  ชวลิต วิทยานนท์. *ปลาน้ำจืดไทย*. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์, 2544. 116 หน้า. หน้า 100. ISBN 9744726555
3. ↑  "Blue Kurper". Flyloops. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-06. สืบค้นเมื่อ 2012-03-22.
4. ↑  "Florida's Exotic Freshwater Fishes". State of Florida, Division of Freshwater Fisheries. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-03. สืบค้นเมื่อ 2008-06-29.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาหมอเทศข้างลาย


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Oreochromis aureus***
**แลร์รี คิง** (อังกฤษ: Larry King; 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1933 – 23 มกราคม ค.ศ. 2021) ชื่อเกิด **ลอว์เรนซ์ ฮาร์วีย์ ไซเกอร์** (Lawrence Harvey Zeiger) เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์และรายการวิทยุ เขาเป็นที่รู้จักในสหรัฐอเมริกา ในฐานะ 1 ในนักสัมภาษณ์ออกอากาศที่สำคัญที่สุด คิงสัมภาษณ์นักการเมือง นักกีฬา คนบันเทิงและผู้ตกเป็นข่าว มากกว่า 40,000 ครั้ง เขาได้รับรางวัลเอมมี 1 ครั้ง รางวัลพีบอดี 2 ครั้งและ รางวัลเคเบิลเอซ 10 ครั้ง

คิงเริ่มอาชีพการงานในการเป็นผู้สื่อข่าวท้องถิ่นของฟลอริดาและเป็นผู้สัมภาษณ์ทางวิทยุในคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 เขามีชื่อเสียงในการจัดสถานีวิทยุแห่งชาติ ตลอดคืนเริ่มในปี ค.ศ. 1978 และต่อมาเริ่มเป็นพิธีกรรายการสัมภาษณ์กลางคืน ทางโทรทัศน์ที่ชื่อ *Larry King Live* ทางช่องซีเอ็นเอ็น ที่เริ่มในปี 1985

แลร์รี คิง เสียชีวิตที่ศูนย์การแพทย์ซีดาส์-ไซนายในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐ ขณะอายุได้ 87 ปี หลังตรวจพบโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เมื่อปลายปี ค.ศ. 2020


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แลร์รี คิง**

อ้างอิง
-------

1. ↑  CNN profile
2. ↑  Kludt, Tom; Parks, Brad (January 23, 2021). "Larry King, legendary talk show host, dies at 87". *CNN*. สืบค้นเมื่อ January 23, 2021.
3. ↑  "Larry King Is Hospitalized With Coronavirus". *NBC Bay Area* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 3, 2021. สืบค้นเมื่อ January 2, 2021.
**ปลาหมอแคระพม่า** หรือ **ปลาหมอแคระแดง** (อังกฤษ: Burmese badis; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Badis ruber*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอแคระ (Badidae) 

มีลักษณะคล้ายกับปลาหมอแคระขี้เซา (*B. siamensis*) แต่ส่วนหัวสั้นกว่าเล็กน้อย มีจุดสีดำบนครีบหลังเป็นจุดใหญ่กว่า ลำตัวมีสีน้ำตาลแดง และมีจุดสีแดงคล้ำหรือแดงสดในทุกเกล็ดสลับกับจุดสีฟ้าเหลือบ โคนหางด้านบนมีจุดสีคล้ำจุดใหญ่ ครีบหลังมีแถบสีคล้ำอมม่วงและแดง มีขลิบสีจาง 

มีขนาดประมาณ 3-5 เซนติเมตร 

เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์เฉพาะในลำธารหรือริมฝั่งแม่น้ำที่ตื้นของลุ่มแม่น้ำโขงตอนบนในแถบประเทศไทยและลาวเท่านั้น โดยมักซ่อนตัวเองอยู่ใต้ใบไม้ร่วงใต้น้ำหรือซอกหลืบหิน วางไข่ไว้ในโพรงไม้ กินแพลงก์ตอนสัตว์หรือตัวอ่อนของแมลงน้ำเป็นอาหาร

เป็นปลาที่พบได้น้อย และมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่ไม่พบบ่อยนักในวงการปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Dahanukar, N. (2012). "*Badis ruber*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 9 November 2011.
2. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *คู่มือปลาน้ำจืด*. กรุงเทพฯ : สารคดี, 2547. 232 หน้า. หน้า 196. ISBN 974-484-148-6

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาหมอไตรมาคู** หรือ **ปลาหมอตาแดง** (อังกฤษ: Three-spot cichlid, Trimac cichild; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cichlasoma trimaculatum*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

ปลาหมอไตรมาคู เป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดใหญ่ ถือเป็นต้นสายพันธุ์ของปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น ซึ่งเป็นปลาหมอลูกผสมหรือครอสบรีดในปัจจุบัน และถือเป็นปลาหมอสีชนิดที่มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์นมากที่สุด

ปลาหมอไตรมาคู ถูกค้นพบและตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ โดย อัลเบิร์ต กึนเธอร์ นักมีนวิทยาชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1896 มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแถบอเมริกากลาง ในประเทศเม็กซิโกและเอลซัลวาดอร์ มีลักษณะเด่น คือ หัวมีความโหนกนูน ซึ่งจะเริ่มปรากฏเมื่อปลามีความยาวได้ 9-10 นิ้ว ซึ่งเป็นช่วงที่ปลาจะเจริญเติบโตเร็วมาก จนกระทั่งถึง 14 นิ้ว จึงจะชะลอลง สีลำตัวมี 2 สี สีเหลืองออกส้มอ่อน ๆ โดยบริเวณลำคอเป็นสีแดงเล็กน้อย และอีกสีหนึ่ง คือ เหลือบสีเขียวออกดำ และบริเวณคอจะเป็นสีแดงเข้ม มีจุดสีดำคาดกลางลำตัว และมีจุดลักษณะคล้ายมุกอยู่รอบ ๆ จุดดำนั้น ดวงตาสีแดงสดใส

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีครีบกระโดงหลังเป็นจุดสีดำ 2 จุด ขณะที่ปลาตัวผู้จะไม่มีจุดดังกล่าว เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 6 เดือน โดยปลาจะวางไข่ติดไว้กับพื้นหรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ซึ่งการวางไข่แต่ละครั้งจะออกโดยเฉลี่ยครั้งละ 1,000 ฟอง มากน้อยขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของตัวแม่ปลา ซึ่งสัมพันธ์กับอายุและสุขภาพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  *FLOWER HORN หรือ TRIMACU มีวิธีดูอย่างไร* หน้า 39-40, นิตยสาร fish zone ฉบับที่ 17 ปีที่ 2: 15 ตุลาคม-15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cichlasoma trimaculatum***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2012-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาหมอออสเซลาริส** (อังกฤษ: Peacock cichlid, Butterfly peacock bass; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cichla ocellaris*) ปลาน้ำจืดขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีรูปร่างยาวปานกลาง ลำตัวแบนข้างเหมือนปลากะพง ริมฝีปากหนา มีกรามแข็งแรง ดวงตากลมโต เมื่อขนาดโตเต็มที่แล้วจะมีโหนกขึ้นบริเวณส่วนหัวด้านบน พื้นลำตัวมีสีเหลืองเขียวอมส้ม มีลักษณะเด่น คือ มีแถบสีดำที่ลำตัวและโคนหาง และมีจุดสีดำเหนือแผ่นปิดเหงือก และที่บริเวณครีบอก

มีขนาดโตเต็มที่ยาวได้ถึง 75 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ในหลายประเทศในทวีปอเมริกาใต้ เป็นปลาที่กินปลาขนาดเล็ก และสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร รวมถึงแมลงด้วย

เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา ใช้บริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปัจจุบันได้เพาะขยายพันธุ์ได้เป็นที่สำเร็จแล้ว จนกลายเป็นปัญหาทางสิ่งแวดล้อมในเรื่องชนิดพันธุ์ต่างถิ่นเช่น สหรัฐอเมริกา, ญี่ปุ่น, สิงคโปร์, มาเลเซีย และประเทศไทย ซึ่งปลาสามารถที่จะปรับตัวและแพร่ขยายพันธุ์ได้เองในธรรมชาติ โดยตัวเมียสามารถวางไข่ได้ครั้งละ 5,000 ถึง 15,000 ฟอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Cichla ocellaris* (อังกฤษ)
2. ↑  ปลาแบส : เกมกีฬาที่เสี่ยงต่อการรุกรานสัตว์น้ำพื้นเมือง (ไทย)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cichla ocellaris***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cichla ocellaris ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาหมอแคระขี้เซา** หรือ **ปลาหมอแคระสยาม** (อังกฤษ: Siamese badis; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Badis siamensis*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอแคระ (Badidae) 

มีรูปร่างเหมือนปลาหมอ หรือปลากะพงทั่วไป แต่มีขนาดเล็ก ครีบก้นสั้น ปากเล็ก ตาโต ลำตัวสีน้ำตาลแดง มีจุดประสีดำเหลือบและแดงสด ครีบหลังมีดวงสีคล้ำอยู่ระหว่างก้านครีบเกือบทุกอัน ขอบครีบสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหางสีเหลืองอ่อน

มีขนาดยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์เฉพาะแหล่งน้ำที่ไหลลงตามแนวชายฝั่งด้านทะเลอันดามันของไทยตั้งแต่จังหวัดระนองลงไปเท่านั้น ปัจจุบันยังไม่พบการกระจาย
ในแหล่งน้ำที่ไหลลงลงตามแนวชายฝั่งด้านอ่าวไทย โดยค้นพบครั้งแรกที่จังหวัดภูเก็ต โดยมักอาศัยอยู่ใต้ใบไม้ร่วงและซอกหินใต้น้ำ วางไข่ไว้ในโพรงไม้ กินแพลงก์ตอนสัตว์และตัวอ่อนของแมลงน้ำเป็นอาหาร

เป็นปลาที่พบได้น้อย มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ไม่พบบ่อยนักในตลาดค้าปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Allen, D. (2012). "*Badis siamensis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 21 July 2011.
2. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *คู่มือปลาน้ำจืด*. กรุงเทพฯ : สารคดี, 2547. 232 หน้า. หน้า 196. ISBN 974-484-148-6

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**แร้งสีน้ำตาลหิมาลัย** (อังกฤษ: Himalayan griffon vulture; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Gyps himalayensis*) เป็นนกล่าเหยื่อจำพวกอีแร้งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง

ลักษณะ
------

ส่วนหัวและลำคอมีขนอุยสีขาว ขนแผงคอสีน้ำตาลอ่อนมีลายขีดสีขาว ลำตัวสีน้ำตาลออกเหลืองหรือสีกากีอ่อน ใต้ท้องสีน้ำตาลอ่อนกว่าด้านหลัง ก้านขนแต่ละเส้นจะมีลักษณะเป็นสีขาวเด่นออกมาจากพื้นสีลำตัว เมื่อยังเล็ก นกวัยอ่อนจะมีสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ มีลายสีขาวบนก้านขนอย่างเห็นได้ชัดเจนกว่านกวัยโต มีขนปีกและขนหางสีดำ ขนหางมีทั้งหมด 14 เส้น

มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 110 เซนติเมตร ปีกเมื่อกางออกยาวได้ถึงเกือบ 3 เมตร น้ำหนักประมาณ 8-12 กิโลกรัม

การกระจายพันธุ์และพฤติกรรม
--------------------------

แร้งสีน้ำตาลหิมาลัย จัดเป็นแร้งหรืออีแร้งที่มีขนาดใหญ่รองมาจากแร้งดำหิมาลัย (*Aegypius monachus*) ที่สามารถพบได้แถบเทือกเขาหิมาลัยเช่นเดียวกัน กระจายพันธุ์อยู่ตามแถบเทือกเขาของภูมิภาคเอเชียกลางไปจนถึงจีนและไซบีเรีย โดยปกติจะอาศัยอยู่ในพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเล 600-2,500 เมตร เวลาบินหากินจะบินไปจนถึงระดับ 4,500 เมตร หรือสูงกว่านี้ จะหากินเพียงลำพังหรือพบเป็นฝูงเล็ก ๆ เพียง 2-3 ตัว โดยจะหากินตามช่องเขาหรือทางเดินบนเขา หรือบินตามฝูงสัตว์เพื่อรอกินซากของสัตว์ที่ตาย

การขยายพันธุ์และสถานะ
---------------------

มีฤดูผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมกราคมถึงเมษายน รังมีขนาดใหญ่โดยทำจากเศษกิ่งไม้หรือวัสดุอื่น ๆ ทำรังบนหน้าผาสูง ทำรังเดี่ยวหรือรวมกันเป็นหลายรังประมาณ 5-6 รังในที่เดียวกัน ตัวเมียจะวางไข่เพียงครั้งละ 1 ฟอง

แร้งสีน้ำตาลหิมาลัยไม่ใช่นกประจำประเทศไทย แต่เป็นนกอพยพที่ฤดูหนาวจะบินลงใต้มาอาศัยอยู่ยังประเทศไทยเพราะมีอากาศที่อบอุ่นกว่า สถานะอนุรักษ์ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

ในต้นปี พ.ศ. 2558 พบแร้งสีน้ำตาลหิมาลัยตัวหนึ่งตกลงที่ทุ่งนา ในพื้นที่ตำบลท่าแพ อำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล เมื่อกางปีกออกมีความยาวถึง 3 เมตร คาดว่าอายุไม่น้อยกว่า 10 ปี น้ำหนักประมาณ 10 กิโลกรัม คาดว่าเป็นเพราะความอ่อนเพลียจึงตกลงมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Gyps himalayensis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  อีแร้งสีน้ำตาลหิมาลัย โดย จารุจินต์ นภีตะภัฏ
3. ↑  "อีแร้งน้ำตาลหิมาลัยโผล่สตูล ชาวบ้านพบอ่อนเพลียคาดพลัดถิ่น". แนวหน้า. 10 January 2015. สืบค้นเมื่อ 11 January 2015.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Gyps himalayensis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Gyps himalayensis ที่วิกิสปีชีส์
**แร้งคอนดอร์แอนดีส** (อังกฤษ: Andean condor, condor; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Vultur gryphus*) นกล่าเหยื่อขนาดใหญ่จำพวกแร้ง จัดเป็นแร้งโลกใหม่ (Cathartidae) ชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Vultur*

แร้งคอนดอร์แอนดีส จัดเป็นแร้งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก จึงจัดเป็นนกล่าเหยื่อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย และนับเป็นหนึ่งในนกที่บินได้ที่มีช่วงปีกกว้างที่สุดในโลก รองมาจากนกอัลบาทรอส เพราะมีช่วงปีกกางได้กว้างถึง 3 เมตร ขณะที่มีลำตัวยาว 1.2 เมตร และมีน้ำหนักตัวประมาณ 14 กิโลกรัม เมื่อโตเต็มที่ และถือเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในทวีปอเมริกาใต้ด้วย 

แร้งคอนดอร์แอนดีส มีความแตกต่างระหว่างเพศที่เห็นได้ชัด คือ ตัวผู้จะมีหงอนสีแดงสดและเหนียงยานต่าง ๆ ที่บนหัวและใต้คางหรือหลังหัวที่โล้นเลี่ยนปราศจากขน ซึ่งเหนียงเหล่านี้เป็นเสมือนสัญลักษณ์บอกถึงความสง่างามและแข็งแกร่งของนกตัวผู้ ขณะที่ตัวเมียจะไม่มีลักษณะดังกล่าว

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ในแถบเทือกเขาแอนดีสและที่ราบสูงปาตาโกเนีย ในทวีปอเมริกาใต้ โดยอาศัยและทำรังบนหน้าผาสูงในระดับนับร้อยหรือพันเมตรจากพื้นดิน มีระดับการบินที่สูงจากพื้นดิน ขณะที่สายตาก็สอดส่องมองหาอาหาร ซึ่งได้แก่ ซากสัตว์ต่าง ๆ ที่ตายบนพื้นดิน เมื่อพบเจอซากสัตว์ แร้งคอนดอร์แอนดีสมักจะได้สิทธิกินซากก่อนนกหรือแร้งโลกใหม่ชนิดอื่น ๆ เนื่องจากเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ ขณะที่แร้งคอนดอร์แอนดีสด้วยกันตัวอื่น ๆ แม้จะเจอซากสัตว์เหมือนกัน อาจมีการแย่งกินกันบ้าง แต่ก็ไม่รุนแรงเหมือนแร้งโลกเก่า (Aegypiinae) และนกตัวผู้จะได้รับสิทธิให้กินก่อน ต่อจากนั้นก็จะตามมาด้วยนกตัวเมีย และนกวัยรุ่นหรือนกวัยอ่อน ซึ่งในนกวัยรุ่นอาจมีการดึงแย่งเศษซากชิ้นส่วนกันด้วย

แร้งคอนดอร์แอนดีสเป็นนกที่มีอายุยืน อาจมีอายุได้ถึง 50-60 ปี เป็นนกที่จับคู่แบบคู่เดียวตลอดทั้งชีวิต ทำรังบนหน้าผาสูง โดยวางไข่เพียงครั้งละ 1 ฟอง พ่อแม่นกจะช่วยกันเลี้ยงลูกนานถึง 2 ปี เมื่อลูกนกฝึกบินจะเป็นพ่อและแม่นกที่ช่วยสอนลูก

ขณะบิน
แร้งคอนดอร์แอนดีส มีการอพยพย้ายถิ่นไปในสหรัฐอเมริกาและอเมริกากลางเช่นเดียวกับแร้งโลกใหม่ชนิดอื่น ๆ โดยจะบินอพยพไปพร้อม ๆ กันเป็นฝูงใหญ่ โดยมีการแวะพักในระหว่างทาง แร้งคอนดอร์แอนดีส เกือยจะสูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติเมื่อปี ค.ศ. 1985 เมื่อนักสำรวจพบเจอนกเพียง 5 ตัวเท่านั้นในธรรมชาติ และได้ทำการเพาะขยายพันธุ์ เพื่ออนุรักษ์เผ่าพันธุ์เอาไว้ 

ปัญหาปัจจุบันของแร้งคอนดอร์แอนดีส รวมถึงแร้งชนิดอื่น ๆ คือ การกินซากสัตว์ที่ปนเปื้อนด้วยสารเคมีต่าง ๆ ที่ทำให้นกตายได้ในภายหลัง ทำให้ในบางพื้นที่ เช่น ชานกรุงซานเตียโก เมืองหลวงของประเทศชิลี ทางเทศบาลจะคัดแยกขยะที่สามารถเป็นอาหารของแร้งได้ แยกไว้ต่างหากในกองขยะที่รอการกำจัดทิ้ง เพื่อให้เป็นอาหารของแร้งคอนดอร์แอนดีส รวมถึงนกกินซากชนิดอื่น ๆ ด้วย เพื่อไม่ให้กินอาหารที่ปนเปื้อนด้วยสารเคมี

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Vultur gryphus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  จาก itis.gov
3. 1 2 3 4 5  *อเมริกาใต้*, "มองโลกอัศจรรย์ผ่านนภากาศ". สารคดีของบีบีซีเวิลด์ ทางไทยพีบีเอส: พฤหัสบดีที่ 12 กันยายน 2556
4. 1 2  นกแร้งที่ใหญ่ที่สุดในโลก
5. ↑  e Ferguson-Lees, James; Christie, David A. (2001). *Raptors of the World*. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 0-618-12762-3.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Vultur gryphus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Vultur gryphus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาหมอแคระไตรฟาสเซียตา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Apistogramma trifasciata*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดเป็นปลาหมอแคระ ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีลักษณะคล้ายกับปลาหมอสีในสกุลอพิสโตแกรมมาชนิดอื่น ๆ ทั่วไป แต่มีลักษณะที่แตกต่างออกไป คือ มีครีบกระโดงหลังที่สูง มีอุปนิสัยที่ชอบกางครีบต่าง ๆ อวดใส่หรือข่มขู่กัน มีสีสันลำตัวทั่วไปเป็นสีฟ้าแวววาว และเห็นเส้นแถบดำกลางลำตัวชัดเจน 3 แถบ

ตัวผู้ขนาดโตเต็มที่ 6 เซนติเมตร ตัวเมียประมาณ 4.5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำเล็ก ๆ ที่เป็นสาขาของแม่น้ำอเมซอน บริเวณประเทศปารากวัย, บราซิล, อาร์เจนตินา และตอนกลางของแม่น้ำปารานา โดยหลบซ่อนตัวอยู่ใต้ใบไม้

จัดเป็นปลาหมอแคระชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในอันดับต้น ๆ ของสกุลนี้ และถือว่าเป็นปลาชนิดที่ปรับตัวได้ดีในที่เลี้ยงได้ดีกว่าปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน และสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยงอย่างไม่ยากนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Apistogramma trifasciata* (อังกฤษ)
2. ↑  *10 อันดับ ปลาหมอแคระยอดนิยม*, โดย อ๊อด Melanochromis, Apistoensis หน้า 57. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 21 ปีที่ 2: มีนาคม 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Apistogramma trifascita***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Apistogramma trifasciata* (อังกฤษ) เก็บถาวร 2012-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Apistogramma trifasciata ที่วิกิสปีชีส์
**เค็นตาโร ยาบูกิ** (ญี่ปุ่น: 矢吹 健太朗; โรมาจิ: *Yabuki Kentarō*; เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เป็นผู้ที่คอยแนะนำ ทาเกชิ โอบาตะ ผู้วาดเรื่อง *เดธโน้ต* และ *ฮิคารุเซียนโกะ* (ปัจจุบันวาดภาพเรื่อง *วัยซนคนการ์ตูน*)

เค็นตาโร ยาบูกิ เป็นที่รู้จักในผลงานเรื่อง *แบล็คแคท* ที่ลงพิมพ์ใน *โชเน็นจัมป์* มีทั้งหมด 20 เล่ม และมีลิขสิทธิ์ในไทยโดย สยามอินเตอร์คอมิกส์ เค็นตาโร ยาบูกิ วาดภาพเรื่อง *ทูเลิฟรู* ซึ่งแต่งเรื่องโดย ซาคิ ฮาเซมิ ลงใน *โชเน็นจัมป์* เช่นกัน มีทั้งหมด 18 เล่มจบ เค็นตาโร ยาบูกิ วาดเรื่อง *Mayoi Neko Overrun!* จากนิยายแต่งโดย โทโมฮิโระ มัทสึ ลงใน *จัมป์สแควร์*

2020 มีผลงานใหม่ ชื่อ Ayakashi Triangle ใน "โชเน็นจัมป์" เกี่ยวกับผู้สืบทอดวิชาปราบปีศาจ ที่เข้าปกป้องเพื่อนสมัยเด็กผู้มีพลังที่เหล่าวิญญาณต้องการ จนตัวเองโดนคำสาปกลายเป็นหญิง

ผลงาน
-----

* *Yamato Gensouki*
* *แบล็คแคท* (เรื่อง/ภาพ)
* *ทูเลิฟรู* (ภาพ)
* *มาโยอิ เนโกะ โอเวอร์รัน!* (ภาพ)
* *Futagami Double* (เรื่อง/ภาพ)
* *darling in the franxx*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Kentaro YABUKI - Anime News Network:W". สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|access-date=` (help)
2. 1 2 3  Anime News Network
**แอดาไมต์** เป็นแร่สังกะสี อาร์เซเนต ไฮดรอกไซด์ ที่มีสูตร Zn2AsO4OH เป็นแร่ธาตุที่มักเกิดขึ้นในเขตออกซิไดซ์หรือ โซน ผุกร่อนเหนือการเกิดแร่สังกะสี แอดาไมต์บริสุทธิ์ไม่มีสี แต่โดยปกติแล้วจะมีสีเหลือง เนื่องจากส่วนผสมของสารประกอบ Fe ส่วนสีเขียวนั้นเกิดขึ้นจากการแทรกของทองแดงในโครงสร้างแร่ โอลิเวไนต์เป็นทองแดงอาร์เซเนตที่มีโครงสร้างแบบไอโซโทปกับแอดาไมต์ และมีการแทนที่ระหว่างสังกะสีและทองแดงเป็นจำนวนมาก ทำให้เกิดสารตัวกลางที่เรียกว่า *คิวโรแอดาไมต์* ซิงโคลิเวไนต์เป็นแร่ธาตุที่เพิ่งค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ ซึ่งเป็นแร่ธาตุระดับกลางที่มีสูตร CuZn(AsO4)(OH) แมงกานีส โคบอลต์และนิเกิล ก็สามารถเข้ามาแทนที่ในโครงสร้างเช่นกัน ซิงก์ฟอสเฟตที่คล้ายคลึงกันเรียกว่า ทาร์บุตไทต์

การเกิดขึ้น
-----------

แอดาไมต์เกิดขึ้นเป็นแร่ธาตุทุติยภูมิในเขตออกซิไดซ์ของแหล่งแร่ไฮโดรเทอร์มอล ที่มีสังกะสีและสารหนู เกิดขึ้นร่วมกับสมิธโซไนต์ เฮมิมอร์ไฟต์ สโคโรไดต์ โอลิเวไนต์ แคลไซต์ ควอตซ์ เหล็ก และแมงกานีสออกไซด์

คริสตัลสีเหลืองไปจนถึงสีเขียวมะนาวสว่างพร้อมกับสารเรืองแสงที่โดดเด่น จึงทำให้แอดาไมต์เป็นที่ชื่นชอบในหมู่นักสะสมแร่ สามารถพบได้ในประเทศกรีซ, รัฐดูรังโกในประเทศเม็กซิโก และรัฐแคลิฟอร์เนียและรัฐยูทาห์ในสหรัฐ

แอดาไมต์ได้รับการตั้งชื่อตามฌีลแบร์ โฌแซ็ฟ อาด็อง นักวิทยาแร่ชาวฝรั่งเศส (1795–1881) ซึ่งเป็นผู้พบแร่นี้ครั้งแรกในปี 1866 ในชัญญาร์ซิโย จังหวัดโกเปียโป แคว้นอาตากามา ประเทศชิลี

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อแร่
* รายชื่อแร่ธาตุที่ตั้งชื่อตามคน

อ้างอิง
-------

1. 1 2   Handbook of Mineralogy
2. 1 2   Mindat.org
3. ↑   Webmineral data

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แอดาไมต์ (แร่)**
การประท้วงที่ประเทศชิลี เมือง ซานเตียโก 
**การประท้วงในชิลี พ.ศ. 2562** เกิดขึ้น ตั้งแต่วันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2562 โดยในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ประธานาธิบดี เซบัสเตียน ปิญเญรา ประธานาธิบดีประเทศชิลี ได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเมื่อช่วงกลางดึกของวันดังกล่าว การประท้วง มีผู้เสียชีวิต 18 ราย ศูนย์กลางอยู่ที่เมือง ซานเตียโก ก่อนหน้านี้ในช่วงต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมา รัฐบาลชิลีได้ประกาศขึ้นค่าโดยสารรถไฟใต้ดินในช่วงเวลาเร่งด่วนสูงสุดถึงประมาณ 1.17 ดอลลาร์สหรัฐ หรือราว 35 บาท โดยให้เหตุผลด้านการแบกรับต้นทุนพลังงานที่สูงและค่าเงินเปโซที่อ่อนตัว 

ส่งผลให้ประชาชนส่วนใหญ่เกิดความไม่พอใจ โดยเฉพาะประชาชนในกลุ่มนักศึกษาและนักเรียนไฮสคูล จนส่วนใหญ่เลือกออกมาชุมนุมประท้วงตามท้องถนนและจุดต่าง ๆ ในตัวเมือง ก่อนที่การประท้วงจะยกระดับความรุนแรงขึ้น ถึงขั้นที่บางส่วนเลือกโจมตีสถานีรถไฟใต้ดินหลายแห่ง ขว้างปาหินและสิ่งของต่าง ๆ จุดไฟเผาสถานที่ต่าง ๆ อาทิ ห้างสรรพสินค้า รวมถึงจุดไฟเผารถโดยสารประจำทางอย่างน้อย 1 คัน ปล้นสะดมร้านค้า และปิดกั้นเส้นทางจราจรหลายจุดในหลายเมืองทั่วประเทศ รัฐบาลได้ประกาศให้มีการห้ามออกจากเคหสถานเวลาค่ำคืน ในบางพื้นที่

โดยหน่วยงานที่มีหน้าที่ดูแลรถไฟใต้ดินในชิลีได้ประกาศปิดให้บริการชั่วคราวเป็นระยะเวลา 2 วัน ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย พร้อมประเมินความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สิน (สถานี, กล้องวงจรปิด ฯลฯ) ว่าน่าจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 700,000 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 21 ล้านบาท มีผู้ถูกจับกุมตัว อย่างน้อย 2600 ราย

อ้างอิง
-------

* 
* 
* 
* 
* 
*
รูปวาดของโยะชิอะกิ
**อาชิกางะ โยชิอากิ** (足利 義昭, 15 ธันวาคม พ.ศ. 2080 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2140) โชกุนลำดับที่ 15 และลำดับสุดท้ายแห่ง รัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2101 – พ.ศ. 2106

โยะชิอะกิเป็นบุตรชายของ อาชิกางะ โยชิฮารุ โชกุนลำดับที่ 12 และเป็นน้องชายของ อาชิกางะ โยชิเตรุ โชกุนลำดับที่ 13 เมื่อ อาชิกางะ โยชิฮิเดะ โชกุนลำดับที่ 14 ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกับโยะชิอะกิถูก โอดะ โนบูนางะ ขุนศึกที่กำลังเรืองอำนาจในขณะนั้นโค่นอำนาจลงใน พ.ศ. 2101 และได้แต่งตั้งโยะชิอะกิในวัย 21 ปีขึ้นเป็นโชกุนคนใหม่แต่ตลอด 5 ปีของการดำรงตำแหน่งอำนาจทั้งหมดก็ตกอยู่ในมือของโนะบุนะงะทำให้โชกุนโยะชิอะกิเปรียบเสมือนเป็นโชกุนหุ่นเชิดของโนะบุนะงะเท่านั้นนอกจากนี้โนะบุนะงะยังได้รับโยะชิอะกิเป็นบุตรบุญธรรม

ใน พ.ศ. 2105 โชกุนโยะชิอะกิได้ขอความช่วยเหลือจาก ทะเกะดะ ชิงเง็น ขุนศึกใหญ่แห่งภูมิภาคคันโตซึ่งมีความขัดแย้งกับโนะบุนะงะให้เข้ามาช่วยต้านทานอำนาจของโนะบุนะงะแต่ชิงเง็นกลับอสัญกรรมอย่างกระทันหันในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2106 ทำให้โนะบุนะงะตัดสินใจปลดโชกุนโยะชิอะกิออกจากตำแหน่งส่งผลให้การปกครองของตระกูลอะชิกะงะที่มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 1878 หรือกว่า 228 ปีต้องสิ้นสุดลงรวมถึงเป็นการสิ้นสุดของ ยุคมุโระมะชิ และนับเป็นจุดเริ่มต้นของ ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ

ต่อมาโนะบุนะงะได้บังคับให้อดีตโชกุนโยะชิอะกิออกบวชโดยได้ฉายาทางธรรมว่า **โชซัง** ก่อนจะเปลี่ยนเป็น **เรโออิง** ในภายหลังต่อมาใน พ.ศ. 2131 ท่านเรโออิงหรืออดีตโชกุนโยะชิอะกิได้สละตำแหน่งโชกุนอย่างเป็นทางการก่อนจะมรณภาพเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2140 ขณะอายุได้ 59 ปี 309 วัน
**อาชิกางะ โยชิอากิระ** (足利 義詮, 4 กรกฎาคม 1330 – 28 ธันวาคม 1367) เป็นโชกุนคนที่ 2 ของรัฐบาลโชกุนอาชิกางะซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1358 ถึง ค.ศ. 1367 ในยุคมูโรมาจิ โยชิอากิระเป็นบุตรชายของผู้ก่อตั้งและโชกุนคนแรกของรัฐบาลโชกุนมูโรมาจิอาชิกางะ ทากาอูจิส่วนแม่ของเขาคืออากาฮาชิ โทชิ หรือที่รู้จักในชื่อโฮโจ นาริโกะ

ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ เซ็นจูโอ (千寿王) เขาใช้เวลาในวัยเด็กของเขาในคามากูระเป็นตัวประกันของตระกูลโฮโจ ทากาอูจิบิดาของเขาเข้าร่วมกองกำลังกับจักรพรรดิโกไดโงะที่ถูกเนรเทศ จักรพรรดิโกไดโงะกบฏต่อรัฐบาลโชกุนคามากูระในการฟื้นฟูเค็มมุ โยชิอากิระช่วยนิตตะ โยชิซาดะในการโจมตีรัฐบาลโชกุนคามากูระ

ในปี ค.ศ. 1349 ความวุ่นวายภายในของรัฐบาลทำให้โยชิอากิระถูกเรียกกลับไปที่เกียวโต ซึ่งเขาพบว่าตัวเองได้รับการประกาศชื่อว่าเป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งของทากาอูจิ เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1352 กองกำลังผู้ภักดีที่นำโดย คิตาบาตาเกะ อากิโยชิ, คูซูโนกิ มาซาโนริ และ ชิงูซะ อากิสึเนะ ได้ยึดครองเกียวโตเป็นเวลา 20 วันก่อนที่โยชิอากิระจะสามารถยึดเมืองกลับคืนมาได้ กองกำลังผู้ภักดีที่นำโดย มาซาโนริ และ ยามานะ โทกิอูจิ ยึดครองเกียวโตอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1353 แต่ถูกโยชิอากิระขับไล่ในเดือนสิงหาคม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1355 กองกำลังผู้ภักดีที่นำโดย โมโมโนอิ, ทาดาฟูยุ และ ยามานะ ได้ยึดครองเกียวโตอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เกียวโตถูกยึดครองอีกครั้งในวันที่ 25 เมษายนโดยกองกำลังผสมของทากาอูจิและโยชิอากิระ โยชิอากิระสืบทอดตำแหน่งต่อจากทากาอูจิบิดาของเขาในฐานะโชกุนหลังจากที่บิดาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1358

หมายเหตุ
--------

1. ↑  "足利 義詮" [Ashikaga Yoshiakira]. *Nihon Jinmei Daijiten (日本人名大辞典)* (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-07-31.
2. ↑  Titsingh, Isaac. (1834). **Annales des empereurs du japon*, pp. 290–294.*, p. 290, ที่ Google Books
3. ↑  "足利義詮" [Ashikaga Yoshiakira]. *Dijitaru Daijisen* (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 56431036. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-07-31.
4. ↑  Sansom, George (1961). *A History of Japan, 1334–1615*. Stanford University Press. pp. 81, 87–89, 92–97. ISBN 0804705259.
5. ↑  Titsingh, *p. 304.*, p. 304, ที่ Google Books
**เกาะปูลูไว** หรือ**เกาะไว** (Koh Wai; ภาษาเขมร: កោះពូលូវៃ, หรือ **Poulo Wai** หรือ **Wai Islands**)เป็นกลุ่มของเกาะขนาดเล็กสองเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยในอ่าวไทย เกาะนี้อยู่ห่างจากชายฝั่ง 95 กิโลเมตร ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดพระสีหนุ อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดกำปอต เกาะทั้งสองอยู่ห่างกัน 1.4 กิโลเมตร

ประวัติ
-------

เกาะนี้ตั้งในพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลระหว่างกัมพูชา ไทย และเวียดนาม ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 พื้นที่เกาะนี้และเกาะใกล้เคียงคือเกาะตางเป็นพื้นที่ที่เกิดกรณีมายาเกซ อีกเดือนต่อมา เกิดการปะทะระหว่างกองทัพประชาชนเวียดนามกับเขมรแดงเพื่อแย่งสิทธิ์ครอบครองเกาะนี้ ทหารเวียดนามได้ออกจากเกาะไวในเดือนสิงหาคม เกาะไวเป็นสถานที่ที่ไม่ให้นักท่องเที่ยวไปเยือนเป็นเวลานาน ปัจจุบันสามารถเข้าไปท่องเที่ยวได้ แต่ระยะทางไกลเกินกว่าจะไปกลับได้ในวันเดียว ต้องค้างคืนที่เกาะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Poulo Wai
2. ↑  Vietnam’s First Maritime Boundary Agreement
3. ↑  Wetterhahn, Ralph (2002). *The Last Battle: The Mayaguez Incident and the end of the Vietnam War*. Plume. p. 25. ISBN 0-452-28333-7.
4. ↑  CBS Evening News for Friday, Jun 13, 1975 - Headline: South Vietnam, Cambodian Communists / Poulo Wai Island / Thai Cambodian Battle
5. ↑  Sihanoukville, Islands

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Concern over Boundary Affairs เก็บถาวร 2012-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Grand Tour for Keen Divers - Poulo Wai
* Cambodia's Islands เก็บถาวร 2015-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**เกาะมัตโพน** เป็นเกาะขนาดเล็กในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร อยู่ห่างจากปากน้ำชุมพรราว 500 เมตร ในช่วงเวลาน้ำขึ้นจะปรากฏแนวสันทรายซึ่งสามารถใช้เป็นทางเดินจากชายฝั่งไปถึงเกาะได้ เกาะมียอดเขาเล็ก ๆ สูงประมาณ 10–15 เมตร เกาะอยู่ในเขตพื้นที่ใช้ประโยชน์ของกองทัพเรือ บนยอดเขามีประภาคาร

บนเกาะมัตโพนเป็นที่ประดิษฐาน *มาลิกเจดีย์* ซึ่งเป็นเจดีย์สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ทุกปีในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 จะมีการจัดงานประจำปี เรียกว่า งานเกาะแก้วมัตโพน เจดีย์มีขนาด 3.70 x 3.85 เมตร ความสูงของเจดีย์ราว 9.60 เมตร ฐานชั้นล่างเป็นฐานบัวท้องไม้สูงเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมด้านละ 2 ช่อง สันนิษฐานว่าเป็นที่บรรจุอัฐิ ฐานชั้นบนเป็นฐานสิงห์กลางท้องไม้คาดด้วยลูกแก้วอกไก่ ตกแต่งลายปูนปั้นที่แข้งสิงห์เป็นรูปลายกนกแข้งสิงห์ ฐานสิงห์ย่อมุมไม้สิบสองรับกับองค์ระฆังสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองเช่นกัน องค์ระฆังย่อมุมไม้สิบสองประดับลวดลายปูนปั้นเป็นรูปลายกระจัง ที่บัวคอเสื้อเหนือขึ้นไปเป็นบัวถลารูปแปดเหลี่ยมและบัวหงายแปดเหลี่ยมรองรับบัวกลุ่มเถา 3 ชั้น รับกับปลียอดกึ่งกลางปลียอดคาดด้วยลูกแก้ว 2 ชั้น มาลิกเจดีย์ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียน ในประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 115 ตอน 83ง. วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2511

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เกาะมัตโพน". กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
2. ↑  "เกาะมัตโพน ปากน้ำชุมพร". วารสารเมืองโบราณ.
3. ↑  "มาลิกเจดีย์ เกาะมัตโพน". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
4. ↑  "ประภาคาร เกาะมัตโพน".
**เรือดำน้ำชั้น*กอตแลนด์*** (สวีเดน: **Gotland*-klass*; อังกฤษ: *Gotland*-class submarines) ของกองทัพเรือสวีเดนเป็นเรือดำน้ำดีเซลไฟฟ้าสมัยใหม่ ซึ่งได้รับการออกแบบและสร้างโดยอู่เรือค็อกคูมส์ในประเทศสวีเดน พวกมันเป็นเรือดำน้ำลำแรกในโลกที่มีระบบเครื่องยนต์สเตอร์ลิงแรงขับเคลื่อนที่ไม่ใช้อากาศจากภายนอก (AIP) ซึ่งขยายความทนทานใต้น้ำของพวกมันจากไม่กี่วันถึงหลายสัปดาห์ ความสามารถนี้เคยใช้ได้เฉพาะกับเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์เท่านั้น

คุณสมบัติ
---------

ณ ปี ค.ศ. 2008 เรือดำน้ำโจมตีชั้น*กอตแลนด์* เป็นหนึ่งในเรือดำน้ำที่ทันสมัยที่สุดของกองทัพเรือสวีเดนที่ประจำการ ส่วนใหญ่ออกแบบมาสำหรับภารกิจดำน้ำ เช่น การสงครามต่อต้านเรือผิวน้ำ/ต่อต้านเรือดำน้ำ, การรวบรวมข่าวกรอง (ข่าวกรองทางการติดต่อสื่อสาร (โคมินต์), ข่าวกรองทางสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ (เอลินต์)), การเฝ้าระวังล่วงหน้า, การปฏิบัติการพิเศษ และภารกิจวางทุ่นระเบิด

บนผิวน้ำเรือดำน้ำนั้นขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เอ็มเทอู สองชุด ในขณะที่ดำน้ำ ระบบเอไอพีของเครื่องยนต์สเตอร์ลิงที่ค็อกคูมส์สร้างขึ้นจะใช้ในการขับเคลื่อนเครื่องกำเนิดไฟฟ้า 75 กิโลวัตต์ (101 แรงม้าเพลา) สำหรับการขับเคลื่อนหรือการชาร์จแบตเตอรี่ เครื่องยนต์สเตอร์ลิงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับเรือดำน้ำเพราะเครื่องยนต์แทบจะเงียบ และสามารถใช้น้ำทะเลรอบ ๆ เป็นชุดระบายความร้อนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ความทนในการดำน้ำนั้น ขึ้นอยู่กับปริมาณของออกซิเจนเหลวที่เก็บไว้ในเรือ และเรียกได้ว่าเป็น "สัปดาห์" ชั้นนี้มีลักษณะสัญญาณเสียงต่ำ, ความต้านทานแรงกระแทกสูง และระบบการรบที่มีความสามารถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "SSK Gotland Class (Type A19), Sweden". *naval-technology.com*. สืบค้นเมื่อ 2017-09-20.
2. 1 2 3  "The Gotland class submarine - submerged several weeks". *Kockums*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-04-25. สืบค้นเมื่อ 2008-04-06.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เรือดำน้ำชั้น*กอตแลนด์***

* Official Kockums website on *Gotland* class submarines เก็บถาวร 2011-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Kockum's AIP Stirling system

ลิงก์วิดีโอ
* NBC news report on the Gotland class ที่ยูทูบ
**แวน มอร์ริสัน, โอบีอี** (อังกฤษ: Van Morrison, OBE) เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในเบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง มีชื่อเสียงในพฤติกรรมดื้อรั้น นิสัยแปลก และสุดขีด การแสดงสดของเขาเป็นแรงบันดาลที่ดีเยี่ยมและยอดเยี่ยม ขณะที่ผลงานเพลงของเขาอย่างเช่นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุด *Astral Weeks* และ *Moondance* และผลงานอัลบั้มแสดงสด *It's Too Late to Stop Now* ที่ได้รับเสียงตอบรับยอดเยี่ยม

เขามีผลงานระดับอาชีพเมื่อตอนเขายังเป็นวัยรุ่น ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาเล่นเครื่องดนตรีได้หลายประเภทอย่าง กีตาร์ ฮาร์โมนิกา คีย์บอร์ด แซกโซโฟน กับวงที่ทำเพลงเก่ามาทำใหม่ ก่อนที่จะมาโดดเด่นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ในฐานะนักร้องนำวงเด็ม ที่เป็นวงการาจมีเพลงฮิตอย่าง "Gloria" เขาออกผลงานเดี่ยวมีผลงานซิงเกิ้ลดังอย่าง "Brown Eyed Girl" ในปี 1967 ของเบิร์ต เบิร์นส หลังจากที่เบิร์นสเสียชีวิต วอร์เนอร์ บรอส. เรเคิดส์ได้ซื้อสัญญาของเขาและให้เขามีผลงานแสดงในชุด *Astral Weeks* ในปี 1968 ถึงแม้ว่าอัลบั้มนีได้รับคำชมเชยอย่างมาก แต่ในช่วงแรกกระแสตอบรับไม่ค่อยดี อย่างไรก็ตาม อัลบั้มถัดมา *Moondance* ทำให้มอร์ริสันถือเป็นศิลปินใหญ่ และเมื่อผ่านยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 เขามีผลงานที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีหลายอัลบั้มรวมถึงการแสดงสด มอร์ริสันก็ยังออกผลงานเพลงและออกทัวร์ และยังร่วมงานกับศิลปินอื่นอย่าง จอร์จี เฟม และเดอะชีฟเทนส์ และในปี 2008 เขาแสดงสด *Astral Weeks* ครั้งแรกหลังปี 1968

ดนตรีของเขามีรูปแบบเป็นดนตรีโซล อาร์แอนด์บี อย่างเช่นซิงกิ้ลเพลงดังอย่าง "Brown Eyed Girl", "Moondance", "Domino" และ "Wild Night" ทั้งดนตรีที่มีความยาว การเชื่อมโยงหลวม ๆ ดนตรีการเดินทาง ที่ได้รับอิทธิพลดนตรีเคลติกพื้นถิ่น แจ๊ซ กระแสสำนึกเรื่องบอกเล่า อย่างเช่นผลงาน *Astral Weeks* และผลงานที่เป็นที่รู้จักน้อยกว่าอย่าง *Veedon Fleece* และ *Common One* ในบางครั้งสองอัลบั้มนี้เรียกว่า แนวเคลติกโซล

มอร์ริสันได้รับรางวัลแกรมมี่ 6 ครั้งและยังมีชื่ออยู่ทั้งใน ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมและซองไรเตอร์สฮอลออฟเฟม

อ้างอิง
-------

1. ↑  The word curmudgeonly is commonly used.
"BBC – Music – Review of Van Morrison – Tupelo Honey". www.bbc.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2009-04-18.
2. ↑  *The great rock discography*[*ลิงก์เสีย*], page 551, M. C. Strong, Giunti, 1998, ISBN 8809215222
3. ↑  "Van Morrison: No Guru, No Method, No Teacher : Music Reviews : Rolling Stone". rollingstone.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-22. สืบค้นเมื่อ 2009-04-18.
4. ↑  Collis (1996), page 185.
5. ↑  Selvin, Joel. *San Francisco Chronicle* Van Morrison's transcendent 'Astral' at Greek, Monday, May 4, 2009. Retrieved 26 May 2009
6. ↑  Colt, Jonathan. "Back to a shadow in the night". books.google.com. สืบค้นเมื่อ 2009-05-12.
7. ↑   Turner (1993). pages 86 – 90
8. ↑  Eskow, Gary (2005-04-01). "Classic Tracks: Van Morrison's Moondance". mixonline.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-04-19. สืบค้นเมื่อ 2009-05-26.
9. ↑  SHOF: Van Morrison biography. songwritersshalloffame.org. Retrieved on 2008-07-07.
10. ↑  Ballon, John. Musthear review: Veedon Fleece. musthear.com. Retrieved on 2008-06-30.
11. ↑  Levy, Joe (2007-08-07). Alternate Takes: Van the Journeyman. rollingstone.com. Retrieved on 2009-06-02.