{ต้องการอ้างอิง}}
ตามปกรณัมชุด เดอะซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน **ฟินร็อด เฟลากุนด์** (อังกฤษ: Finrod Felagund) เป็นเจ้าชายเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ทรงเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟินาร์ฟิน ผู้เป็นโอรสของกษัตริย์ฟินเว จอมกษัตริย์องค์แรกของชาวโนลดอร์ทั้งมวล มารดาของพระองค์คือเจ้าหญิงเออาร์เวนแห่งอัลควาลอนเด ธิดาของกษัตริย์โอลเว ชาวเทเลริ

ชื่อ 'ฟินร็อด' เป็นคำในภาษาซินดาริน ส่วนชื่อจริงของพระองค์เป็นภาษาเทเลริน คือ **ฟินดาราโท** (Findaráto) มีความหมายว่า 'ทายาทแห่งฟินเวผู้สูงศักดิ์' ซึ่งชื่อนี้ในภาษาเควนยาจะออกเสียงเป็น **อาร์ทาฟินเด** (Artafinde) ส่วนสมัญญานาม **เฟลากุนด์** เป็นชื่อที่เหล่าคนแคระผู้ก่อสร้างอาณาจักรถ้ำแห่งนาร์โกธรอนด์ ตั้งถวายแด่พระองค์ มีความหมายว่า 'ผู้ขุดเจาะถ้ำ' นอกจากนี้พระองค์ยังมีอีกสมัญญาหนึ่งว่า **โนม** (Nóm) ซึ่งหมายถึง 'ผู้ทรงปัญญา' เป็นชื่อที่มนุษย์ในตระกูลเบออร์ตั้งถวายแด่พระองค์ 

  

ฟินร็อดเป็นโอรสของฟินาร์ฟินกับเออาร์เวน มีน้องชายคือ โอโรเดร็ธ อังกร็อด อายก์นอร์ และน้องสาวสุดท้องคือ กาลาเดรียล พระองค์เดินทางมายังมิดเดิลเอิร์ธเมื่อครั้งกบฏชาวโนลดอร์เดินทัพออกจากแผ่นดินอมตะ เพื่อไล่ตามล้างแค้นมอร์กอธ ทั้งที่ขัดต่อพระบัญชาของเหล่าวาลาร์

ฟินร็อดเป็นผู้ก่อตั้งหอคอยมินัสทิริธ ที่ช่องเขาแห่งซิริออน ภายหลังหอคอยนี้ตกไปอยู่ใต้อำนาจของมอร์กอธ และเป็นสถานที่ซึ่งฟินร็อดสิ้นพระชนม์

เนื่องจากพระองค์เป็นโอรสของเออาร์เวน เป็นนัดดาของกษัตริย์โอลเวชาวเทเลริ จึงได้รับอนุญาตให้เข้าไปยังอาณาจักรโดริอัธของกษัตริย์ธิงโกล ซึ่งเป็นเชษฐาของกษัตริย์โอลเว ฟินร็อดเป็นหลานรักของกษัตริย์ธิงโกล และได้รับคำแนะนำให้สร้างอาณาจักรนาร์โกธรอนด์ขึ้น ในลักษณะเดียวกันกับเมเนกร็อธ คือเป็นราชวังที่ขุดเจาะลงไปในถ้ำใต้พื้นดิน แล้วฟินร็อดจึงขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งนาร์โกธรอนด์ ทรงยกหอคอยมินัสทิริธให้อยู่ในความดูแลของโอโรเดร็ธพระอนุชา

ในสงครามดากอร์บราโกลลัค ฟินร็อดตกอยู่ในวงล้อมของพวกออร์ค แต่ทรงหนีรอดออกมาได้ด้วยความช่วยเหลือของบาราเฮียร์ ทายาทแห่งตระกูลเบออร์ พระองค์จึงประทานแหวนซึ่งมีตราประจำราชสกุลฟินาร์ฟินให้แก่บาราเฮียร์ เป็นเครื่องระลึกถึงวีรกรรมครั้งนั้น (แหวนนี้ต่อมามีชื่อเรียกว่า แหวนแห่งบาราเฮียร์) พร้อมทั้งคำสัญญาจะให้ความช่วยเหลือแก่ทายาทของบาราเฮียร์อย่างเต็มกำลังหากพวกเขาต้องการความช่วยเหลือ จากคำสัญญานี้ทำให้ฟินร็อดร่วมเดินทางไปกับภารกิจเสี่ยงภัยของเบเรน บุตรแห่งบาราเฮียร์ เพื่อไปชิงซิลมาริลจากมงกุฎของมอร์กอธตามบัญชาของกษัตริย์ธิงโกล พระองค์ปกป้องเบเรนจนถึงที่สุดเมื่อพวกเขาถูกเซารอนจับตัวได้ ระหว่างเดินทางผ่านช่องเขาซิริออน (ซึ่งเวลานั้นตกอยู่ใต้อำนาจของมอร์กอธแล้ว) พระองค์ต่อสู้กับปีศาจหมาป่าเพื่อปกป้องเบเรน จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ที่หอคอยมินัสทิริธซึ่งพระองค์เป็นผู้ก่อตั้งขึ้นมาเอง

เกร็ดน่ารู้
-----------

ในต้นฉบับดั้งเดิม โทลคีนตั้งชื่อให้ตัวละครฟินาร์ฟิน ว่า 'ฟินร็อด' (Finrod) ส่วนตัวละครฟินร็อดเดิมมีชื่อว่า 'อิงกลอร์ เฟลากุนด์' (Inglor Felagund) ดังนั้นในฉบับต้นร่างหลายแห่งที่ปรากฏในหนังสือชุด *The History of Middle-earth* จึงอาจพบการกล่าวถึง 'ฟินร็อด' ซึ่งที่แท้หมายถึงฟินาร์ฟินนั่นเอง ในภายหลังเมื่อมีการแก้ไขชื่อตัวละครแล้ว ยังคงหลงเหลือชื่อ 'อิงกลอร์' อยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คือตัวละครชื่อ *กิลดอร์ อิงกลอริออน* (Gildor Inglorion) ซึ่งโฟรโดกับแซมได้พบระหว่างเดินทางออกจากไชร์ คำว่า 'อิงกลอริออน' หมายถึง 'บุตรแห่งอิงกลอร์' เชื่อว่าแต่เดิมโทลคีนตั้งใจให้ กิลดอร์ เป็นโอรสของฟินร็อด แต่ภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงต้นฉบับ ทำให้ฟินร็อดไม่เคยอภิเษกสมรส และนาร์โกธรอนด์ก็ไร้ผู้สืบทอด (ดังปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน) แต่กระนั้น กิลดอร์ อิงกลอริออน ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ยังคงถูกกล่าวถึงว่าเป็น 'เอลฟ์ผู้สูงศักดิ์จากราชสกุล' เป็นอนุสรณ์ถึงแนวคิดในต้นร่างฉบับดั้งเดิมของโทลคีน

ดูเพิ่ม
-------

* ราชวงศ์ฟินเว