recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดสัมปทวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดสัมปทวน หรือป้ายวัดเขียนว่า **วัดสัมปทวน (นอก)** เดิมชื่อ **วัดสวนพริก (นอก)** สร้างขึ้นปลายสมัยกรุงธนบุรี โดยพระภิกษุอินและชาวบ้าน มีตำนานว่าในอดีตมีพี่น้องสามองค์ ได้แก่ หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม และหลวงพ่อโตวัดบางพลีใหญ่ใน ลอยตามน้ำมาจากภาคเหนือ เมื่อผุดที่แม่น้ำบางปะกงบริเวณบ้านสวนพริก ทั้งสามองค์เกิดลอยทวนน้ำ ชาวบ้านพยายามดึงขึ้นจากน้ำแต่ไม่สำเร็จ พระทั้งสามองค์ได้จมหายไป ชาวบ้านจึงเรียกบ้านสวนพริกว่า *บ้านสามพระทวน* ต่อมาจึงเพี้ยนมาเป็น *สัมปทวน* จากข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480

อุโบสถที่มีลายปูนปั้นอยู่บนชายคาระเบียงโบสถ์แสดงภาพพระเวสสันดรชาดก อีกด้านหนึ่งเป็นภาพวิถีชีวิตชาวแปดริ้วในอดีต ที่สร้างขึ้นในสมัยพระพุทธิรังสีมุนีวงศ์ (ฮ้อ พรหมโชโต) เป็นเจ้าอาวาส งานปูนปั้นเหล่านี้มีช่างปั้นคือนายเซียนกี่ แซ่โหง้ว พร้อมด้วยลูก ๆ อีก 4 คน ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสัมปทวนนอก". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา".
3. ↑  "ทะเบียนวัดจังหวัดฉะเชิงเทรา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "วัดสัมปทวนนอก". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
**โลดทะนงแดง** ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trigonostemon reidioides* หรือ ข้าวเย็นเนิน หนาดคำ เป็นพืชในวงศ์ Euphorbiaceae มีรากสะสมอาหารพองโต ผิวสีแดงอมม่วง เนื้อสีขาว 

โลดทะนงแดงมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร โดยราก ใช้ฝนน้ำกินทำให้อาเจียน ทำให้ถ่าย เพื่อถอนพิษคนกินยาเบื่อ เมาพิษเห็ดและหอย แก้พิษงู แก้เสมหะเป็นพิษ แก้หืด แก้วัณโรค เป็นยาระบาย ฝนเกลื่อนฝี หรือดูดหนองถ้าฝีแตก ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดบวม แก้ปวดฝี คุมกำเนิด ต้มดื่ม แก้วัณโรค ฝนกับน้ำมะนาว หรือสุรา รับประทานแก้พิษงู ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดขัดยอก รากนำมาต้มน้ำดื่ม หรือฝนรับประทาน ทำให้อาเจียนอย่างหนัก ใช้ถอนพิษคนกินยาเบื่อยาเมา หรือฝนน้ำกินช่วยให้เลิกดื่มเหล้า ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก เข้ายากับน้ำมะนาว ฝนกับน้ำดื่ม แก้ผิดสำแดง พิษแมงมุม ทำให้อาเจียน ถอนพิษเบื่อเมา เหง้า ฝนทา แก้สิว ฝ้า และฟกช้ำ เคล็ดบวม สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ

อ้างอิง
-------

1. ↑  โลดทะนงแดง-ฐานข้อมูลเครื่องยา
2. ↑  จินดาพร คงเดช. 2551. การผลิตสารยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส และสารต้านอนุมูลอิสระจากพืชเพื่อใช้ในการผลิตเครื่องสำอาง. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
เนื้อสัตว์ประเภทต่าง ๆ
คนส่วนใหญ่ในสังคมรับประทานเนื้อสัตว์เนื่องจากเป็นอาหารที่เข้าถึงได้ง่าย แต่ปัจจุบันนี้มีข้อถกเถียงและการโต้แย้งมากมายที่เพิ่มมากขึ้นเกี่ยวกับ **จริยธรรมในการกินเนื้อสัตว์** ประเด็นสำคัญเกี่ยวกับการคัดค้านการรับประทานเนื้อสัตว์ในเชิงจริยธรรมมีอยู่ว่า สำหรับคนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในโลกที่พัฒนาแล้วนั้น ไม่มีความจำเป็นแต่อย่างใดที่จะต้องปลิดชีวิตสัตว์เพียงเพื่อจะนำมันมาปรุงเป็นอาหารหรือเพียงเพื่อจะลิ้มรสรสชาติ อีกทั้งยังไม่ถูกต้องตามหลักศีลธรรมเป็นอย่างมากและมนุษย์สามารถเอาชีวิตรอดได้หากปราศจากมัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  American Dietetic Association (2009). "Position Paper of the American Dietatic Association: Vegetarian Diets" (PDF). *Journal of the American Dietetic Association*. **109** (7): 1266–1282. doi:10.1016/j.jada.2009.05.027. PMID 19562864.
2. ↑  Harnad, Stevan (2013) Luxe, nécessité, souffrance: Pourquoi je ne suis pas carnivore เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Québec humaniste 8(1): 10-13
3. ↑  Desaulniers, Élise (30 May 2013). "I Am Ashamed to Have Been a Vegetarian for 50 Years". *HuffPost Living*. TheHuffingtonPost.com, Inc. สืบค้นเมื่อ 19 May 2014.
**"โลกยังไม่แตก"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรี Ten To Twelve ออกจำหน่ายในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 เป็นเพลงที่มีเนื้อหาซึ่งให้ลองมองฟ้าแล้วดูว่ามันยังเป็นฟ้าอยู่มั้ย มองดูพื้นดิน ยังเป็นพื้นดินเช่นไร อย่างน้อยโลกมันก็ยังไม่แตก 

เพลง โลกยังไม่แตก เป็นเพลงที่มีจังหวะมีเดียมแพลงแรกจาก Ten To Twelve ที่ถ่ายทอดออกมาในแบบสบายๆ เน้นอารมณ์เหมือนว่ากำลังฟังวงเล่นสดอยู่ ซึ่งเพลงนี้มีการใช้จังหวะดนตรีในฮิปฮอป มาช่วยผสมผสานกับเพลงร็อค ในแบบของ Ten To Twelve

มิวสิกวีดีโอ
------------

มิวสิควิดีโอเพลง โลกยังไม่แตก ได้รับแรงบันดาลใจมาจากคาแรคเตอร์จากการ์ตูนชื่อดังเรื่องใด และฟร้อนท์แมนของวงอย่างหนุ่มมอร์ก็สวมบทบาท "โดราเอมอร์" ได้เซอร์สุดๆ เลยทีเดียว รวมถึงสมาชิกคนอื่นๆ

การตอบรับ
---------

เพลง "โลกยังไม่แตก" ติดอันดับสูงสุดที่ 3 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 3 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 68 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักร้องนำ Ten To Twelve สวมบทบาทโดราเอมอร์ ในซิงเกิ้ลใหม่ "โลกยังไม่แตก"[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "ชาร์ตเพลงของคลื่น ซี๊ด 97.5 SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 10 กรกฎาคม 2559". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-07-22. สืบค้นเมื่อ 2016-07-21.
3. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันเสาร์ที่ 11 มิถุนายน 2559". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-07-31. สืบค้นเมื่อ 2016-07-21.
**อนุสาวรีย์ทิกลาชิน** (อังกฤษ: Tiglachin Monument; อามารา: ትግላችን แปลว่า "การต่อสู้ดิ้นรนของผองเรา") หรือบางครั้งเรียกว่า **อนุสาวรีย์เดร์ก** (อังกฤษ: Derg Monument; อามารา: ደርግ หมายถึง "คณะเดร์ก") เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงทหารชาวเอธิโอเปียและชาวคิวบาที่ต่อสู้ในสงครามโอกาเดน ตั้งอยู่ที่อาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย สร้างขึ้นภายใต้ประธานาธิบดี Mengistu Haile Mariam ประกอบด้วยเสาสูง 50 เมตร ประติมากรรมนูนต่ำสองฝั่ง และที่แสดงภาพถ่ายของทหารชาวคิวบาที่เป็นที่ระลึกถึงของอนุสรณ์ งานประติมากรรมที่พบในอนุสาวรีย์นี้บริจาคให้แก่เอธิโอเปียโดยโครงการมันซูแดของรัฐบาลเกาหลีเหนือเมื่อปี 1984 และเป็นหนึ่งในงานชิ้นแรก ๆ ของโครงการที่บริจาคมายังทวีปแอฟริกา

อนุสาวรีย์ทำพิธีเปิดเมื่อ 12 กันยายน 1984 วันครบรอบสิบปีที่โค่นล้มจักรพรรดิ Haile Selassie และระบบกษัตริย์ในเอธิโอเปีย

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อนุสาวรีย์ทิกลาชิน**

1. ↑  Elleh, Nnamdi (2002). *Architecture and Power in Africa*. Westport, Connecticut: Praeger. pp. 164–167. ISBN 0275976793.
2. ↑  Pearson, James (2016-12-01). "U.N. decapitates North Korea's statue export business". *Reuters*. สืบค้นเมื่อ 2021-05-13.

พิกัดภูมิศาสตร์: 9°01′12″N 38°45′06″E﻿ / ﻿9.02000°N 38.75167°E﻿ / 9.02000; 38.75167
อนุสาวรีย์บัจราซันดีมุมสูง
**อนุสาวรีย์บัจราซันดี** (Bajra Sandhi Monument) เป็นอนุสาวรีย์ที่ระลึกถึงการดิ้นรนและความมุมานะต่อสู้กับอุปสรรคของชาวบาหลีที่ผ่านมาตลอดในประวัติศาสตร์ อนุสาวรีย์ตั้งอยู่ด้สนหน้าที่ว่าการเมืองเดนปาซาร์บนเกาะบาหลี
พิกัดภูมิศาสตร์: 8°40′18″S 115°14′2″E﻿ / ﻿8.67167°S 115.23389°E﻿ / -8.67167; 115.23389 อนุสาวรีย์นี้สร้างขึ้นในปี 1987 และเปิดโดยประธานาธิบดี Megawati Sukarnoputri ในปี 2003

อนุสาวรีย์สร้างโดยยึดตามหลัก "ไตรแมนเดลา" ของการสร้างปูราในสถาปัตยกรรมบาหลี ซึ่งประกอบด้วยจักรวาลสามส่วน โดยแทนเป็นชั้นต่าง ๆ ของอนุสาวรีย์และอาคารประกอบ ภายในมีพิพิธภัณฑ์และแหล่งการเรียนรู้ที่จัดแสดงไดโอรามา 33 ชุด คล้ายกับที่โมนาสในจาการ์ตา แต่จะสนใจที่ประวัติศาสตรืของชาวบาหลีมากกว่า ตั้งแต่อาณาจักรบาหลี การเข้ามาของศาสนาฮินดู ยุคอาณาจักรมัชปาหิต ยุคอาณานิคมดัตช์อีสต์อินดีส และการต่อสู้เรียกร้องเอกราช

อ้างอิง
-------

1. ↑  (อินโดนีเซีย) WISATA - TRAVELLING: Monumen Bajra Sandhi เก็บถาวร 2016-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อนุสาวรีย์บัจราซันดี**
**เครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน** (**คปต.**) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปลายปี พ.ศ. 2543 ตามมติของ*ที่ประชุมข่ายประชาสังคมไทย* ซึ่งมีจุดหมายร่วมกันในการผนึกกำลังของประชาชนเพื่อช่วยกันเฝ้าระวังและแก้ปัญหาการทุจริตในวงราชการ ซึ่งเป็นปัญหาวิกฤตของชาติ[] ต่อมาจึงมีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ณ ศูนย์ประชุมไบเทค บางนา 

วัตถุประสงค์หลักของ คปต. คือ สร้างพลังประชาชนให้เข้มแข็งในการต่อต้านคอร์รัปชัน สร้างความโปร่งใสและตรวจสอบได้ทั้งในภาครัฐและเอกชน และสร้างวัฒนธรรมการบริโภคที่เหมาะสมในสังคมไทย โดยมีวิสัยทัศน์จะทำให้สังคมไทย มีสำนึกรังเกียจและรู้เท่าทันรูปแบบการคอร์รัปชันอันหลากหลาย มีค่านิยมการใช้อำนาจอย่างมีคุณธรรม ยกย่องคนดี และมีบรรยากาศและปัจจัยที่เอื้อต่อการคอร์รัปชันน้อยลง

กิจกรรมของ คปต. คือ ให้ความรู้และประสานกำลังของภาคประชาชน ในการติดตามการปฏิบัติงานของรัฐบาล หน่วยงานราชการ และองค์กรอิสระในการป้องกันและแก้ปัญหาคอร์รัปชัน (เช่น คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ) ลงมือหาข้อมูลการทุจริตและสนับสนุนสื่อมวลชนในการสืบสวน สร้างองค์ความรู้และความร่วมมือกับองค์กรต่าง ๆ สร้างกระบวนการเคลื่อนไหวทางสังคม ลงโทษทางสังคมต่อผู้ทุจริต ยกย่องและปกป้องคนดี ส่งเสริมค่านิยมการบริโภคแบบพอเพียง และสร้างแบบอย่างการทำงานที่โปร่งใสภายในเครือข่ายและองค์กรสมาชิกเครือข่าย

หลักการดำเนินงานที่สำคัญของ คปต. คือ ต้องเป็นอิสระจากอำนาจรัฐและผลประโยชน์ต่าง ๆ ด้วยการทำงานอย่างโปร่งใส ดำเนินงานโดยคำนึงถึงผลประโยชน์ของชาติเป็นหลัก และยึดถือหลักการมีส่วนร่วมคิดร่วมทำ บนพื้นฐานของความสมัครใจ และยอมรับความหลากหลาย

กลุ่มบุคคลและองค์กรผู้ริเริ่มก่อตั้ง คปต. บางส่วนได้แก่ ที่ประชุมข่ายประชาสังคม, องค์กรเพื่อความโปร่งใสในประเทศไทย, สถาบันพระปกเกล้า, กลุ่มพิทักษ์สิทธิเสรีภาพของประชาชน, มูลนิธิวีรชนประชาธิปไตย, สมาพันธ์ประชาธิปไตย,กลุ่มพลังเงียบมหาชน, มูลนิธิประเทศไทยใสสะอาด, มูลนิธิสื่อสร้างสรรค์, สำนักข่าว INN และเครือข่ายร่วมด้วยช่วยกัน, สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา, สภาทนายความ, คณะกรรมการการเลือกตั้ง, คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช.), ศ. น.พ. เสม พริ้งพวงแก้ว, พล.ต. จำลอง ศรีเมือง, โสภณ สุภาพงษ์, สัก กอแสงเรือง, ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ, ดร. ณรงค์ โชควัฒนา, วีระ สมความคิด,พลเอก กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ, น.พ. เหวง โตจิราการ ฯลฯ

ดูเพิ่ม
-------

* การเมืองภาคประชาชน
* วีระ สมความคิด อดีตเลขาธิการเครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน
* ดร.มานะ นิมิตรมงคล เลขาธิการเครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
***Chironex fleckeri*** (/ไค-โร-เน็ก-เฟลค-เคอ-ไร/) เป็นแมงกะพรุนจำพวกแมงกะพรุนกล่องที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก 

คำว่า *Chironex* มีรากศัพท์จากคำว่า "chiro" (Χέρι) ในภาษากรีก แปลว่า "มือ" กับคำว่า "nex" ภาษาละตินแปลว่า "ความตาย" เมื่อโตเต็มที่ จะมีหนวดมากถึง 60 เส้นซึ่งยืดได้ไกลถึง 3 เมตร มีเมดูซ่าขนาดเท่าลูกบาสเก็ตบอล มีดวงตาทั้งหมด 24 ดวงอยู่รอบ ๆ และมีดวงตาหลัก 2 ดวงอยู่ในดวงแต่ละคู่ ที่มีลักษณะคล้ายกับดวงตามนุษย์ คือ มีทั้งเลนส์ตา, ม่านตา และตาดำ ซึ่งทำให้เห็นภาพได้ดี และสามารถมองภาพในแบบตีลังกาได้ และมองได้รอบทิศ 360 องศา และนับเป็นระบบการมองเห็นที่ดีมากเมื่อเทียบกับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกอื่น ๆ ซึ่งปัจจุบันก็ยังไม่ทราบข้อมูลที่แน่ชัดถึงการทำงานของตา

ในส่วนของหนวดที่ยาวเมื่อสัมผัสกับสิ่งมีชีวิตอื่น กระเปาะเล็ก ๆ หลายล้านอันซึ่งกระจายอยู่เต็มพื้นผิวของหนวดแต่ละเส้นจะแตกตัวออกแล้วปล่อยเหล็กในออกมาใส่เหยื่อ จากนั้นเหล็กในก็จะทำหน้าที่ฉีดสารพิษเข้าไปในร่างกายของเหยื่อ ด้วยแรงที่มากถึง 1.5 ล้านแรงโน้มถ่วง หากเหยื่อเป็นมนุษย์ พิษจะออกฤทธิ์รุนแรงทำให้เกิดอาการเจ็บปวด และหัวใจหยุดทำงานและคร่าชีวิตเหยื่อได้ภายในเวลาไม่กี่นาที ปกติ แมงกะพรุนกล่องชนิดนี้อาศัยอยู่ในทะเลทางแถบตอนเหนือของออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่ในน้ำตื้นรวมถึงป่าโกงกาง และหลีกเลี่ยงการอาศัยอยู่ในน้ำลึก เช่น เกรตแบร์ริเออร์รีฟเชื่อว่าเข้าไปเพื่อหาอาหารซึ่งเป็นปลา แต่บางครั้งก็อาจถูกกระแสน้ำซัดขึ้นไปในแม่น้ำถ้าระดับน้ำลดต่ำและกระแสน้ำไหลช้า  แต่จากการศึกษาพบว่า *Chironex fleckeri* ไม่สามารถที่จะแยกแยะวัตถุที่เป็นสีขาวได้ แต่จะแยกแยะได้ในวัตถุที่เป็นสีดำหรือสีแดง

*Chironex fleckeri* นับเป็นแมงกะพรุนที่มีพิษที่มีอันตรายที่สุดในโลกและมีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีพิษร้ายแรงกว่าแมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกสหลายเท่า และมีขนาดใหญ่กว่า *C. yamaguchii* ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันหลายเท่า และถึงแม้จะตายแล้วก็ยังคงมีพิษอยู่ 

*Chironex fleckeri* จะขยายพันธุ์ในช่วงฤดูหนาว และจะเจริญเติบโตเต็มที่ในช่วงฤดูร้อน ซึ่งเป็นฤดูกาลถัดมา กินปลาเป็นอาหาร ด้วยการแทงเหล็กในให้ปลาเป็นอัมพาต โดยกินปลามากถึงน้ำหนักตัวเองถึง 4 เท่า และเหมือนกับแมงกะพรุนกล่องทั่วไป คือ สามารถว่ายน้ำได้ไม่ใช่ล่องลอยไปตามกระแสน้ำเหมือนแมงกะพรุนจำพวกอื่น ซึ่งมีความเร็วเทียบเท่ากับการว่ายน้ำของมนุษย์ มีการศึกษาพบว่าวัน ๆ หนึ่ง แม้จะว่ายน้ำไกล แต่จะเป็นเส้นทางที่ไม่เป็นเส้นตรง และจะนอนหลับพักผ่อนบนพื้นทะเลในเขตน้ำตื้นในเวลากลางคืน

ป้ายเตือนอันตรายจากแมงกะพรุนกล่องในออสเตรเลีย
ปัจจุบัน หลายพื้นที่ของออสเตรเลีย มีตาข่ายและป้ายเตือนนักท่องเที่ยวที่ลงเล่นน้ำให้ระวัง แต่กระนั้นก็ยังมีบางส่วนที่หลุดรอดตาข่ายนั้นเข้ามาทำอันตรายได้ รวมถึงแมงกะพรุนอิรุคันจิ ซึ่งเป็นแมงกะพรุนกล่องเช่นเดียวกัน แต่มีขนาดเล็กกว่ามากด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "ท่องโลกกว้าง: แมงกะพรุนแห่งท้องทะเล". ไทยพีบีเอส. 17 June 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-04. สืบค้นเมื่อ 17 June 2014.
2. 1 2 3 4  *TV with Teeth - KILLER JELLYFISH*, สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: อาทิตย์ที่ 23 มิถุนายน 2556
3. ↑  "มฤตยูในสายน้ำ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-26. สืบค้นเมื่อ 2013-06-23.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Chironex fleckeri***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แมงกะพรุน จากกรมทรัพยากรชายฝั่ง

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chironex fleckeri ที่วิกิสปีชีส์
**เครดิตสวิสกรุปเอจี** (อังกฤษ: Credit Suisse Group AG) เป็นวาณิชธนกิจระดับโลกและบริษัทที่ให้บริการทางการเงินที่ก่อตั้งและตั้งอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์มีสำนักงานใหญ่ในซือริชและมีสำนักงานอยู่ในศูนย์กลางทางการเงินทุกแห่งทั่วโลก และให้บริการในด้านวาณิชธนกิจ ธนาคารลูกค้าบุคคลรายใหญ่ การจัดการสินทรัพย์ และบริการที่ใช้ร่วมกัน เป็นที่รู้จักในเรื่องการรักษาความลับของธนาคารและลูกค้าอย่างเข้มงวดและความลับทางการธนาคาร คณะกรรมการเสถียรภาพทางการเงินเห็นว่าเครดิตสวิสเป็นธนาคารที่มีความสำคัญเชิงระบบในระดับโลก เครดิตสวิสยังเป็นตัวแทนจำหน่ายหลักและคู่สัญญาตลาดแลกเปลี่ยนต่างประเทศของธนาคารกลางสหรัฐ

เครดิตสวิสก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 เพื่อใช้เป็นทุนในการพัฒนาระบบรางของสวิตเซอร์แลนด์ ออกเงินกู้ที่ช่วยสร้างโครงข่ายไฟฟ้าของสวิตเซอร์แลนด์และระบบรถไฟของยุโรป ในคริสต์ทศวรรษ 1900 ธนาคารได้เริ่มเปลี่ยนไปเป็นธนาคารเพื่อรายย่อยเพื่อตอบสนองต่อการยกระดับของชนชั้นกลางและการแข่งขันจากธนาคารสวิสธนาคารอื่นอย่างยูบีเอสและจูเลียส แบร์ เครดิตสวิสเป็นหุ้นส่วนกับเฟิสต์บอสตันใน ค.ศ. 1978 ก่อนที่จะซื้อหุ้นควบคุมธนาคารใน ค.ศ. 1988 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ถึง ค.ศ. 2000 บริษัทได้ซื้อสถาบันการเงินเช่น Winterthur Group, Swiss Volksbank, Swiss American Securities Inc. Bank Leu

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Who we are". *Credit Suisse* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-03-21.
2. ↑  Larsen, Peter Thal (17 January 2022). "New Credit Suisse chair has grim streak to break". *Reuters.com*. สืบค้นเมื่อ 17 January 2022.
3. ↑  "Violations de la quarantaine – António Horta-Osório quitte la présidence de Credit Suisse". *Tdg.ch*. 17 January 2022.
4. ↑  "Credit Suisse CEO resigns as bank posts 2Q loss". *Associated Press News*. 27 July 2022.
5. ↑  "Earnings Release 4Q22" (PDF). *Credit Suisse*. สืบค้นเมื่อ 9 February 2022.
**โจ คอนสแตนติโน** (อังกฤษ: Joe Constantino) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) แพ้ 14

ประวัติ
-------

คอนสแตนติโนเริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 ชนะน็อค มาร์เชียล โกเซนเต ยกแรก ก่อนที่จะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ ในการชกครั้งถัดมา คอนสแตนติโนขึ้นชกชนะรวดอีก 3 ครั้งก็ได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวากามิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ซึ่งคอนแสตนติโนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญไป หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ คอนสแตนติโนไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค โอห์ กวางซู ยก 3 แล้วไปเสียแชมป์เงาที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค ฮุสนี เรย์ ยก 10 เมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2534

หลังจากนั้น การชกของคอนแสตนติโนแย่ลง ชกแพ้รวด มีชนะเพียงที่ชกชนะคะแนน จอห์น เมดิน่า เมื่อ พ.ศ. 2535 เท่านั้น โดยคอนสแตนติโนชกแพ้นักมวยชื่อดังหลายคน เช่น พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แอนดี้ ทานาบาส และแพ้น็อค ชิโร ยาชิโร ยก 2 ในพ.ศ. 2535 แพ้น็อค คิม จินโฮ ยก 3 ที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น และแพ้น็อค ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 3 ที่ มาเลเซีย คอนสแตนติโนขึ้กครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2536 แพ้น็อค กัง เคียมยุง ยก 3 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF
	+ ชิง 30 มกราคม 2533 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวาคามิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
	+ เสียแชมป์ 8 มิถุนายน 2534 แพ้น็อค ฮุสนี เรย์ ยก 10 ที่ อินโดนีเซีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน 2533 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่ เวทีราชดำเนิน

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
หน้าปกหนังสือ *Historia Imperii Japonici* (*The History of Japan*) 
**เอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์** (เยอรมัน: *Engelbert Kaempfer*; 16 กันยายน ค.ศ. 1651 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1716) หรือ **"หมอแกมป์เฟอร์"** เป็นนักธรรมชาติวิทยา แพทย์ นักเขียนและนักสำรวจชาวเยอรมัน ที่ออกเดินทางมายังรัสเซีย เปอร์เซีย อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และญี่ปุ่น ระหว่างปี ค.ศ. 1683–1693 เขาประพันธ์หนังสือ 2 เล่ม สำหรับการเดินทางครั้งนี้คือ *Amoenitatum Exoticarum* ตีพิมพ์ ค.ศ. 1712 เป็นหนังสือการสังเกตทางการแพทย์ที่สำคัญและพูดถึงพืชพรรณญี่ปุ่น อีกเล่มหนึ่งคือ *The History of Japan* ตีพิมพ์หลังเขาเสียชีวิตแล้ว ในปี ค.ศ. 1727 เป็นแหล่งข้อมูลที่สำคัญให้แก่ชาวตะวันตก เกี่ยวกับประเทศต่าง ๆ ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 

เค็มพ์เฟอร์เดินทางมายังประเทศไทย ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชาเพิ่งผลัดแผ่นดินใหม่ได้ 2 ปี แต่เข้าใจผิดว่าเป็นปีเดียว ในระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2233 รวม 23 วัน เพื่อถวายพระราชสาส์นของราชทูตแก่กรุงศรีอยุธยา เขาได้เล่าเหตุการณ์การผลัดแผ่นดินใหม่ ซึ่งผิดกับที่ปรากฏในพงศาวดารฉบับต่าง ๆ เป็นประเด็นอันน่าวิเคราะห์วิจารณ์เป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลำดับยศขุนนาง การปกครองคณะสงฆ์ วัด ปราสาทราชมนเทียร การศึกษา การคมนาคม วันนักขัตฤกษ์และพิธี ตลอดจนกล่าวถึงเงินไทยและการนับปีเดือนวัน ซึ่งบางอย่างก็ถูกต้อง และบางอย่างก็ผิดอย่างน่าขัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  จดหมายเหตุแกมป์เฟอร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์**

* Bibliography, Source Material etc. by W. Michel
* Illustrations: Amoenitates Exoticae (1712)
* Engelbert Kaempfer info from the Hauck Botanical online exhibit เก็บถาวร 2017-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* New York Public Library Digital Gallery, map of Kyoto from Kaempfer's book (1727)
**เอ็ดเวิร์ด เดวิส วูด จูเนียร์** (อังกฤษ: Edward Davis Wood Jr.10 ตุลาคม ค.ศ. 1924 – 10 ธันวาคม ค.ศ. 1978) หรือรู้จักในชื่อ **เอ็ด วูด** (Ed Wood) เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ นักแสดง และนักประพันธ์ชาวอเมริกัน

ในคริสต์ทศวรรษ 1950 วูดผลิตภาพยนตร์หนังทุนต่ำประเภทบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ สุขนาฏกรรม และสยองขวัญจำนวนมาก ในคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 เขาผลิตภาพยนตร์แนวแสวงหาผลประโยชน์ทางเพศและเขียนนวนิยายแนวอาชญากรรม สยองขวัญ และลามกกว่า 80 เรื่องในนิตยสารพัลป์ ใน ค.ศ. 1975 เขาได้รับรางวัลไก่งวงทองคำในฐานะผู้กำกับยอดแย่ตลอดกาลซึ่งได้รับความสนใจต่องานของเขาจากสาธารณชน อาชีพการงานและวิธีการที่ไร้รสนิยมของวูดส่งผลให้เขาและภาพยนตร์ของเขาได้รับความสนับสนุนจากกลุ่มเกิดวิสัย

หลังจากการตีพิมพ์ชีวประวัติปากเปล่าของวูดในชื่อ *ฝันร้ายแห่งความปิติยินดี: ชีวิตและศิลปะของเอ็ดเวิร์ด ดี. วูด จูเนียร์* (*Nightmare of Ecstasy: The Life and Art of Edward D. Wood Jr.*) โดยรูดอล์ฟ เกรย์ ใน ค.ศ. 1992 สาธารณชนได้ให้ความสนใจต่อวูดมากขึ้นนำไปสู่การสร้างภาพยนตร์ชีวประวัติของวูดเรื่อง *จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ (Ed Wood)* ใน ค.ศ. 1994 โดยผู้กำกับทิม เบอร์ตัน และรับบทแสดงนำโดยจอห์นนี เดปป์ซึ่งรับบทวูด ภาพยนตร์ได้รับรางวัลอะแคเดมีสองรางวัล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Craig 2009, p. 276. sfn error: no target: CITEREFCraig2009 (help)
**จูฮารุม ซีลาบัน** (อังกฤษ: Juharum Silaban) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 6 (น็อก 1) เสมอ 1 แพ้ 9

ประวัติ
-------

ซีลาบันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน แอนโทเนียส โมเซส จากนั้นชกขนะอีก 1 ครั้ง ในการชกครั้งที่สามก็ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อก พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 3 ที่สระแก้ว หลังจากนั้น ซีลาบันสามารถคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทมาครองได้เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน รีโน อูกรู แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนมาร์ตี โปลีอี เสียแชมป์ไปในปีเดียวกันนั้น

หลังจากเสียแชมป์อินโดนีเซียไป ซีลาบันเริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 1 จน 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซีลาบันจึงได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทกับรัตนพล ส. วรพินที่กาฬสินธุ์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 2 จากนั้น ซีลาบันขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อก แจ๊ค อามิซา ยก 2 แล้วแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (พ.ศ. 2545)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2544 แพ้น็อก พรสวรรค์ ป.ประมุข ยก 3 ที่ สระแก้ว
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 23 พฤษภาคม 2551 แพ้น็อก รัตนพล ส.วรพิน ยก 2 ที่

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
เฉิน ชู่จวี๋ ที่งาน ไทม์ 100 ค.ศ. 2010 ของงานเลี้ยงอาหารกลางคืน
**เฉิน ชู่จวี๋** (จีน: 陳樹菊; พินอิน: *Chén Shùjú*; เป่อ่วยยี: *Tân Chhiū-kiok*) เป็นแม่ค้าขายผักวัย 63 ปี ชาวไต้หวัน ที่ได้รับเลือกให้ได้รับรางวัลแมกไซไซ ปี พ.ศ. 2555 รางวัลที่เทียบเท่ากับรางวัลโนเบลสำหรับภูมิภาคเอเชีย เนื่องจากเธอมีใจบุญสุนทาน มอบเงินบริจาคเพื่อการกุศล รวมทั้งหมด 10 ล้านเหรียญไต้หวันหรือกว่า 10.2 ล้านบาท ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเธอได้เปลี่ยนแปลงชีวิตชาวไต้หวันมากมายที่เธอได้ให้ความช่วยเหลือ เธอเรียนหนังสือชั้นประถม 6 และต้องออกจากโรงเรียนมาทำงานหาเลี้ยงครอบครัว โดยยึดอาชีพขายผัก และเงินที่หาได้ในแต่ละวันก็จะเก็บไว้ส่วนหนึ่งนำไปสร้างกุศลช่วยเหลือผู้อื่น เช่น ทุนการศึกษาสำหรับเด็ก สร้างห้องสมุดให้กับโรงเรียน และช่วยเหลือเด็กกำพร้า เธอบอกว่า เงินจะมีคุณค่าเมื่อถูกนำไปใช้ช่วยเหลือคนที่ต้องการ และเธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้ช่วยเหลือคนอื่น ก่อนหน้านี้เธอพึ่งได้รับรางวัลบุคคลแห่งปีของทวีปเอเชีย จากนิตยสาร รีดเดอร์ส ไดเจสท์ ปี 2553 ถูกคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 48 ผู้ใจบุญแห่งเอเชียของนิตยสาร ฟอบส์ และติดอันดับในกลุ่มบุคคลที่ทรงอิทธิพลสูงสุด 100 คนของโลกประจำปี 2553 ของนิตยสาร Time 100 ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  แม่ค้าผักไต้หวันคว้ารางวัลแมกไซไซ[*ลิงก์เสีย*]
นิทานพื้นบ้านญี่ปุ่นและเรื่องเล่าในการแสดงรากูโงะ

**จูเงมุ** (ญี่ปุ่น: 寿限無/じゅげむ; โรมาจิ: *Jugemu*) เป็นเรื่องเล่าที่มีชื่อเสียงในการแสดงรากูโงะ ซึ่งเป็นรูปแบบความบันเทิงที่ใช้คำพูดของญี่ปุ่น *จูเงมุ*เป็นเรื่องราวเรียบง่ายโดยมีส่วนที่ตลกขบขันที่สุดคือการพูดชื่อที่ยาวจนน่าขันซ้ำ ๆ มักใช้ในการฝึกอบรมสำหรับนักแสดงรากูโงะ

เนื้อเรื่อง
-----------

สามีภรรยาคู่หนึ่งไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรที่เหมาะสมให้ลูกชายแรกเกิดของพวกตน ผู้พ่อไปยังวัดใกล้บ้านและขอให้เจ้าอาวาสช่วยคิดชื่อที่เป็นมงคล เจ้าอาวาสแนะนำชื่อ "จูเงมุ" (寿限無) และชื่ออื่น ๆ อีกหลายชื่อ ผู้พ่อไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะใช้ชื่อใด จึงนำชื่อทั้งหมดมาตั้งเป็นชื่อให้ลูก 

ชื่อเต็มของจูเงมุคือ:

ชื่อเต็มของจูเงมุ
จูเงมุ จูเงมุ (寿限無 寿限無, *Jugemu Jugemu*)  

โกโก-โนะ ซูริกิเระ (五劫の擦り切れ, *Gokō-no Surikire*)  

ไคจาริซูอิเงียว-โนะ (海砂利水魚の, *Kaijarisuigyo-no*)  

ซูอิเงียวมัตสึ อุนไรมัตสึ ฟูไรมัตสึ (水行末 雲来末 風来末, *Suigyōmatsu Unraimatsu Fūraimatsu*)  

คูเนรูโตโกโระ-นิ ซูมูโตโกโระ (食う寝る処に住む処, *Kūnerutokoro-ni Sumutokoro*)  

ยาบูราโคจิ-โนะ บูราโคจิ (藪ら柑子の藪柑子, *Yaburakōji-no Burakōji*)  

ไปโปไปโปะ ไปโปะ-โนะ ชูริงงัง (パイポパイポ パイポのシューリンガン, *Paipopaipo Paipo-no Shūringan*)  

ชูริงงัง-โนะ กูรินได (シューリンガンのグーリンダイ, *Shūringan-no Gūrindai*)  

กูรินได-โนะ ปมโปโกปี-โนะ ปมโปโกนา-โนะ (グーリンダイのポンポコピーのポンポコナーの, *Gūrindai-no Ponpokopii-no Ponpokonā-no*)  

โจคีวเม-โนะ โจซูเกะ (長久命の長助, *Chōkyūmei-no Chōsuke*)

(รูปแบบของชื่อในรายการ*นิฮงโงะ เดะ อาโซโบ*ของช่องเอ็นเอชเค มีการแทนที่บางส่วนของชื่อด้วยอักษรคันจิ)

ในเรื่องเล่ารูปแบบหนึ่ง จูเงมุได้ทะเลาะวิวาทกับเพื่อนในวันหนึ่ง เพื่อนได้รับการบาดเจ็บด้วยการมีหัวโนใหญ่ เขาร้องไห้ไปฟ้องพ่อแม่ของจูเงมุ แต่เพราะใช้เวลานานมากในการท่องชื่อของจูเงมุ กว่าจะพูดจบหัวโนก็หายเป็นปกติไปแล้ว

ในเรื่องเล่าอีกรูปแบบหนึ่ง จูเงมุตกลงไปในบ่อน้ำและจมน้ำตาย ทุกคนที่ส่งข่าวต้องใช้เวลามากในการท่องชื่อทั้งหมดของเขา แต่ในเรื่องเล่าอีกรูปแบบหนึ่ง จูเงมุตกลงไปในทะเลสาบ และพ่อแม่ของเขาเกือบจะไปช่วยเขาไม่ทัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Japanese Language Boom". *Takarabako*. The Japan Forum. 2005. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-22. สืบค้นเมื่อ 2021-09-22.
2. ↑  "Chochoi no choi anki "Jugemu"" ちょちょいのちょい暗記「寿限無（じゅげむ）」. *Nihongo de Asobō (Let's play with Japanese)* にほんごであそぼ (ภาษาญี่ปุ่น). NHK. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-01. สืบค้นเมื่อ 2021-09-21.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)(Video in the archive does not work. Archive of a script-only page: )
3. ↑  San'yūtei Fukuenyū (三遊亭福円遊) (1912-06-07). "Jugemu" 寿限無. *Kokkei Hyakumensō* 滑稽百面相 (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo, Japan: Miyoshiya (三芳屋). pp. 57–65. doi:10.11501/891285. NDLJP:891285.

	* วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ :ja:寿限無
4. ↑  San'yūtei, Kinba III (1959). Ukiyo Dango 浮世だんご (ภาษาญี่ปุ่น) (paperback ed.). Japan: Tsuribitosha (ตีพิมพ์ September 1993). p. 64. ISBN 978-4885362217.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "寿限無". *古典落語109*. สืบค้นเมื่อ 17 January 2012.
มีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศระหว่างออสเตรเลียและฟินแลนด์ โดยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 โดยประเทศออสเตรเลียมีตัวแทนในประเทศฟินแลนด์ผ่านสถานเอกอัครราชทูตในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน และผ่านสถานกงสุลกิตติมศักดิ์ในเฮลซิงกิ ส่วนประเทศฟินแลนด์มีสถานเอกอัครราชทูตในแคนเบอร์ราตั้งแต่ ค.ศ. 1978 ร่วมกับสถานกงสุลกิตติมศักดิ์ในเมลเบิร์นและเพิร์ท, สถานกงสุลกิตติมศักดิ์ในแอดิเลด, บริสเบน, ดาร์วิน, โฮบาร์ต และซิดนีย์ ตลอดจนสถานรองกงสุลกิตติมศักดิ์ในแคนส์

ความสัมพันธ์ทางการทูต
---------------------

### ประวัติช่วงต้น ค.ศ. 1917–1949

ตัวแทนทางการทูตของฟินแลนด์ในออสเตรเลียในยุคแรกเริ่มมีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 1917 เมื่อแกรนด์ดัชชีฟินแลนด์ประกาศเอกราชจากจักรวรรดิรัสเซีย โดยตัวแทนทางการทูตของฟินแลนด์มีตัวแทนโดยนักการทูตรัสเซียก่อน ค.ศ. 1917 แม้ว่าสหราชอาณาจักร (เป็นตัวแทนของออสเตรเลีย) จะไม่ยอมรับประเทศใหม่ของฟินแลนด์จนถึงวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 แต่จอห์น ออสการ์ บอยเยอร์ หัวหน้าคณะลูกเรือเผยแพร่คริสต์ศาสนาของฟินแลนด์ในซิดนีย์ ได้ทำหน้าที่ในฐานะกงสุลอย่างไม่เป็นทางการ กระทั่งบอยเยอร์ถูกแทนที่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 เมื่อวิลเลียม วัตต์ ซึ่งรักษาการแทนนายก ประกาศว่าออสเตรเลียยอมรับนักธุรกิจชื่อคาร์โล โยฮันเนส เนาแคลร์ ในฐานะตัวแทนกงสุลของฟินแลนด์ในซิดนีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Honorary Consulates". *Finland Abroad – Embassy of Finland, Canberra*. สืบค้นเมื่อ 5 March 2022.
2. ↑  "Diplomatic Relations". *Finland Abroad – Embassy of Finland, Canberra*. Ministry for Foreign Affairs of Finland. สืบค้นเมื่อ 5 March 2022.
3. ↑  "Government Gazette Notices". *Commonwealth of Australia Gazette*. No. 24. Australia, Australia. 13 February 1919. p. 273. สืบค้นเมื่อ 5 March 2022 – โดยทาง National Library of Australia.
4. ↑  "Government Gazette Notices". *Government Gazette of the State of New South Wales*. No. 61. New South Wales, Australia. 21 March 1919. p. 1701. สืบค้นเมื่อ 5 March 2022 – โดยทาง National Library of Australia.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ความสัมพันธ์ออสเตรเลีย–ฟินแลนด์**

* Ministry for Foreign Affairs of Finland – Australia
* Australian Embassy, Sweden – Finland, Latvia

สถานีย่อย:* icon การเมือง
**ภาษาสันเกถิ** เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียนตอนใต้ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาทมิฬ บางครั้งจัดเป็นภาษาย่อยของภาษากันนาดาหรือทมิฬ แต่ปัจจุบันแยกออกมาเป็นภาษาต่างหากเพราะผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาทมิฬ คาดว่าภาษานี้แยกตัวออกจากภาษาทมิฬในยุคเดียวกับภาษามลยาฬัม ได้รับอิทธิพลและยืมคำจากภาษากันนาดาและภาษาสันสกฤต มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษามลยาฬัม แต่ก็ยังมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ผู้พุดปัจจุบันอยุ่ระหว่างรอยต่อของรัฐเกราลากับทมิฬนาดู ภาษานี้ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเองและมีเพลงพื้นบ้านมาก

ไวยากรณ์
--------

ภาษาสันเกถิเป็นภาษาที่มีคำศัพท์มาก คำศัพท์บางส่วนใกล้เคียงกับภาษาทมิฬคลาสสิก ภาษาสันเกถิมีเอกลักษณ์ที่ต่างจากภาษากลุ่มดราวิเดียนอื่นๆคือ มีการแบ่งเป็นเอกพจน์และพหูพจน์ ซึ่งไม่พบในภาษากันนาดาและภาษาทมิฬ มีความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างกาลและบุคคล มี 3 เพศ มีการแยกสรรพนามที่รวมและไม่รวมผู้ฟังออกจากกันสำหรับบุรุษที่ 1 พหูพจน์ เครื่องหมายการกต่างจากภาษาทมิฬ โดยลักษณะของภาษาสันเกถิที่ไม่พบในภาษาทมิฬและภาษากันนาดาคือลักษณะที่ใช้กับเพศเป็นกลาง 

คำส่วนใหญ่ลงท้ายด้วยสระ คำที่ลงท้ายด้วย –a ในภาษากันนาดาจะลงท้ายด้วย –u ในภาษาสันเกถิ คำที่ลงท้ายด้วย –e ในภาษากันนาดาหรือ –ai ในภาษาทมิฬจะลงท้ายด้วย –a ในภาษาสันเกถิ ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายภาษาเตลูกูและภาษามลยาฬัม

สำเนียง
-------

แบ่งภาษาสันเกถิออกเป็นสี่สำเนียง ซึ่งแต่ละสำเนียงเข้าใจกันได้ง่าย โดยสำเนียงเกาศิกาต่างจากภาษาทมิฬมากที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "NASA - Fostering the global Sankethi community".
2. ↑  Tamil ที่ *Ethnologue* (18th ed. 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)

1. Dr.Shrikaanth K.Murthy- Article in Sanketi Sangama, February 2006 (Published from Shimoga)
2. Dravidabhashavijnana by Hampa Nagarajaiah (Published by D.V.K.Murthy publishers, Mysore, India)
3. Sanketi jananga, samskruti mattu bhashe- C.S.Ramachandarao (Published by Chaitra Pallavi Publishers, Mysore)
4. Nacharammana Jivana Carite- M. Keshaviah (published from Mysore)
5. Shreyash S -Article in Sanketi Sangama [Published by Chaitra Pallavi Publishers, Bangalore]
**วัดสำโรงเกียรติ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบักดอง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่ 11 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีพระอธิการอุทัย มหาปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสำโรงเกียรติตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2525 โดยมีนายสกและนายเสาร์ เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดเพื่อเป็นที่ประดิษฐาน *พระพุทธรูปพระตาตน* เล่ากันว่า เมื่อสร้างวัดได้เริ่มสร้างเสนาสนะขึ้น เหตุที่เรียกวัดสำโรงเกียรติ เพราะมีต้นสำโรงใหญ่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ในหนองน้ำแห่งหนึ่งและมีผักตบชวา ตามชาวบ้านเรียกผักตบชวาภาษาเขมรว่า *ตราวกิ๊ด* จึงเรียกกันว่า "วัดสำโรงเกียรติ" และเรียกตามชื่อของหมู่บ้านด้วย 

เมื่อ พ.ศ. 2420 พระยาขุขันธ์ภักดีศรีนครลำดวน เจ้าเมืองขุขันธ์ ได้เดินทางมาอาราธนาพระตาตนจากวัดสำโรงเกียรติไปประดิษฐานไว้ ณ เมืองขุขันธ์ (อำเภอขุขันธ์) แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจากปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อพระตาตน จึงได้นำหลวงพ่อตาตนกลับไปประดิษฐานที่วัดสำโรงเกียรติจนถึงปัจจุบัน

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอระฆัง สูง 4 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เมรุ กว้าง 5 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 วิหารพระตาตน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ปราสาท 5 ยอด สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2549 และศาลาพักใจ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ 1 องค์ ศาลาการเปรียญ 3 องค์ พระพุทธรูปหลวงพ่อตาตน เป็นพระพุทธรูปแบบขอมปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 4 นิ้ว สูง 5 นิ้ว สร้างด้วยเกสรดอกไม้ผสมครั่งหรือยางชันปั้น พระตาตนจำลอง 2 องค์ แบบสีดำและแบบสีทอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสำโรงเกียรติ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "อภินิหารหลวงพ่อตาตนขุนหาญ พระศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองศรีสะเกษ". ไทยรัฐ.
3. ↑  "วัดสำโรงเกียรติ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสำโรงเกียรติ**
**วัดสามัคคิยาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 6 ตารางวา ทิศใต้ติดต่อกับคลองวัดดอนมะกูด ทิศตะวันออกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดสามัคคิยารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 เดิมมีนามว่า **วัดเมี่ยง** ได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดสามัคคิยาราม" เมื่อ พ.ศ. 2482 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2470 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 3.5 เมตร ยาว 20.5 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์และศาลาการเปรียญ

วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูธรรมวรญาณ (บุญธรรม ญาณวโร) พระเถราจารย์เชื้อสายรามัญ สนับสนุนโรงเรียนทุกโรงเรียนที่อยู่ในเขตปกครอง ด้วยทุนทรัพย์ที่ชาวบ้านในย่านนั้นให้การบริจาคไว้ ซึ่งท่านได้จัดตั้งกองทุนเอาไว้ส่งเสริมให้เด็กนักเรียนได้มีโอกาสได้รับการศึกษา รวมทั้งพระภิกษุสามเณร ที่ขาดแคลน ริเริ่มการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุที่ชำรุดทรุดโทรมภายในวัดให้กลับคืน สู่สภาพสมบูรณ์ ท่านจัดสร้างวัตถุมงคลจัดทำออกมาหลายครั้ง หลายรุ่นที่โดดเด่น อาทิ เหรียญโสฬสยันต์มอญ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเป๊ด
* พระอธิการสุดใจ สุทฺธวาโส
* พระครูวิศาลปริยัติคุณ
* พระครูธรรมวรญาณ (บุญธรรม ญาณวโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสามัคคิยาราม (วัดเมี่ยง) ต.คลองควาย อ.สามโคก ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
2. ↑  "วัดสามัคคิยาราม". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  "หลวงปู่บุญธรรม ญาณวโร พระเกจิรามัญแห่งสามโคก". ข่าวสด.
**วัดสาลวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 7 ไร่ โดยประมาณ 

วัดสาลวันเดิมนั้นเรียกว่า **วัดตาพิน** โดยเมื่อ พ.ศ. 2440 กำนันพิน ซึ่งมีบรรดาศักดิ์เป็น ขุนวิศาล กันโอภาส เป็นนายกองเก็บผลประโยชน์จากที่ดินนาของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ได้นำเงินจากค่ากองนามาสร้างเป็นวัดขึ้น ในสมัยเริ่มแรกที่ก่อตั้งวัดมีเพียงกุฏิสงฆ์และศาลารวมอยู่ด้วยกันเป็นเรือนหมู่ แต่ยังไม่มีอุโบสถ มีพื้นที่กว้างขวางกว่าที่พบในปัจจุบันอย่างมาก มีพระอธิการชด (เดช ดิษดี) เป็นสมภารรูปแรก ได้ร่วมกับกำนันพินและชาวบ้านทำนุบำรุงวัดสาลวันเรื่อยมา ได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้นเป็นหลังแรกของวัด

ชื่อแต่เดิมของ วัดตาพิน ถูกตั้งตามชื่อของขุนวิศาลกันโอภาส ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็น **วัดภิญโญสโมสร** ตามชื่อผู้สร้าง และเป็น "วัดสาลวัน" ในที่สุด เหตุเพราะหลวงพ่อนำต้นสาละมาปลูก จึงกลายชื่อมาเป็นวัดสาลวัน วัดสาลวันได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ *หลวงพ่อพระบรมเขมาจารย์* เป็นพระประธานของวัดสาลวัน มีจำนวน 3 องค์ เป็นที่เคารพสักการะของชาวบ้านเป็นอย่างมาก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการชด พ.ศ. 2481–2490
* พระครูใบฎีกา สมควร วิชฺชาสาโร พ.ศ. 2492–2504
* พระอธิการสม จนฺทสิริ พ.ศ. 2505–2508
* พระอธิการอุ่น จิตฺตตสุภาโร พ.ศ. 2508–2512
* พระปลัด วิเชียร ถิรปญฺโญ พ.ศ. 2512–2517
* พระใบฎีกา วรการ จิตฺปญฺโญ พ.ศ. 2517–2518
* พระครูศิริชัยปภากร พ.ศ. 2519–2546
* พระครูวิศิษฏ์ธรรมสาร (นิวัฒน์) พ.ศ. 2547

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สถาปัตยกรรมภายในของเรือนพื้นถิ่นชุมชนตลาดเก่าศาลายา" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-07-16. สืบค้นเมื่อ 2021-07-16.
2. ↑  "วัดสาลวัน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดสาลวัน". พระสังฆาธิการ.
**วัดสามโคก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านธาตุ ตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

ประวัติ
-------

วัดสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2100 โดยชายชราชาวมอญสองพี่น้องที่ได้อพยพลงมาจากเมืองหงสาวดี มีหลักฐานปรากฏเดิมมีชื่อว่า **วัดเก๊าะปิ้น** เป็นคำรามัญ *เก๊าะ* แปลว่า คอ *ปิ้น* แปลว่า ใหญ่ รวมแล้วแปลว่า "วัดคอใหญ่" ผู้พี่สร้างวัดเก๊าะปิ้น คนน้องได้สร้างวัดป่าฝ้าย ปัจจุบันได้รวมเป็นวัดเดียวกันชื่อว่า **วัดสามโคก**

ในช่วงเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1 วัดนี้ได้จัดงานฉลองอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2117 ทางวัดได้เปิดการสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500

อาคารเสนาสนะ
------------

วัดมีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน สิ่งพิเศษคือมีหมู่กุฏิเป็นอาคารเรือนไทย ฝีมือช่าง น่าจะเป็นเรือนหลวงตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาที่ย้ายนำมาถวายวัด แต่ปัจจุบันมีสภาพทรุดโทรม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ นามว่า หลวงพ่อโต

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการผิว สงฺกจฺโจ (พ.ศ. 2461–2522)
* พระผิน ฐิติโก (พ.ศ. 2522–2537)
* พระมหาวันชัย สนฺตจิตฺโต (พ.ศ. 2538–2540)
* พระอธิการสมพงษ์ กตปุญฺโญ (พ.ศ. 2510–ปัจจุบัน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสามโคก". *องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี*.
2. ↑  วสุ โปษยะนันทน์. "การจัดการภูมิทัศน์และสถาปัตยกรรมของวัดไทยให้เกิดความเจริญศรัทธา : จากอดีตสู่ปัจจุบัน" (PDF). p. 83.
3. ↑  "วัดสามโคก ต.สามโคก อ.สามโคก ปทุมธานี". *ทัวร์วัดไทย*.
**อาเนิร์ส พีเตอร์เซิน** (เดนมาร์ก: *Anders Petersen, Anders Pedersen*) ชื่อจริง **อาเนิร์ส ออโท พีเตอร์เซิน** (*Anders Otto Petersen*) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวเดนมาร์ก เกิดเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2442 ที่ โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก พีเตอร์เซินติดทีมชาติเดนมาร์กเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2463 ที่เบลเยียม ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก ชนะ เนลิส วาน ดิก จากเนเธอร์แลนด์ เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ เปเต ซิวิก จาก สหรัฐ เมื่อ 22 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะ วิลเลียม คัทเบิร์ทสัน จาก สหราชอาณาจักร เมื่อ 23 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ แพ้ แฟรงก์กี้ เกนาโร จาก สหรัฐ เมื่อ 24 สิงหาคม ได้เหรียญเงิน นับเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นคนแรกของเดนมาร์กที่ได้เหรียญโอลิมปิก

พีเตอร์เซินขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2464 ขึ้นชกที่เดนมาร์กและสวีเดน ใน พ.ศ. 2474 เขาได้แชมป์มวยสากลของประเทศเดนมาร์กรุ่นแบนตัมเวท เขาแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2478 หลังจากชกแพ้น็อกหลายครั้ง สถิติการชกอาชีพ 55 ครั้ง ชนะ 27 เสมอ 9 แพ้ 19 เขาเสียชีวิตเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2509 รวมอายุได้ 67 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-02. สืบค้นเมื่อ 2018-10-06.
2. ↑
**วัดสำแล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านกระแชง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 80 ตารางวา โฉนดเลขที่ 6341 ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 8 แปลง เนื้อที่ 103 ไร่ 45 ตารางวา

วัดสำแลสร้างโดยมอญที่อพยพมาเมื่อครั้งต้นรัตนโกสินทร์ได้ร่วมกันสร้างขึ้น สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมา พ.ศ. 2412 เกิดความทรุดโทรมจึงบูรณะใหม่อีกครั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2414 เขตวิสุงตามสีมากว้าง 16 เมตร ยาว 25 เมตร

แต่เดิมวัดสำแลในปัจจุบันเปลี่ยนชื่อมา 3 ครั้งแล้ว ชาวมอญที่อพยพเข้ามาในสมัยรัชกาลที่ 2 ช่วยกันสร้างวัดขึ้นให้ชื่อว่า **แภ่ธ่มษะ** "แภ่" แปลว่า วัด "ธ่มษะ" แปลว่า สำแล เป็นชื่อวัดที่อยู่ในเมืองมอญ ปัจจุบันยังมีวัดนี้อยู่ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จผ่านวัดสำแล เหลียวทอดพระเนตรวัดถึง 3 ครั้ง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นวัด "สามแล" หลังจากนั้น การเขียนชื่อวัดก็เปลี่ยนแปลงเป็น "วัดสำแล" จนถึงปัจจุบันนี้

อุโบสถหลังเดิมหันหน้าเข้าแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นโบสถ์มหาอุดด้านหลังไม่มีประตู ขนาดของโบสถ์มีความกระทัตรัด หน้าบันตอนบนสลักลายสีทองบนพื้นขาว แกะสลักเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ลักษณะช้างรูปแบบสมจริงมีพระอินทร์ประทับนั่งบนบุษบกเหนือกระพองช้าง ตกแต่งด้วยลายดอกบุนนาค กรอบด้านล่างเป็นซุ้มพระบัญชรมีพระพุทธรูปอยู่ภายในกรอบหน้าต่างและประตูทางเข้าแกะลายเรียบง่าย แต่ฝีมือชั้นครูตัวโบสถ์จะผายเล็กน้อย รับกับเสาหน้ามุข แต่ละต้นซึ่งเป็นลักษณะโคนใหญ่ปลายเรียว มีใบสีมาตั้งอยู่บนฐานกลีบบัวไม่มีซุ้ม มีหมู่เจดีย์มอญอยู่หน้าอุโบสถเก่า ประกอบด้วยเจดีย์ประธานรายล้อมด้วยเจดีย์บริวารหลายมหาเจดีย์ชเวดากอง ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง ภายในศาลาการเปรียญ มีตู้พระไตรปิฎกแบบมอญและพระพุทธรูปพร้อมทั้งรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาสตั้งประดิษฐานอยู่ มีหอระฆังตั้งอยู่หน้าศาลาการเปรียญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สถานที่สำคัญ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกระแชง". องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกระแชง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-28. สืบค้นเมื่อ 2021-04-28.
2. ↑  "วัดสำแล". องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี.
3. ↑  "วัดสำแล". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**อาเธอร์ ลี ซามูเอล** (อังกฤษ: Arthur Lee Samuel) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอเมริกันผู้เชี่ยวชาญด้านเกมคอมพิวเตอร์ ปัญญาประดิษฐ์ และการเรียนรู้ของเครื่อง โปรแกรมเล่นหมากฮอสของซามูเอลจัดได้ว่าเป็นโปรแกรมที่สามารถเรียนรู้ได้เองโปรแกรมแรกของโลก และถือเป็นจุดกำเนิดยุคแรกๆของปัญญาประดิษฐ์ (AI) นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้พัฒนา TeX ที่เป็นโปรแกรมสำหรับการเขียนบทความวิชาการอีกด้วย

ประวัติ
-------

ซามูเอล เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1907 ที่เมืองเอ็มโพรา รัฐแคนซัส สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาจากวิทยาลัยเอ็มโพราในปี ค.ศ. 1923 จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อและจบการศึษาระดับปริญญาโทที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ในปี ค.ศ. 1926 และได้รับงานเป็นอาจารย์สอนอยู่เป็นเวลา 2 ปี จากนั้นในปี ค.ศ. 1928 ซามูเอลได้เข้าทำงานที่ห้องปฏิบัติการเบลล์ โดยงานส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับหลอดสุญญากาศ รวมทั้งได้พัฒนาเรดาร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2อีกด้วย หลังจากนั้นได้ย้ายไปทำงานที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ได้เริ่มก่อตั้งโครงการ ILLIAC แต่ได้ย้ายออกมาก่อนที่เครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องแรกจะสร้างเสร็จ ซามูเอลย้ายไปทำงานกับไอบีเอ็มที่นิวยอร์กในปี ค.ศ. 1949 จนกระทั่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากจากการเป็นผู้สร้างซอฟต์แวร์ของตารางแฮชครั้งแรกๆของโลก และยังมีส่วนกับการใช้ทรานซิสเตอร์ในคอมพิวเตอร์ที่ผลิตโดยไอบีเอ็มอีกด้วย ที่บริษัทแห่งนี้ ซามูเอลได้สร้างโปรแกรมเล่นหมากฮอสขึ้นบนเครื่อง IBM701 ที่เป็นคอมพิวเตอร์พาณิชย์เครื่องแรกของไอบีเอ็ม ได้มีการสาธิตโปรแกรมเพื่อนำเสนอความก้าวหน้าทางด้านฮาร์ดแวร์และการเขียนโปรแกรมที่ต้องใช้ทักษะสูง ทำให้หุ้นของบริษัทไอบีเอ็มสูงขึ้นไป 15 จุดภายในคืนเดียว นอจกากนี้ ซามูเอลยังมีความเชี่ยวชาญด้านการเขียนโปรแกรมที่ไม่ใช่ตัวเลข ทำให้คำสั่งของคอมพิวเตอร์เป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น และยังเป็นคนแรกๆที่ใช้คอมพิวเตอร์ทำงานอื่นนอกจากงานคำนวณ ซามูเอลยังเป็นคนมีชื่อเสียงด้านการเขียนบทความเรื่องยากๆให้เข้าใจง่าย และได้รับเชิญให้เขียนบทนำของบทความในวารสารเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ยุคแรกๆในปี 1953 อีกด้วย

ในปี 1966 ซามูเอลเกษียณจากไอบีเอ็มและย้ายมาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ได้ร่วมทำงานกับโดนัลด์ คนูธพัฒนา TeX ขึ้นมาเพื่ออำนวยความสะดวกในการเขียนบทความวิชาการและเอกสารต่างๆ ได้รับรางวัลนักบุกเบิกทางคอมพิวเตอร์จากสมาคมคอมพิวเตอร์ของสถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ในปี ค.ศ. 1987 ซามูเอลเสียชีวิตด้วยโรคพาร์กินสันเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1990

อ้างอิง
-------

1. ↑  John McCarthy; Edward Feigenbaum (1990). "In Memoriam *Arthur Samuel: Pioneer in Machine Learning*". *AI Magazine*. AAAI. **11** (3). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-01-22. สืบค้นเมื่อ 11 January 2015.
**วัดสำโรงเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านคลองสำโรง ตำบลสำโรงกลาง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีแม่น้ำและคลองรอบทั้งสามด้าน กล่าวคือ ทิศเหนือติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศตะวันออกติดกับคลองสำโรง ทิศตะวันตกติดกับคลองมหาวงษ์ หน้าวัดอยู่ทางทิศตะวันออก มีถนนออกไปสู่ถนนปู่เจ้าสมิงพราย วัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 50 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดสำโรงเหนือสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2300 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อว่า **วัดเกาะแก้วศรีเมือง** ที่ตั้งวัดเดิมมีโรงนาอยู่สามโรง คำว่าสามโรงจึงเพี้ยนเป็นสำโรง ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดสำโรงเหนือ (และเพื่อให้ต่างจากวัดอีกแห่งคือ วัดสำโรงใต้) แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดปากคลองสำโรง** เนื่องจากที่ตั้งวัดอยู่ตรงปากคลอง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร 

ในด้านการศึกษา ทางวัดเริ่มเปิดสอนพระปริยติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2480 จนถึงปัจจุบัน และได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลในที่ดินของวัด ชื่อโรงเรียนวัดสำโรงเหนือ (สุขราษฎร์ศึกษา)

อาคารเสนาสนะ
------------

ภายในอุโบสถของวัดมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ พระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย เจดีย์เก่าของวัดมีต้นโพธิ์ขึ้นครอบรอบจนแทบมองไม่เห็นเจดีย์ นอกจากนี้ยังมีศาลาการเปรียญ หอระฆัง กุฏิสงฆ์ 5 หลัง ศาลาดิน และสุสาน ปูชนียวัตถุของวัดได้แก่ พระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร พระพุทธรูปปางห้ามญาติ รูปหล่อพระอาจารย์จีน รูปหล่อหลวงปู่สุข พระพุทธรูปปางห้ามญาติทรงเครื่องที่สร้างขึ้นสมัยอยุธยาตอนปลาย

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงปู่กาฬ
* สมภารแม้น
* สมภารช่วง
* สมภารพุก
* สมภารลา
* หลวงปู่สุข
* สมภารจีบ (พระครูสมุทรกิจโกศล)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสำโรงเหนือ". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดสำโรงเหนือ". เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-18. สืบค้นเมื่อ 2020-12-17.
3. ↑  "เจดีย์เก่า วัดสำโรงเหนือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "พระพุทธรูปปางห้ามญาติทรงเครื่อง วัดสำโรงเหนือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส** (อังกฤษ: pre-socratic philosophy) เป็นสำนักคิดทางปรัชญากรีกโบราณ ที่มีอยู่ก่อนยุคของโสกราตีส (ผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นบิดาของปรัชญาตะวันตก). ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส มีจุดเด่นอยู่ที่ความสนใจไต่ถามเกียวกับความเป็นไปของธรรมชาติ และเอกภพ โดยมุ่งที่จะค้นหากฎเกณฑ์ที่เป็นเหตุเป็นผลของเอกภพ (cosmos) ซึ่งมนุษย์สามารถเข้าใจได้ โดยไม่ต้องอิงอยู่กับการกระทำของสิ่งเหนือธรรมชาติ ด้วยเหตุนี้ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสจึงมีเนื้อหาครอบคลุมวิทยาศาสตร์ธรรมชาติหลายสาขา ทั้งดาราศาสตร์ จักรวาลวิทยา คณิตศาสตร์ และฟิสิกส์. ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสได้รับอิทธิพลอย่างมากจากนักคิดชาวกรีกที่มีรกรากอยู่ทางฝั่งไอโอเนีย (Ionian thinkers) เช่น เธลีส (Thales) นักปราชญ์ชาวไอโอเนียที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ให้กำเนิดปรัชญากรีก และอะแนกซิแมนเดอร์ (Anaximander) และ พีทากอรัส (Pythagoras) แต่เมื่อชาวกรีกเริ่มขยายอาณานิคมไปทางทิศตะวันตก สำนักความคิดทางปรัชญาก็เริ่มแพร่กระจายไปยังอาณานิคมเหล่านั้นเช่นกัน ตัวอย่างสำคัญ เช่น เมืองโครตอน อังเป็นหนึ่งในอาณานิคมอิตาลีของนครรัฐกรีก และเป็นที่ตั้งของสำนักความคิดพีทาโกเรียน. 

ในสมัยกรีกโบราณ (หรือสมัยคลาสสิค) นักปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสถูกเรียกรวม ๆ กัน ในภาษากรีกว่า φυσιολόγοι (อ่านว่า พู-ซิ-โอ-ลอ-กอย) ซึ่งหมายถึงบุคคลที่ศึกษาหรือไต่ถามถึงธรรมชาติ (φύσις) หรือ "นักปรัชญาธรรมชาติ" นั่นเอง. ต่อมาอริสโตเติ้ลได้ทำการแยกแยะเพิ่มขึ้นว่า นักปรัชญาในยุคก่อนโลเครตีสยังมีพวกที่ไต่ถามถึงปัญหาทางเทววิทยา (theologoi) และพวกที่ไต่ถามเกี่ยวกับเรื่องปรัมปรา กับเทพปกรณัม (mythologoi) ด้วย.

ภาพรวมของปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส
--------------------------------

เนื้อหาและการใช้เหตุผลของนักคิดในยุคก่อนโสกราตีสได้สูญหายไปตามกาลเวลาเป็นส่วนใหญ่ และไม่ตกทอดมาถึงเราโดยตรง ความรู้ส่วนใหญ่ที่เรามีเกี่ยวกับปรัชญายุคเริ่มแรกของกรีกจึงมักอยู่ในรูปของคำอธิบาย และการอ้างอิงในงานเขียนของนักปรัชญารุ่นหลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพลโต และอริสโตเติล. โดยภาพรวมแล้ว นักปรัชญายุคก่อนโสคราตีสปฏิเสธคำอธิบายตามตำนานปรัมปราดั้งเดิม ของปรากฏการณ์ที่คนเราเห็นรอบ ๆ ตัว โดยแสวงหาคำอธิบายที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของเหตุผลมากขึ้น นักปรัชญาเหล่านี้จึงมุ่งถามคำถามเกี่ยวกับ "แก่นแท้ของสิ่งต่าง ๆ ": เป็นต้นว่า

* สรรพสิ่งทั้งปวงมาจากไหน?
* สิ่งต่างๆ ถูกสร้างขึ้นจากอะไร?
* เราจะอธิบายความหลากหลายของสิ่งต่าง ๆ ที่พบในธรรมชาติได้อย่างไร
* เราจะใช้คณิตศาสตร์มาเป็นสื่อในการอธิบายธรรมชาติได้อย่างไร?

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Presocratic Philosophy", Stanford Encyclopedia of Philosophy, 4 April 2016.
2. ↑  William Keith Chambers Guthrie, *The Presocratic Tradition from Parmenides to Democritus*, p. 13, ISBN 0-317-66577-4.
3. ↑  Eduard Zeller, *Outlines of the History of Greek Philosophy* (1955). p. 323.
**หนูฟาน** (อังกฤษ: Rajah rat, Spiny rat, สกุล: *Maxomys*) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Maxomys* จัดอยู่ในวงศ์ Murinae ในวงศ์ใหญ่ Muridae

หนูฟาน มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับหนูในสกุล *Rattus* คือ หนูที่พบได้ตามบ้านเรือนทั่วไป มีขนาดปานกลางถึงขนาดเล็ก พบได้ทั่วไปในหลากหลายภูมิประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในบ้านเรือน, ชุมชนใกล้ชายป่า, ป่าทึบ, ป่าละเมาะ หรือพื้นที่เกษตรกรรม เช่น นาข้าว หรือยุ้งฉาง

ในอดีต หนูฟานเคยถูกจัดให้เป็นสกุลย่อยของสกุล *Rattus* แต่ปัจจุบันได้ถูกจัดให้เป็นสกุลของตนเองร่วมกับสกุล *Niviventer* และสกุล *Leopoldamys* โดยนักอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 1979

หนูฟาน ในปัจจุบันได้มีการอนุกรมวิธานไว้ 17 ชนิด (ดูในตาราง) โดยมี 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย คือ หนูฟานเหลือง (*M. surifer*) และหนูฟานสีน้ำตาล (*M. rajah*)

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  Musser, G. G. and M. D. Carleton. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.
3. ↑  หน้า 158-183, *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน* (กรุงเทพมหานคร, พ.ศ. 2543) โดย กองทุนสัตว์ป่าโลก ISBN 974-87081-5-2

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หนูฟาน**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Maxomys ที่วิกิสปีชีส์
แผนภาพเส้นทางแสง
**กล้องโทรทรรศน์แบบชมิท–นิวตัน** (Schmidt–Newtonian telescope หรือ Schmidt–Newton telescope) เป็น กล้องโทรทรรศน์แบบผสม ที่รวมองค์ประกอบของทั้ง กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตัน และ กล้องโทรทรรศน์แบบชมิท การออกแบบกล้องโทรทรรศน์นี้ประกอบด้วยกระจกเงาปฐมภูมิที่เป็นผิวทรงกลมและแผ่นปรับแก้ชมิท เพื่อปรับแก้ความคลาดทรงกลม ทำให้ไม่มีความคลาดเคลื่อนทรงกลมแต่ก็ยังมีความคลาดแบบโคมาอยู่เล็กน้อย ภาพถูกมองด้วยกระจกเงาทุติยภูมิที่ทำมุม 45 องศาเหมือนกล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันมาตรฐาน

ข้อได้เปรียบ
------------

 กล้องโทรทรรศน์แบบชมิท–นิวตันที่ผลิตโดย Meade
กล้องชนิดนี้เกิดความคลาดแบบโคมาน้อยกว่ากล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันที่มีอัตราส่วนความยาวโฟกัส/รูรับแสงเท่ากัน ซึ่งโดยทั่วไปจะเหลือแค่ประมาณครึ่งหนึ่ง แผ่นปรับแก้ยังผนึกด้านในของกระบอกเลนส์ และในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นโครงรองรับกระจกเงาทุติยภูมิ ดังนั้นจึงสามารถกำจัดผลจากการเลี้ยวเบนซึ่งมาจากโครงรองรับได้ อีกทั้งเนื่องจากกระจกเงาปฐมภูมิเป็นผิวทรงกลม จึงผลิตได้ง่ายแม้จะมีความยาวโฟกัสสั้นก็ตาม กล้องโทรทรรศน์ที่ใช้การออกแบบนี้มีอัตราส่วนโฟกัสสั้นประมาณ F4 และเหมาะสำหรับการถ่ายภาพทางดาราศาสตร์ และการถ่ายภาพด้วยเซนเซอร์ภาพแบบ CCD

สำหรับในเรื่องของราคานั้น กล้องแบบนี้ราคากล้องถูกกว่า กล้องโทรทรรศน์แบบชมิท–กัสแกร็ง ที่ผลิตโดยทั่วไป เนื่องจากกระจกเงาทุตยภูมิเป็น กระจกเงาระนาบและไม่มีกลไกการโฟกัสที่จะเลื่อนกระจกเงาปฐมภูมิไปมาเหมือนอย่างเดียวกับการออกแบบของชนิดชมิท–กัสแกร็งส่วนใหญ่

ปัจจุบันมีเพียงบริษัท Meade เท่านั้นที่ผลิตและจำหน่ายกล้องโทรทรรศน์ชนิดนี้ ขนาด 6, 8 และ 10 นิ้ว LXD-75 บนฐานแบบระนาบศูนย์สูตร ที่มีระบบนำทางอัตโนมัติ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Schmidt-Newton telescope". telescopeOptics.net. สืบค้นเมื่อ 28 August 2012.
**กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโตรมิเตอร์หลายวัตถุ** (อังกฤษ: Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer; NICMOS) เป็นเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ใช้ในการศึกษาดาราศาสตร์อินฟราเรด ติดตั้งใช้งานอยู่บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 - 1999 และตั้งแต่ ค.ศ. 2002 จนถึงปัจจุบัน

NICMOS เป็นผลงานคิดค้นและออกแบบโดยทีมงานเครื่องมือวัด NICMOS ที่หอดูดาวสจ๊วต มหาวิทยาลัยอริโซนา ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือจับภาพและสเปกโตรมิเตอร์ สร้างโดยบริษัท บอลล์แอโรสเปซแอนด์เทคโนโลยี และนำไปติดตั้งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเพื่อสังเกตการณ์คลื่นแสงในช่วงอินฟราเรด คือความยาวคลื่นระหว่าง 0.8-2.4 ไมโครเมตร ในระหว่างภารกิจซ่อมบำรุงครั้งที่ 2 ค.ศ. 1997 พร้อมกับสเปกโตรกราฟกล้องโทรทรรศน์อวกาศ เพื่อแทนที่อุปกรณ์สองตัวก่อนหน้านั้น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูล NICMOS บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
* ข้อมูลทางเทคนิค จากหอดูดาวสจ๊วต

| * ด
* ค
* ก
กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล |
| --- |
| **เครื่องมือวัดและอุปกรณ์** |
| ปัจจุบัน | กล้องสำรวจขั้นสูง (ACS) · เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (COSTAR) · เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง (FGS) · กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโทรมิเตอร์หลายวัตถุ (NICMOS) · สเปกโทรกราฟถ่ายภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (STIS) · กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 (WFPC2) |
| ที่วางแผนไว้ | สเปกโทรกราฟต้นกำเนิดจักรวาล (COS) · กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 (WFC3) |
| ก่อนหน้า | กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (FOC) · สเปกโทรกราฟวัตถุมัว (FOS) · สเปกโทรกราฟความละเอียดสูงก็อดเดิร์ด (GHRS/HRS) · เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง (HSP) · กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ (WFPC) |