A diagram showing the line terms used in typography
ในศิลปะการใช้ตัวพิมพ์ ความสูงของตัวอักษรเอ็กซ์ (x-height) คือระยะห่างระหว่างเส้นล่างและเส้นเฉลี่ยของตัวอักษรตัวพิมพ์เล็กในไทป์เฟซ โดยทั่วไปแล้วนี่คือความสูงของตัวอักษรเอ็กซ์ ในไทป์เฟซ (ที่มาของคำว่า x-height) เช่นเดียวกับตัวอักษร *v*, *w* และ *z* (ตัวอักษรโค้ง เช่น *a*, *c*, *e*, *m*, *n*, *o*, *r*, *s* และ *u* มักจะสูงเกิน x-height เล็กน้อย เนื่องจากการโอเวอร์ชูต *i* มีจุดที่มีแนวโน้มจะสูงกว่า x-height) ขนาดที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของแบบอักษร x-height จะกำหนดความสูงของตัวอักษรพิมพ์เล็กที่ไม่มีส่วนที่สูงเหนือตัวอักษรพิมพ์เล็กโดยส่วนใหญ่ เมื่อเทียบกับความสูงของตัวพิมพ์ใหญ่

แบบอักษรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส ค.ศ. 1592 ไทป์เฟซขนาดเล็กที่ด้านล่างมี x-height สูงกว่าไทป์เฟซด้านบน เมื่อเทียบตามสัดส่วน
ไทป์เฟซที่เน้นใช้แสดงผลเพื่อใช้กับตัวอักษรขนาดใหญ่ เช่น บนป้ายและโปสเตอร์ จะมี x-height ต่างกันออกไป หลายๆ แบบมี x-height สูงเพื่อให้อ่านได้ชัดเจนจากระยะไกล แต่บางแบบก็ไม่เป็นเช่นนั้น: ไทป์เฟซที่เน้นใช้แสดงผลบางอัน เช่น Cochin และ Koch-Antiqua มี x-height ต่ำ เพื่อให้มีรูปลักษณ์ที่หรูหราและละเอียดอ่อนมากขึ้น ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่แพร่หลายโดยเฉพาะในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 การออกแบบไม่มีเชิงจำนวนมากที่มีไว้สำหรับข้อความเน้นใช้แสดงผลมี x-height สูง เช่น Helvetica หรือที่มากกว่านั้นคือ Impact

 x-height ที่เตี้ยเป็นพิเศษในป้ายที่เขียนด้วยลายมือ

ข้อควรพิจารณาในการออกแบบ
------------------------

x-height ปานกลางพบได้ในไทป์เฟซสำหรับข้อความเนื้อหา ช่วยให้เกิดความสมดุลและความเปรียบต่างระหว่างตัวอักษรตัวพิมพ์ใหญ่และ ตัวพิมพ์เล็กและหน้ากระดาษที่สว่างยิ่งขึ้น จากนั้นจึงเพิ่มขึ้นอีกครั้งสำหรับขนาดแบบอักษรที่ออกแบบมาสำหรับการพิมพ์ขนาดเล็ก เช่น คำบรรยาย เพื่อให้สามารถอ่านการพิมพ์ขนาดเล็กได้อย่างชัดเจน  

 เปรียบเทียบการใช้งานและx-height ของไทป์เฟซทั่วไปหลายแบบในบรรทัดเดียว 
x-height สูงบนไทป์เฟซที่เน้นใช้แสดงผลเป็นที่นิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการออกแบบในช่วงทศวรรษ 1960 และ 70 เมื่อ International Typeface Corporation เปิดตัวไทป์เฟซที่ได้รับความนิยมของการออกแบบรุ่นเก่าที่มี x-height เพิ่มขึ้น ตัวอย่างที่โดดเด่นของเทรนด์นี้ ได้แก่ Avant Garde Gothic และ ITC Garamond ล่าสุด ไทป์เฟซบางแบบเช่น Mrs Eaves, Neutraface และ Brandon Grotesque ได้รับการออกให้มี x-height ต่ำอย่างเห็นได้ชัดเพื่อพยายามสร้างรูปลักษณ์ที่หรูหรายิ่งขึ้น แม้ว่าคอมพิวเตอร์จะอนุญาตให้พิมพ์แบบอักษรได้ทุกขนาด แต่นักออกแบบแบบอักษรมืออาชีพ เช่น Adobe จะออกแบบอักษรในขนาดออพติคอลต่างๆ ซึ่งได้รับการปรับให้เหมาะสมเพื่อพิมพ์ในขนาดต่างๆ ตาม ตัวอย่างเช่น Mrs Eaves มีอยู่สองเวอร์ชัน: สไตล์ดั้งเดิมที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้รูปลักษณ์ที่หรูหรา สดใส และสไตล์ 'XL' ที่โดดเด่นน้อยกว่าซึ่งมีไว้สำหรับข้อความเนื้อหา 

งานวิจัยบางชิ้นกล่าวว่า แม้ว่า x-height ที่สูงขึ้นอาจช่วยในการอ่านข้อความที่มีขนาดเล็ก แต่ x-height ที่สูงมากๆ อาจขัดขวางการอ่านแทน อาจเป็นเพราะว่าการระบุรูปร่างของคำถ้าตัวอักษรทุกตัวมีความสูงเท่ากันเป็นเรื่องยาก ด้วยเหตุผลเดียวกันนี้ คู่มือป้ายบางป้ายจึงไม่สนับสนุนการใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด

ในการออกแบบเว็บ
---------------

ในการคอมพิวเตอร์ สามารถใช้ x-height เป็นหน่วยวัดในเว็บเพจ ใน CSS และ LaTeX จะเรียก x-height เรียกว่า **ex** อย่างไรก็ตาม การใช้ ex ในการกำหนดขนาดออบเจ็กต์มีความเสถียรน้อยกว่าการใช้หน่วยเอ็ม (em) ในเบราว์เซอร์ เช่น อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ตั้งขนาด ex ให้เป็นครึ่งหนึ่งของ em เป๊ะๆ ในขณะที่มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ตั้งขนาด ex ให้ใกล้กับ x-height ที่แท้จริงของฟอนต์ โดยปัดเศษโดยสัมพันธ์กับความสูงพิกเซลปัจจุบันของแบบอักษร ดังนั้น อัตราส่วนที่แน่นอนของ ex ถึง em อาจแตกต่างกันไปตามขนาดฟอนต์ภายในเบราว์เซอร์ หากค่าที่กำหนดถูกปัดเศษให้เป็นหน่วยที่ใกล้ที่สุด ตัวอย่างเช่น เบราว์เซอร์ที่คำนวณความสูง x 45% สำหรับฟอนต์สูง 10 พิกเซลอาจปัดเศษ ex เป็น 4 พิกเซลหรือ 5 พิกเซลหรือปล่อยไว้ที่ 4.5 พิกเซล

ข้อมูลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
-------------------------

ตัวอักษรพิมพ์เล็กที่มีความสูงสูงกว่า x-height จะมี ส่วนที่อยู่ใต้เส้นฐานตัวอักษรโดยส่วนใหญ่ (descenders) ซึ่งอยู่ใต้เส้นฐาน เช่น *y*, *g*, *q* และ *p* หรือมีส่วนที่สูงเหนือตัวอักษรพิมพ์เล็กโดยส่วนใหญ่ (ascenders) ซึ่งอยู่เหนือระดับ x-height เช่น *l*, *k*, *b*, และ *d* อัตราส่วนของ x-height ต่อความสูงของตัวอักษรเป็นหนึ่งในคุณลักษณะสำคัญที่กำหนดลักษณะที่ปรากฏของแบบอักษร ความสูงของตัวอักษรพิมพ์ใหญ่เรียกว่า cap height x-height เป็นสิ่งสำคัญในการออกแบบทั่วไป เช่น การออกแบบมีเชิงและไม่มีเชิงส่วนใหญ่ ไทป์เฟซลายมือที่เลียนแบบลายมือและอักษรวิจิตรที่มีการออกแบบอย่างไม่สม่ำเสมอ อาจมีx-height ของแต่ละตัวอักษรแตกต่างกันไป

ดูเพิ่ม
-------

* หน่วยเอ็น
* ตัวพิมพ์ใหญ่ขนาดเล็ก
* กายวิภาคศาสตร์ของไทป์เฟซ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vervliet 2008, p. 220; Type Specimen Facsimiles, p. 3
2. ↑  "Chaparral® Pro release notes" (PDF). *Adobe*. สืบค้นเมื่อ 5 November 2014.
3. ↑  Tracy, Walter (1986). "Proportion". *Letters of Credit*. pp. 48–55.
4. ↑  "Optical Size". Adobe. สืบค้นเมื่อ 7 November 2014.
5. ↑  Frere-Jones, Tobias. "MicroPlus". Frere-Jones Type. สืบค้นเมื่อ 1 December 2015.
6. ↑  Simonson, Mark. "Indiana Jones and the Fonts on the Maps". สืบค้นเมื่อ 6 November 2014.
7. ↑  Bierut, Michael. "I Hate ITC Garamond". *Design Observer*. สืบค้นเมื่อ 6 November 2014.
8. ↑  Slimbach & Brady. "Adobe Garamond" (PDF). Adobe. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ February 23, 2015. สืบค้นเมื่อ 6 November 2014.
9. ↑  "Introducing Mrs Eaves XL" (PDF). *Emigre*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 6 November 2014. สืบค้นเมื่อ 6 November 2014.
10. ↑  Bertucci, Andrew. "Sign Legibility Rules of Thumb" (PDF). United States Sign Council. สืบค้นเมื่อ 22 June 2015.
11. ↑  Herrman, Ralph (9 April 2012). "Does a large x-height make fonts more legible?". สืบค้นเมื่อ 22 June 2015.
12. ↑  Hermann, Ralph (September 2009). "Designing the ultimate wayfinding typeface". สืบค้นเมื่อ 22 June 2015.

หมายเหตุ
--------

1. ↑  The name "Petit Canon de Garamond is a mistake; it is actually by Robert Granjon.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* คำจำกัดความของ x-height ที่ typophile.com
* ในการค้นหาความสูงของเส้นในอุดมคติ

| * ด
* ค
* ก
ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์ |
| --- |
| Page | 
* Canons of page construction
* Column
* Even working
* Margin
* Page numbering
* Paper size
* Pagination
* Pull quote
* Recto and verso
* Intentionally blank page

 |
| Paragraph | 
* Alignment
* Leading
* River
* Runaround
* Widows and orphans

 |
| รูปอักขระ | 

|  |  |
| --- | --- |
| Typeface anatomy | 
* Counter
* Diacritics
* Dingbat
* รูปอักขระ
* Ink trap
* ตัวแฝด
* Rotation
* Subscript and superscript
* Swash
* Text figures
* Tittle

 |
| Capitalization | 
* All caps
* Camel case
* Initial
* Letter case
* Small caps
* Snake case
* Title case

 |
| Visual distinction | 
* ตัวเอียงแท้
* ตัวเอียงเทียม
* Bold
* Color printing
* Underline
* ตัวเส้นหนากระดานดำ
* อักษรนิล

 |
| Horizontal aspects | 
* Figure space
* Kerning
* Letter-spacing
* Sentence spacing
* Space
* Thin space

 |
| Vertical aspects | 
* Ascender
* Baseline
* Body height
* Cap height
* Descender
* Median
* Overshoot
* x-height

 |

 |
| ประเภทไทป์เฟซ | 

|  |  |
| --- | --- |
| Roman type | 
* เชิง
	+ แอนทีควา
	+ ดีโดนี
	+ เชิงแผ่น
* ไม่มีเชิง

 |
| อักษรนิล | 
* Fraktur
* Rotunda
* *Schwabacher*

 |
| Gaelic type | 
* Insular
* Uncial

 |
| Specialist | 
* Record type
* Display typeface
	+ script
	+ fat face
	+ reverse-contrast

 |

 |
| Punctuation | 
* Dashes
* Hanging punctuation
* Hyphen-minus
* Hyphenation
* Prime mark
* อัญประกาศ

 |
| Typesetting | 
* ETAOIN SHRDLU
* Font
	+ computer
	+ monospaced
* Font catalog
* For position only
* Letterpress
* Lorem ipsum
* Microprinting
* Microtypography
* Movable type
* แพนแกรม
* Phototypesetting
* Punchcutting
* Reversing type
* Type color
* Type design
* Typeface
	+ list

 |
| Typographic units | 
* Agate
* Cicero
* Em
* En
* Measure
* Pica
* Point
	+ traditional point-size names
* Proposed metric units
* Twip

 |
| Digital typography | 
* รหัสอักขระ
* Hinting
* Rasterization
* Typographic features
* Web typography
* Bézier curves
* Desktop publishing

 |
| ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์ในอักษรอื่นนอกเหนือไปจากละติน | 
* Arabic
* Cyrillic
* East Asian
* Thai

 |
| บทความอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง | 
* อักษรวิจิตร
* Handwriting
* Scribe
* ระเบียบงานสารบรรณ
* Type design
* Type foundry
* History of Western typography
* Intellectual property protection of typefaces
* Technical lettering
* Vox-ATypI classification

 |
| 
* หมวดหมู่ Category

 |