**ตำบลสะกาด** เป็นตำบล 1 ใน 12 ตำบลของอำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอสังขะ ห่างจากตัวอำเภอสังขะประมาณ 13 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดสุรินทร์ประมาณ 48 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 62 ตารางกิโลเมตร มีทางหลวงแผ่นดิน 24 เป็นเส้นทางหลักในการใช้สญจรเดินทาง ประชาชนส่วนใหญ่ เป็นชนพื้นเมืองที่พูดภาษา กวย (ส่วย) เป็นหลัก และมีชนพื้นเมืองที่พูดภาษา เขมรถิ่นไทย หนาแน่นในพื้นที่บางหมู่บ้าน เช่น บ้านสน เป็นต้น อย่างไรก็ตาม ประชาชนอยู่กันอย่างเรียบง่ายถ้อยทีถ้อยอาศัย ไม่พบปัญหาความขัดแย้งระหว่างชนพื้นเมืองแต่อย่างใด

ประวัติ
-------

ตำบลสะกาด เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลกระเทียม ต่อมาเมื่อ พ.ศ.2468 กระทรวงมหาดไทยได้สั่งการให้จังหวัดสุรินทร์ จัดตั้งตำบลใหม่แยกจากตำบลกระเทียม โดยใช้ชื่อว่า "ตำบลบ้านจารย์" มีจำนวน 11 หมู่บ้าน ต่อมาประมาณปีพุทธศักราช 2505 ได้แบ่งแยกหมู่บ้านออกบางส่วนจำนวน 4 หมู่บ้าน ไปจัดตั้งตำบลใหม่ คือ ตำบลสะกาด ปัจจุบันมี 16 หมู่บ้าน

การปกครอง
---------

ตำบลสะกาด มีทั้งหมด 16 หมู่บ้าน ประกอบด้วย

* หมู่ 1 บ้านสะกาด
* หมู่ 2 บ้านธรรมราช
* หมู่ 3 บ้านตาโมม
* หมู่ 4 บ้านนาโต๊ะ
* หมู่ 5 บ้านหลัก
* หมู่ 6 บ้านอำปึล
* หมู่ 7 บ้านจังเอิล
* หมู่ 8 บ้านสน
* หมู่ 9 บ้านหนองกรวด
* หมู่ 10 บ้านหนองปรือ
* หมู่ 11 บ้านกลองตุง
* หมู่ 12 บ้านตาโมมพัฒนา
* หมู่ 13 บ้านตาโปง
* หมู่ 14 บ้านหลักชัย
* หมู่ 15 บ้านอำปึลพัฒนา(บ้านสหมิตร)
* หมู่ 16 บ้านทรายขาว

พื้นที่ตั้ง
-----------

* ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลทับทัน อำเภอสังขะ และตำบลอู่โลก อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์
* ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลบ้านจารย์ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์
* ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลบ้านชบ อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลกระเทียม อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์

ภูมิประเทศ
----------

ตำบลสะกาด มีสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ พื้นที่มีความลาดเอียงจากทิศใต้ไปทิศเหนือ มีสภาพเป็นดินเหนียวปนทราย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ทำนาข้าว และปลูกสวนยางเป็นหลัก มีลำห้วยสำคัญไหลผ่าน คือลำห้วยทับทัน และลำห้วยสาขา

ภาษาที่ใช้ในการติดต่อสื่อสาร
----------------------------

* ภาษากวย (ส่วย)
* ภาษาเขมรถิ่นไทย
* ภาษาไทย

ภูมิอากาศ
---------

ลักษณะภูมิอากาศเป็นไปตามมรสุม มี 3 ฤดู คือ

* ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือน มีนาคม ถึงเดือน พฤษภาคม
* ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงเดือน ตุลาคม
* ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือน กุมภาพันธ์ของปีถัดไป

จำนวนประชากรในตำบลสะกาด
-----------------------

* จำนวนประชากรและความหนาแน่นประชากร จากข้อมูลของสำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง การตรวจสอบบ้านจากทะเบียนบ้าน (สำนักงานทะเบียน อำเภอสังขะ) ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 จำนวนประชากรทั้งสิ้น 9,855 คน จำแนกเป็น ชาย 4,988 คน หญิง 4,855 คน และมีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 2,468 ครัวเรือน

การศึกษา
--------

ในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลสะกาด มีโรงเรียนในระดับประถมศึกษา จำนวน 5 แห่ง (โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา 2 แห่ง) ได้แก่

* 1. โรงเรียนบ้านสะกาด (โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา)
* 2. โรงเรียนบ้านตาโมม (โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา)
* 3. โรงเรียนบ้านหลัก
* 4. โรงเรียนบ้านจังเอิล
* 5. โรงเรียนสหมิตรวิทยา

การสาธารณสุข
------------

โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนตำบล 1 แห่ง มีบุคลากรปฏิบัติงาน ดังนี้

* - เจ้าหน้าที่สาธารณสุข จำนวน 2 คน แยกเป็น ชาย - คน หญิง 2 คน
* - ลูกจ้างชั่วคราว 7 คน แยกเป็น ชาย 1 คน หญิง 6 คน
* - อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) 134 คน แยกเป็น ชาย 29 คน หญิง 105 คน

สถานที่ราชการ
-------------

ป้อมยามตำรวจ จำนวน 1 แห่ง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสะกาด 1 แห่ง
ที่ทำการองค์การบริการส่วนตำบลสะกาด 1 แห่ง

อาชีพ
-----

อาชีพหลัก ทำนา ทำสวนยาง
อาชีพเสริม ทอผ้าไหม สานเสื่อกก เลี้ยงสัตว์

สาธารณูปโภค
-----------

จำนวนครัวเรือนที่มีไฟฟ้าใช้ในเขต อบต. 1,858 ครัวเรือน คิดเป็นร้อยละ 100.00 จำนวนบ้านที่มีโทรศัพท์ 9 หลังคาเรือน คิดเป็นร้อยละ 0.40 ของจำนวนหลังคาเรือน

การเดินทาง
----------

การเดินทางเข้าสู่ตำบลใช้เส้นทางถนนโชคชัย-เดชอุดม ทางหลวงหมายเลข 24 ผ่านตำบลสะกาด เส้นทางสายสุรินทร์-ลำดวน-สังขะ ระยะทาง 41 กิโลเมตรและเส้นทางสายสุรินทร์-สังขะ-สะกาด ระยะทาง 48 กิโลเมตร

การโทรคมนาคม
------------

* โทรศัพท์สาธารณะ จำนวน 6 แห่ง

แหล่งน้ำธรรมชาติ
----------------

* ลำน้ำ / ลำห้วย จำนวน 11 สาย
* บึง / หนอง จำนวน 18 แห่ง

แหล่งน้ำที่สร้างขึ้น
--------------------

* ฝาย จำนวน 12 แห่ง
* ท่อลอดรับน้ำ (ท่อเหลี่ยม) จำนวน 2 แห่ง
* บ่อน้ำตื้น จำนวน 29 บ่อ
* บ่อน้ำบาดาล (บ่อมือโยก) จำนวน 64 แห่ง
* ประปาหมู่บ้าน จำนวน 9 แห่ง
* ถังเก็บน้ำคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 12 แห่ง
* คลองขุด จำนวน 18 แห่ง
* บ่อน้ำขุดส่วนตัว จำนวน 110 แห่ง
* สระน้ำ จำนวน 12 แห่ง
* อ่างเก็บน้ำ จำนวน 2 แห่ง

การคมนาคม
---------

องค์การบริหารส่วนตำบลสะกาด มีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ คือ

* 1. ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 24 เป็นถนนสายโชคชัย-เดชอุดม ผ่านบ้านหลักชัยพัฒนา หมู่ที่ 14 บ้านสะกาด หมู่ที่ 1 และบ้านกลองตุง หมู่ที่ 11 ตำบลสะกาด อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์
* 2. ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 2077 ถนนสายสุรินทร์ - สังขะ ผ่านบ้านอำปึลพัฒนา หมู่ที่ 15 และบ้านตาโปง หมู่ที่ 13
* 3. ทางหลวงชนบท หมายเลข 2283 เชื่อมระหว่างตำบลสะกาด กับตำบลบ้านจารย์
* 4. ทางหลวงชนบท หมายเลข 3103 บ้านสะกาด - ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2283

สินค้า/ผลิตภัณฑ์
----------------

* ผ้าไหม
* ข้าวหอมมะลิ
* เสื่อกก
* เครื่องจักสาน
* ผลไม้ เช่น มะม่วง กะท้อน มะไฟ ส้มโอ ลิ้นจี่ มะพร้าว ขนุน แก้วมังกร สับปะรด

แหล่งท่องเที่ยว และชุมชนโบราณ
-----------------------------

* **ปราสาทเต่าทอง**

ปราสาทเต่าทอง เป็นปราสาทศิลปะแบบเขมรที่เก่าแก่ โดยหลังเดิมนั้นสร้างด้วยอิฐขัดเรียบ ตั้งอยู่บนเนินรูปหลังเต่า มีคูน้ำล้อมรอบตามฉบับผังเมืองโบราณ มีทางเข้า 5 ทาง ปราสาทเป็นศิลปะสมัยใดไม่อาจทราบได้ เพราะองค์ปราสาทและเรือนครรภธาตุนั้นถูกสร้างทับด้วยสิ่งก่อสร้างสมัยใหม่อันมีเหตุเนื่องมาจากใน พ.ศ. 2521 มีการพบทองคำและเครื่องประดับโบราณมากมาย อาทิ กรองศอทองคำประดับพลอย ธำมรงค์ทองคำ หอก ด้าว ง้าว ขอ ดาบ พระแสงขรรค์ ที่ล้วนทำจากเงิน สำริด และทองคำ เป็นปราสาทหลังเดียวในประเทศไทย ที่ยังมีทรัพย์สมบัติฝังอยู่ในเรือนธาตุ ทั้งนี้เพราะความร่วมมือของชาวบ้านในพื้นที่ ที่พยายามจะปกป้องทรัพย์สมบัติจากบรรพชน โดยหารู้ไม่ว่าเป็นการทำลายโบราณสถานในคราวเดียวกัน ปัจจุบันจึงทำให้ปราสาทไม่เหลือเค้าปราสาท เป็นเหตุให้ยากต่อการขุดค้น แต่อย่างไรก็ตามจากการสัณนิษฐานตามหลักฐานแวดล้อมในพื้นที่ใกล้เคียงแล้ว ก็สามารถสรุปได้ว่าปราสาทเต่าทองน่าจะมีอายุไล่เลี่ยกับบรรดาปราสาทใกล้เคียง ซึ่งได้แก่ ปราสาทภูมิโปน ปราสาทบ้านจารย์ (ปราสาทสังข์สินชัย)และ ปราสาทหมื่นชัย ต.กระเทียม คือราวพุทธศรรตวรรษที่ 12 - 14

* **วัดเต่าทอง**

วัดเต่าทอง เป็นวัดโบราณ ตั้งอยู่ในชุมชนที่เป็นเมืองโบราณ บริเวณบ้านตาโมม (ตาโมม ในภาษากวย แปลว่า เต่า) ตำบลสะกาด อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ ปรากฏชื่อในเอกสารครั้งแรกเมื่อปีพุทธศักราช 2298 ซึ่งมีการผูกพัทธสีมาครั้งแรกตรงกับสมัยสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์แห่งกรุงศรีอยุธยา นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าชุมชนชาวกวยที่อยู่ ณ บ้านตาโมมแห่งนี้อาจจะอพยพมาจากแขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว หลังจากเกิดโรคระบาด แล้วมาเลือกชัยภูมิแห่งนี้ ซึ่งมีที่ตั้งเหมาะสมอยู่ก่อนแล้ว เนื่องจากบ้านตาโมมเป็นเมืองโบราณสมัยขอมช่วงเวลาเดียวกับปราสาทอื่นๆ ในแถบนี้ จึงมีคูเมืองและตัวเมืองชั้นใน ดังปรากฏหลักฐานทางภูมิศาสตร์ในปัจจุบัน คือบริเวณปราสาทเต่าทอง ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้

* 1. ปราสาทเต่าทอง
* 2. บรรณาลัย (หอเก็บคัมภีร์)
* 3. ราชมรรคา ทางขึ้นปราสาท
* 4. คูน้ำล้อมปราสาท
* - ฝั่งตะวันตกเรียก ตระพังข็อง(หนองมะม่วง)
* - ฝั่งทิศใต้เรียกตระพังเทราะ (หนองหมู่บ้าน ปัจจุบันเรียกบ้านเก่า)
* - ฝั่งทิศเหนือเรียกตระพังราง(หนองร้าง)
* - ฝั่งทิศตะวันออกเรียกตระพังเส็ม(หนองสิม)
* 5. บาราย (สระน้ำประจำปราสาท)
* 6. วิหารเปลื้องเครื่อง (พระเสื้อเมืองทรงเมือง)ปัจจุบันวิหารทางทิศใต้คืออุโบสถวัดเต่าทอง ส่วนทิศเหนือเป็นสนามกีฬากลางหมู่บ้าน
* 7. พระธาตุ (เป็นศิลปะลาวจำปาศักดิ์)คาดว่าสร้างขึ้นภายหลังบูรณะวิหารเป็นอุโบสถแล้ว

วัดเต่าทอง ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นวัดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2298 และได้รับการอนุญาตตั้งวัดเป็นอารามคามวาสีเมื่อปี พ.ศ. 2300 สมัยเจ้าเมืองสุรินทร์คนที่ 1 มีประชาชนเป็นโยมอุปปัฏถาก 11 หมู่บ้าน คือ บ้านตาโมม บ้านสน บ้านโคกขะยูง (ปัจจุบันร้างแล้ว) บ้านโพนไทร (ปัจจุบันร้างแล้ว) บ้านระโยง (ปัจจุบันร้างแล้ว) บ้านตระพังร้าง (ปัจจุบันร้างแล้ว) บ้านบางสะกาด (ปัจจุบันย้ายไปตั้งเป็นบ้านสะกาด) บ้านหลัก (ยังอยู่) บ้านโคกระหาร (ปัจจุบันเหลือแต่ชื่อ) บ้านโคกสะวาย (ปัจจุบันเหลือแต่ชื่อ) บ้านบางฉะโพร (คาดว่าเป็นพื้นที่บ้านธรรมราชในปัจจุบัน เพราะมีแอ่งน้ำชื่อว่าพังฉะโพร ปัจจุบันไม่เหลือเค้าแอ่งน้ำนั้นแล้ว ด้วยมีการปรับพื้นที่เพื่อทำนา -- เคยขุดค้นพบภาชนะดินเผาใส่โครงกระดูกมนุษย์โบราณ 3 จุด) แต่ภายหลังเกิดโรคระบาด ประชาชนแต่ละหมู่บ้านนิยมตั้งวัดเพิ่มมากขึ้น เลยเหลือแค่สองหมู่บ้านคือบ้านสนและบ้านตาโมม ต่อมาบ้านสนมีการตั้งวัดสุวรรณราษฎร์บำรุง(ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นวัดสนสัทธาราม)ขึ้น จึงเหลือแค่บ้านตาโมมเท่านั้นที่ดูแลวัด จากวัดที่ใหญ่ที่สุดในตำบล มีพระเกือบร้อยรูปปัจจุบันจึงถดถอยลงมาก 

ในปี พ.ศ. 2454 ตรงกับสมัยสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ วัดเต่าทอง มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่มีการเผาอิฐก่อกำแพงอุโบสถขึ้น มีการบูรณะ พระธาตุ สร้างหอระฆัง สร้างโปง ขุดสระขุดบ่อ และย้ายป่าช้าจากทิศตะวันตกบ้านบางสะกาดมาตั้งที่ทิศตะวันออกบ้านตาโมม จึงทำให้วัดตาโมม มีองค์ประกอบของวัดครบตามตำราการตั้งวัด คือมีอุโบสถ พระธาตุเจดีย์ ต้นศรีมหาโพธิ์ วิหารฉัน และหอระฆัง จึงได้มีการฉลองอุโบสถหลังใหม่และผูกพัทธสีมาขึ้นในปี 2458 ผ่านมาแล้ว 100 ปี และมีการผูกซ้ำอีกในพิธีแสดงอาโป ปี 2481 (เป็นการเปลี่ยนใบเสมาจากหินเป็นปูน)

ในปี พ.ศ. 2487 มีการเปลี่ยนชื่อวัดจากวัดตาโมมเป็น "วัดเต่าทอง" มีการสร้างหอระฆังในปี 2504 สร้างศาลาการเปรียญในปี 2511 มีการสร้างพระใหญ่ทับปราสาทในปี 2521 มีการสร้างวิหารทับปราสาทเต่าทองในปี 2539 จวบจนปี 2548 ชาวบ้านตาโมมทั้งสองหมู่บ้านมีมติก่อสร้างบูรณะอุโบสถใหม่แทนหลังเดิม จึงมีการเริ่มก่อสร้างอุโบสถขึ้นจวบจน สำเร็จในปี 2558 จึงจัดการเฉลิมฉลองอุโบสถหลังใหม่และผูกพัทธสีมาอีกครั้งหนึ่งเป็นครั้งที่ 3 ในปี 2559 นี้ ศิริรวมอายุวัดเต่าทองได้ ประมาณ 300 ปี ศิริรวมอายุการตั้งชุมชนบ้านตาโมมได้ 900 ปี

ศาสนสถานและศาสนวัตถุสำคัญ
ศาสนสถานและศาสนวัตถุสำคัญ คือ

* 1. พระพุทธเวฬีสารีธาตุ (พระใหญ่ในอุโบสถ ดัดแปลงมาจากเทวรูปในวิหารสมัยปราสาทขอม มีการโบกดินเหนียวทับและมีการฉาบปูนทับหลายชั้น หลังจากการสแกนด้วยเครื่องมือสแกนโลหะ พบมีแกนเป็นหิน มีโลหะทองคำและโลหะเงิน บุครอบหินในองค์พระ แต่ไม่สามารถกะเทาะออกได้ เนื่องจากฉาบดินและปูนทับหลายชั้น)
* 2. พระเจ้าหอกลอง (พระเจา หรือพระเจ้า) เป็นพระพุทธรูปสำริด แต่เดิมตั้งไว้ในปราสาทเต่าทองต่อมาถูกลักขโมยสุญหายไป แล้วถูกพบโดยชาวบ้านบางสะกาดในทางเกวียนก่อนข้ามคลอง ปัจจุบันเรียกบริเวณนั้นว่าคลองพระเจา หลังจากถูกพบได้มีการอัญเชิญไปเป็นพระพุทธรูปประจำตำบลสะกาดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509 ตามทะเบียนหมายเลขศาสนวัตถุสำคัญ สข. ๓๒/๑๒๘.๒๕๑๑ ก. ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ วัดทรายขาว บ้านสะกาด ต.สะกาด อ.สังขะ จ.สุรินทร์
* 3. พระนขธาตุ (เจดีย์พระธาตุหน้าพระอุโบสถ) สร้างในปี พ.ศ. 2302 ศิลปะลาวจำปาศักดิ์
* 4. หอระฆังไม้ สามชั้นเรือนยอดสุวรรณหงส์สร้างในปี พ.ศ. 2504
* 5. กลองเพล ใบเก่าชำรุด ปัจจุบันเป็นใบใหม่
* 6. เกราะโปง (ปัจจุบันเป็นโปงใบที่สามเปลี่ยนเมื่อ พ.ศ. 2535)
* 7. ระฆังสำริด (สูญหายเมื่อปี พ.ศ. 2533)
* 8. กังสดาลตีฉันเพล
* 9. ปราสาทเต่าทอง
* 10. คูน้ำรอบปราสาท(ปัจจุบันมีการถมที่แทบไม่เหลือร่องรอย)
* 11. ศาลาการเปรียญไม้ (ปัจจุบัน ปลวกแทะ)
* 12. สระน้ำ
* 13. ป่าช้า

อย่างไรก็ตาม วัดเต่าทอง หรือวัดปราสาทเต่าทอง เป็นศาสนสถานโบราณตั้งแต่สมัยปราสาทขอมเกี่ยวเนื่องกับ 3 ศาสนาคือศาสนาผี ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาพุทธ ดังประเพณีต่างๆที่หลงเหลืออยู่ เช่น พิธีปะแสงปราสาท (ความเชื่อเรื่องผีเจ้าผู้รักษาปราสาท) พิธีทำบุญข้าวและพิธีสารท (พิธีพราหมณ์ เพื่อเซ่นสรวงบรรพบุรุษของชนพื้นเมืองชาวกวยและชนพื้นเมืองชาวเขมร) และพิธีบุญต่างๆ ในศาสนาพุทธ วัดเต่าทอง มีประวัติความเป็นมายาวนานเกินเก้าช่วงอายุคน จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะมีมาตรการอนุรักษ์และเผยแพร่ให้แก่ประชาชนทราบโดยทั่วกัน

และในวันที่ 31 ธ.ค.2560 มีการจัดงานใหญ่บนพื้นที่ปราสาทเต่าทอง ปรากฏว่ามีการค้นพบพระพุทธรูปโบราณสำริดและบุเงินมากมาย จากศิลปะของพระพุทธรูปนั้นสัญนิฐานเบื้องต้นว่าเป็นพระพุทธรูปศิลปะลาวจำปาศักดิ์ ซึ่งมีความสอดคล้องการประวัติการสร้างวัด การสร้างเจดีย์ และพระพุทธรูปอื่นๆ ที่เคยขุดพบเมื่อก่อนหน้านี้ รวมถึงพระพุทธรูปประจำตำบลที่มีประวัติมาจากปราสาทเต่าทองนี้ด้วยก็เป็นศิลปะลาวจำปาศักดิ์ ซึ่งเชื่อกันว่ายุคอพยพนั้น เป็นชาวกวยมาจากเมืองจำปาศักดิ์นั่นเองได้มาสร้างเมืองที่นี่ แต่มีสิ่งที่ยังคำตอบไม่ได้ คือเหตุใดสถานที่แห่งนี้จึงมีกรุสมบัติมากมายถึงเพียงนี้ ยังรอการสืบค้นโดยนักโบราณคดีและนักวิชาการร่วมกันศึกษาต่อไป

* **อนุสาวรีย์หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดินแกะสลักจากหิน**

อนุสาวรีย์หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน ปางยืนประทานพรสูง 18 ศอกหนัก 19 ตัน ซึ่งทำจากหินแท่งเดียว ใช้เวลาแกะสลักนานถึง 2 ปี ประดิษฐาน ณ วัดสนสัทธาราม บ้านสน หมู่ที่8 ตำบลสะกาด อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์

* **ญารีน่าปาร์ค** สวนญารีน่าปาร์ค ตั้งอยู่ บ้านตาโมม ตำบลสะกาด อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์

คาเฟ่ร้านกาแฟ เปิด 9.00 - 17.00 น.
ร้านอาหาร 11.00 - 19.00 น.
หมูกระทะ 12.00 - 22.00 น.
ลานกิจกรรมคอนเสริ์ตกลางแจ้ง ลานกางเต้น หุ้นยนต์ หุ้นไดโนเสาร์

การศาสนา
--------

คณะสงฆ์ตำบลสะกาดฝ่ายมหานิกาย ได้รับการอนุมัติจากท่านเจ้าคุณพระศรีวิสุทธิคุณ (มานพ ปิยสีโล) เจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ฝ่ายมหานิกาย โดยความเห็นชอบจาก เจ้าคณะภาค 11 มหานิกายและมหาเถรสมาคม ให้แบ่งเขตการปกครองของคณะสงฆ์ตำบลสะกาดฝ่ายมหานิกาย ออกเป็น ๒เขตดังนี้

* คณะสงฆ์ตำบลสะกาด เขต๑ มี (ว่าง)
* คณะสงฆ์ตำบลสะกาด เขต๒ มี พระครูวินิตธรรมสาร (บัณฑิต ปณฺฑิโต) เป็นเจ้าคณะตำบลสะกาด เขต๒ ,เจ้าอาวาสวัดธรรมราช ตำบลสะกาด อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์

อ้างอิง
-------

1. ↑

* เก็บถาวร 2016-12-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 

| * ด
* ค
* ก
ตำบลในจังหวัดสุรินทร์ |
| --- |
| อำเภอกาบเชิง | 
* กาบเชิง
* คูตัน
* โคกตะเคียน
* ด่าน
* ตะเคียน
* แนงมุด

 | ตราประจำจังหวัดสุรินทร์ |
| อำเภอเขวาสินรินทร์ | 
* เขวาสินรินทร์
* ตากูก
* บ้านแร่
* บึง
* ปราสาททอง

 |
| อำเภอจอมพระ | 
* กระหาด
* จอมพระ
* ชุมแสง
* บ้านผือ
* บุแกรง
* เป็นสุข
* เมืองลีง
* ลุ่มระวี
* หนองสนิท

 |
| อำเภอชุมพลบุรี | 
* กระเบื้อง
* ชุมพลบุรี
* นาหนองไผ่
* ไพรขลา
* เมืองบัว
* ยะวึก
* ศรีณรงค์
* สระขุด
* หนองเรือ

 |
| อำเภอท่าตูม | 
* กระโพ
* ท่าตูม
* ทุ่งกุลา
* บะ
* บัวโคก
* พรมเทพ
* โพนครก
* เมืองแก
* หนองบัว
* หนองเมธี

 |
| อำเภอโนนนารายณ์ | 
* คำผง
* โนน
* ระเวียง
* หนองเทพ
* หนองหลวง

 |
| อำเภอบัวเชด | 
* จรัส
* ตาวัง
* บัวเชด
* สะเดา
* สำเภาลูน
* อาโพน

 |
| อำเภอปราสาท | 
* กังแอน
* กันตรวจระมวล
* โคกยาง
* โคกสะอาด
* เชื้อเพลิง
* โชคนาสาม
* ตานี
* ตาเบา
* ทมอ
* ทุ่งมน
* บ้านไทร
* บ้านพลวง
* ประทัดบุ
* ปราสาททนง
* ปรือ
* ไพล
* สมุด
* หนองใหญ่

 |
| อำเภอพนมดงรัก | 
* โคกกลาง
* จีกแดก
* ตาเมียง
* บักได

 |
| อำเภอเมืองสุรินทร์ | 
* กาเกาะ
* แกใหญ่
* คอโค
* เฉนียง
* ตระแสง
* ตั้งใจ
* ตาอ็อง
* ท่าสว่าง
* เทนมีย์
* นอกเมือง
* นาดี
* นาบัว
* ในเมือง
* บุฤๅษี
* เพี้ยราม
* เมืองที
* ราม
* สลักได
* สวาย
* สำโรง
* แสลงพันธ์

 |
| อำเภอรัตนบุรี | 
* กุดขาคีม
* แก
* ดอนแรด
* ทับใหญ่
* ธาตุ
* น้ำเขียว
* เบิด
* ไผ่
* ยางสว่าง
* รัตนบุรี
* หนองบัวทอง
* หนองบัวบาน

 |
| อำเภอลำดวน | 
* โชคเหนือ
* ตระเปียงเตีย
* ตรำดม
* ลำดวน
* อู่โลก

 |
| อำเภอศรีณรงค์ | 
* แจนแวน
* ณรงค์
* ตรวจ
* ศรีสุข
* หนองแวง

 |
| อำเภอศีขรภูมิ | 
* กุดหวาย
* ขวาวใหญ่
* คาละแมะ
* จารพัต
* ช่างปี่
* ตรมไพร
* ตรึม
* แตล
* นารุ่ง
* ผักไหม
* ยาง
* ระแงง
* หนองขวาว
* หนองบัว
* หนองเหล็ก

 |
| อำเภอสนม | 
* แคน
* นานวน
* โพนโก
* สนม
* หนองระฆัง
* หนองอียอ
* หัวงัว

 |
| อำเภอสังขะ | 
* กระเทียม
* ขอนแตก
* ดม
* ตาคง
* ตาตุม
* ทับทัน
* เทพรักษา
* บ้านจารย์
* บ้านชบ
* พระแก้ว
* สะกาด
* สังขะ

 |
| อำเภอสำโรงทาบ | 
* กระออม
* เกาะแก้ว
* ประดู่
* ศรีสุข
* สะโน
* สำโรงทาบ
* เสม็จ
* หนองไผ่ล้อม
* หนองฮะ
* หมื่นศรี

 |

| * ด
* ค
* ก
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างในจังหวัดสุรินทร์ |
| --- |
| เทศบาลเมือง | 
* สุรินทร์

 | ตราประจำจังหวัดสุรินทร์ |
| เทศบาลตำบล | 
* กระหาด
* กังแอน
* กันตวจระมวล
* กาบเชิง
* เขวาสินรินทร์
* แคน
* โคกตะเคียน
* จอมพระ
* ชุมพลบุรี
* ท่าตูม
* ทุ่งศรีชุมพล
* นาหนองไผ่
* นิคมปราสาท
* บักได
* บัวเชด
* บุแกรง
* ผักไหม
* เมืองแก
* เมืองที
* ยะวึก
* ระแงง
* รัตนบุรี
* ลำดวนสุรพินท์
* สนม
* สระขุด
* สังขะ
* สำโรงทาบ
* หมื่นศรี

 |
| องค์การบริหารส่วนตำบล | 
* กระเทียม
* กระเบื้อง
* กระโพ
* กระออม
* กังแอน
* กาเกาะ
* กุดขาคีม
* กุดหวาย
* เกาะแก้ว
* แก
* แกใหญ่
* ขวาวใหญ่
* ขอนแตก
* คอโค
* คาละแมะ
* คำผง
* คูตัน
* โคกกลาง
* โคกยาง
* โคกสะอาด
* จรัส
* จอมพระ
* จารพัต
* จีกแดก
* แจนแวน
* เฉนียง
* ช่างปี่
* ชุมแสง
* เชื้อเพลิง
* โชคนาสาม
* โชคเหนือ
* ณรงค์
* ดม
* ดอนแรด
* ด่าน
* ตรมไพร
* ตรวจ
* ตระเปียงเตีย
* ตระแสง
* ตรึม
* ตะเคียน
* ตั้งใจ
* ตรำดม
* ตากูก
* ตาคง
* ตาตุม
* ตานี
* ตาเบา
* ตาเมียง
* ตาวัง
* ตาอ็อง
* แตล
* ทมอ
* ทับทัน
* ทับใหญ่
* ท่าตูม
* ท่าสว่าง
* ทุ่งกุลา
* ทุ่งมน
* เทนมีย์
* เทพรักษา
* ธาตุ
* นอกเมือง
* นาดี
* นานวน
* นาบัว
* นารุ่ง
* น้ำเขียว
* แนงมุด
* โนน
* บะ
* บักได
* บัวโคก
* บัวเชด
* บ้านจารย์
* บ้านชบ
* บ้านไทร
* บ้านผือ
* บ้านพลวง
* บ้านแร่
* บึง
* บุฤๅษี
* เบิด
* ประดู่
* ประทัดบุ
* ปราสาททนง
* ปราสาททอง
* ปรือ
* เป็นสุข
* ไผ่
* พรมเทพ
* พระแก้ว
* เพี้ยราม
* โพนโก
* โพนครก
* ไพรขลา
* ไพล
* เมืองที
* เมืองบัว
* เมืองลีง
* ยาง
* ยางสว่าง
* ระแงง
* ระเวียง
* รัตนบุรี
* ราม
* ลำดวน
* ลุ่มระวี
* ศรีณรงค์
* ศรีสุข (อำเภอศรีณรงค์)
* ศรีสุข (อำเภอสำโรงทาบ)
* สนม
* สมุด
* สลักได
* สวาย
* สะกาด
* สะเดา
* สะโน
* สังขะ
* สำเภาลูน
* สำโรง
* สำโรงทาบ
* เสม็จ
* แสลงพันธ์
* หนองขวาว
* หนองเทพ
* หนองบัว (อำเภอท่าตูม)
* หนองบัว (อำเภอศีขรภูมิ)
* หนองบัวทอง
* หนองบัวบาน
* หนองไผ่ล้อม
* หนองเมธี
* หนองระฆัง
* หนองเรือ
* หนองแวง
* หนองสนิท
* หนองหลวง
* หนองเหล็ก
* หนองใหญ่
* หนองอียอ
* หนองฮะ
* หัวงัว
* อาโพน
* อู่โลก

 |