***รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู*** (ญี่ปุ่น: らんま1/2; โรมาจิ: *Ranma nibun-no-ichi*; ทับศัพท์: "Ranma one half") หรือ *ไอ้หนุ่มกังฟู* เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยทากาฮาชิ รูมิโกะ ซึ่งเป็นนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นชื่อดังอีกหลายเรื่อง เช่น ลามู ทรามวัยจากต่างดาว และ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน ซึ่งเป็นที่นิยมในเด็กมัธยมต้นของญี่ปุ่นช่วงทศวรรษ 1990 เป็นอย่างมาก และยังเป็นที่นิยมในต่างประเทศโดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา เนื่องจากลักษณะการเขียนของการ์ตูนเรื่องนี้ มีอิทธิพลต่อการ์ตูนเรื่องใหม่หลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการสลับเพศ มุกตลกหน้าตาย คาแรกเตอร์ประหลาดๆเช่น จอมหลงทาง มนุษย์สายตาสั้นสุดๆ สาวซึนเดเระ และมุขเตะกระเด็นบินขึ้นฟ้า จนปัจจุบันนี้การ์ตูนที่มี่ลักษณะคล้ายๆกันถูกผลิตออกมานับไม่ถ้วน

รันม่ายังมีในรูปแบบวิดีโอเกมหลายรูปแบบการเล่นไม่ว่าจะเป็น เกมต่อสู้ หรือเกม RPG

เนื้อเรื่อง
-----------

เป็นเรื่องราวชุลมุนของ รันม่า ซาโอโตเมะ พระเอกของเรื่อง ซึ่งได้เดินทางฝึกวิชากับเก็นม่าผู้พ่อในเมืองจีน แต่เกิดอุบัติเหตุพลัดตกลงไปในบ่อน้ำต้องคำสาป ทำให้รันม่ากลายเป็นผู้หญิงผมแดงเมื่อโดนน้ำเย็น ส่วนเก็นม่ากลายเป็นหมีแพนด้า ทั้งคู่จะกลับเป็นร่างเดิมเมื่อโดนน้ำร้อน เมื่อทั้งสองกลับมายังญี่ปุ่น เก็นม่าได้ตกลงกับ โซอุน เทนโด เพื่อนรักผู้เป็นเจ้าของสำนักเทนโด้ ในการพาตนเองและรันม่าย้ายไปอาศัยอยู่บ้านเดียวกับโซอุน เนื่องจากเก็นม่าต้องการให้รันม่าสืบทอดสำนักของโซอุนเพราะโซอุนไม่มีลูกชาย รันม่าจึงถูกจับมัดมือชกให้แต่งงาน กับ อากาเนะ เทนโด ลูกสาวคนเล็กของบ้านเทนโด ทั้งๆที่ทั้งสองไม่รู้จักกันและไม่รู้เรื่องมาก่อน ซึ่งภายหลังทั้งสองต้องพบอุปสรรคมากมาย ทั้งที่ตนเองและคนอื่นก่อเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็น การไล่ล่าของจัมปูสาวผู้อาฆาตรันม่ามาจากเมืองจีน การต่อสู้ที่ยังไม่ได้เริ่มของเรียวกะ การกลับมาของฮัปโปไซอาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักบู้แหลกซาโอโตเมะ การแก้แค้นของอุเคียว และอีกหลากหลายเหตุการณ์มากมายในเรื่อง ซึ่งมีความสนุกสนานจากคาแรกเตอร์ที่หลายหลาย จนเป็นที่น่าสนใจของหมู่เด็ก วัยรุ่นและนักอ่านการ์ตูนมากมาย

ตัวละครเรื่อง รันม่า กับ ลามู มีลักษณะคล้ายกันในหลายๆตัว เช่น อากาเนะกับชิโนบุ จัมปูกับลามู รันม่ากับริวโนสุเกะ และทางผู้เขียนได้วาด ชิโนบุกับอาตารุ ให้ปรากฏตัวอีกครั้งในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ในประเทศญี่ปุ่น ส่วนลักษณะการวาดนั้น เล่มแรกๆจะวาดคล้ายลามู คือการ์ตูนอ่านสนุกตัวละครออกแนวเด็ก เล่มหลังๆจะเปลี่ยนฝีมือเป็นแนวอิงความสมส่วนร่างกายแบบอินุยาฉะ

ข้อแตกต่างระหว่างหนังสือการ์ตูนกับอนิเมะในเรื่องนี้มีอยู่พอควร บางทีเนื้อเรื่องก็แปลกไป ความสัมพันธ์ ชื่อท่า ชื่อตัวละคร หรือ นิสัยตัวละครก็ต่างกัน ทั้งนี้จะอิงหนังสือการ์ตูนเป็นหลัก

ตัวละคร
-------

(ชื่อตัวละคร สะกดตามที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูน โดยมีคำสะกดในวงเล็บเป็นภาษาญี่ปุ่น และคำอ่านในภาษาญี่ปุ่น)

### ครอบครัวซาโอโตเมะ

**ซาโอโตเมะ รันม่า** (早乙女 乱馬) : รันม่าเป็นชายหนุ่มโชคร้ายที่ตกบ่อน้ำต้องคำสาปขณะฝึกวิชาที่เมืองจีน ส่งผลให้ร่างกายของเขาเกิดอาการผิดปกติ เมื่อถูกน้ำเย็นเขาจะกลายร่างเป็นผู้หญิง และเมื่อถูกน้ำร้อน เขาถึงจะกลายร่างกลับมาเป็นผู้ชายเหมือนเดิม เนื่องจากเป็นลูกชายตระกูลนักสู้ เก็นม่าจึงจัดการคลุมถุงชนให้รันม่าเป็นคู่หมั้น กับอากาเนะเพื่อสืบทอดสำนักบู้แหลกซาโอโตเมะของโซอุน โดยที่รันม่าไม่ยอมรับ เช่นเดียวกับอากาเนะที่ไม่ต้องการเป็นคู่หมั่นกับคนวิตถาร(อากาเนะ เรียกรันม่าในช่วงแรก)

โดยทั่วไปรันม่าเป็นคนที่มีนิสัยเป็นมิตร กล้าหาญ มีจิตใจดี และร่าเริง แต่รูมิโกะ ทาคาฮาชิ ก็ได้เพิ่มส่วนเสียของรันม่าออกมาเพื่อดึงดูดผู้อ่านมากขึ้น จึงมีนิสัยจู้จี้ หลงตัวเอง ค่อนข้างเอาชนะ และสาวแตกกว่าใครเมื่อเป็นร่างหญิง ทำให้รันม่าไม่ใช่พระเอกเพอร์เฟคผู้น่าเบื่อ รันม่ามักจะเป็นที่พึ่งของบ้านเทนโดเสมอเมื่อยามมีปัญหาจริงๆจังๆ เพราะพวกพ่อขี้ขลาดมากเวลาคับขันจริงๆ และออกไปปราบปีศาจตามหน้าที่ของจอมยุทธ์(บางทีก็ทึกทักไปเองทั้งบ้าน)

ในการต่อสู้รันม่าเป็นนักสู้หลากสไตล์ผู้มีกระบวนวิชามากมาย โดยรันม่าจะโดดเด่นเรื่องความเร็วเมื่อเทียบกับคนอื่น ต่อมาโคโลญสามารถสอนรันม่าให้เรียนรู้ท่าต่างๆมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นหมัดเกาลัดในกองเพลิง หมัดมังกรบินไต่สวรรค์ นอกจากนี้ยังมีท่าประจำสำนักบู้แหลกซาโอโตเมะ เช่น หมัดแมว (เกิดจากการที่รันม่ากลัวแมวมาก) ท่าวิ่งหนี รันม่ามีความสามารถในการเรียนรู้วิชาได้ไว รวมทั้งปรับเปลี่ยนวิชาของคู่ต่อสู้เพื่อมาเป็นประโยชน์แก่ตน ดังเช่นกระสุนพยัคฆ์ผยอง ซึ่งรันม่าดัดแปลงมาจาก กระสุนราชสีห์คำรามของเรียวกะ จุดเสียเปรียบของรันม่าคือยามที่กลายร่างเป็นหญิง จะทำให้ขาสั้นขึ้นแล้วเตะใครไม่โดน

เรื่องเสน่ห์ของรันม่าไม่ต้องพูดถึง เพราะด้วยความเป็นมิตรของรันม่า ทำให้สาวๆหลายคนหลงเสน่ห์มากมาย ในขณะร่างหญิงก็เซ็กซี่ ทำให้คุโน่ ทาเทวากิ ฮัปโปไซ และหลายๆคนปิ๊งรันม่าเหมือนกัน ในบางครั้ง รันม่าก็แสดงนิสัยขี้หลงตัวเองออกมาอย่างเห็นได้ชัด ในเหตุการณ์ที่รันม่าพยายามให้จัมปูกลับมาชอบตนอีกครั้ง

**ซาโอโตเมะ เก็นม่า** (早乙女 玄馬) : เก็นม่าเป็นพ่อของรันม่า เขาพารันม่าออกไปฝึกวิชาตั้งแต่เด็ก เก็นม่าเองก็ตกบ่อน้ำต้องสาปจนเป็นหมีแพนด้าเมื่อเขาถูกน้ำเย็น และเมื่อถูกน้ำร้อนจะกลับกลายมาเป็นคน และเคยฝึกวิชากับฮับโปซาย แต่มักมีวิชาติงต๊องประจำตัว ไม่ว่าจะเป็น พยัคฆ์หมอบ (ยอมแพ้ศัตรู) ท่าหันหลังแล้ววิ่งหนี ท่าเปลนรก (กอดรัดศัตรูแบบทารกสร้างความขยะแขยง) แต่ก็ยังมีทีเด็ดท่าที่ถูกปิดผนึกไว้

เก็นมาเป็นตัวละครตลกหน้าตายที่ทำให้ทุกคนหัวเราะเสมอ แต่ก็ไม่เคยสร้างปัญหาไวเท่าแต่นิสัยใจคอของเก็นม่าถ้าเทียบกับเทนโด โซอุนแล้วค่อนข้างดีกว่าเยอะ เก็นม่าโลภ เจ่าเล่ห์เอามากๆ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ เอารันม่าไปแลกกับกับข้าว ขโมยหนวดมังกรของรันม่า(ทำให้ผมดก) ขโมยรถขายโอเคโนมิยากิของอุเคียว จับรันม่าฝึกวิชาหมัดแมวสุดโหด หลอกบ้านตระกูลไฮโซเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยงประจำบ้านจะได้กินอาหารดีๆ ในกรณีกับโนโดกะนั้น เก็นม่าสัญญากับโนโดกะว่า ถ้าไม่ทำให้รันม่าเป็นชายชาตรี เขากับรันม่าก็พร้อมคว้านท้องตายยอมรับผิด ส่งผลภายหลังรันม่ากับเก็นม่าต้องพยายามปกปิดตัวเองไม่ให้โนโดกะรู้ว่ารันม่าโดนคำสาปบ่อน้ำอย่างอลวน การต่อสู้ เก็นม่านั้นไม่ค่อยได้เรื่อง ใช้แต่ท่าประหลาด ส่วนมากมักไม่สู้แต่จะคอยแก้ปัญหาอย่างห่างๆยามใดเก็นม่าแปลงร่างเป็นแพนด้า ยามนั้นเขาจะใช้ป้ายคำพูดแทน ทำให้สื่อการกับคนอื่นได้อยู่แต่เขาก็ไม่อดที่จะห่วงรันม่าตามภาษาพ่อลูกบ่อยครั่งที่เก็นม่าพยายามทำเพื่อรันม่าแต่มักโดนเข้าใจผิดตลอด

**ซาโอโตเมะ โนโดกะ** (早乙女 のどか) : คุณแม่ของรันม่า เป็นคนจิตใจดีงามมองโลกในแง่ดีพอกับพี่คาสึมิ ได้รับคำสัญญาจากเก็นม่าไว้ว่า ถ้าเก็นม่าไม่ทำให้รันม่าเป็นชายชาตรีได้ รันม่าและเก็นม่าจะยอมถูกคว้านท้องตาย เธอจึงพกดาบซามูไรตามรันม่ามาที่บ้านเทนโด เพื่อทวงสัญญาที่มีให้ไว้ ซึ่งทำเอารันม่ากับเก็นม่าไม่อยากกลับร่างเป็นคนธรรมดาอีกเลย ตอนมาที่บ้านเทนโด โนโดกะไม่ได้ต้องการอะไรเลยนอกจากพบกับรันม่า เพราะทั้งสองไม่ได้คุยกันมาตั้งแต่ 6 ขวบ บางทีก็ทำให้เก็นม่าในร่างแพนด้าหึงโนโดกะอยู่เอาเรื่อง เพราะโนโดกะแทบไม่เคยเอ่ยถึงเก็นม่าเลย ขนาดริว คุมอนโกหกว่าเก็นม่าตายไปแล้วก็ตาม(ฮ่าๆๆ)เธอเป็นคนที่มีสัญชาตญาณความเป็นแม่สูงมาก เพราะภายหลังเธอก็รู้สึกได้ว่าริว คุมอน ไม่ใช่รันม่าตัวจริง และรู้สึกแปลกๆกับรันโกะ(รันม่าร่างหญิงที่ปลอมตัวอาศัยในบ้านเทนโด)

### ครอบครัวเทนโด

**เทนโด อากาเนะ** (天道 あかね) : ลูกสาวคนเล็กของบ้านเทนโดที่ถึงแม้จะมีหน้าตาน่ารัก แต่จริงๆแล้วเธอนั้นอึดและเรี่ยวแรงมหาศาล นับในเรื่องฝีมือการทำกับข้าวที่ฆ่าคนตายได้ แถมสามารถในการอัดผู้ชายที่ต้องการมาวุ่นวายกับเธอให้ปลิวไป ทำให้เธอดูเป็นผู้หญิงน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับพี่ๆ แต่ก็มีส่วนน่ารักอยู่ไม่น้อย อากาเนะเรียนห้องเดียวกับรันม่า และมักจะชอบทะเลาะกันบ่อยๆ ทั้งที่ความจริงต่างก็มีความรู้สึกดีๆซ่อนอยู่ภายใน มีสัตว์เลี้ยงคือพีจัง(เรียวกะ)

อากาเนะเป็นที่พึ่งของเพื่อนผู้หญิงทั่วไป ทั้งความใจดี อ่อนโยน ขี้สงสาร แต่เห็นแบบนี้อากาเนะก็เป็นคนที่อ่อนไหวง่าย(ยิ่งโดนหาว่าขาดความเป็นแม่ศรีเรือนเท่าไหร่ ยิ่งคิดมาก) ขี้อาย และชอบซ่อนความรู้สึกของตัวเองเสมอ คนที่เป็นที่ระบายให้กับเธอได้จริงๆก็คือรันม่า เดิมอากาเนะไว้ผมยาว แต่ถูกมีดของเรียวกะตัดขาด

เรื่องฝีมือการต่อสู้ ถือว่าอากาเนะเหนือกว่าผู้หญิงทั่วไป เธอออกแนวเป็นนักกีฬามากกว่าใคร แต่ไม่สามารถเปรียบเทียบกับจัมปูหรือรันม่าตอนเป็นร่างหญิงได้ ความสามารถของอากาเนะคือการใช้ออร่ารังสีอำมหิต ทำให้คนรอบข้างโดยเฉพาะรันม่ากลัวยามหึง บางทีเธอก็สนุกสนานกับการแข่งขันจนเลยเถิด ไม่ว่าจะเป็นแชมป์งัดข้อจากการกินราเมงจอมพลัง สวมชุดนักสู้ที่สามารถเอาชนะใครก็ได้ แต่ก็มักมีผลข้างเคียงตลอด อากาเนะว่ายน้ำไม่เป็น

อากาเนะค่อนข้างป๊อบปูล่าร์ในโรงเรียน ถึงขนาดตอนเช้าต้องมีคนมาท้าเธอสู้เพื่อเอาชนะใจเธอ ตามคำสั่งบ้าๆบอๆของทาเทวากิ คุโน่ รุ่นพี่จอมติงต๊องที่หลงรักอากาเนะเข้าเต็มเปา อากาเนะในเรื่องช่วงต้นนั้นแอบรักหมอโตฟุ แต่หมอโตฟุดันไปรักพี่คาสึมิเข้า ซึ่งอากาเนะก็อกหักอยู่พักใหญ่ ภายหลังเธอก็เริ่มแอบหันมามองรันม่าเหมือนกัน

**เทนโด โซอุน** (天道 早雲) : เจ้าสำนักเทนโด เป็นพ่อของ เทนโด อากาเนะ และเพื่อนของ ซาโอโตเมะ เก็นม่า โซอุนกับเก็นม่าเคยฝึกวิชาร่วมกันมาตั้งแต่สมัยที่พวกเขายังหนุ่ม ต่อมาเขาสูญเสียภรรยาไปทำให้เป็นพ่อหม้ายและอยู่กับลูกสาวที่น่ารัก 3 คน ซึ่งโซอุนถือเป็นคุณพ่อที่ดีเอามากๆ มีความอบอุ่น รักลูกมาก ยอมลูกทุกอย่าง แม้แต่ให้เงินนาบิกิจนบ้านติดหนี้ แต่มักจะหวงสำนักจนหน้ามืดเวลามีคนคิดจะมาก่อปัญหาสำนัก ไม่ว่าจะเป็นการให้อากาเนะไปสู้กับจอมทำลายสำนัก หรือทุ่มสุดตัวในการพนันกับราชานักพนันคิง ซึ่งโซอุนพนันจนหมดบ้านมาแล้ว

โซอุนมีความเป็นผู้ปกครองที่ดีมากกว่าเมื่อเทียบกับเก็นม่า โซอุนแทบไม่เคยด่าคาซึมิ หรืออากาเนะเลย บางทีจะโดนอากาเนะตะคอกเอาซะจนโซอุนร้องไห้ซะเอง แต่กับนาบิกิโซอุนบางทีก็ปิ๊ดแตกในเรื่องเงินๆทองๆบางครั้ง ด้วยความใจของโซอุนนี่เองที่ทำให้ครูฮินาโกะหลงรัก ส่วนการต่อสู้ไม่ได้ความ+ขี้ขลาดในการต่อสู้พอๆกับเก็นม่า โดยโซอุนชอบใส่เสื้อเกราะซามูไรในการต่อสู้ แล้วก็แพ้เสมอ บางก็ยอมกราบศัตรูซะงั้น แต่โซอุนเองก็มีรังสีอำมหิตแปลงร่างเป็นปีศาจขู่เวลารันม่า หนีอากาเนะไปเจ๊าะแจ๊ะกับสาวคนอื่น

**เทนโด คาซึมิ** (天道 かすみ) : พี่สาวคนโตของอากาเนะ เป็นคนที่เรียบร้อยและมองโลกในแง่ดีสุดๆ มีฝีมือในด้านการเป็นแม่บ้านแม่เรือนอย่างมาก เป็นเหมือนพี่ที่คอยทำหน้าที่เหมือนแม่ที่จากไปให้กับบ้านเทนโด คาซึมิเป็นคนที่หมอโตฟุหลงรัก ซึ่งทำให้อากาเนะอกหักเข้าเต็มๆ โดยส่วนมากคาสึมิมักจะพบได้บ่อยในตอนที่ครอบครัวเทนโด นั่งโต๊ะกินข้าวร่วมกัน ซึ่งเป็นภาพที่อบอุ่น คาซึมินั้นเป็นยอดหญิงที่ไม่มีใครกล้าทำให้เธอเสียใจ แม้แต่เมื่อยามปีศาจสิง โซอุนผู้พ่อก็สั่งห้ามไม่ให้ใครทำร้ายคาสึมิทั้งๆคาซึมิวางยาคนในบ้านทุกคนแท้ๆ คาสึมิไม่เคยแสดงความโกรธต่อใคร เรียกได้ว่าบรรลุอรหันต์ขั้นสุดยอด

**เทนโด นาบิกิ** (天道 なびき) : พี่สาวของคนที่สองของ อากาเนะ มีนิสัยแสบและกะล่อนสุดๆ แถมยังฉลาดเอามากๆ เรียกว่าตรงกันข้ามกับพี่สาวคนโตอย่างคาซึมิอย่างสิ้นเชิง เพราะความงกไม่เข้าใครออกใคร เธอจึงทำแสบได้ทุกอย่างเพื่อเงิน นอกจากนี้ นาบิกิยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับคุโน่ ทาเทวากิผู้หลงรักทั้งรันม่ากับอากาเนะอีกด้วย นาบิกิเลยจัดการเป็นตากล้องถ่ายรูปนู้ดรันม่าและอากาเนะไปให้คุโน่บ่อยๆ นาบิกิก็เคยที่จะวางแผนแกล้งรันม่ากับอากาเนะให้เลิกกันมาแล้ว แต่ที่จริงทำไปเพราะนึกสนุกและกะให้อากาเนะเอาเงินมาแลกรันม่าเท่านั้น ไม่ได้หวังว่าผลลัพธ์มันจะเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโต นาบิกิเป็นคนเดียวในบ้านเทนโด ที่สามารถต่อกรกับราชานักพนันคิงได้อย่างสูสี เพราะเจ้าเล่ห์พอๆกัน

### ตัวละครสำคัญ

**ฮิบิกิ เรียวกะ** (響 良牙) : เรียวกะเพื่อนสมัยเด็กของรันม่า เขาเป็นทั้งคู่รักคู่แค้นของรันม่า และช่างเป็นชายที่น่าสงสารเสียเหลือเกิน เพราะเขามักจะหลงทิศอยู่เป็นประจำ ถ้าออกจากบ้านเมื่อไหร่ ถึงแม้ว่าเป้าหมายของเขาจะเป็นแค่ตลาดที่อยู่ใกล้ๆบ้าน เขาอาจจะต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะไปถึงได้จนสำเร็จ เรียวกะเป็นหนึ่งในคนที่ตกลงไปในบ่อน้ำต้องสาปจนกลายร่างเป็นหมูดำ (พีจัง) และเรียวกะเองก็แอบหลงรักอากาเนะอยู่เงียบๆ และไม่ได้รับความตอบรับจากอากาเนะเลย ไม่ใช่เพราะเธอเกลียด แต่อากาเนะไม่คิดว่าเรียวกะจะรักเธอ

เรียวกะถือเป็นตัวละครที่ค่อนข้างซื่อๆ เป็นลูกผู้ชายที่ไม่ค่อยรู้เรื่องการจีบสาว คิดมาก และมักขี้อายมากมากต่อหน้าอากาเนะ เลยถูกรันม่าปั่นหัวตลอด และไม่วายมักหลงทิศเสมอ แต่ก็เป็นลูกผู้ชายคนเดียว ที่ไม่ยอมโจมตีรันม่าตอนรันม่าเสียพลังไป เรียวกะพยายามอย่างมากในการที่จะให้ตัวเองหลุดพ้นจากคำสาปของบ่อน้ำที่ทำให้ตนต้องกลายเป็นพีจัง ไม่ว่าจะเป็นขุดห้องน้ำหญิงในโรงเรียน ใช้สบู่กันน้ำ แข่งกันวิ่งสามขาตะลุยเพื่อชิงตั๋วเที่ยวน้ำพุร้อน

ด้านการต่อสู้เรียวกะโดดเด่นในกำลังและความอึด เรียวกะไฝ่ฝันที่จะชนะรันม่าให้ได้ ทั้งๆที่ไม่มีอาจารย์ดีๆคอยสอนเท่าไหร่เมื่อเทียบกับรันม่า โดยมักออกเข้าป่าไปฝึกคนเดียวเป็นประจำ ท่าที่ใช้ประจำได้แก่ จี้จุดสุดระบิด กระสุนราชสีห์คำราม เสาพลังราชสีห์คำรามขั้นสุดยอด โดยรันม่านั้นได้เคยบอกว่า เรียวกะเป็นคู่แข่งทีเก่งที่สุดของรันม่า

ในตอนท้ายของการ์ตูนเรียวกะก็เริ่มทำใจได้ว่าอากาเนะไม่ได้รักตน และอุนริว อาการิ หญิงสาวผู้รักหมูเข้ามาเรียวกะก็มาสารภาพรักกับเรียวกะ เรียวกะไปคบหากับอาการิแทน แม้ว่าบางทีเรียวกะจะเพี้ยนพยายามควบอากาเนะไปอีกคนก็ตาม แต่ถ้าในอนิเมะ เรียวกะมักจะถุกจับคู่กับอุเคียวในหลายๆตอนมากกว่า

**จัมปู** หรือ **แชมพู**\* (珊璞) : หญิงสาวจากเมืองจีน เธอมาจากหมู่บ้านสาวโสดที่ผู้หญิงเป็นนักรบ หากมีผู้ชายคนไหนทำให้พวกเธอพบกับความปราชัยได้ ชายผู้นั้นก็จะกลายเป็นสามีของพวกเธอไป แต่หากเป็นผู้หญิง ก็จะถูกตามฆ่าอย่างเอาเป็นเอาตาย รันม่าหญิงก็ได้ต่อสู้กับเธอและทำให้เธอพ่ายแพ้ไป โดยจัมปูได้ฝากรอยจูบแห่งความตายให้กับรันม่าหญิง ต่อมารันม่าชายดันเอาชนะเธอได้อีก เธอเลยหลงรักรันม่าชายหักปักหัวปำ จัมปูคอยตามเกาะแกะรันม่ามาตลอด ซึ่งจัมปูเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ตกลงในบ่อน้ำต้องสาป จนเธอสามารถกลายเป็นแมวเมื่อถูกน้ำเย็นได้ (แถมแมวเป็นสัตว์ที่รันม่ากลัวซะด้วยสิ!) โดยถ้าจัมปูเจอรันม่าหญิงเมื่อไร ก็จะโจมตีทันที

กับผู้ชายคนอื่น เธอไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่และมักใช้คนเหล่านั้นเป็นเครื่องมือ โดยเฉพาะเรียวกะ กับ คุโน่ ทาเทวากิ ใครขวางเธอกับรันม่าเธอก็จะอัดโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่กับรันม่าจัมปูขี้อ้อน เอาอกเอาใจเก่ง ซึ่งแม้ว่าจัมปูจะพยายามเท่าไหร่ รันม่าก็ไม่ชอบนิสัยขี้ตื้อของจัมปูเท่าไหร่นัก ส่วนมากจะใช้จัมปูเป็นเครื่องมือทำให้อากาเนะหึง เมื่อหมดความอดทนเธอก็จะใช้กำลังหรืออุบายกับรันม่าแทน

จัมปูมีพลังการต่อสู้ระดับสูงมากเมื่อเทียบกับเพศเดียวกัน มีความเร็วกว่าคนอื่นๆ โดยเป็นรองแค่ย่าทวดของเธอ เธอไม่เคยแพ้อากาเนะ หรือพิงคุ รินคุ ศัตรูเก่าที่มาจากเมืองจีน โดยมักใช้ลูกเหล็กเป็นอาวุธถือทั้งสองมือ เธอสามารถอัดคนได้โดยไม่ต้องไต่ตรองอะไรให้มาก กับอากาเนะ เธอก็เคยคิดฆ่ามาแล้ว

มูสึเป็นคนที่ชอบจัมปูมาตั้งแต่เด็ก แต่ดันบ้าไปท้าสู้ตอนสามขวบแล้วแพ้ไป จัมปูเลยเย็นชากับมูสึบ่อยครั้ง แต่นานๆทีก็สงสารมูสึบ้างล่ะ

* (คนญี่ปุ่นพูดคำว่า แชมพู หรือ มูส ตรงๆไม่ได้ เลยภาษาพูดว่า จัมปู, มูสึแทน เช่นเดียวกับ ฮาบุ กับ เฮิร์บ, ซาฟรัง กับ แซฟฟรอน แต่หากเป็นภาคที่ใช้ภาษาอังกฤษรวมทั้งไทย จะใช้ แชมพู, มูส, ฮาบุโดยตรง ข้อแตกต่างคือ ในหนังสือการ์ตูนจะอิงชื่อตามญี่ปุ่น ขณะที่ในอนิเมะ จะอิงตามชื่อภาษาอังกฤษ จึงทำให้ชื้อตัวละครแตกต่างกัน)

**มูสึ** หรือ **มูส** (沐絲 ) : ชายหนุ่มจากเมืองจีน เขาหลงรักจัมปูตั้งแต่เด็ก แต่จัมปูไม่เคยเหลียวแลเขาเลยแม้แต่นิดเดียว มูสึมีปัญหาทางด้านสายตาอย่างแรง เขาสายตาสั้นชนิดที่เรียกว่ามองอะไรผิดเพี้ยนไปหมด เขาจึงมักจะทักคนผิดบ่อยๆ มูสึเองก็เคยตกบ่อน้ำต้องสาปจนกลายเป็นเป็ดเมื่อถูกน้ำเย็น มูสึทำงานที่ร้านราเม็งของโคโลญ ย่าทวดของจัมปู โดยหวังว่าจะให้จัมปูมาหลงรักตนเองซักครั้ง

มูสึมีนิสัยขี้หึงจัมปูเอามากๆ บางทีก็ไล่อัดรันม่าเอาดื้อๆ มูสึไม่ชอบให้ใครมาดูถูกว่าไม่มีความสามารถเมื่อเทียบกับรันม่า บางทีก็พยายามพิสูจน์ตัวเองอยู่บ่อยครั้ง อากาเนะเคยเสนอให้รันม่ายอมแพ้มูสึ จะได้ให้จัมปูที่ได้พนันกับมูสึไปเดทกับมูสึ

มูสึนั้นโทษรันม่าที่เป็นตัวการที่ทำให้ตนอกหัก แต่ก็แพ้เป็นกระจำ มูสึมีวิชาการใช้อาวุธลับที่สามารถซ่อนไว้ในแขนเสื้อแบบแนบเนียน แล้วนำออกมาใช้ในเวลาเดียวกันหรือพลิกแพลงสถานการณ์ได้อย่างดี มีท่าไม้ตายคือกรงเล็บเหยี่ยว หมัดหงส์ขาว บางทีมูสึก็วางแผนชั่วร้ายเพื่อให้ได้จัมปูแทนที่จะใช้กำลังปะทะ แต่เมื่อไม่สำเร็จเป็นโดนอัดทุกที การทำความดีของมูสึมักแฝงไปด้วยการให้ได้มาซึ่งจัมปู เช่นการช่วยรันม่าจากถุงน่องทาโร่ แต่บางครั้งมูสึก็เผยออกมาว่าตนเองก็เป็นคนดีและไม่ได้ขี้โกงเสมอไป

ด้วยบุคลิกที่ซุ่มซ่ามของมูสึ ทำให้เป็นตัวละครที่สร้างความสนุกสนานให้แก่ผู้อ่านในหลายๆตอน

**คุองจิ อุเคียว** (久遠寺 右京 ) : หญิงสาวร้านโอโคโนมิยากิที่รู้จักกับรันม่าตั้งแต่เด็ก ตอนที่รันม่าออกไปฝึกวิชากับเก็นม่านั้น รันม่ามักจะไปกินโอโคโนมิยากิฟรีที่ร้านของอุเคียวอยู่บ่อยๆ นอกจากมีฝีมือด้านการทำโอโคโนมิยากิแล้ว เธอยังฝีมือด้านการต่อสู้อีกด้วย ตอนเด็กๆเก็นม่าจะให้รันม่าแต่งงานกับอุเคียว เพื่อจะได้ร้านโอโคโนมิยากิ แต่เมื่อเก็นม่าเปลี่ยนใจ ก็ขโมยรถเข็นของพ่ออุเคียวพร้อมพารันม่าหนีไป ซึ่งเธอก็เก็บความเป็นหญิงแต่งตัวเป็นชาย แล้วตามล้างแค้นรันม่ากับเก็นม่าที่โรงเรียน โดยรันม่านั้นคิดมาตลอดว่าอุเคียวเป็นผู้ชาย

อุเคียวมีน้ำใจ ซื่อตรงและเป็นมิตรกับคนโดยทั่วไป เนื่องจากอุเคียวเป็นคู่มั่นอีกคนของรันม่า อุเคียวจึงพยายามเอาชนะใจรันม่าเช่นเดียวกับจัมปู แต่แทนที่จะพยายามทะเลาะโดยตรงกับอากาเนะ เธอเลือกที่วางแผนที่อื่นที่ปลอดกำลังมากกว่า เช่นการวางแผนให้เรียวกะไปออกเดทกับอากาเนะ วางแผนให้รันม่ากับอากาเนะไปเที่ยวกันที่ถ้ำแห่งการแยกทาง หรือแข่งทำกับข้าวกับอากาเนะ

อุเคียวเป็นตัวละครหญิงผู้มีความสามารถทางด้านต่อสู้เช่นเดียวกับจัมปู แต่วิชาการต่อสู้ที่ค่อนข้างผสมผานการต่อสู้แบบนินจากับการใช้เครื่องมือทำอาหาร เช่นการใช้ดาวกระจายตะหลิวจิ๋ว การมัดคู่ต่อสู้ด้วยเส้นโซบะ บางทีก็ดูเหมือนอุเคียวยึดติดกับโอโคโนมิยากิเกินไปเหมือนกัน

จากความเป็นมิตรและมีน้ำใจของเธอ รวมกับบุคลิคคล้ายผู้ชาย ทำให้มีสาวๆมาชอบเธออยู่เหมือนกัน เช่น คุเรไน ซึบาซะ กับ โคนัตสึ คุโนอิจิอัจฉริยะ เอ๊ะ!?!

**ฮัปโปซาย** หรือ **ฮัปโปไซ** (八宝斎) : แฮบปี้ตาเฒ่าจอมลามกที่มีฝีมืออันร้ายกาจ ฮัปโปซายเป็นอาจารย์ของ เก็นม่า ซาโอโตเมะ กับ เทนโด โซอุน ผู้เป็นพ่อของ รันม่า กับอากาเนะ ลูกศิษย์ทั้งสองจึงแสดงความเคารพโดยการจัดการจับฮัปโปซายไปขังไว้ในหุบเขาลึกลับแห่งหนึ่ง แต่ก็หลุดออกมาได้ เนื่องจากความน่านับถือนั้นแทบเป็นศูนย์ จนกลายเป็นวายร้ายปนฮาประจำเรื่อง โดยส่วนมากเมื่อมีปัญหาอะไรขึ้นมา ฮัปโปซายนั้นจะเป็นคนก่อเสมอ ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แต่เนื่องจากการที่เขาตัวเล็ก และค่อนข้างมีความสามารถในการต่อสู้ จึงไม่มีใครเล่นงานเขาได้มากนัก แม้แต่รันม่ายังหวั่นๆ เมื่อยามต้องเผชิญหน้ากัน

สมัยหนุ่มฮัปโปซายเคยอกหักจากโคโลญมาแล้ว เมื่อกลับมา ฮัปโปซายก็รักที่จะแต๊ะอั๋งสาวๆ รวมทั้งรันม่า ขโมยกางเกงใน เป็นศัตรูกับผู้หญิงตลอด ถือว่าเป็นตัวละครที่ทะเลาะกับตัวละครอื่นแทบทั้งเรื่อง ศึกหลายๆศึกนั้นเกิดจากฮัปโปซายตัวแสบคนนี้

ฮัปโปซายเชี่ยวการวิชาประหลาดมากมาย ไม่ว่าจะเป็น กงล้อบุปผาฮัปโป (ระเบิดดอกไม้ไฟ) การสวนกลับการโจมตีด้วยไปป์ หรือการแปลงกลายเป็นปีศาจ จนทำให้ชาวเมืองตกใจยิ่งกว่าก๊อตซิล่าบุกโลก แต่ถึงกระนั้น ฮัปโปซายก็ไม่เคยสอนวิชาให้รันม่า เป็นชิ้นเป็นอันมาได้เลย มีแต่ก่อปัญหาซะมากกว่า จุดอ่อนสุดๆของฮัปโปซายมีอย่างเดียวคือความหื่นกามของตัวเอง

### ตัวละครรอง

**คุโน่ ทาเทวากิ** (九能 帯刀) : รุ่นพี่คุโน่คือรุ่นพี่ของพวกรันม่ากับอากาเนะ เขามีฝีมือในการใช้ดาบไม้ นอกจากรูปจะงามและบ้านยังรวยอีกด้วย คุโน่นั้นหวังครอบครองใจอากาเนะ แต่ก็มักจะได้รับการปฏิเสธอย่างรุนแรงจากอากาเนะทุกครั้ง เนื่องจากความเพี้ยนของเขา เช่นการคิดว่าอากาเนะรักเขาแต่ไม่กล้าพูด หรือเรียกตัวเองว่าสายฟ้าสีน้ำเงินแห่งโรงเรียนฟุรินคัง ภายหลังคุโน่ได้พบรันม่าหญิง เขาจึงได้ตกหลุมรักรันม่าหญิงอีกคน (โดยที่ไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวกับรันม่าชาย) พร้อมกับเรียกรันม่าหญิงว่า "แม่สาวผมเปีย" เพราะเขาไม่รู้ว่ารันม่าหญิงมีชื่อว่ารันม่าเหมือนกัน คุโน่ เป็นตัวละครที่ติงต๊องแบบน่ารักๆของเรื่อง เขามักหลงตัวเองและคิดว่าตัวเองถูกอากาเนะ และรันม่าแย่งกันรักเขา บ่อยครั้งที่รันม่ายอมไปเดทกับเขา เพราะหวังผลตอบแทน ซึ่งทำให้เขาทึกทักจินตนาการแบบอุบาทว์ขึ้นมาๆ คุโน่ไม่ชอบขี้หน้ารันม่าชายเท่าไหร่ เจอกันทีไรเป็นมีเรื่องทุกครั้ง สาเหตุก็มาจากคุ่โน่คิดว่ารันมาชายจะรวบทั้งรันม่าหญิงและอากาเนะเป็นคนรัก เป็นสิ่งที่เขารับไม่ได้ คุโน่เป็นตัวละครที่ไม่เคยโผล่ในตอนใหญ่เท่าไหร่ แต่ถือเป็นตัวประกอบชั้นยอด เพราะสร้างเสียงหัวเราะให้ทุกๆคนเสมอ คุโน่ ใช้ดาบไม้ในการต่อสู้ มีท่าไม้ตายคือ เพลงดาบฟันแตงโม เพลงดาบสายฟ้าฟาด เพลงดาบนกฟินิกซ์ และยังมีดาบในตำนานมังกันมารุ ที่สามารถครองโลกได้อีกด้วย!

**โคโลญ** (可崘 ) : โคโลญเป็นย่าทวดของจัมปู แม้จะดูชราแล้ว แต่ก็มีวรยุทธ์ที่ลุ่มลึกและร้ายกาจ มักจะไปไหนมาไหนพร้อมไม้เท้าคู่ใจและมักจะเรียกรันม่าว่า "พ่อเหลนเขย" อยู่เสมอ ปัจจุบันโคโลญเปิดร้านราเม็งที่ญี่ปุ่นและเป็นคนสอนท่า "หมัดเกาลัดในกองเพลิง" (คัตชู เทนชิน อามากุริเคน) "มังกรบินไต่สวรรค์" (ฮิริว โชเท็นฮา) ให้กับรันม่า โคโลญพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่รันม่าจะได้รักกับจัมปู โดยท่านมักมีอุปกรณ์แปลกประหลาดให้จัมปูเอาไปใช้กับรันม่าเสมอ เปรียบดั่งโดราเอมอนกับโนบิตะ แต่เมื่อไม่สำเร็จ โคโลญก็แอบเปิดโอกาสให้มูสึได้สนิทกับจัมปูเหมือนกัน แม้มูสึมักเรียกโคโลญว่า ลิงแก่ ซอมบี้ตากแห้ง ตุ๊กตาผี มัมมี่ลิงเหี่ยว ฯลฯ โคโลญเป็นนักต่อสู้กังฟู ผู้แข็งแกร่งจนทำให้ฮัปโปซายเลิกตอแยสมัยสาวๆมาแล้ว มีท่าประจำตัวมากมาย เช่น มังกรบินใต่สวรรค์ หมัดฉลาม แต่มักใช้ไม้เท้าจี้จุดสำคัญจนทำให้ศัตรูสลบแทนการใช้ท่ารุนแรง

**ถุงน่องทาโร่** (パンスト太郎) : หนุ่มผู้อัปโชคตกไปในบ่อน้ำที่มี เยติขี่วัวถือนกกระเรียนและปลาไหลตกลงไป เมื่อโดนน้ำจะกลายเป็นสัตว์ประหลาด และแข็งแกร่งมาก แต่พอโดนน้ำร้อนเป็นคนจะไม่เก่งเลย นิสัยก็เสียมาก ถึงขนาดยอมตกลงไปในบ่อต้องคำสาปเพื่อที่จะครอบครองโลก ถุงน่องทาโร่ไม่ยอมให้ใครมาเรียกชื่อเขาเสียๆหายๆ สาเหตุชื่อเพี้ยนๆของเขานั้นมาจากตาแก่ฮัปโปซานนี่เอง ถุงน่องถาโร่ไม่เคยร่วมมือหนำซ้ำยังเป็นศัตรูของ รันม่า และฮัปโปซาย อย่างเต็มตัว ภายหลังได้ลงไปในบ่อปลาหมึกเพื่อให้ตัวเองมีหนวดแปดหนวด ความฝันของถุงน่องทาโร่คือ ครองโลก

**คุโน่** **โคดาจิ** (九能 小太刀) : น้องสาวของ คุโน่ ทาเทวากิ เธอคือสาวน้อยนักยิมนาสติกลีลาใหม่ แห่งโรงเรียนเซนต์เฮเบเลเก้ ผู้มีฉายาว่า *กุหลาบดำโคดาจิ* (ปรากฏกายพร้อมพายุกลีบกุหลาบดำทุกครั้ง) เธอคือผู้ทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะ!! เธอเป็นหนึ่งในสาวที่หลงรักรันม่า เธอทำทุกอย่างเพื่อให้ได้รันม่ามาครอง แต่รันม่าไม่ได้รักเธอและไม่ไว้ใจเธอแม้แต่น้อย เธอก็ไม่แคร์สื่อ จับจุดอ่อนรันม่า วางยา ถ่ายรูปแบล๊คเมลรันม่ากระจายข่าวเสียหายไปทั่ว(โคดาจิมีความสามารถในการตัดต่อภาพถ่าย) โคดาจิหลงรักรันม่าชาย เป็นศัตรูหัวใจของอากาเนะอีกคน แต่กลับเกลียดรันม่าหญิง เรียกว่าแม่นางเปีย คิดว่าเป็นคนละคนกันเหมือนกับพี่ของเธอ ความสัมพันธ์กับทาเทวากิ โคดาจิไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะทาเทวากิชอบรันม่าหญิงแต่เกลียดรันม่าชาย แต่บางครั้งทาเทวากิก็แสดงความปกป้องต่อน้องตัวเองอยู่บ่อยครั้ง โคดาจิรับได้ว่าครูใหญ่เป็นพ่อของตัวเอง

**อุนริว อาการิ** : สาวน้อยเจ้าสำนักซูโม่หมู ชอบเรียวกะ เพราะเรียวกะสามารถเอาชนะโคโตนิชิกิ ยอดซูโม่หมูของสำนักของเธอได้ ตามที่ตระกูลเธอต้องการผู้มีความสามารถมาเป็นทายาทเท่านั้น แตเรียวกะกลับคิดว่าเธอเอาปมของเขามาล้อเลียน เล่นเอารันม่าต้องมาช่วยผูกความสัมพันธ์ให้ทั้งสองคนในเวลาต่อมา แม้จะอยู่ห่างไกลกันและเรียวกะหลงทางเป็นประจำก็ตาม

**คุเรไน ทซึบาสะ** : สาวน้อย(สาว 2)ที่แอบหลงรักอุเคียวมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น โดยตอนนั้นอุเคียวแต่งตัวเป็นผู้ชาย รันม่า อุเคียว อากาเนะพยายามทำให้เธอเลิกมาตอแย เพราะเธอตื้อตามอุเคียวไม่หยุด ตอนหลังเธอเปิดเผยว่าเป็นพวกชอบผู้หญิง เปลี่ยนใจมาหลงรักรันม่าหญิง และเกือบจะรักอากาเนะอีกคน ชอบแปลงกลายเป็นสิ่งต่างๆ แล้วชาร์จไล่ตามอุเคียว

**โคนัตสึ** : นินจาสาวแห่งร้านคุโนอิจิ เป็นสถานที่เที่ยวสำหรับผู้ชาย โดยโคนัทสึเป็นผู้ชายในหมู่พี่และแม่เลี้ยง โดนใช้งานและรังแกเหมือนซินเดอเรลล่า สุดท้ายอุเคียวสงสารนำมาเป็นเด็กเสริฟที่ร้านโอโคโนมิยากิ จนภายหลังมีปัญหากับครอบครัวบุญธรรมอย่างรุนแรง เธอเชี่ยวชาญการต่อสู้แบบนินจามาก มีวิชานินจาลมพัด วิชาพรางตัว วิชาแยกร่าง ฯลฯ โดยเอาชนะได้ทั้งรันม่า ฮัปโปซาย และเก็นม่า ถือว่าเป็นสุดยอดคุโนอิจิผู้ไม่มีใครเทียบได้ในเรื่อง แต่บางทีความซื่อกับความเหนียวของเธอก็ทำให้เรื่องวุ่นอยู่ไม่ร้อย

**ครูใหญ่** : เป็นครูใหญ่จอมเพี้ยนจากฮาวายแห่งโรงเรียนฟุรินคัง ก่อปัญหาพอๆกับฮัปโปซาย แท้จริงเป็นพ่อของทาเทวิกิกับโดดาจิ แต่ทาเทวากิรับไม่ได้ เจอกันที่ไรสู้กันทุกที เชี่ยวชาญการกร้อนผมนักเรียน มีนโยบายแปลกๆในโรงเรียน เช่นการบังคับตัดผมของนักเรียนหญิงชาย การบังคับนักเรียนกราบรูปปั้นของเขา การขโมยขอสอบนักเรียน

**ครูฮินาโกะ** : คุณครูรูปร่าง+จิตใจเหมือนเด็ก ผู้ถูกครูใหญ่จ้างมาเพื่อที่จะจัดการกับเด็กดื้อ โดยเฉพาะรันม่า ครูฮินาโกะมีความสามารถในการดูดพลังทุกอย่างมาเป็นของตัวเอง ซึ่งฮัปโปซายสอนให้ เรียกว่าวิชา ฮัปโปพิฆาตเหรียญ 50 เยน แต่พอดูดพลังเสร็จ จะมีรูปร่างเป็นสาวเซ็กซี่อกโต ถ้าปล่อยพลังกลับไปโจมตี ก็จะกลายเป็นเด็กเหมือนเดิม นิสัยเด็กและสมาธิสั้นยิ่งกว่าพวกรันม่า แอบชอบเทนโด โซอุน

**ไกด์บ่อน้ำจูเซนเคียว** : เขาเป็นไกด์ที่ทำหน้าที่แนะนำการเที่ยวบ่อน้ำให้เหล่านักสู้ที่ไปฝึกวิชาฟัง แต่แทบทุกครั้งต้องมีอุบัติเหตุคนตกลงไปในบ่อน้ำซะจนได้ เมื่อพวกรันม่ามีปัญหา ก็จะโทรหาไกด์เพื่อคำปรึกษา เสียงพากษ์ค่อนข้างตลกเอามากๆ

**ฮิคารุ โกซึนคุงิ** : เพื่อนร่วมห้องกับรันม่า อ่อนแอ ขี้อาย ไม่นิยมการต่อสู้ด้วยกำลัง แอบรักอากาเนะมาก ไม่ชอบรันม่าเพราะรันม่าชอบพูดออกมาว่าโกซึนคุงิอ่อนแอ(โดยไม่ตั้งใจ) โกซุนคุงิเชื่อในมนต์ดำมีวิชาวูดูในการสาปแช่งคน เล่นของ คาแรกเตอร์เหมือน L ในเดทโน้ต แต่น่าเกลียดกว่าและไม่เคยประสบความสำเร็จ มักเป็นเครื่องมือของพี่น้องทาเทวากิ โคดาจิ

**ซาสึเกะ ซารุกาคุเระ** : นินจาประจำบ้านคุโน่ เป็นผู้รองรับอารมณ์ของพี่น้องคุ่โน่อย่างแท้จริง ซุ่มซ่ามมากขนาดวางกับดักนินจาทำร้ายตัวเองมาแล้ว เป็นตัวละครที่ปรากฏแต่ในอินเมะ บางตอนใช้เล่นบทบาทแทนโกซึนคุงิ

**คุณหมอโตฟุ** : เป็นตัวละครที่โผล่มาแค่ช่วงแรกๆเท่านั้น และก็ถูกอากาเนะหลงรักมากในตอนแรก มีฝีมือในการรักษาคนไข้เป็นอย่างมาก เหมือนเป็นหมอประจำชุมชน ช่วยรันม่าอยู่หลายต่อหลายครั้ง ปัญหาคือเจ้าตัวดันไปชอบพี่คาสึมิ ยามใดได้เจอกับคาสึมิ ก็มักทำอะไรไม่ถูก กลายเป็นคนละคน จากรักษาก็เป็นช่วยหักกระดูกแทน

**อาซึซะ ชิทาโทริ กับ มิคาโด ซันเซงอิง** : เป็นคู่นักสเก็ตผสมแชมป์เปี้ยนผู้ไม่เคยแพ้ใครในการต่อสู้บนลานสเก็ต อาซึซะบ้าตุ๊กตาและของน่ารักๆ แล้วตั้งชื่อให้ ถึงขนาดจับพีจัง(เรียวกะ) ไปเลี้ยง ส่วนมิคาโดก็หน้าม่อสุดๆเป็นคนแรกที่จูบรันม่าหญิงในเรื่อง

**ราชานักพนัน คิง** : เป็นชายหนุ่มหน้าตาเหมือนไพ่คิง เป็นนักต้มตุ๋นผู้ชอบหลอกเอาเงินเด็กๆ ตอนเด็กรันม่ากับอุเคียวท้าคิงสู้เพื่อนำเงินคืนให้เด็กคนอื่น แต่แพ้เรียบ ทั้งคู่เลยจัดการจับคิงถ่วงน้ำซะเลย ภายหลังคิงได้กลับมาทวงสัญญาที่รันม่าเอาโรงฝึกเทนโดไปพนัน ทำเอาโซอุนสติแตก ทั้งๆที่ความจริงคิงเล่นไพ่ไม่เก่งเลย แต่โกงเก่งมาก

**เมาโมหลิน** : เป็นปีศาจแมวกระพรวน มาตามหาคู่รัก โดยได้พยายามทำให้รันม่าหญิงมาหลงรักตน แต่ถูกหมัดแมวอัดกลับไปจนสู้ไม่ได้ ตอนหลังเปลี่ยนเป้าหมายเป็นจัมปูและพยายามควบคุมร่างเรียวกะแทน

**ราคุเคียวซาย** : เป็นคู่หูฝึกวิชาของฮัปโซซายในสมัยหนุ่ม เชี่ยวชาญการต่อสู้โดยน้ำหมึกกับพู่กันอัสนี มีวิชาโคตรอันตรายชื่อว่าผีเสื้อไหมทอง แต่ถูกฮัปโปซานหักหลังเอาคัมภีร์ไปครอง ตามมาล้างแค้นโดยการลงไปในบ่อน้ำเด็กหนุ่ม เพื่อที่ทำให้ตนเองเยาว์วัยอีกครั้ง มีท่าไม้ตายมากมาย เช่น พู่กันอัคนี พู่กันอัศนีบาต น้ำหมึกยึดดิด ฯลฯ

**คอนโจ มาริโกะ** : เชียร์ลีดเดอร์ผู้ตกหลุมรักคุโน่เข้าให้ เธอแค้นรันม่าที่ทำให้เธอเสียหน้าและต้องการที่จะแก้มือกันในการแข่งขันฟันดาบ ซึ่งทั้งสองได้แข่งกันเชียร์คุโนให้มีแรงต่อสู้

**มาดาเมะ เซน ปอล กับ พิโคเล็ต ชาดัล** : พิโคเล็ตเป็นนักกินผู้มีปากกว้างยิ่งกว่าคอห่าน ส่วนมาดาเมะเป็นครูฝึกส่วนตัวผู้พยายามทำให้รันม่าหญิงเป็นเจ้าสาวของพิโคเล็ต ในการสืบตำแหน่งตระกูลจากเหตุการณ์บ้าๆบอๆ แต่รันม่าหญิงทำไม่ได้เนื่องจากปากไม่กว้างพอ ภายหลังจึงเปลี่ยนไปฝึกวิชา กรูเม เดอ ฟัวกราส์ เพื่อสู้กับพิโคเล็ตแทน

**พลัม** : ลูกสาวของไกด์ เป็นผู้เดินทางมาญี่ปุ่นตอนที่พ่อถูกลักพาตัวไป

**ชิโรคุโร่** : สุนัขของเรียวกะ มีสีดำแถบขาวแถบ จำเรียวกะได้แม้ตอนเป็นหมู

**ฮิโรชิ กับ ไดสุเกะ** : สหายของรันม่า ชอบโดดเรียนไปด้วยกัน โคตรตัวประกอบ

รายชื่อตอน
----------

| ตอนที่ | ชื่อตอน | ญี่ปุ่น ออกอากาศ |
| --- | --- | --- |
|
| 1 | **"เจ้าคนที่มาจากเมืองจีนพิลึกคนจังแฮะ"**   | 15 เมษายน 2532 |
| 2 | **"โรงเรียนไม่ใช่ที่วิ่งเล่นหรอกนะ"**   | 22 เมษายน 2532 |
| 3 | **"อยู่ๆก็เจอความรักจู่โจม"**   | 29 เมษายน 2532 |
| 4 | **"รันม่าและรันม่าเหรอความเหมือนที่แตกต่าง"**   | 6 พฤษภาคม 2532 |
| 5 | **"รักสุขจิตสุขใจเลยเหรอเบื้องลึกในหัวใจของอากาเนะ"**   | 13 พฤษภาคม 2532 |
| 6 | **"อากาเนะอกหักเรื่องแบบนี้ใครๆก็เจอกันได้"**   | 20 พฤษภาคม 2532 |
| 7 | **"เรียวกะจอมหลงทาง"**   | 27 พฤษภาคม 2532 |
| 8 | **"โรงเรียนกลายเป็นสนามรบรันม่าปะทะเรียวกะ"**   | 3 มิถุนายน 2532 |
| 9 | **"คำสารภาพของเด็กสาวเส้นผมน่ะคือชีวิตของผู้หญิงนะจะบอกให้"**   | 17 มิถุนายน 2532 |
| 10 | **"พีพีพีจังไม่ใช่เล่นๆเลยนะเนี้ย"**   | 1 กรกฎาคม 2532 |
| 11 | **"รันม่ากับแม่สาวนักยิมนาสติกลีลา"**   | 15 กรกฎาคม 2532 |
| 12 | **"สงครามแห่งความรักการประลองศิลปะการต่อสู้"**   | 22 กรกฎาคม 2532 |
| 13 | **"การต่อสู้ยิมนาสติกลีลาแบบไร้กติกา"**   | 29 กรกฎาคม 2532 |
| 14 | **"ทำนายจากโครงกระดูกรันม่าจะได้เป็นเจ้าสาวเบอร์ 1"**   | 19 สิงหาคม 2532 |
| 15 | **"แชมพูสาวน้อยบ้าพลังชีวิตนี้ในกำมือเธอ"**   | 26 สิงหาคม 2532 |
| 16 | **"การแก้แค้นของแชมพูท่าไม้ตายกระชากใจและจิตวิญญาณ"**   | 2 กันยายน 2532 |
| 17 | **"ฉันรักรันม่าที่สุดเลยนะขอร้องละอย่าทิ้งฉันเลย"**   | 9 กันยายน 2532 |
| 18 | **"ยังไงฉันก็เป็นผู้ชายฉันจะกลับเมืองจีนละนะ"**   | 16 กันยายน 2532 |
| 19 | **"ดวลเดือดศึกเดลิเวอรี่"**   | 20 ตุลาคม 2532 |
| 20 | **"ยังงัยยังไงฉันก็เกลียดแมว"**   | 3 พฤศจิกายน 2532 |
| 21 | **"ฉันคือแม่เฒ่าจากหมู่บ้านยอดหญิง"**   | 10 พฤศจิกายน 2532 |
| 22 | **"เคล็ดวิชาฝ่ามือเกาลัดอบแห้ง"**   | 17 พฤศจิกายน 2532 |
| 23 | **"พบกับมูสหนุ่มเจ้าของเพลงหมัดหงส์ขาว"**   | 24 พฤศจิกายน 2532 |
| 24 | **"ดวลเดือดแข่งแบกตุ๊กตาหิมะ"**   | 1 ธันวาคม 2532 |
| 25 | **"พีจังถูกชิงตัวไป"**   | 8 ธันวาคม 2532 |
| 26 | **"รำวงบงโอโดริสุดหวาดเสียว"**   | 15 ธันวาคม 2532 |
| 27 | **"พีจังถึงจุดเดือดเสาน้ำแข็งแห่งรัก"**   | 22 ธันวาคม 2532 |
| 28 | **"รันม่าฝึกวิชาในป่า"**   | 12 มกราคม 2533 |
| 29 | **"จี้จุดระเบิดการแก้แค้นของเรียวกะ"**   | 19 มกราคม 2533 |
| 30 | **"กอบกู้สำนักเทนโด"**   | 26 มกราคม 2533 |
| 31 | **"อากาเนะถูกลักพาตัว"**   | 2 กุมภาพันธ์ 2533 |
| 32 | **"รันม่าปะทะมูสคนแพ้คือผู้ชนะ"**   | 9 กุมภาพันธ์ 2533 |
| 33 | **"ฮัปโปไซผู้ลามก"**   | 16 กุมภาพันธ์ 2533 |
| 34 | **"บุกห้องร็อกเกอร์หญิง"**   | 23 กุมภาพันธ์ 2533 |
| 35 | **"ห้องค่ายกลเข้าได้ออกไม่ได้"**   | 2 มีนาคม 2533 |
| 36 | **"ลาก่อนร่างหญิง"**   | 9 มีนาคม 2533 |
| 37 | **"ของขวัญจากความรักและความเจ็บปวด"**   | 16 มีนาคม 2533 |
| 38 | **"SOS ผู้ลามกฮัปโปไซ"**   | 23 มีนาคม 2533 |
| 39 | **"ขโมยจูบจากอากาเนะ"**   | 6 เมษายน 2533 |
| 40 | **"แช่น้ำร้อนสบายตัวเปิดศึกในโรงอาบน้ำ"**   | 13 เมษายน 2533 |
| 41 | **"อีกคนที่หลงรักรันม่า"**   | 20 เมษายน 2533 |
| 42 | **"รักรุ่มร้อนของเรียวกะกับอากาเนะ"**   | 27 เมษายน 2533 |
| 43 | **"สูตรรักฮัดเช้ย"**   | 4 พฤษภาคม 2533 |
| 44 | **"ตามหาคัมภีร์ลับในบ่อน้ำแร่"**   | 11 พฤษภาคม 2533 |
| 45 | **"รักสุดๆเลยอู๊ดจังของฉัน"**   | 18 พฤษภาคม 2533 |
| 46 | **"โจรขโมยชุดชั้นในออกอาละวาด"**   | 25 พฤษภาคม 2533 |
| 47 | **"อากาเนะแปลงร่าง"**   | 1 มิถุนายน 2533 |
| 48 | **"มือสังหารจากจูเซนเคียว"**   | 8 มิถุนายน 2533 |
| 49 | **"ฉันคือสาวสวยคำแถลงของรันม่าหญิง"**   | 15 มิถุนายน 2533 |
| 50 | **"การดวลเดือดของฮัปโปไซกับมนุษย์ล่องหน"**   | 22 มิถุนายน 2533 |
| 51 | **"ความหายนะของตระกูลคุโน่"**   | 29 มิถุนายน 2533 |
| 52 | **"เรื่องสยองขวัญรันม่าและดาบปีศาจ"**   | 6 กรกฎาคม 2533 |
| 53 | **"จูบแห่งรักคือจูบมรณะ"**   | 13 กรกฎาคม 2533 |
| 54 | **"เรียวกะและมูสประสานพลัง"**   | 20 กรกฎาคม 2533 |
| 55 | **"การกลับมาของฮัปโปไซ"**   | 27 กรกฎาคม 2533 |
| 56 | **"กุหลาบดำโคดาจิทุ่มเทเพื่อรักแท้"**   | 3 สิงหาคม 2533 |
| 57 | **"วันสุดท้ายของฮัปโปไซ"**   | 10 สิงหาคม 2533 |
| 58 | **"สองสาวสุดแสบหลินๆและลั๊ลๆ"**   | 17 สิงหาคม 2533 |
| 59 | **"รันม่าและปีศาจในใจ"**   | 24 สิงหาคม 2533 |
| 60 | **"เปิดตัวเคล็ดวิชาลอกเลียนแบบ"**   | 31 สิงหาคม 2533 |
| 61 | **"สูตรมหัศจรรย์ของเรียวกะ"**   | 7 กันยายน 2533 |
| 62 | **"สู้ตายวิ่งแข่งข้ามสิ่งกีดขวาง"**   | 14 กันยายน 2533 |
| 63 | **"รันม่ากลับไปที่บ่อน้ำต้องสาป"**   | 21 กันยายน 2533 |
| 64 | **"การกลับมาของครูใหญ่จอมเพี้ยน"**   | 5 ตุลาคม 2533 |
| 65 | **"พบกับคุโน่สุดยอดฝีมือ"**   | 12 ตุลาคม 2533 |
| 66 | **"รันม่าฝีมือตกซะแล้ว"**   | 19 ตุลาคม 2533 |
| 67 | **"จุดจบแห่งความสิ้นหวัง"**   | 26 ตุลาคม 2533 |
| 68 | **"รันม่าจะฟื้นกลับมาได้จริงหรือ"**   | 2 พฤศจิกายน 2533 |
| 69 | **"แผนเด็ดกระโปรงของอุเคียว"**   | 9 พฤศจิกายน 2533 |
| 70 | **"เผยโฉมหน้าแม่ของรันม่า"**   | 16 พฤศจิกายน 2533 |
| 71 | **"ด้วยรักจากเรียวกะ"**   | 23 พฤศจิกายน 2533 |
| 72 | **"น้องเหมียวคู่หมั้นฉัน"**   | 30 พฤศจิกายน 2533 |
| 73 | **"สายลมพัดกับวัยรุ่นเลือดร้อน"**   | 7 ธันวาคม 2533 |
| 74 | **"ศิษย์ใหม่ที่น่าสะพรึงกลัว"**   | 14 ธันวาคม 2533 |
| 75 | **"ชีวิตที่เลือกเองของเก็นม่า"**   | 21 ธันวาคม 2533 |
| 76 | **"ไดอารี่ของเรียวกะตอนมาพักในสำนักเทนโด"**   | 11 มกราคม 2534 |
| 77 | **"ความรักของฮัปโปไซ"**   | 18 มกราคม 2534 |
| 78 | **"ทำนายเนื้อคู่ของพี่คุโน่"**   | 25 มกราคม 2534 |
| 79 | **"เรียวกะผู้กล้าแกร่ง"**   | 1 กุมภาพันธ์ 2534 |
| 80 | **"เผยความลับของพีจัง"**   | 8 กุมภาพันธ์ 2534 |
| 81 | **"ชายผู้รักไข่"**   | 15 กุมภาพันธ์ 2534 |
| 82 | **"เฟิร์สคิสของรันม่าและคุโน่"**   | 22 กุมภาพันธ์ 2534 |
| 83 | **"แชมพูแย่แล้วเป็นตายเท่ากัน"**   | 1 มีนาคม 2534 |
| 84 | **"มูสกลับบ้านเก่า"**   | 8 มีนาคม 2534 |
| 85 | **"การเดิมพันที่งี่เง่าที่สุดในโลก"**   | 15 มีนาคม 2534 |
| 86 | **"คุโน่กลายเป็นมาเรียม"**   | 22 มีนาคม 2534 |
| 87 | **"รันม่าฉันเกลียดนายที่สุดเลย"**   | 29 มีนาคม 2534 |
| 88 | **"ขอหางเปียให้ฉันเถอะ"**   | 5 เมษายน 2534 |
| 89 | **"เมื่อฝันของลูกผู้ชายต้องศูนย์สลาย"**   | 12 เมษายน 2534 |
| 90 | **"หลินๆกับลั๊ลๆกลับมาแก้แค้น"**   | 19 เมษายน 2534 |
| 91 | **"เรียวกะขอแต่งงาน"**   | 26 เมษายน 2534 |
| 92 | **"เก็นม่าออกจากบ้าน"**   | 3 พฤษภาคม 2534 |
| 93 | **"นี่แหละพิธีชงชาเวอร์ชันบู๊"**   | 10 พฤษภาคม 2534 |
| 94 | **"คนที่จะมาถล่มสำนักเป็นผู้หญิงเหรอ"**   | 17 พฤษภาคม 2534 |
| 95 | **"ศึกดวลเดือดในน้ำพุร้อน"**   | 24 พฤษภาคม 2534 |
| 96 | **"ฉันนี่แหละแด๊ดดี้ของคุโน่"**   | 31 พฤษภาคม 2534 |
| 97 | **"พิธีชงชาคือศักดิ์ศรีของบ้านเรา"**   | 7 มิถุนายน 2534 |
| 98 | **"ชุดเลย์โอตะคือเรื่องหนักใจของลูกผู้หญิง"**   | 14 มิถุนายน 2534 |
| 99 | **"บ่อรวมชายหญิงอันน่าสะพรึงกลัว"**   | 21 มิถุนายน 2534 |
| 100 | **"คำสาบแช่งของกบ"**   | 28 มิถุนายน 2534 |
| 101 | **"ไฟแค้นโอโคโนมิยากิเลือดเดือด"**   | 5 กรกฎาคม 2534 |
| 102 | **"รันม่าเป็นเพลย์บอย"**   | 12 กรกฎาคม 2534 |
| 103 | **"หมากรุกเดิมพันชีวิต"**   | 19 กรกฎาคม 2534 |
| 104 | **"แผนสอดแนมของสายลับซาสึเกะ"**   | 26 กรกฎาคม 2534 |
| 105 | **"บองชูร์แปลว่าสวัสดี"**   | 2 สิงหาคม 2534 |
| 106 | **"ดินเนอร์บนสังเวียน"**   | 9 สิงหาคม 2534 |
| 107 | **"อากาเนะฝึกว่ายน้ำด้วยหยาดน้ำตา"**   | 16 สิงหาคม 2534 |
| 108 | **"เรียวกะมุ่งสู่อาทิตย์อัสดง"**   | 23 สิงหาคม 2534 |
| 109 | **"หลับลึกสู่ความฝัน"**   | 30 สิงหาคม 2534 |
| 110 | **"รันม่าหมั้นกับนาบิกิ"**   | 6 กันยายน 2534 |
| 111 | **"ทาโกะยากิหายไปอย่างลึกลับที่บ้านเทนโด"**   | 13 กันยายน 2534 |
| 112 | **"รันม่าดวลเดือดกับเงา"**   | 20 กันยายน 2534 |
| 113 | **"คุณพ่อสุดที่รักของโคดาจิ"**   | 27 กันยายน 2534 |
| 114 | **"โกซึนคุงิคุงศัตรูอันตรายปรากฏตัว"**   | 4 ตุลาคม 2534 |
| 115 | **"รันม่าประลองการเขียนพู่กัน"**   | 11 ตุลาคม 2534 |
| 116 | **"คนลึกลับปรากฏตัวที่โรงเรียนฟุรินคัง"**   | 18 ตุลาคม 2534 |
| 117 | **"ฉันอยากกลับไปเป็นผู้ชายธรรมดา"**   | 25 ตุลาคม 2534 |
| 118 | **"ผู้สืบทอดมวยซาโอโตเมะคือเรียวกะ"**   | 1 พฤศจิกายน 2534 |
| 119 | **"บ้านเทนโดไปเที่ยวสวนสนุก"**   | 15 พฤศจิกายน 2534 |
| 120 | **"ไอ้โม่งอาละวาดที่โรงเรียนฟุรินคัง"**   | 29 พฤศจิกายน 2534 |
| 121 | **"อสูรร้ายจากบ่อน้ำพุคำสาปภาคแรก"**   | 6 ธันวาคม 2534 |
| 122 | **"อสูรร้ายจากบ่อน้ำพุคำสาปภาคจบ"**   | 13 ธันวาคม 2534 |
| 123 | **"รันม่าในวันคริสต์มาส"**   | 20 ธันวาคม 2534 |
| 124 | **"ยูกิโกะเรื่องของเสื้อกันหนาว"**   | 10 มกราคม 2535 |
| 125 | **"คำสาบรักคุนากิแพนด้า"**   | 17 มกราคม 2535 |
| 126 | **"เกาะแตงโมของปีศาจโคไซ"**   | 24 มกราคม 2535 |
| 127 | **"ตำนานแพนด้าแห่งความสุข"**   | 31 มกราคม 2535 |
| 128 | **"ซอสแห่งความรักของรันม่ากับอุเคียว"**   | 7 กุมภาพันธ์ 2535 |
| 129 | **"เป็นคู่รักกำมะลอไปชั่วนิรันดร์"**   | 14 กุมภาพันธ์ 2535 |
| 130 | **"การต่อสู้พิธีชงชาบุกบ้านตระกูลหลัก"**   | 21 กุมภาพันธ์ 2535 |
| 131 | **"แย่แล้วอากาเนะเข้าโรงพยาบาล"**   | 28 กุมภาพันธ์ 2535 |
| 132 | **"เปิดโปงปริศนาไหปลาหมึก"**   | 6 มีนาคม 2535 |
| 133 | **"โกซึนคุงิอ๊าตุ๊กตากระดาษแห่งความรัก"**   | 13 มีนาคม 2535 |
| 134 | **"ไม่เข้าใจอากาเนะเอาซะเลย"**   | 20 มีนาคม 2535 |
| 135 | **"แกะรอยปริศนาเพลงพื้นบ้าน"**   | 27 มีนาคม 2535 |
| 136 | **"ไม่มีวันจะพรากจากเธอ"**   | 3 เมษายน 2535 |
| 137 | **"คุโน่ทาเทวากิได้เป็นตัวแทนครูใหญ่"**   | 10 เมษายน 2535 |
| 138 | **"รันม่าคืนพระจันทร์หอน"**   | 17 เมษายน 2535 |
| 139 | **"หนีห่าวคุณไกด์จากบ่อน้ำพุคำสาป"**   | 24 เมษายน 2535 |
| 140 | **"ยุ่งแล้วฮัปโปไซมี 6 ร่าง"**   | 1 พฤษภาคม 2535 |
| 141 | **"วิชาอารมณ์กดดันสังหารตอนแรก"**   | 8 พฤษภาคม 2535 |
| 142 | **"วิชาอารมณ์กดดันสังหารตอนหลัง"**   | 15 พฤษภาคม 2535 |
| 143 | **"แชมพูจุมพิตแห่งการจองจำ"**   | 22 พฤษภาคม 2535 |
| 144 | **"ทำให้ผมไปที่ชอบที่ชอบด้วยเถอะ"**   | 29 พฤษภาคม 2535 |
| 145 | **"ไปวัดเห็ดกันเหอะ"**   | 5 มิถุนายน 2535 |
| 146 | **"เอาให้ตายท่าเปลนรก"**   | 12 มิถุนายน 2535 |
| 147 | **"บองชูร์สีน้ำเงินที่น่าหวาดกลัว"**   | 19 มิถุนายน 2535 |
| 148 | **"เจ้าหญิงทอผ้าผู้มากับกระแสดวงดาว"**   | 26 มิถุนายน 2535 |
| 149 | **"กินซากุระโมจิสักอันหนึ่งสิ"**   | 3 กรกฎาคม 2535 |
| 150 | **"สำเร็จแล้วฮัปโปไดคาบิ"**   | 10 กรกฎาคม 2535 |
| 151 | **"พี่น้องคุโน่พายุสกายดับ"**   | 17 กรกฎาคม 2535 |
| 152 | **"เครื่องมือชงชาทองตัดสินกันที่หอคอยทั้งห้า"**   | 24 กรกฎาคม 2535 |
| 153 | **"โกซึนคุงิฮิคารุความรักในฤดูร้อน"**   | 31 กรกฎาคม 2535 |
| 154 | **"การต่อสู้เชียร์เกิร์ลความรักตอนแรก"**   | 7 สิงหาคม 2535 |
| 155 | **"การต่อสู้เชียร์เกิร์ลความรักตอนหลัง"**   | 14 สิงหาคม 2535 |
| 156 | **"ตัดสินมิสชายหาด"**   | 21 สิงหาคม 2535 |
| 157 | **"ระเบิดแหลกไฮเปอร์สึสึมิ"**   | 28 สิงหาคม 2535 |
| 158 | **"สุนัขนินจาขาวกับดำ"**   | 4 กันยายน 2535 |
| 159 | **"บ้านเทนโดตำนานเทพมังกร"**   | 11 กันยายน 2535 |
| 160 | **"รันม่าเป็นสาวไปแล้ว"**   | 18 กันยายน 2535 |
| 161 | **"ต้องมีสักวันหนึ่งสิ"**   | 25 กันยายน 2535 |

ภาพยนตร์
--------

เสียงตอบรับ
-----------

สำหรับในประเทศไทย รันม่า ½ โด่งดังในไทยตั้งแต่ก่อนยุคลิขสิทธิ์ โดยมีการตีพิมพ์รายสัปดาห์ถัดจากรายสัปดาห์ในญี่ปุ่นเลยทีเดียว ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. และยูทีวี ได้รับลิขสิทธิ์ในการออกอากาศอนิเมะ รันม่า ½ และมีการวางขายเป็นวิดีโอม้วนโดย Right Picture ในซีซั่นแรกๆ ต่อมามีการวางขายหนังสือการ์ตูน รันม่า ½ ฉบับลิขสิทธิ์ โดย สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซึ่งจนถึงปัจจุบันมีการตีพิมพ์ไป 2 ปก ในปี พ.ศ. 2548 บริษัท อนิมีเดีย จำกัด/บริษัท พีรามิด ดิจิตอล จำกัด ได้ลิขสิทธิ์ในการผลิตวีซีดีและดีวีดี รันม่า ½ ฉบับภาพยนตร์จำนวน 2 เรื่อง คือ บุกตะลุยเมืองจีน! และ ศึกชิงเจ้าสาว! และในปี พ.ศ. 2550 บริษัท Right Beyond เป็นบริษัทแรกที่ได้รับลิขสิทธิ์วางขายอนิเมะฉบับโทรทัศน์ครบทั้ง 161 ตอน เป็นดีวีดีจำนวนรวมทั้งสิ้น 40 แผ่นจบ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* มิวเซียมนัมเบอร์ 17 รันม่า ½ ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโชเน็งซันเดย์ เก็บถาวร 2018-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(ญี่ปุ่น)
* ข้อมูลมังงะรันม่า ½ ที่อนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์ก(อังกฤษ)
* ข้อมูลอนิเมะรันม่า ½ ที่อนิเมะนิวส์เน็ตเวิร์ก(อังกฤษ)
* รันม่า ½ ในเว็บไซต์การข่าวผลงานการ์ตูนของรูมิโกะ ทากาฮาชิ รูมิคเวิลด์(แฟนคลับ)(อังกฤษ)

| ตอนที่
 | ชื่อตอน
 | ญี่ปุ่น ออกอากาศ
 |
| --- | --- | --- |
|
| 1 | **"รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู เดอะมูฟวี่ 1 ตอน ตะลุยเมืองจีน"**   | 2 พฤศจิกายน 2534 |
| 2 | **"รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู เดอะมูฟวี่ 2 ตอน ศึกชิงเจ้าสาว"**   | 1 สิงหาคม 2535 |

| * ด
* ค
* ก
ผลงานการ์ตูนของ รูมิโกะ ทากาฮาชิ |
| --- |
| ผลงานเรื่องหลัก | *ลามู ทรามวัยจากต่างดาว*  **·**  *อิกโคคุ บ้านพักหรรษา*  **·**  *รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู* **·**  *อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน*  **·**  *รินเนะ* |
| ผลงานเรื่องอื่น ๆ | *ซีรีส์นางเงือก (* วนาแห่งเงือก***·*** รอยแผลนางเงือก ***·*** เนตรยักษา*)*  **·**  *ฤทธิ์หมัดเสือหิว*  **·**  *รูมิคเวิลด์*  **·**  *รูมิคเธียเตอร์* |



1. ↑  รุมิโกะ ทาคาฮาชิ (ม.ป.ป.). *รันม่า ½ ไอ้หนุ่มกังฟู* (เล่ม 1). กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์คอมิกส์, หน้าปก