recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พิพิธภัณฑ์โบราณคดีพุกาม** (อังกฤษ: Bagan Archaeological Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในเมืองพุกาม ประเทศพม่า สร้างขึ้นในปี 1904 ตั้งอยู่ใกล้กับอานานดาพะย่า มีการก่อสร้างใหม่ในปี 1938 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โบราณวัตถุได้ถูกนำไปฝังใต้ดินเพื่อป้องกันการถูกทำลาย ในปี 1952 หลังพม่าได้รับเอกราช กระทรวงวัฒนธรรมได้เริ่มเข้าบริหารพิพิธภัณฑ์ อาคารพิพิธภัณฑ์มีความสูงสามชั้นและเก็บรักษาวัตถุโบราณของพุกามที่สำคัญมากมาย รวมถึง จารึกมยะเจดีย์ ซึ่งเรียกกันว่าเป็นศิลาโรเซตตาของพม่า

ประวัติศาสตร์
-------------

ในปี 1901 ผู้ว่าการใหญ่แห่งอินเดียเดินทางถึงพุกามเพื่อป้องกันการทำลายสิ่งปลูกสร้างและวัตถุโบราณทางศาสนา ศาสตราจารย์ด้านภาษาบาลีประจำวิทยาลัยย่างกุ้ง เอมานูเอล ฟอร์ชแฮมเมอร์ ได้รับมอบหมายให้ดูแลหน้าที่ในส่วนนี้ ในปี 1902 Taw Sein Ko หัวหน้าแผนกจารึกและศิลา (ปัจจุบันคือแผนกโบราณคดี) ได้รวบรวมศิลาจารึกและโบราณวัตถุจากรอบพุกาม ต่อมาได้สร้างพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กขึ้นทางเหนือของอานานดาพะย่าในปี 1904 เพื่อจัดแสดงวัตถุเหล่านี้

ในปี 1994 หัวหน้าคณะรัฐประหาร นายพลต้านชเว ขณะเดินทางเยือนพุกาม ได้เสนอการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ขึ้นในพุกาม พิพิธภัณฑ์หลังใหม่เปิดในปี 1998 ข้อมูลจากรายงานของรัฐ พิพิธภัณฑ์มียอดเข้าชมอยู่ที่ 295,284 คน ในระหว่างปีงบประมาณ 2018-2019

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Bagan Archaeological Museum, Myanmar". Asia–Europe Foundation. สืบค้นเมื่อ 1 January 2023.
2. 1 2  "295,284 local and foreign travellers visit Bagan Archaeological Museum". *Mizzima* (ภาษาอังกฤษ). 9 October 2019.
3. ↑  Zan, Nu Mra (2016). "Museums in Myanmar: Brief History and Actual Perspectives". *New Horizons for Asian Museums and Museology*. Springer, Singapore. pp. 19–36.
4. ↑  "Audio guides coming to Bagan museum in February, official says". *The Myanmar Times*. 30 December 2019. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-05. สืบค้นเมื่อ 2023-11-07.
5. ↑  "Bagan Archaeological Museum Reopens After 19-month Shutdown - Global New Light Of Myanmar". *GNLM*. 4 November 2021.
6. ↑  Zan, Nu. (2016). Museums in Myanmar: Brief History and Actual Perspectives. 10.1007/978-981-10-0886-3\_2.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **พิพิธภัณฑ์โบราณคดีพุกาม**

|  |  |
| --- | --- |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี
* สหรัฐ

 |
**ซาดาโอะ อารากิ** (ญี่ปุ่น: 荒木 貞夫; 26 พฤษภาคม 1877 - 2 พฤศจิกายน 1966) เป็นพลเอกในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นผู้นำกลุ่มหัวรุนแรงในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามภายใต้นายกรัฐมนตรีอินูไก สึโยชิ ต่อมาเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการภายใต้รัฐบาลของฟูมิมาโระ โคโนเอะ และฮิรานูมะ คิอิชิโร

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในฐานะอาชญากรรมสงครามและได้รับโทษจำคุกตลอดชีวิต แต่ได้รับพระราชทานอภัยโทษและได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1955

ประวัติและอาชีพ
---------------

อารากิเกิดในเขตโคมาเอะ โตเกียว; พ่อของเขาเป็นอดีตซามูไรผู้ติดตามของตระกูลฮิโตสึบาชิซึ่งเป็นตระกูลสาขาของตระกูลโทกูงาวะ อารากิสำเร็จการศึกษาจาก Imperial Japanese Army Academy ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1897 และได้รับพระราชทานยศเป็นร้อยตรีในเดือนมิถุนายนของปีต่อมา

ได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยโทในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1900 และเลื่อนยศเป็นร้อยเอกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1904 อารากิดำรงตำแหน่งผู้บังคับการกองร้อยของกรมทหารราบที่ 1 ระหว่างสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น

หลังสงคราม อารากิกลับไปศึกษาต่อและสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเสนาธิการทหารบกโดยเป็นหัวหน้าชั้นเรียน เขารับราชการในกองเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2451 และทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ล่ามโดยประจำการในรัสเซียตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1909 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1913 เมื่อเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตทหารประจำเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพันตรีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1909 และเป็นพันโทในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1915 และได้รับมอบหมายให้ประจำกองทัพคันโต

ได้รับการเลื่อนยศเป็นพันเอกเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 อารากิทำหน้าที่เป็นเสนาธิการที่กองบัญชาการกองทัพบกในวลาดิวอสต็อกในปี ค.ศ. 1918 ถึง ค.ศ. 1919 ระหว่างการแทรกแซงไซบีเรียของญี่ปุ่นต่อกองทัพแดงของบอลเชวิค และเป็นผู้บัญชาการกรมทหารราบที่ 23 ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ในไซบีเรีย อารากิได้ปฏิบัติภารกิจลับในรัสเซียตะวันออกไกลและในทะเลสาบไบคาล

เลื่อนยศเป็นพลตรีเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1923 อารากิได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกรมทหารราบที่ 8 จากนั้นเขากลับเข้าทำงานที่กองเสนาธิการทหารบกในตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานเสนาธิการทหารบก อารากิได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1927 และได้เป็นผู้บัญชาการวิทยาลัยการทัพบกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1928

อารากิดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 6 ของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1929 ถึง ค.ศ. 1931 เมื่อเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองจเรทหาร เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นนายพลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1933

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ammenthorp. The Generals of World War II

### แหล่งที่มา

#### หนังสือ

* Beasley, W.G. (2007). *The Rise of Modern Japan, 3rd Edition: Political, Economic, and Social Change since 1850*. Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-312-23373-0.
* Samuels, Richard (2007). *Securing Japan: Tokyo's Grand Strategy and the Future of East Asia*. Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4612-2.
* Maga, Timothy P. (2001). *Judgment at Tokyo: The Japanese War Crimes Trials*. University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-2177-9.
* Young, Louise (2001). *Japan's Total Empire: Manchuria and the Culture of Wartime Imperialism (Twentieth Century Japan: the Emergence of a World Power)*. University of California Press. ISBN 0-520-21934-1.
**หม่อมอิน** (2365-8 เมษายน 2440) หม่อมใน สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) และเป็นมารดาของ เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค)

หม่อมอินเกิดเมื่อพ.ศ. 2365 เป็นธิดาของ ขุนจิตรวิจารณ์ (กลิ่น) ซึ่งเป็นน้องชายของ ท่านผู้หญิงเหม ภริยาของ เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (บุญศรี บุรณศิริ) ต่อมาได้เข้ามาเป็นหม่อมของ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ เมื่อครั้งยังเป็นเจ้าพระยาพระคลังที่ สมุหพระกลาโหม

ต่อมาเมื่อเจ้าพระยาพระคลังผู้เป็นสามีได้เดินทางออกไปสักเลขสมกำลังที่หัวเมืองปักษ์ใต้ หม่อมอินที่กำลังตั้งครรภ์ก็ได้ร่วมเดินทางไปด้วยและได้คลอดบุตรชายเพียงคนเดียวที่ เมืองชุมพร โดยท่านเจ้าคุณบิดาก็ได้ตั้งชื่อบุตรชายคนนี้ว่า ชุมพร ซึ่งต่อมาก็คือเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) เมื่อ พ.ศ. 2392 ขณะนั้นท่านมีอายุได้เพียง 27 ปี

เมื่อ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติในปี พ.ศ. 2394 ก็โปรดเกล้าฯ ให้ท่านและวงมโหรีของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์รวมถึงครูดนตรีคนอื่น ๆ เข้าไปฝึกหัดมโหรีหลวงถึงใน พระบรมมหาราชวัง เพื่อไว้ใช้ในราชการ ครั้นล่วงมาถึงในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปีระกาเบญจศก เมื่อพระองค์แต่งตั้งให้บุตรชายของท่านเป็นจางวางมหาดเล็กและพระราชทานพานทองแล้ว พระองค์ก็ได้พระราชทานเบี้ยหวัดแก่ท่านปีละ ๑๐ ตำลึงตลอดมา

หม่อมอินถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2440 เวลา ๑๕.๑๕ นาฬิกา เนื่องจากอุจจาระธาตุพิการ สิริรวมอายุได้ 74 ปี 10 เดือน 25 วัน ในการนี้ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ซึ่งสำเร็จราชการแผ่นดินในขณะนั้น โปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำอาบศพและโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจา จ่าปี่ ๑ กลองชนะ ๕ คู่ พระสงฆ์สวดอภิธรรมเวลากลางคืน เป็นเวลา 3 เดือนเป็นเกียรติยศอย่างมารดาเสนาบดี และพระราชทานน้ำอาบศพส่วนพระองค์ เป็นพิเศษอีกส่วนหนึ่ง โดยมีสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี เสด็จพระราชทานน้ำอาบศพ

อ้างอิง
-------

1. ↑   ประวัติ อิน
ภาพถ่ายเกร์ริเยโรเอรอยโกต้นฉบับ
**เกร์ริเยโรเอรอยโก** (สเปน: *Guerrillero Heroico*, ท. "นักสู้กองโจรผู้เป็นวีรบุรุษ") เป็นภาพถ่ายสัญรูปของเช เกบารา นักปฏิวัติลัทธิมากซ์ ขณะกำลังสวมหมวกเบเรต์สีดำ ถ่ายโดยอัลเบร์โต กอร์ดา ภาพนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2503 ในกรุงฮาวานา ประเทศคิวบา ในพิธีสดุดีเหยื่อของการระเบิดเรือบรรทุกสินค้า *ลากูบร์* (*La Coubre*) และเมื่อถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้เปลี่ยนผู้นำเปี่ยมบารมีและเป็นที่พิพาทเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม กอร์ดากล่าวว่า ในขณะที่เขาถ่ายภาพนี้ เขาถูกดึงดูดจากการแสดงสีหน้าของเกบารา ซึ่งแสดง "การแทนที่ไม่ได้อย่างสมบูรณ์" เช่นเดียวกับความโกรธและความเจ็บปวด หลายปีให้หลัง กอร์ดาจะกล่าวว่า ภาพนี้แสดงถึงลักษณะหนักแน่นและไม่ยินดียินร้ายของเช เกบาราอายุได้ 31 ปีขณะถ่าย

สถาบันวิทยาลัยศิลปะแมริแลนด์เรียกภาพนี้ว่าสัญลักษณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Communists, Capitalists still buy into Iconic Che Photo, Author says by Brian Byrnes, *CNN*, May 5, 2009
2. ↑  Jon Lee Anderson. *Che Guevara : A revolutionary life*. pg 465
3. ↑  "Che Guevara: Revolutionary & Icon", by Trisha Ziff, Abrams Image, 2006, pg 15
4. ↑  "Che Guevara: Revolutionary & Icon", by Trisha Ziff, Abrams Image, 2006, pg 33
5. ↑  Maryland Institute of Art, referenced at BBC News, "Che Guevara photographer dies", May 26, 2001. Online at BBC News, accessed January 4, 2006.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เกร์ริเยโรเอรอยโก
นักมวยไทยชาวอาเซอร์ไบจาน

**คายาล ฟาครี โอกลู อาลีเยฟ** (อาเซอร์ไบจาน: *Xəyal Fəxri oğlu Əliyev*; 15 มีนาคม ค.ศ. 2006 – ) เป็นนักมวยไทยชาวอาเซอร์ไบจาน ผู้เป็นแชมป์ยุวชนโลกและยุโรป ค.ศ. 2022 ตลอดจนผู้ชนะรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งยูโรเปียนเกมส์ 2023

ประวัติ
-------

คายาล ฟาครี โอกลู อาลีเยฟ เกิดวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2006 ในฐานะนักเรียนเกรด 6 โรงเรียนมัธยมหมายเลข 283 ที่เขตบินากาดีของบากู เขาได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งที่จัดโดยสหพันธ์มวยไทยในยุโรปในประเภทน้ำหนักไม่เกิน 34 กก.

เขาเป็นผู้ชนะการแข่ง5h;pยุวชนโลกใน ค.ศ. 2016 และ 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศตุรกี ส่วนใน ค.ศ. 2019 เขาชนะการแข่งระดับนานาชาติที่ประเทศอิหร่าน

กระทั่งในช่วงปลาย ค.ศ. 2019 อาลีเยฟได้อันดับที่สามในการแข่งชิงแชมป์ยุวชนโลกที่เมืองอันทัลยา ประเทศตุรกี

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ในฐานะนักเรียนเกรด 6 โรงเรียนมัธยมหมายเลข 283 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งชิงแชมป์ยุวชนยุโรป ซึ่งจัดขึ้นที่นครอิสตันบูล ประเทศตุรกี ต่อมา ในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย คายาล อาลีเยฟ ได้กลายเป็นแชมป์โลกในกลุ่มเยาวชนในประเภทน้ำหนักไม่เกิน 60 กก.

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 เขาเข้าร่วมการแข่งยูโรเปียนเกมส์ครั้งที่สาม ที่เมืองกรากุฟ ซึ่งเกมกีฬานี้เป็นการแข่งสำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกในอาชีพของอาลีเยฟ โดยในเกมกีฬานี้ ในรอบก่อนรองชนะเลิศของประเภทน้ำหนักไม่เกิน 67 กก. เขาได้รับชัยชนะเหนือจอร์จี ไคลน์ จากประเทศจอร์เจียมาก่อน แล้วเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ ซึ่งที่รอบนี้ เขาแพ้ออสการ์ ซีเกิร์ต ผู้เป็นนักมวยท้องถิ่น และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากเกมกีฬานี้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  2019-cu ildə Olimpiya idman növləri üzrə Dünya, Avropa çempionat və birinciliklərində, kubok yarışlarında mükafata layiq görülən idmançıların
2. ↑  Отличившиеся ученики средней школы № 283 города Баку
3. 1 2  Paytaxt məktəblisi Avropa çempionu oldu
4. ↑  Azərbaycan muay-tayçıları Avropa çempionatında doqquz medal qazanıblar
5. ↑  Qızıl medal qazanan paytaxt məktəbliləri
6. ↑  İdmançılarımız muay-tay üzrə gənclər arasında keçirilən dünya çempionatında uğurla çıxış ediblər
7. ↑  Азер Гасансой: Команда отличилась на своих первых взрослых соревнованиях
8. ↑  Azerbaijani Muay Thai fighter clinches European Games bronze

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คายาล อาลีเยฟ
* Profile of Khayal Aliyev at the website of International Federation of Muaythai Associations
* Profile of Khayal Aliyev at the website of 2023 European Games
**อิ่งกุ้ยเฟย** (ค.ศ. 1731 - 1800) เป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง

ประวัติ
-------

**พระราชเทวีอิ่ง** ทรงกำเนิดในตระกูลปาหลินแห่งมองโกล ครอบครัวของพระนางเป็นสมาชิกในกองธงแดงหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิง บิดาของพระนางคือ ปาหลิน น่าชิน ผู้บัญชาการในกองธง พระนางเข้าวังหลังการครองราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมอิ่งตำแหน่งกุ้ยเหริน และต่อมาก็ได้เป็นพระชายาอิ่ง (穎嬪) ในปี 1751 และในปี 1759 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาอิ่ง (穎妃)
ในปี 1796 พระสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง ในปี 1798 สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงที่ทรงดำรงแหน่งสมเด็จพระราชบิดาหลวงก็ทรงแต่งตั้งพระอัครชายาอิ่งเป็นพระราชเทวีอิ่ง (穎貴妃) และสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่งก็ทรงแต่งตั้งพระนางเป็นอิ่งกุ้ยไท่เฟยหรือพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน
พระราชเทวีอิ่งทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1800 รวมพระชนม์ได้ 69 ปี พระสุสานคืออวี้หลิง

อ้างอิง
-------


| ก่อนหน้า |  | อิ่งกุ้ยเฟย์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดินีเสี้ยวจิงเสี้ยน** |  |  **จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิชิง (ราชวงศ์ชิง)**  |  | **จักรพรรดินีจี้** |

| * ด
* ค
* ก
ภรรยาในจักรพรรดิเฉียนหลง |
| --- |
| จักรพรรดินี | 
* จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
* จักรพรรดินีจี้
* จักรพรรดินีเซี่ยวอี๋ฉุน

 |
| หวงกุ้ยเฟย | 
* ฮุ่ยเสียนหวงกุ้ยเฟย
* เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย
* ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย
* ซูเจียหวงกุ้ยเฟย
* ชิ่งกงหวงกุ้ยเฟย

 |
| กุ้ยเฟย | 
* อวี๋กุ้ยเฟย
* หวั่นกุ้ยเฟย
* อิ่งกุ้ยเฟย
* ซินกุ้ยเฟย
* สวินกุ้ยเฟย

 |
| เฟย | 
* ซูเฟย
* อวี้เฟย
* หรงเฟย
* จิ้นเฟย
* ตุนเฟย
* ฟางเฟย

 |
| ผิน | 
* อี๋ผิน
* อี๋ผิน
* สวินผิน
* กงผิน
* เซิ่นผิน
* เฉิงผิน

 |
| กุ้ยเหริน | 
* ซุ่นกุ้ยเหริน
* เอ้อกุ้ยเหริน
* โซ่วกุ้ยเหริน
* รุ่ยกุ้ยเหริน
* ลู่กุ้ยเหริน
* ไป๋กุ้ยเหริน
* อู่กุ้ยเหริน
* จินกุ้ยเหริน
* เซิ่นกุ้ยเหริน
* ซินกุ้ยเหริน
* ฝูกุ้ยเหริน
* ซิ่วกุ้ยเหริน
* น่ากุ้ยเหริน

 |
| ฉางไจ้ | 
* ขุยฉางไจ้
* หนิงฉางไจ้
* ผิงฉางไจ้
* จางฉางไจ้

 |
| ตาอิ้ง | 
* เสียงตาอิ้ง
* หลานตาอิ้ง

 |
**"ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก"** เป็นชื่อคณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในสมัยของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ แต่งตั้งขึ้นตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 84/2531 และเนื่องจากได้ใช้ "บ้านพิษณุโลก" ที่ปกติเป็นบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย มาปรับเปลี่ยนเป็นสำนักงานของคณะที่ปรึกษา โดยคณะทำงานส่วนใหญ่ ใช้ห้องชั้นล่างด้านซ้ายเป็นห้องทำงาน และใช้พื้นที่ด้านขวาเป็นห้องรับแขก และประชุมร่วมกับ พล.อ.ชาติชาย ส่วนชั้นบนของบ้านใช้เป็นห้องทำงานของ ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย ทำให้เป็นที่มาของชื่อ "ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" หรือเรียกย่อๆ ว่า "ที่ปรึกษาบ้านพิษฯ"

องค์ประกอบ
----------

ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ประกอบด้วยคณะทำงานหลักดังนี้

1. พันศักดิ์ วิญญรัตน์ ประธานคณะที่ปรึกษา
2. หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ที่ปรึกษาด้านการต่างประเทศ
3. ณรงค์ชัย อัครเศรณี ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ
4. ชวนชัย อัชนันท์ ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ
5. บวรศักดิ์ อุวรรณโณ ที่ปรึกษาด้านกฎหมาย
6. สุรเกียรติ์ เสถียรไทย ที่ปรึกษาด้านกฎหมายระหว่างประเทศ
7. ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ นักวิจัยประจำคณะที่ปรึกษา

เมื่อแต่งตั้งคณะทำงานหลักของคณะที่ปรึกษาพิษณุโลก แล้วได้มีการเชิญนักวิชาการเข้าร่วมเป็นคณะทำงานอีกจำนวนมาก เช่น ชัยอนันต์ สมุทวณิช วิษณุ เครืองาม สังศิต พิริยะรังสรรค์ นิคม จันทรวิทุร โดยมีการแบ่งงานกันทำ เช่น นายไกรศักดิ์ ดูเรื่องสิทธิเสรีภาพประชาชน สิทธิมนุษยชน การเจรจาสันติภาพในกัมพูชากับเขมร 3 ฝ่าย การยกเลิก ปร.42 ดร.บวรศักดิ์ ดูเรื่องระเบียบข้อกฎหมาย การร่างวาระ ครม. และระบบการบริหารงานต่างๆ ของนายกรัฐมนตรี ดร.สุรเกียรติ์ ดูด้านกฎหมายระหว่างประเทศ การเจรจาการค้าและท่าทีต่างๆ ของรัฐบาลในระดับสากล ดร.ชัยอนันต์ ดูเรื่องการปฏิรูปการเมือง ดร.สังศิต และ ดร.นิคม ดูด้านสังคมและแรงงาน เป็นต้น

คณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก อยู่เบื้องหลังนโยบายสำคัญของรัฐบาล พล.อ.ชาติชาย คือ **"นโยบายเปลี่ยนสนามรบเป็นสนามการค้า"**

บทบาทของคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ต้องยุติลงในเหตุการณ์รัฐประหาร โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดย รสช. ได้แจ้งในเหตุผลข้อ 3 จากทั้งหมด 5 ข้อ ว่าคณะที่ปรึกษาฯ ได้ร่วมกับนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรี หลอกลวงประชาชนว่าปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย ทั้งที่เป็นเผด็จการรัฐสภา

อดีตสมาชิกคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลกส่วนใหญ่ กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งโดยร่วมคณะทำงาน และคณะที่ปรึกษาของรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร อาทิ พันศักดิ์ วิญญรัตน์ ที่ปรึกษานายแพทย์สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และสมาชิกอีกสองที่ยังมีบทบาทคือ ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์และหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แถลงการณ์คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ 1" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2012-02-24.
**นายพงศ์เวช เวชชาชีวะ** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดจันทบุรี พรรคประชาธิปัตย์ และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีคนที่ 27 ของประเทศไทย และอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์

ประวัติ
-------

พงศ์เวช เวชชาชีวะ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 ที่อำเภอนายายอาม จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของนายประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช กับนางไพเราะ เวชชาชีวะ สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการเกษตร จากมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขานโยบายสาธารณะ จากมหาวิทยาลัยบูรพา ชีวิตส่วนตัวสมรสกับนางวิสสุตา เวชชาชีวะ

การทำงาน
--------

พงศ์เวช เวชชาชีวะ เริ่มทำงานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 จึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดจันทบุรี ในนามพรรคไทยรักไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 จึงย้ายมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัย

ต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พิพากษาในคดีแจ้งทรัพย์สินเป็นเท็จให้ลงโทษจำคุก 3 เดือน ปรับ 12,000 บาท โทษจำคุกให้รอลงอาญา 1 ปี และห้ามเขาดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือดำรงตำแหน่งใดในพรรคการเมืองเป็นเวลา 5 ปี นับแต่วันที่ 8 ธันวาคม 2556

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  จันท์ไม่ฮิ!! "ธวัชชัย" แยกวง ชูธงพรรคลุงกำนัน
2. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
3. ↑  "สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 23". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2011-03-12.
4. ↑  ศาลฎีกาฯสั่งจำคุก‘พงศ์เวช’อดีต ส.ส.ปชป.จงใจซุกหุ้น7แสนบ.-รอลงโทษ 1ปี
5. ↑
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๒, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๐, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
ลาวไลท์เบียร์ (ไลท์เบียร์) 
**บริษัท เบียร์ลาว จำกัด** (LBC) (ลาว: ບໍລິສັດ ເບຍລາວ ຈໍາກັດ, อังกฤษ: Lao Brewery Company Ltd.) เป็นผู้ผลิต เบียร์ น้ำอัดลมและน้ำดื่ม ในประเทศลาว มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่บนถนนท่าเดื่อหมู่บ้านสลักขะเขตหาดทรายฟอง ในนครหลวงเวียงจันทน์

ประวัติ
-------

บริษัท เบียร์ลาว จำกัด ก่อตั้งขึ้นในปีพ. ศ. 2514 โดยเป็นการ ร่วมทุน ระหว่างนักธุรกิจชาวฝรั่งเศสและชาวลาว เริ่มผลิตในปีพ. ศ. 2516 ด้วยกำลังการผลิต 3 ล้านลิตรต่อปี บริษัทขณะนั้นมีชื่อว่า **โรงเหล้าเบียร์และน้ำแข็งลาว** (ลาว: ໂຮງງານເຫຼົ້າເບຍ ແລະ ນ້ຳກ້ອນລາວ, ภาษาฝรั่งเศส Brasseries et Glacières du Laos - BGL) ทำการตลาดเบียร์ยี่ห้อ Bière Larue สำหรับตลาดท้องถิ่น และ ส่งออกเบียร์ยี่ห้อ "33" เพื่อการส่งออกไปยังประเทศในอินโดจีน 

ภายหลังจากการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์ (การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว) ในปี 2518 โรงงานก็ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของรัฐบาล และได้รับสถานะ รัฐวิสาหกิจ  และทำการตลาดเบียร์เป็นครั้งแรกภายใต้แบรนด์ Bière Lao จากนั้นต้นปี 2538 เป็นชื่อ **Beerlao** (ลาว: ເບຍລາວ) การส่งออก เบียร์ยี่ห้อ **"33"** ได้สิ้นสุดในปี 2533 และเบียร์ยี่ห้อ **Bière Larue** สิ้นสุดในปี 2538 

หลังจากโครงการปฏิรูปทางเศรษฐกิจปี 2529 ซึ่งเปลี่ยนจากการวางแผนจากส่วนกลาง เป็น ระบบเศรษฐกิจแบบตลาด และการเปิดตัวกลไกเศรษฐกิจใหม่ (NEM) ในปี 2536 บริษัทเบียร์ลาวจำกัด เริ่มกิจการร่วมค้ากับบริษัทต่างประเทศ โดยรัฐบาลลาวเป็นเจ้าของร้อยละ 49 และการลงทุนจากต่างประเทศ 51% (ล็อกซเล่ย์ ร้อยละ 25.5 และอิตาลี ร้อยละ 25.5) ด้วยกำลังการผลิต 20 ล้านลิตรต่อปีและเกิดการจ้างงาน 300 คน

ในปี 2545 นักลงทุนต่างชาติข้างต้นถอนหุ้นออกจาก LBC และรัฐบาลลาวได้เข้าควบคุมบริษัททั้งหมด ต่อมา Carlsberg ของเดนมาร์ก และ TCC ซึ่งเป็น บริษัทไทยซึ่งเป็นหุ้นส่วนของ Carlsberg ในประเทศไทย ได้เข้าร่วมกิจการบริษัทเบียร์ลาวจำกัด (LBC) โดยสัดส่วนร่วมทุนแต่ละบริษัทร้อยละ 25 รัฐบาลลาวยังคงมีหุ้นที่เหลืออยู่ร้อยละ 50 ด้วยกำลังการผลิตสูงสุดในเวลานั้น 60 ล้านลิตร 

ในปี 2548 บริษัทเพิ่มกำลังการผลิตต่อปีเป็น 85 ล้านลิตรและในปี 2550 เป็น 160 ล้านลิตร มีพนักงานประมาณ 500 คน และในปี 2551 บริษัทได้เปิดดำเนินการโรงเบียร์แห่งที่สองที่เมืองปากเซ ในจังหวัดจำปาสักด้วยกำลังการผลิต 100 ล้านลิตรต่อปี ในปี 2555 บริษัทเบียร์ลาวจำกัด เพิ่มกำลังการผลิตเป็น 340 ล้านลิตรต่อปีน้ำกลั่น: 70 ล้านลิตรต่อปีและน้ำดื่มเป็น 180 ล้านลิตรต่อปี 

ในปี 2560 ความเป็นเจ้าของเปลี่ยนไปอีกครั้งรัฐบาลลาวมีสัดส่วนการถือหุ้น 29% ที่เหลือเป็นของ Carlsberg 

ทั้งนี้เครื่องจักรทั้งหมดของบริษัทนำเข้าจากยุโรป บริษัทดำเนินการปลูกข้าวในท้องถิ่นและนำเข้า บาร์เลย์มอลต์ จากประเทศฝรั่งเศสและเบลเยี่ยม ฮ็อพ และ ยีสต์ จากประเทศเยอรมนี 

ปัจจุบัน (ปี 2564) มีพนักงานมากกว่า 2,500 คน และส่วนแบ่งการตลาดอยู่ที่ 95%

ผลิตภัณฑ์
---------

น้ำดื่มไทเกอร์เฮด และ เบียร์ลาว ขายใน เวียงจันทน์ 
บริษัทผลิตและจำหน่ายเบียร์ 3 ประเภทภายใต้แบรนด์ เบียร์ลาว

* เบียร์ลาว (ลาว:ເບຍລາວ, อังกฤษ: Beerlao Gold)
* เบียร์ลาวดาร์ก (ลาว:ເບຍລາວດາກ, อังกฤษ: Beerlao Dark)
* เบียร์ลาวไล้ท์ (ลาว:ເບຍລາວໄລທ໌, อังกฤษ: Beerlao Lager)
* เบียร์ล้านช้าง (ลาว:ເບຍລ້ານຊ້າງ, อังกฤษ: Lanxang Lager (เริ่มจากปี 2551 เป็นต้นมา))

และผลิตเบียร์ Carlsberg ที่สำหรับจำหน่ายในประเทศลาว ผลิตและจำหน่ายน้ำดื่มบรรจุขวดภายใต้แบรนด์ Tigerhead บริษัทเบียร์ลาวประมาณว่ามีส่วนแบ่งตลาดเบียร์ในประเทศ 99% เบียร์ลาวยังถูกส่งออกไปหลายประเทศ []

อ้างอิง
-------

1. ↑  /
2. 1 2 3
3. ↑
4. ↑
**แกร์ฮาร์ท บาร์คฮอร์น** (เยอรมัน: *Gerhard Barkhorn*) เป็นเสืออากาศเยอรมันที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาลรองจากเอริช ฮาร์ทมัน เขาเป็นนักบินคนเดียวนอกจากฮาร์ทมันที่ยิงเครื่องบินข้าศึกตกได้ถึง 300 ลำ

ประวัติ
-------

แกร์ฮาร์ท บาร์คฮอร์น เกิดในปีค.ศ. 1919 ที่เมืองเคอนิชส์แบร์ค ในเสรีรัฐปรัสเซีย สาธารณรัฐไวมาร์ เป็นบุตรของนายวิลเฮ็ล์ม นักตรวจสอบผังเมือง กับนางเทเรเซอ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาสามคน หลังเรียนจบชั้นประถมศึกษา เขาก็เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยมวิลเฮ็ลมส์-กึมนาซีอุม (*Wilhelms-Gymnasium*)

หลังผ่านหลักสูตรภาคบังคับของทบวงแรงงานไรช์ (*Reichsarbeitsdienst*) บาร์คฮอร์นเข้าเป็นนักเรียนนายเรืออากาศของกองทัพอากาศนาซีเยอรมันในปีค.ศ. 1937 และขึ้นฝึกบินครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1938

การบุกครองโปแลนด์ของเยอรมนีเมื่อ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 ได้จุดชนวนสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้นในทวีปยุโรป บาร์คฮอร์นถูกคัดเลือกเข้าหลักสูตรนักบินรบพิเศษ และเมื่อจบหลักสูตรเขาก็ได้รับติดยศเป็นร้อยตรี (*Leutnant*) และเข้าสังกัดฝูงบินที่ 3 (*3. Staffel*) แห่งกองบินไล่ล่า 2 "ริชท์โฮเฟิน" (*Jagdgeschwader 2 "Richthofen"*) ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1940 ถูกโอนย้ายไปสังกัดฝูงบินที่ 6 (*6. Staffel*) แห่งกองบินไล่ล่า 52 (*Jagdgeschwader 52*)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zabecki 2014, pp. 19, 479. sfn error: no target: CITEREFZabecki2014 (help)
2. ↑  Stockert 2012, pp. 302, 306. sfn error: no target: CITEREFStockert2012 (help)
3. 1 2  Stockert 2012, p. 302. sfn error: no target: CITEREFStockert2012 (help)
4. ↑  Zabecki 2014, p. 117. sfn error: no target: CITEREFZabecki2014 (help)
**วัดใจ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงดาว อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ มีด้านหน้าติดกับแม่น้ำปิง มีด้านหลังติดดอยหลวงเชียงดาว

วัดใจ (ดงเทวี) ตั้งวัดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ที่ตั้งของวัดและชุมชนบริเวณใกล้เคียง ในอดีตเป็นที่ตั้งวังเก่าของกษัตริย์ล้านนา เมื่อ 700 ปีก่อน ตามใต้ผิวดินยังพบเศษกระเบื้องดินเผาจำนวนมาก แต่ไม่สมบูรณ์ คาดว่าเครื่องปั้นดินเผาเหล่านี้ น่าจะมีนำมาจากเมืองหริภุญชัย

วัดใจ (ดงเทวี) มีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์เชียงดาวคือ เป็นสถานที่อยู่ในเขตเมืองเก่าเชียงดาวในสมัยพระยามังราย พระองค์ได้ส่งราชโอรสเข้ามาปกครองเมืองและราชโอรสองค์นั้น คือ พญาไชยสงคราม คำว่าดงเทวีนั้นมีที่มาคือ เจ้าหลวงคำแดงมาเจอกับกวางทองที่กลายร่างนางอินเหลา ซึ่งวัดใจมีโบราณสถานที่เกี่ยวกับอดีตของเจ้าหลวงคำแดงมาเจอกับกวางทองอีกด้วย

วัดใจ (ดงเทวี) เป็นพุทธอุทยาน มีการจำลองอุโบสถหอคำหลวง มาจากอุทยานหลวงราชพฤกษ์ที่สร้างโดยช่างรุ่ง จันตาบุญ สล่าล้านนา รวมถึงอุโบสถวัดใจได้ผู้สร้างคนเดียวกับหอคำหลวง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดใจ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "พบคนโทโบราณยุคหริภุญชัยใต้ดิน "เชียงดาว" คาดอายุกว่า 1,300 ปี". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "เมืองเชียงดาว: แม่นะ" (PDF).
**ลามาซิอา** (กาตาลา: *La Masia*) เป็นศัพท์ที่ใช้เรียกศูนย์ฝึกเยาวชนของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ศูนย์ฝึกเยาวชนแห่งนี้ประกอบด้วยผู้เล่นเยาวชนมากกว่า 300 คน เป็นปัจจัยสำคัญในความสำเร็จระดับยุโรปของบาร์เซโลนา และสร้างผู้เล่นระดับโลกหลายคนในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000

ใน ค.ศ. 2010 ลามาซิอากลายเป็นศูนย์ฝึกเยาวชนที่ได้ฝึกซ้อมผู้เข้าชิงบาลงดอร์ทั้ง 3 คนใน 1 ปี ได้แก่ อันเดรส อินิเอสตา, ลิโอเนล เมสซิ และชาบี

ลามาซิอายังเป็นชื่อของสถานที่ฝึกซ้อมของสโมสรบาร์เซโลนาซึ่งแต่เดิมตั้งอยู่ใกล้กัมนอว์ในย่านลัสโกตส์ของเมืองบาร์เซโลนา ตัวอาคารเดิมเป็นบ้านไร่ชนบทโบราณที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1702 และเมื่อกัมนอว์เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1957 อาคารแห่งนี้ก็ได้รับการปรับปรุงใหม่และต่อเติมเพื่อใช้เป็นสำนักงานใหญ่ของสโมสร ด้วยความที่สโมสรเติบโตอย่างรวดเร็ว ตัวอาคารจึงเล็กเกินไปสำหรับใช้เป็นสำนักงานใหญ่ของสโมสร ในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ลามาซิอาจึงถูกดัดแปลงเป็นหอพักสำหรับผู้เล่นเยาวชนจากนอกเมืองบาร์เซโลนา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ศูนย์ฝึกเยาวชนลามาซิอาปิดตัวลง และนครการกีฬาฌูอัน กัมเป เข้ามาทำหน้าที่เป็นที่พักสำหรับผู้เล่นเยาวชนแทน

ประวัติ
-------

ลามาซิอาเป็นบ้านไร่เก่าแก่ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1702 ใน ค.ศ. 1979 สโมสรบาร์เซโลนาใช้บ้านไร่แห่งนี้เป็นที่พักสำหรับนักฟุตบอลเยาวชนที่มาจากนอกเมืองบาร์เซโลนา เฌามา อามัต นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับศูนย์ฝึกเยาวชนต่อโฆเซ ลุยส์ นุญเญซ ซึ่งเป็นประธานสโมสรในขณะนั้น และอูริอ็อล ตอร์ต ได้รับหน้าที่ดูแลสถานที่แห่งนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Price, Sean (6 July 2010). "School of Soccer Champions". Scholastic. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 September 2018. สืบค้นเมื่อ 20 August 2010.
2. ↑  totalbarca.com, It’s an all Barça affair at FIFA Ballon d’Or เก็บถาวร 10 ธันวาคม 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Rogers, Iain (22 October 2009). "Barca talent farm marks 30 years of success". Reuters. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 January 2013. สืบค้นเมื่อ 11 April 2013.
4. ↑  "La Masía nació en un minuto" (PDF). Mundo Deportivo. 22 October 2009. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 12 March 2019.
5. ↑  Genis Sinca. "Oriol Tort, the soul of Barça's Masia". *Barcelona Metropolis*. Ayuntament de Barcelona. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 25 October 2014.
**พิพิธภัณฑ์ตำรวจวิกทอเรีย** เป็นพิพิธภัณฑ์บังคับใช้กฎหมายที่ดำเนินการโดยหน่วยบริการทางประวัติศาสตร์ภายในตำรวจวิกทอเรีย พิพิธภัณฑ์ล้ำสมัยแห่งใหม่เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมอีกครั้งเมื่อวันจันทร์ที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2023 หลังจากใช้เวลาสร้างและพัฒนานานถึง 3 ปี

คอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยโบราณวัตถุและสิ่งประดิษฐ์จากอาชญากรรมและตำรวจมานานกว่า 150 ปีในรัฐวิกทอเรีย รวมถึงหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์โดยสรุปที่ใช้ในการตัดสินลงโทษจูเลียน ไนต์ ผู้ทำการสังหารหมู่ที่ถนนฮอดเดิล ซากปรักหักพังจากเหตุระเบิดที่ถนนรัสเซลล์ของสำนักงานใหญ่ตำรวจ และหน้ากากแห่งความตายของฆาตกรที่ถูกประหารชีวิตเฟรเดอริก ดีมิง

Armoured helmetภาพระยะใกล้ของหมวกเหล็กของแดน เคลลีSet of armourชุดเกราะของสตีฟ ฮาร์ต
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้ยึดแผ่นรองหลังของชุดเกราะของพรานป่าเน็ด เคลลี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2002 ได้บริจาคชิ้นส่วนดังกล่าวให้กับหอสมุดแห่งรัฐวิกทอเรีย พร้อมกับชิ้นส่วนอื่น ๆ จากพิพิธภัณฑ์เมลเบิร์นและไซแอ็นซ์เวิกส์ เพื่อสร้างชุดเกราะของเคลลีให้สมบูรณ์ นอกจากนี้ นักประวัติศาสตร์เคน โอลดิส ได้ระบุสิ่งของบางชิ้นที่ระบุผิดว่าเป็นของเคลลี แต่จริง ๆ แล้วเป็นของสมาชิกคนอื่น ๆ ในแก๊งของเขา พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงชุดเกราะของแก๊งเคลลีที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย รวมถึงชุดเกราะที่แดน เคลลี และสตีฟ ฮาร์ต สมาชิกแก๊ง สวมใส่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Police museum: 150 years of good, bad and ugly". *The Age* (ภาษาอังกฤษ). 5 October 2007. สืบค้นเมื่อ 18 May 2018.
2. ↑  "Ned's heavy metal gets it together". *The Age* (ภาษาอังกฤษ). 28 June 2002. สืบค้นเมื่อ 18 May 2018.
3. ↑  "Victoria Police Museum highlights tour". National Trust of Australia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-07-04. สืบค้นเมื่อ 18 May 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์ตำรวจวิกทอเรีย
**สมเกียรติ จันทรา** (อังกฤษ: Somkiat Chantra; เกิด 15 ธันวาคม 2541) เป็นนักบิดชาวไทยจากจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันกำลังแข่งขันใน Moto2 World Championship สังกัดทีม Idemitsu Honda Team Asia

อาชีพ
-----

### ช่วงต้นอาชีพ

ในรายการเชลล์ แอ๊ดว้านซ์ เอเชีย ทาเลนท์ คัพ สมเกียรติได้รับชื่อเสียงจากการเป็นแชมป์ในปี ค.ศ. 2016 เขาเข้าแข่งขันในรายการ FIM CEV Moto3 จูเนียร์เวิลด์แชมเปี้ยนชิพ 2017 และได้โพลโพซิชั่นเมื่อเปิดฤดูกาล แต่ต้องออกจากการแข่งขัน เขาจบอันดับที่ 8 ในเลอ ม็องส์ อันดับที่ 13 ในเฆเรซ อันดับที่ 7 ในอารากอน และอันดับที่ 10 ในบาเลนเซีย จบฤดูกาลในอันดับที่ 20 ด้วยคะแนน 26 คะแนน เขาเข้าแข่งขัน FIM CEV Moto3 จูเนียร์เวิลด์แชมเปี้ยนชิพ 2018 และเข้าเส้นชัยอย่างต่อเนื่องในอันดับที่ได้คะแนนสูง แต่ไม่สามารถขึ้นโพเดียมได้ ผลงานที่ดีที่สุดของเขาในฤดูกาคืออันดับที่ 4 ในฝรั่งเศส เขาจบอันดับที่ 9 ในตารางคะแนนรวมด้วยคะแนน 61 คะแนน

### โมโตทรี

สมเกียรติได้รับไวลด์การ์ดให้ลงแข่งในการแข่งขันระดับกรังปรีซ์ครั้งแรกในรายการ Thailand Motorcycle Grand Prix 2018 ซึ่งเป็น GP บ้านเกิดของเขา เขาเข้าเส้นชัยในอันดับที่ 9 ทำได้ 7 คะแนน และได้เป็นนักแข่งแบบเต็มฤดูกาลในฤดูกาลถัดมา

### โมโตทู

#### อิเดมิตสึ ฮอนด้า ทีม เอเชีย (2019-ปัจจุบัน)

การแข่งให้กับทีม ฮอนด้า เอเชีย ที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 2019 เพื่อให้นักบิดเอเชียมีโอกาสใน Moto2 และ Moto3 สมเกียรติทำผลงานได้ดีในฐานะมือใหม่ โดยทำคะแนนได้ 23 คะแนนในฤดูกาลนี้ ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมของเขาไม่ได้คะแนน

เขาแข่งเต็มเวลาให้กับทีม อิเดมิตสึ ฮอนด้า ทีม เอเชีย อีกครั้งในปี 2020 สมเกียรติพยายามดิ้นรนในฤดูกาลนี้โดยทำคะแนนได้ 2 สนาม จบฤดูกาลด้วยคะแนน 10 คะแนน ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมของเขาคือ Izdihar ไม่มีคะแนนตลอดทั้งปี

สมเกียรติทำผลงานฤดูกาลได้ดีอีกครั้งในปี 2021 สมเกียรติทำคะแนนได้ 37 แต้มตลอดทั้งปี จบอันดับสูงสุดที่ออสเตรีย โดยที่ไอ โอกูระ เพื่อนร่วมทีมหน้าใหม่เข้ามาเป็นอันดับที่ 2 และสมเกียรติอยู่ในอันดับที่ 5 โดยทำคะแนนได้สูงตลอดทั้งฤดูกาลให้กับทีม

ในฤดูกาล 2022 สมเกียรติ คว้าแชมป์ Moto2 เป็นครั้งแรกที่ Mandalica International Street Circuit ในประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2022 ทำให้กลายเป็นนักบิดชาวไทยคนแรกที่สามารถคว้าแชมป์การแข่งขันในรายการชิงแชมป์โลกได้สำเร็จ ก่อนหน้านั้น รัฐภาคย์ วิไลโรจน์ ทำผลงานได้ดีที่สุดด้วยการคว้าอันดับที่ 4 ที่ TT ASSEN เมื่อหลายปีก่อน ในสนามถัดมาในศึก อาร์เจนตินา กรังด์ปรีซ์ สมเกียรติ สามารถจบในอันดับที่ 2 คว้าตำแหน่งรองแชมป์มาครองขึ้นโพเดียมเป็นสนามที่ 2 ติดต่อกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "A.P.Honda Racing Thailand – Rider – สมเกียรติ จันทรา (ก้อง#35)". *aphonda.co.th*. A.P. Honda. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-19. สืบค้นเมื่อ 13 June 2020.
2. ↑  "Somkiat Chantra wins the title in dramatic final race". *AsiaTalentCup.com*. 30 October 2016. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-29. สืบค้นเมื่อ 18 May 2019.
3. ↑  "Honda Team Asia Joy for Ogura and Chantra".
4. ↑  เปิดประวัติ 'ก้อง สมเกียรติ จันทรา' คนไทยคนแรกที่ได้แชมป์ในรายการเวิลด์กรังด์ปรีซ์ โมโตทู (Moto2)
5. ↑  2 สนามติด "สมเกียรติ" ฟอร์มแรงต่อเนื่องพาธงไทยขึ้นโพเดียม Moto 2 ที่ อาร์เจนตินา
บทความนี้เกี่ยวกับละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2546 สำหรับความหมายอื่น ดูที่ 8 เทพอสูรมังกรฟ้า (แก้ความกำกวม)

**8 เทพอสูรมังกรฟ้า** (อังกฤษ: Demi-Gods And Semi-Devils) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2546 กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมของ กิมย้ง เรื่อง 8 เทพอสูรมังกรฟ้า นำแสดงโดย ฮู จุน, หลิว อี้เฟย์, หลิน จื้ออิ่ง ออกอากาศทางช่อง CCTV ในจีน

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เรื่องราวเหตุการณ์ในยุคราชวงศ์ซ่งที่ทำศึกรบพุ่งกับแคว้นเหลียว เฉียวฟง จอมยุทธ์หนุ่มผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม ถูกเหล่าคนถ่อยใส่ความว่าเป็น ฆาตกรสังหารรองประมุขพรรคกระยาจกและขุดคุ้ยนำเรื่องชาติกำเนิดมาเปิดโปง จนทำให้เหล่าชาวยุทธ์บางส่วนหลงเชื่อจึงพยายามกดดันให้เฉียวฟงสละตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจก เฉียวฟงต้องการล้างมลทินจึงออกเดินทางพยายามสืบหาประวัติเรื่องชาติกำเนิดที่แท้จริงของตนเอง และก็ได้กลับมาล้างมลทินของตนเองได้สำเร็จ

นักแสดง
-------

* ฮู จุน รับบท เฉียนฟง
* หลิว อี้เฟย์ รับบท หวัง ยู่หยวน
* หลิน จื้ออิ่ง รับบท ต้วนอี้
* ซุน เจียวหลง รับบท จักรพรรดิจินไท่จู่

เรตติ้ง
-------

ในจีน ทำเรตติ้งเฉลี่ยได้ 1.17 จุด

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 8 เทพอสูรมังกรฟ้า ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* (จีน) *Demi-Gods and Semi-Devils* on Sina.com
**คลองท่าแพ** **คลองบาราเกต** หรือ **คลองการะเก** เป็นคลองสำคัญในจังหวัดสตูล มีต้นน้ำอยู่บริเวณเขาสามยอด ดอนสีเดน ไหลผ่านอำเภอควนกาหลงผ่านอำเภอท่าแพจากนั้นไหลออกสู่ทะเลที่ปากอ่าวเกาะแดง คลองมีความยาว 44.58 กิโลเมตร จากข้อมูลของแผนพัฒนาจังหวัดสตูล 4 ปี (พ.ศ. 2561–2564) คลองท่าแพมีพื้นที่รับน้ำฝน 452.16 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 2,200 มิลลิเมตรต่อปี ปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 1,100 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี

จากแผนที่วาด ชื่อ *Map of Kingdom of siam and cochin china* จัดทำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2371 โดยชาวตะวันตก ปรากฏชื่อเมืองและท่าเรือในชื่อ *เมราหิต* (Meerahit) หรือ *บาราเก็ต* ซึ่งมีลักษณะเป็นท่าเรือและชุมชนใหญ่ที่พ่อค้าชาวตะวันตกแวะซื้อขายสินค้า ชื่อ *บาราเก็ต* หรือ *เบอรากิต* เป็นภาษามลายู แปลว่า "ท่าแพ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แผนเผชิญเหตุภัยแล้ง จังหวัดสตูล ปี 2563". กองอำนวยการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดสตูล. p. 5.
2. ↑  "สภาวะแหล่งน้ำและสถานการณ์การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งในจังหวัดสตูล" (PDF). ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงทะเลสตูล. p. 1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-12-18. สืบค้นเมื่อ 2023-07-19.
3. ↑  "พัฒนาการทางสังคมมุสลิมในจังหวัดสตูล" (PDF). p. 26.
4. ↑  "ประวัติ/ที่มาของอำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล". สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอท่าแพ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-25. สืบค้นเมื่อ 2023-07-19.
*บทความนี้เกี่ยวกับการเปลือยอกของผู้ชาย สำหรับการเปลือยอกของผู้หญิง ดูที่ การเปลือยอก (ผู้หญิง) หรือ ท็อปเลส*
ผู้ชายเปลือยอก บริเวณชายหาด
**การเปลือยอก** (อังกฤษ: barechested) ในบทความนี้หมายถึงการที่ผู้ชายไม่สวมเสื้อผ้าตั้งแต่เอวขึ้นไป ทำให้เห็นในส่วนลำตัว อาจเรียกการไม่ใส่เสื้อ สำหรับการเปลือยอกในภาษาอังกฤษใช้คำว่า bare chest สำหรับผู้หญิงใช้คำว่า toplessness

สำหรับในผู้ชายแล้วการเปลือยอกไม่ถือเป็นสิ่งผิดปกติ ที่จะทำในที่สาธารณะมากกว่าผู้หญิง การเปิดเผยทรวงอกกล้ามเนื้อในผู้ชายไม่ถือเป็นเรื่องผิด ส่วนในฝ่ายหญิงการเห็นเต้านมหลายประเทศ​มีการพิจารณาว่าเป็นเรื่องผิด

ทัศนคติทางสังคม
---------------

ผู้ชายจำนวนมากโดยเฉพาะชนชั้นแรงงานอย่างเช่น ชาวไร่ ชาวนา คนทำงานเหมือง ทำงานโดยเปลือยอกอาจเป็นเพราะโดยมากจะทำงานที่มีภูมิอากาศที่อบอุ่นกว่า ยกเว้นในเขตอากาศที่ร้อนมากจะใส่เสื้อเพื่อป้องกันแสงอาทิตย์ มากกว่าความสำคัญในการระบายความร้อน แต่มีหลายครั้งและหลายที่ที่จะเข้มงวดและไม่เป็นการง่ายที่จะปฏิบัติเช่นนี้ ในยุควิกตอเรียสังคมสุภาพชนของวัฒนธรรมตะวันตกไม่เห็นด้วยกับการเปลือยกายในทุกระดับ แม้กระทั่งการเปลือยอกและคนต่างระมัดระวังในการปกปิดร่างกายตน จนในสังคมเริ่มมีทัศนคติที่ผ่อนคลายในศตวรรษที่ 20 การเปลือยอกในที่สาธารณะกลับมาเป็นที่ยอมรับได้อีกครั้ง ในช่วงแรกกฎต่าง ๆ จะผ่อนปรนเฉพาะผู้ชายเปลือยอกบนชายหาดหรือสระว่ายน้ำเท่านั้น ในนิวยอร์กซิตีผู้ชายสามารถถอดเสื้อในเซ็นทรัลพาร์ก ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้ แต่ก็เป็นการยอมรับไปทีละน้อยในการก้าวข้ามเส้นเพศได้ ปัจจุบันค่อนข้างจะเป็นการยอมรับได้สำหรับผู้หญิงที่เปลือยอกบริเวณชายหาดในยุโรปและแคริบเบียน แต่ก็ยังถือเป็นสิ่งไม่ปกติสำหรับชายหาดส่วนมากในอเมริกาเหนือและออสเตรเลีย

ในประเทศมุสลิมบางประเทศ ผู้หญิง (อย่างอิหร่าน) เสื้อผ้าจะปกปิดแทบทั้งตัว ในยุโรปและอเมริกาเหนือจะไม่ยอมรับคนเปลือยอกในบางกรณี อย่างเช่นร้านค้าที่จะมีนโยบาย "ไม่สวมเสื้อ ไม่ใส่รองเท้า ไม่ได้รับบริการ"

กิจกรรมที่มีการเปลือยอก
-----------------------

กีฬาบางประเภทอย่างเช่นการไต่ผา ที่มักเปลือยอกปีนกัน
ในกีฬาบางประเภทที่เล่นไม่เป็นทางการ อย่างเช่นฟุตบอลที่เล่นในสวน หรือการเล่นคริกเก็ตบนชายหาด ผู้เล่นสองทีมมักจะแบ่งทีมให้เห็นความแตกต่างโดยการถอดเสื้อ ในกีฬาบางประเภทการแต่งกายมีมาตรฐานการเปลือยอก โดยเฉพาะกีฬาทางน้ำอย่างเช่น ว่ายน้ำ กีฬากระโดดน้ำ เล่นเซิร์ฟ โปโลน้ำ และกีฬาทางชายหาดประเภทอื่นอย่างเช่น วอลเลย์บอลชายหาด รวมถึงกีฬาต่อสู้บางประเภทอย่างเช่น มวยหรือมวยปล้ำน้ำมัน ที่มีกฎสำหรับนักชกผู้ชายที่ห้ามสวมเสื้อ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Women's Favorite Male Body parts". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-12-28. สืบค้นเมื่อ 2009-12-29.
2. ↑  "Favorite Part of the Female Body". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-15. สืบค้นเมื่อ 2009-12-29.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การเปลือยอก (ผู้ชาย)**
**แรเฌอ แชแร็ชช์** (ฮังการี: *Rezső Seress*; 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1899 – 11 มกราคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแต่งเพลงชาวฮังการี มีชื่อเกิดว่า "รูดอล์ฟ สปิตเซอร์" (Rudolf Spitzer) ในวัยเด็ก เขาออกจากโรงเรียนและเริ่มต้นชีวิตจากการเป็นนักแสดงกายกรรมในคณะละครสัตว์ แต่หลังจากประสบอุบัติเหตุ แชแร็ชช์ลาออกมาเป็นนักแสดงในโรงละคร ต่อมาเขาทำงานเป็นนักดนตรีในร้านอาหารแห่งหนึ่ง

ด้วยฐานะที่ยากจน ทำให้แชแร็ชช์ต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการแต่งเพลงไปด้วย ในปี ค.ศ. 1933 เขาได้เขียนเพลง "กลูมมีซันเดย์" ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากบทกวีของลาซโล ยาโวร์ (László Jávor) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แชแร็ชช์ซึ่งมีเชื้อสายยิวได้ถูกส่งเข้าค่ายแรงงาน แต่เขามีชีวิตรอดจนสงครามสิ้นสุด 

แต่ด้วยความเครียดจากปัญหาชีวิตหลายอย่าง ทำให้แชแร็ชช์ตัดสินใจกระทำอัตวินิบาตกรรมในปี ค.ศ. 1968 ขณะมีอายุได้ 68 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rezso Seress, the artist of the circus of life[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  This Song's a Killer: The Strange Tale of "Gloomy Sunday"[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Modern Folklore by Robert B Durham -- Google Books
4. ↑  Microfilm scan of article over Seress' suicide. New York Times, January 14, 1968, page 84 in the Obituaries.
**วัดมฤคทายวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 5 ตารางวา อยู่ติดกับพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน

วัดมฤคทายวันตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 51 เมตร ยาว 65 เมตร โดยนายเหลื่อม ส้มภา ราษฎรบ้านหนองคาง ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 16 ไร่เศษ ด้วยเหตุที่บริเวณเดิมมีสัตว์ป่าอย่างเนื้อทราย กวาง เก้ง อาศัยอยู่ชุกชุม จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดมฤคทายวัน" มีพระครูวชิรรังษี เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 13 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 5 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูวชิรรังษี พ.ศ. 2500–2521
* พระอธิการหรุ่ม พ.ศ. 2523–2524
* พระครูอุปถัมน์วชิรการ พ.ศ. 2525–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระสมเด็จมฤคทายวัน หลวงปู่นาค วัดหัวหิน เจ้าพิธีในพระราชดำริ ร.7". มติชนสุดสัปดาห์.
2. ↑  "วัดมฤคทายวัน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  นัยนา ศีลธร, วิติ จงไพศาล, เกรียงศักดิ์ บุญประสิทธิ์ (2546). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรเล่ม 22*. กองพุทธศาสนสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. p. 550.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
**วัดเกริ่นกฐิน** เป็นวัดในตำบลบ้านชี อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่เกจิคณาจารย์อย่างหลวงพ่อเพี้ยน ที่เป็นที่เคารพนับถือของประชาชนจำนวนมาก

ประวัติ
-------

**วัดเกริ่นกฐิน** เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในบ้านเกริ่นกฐิน ตำบลบ้านชี อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าสร้างใน พ.ศ. ใด แต่ชาวบ้านรู้ว่าวัดแห่งนี้มีคู่กับหมู่บ้านแห่งนี้มาเนิ่นนานแล้ว มีเพียงแต่พระพุทธรูปองค์หนึ่งที่ชาวบ้านให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก ในปัจจุบันเป็นที่พำนักของพระเกจิอาจารย์ชื่อดังของจังหวัดลพบุรี ในคราวที่หลวงพ่อเพี้ยน อคฺคธมฺโม ท่านซึ่งเป็นพระที่จำพรรษาอยู่ที่วัดแห่งนี้ ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดได้ร่วมกับชาวบ้านพร้อมใจกันขนานนามพระพุทธรูปองค์นี้ว่า **หลวงพ่อปาน** เพื่อเป็นการระลึกถึงพระคุณของพระภิกษุชราชาวเขมร ที่เป็นอาจารย์ของหลวงพ่อเพี้ยนนั่นเอง เมื่อประมาณ 30 กว่าปีที่แล้วตอนที่หลวงพ่อเพี้ยนท่านเป็นเจ้าอาวาสใหม่ๆอยู่นั้นวัดแห่งนี้นั้นมีเพียงศาลาเรือนไทยหลังเก่าๆอยู่หลังเดียวเท่านั้น และมีสภาพที่ชำรุดทรุดโทรมอย่างมาก

บริเวณของวัดเกริ่นกฐิน

การเปลี่ยนแปลงของวัด
--------------------

หลังจากที่ พระครูวิมลสมณวัตร (เพี้ยน อคฺคธมฺโม) พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของจังหวัดลพบุรี ท่านได้เป็นเจ้าอาวาสของวัดเกริ่นกฐินแห่งนี้ หลวงพ่อและชาวบ้านเกริ่นกฐินได้ร่วมกันพัฒนาวัดให้ดีขึ้น และที่สำคัญคือหลวงพ่อเพี้ยนท่านเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบและเป็นผู้ที่มีวิชาความอาคมซึ่งได้ร่ำเรียนมาจากครูบาอาจารย์ (หลวงพ่อปาน) และยังเป็นที่รักใคร่ของชาวบ้านเกริ่นกฐินอีกด้วย จนกระทั่งหลวงพ่อมีชื่อเสียงถึงขั้นเป็นพระเกจิอาจารย์ในระดับประเทศ ท่านได้พัฒนาวัดโดยการสร้างถาวรวัตุขึ้นมากมาย เช่น ศาลาการเปรียญ พระอุโบสถ วิหาร กุฏิสงฆ์ และได้ทำการซื้อที่ดินเพิ่มอีกด้วย

วัดเกริ่นกฐินในปัจจุบัน
-----------------------

วัดเกริ่นทุกวันนี้นับว่าเป็นวัดที่มีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ถึงวัดแห่งนี้จะไม่ได้ตั้งอยู่ในตัวเมือง แต่ด้วยพลังศรัทธาของพุทธศานิกชนที่หลั่งใหลสู่วัดเกริ่นกฐินนั้นต่างก็มาด้วยความยินดี และต้องการที่จะชื่นชมบารมีของหลวงพ่อเพี้ยน และร่วมกันบริจาคทรัพย์ บูชาวัตถุมงคลที่หลวงพ่อท่านได้ปลุกเสกแล้ว และทำบุญไหว้พระ ปิดทองหลวงพ่อปาน และเข้าไปกราบหลวงพ่อซึ่งทุกครั้งที่ประชาชนเข้าไปหลวงพ่อท่านจะนั้งอยู่ภายในศาลาคอยประพรมน้ำมนต์ให้แก่พุทธศาสนิกชน จึงทำให้ชื่อเสียงของหลวงพ่อนั้นเลื่องลือไปไกลและมีศิษย์ยานุศิษย์มากมาย สภาพของวัดเกริ่นกฐินในปัจจุบันมีความกว้างขวางขึ้นมากและมีสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่โตโอ่อ่าและบริเวณวัดที่ตกแต่งเอาไว้ได้อย่างสวยงามและร่มรื่นยิ่งนัก

ถาวระวัตถุที่สำคัญของวัด
------------------------

1. ศาลาการเปรียญ เป็นศาลาขนาดใหญ่สำหรับประกอบพิธีทางศาสนา
2. วิหารหลวงพ่อปาน เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปที่ศักสิทธิ์ของวัดนั่นคือ **หลวงพ่อปาน** ซึ่งเป็นวิหารแก้วที่มีความวิจิตรสวยงามมาก
3. พระอุโบสถ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่สวยงาม
4. เจดีย์สำหรับไว้ประดิษฐาน พระบรมสารีริกธาตุ ที่สมเด็จพระสังฆราชประทานให้ไว้ เป็นวิหารที่สวยงามมีการประดับตกแต่งทั้งภายในและภายนอกอย่างงดงาม และมีการยกฉัตรทองคำอีกด้วย
5. ศาลาสำหรับพักผ่อน เป็นศาลที่สร้างเอาไว้ตรงทางเข้าวัด มีสองหลังด้วยกันและมีการจัดสวนไว้อย่างสวยงาม
6. พุทธอุทยาน สถานปฏิบัติธรรม "วิมลธรรมวัตร" ประดิษฐานองค์พระพุทธรูปประจำวันอาทิตย์ (ปางถวาย เนตร) สูง 29 ศอก *ขณะนี้กำลังดำเนินการก่อสร้างเสร็จเรียบร้อย*
7. ศาลากลางน้ำ
8. วิหารพระครูวิมลสมณวัตร

* พระอุโบสถพระอุโบสถ

อ้างอิง
-------

* ประวัติวัดเกริ่นกฐิน จังหวัดลพบุรี[*ลิงก์เสีย*]

1. ↑  กรมการศาสนา. (2527). ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรเล่ม 3. กรุงเทพ : โรงพิมพ์การศาสนา. หน้า 106-107
**วิทยาเขต** (อังกฤษ: campus) เป็นสถานที่ที่มหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยจัดตั้งขึ้นเพื่อจัดการศึกษา ซึ่งอาจจะประกอบด้วยห้องสมุด หอพัก อาคารต่าง ๆ ในรูปแบบเช่นเดียวกันกับมหาวิทยาลัย

"วิทยาเขต" ถูกใช้เรียกครั้งแรกโดยวิทยาลัยนิวเจอร์ซีย์ (มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ในปัจจุบัน) ในช่วงทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 18 ต่อมามหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกา จึงได้นำคำว่า **วิทยาเขต** มาเรียกชื่อสถานที่จัดการศึกษานอกที่ตั้งของมหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัย โดยระบบการจัดการบริหารแบบวิทยาเขตอาจแบ่งเป็นสองแบบตามความหมายภาษาอังกฤษอันได่แก่ University System (วิทยาเขตแบ่งแยกออกจากกันเปรียบเสมือนคนละมหาวิทยาลัยและใช้ชุดบริหารและทรัพยากรแยกกันเพียงแต่ใช้ชื่อร่วมกันเท่านั้น เช่น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขต กำแพงแสน ศรีราชา เป็นต้น) และ Multiple-Campus University (วิทยาเขตแบ่งแยกโดยสถานที่โดยยังอยู่ภายใต้การบริหารงานของ 1 มหาวิทยาลัย - สมาชิกในวิทยาเขตทุกวิทยาใช้ทรัพยากรร่วมกันกับส่วนกลางและมีการแบ่งปันกันภายในมหาวิทยาลัยและไม่แบ่งแยก เพียงแต่สถานที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันเท่านั้น เช่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ศูนย์รังสิต)

ในประเทศไทย
-----------

ในประเทศไทย วิทยาเขต บางครั้งอาจหมายถึง หน่วยงานในสังกัดสถาบันอุดมศึกษา หรือสถาบันอื่น ๆ ซึ่งมีพื้นที่แยกออกไปจากต้นสังกัด และมีการจัดการเรียนการสอน การบริหารงานที่ขึ้นตรงกับต้นสังกัด เช่น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตปัจฉิมสวัสดิ์ - สุวรรณนภาศรี (วิทยาเขตบางนา) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตวังไกลกังวล

ในอีกความหมายหนึ่ง "วิทยาเขต" อาจมีความหมายโดยนัยแค่สถานที่จัดการเรียนการก่อนโดยมิได้กล่าวถึง "การแบ่งแยก" หรือการบริหารอันไม่ขึ้นตรงกับวิทยาเขตแม่แต่อย่างใดเช่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หรือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นต้น แต่ในปัจจุบันมีการตีความวิทยาเขตผิดโดยคิดว่าเป็นการแบ่งแยกวิทยาเขตนั้นออกจากวิทยาเขตหลัก ซึ่งการแบ่งแยกหรือบริหารนั้นต้องพิจารณาเป็นมหาวิทยาลัยไปเช่น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นต้น

ในบางสถาบันอาจจะมีการใช้คำอื่น ๆ แทนคำว่าวิทยาเขต เช่น ศูนย์การศึกษา เขตการศึกษา ศูนย์ เช่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อวิทยาเขตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
**เจดีย์ลอกะนานดา** หรือ **เจดีย์โลกนันท์** (พม่า: လောကနန္ဒာစေတီ, ออกเสียง: [lɔ́ka̰nàɰ̃da̰ zèdì]) เป็นเจดีย์พุทธตั้งอยู่ในพุกาม ประเทศพม่า เจดีย์ได้รับการสร้างขึ้นริมฝั่งแม่น้ำอิรวดี ในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ภายในบรรจุพระทันตธาตุ

เจดีย์ประกอบด้วยฐานแปดเหลี่ยมเพิ่มมุมจำนวนสามชั้น แต่ละชั้นประดับช่องที่ท้องไม้และมีทางประทักษิณพร้อมบันไดขึ้นทุกด้าน องค์ระฆังประดับด้วยรัดอกและบัวคอเสื้อ การยืดสูงขององค์ระฆังทำให้ระบุได้ว่าเจดีย์องค์นี้อยู่ในกลุ่มอิทธิพลปยู เจดีย์ไม่มีบัลลังก์ มีปล้องไฉนทรงกรวยเตี้ย ปัทมบาทและปลีสั้นซึ่งทั้งหมดนี้เป็นลักษณะร่วมกันของเจดีย์แบบพม่าแท้และเจดีย์กลุ่มอิทธิพลปยู ถือเป็นเจดีย์รุ่นเก่าที่สืบทอดมาก่อนรัชสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ

เทศกาลเจดีย์ลอกะนานดา รวมถึงอาหารท้องถิ่นและงานหัตถกรรมที่โด่งดังมีการจัดในเดือนกรกฎาคมของทุกปี เนื่องจากจัดขึ้นในฤดูฝน จึงมีนักท่องเที่ยวจากภายนอกเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เข้าร่วมเทศกาลได้ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ได้มีการยกฉัตรประดับเพชรพลอยขึ้นสู่ยอดเจดีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Luce, G. H. (1956). "The 550 Jātakas in Old Burma". *Artibus Asiae*. **19** (3/4): 291–307. doi:10.2307/3248766. ISSN 0004-3648. JSTOR 3248766.
2. 1 2  เจดีย์ลอกะนานดา ศิลปกรรมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
3. ↑   [*bare URL PDF*]

* *Pictorial Guide to Pagan*. Rangoon: Ministry of Culture. 1975 [1955].
* Thaw Kaung (2003-12-10). "The Lawkananda Pagoda at Bagan". Perspective. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27.
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจดีย์ลอกะนานดา
**กระดูกงอก** หรือ **ออสทีโอฟัยต์** (Osteophyte) เป็นเอ็กซอสโทซิส (การยื่นออกของเนื้อกระดูก) ที่ก่อตัวขึ้นตามแนวขอบของข้อต่อ และเป็นคนละสิ่งกันกับเอ็นเทสซีโอฟัยต์ซึ่งคือการยื่นออกของกระดูกที่เกิดขึ้นตรงจุดเกาะของเส้นเอ็น โดยทั่วไปแล้วออสทีโอฟัยต์นั้นไม่ได้แยกออกเป็นพิเศษจากเอ็กซอสโทซิส แม้ทั้งสองจะมีความต่างกันหลายประการในบางกรณี ออสทีโอฟัยต์โดยทั่วไปเกิดขึ้นในข้อ (intra-articular; ภายในแคปซูลของข้อ)

สาเหตุ
------

การถ่ายภาพทางรังสีแสดงออสทีโอฟัยต์ในกรณีผู้ป่วยโรคสะปอนดัยโลสิสที่กระดูกสันหลังส่วนลัมบาร์
กระบวนการสร้างกระดูกหลากรูปแบบสามารถเกิดได้ และมีความเกี่ยวเนื่องกับความชรา การเสื่อม ความไม่มั่นคงเชิงกล และโรคต่าง ๆ (เช่นภาวะกระดูกโครงเกิดขึ้นมากไปทั่วโดยไม่ทราบสาเหตุ) โดยมาก ออสทีโอฟัยต์จะก่อตัวขึ้นในข้อที่มีกระดูก (osteoarthritic joints) หลังจากเกิดการบาดเจ็บและเสื่อมสภาพจากการอักเสบ การก่อตัวขึ้นของแคลเซียม (Calcification) และการก่อกระดูกใหม่ ยังสามารถเกิดได้ในฐานะการตอบโต้การบาดเจ็บเชิงกลในข้อต่อ

พยาธิสรีรวิทยา
--------------

ออสทีโอฟัยต์เกิดขึ้นเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของพื้นที่ผิวในข้อต่อที่บาดเจ็บ และพบบ่อยที่สุดในอาการของโรคข้ออักเสบ ออสทีโอฟัยต์โดยทั่วไปมักจำกัดการเคลื่อนไหวของข้อและก่อใไห้เกิดความเจ็บปวด

ออสทีโอฟัยต์ตามข้อนิ้วมือและนิ้วเท้าเรียกว่าปุ่มกระดูกฮีเบอร์เดิน (ถ้าเป็นที่ข้อต่อระหว่างฟาแลงก์ส่วนปลาย) หรือ ปุ่มกระดูกบูชาร์ (ถ้าเป็นที่ข้อต่อระหส่างฟาแลงก์ส่วนต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  *osteophyte* ใน พจนานุกรมศัพท์การแพทย์ดอร์แลนด์
2. ↑  Rogers J, Shepstone L, Dieppe P (Feb 1997). "Bone formers: osteophyte and enthesophyte formation are positively associated". *Annals of the Rheumatic Diseases*. **56** (2): 85–90. doi:10.1136/ard.56.2.85. PMC 1752321. PMID 9068279.
3. ↑  "The Medico-chirurgical Review and Journal of Medical Science" (ภาษาอังกฤษ). Burgess and Hill. 1 January 1844.
4. ↑  Alonge TO, Rooney P, Oni OO (2005). "The ultrastructure of the peri-articular osteophytes - an evaluation by scanning electron microscopy". *West Afr J Med*. **24** (2): 147–50. doi:10.4314/wajm.v24i2.28186. PMID 16092317.
5. ↑  Nathan M, Pope MH, Grobler LJ (Aug 1994). "Osteophyte formation in the vertebral column: a review of the etiologic factors--Part II". *Contemporary Orthopaedics*. **29** (2): 113–9. PMID 10150240.
6. ↑  Bone spurs MayoClinic.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Mayo Clinic website concise information on bone spurs