recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ลูกโป่ง
**ลูกโป่ง** (อังกฤษ: Bubble eye; ญี่ปุ่น: スイホウガン; โรมะจิ: Suihogan) เป็นสายพันธุ์ของปลาทองชนิดหนึ่ง ที่ปรากฏในปัจจุบัน เป็นปลาที่มีลักษณะเด่นที่เห็นได้ชัดเจนคือ มีถุงใต้ตาขนาดใหญ่ที่มีเส้นเลือดอยู่ภายใน ปูดยื่นออกมาทั้งสองข้างแลดูคล้ายลูกโป่ง จึงเป็นที่มาของชื่อ มีลักษณะลำตัวเรียวยาว ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลังซึ่งลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายกับปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งคือ สิงห์จีน, สิงห์ญี่ปุ่น และ รันชู

ลูกโป่ง เป็นปลาทองที่มีสายพันธุ์กำเนิดมาจากประเทศจีน นับว่าเป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่มีความเปราะบาง เลี้ยงยาก ทั้งนี้เพราะผู้เลี้ยงต้องคอยระวังมิให้ถุงใต้ตานั้นแตก ซึ่งอาจจะทำให้ปลาพิการหรือตายได้เลย เพราะปลาจะเสียการทรงตัวและติดเชื้อโรค ลูกโป่งนับว่าเป็นปลาทองที่มีสีสันหลากหลายมากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง เพราะมีทั้ง เหลือง, แดง, ขาว, เหลือง, ส้ม หรือหลากหลายสีสันในตัวเดียวหรือแม้กระทั่งน้ำตาลดำทั้งตัว 

เมื่อยังเล็ก ถุงใต้ตาจะยังเล็กอยู่และจะโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุขัยปลา จนกระทั่งเจริญเติบโตเต็มที่เมื่ออายุได้ 2 ขวบปี ลูกโป่งมีอายุขัยเต็มที่ราว 5 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปลาทองตาลูกโป่ง[*ลิงก์เสีย*] www.tamot.ac.th

  


| * ด
* ค
* ก
สายพันธุ์ปลาทอง |
| --- |
| สายพันธุ์ | สิงห์จีน • สิงห์ญี่ปุ่น • รันชู • สิงห์ลูกผสม • ลักเล่ห์ • แพนด้า • เดเมกิ้น • ลูกโป่ง • ออรันดา • เกล็ดแก้ว • โคเมทโทะซะกิน • ริวกิ้น • สิงห์ดำตามิด • ชูบุงกิ้น • จิกิ้น • ตากลับ • วากิ้น • ฟุนะ • ฮิบุนะ • วาโตไน |  |
**วาฬหัวทุยแคระ** หรือ **วาฬสเปิร์มแคระ** (อังกฤษ: dwarf sperm whale; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Kogia sima*) เป็นวาฬขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นหนึ่งในสองชนิดเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์วาฬสเปิร์มเล็ก (Kogiidae)

วาฬหัวทุยแคระมีลักษณะทั่วไปคล้ายวาฬหัวทุยเล็ก (*K. breviceps*) ที่อยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่มีจำนวนฟันน้อยกว่าและมีครีบหลังสูงกว่าเล็กน้อย (ประมาณร้อยละ 5 ของความยาวลำตัว) ลำตัวสีเทาดำท้องขาว ปากขนาดเล็กด้านอยู่ล่าง ลักษณะแคบ มีฟันเป็นเขี้ยวแหลมโค้งจำนวน 7–11 คู่บนขากรรไกรล่าง ขากรรไกรบนไม่เห็นฟันออกมา แต่ในบางตัวที่มีอายุมาก ๆ จะมีฟันซ่อนอยู่ใต้เหงือก ลูกแรกเกิดยาวประมาณ 1 เมตร ขนาดโตเต็มที่ยาวเพียง 2.7 เมตร น้ำหนักประมาณ 210 กิโลกรัม จัดเป็นวาฬขนาดเล็กชนิดหนึ่ง กินอาหารได้แก่ กุ้ง, หมึก และปลา

วาฬหัวทุยแคระพบกระจายพันธุ์ในทะเลและมหาสมุทรทั่วโลก ปกติจะอาศัยอยู่เป็นฝูงในทะเลเปิด จะเข้าใกล้ชายฝั่งเมื่อเวลาป่วยหรือใกล้ตายเท่านั้น ในน่านน้ำไทยพบรายงานเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น คือ ที่จังหวัดภูเก็ตใน พ.ศ. 2530, จังหวัดสตูลใน พ.ศ. 2540 ซึ่งเกยตื้นเป็นคู่แม่ลูก, ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 ที่หาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ต เป็นซากตัวเมียเกยตื้น อายุราว 2 ปี หลังจากผ่าพิสูจน์การตายในช่องท้องแล้วพบว่า กินถุงพลาสติกและเศษขยะเข้าไปเป็นจำนวนมาก และในปลายปี พ.ศ. 2557 ที่อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร เป็นซากตัวเมียเกยตื้น มีความยาว 2.12 เมตร น้ำหนักกว่า 100 กิโลกรัม เมื่อผ่าพิสูจน์ซากแล้วพบว่า มีทรายทะเลอุดอยู่ในหลอดอาหารและที่ช่องกล้ามเนื้อด้านขวา และส่วนหัวมีพยาธิอยู่จำนวนหนึ่ง โดยพยาธิแต่ละตัวมีลักษณะคล้ายหลอดน้ำแข็ง มีความยาวเฉลี่ยตัวละ 40–48 เซนติเมตร จึงสันนิษฐานว่า วาฬตัวดังกล่าวมีความอ่อนแอและป่วยอยู่แล้วจากพยาธิ เมื่อเข้ามาเกยตื้นจึงตายหลังจากทรายที่ชายหาดซัดเข้าไปในปากอุดหลอดอาหาร

วาฬหัวทุยแคระจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  แม่แบบ:MSW3 Cetacea
2. ↑  Fossilworks works 2013. "fossilworks". *fossilworks*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-28. สืบค้นเมื่อ 2020-09-07.
3. ↑  Taylor, B.L. Baird, R. Barlow, J. Dawson, S.M. Ford, J. Mead, J.G. Notarbartolo di Sciara, G. Wade, P. & Pitman, R.L. (2008). *Kogia sima*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 7 October 2008.
4. ↑  จาก itis.gov
5. 1 2  "กินขยะพลาสติก วาฬเกยตื้นตาย!". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2012-12-08.
6. 1 2  บัญชีรายชื่อสัตว์ป่าสงวนที่เป็นสัตว์น้ำ
7. 1 2  วงศ์ Kogiidae : วาฬหัวทุยเล็ก[*ลิงก์เสีย*]
8. ↑  "สลด!พบซากวาฬหัวทุยแคระ สัตว์หายากใกล้สูญพันธุ์ เกยหาด ชุมพร". ไทยรัฐ. 7 January 2015. สืบค้นเมื่อ 1 December 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Kogia sima ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วาฬหัวทุยแคระ**
ผักชีพาร์สลีย์
พืชสองปีสวีทวิลเลียม
**พืชสองปี** (อังกฤษ: Biennial plant) เป็นไม้ดอกที่ใช้เวลาสองปีจึงจบวัฏจักร ในปีแรกพืชจะมีใบมีก้านและรากเช่นเดียวกับโครงสร้างของผัก และจะหยุดเจริญเติบโตระหว่างเดือนที่มีอากาศเย็นหรือฤดูหนาว ตามปกติแล้วปีแรกกิ่งและใบจะเตี้ยเกือบติดดินดูเหมือนกุหลาบ พืชสองปีต้องปลูกในบริเวณที่มีอากาศเย็นก่อนที่ออกดอกได้ ระหว่างฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูร้อนปีต่อมากิ่งจะยืดออกไปอย่างมาก จากนั้นก็จะออกดอกออกผลและผลิตเมล็ดก่อนที่จะตาย นักขยายพันธุ์พืชบางคน ผลิต พืชพันธุ์เลือกผสม ฤดูเดียว หรือ ปีเดียว จาก พืชสองปี ซึ่งจะออกดอกในปีแรกหลังจากเพาะจากเมล็ด ตัวอย่าง เช่น ถุงมือจิ้งจอก หรือ ระฆังแคนเตอร์บรี

ถ้าสภาวะอากาศรุนแรงพืชสองปีก็อาจจะจบวัฏจักรภายในระยะเวลาอันสั้นได้ เช่นอาจจะภายในสามหรือสี่เดือนแทนที่จะเป็นสองปี ซึ่งเป็นลักษณะที่พบบ่อยในผักหรือไม้ดอกที่ประสบกับอากาศเย็นจัดก่อนที่จะลงดิน การที่พืชมีลักษณะเช่นนี้ทำให้บางครั้งผู้ปลูกก็ปลูกเป็นพืชปีเดียวในบางภูมิภาค พืชสองปีที่เป็นไม้ดอกบางชนิดก็สามารถเร่ง (induce) ให้ออกดอกได้โดยไม่ต้องให้มีอากาศเย็นโดยการให้ฮอร์โมนพืช "gibberellin" แต่มักจะไม่ทำกันในทางการค้า 

เมื่อพิจารณาจากมุมมองของคนทำสวนแล้วพืชจะเป็นพืชปีเดียว, พืชสองปี หรือ พืชยืนต้นก็มักจะต่างกันออกไปตามแต่สภาวะอากาศของแต่ละท้องถิ่น พืชสองปีที่ปลูกสำหรับเอาดอก ผล หรือเมล็ดจำเป็นต้องใช้เวลาสองปีในการปลูก พืชสองปีที่ปลูกสำหรับกินใบหรือรากมักจะปลูกให้เป็นพืชปีเดียว เช่น บีท, กะหล่ำบรัสเซลส์ (Brussels sprout), กะหล่ำปลี, แครอท, ขึ้นฉ่าย, ผักกาด, พาร์สลีย์ และ คะน้าสวิส (Swiss chard) ถ้าพืชที่ตามปกติแล้วเป็นพืชสองปีถูกนำไปปลูกในบริเวณที่มีอากาศหนาวจัดก็มักจะปลูกให้เป็นพืชปีเดียวเพราะไม่สามารถทนฤดูหนาวได้ หรือในทางกลับกันพืชปีเดียวที่ปลูกในบริเวณที่อากาศเหมาะสมก็ทำให้ดูเหมือนเป็นพืชสองปี หรือ พืชยืนต้นได้ พืชยืนต้นที่มีอายุสั้นบางชนิดจะมีลักษณะคล้ายพืชสองปีแทนที่จะเป็นพืชยืนต้น พืชสองปีแท้ๆ จะออกดอกเพียงครั้งเดียวก่อนที่จะตาย แต่พืชยืนต้นจะออกดอกปีละหนเมื่อโตเต็มที่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dave's Garden: Detailed Information on Sweet William Dianthus barbatus (www.davesgarden.com)

ดูเพิ่ม
-------

* พืชปีเดียว
* พืชยืนต้น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พืชสองปี
**วาสลัฟที่ 1** (เช็ก: *svatý Václav* [ˈvaːtslaf] ( ฟังเสียง); อังกฤษ: Wenceslaus I) ดำรงตำแหน่งดยุกแห่งโบฮีเมียตั้งแต่ปี ค.ศ. 921 จนกระทั่งถูกบริพารของบอเลสลัฟ พระอนุชา ลอบสังหารในปี ค.ศ. 935 พระองค์ได้รับยกย่องอย่างมากในฐานะวีรบุรุษ และได้รับยกย่องเป็นนักบุญภายหลังมรณกรรม

ประวัติ
-------

**ดยุกวาสลัฟ** ประสูติปี ค.ศ. 907 ใกล้กรุงปราก เป็นพระโอรสในดยุกวราติสลัฟกับดัชเชสดราโกมีร์แห่งโบฮีเมีย เมื่อเจริญพระชนม์ขึ้นก็ทรงเลื่อมใสศาสนาคริสต์เพราะดัชเชสลุดมิลา พระอัยยิกา คอยปลูกฝังมาตลอด เมื่อพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ ลุดมิลาจึงสนับสนุนวาสลัฟให้ครองบัลลังก์ต่อโดยพระนางปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

ในรัชสมัยของพระองค์ วาสลัฟได้อุปถัมภ์คริสต์ศาสนาอย่างเต็มที่ จนประชาชนเปลี่ยนมาเข้ารีตคริสต์ศาสนาจำนวนมาก เพื่อทรงมีพระโอรส ก้ทรงตั้งพระทัยจะให้พระโอรสสืบบัลลังก์ต่อไป บอเลสลัฟ พระอนุชา เกิดความโลภจึงวางแผนทูลเชิญพระองค์ไปร่วมงานฉลองนักบุญคอสมอสและนักบุญดาเมียน แล้วให้บริพารลอบปลงพระชนม์พระองค์เสียขณะกำลังจะเข้าร่วมพิธีมิสซา ตรงกับวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 935 แล้วบอเลสลัฟก็ครองเป็นดยุกแห่งโบฮีเมียต่อไป

หลังจากสิ้นพระชนม์ ดยุกวาสลัฟทรงได้รับยกย่องเป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ พระศพที่เดิมถูกฝังไว้ ณ ที่ที่ถูกปลงพระชนม์ ก็ย้ายมาบรรจุที่อาสนวิหารนักบุญวิตุสตั้งแต่ปี ค.ศ. 938

อ้างอิง
-------

1. ↑  "St. Wenceslaus". Catholic Online. สืบค้นเมื่อ 23 dyopkpo 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "St. Wenceslaus". สารานุกรมคาทอลิก. สืบค้นเมื่อ 23 dyopkpo 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
ทริปซิน
**ทริปซิน** (อังกฤษ: trypsin) คือ เอนไซม์ย่อยโปรตีนให้เป็นกรดอะมิโน ถูกผลิตมาจากตับอ่อน ทำหน้าที่ย่อยโปรตีนและพอลิเพปไทด์ที่มาจากกระเพาะอาหารให้มีโมเลกุลเล็กลงจนเป็นไดเพปไทด์หรือกรดอะมิโนในที่สุด ทริปซินจะแยกสายเพปไทด์ส่วนใหญ่ที่ด้านหมู่คาร์บอกซิลของกรดอะมิโนไลซีนหรืออาร์จินีน นอกจากว่าเมื่ออย่างใดอย่างหนึ่งติดกับโพรลีน ทริปซินเป็นที่ใช้กันอางมากมายในกระบวนการทางเทคโนโลยีชีวภาพ โดยเฉพาะกระบวนการ โพรทีโอไลซิส (proteolysis) หรือ ทริปซิไนเซชัน (trypsinisation)

ฟังก์ชัน
--------

trypsyn ผลิตในตับอ่อนในรูปแบบของ trypsinogen zymogen ที่ยังไม่พร้อมใช้งานเมื่อตับอ่อนถูกกระตุ้นโดย cholecystokinin.และเมื่อตับอ่อนถูกกระตุ้นโดย cholecystokinin มันจะถูกหลังไปยังส่วนต้นของลำไส้เล็กผ่านทางท่อตับอ่อนเมื่ออยู่ในลำไส้เล็กเอนไซม์ enteropeptidase กระตุ้น ทริปซินโดย proteolytic cleavage ทริปซินจะเปลี่ยนไปอยู่ในสภาวะกระตุ้น รวมเป็น trypsinogen ดังนั้นจึงต้องการ เอนไซม์ enteropeptidase เพียงเล็กน้อยเท่านั้นในการเริ่มปฏิกิริยา

กลไก
----

กลไกต่างๆของทริปซินเหมือนกับ serine proteases อื่นๆ เอนไซมน์นี้ประกอบไปด้วย catalytic triad ซึ่งประกอบไปด้วย aspartate-102, histidine-57 และ serine-195

คุณสมบัติ
---------

Trypsins มีค่า pH ที่เหมาะสมคือประมาณ 7.5-8.5 และอุณหภูมิที่เหมาะสมประมาณ 37°C.
Trypsins ควรเก็บไว้ที่อุณหภูมิต่ำมากๆ (ระหว่าง −20°C and −80°C) เพื่อขวางการ และควรเก็บทริปซินที่ pH 3

ประโยชน์
--------

การแยกออก และ การเข้าต่อกับโซ่เปปไทด์ เช่นไคโมทริปซิน (chymotrypsin)ไคโมทริปซิน จึงจะทำหน้าที่ย่อยโปรตีนได้ .

ทริปซินอินฮิบิเตอร์
-------------------

ทริปซินอินฮิบิเตอร์เป็นสารยับยั้งการเจริญเติบโตของสัตว์ มีอยู่ในเมล็ดถั่วเหลืองดิบ จะยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ทริปซินในการย่อยโปรตีน ทำให้การย่อยได้ของโปรตีนลดลง สัตว์จะเกิดอาการท้องอืด วิธีแก้ไขคือ ต้องอบหรือนึ่งถั่วเหลืองให้สุกที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส นาน 20 นาที ก็จะทำลายพิษทริปซินอินฮิบิเตอร์ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  (EC 3.4.21.4)
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-09. สืบค้นเมื่อ 2012-09-16.
3. ↑
**พืชไร่** เป็นไม้ประเภทไม้ล้มลุกและไม้ทนแล้ง ต้องการน้ำน้อย มีอายุการปลูกและการเก็บเกี่ยวไม่นาน และเมื่อให้ผลผลิตแล้วลำต้นก็จะตาย พืชไร่ถือเป็นอาชีพหลักของเกษตรกรของประเทศไทย พืชไร่ที่จัดเป็นพืชเศรษฐกิจนำรายได้มาสู่ประเทศไทยอย่างมาก เช่น อ้อย เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตน้ำตาลทราย, ข้าวโพด เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตอาหารสัตว์, มันสำปะหลัง เป็นวัตถุดิบในการผลิตแป้งและอาหารสัตว์ ซึ่งวิทยาลัยเกษตรกรรมได้มีการส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกพืชไร่อย่างมีคุณภาพ เช่น ส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกมันสำปะหลังพันธุ์ห้วยบง 60 ซึ่งให้ผลผลิตสูง ทนโรค ส่งเสริมการปลูกสับปะรดพันธุ์เพชรบุรี ซึ่งมีคุณสมบัติหวานกรอบ เป็นต้น

การจำแนกพืชไร่
--------------

พืชไร่สามารถจำแนกตามประโยชน์ใช้งานได้เป็น พืชอาหารสัตว์ พืชใช้เมล็ด พืชคลุมดิน พืชหัว พืชสมุนไพร พืชเส้นใย พืชน้ำมัน พืชน้ำตาล เป็นต้น

ตัวอย่างพืชไร่
--------------

* ประเภทอาหารสัตว์ ได้แก่ ข้าวโพด ข้าวฟ่าง
* ประเภทใช้เมล็ด ได้แก่ ข้าวโพด ข้าวฟ่าง และต้นถั่วสำหรับเป็นอาหารสัตว์
* ประเภทคลุมดิน ได้แก่ พืชตระกูลถั่ว
* ประเภทใช้หัว ได้แก่ มันฝรั่ง มันเทศ มันสำปะหลัง
* ประเภทสมุนไพร ได้แก่ ฟ้าทะลายโจร ตะไคร้หอม ขมิ้น
* ประเภทเส้นใย ได้แก่ ฝ้าย ปอ ป่าน
* ประเภทให้น้ำมัน ได้แก่ ถั่วเหลือง ละหุ่ง ทานตะวัน งา
* ประเภทให้น้ำตาล ได้แก่ อ้อย มะพร้าว ตาล

พืชอุตสาหกรรม
-------------

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีศักยภาพด้านการเกษตร ซึ่งการเกษตรถือเป็นรากฐานของประเทศไทย มีการปลูกพืชประเภทพืชสวนเป็นจำนวนมากและพืชสวนที่ถือเป็นพืชเศรษฐกิจของประเทศ ได้แก่ ปาล์มน้ำมัน ซึ่งสามารถใช้ได้ทั้งในอุตสาหกรรมอาหารและด้านพลังงานทดแทน โดยมีการใช้น้ำมันปาล์มทดแทนน้ำมันดีเซลซึ่งต้องนำเข้าจากต่างประเทศปีละหลายร้อยล้านบาท ซึ่งน้ำมันที่เป็นทรัพยากรโลกก็เริ่มลดน้อยลง และส่งผลให้ราคายิ่งสูงขึ้น ประเทศไทยมีเป้าหมายในการเพิ่มพื้นที่ปลูกปาล์มน้ำมันให้ได้ 10 ล้านไร่ ภายในปี 2572 นอกจากปาล์มน้ำมันที่เป็นพืชอุตสาหกรรมของไทยแล้ว ยังมี กาแฟ ชา และแมคาเดเมีย ซึ่งมีการปลูกทางภาคใต้และภาคเหนือของประเทศไทย ทำรายได้เข้าสู่ประเทศและทำรายได้ให้เกษตรกรในท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี

ในส่วนของการส่งเสริมวิชาชีพเกษตรของวิทยาลัยเกษตรกรรมทั่วทั้งประเทศไทยก็ได้มีการส่งเสริมให้ความรู้กับเกษตรกรผู้ประกอบอาชีพพืชไร่ชนิดต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

* เอกสารวิชาการงานราชพฤกษ์ 2549:กรมวิชาการ "พืชอุตสาหกรรม"
รูปร่างสามรูปบนกริดพื้นที่โดยรวมของรูปร่างทั้งสามรูปเท่ากับประมาณ 15.56 ตารางหน่วย
**พื้นที่** คือ ปริมาณของพื้นผิวหรือรูปร่างสองมิติ ที่แสดงถึงขอบเขตเนื้อที่ในแนวแผ่นระนาบ พื้นที่สามารถเข้าใจได้ว่าเป็นจำนวนวัสดุที่หนาขนาดหนึ่งเท่าที่จำเป็นที่จะประกอบขึ้นเป็นรูปร่าง หรือปริมาณสีทาเท่าที่จำเป็นที่จะทาผิวหน้าในครั้งเดียว  พื้นที่เป็นมโนทัศน์ในสองมิติที่คล้ายคลึงกับความยาวของเส้นโค้งในหนึ่งมิติ หรือปริมาตรของทรงตันในสามมิติ

พื้นที่ของรูปร่างสามารถวัดได้โดยการเปรียบเทียบกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีขนาดตายตัวขนาดหนึ่ง  หน่วยมาตรฐานของพื้นที่ในหน่วยเอสไอคือ ตารางเมตร (m2) ซึ่งเป็นพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีด้านยาวด้านละหนึ่งเมตร  รูปร่างที่มีพื้นที่เท่ากับสามตารางเมตร จะเหมือนกับพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสเช่นนั้นสามรูป ในทางคณิตศาสตร์ หน่วยตารางหน่วยถูกนิยามขึ้นให้มีพื้นที่เท่ากับ "หนึ่ง" และพื้นที่ของรูปร่างหรือพื้นผิวอื่น ๆ ก็จะเป็นจำนวนจริงไร้มิติจำนวนหนึ่ง

สูตรคำนวณหาพื้นที่ของรูปร่างพื้นฐานหลายสูตรเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป เช่น รูปสามเหลี่ยม รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก รูปวงกลม เป็นต้น จากการใช้สูตรเหล่านี้ พื้นที่ของรูปหลายเหลี่ยมใด ๆ สามารถหาได้จากการแบ่งรูปหลายเหลี่ยมเป็นรูปสามเหลี่ยม  ส่วนรูปร่างที่มีขอบเขตเป็นเส้นโค้งมักจะคำนวณพื้นที่ได้ด้วยแคลคูลัส (calculus) 

สำหรับรูปร่างทรงตันอย่างเช่นทรงกลม ทรงกรวย หรือทรงกระบอก พื้นที่บนผิวรอบนอกของรูปทรงเหล่านี้เรียกว่า พื้นที่ผิว  สูตรคำนวณพื้นที่ผิวของรูปทรงพื้นฐานต่าง ๆ สามารถหาได้ตั้งแต่ยุคกรีกโบราณ แต่การหาพื้นที่ผิวของรูปทรงที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นต้องใช้แคลคูลัสหลายตัวแปร (multivariable calculus)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Eric W. Weisstein. "Area". Wolfram MathWorld. สืบค้นเมื่อ 3 July 2012.
2. ↑
3. ↑  Bureau International des Poids et Mesures Resolution 12 of the 11th meeting of the CGPM (1960), retrieved 15 July 2012
4. ↑  Mark de Berg; Marc van Kreveld; Mark Overmars; Otfried Schwarzkopf (2000). "Chapter 3: Polygon Triangulation". *Computational Geometry* (2nd revised ed.). Springer-Verlag. pp. 45–61. ISBN 3-540-65620-0.
5. ↑  Boyer, Carl B. (1959). *A History of the Calculus and Its Conceptual Development*. Dover. ISBN 0-486-60509-4.
6. ↑  Eric W. Weisstein. "Surface Area". Wolfram MathWorld. สืบค้นเมื่อ 3 July 2012.

ดูเพิ่ม
-------

* อันดับของขนาด (พื้นที่)

| * ด
* ค
* ก
หน่วยพื้นที่ |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
**1m²****1km²****1ac****1mi²**
 | 
**ตารางเมตร**10.0000010.0002471053.86102×10-7
 | 
**ตารางกิโลเมตร**0.00000110.0040468564222.589988110336
 | 
**เอเคอร์**0.000247105247.1051640
 | 
**ตารางไมล์**3.86102×10-70.3861020.00156251
 |

 |
| พื้นที่, ความยาว, มวล, ปริมาตร |
พันเอก เจ้าชาย**อี ก็อน** (เกาหลี: 이건; ฮันจา: 李鍵; อาร์อาร์: *Yi Geon*; เอ็มอาร์: *I Kǒn*; 28 ตุลาคม 2452 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533) หรือพระนามในภาษาญี่ปุ่นว่า **ริ เค็ง** (ญี่ปุ่น: 李鍵; โรมาจิ: *Ri Ken*) มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า **อี ยง-กิล** (เกาหลี: 이용길; ฮันจา: 李勇吉) ภายหลังใช้พระนามญี่ปุ่นว่า **เค็นอิจิ โมโมยามะ** (ญี่ปุ่น: 桃山 虔一; โรมาจิ: *Momoyama Ken'ichi*) เป็นเชื้อพระวงศ์เกาหลีที่รับราชการเป็นทหารม้าในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

พระประวัติ
----------

เจ้าชายอี ก็อน เป็นพระโอรสในเจ้าชายอี คัง กับสนมช็อง และเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิโคจง ในปี พ.ศ. 2461 พระองค์ถูกส่งตัวไปยังประเทศญี่ปุ่น และสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิง

ขณะที่พระองค์รับราชการทหารมียศเป็นร้อยเอก ก็ได้เสกสมรสกับโยชิโกะ มัตสึไดระ (ญี่ปุ่น: 松平 佳子; โรมาจิ: *Matsudaira Yoshiko*; 6 ตุลาคม พ.ศ. 2454 – 28 มิถุนายน พ.ศ. 2549) ธิดาของร้อยเอกยูตากะ มัตสึไดระ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ณ กรุงโตเกียว ทั้งนี้เธอเป็นพระญาติฝ่ายพระชนนีของเจ้าหญิงพังจา มกุฎราชกุมารีแห่งเกาหลี แต่ต่อมาพระองค์ได้หย่าร้างกับภริยาเดิมและสมรสใหม่กับโยชิโกะ มาเอดะ (ญี่ปุ่น: 前田美子; โรมาจิ: *Maeda Yoshiko*) ในปี พ.ศ. 2494

เจ้าชายอี ก็อนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ขณะมีพระชนมายุได้ 81 ปี การนี้เจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะได้เสด็จไปในพิธีปลงศพดังกล่าวด้วย

การทรงงาน
---------

พระองค์เข้ารับราชการทหารม้าแห่งกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นมียศ *ร้อยตรี* เมื่อปี พ.ศ. 2473 ก่อนเลื่อนตำแหน่งเป็น *ร้อยโท* ในปี พ.ศ. 2475 และ *ร้อยเอก* ในปี พ.ศ. 2479 โดยพระองค์รับหน้าที่เป็นครูฝึกทหารม้าประจำโรงเรียนทหารอิมพีเรียล หลังจากนั้นจึงได้รับยศเป็น *พันตรี* ในปี พ.ศ. 2483, *พันโท* ในปี พ.ศ. 2486 จนสิ้นสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2488 พระองค์มียศที่ *พันเอก*

หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ก็มิได้หวนกลับไปยังเกาหลีเลย และสูญเสียสถานะการเป็นเจ้าในปี พ.ศ. 2470 ตามคำสั่งของศูนย์บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตร (Supreme Commander for the Allied Powers) และสามปีต่อมาพระองค์ได้ถือสัญชาติญี่ปุ่นและใช้พระนามว่า เค็นอิจิ โมโมยามะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  황세손 이구·이방자 여사 참배 เก็บถาวร 2006-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน chosun.com
2. ↑  일본에 인질로 간 의천왕의 두 아들 arirang21.com
3. ↑  小田部雄次 *四代の天皇と女性たち* 978-4166602735 2002 "その間、虔一とも離婚し、松平佳子となった。つまり、佳子は、戦前から戦後の時代の変遷の中で、松平誠子、広橋誠子、李誠子、桃山佳子、松平佳子と、五度も改名したのであった。"
4. ↑  小田部雄次 *四代の天皇と女性たち* 978-4166602735 2002 "李鍵は戦後に桃山虔一と改名した。虔一の妻の佳子は旧高松藩主松平伯爵家の一族の娘で誡子といい、広橋家の養女となつて李家に嫁いだ。"

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อี ก็อน
**วัดบัลลังก์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้าไซ อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี เนื้อที่ประมาณ 196 ไร่ ภายในวัดยังได้จัดแบ่งพื้นที่เป็นเขตอรัญวาสี (เขตป่าปฏิบัติธรรม กัมมัฎฐาน) เพื่อเป็นที่พักอาศัยและปฏิบัติธรรมแก่พระภิกษุ สามเณร

วัดบัลลังก์ เดิมมีชื่อว่า **วัดบัลลังก์ทอง** ต่อมาเมื่อทางราชการกำหนดทะเบียนวัดในชนบทขึ้น จึงตัดคำว่าทองออกเสียเพราะว่าจะได้กะทัดรัดขึ้น ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 และได้ทำการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2540

แต่เดิมนั้นที่ตั้งวัดเป็นป่ารังอันรกทึบ ปรากฏแท่นศิลาแลงสี่เหลี่ยม ตั้งอยู่ในจอมปลวกใหญ่โผล่ขึ้นมามุมหนึ่ง จนวันหนึ่งชาวบ้านพบแท่นซึ่งโผล่จากดินจอมปลวก จึงต่างกันบูชาสักการะ ภายหลังได้มีการสร้างวัดขึ้น แต่เนื่องจากเป็นสถานที่แห้งแล้งและกันดารจึงไม่มีพระมาจำวัด จนถึง พ.ศ. 2484 ชาวบ้านจึงได้นิมนต์ พระพร มุนินาโถ มาเป็นเจ้าอาวาส ได้พัฒนาวัดอยู่ได้ระยะหนี่งก็ลาสิกขา หลังจากนั้นวัดบัลลังก์ ก็ขาดเจ้าอาวาส ดังนั้นชาวบ้านจึงได้ปรึกษาหารือและลงมติ นิมนต์ พระอธิการพยุง สุนทโร มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดจนเจริญ

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง หอสวดมนต์ หอประชุม หมู่กุฎิพระสงฆ์ ศาลากลางน้ำ และเมรุ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระพร มุนินาโภ
* พระอธิการพยุง สุนฺทโร หรือ พระครูสุวรรณสุนทร
* พระสุชาติ วรฺมังคโล
* พระสิน ปัญญากรโณ
* พระครูโสภณสุวรรณรังษี (ลาสิกขา)
* พระปลัดเสกสรรค์ ปิยคุโณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัลลังก์". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดบัลลังก์". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
**วัดบัวงาม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบัวงาม อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันมีพระครูศรีปทุมาภรณ์ (นพพร นววโร ป.ธ.6) เป็นเจ้าอาวาส

วัดบัวงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2442 เดิมชื่อ **วัดบัวลอย** เนื่องจากภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม เมื่อถึงช่วงน้ำหลาก น้ำจะท่วมขังและมีต้นบัวเกิดขึ้นมากมาย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 เริ่มตั้งเป็นวัดขึ้นโดยการนำของผู้ใหญ่สี จันทสมา ได้ชักชวนให้เหตุผลกับนายกลีบ เจริญภักดี กับ นายทองดี พวงสุข ได้ร่วมกันสละที่ดินจำนวน 14 ไร่ 70 วา ไว้เป็นที่ธรณีสงฆ์แล้วร่วมกันจัดสร้างวัดขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2442 โดยอาราธนาพระอาจารย์หน่าย เขมวโร จากวัดดอนคลังมาเป็นประธานดำเนินการจัดสร้างวัด ใช้ชื่อวัดว่า "วัดบัวลอย" ต่อมาราว พ.ศ. 2451–2459 สมัยเจ้าอาวาสรูปที่ 3 พระอธิการเสาร์ สมโณ และขุนขจิต บัวงาม (ย้อย แสงอากาศ) กำนันตำบลบัวงาม ร่วมกับชาวบ้านได้ร้องเรียนให้ทางราชการโอนที่ดิน ที่ตั้งวัดบัวลอยนี้ มาขึ้นอยู่ในเขต ตำบลบัวงาม พร้อมเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดบัวงาม" ภายหลังวัดได้รับยกฐานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2536

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 บานประตูหน้าต่างอุโบสถเป็นลายรดน้ำ หน้าบันลายไทย ภายในประดิษฐานพระประธานสันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยรัชกาลที่ 4 ศาลาการเปรียญทรงไทยประยุกต์ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ วิหารเป็นอาคารไม้ประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง ได้อัญเชิญมาจากวัดหันตรา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นามว่า *หลวงพ่อพระพุทธญาณศรีอยุธยา* ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล และหอระฆัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัวงาม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ประวัติความเป็นมาของวัดบัวงาม (โดยย่อ)". เทศบาลตำบลบัวงาม.
3. ↑  "วัดบัวงาม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**บัวคลี่** เป็นหนึ่งในตัวละครของวรรณคดีไทย เรื่องขุนช้างขุนแผน

นางเป็นธิดาของหมื่นหาญ จอมโจรผู้มีฝีมือ กับนางสีจันทน์ ด้วยนางมีรูปโฉมงดงามราวกับสาวชาววัง  ที่แม้แต่เจ้าเมืองกรมการแห่งกาญจนบุรีรู้กิตติศัพท์ความงามของนางก็ส่งคนมาสู่ขอ แต่บิดาของนางไม่ยอมยกให้ 

เมื่อขุนแผนได้เดินทางเข้าป่าเพื่อตามหาของวิเศษ 3 อย่าง ก็ได้ไปเจอกับนางบัวคลี่ก็พึงพอใจและทำนายว่า ลูกคนแรกที่เกิดกับนางจะเป็นผู้ชาย ขุนแผนจึงเข้าฝากตัวเป็นลูกสมุนกับหมื่นหาญ บิดาของนางจนเป็นที่ไว้วางใจและยกนางบัวคลี่ให้เป็นภรรยาจนนางตั้งครรภ์ ต่อมาหมื่นหาญเห็นว่าขุนแผนไม่ยอมออกไปปล้นสดมภ์ วันๆ เอาแต่อยู่แต่ในเรือน จนรู้ตัวอีกทีว่า ขุนแผนนั้นมีวิชาอาคมแต่แสร้งทำเป็นอ่อนแอหวังจะเข้าหาตนและคิดว่าจะโค่นล้มอำนาจของตน จึงคิดที่จะกำจัดขุนแผน

หมื่นหาญได้เรียกบุตรสาวของตนให้เข้ามาหาตน และบอกให้นางกำจัดสามีด้วยการวางยาพิษลงในอาหาร นางบัวคลี่จึงยอมทำตามเพราะรักบิดามากกว่าสามีของตน นางบัวคลี่ได้จัดแจงสำรับอาหารพร้อมกับวางยาพิษมาให้ขุนแผนกิน แต่โหงพรายได้เห็นและกระซิบบอกให้รู้ตัว ขุนแผนต้องการจะพิสูจน์ว่าเป็นความจริงหรือไม่ จึงปั้นข้าวอาหารเป็นก้อน ๆ และโยนขึ้นไปบนหลังคา ก็มีอีกามาโฉบไปกิน พอกินเข้าไปก็ชักตาย จึงเชื่อว่าเป็นความจริงแล้วก็คิดว่าคงจะเลี้ยงเป็นเมียอีกไม่ได้  จึงแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วบอกนางบัวคลี่ว่า ตนกินอีกก็ไม่ใด้จะอาเจียนจะขอนอนพัก สักครู่นางบัวคลี่เอาสำรับกับข้าวไปเก็บแล้วก็เข้าไปนวดเฟ้น  ขุนแผนได้ขอลูกในท้องนาง นางบัวคลี่ตอบซื่อๆ ว่า  ลูกในท้องนี้เกิดจากเราสองคน ทำไมจึงจะต้องขอ ขุนแผนจึงตอบว่าตนอยากได้ลูกเป็นกรรมสิทธิ์ ขอให้อนุญาตด้วย  นางบัวคลี่พูดอีกว่าจะวอนขอทำไม เพราะลูกนั้นเกิดมาก็เป็นลูกของขุนแผนด้วย ขุนแผนก็ตัดพ้อว่า ขอเท่านี้ไปก็ไม่ยอมให้ จนนางบัวคลี่ก็พลั้งปากประชดไปว่า  "ถ้าอยากได้นักก็เข้ามาแหวะท้องเอาไปเลย" ขุนแผนได้ถือว่าเป็นคำที่บอกว่ายกให้เป็นสิทธิ์ เพราะแม่ยกให้แล้ว และจะทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ  แล้วก็แกล้งเข้าเล้าโลม นางบัวคลี่ให้ตายใจ  

เมื่อถึงเวลาดึกทุกคนหลับกันหมด ขุนแผนก็ลุกขึ้นเตรียมสิ่งของที่จะทำกุมารทองเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เข้ามุ้งไปฆ่านางบัวคลี่ในขณะหลับ จากนั้นก็ผ่าแหวะเอาทารกตัวอ่อนออกมาใส่ย่าม แล้วเดินตัดป่าไปวัดใต้ จากนั้นก็ทำพิธีปลุกเสกกุมารทองจนสำเร็จในที่สุด

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เก็บถาวร 2016-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

0

| * ด
* ค
* ก
ตัวละครในขุนช้างขุนแผน |
| --- |
| ตัวละครหลัก | ขุนแผน ● ขุนช้าง ● นางพิมพิลาไลย (หรือนางวันทอง) |
| ตัวละครอื่น ๆ | พลายงาม ● พลายชุมพล ● กุมารทอง ● ขุนไกรพลพ่าย ● สีหมอก ● จมื่นศรีเสาวรักษ์ ● พันศรโยธา ● ขรัวตาจู ● ขุนรามอินทรา ● ขุนเพชรอินทรา ● โหงพราย ● นายจันศร ● เณรจิ๋ว ● เถรขวาด ● สมเด็จพระพันวษา ● ท้าวกรุงกาฬ ● หมื่นหาญ ● ขุนศรีวิชัย ● แสนตรีเพชรกล้า ● ศรพระยา ● พันศร ● ราทยา ● นางเม้ย ● นางลาวทอง ● นางศรีมาลา ● พลายเพชร ● นางสร้อยฟ้า ● พระเจ้าเชียงอินทร์ ● พลายยง ● นางเทพทอง ● นางบัวคลี่ ● นางสายทอง ● นางแก้วกิริยา ● นางศรีประจัน ● นางทองประศรี ● นางไหม |
**ลอยส์ แม็กซ์เวลล์** (Lois Maxwell) เป็นดาราหญิงคนหนึ่งที่มีชื่อเสียงพอสมควร เธอเกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 ที่เมืองคิทเชเนอร์ (Kitchener) รัฐออนตาริโอ (Ontario) ประเทศแคนาดา (Canada) บทที่เธอเล่นและเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดเห็นจะเป็นบท มันนี่เพ็นนีในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์

ตัวอย่างภาพยนตร์ในเรื่อง That Hagen Girl
เมื่อตอนเกิด เธอมีชื่อว่า ลอยส์ ฮูเกอร์ (Lois Hooker) เธออาศัยอยู่ในเมืองคิทเชเนอร์จนอายุ 18 ปี ก่อนจะเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการไปเล่นเป็นดารารับเชิญในละครโทรทัศน์เป็นครั้งคราวในเรื่อง The Saint และ The Persuaders ร่วมกับ โรเจอร์ มัวร์

เธอค่อยๆเข้าสู่วงการบันเทิงมากขึ้นและเจริญก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ได้รับคัดเลือกในรับบท มันนี่เพ็นนี ในภาพยนตร์ชุดบอนด์เดอะซีรีส์ ที่ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นโปรดักชั่นส์จะจัดทำขึ้นเป็นโปรเจกต์ซีรีส์ระยะยาว เธอได้รับบทมันนี่เพ็นนี ตั้งแต่ภาพยนตร์บอนด์ภาคแรก คือ Dr.No (พยัคฆ์ร้าย 007) ออกฉายในพ.ศ. 2505 ไปจนถึงตอนที่ 14 คือ A View to a Kill (พยัคฆ์ร้ายพญายม) ออกฉายในพ.ศ. 2528 รวมระยะเวลาทั้งสิ้น 23 ปี

ลอยส์ แม็กซ์เวลล์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2007 สิริอายุรวม 80 ปี ที่เมืองเพิร์ท,ออสเตรเลีย
อี จง-ก็อล
อี จง-ก็อล: imagoอี จง-ก็อล: imago

*เกิด*: 22 พฤษภาคม 1957; โซล  
*ประเทศ*: ประเทศเกาหลีใต้  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: Member of the National Assembly of South Korea, Member of the National Assembly of South Korea, Member of the National Assembly of South Korea, Member of the National Assembly of South Korea, Member of the National Assembly of South Korea  
*อาชีพ*: ทนายความ, นักการเมือง  

**สมาคม**

*พรรค*: พรรคประชาธิปไตยแห่งเกาหลี  

**อี จง-ก็อล** (เกาหลี: 이종걸; เกิด 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักการเมืองชาวเกาหลีใต้ สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติเกาหลีใต้ชุดที่ 19 และเป็นผู้นำพรรคมินจู ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 จนถึง 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 อี จง-ก็อล ภูมิใจที่ปู่ของเขาคือ อี ฮเว-ย็อง ได้อุทิศกายเพื่อต่อสู้กับอาณานิคมญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Lee Jong-kul elected as NPAD's new floor leader". *Korea JoongAng Daily*. May 8, 2015. สืบค้นเมื่อ October 5, 2015.
2. ↑  "Lee family devoted to Korean liberation". *The Korea Times*. February 2, 2015. สืบค้นเมื่อ October 5, 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official website เก็บถาวร 2017-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เกาหลี)
**น้ำตกดาดฟ้า** ในอดีตเคยเป็นฐานที่มั่นของพรรคคอมมิวนิสต์ แต่ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยว

ในอุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น

ที่ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี น้ำตกดาดฟ้าจัดว่าเป็นน้ำตกที่ใหญ่และสูงที่สุดใจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีหน้าผาสูงชันประมาณ 80 เมตร มีหมู่ไม้นานาพันธุ์คอยให้ความร่มรื่นและสวยงาม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ได้เป็นอย่างดี เป็นน้ำตกที่มีน้ำตลอดทั้งปี น้ำตกแห่งนี้มีทั้งหมด 8 ชั้น ได้แก่
ชั้นที่ 1 ริมไผ่ 
ชั้นที่ 2 วังเตย 
ชั้นที่ 3 หนานเตย 
ชั้นที่ 4 ริมไทร 
ชั้นที่ 5 ริมไทรน้อย 
ชั้นที่ 6 วังเย็น 
ชั้นที่ 7 วังต้นผึ้ง 
ชั้นที่ 8 ดาดฟ้า

สถานที่ตั้ง
-----------

หมู่ 7 ตำบลลำพูน อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ลักษณะภูมิประเทศ
----------------

เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนและป่าดิบชื้นที่ยังมีสภาพอุดมสมบูรณ์มาก มีต้นไม่สูงใหญ่จำนวนมาก ตามพื้นล่างมีหวายและเฟิร์นขึ้นหนาแน่น

การเดินทาง
----------

ตามเส้นทางทางหลวงหมายเลข 4009 ไปทางอำเภอบ้านนาสาร ถึงบ้านเฉียงพร้าซึ่งห่างจากตัวเมืองสุราษฎร์ธานีประมาณ 33 กิโลเมตร มีทางแยกเลี้ยวเข้าถนน ร.พ.ช.ประมาณ 13 กิโลเมตร ก็จะถึงน้ำตก

อ้างอิง
-------

พิกัดภูมิศาสตร์: 8°51′47.57″N 99°28′43.26″E﻿ / ﻿8.8632139°N 99.4786833°E﻿ / 8.8632139; 99.4786833

 เก็บถาวร 2009-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**สุภาพร กิตติขจร** (23 กันยายน พ.ศ. 2483 — 17 มีนาคม พ.ศ. 2548) เป็นบุตรคนที่ 3 ของจอมพล ประภาส จารุเสถียร และท่านผู้หญิง ไสว จารุเสถียร และเป็นอดีตภริยาพันเอกณรงค์ กิตติขจร

ประวัติ
-------

คุณสุภาพร กิตติขจร เป็นบุตรคนที่ 3 ของจอมพลประภาส จารุเสถียรและท่านผู้หญิงไสว จารุเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2483 เมื่อเยาว์วัยเข้าเรียนชั้นอนุบาลในโรงเรียนกรมทหารสื่อสาร เขตบางซื่อ ในขณะที่จอมพลประภาส รับราชการที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ (ที่ตั้งเดิม ปัจจุบันเป็น ร.1 พัน 3 รอ.) ซึ่งอยู่ใกล้กับโรงเรียน เมื่อจอมพลประภาสย้ายไปเป็น ผบ.ร.1 รอ.ซึ่งตั้งอยู่ที่สวนเจ้าเชตุ ตรงข้ามวัดโพธิ์ (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งกรมรักษาดินแดน) ครอบครัวก็ย้ายตามไปหมด คุณสุภาพรจึงย้ายไปเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนซันตาครู๊ซ แล้วย้ายมาเรียนชั้นประถมตอนปลายที่โรงเรียนราชินีบน (บางกระบือ) จนจบมัธยมบริบูรณ์ แล้วจึงไปเรียนต่อในไฮสคูล ที่ลอเร้นโต้ คอนแวนต์ เมืองซิมล่า ประเทศอินเดีย หลังจากจบลอเร็นโต้กำลังจะไปศึกษาต่อในประเทศอังกฤษ แต่ ร้อยตรีณรงค์ กิตติขจร (ยศในขณะนั้น) ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับคุณสุภาพรมาตั้งแต่อายุได้ 5-6 ขวบ ซึ่งรู้จักกันตั้งแต่เยาว์วัย ได้ขอแต่งงานเมื่อคุณสุภาพรอายุได้เพียง 18 ปีเท่านั้น โดยมีบุตร - ธิดารวม 4 คน ได้แก่

* พลเอก เกริกเกียรติ กิตติขจร อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
* นาย กรกาจ กิตติขจร (เสียชีวิตแล้ว) ใน เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมรส กับ ประพจนีย์ กิตติขจร มีบุตร ชื่อ กิตติพจน์ กิตติขจร
* พลตรี กิจก้อง กิตติขจร ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่ง ผู้ทรงคุณวุฒิสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
* นาง กรองกาญจน์ ดิศกุล ณ อยุธยา สมรสกับ พันเอก หม่อมหลวงกุลชาต ดิศกุล ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์

ชีวิตส่วนตัว
------------

พันโทณรงค์และคุณสุภาพร กิตติขจรอยู่กันมาเป็นระยะเวลาถึง 47 ปี แม้ว่า พันโทณรงค์ กิตติขจร ต้องไปปฏิบัติหน้าที่ราชการสงครามในต่างประเทศหรือขณะที่ พันโทณรงค์ ถูกมรสุมทางการเมือง ต้องไปอยู่ในประเทศเยอรมนีก็ตาม

บั้นปลายชีวิต
-------------

คุณสุภาพร กิตติขจร เริ่มป่วยในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 ได้รับการรักษาจากคณะแพทย์และพยาบาลโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าฯ ในเบื้องต้น และคณะแพทย์พยาบาลโรงพยาบาลกรุงเทพ โดยเฉพาะ นพ.นิพนธ์ ลิ้มตระกูล ได้พยายามรักษาพยาบาลอย่างเต็มความสามารถจนกลับบ้านได้ในครั้งแรก ต่อมาภายหลังมีอาการไม่ค่อยดี จึงเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลกรุงเทพอีกครั้ง และมีอาการทรุดลงเรื่อย ๆ จนสุดจะเยียวยาได้และจากไปอย่างสงบเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2548

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  หนังสือที่ระลึกพระราชทานเพลิงศพ
น้ำดื่มไหลออกจากท่อประปาภายในบ้าน
**น้ำดื่ม** คือน้ำที่ปลอดภัยสำหรับการดื่มหรือใช้สำหรับการเตรียมอาหาร

คนอเมริกันดื่มน้ำหนึ่งลิตรต่อวันและ มีร้อยละ 95 ดื่มน้ำน้อยกว่า 3 ลิตรต่อวัน สำหรับคนที่ทำงานในภูมิอากาศร้อน ต้องการดื่มน้ำมากกว่า 16 ลิตรต่อวัน น้ำเป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิต ร่วมไปกับความกดอากาศ สารอาหาร และพลังงานแสงอาทิตย์

โดยทั่วไปแล้ว ประเทศที่พัฒนาแล้ว น้ำประปามีคุณภาพดีที่สามารถดื่มได้ แม้ว่าจะมีสัดส่วนเพียงเล็กน้อยที่บริโภคน้ำประปาหรือใช้ประกอบอาหาร จากข้อมูลปี ค.ศ. 2015 มีประชากรร้อยละ 89 สามารถหาแหล่งน้ำดื่มที่มีความเหมาะสมได้ ในแอฟริกาใต้สะฮารามีน้ำดื่มใช้ร้อยละ 40 ถึง 80 ของจำนวนประชากร มีประชากรทั่วโลกเกือบ 4.2 พันล้านคนที่มีน้ำประปาใช้ ขณะที่อีก 2.4 พันล้านคน เข้าถึงแหล่งน้ำจากบ่อน้ำหรือน้ำประปาสาธารณะได้ องค์การอนามัยโลกถือว่าการเข้าถึงแหล่งน้ำดื่มที่ปลอดภัยได้เป็นสิทธิพื้นฐานของมนุษย์

มีราว 1 ถึง 2 พันล้านคนขาดแคลนน้ำดื่มที่ปลอดภัย ปัญหานี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตราว 30,000 คน ในทุกสัปดาห์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Exposure Factors Handbook: 2011 Edition* (PDF). National Center for Environmental Assessment. September 2011. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2015. สืบค้นเมื่อ 24 May 2015.
2. 1 2  Ann C. Grandjean (August 2004). "3" (PDF). *Water Requirements, Impinging Factors, & Recommended Intakes*. World Health Organization. pp. 25–34. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-02-22. This 2004 article focuses on the American context and uses data collected from the US military.
3. 1 2  "Water Fact sheet N°391". July 2014. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 June 2015. สืบค้นเมื่อ 24 May 2015.
4. ↑  "Drinking-water". *World Health Organization*. March 2018. สืบค้นเมื่อ 23 March 2018.
5. ↑  Albertiri, Heidi. "Day by day they keep chipping away..." No. May 2018. The Life Style Edit (TLSE). p. 7. สืบค้นเมื่อ 10 May 2018.
**โจเซฟ "โจ" เฟแกน** (อังกฤษ: **Joseph "Joe" Fagan** 12 มีนาคม พ.ศ. 2464 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2544) อดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษและอดีตผู้จัดการทีม ลิเวอร์พูล ซึ่งสืบสานความยิ่งใหญ่ต่อจาก บิลล์ แชงคลี และ บ๊อบ เพสลีย์

ประวัติ
-------

เฟแกนเกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2464 เป็นชาวเมืองลิเวอร์พูลโดยกำเนิดแต่ตลอดอาชีพการค้าแข้งเฟแกนในช่วงปี พ.ศ. 2480 – 2498 ไม่เคยลงเล่นให้กับทีมลิเวอร์พูลเพราะเขาไปลงเล่นกับสโมสรอื่นซึ่งสโมสรที่สร้างชื่อให้เขาที่สุดคือ แมนเชสเตอร์ซิตี ในช่วง พ.ศ. 2481 – 2494 โดยเขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 (เดิม) ในฤดูกาล 2489 – 2490 และพาทีมขึ้นสู่ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 (เดิม) ก่อนจะแขวนสตั๊ดเมื่อ พ.ศ. 2498 เมื่ออายุได้ 34 ปี

ผู้ฝึกสอนและผู้จัดการทีม
------------------------

### ลิเวอร์พูล

หลังจากเริ่มงานผู้ฝึกสอนกับทีมเล็ก ๆ 2 ทีมคือ เนลสัน และ รอชเดล เฟแกนจึงได้เข้ามาเป็นผู้ฝึกสอนทีมเยาวชนให้กับลิเวอร์พูลเมื่อ พ.ศ. 2501 ในยุคที่ ฟิล เทย์เลอร์ เป็นผู้จัดการทีมโดยเขาได้ปั้นนักเตะเยาวชนที่มีฝีเท้าดีและพรสวรรค์สูงขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่และกลายเป็นตำนานนักเตะของลิเวอร์พูลในเวลาต่อมาอาทิ โรเจอร์ ฮันท์ , เอียน คัลลาแกน และ ทอมมี สมิธ

ใน พ.ศ. 2514 หลังจากที่เป็นผู้ฝึกสอนทีมเยาวชนให้กับทีมหงส์แดงนานถึง 13 ปีเฟแกนได้เลื่อนขึ้นมาเป็นหนึ่งในทีมผู้ฝึกสอนให้กับทีมชุดใหญ่ของทีมลิเวอร์พูลในยุคที่ บิลล์ แชงคลี เป็นผู้จัดการทีมและกำลังวางรากฐานความยิ่งใหญ่ให้กับลิเวอร์พูล

ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2517 แชงคลีได้วางมือจากการคุมทีมโดยมี บ๊อบ เพสลีย์ ผู้ช่วยผู้จัดการทีมขึ้นมาคุมทีมแทนเฟแกนก็ยังคงเป็นผู้ฝึกสอนให้กับทีมชุดใหญ่ร่วมกับ รอนนี มอรัน ซึ่งเป็นลูกหม้อของทีมหงส์แดงตั้งแต่เป็นนักเตะ

กระทั่ง พ.ศ. 2522 เฟแกนได้ถูกเลื่อนขึ้นมาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมเป็นมือขวาของเพสลีย์เมื่อเพสลีย์ได้วางมือใน พ.ศ. 2526 โดยเฟแกนได้ขึ้นเป็นผู้จัดการทีมแทนและปีแรกของการคุมทีมเขาสามารถพาทีมหงส์แดงคว้าทริปเปิลแชมป์ได้สำเร็จคือ ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 (เดิม) , ยูโรเปียนคัพ และ ลีกคัพ แต่ในฤดูกาลต่อมาหลังจากเกิด โศกนาฏกรรมเฮย์เซล เฟแกนก็ประกาศวางมือและมี เคนนี แดลกลีช ขึ้นคุมทีมแทนแต่เฟแกนก็ยังคงมาเยี่ยมเยือนสนามแอนฟีลด์และสนามซ้อมเมลวูดอย่างสม่ำเสมอ

เสียชีวิต
---------

โจ เฟแกนถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ด้วย โรคมะเร็ง ขณะมีอายุได้ 80 ปีโดยศพของเฟแกนได้ถูกนำไปฝังที่สุสานแอนฟีลด์ซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างจากสนามแอนฟีลด์

เกียรติประวัติ
--------------

### ในฐานะผู้เล่น

แมนเชสเตอร์ซิตี
* ฟุตบอลลีกดิวิชัน 2 (เดิม) (1) : 1946 – 47

### ในฐานะผู้จัดการทีม

ลิเวอร์พูล
* ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 (เดิม) (1) : 1983 – 84

* ยูโรเปียนคัพ (1) : 1983 – 84

* ลีกคัพ (1) : 1983 –84

| * ด
* ค
* ก
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล – ผู้จัดการทีม |
| --- |
| 
บาร์คเลย์ และ แม็คเคนนา (1892–96) **·** 
วัตสัน (1896–1915) **·** 
แอชเวิร์ธ (1919–23) **·** 
แม็คควีน (1923–28) **·** 
แพ็ตเธอร์สัน (1928–36) **·** 
เคย์ (1936–51) **·** 
เวลช์ (1951–56) **·** 
เทเลอร์ (1956–59) **·** 
แชงคลี (1959–74) **·** 
เพสลีย์ (1974–83) **·** 
เฟแกน (1983–85) **·** 
แดลกลีช (1985–91) **·** 
ซูเนสส์ (1991–94) **·** 
อีแวนส์ (1994–98) **·** 
อีแวนส์ และ อูลีเย (1998) **·** 
อูลีเย (1998–2004) **·** 
เบนิเตซ (2004–10) **·** 
ฮอดจ์สัน (2010–11) **·** 
แดลกลีช (2011–12) **·** 
ร็อดเจอส์ (2012–15) **·** 
คล็อพ (2015–ปัจจุบัน) **·** 
 |
| (a) ทำหน้าที่คุมทีมแทน; (c) ชั่วคราว |
**ปีแยร์ เอเตียน เบซีเย** (ฝรั่งเศส: *Pierre Étienne Bézier*, IPA: [pjɛʁ etjɛn bezje], 1 กันยายน ค.ศ. 1910 – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 ) เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส ผู้ถือสิทธิบัตรในเส้นโค้งเบซีเย และ พื้นผิวเบซีเย ที่นิยมใช้ในระบบ CAD และ คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ในปัจจุบัน

ชีวประวัติ
----------

เบซีเยเกิดในปารีส และในปี 1930 พ่อและปู่ของเขาก็เป็นวิศวกร เขาได้รับปริญญาด้านวิศวกรรมเครื่องกล จาก École nationale supérieure d'arts et métiers ในปี 1931 เขาได้รับปริญญาโทสาขา วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ จาก École supérieure d'électricité และในปี 1977 ได้รับปริญญาเอกสาขาวิศวกรรมจาก มหาวิทยาลัยปารีส

เขาทำงานให้กับบริษัทเรอโน (Renault) ตั้งแต่ปี 1933 ถึง 1975 และพัฒนาระบบ CAD/ CAM ที่เรียกว่า UNISURF

ตั้งแต่ปี 1968 ถึง 1979 เขาเป็นศาสตราจารย์ที่ Conservatoire national des arts et métiers

ในปี 1985 เขาได้รับรางวัลสตีเวนคูนส์โดย ACM SIGGRAPH จากผลงานด้านคอมพิวเตอร์กราฟิกและเทคโนโลยีเชิงโต้ตอบเป็นเวลาหลายปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Pierre Bézier Award". Solidmodeling.org. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-30.
2. ↑  "Dr. Pierre Bezier, Engineer, Inventor, Author, and Mathematician". Engology.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-26.
**ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู** หรือ **ตะขาบยักษ์อเมซอน** (อังกฤษ: Peruvian giant yellow-leg centipede, Amazonian giant centipede; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Scolopendra gigantea*) เป็นตะขาบชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล *Scolopendra* โดยปกติเมื่อโตเต็มที่จะยาว 26 เซนติเมตร (10 นิ้ว)  แต่บางครั้งก็สามารถโตได้ถึง 30 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ตะขาบชนิดนี้อาศัยอยู่ทางแถบเหนือและตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ และตามเกาะแก่งของประเทศตรินิแดดและจาไมกา เป็นสัตว์กินเนื้อ โดยกินจิ้งจก, กบ, นก, หนู และแม้แต่ค้างคาวเป็นอาหาร และขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้าย

ร่างกายประกอบไปด้วยปล้องจำนวน 21-23 ปล้อง ปล้องมีสีทองแดงหรือสีแดงอมม่วง แต่ละปล้องมีขาสีเหลืองอ่อน 1 คู่ ขาแต่ละข้างสามารถเดินได้อย่างรวดเร็ว (หรือแม้แต่วิ่ง) และจับเหยื่อได้อย่างแน่นหนาก่อนที่จะฆ่า

ตะขาบชนิดนี้มีเขี้ยวที่เรียกว่า Forcipule เรียงเป็นแนวโค้งอยู่รอบ ๆ หัว ซึ่งพัฒนาให้สามารถปล่อยพิษเข้าไปในตัวเหยื่อได้ พิษประกอบด้วยสารอะเซทิลคอลีน ฮิสตามีน เซโรโทนิน ซึ่งเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์ ทำให้เกิดแผลเหมือนถูกตัวต่อต่อย แผลจะบวมอย่างรุนแรง และตามด้วยอาการไข้สูง

ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู เป็นสัตว์เลี้ยงที่เป็นที่นิยมในบรรดาผู้นิยมสัตว์ประเภทสัตว์แปลก ๆ แต่ไม่ควรจับมันโดยไม่มีเครื่องป้องกัน แม้เพียงแค่ผิวหนังสัมผัสถูกผิดก็ทำให้เกิดอันตรายได้ อาการที่เกิดจากการถูกพิษของตะขาบในสกุลนี้เรียกว่า "Scolopendrism"

ตะขาบขาเหลืองยักษ์เปรู ตัวเมียจะคอยดูแลและปกป้องรังที่มีไข่ของตนเอง ตัวอ่อนจะมีสีแดงเข้มหรือสีดำ ลำตัวบาง และมีหัวกลมใหญ่สีแดง มีวงจรชีวิตลอกคราบหลายครั้งก่อนที่จะโตเต็มวัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  R. M. Shelley & S. B. Kiser (2000). "Neotype designation and a diagnostic account for the centipede, *Scolopendra gigantea* L. 1758, with an account of *S. galapagoensis* Bollman 1889 (Chilopoda Scolopendromorpha Scolopendridae)". *Tropical Zoology*. **13** (1): 159–170. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-22. สืบค้นเมื่อ 2013-01-01.
2. ↑  J. Molinari, E. E. Gutiérrez, A. A. de Ascenção, J. M. Nassar, A. Arends & R. J. Márquez (2005). "Predation by giant centipedes, *Scolopendra gigantea*, on three species of bats in a Venezuelan cave" (PDF). *Caribbean Journal of Science*. **41** (2): 340–346. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-19. สืบค้นเมื่อ 2013-01-01.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  "Puerto Rican Giant Centipede".[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Giant Peruvian Centipedes".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Scolopendra gigantea***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Scolopendra gigantea ที่วิกิสปีชีส์
เพชรและแกรไฟต์เป็นอัญรูปของคาร์บอน ซึ่งเป็นธาตุเดียวกันแต่โครงสร้างต่างกัน
**อัญรูป** (อังกฤษ: allotropy หรือ allotropism;กรีก: αλλος (allos), หรือ τροπος (tropos)) เป็นสิ่งที่มีอยู่ในธาตุเคมี ในธาตุหนึ่ง ๆ สามารถมีรูปแบบสองรูปแบบหรือมากกว่า หรือที่รู้จักกันในชื่อ *อัญรูป* ของธาตุนั้น ๆ ในแต่ละอัญรูป อะตอมของธาตุมีพันธะเคมีเชื่อมต่อกันในรูปแบบที่ต่างกัน มีโครงสร้างต่างกันไป อัญรูปนั้นไม่ใช่ไอโซเมอร์ที่เป็น *สารประกอบ* ที่มีสูตรโมเลกุลเหมือนกัน แต่มีสูตรโครงสร้างต่างกัน

ตัวอย่างเช่น, คาร์บอนมี 2 อัญรูป: เพชรที่คาร์บอนอะตอมเชื่อมกันในรูปหกเหลี่ยมทรงสี่หน้าและแกรไฟต์ที่คาร์บอนอะตอมเชื่อมกันในรูปแผ่นตาข่ายหกเหลี่ยม

อัญรูปหมายถึงความแตกต่างทางโครงสร้างในสถานะเดียวกันเท่านั้น (คือรูปแบบของแข็ง, ของเหลว หรือ แก๊ส) - การเปลี่ยนสถานะไม่ถือเป็นอัญรูป สำหรับในบางธาตุอัญรูปมีสูตรโมเลกุลต่างกันนั้น สามารถคงอัญรูปได้เมื่อเปลี่ยนสถานะ เช่น อัญรูป 2 อัญรูปของออกซิเจน (ไดออกซิเจน, O2 และโอโซน, O3), ทั้งคู่มีสูตรโมเลกุลเหมือนเดิมทั้งในสภาวะของแข็ง ของเหลว หรือแก๊ส ตรงกันข้าม ในบางธาตุไม่สามารถคงอัญรูปได้เมื่อเปลี่ยนสถานะ เช่น ฟอสฟอรัสมีอัญรูปมากมายในสถานะของแข็ง แต่จะกลายเป็นรูปแบบ P4 เหมือนกันทั้งหมดเมื่อละลายกลายเป็นของเหลว
และยังมีอัญรูปที่สำคัญคือ อัญรูปของกำมะถันซึ่งมีสูตรโมเลกุลเป็นS8 แบ่งออกเป็น กำมะถันรอมบิก และกำมะถันมอนอคลินิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allotrope in *IUPAC Compendium of Chemical Terminology*, Electronic/ version,. Accessed March 2007.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2009-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อัชวาก มุฮัรร็อม** (อาหรับ: أشواق محرم; Ashwaq Moharram; เกิดปี ค.ศ. 1974/1975 (อายุ 47–48 ปี)) เป็นแพทย์และนักเคลื่อนไหวชาวเยเมน เป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวเพื่อผู้อดอยากในนครอัลฮุดัยดะฮ์ ประเทศเยเมน

มุฮัรร็อมแต่งงานแล้วและมีลูกสองคน ในปี 2016 ซึ่งในขณะนั้นเธอทำงานเป็นแพทย์มาแล้ว 20 ปี เธอได้รับการขึ้นชื่อเป็นหนึ่งในหนึ่งร้อยสตรีของบีบีซี เธออาศัยอยู่คนเดียวในอัลฮุดัยดะฮ์ ส่วนสามีและลูกย้ายไปอาศัยอยู่ในประเทศจอร์แดน มุฮัรร็อมเคยกล่าวเกี่ยวกับงานที่เธอทำว่า "ฉันเห็นสิ่งเดียวกันกับที่เคยเห็นในโทรทัศน์เวลาที่เกิดทุพภิกขภัยในโซมาเลีย ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเห็นมันในเยเมน" มุฮัรร็อมทำงานกับหน่วยงานความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมนานาชาติมาหลายแห่ง แต่นับตั้งแต่ปี 2015 เธอเลือกออกมาทำเองคนเดียว ขนส่งอาหารและยาโดยใช้รถของเธอที่ในขณะเดียวกันก็ใช้เป็นคลินิกเคลื่อนที่

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "BBC 100 Women 2016: Who is on the list?". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 21 November 2016. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
2. 1 2  "One woman's lonely struggle against famine in Yemen". BBC News. 22 September 2016. สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.
3. ↑  "Ashwaq Muharram, il medico donna che salva (da sola) lo Yemen" (ภาษาอิตาลี). Corriere Della Sera. สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.
**ฌ้อปาอ๋อง ศึกแผ่นดินไม่สิ้นแค้น** (อังกฤษ: White Vengeance; จีน: 鴻門宴; พินอิน: Hóng Mén Yàn) ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกง ออกฉายในปี ค.ศ. 2011

เนื้อเรื่อง
-----------

ในช่วงปลายราชวงศ์ฉิน ซึ่งปกครองแผ่นดินด้วยความโหดร้ายมาอย่างยาวนาน เมื่อศัตรูผงาด ประชาราษฎร์จึงเข้าสู่ช่วงวิกฤต หลิวปังและเซี่ยงอวี่ได้มาเป็นผู้นำกองทัพและเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ทั้งคู่ต่างรับใช้อ๋องรัฐฉู่ ซึ่งวางแผนโดยบอกว่าใครก็ตามที่ล้มล้างอาณาจักรฉินในกวานจงได้ จะได้เป็นขุนนางใหญ่รัฐฉิน เพื่อตักตวงประโยชน์จากการแข่งขันของเซี่ยงอวี่และหลิวปัง เซี่ยงอวี่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม เขาต่อสู้กับกองทัพใหญ่รัฐฉิน และแสดงความไว้ใจต่อหลิวปังโดยใช้ อวี๋จี หญิงอันเป็นที่รักของเขา หลิวปังแสดงออกชัดเจนว่ารักอวี๋จี และใช้โอกาสบุกกวานจงก่อน ในขณะที่กองทัพฉินส่วนใหญ่ต่อสู้กับกองทัพของเซี่ยงอวี่ด้านนอก เซี่ยงอวี่โกรธแค้นเมื่อรู้ความจริงว่าถูกหักหลัง จึงวางแผนสังหารหลิวปังในงานเลี้ยงที่หงเหมิน ขณะที่จางเหลียง ที่ปรึกษาของหลิวปัง และฟานเจิ้ง ที่ปรึกษาของเซี่ยงอวี่ ก็ขัดแย้งกันชัดเจน แต่ใครจะได้เป็นผู้ชนะจากสงครามครั้งนี้และอยู่รอดจนได้ครองบัลลังก์

นักแสดง
-------

* หลี่ หมิง...หลิวปัง
* เฝิง เส้าเฟิง...เซี่ยงอวี่
* หลิว อี้เฟย์...อวี๋จี
* จาง ฮั่นหยู...จางเหลียง
* หวง ซิวเซิน...ฟ่านเจิง
* อัน จื้อเจี๋ย...หานซิ่น
* เฉิน เสี่ยวชุน...ฟานกุ้ย

เบื้องหลังและคำวิจารณ์
----------------------

*White Vengeance* เป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ในรอบ 3 ปี จากการกำกับของ แดเนียล ลี ผู้กำกับฯชาวฮ่องกง ที่มีผลงานก่อนหน้านั้นในแนวเดียวกันมาแล้ว 2 เรื่อง คือ *Three Kingdoms: Resurrection of the Dragon* ในปี ค.ศ. 2009 และ *14 Blades* ในปี ค.ศ. 2010 ซึ่งในเรื่องนี้ได้หยิบยกเอาเรื่องราวในช่วงสงครามฉู่-ฮั่น (206-202 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ที่เป็นการสงครามระหว่างรัฐฉู่ ของเซี่ยงอวี่ หรือ ฌ้อปาอ๋อง กับรัฐฮั่น ของหลิวปัง ที่ภายหลังได้รับชัยชนะเด็ดขาด พร้อมกับสถาปนาตนเองเป็น จักรพรรดิฮั่นเกาจู ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่น

โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ได้นักแสดงมีชื่อเสียงจำนวนมากมาร่วมแสดง ทั้ง หลี่ หมิง, หลิว อี้เฟย์, เฉิน เสี่ยวชุน หรือ หวง ซิวเซิน ได้รับคำวิจารณ์ว่า แดเนียล ลี กล้าที่จะตีความประวัติศาสตร์ในช่วงนี้ขึ้นมาใหม่ ในภาพยนตร์ ซึ่งก็ได้กระทำมาแล้วก่อนหน้านั้นกับ *Three Kingdoms: Resurrection of the Dragon* โดยเขียนชะตากรรมของตัวละครให้แตกต่างไปจากประวัติศาสตร์จริงที่มีการบันทึกไว้ ซึ่งก็อาจทำให้ถูกตั้งคำถามบางประการจากผู้ชมได้

จุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็คือ เครื่องแต่งกายและองค์ประกอบศิลป์ที่ค่อนข้างจะดูหนักมือ แต่ก็เป็นผลงานที่เมื่อได้ชมแล้วก็ทราบทันทีว่า ใครเป็นผู้กำกับฯ เป็นงานภาพในแบบที่น่าจะได้รับแรงบันดาลใจมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นอยู่บ้าง สำหรับการแสดงนั้น หลี่ หมิงที่รับบท หลิวปัง ดูเหมือนจะข่มรัศมีของนักแสดงรุ่นน้องอย่าง เฝิง เส้าเฟิง ที่รับบท เซี่ยงอวี่ ไปเลย ทั้ง ๆ ที่เป็นตัวละครเอก ขณะที่บทของอวี๋จี ที่แสดงโดย หลิว อี้เฟย์ นั้นไม่ค่อยโดดเด่น แต่ขณะที่การแสดงของเฉิน เสี่ยวชุน ทำให้ลืมบทบาทเก่า ๆ ที่เคยแสดงไว้ได้เลย 

ภาพยนตร์เข้าฉายที่จีนและฮ่องกง ในปลายปี ค.ศ. 2011 ขณะที่ในประเทศไทยไม่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ปกติ แต่มีจำหน่ายออกมาเป็นแผ่นดีวีดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2013-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน White Vengeance : "ฌ้อปาอ๋อง vs. หลิวปัง" ฉบับฉายก่อนได้เปรียบ (รึเปล่า?) จากผู้จัดการออนไลน์
2. ↑  *White Vengeance*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *White Vengeance* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**อัญชลีมุทรา** (สันสกฤต: अञ्जलि मुद्रा, *añjali mudrā*) หรือ **ปราณามาสนะ** (สันสกฤต: प्रणामासन, *praṇāmāsana*) เป็นท่ามือที่มาจากศาสนาแบบอินเดีย ซึ่งมีการปฏิบัติในเอเชียและที่อื่นๆ ท่ามือนี้ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความเคารพและคำทักทายใน อินเดีย, ศรีลังกา, เนปาล, ภูฏาน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา และอินโดนีเซีย นอกจากนี้ยังใช้ในหมู่ชาวพุทธในเอเชียตะวันออก ลัทธิเต๋าและชินโต ในหมู่ผู้ฝึกโยคะและกลุ่มคนของประเพณีที่คล้ายคลึงกัน ท่ามือนี้จะมีอยู่ในโยคาสนะจำนวนหลายท่า และยังใช้สำหรับการนมัสการในหลายศาสนาแถบตะวันออก

ที่มาของคำ
----------

*อัญชลี* เป็นคำสันสกฤต แปลว่า "เครื่องบูชาศักดิ์สิทธิ์", "ท่าแห่งความเคารพ", "การประสาทพร", "การคารวะ" มาจาก *อัญช* หมายถึง "การให้เกียรติหรือเฉลิมฉลอง"

*มุทรา* หมายถึง "ท่า" หรือ "สัญลักษณ์" ความหมายของวลีจึงเป็น "สัญลักษณ์ของความเคารพ"

ท่านี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อของ *ฤทัยอัญชลีมุทรา* หมายถึง "ท่าเคารพจากใจ" และ *อัตตาอัญชลีมุทรา* หมายถึง "ท่าเคารพด้วยตัวตน"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Salutation Seal". Yoga Journal. สืบค้นเมื่อ 2002-06-12.
2. ↑  Rea, Shiva. "For Beginners: Anjali Mudra". Yoga Journal. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 June 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-06-12.
ปีแยร์ ฌูล เซซาร์ ฌ็องซ็อง
**ปีแยร์ ฌูล เซซาร์ ฌ็องซ็อง** (ฝรั่งเศส: *Pierre Jules César Janssen*, 22 กุมภาพันธ์ 1824 – 23 ธันวาคม 1907) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส

ในปี 1868 เขาค้นพบเส้นสเปกตรัมของฮีเลียมในแสงอาทิตย์ การค้นพบนี้เกิดขึ้นโดยอิสระจากการค้นพบของนอร์แมน ล็อกเยอร์ของอังกฤษในปีเดียวกัน เขายังคิดค้นวิธีการสังเกตการณ์พวยก๊าซของดวงอาทิตย์โดยไม่ต้องรอให้เกิดสุริยุปราคา

ประวัติ
-------

ฌ็องซ็องเกิดที่ปารีส พ่อเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียง เขาเรียนคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ และทำงานเป็นครู แต่ใช้ชีวิตโดยบินไปทั่วโลกด้วยการเป็นสมาชิกของทีมสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ ตั้งแต่ปี 1857 เขาไปเปรูหลายครั้งเพื่อศึกษาการลดลงของสนามแม่เหล็ก ในปี 1874 เขาได้ไปเยือนประเทศญี่ปุ่นเพื่อสังเกตการเคลื่อนผ่านของดาวศุกร์ และประสบความสำเร็จในการสังเกตการณ์ในวันที่ 9 ธันวาคม (มีอนุสาวรีย์สังเกตการณ์ที่ภูเขาคมปิระในเมืองนางาซากิ) และยังสังเกตการณ์การเคลื่อนผ่านของดาวศุกร์ในแอลจีเรียปี 1882 เขายังได้ติดตามสุริยุปราคาไปยังที่ต่าง ๆ เขาไปเยือน เมืองตรานี ของอิตาลีในปี 1867 คุนตูร์ทางตอนใต้ของอินเดียในปี 1868 แอลเจียร์ในปี 1870 ประเทศไทยในปี 1875 (พ.ศ. 2418) หมู่เกาะแคโรไลน์ในปี 1883 และในสเปนในปี 1905

ในปี 1870 ระหว่าง สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย เขาหนีออกจากกรุงปารีสซึ่งถูกกองทัพปรัสเซียปิดล้อมด้วยบอลลูนและเข้าร่วมในการสังเกตการณ์ ในปี 1875 เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการหอดูดาวปารีส ในปี 1893 ขณะอายุได้ 69 ปี เขาได้ทำสังเกตการณ์เป็นเวลาสี่วันที่ใกล้กับยอดเขามงบล็อง เพื่อลดอิทธิพลของบรรยากาศ

ระหว่างการสังเกตการณ์สุริยุปราคาในอินเดียเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 1868 เขาได้ค้นพบสเปกตรัมของธาตุใหม่ และเมื่อวันที่ 20 ตุลาคมของปีเดียวกันนั้น นอร์แมน ล็อกเยอร์ก็ได้ค้นพบสเปกตรัมเดียวกันนี้ในการสังเกตการณ์สเปกตรัมของดวงอาทิตย์ที่อังกฤษ ธาตุนี้ได้รับการตั้งชื่อภายหลังว่าฮีเลียมโดยล็อกเยอร์ และเอ็ดเวิร์ด แฟรงก์แลนด์

ในปี 1897 ได้มีการจัดตั้งรางวัลฌูล-ฌ็องซ็อง (Prix Jules-Janssen) ขึ้นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑   ประโยคหรือส่วนของบทความก่อนหน้านี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Janssen, Pierre Jules César". *สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911*. Vol. 16 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. p. 155.
ญะพะนะ
**ญะพะนะ** (พม่า: ညှပ်ဖိနပ်, เอ็มแอลซีทีเอส: *hnyap hpi. nap*, ออกเสียง: [ɲ̊aʔ pʰənaʔ]) เป็นรองเท้าแตะแบบพม่า ถึงแม้ว่าญะพะนะจะหมายถึงรองเท้าที่สวมใส่ของชาวพม่า แต่ส่วนใหญ่มักจะหมายถึงรองเท้าแตะผ้ากำมะหยี่แบบดังเดิมของมัณฑะเลย์ ซึ่งถือกำเนิดจากบริเวณพม่าตอนบน

ญะพะนะแปลว่า "รองเท้าที่ถูกตัด" สืบเนื่องมาจากขั้นตอนการทำรองเท้านั้นต้องวัดขนาดเท้าและต้องมีการตัดรองเท้าตามขนาดของเท้าผู้สวมใส่

รูปแบบและการออกแบบ
------------------

รองเท้าแตะเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตประจำวันและนิยมสวมใส่ทั่วประเทศพม่า ประกอบด้วยขาตั้งแบบเรียบที่จัดไว้อย่างหลวม ๆ โดยใช้สายรัดรูปตัววายที่ผ่านระหว่างนิ้วหัวแม่เท้าแรกและที่สองและรอบข้างทั้งสองข้างของเท้า ลักษณะเด่นของรองเท้าแตะแบบดั้งเดิมของพม่าคือรูปแบบวัสดุ

รูปแบบพื้นผิวจะราบเรียบและไม่มีลวดลาย แต่ละข้างของรองเท้าจะเคลือบด้วยแล็คเกอร์หรืออาจทำให้อ่อนนุ่มด้วยการบุกำมะหยี่ (ကတ္တီပါ *กะตีบา*) เช่นเดียวกันกับสายรูปตัววาย สีมักเป็นสีน้ำตาลหรือดำและมีการเคลือบ แต่อาจแตกต่างกันไปสำหรับรองเท้าแตะกำมะหยี่ รองเท้าแตะกำมะหยี่แบบดั้งเดิมมักใส่ในโอกาสที่เป็นทางการ เช่น งานแต่งงาน

รองเท้าแตะของพม่าไม่มีการยึดหรือลดแรงเสียดทานที่ด้านล่างของรองเท้า จึงไม่เหมาะสำหรับการใช้งานในสภาพเปียก

ดูเพิ่ม
-------

* โลนจี, โสร่งแบบพม่า
***โมนอโพลี*** (อังกฤษ: *Monopoly*) หรือโมนอโพลีในรูปแบบวิดีโอเกมที่ผลิตโดยปาร์คเกอร์บราเธอร์ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงในรูปแบบของเกมกระดาน การดัดแปลงในรูปแบบวิดีโอเกมครั้งแรกได้เริ่มใน ค.ศ. 1985 โดยใช้ชื่อว่า*โมโนโพลี* สำหรับระบบบีบีซี ไมโคร, แอมสแตรด ซีพีซี และ แซดเอ็กซ์ สเปคตรัม เป็นเวลากว่าหนึ่งปีที่โมโนโพลี ได้รับการออกตัวสำหรับระบบปฏิบัติการที่แตกต่างกันในพีซีและแมคอินทอชแฟลตฟอร์ม นอกจากนี้ ยังมีรุ่นที่ได้รับอนุญาตและผลิตสำหรับแฟมิคอม, ซูเปอร์แฟมิคอม, เกมบอย, เกมบอยแอ็ดวานซ์, นินเทนโด 64, เกมคิวบ์, เพลย์สเตชัน, เพลย์สเตชัน 2, เซก้ามาสเตอร์ซิสเต็ม, เมก้าไดร์ฟ, เอกซ์บอกซ์, เอกซ์บอกซ์ 360, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล และ วีคอนโซล ตลอดจนเวอร์ชันโทรศัพท์มือถือ (พีดีเอ/สมาร์ทโฟน)

เพลย์สเตชัน และพีซี/แมคเวอร์ชัน
-------------------------------

สำหรับเวอร์ชันเพลย์สเตชัน ได้รับการพัฒนาโดยเกรมลินอินเตอร์แอคทีฟ ในขณะที่เวอร์ชันพีซี/แมค ได้รับการพัฒนาโดยเวสท์วูดสตูดิโอ โดยในแบบพีซี/แมคเป็นการฉายภาพแบบบนลงล่าง ส่วนแบบเพลย์สเตชันเป็นแบบสามมิติ ทั้งสองเวอร์ชันมีภาพเคลื่อนไหวในแบบทั่วไป โดยจะแสดงเมื่อตัวเดินได้ทำการเคลื่อนย้ายตัวเอง

เวอร์ชันรุ่นปัจจุบัน
--------------------

สำหรับเวอร์ชันใหม่ได้รับการพัฒนาโดยอิเล็คโทรนิค อาร์ตส โดยได้เปิดตัวใน ค.ศ. 2008 สำหรับวี, เพลย์สเตชัน 3, ไอโฟน และเอกซ์บอกซ์ 360 กับปรับรูปแบบลงเล็กน้อยสำหรับเพลย์สเตชัน 2 ซึ่งรวมถึงการเลือกกระดานแบบข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ตลอดจนกระดานแบบ "เฮียร์แอนด์นาว" และโหมดเกมรูปแบบใหม่ที่มีชื่อว่า "ริชเชสท์" ซึ่งไม่ได้รองรับในระบบออนไลน์แต่ประการใด

#### การตอบรับของเวอร์ชันปัจจุบัน

เกมโมนอโพลีของอิเล็คโทรนิค อาร์ตส ได้รับคะแนนค่อนข้างต่ำ โดยมีค่าเฉลี่ย 54 เปอร์เซ็นต์สำหรับเพลย์สเตชัน 3 ซึ่งจัดทำโดยเว็บเมตาคริทิก และ 56 เปอร์เซ็นต์สำหรับเอกซ์บอกซ์ 360 ในขณะที่ระบบวี มีการตอบรับที่ดีกว่าด้วยค่าเฉลี่ย 70 เปอร์เซ็นต์

นิตยสารทางการนินเทนโดในสหราชอาณาจักรมีการตอบรับในเชิงบวกมากที่สุดในการประเมินเวอร์ชันของระบบวี ซึ่งพวกเขากล่าวว่า"สนุกมาก" ในฉบับคริสต์มาส ค.ศ. 2008

ยูโรเกมเมอร์ให้ความกระตือรือร้นต่อเกมนี้ค่อนข้างน้อย โดยกล่าวว่า: "สำหรับราคาโมโนโพลีในระบบวี คุณควรซื้อโมโนโพลีแบบของจริงสองเท่าตัว หรือคุณไม่ควรซื้อโมโนโพลีอย่างเด็ดขาด และใช้จ่ายเงินให้กับบางสิ่งมากกว่าการสร้างไมตรีและความสามัคคี อย่างหนังสือที่เขียนโดยฮิตเลอร์แทน"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Monopoly for Wii Reviews, Ratings, Credits, and More at Metacritic (อังกฤษ)
2. ↑  EuroGamer Monopoly (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Monopoly* at MobyGames