recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาใบโพ** (หรือสะกดว่า **ปลาใบโพธิ์**) หรือ **ปลาใบปอ** หรือ **ปลาแมลงปอ** (อังกฤษ: Banded sicklefish, Concertina fish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Drepane longimana*) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาใบโพ (Drepaneidae)

มีลำตัวป้อมสั้นเกือบกลม ด้านข้างแบน ดูคล้ายใบโพ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก สันหลังโค้งนูน หัวค่อนข้างใหญ่ จะงอยปากสั้น นัยน์ตาโต บริเวณระหว่างตาโค้งนูนออกมา ปากเล็กและยืดหดได้ มีฟันเล็กและแหลมคมบนขากรรไกรบนและล่าง ลำตัวด้านบนสีขาวปนเทาและมีจุดเล็ก ๆ สีส้มเรียงเป็นแถวขวางลำตัวจำนวน 4-11 แถว ซึ่งแตกต่างจากปลาใบโพจุด (*D. punctata*) ที่มีแถบสีเทาเรียงในลักษณะเดียวกัน ปลาวัยอ่อนจะมีแถบสีดำในบริเวณที่เป็นจุดสีส้ม 

มีความยาวประมาณ 20-25 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 40 เซนติเมตร พบอาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำที่เป็นกรวดทรายใกล้แนวปะการังและแหล่งน้ำกร่อย กินสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดียจนถึงออสเตรเลียตอนเหนือ ในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน

จัดเป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2018-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ใบโพ ๒ น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. ↑  ใบโพธิ์จากสนุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาโบว์ฟิน** (อังกฤษ: Bowfin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Amia calva*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ที่จัดว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตชนิดหนึ่ง เนื่องจากเป็นปลาที่อยู่ในอันดับ Amiiformes และวงศ์ Amiidae เพียงชนิดเดียวที่เหลือรอดมาจนถึงปัจจุบัน

เป็นปลาที่ถือกำเนิดมาในยุคจูราสสิคเมื่อกว่า 200-500 ล้านปีมาแล้ว มีรูปร่างคล้ายกับปลาช่อนที่พบในทวีปเอเชียและแอฟริกา 

ปลาโบว์ฟินมีรูปร่างเพรียวแบบตอร์ปิโด มีเกล็ดแบบเกล็ดเรียบ มีหางกลมกว้างเพื่อใช้ในการเคลื่อนที่ได้รวดเร็ว ซึ่งครีบหลังที่ยาวสามารถใช้ว่ายน้ำได้ทั้งไปข้างหน้าและถอยหลังได้ มีก้านครีบจำนวน 145-250 ก้าน มีหัวที่แข็งและสีของลำตัวคล้ายกับงูอนาคอนดา กระดูกมีทั้งกระดูกแข็งและกระดูกอ่อน มีถุงลมไว้สำหรับโผล่ขึ้นมาฮุบอากาศหายใจเองได้ โดยไม่ต้องผ่านเหงือก แต่จะใช้ก็ต่อเมื่อน้ำมีปริมาณออกซิเจนต่ำ หรือในฤดูแล้งที่มีอุณหภูมิของน้ำและอากาศสูงทำให้ออกซิเจนในน้ำลดต่ำลง เป็นต้น

ปลาโบว์ฟินอาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำมิสซิสซิปปีในตอนกลางของสหรัฐอเมริกาจนถึงรัฐเท็กซัส ชอบอยู่บริเวณแหล่งน้ำที่ไหลเอื่อย ๆ มีพืชน้ำขึ้นเป็นแถบ ๆ และมีปลาเล็กต่าง ๆ ว่ายอยู่ การผสมพันธุ์มักจะตีแปลงพืชน้ำ แล้วน้ำพืชน้ำมาสร้างเป็นรัง ตัวผู้จะไล่ปลาอื่นไม่ให้เข้าไกล้ เมื่อได้ลูกปลาแล้ว ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลี้ยงลูก โดยลูกปลาจะกินแพลงตอนเป็นอาหาร ตัวผู้จะคอยดูแลลูกเป็นเวลา 9 สัปดาห์ มีรายงานว่าเคยทำร้ายสัตว์ใหญ่กว่าอย่าง มนุษย์ด้วย ถ้าเข้าไปในบริเวณรังสืบพันธุ์

ตัวผู้มีความยาวสุด 20 นิ้ว ตัวเมียมีความยาวสุด 3 ฟุต น้ำหนักหนักได้ถึง 9.75 กิโลกรัม (21.5 ปอนด์) เป็นปลากินเนื้อที่มีฟันแหลมคม กินสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหารหลัก รวมทั้งงู, หนู, หรือเต่าที่มีขนาดเล็กได้ สามารรถกินปลาที่มีขนาดเล็กกว่าตัวได้ถึงครึ่ง มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 20 ปี เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ในระยะเวลา 3-5 ปี

เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามสำหรับผู้ที่นิยมปลากินเนื้อ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sepkoski, Jack (2002). "A compendium of fossil marine animal genera". เก็บถาวร 2012-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Bulletins of American Paleontology 364: p.560. Retrieved 2011-05-17.
2. ↑  Nelson, Joseph S. (2006). *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
3. ↑  Berra, Tim M. (2001). *Freshwater Fish Distribution*. San Diego: Academic Press. ISBN 0-12-093156-7.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Amia calva***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Amia calva ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
**เจ้าสาวชาวเกาะ** ชื่อสามัญ Tahitian Bridal Veil ชื่อวิทยาศาสตร์ Gibasis geniculata อยู่ในวงศ์ผักปลาบ (Commelinaceae) มีถิ่นกำเนิดในหมู่เกาะเวสต์อินดีส และทางตะวันตกเฉียงใต้ของเท็กซัส เม็กซิโก และอาร์เจนตินา

**ดอก** ขนาดเล็ก รูปสามเหลี่ยม ขนาดประมาณ 8 มิลลิเมตร ออกเป็นช่อแยกแขนงออกเป็นกระจุกที่ปลายยอดแต่บานทีละดอก มี 3 กลีบ ขนาดเท่ากัน ด้านหน้าเป็นสีขาว ด้านหลังเจือสีม่วงบางๆ กลีบรองกลีบดอกเป็นสีเขียวอ่อนใส มี 3 กลีบ มีอับเกสรเพศผู้ 6 อัน ก้านดอกสีม่วงอ่อน ก้านชูดอกแข็งเป็นสีม่วงปนเขียว ออกดอกตลอดปี 

**ลำต้น** มีลักษณะทอดเลื้อยแต่ชูขึ้นได้สูงประมาณ 65-85 สีเขียวอมม่วง แตกกิ่งก้านสาขามาก ตามกิ่งก้านมีขนบางๆ ขึ้นคลุม 

**ใบ** ใบเดี่ยว ออกเรียงสลับกันไปตามข้อของต้น ขนาดกว้างประมาณ 2 - 3 เซนติเมตร และยาวประมาณ 5 - 7 เซนติเมตร รูปไข่มนหรือรูปรี ปลายใบแหลมหรือมน โคนใบมน ขอบใบเรียบ ก้านใบแผ่เป็นกาบ โคนใบเป็นสีม่วงมีขนอ่อน แผ่นใบมีขนสั้นมากแทบมองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ถึงความสาก

**การปลูก** สามารถปลูกในกระถางแขวน หรือปลูกเป็นพืชคลุมดิน ชอบที่ชื้น ไม่ชอบน้ำขัง และไม่ชอบถูกแดดจัดโดยตรง

อ้างอิง
-------

* 
*
**ปลาไทเกอร์โชวเวลโนส** (อังกฤษ: Tiger shovelnose, Tiger doncella) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Pseudoplatystoma fasciatum* เป็นปลาในอันดับปลาหนัง ที่อยู่ในวงศ์ปลากดอเมริกาใต้ (Pimelodidae)

มีลำตัวเรียวยาว ส่วนหัวแบน ปากยื่นออกมามากคล้ายเสียม มีหนวด 3 คู่ ใช้คลำทางหาอาหาร เนื่องจากตามีขนาดเล็กและการมองเห็นไม่ค่อยดี ครีบอกมีเงี่ยงแข็ง พื้นลำตัวสีน้ำตาลเทา มีลายสีดำคาดขวางลำตัวคล้ายลายของเสือโคร่งอันเป็นที่มาของชื่อ บริเวณครีบและหางมีจุดสีดำกระจายทั่วไป ขนาดเมื่อโตเต็มที่พบยาวสูงสุด 130 เซนติเมตร

เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน โดยมักจะหากินตามพื้นท้องน้ำ กินปลาและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร 

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในลุ่มน้ำแอมะซอนและลุ่มแม่น้ำโอริโนโกในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งแต่ประเทศโบลิเวีย, เปรู, บราซิล, โคลอมเบีย, เอกวาดอร์, เฟรนช์เกียนา และเวเนซุเอลา

เป็นปลาที่จะอพยพไปมาระหว่างแม่น้ำสายต่าง ๆ โดยปลาในขนาดใหญ่มักพบในแหล่งที่เป็นร่องน้ำลึก เพราะจะอพยพตามอาหารที่เข้าไปอยู่ในร่องน้ำลึกหรือพื้นที่ที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำในช่วงฤดูฝน และจะกลับเข้าสู่แม่น้ำในช่วงฤดูแล้ง ปลาขนาดวัยรุ่นจะพบมากในแหล่งน้ำท่วม นอกจากนี้แล้วยังทำการอพยพเพื่อผสมพันธุ์และวางไข่อีกด้วย

นิยมใช้บริโภคทั่วไปในท้องถิ่น มักพบเห็นได้ทั่วไปในตลาดสดของทวีปอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า ***Barred Sorubim*** หรือ ***Caparari*** หรือ ***Surubim Tigre*** มีทั้งหมด 5 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)

นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม (ในประเทศไทยนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "ปลาไทเกอร์") โดยต้องเลี้ยงในสถานที่เลี้ยงกว้างขวางเนื่องจากเป็นปลาที่ค่อนข้างก้าวร้าวดุร้าย กินปลาอื่นเป็นอาหาร และยังมีการผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน ออกมาเป็นลูกผสมที่มีความแปลกใหม่ออกไปด้วย เช่นผสมกับ ปลาเรดเทลแคทฟิช (*Phractocephalus hemioliopterus*) เป็นต้น และนิยมตกเป็นเกมกีฬาด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Riehl, R. and Baensch, H.A. Mergus Aquarien Atlas p. 510 (2002) 14. edt.
2. ↑  Buitrago-Suárez, U.A. and B.M. Burr, 2007. Taxonomy of the catfish genus *Pseudoplatystoma* Bleeker (Siluriformes: Pimelodidae) with recognition of eight species. Zootaxa 1512:1-38.
3. ↑  หน้า 50 คอลัมน์ บุก Rio Amazonras ตลุยตลาดปลา เมืองมาเนาส์ ประเทศบราซิล โดย ผศ.สมหมาย เจนกิจการ, RoF นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 12 ปีที่ 1 ประจำเดือนมิถุนายน 2011

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pseudoplatystoma fasciatum***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาไทเกอร์โชวเวลโนส (อังกฤษ)
**ปลาไบเคอร์เซเนกัล** หรือ **ปลาบิเชียร์เซเนกัล** หรือ **ปลาไบเคอร์ธรรมดา** (อังกฤษ: Senagal bichir, Gray bichir) เป็นปลาไบเคอร์ชนิด *Polypterus senegalus*

มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงูหรือปลาไหล มีส่วนหัวที่เล็ก ขากรรไกรเล็ก กรามบนยื่นยาวกว่ากรามล่าง ตามีขนาดเล็ก โดยปลาไบเคอร์ชนิดนี้เป็นปลาไบเคอร์ชนิดที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามมากที่สุด และแพร่หลายมากที่สุด สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้เป็นสีต่าง ๆ หลากหลายออกไปจากสีดั้งเดิมที่เป็นอยู่ คือ สีเขียวมะกอก ทั้งสีทองหรือสีเผือกตาแดง หรือแม้กระทั่งสีแพลทินัม รวมถึงเป็นปลาที่มีลำตัวสั้นกว่าปกติ หรือมีครีบหลังที่ยาวกว่าปกติด้วย

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำต่าง ๆ ในแอฟริกากลาง และยังสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย อีก คือ *P. s. meridionalis* ซึ่งยาวเต็มที่ประมาณ 21 เซนติเมตร และ *P. s. senegalus*

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชวิน ตันพิทยคุปต์, *ไบเคอร์ยักษ์แพลทินัมตัวที่ 2 ของโลก* คอลัมน์ Rare Collection หน้า 59 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 17 ปีที่ 2: พฤศจิกายน 2011
2. ↑  *Polypterus senegalus senegalus* (อังกฤษ)
3. ↑  *Polypterus senegalus meridionalis* (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Polypterus senegalus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Polypterus Senegalus: The Dinosaur Eel That May Inspire A New Generation Of Body Armor (อังกฤษ)
**ปลาใบไม้อเมริกาใต้** หรือ **ปลาใบไม้อเมซอน** (อังกฤษ: Amazon leaffish) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Monocirrhus polyacanthus* ในวงศ์ปลาใบไม้อเมริกาใต้ (Polycentridae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวกันที่อยู่ในสกุล *Monocirrhus*

ปลาใบไม้อเมริกาใต้ เป็นปลาที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีว่าสามารถพรางตัวให้กับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยได้อย่างดีเยี่ยม โดยมีรูปร่างเหมือนใบไม้ที่มีทั้งก้านและแขนงจริง ๆ ด้วยว่าที่ปลายปากมีติ่งเล็ก ๆ อยู่ด้วย มีถิ่นที่อยู่ในแม่น้ำสาขาของแม่น้ำอเมซอนในทวีปอเมริกาใต้

เป็นที่รู้จักครั้งในปี ค.ศ. 1840 จากการบรรยายของ โจฮานน์ จาคอบ เฮกเคล นักชีววิทยาชาวออสเตรีย โดยได้บรรยายลักษณะทางกายภาพเกี่ยวกับปลาชนิดนี้ไว้ว่า มีสีเหลืองหรือสีแดง ส่วนหัวมีรูปทรงแบนข้าง ตอนปลายแหลม ด้านหน้ามีสัณฐานเว้า ตามีขนาดเล็ก ปากใหญ่ ก้านครีบอกทุกก้านสั้น ปรากฏแถบเล็กสีน้ำตาล 3 แถบ เริ่มต้นจากตา แถบนึงลงข้างล่าง อีก 2 แถบแตกไปทางด้านหลัง ปรากฏแถบหนากลางลำตัว และปรากฏแถบที่ตอนล่างของครีบหาง 

ก้านครีบอกเป็นก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 20 ก้านครีบ ครีบท้องประกอบด้วยก้านครีบแข็ง 1 ก้านครีบต่อด้วยก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 4 ก้านครีบ ครีบหลังประกอบด้วยก้านครีบแข็ง 17 ก้านครีบต่อด้วยก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 12 ก้านครีบ ก้านครีบก้นประกอบก้วยก้านครีบแข็ง 13 ก้านครีบต่อด้วยก้านครีบอ่อนที่แตกแขนง 12 ก้านครีบ และเป็นปลาที่ไม่มีเส้นข้างลำตัว

จากนั้นในปี ค.ศ. 1921 คาร์ล เอช.อีเกนแมนน์ และ วิลเลียม เรย์ อัลเลน ได้สำรวจป่าดิบชื้นในอเมริกาใต้ ได้เก็บตัวอย่างที่มีชีวิตของปลาชนิดนี้ไว้ 3 ตัว โดยพบเห็นครั้งแรกด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นใบไม้ที่ลอยน้ำจริง ๆ 

ปลาใบไม้อเมริกาใต้ มีพฤติกรรมมักลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ บริเวณผิวน้ำหรือบริเวณตอนบนของผิวน้ำ เพื่อรอดักอาหาร ได้แก่ ลูกปลาหรือกุ้งขนาดเล็ก มักจะอยู่รวมกันเป็นฝูง และอาศัยอยู่ในสภาพน้ำที่มีความเป็นกรด (ประมาณ 5-6 pH) 
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร ปลาตัวเมียวางไข่ประมาณ 300 ฟอง และไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาประมาณ 3 วัน โดยที่ปลาตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าปลาตัวผู้ 

ปัจจุบันนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วยความแปลกและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Leaf fish : Monocirrhus polyacanthus Heckel 1840

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาใบไม้อเมริกาใต้

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Monocirrhus polyacanthus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Monocirrhus polyacanthus***
**ปลาโนรีครีบยาว** (อังกฤษ: Pennant coralfish, Longfin bannerfish, Coachman, Black and White Heniochus, Poor mans' moorish idol, Black and White bannerfish, Featherfin bullfish) เป็นปลาทะเลจำพวกปลาโนรีชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Heniochus acuminatus* อยู่ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae) 

เป็นปลาที่สังเกตและแยกแยะได้ง่าย เพราะมีครีบหลังยาวออกมาเป็นเส้น ลำตัวเป็นลายสีขาวดำ ครีบและหางมีสีเหลือง ลักษณะคล้ายกับปลาโนรีอีกชนิดหนึ่ง คือ ปลาโนรีเกล็ด (*H. diphreutes*) แต่ปลาโนรีเกล็ดนั้นมีลำตัวที่ค่อนข้างกลมกว่า

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน มักหากินกระจัดกระจายตามลำพังบ้าง เป็นคู่บ้าง หรือบางทีก็พบรวมกันเป็นฝูง ตามกองหินและแนวปะการัง

เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่เลี้ยงง่าย กินอาหารได้ง่าย และมีพฤติกรรมที่ไม่ก้าวร้าว แต่ยังเป็นปลาที่ต้องจับมาจากแหล่งน้ำธรรมชาติในทะเล

อ้างอิง
-------

1. ↑  ***Heniochus acuminatus***
2. ↑  Longfin Bannerfish (โนรี)[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Longfin Bannerfish (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Heniochus acuminatus***
**วัดถนน** หรือ **วัดถนนสุธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโผงเผง อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง

ตามประวัติของวัดระบุว่าวัดถนนสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2323 ในสมัยกรุงธนบุรี แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2275 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2280

ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐาน *หลวงพ่อพุทธรำพึง* เป็นพระพุทธรูปแกะสลักด้วยไม้สูง 2 เมตรเศษ น่าจะแกะสลักจากไม้ต้นโพธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางรำพึง โดยพระพุทธรูปปางรำพึง คือ พระพุทธรูปในอิริยาบถประทับยืน พระหัตถ์ทั้งสองประสานยกขึ้นประทับที่พระอุระ (อก) พระหัตถ์ขวาทับพระหัตถ์ซ้าย สันนิษฐานว่าลอยน้ำมาจากทางเหนือ หลวงพ่อพุทธรำพึงประดิษฐานอยู่ในวิหารข้าง ๆ อุโบสถ ทางด้านหลังวิหารมีศาลาการเปรียญหลังเก่าที่ได้รับการบูรณะแล้ว บนเพดานแกะสลักเป็นพระพุทธบาท มีขนาดโดยประมาณ กว้าง 30 นิ้ว ยาว 70 นิ้ว อายุนับ 100 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถนน". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดถนน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "อะเมซิ่ง! วัดสองจังหวัด มีพระพุทธบาทลอยฟ้าอายุกว่า 100 ปี". สปริงส์นิวส์.
4. ↑  "วัดถนน". กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดอ่างทอง ศาลากลางจังหวัดอ่างทอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-30. สืบค้นเมื่อ 2022-10-06.
**วัดถ้ำคีรีธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการว่อน อคครโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส 

วัดถ้ำคีรีธรรมตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2481 อุโบสถของวัดเป็นอุโบสถมหาอุด สร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 13 ปี มีงานปิดทองฝังลูกนิมิต ระหว่างวันที่ 15–25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ตัดหวายลูกนิมิต 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยทางวัดได้จัดสร้างลูกนิมิตขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตั้งไว้หน้าอุโบสถเพื่อดึงดูดให้คนมาเที่ยวงาน

วัดถ้ำเจริญธรรมตั้งอยู่ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร มีถ้ำขนาดใหญ่ มีความเงียบสงบ เหมาะในการปฏิบัติธรรม บริเวณทางเข้าถ้ำมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ คือ *สมเด็จพระศรีเพชรธรรมวัตรศาสดา* หรือ *หลวงพ่อโต* ขนาดหน้าตักกว้าง 12 เมตร ตั้งตระหง่านบนเนินเขาสูง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ องค์ปู่ท้าวเวสุวรรณก่อนเข้าอุโบสถ เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี้ย หรือ เทพเจ้าแห่งโชคลาภ ที่ชาวเชื้อสายจีนจะมีการกราบไหว้ ช่วงเทศกาลตรุษจีนของทุก ๆ ปี เพื่อขอโชคลาภและฝากดวงชะตา ให้มีความอุดมสมบูรณ์ตลอดทั้งปี องค์ปู่นิลกาฬ พญานาคตระกูลสีดำ และพระพุทธเจ้า 28 พระองค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถ้ำคีรีธรรม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดถ้ำเจริญธรรม ชวนคู่รักแต่งไทยย้อนยุค ปิดทองฝังลูกนิมิตใหญ่ที่สุดในโลก". ข่าวสด.
3. ↑  "เส้นทางสู่ตำนาน "องค์ปู่นิลกาฬ" ณ วัดถ้ำคีรีธรรม จ.กาญจนบุรี".
**วัดถ้ำตะโก** หรือ **ถ้ำตะโกพุทธโสภา** ตั้งอยู่ในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี

ประวัติและความสำคัญ
-------------------

วัดถ้ำตะโก หรือ วัดถ้ำตะโกพุทธโสภา นี้อยู่ถัดจากวัดบันไดสามแสน ไปตามเทือกเขาสมอคอน ด้านทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร ตั้งอยู่บนเชิงเขา รอบๆ บริเวณวัดมีต้นไม้ใหญ่ขึ้นปกคลุม ให้ความร่มรื่น ที่วัดนี้มีถ้ำวิปัสสนา เรียกว่า "ถ้ำตะโก" เนื่องจากมีต้นตะโกอยู่หน้าถ้ำ (ปัจจุบันไม่มีแล้ว) ภายในถ้ำจะมีแท่นที่*หลวงพ่อเภา* พระเกจิอาจารย์อันเป็นที่เคารพนับถือของชาวลพบุรี เคยนั่งวิปัสสนาและมีพระพุทธรูปอีกหลายองค์ มีพิพิธภัณฑ์ มีเจดีย์ และศาลาทรงไทย วิหารเก่าแก่ตั้งอยู่ภายในบริเวณวัดและยังมีลิงมากมาย นอกจากนั้นก็มีเครื่องปั้นดินเผา เครื่องลายครามต่างๆ เก็บรักษาไว้ และยังมีพระเจดีย์ ซึ่งตั้งอยู่บนเรือสำเภา ซึ่งเรียกว่า "พระเจดีย์ทรงเรือมรรคสัจจ์" อยู่บนยอดเขา คล้ายกับที่วัดเขาวงกตแต่ที่นี่สร้างก่อน วัดถ้ำตะโกพุทธโสภา ตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี เป็นวัดนำร่องในการป้องติดตั้งกล้องวงจรปิดเป็นวัดแรก เนื่องจากวัดดังกล่าวเป็นวัดที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ที่ได้ทรงมาศึกษาศิลปวิทยา จนมาถึงสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์และมีโบราณวัตถุสำคัญเป็นจำนวนมาก

ดูเพิ่ม
-------

* สถานที่ท่องเที่ยวในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี เก็บถาวร 2005-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

อ้างอิง
-------

* ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรมจังหวัดลพบุรี วัดถ้ำตะโก อำเภอท่าวุ้ง ลพบุรี[*ลิงก์เสีย*]
**วัดต้าม่อน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงต้า อำเภอลอง จังหวัดแพร่

วัดต้าม่อนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ปรากฏชื่อในใบลานความว่า "...ไชยเทพภิกขุลิขิตตะแล ปางเมื่ออยู่ปฏิบัตวัดม่อน เมืองต้า..." (จาร พ.ศ. 2446)" เมืองต้าเป็นเมืองที่มีกลุ่มคนหลากหลายชาติพันธุ์ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน โดยเฉพาะในช่วงที่เข้ามาเป็นแรงงานการทำป่าไม้ให้เจ้าผู้ครองนครลำปาง ก่อนหน้านี้วัดต้าม่อนเป็นวัดร้าง ต่อมาได้รับการบูรณะโดยหม่องโพส่วย (พ่อเฒ่าฮ้อยหลวง) ชาวพม่าจากเมืองนครเชียงตุง

เจ้าน้อยบุญหลง มณีวงศ์ เจ้านายเมืองนครลำปาง ซึ่งเป็นบุตรเขยของหม่องโพส่วย ได้นำไม้สักจัดสร้างวิหาร โดยมีหม่องผิ่ว ชาวพม่าจากเมืองนครเชียงตุง เป็นหัวหน้าช่าง เรียกชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้านว่า **วัดม่อน** หรือ "วัดต้าม่อน" 

วิหารเป็นศิลปะพม่า พร้อมกับสร้างพระพุทธรูปพม่าศิลปะมัณฑะเลย์ ด้วยเส้นหวายสานลงรักปิดทองที่เมืองนครเชียงตุง เรียกพระนามว่า *พระเจ้าแสนหวาย* โดยได้อัญเชิญพระเจ้าแสนหวายบรรทุกหลังช้างจากเมืองนครเชียงตุงมาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในวิหารวัดต้าม่อน และวาดรูปแต้มภายในวิหาร รวมถึงภาพอินายสีเวย ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นโมนาลิซาแห่งเมืองไทย รูปแต้มในวิหารสันนิษฐานว่ามีลูกมือช่างวาดรูปแต้มจากกลุ่มช่างที่วาดในวัดภูมินทร์และวัดหนองบัว จังหวัดน่าน รูปแต้มวิหารวัดต้าม่อนจัดเป็นศิลปะล้านนา สกุลช่างกลุ่มน่านผสมผสานศิลปะรัตนโกสินทร์ ภาพที่วาดอื่น ได้แก่ วาดชาดกนอกนิบาตจากปัญญาสชาดก เรื่องเจ้ารัตนแสงเมือง และเจ้าก่ำกาดำ ภายหลังภาพในวิหารเหล่านี้ได้ถูกรื้อ อุทยานศิลปวัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง (ไร่แม่ฟ้าหลวง) ได้ขอผาติกรรมไปจัดเก็บรักษา แสดงไว้ภายในหอคำน้อยของอุทยานศิลปวัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง บ้านป่างิ้ว ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2531

วิหารหลังใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2543 มีลักษณะสถาปัตยกรรมของไทใหญ่ อาคารประกอบ ในบริเวณวัดกว่า 6 ไร่ ด้วยงบประมาณซึ่งรวมถึงการวาดภาพจิตรกรรมทั้งสิ้น 11 ล้านบาท

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภูเดช แสนสา.(อ่าน).จารึกท้ายคัมภีร์ทศพร พบที่วัดนาตุ้ม ตำบลบ่อเหล็กลอง อำเภอลอง จังหวัดแพร่, อักษรธรรมล้านนา, จาร พ.ศ. 2446
2. ↑  ภูเดช แสนสา (มกราคม–มิถุนายน 2564). "รูปแต้มวัดต้าม่อน เมืองต้าวัดพม่าปลายแดนด้านทิศตะวันออกเมืองนครลำปาง". *วารสารข่วงผญา*. สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. **15** (1). `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "วัดต้าม่อนฟื้นตำนานโมนาลิซ่าแห่งเมืองไทย : ข่าวสดหลาก&หลาย". ข่าวสด.
4. ↑  "วัดต้าม่อน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
**กว่าจะปิ๊งต้องชิ่งก่อน** (อังกฤษ: A Lot like Love) เป็นภาพยนตร์รักตลก-ดราม่าในปี พ.ศ. 2548 กำกับโดย ไนเจล โคล เขียนบทภาพยนตร์โดย โคลิน แพทริค ลินช์ นำแสดงโดย แอชตัน คุชเชอร์ และ อาแมนด้า พีท

เรื่องย่อ
---------

ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นในระหว่างเที่ยวบินในประเทศ โอลิเวอร์ (แอชตัน คุชเชอร์) เป็นบัณฑิตจบใหม่ เขามีตารางการบินที่เร่งรีบ เพื่อทำตามความฝันในการลงทุนธุรกิจ และต่อมาได้พบรักแท้กับ เอมิลี่ (อาแมนดา พีท) เป็นสาวรักอิสระที่ชื่นชอบการทำอะไรตามใจตัวเอง สองทางเลือกที่แตกต่าง สองมุมมองชีวิตที่เข้ากันไม่ได้ พวกเขาอาจจะถูกใจกันในระยะเวลาสั้นๆ แต่ชัดเจนแล้วว่าโอลิเวอร์กับเอมิลีไม่ได้เป็นคู่แท้ของกันและกัน 

แม้ทั้งคู่จะเดินหน้าต่อไปทั้งโอลิเวอร์และเอมิลี แต่เมื่อพวกเขาบังเอิญได้เจอกัน ปีแล้วปีเล่า ในเมืองแล้วเมืองเล่า ผ่านการเปลี่ยนอาชีพและความสัมพันธ์มากหน้าหลายตา มันก็ดูเหมือนมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้พวกเขาอยู่ห่างไกลกัน แต่ก็มีบางสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้ที่ดึงดูดพวกเขาเข้าหากัน การที่พวกเขาคุยกันได้อย่างถูกคอ การที่พวกเขาอยู่เคียงข้างอีกฝ่ายในยามที่สิ่งต่างๆ พังทลาย แล้วอะไรล่ะที่มาขวางทางสิ่งที่น่าจะเป็นความรักที่แสนโรแมนติกนี้ได้

นักแสดง
-------

* แอชตัน คุชเชอร์ รับบทเป็น โอลิเวอร์ มาร์ติน
* อาแมนด้า พีท รับบทเป็น เอมิลี่
* แคทรีน ฮาห์น รับบทเป็น มิเชลล์
* กัล เพนน์ รับบทเป็น จีเตอร์
* อาลี ลาร์เตอร์ รับบทเป็น จีน่า
* ทาริน แมนนิง รับบทเป็น เอลเลน มาร์ติน
* ไทโรน จอร์ดาโน รับบทเป็น เกรแฮม มาร์ติน
* เอมี อากีโน รับบทเป็น ไดแอน มาร์ติน
* แกเบรียล แมนน์ รับบทเป็น ปีเตอร์
* เจเรมี ซิสโต รับบทเป็น เบน มิลเลอร์
* มูน บลัดกูด รับบทเป็น บริจิต

อ้างอิง
-------

1. 1 2  BoxOffice.mMojo.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *กว่าจะปิ๊งต้องชิ่งก่อน* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *กว่าจะปิ๊งต้องชิ่งก่อน* ที่รอตเทนโทเมโทส์
ใบปิดภาพยนตร์
**กบฏท้าวศรีสุดาจัน** (อังกฤษ: The King Maker) เป็นภาพยนตร์ไทยอิงประวัติศาสตร์ สร้างและเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2548 นำแสดงโดย ยศวดี หัสดีวิจิตร, แกรี่ สเตรจช์, สิรินยา เบอร์บริดจ์, จอห์น รีทส์ เดวี่ส์, พุฒิชัย อมาตยกุล, นิรุตต์ ศิริจรรยา, ดอม เหตระกูล, โอลิเวอร์ พูพาร์ท, ชาลี ไตรรัตน์ กำกับโดย เล็ก กิติพราภรณ์

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เฟอร์นานโด้ เดอ กาม่า (แกรี่ สเตรจช์) ทหารหนุ่มชาวโปรตุเกสเรือแตกกลางพายุ ร่างของเขาได้ถูกซัดมาติดที่ชายหาดแห่งหนึ่ง และถูกจับขายเป็นทาส แต่ได้มาเรีย (สิรินยา เบอร์บริดจ์) หญิงชาวโปรตุเกสเช่นกันที่อาศัยอยู่ ณ เมืองสาครบุรี ได้ช่วยไว้ จากนั้นทั้งคู่จึงได้สนิทสนมกันมากขึ้น

ฟิลลิปป์ (จอห์น รีทส์ เดวี่ส์) พ่อของมาเรีย เป็นทหารรับจ้างในองค์เหนือหัว (นิรุตต์ ศิริจรรยา) กษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ซึ่งในขณะนั้นกำลังมีสงครามกับอาณาจักรล้านนา เฟอร์นานโด้ก็ได้ติดตามไปรบในสงครามครั้งนั้นด้วย และได้กลายเป็นองครักษ์ขององค์เหนือหัว พร้อมกับทอง (ดอม เหตระกูล) ชาวนาชาวไทย ขณะเดียวกันในพระนคร ท้าวศรีสุดาจันทร์ (ยศวดี หัสดีวิจิตร) มเหสีขององค์เหนือหัว ได้ลักลอบเป็นชู้กับพัน (พุฒิชัย อมาตยกุล) มหาดเล็กรับใช้ในวัง ทั้งคู่วางแผนสังหารองค์เหนือหัวและสมเด็จพระยอดฟ้า (ชาลี ไตรรัตน์) ลูกชายของตน เพื่อที่ทั้งคู่จะได้ขึ้นครองแผ่นดินเสียเอง
ส่วนสาเหตุของเฟอร์นานโด้ที่ต้องเดินทางมาที่สาครบุรี เพื่อตามล้างแค้นบุคคลที่ฆ่าล้างตระกูลของตน ซึ่งก็คือ ฟิลลิปป์ เมื่อได้ล้างแค้นแล้ว องค์เหนือหัวก็ถูกลอบปลงประชนม์ เฟอร์นานโด้และทองสืบทราบว่า ต้นเหตุก็คือ ท้าวศรีสุดาจันทร์และพัน ทั้งคู่พยายามกบฏแต่ไม่สำเร็จ ถูกจับได้และถูกบังคับให้ต่อสู้กันเอง ถ้าไม่ทำครอบครัวและคนรักของทั้งคู่จะถูกประหาร แต่ในระหว่างนั้น เจ้าฟ้าชัยรัตน์ (โอลิเวอร์ พูพาร์ท) อนุชาขององค์เหนือหัวก็ได้ยกกำลังเข้ายึดอำนาจ และได้ประหารชีวิตท้าวศรีสุดาจันทร์และเสียบศีรษะประจานไว้ที่หน้าประตูเมือง

คำวิจารณ์
---------

กบฏท้าวศรีสุดาจัน เป็นภาพยนตร์ที่ไม่ได้ฉายในโรงภาพยนตร์แต่ออกเป็นวีซีดี เป็นภาพยนตร์ที่ทางไทยกับสหรัฐอเมริการ่วมมือกันสร้าง ดังจะเห็นได้จากมีดาราไทยและดาราฮอลลีวู้ดร่วมแสดงด้วยกัน เป็นภาพยนตร์ที่พูดเป็นภาษาอังกฤษทั้งเรื่อง เนื้อเรื่องอิงประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นในอดีต แต่ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบมาตั้งแต่เริ่มสร้าง ตั้งแต่ชื่อของภาพยนตร์ ซึ่งตอนแรกผู้สร้างจะใช้ชื่อว่า *"กษัตริย์ผลัดแผ่นดิน"* เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อภาษาอังกฤษ แต่ถูกติงว่าไม่เหมาะสมจึงเปลี่ยนมาเป็น กบฏท้าวศรีสุดาจัน แทน กระนั้น เนื้อเรื่องก็ยังสร้างได้ผิดเพี้ยนจากประวัติศาสตร์หลายประการ มีหลายฉากที่เกินความเป็นจริง อีกทั้งชื่อตัวละครก็ยังผิดเพี้ยนไปจากความเป็นจริงอีกด้วย จึงได้รับคะแนนเพียง 3.6 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว จากเว็บไซต์ IMDb

อ้างอิง
-------

1. ↑  Siamzoneกบฏท้าวศรีสุดาจัน (2005)
2. 1 2  กบฏท้าวศรีสุดาจันจากพันทิปดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *กบฏท้าวศรีสุดาจัน (2005)* ที่สยามโซน
* *The King Maker* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**วัดถ้ำผาจม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่บนเทือกเขานางนอน

วัดถ้ำผาจมตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2526 โดยราว พ.ศ. 2516 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ เสด็จมายังถ้ำผาจมและตรัสถามหลวงพ่อวิชัยว่าได้ขึ้นทะเบียนเป็นวัดหรือยัง หลวงพ่อวิชัยกราบทูลไปว่ายังไม่ได้จดทะเบียน สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณจึงตรัสสั่งให้นายสมหวัง คล่องการเขียน ซึ่งเป็นเลขานุการกรมศาสนาในขณะนั้น ให้ทำรายการขอสร้างวัดและจัดตั้งเป็นวัดถ้ำผาจม จนได้ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2526

วัดเคยเป็นที่ธุดงค์กัมมัฎฐานของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ปัจจุบันมีรูปปั้นของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ประดิษฐานไว้บนดอยด้วย มีถ้ำพญานาค กล่าวกันว่าเป็นที่อยู่ของพญานาค 2 ตัว ภายในถ้ำผาจมมีหินงอกหินย้อยอยู่ตามผนังและเพดานถ้ำ ภายในถ้ำมีพระไสยาสน์และหลวงพ่อสายรุ้ง นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์พระธาตุที่รวบรวมพระบรมสารีริกธาตุ พระธาตุ อัฐิ เกศา และสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกับครูบาอาจารย์องค์ต่าง ๆ ในเมืองไทย และมีการจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผาโบราณ บนยอดเขาสูงสุดซึ่งเป็นที่ตั้งของ *พระพุทธพิชิตมารประทานพร*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถ้ำผาจม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "พระเครื่อง - ท่องเที่ยวเมืองเชียงราย ไหว้พระสักการะวัดถ้ำผาจม". ข่าวสด.
3. ↑  "วัดถ้ำผาจม". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเชียงราย.
4. ↑  "วัดถ้ำผาจม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
สิบเอก **ธีรวัฒน์ หอมกลิ่น** นนส.ทบ.รุ่นที่ 10 ปี 49 ร้อยฉลาม ชื่อเล่น **ต้น** เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักกีฬายูโดชาวไทย ที่ได้รับเลือกเข้าร่วมแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 100 กก. ซึ่งเขาเคยได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันซีเกมส์ 2011 รุ่น 90-100 กก. ปัจจุบันกำลังศึกษาที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขต จังหวัดสุพรรณบุรี และรับราชการทหารบก สังกัดกองพันทหารช่างที่ 15 จังหวัดปัตตานี ทั้งนี้ เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันยูโดชิงแชมป์โลกที่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2555 ส่งผลให้เขาอยู่ในอันดับที่ 16 และทางคณะกรรมการสหพันธ์ยูโดนานาชาติได้ประกาศมอบไวลด์การ์ดแก่เขาในเวลาต่อมา

โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
--------------------

ธีรวัฒน์ หอมกลิ่น ได้มีโอกาสทำการฝึกฝนกับคู่ซ้อมอย่าง นิค โคโคเทย์โล ซึ่งเป็นนักยูโดชาวอังกฤษ ผู้เป็นอดีตนักกีฬาโอลิมปิกและเป็นแชมป์ในการแข่งขันหลายรายการ รวมถึงได้รับการฝึกสอนจากปรมาจารย์อย่าง สตีฟ พูลเลน เจ้าของสายแดงขาวซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่าสายดำมาให้คำแนะนำ โดยธีรวัฒน์ได้เปิดเผยว่าตนรู้สึกเสียดายที่มีเวลาซ้อมกับพวกเขาค่อนข้างน้อย โดยเชื่อว่าหากได้รับการฝึกซ้อมมากกว่านี้จะทำให้ตนแข็งแกร่งมากขึ้น ก่อนที่ธีรวัฒน์จะทำการแข่งขันในกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 100 กก. ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยพบกับ ไนดาน ตูฟชินบายา จากประเทศมองโกเลีย ผู้เป็นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งธีรวัฒน์เป็นฝ่ายแพ้ในรอบแรก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Sports reference profile". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-17. สืบค้นเมื่อ 2012-09-11.
2. ↑  "วินด์เซิร์ฟ-เรือใบ" บ่นหนาวจับใจ ก่อนลุย "ลอนดอนเกมส์" - เดลินิวส์
3. 1 2 3  เจ้าต้นปลื้มได้ตำนานยูโดผู้ดีช่วยติวก่อนบู๊อลป.
4. ↑  "ส.ยูโดฯเฮธีรวัฒน์ซิวตั๋วเล่นอลป.2012". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-07-29.
5. ↑  "ทุ่ม *ธีรวัฒน์ หอมกลิ่น* ยาก! แต่สู้". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-07-29.
6. ↑  'อุ้ม' ขอทุบสถิติไทย-ยูโด 'ธีรวัฒน์' เจอแชมป์เก่า[*ลิงก์เสีย*]
7. ↑  ธีรวัฒน์ต้านไม่ไหวแพ้อิปโป้งตกรอบแรกยูโด[*ลิงก์เสีย*]
**กบดอยช้าง** (อังกฤษ: Doichang frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Nanorana aenea*) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชนิดหนึ่ง จำพวกกบ จัดเป็นกบขนาดเล็ก มีความยาวจากปลายจมูกถึงปลายก้น 35–38 มิลลิเมตร หัวกว้างกว่ายาว ปลายจมูกมนกลม สันบนจมูกหักมุมเด่นชัด รูจมูกอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางระหว่างตากับปลายจมูก ระยะระหว่างตาแคบกว่าความกว้างของเปลือกตา แผ่นหูขนาดเล็กกว่าครึ่งหนึ่งของความกว้างของตาและเห็นไม่ชัดเจนนัก นิ้วตีนนิ้วแรกยาวไล่เลี่ยกับนิ้วที่สอง ขาหลังยาวเมื่อเหยียดไปทางด้านหน้า รอยต่อของต้นขากับแข้งอยู่เลยปลายจมูก มีปุ่นที่ฝ่าตีนเพียงปุ่มเดียว ผิวลำตัวเรียบ สันด้านข้างลำตัวเริ่มที่หลังเปลือกตาหลังพาดตลอดความยาวตัวแล้วเข้ามาเชื่อมกับสันอีกด้านหนึ่งตรงเหนือรูทวาร ลำตัวออกสีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลอมดำ สันด้านข้างลำตัวสีขาว มีขลิบสีดำตรงบริเวณหัวและไหล่ ริมฝีปากสีดำมีลายแต้มสีขาว ด้านข้างลำตัวมีจุดสีดำสนิท ขาทั้ง 4 ข้างมีลายพาดขวางสีดำ ใต้ท้องออกสีเหลือง ใต้คางมีลายกระละเอียดสีดำ มีจุดสีดำกระจายห่าง ๆ กันใต้ท้องและใต้ขา

กบดอยช้าง ถูกค้นพบครั้งแรกที่ดอยช้าง ตรงรอยต่อระหว่างจังหวัดเชียงใหม่กับเชียงราย เมื่อปี ค.ศ. 1922 ในระดับความสูง 1,500 เมตรจากระดับน้ำทะเล ต่อมาได้มีการค้นพบอีกที่ดอยอินทนนท์ จึงจัดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น แต่ต่อมาได้มีการค้นพบอีกที่ดอยฟานซีปัง ในประเทศเวียดนาม และ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติหวงเหลียนชาน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ในประเทศไทยจัดว่าเป็นสัตว์น้ำคุ้มครองโดยกรมประมง

อ้างอิง
-------

1. ↑  van Dijk, P.P. & Chan-ard, T. (2004). "*Nanorana aenea*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 15 September 2012.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. 1 2  Frost, Darrel R. (2014). "*Nanorana aenea* (Smith, 1922)". *Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.0*. American Museum of Natural History. สืบค้นเมื่อ 10 June 2014.
3. ↑  "*Nanorana aenea*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ January 3, 2015.
4. ↑  คณะอนุกรรมการเฉพาะกิจจัดทำหนังสือเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ ๖ รอบ ในปีพุทธศักราช ๒๕๔๒. *สัตว์ถิ่นเดียวของประเทศไทย*. กรุงเทพมหานคร : คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี, 2542. 109 หน้า. หน้า 64. ISBN 974-7772-39-6
5. ↑  doi:10.1080/00222930400023735  
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nanorana aenea ที่วิกิสปีชีส์
**วัดต้นสน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ในตำบลตลาดหลวง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง มีพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 3 งาน 32 ตารางวา

วัดต้นสนสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2310 แต่ไม่มีการจดบันทึกประวัติเป็นหลักฐานแน่ชัด ต่อมากลายเป็นวัดร้าง จน พ.ศ. 2488 พระราชสุวรรณโมลี อดีตเจ้าคณะจังหวัดอ่างทอง ได้บูรณะก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ ขึ้นและขยายอาณาเขตให้กว้างขวาง ท่านได้สร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่นามว่า *สมเด็จพระพุทธนวโลกุตร ธัมมบดีศรีเมืองทอง* หรือ *สมเด็จพระศรีเมืองทอง* เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยทองเหลืองหน้าตักกว้าง 6 วา 3 ศอก 9 นิ้ว สูง 9 วา 2 ศอก 19 นิ้ว ปิดทองคำแท้ทั้งองค์ 

อุโบสถศิลปะอยุธยา ประดิษฐานหลวงพ่อดำพระพุทธรูปศิลปะอยุธยาอายุกว่าร้อยปี วิหารพระพุทธชินราช ประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง และมี *สมเด็จพระศรีเมืองทองเงิน* พระพุทธรูปปางมารวิชัยองค์ใหญ่ ประดิษฐานอยู่กลางแจ้งบริเวณประตูทางเข้าวัด วัดต้นสนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดต้นสน". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดต้นสน". กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดอ่างทอง.[*ลิงก์เสีย*]
**จอห์น ชาร์ลส์ ไบรอัน บาร์นส์** (อังกฤษ: John Charles Bryan Barnes; เกิด 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ได้รับการกล่าวว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ปัจจุบัน บาร์นส์ทำงานเป็นนักเขียน รวมถึงเป็นผู้บรรยายและผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอลให้กับอีเอสพีเอ็น และ SuperSport เริ่มแรกเขาเป็นปีกซ้ายที่เก่ง มีความเร็ว ต่อมาเขาย้ายไปเล่นตำแหน่งกองกลางตัวกลางในช่วงปลายอาชีพของเขา บาร์นส์คว้าแชมป์ลีก 2 สมัยและเอฟเอคัพ 2 สมัยกับลิเวอร์พูล เขายังเป็นรองแชมป์เอฟเอคัพกับวอตฟอร์ด, ลิเวอร์พูล และนิวคาสเซิลยูไนเต็ดก่อนจะแขวนสตั๊ดจากการค้าแข้งในปี ค.ศ. 1999 กับชาร์ลตันแอธเลติก เขาเล่นให้ทีมชาติอังกฤษไป 79 นัด

บาร์นส์เกิดและเติบโตในคิงส์ตัน เมืองหลวงของจาเมกา ในฐานะลูกชายของนายทหารจากตรินิแดดและโตเบโก และแม่ชาวจาเมกา เขาย้ายไปลอนดอนพร้อมกับครอบครัวเมื่ออายุเพียง 12 ปี เขาเข้าร่วมสโมสรวอตฟอร์ดเมื่ออายุ 17 ปีในปี ค.ศ. 1981 ในยุคที่เกรแฮม เทย์เลอร์ เป็นผู้จัดการทีม ก่อนลงเล่นไป 296 นัด ยิงได้ 85 ประตู เขาเปิดตัวกับทีมชาติอังกฤษในปี ค.ศ. 1983 และในปี ค.ศ. 1987 เขาย้ายไปร่วมทีมลิเวอร์พูลในยุคที่เคนนี ดัลกลิชเป็นผู้จัดการทีมด้วยค่าตัว 900,000 ปอนด์ ใน 10 ฤดูกาลของเขาที่นั่น ลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 2 สมัย และเอฟเอคัพ 2 สมัย เขายิงได้ 106 ประตูจาก 403 นัด

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "จอห์น บานส์". *Barry Hugman's Footballers*. สืบค้นเมื่อ 4 พฤษภาคม 2018.
2. ↑  "John Barnes: Overview". Premier League. สืบค้นเมื่อ 16 November 2019.
3. ↑  "John Charles Bryan Barnes - International Appearances". The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
4. ↑  "Liverpool Legend: Why John Barnes Is My Favourite Liverpool Player of All Time". *Bleacher Report*. 23 March 2013. สืบค้นเมื่อ 7 January 2023.
5. ↑  "A tribute to John Barnes: The footballer, the artist". *Football 365*. 3 July 2020. สืบค้นเมื่อ 7 January 2023.
6. ↑  "John Barnes joins ESPN". espn.co.uk. 24 October 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-29. สืบค้นเมื่อ 23 March 2012.
**กบมะเขือเทศ** หรือ **อึ่งมะเขือเทศ** (อังกฤษ: Tomato frogs) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในสกุล *Dyscophus* ในวงศ์อึ่งอ่าง (Microhylidae) ในวงศ์ย่อย Dyscophinae ซึ่งมีเพียงสกุลเดียวเท่านั้น เป็นสัตว์ที่พบเฉพาะถิ่นที่มาดากัสการ์ที่เดียวเท่านั้น

กะโหลกมีกระดูกเอธมอยด์หนึ่งคู่ และมีกระดูกพรีโวเมอร์ขนาดใหญ่หนึ่งชิ้น มีฟันที่กระดูกแมกซิลลา กระดูกสันหลังมีเซนทรัมเป็นแบบอย่างของไดพลาสิโอซีลัส กระดูกหัวไหล่มีกระดูกไหปลาร้าและกระดูกโพรโคราคอยด์ 

อายุโดยเฉลี่ย 6-8 ปี เมื่อโตเต็มที่มีสีตั้งแต่สีส้มเหลืองหรือสีแดงเข้ม กบมะเขือเทศจะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 9-14 เดือน ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 4 นิ้ว ขณะที่ตัวผู้ประมาณ 2-3 นิ้ว ตัวเมียส่วนใหญ่มีสีแดงส้มหรือสีแดงเข้มสดใส ส่วนท้องมักจะมีสีเหลืองเข้มและบางครั้งก็มีจุดสีดำบนลำคอ แต่ตัวผู้มิได้สีสีสดใสเช่นนั้น แต่จะเป็นสีส้มทึบทึบหรือน้ำตาลส้ม เมื่อยังไม่โตเต็มที่จะมีสีทึบทึมและจะพัฒนาไปสู่สีสดใสเมื่อโตเต็มที่ เป็นสัตว์ที่อยู่ในรายชื่อสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ อาศัยอยู่ตามพื้นล่างของป่า ผสมพันธุ์ในช่วงฤดู​​ฝนในเวลากลางคืน วางไข่ในน้ำ ลูกอ๊อดอาศัยอยู่ในน้ำ กินแมลงและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด:

| ชื่อผู้อนุกรมวิธาน | ชื่อสามัญ |
| --- | --- |
|
| *Dyscophus antongilii* Grandidier, 1877 | กบมะเขือเทศ, กบมะเขือเทศมาดากัสการ์ |
| *Dyscophus guineti* (Grandidier, 1875) | กบมะเขือเทศซัมบาวา |
| *Dyscophus insularis* Grandidier, 1872 | กบมะเขือเทศอันท์ซูฮี |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  Frost, Darrel R. (2014). "Dyscophinae Boulenger, 1882". *Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.0*. American Museum of Natural History. สืบค้นเมื่อ 21 August 2014.
2. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา. *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก*. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2552. 548 หน้า. หน้า 337. ISBN 978-616-556-016-0
3. 1 2  Frost, Darrel R. (2014). "*Dyscophus* Grandidier, 1872". *Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.0*. American Museum of Natural History. สืบค้นเมื่อ 21 August 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dyscophus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Dyscophus***
**จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง** (*John Charles Bowring*, 24 มีนาคม 1821 – 20 มิถุนายน 1893) เป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกงหุ้นส่วนในบริษัท จาร์ดีนแมธิสันแอนด์โคและนักธรรมชาติวิทยามือสมัครเล่นที่กระตือรือร้นและ JP สำหรับเขตเดวอน

จุดกำเนิด
---------

เขาเป็นลูกชายคนโตของเซอร์ จอห์น เบาว์ริง (1792-1872) แห่ง เอ็กซิเตอร์ เดวอน ข้าหลวงแห่งเกาะฮ่องกง (ในสมัยที่ฮ่องกงยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ) และร่วมเดินทางไปกับเขาด้วย เขาเป็นพี่ชายของ เลวิน เบนท์แฮม เบาว์ริง และ เอ็ดการ์ อัลเฟร็ด เบาว์ริง

อาชีพ
-----

เบาว์ริงเป็นนักพฤกษศาสตร์และนักจิตวิทยา (โดยเฉพาะผู้รวบรวมแมลง; ผู้ศึกษาเรื่องราวของแมลงปีกแข็ง) ตลอดการเดินทางของเขากับพ่อของเขาเซอร์ จอห์น เบาว์ริง เขาศึกษา จดบันทึก เก็บพืชและแมลงที่หายากเมื่อมีโอกาสด้วยตัวเอง ในปี ค.ศ. 1852 เบาว์ริงนำ เฟิร์น มอสส์ และพืชดอกจากฮ่องกงกลับไปอังกฤษ

การแต่งงานและลูกหลาน
--------------------

จากการเสียชีวิตของภรรยาม่ายของเขาในปี ค.ศ. 1912 เธอได้บริจาคเงินสำหรับการสร้างโรงพยาบาลบนถนนเฮย์เกต, ชรอปเชอร์ ในความทรงจำของเขาบุตรชายของเขาประกอบไปด้วย:

* เซอร์ ชาลส์ คาลเวิร์ต เบาว์ริง, ข้าหลวงแห่ง ไนแอซาแลนด์
* พลเรือตรี ฮัมฟรีย์ วิคแฮม เบาว์ริง

มรดก
----

เขายกของสะสมขนาดใหญ่ให้กับ บริติชมิวเซียม

กิ้งก่าสองชนิด,Hemidactylus bowringii และ Lygosoma bowringii ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น ชาลส์ เบาว์ริง หรือพ่อของเขา เซอร์ จอห์น เบาว์ริง

อ้างอิง
-------

1. ↑  *England, Select Births and Christenings, 1538-1975*
2. ↑  *England & Wales, National Probate Calendar (Index of Wills and Administrations), 1858-1995*
3. ↑  A Biographical Index of British and Irish Botanists Compiled by James Britten; James Britten; West Newman & Company; London; 1899; Third Supplement: p. 2
4. ↑  Wellington: Public services (1985). *A History of the County of Shropshire: Volume 11: Telford*. Victoria County History. pp. 236–38. สืบค้นเมื่อ 2007-05-23.
5. ↑  Beolens, Bo; Watkins, Michael; Grayson, Michael (2011). *The Eponym Dictionary of Reptiles*. Baltimore: Johns Hopkins University Press. xiii + 296 pp. ISBN 978-1-4214-0135-5. ("Bowring", p. 36).
พิกัดภูมิศาสตร์: 19°13′41″N 72°48′21.79″E﻿ / ﻿19.22806°N 72.8060528°E﻿ / 19.22806; 72.8060528

**เจดีย์วิปัสสนาสากล** (Global Vipassana Pagoda) เป็นสิ่งปลูกสร้างลักษณะโดมใช้เป็นหอสำหรับการวิปัสสนา สามารถจุผู้คนได้ถึง 8,000 คน ตั้งอยู่ใกล้กับโคไร ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมุมไบ มหาราษฏระ อินเดีย เจดีย์นี้เปิดอย่างเป็นทางการโดยประติภา ปาฏีล ประธานาธิบดีแห่งประเทศอินเดียในขณะนั้น เมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2009 ที่ดินที่สร้างนั้นเป็นที่ดินบริจาคอยู่บนแหลมระหว่างอ่าวเล็กโคไร กับ ทะเลอาหรับ เจดีย์แห่งนี้เป็นอนุสรณ์แห่งสันติภาพและความกลมเกลียว เจดีย์สร้างขึ้นด้วยความระลึกถึงสะยักยี อู้ บา ขิ่น (Sayagyi U Ba Khin; 1899 - 1971) ผู้เป็นครูวิปัสสนา และ Accountant-General คนแรกของ Independent Burma และยังเผยแพร่การวิปัสสนากลับมายังอินเดียด้วย

ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างมาจากเงินบริจาคทั้งหมด โดยมีเป้าหมายเพื่อเผยแพร่ความรู้ของการวิปัสสนา เผยแผ่คำสอนของพระโคตมพุทธเจ้า 

การออกแบบแสดงออกถึงความเคารพต่อวัฒนธรรมของพม่า ซึ่งเก็บรักษาการปฏิบัติวิปัสสนาไว้ ทรงของเจดีย์สร้างเลียนแบบเจดีย์ชเวดากอง ในย่างกุ้ง ประเทศพม่า และประยุกต์ใช้เทคนิคการก่อสร้างแบบอินเดียโบราณเข้าเพื่อให้โครงสร้างอันใหญ่โตนี้คงอยุ่ไปหลายพันปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Global Vipassana Pagoda inaugurated in Mumbai". DNA. 8 February 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-02-08.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Global Stone Technology Forum". สืบค้นเมื่อ 2009-05-19.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "Global Vipassana Pagoda inaugurated in Mumbai". DNA. 8 February 2009. สืบค้นเมื่อ 9 June 2013.
**ธิรดา สนิทวงศ์ชัย** เป็นอดีตนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 1 สมัย เป็นบุตรสาวคนโตของ เฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีต ส.ส.อุดรธานี 7 สมัย

ประวัติ
-------

นางสาวธิรดา สนิทวงศ์ชัย เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2508 ที่อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี เป็นบุตรของเฉลิมพล สนิทวงศ์ชัย กับนางบังอร สนิทวงศ์ชัย นางสาวธิรดาจบการศึกษาปริญญาตรี ด้านบริหารการตลาด จากมหาวิทยาลัยเกริก

นางสาวธิรดา ถึงแก่อนิจกรรมที่โรงพยาบาลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2550 หลังจากมีอาการอ่อนเพลีย เข้ารับการรักษาและอาการทรุดหนักลงอย่างรวดเร็ว จนต้องเข้ารับการรักษาในห้องไอ.ซี.ยู. ก่อนหน้านั้นน้องชายของเธอเปิดเผยว่าเธอป่วยด้วยโรคมะเร็ง

การทำงาน
--------

ธิรดา สนิทวงศ์ชัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี แทนนายอรรถพล สนิทวงศ์ชัย น้องชาย ที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุพลัดตกจากตึกสูง เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยเธอลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคไทยรักไทยเช่นเดียวกับบิดา และน้องชาย ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 และการเลือกตั้งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 แต่ศาลมีคำพิพากษาให้เลือกตั้งเป็นโมฆะ

นางสาวธิรดา มีประสบการณ์ทางการเมือง เป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ประชา มาลีนนท์) ผู้ช่วยเลขานุการกรรมาธิการกระทรวงคมนาคม และกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ธิรดา สนิทวงศ์ชัย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีแทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2548 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ว่าที่ ส.ส.เพื่อไทย แห่รดศพ "เฉลิมพล สนิทวงศ์"
2. ↑  "ธิรดา" อดีต ส.ส.ทรท.อุดรฯเสียชีวิตแล้ว
3. ↑  อดีต ส.ส.ทรท.อุดรฯเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง
4. ↑  "ทรท.ชนะเลือกตั้งซ่อมส.ส.อุดร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-02. สืบค้นเมื่อ 2021-05-30.
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๓, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
**กบฏมัคคาบี** (ฮีบรู: מרד החשמונאים) เป็นการกบฏชาวยิวนำโดยกลุ่มมัคคาบีเพื่อต่อต้านจักรวรรดิซิลูซิดและอิทธิพลกรีก การกบฏช่วงหลักเกิดขึ้นระหว่าง 167–160 ปีก่อนคริสตกาล และจบลงเมื่อซิลูซิดเข้าควบคุมยูเดีย แต่ความขัดแย้งระหว่างมัคคาบี ชาวยิวเฮลเลนิสต์และซิลูซิดยังดำเนินต่อไปจนถึง 134 ปีก่อนคริสตกาล จุดเริ่มต้นของเหตุการณ์เกิดจากพระเจ้าแอนทิโอคัสที่ 4 เอพิฟาเนสปราบปรามผู้นับถือศาสนายูดาห์ใน 168 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุที่พระองค์ทำเช่นนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่เชื่อว่าอาจมาจากความขัดแย้งทางการเมืองที่มีความเชื่อเป็นองค์ประกอบ แอนทิโอคัสให้เยรูซาเลมอยู่ใต้อำนาจซิลูซิดโดยตรง สั่งห้ามประกอบพิธีกรรมของศาสนายูดาห์ และดัดแปลงพระวิหารที่สองในเยรูซาเลมเป็นศาสนสถานของลัทธิผสานกรีก-ยูดาห์ การปราบปรามนี้นำไปสู่การกบฏนำโดยยูดาส มัคคาเบอุส นักบวชยูดาห์ใน 167 ปีก่อนคริสตกาล การต่อสู้ดังกล่าวถูกบันทึกในหนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 1 และฉบับที่ 2

มัคคาบีตั้งเป็นกองโจรที่เคลื่อนไหวในชนบท เข้าปล้นเมืองที่อยู่ห่างไกลอำนาจซิลูซิดและข่มเหงข้ารับใช้กรีก ก่อนจะพัฒนาเป็นกองทัพที่มีศักยภาพในการโจมตีเมืองปราการของซิลูซิด การยึดเยรูซาเลมใน 164 ปีก่อนคริสตกาลถือเป็นชัยชนะช่วงแรกที่สำคัญ มัคคาบีทำการชำระพระวิหารและอุทิศแท่นบูชาใหม่เป็นเวลา 8 วัน ซึ่งฉลองสืบต่อมาเป็นเทศกาลฮานุกกะห์ ที่สุดแล้วซิลูซิดยอมผ่อนปรนและยกเลิกการสั่งห้ามศาสนายูดาห์ แต่มัคคาบีหัวรุนแรงบางกลุ่มยังคงสู้ต่อเพื่อต้องการหลุดพ้นจากอำนาจซิลูซิด ต่อมาใน 160 ปีก่อนคริสตกาล ยูดาส มัคคาเบอุสถูกสังหารในยุทธการที่เอลาซา โยนาทัน อัปฟัส น้องชายของยูดาสขึ้นเป็นผู้นำแทน ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิซิลูซิดและการเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมันเอื้อให้มัคคาบีมีโอกาสเป็นอิสระมากขึ้น จากนั้น 141 ปีก่อนคริสตกาล ซีโมน ทัสซี ผู้นำต่อจากโยนาทันขับไล่ชาวกรีกออกจากป้อมอะคราในเยรูซาเลมได้สำเร็จ และก่อตั้งราชวงศ์แฮสโมเนียที่ปกครองยูเดียจนถึง 37 ปีก่อนคริสตกาล

กบฏมัคคาบีเป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญของชาวยิว และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการก่อการกำเริบของชาวยิวในเวลาต่อมาอย่างสงครามยิว–โรมันครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 66–73) และกบฏบาร์ คอคบา (ค.ศ. 132–136)

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**กบฏมัคคาบี**

1. ↑  Oates, Harry (October 29, 2015). "The Maccabean Revolt". *World History Encyclopedia*. สืบค้นเมื่อ November 28, 2021.
2. ↑  "Maccabean Revolt – Biblical Studies – Oxford Bibliographies – obo".
3. ↑  I *Maccabees*, 1, 41–50
4. ↑  "The Books of the Maccabees". *Britannica*. สืบค้นเมื่อ November 28, 2021.
5. ↑  "What Is Hanukkah?". Chabad-Lubavitch Media Center. In the second century BCE, the Holy Land was ruled by the Seleucids (Syrian-Greeks), who tried to force the people of Israel to accept Greek culture and beliefs rather than mitzvah observance and belief in G‑d. Against all odds, a small band of faithful but poorly armed Jews, led by Judah the Maccabee, defeated one of the mightiest armies on earth, drove the Greeks from the land, reclaimed the Holy Temple in Jerusalem and rededicated it to the service of G‑d. ... To commemorate and publicize these miracles, the sages instituted the festival of Chanukah.
6. ↑  "Bible (King James)/2 Maccabees - Chapter 10". *Wikisource*. สืบค้นเมื่อ November 28, 2021.
7. ↑  Bar-Kochva 1989, p. 376–402
8. ↑  "Antigonus Matthathias", *Jewish Encyclopedia*
9. ↑  Hengel 1973, p. 306
10. ↑  Mendels 1997, p. 371–376
**จอห์น โบรดัส วอตสัน** (อังกฤษ: John Broadus Watson; 9 มกราคม ค.ศ. 1878 – 25 กันยายน ค.ศ. 1958) เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งพฤติกรรมนิยม วอตสันทำวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมสัตว์ นำมาซึ่งการตั้งแขนงวิชาพฤติกรรมศาสตร์ในวิชาจิตวิทยา เขายังเป็นผู้ทำการทดลอง "หนูน้อยอัลเบิร์ต" ซึ่งเป็นที่ถกเถียงและวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง

ชีวิตช่วงแรก
------------

จอห์น โบรดัส วอตสัน เกิดในแทรเวเลอส์เรสต์ รัฐเซาท์แคโรไลนา เป็นบุตรชายของพิกเกนส์ บัตเลอร์ และ เอ็มมา (สกุลเดิม โร) วอตสัน แม่ของเขา เอ็มมา เป็นคนที่ศรัทธาในนิกายโปรเตสแตนต์ที่เคร่งครัด พ่อของเขา พิกเกนส์ เป็นคนติดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เขาทิ้งครอบครัวไปอาศัยอยู่กับหญิงชาวอินเดียสองคน ขณะวอตสันอายุ 13 ปี ด้วยความที่ครอบครัวของเขาขัดสนเงิน แม่ของเขาจึงขายฟาร์มที่มีอยู่ และย้ายไปอาศัยอยู่ในกรีนวิลล์ รัฐเซาท์แคโรไลนา เพื่อให้วอตสันมีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จ การย้ายจากหมู่บ้านชนบทที่ห่างไกลไปยังกรีนวิลล์ พิสูจน์ให้เห็นว่ามันสำคัญมากสำหรับวอตสัน โดยการให้โอกาสเขาได้สัมผัสกับความหลากหลายของคนประเภทต่าง ๆ ซึ่งเขายังนำใช้ศึกษาทฤษฎีในด้านจิตวิทยา

วอตสันผ่านหลักสูตรดั้งเดิมที่มหาวิทยาลัยเฟอร์แมน ระหว่างที่กำลังศึกษาอยู่นั้น เขามองตัวเองว่า "ไม่เป็นมิตร" และมีเพื่อนน้อย และถือว่าตัวเองเป็นนักเรียนที่น่าสงสารคนหนึ่ง คนอื่น ๆ มักเรียกเขาว่าเป็นเด็กขี้เกียจที่ไม่ยอมเชื่อฟัง หลังจากนั้น เขาศึกษาต่อด้านปรัชญาที่มหาวิทยาลัยชิคาโก ตามคำแนะนำของกอร์ดอน มัวร์ อาจารย์ในมหาวิทยาลัยเฟอร์แมน แต่ต่อมาเขาผิดหวังในการสอนของจอห์น ดูอี จึงหันมาทำงานด้านจิตวิทยาสัตว์ และได้รับปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1903 วอตสันทำงานเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ ในปี ค.ศ. 1908 จนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1920 เขาถูกไล่ออกเพราะไปมีความสัมพันธ์ลับ ๆ กับโรซาลี เรย์เนอร์ (Rosalie Rayner) นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของเขา วอตสันหย่ากับภรรยาและแต่งงานกับโรซาลีในปี ค.ศ. 1921

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Classics in the History of Psychology" เก็บถาวร 2015-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: "Watson obtained his Ph.D. under the supervision of Angell 1903."
2. ↑  John G. Fought, *Leonard Bloomfield: Biographical Sketches*, Taylor & Francis, 1999, p. 233.
3. 1 2
4. ↑  "Profile data: John Broadus Watson". Marquis Who's Who. สืบค้นเมื่อ August 7, 2012.
5. 1 2  Buckley, Kerry W. *Mechanical Man: John Broadus Watson and the Beginnings of Behaviorism.* Guilford Press, 1989.
6. ↑  Gregory A. Kimble, Michael Wertheimer, Charlotte White. Portraits of Pioneers in Psychology. Psychology Press, 2013, p. 175. "Watson's outspoken atheism repelled many in Greensville."
7. ↑  Michael Martin. The Cambridge Companion to Atheism. Cambridge University Press, 2006, p. 310. "Among celebrity atheists with much biographical data, we find leading psychologists and psychoanalysts. We could provide a long list, including (...) John B. Watson (...)"
8. ↑
9. 1 2  Buckley, Kerry W. Mechanical Man: John Broadus Watson and the Beginnings of Behaviorism. New York: Guilford, 1989. Print.
10. ↑  Hergenhahn, B. R. (1992). *An introduction to the history of psychology*. California: Wadsworth Publishing Company.
11. ↑  "John B. Watson". Encyclopædia Britannica. 2011. สืบค้นเมื่อ 2012-10-21.
12. ↑  Murray, D. J. (1988). *A history of western psychology*. New Jersey: Prentice Hall.
**เจดีย์กลางน้ำ** เป็นเจดีย์ที่ตั้งอยู่ที่ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ตั้งอยู่บนเกาะกลางแม่น้ำระยอง ล้อมรอบไปด้วยป่าชายเลนมีน้ำล้อมรอบ เนื้อที่ราว 52 ไร่ เทศบาลนครระยองได้สร้างสะพานคอนกรีตเข้าไปสู่เจดีย์ ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของวัดปากน้ำ

เจดีย์กลางน้ำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2416 ในสมัยพระยาศรีสมุทรโภคชัยชิตสงคราม (เกตุ ยมจินดา) เป็นเจ้าเมืองระยอง จุดประสงค์การสร้างเพื่อเป็นสัญลักษณ์ ให้ชาวเรือหรือผู้โดยสารที่เดินทางผ่านถึงบริเวณนั้นได้ทราบว่ามาถึงเมืองระยองแล้ว สันนิษฐานว่าคงนำแนวคิดจากพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่บอกให้ทราบว่าใกล้จะถึงกรุงเทพมหานครแล้ว

ราวกลางเดือน 12 ของทุกปีซึ่งเป็นฤดูน้ำหลาก จะมีงานประเพณีทอดกฐินและงานห่มผ้าเจดีย์กลางน้ำ นอกจากนั้นมีประเพณี งานลอยกระทง แข่งเรือยาว ประเพณีห่มผ้าเจดีย์ ผ้าที่จะนำมาห่มต้องเป็นผ้าสีแดง มีความยาว 6 เมตร

ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ก่ออิฐถือปูน สูงราว 10 เมตร ตั้งอยู่บนฐานประทักษิณโดยรอบมีกำแพงแก้วเตี้ย ๆ ล้อมรอบมีบันไดทางขึ้น 2 ทาง  ส่วนฐานก่อเป็นช่องโค้งแหลมพนักระเบียงกรุด้วยกระเบื้องปรุเคลือบสีเขียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระเจดีย์กลางน้ำ จังหวัดระยอง". องค์การบริหารส่วนจังหวัดระยอง.
2. ↑  "พระเจดีย์กลางน้ำ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "พระเจดีย์กลางน้ำ". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดระยอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-16. สืบค้นเมื่อ 2022-06-01.
4. ↑  กลุ่มวิชาการโบราณคดี สำนักงานศิลปากรที่ 5 ปราจีนบุรี, *ฐานข้อมูลโบราณสถานและแหล่งโบราณคดีในเขตสำนักงานศิลปากรที่ 5 ปราจีนบุรี*, 2548.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เจดีย์กลางน้ำ**
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระธาตุผาแดง (แก้ความกำกวม)
 **เจดีย์พระธาตุผาแดง**  ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

ประวัติ
-------

เจดีย์พระธาตุผาแดง เดิมตั้งอยู่บนยอดดอยผาแดง ในพื้นที่ตำบลแม่ตาว (หรือตำบลพระธาตุผาแดงในปัจจุบัน) องค์เจดีย์มีฐานทรงสี่เหลี่ยม ศิลปะแบบพม่า ขนาดความกว้างของฐาน ๕.๒๕ เมตร สร้างเมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๗๓-๒๔๗๖ นำโดยพระอธิการคำตัน อภิชโย หรือพระครูอภิชัย อดีตเจ้าอาวาสวัดดอนมูล และเจ้าคณะตำบลแม่ตาว ร่วมกับคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาล หลังจากสร้างเสร็จแล้วคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาล และหมู่บ้านใกล้เคียงได้ขึ้นไปมนัสการกราบไหว้และบำเพ็ญกุศล ในทุก ๆ วันขึ้น ๑๓,๑๔,๑๕ ค่ำ เดือน ๓ ซึ่งเป็นเทศกาลวันมาฆบูชา

การเคลื่อนย้าย
--------------

เนื่องจากที่ประดิษฐานเจดีย์พระธาตุผาแดง ตั้งอยู่ติดกับเขตประทานบัตรเหมืองแร่สังกะสี ของบริษัท ผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) หากทำเหมืองไประยะหนึ่ง จะทำให้ทางขึ้นสูงขึ้นยากแก่การขึ้นไปนมัสการ จึงได้มีการเจรจา ระหว่างบริษัท ผาแดงฯ กับพระครูปิยคุณวัตร เจ้าอาวาสวัดดอนมูล, คณะกรรมการหมู่บ้าน และคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาลหลายครั้ง จนบรรลุข้อตกลงได้เมทื่อวันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒ โดยบริษัท ผาแดงฯ ได้บริจาคเงิน ๓ ล้าน ให้มูลนิธิเจดีย์พระธาตุผาแดง ที่จัดตั้งขึ้นใหม่เพื่อสาธารณประโยชน์ และก่อสร้างเจดีย์พระธาตุผาแดงองค์ใหม่ในวงเงิน ๑ ล้านบาท

สถาปัตยกรรม
-----------

เจดีย์พระธาตุผาแดงองค์ใหม่ ออกแบบโดยหน่วยศิลปากรที่ 3 จังหวัดสุโขทัย เป็นศิลปะแบบสุโขทัย ขนาดความกว้างของฐาน ๑๒ เมตร สร้างขึ้นระหว่างวันที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๓๗ ถึงวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๓๘ บนที่ดินจำนวน ๒ไร่ ซึ่งบริจาคโดย นายเท่ง ใจวงษ์ ชาวบ้านค้างภิบาล และทำ พิธีบรรจุพระธาตุ จากพระธาตุองค์เดิม เมื่อวันที่ ๕ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๓๘

การเดินทาง
----------

* ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) จากตัวเมืองแม่สอด ผ่านปากทางเข้าหมู่บ้านค้างภิบาล ประมาณ 200 เมตร จะพบสี่แยกพระธาตุผาแดง ด้านซ้ายริมทางมีศาลาที่พักริมทาง และคลองชลประทาน ทางตรงไปมุ่งสู่อำเภอพบพระ และอุ้มผาง แยกขวาจะมีถนนเลียบคลองชลประทานเข้าสู่ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดง และมี "ศาลปู่ค้างภิบาล" ตั้งอยู่ ให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนลูกรังเลียบคลองชลประทาน ประมาณ 200 เมตร เข้าโค้งไปตามทาง ประมาณ 800 เมตร จะพบถนนลาดยาง ไปตามทางประมาณ 1 กิโลเมตร ผ่านไร่นาและสวนผสม ขึ้นสู่เชิงดอย จะพบองค์เจดีย์พระธาตุผาแดงตั้งอยู่เชิงดอยเหนืออ่างเก็บน้ำ ให้เลี้ยวซ้ายประมาณ 100 ก็สามารถไปมนัสการกราบไหว้และบำเพ็ญกุศลได้
* หากมาจากเขตในเมืองแม่สอด ให้ใช้ถนนศรีพานิช โดยผ่านโรงพยาบาลแม่สอด หรือที่ว่าการอำเภอแม่สอด ผ่านโรงเรียนราษฎ์วิทยา ข้ามสะพานข้ามลำห้วย เข้าเขตบ้านค้างภิบาล ตำบลพระธาตุผาแดง เป็นถนนสายแม่สอด-ค้างภิบาล พบสี่แยกหากเลี้ยวซ้ายจะผ่านวัดดอนมูล ให้ตรงต่อไป จะพบทางแยกอีกครั้ง ให้เลี้ยวซ้ายเข้าถนนเลียบคลองชลประทาน จะพบที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดงอยู่ทางขวา และตรงไปจะพบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) อยู่ด้านหน้า โดยทางซ้ายจะพบ "ศาลปู่ค้างภิบาล" ตั้งอยู่ ให้ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) ตรงไปตามรายละเอียดข้างต้น

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2010-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

ดูเพิ่ม
-------

* จังหวัดตาก