recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดโพธิ์แจ้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 3 บ้านโพธิ์แจ้ ตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2456 แต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ เรียกว่า **วัดตายิ้ม** โดยมีนายยิ้ม จูพราย, นายแดง จูพราย และนายทับ มุขจั่น เป็นผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด เนื่องจากตำบลนี้ยังไม่มีวัด เมื่อสร้างอุโบสถเสร็จในปี พ.ศ. 2466 ได้จารึกนามของวัดว่า **วัดโพธิ์ศิริราช** แต่ได้เปลี่ยนมาเป็นวัดโพธิ์แจ้ตามชื่อตำบลโพธิ์แจ้ (ในขณะนั้น)

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถ สร้างปี พ.ศ. 2466 ผู้มีส่วนสำคัญในการสร้างวัดนี้คือ พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม สุวณฺณสโร) หรือหลวงปู่เฒ่าวัดหนัง ผูกพัทธสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 อุโบสถมีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าทาสีเหลืองอ่อน หลังคามุงด้วยกระเบื้องว่าวสีแดง ปั้นปูนทับสันหลังคา ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้นทำเป็นรูปเศียรนาค มีเสาไม้กลมทาสีเหลืองรองรับโครงสร้างหลังคา อุโบสถมีประตูเข้าสองทาง ด้านละ 2 ประตู บานประตูไม้เรียบไม่มีลวดลายแกะสลักทาสีเหลือง ผนังแต่ละด้านมีหน้าต่าง 3 ช่อง บานหน้าต่างทาสีเหลือง ภายในพระอุโบสถ ประดิษฐานพระพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน หรือ หลวงพ่อโต

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองพุทธศาสนสถาน กรมศาสนา. *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 21*. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา, 2545.
2. ↑  "บ้านโพธิ์แจ้ (BAN PHO CHAE)". *ภูมินามสมุทรสาคร*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-09. สืบค้นเมื่อ 2020-07-09.
3. ↑  ภาวิณี รัตนเสรีสุข. "วัดโพธิ์แจ้". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**วัดใหม่ผดุงเขต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านศาลากลาง ตำบลศาลากลาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระครูนิมิตกิจโสภณ (เดชา อาภาธโร) หรือหลวงพ่อเก๊าเป็นเจ้าอาวาส 

วัดใหม่ผดุงเขตสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 โดยขุนผดุงเขต (เข้ม มีสกุล) กำนันตำบลศาลากลางในสมัยนั้น ร่วมกับผู้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด เริ่มจากเป็นสำนักสงฆ์เล็ก ๆ ที่มีพระสงวน ถาโม จากวัดตะเคียนเป็นผู้ดูแล ต่อมาจึงได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2484 ในช่วงแรกชาวบ้านมักเรียกว่า **วัดใหม่ตาเข้ม** หรือ **วัดขุนผดุง** ตามชื่อผู้นำการสร้างวัด 

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 หอสวดมนต์ กุฎิสงฆ์ วิหาร ศาลาอเนกประสงค์ และศาลาบำเพ็ญกุศล

วัดใหม่ผดุงเขตมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คือ *หลวงพ่อทรงโปรด* ผู้อาวุโสเล่าว่าเป็นพระพุทธรูปที่ลอยน้ำมาติดโคนต้นไทรริมน้ำบริเวณหลังพระอุโบสถ ชาวบ้านและศิษย์วัดพยายามนำขึ้นมาจากน้ำแต่ไม่สำเร็จทั้ง ๆ ที่พระพุทธรูปองค์นี้มีขนาดไม่ใหญ่ พระสงวนจึงมาอัญเชิญด้วยตัวเองและทำพิธีจึงสามารถนำพระพุทธรูปขึ้นมาได้และนำมาประดิษฐานอยู่ที่วัด วัดมีการจัดงานนมัสการปิดทองเป็นประจำในกลางเดือนสามของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดใหม่ผดุงเขต". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดใหม่ผดุงเขต". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  ไตรเทพ ไกรงู (16 มีนาคม). "หลวงพ่อทรงโปรดพระพุทธรูปลอยน้ำ". คมชัดลึก. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
***เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม: เศรษฐศาสตร์แนวใหม่ที่มองคนไปไกลกว่าสัตว์เศรษฐกิจ*** (อังกฤษ: Misbehaving: The Making of Behavioral Economics) เป็หนนังสือโดยริชาร์ด เธเลอร์ นักเศรษฐศาสตร์แบะศาสตราจารย์ประจำวิทยาลัยธุรกิจบูธ มหาวิทยาลัยชิคาโก ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์เมื่อปี 2017

หนังสือมีเนื้อหาเกี่ยวกับงานของเธเลอร์ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมในการพยายามนำเสนอมุมมองใหม่ว่ามนุษย์สามารถพกพาอคติทางพฤติกรรม (behavioral biases), ง่ายต่อการทำผิดพลาด (error prone) และไม่ได้มีเหตุผลตลอดเวลา มุมมองเหล่านี้ต่อยอดจากหนังสือเล่มก่อนหน้าของเขา *Nudge* ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2008

ในหนังสือ เธเลอร์ยังได้อธิบายถึงการนำการวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์พฤติกรรมมามองในสาขาต่าง ๆ ตั้งแต่การเงินครัวเรือน, รายการโทรทัศน์ ไปจนถึงการสุ่มลีกฟุตบอล และธุรกิจดิสรัปทีฟที่เกิดใหม่อย่างอูเบอร์

หนังสือตีพิมพ์เป็นภาษาไทยในปี 2019 ผลงานแปลโดยศรพล ตุลยะเสถียร และ พิมพัชรา กุศลวิทิตกุล

อัางอิง
-------

1. ↑  Knee, Jonathan A. (5 May 2015). "In 'Misbehaving,' an Economics Professor Isn't Afraid to Attack His Own" – โดยทาง www.nytimes.com.
2. ↑  "Press Release".
3. ↑  Thaler, Richard H. (9 October 2017). "Misbehaving: The Making of Behavioral Economics". W.W. Norton – โดยทาง Google Books.

แม่แบบ:โครงหนังสือ
หอคอยทรงโดมหอมใหญ่แบบรัสเซีย
**วัลด์ซปีราเลอ** (เยอรมัน: *Waldspirale*) เป็นหมู่อาคารที่อยู่อาศัยในดาร์มชตัท ประเทศเยอรมนี สร้างขึ้นในทศวรรษ 1990s ชื่อมีความหมายว่า "เกลียวป่า" (forest spiral) ซึ่งสะท้อนถึงทั้งแบบแปลนโดยรสมของอาคารและหลังคาเขียวของอาคาร วัลด์ซปีราเลอเป็นผลงานออกแบบโดยศิลปินชาวออสเตรีย ฟรีเดนส์ไรช์ ฮุนแดร์ตวัซแซร์ ออกแบบและปรับแบบโดยสถาปนิก ไฮนซ์ เอ็ม. สปริงมันน์ (Heinz M. Springmann) และก่อสร้างโดยบริษัทเบาแวรไรน์ดาร์มซตัท (Bauverein Darmstadt) อาคารก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2000

วัลด์ซปีราเลอตั้งอยู่ที่บัวร์เฌอร์พาร์ควีร์เทล (Bürgerparkviertel) ภายในประกอบด้วยห้องชุดจำนวน 105 ห้อง และที่จอดรถ ในอดีต ชั้นบนสุดของอาคารมีภัตตาคาร ร้านกาแฟ และบาร์ แต่ได้ปืดตัวไปในภายหลัง ลานส่วนในของอาคารประกอบด้วยสนามเด็กเล่นและทะเลสาบมนุษย์สร้างขนาดเล็ก ลักษณะเฉพาะของอาคารนี้อยู่ที่ฟาซาดที่แปลกตาและไม่ได้ออกแบบไปตามการจัดเรียงกริดปกติ และหน้าต่างที่ดูแล้ว *"aus der Reihe tanzen"* (เต้นออกมานอกเส้น; dancing out of line) อาคารมีความสูงทั้งหมด 12 ชั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Die Wald-Spirale von Darmstadt". *Hundertwasser* (ภาษาเยอรมัน). 27 November 2000. สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
2. ↑  "Die Wald-Spirale von Darmstadt · Projekte · Architektur · Hundertwasser". *Hundertwasser* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
3. 1 2  "Waldspirale: Darmstadt". *Wissenschaftsstadt Darmstadt* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
4. ↑  "Waldspirale". *Stadtlexikon Darmstadt* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
5. ↑  Hellenkemper, Nina (26 April 2018). "Der Todestag von Friedensreich Hundertwasser". *Lernzeit.de* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
ถนนอินทรพิทักษ์ มองไปยัง ถนนเพชรเกษม 
**ถนนอินทรพิทักษ์** (อักษรโรมัน: *Thanon Intharaphithak*) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนขนาด 6 ช่องทางจราจร เขตถนนกว้าง 30 เมตร ระยะทางยาว 780 เมตร มีจุดเริ่มต้นจากวงเวียนใหญ่ซึ่งเป็นที่ตั้งพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ไปทางทิศตะวันตก ผ่านแนวคลองบางไส้ไก่ ตัดกับถนนเทอดไทที่ทางแยกบางยี่เรือ ไปสิ้นสุดที่เชิงสะพานเนาวจำเนียร (สะพานข้ามคลองบางกอกใหญ่) โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนเพชรเกษมในพื้นที่เขตบางกอกใหญ่

ป้ายถนนฯ 
วงเวียนใหญ่ มองจากถนนฯ 
ถนนอินทรพิทักษ์เป็น "ถนนสายที่ 4" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473 ได้กำหนดแนวเส้นทางถนนสายที่ 4 ไว้ตั้งแต่ท่าสินค้าริมแม่น้ำเจ้าพระยา ผ่านถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนสมเด็จเจ้าพระยา) ถนนสายที่ 3 (ปัจจุบันคือถนนอิสรภาพ) และผ่านถนนสายที่ 1 (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปกและถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน) ที่วงเวียน ไปสิ้นสุดที่ท่าสินค้าริมคลองบางกอกใหญ่

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายที่ 4 ของโครงการดังกล่าวตามที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงเสนอว่า **ถนนลาดหญ้า** เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงคราวที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาททรงยกทัพรบชนะกองทัพพม่าที่ทุ่งลาดหญ้า แขวงเมืองกาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2328 ภายหลังทางการได้เปลี่ยนชื่อโครงการถนนลาดหญ้าช่วงวงเวียนใหญ่ถึงคลองบางกอกใหญ่เป็น **ถนนอินทรพิทักษ์** ตามพระนามของสมเด็จพระมหาอุปราช เจ้าฟ้าจุ้ย กรมขุนอินทรพิทักษ์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

ในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 มีรายงานจากกรมควบคุมมลพิษว่า ถนนอินทรพิทักษ์มีปริมาณฝุ่นละอองที่มีค่า PM2.5 อยู่ที่ 91 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ซึ่งเกินกว่าค่ามาตรฐาน นับว่ามากที่สุดในกรุงเทพมหานคร เทียบเท่ากับถนนลาดพร้าวทางฝั่งพระนคร

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองนโยบายและแผนงาน. สำนักผังเมือง. กรุงเทพมหานคร. **รายงานการศึกษา เรื่อง โครงข่ายถนนและทางพิเศษในเขตกรุงเทพมหานคร.** [ม.ป.ท.], 2551.
2. ↑  กนกวลี ชูชัยยะ. **พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม.** พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 322.
3. ↑  แสงสุวรรณ, เสาวลักษณ์ (2017-06-07). "ทำไมชื่อถนนต้องเป็น "พระราม" !! ไขข้อข้องใจ ความเป็นมาของชื่อของ "สะพานพระราม.." และชื่อถนน...ในย่านสำคัญของสยาม น้อยคนที่จะรู้!!". *ทีนิวส์*.
4. ↑  "กรมควบคุมมลพิษ เผยฝุ่นละอองมาพร้อมหมอก กทม.ค่าPM 2.5 เกินมาตรฐาน!". *พีพีทีวี*. 2018-02-08. สืบค้นเมื่อ 2018-02-10.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนอินทรพิทักษ์
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°43′40″N 100°29′21″E﻿ / ﻿13.727708°N 100.489252°E﻿ / 13.727708; 100.489252
เครื่องคอมพิวเตอร์ IBM (รุ่น 5150) ทำให้เกิดการเลียนแบบต่อมาในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980
**ไอบีเอ็มพีซี คอมแพตทิเบิล** คือประเภทของเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ออกแบบตามรูปแบบการทำงานของไอบีเอ็มพีซี ซึ่งสร้างขึ้นโดยบริษัทไอบีเอ็ม โดยใช้สถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ อินเทล x86

ในเดือน มิถุนายน ค.ศ. 1982 บริษัท Columbia Data Products ได้ออกแบบตาม IBM PC และจัดทำเป็นรายแรก หลังจากนั้นในเดือนพฤศจิกายน บริษัทคอมแพคได้ประกาศออกเครื่องคอมพิวเตอร์ตามแบบ IBM PC เป็นเครื่องแรกที่ 100% PC-compatible และหลังจากนั้นมีบริษัทผลิตไบออส ที่ชื่อ Phoenix ได้ใช้วิธีเลียนแบบไบออสของ ไอบีเอ็ม แต่ไม่ผลิตเครื่องขายเอง ทาง Phoenix ขาย BIOS ของตนเองให้ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์และเมนบอร์ดหลายยี่ห้อ เช่น ASUS (อัสซุส) หลังจากคอมแพคขาย IBM PC 100% compatible อย่าง Compaq Portable 2 ได้ไม่นาน ก็เป็นหนึ่งในบริษัทที่ประสบความสำเร็จ เข้าซื้อกิจการของดิจิตอล อีควิปเมนต์ ผู้ผลิตมินิคอมพิวเตอร์รายใหญ่ คู่แข่งสำคัญของไอบีเอ็ม ในปี ค.ศ. 1998 และกลายเป็นผู้ผลิตคอมพิวเตอร์รายใหญ่ของโลก แต่ก็ถูกซื้อกิจการโดยบริษัท HP ใน ค.ศ. 2002 ในปี ค.ศ. 2003 ธุรกิจเกี่ยวกับแผนก Desktop, Notebook, Projector, Monitor ของ IBM ก็ถูกซื้อกิจการโดยบริษัท Lenovo []

รายชื่อผู้ผลิต IBM PC compatible ในปัจจุบัน
-------------------------------------------

1. เอเซอร์ (Acer)
2. เอซุส (Asus)
3. เอชพี (HP)
4. เดลล์ (Dell)
5. เอ็มเอสไอ (MSI)
6. หัวเว่ย (Huawei) ใช้ชื่อตราสินค้า Matebook
7. เสียวหมี่ (Xiaomi) ใช้ชื่อตราสินค้า Mi book
8. ไมโครซอฟท์ (Microsoft) ใช้ชื่อตราสินค้า Surface, Surface Go, Surface Pro, Surface Book, Surface Laptop
9. ชาร์ป (Sharp) ใช้ชื่อตราสินค้า Dynabook ซึ่งซื้อกิจการต่อจาก โตชิบา
10. เอ็นอีซี (NEC)
11. ฟูจิตสึ (Fujitsu)
12. ไวโอ้ (Vaio) เคยเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท โซนี่

อ้างอิง
-------

*
เครื่องดนตรีสัมฤทธิ์ ค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1870 จารึกว่า ผู้ปกครองรัฐฉีประทานที่ดินและบริวารให้แก่หลานคนหนึ่งของเป้า ชูหยา
**เป้า ชูหยา** ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ **เปาซกแหย** ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 鲍叔牙; จีนตัวเต็ม: 鮑叔牙; พินอิน: *Bào Shūyá*; ตาย 644 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นข้าราชการแห่งรัฐฉี (齐国) ภายใต้การปกครองของฉีหฺวันกง (齊桓公) ในยุควสันตสารท (春秋時代) ของจีน อยู่ร่วมสมัยเดียวกับและเป็นสหายของกว่าน จ้ง (管仲) นักปฏิรูปผู้เลื่องชื่อ

แม้จะเป็นนักปกครองที่มีความสามารถ แต่เขามีชื่อเสียงเพราะเป็นเพื่อนของกว่าน จ้ง ทั้งยังทูลเสนอให้ฉีหฺวันกงยอมวางความแค้นส่วนตัวกับกว่าน จ้ง ลง แล้วตั้งกว่าน จ้ง เป็นอัครมหาเสนาบดี (宰相) เขายังเป็นที่รู้จักเพราะสามารถมองบุคลิกลักษณะและพรสวรรค์ของแต่ละคนออก

ประวัติ
-------

เป้า ชูหยา และกว่าน จ้ง เป็นชาวอำเภออิ่งช่าง (潁上縣) ปัจจุบันอยู่ในมณฑลอานฮุย (安徽省) ครอบครัวค่อนข้างร่ำรวยเมื่อเทียบกับกว่าน จ้ง แต่ทั้งคู่ก็คบหาสนิทสนมกันมาแต่เด็ก และเป้า ชูหยา ชื่นชมความสามารถของกว่าน จ้ง มาก ก่อนเข้ารับราชการ ทั้งสองยังมักทำธุรกิจการค้าร่วมกัน

เป้า ชูหยา และกว่าน จ้ง เข้ารับราชการในฐานะอาจารย์ขององค์ชายสององค์แห่งรัฐฉี กว่าน จ้ง ได้สอนองค์ชายจิว (公子糾) ส่วนเป้า ชูหยา ได้สอนองค์ชายเสี่ยวไป๋ (小白) ซึ่งต่อมา คือ ฉีหฺวันกง เวลานั้น ฉีเซียงกง (齊襄公) พระบิดาขององค์ชายทั้งสอง ปกครองรัฐฉีอย่างเสเพล เป้า ชูหยา เล็งเห็นได้ว่า ความวุ่นวายจะบังเกิดขึ้นสักวันหนึ่ง จึงพาองค์ชายเสี่ยวไป๋หนีไปรัฐจฺวี่ (莒国) ส่วนกว่าน จ้ง ก็พาองค์ชายจิวหนีไปรัฐหลู่ (魯國)

ที่สุดแล้ว ขุนนางนาม อู๋จือ (無知) สังหารฉีเซียงกง ยึดอำนาจ แล้วประกาศตนเป็นผู้ปกครองคนใหม่ แต่อยู่ได้ไม่นานก็ถูกขุนนางอีกคนนาม ยง หลิน (雍廩) สังหารตามไป การแก่งแย่งอำนาจกันทำให้บ้านเมืองไร้ผู้ปกครอง ผู้มีสิทธิชอบธรรมจะขึ้นเป็นใหญ่ก็คือองค์ชายทั้งสอง ทำให้เป้า ชูหยา และกว่าน จ้ง กลายเป็นคู่แข่งกันในการผลักดันให้ศิษย์ของตนได้ขึ้นสู่อำนาจ เป้า ชูหยา ชิงพาองค์ชายเสี่ยวไป๋กลับรัฐฉีก่อนแล้วประกาศให้องค์ชายเสี่ยวไป๋เป็นเจ้ารัฐคนใหม่นาม ฉีหฺวันกง และฉีหฺวันกงชักจูงให้รัฐหลู่สังหารองค์ชายจิวแล้วส่งกว่าน จ้ง กลับคืนรัฐฉีเป็นผลสำเร็จ

เมื่อกว่าน จ้ง กลับมาแล้ว เป้า ชูหยา ทูลเสนอฉีหฺวันกงให้ตั้งกว่าน จ้ง เป็นอัครมหาเสนาบดี เพราะมีความสามารถมาก ทั้งว่ากล่าวให้กว่าน จ้ง หันมาภักดีต่อฉีหฺวันกง ทำให้เป้า ชูหยา เป็นที่ยกย่องเพราะคุณธรรมน้ำมิตร นักประวัติศาสตร์ซือหม่า เชียน (司馬遷) ยังออกความเห็นไว้ว่า คนเก่งอย่างกว่าน จ้ง จะหาที่ไหนก็ได้ในโลก แต่คนที่เห็นความเก่งของคนอื่นอย่างเป้า ชูหยา นี้หายาก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Shi Ji, Chapter 62 "Biography of Guan and Yan"*
2. ↑  *Zuo Zhuan, 10th year of Duke Zhaung of Lu*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (อังกฤษ) คำแปลชีวประวัติของเป้า ชูหยา เก็บถาวร 2017-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเอกสาร *ฉื่อจี้* (史记)
วัลท์ชปีราเลอ แลเห็นหอคอยที่มีลักษณะเหมือนโดมทรงหัวหอมแบบรัสเซีย
**วัลท์ชปีราเลอ** (เยอรมัน: *Waldspirale*) เป็นหมู่อาคารที่อยู่อาศัยในดาร์มชตัท ประเทศเยอรมนี สร้างขึ้นในทศวรรษ 1990 ชื่อมีความหมายว่า "เกลียวป่า" ซึ่งสะท้อนถึงทั้งแบบแปลนโดยรวมและหลังคาเขียวของอาคาร วัลท์ชปีราเลอเป็นผลงานออกแบบโดยศิลปินฟรีเดินส์ไรช์ ฮุนเดิร์ทวัสเซอร์ ชาวออสเตรีย ออกแบบและปรับแบบโดยสถาปนิกไฮนทซ์ เอ็ม. ชปริงมัน และก่อสร้างโดยบริษัทเบาแฟร์ไอน์ดาร์มซตัท อาคารก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2000

วัลท์ชปีราเลอตั้งอยู่ที่เบือร์เกอร์พาร์คเฟียร์เทิล ภายในประกอบด้วยห้องชุดจำนวน 105 ห้อง และที่จอดรถ ในอดีต ชั้นบนสุดของอาคารมีภัตตาคาร ร้านกาแฟ และบาร์ แต่ได้ปิดตัวไปในภายหลัง ลานส่วนในของอาคารประกอบด้วยสนามเด็กเล่นและทะเลสาบมนุษย์สร้างขนาดเล็ก ลักษณะเฉพาะของอาคารนี้อยู่ที่ฟาซาดที่แปลกตาและไม่ได้ออกแบบไปตามการจัดเรียงกริดปกติ และหน้าต่างที่ดูแล้ว "เต้นออกมานอกเส้น" (*aus der Reihe tanzen*) อาคารมีความสูงทั้งหมด 12 ชั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Die Wald-Spirale von Darmstadt". *Hundertwasser* (ภาษาเยอรมัน). 27 November 2000. สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
2. ↑  "Die Wald-Spirale von Darmstadt · Projekte · Architektur · Hundertwasser". *Hundertwasser* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
3. 1 2  "Waldspirale: Darmstadt". *Wissenschaftsstadt Darmstadt* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
4. ↑  "Waldspirale". *Stadtlexikon Darmstadt* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
5. ↑  Hellenkemper, Nina (26 April 2018). "Der Todestag von Friedensreich Hundertwasser". *Lernzeit.de* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 31 July 2021.
ระยะจาก x1 ไปยัง x2 คือความกว้างเต็มที่ครึ่งค่าสูงสุด
**ความกว้างเต็มที่ครึ่งค่าสูงสุด** (full width at half maximum) โดยทั่วไปมักเรียกย่อว่า **FWHM** หมายถึงระยะห่างระหว่างจุดสองจุดที่อยู่ก่อนและหลังจุดสูงสุดของฟังก์ชัน ที่มีค่าของฟังก์ชันเท่ากับครึ่งหนึ่งของจุดสูงสุดของฟังก์ชัน โดยปกติจะใช้เพื่ออธิบาย เส้นสเปกตรัม หรือ ฟลักซ์การแผ่รังสี ใน ทัศนศาสตร์ โทรคมนาคมด้วยแสง หรือการศึกษาสเปกตรัมความถี่ หากตัวแปรอิสระคือเวลา อาจเรียกว่า **ช่วงเวลาเต็มที่ครึ่งค่าสูงสุด** (full duration at half maximum) เรียกย่อว่า **FDHM**

สำหรับฟังก์ชันเกาส์เซียนในการแจกแจงแบบปรกติ ได้ว่า

{\displaystyle \mathrm {FWHM} =2{\sqrt {2\ln 2}}\;\sigma \approx 2.355\;\sigma }
โดยที่ {\displaystyle \sigma } คือ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ค่าครึ่งหนึ่งของ FWHM จะเรียกว่า **ครึ่งความกว้างที่ครึ่งค่าสูงสุด** (half width at half maximum, **HWHM**)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "What is Full Width at Half Maximum (FWHM)? - StellarNet, Inc". *www.stellarnet.us*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-18. สืบค้นเมื่อ 2020-05-17.
**กาลาก้า** (ญี่ปุ่น: ギャラガ (Gyaraga), อังกฤษ: Galaga) เป็นเกมตู้ประเภทการยิง พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบริษัท นัมโค (Namco) ในประเทศญี่ปุ่น และจัดจำหน่ายโดยบริษัท Midway ในทวีปอเมริกาเหนือ ในปี ค.ศ. 1981 โดยเป็นเกมภาคต่อของเกม Galaxian ที่จำหน่ายในปี ค.ศ. 1979

เกมกาลาก้าจะให้ผู้เล่นควบคุมยานอวกาศ ซึ่งจะอยู่ทางด้านล่างของหน้าจอ ในแต่ละด่านศัตรูจะค่อยๆ บินเข้ามาในหน้าจอและจัดขบวนเพื่อรอโจมตีผู้เล่น จนกระทั่งศัตรูบินเข้ามาครบแล้ว ศัตรูจะเริ่มยิงและบินลงมาหายานอวกาศของผู้เล่นในรูปแบบต่างๆ เพื่อทำลายยานอวกาศ หรือชนกับยานของผู้เล่น ผู้เล่นจะต้องทำการยิงศัตรูจนหมด เพื่อที่จะผ่านไปยังด่านถัดไป

เกมกาลาก้าจัดเป็นเกมตู้เกมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ ดังจะเห็นได้จากการที่เกมได้ถูกดัดแปลงเพื่อลงในเครื่องเล่นเกมรุ่นต่อมา และมีภาคต่ออีกหลายภาค เช่น Galaga Legions หรือแม้กระทั่งยังคงมีแบบดั้งเดิมบน Xbox Live Arcade

การเล่นเกม
----------

ภาพระหว่างการเล่นเกม
เป้าหมายของเกมนี้คือการทำคะแนนให้ได้มากที่สุดจากการยิงทำลายศัตรูที่มีลักษณะคล้ายแมลง โดยที่ผู้เล่นจะใช้ก้านควบคุม เพื่อควบคุมยานอวกาศ (starfighter) ที่สามารถเคลื่อนที่ไปทางซ้ายและขวาทางด้านล่างของหน้าจอ ศัตรูจะบินเข้ามาเป็นกล่มและจัดขบวนอยู่ทางด้านบนของหน้าจอ แล้วจะค่อยๆ บินลงมาหาผู้เล่นและพยายามที่จะยิงกระสุน รวมถึงพยายามที่จะชนกับยานอวกาศของผู้เล่น

ในบางครั้ง Boss galaga ซึ่งเป็นศัตรูต้องยิงโจมตีสองครั้ง จะบินเข้าเพื่อพยายามที่จะยึดยานของผู้เล่นโดยใช้ลำแสงดึง (tractor beam) ซึ่งถ้าสำเร็จ ยานของผู้เล่นจะถูกนำไปใช้เป็นศัตรู โดยอยู่ติดกับ Boss galaga ที่ยึดยานของผู้เล่น

ผู้เล่นสามารถยึดยานกลับมาได้โดยทำลาย Boss galaga ขณะที่กำลังบินลงมา โดยยานที่ได้มานั้นจะกลับมาอยู่กับยานของผู้เล่น และเพิ่มความสามารถในการยิงของยานเป็น 2 เท่า แต่ทำให้ยานของเรานั้นใหญ่ด้วยเช่นกัน แต่หากทำลายขณะที่ยังอยู่ในแถวขบวนด้านบนของหน้าจอ ยานจะยังคงอยู่กับศัตรูในด่านต่อไป หรือหากผู้เล่นยิงยานที่ถูกยึดไป ก็จะทำให้ยานที่ถูกยึดไปนั้นถูกทำลายไป

เกมจะจบลงหากยานลำสุดท้ายของผู้เล่นถูกทำลายหรือถูกยึด

สถิติ
-----

คะแนนการเล่นสูงสุดของเกมกาลาก้าแบบมาราธอน (เล่นไปไม่มีสิ้นสุด) ทำโดย Stephen Krogman ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1989 โดยทำคะแนนไว้ที่ 15,999,990 คะแนน

สำหรับคะแนนสูงสุดในการเล่นแบบทัวร์นาเมนต์ (จำกัดจำนวนยานไว้ที่ 5 ลำและตั้งระดับความยากไว้ที่ความยากสูงสุด) นั้นทำโดย Andrew Laidlaw ที่คะแนน 4,525,150 คะแนนในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011

ดูเพิ่ม
-------

* Sellers, John (2001). *Arcade Fever: The Fan's Guide to the Golden Age of Video Games*. Running Press. pp. 160 pages. ISBN 0-7624-0937-1.

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""กาลาก้า" รีเทิร์นแบบพอร์ตตรงลง Xbox live (ผู้จัดการออนไลน์)".[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑   เกมกาลากา บน MobyGames
3. ↑   เกมกาลากา บน Killer List of Videogames
4. ↑  "*Galaga* Marathon High Scores". *TwinGalaxies.com*. สืบค้นเมื่อ 2010-06-21.
5. ↑  "Andrew Laidlaw reclaims Galaga world record".
Horowitz
โฮโรวิตซ์รับเครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดีจากแนนซี เรแกนและโรนัลด์ เรแกนในปี 1986
**วลาดิมีร์ ซามอยโลวิช โฮโรวิตซ์** (รัสเซีย: Владимир Самойлович Горовиц, Vladimir Samojlovich Gorovitz; ยูเครน: Володимир Самійлович Горовiць, Volodymyr Samiylovych Horovitz)  (1 ตุลาคม ค.ศ. 1903 - 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) เป็นนักเปียโนชาวอเมริกัน-ยูเครนรัสเซียที่มีชื่อเสียงในระดับโลก มีผลงานการบันทึกเสียงดนตรีคลาสสิก การเรียบเรียง และประพันธ์จนได้การยอมรับว่าเป็นหนึ่งในนักเปียโนผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 

โฮโรวิตซ์เกิดในครอบครัวชาวยิวรัสเซียที่เมืองเคียฟ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) เริ่มหัดเล่นเปียโนตั้งแต่เด็กจากการฝึกสอนของมารดา เริ่มมีชื่อเสียงในรัสเซียตั้งแต่อายุ 17 ปี ในปี 1920 และมีชื่อเสียงในการแสดงดนตรีในยุโรปตั้งแต่ปี 1925 โดยออกตระเวนแสดงในเบอร์ลิน ปารีส ลอนดอน และนิวยอร์ก  เขาตัดสินใจตั้งรกรากในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 1939 และได้รับสัญชาติอเมริกันในปี 1944 

ด้านชีวิตส่วนตัว โฮโรวิตซ์สมรสกับแวนดา ตอสกานินี บุตรสาวของอาตูโร ตอสกานินี วาทยกรชื่อดังชาวอิตาลี มีบุตรสาวหนึ่งคน แต่ตลอดชีวิตของเขากลับมีข่าวลือมาตลอดว่าเป็นโฮโมเซ็กชวล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Schonberg, Harold C. (1992). Horowitz: His Life and Music. Simon and Schuster. ISBN 0-671-72568-8.
2. ↑  Time. Michael Walsh, *The Greatest Pianist of All?* เก็บถาวร 2013-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, July 21, 2008. Retrieved on June 3, 2009.
3. ↑
4. ↑  Vladimir Horowitz on Encyclopedia.com, accessed *15 January 2010*.
5. ↑  "The Great White (Jewish, Gay) Way".
6. ↑  Plaskin, Glenn (1983). Biography of Vladimir Horowitz Quill ISBN 0-688-02656-7 Page 215 "In December 1940, Horowitz had begun psychoanalysis with an eminent psychiatrist, Dr. Lawrence Kubie, a strict Freudian who was attempting to exorcise the homosexual element from Horowitz."

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วลาดิมีร์ โฮโรวิตซ์**

* The Vladimir Horowitz Website (Fansite)
* VlHorowitz.net เก็บถาวร 2017-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Fansite)
**อูนะโกฏิ** (อักษรโรมัน: Unakoti) แปลตรงตัวว่า *น้อยกว่าหนึ่งโกฏิอยู่หนึ่ง* ในภาษาเบงกอล เป็นเนินเขาที่เป็นที่ตั้งของเทวสถานในนิกายไศวะของศาสนาฮินดู ที่ซึ่งมีจุดเด่นที่งานแกะสลักนูนต่ำบนผนังหินขนาดใหญ่ที่แสดงรูปพระศิวะ อูนะโกฏิเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของอำเภออูนะโกฏิ รัฐตรีปุระทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย พบหลักฐานกิจกรรมทางศาสนาที่นี่ย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 7-9 เป็นอย่างต่ำ

เทวรูป
------

ในบรรดาภาพแกะสลักนูนต่ำประกอบด้วยพระศิวะเป็นองค์ประธาน พระนามว่า อูนะโกฏิศวรกาลไภรวะ (Unakotiswara Kal Bhairava) มีความสูง 30 ฟุต ซึ่งประกอบด้วยเครื่องทรงพระเศียรที่สูงราว 10 ฟุต สองข้างของเครื่องทรงพระเศียรนั้นพบพระแม่ทุรคาประทับบนสิงโต และเทวีอีกองค์หนึ่ง นอกจากนี้ยังพบรูปพระคเณศองค์ใหญ่ และมีการพบรูปโคนนทิที่ถูกฝังในดินอยู่ครึ่งหนึ่ง

* พระศิวะและสายน้ำซึ่งแทนพระคงคาพระศิวะและสายน้ำซึ่งแทนพระคงคา
* พระศิวะพระศิวะ
* พระทุรคาพระทุรคา
* พระคเณศ พระคเณศ
* ศิวกาลไภรวะศิวกาลไภรวะ
* ส่วนอื่น ๆส่วนอื่น ๆ

การอนุรักษ์
-----------

พื้นที่นี้ขาดการดูแลอยู่ช่วงหนึ่งอันเป็นผลให้งานแกะสลักหินถูกกร่อนลงมาก ASI (องค์การสำรวจโบราณคดีอินเดีย) จึงได้เข้ามาดูแลและประกาศสถานะแหล่งโบราณสถาน อย่างไรก็ตามยังคงมีการขุดค้นอีกมากในพื้นที่ที่ยังไม่ได้ดำเนินการ รัฐบาลอินเดียเคยมีความพยายามที่จะเสนอต่อยูเนสโกให้อูนาโกฏิเป็นแหล่งมรดกโลก เมื่อปี 2016 หน่วยงานของรัฐได้รับเงิน 12 โกรร์รูปี เพื่อพัฒนาพื้นที่นี้เป็นแหล่งท่องเที่ยว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pannalal Roy. "UNAKOTI SCULPTURES : A BEWITCHING TOURISTS' ATTRACTION". *pib.nic.in*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 Aug 2001.
2. ↑  "TRIPURAINFOWAY: Tripura's Latest News, Views & IT Portal". *www.tripurainfoway.com*.
3. ↑  "A Magic Number: Into the lost hill of Unakoti, Tripura". 27 March 2016.
**สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น** (ญี่ปุ่น: 日本癌学会; อังกฤษ: Japanese Cancer Association; อักษรย่อ: JCA) เป็นสมาคมวิชาชีพที่เก่าแก่ที่สุดที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยโรคมะเร็งในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว สมาคมนี้มุ่งเน้นไปที่ทุกแง่มุมของการวิจัยโรคมะเร็ง รวมทั้งพื้นฐานทางคลินิก และการนำงานวิจัยไปใช้ให้เกิดประโยชน์สู่การศึกษาเกี่ยวกับสาเหตุของโรค, การป้องกัน, การวินิจฉัยโรค และการรักษาโรคมะเร็ง โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1941 ซึ่งสมาคมมีสมาชิกมากกว่า 16,000 ราย

วัตถุประสงค์และกิจกรรม
----------------------

วัตถุประสงค์ของสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น คือการส่งเสริมการวิจัยโรคมะเร็ง เป็นเจ้าภาพจัดประชุมประจำปีและการประชุมวิชาการอื่น ๆ (เช่น การประชุมสัมมนาและการประชุมหนึ่งครั้งหรือสองครั้งต่อปี), จัดบรรยายเปิดให้ประชาชนทั่วไป และตีพิมพ์วารสาร

การประชุมประจำปีครั้งที่ 72 ของสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นจัดขึ้นที่แปซิฟิโค โยะโกะฮะมะ ระหว่างวันที่ 3 ถึง 5 ตุลาคม ค.ศ. 2013

ประวัติ
-------

ในปี ค.ศ. 1941 มะตะโร นะงะโยะ ผู้เป็นประธานมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้เสนอรากฐานขององค์กรใหม่ที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยโรคมะเร็ง และสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้รับการก่อตั้งและเข้าร่วมสมาคมแพทย์แห่งประเทศญี่ปุ่นในปีเดียวกัน นอกจากนี้ สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้เป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของสหภาพเพื่อการควบคุมมะเร็งนานาชาติในปี ค.ศ. 1968

*มะเร็งวิทยา*
-------------

สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้ตีพิมพ์*แคนเซอร์ไซเอนซ์* ซึ่งมีการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญและวารสารแบบเสรีเต็มรูปแบบ วารสารรายเดือนนี้ได้รับการจัดทำครั้งแรกโดยยะมะงิวะ คะสึซะบุโร ซึ่งเป็นนักวิจัยโรคมะเร็งของประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1907 โดยเผยแพร่บทความต้นฉบับที่กล่าวถึงงานวิจัยต้นฉบับในสาขาวิชาพื้นฐาน, การแปล และการวิจัยโรคมะเร็งทางคลินิก นอกจากนี้ยังตอบรับรายงานและกรณีศึกษา

รางวัลสมาคม
-----------

รางวัลวิชาการที่ได้รับการก่อตั้งโดยสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้แก่ :

* รางวัลโทะมิโซ โยะชิดะ
* รางวัลมะตะโร นะงะโยะ
* รางวัลการระดมทุนจากสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น
* รางวัลเจซีเอ-เมาเวอร์เนย์
* รางวัลเจซีเอ-ซีเอชเอเอโอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Purpose and Activities of the Japanese Cancer Association". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-24. สืบค้นเมื่อ 2017-11-01.
2. ↑  "72nd Annual Meeting". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2017-11-01.
3. ↑  日本癌学会 The Japanese Cancer Association เก็บถาวร 2017-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
4. ↑  Japanese Cancer Association (JCA)
5. ↑  Overview of Cancer Science

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
ด้านหน้า, ด้านข้าง และด้านหลังของผู้ชายขณะสวมใส่จ็อกสแตรป
**จ็อกสแตรป** (อังกฤษ: jockstrap) เป็นชุดชั้นในที่ออกแบบมาเพื่อรองรับอวัยวะเพศชายในระหว่างกิจกรรมด้านกีฬาหรือกิจกรรมที่มีความคล่องแคล่วตัว จ็อกสแตรปประกอบด้วยสายรัดเอว (โดยส่วนมากเป็นยางยืด) ที่รองรับถุงสำหรับอวัยวะเพศและสายยางยืดอีกสองเส้นโยงเข้ากับฐานของถุง เชื่อมไปยังด้านซ้ายขวาของสายรัดตรงบริเวณสะโพก ในบางครั้งถุงอาจออกแบบมาให้พอดีกับกระจับเพื่อป้องกันลูกอัณฑะหรือองคชาตจากเหตุการณ์ไม่คาดคิด

ในกลุ่มวัฒนธรรมเกย์
-------------------

จ็อกสแตรปในรูปแบบของแฟชั่นเครื่องแต่งกายชายที่ไม่ได้มีกระจับป้องกัน ณ ฮันโนเฟอร์, ประเทศเยอรมนี
ตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ถึง 1960 กลุ่มคนชายรักร่วมเพศบางส่วนนิยมใช้จ็อกสแตรปในแง่ของเครื่องแต่งกายเพื่อตอบสนองอารมณ์ทางเพศ โดยเฉพาะในกลุ่มวัฒนธรรมของเครื่องหนัง และบีดีเอสเอ็ม เครื่องแต่งกายดังกล่าวได้กลายเป็นที่นิยมในกลุ่มชายรักร่วมเพศ และกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 2020 และทำให้ผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกายหลายยี่ห้อได้ผลิตลายสีรุ้ง และไพรด์ธีมสำหรับจ็อกสแตรป

ระเบียงภาพ
----------

* รูปภาพนักกีฬาเพาะกายขณะสวมใส่จ็อกสแตรปรูปภาพนักกีฬาเพาะกายขณะสวมใส่จ็อกสแตรป
* จ็อกสแตรปและกล่องตรา Marpage ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930จ็อกสแตรปและกล่องตรา Marpage ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930
* โฆษณาจ็อกสแตรปตรา Mizpah ในนิตยสารปีค.ศ. 1922 ซึ่งปรากฏในสารคดี Unmentionablesโฆษณาจ็อกสแตรปตรา Mizpah ในนิตยสารปีค.ศ. 1922 ซึ่งปรากฏในสารคดี *Unmentionables*
* กระจับสำหรับซัพพอร์ตตรา Franklinกระจับสำหรับซัพพอร์ตตรา Franklin
* แผ่นโฟมของกระจับซึ่งใช้สำหรับนักกีฬาผู้ชายในกีฬาคริกเก็ตแผ่นโฟมของกระจับซึ่งใช้สำหรับนักกีฬาผู้ชายในกีฬาคริกเก็ต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "How The Jockstrap Became Part Of The Gay Male Uniform". *inmagazine.ca*. February 28, 2019. สืบค้นเมื่อ 2022-08-08.
2. ↑  Criales-Unzueta, Jose (2022-06-03). "With Jockstraps Hitting the Runways, Fashion is Saying Gay Loud and Clear". *Vogue* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-11-26.
3. ↑  Toumazou, Aaron (2021-02-06). "The manifold reasons to invest in a jockstrap". *British GQ* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2022-11-26.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จ็อกสแตรป
**แยชือ กอชิญสกี** (โปแลนด์: *Jerzy Kosiński*; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1933 – 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักเขียนชาวโปแลนด์-อเมริกัน มีชื่อเกิดว่า "ยูแซฟ แลวินกอปฟ์" เกิดในปี ค.ศ. 1933 ที่เมืองวูช ประเทศโปแลนด์ ในครอบครัวชาวยิว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แลวินกอปฟ์ใช้ชีวิตในชื่อ "แยชือ กอชิญสกี" หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยวูช ก่อนจะทำงานเป็นรองศาสตราจารย์ที่สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งโปแลนด์ กอชิญสกีเคยเข้ารับการฝึกเป็นพลแม่นปืนของกองทัพโปแลนด์ด้วย ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่สหรัฐ

หลังจากนั้น กอชิญสกีได้เรียนต่อที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียและเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยเยล ในปี ค.ศ. 1965 เขาได้รับสัญชาติอเมริกันและออกหนังสือ *The Painted Bird* ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประสบการณ์วัยเด็กของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1970 กอชิญสกีออกหนังสือ *Being There* (แปลไทยในชื่อ "ที่เห็นและเป็นอยู่") แต่ภายหลังผลงานทั้งสองเล่มนี้ถูกกล่าวหาว่าลอกมาจากงานเขียนอื่น

ในช่วงท้ายของชีวิต กอชิญสกีประสบกับความเครียดและมีอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะ เขาตัดสินใจกระทำอัตวินิบาตกรรมในปี ค.ศ. 1991 ขณะมีอายุได้ 57 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Haunted Bird: The Death and Life of Jerzy Kosinski
2. ↑  "Jerzy Kosinski Biography". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-27. สืบค้นเมื่อ 2015-05-26.
3. ↑  Jerzy Kosinski - Encyclopaedia Britannica
4. ↑  Monika Adamczyk-Grabowska (2001). "The Role of Polish Language and Literature". *The Hidden Isaac Bashevis Singer by Seth L. Wolitz*. University of Texas Press. p. 137. ISBN 029279147X. สืบค้นเมื่อ December 2, 2012.
5. ↑  "Plagiarism? Let's just call it postmodernism". *The Independent*. 16 June 2002. สืบค้นเมื่อ 1 June 2017.
6. ↑  Jerzy Kosinski, The Writer, 57, Is Found Dead
7. ↑  Novelist Jerzy Kosinski, 57, Kills Himself in N.Y. Home : Literature: Works by the Polish native include 'The Painted Bird' and 'Being There.' He had been ill.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แยชือ กอชิญสกี
* The Rise and Fall of Jerzy Kosinski - Arts & Opinion
การตัดอิฐจากศิลาแลง ในประเทศอินเดีย

**ศิลาแลง** หรือ **แม่รัง** เป็นวัสดุในธรรมชาติอย่างหนึ่ง เป็น หินตะกอนสีแดง ส้ม หรือน้ำตาลเข้ม มีรูพรุนทั่วไป นับเป็นวัสดุที่มีความสำคัญในการก่อสร้างในอดีต เนื่องจากมีความอ่อนนุ่มและมีความแข็งพอสมควร

ลักษณะทั่วไป
------------

ศิลาแลงเป็นวัสดุที่ผ่านกระบวนการผุพังมาเป็นระยะเวลายาวนาน มีลักษณะเป็นรูพรุนทั่วไป มีสีสนิมเหล็ก หรือสีอิฐ ส่วนประกอบสำคัญทางเคมีของศิลาแลง คือ ออกไซด์ของเหล็ก หรืออะลูมิเนียม โดยอาจมีแร่ควอตซ์และเคโอลิไนต์ปนอยู่ด้วย ส่วนธาตุที่เป็นด่างและซิลิเกตนั้นมีอยู่น้อยมาก หากมีสารประกอบเหล็กอยู่มากพอ ก็อาจนำไปใช้เป็นวัตถุดิบถลุงเอาเหล็กได้ หรือหากมีสารประกอบอะลูมิเนียมมากพอ ก็อาจนำไปถลุงเอาโลหะอะลูมิเนียมได้เช่นกัน

การเกิด
-------

ศิลาแลงเกิดขึ้นได้ในสภาพภูมิอากาศร้อนชื้น ฝนตกมาก แต่แล้งนานด้วย ในฤดูฝนน้ำใต้ดินมีระดับสูง ทำให้ท่วมตอนบนของชั้นดิน (ซึ่งต่อไปกลายเป็นศิลาแลง) ระหว่างนั้น น้ำฝนจะละลายเอาสารประกอบอะลูมิเนียมออกไซด์เอาไว้ เมื่อถึงหน้าแล้ง น้ำใต้ดินลดระดับต่ำลง ก็พาเอาสารประกอบอะลูมิเนียมลงไปสู่ที่ต่ำ เวลานานเข้า วัสดุบริเวณด้านบนจึงมีสารประกอบเหล็กออกไซด์มากขึ้น และมักรวมกันเป็นกลุ่ม จึงเกิดเป็นโพรงว่าง เป็นทางให้น้ำใต้ดินซึมขึ้นลงได้ง่ายขึ้น และชะสารประกอบอะลูมิเนียมออกไซด์ออกไปเร็วด้วย ทำให้ศิลาแลงมีลักษณะเด่น คือ มีรูพรุนทั่วไป และเนื้อเป็นสารประกอบเหล็กออกไซด์มากกว่าอะลูมิเนียมออกไซด์

ประเภทของศิลาแลง
----------------

ในประเทศไทยพบศิลาแลง 2 แบบ คือ 

1. แบบที่เชื่อมยึดตัวแน่น เป็นแผ่นต่อเนื่องเป็นพืด เรียกว่า "ศิลาแลง" หรือ "แม่รัง" นิยมตัดเป็นแท่งคล้ายอิฐ นำไปสร้างสิ่งก่อสร้าง กำแพง ปูทางเดิน และ
2. แบบที่เกาะตัวกันหลวมๆ ลักษณะร่วน เรียกว่า "ลูกรัง" นิยมใช้อัดพื้นถนน เพราะเมื่อมีการบดอัด และได้รับความชื้นจากน้ำแล้ว จะจับตัวแน่นดีกว่าดิน หรือทรายธรรมดา

การขุดและตัด
------------

การนำศิลาแลงมาใช้นั้น เป็นกระบวนการที่ไม่ยุ่งยากนัก เมื่อเปิดหน้าดินลงไปถึงตัวศิลาแลง จะพบเนื้อดินที่ไม่แข็งนัก ใช้ขวานหรือเหล็กสกัด หรือชะแลง เซาะร่องงัดออกมาเป็นแท่งสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ได้ แต่เมื่อยกขึ้นมาแล้วต้องรีบตัดแต่งให้เข้ารูปตามต้องการโดยเร็ว เพราะหากทิ้งไว้เป็นเวลานาน มันจะแข็งตัวกว่าเดิมมาก เมื่อแต่งรูปเสร็จแล้ว วางทิ้งไว้ประมาณ 1 เดือน ก็จะแข็งมาก สามารถนำไปก่อสร้างได้เหมือนอิฐ ศิลาแลงนี้สามารถพบได้ในโบราณสถานสมัยสุโขทัยเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็พบได้ในโบราณสถานแห่งอื่นๆ เช่น เชียงแสน เชียงใหม่ กำแพงเพชร เป็นต้น

ปัจจุบันมีความนิยมนำศิลาแลงมาใช้ตกแต่งสวน เป็นหินปูพื้น ปูทางเดิน ก่อกำแพง และอาจใช้ก่อผนังอาคารบ้านเรือนได้เช่นกัน

อ้างอิง
-------

* **พจนานุกรมศัพท์ธรณีวิทยา ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.** พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2544 หน้า 199.
**ซีเมอง เดอนี ปัวซง** (ฝรั่งเศส: *Siméon Denis Poisson*, [si.me.ɔ̃ də.ni pwa.sɔ̃], 21 มิถุนายน 1781 - 25 เมษายน 1840) เป็น นักคณิตศาสตร์ นักภูมิศาสตร์ และ นักฟิสิกส์ ชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างดีจากเรื่อง การแจกแจงปัวซง และ สมการปัวซง

ชีวประวัติ
----------

ปัวซงเกิดที่ปีตีวีเย แต่เดิมพ่อของเขาต้องการให้เขาเรียนแพทยศาสตร์ แต่เขาเป็นคนงุ่มง่ามและไม่สนใจวิชาแพทย์ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนมาเรียนคณิตศาสตร์ ใน ปี 1798 เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนโพลีเทคนิค และศึกษาพีชคณิตกับโฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ และ ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส ใน ปี 1802 เขาสืบทอดตำแหน่งศาสตราจารย์ของโรงเรียนโพลีเทคนิคต่อจากโฌแซ็ฟ ฟูรีเย และได้ดำรงตำแหน่งจนถึงปี 1806

ใน ปี 1808 และ 1809 ปัวซงตีพิมพ์บทความหลายฉบับใน รายงานการประชุมของสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส ซึ่งถือเป็นความสำเร็จครั้งสำคัญ ในงานตีพิมพ์ *Sur les inégalités des moyens mouvement des planètes* ในปี 1808 เขาได้อธิบายการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ และพยายามที่จะหาคำตอบของปัญหาที่เสนอขึ้นโดยลาปลัสและลากร็องฌ์ และยังได้อธิบายเพิ่มเติมอีกใน *Sur le mouvement de rotation de la terre* และ *Sur la variation des constantes arbitraires dans les questions de méchanique* ในปี 1809 หลังจากนั้นในปี 1811 เขาได้ตีพิมพ์การบรรยายสองเล่มที่โรงเรียนโพลีเทคนิค

ในปี 1818 ปัวซงได้รับเลือกให้เป็นภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน และได้รับเหรียญรางวัลโคพลีย์ ในปี 1832

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Poisson; Simeon Denis (1781 - 1840)". *Record* (ภาษาอังกฤษ). The Royal Society. สืบค้นเมื่อ 2011-12-11.

รายการที่เกี่ยวข้อง
-------------------

* อัตราส่วนปัวซง
* กระบวนการปัวซง
* กฎของปัวซง
* การแจกแจงปัวซง
* สมการปัวซง
* วงเล็บปัวซง
**ดอนดอน จีเมนา** (อังกฤษ: Dondon Jimenea) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 11

ประวัติ
-------

จีเมนาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน โจนาธาน อีกอต ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะจูน อีราแฮม 2 ครั้ง จากนั้น จีเมนา ได้เดินทางมาชกที่ประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2547 โดยมาซ้อมมวยที่ค่ายของใหม่ เมืองคอนอยู่ระยะหนึ่ง ในช่วงนี้ จีเมนาขึ้นชกในไทยหลายครั้ง โดยมีแพ้คะแนน วันมีโชค สิงห์วังชา และไก่ชน ส.วรพิน จากนั้น เสมอกับสำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ สำราญศักดิ์ขอแก้มืออีก ปรากฏว่าจีเมนาเป็นฝ่ายชนะน็อค สำราญศักดิ์อีก 2 ครั้งรวด จากนั้น ชกชนะคะแนน นกน้อย สิทธิประเสริฐ และได้ชิงแชมป์ ABCO เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค เพชรตาปี ป.สิงห์ใต้ ยก 9 จากนั้น แพ้ทีเคโอ แมกไซไซ ศิษย์ทรายทอง ยก 9 จากนั้น จีเมนากลับไปชกที่ฟิลิปปินส์ ชกชนะอีกหลายครั้งแต่ไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์ จน พ.ศ. 2550 ได้มาชกในไทยอีก แพ้น็อค แท่งทอง เกียรติทวีสุข ยก 7 และแพ้คะแนน ประมวลศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ

หลังจากนั้น จีเมนาชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ มีชกชนะและเสมอไม่กี่ครั้ง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์ที่ว่างรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2553 แพ้คะแนน มาร์โก เดเมซีโญ จากนั้นได้ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงินรุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิมเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 และชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน ขวัญพิชิต วันทรงชัยยิม ขึ้นชกนอกรอบ แพ้คะแนนโดยเทคนิค ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5 หลังจากที่จีเมนาขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์เงาของ WBC เอเชียรุ่นแบนตัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค เพชร ก่อเกียรติยิม ยก 8 แล้ว ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ ABCO เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค เพชรตาปี ปิ่นสินชัย ยก 9 ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงินรุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2554 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม
	+ ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 13 กรกฎาคม 2554 แพ้คะแนน ขวัญพิชิต วันทรงชัยยิม
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน 2555 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5
	+ ชิงแชมป์เงาของ WBC ASIA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 มีนาคม 2556 แพ้น็อค เพชร ก่อเกียรติยิม ยก 8

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
กราฟแสดงค่า *S*(*x*) และ *C*(*x*) โดยค่าสูงสุดของ *C*(*x*) คือประมาณ 0.977451424
เส้นโค้งกลอทอยด์ (*x*, *y*) = (*C*(*t*), *S*(*t*))
**ปริพันธ์แฟรแนล** (Fresnel integral) คือ ฟังก์ชันอดิศัยสองฟังก์ชัน *S* (*x*) และ *C*(*x*) ซึ่งนำมาใช้ในทางทัศนศาสตร์ ตั้งชื่อตามออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล โดยปรากฏเมื่ออธิบายปรากฏการณ์การเลี้ยวเบนแฟรแนล

นิยาม
-----

ปริพันธ์แฟรแนลถูกนิยามโดยการคำนวณปริพันธ์ดังต่อไปนี้




S
(
x
)

=

∫

0

x

sin
⁡

(

t

2

)

d
t
=

∑

n
=
0

∞

(
−
1

)

n


x

4
n
+
3

(
2
n
+
1
)
!
(
4
n
+
3
)


C
(
x
)

=

∫

0

x

cos
⁡

(

t

2

)

d
t
=

∑

n
=
0

∞

(
−
1

)

n


x

4
n
+
1

(
2
n
)
!
(
4
n
+
1
)



{\displaystyle {\begin{aligned}S(x)&=\int \_{0}^{x}\sin \left(t^{2}\right)\,dt=\sum \_{n=0}^{\infty }(-1)^{n}{\frac {x^{4n+3}}{(2n+1)!(4n+3)}}\\C(x)&=\int \_{0}^{x}\cos \left(t^{2}\right)\,dt=\sum \_{n=0}^{\infty }(-1)^{n}{\frac {x^{4n+1}}{(2n)!(4n+1)}}\end{aligned}}}

{\displaystyle {\begin{aligned}S(x)&=\int _{0}^{x}\sin \left(t^{2}\right)\,dt=\sum _{n=0}^{\infty }(-1)^{n}{\frac {x^{4n+3}}{(2n+1)!(4n+3)}}\\C(x)&=\int _{0}^{x}\cos \left(t^{2}\right)\,dt=\sum _{n=0}^{\infty }(-1)^{n}{\frac {x^{4n+1}}{(2n)!(4n+1)}}\end{aligned}}}
หากวาด *S*(*x*) และ *C*(*x*) ในรูปสมการอิงตัวแปรเสริมก็จะได้เป็นเส้นโค้งกลอทอยด์

อ้างอิง
-------

* Milton Abramowitz and Irene A. Stegun, eds. *Handbook of Mathematical Functions with Formulas, Graphs, and Mathematical Tables.* New York: Dover, 1972.

1. ↑  Abramowitz & Stegun 1983, eqn 7.3.1–7.3.2. sfn error: no target: CITEREFAbramowitzStegun1983 (help)
2. ↑  Temme 2010. sfn error: no target: CITEREFTemme2010 (help)
**โอลิมปิกวิชาการ** (อังกฤษ: International Science Olympiads) เป็นกลุ่มของการแข่งขันระดับนานาชาติในสาขาต่างๆ ทางวิทยาศาสตร์ ผู้เข้าร่วมแข่งขันได้รับการคัดเลือกจากนักเรียนมัธยมปลายที่ผ่านการคัดเลือกระดับชาติ 4-6 คนในแต่ละประเทศ ผ่านกระบวนการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการในระดับประเทศ ณ ปัจจุบันมีทั้งหมด 12 เวที แบ่งออกได้เป็น 2 รุ่น ได้แก่ รุ่นมัธยมศึกษาตอนต้น และรุ่นมัธยมศึกษาตอนปลาย

โอลิมปิกวิชาการทั่วไป มีทั้งหมด 14 สาขา ดังนี้

| ลำดับ | สาขา | อักษรย่อ | ปีก่อตั้ง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | คณิตศาสตร์โอลิมปิก | IMO | พ.ศ. 2502; เว้นใน พ.ศ. 2523 |
| 2 | ฟิสิกส์โอลิมปิก | IPhO | พ.ศ. 2510; เว้นใน พ.ศ. 2516, 2521, 2523 |
| 3 | เคมีโอลิมปิก | IChO | พ.ศ. 2511; เว้นใน พ.ศ. 2514 |
| 4 | คอมพิวเตอร์โอลิมปิก | IOI | พ.ศ. 2532 |
| 5 | ชีววิทยาโอลิมปิก | IBO | พ.ศ. 2533 |
| 6 | ปรัชญาโอลิมปิก | IPO | พ.ศ. 2536 |
| 7 | ดาราศาสตร์โอลิมปิก | IAO | พ.ศ. 2539 |
| 8 | ภูมิศาสตร์โอลิมปิก | iGeo | พ.ศ. 2539 |
| 9 | ภาษาศาสตร์โอลิมปิก | IOL | พ.ศ. 2546 |
| 10 | วิทยาศาสตร์โอลิมปิก ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น | IJSO | พ.ศ. 2547 |
| 11 | โลกและอวกาศโอลิมปิก | IESO | พ.ศ. 2550 |
| 12 | ดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์โอลิมปิก | IOAA | พ.ศ. 2550 |
|

โอลิมปิกวิชาการในประเทศไทย
--------------------------

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นหน่วยงานที่ดูแลการคัดเลือกและจัดส่งผู้แทนประเทศไทยเข้าแข่งขันฟิสิกส์โอลิมปิก เคมีโอลิมปิก ชีววิทยาโอลิมปิก คณิตศาสตร์โอลิมปิก และคอมพิวเตอร์โอลิมปิก ส่วนมูลนิธิ สอวน.จะคัดเลือกผู้แทนประเทศไทยเข้าแข่งขันในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์โอลิมปิก ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ดาราศาสตร์โอลิมปิก ฟิสิกส์ดาราศาสตร์และดาราศาสตร์โอลิมปิก ภูมิศาสตร์โอลิมปิก โลกและอวกาศโอลิมปิก และภาษาศาสตร์โอลิมปิก ซึ่งต้องผ่านการสอบคัดเลือกหลายรอบ ร่วมถึงต้องเข้าค่ายอบรมเข้มตามที่แต่ละหน่วยงานกำหนดไว้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โอลิมปิกวิชาการ**

* สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
* มูลนิธิ สอวน.

| * ด
* ค
* ก
โอลิมปิกวิชาการ |
| --- |
| 
* คณิตศาสตร์ (IMO)
* ฟิสิกส์ (IPhO)
* เคมี (IChO)
* คอมพิวเตอร์ (IOI)
* ชีววิทยา (IBO)
* ปรัชญา (IPO)
* ดาราศาสตร์ (IAO)
* ภูมิศาสตร์ (IGeO)
* ภาษาศาสตร์ (IOL)
* วิทยาศาสตร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (IJSO)
* โลกและอวกาศ (IESO)
* ดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ (IOAA)

 |
***หัวใจทรนง*** (อังกฤษ: The Adventure of Iron Pussy) เป็นภาพยนตร์แนวตลกบรรยายเพลง พ.ศ. 2546 เขียนบทและกำกับโดยอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล และไมเคิล เชาวนาศัย และนำแสดงโดยไมเคิล เชาวนาศัย ตัวเอกเป็นสายลับคนข้ามเพศของไทยซึ่งต้องปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อสืบหาข้อมูลตามคำสั่งของรัฐบาลไทย ภาพยนตร์มีแนวคิดและเลียนแบบภาพยนตร์แนวแอคชัน พากย์เสียง และเมโลดรามาช่วงทศวรรษ 1970 นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชาและเพชรา เชาวราษฎร์, ภาพยนต์ได้เสนอในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว เมื่อปี ค.ศ. 2003 และได้แสดงในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน, เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติร็อตเตอร์ดัม และอีกหลายเทศกาลภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์เกินวิสัย และได้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์ชายรักร่วมเพศและหญิงรักร่วมเพศหลายครั้งด้วย

นักแสดง
-------

* ไมเคิล เชาวนาศัย รับบท ไอรอนพุซซี
* กฤษดา สุโกศล แคลปป์ รับบท คุณชายแทง
* สิริยากร พุกกะเวส รับบท รุ่งราณี
* ธีรวัฒน์ ทองจิตติ รับบท แป๋ว
* ดารุณี กฤตบุญญาลัย รับบท มาดามปอมปาดอย
* กรุง ศรีวิไล รับบท มิสเตอร์เฮนรี
* เจนจิรา พงศ์พัศ รับบท หัวหน้าแม่บ้านสมจินตนา

การเผยแพร่
----------

มีรายงานว่าภาพยนตร์จะออกในรูปแบบดีวีดีในปี พ.ศ. 2546 โดยจีเอ็มเอ็มแกรมมี ร่วมกับแมงป่อง อย่างไรก็ตาม ดีวีดีไม่มีคำบรรยายภาษาอังกฤษและคุณภาพค่อนข้างไม่เสถียร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Credited as Jenjira Jansuda in Apichatpong's *Blissfully Yours*.
2. ↑  "The Adventure of Iron Pussy (aka 'Hua jai tor ra nong')". *DVD Beaver* (ภาษาอังกฤษ). DVD Beaver. สืบค้นเมื่อ 17 November 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *The Adventure of Iron Pussy* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *The Adventure of Iron Pussy* ที่ออลมูวี
นักดนตรี
**เดสก์ทอปเออร์เรอร์** (อังกฤษ: Desktop Error) เป็นกลุ่มศิลปินไทย ในสังกัด SO::ON Dry Flower ประกอบด้วยสมาชิก ตุ้ย-ชาญณรงค์ แจ่มขาว (เบส) , เบิร์ด-อดิศักดิ์ พวงอก (กีต้าร์/คีย์บอร์ด) , เล็ก-สมโภช กองไพบูลย์ (ร้องนำ) , เม้ง-ภัทรพล ทองสุขา (กลอง) และ อ๊อฟ-วุฒิพง ลี้ตระกูล (กีต้าร์) ทำเพลงในแนวชูเกซเซอร์ (Shoegazer)

เริ่มต้นจากงานรับจ้าง โดยเล่นเพลงวงร็อกอังกฤษอย่าง เรดิโอเฮด, พิงก์ฟลอยด์, เดอะสโตนโรสเซส เป็นต้น โดยเล่นที่ร้านอาหารลัลลาบาร์ ร้านในละแวกถนนราชดำเนิน ช่วงคืนวันเสาร์ หลังจากนั้นวงจึงได้ตัดสินใจทำเพลงของตนเอง ในชื่อวง เดสก์ทอปเออร์เรอร์ ต่อมาได้เข้ามาอยู่ค่ายเพลงอินดี้ SO:ON Dry Flower โดยได้โปรดิวเซอร์ Koishi shimisu เป็นผู้ช่วยเรียบเรียงเพลง ได้ออกผลงานชุดแรก ชุด *Instinct* ในปี ค.ศ. 2006 ต่อมาได้ออกผลงานชุดที่ 2 ในปี ค.ศ. 2009 ชื่อชุด *Ticket To Home* มีเพลง "ทุกทุกวัน" ติดชาร์ตแฟต 40 ของสถานีวิทยุแฟตเรดิโอ ที่อันดับ 1 ในปี 2016 เป็นการครบรอบ 10 ปีของวงเดสก์ทอปเออร์เรอร์ จัดขึ้นในวันที่ 28 มกราคม โดยจัดขึ้นที่ Montri Studio ลาดพร้าว 101

ผลงาน
-----

#### EP. Instinct (พ.ศ. 2549)

1. Instinct
2. ส่วนลึก
3. ท้องฟ้าจำลอง
4. ย้อน
5. Mind
6. สมใจ

#### Ticket To Home (พ.ศ. 2552)

1. Ticket to Home
2. ทุกทุกวัน
3. คืนที่ไม่ปกติ
4. ภาพลางตา
5. คู่ขนาน
6. พาฝัน
7. ขอ
8. เดินไปใน
9. Vapor
10. อย่างน้อย
11. วัฎจักร

#### Keep Looking At The Window (พ.ศ. 2556)

1. กุญแจผี
2. ควันจางลา
3. เปลี่ยนทิศ
4. เปลือยเปล่า
5. ไม่ต่าง
6. ปัจจุบันนา
7. น้ำค้าง
8. พัก
9. พบ พา ลา จาก
10. ต่างด้าว

###### i n d e l i b le s t a i n (พ.ศ.2565)

1. โลกรอบตัว
2. เสียงที่เคยได้ยิน
3. เธอร้าย (but don't lie)
4. เท่าที่ดู
5. ราก
6. cigar
7. น้ำตก
8. ฝากลม
9. ตน
10. มืดมิดผ่อนคลาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Desktop Error เก็บถาวร 2015-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน นิตยสารมิวสิกเอกซ์เพรส
2. ↑  "Desktop Error". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-08. สืบค้นเมื่อ 2013-12-05.
3. ↑  Desktop Error 10th Anniversary

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการของวงเดสก์ทอปเออร์เรอร์
**วัดศรีสุทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 39 ไร่

ประวัติ
-------

วัดศรีสุทธาราม เดิมมีชื่อว่า **วัดกำพร้า** ตามประวัติเล่าต่อกันมาว่า ชาวบ้านได้ช่วยกันถากถางป่าโดยใช้มีดพร้า ชื่อเดิมของวัดจึงหมายถึงวัดที่ชาวบ้านช่วยกันกำมีด กำพร้า ถางป่าสร้างวัดขึ้นมา แต่ต่อมาคนรุ่นหลังแปลความหมายผิดไปเป็นว่าที่น่าสงสาร วัดที่อาภัพ จึงมีการเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศรีสุทธาราม"

วัดศรีสุทธารามตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2369 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สาเหตุการสร้างวัดขึ้น สืบเนื่องมาจากประชาชนหมู่บ้านกำพร้าต้องไปทำบุญที่วัดบางหญ้าแพรก ซึ่งอยู่คนละฝั่งแม่น้ำกับหมู่บ้านเป็นความลำบากในการเดินทางเพื่อไปทำบุญ อาจเกิดอันตรายจากคลื่นลม กระแสน้ำเชี่ยว จึงเริ่มสร้างวัดขึ้น โดยผู้ริเริ่มคือ นายมะนูญ นายมะกริด นายมะแมว นายมะเหมี่ยว พร้อมด้วยประชาชนในหมู่บ้านนี้ได้ช่วยกันสละทรัพย์

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12.6 เมตร ยาว 25.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก อุโบสถได้รับปฏิสังขรณ์เรื่อยมา มีหลังคาซ้อน 2 ชั้นมุงกระเบื้องประดับช่อฟ้า ใบระกา มีคันทวยรองรับชายคาโดยรอบ ตกแต่งหน้าบันเป็นลายธรรมจักรประกอบลายสาหร่ายรวงผึ้งระหว่างเสาด้านหน้า ประตูหน้าต่างเป็นซุ้มบันแถลง

ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 12.55 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 บูรณปฏิสังขรณ์ประมาณปี พ.ศ. 2556 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10.35 เมตร ยาว 20.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุของวัดได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ พร้อมพระโมคคัลลาน์ พระสารีบุตร พระพุทธรูป 2 องค์ มีนามว่า *หลวงพ่อดำ* *หลวงพ่อแดง* และพระศรีอริยเมตไตรย วัดยังมีงานปิดทองประจำปีหลวงพ่อดำและหลวงพ่อแดง ช่วงกลางเดือนอ้ายขึ้น 13 และ 14 ค่ำ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระปลี
* พระพรติสสวโส
* พระครูสาครธรรมสุนทร
* พระวิฑูรย์
* พระครูสาครกิจจาภรณ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีสุทธาราม". ฐานข้อมูลศาสนสถานและศาลสิ่งศักดิ์สิทธิ์.
2. ↑  "วัดศรีสุทธาราม (วัดกำพร้า)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
เบียร์ลาเกอร์
**ลาเกอร์** (เยอรมัน: *Lager*) เป็นเบียร์ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศเยอรมนี โดยมาจากคำเยอรมัน "lagern" หมายถึง การกักเก็บ

ลาเกอร์นั้นหมักจากมอลต์ข้าวบาเลย์และฮอปส์ ด้วยยีสต์ประเภทหมักนอนก้น (bottom-fermentation yeast) ที่อุณหภูมิต่ำกว่าที่ใช้หมักเอล คือประมาณ 5 ถึง 15 องศาเซลเซียส หลังจากเสร็จกระบวนการหมักแล้ว ลาเกอร์จะถูกเก็บไว้ในห้องเย็นที่อุณหภูมิประมาณ 0 ถึง 32 องศาเซลเซียส เป็นเวลาหลายสัปดาห์ หรือ หลายเดือน ก่อนจะนำออกบริโภค ซึ่งจะทำให้เบียร์มีสีที่ใส และมีปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์สูง เบียร์ที่เป็นที่นิยมหลายตรานั้นเป็นเบียร์ประเภทลาเกอร์

ลาเกอร์นั้นจะมีทั้งรสที่หวานจนถึงขม และทั้งสีอ่อนจนถึงสีเข้ม แต่ส่วนใหญ่แล้วจะสีค่อนข้างอ่อน และมีปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์สูง และมีรสฮอปส์ที่ค่อนข้างเข้มข้น และระดับแอลกอฮอล์ประมาณ 3-5 เปอร์เซ็นต์โดยปริมาตร

| * ด
* ค
* ก
เบียร์ |
| --- |
| ลาเกอร์ | 
* Bock
* Dortmunder Export
* Dunkel
* Helles
* Kellerbier
* Märzen
* Pale lager
* Pilsner
* Schwarzbier
* Zoigl

 |
| เอล | 
* Altbier
* Amber ale
* American pale ale
* Barley wine
* Bitter
* Brown ale
* Burton ale
* Copper ale
* Cream ale
* Dubbel
* Farmhouse ale
	+ Bière de Garde
	+ Grisette
	+ Saison
* India pale ale
* Irish red ale
* Gose
* Grodziskie
* Kentucky common beer
* Kölsch
* Mild ale
* Old ale
* Pale ale
* Porter
	+ Baltic porter
* Pumpkin ale
* Quadrupel
* Sahti
* Scotch ale
* Stout
* Strong ale
* Tripel
* Wheat beer

 |
| เบียร์แบบอื่นๆ | 

|  |  |
| --- | --- |
| Sour beer | 
* American wild ale
* Berliner Weisse
* Flanders red ale
* Lambic
	+ Framboise
	+ Gueuze
	+ Kriek
* Oud bruin

 |
| 
* Corn beer
* Fruit beer
	+ Banana beer
* Hard soda
* Ice beer
* Kvass
	+ Podpiwek
* Light beer
* Malt beer
* Millet beer
	+ Pito
* Rye beer
* Small beer
* Smoked beer
	+ Rauchbier
* Spruce beer
* Steam beer / California Common
* Tella

 |

 |
| ดูเพิ่ม | 
* คราฟต์เบียร์
* เบียร์สด

 |
| 

 |
**บ็อคเบียร์** (เยอรมัน: *Bockbier*) เป็นเบียร์จากประเทศเยอรมนีประเภทหมักนอนก้น ตั้งชื่อตามชื่อเมืองไอน์เบ็ค (Einbeck) ของเยอรมนีในยุคกลาง ที่มีชื่อเสียงทางด้านการหมักเบียร์ บ็อคเบียร์เป็นเบียร์ประเภทลาเกอร์ที่มีความเข้มข้นและสีเข้มจากการใช้มอลต์สีเข้ม ปกติจะหมักในฤดูหนาวเพื่อนำออกบริโภคในช่วงฤดูใบไม้ผลิ

บ็อคเบียร์ยังแบ่งเป็นประเภทย่อย คือ ไมบ็อค (Maibock - ตามชื่อเดือนทีหมักคือเดือนพฤษภาคม), ไอส์บ็อค (Eisbock - บ็อคน้ำแข็ง), ไวท์เซินบ็อค (Weizenbock - บ็อคข้าวสาลี) และด็อพเพิลบ็อค (Doppelbock - บ็อคสองเท่า) ชื่อของเบียร์ประเภทด็อพเพิลบ็อคนี้ โดยปกติจะตั้งชื่อโดยมีส่วนท้ายชื่อ -ator เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ผลิตแรกคือ Paulaner Salvator

ผู้ผลิตหลายแห่งจะใช้รูปแพะในบนตราเครื่องหมาย เนื่องมาจาก "บ็อค" ในภาษาเยอรมันหมายถึง แพะตัวผู้ และในสำเนียงท้องถิ่น Einbeck นั้นจะออกเสียงเหมือน "Einbock" ซึ่งจะเหมือน ein Bock หมายถึง แพะหนึ่งตัว

บ็อคเบียร์เป็นพวกเฮฟวีเบียร์ (heavy beer) มีเปอร์เซ็นต์แอลกอฮอล์ค่อนข้างสูง เป็นเบียร์สีเข้มเกือบดำจากการใช้มอลต์สีเข้ม

บ็อคเบียร์ให้พลังงานและสารอาหารมากกว่าเบียร์ลาเกอร์ทั่วไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  WorldClassBeverages.com

| * ด
* ค
* ก
เบียร์ |
| --- |
| ลาเกอร์ | 
* Bock
* Dortmunder Export
* Dunkel
* Helles
* Kellerbier
* Märzen
* Pale lager
* Pilsner
* Schwarzbier
* Zoigl

 |
| เอล | 
* Altbier
* Amber ale
* American pale ale
* Barley wine
* Bitter
* Brown ale
* Burton ale
* Copper ale
* Cream ale
* Dubbel
* Farmhouse ale
	+ Bière de Garde
	+ Grisette
	+ Saison
* India pale ale
* Irish red ale
* Gose
* Grodziskie
* Kentucky common beer
* Kölsch
* Mild ale
* Old ale
* Pale ale
* Porter
	+ Baltic porter
* Pumpkin ale
* Quadrupel
* Sahti
* Scotch ale
* Stout
* Strong ale
* Tripel
* Wheat beer

 |
| เบียร์แบบอื่นๆ | 

|  |  |
| --- | --- |
| Sour beer | 
* American wild ale
* Berliner Weisse
* Flanders red ale
* Lambic
	+ Framboise
	+ Gueuze
	+ Kriek
* Oud bruin

 |
| 
* Corn beer
* Fruit beer
	+ Banana beer
* Hard soda
* Ice beer
* Kvass
	+ Podpiwek
* Light beer
* Malt beer
* Millet beer
	+ Pito
* Rye beer
* Small beer
* Smoked beer
	+ Rauchbier
* Spruce beer
* Steam beer / California Common
* Tella

 |

 |
| ดูเพิ่ม | 
* คราฟต์เบียร์
* เบียร์สด

 |
| 

 |