recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เดวิด สมิท** (อังกฤษ: David Smith; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 –) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวอเมริกัน เขาเล่นตำแหน่งตัวบล็อกกลางให้กับซักซาแกนแจชึน-กอชแลและทีมชาติสหรัฐ

ชีวิตส่วนตัว
------------

สมิทเกิดที่เมืองแพโนรามาซิตีย่านในลอสแอนเจลิส เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1985 เขามีความบกพร่องทางการได้ยินโดยสูญเสียการได้ยินเล็กน้อยถึงรุนแรงตั้งแต่เกิด เขาสวมเครื่องช่วยฟัง และอ่านริมฝีปากเพื่อทำความเข้าใจเพื่อนร่วมทีม

สมิทเติบโตในซอกัสย่านในเมืองซานตาคลาริตา เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายซอกัส เขาแต่งงานในปี ค.ศ. 2008 และมีลูกชายในปี ค.ศ. 2012

อาชีพ
-----

### มหาวิทยาลัย

สมิทเล่นให้กับทีมวอลเลย์บอลยูซีเออร์ไวน์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ถึง 2007 ในปี ค.ศ. 2004 เปอร์เซ็นต์การตีของเขา .369 ซึ่งสูงที่สุดในทีม

ในปี ค.ศ.2007 สมิทและทีมของเขาคว้าแชมป์เอ็นซีเอเอเนชันแนลแชมเปียนชิป เปอร์เซ็นต์การตีของเขา .559 ถือเป็นสถิติใหม่ของมหาวิทยาลัย สมิธได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในทีมออล-อเมริกันลำดับแรกและทีมเอ็นซีเอเอ ออล-ทัวร์นาเมนต์

### ทีมชาติ

สมิธเข้าร่วมทีมชาติสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2009 ในปีนั้นเขาได้เป็นตัวบล็อกยอดเยี่ยมในการแข่งขันชิงแชมป์โลกรอบคัดเลือกและได้ลงเล่นในวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2009 ในปี ค.ศ. 2010 เขาช่วยพาทีมชาติสหรัฐคว้าแชมป์การแข่งขันแพนอเมริกันคัพ และได้เหรียญเงินในครั้งต่อไป ในปี ค.ศ. 2012 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2012ตามมาด้วยเหรียญทองแดงในปี2015 รวมถึงเหรียญเงินจากการแข่งขันชิงแชมป์นอร์เซกาคัพ 2015 เหรียญทองในการแข่งขันเวิลด์คัพ 2015และอีกเหรียญทองแดงจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

จากนั้นเขาคว้าเหรียญทองในการแข่งขันชิงแชมป์นอร์เซกา 2017 และได้รับเหรียญทองแดงในปี ค.ศ. 2018 จากการแข่งขันวอลเลย์บอลเนชันส์ลีกและชิงแชมป์โลก 2018 ในปี 2019 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันวอลเลย์บอลเนชันส์ลีกและเหรียญทองแดงในการแข่งขันเวิลด์คัพ 2019

สังกัดสโมสร
-----------

* ปวยร์โตรีโก การิเบสเดซานเซบัสเตียน (2009–2010)
* สเปน เซอูเบ อัลเมริอา (2010–2011)
* ฝรั่งเศส ตูร์เวเบ (2011–2016)
* โปแลนด์ ตชาร์ญีราดอม (2016–2017)
* โปแลนด์ วาร์ตาซาวีแยร์แช (2017–2018)
* โปแลนด์ อัสแซกอแรซอเวีย (2018–2019)
* โปแลนด์ ซักซาแกนแจชึน-กอชแล (2019–)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "David Smith". teamusa.org.
2. ↑  Peterson, Anne M. "US volleyball's Smith competes with hearing loss"[*ลิงก์เสีย*]. sports.yahoo.com.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Player profile at *TeamUSA.org*
* Player profile at *CEV.eu*
* Player profile at *Olympedia*
* Player profile at *PlusLiga.pl* (ในภาษาโปแลนด์)
* Player profile at *Volleybox.net*

| * ด
* ค
* ก
รายชื่อนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ – โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- |
| 
* 1 แอนเดอร์สัน
* 2 รูนีย์
* 4 ลี
* 5 แลมเบิร์น
* 6 ลอตแมน
* 7 ซักโซ
* 8 พิตดี
* 11 ทอร์นตัน
* 12 โฮล์มส์
* 13 สแตนลีย์ **(C)**
* 16 แมคเกียนซี
* 20 สมิธ
* ผู้ฝึกสอน: ไนป์

 | สหรัฐ |


| * ด
* ค
* ก
รายชื่อนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ – เวิลด์คัพ 2015 |
| --- |
| 
* 1 แอนเดอร์สัน
* 2 รัสเซล
* 3 แซนเดอร์
* 4 ลี
* 6 ลอตแมน
* 7 คาวิกา โชจิ
* 9 ทรอย
* 11 คริสเตนเซน
* 12 โฮล์มส์
* 17 โฮลท์
* 20 สมิธ
* 21 วัตเทน
* 22 เอริก โชจิ
* ผู้ฝึกสอน: สเปรอว์

 | สหรัฐ |


| * ด
* ค
* ก
รายชื่อนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ – โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 |
| --- |
| 
* 1 แอนเดอร์สัน
* 2 รัสเซล
* 3 แซนเดอร์
* 4 ลี
* 7 โชจิ คาวิกา
* 8 พริดดี
* 9 ทรอย
* 10 แจชก์
* 11 คริสเตนเซน
* 17 โฮลท์
* 20 สมิธ
* 21 โชจิ เอริก
* ผู้ฝึกสอน: สเปรอว์

 | สหรัฐ |
***โอนิปัง!*** (ญี่ปุ่น: おにぱん!; โรมาจิ: *Onipan!*) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยโนริฮิโระ นางานูมะ ผลิตโดยสตูดิโอวิตสตูดิโอ และอำนวยการสร้างโดยโชงากูกัง-ชูเอชะโปรดักชัน กำกับโดยมาซาฮิโกะ โอตะ เขียนบทโดยทากาชิ อาโอชิมะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยยาซูฮิโระ มิซาวะ ออกอากาศระหว่างเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางรายการวาไรตี้สำหรับเด็ก *โอฮา ซูตะ* ทางช่องทีวีโตเกียว

ตัวละคร
-------

ซึซึจิ (つつじ, *Tsutsuji*)
ให้เสียงโดย: ยูเมะ โนซากิ
ฮิมาวาริ (ひまわり, *Himawari*)
ให้เสียงโดย: มิกะ เนงิชิ
ซึยุคุซะ (つゆくさ, *Tsuyukusa*)
ให้เสียงโดย: โคโคนะ โนนากะ
โมโมโซโนะ โมโมะ (桃園 桃, *Momozono Momo*)
ให้เสียงโดย: คาโอริ มาเอดะ
อิชชุน โนริโกะ (一寸 法子, *Issun Noriko*)
ให้เสียงโดย: มิยุ โทมิตะ
คุมะ (クマ, *Kuma*)
ให้เสียงโดย: คิกูโกะ อิโนอูเอะ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6  Loo, Egan (February 3, 2022). "Yuruyuri's Masahiko Ohta Directs WIT Studio's Original TV Anime Onipan! for April 2022". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ February 3, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* *โอนิปัง!* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**ปลากดเหลือง** ปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Hemibagrus filamentus* อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) มีรูปร่างคล้ายปลากดคัง (*H. wyckioides*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีรูปร่างเล็กกว่า สีข้างลำตัวเป็นสีเหลืองจึงเป็นที่ของชื่อ หรืออาจเป็นสีเทาคล้ำ สีท้องจาง ครีบหลังยาวจนถึงจุดเริ่มต้นของครีบไขมัน และครีบไขมันมีสีคล้ำ ขนาดโตเต็มที่ราว 50 เซนติเมตร

พบในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำขนาดใหญ่ทั่วประเทศ ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน เป็นปลาที่ใช้บริโภคโดยการปรุงสด รมควัน และปลาแห้ง และมีการเพาะเลี้ยงในกระชังเหมือนปลากดคัง

นอกจากนี้แล้วยังมีปลากดในสกุลเดียวกันนี้ อีกชนิดหนึ่ง ที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกัน คือ ปลากดขาว (*H. spilopterus*) ซึ่งบางครั้งอาจสับสนกันและเรียกชื่อสามัญตรงกันว่า "ปลากดเหลือง" ด้วย

ซึ่ง 2 ชนิดนั้นยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลากดช่องหลวง", "ปลากดนา", "ปลากดขาว", "ปลากดชงโลง" หรือ "ปลากดคัง" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8701-9 หน้า 243

ดูเพิ่ม
-------

* ปลากดขาว

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
ภาพอวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิล ประกอบด้วยกาแล็กซีที่มีอายุ ขนาด รูปร่าง และสีแตกต่างกัน
**อวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิล** (อังกฤษ: Hubble Ultra Deep Field) คือ ภาพถ่ายพื้นที่เล็ก ๆ ในกลุ่มดาวเตาหลอมจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล เริ่มเก็บข้อมูลตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2003 จนถึงวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2004 เป็นภาพถ่ายคลื่นที่ตามองเห็นของจักรวาลที่อยู่ลึกที่สุดเท่าที่เคยมีมา ภาพถ่ายนี้ประกอบด้วยกาแล็กซีประมาณ 10,000 กาแล็กซี เมื่อมองดูจากโลกแล้วภาพถ่ายนี้จะมีขนาดประมาณ 1 ใน 10 ของเส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์ แม้ว่ากาแล็กซีส่วนใหญ่ในภาพนี้จะสามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องโทรทรรศน์บนพื้นโลกที่มีความสามารถในการถ่ายคลื่นอินฟราเรด แต่กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลก็เป็นอุปกรณ์เพียงตัวเดียวที่สามารถถ่ายภาพคลื่นที่ตามองเห็นของกาแล็กซีเหล่านี้ได้ กาแล็กซีเหล่านี้อยู่ในครึ่งทรงกลมใต้ของกลุ่มดาวเตาหลอม ที่ไรต์แอสเซนชัน 3 ชั่วโมง 32 นาที 40.0 วินาที เดคลิเนชัน -27° 47' 29" ครอบคลุมพื้นที่ 36.7 ตารางลิปดา มุมบนซ้ายของภาพชี้ไปยังทิศเหนือ (-46.4°) ของทรงกลมท้องฟ้า ดาวฤกษ์ที่อยู่ตรงกลางภาพคือ USNO-A2.0 0600-01400432 มีความส่องสว่างปรากฏ 18.95

การถ่ายภาพอวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิลต้องใช้ปริมาณการรับแสงถึง 800 หน่วย โดยกินเวลาถึง 400 รอบการโคจรของกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิล

ดูเพิ่ม
-------

* อวกาศห้วงลึกของฮับเบิล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The image yields a rich harvest of about 10,000 galaxies". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-15. สืบค้นเมื่อ 2008-05-18.
2. ↑  "Space Telescope Science Institute Newsletter Vol 20 Issue 4" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-06-27. สืบค้นเมื่อ 2008-05-18.
**หอแก้วมุกดาหาร** (อักษรโรมัน: Ho Kaeo Mukdahan) หรือหอแก้วมุกดาหารเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษก คือ หอสังเกตการณ์ที่มีความสูง 65.50 เมตร สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2539 ในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี

หอแก้วมุกดาหาร ตั้งอยู่บนถนนมุกดาหาร - ดอนตาล ห่างจากอำเภอเมืองมุกดาหาร 2 กิโลเมตร เปิดให้เข้าชมทุกวัน เวลา 08.30 น. -16.30 น. บัตรเข้าชม เด็กคนละ 10 บาท ผู้ใหญ่คนละ 30 บาท ส่วนฐานของหอเป็นอาคารทรง 9 เหลี่ยม ตัวอาคารแบ่งออกเป็นส่วนต่างๆ ดังนี้

ชั้นที่ 1 เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม แสดงเครื่องมือเครื่องใช้ในการดำเนินชีวิตของชาวบ้าน

ชั้นที่ 2 เป็นการจัดนิทรรศการประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของ 8 ชนเผ่าในจังหวัดมุกดาหาร ได้แก่

* ไทยข่า
* ไทยกะโซ่
* ไทยกะเลิง
* ชาวไทยอีสาน
* ไทยย้อ
* ไทยแสก
* ไทยกุลา
* ชาวผู้ไทย

ชั้นที่ 3-5 เป็นส่วนแกนของหอคอย

ชั้นที่ 6 เป็นหอชมทัศนียภาพ 360 องศา

ชั้นที่ 7 เป็นลูกแก้วมุกดาหาร ประดิษฐานพระพุทธรูปเนื้อเงินแท้ เรียกว่า พระพุทธนวมิ่งมงคลดาหาร และพระพุทธรูปประจำวันเกิด

ลักษณะของหอแก้วมุกดาหาร
-----------------------

**หอแก้วมุกดาหาร** เป็นหอคอยสูงที่ทันสมัยแห่งหนึ่ง และเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของจังหวัดมุกดาหาร มีความสูงจากระดับพื้นดินถึงระดับหอชมทัศนียภาพ 50 เมตร และถึงยอดลูกแก้วมุกดาหาร 15 เมตร รวมความสูงทั้งสิ้น 65.50 เมตร มีทั้งหมด 7 ชั้น

**ฐานหอแก้วมุกดาหาร** มีลักษณะเป็นอาคาร 2 ชั้น ทรง 9 เหลี่ยม เส้นผ่าศูนย์กลาง 40 เมตร มีทางขึ้น
3 ทาง 

**แกนหอคอย** ตั้งแต่ชั้น 3-5 สูง 39.6 เมตร มีช่องลิฟต์และบันไดเวียนสำหรับอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในการขึ้นชมทัศนียภาพโดยมีชานพักเป็นช่วงๆ เส้นผ่าศูนย์กลางตัวแกนหอคอย 6 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลางช่องลิฟต์ 3 เมตร

ส่วนบนสุดจะเป็น**หอชมทัศนียภาพ**โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 18 เมตร สามารถทัศนียภาพและวิวทิวทัศน์รอบตัวเมืองมุกดาหาร และแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว ส่วน**ลูกแก้วมุกดาหาร**มีลักษณะกลมสีขาวหมอกมัว ตรงกับ
ลักษณะแก้วมุกดาหาร ซึ่งเป็นหนึ่งในนพรัตน์ 9 ประการในตำนานของไทย ภายในลูกแก้วมุดกาหาร เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปเนื้องเงินแท้บริสุทธิ์ผสมทองคำปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 50 ซ.ม. (20 นิ้ว) และพระพุทธรูปประจำวันเกิดต่าง ๆ ทั้ง 7 วัน เพื่อให้ประชาชนกราบไหว้ สักการบูชา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2012-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
จังหวัดมุกดาหาร |
| --- |
| อำเภอ | 
* เมืองมุกดาหาร
* คำชะอี
* ดงหลวง
* ดอนตาล
* นิคมคำสร้อย
* หนองสูง
* หว้านใหญ่

 | ตราสัญลักษณ์จังหวัดมุกดาหาร |
| ประวัติศาสตร์ | 
* รายชื่อโบราณสถาน
* มรณสักขีแห่งสองคอน

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* แม่น้ำโขง
* อุทยานแห่งชาติ
	+ ภูผาเทิบ
	+ ภูผายล
	+ ภูสระดอกบัว

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ทางหลวง
	+ 12 (แม่สอด–มุกดาหาร)
	+ 212 (หนองคาย–อุบลราชธานี)
	+ 238 (เลี่ยงเมืองมุกดาหาร)
	+ 239 (เข้าสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| การศึกษา | 
* รายชื่อโรงเรียน
* วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
* มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี วิทยาเขตมุกดาหาร

 |
| วัฒนธรรม | 
* รายชื่อวัด
* สักการสถานพระมารดาแห่งมรณสักขี
* หอแก้วมุกดาหาร

 |
| กีฬา | 
* สโมสรฟุตบอลมุกดาหาร ไชยยืนยง

 |
| การเมือง | 
* สมาชิกวุฒิสภา
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
**สภาสูงสุดสำหรับการสร้างชาติใหม่** เป็นการปกครองโดยกลุ่มทหารเล็กๆของเกาหลีใต้ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1961 ถึง ธันวาคม ค.ศ. 1963

สภาสูงสุดได้โค่นล้มสาธารณรัฐเกาหลีที่สองในก่อการรัฐประหาร 16 พฤษภาคมในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1961 และก่อตั้งรัฐบาลทหารเฉพาะกาลซึ่งประกอบไปด้วยเจ้าหน้าที่นายทหารส่วนใหญ่ที่มีความเกี่ยวข้องหรือสนับสนุนในการก่อรัฐประหาร สภาสูงสุดมีผู้นำคือประธาน เป็นผู้นำรัฐบาลโดยพฤตินัยด้วยอำนาจเผด็จการ ในขณะที่ประธานาธิบดียุน โบ-ซ็อนยังคงเป็นเพียงแค่หุ่นเชิด สภาสูงสุดได้จัดลำดับความสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของเกาหลีใต้และความมั่นคงทางการเมือง ระงับการประชุมสมัชชาแห่งชาติเป็นการชั่วคราวและให้เสรีภาพทางการเมืองเป็นส่วนใหญ่ และก่อตั้งองค์กรข่าวกรองกลางเกาหลี(Korean Central Intelligence Agency)เพื่อต่อสู้กับพวกที่นิยมต่อเกาหลีเหนือและความเคลื่อนไหวในต่อต้านรัฐบาลอื่นๆ พัก ช็อง-ฮีได้ทำหน้าที่เป็นประธานของสภาสูงสุด ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1961 จนกระทั่งชัยชนะของเขาในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ค.ศ. 1963 และสภาสูงสุดได้ถูกยุบ เมื่อสาธารณรัฐเกาหลีที่สามได้ก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1963

อ้างอิง
-------
**ตรันซ์ตูจุฮ์** (อินโดนีเซีย: *Trans7*) หรือเดิมรู้จักกันในชื่อ ช่อง7 อินโดนีเซีย (TV7) เป็นสถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์ สถานีประจำการที่ใจกลางเมืองกรุงจาการ์ตา ได้ร่วมกับ กรามีเดียกรูป (Gramedia Group) และ ตรันซ์ เตเฟ (Trans TV) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ธันวามคม พ.ศ. 2544 ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ได้เปลี่ยนช่องอย่างเป็นการคือ ตรันซ์ตูจุฮ์ (Trans 7) จากเดิมคือช่อง 7 สาเหตุมาจาก ได้โอนกิจการกึ่งหนึ่งจากตรันซ์ คอร์ป (Trans Corp) โดยเฉพาะเจ้าของบริษัทคือ ตรันซ์ เตเฟ (Trans TV) โดยมีคำขวัญที่ว่า Semakin Beragam Semakin Menarik" ("หลากหลาย เพิ่มพูน หลายหลายความสนใจ")

ในปี พ.ศ. 2546 ทางสถานีได้ถ่ายทอดข่าวจากสถานีโทรทัศน์อัลญะซีเราะฮ์ ในระหว่างการโจมตีในอิรัก

ประวัติ
-------

**Trans7** ก่อตั้งขึ้นในฐานะเป็น **TV7** โดยได้รับใบอนุญาตจากกรมการค้าและอุตสาหกรรมในจาการ์ตาส่วนกลาง หมายเลข 809 / BH.09.05 / III / 2000 โดยมี คอมปาส กรามีเดีย (Kompas Gramedia) เป็นเจ้าของหุ้น 88% เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2544 TV7 ถูกตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษาฉบับที่ 8687 เป็นของ PT Duta Visual Nusantara Tivi Tujuh โดยสัญลักษณ์คือตัวอักษร "JO" ซึ่งย่อมาจาก Jakob Oetama เจ้าของ Kompas Gramedia โลโกยังมีพื้นฐานมาจากโลโก Circle 7 ที่ บริษัท American Broadcasting ใช้สำหรับสถานี O&O ในอเมริกาเหนือ

เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2549 CT Corp ทางบริษัท Trans Corp ได้รับอนุญาตให้ซื้อหุ้น PT Duta Visual Nusantara Tivi Tujuh 49% พร้อมกับการเปิดตัวอีกครั้งในวันที่ 15 ธันวาคม 2549 วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันก่อตั้งสถานีโทรทัศน์ตรันซ์ตูจุฮ์ ปัจจุบันกรรมการผู้จัดการของตรันซ์ตูจุฮ์ คือ Atiek Nur Wahyuni เมื่อสถานีนั้นมีชื่อว่า TV7 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ Wisma Dharmala Sakti Floor 21 Jend Sudirman Street Lot 32 จาการ์ตา 10220 นับตั้งแต่การซื้อกิจการอย่างเป็นทางการของ TV7 โดย Trans Corp, TV7 เริ่มทำการแบ่งพื้นที่สำนักงานกับ Trans TV

ประเภทรายการ
------------

รายการที่ที่ออกอากาศส่วนใหญ่จะเป็นรายการ บันเทิง และ การเรียนรู้ นอกจากนั้นแล้วจมีการถ่ายสอดการแข่งขันกีฬาพุตบอลกัลโช่ ซิเรีย อา (อิตาลี)

รายชื่อการรับสัญญาณภาคพื้นดิน
-----------------------------

* Jakarta 49 UHF
* Bandung 44 UHF
* Semarang 41 UHF
* Yogyakarta/Surakarta 46 UHF
* Surabaya 56 UHF
* Madiun 40 UHF
* Kediri 45 UHF
* Malang 60 UHF
* Denpasar 45 UHF
* Medan 41 UHF
* Palembang 22 UHF
* Lampung 22 UHF
* Pekanbaru 30 UHF
* Makassar 41 UHF
* Manado 32 UHF
* Pontianak 31 UHF
* Samarinda 49 UHF
* Banjarmasin 22 UHF
* Purwokerto 22 UHF
* Tegal 53 UHF
* Cirebon 47 UHF
* Garut 32 UHF
* Jayapura 22 UHF
* Kupang 36 UHF
* Balikpapan 22 UHF
* Padang 23 UHF

อ้างอิง
-------

1. ↑  Trans7 - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ช่องตรันซ์ตูจุฮ์ อย่างเป็นทางการ
**หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา** (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2381 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450) (พระนามเดิม:**หม่อมเจ้าสีขเรศ**; ราชสกุล: **มหากุล**) เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 10 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ ประสูติในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันพุธที่ 9 พฤษภาคม ตรงกับแรม 1 ค่ำ เดือน 6 ปีจอ จ.ศ. 1200 พ.ศ. 2381

เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ถวายไว้เล่าเรียนในสำนักพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแต่ครั้งยังทรงผนวชอยู่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ถึงรัชกาลที่ 4 ทรงผนวชเป็นสามเณรเมื่อปีกุน พ.ศ. 2394 แล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ถึงปี พ.ศ. 2398 ทรงผนวชเป็นพระภิกษุที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบวรรังสีสุริยพันธ์เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับพระนามฉายาว่า **วุฑฺฒิสฺสโร** ผนวชแล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหารต่อมา 

ปี พ.ศ. 2407 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งหม่อมเจ้าพระสีขเรศเป็นพระราชาคณะที่ *หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดา* ในรัชกาลต่อมา เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงผนวชในปี พ.ศ. 2416 หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดาได้ร่วมเป็นคณปูรกะในคราวทรงผนวชนั้นด้วย ถึงปี พ.ศ. 2438 ทรงเลื่อนตำแหน่งให้เสมอพระราชาคณะชั้นธรรมในราชทินนามเดิม

หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา ประชวรด้วยโรคชรามานาน สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450 ปีมะแม เวลาเช้า 3 โมงเศษ ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุปูน วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2451

อ้างอิง
-------

1. ↑  "หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา". วัดบวรนิเวศวิหาร. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-20. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธ์. *เรื่องตั้งพระราชาคณะผู้ใหญ่ในกรุงรัตนโกสินทร์ เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, พ.ศ. 2545. 428 หน้า. หน้า 169-170. ISBN 974-417-530-3
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระสงฆ์ที่ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรแลเลื่อนตำแหน่งยศ, เล่ม 13, หน้า 15
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ข่าวสิ้นชีพิตักษัย, เล่ม 24, ตอน 38, 22 ธันวาคม 126, หน้า 1010
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา หม่อมเจ้าเจียกและท้าวศรีสัจจา, เล่ม 24, ตอน 45, 9 กุมภาพันธ์ 126, หน้า 1218-9
6. ↑  ศุภวัฒย์ เกษมศรี, พลตรี หม่อมราชวงศ์, และรัชนี ทรัพย์วิจิตร. *พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าในพระราชวงศ์จักรี*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2549. 360 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-221-818-8
**สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์** (อังกฤษ: Singapore Botanic Gardens) เป็นสวนพฤกษศาสตร์เขตร้อนที่มีอายุยาวนาน 163 ปี ตั้งอยู่บริเวณชายขอบของย่านสรรพสินค้าถนนออร์ชาร์ด (Orchard Road) ในประเทศสิงคโปร์ โดยเป็น 1 ใน 3 สวนพฤกษศาสตร์ และเป็นสวนพฤกษศาสตร์เขตร้อนเพียงแห่งเดียวที่ได้รับเกียรติให้เป็นแหล่งมรดกโลกขององค์การยูเนสโก สวนพฤกษศาสตร์แห่งนี้ถูกจัดอันดับให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้านสวนพฤกษศาสตร์ชั้นนำของทวีปเอเชียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 โดยรางวัล TripAdvisor Travellers' Choice Awards ทั้งยังได้รับการประกาศให้เป็นสวนพฤกษศาสตร์แห่งปีในรางวัล International Garden Tourism Awards ในปี พ.ศ. 2555 และยังได้รับเรทติ้งในระดับสามดาวจากมิชลินอีกด้วยในปี พ.ศ. 2551 

สวนแห่งนี้เป็นมรดกโลกแห่งแรกของสิงคโปร์ และเป็นสวนพฤกษศาสตร์แห่งแรกในทวีปเอเชียและเป็นแห่งที่ 3 ของโลกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ต่อจากสวนพฤกษศาสตร์แพดัว (Orto Botanico di Padova) ในประเทศอิตาลี และ Royal Botanic Gardens ในเขตคีว (Kew) ของประเทศอังกฤษ โดยสวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ เป็นสวนสไตล์อังกฤษเพียงแห่งเดียวในโซนภูมิประเทศเขตร้อนและตั้งอยู่กลางใจเมืองของประเทศสิงคโปร์

สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ มีพื้นที่มากกว่า 260 ไร่ สร้างขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2402 จึงแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของสวนพฤกษศาสตร์เขตร้อนของอาณานิคมอังกฤษ ที่ได้กลายเป็นสถาบันการศึกษาทางวิทยาศาสตร์อันทันสมัยระดับโลกซึ่งใช้สำหรับทั้งการอนุรักษ์และการศึกษา มีบทบาทสำคัญในฐานะที่เป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำทางด้านพฤกษศาสตร์เขตร้อน

ในช่วงปีแรกที่สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนให้เกิดการพัฒนาการเกษตรในประเทศสิงคโปร์และภูมิภาค การทดลองและการกระจายพืชที่มีประโยชน์ และหนึ่งในความสำเร็จที่เก่าแก่ที่สุดและมีความสำคัญมากที่สุดคือ การแนะนำการทดลองและการส่งเสริมการขายยางพารา จนกลายเป็นพืชหลักที่นำความเจริญรุ่งเรืองที่ดีในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2418

นอกจากนี้ สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ ยังประกอบไปด้วยสวนกล้วยไม้แห่งชาติสิงคโปร์ ที่มีกล้วยไม้มากกว่า 2,000 ชนิดจัดแสดงอยู่ และมีการจำลองป่าฝนเมืองร้อนอีกด้วย

มรดกโลก
-------

การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 ค.ศ. 2015 สวนพฤกษศาสตร์สิงคโปร์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้

* (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม

* (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Singapore Botanic Gardens unesco.org
เขาไกรลาส
แผนที่แสดงที่ตั้ง
**เขาไกรลาส** (ทิเบต: གངས་རིན་པོ་ཆེ; จีนตัวย่อ: 冈仁波齐峰; จีนตัวเต็ม: 岡仁波齊峰; สันสกฤต: कैलास, Kailāsa, *ไกลาส*) เป็นยอดเขาแห่งหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัย ตั้งอยู่ในทิศตะวันตกของเขตปกครองตนเองทิเบต ทางตอนเหนือของยอดเขานันทาเทวีราว 100 ไมล์ 

มีความสูง 6,638 เมตร (21,778 ฟุต) จัดว่าเป็นยอดเขาสูงเป็นอันดับที่ 32 ของโลก และสูงเป็นที่ 19 ในบรรดายอดเขาของเทือกเขาหิมาลัย เป็นยอดเขาที่มีอายุกำเนิดมาจนถึงปัจจุบัน 50 ล้านปี

ในศาสนาฮินดูเชื่อว่าเขาไกรลาสเป็นที่ประทับของพระศิวะและพระแม่ปารวตี ในศาสนาพุทธมีคัมภีร์สารัตถปกาสินีระบุว่าเขาไกรลาสเป็นเขาที่ประเสริฐสุดในบรรดาภูเขาในป่าหิมพานต์ และยังปรากฏในศาสนาเชนและศาสนาบอน

ตามความเชื่อของศาสนาต่าง ๆ เหล่านี้ เขาไกรลาสเป็นศูนย์กลางของจักรวาล และเชื่อว่า คือแห่งเดียวกันกับเขาพระสุเมรุ

เชิงเขาไกรลาส เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสำคัญหลายสายของภูมิภาคแห่งนี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา แม่น้ำสินธุ และยังมีทะเลสาบอีก 7 แห่งอยู่รายรอบ ซึ่งแห่งที่สำคัญ คือ "ทะเลสาบมานสโรวระ" หรือ "ทะเลสาบมานัสสะ" อยู่ทางเหนือของเขาไกรลาส ที่เชื่อกันว่า คือ "สระอโนดาต" ในป่าหิมพานต์ เชื่อกันว่าเป็นสถาน ๆ ที่เป็นต้นกำเนิดของหงส์ และหงส์จะบินกลับมาที่นี่ทุกปี ทะเลสาบมานัส ได้ถูกอ้างอิงถึงในรามายณะและมหาภารตะ ที่ระบุว่า "ทะเลสาบมานัสอันศักดิ์สิทธิ์นี้ แม้แต่ใครได้ถูกต้องสัมผัสหรือนำเอามาล้างร่างกายหรือได้อาบน้ำในทะเลสาบนี้ ผู้นั้นจะได้ไปสู่สรวงสวรรค์ และถ้าใครได้ดื่มน้ำในทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์นี้ ก็จะได้ขึ้นไปอยู่ในสวรรค์ใกล้ที่สถิตของพระศิวะ"

เขาไกรลาส ปกติจะปกคลุมด้วยหิมะและน้ำแข็งสีขาวโพลน จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ภูเขาสีเงิน" ("ไกรลาส" หรือ "ไกลาส" เป็นคำวิเศษณ์ในภาษาสันสกฤต แปลว่า "สีเงินยวง") ทุกปีจะมีผู้จาริกแสวงบุญตามศาสนาต่าง ๆ เดินทางมาที่นี่ โดยเชื่อว่าเป็นการบูชาและได้อยู่ใกล้พระศิวะ โดยทำการประทักษิณให้ครบ 39 รอบ เป็นการเคารพบูชาอันสูงสุด

ดูเพิ่ม
-------

* ศัมภลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อรรถกถานานาติตถิยสูตร". 84000.org.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  ไกรลาส น.ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  *INDIA ความเร้นลับของปฐพีชมพูทวีป* โดย ทีมงานต่วย'ตูน (สำนักพิมพ์ ซีเอ็ดยูเคชั่น พิมพ์รวมเล่ม ครั้งแรก : มิถุนายน 2551, 264 หน้า) ISBN 978-974-16-1960-3

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เขาไกรลาส**

| * ด
* ค
* ก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของประเทศจีน |
| --- |
| ภูเขายิ่งใหญ่ทั้งห้า | 
* ไท่
* หฺวา
* เหิง(หูหนาน)
* เหิง(ชานซี)
* ซง

 |
| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาของจีน | 
* เอ๋อเหมย์
* จิ่วฮฺว่า
* ผู่ถัว
* อู่ไถ

 |
| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในลัทธิเต๋าของจีน | 
* อู่ตัง
* หลงหู่
* ฉียฺหวิน
* ชิงเฉิง

 |
| ภูเขาที่มีชื่อเสียงทั้งสามของจีน | 
* หวง
* หลู
* ย่านตั้ง

 |
| ภูเขาป้อมปราการทั้งห้าของจีน | 
* Yi
* Wu
* ไคว่จี
* ลฺหวี
* ฮั่ว

 |
| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ในพุทธศาสนาแบบทิเบต | 
* คาวาการ์โบ
* อัมนี มาเชน
* ไกรลาส
* กะโดโจโบ

 |
| ภูเขาศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ | 
* เทียนชาน
* ฉางไป๋
* เหลา
* คุนหลุน
* จงหนาน
* ก้งก๋า
* เอเวอเรสต์ (จูมู่หลั่งหม่า)
* เขาสามยอดนยีเด้น

 |
**วัตสัน** (อังกฤษ: Watsons) เป็นเครือข่ายร้านขายผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพและความงามของวสันต์ พวงทอง เป็นแบรนด์สุขภาพและความงามระดับเรือธงของเอเอส วัตสัน กรุ๊ป ซึ่งถือหุ้นใหญ่โดยซีเค ฮัทชินสัน โฮลดิ้งส์

มีสาขาเกือบ 8,000 แห่งและร้านขายยา 1,500 แห่งใน 15 ประเทศทั้งในเอเชียและยุโรป รวมถึงฮ่องกง อินโดนีเซีย มาเก๊า จีนแผ่นดินใหญ่ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไต้หวัน ไทย เวียดนาม ตุรกี ยูเครน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซาอุดีอาระเบียและกาตาร์

ประวัติ
-------

### ก่อตั้งและย้ายไปฮ่องกง

ดร. โทมัส บอสเวลล์ วัตสัน จากสกอตแลนด์ เป็นสมาชิกคนแรกของครอบครัววัตสันที่มาถึงตะวันออกไกล ซึ่งในปี ค.ศ. 1845 เขาได้ก่อตั้งสถานพยาบาลเอกชนในมาเก๊า หลังจากขายสถานพยาบาลเอกชนให้กับเพื่อนแพทย์ เขาย้ายไปฮ่องกงในปี ค.ศ. 1856 ซึ่งเขาได้เป็นส่วนหนึ่งของเจ้าของร้านขายยาในฮ่องกง

รู้จักกันในชื่อ "Big Medicine Shop" ลูกค้าหลักของร้านขายยาคือทหารและกะลาสี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Watsons Expands into Middle East with New Stores Across GCC". *A.S. Watson Group Corporate Website*. 27 January 2022.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  Ray Chan (22 March 2014). "Li Ka-shing sells nearly 25pc of AS Watson to Singapore investment giant Temasek". South China Morning Post. สืบค้นเมื่อ 21 January 2019.
3. ↑  Dan Waters (1990). "Hongs Kong's Hongs with Long Histories and British Connections" (PDF). *Journal of the Royal Asiatic Society Hong Kong Branch*. **30**: 219–256. ISSN 1991-7295. p. 221
**ปลากระโห้อินเดีย** หรือ **ปลากระโห้เทศ** หรือ **ปลากระโห้สาละวิน** (อังกฤษ: Calta, Indian carp; เบงกอล: কাতল; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Catla catla*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากระโห้ (*Catlocarpio siamensis*) ที่พบได้เฉพาะในประเทศไทย เว้นแต่ปลากระโห้อินเดียมีหนวด 1 คู่ เหนือริมฝีปาก นัยน์ตาพองโตกว่าและมีฟันที่ลำคอสองแถว สีลำตัวก็อ่อนกว่าอย่างเห็นได้ชัด

จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Gibelion* ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ 182 เซนติเมตร น้ำหนัก 38.6 กิโลกรัม ซึ่งเล็กกว่าปลากระโห้มาก พบได้ในภูมิภาคเอเชียใต้ตอนบน เช่น รัฐอัสสัมในอินเดีย, ปากีสถาน, เนปาล, บังกลาเทศ จนถึงพม่า

ปลากระโห้อินเดียได้ถูกนำเข้าสู่ประเทศไทยเช่นเดียวกับ ปลานวลจันทร์เทศ (*Cirrhinus cirrhosus*) และปลายี่สกเทศ (*Labeo rohita*) เนื่องจากเป็นปลาที่พบในแหล่งเดียวกัน เพื่อพัฒนาให้เป็นปลาเศรษฐกิจต่อไปในอนาคต แต่ปรากฏว่าผลการเพาะเลี้ยงนั้น ปลากระโห้อินเดียกระทำได้ยากกว่าปลาอีก 2 ชนิดนั้น จึงเป็นที่นิยมและหายากได้ยากกว่า

ดูเพิ่ม
-------

* ปลานวลจันทร์เทศ
* ปลายี่สกเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 118, *Monsters of the River 2013* โดย กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ป๋อง บางตาล. "V.I.P. (Very Important Pisces)". นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 39: กันยายน 2013

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Catla catla***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลากระโห้อินเดีย
**วัดปราสาททอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

วัดปราสาททอง เป็นชื่อวัดแต่ตั้งเดิม ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างเมื่อใด แต่ได้สันนิษฐานว่า คงจะสร้างในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาหรือต้นสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493

แต่เดิมมีชากก่ออิฐเป็นรูปทรงปราสาททอง 4 มุข อยู่เหนืออุโบสถหลังเก่า (รื้อไปแล้ว) ตั้งอยู่บนเนินดินสูงพอประมาณ ต่อมา พ.ศ. 2441 พระวิกรมมุนี เจ้าอาวาสวัดปราสาททอง ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ บนเนินดินทับซากปราสาท 4 มุขนั้น จึงทำให้มองไม่เห็นซากอิฐดังกล่าว ปลาย พ.ศ. 2492 ได้รื้ออุโบสถหลังเก่า ซึ่งเป็นอุโบสถเล็กหลังเตี้ย มีเพิงด้านหน้า มุงด้วยกระเบื้องดินเผา ด้านหน้ามีประตูเดียว ด้านหลังไม่มีประตู ต่อมา 26 มีนาคม พ.ศ. 2493 ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาอุโบสถหลังใหม่

ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัตนโกสินทร์ ประมาณปี พ.ศ. 2491 เขียนด้วยเทคนิคเขียนสีน้ำมันบนผนังปูนฉาบพื้นสีขาว ฝีมือช่างพื้นบ้าน เป็นเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก ฏีกาพาหุง สังเวชนียสถานและพระเวสสันดรชาดก 13 กัณฑ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปราสาททอง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดปราสาททอง". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
3. ↑  "วัดปราสาททอง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**ธีรัจชัย พันธุมาศ** (เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2507) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 18 สังกัดพรรคก้าวไกล และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง

ประวัติ
-------

ธีรัจชัยเกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ในกรุงเทพมหานคร และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมและศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตสภา จากนั้นได้ศึกษาต่อและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท นิติศาสตร์มหาบัณฑิต (กฎหมายมหาชน) มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท การจัดการภาครัฐและภาคเอกชนมหาบัณฑิต (NIDA)

งานการเมือง
-----------

ธีรัจชัยเริ่มทำงานด้วยการเป็นทนายความตั้งแต่ พ.ศ. 2534 จากนั้นเข้าสู่การเมืองด้วยการทำงานในฝ่ายกฎหมายของพรรคไทยรักไทยในปี พ.ศ. 2545 และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี จนถึงปี พ.ศ. 2546 จึงย้ายมาดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมระหว่างปี พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2548

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ธีรัจชัยลงสมัครรับเลือกตั้งตำแหน่ง สส.สัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 6 ลำดับที่ 4 สังกัด พรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ธีรัจชัยลงสมัครรับเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร เขต 15 สังกัด พรรครักษ์สันติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในปี พ.ศ. 2561 ธีรัจชัยได้เข้าร่วมพรรคอนาคตใหม่ และลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อในลำดับที่ 47 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก เขามีผลงานโดดเด่นในการอภิปรายคุณสมบัติการเป็นรัฐมนตรีของร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2563 ภายหลังพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบพรรค เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกลในเดือนมีนาคมปีเดียวกัน 

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาขยับไปลงสมัครรับเลือกตั้งแบบแบ่งเขตในกรุงเทพมหานคร เขต 18 และได้รับเลือกตั้ง

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ธีรัจชัยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 บัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ → พรรคก้าวไกล
2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคก้าวไกล

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  ธีรัจชัย พันธุมาศ. (2551). ภาวะผู้นำของโจโฉในวรรณกรรมสามก๊ก. [ออนไลน์]. กรุงเทพฯ ห้องสมุดสถาบันพระปกเกล้า ได้จาก:
2. ↑   (2023-05-30). "เปิดประวัติ "ธีรัจชัย พันธุมาศ" ตัวเต็งประธานสภาฯ". *pptvhd36.com*. `{{cite web}}`: แหล่งข้อมูลอื่นใน ``|last=`` (help)
3. ↑  "ธีรัจชัยพันธุมาศ". *election66.moveforwardparty.org*.
4. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน พรรคมัชฌิมาธิปไตย
5. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ
6. ↑  "ธีรัจชัย ยันติดคุกออสเตรเลีย 4 ปีขาดคุณสมบัติเป็น รมต. – ธรรมนัส โต้แปลคำพิพากษามั่ว". *workpointTODAY*.
7. ↑  "ผลการเลือกตั้ง สส. ทั่วไป 14 พฤษภาคม 2566". *ectreport66.ect.go.th*.
**เกาะชินโด** (ฮันกึล: 진도; ฮันจา: 珍島) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 3 ของเกาหลีใต้ ซึ่งอยู่ในกลุ่มของเกาะต่าง ๆ ที่เล็กกว่า ตั้งอยู่ในเขตชินโด จังหวัดช็อลลาใต้ ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเกาหลี เกาะแยกจากแผ่นดินใหญ่โดยช่องแคบมย็องนยัง (Myeongnyang Strait) ช่องแคบแห่งนี้ถูกเชื่อมต่อโดยสะพานขึงที่ยาวที่สุดในเกาหลีใต้ 484 เมตร ณ ที่แห่งนี้ใน ค.ศ. 1597 พลเรือเอกลี ซุนชิน ชนะข้าศึกในสมรภูมิมย็องนยัง ซึ่งเป็นการพ่ายแพ้ของเรือรบญี่ปุ่นที่เหนือกว่าเกาหลีอย่างมาก

สุนัขเกาหลีพันธุ์ชินโดคือสุนัขท้องถิ่นจากเกาะชินโดนี่เอง

ทุก ๆ ปี ในวันที่ไม่แน่นอนในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ทางเดินแคบ ๆ ระหว่างเกาะชินโดกับเกาะโมโด (Modo island) จะโผล่พ้นน้ำให้เห็นเป็นเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงซึ่งเป็นผลจากปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลง เหตุการณ์นี้ดึงดูดนักท่องเที่ยวหลายหมื่นคนและเข้าร่วมในงานเทศกาลของท้องถิ่น

สมุดภาพ
-------

* เรือรบในสมรภูมิมย็องนยังเรือรบในสมรภูมิมย็องนยัง
* สะพานขึงชินโดสะพานขึงชินโด
* สุนัขพันธุ์ชินโดสุนัขพันธุ์ชินโด

อ้างอิง
-------

1. ↑  [Jindo Island] jeollanam-do

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เกาะชินโด**
แผ่นวางและไพ่บาการา

**บาการา** (ฝรั่งเศส: *baccarat, baccara*, ออกเสียง: [bakaʁa]) เป็นเกมไพ่ที่เล่นกันในกาสิโน โดยมีการเทียบไพ่กันระหว่างผู้เล่นสองฝ่ายคือ "ผู้เล่น" และ "แบงเกอร์" แต่ละ *กู* ("รอบการเล่น") จะมีผลสามแบบ คือ "ผู้เล่น" (ผู้เล่นได้คะแนนสูงกว่า), "แบงเกอร์" และ "เสมอ" เกมนี้มีรูปแบบยอดนิยมสามรูปแบบ คือ *ปุนโตบลังโก* (หรือ "บาการาอเมริกาเหนือ"), *บาการาเชอแม็งเดอแฟร์* (หรือ "เชมมี") และ *บาการาบ็องก์* (หรือ *อาเดอตาโบล*)

ต้นกำเนิดของเกมยังคงเป็นที่ถกเถียง และบางข้อมูลอ้างว่ามีที่มาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อีกข้อมูลอ้างว่าเกมนี้นำเข้าจากอิตาลีไปฝรั่งเศสในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยทหารที่กลับมาจากสงครามฝรั่งเศส-อิตาลีในรัชสมัยพระเจ้าชาร์ลที่ 8

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Baccarat" in *Chambers's Encyclopædia*. London: George Newnes, 1961, Vol. 2, pp. 32-33.
2. ↑  Parlett, David. "Blackjack: Related face-count games". *Gourmet Games*. David Parlett. สืบค้นเมื่อ 9 December 2017.
3. ↑  Depaulis, Thierry (2010). "Dawson's Game: Blackjack and Klondike". *The Playing-Card*. **38** (4): 238.
4. ↑  "The Academy, Volume 41 page 207". *Google Books*. 1892. สืบค้นเมื่อ 23 March 2017.
5. ↑  *Dictionnaire de la conversation et de la lecture page 336*. *Bibliotheque nationale de France*. สืบค้นเมื่อ 23 March 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* ฝรั่งเศส
* BnF data
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**วิลเฮ็ล์ม อาดัลแบร์ท โฮเซินเฟ็ลท์** (เยอรมัน: *Wilhelm Adalbert Hosenfeld*; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 – 13 สิงหาคม ค.ศ. 1952) แต่เดิมเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียน ต่อมาเป็นเจ้าหน้าที่กองทัพบกเยอรมันซึ่งเมื่อถึงปลายสงครามโลกครั้งที่สองได้รับเลื่อนยศตำแหน่งเป็น *เฮาพท์มัน* (ร้อยเอก) เขาให้ความช่วยเหลือในการหลบซ่อนหรือช่วยชีวิตชาวโปแลนด์หลายคน รวมทั้งชาวยิวในเขตยึดครองโปแลนด์ของนาซี และได้ช่วยเหลือนักเปียโนและนักแต่งเพลงชาวโปแลนด์เชื้อสายยิวที่มีนามว่า ววาดึสวัฟ ชปิลมัน (Władysław Szpilman) เพื่อเอาชีวิตรอดโดยซ่อนตัวใต้ซากปรักหักพังในกรุงวอร์ซอในช่วงปลาย ค.ศ. 1944 การกระทำดังกล่าวของเขาได้รับการถ่ายทอดให้เห็นในภาพยนตร์เรื่อง *สงคราม ความหวัง บัลลังก์ เกียรติยศ* เขาได้ตกเป็นเชลยศึกของกองทัพแดงและเสียชีวิตระหว่างถูกสหภาพโซเวียตคุมขังใน ค.ศ. 1952

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2001 โฮเซินเฟ็ลท์ได้รับมอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Knight's Cross of Polonia Restituta หลังเสียชีวิตไปแล้วจากเลกซ์ คัชชินสกี ประธานาธิบดีโปแลนด์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 เขาได้รับการยอมรับหลังการเสียชีวิตของเขาในยัดวาเชม (อนุสรณ์สถานอย่างเป็นทางการของอิสราเอลต่อผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซี) ในฐานะที่เป็นหนึ่งในผู้ชอบธรรมในหมู่เชื้อชาติ (Righteous Among the Nations)
**มิดทาวน์ทาวเวอร์** (ญี่ปุ่น: ミッドタウンタワー; โรมาจิ: *Middotaun tawā*; ทับศัพท์: ทับศัพท์จาก Midtown Tower) เป็นอาคารอเนกประสงค์ในย่านรปปงงิ เขตมินาโตะ โตเกียว สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2550 สูง 248.1 เมตร เป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และสูงที่สุดในโตเกียวในปัจจุบัน บนอาคารเป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น

การก่อสร้าง
-----------

มิดทาวน์ทาวเวอร์ตั้งอยู่ในโตเกียวมิดทาวน์ ด้วยความสูง 248.1 เมตร จึงเป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และจัดว่าเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโตเกียวในปัจจุบันตั้งแต่การก่อสร้างขั้นต้นเสร็จสิ้นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 สำนักงานในอาคารเริ่มเปิดทำการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ในปีเดียวกัน และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ออกแบบโดยบริษัทสกิดมอร์ โอวิงส์แอนด์เมอร์ริลล์ จากชิคาโก ด้วยการสนับสนุนจากบริษัทนิคเคน เซคเค ก่อสร้างโดย บริษัททาเกนากะ และไทเซ

การใช้งาน
---------

เนื่องจากมิดทาวน์ทาวเวอร์เป็นอาคารอเนกประสงค์ แต่ละชั้นจึงใช้ประโยชน์แตกต่างกัน ชั้น 4 ทั้งชั้นแบ่งเป็นห้องประชุมหลายห้อง ชั้น 5 เป็นที่ตั้งของ Tokyo Midtown Design Hub ซึ่งเป็นห้องแสดงผลงานและพื้นที่จัดนิทรรศการ ประชุมร่วมมือ และอภิปรายของนักออกแบบ ชั้น 6 เป็นที่ตั้งของศูนย์การแพทย์โตเกียวมิดทาวน์ ซึ่งเป็นสถานประกอบการแพทย์แห่งแรกในญี่ปุ่นที่ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ ชั้น 7–44 จัดไว้เป็นพื้นที่สำนักงานธุรกิจและเป็นที่ตั้งสำนักงานของบริษัทต่าง ๆ เช่น Yahoo! Japan และ Cisco Systems สิ่งที่แตกต่างจากอาคารระฟ้าแห่งอื่นในย่านเดียวกันอย่างเช่น Roppongi Hills Mori Tower คือ ชั้นบนสุดของมิดทาวน์ทาวเวอร์ คือชั้น 54 ไม่ได้เป็นจุดชมทิวทัศน์สำหรับนักท่องเที่ยว แต่ใช้เป็นสำนักงานและฝ่ายซ่อมบำรุงของอาคาร

### ริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว

ชั้นที่ 45–53 เป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น ประกอบด้วยห้องพัก 248 ห้อง และส่วนอื่นๆที่มีชื่อเสียง อย่างเช่นห้องพัก President Suite ที่ราคาแพงที่สุดในญี่ปุ่น ราคาคืนละ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ และโรงน้ำชาแบบญี่ปุ่นอายุ 200 ปี โรงแรมออกแบบโดย Frank Nicholson นักออกแบบตกแต่งภายในที่มีชื่อเสียง ด้วยแรงบันดาลใจจากศิลปะยุโรปคลาสสิกผสานกับรูปแบบที่ร่วมสมัย และยังมีภาพวาดสี่ภาพสูง 8.1 เมตร วาดโดย Sam Francis ปรากฏอยู่ที่ห้องรับรองของอาคารที่ทางโรงแรมใช้งานร่วมกับชั้น 2 และ 3

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Mid-Town Tower". Mitsui Fudosan. สืบค้นเมื่อ 2008-09-23.
2. ↑  "Tokyo Mid-town Project (tentative name)". Mitsui Fudosan Co. Ltd. 2004-05-18. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-06. สืบค้นเมื่อ 2008-09-25.
3. ↑  "Tokyo Midtown Medical Center". Tokyo Midtown. สืบค้นเมื่อ 2008-09-23.
4. ↑  "The Ritz-Carlton, Tokyo Welcomes First Guests March 30; 248-Room Property Offers Strategic Roppongi Address In New Tokyo Midtown Development". The Ritz-Carlton. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-09. สืบค้นเมื่อ 2008-09-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
* Midtown Tower ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)

  



| ก่อนหน้า |  | มิดทาวน์ทาวเวอร์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| สถิติ |
| **ศาลาว่าการกรุงโตเกียว หมายเลข 1** |  | **อาคารที่สูงที่สุดในโตเกียว** (248 เมตร (814 ฟุต)2007–2014) |  | **โทราโนะมงฮิลส์** |

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°39′59″N 139°43′54″E﻿ / ﻿35.66639°N 139.73167°E﻿ / 35.66639; 139.73167
ระวังสับสนกับ โกฐเชียง

**ตังกุย** หรือ **โสมตังกุย** (จีนตัวย่อ: 当归; จีนตัวเต็ม: 當歸; พินอิน: *dāngguī*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Angelica sinensis*) เป็นสมุนไพรที่มีต้นกำเนิดจากประเทศจีน เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี รากอวบหนา ทรงกระบอก มีกลิ่นเฉพาะตัว หอมแรง ใบหยักลึกแบบขนนกสามชั้น ออกดอกเป็นช่อซี่ร่มตามปลายกิ่ง โคนแผ่เป็นกาบ สีอมม่วง ผลเป็นผลแบบผักชี พบแพร่กระจายในป่าดิบในเขตเขาสูงทางภาคกลางของจีน เช่น เสฉวน หูเป่ย กานซีจนถึงยูนนาน นอกจากนั้นยังมีปลูกในญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม

การใช้ประโยชน์
--------------

### ตังกุย

เครื่องยาจีนที่เรียกว่าตังกุยทำมาจากรากแห้งของพืชชนิดนี้ สีน้ำตาลหรือน้ำตาลอมเหลือง มีรอยย่นเป็นแนวยาว เนื้อเหนียว รอยหักเป็นสีขาวหรือสีน้ำตาลอมเหลือง เปลือกรากหนา เนื้อในรากสีขาว หอมแรง หวานและขมเล็กน้อย ยาจีนใช้ตังกุยเป็นส่วนประกอบของยาหลายขนาน รากแก้ว (กุยเท้า; จีนตัวย่อ: 归头; จีนตัวเต็ม: 歸頭) ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง รากแขนง (กุยบ้วย; จีนตัวย่อ: 归尾; จีนตัวเต็ม: 歸尾) ใช้เป็นยาขับระดู ส่วนใหญ่ใช้เป็นยารักษาโรคของสตรี รวมถึงเป็นยากระตุ้นอารมณ์ทางเพศและทำให้ลูกดก

อ้างอิง
-------

* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทย เล่ม 5. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อมรินทร์. 2548

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Angelica sinensis* List of Chemicals (Dr. Duke's Databases) เก็บถาวร 2021-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Ontario Ministry of Agriculture and Food
* Medline.
***จ้าวนักเลง*** เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. สี พากย์สด ที่สร้างจากนวนิยายของ เศก ดุสิต กำกับโดย ประทีป โกมลภิส สร้างโดย ทัศไนยภาพยนตร์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา และ อมรา อัศวนนท์ ร่วมด้วย ปัญจะ ศุทธรินทร์, เชาว์ แคล่วคล่อง, ศรินทิพย์ ศิริวรรณ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2502 ฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมกรุงและเฉลิมบุรี

ภาพยนตร์เล่าถึงต้นกำเนิดของ **อินทรีแดง** ว่าแท้ที่จริงคือ **โรม ฤทธิไกร** ลูกชายของมหาเศรษฐีที่ปลอมตัวเพื่อปราบเหล่าร้ายทั้งหลายนั่นเอง

ประวัติการสร้าง
---------------

ภาพยนตร์อินทรีแดงเรื่องนี้เป็นการสร้างครั้งแรก โดย รังสรรค์ ตันติวงศ์ และประทีป โกมลภิส เตรียมสร้างภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ต่อจาก ชาติเสือ ให้ **มิตร ชัยบัญชา** แสดง ระหว่างนั้น มิตร ชัยบัญชา ได้อ่านนิยายเรื่อง อินทรีแดง ที่บ้านรังสรรค์ ตันติวงศ์ จึงชอบและแจ้งความจำนงค์ว่าต้องการแสดงเป็นอินทรีแดง เพราะมีสองบุคลิก เมื่อผู้สร้างและผู้กำกับเห็นความตั้งใจของพระเอก จึงตัดสินใจพามิตร ชัยบัญชา ไปพบ เศก ดุสิต เพื่อขอซื้อนิยายอินทรีแดง ตอน จ้าวนักเลง ให้มิตร ชัยบัญชา รับบทอินทรีแดงครั้งแรก กับภาพยนตร์เรื่องจ้าวนักเลง เมื่อผู้ประพันธ์พบหน้าพระเอกมิตร เขาถูกใจในรูปร่างสูงใหญ่ แบบชายชาติทหาร และได้กล่าวกับมิตรว่า *"คุณคืออินทรีแดงของผม"*

ภาพยนตร์ได้ออกฉายครั้งแรกวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2502 ทำรายได้เกินล้านบาท ซึ่งทำให้มิตร ชัยบัญชามีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว นับตั้งแต่นั้นมา (หลังจากเป็นที่รู้จักและเริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่องแรก "ชาติเสือ" (2501)) พร้อมสร้างชื่อกลายเป็นพระเอกขวัญใจ มหาชน นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเรื่อยๆ

และยังมีภาพยนตร์ที่มิตรรับบทเป็นอินทรีแดงอีก 5 ตอนคือเรื่อง *ทับสมิงคลา* (2505), *อวสานอินทรีแดง* (2506), *ปีศาจดำ* (2509), *จ้าวอินทรี* (2511), และ *อินทรีทอง* (2513) (ซึ่ง มิตร ชัยบัญชา เสียชีวิตขณะถ่ายทำฉากโหนบันไดเชือกเฮลิคอปเตอร์ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เนื่องจากการผิดพลาดทางเทคนิคที่ทำให้การถ่ายทำไม่เป็นไปตามที่กำหนด)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จ้าวนักเลง (2502) ที่เว็บไซต์ ThaiFilmDb

| * ด
* ค
* ก
อินทรีแดง ของ เศก ดุสิต |
| --- |
| นวนิยาย | 
* *มังกรขาว*
* *พรายมหากาฬ*
* *จ้าวนักเลง*
* *ภูตมรณะ*
* *ปีศาจดำ*
* *ทับสมิงคลา*
* *อวสานอินทรีแดง*
* *อินทรีคืนรัง*
* *มนุษย์ซาตาน*
* *ตุ๊กตาเริงระบำ*

 |
| นักแสดงที่รับบทนี้ | 
* มิตร ชัยบัญชา
* สิงหา สุริยง
* กรุง ศรีวิไล
* จารุณี สุขสวัสดิ์
* เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
* อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
* อรรคพันธ์ นะมาตร์

 |
| ภาพยนตร์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| มิตร ชัยบัญชา นำแสดง | 
* *จ้าวนักเลง* (2502)
* *ทับสมิงคลา* (2505)
* *อวสานอินทรีแดง* (2506)
* *ปีศาจดำ* (2509)
* *จ้าวอินทรี* (2511)
* *อินทรีทอง* (2513)

 |
| รับบทโดยนักแสดงอื่น | 
* *บินเดี่ยว* (2520)
* *พรายมหากาฬ* (2523)
* *อินทรีผยอง* (2531)
* *อินทรีแดง* (2553)

 |

 |
| ดูเพิ่ม | 
* Captain Lightfoot
* เศก ดุสิต
* มิตร ชัยบัญชา
* ละครโทรทัศน์ *อินทรีแดง*

 |
| 
* หมวดหมู่ **หมวดหมู่**

 |
**งานสัปดาห์สื่อบันเทิงกรุงเทพ** หรือ **บางกอก เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ วีค** (อังกฤษ: Bangkok Entertainment Week) เป็นงานแสดงสื่อบันเทิงในประเทศไทย โดยความร่วมมือขององค์กรภาครัฐร่วมกับเอกชนในการสร้างมหกรรมสื่อบันเทิงและวัฒนธรรมร่วมสมัยที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2558

ประวัติ
-------

บางกอก เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ วีค เป้นงานจัดแสดงสื่อบันเทิงและสื่อดิจิตอลในประเทศไทย โดยความร่วมมือของกระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร โดยสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) กระทรวงวัฒนธรรม กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร และสำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน) ร่วมกับภาคเอกชนในการจัดงาน เพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งให้แก่อุตสาหกรรมธุรกิจบันเทิงและสื่อดิจิตอลของไทย โดยเป็นการผนวกรวมงานที่เอกชนจัดมาในปีก่อนๆ ร่วมกับกิจกรรมของทางภาครัฐ เริ่มจัดเป็นครั้งแรก ระหว่างวันที่ 27 มีนาคม-3 พฤษภาคม พ.ศ. 2558

กิจกรรม
-------

### ไทยแลนด์ คอมิค-คอน

**ไทยแลนด์ คอมิค-คอน** (อังกฤษ: Thailand Comic-Con) จัดโดยความร่วมมือของกันตนา และ พี.พี.ดับบลิว. อินเตอร์แอ็คทีฟ ในปี 2558 กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 1-3 พฤษภาคม ณ รอยัลพารากอนฮอลล์ สยามพารากอน โดยจัดร่วมกับคอนเสิร์ต อะนิเมะ ไอดอล เอเชีย 2015

### ไทยแลนด์ ทอย เอ็กซ์โป

**ไทยแลนด์ ทอย เอกซ์โป** (อังกฤษ: Thailand Toy Expo) งานแสดงของเล่นและของสะสมเกี่ยวกับการ์ตูนและภาพยนตร์ ในปี 2558 กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 30 เมษายน-3 พฤษภาคม ณ ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์

### บางกอก คอมิค-คอน

**บางกอก คอมิค-คอน** (อังกฤษ: Bangkok Comic-Con) จัดโดยความร่วมมือของบีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และทรูวิชันส์ ในปี 2558 กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 30 เมษายน-3 พฤษภาคม ณ ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค โดยจัดร่วมกับงานเทศกาลอะนิเมะเอเชีย 2015

### บางกอก อินเตอร์เนชันแนล ดิจิตอล คอนเทนต์ เฟสติวัล

**เทศกาลสื่อดิจิตอลนานาชาติกรุงเทพฯ** หรือ **บางกอก อินเตอร์เนชันแนล ดิจิตอล คอนเทนต์ เฟสติวัล** (อังกฤษ: Bangkok International Digital Content Festival) เป็นงานจัดแสดงและสัมมนาด้านสื่อดิจิตอล โดยในปี 2558 งานสัมมนาจัดให้มีขึ้นระหว่างวันที่ 27-29 เมษายน ณ โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์ และงานแสดงสินค้ากำหนดจัดขึ้นในวันที่ 30 เมษายน-3 พฤษภาคม ณ ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค พร้อมกับงานบางกอก คอมิค-คอน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตระการตาพาเหรดการ์ตูน-คอสเพลย์มากมาย ในเทศกาล "Bangkok Entertainment Week"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-28. สืบค้นเมื่อ 2015-04-27.
2. ↑  "ภาครัฐผนึกเอกชนจัด Bangkok Entertainment Week หนุนกรุงเทพฯ ขึ้นแท่น Hub ด้านธุรกิจ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-08. สืบค้นเมื่อ 2015-04-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2015-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ไทยแลนด์ คอมิค-คอน
* บางกอก คอมิค-คอน
* บางกอก อินเตอร์เนชันแนล ดิจิตอล คอนเทนต์ เฟสติวัล
**ดร.จารุจินต์ นภีตะภัฏ** (22 มกราคม พ.ศ. 2493 - 12 กันยายน พ.ศ. 2551) อดีตผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ หรือ อพวช.

ประวัติ
-------

ดร.จารุจินต์ นภีตะภัฏ เกิดเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2493 ที่ริมคลองบางซื่อ สุขาภิบาลอนุสาวรีย์ จังหวัดพระนคร จบการศึกษาจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย จบปริญญาโทด้านกีฏวิทยา จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ดร.จารุจินต์ มีนิสัยชอบศึกษาสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ มาตั้งแต่เด็ก ขณะศึกษาอยู่ปริญญาโทได้มาช่วยงานกับนายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล เมื่อจบออกมาแล้วได้เข้าทำงานในสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย

มีผลงานด้านการอนุกรมวิธานสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ทั้ง พืช แมลง นก ปลา สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ พร้อมทั้งงานวิจัยและเขียนหนังสือรวบรวมรายชื่อสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ในประเทศไทย รวมทั้งค้นพบสิ่งมีชีวิตใหม่ ๆ จำนวนหนึ่ง และได้รับเกียรติตั้งตามชื่อของท่าน

ตำแหน่งสุดท้ายเป็นผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ ของกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี งานสุดท้ายที่ตั้งใจจะทำแต่ไม่สำเร็จเพราะเสียชีวิตเสียก่อน คือการออกหนังสือรวบรวมรายชื่อนกทั้งหมดที่พบในประเทศไทย ชื่อ *Birds of Thailand*

ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นางจิราภา นภีตะภัฏ มีบุตรชายและบุตรสาวอย่าวละคน

ดร.จารุจินต์ นภีตะภัฏ เสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2551 ด้วยการผ่าตัดถุงใต้ตาที่คลินิกศัลยกรรมแห่งหนึ่งที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ โดยหมอได้ฉีดยาชาและยานอนหลับให้ แต่แล้วจู่ ๆ ชีพจรของดร.จารุจินต์ก็หยุดเต้นลงทันทีและเสียชีวิตลงบนเตียงผ่าตัด

พันธุ์สัตว์ที่ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่จารุจินต์ นภีตะภัฏ
--------------------------------------------------------------------

* แมงมุมจารุจินต์, *Liphistius jarujini* Ono, 1988 — แมงมุมขนาดเล็ก พบทางภาคใต้ของไทย
* ตุ๊กแกป่าจารุจินต์, *Cyrtodactylus jarujini* (Ulber, 1992) — พบในถ้ำเขาหินทราย ในจังหวัดหนองคาย
* ปูป่าจารุจินต์, *Beccumon jarujini* (Ng & Naiyanetr, 1993) — พบทางภาคเหนือของไทย
* หอยทากจิ๋วปากแตร นภีตะภัฏ, *Paraboysidia nabhitabhatai* Panha & Burch, 2001
* แมลงช้างนภีตะภัฏ, *Coniocompsa nabhitabhatai* Sziraki, 2002 — ค้นพบที่สถานีวิจัยสิ่งแวดล้อมสะแกราช จังหวัดนครราชสีมา
* แมลงวันจารุจินต์, *Platyroptilon jarujin* Papp *in* Papp, Merz & M. Földvári, 2006 — ค้นพบที่สวนพฤกษศาสตรเขาช่อง จังหวัดตรัง
* ปาดป่าจารุจินต์, *Rhacophorus jarujini* Matsui & Panha, 2006 — พบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย
* ไรนภีตะภัฏ, *Trichogalumna nabhitabhatai* Mahunka, 2008 — ค้นพบที่สถานีวิจัยสิ่งแวดล้อมสะแกราช จังหวัดนครราชสีมา
* กบห้วยขาปุ่มใต้, กบห้วยขาปุ่มจารุจินต์, *Limnonectes jarujini* Matsui, Panha, Khonsue & Kuraishi, 2010 — พบได้ทางภาคใต้ของไทย

อ้างอิง
-------

* จารุจินต์ นภีตะภัฏ เอนไซโคลพีเดียหนึ่งเดียว ธรรมชาติวิทยาเมืองไทย
* ปิดฉากนัก"ธรรมชาติวิทยา" สิ้น"ดร.จารุจินต์ นภีตะภัฏ" ปรมาจารย์สัตว์ปีก-สัตว์น้ำ
* จารุจินต์ นภีตะภัฏ : ยอดมนุษย์สารพัดสัตว์เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 

1. 1 2  ฝากความรู้ไว้กับแผ่นดิน จาก จารุจินต์ นภีตะภัฏ (๒)  เก็บถาวร 2009-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนจากเว็บไซต์นิตยสาร สารคดี
2. ↑   วารสารสัตว์ป่าเมืองไทย ปีที่ 15 ฉบับที่ 1 ธันวาคม 2551

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Jarujin Nabhitabhata***
**บือแลนท์ คาซิโลลู** (ตุรกี: *Bülent Karslioğlu*) เป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลระดับอาชีพ ซึ่งเป็นผู้นำด้านกีฬาวอลเลย์บอลที่รู้จักกันมากที่สุดของประเทศตุรกี เขาเคยเป็นผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลหญิงเบซิคตัส กระทั่งปี ค.ศ. 2012 เขาได้รับการทาบทามให้เข้าทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนแก่สโมสรอิกติซาดชิ บากู ของประเทศอาเซอร์ไบจาน และในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 2013 เขาได้กลับมาทำหน้าที่อีกครั้งใน 2 เดือนต่อมา

ความสำเร็จ
----------

ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปี ค.ศ. 2011 คือการได้เป็นผู้พาทีมวอลเลย์บอลหญิงเบซิคตัสเข้าสู่แข่งขันวีเมนส์ซีอีวีคัพ และประสบความสำเร็จมากที่สุดกับการคุมทีมอิกติซาดชิ บากู ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงอาเซอร์ไบจานซูเปอร์ลีก ฤดูกาล 2012–13 ที่ซึ่งทีมได้รับรางวัลเหรียญเงิน นับเป็นความสำเร็จสูงสุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร หลังจากนั้นเขาก็ได้ออกจากทีมโดยไม่มีใครคาดคิดมาก่อน หลังการแข่งขันซีอีวีวีเมนส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 ที่ซึ่ง บือแลนท์ คาซิโลลู กับทีมของเขาได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมวาคีฟแบงก์สปอร์กูลือบือ

ข้อเท็จจริงที่ได้รับความสนใจในวงกว้าง
-------------------------------------

เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้มีความทะเยอทะยาน โดยสื่อของตุรกีได้กล่าวขวัญถึงเขาว่า "มีความต้องการที่จะพิชิตทีมวอลเลย์บอลของตุรกี" ส่วนในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงอาเซอร์ไบจานซูเปอร์ลีก ฤดูกาล 2013–14 ได้มีข้อมูลที่น่าสนใจทางเว็บไซต์ของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป ระบุว่าในการแข่งขันรายการนี้ มีทีมวอลเลย์บอลสโมสรจากประเทศตุรกีทั้งสามทีม ที่ผู้ฝึกสอนเป็นชาวอิตาลี แต่ในขณะที่ผู้ฝึกสอนชาวตุรกีเช่นเขา ได้เริ่มทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้แก่สโมสรของประเทศอาเซอร์ไบจานอย่างอิกติซาดชิ บากู

อ้างอิง
-------

1. ↑  IGTISADCHI BAKU coaches
2. ↑  Bülənt Karslıoğlu yenidən "İqtisadçı"da!**forum.azeri.net/** (อาเซอร์ไบจาน)
3. ↑  VOLEYBOL: BAYANLAR CEV KUPASI -BEŞİKTAŞ ANTRENÖRÜ BÜLENT KARSLIOĞLU: -"İTALYA'DAN İYİ BİR SONUÇLA DÖNÜP, İSTANBUL'DA TURU GEÇEN TARAF OLMAK İSTİYORUZ"**spor.haber3.com** (ตุรกี)
4. ↑  Karslıoğlu çok iddialı!**skorer.milliyet.com.tr** เก็บถาวร 2013-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ตุรกี)
5. ↑  Voleybol Şampiyonlar Ligi'nde ilginç durum **trtspor.com.tr** (ตุรกี)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* บือแลนท์ คาซิโลลู ที่ทวิตเตอร์

| * ด
* ค
* ก
อิกติซาดชิ บากู – ทีมปัจจุบัน |
| --- |
| 1 วรรณา บัวแก้ว • 2 เลนคา เดือร์ • 3 คิม วิลละบี • 5 ปลื้มจิตร์ ถินขาว • 6 อรอุมา สิทธิรักษ์ • 7 เอเรียลเล วิลสัน • 8 เว่ย ชิวเยว่ • 10 วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์  • 12 มาโนน เฟลียร์ • 15 หม่า ยุ่นเหวิน • 16 จาง เหล่ย • 18 วาเลนตีนา เซเรนา • ผู้ฝึกสอน: ตุรกี บือแลนท์ คาซิโลลู |  |
ทีมเคมบริดจ์ในการแข่งเรือชายปี 2009
**เดอะโบ๊ตเรซ** (อังกฤษ: The Boat Race) เป็นชุดการแข่งเรือพายประจำปีระหว่างสโมสรพายเรือมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์กับสโมสรพายเรือมหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด ซึ่งตามประเพณีแข่งกันแบบไม่จำกัดน้ำหนักฝั่งละแปดคนในแม่น้ำเทมส์ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ มีการแข่งขันแยกเป็นประเภทชายและหญิง และการแข่งขันระหว่างลูกเรือสำรอง สำหรับชื่ออื่นมีทั้ง **การแข่งเรือมหาวิทยาลัย** (University Boat Race) และ**การแข่งเรืออ็อกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์** (Oxford and Cambridge Boat Race)

การแข่งเรือชายจัดครั้งแรกในปี 1829 และจัดขึ้นทุกปีนับแต่ปี 1856 ยกเว้นช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสอง (แต่ยังมีการจัดการแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการ) และการระบาดทั่วของโควิด-19 ในปี 2020 การแข่งเรือหญิงจัดครั้งแรกในปี 1927 และมีการแข่งขันทุกปีนับแต่ปี 1964 ตั้งแต่ปี 2015 การแข่งเรือหญิงจัดขึ้นในวันและสถานที่เดียวกัน และตั้งแต่ปี 2018 รายการแข่งขันชายหญิงเรียกรวมกันว่า "เดอะโบ๊ตเรซ"

สถานที่แข่งขันส่วนใหญ่ใช้เส้นทางชิงแชมป์ (Championship Course) เป็นระยะทาง 4.2 ไมล์ (6.8 กิโลเมตร) ของแม่น้ำเทมส์ในเวสต์ลอนดอน จากพัตนีถึงมอร์ตเลก มีการใช้สถานที่อื่นบ้าง รวมทั้งบางส่วนของริเวอร์เกรตอูสซึ่งใช้แข่งขันในปี 2021 ลูกเรือทั้งสองมหาวิทยาลัยเรียกกันมาแต่เดิมว่า บลูส์ และเรือเรียก "บลูโบ๊ต" โดยเคมบริดจ์ใช้สีฟ้า และอ็อกซ์ฟอร์ดใช้สีน้ำเงิน จนถึงปี 2021 เคมบริดจ์ชนะการแข่งชาย 85 ครั้ง และอ็อกซ์ฟอร์ด 80 ครั้ง และสูสีแบบตัดสินไม่ได้ (dead heat) 1 ครั้ง ในการแข่งหญิง เคมบริดจ์ชนะ 45 ครั้ง และอ็อกซ์ฟอร์ดชนะ 30 ครั้ง

ในปีส่วนใหญ่ มีผู้ชมกว่า 250,000 คนชมการแข่งขันจากฝั่งแม่น้ำ ในปี 2009 มีประชาชนดูการแข่งขันสดเป็นประวัติการณ์ 270,000 คน และอีก 15 ล้านคนหรือกว่านั้นดูการถ่ายทอดทางโทรทัศน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Record crowd for Easter Boat Race". London Evening Standard. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 31 สิงหาคม 2014.
2. ↑  Smith, Oliver (25 March 2014). "University Boat Race 2014: spectators' guide". *The Daily Telegraph*. สืบค้นเมื่อ 7 April 2014.