recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เพลาลูกเบี้ยวคู่เหนือสูบ
**เพลาลูกเบี้ยวคู่เหนือสูบ** (อังกฤษ: Double over head camshaft, DOHC) หรือ เพลาราวลิ้นคู่ เป็นชื่อเรียกกลไกการทำงานอย่างหนึ่งของเครื่องยนต์สันดาบภายใน โดยเอาเพลาราวลิ้นติดตั้งคู่กัน มีหน้าที่เปิด-ปิด ลิ้นไอดีและไอเสีย

ลักษณะของเพลาลูกเบี้ยว
----------------------

เพลาลูกเบี้ยวมีลักษณะเป็นแท่งเหล็กกลม ยาวประมาณเกือบเท่าความยาวของเครื่องยนต์ เรียกว่า**แกนเพลา** และมีโลหะยื่นออกมาตามจุดต่างๆคล้ายทรงรูปไข่บริเวณนี้เรียกว่า**ลูกเบี้ยว** ส่วนนี้จะสัมผัสกับลิ้น (valve) ไอดีและไอเสียของเครื่องยนต์บนหัวลูกสูบโดยตรง

การทำงาน
--------

เมื่อเครื่องยนต์หมุน เพลาลูกเบี้ยวจะได้แรงขับให้หมุนตามเครื่องยนต์ โดยอาศัยแรงขับจากสายพานราวลิ้น (timing belt) ,โซ่ราวลิ้น (timing chain) หรือบางรุ่นอาจใช้เฟือง (timing gear) ที่ติดตั้งไว้ที่เพลาข้อเหวี่ยงเครื่องยนต์ เมื่อเพลาที่มีลูกเบี้ยวหมุนเอาส่วนที่ยื่นออกมามากกว่าไปสัมผัสลิ้น (valve) จะทำให้ลิ้นตัวนั้นถูกเปิดทำให้เกิดการไหลเข้าของไอดีหรือไหลออกของไอเสีย และ เมื่อเอาที่ไม่ยื่นสัมผัสลิ้นจะมีผลทำให้ลิ้นตัวนั้นถูกปิดเพื่อทำการจุดระเบิดเปลี่ยนพลังงานความร้อนเป็นพลังงานกล และลิ้นไอดีไอเสียจะเปิด-ปิดตามการหมุนของเพลาลูกเบี้ยว ซึ่งจะมีจังหวะหนึ่งที่ทั้งลิ้นไอดีและไอเสียจะปิดพร้อมกัน แต่จะไม่เปิดพร้อมกันอันเนื่องมาจากการทำงานของลูกเบี้ยว ในเครื่องยนต์ที่ใช้เพลาลูกเบี้ยวคู่จะแยกการทำงานระหว่างลิ้นไอดีและลิ้นไอเสีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ศัพท์บัญญัติ ราชบัณฑิตยสถาน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-15. สืบค้นเมื่อ 2011-05-14.
2. ↑  "ชิ้นส่วนเครื่องยนต์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-25. สืบค้นเมื่อ 2011-05-14.
3. ↑  กว่าจะมาเป็นเครื่องยนต์[*ลิงก์เสีย*]
**เพลย์เมกเกอร์** หรือ **ตัวทำเกม**ในทางฟุตบอลนั้นคือผู้เล่นตัวรุกที่มีหน้าที่ควบคุมเกมรุกของทีมและมักจะมีส่วนในการจ่ายบอลเพื่อให้เพื่อนร่วมทีมทำประตู นอกจากนั้น หลายคนอาจจะเข้าใจว่าเพลย์เมกเกอร์คือมิดฟิลด์ตัวรุก แต่ความจริงแล้ว เพลย์เมกเกอร์ไม่ได้เป็นได้เพียงตำแหน่งนี้ตำแหน่งเดียวเท่านั้น เพลย์เมกเกอร์จะต้องเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ มีทักษะการจ่ายบอลที่ดี จ่ายบอลฉลาด มีเทคนิคการเอาตัวรอดที่ดี เนื่องจากว่ามิดฟิลด์ส่วนใหญ่จะมีทักษะเหล่านี้ ตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์จึงมักจะตกอยู่ที่มิดฟิลด์ เพลย์เมกเกอร์ที่มีชื่อเสียงตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันส่วนใหญ่จะสวมเสื้อหมายเลข 10 เช่น โบบัน รุย คอสต้า ซีดาน เป็นต้น

คุณสมบัติของเพลย์เมกเกอร์ที่ดี
------------------------------

บางที คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดสำหรับเพลย์เมกเกอร์คือความสามารถในการอ่านเกม การยืนตำแหน่งที่ถูกต้องเพื่อรับและจ่ายบอลอย่างมีประสิทธิภาพ สัญชาติญานยังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งสำหรับเพลย์เมกเกอร์ เพลย์เมกเกอร์จะต้องรู้ว่าผู้เล่นแต่ละคนยืนอยู่ที่ไหนบ้างในแต่ละสถานการณ์โดยไม่ต้องใช้เวลาคิดมากเกินไป เพลย์เมกเกอร์ที่ดีนั้นมักจะเป็นคนครองบอลที่เหนียวแน่น ทำให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆสามารถวิ่งทำทางเพื่อทำเกมรุกได้ หน้าที่ที่เห็นได้ชัดอีกอย่างหนึ่งของเพลย์เมกเกอร์ก็คือการจ่ายแบบเฉียบขาดเพื่อให้เพื่อนได้ทำประตู ในทางฟุตบอลมักจะรู้จักกันในชื่อ*คิลเลอร์พาส*หรือ*ไฟนอลบอล*ซึ่งมักจะนำไปเก็บสถิติเป็นลูก*แอสซิสต์* แม้ว่าเพลย์เมกเกอร์จะเป็นผู้เล่นที่คอยช่วยเหลือให้เพื่อนทำประตู แต่ฟุตบอลสมัยใหม่นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะมีชื่อเสียงมาจากการเป็นผู้ทำประตูหรือที่เรียกว่า El Goleador อีกด้วย เช่น ริคาร์โด้ กาก้า เอเดน อาซาร์ ชาบี้ เฮอนันเดส

เพลย์เมกเกอร์และแทคติกส์
------------------------

เพลย์เมกเกอร์ไม่ใช่ผู้เล่นที่ต้องเข้าปะทะหรือไม่ค่อยมีหน้าที่ในเกมรับเท่าไหร่ เพลย์เมกเกอร์เป็นคนสำคัญในการเปลี่ยนเกมของทีม ในระบบ 4-4-2 นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะเล่นเคียงข้างกับมิดฟิลด์ตัวรับเพื่อไม่ให้เป็นจุดอ่อนในการโจมตี อย่างไรก็ตาม แผนการเล่นแบบอื่นๆนั้นอาจจะใช้เพลย์เมกเกอร์หลายคน ในครั้งที่เควิน คีแกนคุมทีมแมนเชสเตอร์ซิตีอยู่นั้น เขามักจะใช้เพลย์เมกเกอร์สองคนอย่าง Ali Bernarbia และ Eyal Berkovic ในระบบ 3-5-2 อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้เพลย์เมกเกอร์แค่คนเดียวเท่านั้นเพื่อลดจุดอ่อนในเกมรับและการใช้เพลย์เมกเกอร์มากกว่าหนึ่งคนนั้นอาจจะทำให้เพลย์เมกเกอร์แต่ละคนไม่ได้เล่นด้วยสไตล์ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าไรนัก
แผนที่อำเภออาชิงารากามิ พื้นที่ในยุคเมจิแสดงด้วยสีเหลือง พื้นที่ในปัจจุบันแสดงด้วยสีเขียว  
  
1 - นากาอิ, 2 - โออิ, 3 - มัตสึดะ, 4 - ยามากิตะ, 5 - ไคเซ
**อำเภออาชิงารากามิ** (ญี่ปุ่น: 足柄上郡; โรมาจิ: *Ashigarakami-gun*) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอเป็นภูเขามีประชากรเบาบาง และเป็นส่วนหนึ่งของกึ่งอุทยานแห่งชาติทันซาวะ-โอยามะ พื้นที่ส่วนหนึ่งของนครฮาดาโนะ โอดาวาระ และพื้นที่ทั้งหมดของนครมินามิอาชิงาระเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออาชิงารากามิมาก่อน

ในปี 2009 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 67,954 คน ความหนาแน่น 224 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 303.44 ตารางกิโลเมตร

เมืองและหมู่บ้าน
----------------

* เมืองนากาอิ
* เมืองโออิ
* เมืองมัตสึดะ
* เมืองยามากิตะ
* เมืองไคเซ

ประวัติศาสตร์
-------------

แผนที่อำเภออาชิงารากามิในอดีต
อำเภออาชิงารากามิเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ ตามระบบริตสึเรียวในยุคนาระ ภายใต้ชื่ออำเภออาชิโนกามิ (ญี่ปุ่น: 足上郡; โรมาจิ: *Ashinokami-gun*) พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลโฮโจยุคหลังในยุคเซ็งโงกุ และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระในยุคเอโดะ หลังจากเกิดภัยพิบัติจากการปะทุของภูเขาไฟฟูจิ พื้นที่ส่วนหนึ่งก็ถูกจัดให้เป็นดินแดน*เท็นเรียว*ที่ปกครองโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ

### ลำดับเวลา

หลังจากการฟื้นฟูเมจิ ในตอนแรกอำเภอนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอาชิงาระซึ่งมีอยู่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดคานางาวะภายใต้การปฏิรูปที่ดินในปี 1878 ในปี 1889 อำเภอนี้แบ่งการปกครองออกเป็น 26 หมู่บ้าน

เมื่อ 1 เมษายน 1972 ส่วนหนึ่งของอำเภออาชิงารากามิได้กลายเป็นนครมินามิอาชิงาระ

| * ด
* ค
* ก
 จังหวัดคานางาวะ |
| --- |
| โยโกฮามะ (เมืองหลวง) |
| นครโดยข้อบัญญัติ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คาวาซากิ | 
* เขตคาวาซากิ
* เขตไซไว
* เขตทากัตสึ
* เขตทามะ
* เขตนากาฮาระ
* เขตมิยามาเอะ
* เขตอาซาโอะ

 |
| ซางามิฮาระ | 
* เขตชูโอ
* เขตมิโดริ
* เขตมินามิ

 |
| โยโกฮามะ | 
* เขตคานางาวะ
* เขตคานาซาวะ
* เขตโคโฮกุ
* เขตโคนัง
* เขตซากาเอะ
* เขตเซยะ
* เขตทตสึกะ
* เขตนากะ
* เขตนิชิ
* เขตมิโดริ
* เขตมินามิ
* เขตสึซูกิ
* เขตสึรูมิ
* เขตอาซาฮิ
* เขตอาโอบะ
* เขตอิซูมิ
* เขตอิโซโงะ
* เขตโฮโดงายะ

 |

 | จังหวัดคานางาวะ |
| นครศูนย์กลาง | 
* โยโกซูกะ

 |
| นครพิเศษ | 
* ชิงาซากิ
* ยามาโตะ
* อัตสึงิ
* โอดาวาระ
* ฮิรัตสึกะ

 |
| นคร | 
* คามากูระ
* ซามะ
* ซูชิ
* ฟูจิซาวะ
* มินามิอาชิงาระ
* มิอูระ
* อิเซฮาระ
* อายาเซะ
* เอบินะ
* ฮาดาโนะ

 |
| เมืองและหมู่บ้านแบ่งตามอำเภอ | 
* อำเภอโคซะ
	+ ซามูกาวะ
* อำเภอมิอูระ
	+ ฮายามะ
* อำเภอนากะ
	+ นิโนมิยะ
	+ โออิโซะ
* อำเภออาชิงารากามิ
	+ ไคเซ
	+ นากาอิ
	+ มัตสึดะ
	+ ยามากิตะ
	+ โออิ
* อำเภออาชิงาราชิโมะ
	+ มานาซูรุ
	+ ยูงาวาระ
	+ ฮาโกเนะ
* อำเภอไอโก
	+ คิโยกาวะ
	+ ไอกาวะ

 |
| 
พื้นที่อื่น
โชนัง
เอโนชิมะ
 |

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°24′14″N 139°04′26″E﻿ / ﻿35.40389°N 139.07389°E﻿ / 35.40389; 139.07389

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น

 |
**แม่สื่อ** หรือ **พ่อสื่อ** คือผู้ทำหน้าที่จับคู่ให้หนุ่ม-สาวให้ได้พบ นัดเที่ยว หรือแต่งงานกัน โดยบุคคลที่เป็นแม่สื่อมีวาทศิลป์และมนุษยสัมพันธ์ที่ดี รู้จักคนมาก และมองโลกในแง่ดี 

นอกจากมีการจับคู่ระหว่างหนุ่มสาวแล้ว ยังมีการจับคู่ระหว่างเกย์ให้มาทำความรู้จักกันอีกด้วย

เหตุผลที่ยังมีแม่สื่อ
---------------------

สมัยก่อนนั้นแม่สื่อถือเป็นอาชีพยอดนิยมของเหล่าบรรดาคนเฒ่าคนแก่[] (โดยเฉพาะชาวจีน) ที่อยากเห็นลูกหลานเป็นฝั่งเป็นฝา เลยทำตัวหูตากว้างไกล เห็นหนุ่ม-สาวคนไหน โสด ดี มีฐานะ เป็นไม่ได้ ต้องจับคู่ให้มาเกี่ยวดองกับลูกหลานในตระกูลของตัวเองอยู่เสมอ แม่สื่อในปัจจุบันอาจจะเป็นญาติผู้ใหญ่ของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ได้

คนจีนจะถือเรื่องแซ่เป็นสำคัญ หากเป็นเครือญาติหรือใช้แซ่เดียวกันห้ามแต่งงานกันเองเด็ดขาด เพราะฉะนั้นระบบแม่สื่อจึงช่วยตรวจสอบรายละเอียดหลักๆ นี้ก่อนในเบื้องต้น อย่างในแวดวงของคนที่มีฐานะดีเขาไม่อยากได้คนที่ฐานะแย่กว่าแล้วมากอบโกย เขาก็จะใช้วิธีจัดปาร์ตี้ที่บ้านแล้วผู้ใหญ่จะช่วยดู ช่วยแนะนำ ฐานะต้องเข้ากันได้

ฝ่ายชายที่อิ่มตัวกับการหวงแหนความโสดของตนมานาน พ่อแม่ของฝ่ายหญิงและฝ่ายชายที่ต้องการเห็นลูกหลานมีคู่ครอง

วิธีการจับคู่
-------------

วิธีการจับคู่ของแม่สื่อนั้นเริ่มด้วยความเหมาะสมในแบบต่างๆ (เช่น ฐานะ ความดี ความสามารถ) ที่สำคัญฝ่ายชายต้องดีเพราะถ้าผู้ชายดีครอบครัวก็อยู่ได้ ถ้าฝ่ายชายดีบ้างไม่ดีบ้างแม่สื่อจะบอกฝ่ายหญิงว่าเขาดีแล้วให้ทั้งสองลองคบกัน ถ้าปรับตัวได้ก็ดีถ้าไม่ได้ก็แยก

แนะให้ไปดูตัวโดยที่แม่สื่อจะบอกเพียงแค่ฝ่ายเดียวเท่านั้น เช่น แม่สื่อจะให้ข้อมูลของฝ่ายหญิงให้ฝ่ายชายเท่านั้นว่าผู้หญิงคนนี้ดียังไง เมื่อทั้งสองฝ่ายมาดูตัวกันโดยที่ฝ่ายหญิงไม่รู้ตัวเมื่อดูตัวเสร็จหากฝ่ายชายปฏิเสธ แม่สื่อจะยกจุดเด่นของฝ่ายหญิงมาพูดโดยการโน้มน้าวและชักแม่น้ำทั้งห้าแล้วจบท้ายประโยคว่าผู้หญิงดีๆ แบบนี้จะหาจากที่ไหนได้อีก ด้วยเหตุนี้ฝ่ายชายหลายคนใจอ่อนลองคบทุกราย

การทำงานของแม่สื่อจะสำเร็จได้ผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านต้องรับรู้และให้การสนับสนุน ดังนั้นแม่สื่อจะคุยกับผู้ใหญ่ก่อนเมื่อถึงวันดูตัวผู้ใหญ่ก็ไปด้วย (ส่วนใหญ่ผู้ใหญ่จะไปดูเรื่องของบุคลิกลักษณะ รวมไปถึงโหงวเฮ้งของผู้ที่จะมาเป็นคู่กัน คนจีนให้ความสำคัญมาก เพราะฉะนั้นเวลาเจอกันในวันนัดดูตัว หากฝ่ายใดมีญาติผู้ใหญ่มาด้วย ก็จะช่วยเป็นหูเป็นตาพากันสำรวจโหงวเฮ้งของอีกฝ่าย)[] แม่สื่อจะค่อยๆ ถามฝ่ายฝ่ายหนึ่ง ถามไปเรื่อยๆ โดยไม่ให้รู้ตัว 

หากทั้งสองฝ่ายไม่ได้เกิดมาคู่กันแม่สื่อก็จะหาให้ใหม่ แต่ส่วนมากจะไม่พลาด

ผลตอบแทนของแม่สื่อ
------------------

เมื่อหนุ่มสาวได้ตกลงปลงใจแต่งงานกัน ตามธรรมเนียมเมื่อก่อนแม่สื่อจะได้ค่าตอบแทนเป็นเงิน 3% จากเงินสินสอด[] ของขวัญหรืออั่งเปา ส่วนปัจจุบันอาจจะมีการเปลี่ยนแปลง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gay matchmaking sites find a growing market
**การนองเลือดของ B-R5RB** หรือ **การต่อสู้ของ B-R5RB** เป็นการต่อสู้ขนาดใหญ่เสมือนจริงในเกมออนไลน์เล่นตามบทบาทแนวอวกาศชื่อ *อีฟออนไลน์* และอาจเป็นการต่อสู้ระหว่างผู้เล่นกับผู้เล่นที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยแบ่งออกเป็นสองฝ่าย คือ CFC/Rus (ย่อมาจาก Pitting the Clusterfuck Coalition and Russian alliance) กับ N3/PL (N3 and Pandemic Legion) ใช้เวลาทั้งหมด 21 ชั่วโมง มีผู้เข้าร่วม 7,548 คนโดยเฉลี่ย และมีผู้เล่นมากกว่า 2,670 คนในระบบดาว B-R5RB ในเวลาเดียวกัน การสูญเสียนับเป็นจำนวนเงินได้มากกว่า 11 ล้านล้านไอเอสเค (ISK; หน่วยเงินในอีฟออนไลน์) ซึ่งแปลงเป็นจำนวนเงินในโลกจริงได้ประมาณ 300,000 ถึง 330,000 ดอลลาร์ หน่วยเงินไอเอสเคนี้สามารถได้มาจากการซื้อของในเกมด้วยเงินจริง โดย 600 ล้านไอเอสเคจะเท่ากับ 20 ดอลลาร์โดยประมาณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Drain, Brendan (February 2, 2014). "EVE Evolved: The Bloodbath of B-R5RB". *Joystiq*. AOL. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-19. สืบค้นเมื่อ February 7, 2014.
2. 1 2  Pitcher, Jenna (January 30, 2014). "Eve Online's Bloodbath of B-R5RB cost up to $330,000". *Polygon*. Vox Media. สืบค้นเมื่อ February 3, 2014.
รูปปั้นแม่พระเหรียญอัศจรรย์
**แม่พระเหรียญอัศจรรย์** (อังกฤษ: Miraculous Medal) เป็นลักษณะ (ปาง) หนึ่งของพระนางมารีย์พรหมจารีในนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งทำให้เกิดเหรียญแม่พระอัศจรรย์ในปัจจุบัน

ประวัติ
-------

### แม่พระมาประจักษ์ครั้งที่1

นักบุญคัธริน ลาบูเร ผู้พบแม่พระเหรียญอัศจรรย์
ในคืนวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ.1830 นักบุญคัทรีน ลาบูเร ได้ยินเสียงเรียกชื่อถึงสามครั้ง เธอจึงแหวกผ้าม่านห้องนอนออก เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง มีผมสีทองอร่าม ชุดสีขาว เด็กคนนั้นบอกกับนักบุญคัธรินว่า เชิญมาครับ เชิญมาที่โบสถ์น้อย แม่พระกำลังรอคุณอยู่ครับ นักบุญคัธรินไปที่โบสถ์น้อย เด็กคนนั้นเอามือแตะที่ประตูโบสถ์น้อยเพียงนิดเดียว ประตูนั้นก็เปิดออก และเวลาเที่ยงคืน นักบุญคัธรีนเห็นพระนางมารีย์อยู่ที่ข้างพระแท่น นักบุญคัธรินจึงรีบเข้าไปกราบที่เท้าของพระนางทันที และเด็กนั้นบอกว่า แม่พระไปแล้วครับซิสเตอร์ คัธรินจึงกลับบ้านไป 

### แม่พระมาประจักษ์ครั้งที่2

เหรียญแม่พระอัศจรรย์
ต่อมาวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ.1830 เวลา 17.30 น. นักบุญคัธรินเห็นพระนางมารีย์มาในลักษณะเท้าเหยียบลูกกลมอันหนึ่ง และมือถือลูกกลม ๆ ระดับอกอยู่อีกอันหนึ่ง ดูเหมือนแม่พระกำลังสวดอ้อนวอนภาวนาต่อพระเยซูอยู่ และหลังจากนั้นก็มีแหวนเงินทองเพชรพลอยงดงามยิ่งเต็มไปหมดที่มือของพระนาง แหวนนั้นสว่างจนมองไม่เห็นเท้าและเสื้อคลุมของพระนาง แม่พระบอกกับนักบุญคัธรินว่า ลูกกลมที่เธอเห็นนี้ คือโลกทั้งใบ และแต่ละคนโดยเฉพาะ และแม่พระตรัสอีกว่า ต่อไปนี้จะเป็นสัญลักษณ์ หมายถึง พระหรรษทานต่าง ๆ ที่แม่แจกจ่ายต่อผู้ที่ทูลขอ ต่อจากนั้นก็มีวงรีรูปไข่อยู่รอบตัวแม่พระ และบนภาพนั้นเขียนเป็นอักษรทองว่า "ข้าแต่แม่พระปฏิสนธินิรมล โปรดภาวนาเพื่อข้าพเจ้าทั้งหลายที่มาขอพึ่งท่านด้วยเทอญ" ไม่ช้ามือของแม่พระก็มีพระหรรษทาน (แสงรังสีพระพร) แผ่ออกมา มือของพระนางลดลงและผายออก แม่พระตรัสว่า ให้เขาทำเหรียญแบบที่เห็นนี้มา ให้ห้อยเหรียญนี้ไว้ที่คอ จะได้รับพระพรอันยิ่งใหญ่ และภาพนั้นเหมือนพลิกกลับ มีตัวอักษร M อยู่และมีไม้กางเขนอยู่บนนั้น ล้อมรอบด้วยดาวสิบสองดวง ด้านล่างมีหัวใจ2ดวง ดวงหนึ่งมีหนามล้อมรอบ (พระหทัยของพระเยซูเจ้า) ดวงหนึ่งมีดาบแทงทะลุอยู่ (พระหทัยของพระนางมารีย์)มีหัวใจ2ดวง ดวงหนึ่งมีหนามล้อมรอบ ดวงหนึ่งมีดาบแทงทะลุอยู่
หลังจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นสองปี เหรียญนี้ก็ถูกทำขึ้นมาจริง ๆ และเหรียญนี้สร้างความอัศจรรย์ให้กับผู้คนมากมาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dirvin, C.M. Joseph I. (1958). *Saint Catherine Laboure of the Miraculous Medal*. Tan Books & Publishers, Inc. ISBN 0-89555-242-6. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-07-05. สืบค้นเมื่อ 2017-12-02.
**แม่พระบังเกิด** (อังกฤษ: Nativity of Mary) หมายถึง วันประสูติหรือการประสูติของพระนางมารีย์พรหมจารี เหตุการณ์นี้ไม่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล แต่ปรากฏในพระวรสารนักบุญยากอบซึ่งเป็นพระวรสารนอกสารบบที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 2 พระวรสารนี้ระบุด้วยว่าบิดามารดาของพระแม่มารีย์คือนักบุญโยอาคิมและนักบุญอันนา

วันฉลองแม่พระบังเกิดในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและแองกลิคันคอมมิวเนียนตรงกับวันที่ 8 กันยายน โดยนับจากวันสมโภชพระนางมารีย์ผู้ปฏิสนธินิรมล (8 ธันวาคม) ไป 9 เดือน

ประวัติการฉลอง
--------------

การฉลองแม่พระบังเกิดเกิดขึ้นครั้งแรกที่ซีเรียและปาเลสไตน์ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 สันนิษฐานว่านักบุญโรมานุสแห่งแอนติออกได้นำขนบนี้ไปเผยแพร่ในศาสนาคริสต์ตะวันออกจนแพร่หลาย นักบุญหลายองค์ในสมัยต่อมาก็สนับสนุนการเฉลิมฉลองนี้ด้วย เช่น นักบุญแอนดรูว์แห่งครีต นักบุญจอห์นแห่งดามัสกัส ส่วนคริสตจักรโรมันคาทอลิกเริ่มรับรองการฉลองนี้ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 จากนั้นจึงแพร่หลายไปทั่วยุโรป

เหตุที่กำหนดให้ฉลองแม่พระบังเกิดในวันที่ 8 กันยายน เพราะเดิมวันนี้เป็นวันฉลองโบสถ์นักบุญอันนา กรุงเยรูซาเลม ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่นักบุญอันนาให้กำเนิดพระแม่มารีย์ จึงถือเอาวันที่ 8 เป็นวันฉลองแม่พระบังเกิดด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แม่พระบังเกิด 8 กันยายน". เขตมิสซังกรุงเทพฯ. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "Nativity of the Blessed Virgin Mary". สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  "Nativity of Mary". สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

| * ด
* ค
* ก
เหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระแม่มารีย์ |
| --- |
| 
* ปฏิสนธินิรมล
* กำเนิด
* ถวายตัวในพระวิหาร
* แต่งงาน
* รับสาร
* เสด็จเยี่ยม
* ประสูติพระเยซู
* การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ
* การนมัสการของโหราจารย์
* การถวายพระกุมารในพระวิหาร
* หนีไปอียิปต์
* การประหารทารกผู้วิมล
* พระเยซูในหมู่นักปราชญ์
* ลาพระมารดา
* การตรึงกางเขน
* พระเยซูเสด็จขึ้นสวรรค์
* ยกขึ้นสวรรค์
* ราชินีแห่งสากลโลก

 |  |
**ZGMF-515 ซิกู**หรือ**ซีก** (ญี่ปุ่น:シグー ; อังกฤษ:CGUE) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทในโมบิลสูทกันดั้มซี้ด ได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

บทบาทในเรื่อง
-------------

ซิกูเป็นโมบิลสูทรุ่นจ่าฝูงของซาฟท์สำหรับใช้งานในอวกาศคู่กับจินน์ ซึ่งซิกูตัวแรกที่มีบทบาทสำคัญคือเครื่องของราอู เลอ คลูเซ่ซึ่งใช้ต่อสู้กับโมเบียสซีโร่ของมู ลา ฟลาก้าที่เฮลิโอโพลิสและถูก GAT-X105 สไตรค์ของคิระ ยามาโตะยิงแขนขาดจนต้องล่าถอยไป เมื่อเทียบกับจินน์แล้วซิกูมีรูปร่างที่เพรียวกว่า แต่ใช้ท่อขับดันที่มีกำลังมากกว่า จึงมีการขับเคลื่อนที่สูงกว่ามาก ด้านอาวุธจะใช้ปืนกลและดาบเหมือนจินน์ แต่ได้เพิ่มโล่ติดตั้งปืนวัลแคนเอาไว้ด้วย

เดิมทีนั้นซาฟท์ได้มีแผนผลิตซิกูเป็นจำนวนมาก แต่หลังจากที่ได้เทคโนโลยีใหม่จาก GAT-X ซีรีส์ที่ยึดมาได้จึงได้ยุติแผนการผลิต เพื่อเตรียมการผลิต ZGMF-600 เกซ ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการพัฒนาแทน จึงเป็นโมบิลสูทที่มีจำนวนน้อย

ในนิยายประกอบภาพ *กันดั้มซี้ด เฟรมแอสเทรย์* มีซิกูสีแดงซึ่งเป็นเครื่องประจำตัวของลูกครึ่งโคออร์ดิเนเตอร์ ซิสท์ เอลเวส

ZGMF-515AS ซิกูแอสซอล์ท
-----------------------

ปรากฏตัวในนิยายประกอบภาพ *กันดั้มซี้ด เฟรมแอสเทรย์* เป็นซิกูที่ติดตั้งเกราะแอสซอล์ทเชราด์เพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ เกราะแอสซอล์ทเชราด์ของซิกูแตกต่างจากที่จินน์และดูเอลกันดั้มใช้ โดยเป็นเกราะที่เสริมความแข็งแกร่งเป็นบางจุดและติดท่อขับดันเสริมเพื่อไม่ให้การขับเคลื่อนของซิกูลดลง ส่วนอาวุธนั้นจะเพิ่มโล่ติดปืนวัลแคนอีกอันและสามารถติดเพิ่มไว้ที่ไหล่ได้อีกข้างละอัน เกราะแอสซอล์ทเชราด์นี้สามารถปลดทิ้งได้

ซิกูดีพอาร์มส์
--------------

ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ *กันดั้มซี้ดโมบิลสูทวาริเอชัน* ออกแบบโดย BEE-CRAFT เป็นรุ่นย่อยของซิกูทีพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ทดสอบเทคโนโลยีอาวุธบีมขนาดเล็กที่ศึกษาจาก GAT-X ซีรีส์ ชื่อ D.E.E.P. Arms เป็นตัวย่อของ **D**irectional **E**nergy **E**mission ex**P**erimental **Arms** มีอาวุธหลักเป็นปืนพลังงานความร้อนสูงรุ่นทดลองขนาดใหญ่ที่ไหล่ทั้งสองข้าง แบ็คแพ็คของซิกูดีพอาร์มส์เป็นระบบหล่อเย็นของปืนทั้งสองกระบอก เนื่องจากปืนนี้ยังเป็นอาวุธที่ไม่สมบูรณ์จึงเกิดความร้อนสูงหลังจากที่ยิงแต่ละนัด ทำให้ไม่สามารถยิงอย่างต่อเนื่องได้ ซิกูดีพอาร์มส์ยังใช้ดาบเลเซอร์ซึ่งคล้ายกับชเวอร์ทเกเวอร์ของซอร์ดสไตรค์กันดั้มเป็นอาวุธระยะประชิดตัว

เนื่องจากเป็นโมบิลสูทสำหรับทดลองจึงมีการสร้างซิกูดีพอาร์มส์เพียงสี่เครื่องเท่านั้น ชิโฮะ ฮาเนนฟุส สมาชิกหน่วยจูลล์ซึ่งเป็นผู้ร่วมพัฒนาซิกูดีพอาร์มส์ได้ใช้เป็นโมบิลสูทประจำตัวในการต่อสู้ที่ยาคินดูเอ้ ซิกูดีพอาร์มส์ยังปรากฏตัวในอะนิเมะสำหรับโปรโมทกันดั้มแอสเทรย์ เรดเฟรม และในฉบับมังงะของ *เดสทินีแอสเทรย์* ชิโฮะยังใช้ซิกูดีพอาร์มส์นำทัพของซาฟท์เข้าช่วยเหลือสาธารณรัฐอเมริกาใต้ในการแยกตัวออกจากกลุ่มพันธมิตรโลกด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Cosmic Era
**แม่ยั่วพระพี่** หรือ บางที่สะกดว่า **แม่หยัวพระพี่** เป็นเทวีพื้นเมืองหรือผีสตรีอันได้รับการยกย่องเป็นนางบรรพชนสมัยอาณาจักรอยุธยาเช่นเดียวกับ **พระขพุงผี**ในสมัยอาณาจักรสุโขทัย เป็นเจว็ดทำเป็นรูปผู้สตรียืน เป็นเจว็ดก็คือเทวรูปในศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทยอันเป็นตัวแทนเทพยดาของศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทย

ที่มาและบทบาท
-------------

แม่ยั่วพระพี่ถูกเรียกว่าเป็นเจว็ดผีหลวง ในกฎมณเฑียรบาลสมัยอาณาจักรอยุธยา ปรากฏว่าแม่ยั่วพระพี่ประทับในตำหนัก (บางครั้งเรียกมณฑป) เรียกประหนึ่งเป็นตำหนักพระภรรยาเจ้า เช่นตำหนักสมเด็จพระอรรคมเหสีพระภรรยา และตำหนักแม่หยัวเมืองทั้ง ๒ ที่เหลือคือพระสนม เรียกเรือน และนางนั้นมีศักดามาก เป็นประธานที่สำคัญที่สุดใน**พระราชพิธีเพาะบก**ของพระราชพิธีสิบสองเดือนสมัยอาณาจักรอยุธยา และจะมารับไปประกอบพระราชพิธีบรรทมด้วยนั้น พระมเหสีและแม่หยัวเมืองทั้งหลายต้องมารับแต่ตีนปราสาทแล้วส่งเจว็ดกันเป็นทอด ๆ ไปให้บรรทมกับพระเจ้าแผ่นดิน แสดงว่าแม่หยัวพระพี่เป็นเมียผีใหญ่กว่าใคร อันธรรมเนียมปฏิบัติในพระราชพิธีนี้คล้ายตำนานของพระเจ้าแผ่นดินกัมพูชาสมัยเมืองพระนครหลวงที่โจว ต้ากวานราชทูตจีนสมัยราชวงศ์หยวนบันทึกว่าพระเจ้าแผ่นดินกัมพูชาสมัยเมืองพระนครหลวงนั้นต้องบรรทมด้วยกับนางนาคที่ปราสาทพิมานอากาศทุกคืน นาคนี้ก็น่าจะเป็นผีหลวงเมืองพระนครเมืองพระนครก็ว่าได้ แม่ยั่วพระพี่ ก็อาจเป็นเจ้าที่มีเดชะปกครองโลกวิญญาณในดินแดนอยุธยา ตามหลักมานุษยวิทยานั้นเป็นการรำลึกถึงสตรีผู้นำคนท้องถิ่น แม่ยั่วพระพี่หมายถึงผู้หญิงที่เป็นพี่ หรือเป็นใหญ่มาก่อนในดินแดนสุวรรณภูมิ และแม่หยัวเมืองแปลว่าผู้หญิงผู้อยู่เหนือเมือง คือเป็นใหญ่มาก่อน

พระราชพิธีเพาะบก
----------------

ในสมัยอาณาจักรอยุธยา ในกฎมณเฑียรบาลตอนหนึ่งกล่าวถึงพระราชพิธีเบาะพก มีในเดือนแรม 11 ค่ำ ไม่ได้ระบุเดือนโดยในพิธีเริ่มด้วยการถวายบังคมสมโภช แม่หยัวพระพี่สามวัน แห่เครื่องพิธี เช่น เทียนทอง, สังข์, ปลาทอง, เต่าทอง, ตระพัง, พานข้าวตอก, มีดไพล เป็นต้นและอัญเชิญเจว็ดแม่ยั่วพระพี่มาโดยพระที่นั่งราเชนทรยาน ต่อจากนั้นพระเจ้าแผ่นดินประกอบพิธีกรรมบรรทมด้วยแม่ยั่วพระพี่ถึงไม่ปรากฏแน่ชัดว่าคือพิธีอะไรแต่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของแม่หยัวเมืองก่อนที่ความหมายจะกลายเป็นตำแหน่งของพระสนมในพระมหากษัตริย์สมัยอยุธยาแทนที่ต่อมา
ในสมัยรัตนโกสินทร์ ไม่ปรากฏคติของ**แม่ยั่วพระพี่**สืบต่อมาแล้ว ปรากฏแต่นามของพระราชพิธีและรายละเอียดของพิธีกรรมซึ่งแตกต่างจากสมัยอยุธยาในพระราชพิธีสิบสองเดือนสมัยรัตนโกสินทร์ในเดือนสี่แทน

ดูเพิ่ม
-------

* พระขพุงผี
* เจ้าแม่ทับทิม
* เจ้าแม่ทอหูก
* พระหลักเมือง
* พระเทพบิดร
* พระสยามเทวาธิราช

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-27. สืบค้นเมื่อ 2023-01-27.
7. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-27. สืบค้นเมื่อ 2023-01-27.
8. ↑
9. ↑
10. ↑  Hewitt, J. F. *History and Chronology of the Myth-Making Age* (ภาษาอังกฤษ). Рипол Классик. ISBN 9781143716454.
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑
15. ↑

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แม่ยั่วพระพี่**
อนาคตวงศ์ระบุว่า **พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า** (บาลี: ธมฺมราชสมฺพุทฺธ) เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตถัดจากพระรามสัมพุทธเจ้า

หลังสิ้นศาสนาของพระศรีอริยเมตไตรยแล้ว แผ่นดินถูกทำลาย เกิดสุญกัปยาวนานถึงหนึ่งอสงไขย จากนั้นจะมีมัณฑกัปซึ่งมีพระพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นมา 2 พระองค์ได้แก่ **พระรามสัมพุทธเจ้า** และ**พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า**

พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้านี้ก็คือพระเจ้าปเสนทิโกศลนั่นเอง โดยย้อนกลับไปในภัทรกัปนี้ในสมัยของพระโกนาคมนพุทธเจ้า พระเจ้าปเสนทิโกศล ได้เกิดเป็นมาณพชื่อว่า **สุททมาณพ** มีอาชีพขายดอกบัว โดยเก็บดอกบัวมาขายวันละ 2 ดอก 

เช้าวันหนึ่ง สุททมาณพก็ทำการเก็บดอกบัว 2 ดอกมาขายตามปกติ พระโกนาคมพุทธเจ้าทรงบิณฑบาต ก็ทรงทราบด้วยพระญาณอันไม่มีเครื่องกั้นว่า มาณพหนุ่มคนนี้เป็น วงศ์แห่งพุทธเจ้า จึงทรงแย้มพระโอษฐ์ มาณพหนุ่มเห็นเช่นนั้นก็แปลกใจ จึงทูลถามว่า พระองค์ทอดพระเนตรและแย้มพระโอษฐ์เพราะเหตุใด พระโกนาคมพุทธเจ้า จึงตรัสว่าตัวท่านนี่แหละคือน้องของเราตถาคต มาณพหนุ่มได้ฟังเช่นนั้น ก็ยิ่งแปลกใจมากขึ้น ทูลถามว่า ข้าพระเจ้า เป็นน้องของท่านแต่เมื่อใด พระโกนาคมพุทธเจ้าจึงได้พยากรณ์ว่า ในมัณฑกัปป์หนึ่งท่านจะได้เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตกาล พระนามว่าพระธรรมราชา 

เมื่อสุททมาณพได้ยินเช่นนั้นจึงเกิดความปีติยินดี ได้ถวายดอกบัว 2 ดอกนั้นด้วยความเคารพ พระโกนาคมพุทธเจ้าได้แสดงพุทธปาฏิหาริย์ขึ้นนั่งบนดอกบัว ด้วยมาณพกลัวพระพุทธองค์ร้อน จึงได้ทำที่บังแดดด้วยผ้า 2 ผืนและไม้อ้อ 4 ลำ และได้ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยพระพุทธองค์ได้ทรงนั่งอยู่บนดอกบัวนี้จนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

อานิสงค์การถวายดอกบัวนี้ เมื่อพระธรรมราชาสัมมาสัมพุทธเจ้าดำเนินไปทางใดจะมีดอกบัวเท่าจักรรถผุดขึ้นจากพื้นดินรองรับเสมอ และทุกอิริยาบถของพระองค์จะมีห้องแก้ว 7 ประการเพื่อบังแดดและน้ำค้างด้วยผลทานที่ท่านถวายผ้าบังแดดนั้นเอง

**พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า**มีพระชนมายุ 5 หมื่นปี

อ้างอิง
-------

* ประภาส สุระเสน. *พระคัมภีร์อนาคตวงศ์*. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2553. 198 หน้า. หน้า 96-99. ISBN 974-580-742-7

  


| * ด
* ค
* ก
พระพุทธเจ้า |
| --- |
| ประเภท | 
* อนุพุทธะ
* ปัจเจกพุทธะ
* สัมมาสัมพุทธะ

 | พระพุทธรูป |
| พระพุทธเจ้าในอดีต(ตามคัมภีร์พุทธวงศ์) | 
* พระตัณหังกรพุทธเจ้า
* พระเมธังกรพุทธเจ้า
* พระสรณังกรพุทธเจ้า
* พระทีปังกรพุทธเจ้า
* พระโกณฑัญญพุทธเจ้า
* พระมังคลพุทธเจ้า
* พระสุมนพุทธเจ้า
* พระเรวตพุทธเจ้า
* พระโสภิตพุทธเจ้า
* พระอโนมทัสสีพุทธเจ้า
* พระปทุมพุทธเจ้า
* พระนารทพุทธเจ้า
* พระปทุมุตรพุทธเจ้า
* พระสุเมธพุทธเจ้า
* พระสุชาตพุทธเจ้า
* พระปิยทัสสีพุทธเจ้า
* พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า
* พระธัมมทัสสีพุทธเจ้า
* พระสิทธัตถพุทธเจ้า
* พระติสสพุทธเจ้า
* พระปุสสพุทธเจ้า
* พระวิปัสสีพุทธเจ้า
* พระสิขีพุทธเจ้า
* พระเวสสภูพุทธเจ้า
* พระกกุสันธพุทธเจ้า
* พระโกนาคมนพุทธเจ้า
* พระกัสสปพุทธเจ้า

 |
| พระพุทธเจ้าในปัจจุบัน | 
* พระโคตมพุทธเจ้า

 |
| พระพุทธเจ้าในอนาคต(ตามคัมภีร์อนาคตวงศ์) | 
* พระศรีอริยเมตไตรย
* พระรามสัมพุทธเจ้า
* พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า
* พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า
* พระนารทสัมพุทธเจ้า
* พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า
* พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า
* พระนรสีหสัมพุทธเจ้า
* พระติสสสัมพุทธเจ้า
* พระสุมังคลสัมพุทธเจ้า

 |
| พระธยานิพุทธะตามคติมหายาน | 
* พระไวโรจนพุทธะ
* พระอักโษภยพุทธะ
* พระอมิตาภพุทธะ
* พระรัตนสัมภวพุทธะ
* พระอโมฆสิทธิพุทธะ

 |
| พระพุทธเจ้าองค์อื่นๆตามคติมหายาน | 
* อาทิพุทธะ
* พระไภษัชยคุรุ
* พระสัทธรรมวิทยาตถาคต
* พระสหัสประภาราชาศานติสถิตยตตถาคต
* พระประภูตรัตนะ

 |
**บะซเว** (พม่า: ဘဆွေ) เป็นผู้นำคนสำคัญในขบวนการตะคีนในพม่า เป็นผู้เลื่อมใสในลัทธิสังคมนิยม และได้เป็นผู้นำระดับสูงของพม่าหลังได้รับเอกราช และยุติบทบาททางการเมืองหลังการรัฐประหารของนายพลเนวีน

บทบาทในสมัยอาณานิคม
-------------------

บะซเวเกิดเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2458 ที่ทวาย เคยเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้งแต่ไม่จบ และเริ่มมีบทบาททางการเมืองใน พ.ศ. 2477 โดยเข้าร่วมในขบวนการตะคีน โดยเขาได้ร่วมในการจัดตั้งขบวนการกรรมกรเพื่อกระตุ้นให้กรรมกรเรียกร้องค่าแรงเพิ่มขึ้น แต่ไม่ค่อยได้ผลเพราะกรรมกรส่วนใหญ่เป็นชาวอินเดีย ในที่สุดจึงถูกจับคุมขังระยะหนึ่งในช่วง พ.ศ. 2481 หลังจากพ้นโทษออกมา เขาได้จัดตั้งพรรคชาวนาและกรรมกรพม่า เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สองนั้น ในช่วงแรกตะคีนได้ร่วมมือกับบะมอจัดตั้งกลุ่มเสรีภาพจนถูกอังกฤษจับขัง จนเมื่อญี่ปุ่นเข้ามาในพม่า บะซเวเป็นหนึ่งในตะคีนที่ร่วมมือกับญี่ปุ่น จนเมื่อตะคีนตั้งสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์ บะซเวได้เข้าร่วมในสันนิบาตนี้เช่นกัน

หลังได้รับเอกราช
----------------

หลังสงครามโลกสิ้นสุดลง บะซเวได้ร่วมมือกับผู้นำสันนิบาตฯ คนอื่นกำจัดกลุ่มของพรรคคอมมิวนิสต์พม่าออกไปจากพรรคได้สำเร็จ บะซเวยิ่งมีอิทธิพลมากขึ้นหลังการเสียชีวิตของออง ซาน เมื่อพม่าได้รับเอกราชและอู้นุเป็นนายกรัฐมนตรี บะซเวได้ผลักดันให้ลัทธิสังคมนิยมเป็นแนวทางทางเศรษฐกิจของพม่า อย่างไรก็ตาม เมื่อเกิดความขัดแย้งในรัฐบาลมากขึ้นระหว่างกลุ่มของทินและอู้นุ กับกลุ่มของบะซเวและจอเญ่น

บะซเวได้เป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงสั้น ๆ ระหว่างเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2499 จนถึง เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ซึ่งเป็นช่วงที่อู้นุลาอุปสมบท เมื่อลาสิกขาแล้ว อู้นุจึงมาเป็นนายกรัฐมนตรีต่อ แต่ความขัดแย้งก็ยังไม่สิ้นสุด จนอู้นุตัดสินใจลาออกใน พ.ศ. 2501 และให้พลเอก เนวี่น เข้ามาเป็นรัฐบาลรักษาการ จนมีการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2503 กลุ่มของบะซเวและจอเญ่นใช้ชื่อว่าสันนิบาตเสรีชนฯ ฝ่ายมั่นคง (တည်မြဲဖဆပလ, *Ti myè hpa hsa pa la*) ส่วนกลุ่มของอู้นุที่เคยใช้ชื่อว่าสันนิบาตเสรีชนฯ ฝ่ายสะอาด (သန့်ရှင်းဖဆပလ, *Thant shin hpa hsa pa la*) ได้จัดตั้งพรรคใหม่ชื่อว่าพรรคสหภาพ (ပြည်ထောင်စုပါတီ, *Pyidaungsu*) พรรคของอู้นุชนะการเลือกตั้ง ส่วนบะซเวและจอเญ่นไม่ได้รับเลือกตั้ง อู้นุจึงได้จัดตั้งรัฐบาลอีก แต่เพราะทหารไม่พอใจนโยบายผ่อนปรนให้ชนกลุ่มน้อย ชาวพม่าและชนกลุ่มน้อยที่ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธก็ไม่พอใจที่อู้นุประกาศให้ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ ทำให้พลเอก เนวี่น ก่อการรัฐประหารในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 บะซเวที่แม้จะอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับอู้นุและสนับสนุนฝ่ายทหารกลับถูกรัฐบาลทหารคุมขังอยู่จนถึง พ.ศ. 2509 จึงได้รับการปล่อยตัว และถึงแก่กรรมเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2530 รวมอายุได้ 72 ปี

อ้างอิง
-------

* วิไลเลขา ถาวรธนสาร. "อูบะส่วย." ใน *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่ : เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2539, หน้า 398–404.

1. ↑  Martin Smith (1991). *Burma – Insurgency and the Politics of Ethnicity*. London and New Jersey: Zed Books. pp. 54, 57, 163, 176, 178, 186.
**สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ** (ญี่ปุ่น: 両国国技館; โรมาจิ: *Ryōgoku Kokugi-kan*) เป็นสนามแข่งซูโม่ อยู่ในความดูแลของสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ย่านเรียวโงกุ ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามสำหรับจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ

ประวัติ
-------

สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุเปิดใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2449 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2493 ได้มีการสร้างสนามกีฬาในพื้นที่ใหม่ว่า "สนามกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ" (蔵前国技館) โดยย้ายพื้นที่สนามไปยังที่ที่เขตไทโต เป็นการชั่วคราว ต่อมาได้ส่งมอบคืนพื้นที่สนามให้กับมหาวิทยาลัยนิฮงในปี พ.ศ. 2501 จากนั้นจึงได้มีโครงการสร้างสนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุในรูปลักษณ์อาคารแบบใหม่ในปี พ.ศ. 2526 จนแล้วเสร็จในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 (เป็นปีเดียวกันที่ "สนามกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ" ได้ยุติการใช้เป็นสนามกีฬาประจำสมาคมซูโม่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ เพื่อย้ายไปใช้สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุแห่งใหม่ที่สร้างเสร็จ) สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุแห่งใหม่เปิดใช้งานเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบัน

การใช้งาน
---------

สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุนอกจากใช้ในการแข่งซูโม่ อันเป็นกีฬาประจำชาติของญี่ปุ่นแล้ว ยังได้จัดการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวอีกหลายประเภทและหลายครั้ง เช่น มวยสากล, มวยปล้ำ เป็นต้น ในส่วนของมวยสากลใช้เป็นสถานที่ชกระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น ไฟติง ฮาราดะ - โผน กิ่งเพชร (ครั้งแรก) , เคียว โนงูจิ - โผน กิ่งเพชร, มิตสึโนริ เซกิ - โผน กิ่งเพชร, วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น - โทชิอากิ นิชิโอกะ (ครั้งที่ 3) เป็นต้น รวมถึงใช้เป็นสนามจัดการแข่งขันมวยสากลสมัครในกีฬาโอลิมปิก 2020 ที่กรุงโตเกียวเป็นเจ้าภาพอีกด้วย

สมุดภาพ
-------

* 
* 
* 
* 
* ดอนัลด์ ทรัมป์ดอนัลด์ ทรัมป์
* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

* (Hardcover) Japan, An Illustrated Encyclopedia. Tokyo, Japan: Kodansha. 1993. หน้า. 817. ISBN 4-06-205938-X.
* (Hardcover) With God on Their Side: Sport in the Service of Religion. London and New York: Routeledge. 2002. หน้า. 151–2. ISBN 0415259606.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เฟซบุ๊ก
* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°41′49″N 139°47′36″E﻿ / ﻿35.696944°N 139.793333°E﻿ / 35.696944; 139.793333



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ**
"**โวนท์บีลอง**" (ญี่ปุ่น: ウォント・ビー・ロング; โรมาจิ: *Wonto Bi Rongu*; ทับศัพท์: WON'T BE LONG) เป็นซิงเกิลพิเศษระหว่างวงเอ็กซ์ไซล์ และคุมิ โคดะ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เป็นเพลงเดิมของ DA BUBBLEGUM BROTHERS ในปี พ.ศ. 2533 โดยเป็นซิงเกิลพิเศษที่ 2 ของวงเอ็กซ์ไซล์ หลังจากซิงเกิลแรก "SCREAM" ได้ร่วมงานกับวงเกลย์ 

เพลง "โวนท์บีลอง" ไม่ได้บรรจุไว้ในอัลบั้มใดเลย ในฉบับซิงเกิลมีการแบ่งช่วงออกเป็น 2 ฉบับ คือ คาราโอเกะสำหรับผู้ชาย และคาราโอเกะสำหรับผู้หญิง แต่ในฉบับอัลบั้มของเอ็กซ์ไซล์ ได้เปลี่ยนเป็นเพลง "โวนท์บีลอง" ร้องกับเนเวอร์แลนด์ โดยบรรจุในอัลบั้ม *เอ็กไซล์อีโวลูชัน* และ *เอ็กซ์ไซล์แคทชีเบสท์* และเปลี่ยนช่วงร้องของคุมิ โคดะเป็น TAKAHIRO แทน ส่วนในฉบับอัลบั้มของคุมิ โคดะ ได้เปลี่ยนเป็นเพลง "โวนท์บีลอง~แบล็กเชอร์รีเวอร์ชัน~" และ "โวนท์บีลอง~เรดเชอร์รีเวอร์ชัน~" แทน และบรรจุในอัลบั้ม *แบล็กเชอร์รี*

เพลง "โวนท์บีลอง" เป็นเพลงประกอบโฆษณา dwango.jp, mu-mo และ music.jp และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบเกม "ไทโกะทัตสึจิน" บนเครื่องเกมนินเทนโด ดีเอสอีกด้วย

รายชื่อเพลง
-----------

1. โวนท์บีลอง
2. โวนท์บีลอง (คาราโอเกะ)
3. โวนท์บีลอง (คาราโอเกะสำหรับผู้ชาย)
4. โวนท์บีลอง (คาราโอเกะสำหรับผู้หญิง)

มิวสิกวีดีโอ
------------

1. โวนท์บีลอง (มิวสิกวิดีโอ)
2. โวนท์บีลอง (เบื้องหลังการสร้าง) \*เฉพาะการผลิตครั้งแรก

ชาร์ต
-----

ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 22 พฤศจิกายน 2006 | Oricon Daily Charts | #2 |  |  |  |
| 22 พฤศจิกายน 2006 | Oricon Weekly Charts | #2 | 130,710 | 232,370 | 24 สัปดาห์ |
| 22 พฤศจิกายน 2006 | Oricon Monthly Charts | #6 |  | 232,370 |  |
| 22 พฤศจิกายน 2006 | Oricon Yearly Charts | #56 |  | 232,370 |  |
|
**จอห์น วอล์กเกอร์ มอตสัน** (อังกฤษ: John Walker Motson; 10 กรกฎาคม 1945 - 23 กุมภาพันธ์ 2023) เป็นผู้บรรยายฟุตบอลอังกฤษ โดยเริ่มเป็นผู้บรรยายฟุตบอลทางโทรทัศน์กับบีบีซี ในปี ค.ศ. 1971 เขาบรรยายฟุตบอลมากกว่า 2,000 นัดทางโทรทัศน์และวิทยุ ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 ถึงปี ค.ศ. 2008 มอตสันเป็นผู้บรรยายฟุตบอลที่โดดเด่นของบีบีซี

มอตสันมักจะสวมเสื้อโค้ตหนังแกะในช่วงฤดูหนาวหลังจากที่เขาต้อง "ต่อสู้กับฝนโปรยปรายก่อนเกมเอฟเอคัพระหว่าง Wycomb Wanderers กับ Peterborough United" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1990 เสื้อโค้ตตัวนี้กลายเป็นเครื่องหมายการค้าของมอตสันทำให้เขาเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้ชมในทันที

ในปี ค.ศ. 2008 มอตสันประกาศเกษียณตัวเองจากผู้บรรยายฟุตบอล แต่เขายังคงแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการแข่งขันในรายการ *Match of the Day* และทาง BBC Radio 5 Live ตลอดจนการแสดงความคิดเห็นทางรายการ *Footy Pups* ของซีบีบีส์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 เขาประกาศเกษียณตัวเองอย่างเป็นทางการ โดยเป็นผู้บรรยายฟุตบอลโลก 10 ครั้ง, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 10 ครั้ง และ เอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศ 29 ครั้ง แต่ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 เขาประกาศว่าเขากลับมาทำงานให้กับ Talksport

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Object of the week: John Motson's sheepskin coat". Retrieved 23 February 2023.
2. ↑  MacInnes, Paul (6 September 2017). "John Motson almost ready to hang up his sheepskin and end the boys' own story". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 8 April 2019.
3. ↑  "John Motson comes out of retirement to join talkSPORT". *Talksport*. 24 July 2018. สืบค้นเมื่อ 8 April 2019.
**มาสค์ไรเดอร์ กาโอ** (ญี่ปุ่น: 仮面ライダー牙王（ガオウ）; โรมาจิ: *Kamen Raidā Gaō*) เป็นคาเมนไรเดอร์ปรากฏตัวในภาพยนตร์ **มาสค์ไรเดอร์เดนโอ โอเรทันโจ!** ถือได้ว่าเป็นฟอร์มย่อยพิเศษของมาสค์ไรเดอร์เดนโอ เนื่องจากมีอุปกรณ์แปลงร่างในระบบเดียวกัน

กาโอ
----

มาสค์ไรเดอร์กาโอ / กาโอ แสดงโดย วาตานาเบะ ฮิโรยูกิ (渡辺裕之)
อาชญากรที่วางแผนใช้เดนไลเนอร์ ในการเดินทางย้อนเวลาโดยการปล้น สามารถแปลงร่างเป็น ไรเดอร์กาโอ ได้

ไรเดอร์กาโอ
-----------

เป็นร่างที่กาโอแปลงร่างด้วยมาสเตอร์พาสสีทองโดยมีพลังสูงสุดและเป็นร่างที่ไม่ใช้อิมาจินเป็นพลังงาน
* **ความสูง**: 198 ซม.
* **น้ำหนัก**: 102 กก.
	+ **พลังหมัด**: 7 ตัน
	+ **พลังเตะ**: 6 ตัน
	+ **ระดับกระโดดสูง**: 25 เมตร
	+ **ระดับการวิ่ง**: 100 เมตร/ 6.2 วินาที

### อุปกรณ์และพาหนะต่างๆของไรเดอร์กาโอ

**กาโอเบลท์**
เข็มขัดแปลงร่างของกาโอ
**มาสเตอร์พาส**
**กาโอกัชเชอร์** อาวุธประจำตัวของไรเดอร์กาโอมีความคล้ายคลึงกับเดนกัชเชอร์ของเดนโอ
* **กาโอกัชเชอร์ ซอร์ดโหมด**

มีรูปร่างคล้ายกับ เดนกัชเชอร์ ซอร์ดโหมด แต่ตัวใบมีด มีลักษณะคล้ายกับใบเลื่อย และสีของใบมีดเป็นสีน้ำตาล
**กาโอสไตรเกอร์**

กาโอไลเนอร์
-----------

**กาโอไลเนอร์**
รถไฟประจำตัวของ กาโอ รูปร่างหมือนหัวของจรเข้ สามารถยิงลำแสงออกจากปากได้ ถูกทำลายในการต่อสู้โดยความร่วมมือของเดนไลเนอร์และเซโรไลเนอร์
แม่แบบ:มาสค์ไรเดอร์เดนโอ
**มาสค์ไรเดอร์ นิว เดนโอ** (ญี่ปุ่น: 仮面ライダーNEW電王; โรมาจิ: *Kamen Raidā Nyū Den'ō*) เป็นคาเมนไรเดอร์ตัวหลักของภาพยนตร์ **ซาราบะ คาเมนไรเดอร์เดนโอ ไฟนอล เค้าท์ดาวน์** และเป็นตัวละครหลักในซีรีส์ภาพยนตร์ของมาสค์ไรเดอร์เดนโอทุกภาค ตั้งแต่ภาคนี้ไป ถือได้ว่าเป็นฟอร์มย่อยพิเศษของมาสค์ไรเดอร์เดนโอ เนื่องจากมีอุปกรณ์แปลงร่างในระบบเดียวกัน

โนงามิ โคทาโร่
--------------

มาสค์ไรเดอร์ นิว เดนโอ / โนงามิ โคทาโร่ (野上 幸太郎) แสดงโดย ซากุราดะ โดริ (桜田 通)
หลานชายของเรียวทาโร่ เดินทางมาจากอนาคตเพื่อช่วยเหลือเรียวทาโร่ ที่ถูกโกลต์อิมาจิน สิงร่าง

ชื่อโคทาโร่ นั้นคล้ายคลึงกับชื่อเรียวทาโร่ ในวัย 10 ปี (ในตอน โอเร! ทันโจ)

นิว เดนโอ ร่างต่างๆ
-------------------

### สไตรค์ฟอร์ม

เกิดจากการแปลงร่างของโคทาโร่ จุดเด่นที่สีของชุดเกราะจะเน้นไปทางสีน้ำเงินโดยมีสีเงินแซมในเดนเรล หน้าอกคล้ายกับเดนโอ ไคลแม็กซ์ฟอร์มโดยร่างสไตรค์ฟอร์มเป็นร่างที่ไม่มีอิมาจินในการสิงร่างเพื่อใช้พลังจึงมีพลังมากกว่าแพลทฟอร์มของเดนโอ
ท่าไม้ตายของสไตรต์ฟอร์มมี 2 ท่าคือ **เคาท์เตอร์ สแลช**และ**สไตรค์ สเพิร์ท**
* **ส่วนสูง**: 194 ซม.
* **น้ำหนัก**: 92 กก.
* **พลังหมัด**: 6 ตัน
* **พลังเตะ**: 7 ตัน
* **ระดับกระโดดสูง**: 38 เมตร
* **ระดับการวิ่ง**: 100 เมตร/ 4 วินาที

### เวก้าฟอร์ม

เกิดจากการรวมของสไตรต์+เดเนบ ทำให้เกิดร่างพิเศษของ นิว เดนโอ ขึ้นมา
นิว เดนโอ เวก้าฟอร์ม ปรากฏตัวใน **โชว คาเมนไรเดอร์เดนโอ & ดีเคด NEO เจเนเรชั่น ศึกเรือยักษ์โอนิงาชิมะ** โดยมีลักษณะเด่นในหลายจุดเช่น
* หน้ากากเป็นรูป V กระจกตาสีดำ ลักษณะของหน้ากาคล้ายกับเซโรนอส เวก้าฟอร์ม
* เกราะหน้าอกจะแสดงใบหน้าของเดเนบ
* เกราะหัวไหล่เป็นเกราะสีเงิน เดนเรลที่หัวไหล่เป็นสีทองและมีผ้าคลุมไหล่สีเงินปิดทับไว้
* เกราะแขนและมือเป็นแบบเดียวกับมือของเดเนบ
* หัวเข็มขัดจะปรากฏเป็นแสงสีเขียว แสดงถึงการสีประจำตัวของเดเนบ
* ผ้าคลุมหลังสีเงิน ข้างในเป็นสีดำ ส่วนปลายเป็นรูปกลีบดอกไม้

อาวุธของ นิว เดนโอ เวก้าฟอร์ม เป็น เดนกัชเชอร์ รูปแบบดาบนากินาตะ ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับเดนกัชเชอร์ รูปแบบกระบอง แต่จะมีใบมีดยาวสีเขียวเพิ่มขึ้นมา
ท่าไม้ตาย คือ **แบรนดิส ไดรฟ์**

อุปกรณ์และพาหนะต่างๆของ NEW เดนโอ
---------------------------------

**นิว เดนโอ เบลท์**
เข็มขัดแปลงร่างของ NEW เดนโอมีรูปร่างคล้ายกับของเดนโอแต่จะต่างเพียงแค่ส่วนหัวเข็มขัดจากสีเงินเป็นสีทอง
**มาเช่เท็ดดี้**
อาวุธที่แปรสภาพของเท็ดดี้โดยตัวอาวุธจะเป็นดาบนดาบสีน้ำเงินขนาดกลาง
**โมโมทาเคน**
อาวุธที่แปรสภาพของ *โมโมทารอส* โดยตัวอาวุธจะเป็นดาบ
**อุราทาซาโอะ**
อาวุธที่แปรสภาพของ *อุราทารอส* โดยตัวอาวุธจะเป็นคันเบ็ดสีฟ้า
**คินทาโอโนะ**
อาวุธที่แปรสภาพของ *คินทารอส* โดยตัวอาวุธจะเป็นขวานขนาดยักษ์สีดำทอง
**เดนกัชเชอร์**
**เดนกัชเชอร์ นากินาตะโหมด**
เดนกัชเชอร์ที่เกิดจากการรวมชิ้นส่วนที่ 1, 2, 3 และ 4 เข้าไว้ด้วยกัน เมื่อประกอบเสร็จเรียบร้อยจะทำให้เดนกัชเชอร์ทั้ง4ส่วนมีขนาดที่ยาวขึ้น มีลักษณะคล้ายกับร็อดโหมด แต่จะเพิ่มใบมีดแบบยาว (จากชิ้นส่วนที่1) และใบมีดเป็นใบมีดสีเขียวขอบเงิน
#### นิว เดนไลเนอร์

**นิว เดนไลเนอร์**
รถไฟประจำตัวของ NEW เดนโอ มีรูปร่างคล้ายคลึงกับ เดนไลเนอร์ โกวคะ แต่ตัวโบกี้จะเป็นสีน้ำเงิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "バラエティ・ジャパン | 佐藤健『電王』３度目映画化に「一番面白い」". สืบค้นเมื่อ 2008-09-26.
2. ↑  "「電王」仮面ライダー最多3度目映画化（芸能） ― スポニチ Sponichi Annex ニュース". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-08-22. สืบค้นเมื่อ 2008-08-28.
3. ↑  "『さらば電王』解禁！". สืบค้นเมื่อ 2008-09-07.
4. 1 2  *Figure-Oh* Vol 147

แม่แบบ:มาสค์ไรเดอร์เดนโอ
ดูว์วาลีเย ในปี 1968
**ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย** (ฝรั่งเศส: *François Duvalier*, 14 เมษายน พ.ศ. 2450 - 21 เมษายน พ.ศ. 2514) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮติ เจ้าของฉายา "ปาปาด็อก" (Papa Doc) เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) ที่สาธารณรัฐเฮติ เมื่อโตเป็นหนุ่ม เขาเลือกศึกษาวิชาการแพทย์ ต่อมาได้เปลี่ยนใจลงเล่นการเมือง โดยมีอุดมการณ์อย่างหนักแน่นที่จะเป็นปากเป็นเสียงแก่ประชาชนผิวสีที่ยากไร้และด้อยโอกาสที่มีเป็นจำนวนมากในเฮติ และเพื่อการสนับสนุนและพัฒนาระบอบประชาธิปไตย เขาจึงเป็นที่ชื่นชอบของประชาชน จนเมื่อเขาลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) เขาจึงได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง ได้รับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ

แต่เมื่อเขาได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ เขากลับพยายามจะกอบโกยทรัพย์สินและอำนาจไว้แต่ผู้เดียว เขาหนุนหลังให้รัฐบาลของเขากระทำการฉ้อราษฎร์บังหลวงและติดสินบนมากมาย เพื่อกอบโกยผลประโยชน์ ดังนั้นเมื่อการกระทำเหล่านี้รั่วไหลออกไป ประชาชนต่างสิ้นศรัทธาในดูว์วาลีเย 

เมื่อประชนเริ่มรังเกียจเขา เขาจึงได้จัดตั้งหน่วยตำรวจพิเศษขึ้นลับ ๆ โดยหน่วยตำรวจลับนี้มีอำนาจจับกุม ทรมาน สังหารใคร และอย่างไรก็ได้ ตามบัญชาของดูว์วาลีเย ดังนั้นเมื่อหน่วยตำรวจลับนี้เป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วไป ประชาชนจึงนิยมเรียกหน่วยตำรวจนี้ว่า *ตงตงมากุต* (Tonton Macoute) ซึ่งแปลว่า มนุษย์ปีศาจ

ในเฮติ ประชาชนส่วนใหญ่ยังนับถือไสยศาสตร์วูดู หรือการนับถือผีและวิญญาณ แต่แทนที่ดูว์วาลีเยจะให้การศึกษาที่ถูกต้องแก่ประชาชน เพื่อให้เชื่อแต่พอสมควร กลับประกาศตนเป็นผู้นำวูดู และทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้ประชาชนจมอยู่ในความหวาดกลัวยิ่งขึ้น

ต่อมา เมื่อเขาใกล้จะสิ้นสุดวาระลง เขากลับใช้อำนาจที่มียกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเก่าเสีย แล้วร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้น แต่งตั้งตนเป็นประธานาธิบดีเฮติตลอดชีพ ด้วยเหตุนี้เฮติจึงล่มจมลงเรื่อย ๆ โชคดีที่สหรัฐอเมริกายังให้ความช่วยเหลือแก่เฮติในด้านต่าง ๆ มาอย่างดีตั้งแต่เฮติได้รับเอกราชจากชาติมหาอำนาจตะวันตก

แต่ด้วยสหรัฐอเมริกาเห็นว่า การกระทำของดูว์วาลีเยนั้นไม่เหมาะสม ไม่ควรให้ความช่วยเหลือแก่เฮติอีกต่อไป สหรัฐฯ จึงตัดสินใจตัดความช่วยเหลือทั้งหมดที่เคยให้เฮติ เศรษฐกิจของเฮติจึงย่ำแย่ลงไปกว่าเดิม

ฟร็องซัวเสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) และได้แต่งตั้งฌ็อง-โกลด ดูว์วาลีเย ลูกชายของเขาเองเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป 


| ก่อนหน้า |  | ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Antonio Thrasybule Kebreau(ประธานสภาทหาร)** |  | **ประธานาธิบดีเฮติ** (1957–1971) |  | **ฌ็อง-โกลด ดูว์วาลีเย** |
**การผังเมือง** (อังกฤษ: city planning) เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสหสาขาวิชา เช่น การวางแผน กฎหมาย สถาปัตยกรรม สังคมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ สิ่งแวดล้อม วิศวกรรมจราจร เพื่อเป็นการกำหนดนโยบายเพื่อการวางแผนและผังการใช้พื้นที่ของเมือง 

ในประเทศไทย หน่วยงานของรัฐฯที่เป็นองค์กรหลักในการจัดทำผังเมืองคือ กรมโยธาธิการและผังเมือง ส่วนกรุงเทพมหานครได้รับการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น กำหนดให้มีหน่วยงานที่ดูแลจัดทำผังเมืองของตนเอง คือ สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง กรุงเทพมหานคร

วันที่ 8 พฤศจิกายนของทุกปี เป็น "วันผังเมืองโลก" (World Town Planning Day) โดยมีองค์กรหลักที่เกี่ยวข้องคือ The International Society of City and Regional Planners (IsoCaRP) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ และ The America Institute of Certified Planners (AICP) เป็นศูนย์กลางด้านวิชาการวางผังเมืองนานาชาติ

นักผังเมือง / สถาปนิกผังเมืองในประเทศไทย
----------------------------------------

**นักผังเมือง** ในประเทศไทยมีขอบเขตการทำงานที่เกี่ยวข้องกับ 2 สมาคมวิชาชีพ ได้แก่ สมาคมนักผังเมืองไทย (Thai City Planners Society - TCPS) เป็นสมาคมของนักผังเมือง (urban planners) และสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย (Thai Urban Designers Association - TUDA) ซึ่งเป็นสมาคมของสถาปนิกผังเมือง (urban designers / urban architects) หรือสถาปนิกที่ทำงานในสาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สาขาสถาปัตยกรรมควบคุมของสภาสถาปนิก วิชาชีพสถาปนิกผังเมืองจึงเป็นวิชาชีพควบคุมตามพระราชบัญญัติสถาปนิก พ.ศ. 2543

อ้างอิง
-------


* Urban Development: The Logic Of Making Plans, Lewis D. Hopkins, Island Press, 2001. ISBN 1-55963-853-2
* Readings in Planning Theory, Susan Fainstein and Scott Campbell, Oxford, England and Malden, Massachusetts: Blackwell Publishers, 2003.
* Urban Planning Theory since 1945, Nigel Taylor, London, Sage, 2007

ดูเพิ่ม
-------

* การออกแบบชุมชนเมือง
* การวางแผนภาค

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์กรมโยธาธิการและผังเมือง
* เว็บไซต์สำนักผังเมือง กรุงเทพมหานคร เก็บถาวร 2020-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์สมาคมนักผังเมืองไทย เก็บถาวร 2012-09-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์สมาคมสถาปนิกชุมชนเมืองไทย
* เว็บไซต์สภาสถาปนิก เก็บถาวร 2008-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์ภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
**ฟลอริดาจอร์เจียไลน์** (อังกฤษ: Florida Georgia Line) เป็นนักร้องคู่แนวคันทรีชาวอเมริกัน ประกอบด้วยนักร้องนำ ไทเลอร์ ฮับบาร์ด และนักร้องสนับสนุน ไบรอัน เคลลีย์ ซิงเกิลเปิดตัว "ครูส" เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุด ทำลายสถิติยอดขายได้สองสถิติ ได้แก่ ซิงเกิลถูกดาวน์โหลดมากกว่าเจ็ดล้านครั้ง กลายเป็นเพลงคันทรีเพลงแรกที่ได้รับการรับรองระดับเพชร เคยซิงเกิลดิจิทัลแนวคันทรีที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ขึ้นอันดับหนึ่งนาน 24 สัปดาห์ จนกระทั่งถูกล้มสถิติด้วยเพลง "บอดีไลก์อะแบ็กโรด" ของแซม ฮันต์ ฟลอริดาจอร์เจียไลน์บุกเบิกแนวเพลงคันทรีแบบที่เรียกว่า "โบรคันทรี" (bro-country) ซึ่งมีองค์ประกอบของดนตรีแนวร็อกและฮิปฮอป และมีเนื้อหาเกี่ยวกับการสังสรรค์ การดื่ม การขับรถกระบะ และการดึงดูดแบบโรแมนติก

ฟลอริดาจอร์เจียไลน์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2010 ที่แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี และเริ่มจากการเป็นวงร้องคัฟเวอร์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายบิกลาวด์เมาน์เทน อีพีชุดที่สองชื่อ *อิตซ์จัสต์วอดวีดู* ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2012 ติดชาร์ตบิลบอร์ดอัลบั้มเพลงคันทรี หลายเดือนผ่านไป พวกเขาเซ็นสัญญากับสังกัดรีพับลิกแนชวิลล์ ส่วนหนค่งของกลุ่มบิกแมชีนเลเบลกรุป พวกเขาออกอัลบั้มที่สอง *เอนีติงโกส์* ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2014 อัลบั้มที่สาม *ดิกยัวร์รูตส์* ออกจำหน่ายในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2016

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Conaway, Alanna (May 15, 2013). "Florida Georgia Line 'Cruise' Into the Spotlight With Release of New EP". *Taste of Country*. สืบค้นเมื่อ June 24, 2013.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Rosen, Jody (11 August 2013). "Jody Rosen on the Rise of Bro-Country". *Vulture.com*. สืบค้นเมื่อ 24 April 2014.
5. ↑  Leggett, Steve. "Florida Georgia Line Biography". Allmusic. สืบค้นเมื่อ July 12, 2012.
6. ↑  Parker, Eric T. "Florida Georgia Line Signs to Republic Nashville/BMLG". MusicRow. สืบค้นเมื่อ November 19, 2013.
การฝึกโดยใช้น้ำหนัก อาจฝึกโดยใช้ดัมเบลล์
**การฝึกโดยใช้น้ำหนัก** (อังกฤษ: weight training) คือ รูปแบบการฝึกแบบหนึ่งของการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง (strength training) เพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งของรายการและขนาดของกล้ามเนื้อโครงร่าง โดยใช้ประโยชน์จากแรงโน้มถ่วงในรูปแบบของบาร์น้ำหนัก, ดัมเบลล์ หรือกองน้ำหนัก (weight stack) เพื่อต้านแรงกล้ามเนื้อ ด้วยการยืดหดทั้งผ่านแกนกลางและด้านข้าง การฝึกโดยใช้น้ำหนักนั้นสามารถทำได้หลากหลายวิธี ทั้งจากอุปกรณ์เฉพาะต่อกลุ่มกล้ามเนื้อนั้น และจากรูปแบบของการเคลื่อนไหวต่าง ๆ

กีฬาที่เป็นการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง เช่น การเพาะกาย ยกน้ำหนัก พาวเวอร์ลิฟติง กีฬาสตรองแมน กีฬาไฮแลนด์ ทุ่มน้ำหนัก ขว้างจักร พุ่งเหลน มีกีฬาบางประเภทที่ใช้การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งเป็นส่วนประกอบ เช่น อเมริกันฟุตบอล เบสบอล บาสเกตบอล ฟุตบอล ฮอกกี ลาครอส ศิลปะการต่อสู้แบบผสม พายเรือ รักบี้ลีก รักบี้ยูเนียน ลู่และลาน และมวยปล้ำ

### การเตรียมตัวก่อนและหลังการฝึกโดยใช้น้ำหนัก

การเตรียมตัวก่อนการฝึกแบบใช้น้ำหนัก ควรมีการยืดเหยียดร่างกายโดยการออกกำลังกายเบาๆ ก่อน เพื่อเป็นการเตรียมและผ่อนคลายกล้ามเนื้อ เช่น วิ่ง เดินเร็ว ในเวลาประมาณ 10-15 นาที และเตรียมพร้อมก่อนการฝึกโดนใช้น้ำหนัก โดยการวอร์มอัพและยืดเหยียดร่างกาย รวมถึงหลักจากการฝึก ควรมีการพักผ่อนร่างกายก่อนการหยุดฝึก เพื่อให้ร่างกายปรับสภาพสมดุลและลดอาการบาดเจ็บ เพื่อให้ร่างกายผ่อนคลายและปรับเข้าสู่โหมดการทำงานปกติในท้ายสุด



1. ↑  Benjawan (2022-10-07). "เวทเทรนนิ่ง กับตัวช่วยลีนหุ่นผู้หญิงที่ดีที่สุดแห่งยุค". *TheFamilyShed*.
พิกัดภูมิศาสตร์: 23°44′46″N 90°34′03″E﻿ / ﻿23.74611°N 90.56750°E﻿ / 23.74611; 90.56750

ทัชมาฮาลบังกลาเทศ
**ทัชมาฮาล บังกลาเทศ** (เบงกอล: তাজ মহল বাংলাদেশ; Taj Mahal Bangladesh) เป็นอาคารเลียนแบบทัชมาฮาล ขนาดเท่าจริง ตั้งอยู่ 16 กิโลเมตร (10 ไมล์) ทางตะวันออกของธากา เมืองหลวงของประเทศบังกลาเทศ ใช้เวลาก่อสร้างห้าปีโดยนักสร้างภาพยนตร์ชาวบังกลาเทศผู้ร่ำรวย อาห์ซาน อุลลอห โมนี (Ahsan Ullah Moni) หลังเขาประกาศก่อสร้าง 'ทัชมาฮาลสอง' (Copycat version of Taj Mahal) เมื่อปี 2008 โครงการก่อสร้างด้วยงบประมาณ US$56 ล้าน โดยโมนีระบุว่าเข้าสร้างทัชมาฮาลปลอมนี้ขึ้นมาเพื่อให้เพื่อนบ้านผู้ยากไร้ในบังกลาเทศที่ไม่สามารถมีโอกาสเดินทางไปยังประเทศอินเดียเพื่อชมความงามของทัชมาฮาลหลังจริงได้ มีโอกาสได้ชื่นชมความงามตระการตาอันโด่งดังของอินเดียชิ้นนี้ เจ้าหน้าที่ทางการอินเดียแสดงความไม่พอใจต่อโครงการนี้โดยหนึ่งในเจ้าหน้าที่อัครทูตอินเดียประจำกรุงธาการะบุกับสื่อว่า "คุณไม่สามารถลอกโบราณสถานของประเทศอื่นมาสร้างตรง ๆ แบบนี้ได้"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pakspectator.com. "Bangladesh to have its own Taj Mahal". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2008. สืบค้นเมื่อ 20 October 2011.
2. ↑  "Taj Mahal in Bangladesh". 30 December 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทัชมาฮาล บังกลาเทศ**

* Bangladesh to open own Taj Mahal
* Replica of Taj Mahal opens to public in Bangladesh
* Bangladesh gets its own Taj เก็บถาวร 2010-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ซูการ์โนและอากุซ ซาลิม พ.ศ. 2492
ฮาจี อากุซ ซาลิมในการลงนามข้อตกลงมิตรภาพกับอียิปต์ พ.ศ. 2490
ฮาจี **อากุซ ซาลิม** (อินโดนีเซีย: *Haji Agus Salim*) มีชื่อเกิดว่า **มาชูดุล ฮัก** (*Mashudul Haq*) เป็นนักการเมืองชาวอินโดนีเซียในสมัยที่เรียกร้องเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ เป็นผู้นำซาเรกัตอิซลัม และเป็นผู้ร่วมร่างกฎบัตรจาการ์ตา

ประวัติ
-------

ซาลิมเกิดเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2427 ที่เมืองโกตากาดัง เกาะสุมาตรา เขาเข้าเป็นสมาชิกพรรคซาเรกัตอิซลัมเมื่อ พ.ศ. 2458 เขาเป็นพวกที่มีแนวคิดสายกลาง เลื่อมใสในนโยบายรวมกลุ่มอิสลาม และการปรับปรุงให้ทัยสมัยกับโลกที่เปลี่ยนแปลงไป เน้นการศึกษาอัลกุรอาน และส่งเสริมสวัสดิการให้แก่คนจน ต่อมาใน พ.ศ. 2464 เขาสนับสนุนให้จกโรอามีโนโต ผู้นำซาเรกัตอิซลัมออกกฎใหม่ ห้ามไม่ให้สมาชิกพรรคเป็นสมาชิกกลุ่มการเมืองอื่น ๆ ทำให้เกิดความแตกแยกภายในพรรคอย่างรุนแรง สมาชิกของพรรคที่นิยมคอมมิวนิสต์ได้แยกออกไปตั้งพรรคของตน

เนื่องจากนโยบายการต่อสู้กับเจ้าอาณานิคมของพรรคคอมมิวนิสต์ได้รับความนิยมจากชาวอินโดนีเซียมากกว่า ความนิยมต่อซาเรกัตอิซลัมจึงลดลง แม้หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์ถูกปราปรามหลังการปฏิวัติที่ล้มเหลวใน พ.ศ. 2469–2470 ซาเรกัตอิซลัมก็ไม่สามารถขึ้นมาเป็นผู้นำกลุ่มนักการเมืองชาตินิยมได้อีก ซาลิมในฐานะนักชาตินิยมรุ่นเก่าก็มีความเห็นแตกต่างจากนักชาตินิยมรุ่นใหม่ที่ได้รับการศึกษาแบบตะวันตกมาก เขาไม่เห็นด้วยกับการแยกศาสนาออกจากการเมือง และให้ความสำคัญต่อชาตินิยมมากกว่าศาสนาอิสลาม เขาไมเห็นด้วยกับการจัดตั้งสมาคมทางการเมืองแห่งประชาชนอินโดนีเซียของซูการ์โนที่เป็นสมาคมของนักการเมืองชาตินิยมทั้งหมดเพื่อเรียกร้องเอกราช จนซาเรกัตอิซลัมแยกตัวออกมาจากองค์กรนี้ใน พ.ศ. 2473

ต่อมา ใน พ.ศ. 2479 ซาลิมเปลี่ยนความเห็นในการต่อสู้เพื่อเอกราช จึงชักชวนให้ซาเรกัตอิซลัมให้ความร่วมมือกับรัฐบาลอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ แต่ไม่สำเร็จ ซาลิมจึงตั้งกลุ่มของตนเองและให้ความร่วมมือกับรัฐบาล ทำให้เขาถูกขับออกจากพรรค แต่เขาก็ยังได้รับความนิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการเตรียมการเพื่อให้เอกราชแก่อินโดนีเซีย โดยญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2488 ร่วมกับโมฮัมมัด ฮัตตา และซูการ์โน และร่วมร่างกฎบัตรจาการ์ตา

เมื่อจัดตั้งสาธารณรัฐอินโดนีเซียหลังญี่ปุ่นแพ้สงคราม เขาได้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการและว่าการกระทรวงการต่างประเทศระหว่าง พ.ศ. 2489–2492 เขาถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 รวมอายุได้ 70 ปี

อ้างอิง
-------

* สุกัญญา บำรุงสุข. "หะยีอากุส ซาลิม" ใน *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน. 2539, หน้า 68–72.
**อากุซ เอกาจายา** (อินโดนีเซีย: *Agus Ekajaya*) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 11

ประวัติ
-------

เอกาจายาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อก เอ็ม วาฮิต ยก 6 เอกาจายาชกแพ้อีกในการชกครั้งต่อมา มาชกชนะครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนซูวัด ติรตา หลังจากขึ้นชกเสมอกับไมเคิล อาร์เทอร์แล้ว เอกาจายาก็เดินทางมาชกในประเทศไทยครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนดาวรุ่ง ชูวัฒนะเมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF กับดาวรุ่งอีก แต่เป็นฝ่ายแพ้แตกในยกที่ 5 จากนั้น เอกาจายาชกแพ้คะแนนฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2536 และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน เขาใหญ่ มหาสารคาม และจ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่นใน พ.ศ. 2538 และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวตเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2538 แพ้น็อก หยกไท ศิษย์ อ. ยก 3 

หลังจากนั้น เอกาจายาหยุดชกมวยไป 5 ปี กลับมาชกนอกรอบกับหยกไทอีกครั้งเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อกหยกไทอีกในยกที่ 4 หลังจากนั้น เอกาจายาขึ้นชกชนะคะแนนลีโอ รามิเรซ ที่อินโดนีเซีย และหลังจากแพ้น็อก รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ที่อินโดนีเซีย เอกาจายาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
* ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 3 พฤษภาคา 2536 แพ้แตก ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 5 ที่ กทม.
* ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวตเมื่อ 7 ตุลาคม 2538 แพ้น็อก หยกไท ศิษย์ อ. ยก 3 ที่ กทม.

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)