น้ำพุเตรวี
น้ำพุเตรวียามค่ำ
**น้ำพุเตรวี** (อิตาลี: *Fontana di Trevi*) เป็นน้ำพุที่ตั้งอยู่ที่เขตเตรวีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เป็นน้ำพุที่มีความสูง 25.9 เมตร (85 ฟุต) และกว้าง 19.8 เมตร (65 ฟุต) และน้ำพุแบบบาโรกที่ใหญ่ที่สุดในกรุงโรม

ประวัติก่อน ค.ศ. 1629 ของสะพานส่งน้ำและที่ตั้งของน้ำพุ
------------------------------------------------------

น้ำพุเตรวีตั้งอยู่ตรงทางสามแพร่ง (*tre vie*) ที่เป็นจุดจบ ของสะพานส่งน้ำแวร์จิเน (Acqua Vergine) "สมัยใหม่", สะพานส่งน้ำเวอร์โก (Aqua Virgo) และสะพานส่งน้ำของโรมันโบราณ ในปี 19 ก่อนคริสต์ศักราชมีตำนานที่ว่าเจ้าหน้าที่โรมันพบแหล่งน้ำสะอาดราว 13 กิโลเมตรจากตัวเมืองด้วยความช่วยเหลือของสาวพรหมจารี (ภาพนี้ปรากฏอยู่ด้านหน้าของน้ำพุปัจจุบัน) แต่เมื่อสร้างสะพานส่งน้ำขึ้นสะพานก็ยาวถึง 22 กิโลเมตร สะพานส่งน้ำ "สะพานส่งน้ำเวอร์โก" นี้ส่งน้ำมายังโรงอาบน้ำของมาร์คัส วิพซานิอัส อกริพพา และใช้เป็นสะพานส่งน้ำสำหรับเมืองโรมเป็นเวลากว่าสี่ร้อยปี การเปลี่ยนวิถีชีวิตของชาวเมืองโรมเกิดขึ้นเมื่อชนกอธที่ล้อมกรุงโรมระหว่างปี ค.ศ. 537 ถึงปี ค.ศ. 538 ทำลายสะพานส่งน้ำ โรมันยุคกลางจึงต้องหันมาใช้น้ำจากบ่อและจากแม่น้ำไทเบอร์ซึ่งใช้เป็นท่อระบายน้ำโสโครกไปด้วย

ประเพณีโรมันคือการสร้างน้ำพุอันสง่างามตรงปลายสุดของสะพานส่งน้ำมารื้อฟื้นกันอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในปี ค.ศ. 1453 สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 ก็ทรงซ่อมสะพานส่งน้ำแวร์จิเนเสร็จและทรงสร้างอ่างน้ำพุง่ายๆ ที่ออกแบบโดยสถาปนิกมนุษย์นิยมลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติเพื่อเป็นการฉลองน้ำที่มาถึง

น้ำพุปัจจุบัน
-------------

### การว่าจ้าง, การก่อสร้าง และ การออกแบบ

"น้ำพุเตรวี" จากด้านซ้าย
ในปี ค.ศ. 1629 สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ก็ทรงพบว่าน้ำพุเดิมไม่ใหญ่โตพอ พระองค์จึงทรงให้จานโลเรนโซ แบร์นินีออกแบบน้ำพุใหม่ แต่เมื่อเออร์บันสิ้นพระชนม์โครงการก็ระงับไป สิ่งที่แบร์นินีทำคือย้ายที่ตั้งของน้ำพุไปทางอีกด้านหนึ่งของจตุรัสให้หันไปทางวังคิรินาล (Quirinal Palace) แม้ว่าโครงการของแบร์นินีจะเป็นการรื้อทิ้งสำหรับน้ำพุซาลวิ แต่ก็ยังมีร่องรอยของแบร์นินีในน้ำพุที่สร้างใหม่ ร่างที่ออกแบบโดยเปียโตร ดา คอร์โทนาก็ยังคงรักษาไว้ที่อัลแบร์ตินาในเวียนนาและอีกหลายแบบที่เขียนกันในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่ไม่ได้ลงชื่อ และโครงการที่เชื่อกันว่าเป็นของนิโคลา มิเคตติ อีกแบบหนึ่งเชื่อว่าออกโดยเฟอร์ดินานโด ฟูกา and a French design by Edme Bouchardon.

ระหว่างสมัยบาโรกก็มีการแข่งขันออกแบบสิ่งก่อสร้างต่างๆ กันขนานใหญ่ที่รวมทั้งน้ำพุและแม้แต่บันไดสเปน ในปี ค.ศ.1730 สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 12 ก็ทรงจัดการแข่งขันออกแบบที่นิโคลา ซาลวิเดิมแพ้แก่อเลสซานโดร กาลิเลอิ — แต่ประชาชนโรมก็ประท้วงเพราะกาลิเลอิเป็นชาวฟลอเรนซ ซาลวิจึงกลับมาได้รับสัญญาจ้างแทนที่ การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1732 และเสร็จในปี ค.ศ. 1762 นานหลังจากพระสันตะปาปาคลีเมนต์สิ้นพระชนม์ไปแล้ว เมื่อประติมากรรมโอเชียนัส (เทพเจ้าแห่งน้ำ) โดยปิเอโตร บรัคชิ (Pietro Bracci) ได้รับการติดตั้งในช่องกลางน้ำพุ

ซาลวิเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1751 เมื่อน้ำพุสร้างไปได้เพียงครึ่งหนึ่ง แต่ก่อนที่จะเสียชีวิตซาลวิก็จงใจที่จะซ่อนป้ายช่างตัดผมที่ไม่ต้องตาโดยการซ่อนอยู่ข้างหลังแจกันใหญ่ที่เรียกว่า "asso di coppe" 

น้ำพุเตรวีสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1762 โดยโจวานนิ เปาโล ปานนินิ (Giovanni Paolo Pannini) ผู้สร้าง "ทริเวีย" สาวพรหมจารีแทนที่อุปมานิทัศน์ของอกริพพาที่วางไว้แต่เดิม

### การบูรณปฏิสังขรณ์

น้ำพุเตรวีได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในปี ค.ศ. 1998 โดยการทำความสะอาดงานหินและสร้างระบบปั๊มน้ำใหม่

ในแต่ละวัน มีผู้โยนเหรียญลงไปในน้ำพุเตรวีราว 3,000 ยูโร โดยการยืนหันหลังแล้วโยนเหรียญข้ามศีรษะตนเองลงไป ซึ่งเงินจำนวนนี้นำไปใช้ในการบำรุงซูเปอร์มาร์เก็ตสำหรับผู้ยากจนในกรุงโรม แต่ก็ยังมีผู้พยายามขโมยเงินในอ่างน้ำพุอยู่เสมอ การโยนเหรียญลงในน้ำพุนี้เป็นความเชื่อตั้งแต่ยุคโรมันโบราณที่ว่าหากใครทำเช่นนี้แล้วจะได้กลับมาเยือนกรุงโรมอีก

ในกลางปี ค.ศ. 2014 ได้มีการบูรณะน้ำพุเตรวีอีกครั้ง โดยเป็นการระดมเงินบริจาคเพื่อการนี้จากบริษัทเอกชนและบุคคลทั่วไป เนื่องจากทางการไม่มีงบประมาณเพียงพอ กำหนดเสร็จในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2015

อ้างอิง
-------

1. ↑  Though other etymologies have been suggested, this is the straightforward modern etymology adopted by Pinto 1986 and others.
2. ↑  The technical Italian term for such a "terminal fountain" is a *mostra* ("display"): Peter J. Aicher, "Terminal Display Fountains ("Mostre") and the Aqueducts of Ancient Rome" *Phoenix* **47**.4 (Winter 1993:339-352).
3. ↑  Pintochs. I and II.
4. ↑  Hanns Gross, *Rome in the Age of Enlightenment: the Post-Tridentine syndrome and the ancien régime.* (Cambridge University Press) 1990:28.
5. ↑  John A. Pinto, "An Early Project by Nicola Michetti for the Trevi Fountain" *The Burlington Magazine* **119** No. 897 (December 1977:853-857).
6. ↑  Pinto, John (December 1983). "An Early Project by Ferdinando Fuga for the Trevi Fountain in Rome". *The Burlington Magazine*. **125**: 746–749, 751. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
7. ↑  Pinto 1986. Bouchardon's drawing is conserved in the Musée Vivènal, Compiègne.
8. ↑  Gross, Hanns (1990). *Rome in the Age of Enlightenment: the Post-Tridentine syndrome and the ancien regime*. New York: Cambridge University Press. p. 28. ISBN 0521372119.
9. ↑   BBC News. *Trevi coins to fund food for poor.*
10. 1 2  "ทันโลก". ไทยพีบีเอส. 30 August 2014. สืบค้นเมื่อ 3 September 2014.[*ลิงก์เสีย*]

### บรรณานุกรม

* Pinto, John A. (1986). *The Trevi Fountain*. New Haven: Yale University Press.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ น้ำพุเตรวี

* "Aerial view of Trevi Fountain". *Google Maps*. สืบค้นเมื่อ August 6, 2007.The fountain is the blue rounded rectangle in the center of the photo, just west of the Quirinal Palace.
* Roman Bookshelf - Trevi Fountain - Views from the 18th and 19th centuries
* Trevi Fountain Virtual 360° panorama and photo gallery.
* Trevi Fountain เก็บถาวร 2010-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 360° iPIX panorama
* Engraving of the fountain's more modest predecessor.
* Aquae Urbis Romae: the Waters of the City of Rome, Katherine W. Rinne

  


| * ด
* ค
* ก
จุดหมายตาในกรุงโรม |
| --- |
| คริสต์ศาสนสถานและอื่นๆ | สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม **·**  ซันการ์โลอัลเลกวัตโตรฟอนตาเน **·**  บาซิลิกาซานเคลเมนเต **·**  มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร **·**  มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง **·**  อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน **·**  โบสถ์เจซู **·**  เก็ตโตโรมัน **·**  วัดซานตาโครเชอินเจรูซาเล็มเม **·**  วัดซานตามาเรียเดกลิอันเจลิเอเดอิมาร์ติริ **·**  วัดซานตามาเรียอินอราโคเอลิ **·**  วัดซานตามาเรียอินคอสเมดิน **·**  วัดซานตามาเรียอินทราสเตเวเร **·**  วัดซานตาพราสเซเด **·**  วัดซานตาซาบีนา **·**  มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ **·**  วัดซานอิโวอัลลาซาปิเอ็นซา **·**  โบสถ์น้อยซิสทีน |
| สวน, อุทยาน และธรรมชาติ | เกาะไทเบอร์  **·**  คฤหาสน์อาดา  **·**  คฤหาสน์บอร์เกเซ **·**  คฤหาสน์ดอเรียพามฟิลิ **·**  คฤหาสน์เมดิชิ |
| เทวสถานโบราณ, อนุสาวรีย์ และสนามกีฬา | แท่นบูชาแห่งสันติ **·**  ปราสาทซันตันเจโล **·**  กีร์กุสมักซิมุส **·**  โคลอสเซียม **·**  เสามาร์กุส เอาเรลิอุส **·** ศูนย์กลางการปกครองของโรมัน **·** จัตุรัสลาร์โกดิทอร์เรอาร์เจนตินา **·**  อนุสาวรีย์วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 **·**  โอบิลิสค์ในกรุงโรม **·**  คฤหาสน์บาร์แบรินิ **·**  วิหารแพนธีอัน **·**  ปิรามิดเซสติอัส **·**  จัตุรัสโรมัน **·**  เทวสถานคาสเตอร์และโพลลักซ์ **·**  เทวสถานเฮอร์คิวลีสวิคเตอร์ **·**  เทวสถานจูปิเตอร์ (เนินคาปิโตลิเน) **·**  เทวสถานแซเทิร์น **·**  เทวสถานเวสตา **·**  โรงละครมาร์เซลลัส **·**  โรงละครปอมเปย์ **·** เทวสถานพอร์ทูนัส **·**  เสาไตรยานุส **·**  ตลาดไตรยานุส **·**  ที่บรรจุศพออกัสตัส |
| สะพานส่งน้ำ, จัตุรัส, น้ำพุ, หอ และ กำแพง | น้ำพุเตรวี **·**  โรงอาบน้ำการากัลลา **·**  กำแพงออเรเลียน **·**  กำแพงเซอร์เวียน **·**  วังฟาร์เนเซ **·**  จัตุรัสนาโวนา **·**  บันไดสเปน **·**  หอมิลิซิเอ |
| ประติมากรรม | อพอลโลเบลเวเดียร์ **·**  เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา **·**  สัตยโอฐ **·**  เลอาโคอันและบุตร |
| เนินเจ็ดยอด | เนินอเว็นติเน **·**  เนินเคเลียน **·**  เนินคาปิโตลิเน **·**  เนินเอสควิลิเน **·**  เนินพาลาตีนุส **·**  เนินควิรินาล **·**  เนินวิมินาล |