recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

B เลือดและอวัยวะที่ผลิตเลือด (Blood and blood forming organs)

B03A Iron preparations
----------------------

### B03AA Iron bivalent, oral preparations

B03AA01 Ferrous glycine sulfate
B03AA02 Ferrous fumarate
B03AA03 Ferrous gluconate
B03AA04 Ferrous carbonate
B03AA05 Ferrous chloride
B03AA06 Ferrous succinate
B03AA07 Ferrous sulfate
B03AA08 Ferrous tartrate
B03AA09 Ferrous aspartate
B03AA10 Ferrous ascorbate
B03AA11 Ferrous iodine
### B03AB Iron trivalent, oral preparations

B03AB01 Ferric sodium citrate
B03AB02 Saccharated iron oxide
B03AB03 Sodium feredetate
B03AB04 Ferric hydroxide
B03AB05 Dextriferron
B03AB06 Ferric citrate
B03AB07 Chondroitin sulfate-iron complex
B03AB08 Ferric acetyl transferrin
B03AB09 Ferric proteinsuccinylate
### B03AC Iron trivalent, parenteral preparations

B03AC01 Dextriferron
B03AC02 Saccharated iron oxide
B03AC03 Iron-sorbitol-citric acid complex
B03AC05 Ferric sorbitol gluconic acid complex
B03AC06 Ferric oxide dextran complex
B03AC07 Ferric sodium gluconate complex
### B03AD Iron in combination with folic acid

B03AD01 Ferrous amino acid complex
B03AD02 Ferrous fumarate
B03AD03 Ferrous sulfate
B03AD04 Dextriferron
### B03AE Iron in other combinations

B03AE01 Iron, vitamin B12 and folic acid
B03AE02 Iron, multivitamins and folic acid
B03AE03 Iron and multivitamins
B03AE04 Iron, multivitamins and minerals
B03AE10 Various combinations

B03B Vitamin B12 and folic acid
-------------------------------

### B03BA Vitamin B12 (cyanocobalamin and analogues)

B03BA01 Cyanocobalamin
B03BA02 Cyanocobalamin tannin complex
B03BA03 Hydroxocobalamin
B03BA04 Cobamamide
B03BA05 Mecobalamin
B03BA51 Cyanocobalamin, combinations
B03BA53 Hydroxocobalamin, combinations
### B03BB Folic acid and derivatives

B03BB01 Folic acid
B03BB51 Folic acid, combinations

B03X Other antianemic preparations
----------------------------------

### B03XA Other antianemic preparations

B03XA01 Erythropoietin
B03XA02 Darbepoetin alfa
**แคลไซต์** (อังกฤษ: Calcite) เป็นแร่คาร์บอเนตและเป็นแร่ที่เสถียรที่สุดในกลุ่มแร่ที่มีสูตรโครงสร้างเป็นแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) ส่วนแร่อื่นที่มีสูตรโครงสร้างเดียวกัน ได้แก่ อราโกไนท์ (Aragonite) และ วาเทอร์ไรต์ (Vaterite) โดยอราโกไนท์จะเปลี่ยนไปเป็นแคลไซต์ที่อุณหภูมิ 470 องศาเซลเซียส ส่วนวาเทอร์ไรต์นั้นไม่เสถียร

คุณสมบัติ
---------

มีรูปผลึก ระบบเฮกซาโกนัล พบเกิดเป็นรูปผลึกได้มากกว่า 300 แบบและเป็นผลึกที่ซับซ้อนมาก ที่พบบ่อยคือรูปผลึกที่เป็นสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน หรือมีลักษณะเป็นแท่งหัวแหลมๆ ยาวๆ คล้ายฟันสุนัขเรียกว่าแร่ฟันหมาหรือหินเขี้ยวหมา 

มีค่าความแข็งที่ 3 ตามสเกลของโมส์ (Moh’s scale) มีความถ่วงจำเพาะ 2.72 
มีความวาวคล้ายแก้ว หรือด้านคล้ายดิน โปร่งใสถึงโปร่งแสง ปกติมีสีขาวหรือไม่มีสีแต่หากมีมลทินปนจะทำให้มีสีอื่นเช่น สีเทา สีแดง สีเขียว สีเหลือง สีน้ำเงิน สีน้ำตาล หรือสีดำ 
รอยแยกแนวเรียบเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ลักษณะเป็นแท่งปลายแหลม ยาวๆ คล้ายฟันสุนัขความวาวคล้ายแก้ว

มีผงละเอียดสีขาวหรือสีเทา มีสูตรเคมี CaCO3 มี CaO 56.0 % และ CO2 44.0 % บางชนิดอาจมีแมงกานีส สังกะสี หรือเหล็กเข้าไปแทนที่ธาตุแคลเซียม หากมีการแทนที่อย่างสมบูรณ์ด้วยธาตุแมงกานีส จะได้เป็นโรโดโครไซต์ 

แคลไซต์จะทำปฏิกิริยากับกรดเกลือ คือหยดกรดเกลือแล้วเกิดเป็นฟองฟู่ (acid test.) แต่แร่ตระกูลคาร์บอเนตชนิดอื่น เช่น โดโลไมต์ (dolomite) และ ซิเดอไรด์ (siderite) จะไม่ทำปฏิกิริยาเป็นฟองฟู่เหมือนแคลไซต์

นอกจากนี้แคลไซต์ยังมีคุณสมบัติพิเศษ คือ สามารถทำให้เกิดการหักเหสองแนว(double refraction)

การกำเนิด
---------

พบได้ทั่วไปในหินชั้นและหินแปร โดยเฉพาะบริเวณที่มีหินปูน ในตัวหินปูนเองอาจมีสายแร่แคลไซต์ ตัดผ่านหรือตกผลึกใหม่เนื่องจากความร้อนหรือความดันกลายเป็นหินอ่อน นอกจากนี้ยังพบแคลไซต์ในโพรงของหินภูเขาไฟ เช่น หินบะซอลต์ และพบเป็นเพื่อนแร่อยู่ในแร่ชนิดอื่นเช่นในแร่ ฟลูออไรต์ (fluorite), ควอตซ์ (quartz), แบไรต์ (barite), สฟาเลอไรท์ (sphalerite), กาลีนา (galena), เซเลสไทท์ (celestite), ซัลเฟอร์ (sulfur), ทอง (gold), ทองแดง (copper), มรกต (emerald), อะพาไทท์ (apatite), ไบโอไทท์ (biotite), ซีโอไลท์ (zeolites), แร่ตระกูลซัลไฟด์ (sulfides), คาร์บอเนต (carbonates) , บอเรต (borates) และ แร่โลหะพื้นฐานชนิดต่างๆ ที่เกิดจากน้ำร้อนใต้ผิวโลก (hydrothermal)

แหล่งแคลไซต์
------------

ประเทศไทย พบทั่วไปในจังหวัดที่มีหินปูน ตั้งแต่เชียงรายจนถึงจังหวัดยะลา พบมากจังหวัด ลพบุรี สระบุรี จันทบุรี กาญจนบุรี ชุมพร สุราษฎร์ธานี นครสวรรค์ และเพชรบุรี 
ต่างประเทศพบมากที่ประเทศอังกฤษ จีน เม็กซิโก สหรัฐอเมริกา อิตาลี สเปน

ประโยชน์
--------

ใช้ทำปูนซีเมนต์และปูนขาว นำมาบดผสมทำอาหารสัตว์ ผสมทำเครื่องเคลือบดินเผา หากมีสีและเนื้อสวยงามนำมาขัดทำหินประดับผลึกแร่แคลไซต์ ใช้เป็นวัตถุดิบผลิตแสงเลเซอร์

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2021-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แคลไซต์**

* ข้อมูลแร่แคลไซต์ กรมทรัพยากรธรณี เก็บถาวร 2015-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

C ระบบหัวใจและหลอดเลือด

C09A ACE inhibitors, plain
--------------------------

### C09AA ACE inhibitors, plain

C09AA01 Captopril
C09AA02 Enalapril
C09AA03 Lisinopril
C09AA04 Perindopril
C09AA05 Ramipril
C09AA06 Quinapril
C09AA07 Benazepril
C09AA08 Cilazapril
C09AA09 Fosinopril
C09AA10 Trandolapril
C09AA11 Spirapril
C09AA12 Delapril
C09AA13 Moexipril
C09AA14 Temocapril
C09AA15 Zofenopril
C09AA16 Imidapril

C09B ACE inhibitors, combinations
---------------------------------

### C09BA ACE inhibitors and diuretics

C09BA01 Captopril and diuretics
C09BA02 Enalapril and diuretics
C09BA03 Lisinopril and diuretics
C09BA04 Perindopril and diuretics
C09BA05 Ramipril and diuretics
C09BA06 Quinapril and diuretics
C09BA07 Benazepril and diuretics
C09BA08 Cilazapril and diuretics
C09BA09 Fosinopril and diuretics
C09BA12 Delapril and diuretics
C09BA13 Moexipril and diuretics
C09BA15 Zofenopril and diuretics
### C09BB ACE inhibitors and calcium channel blockers

C09BB02 Enalapril and calcium channel blockers
C09BB05 Ramipril and calcium channel blockers
C09BB10 Trandolapril and calcium channel blockers
C09BB12 Delapril and calcium channel blockers

C09C Angiotensin II antagonists, plain
--------------------------------------

### C09CA Angiotensin II antagonists, plain

C09CA01 Losartan
C09CA02 Eprosartan
C09CA03 Valsartan
C09CA04 Irbesartan
C09CA05 Tasosartan
C09CA06 Candesartan
C09CA07 Telmisartan
C09CA08 Olmesartan medoxomil

C09D Angiotensin II antagonists, combinations
---------------------------------------------

### C09DA Angiotensin II antagonists and diuretics

C09DA01 Losartan and diuretics
C09DA02 Eprosartan and diuretics
C09DA03 Valsartan and diuretics
C09DA04 Irbesartan and diuretics
C09DA06 Candesartan and diuretics
C09DA07 Telmisartan and diuretics
C09DA08 Olmesartan medoxomil and diuretics

C09X Other agents acting on the renin-angiotensin system
--------------------------------------------------------

### C09XA Renin-inhibitors

C09XA01 Remikiren
**จอห์น เบิร์คส "ดิซซี" กิลเลสพี** (21 ตุลาคม ค.ศ. 1917 - 6 มกราคม ค.ศ. 1993) นักทรัมเป็ต หัวหน้าวง นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน กิลเลซพี เป็นนักดนตรีคนสำคัญ ผู้นำดนตรีแจ๊ซอเมริกันเข้าสู่ยุคบีบ็อพ และโมเดิร์นแจ๊ซ ในช่วงทศวรรษ 1940 ควบคู่กับชาร์ลี พาร์กเกอร์

นอกการเล่นทรัมเป็ตแล้ว ดิซซี กิลเลสพี ยังมีความสามารถในการร้องเพลง เขาสามารถสแคต สลับกับการเล่นอิมโพรไวซ์

ทรัมเป็ตส่วนตัวของกิลเลสพี มีลักษณะพิเศษต่างจากทรัมเป็ตธรรมดาคือ ส่วนของปากแตรจะทำมุมทแยง 45 องศา ซึ่งเกิดจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1953 เสียงของทรัมเป็ตจะเพี้ยนไปเล็กน้อย แต่กิลเลสพีชอบเสียงที่เพี้ยนไปนี้ และใช้ทรัมเป็ตอันนี้ตลอดมา ผู้ชมการแสดงจะเห็นภาพกิลเลสพีเล่นทรัมเป็ตรูปร่างแปลกๆ กักลมไว้ในแก้มจนป่องสุด จนเป็นภาพที่คุ้นตา

ดิซซี กิลเลสพี ถ่ายเมื่อปี 1988
ในปี ค.ศ. 1964 กิลเลสพีสมัครลงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาแข่งกับลินดอน บี จอห์นสัน และแบร์รี โกลด์วอเทอร์ โดยมีนโยบายด้านcivil rights  และถอนทหารออกจากสงครามเวียดนาม เขาประกาศจะเปลี่ยนชื่อทำเนียบขาว เป็น "ทำเนียบน้ำเงิน" (The Blues House) แต่งตั้งไมล์ส เดวิสให้เป็นผู้อำนวยการซีไอเอ รวมถึงคนอื่นๆ เช่น เรย์ ชาร์ลส และมัลคอล์ม เอ็กซ์ ให้มีตำแหน่งบริหาร 

กิลเลสพี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1993 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน ด้วยวัย 75 ปี 

วงดนตรี ดิซซี กิลเลสพี ออลสตาร์ บิ๊กแบนด์ ซึ่งประกอบด้วยนักดนตรีที่เคยร่วมงานกับกิลเลสพี ยังรวมวงและเล่นอยู่จนถึงปัจจุบัน และเข้ามาแสดงในประเทศไทย ในมหกรรมดนตรีแจ๊สเทิดพระเกียรติ 2549 Jazz Royale Festival จัดแสดงที่กรุงเทพ พัทยา เชียงใหม่ และภูเก็ต ระหว่างวันที่ 9 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549

ผลงาน
-----

ผลงานเพลงของกิลเลสพี ที่เป็นที่นิยม ได้แก่

* *Night in Tunisia*
* *Salt Peanuts*
* *Manteca*
* *Groovin' High*

มีเดีย
------


|  |
| --- |
| Hot House (จาก en:) |
| 220px|noicon |
|  |

* 

* *Hot House* video จาก YouTube

อ้างอิง
-------

* 
* 

1. ↑  จากวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ : In 1964 the artist put himself forward as a presidential candidate. He promised that if he were elected, the White House would be renamed "The Blues House," Ray Charles would be appointed Librarian of Congress, Miles Davis would become the head of the CIA, and Malcolm X the Attorney General. He also said his running mate would be Phyllis Diller
2. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Dizzy Gillespie All Star Band (มีเพลงให้ฟังด้วย)
* Dizzy Gillespie's "The Cult of Bebop"  เก็บถาวร 2006-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

A ทางเดินอาหารและกระบวนการสร้างและสลาย (Alimentary tract and metabolism)

A07A Intestinal anti-infectives
-------------------------------

### A07AA Antibiotics

A07AA01 Neomycin
A07AA02 Nystatin
A07AA03 Natamycin
A07AA04 Streptomycin
A07AA05 Polymyxin B
A07AA06 Paromomycin
A07AA07 Amphotericin B
A07AA08 Kanamycin
A07AA09 Vancomycin
A07AA10 Colistin
A07AA11 Rifaximin
A07AA51 Neomycin, combinations
A07AA54 Streptomycin, combinations
### A07AB Sulfonamides

A07AB02 Phthalylsulfathiazole
A07AB03 Sulfaguanidine
A07AB04 Succinylsulfathiazole
### A07AC Imidazole derivatives

A07AC01 Miconazole
### A07AX Other intestinal anti-infectives

A07AX01 Broxyquinoline
A07AX02 Acetarsol
A07AX03 Nifuroxazide
A07AX04 Nifurzide

A07B Intestinal adsorbents
--------------------------

### A07BA Charcoal preparations

A07BA01 Medicinal charcoal
A07BA51 Medicinal charcoal, combinations
### A07BB Bismuth preparations

### A07BC Other intestinal adsorbents

A07BC01 Pectin
A07BC02 Kaolin
A07BC03 Crospovidone
A07BC04 Attapulgite
A07BC05 Diosmectite
A07BC30 Combinations
A07BC54 Attapulgite, combinations
### A07C Electrolytes with carbohydrates

### A07CA Oral rehydration salt formulations

A07D Antipropulsives
--------------------

### A07DA Antipropulsives

A07DA01 Diphenoxylate
A07DA02 Opium
A07DA03 Loperamide
A07DA04 Difenoxin
A07DA05 Loperamide oxide
A07DA52 Morphine, combinations
A07DA53 Loperamide, combinations

A07E Intestinal anti-inflammatory agents
----------------------------------------

### A07EA Corticosteroids acting locally

A07EA01 Prednisolone
A07EA02 Hydrocortisone
A07EA03 Prednisone
A07EA04 Betamethasone
A07EA05 Tixocortol
A07EA06 Budesonide
A07EA07 Beclometasone
### A07EB Antiallergic agents, excluding corticosteroids

A07EB01 Cromoglicic acid
### A07EC Aminosalicylic acid and similar agents

A07EC01 Sulfasalazine
A07EC02 Mesalazine
A07EC03 Olsalazine
A07EC04 Balsalazide

A07F Antidiarrheal micro-organisms
----------------------------------

### A07FA Antidiarrheal micro-organisms

A07FA01 Lactic acid producing organisms
A07FA02 Saccharomyces boulardii
A07FA51 Lactic acid producing organisms, combinations

A07X Other antidiarrheals
-------------------------

### A07XA Other antidiarrheals

A07XA01 Albumin tannate
A07XA02 Ceratonia
A07XA03 Calcium compounds
A07XA04 Racecadotril
A07XA51 Albumin tannate, combinations
จุดวสันตวิษุวัตในกลุ่มดาวปลา
**จุดวสันตวิษุวัต** หรือ **จุดแรกของกลุ่มดาวแกะ** (อังกฤษ: first point of Aries) ในทางดาราศาสตร์ คือหนึ่งในสองจุดที่เป็นจุดตัดระหว่างสุริยวิถีกับเส้นศูนย์สูตรท้องฟ้า (อีกจุดคือจุดศารทวิษุวัต)

ที่จุดนี้ ค่ามุมไรต์แอสเซนชันและลองจิจูดสุริยวิถีจะมีค่าเป็น 0 องศา และช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์เคลื่อนผ่านจุดนี้ (เมื่อมองจากโลก) จะเรียกว่า วสันตวิษุวัต

จุดวสันตวิษุวัตเป็นจุดกำเนิดของทั้งระบบพิกัดสุริยวิถีและระบบพิกัดศูนย์สูตร จนกระทั่งมีการให้คำนิยามใหม่โดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล ซึ่งใช้ตั้งแต่ปี 2009

ตำแหน่งของจุดวสันตวิษุวัตบนทรงกลมท้องฟ้า เลื่อนไปทางทิศตะวันตกเนื่องจากการหมุนควงของแกนโลก (การเคลื่อนถอยของวิษุวัต) โดยวัฏจักรของการหมุนควงคือ 25800 ปี จุดวสันตวิษุวัต ยังใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในวิธีกำหนดภาวะทั้ง 24 ของปฏิทินสุริยจันทรคติ

จุดวสันตวิษุวัตและกลุ่มดาว
--------------------------

**จุดวสันตวิษุวัต** นั้นมีชื่อเรียกในภาษาอังกฤษว่า the first point of Aries โดยคำว่า Aries อาจหมายถึงราศีเมษในจักรราศี หรือกลุ่มดาวแกะก็ได้ เนื่องจากในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลซึ่งเป็นช่วงที่จักราศีได้ถูกกำหนดขึ้นนั้นจุดวสันตวิษุวัตอยู่ในกลุ่มดาวแกะ จึงได้เป็นที่มาของชื่อ

ในทางศาสนาคริสต์ กลุ่มดาวปลา (ราศีมีน) ถือเป็นกลุ่มดาวศักดิ์สิทธิ์ นั่นเป็นเพราะเมื่อนำอักษรขึ้นต้นของคำว่า "*Ιησους Χριστος, Θεου 'Υιος Σωτηρ*" (พระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอด) มาเขียนต่อกันจะเป็น Ι-Χ-Θ-Υ-Σ- ซึ่งแปลว่า "ปลา" ในภาษากรีก "ιχθυς" และเพราะว่าจุดวสันตวิษุวัตอยู่ในกลุ่มดาวปลาในสมัยที่พระเยซูประสูติ

ในปัจจุบันนี้จุดวสันตวิษุวัตก็ยังคงอยู่ในกลุ่มดาวปลา

แนวคิดว่าด้วยเรื่องยุคของราศีกุมภ์
----------------------------------

ในหมู่นิวเอจ ได้ถือเอากลุ่มดาวที่มีจุดวสันตวิษุวัตตั้งอยู่เป็นสัญลักษณ์ของยุค โดยในกลุ่มดาวหนึ่งจะนานประมาณ 2,000 ปี จุดวสันตวิษุวัตอยู่ในกลุ่มดาวปลามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 มาจนถึงปัจจุบัน แต่ได้มีการกล่าวอ้างกันว่าได้เข้าสู่กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำในราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 (หรือบางคนกล่าวว่าขณะนี้อยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน) ในบรรดาผู้ที่สนับสนุนแนวคิดนี้ ยุคปัจจุบันเรียกว่า ยุคของราศีกุมภ์ (age of Aquarius) โดยมองว่ากลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ (ราศีกุมภ์) เป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลง โดยอ้างว่ามีการเปลี่ยนแปลงระดับโลกบางอย่างเกิดขึ้น

คำนี้บางครั้งยังถูกอ้างถึงโดยนักโหราศาสตร์บางคน แต่ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับโหราศาสตร์ตะวันตกแบบดั้งเดิม

อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้วกว่าจุดวสันตวิษุวัตจะเข้าสู่กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำจริง ๆ ก็คืออีกกว่า 500 ปีข้างหน้าโน่น นอกจากนี้แล้ว การแบ่งพื้นที่ของกลุ่มดาวนั้นมีความไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งแตกต่างจากจักรราศีที่แบ่งเท่า ๆ กันหมด ดังนั้นระยะเวลาของยุคจักรราศีจึงอาจไม่ได้จำกัดเพียง 2,000 ปี นอกจากนี้ บางคนโต้แย้งว่าการแบ่งเวลาในโหราศาสตร์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของจุดวสันตวิษุวัต

อ้างอิง
-------

1. ↑  質問3-1）何年後かの春分の日・秋分の日はわかるの？ 国立天文台、よくある質問
2. ↑  "片山他『暦象年表の改訂について』国立天文台報第11巻, 57-67 (2008)" (PDF). 国立天文台. สืบค้นเมื่อ 2020-09-22.
3. ↑  鈴木敬信 (1986) 『天文学辞典』、地人書館、225頁。
4. ↑  ウド・ベッカー（編）『図説・占星術事典』、同学社。

* 阿部秀典「訳者あとがき」ジャン・カレルズ (1996) 『占星術大全』、青土社、338～342頁。
**ฟิลิป พาร์คอน** (Philip Parcon) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2526 สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 14

ประวัติ
-------

พาร์คอนขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน รัมรัม นาตูญา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จน พ.ศ. 2546 ได้เข้าแข่งขันในรายการ 2003 PPBL ฟลายเวททัวร์นาเมนต์ โดยชกชนะคะแนน ลาร์รี่ เมเด และชนะน็อค เกราลด์ อูบาตาย ยก 4 ก่อนจะตกรอบ แพ้คะแนน ยูยีน กอนซาเลซ ต่อมา ใน พ.ศ. 2547 พาร์คอนเดินทางมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทในไทยเมื่อ 11 กันยายน ปรากฏว่าแพ้คะแนนโอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ร็อคกี้ ฟูเอนเตส ยก 3 ไม่ได้แชมป์ พาร์คอนมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ แล้วกลับไปชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างปรากฏว่า ชนะน็อค อัลดอง ปาฮาโร ยกแรก ได้แชมป์มาครอง แต่แล้วก็สละตำแหน่งไป ใน พ.ศ. 2548 พาร์คอน มาชกในไทย แพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชา เสมอโดยเทคนิคกับปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ในปีนี้ พาร์คอนขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทที่ว่างเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน เดนนิส จูนตีญาโน แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็แพ้น็อค ฟลอเรนเต คอนเดส ยก 6 เสียแชมป์ไปเมื่อ 10 ธันวาคม ปีเดียวกัน จากนั้น พาร์คอนมาชิงแชมป์ ABCO ในไทยเมื่อ 18 มีนาคม พงศ. 2549 แพ้คะแนน ลูกรัก ศ.กัตติกา ไม่ได้แชมป์ ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 25 กรกฎาคม ก็แพ้คะแนน เวียนเดล ฮานิโอลาไปอีก 

พาร์คอนได้ครองแชมป์ฟิลิปปปินส์อีกครั้งเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เมื่อชิงแชมป์ที่ว่างรุ่นฟลายเวท ชนะคะแนนโดยเทคนิค ลิโต ซิสนอริโต แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2550 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ริชชี เมปรานุม เมื่อแก้มืออีกครั้ง พาร์คอนก็แพ้คะแนนอีก ชิงแชมป์คืนไม่สำเร็จ พาร์คอนยังชกมวยต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2556 โดยที่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยมาชกแพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชาเมื่อ พ.ศ. 2550 พาร์คอนขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2556 ชนะคะแนน โจแอส อาเปอริซิโอ ที่ฟิลิปปินส์ แล้วยังไม่ได้ขึ้นชกอีก

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท ไลท์ฟลายเวท และฟลายเวท (2548, 2549 - 2550)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัยที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 18 มีนาคม 2549 แพ้คะแนน ลูกรัก ศ.กัตติกา ที่ สมุทรสาคร

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**กลุ่มภาษาอินูอิต** (อังกฤษ: Inuit languages) เป็นกลุ่มของภาษาชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาที่มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดและพูดกันมาแต่ดั้งเดิมในแถบอาร์กติกของอเมริกาเหนือและบางส่วนในแถบกึ่งอาร์กติกของแลบราดอร์ กลุ่มภาษายูปิกที่มีความใกล้ชิดกับกลุ่มภาษานี้ใช้พูดกันทางตะวันตกและใต้ของอะแลสกา และทางตะวันออกสุดของรัสเซีย แต่ปัจจุบันอยู่ในภาวะใกล้สูญในรัสเซียและยังเหลือผู้พูดในหมู่บ้านไม่กี่แห่งบนคาบสมุทรชุกชี ชาวอินูอิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในสามดินแดน ได้แก่ กรีนแลนด์, แคนาดา (โดยเฉพาะในภูมิภาคนูนัตซิอาวุตของแลบราดอร์, ภูมิภาคนูนาวิกของควิเบก, นูนาวุต และนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์) และสหรัฐ (โดยเฉพาะชายฝั่งของอะแลสกา)

จำนวนชาวอินูอิตที่พูดภาษาดั้งเดิมของพวกเขานั้นยากที่จะประเมินด้วยความแม่นยำ เนื่องจากการนับส่วนใหญ่อาศัยข้อมูลสำมะโนประชากรที่เป็นการรายงานตัวเองซึ่งอาจจะไม่สะท้อนการใช้งานหรือความรู้ในภาษาได้อย่างแม่นยำ สำมะโนประชากรกรีนแลนด์ประมาณการว่าจำนวนผู้พูดวิธภาษาต่าง ๆ ของกลุ่มภาษาอินูอิตที่นั่นอยู่ที่ประมาณ 50,000 คน จากสำมะโนประชากรแคนาดา พ.ศ. 2559 มีประชากรชนพื้นเมือง 1,673,785 คน (ร้อยละ 4.9) โดยเป็นชาวอินูอิตหรืออินุก 65,030 คน (ร้อยละ 0.2) ซึ่ง 36,545 คนในจำนวนนี้รายงานว่าพูดภาษากลุ่มอินูอิตเป็นภาษาแม่ ส่วนในสหรัฐ ชาวอะแลสกาประมาณ 7,500 คน จากประชากรชนพื้นเมืองอินูอิตกว่า 13,000 คน พูดวิธภาษาต่าง ๆ ของกลุ่มภาษาอินูอิต 

ภาษากลุ่มอินูอิตมีผู้พูดไม่กี่ร้อยคนในรัสเซีย นอกจากนี้ยังมีชาวอินูอิตกรีนแลนด์ประมาณ 7,000 คนอาศัยอยู่ในเดนมาร์ก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดนอกกรีนแลนด์, แคนาดา และอะแลสกา ดังนั้น จำนวนผู้พูดวิธภาษาต่าง ๆ ในกลุ่มภาษาอินูอิตทั่วโลกจึงมีจำนวนเกือบ 100,000 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, บ.ก. (2013). "Inuit". *Glottolog 2.2*. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
2. ↑  "Greenland's statistics". *www.stat.gl/*. สืบค้นเมื่อ 2020-06-11.
3. ↑  "Census Profile, 2016 Census". *Statistics Canada*. 8 กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2019.
4. ↑  "Indigenous Languages Spoken in the United States (by Language)". yourdictionary.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กรกฎาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2012.
**ศาลเจ้าปุดจ้อ** หรือที่คนภูเก็ตนิยมเรียกว่า **อ๊ามปุดจ้อ** หรือ **ปุดจ้ออ๊าม** (จีน: 佛祖庵; เป่อ่วยยี: *pu̍t-tsóo-am*) มีชื่อ ในภาษาฮกเกี้ยนว่า **กินอิมเบี้ยว** (จีน: 水碓平陽山觀音廟; เป่อ่วยยี: *tsuí-tuì-pîng-iông-san-kuan-im-biō*;) เป็นศาลเจ้าจีนที่เก่าแก่ของจังหวัดภูเก็ต สร้างเมื่อปลายสมัยราชวงศ์ชิง สำหรับบูชากวนอิมปุดจ้อ (จีน: 觀音佛祖; เป่อ่วยยี: *kuan-im-pu̍t-tsóo*) หรือคนไทยรู้จักในนาม เจ้าแม่กวนอิม เป็นศาลเจ้าที่ผูกพันคู่กับชาวไทยเชื้อสายจีนในจังหวัดภูเก็ตมาอย่างยาวนาน คนภูเก็ตเชื้อสายจีนนิยมมาไหว้ขอบุตรและไหว้ขอพรในวันแต่งงาน

ประวัติ
-------

**เจ้าแม่กวนอิม** คนภูเก็ตนิยมเรียกว่า **ปุดจ้อ** หรือ **กวนอิมปุดจ้อ** (จีน: 觀音佛祖; เป่อ่วยยี: *kuan-im-pu̍t-tsóo*) 

**ศาลเจ้าปุดจ้อ** หรือที่คนภูเก็ตนิยมเรียกว่า**อ๊ามปุดจ้อ** สร้างเมื่อใดไม่ปรากฎแน่ชัด ตามคำบอกเล่าคนเก่า ศาลเจ้าหลังนี้เดิมเคยเป็นศาลเจ้าของเทพเจ้ากวนอูมาก่อน แล้วเปลี่ยนเป็นศาลเจ้าแม่กวนอิมในภายหลัง

จากบันทึกป้ายหินเกี่ยวกับการบูรณะศาลเจ้าหลังปัจจุบัน เขียนว่าศาลเจ้ากวนอิมหลังนี้เกิดจากความศรัทธาของชาวจีนในจังหวัดภูเก็ตรวมกันบริจาคเมื่อปีนักกษัตรอู้เซิน (จีน: 戊申年) ตรงกับปีรัชศกที่ 34 ของจักรพรรดิกวังซฺวี่ (จีน: 光緒皇帝) แห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งตรงกับ พ.ศ.2451 สร้างศาลขึ้นปีนักกษัตรจีโย่ว(จีน: 己酉年) ตรงกับปีรัชศกที่ 1 ของจักรพรรดิผู่อี๋ หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิเซวียนถ่ง (จีน: 宣統皇帝) แห่งราชวงศ์ชิงตรงกับ พ.ศ.2452
**เขาอาปี** (มลายู: *Gunung Api*; Mount Api) เป็นภูเขาหินปูนในอุทยานแห่งชาติกูนุงมูลู รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย เขาอาปีและเขาที่ติดกัน คือ เขาเบอนารัต กับ เขาบูดา เป็นธรณีสันฐานเดียวกัน เขาอาปีเป็นที่รู้จักจากธรณีสันฐานแบบคาร์สต์หินปูน

ภายในเขายังมีถ้ำมากมาย และมีทางเชื่อมต่อถ้ำเข้าไปถึงระบบถ้ำเคลียร์วอเตอร์ โพรงอาปี เป็นโพรงถ้ำที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของมาเลเซีย อยู่ในเขาอาปีและค้นพบในปี 2005

บนเขาอาปีมีการค้นพบพืชพิทเชอร์แล้วอย่างน้อยแปดสายพันธุ์ ได้แก่ *Nepenthes campanulata*, *Nepenthes faizaliana*, *Nepenthes hurrelliana*, *Nepenthes lowii*, *Nepenthes muluensis*, *Nepenthes tentaculata*, *Nepenthes veitchii* และ *Nepenthes vogelii*.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Waltham, T. 1995. The Pinnacle Karst of Gunung Api, Mulu, Sarawak. *Cave and Karst Science* **22**(3): 123–126.
2. 1 2  Bourke, G. 2011. The *Nepenthes* of Mulu National Park. *Carniflora Australis* **8**(1): 20–31.
3. ↑  White, William Blaine; Culver, David C. (2012). *Encyclopedia of Caves*. Academic Press. pp. 532–533. ISBN 978-0-12-383832-2.

แม่แบบ:Coord missing
**ศาลเจ้าซุยเต็น** (ญี่ปุ่น: 水天宮; โรมาจิ: *Suiten-gū*) คำว่า "ซุยเต็นกู" นั้นแปลตามตัวอักษรได้ว่า "วังของเทพแห่งน้ำ" หรือ "วังแห่งซุยเต็น" เป็นศาลเจ้าที่อุทิศให้แด่เทพเจ้าดังต่อไปนี้:

* อาเมะ โนะ มินาคานูชิ
* จักรพรรดิอันโตกุ
* เคนเรน มอนอิน
* นี โนะ อามะ

คำว่า "ซุยเต็น" นั้นหมายถึงชื่อเทพเจ้าฮินดู พระพิรุณ ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในเทพเจ้าฮินดูที่ถูกนำมาเผยแผ่ในประเทศญี่ปุ่นพร้อม ๆ กับศาสนาพุทธ จนเมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้สั่งการให้มีนโยบายแยกศาสนาชินโตกับศาสนาพุทธออกจากกัน (神仏分離) ทำให้ศาลเจ้าถูกแยกออกเป็นของสองศาสนา โดยศาลเจ้าที่นับถือซุยเต็นได้ระบุว่าตนนั้นนับถืออาเมะ โนะ มินาคานูชิ

ศาลเจ้าซุยเต็นตั้งอยู่ที่เขตชูโอ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ถูกกล่าวขานในเรื่องของความคิด มโนภาพและการคลอดบุตรอย่างปลอดภัย ย้อนกลับไปในปี 1818 ไดเมียวคนที่เก้าแห่งแคว้นคูรูเมะได้สั่งให้มีการก่อสร้างศาลเจ้าซุยเต็นขึ้นมาในยุคเอโดะเพื่อให้เป็นศาลเจ้าย่อย ๆ ของศาลเจ้าอีกแห่งหนึ่งในชื่อเดียวกันในนครคูรูเมะ จังหวัดฟูกูโอกะ โดยศาลเจ้านี้ตั้งอยู่ภายในคฤหาสน์ของแคว้นบริเวณอำเภอมิตะ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตมินาโตะ โตเกียว และทางแคว้นเปิดให้ผู้คนเข้าชมได้ทุกวันที่ห้าของเดือน ต่อมาในปี 1871 ตระกูลอะริมะได้ย้ายจากอำเภอมิตะไปยังอากาซากะ และได้ย้ายศาลเจ้าตามไปด้วย จนกระทั่งในปีถัดมา พวกเขาก็ได้ย้ายศาลเจ้าไปยังตำแหน่งปัจจุบัน ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของหนึ่งในคฤหาสน์ของตระกูล

สถานีซุยเทนกูมาเอะ เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินใกล้ ๆ ซึ่งชื่อของสถานีนี้นำมาจากชื่อของศาลเจ้า ในประเทศญี่ปุ่น มีศาลเจ้าที่มีชื่อเดียวกันอีกว่า 25 แห่ง

หมายเหตุ
--------

1. ↑  นอกเหนือจากพระพิรุณแล้วยังมี พระอินทร์ (ญป. *ไทชาคุเต็น*), พระอัคนี (*คะเต็น*), พระยม (*เอ็มมะเต็น*), พระนิรฤติ (*ราเซ็ตสึเต็น*), พระพาย (*ฟูเต็น*), พระอีสาน (*อิชานาเต็น*), ท้าวกุเวร (*ทามอนเต็น*), พระพรหม (*บอนเต็น*), พระแม่ปฤถวี (*ชิเต็น*), พระอาทิตย์ (*นิตเต็น*), พระจันทร์ (*กัตเต็น*).
ภาพวาดในจินตนาการของมหารูปแห่งโรดส์
**มหารูปแห่งโรดส์** (อังกฤษ: Colossus of Rhodes) เป็นเทวรูปขนาดใหญ่ของเทพฮีลิออส หรือ อพอลโล เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก จัดอยู่ในยุคเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ ร่วมสมัยกับประภาคารฟาโรสแห่งอเล็กซานเดรีย

มหารูปแห่งโรดส์สร้างมาจากสำริด เป็นเทวรูปของสุริยเทพอพอลโล ซึ่งเป็นหนึ่งในเทวสภาโอลิมปัส มีความสูงประมาณ 108 ฟุต (33 เมตร) มือขวาถือประทีป ประดิษฐานบนฐานทั้งสองข้างของปากอ่าวทางเข้าท่าเรือของเกาะโรดส์ ในทะเลอีเจียน ยืนถ่างขาคร่อมปากอ่าวให้เรือลอดไปมาได้ 

มหารูปนี้สร้างขึ้นโดย ชาเรสแห่งลินดอส ซึ่งเป็นประติมากรชาวกรีก ในราว 280 ปี ก่อนคริสตกาล ใช้เวลาสร้างประมาณ 12 ปี มีอายุยืนอยู่ได้ประมาณ 60 ปี ก่อนจะพังทลายลงด้วยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ เมื่อ 226 ปี ก่อนคริสตกาล ซากชิ้นส่วนของมหารูปได้ถูกปล่อยปละละเลยไม่มีใครดูแล จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 10 ซากที่เหลืออยู่ถูกขายให้แก่ชาวเมืองซาราเซน ไปทำอาวุธในการทำสงครามครูเสดจนหมด จนถึงปัจจุบันไม่มีเหลือซากของมหารูปนี้หลงเหลืออยู่แล้ว

อ้างอิง
-------

* James R. Ashley (2004). *Macedonian Empire*. McFarland & Company. ISBN 0-7864-1918-0. page 75[*ลิงก์เสีย*]
* Herbert Maryon, "The Colossus of Rhodes" *The Journal of Hellenic Studies* **76** (1956), pp. 68–86. A sculptor's speculations on the Colossus of Rhodes.
* D. E. L. Haynes, "Philo of Byzantium and the Colossus of Rhodes" *The Journal of Hellenic Studies* **77**.2 (1957), pp. 311–312. A response to Maryon.
* M. H. Gabriel, *BCH* **16** (1932), pp 332–42.

1. ↑  เทวรูปโคโลสซูส[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**มหารูปแห่งโรดส์**

* Discover Rhodes
* Rhodes Guide
* Colossus Rhodes

| * ด
* ค
* ก
เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ |
| --- |
| เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ | 
* มหาพีระมิดแห่งกีซา
* สวนลอยบาบิโลน
* เทวรูปซูสที่โอลิมเปีย
* วิหารอาร์ทิมิส
* สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส
* มหารูปแห่งโรดส์
* ประภาคารแห่งอเล็กซานเดรีย

 |
| ข้อมูลเพิ่มเติม | 
* เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
* *Seven Wonders of the World* (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1956)
* "Eighth Wonder of the World"
* นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์

 |
**มหายานศตธรรมประกาศมุขศาสตร์** (จีน: 大乘百法明門論) เป็นบทนิพนธ์ของพระวสุพันธุ อาจารย์แห่งนิกายโยคาจาร ว่าด้วยลักษณะธรรมทั้ง 100 ประเภท มีลักษณะคล้ายกับบทมาติกาของอภิธรรมฝ่ายเถรวาท และยังเป็นการจัดข้อธรรมเป็นหมวด ๆ เพื่อชี้ให้เห็นถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่ประกอบกันเข้าเป็นลักษณะธรรม เริ่มจากจิตไปจบลงที่ตถตา หรือความเป็นเช่นนั้น หรือพุทธภาวะ

เนื้อหา
-------

มหายานศตธรรมประกาศมุขศาสตร์ มีเนื้อหาสั้นกระชับ แบ่งข้อธรรมเป็นหมวดหลัก และหมวดย่อย เนื้อความทั้งหมด มีดังนี้ (ตามฉบับที่แปลโดยพระเสวียนจั้ง หรือพระถังซำจั๋ง)

**มหายานศตธรรมประกาศมุขศาสตร์ (大乘百法明門論)**

ดังที่สมเด็จพระภควันตรัสไว้ดังว่า。 สรรพธรรมเป็นอนัตตา。 สรรพธรรมนั้นเป็นไฉน。 เหตุใดจึงเป็นอนัตตา。สรรพธรรมทั้งหลาย。ย่อสังเขปได้เป็น ๕ มูลฐาน。 

**๑. จิตฺตธรรมะ**

**๒.ไจตสิกธรรมะ**

**๓. รูปธรรมะ**

**๔. จิตตวิประยุกตสังสการธรรมะ**

**๕. อสังสกฤตธรรมะห์**

ข้อหนึ่งเป็นยอดทั้งหมด。 ข้อต่อมาประสานข้อก่อนนั้น。 ลำดับสองเป็นเงาข้อก่อนหน้า。ลำดับสามแยกมาจากก่อนหน้านั้น。 สี่ปรากฏขึ้นมาด้วยข้ออื่นทั้งหมด。เป็นลำดับดังนี้。

**๑. จิตฺตธรรมะ ย่อสังเขปได้เป็น ๘ มูลฐาน。**

๑.๑ จักษุรวิชญาณ

๑.๒ ศโรตรวิชญาณ

๑.๓ ฆราณวิชญาณ

๑.๔ ชิหวาวิชญาณ

๑.๕ กายะวิชญาณ

๑.๖ มโนวิชญาณ

๑.๗ มนัส

๑.๘ อาลัยวิชญาณ

**๒.ไจตสิกธรรมะ ย่อสังเขปได้เป็น ๕๑ มูลฐาน。 แบ่งออกเป็น ๖ หมวด**

๒.๑. สรวตรัค ๕

๒.๒. วินิยัต ๕

๒.๓. กุศล ๑๑

๒.๔. กเลศ ๖

๒.๕. อุปกเลศ ๒๐

๒.๖. อนิยัต ๔

 **สรวตรัค ๕ ประกอบด้วย**

๒.๑.๑ มนัสการ

๒.๑.๒ สปรัษฏะ

๒.๑.๓ เวทนา

๒.๑.๔ สังชญา

๒.๑.๕ เจตนา

 **วินิยัต ๕ ประกอบด้วย**

๒.๒.๑ ฉันทะ

๒.๒.๒ อธิโมกษะ

๒.๒.๓ สมฤติ

๒.๒.๔ สมาธิ

๒.๒.๕ ปรัชญา

 **กุศล ๑๑ ประกอบด้วย**

๒.๓.๑ ศรัทธา

๒.๓.๒ วีรยะ

๒.๓.๓ หรี

๒.๓.๔ อปตราปฺยะ

๒.๓.๕ อโลภะ

๒.๓.๖ อทเวษะ

๒.๓.๗ อโมหะ 

๒.๓.๘ ประศรัพธิ

๒.๓.๙ อประมาท

๒.๓.๑๐ อุเปกษะ

๒.๓.๑๑ อหิงสา

 **กเลศ ๖ ประกอบด้วย**

๒.๔.๑ ราคะ

๒.๔.๒ ประติฆะ

๒.๔.๓ มูฒิ

๒.๔.๔ มานะ

๒.๔.๕ วิจิกิตสา

๒.๔.๖ ทฤษฏิ

 **อุปกเลศ ๒๐ ประกอบด้วย**

๒.๔.๑ โกรธะ

๒.๔.๒ อุปนาหะ

๒.๔.๓ ประทาสะ

๒.๔.๔ มรักษะ

๒.๔.๕ มายา

๒.๔.๖ ศาฐัย

๒.๔.๗ มทะ 

๒.๔.๘ วิหิงสา

๒.๔.๙ อีรัษยา

๒.๔.๑๐ มาตสรยะ

๒.๔.๑๑ อาหรีกฺยะ

๒.๔.๑๒ อนปตราปฺยะ

๒.๔.๑๓ อศรัทธยะ

๒.๔.๑๔ เกาศีทยะ

๒.๔.๑๕ ประมาทะ

๒.๔.๑๖ สฺตยานะ

๒.๔.๑๗ เอาทฺธตยะ

๒.๔.๑๘ มุษิตสมฤติตา

๒.๔.๑๙ อสังปรชันยะ

๒.๔.๒๐ วิกฺเษปะ

**อนิยัต ๔ ประกอบด้วย**

๒.๔.๑ มิทธะ

๒.๔.๒ เกากฤตยะ

๒.๔.๓ วิตรกะ

๒.๔.๔ วิจาระ

**๓. รูปธรรมะ ย่อสังเขปได้เป็น ๑๑ มูลฐาน。**

๓.๑ จักษุส

๓.๒ ศโรตะ

๓.๓ ฆราณะ

๓.๔ ชิหวา

๓.๕ กายะ 

๓.๖ รูปะ

๓.๗ ศัพทะ

๓.๘ คันธะ

๓.๙ ระสะ

๓.๑๐ สปรัษฏวยะ

๓.๑๑ ธรรมายตนิกานิ รูปานิ

**๔. จิตตวิประยุกตสังสการธรรมะ ย่อสังเขปได้เป็น ๒๔ มูลฐาน。**

๔.๑ ปราปติ

๔.๒ ชีวิเตนทริยะ

๔.๓ นิกายะสภาคะ

๔.๔ วิสภาคะ

๔.๕ อสังชญิสมาปัตติ

๔.๖ นิโรธสมาปัตติ

๔.๗ อาสังชญิกะ

๔.๘ นามกายะ

๔.๙ ปทกายะ

๔.๑๐ วยัญชนะกาย

๔.๑๑ ชาติ

๔.๑๒ สถิติ

๔.๑๓ ชรา

๔.๑๔ อนิตยตา

๔.๑๕ ประวฤตฺติ

๔.๑๖ ประตินิยม

๔.๑๗ โยคะ

๔.๑๘ ชาวะ

๔.๑๙ อนุกรม

๔.๒๐ กาละ 

๔.๒๑ เทศะ

๔.๒๒ สางขยะ

๔.๒๓ สามครี

๔.๒๔ อันยถาตวะ

**๕. อสังสกฤตธรรมะห์ ย่อสังเขปได้เป็น ๖ มูลฐาน。**

๕.๑ อากาศ

๕.๒ ประติสังขยานิโรธ

๕.๓ อประติสังขยานิโรธ

๕.๔ อานิญชยะ

๕.๕ สังชญาเวทยิตนิโรธ

๕.๖ ตถตา
แผนที่อำเภอนากะ พื้นที่ในยุคเมจิแสดงด้วยสีเหลือง พื้นที่ในปัจจุบันแสดงด้วยสีเขียว  
  
1. - โออิโซะ, 2. - นิโนมิยะ
**อำเภอนากะ** (ญี่ปุ่น: 中郡; โรมาจิ: *Naka-gun*) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันประกอบด้วยเมือง 2 เมือง ได้แก่ โออิโซะ และนิโนมิยะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของนครฮาดาโนะ และพื้นที่ทั้งหมดของนครฮิรัตสึกะและอิเซฮาระ เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนากะมาก่อน

ในปี 2009 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 62,522 คน ความหนาแน่น 2,380 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 26.26 ตารางกิโลเมตร

เมืองและหมู่บ้าน
----------------

* เมืองนิโนมิยะ
* เมืองโออิโซะ

ประวัติศาสตร์
-------------

แผนที่อำเภอนากะในอดีต
อำเภอนากะเป็นหนึ่งในสี่เขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ ซึ่งก่อตั้งโดยตระกูลโฮโจยุคหลังแห่งโอดาวาระในยุคเซ็งโงกุ ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระ แต่พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นดินแดน*เท็นเรียว*ที่ปกครองโดย*โชกุน*ในเอโดะ โดยผ่านทหาร*ฮาตาโมโตะ*ต่าง ๆ 

### ลำดับเวลา

หลังจากการฟื้นฟูเมจิและการจัดตั้งระบบอำเภอในปี 1878 ดินแดนนี้ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของอำเภอโอซูมิ (ญี่ปุ่น: 大住郡; โรมาจิ: *Ōsumi-gun*) และอำเภอยูรูงิ (ญี่ปุ่น: 淘綾郡; โรมาจิ: *Yurugi-gun*) ต่อมาวันที่ 26 มีนาคม 1896 ทั้งสองอำเภอได้รวมกันเป็นอำเภอนากะ ซึ่งในตอนแรกประกอบด้วยเมือง 5 เมือง และ 23 หมู่บ้าน ฮิรัตสึกะได้รับการยกฐานะเป็นนครในปี 1932 ตามด้วยฮาดาโนะในปี 1955 และอิเซฮาระในปี 1971

| * ด
* ค
* ก
 จังหวัดคานางาวะ |
| --- |
| โยโกฮามะ (เมืองหลวง) |
| นครโดยข้อบัญญัติ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คาวาซากิ | 
* เขตคาวาซากิ
* เขตไซไว
* เขตทากัตสึ
* เขตทามะ
* เขตนากาฮาระ
* เขตมิยามาเอะ
* เขตอาซาโอะ

 |
| ซางามิฮาระ | 
* เขตชูโอ
* เขตมิโดริ
* เขตมินามิ

 |
| โยโกฮามะ | 
* เขตคานางาวะ
* เขตคานาซาวะ
* เขตโคโฮกุ
* เขตโคนัง
* เขตซากาเอะ
* เขตเซยะ
* เขตทตสึกะ
* เขตนากะ
* เขตนิชิ
* เขตมิโดริ
* เขตมินามิ
* เขตสึซูกิ
* เขตสึรูมิ
* เขตอาซาฮิ
* เขตอาโอบะ
* เขตอิซูมิ
* เขตอิโซโงะ
* เขตโฮโดงายะ

 |

 | จังหวัดคานางาวะ |
| นครศูนย์กลาง | 
* โยโกซูกะ

 |
| นครพิเศษ | 
* ชิงาซากิ
* ยามาโตะ
* อัตสึงิ
* โอดาวาระ
* ฮิรัตสึกะ

 |
| นคร | 
* คามากูระ
* ซามะ
* ซูชิ
* ฟูจิซาวะ
* มินามิอาชิงาระ
* มิอูระ
* อิเซฮาระ
* อายาเซะ
* เอบินะ
* ฮาดาโนะ

 |
| เมืองและหมู่บ้านแบ่งตามอำเภอ | 
* อำเภอโคซะ
	+ ซามูกาวะ
* อำเภอมิอูระ
	+ ฮายามะ
* อำเภอนากะ
	+ นิโนมิยะ
	+ โออิโซะ
* อำเภออาชิงารากามิ
	+ ไคเซ
	+ นากาอิ
	+ มัตสึดะ
	+ ยามากิตะ
	+ โออิ
* อำเภออาชิงาราชิโมะ
	+ มานาซูรุ
	+ ยูงาวาระ
	+ ฮาโกเนะ
* อำเภอไอโก
	+ คิโยกาวะ
	+ ไอกาวะ

 |
| 
พื้นที่อื่น
โชนัง
เอโนชิมะ
 |

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°18′41″N 139°16′26″E﻿ / ﻿35.31139°N 139.27389°E﻿ / 35.31139; 139.27389

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ญี่ปุ่น

 |
พลเอก **สมชาย วิษณุวงศ์** เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี เป็นประธานคณะกรรมาธิการการทหาร และประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาหาแนวทางการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการใช้กัญชา กัญชง และกระท่อมอย่างเป็นระบบ สภาผู้แทนราษฎรในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25

ประวัติ
-------

พล.อ.สมชาย เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 5 และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

การทำงาน
--------

พล.อ.สมชาย เริ่มรับราชการทหารที่ศูนย์สงครามพิเศษ ลพบุรี เคยเป็นนายทหารประจำตัว พลเอก ชัยสิทธิ์ ชินวัตร จนได้รับแต่งตั้งในตำแหน่งสูงสุดคือ ที่ปรึกษาพิเศษสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย และก่อนเกษียณจากราชการในปี 2548 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน และย้ายไปอยู่พรรคเพื่อไทย ภายหลังการยุบพรรคพลังประชาชน

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 3 ในนามพรรคเพื่อไทย ต่อมาย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

พล.อ.สมชาย ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และประธานคณะกรรมาธิการการทหารในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 และเป็นประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาหาแนวทางการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการใช้กัญชา กัญชง และกระท่อมอย่างเป็นระบบ

นอกจากนั้น พล.อ.สมชาย ยังเป็นอดีตประธานกรรมการบริษัททีไอจีเอ จำกัด (TIGA Co. Ltd.) หรือเรียกโดยย่อว่า ไทก้า เป็นบริษัทตัวแทนลิขสิทธิ์ในประเทศไทย

ปัจจุบันเขาสังกัดพรรคภูมิใจไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุด
-------------------------------

* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2544 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  ศึกคนกันเอง "กำนันเซี้ย" ชน "เสี่ยฮุก"จาก คมชัดลึก
2. 1 2 3  สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
3. ↑  กมธ.ทหารร่อนจม.เรียกด่วน'บิ๊กแดง-ผวจ.-แม่ทัพภาค 2'แจงเหตุกราดยิงโคราช
4. ↑  ประธานกรรมาธิการวิสามัญกัญชาฯ ร่วม 8 วิสาหกิจชุมชนกับ 8 รพ.สต.ที่กาญจนบุรี ปลูกกัญชาต้นแรกที่เมืองกาญจน์ ฝากประชาชนหากปลูกต้องศึกษาให้ดีก่อน ส่วนที่กัญชาเข้าไปอยู่ในตลาดหุ้นเป็นเรื่องที่ดี
**ฟรันทซ์ แบร์นฮาร์ท โวลฟาร์ท** (เยอรมัน: *Franz Bernhard Wohlfahrt*) เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 ที่ซังคท์ไฟท์อันแดร์กลาน รัฐคารินเทีย เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรีย ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู

ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ
----------------------

โวลฟาร์ทเริ่มต้นอาชีพของเขาให้แก่ทีมบ้านเกิดของเขาที่มีชื่อว่าเอ็สเฟา ซังคท์ไฟท์ และหันเข้าสู่ระดับอาชีพให้แก่ทีมเอ็ฟคา เอาส์ทรีอาวีน ที่ซึ่งเขาใช้เวลาเกือบ 20 ปีให้แก่ทีม โดยชนะรายการลีกหกครั้ง กับออสเตรียคัพอีกสี่ครั้ง

ใน ค.ศ. 1996 ขณะที่มีอายุได้ 32 ปี ในที่สุดเขาก็ได้ย้ายไปยังต่างประเทศ โดยได้อยู่ร่วมกับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ทของประเทศเยอรมนี และเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการนำมาถึงรอบชิงชนะเลิศของยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1997–98 โดยเป็นฝ่ายแพ้ที่ 0–1 ให้แก่สโมสรฟุตบอลเชลซี ต่อมา เขาก็ได้กลับไปอยู่กับสโมสรแรกของเขา และได้อำลาวงการในเวลาไม่กี่ปีต่อมาโดยเล่นในระดับสมัครเล่นร่วมกับเอ็สเซ อุนเทอร์ซีเบินบรุน

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 โวลฟาร์ทเริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ทีมเอ็สคา ชวาดอร์ฟ 1936, เฟาเอ็ฟเบ อัทมีราวัคเคอร์เมิดลิง รวมถึงทีมชาติ ใน ค.ศ. 2008 เขาได้รับประสบการณ์เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเป็นครั้งแรกร่วมกับทีมอาเอ็สเฟา บาเดิน

#### เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคู่ของอายักซ์-ออสเตรีย

เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1989 โวลฟาร์ทได้รับการพาดหัวข่าวกีฬาเมื่อเขาถูกตีและได้รับบาดเจ็บจากท่อนบาร์ ที่ขว้างมาโดยผู้สนับสนุนทีมเหย้าในการแข่งขันยูฟ่าคัพระหว่างทีมอายักซ์อัมสเตอร์ดัมกับเอาส์ทรีอาวีน ส่งผลให้อายักซ์ถูกยูฟ่าแบนจากการแข่งขันในรายการยุโรปเป็นระยะเวลาหนึ่งปี

ผลงานในระดับนานาชาติ
--------------------

ใน ค.ศ. 1983 โวลฟาร์ทได้รับเลือกจากฟุตบอลทีมชาติออสเตรียรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ในการแข่งฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 1983  เขาได้รับการเปิดตัวในรุ่นใหญ่ในนัดกระชับมิตรเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1987 โดยได้พบกับทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ รวมถึงเป็นผู้เข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1998  ที่ซึ่งเขาเป็นตัวสำรองให้กับมิชชาเอล ค็อนเซิล

รวมทั้งสิ้น โวลฟาร์ทได้รับเลือกให้ลงเล่น 59 ครั้ง โดยมีผลงานระดับนานาชาติครั้งสุดท้ายของเขาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ของการแข่งฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก 2002 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติตุรกี โดยทีมชาติออสเตรียเป็นฝ่ายแพ้ที่ 0–5 ประตู นอกจากนี้เขายังมีความโชคร้ายเป็นพิเศษ จากการถูกเตะลูกเข้าตุงตาข่ายเก้าลูกในการแข่งขันครั้งหนึ่ง โดยเป็นฝ่ายแพ้ที่ 9–0 ให้แก่ทีมชาติสเปน ที่สนามฟุตบอลเม็สตัลยาในแคว้นบาเลนเซีย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1999

เกียรติประวัติ
--------------

* **ลีกออสเตรีย**: ค.ศ. 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1990–91, 1991–92, 1992–93
* **ออสเตรียคัพ**: ค.ศ. 1985–86, 1989–90, 1991–92, 1993–94
* **เยอรมันคัพ**: ค.ศ. 1996–97
* **ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ**: รองชนะเลิศ ค.ศ. 1997–98

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sub Zola inspires Chelsea; UEFA.com, 13 May 1998
2. ↑  Wohlfahrt neuer ÖFB Coach.html (Wohlfahrt new *ÖFB* coach) เก็บถาวร 2009-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; Transfermarkt.com (เยอรมัน)
3. ↑  Utrecht play for pride; UEFA.com, 16 December 2004
4. ↑  1983 Austria U20 squad เก็บถาวร 2012-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; FIFA.com
5. ↑  Record at FIFA Tournaments เก็บถาวร 2013-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; FIFA.com
6. ↑  Austria - Record International Players; RSSSF

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Austria Wien archives (เยอรมัน)
* NationalFootballTeams data
* Bundesliga stats at Fussballdaten (เยอรมัน)
**แม่น้ำบางขาม**เป็นแม่น้ำสายสั้น ๆ มีความยาวเพียง 20 กิโลเมตร ซึ่งมีต้นกำเนิดจากคลอง ในเขตอำเภอบ้านหมี่ ไหลไปรวมกับแม่น้ำลพบุรี ในเขตอำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
ลุ่มแม่น้ำบางขาม ลพบุรี เป็นสายน้ำแห่งวิถีชีวิตของผู้คนซึ่งนักโบราณคดีเชือว่า เดิมชุมชนแห่งนี้มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนานตั้งแต่สมัยทวารวดี ราวพุทธศักราช 1100- 1600 เป็นแหล่งอารยธรรมของมอญอาศัยอยู่ชื่อว่า "เมืองราม" เมื่ออิทธิพลขอมเรืองอำนาจ อาณาจักรทวารวดีล่มสลายลง และต่อมาชนเผ่าในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นผู้คนจาก จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดลพบุรี ได้พากันอพยพมาตั้งถิ่นฐานบริเวณลุ่มแม่น้ำบางขามและเนื่องจากริมแม่น้ำดังกล่าวมีต้นไผ่ซึ่งชาวบ้านปลูกไว้เพื่อป้องกันการพังทลายของดิน และป้องกันลมจากชายน้ำ และมีจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกขานกันว่าเป็น บ้านบางไผ่ ซึ่งปัจจุบันนี้อยู่บริเวณหมู่ที่ 4 ตำบลบางพึ่ง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี 
ลุ่มแม่น้ำบางขาม ประกอบด้วย ต.มหาสอน ต.บางพึ่ง ต.บ้านชี ต.บางขาม อ.บ้านหมี่ และต.เขาสมอคอน อ.ท่าวุ้ง จ.ลพบุรี ซึ่งวิถีชีวิตเดิมมีความผูกพันกับสายน้ำใช้เป็นเส้นทาง 
สัญจร ค้าขาย โดยเฉพาะบริเวณดังกล่าวเป็นพื้นที่ทำนาตลอดปีโดยอาศัยแหล่งน้ำจากแม่น้ำบางขาม ในปี พ.ศ. 2546 จังหวัดลพบุรี ร่วมกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งได้ร่วมกันอนุรักษ์คุณภาพของน้ำ เพื่อไม่ให้เกิดการทำลายทรัพยากร โดยเฉพาะองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี ได้ร่วมกันขุดลอกและกำจัดผักตบชวาและดำเนินการจัดทำประตูสำหรับการระบายน้ำแม่น้ำบางขาม วึ่งทำให้ประชาชนในเขตลุ่มน้ำบางขามได้รับประโยชน์อย่างเต็มที่ แยงทำให้วิถีชีวิตผู้คนลุ่มน้ำบางขาม กลับฟื้นคืนมาอีกครั้งหนึ่ง 

| * ด
* ค
* ก
ลำน้ำสำคัญในประเทศไทย แบ่งตามภูมิภาค |
| --- |
| ภาคเหนือ | 
* กก
* กวง
* ขาน
* โขง
* คำ
* แควน้อย
* งัด
* งาว
* จัน
* จาง
* แจ่ม
* ตุ๋ย
* ตื่น
* แตง
* น่าน
* ปาด
* ปาย
* ปิง
* ปี้
* ฝาง
* มอก (ฝากระดาน)
* เมย
* ยม
* ยวม
* รวก
* รำพัน
* ลาว
* ลี้
* วัง
* วังทอง
* สรวย
* สรอย
* สาย
* สาละวิน
* อิง

 |
| ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ | 
* ก่ำ
* ขะยุง
* โขง
* คันฉู
* ชี (แม่น้ำ)
* ชี (ลำน้ำ)
* เชิงไกร (เชียงไกร)
* เชิญ
* เซบก
* เซบาย
* โดมใหญ่
* โดมน้อย
* ตะคอง
* นางรอง
* บางทราย
* บังมุก
* บังอี่
* ปลายมาศ
* ปาว
* พรม
* พระเพลิง
* พอง
* พุง (กุดบาก)
* โพง
* มูล
* ยาม
* ยัง
* เลย
* สงคราม
* หลวง (ภูวัด)
* เหือง
* อูน

 |
| ภาคกลาง | 
* กระเสียว
* ขอนแก่น
* แควน้อย
* เจ้าพระยา
* ทับเสลา
* ท่าจีน
* น้อย
* ป่าสัก
* พุง
* โพ
* มวกเหล็ก
* ลพบุรี
* สนธิ
* สะแกกรัง (แม่วงก์–วังม้า–ตากแดด)

 |
| ภาคตะวันออก | 
* จันทบุรี
* ท่าลาด
* นครนายก
* น้ำใส
* บางปะกง (ปราจีนบุรี)
* ประแสร์
* พรมโหด
* พระปรง
* พระพุทธ
* พระสทึง
* พังราด
* เมืองตราด
* ยาง (พระยาธาร)
* ระบม
* ระยอง
* ลึก
* วังโตนด
* เวฬุ
* สียัด
* โสมง
* หนุมาน

 |
| ภาคตะวันตก | 
* กุย
* ขาแข้ง
* แควน้อย
* แควใหญ่
* ตะเพิน
* ประจัน
* ปราณบุรี
* เพชรบุรี
* ภาชี
* แม่กลอง

 |
| ภาคใต้ | 
* กระบี่
* กระบุรี (ปากจั่น)
* กลาย
* โก-ลก
* ตรัง
* ตะกั่วป่า
* ตาปี
* ท่าตะเภา (ชุมพร)
* ท่าแนะ (ประ)
* ท่ามะเดื่อ
* เทพา
* นาทวี
* บางนรา
* ปัตตานี
* ปะเหลียน
* ป่าบอน
* ปากพนัง
* พุมดวง (สก–คีรีรัฐ)
* รัตภูมิ (ภูมี)
* ละอุ่น
* สายบุรี
* หลังสวน
* อู่ตะเภา

 |
นิกายโชเก หรือคณะโชเก (ชื่ออย่างเป็นทางการคือ แทฮันพุลคโยโชกเยจง - 대한불교조계종, 大韓佛敎 曹溪宗) คือคณะสงฆ์เกาหลีใต้ฝ่ายมหายานที่รักษาพระปาติโมกข์ของนิกายธรรมคุปต์อย่างเคร่งครัด สืบทอดธรรมเนียมสำนักวิปัสสนา หรือสำนักซอน (เซ็น) และศึกษาพระสูตรของจนิกายโบราณต่างๆ เช่น อวตังสกสูตรของนิกายฮวาออม รวมถึงธรรมเนียมปฏิบัติของนิกายสุขาวดีดีสายเกาหลี  ชื่อนิกายนั้นมาจากชื่อของหมู่บ้านเดิมของพระฮุ่ยเหนิง สังฆปรินายกองค์ที่ 6 แห่งนิกายฉาน หรือนิกายเซ็น หมู่บ้านนั้นชื่อเฉาซี (曹溪) ในภาษาจีนกลางยุคใหม่ ในภาษาจีนยุคกลางอ่านว่า โชไก  ปัจจุบันคณะโชเกมีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่วัดโชเกซา โซล ประเทศเกาหลีใต้

เกาหลีใต้ (รวมถึงเกาหลีเหนือ) แต่เดิมนั้นมีคณะสงฆ์เดียว รักษาพระธรรมและคำสอนจากบูรพาจารย์มาตั้งแต่ยุคโครยอ มีปฐมบูรพาจารย์ 2 ท่าน คือพระโพโจ จินุล และพระแทโก โพอู ในช่วงราชวงศ์โชซอน แม้คณะสงฆ์จะรวมเป็นคณะเดียว แต่ยังคงธรรมเนียมวิปัสสนากรรมฐานแบบสำนักซอน ซึ่งต่อมาเป็นรากฐานของคณะโชเก ในช่วงที่เกาหลีตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น ได้มีการนำธรรมเนียมของศาสนจักรญี่ปุ่นมาใช้ โดยการบีบบังคับให้คณะสงฆ์เกาหลีมีเหย้าเรือน มีบุตรหลาน และสืบทอดวัดไปถึงทายาท  แต่ยังมีกลุ่มหนึ่งไม่ยอมปฏิบัติตาม ต่อสู้กับแรงกดดันมาตลอด หลังจากประเทศได้รับเอกราช พระภิกษุกล่มนี้ ริเริ่มขบวนการปฏิรูปพระศาสนา เชิดชูการปฏิบัติตามสิกขาบทในพระวินัยอย่างเคร่งครัด และส่งเสริมการปฏิบัติธรรมอย่างอุกฤษณ์ คณะนี้เรียกตัวเองว่า คณะโชเก ส่วนอีกคณะเรียกว่าแทโก หรือนิกายแทโกยังคงธรรมเนียมสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น โดยคำสอนของท่านจินุลคือ การบรรลุธรรมอย่างฉับพลันด้วยการปฏิบัติความเพียรอย่างค่อยเป็นค่อยไป 

ความแตกต่างระหว่าง คณะโชเกและคณะแทโกก็คือ ฝ่ายแรก ถือวินัยครบถ้วน ถือพรหมจรรย์ไม่ย่อหย่อน ครองสังฆาฏิสีกรักหรือสีแก่นขนุน ว่ากันว่าได้รับอิทธิพลจากคณะสงฆ์ไทย เนื่องจากในช่วงทศวรรษที่ 50 - 70 คณะโชเก ติดต่อมายังประเทศไทยเพื่อขอให้ช่วยฟื้นฟูพระศาสนาบ่อยครั้ง มีการบวชข้ามนิกายกันในบางกรณีแม้จะไม่ประสบความสำเร็จมากนัก และสีของจีวรยังได้รับส่งมอบต่อกัน ด้วยเชื่อว่าพระสงฆ์ไทยยังรักษาพระวินัยเคร่งครัด นอกจากประเด็นเรื่องสีจีวรแล้ว ในคณะโชเกเองก็ยังเป็นปัญหา เนื่องจากส่วนหนึ่งยังนิยมครองสังฆาฏิแบบย่อ คือทำขนาดเท่ากับย่ามพระ อันเป็นธรรมเนียมที่ญี่ปุ่นนำเผยแพร่ ต้องใช้เวลานานพอควรที่จะส่งเสริมให้พระภิกษุหันกลับมาครองสังฆาฏิเต็มอีกครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Carter J. Eckert (Author), Ki-Baik Lee, Young Ick Lew, Michael Robinson, Edward W. Wagner (1991). Korea Old And New: A History. Ilchokak Publishers. p. 94. ISBN 0962771309.
2. ↑  Buswell, Robert E. (1993). "Chapter 1: Buddhism in Contemporary Korea". The Zen Monastic Experience. Princeton University Press. ISBN 069103477X.
3. ↑  Sorensen, Henrik Hjort (1992). Ole Bruun, Arne Kalland, Henrik Hjort Sorensen, ed. Asian perceptions of nature. Nordic Institute of Asian Studies. ISBN 978-87-87062-12-1.
4. ↑  Buswell, Robert E. (1993). "Chapter 1: Buddhism in Contemporary Korea". The Zen Monastic Experience. Princeton University Press. ISBN 069103477X.
5. ↑   โรเบิร์ต อี บัสเวลส์ จูเนียร์, ประสบการณ์ชีวิตพระวัดเซน
**นิโคลัส โจเซฟ "นิค" ฟิวรี จูเนียร์** (อังกฤษ: Nicholas Joseph "Nick" Fury Jr.) เดิมรู้จักกันในชื่อ **มาร์คัส จอห์นสัน** (อังกฤษ: Marcus Johnson) เป็นตัวละครหนังสือการ์ตูนที่ปรากฏในหนังสือที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ เขาเป็นหนึ่งในลูกชายที่ไม่ทราบจำนวนของนิค ฟิวรี ผู้เป็นทั้งอดีตฮีโร่ในกองทัพบกสหรัฐ, สุดยอดสายลับ และภายหลังเป็นผู้บัญชาการหน่วยข่าวกรองชีลด์

พลังและความสามารถ
-----------------

แรกเริ่มเดิมที มาร์คัสดูเหมือนจะไม่มีคุณสมบัติที่เหนือมนุษย์ แต่เป็นการปรับสภาพร่างกายจากช่วงเวลาของเขาเมื่อครั้งอยู่กับหน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ มาร์คัสได้รับการถ่ายทอดอินฟินีตีฟอร์มูลาจากพ่อเมื่อแรกเกิด ส่งผลให้มีการชะลอกระบวนการชรา, เร่งเวลาในการรักษาตัว และทำให้เขามีความสามารถทางกายภาพของมนุษย์สูงสุด

การตอบรับ
---------

ปฏิกิริยาโดยแฟนหนังสือการ์ตูนต่อการเปิดเผยของมาร์คัส จอห์นสัน ว่าเป็นลูกชายของนิค ฟิวรี และแทนที่พ่อของเขาได้รับการตอบรับแบบผสม ทอม เบรโวร์ต ซึ่งเป็นรองประธานฝ่ายการจัดพิมพ์ของมาร์เวล เชื่อว่านี่เป็นเรื่องการเคลื่อนย้ายที่ชาญฉลาดของมาร์เวล เนื่องจากชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาปรากฏตัวขึ้นในภาพยนตร์, การแสดงภาพเคลื่อนไหว และการดัดแปลงที่ได้รับอนุญาตอื่น ๆ

ในสื่ออื่น
----------

ดูบทความหลักที่: นิค ฟิวรี ในสื่ออื่น
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 การปรากฏตัวของนิค ฟิวรี ส่วนใหญ่ในสื่ออื่น ๆ ได้รับการสร้างแบบจำลองขึ้นในอัลติเมตมาร์เวล / ของตัวละครเวอร์ชันนิค ฟิวรี จูเนียร์ ซึ่งอิงจากนักแสดงอย่างซามูเอล แอล. แจ็กสัน ซึ่งภายหลังได้แสดงบทตัวละครในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Battle Scars* #5. Marvel Comics.
2. ↑  *Battle Scars* #6. Marvel Comics.
3. ↑  "Out With The Old And In With The New: Black Nick Fury Jnr. Comes To 616 – But Is There Still A Place For His Pop's?". Bad Haven. 2012-04-27. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-29.
4. ↑  "Nick Fury Jr: The Disney Mandated Director of SHIELD". Crimson Monkey. 2012-04-25. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2018-08-05.
5. ↑  "Samuel L. Jackson Enters The Marvel Universe: Check Out Marcus Johnson's New Look!". Inside Pulse. 2012-04-25.
6. ↑  Ching, Albert (26 April 2012). "Brevoort on Bringing MARVEL Comics Closer to MARVEL Movies". Newsarama.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Marcus Johnson at Marvel Wiki
ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก (อังกฤษ: Franz, Duke of Hohenberg)

พระประวัติ
----------

ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2470 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน แม็กซิมิเลียน ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก และ เคาน์เตสเอลิซาเบธ วอลวัลเดอบูร์ก โดยทรงเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย และ โซฟีอา ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยเมือ่แรกประสูตินั้นทรงมีพระยศที่ **ฮิสเซอรีนไฮเนส เจ้าชายฟรันซ์แห่งโฮเฮนเบิร์ก** โดยในฐานะที่พระองค์นั้นเสกสมรสต่างฐานันดรทำให้ไม่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ฮังการี 

หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในออสเตรีย พระอิสริยยศทั้งหมดจึงถูกยกเลิก และผู้ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์นั้นจะต้องมีคำว่า **ฟอน** ขั้นระหว่างชื่อและราชสกุลนั้นๆ พระนามของพระองค์จึงเป็น ฟันซ์ ฟอน โฮเฮนเบิร์ก

เสกสมรส
-------

ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก เสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก พระธิดาใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ณ เมืองลักเซมเบิร์ก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยเจ้าหญิงเอลิซาเบธนั้น รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก** โดยมีพระธิดาดังนี้

1. เจ้าหญิงอนิตา
2. เจ้าหญิงโซฟี

เนื่องจากพระองค์นั้นไม่มีพระโอรส ตำแหน่งดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์กจึงตกไปเป็นของพระอนุชาคือ จอร์จ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก
**ไวยากรณ์ภาษากอกบอรอก** มีลักษณะคล้ายกับตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าอื่นๆ ไม่มีการผันรูปกริยา มีการผันคำนามตามการกโดยเติมปัจจัยต่อท้ายนาม

การเรียงประโยค
--------------

* ประธาน-กรรม- กริยา เช่น Naisok *ไนซอก* mai *ไม* (ข้าว) chao *เชา* (กิน) = ไนซอกกินข้าว
* คำแสดงความเป็นเจ้าของ-ประธาน-คำถาม เช่น Nini *นีนี* (ของคุณ) mung *มุง* (ชื่อ) tamo *ตามอ* (อะไร) = คุณชื่ออะไร
* ประธาน-กริยา-คำถาม เช่น Nwng *นืง* (คุณ) thangnaide *ทังไนเด* (จะไป) = คุณจะไปหรือ
* ประธาน-คำถาม-กริยา เช่น Nwng *นืง* (คุณ) tamoni bagwi *ตามอนี บักวี* (ทำไม) phai *ไพ* (มา) = คุณมาทำไม
* ประธาน-กริยา-คำสั่ง เช่น Nwng *นืง* (คุณ) thangdi *ทังดี* (จงไป) = คุณจงไป

บุคคล
-----

ภาษากอกโบรอกไม่มีการเปลี่ยนรูปกริยาตามบุคคล

จำนวน
-----

มี 2 แบบ คือ พหูพจน์ กับเอกพจน์ คำที่ใช้แสดงพหูพจน์ มี 2 คำ คือ rok และ sung ใช้ต่อท้ายคำนามหรือสรรพนาม rok ใช้ได้ทั่วไป แต่ sung ใช้กับคำนามที่เป็นบุคคลเท่านั้น คำนามที่มีคุณศัพท์ขยาย จะแสดงพหูพจน์ทีคุณศัพท์แทน เช่น

Bwrwirok Teliamura o thangnai = ผู้หญิงเหล่านั้นจะไปที่เตลิอมุระ (Teliamura)

O bwrwi naithokrok kaham rwchabo = ผู้หญิงสวยเหล่านั้นร้องเพลงได้ดี

เพศ
---

มี 4 เพศ คือ บุรุษลึงค์ (เพศชาย) สตรีลึงค์ (เพศหญิง) อลึงค์ (เพศไม่ปรากฏ) และ นปุงสกลึงค์ (ไม่มีเพศ) เช่น borok (ผู้ชาย) เป็นบุรุษลึงค์ bwrwr (ผู้หญิง) เป็น สตรีลึงค์ chwari (เด็ก) เป็น อลึงค์ buphang (ต้นไม้) เป็น นปุงสกลึงค์

### การเปลี่ยนเพศของคำ

ทำได้หลายวิธี เช่น

* ใช้คำต่างกัน เช่น bwsai (สามี) – bihik (ภรรยา) ; phayong (พี่ชาย) – hanok (พี่สาว)
* เติม -in ต่อท้ายรูปบุรุษ คำที่ลงท้ายด้วย a ตัด a ทิ้งไป เช่น sikla (ชายหนุ่ม) – sikli (หญิงสาว) ; achu (ปู่) – achui (ย่า)
* เติม jwk ต่อท้ายรูปบุรุษ เช่น bwsa (ลูกชาย) – bwsajwk (ลูกสาว) ; kwra (พ่อตา) – kwrajwk (แม่ยาย)
* คำที่เป็นอลึงค์ ทำให้อยู่ในรูปบุรุษโดยเติมปัจจัย sa, chwla, joa ทำให้อยู่ในรูปสตรีโดยเติม ma, jwk, bwrwi เช่น pun (แพะ) - punjua (แพะตัวผู้) – punjuk (แพะตัวเมีย) ; tok (ไก่) tokchwla (ไก่ตัวผู้) – tokma (ไก่ตัวเมีย) ; takhum (เป็ด) – takhumchwla (เป็ดตัวผู้) – takhumbwrwi (เป็ดตัวเมีย)

การกและการลงท้ายการก
--------------------

ภาษากอกโบรอก มีการกประธาน การกกรรม การกเครื่องมือ การกคำนาม การกความเป็นเจ้าของ และการกสถานที่ การลงท้ายของแต่ละการกคือ o (ประธาน) nu (กรรม) ha (เครื่องมือ) ni (คำนาม) ni (ความเป็นเจ้าของ) และ o (สถานที่) โดยการลงท้ายเหล่านี้ ใช้ต่อท้ายคำนามและคำสรรพนาม ไม่มีการเปลี่ยนรูปแบบของคำนาม

คำคุณศัพท์
----------

วางต่อจากคำที่ขยาย ซึ่งใช้กับคำคุณศัพท์ดั้งเดิมเท่านั้น คำคุณศัพท์ ทิ่เป็นคำยืม อาจเรียงแบบอื่นได้ แบ่งเป็น 4 ระดับ คือ คำคุณศัพท์บริสุทธิ์ คำคุณศัพท์ประกอบ คำคุณศัพท์ขยายกริยา และคำคุณศัพท์ชนิดเค (k) ระดับแรกเป็นได้ทั้งคำดั้งเดิมและคำยืม ส่วนแบบที่ 4 พบเฉพาะคำดั้งเดิมเท่านั้น

อ้างอิง
-------

* *A simplified Kokborok Grammar, by Prof. Prabhas Chandra Dhar, 1987*