recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของปากีสถานถือเป็นผู้พลีชีพชาวคาทอลิกและผู้รับใช้ของพระเจ้า

**อากาช บาชีร์** (Akash Bashir, 22 มิถุนายน 1994 – 15 มีนาคม 2015) เป็นคริสต์ชนชาวปากีสถานในลาฮอร์ เขาเข้าร่วมทีมผู้รักษาความปลอดภัยประจำโบสถ์นักบุญยอห์น ลาฮอร์ ในย่านยูฮานาบาด ซึ่งเป็นย่านคริสต์ของลาฮอร์ นับตั้งแต่ธันวาคม 2014 ในวันที่ 15 มีนาคม 2015 เขาเสียชีวิตหลังพยายามสกัดกั้นไม่ให้ผู้ก่อการร้ายเข้าไปทำการระเบิดพลีชีพในโบสถ์ ในปี 2022 บาชีร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้าโดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส และกำลังมีการเสนอเพื่อเป็นบุญราศี

ช่วงชีวิต
---------

บาชีร์เกิดในหมู่บ้านริสัลปุระ เขาเข้าศึกษาในโรงเรียนของคณะซาเลเซียนในย่านยูฮานาบาดของลาฮอร์ ในปี 2014 เขาอาสาเป็นผู้ดูแลความปลอดภัยของโบสถ์นักบุญยอห์น ลาฮอร์

มรณสักขี
--------

ในวันที่ 15 มีนาคม 2015 ผู้ก่อการระเยิดพลีชีพสองคนเดินทางไปยังโบสถ์นักบุญยอห์น (Church of Saint John) และโบสถ์คริสต์ประจำคริสตจักรปากีสถาน (Christ Church of the Church of Pakistan) บาชีร์ซึ่งในตอนนั้นเป็นผู้รักษาความปลอดภัยประจำอ จุอยู่ที่ประตูทางเข้าโบสถ์ ปฏิเสธไม่ให้ผู้ก่อเหตุเข้าไปในโบสถ์ ผู้ก่อเหตุทำการกดระเบิดพลีชีพตรงนั้น ส่งผลให้บาชีร์และเหยื่ออีกสองรายเสียชีวิต ในเวลาเดียวกัน ที่โบสถ์คริสต์ประจำคริสตจักรปากีสถาน ผู้ก่อเหตุเข้าไปในโบสถ์ และกดระเบิดพลีชีพ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 17 ราย และบาดเจ็บกว่า 70 คน กลุ่มก่อการร้าย Tehreek-e-Taliban Pakistan Jamaatul Ahrar ออกมาประกาศว่าเป็นผู้ก่อเหตุในเวลาต่อมา

สู่บุญราศีและนักบุญ
-------------------

ในวันที่ 31 มกราคม 2022 อัครสังฆมณฑลลาฮอร์ทำการเสนอชื่อบาชีร์เพื่อประกาศเป็นบุญราศี และ เป็นนักบุญ สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ประกาศให้อากาช บาชีร์ เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ในประวัติศาสตร์ของคาทอลิกในปากีสถาน บาชีร์เป็นชาวปากีสถานคนแรกที่ได้รับการเสนอเป็นบุญราศี

อ้างอิง
-------

1. ↑  CNA (2022-02-02). "Pakistan: Akash Bashir, Who Died Protecting Catholic Worshippers, Named A Servant Of God". *Eurasia Review* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-03-15.
2. ↑  "Akash Bashir, Who Died Protecting Catholic Worshippers in Pakistan, Named a Servant of God". *NCR* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-02-10.
3. ↑  "Vatican honours Pakistani youth with 'Servant of God' title posthumously". *www.thenews.com.pk* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-03-15.
ระวังสับสนกับ เพลง Country Road ของ James Taylor
1971 ซิงเกิลโดยจอห์น เดนเวอร์

**"เทกมีโฮม, คันทรีโรดส์"** (อังกฤษ: Take Me Home, Country Roads) บางทีเรียกเพียง **"เทกมีโฮม"** หรือ **"คันทรีโรดส์"** เป็นเพลงที่ Bill Danoff, Taffy Nivert, และ จอห์น เดนเวอร์ เขียนขึ้น มีเนื้อหาเกี่ยวกับรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย Denver ออกเพลงนี้เป็นซิงเกิลเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1971 เพลงนี้ติดอันดับที่สองของ *Billboard*'s US Hot 100 singles ในสัปดาห์ที่สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1971 เพลงประสบความสำเร็จตั้งแต่แรกเผยแพร่ และ RIAA ให้การรับรองระดับ Gold เมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1971 และระดับ Platinum เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2017 เพลงนี้กลายเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้รับความนิยมและชื่นชอบที่สุดของจอห์น เดนเวอร์ เพลงยังมียอดจำหน่ายต่อเนื่อง โดยฉบับดิจิทัลขายได้ 1.6 ล้านชุดในสหรัฐ

เพลงนี้มีสถานะพิเศษเป็นสัญลัษณ์ต้นแบบของรัฐเวสต์เวอร์จิเนียซึ่งในเพลงพรรณนาว่าเป็น "Almost Heaven" ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 เพลงนี้ได้เป็นหนึ่งในเพลงอย่างเป็นทางการสี่เพลงประจำรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย

คัฟเวอร์
--------

### ฉบับภาษาญี่ปุ่น

มีการทำเพลงนี้เป็นภาษาญี่ปุ่นสำหรับภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง *Whisper of the Heart* เมื่อ ค.ศ. 1995 โดยมี Yōko Honna ขับร้อง เพลงนี้มีบทบาทในเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ ได้รับการเปลี่ยนชื่อให้ขำขันว่า "Concrete Roads" ซึ่งสะท้อนถึงบ้านเกิดของตัวละครในฝั่งตะวันตกของกรุงโตเกียว ช่วงเปิดภาพยนตร์ยังมีการบรรเลงเพลงนี้ฉบับที่ Olivia Newton-John ขับร้อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kurt Wolff; Orla Duane (2000). *Country Music: The Rough Guide*. Rough Guides. p. 425. ISBN 978-1-85828-534-4.
2. ↑  "American single certifications – จอห์น เดนเวอร์ – Take Me Home, Country Road". Recording Industry Association of America.
3. ↑  Bjorke, Matt (January 25, 2020). "Top 30 Digital Country Downloads: January 24, 2020". *Rough Stock*. สืบค้นเมื่อ February 3, 2020.
**สงครามการค้าจีน–สหรัฐ**หมายความถึงการริเริ่มภาษีศุลกากรกับสินค้าที่ค้าขายระหว่างประเทศจีนและสหรัฐ วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 สหรัฐตั้งภาษีศุลกากร 25% ต่อสินค้าจีนมูลค่า 34,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายพิกัดอัตราใหม่ของประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งทำให้จีนตอบโต้ด้วยการตั้งภาษีศุลกากรขนาดเท่ากันต่อผลิตภัณฑ์ของสหรัฐ ไม่นานจากนั้นในวันที่ 10 กรกฎาคม สำนักงานผู้แทนการค้าสหรัฐจัดพิมพ์รายการผลิตภัณฑ์จีนมูลค่า 200,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐที่จะอยู่ภายใต้พิกัดอัตราที่เสนอใหม่ 10% ตามคำสั่งของประธานาธิบดีทรัมป์ จีนตอบโต้ด้วยการประกาศประณามพิกัดอัตราที่เสนอใหม่ว่า "ไร้เหตุผล" และ "ยอมรับไม่ได้อย่างสิ้นเชิง" รัฐบาลทรัมป์ว่าพิกัดอัตราดังกล่าวมีความจำเป็นเพื่อคุ้มครองความมั่นคงของชาติและทรัพย์สินทางปัญญาของธุรกิจสหรัฐ และเพื่อลดการขาดดุลการค้าของสหรัฐกับจีน ในเดือนสิงหาคม 2560 ทรัมป์เปิดการสอบสวนอย่างเป็นทางการในเรื่องการโจมตีทรัพย์สินทางปัญญาของสหรัฐและพันธมิตร ซึ่งทำให้สหรัฐเสียหายเป็นมูลค่าประเมินไว้ระหว่าง 225,000 ถึง 600,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี

รัฐบาลทรัมป์อาศัยอำนาจบางส่วนตามมาตรา 301 แห่งรัฐบัญญัติการค้า ค.ศ. 1974 เพื่อป้องกันสิ่งที่อ้างว่าเป็นวัตรการค้ามิชอบและการโจรกรรมทรัพย์สินทางปัญญา กฎหมายให้อำนาจประธานาธิบดีกำหนดค่าปรับหรือบทลงโทษอื่นต่อคู่ค้าฝ่ายเดียวได้หากถือว่าทำร้ายผลประโยชน์ทางธุรกิจของสหรัฐโดยมิชอบ ในเดือนเมษายน 2561 สหรัฐกำหนดพิกัดอัตราต่อสินค้านำเข้าเหล็กกล้าและอะลูมิเนียมจากจีน ตลอดจนแคนาดาและประเทศในสหภาพยุโรป

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Update: U.S. Names Products Targeted by $200 Billion in New Tariffs - Caixin Global". *www.caixinglobal.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-08-09.
2. ↑  "Statement from President Donald J. Trump on Additional Proposed Section 301 Remedies". White House. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-06. สืบค้นเมื่อ April 7, 2018.
3. ↑  Diamond, Jeremy. "Trump hits China with tariffs, heightening concerns of global trade war". CNN. สืบค้นเมื่อ March 22, 2018.
4. ↑  Blair, Dennis; Alexander, Keith. "China’s Intellectual Property Theft Must Stop", *The New York Times*, August 15, 2017
5. ↑  Pham, Sherisse (March 23, 2018). "How much has the US lost from China's intellectual property theft?". *CNNMoney*.
6. ↑  "These Are the 128 U.S. Products China Is Enacting Tariffs On". *Fortune*. สืบค้นเมื่อ May 28, 2018.
7. ↑
8. ↑  "Intellectual property theft, not metal, is the real trade war in US sights and it's a much bigger worry", *ABC*, March 9, 2018
9. ↑  Lynch, David J. "Trump imposes tariffs on closest allies; Mexico and Europe announce retaliation". *Chicago Tribune*. สืบค้นเมื่อ May 31, 2018.
**คมภิญญ์ เข็มกำเนิด** (เกิดวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2508) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย โดยเคยกำกับภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง *ก้านกล้วย*

ประวัติ
-------

คมภิญญ์ เข็มกำเนิด สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยและคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และศึกษาต่อระดับปริญญาตรีสาขาวิชาศิลปกรรมศาสตร์ (Bachelor of Fine Arts) ด้านการทำภาพเคลื่อนไหวของตัวละคร ที่สถาบันศิลปศาสตร์แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ นอกจากนี้ เขาเคยร่วมงานในการ์ตูนแอนิเมชันชื่อดังของดิสนีย์และบลูสกายสตูดิโออย่าง ทาร์ซาน, ไอซ์เอจ และแอตแลนติส

คมภิญญ์ร่วมงานกับกันตนาแอนิเมชันตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ในตำแหน่งผู้กำกับครีเอทิฟ เขาผลิตการ์ตูนชุดแอนิเมชันเรื่อง *ซน* ก่อนจะทำงานภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง *ก้านกล้วย* ซึ่งออกฉายใน พ.ศ. 2549 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้คว้ารางวัลภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยมจากงานแอนิมาดริด 06 ที่ประเทศสเปน

อ้างอิง
-------


* "สัมภาษณ์คมภิญญ์ Animated in Siam". *เดอะเนชัน*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-05-02. สืบค้นเมื่อ 2006-06-08. (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ชีวประวัติ คมภิญญ์ เข็มกำเนิด ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
* ประวัติ คมภิญญ์ เข็มกำเนิด ที่ ยาฮู! มูฟวี
* ประวัติ คมภิญญ์ เข็มกำเนิด ที่ IMDb
สำหรับละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2543 ดูที่ หงส์เหนือมังกร

**หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล** เป็นละครเวที มีโครงเรื่องจากละครโทรทัศน์ทางช่อง 5 ในปี พ.ศ. 2543 บทประพันธ์โดย *วิศวนาถ* ถูกถ่ายทอดออกมา ในรูปแบบละครเพลงโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ นำแสดงโดยแพท สุธาสินี , แบงค์ วงแคลช และโตโน่ เดอะสตาร์

เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกรุงเทพในปี พ.ศ 2497 ณ ย่านชุมชนชาวจีน เมื่อความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มาเยือน เจ้าพ่อถูกฆ่าตาย และ *หลิว* ที่ต้องขึ้นมารับมอบอำนาจและปกครองชาวจีนในย่านนี้กลับเป็น ผู้หญิง ตามค่านิยมของคนจีนมองว่าผู้หญิงต้องอยู่ต่ำกว่าผู้ชาย เส้นทางชีวิตของเธอจะสามารถแบกรับภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่และ เผชิญกับการขับเคี่ยวของอำนาจ ความแค้น และความรักที่รอเธออยู่ได้หรือไม่

ข้อมูลการจัดแสดง
----------------

หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล จัดแสดงทั้งหมด 37 รอบการแสดง ตั้งแต่ วันพุธที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2553 ถึง วันอาทิตย์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 รัชดาลัย เธียเตอร์ ศูนย์การค้าเอสพลานาด

หมายเหตุ วันที่ 13-17 ตุลาคม งดการแสดง เนื่องจากนักแสดงนำ แพท สุธาสินี ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ 2009

เพลงประกอบละครเวที
------------------

* **ไม่เคยมองข้ามเธอ** โดย แพท สุธาสินี
* **นิยามคำว่าพอ** โดย แบงค์ วงแคลช
* **ไม่เคยมีใครมารัก** โดย โตโน่ เดอะสตาร์

นักแสดง
-------

* สุธาสินี พุทธินันทน์ รับบท หลิว
* ปรีติ บารมีอนันต์ รับบท จางเหา
* ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ รับบท ตี๋เล็ก
* ญาณี ตราโมท รับบท เต็งล้อ
* กลศ อัทธเสรี รับบท ตี๋ซุ้ง
* ประสาท ทองอร่าม รับบท ตี๋ซา
* นภาดา สุขกฤต รับบท นภาพร
* เลอวิทย์ สังข์สิทธิ์ รับบท เสี่ยจั๊บ
* ต่อตระกูล จันทิมา รับบท เสี่ยไฮ้
* ทศพล จุรุพันธุ์ รับบท เสี่ยกวง
* เศรษฐินันท์ กนิกาจิรานันท์ รับบท สร้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  หงส์เหนือมังกร เดอะมิวสิคัล
**หงอู่** (จีน: 洪武; 1368 - 1398) เป็นนามศักราชของจักรพรรดิจูหยวนจาง หรือจักรพรรดิหมิงไท่จู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง และยังเป็นนามศักราชแรกของราชวงศ์หมิง

ในวันที่ 4 เดือน 1 ปีแรกของศักราชหงอู่ (1368) จู ยฺเหวียนจางขึ้นครองราชบัลลังก์ที่นานกิงและประกาศตัวเองเป็นจักรพรรดิ พร้อมกับสถาปนา ต้าหมิง ในศักราชหงอู่ ไม่มีสงครามเกิดขึ้นทั้งประเทศ สังคมฟื้นตัวอย่างรวดเร็วจากสงครามในสมัยราชวงศ์ยฺเหวียน จำนวนประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และเศรษฐกิจก็พัฒนาอย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่จักรพรรดิหมิงไท่จู่หรือจูยฺเหวียนจางจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์หมิง ก็กลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่องค์จักรพรรดิจะใช้เพียงศักราชเดียวเท่านั้นตลอดรัชสมัย (ยกเว้นจักรพรรดิหมิงอิงจงหรือจักรพรรดิเจิ้งถ่งเท่านั้นที่มีถึงสองศักราช) และจักรพรรดิที่เหลือหลังจากนั้นก็ใช้ชื่อศักราชเดียว

วันที่ 10 เดือน 5 ศักราชหงอู่ปีที่ 31 (24 มิถุนายน 1398) จักรพรรดิหมิงไท่จู่เสด็จสวรรคต ต่อมาในวันที่ 16 เดือน 5 (30 มิถุนายน 1398) เจ้าชายจู ยฺหวิ่นเหวิน พระราชนัดดาของจักรพรรดิหงอู่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิเจี้ยนเหวินพร้อมกับเปลี่ยนศักราชเป็นเจี้ยนเหวิน

วันที่ 18 เดือน 6 ศักราชเจี้ยนเหวินปีที่ 4 (1402) หลังจากยุทธการที่จิงหนานจักรพรรดิหมิงไท่จงหรือจูตี้ซึ่งขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาได้ยกเลิกศักราชเจี้ยนเหวินและเปลี่ยนกลับมาใช้ศักราชหงอู่ปีที่ 35 ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ศักราชหย่งเล่อในปีถัดมา ในศักราชเจี้ยนเหวินปีที่ 1 (1399) เจ้าชายจูตี้ใช้ปักกิ่งเป็นฐานที่มั่นของพระองค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  《明史》卷二：「洪武元年春正月乙亥，祀天地於南郊，即皇帝位。定有天下之號曰明，建元洪武。」
2. 1 2  李崇智 (December 2004). *中国历代年号考*. 北京: 中华书局. p. 205. ISBN 978-7-101-02512-5.
3. ↑  《明史·恭閔帝紀》：「〔洪武〕三十一年閏五月，太祖崩。辛卯，即皇帝位。大赦天下，以明年為建文元年。」
4. ↑  《明太宗實錄》卷9下：「洪武三十五年夏六月庚午，命五府六部，一應建文中所改易洪武政令格條，悉復舊制，遂仍以洪武紀年，今年稱洪武三十五年。」
5. ↑  夏燮《明通鑑》卷13：「〔建文四年〕秋七月壬午朔，大祀南郊，以太祖配。赦天下。詔：『自今年六月後仍稱洪武三十五年，以明年為永樂元年。』〈考異〉：『此語見七月朔詔中。以仍稱洪武三十五年之語推之，則革除以後，當以建文元年為洪武三十二年，二年為洪武三十三年，三年為洪武三十四年。當日靖難兵起，紀年之例，一定如此。乃《實錄》則直以建文元年、二年、三年為永樂之元、二、三年，及至是年七月，則又改書洪武三十五年，當日史臣之謬戾，已不自顧前後之矛盾雷同矣。附識于此，以証《實錄》之誣妄。』」
**ทฤษฎีบทห้าสี** (five color theorem) ในทางทฤษฎีกราฟ กล่าวว่า แผนที่สามารถระบายสีได้ด้วยสีไม่เกินห้าสี ที่จริงแล้วมันเป็นจริงโดยอัตโนมัติตามทฤษฎีบทสี่สีอยู่แล้ว แต่ทฤษฎีบทนี้มีความน่าสนใจตรงที่มันสามารถพิสูจน์ได้ง่ายกว่ามาก

บทพิสูจน์โดยสังเขป
------------------

จุดยอด v, จุดยอดโดยรอบ และวิถีสองวิถีที่มีเส้นทับกัน ซึ่งทำให้ขัดกับความเป็นระนาบของ G
เนื่องจากแผนที่ทุก ๆ อัน สามารถนำมาเขียนใหม่เป็นกราฟเชิงระนาบได้ จึงเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่า กราฟเชิงระนาบ G ทุกกราฟสามารถระบายจุดยอดได้ด้วยสีไม่เกิน 5 สี โดยจุดยอดที่มีเส้นเชื่อมถึงกัน จะต้องไม่เป็นสีเดียวกัน

ทฤษฎีนี้ใช้ความจริงที่ว่า กราฟเชิงระนาบทุกกราฟต้องมีอย่างน้อย 1 จุดยอด ที่มีดีกรีไม่เกิน 5 (วิธีการพิสูจน์วิธีหนึ่ง คือ การใช้ลักษณะเฉพาะของออยเลอร์) 

ให้ v คือ จุดยอดที่มีดีกรีไม่เกิน 5 นี้ เราสามารถลบ v ออกจาก G และอ้างโดยอุปนัยว่า G−{v} สามารถระบายได้ด้วยสีไม่เกิน 5 สี จากนั้นนำ v ใส่กลับเข้ามาแล้วระบายสีให้กับมัน ถ้าเราไม่สามารถระบายสี v ได้ด้วยสีใดสีหนึ่ง แสดงว่า v เชื่อมอยู่กับจุดยอด 5 จุด ที่มีสีต่างๆกัน ให้จุด 5 จุดนี้ชื่อ v1, v2, v3, v4, v5 ตามลำดับเข็มนาฬิกา (ลำดับนี้สามารถขึ้นอยู่กับวิธีการที่เราวาดรูปกราฟ G) และสมมติให้จุดยอดเหล่านี้มีสี 1, 2, 3, 4, 5 ตามลำดับ

เปลี่ยนสี v1 ให้เป็น 3 แล้วเปลี่ยนสีจุดยอดทุกอันที่ชน (การชนในที่นี้ คือ มีสีซ้ำกันและมีเส้นเชื่อมต่อถึงกันอยู่) ให้มีสี 1 จากนั้นเปลี่ยนจุดยอดทุกอันที่ชนกับสี 1 นี้ ให้เป็นสี 3 ทำลักษณะเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไม่มีการชนเกิดขึ้นอีก หากการทำเช่นนี้ไม่ได้ไปเปลี่ยนสี v3 เราจะสามารถระบายสี 1 ลงบน v ได้ แต่หาก v3 ถูกเปลี่ยนสี แสดงว่ามีวิถีที่ประกอบด้วยจุดยอดที่มีสี 1 และ 3 เท่านั้น เชื่อม v1 กับ v3 อยู่ (ดูรูปประกอบ)

เปลี่ยนสีของ v2 ให้เป็น 4 โดยใช้วิธีการเดียวกับการเปลี่ยนสีของ v1 เราแน่ใจว่า v4 จะไม่ถูกเปลี่ยนสีเป็น 2 มิฉะนั้นแล้ววิถีที่มีจุดยอดสี 2 และ 4 เท่านั้น ที่เชื่อมระหว่าง v2 กับ v4 จะตัดกับวิถีที่เชื่อม v1 กับ v3 ที่ได้กล่าวก่อนหน้านี้ ซึ่งขัดกับความเป็นระนาบของ G (ดูรูปประกอบ) ดังนั้น เราสามารถระบาย v ด้วยสี 2 ได้

ดูเพิ่ม
-------

* ทฤษฎีบทสี่สี
บทความนี้เกี่ยวกับองค์ประกอบการออกแบบที่ใช้กับรถแข่ง สำหรับภาพยนตร์ ค.ศ. 2005 ดูที่ เรซซิ่ง สไตรพส์ ม้าลายหัวใจเร็วจี๊ดด...
รถเก๋งสองประตูเชลบี เดย์โทนา ค.ศ. 1964
**ลายแถบซิ่ง** (อังกฤษ: racing stripe) หรือที่เรียกว่าลายแถบเลอม็อง หรือลายแถบแรลลี ซึ่งเดิมถูกนำไปใช้กับรถแข่ง เพื่อช่วยระบุตัวตนในสนามระหว่างการแข่ง คำว่า "ลายแถบซิ่ง" ยังใช้เพื่ออ้างถึงเส้นทแยงมุมที่วาดบนตัวเรือ โดยปกติบนเรือหน่วยยามฝั่งของประเทศต่าง ๆ[]

รถแข่ง
------

คันนิงแฮม ซี-4อาร์ ค.ศ. 1952
ลายแถบซิ่งถูกนำไปใช้กับรถแข่งของทีมคันนิงแฮมซึ่งเริ่มต้นใน ค.ศ. 1951 โดยปกติแล้วจะมีแถบสีน้ำเงินขนานกันสองเส้นวิ่งจากด้านหน้าไปด้านหลังตรงกลางตัวรถสีขาว ซึ่งช่วยให้ผู้ชมแยกแยะตัวรถได้ในระหว่างการแข่ง สิ่งเหล่านี้พัฒนามาจากสีรถแข่งอเมริกันที่จดทะเบียนโดยเอฟไอเอของตัวถังสีขาวและแชสซีสีน้ำเงิน นับตั้งแต่วันที่รถแข่งได้เปิดเผยแชสซี ซึ่งแถบสีน้ำเงินสองแถบเป็นสัญลักษณ์ของสีตัวถัง

ใน ค.ศ. 1964 รถเก๋งสองประตูเชลบี เดย์โทนา จะใช้ลายแถบสีน้ำเงินกับสีขาวกลับกัน และได้เข้าแข่งขันใน ค.ศ. 1964 รวมถึงรายการ 24 ชั่วโมง เลอม็อง ค.ศ. 1965

อ้างอิง
-------

1. ↑  Le Mans Stripes.
2. 1 2  Kopec, Rick. "LeMans Stripes A Short History" (PDF). *briggscunningham*. Time Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-12-20. สืบค้นเมื่อ 17 March 2016.
3. ↑  "The Le Mans Era: 1950 – 1955". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-28. สืบค้นเมื่อ 2021-06-18.
4. ↑  Melissen, Wouter (September 15, 2015). "1964 - 1965 AC Shelby Cobra Daytona Coupe - Images, Specifications and Information". *Ultimatecarpage.com*. สืบค้นเมื่อ November 14, 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ลายแถบซิ่ง**

* Cover of *Time* magazine dated, April 26, 1954 เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน—the links at the bottom of the page lead to various years of production
* A Costin Lister Jaguar raced by the Briggs Cunningham team in detail and with history เก็บถาวร 2018-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน—with link to views
* Full list of Team Cunningham drivers เก็บถาวร 2018-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน—presented on site along with many other informative pages
* Road Racing Drivers Club—see deceased members list for the biography
* Briggs Swift Cunningham II—tribute 2003
พื้นที่สีเขียวรวมกับพื้นที่สีน้ำเงิน = พื้นที่สีแดง
**ทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส** (Apollonius' Theorem) เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิต ที่เกี่ยวข้องกับความยาวของเส้นมัธยฐานและความยาวด้านข้างของรูปสามเหลี่ยม ซึ่งกล่าวว่า "ผลรวมค่ากำลังสองของด้านสองด้านใดๆ ของรูปสามเหลี่ยม เท่ากับ สองเท่าของผลบวกของครึ่งหนึ่งของความยาวด้านที่สามยกกำลังสองกับความยาวของเส้นมัธยฐานยกกำลังสอง"

กำหนดให้ รูปสามเหลี่ยม {\displaystyle ABC} เป็นรูปสามเหลี่ยมใด ๆ ถ้า {\displaystyle AD} เป็นเส้นมัธยฐาน แล้ว


|

A
B

|

2

+

|

A
C

|

2

=
2

(

|

A
D

|

2

+

|

B
D

|

2

)

{\displaystyle |AB|^{2}+|AC|^{2}=2\left(|AD|^{2}+|BD|^{2}\right)}

{\displaystyle |AB|^{2}+|AC|^{2}=2\left(|AD|^{2}+|BD|^{2}\right)}
ทฤษฎีบทนี้เป็นกรณีพิเศษของทฤษฎีบทของสจ๊วต (Stewart's Theorem) ในกรณีที่สามเหลี่ยม {\displaystyle ABC} เป็นสามเหลี่ยมหน้าจั่วที่ {\displaystyle |AB|=|AC|} แล้วเส้นมัธยฐาน {\displaystyle AD} จะตั้งฉากกับ {\displaystyle BC} ในกรณีดังกล่าวทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียสจะกลายเป็นทฤษฎีบทพีทาโกรัส

กฎสี่เหลี่ยมด้านขนานสมมูลกับทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส ผ่านความจริงที่ว่าเส้นทแยงมุมของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานแบ่งออกเป็นสองส่วน

ทฤษฎีบทนี้ได้รับการตั้งชื่อตาม Apollonius of Perga ซึ่งเป็นนักคณิตศาสตร์ชาวกรีกโบราณ

การพิสูจน์ทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส (Apollonius' Theorem)
ทฤษฎีบทพีทาโกรัส: พื้นที่สีเขียว = พื้นที่สีแดง

พิสูจน์ทฤษฎีบท
--------------

ทฤษฎีบทนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นกรณีพิเศษของทฤษฎีบทของสจ๊วต และ สามารถพิสูจน์ได้โดยใช้เวกเตอร์ (ดูกฎรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน) ต่อไปนี้เป็นข้อพิสูจน์โดยใช้กฎของโคไซน์

ให้สามเหลี่ยมมีด้าน {\displaystyle a,b,c} โดยมีเส้นมัธยฐาน {\displaystyle d} ลากไปด้าน {\displaystyle a} ให้ m คือความยาวส่วนของด้าน {\displaystyle a} ที่ถูกแบ่งครึ่งโดยเส้นมัธยฐาน ดังนั้น m คือครึ่งหนึ่งของ {\displaystyle a} ให้มุมที่เกิดขึ้นระหว่างด้าน {\displaystyle a} และเส้นมัธยฐาน {\displaystyle d} เป็น \theta  และ {\displaystyle \theta ^{\prime }} ตามลำดับ โดยที่ \theta  อยู่ในฝั่งที่มีด้าน {\displaystyle b} และ {\displaystyle \theta ^{\prime }} อยู่ในฝั่งที่มีด้าน c ดังนั้น {\displaystyle \theta +\theta '} มีค่าเท่ากับ 180 องศา และ {\displaystyle \cos \theta ^{\prime }=-\cos \theta }

จากกฎของโคไซน์จะได้

{\displaystyle b^{2}=m^{2}+d^{2}-2dm\cos \theta }

{\displaystyle c^{2}=m^{2}+d^{2}-2dm\cos \theta '}{\displaystyle =m^{2}+d^{2}+2dm\cos \theta }

นำสองสมการมาบวกกัน จะได้ {\displaystyle b^{2}+c^{2}=2(m^{2}+d^{2})}

อ้างอิง
-------


1. ↑  Godfrey, Charles; Siddons, Arthur Warry (1908). *Modern Geometry*. University Press. p. 20.
ลายแกะสลักใบอะแคนทัสแบบนอร์ดิก
ลายอะแคนทัสออกแบบโดยวิลเลียม มอร์ริส
**ลายใบอะแคนทัส** (อังกฤษ: acanthus) เป็นลวดลายการตกแต่งทางศิลปะที่เป็นมักจะเห็นกันเสมอที่เป็นการตกแต่งด้วยใบไม้ ในงานสถาปัตยกรรมจะเป็นประติมากรรมที่แกะหินหรือไม้ออกมาเป็นใบไม้ตามลักษณะของใบอะแคนทัสจากบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่มีลักษณะคล้ายใบทิสเซิล, ต้นฝิ่น หรือพาร์สลีย์

ลายอะแคนทัสเป็นลายที่พบเสมอในการแกะหัวเสาแบบคอรินเทียนและแบบผสม (Composite order) และใช้ในการตกแต่งเป็นบัวนูน (frieze) รอบตอนบนของสิ่งก่อสร้างเป็นต้น กรีกโบราณเป็นชนกลุ่มแรกที่ใช้ลายใบอะแคนทัสในการตกแต่งและมาวิวัฒนาการให้วิจิตรขึ้นโดยการม้วนปลายใบโดยโรมัน ลายนี้ก็ยังคงนิยมใช้กันต่อมาถึงสมัยไบแซนไทน์, โรมาเนสก์ และกอทิก และมาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้

ลายอะแคนทัสใช้ในการตกแต่งทั้งภายในและภายนอกอาคาร ภายในอาคารก็ใช้ตกแต่งเป็นบัวประกบ (crown molding) ที่ใช้ในตกแต่งส่วนบนเช่นตอนบนของหัวเสาอิงหรือตอนบนของตู้ นอกจากนั้นก็ยังใช้ในงานศิลปะของยุคกลางและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโดยเฉพาะในงานประติมากรรม งานแกะสลักไม้ และงานบัวนูน

ความสัมพันธ์ระหว่างใบอะแคนทัสที่เป็นเครื่องตกแต่งกับใบอะแคนทัสที่เป็นพันธุ์ไม้เป็นเรื่องที่โต้แย้งกันมานาน นักประวัติศาสตร์ศิลปะอาโลอิส รีเกิล (Alois Riegl) โต้ไว้ในหนังสือ "Stilfragen" ว่าอะแคนทัสที่เป็นเครื่องตกแต่งที่วิวัฒนาการมาจากลายใบปาล์ม (palmette) และมาละม้ายใบอะแคนทัส (Acanthus spinosus) เอาทีหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Philippa Lewis & Gillian Darley, *Dictionary of Ornament* (1986) Pantheon: NY
2. ↑  A. Riegl, tr. E. Kain, *Problems of style: foundations for a history of ornament* (Princeton, 1992), 187-206.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลายใบอะแคนทัส
**ฟิชเชอร์เฟซ** (en: Fisherfaces) เป็นวิธีวิเคราะห์ภาพเชิงเส้น คิดค้นโดยนักสถิติวิทยา เซอร์ อาร์. เอ. ฟิชเชอร์ ผู้ซึ่งประสบความสำเร็จในการใช้วิธีดังกล่าวแยกแยะภาพของดอกไม้ เพื่อจัดชั้นหมวดหมู่ ในปี พ.ศ. 2479 ในหนังสือที่มีชื่อว่า การใช้วิธีวัดหลายวิธีในปัญหาการแยกหมวดหมู่ ปัจจุบันวิธีวิเคราะห์นี้ ถูกนำมาใช้ใน ระบบการรู้จำใบหน้า

อัลกอริธึม
----------

ถ้าให้ {\displaystyle X} เป็นเวกเตอร์แบบสุ่ม โดยมีตัวอย่างทั้งสิ้น c แบบ

  

{\displaystyle X={X\_{1},X\_{2},...X\_{c}}}
{\displaystyle X\_{i}={x\_{1},x\_{2},...x\_{i}}}
เมตริกซ์การกระจาย {\displaystyle S\_{B}} และ {\displaystyle S\_{W}} คำนวณได้ดังนี้

  

{\displaystyle S\_{B}=\sum \_{i=1}^{c}N\_{i}(\mu \_{i}-\mu )(\mu \_{i}-\mu )^{T}}
{\displaystyle S\_{W}=\sum \_{i=1}^{c}\sum \_{x\_{\jmath }\in X\_{\imath }}(X\_{j}-\mu \_{i})(X\_{j}-\mu \_{i})^{T}}
ตัวอย่างนี้แสดงให้เห็นการคำนวณ {\displaystyle S\_{B}} และ {\displaystyle S\_{W}} แบบมีตัวอย่าง 3 แบบ \mu  แสดงค่ารวม mean ของเซต {\displaystyle [\mu \_{1},\mu \_{2},\mu \_{3}]} ซึ่งค่ารวมของ \mu  มีค่าดังนี้

  

{\displaystyle \mu ={\frac {1}{N}}\sum \_{i=1}^{N}X\_{i}}

  

และ {\displaystyle \mu \_{i}} คือ mean ของตัวแบบ {\displaystyle i\in {1,....c}}:

  

{\displaystyle \mu \_{i}={\frac {1}{\left\vert X\right\vert }}\sum \_{x\_{\jmath }\in X\_{\imath }}X\_{j}}

  

ฟิชเชอร์ อัลกอริธึม แสดงให้เห็นในตัวแปร {\displaystyle W}

  

{\displaystyle W\_{opt}=\arg {\max }\_{w}{\frac {\left\vert W^{T}S\_{B}W\right\vert }{\left\vert W^{T}S\_{W}W\right\vert }}}

  

  

{\displaystyle S\_{B}^{v\_{i}}=\lambda \_{i}S\_{w}v\_{i}}

  

{\displaystyle S\_{W}^{-1}S\_{B}^{v\_{i}}=\lambda \_{i}v\_{i}}

  

ซึ่งสามารถเขียนใหม่ได้เป็น

  

{\displaystyle W\_{pca}=\arg {\max }\_{w}\left\vert W^{T}S\_{T}W\right\vert }

  

{\displaystyle W\_{fld}=\arg {\max }\_{w}{\frac {\left\vert W^{T}W\_{pca}^{T}S\_{B}W\_{pca}W\right\vert }{\left\vert W^{T}W\_{pca}^{T}S\_{W}W\_{pca}W\right\vert }}}

  

{\displaystyle W=W\_{fld}^{T}W\_{pca}^{T}}

เพิ่มเติม
---------

* ไอเกนเฟซ
ในด้านสมรรถภาพทางกาย **องค์ประกอบร่างกาย** (อังกฤษ: body composition) ใช้อธิบายร้อยละของไขมัน กระดูก น้ำและกล้ามเนื้อในร่างกายมนุษย์ เนื่องจากเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อกินพื้นที่ในร่างกายมากกว่าเนื้อเยื่อไขมัน องค์ประกอบร่างกายและน้ำหนักเป็นตัวกำหนดส่วนที่ไม่ใช่ไขมันของร่างกาย (leanness) คนสองคนซึ่งเป็นเพศเดียวกันและมีน้ำหนักตัวเท่านั้นอาจดูต่างกันสิ้นเชิงเพราะมีองค์ประกอบร่างกายต่างกัน

ความหนาแน่นของร่างกาย
---------------------

การประมาณค่าองค์ประกอบร่างกายที่แม่นยำที่สุดมาจากความหนาแน่นของร่างกายด้วยวิธีเข้าสมการความหนาแน่นเศษส่วน ซึ่งระบุว่าความหนาแน่นรวมของสารผสมที่มีสสารมากกว่าหนึ่งชนิด (ที่มีความหนาแน่นต่างกัน) สามารถคำนวณได้จากสัดส่วนและความหนาแน่นของสสารองค์ประกอบที่ทราบแต่ละชนิด สำหรับการหาค่าอค์ประกอบร่างกายมักสันนิษฐานว่าประกอบด้วยสี่สสารพื้นฐาน ("แบบจำลองสี่ส่วน") โดยมีสมการรูปทั่วไปดังนี้

{\displaystyle 1/Db=w/Dw+f/Df+p/Dp+m/Dm}:262
โดยที่ {\displaystyle Db} = ความหนาแน่นของร่างกายรวม, {\displaystyle w} = สัดส่วนของน้ำ, f = สัดส่วนของไขมัน, p = สัดส่วนของโปรตีน, m = สัดส่วนของแร่ธาตุ, {\displaystyle Dw} = ความหนาแน่นของน้ำ, {\displaystyle Df} = ความหนาแน่นของไขมัน, {\displaystyle Dp} = ความหนาแน่นของโปรตีน, {\displaystyle Dm} = ความหนาแน่นของแร่ธาตุ

ในสิ่งแวดล้อมห้องปฏิบัติการวิจัย ความหนาแน่นรวมของร่างกาย (Db) คำนวณได้จากมวลและปริมาตร (Db = มวล/ปริมาตร) สามารถหามวลของร่างกายได้โดยชั่งน้ำหนักของบุคคลบนตราชั่งง่าย ๆ ปริมาตรของร่างกายหาได้ง่ายที่สุดและแม่นยำที่สุดโดยการให้บุคคลจุ่มตัวลงในน้ำทั้งตัวและคำนวณปริมาตรของน้ำจากน้ำหนักของน้ำที่ถูกแทนที่ (โดย "การชั่งน้ำหนักใต้น้ำ") สัดส่วนของน้ำ โปรตีนและแร่ธาตุในร่างกายหาได้จากการทดสอบทางเคมีและการวัดทางรังสี (radiometric) ความหนาแน่นของน้ำ ไขมัน โปรตีนและแร่ธาตุสามารถวัดหรือกะประมาณเอาก็ได้ แล้วจัดเรียงสมการใหม่เพื่อแก้หาสัดส่วนของไขมัน (f) จากค่าอื่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "composition of the body – FREE composition of the body information | Encyclopedia.com: Find composition of the body research". *www.encyclopedia.com*. สืบค้นเมื่อ 2016-01-10.
2. ↑  "Body Composition Tests". *www.heart.org*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-25. สืบค้นเมื่อ 2015-11-25.
3. ↑  Siri William E (1956). "The gross composition of the body". *Advances in Biological and Medical Physics*. **4**: 239–280. PMID 13354513.
**ฟิชชันเกิดเอง** (Spontaneous fission, SF) เป็นรูปแบบของลักษณะการสลายตัวของสารกัมมันตรังสีของไอโซโทปหนัก ตามหลักทฤษฎีแล้ว เป็นไปได้ที่จะเกิดกับนิวเคลียสอะตอมที่มีมวลมากกว่าหรือเท่ากับ 100 หน่วยมวลอะตอม (u) นั่นคือ ธาตุที่อยู่ใกล้กับรูทีเนียม อย่างไรก็ตามในทางปฏิบัติแล้ว ฟิชชันเกิดเองจะเกิดได้เมื่อมวลอะตอมมากกว่า 230 u (ธาตุที่อยู่ใกล้กับทอเรียม) ธาตุที่ไวต่อฟิชชันเกิดเองจะเป็นธาตุแอกทิไนด์เลขอะตอมสูง เช่น เมนเดลีเวียม และ ลอว์เรนเซียม, และธาตุทรานส์-แอกทิไนด์ เช่น รัทเทอร์ฟอร์เดียม

สำหรับยูเรเนียมและทอเรียม รูปแบบฟิชชันเกิดเองสามารถเกิดขึ้นได้ แต่ไม่พบว่าเป็นส่วนมากของการสลายกัมตรังสี ทั่วจะถูกละเลย ยกเว้นต้องการการพิจารณาของอัตราการแตกกิ่ง (branching ratio) เมื่อกำหนดภาวะของตัวอย่างที่ประกอบไปด้วยธาตุเหล่านี้ เกณฑ์ฟิชชันเกิดเองสามารถประมาณค่าด้วยสมการ:

{\displaystyle {\hbox{Z}}^{2}/{\hbox{A}}\geq 45.}[]
เมื่อ Z คือเลขอะตอม และ A คือเลขมวล (นั่นคือ 235 สำหรับ U-235)

ฟิชชันเกิดเองให้ผลคล้ายกับนิวเคลียร์ฟิชชันซึ่งเกิดจากการถูกชน อย่างไรก็ตามฟิชชันเกิดเองก็เหมือนกับรูปแบบอื่นของการสลายตัวของสารกัมมันตรังสีที่เกิดจาก quantum tunneling โดยปราศจากการปะทะอะตอมโดยนิวตรอนหรืออนุภาคอื่นในนิวเคลียร์ฟิชชันซึ่งเกิดจากการถูกชน ฟิชชันเกิดเองจะปลดปล่อยนิวตรอนเหมือนกับฟิชชันทั่วไป ดังนั้นเมื่อเกิดมวลวิกฤติ ฟิชชันเกิดเองก็จะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ยิ่งไปกว่านั้น ไอโซโทปกัมมันตภาพรังสีสำหรับฟิชชันเกิดเองเป็นรูปแบบการสลายที่สำคัญที่อาจเป็นต้นกำเนิดนิวตรอน แคลิฟอร์เนียม-252 (ครึ่งชีวิต 2.645 ปี, SF branch ratio 3.09%) ถูกนำมาใช้ในจุดประสงค์นี้บ่อยๆ

ตราบเท่าที่การแตกตัวของนิวเคลียสของอะตอมให้การลดทอนเพียงเล็กน้อยของผลรวมของนิวเคลียสนั้นสามารถเกิดฟิชชันเกิดเองได้ กระบวนการนี้คือกระบวนการป้วส์ซอง (Poisson process): สำหรับช่วงเวลาสั้นๆความน่าจะเป็นของฟิชชันเกิดเองเป็นสัดส่วนต่อความยาวของช่วงเวลา

ฟิชชันเกิดเองของยูเรเนียม-238 ทำให้เกิดร่องรอยในแร่ที่มียูเรเนียมอยู่ตามการถดถอยของชิ้นส่วนการแบ่งแยกตัวตลอดโครงสร้างผลึก ร่องรอยนี้หรือ *รอยแบ่งแยกนิวเคลียส (fission tracks)* ซึ่งเป็นพื้นฐานการตรวจหาอายุจากกัมมันตภาพรังสี (radiometric dating) ซึ่งเป็นเทคนิคที่เรียกว่าการหาอายุจากรอยแบ่งแยกนิวเคลียส (fission track dating)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* **The LIVEChart of Nuclides - IAEA**  with filter on spontaneous fission decay, in **Java**  or **HTML**
|  |
| --- |
| 
 |

**ฟิงกอน** (Fingon) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พระองค์เป็นเอลฟ์ชาว โนลดอร์ เป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน ซึ่งเป็นโอรสของฟินเว จอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์ ทรงมีน้องชายสององค์และน้องสาวหนึ่งองค์ คือ ทัวร์กอน ผู้ครองกอนโดลิน อาเรเดล ท่านหญิงขาว และอาราคาโน (หรืออาร์กอน)

ชื่อ 'ฟิงกอน' เป็นภาษาซินดาริน แผลงมาจากคำเควนยาว่า **ฟินเดคาโน** (Findekáno) มีความหมายว่า 'เจ้าชายแห่งราชวงศ์ฟินเว'

ประวัติ
-------

ฟิงกอนเดินทางมามิดเดิลเอิร์ธพร้อมกับฟิงโกลฟินพระบิดา และกองทัพชาวโนลดอร์จำนวนมาก เมื่อครั้งที่เฟอานอร์นำทัพไล่ล่ามอร์กอธ ซึ่งสังหารกษัตริย์ฟินเวและชิงซิลมาริลหนีไปในช่วงยุคที่หนึ่งของอาร์ดา เขาได้สร้างวีรกรรมเกริกเกียรติครั้งแรกในการฝ่าเข้าไปช่วยเหลือมายดรอส โอรสองค์โตของเฟอานอร์ ที่ถูกมอร์กอธจับตัวไปแขวนทรมานไว้บนยอดภูธังโกโรดริม วีรกรรมครั้งนั้นทำให้มายดรอสสละสิทธิ์ในราชสมบัติโนลดอร์ ทำให้ฟิงโกลฟินได้เป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมิดเดิ้ลเอิร์ธ

ฟิงกอนได้สร้างอาณาจักรของตนเองขึ้นบนแผ่นดินดอร์-โลมิน อันเป็นดินแดนตอนเหนือของเทือกเขาเงา หรือเอเร็ดเวธริน ทางทิศตะวันตกของฮิธลุม อาณาจักรตอนเหนือแห่งนี้ได้ต่อสู้ต้านทานการบุกของพวกออร์คหลายครั้งหลายหนไม่ให้ล่วงเข้าไปในแผ่นดินเบเลริอันด์ได้

หลังจากกษัตริย์ฟิงโกลฟินสิ้นพระชนม์ในการดวลกับมอร์กอธที่หน้าทวารอังก์บันด์หลังสงครามดากอร์บราโกลลัค ฟิงกอนได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นต่อจากบิดา เขาร่วมมือกับมายดรอสเพื่อนรักเพื่อบุกโจมตีอังก์บันด์พร้อมทัพพันธมิตรมากมาย สงครามครั้งนั้นเรียกว่า เนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด ซึ่งทัพผสมเอลฟ์-มนุษย์เกือบได้รับชัยชนะ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้เนื่องจากการทรยศหักหลังของพวกมนุษย์เผ่าอีสเตอร์ลิง ฟิงกอนสิ้นพระชนม์ในสนามรบจากการดวลกับก็อธม็อก เจ้าแห่งบัลร็อก

หลังจากสงครามนั้น ทัวร์กอนพระอนุชาได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์องค์ต่อไป เนื่องจากโอรสของฟิงกอน คือ เอเรย์นิออน ยังเยาว์อยู่มาก และเวลานั้นถูกส่งตัวไปอยู่ในอารักขาของคีร์ดัน นายนาวากรแห่งแคว้นฟาลัส

ความแตกต่างในต้นฉบับ
--------------------

ต้นฉบับงานเขียนของโทลคีนมีการจัดทำและตรวจแก้หลายครั้งหลายหน และยังไม่ได้ข้อยุติโทลคีนก็เสียชีวิตไปเสียก่อน จากการเรียบเรียงงานเขียนโดยคริสโตเฟอร์ โทลคีน ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ใน ซิลมาริลลิออน ฟิงกอนเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน มีน้องเพียงสองคนคือทัวร์กอนและอาเรเดล ไม่ปรากฏชื่ออาร์กอน ส่วนกิลกาลัดในต้นฉบับเก่าของโทลคีนเป็นโอรสของโอโรเดร็ธซึ่งเป็นโอรสของอังกร็อดแห่งวงศ์ฟินาร์ฟิน ฟิงกอนในต้นฉบับดั้งเดิมไม่มีบุตร

ดูเพิ่ม
-------

* ราชวงศ์ฟินเว

อ้างอิง
-------

* "ฟิงกอน" จากเอ็นไซโคลปิเดียแห่งอาร์ดา
ทอ้งถนนเตรียมไปด้วยผู้คนลนรถจักรยานยนต์ขณะกำลังกลับบ้านในเทศกาลมูดิก
**มูดิก** (อินโดนีเซีย: *Mudik*) หรือ **ปูลังกัมปุง** (อินโดนีเซีย: *pulang kampung*) เป็นคำภาษาอินโดนีเซีย หมายถึงกิจกรรมซึ่งแรงงานที่อพยพเข้ามาทำงานในเมืองเดินทางกลับบ้านเกิด ในช่วงระหว่างหรือก่อนวันหยุดสำคัญอย่างเลอบารัน (อีดิลฟิฏร์) ถึงแม้จะมีการมูดิกเกิดขึ้นตามเมืองใหญ่ ๆ ทั่วทั้งอินโดนีเซีย แต่มูดิกใหญ่สุดและสำคัญสุดอยู่ที่เขตจาการ์ตาและปริมณฑล ซึ่งผู้คนเดินทางออกจากนครราวหลายล้านคน ส่งผลให้ท่าเรือ สถานีรถไฟ สนามบิน อัดแน่นไปด้วยผู้คน รวมไปถึงทางด่วนสายต่าง ๆ ที่อัดแน่นด้วยรถรา โดยเฉพาะสายทรานส์ชวา และสายชายฝั่งเหนือของชวา

มูดิกในระหว่างเทศกาลอีดิลฟิฏร์และเทศกาลสำคัญอื่นของศาสนาอิสลามสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศมุสลิม เช่นประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย (ซึ่งเรียกว่า บาลิกกัมปุง), ปากีสถาน และ บังกลาเทศ

ศัพทมูล
-------

มูดิกทางเรือบนแม่น้ำสายหนึ่งในรีเยา
คำว่า *mudik* ในภาษาอินโดนีเซีย แปลว่า "การล่องเรือหรือเดินทางไปยัง *udik* (ต้นน้ำ, แผ่นดิน) โดยทางแม่น้ำ". ส่วน Pulang kampung แปลตรงตัวง่าย ๆ ว่า "กลับบ้าน" โดยคำว่ากัมปุง แปลว่า "หมู่บ้าน"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sri Lestari (7 July 2016). "Mudik gratis 'tak berhasil' kurangi jumlah pengendara sepeda motor". *BBC Indonesia* (ภาษาอินโดนีเซีย).
2. ↑  Donny Syofyan (13 July 2015). "Lebaran and local pride in the annual 'mudik' custom". *The Jakarta Post*.
3. ↑  Callistasia Anggun Wijaya (1 July 2016). "Mass exodus to begin in Jakarta this weekend". *The Jakarta Post*. Jakarta.
4. ↑  "Cerita Mudik di Pakistan". *Republika* (ภาษาอินโดนีเซีย). 17 July 2015.
5. ↑  (ในภาษาอินโดนีเซีย) *Tradisi Mudik di Bangladesh*, Kaskus.
6. ↑  "Mudik". *Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI)* (ภาษาอินโดนีเซีย).
โปสเตอร์ Miller's Crossing
โปสเตอร์ Femme Fatale
**ฟิล์มนัวร์** (อังกฤษ: Film Noir) ชื่อเรียกประเภทของภาพยนตร์ประเภทหนึ่ง โดยที่คำว่า "Noir" เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ดำ" หากจะแปลกันตรง ๆ ตัว ฟิล์มนัวร์ จึงแปลว่า "ฟิล์มดำ" หรือ "ภาพยนตร์ดำ" หรือ "ภาพยนตร์มืด"

ภาพยนตร์ที่จะจัดให้อยู่ในประเภทฟิล์มนัวร์ นั้น จะเป็นภาพยนตร์ที่ใช้แสงและสีมืดทึบ หรือขาวดำเป็นหลัก แสดงให้เห็นถึงด้านมืดในใจมนุษย์ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ เรื่องราวที่เกิดในเรื่อง ก็ไม่ได้บ่งบอกว่าใครดี ใครเลวกว่ากัน ทุก ๆ คนมีปนกันไปทั้งดีและเลว เอกลักษณ์อีกประการของฟิล์มนัวร์ ก็คือ ผู้หญิงที่เป็นตัวเอกในเรื่อง จะเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ทางเพศอย่างร้ายกาจ และจะหลอกล่อผู้ชายให้ตกเป็นเหยื่อของเธอได้ ตัวอย่างของภาพยนตร์ประเภทฟิล์มนัวร์ ได้แก่ Citizen Kane ของ ออร์สัน เวลส์ ในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) , The Third Man ของ คาร์รอล รีด ในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) , The Big Sleep ของ โฮเวิร์ด ฮอกส์ ในปี พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) เป็นต้น

สำหรับภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์ ในยุคปัจจุบันนี้ ได้แก่ Chinatown ของ โรมัน โปลันสกี้ ในปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) , The Postman Always Rings Twice ของ บ๊อบ ราเฟลสัน ในปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) , Miller's Crossing ของ โจเอล โคแฮน ในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990), Naked Lunch ของ เดวิด โครเนนเบิร์ก ในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) , L.A. Confidential ของ เคอติส แฮนซัน ในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1997) , Dark City ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) ของ อเล็ก โพรยาส, Midnight in the Garden of Good and Evil ของ คลินต์ อีสต์วูด ในปีเดียวกัน, Memento ของ คริสโตเฟอร์ โนแลน ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) , Femme Fatale ของ ไบรอัน เดอ พัลม่า ในปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) , Sin City ของ แฟรงก์ มิลเลอร์ และ โรเบิร์ต โรดริเกวซ ในปี พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005), Planet Terror ของ โรเบิร์ต โรดริเกวซ ในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) เป็นต้น

ในส่วนของภาพยนตร์ฮ่องกง เช่น The Longest Nite ของตู้ ฉีฟง ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เป็นต้น

สำหรับภาพยนตร์ไทยนั้น ภาพยนตร์ที่สามารถจัดให้อยู่ในประเภทฟิล์มนัวร์ได้นั้น มี ภาพยนตร์ไทยเรื่อง **"เมืองในหมอก"** เป็นเรื่องแรก กำกับฯ โดย เพิ่มพล เชยอรุณ ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2521 ดัดแปลงมาจากบทละครที่เขียนขึ้นเมื่อ ค.ศ.1944 (พ.ศ. 2487) ของ อัลแบร์ กามู Albert Camus เรื่อง Le Malentendu หรือ The Misunder- standing ในภาคภาษาอังกฤษ กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน ในปี พ.ศ. 2534 จากนั้นในอีกหลายปีต่อมาถึงมี ดอกไม้ในทางปืน ในปี พ.ศ. 2542 โดยผู้กำกับคนเดียวกัน คือ มานพ อุดมเดช ออกมา

และก็ยังมี ห้องน้ำ ภาพยนตร์แผ่นของอาร์.เอส.ฟิล์ม, เฉือน ของ ก้องเกียรติ โขมศิริ ในปี พ.ศ. 2552, นาคปรก ในปี พ.ศ. 2553 และ ฝนตกขึ้นฟ้า ของ เป็นเอก รัตนเรือง ในปี พ.ศ. 2554 เป็นต้น

อ้างอิง
-------

* ภาพยนตร์ : ความสัมพันธ์กับประวัติศาสตร์และบริบทศึกษากรณี ฟิล์ม นัวร์ (Film Noir) โดย กฤษดา เกิดดี : วารสารนิเทศศาสตร์ปริทัศน์ ปีที่ 3 ฉบับที่ 1 (มกราคม 2541) โดย คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ฟิล์มนัวร์**
**เพลงสายทิพย์** เป็นเพลงที่ประพันธ์คำร้อง โดยแพทย์หญิง ปานทิพย์ (โลจายะ) วิริยะพานิช กุมารแพทย์ อดีต รองผู้อำนวยการ โรงพยาบาล กรุงเทพคริสเตียน ทำนอง โดย ดร. สายสุรี จุติกุล นักวิชาการด้านสิทธิสตรีและเด็ก ชื่อเพลงสายทิพย์นี้มีที่มาจากชื่อของผู้แต่ง ทั้งสองท่าน เพลงนี้แต่งเมื่อท่านทั้งสองกำลังศึกษาที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย เมื่อพ.ศ. 2490

คำร้อง: 

พญ.ปานทิพย์ (โลจายะ) วิริยะพานิช 

ทำนอง: 

ดร.สายสุรี จุติกุล 

แสงดาวสวยพราวดูเด่น
เพ่งเห็นเหมือนตาของเธอ
เฝ้าเผลอหัวใจละเมอรำพัน
แสงเดือนเหมือนเตือนใจเศร้า
โอ้เรารักร้าวดวงใจ
คอยไปถึงตัวแสนไกลรักมั่น
จากเธอไปแล้วใจหาย
ดวงใจยังคิดถึงสายสัมพันธ์

รักมั่นมิวายคลายจาง
ขอเดือนช่วยเตือนใจมั่น
ใฝ่ฝันถึงเธอทุกวัน
มองจันทร์นึกความสัมพันธ์ครั้งก่อน
จากเธอไปแล้วใจหาย
ดวงใจยังคิดถึงสายสัมพันธ์

รักมั่นมิวายคลายจาง
ขอเดือนช่วยเตือนใจมั่น
ใฝ่ฝันถึงเธอทุกวัน
มองจันทร์นึกความสัมพันธ์ครั้งก่อน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฟังเพลงสายทิพย์[*ลิงก์เสีย*] (รำไพ บุญศิริธรรม)
* ฟัง MIDI เพลงสายทิพย์

เพลงสายทิพย์ประพันธ์คำร้องโดย พ.ญ.ปานทิพย์ (โลจายะ) วิริยะพานิช ประพันธ์ทำนองโดย ดร.สายสุรี จุติกุล ตรวจสอบข้อมูลที่ถูกต้องได้จากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
ชื่อเรื่องที่ถูกต้องของบทความนี้คือ **80\_pan** แต่ ณ ที่นี้ดูไม่ถูกต้อง เนื่องจากข้อจำกัดทางเทคนิค
**80\_pan** หรือ **80★PAN!** เป็นวงดนตรี เจ-ป๊อป ในสังกัดของ Victor Entertainment โดยเพลงของพวกเธอผสมผสานไปด้วย ป็อป,แร็พ และ ร็อค โดยพวกเธอเปิดตัวครั้งแรกในเดือน สิงหาคม 2005 ภายใต้ชื่อว่า ฮาเร็นชิ☆พันช์ โดยมาเปลี่ยนชื่อวงเป็น **80★PAN!** ในวันที่ 26 มีนาคม 2550 และเป็น **80\_pan** เมื่อ 5 เมษายน 2551

ประวัติ
-------

Harenchi☆Punch เป็นวงไอดอลของ Victor Entertainment ที่ประกอบไปด้วยนักร้องสาว 3 คนที่อาศัยในเขตคันไซ โดยเริ่มจาก โอกาซาวาระ โทโมมิ ได้ถูกค้นพบด้วยนิตยสาร Kyoto CD! ในขณะที่นิตยสารนั้นกำลังประกาศรับสมัครไอดอลหน้าใหม่ เปิดตัวครั้งแรกในปี 2004 โทโมมิ ฝันไว้ว่าจะตั้งวงดนตรี จึงได้ไปเสนอกับโปรดิวเซอร์ว่า "พวกเราจะเป็นไอดอลที่ร้องเพลงไปด้วย!" วงดนตรีของพวกเธอนั้นดูคล้ายกับนักร้องดังอย่าง Avril Lavigne, Ashley Simpson และ Hilary Duff ด้วยการผสมผสานเสียงที่ไพเราะชวนฟังของพวกเธอทำให้ได้รับกระแสตอบรับจากแฟนๆ เป็นอย่างมาก
ชื่อวงนี้มีความหมายถึงการที่จะกำจัดความโกหกหลอกลวงในโลกทุกๆ วันนี้ และเพื่อจะทำให้โลกที่กลายเป็นที่ๆ ดีกว่าให้ได้

ในวันที่ 26 มีนาคม 2550 โทโมมิได้ประกาศว่าจะเปลี่ยนชื่อวงเป็น "80★PAN!" ในงานคอนเสิร์ตของพวกเธอเอง

สมาชิก
------

* โอกาซาวาระ โทโมมิ (小笠原朋美): นักร้อง
* โอคินะ มาโกะ (奥菜真子): นักร้อง & แร็พ
* โอโซระ ซายะ (大空さや): นักร้อง & กีตาร์

ผลงาน
-----

### แผ่นเพลง

* [2005.08.24] Hakusen ~Start Line (白線～スタートライン)
* [2005.11.23] Megaphone (メガホン)
* [2006.04.19] Kyujosho JUMP (急上昇JUMP↑)
* [2006.08.09] Doki Doki! My Sister Soul

### อัลบั้ม

* [2006.09.13] Doki Doki! First☆Punch (Doki Doki! ファースト☆パンチ!)
* [2007.06.06] 8 CARAT PRINCESS (８カラットプリンセス) (**80★PAN!**)

### ดีวีดี

* [2006.10.11] Doki Doki! First☆DVD (Doki Doki! ファースト☆DVD!)

เกร็ดเล็กน้อย
-------------

* ชื่อวง *Harenchi☆Punch* มีความหมายถึงการที่จะกำจัดความโกหกหลอกลวงในโลกทุกๆ วันนี้ และเพื่อจะทำให้โลกที่กลายเป็นที่ๆ ดีกว่าให้ได้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บอย่างเป็นทางการ
* ส่วนของ JVCMusic
พระรูปของพระนางกับ เจ้าชายคาร์ล ฟรันซ์แห่งปรัสเซีย พระโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระนาง
**เจ้าหญิงมารี-เอากุสเทอแห่งอันฮัลท์** (อังกฤษ: Princess Marie-Auguste of Anhalt) ประสูติเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2441 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงลูอีสแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก เป็นพระพี่นางใน เจ้าชายโจอาคิม แอนสท์ดยุกแห่งอันฮัลท์ พระองค์ได้ก้าวเข้าสู่การเป็นสมาชิกราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น โดยเป็นพระชายาใน เจ้าชายโจอาคิมแห่งปรัสเซีย พระราชโอรสใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี โดยมีพระประสูติกาลพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายคาร์ล ฟรันซ์แห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2459 ทั้งคู่หย่าร้างกันไม่นานหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สาเหตุโดยตรงของการหย่าร้างนั้น ไมไ่ด้เผยแพร่สู่สาธารณชน มีเพียงว่าไม่เคยมีรายงานปัญหาการสมรสมาก่อนก่อนที่จะมีการประกาศการหย่า แต่มีการคาดการณ์กันว่า พระนางทรงหนีตามชายคนรักไป โดยทิ้งพระโอรสไว้ ต่อมา จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี มีพระราชดำรัสให้นำตัวพระนางกลับมา และได้ฟ้องหย่าทันทีที่สงครามสิ้นสุดลงเมื่อพระนางเห็นว่าครอบครัวของพระสวามีของตกต่ำอย่างที่สุด และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ซึ่งเหตุการณ์นี้เป็นหนึ่งในสาเหตุหลักที่เจ้าชายโจอาคิมสิ้นพระชนม์ด้วยการฆ่าตัวตายเพียงไม่กี่สัปดาห์หลังจากการหย่าร้างสิ้นสุดลง โดยภายหลังการสิ้นพระชนม์ลงของพระสวามี พระโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระนางคือ เจ้าชายคาร์ล ฟรันซ์แห่งปรัสเซีย ได้ตกอยู่ในความดูแลของ เจ้าชายไอเทิล ฟรีดริช แห่งปรัสเซีย ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระสวามี และเป็นเสด็จลุงของพระโอรส ซึ่งทรงมีสิทธิ์เด็ดขาด ซึ่งเป็นไปตามพระบรมราชโองการของ จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ในปี 2465 พระนางได้มีคดีความเกี่ยวกับพระราชทรัพย์ของพระสวามีต่อองค์จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ซึ่งเป็นพระสัสสุระ (พ่อสามี) โดยทนายประจำราชสำนักให้การว่า องค์จักรพรรดิไม่มีอำนาจมากมายในเรื่องนี้ พระนางจึงต้องจำใจยอมสละพระราชทรัพย์ของพระสวามีไปในที่สุด

ในปี 2469 พระนางทรงเสกสมรสกับโยฮันเนส-ไมเคิล บารอนฟอน ลอร์น ก่อนจะหย่าร้างในปี 2478

อ้างอิง
-------

* Lundy, Darryl. "The Peerage: Marie Auguste Prinzessin von Anhalt-Dessau". Retrieved 19 September 2010.
* "Youngest Son of Kaiser Engaged", The New York Times, Amsterdam, 15 October 1915
* "Prince Joachim's Fiancee of Oldest German Dynasty", The Washington Post, 19 October 1915
* "Prince Joachim Married", The New York Times, Amsterdam, 12 March 1916
* "Kaiser's Son Married", The Washington Post, 12 March 1916
**กับซะฮ์** (อาหรับ: كبسة *kabsah*) เป็นอาหารประเภทข้าวหมกที่มีต้นกำเนิดในประเทศซาอุดีอาระเบียและถือเป็นอาหารประจำชาติของหลายประเทศรอบอ่าวเปอร์เซีย กับซะฮ์ประกอบด้วยข้าวและเนื้อ นิยมรับประทานในประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคตะวันออกกลางได้แก่ซาอุดีอาระเบีย กาตาร์ คูเวต บาห์เรน เยเมน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และโอมาน เป็นต้น อาหารชนิดนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า **มักบูส** (مكبوس *makbūs*) หรือ **มัชบูส** (مچبوس) ตามสำเนียงถิ่นของประเทศแถบอ่าวเปอร์เซีย

คำว่ากับซะฮ์มีที่มาจากคำว่า *กับส์* (كبس *kbs*) ซึ่งแปลว่ากดหรืออัด ซึ่งสื่อถึงวิธีการปรุงที่ส่วนผสมทุกอย่างอัดรวมกันในหม้อใบเดียว

ส่วนประกอบ
----------

ส่วนประกอบหลักของกับซะฮ์ได้แก่ข้าว (ข้าวที่นิยมใช้มากที่สุดได้แก่บาสมาตี) เนื้อสัตว์ ผัก และเครื่องเทศชนิดต่าง ๆ รสชาติของกับซะฮ์จะมาจากเครื่องเทศที่ใช้ซึ่งแตกต่างกันไปตามความชอบของผู้ปรุงแต่ละคน แต่โดยทั่วไปแล้วจะประกอบด้วยกระวาน กานพลู อบเชย มะนาวแห้ง พริกแห้ง ยี่หร่า พริกไทยดำ และลูกผักชี นอกจากนี้ เครื่องเทศผสมสำเร็จรูปยังมีวางจำหน่ายทั่วไปเพื่อความสะดวกในการปรุงแม้ว่าอาจจะให้รสชาติที่ต่างจากต้นตำรับก็ตาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Maha Salah (18 มีนาคม 2561). "Kabsa". Middle East Monitor. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|access-date=` และ `|date=` (help)
**วัดเชิงแสใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชิงแส อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา

วัดเชิงแสใต้เป็นวัดโบราณ ที่ปรากฏหลักฐานในแผนที่เมืองนครศรีธรรมราช จ.ศ. 977 (พ.ศ. 2158) หรือ แผนที่กัลปนาในคาบสมุทรสทิงพระซึ่งระบุชื่อ **วัดเชิงแสหัวนอน** สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2315

อุโบสถหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยพระครูเมฆ ติสฺสโร (ก่อน พ.ศ. 2491) โดยมอบหมายให้นายหลง บ้านโตนดด้วน เป็นแม่งานก่อสร้าง ตำแหน่งที่ตั้งอุโบสถตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอุโบสถเก่า แต่เนื่องจากพื้นที่ซึ่งจะสร้างอุโบสถใหม่นั้นเป็นบริเวณริมชายคลอง จำเป็นต้องถมดินให้สูงขึ้น จึงได้ดำเนินการขุดสระขึ้นที่ด้านตะวันออกของอุโบสถเดิม เพื่อนำดินมาถมที่ซึ่งจะก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ ไม้สำหรับการสร้างอุโบสถ ได้ขออนุญาตทางการตัดไม้ที่พัทลุง โดยนำมาใช้เฉพาะเครื่องบนกับประตูหน้าต่าง ส่วนเรื่องแรงงานขุนอารักษ์เชิงแสกำนันตำบลเชิงแส ได้อาสารวบรวมกำลังคนช่วยลงแรงในการก่อสร้าง แต่การก่อสร้างยังไม่ทันแล้วเสร็จพระครูเมฆ ติสฺสโร ถึงแก่มรณภาพใน พ.ศ. 2491 ด้วยไข้มาลาเรีย จากการเดินทางไปตัดไม้เพิ่มเติม

อุโบสถหลังปัจจุบัน เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หันหน้าไปทางทิศตะวันตก มีประตูทางเข้าทิศตะวันตกด้านเดียว อีกด้านหนึ่งเป็นหน้าต่าง ผนังด้านทิศเหนือและทิศใต้ มีช่องหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปบนฐานชุกชี เครื่องบนของอุโบสถเป็นเครื่องไม้ หลังคามุงกระเบื้องดินเผาปลายแหลม ประดับช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ปูนปั้น หน้าบันด้านทิศตะวันตก เป็นปูนปั้นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ พระอินทร์ทรงพระขรรค์ในพระหัตถ์ซ้าย และทรงจักรในพระหัตถ์ขวา ประทับนั่งบนแท่น เหนือช้างเอราวัณทรงเครื่องยืนแท่น ด้านข้างเป็นชุดลายกระหนกเปลว มีกินรีและเทพบุตรร่ายรำอยู่ทางด้านซ้าย และมีกินนรและเทพธิดาร่ายรำอยู่ทางด้านขวา หน้าบันด้านทิศตะวันออก เป็นปูนปั้นภาพพระนารายณ์ทรงครุฑยุดนาค ภายใต้ฉัตรสามชั้น พระนารายณ์ทรงคทาในพระหัตถ์ซ้ายหน้า ทรงสังข์ในพระหัตถ์ซ้ายหลัง ทรงลูกศรในพระหัตถ์ขวาหน้า และทรงจักรในพระหัตถ์ขวาหลัง ประทับอยู่บนต้นแขนพญาครุฑ ซึ่งกำลังกางปีก มือของพญาครุฑทั้งสองมือกำหางนาค เท้าทั้งสองจับคอนาค บริเวณด้านซ้ายปรากฏรูปสตรี (คนธรรพ์) นั่งประนมมือบนดอกบัว บริเวณด้านขวาปรากฏรูปบุรุษ (คนธรรพ์) นั่งประนมมือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "กรมศิลป์เตรียมบูรณะโบราณสถานวัดเชิงแสใต้-อาคารเมฆประดิษฐ์". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "วัดเชิงแสใต้". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
**วัดเชิงท่า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านคาง ตำบลบางกระบือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดเชิงท่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า **วัดตีนท่า** เป็นวัดที่ย้ายมาจาก **วัดมหิงสาราม** ในสมัยที่หลวงตาเป็ดเป็นเจ้าอาวาส (ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) เพื่อความสะดวกแก่การคมนาคมเพราะใกล้แม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาเรียกชื่อใหม่ว่า "วัดเชิงท่า" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2410

เนื่องจากวัดเชิงท่าตั้งอยู่ในพื้นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา นับแต่อดีตในฤดูน้ำหลากน้ำจัด อีกทั้งเมื่อเกิดเหตุน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2554 ส่งผลให้อาคารเสนาสนะจำนวนมากได้รับความเสียหาย พระปลัดสามารถ อุตตโร เจ้าอาวาส จึงได้ร่วมแรงร่วมใจกับญาติโยมทั้งในและนอกพื้นที่ค่อย ๆ บูรณปฏิสังขรณ์วัดมาอย่างต่อเนื่อง

ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุสำคัญของวัดได้แก่ พระประธานในโบสถ์ศิลปะรัตนโกสินทร์ ใบเสมาหินแกรนิตบนยอดกุฏิศิลปะรัตนโกสินทร์ และตู้ขาหมูลายกำมะลอสมัยรัตนโกสินทร์ซึ่งเป็นตู้บรรจุพระธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเชิงท่า ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ต.บางกระบือ อ.สามโคก ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
2. ↑  "ปทุมธานี วัดเชิงท่า ตำบลบางกระบือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ทำพิธีทอดผ้าป่าสามัคคี บูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถ ณ วัดเชิงท่า หมู่ 3 ตำบลบางกระบือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี". เปิดข่าว.
3. ↑  "วัดเชิงท่า". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ วัดเชิงเลน

**วัดเชิงเลน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

หนังสือ *วัฒนธรรมสามพราน* ระบุว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา หลักฐานได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่กว่าคนจริงประมาณ 3 เท่า จำนวน 3 องค์ ปัจจุบันทางวัดได้สร้างศาลาครอบเอาไว้ นอกจากนี้ยังได้ขุดพบชายคากระเบื้องดินเผาสมัยอยุธยาอีกหลายชิ้น ต่อมาวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2489 ภายในมีพระพุทธรูปสมัยอยุธยาเป็นพระประธาน ด้านหน้าอุโบสถหลังใหม่มีศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง หน้าจั่วตกแต่งด้วยรูปเทพ มังกร ไก่ฟ้า ปลา และมีลวดลายดอกพุดตานประกอบดูงดงามมาก

ในอดีตพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสอำเภอดำเนินสะดวก พระองค์ได้เสด็จแวะที่วัดนี้และทางวัดได้จัดพระกระยาหารถวายแด่พระองค์ วัดเชิงเลนยังมีชื่อเสียงจากการมีหมอยาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ พระอธิการก้อง เจ้าอาวาสรูปที่ 3 และพระปลัดสุดใจ ธมฺมสโร เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ได้มีการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514

วัดเชิงเลนได้สร้างวัตถุมงคลที่ในปัจจุบันเป็นที่นิยมของนักนิยมพระเครื่องอำเภอสามพรานและเริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายในนักนิยมพระเครื่องส่วนกลางอยู่ 2 รุ่น คือ เหรียญพระปลัดใจ ธฺมมสโร สร้างใน พ.ศ. 2481 สร้างด้วยเนื้อทองแดงเพียงเนื้อเดียว เป็นเหรียญรูปทรงหยดน้ำ ด้านหลังมียันต์อุณาโลม ด้านล่างเป็นยันต์อะระหัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเชิงเลน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "สิ้น 'หลวงพ่อบุญล้อม' วัดเชิงเลน พระนักพัฒนา มรณภาพหลังจัดงานวิสาขบูชา". ไทยรัฐ.
**วัดเชาะทะจี้** (พม่า: ခြောက်ထပ်ကြီးဘုရားကြီး) เป็นวัดในพุทธศาสนาที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดวัดหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอบะฮ่าน นครย่างกุ้ง ภาคย่างกุ้ง ประเทศพม่า เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปไสยาสน์เชาะทะจี้ หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ "พระนอนตาหวาน" ซึ่งเป็นพระนอนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศพม่า องค์พระมีความยาวกว่า 66 เมตร (217 ฟุต) และเป็นหนึ่งในพระนอนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศพม่า

การก่อสร้างเริ่มแรกได้รับการสนับสนุนจากชาวพุทธพม่าผู้มั่งคั่งชื่อ โบ้ตา ในปี พ.ศ. 2442 และเสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2450 โดยในช่วงนี้พระพักตร์ของพระนอนมีลักษณะดุดัน

ใน พ.ศ. 2493 พระพุทธรูปองค์เก่าถูกรื้อถอนเนื่องจากได้รับความเสียหายจากสภาพอากาศ และผู้ดูแลวัดเริ่มสร้างองค์พระใหม่ ภายใต้การดูแลของอู้ตอง ซึ่งเป็นช่างฝีมือจากเมืองทวาย ดวงพระเนตรขนาดใหญ่ที่มีขนาด 1.77 × 0.58 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว × 1 ฟุต 11 นิ้ว) เป็นแบบกำหนดที่สร้างขึ้นที่โรงงานผลิตแก้วจากประเทศญี่ปุ่น และถวายเข้าในพระพุทธรูปเมื่อ พ.ศ. 2516

คลังภาพ
-------

* ด้านฝ่าพระบาทและภาพมงคล 108 ประการด้านฝ่าพระบาทและภาพมงคล 108 ประการ
* พระนอนองค์เก่าใน พ.ศ. 2443พระนอนองค์เก่าใน พ.ศ. 2443
* โบ้ตา ผู้บริจาคและริเริ่มการสร้างองค์พระครั้งแรกโบ้ตา ผู้บริจาคและริเริ่มการสร้างองค์พระครั้งแรก

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6  Ma Thanegi (February 2014). "Chaukhtutgyi Reclining Buddha Image" (PDF). *My Magical Myanmar*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 19 July 2015.
2. ↑  'พระนอนตาหวาน' พระนอนที่มีความงามที่สุดในพม่า[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วัดเชาะทะจี้
ฤดูกาล 1974–75 เป็นฤดูกาลที่ 3 ติดต่อกันของนอตทิงแฮมฟอเรสต์ในดิวิชัน 2 นับตั้งแต่ตกชั้นในปี ค.ศ. 1972

สรุป
----

ในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะช่วงซัมเมอร์ สโมสรได้เสริมทัพผู้เล่นหลายคน เช่น แบ็คซ้าย แพดดี กรีนวูด จากบอสตัน มินิทเมน เดฟ โจนส์ กองหลังชาวเวลส์ จากบอร์นมัท และกองหน้า แบรี บัตลิน จากลูตันทาวน์ จากทีมเยาวชนเช่นผู้รักษาประตู จอห์น มิดเดิลตัน และวิฟ แอนเดอร์สัน แบ็คขวา หลังจากทำผลงานได้ย่ำแย่ รวมถึงตกรอบลีกคัพ ในที่สุดบอร์ดบริหารก็ตัดสินใจปลดอัลลัน บราวน์ออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1974 โดยมีบิล แอนเดอร์สันเป็นผู้จัดการทีมรักษาการ ต่อมาสโมสรได้แต่งตั้งไบรอัน คลัฟ อดีตผู้จัดการทีมดาร์บีเคาน์ตี ชุดแชมป์ลีกปี ค.ศ. 1972 เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ นอกจากนี้ จิมมี กอร์ดอนยังเข้ามาเป็นเทรนเนอร์ของสโมสรให้กับคลัฟเหมือนตอนที่อยู่กับดาร์บีเคาน์ตีและลีดส์ยูไนเต็ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Wales player database 1872 to 2013". eu-football.info. สืบค้นเมื่อ 30 April 2016.
2. ↑  "Barry Butlin". Neil Brown. สืบค้นเมื่อ 2009-05-07.
3. ↑  John Middleton, The City Ground
4. ↑  Nottingham Forest : 1946/47 – 2009/10 on Post War English & Scottish Football League A – Z Player's Transfer Database profile
5. ↑  Taylor, Daniel (10 October 2015). "Brian Clough and the miracle of Nottingham Forest". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 3 April 2018.
ฤดูกาล 1976–77 เป็นฤดูกาลที่ 5 ติดต่อกันของนอตทิงแฮมฟอเรสต์ในดิวิชัน 2 นับตั้งแต่ตกชั้นในปี ค.ศ. 1972

สรุป
----

ในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะช่วงซัมเมอร์ บีเจ แอปเปิลบี ประธานสโมสรได้แต่งตั้งปีเตอร์ เทย์เลอร์ ผู้จัดการทีมไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมคนใหม่ของคลัฟ ซึ่งตอนนี้เป็นฤดูกาลที่ 3 ของเขากับสโมสร ทำให้คู่หูแชมป์ดิวิชัน 1 ปี ค.ศ. 1972 ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง สโมสรเสริมทีมด้วยผู้เล่นใหม่หลายคนเช่นกองหน้าแกรี เบอร์เทิลส์ จากลองอีตันยูไนเต็ด ปีเตอร์ วิธที่ซื้อมาจากเบอร์มิงแฮมซิตี และเทย์เลอร์เรียกตัวโทนี วูดค็อกกลับมาจากการยืมตัวที่ลินคอล์นซิตี แนวรับมีผลงานย่ำแย่ตลอดเดือนกันยายน มิดเดิลตันแทนที่เวลส์ในฐานะผู้รักษาประตูมือ 1 และเซ็นเตอร์แบ็ค แลร์รี ลอยด์ ซึ่งคว้าตัวมาจากคอเวนทรีซิตีในช่วงเดือนตุลาคม ทำให้แม็คโกเวิร์นซึ่งเล่นเป็นเซ็นเตอร์แบ็คในฤดูกาลที่แล้วกลับมาเป็นมิดฟิลด์ ทีมคว้าตั๋วเลื่อนชั้นสู่ดิวิชั่น 1 ด้วยการจบอันดับที่ 3 นอกจากนี้ ทีมยังคว้าแชมป์แองโกล-สกอตติชคัพในเดือนธันวาคมหลังจากเอาชนะเลย์ตัน โอเรียนท์ในรอบชิงชนะเลิศด้วยสกอร์รวม 5-1

ขณะเดียวกัน ในลีกคัพ สโมสรตกรอบที่ 3 โดยพ่ายแพ้ให้กับคอเวนทรีซิตี ในเอฟเอคัพทีมตกรอบที่ 4 หลังจากแข่งนัดรีเพลย์กับเซาแทมป์ตันซึ่งเป็นแชมป์ฤดูกาลที่แล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Brian Clough and the miracle of Nottingham Forest" theguardian.com 10 October 2015
2. ↑  Mullan, Sean (27 June 2015). "Manchester United's transfer 'firsts'". Manchester United. สืบค้นเมื่อ 27 March 2018.
3. ↑  "Peter Withe" The Observer, 6 February 2005
4. ↑  "Honours". *Nottinghamforest.co.uk*. 23 กรกฎาคม 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กันยายน 2012. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2016.