recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ศานติสถูป** (อักษรโรมัน: Shanti Stupa) เป็นสถูปในศาสนาพุทธตั้งอยู่บนยอดเขาในจันสปา (Chanspa) อำเภอเลห์ ลาดัก ทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในปี 1991 โดยภิกษุชาวญี่ปุ่น เคียวเมียว นาคามูระ ภายในพระสถูปประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้าซึ่งอัญเชิญมาประดิษฐานโดยองค์ทะไลลามะที่สิบสี่ ศานติสถูปเป็นแนวคิดของนิชิดัตซุ ฟูจิอิ เพื่อแสดงเป็นสัญลักษณ์แทนสันติภาพในสมัยปัจจุบัน

การก่อสร้างสถูปเริ่มต้นในปี 1983 ภายใต้การดูแลของภิกษุเคียวเมียว นาคามูระ โดยความช่วยเหลือของ กุโศก พกุละ หัวหน้าลามะประจำลาดักผ่านทางคณะกรรมการชนกลุ่มน้อยของรัฐบาลอินเดียที่นิวเดลี รวมถึงยังได้ความช่วยเหลือจากพุทธศาสนิกชนชาวลาดักซึ่งบริจาคทุนทรัพย์ และบางส่วนอาสาเป็นแรงงานในการก่อสร้าง เช่นเดียวกับพุทธศาสนิกชนจากญี่ปุ่นและอินเดียส่วนอื่น ๆ นายกรัฐมนตรีอินเดียในขณะนั้นสั่งยกเลิกโครงการสร้างถนนสำหรับยานพาหนะที่จะทอดไปยังสถูปในปี 1984 ทะไลลามะที่สิบสี่เสด็จวางศิลาฤกษ์สถูปในเดือนสิงหาคม 1985

สถูปมีตั้งภาพถ่ายของทะไลลามะ และที่ฐานประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ องค์สถูปมีความสูงสองชั้น ชั้นแรกประดับด้วยรูปธรรมจักรกับกวางหมอบ และมีพระพุทธรูปทองคำประทับบนอาสนะแทนช่วงเวลาของ "การหมุนกงล้อธรรมจักร" ชั้นที่สองมีภาพแกะสลักนูนต่ำที่แสดงพระพุทธเจ้าในปางต่าง ๆ ได้แก่ ประสูติ, มารวิชัย และปรินิพพาน ศานติสถูปนี้สร้างขึ้นเพื่อสนับสนุนสันติภาพในโลก รวมถึงฉลองการครบรอบ 2500 ปีของพระพุทธศาสนา ตลอดจนเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์อันดีระหว่างอินเดียกับญี่ปุ่น

ศานติสถูปเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในพื้นที่นับแต่แรก *เดอะฮินดู* บรรยายว่าสถูปนี้เป็ร "สถานที่ท่องเที่ยวที่มีบื่อเสียงที่สุด" ในแถบเลห์ แม้ว่าจะไม่ได้สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบเลห์ จากศานติสถูปยังสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของหมู่บ้านโดยรอบ และนัมคยังเจโม ตลอดจนเทือกเขาโดยรอบ รวมถึงยังเป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้นและลงแห่งหนึ่งในเลห์ที่สำคัญ เวลาเปิดปิดเข้าชมของสถูปคือ 8:00 น. ถึง 20 น.

ศานติสถูปตั้งอยู่ที่ความสูง 3,609 เมตร (11,841 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ห่างไป 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์) จากนครเลห์ บนเชิงเขาฝั่งที่หันหน้าออกสู่พระราชวังเลห์

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "Shanti Stupa". Buddhist-temples.com. สืบค้นเมื่อ 19 October 2009.
2. ↑  "Leh". NDTV.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Bhasin, Sanjeev Kumar (2006). "Shanti Stupa". *Amazing land Ladakh: places, people, and culture*. Indus Publishing. pp. 119–20. ISBN 978-81-7387-186-3.
4. 1 2  Jagir Singh Bajwa, Ravinder Kaur (2007). *Tourism Management*. APH Publishing. p. 117. ISBN 978-81-313-0047-3.
5. ↑  The titles of the reliefs are given on the plaques under the reliefs at the Shanti Stupa.
6. ↑  Luv Puri (21 August 2005). "Ladakh monuments cry for renovation". *The Hindu*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 April 2006. สืบค้นเมื่อ 1 December 2009.
7. ↑  *Frommer's India*. Hoboken, NJ, USA: Wiley Publishing Inc. 4 March 2008. p. 524. ISBN 978-0-470-16908-7.
8. ↑  "Leh: Places to see". *VISITLADAKH.COM*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 November 2019. สืบค้นเมื่อ 1 December 2009.
9. 1 2  "Shanti Stupa". *Buddhist-Tourism.Com*. 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 July 2007. สืบค้นเมื่อ 1 December 2009.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **Shanti Stupa (Ladakh)**
ระวังสับสนกับ เชาวน์ปัญญา
**ระดับเชาวน์ปัญญา** หรือ **ไอคิว** (IQ ย่อจาก Intelligence quotient) หมายถึง ความฉลาดทางเชาวน์ปัญญา การคิด การใช้เหตุผล การคำนวณ การเชื่อมโยง ไอคิว เป็นศักยภาพทางสมองที่ติดตัวมาแต่กำเนิด เปลี่ยนแปลงแก้ไขได้ยาก ไอคิว สามารถวัดออกมาเป็นค่าสัดส่วนตัวเลขที่แน่นอนได้

คำอื่นที่ใช้
------------

นอกจากคำว่าไอคิวที่นิยมใช้ทับศัพท์ภาษาอังกฤษแล้วในทางประชากรศาสตร์ว่า "ผลการแสดงสติปัญญา" หรือ "ระดับปัญญา"

การวัดไอคิว
-----------

การวัดไอคิว เกิดขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ.1905 โดยนักจิตวิทยาชาวฝรั่งเศสที่ต้องการแยกบุคคลปัญญาอ่อนออกจากคนปกติ เพื่อจะได้จัดการศึกษาให้อย่างเหมาะสม โดยใช้การเปรียบเทียบระหว่างความสามารถที่ควรจะเป็นกับอายุสมองแล้วคำนวณออกมาเป็นเปอร์เซ็นต์ 
ปัจจุบัน การวัดไอคิวมักใช้แบบทดสอบของเวสเลอร์ ที่เริ่มพัฒนามาตั้งแต่ปีค.ศ.1930 โดยอาศัยงานวิจัยของนักวิชาการและนักการทหาร เป็นกลุ่มข้อทดสอบทั้งหมด 11 กลุ่ม เป็นกลุ่มที่ต้องใช้ภาษาโต้ตอบ 6 กลุ่ม ไม่ต้องใช้ภาษาโต้ตอบ 5 กลุ่ม ดังนี้

1. ข้อมูลทั่วไป เป็นคำถามเพื่อตรวจวัดความสนใจความรู้รอบตัว
2. ความคิด ความเข้าใจ
3. การคิดคำนวณ
4. ความคิดที่เป็นนามธรรม โดยให้หาความเหมือน
5. ความจำระยะสั้น โดยใช้การจำจากตัวเลข
6. ภาษาในส่วนของการใช้คำ
7. การต่อภาพในส่วนที่ขาดหายไป
8. การจับคู่โครงสร้าง โดยดูจากรูปร่างหรือลวดลาย
9. การเรียงลำดับภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ
10. การต่อภาพเป็นรูป ด้วยการต่อจิ๊กซอว์
11. การหาความสัมพันธ์ของตัวเลขและสัญลักษณ์

เนื่องจากไอคิวสามารถวัดออกมาเป็นตัวเลขได้ จึงมีผู้ให้ความสำคัญกับไอคิวมาโดยตลอด เด็กที่เรียนเก่ง จะมีแต่คนชื่นชม พ่อแม่ครูอาจารย์รักใคร่ ต่างจากเด็กที่เรียนปานกลางหรือเด็กที่เรียนแย่มักไม่ค่อยเป็นที่สนใจ หรือถูกดุว่า ทั้ง ๆ ที่เด็กเหล่านี้อาจจะมีความสามารถทางด้านอื่น เช่น ดนตรี กีฬา ศิลปะ เพียงแต่ไม่มีความถนัดเชิงวิชาการเท่านั้นเอง 

มาในช่วงหลัง ๆ ความเชื่อมั่นในไอคิวเริ่มสั่นคลอนเมื่อมีการตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับการวัด และความสำคัญของไอคิว จนในที่สุดเมื่อ 10 ปีที่ผ่านมาจึงยอมรับกันว่า แทัจริงแล้ว ในความเป็นจริง ชีวิตต้องการทักษะและความสามารถในด้านอื่น ๆ อีกมากมายที่นอกเหลือไปจากการจำเก่ง การคิดเลขเก่ง หรือการเรียนเก่ง ความสามารถเหล่านี้อาจจะช่วยให้คน ๆ หนึ่งได้เรียน ได้ทำงานในสถานที่ดี ๆ แต่คงไม่สามารถเป็นหลักประกันถึงชีวิตที่มีความสุขได้ 

ยกตัวอย่างเช่น งานวิจัยชิ้นหนึ่งในรัฐแมสซาซูเสท สหรัฐอเมริกาที่ศึกษาความสัมพันธ์ของไอคิวกับความสำเร็จในชีวิต โดยติดตามเก็บข้อมูลจากเด็ก 450 คน นานถึง 40 ปี พบว่าไอคิวมีความสัมพันธ์เพียงเล็กน้อยกับความสามารถในการทำงานได้ดีหรือกับการดำเนินชีวิต และพบว่าปัจจัยที่สามารถจะทำนายถึงความสำเร็จในด้านต่าง ๆ ของชีวิตได้ดีกว่า กลับเป็นความสามารถด้านต่าง ๆ ในวัยเด็กที่ไม่เกี่ยวข้องกับไอคิว เช่น ความสามารถในการจัดการกับความผิดหวัง การควบคุมอารมณ์ และการเข้ากับบุคคลอื่น ๆ ได้ดี 
ตัวอย่างงานวิจัยอีกเรื่องหนึ่ง คือการติดตามเก็บข้อมูลจากผู้ที่จบปริญญาเอกทางวิทยาศาสตร์ 80 คน ตั้งแต่ตอนที่ยังศึกษาอยู่ไปจนถึงบั้นปลายชีวิตในวัย 70 ปี พบว่า ความสามารถทางด้านอารมณ์และสังคมมีส่วนทำให้ประสบความสำเร็จในวิชาชีพและมีชื่อเสียงมากกว่าความสามารถทางเชาวน์ปัญญาหรือไอคิวถึง 4 เท่า

ดูเพิ่ม
-------

* ความฉลาดทางอารมณ์

อ้างอิง
-------

* Sackeim HA, Freeman J, McElhiney M, Coleman E, Prudic J, Devanand DP (March 1992). "Effects of major depression on estimates of intelligence". *J Clin Exp Neuropsychol*. **14** (2): 268–88. PMID 1572949.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
**บริการซื้อสินค้าจากบ้าน** หรือ เป็นอุตสาหกรรมการค้าปลีกอิเล็กทรอนิกส์และช่องทางการซื้อสินค้าจากบ้าน ซึ่งรวมถึงบริษัทด้านโทรทัศน์และการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์มูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ เช่น อีเบย์, แอมะซอน เป็นต้น เช่นเดียวกับการสั่งซื้อทางไปรษณีย์แบบดั้งเดิม และร้านค้าปลีกที่มีหน้าร้านจริง บริการซื้อสินค้าจากบ้านช่วยให้ผู้บริโภคสามารถซื้อสินค้าอย่างเป็นส่วนตัวภายในบ้านของตนเองได้ เมื่อเทียบกับการซื้อสินค้าแบบดั้งเดิมซึ่งต้องซื้อสินค้าจากร้านค้าปลีกที่มีหน้าร้านจริง และห้างสรรพสินค้า

บริการซื้อสินค้าจากบ้านมี 3 ประเภทหลัก คือ

1. การสั่งซื้อทางไปรษณีย์หรือโทรศัพท์จากแค็ตตาล็อก
2. การสั่งซื้อทางโทรศัพท์เพื่อตอบสนองต่อการโฆษณาในสื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ (เช่น วารสาร โทรทัศน์ และวิทยุ)
3. การซื้อของออนไลน์

ผลการศึกษาพบว่าลูกค้าชื่นชอบบริการซื้อสินค้าจากบ้านอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะผู้ที่ทำงานทางไกลและชนชั้นแรงงานที่มีความถี่ในการทำงานที่หนาแน่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gould, Jane; Golob, Thomas F. (October 1997). "Shopping without travel or travel without shopping? an investigation of electronic home shopping". *Transport Reviews* (ภาษาอังกฤษ). **17** (4): 355–376. doi:10.1080/01441649708716991. ISSN 0144-1647.
**เจ้าหญิงบิลควิส เบกุม** (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Bilqis Begum) ประสูติเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2475 เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์ และ สมเด็จพระราชินีฮุไมรา เบกุมแห่งอัฟกานิสถาน เป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายอาหมัด ชาห์ ข่าน มกุฎราชกุมารแห่งอัฟกานิสถาน มกุฎราชกุมารและผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์อัฟกานิสถาน พระองค์ปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2502 พระนางและพระราชมารดา ทรงสนับสนุนการเรียกร้องของนายกรัฐมนตรีโมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ให้สตรีสามารถถอดผ้าคลุมออกโดยสมัครใจ นี่เป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของสตรีในอัฟกานิสถาน และยังเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการปลดปล่อยสตรีของรัฐบาลดาวูด โดยขั้นตอนดังกล่าวกระทำขึ้นอย่างรอบคอบโดยทรงแนะนำคนงานสตรีที่สถานีวิทยุคาบูล ในปี 2500 ทรงส่งผู้แทนสตรีเข้าร่วมการประชุมสตรีแห่งเอเชียในเมืองไคโร และจ้างเด็กผู้หญิง 40 คนไปที่โรงงานเครื่องปั้นดินเผาของรัฐบาลในปี 2501 การกระทำกังกล่าวรัฐบาลตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเปิดเผยขั้นตอนที่มีการโต้เถียงกันอย่างมาก ดังนั้น ในเดือนสิงหาคม 2502 สมเด็จพระราชินีฮุไมรา และ พระองค์ ได้ปรากฏพระองค์ในราชสำนักในพิธีสวนสนามของทหารพร้อมกับ เจ้าหญิงซามินา เบกุม ภริยาของนายกรัฐมนตรีและพระญาติร่วมพระราชวงศ์ หลังกจากนั้น พระองค์ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจในที่สาธารณะ และทรงเข้าร่วมงานสาธารณะมากมายในอัฟกานิสถานและในต่างประเทศ ในปี 2514 ทรงเข้าร่วมการเฉลิมฉลอง 2,500 ปีของจักรวรรดิเปอร์เซีย ซึ่งทรงเป็นตัวแทนของราชวงศ์อัฟกันพร้อมกับพระสวามี หลังจากนั้นพระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์ ซึ่งเป็นสมเด็จพระบรมชนกนาถ ถูกปลดออกจากพระราขบัลลังก์ในปี 2516

สำหรับข้อมูลส่วนพระองคนั้น ทรงเสกสมรสจำนวน 1 ครั้ง และมีพระบุตรเป็นพระธิดาจำนวน 3 พระองค์ ซึ่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมจากสมเด็จพระบรมชนกนาถ ให้ดำรงพระอิสริยยศแห่งพระราชวงศ์ได้ เนื่องจากทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ คือ 

1. เจ้าหญิงฮุไมรา เบกุม
2. เจ้าหญิงวานา เบกุม
3. เจ้าหญิงมายานา เบกุม

อ้างอิง
-------

* Morgan, Robin (1996). Sisterhood is Global. Feminist Press. pp. 40. ISBN 1-55861-160-6.
* Tamim Ansary (2012) Games without Rules: The Often-Interrupted History of Afghanistan
**แมรี่ ป๊อปปินส์ กลับมาแล้ว** (อังกฤษ: Mary Poppins Returns) เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีดนตรีอเมริกัน กำกับโดย ร็อบ มาร์แชลล์ เขียนบทโดย David Magee, ร็อบ มาร์แชลล์ และ John DeLuca ได้อ้างอิงมาจากหนังสือชุด แมรี่ ป๊อปปินส์ โดย พี.แอล. เทรเวอร์สเป็นภาคต่อของ แมรี่ ป๊อปปินส์ (ภาพยนตร์) ในปี พ.ศ. 2507 ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2561 และ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2561 เฉพาะซับไทยเท่านั้น อย่างไรก็ตามได้พากย์เสียงไทยออกฉายในช่อง 7 HDรายการยอดภาพยนตร์นานาชาติเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2563 และ ออกฉายในดิสนีย์+ ฮอตสตาร์เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2564

เรื่องย่อ
---------

ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำของลอนดอน ไมเคิล แบงค์ส ซึ่งตอนนี้เป็นผู้ใหญ่และมีครอบครัวของตัวเอง ได้เข้าทำงานชั่วคราวกับธนาคารฟิเดลิตี้ ฟิดูซิอารี่ ในลอนดอน ซึ่งเป็นสถาบันการเงินเดียวกับที่ว่าจ้างพ่อและปู่ของเขา เขาใช้ชีวิตอยู่กับลูก ๆ สามคนคือ แอนนาเบล ,จอห์น และจอร์จี้ ที่บ้านเลขที่ 17 ถนนเชอร์รี่ ทรี เลน แต่สถานการณ์ช่างยากลำบากนัก นครหลวงแห่งนี้กำลังอยู่ในระหว่าง "ภาวะตกต่ำ" ดังนั้น เศรษฐกิจเลยฝืดเคือง ทำให้เลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดความเครียดขึ้นตามมา ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวของเขาก็กำลังพยายามทำใจกับการจากไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ของภรรยาของไมเคิล บ้านหลังนี้อยู่ในสภาพทรุดโทรมและวุ่นวายเสมอ ๆ แม้ว่าเอเลน แม่บ้านของพวกเขา ผู้ขาดประสิทธิภาพแต่ก็เปี่ยมด้วยความปรารถนาดี จะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม เจน พี่สาวของเขา คอยช่วยเหลือทุกเมื่อที่ทำได้ แต่เธอก็สืบทอดความกระตือรือร้นที่มีต่อการเคลื่อนไหวเพื่อส่วนรวมและแคมเปญเรียกร้องสิทธิคนงานจากแม่ของเธอ ซึ่งทำให้เธอยุ่งอยู่เสมอ ด้วยความจริงอันโหดร้ายของยุคสมัยและภาระที่เกิดจากการสูญเสียถาโถมเข้าใส่ครอบครัวนี้อย่างหนักหน่วง พวกเด็ก ๆ ก็พบว่าตัวเองต้องแบกรับภาระแบบผู้ใหญ่ และต้องเติบโตให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ผลก็คือความสุขและความมหัศจรรย์แบบเด็ก ๆ ได้ขาดหายไปจากชีวิตพวกเขา ในตอนที่ความสัมพันธ์ระหว่างไมเคิลและลูก ๆ เลวร้ายลงเรื่อย ๆ คุณวิลคินส์ ผู้ดูเหมือนจะเป็นคนโอบอ้อมอารีและไม่เห็นแก่ตัว เริ่มเดินแผนการที่จะยึดบ้านของครอบครัวแบงค์ส ส่งผลให้ไมเคิลที่กำลังสับสนอยู่แล้วมึนงงมากขึ้นไปอีก โชคดีที่สายลมเริ่มจะเปลี่ยนแปลง และแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ พี่เลี้ยงสาวผู้สมบูรณ์แบบ ผู้ซึ่งเวทมนตร์ที่ไม่เหมือนใครของเธอได้เปลี่ยนงานธรรมดา ๆ ให้กลายเป็นการผจญภัยสุดวิเศษ ได้ก้าวเข้ามาในชีวิตของพวกเขาอีกครั้ง โดยที่ไม่เปลี่ยนแปลงไปสักนิด เธอได้ร่วมมือกับเพื่อนเก่า แจ็ค พนักงานจุดโคมไฟถนนมากเสน่ห์ ผู้มองโลกในแง่ดี ทั้งคู่ร่วมกันพาเด็ก ๆ ครอบครัวแบงค์สออกสู่การผจญภัยสุดหฤหรรษ์หลายต่อหลายครั้งและแนะนำให้พวกเขาได้รู้จักตัวละครหลากสีสันอย่าง ท็อปซี่ ลูกพี่ลูกน้องนิสัยพิลึกของแมรี่ และนำชีวิต ความรักและเสียงหัวเราะกลับคืนสู่บ้านของพวกเขา

นักแสดง
-------

หมายเหตุ
--------

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Mary Poppins Returns – Press Kit" (PDF). *wdsmediafile.com*. Walt Disney Studios. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-04-04. สืบค้นเมื่อ December 11, 2018.
2. ↑  "Mary Poppins Returns (U)". British Board of Film Classification. November 19, 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-12-17. สืบค้นเมื่อ November 27, 2018.
3. ↑
4. ↑  "Mary Poppins Returns (2018)". *Box Office Mojo*. สืบค้นเมื่อ August 3, 2019.
5. ↑  "ยอดภาพยนตร์นานาชาติ Mary Poppins Returns แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ กลับมาแล้ว 24 ต.ค.63".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**พระมหาเถรคันฉ่อง** (ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) สะกดว่า**คันฉอง**) เป็นพระภิกษุชาวมอญในรัชสมัยพระเจ้านันทบุเรงแห่งกรุงหงสาวดี ได้ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมหาราชอพยพมากรุงศรีอยุธยา โปรดอยู่วัดมหาธาตุ

ประวัติ
-------

พระมหาเถรคันฉ่อง มีประวัติตอนต้นอย่างไรไม่ปรากฏ พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่า เมื่อพระเจ้านันทบุเรงมีพระราชประสงค์จะจับสมเด็จพระนเรศวรมาประหารชีวิต จึงออกอุบายบอกสมเด็จพระนเรศวรว่าอังวะเป็นกบฏ ให้สมเด็จพระนเรศวรยกทัพมาช่วยหงสาวดี สมเด็จพระนเรศวรยกทัพมาพักกองใกล้อารามของพระมหาเถรคันฉ่อง พระเจ้านันทบุเรงทรงทราบจึงตรัสเรียกพระยาเกียรติ พระยาพระราม มา แล้วรับสั่งให้นำกองทัพไปตีกระหนาบหลัง จับตัวสมเด็จพระนเรศวรไปประหารชีวิตให้ได้ พระยาเกียรติพระยาพระรามเรียนเรื่องทั้งหมดถวายพระมหาเถรคันฉ่อง ท่านสงสารสมเด็จพระนเรศวร จึงพาพระยาเกียรติพระยาพระรามไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระนเรศวร กราบทูลเรื่องพระเจ้านันทบุเรงคิดประทุษร้าย สมเด็จพระนเรศวรทรงสำนึกในพระคุณของพระมหาเถร จึงตัดสินพระทัยจะพาท่าน พร้อมทั้งพระยาเกียรติพระยาพระรามและญาติโยมไปอยู่กรุงศรีอยุธยา จากนั้นทรงหลั่งน้ำจากสุวรรณภิงคารรดลงพื้นดิน ประกาศตัดขาดกรุงศรีอยุธยากับหงสาวดีจากกันนับแต่นั้น

เมื่อถึงกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระนเรศวรจึงกราบทูลสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชทุกประการ แล้วโปรดให้พระมหาเถรคันฉ่องอยู่วัดมหาธาตุุ พระราชทานสัปทน กรรชิง คานหาม คนหาม จังหัน นิตยภัต และเครื่องสมณบริขารต่าง ๆ นอกจากนี้พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ยังระบุเพิ่มเติมว่าโปรดให้ท่านเป็น*สมเด็จพระอริยวงษญาณบริยัติวราสังฆราชาธิบดี ศรีสมณุตมาบรินายก ติปิฎกธราจาริย์ สฤษดีขัติยสารสุนธร มหาคณฤศร อุดรวามคณะสังฆารามคามวาษีฝ่ายซ้าย* ให้ว่าคณะเหนือ ส่วนญาติโยมให้อยู่ตำบลบ้านหลังวัดนก

รายการอ้างอิง
-------------

เชิงอรรถ

1. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*, หน้า 142
2. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*, หน้า 143
3. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*, หน้า 144
4. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*, หน้า 145
5. ↑  *พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ตรวจสอบชำระจากเอกสารตัวเขียน*, หน้า 93

บรรณานุกรม

* ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา. *ตำนานคณะสงฆ์*. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, 2514. 76 หน้า. [พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานฌาปนกิจศพ นางเล็ก พิณสายแก้ว วันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2514]
* *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2553. 800 หน้า. ISBN 978-616-7146-08-9
* ศานติ ภักดีคำ. พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน. *พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ตรวจสอบชำระจากเอกสารตัวเขียน*. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง, 2558. 558 หน้า. หน้า (35)-(50). ISBN 978-616-92351-0-1 [จัดพิมพ์โดยเสด็จพระราชกุศลในการพระราชทานเพลิงศพพระธรรมปัญญาบดี (ถาวร ติสฺสานุกโร ป.ธ.๔)]
กุญแจมือชนิดไฮแอท 2010 ที่ใช้ในยุค 1990
กุญแจมือของตำรวจดัตช์
**กุญแจมือ** (อังกฤษ: Handcuffs) เป็นอุปกรณ์ที่ออกแบบมาสำหรับรักษาความปลอดภัยโดยยึดข้อมือทั้งสองเข้าหากัน โดยประกอบด้วยส่วนหลักสองส่วน ซึ่งได้แก่โซ่และห่วงคล้อง ซึ่งแต่ละด้านที่ยึดข้อมือจะมีลักษณะเป็นวงล้อที่ป้องกันมิให้มีการเปิดส่วนที่รัดข้อมือบุคคลรายนั้นได้ โดยไม่ต้องมีกุญแจ กุญแจมือที่ไม่สามารถเปิดออกนี้ยังทำให้ไม่สามารถเคลื่อนย้ายข้อมือของบุคคลที่ถูกรัดแยกออกจากกันได้มากกว่าเพียงไม่กี่เซนติเมตรหรือเพียงไม่กี่นิ้ว ส่งผลให้การกระทำต่างๆเป็นไปได้อย่างยากลำบากหรือไม่สามารถกระทำต่อไปได้ สิ่งนี้มักใช้สำหรับผู้ต้องสงสัยจากการควบคุมตัวของตำรวจ

รูปแบบ
------

ใน ค.ศ. 1933 ตำรวจม้าแคนาดาใช้กุญแจมือชนิด "กุญแจมือนวม" สำหรับการป้องกันมิให้อาชญากรสามารถคว้าอาวุธปืนของเจ้าหน้าที่มาใช้ ในขณะที่การบังคับใช้ทางกฎหมายนั้นกลับไม่เคยได้รับความนิยม

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติออสเตรเลียมีการเก็บรวบรวมกุญแจมือเป็นจำนวนมากนับตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ไปจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 กุญแจมือเหล่านี้ประกอบด้วย แบบ T, แบบ D และกุญแจมือรูปเลขแปด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mitten Handcuffs Secure Criminal", October 1933, Popular Science middle of page 27, right side
2. ↑  Handcuffs from the National Museum of Australia collection

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **กุญแจมือ**

* The Lars Holst Restraint Collection
* Yossie's Handcuff Collection
* Atame's Collection of historical and modern Police restraints
* Cuffman's collection เก็บถาวร 2008-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Handcuffs.org - A Collector's Guide to Vintage Handcuffs
* Collection of modern and historical restraints from the Czech Republic
* Specialised Hand Tools, including detailed descriptions เก็บถาวร 2018-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* US Handcuffs and Collectibles
* Russian site about handcuffs and bondage
**เจ้าบุญมี ตุงคนาคร** หรือ **เจ้าหนานบุญมี ตุงคนาคร** เป็นเจ้านายเชื้อสายราชวงศ์ทิพย์จักรหรือ เชื้อเจ็ดตน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูนคนแรก และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 6 สมัย

ประวัติ
-------

เจ้าหนานบุญมี ตุงคนาคร เป็นเจ้านายเชื้อสายทิพจักราทิวงศ์ สมรสกับเจ้าโสภา ตุงคนาคร (สกุลเดิม ณ ลำพูน) ราชนัดดาในเจ้าอินทยงยศโชติ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 9

เจ้าหนานบุญมี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก ของจังหวัดลำพูน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2476 และได้รับการเลือกตั้งอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489

ต่อมาได้เว้นช่วงการทำงานการเมืองไประยะหนึ่ง กระทั่งได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ คู่กับเจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน โอรสเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 10 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2  "รายพระนาม นาม เหล่าพระประยูรญาติ และ เชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-14. สืบค้นเมื่อ 2015-05-20.
3. ↑  อาร์วายทีไนน์,สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากการเลือกตั้งครั้งแรก
4. ↑  107 ปี คุ้มเจ้าราชสัมพันธวงศ์เมืองลำพูน จาก เชียงใหม่นิวส์
5. ↑  ประกาศสภาผู้แทนราษฎร รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรปรเภทที่ 1
6. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป
7. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป พ.ศ. ๒๕๐๐ ครั้งที่ ๒
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๘๗ ตอนที่ ๑๒๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗๖๒, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๓

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เจ้าหนานบุญมี ตุงคณาคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดลำพูน เก็บถาวร 2020-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ในการคอมพิวเตอร์ ค่าไม่ใช่จำนวน (อังกฤษ: **Not a Number**) หรือ **NaN** (/næn/) เป็น ค่า เฉพาะของ ประเภทข้อมูล ตัวเลข (มักเป็น จำนวนจุดลอยตัว ) ซึ่งไม่ได้กำหนดหรือไม่สามารถแทนด้วยค่าจำนวนได้ เช่น ผลลัพธ์ของ ศูนย์หารด้วยศูนย์. การใช้ NaN อย่างเป็นระบบได้รับการแนะนำโดยมาตรฐานจำนวนจุดลอยตัว IEEE 754 ในปี 1985 พร้อมกับการแสดงปริมาณไม่จำกัดอื่น ๆ เช่น ค่าอนันต์

ใน คณิตศาสตร์ เลขศูนย์หารด้วยศูนย์มักจะไม่ได้นิยาม  ดังนั้นจึงแทนด้วย NaN ในระบบคอมพิวเตอร์ Transreal arithmetic เป็นระบบคณิตศาสตร์ที่กำหนดให้ NaN (0/0) เป็น "ค่าว่าง" 

รากที่สองของจำนวนลบ ไม่ใช่จำนวนจริง ดังนั้นจึงแทนด้วย NaN ในระบบคอมพิวเตอร์ที่สอดคล้องกัน NaN ยังอาจใช้เพื่อแสดงค่าที่ขาดหายไปในการคำนวณ  

มี NaN สองประเภทที่แยกจากกัน ซึ่งเรียกว่า *NaN แบบเงียบ* (อังกฤษ: quiet NaNs) และ *NaN แบบส่งสัญญาณ* (อังกฤษ: signaling NaNs) ใช้ NaN แบบเงียบเพื่อเผยแพร่ข้อผิดพลาดที่เกิดจากการดำเนินการหรือค่าที่ไม่ถูกต้อง NaN แบบส่งสัญญาณ สามารถรองรับคุณสมบัติขั้นสูง เช่น การผสม การคำนวณเชิงตัวเลขและสัญลักษณ์ หรือส่วนขยายอื่น ๆ นอกเหนือไปจากจำนวนจุดลอยตัวพื้นฐาน

การแสดงผล
---------

ระบบปฏิบัติการและภาษาโปรแกรมต่างๆ มีวิธีการแสดงค่าไม่ใช่จำนวนที่แตกต่างกัน

```
nan (ภาษาซี, ภาษาซีพลัสพลัส, ภาษาไพธอน)
NaN (ECMAScript, ภาษารัสต์, C#, Julia). Julia may show alternative NaN, depending on precision, NaN32, and NaN16; NaN is for Float64 type.
NaN% 
NAN (ภาษาซี, ภาษาซีพลัสพลัส, ภาษารัสต์)
NaNQ (IBM XL และ AIX: Fortran, C++ proposal n2290)
NaNS (                       "                  )
qNaN
sNaN
1.#SNAN (Excel)
1.#QNAN (Excel)
-1.#IND (Excel)
+nan.0 (Scheme)
```

เชิงอรรถ
--------

### หมายเหตุ

1. ↑  0/0 is undefined in both the real number and extended real number systems, while 1/±0, for example, could be consistently assigned a value of ±∞ in the latter system, assuming a signed zero.

### รายการอ้างอิง

1. ↑
2. ↑  Bowman, Kenneth (2006). *An Introduction to Programming with IDL: Interactive Data Language*. Academic Press. p. 26. ISBN 978-0-12-088559-6.
3. ↑  Press, William H.; Teukolsky, Saul A.; Vetterling, William T.; Flannery, Brian P. (2007). *Numerical Recipes: The Art of Scientific Computing*. Cambridge University Press. p. 34. ISBN 978-0-521-88068-8.

### มาตรฐาน

* IEEE Computer Society (August 29, 2008). *IEEE Standard for Floating-Point Arithmetic*. IEEE. pp. 1–70. doi:10.1109/IEEESTD.2008.4610935. ISBN 978-0-7381-5753-5. IEEE Std 754-2008.
* IEEE Computer Society (July 22, 2019). *IEEE Standard for Floating-Point Arithmetic*. IEEE. pp. 1–84. doi:10.1109/IEEESTD.2019.8766229. ISBN 978-1-5044-5924-2. IEEE Std 754-2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Not a Number, foldoc.org
* IEEE 754-2008 Standard for Floating-Point Arithmetic (ต้องรับบริการ)
* IEEE 754-2019 Standard for Floating-Point Arithmetic (ต้องรับบริการ)
วัดพุทธในนครเจิ้นเจียง มณพลเจียงซู ประเทศจีน

**วัดกานลู่** (จีน: 甘露寺; พินอิน: *Gānlù Sì*) หรือ **วัดกำลอ** เป็นวัดพุทธที่ตั้งบนเขาเป่ย์กู้ในเขตจิงโข่ว นครเจิ้นเจียง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน

ประวัติ
-------

วัดเดิมมีอายุย้อนไปถึงปี ค.ศ. 256 ในรัฐง่อก๊ก (ค.ศ. 222-280) ในยุคสามก๊ก

สถาปัตยกรรม
-----------

### เจดีย์เหล็ก

เจดีย์เหล็กสร้างครั้งแรกในปี ค.ศ. 825 โดยหลี่ เต๋อยฺวี่ (李德裕) ผู้เป็นเว่ย์กง (衛公) เมื่อต้นยุคราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907) ในปี ค.ศ. 1078 ในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งเฉินจงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 960-1127) เจดีย์ถูกย้ายมาตั้งในตำแหน่งปัจจุบัน เจีดย์เดิมมี 7 ชั้น แต่สามชั้นบนสุดพังทลายลงเมื่อปลายศตวรรษที่ 19 เหลือเพียงสี่ชั้นล่างเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1960 ระหว่างที่หน่วยงานรัฐท้องถิ่นกำลังบูรณะเจดีย์ก็ได้ค้นพบกล่องรูปสี่เหลี่ยมฝังอยู่ใต้ดิน ในกล่องมีการเก็บพระบรมสารีริกธาตุมากกว่า 700 ชิ้น โดยมี 11 ชิ้นที่เป็นพระบรมสารีริกธาตุของพระโคตมพุทธเจ้า เจดีย์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น "สถานที่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติที่สำคัญในเจียงซู" โดยคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี พ.ศ. 2556

ดูเพิ่ม
-------

* วัดกานลู่

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ชื่อที่ปรากฏในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สามก๊ก ตอนที่ ๔๕". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ November 20, 2023.
2. ↑  佛舍利在中国：镇江甘露寺铁塔释迦佛舍利. *sina* (ภาษาจีน). 2009-06-02.
3. ↑  考古笔迹还原甘露寺感应舍利出土（图）. *chinanews.com* (ภาษาจีน). 2015-01-07.
4. ↑  甘露寺掘出11颗释迦牟尼舍利子 曾轰动全国. *sohu* (ภาษาจีน). 2015-01-13.
นักเรียนจากโรงเรียนฝึกสอนศิลปะการต่อสู้เกาหลีในเมืองแคลกะรีกำลังสาธิตการแสดง
**ศิลปะการต่อสู้เกาหลี** (อักษรฮันกึล: 무술 หรือ 무예, อักษรฮันจา: 武術 หรือ 武藝) คือหลักปฏิบัติหรือยุทธวิธีทางการต่อสู้ที่มีการบันทึกลงในประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลี แต่ได้รับการดัดแปลงให้ใช้งานได้เพื่อจุดประสงค์ทางทหารและเพื่อการพัฒนาและสร้างสรรค์ส่วนบุคคล ศิลปะการต่อสู้ใช้อาวุธที่มีชื่อเสียงของเกาหลีคือการยิงธนูและกีฬาฟันดาบคึมโดซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับกีฬาฟันดาบเค็นโดของญี่ปุ่น ศิลปะการต่อสู้มือเปล่าของเกาหลีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเทควันโดและฮับกีโด กระนั้น ศิลปะการต่อสู้เก่าแก่เช่นมวยปล้ำชีรึมและมวยใช้เท้าแทกย็อนก็เริ่มเป็นที่นิยมทั้งในและนอกประเทศเกาหลีแล้ว ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ลงชื่อมวยแทกย็อนให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ นอกจากนั้นยังมีการฟื้นฟูศิลปะการฟันดาบดั้งเดิมของเกาหลีรวมทั้งการต่อสู้ด้วยมีดและธนู ปัจจุบัน ศิลปะการต่อสู้เกาหลีได้รับการฝึกสอนอย่างแพร่หลายทั่วโลก ผู้คนมากกว่าหนึ่งในร้อยจากทั่วโลกได้ฝึกฝนเทควันโดอย่างน้อยหนึ่งรูปแบบ

ประวัติ
-------

### ประวัติเริ่มแรก

มวยปล้ำชีรึมเป็นรูปแบบการต่อสู้บนพื้นหรือในท่านอนที่เก่าแก่ที่สุดของเกาหลี ในขณะที่ซูบัก/แทกย็อนเป็นมวยแนวตั้งสำหรับทหารราบ อาวุธเปรียบเสมือนส่วนต่อออกมาจากการต่อสู้มือเปล่า นอกจากถูกใช้ในการฝึกทหารแล้วรูปแบบศิลปะการต่อสู้ทั้งสองนี้ยังเป็นที่นิยมในหมู่พลเรือนในงานประเพณีที่มีการเต้นรำ, หน้ากาก, กายกรรม และกีฬาการต่อสู้ ศิลปะการต่อสู้เหล่านี้ยังจัดว่าเป็นพลศึกษาอีกด้วย แต่ชาวเกาหลี (และชาวมองโกลที่อยู่ใกล้เคียง) ยึดถือพึ่งพาการใช้คันธนูและลูกศรในการรบมากกว่าการต่อสู้ระยะประชิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "UNESCO Culture Sector - Intangible Heritage - 2003 Convention :". Unesco.org. สืบค้นเมื่อ 2014-02-19.
2. ↑  ดอน เดรย์เกอร์. (1981). *Comprehensive Asian Fighting Arts*, pg 155. Kodansha International.

| * ด
* ค
* ก
ศิลปะการต่อสู้ |
| --- |
| 
* รายชื่อสไตล์
* ประวัติศาสตร์
* Timeline
* Hard and Soft

 |
| Regional origin | 
* จีน
* ยุโรป
* อินเดีย
* อินโดนีเซีย
* ญี่ปุ่น
* เกาหลี
* ฟิลิปปินส์

 |
| Unarmed techniques | 
* Punch
* Kick
* Hold
* Clinch
* Elbow
* Knee
* Headbutt
* Trap
* Sweep
* Throw
* Takedown
* Joint lock
* Chokehold

 |
| อาวุธ | 
* การยิงธนู
* Shooting
* Knife fighting
* Stick fighting
* Swordsmanship
* Melee weapons

 |
| Training | 
* Sparring
* Randori
* Forms
* Pushing hands
* Punching bag
* Practice weapon

 |
| Grappling | 
* บราซิลเลียนยิวยิตสู
* ยูโด
* ยิวยิตสู
* ซามบะ
* ซูโม่
* มวยปล้ำ

 |
| Striking | 
* มวยสากล
* กาโปเอย์รา
* คาราเต้
* คิกบอกซิง
* กังฟู
* มวยไทย
* และเหว่
* มวยลาว
* ซ่านโฉ่ว
* ซาวัต
* เทควันโด
* โววีนัม
* ชินเดนไค
* กุนเขมร

 |
| Internal | 
* ไอกิโด
* Aikijutsu
* ปา-กว้าจ่าง
* ไท่เก๊ก
* สิงอี้เฉวียน
* ชี่กง

 |
| Full contact / Combat sports | 
* Professional boxing
* Professional kickboxing
* Knockdown karate
* ศิลปะการต่อสู้แบบผสม
* Submission wrestling

 |
| Self-defense / Combatives | 
* อาร์นิส
* บาร์ติตสู
* ฮับกีโด
* คาจูเคนโบ
* คราฟมากา
* MCMAP
* ปันจักสีลัต
* ซิสเตมา
* หวิงชุน
* Legal aspects

 |
| Eclectic / Hybrids | 
* อเมริกันเคนโป
* ชุนคุคโด
* เจี๋ยฉวนเต้า
* Shooto
* Shorinji Kempo
* Unifight
* ชินเดนไค

 |
| Entertainment | 
* เกมต่อสู้
* Martial arts film (Chanbara)
* มวยปล้ำอาชีพ
* นักฆ่าเทวดาแขนเดียว

 |
| สถานีย่อย ***The Martial Arts Portal*** |
**กุ้งมังกรญี่ปุ่น** (อังกฤษ: Japanese spiny lobster; ญี่ปุ่น: イセエビ（伊勢蝦／伊勢海老）; *อิเสะ-เอบิ*) เป็นครัสเตเชียนชนิดหนึ่ง จำพวกกุ้งมังกร (Palinuridae) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Panulirus japonicus*

เป็นกุ้งมังกรที่มีเปลือกและส่วนหัวเป็นสีส้มเข้มหรือสีแดง ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้มากกว่า 30 เซนติเมตร หรือหนึ่งฟุต อาศัยอยู่ตามโขดหินในทะเลรอบ ๆ ญี่ปุ่น, จีน, เกาหลี และไต้หวัน เป็นกุ้งที่ออกหากินในเวลากลางคืน

ที่ญี่ปุ่น สถานที่ ๆ ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งที่มีกุ้งมังกรญี่ปุ่นชุกชุมและขึ้นชื่อมากที่สุด คือ อ่าววะกุ ในเขตเมืองชิมะ จังหวัดมิเอะ ทางตอนใต้ของประเทศ โดยชาวประมงจะวางลอบดักกุ้งในเวลากลางคืน ซึ่งเป็นช่วงที่กุ้งออกหากิน และกลับมาดึงอวนในเวลาเช้าตรู่ ในการวางอวนแต่ละครั้งจะวางประมาณ 10 จุด ในแต่ละจุดจะมีกุ้งมังกรญี่ปุ่นติดมาประมาณ 100 ตัว

กุ้งมังกรญี่ปุ่นซาชิมิ
กุ้งมังกรญี่ปุ่น จัดเป็นอาหารทะเลที่รสชาติอร่อย เนื้อขาวมีรสหวาน และมีราคาซื้อขายที่แพงมาก สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ ได้มากมาย โดยการรับประทานในแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม คือ การรับประทานสด ๆ แบบซาชิมิ โดยตัดส่วนหัวของกุ้งแยกออกจากลำตัว เมื่อรับประทานเนื้อสด ๆ ต้องรับประทานร่วมกับมันกุ้งที่แคะออกจากส่วนหัวด้วยเพื่อเพิ่มรสชาติ และการใช้ไม้แหลมเสียบทะลุตัวกุ้งจากส่วนท้าย แล้วนำไปย่างสด ๆ โรยเกลือทั้งที่กุ้งยังเป็น ๆ อยู่ เพื่อรับประทานเป็นกุ้งมังกรญี่ปุ่นโรยเกลือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Panulirus japonicus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 3.1*. 2009. สืบค้นเมื่อ August 22, 2011.
2. ↑  Williams, A.B. 1986: Lobsters - Identification, world distribution, and U.S. trade. *Marine Fisheries Review*, **48**(2):1-36, figs 1-80.
3. ↑  Koh Masuda (1990). *Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary* (4th ed.). Kenkyūsha. ISBN 978-4-7674-2015-8.
4. ↑  Lipke B. Holthuis (1991). "*Panulirus japonicus*". *FAO Species Catalogue, Volume 13. Marine Lobsters of the World*. FAO Fisheries Synopsis No. 125. Food and Agriculture Organization. pp. 143–144. ISBN 92-5-103027-8. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-07. สืบค้นเมื่อ 2014-05-15.
5. 1 2  "เชฟกระทะเหล็กประเทศไทย(Iron Chef Thailand) วันพุธที่ 6 พฤศจิกายน 2556". ช่อง 7. 7 November 2013. สืบค้นเมื่อ 15 May 2014.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **กุ้งมังกรญี่ปุ่น**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Panulirus japonicus ที่วิกิสปีชีส์
**มหาเทวี** เป็นฝ่ายในที่ไม่ปรากฏพระนามแห่งอาณาจักรสุโขทัยพระองค์หนึ่ง ปรากฏเพียงว่าเป็นพระขนิษฐาในพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลือไทย) และเป็นพระชายาพระองค์หนึ่งในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 แห่งกรุงศรีอยุธยา โดยพระองค์ได้ขึ้นครองเมืองสุโขทัยระยะหนึ่งหลังต่อจากพระมหาธรรมราชาที่ 1 ผู้เป็นพระเชษฐา หลังพระองค์เสด็จสวรรคตพระราชอำนาจจึงตกอยู่กับพระศรีเทพาหูราช พระราชโอรส

พระราชประวัติ
-------------

แต่เดิมอาณาจักรสุโขทัยมีอาณาเขตกว้างขวางกินอาณาบริเวณตั้งแต่ที่ราบลุ่มภาคกลาง และติดต่อกับกลุ่มรัฐสุพรรณภูมิทางฝั่งตะวันตก หลังการเกิดขึ้นของอาณาจักรอยุธยา กาลนั้นสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ได้ยกทัพเข้ายึดเมืองสรลวงสองแควช่วงปี พ.ศ. 1902-1905 แล้วส่งขุนหลวงพะงั่ว เจ้าจากวงศ์สุพรรณภูมิมาปกครองแทน ช่วงเวลานั้นพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลือไทย) จำต้องส่งบรรณาการเป็นอันมากเพื่อขอเมืองคืน ในเวลาต่อมาสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ก็ทรงพระราชทานเมืองต่าง ๆ คืนอย่างมีเงื่อนไข คือให้พระมหาธรรมราชาที่ 1 ครองแต่เมืองสรลวงสองแคว แล้วให้พระขนิษฐาของพระมหาธรรมราชาที่ 1 ไปครองเมืองสุโขทัยแทน ส่วนขุนหลวงพะงั่วนั้นให้กลับไปปกครองเมืองสุพรรณภูมิตามเดิม

ช่วงเวลานี้มหาเทวีคงเข้าเป็นพระชายาพระองค์หนึ่งของขุนหลวงพะงั่ว ซึ่งเป็นเจ้านายจากสุพรรณภูมิ จนมีพระราชโอรสด้วยกันพระองค์หนึ่งคือ พระศรีเทพาหูราช

หลังสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 เสด็จสวรรคต สมเด็จพระราเมศวรเสด็จจากเมืองละโว้ขึ้นเสวยราชย์ต่อ แต่เมื่อขุนหลวงพะงั่วเสด็จมายังกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระราเมศวรก็ทรงถวายราชสมบัติให้ขุนหลวงพะงั่วครองราชย์เป็น *สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1* หลังเสวยราชย์แล้วพระองค์ทรงเข้ายึดเมืองเหนือทั้งปวง (เมืองเหนือคือแคว้นสุโขทัย) ที่เจ้านายวงศ์พระร่วงแย่งชิงอำนาจกัน หลังพระมหาธรรมราชาที่ 1 เสด็จสวรรคต สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 ก็ทรงมอบเมืองสุโขทัยให้มหาเทวีซึ่งเป็นพระชายาครองดังเดิม ดังปรากฏในจารึกวัดช้างล้อม และจารึกวัดวัดตระพังช้างเผือกว่ายืนยันว่ามหาเทวีครองเมืองสุโขทัยจนกระทั่งสวรรคต หลังครองเมืองได้ 7 ปี ดังปรากฏใน *จารึกวัดช้างล้อม* ความว่า

> 
> "...เมื่อสมเด็จมหาธรรมราชาเสวยพิราไลยไคลจากพรากเสีย พ่อนมเข้าบวชในสำนักมหาเถรพุทธสาคร อันทันมรไปด้วยเถรานุเถรทั้งหลาย ให้บุญไปแก่พ่อแม่พี่น้องพวกพ้องเผ่าพันธุ์อันเหง้าเจ้าไทอันไปสู่ปรโลกพู้น ๐ ถัดนั้นมหาเทวีสวรรคาลัยไปโสด ๐ พ่อนมเข้าบวชในสำนักมหาเถรอนุราธอันลุกแต่สิงหลมา ๐ พระญาศรีเทพาหูราชเอาออกมาช่วยสร้างบ้านสร้างเมือง ๐ ได้บ่ให้เคืองใจไพร่ฟ้าข้าคนพลทั้งหลายให้วายทุลุ...นดา..."
> 
> 
> 

ต่อมาพระศรีเทพาหูราช พระโอรสของพระมหาเทวีมีสิทธิครองกรุงสุโขทัยต่อ แต่ทรงประสบปัญหากระทบกระทั่งกับเครือญาติฝ่ายหน้าในพระมหาธรรมราชาที่ 1 จนต้องให้พ่อนมไสดำ ข้าราชบริพารของพระมหาธรรมราชาที่ 1 และเป็นสามีของแม่นมเทดมาเป็นคนกลางระงับข้อขัดแย้งและช่วยราชการจนสามารถครองเมืองสุโขทัยในปี พ.ศ. 1927

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  พิเศษ เจียจันทร์พงษ์. *การเมืองในประวัติศาสตร์ ยุคสุโขทัย-อยุธยา พระมหาธรรมราชา กษัตราธิราช*. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : มติชน, 2553, หน้า 30-39
2. 1 2 3  กนกวรรณ โสภณวัฒนวิจิตร. *ประวัติศาสตร์สุโขทัย*. กรุงเทพฯ : สารคดี, 2554, หน้า 129
3. 1 2  สุจิตต์ วงษ์เทศ. *สุโขทัย มาจากไหน ?*. กรุงเทพฯ : มติชน, 2548, หน้า 121-129

| ก่อนหน้า |  | พระมหาเทวีแห่งสุโขทัย (พระชายาในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระมหาธรรมราชาที่ 1** |  |  **ผู้ปกครองเมืองสุโขทัย**  |  | **พระศรีเทพาหูราช** |
**เจ้าชายออสการ์ เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก** (อังกฤษ: Prince Oscar Bernadotte)

พระประวัติ
----------

เจ้าชายออสการ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน กับ โซเฟียแห่งนอสซอ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน ประสูติ ณ กรุงสต็อกโฮล์ม เมื่อแรกประสูติ ทรงมีฐานะเป็น **เจ้าชายแห่งสวีเดนและนอร์เวย์** ต่อมากนอร์เวย์ได้ยแกตัวจากสวีเดน พระองค์จึงดำรงพระอิสิรยยศที่ **ดยุกแห่งกอตลันด์**

อภิเษกสมรส
----------

เมื่อปี ค.ศ. 1888 พระองค์ได้เสกสมรสกับ เอ็มบา มอกุส อัล ฟุสเก (ต่อมา:เจ้าหญิงเอ็มบาเบอร์นาดอตต์ เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก) ซึ่งการสมรสของพระองค์ไม่ได้รับความยินยอมจากพระบิดา และสภาของสวีเดน ซึ่งการสมรสนี้เองทำให้พระองค์ค้องสละฐานันดรและทายาทในการสืบราชบัลลังก์แห่งสวีเดนไปโดยปริยาย และใช้พระนามลำลองอย่างไม่เป็นทางการว่า ออสการ์ เบอร์นาดอตต์ ต่อมา ได้รับการสถาปนาเป็น **เจ้าชายออสการ์ เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก** ในวันแต่งงานจากพระอัยกา

พระบุตร
-------

เคานต์และเคานต์เตสนั้น มีพระบุตร 5 ท่าน คือ 

1. เคาน์เตสมาเรีย
2. เคานต์ออสการ์ คาร์ล
3. เคาน์เตสอัมเบอร์ โซเฟีย
4. เคานต์ฟอลเกอร์

พระอิสริยยศ
-----------

ตามอาร์มฐานะเคานต์แห่งวิสบอร์ก
ตราอาร์มในฐานะเจ้าชายแห่งสวีเดน ดยุกแห่งกอตลันด์
* 15 พฤศจิกายน 1859 - 15 มีนาคม 1888 : เจ้าชายออสการ์แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ ดยุกแห่งกอตลันด์
* 15 มีนาคม 1888 - 4 ตุลาคม 1953 : เจ้าชายออสการ์ เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก
**พระเจ้าอนันตยศ** เป็นปฐมกษัตริย์แห่งนครเขลางค์หรือจังหวัดลำปางในปัจจุบัน เป็นหนึ่งในสองพระราชโอรสฝาแฝดของพระนางจามเทวี (องค์พี่มีพระนามว่า พระเจ้ามหันตยศ) พระเจ้าอนันตยศทรงสร้างนครลำปางและขึ้นครองเมืองเมื่อ พ.ศ. 1231

พระประวัติ
----------

จาก *ตำนานมูลศาสนา* และ *ชินกาลมาลีปกรณ์* ระบุว่าพระนางจามเทวีกระทําพิธีบรมราชาภิเษก (นั่งเมือง) เมื่อ พ.ศ. 1205 และเมื่อเสด็จมาได้เพียง 7 วัน พระครรภ์ได้ครบ 10 เดือน พระนางจามเทวีทรงมีประสูติกาลพระโอรส 2 พระองค์ ในวันเพ็ญเดือน 3 เหนือ ซึ่งคำนวณแล้วตรงกับวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 1205 พระโอรสองค์พี่ปรากฏหลักฐานเพียงชื่อเดียวคือ "เจ้ามหันตยศ" ส่วนพระโอรสองค์น้องพบหลายชื่อ โดยมีชื่ออื่นอย่าง "เจ้าอินทวร" และ "เจ้าอินทเกิงกร"

มีวีรกรรมของสองพระโอรสคือ การสกัดการรุกรานของขุนหลวงวิลังคะที่มาโจมตีหริภุญไชยนคร ด้วยอำนาจและฤทธานุภาพของพญาคชสารนามว่า "ปู้ก่ำงาเขียว" เมื่อขุนหลวงวิลังคะเสียชีวิต ณ ดอยคว่ำหล้อง พระนางจามเทวีได้สู่ขอธิดาทั้งสองของขุนหลวงวิลังคะมาเป็นชายาให้กับโอรสแฝดทั้งสองเพื่อระงับรอยบาดหมางระหว่างชาวลัวะและเม็ง (มอญ) ต่อมาพระนางจามเทวีได้สละบัลลังก์ให้แก่เจ้ามหันตยศ และส่งเจ้าอนันตยศไปยังทิศตะวันออกแถบลุ่มแม่น้ำวังเพื่อสร้างเมืองเขลางค์นคร ตามที่เจ้าอนันตยศขอ ใน *จามเทวีวงศ์* ระบุว่ามีฤาษีสุพรหรมและพรานเขลางค์ช่วยกันสร้างเมืองเขลางค์นคร

ไม่นานจากนั้น เจ้าอนันตยศทรงระลึกถึงพระมารดา จึงให้อำมาตย์ไปทูลเชิญพระนางจามเทวีเสด็จมาประทับเขลางค์นคร สุพรหมฤๅษีจึงเนรมิตเมืองอีกเมืองหนึ่งบนเนินอันย้อยมาตามแนวเขลางค์นคร มีปราสาทราชมณเฑียรและบ้านเรือนพร้อมสรรพ เรียกว่า *อาลัมพางค์นคร* ภายหลังเจ้าอนันตยศเสด็จมาประทับที่อาลัมพางค์นคร ให้พระนางจามเทวีปกครองเมืองเขลางค์นครแทน หลังจากนั้น 3 ปี พระนางจามเทวีงมีพระราชประสงค์จะเสด็จกลับหริภุญไชย เจ้าอนันตยศก็กราบทูลอ้อนวอนให้พระนางจามเทวีอยูต่อ พระนางจามเทวีพระทัยอ่อน จากนั้น 3 ปี ต่อมา เจ้าอนันตยศก็กราบทูลอ้อนวอนให้พระนางจามเทวีอยู่ต่อไปอีก แต่ครั้งนี้พระนางไม่ตามพระทัยโอรส ประจวบกับพระนางประชวร ต้องการเสด็จกลับหริภุญไชย พระโอรสจึงต้องจำยอม

พงศาวลี
-------

| พงศาวลีของพระเจ้าอนันตยศ |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. พระยากาฬวรรณดิศ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **พระเจ้าอนันตยศ** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 6. พระเจ้าจักวัติ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. พระนางจามเทวี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "โบราณสถานกู่ช้าง กู่ม้า". สำนักงานเทศบาลเมืองลำพูน.
2. ↑  "นครลำปาง ในจินตนาการ". ลานนาโพสต์.
3. ↑  เพ็ญสุภา สุขคตะ. "การจัดสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์พระญาอนันตยศ ปฐมกษัตริย์แห่งนครเขลางค์ / ปริศนาโบราณคดี". มติชนสุดสัปดาห์.
4. ↑  "อนุสรณ์การพระราชทานเพลิงศพ ศาสตราจารย์ ดร. ประเสริฐ ณ นคร". สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. p. 113.
5. ↑  "ประวัติพระนางจามเทวี (โดยสังเขป)" (PDF).
ฉากไตเติ้ลสารคดีชุดเส้นทางสายไหม ภาค 1
**เส้นทางสายไหม** (ญี่ปุ่น: NHK特集 シルクロード; โรมาจิ: ***The Silk Road***) เป็นรายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์สารคดีที่ผลิตโดยผลิตโดย สมาคมแพร่ภาพกระจายเสียงแห่งประเทศญี่ปุ่น ( เอ็นเอชเค ) ออกอากาศครั้งแรกในช่วงปีคริสตทศวรรษที่ 1980 ซึ่งสารคดีชุดเส้นทางสายไหมเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการบรรยายการเดินทางในอดีตของเส้นทางสายไหม จากฉางอาน (ปัจจุบันชื่อ ซีอาน) จนถึงกรุงโรม ครอบคลุมทั้งเรื่องประวัติศาสตร์ โบราณคดี วัฒนธรรม ศาสนา และศิลปะแต่ละประเทศบนเส้นทางสายไหม สารคดีชุดเส้นทางสายไหม ออกอากาศครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1980

เบื้องหลัง
----------

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1972 ผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค ซึ่งดูแลโดยนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ทะนะกะ คะคุเอะ ได้เยือนปักกิ่ง, ประเทศจีน ระหว่างที่เยืนประเทศจีน นายกรัฐมนตรีจีน โจว เอินไหล ได้เชิญผู้รายงานข่าว ซึ่งสนับสนุนและแนะนำประเทศจีนไปยังส่วนที่เหลือของโลก เป็นการส่งสัญญาณลดถอยสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และสร้างความสัมพันธ์จีน–ญี่ปุ่น ผู้จัดการสารคดีเส้นทางสายไหมเสนอให้เป็นรายการโทรทัศน์แสดงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างจีนและส่วนที่เหลือของโลก สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคสนับสนับความคิดดังกล่าว แต่กลางคริสตทศวรรษที่ 1970 กล้องในการถ่ายรายการไม่สามารถเข้าไปถ่ายในภูมิภาคเส้นทางสายไหม

การออกอากาศ
-----------

**ในประเทศญี่ปุ่น** ครั้งแรกทางช่อง *NHK* ปี 1980 **ในสาธารณรัฐประชาชนจีน** ทางช่อง *CCTV* **ในประเทศไทย***ครั้งแรกทางช่อง 11* วันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.00 น.
*ครั้งที่สองทางช่อง ThaiPBS* ปี 2551 วันพุธ-ศุกร์ เวลา 20.30 น.

ดนตรีประกอบ
-----------

สารคดีชุดนี้ได้นักประพันธ์ดนตรีชื่อดังแนว New Age 2 ท่าน คือ **KITARO (คีทาโร่) และ Yo-Yo Ma** แต่สารคดีทั้งหมดจะใช้ดนตรีประกอบของ KITARO ซึ่งถือได้ว่าดนตรีประกอบสารคดีชุด Silk Road เป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปินท่านนี้เลยก็ว่าได้ เมื่อจัดทำออกมาเป็น CD จำหน่ายได้แยกออกมาเป็นอัลบั้มชุดต่างๆ พร้อมรายละเอียด ดังนี้

**KITARO (คีทาโร่)** เป็นศิลปิน นักประพันธ์เพลงชาวญี่ปุ่น สาขาดนตรีแนว New Age ที่โด่งดังไปทั่วโลก โดยเฉพาะอัลบั้มดนตรีประกอบชุด *SIlk Road* ถือได้ว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปินท่านนี้ โดยอัลบั้มเพลงประกอบมีทั้งหมด 5 อัลบั้ม

ทีมงาน
------

**เฉพาะทีมงานผู้สร้างสารคดี จัดฉายของช่อง NHK ประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น**

**Filmed by** Takutaro Noguchi, Masatsugu Inoue, Kenji Kobayashi

**Sound Effects by** Shigeo Ohuchi

**Edited by** Hiroyuki Shoji

**Technique by** Shingo Kitazaki, Mitsuo Kanda

**Narrted by** Graham Webster

**Directed by** Hajime Suzuki

**Produced by** Isao Tamai

ดูเพิ่ม
-------

* เส้นทางสายไหม

อ้างอิง
-------

1. ↑  50 Years of NHK Television (1980-04-07). "50 Years of NHK Television". Nhk.or.jp. สืบค้นเมื่อ 2017-03-01.
2. ↑  50 Years of NHK Television (1980-04-07). "50 Years of NHK Television". Nhk.or.jp. สืบค้นเมื่อ 2017-03-01.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ตัวอย่างรายการ
* *เส้นทางสายไหม* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**เจดีย์เจาะกาละ** (พม่า: ကြောင့်ကမ်လာဘ်စေတီတော်; Kyauk Ka Lat Pagoda) เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในรัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า สร้างขึ้นบนยอดของธรณีสัณฐานหินปูน โดยรอบล้อมรอบด้วยทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้น ปัจจุบันวัดยังเป็นที่จำพรรษาของพระสงฆ์จำนวนหนึ่ง และมีสถานะเป็นศาสนสถาน

เจาะกาละตั้งอยู่ห่างจากเมืองใกล้สุดอย่างพะอันไปหลายไมล์ และยังมีวัดอยู่อีกจำนวนมากในบริเวณแวดล้อม นอกจากวัดจะเปิดเป็นศาสนสถานแล้ว ยังเปิดรับนักท่องเที่ยวด้วย

ในศตวรรษที่ 19 โปนจี (Pongyi; พระสงฆ์) จากวัดเจาะกาละได้มีส่วนร่วมในการปฏิวัติต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ภายหลังสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม ตามะญะซะยาดอซึ่งภายหลังเป็นรู้จักในผู้สนับสนุนหลักธรรมเมตตา เคยเทศนาอยู่ที่เจาะกาละในทศวรรษ 1920

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เจดีย์เจาะกาละ**

1. ↑  Zatko, Martin (2015-02-02). *The Rough Guide to Myanmar (Burma)* (ภาษาอังกฤษ). Rough Guides UK. ISBN 9780241199916.
2. 1 2  osugamyanmartravels (2018-06-18). "(Hpa-An) Kyauk Kalap Pagoda". *Osuga Myanmar Travels & Tours* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-12. สืบค้นเมื่อ 2019-08-12.
3. ↑  "Hpa-an's Kyauk Kalat Pagoda". *Travelfish* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-08-12.
4. ↑  WINFIELD, J. (2010). Buddhism and Insurrection in Burma, 1886–1890. *Journal of the Royal Asiatic Society,* *20* (3), third series, 345-367. JSTOR 25700460
ที่เก็บข้อมูลที่อยู่บน GitLab 
ในระบบการควบคุมการปรับปรุงแก้ไข **ที่เก็บข้อมูล**คือโครงสร้างข้อมูลที่จัดเก็บ ข้อมูลอภิพันธุ์สำหรับชุดของไฟล์หรือโครงสร้างไดเร็กทอรี ขึ้นอยู่กับว่าระบบการควบคุมการปรับปรุงแก้ไขที่ใช้งานอยู่นั้นมีลักษณะการทำงานอย่างไร เช่น แบบแยกศูนย์อย่าง Git หรือ Mercurial หรือรวมศูนย์ เช่น Subversion, CVS หรือ Perforce ชุดข้อมูลทั้งหมดในที่เก็บข้อมูลอาจถูกทำซ้ำในระบบของผู้ใช้ทุกคน หรืออาจถูกเก็บรักษาไว้ในเซิร์ฟเวอร์ระบบเดียว ที่เก็บข้อมูลมีข้อมูลอภิพันธุ์ เช่นบันทึกประวัติของการเปลี่ยนแปลงในที่เก็บข้อมูล ชุดของอ็อบเจ็กต์คอมมิต และชุดการอ้างอิงเพื่อคอมมิตอ็อบเจ็กต์ ที่เรียกว่า *heads*

วัตถุประสงค์หลักของที่เก็บข้อมูลคือเพื่อจัดเก็บชุดของไฟล์ รวมถึงประวัติการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับไฟล์เหล่านั้น อย่างไรก็ตาม วิธีที่ระบบควบคุมเวอร์ชันแต่ละระบบจัดการการจัดเก็บการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นแตกต่างกันอย่างมาก ตัวอย่างเช่น การโค่นล้มในอดีตอาศัยอินสแตนซ์ฐานข้อมูล แต่ตั้งแต่นั้นมาได้ย้ายไปจัดเก็บการเปลี่ยนแปลงโดยตรงบนระบบไฟล์ ความแตกต่างในเทคนิคการจัดเก็บข้อมูลเหล่านี้โดยทั่วไปได้นำไปสู่การใช้การควบคุมเวอร์ชันที่หลากหลายโดยกลุ่มต่างๆ ขึ้นอยู่กับความต้องการของพวกเขา

ภาพรวม
------

ในด้านวิศวกรรมซอฟต์แวร์ ระบบการควบคุมการปรับปรุงแก้ไข นั้นใช้เพื่อติดตามเวอร์ชันของไฟล์ ซึ่งโดยปกติแล้วจะช่วยให้นักพัฒนาหลายคนทำงานร่วมกันในโปรเจ็กต์ได้ พื้นที่เก็บข้อมูลจะติดตามไฟล์ในโครงการซึ่งแสดงเป็น กราฟ

ระบบการควบคุมการปรับปรุงแก้ไขแบบกระจายประกอบด้วยที่เก็บข้อมูลส่วนกลางและสาขา มีพื้นที่เก็บข้อมูลส่วนกลางอยู่บนเซิร์ฟเวอร์ หากต้องการเปลี่ยนแปลง นักพัฒนาจะทำงานบนพื้นที่เก็บข้อมูลสาขาก่อน จากนั้นจึงดำเนินการเปลี่ยนแปลงกับพื้นที่เก็บข้อมูลส่วนกลางทีหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "SVNBook". สืบค้นเมื่อ 2012-04-20.
2. ↑  "Version control concepts and best practices". 2018-03-03. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-27. สืบค้นเมื่อ 2020-07-10.
3. ↑  "Getting Started - About Version Control". Git SCM.
4. ↑  Ben Collins-Sussman; Brian W. Fitzpatrick; C. Michael Pilato (2011). "Chapter 5: Strategies for Repository Deployment". *Version Control with Subversion: For Subversion 1.7*. O'Reilly.
5. ↑  "Different approaches to source control branching". *Stack Overflow*. สืบค้นเมื่อ 15 November 2014.
แม่แบบ:Version control software
**จินติ่ง** (จีน: 金顶; พินอิน: *Jīndǐng*; แปลตรงตัว: "ยอดเขาทอง") ความสูง 3,077 เมตร (10,095 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล เป็นยอดเขาหลักของเขาเอ๋อเหมย์ในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน ชื่อนี้ยังเป็นชื่อเรียกทั่วไปของ **วัดหวาจ้าง** (จีน: 华藏寺; พินอิน: *Huázàng sì*) ที่สร้างขึ้นบนยอดเขา จินติ่งเป็นหนึ่งในรายชื่อวัดพุทธสำคัญของชาวจีนฮั่นและเป็นวัดที่ตั้งอยู่บนความสูงที่สุดในรายชื่อนี้

จินติ่งเป็นที่รู้จักจาก "อัศจรรย์สี่ประการ" ได้แก่ พระอาทิตย์ขี้น, ทะเลเมฆ, พระอาทิตย์ทรงกลด ("พุทธฉัพพันรังสี") และ "แสงศักดิ์สิทธิ์"

วัดหวาจ้างสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1337 สมัยราชวงศ์หมิง ต่อมาวัดถูกไฟคลอกเสียหายแต่ก็สร้างขึ้นใหม่อยู่หลายครั้ง โดยครั้งล่าสุดเกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมที่ซึ่งจินติ่งถูกใช้งานเป็นสถานีส่งต่อสัญญาณโทรทัศน์ ในปี 1972 ไฟไหม้ลุกลามบริเวณยอดเขาและวัดหวาจ้างซึ่งสร้างด้วยไม้เสียหายทั้งหมด ศาสนวัตถุโบราณสูญสลายไปในเพลิงไหม้ เหลือเพียงวัตถุไม่กี่ชิ้นที่ยังเหลือถึงปัจจุบัน ในปี 2004 ได้มีการสร้างวัดหวาจ้างขึ้นใหม่ภายใต้โครงการแผนพัฒนาและฟื้นฟูของพุทธสมาคมเขาเอ๋อเหมย์ ในโครงการเดียวกันนี้ยังรวมถึงการก่อสร้างรูปปั้นพระสมันตภัทรโพธิสัตว์สิบพักตร์ขึ้นเป็นพระสถูปความสูง 48 เมตร การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดอย่างเป็นทางการในปี 2006 ในพิธีเปิดวัดมีพระสงฆ์ 300 รูปเข้าร่วม โครงการฟื้นฟูนี้ดึงดูดทั้งนักท่องเที่ยวและศาสนิกชนมายังจินติ่ง และช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจกับการท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม วัดหลังใหม่นี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการก่อสร้างขึ้นใหม่โดยไม่มีบริบททางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของเดิมมาประกอบ เป็นการสร้างวัฒนธรรมขึ้นใหม่อันไม่เป็นของดั้งเดิม ในปี 2016 พรสถูปพระโพธิสัตว์สมันตภัทรได้ปิดชั่วคราวเพื่อทำการบูรณะและปิดทองคำเปลวจำนวน 160,000 ใบ มูลค่าราว 20 ล้านหยวน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kögel, Eduard (2015). *The Grand Documentation: Ernst Boerschmann and Chinese Religious Architecture (1906–1931)*. De Gruyter. pp. 273–7. ISBN 978-3-11-040134-9.
2. 1 2 3 4  "Huazang Temple" (ภาษาจีน). Mt. Emei Buddhist Association. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 April 2016. สืบค้นเมื่อ 13 April 2016.
3. ↑  *Atlas of World Heritage: China*. Long River Press. 2005. pp. 124–6. ISBN 978-1-59265-060-6.
4. ↑  Blumenfield, Tami; Silverman, Helaine (2013). *Cultural Heritage Politics in China*. Springer Science & Business Media. pp. 62–63. ISBN 978-1-4614-6874-5.
5. ↑  "峨眉山金顶十方普贤重塑金身暂别游客". *Tencent* (ภาษาจีน). 2016-03-23.
คลองพระพิมลบริเวณตลาดน้ำไทรน้อย
**คลองพระพิมล** **คลองพระพิมลราชา** **คลองพระราชาพิมล** หรือชื่อดั้งเดิมว่า **คลองพระราชาภิมณฑ์** เป็นคลองที่เริ่มต้นในพื้นที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ผ่านอำเภอไทรน้อย ไปบรรจบกับแม่น้ำท่าจีนที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีความยาว 31.50 กิโลเมตร กว้าง 40 เมตร สามารถเก็บกักน้ำได้ประมาณ 2,296,872 ลูกบาศก์เมตร เป็นคลองที่มีบทบาทสำคัญทั้งทางด้านการคมนาคมและการเกษตรของผู้คนในจังหวัดนนทบุรี นครปฐม และพระนครศรีอยุธยา มาตั้งแต่อดีตกาลจนถึงปัจจุบัน

ประวัติ
-------

คลองพระพิมลขุดเมื่อ พ.ศ. 2433 ริเริ่มโดยพระราชาภิมณฑ์ (เพ็ง) ผู้ได้รับสัมปทานการขุดคลอง เริ่มจากปลายคลองบางบัวทองตรงบริเวณที่ตั้งโรงพยาบาลบางบัวทองในปัจจุบัน ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ วัตถุประสงค์ไม่เพียงแต่เปิดพื้นที่เพื่อการเกษตรแต่ยังเป็นการเชื่อมต่อไปสู่พื้นที่ในแถบสุพรรณบุรี เป็นคลองกว้าง 3 วา ลึก 5 ศอก แต่การขุดได้เพียงระยะราว 16 กิโลเมตร ถึงบริเวณวัดยอดพระพิมล พระราชาภิมณฑ์ก็สิ้นชีวิต

จนถึงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2477 พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ได้เดินทางมาร่วมพิธีเกี่ยวข้าวและประกวดพันธุ์ข้าวที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี การเดินทางเป็นไปได้ด้วยความลำบากเนื่องจากการตื้นเขินของคลองพระราชาภิมณฑ์ พระยาพหลพลพยุหเสนาจึงสั่งให้กรมชลประทานดำเนินการขุดคลองพระราชาภิมณฑ์ให้ลึกและกว้างกว่าเดิม และให้ขุดต่อไปบรรจบแม่น้ำท่าจีนที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ระยะทางจึงเพิ่มเป็น 31.50 กิโลเมตร

ผลกระทบของการขุดคลองทำให้มีการขุดคลองเล็กคลองซอย เช่น คลองขุนศรี คลองลากค้อน คลองบางภาษี คลองมะสง เป็นต้น ทำให้มีผู้คนจากที่อื่น ๆ พากันอพยพมาตั้งรกราก ลงทุนทำมาหากินในท้องที่บางบัวทองกันมากขึ้น หลวงโยธีพิทักษ์ (โปร่ง สาทิศกุล) นายอำเภอบางบัวทอง กล่าวถึงความสำคัญของคลองพระราชาภิมณฑ์ไว้ตอนหนึ่งว่า "แม่น้ำเจ้าพระยามีคุณประโยชน์แก่ประเทศสยามอย่างมากมายเพียงใด คลองพระพิมลก็มีประโยชน์อย่างเดียวกัน"

การตั้งชุมชนเป็นช่วง ๆ ในระหว่างชุมชนชาวไทยมีชุมชนชาวไทยมุสลิมและชุมชนชาวไทยเชื้อสายมอญ ชาวไทยเป็นคนกลุ่มใหญ่ที่สุดที่ตั้งบ้านเรือนตามสองฝั่งคลองพระพิมล มีชุมชนเชื้อสายมอญเช่นชุมชนมอญวัดไทรน้อยและชุมชนมอญวัดยอดพระพิมล ชุมชนไทยมุสลิมที่บ้านสุเหร่าโรงสวดและสุเหร่าโรงกระโจม ชุมชนไทยเชื้อสายจีนจำนวนมากตั้งบ้านเรือนทีปากคลองพระพิมลที่เป็นตลาดบางบัวทองในปัจจุบัน ตลาดไทรน้อย ตลาดไทรใหญ่ ตลาดปากคลองเจ้าและตลาดปากคลองขุนศรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "กรมชลฯ ร่วม Kick Off โครงการพัฒนาและฟื้นฟูคลองพระพิมลเฉลิมพระเกียรติ จ.นนทบุรี". ฐานเศรษฐกิจ.
2. ↑  "'พายเรือคายัค รักษ์คลองนนท์' ยลเสน่ห์คลองพระพิมล นนทบุรี". โพสต์ทูเดย์.
3. ↑  วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. "พัฒนาการของการปรับเปลี่ยนสภาพภูมิศาสตร์ในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเจ้าพระยา". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "คลองพระราชาพิมล". คลังทรัพยากรการศึกษาแบบเปิด.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "คลองพระราชาพิมล...หัวใจชาวนา ดาราประจำชีวิต". สำนักบรรณสารสนเทศ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  "ภูมินามอำเภอไทรน้อย" (PDF). สำนักบรรณสารสนเทศ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. p. 22.
**อำเภอกลุงกุง** (อินโดนีเซีย: *Klungkung*) เป็นอำเภอในจังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย โดยเป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กที่สุดของจังกวัด ด้วยขนาดพื้นที่ 315 ตารางกิโลเมตร อำเภอมีประชากรตามสำมะโนอยู่ที่ 170,543 คน ในปี 2010 เพิ่มเป็น 206,925 คนในปี 2020; ค่าประมาณประชากรกลางปี 2022 อยู่ที่ 214,012 ประกอบด้วยชาย 107,177 คน หญิง 106,815 คน เมืองหลวงของอำเภอกลุงกุงคือเซอมาราปูรา

เมืองเซอมาราปูราสามารถเดินทางเข้าถึงได้ผ่านทางกีอันยาร์ ผ่านทางทางหลวง เซอมาราปูราเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากงานจิตรกรรมแบบาหลีที่บอกเล่าเรื่องราวมหากาพย์เช่นมหาภารจะ ดังที่สามารถพบได้ตามฝาผนังของพระราชวังในบาหลี รวมถึงวังกลุงกุง และพิพิธภัณฑเซอมารายานาที่ตั้งอยู่ใกล้กัน ราว 64.4% ของพื้นที่กลุงกุงทั้งหมดเป็นเกาะนอกชายฝั่งของบาหลี อันได้แก่เกาะนูซาเปอนีดา, นูซาเจอนีงัน, นูซาเลิมโบงัน และเกาะเล็กอีกสิลเอ็ดเกาะ ทั้งหมดรวมกันเป็นตำบลนูซาเปอนีดา ในขณะที่ตำบลที่เหลือของอำเภอนี้ล้วนอยู่บนแผ่นดินของเกาะบาหลี

ในอดีตกลุงกุงเป็นอาณาจักรหนึ่งของบาหลีที่มีอยู่มาก่อนการมาถึงของยุโรป แม้อาณาจักรกลุงกุงจะมีขนาดเล็กแต่ก็มีความสำคัญในบาหลี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2023, *Kabupaten Klungkung Dalam Angka 2023* (Katalog-BPS 1102001.5105)
2. ↑  Biro Pusat Statistik, Jakarta, 2011.
3. ↑  Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2021.