recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
อัลฟาโรเมโอ 164
**อัลฟาโรเมโอ 164** (Alfa Romeo 164) ออกขายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1987 ออกแบบโดย พินินฟารีนา (Pininfarina) เป็นรถขนาดใหญ่รุ่นแรกของอัลฟา นอกจากนั้นยังเป็นรถอัลฟาโรเมโอ รุ่นสุดท้ายที่ออกแบบและผลิตก่อนที่อัลฟาจะถูกเฟียตซื้อกิจการไป 

ในฮ่องกงและประเทศมาเลเซีย รถยนต์รุ่นนี้ถูกเปลี่ยนชื่อรุ่นเป็น 168 เนื่องจากตัวเลข "164" นั้นถือว่าไม่เป็นมงคลในวัฒนธรรมจีน (ในภาษาจีน เลขนี้มีเสียงใกล้เคียงกับคำว่า "一路死" — all the way to death) และเลข "168" เป็นมงคล (เสียงใกล้เคียงคำว่า "一路發" — all the way to prosperity)

มีเครื่องยนต์ให้เลือกคือ 2.0 Twin Spark, 2.0 Turbo, 3.0 V6 แบบซิงเกิลโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์ 12 วาล์ว และ 2.5 เทอร์โบดีเซล
โดยในรุ่น 3.0 V6 เป็นรุ่นเดียวที่มีการติดตั้งเกียร์อัตโนมัติให้เลือกเป็นอุปกรณ์เสริม

1. 2.0 Twin Spark
2. 2.0 Turbo
3. 3.0 V6
4. 2.5 TD
5. Quadrifoglio

อัลฟาโรเมโอ 164 ซุปเปอร์
------------------------

ในปี ค.ศ.1993 อัลฟาโรเมโอ ได้ออกรุ่นปรับปรุงใหม่ของ อัลฟา 164 เรียกว่า อัลฟาโรเมโอ 164 ซุปเปอร์ (Alfa Romeo 164 Super) โดยมีการขยายขนาดตัวถังให้ใหญ่ขึ้น เปลี่ยนลักษณะกันชน กาบข้างประตู และไฟหน้า ให้ดูทันสมัยมากขึ้น ส่วนที่สำคัญที่สุดคือ อัลฟาได้เปลี่ยนเครื่องยนต์ 3.0V6 เป็นแบบ ดับเบิ้ลโอเวอร์เฮดแคมชาฟท์ร่วมกับระบบมัลติวาล์ว นอกจากนั้นสำหรับรุ่นสูงสุดคือ อัลฟา 164Q4 ยังมีระบบขับเคลื่อน 4 ล้อแบบตลอดเวลา รวมทั้งมีระบบช่วงล่างพิเศษแบบ Active Suspension ที่พัฒนาร่วมกับ โคนี่ ซึ่งระบบนี้จะสามารถปรับช่วงล่างของรถให้เข้ากับความเร็วและสภาพการขับขี่ ทำให้มีการเกาะถนนและทรงตัวที่ดีขึ้นอีกระดับหนึ่ง โดยในรุ่น 3.0 V6-24Valve เป็นรุ่นเดียวที่มีการติดตั้งเกียร์อัตโนมัติให้เลือกเป็นอุปกรณ์เสริม

1. 2.0 Twin Spark
2. 2.0 V6-Turbo
3. 3.0 V6-24Valve
4. 2.5 TD
5. Quadrifoglio 4 (Q4)

รุ่นพิเศษ
---------

1. 164 Quadrifoglio
2. 164 Q4

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chris Robyn. "Alfa Romeo 168: What's in a Number?". *digest.net*. สืบค้นเมื่อ 2007-04-25.
***บาดแผลแห่งอดีตกาล*** (ญี่ปุ่น: プロジェクトスカード プレイタの傷; โรมาจิ: *Purojekuto Sukādo Pureita no Kizu*) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลของญี่ปุ่น สร้างโดยสตูดิโอ GoHands อิงจากโปรเจกต์ Project Scard media โดย Frontier Works ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม ถึง 3 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Animeism

ตัวละคร
-------

ไค ยามาโตะ (甲斐 ヤマト, *Kai Yamato*)
ให้เสียงโดย: Arthur Lounsbery
อาราชิบะ เอจิ (嵐柴 エイジ, *Arashiba Eiji*)
ให้เสียงโดย: Atsushi Kousaka
อาราชิบะ คาซุมะ (嵐柴 カズマ, *Arashiba Kazuma*)
ให้เสียงโดย: Shōya Chiba
ซากิชิมะ คางามิ (茶木縞 カガミ, *Sakishima Kagami*)
ให้เสียงโดย: Junya Enoki
วาชิมิเนะ รัน (鷲峰 ラン, *Washimine Ran*)
ให้เสียงโดย: Takeaki Masuyama
คุราซุเอะ จิน (烏末 ジン, *Karasue Jin*)
ให้เสียงโดย: Sho Nogami
ทัตสึมิ โคงะ (龍眞 コウガ, *Tatsuma Kōga*)
ให้เสียงโดย: Taku Yashiro
โทราทากะ อิทสึกิ (虎尊 イツキ, *Torataka Itsuki*)
ให้เสียงโดย: Tasuku Hatanaka
คุรามะ โฮกุโตะ (鞍馬 ホクト, *Kurama Hokuto*)
ให้เสียงโดย: Katsumi Fukuhara
Hræsvelgr Sakiyo (先代 フレスヴェルグ, *Sakiyo Furesuverugu*)
ให้เสียงโดย: Kenjiro Tsuda
Morrigan Sakiyo (先代 モリガン, *Sakiyo Morigan*)
ให้เสียงโดย: Yōji Ueda

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  "Project Scard Franchise Gets Scar on the Praeter Anime by GoHands in January 2021". *Anime News Network*. September 6, 2020. สืบค้นเมื่อ September 6, 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
* *บาดแผลแห่งอดีตกาล* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ศาลเจ้าในกรุงโซล เกาหลีใน ค.ศ. 1925–1945 ในสมัยการปกครองของญี่ปุ่น
ข้างหน้าอดีตโชเซ็งจิงงูที่เคโจ
ภาพข้างหน้าศาลเจ้า (โปสการ์ดญี่ปุ่นร่วมสมัย)

**ศาลเจ้าโชเซ็ง** (เกาหลี: 조선신궁, อักษรฮันจา: 朝鮮神宮; ภาษาญี่ปุ่นแบบเฮปเบิร์น: *Chōsen Jingū*) เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญที่สุดในประเทศเกาหลีตั้งแต่ ค.ศ. 1925 ถึง 1945 ในสมัยการปกครองของญี่ปุ่น

เบื้องหลัง
----------

มุมมองจากมุมสูง (โปสการ์ดญี่ปุ่นร่วมสมัย)
โชเซ็งจิงงูที่เคโจ (โซล)
หลังญี่ปุ่นผนวกเกาหลีใน ค.ศ. 1910 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ดำเนินการตามนโยบายกระบวนการกลายเป็นญี่ปุ่น (Japanization) ซึ่งรวมไปถึงการสักการะที่ศาลเจ้าชินโต เช่นเดียวกันกับการแสดงออกทางการเมืองต่อความรักประเทศชาติเป็นข้อปฏิบัติทางศาสนา ตั้งแต่ ค.ศ. 1925 นักเรียนในโรงเรียนจะต้องเข้าไปในศาลเจ้าชินโต และใน ค.ศ. 1935 มีการบังคับให้นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยและข้าราชการจะต้องเข้าร่วมพิธีศาสนาชินโต จนถึง ค.ศ. 1945 มีศาลเจ้าในเกาหลีที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรัฐชินโต (State Shinto) รวม 1,140 แห่ง

โชเซ็งจิงงูถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1925 ที่ยอดเขานัมซานในเมืองเคโจ เพื่ออุทิศแด่เทพีอามาเตราซุกับจักรพรรดิเมจิ ตัวอาคารมีรูปแบบสถาปัตยกรรมชินเม-ซูกูริตามศาลเจ้าอิเซะ ไม่กี่เดือนหลังเกาหลีเป็นเอกราชจากญี่ปุ่น โชเซ็งจิงงูจึงถูกทำลายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945 และใน ค.ศ. 1970 ได้มีการสร้าง "อนุสรณ์สถานรักชาติ อัน จุง-กึน" ในบริเวณที่เคยเป็นศาลเจ้า เพื่อยกย่องอัน จุง-กึน ผู้ลอบสังหารอิโต ฮิโรบูมิ ผู้ตรวจราชการชาวญี่ปุ่นคนแรก

ดูเพิ่ม
-------

* รัฐชินโต (State Shinto)
* ศาสนาชินโตในประเทศเกาหลี
* เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
* การจัดอันดับศาลเจ้าชินโตในระบบสมัยใหม่ (Modern system of ranked Shinto Shrines)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sung-Gun Kim (1997). "The Shinto Shrine Issue in Korean Christianity under Japanese Colonialism". *Journal of Church and State*. **39**: 503–521. doi:10.1093/jcs/39.3.503.[*ลิงก์เสีย*]
2. 1 2  Wakabayashi, Ippei. "Ahn Jung-geun and the Cultural Public Sphere" (PDF). Bunkyo University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 13 June 2011. สืบค้นเมื่อ 31 March 2011.
3. 1 2  Grayson, James H. (1993). "Christianity and State Shinto in Colonial Korea: A Clash of Nationalisms and Religious Beliefs". *Diskus*. British Association for the Study of Religions. **1** (2): 13–30. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-05. สืบค้นเมื่อ 2011-04-27.
4. ↑  Wagner, Edward W.; และคณะ (1990). *Korea Old and New: A History*. Harvard University Press. p. 315. ISBN 0-9627713-0-9.
5. ↑  "Chōsen Jingū". Genbu.net. สืบค้นเมื่อ 31 March 2011.
6. ↑  Hiura, Satoko (2006). "朝鮮神宮と学校 : 勧学祭を中心に". *Japan Society for the Historical Studies of Education*. National Institute of Informatics. **49**: 110–112.
7. ↑  Keene, Donald (2002). *Emperor of Japan: Meiji and his World, 1852-1912*. Columbia UP. pp. 664ff.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

(ในภาษาญี่ปุ่น) Chōsen Jingū (plan and photographs)

* 1931 photograph เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

พิกัดภูมิศาสตร์: 37°33′13″N 126°58′58″E﻿ / ﻿37.55361°N 126.98278°E﻿ / 37.55361; 126.98278

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* ญี่ปุ่น

 |
**แร็ป** (อังกฤษ: rap) คือการพูดในลักษณะคำกลอนลงจังหวะเพลง โดยส่วนใหญ่จะใช้จังหวะเร็ว เป็นส่วนหนึ่งขององค์ประกอบของวัฒนธรรมฮิปฮอป

แรปเป็นการร้องแบบที่เป็นจังหวะ การร้องคล้ายเสียงพูด และเนื้อหาของเพลงที่มีความหมายและมีความคล้องจองกัน รวมทั้งเน้นที่การกำกับจังหวะ โดยใช้จังหวะกลองอิเล็กทรอนิกส์ และเทคนิคการ Sampling งานเพลงอื่น ๆ

การแรปได้พัฒนาทั้งภายในและนอก ของดนตรีแนวฮิปฮอป Kool Herc ชาวจาเมกาในนิวยอร์กได้เริ่มการพูดลงบนเพลงประเภทแดนซ์ฮอลล์ ในคริสต์ทศวรรษ 1970 จนในคริสต์ทศวรรษ 1980 ความสำเร็จของวงรัน-ดีเอ็มซี ได้เปิดกว้างให้วงการเพลงแรป พอถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ฮิปฮอปได้ก้าวเข้าสู่กระแสหลัก ในคริสต์ทศวรรษ 2000 ฮิปฮอปใต้ดินเริ่มจะมีการใช้จังหวะที่สลับซับซ้อนมากขึ้น ท้วงทำนองในการพูด เนื้อคำกลอนที่ซับซ้อน และการเล่นคำอย่างสร้างสรรค์ เนื้อเพลงแรปมักถ่ายทอดชีวิตบนถนนที่เป็นที่มาของฮิปฮอป ผนวกกับอ้างอิงถึงวัฒนธรรมกระแสนิยม และคำสแลงฮิปฮอปต่าง ๆ

ศิลปินเพลงแร็ปที่มีชื่อในระดับโลกก็ได้แก่อาทิเช่น ทูพัค ชาเคอร์, เดอะโนทอเรียสบีไอจี, บีสตีบอยส์, เอ็มมิเน็ม, เอ็น.ดับเบิลยู.เอ, มิสซี เอลเลียต, สนูป ด็อกก์, เจย์-ซี, ลิล เวย์น, คานเย เวสต์, เดรก, นิกกี มินาจ, อิกกี อะเซเลีย, คาร์ดิ บี และ โพสต์ มาโลน เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* ฮิปฮอปในประเทศไทย
**พระพันปีหลวงอินซู จากตระกูลฮัน** (소혜왕후 한씨,8 กันยายน พ.ศ. 1980 – 27 เมษายน พ.ศ. 2047) หรือ **พระมเหสีโซฮเย** พระชายาใน เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง พระราชมารดาใน พระเจ้าซ็องจง และเป็นพระอัยยิกาใน ย็อนซันกุน และ พระเจ้าชุงจง ถือได้ว่าพระนางเป็นหนึ่งในสตรีที่ทรงอำนาจและอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในสมัยราชวงศ์โชซ็อน

พระประวัติ
----------

**พระพันปีหลวงอินซู** ประสูติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 1980 ในรัชสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช เป็นธิดาของฮันฮว็อก รองอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัยพระเจ้าเซโจ

เสกสมรส
-------

ต่อมาเสกสมรสกับ องค์ชายโทว็อน อีจางหรือต่อมาคือ เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าเซโจ กับ พระนางช็องฮี มีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ได้แก่ องค์ชายวอลซาน,องค์หญิงมยองซุก และ องค์ชายชาซาน ซึ่งต่อมาได้ขึ้นเป็นพระราชาองค์ที่ 9 แห่งโชซอน พระนามว่าพระเจ้าซ็องจง

พระพันปีและผู้สำเร็จราชการ
--------------------------

หลังจากที่พระองค์มีพระประสูติกาลองค์ชายชาซาน ไม่นานนักก็ได้มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อ เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง ได้ประชวรสวรรคต พระนางจึงต้องพ้นจากตำแหน่งและเสด็จออกไปอยู่นอกวังเมื่อพระชนมายุได้ 20 ชันษา ทำให้พระนางต้องเลี้ยงพระโอรสทั้งสองอยู่นอกวังเป็นเวลา 12 ปี จนองค์ชายชาซานโอรสองค์เล็กของพระนางขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าซ็องจง พระราชาองค์ที่ 9 แห่งโชซอนพระนางจึงได้คืนสู่ตำแหน่งโดยได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีหลวงแห่งโชซอนมีพระนามว่า พระพันปีหลวงยินซู แห่งโชซอนขณะมีพระชนม์มายุได้ 32 ชันษา ซึ่งคำว่า "อินซู" มากจากคำนำหน้าของชื่อเต็มพระนางคือ "อินซู ฮวีซุก มยองอี โซฮเย วังฮู" ส่วนสวามีของพระนาง เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง ก็ได้รับการสถาปนาพระอัฐิเป็นพระเจ้าท็อกจงมีศักดิ์เทียบเท่ากษัตริย์ในเวลานี้พระนางได้เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งโซซอนร่วมกับพระอัยยิกาจองฮีพระสัสสุของพระนาง พระพันปีอินซูนั้นทรงมีอิทธิพลอย่างมากในราชสำนัก พระนางทรงแทรกแซงราชกิจของพระเจ้าซองจง ตลอดรัชกาลเหตุการณ์ที่ถือว่าเกรียวกราวมาก และเป็นเหตุการณ์บทเรียนในประวัติศาสตร์ที่คนรุ่นหลังต้องกล่าวถึงก็คือคดีการประหาร พระมเหสียุน สืบเนื่องจากมเหสียุนทำพระพักตร์พระเจ้าซองจงเป็นแผล ซึ่งตามกฏของราชสำนักแล้ว ถือว่าเป็นเรื่องผิดร้ายแรง เข้าข่ายปลงพระชนม์กษัตริย์กันเลยทีเดียว พระพันปีอินซูพิโรธมาก จึงผลักดันให้พระเจ้าซองจงปลดมเหสียุน และขับออกจากวัง ใน ค.ศ. 1479 และเมื่อจับได้ว่า อดีตมเหสียุน ยังมีฐานอำนาจ จึงสั่งให้พระเจ้าซองจงออกพระราชโองการประหารอดีตมเหสียุน ใน ค.ศ. 1482

สวรรคต
------

พระนางอินซูทรงถูกพระเจ้ายอนซัน ผู้เป็นพระนัดดาของพระนางสำเร็จโทษ ในปี ค.ศ.1504 เนื่องจากพระนางเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการประหารชีวิตอดีตพระมเหสียุน พระมารดาของพระเจ้ายอนซัน

พระราชวงศ์
----------

อ้างอิง
-------
**มอแรก** (อังกฤษ: Morag; เกลิก: *Mòrag*) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ที่เชื่อว่าอาศัยอยู่ในทะเลสาบมอราร์ ในที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ เหมือนกับสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ หรือเนสซี ที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบเนสส์ที่อยู่ใกล้เคียงกัน เป็นหนึ่งในสัตว์ประหลาดหรือสิ่งที่ปรากฏเป็นตำนานหรือสิ่งที่โด่งดังเป็นเอกลักษณ์ของสกอตแลนด์

โดยคำว่า "มอแรก" เป็นชื่อของหญิงสาวชาวสกอต เป็นการเล่นคำจากชื่อของทะเลสาบ พบรายงานครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 รวมทั้งหมด 34 เหตุการณ์จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1981 พยานสิบหกคนต่างมีส่วนร่วมในเหตุการณ์

การเผชิญหน้าที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด คือในปี ค.ศ. 1969 เมื่อชายท้องถิ่นสองคน คือ ดันแคน แมกโดนัลด์ และวิลเลียม ซิมป์สัน ได้นั่งเรือล่องไปในทะเลสาบ พวกเขาอ้างว่าได้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่จะจู่โจมพวกเขา แมกโดนัลด์จึงต้องป้องกันตัวด้วยไม้พาย และซิมป์สันได้ใช้ปืนไรเฟิลยิงใส่ จากนั้นมันก็จมหายไปอย่างช้า ๆ ผ่านพ้นสายตา เขาอธิบายว่า มันมีสีน้ำตาล, ความยาว 25–30 ฟุต (9 เมตร), ผิวหนังหยาบ, มีโหนกหลังสามอันสูง 18 นิ้ว (460 มิลลิเมตร) เหนือผิวน้ำของทะเลสาบ

คณะสำรวจทะเลสาบเนสส์ได้ทำการสำรวจทั้งทะเลสาบเนสส์และขยายไปถึงทะเลสาบมอราร์ด้วย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าสัตว์ประหลาดมีจริงหรือไม่หรือเป็นเรื่องแต่ง แต่ไม่พบหลักฐานว่ามีสิ่งมทีชีวิตขนาดใหญ่จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2015

ดูเพิ่ม
-------

* สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์

หนังสืออ่านเพิ่มเติม
--------------------

* Campbell, Elizabeth Montgomery & David Solomon, *The Search for Morag* (Tom Stacey 1972) ISBN 0-85468-093-4
* Peter Costello, *In Search of Lake Monsters* (Garnstone) 1974
* Michael Newton, Encyclopedia of Cryptozoology A Global Guide
* *Modern Mysteries of Britain* (Guild Publishing 1987), pp 160–1 (Morag photographs)

อ้างอิง
-------

1. ↑  trainee2 (October 26, 2015). "25 เอกลักษณ์ของสกอตแลนด์". educatepark. สืบค้นเมื่อ July 31, 2016.
2. ↑  Loch Ness Investigation 1969 page 18
3. ↑  Janet and Colin Bord, "Alien Animals" (Granada 1980, revised 1985), ISBN 0-586-06469-9, pages 13-14

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* การสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1970) (อังกฤษ)
* การสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1971) (อังกฤษ)
* การสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1972) (อังกฤษ)
* รายงานการสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1975) (อังกฤษ)
* รายงานการสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1976) (อังกฤษ)
**วัดบางด้วนใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านสุขประชากร ตำบลบางด้วน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 54 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม เป็นสวนมะพร้าว มีคลองสาธารณะออกแม่น้ำเจ้าพระยา อีกด้านหนึ่งมีทางรถยนต์ออกถนนสุขุมวิท ปัจจุบันพระครูสมุทรสุตปาพจน์ (สุวัช โอภาโส) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดบางด้วนในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 โดยมีนายกร นายพ่วง และนายสุข ต้นตระกูลยืนยง เป็นผู้ถวายที่ดิน 6 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด เดิมมีชื่อว่า **วัดสุขกร** ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดบางด้วนใน" ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งวัด (ยังมีวัดบางด้วนอีกแห่งคือวัดบางด้วนนอก) วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2482 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นในที่วัด

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลอง มีภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถ มหาเจดีย์พุทธยันตรีสุขใจ และศาลาทรงไทย 2 ชั้น ปูชนียวัตถุสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ พระทันใจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางด้วนใน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ว้ดบางด้วนใน (สุขกร)". กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.[*ลิงก์เสีย*]
โปสเตอร์ *2012 วันสิ้นโลก* ภาพยนตร์แนวภัยพิบัติซึ่งออกฉายในปี 2009
**ภาพยนตร์ภัยพิบัติ** หรือ **ภาพยนตร์หายนะ** (อังกฤษ: Disaster film) เป็นประเภทของภาพยนตร์ประเภทหนึ่ง มีเนื้อหาเกี่ยวภัยพิบัติหรืออุบัติการณ์ต่าง ๆ เช่น แผ่นดินไหว, อุบัติเหตุ, น้ำท่วม, ภูเขาไฟระเบิด, พายุ, ไฟไหม้ หรือแม้แต่การจู่โจมของสิ่งที่มีอยู่ในจินตนาการเช่น สัตว์ประหลาด หรือมนุษย์ต่างดาว

ภาพยนตร์ในแนวภัยพิบัตินี้ มียุคที่ได้ชื่อว่าเป็นยุคทองในคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อมีภาพยนตร์หลายเรื่องจากฮอลลีวู้ดได้ออกฉายและได้รับความนิยม ประสบความสำเร็จ เช่น *Airport* (1970) ที่มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 10 รางวัล จึงเป็นที่มาของอีกหลายเรื่อง เช่น *The Poseidon Adventure* (1972), *Earthquake* (1974) หรือ *The Towering Inferno* (1974) หรือแม้กระทั่งฉากการทำลายดาวทั้งดวงก็เกิดมาจากความหวาดกลัวอาวุธนิวเคลียร์ในยุคสงครามเย็นใน *Star Wars* (1977)

ภาพยนตร์ภัยพิบัติกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อมีภาพยนตร์อีกหลายเรื่องในช่วงนี้ที่ได้รับความนิยมและประสบความสำเร็จ เช่น *Twister* (1996), *Independence Day* (1996), *Titanic* (1997), *Hard Rain* (1998), *Godzilla* (1998) และรวมถึงบางเรื่องที่มีเนื้อหาคล้ายคลึงกันและยังเข้าฉายในเวลาเดียวกัน เป็นเสมือนคู่แข่งกัน เช่น *Dante's Peak* (1997) กับ *Volcano* (1997) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับภูเขาไฟระเบิด, *Armageddon* (1998) กับ *Deep Impact* (1998) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับอุกาบาตหรือดาวหางพุ่งเข้าชนโลก เป็นต้น

นักวิชาการภาพยนตร์ เห็นว่าภาพยนตร์ในแนวนี้ชี้ให้เห็นถึงเลวร้ายที่มนุษย์ทั้งโลกต้องได้รับร่วมกันและทิ้งความแตกต่างมารวมตัวกันปกป้องโลก

ภาพยนตร์ในแนวเดียวกันนี้ของไทย เช่น *แผ่นดินวิปโยค* (1978), *อุกาฟ้าเหลือง* (1980), *ตะลุมพุก* (2002), *2022 สึนามิ วันโลกสังหาร* (2009) และของชาติอื่นในเอเชีย เช่น *Sinking of Japan* (2006) ของญี่ปุ่น หรือ *Haeundae* (2009) ของเกาหลี เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "ข่าวดึกไทยพีบีเอส (ไทยบันเทิง)". ไทยพีบีเอส. 29 April 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-13. สืบค้นเมื่อ 30 April 2014.
2. ↑  "Filmsite, Most Oscar Wins By Film". *filmsite.org*. สืบค้นเมื่อ 2007-08-18.
3. 1 2  "สุดยอดหนังภัยพิบัติที่น่าจดจำตลอดกาล". thoriumone.com. 30 April 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-17. สืบค้นเมื่อ 30 April 2014.
4. 1 2  "Disaster Movies". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ 2008-03-23.
5. ↑  Ebert, Roger (25 April 1997). Volcano เก็บถาวร 2013-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Chicago Sun-Times*. Retrieved 2010-07-14.
6. ↑  Plait, Phil (February 17, 2000). "Hollywood Does the Universe Wrong". Space.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2000-08-18. สืบค้นเมื่อ 2014-04-30.
7. ↑  "หนังยอดเยี่ยม ! ทรนง ศรีเชื้อ : 2022 สึนามิฯ". ผู้จัดการออนไลน์. 2 June 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-24. สืบค้นเมื่อ 30 April 2014.
โปลแห่งหนึ่งในนครเก่าอะห์เมดาบาด
***โปล*** (คุชราต: પોળ; pol; เกี่ยวกับเสียงนี้ การออกเสียง) ในประเทศอินเดีย หมายถึงกระจุกบ้านเรือนที่ประกอบไปด้วยหลายครอบครัวที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหนึ่ง ๆ เช่น เกี่ยวเนื่องกันด้วยวรรณะ อาชีพ หรือศาสนา โปลในปัจจุบันสามารถพบได้ทั่วไปในย่านกลางนครต่าง ๆ ของรัฐคุชราต โดยเฉพาะในนครเก่าอะห์เมดาบาด

แรกเริ่มเดิมที โปลสร้างขึ้นเพื่อเป็นมาตรการป้องกันความปลอดภัยในสมัยที่มีจลาจลในชุมชนเกิดขึ้น เข้าใจว่าโปลเริ่มมีขึ้นในปี 1738 ในสมัยอะห์เมดาบาดภายใต้การปกครองของโมกุล-มราฐา (1738–1753) โปลโดยทั่วไปมักมีทางเข้าออกเพียงทางเดียวหรือสองทาง และมีทางเข้าออกลับที่เฉพาะผู้อยู่อาศัยจะรู้เท่านั้น โปลแต่ละแห่งจะมีซุ้มประตูที่ปิดในตอนกลางคืนเพื่อกันขโมย ภายในโปลจะมีถนนสายหลักหนึ่งเส้น และมีซอยย่อยกระจายไปตามทาง โปลประกอบไปด้วยบ้านเรือนจำนวนมากแตกต่างกันไป ตั้งแต่ห้าหกหลังไปจนถึงห้าสิบหกสิบหลัง หรือตัวอย่างเช่น มัณฑวีโปล (Mandvi pol) ในย่านชมัลปุระ (Jamalpur) ของอะห์เมดาบาดนั้นมีโปลขนาดเล็ก ๆ ย่อยอยู่ภายในโปลไปอีก โปลแห่งนี้กินพื้นที่กว่า 50 เอเคอร์และมีผู้อยู่อาศัยหลักพันคน ส่วนใหญ่ผูอ้อยู่อาศัยของโปลมักเป็นครอบครัวชาวฮินดูที่มีวรรณะเดียวกัน

นครเก่าอะห์เมดาบาดซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสาพรมตีประกอบไปด้วยโปลราว 360 แห่ง ล้อมรอบด้วยป้อมปราการ โปลแห่งที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกผนวกเข้าคือ มหุรัตโปล (Mahurat Pol) ซึ่งสร้างขึ้นตรงข้ามกับมาเนกจาวก์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Gazetteer of the Bombay Presidency* 2015, p. 294-295.
2. ↑  *Reader In Urban Sociology*. Orient Blackswan. pp. 179–. ISBN 978-0-86311-152-5. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2012.
3. ↑  "Residential Cluster, Ahmedabad: Housing based on the traditional Pols" (PDF). University of Laval. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 18 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2012.
4. ↑  Lakhia, Ashish (13 สิงหาคม 2008). "The mysteries of pols". *Ahmedabad Mirror*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 เมษายน 2013. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2013.

### บรรณานุกรม

* James M. Campbell; Reginald Edward C. Enthoven (7 มกราคม 2015) [1879]. *Gazetteer of the Bombay Presidency: Ahmedabad*. *Google Books*. Government Central Press. pp. 248–332. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Historic City of Ahmedabad", *UNESCO World Heritage Centre*
* "The Pols of Ahmedabad", *ahmedabad.com*, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 พฤษภาคม 2006
* Ahmedabad Mirror, "Mysteries of Pols of Ahmedabad", *Vaarso*, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2012
***บันทึกการเดินทางต่างโลกของท่านอัศวินกระดูก*** (ญี่ปุ่น: 骸骨騎士様、只今異世界へお出掛け中; โรมาจิ: *Gaikotsu Kishi-sama, Tadaima Isekai e Odekake-chū*) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยเอ็งกิ ฮาการิ และวาดภาพประกอบโดย KeG เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์เขียนโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 ภายหลังสำนักพิมพ์ Overlap ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือ Overlap Novels ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 9 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยอาการิ ซาวาโนะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์ *Comic Gardo* ของสำนักพิมพ์ Overlap ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ถึงเล่มที่ 9 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายน - มิถุนายน พ.ศ. 2565

ตัวละคร
-------

Arc (アーク, *Āku*) / Arc Lalatoya (アーク・ララトイア, *Āku Raratoia*)
ให้เสียงโดย: Tomoaki Maeno (ญี่ปุ่น)
Ariane Glenys Maple (アリアン・グレニス・メープル, *Arian Gurenisu Mēpuru*) / Ariane Glenys Lalatoya (アリアン・グレニス・ララトイア, *Arian Gurenisu Raratoia*)
ให้เสียงโดย: Fairouz Ai (ญี่ปุ่น)
Ponta (ポンタ)
ให้เสียงโดย: Nene Hieda (ญี่ปุ่น)
Chiyome (チヨメ)
ให้เสียงโดย: Miyu Tomita (ญี่ปุ่น)
Danka (ダンカ)
ให้เสียงโดย: Takuya Eguchi (ญี่ปุ่น)
Dillan (ディラン, *Diran*)
ให้เสียงโดย: Kohsuke Toriumi (ญี่ปุ่น)
Glenys (グレニス, *Gurenisu*)
ให้เสียงโดย: Yūko Minaguchi (ญี่ปุ่น)
Eevin (イビン, *Ibin*)
ให้เสียงโดย: Rumi Okubo (ญี่ปุ่น)
Goemon (ゴエモン)
ให้เสียงโดย: Ryōta Takeuchi (ญี่ปุ่น)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Skeleton Knight in Another World Light Novels Get TV Anime". *Anime News Network*. April 17, 2021. สืบค้นเมื่อ April 17, 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  Pineda, Rafael Antonio (January 21, 2022). "Skeleton Knight in Another World Anime's Video Reveals More Cast & Staff, April Debut". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ January 21, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บโนเวล ที่ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร (ในภาษาญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล (ในภาษาญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* *บันทึกการเดินทางต่างโลกของท่านอัศวินกระดูก* (นิยาย) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
***เลิฟออลเพลย์*** (ญี่ปุ่น: ラブオールプレー; โรมาจิ: *Rabu Ōru Purē*) เป็นซีรีส์นิยายญี่ปุ่นเกี่ยวกับกีฬาแบดมินตัน เขียนโดยอาซามิ โคเซกิ ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือ Poplar Bunko Pureful โดยสำนักพิมพ์ Poplar Publishing ทั้งหมด 4 เล่มระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2557 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Nippon Animation และ OLM ออกอากาศตั้งเดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2565 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดย Dam Miyata จะเผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์มังงะ *Tonari no Young Jump* ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนเมษายนปีเดียวกัน

ตัวละคร
-------

Ryō Mizushima (水嶋 亮, *Mizushima Ryō*)
ให้เสียงโดย: Natsuki Hanae
Shōhei Sakaki (榊 翔平, *Sakaki Shōhei*)
ให้เสียงโดย: Yōhei Azakami
Kōki Matsuda (松田 航輝, *Matsuda Kōki*)
ให้เสียงโดย: Makoto Furukawa
Taichi Higashiyama (東山 太一, *Higashiyama Taichi*)
ให้เสียงโดย: Kensho Ono
Yōji Higashiyama (東山 陽次, *Higashiyama Yōji*)
ให้เสียงโดย: Tetsuya Kakihara
Akira Uchida (内田 輝, *Uchida Akira*)
ให้เสียงโดย: Yuki Kaji
Rika Mizushima (水嶋 里佳, *Mizushima Rika*)
ให้เสียงโดย: Minako Kotobuki
Hitoshi Ebihara (海老原 仁, *Ebihara Hitoshi*)
ให้เสียงโดย: Kazuya Nakai
Yūta Watanabe (水嶋 亮, *Watanabe Yūta*)
ให้เสียงโดย: Yuta Watanabe
Arisa Higashino (東野 有紗, *Higashino Arisa*)
ให้เสียงโดย: Arisa Higashino
Shizuo Nakano (中野 静雄, *Nakano Shizuo*)
ให้เสียงโดย: Masaya Matsukaze
Hirohito Monda (門田 博人, *Monda Hirohito*)
ให้เสียงโดย: Shimba Tsuchiya
Kento Yusa (遊佐 賢人, *Yusa Kento*)
ให้เสียงโดย: Kishō Taniyama
Yūsuke Yokokawa (横川 祐介, *Yokokawa Yūsuke*)
ให้เสียงโดย: Hiroki Takahashi

อ้างอิง
-------

1. ↑  Loo, Egan (November 25, 2021). "'Love All Play' Badminton TV Anime's 2nd Teaser Unveils Lead Voice Actor Natsuki Hanae". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ November 25, 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Mateo, Alex (February 8, 2022). "'Love All Play' Badminton TV Anime Reveals Cast, Visual, April 2 Premiere". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ February 8, 2022.
3. 1 2  Pineda, Rafael Antonio (March 15, 2022). "Love All Play Badminton Anime Casts Real-Life Badminton Players". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ March 15, 2022.
4. 1 2  Hodgkins, Crystalyn (March 19, 2022). "Love All Play Anime Casts Masaya Matsukaze, Shimba Tsuchiya". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ March 19, 2022.
5. 1 2  Loo, Egan (April 2, 2022). "Love All Play Badminton Anime Casts Kishō Taniyama, Hiroki Takahashi". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ April 2, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* *เลิฟออลเพลย์* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**วัดไทรม้าเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านไทรม้าเหนือ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดไทรม้าเหนือสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง บริเวณใกล้เคียงยังมีวัดอีกแห่งซึ่งสร้างภายหลังและมีชื่อว่าวัดไทรม้าใต้ จึงได้เรียกวัดนี้ว่า "วัดไทรม้าเหนือ" เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514

อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 นับเป็นหลังที่ 3 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา ซุ้มประตูหน้าต่างมีศิลปะลายกระหนกแบบอยุธยา ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกทรงไทยอีก 6 หลัง บริเวณวัดมีต้นไทรขึ้นเรียงรายและแผ่กิ่งก้านปกคลุมไปทั่ว บริเวณท่าน้ำมีปลาจำนวนมากจนได้ชื่อว่า "วังมัจฉา" นักท่องเที่ยวจึงนิยมมาให้อาหารปลาและนก และนั่งพักผ่อนริมน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไทรม้าเหนือ". เทศบาลเมืองไทรม้า.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดไทรม้าเหนือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดไทรม้าเหนือ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**อุชชยันตปราสาท** (เบงกอล: উজ্জয়ন্ত প্রাসাদ; แม่แบบ:IPA-bn) หรือ **พระราชวังหลวงอุชชยันตะ** (อังกฤษ: Ujjayanta Palace) เป็นอดีตพระราชวังหลวงของอาณาจักรตริปุระ สร้างขึ้นโดยมหาราชา ราธา กฤษัร มณิกยะ ในปี 1901 และมีรวินนทรนาถ ฐากุร เป็นผู้ตั้งชื่อให้ อาคารถูกใช้งานเป็นสภานิติบัญญัติรัฐจนถึงปี 2011 ในปัจจุบันอาคารใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์รัฐตริปุระ

อาคารก่อสร้างขึ้นในระหว่างปี 1899 ถึง 1901 บนชายฝั่งของทะเลสาบสองแห่ง ล้อมรอบด้วยสวนที่ได้รับอิทธิพลจากรูปแบบอย่างยุโรป เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยของตระกูลมณิกยะซึ่งเป็นผู้ปกครองแห่งตริปุระ กระทั่งตริปุระรวมเข้ากับอินเดียในปี 1949 รัฐบาลรัฐตริปุระซื้ออาคารนี้จากตระกูลมณิกยะในปี 1972–73 ด้วยราคา 2.5 ล้านรูปี ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์รัฐตริปุระตั้งอยู่ในตัวอาคาร และมีจัดแสดงวิถีชีวิต ศิลปะ วัฒนธรรม หัตถกรรมของชุมชนในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ

ประวัติศาสตร์
-------------

พระราชวังอุชชยันตะสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1862 ห่างไปจากเมืองอัครตละ 10 km (6 mi) โดยมหาราชาอิศาน จันทระ มณิกยะ (Ishan Chandra Manikya, 1849–1862) อาคารพังทลายลงหลังเกิดแผ่นดิไหวเมื่อ 12 มิถุนายน 1897 ในรัฐอัสสัม ต่อมา มหาราชาราธา กฤษัร มณิกยะ ได้สร้างพระราชวังขึ้นใหม่ในปี 1899–1901 ในเมืองอัครตละ ด้วยราคามากกว่า 1 ล้านรูปี โดยว่าจ้างให้มาร์ตินแอนด์เบิรน์ โค เป็นผู้ก่อสร้าง

ในช่วงแรกของการเปลี่ยนผ่านเป็นพิพิธภัณฑ์ พรรคชาตินิยมชนพื้นถิ่นตวิประ (INPT) ได้เขียนจดหมายร้องเรียนไปยังรองประธานาธิบดี ฮามิด อันซารี เรียกร้องให้รัฐบาลถอนข้อเสนอในการเปลี่ยนชื่อจากอุชชยันตปราสาท เป็นพิพิธภัณฑ์รัฐตริปุระ โดยระบุว่าชื่อของพิพิธภัณฑ์ควรสะท้อนถึงวัฒนธรรมของภูมิภาค ปราทยุต วิกรม กฤษัร เทพพรม (Pradyut Bikram Kishore Debbarma) ผู้สืบเชื้อสายจากมหาราชาแต่งตริปุระระบุว่า "วังนี้เป็นโบราณสถาน ไม่ได้เป็นของราชวงศ์แห่งตริปุระแต่เพียงผู้เดียว และก็ไม่ได้เป็นของรัฐบาลแต่เพียงผู้เดียวเช่นกัน" ดังนั้น "ใครบางคนรัฐบาลมิอาจตัดสินใจเปลี่ยนชื่อของวังนี้ได้ตามใจ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Nuyungma". *Tripura Tourism*.
2. ↑  Nath, Abhijit (November 23, 2022). "Tripura: Ujjayanta Palace To Get Major Facelift In Next Year Under Agartala Smart City Project". *Northeast Today*. Website. สืบค้นเมื่อ 17 December 2022.
3. 1 2  "Incredible India | Ujjayanta Palace". *www.incredibleindia.org*. สืบค้นเมื่อ 2023-01-06.
4. 1 2  "Tripura Royal Palace Nuyungma".[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "Historical sites to explore in northeast India | Times of India Travel". *timesofindia.indiatimes.com*. สืบค้นเมื่อ 2023-01-06.
6. ↑  "Historic Earthquakes". *Earthquake.usgs.gov*. สืบค้นเมื่อ 2 August 2016.
7. ↑  Sujit Chakraborty (24 September 2013). "Tripura's royal mansion to house northeast's biggest museum". *Newindianexpress.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-25. สืบค้นเมื่อ 1 August 2016.
8. ↑  Sekhar Datta (20 September 2013). "History finds royal quarters". *Telegraphindia.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 August 2016. สืบค้นเมื่อ 2 August 2016.
9. ↑  Press Trust of India (17 September 2013). "Tribals protest renaming of Tripura palace". *business-standard.com*. สืบค้นเมื่อ 1 August 2016.
10. ↑  K Anurag (23 September 2013). "Tripura govt relents to mass protests against renaming of palace". *Rediff.com*. สืบค้นเมื่อ 2 August 2016.
***ซาซากิกับมิยาโนะ*** (ญี่ปุ่น: 佐々木と宮野; โรมาจิ: *Sasaki to Miyano*) เป็นซีรีส์มังงะแนวเสี้ยวชีวิตยาโออิ เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโช ฮารูโซโนะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์*พิซิฟคอมิก*ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*ทังโกบง*) โดยสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีถึงเล่มที่ 9 ได้รับการดัดแปลงเป็นนิยาย 2 เล่มเขียนโดยโคโตโกะ ฮาจิโจ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 มังงะภาคแยกเขียนโดยฮารูโซโนะชื่อเรื่องว่า *ฮิราโนะกับคางิอุระ* (ญี่ปุ่น: 平野と鍵浦; โรมาจิ: *Hirano to Kagiura*) ตีพิมพ์ในนิตยสาร*คอมิกจีนรายเดือน* นิตยสารมังงะแนว*โชโจะ*ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 และรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ถึงเล่มที่ 4 ซีรีส์มังงะ*ซาซากิกับมิยาโนะ*และซีรีส์มังงะภาคแยก*ฮิราโนะกับคางิอุระ*มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอดีน ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์อนิเมะฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566

ตัวละคร
-------

Shūmei Sasaki (佐々木秀鳴, *Sasaki Shūmei*)
ให้เสียงโดย: Yusuke Shirai
Yoshikazu Miyano (宮野由美, *Miyano Yoshikazu*)
ให้เสียงโดย: Soma Saito
Taiga Hirano (平野大河, *Hirano Taiga*)
ให้เสียงโดย: Yoshitsugu Matsuoka
Jirō Ogasawara (小笠原次郎, *Ogasawara Jirō*)
ให้เสียงโดย: Yūki Ono
Masato Hanzawa (半澤雅人, *Hanzawa Masato*)
ให้เสียงโดย: Yuma Uchida
Tasuku Kuresawa (暮沢丞, *Kuresawa Tasuku*)
ให้เสียงโดย: Ryōhei Arai
Gonsaburō Tashiro (田代権三郎, *Tashiro Gonsaburō*)
ให้เสียงโดย: Mitsuhiro Ichiki

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "Sasaki and Miyano Anime Reveals Cast, Staff, 2022 TV Premiere". Anime News Network. June 15, 2021. สืบค้นเมื่อ June 15, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
* *ซาซากิกับมิยาโนะ* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**วัดจันทร์นอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางโคล่ เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูสุวรรณสารโกวิท (ภานุวัฒน์ อติพโล) เป็นเจ้าอาวาส

วัดจันทร์นอกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2313 ก่อนสมัยรัตนโกสินทร์ ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เนื่องจากมีอีกวัดหนึ่งอยู่ตอนในเรียกว่าวัดจันทร์ใน วัดนี้จึงมีนามว่า "วัดจันทร์นอก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 เดิมด้านหน้าของวัดติดแม่น้ำเจ้าพระยา ไดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลัง เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2541

อุโบสถหลังเก่าของวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2330 ประดิษฐานองค์พระปฏิมา *หลวงพ่อโต* ลักษณะอุโบสถเป็นทรงโค้งสำเภาแบบอยุธยา อุโบสถหลังใหม่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2543 ภายในประดิษฐานองค์พระปฏิมาทรงมารวิชัย (ปางชนะมาร) ชื่อองค์ *หลวงพ่อดวงบุญ พรชัย* โดยนำเอาชื่อของโยมผู้อุปถัมภ์การก่อสร้างอุโบสถภายในและภายนอกรวมกันเป็นชื่อพระประธาน ปัจจุบันอุโบสถหลังนี้ใช้ทำสังฆกรรมต่าง ๆ เช่น การทำวัตรสวดมนต์ ลงพระปาฏิโมกข์หรืออุปสมบท พิธีเวียนเทียนในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจันทร์นอก". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดจันทร์นอก". *พระสังฆาธิการ*.
3. ↑  "วัดจันทร์นอก".

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดจันทร์นอก**
**ร็อคคุส มิช** (เยอรมัน: *Rochus Misch*) เป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล มียศเป็น*เอ็สเอ็ส-โอเบอร์ชาร์ฟือเรอร์* (เทียบเท่าจ่าสิบตรี) ในหน่วยกองพลเอ็สเอ็ส-พันท์เซอร์ที่ 1 (LSSAH) เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในระหว่างกาารทัพโปแลนด์ในช่วงเดือนแรกของสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป หลังการฟื้นตัว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 จนถึงเมษายน ค.ศ. 1945 เขาได้ปฏิบัติหน้าที่ในกองบัญชาการคุ้มกันฟือเรอร์ (*Führerbegleitkommando*) โดยเป็นผู้คุมกัน คนส่งข่าว และเจ้าหน้าที่รับโทรศัพท์ให้แก่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้นำเผด็จการแห่งเยอรมนี เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในสื่อมวลชนว่าคือคนสุดท้ายที่รอดชีวิตที่อยู่ภายในฟือเรอร์บุงเคอร์ เขาเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013

มิชเป็นหนึ่งในพยานที่อ้างว่าเห็นศพของฮิตเลอร์และเอฟา เบราน์ เสียชีวิตอยู่ในห้องพักส่วนตัวในฟือเรอร์บุงเคอร์ ในวันที่ 30 เมษายน 1945 ขณะที่ทหารโซเวียตอยู่ห่างฟือเรอร์บุงเคอร์ไปเพียง 500 เมตร เวลาบ่าย เขาตามอ็อทโท กึนเชอ พร้อมกับไฮนทซ์ ลิงเงอ ไปยังห้องพักส่วนตัวซึ่งตั้งอยู่ด้านในสุด เมื่อประตูเปิดออกเขาเห็นเอฟา เบราน์ นอนเสียชีวิตอยู่บนโซฟาโดยที่ตามองไปที่ฮิตเลอร์ ส่วนฮิตเลอร์เสียชีวิตบนเก้าอี้ทำงาน มิชตัดสินใจออกไปจากห้องเพื่อจะโทรศัพท์รายงานฟรันทซ์ เชทเลอ หัวหน้ากองอารักขา แต่ก็ตัดสินใจยังไม่รายงานและกลับมาที่ห้อง เขาอ้างว่าเจ้าหน้าที่ได้นำผ้าห่มมาห่อร่างของฮิตเลอร์ก่อนจะนำร่างนั้นผ่านเขาออกไปทางประตู หลังจากนั้นมิชก็โทรศัพท์รายงานเชทเลอ เชทเลอบอกให้มิชกลับไปทำหน้าที่ตามเดิม ขณะนั้นเพื่อนร่วมงานมาบอกเขาว่าร่างของฮิตเลอร์กำลังถูกเผา และชวนมิชขึ้นไปดูแต่มิชปฏิเสธ หลังจากนั้น กึนเชอก็ได้ลงมาและบอกมิชว่าร่างของฮิตเลอร์และภริยาถูกเผาแล้วในสวนของทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Misch 2014, p. 212. sfn error: no target: CITEREFMisch2014 (help)
2. ↑  Misch 2014, p. 123. sfn error: no target: CITEREFMisch2014 (help)
3. ↑  Misch 2014, pp. 209, 213. sfn error: no target: CITEREFMisch2014 (help)
4. 1 2  Misch 2014, pp. 171, 172. sfn error: no target: CITEREFMisch2014 (help)
5. ↑  Joachimsthaler 1999, p. 140. sfn error: no target: CITEREFJoachimsthaler1999 (help)
6. ↑  Misch 2014, p. 172. sfn error: no target: CITEREFMisch2014 (help)
7. 1 2  Misch 2014, p. 173. sfn error: no target: CITEREFMisch2014 (help)
**วัดมหาโพธิเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาโพธิ อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 31 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง มีลำแม่น้ำปิงไหลผ่านหน้าวัด 

วัดมหาโพธิเหนือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370 มีนามตามชื่อบ้านและตำบล ซึ่งในตำบลนี้มี 2 วัด จึงเรียกนามวัดให้ต่างกันโดยใช้คำว่า "เหนือ" และ "ใต้" ต่อท้าย ผู้บริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดคือ ขุนชาญนุชิต และได้ร่วมกับญาติพี่น้องดำเนินการจัดสร้างวัดนี้ขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว
80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมา วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2475 เป็นต้นมา มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย

อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 เป็นอาคารไม้ยกพื้น หอสวดมนต์กว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารไม้ยกพื้น กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง วิหาร ศาลาท่าน้ำและฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุมีพระประธานอยู่กลางลานวัด ขนาดหน้าพระเพลากว้าง 1 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาโพธิเหนือ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 6*. กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 257.
3. ↑  "สถานที่สำคัญทางศาสนาตำบลมหาโพธิ" (PDF). องค์การบริหารส่วนตำบล มหาโพธิ อ.เก้าเลี้ยว จ.นครสวรรค์.
**วัดเทพนรรัตน์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 3 งาน 19 ตารางวา ปัจจุบันมี พระครูสาครประชานาถ (มนต์ชัย อตฺตสีโล) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเทพนรรัตน์ตั้งเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2526 โดยมีนายเทพ อู่ไพจิตร และนางนรรัตน์ เรียบร้อยเจริญ เป็นผู้ยกที่ดินให้สร้างวัดจำนวน 20 ไร่ 3 งาน 19 ตารางวา และดำเนินการขออนุญาตสร้างวัด และตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 50 เมตร ด้านการศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2539 มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ หลวงพ่อแจ่ม กาญจโน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2531 ท่านเป็นพระผู้มีความรู้ในเรื่องยาแผนโบราณ

อาคารและเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน มีลักษณะคล้ายพระพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 99 นิ้ว สูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารไม้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ทำบุญครบรอบ 18 ปีแห่งการมรณะภาพ". มหาชัยเคเบิลดิจิตอลทีวี.
2. ↑  "วัดเทพนรรัตน์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**เกษม อุประ** เป็นนักการเมืองชาวไทย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต 7 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคความหวังใหม่ กรรมาธิการและที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการกระจายอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่น และการบริหารราชการรูปแบบพิเศษ สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 26 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

ประวัติ
-------

เกษม อุประ เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2501 จบการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาศาสตรบัณฑิต (กศ.บ.) สาขาศึกษาศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยมหาสารคาม) และปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ศศ.ม.) สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

การทำงาน
--------

เกษม อุประ เคยรับราชการครูก่อนจะเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนครในปี พ.ศ. 2544 เขตเลือกตั้งที่ 7 สังกัดพรรคความหวังใหม่ เอาชนะอดีต ส.ส.อวยชัย สุขรัตน์ จากพรรคชาติพัฒนา และอดีต ส.ส.วัชรินทร์ ศรีถาพร จากพรรคเสรีธรรมไปได้ เป็น ส.ส.สมัยแรก

ในปี 2548 เขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง ในนามพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องทุกครั้ง ในปี พ.ศ. 2554, พ.ศ. 2562, พ.ศ. 2566

เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการคณะกรรมาธิการการแรงงาน และรองประธานคณะกรรมาธิการการแรงงาน

ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง กรรมาธิการและที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการกระจายอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่น และการบริหารราชการรูปแบบพิเศษ สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 26

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  มีที่ดิน 165 ไร่ ทรัพย์สิน 'เกษม อุประ' อดีต ส.ส.สกลนคร เพื่อไทย 41 ล.
2. ↑  "สกลนคร 7 เขต ไม่แลนด์สไลด์ เพื่อไทยคว้ามาได้ 5 เขต". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-08-19. สืบค้นเมื่อ 2023-08-19.
**วัดประยงค์กิตติวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบสอง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร

วัดประยงค์กิตติวนาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดหลวงพ่อเพชร** ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 แต่เดิมบริเวณตั้งวัดเป็นป่ากกและบ่อปลาซึ่งพระครูวินัยธรพชร ฐานกโร หรือพระอาจารย์เพชร ได้ธุดงค์มาปักกลด ณ สถานที่แห่งนี้เมื่อ พ.ศ. 2549 ต่อมาศิษยานุศิษย์ได้แนะนำให้รู้จักกับเจ้าของที่ดิน คือ คุณประยงค์ เหมกรณ์ และด้วยความเลื่อมใสศรัทธาจึงได้บริจาคที่ดินจำนวน 2 ไร่ เพื่อตั้งสำนักสงฆ์ โดยอุทิศส่วนกุศลให้กับคุณกิตติ เหมกรณ์ ซึ่งเป็นลูกชาย ด้วยเหตุนี้จึงใช้ชื่อว่า **สำนักสงฆ์ประยงค์กิตติวนาราม** ต่อมาได้รับสถานะเป็นวัด

สิ่งโดดเด่นของวัด คือ ครุฑตัวแดงห่มทองขนาดสูง 5 เมตร ตั้งอยู่หน้าวัด อุโบสถขนาดใหญ่สีครีมซึ่งสร้างเสร็จราว พ.ศ. 2556 เป็นอุโบสถจัตุรมุข วัดมีรูปปั้นพระมหากัสสปะ กุฏิไม้ขนาดเล็กทรงไทยหลายหลังอยู่ถัดไปจากอุโบสถขนาดใหญ่และกุฏิไม้ขนาดใหญ่ 1 หลัง รูปปั้นหลวงปู่ทวดขนาดใหญ่ ซึ่งถือว่าเป็นหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเทพ รายล้อมไปด้วยต้นไม้และอาคาร นอกจากนี้ยังมีพระศรีอริยเมตไตรย ความสูง 15 เมตร ปิดทองทั้งองค์ด้วยทองคำแท้ อยู่ด้านในของวัดติดกับสำนักงานวัดประยงค์ ภายในวัดบรรยากาศร่มรื่น ห้องน้ำสะอาด กำหนดเขตสังฆาวาสห้ามให้ฆราวาสเข้าชัดเจน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-16.
2. 1 2  ธนก บังผล (12 กรกฎาคม 2556). "ไขปม"หลวงพ่อเพชร"ในคลิปเสียง". โพสต์ทูเดย์.
3. ↑  "วัดประยงค์กิตติวนาราม". เขตหนองจอก. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-01. สืบค้นเมื่อ 2021-02-16.
**วัดประดู่ในทรงธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร วัดให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนวัดประดู่ในทรงธรรมในพื้นที่วัด วัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 74.4 ตารางวา อาณาเขต ทั้ง 4 ทิศ จดที่ดินเอกชน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง กิจกรรมที่สำคัญทางศาสนาคือ กิจกรรมไถ่ชีวิตโคกระบือ

วัดประดู่ในทรงธรรมสร้างและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ในบริเวณใกล้เคียงมีวัดประดู่นอกหรือวัดประดู่ฉิมพลี

วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงเรือสำเภา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร พระประธานประจำอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 79 นิ้ว สูง 119 นิ้ว เป็นหินศิลาแลง มีพระอัครสาวกอยู่เบื้องซ้ายและขวา มีรูปเหมือนหลวงปู่โต๊ะขนาดเท่าองค์จริง วัดยังมีศาลาชาญวีรกูล

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูสมุห์ เชวง ญาณวีโร
* พระราชสังวราภิมณฑ์ (โต๊ะ อินฺทสุวณฺโณ) รักษาการเจ้าอาวาส
* พระครูอรุณธรรมรังษี (เอี่ยม สิริวณฺโณ) รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระครูโสภณชัยวัฒน์ (ชัยวัฒน์ ชยวฑฺฒโน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แหล่งท่องเที่ยวเขตบางกอกใหญ่". *สำนักงานเขตบางกอกใหญ่*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-21. สืบค้นเมื่อ 2020-10-20.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-20.
**วัดสีหไกรสร** หรือ **วัดช่องลม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ บริเวณที่ตั้งปัจจุบันอยู่ใกล้กับแยกพรานนกและมีชุมชนรายล้อม 

คาดว่าวัดสีหไกสรสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2310 มีนามเดิมว่า "วัดช่องลม" สาเหตุที่เรียกว่าวัดช่องลม เพราะลักษณะที่ตั้งของวัดตั้งอยู่ในเขตช่องลม จึงเรียกว่าวัดช่องลมมาตั้งแต่สมัยพระครูประสิทธิวิมลเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสีหไกสร" เมื่อ พ.ศ. 2512 และวัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประมาณ พ.ศ. 2310 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 เมตร ยาว 22 เมตร

ภายในวัดในวัดมีอาคารเสนาสนะดังนี้ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 16.50 เมตร มีกำแพงล้อมล้อม ลักษณะของอุโบสถผนังอุดแบบนิยมในสมัยอยุธยา พระประธานแบบอยุธยา ยังพบพระพุทธรูปศิลาองค์เล็กตกอยู่ข้างนอกอุโบสถ ปัจจุบันอุโบสถมี 5 ห้อง มีการปฏิสังขรณ์ใหม่ กุฎีสงฆ์ จำนวน 10 หลัง สร้างด้วยไม้ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างด้วยคอนกรีต หอระฆังสูง 8 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสีหไกรสร". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "วัดสีหไกสร" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 235.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดสีหไกสร**
**ลีบแฮรร์** (อังกฤษ: Liebherr) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องจักรและอุปกรณ์ข้ามชาติสัญชาติเยอรมัน-สวิส มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองบูล ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ แม้ว่าจะมีสำนักงานใหญ่อยู่ในสวิสเซอร์แลนด์ แต่ฐานการผลิตหลักและจุดกำเนิดของบริษัทนั้นอยู่ในประเทศเยอรมนี

ลีบแอรร์มีบริษัทในเครือมากกว่า 130 แห่งทั่วโลก โดยกระจายอยู่ใน 10 สายงานหลัก ได้แก่ งานขุดดิน งานเหมือง รถเครนเคลื่อนที่ ทาวเวอร์เครน เทคโนโลยีคอนกรีต เครนท่าเรือ ระบบการบินและขนส่ง เครื่องมือกลและระบบอัตโนมัติ เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน และชิ้นส่วน มีพนักงานมากกว่า 42,000 คนทั่วโลก สร้างรายได้ถึง 9,000 ล้านยูโรในปี 2017 และเคยเป็นบริษัทผู้ผลิตเครนรายใหญ่ที่สุดของโลกในปี 2007

ลีบแฮรร์ก่อตั้งเมื่อปี 1949 โดยฮันส์ ลีบแฮรร์ (Hans Liebherr) ที่เมืองคิร์ชดอร์ฟ ประเทศเยอรมนีตะวันตก ธุรกิจนี้ยังคงเป็นของตระกูลลีบแฮรร์ทั้งหมด หลังจากฮันส์เสียชีวิตในปี 1993 ไอโซลเด ลีบแฮรร์ (Isolde Liebherr) บุตรสาว และวิลลี ลีบแฮรร์ (Willi Liebherr) บุตรชาย ได้เข้ามาบริหารบริษัท โดยรับตำแหน่งรองประธานและประธานของคณะกรรมการบริหารของ บมจ. ลีบแอร์-อินเตอร์เนชั่นแนล อาเก (Liebherr-International AG) ในสวิตเซอร์แลนด์ ตามลำดับในปี 1999

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Liebherr Group appoints new President and Vice President to its administrative board". liebherr.com. 4 January 2023. สืบค้นเมื่อ 21 December 2023.
2. 1 2 3 4 5 6  Liebherr corporate website, Undated[*ลิงก์เสีย*]. Retrieved: 7 Sep 2020
3. ↑  "Portrait of the LiebHerr Group", Liebherr corporate website, Undated.
**วัดพุทธจักรมงคลชยาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย และเป็นสาขาหนึ่งของวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ด้านหนึ่งของวัดติดคลองบัว

วัดพุทธจักรมงคลชยารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือพลเอก วันชัย เรืองตระกูล ซึ่งเป็นประธานอุปถัมภ์การก่อสร้างฝ่ายฆราวาสด้วย ส่วนผู้ริเริ่มและก่อสร้างวัดคือพระมงคลเทพโมลี ท่านตั้งใจว่าจะสร้างชุมชนผู้สูงอายุไว้รอบวัดเป็นสถานสงเคราะห์ผู้สูงอายุในอนาคต โดยให้มีพร้อมทั้งหน่วยบริการทางสุขภาพ (กาย) และเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรม (เพื่อสุขภาพทางจิต) วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2533

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อ​พุทธจักรมงคลชัย​* และวิหารจัตุรมุขซึ่งเป็นที่ประดิษฐาน *หลวงพ่อสุโขทัย* หน้าตัก 99 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระโสภณรัตนาภรณ์ (ประสงค์ อรินฺทโม)
* พระครูปริยัติชัยมงคล (ทวี ฐานธมฺโม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา วัดพุทธจักรมงคลชยาราม" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
2. ↑  "ชีวประวัติ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพโมลี อดีตเจ้าอาวาส ประธานสงฆ์ วัดพุทธจักรมงคลรัตนาราม เอสคอนดิโด้".
3. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-09.
**วัดโสภาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา 

วัดโสภารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2360 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตจำนวน 8 หลัง และหอสวดมนต์

เดิมวัดโสภารามมีประเพณีสรงน้ำพระในวันสงกรานต์ โดยนำรางน้ำมาให้ประชาชนที่มาร่วมงานได้สรงน้ำให้พระ แต่ในปัจจุบันทางวัดไม่ได้นำรางน้ำมาใช้แล้ว ทางวัดได้เก็บรางน้ำไว้และให้ผู้มาร่วมงานเข้าไปรดน้ำบนมือของพระสงฆ์แทนการสรงน้ำอย่างในอดีต

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการจำปา
* พระครูโสภณพิทักษ์
* พระครูสุตปทุมารักษ์ (นิพนธ์ นิปโก)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโสภาราม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-29. สืบค้นเมื่อ 2021-03-22.
2. ↑  "วัดโสภาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 721.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดโสภาราม**
***Kitchen Stories*** (นอร์เวย์: *Salmer fra Kjøkkenet*) เป็นภาพยนตร์นอร์เวย์ในปี 2003 โดย Bent Hamer

เรื่องย่อ
---------

กลุ่มนักวิจัยประสิทธิภาพชาวสวีเดนมาที่นอร์เวย์เพื่อศึกษาชายชาวนอร์เวย์ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้ครัวของพวกเขา
Folke Nilsson (Tomas Norström) ถูกมอบหมายให้ศึกษาพฤติกรรมของ Isak Bjørvik (Joachim Calmeyer)
ตามกฎของสถาบันวิจัย Folke จะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้สูงในครัวของ Isak และสังเกตเขาจากที่นั่น โดยห้ามพูดคุยใด ๆ กับเขา
แต่กลับ Isak หยุดใช้ครัว และสังเกต Folke จากรูบนเพดาน
อย่างไรก็ตาม ชายสองคนก็ค่อย ๆ ก้าวผ่านความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกันหลังสงครามนอร์เวย์-สวีเดน และกลายเป็นเพื่อนกัน

แรงบันดาลใจ
-----------

Bent Hamer รู้สึกขบขันหลังอ่านหนังสือวิจัยหลังสงครามหลายเล่มเกี่ยวกับประสิทธิภาพของแม่บ้านสวีเดน และคิดถึงการทำวิจัยดังกล่าวกับผู้ชาย
และนี่นำไปสู่การสร้างภาพยนตร์ *Kitchen Stories*

ตัวแสดง
-------

* Joachim Calmeyer เป็น Isak Bjørvik
* Tomas Norström เป็น Folke Nilsson
* Bjørn Floberg เป็น Grant
* Reine Brynolfsson เป็น Malmberg
* Sverre Anker Ousdal เป็น Dr. Jack Zac. Benjaminsen
* Leif Andrée เป็น Dr. Ljungberg
* Gard B. Eidsvold เป็นพนักงานการบินภาคพื้นดิน
* Lennart Jähkel เป็น Green
* Trond Brænne เป็นโฆษก
* Bjørn Jenseg เป็นสัปเหร่อ
* Jan Gunnar Røise เป็นผู้ช่วยสัปเหร่อ
* Karin Lunden เป็นผู้ช่วยบริษัทหญิง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *กิทเช่น สตอรีส์* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส (อังกฤษ)
**พระมเหสีอินกย็อง สกุลคิม แห่งควางซาน** (1661–1680) เป็นพระมเหสีพระองค์แรกของพระเจ้าซุกจง พระนางเป็นธิดาของ คิม มัน กี สกุลคิม แห่งควางซาน กับท่านผู้หญิงฮัน สกุลฮัน แห่งช็องจู 

เมื่อพระชนมายุ 10 พรรษา พระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซุกจงขณะดำรงตำแหน่งองค์ชายรัชทายาท (王世子 왕세자 วังเซจา) พระนางจึงได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นวังเซจาบิน หรือองค์หญิงพระชายาขององค์ชายรัชทายาท (王世子嬪 ; 왕세자빈) 

ต่อมาในปีค.ศ. 1674 พระสวามีขึ้นครองราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซอน ทรงพระนามว่าพระเจ้าซุกจง พระนางได้รับการสถาปนาให้ดำรงตำแหน่งพระมเหสี (วังบี 王妃) 

พระนางดำรงตำแหน่งพระมเหสีเป็นเวลา 6 ปี จนกระทั่งเดือนตุลาคม ปีค.ศ. 1680 พระนางประชวรด้วยพระอาการหนัก 8 วันหลังจากนั้น พระนางเสด็จสวรรคต ณ พระตำหนักโฮซังจอน (会祥殿) พระราชวังกย็องด็อกกุง (慶德宮) สิริพระชนมายุ 20 พรรษา พระศพได้รับการบรรจุฝังที่สุสานหลวงในจังหวัดกย็องกี พระนางมีพระราชธิดา 2 พระองค์แต่สิ้นพระชนม์ภายหลังประสูติทั้งสองพระองค์

พระมเหสี สกุลคิมได้รับพระราชทานพระนามหลังสวรรคตว่า **พระมเหสีอินกย็อง วังฮู** (仁敬王后 金氏)

พระมเหสีอินกย็องยังคงได้รับการเฉลิมพระนามถวายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในรัชกาลต่อๆมา ตามโอกาสสำคัญต่างๆ จนกระทั่งครั้งสุดท้ายในปีค.ศ. 1890 ในรัชกาลพระเจ้าโกจง พระนามอย่างเป็นทางการของพระนางก็มีความยาวทั้งหมด 14 ตัวอักษร คือ**พระมเหสีควางรย็อล ฮโยจาง มย็อง-ฮย็อน ซอนม็ก ฮเยซ็อง ซ็อนอึย อินกย็อง วังฮู** (ฮันกึล: 광렬효장명현선목혜성순의인경왕후, ฮันจา: 光烈孝莊明顯宣穆惠聖純懿仁敬王后)

  



| ก่อนหน้า |  | พระนางอินกย็อง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระนางมย็องซ็อง** |  | **สมเด็จพระราชินีแห่งโชซอน** (ค.ศ. 1674 - 1680) |  | **พระนางอินฮย็อน** |