recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Albanian politician

**แนจมีแย ฮอจา** (แอลเบเนีย: *Nexhmije Hoxha*, เสียงอ่านภาษาแอลเบเนีย: [nɛdʒˈmijɛ ˈhɔdʒa]; สกุลเดิม:  Xhuglini; 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นภริยาของเลขาธิการแอนแวร์ ฮอจา ผู้นำแอลเบเนียยุคคอมมิวนิสต์

ชีวิตช่วงแรก
------------

แนจมีแย ฮอจาเกิดในนครบิตอลา ปัจจุบันอยู่ในประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย บิดามารดาเป็นชาวแอลเบเนีย แนจมีแยศึกษาที่สถาบันการศึกษาพระราชชนนี (แอลเบเนีย: *Instituti Femëror Nëna Mbretëreshë*) ในติรานา หลังสงครามโลกครั้งที่สองก็ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยติรานา ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2484 แนจมีแยเข้าร่วมเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์แอลเบเนีย (เอซีพี) ที่ก่อตั้งใหม่ได้ไม่นาน และปีต่อมาก็ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นคณะมนตรีใหญ่แห่งขบวนการผู้ปลดปล่อยแห่งชาติ (National Liberation Movement)

ชีวิตช่วงหลังและการเสียชีวิต
----------------------------

แนจมีแยถูกไล่ออกจากพรรคแรงงานแอลเบเนียในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2534 และเซอรีปอปูลิต (Zëri i Popullit) หนังสือพิมพ์ประจำพรรค วิจารณ์เธอถึงชีวิตอันหรูหราของเธอ แนจมีแยถูกจับเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2534 และสิ้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2536 เธอก็ถูกตัดสินจำคุกเก้าปีด้วยข้อหายักยอกเงินเป็นจำนวน 750,000 เลก ภายหลังระยะเวลาจำคุกขยายเป็นสิบเอ็ดปีหลังคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ แนจมีแยได้รับการปล่อยตัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2540

แนจมีแยเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 อายุ 99 ปี ในบ้านของเธอที่ติรานาด้วยสาเหตุตามธรรมชาติ โดย ณ เวลาที่เธอเสียชีวิต เธอเป็นสมาชิกที่อาวุโสที่สุดของพรรคคอมมิวนิสต์แอลเบเนีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Elsie, Robert (23 April 2010). "Historical Dictionary of Albania". Rowman & Littlefield. สืบค้นเมื่อ 23 April 2019 – โดยทาง Google Books.
2. ↑  Kotini, Albert. "90-vjetori i institutit femëror "Nëna Mbretëreshë"". *Metropol*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 October 2013.
3. 1 2 3 4   Wojciech Roszkowski og Jan Kofman. *Biographical Dictionary of Central and Eastern Europe in the Twentieth Century* (p. 358). Taylor and Francis. Kindle Edition. 2015
4. ↑  The Associated Press (11 January 1997). "Widow of dictator leaves prison In Albania, Nexhmije Hoxha serves five years for corruption". *The Kansas City Star*. สืบค้นเมื่อ 22 May 2012.
5. ↑  "MY FATHER, ENVER HOXHA". *www.oneparty.co.uk*. สืบค้นเมื่อ 23 April 2019.
6. ↑  "Albanian dictator Hoxha's widow, his staunchest defender, dies at 99". *Reuters* (ภาษาอังกฤษ). 26 February 2020. สืบค้นเมื่อ 27 February 2020.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย
* โปแลนด์

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
**มูซา เซเลบี** (ตุรกี: Musa çelebi) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1388 พระองค์เป็นสุลต่านแห่งรูเมเลียองค์ที่ 2 สิ้นพระชนม์เมื่อ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1413

ประวัติ
-------

พระองค์เป็นหนึ่งในโอรสของสุลต่านบาเยซิดที่ 1 สุลต่านองค์ที่ 4 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน ประวัติศาสตร์ไม่ได้บันทึกไว้ว่ามารดาของพระองค์คือใคร เพียงได้บันทึกแค่ว่ามารดาของพระองค์เป็นลูกสาวผู้นำชาวเติร์กอีกเผ่าหรือเป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ พระองค์เกิดในปี ค.ศ.1388 ในรัชสมัยของสุลต่านมูรัดที่ 1 หลังจากที่ออตโตมันพ่ายแพ้แก่อาณาจักรเตมือร์สุลต่านบาเยซิดที่ 1 ทรงถูกเตมือร์จับเป็นเชลยหลังจากที่พ่ายแพ้ยุทธการที่อังการา ทำให้สิ้นรัชสมัยของพระองค์ไปโดยพฤตินัย

หลังจากพ่ายแพ้ต่อเตมือร์ก็เกิดสงครามชิงราชบัลลังก์ในจักรวรรดิ ในที่สุดพระองค์พร้อมด้วยกองทัพของพระองค์ก็บุกโจมตีเอดีร์แนที่สุไลยมานปกครองอยู่ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1411 ทำให้กองทัพของสุไลยมานไม่สามารถต้านทานกองทัพของพระองค์ได้ หลังจากนั้นพระองค์ก็ได้ขึ้นเป็นสุลต่านแห่งรูเมเลียเป็นพระองค์ที่ 2

ครองราชย์
---------

หลังจากขึ้นครองราชย์ จักรวรรดิออตโตมันได้ถูกแบ่งเป็น 2 ส่วนคือส่วนในยุโรปใต้ปกครองโดยพระองค์ และในอานาโตเลียโดยเมห์เหม็ด เซเลบี พระองค์ได้รับสัมปทานทางการค้าแก่สาธารณรัฐเวนิส และได้ทำสงครามเพื่อแย่งชิงดินแดนเซอร์เบียที่เสียไปช่วงทำสงครามกับเตมือร์ ซึ่งต่อมาทางไบแซนไทน์ได้ปล่อยออร์ฮาน เซเลบี บุตรของสุไลยมานมาเพื่อที่จะยึดอำนาจจากพระองค์ แต่พระองค์ก็สามารถปราบกองทัพของออร์ฮานได้

สิ้นพระชนม์
-----------

หลังจากครองราชย์ได้ไม่นานพระองค์ก็ถูกโจมตีโดยเชษฐาของพระองค์ เมห์เหม็ด เซเลบี กองทัพของพระองค์สู้ไม่ได้และต้องถอยทัพไป พระองค์สั่งให้พาตนเองหลบหนีทันที เมห์เหม็ดได้ตามอนุชาของพระองค์จนกระทั่งถึงโซเฟียได้เกิดการต่อสู้ขึ้นศึกครั้งนี้พระองค์ถูกจับไปได้ ทหารของเมห์เหม็ดได้รัดคอพระองค์และสิ้นพระชนม์ทันที

หมายเหตุ
--------

เซเลบีไม่ใช่นามสกุลแต่เป็นนามแฝง ซึ่งเซเลบีคือชื่อเมืองในประเทศตุรกีในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. *Encyclopedia of Islam*, Vol. 7, Ed. C.E. Bosworth, E. Van Donzel, W.P. Heinrichs AND CH. Pellat, (E.J. BRILL, 1993), 699.
2. Kastritsis, Dimitris (2007), *The Sons of Bayezid: Empire Building and Representation in the Ottoman. Civil War of 1402-1413*, Brill, ISBN 978-90-04-15836-8
3. Encyclopædia Britannica Evpo 70 ed. Vol. 22, p. 368
**กระทรวงโภชนาการและกสิกรรมไรช์** (เยอรมัน: *Reichsministerium für Ernährung und Landwirtschaft*, ย่อคำว่า **RMEL**) มีหน้าที่รับผิดชอบนโยบายทางด้านการเกษตรของเยอรมนีในช่วงสาธารณรัฐไวมาร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึง 1933 และในช่วงไรช์ที่สาม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึง 1945 ได้อยู่ภายใต้สำนักงานเลขาธิการแห่งรัฐ เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1935 กระทรวงนี้ได้ถูกรวมเข้ากับกระทรวงการเกษตร ที่ดิน และป่าไม้ของปรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1879 ในปี ค.ศ. 1938 ได้ถูกตั้งชื่อใหม่ว่า "กระทรวงโภชนาการและกสิกรรมไรช์และปรัสเซีย" ภายหลังจากที่ชาติสังคมนิยมได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1945 และเยอรมนีถูกยึดครอง กระทรวงโภชนาการและการเกษตรแห่งสหพันธ์ได้ถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1949 ในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
---------------------

* Robert Schmidt

* Andreas Hermes

* Anton Fehr

* Karl Müller

* Hans Luther

* Gerhard Graf von Kanitz

* Heinrich Haslinde

* Martin Schiele

* Hermann Dietrich

* Martin Schiele

* Magnus Freiherr von Braun

* Alfred Hugenberg

* รีชาร์ด วัลเทอร์ ดาร์เร

* แฮร์แบร์ท บัคเคอ
ชาเนยแบบทิเบต
**ชาเนย** หรือ **เพอชา** (ทิเบต: བོད་ཇ་, ไวลี: *bod ja*, พินอินทิเบต: *pö qa*, "ชาทิเบต") หรือ **ซูโหยวฉา** (จีน: 酥油茶; พินอิน: *sūyóu chá*) เป็นเครื่องดื่มของคนในพื้นที่เทือกเขาหิมาลัยในประเทศเนปาล ภูฏาน อินเดีย (โดยเฉพาะในลาดัก รัฐสิกขิม รัฐอรุณาจัลประเทศ) ปากีสถาน (โดยเฉพาะในกิลกิต-บัลติสถาน) ทิเบต และ พื้นที่ภาคตะวันตกของจีน แต่เดิมจะทำจากน้ำชาที่ผสมกับเนยที่ทำจากนมของจามรีและเกลือ แม้ว่าในปัจจุบันจะมีแบบที่ใช้เนยที่ทำจากนมวัวซึ่งทำให้ชาชนิดนี้เป็นที่แพร่หลายมากขึ้น

ประวัติ
-------

ประวัติศาสตร์ของชาในทิเบตย้อนไปถึงช่วงศตวรรษที่ 7 ในช่วงสมัยราชวงศ์ถัง แต่ว่าชาเนยก็ไม่ได้เป็นที่นิยมในทิเบตจนถึงประมาณช่วงศตวรรษที่ 13

ตามตำนานกล่าวว่า มีเจ้าหญิงชาวจีนมาสมรสกับกษัตริย์ของทิเบตซึ่งภายหลังก็ช่วยกันสร้างเส้นทางค้าขายระหว่างจีนและทิเบต ในเส้นทางการค้านี้ชาวจีนก็ได้นำชาเข้ามาในทิเบต ภายหลังเนยจึงนำมาเติมใส่ในน้ำชาแล้วจึงกลายเป็นเครื่องดื่มประจำของชาวทิเบตไป

ในศตวรรษที่ 8 ชาใช้ดื่มกันเป็นปกติในทิเบต ในช่วงศตวรรษที่ 13 ชาก็ได้ถูกนำมาใช้พิธีทางศาสนา

ในปัจจุบัน ชาเนยก็ยังเป็นที่แพร่หลายในทิเบต ด้วยที่ผู้คนดื่มชาชนิดนี้วันละ 60 ถ้วยเล็ก

การเตรียม
---------

ชาเนยคุณภาพจะทำโดยการต้มชาผูเอ่อร์ในน้ำเป็นเวลาครึ่งวัน เพื่อให้ได้สีน้ำตาลเข้ม จากนั้นจึงกรองใบชาออกและใส่ในกระบอกพร้อมกับเนยจามรีและเกลือซึ่งจะทำการผสม จนได้ชาที่มีความข้นในระดับเดีบวกับซุปหรือน้ำมัน จากนั้นก็นำไปเทใส่ในเหยือกหรือกา

อีกวิธีจะทำโดยการต้มน้ำและใส่ใบชาในปริมาณหนึ่งกำมือลงไป ซึ่งจะปล่อยให้แช่ไว้จนกว่าสีของน้ำชาเกือบจะเป็นสีดำ จากนั้นก็ใส่เกลือ หรืออาจจะใส่ผงฟูลงไปเพื่อปรับรสชาติของชา แล้วก็กรองชาด้วยกระชอนที่ทำจากต้นกกหรือขนม้าใส่ในกระบอกไม้ แล้วจึงกวนกับเนยจนได้น้ำชาที่มีความข้นที่เหมาะสมและย้ายลงไปเทลงหม้อทองแดงและปล่อยทิ้งไว้บนเตาไฟเพื่อทำให้ชาอุ่นอยู่ตลอด หากไม่มีกระบอกสำหรับทำเนย ก็จะใช้วิธีคนในหม้อแทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Butter Tea: The National Drink of Tibet". *Tea Culture* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2017-10-28.
2. ↑  "Tibetan Tea History". *tibettour.zudong.com*.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

"แท่นตั้งศพ" ของคริสตอฟ โอพาลินสกี, คริสต์ศตวรรษที่ 17
**แท่นตั้งศพ** (อังกฤษ: Catafalque (ออกเสียง)) คือแท่นที่มักจะเคลื่อนที่ได้ที่ใช้ในการตั้งหีบศพ หรือร่างของผู้ตายระหว่างพิธีศพหรือพิธีรำลึกผู้ตาย หลังจากพิธีมาสเรควีเอ็มของโรมันคาทอลิกแล้วแท่นตั้งศพก็อาจจะใช้ตั้งร่างของผู้ตายในการทำพิธีพิธียกบาปให้แก่ผู้ตาย (Absolution of the dead)

"Catafalque" มาจากภาษาอิตาลี "Catafalco" ที่แปลว่า "นั่งร้าน" "แท่นตั้งศพ" ที่มีชื่อเสียงที่สุดออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโลสำหรับเพื่อนศิลปินด้วยกันในปี ค.ศ. 1564 การตกแต่ง "แท่นตั้งศพ" เรียกว่า "ปราสาทแห่งความเศร้า" (Castrum doloris)

แท่นตั้งศพของประธานาธิบดีลิงคอล์น
---------------------------------

แท่นตั้งศพลิงคอล์นภายในตึกรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา
ในสหรัฐอเมริกาแท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้เป็นครั้งแรกในการวางศพประธานาธิบดีลิงคอล์นในปี ค.ศ. 1865 และใช้ต่อมาในการตั้งศพเคารพ (Lying in state) ของบุคคลสำคัญภายใต้โดมตึกรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา เมื่อไม่ใช้แท่นตั้งศพก็จะตั้งแสดงให้ประชาชนได้ชมในหอแสดงภายในศูนย์นักท่องเที่ยวของตึกรัฐสภา

แท่นตั้งศพลิงคอล์นเป็นแท่นที่ทำจากแผ่นไม้สนเชื่อมกันด้วยตาปูคลุมด้วยผ้าดำ บางครั้งแม้ฐานก็จะได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เหมาะสมกับขนาดของโลงที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในปัจจุบัน แต่โดยทั่วไปแล้วก็ยังเป็นแท่นเดิมที่ใช้มาตั้งแต่สมัยของประธานาธิบดีลิงคอล์น ในปัจจุบันแท่นวางศพนี้มีความยาว 216 เซนติเมตร กว้าง 76 เซนติเมตร และสูง 61 เซนติเมตร ฐานแท่นยาว 269 เซนติเมตร กว้าง 131 เซนติเมตร และสูง 5 เซนติเมตร ตัวฐานแท่นยาว 338 เซนติเมตร กว้าง 183 เซนติเมตร และสูง 23.5 เซนติเมตร ผ้าคลุมดำได้รับการเปลี่ยนหลายครั้งแตกการจีบตกแต่งยังคงเป็นลักษณะเดียวกับที่ทำไว้ในปี ค.ศ. 1865 

แท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้ครั้งล่าสุดในการตั้งศพของประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  According to Robert Cromie in his book *The Great Chicago Fire*, copyright 1958, Lincoln's catafalque was in Woods' Museum in Chicago and was burned in that fire in 1871. However, Lincoln had funeral ceremonies during stops at several major cities as his remains were taken by train from Washington to Springfield, Illinois for burial. Cromie probably meant the catafalque used for ceremonies held at Chicago, rather than the one built for his state funeral in DC and retained at the U.S. Capitol.

ดูเพิ่ม
-------

* งานศพ
**มุฮัมมัด นะญีบ** (อาหรับแบบอียิปต์: محمد نجيب, เสียงอ่านภาษาอาหรับอียิปต์: [mæˈħæmmæd næˈɡiːb]; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1984) เป็นประธานาธิบดีแห่งอียิปต์คนแรก ที่ได้ดำรงตำแหน่งจากการประกาศของสาธารณรัฐ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ถึง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 พร้อมกับญะมาล อับดุนนาศิร เขาได้เป็นผู้นำคนแรกของการปฏิวัติอียิปต์ ปี ค.ศ. 1952 ซึ่งได้สิ้นสุดของการปกครองของราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลีในอียิปต์และซูดาน ภายหลังจากการเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีจนกระทั่งปลายปี ค.ศ. 1953 นาศิรได้กล่าวหานะญีบว่าได้สนับสนุนกลุ่มภราดรภาพมุสลิมที่ผิดกฎหมายเมื่อไม่นานมานี้ และปิดบังความทะเยอทะยานในเผด็จการ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจในระยะเวลาอันสั้นที่เกิดขึ้นระหว่างนะญีบและนาศิรเพื่อเข้าควบคุมกองทัพและประเทศอียิปต์ ท้ายที่สุดแล้วนาศิรได้เอาชนะการต่อสู้และพยายามบีบบังคับให้นะญีบลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีอียิปต์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ภายหลังจากการลาออกของเขา นะญีบได้ถูกสั่งกักบริเวณอย่างโดดเดียวโดยประธานาธิบดีนาศิรในบ้านพักตากอากาศในกรุงไคโร จนกระทั่งเขาได้รับการปล่อยตัวโดยประธานาธิบดีอันวัร อัสซาดาตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 นะญีบได้ถึงแก่อสัญกรรมจากโรคตับแข็งในกรุงไคโร เขาได้มีอายุ 83 ปี พิธีฝังศพทางทหารของนะญีบได้ถูกเข้าร่วมโดยประธานาธิบดีฮุสนี มุบาร็อก

อ้างอิง
-------



| * ด
* ค
* ก
อียิปต์ ประธานาธิบดีแห่งอียิปต์ (รายชื่อ) |
| --- |
| Coat of arms of EgyptCoat of arms of Egypt | 
* มุฮัมมัด นะญีบ
* ญะมาล อับดุนนาศิร
* อันวัร อัสซาดาต
* *Sufi Abu Taleb*
* ฮุสนี มุบาร็อก
* *มุฮัมมัด ฮุซัยน์ ฏ็อนฏอวี*
* มุฮัมมัด มุรซี
* *อัดลี มันศูร*
* อับดุลฟัตตาห์ อัสซีซี

 |
| *ตัวเอียง* หมายถึงประธานาธิบดีรักษาการ หรือเฉพาะการ |
"**สตรองเกอร์ (วอตดาสซึนต์คิลยู)**" เป็นเพลงของนักร้องอเมริกัน เคลลี คลาร์กสัน และชื่อเพลงสอดคล้องกับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ห้า *สตรองเกอร์* (ค.ศ. 2011) ทีแรกชื่อเพลงว่า "วอตดาสซึนต์คิลยู (สตรองเกอร์)" เป็นซิงเกิลลำดับที่สองออกวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ผ่านค่ายเพลงอาร์ซีเอเรเคิดส์ เพลงเขียนโดย Jörgen Elofsson, อาลี แทมโพซี และเดวิด แกมสัน โดยมีเกร็ก เคิร์สติน ร่วมเขียนเพลงและโปรดิวซ์ให้ เพลง "สตรองเกอร์" เป็นเพลงที่มีความเร็วระดับสูง (uptempo) ที่ดึงแนวเพลงต่าง ๆ เช่น ป็อปร็อก แดนซ์ป็อป และอิเล็กโทรป็อปมารวมกัน เนื้อเพลงโดยหลักเป็นเรื่องเกี่ยวกับการให้กำลังใจและการเยียวยาจากอาการอกหัก มีท่อนคอรัสที่ได้แรงบันดาลใจจากคำพูดของฟรีดริช นีทเชอ ที่กล่าวว่า "สิ่งใดไม่คร่าเรา สิ่งนั้นจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น" (That which does not kill us makes us stronger.)

หลังจากเพลงออกจำหน่าย "สตรองเกอร์" ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ที่ถือว่าเป็นไฮไลต์ของอัลบั้ม*สตรองเกอร์* เสียงร้องของคลาร์กสันและองค์ประกอบเพลงได้รับคำยกย่อง ขณะที่ยังมีการวิจารณ์ถึงเรื่องเนื้อหาในเพลง ทางการตลาด เพลง "สตรองเกอร์" เป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคลาร์กสัน ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้เป็นเพลงที่สามที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเวลาสามสัปดาห์ติดต่อกัน ทำได้ดีกว่าเพลง "อะโมเมนต์ไลก์ดิส" (ค.ศ. 2002) และ "มายไลฟ์วูดซักวิตเอาต์ยู" (ค.ศ. 2009) เนื่องจากเป็นเพลงอันดับหนึ่งที่อยู่บนชาร์ตได้นานที่สุด เพลงยังขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตย่อยของ*บิลบอร์ด*อีก 15 ชาร์ต เช่นชาร์ตอดัลต์ป็อปซองส์, อดัลต์คอนเทมโพรารี, ฮอตแดนซ์คลับซองส์ และป็อปซองส์ มากกว่าเพลงทุกเพลงของคลาร์กสัน "สตรองเกอร์" ยังขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศโปแลนด์ และสโลวาเกีย และติดสิบอันดับแรกใน 15 ประเทศทั่วโลก ขายได้มากกว่า 15 ล้านหน่วยและเป็นหนึ่งในเพลงที่ขายดีที่สุดตลอดกาล จากความสำเร็จของเพลงทำให้อัลบั้ม*สตรองเกอร์*สามารถขายได้เป็นเวลามากกว่าหนึ่งปี "สตรองเกอร์" ได้เข้าชิงรางวัลหลากหลายรางวัล เช่น รางวัลแกรมมี 3 รางวัล และเวิลด์มิวสิกอะวอดส์ 1 รางวัล

มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเชน เดรก ซึ่งนำเสนอด้วยคนจำนวนมากก่อแฟลชม็อบและเต้นร่วมกัน รวมกับวิดีโอที่ให้ผู้คนส่งวิดีโอตนกำลังเต้นรำมาใส่ในเพลงด้วย มิวสิกวิดีโอได้รับการตอบรับอย่างดี โดยนักวิจารณ์กล่าวว่ามันทำให้ผู้ที่ชมรู้สึกร่าเริงเบิกบาน มิวสิกวิดีโอยังได้เข้าชิงรางวัล มัชมิวสิกวิดีโออวอร์ด คลาร์กสันแสดงเพลง "สตรองเกอร์" ในงานประกาศรางวัลและรายการโทรทัศน์ทั่วโลก โดยแสดงครั้งแรกในซีซันแรกของรายการ *ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์ของสหรัฐอเมริกา* และแสดงในรายการ*แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์* ในงานประกาศรางวัลมัชมิวสิกอวอร์ด 2012 และอเมริกันมิวสิกอวอร์ด ปี 2012 คลาร์กสันยังนำเพลงนี้ไปเล่นในทัวร์คอนเสิร์ต สตรองเกอร์ทัวร์ และในชุดอังกอร์ของทัวร์คอนเสิร์ต ซัมเมอร์ทัวร์ 2012 ร่วมกับวงเดอะเฟรย์ด้วย
***ทราจิกคิงดอม*** (อังกฤษ: Tragic Kingdom) เป็นสตูดิโออัลบัมชุดที่ 3 ของวงอเมริกันร็อก โนเดาต์ ออกวางขาย 10 ตุลาคม ค.ศ. 1995 โดยสังกัดเทรามาเรเคิดส์และอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ เป็นอัลบัมชุดสุดท้ายที่มีสมาชิกดั้งเดิมตำแหน่งคีย์บอร์ด เอริก สเตฟานี ซึ่งออกจากวงเมื่อปี 1994 อัลบัมนี้ผลิตโดยแมตทิว ไวลเดอร์ และบันทึกเสียงจำนวน 11 สตูดิโอในเกรเตอร์ลอนแอนเจลิส ช่วงระหว่างเดือนมีนาคม 1993 ถึง ตุลาคม 1995 โดยระหว่างปี 1998 ถึง 1998 วงออก 7 ซิงเกิลจากอัลบัมนี้ ได้แก่ "Just a Girl" ที่ติดชาร์ต *บิลบอร์ด* ฮอต 100 และ ยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต และ "Don't Speak" ขึ้นอันดับ 1 บน *บิลบอร์ด* ฮอต 100 แอร์เพลย์ และขึ้นใน 5 อันดับแรกของชาร์ตหลายประเทศ 

อัลบัมได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกโดยส่วนใหญ่ จากงานประจำปีของแกรมมีครั้งที่ 39 โนเดาต์ได้รับการเสนอเข้าชิงสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและสาขาอัลบั้มร็อกยอดเยี่ยม ขายได้มากกว่า 16 ล้านชุดทั่วโลก ได้รับยืนยันระดับแผ่นเสียงเพชรจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ในสหรัฐและแคนาดา ระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในสหราชอาณาจักร และแผ่นเสียงทองคำขาว 3 ครั้งในออสเตรเลีย *ทราจิกคิงดอม* ยังช่วงให้กระแสเพลงสกากลับฟื้นคืนชีพมาในคริสต์ทศวรรษ 1990 ทำให้ค่ายเพลงได้เซ็นสัญญากับวงแนวนี้เพิ่มขึ้นและทำให้ได้รับความสนใจจากกระแสหลัก อัลบัมนี้ยังติดอันดับ 441 ในการจัดอันดับของนิตยสาร *โรลลิงสโตน* ในหัวข้อ 500 อัลบัมที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

โนเดาต์ออกทัวร์เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบัมนี้ ซึ่งออกแบบโดยพรอเจกต์เอกซ์ และทัวร์ยาวนาน 2 ปีครึ่ง ในการแสดงช่วงต้นปี 1997 ที่แอร์โรว์เฮดพอนด์แอนาไฮม์ ได้มีการบันทึกภาพและออกในชื่อชุด *Live in the Tragic Kingdom* ในรูปแบบของวีเอชเอสและดีวีดี
**กระทรวงเศรษฐกิจและนโยบายสภาพภูมิอากาศ** (ดัตช์: *Ministerie van Economische Zaken en Klimaat หรือย่อเป็น **EZK***) เป็นกระทรวงของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่รับผิดชอบด้านนโยบายการค้า การค้าระหว่างประเทศ นโยบายอุตสาหกรรม นโยบายการลงทุน นโยบายเทคโนโลยี นโยบายพลังงาน นโยบายพลังงานนิวเคลียร์ นโยบายพลังงานหมุนเวียน นโยบายสิ่งแวดล้อม นโยบายการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ทรัพยากรธรรมชาติ การทำเหมือง นโยบายอวกาศ และการท่องเที่ยว

กระทรวงก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1905 ในฐานะกระทรวงเกษตร อุตสาหกรรม และพาณิชย์ ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงเศรษฐกิจในปี ค.ศ 1946 ต่อมา กระทรวงเกษตร ธรรมชาติ และคุณภาพอาหารถูกผนวกเข้ากับกระทรวงเศรษฐกิจ จึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นกระทรวงเศรษฐกิจ เกษตร และนวัตกรรมในปี ค.ศ. 2010 อย่างไรก็ตาม ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่อีกครั้งเป็นกระทรวงเศรษฐกิจแต่ให้รับผิดชอบงานในส่วนของกระทรวงเกษตรไปด้วย

เมื่อมีการตั้งกระทรวงเกษตร ธรรมชาติ และคุณภาพอาหารขึ้นมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 2017 ได้มีการนำเอางานด้านนโยบายสิ่งแวดล้อม(เดิมอยู่ภายใต้กระทรวงโครงสร้างพื้นฐานและนโยบายสิ่งแวดล้อม)มาอยู่ภายใต้กระทรวงเศรษฐกิจ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นกระทรวงเศรษฐกิจและนโยบายสภาพภูมิอากาศ 

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอยู่ในคณะรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบันคือ เอริค วีเบิส จากพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย อยู่ในตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2017

อ้างอิง
-------

1. ↑  Begroting 2018, Rijksoverheid
2. ↑  "VVD'er Eric Wiebes moet economische groei gaan combineren met Parijsdoelen" (ภาษาดัตช์). NOS. 23 October 2017. สืบค้นเมื่อ 31 January 2018.
**สันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดีย** (Anti-Separationist League) เป็นการรวมกลุ่มทางการเมืองในพม่า ที่ต้องการให้อังกฤษปกครองพม่าในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียต่อไป กลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากประชาชนและพระสงฆ์ แต่ความแตกแยกในหมู่ผู้นำ ทำให้ไม่สามารถดำเนินการให้สำเร็จได้ ในที่สุด อังกฤษได้แยกพม่าออกจากอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2478

การปกครองพม่าของอังกฤษสมัยอาณานิคม
----------------------------------

แต่เดิมอังกฤษผนวกพม่าเป็นมณพลหนึ่งของอินเดีย เริ่มให้สิทธิปกครองตนเองแก่พม่าระดับหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยจัดการปกครองในลักษณะรัฐบาลคู่ และแจ้งว่าเมื่อปกครองด้วยระบบนี้ได้สิบปีจะประเมินผลเพื่อจัดการปกครองพม่าให้เหมาะสมต่อไป อังกฤษเริ่มตั้งคณะกรรมการประเมินผลเมื่อ พ.ศ. 2472 ความเห็นของชาวพม่าในขณะนั้นแตกเป็นสองฝ่ายคือฝ่ายหนึ่งต้องการให้แยกพม่าออกมาจากอินเดีย อีกฝ่ายหนึ่งต้องการให้พม่ารวมตัวกับอินเดียไปอีกระยะหนึ่ง

การต่อต้านอังกฤษ
----------------

กลุ่มที่ต้องการให้รวมพม่ากับอินเดียต่อไปก่อนแล้วค่อยแยกตัวออกมาภายหลังนี้ เป็นกลุ่มที่ไม่ไว้ใจและต่อต้านอังกฤษ ฐานเสียงส่วนใหญ่เป็นพวกพระสงฆ์หัวรุนแรงและประชาชนในชนบท กลุ่มนี้รวมตัวกันและจัดตั้งเป็นสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียใน พ.ศ. 2475 

สภานิติบัญญัติมีมติให้แยกพม่าออกจากอินเดียใน พ.ศ. 2473 แต่กลุ่มที่ต่อต้านไม่ยอมรับมติมีการรวมตัวกันต่อต้านจนต้องมีการประชุมกันใหม่ในปีต่อมา แต่ก็ยังหาข้อยุติไม่ได้ อังกฤษจึงจัดให้มีการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติใน พ.ศ. 2475 ซึ่งผลการเลือกตั้งปรากฏว่าฝ่ายต่อต้านการแยกตัวออกจากอินเดียเป็นฝ่ายชนะด้วยคะแนน 42 ต่อ 29 ที่นั่ง ฝ่ายอังกฤษไม่พอใจผลการเลือกตั้ง และพยายามขู่ว่าพม่ามางเลือกสองทางเท่านั้น คือแยกตัวออกจากอินเดียในตอนนี้หรือรวมตัวกับอินเดียต่อไปโดยไม่มีการแยกตัวออกมาอีก
ความแตกแยกของฝ่ายต่อต้าน

ผลสุดท้าย
---------

จากแรงบีบคั้นของอังกฤษทำให้ผู้นำของสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียเกิดความแตกแยกทางความคิด จนในที่สุด ดร.บามอว์และอูชิตฮไลน์ ผู้นำคนสำคัญของกลุ่มปฏิเสธการอภิปรายในสภาเกี่ยวกับเรื่องนี้ อิทธิพลของสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียจึงลดลง ผลสุดท้าย อังกฤษอนุมัติให้พม่าแยกตัวออกจากอินเดียตามข้อเสนอของสภาใน พ.ศ. 2477 การต่อสู้ของสันนิบาตต่อต้านการแยกพม่าออกจากอินเดียจึงสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้

อ้างอิง
-------

* สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B กทม. ราชบัณฑิตยสถาน. 2539
**สจวร์ต โจนาธาน รัสเซลล์** เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ มีชื่อเสียงทางด้านปัญญาประดิษฐ์

รัสเซลล์เกิดที่เมืองพอร์ธสมัธ ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับหนึ่งสาขาฟิสิกส์ ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1982 จากนั้นจบการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ในปี ค.ศ. 1986 หลังจบการศึกษาได้ทำงานเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์จนปัจจุบันได้เป็นศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ นอกจากนั้น ยังเป็นศาสตราจารย์พิเศษทางด้านศัลกรรมประสาทวิทยาที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโกหลังจากอุทิศตนทำงานวิจัยด้านสรีรวิทยาคำนวณ

รัสเซลล์เป็นผู้ได้รับรางวัล IJCAI Computers and Thought Award ในปี ค.ศ. 1995 อันเป็นรางวัลระดับนานาชาติที่มอบให้กับนักวิจัยที่มีผลงานโดดเด่นที่อายุน้อยกว่า 35 ปี จากนั้นในปี ค.ศ. 2003 ได้เป็นนักวิจัยของสมาคมคอมพิวเตอร์เอซีเอ็ม และในปี ค.ศ. 2011 ได้เข้าร่วมสมาคมอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์

รัสเซลล์ได้แต่งหนังสือ *Artificial Intelligence: A Modern Approach* ร่วมกับปีเตอร์ นอร์วิก อันเป็นตำราเรียนทางด้านปัญญาประดิษฐ์ที่แพร่หลายที่สุด ใช้กันใน 1,200 มหาวิทยาลัยใน 100 ประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Artificial Intelligence: A Modern Approach*, University of Berkeley, 2013, สืบค้นเมื่อ 2014-05-07
พระราชวังหลวง
**โตงาตาปู** (ตองงา: *Tongatapu*) เป็น 1 ใน 3 เขตของราชอาณาจักรตองงา เป็นเขตที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในตองงา โตงาตาปูประกอบด้วยเกาะสำคัญะคือเกาะโตงาตาปู เกาะอัว เกาะอาตาตา และแนวปะการังมิเนอร์วา เป็นเขตที่มีเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ เป็นที่ตั้งเมืองหลวงของตองงาคือนูกูอาโลฟาซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือ เขตนี้มีเมืองเอกชื่อว่ามูอา อันเป็นเมืองหลวงเก่าของจักรวรรดิตูอีโตงาและเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเกาะ ปัจจุบันเขตนี้มีสภาพเป็นเมืองและมีท่าเรือที่ทันสมัย เป็นศูนย์กลางของรัฐบาลและการจ้างงานของประเทศ เกาะโตงาตาปูมีสภาพเป็นที่ราบลุ่ม มีต้นไม้ปกคลุมรอบ ๆ เกาะ ตอนกลางค่อนข้างแห้งแล้ง อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของสนามบินแห่งชาติฟัวอาโมตูสนามบินแห่งชาติที่อยู่ทางตอนใต้ของเกาะโตงาตาปู ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองฟัวอาโมตู ด้วย เกาะนี้มีประชากรทั้งหมด 66,577 คน คิดเป็นร้อยละ 68.3 ของประชากรทั้งประเทศ

ดูเพิ่ม
-------

* ประเทศตองงา
* รายชื่อเมืองในตองงา

| * ด
* ค
* ก
ตองงา บทความเกี่ยวกับประเทศตองงา |
| --- |
| ประวัติศาสตร์ | จักรวรรดิตูอีโตงา **·**  สมัยรัฐในอารักขา  **·**  มูอา **·**  ตูอีโตงา **·**  ตูอิฮาอะตากาลาอัว **·**  ตูอิกาโนกูโปลู **·**  การจลาจลในนูกูอาโลฟา พ.ศ. 2549 |  |
| ภูมิศาสตร์ | 

|  |
| --- |
| เมือง  **·**  ภูเขาไฟ **·**  สัตว์ป่า 
เขตการปกครอง **:** โตงาตาปู **·**  วาวาอู **·**  ฮาอะไป **·**  นีอูอาส **·**  เออัว |

 |
| การเมือง | 

|  |
| --- |
| คณะรัฐมนตรี **·** โทษประหารชีวิต **·** รัฐธรรมนูญ **·**  การเลือกตั้ง **·** ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ **·** การทหาร **·** พระมหากษัตริย์ **·**  รัชทายาท **·**  สภานิติบัญญัติ **·** พรรคการเมือง **·** นายกรัฐมนตรี **·** คณะองคมนตรี (ตุลาการ) |

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |
| --- |
| การเกษตร  **·**  สกุลเงิน **·**  แสตมป์และประวัติไปรษณีย์ **·**  การสื่อสารโทรคมนาคม **·** การขนส่ง (สนามบิน) |

 |
| สังคม | 

|  |
| --- |
| ประชากร **·** ภาษา  **·** การศึกษา **·**  ขุนนาง **·** กีฬา |
| วัฒนธรรม | การเต้นรำ **·**  กาวา **·**  วรรณกรรม **·**  ดนตรี **·**  ตำนาน **·**  ศาสนา **·**  สัญลักษณ์ (ตราแผ่นดิน **·** ธงชาติ **·**  เพลงชาติ) |

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่

 |
**เหตุเพลิงไหม้โกดังเก็บวิสกี้ในดับลิน** (อังกฤษ: Dublin whiskey fire) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1875 ในย่านลิเบอร์ตีส์ เมืองดับลิน (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์) เหตุเพลิงไหม้สิ้นสุดลงภายในคืนนั้นแต่มีผู้เสียชีวิต 13 คนและมูลค่าความเสียหายเทียบเป็นอัตราค่าเงินในปัจจุบันได้ประมาณ 6 ล้านยูโร ผู้คนในบริเวณนั้นดื่มวิสกี้ที่ไหลออกมาท่วมถนนลึกประมาณ 6 นิ้ว (150 มิลลิเมตร) ไปถึงย่านเดอะคูมบ์ ผู้เสียชีวิตทั้งหมดในเหตุการณ์นี้มาจากภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ

ต้นเพลิง
--------

เชื่อว่าต้นเพลิงในเหตุการณ์นี้มาจากคลังสินค้าทัณฑ์บนของลอว์เรนซ์ มาโลน หัวมุมถนนอาร์ดี ซึ่งเก็บวิสกี้ปริมาณ 5,000 ฮอกส์เฮด (262,500 แกลลอนอังกฤษหรือ 1,193,000 ลิตร) มูลค่า 54,000 ปอนด์ (เทียบเป็นอัตราค่าเงินใน ค.ศ. 2019 ได้ประมาณ 5.45 ล้านปอนด์) สาเหตุของเพลิงไหม้ครั้งนี้ไม่สามารถระบุได้ชัดเจน แต่เชื่อว่าน่าจะเกิดขึ้นระหว่างเวลา 16:35 น. ซึ่งเป็นเวลาที่ตรวจสอบโกดังครั้งล่าสุด และ 20:30 น. ซึ่งเป็นเวลาที่มีผู้แจ้งเหตุ ต่อมาประมาณ 21:30 น. ถังบรรจุวิสกี้เริ่มระเบิดเนื่องจากความร้อน ทำให้วิสกี้ไหลออกทางประตูและหน้าต่างของโกดังที่ถูกเพลิงไหม้

การลุกลาม
---------

กระแสวิสกี้ที่ติดไฟไหลลงไปตามถนนคอร์กก่อนจะไหลไปทางถนนอาร์ดี ไหม้บ้านหลังหนึ่งริมถนนแชมเบอร์ ก่อนจะไหลต่อไปยังถนนมิลล์และไหม้บ้านเรือนขนาดเล็กหลายหลัง

การตอบสนองของประชาชน
--------------------

ประชาชนที่อยู่ใกล้เคียงอพยพหนีไฟอย่างรวดเร็วเนื่องจากได้ยินเสียงหมูในคอกบริเวณใกล้เคียงร้องเนื่องจากคอกถูกไฟไหม้ และเชื่อกันว่าเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้การอพยพเป็นไปอย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่ดับเพลิงและนายกเทศมนตรีชื่นชมประชาชนที่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว ไม่มีผู้เสียชีวิตเนื่องจากถูกไฟคลอกหรือสูดดมควันพิษ อย่างไรก็ตาม ประชาชนบางส่วนกรูเข้าไปตักหรือดื่มวิสกี้ที่ไหลออกมา บางส่วนดื่มวิสกี้ในปริมาณมากจนทำให้เกิดภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ 24 คนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล และในจำนวนนี้ 13 คนเสียชีวิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hopkins, Frank (June 2008). *Hidden Dublin: Deadbeats, Dossers, and Decent Skins*. Mercier Press Ltd. p. 189. ISBN 9781856355919. สืบค้นเมื่อ 7 June 2020.
2. ↑  rareAdmin (4 May 2017). "The Great Whiskey Fire of Dublin, 1875". *Rare Irish Stuff*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 June 2020. สืบค้นเมื่อ 7 June 2020.
3. ↑  O'Brien, Joseph V. (1982). *Dear, Dirty Dublin: A City In Distress*. University of California Press. p. 34. ISBN 9780520039650. สืบค้นเมื่อ 7 June 2020.
4. ↑  Ruxton, Dean. "The night a river of whiskey ran through the streets of Dublin". *Irish Times*. สืบค้นเมื่อ 7 June 2020.
5. ↑  "THE GREAT FIRE IN DUBLIN". *Irish Independent*. 21 June 1875. สืบค้นเมื่อ 25 October 2021. On Mr Malone's premises there was massed malt and wines to the value of £54,000
6. ↑  "THE GREAT FIRE IN DUBLIN". *Irish Examiner*. สืบค้นเมื่อ 25 October 2021. The burning whiskey poured literally in torrents from the doors and windows of the burning pile
7. ↑  "THE GREAT FIRE IN DUBLIN". *Irish Examiner*. 21 June 1875. สืบค้นเมื่อ 25 October 2021.
8. ↑  Dean Ruxton (2016-08-03). "The night a river of whiskey ran through the streets of Dublin". *The Irish Times*. สืบค้นเมื่อ 2022-04-28.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)

พิกัดภูมิศาสตร์: 53°20′17″N 6°16′44″W﻿ / ﻿53.338°N 6.279°W﻿ / 53.338; -6.279
**โอม รัชเวทย์** เป็นทั้ง ศิลปิน, นักเขียนการ์ตูน และนักวาดภาพประกอบ โดยเป็นผู้นำทีมในการสร้างสรรค์ผลงานนิยายภาพ พุทธประวัติ รวมถึงผลงานชุด ทศชาติชาดก และได้รับการกล่าวว่ามีลายเส้นที่มีรายละเอียดที่สำคัญ อ่อนช้อย ตลอดจนอ่านสนุกชวนติดตาม

ประวัติ
-------

จบการศึกษาแผนกวิจิตรศิลป์ จากเพาะช่าง เป็นหนึ่งในทีมศิลปินผู้วาดภาพผลงานการ์ตูนฉบับพระราชนิพนธ์ พระมหาชนก และ คุณทองแดง และในอดีตเคยเป็นผู้ออกแบบภาพยนตร์โฆษณาในโครงการตาวิเศษ รวมไปถึงผลงานภาพประกอบในแบบเรียนสำหรับชั้นประถมชุดมานี-มานะ

ผลงานการเขียนการ์ตูนของโอม รัชเวทย์ มักจะเป็นเรื่องราวในวรรณคดี นิทานพื้นบ้าน นิทานสำหรับเด็ก มีแง่คิด คติสอนใจแฝงซ่อนอยู่ในการ์ตูนเสมอ

ผลงาน
-----

ผลงานการ์ตูนนิยายภาพเรื่อง"หมอชีวกโกมารกัจจ์"
* ชุดการ์ตูนพุทธศาสนา จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์อมรินทร์คอมมิกส์
* องคุลิมาล ฉบับการ์ตูน
* พระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร ฉบับการ์ตูน
* พระอานนท์ ฉบับการ์ตูน
* พระสังกัจจายน์ ฉบับการ์ตูน
* พระนางพิมพา ฉบับการ์ตูน
* หมอชีวกโกมารกัจจ์ ฉบับการ์ตูน
* พระทีปังกรพระพุทธเจ้า ฉบับการ์ตูน
* พระเจ้าอโศกมหาราช ฉบับการ์ตูน
* พุทธประวัติ ฉบับการ์ตูน
* ทศชาติ ฉบับการ์ตูน
* พระราชประวัติสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ฉบับการ์ตูน

อ้างอิง
-------

1. ↑  **หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน**. ปีที่ 35 ฉบับที่ 12419. วันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2555. หน้า 19

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ โอม รัชเวทย์
* facebook โอม รัชเวทย์
* facebook fanpage
* youtube โอม รัชเวทย์
* 
* 
* 
* 
*
**พลเอกทหารสื่อสาร** (เยอรมัน: *General der Nachrichtentruppe*) เป็นยศทหารในอดีตของประเทศเยอรมนีสำหรับกองทัพบก เป็นยศที่มีความอาวุโสสูงกว่าพลโท (*Generalleutnant*) แต่อยู่ต่ำกว่าพลเอกอาวุโส (*Generaloberst*) และจอมพล (*Generalfeldmarschall*) มีผู้ได้รับยศพลเอกทหารสื่อสารเพียงสองคนในประวัติศาสตร์ ได้แก่เอริช เฟ็ลกีเบิล (ได้รับเมื่อ 1940) และอัลแบร์ท เพราน์ (ได้รับเมื่อ 1944)

ยศทหารในกองทัพบกที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่พลเอกทหารราบ (*General der Infanterie*), พลเอกทหารม้า (*General der Kavallerie*), พลเอกทหารปืนใหญ่ (*General der Artillerie*) , พลเอกทหารช่าง (*General der Pioniere*), พลเอกทหารภูเขา (*General der Gebirgstruppe*) และพลเอกทหารยานเกราะ (*General der Panzertruppe*)

ยศทหารในกองทัพอากาศที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารอากาศ (*General der Luftwaffe*), พลเอกทหารพลร่ม (*General der Fallschirmtruppe*), พลเอกทหารปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยาน (*General der Flakartillerie*), พลเอกทหารสื่อสารอากาศ (*General der Luftnachrichtentruppe*) และพลเอกทหารนักบิน (*General der Flieger*)

ดูเพิ่ม
-------

* การเปรียบเทียบยศทหารแวร์มัคท์
* ยศและเครื่องหมายของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
**พลเอกทหารปืนใหญ่** (เยอรมัน: *General der Artillerie*) เป็นยศทหารในอดีตของประเทศเยอรมนีสำหรับกองทัพบก เป็นยศที่มีความอาวุโสสูงกว่าพลโท (*Generalleutnant*) แต่อยู่ต่ำกว่าพลเอกอาวุโส (*Generaloberst*) และจอมพล (*Generalfeldmarschall*)

ยศทหารในกองทัพบกที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารราบ (*General der Infanterie*), พลเอกทหารม้า (*General der Kavallerie*), พลเอกทหารช่าง (*General der Pioniere*), พลเอกทหารภูเขา (*General der Gebirgstruppe*), พลเอกทหารยานเกราะ (*General der Panzertruppe*) และพลเอกทหารสื่อสาร (*General der Nachrichtentruppe*)

ยศทหารในกองทัพอากาศที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารอากาศ (*General der Luftwaffe*), พลเอกทหารพลร่ม (*General der Fallschirmtruppe*), พลเอกทหารปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยาน (*General der Flakartillerie*), พลเอกทหารสื่อสารอากาศ (*General der Luftnachrichtentruppe*) และพลเอกทหารนักบิน (*General der Flieger*)

รายนามพลเอกทหารปืนใหญ่ที่มีชื่อเสียง
------------------------------------

* ลูทวิช เบ็ค (ดำรงยศ 1935-1938)
* วัลเทอร์ ฟ็อน ไรเชอเนา (ดำรงยศ 1936-1939)
* อัลเฟรท โยเดิล (ดำรงยศ 1940-1944)
* วัลเทอร์ วาร์ลีม็อนท์
* เฮ็ลมูท ไวท์ลิง

ดูเพิ่ม
-------

* การเปรียบเทียบยศทหารแวร์มัคท์
* ยศและเครื่องหมายของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส

อ้างอิง
-------

1. ↑  กาลรบใหญ่ในยุโรป ฉบับพิเศษ เรียบเรียงตามรายงานแลข่าวเยอรมัน เล่มสาม กรุงเทพฯ วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๕๗
**สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์** (อังกฤษ: Anti-Fascist People’s Freedom League) เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดยกลุ่มชาตินิยมในพม่า สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีนโยบายขับไล่ญี่ปุ่นและเรียกร้องเอกราชให้พม่า กลุ่มนี้ได้บริหารประเทศหลังจากพม่าได้รับเอกราช จนถึง พ.ศ. 2505 จึงถูกทหารยึดอำนาจการปกครอง

การก่อตัว
---------

กลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยคนหนุ่มที่นิยมลัทธิชาตินิยมและเรียกตนเองว่า "ทะขิ่น" ทะขิ่นที่สำคัญได้แก่ อองซาน ถิ่นทุน เท่งเป บะส่วย ชูเมา (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเนวิน) ทะขิ่นส่วนใหญ่เคยเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง

ความร่วมมือกับญี่ปุ่น
---------------------

ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 อองซานร่วมมือกับดร.บามอร์ตั้งกลุ่มเสรีภาพเพื่อเรียกร้องเอกราช เมื่อถูกอังกฤษกวาดล้าง อองซานหนีไปญี่ปุ่นและดำเนินการแบบใต้ดินนำทะขิ่นจำนวน 30 คนไปฝึกอาวุธในญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2484 ทะขิ่นเหล่านี้กลับเข้าประเทศพร้อมกองทัพญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2485 และได้จัดตั้งกองทหารร่วมกับญี่ปุ่นเพื่อขับไล่อังกฤษออกจากพม่า

จากจุดนี้ แนวคิดทางการเมืองของทะขิ่นเริ่มแตกต่างกันไป กลุ่มของอองซานสนับสนุนญี่ปุ่น ในขณะที่บางส่วนหันไปนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์และจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่าขึ้น ต่อมาเมื่อฝ่ายอองซานเรื่มแน่ใจว่าญี่ปุ่นไม่ได้จริงใจในการให้เอกราชแก่พม่า อองซานจึงเป็นศูนย์กลางประสานงานระหว่างกลุ่มต่อต้านญี่ปุ่นทั้งหมดเข้าเป็นสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ โดยมีหน่วยงานหลักคือ กองทัพแห่งชาติพม่า พรรคปฏิวัติพม่า และพรรคคอมมิวนิสต์พม่า ภายหลังเมื่อทางญี่ปุ่นเริ่มไหวตัว สันนิบาตฯจึงจึงเปิดรับกลุ่มอื่น ๆ รวมทั้งชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ เข้าร่วมอีกมาก ดังนั้น เมื่อสงครามโลกยุติลง สันนิบาตฯจึงประกาศเป็นตัวแทนชาวพม่าทั้งหมดในการเรียกร้องเอกราช

การเรียกร้องเอกราช
------------------

อังกฤษไม่พอใจบทบาทของสันนิบาตฯในช่วงสงครามมากนักเพราะเคยร่วมมือกับญี่ปุ่นมาก่อน ดังนั้นเมื่อสงครามยุติลง อังกฤษจึงประกาศจะกลับมาปกครองพม่าต่อไป สันนิบาตฯจึงประกาศต่อต้านอังกฤษและจัดการชุมนุมอย่างสงบที่พระเจดีย์ชเวดากองเมื่อ พ.ศ. 2489 และไม่ให้ความร่วมมือกับตัวแทนรัฐบาลอังกฤษ อย่างไรก็ตามแนวทางการต่อสู้ของผู้นำสันนิบาตฯก็มีความขัดแย้งกันเอง อองซานต้องการต่อสู้ด้วยสันติวิธีแต่พรรคคอมมิวนิสต์ต้องการสู้ด้วยอาวุธ พรรคคอมมิวนิสต์จึงถูกขับออกจากสันนิบาตฯในที่สุด

การเจรจาระหว่างพม่ากับอังกฤษส่งผลให้มีการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2490 และมีการลวนามในสนธิสัญญาเวียงปางหลวงกับชนกลุ่มน้อย ในระหว่างการร่างรัฐธรรมนูญ อูเซย์วางแผนยึดอำนาจโดยส่งมือปืนเข้าไปสังหารอองซานและรัฐมนตรีอื่น ๆ เมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 หลังจากนั้น อังกฤษตั้งให้อูนุเป็นประธานร่างรัฐธรรมนูญและดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญต่อไปจนแล้วเสร็จ อังกฤษให้เอกราชแก่พม่าเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2491 สันนิบาตฯได้เป็นรัฐบาลบริหารประเทศต่อมา

หลังได้รับเอกราช
----------------

การบริหารประเทศของสันนิบาตฯเต็มไปด้วยปัญหาต่าง ๆ มากมายทั้งความขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์ และการก่อกบฏของรัฐกะเหรี่ยงและยะไข่ ฝ่ายของผู้นำเอง มีการแตกแยกเป็นสองฝ่ายชัดเจนคือฝ่ายของนายกรัฐมนตรีอูนุ ทะขิ่นทิน และอูจอดุนฝ่ายหนึ่งกับฝ่ายสังคมนิยมของบะส่วยกับจอเย่ง ความพยายามผ่อนปรนให้ชนกลุ่มน้อยและการส่งเสริมศาสนาพุทธที่ทำให้ผู้นับถือศาสนาอื่นไม่พอใจ เป็นเหตุให้นายพลเนวินทำการปฏิวัติยึดอำนาจการปกครองเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2505 บทบาทของสันนิบาตฯจึงยุติลง

อ้างอิง
-------

* สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B. กทม. ราชบัณฑิตยสถาน. 2539
เชิงเทียนจีนในสมัยราชวงศ์ใต้
**เชิงเทียน** เป็นเครื่องตั้งเทียนหนึ่งเล่มหรือกว่านั้นเพื่อประโยชน์ในการให้แสงสว่าง ประกอบพิธีกรรม หรือประดับตกแต่ง

ก่อนมีไฟฟ้า เทียนตั้งไว้ในห้องนอนโดยใช้เชิงเทียนซึ่งสั้นกว่าเชิงทั่วไปและมีถาดกว้างไว้รองรับน้ำตาเทียน ครั้นแสงไฟฟ้าเข้าแทนแสงเทียนในหลายภาคส่วนของโลก เทียนก็ยังใช้ประดับในบางโอกาส

อนึ่ง เทียนยังมักใช้ในศาสนพิธีและใช้เพื่อประโยชน์ทางจิตวิญญาณ เช่น เชิงเทียนยาวและตะเกียงสักการะนั้นพบได้ในวัดคริสต์ทั่วไป ขณะที่ชาวยิวมักตั้งเทียนสองเล่มไว้ในบ้าน ณ คืนวันศุกร์เพื่อบ่งบอกถึงวันธรรมสวนะ ชาวยิวยังใช้เชิงเทียนพิเศษอีกหลายชนิด คือ ฮานูเกียห์ (Hanukiah) ซึ่งมีเชิงตั้งแต่แปดเชิง รวมถึงชนิดฮานุกกาห์ (Hanukkah) และเมโนราห์ (menorah) 

ส่วนประเทศอิสราเอลนั้นใช้สัตภัณฑ์ (seven-branched candelabra) ที่เรียกว่า "เมโนราห์" (Menorah) เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ สื่อถึงสัตภัณฑ์ที่เคยนิยมใช้กัน ณ วัดในกรุงเยรูซาเลม

เชิงเทียนยังปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยมหลายครั้ง เป็นว่า ได้รับการเอ่ยถึงในบทร้อยกรองสำหรับเด็กเรื่อง *แจ็กบีนิมเบิล (Jack Be Nimble)* และในเกมคลูเอโด (Cluedo) ทั้งยังปรากฏเป็นตัวละครชื่อ ลูมีแยร์ (Lumiere) ในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง *โฉมงามกับเจ้าชายอสูร (Beauty and the Beast)* นอกจากนี้ เมื่อแสดงเปียโน ลิเบอราชี (Liberace) นักดนตรีชาวอเมริกัน มักตั้งเชิงเทียนไว้บนเปียโนหลังใหญ่ ส่วนในภาพยนตร์เรื่อง *บุลเดอแรม (Bull Durham)* นั้น ขณะประชุมกันเป็นการรีบด่วนระหว่างแข่งขันเบสบอล ตัวละครชื่อ แลร์รี (Larry) ซึ่งโรเบิร์ต วอห์ล (Robert Wuhl) แสดง ก็ได้แนะนำให้ใช้เชิงเทียนเป็นขันหมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Altar Candlesticks

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เชิงเทียน
| * ด
* ค
* ก
สงครามกลางเมืองอังกฤษ |
| --- |
| ครั้งที่ 1 – ครั้งที่ 2 – ครั้งที่ 3 |


| * ด
* ค
* ก
สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 |
| --- |
| ฮัลล์ (1642) - เพาวิคบริดจ์ - เอ็ดจฮิลล์ - อายสบรี - เบรนท์ฟอร์ด - เทอแนมกรีน - แบรดด็อคดาวน์ - ฮอพตันฮีธ - ซีครอฟมัวร์ - เซาเออร์ตันดาวน์ - สรัตตัน - ชาลโกรฟฟิลด์ - แอดวาลตันมัวร์ - แลนสดาวน์ - ราวนด์เวย์ดาวน์ - การบุกบริสตอล - เกนสบะระห์ - ฮัลล์ (1643) - วินซบีย์ - เรดดิง - กลอสเตอร์ - นิวบรีครั้งที่ 1 - อัลตัน - เชอริตัน - นันทวิค - โบลดันฮิลล์ - การช่วยนิวอารค์ - ยอร์ค - การสังหารหมู่ที่โบลตัน - โครเพอรดีย์บริดจ์ - มารสตันมัวร์ - ลอสวิเธล - นิวบรีครั้งที่ 2 - การล้อมเมือง - เนสบีย์ - แลงพอร์ต - โรว์ตันฮีธ - สโตว์-ออน-เดอะ-วอลล์ - อ๊อกซฟอร์ด |

**ยุทธการที่เกนส์บะระ** (อังกฤษ: Battle of Gainsborough) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1643 - 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1643 ที่เมืองเกนส์บะระ ลิงคอล์นเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ที่นำโดยเอิร์ลแห่งคิงส์ตันและวิลเลียม คาเว็นดิช ดยุคแห่งนิวคาสเซิล-อัพพอน-ไทน์ที่ 1 และฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยฟรานซิส วิลละบี บารอนวิลละบีที่ 5 แห่งแพรัม, จอห์น เมลดรัมและโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายนิยมกษัตริย์ได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายของทั้งสองฝ่ายไม่เป็นที่ทราบ

เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1643 ฟรานซิส วิลละบี บารอนวิลละบีที่ 5 แห่งแพรัม เข้ายึดเมืองเกนส์บะระในลิงคอล์นเชอร์ให้แก่ฝ่ายรัฐสภาจากเอิร์ลแห่งคิงสตันในการจู่โจมกลางคืน เอิร์ลแห่งคิงสตันมาเสียชีวิตขณะที่ถูกจับเป็นนักโทษโดยปืนใหญ่จากฝ่ายเดียวกัน

เกนส์บะระเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญสำหรับการติดต่อกับทางใต้ฉะนั้นวิลเลียม คาเว็นดิช ดยุคแห่งนิวคาสเซิล-อัพพอน-ไทน์ที่ 1 จึงส่งเซอร์ชาร์ลส์ คาเว็นดิช ไปพยายามยึดคืน ทางฝ่ายรัฐสภาจึงส่งเซอร์จอห์น เมลดรัม (John Meldrum) ขึ้นไปช่วยเสริมกำลังของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์

ฝ่ายนิยมกษัตริย์พยายามยึดเมืองคืนเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1643จากทางตะวันออกเฉียงใต้และยึดฟอกซ์บีฮิลล์เป็นที่มั่น แต่แม้ว่าจะเป็นเนินที่ชันและเป็นทรายกองทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ก็ถูกต้อนลงไปในบริเวณที่ราบและเป็นหนองของแม่น้ำเทรนต์โดยกองทหารม้า "Ironsides" ของครอมเวลล์ คาเว็นดิชถูกสังหารพร้อมกับทหารอีกราว 300 คน

แม้ว่าฝ่ายรัฐสภาจะได้รับชัยชนะในช่วงแรก แต่เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1643 กองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์จากนิวคาสเซิลก็มาถึงแกรนทัมและได้รับชัยชนะและยึดเมืองคืนจากฝ่ายรัฐสภา ฝ่ายรัฐสภาจึงถูกขับออกจากลิงคอล์นเชอร์

อ้างอิง
-------

* "Timeline 1643 - British Civil Wars". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2007-07-04.

ดูเพิ่ม
-------

* สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
* โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
* สงครามกลางเมืองอังกฤษ
* ฝ่ายรัฐสภา
* ฝ่ายกษัตริย์นิยม
**สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ** (สเปน: *Liga Nacional de Fútbol Profesional*) หรือที่รู้จักกันมากกว่าในชื่อ **สันนิบาตฟุตบอลอาชีพ** (*Liga de Fútbol Profesional*) และ **เอเลเอเฟเป** (*LFP*) เป็นสมาคมกีฬาระดับชาติที่มีหน้าที่รับผิดชอบดูแลระบบการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาชีพในระดับบนสุด 2 ระดับของประเทศสเปน ซึ่งได้แก่ ปริเมราดิบิซิออน (ลาลิกา) และเซกุนดาดิบิซิออน องค์การนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1984 โดยเป็นส่วนหนึ่งของราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน แต่มีสภาพนิติบุคคลเป็นของตนเองและมีอำนาจอิสระในการปฏิบัติหน้าที่

การแข่งขัน
----------

สันนิบาตจะจัดกลุ่มสโมสรสมาชิกทั้ง 42 สโมสรให้อยู่ใน 2 ระดับชั้น คือ ปริเมราดิบิซิออน (20 สโมสร) และเซกุนดาดิบิซิออน (22 สโมสร) ในแต่ละฤดูกาล สโมสรหนึ่ง ๆ จะลงแข่งกับสโมสรอื่น ๆ ในระดับชั้นเดียวกัน 2 ครั้ง โดยเล่นในสนามของตนเอง (เหย้า) 1 ครั้ง และเล่นในสนามของคู่แข่ง (เยือน) อีก 1 ครั้ง ดังนั้นแต่ละสโมสรจะได้ลงแข่งทั้งหมด 38 นัดในปริเมราดิบิซิออน และ 42 นัดในเซกุนดาดิบิซิออน

แต่ละสโมสรจะได้รับ 3 คะแนนหากชนะ, ได้รับ 1 คะแนนหากเสมอ และไม่ได้รับคะแนนหากแพ้ เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล สโมสรที่มีคะแนนมากที่สุดในปริเมราดิบิซิออนจะเป็นผู้ชนะเลิศ หากปรากฏว่ามีสโมสรที่ได้คะแนนมากที่สุดเท่ากัน ก็จะนำผลงานการแข่งขันที่ผ่านมาระหว่างสโมสรที่เกี่ยวข้องมาพิจารณาเปรียบเทียบเพื่อหาผู้ชนะเลิศ หากยังหาสโมสรที่ดีกว่าไม่ได้ก็จะนำคะแนนรวม ผลต่างประตูได้-เสีย และจำนวนประตูที่ทำได้มาตัดสิน สำหรับเซกุนดาดิบิซิออน สโมสรที่มีคะแนนมากที่สุด 2 สโมสร และอีก 1 สโมสรที่เป็นผู้ชนะรอบเพลย์ออฟ (ระหว่างอันดับที่ 3-6 ในตารางคะแนนรวม) จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในปริเมราดิบิซิออน โดยมีสโมสรที่มีคะแนนน้อยที่สุด 3 สโมสรในปริเมราดิบิซิออนตกชั้นลงมาเล่นแทนที่ ส่วนตรงท้ายตาราง สโมสรที่มีคะแนนน้อยที่สุด 4 สโมสรจะตกชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน เบ ในขณะที่สโมสรจากเซกุนดาดิบิซิออน เบ 4 สโมสร จะได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นแทนที่

ดูเพิ่ม
-------

* ราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน
* ลาลิกา
* เซกุนดาดิบิซิออน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Liga Nacional de Fútbol Profesional. "Historia." [En línea]. Disponible en:  [s.a.]. Fecha de consulta: 10 de mayo del 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ ที่เฟซบุ๊ก
* สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ ที่ยูทูบ
* หน้าทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการ
**มอริส ลาครัวซ์** (ฝรั่งเศส: *Maurice Lacroix*) เป็นเครื่องหมายการค้าระดับหรูของนาฬิกาข้อมือสัญชาติสวิส ที่อยู่ในรัฐชูรา ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงซูริก

ประวัติ
-------

มอริส ลาครัวซ์ ได้รับการก่อตั้งในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของเดสโค ฟอน ชุลเทส โดยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1889 เดสโค ฟอน ชุลเทส (เดสโค) เป็นบริษัทเก่าแก่ที่มีรากฐานมาจากการค้าผ้าไหม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1946 เดสโคยังเป็นตัวแทนของนาฬิกาหรู เช่น โอเดอมาร์ ปิเกต์, ฮอยเออร์, อีเทอร์นา และเจเกอร์-เลอคูลทร์ นานนับปี ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เดสโคเริ่มสนใจธุรกิจนาฬิกามากขึ้น และในปี ค.ศ. 1961 เดสโคได้ซื้อโรงงานผลิตที่ชื่อเทียรา ณ แซงแญแลฌีเยร์ ในรัฐฌูว์รา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งมีการผลิตนาฬิกาตราสินค้าเฉพาะสำหรับบุคคลภายนอก ในปี ค.ศ. 1975 เดสโคเริ่มทำการตลาดนาฬิกาภายใต้แบรนด์มอริส ลาครัวซ์ โดยมีสมาชิกคณะกรรมการของเดสโค ฟอน ชุลเทส, บริษัทแม่และผู้ก่อตั้งของมอริส ลาครัวซ์ ซึ่งมีชื่อว่า มร.ลาครัวซ์

ส่วนในปี ค.ศ. 1980 มอริส ลาครัวซ์ ประสบความสำเร็จอย่างมากจนโรงงานในแซงแญแลฌีเยร์หยุดการผลิตสำหรับบุคคลภายนอก ในปี 1989 มอริส ลาครัวซ์ ได้รับตำแหน่งผู้จัดทำกล่องใส่ของเควโลส เอส.เอ. ซึ่งตั้งอยู่ในแซงแญแลฌีเยร์เช่นกัน ความสามารถในการสร้างกล่องใส่นาฬิกาภายในองค์กรทำให้มอริส ลาครัวซ์ ฉีกแนวเมื่อเทียบกับบริษัทนาฬิกาหรูอื่น ๆ

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 มอริส ลาครัวซ์ มีประสบการณ์ "ทะยานขึ้นเหมือนจรวด" ด้วยการเปิดตัวกลุ่มผลิตภัณฑ์ "เลอเมกานีค" ระดับไฮเอนด์ ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ "มาสเตอร์พีซ" ในช่วงเวลานี้ บริษัทได้ยกระดับตนเองสู่ระดับสูงของ*ผู้ผลิต*นาฬิกาสวิส โดยทั้งการยึด 'ศิลปะการทำนาฬิกาสวิส' แบบดั้งเดิม และโดยการสร้างขบวนการของตัวเองสำหรับคอลเลกชันชิ้นเอก

ในปี ค.ศ. 2010 มอริส ลาครัวซ์ มีพนักงานประมาณ 220 คนทั่วโลก และมีตัวแทนอยู่ในร้านค้าประมาณ 4,000 แห่งในกว่า 60 ประเทศทั่วโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wristwatch Annual 2011
2. ↑  Maurice Lacroix A Brief Portrait เก็บถาวร 2008-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Watchlife.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**มอริส ลาครัวซ์**

* เว็บไซต์ทางการ
**สันนิบาตคอมมิวนิสต์ระหว่างประเทศ** (อังกฤษ: International Communist League) เป็นพรรคการเมืองนิยมลัทธิทรอตสกี ก่อตั้งโดยกลุ่มเดือนตุลาคมใน พ.ศ. 2475 โดยแยกตัวออกมาจากกลุ่มอินโดจีนที่นิยมลัทธิบอลเชวิก-เลนิน กลุ่มนี้ได้ออกหนังสือพิมพ์ชื่อ *ท้างเหมื่อย* (แปลว่า ตุลาคม)

กลุ่มนี้สนับสนุนแต่ไม่เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน กลุ่มนี้เติบโตอย่างรวดเร็ว จนถูกกดดันจากรัฐบาลอาณานิคมใน พ.ศ. 2480 เพราะอยู่เบื้องหลังการนัดหยุดงาน เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ผู้นำของกลุ่มถูกจับกุมและกลุ่มถูกคว่ำบาตร จนเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 จึงกลับมาอีกครั้งในชื่อสันนิบาตคอมมิวนิสต์ระหว่างประเทศ

กลุ่มนี้สนับสนุนการลุกฮือของผู้ใช้แรงงาน ต่อต้านการปกครองแบบอาณานิคมในช่วงปลายสงคราม และมีอำนาจใน 150 เมือง มีสมาชิกเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก กลุ่มนี้พยายามจัดประชุมที่ไซ่ง่อน แต่ถูกจับกุมเมื่อกองทัพฝรั่งเศสมาถึง สมาชิกพันธมิตรคอมมิวนิสต์เตรียมกองกำลังเพื่อสู้รบ แต่โฮจิมินห์จากพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนได้ตกลงที่จะลงนามในข้อตกลงกับฝรั่งเศส ผู้นำส่วนใหญ่ของพันธมิตรถูกประหารชีวิตหรือหายตัวไปใน พ.ศ. 2489

อ้างอิง
-------

* The forgotten massacre of the Vietnamese Trotskyists
* Ngo Van Xuyet, Ta Thu Thau: Vietnamese Trotskyist Leader เก็บถาวร 2005-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พลเอกทหารม้า** (เยอรมัน: *General der Kavallerie*) เป็นยศทหารในอดีตของประเทศเยอรมนีสำหรับกองทัพบก เป็นยศที่มีความอาวุโสสูงกว่าพลโท (*Generalleutnant*) แต่อยู่ต่ำกว่าพลเอกอาวุโส (*Generaloberst*) และจอมพล (*Generalfeldmarschall*)

ยศทหารในกองทัพบกที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารราบ (*General der Infanterie*), พลเอกทหารปืนใหญ่ (*General der Artillerie*) , พลเอกทหารช่าง (*General der Pioniere*), พลเอกทหารภูเขา (*General der Gebirgstruppe*), พลเอกทหารยานเกราะ (*General der Panzertruppe*) และพลเอกทหารสื่อสาร (*General der Nachrichtentruppe*)

ยศทหารในกองทัพอากาศที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารอากาศ (*General der Luftwaffe*), พลเอกทหารพลร่ม (*General der Fallschirmtruppe*), พลเอกทหารปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยาน (*General der Flakartillerie*), พลเอกทหารสื่อสารอากาศ (*General der Luftnachrichtentruppe*) และพลเอกทหารนักบิน (*General der Flieger*)

อ้างอิง
-------

1. ↑  กาลรบใหญ่ในยุโรป ฉบับพิเศษ เรียบเรียงตามรายงานแลข่าวเยอรมัน เล่มสาม กรุงเทพฯ วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๕๗

ดูเพิ่ม
-------

* การเปรียบเทียบยศทหารแวร์มัคท์
* ยศและเครื่องหมายของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
|  |
| --- |
|  |
| *npy*แนปาตา |
|  |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

 **แนปาตา** /ˈnæpətə/ (อียิปต์โบราณ *Npt*, *Npy*; เมโรอิติก *Napa*; กรีกโบราณ: Νάπατα และ Ναπάται) เป็นเมืองของราชอาณาจักรคูชโบราณ ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณแก่งน้ำตกที่สี่ของแม่น้ำไนล์ โดยตั้งอยู่ประมาณ 1.5 กิโลเมตรจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำที่ที่ตั้งของเมืองการิมาในประเทศซูดานปัจจุบัน เมืองแนปาตาเคยเป็นที่ตั้งถิ่นฐานถาวรทางตอนใต้สุดของราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์ (ระหว่างศตวรรษที่ 16-11 ก่อนคริสตกาล) และเป็นที่ตั้งของเจเบล บาร์คาล ซึ่งเป็นศูนย์กลางชองลัทธิบูชาเทพอามุนในราชอาณาจักรคูช และเมืองแนปนาตาเคยเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ และหลังจากราชอาณาจักรคูชล่มสลายใน 663 ปีก่อนคริสตกาล และเมื่อ 593 ปีก่อนคริสตกาล เมืองแนปาตาถูกชาวอียิปต์บุกเข้าและได้ย้ายเมืองหลวงของราชอาณาจักรคูชไปยังที่เมืองเมโรวี ถึงแม้หลังจากการย้ายเมืองหลวงในครั้งดังกล่าว เมืองแนปาตาก็ยังคงเป็นศูนย์กลางทางศาสนาหลักของราชอาณาจักรต่อไป เมืองนี้ถูกบุกเข้ายึดเป็นครั้งที่สองโดยชาวโรมันเมื่อ 23 ปีก่อนคริสตกาล แต่ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์และยังคงเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของลัทธิบูชาเทพอามุน

คำว่า "แนปาตา" หรือ "สมัยแนปาตา" ยังสามารถหมายถึงการปกครองของชาวคูชตั้งแต่ช่วง 750 ปีก่อนคริสตกาลจนถึง 270 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อแนปาตาสูญเสียความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ในฐานะสถานที่ฝังพระศพของราชวงศ์ ซึ่งราชวงศ์ได้ย้ายไปฝังพระศพที่เมโรวีแทน โดยช่วงเวลาต่อมาของประวัติศาสตร์ราชอาณาจักรคูชเรียกว่า สมัยเมโรวี ซึ่งจะดำเนินต่อไปจนถึงการล่มสลายของราชอาณาจักร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gauthier, Henri (1926). *Dictionnaire des Noms Géographiques Contenus dans les Textes Hiéroglyphiques*. Vol. 3. p. 86-87.
2. ↑  "Napata" in the American Heritage Dictionary of the English Language (2020).
3. ↑  Strabo, Geography, §17.1.54
4. ↑  Stephanus of Byzantium, Ethnica, §N469.1
5. ↑  Kendall, Timothy (2016). *A Visitor's Guide to The Jebel Barkal Temples*. Khartoum. p. 7.
6. ↑  Timothy Kendall (2001), "Napata", in Donald B. Redford, *The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt*, Oxford University Press.
7. ↑  Richard A. Lobban, "Napata", *Historical Dictionary of Ancient and Medieval Nubia* (Scarecrow, 2004), pp. 274–276.
ภาพวาดของเชิงเทิน
ด้านข้างของภาพวาดของเชิงเทินปราสาทปีแยร์ฟง (Château de Pierrefonds) ที่เป็นเชิงเทินสามชั้น
**เชิงเทิน** (อังกฤษ: battlement หรือ crenellation) เป็นสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์เช่นบนกำแพงเมืองหรือปราสาทที่ประกอบด้วยกำแพงกันตกที่เป็นกำแพงเตี้ยที่บากออกเป็นช่อง ๆ เป็นระยะ ๆ เพื่อใช้ในการยิงธนูหรือเครื่องยิงอื่น ๆ ออกจากกำแพง ส่วนที่บากหรือตัดออกไปเรียกว่า "ช่องกำแพง" ส่วนที่เป็นกำแพงเรียกว่า "ใบสอ" พื้นเชิงเทินมักจะมีช่องที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง ส่วนนี้เรียกว่า "ช่องซัดอาวุธ"

คำว่า *battlement* มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า *batailler* ที่แปลว่าสร้างเสริมด้วย *batailles* หรือหอเล็ก ๆ

ประวัติ
-------

เชิงเทินเป็นส่วนประกอบที่ใช้กันมาเป็นเวลาหลายพันปี ตัวอย่างแรกที่สุดเท่าที่ทราบคือที่ปราสาทเมดิเน็ต-อบูที่ธีบส์ (Thebes) ในอียิปต์ที่อ้างว่ามาจากป้อมในซีเรีย เชิงเทินใช้ในการก่อสร้างกำแพงรอบเมืองในอัสซีเรียที่เห็นได้จากภาพนูนจากนิมรัด (Nimrud) และที่อื่น ที่อื่นที่ยังเหลือร่องรอยให้เห็นอยู่บ้างก็ได้แก่ไมซีน (Mycenae) ในกรีซ และภาพบนแจกันกรีกโบราณ

โรมันโบราณในสมัยแรกใช้กำแพงเตี้ยที่ทำด้วยไม้แหลม ในการก่อสร้างเชิงเทินที่ปอมเปอีก็มีการเพิ่มค้ำยันด้านใน เชิงเทินในสมัยกลางช่องกำแพงจะกว้างราวหนึ่งในสามของใบสอ ตัวใบสออาจจะมีช่องธนูที่เป็นรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด 

ช่องธนูมักจะใช้ในเชิงเทินของอิตาลีที่มักจะสร้างใบสอที่สูงพร้องกับที่คลุมตอนบน สถาปนิกของสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการยุทธการของอิตาลีออกแบบเชิงเทินที่เรียกว่า "เชิงเทินเกลป์และกิเบลลิเน" หรือ "เชิงเทินสวอลโลว์เทล" ที่เป็นปมรูปตัววีเหนือใบสอ ที่ดูคล้ายแตร ถ้าเป็นใบสอสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า "เกลป์" ใบสอของมุสลิมและแอฟริกามักจะมีลักษณะกลม

เชิงเทินสร้างกันต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่จุดประสงค์เปลี่ยนไปเป็นสิ่งตกแต่งกำแพงตอนบนมากกว่าที่ใช้เป็นสิ่งป้องกันหรือต่อสู้ทางยุทธการ การใช้เชิงเทินจึงกลายเป็นส่วนประกอบของสิ่งตกแต่งแต่เพียงอย่างเดียวในสถาปัตยกรรมยุโรปในสมัยสถาปัตยกรรมแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ (perpendicular style) ที่ไม่แต่จะปรากฏในลักษณะกำแพงบังแต่ยังปรากฏเป็นหยักตกแต่งหน้าต่าง, ขอบหลังคา หรือฉาก หรือรอบตอนบนของปล่องไฟแบบสถาปัตยกรรมทิวดอร์

การตกแต่งที่ใช้ส่วนที่เป็นใบสอก็อาจจะใช้บนกำแพงบังส่วนที่เหนือจากบัวที่วิวัฒนาการมาเป็นดอกจิกสี่กลีบ (quatrefoil) หรือรูปแบบที่เป็นธรรมดากว่านั้นที่ตกแต่งด้วยใบไม้ดอกไม้หรือโล่

อ้างอิง
-------

* Balestracci, D. (1989). "I materiali da costruzione nel castello medievale". *Archeologia Medievale* (XVI): 227–242.
* Luisi, R. (1996). *Scudi di pietra, I castelli e l’arte della guerra tra Medioevo e Rinascimento*. Bari.

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาท

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เชิงเทิน