recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ภาพจากวิดีโอฮาร์เลมเชก แสดงตัวละครที่เต้นจากคนเดียวเป็นงานปาร์ตีหมู่หลังจากเสียงดร็อปของดนตรี
**ฮาร์เลมเชก** (อังกฤษ: Harlem Shake) คืออินเทอร์เน็ตมีมที่แพร่กระจาย (viral) ในเว็บไซต์ยูทูบในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เป็นรูปแบบของวิดีโอที่เริ่มทำเลียนแบบ ในแนวความคิดลักษณะเดียวกัน

มีมนี้เกิดขึ้นจากวิดีโอที่อัปโหลดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ โดย เดอะซันนีโคสต์สเกต โดยวัยรุ่น 5 คนจากรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ซึ่งวิดีโอของวัยรุ่นกลุ่มนี้ได้ทำตามวิดีโอของวีลอกเกอร์แนวขบขันบนยูทูบที่ชื่อ ฟิลที แฟรงก์ โดยส่วนหนึ่งของวิดีโอ จะเต้นตามเพลง "ฮาร์เลมเชก" ของเบาเออร์

แนวคิด
------

วิดีโอมีความยาว 30 วินาที โดยตัดท่อนหนึ่งของเพลง "ฮาร์เลมเชก" ของศิลปินแนวอิเล็กทรอนิกส์ที่ชื่อ เบาเออร์ โดยมากแล้ววิดีโอจะเริ่มโดยมีคนหนึ่งคน (โดยมากจะสวมหมวกกันน็อกหรือหน้ากาก) เต้นไปตามจังหวะเพลงคนเดียวเป็นเวลา 15 วินาที โดยมีคนอื่นที่ไม่สนใจอะไรหรือไม่รู้ว่ามีคนเต้นอยู่ จากนั้นหลังเสียงเบสลดลง จึงตัดวิดีโอเข้าไปที่ฝูงคนที่เต้นอย่างบ้าคลั่งเป็นเวลาอีก 15 วินาที ในครึ่งหลังของเพลงนี้ ผู้คนมักจะใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นหรือเสื้อผ้าแปลก ๆ หรือถืออุปกรณ์แปลก ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rodriguez, Salvador (December 16, 2017). "Eight things killing the Harlem Shake". The Los Angeles Times.
2. ↑  Goodman, Will (February 12, 2013). ""The Harlem Shake" phenomenon keeps going strong (with grandmas and military)". CBS News. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-18. สืบค้นเมื่อ February 12, 2013.
3. ↑  Zeichner, Naomi (February 15, 2013). ""FADER Explains: Harlem Shake". The Fader, Inc.
4. ↑  "Will the Harlem Shake viral meme ever stop?". 2013-02-15. สืบค้นเมื่อ 2013-02-15. A group of teenagers known as The Sunny Coast Skate from Queensland Australia, were the first to respond and the rest, as they say, is history.
5. ↑  Peppers, Margot (19 February 2013). "Making the Harlem Shake: Meet the man behind internet's hottest new craze". Daily Mail.
6. ↑  Holpuch, Amanda (19 February 2013). "Harlem Shake: Baauer cashes in on viral video's massive YouTube success". The Guardian.
7. ↑  "Inventor of Harlem Shake Interview". InsideHoops. August 13, 2003. สืบค้นเมื่อ February 15, 2013.
8. ↑  "Harlem Shake meme obscuring dance's history, critics argue". cbcnews. February 18, 2013.
คลองสำเหร่บริเวณวัดอินทารามวรวิหาร
**คลองสำเหร่** เป็นคลองในกรุงเทพมหานคร แยกจากคลองบางกอกใหญ่ ระหว่างวัดจันทารามวรวิหารกับวัดอินทารามวรวิหาร แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี ไปออกแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งขวาที่แขวงบางลำภูล่าง เขตคลองสาน คลองมีความยาว 3 กิโลเมตร ปัจจุบันคลองมีความกว้างประมาณ 8-20 เมตร และสภาพน้ำในคลองเน่าเสีย

คลองสำเหร่มีวัดที่ตั้งอยู่บริเวณริมคลองคือ วัดจันทารามวรวิหาร วัดอินทารามวรวิหาร วัดโพธินิมิตรสถิตมหาสีมาราม วัดกระจับพินิจ และวัดราชวรินทร์

ประวัติและชุมชนบริเวณคลอง
-------------------------

คลองสำเหร่ขุดขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ ปรากฏในแผนที่ พ.ศ. 2444 (สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) เพื่อเป็นคลองที่เชื่อมจากคุ้งน้ำเจ้าพระยาด้านเหนือ ผ่านแถบบางยี่เรือ ตลาดพลู ไปทางตะวันออกมาออกแม่น้ำเจ้าพระยาตรงสำเหร่ ทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวกในการอุปโภค บริโภค ใช้เป็นทางสัญจรลัดผ่านเขตชุนชนและเพื่อการเกษตร โดยเมื่อ พ.ศ. 2510 ได้รับรองเป็นคลองอนุรักษ์ตามมติคณะรัฐมนตรี

บริเวณคลองสำเหร่มีวัดเก่าแก่สมัยอยุธยาคือวัดราชวรินทร์ หรือ วัดสำเหร่ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2260 บริเวณนั้นในอดีตมีต้นสำเหร่จำนวนมาก มีพื้นที่เป็นทุ่งหญ้ากว้างห่างไกล บริเวณสำเหร่ปรากฎใน *นิราศถลาง* ประพันธ์โดยหมื่นพรหมสมพัตสร (มี) ราว พ.ศ. 2358–2359 โดยสะกดว่า "สามเหร่" ความว่า

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ถึงสามเหร่นึกหวาดขยายผี |  | ด้วยเป็นที่ฆ่าคนริมชลไหล |
| ล้วนป่าเตยเคยแลดูแต่ไกล |  | พลางครรไลล่องมาไม่ช้านาน |

แสดงให้เห็นว่าละแวกนี้เป็นที่ประหารนักโทษซึ่งคงอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาและอยู่ลึกเข้าไปในสวน ใครพายเรือผ่านก็อาจจะเห็นศพเสียบประจานจนหวาดกลัว คนไทยไม่กล้าอยู่อาศัยกันในละแวกนี้จนเป็นพื้นที่ป่ารกชัฏ ต่อมาคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียนได้สถานที่ทำการของคริสตจักรอย่างถาวรที่สำเหร่ เมื่อ พ.ศ. 2403 ตรงกับปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีชุมชนชาวคริสต์เกิดขึ้นบริเวณนั้น มีการย้ายโรงเรียนบางกอกคริสเตียนไฮสคูลจากกุฎีจีนมารวมกับโรงเรียนของมิชชันที่สำเหร่และเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนสำเหร่บอยส์คริสเตียนไฮสคูล แต่เมื่อ พ.ศ. 2446 ได้ย้ายโรงเรียนมาตั้งโรงเรียนใหม่แถวถนนประมวญ และเปลี่ยนชื่อมาเป็นโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. *อักขรานุกรมภูมิศาสตร์ไทย เล่ม ๔ (อักษร ย-ฮ) ฉบับราชบัณฑิตยสภา*. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพมหานคร : สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิสชิ่ง, ๒๕๖๑. (แก้ไขปรับปรุงข้อมูลเมื่อ พ.ศ. ๒๕๖๓)
2. ↑  กรมศิลปากร. "คลองสำเหร่" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 14 สิงหาคม 2566. เข้าถึงจาก
3. ↑  "นิราศถลาง". นามานุกรมวรรณคดีไทย.
4. ↑  "นิราศถลาง".
5. ↑  "คริสตจักรที่หนึ่ง สำเหร่ โบสถ์โปรเตสแตนต์อายุกว่าร้อยปีริมน้ำย่านเจริญนคร". เดอะคลาวด์.
**ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน** หรือเรียกโดยทั่วไปว่า **ประธานาธิบดีจีน** เป็นประมุขแห่งรัฐและตำแหน่งทางการเมืองสูงสุดอันดับสองของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตำแหน่งประธานาธิบดีโดยลำพังเป็นตำแหน่งทางพิธีการและไม่มีอำนาจที่แท้จริงในระบบการเมืองของจีน อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 2536 เป็นต้นมา เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง (ผู้บัญชาการทหารสูงสุด) ซึ่งเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของจีนได้ดำรงตำแหน่งนี้

ตำแหน่งประธานาธิบดีถือเป็นสถาบันของรัฐอย่างเป็นทางการมากกว่าตำแหน่งบริหาร ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน ประธานาธิบดีจะทำหน้าที่ตามคำแนะนำของสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC) สภานิติบัญญัติ และไม่มีสิทธิตามกฎหมายในการดำเนินการของฝ่ายบริหารด้วยสิทธิพิเศษของตนเอง ตำแหน่งประธานาธิบดีก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในรัฐธรรมนูญปี 2497 โดยมีคำแปลภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการว่า "ประธานรัฐ" เหมาเจ๋อตงและหลิ่วเชาฉีถือครองอย่างต่อเนื่อง แต่ต่อมา Liu ตกอยู่ในความอับอายขายหน้าทางการเมืองในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม หลังจากนั้นตำแหน่งประธานาธิบดีก็ว่างลง ตำแหน่งประธานถูกยกเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2518 จากนั้นได้รับการคืนสถานะในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2525 แต่มีอำนาจลดน้อยลง ตั้งแต่ปี 2525 คำแปลภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการคือ "ประธานาธิบดี" แม้ว่าชื่อภาษาจีนจะไม่เปลี่ยนแปลงก็ตาม

เนื่องจากจีนเป็นรัฐคอมมิวนิสต์พรรคเดียว ประธานาธิบดีจึงได้รับการพิจารณาให้ดำรงตำแหน่งสูงสุดเป็นอันดับสองในระบบการเมืองอย่างเป็นทางการ รองจากผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 2536 เป็นต้นมา นอกเหนือจากช่วงเวลาสั้น ๆ ของการเปลี่ยนแปลงแล้ว ผู้นำสูงสุดยังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของรัฐ หัวหน้าพรรคคอมมิวนิสต์ (ในฐานะเลขาธิการใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP)) และผู้บัญชาการทหารสูงสุด (เช่น ประธานคณะกรรมาธิการทหารกลาง (CMC)) โดยทำหน้าที่ต่างกันภายใต้ชื่อแยกต่างหาก ตัวอย่างเช่น ผู้นำพบกับบุคคลสำคัญจากต่างประเทศและรับเอกอัครราชทูตในฐานะประธานาธิบดี ออกคำสั่งทางทหารในฐานะประธาน CMC และสนับสนุนการปกครองของพรรคในฐานะเลขาธิการทั่วไปของ CCP

ในยุคเหมาเจ๋อตุงไม่มีการกำหนดระยะเวลาสำหรับตำแหน่งประธานาธิบดี ต่อมาระหว่างปี 2525 ถึง 2561 รัฐธรรมนูญกำหนดว่าประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งเกินสองวาระติดต่อกันไม่ได้ ในปี 2561 ได้มีการยกเลิกการจำกัดวาระเพื่อให้ตำแหน่งประธานาธิบดีสอดคล้องกับตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปของ CCP ซึ่งไม่มีการจำกัดวาระ ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือ สี จิ้นผิง ซึ่งเข้ารับตำแหน่งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 ถัดจากหู จิ่นเทา เขาได้รับเลือกอีกครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 และได้รับเลือกอีกเป็นสมัยที่สามในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตำแหน่งประธานาธิบดีมีระบุไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน ดังนั้นจึงเทียบเท่ากับองค์กรต่าง ๆ เช่น สภาแห่งรัฐ แทนที่จะเป็นสำนักงานแบบนายกรัฐมนตรี
2. ↑  ในภาษาจีน ประธานาธิบดีของสาธารณรัฐประชาชนจีนจะเรียกว่า zhǔxí ในขณะที่ประธานาธิบดีของประเทศอื่น ๆ จะเรียกว่า zǒngtǒng นอกจากนี้ zhǔxí ยังคงมีความหมายว่า "ประธาน" ในบริบททั่วไป อนึ่ง ประธานของ ROC เรียกว่า zǒngtǒng

อ้างอิง
-------

1. ↑  Luo, Wangshu (20 มกราคม 2015). "Public Employees Get Salary Increase". *China Daily*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2019.
**วัดสวนใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดกระโจม ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

แต่เดิมที่ตั้งวัดอยู่กลางดงไม้หนาแน่น ชาวบ้านได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในราว พ.ศ. 2375 (ปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) บนพื้นที่ประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า **วัดใหม่** ต่อมาเรียกว่า "วัดสวนใหญ่" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2380 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 38 เมตร และผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2328

อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนอุโบสถหลังเดิมที่ชำรุดไปตามกาลเวลา ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย หลังคาซ้อน 2 ชั้น ลด 2 ชั้น หน้าบันด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางลีลา ถัดลงมาเป็นครุฑ หน้าบันด้านหลังเป็นรูปเทพยดาถือพระขรรค์อยู่เบื้องหลังพระพุทธรูป ถัดลงมาเป็นหงส์อยู่ด้านล่าง ประตูและหน้าต่างอุโบสถตกแต่งเป็นทรงมงกุฎ ประตูและหน้าต่างทุกบานมีงานแกะสลักรูปทวารบาลเหยียบบนไหล่ยักษ์และสัตว์หิมพานต์ต่าง ๆ เช่น สิงห์ หนุมาน ลิง ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีเรือนแก้วแบบพระพุทธชินราช มีอัครสาวกเบื้องซ้ายขวา ด้านข้างของอุโบสถมีวิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ถัดจากวิหารเป็นศาลาการเปรียญซึ่งด้านล่างใช้เป็นหอฉัน ถัดจากนั้นเป็นกุฏิสงฆ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสวนใหญ่". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสวนใหญ่". เทศบาลเมืองบางกรวย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-21. สืบค้นเมื่อ 2021-04-21.
"**ตูนัก ตูนัก ตุน**" (อักษรโรมัน:Tunak Tunak Tun) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "**ตูนัก**" เป็นเพลงแนวปังกรา/อินเดียน-ป็อปภาษาปัญจาบที่ร้องโดยดาเลอร์ เมห์นดี (Daler Mehndi) โดยเผยแพร่ในปีค.ศ.1998 เป็นเพลงอินเดียเพลงแรกที่ทำวิดีโอด้วยฉากเขียว.

เพลงนี้ประสบความสำเร็จในอินเดีย และทำให้สถานะของเขากลายเป็นป็อปสตาร์ที่โด่งดังในเวลานั้น หลังจากนั้นจึงประสบความสำเร็จทั่วโลก โดยเฉพาะการทำให้กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมในช่วงทศวรรษที่ 2000s.

ผู้ชม
-----

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 ตัวมิวสิกวิดีโอมีผู้เข้าชมไปกว่า 135 ล้าน ครั้งในช่องโซนีมิวสิกอินเดียบนยูทูบ.

การตอบรับ
---------

ตัวเพลงและมิวสิกวิดีโอได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบจากนิตยสาร *ราชตรียะ สะฮารา* (Rashtriya Sahara) ในปีค.ศ.1998. ถึแม้ว่าจะมีคำตอบรับเช่นนี้ ตัวเพลงได้ประวพความสำเร็จในด้านโฆษณากลายในปีค.ศ.1998 แล้วกลายเป็นเพลงอินดี-ป็อปที่โด่งดังที่สุดในเวลานั้น.

ความโด่งดังในทั่วโลก
--------------------

ในช่วงทศวรรษที่ 2000s, "ตูนัก ตูนัก ตุน" กลายเป็นที่โด่งดังในอินเทอร์เน็ต โดยทำให้ทางบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ใส่ท่าเต้นนี้ลงไปในตัวละครของเกม *เวิลด์ ออฟ วอร์คราฟต์* ในปีค.ศ.2007. ท่าเต้นนี้ยังปรากฎในโหมดลับของเกม *เมดัลออฟออนอร์: แอลไลด์แอสซอลต์สเพียร์เฮด*.

อันดับชาร์ต
-----------

| ชาร์ต (ค.ศ.1998-2016) | ตำแหน่งสูงสุด |
| --- | --- |
| Belgium (Ultratop 50 Flanders) | 28 |
| India Hit Singles | 1 |

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2 3  "Bhangra Beat Transforms Indipop Scene". *Billboard*. Nielsen Business Media. **111** (39): 101. 25 September 1999.
3. ↑  Rizwan, Sahil (5 December 2016). "How Daler Mehndi's "Tunak Tunak Tun" Became A Global Viral Phenomenon". Buzzfeed. สืบค้นเมื่อ 26 July 2017.
4. ↑  AnjaliGera, Roy (2016). *Bhangra Moves: From Ludhiana to London and Beyond*. New York: Routledge. p. 91. สืบค้นเมื่อ 26 July 2017.
5. ↑  Daler Mehndi - Tunak Tunak Tun Video ที่ยูทูบ
6. ↑  "Better luck next time: Daler Mehndi". *Rashtriya Sahara*. Sahara India Mass Communication. **6** (7–12): 147. 1998.
7. ↑  "Daler Mehndi Tunaks his way into World of Warcraft". asiancorrespondent.com/. 18 March 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-22. สืบค้นเมื่อ 22 July 2014.
8. ↑  "Medal Of Honor: Allied Assault: Spearhead Easter Egg - Make the Player Models Dance". The Easter Egg Archive. สืบค้นเมื่อ 27 January 2019.
9. ↑  "Ultratop.be - Daler Mehndi - Tunak Tunak Tun". Ultratop. สืบค้นเมื่อ 2016-07-03.
**สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านซะอีด บิน ตัยมูร** (อังกฤษ: Said bin Taimur; อาหรับ: سعيد بن تيمور) ทรงเป็นสุลต่านแห่งมัสกัตและโอมาน (ประเทศโอมานในปัจจุบัน) ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1932–1970

สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านซะอีด บิน ตัยมูรเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1910 ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตัยมูร บิน ฟัยศ็อล (Taimur bin Feisal) กับพระนางซัยยิดา ฟะติมะ บินต์ อาลี อัล-ซะอีด (Sayyida Fatima bint 'Ali Al-Sa'id) ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 พระองค์พัฒนาประเทศให้ทันสมัยขึ้นด้วยใช้เงินจากการค้าขายปิโตรเลียม ต่อมาพระองค์ทรงขัดแย้งกับอิหม่ามกาลิบ บิน อาลี (Ghalib bin Ali) ผู้นำทางศาสนาของโอมานซึ่งตั้งตนเองเป็นสุลต่านเช่นกัน กาลิบ บิน อาลีก่อกบฏในปี ค.ศ. 1955 แต่ถูกปราบโดยกองทัพโอมานและสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม สุลต่านซะอิดถูกซาอุดีอาระเบียและอียิปต์กดดันเนื่องจากสองประเทศนี้สนับสนุนอิหม่ามกาลิบและมองว่าการแทรงแซงของสหราชอาณาจักรนั้นเป็นสิ่งที่ขัดกับแนวคิดชาตินิยมอาหรับ ดังนั้นในปี ค.ศ. 1957 ซาอุดีอาระเบียและอียิปต์จึงสนับสนุนให้อิหม่านกาลิบก่อกบฏอีกครั้ง แต่ก็ถูกปราบลงในอีกสองปีต่อมา อิหม่ามกาลิบตัดสินใจลี้ภัยในประเทศซาอุดีอาระเบียจนกระทั่งเสียชีวิต

ในปี ค.ศ. 1958 สุลต่านซะอีดทรงขายเมืองกวาดาร์ (Gwadar) ให้แก่ประเทศปากีสถาน ด้วยมูลค่า 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1962–1976 เกิดเหตุการณ์กบฏในจังหวัดโดฟาร์ (Dhofar Rebellion) และมีความพยายามในการลอบปลงพระชนม์สุลต่านซะอีด ซึ่งส่งผลให้ในช่วงปลายรัชกาล สุลต่านซะอีดทรงมีพระสติฟั่นเฟือน ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 กอบูส บิน ซะอีด พระราชโอรสได้ปลดพระองค์ออกจากตำแหน่งประมุขและเนรเทศพระองค์ไปประทับที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร สุลต่านซะอีดเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1972 พระบรมศพถูกฝังที่สุสานบรุกวุด (Brookwood Cemetery) ในเทศมณฑลเซอร์รีย์ ต่อมาพระบรมศพถูกเคลื่อนย้ายกลับมายังประเทศโอมานและถูกฝังที่สุสานหลวงในกรุงมัสกัต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Oman, Culture and Diplomacy by Jeremy Jones, Nicholas Ridout
2. ↑  Sectarian Politics in the Persian Gulf by Lawrence G. Potter
3. ↑  "Oman: The Present in the Context of a Fractured Past by Roby C. Barrett" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-10. สืบค้นเมื่อ 2015-11-29.
4. ↑  Oman profile - Timeline - BBC News - BBC.com
5. ↑  Tony Jeapes: SAS Secret War. Operation Storm in te Middle East. Grennhill Books/Stakpole Books, London/Pennsylvania 2005, ISBN 1-85367-567-9, page 29.
**ทาโกยากิ** (ญี่ปุ่น: たこ焼き หรือ 蛸焼; โรมาจิ: *takoyaki*; ทับศัพท์: หมึกทอดหรือย่าง) เป็นชื่ออาหารญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง โดยเป็นเกี๊ยว ทรงกลม ทำจากแป้ง น้ำ นม และไข่ผสมกัน หรือที่เรียกรวมกันในภาษาอังกฤษว่า "แบตเทอร์" (batter) ใส่ไส้เป็นหมึกตัวเล็กทั้งตัวหรือหั่นเต๋า, เท็มปูระขูดหรือที่เรียกว่า "เท็งกาซุ", ขิงดองหรือที่เรียกว่า "เบนิโชงะ" หรือหัวหอมเขียว แล้วทำให้สุกโดยทอดหรือปิ้งในกระทะหลุมอย่างกระทะขนมครก ปัจจุบัน มักราดซอสทาโกยากิ และมายองเนส แล้วโรยสาหร่ายเขียวที่เรียก "อาโอโนริ" กับปลาทูขอดทอดแห้งหรือที่เรียกว่า "คัตสึโอบูชิ" ด้วย

กระทะสิบหกหลุม สำหรับทอดทาโกยากิ

ประวัติ
-------

พ่อค้าอาหารริมถนนชาวญี่ปุ่นชื่อ เอ็นโด โทเมกิจิ (遠藤留吉, Endō Tomekichi) คิดค้นทาโกยากิขึ้นใน พ.ศ. 2478 โดยดัดแปลงมาจากอาหารชื่อ "อากาชิยากิ" (明石焼き, Akashiyaki) แล้ววางขายในโอซากะ แรกเริ่ม ทาโกยากิได้รับความนิยมเป็นอันมากในคันไซ แล้วแพร่ไปคันโต ก่อนจะไปสู่ท้องที่อื่น ๆ ตามลำดับ บัดนี้ ยังเป็นที่นิยมภายนอกประเทศญี่ปุ่นด้วย สำหรับในญี่ปุ่นเอง เดิมทาโกยากิมีขายทั่วไปตามรถเข็นริมถนน ที่เรียก "ยาไต" ปัจจุบันมีวางขายในภัตตาคาร ห้างสรรพสินค้า และร้านซื้อสะดวกยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วย นอกจากนี้ ญี่ปุ่นยังผลิตทาโกยากิแช่แข็งส่งออกไปขายนอกประเทศเป็นอันมาก และทาโกยากิกลายเป็นอาหารประจำถิ่นโอซากะและคันไซ

ที่มาของคำ
----------

คำว่า "ยากิ" นั้นมาจาก คำ "ยากุ" (ญี่ปุ่น: 焼く; โรมาจิ: *yaku*) หมายถึง ทอด ย่าง หรือปิ้ง และเป็นคำประกอบชื่ออาหารอีกหลายชนิดของญี่ปุ่น เช่น เท็ปปังยากิ, ยากิโตริ, เทริยากิ และสุกี้ยากี้

กระทะหลุม
---------

สำหรับกระทะหลุมอันมีไว้ทอดหรือปิ้งทาโกยากินั้น ภาษาญี่ปุ่นเรียก "ทาโกยากิกิ" (ญี่ปุ่น: たこ焼き器; โรมาจิ: *takoyaki-ki*) หรือ "ทาโกยากินาเบะ" (ญี่ปุ่น: たこ焼き鍋; โรมาจิ: *takoyaki-nabe*) ทำจากเหล็กหล่อ (cast iron) ลักษณะเป็นหลุมกลม ๆ เล็ก ๆ ใช้หยอดทาโกยากิลงไปเมื่อกระทะร้อนได้ที่แล้ว แต่บางที เครื่องทำทาโกยากิที่ต่อกับแก๊สหุงต้มก็นิยมใช้ในเทศกาลต่าง ๆ และเครื่องใช้ไฟฟ้าลักษณะอย่างเตาก็นิยมใช้ทำทาโกยากิในครัวเรือน

ดูเพิ่ม
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ทาโกยากิ**

* อาหารญี่ปุ่น
* ยอร์กเชอร์พุดดิง
* โอโกโนมิยากิ

อ้างอิง
-------

  

1. 1 2  Takoyaki - Icon of Osaka
2. 1 2  Takoyaki, the great street snack
**นโยบายจีนเดียว** (จีน: 一個中國; อังกฤษ: One-China policy) หมายถึง นโยบายที่ยืนยันว่ามีเพียงรัฐรัฐเดียวที่ใช้ชื่อว่าจีน ซึ่งขัดต่อความคิดที่ว่ามีสองรัฐ คือ สาธารณรัฐประชาชนจีนกับสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) หลายรัฐปฏิบัติตามนโยบายจีนเดียว แต่ความหมายไม่เหมือนกัน

นโยบายจีนเดียวต่างจาก "**หลักการจีนเดียว"** ซึ่งหลักการนั้นถือว่าทั้งไต้หวันและจีนแผ่นดินใหญ่คือจีนทั้งหมด หลักการจีนเดียวดัดแปลงมาจาก **ฉันทามติ 1992** ของรัฐบาลสาธารณรัฐจีนในขณะนั้นกับข้อกำหนดของสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งขึ้นอยู่กับเสียงข้างมากของพรรคภายใต้ฉันทามติทั้งสองรัฐบาลเห็นด้วยที่มีเพียงที่เดียวที่มีอำนาจอธิปไตยที่รวมทั้งสองแผ่นดินใหญ่จากจีนไปไต้หวัน แต่ไม่เห็นด้วยเรื่องของรัฐบาลว่าใครคือผู้ถูกต้องตามกฎหมายที่จะเป็นรัฐบาลของประเทศนี้ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันกับเกาหลี

เบื้องหลัง
----------

อาณาเขตควบคุมโดย สาธารณรัฐประชาชนจีน (สีม่วง) และสาธารณรัฐจีน (สีส้ม)
ในวันที่ 2 ธันวาคม 2016 โดนัล ทรัมป์ ว่าที่ประธานาธิบดีสหรัฐ และไช่ อิงเหวิน ประธานาธิบดีไต้หวัน โทรศัพท์ส่วนตัวหากันเกี่ยวกับเรื่องทางเศรษฐกิจการเมืองระหว่างไต้หวันและสหรัฐ

ความสัมพันธ์ทางการทูต
---------------------

สถานทูตจีนในแคนเบอร์รา ออสเตรเลีย ซึ่งออสเตรเลียไม่ได้ยอมรับไต้หวัน
สถานทูตไต้หวันในสวาซิแลนด์ สวาซิแลนด์ไม่มีความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนแผ่นดินใหญ่
นโยบายจีนเดียวยังเป็นความสำคัญสำหรับการเมืองเพื่อแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนแผ่นดินใหญ่เนื่องจากการกลายเป็นค่านิยมที่ทุกชาติทราบกันทั่วไปว่า จีน หมายถึงจีนแผ่นดินใหญ่ไม่ใช่ไต้หวัน อย่างไรก็ตามหลายชาติไม่ต้องการให้เรื่องนี้เป็นเรื่องพิเศษเพราะต้องการรักษาความสัมพันธ์กับทั้งสองประเทศไว้ บางประเทศใช้เงื่อนไขว่า "ยอมรับ", "เข้าใจ" ในขณะที่ประเทศอื่นในข้อบังคับใช้คำว่า "สนับสนุน" หรือ "รับรู้" สำหรับปักกิ่งเป็นตำแหน่งสถานะของไต้หวัน

ชื่อ "จีนไทเป" ใช้ในระหว่างประเทศตั้งแต่ที่ไต้หวันใช้ชื่อว่า "ไต้หวัน" ซึ่งบ่งบอกว่าเป็นประเทศแยกออกและชื่อ "สาธารณรัฐจีน" บ่งบอกว่ามีสองจีน ดังนั้นชื่อทั้งสองละเมิดหลักการนโยบายจีนเดียว ชื่อไต้หวันเคยเป็นชื่อย่อของสหภาพระหว่างไต้หวัน เกาะเผิงหู หมู่เกาะจินเหมิน และเกาะหมาจู่ ตัวอย่างเช่นในนโยบายต่างประเทศและความมั่นคงยุโรป (CFSP)

ประเทศส่วนใหญ่ยอมรับจีนแผ่นใหญ่ในทางการทูตจึงตั้ง**สำนักงานเศรษฐกิจ**ขึ้นเพื่อทำหน้าที่แทนในการติดต่อกับไต้หวัน ขณะที่ไต้หวันมีสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมไทเป (TECRO) ทำหน้าที่เป็นสถานทูตโดยพฤตินัยเพื่อติดต่อกับประเทศอื่น ๆ

สำหรับฟิลิปปินส์ สถานทูตที่ไม่เป็นทางการเรียกสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมมะนิลา ถึงแม้ว่าจะเป็นสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมแต่ที่เว็บไซต์ปรากฏชัดเจนว่าสำนักงานตัวแทนฟิลิปปินส์ในไต้หวัน และยังมีบริการต่าง ๆ อย่างเช่นการทำวีซ่าและพาสปอร์ต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Exploring Chinese History :: Politics :: International Relations :: Nationalist Era Policy". *ibiblio.org*.
2. ↑  Congressional Research Service: Evolution of the "One China" policy,  เก็บถาวร 2012-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Metzler, John J. (7 December 2016). "Trump's Taiwan call: Tempest in a teapot?". *www.atimes.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-29. สืบค้นเมื่อ 14 December 2016.
**โครงการก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์** เป็นโครงการก่อสร้างในความรับผิดชอบของกรมชลประทาน กั้นแม่น้ำแม่วงก์บริเวณเขาชนกัน หรือเขาสบกก ในเขตอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์ ได้รับอนุมัติงบประมาณก่อสร้างตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555 เป็นเงิน 13,280 ล้านบาท ใช้ระยะเวลาก่อสร้าง 8 ปี ผูกพันปีงบประมาณ พ.ศ. 2555 - 2562

เขื่อนแม่วงก์เป็นเขื่อนหินทิ้งแกนดินเหนียว มีความยาว 730 เมตร กว้าง 10 เมตร สูง 57 เมตร มีพื้นที่อ่างเก็บน้ำประมาณ 13,000 ไร่ ปริมาณกักเก็บน้ำประมาณ 250 ล้านลูกบาศก์เมตร

โครงการก่อสร้างได้รับการศึกษาความเป็นไปได้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 แต่ไม่ได้รับความเห็นชอบ  จนกระทั่งได้รับการอนุมัติการก่อสร้างในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยให้เหตุผลว่าเป็นส่วนหนึ่งของโครงการบริหารจัดการน้ำ เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมบริเวณลุ่มน้ำสะแกกรัง แต่ก็ยังมีข้อโต้แย้งจากองค์กรพัฒนาเอกชน ว่าเป็นเขื่อนขนาดเล็ก ซึ่งไม่คุ้มค่าการลงทุน และต้องมีการสูญเสียพื้นที่ป่าถึง 18 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ป่าหลายชนิด รวมทั้งเสือโคร่ง ช้าง และนกยูง

ผลกระทบ
-------

การก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์ จะทำให้สูญเสียพื้นที่ป่าไม้ในเขตอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ ไม่น้อยกว่า 13,000 ไร่ เป็นไม้ใหญ่ประมาณ 500,000 ต้น ซึ่งในจำนวนนี้มีไม้สักประมาณ 50,000 ต้น กล้าไม้อีก 10,000 ต้น หรือเปรียบ เทียบได้ว่าพื้นที่ป่า 1 ไร่ ที่จะถูกน้ำท่วมจะมีไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ 80 ต้นเป็น ไม้สัก 13 ต้น ลูกไม้ 576 ต้น และกล้าไม้อีก 1,880 ต้น 

จากการคำนวณพื้นที่ป่าที่จะสูญเสียไป จากการสร้างเขื่อนแม่วงก์ เมื่อคำนวณเป็น ปริมาณคาร์บอนที่ต้นไม้สามารถดูดซับไว้ได้นั้น หากมีการสร้างเขื่อนแม่วงก์ ประเทศไทยจะสูญเสียพื้นที่ที่ สามารถดูดซับคาร์บอนได้ประมาณ 10,400 ตันคาร์บอน ป่าแม่วงก์มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อย่างน้อย 549 ชนิด และมีปลาอาศัยอยู่ในลำน้ำ 64 ชนิด (ใน EIA รายงานไว้ 61 แต่สำรวจเจอเพิ่มจากการลงพื้นที่อีก 3 ชนิด) ในจำนวนนี้มีเพียง 8 ชนิด หรือ 13% ที่สามารถผสมพันธุ์ในแหล่งน้ำนิ่งในอ่างเหนือเขื่อนได้นอกนั้นต้องอาศัยพื้นที่น้ำไหลหรือน้ำหลากซึ่งเกิดขึ้นตามธรรมชาติ

สื่อมวลชน
---------

โครงการก่อสร้างเขื่อนแม่วงก์ถูกกล่าวถึงในสื่อมวลชนหลายแหล่งโดยเริ่มจากกระแสของการประท้วงการอนุมัติ EHIA โดยศศิน เฉลิมลาภ เลขาธิการมูลนิธิสืบนาคะเสถียร การลงรายชื่อหยุดโครงการสร้างเขื่อนแม่วงก์ กว่า 100,000 คน ที่ change.org รวมถึงการห้ามออกอากาศ รายการ คนค้นฅน ตอน ศศิน เฉลิมลาภ 388 กม. จากป่าสู่เมือง

ภาพถ่าย
-------

Panorama of city with mixture of five- to ten-story buildingsแก่งนกยูง บริเวณที่จะถูกน้ำท่วมหากสร้างเขื่อนแม่วงก์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ลำดับเหตุการณ์ การสร้างเขื่อนแม่วงก์ มูลนิธืสืบนาคะเสถียร
2. ↑  มติคณะรัฐมนตรี 10 เมษายน 2555
3. 1 2  9 เรื่องที่คุณควรรู้เกี่ยวกับเขื่อนแม่วงก์ เรียบเรียง: ดร. นณณ์ ผาณิตวงศ์
4. ↑
5. ↑  http://www.change.org/th/แคมเปญรณรงค์/หยุดโครงการสร้างเขื่อนแม่วงก์
6. ↑  คำชี้แจงกรณี รายการ คนค้นฅน ตอน ศศิน เฉลิมลาภ 388 กม. จากป่าสู่เมือง ไม่ได้ออกอากาศในวันเสารที่ 28 กย.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เขื่อนแม่วงก์ เก็บถาวร 2013-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซต์กรมชลประทาน
การเฉลิมฉลองดนตรีประจำปี

**Fête de la Musique** หรือรู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า **Music Day** (วันดนตรี), **Make Music Day** (วันเล่นดนตรี) หรือ **World Music Day** (วันดนตรีโลก) เป็นงานเฉลิมฉลองดนตรีที่มีขึ้นในวันที่ 21 มิถุนายนของทุกปีซึ่งตรงกับวันครีษมายัน ในวันดังกล่าวมีการเชิญชวนให้ประชาชนและผู้อยู่อาศัยเล่นดนตรีในชุมชนของตัวเองหรือในที่สาธารณะและสวนสาธารณะ มีการจัดคอนเสิร์ตที่ไม่เสียค่าเข้า นักดนตรีเล่นดนตรีเพื่อความบันเทิงไม่ใช่เพื่อการพาณิชย์

การเฉลิมฉลองดนตรีที่จัดขึ้นตลอดทั้งวันนี้ถูกจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีการริเริ่มโดย Jack Lang รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของฝรั่งเศสในขณะนั้น พร้อมกับ Maurice Fleuret ผู้อำนวยการหน่วยงานด้านดนตรีการเต้นรำและการละครของกระทรวง โดยใช้ชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า *Fête de la Musique*

นับตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา เทศกาลนี้ได้กลายเป็นปรากฏการณ์ระดับนานาชาติ มีการเฉลิมฉลองในเมืองกว่า 1,000 แห่ง ใน 120 ประเทศทั่วโลก เช่น อินเดีย เยอรมนี อิตาลี กรีซ รัสเซีย ออสเตรเลีย เปรู บราซิล เอกวาดอร์ เม็กซิโก แคนาดา สหรัฐ สหราชอาณาจักร และญี่ปุ่น ในสหรัฐมีเมืองที่เข้าร่วม 82 เมือง

วัตถุประสงค์ของการจัดงานคือเพื่อการส่งเสริมดนตรีในสองประการ ประการแรก นักดนตรีสมัครเล่นและมืออาชีพได้รับการสนับสนุนให้แสดงตามท้องถนนภายใต้สโลแกน "*Faites de la musique*" ("เล่นดนตรี") ซึ่งพ้องเสียงกับ *Fête de la musique* ประการที่สอง คอนเสิร์ตในปารีสทั้งหมดต้องเปิดให้สาธารณชนเข้าชมฟรีและนักดนตรีทุกคนได้สละเวลาของตนเพื่อสร้างความบันเทิง ทำให้ประชาชนเข้าถึงดนตรีทุกประเภทได้ เมืองที่เข้าร่วมส่วนใหญ่ก็ใช้หลักการนี้เช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Music Day". *Music Day UK*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 February 2017. สืบค้นเมื่อ 19 January 2017.
2. ↑  "Free 'Make Music Day' festival coming in June". Associated Press. 23 April 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 April 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015.
3. 1 2 3  "Make Music Day – The Worldwide Celebration of Music".
4. ↑  "The World Music Day: How it came into being". India Today. 21 June 2013. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015.
5. ↑  "Historique de la Fête de la Musique". *fetedelamusique.culturecommunication.gouv.fr*. สืบค้นเมื่อ 3 February 2018.
6. ↑  Jenkins, Pete (21 June 2019). "What countries celebrate World Music Day?". *Vox*.
7. ↑  "Around The World". *Make Music – 21 June*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 June 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015.
8. ↑  "Historique de la Fête de la Musique".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วันดนตรีโลก**

* *Fête de la Musique* ในเว็บไซต์กระทรวงวัฒนธรรมฝรั่งเศส (ภาษาฝรั่งเศส, สามารถดูเวอร์ชันภาษาอังกฤษได้ที่ ภาษาอังกฤษ)

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* ฝรั่งเศส
* BnF data
* เยอรมนี

 |
| อื่น ๆ | 
* IdRef

 |
สำหรับวัดม่วงแห่งอื่น ดูที่ วัดม่วง

**วัดม่วง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพธิ์สามต้น อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดิน 16 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา ปัจจุบันมีพระมหาพรณรงค์ เขมวโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดม่วงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2355 สมัยต้นรัตนโกสินทร์ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ไม่มีหลักฐานปรากฎว่าใครผู้สร้างวัดม่วง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2357 ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน คือ *บ้านม่วง* ตลอดระยะเวลาที่สร้างวัดขึ้นมาชาวบ้านม่วงก็ได้ดูแลอุปถัมภ์พระภิกษุสามเณรและวัดตลอดมา ไม่ปรากฎว่าเคยมีช่วงเวลาใดที่เป็นวัดร้าง จากคำบอกเล่า หม่อมเจ้าเกษรได้บูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นในระยะเวลาใกล้เคียงกับที่เจ้าพระยาภูธราภัย (นุช บุณยรัตพันธุ์) ที่สมุหนายก สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์วัดเขาดิน (วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม)

กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนวัดม่วงเป็นโบราณสถาน เมื่อ พ.ศ. 2541 โบราณสถานที่สำคัญคือวิหาร โบสถ์ และเจดีย์ ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังและที่ประตูหน้าต่าง เขียนด้วยสีฝุ่นบนผนังที่มีการรองพื้นและขัดเรียบเป็นมัน เขียนเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก ไตรภูมิ ปฐมสมโพธิ และเรื่องสุภาษิต มีจารึกว่าภาพจิตรกรรมเขียนเมื่อ พ.ศ. 2444

ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่มากับวัด ชาวบ้านเรียก *หลวงพ่อทอง* เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร พระประธานในพระวิหาร ชาวบ้านเรียก *หลวงพ่อเพชร* เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร และเจดีย์ซึ่งมีขนาดใหญ่โตพอสมควร ขนาดฐานกว้างด้านละ 4 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดม่วง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดม่วง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-30. สืบค้นเมื่อ 2022-01-19.
**วัดลาดชะโด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองลาดชะโดในตำบลหนองน้ำใหญ่ อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพื้นที่ตั้งวัดประมาณ 50 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูวิมลพัฒนกิจโกศล (ธนพล เขมปญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดลาดชะโด เดิมเรียก **วัดดุสิตราชมัจฉา** สร้างขึ้นเป็นวัดประมาณ พ.ศ. 2330 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2340 ชื่อว่าวัดดุสิตราชมัจฉาเพราะมีความหมายแปลคือปลาเจ้า เล่ากันว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จผ่านหน้าวัดเมื่อคราวปี พ.ศ. 2451 ทรงตรัสว่าน่าจะชื่อวัดดุสิตราชมัจฉา อีกนัยหนึ่งว่าเมื่อคราวสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมญาณวชิโรรส เสด็จประพาสมณฑลอยุธยา เจ้าอาวาสวัดลาดชะโดในสมัยนั้นได้ไปเข้าเฝ้าทรงตรัสว่าอยู่วัดไหนก็ตอบถวายไปว่าอยู่วัดลาดชะโด ทรงปรารภว่าน่าจะเปลี่ยนใหม่เป็นชื่อวัดดุสิตราชมัจฉา แต่เดิมพื้นที่วัดล้อมถูกล้อมรอบด้วยลำคลองมีลักษณะคล้ายเกาะ

ปูชนียวัตถุและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ ท้าวเวสสุวรรณประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ ภายในวิหารแก้วประดิษฐานองค์พระพุทธรูปเรียกว่า *หลวงพ่อพระเจ้าทันใจ* และมณฑปประดิษฐานรูปหล่อ หลวงพ่ออิ่มหรืออุปชฌาย์อิ่ม ธัมมสาโร อดีตเจ้าอาวาสวัดลาดชะโด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลาดชะโด". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดลาดชะโด". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดลาดชะโด". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
4. ↑  "กราบขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ "วัดลาดชะโด" อ.ผักไห่ จ.พระนครศรีอยุธยา".
**โรลันโด นาบาร์เรเต** (Rolando Navarrete) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่จังหวัดโกตาบาโตเดลซูร์ สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 57 (น็อก 33) เสมอ 3 แพ้ 14

ประวัติ
-------

นาบาร์เรเตขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ชนะคะแนน เอดดี คลีเมนทอส จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน คอนราโด วาสเควซ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน เฟอร์นานโด กาบาเนลา เสียแชมป์ไปเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 จากนั้น นาวาเรตตเตขึ้นชกนอกรอบ ชนะน็อก เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ในยกที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2519 และได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวตที่ว่างที่เกาหลีใต้เมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน คิม ยุงชิกไม่ได้แชมป์ เคยชกแพ้น็อก ถนอมจิต สุโขทัย ยก 9 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเทอร์เวตและซูเปอร์เฟเทอร์เวต ใน พ.ศ. 2521 และได้ชกแก้มือกับถนอมจิตอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2522 แต่ทำได้แค่เสมอ 

นาบาร์เรเตยังคงชกชนะอย่างต่อเนื่องจนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBC เมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2523 แพ้น็อก อเล็กซิส อากูเอลโล ยก 5 ที่เปอร์โตริโก ไม่ได้แชมป์ นาบาร์เรเตขึ้นชกชนะรวดที่ ฮาวายอีก 4 ครั้ง ก็ได้ครองแชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต เมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ชนะคะแนน จอห์นนี่ ซาโต ที่ ฮาวาย จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBC อีกครั้งเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2524 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อก คอร์นีเลียส โบซา-เอ็ดเวิร์ด ยก 5 ที่ อิตาลี ได้แชมป์มาครอง ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 แพ้น็อก ราฟาเอล ลิมอน ยก 12 ที่ สหรัฐ

หลังจากเสียแชมป์โลก นาบาร์เรเตขึ้นชกชนะอีก 4 ครั้ง ก่อนจะไปชกแพ้น็อก มาริโอ มาร์ติเนซ ยก 5 ที่สหรัฐใน พ.ศ. 2527 จากนั้น เขาหยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2531 และขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่แต่ก็ไม่มีโอกาสชิงแชมป์โลก และยังชกแก้มือ ชนะคะแนน ราฟาเอล ลิมอน คู่ปรับเก่าที่เคยเสียแชมป์โลกให้ได้สำเร็จ ใน พ.ศ. 2531 นาบาร์เรเตได้ชิงแชมป์อีกครั้งเดียวเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 โดยขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นไลต์เวต WBC แพ้คะแนนโดยเทคนิค รามอน มาร์เชนา นาบาร์เรเตขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 แพ้น็อก วิลเลียม มากาฮิน ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์ แล้วก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวต เฟเทอร์เวต และซูเปอร์เฟเทอร์เวต
* แชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต
	+ ชิง 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ชนะคะแนน จอห์นนี่ ซาโต ที่ฮาวาย
* แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBC
	+ ชิง 29 สิงหาคม 2524 ชนะน็อก คอร์นีเลียส โบซา-เอ็ดเวิร์ด ยก 5 ที่อิตาลี
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 มกราคม 2525 ชนะน็อก ชอย ชุงอิล ยก 11 ที่ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์ 29 พฤษภาคม 2525 แพ้น็อก ราฟาเอล ลิมอน ยก 12 ที่สหรัฐ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวตที่ว่าง 17 มิถุนายน พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน คิม ยุงชิก ที่เกาหลีใต้
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBC เมื่อ 27 เมษายน 2523 แพ้น็อก อาเลกซิส อาร์กูเอโย ยก 5 ที่เปอร์โตริโก
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นไลต์เวต WBC เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2533 แพ้คะแนนโดยเทคนิค รามอน มาร์เชนา

อ้างอิง
-------

สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
***เก็กคังวอลเลย์บอล*** (ญี่ปุ่น: 月刊バレーボール) เป็นนิตยสารวอลเลย์บอล ที่ออกโดยนิฮงบุนกะพับลิชชิง นิตยสารนี้มีชื่อย่อคือ ***สึกิวอลเลย์*** (月バレ)

ข้อมูลอย่างย่อ
--------------

ค.ศ. 1947 ยุทะกะ มะเอะดะ ได้จัดพิมพ์นิตยสารของสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศญี่ปุ่น ครั้งแรกในชื่อ *VOLLEYBALL (วอลเลย์บอล)* ซึ่งตรงกับปีที่มีการก่อตั้งสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ และตั้งแต่ ค.ศ. 1973 นิตยสารนี้ได้เป็นสื่อสิ่งพิมพ์เพียงรายการเดียวที่มีอยู่ของนิฮงบุนกะพับลิชชิง โดยเป็นนิตยสารวอลเลย์บอลที่มีประวัติความเป็นมายาวนานที่สุด และยังคงดำเนินเคียงคู่ร่วมกับประวัติศาสตร์ของวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น

นิตยสารนี้รายงานผลการแข่งขันวอลเลย์บอล ทั้งในระดับตั้งแต่ทีมชาติ, วี.ลีก, มหาวิทยาลัย, มัธยมปลาย และมัธยมต้น ตลอดจนครอบคลุมข้อมูลจากต่างประเทศรวมถึงวอลเลย์บอลชายหาด รวมถึงในบางโอกาสจะมีการเปิดตัวในฉบับพิเศษ

ประวัติ
-------

* ค.ศ. 1947 - นิตยสารสมาคมวอลเลย์บอลนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในชื่อ *VOLLEYBALL (วอลเลย์บอล)*
* ค.ศ. 1973 - ตั้งแต่ปีที่ 27 ฉบับที่ 7 นิตยสารนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็น *เก็กคังวอลเลย์บอล* และตั้งแต่ปีที่ 27 ฉบับที่ 8 นิตยสารนี้ได้เป็นสื่อสิ่งพิมพ์รายการเดียวที่มีอยู่ของนิฮงบุนกะพับลิชชิง

อ้างอิง
-------

1. ↑  月刊バレーボール 2013年7月号 裏表紙、138ページ及び144ページにて確認
2. ↑  神奈川大学図書館OPACの検索結果にて確認

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* バレーボールマガジン เก็บถาวร 2014-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน（ライバル誌）休刊中
* เก็กกังวอลเลย์บอล ที่เฟซบุ๊ก
* 月刊バレーボール
**อุทยานธรณีแห่งชาติเมืองจางเย่** (จีน: 张掖国家地质公园) ตั้งอยู่ระหว่างเขตปกครองตนเองชนชาติยู่กู้ ซู่หนานและเทศมณฑลหลินเจ๋อในเมืองจางเย่ มณฑลกานซู่ ประเทศจีน อุทยานแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่กว่า 322 ตารางกิโลเมตร (124 ตารางไมล์) พื้นที่นี้จัดตั้งเป็นอุทยานธรณีระดับจังหวัด ในวันที่ 27 ธันวาคม 2548 ต่อมาในวันที่ 16 มิถุนายน 2559 กระทรวงทรัพยากรและที่ดินจัดตั้งเป็น "อุทยานธรณีแห่งชาติเมืองจางเย่" (Zhangye National Geopark) สถานที่แห่งนี้เริ่มเป็นที่รู้จักเนื่องจากมีการก่อตัวของหินที่มีสีสันสวยงาม และได้รับการลงคะแนนจากสื่อมวลชนจีนว่าเป็นสถานที่ที่สวยงามแห่งหนึ่งในประเทศจีน

ที่ตั้ง
-------

ชั้นหินภายในอุทยาน
อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของของเทือกเขาฉีเหลียน (Qilian Mountains) ในระหว่างเขตปกครองตนเองชนชาติยู่กู้ ซู่หนานและเทศมณฑลหลินเจ๋อ เมืองจางเย่ มณฑลกานซู่ โดยพื้นที่หลักของอุทยานแห่งนี้อยู่ในเขตเมือง Kangle และ Baiyin

ภูมิประเทศ
----------

ภูมิทัศน์ของอุทยานธรณีแห่งชาติเมืองจางเย่
อุทยานแห่งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "เขาสายรุ้งตันเสีย" ซึ่งเรียกตามแนวเขาสูงที่มีลวดลายเป็นริ้วสีธรรมชาติสีสดใส ซึ่งสีเหล่านี้มาจากสีของหินทรายและแร่ธาตุต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจากการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกเมื่อ 24 ล้านปีก่อนประกอบกับการที่โดน ลม และฝนกัดเซาะเป็นเวลานับพันปีจนทำให้มันมีลวดลายเรียงตัวกันเป็นชั้นเหมือนเค้ก

สื่อและการท่องเที่ยว
--------------------

ในปี พ.ศ. 2548 ภาพของอุทยานแห่งนี้ได้รับการโหวตจากสำนักข่าวรายใหญ่กว่า 34 สำนักว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ ๆ สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีน

ในปี พ.ศ. 2552 นิตยสาร *CNG* ของจีนนั้นได้เลือกอุทยานแห่งนี้เป็นหนึ่งใน 6 สถานที่มีภูมิประเทศสวยที่สุดในประเทศจีน

สถานที่แห่งนี้ได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำของเมืองจางเย่ และได้มีการสร้างทางเดินเพื่อให้นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมลายหินได้อีกด้วย ในปี 2557 ได้มีการลงทุนกว่า 100 ล้านหยวนเพื่อเพิ่มและปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกในอุทยาน

สมุดภาพ
-------

* 
* 
* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

### หมายเหตุ

1. 1 2  GSJW 2013.
2. 1 2  Chapple & Rex 2014. sfn error: no target: CITEREFChappleRex2014 (help)
3. ↑  Yong 2014.

### บรรณานุกรม

* GSJW (2013-06-17). 张掖丹霞国家地质公园 [Zhangye Danxia National Geological Park] (ภาษาจีน). Gansu Provincial Government. สืบค้นเมื่อ 12 September 2014.
* Yong, Cao (2014-08-04). "张掖丹霞国家地质公园冰沟丹霞景区正式揭牌" [Binggou Danxia Scenic Area of Zhangye Danxia National Geological Park inaugurated]. *Lanzhou Morning News* (ภาษาจีน). Phoenix New Media.
* Chapple, Amos (18 Sep 2012). "Picture gallery: Colourful rock formations in the Zhangye Danxia Landform Geological Park". *The Telegraph*. Rex Features. สืบค้นเมื่อ 11 September 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อุทยานธรณีแห่งชาติเมืองจางเย่**

* Zhangye Danxia Geopark on TripAdvisor
**หลิวไท่กง** (จีนตัวย่อ: 刘太公; จีนตัวเต็ม: 劉太公; พินอิน: *Liú Tàigōng*; เสียชีวิต 197 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระบิดาของหลิว ปัง ผู้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นไท่จู่ ปฐมจักรพรรดิของราชวงศ์ฮั่น

ประวัติ
-------

ในทางประวัติศาสตร์ ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับหลิวไท่กงมากนัก หลิวไท่กงเกิดและคงดำรงชีวิตช่วงต้นอยู่ในท้องที่ที่ปัจจุบันคืออำเภอเฟิงในมณฑลเจียงซู ชื่อจริงของหลิวไท่กงก็ไม่เป็นที่รับทราบ เอกสารประวัติศาสตร์บางเรื่องระบุชื่อเขาว่า หลิว จื๋อเจีย (劉執嘉) แต่ชื่อนี้น่าจะได้มาภายหลังจากที่หลิว ปัง บุตรชายของหลิวไท่กง ขึ้นเป็นจักรพรรดิฮั่นเกาจูแล้ว อนึ่ง หลิวไท่กงยังน่าจะมีพื้นเพเป็นชนชั้นรากหญ้าในแถบชนบท

เมื่อหลิว ปัง ขึ้นเป็นจักรพรรดิฮั่นเกาจู่แล้ว ฮั่นเกาจู่ยังเสด็จมาเยี่ยมหลิวไท่กง ผู้เป็นพระบิดา สัปดาห์ละครั้ง แต่เมื่อที่ปรึกษาผู้หนึ่งบอกหลิวไท่กงว่า เป็นการมิบังควรที่หลิวไท่กงจะรับเสด็จฮั่นเกาจู่เหมือนเป็นลูกอีกต่อไป เพราะบัดนี้หลิวไท่กงถือเป็นข้าแผ่นดินของฮั่นเกาจู่แล้ว นับแต่นั้น หลิวไท่กงจึงเจรจาด้วยฮั่นเกาจู่ดั่งข้าแผ่นดินกราบบังคมทูลพระมหากษัตริย์ เมื่อฮั่นเกาจู่ทราบถึงเหตุผลดังกล่าว ฮั่นเกาจู่ก็ยกหลิวไท่กงขึ้นเป็นไท่ช่างหฺวัง (พระเจ้าหลวง) ซึ่งทำให้หลิวไท่กงมีสถานะสูงขึ้นแต่ในนามตามระเบียบราชสำนัก และยังสอดคล้องกับหลักเรื่องความกตัญญูของลัทธิขงจื๊อ

หลิวไท่กงถึงแก่กรรมที่ตำหนักแห่งหนึ่งในเมืองเยฺว่หยาง (栎阳) เมื่อ 197 ปีก่อนคริสตกาล ฝังศพไว้ที่ซึ่งปัจจุบันคือเขตหลินถงในมณฑลซีอาน

ครอบครัว
--------

หลิวไท่กงมีภริยาและบุตร ดังนี้

* ภริยาหลวงชื่อ หวัง หานฉื่อ (王含始) เรียกกันว่า หลิวอ่าว (劉媪; "ยายหลิว") เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้รับการยกขึ้นเป็นจักรพรรดินีเรียก จาวหลิงหฺวังโฮ่ว (昭靈皇后)
	+ บุตรชายคนแรกชื่อ หลิว ปั๋ว (劉伯; เกิด 262 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เป็นเจ้าชายเรียก อู่อายหวัง (武哀王)
	+ บุตรชายคนที่สองชื่อ หลิว สี่ (劉喜; 260–193 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เป็นเจ้าชายเรียก อู๋ฉิ่งหวัง (吳頃王)
	+ บุตรหญิง ได้เป็นจักรพรรดินีเรียก จาวอายหฺวังโฮ่ว (昭哀皇后)
	+ บุตรชายคนที่สามชื่อ หลิว ปัง (劉邦; 256–195 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เป็นจักรพรรดิเรียก ฮั่นไท่จู่ (漢太祖)
* ภริยาน้อยชื่อ นางหลี่ (李氏) ได้รับการยกขึ้นเป็น ไท่ช่างหฺวังโฮ่ว (太上皇后)
	+ บุตรชายคนที่สี่ชื่อ หลิว จาว (劉交; ตาย 179 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เป็นเจ้าชายเรียก ฉู่-ยฺเหวียนหวัง (楚元王)
เคท โชแปง (Kate Chopin
**เคท โชแปง** (มีชื่อเดิมว่า แคทเธอรีน โอฟลาเฮอร์ตี Katherine O'Flaherty 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 1904) ,เธอเกิดในอิลลินอยส์ บิดาเป็นชาวไอริชอพยพและมารดาเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศส-อเมริกัน (ลูกผสมผิวขาว-นิโกร) เคทเป็นนักศึกษาหน้าตาสะสวยและหัวดี เธอเติบโตขึ้นท่ามกลางผู้หญิง และเมื่ออายุยี่สิบปีแต่งงานกับออสการ์ โชแปง ลูกผสมผิวขาวนิโกร ตัวแทนค้าฝ้ายชาวนิวออร์ลีน ทั้งคู่มีลูกด้วยกันหกคนหลังจากออสการ์ตายเมื่อปี ค.ศ. 1882 เมื่ออายุ 39 เคท โชแปงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นอย่างจริงจัง (Bayou Fol ค.ศ. 1894) แต่แล้วก็แทบจะต้องเลิกเขียนหนังสือเมื่อนวนิยายเล่มที่สองถูกโจมตีอย่างรุนแรง คือเรื่อง The awakening (ค.ศ. 1899) – "นวนิยายที่จะกลายเป็นนิยายคลาสสิกของอเมริกา [และ] จุดหักเหของนักเขียนสตรีที่จะเปลี่ยนประเด็นจากเรื่องรักและชีวิตอันมีความสุขภายในบ้าน มาสู่การค้นพบทางอารมณ์และความต้องการทางเพศของผู้หญิง" (คริสตินา เคอร์) เคท โชแปงเสียชีวิตด้วยโรคตกเลือดในสมองเมื่ออายุได้ 54 ในสภาพไร้ชื่อเสียงและขมขื่นใจ

  

> There are some people who leave impressions not so lasting as the imprint of an oar upon the water. (มีคนบางคนทิ้งความประทับใจไว้คงทนเท่ากับฝีพายประทับรอยลงบนผิวน้ำ)
> 
>

ผลงานบางส่วน
------------

### นวนิยาย

* A Point at Issue!
* The Story of an Hour
* At the 'Cadian Ball
* The Storm
* The Awakening
* Miss McEnders

### เรื่องสั้น

* Beyond the Bayou
* Desiree's Baby
* The Kiss
* The Locket
* Ma'ame Pelagie
* A Pair of Silk Stockings
* A Reflection
* A Respectable Woman
* Regret

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติ
* (AUTHOR+@od1 (+kate+chopin+)) ผลงานเขียนบทความในนิตยสารช่วงปลายสมัยศตวรรษที่ 19 ของเคท โชแปง
* (DOCID+@BAND (@lit (LA0400))) บ้านของเคท โชแปง

### ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

* จุมพิตนั้น (The kiss ) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ลูกน้อยของเดซีเร (Désirée’s baby) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เสน่หาพายุ (The storm ) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ชั่วโมง 'ชีวิต' (The story of an hour) เก็บถาวร 2006-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* บุหรี่อียิปต์ (An Egyptian cigarette ) เก็บถาวร 2006-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

  


---

บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม เก็บถาวร 2005-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
**ร็อกสตาร์นอร์ท** (อังกฤษ: Rockstar North) เป็นบริษัทผู้พัฒนาวิดีโอเกมบริติช ตั้งอยู่ในเมืองเอดินบะระ สกอตแลนด์ บริษัทก่อตั้งในชื่อ **อักเมซอฟต์แวร** ในดันดี เมื่อปี 1984 โดยเพื่อนร่วมชั้น เดวิด โจนส์, รัสเซล เคย์, สตีฟ แฮมมอนด์, และ ไมก์ เดลลี จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น ดีเอ็มเอดีไซน์ ในปี 1987 

ในปี 1997 ดีเอ็มเอออกจำหน่าย *แกรนด์เธฟต์ออโต* ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก จนนำไปสู่เกมชุดอื่น ๆ ต่อมาบริษัทถูกซื้อโดยเกรมลินอินเทอร์แอ็กทีฟ พร้อมกับการออกจำหน่ายเกม *แกรนด์เธฟต์ออโต 2* ต่อมาเกรมลินถูกซื้อโดยอินโฟแกรมส์ จากนั้น ดีเอ็มเอดีไซน์ ถูกขายให้กับ เทก-ทูอินเทอร์แอ็กทีฟ เจ้าของบริษัทผู้จัดจำหน่าย *แกรนด์เธฟต์ออโต* ร็อกสตาร์เกมส์ ในปี 2001 หลังจากออกจำหน่ายของ *แกรนด์เธฟต์ออโต III* ดีเอ็มเอดีไซน์ เปลี่ยนชื่อเป็น ร็อกสตาร์นอร์ท และเป็นส่วนหนึ่งของค่ายร็อกสตาร์เกมส์ หลังจากการเปลี่ยนแปลง บริษัทได้เริ่มทำเกมใหม่ รวมไปถึง *Manhunt* และให้การสนับสนุนเกมของร็อกสตาร์เกม เช่น *เรดเดดรีเดมชัน* และ *แม็กซ์เพย์น 3* และสร้างเกมชุด *แกรนด์เธฟต์ออโต* อย่าง *แกรนด์เธฟต์ออโต IV* (2008) และ *แกรนด์เธฟต์ออโต V* (2013) ทั้งสองเกมกลายป็นหนึ่งในเกมสร้างที่ดีที่สุด และ *แกรนด์เธฟต์ออโต V* กลายเป็นหนึ่งในเกมที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  White, Sam (24 ตุลาคม 2018). "Red Dead Redemption 2: The inside story of the most lifelike video game ever". *GQ*. Condé Nast. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**วัดลัฎฐิกวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งขวาแม่น้ำโขง ในตำบลชะโนด อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร

วัดลัฎฐิกวัน ชาวบ้านเรียกว่า **วัดป่า** เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 8 ปีเถาะ ตรงกับวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 พระนันทวิโร (บุ) ได้สร้างวัดขึ้น ณ บริเวณป่าโนนรังซึ่งเดิมเป็นป่ามีซากปูนปรักหักพัง มีอุโบสถน้ำเก่าแก่ไม่ทราบประวัติว่าสร้างขึ้นในสมัยใดด้วยไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด มีเพียงพระพุทธรูปที่ชำรุดแเละป่าขึ้นปกคลุมอยู่ทั่วไป เป็นสถานที่บำเพ็ญสมณธรรมของท่านหอ (อัญญาท่านหอ) อยู่ก่อนแล้ว ชื่อของวัดลัฏฐิกวันแปลว่า "สวนตาลหนุ่ม" และยังหมายถึง สวนตาลที่พระเจ้าพิมพิสารถวายแด่พระพุทธเจ้าอีกด้วย แต่ชาวบ้านก็ยังเรียกชื่อวัดนี้ว่า **วัดป่าตาล** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2468

ในช่วงที่พระครูบุเป็นเจ้าอาวาสมีการสร้างถาวรวัตถุมากมาย มีสิม พระเจดีย์ กุฏิรูปจัตุรมุข ศาลาการเปรียญ รอยพระพุทธบาทจำลอง สระโบกขรณีจำลอง และสังเวชนียสถานจำลอง สิมเก่าเป็นอาคารขนาดเล็ก ฐานเตี้ย ก่ออิฐถือปูน มีผนังด้านหลัง พระประธานเพียงด้านเดียว อีก 3 ด้านเปิดโล่ง หลังคาจั่วลดชั้น มุงด้วยกระเบื้องดินเผา ผนังด้านนอกหลังพระประธานมีประติมากรรมนูนต่ำ ภาพพระนารายณ์ ทรงครุฑอยู่ตรงกลางมีรูปปั้นยักษ์และเทวดาอยู่ 2 ข้าง พระประธานภายในสิมเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีพระสาวก 5 องค์ ผนังด้านในวาดจิตรกรรมฝาผนัง ฝีมือช่างท้องถิ่น เล่าเรื่องทศชาติชาดก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลัฎฐิกวัน". สำนักวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
2. ↑  "วัดลัฎฐิกวัน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดลัฏฐิกวัน". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดมุกดาหาร.[*ลิงก์เสีย*]
| * ด
* ค
* ก
สงครามยูโกสลาเวีย |
| --- |
| การล่มสลายของยูโกสลาเวีย · สโลวีเนีย · โครเอเชีย · บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา · คอซอวอ · หุบเขาเพรเชวอ · มาซิโดเนีย · โครแอต-บอสนีแอก |

**สงครามโครเอเชีย** หรือ **สงครามประกาศอิสรภาพโครเอเชีย** เป็นสงครามที่เกิดขึ้น เมื่อสมัชชาโครเอเชีย ต้องการเอกราชโครเอเชีย โดยมูลเหตุมาจากในที่ประชุมพรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวียดุเดือดสุด ๆ สมัชชาเซอร์เบียและสมัชชาโครเอเชียโต้เถี่ยงกันในสภาโดยสมัชชาเซอร์เบียใช้อำนาจทั้งหมดขัดขวางการขึ้นมีอำนาจของประธานาธิบดียูโกสลาเวียที่มาจากชาวโครแอท ทำให้ทางสมัชชาโครเอเชียจึงเดินออกจากสภาไป ทางสมัชชาจัดการชุมนุมเรียกร้องให้ประชาชนมาชุมนุมซึ่งผลตอบรับค่อนข้างสูง ชาวโครแอทต้องการเอกราชโครเอเชีย ทำให้เกิดการปะทะกับตำรวจและผลลัพธ์จมลงด้วยสงคราม โดย นายทหารยูโกสลาเวียที่เป็นชาวโครแอทได้รวบรวมอาวุธเพื่อประกาศเอกราช ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1991 กองทัพยูโกสลาเวีย ยกพลบุกโครเอเชีย แม้จะได้รับการคัดค้านจะสมัชชาบอสเนีย แต่กองพลยูโกสลาเวียก็เคลือนพล ทหาร ประชาชน ชาวโครแอทที่ถูกปราบปราม ขณะที่ชาวเซิร์บในโครเอเชียก็ไก้ประกาศตั้งประเทศ สาธารณรัฐเซิร์บกรายินาซ้อนทับโครเอเชีย 

ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1992 ยูโกสลาเวียล่มสลายเมื่อสมัชชาบอสเนียและสมัชชาเซอร์เบียขัดแย้งแตกคอกัน และจบลงด้วยสงครามกลางเมืองยูโกสลาเวีย กองทัพยูโกสลาเวียที่มาจากเซอร์เบียและบอสเนียจึงล่าถอยกลับประเทศ เหลือไว้กำลังชาวเซิร์บในโครเอเชียซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก เซอร์เบียและมอนเตเนโกร ซึ่งฝ่ายชาวเซิร์บอ่อนแอลงอ่อนแอลงทุก ๆ วัน เนื่องจากเป็นแค่กองกำลังขนาดเล็ก ๆ ขณะที่โครเอเชีย ขยายและพัฒนากองทัพ

ในช่วงปี ค.ศ. 1995 ทหารบอสเนียได้ยกพลเข้าโครเอเชียเพื่อร่วมต่อสู้กับโครเอเชียเพื่อปราบปรามกองกำลังของสาธารณรัฐเซิร์ปสกาที่มาทำสงครามในโครเอเชีย ทหารบอสเนียสามารถเอาชนะ และยึดครองจังหวัดปกครองตนเองบอสเนียตะวันตกกลับมาเป็นของบอสเนียได้อีกครั้ง รวมถึงปราบปรามกลุ่มกบฎเซิร์บบอสเนียในโครเอเชียได้ 

จุดจบของสงครามเกิดขึ้น ในวัน 11 พฤศจิกายน สาธารณรัฐเซิร์บกรายินา ยอมจำนน หลังจากที่เนโทโจมตี กลุ่มประเทศชาวเซิร์บไม่ว่าจะเป็น สาธารณรัฐเซอร์เบียกราจีนา , เซอร์เบียและมอนเตเนโกร , เรปูบลิกาเซิร์ปสกา

อ้างอิง
-------

* Video on the Conflict in the Former Yugoslavia from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
* Information and links on the Third Balkan War (1991–2001)
* Nation, R. Craig. "War in the Balkans 1991–2002"
* Radović, Bora, *Jugoslovenski ratovi 1991–1999 i neke od njihovih društvenih posledica* (PDF) (ภาษาเซอร์เบีย), RS: IAN, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04, สืบค้นเมื่อ 2015-10-02
* Wiebes, Cees. Intelligence and the War in Bosnia 1992–1995, Publisher: Lit Verlag, 2003
* Operation Storm ที่ยูทูบ
* Yugoslav wars ที่เว็บไซต์ Curlie
**เมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำ** (อังกฤษ: Matrix of leadership) เป็นสิ่งที่สามารถชุบชีวิต หุ่นยนต์ทรานส์ฟอร์มเมอร์สทุกตัวที่สิ้นชีพ ให้กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้

ประวัติ
-------

ในภาพยนตร์เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ก็ได้มีการนำเอาเรื่องราวของ เมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำ ไว้ในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย กล่าวคือ เหล่าไพรม์ซึ่งเป็นต้นตระกูลของ อ็อพติมัส ไพรม์ ได้ตั้งกฏขึ้นเอาไว้ข้อหนึ่งคือ ห้ามทำลายดวงดาวที่มีสิ่งมีชีวิต จนกระทั่งมีหนึ่งในเจ็ดคิดแหกกฏข้อนี้ นั่นคือ เดอะฟอลเล่น เขาคิดแหกกฏเพราะ รังเกียจเผ่าพันธุ์มนุษย์ เดอะฟอลเล่นจึงคิดจะล้างเผ่าพันธุ์โดยการเปิดเครื่องมหาจักรกล ทางเดียวที่จะปลุกมันให้เปิดคือใช้กุญแจในตำนานคือเมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำนี้เอง จนเกิดสงครามแย่งชิงขุมพลังเมททริกซ์ขึ้นมา เหล่าไพรม์จึงจำต้องขโมยเมททริกซ์ไปซ่อนไว้ให้พ้นจากเดอะ ฟอลเล่น ทำให้เกิดการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่คือ เหล่าไพรม์ได้สละชีวิตเพื่อซ่อนรักษาเมททริกซ์ในสุสานที่ผนึกซากจากร่างของพวกเขา สุสานที่ไม่เคยมีใครค้นหาพบ

จนหลายปีผ่านไป แซม วิทวิคกี้ และเพื่อนของเขา รวมทั้งบัมเบิ้ลบี สคิ้ดส์ และ มัดแฟล็ปส์ ซึ่งกำลังตามหาเมททริกซ์ที่ว่านี้ เพื่อนำไปชุบชีวิต อ็อพติมัส ไพรม์ เพราะอ็อพติมัสถูกเมกะทรอน ฆ่าตายเพื่อปกป้องเขา เขาได้ไปพบเมททริกซ์เข้าที่สุสานแห่งไพรม์ที่นั้นเอง แต่เมททริกซ์ได้กลายเป็นธุลีไปแล้วเพราะผ่านกาลเวลามานานหลายปี แต่แซมยังเชื่อมั่นว่ามันยังสามารถช่วยอ็อพติมัสได้ แต่ยังไม่ทันที่จะได้ไปชุบชีวิตอ็อพติมัส เขาถูกเมกะทรอนยิงระเบิดตาย เหล่าไพรม์มาเข้าฝันแซมและกล่าวว่า "เมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำตามหาไม่ได้ ต้องได้มาด้วยใจ" เหล่าไพรม์ให้แซมรีบกลับเข้าร่างไปหาอ็อพติมัส จนเขาได้ฟื้นขึ้นมาอย่างปาฏิหาริย์ และชุบชีวิตอ็อพติมัสได้

ในภาพยนตร์ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส 3 ก็ได้มีเรื่องราวของเมททริกซ์เข้ามาเช่นกัน โดยอ็อพติมัสได้นำเอาเมททริกซ์ นี้ไปใช้ชุบชีวิตเซนตินัล ไพรม์ ให้ฟื้นกลับมา
**โรบิน เดเนียล สกินเนอร์** (อังกฤษ: Robin Daniel Skinner; เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2541) หรือที่รู้จักในชื่อ **เคฟทาวน์** (อังกฤษ: Cavetown) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงและ ยูทูเบอร์ จากเคมบริดจ์ สไตล์ดนตรีของเขาผสมผสานองค์ประกอบของ ร็อคอินดี้ และ โล-ฟาย พร้อมกับเพลงบัลลาดที่เล่นด้วยอูคูเลเล่ ในเดือนพฤศจิกายน 2562 เขามียอดฟังเพลงมากกว่า 2.7 ล้านครั้งบนสปอทิฟาย ช่อง YouTube ของเขาเริ่มสร้างขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2555 มีผู้ติดตามมากกว่า 1 ล้านคนและยอดวิว 95 ล้านครั้ง สกินเนอร์เปิดตัวอัลบั้มที่สามของเขาในชื่อ *Lemon Boy* เดือนมกราคม 2561

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

โรบินเกิดที่อ๊อกซฟอร์ด เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2541 และย้ายมาที่ เคมบริดจ์ ตั้งแต่อายุแปดขวบ ความสนใจในดนตรีของเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากพ่อของเขา เดวิด สกินเนอร์ นักเป่าขลุ่ยมืออาชีพและผู้อำนวยการดนตรีที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ซึ่งเป็นผู้ที่สอนวิธีการเล่นกีตาร์อะคูสติกให้เขาตอนอายุแปดขวบ แม่ของเขาเป็นครูสอนดนตรีแนวบารอคและนักดนตรีมืออาชีพ เขาศึกษาต่อที่ วิทยาลัยชุมชนพาร์คไซด์ และ วิทยาลัยฮิลส์โรดซิกธ์ฟอร์ม

ซิงเกิ้ล
--------

**ในฐานะศิลปินนำ**

| ปี | ชื่อเพลง | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- |
| 2558 | "This is Home" | Non-album singles |
| 2561 | "Just Add Water" | *Dear.* |
| "Juliet" | *Animal Kingdom: Sandy* |
| "Boys Will Be Bugs" | *Animal Kingdom: Comet* |
| 2562 | "Advice" | *Animal Kingdom: Ash* |
| "Self Control" (Frank Ocean cover) | *Animal Kingdom: Shells* |
| "Hug All Ur Friends" | *Animal Kingdom: Jackson* |
| "Home" | รอประกาศ |
| "Feb 14" |
| "Telescope" |
| "Things That Make It Warm" |

**ในฐานะศิลปินที่ร่วมแสดง**

| Year | Title | Album/EP |
| --- | --- | --- |
| 2561 | "Devil Town"(with Kevin Devine) | *Devinyl Splits No. 11* |

อ้างอิง
-------

1. ↑  สกินเนอร์, โรบิน แดเนียล. "Cavetown Biography". Timothy Monger (Allmusic). สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2019.
2. ↑  "Cavetown". *สปอทิฟาย*.
3. ↑  "cavetown" – โดยทาง ยูทูป.
4. ↑  "เคฟทาวน์ เลมอนบอย". *cavetown.bandcamp*. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2019.
5. ↑  "Cavetown - Singles & EPs". *แอปเปิ้ล มิวสิค*.