recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**สุริยุปราคาเต็มดวง 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2552** เป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ โดยมีจุดเริ่มต้นในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 (ตามเวลา UTC) แล้วข้ามเข้าสู่วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เงามืดได้เริ่มพาดผ่านบริเวณตอนเหนือของประเทศอินเดีย ตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นจากเส้นขอบฟ้า เข้าสู่ ประเทศเนปาล ประเทศบังคลาเทศ ประเทศภูฐาน และ ประเทศพม่า ก่อนที่จะเข้าสู่ตอนกลางของประเทศจีน โดยเงามืดพาดผ่านเมืองสำคัญของประเทศจีนเป็นจำนวนมาก และ พาดผ่านลงสู่ที่บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกจนสิ้นสุดเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก 
ปรากฏการณ์ครั้งนี้เป็นการเกิดสุริยุปราคาที่บงบังดวงอาทิตย์ได้นานมากกว่า 6 นาที 39 วินาที ยาวนานที่สุดตั้งแต่การเกิดสุริยุปราคาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 และนับว่ายาวนานที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ประเทศที่เป็นสุริยุปราคาบางส่วน เช่น ไทย ลาว พม่า ไต้หวัน เกาหลีเหนือ เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น

สุริยุปราคาบางส่วนในไทย
-----------------------

การเกิดสุริยุปราคาเต็มดวง 22 กรกฎาคม 2552 ประเทศไทยสามารถเห็นได้เพียงบางส่วนเท่านั้น โดยเฉพาะภาคเหนือและภาคอีสาน
เริ่มสัมผัสในเวลา 7:02 น. (จังหวัดแม่ฮ่องสอน) บดบังมากที่สุดประมาณ 69% (จังหวัดเชียงราย) และสิ้นสุดเวลา 09:19 น. (จังหวัดอุบลราชธานี) 

สุริยุปราคาครั้งนี้ได้มีกิจกรรมจัดดูตามจังหวัดต่าง ๆ ทั่วประเทศ เช่น กรุงเทพมหานครมี 3 จุด คือ โรงเรียนเทพศิรินทร์, วงเวียน 22 กรกฎาคม และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ทัศนียภาพส่วนใหญ่ถูกบดบังด้วยเมฆฝน ท้องฟ้าปิดจึงทำให้ไม่สามารถมองเห็นได้ เว้นแต่พื้นที่ภาคเหนือบางส่วน

รูปภาพ
------

### เต็มดวง

* สุริยุปราคาเต็มดวงจากเขตราชชาหิ บังคลาเทศสุริยุปราคาเต็มดวงจากเขตราชชาหิ บังคลาเทศ
* ปรากฏการณ์แหวนเพชรจากเขตราชชาหิ บังคลาเทศปรากฏการณ์แหวนเพชรจากเขตราชชาหิ บังคลาเทศ
* สุริยุปราคาเต็มดวงจากบังคลาเทศสุริยุปราคาเต็มดวงจากบังคลาเทศ
* สุริยุปราคาเต็มดวงจากบังคลาเทศสุริยุปราคาเต็มดวงจากบังคลาเทศ

### บางส่วน

* บังคลาเทศบังคลาเทศ
* เมืองลัคเนา อินเดียเมืองลัคเนา อินเดีย
* กรุงนิวเดลี อินเดียกรุงนิวเดลี อินเดีย
* โกลกาตา อินเดียโกลกาตา อินเดีย
* เมืองมิยะซะกิ เกาะคิวชู ญี่ปุ่นเมืองมิยะซะกิ เกาะคิวชู ญี่ปุ่น
* ฮ่องกงฮ่องกง
* เมืองอู่ฮั่น ประเทศจีนเมืองอู่ฮั่น ประเทศจีน
* เมืองปักกิ่ง ประเทศจีนเมืองปักกิ่ง ประเทศจีน
* เคซอนซิตี้ ฟิลิปปินส์เคซอนซิตี้ ฟิลิปปินส์
* ฟิลิปปินส์ฟิลิปปินส์
* อินชอน เกาหลีใต้อินชอน เกาหลีใต้
* ไต้หวันไต้หวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  ตารางการเกิดสุริยุปราคาบางส่วนในประเทศไทย
3. ↑  เตรียมพร้อมต้อนรับ "สุริยุปราคา" แห่งศตวรรษ[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  ชาวอินเดียจำนวนมาก แห่ดูปรากฏการณ์สุริยุปราคาที่แรกของโลก [*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สุริยุปราคาเต็มดวง 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2552**

* รายละเอียดการเกิดสุริยุปราคาเต็มดวง 22 กรกฎาคม 2552
* รายละเอียดการเกิดสุริยุปราคาเต็มดวง 22 กรกฎาคม 2552 จาก NASA
**ดาอิน ไอออนฟุต** หรือ ดาอินที่สอง ไอออนฟุต (อังกฤษ: Dáin II Ironfoot) คือกษัตริย์คนแคระ แห่งเอเรบอร์ในจินตนิยายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีนที่เกี่ยวกับมิดเดิลเอิร์ธ เขาปรากฏตัวออกมาแค่ชั่วครู่หนึ่งในนิยายเดอะฮอบบิท และเรื่องราวของเขาก็ยังปรากฏในนิยายเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์อีกด้วย

ประวัติตัวละคร
--------------

ดาอิน คือนักรบคนแคระที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง เขาเป็นบุตรของนาอิน และเป็นหลานของกรอร์ บุตรชายคนสุดท้ายของกษัตริย์ดาอินที่หนึ่งแห่งดูริน หลังจากที่ปู่ของเขาสิ้นพระชนม์ ดาอินได้ขึ้นครองเป็นกษัตริย์แห่งไอออนฮิลล์ นาอินผู้เป็นบิดาของเขาถูกสังหารโดยหัวหน้าออร์คนามว่า อาซ็อก ในสงครามอซานูลบิซาร์หน้าทางเข้าแห่งเหมืองมอเรีย ซึ่งเป็นมหาสงครามระหว่างคนแคระและออร์ค ดาอินชำระแค้นให้บิดาโดยการสังหารอาซ็อกจนสำเร็จในการรบกันเพียงครั้งเดียว ณ ตอนนั้นเขายังหนุ่มมาก (อายุแค่ 32 ปี ซึ่งเป็นช่วงอายุที่คนแคระบรรลุนิติภาวะพอดี หรือ เรียกว่า "วัยพร้อมออกรบ") และนี้ก็ถือว่าเป็นการประกาศศักดินาที่ดีเลยทีเดียว ดาอินเห็นว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะทวงมอเรียกลับคืนมา เพราะอสูรร้ายแห่งเหล่าดูรินยังคงอาศัยอยู่ในนั้น เขาเกลี้ยกล่อมธราอินที่สองให้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะยึดมอเรียกลับคืนมา

ดาอินเป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สองของธอรินที่สอง และยังเคยมาช่วยธอรินในช่วงที่เขาทวงเอเรบอร์คืนด้วย ดาอินนำกองทัพคนแคระหลายพันคน และมาถึงในช่วงสงครามห้าทัพ ธอรินได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสในสงครามครั้งนี้ และหลังจากที่เขาเสียชีวิตจึงทำให้ทายาทโดยตรงของดูรินหมดสิ้นไป ดาอินจึงสืบตระกูลต่อจากธอรินในฐานะกษัตริย์ใต้ขุนเขา แม้จะไม่ใช่ทายาทโดยตรงของดูรินก็ตาม

ดาอินถูกสังหารในช่วงสงครามแหวน ในปี 3019 ของยุคที่สาม ในขณะที่กำลังปกป้องกษัตริย์แบรนด์แห่งเมืองเดล พันธมิตรของเขาที่หน้าประตูใหญ่แห่งเอเรบอร์ ณ ตอนนั้นเขาแก่ชรามากแล้ว - อายุ 252 ปีตามที่กล่าวไว้ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ - แต่พละกำลังในการต่อสู้ของเขายังคงแข็งแกร่ง หลังจากสงครามจบลง ธอรินที่สาม สโตนเฮล์มลูกชายของเขาก็สืบทายาทต่อไป
คนุทในวัยสามเดือน เมื่อออกแสดงครั้งแรกในเดือนมีนาคม 2007
คนุทในวัยหกเดือน แสดงความรักกับโทมัส เดอร์ไฟลน์ ผู้เป็นพี่เลี้ยง
**คนุท** (นอร์เวย์: *Knut*; *มาจากภาษานอร์สโบราณ Knútr แปลว่า knot (เงื่อน)*) (5 ธันวาคม ค.ศ. 2006  - 19 มีนาคม ค.ศ. 2011 ) เป็นหมีขั้วโลกที่เกิดและถูกเลี้ยงดูที่สวนสัตวศาสตร์เบอร์ลิน (เยอรมัน: *Zoologischer Garten Berlin*) มันถูกแม่ปฏิเสธที่จะให้นมตั้งแต่แรกเกิด และถูกเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิดโดยเจ้าหน้าที่สวนสัตว์ชื่อ โทมัส เดอร์ไฟลน์ มาตั้งแต่อายุ 44 วัน จนอายุได้ 1 ปี 10 เดือน เมื่อเดอร์ไฟลน์เสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคหัวใจ เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 คนุทเป็นหมีขั้วโลกตัวแรกในรอบกว่า 30 ปีที่ได้รับการเลี้ยงดูในสวนสัตว์ของเยอรมนีและมีชีวิตรอดจนพ้นวัยทารก 

การเลี้ยงดูคนุทโดยพี่เลี้ยงที่เป็นมนุษย์ ถูกต่อต้านโดยกลุ่มรณรงค์พิทักษ์สิทธิสัตว์ ซึ่งเรียกร้องให้ปล่อยให้มันตายไปตามวิถีธรรมชาติ แทนที่จะนำมาเลี้ยงดูแบบสัตว์เลี้ยง อย่างไรก็ตาม สวนสัตว์เบอร์ลินก็ได้รับการสนับสนุนจากเด็กและผู้ชื่นชอบจำนวนมากให้เลี้ยงดูมันไว้  ด้วยความน่าเอ็นดูของคนุทในวัยเด็ก ทำให้มันกลายเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาเยี่ยมชมสวนสัตว์แห่งนี้ รวมไปถึงการวางจำหน่ายวิดีโอและสินค้าที่ระลึก ทำให้ในปี 2007 ที่ทางสวนสัตว์เริ่มนำมันออกแสดงเป็นปีแรก สวนสัตว์มีรายได้สูงสุดในรอบ 163 ปี ของการก่อตั้ง

คนุทได้เสียชีวิตอย่างกะทันหันต่อหน้าผู้ชมในสวนสัตว์เบอร์ลินประมาณ 600-700 คน เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2011 ด้วยวัย 4 ปี ในขณะที่หมีขั้วโลกที่อยู่ในสวนสัตว์จะมีอายุยืนยาวเฉลี่ย 30 ปี มีคำบอกเล่าจากผู้พบเห็นว่า คนุทเดินวนเป็นวงกลม ขาซ้ายเริ่มสั่นก่อนที่จะตกลงไปในน้ำ เจ้าหน้าที่สันนิษฐานว่าการตายของคนุทอาจเกิดจากอาการผิดปกติทางสมอง โดยเจ้าหน้าที่จะทำการผ่าพิสูจน์ซากเพื่อตรวจสอบสาเหตุการตายที่แท้จริง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "The world famous polar bear Knut dies unexpectedly". *Deutsche Welle*. March 19, 2011. สืบค้นเมื่อ March 19, 2011.
2. ↑  "Eisbär Knut ist tot". *Hamburger Morgenpost*. March 19, 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-22. สืบค้นเมื่อ March 19, 2011.
3. ↑  "Berlin Zoo's baby polar bear must die: activists". ninemsn. 21 March 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-04. สืบค้นเมื่อ 10 August 2007.
4. ↑  "Berlin rallies behind baby bear". BBC. 20 March 2007. สืบค้นเมื่อ 10 August 2007.
5. ↑  Boyes, Roger (13 December 2007). "Berlin Zoo culls creator of the cult of Knut". London: The Times. สืบค้นเมื่อ 8 July 2009.
6. ↑  "Famous polar bear dies suddenly at German zoo". Toronto Sun. 19 March 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-22. สืบค้นเมื่อ 19 March 2011.
7. ↑  "Beloved polar bear Knut has died". London: The Telegraph. 19 March 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-22. สืบค้นเมื่อ 19 March 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**คนุท**

* Official homepage of the Zoologischer Garten Berlin  เก็บถาวร 2008-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *Knut: How one little polar bear captivated the world*
**พรรคประชาชน** พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2499 มีนาย สมภาษก์ อุทยางกูร เป็นหัวหน้าพรรคและนายนาย ไสว โหประพัฒน์ เป็นเลขาธิการพรรค

ประวัติ
-------

พรรคประชาชนได้จดทะเบียนจัดตั้งพรรคตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 ต่อ พระยารามราชภักดี ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองเป็นลำดับที่ ๑๑/๒๔๙๙ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2499 มีนาย สมภาษก์ อุทยางกูร เป็นหัวหน้าพรรคและนาย ไสว โหประพัฒน์ เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก 

ใน การเลือกตั้งวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 พรรคประชาชนได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งแต่ไม่ได้รับเลือกตั้งแม้แต่ที่นั่งเดียว

กระทั่งวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2500 พรรคประชาชนได้มีการเปลี่ยนแปลงเลขาธิการพรรคจากนาย ไสว โหประพัฒน์ มาเป็นนาย ยัญ คงสมจิตต์ 

ใน การเลือกตั้งวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 พรรคประชาชนได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง

พรรคประชาชนถูกยุบพร้อมกับพรรคการเมืองอื่น ๆ ตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๘ ภายใต้การนำของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบก และ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501

รายนามหัวหน้าพรรค
-----------------

* สมภาษก์ อุทยางกูร (27 ธันวาคม พ.ศ. 2499 — 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501)

รายนามเลขาธิการพรรค
-------------------

* นายไสว โหประพัฒน์ (27 ธันวาคม พ.ศ. 2499 — 13 เมษายน พ.ศ. 2500)

* นายยัญ คงสมจิตต์ (13 เมษายน พ.ศ. 2500 — 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501)

อ้างอิง
-------

1. ↑   ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจดทะเบียนพรรคประชาชน
2. ↑   ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง พรรคประชาชนขอเปลี่ยนแปลงเลขาธิการของพรรค
3. ↑  "ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๘" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-11-14. สืบค้นเมื่อ 2018-05-28.
**เม่นต้นไม้** หรือ **เม่นบราซิล** (อังกฤษ: Brazilian porcupine) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Coendou prehensilis* เป็นสัตว์ฟันแทะจำพวกเดียวกับเม่น มีถิ่นกำเนิดอยู่ในป่าดิบชื้นในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศโบลิเวีย, บราซิล, ตรินิแดดและโตเบโก, ตอนเหนือของอาร์เจนตินา, เวเนซุเอลา, กายอานา และมีรายงานพบในเอกวาดอร์ด้วย 

มีลักษณะจมูกและปากเล็กแหลม ฟันแหลมคม สำหรับขบเคี้ยวอาหารและใช้เป็นอาวุธสำหรับต่อสู้ป้องกันตัวในบางครั้ง ดวงตากลมโตสีดำ ใบหูขนาดเล็ก รับฟังเสียงรอบข้างได้ดี ทั่วทั้งร่างกายปกคลุมด้วยหนามสั้นหนา ปลายหนามด้านบนสีขาวหรือสีเหลืองเข้มผสม ส่วนโคนหนามซึ่งติดกับผิวหนังเป็นสีเทา ขาคู่หน้า ยาวกว่าคู่หลังเล็กน้อย แต่ละข้างมี 4 นิ้ว และเล็บที่แหลมคมสำหรับแกะเปลือกไม้และขุดรากพืชบางชนิด กิ่งไม้ขนาดเล็กรวมทั้งผลไม้สดเป็นอาหาร ส่วนหางยาวและค่อนข้างแข็งแรงจะใช้จับกิ่งก้านขณะเคลื่อนไหว 

ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บนต้นไม้ มีนิสัยขี้อาย ชอบใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังตัวเดียว ออกหากินในเวลากลางคืน กลางวันจะพักผ่อนหลับนอนอยู่ตามโพรงไม้ บางครั้งอาจพบอยู่ตามโพรงดินที่ขุดลึกไป 6-10 เมตร ขนาดโตเต็มที่ขนาดลำตัวมีความยาว 300-600 มิลลิเมตร และหางจะมีความยาวเกือบเท่าขนาดลำตัวหรือยาวเพิ่มอีก 330-485 มิลลิเมตร น้ำหนักตัวเฉลี่ย 2-5 กิโลกรัม ตกลูกครั้งละตัวเดียว เม่นต้นไม้แรกเกิดถูกปกคลุมด้วยเส้นขนสีแดงและหนามเล็ก ๆ ที่จะแข็งตัวเร็วหลังจากเกิด

มักส่งเสียงร้องเมื่อพบอันตรายใกล้ตัวคล้ายเสียงร้องไห้ เมื่อพบกับศัตรูจะขดตัวกลมคล้ายลูกบอลคล้ายตัวลิ่น

ในประเทศไทย เม่นต้นไม้ถูกนำเข้ามาแสดงครั้งแรกในวันปลาสวยงามแห่งชาติ ที่ห้างเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน ระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม จนถึง 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553

อ้างอิง
-------

* เม่นบราซิล สัตว์ขี้อายไทยตั้งฉายา..."เม่นต้นไม้"[*ลิงก์เสีย*]

1. ↑  Marinho-Filho, J. Queirolo, D. & Emmons, J. (2008). *Coendou prehensilis*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 5 January 2009.
2. ↑  ‘แม่หอบ’สัตว์ใกล้สูญ โชว์งานปลาสวยงาม ประชัน‘ตุ๊กตาหายาก’ จากไทยโพสต์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Coendou prehensilis***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Coendou prehensilis ที่วิกิสปีชีส์
**สมเด็จพระราชินีชินอึยแห่งโชซอน** สกุลฮัน (เกาหลี: 신의왕후 한씨, จีน: 神懿王后 韓氏; กันยายน 1880 – 21 ตุลาคม 1934) พระอัครมเหสีองค์แรกใน พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายทั้งหมด 6 พระองค์ซึ่งได้เป็นพระราชาถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าจองจง พระราชาลำดับที่ 2 และ พระเจ้าแทจง พระราชาลำดับที่ 3

พระองค์พระราชสมภพในปีค.ศ. 1337 เป็นปีที่ 6 ในรัชกาลพระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ (ครั้งที่ 2) เมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา ในปีค.ศ. 1352 ได้อภิเษกสมรสกับอีซ็องกเย นายทหารหนุ่ม มีบุตรธิดา 8 คนคือ

1. ลีพังอู, เจ้าชายจินอัน (이방우 진안대군 ；李芳雨 镇安大君) (1354-1393)
2. ลีพังกวา, พระเจ้าจองจง (조선 정종 이방과 ; 朝鮮定宗 李芳果) (1357-1419) ครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1398-1400
3. ลีพังอึย, เจ้าชายอิกอัน (이방의 익안대군 ; 李芳毅 益安大君 ) (1360-1404)
4. ลีพังกาน, เจ้าชายโฮอัน (이방간 회안대군 ; 李芳干 怀安大君) (1364-1421)
5. ลีพังวอน, พระเจ้าแทจง ( 조선 태종 이방원 ；朝鮮太宗 李芳远) (1367-1422) ครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1400-1418
6. ลีพังยอน, เจ้าชายท็อกอัน (이방연 덕안대군 ; 德安大君 李芳衍) (1385-1412)
7. เจ้าหญิงกย็องชิน (경신공주 ；慶慎公主)
8. เจ้าหญิงกย็องซอน (경선공주；慶善公主)

พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 1934 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนเมื่อพระราชสวามีสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนขึ้น ในปีที่ 2 ของรัชกาล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สถาปนาพระราชอิสริยยศพระอัครมเหสีพระองค์แรกที่สวรรคตไปแล้วขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีอย่างเป็นทางการ ออกพระนามว่า ชอลบี(절비；節妃)

7 ปีต่อมาในรัชกาลพระเจ้าแทจง ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระนาง ได้โปรดให้เฉลิมพระราชอิสริยยศพระราชมารดาที่เสด็จสวรรคตไปแล้วขึ้นเป็น **สมเด็จพระราชินีชินอึย พระบรมราชชนนีพันปีหลวง** (ชินอึย แทวังฮู 神懿太王后)

ต่อมาในปีค.ศ. 1408 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง โปรดให้เฉลิมพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงเพิ่มขึ้นเป็น **สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังแทฮู พระบรมราชชนนีพันปีหลวง** (承仁顺圣神懿王太后)

ในปีค.ศ. 1683 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้ออกพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงชินอึย เป็น **สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังฮู** (承仁顺圣神懿王后)

ในปีค.ศ. 1899 โชซ็อนยกฐานะขึ้นเป็นจักรวรรดิ จักรพรรดิโกจง โปรดให้เฉลิมพระนามย้อนหลังถวายแด่บูรพกษัตริย์และพระอัครมเหสีแห่งโชซ็อน ในส่วนของพระมเหสีชินอึยนั้น โปรดให้ถวายพระนามว่า **สมเด็จพระจักรพรรดินีชินอึย โกฮวางฮู** (神懿高皇后)



1. ↑  In the Lunar calendar, the Queen was born in September 1337 and died on September 23, 1391.
2. ↑  The 3rd King of Joseon dynasty.
ภาพเยฟเกนี ซาเมียติน โดยบอริส คัสโตดีเยฟ ในปี ค.ศ. 1923
**เยฟเกนี อีวาโนวิช ซาเมียติน** (รัสเซีย: Евге́ний Ива́нович Замя́тин, Yevgeny Ivanovich Zamyatin; 20 มกราคม (ปฏิทินจูเลียน) / 1 กุมภาพันธ์ (ปฏิทินกริกอเรียน) ค.ศ. 1884 – 10 มีนาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์และงานวิจารณ์การเมืองชาวรัสเซีย 

เขาร่ำเรียนด้านวิศวกรรมต่อเรือ ก่อนจะเข้าร่วมกับกลุ่มบอลเชวิกเมื่ออายุได้ 18 ปี ซาเมียตินถูกจับกุมระหว่างการปฏิวัติ ค.ศ. 1905 พร้อมถูกส่งตัวไปยังไซบีเรีย เขาหลบหนีกลับมายังเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก แล้วย้ายหนีไปยังฟินแลนด์ในสมัยที่ยังอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิรัสเซีย (Grand Duchy of Finland) เพื่อศึกษาต่อ หลังสำเร็จการศึกษา เขาทำงานเป็นวิศวกรต่อเรือในหลายประเทศ พร้อม ๆ กับเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรก งานเขียนของเขามักมีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์สังคมการเมืองของสหภาพโซเวียตโดยเฉพาะในยุคหลังการปฏิวัติปี ค.ศ. 1917

งานเขียนชิ้นสำคัญคือ *We* (1921) นวนิยายที่มีอิทธิพลอย่างสูงและสร้างแรงบันดาลใจให้กับวรรณกรรมแนวดิสโทเปีย (dystopia) ในยุคต่อมา ทั้งกับ *โลกวิไลซ์* (*Brave New World*) (1932) ของอัลดัส ฮักซลีย์ (Aldous Huxley) และ *หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่* (*Nineteen Eighty-Four*) (1949) ของจอร์จ ออร์เวลล์ (George Orwell) อนึ่ง นวนิยายชิ้นนี้เป็นงานเขียนชิ้นแรกที่ถูกแบนโดยกองเซนเซอร์ของโซเวียต

ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาไทย
-------------------------------

1. *วี* แปลโดย ประสิทธิ์ ตั้งมหาสถิตกุล (กรุงเทพฯ: สมมติ, 2558).
ถ้วยแกะสลัก โรมัน ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชาย
**เปเดรัสติส** (กรีก: παίδἐραστής, อังกฤษ: Pederasty) คือการที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายนอกครอบครัว เป็นจารีตที่พบในวัฒนธรรมกรีกโบราณและโรมโบราณ คำว่าเปเดรัสติสในภาษากรีกแปลว่า "ผู้รักเด็กชาย" เป็นคำประสมที่มาจาก *เปด* (παῖς) ที่แปลว่าเด็กชาย และ *เอรัสติส* (ἐραστής) แปลว่าผู้รัก 

ในประวัติศาสตร์ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายมีหลายรูปแบบในหลายประเพณีและการปฏิบัติในวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป สถานะของการที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายได้เปลี่ยนไปตามช่วงเวลาของประวัติศาสตร์ บางคราวก็ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีและในบางคราวก็ถือว่าเป็นอาชญากรรม ในประวัติศาสตร์ยุโรป วัฒนธรรมที่แสดงให้เห็นอย่างเปิดเผยคือ การที่ผู้ชายมีเพศสัมพันธ์กับเด็กชายของชาวเอเธนส์ และเป็นที่โดดเด่นใน 6 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช โดยมีแนวคิดว่าเพศชายนั้นดูสวยงามมาก การมีเพศสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศไม่ถือเป็นเรื่องน่ารังเกียจ หากไม่ทำให้มีปัญหาต่อการสมรสและการกำเนิดบุตรหลาน และยังเชื่อว่าความเป็นชาย (manliness) สามารถส่งสัญลักษณ์สู่เด็กชายผ่านมาทางอวัยวะเพศชาย และน้ำกามของผู้ใหญ่เพศชาย เป็นในลักษณะความสัมพันธ์แบบครูกับลูกศิษย์ เป็นรูปแบบหนึ่งของ การเป็นคู่รัก และพระเจ้าหรือพี่เลี้ยง สามารถส่งผ่านความเป็นชายเต็มตัวแก่ผู้ที่เคารพบูชา หรือนักเรียน ด้วยการร่วมเพศทางทวารหนัก ชีวิตของเด็กหนุ่มอยู่ในสถานะผู้รองรับ และเมื่อก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เขาจะเลิกบทบาทเช่นนั้น เพื่อแต่งงานมีลูกหลาน แต่ก็สามารถมีคู่รักกับเด็กหนุ่มอื่นอีกได้ ส่วนชาวโรมันไม่ยอมรับ ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศระหว่าง ผู้ใหญ่กับเด็กแบบกรีก ในเรื่องบทบาทการเป็นครูผู้สอน แต่จะเป็นในลักษณะพ่อมากกว่าการเป็นคู่รัก

ความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศปรากฏออกมาอย่างเปิดเผยในศตวรรษที่ 11 และ 12 ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง จนราวศตวรรษที่ 13-14 เกิดการคิดต่อต้านรักร่วมเพศ ทั้งยังมีคำสอนของทอมัส อไควนัส ทำให้ความเปิดกว้างลดลง ชาวรักร่วมเพศถูกรังเกียจทางสังคมและศีลธรรม ถูกสะกัดจากทางวัฒนธรรมอีกราว 600 ปี จนในศตวรรษที่ 17 การควบคุมเรื่องเพศทางศาสนาลดลง ความเบี่ยงเบนทางเพศทุกชนิด กลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้นในอังกฤษและ ฝรั่งเศส กฎหมายเกี่ยวกับการห้ามการมีความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศได้สิ้นสุดลง

ในวัฒนธรรมอื่น เด็กชายชาวแซมเบียในช่วง 7-8 ปี จะถูกนำนำไปจากแม่ เพื่อขึ้นครู (Initiation) ชาวแซมเบียเชื่อว่าเด็กหนุ่มจะต้องบริโภคน้ำกาม โดยการมีออรัลเซ็กซ์กับเด็กชายที่โตกว่า ให้เกิดความแข็งแกร่งต่อเด็กชาย จนเมื่ออายุราว 15 ปี จะเปลี่ยนบทบาทใหม่ ต้องเตรียมน้ำกามให้กับเด็กรุ่นใหม่ ชาวเอียตมูล (Iatmul) ในนิวกีนี จะร่วมเพศกับชายจากเผ่าอื่นในช่วงเวลางาน ส่วนชาวซีแวนในแอฟริกา ผู้ชายและเด็กชายจะต้องมีการร่วมเพศทางทวารหนัก หรือเด็กหนุ่มชาวเมลาเนเซียนตะวันออก (East Bay Melanesian) จะได้รับประสบการณ์ตื่นตัวทางเพศจากชายอายุมากกว่า ซึ่งเลือกโดยบิดาของเด็กหนุ่ม

ดูเพิ่ม
-------

* รักร่วมเพศ

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Bullough, 1976; Dover,1978, quoted in Allgeier and Allgeier,1991, p.21
3. ↑  Greenberg, 1988, quoted in Allgeier and Allgeier, 1991, p. 21
4. ↑  Bullough, 1976, quoted in Allgeier and Allgeier, 1991, p.22
5. ↑  Boswell, 1980, quoted in Allgeier and Allgeier, 1991, p.22
6. ↑  Karlen, 1971, quoted in Allgeier and Allgeier, 1991, p.22
7. ↑  1981, 1984, quoted in Allgeier and Allgeier, 1991, p.22

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เปเดรัสติส**
**เจอร์วาส ปีเตอร์สัน** (*Gervase Peterson*) เป็นผู้เข้าแข่งขันรายการเซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว ในเดือนพฤษภาคม ปี 2000 ซึ่งถือว่าเป็นฤดูกาลแรกของรายการ ในการแข่งขัน เจอร์วาส จับคู่บัดดี้ กับ ราโมน่า เกร์ย ซึ่งถือว่าเป็นชาวแอฟริกัน อเมริกัน คู่แรกของรายการอีกด้วย

ปัจจุบัน เจอร์วาส ปีเตอร์สัน กลับมาเข้าร่วมแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์ อีกครั้ง โดยครั้งนี้มาพร้อมกับหลานสาว เมริสสา ปีเตอร์สัน

เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว
----------------------

เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว เป็นฤดูกาลแรกของรายการเซอร์ไวเวอร์ เจอร์วาส ปีเตอร์สัน อยู่ในเผ่าปากอง เขามักจะช่วยงานคนอื่นในเผ่า เมื่อจำเป็นเท่านั้น โดยอ้างว่านี่คือการเก็บพลังงานเพื่อใช้ในการแข่งขัน เป็นกลยุทธิ์หนึ่งของเค้านั่นเอง ด้วยในตอนนึงสถานการณ์บังคับทำให้เค้าต้องกินหนูย่างสุก ซึ่งเค้าเป็นคนแรกที่พูดว่ารสชาติดีเยี่ยม ทำให้เป็นที่จดจำของคนดู

หลังจากรวมเผ่ากับทากิ เป็นเผ่ารัตนา เจอร์วาส และเพื่อนเผ่าปากอง ไม่มีใครทราบว่าเผ่าทากิ ได้สร้างพันธมิตรกัน โดยการโหวตกำจัด เผ่าปากองทีละคน สุดท้าย เจอร์วาส ก็ถูกโหวตออกเป็นคนที่ 10 ในวันที่ 30 ซึ่งถือเป็นลูกขุนคนที่ 3

เซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์
------------------------------

เซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์ เป็นฤดูกาลที่ 27 โดยจะคัดผู้เข้าแข่งขันเก่า 10 คน มาแข่งพร้อมกับคนที่รักอีก 1 คน ซึ่งเจอร์วาส ถูกเลือกให้กลับมาแข่งอีกครั้ง โดยครั้งนี้ เค้าเลือกหลานสาว เมริสสา ปีเตอร์สัน มาด้วย

บทบาทในรายการ
-------------

* **เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว**
	+ **เผ่าที่อยู่:** ปากอง , รัตนา
	+ **ชัยชนะร่วมกับเผ่า:** 3 ใน 6 ครั้ง
	+ **ชัยชนะส่วนตัว**: 1 จนกระทั่งออก
	+ **จำนวนครั้งที่ไปสภาเผ่า:** 7 ครั้ง
	+ **ผลโหวตทั้งหมด:** 6 เสียง
	+ **สาเหตุที่ออก:** ถูกโหวตออกในตอนที่ 10 คนที่ 10 ลูกขุนคนที่ 3 ในวันที่ 30
* **เซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์**
	+ **เผ่าที่อยู่:** กาแลง , ทาดานา , คาซามา
	+ **ชัยชนะร่วมกับเผ่า:** 6 ใน 7 ครั้ง
	+ **ชัยชนะส่วนตัว**: 1 ครั้ง
	+ **จำนวนครั้งที่ไปสภาเผ่า:** 12 ครั้ง
	+ **ผลโหวตทั้งหมด:** 4 เสียง
	+ **สาเหตุที่ออก:** รองชนะเลิศอันดับ 2 - วันที่ 39
**เจ้าชายคาร์ล อันโทน แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น** (เยอรมัน: *Karl Anton von Hohenzollern*) หรือพระนามเต็มคือ **คาร์ล อันโทน ฟรีดริช วิลเฮล์ม ลูทวิช แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น** (เยอรมัน: *Karl Anton Friedrich Wilhelm Ludwig von Hohenzollern*) เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายเลโอปอลด์ เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น และ อินฟันตาอันโทนีแห่งโปรตุเกส เป็นพระอนุชาใน สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย และเป็นพระนัดดาใน คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส ต่อมาก็ได้เสกสมรสกับ เจ้าหญิงโจเซฟิน แคร์โรไลน์แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2437 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติในพระองค์ โดยพระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น พระชายา** มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงสเตฟานี
2. เจ้าหญิงมารี อ็องตัวแน็ต
3. เจ้าชายอัลเบรชท์
4. เจ้าหญิงเฮนเรียตตา

โดยเมื่อทรงเสกสมรสกแล้ว พระองค์ทรงซื้อปราสาทนาเมดีเป็นที่ประทับ พระองค์เจริญในหน้าที่การงานมาก โดยทรงดำรงตำแหน่งเป็น **นายพลแห่งกองกำลังปรัสเซีย** ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้สิ้นพระขนม์หลังจากที่เสด็จกลับมาประทับในปราสาท เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 สิริพระชันษาเพียง 51 ชันษา
**บรรเทา ศรีสุข** (Bantow Srisook) เกิดวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย

ประวัติ
-------

บรรเทาเริ่มชกมวยตั้งแต่ พ.ศ. 2510 หลังจากที่เข้ารับราชการเป็นทหารเรือ จากนั้น ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่ มึนเชน ในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท รอบแรก ชนะ เออร์เนสโต เบอร์กามัสโก จากอิตาลี เมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2515 รอบสอง ชนะ คาลิตราส กูตอฟ จากโรมาเนีย เมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2515 รอบ 8 คนสุดท้าย แพ้ แองเกล แองเกลอฟ จากบัลแกเรีย เมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2515 ตกรอบ นอกจากนั้น บรรเทาเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2513 ได้เหรียญทองในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท และเคยได้เหรียญทองรุ่นเดียวกันนี้ในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ พ.ศ. 2512

หลังจากที่ชกมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2518 ได้เหรียญทองแดง บรรเทาจึงแขวนนวม เลิกชกมวยหันมารับราชการทหารเรือจนเกษียณอายุด้วยยศนาวาเอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-17. สืบค้นเมื่อ 2015-08-25.
2. ↑  "Results of the boxing competitions at the Asian Games". amateur-boxing.strefa.pl. สืบค้นเมื่อ 14 October 2013.

*
อาณาบรอบ์ดิงแนก
บริเวณที่คาดว่าเป็นที่ตั้งของอาณาจักรนี้
**บรอบ์ดิงแนก** (อังกฤษ: Brobdingnag) เป็นดินแดนสมมติของ กัลลิเวอร์ผจญภัย แต่งโดย โจนาธาน สวิฟต์ ประเทศของยักษ์ เลอมูเอล กัลลิเวอร์ ค้นพบมัน หลังจากที่เรือของเขาพลิกคว่ำลง และได้ผจญภัยในดินแดนประหลาดแห่งนี้ คำว่า *บรอบ์ดิงแนกเกียน (ชาวบรอบ์ดิงแนก)* มีความหมายที่บรรยายถึงสิ่งที่มีขนาดใหญ่มาก ๆ

ข้อมูลจำเพาะ
------------

* **ประเภท** การเสียดสี (Satire)
* **เมืองหลวง** ลอร์บรูลกรูด
* **ภาษา** บรอบ์ดิงแนก
* **กลุ่มชน** ชาวบรอบ์ดิงแนก
* **การปกครอง** ราชาธิปไตย
* **ผู้นำ** พระราชาบาราแกชที่ 2

ต้นกำเนิด
---------

**บรอบ์ดิงแนก** เป็นอาณาจักรที่ปรากฏตัวในการเดินทางของกัลลิเวอร์ ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของแคลิฟอร์เนีย ซึ่งในวรรณกรรมอธิบานการเดินทางไว้ว่า *เดินทางไปทางใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติก แล้วผ่านช่องแคบมาดากัสการ์ ก่อนที่จะถูกพายุซัดในมหาสมุทรแปซิฟิก* เลอมูเอล กัลลิเวอร์ ค้นพบดินแดนนี้เมื่อ ค.ศ. 1703

อาณาจักรบรอบ์ดิงแนกเป็นคาบสมุทรขนาดใหญ่ มีความยาว 6,000 ไมล์ กว้าง 3,000 ไมล์ คั่นกลางระหว่างญี่ปุ่นกับอเมริกา ติดกับรัฐอะแลสกา รัฐยูคอน ทะเลเบริง และบางส่วนของไซบีเรีย มีภูเขาไฟกั้นเป็นพรมแดนสูง 30 ไมล์ (48 กิโลเมตร) และมีชายฝั่งสกปรก ดังนั้น คนจากส่วนต่าง ๆ ของโลก จึงไม่สามารถมาเยี่ยมเยือนได้ง่าย ๆ

ประวัติศาสตร์และการเมือง
------------------------

* กัลลิเวอร์ได้เล่าเรื่องราวของประเทศตนเองให้พระราชาฟัง พระราชาก็คิดว่าคนของประเทศเขาเป็นคนที่ไม่ดี และไม่มีเหตุผล
* กองทัพทหารของบรอบ์ดิงแนกนั้น มีขนาดใหญ่มาก ทหาร 207,000 คน ทหารม้า 32,000 คน มีอาวุธที่โหดร้ายได้แก่ ปืน และ ดินปืน
* การตัดสินคดีในศาลนั้น เรียบง่ายและธรรมดา ไม่ซับซ้อนมากนัก

วัฒนธรรม
--------

วัฒนธรรมของชาวบรอบ์ดิงแนก ประกอบไปด้วย ประวัติศาสตร์, กวีนิพนธ์, คณิตศาสตร์, จริยธรรม, ห้องสมุด และ การพิมพ์ เป็นต้น นิสัยของชาวบรอบ์ดิงแนกนั้น มีอารมณ์ที่สนุกสนาน ปลอดโปร่ง ร่าเริงแจ่มใส

ดูเพิ่ม
-------

* การเดินทางของกัลลิเวอร์

| * ด
* ค
* ก
*การเดินทางของกัลลิเวอร์* |
| --- |
| ตัวละคร | เลอมูเอล กัลลิเวอร์ • เปโดร ดี เมนเดซ • กลัมดาลคลิช |
| สถานที่ | บรอบ์ดิงแนก • กลับดับดริบ • ลากาโด • ลาพุตา • ลิลลิพุดและเบลฟุสคู • ลินดาลิโน • ลักแนก |
| อื่นๆ | เดอะ เอนจิน • ฮวีนเนม • สตรัดบรูก • ยาฮู |
| ภาพยนตร์ | *ลี โวยาร์ก ดี กัลลิเวอร์ อะ ลิลลิพุด เอ็ท เช็ซ เลส จีเอนท์* (1902) • *เดอะ นิว กัลลิเวอร์* (1935) • *กัลลิเวอร์ผจญภัย* (1939) • *สามโลกของกัลลิเวอร์* (1960) • *กัลลิเวอร์ผจญภัย บียอนด์ เดอะ มูน* (1965) • *กัลลิเวอร์ผจญภัย* (1977) • *กัลลิเวอร์ผจญภัย* (2010) |
| โทรทัศน์ | *การผจญภัยของกัลลิเวอร์* (1968–1970) • *กัลลิเวอร์ผจญภัย* (1996) |
**ลัทธิพาณิชยนิยม** (อังกฤษ: Mercantilism) เป็นนโยบายเศรษฐกิจแห่งชาติที่ออกแบบมาเพื่อเน้นการส่งออกมากกว่านำเข้า นโยบายนี้มีจุดประสงค์เพื่อลดการขาดดุลบัญชีเดินสะพัด หรือให้เกินดุล ลัทธิพาณิชยนิยมยังรวมถึงนโยบายเศรษฐกิจแห่งชาติที่มีจุดประสงค์เพื่อให้มีทุนสำรองระหว่างประเทศจากการได้เปรียบดุลการค้า โดยเฉพาะสินค้าสำเร็จรูป ในประวัติศาสตร์ นโยบายนี้มักนำไปสู่สงครามและผลักดันให้เกิดการขยายอาณานิคม

ลัทธิพาณิชยนิยมมีบทบาทในยุโรปสมัยใหม่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 18 หรือยุคก่อนอุตสาหกรรม (proto-industrialization) ก่อนที่จะเสื่อมไป แม้ว่ามีผู้ออกความเห็นว่ายังคงมีอยู่ในเศรษฐกิจประเทศอุตสาหกรรม ในรูปแบบของการแทรกแซงทางเศรษฐกิจ (economic interventionism)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Johnson et al. *History of the domestic and foreign commerce of the United States* p. 37.
2. ↑  "Mercantilism," Laura LaHaye *The Concise Encyclopedia of Economics* (2008)
3. ↑  Samuelson 2007 harvnb error: no target: CITEREFSamuelson2007 (help).
4. ↑  kanopiadmin (2017-02-15). "Mercantilism: A Lesson for Our Times? | Murray N. Rothbard". *Mises Institute* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-05. สืบค้นเมื่อ 2018-09-11.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
**ปูว์เร** (ฝรั่งเศส: *purée*) เป็นอาหารปรุงสุก มักจะใช้ผัก, ผลไม้ หรือถั่วเป็นวัตถุดิบ โดยนำมาบด, ปั่น หรือร่อนให้อยู่ในรูปของครีมหรือของเหลว ปูว์เรที่ทำจากอาหารเฉพาะอย่างมักมีชื่อเรียกเฉพาะ เช่น ซอสแอปเปิลหรือฮัมมัส คำว่า "ปูว์เร" นั้นมาจากภาษาฝรั่งเศส โดยมีความหมายในภาษาฝรั่งเศสเก่า (คริสต์ศตวรรษที่ 13) ว่า "ที่ถูกทำให้บริสุทธิ์" หรือ "ที่ถูกกรอง"

ปูว์เรซ้อนเหลื่อมกับเครื่องเคียงอื่นที่มีลักษณะคล้าย ๆ กัน เช่น ซุป, ครีม (แครม), เกรวี ถึงแม้ของเหล่านี้จะมีสูตรและกระบวนการปรุงที่ซับซ้อนกว่าก็ตาม กูลี (coulis; แปลว่า "ที่ถูกกรอง") เป็นศัพท์ที่คล้ายกันแต่มีที่ใช้ครอบคลุมมากกว่า โดยทั่วไปใช้กับปูว์เรผลไม้ ไม่นิยมใช้กับอาหารข้นที่ทำจากแป้งธัญพืช (เช่น กรูเอลหรือมูสลี) หรือกับถั่วบดที่มีไขมัน (เช่น เนยถั่ว) ส่วนศัพท์ "เพสต์" (paste) มักจะใช้เรียกปูว์เรในฐานะส่วนผสมมากกว่าปูว์เรในฐานะอาหารโดยตรง

ปูว์เรอาจทำด้วยเครื่องปั่นหรืออุปกรณ์พิเศษ เช่น ที่บดมันฝรั่ง หรือด้วยการกดลงตะแกรงกรองหรือบดในหม้อ ปูว์เรต้องทำให้สุกก่อนไม่ว่าจะก่อนหรือหลังบด เพื่อเพิ่มเนื้อแป้งและรสสัมผัส กำจัดสารพิษ และ/หรือลดส่วนประกอบที่เป็นน้ำ

เป็นเรื่องปกติที่จะจัดเสิร์ฟปูว์เร (ที่ไม่ผสมเกลือหรือปรุงรสใด ๆ) แก่เด็กแบเบาะ, ทารก และผู้ที่ไม่สามารถเคี้ยวอาหารเองได้

ปูว์เรทั่วไป
------------

ปูว์เรทั่วไปจะใช้แอปเปิล, พลัม และผลไม้อื่น ๆ บด

* บาบาเฆาะนูจญ์ (มะเขือยาว)
* บิสก์ (หอย)
* ฟูลมิดัมมิส (ถั่วปากอ้า)
* ฮัมมัส (ถั่วหัวช้าง)
* ซุปถั่ว (เช่น ซุปถั่วลันเตา, ซุปถั่วเขียว, ซุปถั่วเลนทิล)
* ปูว์เรมงกอล (ถั่วผสมมะเขือเทศ)
* พริกปิมิเอนโต (ยัดไส้มะกอกออลิฟ)

ผลไม้และผักเหล่านี้มักนำมาทำปูว์เร

* แอปเปิล
* อาร์รากาชา
* แคร์รอต
* มันสำปะหลัง
* กะหล่ำดอก
* ถั่วลันเตา
* มันฝรั่ง
* ฟักทอง
* รูตาบากา
* คิวเคอบิตา, บัตเตอร์นัตสควอช, ฯลฯ
* ข้าวโพดหวาน
* ปูว์เรเผือก (ตำรับอาหารแต้จิ๋วเรียก โอวนี้)
* มะเขือเทศ
* แตงกวาดอง

ดูเพิ่ม
-------

* มูสลี

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปูว์เร**

1. ↑  *Larousse Gastronomique*. Hamlyn. 2000. p. 949. ISBN 0600602354.
**ปูเรฟดอร์ยิน เซอร์ดัมบา** (Pürevdorjiin Serdamba) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวมองโกเลีย เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2528 ที่ อูลานบาตาร์ ประเทศมองโกเลีย เคยได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2552 ซึ่งนับเป็นนักมวยจากมองโกเลียคนแรกที่ได้เหรียญทองในรายการนี้ 

เซอร์ดัมบาติดทีมชาติมองโกเลียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรก ชนะ โรนัลด์ เซรูโก จากยูกันดา เมื่อ 13 สิงหาคม รอบสอง ชนะ หลุยส์ ยาเนซ จากสหรัฐ เมื่อ 16 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ อำนาจ รื่นเริง จากไทย เมื่อ 19 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะ ยัมเปียร์ เฮอร์นานเดซ จากคิวบา เมื่อ 22 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ แพ้ โจว ซื่อหมิง จากจีน เมื่อ 24 สิงหาคม ได้เหรียญเงิน ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2555 ที่ลอนดอน ในรุ่นไลท์ฟลายเวท รอบแรกได้บาย รอบสองแพ้ สิงห์ ไลศราม จากอินเดีย เมื่อ 4 สิงหาคม ตกรอบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-18. สืบค้นเมื่อ 2018-05-02.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Bio ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เก็บถาวร มีนาคม 2, 2009)
* World 2007
*สำหรับปูขนอย่างอื่นที่นิยมรับประทานกันเป็นอาหารจีน ดูที่: ปูก้ามขน*

**ปูไก่** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cardisoma carnifex*) เป็นปูชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปูบก (Gecarcinidae)

มีกระดองเป็นรูปไข่ ด้านหน้าโค้งมนกลม เหนือเบ้าตามีปุ่มเล็ก ๆ ข้างละปุ่ม กระดองตอนหน้าระหว่างขอบตาแคบ ตัวผู้มีก้ามใหญ่และแข็งแรง ก้ามซ้ายมีขนาดใหญ่ ปลายก้ามหนีบอันบนยาวกว่าอันล่างขาเดินมี 4 คู่ ข้อสุดท้ายมีปลายแหลม ขอบหยักเป็นฟันเลื่อย ขาเดินทุกคู่ มีขนสีดำกระดองสีน้ำตาลปนเหลือง ก้ามสีน้ำตาลปนส้ม โคนขาเดินสีส้ม

มีความยาวประมาณ 8-20 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในป่าใกล้ลำธารหรือน้ำตก หรือตามป่าชายหาด กินเศษซากต่าง ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก จนถึงอินโด-แปซิฟิก, หมู่เกาะโคโคส, ตูอาโมตัสทางตอนเหนือของออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบได้ตามเกาะต่าง ๆ ทางภาคใต้ เช่น หมู่เกาะสิมิลันและเกาะภูเก็ต แต่ปัจจุบันพบได้ยาก

สามารถใช้เนื้อในการรับประทานได้ แต่ไม่เป็นที่นิยมนักเนื่องจากในเนื้อมีกลิ่นกรดยูริกและแอมโมเนียจากของเสียจากระบบขับถ่ายของปู  นอกจากนี้แล้วปูไก่ยังมีชื่อเรียกอื่นอีก เช่น "ปูขน" หรือ "ปูภูเขา" และเหตุที่ได้ชื่อว่าปูไก่ เนื่องจากมีเสียงจากการกระทบกันของกล้ามปูเสียงดังคล้ายเสียงร้องของไก่

อ้างอิง
-------

1. 1 2  P. J. F. Davie (2002). "Gecarcinidae". *Eucarida (Part 2), Decapoda: Anomura, Brachyura*. Volume 19 of Zoological Catalogue of Australia. Crustacea: Malocostraca. CSIRO Publishing. pp. 183–186. ISBN 978-0-643-06792-9.
2. ↑  พบ "ปูไก่" บนเกาะภูเก็ตครั้งแรกในรอบ 10 ปี จากสำนักข่าวไทย
3. ↑  "ปูไก่" ก้ามโต มนต์เสน่ห์ เกาะสิมิลัน จากไทยรัฐ
4. ↑  Janet Haig (1984). "Land and freshwater crabs of the Seychelles and neighbouring islands". ใน David Ross Stoddart (บ.ก.). *Biogeography and Ecology of the Seychelles Islands*. Monographiae biologicae. Springer. pp. 123–139. ISBN 978-90-6193-107-2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปูไก่**

* วีดีโอคลิปปูไก่
**ปูราลูฮูร์อูลูวาตู** (บาหลี: Pura Luhur Uluwatu) หรือ **ปูราอูลูวาตู** (*Pura Uluwatu*) เป็นโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีที่ตั้งอยู่ริมทะเล (ปูราเซอการาหรือปุระสาคร) ตั้งอยู่ในอูลูวาตู ตำบลกูตาใต้ อำเภอบาดุง วิหารนี้ได้รับการนับถือเป็นหนึ่งใน *ซัดกะฮ์ยางัน* (sad kahyangan) สร้างขึ้นบูชาซังฮียังวีดีวาซา (Sang Hyang Widhi Wasa) ในรูปปางอวตารเป็นพระรุทร

ชื่อของวิหารมาจากคำว่า *ปูรา* (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) สร้างอยู่บนผา (*อูลู*) ซึ่งสูง 70 เมตร (230 ฟุต) ส่วน *วาตู* แปลว่าหิน[*แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ*] ตามตำนานเชื่อว่าหินนี้เกิดจากการลอกเปลือกที่แข็งออกของเทวีดานู

เชื่อกันว่าเดิมทีวิหารนี้มีขนาดเล็ก กระทั่งเอิมปู กูตูรัน (Empu Kuturan) ฤๅษีชาวชวา เดินทางมาที่นี่ในศตวรรษที่ 11 และขยายอาณาเขตของวิหารออกไป ดังฮียัง นีราร์ตา (Danghyang Nirartha) ฤๅษีอีกตนจากชวาตะวันออก เป็นผู้สร้างศาลปัทมาสน์ และเชื่อว่าได้เข้าสู่โมกษะที่นี่ การเข้าสู่โมกษะนี้ที่ชาวท้องถิ่นเรียกว่า *เงอลูฮูร์* ("เดินทางขึ้นไป") ด้วยความที่เป็นสถานที่ที่ท่านเข้าสู่โมกษะ วิหารนี้จึงได้รับนาม *ลูฮูร์* นำหน้าชื่อของวิหาร

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Davison, Julian (1999). *Balinese Temples*. Periplus Editions (HK) Limited. p. 30. ISBN 978-962-593-196-8.
2. ↑  "Etymology and description". 22 March 2014.
**ปลาสินสมุทรลายบั้ง** (อังกฤษ: Sixbanded angelfish, Sixbar angelfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pomacanthus sexstriatus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปร่างสี่เหลี่ยมมน หัวและลำตัวตอนหน้ามีสีคล้ำอมน้ำเงิน มีแถบสีขาวพาดตรงหลังตา ลำตัวสีขาว มีจุดสีน้ำเงินในเกล็ดแต่ละเกล็ด และมีบั้งพาดผ่านลำตัวสีดำทั้งหมด 6 แถบ ครีบมีลายจุดประสีฟ้าสด ขณะยังเป็นปลาวัยอ่อนอยู่ ลำตัวจะเป็นสีน้ำเงิน มีลายโค้ง 9-11 เส้น

มีขนาดความยาวประมาณ 38 เซนติเมตร พบใหญ่ที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแนวปะการังของแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ออสเตรเลีย, หมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลฟิลิปปิน, อินโดนีเซีย, ศรีลังกา และสิงคโปร์ ในเขตน่านน้ำไทยพบบ่อยที่อ่าวไทย

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังหรืออยู่เป็นคู่ โดยมีอาณาบริเวณของตัวเอง กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาสินสมุทรอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  Six Bar Angelfish - *Pomacanthus sexstriatus* - Six-Banded Angel Fish (อังกฤษ)
4. ↑  หน้า 143, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pomacanthus sexstriatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**เจ้าชายกะนอง** (พม่า: ကနောင်မင်းသား; 31 มกราคม 1820 – 2 สิงหาคม 1866) หรือ **กะนอง มินธะ** พระราชโอรสของ พระเจ้าแสรกแมง กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่ง ราชวงศ์โก้นบอง และเป็นพระราชอนุชาของ พระเจ้ามินดง กษัตริย์องค์ที่ 10 ภายหลังจากจบ สงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่สอง เจ้าชายกะนองและ เจ้าชายมินดง ได้ทำการโค่นล้มราชบัลลังก์พระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้าพุกามแมง กษัตริย์องค์ที่ 9 เจ้าชายมินดงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้ามินดงส่วนเจ้าชายกะนองได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง

เจ้าชายกะนองได้รับพระสมัญญาว่า **เจ้าชายแห่งสงคราม** รวมถึงได้รับความนิยมจากประชาชนเนื่องจากพระองค์ได้นำวิวัฒนาการสมัยใหม่ของตะวันตกเข้าสู่พม่ารวมถึงส่งเหล่าบัณฑิตไปยังประเทศในทวีปยุโรปและโปรดให้ตั้งโรงสรรพาวุธขึ้น

เจ้าชายกะนองสิ้นพระชนม์พร้อมกับพระโอรสอีก 3 พระองค์เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1866 ที่ ลุตตอ หรือที่ประชุมสภาขุนนางระหว่างการก่อกบฏภายใต้การนำของ เจ้าชายมยิ่นกุน และ เจ้าชายมยิ่นกุนเดง พระราชโอรสของพระเจ้ามินดงที่ประสูติแต่ พระสนมเอกตองชเวเยที่ 1
**เปี๋ยงเปี๋ยงเมี่ยน** (จีนตัวย่อ: 𰻝𰻝面; จีนตัวเต็ม: 𰻞𰻞麵; พินอิน: *Biángbiángmiàn*) หรือ **โหยวพัวเฉ่อเมี่ยน** (油泼扯面) เป็นบะหมี่จีนประเภทหนึ่ง มีต้นกำเนิดอยู่ที่มณฑลฉ่านซี และด้วยตัวเส้นมีลักษณะใหญ่หนาและยาวเหมือนเข็มขัด จึงได้รับการขนานนามว่าเป็น "แปดสิ่งมหัศจรรย์" ของมณฑลฉ่านซี (陕西八大怪)

เปี๋ยงเปี๋ยงเมี่ยนมีชื่อเสียงยิ่งจากการใช้อักขระพิเศษในการเขียนชื่ออาหาร ตัวอักษรมีความซับซ้อนมากกว่าปรกติ โดยตัวอักษรแบบดั้งเดิมหรือตัวเต็มนั้นต้องใช้จำนวนขีดมากถึง 58 ขีด

บะหมี่
------

เส้นบะหมี่เปี๋ยงเปี๋ยงเมี่ยนนั้นใหญ่หนาและยาวเหมือนเข็มขัด โดยมากผลิตขึ้นเองด้วยมือ แต่ก็เป็นอาหารท้องถิ่นของซีอานที่มีประวัติค่อนข้างคลุมเครือ บ้างว่าเปี๋ยงเปี๋ยงเมี่ยนนี้ถูกรับประทานโดยคนงานที่ไม่มีเวลาตัดเส้นบะหมี่ให้บางลง เมื่อไม่นานมานี้ เปี๋ยงเปี๋ยงเมี่ยนได้กลายเป็นที่รู้จักทั่วในประเทศจีน โดยเฉพาะจากสื่อออนไลน์ที่เทความสนใจไปยังตัวอักษรพิเศษที่ใช้เขียนชื่ออาหารนี้โดยเฉพาะ

คำว่า "เปี๋ยง" () เป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติ ซึ่งว่ากันว่าคล้ายกับเสียงเส้นบะหมี่หนา ๆ กระทบกับโต๊ะที่ใช้นวดเส้นบะหมี่ดังกล่าวจนเป็นเสียง *เปี๋ยงเปี๋ยง* ()

ตัวอักษร
--------

อักษรที่ใช้เขียนคำว่า "เปี๋ยง" มีมากกว่า 20 รูปแบบ ซึ่งมีตั้งแต่ 56 ขีด ไปจนถึง 70 ขีด แต่ตัวอักษรที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคือตัว "เปี๋ยง" ที่เขียนด้วยตัวเต็มจำนวน 58 ขีด (ตัวย่อมี 42 ขีด) นับเป็นหนึ่งในอักษรจีนสมัยใหม่ที่มีความซับซ้อนมากที่สุด รวมทั้งไม่พบอักษรนี้ในพจนานุกรมจีนสมัยใหม่หรือแม้แต่ในพจนานุกรมคังซี

โดยตัวอักษรประกอบไปด้วย 言 (พูด; 7 ขีด) ตรงกลาง ขนาบด้วย 幺 (เล็ก; 2 × 3 ขีด) ทั้งสองด้าน ด้านล่างมีตัว 馬 (ม้า; 10 ขีด) ขนาบด้วย 長 (เติบโต; 2 × 8 ขีด) บริเวณตรงกลางล้อมรอบด้วยคำว่า 月 (ดวงจันทร์; 4 ขีด) ทางด้านซ้าย 心 (หัวใจ; 4 ขีด) อยู่ด้านล่าง และ刂 (มีด; 2 ขีด) อยู่ทางขวา ตัวอักษรทั้งหมดจะถูกล้อมรอบโดย 穴 (ถ้ำ; 5 ขีด) ตรงด้านบน และ 辶 (เดิน; 4 ขีด) ตีวงโค้งจากด้านซ้ายไปล่างขวา

* การลากเส้นคำว่า เปี๋ยง สำหรับช่วยจำ (ไม่ตรงตามลำดับการลากเส้น)การลากเส้นคำว่า *เปี๋ยง* สำหรับช่วยจำ (ไม่ตรงตามลำดับการลากเส้น)
* เปี๋ยง เขียนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม*เปี๋ยง* เขียนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม
* เปี๋ยง เขียนด้วยอักษรจีนตัวย่อ*เปี๋ยง* เขียนด้วยอักษรจีนตัวย่อ
* เปี๋ยงเปี๋ยง ก่อน ค.ศ. 1900*เปี๋ยงเปี๋ยง* ก่อน ค.ศ. 1900

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Zhang, Megan. "The Chinese noodle dish whose name doesn't exist". *www.bbc.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 10 May 2022.
2. ↑  "A Taste of Xi'an in North London". *Fuchsia Dunlop*. 2015-07-10. สืบค้นเมื่อ 2016-06-14.
3. ↑  Okrent, Arika (2013-05-15). "What is the Most Complex Chinese Character?". *Mental Floss*. สืบค้นเมื่อ 2016-06-14.
**"Event (อีเวนท์)"** เป็นซิงเกิลของวงซีซันไฟฟ์ ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย ป๋ำ วัชราวลี และเรียบเรียงโดย เหมือนเพชร อำมะระ เพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของ Golden Era ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2556

เนื้อหาเพลงนำเสนออีกมมุมมองของความรัก ความเชื่อข­องหลาย ๆ คนที่คิดว่า "ความรักเป็นเรื่องบังเอิญ" และเชื่อว่า "การได้รู้จักใครสักคน ก็เป็นเรื่องบังเอิญ" แต่ทว่าหารู้ไม่ ถ้าฉุกคิดสักหน่อย "ทุกการรู้จัก หรือทุก ๆ ความรัก ล้วนมีที่มา ล้วนมีเหตุการณ์ และถูกจัดวางไว้" เนื้อหาเพลงถ่ายทอดเหตุการณ์ของความรักที่­เกิดขึ้น ทั้งคาดฝันและไม่คาดฝัน

ดิจิตอลดาวโหลด 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

มิวสิกวีดีโอนี้เผยแพร่ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2556 ถ่ายทำกันที่ทุ่งหญ้าฟ้ากว้างแถวบางขุนเทียน โดยเป็นเรื่องราวการเดินทางตามหาความรักของชายคนหนึ่งตามคำทำนายของยิปซีสาว

การตอบรับ
---------

เพลง "Event" ได้อันดับสูงสุดที่ 3 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 3 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 72 |
| มิวสิกไลบารี่ ชาร์ตท็อป 40 | 21 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 5 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ เดอะฮิต 100 เคาน์ดาวน์ออฟ 2013 | 19 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  SEED CHART : วันที่ 6 มกราคม 2556[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Hot New Chart EFM 94 เพลงฮิต 94 เพลง ประจำวันที่ 6 เมษายน 2556 (Up No.20746)
3. ↑  อันดับที่ 21 : #Event - Season Five #Up from #24 Peak+21 #เพลงไทย #MusicTop40 http://t.co/9ZoI1GuO
4. ↑  100 อันดับเพลงฮิตซ์ประจำปี 2013 คลื่น 95 5 FM Virginhitz
**อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน** หรือ **อีเห็นลายเมฆอินโดจีน** (อังกฤษ: Owston's palm civet) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Chrotagale owstoni* มีรูปร่างหน้าตาคล้ายอีเห็นลายเสือโคร่ง (*Hemigalus derbyanus*) แต่ลำตัวมีขนาดใหญ่และมีขนที่ยาวกว่า สีขนตามลำตัวจะมีสีออกเทาอมเหลือง ซึ่งแตกต่างไปจากอีเห็นลายเสือโคร่งที่มีสีน้ำตาลอมเหลือง มีลักษณะเด่น คือ ขนหางค่อนข้างยาวและมีจุดสีดำขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไปตามลำตัวและขาทั้งสี่ข้าง จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Chrotogale*

มีความยาวลำตัวและหัว 50-64 เซนติเมตร ความยาวหาง 38-48 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-3 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของจีนบริเวณที่ติดต่อกับลาวและเวียดนาม ภาคเหนือของเวียดนามและลาว

มีพฤติกรรมหาอาหารโดยการใช้จมูกขุดคุ้ยหาแมลงและสัตว์ขนาดเล็กอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ใต้ดินเป็นอาหาร มักใช้เล็บขีดข่วนให้ปรากฏเห็นเป็นร่องรอยอยู่ตามพื้นดินเสมอ ออกลูกครั้งละ 2-4 ตัว ปัจจุบันเป็นสัตว์ที่หายากและกำลังใกล้สูญพันธุ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ITIS.gov
2. ↑  Roberton, S. Timmins, R.J. Long, B. Wang Ying-Xiang & Tran Quang Phuong (2008). Chrotogale owstoni. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 16 Oct 2008. Listed as Vulnerable (VU A2cd Ver. 3.1)

ดูเพิ่ม
-------

* อีเห็นลายเสือโคร่ง
**ปลาสี่ตา** (อังกฤษ: Four-eyed fishes) สกุลของปลาน้ำจืดในสกุล *Anableps* ในวงศ์ปลาสี่ตา (Anablepidae) ในอันดับปลาออกลูกเป็นตัว (Cyprinidontiformes) เช่นเดียวกับปลาหางนกยูง, ปลากินยุง หรือปลาสอด

ลักษณะและพฤติกรรม
-----------------

เป็นปลาที่มีลักษณะพิเศษอันเป็นที่มาของชื่อ คือ เป็นปลาที่ว่ายและหากินตามผิวน้ำ มีดวงตากลมโตขนาดใหญ่ แม้จะได้ชื่อว่าเป็นปลาสี่ตา แต่ความจริงแล้วมีเพียงแค่สองตา ข้างละตาในแต่ละข้างเท่านั้น แต่ทว่าตาแต่ละข้างนั้นมีแถบเนื้อเยื่อในแนวนอนที่แบ่งตาดำออกเป็นสองส่วน และแต่ละส่วนนั้นก็มีรูม่านตาของตนเอง ซึ่งทำให้ปลาสี่ตาสามารถมองเห็นแบ่งออกเป็นสองส่วนได้ในเวลาเดียวกัน คือ ทั้งด้านบนลำตัวและด้านล่างลำตัว โดยจะประมวลผลภาพที่เห็นทั้งหมด ก่อนจะประเมินว่าจะไปทางไหน ซึ่งเป็นประโยชน์ในการหลบหลีกศัตรูจากทั้งบนฟ้าและใต้น้ำ

ปลาสี่ตา แพร่กระจายพันธุ์ตามแหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อยทางชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ของอเมริกากลางจนถึงทางเหนือของทวีปอเมริกาใต้ เช่น เม็กซิโก หรือฮอนดูรัส กินแมลง, สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก, ไดอะตอม และปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง และมีบางชนิดที่อาจอาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 

ภาพแสดงตาของปลาสี่ตา 1. เรตินาใต้น้ำ 2. เลนส์ 3. ม่านตาบน 4. เนื้อเยื่อในแนวนอน 5. ม่านตา 6. ม่านตาใต้น้ำ 7. เรตินาบน 8. ประสาทสมองเส้นที่ 2
มีความยาวได้ถึง 32 เซนติเมตร นับเป็นปลาในอันดับปลาออกลูกเป็นตัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด นอกจากนี้แล้วในบางชนิดยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้เมื่อปราศจากจากน้ำ โดยรับออกซิเจนจากอากาศโดยตรง เมื่อยามน้ำลด

และจากการที่เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ในอวัยวะสืบพันธุ์ของปลาเพศผู้ที่เรียกว่า โกโนโพเดียม ที่มีลักษณะเหมือนท่อ ในเพศผู้บางตัวก็หันไปทางซ้าย บางตัวก็หันไปทางขวา ซึ่งในการผสมพันธุ์ ปลาสี่ตาเพศผู้ที่มีอวัยวะหันไปทางซ้าย จะผสมพันธุ์กับปลาตัวเมียที่มีอวัยวะสืบพันธุ์หันไปทางซ้าย และในทางกลับกัน แต่ก็มีบางกรณีที่เพศผู้พยายามจะผสมพันธุ์กับเพศเมียที่มีอวัยวะหันไปทางเดียวกันด้วย แต่ทว่ายากที่จะประสบความสำเร็จ

การจำแนก
--------

* *Anableps anableps* (Linnaeus, 1758) (ปลาสี่ตาเกล็ดใหญ่; เป็นชนิดที่รู้จักกันดีที่สุด และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม)
* *Anableps dowei* Gill, 1861 (ปลาสี่ตาแปซิฟิก)
* *Anableps microlepis* Müller & Troschel, 1844 (ปลาสี่ตาเกล็ดถี่; เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด)

ดูเพิ่ม
-------

* *Rhinomugil* – ปลาน้ำจืดจำพวกปลากระบอกที่มีลักษณะและพฤติกรรมคล้ายปลาสี่ตา จนถูกเรียกว่า ปลาสี่ตาแปลง พบในทวีปเอเชียและออสเตรเลีย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  หน้า 13, *เมื่อความรักต้องเลือกข้าง*. "สัตว์ก็มีหัวใจ" โดย แพทริเซีย เอดมันส์. นิตยสารเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก ภาษาไทย: ฉบับที่ 189 เมษายน 2560
2. ↑  Nelson, Joseph, S. (2006). *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
3. 1 2  "Four Eyes and More, the Family Anablepidae". WetWebMedia.com. สืบค้นเมื่อ 2007-03-30.
4. ↑   "*Anableps*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 6 June 2006.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Anableps***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Anableps ที่วิกิสปีชีส์
พิมพ์เขียวของเรือใบฝรั่งเศส *La Belle* 
**พิมพ์เขียว** (อังกฤษ: blueprint) คือการสร้างแบบจำลองของภาพวาดทางเทคนิคหรือทางวิศวกรรมบนฟิล์มไวแสงโดยใช้กระบวนการคอนแทคปรินท์ เสนอโดยเซอร์ จอห์น เฮอร์เชลในปี 1842 กระบวนการนี้ช่วยให้ผลิตสำเนาได้ไม่จำกัดจำนวนอย่างรวดเร็วและแม่นยำ มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการสร้างแบบจำลองที่ใช้ในการก่อสร้างและอุตสาหกรรมเป็นเวลานานกว่าศตวรรษแล้ว พิมพ์เขียวมีลักษณะเป็นเส้นสีขาวบนพื้นหลังสีน้ำเงินซึ่งเป็นเนกาทีฟของภาพต้นฉบับ กระบวนการนี้ไม่สามารถจำลองสีหรือเฉดสีเทาได้ 

ปัจจุบันกระบวนการนี้ล้าสมัยแล้ว พิมพ์เขียวส่วนใหญ่ถูกแทนที่ครั้งแรกด้วยกระบวนการพิมพ์สีขาวโดยใช้ diazo และต่อมาโดยเครื่องถ่ายเอกสารขนาดใหญ่

คำว่าพิมพ์เขียวยังคงใช้ในการอ้างถึงแผนผังชั้นใด ๆ (และบางครั้งแผนผังใด ๆ ) วิศวกรสถาปนิกและนักเขียนแบบในทางปฏิบัติมักเรียกมันว่า "ภาพวาด" หรือ "ภาพพิมพ์"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Go. F. E. (1970). "Blueprint". *Encyclopædia Britannica* (ภาษาอังกฤษ). Vol. 3 (Expo'70 ed.). Chicago: William Benton, Encyclopædia Britannica Inc. p. 816. ISBN 0-85229-135-3.
2. ↑  แม่แบบ:ShorterOxfordEnglishDictionary
3. ↑  "Blueprint". *Dictionary.com*. สืบค้นเมื่อ February 6, 2016.
4. ↑  "Blueprint". *Merriam-Webster Dictionary*. สืบค้นเมื่อ February 6, 2016.
ธงสหภาพ, ธงอัลสเตอร์ และ ธงออเรนจ์ออร์เดอร์ซึ่งนิยมเชิญโดยกลุ่มภักดีอัลสเตอร์
**ลัทธิภักดีอัลสเตอร์** (อังกฤษ: Ulster loyalism) เป็นกลุ่มหนึ่งของลัทธิสหภาพนิยมแบบอัลสเตอร์ เป็นที่นิยมในกลุ่มชนชั้นแรงงานศาสนิกชนโปรเตสแตนต์ในอัลสเตอร์ ไอร์แลนด์เหนือ เช่นเดียวกับกลุ่มสหภาพนิยมอื่น ๆ กลุ่มภักดีมีแนวคิดภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ของอังกฤษ, สนับสนุนการคงอยู่ของไอร์แลนด์เหนือในฐานะส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร และต่อต้านแนวคิดสหภาพไอร์แลนด์ ลัทธิภักดีแบบอัลสเตอร์ได้รับการอธิบายว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของชาตินิยมชาติพันธุ์ในศาสนิกชนโปรเตสแตนต์ชาวอัลสเตอร์ และเป็น "ความหลากหลายแบบหนึ่งของลัทธิชาตินิยมอังกฤษ" โดยทั่วไปอาจปรากฏเรียกกลุ่มภักดีแบบอัลสเตอร์สั้น ๆ ว่ากลุ่มผู้ภักดี (loyalist) หรือลัทธิภักดี (loyalism)

กลุ่มภักดีอัลสเตอร์ส่วนใหญ่สนับสนุนการดำรงอยู่ของไอร์แลนด์เหนือในฐานะประเทศของสหราชอาณาจักร หรือที่เรียกว่าแนวคิดแบบสหภาพนิยม (unionism) ในอดีต คำว่า 'unionist' (กลุ่มสหภาพนิยม) และ 'loyalist' (กลุ่มภักดี) ใช้แทนกันและกันได้ทั่วไป จนกระทั่งการก่อตัวของเดอะทรับเบิลส์ คำว่า 'loyalist' (กลุ่มภักดี) มักนำมาใช้เรียกกลุ่มสหภาพนิยมที่เป็นกองกำลัง นอกจากนี้ยังมีการนิยามกลุ่มภักดีว่าเป็นผู้จงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์อังกฤษซึ่งเป็นโปรเตสแตนต์เป็นหลัก มากกว่าที่จะภักดีต่อรัฐบาลและสถาบันอื่น ๆ ของประเทศอังกฤษ นักวิชาการ การ์เรท ฟิตซ์เจอรัลด์อ้างว่ากลุ่มภักดีนั้นภักดีต่อ 'อัลสเตอร์' เป็นหลัก มากกว่าต่อ 'สหภาพ' ในขณะที่ชนกลุ่มน้อยของกลุ่มภักดีเรียกร้องรัฐโปรเตสแตนต์อัลสเตอร์ซึ่งเป็นเอกราช เนื่องจากไม่เชื่อมั่นในคำมั่นสัญญาของรัฐบาลอังกฤษ (ดูเพิ่มที่ ลัทธิชาตินิยมอัลสเตอร์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ignatieff, Michael. *Blood and Belonging: Journeys into the New Nationalism*. Vintage, 1994. p.184.
2. ↑  John McGarry and Brendan O'Leary. *Explaining Northern Ireland*. Wiley, 1995. pp.92–93.
3. ↑  Bruce, Steve. *The Red Hand: Protestant Paramilitaries in Northern Ireland*. Oxford University Press, 1992. p.15.
4. ↑  Glossary of terms on the Northern Ireland conflict. Conflict Archive on the Internet (CAIN)
5. ↑  Alison, Miranda. *Women and Political Violence*. Routledge, 2009. p.67.
6. ↑  Cochrane, Fergal. *Unionist Politics and the Politics of Unionism since the Anglo-Irish Agreement*. Cork University Press, 2001. p.39.

บรรณานุกรม
----------

* Potter, John Furniss. *A Testimony to Courage – the Regimental History of the Ulster Defence Regiment 1969 – 1992*, Pen & Sword Books Ltd, 2001, ISBN 0-85052-819-4
* Ryder, Chris. *The Ulster Defence Regiment: An Instrument of Peace?*, 1991 ISBN 0-413-64800-1

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Progressive Unionist Party เก็บถาวร 2007-04-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สัญลักษณ์ของลัทธิดู๊ด
**ลัทธิดู๊ด** (อังกฤษ: Dudeism) เป็นระบบปรัชญาและการดำเนินชีวิตที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตัวเอกเรื่อง *The Big Lebowski* ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998 ของพี่น้องโคเอน ลัทธินี้ประกาศจุดมุ่งหมายหลักไว้ว่า เป็นการส่งเสริมลัทธิเต๋าของเล่าจื๊อให้เข้ากับยุคสมัยใหม่ ผสานกับแนวคิดสุขนิยมของเอพิคิวรัส โดยมีบุคคลต้นแบบคือ เจฟฟรีย์ "เดอะดู๊ด" ลีโบวสกี ที่แสดงโดย เจฟฟ์ บริดเจส

บ้างเห็นว่าลัทธิดู๊ดเป็นศาสนาล้อเลียน แม้ผู้ก่อตั้งและเหล่าสาวกของลัทธินี้ถือเป็นเรื่องที่จริงจังก็ตามที โดยวันที่ 6 มีนาคม ของทุกปี จะถือเป็นวันศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิดู๊ด หรือที่เรียกกันว่า *The Day of the Dude*

การก่อตั้ง
----------

ลัทธิดู๊ดก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 โดย โอลิเวอร์ เบนจามิน นักข่าวที่ประจำอยู่จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ชื่อองค์กรณ์อย่างเป็นทางการของลัทธิดู๊ดคือ *The Church of the Latter-Day Dude* สถิติเมื่อเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2014 ประมาณกันว่ามีประมาณ 250,000 คนแล้วที่ได้รับการบวชเป็น "นักบวชดู๊ด" และการแต่งงานโดยเคลอจีชาวดู๊ดได้รับการรับรองตามกฎหมายในบางรัฐของสหรัฐอเมริกา

หลักคำสอน
---------

ใจความของระบบความเชื่อของลัทธิดู๊ดคือหลักธรรมของลัทธิเต๋าที่นำมาประยุกต์ให้เข้ากับโลกปัจจุบัน โดยตัดส่วนที่เป็นอภิปรัชญาและหลักการแพทย์ทิ้งไป ลัทธิดู๊ดสนับสนุนและส่งเสริมให้ฝึก "ไปตามน้ำ" "ทำใจเย็น ๆ" และ "ปล่อยตัวตามสบาย" ในยามที่ชีวิตต้องเผชิญกับความยากลำบาก โดยเชื่อว่านี่คือหนทางเดียวในการใช้ชีวิตเพื่อให้สอดคล้องกับสภาวะของภายในและมหันตภัยจากภายนอก ลัทธิดู๊ดยังมุ่งหมายบรรเทาความรู้สึกขาดแคลนที่เกิดขึ้นจากสังคมที่เน้นหนักในเรื่องการประสบความสำเร็จและความร่ำรวย เพราะฉะนั้น ความสำราญง่าย ๆ ที่หาได้ในแต่ละวัน เช่น การอาบน้ำ โยนโบว์ลิง และสังสรรค์กับเพื่อนฝูง จึงเป็นสิ่งที่พึงปรารถนามากกว่าการสะสมทรัพย์สินและใช้จ่ายเงินทองเพื่อเติมเต็มความต้องการและให้ได้ความสุขกลับคืนมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ehrlich, Richard. "The man who founded a religion based on 'The Big Lebowski'". *CNN*. Turner Broadcasting Systems Inc. สืบค้นเมื่อ 22 March 2012.
2. ↑  Mathijs, Ernest; Sexton, Jamie (2011). *Cult Cinema*. p. 78.
3. ↑  Big Lebowski Spawns Religion เก็บถาวร 2014-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Don't Panic.com - 11 April 2011.
4. ↑  INTERVIEW: Oliver Benjamin, Founder of Dudeism & Author of "The Abide Guide: Living Like Lebowski" - Otis Ryan Productions Blog, By Ryan Mifflin - 16 February 2012.
5. ↑  "Cathleen Falsani Interview". *Religion and Ethics Newsweekly*. PBS. สืบค้นเมื่อ 19 September 2012.
6. ↑  dudespaper.com
7. ↑  Green, Bill; Peskoe, Ben; Russell, Will, Shuffit, Scott: *I'm a Lebowski, You're a Lebowski*, page 17. Bloomsbury, 2007.
8. ↑  "The Way of the Dude". *Nightline*. ABC. สืบค้นเมื่อ 20 September 2012.
9. ↑
10. ↑  Walters, Ben (20 January 2010). "Dudeism, the faith that abides in The Big Lebowski". *The Guardian*. London. สืบค้นเมื่อ 19 September 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
**ปลาสิงโตปีกเข็ม** หรือ **ปลาสิงโตครีบขาว** (อังกฤษ: White-lined lionfish, Clearfin turkeyfish, Radiata lionfish, Radial firefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pterois radiata*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแมงป่อง (Scorpaenidae)

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาสิงโตชนิดอื่น แต่มีครีบอกที่ส่วนปลายเป็นเส้นเรียวเล็กคล้ายปลายเข็ม ครีบหลังมีก้านครีบสั้นกว่า มีติ่งที่ตายาว ลายบนลำตัวเป็นบั้งขนาดใหญ่และมีจำนวนน้อยกว่าปลาสิงโตชนิดอื่น และเป็นสีแดงเข้มหรือสีคล้ำสลับกับลายสีจาง ครีบต่าง ๆ เป็นสีใสปนแดง ปลายครีบอกสีขาว

มีขนาดความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่ที่สุด 23 เซนติเมตร เป็นปลากินเนื้อ กินกุ้งและปลาขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร อาศัยอยู่ตามแนวปะการัง ของเขตอินโด-แปซิฟิก, แอฟริกาใต้, หมู่เกาะริวกิว, นิวแคลิโดเนีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย โดยพบได้ที่ฝั่งทะเลอันดามันเท่านั้น เช่น หมู่เกาะสุรินทร์, หมู่เกาะสิมิลัน, หมู่เกาะอาดัง-ราวี เป็นต้น  

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 111, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
3. ↑  สิงโตปีกเข็ม[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  *Pterois radiata* (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pterois radiata***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)