recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**โซโตมี** (อินโดนีเซีย: *soto mi, soto mie*) หรือ **มีโซโต** (มลายู: *mi soto, mee soto*) เป็นก๋วยเตี๋ยวน้ำรสเผ็ดที่พบในอินโดนีเซีย มาเลเซีย และสิงคโปร์ "มี" หมายถึงเส้นบะหมี่ที่ทำจากแป้ง เกลือ และไข่ ส่วน "โซโต" เป็นซุปแบบอินโดนีเซีย ในอินโดนีเซียจะเรียกว่า "โซโตมี" โดยถือว่าเป็นโซโตชนิดหนึ่ง ส่วนในมาเลเซียและสิงคโปร์จะเรียกว่า "มีโซโต"

ส่วนผสม
-------

รถขายมีโซโตแบบโบโกร์ในจาการ์ตา
โซโตมีมีความแตกต่างกันบ้าง สามารถทำจากเนื้อวัว เนื้อไก่หรือเครื่องใน เช่น ขาวัว กระเพาะวัว หรือเปลี่ยนมาใช้เส้นที่ทำจากข้าวแทนได้ นอกจากเส้นและเนื้อแล้ว จะใส่มะเขือเทศหั่น มันฝรั่งต้ม ไข่ต้ม ถั่วลิสง ถั่วงอก ใส่น้ำซุปที่ทำจากไก่หรือวัว อาจเติมเครื่องปรุง เช่น น้ำมะนาว ซัมบัล หอมเจียว น้ำส้มสายชู ซีอิ๊วหวาน ข้าวเกรียบ โซโตมีที่ได้รับความนิยมสูงสุดมาจากโบโกร์ จังหวัดชวาตะวันตก ทำจากขาวัว เส้นบะหมี่ เปาะเปี๊ยะทอดหั่น มะเขือเทศ กะหล่ำปลี มันฝรั่ง และขึ้นฉ่าย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Resep Soto Mie Bogor" (ภาษาอินโดนีเซีย). Resep Masakan Indonesia. April 21, 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-18. สืบค้นเมื่อ 22 May 2012.
**กระสายยา** คือ น้ำหรือของเหลวที่ใช้สำหรับละลายยา หรือรับประทานพร้อมกับยา โดยกระสายยานั้นมีทั้งแบบแข็ง ตัวอย่างเช่นแป้งและน้ำตาลทราย แต่โดยส่วนมากมักเป็นของเหลวจึงเรียกว่าน้ำกระสายยา ได้จากการเตรียมแบบต้ม แช่, บีบ, ฝน, คั้น, ละลาย เป็นต้น นอกจากนี้ พจนานุกรมศัพท์แพทย์และเภสัชกรรมแผนไทยฉบับราชบัณฑิตยสถานยังให้บทนิยามของคำว่า กระสาย หรือ กระสายยา ว่า เครื่องแทรกยา เช่น น้ำ, เหล้า, น้ำผึ้ง, น้ำดอกไม้ ซึ่งในทางเภสัชกรรมแผนไทยใช้แทรกยาเพื่อช่วยให้กินยาง่ายขึ้น และ หรือเสริมฤทธิ์ของยาให้มีสรรพคุณดีขึ้น

ประโยชน์
--------

เพื่อช่วยเตรียมยาให้เป็นรูปแบบยาที่ต้องการ โดยเฉพาะยาลูกกลอนและยาแท่ง เพื่อช่วยให้กลืนได้สะดวก เพื่อช่วยให้ยานั้นแสดงฤทธิ์หรือออกฤทธิ์ได้เร็วและดีขึ้น ทั้งยังช่วยแก้ไข้ ป้องกันไข้ ป้องกันอาการแทรกซ้อนที่อาจเกิดจากการใช้ยาได้ นอกจากนี้ยังเสริมฤทธิ์กับตัวยาหลักอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "น้ำกระสายยา". *ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาเภสัชกรรม*. กองประกอบโรคศิลปะ กระทรวงสาธารณสุข. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-17. สืบค้นเมื่อ 2012-08-16.
2. ↑  "ประโยชน์การใช้น้ำกระสายยารักษาโรคแบบแผนไทย". 2007-11-11. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2021-09-05.
3. ↑  รัตติกาล ศรีอำไพ (2012-04-30). "กระสายยา". *เดลินิวส์*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-07-06. สืบค้นเมื่อ 2012-08-16.
4. ↑  "ประโยชน์ของการใช้น้ำกระสายยาในการรักษาโรคแบบแพทย์แผนไทย". *ไทยโพสต์*. 2013-07-03. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-07-03. สืบค้นเมื่อ 2012-08-16.
**กระรอกสามสี** (อังกฤษ: Prevost's squirrel, Asian tri-colored squirrel) กระรอกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Callosciurus prevostii* จัดเป็นกระรอกขนาดกลาง มีความยาวของลำตัวประมาณ 25 เซนติเมตร หาง 27 เซนติเมตร มีลักษณะเด่นที่สีของขนคลุมตัวโดยขนที่หูหลังและหัวมีสีดำ ขนหางครึ่งหนึ่งเป็นสีดำ ส่วนครึ่งปลายหางมีสีน้ำตาล ขนท้องและขามีสีแดงปนน้ำตาลแก่ ขนที่โคนขาหลังด้านบนมีสีขาวหว่างขนหลังสีดำกับขนท้องสีน้ำตาลปนแดง มีแถบสีขาวพาดจากโคนขาหลังไปยังขาหน้าส่วนบน ใบหน้าด้านข้าง และที่จมูกมีขนสีเทาดำ ทำให้ดูคล้าย กระรอกหลากสี (*C. finlaysonii*) ซึ่งเป็นกระรอกที่อยู่ในสกุลเดียวกัน เว้นแต่ตัวเมียของกระรอกสามสีจะมีเต้านม 3 คู่

กระรอกสามสี พบได้ในคาบสมุทรมลายู ตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศไทยลงไป พบได้แม้กระทั่งในป่าพรุ เช่น ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส โดยมีทั้งหมด 6 ชนิดย่อย กินอาหาร เช่น ผลไม้, แมลง, ไข่นก

ปัจจุบัน กระรอกสามสีเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ก็มีการนิยมซื้อขายและเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเหมือนกระรอกชนิดอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

* กระรอกสามสี เก็บถาวร 2009-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Callosciurus prevostii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Callosciurus prevostii ที่วิกิสปีชีส์
ในวิชาเศรษฐศาสตร์ **โรคดัตช์** (อังกฤษ: Dutch disease) เป็นภาวะที่เกิดขึ้นจากการเจริญเติบโตในภาคเศรษฐกิจหนึ่ง (เช่นการค้นพบแหล่งทรัพยากรธรรมชาติ) แต่ไปทำให้ภาคเศรษฐกิจอื่นๆถดถอย (เช่นภาคการผลิตหรือเกษตรกรรม) สามารถอธิบายด้วยกลไกทางการค้าระหว่างประเทศคือ การที่ภาคเศรษฐกิจใดๆเติบโตขึ้นจะนำมาซึ่งเงินทุนไหลเข้าจากต่างชาติ ส่งผลให้สกุลเงินของประเทศแข็งค่าขึ้นเมื่อเทียบกับสกุลเงินอื่นๆ การแข็งค่าของสกุลเงินทำให้ประเทศมีต้นทุนในการส่งออกสูงขึ้นและมีต้นทุนการนำเข้าลดลง ทำให้ประเทศมีศักยภาพการแข่งขันในตลาดโลกด้อยลง

เมื่อกล่าวถึงโรคดัตช์ โดยส่วนมากมักจะสื่อถึงการค้นพบทรัพยากรธรรมชาติ นอกจากนี้ยังสามารถสื่อถึง "การเจริญเติบโตใดๆที่ทำให้เงินตราต่างประเทศไหลเข้าจำนวนมาก รวมถึงความผันผวนด้านราคาพลังงาน ด้านเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศ และด้านการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ"

คำว่าโรคดัตช์ถูกบัญญัติขึ้นในค.ศ. 1977 โดยนิตยสาร *The Economist*  เพื่ออธิบายถึงภาวะถดถอยของภาคการผลิตในประเทศเนเธอร์แลนด์ภายหลังค้นพบแหล่งก๊าซโกรนิงเงินซึ่งเป็นแหล่งก๊าซขนาดใหญ่เมื่อค.ศ. 1959 ตัวอย่างของโรคดัตช์ที่เห็นได้อย่างชัดเจนที่สุดคือประเทศเวเนซุเอลา การเป็นผู้ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ในสมัยประธานาธิบดีอูโก ชาเบซ ทำให้สกุลเงินโบลิวาร์แข็งค่าขึ้นมหาศาล กรุงการากัสกลายเป็นเมืองที่มีค่าครองชีพแพงที่สุดในโลกตามอัตราแลกเปลี่ยน รายได้มหาศาลจากน้ำมันเพียงพอเลี้ยงดูประชากรทั้งประเทศ ทำให้ประเทศละเลยภาคเศรษฐกิจอื่นๆและต้องพึ่งพาการนำเข้าสินค้าอุปโภคบริโภคเกือบทั้งหมด เมื่อเกิดภาวะราคาน้ำมันถดถอยอย่างรวดเร็วในค.ศ. 2014 ก็ทำให้ประเทศเข้าสู่วิกฤตการทางเศรษฐกิจที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์เวเนซุเอลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ebrahim-zadeh, Christine (March 2003). "Back to Basics – Dutch Disease: Too much wealth managed unwisely". *Finance and Development, A quarterly magazine of the IMF*. IMF. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-17. สืบค้นเมื่อ 2008-06-17. This syndrome has come to be known as "Dutch disease". Although the disease is generally associated with a natural resource discovery, it can occur from any development that results in a large inflow of foreign currency, including a sharp surge in natural resource prices, foreign assistance, and foreign direct investment. Economists have used the Dutch disease model to examine such episodes, including the impact of the flow of American treasures into sixteenth-century Spain and gold discoveries in Australia in the 1850s.
2. ↑  "The Dutch Disease" (November 26, 1977). *The Economist*, pp. 82–83.
**จอมเผด็จศึก พิษณุราชันย์** (เกิด 13 กันยายน 2512) หรือ **นกน้อย สิงห์โนนสวน** หรือ **นกน้อย ไทยวัฒนา** อดีตนักมวยไทยอาชีพ

จอมเผด็จศึกมีชื่อจริงว่า **อุทัย ศิริโยธา** เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2512 ที่ อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี เป็นบุตรคนเล็กในบรรดาพี่น้อง 2 คนของนาย มาลัย และนาง บุญเทียน ศิริโยธา เขาเริ่มต้นหัดมวยและขึ้นสังเวียนผ้าใบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 ขณะอายุเพียง 11 ปีเนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจนประกอบอาชีพทำนาโดยเขาหัดมวยกับน้าชื่อ **ประคอง สิทธิติกิจ** ซึ่งเป็นครูมวยคนแรก  โดยหัดได้ 2 เดือนก็ขึ้นชกครั้งแรกที่เวทีงานวัดใช้ชื่อว่า **สีหมอก ส.เทพพนม** ปรากฏว่าเขาเป็นฝ่ายชนะได้เงินค่าตัว 40 บาทจากนั้นจึงตระเวนชกแถบนครสวรรค์ ไพศาลี ท่าตะโก จนได้ชกกับ เมืองชัย กิตติเกษม และนักมวยอีกหลายคน

ต่อมาเขาเดินทางเข้ามาที่กรุงเทพมหานครโดยมาอยู่กับ **สมาน จันทร์ภู่** หัวหน้าค่ายสิงห์โนนสวนเมื่อ พ.ศ. 2526 ขณะอายุเพียง 14 ปีเวลาต่อมานักมวยในค่ายชื่อ นกน้อย สิงห์โนนสวน เกิดล้มป่วยหัวหน้าค่ายจึงให้เขาสวมรอยเป็น นกน้อย สิงห์โนนสวน และขึ้นชกเป็นคู่แรกของศึกจ้าวมังกรของเสี่ย **ส่ง กาญจนชูศักดิ์** ปรากฏว่าเขาเป็นฝ่ายชนะได้ค่าตัว 1,000 บาทหลังจากนั้นหัวหน้าค่ายจึงให้เขาใช้ชื่อนี้มาตลอด

จากนั้นเขาได้ย้ายมาอยู่ค่ายพิษณุราชันย์ของ *มหาซื่อ* **ทวีศักดิ์ ภู่ทอง** พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น **จอมเผด็จศึก พิษณุราชันย์** ซึ่งชื่อของเขาได้รับแรงบันดาลใจจากยอดมวยในอดีตของค่ายอย่าง เผด็จศึก พิษณุราชันย์ โดยเขาขึ้นชกกับนักมวยชื่อดังหลายคนในยุคนั้นอย่าง สมบัติ ส.ธนิกุล พนมรุ้ง ศิษย์ สวป. บัวขาว ป. พิสิษฐ์เชษฐ์ ดวงดาว อ.ธีระชัย แสนเก่ง ปิ่นสินชัย เป็นต้นโดยเฉพาะไฟท์ที่จอมเผด็จศึกชกกับ ดวงดาว อ.ธีระชัย ที่ เวทีมวยราชดำเนิน เมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นไฟท์ที่ถูกกล่าวถึงอย่างมากเพราะจอมเผด็จศึกเป็นลมจนสลบทั้ง ๆ ที่เป็นฝ่ายชนะคะแนนจนต้องหามลงจากเวทีเพราะจอมเผด็จศึกร้างเวทีไปนานถึงขนาดที่ว่าคุณ พิศณุ นิลกลัด ซึ่งเป็นพิธีกรและผู้บรรยายจากรายการ ยอดมวยเอก ได้กล่าวไว้ว่า จอมเผด็จศึกเป็นนักมวยคนแรกในรอบหลายสิบปีที่ต้องหามลงจากเวทีทั้ง ๆ ที่เป็นผู้ชนะ

จอมเผด็จศึกตัดสินใจแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2542 ขณะอายุเพียง 29 ปีโดยในปัจจุบันเขาเป็นเทรนเนอร์ให้กับค่าย ส.พูลสวัสดิ์

อ้างอิง
-------

1. ↑   จอมเผด็จศึก พิษณุราชันย์ (นกน้อย สิงห์โนนสวน)
**เลขทะเบียน CAS** (อังกฤษ:CAS registry numbers) เป็นตัวเลขเฉพาะที่ใช้จำแนก สารประกอบเคมี, พอลิเมอร์, สารประกอบทางชีวภาพ, ของผสม และ โลหะผสม **เลขทะเบียน CAS**,**CAS numbers**,**CAS RNs** or **CAS #s**

CAS ย่อมาจาก *เคมิคัล แอบสแตรคต์ เซอร์วิส* (Chemical Abstracts Service) 
เป็นหน่วยงานของ *สมาคมเคมีอเมริกัน*(American Chemical Society) กำหนดให้จำแนกสารประกอบเคมีทุกตัวโดยการลงทะเบียนในเอกสารที่จะใช้เป็นฐานข้อมูลเพื่อความสะดวกในงานวิจัยต่างๆ เพราะสารเคมีบางตัวมีหลายชื่อ เกือบทุกโมเลกุลในฐานข้อมูลปัจจุบันสามารถจะสืบค้นได้โดย **เลขทะเบียนCAS**

จนถึง ณ วันที่ 2 กรกฎาคม 2553 นี้ปรากฏว่ามีสารประกอบที่ลงทะเบียนและมีหมาย **เลขทะเบียน CAS** ทั้งสิ้น 61,968,937 ตัวซึ่งสามารถตรวจสอบได้จาก เว็บไซต์นี้[*ลิงก์เสีย*] โดยมีสารประกอบที่ลงทะเบียนเพิ่มขึ้นสัปดาห์ละ 50 ตัว เคมิคัล แอบสแตคต์ เซอร์วิส ดูแลและขายฐานข้อมูลของสารประกอบเคมีเหล่านี้ ในนามของ **เลขทะเบียน CAS**(**CAS registry**)

รูปแบบ
------

**เลขทะเบียน CAS** จะถูกแยกออกเป็น 3 ส่วนโดยเครื่องหมาย - (hyphens) ดังนี้

1. ส่วนที่ 1 ประกอบด้วยตัวเลขสูงสุด 6 หลัก
2. ส่วนที่ 2 ประกอบด้วยตัวเลขสูงสุด 2 หลัก
3. ส่วนที่ 3 ประกอบด้วยตัวเลขสูงสุด 1 หลัก ทำหน้าที่เป็น ตัวเลขตรวจสอบ (check digit) เพื่อใช้ตรวจสอบความถูกต้องของตัวเลข 2 ส่วนแรก

**วิธีคำนวณตัวเลขส่วนที่ 3** ทำดังนี้ 

1. เริ่มจากตัวเลขในส่วนที่ 2 หลักสุดท้าย (ขวามือ) คูณด้วย 1 เลขหลักถัดไปทางซ้ายคูณด้วย 2 เลขหลักถัดไปอีกทางซ้ายคูณด้วย 3 เลขหลักถัดไปอีกทางซ้ายคูณด้วย 4 ดังนี้ไปเรื่อย ๆ
2. นำผลลัพธ์ที่ได้มารวมกัน แล้ว โมดูโล 10 จะได้ตัวเลขของส่วนที่ 3

**ตัวอย่าง** **เลขทะเบียน CAS** ของ น้ำ คือ 7732-18-5 คำนวณหาตัวเลขส่วนที่ 3 ดังนี้ 

1. (8×1) + (1×2) + (2×3) + (3×4) + (7×5) + (7×6) = 105
2. 105 โมดูโล 10 = 5

ไอโซเมอร์ เอนไซม์ และของผสม (Isomers, enzymes, and mixtures)
------------------------------------------------------------

ไอโซเมอร์ ของโมเลกุลที่แตกต่างกันจะได้ เลขทะเบียน CAS ที่แตกต่างกันด้วย เช่น: 

* D-กลูโคส มีเลขทะเบียน CAS คือ 50-99-7,
* L-กลูโคส มีเลขทะเบียน CAS คือ 921-60-8,
* α-D-กลูโคส มีเลขทะเบียน CAS คือ 26655-34-5,

บางครั้งโมเลกุลทั้งกลุ่มได้ เลขทะเบียน CAS ตัวเดียว เช่น แอลกอฮอล์ดีไฮโดรเจเนส มีเลขทะเบียน CAS เท่ากับ 9031-72-5 ตัวอย่าง เลขทะเบียน CAS ของผสม น้ำมันมัสตาร์ด (mustard oil) มี เลขทะเบียน CAS เท่ากับ 8007-40-7

ดูเพิ่ม
-------

* EC number (Enzyme Commission)
* EC# (EINECS and ELINCS)
* International Chemical Identifier (InChI)
* NSC number
* PubChem
* SMILES
* UN number
* Chemical database

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* CAS registry description,

by the Chemical Abstracts Service

To find the CAS number of a compound given its name, [[chemical 
formula|formula]] or structure, the following free resources can 
be used:

* PubChem
* NIH ChemIDplus เก็บถาวร 2005-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* NIST Chemistry WebBook
* NCI Database Browser เก็บถาวร 2005-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Chemfinder เก็บถาวร 2013-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* European chemical Substances Information System (ESIS)-useful for finding เก็บถาวร 2006-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน EC#
**เลขนำ** (guide number, GN) เป็นหน่วยในการวัดความสว่างจากไฟวาบ หรือแฟลช (Flash) ในการถ่ายภาพ โดยอาศัยปัจจัยหลักที่มีผลกับความสว่างที่จะผ่านเข้ากล้อง 2 ปัจจัย คือ ค่าเอฟ (F-Number) และระยะทาง (Distance) ด้วยค่านี้ทำให้ผู้ผลิตไฟวาบใช้เป็นเกณฑ์ในการกำหนดมาตรฐานสินค้า ให้มีคุณสมบัติตรงกัน และทำให้ผู้ใช้เลือกซื้อตามความสว่างของแต่ละรุ่น นอกจากนี้ การถ่ายภาพกลางคืนด้วยไฟวาบที่ปรับค่าเอง ก็ต้องอาศัยค่านี้ หรือตารางเลขนำ (Guide Number Table) ในการคำนวณเพื่อปรับหน้ากล้อง หรือระยะทางให้ได้ความสว่างที่เหมาะสม ค่า GN ที่คำนวณจากปัจจัยหลักทั้ง ๒ ตัวจะคำนวณด้วยสูตรนี้

เลขนำ = ระยะทาง × ค่าเอฟ

```
GN  = Distance × f-number
ดังตัวอย่างในตาราง
```

| หน้ากล้อง | f-16 | f-11 | f-8 | f-5.6 | f-4 | f-2.8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ระยะทาง เมตร | 1.2 | 1.8 | 2.5 | 3.6 | 5 | 7 |
|

จากตาราง เมื่อเอาระยะทางคูณด้วยขนาดหน้ากล้องในแต่ละค่าจะได้ผลลัพธ์เท่ากับ ๒๐ หรือใกล้เคียง นั่นคือไฟวาบตัวนี้มีเลขนำเป็น ๒๐ นั่นเอง
แต่ปัจจัยที่มีผลกับความสว่างของภาพที่จะถ่าย ไม่ได้มีแต่ปัจจัยที่ทำให้แสงเข้ากล้องได้มากน้อยต่างกันเท่านั้น ยังมีผลจากความไวของฟิล์ม
หรือตัวเซนเซอร์รูปภาพ (CCD หรือ CMOS) และความยาวโฟกัส หรือเลนส์ซูมด้วย ดังนั้นตารางที่สมบูรณ์จึงมักจะระบุ ISO และ Focus Length
ด้วยเสมอ
เว็บย่อ:* BCD

ตารางการเปรียบเทียบระหว่างเลขฐานสิบกับบีซีดี
**เลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสอง** หรือ **บีซีดี** (Binary-coded decimal : BCD) เป็นระบบเลขที่ใช้เลขฐานสองจำนวนอย่างน้อย 4 บิตแทนเลขฐานสิบ 0 ถึง 9 ในแต่ละหลัก เพื่อความสะดวกในการแสดงผลจากการคำนวณด้วยคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ตัวอย่าง เลขฐานสิบ 127 จะสามารถแปลงเป็นบีซีดีได้เป็น `0001 0010 0111` เป็นต้น

โดยพื้นฐานแล้วบีซีดีจะต้องมีบิตอย่างน้อย 4 บิตจึงจะแสดงผลออกมาได้ครบทั้ง 0-9 แต่ในทางปฏิบัติแล้วเมื่อนำบีซีดีไปคำนวณ เช่นการบวกหรือการลบ อาจจะต้องมีบิตอื่นเพิ่ม เพื่อใช้ในการทดเลขหรือการกำหนดเครื่องหมาย และเนื่องจากบีซีดีเป็นระบบเลขที่สร้างขึ้นเพื่อใช้งานในคอมพิวเตอร์และอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลัก เลขในแต่ละบิตจึงสามารถเก็บอยู่ในหน่วยความจำได้

ประเภทของบีซีดี
---------------

คอมพิวเตอร์ในปัจจุบันได้กำหนดหน่วยของความจุไว้ว่า 1 ไบต์เท่ากับ 8 บิต นั่นหมายความว่าเราสามารถเก็บบีซีดีได้ 1-2 หลักต่อ 1 ไบต์ ถ้าเก็บ 2 หลักจะเรียกว่า "packed BCD" และถ้าเก็บหลักเดียวเรียกว่า "unpacked BCD" ซึ่งสามารถดึงค่าออกมาคำนวณง่ายกว่า แต่กินเนื้อที่มากกว่าแบบแรกเป็นเท่าตัว ตัวอย่างเช่น เลขฐานสิบ 2653 เมื่อแปลงเป็นรูปแบบ packed จะได้เป็น `0010 0110 0101 0011` (ใช้หลักละ 4 บิต) ในขณะที่รูปแบบ unpacked จะเป็น `00000010 00000110 00000101 00000011` (เติม 0 ในบิตที่เหลือจนครบ 8 บิต)

การบวกและการลบบีซีดี
--------------------

การบวกและการลบบีซีดี สามารถกระทำได้เหมือนการบวกและการลบเลขฐานสอง แต่จะแตกต่างกันเล็กน้อยตรงที่เมื่อผลลัพธ์นั้นมีการทดไปหลักอื่น หรือบีซีดีมีค่ามากกว่า 9 ในหลักใดๆ จะต้องมีการปรับบีซีดีใหม่ให้ทุกหลักมีค่าเป็น 0-9 ดังเดิม

ตัวอย่าง หากต้องการหาผลลัพธ์ของ 237 + 282 ในรูปแบบบีซีดี สามารถกระทำได้ดังนี้

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 237 = | `0010` | `0011` | `0111` |  |
| 282 = | `0010` | `1000` | `0010` | + |
| ผลบวก = | `0100` | `1011` | `1001` |  |
|

จะเห็นว่าหลักสิบเป็น `1011` ซึ่งเท่ากับ 11 มีค่ามากกว่า 9 วิธีการปรับบีซีดีคือนำ 2's complement ของฐาน 10 ไปบวกเข้ากับหลักนั้น (เปรียบเหมือนการลบด้วย 10) ซึ่งนั่นก็คือ `0110` (Invert ของ 9)แล้วนำบิตที่เกินไปบวกเพิ่มในหลักถัดไป

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ผลบวก = | `0100` | `1011` | `1001` |  |
| เปลี่ยนหลักบีซีดี = | `0000` | `0110` | `0000` | + |
|  | `0100` | `10001` | `1001` |  |
| ผลลัพธ์ = | `0101` | `0001` | `1001` |  |
|

เราจะได้ว่า 237 + 282 = 519

สำหรับการลบเลขบีซีดีนั้นให้ทำเหมือนการบวก แต่ต้องเปลี่ยนตัวลบให้อยู่ในรูปแบบ 2's complement ทุกหลักเสียก่อน แล้วจึงบวกไปตามปกติ

ดูเพิ่ม
-------

  

* เลขฐานสิบ
* เลขฐานสอง
* พีชคณิตแบบบูล

1. ↑  "Tips - www.tic.co.th". *www.tic.co.th*.
**เลขมวล** (mass number, **A**), หรือ **เลขมวลอะตอม** หรือ **เลขนิวคลีออน** เป็นผลรวมของจำนวนโปรตอนและนิวตรอน (โปรตอนและนิวตรอนเรียกรวมกันว่านิวคลีออน) ในนิวเคลียสอะตอม เพราะโปรตอนและนิวตรอนต่างก็เป็นแบริออน เลขมวล A ก็คือเลขแบริออน B ของนิวเคลียสของอะตอมหรือไอออน เลขมวลจะต่างกันถ้าเป็นไอโซโทปที่ต่างกันของธาตุเคมี เลขมวลไม่เหมือนกับเลขอะตอม (**Z**) ที่แสดงถึงจำนวนโปรตอนในนิวเคลียสและสามารถใช้ระบุบธาตุได้ ดังนั้นค่าที่ต่างกันระหว่างเลขมวลและเลขอะตอมจะบ่งบอกถึงจำนวนนิวตรอน (*N*) ในนิวเคลียส: *N=A−Z*

เลขมวลจะถูกเขียนอยู่ด้านหลังหรือมุมบนด้านซ้ายของสัญลักษณ์ธาตุ เช่น ไอโซปโทปปกติของคาร์บอนคือ คาร์บอน-12 หรือ 12C ซึ่งมี 6 โปรตรอนและ 6 นิวตรอน สัญลักษณ์ไอโซปแบบเต็มรูปแบบจะมีเลขอะตอม (***Z***) ด้วยอยู่ด้านล่างซ้ายมือของสัญลักษณ์ธาตุ: 6C ซึ่งวิธีนี้ไม่มีความจำเป็นนักจึงนิยมละเลขอะตอมไว้

ตัวอย่าง: การสลายในธรรมชาติของคาร์บอน-14จะแผ่รังสีเบต้า ด้วยวิธีนิวตรอนหนึ่งตัวถูกทำให้เปลี่ยนสถานะกลายเป็นโปรตอนกับการปล่อยพลังงานของอิเล็กตรอนและอนุภาคต้าน  ดังนั้นเลขอะตอมจะเพิ่มขึ้น 1 (*Z*: 6→7) และเลขมวลมีค่าเท่าเดิม (*A* = 14) ขณะที่เลขนิวตรอนลดลง 1 (*n*: 8→7)  อะตอมผลลัพธ์เป็นอะตอมไนโตรเจน-14ซึ่งมี 7 โปรตอนและ 7 นิวตรอน:

6C → 7N + e- + ve
ยูเรเนียม-238ปกติจะสลายให้รังสีแอลฟาซึ่งนิวเคลียสเสีย 2 นิวตรอนและ 2 โปรตรอนในรูปแบบของอนุภาคแอลฟา ดังนั้นเลขอะตอมและเลขนิวตรอนจะลดลงไป 2 (*Z*: 92→90, *n*: 146→144) ซึ่งเลขมวลจะลดไป 4 (*A* = 238→234) อะตอมผลลัพธ์เป็นอะตอมทอเรียม-234 และอนุภาคแอลฟา (2He2+) :

92U → 90Th + 2He2+

อ้างอิง
-------

1. ↑  "How many protons, electrons and neutrons are in an atom of krypton, carbon, oxygen, neon, platnum, gold, etc...?". Thomas Jefferson National Accelerator Facility. สืบค้นเมื่อ 2008-08-27.
2. ↑  "Elemental Notation and Isotopes". Science Help Online. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-13. สืบค้นเมื่อ 2008-08-27.
3. ↑  Curran, Greg (2004). *Homework Helpers*. Career Press. pp. 78–79. ISBN 1564147215.
4. ↑  Suchocki, John. *Conceptual Chemistry*, 2007. Page 119.
**ถุงน้ำของท่อร่วมน้ำดี** (อังกฤษ: choledochal cyst) เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดอย่างหนึ่งที่เกิดกับท่อน้ำดี ทำให้ท่อน้ำดีขยายออกกลายเป็นถุงน้ำ (cyst) พบน้อยในประเทศตะวันตก แต่พบบ่อยกว่าในประเทศทางตะวันออก เช่น ญี่ปุ่นและจีน

อาการและอาการแสดง
-----------------

ผู้ป่วยส่วนใหญ่แสดงอาการภายในขวบปีแรก การที่ผู้ป่วยจะไม่มีอาการในวัยเด็กจนมาแสดงอาการในวัยผู้ใหญ่นั้นพบได้น้อยมาก โดยมักพบเป็นภาวะแทรกซ้อน อาการตามแบบฉบับทั้งสามอย่างของภาวะนี้ได้แก่ อาการปวดท้องเป็นๆ หายๆ ดีซ่าน และมีก้อนในช่องท้องด้านขวาบน อย่างไรก็ดีผู้ป่วยที่มีอาการครบทั้งสามอย่างนี้มีเป็นจำนวนน้อยเท่านั้น

ในผู้ป่วยที่เป็นทารก ถุงน้ำนี้มักทำให้เกิดการอุดกั้นทางเดินน้ำดี ทำให้เกิดน้ำดีคั่ง เกิดดีซ่านและตับโต หากการอุดกั้นนี้ยังดำเนินต่อไปอาจเกิดความเสียหายถาวรต่อตับ เกิดเป็นแผลเป็นที่ตับและภาวะตับแข็งได้ หากเป็นต่อเนื่องไปอาจเกิดภาวะความดันพอร์ทัลสูงและมีท้องมานได้ นอกจากนี้ยังเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งที่ผนังของถุงน้ำอีกด้วย

สำหรับผู้ป่วยที่โตขึ้น ถุงน้ำนี้อาจทำให้มีอาการปวดท้องและดีซ่านเป็นๆ หายๆ ได้ บางครั้งอาจทำให้เกิดท่อน้ำดีอักเสบหรือตับอ่อนอักเสบได้ สาเหตุของภาวะแทรกซ้อนเหล่านี้อาจสัมพันธ์กับความผิดปกติของการไหลของน้ำดีหรือการเกิดนิ่ว
**ไมเคิล คริสโตเฟอร์ ฟีแลน** (อังกฤษ: Michael Christopher Phelan; เกิด 24 กันยายน ค.ศ. 1962) หรือที่รู้จักในชื่อ **ไมค์ ฟีแลน** โค้ชฟุตบอลอาชีพและอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ

อาชีพ
-----

### เบิร์นลีย์

ฟีแลนเริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักฟุตบอลด้วยการเป็นนักเตะเยาวชนของสโมสร เบิร์นลีย์ เมื่อกรกฎาคม พ.ศ. 2522 และได้ก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของทีมเบิร์นลีย์เมื่อกรกฎาคม พ.ศ. 2523 และได้ลงประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่ให้กับเบิร์นลีย์เมื่อมกราคม พ.ศ. 2524 ในนัดที่พบกับ เชสเตอร์ฟีลด์ ที่สนาม เทิร์ฟมัวร์ และพาทีมคว้าแชมป์ ดิวิชัน 3 (เดิม) ใน พ.ศ. 2525 แต่ใน พ.ศ. 2528 เบิร์นลีย์ต้องตกลงไปเล่นใน ดิวิชัน 4 (เดิม) และฟีแลนได้ย้ายไปร่วมทีมนกขมิ้น นอริชซิตี ด้วยค่าตัว 60,000 ปอนด์ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2528

### นอริชซิตี

นอริชคว้าแชมป์ ดิวิชัน 2 (เดิม) ในฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร เขากลายเป็นกัปตันทีมคนใหม่หลังจาก สตีฟ บรูซ ไปร่วมทีม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2530 ในฐานะกัปตันทีมเขาพาทีมจบอันดับ 4 ในศึก ดิวิชัน 1 (เดิม) และรอบรองชนะเลิศศึก เอฟเอคัพ ในฤดูกาลแรกของเขาในฐานะกัปตันทีม

เขาถูกเรียกตัวติด ทีมชาติอังกฤษ ในนัดที่พบกับ ทีมชาติชิลี และ ทีมชาติสกอตแลนด์ แต่ไม่ได้ลงเล่นเนื่องจากบาดเจ็บที่กล้ามเนื้อ แฮมสตริง เขาประสบความสำเร็จในการย้ายไปอยู่กับทีมที่มีขนาดใหญ่กว่า และเขาได้ติดตาม สตีฟ บรูซ ไปอยู่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 750,000 ปอนด์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2532

### แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

ที่ยูไนเต็ด เขามีโอกาสลงเล่นในนามทีมชาตินัดแรกและนัดเดียวนัดที่พบกับ ทีมชาติอิตาลี เมื่อ พ.ศ. 2532 และได้เหรียญรางวัลแชมป์ เอฟเอคัพ ในฤดูกาลแรกของเขา ตามมาด้วย แชริตีชีลด์ ใน พ.ศ. 2533 ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ ใน พ.ศ. 2534 และ ลีกคัพ ใน พ.ศ. 2535

เกียรติประวัติ
--------------

### นักเตะ

**แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด**

* พรีเมียร์ลีก: 1992–93
* เอฟเอคัพ: 1989–90
* อีเอฟแอลคัพ: 1991–92
* เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 1990 (ชนะเลิศร่วม)
* ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ: 1990–91

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hull appoint Mike Phelan as Steve Bruce's assistant manager". *Sky Sports*. 6 February 2015. สืบค้นเมื่อ 20 February 2016.
2. ↑  "Mike Phelan: Overview". Premier League. สืบค้นเมื่อ 17 April 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
บทความนี้เกี่ยวกับเมืองในรัฐไอโอวา สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เอมส์
ใจกลางเมืองเอมส์
**เอมส์** (Ames) เป็นเมืองแห่งหนึ่งตั้งอยู่บริเวณกลางรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่เหนือเมืองหลวง ดิมอยน์ ประมาณ 50 กม (30 ไมล์) เอมส์เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต ในปี 2543 ตามสัมมโนประชากร เมืองเอมส์มีประชากร 50,731 ชื่อเมืองตั้งอยู่สมาชิกสภาผู้แทน โอกส์ เอมส์ (Oakes Ames)

ในปี 2553 เอมส์ได้รับเลือกจากหนังสือพิมพ์ซีเอ็นเอ็นว่าเป็นเมืองน่าอยู่อันดับ 9 ของประเทศ

ภูมิศาสตร์
----------

เอมส์ตั้งอยู่บริเวณทางหลวง อินเตอร์สเตต 35 ทางหลวงสหรัฐ 30 และ 69 และ ลิงคอล์นไฮเวย์ และมีทางรถไฟยูเนียนแปซิฟิกตัดผ่านกลางเมือง

เอมส์ตั้งอยู่ที่พิกัด 42°1′38″N 93°37′54″W﻿ / ﻿42.02722°N 93.63167°W﻿ / 42.02722; -93.63167 มีพื้นที่ประมาณ 55.9 ตารางกิโลเมตร (21.6 ตารางไมล์) เป็นพื้นดิน และ 0.1 ตารางกิโลเมตร (0.04 ตารางไมล์) เป็นพื้นน้ำ

คมนาคม
------

การเดินทางในเมืองมีรถโดยสารประจำทางชื่อ "ไซไรด์" (CyRide) โดย ไซ เป็นชื่อสัญลักษณ์ทีมกีฬาของมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต โดยมีรถเมล์วิ่งในเมืองทั้งหมด 8 สาย และรถเมล์วิ่งวนในส่วนมหาวิทยาลัยอีก 4 สาย

การเดินทางระหว่างเมืองใช้ทางหลวงหลัก 2 เส้น คือ อินเตอร์สเตต 35 และ ทางหลวงสหรัฐ 30 ถึงแม้ว่าเมืองจะมีทางรถไฟผ่านกลางเมืองแต่มีเฉพาะรถไฟขนส่งสินค้าเท่านั้น ไม่มีรถไฟโดยสาร ในเมืองมีสนามบินขนาดเล็กตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมือง โดยไม่มีเครื่องบินพาณิชย์เช่นกัน การเดินทางทางรถไฟหรือเครื่องบินมาที่เมืองเอมส์จำเป็นต้องเดินทางไปที่เมืองดิมอยน์ ห่างออกไป 50 กม. และเดินทางทางรถยนต์ต่อมาที่เมืองอีกทีหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BEST PLACES TO LIVE Money's list of America's best small cities

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ที่ว่าการเมืองเอมส์ (อังกฤษ)
* รายละเอียดเมืองเอมส์ เก็บถาวร 2008-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**วัดโสภณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 29 ตารางวา

วัดโสภณาราม หรือ **วัดบ้านขอม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 มีพระอธิการสะ เป็นผู้เริ่มทำการก่อสร้างร่วมกับประชาชน ต่อมาปี พ.ศ. 2475 หลวงพ่อเฮงได้เดินธุดงค์มาจากพระตะบอง ประเทศกัมพูชา มาพักอยู่ที่วัดนี้ ได้ร่วมกับชาวบ้านทำการบูรณปฏิสังขรณ์ ผู้อาวุโสในหมู่บ้านเล่าว่า ในสมัยโบราณพวกขอมมาขุดคลองไว้ที่หน้าวัด จึงเรียกว่า "คลองบ้านขอม" หรือ "คลองขอม" และพวกขอมก็เข้ามาอยู่อาศัยจึงเรียกว่าบ้านขอม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 49 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 14 หลัง วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโสภณาราม (วัดบ้านขอม)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดโสภณาราม (บ้านขอม)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดโพธิ์เรียง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านทาน อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 32 ไร่ 1 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 19 ไร่

วัดโพธิ์เรียงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 ตามทะเบียนวัดภาค ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2514

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 เป็นตึกทรงไทย ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.40 เมตร ยาว 26.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นอาคารทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 25.65 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารทรงไทย พระปรางค์ฐานย่อมุมไม้ยี่สิบ ฐานชั้นล่างสุดเป็นฐานเขียงสี่เหลี่ยม ถัดขึ้นไปเป็นฐานบัวสลับกับฐานสิงห์ 3 ชุด เรือนธาตุทรงเพรียวสูง รับกับส่วนยอดทรงฝักข้าวโพดเพรียว เจดีย์ทรงกลม ฐานแปดเหลี่ยม ก่ออิฐ ฉาบปูน ฐานล่างสุดเป็นฐานเขียงแปดเหลี่ยมลดหลั่นซ้อนกัน 2 ชั้น ถัดขึ้นไปเป็นฐานสิงห์สลับกับฐานบัวลูกฟัก จำนวน 3 ชุด ถัดไปเป็นบัวกลุ่มรองรับองค์ระฆังทรงเพรียว ปล้องไฉนทำเป็นบัวกลุ่ม 5 ชุด ปลียอดเพรียวยาวตั้งแต่องค์ระฆังขึ้นไปน่าจะมีการทำขึ้นใหม่ หอระฆังเก่าฐานก่ออิฐ ถือปูน ชั้นบนกั้นเป็นพนัก ประดับกระเบื้องเคลือบปรุ ส่วนหลังคาเป็นทรงไทย เครื่องไม้ หลังคามุงกระเบื้อง หน้าบันไม้แกะสลักปิดทองประดับกระจก เครื่องลำยองไม้ มีทวยไม้แกะสลักรับปีกนก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโพธิ์เรียง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "ข้อมูลโบราณสถานวัดโพธิ์เรียง อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี". สำนักศิลปากรที่ ๑ ราชบุรี.
**วัดโมกข์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศตะวันออกของวัด และติดคลองลัดหลวงทางทิศตะวันตก

วัดโมกข์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2418 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2496 เดิมเป็นบ้านของพระยาสมิงสามแหลก ซึ่งเป็นปลัดเมืองนครเขื่อนขันธ์ในสมัยนั้น ท่านมีศรัทธายกบ้านและที่ดินทั้งหมดให้เป็นวัดมอญเรียกว่า *เภ่โมกตอน*

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวพุทธประวัติไปตามลำดับเวลา ศาลาการเปรียญครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์อาคารไม้ กุฏิจำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทย ครึ่งตึกครึ่งไม้และทรงปั้นหยา หอระฆัง เมรุเผาศพมีหน้าบันและคันทวยตกแต่งด้วยรูปหงส์ ศาลาอเนกประสงค์ประดับคันทวยรูปหงส์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัดโมกข์ คือ หลวงพ่อพระพุทธสิหิงค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโมกข์". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "วัดโมกข์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
3. ↑  วจี โสภาเพียร. "การศึกษาเปรียบเทียบสถาปัตยกรรมภายในวัดมอญและวัดไทยในเขตเมืองนครเขื่อนขันธ์ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น" (PDF). p. 75–79.
4. ↑  "โบสถ์ วัดโมกข์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
เจสันกลับถึงนครไอออลกอส พร้อมกับขนแกะทองคำ
ในเทวตำนานกรีก **ขนแกะทองคำ** (กรีก: Χρυσόμαλλον δέρας) คือขนแกะของแกะตัวผู้ซึ่งมีเกลียวขนป็นทองคำ 

แกะตัวนี้เป็นแกะที่ได้รับพรจากเทพเฮอร์มีส มันมีนามว่า **ฆริโซมาลอส** (Khrysomallos) มันช่วยชีวิตของเจ้าชายฟริกซัสที่กำลังจะถูกเผาบูชายันตามแผนร้ายของแม่เลี้ยง ผู้เป็นมเหสีใหม่ของท้าวแอธะมาสเจ้านครฮาลอส แกะทองคำช่วยเหลือเจ้าชายโดยนำพาเจ้าชายเหาะข้ามทะเลไปถึงนครกอลคิส ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของทะเลดำ ท้าวอิทิลัสเจ้านครกอลคิสต้อนรับเจ้าชายเป็นอย่างดี และให้อภิเษกกับพระธิดานามว่าคาลไซโอพี เจ้าชายฟรีซุสจึงสังหารแกะทองคำแล้วนำขนแกะตัวนั้นถวายแด่เป็นสินสอดแด่ท้าวอิทิลัส ท้าวอิทิลัสรับสั่งให้นำขนแกะทองคำไปเก็บไว้ในอุทยานหลวงโดยมีมังกรเฝ้าอยู่ตลอดเวลา 

เจ้าชายเจสัน (Jason) โอรสของท้าวอีสันเจ้านครไอออลกอส กำลังเรียนวิชาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง วันหนึ่ง ท้าวอีสันถูกชิงบัลลังก์โดยอีเลียสผู้อนุชา ระหว่างที่เจ้าชายเจสันเดินทางกลับบ้านเมืองก็บังเอิญได้ช่วยเหลือหญิงแก่ ซึ่งเป็นร่างจำแลงของมหาเทวีของซุส พระนางจึงให้พรว่าจะช่วยให้เจสันได้ครองบัลลังก์ เมื่อเจสันกลับถึงบ้านเกิด ท้าวอีเลียสก็ทำใจต้อนรับขับสู้เจสันผู้เป็นหลานอา โดยบอกว่าถ้าเจสันไปนำขนแกะทองคำแห่งนครออร์โคเมนอสมาให้แก่ตน ก็จะยอมคืนบัลลังก์แก่เจสัน

เจสันรับคำท้าดังกล่าว และให้ช่างต่อเรือนามว่าอาร์กัส ต่อเรือลำหนึ่งซึ่งมีนามว่า "อาร์โก" (Argo) เพื่อใช้เดินทางไปยังนครกอลคิส นอกจากนี้ เขายังได้ชักชวนเหล่าผู้กล้ามากมายร่วมขึ้นเรืออาร์โก

บรรณานุกรม
----------

* แบรดแมน, โทนี่. 2550. "เจสันกับขนแกะทองคำ". กรุงเทพฯ: แฮปปี้คิดส์.
**วัดโยธินประดิษฐ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางวัว ตำบลสำโรง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา อาณาเขตทิศเหนือติดต่อกับกรมสรรพาวุธทหารเรือ ทิศตะวันออกติดต่อกับสำนักชีและบ้านเรือนราษฎร ทิศใต้ติดต่อกับที่เอกชน ทิศตะวันตกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 งาน 55 ตารางวา ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500

วัดโยธินประดิษฐ์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2407 น่าจะเป็นวัดโบราณ เล่ากันว่าวัดนี้มีมาแต่เมื่อครั้งท้าวอู่ทองหนีโรคระบาดมา เดิมเป็นที่พักสงฆ์นามว่า **วัดโคทอง** ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น **วัดบางวัวไทย** ต่อมาปี พ.ศ. 2499 เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดโยธินประดิษฐ์" ตามชื่อผู้บูรณะ คือ เจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2417

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโยธินประดิษฐ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "พระศรีอาริย์แห่งสยามประเทศ หลวงปูเนียน วัดโยธินประดิษฐ์ จ.สมุทรปราการ". บ้านเมือง. 4 มกราคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "วัดโยธินประดิษฐ์". เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-23. สืบค้นเมื่อ 2020-12-22.
4. ↑  "วัดโยธินประดิษฐ์". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
**ฎอลูต** (อาหรับ: طالوت‎ อักษรโรมัน: *Ṭālūt* ) เป็นตัวละครในอัลกุรอานที่ระบุตามความของกษัตริย์ซาอูล แห่งชาวอิสราเอล  ในขณะที่ท่านถูกระบุว่าเป็น *มาลิก* (อาหรับ: مَـلِـك) ของอิสราเอลท่านยังถูกระบุว่าเป็นกิเดโอน  โดยให้เหตุผลว่าอัลกุรอานอ้างถึงเหตุการณ์เดียวกันของการดื่มจากแม่น้ำที่พบในผู้วินิจฉัย (7:5-7) ของพระคัมภีร์ฮีบรู,  ควบคู่ไปกับเรื่องอื่นๆ ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับหลัง

ชื่อ
----

ชื่อ *ฏอลูต* มีรากศัพท์ที่ไม่แน่นอน ไม่เหมือนกับตัวละครอื่นๆ ส่วนใหญ่ที่พบในทั้ง คัมภีร์ฮีบรู และอัลกุรอาน ชื่อ ภาษาอาหรับ ไม่เหมือนกับชื่อ ฮีบรู (שָׁאוּל‎, *Šāʾūl* ) ตามความเห็นของนักตัฟซีร ฏอลูตแปลว่า "สูง" และหมายถึงส่วนสูงที่ไม่ธรรมดาของซาอูล ซึ่งจะสอดคล้องกับเรื่องราวในพระคัมภีร์ไบเบิล  ในตัฟซีรชื่อ เช่น อะบูอิสฮาก อัษษะอ์ลาบี นักวิชาการในศตวรรษที่ 11 ถือได้ว่าในเวลานี้กษัตริย์แห่งอิสราเอลในอนาคตจะต้องได้รับการยอมรับจากความสูงของเขา นบีชัมวีลตั้งเครื่องตวง แต่ไม่มีผู้ใดในอิสราเอลถึงความสูงเพียงพอ ยกเว้นซาอูล

หะดีษ
-----

ฏอลูตยังถูกกล่าวถึงในหะดีษ ( อาหรับ: حَـديـث‎) : "รายงานจากอัลบะรออ์ : บรรดาเศาะฮาบะฮ์ ของนบีมุฮัมมัด ซึ่งเข้าร่วมในสงครามบะดัร ได้บอกข้าว่า จำนวนของพวกเขาเท่ากับจำนวนของเศาะฮาบะฮ์ของฏอลูตที่ข้ามแม่น้ำไปกับเขา และพวกเขามีจำนวนมากกว่า 310 คน ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ไม่มีผู้ใดข้ามแม่น้ำร่วมกับเขา เว้นแต่ผู้ศรัทธาเท่านั้น"

เรื่องเล่าในอัลกุรอาน
---------------------

หลังจากสมัยของนบีมูซา (โมเสส) ชาวอิสราเอลเริ่มเรียกร้องให้มีกษัตริย์เพื่อนำพวกเขาเข้าสู่สงครามกับศัตรู ด้วยเหตุนี้ ฏอลูตจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์โดยนบีนิรนามของลูกหลานชาวอิสราเอล ซึ่งประกาศว่าอัลลอฮ์ได้เลือกฏอลูตเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของอิสราเอล ชาวอิสราเอลสงสัยการตัดสินใจของนบี โดยขาดความเคารพต่อฏอลูตเนื่องจากท่านไม่มีทรัพย์สมบัติ นบีบอกพวกเขาว่า ฏอลูตเป็นที่โปรดปรานมากกว่าพวกเขา ท่านแตกต่างจากคนอื่น ๆ ด้วยความรู้อันยอดเยี่ยมและร่างกายของท่าน สัญญาณของบทบาทที่ถูกต้องในฐานะกษัตริย์คือการที่อัลลอฮ์ได้ทรงนำหีบพันธสัญญากลับมายังอิสราเอลเพื่อชาวอิสราเอล ฏอลูตทดสอบผู้คนของท่านที่แม่น้ำ: ใครก็ตามที่ดื่มน้ำจากมันจะไม่ติดตามเขาในสนามรบเว้นแต่ผู้ที่ตักมันขึ้นมาหนึ่งกำมือ หลายคนดื่ม แต่มีเพียงผู้ซื่อสัตย์เท่านั้นที่กล้าเสี่ยง จากนั้นฏอลูตได้นำชาวอิสราเอลไปสู่ชัยชนะเหนือกองทัพของโกลิอัท ซึ่งถูกสังหารโดยนบีดาวูด (ดาวิด) ฏอลูตไม่ถือเป็นนบี (อาหรับ: نَـبِي‎) ของอัลลอฮ์ แต่เป็นกษัตริย์ที่ได้รับการแต่งตั้งจากพระองค์

ดูเพิ่ม
-------

* ซาอูล กษัตริย์องค์แรกของอิสราเอล ซึ่งตามความเชื่อระบุว่าฏอลูต
* กิเดโอน ตัวละครในพระคัมภีร์ไบเบิลในหนังสือผู้วินิจฉัย ที่นักวิชาการบางคนระบุเป็นฏอลูตด้วย
* ซามูเอล ผู้คัดเลือกซาอูลให้เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอล และเป็นผู้ประกาศเรื่องกษัตริย์องค์ใหม่แก่ชาวอิสราเอล
* รายชื่อบุคคลทั้งในพระคัมภีร์และอัลกุรอาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  M. A. S. Abdel Haleem: *The Qur'an, a new translation*, note to 2:247.
2. ↑  "The Holy Quran".
3. ↑  Judges vii. 5-7
4. ↑  Leaman, Oliver, *The Quran, An Encyclopedia*, 2006, p.638.
5. ↑  Bukhari: Book 5: Volume 59: Hadith 293: Military Expeditions led by the Prophet (Al-Maghaazi).
6. ↑  [อัลกุรอาน 2:246]
**อับดี โปฮัน** (Abdi Pohan) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) แพ้ 8

ประวัติ
-------

โปฮันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน แมก โฟโรซูเอนโล จากนั้นขึ้นชกชนะคะแนนอาซาดิน อันฮาร์ และได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทในการชกมวยครั้งที่ 3 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนปอนดี้ เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 จากนั้น โปฮันขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน เมืองชัย กิตติเกษม และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBO อีกครั้งเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค โฮเซ่ เดอ เฮซุสไปอีก และเมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 โปฮันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จอีก

โปฮันกลับมาชกนอกรอบชนะอีก 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ให้รัตนชัย ส.วรพินเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ก่อนที่จะขึ้นชกแก้มืออีกครั้งเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค ได้แชมป์เงามาครองอีกสมัย และยังขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ชนะคะแนนโรเจอร์ คามาจอร์จ และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง

โปฮันเดินทางมาชกนอกรอบกับวีระพล นครหลวงโปรโมชั่นที่นนทบุรีเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2538 และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอวีระพลในยกที่ 4 หลังจากนั้น การชกของโปฮันย่ำแย่เรื่อยมา ไปเสียแชมป์เงาของ IBF ที่แอฟริกาใต้ แพ้คะแนน วูยานี เนเน เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 มาชกนอกรอบกับหยกไท ศิษย์ อ. เมื่อ พ.ศ. 2539 ก็เป็นฝ่ายแพ้แตกใน ยกที่ 5 หลังจากที่ชกนอกรอบแพ้คะแนนวูยานี เนเน อีกครั้งที่แอฟริกาใต้เมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โปฮันก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2532)
* แชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF
	+ ชิง 26 เมษายน 2536 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 ตุลาคม 2536 ชนะน็อค โจเซฟ ปาเด็น ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
	+ เสียแชมป์ 14 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน รัตนชัย ส.วรพิน ที่ กทม.
* แชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF
	+ ชิง 6 สิงหาคม 2537 ชนะน็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
	+ เสียแชมป์ 16 กรกฎาคม 2538 แพ้คะแนน วูยานี เนเน ที่ แอฟริกาใต้
* แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC
	+ ชิง 20 ธันวาคม 2537 ชนะคะแนน โรเจอร์ คามาจอร์จ ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน อีกอร์ เกราซิมอฟ ที่ อินโดนีเซีย
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 10 เมษายน 2533 แพ้คะแนน เมืองชัย กิตติเกษม ที่ เวทีลุมพินี
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBO เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2533 แพ้น็อค โฆเซ เด เฆซุส ยก 7 ที่ อินโดนีเซีย
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 2 กรกฎาคม 2534 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่ เวทีลุมพินี

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**วัดโวหารคุณ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ลาน้อย อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 16 ตารางวา 

วัดโวหารคุณ เดิมชื่อ **วัดใต้** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2467 โดยมีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ ลาวู ได้สร้างเสนาสนะ คือ กุฏิหลังหนึ่ง ต่อมาประชาชนเลื่อมใส ได้สร้างเสนาสนะเพิ่มเติมขึ้น ชาวบ้านเรียก "วัดใต้"

วัดมีพระธาตุองค์ใหญ่และองค์เล็ก องค์ใหญ่ลักษณะเจดีย์เป็นรูปทรงล้านนา ก่ออิฐถือปูน สร้างโดยพระลาวู ประมาณ พ.ศ. 2478 และคณะศรัทธาชาวอำเภอแม่ลาน้อยพ่อหนานเก๋ เป็นนายช่างในการก่อสร้างและนายสะอาด ชาวอำเภอแม่ลาน้อยได้นำเงินมาตและเงินมู ส่วนพระธาตุองค์เล็ก ลักษณะเจดีย์เป็นรูปทรงล้านนา ก่ออิฐถือปูน สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2495 โดย นายน้อยยศ กำนันตำบลแม่ลาน้อย พร้อมด้วยคณะศรัทธา นางโหย่ง และลุงต๋าคำ ภายในบรรจุอัฐฐิของพระลาวู ซึ่งเป็นผู้สร้างพระธาตุองค์ใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านบน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระลาวู
* พระจันทิมา
* พระดวงจันทร์ เกตุธมฺโม
* พระครูอนุสิฐปริยัติโวหาร (เกตุแก้ว คมฺภีรปญฺโญ ป.ธ.4)

อ้างอิง
-------

1. ↑  อรรจนีลดา วุฒิจันทร์, อ่อนเดือน เทียนทอง (2533). "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9". กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 1028. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-17. สืบค้นเมื่อ 2021-08-17. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "พระธาตุวัดโวหารคุณ ( วัดใต้ )". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "พระธาตุวัดโวหารคุณ ( วัดใต้ ) องค์เล็ก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
คุณพ่อ**อันโตนิโอ ปินโต** (โปรตุเกส: *Antonio Pinto* *อังโตนียู ปิงตู*) หรือ **อ็องตวน ปินโต** (ฝรั่งเศส: *Antoine Pinto*; ค.ศ. 1664 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1696) ส่วนบันทึกโกษาปานเรียก **อันตน** เป็นบาทหลวงชาวสยามเชื้อสายเบงกอล และเป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวสยามคนแรก

ประวัติ
-------

คุณพ่ออันโตนิโอเกิดในปี ค.ศ. 1664 บิดาเป็นชาวเบงกอล ส่วนมารดาเป็นไทย เข้ารีตนิกายโรมันคาทอลิกเมื่ออาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง ราชทูตฝรั่งเศสมาถึงกรุงศรีอยุธยาในปี ค.ศ. 1685 และเข้าศึกษา ณ สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ กรุงศรีอยุธยา ฟร็องซัว-ตีมอเลอง เดอ ชัวซี ได้บันทึกถึงความเฉลียวฉลาดสามเณรนี้ว่า *"มีชายชาวสยามคนหนึ่งชื่ออันโตนิโอ ปินโต ได้มายังทำเนียบที่พักของท่านราชทูตเพื่อเฉลยวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับเทววิทยาอุทิศทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว [ของฝรั่งเศส] ท่านวิสัชนาและตอบข้อปุจฉาได้อย่างมีความสามารถยิ่ง"*

เมื่ออายุได้ 22 ปี สามเณรอันโตนิโอหรือสามเณรอันตนได้เดินทางไปประเทศฝรั่งเศสพร้อมกับคณะราชทูตออกพระวิสุทธสุนทรเมื่อปี ค.ศ. 1685 เพื่อศึกษาต่อที่กรุงโรม และสามเณรอันตนก็ได้แสดงความเฉลียวฉลาดด้วยการแสดงปุจฉาวิสัชนาประเด็นเทวศาสตร์ต่อหน้านักบวชและประชาชนในปารีส โดยมีออกพระวิสุทธสุนทรร่วมฟังด้วย หลังศึกษาที่มหาวิทยาลัยโปรปากันดาฟีเด กรุงโรม รับศีลบวชขั้นบาทหลวงในปี ค.ศ. 1686 จึงได้เดินทางกลับกรุงศรีอยุธยาในปี ค.ศ. 1695 เพื่อช่วยงานพระคุณเจ้าหลุยส์ ลาโน

คุณพ่ออันโตนิโอ ปินโต มรณภาพเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1696 ณ กรุงศรีอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "คุณพ่ออันโตนิโอ ปินโต". *หอจดหมายเหตุอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ*. 22 กันยายน 2558. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-12. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  ภูธร ภูมะธน. *โกษาปาน ราชทูตผู้กู้แผ่นดิน*. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ, 2555, หน้า 68
3. 1 2  วรยุทธ กิจบำรุง, บาทหลวง. *บาทหลวง*. กรุงเทพฯ : สื่อมวลชนคาทอลิกประเทศไทย, 2546, หน้า 21-2, 460
4. ↑  วีรศักดิ์ วนาโรจน์สุวิช, บาทหลวง. *ประวัติพระศาสนจักรคาทอลิกไทย*. มมป. : วิทยาลัยแสงธรรม, หน้า 104
**วัดโรงช้าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาขาว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา ปัจจุบันพระครูสังฆรักษ์สมจิตร ปฺญญาวุโธ (ผลิศร) เป็นเจ้าอาวาส

วัดโรงช้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2490 ไม่ทราบประวัติความเป็นมาที่แน่ชัด เคยมีเจดีย์อยู่ 3 องค์ไม่เหลือร่องรอยให้ศึกษาได้ ปัจจุบันสิ้นสภาพโบราณสถานแล้ว

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคาร 2 ชั้น หอสวดมนต์ (หลังเก่า) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ (หลังใหม่) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2550 เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ทรงไทย ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระจันทร์
* พระอ๋อง
* พระเกิด
* พระบุญ
* พระชุ่ม พ.ศ. 2496–2482
* พระครูใหญ่ โกสลฺโล พ.ศ. 2494
* พระครูปลัดถนอม จุนฺโท พ.ศ. 2525
* พระครูสังฆรักษ์ สมจิต ปญฺญาวุโธ พ.ศ. 2536–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโรงช้าง". สำนักงานเทศบาลตำบลสวนแตง.
2. ↑  กรมศิลปากร. "วัดโรงช้าง" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 20 ตุลาคม 2565. เข้าถึงจาก
3. ↑  "วัดโรงช้าง". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
**จัตุรัสทราฟัลการ์** (อังกฤษ: Trafalgar Square; /trəˈfælɡər/ *trə-**fal**-gər*) เป็นจัตุรัสสาธารณะในซิทีออฟเวสท์มินส์เตอร์, ลอนดอนกลาง ตั้งขึ้นในสตวรรษที่ 19 ในพื้นที่ที่ในอดีตรู้จักในชื่อแชร์ริงครอสส์ ชื่อของจัตุรัสนั้นตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ที่ซึ่งเป็นชัยชนะของกองทัพเรือหลวงของอังกฤษในสงครามนโปเลียนิก เหนือฝรั่งเศส และ สเปน เมื่อปี 1805 ที่หาดของแหลมตราฟัลการ์

บริเวณรอบ ๆ จัตุรัสนี้เป็นสถานที่สำคัญมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1200 ระยะทางที่วัดจากแชร์ริงครอสส์ถูกใช้เป็นหมุดสถานที่เป็นเวลาหลายศตวรรษ ใจกลางของจัตุรัสคือเนลซันส์คอลัมน์ซึ่งสูง 52 เมตร ล้อมรอบด้วยรูปปั้นสิงโตสี่ตัว อาคารหลัก ๆ ที่หันหน้าเข้าสู่จัตุรัสนี้ได้แก่ หอศิลป์แห่งชาติ, เซนท์มาร์ตินอินเดอะฟีลดส์, แคนาดาเฮาส์ และ เซาธ์แอฟริกาเฮาส์

ชื่อ
----

จัตุรัสนี้ได้ชื่อมาจากยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ สงครามที่ราชนาวีอังกฤษชนะฝรั่งเศสกับสเปนในสงครามนโปเลียนในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1805 ที่ริมชายฝั่งแหลมตราฟัลการ์ แม้ว่าก่อน ค.ศ. 1835 แหลมนี้ยังไม่มีชื่อ

คำว่า "ตราฟัลการ์" เป็นคำศัพท์ภาษาสเปนที่มีต้นตอจากภาษาอาหรับ ซึ่งน่าจะสืบมาจากคำว่า *เฏาะเราะฟุลฆอร* (طرف الغار 'แหลมถ้ำ/ใบกระวาน') หรือ *เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์* (طرف الغرب 'ตะวันตกปลายสุด')

อ้างอิง
-------

1. ↑  BBC. "Where Is The Centre Of London?". *www.bbc.co.uk* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-08-09.
2. ↑  Weinreb et al. 2008, p. 934. sfn error: no target: CITEREFWeinreb\_et\_al.2008 (help)
3. ↑  "2". 15 December 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 December 2004.
4. ↑  Entry *algar*, in *DRAE* dictionary
5. 1 2  Richard Burton. "The Arabian Nights". footnote 82.
6. ↑  Joseph E. Garreau. "A Cultural Introduction to the Languages of Europe". สืบค้นเมื่อ 25 March 2019.
**วัดถ้ำยายปริก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเทววงษ์ อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี รวมที่ดินทั้งหมด 11 ไร่ 3 งาน 6 ตารางวา 

วัดถ้ำยายปริก เดิมชื่อ **สำนักวิปัสสนาพัฒนาการทางจิตร ถ้ำยายปริก** เดิมทีถ้ำซึ่งแต่เดิมชื่อ **ถ้ำยายปิก** ต่อมาเรียก **ถ้ำยายปริก** โดยเมื่อ พ.ศ. 2513 หลวงพ่อประสิทธิ์ ถาวโร ได้พักอยู่ที่วัดจุฑาทิศธรรมสภารามวรวิหาร นิมิตเห็นหญิงชราผมขาว นิมนต์ท่านมาอยู่ถ้ำยายปริก วันรุ่งขึ้นได้มาสำรวจกัน 2 รูป พบถ้ำซึ่งหน้าถ้ำเป็นป่ารกชัฏ ถ้ำมี 3 คูหา ภายในถ้ำมีตุ่มน้ำสีแดงเก่า ๆ 1 ใบเตียงไม้เก่า ๆ 2 เตียง มีค้างคาวอาศัยอยู่มาก มีปล่องถ้ำระบายอากาศอยู่แต่ละคูหา ท่านเห็นว่าเหมาะแก่การบำเพ็ญ สมณธรรม ถ้ำนี้ไม่มีผู้ครอบครอง เป็นทีสุขาภิบาลเกาะสีชังดูแล จึงได้เริ่มทำแท่นพระและเทพื้นคอนกรีตภายในถ้ำ สร้างกุฏิสันติธรรม และสร้างเสนาสนะต่าง ๆ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2544

สิ่งก่อสร้างและอาคารเสนาสนะ ได้แก่ ถ้ำยายปริก มีห้องกรรมฐาน 3 ห้อง กุฏิสงฆ์ 24 ห้อง กุฏิชี 21 ห้อง อุโบสถ สถูปพระเจดีย์สังเวชนียสถาน ภ ตำบลอินเดีย–เนปาล บรรจุพระบรม
สารีริกธาตุและลูกนิมิต พระสถูปเจดีย์ หอระฆังหอกลอง และศาลาหน้าถ้ำยายปริก เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถ้ำยายปริก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดถ้ำยายปริก". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ประวัติวัดถ้ำยายปริก".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดถ้ำยายปริก**
**วัดถ้ำเขาปรางค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนิคมลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี

แต่เดิมบริเวณนี้เรียกว่า *เขาล้อมฟาง* จนเมื่อประมาณ พ.ศ. 2516 หลวงพ่อสุวัฒน์ คัมภีร์ปัญโญ (เจ้าอาวาสของวัดเขาปรางค์ในปัจจุบัน) เป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อลี ธัมมธโร วัดอโศการาม ได้ธุดงค์มาถึงที่นี่และเห็นว่าที่นี่เหมาะสมกับการปฏิบัติธรรม สมควรแก่การสร้างวัดขึ้น จนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2539

จุดเด่นของวัดคือพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา หรือ ปางแสดงธรรมจักร ขนาดกว้าง 32 เมตร สูง 56 เมตร อยู่ในพระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิ พระหัตถ์ขวายกขึ้น จีบนิ้วเป็นรูปวงกลม พระหัตถ์ซ้ายยกขึ้นประคอง มีเครื่องประกอบเป็นวงล้อธรรมจักรและฉัตรด้านบนสุด สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2557 โดยมีบันไดพญานาคเจ็ดเศียรให้ขึ้นไปชมวิวบริเวณลานรอบฐานองค์พระ นอกจากนั้นวัดยังมี *เจดีย์เก้ายอด* หรือ *นวโลกุตระเจดีย์* ที่เป็นพระเจดีย์ที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุและอัฐิธาตุของพระคณาจารย์สายกรรมฐานอยู่บนยอดเจดีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถ้ำเขาปรางค์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดถ้ำเขาปรางค์ อันซีน วัดสวย ลพบุรี ที่จะไม่ใช่แค่ทางผ่านอีกต่อไป".
**วัดถ้ำเขาวง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมในตำบลบ้านไร่ อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี

ประวัติ
-------

วัดถ้ำเขาวงตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แต่เดิมชื่อ **ธรรมสถานถ้ำเขาวง** เริ่มต้นจากหลวงพ่อสนอง กตปุญโญ เจ้าอาวาสวัดสังฆทาน จังหวัดนนทบุรี ได้พาคณะพระภิกษุซึ่งเป็นศิษย์ยานุศิษย์เดินธุดงค์ผ่านมาพบเห็นสถานที่นี้ อันมีภูมิประเทศล้อมรอบด้วยภูเขา ด้านบนมีถ้ำหลายแห่ง ในหน้าฝนจะมีน้ำตกไหลให้ความร่มเย็นชุ่มชื่น จึงพักอยู่ 2–3 วัน แล้วก็ออกเดินทางต่อไป ต่อมาภายหลังหลวงพ่อบุญส่ง ปิยธมโมซึ่งเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อสนอง กตปุญโญ ได้พาหมู่คณะพระภิกษุเดินทางผ่านมาทางนี้อีกหลายหน จนเมื่อ พ.ศ. 2528 หลวงพ่อบุญส่ง ปิยธมโมจึงได้ขออนุญาตติหลวงพ่อสนอง กตปุญโญ เพื่อพัฒนาเป็นสถานปฏิบัติธรรม ในระยะแรกกกุฏกิเป็นเพียงถ้ำ มีกระต๊อบมุงหญ้าคา ที่ชาวบ้านมาช่วยสร้างถวาย 2–3 หลัง จนเมื่อประมาณ พ.ศ. 2530 ลวงพ่อท่านคิดว่าการจำพรรษาอยู่ด้านบนเป็นการลำบากมาก จึงคิดย้ายสำนักมาอยู่ข้างล่าง ประจวบกับมีนายทง เลขยัน หรือโยมถุง มีจิตศรัทธาถวายที่ดินให้จำนวนหนึ่ง จากนั้นจึงได้สร้างกุฏิศาลาที่พัก

ประมาณ พ.ศ. 2536–2537 ท่านเริ่มทำการปลูกสร้างศาลาทรงไทยเอนกประสงค์ขึ้นเพื่อเชิดชูสถาปัตยกรรมไทย จึงชักชวนญาติโยมหาทุนทรัพย์มาทำการก่อสร้าง แต่เมื่อเศรษฐกิจไม่ดี การพัฒนาจึงล่าช้าลงกับทั้งวัสดุสิ่งของมีราคาเพิ่มขึ้น ท่านจึงคิดที่จะนำวัตถุดิบจากธรรมชาติที่มีอยู่นำมาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ เช่นตอไม้รากไม้ ไม้แกนร่อนที่ถูกไฟไหม้ นำมาสร้างเป็นเสนาสนะต่าง ๆ

อาคารเสนาสนะ
------------

เสนาสนะของวัดเป็นอาคาร 4 ชั้น มีลักษณะสถาปัตยกรรมไทย ใต้ถุนเป็นลานเอนกประสงค์รวมทั้งร้านขายของ ชั้นที่ 2 เป็นวิหาร ชั้นที่ 3 เป็นกุฏิ อุโบสถอยู่ชั้น 4 สร้างด้วยไม้สัก และไม้มะค่า รวมทั้งไม้เก่าจากเรือนไทยแถวอยุธยา อ่างทอง หลังคานำมาจากลำพูน ช่างที่เข้าตัวเรือน รวมทั้งทำส่วนตัวเหงา ป้านลม และจั่ว มาจากอยุธยา ด้านหลังอาคารทรงไทยเป็นเขาหินปูน ด้านหน้ามีบ่อน้ำ มีสวนนที่ตกแต่งด้วยหิน ไม้ดัด และไม้ประดับ ระหว่างทางเดินที่จะขึ้นไปชมถ้ำ ถ้ำมีอยู่ 7–8 ถ้ำ บางถ้ำเป็นที่นั่งวิปัสสนาสำหรับพระภิกษุ บางถ้ำเป็นถ้ำค้างคาว บางถ้ำมีหินงอกหินย้อย บนเขามีที่ราบกว้างมีต้นไม้หลายชนิด เช่น ไม้ยาง ไม้มะค่า ไม้เสลา เป็นต้น มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่บ้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถ้ำเขาวง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดถ้ำเขาวงษ์ จังหวัดอุทัยธานี". องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสรวง.
3. ↑  "วัดถ้ำเขาวง". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุทัยธานี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-28. สืบค้นเมื่อ 2021-12-28.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดถ้ำเขาวง**
**วัดถ้ำเชียงดาว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงดาว อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่

วัดถ้ำเชียงดาว หรือ **วัดบ้านถ้ำ** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514 วัดตั้งอยู่ในบริเวณเขาหลวงเชียงดาว การพบถ้ำครั้งแรกในพุทธศตวรรษที่ 20 ประชาชนเข้าไปตั้งถิ่นฐานเริ่มเป็นหมู่บ้านในกลางพุทธศตวรรษที่ 23 และมีการบูรณะเรื่อยมา มีตำนานเล่าว่า เจ้าหลวงคำแดง บุตรชายของเจ้าผู้ครองเมืองพะเยา ได้ทิ้งบ้านเมืองมาตามหาหญิงสาวที่แปลงร่างเป็นกวางทอง กวางตัวนั้นหายไปในถ้ำนี้ เจ้าหลวงคำแดงจึงตามเข้าไปในถ้ำและก็ไม่ได้กลับออกมาอีกเลยนับจากนั้น ชาวบ้านเชื่อว่าเจ้าหลวงคำแดงน่าจะกลายเป็นเทวดาคอยรักษาถ้ำ และยังสร้างศาลพ่อหลวงคำแดง นอกจากนั้นยังมีตำนาน "พรหมฤๅษี" เป็นผู้วิเศษที่ได้เรียกประชุมเทวดา อินทร์ พรหม ยักษ์ อสูร นาคราช เป็นต้น เพื่อมาเนรมิตสิ่งวิเศษต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปทองคำ ต้นโพธิ์ทองคำ ช้างวิเศษหรือช้างเอราวัณ ดาบวิเศษหรือดาบศรีกัญชัย อาหารทิพย์ ม้าวิเศษ เป็นต้น

หน้าถ้ำมีธารน้ำไหล มีน้ำไหลออกมาจากถ้ำตลอดปี ปากถ้ำยังประดิษฐานพระพุทธรูปทันใจ อาคารเสนาสนะมีเจดีย์ 25 ยอดลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังแบบพม่า ส่วนฐานตอนล่างเป็นชั้นเขียงรับชั้นปัทม์ ท้องไม้ลูกแก้วคู่ซ้อนกัน 2 ชั้น ที่มุมทั้ง 4 ของแต่ละชั้นประดับเจดีย์จำลองรวมทั้ง 3 ชั้น เป็น 24 องค์ และเจดีย์ประธาน 1 องค์รวมเจดีย์ทั้งหมด 25 องค์ และอุโบสถลักษณะอาคารก่ออิฐถือปูนขนาด 2 ห้อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ถ้ำเชียงดาว". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "มนต์เสน่ห์เชียงดาว วัดถ้ำเชียงดาว". เชียงใหม่นิวส์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดถ้ำเชียงดาว**
**วัดถ้ำรงค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณเขาถ้ำรงค์ในตำบลถ้ำรงค์ อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งมีความโดดเด่นตรงที่ข้อเท้าของหลวงพ่อดำจะมีโซ่ล่ามไว้อยู่

วัดถ้ำรงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2355

พระพุทธรูปในถ้ำ
---------------

บริเวณเขาถ้ำรงค์มีถ้ำหินปูนคูหาเดียวซึ่งมีพระพุทธรูป ขนาดใหญ่มีการสร้างพระพุทธรูปปูนปั้น ไว้ตามซอกหินผนังถ้ำ จำนวน 10 องค์ ที่ผนังด้านทิศตะวันตก มีพระประธานและพระพุทธรูปแวดล้อม ผนังด้านทิศเหนือมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ 2 องค์ พระพุทธรูปยืนปูนปั้น (ทาสี) ขนาดใหญ่ประดิษฐานอยู่ตรงกลางกลุ่มพระพุทธรูปทำนองเป็นพระประธาน ปางประธานอภัย ประทับอยู่บนฐานบัว ก่ออิฐฉาบปูน ประดับลายปูนปั้นเป็นกลีบบัว ลักษณะเป็นฐานเพิ่มมุมก่อยกสูง พระพุทธรูปยืนปูนปั้น (ลงรัก) ปางประทานอภัย ประดิษฐานอยู่บนฐานบัวปูนปั้นทาสีแดงและมีซุ้มเรือนแก้ว อยู่ทางด้านซ้ายของพระพุทธรูปองค์ใหญ่ เศียรอยู่ระดับเดียวกับพระองค์ใหญ่ แต่ขนาดเล็กกว่ามาก 

พระพุทธรูปยืนปูนปั้น (ทาสีแดง) ปางประทานอภัย ประดิษฐานอยู่บนฐานบัวปูนปั้นทาสีแดง ด้านข้างมีรูปหงส์ แต่ปัจจุบันเหลือเพียงตัวเดียว มีซุ้มเรือนแก้ว เช่นเดียวกัน พระพุทธรูปองค์นี้อยู่ทางด้านขวาของพระองค์ใหญ่ พระพุทธรูปนั่งปูนปั้น (ลงรักปิดทอง) ปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่บนฐานบัวทางซ้ายของพระองค์ใหญ่ และอยู่ใต้พระพุทธรูปยืนที่ขอบของช่องหิน ที่ประดิษฐานพระพุทธรูปนั่ง ทางขวา ระดับเหนือเศียร มีพระพุทธรูปนั่ง ปางมารวิชัย ปูนปั้น ประดิษฐานอยู่บนฐานบัวปูนปั้น ทำเป็นกลีบบัวขนาดใหญ่ ชิ้นส่วนน่าจะเป็นพระพุทธรูปนั่ง ปัจจุบันชำรุด ไปหมดแล้ว เหลือเฉพาะช่องหินและแกนไม้ที่รองรับฐานพระพุทธรูปเดิม อยู่ทางด้านซ้ายของพระพุทธรูปองค์ใหญ่ 

พระพุทธรูปยืนปูนปั้น ลงรักปิดทอง ปางประทานอภัย อยู่ข้างแท่นฐานบัวพระประธาน ซึ่งน่ามีอยู่ก่อน พระพุทธรูปนั่ง ลงรักปิดทอง อยู่ชิดกับฐานพระประธาน อยู่ระดับต่ำกว่าพื้นปัจจุบันน่าจะเป็นของเดิมที่มีมาก่อน ปัจจุบันโผล่แค่บั้นพระองค์ พระพุทธรูปยืน ปูนปั้นลงรัก สภาพชำรุดโดยเฉพาะท่อนพระกร ปูนฉาบกระเทาะจนเห็นแกนไม้ข้างใน ประดิษฐานอยู่บนฐานบัวปูนปั้นทาสีแดง อยู่ที่ผนังทางด้านทิศเหนือพระพุทธไสยาสน์ ปูนปั้นลงรักปิดทอง ส่วนพระกรชำรุด เห็นแกนไม้ด้านใน มีแท่นฐานบัวรองรับ แต่สภาพชำรุดมาก ประดิษฐานอยู่ทางด้านทิศเหนือ ใกล้ปากถ้ำ

เจดีย์
------

โบราณสถานที่สำคัญ คือ เจดีย์จำนวน 3 องค์ อยู่ที่ผนังถ้ำ 2 องค์ และอยู่ถัดออกไปอีก 1 องค์ เจดีย์ทรงสี่เหลี่ยม ตั้งอยู่หน้าถ้ำ ทางด้านซ้าย ฐานชั้นล่างทรงสี่เหลี่ยม ถัดขึ้นไปมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปนั่งทั้ง 4 ทิศ ถัดขึ้นไปเป็นซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปยืน เจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบ ตั้งอยู่หน้าถ้ำ ทางด้านขวาเป็นเจดีย์ฐานกลม ถัดขึ้นไปเป็นฐานสิงห์ย่อมุมไม้ยี่สิบ สามชั้น แล้วเป็นบัวกลุ่มรองรับปากระฆัง องค์ระฆังกลมส่วนยอดหักหายไป เจดีย์ทรงปราสาท ยอดทรงระฆัง ด้านล่างมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปนั่ง ทั้ง 4 ทิศ ถัดขึ้นไปมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปยืน จากนั้นมีบัวถลา 3 ชุด องค์ระฆังกลม มีบัวปากระฆังรองรับ บัลลังก์สี่เหลี่ยม ถัดขึ้นไปเป็นมาลัยเถา สภาพชำรุดมาก ส่วนยอดหักหายไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถ้ำรงค์". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
2. ↑  "พระพุทธรูป วัดถ้ำรงค์". ศูนย์ศึกษาศิลปกรรมโบราณในเอเชียอาคเนย์.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดถ้ำรงค์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-03. สืบค้นเมื่อ 2021-08-03.
4. ↑  "วัดถ้ำรงค์". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดถ้ำรงค์**