เรือของบรัษัทเป็ลนี เป็นเรือขนาดใหญ่ เชื่อมระหว่างเกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซีย
**การขนส่งในอินโดนีเซีย** มีกระจายอยู่ในเกาะกว่า 1,000 แห่งของประเทศ แต่เกาะที่มีปริมาณการขนส่งที่หนาแน่นที่สุดคือเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย มีการขนส่งครบทุกรูปแบบ โดยที่มีมากที่สุดคือ ถนน มีครอบคลุมทั่วทั้งประเทศกว่า 437,759 กิโลเมตรในปี ค.ศ. 2008 ส่วนการขนส่งระบบราง มีเฉพาะในเกาะชวาและเกาะสุมาตรา การขนส่งทางทะเล เนื่องจากเป็นประเทศหมู่เกาะ จึงเป็นศูนย์การขนส่งทางทะเลที่สำคัญแห่งหนึ่ง โดยในแต่ละเกาะ จะมีเมืองท่าอย่างน้อย 1 แห่ง ส่วนการขนส่งทางแม่น้ำ พบได้ในสุมาตราตะวันออกและกาลีมันตัน และการขนส่งทางอากาศ มีสายการบินให้บริการมากมาย และมีท่าอากาศยานครอบคลุมทั่วประเทศ

เรือขนส่งสินค้า
---------------

เส้นทางการเดินเรือในปี ค.ศ. 2006
เรือปีนีซีแบบดั้งเดิม ใช้ในการขนส่งสินค้าระหว่างเกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซีย
ท่าเรือเมอระก์ เป็นท่าเรือทางผ่านที่สำคัญระหว่างเกาะชวากับเกาะสุมาตรา
เนื่องจากประเทศอินโดนีเซียเป็นประเทศหมู่เกาะขนาดใหญ่ จึงมีการขนส่งทางเรือในเกือบทุกส่วนของประเทศ ส่วนใหญ่มักจะเป็นเรือบรรจุกล่องสินค้ากับเรือขนส่งผู้โดยสาร เรือที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด คือ เรือปีนีซีแบบดั้งเดิม ทำด้วยไม้ มักใช้ในการขนส่งสินค้าระหว่างหมู่เกาะสำคัญต่าง ๆ มีท่าเรือที่สำคัญได้แก่ ท่าเรือซุนดาเกอลาปาในจาการ์ตา และท่าเรือปาโอเตเรในมากัซซาร์

เรือข้ามฟากมีให้บริการตามเกาะหลักต่าง ๆ มักเดินเรือในระยะสั้นระหว่างเกาะสุมาตรา เกาะชวา และเกาะบาหลี เรือข้ามฟากมีให้บริการตลอดวัน นอกจากนี้ยังมีเรือข้ามฟากระหว่างประเทศ ไปยังมาเลเซีย (ช่องแคบมะละกา) และสิงคโปร์อีกด้วย

นอกจากนี้ยังมีเรือขนส่งผู้โดยสารไปยังพื้นที่ห่างไกล โดยเฉพาะหมู่เกาะทางตะวันออกของประเทศ คือเรือเป็ลนี ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 2-4 สัปดาห์

ในบางเกาะ ใช้แม่น้ำเป็นทางสัญจรหลัก เช่น ภูมิภาคกาลีมันตัน มีเรือยาวให้บริการตามแม่น้ำ เป็นต้น

การขนส่งทางน้ำ
--------------

อินโดนีเซียมีทางน้ำที่ใช้สัญจรได้ถึง 21,579 กิโลเมตร (ข้อมูลปี ค.ศ. 2005) ซึ่งครึ่งหนึ่งอยู่ในภูมิภาคกาลีมันตัน และอีกครึ่งหนึ่งอยู่บนเกาะสุมาตราและเกาะปาปัว ทางน้ำเป็นทางสัญจรหลักของผู้คนบนเกาะกาลีมันตันและเกาะปาปัวซึ่งมีระบบถนนที่ยังไม่ค่อยดีจะดีนัก ต่างจากเกาะชวาและเกาะสุมาตราซึ่งเป็นเกาะที่มีการพัฒนาสูง ประเทศอินโดนีเซียติดอันดับที่ 7 ในด้านประเทศที่มีทางน้ำยาวที่สุดในโลก

### ท่าเรือ

ดูบทความหลักที่: รายชื่อท่าเรือในประเทศอินโดนีเซีย
เมืองท่าที่สำคัญได้แก่ เมืองจีลาจัป, จีเรอบน, จาการ์ตา, กูปัง, ปาเล็มบัง, เซอมารัง, ซูราบายา และมากัซซาร์ ท่าเรือส่วนใหญ่ดำเนินงานโดยบริษัทการท่าเรืออินโดนีเซีย ซึ่งจะแบ่งการบริหารเป็น 4 ส่วน โดยเริ่มจากส่วนที่ 1 ทางภาคตะวันตก ไปจนถึงส่วนที่ 4 ทางภาคตะวันออก

การขนส่งทางถนน
--------------

รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ ทรานส์จาการ์ตา
การขนส่งทางบก มียานพาหนะที่หลากหลายมาก รถโดยสารประจำทางส่วนใหญ่มีให้บริการบนเกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบาหลี บางสายให้บริการแบบรถด่วน ไม่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสารจนกว่าจะถึงสถานีปลายทาง ส่วนรถมินิบัส มีให้บริการระหว่างหมู่บ้านหรือเมืองเล็ก ๆ เท่านั้น

ในเมืองใหญ่ ๆ หลายแห่ง มีรถแท็กซี่วิ่งให้บริการ โดยเฉพาะในจาการ์ตาจะมีรถโดยสารประจำทางของโกปาจา และรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ ทรานส์จาการ์ตา ยานพาหนะอื่น ๆ อาทิเช่น รถตุ๊กตุ๊ก (*บาจัจ*) รถสามล้อ (*เบอจะก์*) ถูกห้ามในพื้นที่ส่วนใหญ่ของจาการ์ตา

ประเทศอินโดนีเซีย เป็นหนึ่งในประเทศที่มีการจราจรติดขัดที่สุดในโลก โดยเฉพาะในจาการ์ตาซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการจราจรติดขัดที่สุด เนื่องจากมีปริมาณรถยนต์ที่ใช้งานมากกว่าปริมาณถนนที่มีอยู่

ทางหลวงสายหลักของประเทศ ได้แก่ ทางหลวงเอเชียสาย 2 และทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา

อินโดนีเซียมีถนนลาดยาง 213,649 กิโลเมตร ส่วนที่เหลืออีก 154,711 กิโลเมตร ไม่ได้ลาดยาง (สถิติปี ค.ศ 2002)

อินโดนีเซียมีทางหลวงอยู่หลายสาย ส่วนใหญ่จะเป็นทางหลวงแผ่นดินซึ่งมีอยู่ทั่วไปบนเกาะชวา เกาะสุมาตรา และบางส่วนเป็นทางพิเศษซึ่งทางพิเศษที่มีการเก็บค่าผ่านทางแพงที่สุด คือ ทางพิเศษจีปูลารัง ซึ่งเชื่อมระหว่างจาการ์ตา–บันดุง

ส่วนระบบขนส่งและจราจรอัจฉริยะ (ITS) ได้ถูกนำมาใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012

### ทางหลวงแผ่นดิน

| * ด
* ค
* ก
อินโดนีเซีย ทางหลวงแผ่นดินในประเทศอินโดนีเซีย |
| --- |
| เกาะบาหลี | 
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5

 |  |
| เกาะชวา | 
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* 12
* 13
* 14
* 15
* 16
* 17
* 18
* 19
* 20
* 21
* 22
* 23
* 24
* 25

 |
| เกาะสุมาตรา | 
* 1
* 5
* 13
* 20

 |

### ทางพิเศษ

รถแท็กซี่ในจาการ์ตา
โครงข่ายทางหลวงบนเกาะชวา
ทางพิเศษจีปูลารัง เป็นส่วนหนึ่งของทางพิเศษสายทรานส์ชวา
นี่คือ รายชื่อทางพิเศษในประเทศอินโดนีเซีย (*จาลันโตล*) บางส่วน

#### เกาะชวา

ดูเพิ่ม: รายชื่อทางหลวงแผ่นดินบนเกาะชวา และ ทางพิเศษทรานส์ชวา
#### เกาะสุมาตรา

* ทางพิเศษเบอลาวัน-เมดัน-ตันจุงโมราวา (*ทางพิเศษเบิลเมอรา*)

*โครงการ*

* ทางพิเศษเมดัน-ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลานามู-เตอบิงติงกี ปัจจุบันก่อสร้างได้ร้อยละ 80 แล้ว ส่วนอีกร้อยละ 20 ที่เหลือ ติดปัญหาการเวนคืนที่ดิน
* ทางพิเศษเมดัน-บินไจ
* ทางพิเศษเปอกันบารู-กันดิส-ดูรี-ดูไม
* ทางพิเศษปาเล็มบัง-อินดราลายา
* ทางพิเศษเตองีเนเน็ง-บาบาตัน

#### เกาะซูลาเวซี

* ทางพิเศษมากัซซาร์-ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่าน ฮาซานูดดิน
* ทางพิเศษมากัซซาร์

*โครงการ :*

* ทางพิเศษมานาโด-บีตุง

#### เกาะบาหลี

ทางพิเศษเซอรางัน-ตันจุงเบอโนอา
สร้างจากตันจุงเบอโนอาไปสิ้นสุดที่เซอรางัน มีระยะทาง 12.7 กิโลเมตร และมีทางวิ่งเฉพาะรถจักรยานยนต์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2013 ก่อนการประชุมเอเปค

การขนส่งทางราง
--------------

รถไฟระหว่างเมืองขบวนหนึ่ง กำลังเข้าสู่สถานีรถไฟกัมบีร์
รถไฟชานเมืองในจาการ์ตา
ดูบทความหลักที่: การขนส่งระบบรางในประเทศอินโดนีเซีย
โครงข่ายรถไฟส่วนใหญ่จะอยู่บนเกาะชวา โดยบนเกาะชวา จะมีทางรถไฟสายหลักอยู่ 2 สาย และสายย่อยอีกหลายสาย มีให้บริการทั้งรถไฟโดยสารและรถไฟสินค้า นอกจากนี้ยังมีรถไฟชานเมืองวิ่งให้บริการในเขตกรุงจาการ์ตา เรียกว่า **กาเอร์เอ็ล โกมูเตอร์ไลน์** และอีกเมืองคือซูราบายา

ในปี ค.ศ. 2008 รัฐบาลมีโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา แต่ยังไม่มีความคืบหน้าของโครงการจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ เคยมีโครงการรถไฟฟ้ารางเดี่ยวในจาการ์ตา แต่ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2004 และได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 มีกำหนดเปิดให้บริการในช่วงปี ค.ศ. 2016-2017 ส่วนการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจาการ์ตา (MRT) กำลังก่อสร้าง และจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2018

ส่วนบนเกาะสุมาตราแบ่งโครงข่ายรถไฟเป็น 3 ส่วน ได้แก่ 

* สุมาตราเหนือ : รอบเมืองเมดัน
* สุมาตราตะวันตก : จากเมืองปารียามัน ไปยังปาดัง
* สุมาตราใต้และลัมปุง : จากเมืองลูบุกลิงเกาไปยังบันดาร์ลัมปุง

สายรถไฟล่าสุดของเกาะสุมาตรา คือ รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกูวาลานามู เขตเมืองเมดัน เริ่มให้บริการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ใช้เวลาในการเดินทาง 45 นาที

ส่วนบนเกาะกาลีมันตัน มีทางรถไฟขนถ่านหิน ระยะทาง 122 กิโลเมตร

ท่อน้ำมัน
---------

ข้อมูลเมื่อปี ค.ศ 1989

* ท่อน้ำมันดิบ 2,505 กิโลเมตร
* ท่อปิโตรเลียม 456 กิโลเมตร
* ท่อก๊าซธรรมชาติ 1,703 กิโลเมตร

การขนส่งทางอากาศ
----------------

จุดหมายปลายทางในประเทศของสายการบินการูดาอินโดนีเซีย
การขนส่งทางอากาศในอินโดนีเซียมีอยู่ค่อนข้างมาก เพราะใช้เชื่อมต่อระหว่างเกาะต่าง ๆ พันเกาะของอินโดนีเซีย ช่วงปี ค.ศ. 2009-2013 มีผู้โดยสารใช้บริการขนส่งทางอากาศเพิ่มขึ้นร้อยละ 43 โดยเพิ่มจาก 59,384,362 คน ไปเป็น 85,102,827 คน

### ท่าอากาศยาน

อาคารผู้โดยสาร 3 ของท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา
ดูบทความหลักที่: รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศอินโดนีเซีย
ท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตาของจาการ์ตา เป็นสนามบินที่มีความสำคัญมากที่สุดในประเทศ แต่อย่างไรก็ตาม สนามบินส่วนใหญ่ของอินโดนีเซียยังอยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยจะดีนัก ทำให้เป็นหนึ่งในประเทศที่มีความปลอดภัยด้านอากาศยานที่น้อยที่สุด อนึ่ง ประเทศอินโดนีเซียมีสนามบินทั้งหมด 676 แห่ง (ข้อมูลปี ค.ศ. 2012)

**สนามบินที่มีทางวิ่งลาดยาง**

* *มากกว่า 3,047 เมตร :* 4 แห่ง
* *2,438 – 3,047 เมตร :* 22 แห่ง
* *1,524 – 2,437 เมตร :* 51 แห่ง
* *914 – 1,523 เมตร :* 71 แห่ง
* *น้อยกว่า 914 เมตร :* 37 แห่ง

*รวมทั้งหมด :* 185 แห่ง
**สนามบินที่มีทางวิ่งไม่ลาดยาง**

* *1,524 – 2,437 เมตร :* 6 แห่ง
* *914 – 1,523 เมตร :* 24 แห่ง
* *น้อยกว่า 914 เมตร :* 462 แห่ง

*รวมทั้งหมด :* 491 แห่ง
### ลานจอดเฮลิคอปเตอร์

อินโดนีเซียมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ 76 แห่ง (ข้อมูลปี ค.ศ. 2012)

### สายการบิน

Boeing 737-800 ของสายการบินการูดาอินโดนีเซีย ในลายปัจจุบัน ที่ท่าอากาศยานเพิร์ท
**สายการบินประจำชาติ :**

* การูดาอินโดนีเซีย
* *เมอปาตีนูซันตาราแอร์ไลน์* (ล้มละลายแล้ว)

**สายการบินอื่น ๆ**

* รายชื่อสายการบินในประเทศอินโดนีเซีย

ดูเพิ่ม
-------

* กระทรวงคมนาคม (อินโดนีเซีย)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Indonesia's Diversity Revisited
2. ↑  Politics and Business Indonesia  เก็บถาวร 2008-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Rank Order - Waterways  เก็บถาวร 2018-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑  "Awaiting an Opening". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-12. สืบค้นเมื่อ April 30, 2014.
12. ↑  Railway Gazette International November 2010, p56
13. ↑  World Bank Datebase,
14. ↑  "Safety woeful, admits air chief." *Sydney Morning Herald* online, November 2, 2007 - 2:17PM.

| * ด
* ค
* ก
อินโดนีเซีย บทความเกี่ยวกับประเทศอินโดนีเซีย |
| --- |
| ประวัติศาสตร์ | 
* ก่อนเป็นอาณานิคม
* อาณานิคม
* เป็นเอกราช
* ระเบียบใหม่
* ปัจจุบัน

 |  |
| การเมือง | 
* ปัญจศีล
* รัฐธรรมนูญ
* ประธานาธิบดี
	+ รายชื่อ
* นายกรัฐมนตรี
* คณะรัฐมนตรีสหภาพอินโดนีเซียที่สอง
* สภาที่ปรึกษาประชาชน
* ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ
* พรรคการเมือง
* การเลือกตั้ง
* การทหาร
* กฏหมาย
* บังคับใช้กฏหมาย

 |
| เศรษฐกิจ | 
* บริษัท
* การสื่อสาร
* วิทยาศาสตร์
* ตลาดหลักทรัพย์
* การท่องเที่ยว
* การขนส่ง

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* ธรณีวิทยา
* เกาะ
* ทะเลสาบ
* ภูเขา
* แม่น้ำ
* ภูเขาไฟ
* สวนสาธารณะ
* สิทธิมนุษยชน
	+ LGBT

 |
| สังคมและประชากร | 
* นูซันตารา
* เขตการปกครอง
	+ จังหวัด
* ชนกลุ่มน้อย
* สาธารณสุข
	+ บริการสุขภาพ
* ภาษาราชการ
* ภาษาอื่น ๆ
* ศาสนา
* สตรี

 |
| วัฒนธรรม | 
* สถาปัตยกรรม
* ศิลปะ
* ภาพยนตร์
* อาหาร
* นาฏศิลป์
* การศึกษา
* วีรบุรุษ/สตรี
* เพลงพื้นบ้าน
* วรรณคดี
* ปัญจักสีลัต
* สื่อ
* ดนตรี
* เทศกาล
* กีฬา

 |
| สัญลักษณ์ | 
* เพลงชาติ
* ตราแผ่นดิน
* ธง
* ครุฑ
* คำขวัญ
* อีบูเปอร์ตีวี

 |

| * ด
* ค
* ก
การขนส่งในเอเชีย |
| --- |
| รัฐเอกราช | 
* กัมพูชา
* กาตาร์
* เกาหลีใต้
* เกาหลีเหนือ
* คาซัคสถาน
* คีร์กีซสถาน
* คูเวต
* ญี่ปุ่น
* จอร์เจีย
* จอร์แดน
* จีน
* ซาอุดิอาระเบีย
* ซีเรีย
* ไซปรัส
* ติมอร์-เลสเต
* ตุรกี
* เติร์กเมนิสถาน
* ทาจิกิสถาน
* ไทย
* เนปาล
* บรูไนดารุสซาลาม
* บังกลาเทศ
* บาห์เรน
* ปากีสถาน
* พม่า
* ฟิลิปปินส์
* ภูฏาน
* มองโกเลีย
* มัลดีฟส์
* มาเลเซีย
* เยเมน
* รัสเซีย
* ลาว
* เลบานอน
* เวียดนาม
* ศรีลังกา
* สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
* สิงคโปร์
* อัฟกานิสถาน
* อาร์มีเนีย
* อาเซอร์ไบจาน
* อินโดนีเซีย
* อินเดีย
* อิรัก
* อิสราเอล
* อิหร่าน
* อียิปต์
* อุซเบกิสถาน
* โอมาน

 |
| รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ | 
* เซาท์ออสซีเชีย
* ไซปรัสเหนือ
* ไต้หวัน
* ปาเลสไตน์
* นากอร์โน-คาราบัค
* อับคาเซีย

 |
| เขตบริหารพิเศษและเขตสังกัด | 
* เกาะคริสต์มาส
* บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
* มาเก๊า
* หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)
* ฮ่องกง

 |