recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *หาน (韓)*

**ฮันเอี๋ยว** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หาน เหยา** (จีน: 韓瑤; พินอิน: *Hán Yáo*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*สามก๊ก* เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของฮันเต๊กและขุนพลของมณฑลเลียงจิ๋วแห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก ใช้ดาบเป็นอาวุธ

ฮันเอี๋ยวเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ฮันเอี๋ยวปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 92 ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งแรกในปี ค.ศ. 228 ฮันเต๊กนำกองกำลังชนเผ่าเสเกี๋ยง (西羌 *ซีเชียง*) หรือเกี๋ยงตะวันตกแปดหมื่นนายยกมาสนับสุนนแฮหัวหลิมแม่ทัพวุยก๊กในการรบกับจ๊กก๊ก ฮันเอี๋ยวและบุตรชายคนอื่นของฮันเต๊กอีก 3 คนคือฮันเอ๋ง (韓瑛 *หาน อิง*) ฮันเขง (韓瓊 *หาน ฉฺยง*) และฮันกี๋ (韓琪 *หาน ฉี*) ได้ติดตามฮันเต๊กผู้บิดามาร่วมรบด้วย

ฮันเต๊กและบุตรชายเข้ารบกับเตียวจูล่งขุนพลจ๊กก๊กที่เขาฮองเบงสัน (鳳鳴山 *เฟิ่งหมิงชาน*) ฮันเอ๋งบุตรชายคนโตของฮันเต๊กเป็นคนแรกที่เข้ารบตัวต่อตัวกับเตียวจูล่งและถูกแทงตกม้าเสียชีวิต ฮันเอี๋ยวจึงขับม้าถือดาบเข้ารบกับเตียวจูล่ง ฮันเอี๋ยวสู้เตียวจูล่งไม่ได้ ฮันเขงและฮันกี๋ก็เข้าช่วยรบ ฮันเอี๋ยวเงื้อดาบจะฟันเตียวจูล่ง แต่เตียวจูล่งหลบได้และจับเป็นฮันเอี๋ยวส่งให้ทหารในทัพ ภายหลังก็ให้มัดส่งตัวไปให้จูกัดเหลียง หลังจากนั้นก็ไม่มีการกล่าวถึงในฮันเอี๋ยวในนวนิยาย*สามก๊ก*อีก ความภายหลังในนวนิยายที่ว่า "ฮันเต๊กเห็นบุตรชายสี่คนต่างถูกฆ่าด้วยมือของเจ้า ยฺหวิน (趙雲)" แท้จริงแล้วเป็นความที่เขียนขัดแย้งกับเนื้อเรื่องเพราะฮันเอี๋ยวเพียงถูกจับเป็นไม่ได้ถูกสังหาร

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 70
2. ↑  ชื่อตัวของเตียวจูล่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  (次子韓瑤見之，縱馬揮刀來戰。) *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.
2. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๗๐". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 7, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.
4. ↑  (韓德見四子皆喪趙雲之手) *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 92.
**นางสาวมาลินี อินฉัตร** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นอดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคไทยรักไทย

ประวัติ
-------

มาลินี อินฉัตร เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2502 เป็นชาวอำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรสาวของนายจำลอง กับนางสุนีย์ อินฉัตร อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดศรีสะเกษ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และปริญญาโท สาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

การทำงาน
--------

มาลินี อินฉัตร เป็นนักการเมืองท้องถิ่น เคยได้รับแต่งตั้งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ เข้าสู่สนามเลือกตั้งระดับชาติในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย แต่แพ้ให้กับร้อยโท กุเทพ ใสกระจ่าง ก่อนจะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับร้อยโทกุเทพ ใสกระจ่าง อีกครั้ง ต่อมาได้มีการเลือกตั้งซ่อมแทน ร.ท.กุเทพ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 แต่นางสาวมาลินีก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนางสาวจิรวดี จึงวรานนท์ จากพรรคประชาราช จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 71 สังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรี กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ (เลื่อนแทนนายยงยุทธ วิชัยดิษฐ) ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เธอได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 102

ในปี 2562 เธอลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และกลับมาสังกัดพรรคเพื่อไทยอีกครั้งในปี 2564 และวางตัววิลดา อินฉัตร ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักการเมืองถิ่นจังหวัดศรีสะเกษ
2. ↑
3. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-02. สืบค้นเมื่อ 2012-05-22.
5. ↑  เรื่อง ให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองเลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง (นางสาวมาลินี อินฉัตร)[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)
7. ↑  150ผู้สมัครส.ส.บัญชีรายชื่อพรรคเพื่อชาติ เด็กจตุพร-ยงยุทธเพียบ
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๖ เก็บถาวร 2022-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๓๐ ข หน้า ๘๐, ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖
9. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๑๔๖, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
**ไอ คาวาชิมะ** (ญี่ปุ่น: 川嶋 あい; โรมาจิ: *Kawashima Ai*, 21 กุมภาพันธ์ 1986 –) เป็น นักร้องนักแต่งเพลง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตซาวาระ เมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัดดับเบิลวิง ของ Tsubasa Entertainment Group ชื่อจริงเขียนว่า 川島 愛 ซึ่งอ่านเหมือนกัน

ชีวประวัติ
----------

เธอเริ่มตั้งเป้าที่จะเป็นนักร้องและแสดงบนถนนในปี 2002 และมีการแสดงถึง 1,000 ครั้งในปี 2005 ทำให้ได้รับสมญานามว่า "**นางฟ้าบนถนน**" (路上の天使) เปิดตัวในฐานะนักร้องนำของวง I WiSH ในปี 2003 ด้วยเพลงยอดนิยม "อาสึ เอะ โนะ โทบิระ" (明日への扉) และซิงเกิลอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ "มิเอไน สึบาสะ" (見えない翼) และ "My Love" เป็นต้น ด้วยความที่มีเสียงที่โปร่งใสจึงได้รับการเรียกว่า "**เสียงเพลงของนางฟ้า**" (天使の歌声) เธอยังมีส่วนร่วมในกิจกรรมช่วยเหลือสังคม เช่น การแสดงสดฟรีในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง และการสนับสนุนการก่อสร้างโรงเรียนในประเทศกำลังพัฒนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "つばさグループ組織図". つばさエンタテインメント. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-07. สืบค้นเมื่อ 2012-01-31.
2. 1 2 3  "川嶋あいが新曲PR 7月に秋田市で公演 不安抱える人に温かさ届けたい". *秋田魁新報*. 2009-04-22.
3. ↑  "阪神大震災から13年 備え/絆（2-1）". *産経新聞*. 2008-01-15.
4. ↑  "軌跡たどるベスト盤リリース−デビュー5周年の川嶋あい". *静岡新聞*. 2008-06-06.
5. ↑  桜井学 (2008-06-05). "川嶋あい、ベスト盤発売 暗闇の光は明るい". *読売新聞*.
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
บทความนี้เกี่ยวกับเอียวเหลงที่เป็นเจ้าเมืองลำอั๋นของวุยก๊ก สำหรับเอียวเหลงที่เป็นนายทหารของฮันเหียน ดูที่ เอียวเหลง (เตียงสา)

**เอียวเหลง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หยาง หลิง** (จีน: 楊陵; พินอิน: *Yáng Líng*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 เป็นเจ้าเมืองลำอั๋นของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก

เอียวเหลงเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

เอียวเหลงปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 92 เอียวเหลงเป็นชาวอำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 *จี้เซี่ยน*) เมืองเทียนซุย (天水郡 *เทียนฉุ่ยจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกานซู่ เป็นญาติผู้น้องของเอียวหู เอียวเหลงดำรงตำแหน่งราชการในวุยก๊กเป็นเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองลำอั๋น (南安 *หนานอาน*; อยู่บริเวณอำเภอหล่งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)

เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กเริ่มการยกทัพบุกเหนือครั้งแรก จับตัวซุยเหลียงเจ้าเมืองฮันเต๋ง (安定 *อานติ้ง*; อยู่บริเวณอำเภอเจิ้นยฺเหวียน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ได้ จูกัดเหลียงรู้ว่าซุยเหลียงสนิทกับเอียวเหลง จึงให้ซุยเหลียงไปเจรจากับเอียวเหลงให้ส่งตัวแฮหัวหลิมแม่ทัพวุยก๊กที่อยู่ในเมืองลำอั๋น เอียวเหลงจึงร่วมกับแฮหัวหลิมและซุยเหลียงวางแผนซ้อนกลจูกัดเหลียง แสร้งทำเป็นยอมมอบเมืองลำอั๋นให้จูกัดเหลียงลวงให้นำทัพจ๊กก๊กเข้าเมืองลำอั๋นจึงจะจับฆ่าเสียในเมือง แต่จูกัดเหลียงมองแผนการของเอียวเหลงออกจึงซ้อนกลเอียวเหลงให้กวนหินและเตียวเปานำทหารจ๊กก๊กอยู่ปะปนในทหารของซุยเหลียงที่จะยกเข้าเมืองลำอั๋น เมื่อเอียวเหลงเปิดประตูเมืองต้อนรับซุยเหลียง กวนหินจึงเข้าสังหารเอียวเหลงที่ประตูเมือง ส่วนซุยเหลียงถูกเตียวเปาสังหาร ทัพจ๊กก๊กยึดเมืองลำอั๋นได้และจับเป็นแฮหัวหลิม

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 70
2. ↑  *สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ระบุว่าเอียวเหลงเป็นหลานของเอียวหู

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๗๐". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 5, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  (諒曰：「此人乃楊阜之族弟楊陵也；與某鄰郡，交契甚厚。」) *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.
3. ↑  ("ซุยเหลียงจึงบอกว่า เจ้าเมืองคนนี้ชื่อเอียวเหลง เปนหลานเอียวฮู กับข้าพเจ้าก็ชอบใจกัน") "สามก๊ก ตอนที่ ๗๐". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 5, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
4. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**สัณหพจน์ สุขศรีเมือง** (เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) รองเลขาธิการพรรคพลังประชารัฐ อดีตรองประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจ สภาผู้แทนราษฎร เลขานุการคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัยและนวัตกรรม สภาผู้แทนราษฎรสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช 1 สมัย

ประวัติ
-------

สัณหพจน์ สุขศรีเมือง เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 เป็นบุตรของนายประเสริฐ และ นางพร้อม สุขศรีเมือง สำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพ เมื่อปี พ.ศ. 2537 ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีขนถ่ายวัสดุ จาก สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เมื่อปี พ.ศ. 2539 และ ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาชาวิชาการบริหารรัฐกิจและกฎหมาย มหาวิทยารามคำแหง เมื่อปี พ.ศ. 2550 สมรมกับ นางสาวพรีภาว์ เทียมไพศาล มีบุตร-ธิดา 3 คน

การทำงาน
--------

สัณหพจน์เคยเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท เอส.เอส.เบลท์ จำกัด รวมถึงเคยทำงานเป็นเลขาฯของนายสมคาด สืบตระกูล อดีตรองหัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา นอกจากนี้ยังเคยเป็นอดีตที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของสภาทนายความ และเป็นอดีตที่ปรึกษาสภาทนายความจังหวัดมีนบุรี ในช่วง พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2554

งานการเมือง
-----------

สัณหพจน์เคยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครในนามพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา เขต 12 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้เพียง 447 คะแนน นอกจากนั้นยังเคยลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2556 สังกัดอิสระ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ โดยสามารถเอาชนะวิทยา แก้วภราดัย อดีต ส.ส. 8 สมัย จากพรรคประชาธิปัตย์ ไปได้

ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขาลงสมัคร ส.ส. จังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 3 (อำเภอปากพนัง และอำเภอหัวไทร) โดยสังกัดพรรคเดิม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สัณหพจน์ สุขศรีเมือง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคพลังประชารัฐ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2565 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นาย สัณหพจน์ สุขศรีเมือง
2. 1 2  หมายเลข 6 นายสัณหพจน์ สุขศรีเมือง
3. ↑  "เปิดใจ 'ดร.สัณหพจน์ สุขศรีเมือง' แม่ทัพใต้ 'พลังประชารัฐ'". *คมชัดลึกออนไลน์*. 2023-04-02.
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๕, เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๖, ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๖
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๑๑, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* นายสัณหพจน์ สุขศรีเมือง, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
**แองจิล่า แกรนท์** หริอ **แองจี้ แกรนท์** (ชื่อเล่น: แองจี้) เป็นลูกครึ่งไทย-ออสเตรเลีย และเป็น นักร้อง นักแสดงชาวไทย

ประวัติ
-------

**แองจิล่า แกรนท์** หรือ แองจี้ เกิดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 เป็น นักร้อง นักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นชื่อดังในอดีต เช่น THE BOY, สุดสัปดาห์, GLRT และเป็นพิธีกรรายการ **ทีนทอล์ค**

ด้านการศึกษาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี Queensland University of Technology (ประเทศออสเตรีย) สาขา Music Technology แล้วก็ค่อยเปลี่ยนไปเรียนซาวน์ดีไซน์สายละครเวทีที่ Victonan College of the Arts

แองจี้ ได้มีโอกาสเป็นศิลปิน-นักร้องอยู่ที่ค่าย แกรมมี่ โดยออกอัลบั้มเฉพาะกิจร่วมกับพิธีกรรายการทีนทอล์ค ชื่ออัลบั้มว่า "Teen Track 2T" เพลงเดี่ยวที่ได้ร้องคือเพลง "ฝันนิรันดร" และเพลง "ปล่อย ปล่อย" อัลบั้มนี้ถูกวางแผงเมื่อปี 2542 หลังจากนั้น แองจี้ก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง ปอบ หวีด สยอง รับบทเป็น ฟ้า ซึ่งถือว่าผลงานชิ้นนี้ำให้เธอเป็นที่รู้จักอย่างมาก จากนั้นเธอก็ได้หายไปจากวงการบันเทิง เพราะเธอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศนั่นเอง

ปัจจุบันแองจี้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศออสเตรเลีย เธอทำงานอยู่ที่ Freelance Sound Designer และเป็นวีเจอยู่ที่ ABC Radio

ผลงาน
-----

### งานเพลง

| ปกอัลบั้ม | ข้อมูล | ชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| align="left"| *ทีนทอล์ค 2T* (*Teen Track 2T*)
* **Format:** CD
* **Released:** 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
* **Label:** GMM Grammy
 | 1. ยิ้ม ยิ้ม
2. ฝันนิรันดร
3. กอด กอด
4. ล้าน ล้าน
5. คู่ คู่
6. เก็บ เก็บ
7. หา หา
8. ปล่อย ปล่อย
9. ฝาก ฝาก
10. เกม เกม
11. ดาว ดาว
12. ยิ้ม ยิ้ม-ยังไม่ remix
 |
|

### ละครโทรทัศน์

* ละครเรื่อง "ไฟในดวงตา" ออกอากาศทางช่อง 3 (พ.ศ. 2536)

### ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ |
| --- |
|
| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | คู่กับ | หมายเหตุ |
| 2544 | ปอบ หวีด สยอง | ฟ้า | ดนัย สมุทรโคจร | ค่ายสหมงคลฟิล์ม |
|

**นิตยสาร Sister After Class นางแบบ: มาริสา แอนนิต้า, แองจิล่า แกรนท์**
### ผลงานพิธีกร

* พิธีกรรายการ ทีนทอล์ค (ช่อง 5)
* พิธีกรรายการ EO Today (ช่อง 5)

### มิวสิควีดีโอ

* เพลง "ไปด้วยกันนะ" ของ คริสติน่า อากีล่าร์
* เพลง "แก๊งใจง่าย" ของ บอยสเก๊าท์
* เพลง "ร.ฟ.ร. (Love Train)" ของ เจ-เจตริน วรรธนะสิน
* เพลง "ทำไมต้องรักเธอ" ของ เติ้ล-เต้-ติว บีเคเค

### ผลงานอื่นๆ

* โฆษณา โรออน
* โฆษณา แป้งเด็ก
* โฆษณา โฟมล้างหน้า ฯลฯ
* เป็นวีเจอยู่ที่ ABC Radio ที่ประเทศออสเตรเลีย
* ร่วมทำหนังสั้นเรื่อง Remembrance (ค.ศ. 2014)
* เข้าร่วมทำงานด้านเสียงในโฆษณาให้กับ อพอลโล แลป 2001 ของ ไตรเทพ วงศ์ไพบูลย์

อ้างอิง
-------

* แองจิล่า แกรนท์ - แองจี้ - หนังดี
* ยังจำได้ไหม "แองจิล่า แกรนท์" นางเอกปอบหวีดสยอง[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แองจิล่า แกรนท์เก็บถาวร 2018-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เว็บไซต์ส่วนตัว)
* (instagram แองจี้ แองจิล่า แกรนท์ @angiegrant)
**พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เจ๊ะโมง** (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2491) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 2 สมัย

ประวัติ
-------

พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เจ๊ะโมง เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2491 เป็นบุตรของนายเจ๊ะหลง กับนางนาปีเสาะ เจ๊ะโมง สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต จาก โรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่ 26

การทำงาน
--------

พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เริ่มรับราชการครั้งแรกในพื้นที่นครบาล ก่อนที่ลาออกจากราชการครั้งแรก ในขณะที่มียศร้อยตำรวจโท เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้ง ในสังกัดพรรคกิจสังคม แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงกลับเข้ารับราชการใหม่ครั้งที่สอง จนกระทั่งเติบโตในหน้าที่ราชการจนติดยศพันตำรวจโท ในตำแหน่งสารวัตร หัวหน้าสถานีตำรวจภูธร ตำบลตันหยง อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส จากนั้นจึงลาออกเพื่อสมัครรับเลือกตั้งครั้งที่สอง ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงกลับเข้ารับราชการใหม่ครั้งที่สาม ซึ่งครั้งนี้ได้สังกัดกองบังคับการตำรวจภูธร จังหวัดสุราษฏร์ธานี

งานการเมือง
-----------

พันตำรวจโท เจ๊ะอิสมาแอ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน รวม 2 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2544 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายอิสมาแอล เบญอิบรอฮีม จากพรรคประชาธิปัตย์

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ได้รับคะแนนเป็นลำดับที่ 6 ได้เพียง 500 คะแนน ต่อมาในปี 2562 ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 36 พรรคประชาชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

พันตำรวจโทเจ๊ะอิสมาแอ เจ๊ะโมง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2526 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*] กรมการปกครอง
2. ↑  โครงการสำรวจเพื่อประมวลข้อมูลนักการเมืองถิ่น กรณีศึกษา : จังหวัดปัตตานี. บูฆอรี ยีหมะ สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า. 2549
3. ↑  เลือกตั้งบัญชีรายชื่อปัตตานี ปชป.มาแรงทิ้งห่างคู่ปรับ ทรท. เก็บถาวร 2007-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนเว็บไซต์ผู้จัดการ สืบค้นวันที่ 11 พฤษภาคม 2561
4. ↑   การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2554
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๓๐, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๖๘, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๑๐๐ ตอนที่ ๑๐๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑๐, ๒๓ มิถุนายน ๒๕๒๖
**วิลล่า มาร์เก็ท** (อังกฤษ: Villa Market) เป็นร้านซูเปอร์มาร์เก็ตแบบลูกโซ่ในประเทศไทย ดำเนินกิจการโดยบริษัท วิลล่า มาร์เก็ท เจพี จำกัด

วิลล่า มาร์เก็ทก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2517 ที่บริเวณใกล้ซอยสุขุมวิท 33 เป็นสาขาแรก และยังคงเปิดอยู่จนถึงปัจจุบัน (รวมถึงเป็นสาขาเดียวที่เปิด 24 ชั่วโมง) ผู้ก่อตั้งคือ สุรพงษ์ ภูสนาคม โดยมีกลุ่มเป้าหมายคือชาวต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย

จากนั้นพิศิษฐ์ ภูสนาคม เข้ามาบริหารธุรกิจต่อ สามารถขยายสาขาได้รวม 21 สาขาในปี 2555 จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2563 มีจำนวนสาขา 36 สาขาทั่วประเทศ รูปแบบร้านมีทั้งแบบที่เป็นร้านเดี่ยว เช่นสาขาสุขุมวิท 33 สุขุมวิท 49 และตามห้างสรรพสินค้า เช่น สาขาในโครงการเค วิลเลจ สุขุมวิท 26, ลา วิลล่า อารีย์, เมเจอร์ อเวนิว รัชโยธิน, พาราไดซ์พาร์ค, โฮมโปร ราชพฤกษ์, ยูดีทาวน์ จังหวัดอุดรธานี, อินเด็กซ์ หัวหิน เป็นต้น

สินค้าที่ขายในร้านส่วนใหญ่เป็นสินค้านำเข้า โดยเฉพาะสินค้าอาหารสด อาหารแห้ง เช่น เนื้อแกะ เนื้อวัว ยีสต์ ชีส ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สุรพงษ์ ภูสนาคม "วิลล่า มาร์เก็ท" ยักษ์พรีเมียมในธุรกิจซูเปอร์มาร์เก็ต". เดอะพีเพิล.
2. ↑  "พิศิษฐ์ ภูสนาคม เปิดคัมภีร์บริหารวิลล่า มาร์เก็ท "เราต้องเป็นปลาเร็วที่รู้ใจลูกค้าที่สุด"". Business Today.
3. ↑  พรพรรณ ปัญญาภิรมย์. "วิลล่า มาร์เก็ต "เราต้องไม่หยุดความพอใจไว้กับวันนี้"". ฟอบส์.
4. ↑  ""Small is Beautiful : เล็ก แต่คล่องตัว" สูตรความสำเร็จ "Villa Market" ในวงล้อมยักษ์". แบรนด์บุฟเฟต์.
ประตูทางเข้าของค่ายกักกันเมาเทาเซิน
**ค่ายกักกันเมาเทาเซิน-กูเซิน** ประกอบด้วยค่ายกักกันเมาเทาเซินบนหุบเขาเหนือตลาดเมืองของเมาเทาเซิน (ประมาณราว 20 กิโลเมตร(12 ไมล์) ทางด้านตะวันออกของลินซ์ รัฐอัปเปอร์ออสเตรีย) ร่วมกับกลุ่มค่ายขนาดย่อยเกือบ 100 แห่งที่ตั้งอยู่ทั่วออสเตรียและเยอรมนีตอนใต้ ค่ายกักกันกูเซินสามแห่งอยู่บริเวณทั้งในและรอบๆของหมู่บ้านเซ็นต์จอร์เกิน/กูเซิน เพียงไม่กี่กิโลเมตรจากเมาเทาเซิน ถือว่าเป็นสัดส่วนสำคัญของนักโทษภายในค่ายอันซับซ้อนนี้ บางครั้งก็มีจำนวนนักโทษที่เกินในค่ายหลักของเมาเทาเซิน 

ค่ายหลักเมาเทาเซินได้ดำเนินการตั้งแต่ช่วงเวลาของอันชลุส เมื่อออสเตรียได้ถูกผนวกรวมเข้ากับนาซีเยอรมนี เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1938 ถึง 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ที่สงครามโลกครั้งที่สองยุติลง เริ่มต้นด้วยค่ายที่เมาเทาเซิน จำนวนค่ายขนาดย่อยได้ขยายตัวเมื่อเวลาได้ผ่านไปและในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1940 เมาเทาเซินและค่ายขนาดย่อยได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของค่ายแรงงานขนาดใหญ่ที่ซับซ้อนในส่วนของยุโรปที่ถูกควบคุมโดยเยอรมัน เช่นเดียวกับที่ค่ายกักกันนาซีค่ายอื่น ผู้อาศัยที่เมาเทาเซินและค่ายขนาดย่อยได้ถูกบังคับให้ใช้แรงงานทาส ภายใต้เงื่อนไขที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก เมาเทาเซินและค่ายขนาดย่อยได้รวมทั้งเหมืองหิน โรงงานผลิตสัมภาระทหาร ทุ่นระเบิด และอาวุธปืน และโรงงานประกอบเครื่องบินขับไล่ เม 262 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 ค่ายนี้มีผู้อาศัยอยู่ประมาณ 85,000 คน จำนวนผู้เสียชีวิตยังไม่ทราบแน่ชัด แม้ว่าแหล่งข้อมูลที่มาส่วนใหญ่จะอยู่ระหว่าง 122,766 คน และ 320,000 คน สำหรับโครงสร้างอันซับซ้อนนี้ทั้งหมด

เมาเทาเซินเป็นหนึ่งในค่ายกักกันอันซับซ้อนขนาดใหญ่แห่งแรกในนาซีเยอรมนีและที่แห่งสุดท้ายที่ได้รับการปลดปล่อยโดยฝ่ายสัมพันธมิตร สองค่ายขนาดใหญ่ เมาเทาเซินและกูเซินที่ 1 ได้ถูกจัดอยู่ในประเภท"เกรด 3"(สตูเฟอ 3) ของค่ายกักกัน ซึ่งหมายความว่าพวกเขามุ่งหมายที่จะทำให้เป็นค่ายกักกันที่แข็งแกร่งที่มีไว้สำหรับ"ศัตรูทางการเมืองของอาณาจักรไรซ์ที่ไม่สามารถแก้ไขได้" เมาเทาเซินก็ไม่เคยแพ้ถึงการอยู่ในจำแนกประเภทสตูเฟอ 3 ในสำนักงานทบวงกลางความมั่นคงไรช์(*Reichssicherheitshauptamt*; RSHA) ได้ถูกเรียกโดยชื่อเล่นว่า Knochenmühle – เครื่องบดกระดูก(แท้จริงแล้วคือโรงสีกระดูก) ซึ่งแตกต่างจากค่ายกักกันค่ายอีกจำนวนมาก ซึ่งมีไว้สำหรับนักโทษทุกประเภท เมาเทาเซินส่วนมากไว้ใช้สำหรับการกำจัดโดยผ่านทางการใช้แรงานของกลุ่มปัญญาชน ประชาชนผู้มีความรู้ และสมาชิกชนชั้นสูงทางสังคมในประเทศที่ถูกพิชิตโดยระบอบนาซีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปัจจุบัน ค่ายเมาเทาเซินหลักได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Haunschmied, Mills, Witzany-Durda (2008), pp. 172–175. sfn error: no target: CITEREFHaunschmied,\_Mills,\_Witzany-Durda\_(2008) (help)
2. ↑  Walden, p. 1. sfn error: no target: CITEREFWalden (help)
3. ↑  Dobosiewicz (1977), pp. 449. sfn error: no target: CITEREFDobosiewicz\_(1977) (help)
4. 1 2 3  Pike, p. 14. sfn error: no target: CITEREFPike (help)
5. ↑  Gębik, p. 332. sfn error: no target: CITEREFGębik (help)
6. ↑  Dobosiewicz (1977), pp. 5, 401. sfn error: no target: CITEREFDobosiewicz\_(1977) (help)
พระพุทธรูปปางรำพึงแห่งกัลวิหาร
**กัลวิหาร** (สิงหล: ගල් විහාරය) หรือ **อุตตราราม** เป็นวิหารที่ประดิษฐานหมู่พระพุทธรูปสลักเข้าไปในหน้าผาหินแกรนิต 4 องค์ "กัลวิหาร" แปลว่า วิหารหิน หรือ อารามหิน สร้างโดยพระเจ้าปรากรมพาหุมหาราช ในราวปี พ.ศ. 1696 – 1729 วิหารแกะสลักแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของนครโบราณโปโลนนรุวะ ตั้งอยู่ในเมืองปลนนรุวา (Polonnaruva) ประเทศศรีลังกา

พระพุทธรูปแกะสลักในแกรนิตทั้ง 4 พระองค์ ได้แก่ 

* พระพุทธรูปปางสมาธิ ฐานของพระพุทธรูปสลักเป็นวัชระและสิงห์ ด้านหลังแกะสลักลักษณะคล้ายวิมานหรือซุ้ม
* พระพุทธรูปปางสมาธิ มีขนาดเล็กกว่าองค์ที่กล่าวไปก่อนหน้า ประทับนั่งบนบัลลังก์บัวคว่ำบัวหงาย สองข้างมีประดิษฐานเทวดาแกะสลักตามศิลปะปาละ
* พระพุทธรูปปางรำพึง มีความสูง 7 เมตร
* พระพุทธปางไสยาศน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน

เดิมสันนิษฐานว่าพระพุทธรูปทั้ง 4 องค์ประดิษฐานภายในวิหาร จากการพบแนวฐานก่อด้วยอิฐเป็นร่องรอลการก่อสร้างวิหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑

ดูเพิ่ม
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **กัลวิหาร**

* Central Cultural Fund of Sri Lanka - Polonnaruwa Heritage site
* Galvihara - a unique display of rock art
**ค่ายกักกันราเวินส์บรึค** (เยอรมัน: *Konzentrationslager Ravensbrück*) เป็นค่ายกักกันเยอรมันที่มีไว้เฉพาะสำหรับผู้หญิงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1939–1945 ตั้งอยู่ทางตอนเหนือเยอรมนี ห่างจากกรุงเบอร์ลินไปทางทิศเหนือประมาณ 90 กิโลเมตร (65 ไมล์) ใกล้กับหมู่บ้านราเวินส์บรึค (ส่วนหนึ่งของเมืองเฟือร์สเทินแบร์ค/ฮาเฟิล) กลุ่มชนชาติที่มีขนาดใหญ่ที่สุดประกอบไปด้วยผู้หญิงชาวโปแลนด์ประมาณ 40,000 คน นอกจากนั้นได้รวมไปถึงชาวยิวจากทุกประเทศจำนวนประมาณ 26,000 คน, ชาวรัสเซียจำนวน 18,800 คน, ชาวฝรั่งเศส 8,000 คน และชาวดัตช์จำนวน 1,000 คน มากกว่าร้อยละ 80 เป็นนักโทษทางการเมือง นักโทษแรงงานทาสจำนวนมากได้รับการว่าจ้างจากบริษัท Siemens & Halske ตั้งแต่ ค.ศ. 1942–1945 การทดลองทางการแพทย์เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของตัวยาซัลโฟนาไมด์ได้ถูกปฏิบัติการ

ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงใน ค.ศ. 1941 หน่วยเอ็สเอ็สได้ตั้งค่ายเล็ก ๆ ติดกับค่ายราเวินส์บรึคสำหรับนักโทษชายซึ่งสร้างและดำเนินการจัดการห้องรมแก๊สของค่ายใน ค.ศ. 1944 จากนักโทษหญิงประมาณ 130,000 คนที่เข้าสู่ค่ายราเวินส์บรึค มีผู้เสียชีวิตจำนวนประมาณ 50,000 คน ถูกสังหารในห้องรมแก๊สประมาณ 2,200 คน และมีผู้รอดชีวิต 15,000 คนจนกระทั่งได้รับการปลดปล่อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Helm 2015, p. xii. sfn error: no target: CITEREFHelm2015 (help)
2. 1 2  Saidel 2006, p. 24 "Between the camp's initiation of 18 May 1939 and the day of liberation, an estimated 117,000 of the 132,000 women who passed through the camp had been murdered" harvnb error: no target: CITEREFSaidel2006 (help).
3. ↑  Helm 2015, p. 651. sfn error: no target: CITEREFHelm2015 (help)
ในบทความนี้นามสกุลคือ  *อี*

**อี ฮย็อน-อึน** (เกาหลี: 이현운, ? – ?) เป็นผู้บัญชาการทหารของโครยอ เขาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของคังโจ

ชีวประวัติ
----------

อีเข้าร่วมรัฐประหารของคังโจเพื่อทำลายกลุ่มอำนาจของคิม ชียัง ปลดพระเจ้ามกจง และสถาปนาพระเจ้าฮย็อนจงขึ้นครองบัลลังก์ ก่อนการรัฐประหาร เขาเป็นรองผู้ตรวจการทหารของซอบุกมยอน และ Vice Minister of Personnelหลังจากการรัฐประหารสำเร็จ คังโจได้รวมสภาความมั่นคงและหน่วยงานอีก 2 แห่งเข้าเป็นสำนักราชเลขาธิการ คังโจได้รับการแต่งตั้งให้เป็นราชเลขาธิการ และอี ฮย็อน-อึน ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองราชเลขาธิการ

เมื่อราชวงศ์เหลียวของชาวคีตันบุกโครยอเพื่อตอบโต้การรัฐประหาร อีกลายเป็นผู้บังคับบัญชาอันดับสองของกองทัพโครยอต่อจากคังโจ ซึ่งถูกส่งไปต่อสู้กับพวกคีตัน คังและอีต่างก็ถูกจับในสนามรบและถูกนำตัวเข้าเฝ้าจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง จักรพรรดิเหลียวเซิ่งจงขอให้ชายทั้งสองแปรพักตร์และรับใช้เหลียว ขณะที่คังโจปฏิเสธ อี ฮย็อน-อึนกลับยอมรับ เขาบอกกับจักรพรรดิว่า "เมื่อข้าพเจ้าได้เห็นพระอาทิตย์และพระจันทร์ดวงใหม่ด้วยตาทั้งสองข้างแล้ว ข้าพเจ้าจะยังนึกถึงลำธารและภูเขาเก่า ๆ ได้อย่างไร"

วัฒนธรรมสมัยนิยม
----------------

* แสดงโดยชเว จุน-ย็อง ในละครโทรทัศน์ทางช่อง KBS2 ในเรื่องชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน ปี 2009
* แสดงโดย คิม แจ-มิน ในละครโทรทัศน์ทางช่อง KBS2 ในเรื่อง *Korea–Khitan War ปี 2023*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "이현운(李鉉雲)". *Encyclopedia of Korean Culture* (ภาษาเกาหลี). สืบค้นเมื่อ 3 December 2023.
2. ↑  Kim, Bo-kwang (March 2013). "The Coup of Gang Jo and The Emergence of Jungdaeseong(中臺省, Palace Secretariat) in the Early Period of the Goryeo Dynasty". *Sahak Yonku: The Review of Korean History* (ภาษาอังกฤษ) (109): 41–84. ISSN 1225-133X. สืบค้นเมื่อ 3 December 2023.
3. ↑  Breuker, Remco E. (2010). *Establishing a Pluralist Society in Medieval Korea, 918-1170: History, Ideology and Identity in the Koryŏ dynasty*. Leiden Boston: Brill. pp. 365–366. ISBN 978-90-04-18325-4.
4. ↑  Jeon, Hyo-jin (September 12, 2023). 최수종 '고려 거란 전쟁', 끝판 노련美 대본 리딩 현장 [Choi Soo-jong's 'Goryeo–Khitan War', the final scene of the union script reading] (ภาษาเกาหลี). Sports Donga. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 29, 2023. สืบค้นเมื่อ September 29, 2023 – โดยทาง Naver.
**อมตะ หลูไพบูลย์** เป็นสถาปนิกชาวไทย ได้รับรางวัลจากการประกวดสถาปัตยกรรมโดยสมาคมสถาปนิกสยามฯ 3 ปีซ้อน งานออกแบบสถาปัตยกรรมมีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมไทยสมัยใหม่คำนึงถึงลักษณะทางภูมิศาสตร์และสภาพภูมิอากาศ

ประวัติ
-------

อมตะ หลูไพบูลย์ เป็นลูกชายคนที่ 2 ในจำนวน 4 คนของชาญศักดิ์ และพรศรี หลูไพบูลย์ จบระดับชั้นประถมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ระดับมัธยมจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สอบเข้าเรียนในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ตั้งแต่เรียนจบมัธยมปีที่ 5 ทว่าเพียง 1 ปีแรก ได้สอบใหม่เข้าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบโดยได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทอง จากนั้นอมตะเลือกไปเรียนต่อระดับปริญญาโทด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน สหรัฐ และเรียนต่อปริญญาโทในสาขาการพัฒนาเมืองในประเทศกำลังพัฒนา ในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

อมตะกลับมาทำงานเป็นสถาปนิกอาชีพ โดยผลงานการออกแบบชิ้นใหญ่ชิ้นแรกขณะอายุ 31 ปี คือ ศิลาเอวาซอนไฮด์อะเวย์ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ซิกซ์เซนส์ไฮด์อะเวย์สมุย) เป็นโรงแรมพักตากอากาศระดับ 6 ดาว บนเกาะสมุย ซึ่งการออกแบบนี้ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่นปี 2549 สมาคมสถาปนิกสยามฯ ผลงานถัดมาการออกแบบสถานพักตากอากาศซีโวลา บนเกาะพีพีดอน

พ.ศ. 2547 อมรตะเปิดบริษัทของตนเองชื่อ Department of Architecture มีผลงานออกแบบเช่นโรงแรม Little Shelter Chiangmai

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jenchieh Hung และ กุลธิดา ทรงกิตติภักดี. "New Waves of Thai Architects คลื่นระลอกใหม่จากสถาปัตยกรรมร่วมสมัยในประเทศไทย". สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์.
2. ↑  "'อมตะ หลูไพบูลย์' สถาปนิกชื่อดังและบทบาทแกรนด์แอมบาสเดอร์ 'Keep Walking Project'". ไทยรัฐ.
3. ↑  ""เปอร์สเปกทิฟ" เปิดชีวิตที่ออกแบบได้ของ "อมตะ หลูไพบูลย์" สถาปนิกชื่อดังระดับโลก". บ้านเมือง.
4. ↑  "อมตะ หลูไพบูลย์ ชีวิตออกแบบได้". positioningmag.com.
5. ↑  "DEmark Award 2021 เส้นทางความสำเร็จของนักออกแบบไทยสู่สากล".
กิจกรรมปีนหน้าผา
**นันทนาการ** คือ กิจกรรมที่สมัครใจทำในยามว่าง เพื่อให้เกิดความเพลิดเพลิน ผ่อนคลายความตึงเครียดทั้งร่างกายและจิตใจ นันทนาการ การเล่น และความสนุกสนาน ไม่สงวนไว้แต่มนุษย์ แต่พบได้ในสัตว์เกือบทุกชนิด การเล่นช่วยพัฒนาทักษะต่าง ๆ โดยเฉพาะทักษะการเคลื่อนไหวในสิ่งมีชีวิตวัยเยาว์

สำหรับมนุษย์ กิจกรรมนันทนาการมักเกิดขึ้นในช่วงสุดสัปดาห์ และวันหยุด ประกอบด้วย ดนตรี การเต้นรำ กีฬา งานอดิเรก เกม และการท่องเที่ยว การดูโทรทัศน์ และฟังเพลง เป็นรูปแบบสามัญของนันทนาการ

ศัพทมูล
-------

คำว่านันทนาการตรงกับคำภาษาอังกฤษคือ "recreation" แต่เดิมกรมวิชาการ กระทรวงธรรมการเคยกำหนดให้ใช้ในภาษาไทยว่า "สันทนาการ" แต่คำนี้มาจาก "สนฺทน" + "อาการ" แปลว่า การไหล ซึ่งไม่ตรงกับความหมายของ "recreation" ที่แปลว่า การพักผ่อนหย่อนใจ ต่อมา ราชบัณฑิตยสถานจึงบัญญัติให้ใช้ว่า "นันทนาการ" แทน

เอกลักษณ์
---------

ความเป็นเอกลักษณ์ของนันทนาการคือ 

1. ไม่เป็นงานอาชีพ
2. ไม่เป็นอบายมุข
3. ไม่มีผลตอบแทน
4. ไม่มีใครบังคับให้ร่วมกิจกรรม

ตัวอย่างกิจกรรมนันทนาการ
------------------------

* การเต้นรำ
* การรับประทานอาหารและเครื่องดื่ม
* การล่าสัตว์และการตกปลา
* การท่องเที่ยว
* เล่นอินเทอร์เน็ต
* อ่านหนังสือ
* เขียนนิยายหรือเรื่องสั้น (ในกรณีที่เขียนโดยไม่ได้ตั้งใจจะนำไปจัดพิมพ์)
* การเล่นกีฬาและออกกำลังกาย
* ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว
* การเล่นวีดีโอเกม
* ไปสวนสนุก
* ชักว่าว
* เดินเล่น
* การปั่นจักรยาน ฯลฯ

นอกจากนี้ ในปัจจุบันยังมีรูปแบบกิจกรรมนันทนาการ ที่ก่อให้เกิดความตื่นเต้นมากขึ้น อาทิ

* สกี
* สโนว์บอร์ด
* บันจีจัมพ์
* การเล่นเพนต์บอล
* การเล่นบีบีกัน
* การปีนหน้าผา
* การท่องเที่ยวผจญภัย
* วิ่งฟรีรันนิ่ง ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. ↑  ชนินทร์ วิศวินธานนท์ (2552). "นันทนาการ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-28. สืบค้นเมื่อ 2556-03-10. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

ดูเพิ่ม
-------

* กลุ่มสัมพันธ์
ทรานสปอนเดอร์ฟาสแทร็ก
**ฟาสแทร็ก** (FasTrak) เป็นระบบเก็บค่าผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์ (ETC) ที่ใช้ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ระบบนี้มีการใช้งานทั่วทั้งรัฐแคลิฟอร์เนีย ครอบคลุมถนนที่มีการเก็บค่าผ่านทาง (toll roads) สะพานที่มีการเก็บค่าผ่านทาง (toll bridges) และช่องจราจรพิเศษสำหรับยานพาหนะที่มีผู้โดยสารหลายคน (high-occupancy toll lanes) ทั้งหมดที่อยู่ในระบบทางด่วนและทางด่วนพิเศษของรัฐแคลิฟอร์เนีย

เช่นเดียวกับระบบเก็บค่าผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ ระบบ FasTrak ถูกออกแบบมาเพื่อลดความจำเป็นที่รถยนต์จะต้องหยุดเพื่อจ่ายเงินที่ด่านเก็บค่าผ่านทาง ช่วยลดปัญหาการจราจรติดขัดที่มักเกิดขึ้นบนทางด่วนที่มีการเก็บค่าผ่านทาง การนำเทคโนโลยีมาใช้เพื่อปรับปรุงระบบขนส่งของ FasTrak นี้ สอดคล้องกับโครงการ "ระบบขนส่งและจราจรอัจฉริยะ" (Intelligent Transportation Systems) ของกระทรวงคมนาคมสหรัฐอเมริกา (U.S. Department of Transportation)

ในโครงสร้างการบริหารของรัฐแคลิฟอร์เนีย มีหน่วยงานและเขตพื้นที่พิเศษ (special-purpose district) ต่าง ๆ ที่รับผิดชอบในการดำเนินการเก็บค่าผ่านทางบนทางด่วน ด้วยความกังวลว่าแต่ละหน่วยงานอาจจะนำเสนอระบบเก็บค่าผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์แตกต่างกันและไม่สามารถใช้งานร่วมกันได้ สภานิติบัญญัติรัฐแคลิฟอร์เนียจึงผ่านร่างพระราชบัญญัติวุฒิสภา 1523 (Senate Bill 1523) ในปี ค.ศ. 1990 ซึ่งกำหนดให้กระทรวงคมนาคมรัฐแคลิฟอร์เนีย (Caltrans) พัฒนาข้อกำหนดมาตรฐานระดับรัฐที่หน่วยงานเก็บค่าผ่านทางทั้งหมดจะต้องปฏิบัติตาม 3 ปีต่อมา หน่วยงานจัดการทางหลวง (Transportation Corridor Agencies) ได้เปิดทางพิเศษฟุตฮิลล์ (Foothill Toll Road) ในเทศมณฑลออเรนจ์ โดยเป็นการนำระบบเก็บค่าผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์มาตรฐานระดับรัฐมาใช้เป็นครั้งแรก และตั้งชื่อระบบนี้ว่า **ฟาสแทร็ก** (FasTrak) ปัจจุบัน รัฐแคลิฟอร์เนียยังคงมอบหมายหน้าที่ในการจำหน่ายและดูแลบัญชี FasTrak ให้กับหน่วยงานเก็บค่าผ่านทางแต่ละหน่วยงานต่อไป

1. ↑  Halloran, James V. III (September 1992). "Standardizing Electronic Toll Collection". Reason Foundation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 27, 2006. สืบค้นเมื่อ April 27, 2006.
**ไฟป่าในโบลิเวีย พ.ศ. 2553** เป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่การประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินของรัฐบาลโบลิเวีย พบว่ามีไฟป่าเกิดขึ้นมากกว่า 25,000 จุดทั่วประเทศ กินพื้นที่กว่า 1.5 ล้านเฮกเตอร์ (3.7 ล้านเอเคอร์) ไฟป่าได้ผลาญทำลายบ้านเรือนไปเกือบ 60 หลังคาเรือน โบลิเวียไม่สามารถรับมือกับไฟป่าดังกล่าวได้ เนื่องจากมีเครื่องบินบรรทุกน้ำไม่เพียงพอ

จุดที่เกิดไฟป่าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 17,000 จุดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคมไปเป็นอย่างน้อย 25,000 จุดในอีกสามวันต่อมา ไฟในบางจุดร้อนแรงเสียจนนักดับเพลิงไม่สามารถที่จะเข้าใกล้พอที่จะควบคุมเพลิงไว้ได้ เบย์มาร์ เบเซร์รา หัวหน้าเจ้าหน้าที่ป่าไม้ของโบลิเวีย ได้อธิบายถึงไฟป่าว่า "หายนะจริง ๆ นี่เป็นหายนะทางสิ่งแวดล้อมเลย เราพบกับไฟป่าที่มีความสูงกว่า 50 เมตรและกำลังลุกลามขึ้นเรื่อย ๆ และประเทศของเราไม่มีศักยภาพเพียงพอที่จะดับไฟนี้ได้"

ความเสียหาย
-----------

จนถึงปัจจุบัน ความเสียหายที่ร้ายแรงที่สุดเกิดขึ้นกับส่วนที่เป็นป่าฝนแอมะซอนของประเทศ ไฟป่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดพบบริเวณตะวันออกของประเทศติดกับชายแดนบราซิล ควันจากไฟป่าได้ส่งผลกระทบต่อเที่ยวบินจำนวนมากและทำให้ท่าอากาศยานขนาดเล็กต้องปิดให้บริการชั่วคราว
 ถึงแม้ว่าควันจะมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ท่าอากาศยานหลักของโบลิเวียในเมืองซานตากรุซเดลาเซียร์รายังคงเปิดให้บริการตามปกติ ในขณะที่ท่าอากาศยานท้องถิ่น 23 แห่งปิดให้บริการแล้ว

การขอความช่วยเหลือจากประเทศเพื่อนบ้าน
-------------------------------------

เอโบ โมราเลส ประธานาธิบดีแห่งโบลิเวีย กล่าวว่า เขาได้ขอความช่วยเหลือจากประเทศเพื่อนบ้าน ได้แก่ บราซิลและอาร์เจนตินา เพื่อขอความช่วยเหลือในการดับไฟ แต่จนถึงวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ทั้งสองประเทศก็ยังมิได้ยื่นมือเข้ามาให้ความช่วยเหลือ

สาเหตุ
------

เนื่องจากชาวชนบทได้ใช้ไฟในการเตรียมพื้นที่สำหรับการเพาะปลูก ประกอบกับภาวะภัยแล้งอย่างหนักในปีนี้ ทำให้พืชแห้งจัด ไฟจึงลุกลามอย่างควบคุมไม่ได้ ประชาชนจำนวนมากที่ถูกบังคับให้ย้ายออกจากที่อยู่อาศัยเนื่องจากไฟป่าได้สวดขอฝน แต่พยากรณ์อากาศระบุว่า ไม่มีฝนที่สามารถทำนายได้เร็ว ๆ นี้เลย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "BBC News — Bolivia declares emergency over forest fires". bbc.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2010-08-21.
2. 1 2 3 4 5  Hennigan, Tom (2010-08-20). "Bolivia seeks aid on Amazon fires". *Irish Times*.
3. ↑  "Bolivia declares fires emergency - 2010". Al Jazeera English. 2010-02-24. สืบค้นเมื่อ 2010-08-21.
4. 1 2  "Bolivia asks Argentina, Brazil for help in putting out Amazon fires". *EFE News Service*. 2010-08-19.
**วัดเนินฆ้อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเนินฆ้อ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

วัดเนินฆ้อสร้างวัดประมาณ พ.ศ. 2362 ให้ชื่อตามวัดเก่าแก่ซึ่งปลูกอยู่บนเนินที่มีต้นฆ้อมาก จึงเรียก "วัดเนินฆ้อ" ปัจจุบันต้นฆ้อยังมีปลูกให้เห็นได้ที่หน้าวัด วัดเนินฆ้อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2367 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 มีอีกชื่อหนึ่งว่า **วัดหว่างคีรีคงคา**

ภายในมณฑปมีรอยพระพุทธบาทจำลอง พระพุทธรูปปางมารวิชัยและของโบราณที่ทางศูนย์เก็บรักษาไว้ เช่น ไห เครื่องถ้วย เครื่องจักรสาน หิน บดยา ส่วนมณฑปเคยเป็นอาคารไม้แต่สภาพทรุดโทรมมาก ได้มีการบูรณะจนมีสภาพดังปัจจุบัน ทางศูนย์ปฏิบัติ ธรรมยังคงเก็บรักษาไม้จากอาคารมณฑปเดิมไว้อยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเนินฆ้อ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "หมุดกวีสุนทรภู่ จุดที่ 25". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดเนินฆ้อ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์, ภีร์ เวณุนันทน์. "รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ ประวัติวัฒนธรรมและธรรมชาติเมืองระยอง" (PDF). คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.
**ชรินพร เงินเจริญ** ชื่อเล่น **ปิ่น** เป็นนักแสดงและนางแบบหญิงชาวไทย สังกัดช่อง 7 เอชดี และเป็นเจ้าของตำแหน่งมิสทีนไทยแลนด์ 2019 ประจำปี 2562 มีผลงานที่เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียง คือ *ธิดาวานร* ในปี 2564

ประวัติ
-------

ชรินพร เกิดวันที่ 20 พฤศจิกายน 2546 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ปัจจุบันสอบติด คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาวิชาการละคอน

เธอมีความสามารถพิเศษ คือ รำไทย , เดินแบบ โดยเธอเคยเป็นตัวแทนของกระทรวงวัฒนธรรมไปเผยแพร่นาฏศิลป์ไทยที่ประเทศอินเดีย เดนมาร์ก จีน และอีกหลายประเทศมาแล้ว

### การทำงาน

ชรินพร เริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเข้าประกวด Missteen Thailand 2019 โดยเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศคว้ามงกุฏมาครองได้สำเร็จ ต่อมาเธอได้เซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัดทางช่อง 7 HD และกลายเป็นนางเอกน้องใหม่ของค่าย โดยละครเรื่องแรกที่เธอได้แสดงก็คือ ธิดาวานร รับบท อิยะวดี ประกบคู่พระเอก เมฆ จุติ จำเริญเกตุประทีป

ผลงาน
-----

### ผลงานละคร

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2564 | *ธิดาวานร* | เมงกาเลีย / อิยะวดี / เจ้านางทรายคำ |
| 2565 | *ป้อมปางบรรพ์* | เข็มหอม (เข็ม) |
| 2566 | *ฮักหลาย มายเลดี้* | ยุวรี |
| 256.. | *ร้ายเดียงสา* | ลินิน จันทนานันท์ (จ๋า) |
| *รอยรักรอยบาป* | พักตร์พิไล (หนูยิ้ม) |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Co.LTd, BBTV New Media. "ปิ่น ชรินพร เงินเจริญ - ประวัติ งานละคร รูปถ่าย instagram ตารางงาน ปิ่น ชรินพร เงินเจริญ". *Ch7 Stars Society*.
2. 1 2  "ประวัติ "ปิ่น ชรินพร" สาวหน้าใสนักแสดงดาวรุ่ง เจ้าของตำแหน่งมิสทีนไทยแลนด์ 2019". *www.sanook.com/campus*.
3. ↑  "ประวัติ ปิ่น ชรินพร เงินเจริญ". *entertainment.trueid.net*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ชรินพร เงินเจริญ ที่อินสตาแกรม
แผนผังเส้นเวลาแสดงวิวัฒนาการของการแจกจ่ายลินุกซ์ โดยแต่ละการแยกในแผนผังคือการ "แยกส้อม"
ในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ **การแยกส้อม** (อังกฤษ: fork) เกิดขึ้นเมื่อนักพัฒนานำสำเนาของ รหัสต้นทางจากซอฟต์แวร์ตัวหนึ่งและเริ่มการพัฒนาอย่างอิสระจากสำเนาของรหัสเหล่านั้นเพื่อสร้างซอฟต์แวร์ที่แตกต่างและแยกจากเดิม คำนี้อาจจะหมายถึงสาขาการพัฒนา หรือการแบ่งเส้นแบ่งทางในชุมชนนักพัฒนาก็ได้ ด้วยเหตุนี้มันจึงนับเป็นรูปแบบหนึ่งของความแตกแยก  เหตุผลในการแยกส้อมนั้นขึ้นอยู่กับความชอบของผู้ใช้ที่แตกต่างกัน และการพัฒนาซอฟต์แวร์ต้นฉบับที่ซบเซาหรือยุติลง

ตามคำนิยามแล้ว ซอฟต์แวร์เสรีและต้นทางเปิดสามารถถูกแยกส้อมออกจากทีมพัฒนาดั้งเดิมโดยไม่จำเป็นต้องมีการอนุญาตอย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่นับเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ อย่างไรก็ตาม การแยกส้อมของซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ (*เช่น* ยูนิกซ์) ก็สามารถเกิดขึ้นได้เช่นกัน

นิรุกติศาสตร์
-------------

คำว่า "fork" มีความหมายว่า "แตกกิ่งก้าน แยกทาง" มาตั้งแต่ต้นคริสตศตวรรษที่ 14

คำนี้ถูกใช้บน Usenet มาตั้งแต่ปี 1983 สำหรับกระบวนการสร้างกลุ่มย่อยเพื่อย้ายหัวข้อการสนทนาไป

การแยกส้อมซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ส
------------------------------------

ซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์สสามารถได้รับการแยกส้อมได้อย่างถูกกฎหมายโดยไม่ต้องได้รับการอนุมัติล่วงหน้าจากผู้ที่กำลังพัฒนา จัดการ หรือแจกจ่ายซอฟต์แวร์ตามนิยามซอฟต์แวร์เสรีและ นิยามต้นทางเปิด: 

> เสรีภาพในการแจกจ่ายสำเนาเวอร์ชันที่แก้ไขของคุณให้กับผู้อื่น (เสรีภาพ 3) การทำเช่นนี้จะทำให้ทั้งชุมชนมีโอกาสได้รับประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงของคุณ การเข้าถึงรหัสต้นทางถือเป็นเงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับสิ่งนี้
> 
> — นิยามซอฟต์แวร์เสรี

> 3. งานปรับแต่ง: ใบอนุญาตจะต้องอนุญาตให้มีการดัดแปลงและงานปรับแต่ง และจะต้องอนุญาตให้เผยแพร่งานปรับแต่งภายใต้เงื่อนไขเดียวกันกับใบอนุญาตของซอฟต์แวร์ต้นฉบับ
> 
> — The Open Source Definition

ดูเพิ่ม
-------

* รายการซอฟต์แวร์ฟอร์ก
* พอร์ตต้นทาง
* ปลายน้ำ (การพัฒนาซอฟต์แวร์)
* การตัดสินใจเป็นกลุ่ม
* การเขียนโปรแกรมแบบโมดูลาร์
	+ การดัดแปลง
* ซอฟต์แวร์ที่กำหนดเอง
* การปรับเปลี่ยนในแบบของคุณ
* ประสิทธิผลของทีม
	+ รหัสที่ซ้ำกัน
* การแฮ็ก ROM

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Schism", with its connotations, is a common usage, *e.g.*
2. ↑  Entry 'fork' in Online Etymology Dictionary เก็บถาวร 25 พฤษภาคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Can somebody fork off a "net.philosophy"? (John Gilmore, net.misc, 18 January 1983)
4. ↑  Why Open Source Software / Free Software (OSS/FS, FLOSS, or FOSS)? Look at the Numbers!: Forking เก็บถาวร 5 เมษายน 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (David A. Wheeler)
5. ↑  Stallman, Richard. "The Free Software Definition". Free Software Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 October 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-10-15.
6. ↑  "The Open Source Definition". The Open Source Initiative. 7 July 2006. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 October 2013. สืบค้นเมื่อ 15 October 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สิทธิ์ในการแยกส้อม ที่ Meatball Wiki
* ปริญญาเอกตรวจสอบการฟอร์ก: (Nyman, 2015) เก็บถาวร 2023-07-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน "การทำความเข้าใจการฟอร์กโค้ดในซอฟต์แวร์โอเพ่นซอร์ส – การตรวจสอบการฟอร์กโค้ด ผลกระทบต่อซอฟต์แวร์โอเพ่นซอร์ส และวิธีการดูและฝึกฝนโดยนักพัฒนา"

แม่แบบ:FOSSแม่แบบ:Version control software
**ปก พอลกุณ** หรือ**ปก กุณ** (Poc Khun) หรือ**พระพิเศษพานิช** หรือ**วิบูล ปกมนตรี** เป็นชาวกัมพูชาที่มีบทบาทโดดเด่นในการจัดตั้งขบวนการเขมรอิสระเพื่อต่อต้านการปกครองกัมพูชาของฝรั่งเศส และมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับไทย

ประวัติ
-------

ปก พอลกุณเป็นบุตรของออกญามหามนตรี อดีตเสนาบดีกระทรวงวังของกัมพูชา สมรสกับฉอ้อน อภัยวงศ์ น้องสาวของควง อภัยวงศ์ เป็นผู้ก่อตั้งเขมรอิสระขึ้นที่กรุงเทพฯ ในระหว่างกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศสเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้เป็นสายลับของฝรั่งเศสในไทย ฐานกำลังที่สำคัญของกลุ่มนี้อยู่ที่พระตะบองและเสียมราฐ ผู้ร่วมทีมที่สำคัญคือ เต๊าะ ลิ้มตระกูล, ดาบ ฌวน (หรือ *ชวน เข็มเพชร*), ฮุล วงษานุภาพ และเมมวน (หรือ *แม่ม้วน*) เมื่อไทยได้เข้ามาปกครองพระตะบอง เสียมราฐและสตึงแตรง ปก พอลกุณได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบองอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่ไทยจะคืนดินแดนนี้ให้ฝรั่งเศส

อย่างไรก็ตาม เขมรอิสระของปก พอลกุณล่มสลายลงใน พ.ศ. 2489 เนื่องจากความขัดแย้งภายในกลุ่ม และฝ่ายไทยหันไปสนับสนุนกลุ่มของดาบ ฌวนแทน ต่อมาเมื่อมีการจัดตั้งคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร ปก พอลกุณได้รับเชิญมาเป็นประธานเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเป็นช่วงที่มีความขัดแย้งระหว่างกลุ่มของดาบ ฌวนกับฝ่ายที่นิยมเวียดมิญ จนกระทั่ง ต้นปีพ.ศ. 2493 ปก พอลกุณได้ลาออกจากประธานคณะกรรมการหลังถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินสำหรับนำไปซื้ออาวุธที่กรุงเทพฯ หลังจากที่กลุ่มของดาบ ฌวน มอบตัวต่อฝ่ายฝรั่งเศสไม่นานนัก และไม่ได้มีบทบาทในขบวนการเขมรอิสระอีก

อ้างอิง
-------

* รุ่งมณี เมฆโสภณ. คนสองแผ่นดิน. กทม. บ้านพระอาทิตย์. 2551.
**สมยศ พลายด้วง** (เกิด 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

ประวัติ
-------

สมยศ พลายด้วง เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการพัฒนาชุมชน จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา และ ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการและการปกครองท้องถิ่น จากมหาวิทยาลัยทักษิณ

สมยศ อยู่กินกันฉันสามีภริยากับ นางสาวมาลัยทิพย์ ครุอำโพธิ์ มีบุตร-ธิดา 2 คน

งานการเมือง
-----------

สมยศ เคยทำงานในฐานะหนึ่งในทีมงานให้กับบุคคลทางการเมืองต่างๆ ได้แก่ นายนิพนธ์ บุญญามณี ในขณะดำรงตำแหน่ง ส.ส. และ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา, นายเดชอิศม์ ขาวทอง ขณะดำรงตำแหน่ง ส.ส. และ นายไพเจน มากสุวรรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา

สมยศ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยสามารถเอาชนะทั้งนายไพร พัฒโน อดีต ส.ส. 2 สมัย จากพรรคภูมิใจไทย และ นายพยม พรหมเพชร อดีต ส.ส. 1 สมัย จาก พรรครวมไทยสร้างชาติไปได้

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สมยศ พลายด้วง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สมยศ พลายด้วง" "ต้องรู้จัก แล้วจะรักเอง"ผู้อยู่เบื้องหลังสู่ผู้ท้าชิง สส.ปชป.สงขลาเขต 3
อาร์เอ็มเอส *โอลิมปิก* และเรือแฝดลำน้องสาว อาร์เอ็มเอส *ไททานิก* ที่เบลฟาสต์ เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1912
**เรือพี่น้อง** หรือ **เรือแฝด** (อังกฤษ: sister ship) คือเรือในชั้นเดียวกันหรือมีการออกแบบที่เหมือนกันกับเรืออีกลำหนึ่ง ซึ่งจะมีรูปแบบตัวเรือและโครงสร้างส่วนบนเกือบเหมือนกัน ขนาดใกล้เคียงกัน และมีคุณลักษณะและอุปกรณ์ใกล้เคียงกันโดยประมาณ และมักจะใช้รูปแบบการตั้งชื่อร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นการตั้งชื่อตามสิ่งของหรือบุคคลประเภทเดียวกัน เช่น สถานที่ กลุ่มดาว ประมุขของรัฐ หรือด้วยการสัมผัสอักษรบางอย่าง โดยทั่วไปแล้ว ชั้นเรือจะถูกตั้งชื่อตามเรือลำแรกของชั้นนั้น บ่อยครั้ง เรือแฝดจะมีความแตกต่างกันมากขึ้นในระหว่างการประจำการ เนื่องจากอุปกรณ์ (ในกรณีของเรือเดินทะเลคือ อาวุธยุทโธปกรณ์) จะถูกปรับเปลี่ยนแยกกัน

ตัวอย่างเช่น เรือรบของสหรัฐฯ: ยูเอสเอส *ไอโอวา* (USS *Iowa*), ยูเอสเอส *นิวเจอร์ซีย์* (USS *New Jersey*), ยูเอสเอส *มิสซูรี* (USS *Missouri*) และยูเอสเอส *วิสคอนซิน* (USS *Wisconsin*) เป็นเรือแฝดกัน แต่ละลำอยู่ในชั้นเรือประจัญบานชั้นไอโอวา

เรือแฝดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ เรือเดินสมุทรชั้นโอลิมปิก ของบริษัทไวต์สตาร์ไลน์ (White Star Line) ซึ่งประกอบด้วยเรืออาร์เอ็มเอส *โอลิมปิก* (RMS *Olympic*), อาร์เอ็มเอส *ไททานิก* (RMS *Titanic*) และเอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก (HMHS *Britannic*) เช่นเดียวกับเรือเดินสมุทรลำอื่นๆ เรือแฝดจะทำหน้าที่เป็นเพื่อนร่วมวิ่ง เรือแฝดลำอื่นๆ เช่น เอ็มเอส *เอ็กซ์ปลอเรอร์ออฟเดอะซีส์* (MS *Explorer of the Seas*) และเอ็มเอส *แอดเวนเจอร์ออฟเดอะซีส์* (MS *Adventure of the Seas*) ของบริษัทรอยัลแคริบเบียนอินเตอร์เนชันแนล (Royal Caribbean International)

**เรือกึ่งแฝด** (อังกฤษ: Half-sister ship) หมายถึงเรือในชั้นเดียวกัน แต่มีความแตกต่างที่สำคัญบางประการ ตัวอย่างเช่นเรือลาดตระเวนประจัญบานชั้นเคอเรจัส (*Courageous-class* battlecruisers) ของอังกฤษ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยที่เรือสองลำแรกติดตั้งปืนขนาด 15 นิ้ว (381 มม.) แต่ลำสุดท้ายคือเอชเอ็มเอส *ฟิวเรียส* (HMS *Furious*) ติดตั้งปืนขนาด 18 นิ้ว (457 มม.) แทน ทั้งสามลำถูกดัดแปลงเป็นเรือบรรทุกอากาศยาน โดย*ฟิวเรียส* แตกต่างจากเรือพี่น้องลำอื่น คือมีหอบังคับการที่เล็กกว่ามาก อีกตัวอย่างหนึ่งคือเรือบรรทุกอากาศยานชั้นเอสเซ็กซ์ (*Essex-class* aircraft carriers)ของสหรัฐฯ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่มีทั้ง"ลำเรือยาว" และ "ลำเรือสั้น"

ส่วนในเรือเหาะ เช่น ยูเอสเอส *แอครอน* (USS *Akron*) และยูเอสเอส *มาคอน* (USS *Macon*) ของสหรัฐฯ และเรือเหาะชั้นฮินเดินบวร์ค คือ *เอ็ลเซ็ท 129 ฮินเดินบวร์ค* (LZ 129 *Hindenburg*) และ*เอลเซท 130 กรัฟ เซพเพลิน 2* (LZ 130 *Graf Zeppelin II*) ของเยอรมัน

ความแตกต่างทางการค้าที่ยอมรับโดยทั่วไปของเรือแฝด มีดังต่อไปนี้:

* **ประเภท**: ประเภทเรือที่เหมือนกัน (เทกอง, บรรทุกสินค้าเหลว, โรโร, ฯลฯ)
* **น้ำหนักขณะไม่ได้บรรทุก** (Dry Weight Tonnage; DWT): ± 10% (หากเรือมีขนาด 100,000 DWT, น้ำหนักจะอยู่ที่ 90,000–110,000 DWT)
* **ผู้สร้าง**: บริษัทต่อเรือเดียวกัน (ไม่ใช่ที่ตั้งอู่ต่อเรือหรือประเทศที่สร้าง)

เกณฑ์ที่สำคัญคือมีการออกแบบตัวเรือที่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น

องค์การทางทะเลระหว่างประเทศ (International Maritime Organization; IMO) ได้กำหนดขอบเขตของเรือแฝด ในปี 2006 ว่า:

* เรือพี่น้อง หรือเรือแฝด คือเรือที่สร้างขึ้นในอู่เรือเดียวกันจากแบบแปลนเดียวกัน
* ค่าความต่างของน้ำหนักเรือที่ยอมรับได้ ควรอยู่ระหว่าง 1–2% ของน้ำหนักเรือลำดับแรกของชั้นเรือนั้นๆ ขึ้นอยู่กับความยาวของเรือ

ดูเพิ่ม
-------

* พิธีปล่อยเรือ

อ้างอิง
-------
เจ้าชายโmมัส ดยุกแห่งเจนัว (อังกฤษ: Prince Thomas, Duke of Genoa) ประสูติเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2397 ณ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งเจนัว (2365-2398) กับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งแซกโซนี ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาลส์ แฟร์ดีนันโดแห่งซาร์ดิเนีย และยังทรงเป็นพระขนิษฐภรรดา(น้องเขย)ใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี และเป็นพระราชมาตุลา(น้าชาย)ใน พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี โดยเมื่อพระภาคิไนยคือ พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีนั้น ทรงมีพระบมราชโองการให้พระมาตุลาและผู้สืบสกุลนั้นเป็นเจ้าแห่งอิตาลีทั้งหมด และ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งอิตาลีจาก พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี ทั้งนี้พระองค์ทรงเป็นพระราชอนุชาใน มาร์เกอริตาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี จึงเป็นพระราชมาตุลา (น้าขาย) ใน พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี อีกทั้งพระองค์ยังทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาลส์ แฟร์ดีนันโดแห่งซาร์ดิเนีย พระองค์สุดท้ายที่ดำรงพระชนม์ชีพและสิ้นพระชม์

เสกสมรส
-------

ในปี 2426 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าชายแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งเจนัว (2427-2506)
2. เจ้าชายฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งเจนัว
3. เจ้าหญิงมาเรีย โบนาแห่งซาวอย-เจนัว
4. เจ้าชายอดัลแบร์โต ดยุกแห่งแบร์กาโม
5. เจ้าหญิงมาเรีย แอดิเลดแห่งซาวอย-เจนัว
6. เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว

พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 15 เมษายน 2474 สิริพระชันษา 77 ชันษา

อ้างอิง
-------




1. ↑   Enache, Nicolas. La Descendance de Marie-Therese de Habsburg. ICC, Paris, 1996. p. 207. (French). ISBN 2-908003-04-X
2. ↑   Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XVI. "Haus Bayern". C.A. Starke Verlag, 2001, p. 13. ISBN 978-3-7980-0824-3.
**ดานิเอล อัลเบร์โต ปาซาเรลา** (สเปน: *Daniel Alberto Passarella*; เกิด 25 พฤษภาคม 1953) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอาร์เจนตินา ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองหลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ในฐานะผู้เล่นของอาร์เจนตินา เขาเป็นส่วนหนึ่งของ 2 ทีมที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก เขาเป็นกัปตันทีมชุดที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1978 ซึ่งอาร์เจนตินาเป็นเจ้าภาพ และยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1986 อีกด้วย

แม้ว่าจะเล่นเป็นกองหลัง แต่ปาซาเรลาก็สามารถทำประตูได้เช่นกัน ณ จุดหนึ่ง เขาเป็นกองหลังที่ทำประตูสูงสุดในวงการฟุตบอล โดยยิงได้ 134 ประตูจาก 451 นัด ซึ่งทำลายสถิติในเวลาต่อมาโดยโรนัลด์ กุมัน กองหลังชาวดัตช์ ในปี 2004 ปาซาเรลาได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 125 นักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่โดยเปเล่ในพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นโดยฟีฟ่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Daniel Passarella". River Plate. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2013. สืบค้นเมื่อ 16 January 2013.
2. ↑  Chiesa, Carlo F. (22 August 1999). "We are the champions – I 150 fuoriclasse che hanno fatto la storia del calcio" [The 150 champions that made football's history]. *Calcio 2000* (ภาษาอิตาลี). p. 128.
3. ↑  "The World's most successful Top Division Goal Scorers of all time among defensive players". IFFHS. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 October 2007. สืบค้นเมื่อ 19 December 2022.