recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**โรเบิร์ต ดับเบิลยู ฟลอยด์** (**Robert W Floyd**) (8 มิ.ย. ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) - 25 ก.ค. ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544)) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่โดดเด่น (ชื่อกลางของเขาคือ ดับเบิลยู)

ฟลอยด์เกิดที่นิวยอร์ก เขาเรียนจบมัธยมเมื่ออายุ 14 ปี จากนั้นเขาได้เรียนจบระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยชิคาโกในสาขาศิลปศาสตร์ในปี ค.ศ. 1953 (เมื่ออายุเพียง 17 ปี) และปริญญาตรีสาขาฟิสิกส์ ในปี ค.ศ. 1958

เขาเริ่มทำงานเป็นผู้ปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ในต้นยุคทศวรรษที่ 60 และได้ตีพิมพ์ผลงานที่สำคัญหลายชิ้น จากนั้นมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอนได้รับเข้าทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ เมื่อเขาอายุ 27 ปี และได้เข้าเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในอีก 6 ปีถัดมา เขาได้ตำแหน่งดังกล่าวโดยไม่มีวุฒิปริญญาเอก

ผลงานของเขา เช่น ขั้นตอนวิธีของฟลอยด์ สำหรับหาเส้นทางที่สั้นที่สุดในกราฟ และงานวิจัยเกี่ยวกับการแจงส่วน (parsing) ในผลงานตีพิมพ์ที่แยกเป็นอิสระชิ้นหนึ่ง เขาได้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการเกลี่ยความผิดพลาดสำหรับการแสดงภาพ ที่เรียกว่า การเกลี่ยฟลอยด์-สไตน์เบิร์ก (Floyd-Steinberg dithering)

ความสำเร็จที่สำคัญของเขาคือการบุกเบิกสาขาการทวนสอบโปรแกรมโดยใช้ข้อความยืนยันทางตรรกะ ในงานวิจัยชื่อ *Assigning Meanings to Programs* ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1967 งานชิ้นนี้เป็นต้นกำเนิดตรรกศาสตร์ฮอร์

ฟลอยด์ยังทำงานใกล้ชิดกับโดนัลด์ คนุท โดยเขาเป็นผู้ช่วยตรวจสอบหนังสือชุด *ศิลปะของการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์* และเป็นผู้ที่ถูกอ้างถึงในหนังสือมากที่สุด

เขาได้รับรางวัลทัวริงในปี 1978 "สำหรับการมีอิทธิพลอย่างชัดเจนในกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่มีประสิทธิภาพ และเชื่อถือได้ และสำหรับการช่วยเหลือในการก่อตั้งสาขาย่อยต่อไปนี้ของวิทยาการคอมพิวเตอร์: ทฤษฎีการแจงส่วน, 
อรรถศาสตร์ของภาษาโปรแกรม, การทวนสอบโปรแกรมอัตโนมัติ, การสังเคราะห์โปรแกรมอัตโนมัติ และการวิเคราะห์ขั้นตอนวิธี"

ฟลอยด์แต่งงานและหย่าสองครั้ง และมีลูกสี่คน งานอดิเรกของเขาคือแบ็กแกมมอน และการเดินป่า (hiking)

แหล่งข้อมูลอื่นและแหล่งข้อมูล
-----------------------------

* 
* เก็บถาวร 2003-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สตาร์เกเซอร์ (แก้ความกำกวม)

**ปลาสตาร์เกเซอร์** (อังกฤษ: Stargazer) เป็นปลาทะเลน้ำลึกในวงศ์ Uranoscopidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes) แบ่งออกเป็นประมาณ 50 ชนิด 8 สกุล พบอยู่ตามร่องน้ำลึกทั่วโลก

มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวยาว กลมหรือแบนลงเล็กน้อย ส่วนหัวแบนลง มองคล้ายเป็นสี่เหลี่ยม ส่วนหางแบนข้าง ตามีขนาดเล็กอยู่ทางด้านบนของส่วนหัว ปากเชิดอยู่ในแนวดิ่ง ฟันมีขนาดเล็กปลายแหลม บนขากรรไกร เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ ขนาดเล็กฝังอยู่ใต้ผิวหนัง ครีบหลังมีก้านครีบแข็งสั้น แต่แข็งแรง ส่วนฐานของก้านครีบอ่อนของครีบหลัง และครีบก้นยาว ครีบอกกว้างฐานครีบท้องอยู่ชิดกัน และอยู่หน้าครีบอกตำแหน่งจูกูลาร์ ส่วนหัวไม่มีเกล็ดแต่มี โบนี่ แพลท ปกคลุม ครีบหางตัดตรงหรือมนเล็กน้อย 

ปลาสตาร์เกเซอร์มีลักษณะพิเศษคือ มีดวงตาอยู่บนส่วนยอดของหัว ปากขนาดใหญ่ มีครีบที่มีพิษใช้ป้องกันตัว และอาจป้องกันตัวเองด้วยกระแสไฟฟ้า มักฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายเพื่อคอยดักจับเหยื่อ ในบางชนิดจะมีระยางค์รูปร่างคล้ายหนอนยื่นออกมาจากปากเพื่อล่อเหยื่อ มีขนาดลำตัวยาวตั้งแต่ 18 เซนติเมตร ถึง 90 เซนติเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  "Family Uranoscopidae". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-16. สืบค้นเมื่อ 2012-05-07.
3. ↑  *Uranoscopidae* Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. May 2006 version. N.p.: FishBase, 2006.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วงศ์ปลาสตาร์เกเซอร์**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* YouTube video of a Southern Stargazer near Utila, Honduras.


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Uranoscopidae***
**อนุสรณ์ศพเมอเรอเชชต์** (โรมาเนีย: *Mausoleul de la Mărășești*) เป็นอนุสรณ์สถานในประเทศโรมาเนียที่ระลึกถึงทหารและเจ้าหน้าที่ชาวโรมาเนีย 5,073 คนที่ถูกสังหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเพื่อระลึกถึงยุทธการที่เมอเรอเชชต์และสมาชิกกองทัพโรมาเนียที่เสียชีวิตระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

อนุสรณ์นี้เป็นผลงานออกแบบของกียอร์กีเย กริสตีเนล และกอนสตันติน ปอมปอนิว ก่อสร้างแล้วเสร็จใช้เวลา 15 ปี ประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน 1938 โดยพระเจ้าการอลที่ 2 ชิ้นงานสลักใต้ชายคานูนต่ำรอบฐานของโดมเป็นผลงานแกะสลักของประติมากรกอร์เนล เมเดรอา และอียอน ฌาเลอา

บุคคลสำคัญที่ไว้ศพอยู่ที่นี่ เช่น เอเรมียา กรีกอเรสกู (1863–1919), กรีกอเร อิกนัต (1889–1917) และมารียา ซาฮารียา (1905–1917) รวมถึงยังมีแท่นอนุสรณ์ (cenotaph) ของเฮนรี ชีฮอสกี (1871–1950)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mausoleul Eroilor de la Mărășești (Jud. Vrancea)". *mnlr.ro* (ภาษาโรมาเนีย). สืบค้นเมื่อ May 13, 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อนุสรณ์ศพเมอเรอเชชต์**

* Mausoleum of Mărășești(ในภาษาโรมาเนีย)
* Images-360° of Mausoleum of Mărășești

พิกัดภูมิศาสตร์: 45°52′19.927″N 27°12′28.746″E﻿ / ﻿45.87220194°N 27.20798500°E﻿ / 45.87220194; 27.20798500
มนุษย์บินด้วยเจ็ตแพก
**เจ็ตแพก**, **ร็อกเก็ตเบลต์**, หรือ **ร็อกเก็ตแพก** (อังกฤษ: jet pack, rocket belt, หรือ rocket pack) เป็นอุปกรณ์สวมหลัง ซึ่งช่วยให้ผู้สวมเคลื่อนไหวอยู่ในอากาศด้วยพลังไอพ่นจากก๊าซหรือของเหลว โดยจะนำพาผู้สวมขึ้นสู่อากาศด้วยแรงอัดดันจากพื้นเบื้องล่างเพื่อต่อต้านแรงโน้มถ่วงของโลก เว้นกรณีที่ใช้ในสภาวะแรงโน้มถ่วงต่ำ (microgravity)

แนวคิดเรื่องอุปกรณ์เช่นนี้ปรากฏในบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์มาเกือบหนึ่งร้อยปีและเริ่มแพร่หลายในคริสต์ทศวรรษ 1960 ก่อนจะได้รับการพัฒนาให้เป็นจริงผ่านกลไกหลายอย่าง แต่การใช้งานจริงยังค่อนข้างจำกัดกว่าที่ปรากฏในบันเทิงคดี เพราะความท้าท้ายในเรื่องชั้นบรรยากาศ แรงโน้มถ่วง ความหนาแน่นของพลังงาน และร่างกายมนุษย์ที่อาจไม่สอดรับกับการบิน หลัก ๆ แล้วอุปกรณ์นี้จึงใช้ในการแสดงโลดโผน และยังปรากฏการใช้งานในกิจการของรัฐ เช่น นักผจญเพลิงในบางแห่งของโลกใช้เจ็ตแพกช่วยให้ตนบินเข้าถึงพื้นที่เพลิงไหม้ซึ่งอยู่ติดกับทะเลหรือท้องน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Burnett, Dean (23 September 2014). "Jetpacks: here's why you don't have one | Dean Burnett". *the Guardian* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 9 March 2018.
2. ↑  Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: "Dubai firefighters launch water jetpack". *YouTube*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เจ็ตแพก**
**คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์** เป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ คณบดีคนปัจจุบันคือ 
ดร.เชาวฤทธิ์ จั่นจีน

อาคารครุศาสตร์หลังเก่า

ประวัติ
-------

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ เป็นคณะเก่าแก่ และคณะแรก ๆ ของมหาวิทยาลัย โดยเริ่มต้นมาจากโรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ในอดีตสถาบันแห่งนี้เคยเป็นศูนย์กลางทางการศึกษาฝึกหัดครูของภาคเหนือ ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์, แพร่, น่าน,เชียงราย, ลำปาง และอุตรดิตถ์ ต่อมาภายหลังได้รับการเปลี่ยนชื่อและฐานะมาตามลำดับจนเป็นที่รู้จักดีในชื่อ วิทยาลัยครูอุตรดิตถ์ ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นคณะครุศาสตร์ วิทยาลัยครูอุตรดิตถ์ เมื่อ พ.ศ. 2527 จากการแก้ไขพระราชบัญญัติ วิทยาลัยครู พ.ศ 2518 ให้วิทยาลัยครูสอนได้ถึงระดับปริญญาตรีทั้งสาขาการศึกษา และสาขาอื่นๆ และตั้งแต่ปีพ.ศ. 2547 เป็นต้นมาใช้ชื่อว่า คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มีอาคารเรียนของคณะจำนวน 4 หลัง คือ อาคารครุศาสตร์เก่า เป็นอาคารไม้ 3 ชั้น เป็นที่ตั้งของห้องพักคณาจารย์ ห้องประชุม ห้องเรียน ห้องสโมสรนักศึกษาคณะฯ อาคารคณะครุศาสตร์ใหม่ (ตึกED) อาคาร 4 ชั้น สร้างขึ้นบริเวณสนามเทนนิสเก่าของมหาวิทยาลัยฯ เป็นที่ตั้งของห้องสมุดคณะฯ ห้องเรียน สำนักงานคณบดี ห้องประชุม ลานวัฒนธรรม และห้องพักคณาจารย์ อาคาร 8 และ อาคาร 9

ภาควิชา
-------

แต่เดิมมีการเปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับปริญญาตรี 5 ปีจำนวน 7 สาขาวิชา คือ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ วิทยาศาสตร์ทั่วไป คอมพิวเตอร์ศึกษา การศึกษาปฐมวัย และสังคมศึกษา และเคยเปิดสาขาวิชาอื่นๆ ได้แก่ ดนตรี และจิตวิทยา ในปีพ.ศ. 2556 มหาวิทยาลัยได้กำหนดเปิดสาขาวิชาเพิ่มเติมจำนวน 11 สาขา รวมทั้งหมด 18 สาขา โดยจะรับนักศึกษาที่เข้าศึกษาในปีการศึกษา 2557 เป็นต้นไป และได้เปิดสาขาเพิ่มอีก 2 สาขา คือ สาขาดนตรีศึกษา และสาขาวิชาจิตวิทยาการแนะแนวและบรรณารักษศาสตร์ ในปัจจุบันคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ได้เปิดหลักสูตรปริญญาตรี 20 สาขา ปริญญาโท 2 สาขา และปริญญาเอก 1 สาขา ดังนี้

### หลักสูตรการศึกษา

  


| ปริญญาตรี | ปริญญาโท | ปริญญาเอก |
| --- | --- | --- |
| **หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ. 4 ปี)*** สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย
* สาขาวิชาการประถมศึกษา
* สาขาวิชาคณิตศาสตร์
* สาขาวิชาสังคมศึกษา
* สาขาวิชาภาษาไทย
* สาขาวิชาภาษาอังกฤษ
* สาขาวิชาภาษาต่างประเทศ (ภาษาจีน)
* สาขาวิชาภาษาต่างประเทศ (ภาษาเกาหลี)
* สาขาเทคโนโลยีการศึกษาและคอมพิวเตอร์
* สาขาคอมพิวเตอร์ศึกษา
* สาขาวิชานาฏศิลป์
* สาขาวิชาดนตรีศึกษา
* สาขาวิชาจิตวิทยาการแนะแนวและบรรณารักษศาสตร์
* สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป
* สาขาวิชาฟิสิกส์
* สาขาวิชาเคมี
* สาขาวิชาชีววิทยา
* สาขาวิชาพลศึกษา
* สาขาวิชาเกษตรศาสตร์
* สาขาวิชาอุตสาหกรรมศิลป์
 | **หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต (ค.ม. 2 ปี)*** สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน
* สาขาวิชาการบริการการศึกษา
 | **หลักสูตรครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ค.ด.)*** สาขาวิชาวิจัยและประเมินเพื่อพัฒนาการศึกษา
 |
|

อ้างอิง
-------

ดูเพิ่ม
-------

* มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

* 

  

แม่แบบ:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
**รัชดา อนังรัสวดี** นักร้อง และนักแสดงหญิงชาวไทย และเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องหญิงสังกัดคีตา เรคคอร์ดส ในนาม **แจน ฮัลโหล-วีน (Jan Hallo-Ween)**

ประวัติ
-------

**แจน ฮัลโหล-วีน** (มักเขียนเป็น: แจน ฮัลโลวีน) หรือชื่อจริง **รัชดา อนังรัสวดี** เป็นนักร้องชาวไทย แจนเปิดตัวครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2538 ในมาดสาว J-ROCK เขียนขอบตาดำเท่ห์ๆ ผมซอยสั้นดูทะมัดทะแมง ผิวสีน้ำผึ้ง รูปร่างบอบบาง เด่นที่ดาว 5 แฉกใต้ตาข้างขวา ซึ่งเป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่นของเธอ มาพร้อมกับความมั่นใจตามประสาสาวยุคใหม่ แจนถือเป็นศิลปินหญิงคนแรกและคนเดียวของค่ายคีตา ที่ทำเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟซึ่งเป็นทางเลือกใหม่ของดนตรี ฮิตมากๆในช่วงระยะเวลาหนึ่ง นอกจากเพลงที่มีแนวอัลเทอร์เนทีฟแล้ว ยังมีความเป็น J-Rock , Pop Rock , พังค์

แจนออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวของเธอในชื่อ "Jan Hallo-Ween (สตรีแก่นนครปี 2538)" ชื่ออัลบั้มอาจจะสะดุดหูเป็นอย่างมาก ซึ่งคอนเซ็ปต์ของอัลบั้มคือการยกตัวอย่างสตรีแก่นนครยุคก่อน และสตรีแก่นนครยุคปี 2538 นั่นคือ "แจน ฮัลโหล-วีน" ที่มีความทันสมัย แก่น ซน เปรี้ยวเข็ดฟัน ต่างจากสตรีแก่นนครยุคก่อนที่มีความเรียบร้อย สุภาพ โดยสโลแกนของ "สตรีแก่นนครปี 2538" กล่าวคือ "อย่าหลงเชื่อสรรพคุณของเขาโดยการบอกเล่า จนกว่าคุณจะได้ศึกษาเขาด้วยตัวคุณเอง" 

โดยอัลบั้มชุดนี้เปิดตัวด้วยเพลงเร็ว จังหวะร็อคหนักแน่น เด่นที่เสียงตะโกนวีนๆของเธอ ซึ่งเล่าถึงการตัดพ้อผู้ชาย และพฤติกรรมของผู้ชายที่มีความไม่เอาไหน อย่างเพลง "รักแมวสิเธอ" ต่อด้วยการเปิดตัวเพลงที่สอง ซึ่งเป็นเพลงช้าเศร้าๆหม่นๆเล่าถึงการจากลา ซึ่งต่างจากเพลงแรกอย่างสิ้นเชิง คือเพลง "เยื่อใยสุดท้าย" ส่วนใหญ่อัลบั้มชุดนี้จะเน้นเพลงเร็วเป็นหลัก แต่เพลงช้ากลับเป็นเพลงที่ถูกพูดถึงมากที่สุด 

ภายหลังค่ายคีตา เรคคอร์ดส ปิดตัวลง ก็ไม่ได้มีผลงานอีกเลย ปัจจุบัน "แจน ฮัลโลวีน" ไม่มีผลงานในวงการบันเทิงแล้ว

ผลงาน
-----

### อัลบั้ม JAN HALLO WEEN (สตรีแก่นนครปี 2538)

* **รายชื่อเพลง**
	+ รักแมวสิเธอ
	+ เยื่อใยสุดท้าย
	+ เดี๊ยะเสียชีวิต
	+ เอาให้พอเลย
	+ เสียใจแทนเขา
	+ เลิกกันก็ดี
	+ เธอจะรู้มั้ย
	+ หมดความอดทน
	+ ระวังให้ดี
	+ "...."

### เพลงประกอบละคร

* เพลง "รักจากสายน้ำ" ประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง รักข้ามคลอง (ออกอากาศทางช่อง 3)

### คอนเสิร์ต

* โลกดนตรี JAN HALLO WEEN (สถานที่: ลานโลกดนตรี พ.ศ. 2538)
* คอนเสิร์ตร็อคฮาเลย์ ร่วมกับ สุรวุฑ ไหมกัน, เดอะร็อคฟาเธอร์, และ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง (สถานที่: สนามกีฬา ไทย- ญี่ปุ่น 11 สิงหาคม พ.ศ. 2538)
* คอนเสิร์ต รวมศิลปินคีตา เรคคอร์ดส (พ.ศ. 2539)

ผลงานการแสดง
------------

* โฆษณา ถั่วหมั่นหลีหม่ง ตราเจดีคู่ (พ.ศ. 2538)
* โฆษณา ครีมอาบน้ำ แสดงคู่กับ หมิว ลลิตา (พ.ศ. 2542)
* ละครโทรทัศนเรื่อง "รักข้ามคลอง" ออกอากาศทางช่อง 3 (พ.ศ. 2539)

อ้างอิง
-------

1. ↑  พันทิป.คอม*ยังจำกันได้ไหม?? สาวอัลเทอร์เนทีฟคนแรกของไทย "แจน ฮัลโลวีน (Jan Hallo-Ween)" ภายใต้สังกัด KITA Entertainment*. เรียกดูเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2565 (ผู้สร้างหน้า เป็นคนเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาเอง)

* JAN HALLO WEEN (สตรีแก่นนครปี 2538) by แจน ฮัลโลวีน on itunes
**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน** (รัสเซีย: Национальный музей Таджикистана; ทาจิก: Осорхонаи миллии Тоҷикистон, อักษรโรมัน: *Osorkhonai Millii Tojikiston*) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงดูชานเบ เมืองหลวงของทาจิกิสถาน

พิพิธภัณฑ์ถูกจัดตั้งในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2477 ตามคำสั่งกฤษฎีการ่วมของคณะกรรมการบริหารกลางและคณะกรรมการราษฎรแห่งสหภาพโซเวียต คณะกรรมการราษฎรแห่งสาธารณรัฐทาจิกออกคำสั่งจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งชื่อตาม Kamāl ud-Dīn Behzād ในกรุงดูชานเบ ใน พ.ศ. 2502 พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ตำนานท้องถิ่น และวิจิตรศิลป์แห่งสาธารณรัฐ พิพิธภัณฑ์ได้รับสถานะพิพิธภัณฑ์แห่งชาติเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ตามกฤษฎีกาของรัฐบาลทาจิกิสถาน 

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 มีการเปิดอาคารใหม่ของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน

พื้นที่และส่วนต่าง ๆ
--------------------

พิพิธภัณฑ์มีพื้นที่ทั้งหมด 24,000 ตารางเมตร2 โดยในจำนวนนี้เป็นห้องนิทรรศการมากกว่า 15,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยส่วนนิทรรศการ 4 ส่วน ได้แก่ ส่วนประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ส่วนประวัติศาสตร์โบราณและยุคกลาง ส่วนประวัติศาสตร์สมัยใหม่และร่วมสมัย และส่วนวิจิตรศิลป์และศิลปะประยุกต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ИШТИРОКИ Э. РАҲМОН ДАР МАРОСИМИ ИФТИТОҲИ ОСОРХОНАИ МИЛЛӢ ВА МУЛОҚОТ БО ЗИЁИЁНИ КИШВАР". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2014-05-25.
2. ↑  "ABOUT MUSEUM". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* **ไม่พบ URL โปรดระบุ URL ที่นี่หรือเพิ่ม URL ในวิกิสนเทศ**
* {{Facebook}} แม่แบบไม่มี ID และไม่มีอยู่ในวิกิสนเทศ
ตัวอย่างโถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง (ของ INAX)
ตัวอย่างการทำงานของโถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง
**โถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง** หรือ **โถส้วมชำระน้ำอุ่น** (ญี่ปุ่น: 温水洗浄便座; โรมาจิ: *onsui senjō benza*) คือโถส้วมนั่งแบบชักโครกที่ติดตั้งอุปกรณ์ฉีดน้ำชำระล้างทวารหนักด้วยน้ำอุ่น โดยทั่วไปมักถูกเรียกว่า **วอชเลต** (Washlet) อย่างไรก็ตาม จริง ๆ แล้ววอชเลตเป็นแค่เครื่องหมายการค้าหนึ่งของโถส้วมพร้อมที่ชำระล้างของบริษัท โตโต้ จำกัด แต่ได้กลายมาเป็นชื่อเรียกทั่วไปเนื่องจากความแพร่หลาย

โถส้วมชนิดนี้เป็นที่แพร่หลายใช้ทั่วไปในญี่ปุ่น จำนวนห้องน้ำที่มีโถส้วมพร้อมที่ชำระล้างมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยจากการสำรวจในสิ้นเดือนมีนาคม 2015 อัตราการเข้าใช้งานในครัวเรือนทั่วไปในญี่ปุ่นสูงถึง 77.5%

ในบางประเทศถือว่าโถส้วมแบบนี้เป็นโถชำระประเภทหนึ่ง โดยมีชื่อเรียกว่า "ส้วมแบบรวม" (combined toilets) หรือ "ส่วนพ่วงโถชำระ" (bidet attachments) โดยมักจะติดตั้งโถชำระอยู่ที่ด้านข้างโถส้วม ไม่ได้รวมเข้ากับโถส้วม ต่างจากในญี่ปุ่นที่จะไม่มีการติดตั้งโถชำระแยกไว้ แต่จะรวมโถส้วมกับโถชำระเข้าด้วยกันเป็นโถส้วมพร้อมที่ชำระล้าง

ตัวอย่างปุ่มควบคุมที่ฉีดชำระ สามารถปรับความแรงของน้ำได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  主要耐久消費財の普及・保有状況（一般世帯） เก็บถาวร 2015-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - 内閣府（2015年4月17日）
พิกัดภูมิศาสตร์: 21°18′23.84″N 157°51′32.25″W﻿ / ﻿21.3066222°N 157.8589583°W﻿ / 21.3066222; -157.8589583

**พระราชวังอิโอลานี** (อังกฤษ: ʻIolani Palace) อยู่ในเขตศูนย์กลางธุรกิจของเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา เป็นพระราชวังเพียงแห่งเดียวในสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นที่พักอย่างเป็นทางการในช่วงการปกครองของพระมหากษัตริย์ฮาวาย นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติและทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ สองผู้ปกครองของพระราชวังอิโอลานิ คือ พระราชา Kalākaua และพระราชินี Liliuokalani แห่งฮาวาย ซึ่งถูกล้มล้างจากอำนาจใน ค.ศ. 1893 และอาคารหลังนี้ถูกใช้เป็นศูนย์กลางการบริหารสำหรับรัฐบาลเฉพาะกาลของสาธารณรัฐฮาวาย จนกระทั่ง ค.ศ. 1969 อาคารหลังนี้ได้รับการบูรณะ และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์แก่สาธารณชนเมื่อ ค.ศ. 1978

ระเบียงภาพ
----------

* ประตูหน้าด้านพระรางวังอิโอลานีประตูหน้าด้านพระรางวังอิโอลานี
* ตราพระราชอาณาจักรฮาวายตราพระราชอาณาจักรฮาวาย
* พิธีเฉลิมฉลองการรวมดินแดนฮาวายเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1898พิธีเฉลิมฉลองการรวมดินแดนฮาวายเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1898
* ป้อมทหารของพระราชวังป้อมทหารของพระราชวัง
* ป้อมทหารของพระราชวังป้อมทหารของพระราชวัง
* พลับพลาพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพลับพลาพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
สำหรับพิพิธภัณฑ์ในโกลกาตา ประเทศอินเดีย ดูที่ พิพิธภัณฑ์อินเดีย
ภาพของพิพิธภัณฑ์เมื่อปี 1841 ทางซ้ายของภาพคือเสือของทีพู
พิพิธภัณฑ์อินเดียหลังใหม่ที่ไวทอลล์ยาร์ด (Whitehall-Yard) ภาพปี 1861
**พิพิธภัณฑ์อินเดีย** (อังกฤษ: India Museum) เป็นอดีตพิพิธภัณฑ์ในลอนดอนที่จัดแสดงวัตถุที่เกี่ยวกับประเทศอินเดีย สถาปนาขึ้นในปี 1801 และยุบเลิกไปในปี 1879 หลังจากนั้นของสะสมของพิพิธภัณฑ์ได้กระจายไปทั่ว บางส่วนได้ถูกรวบรวมเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์เซาธ์เคนซิงทัน

ประวัติศาสตร์
-------------

พิพิธภัณฑ์เป็นของบริษัทอินเดียตะวันออก ตั้งขึ้นในปี 1801 ภายในอีสต์อินเดียเฮาส์บนถนนลีเดินฮอลล์ในลอนดอน ผู้อำนวยการคนแรกของพิพิธภัณฑ์คือ ชาลส์ วิลคินส์ นักบูรพคดีศึกษา ซึ่งเคยอาศัยในอินเดียระหว่างปี 1770 ถึง 1786 ในฐานะเจ้าพนักงานของบริษัทอินเดียตะวันออก และว่ากันว่าเป็นชาวอังกฤษคนแรกที่เข้าใจภาษาสันสกฤตโดยแจ่มแจ้ง

หลังบริษัทอินเดียตะวันออกยุบเลิกไปเมื่อปี 1858 ได้มีการตั้ง อินเดียออฟฟิซ ขึ้นแทน และในปี 1861 พิพิธภัณฑ์ได้ย้ายของสะสมไปอยู่ที่ฟีเฟเฮาส์ที่ไวทอลล์ ส่วนอีสต์อินเดีนเฮาส์ถูกทุบทิ้งในปี 1863 ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ในเวลานั้นคือจอห์น ฟอบส์ วัตซัน ในปี 1869 ได้ย้ายของสะสมไปยังอินเดียออฟฟิซ และในปี 1875 ได้ย้ายไปตั้งชั่วคราวที่พิพิธภัณฑ์เซาธ์เคนซิงทัน (ปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์วิคทอเรียแอนด์อัลเบิร์ท)

พิพิธภัณฑ์ยุบเลิกไปในปี 1879 ของสะสมส่วนใหญ่ถูกโอนย้ายไปยังพิพิธภัณฑ์บริทิช, คีวการ์เดินส์ และส่วนอินเดียของพิพิธภัณฑ์เซาธ์เคนซิงทัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "India Museum (Biographical details)" British Museum. Retrieved 9 July 2019.
2. 1 2  "India Museum, London" Textile Research Centre. Retrieved 9 July 2019.
3. ↑  Bendall, Cecil (1900). "Wilkins, Charles". ใน Lee, Sidney (บ.ก.). *Dictionary of National Biography* (ภาษาอังกฤษ). Vol. 61. London: Smith, Elder & Co. p. 259–260.
4. ↑  "Fugitive pieces" *The Guardian*, 25 September 2003. Retrieved 9 July 2019.
5. ↑  "India Museum, South Kensington" *Nature* volume 12, pages 192–193 (1875). Retrieved 9 July 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Ray Desmond, *The India Museum, 1801-1879* (London: HMSO, 1982)
* Arthur MacGregor, *Company Curiosities. Nature, Culture and the East India Company, 1600–1874* (Reaktion Books, 2018). ISBN 9781789140033
* V&A Research Project: The India Museum Revisited
* Guide to records in the V&A Archive relating to the India Museum and Indian objects
**วัดบางกอบัว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกายในหมู่ที่ 3 บ้านคลองวัด ตำบลบางกอบัว อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา หน้าวัดอยู่ทางทิศเหนือตรงข้ามปากคลองพระโขนง ปัจจุบันมีพระครูใบฎีกาสุวินท์ สุวิชาโน เป็นเจ้าอาวาสวัดบางกอบัว

วัดบางกอบัวสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2275 โดยสองสามีภรรยาชาวมอญชื่อ มะทอ กับ ประทุม ขนานนามวัดว่า **วัดบางกะบัว** ต่อมาเพี้ยนเป็น "วัดบางกอบัว" พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า เคยเสด็จมาประทับแรมที่วัดแห่งนี้ ณ กุฏิตำหนักอยู่บริเวณหน้าหอสวดมนต์เป็นกุฏิทรงไทยโบราณคู่ ปัจจุบันได้รื้อออกแล้วเพราะชำรุดผุพัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2333 วัดยังเปิดสอนพระปริยัติธรรม มาตั้งแต่ พ.ศ. 2480

วัดบางกอบัวเป็นวัดมอญ แต่เดิมเคยมีเสาหงส์ธงตะขาบตั้งอยู่บริเวณหน้าศาลาโรงครัวหลังเก่า แต่ปัจจุบันไม่หลงเหลือแล้ว เนื่องจากชาวบางกอบัวส่วนใหญ่ไม่ได้สืบทอดประเพณีของชาวมอญไว้และไม่ทราบว่าต้นตระกูลของใครเป็นชาวมอญบ้างและที่ดินที่สร้างวัดก็ไม่ทราบว่าเป็นของใครมาก่อน อาคารเสนาสนะ มีพระอุโบสถ 12 เมตร ยาว 24 เมตร กุฎีสงฆ์ จำนวน 22 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ซึ่งเป็นทรงไทยโบราณ มีเจดีย์มอญอยู่หน้าวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดบางกอบัว".
2. ↑  "วัดบางกอบัว". *ห้องสมุดประชาชนอำเภอป่าติ้ว*.
3. ↑  "เปิดมุมใหม่เที่ยวบางกะเจ้า….ยลวัดเก่า เล่าอดีต (ตอน 1)".
4. ↑  "ประวัติวัดบางกอบัว". *กศน.ตำบลบางกอบัว*.
**วัดพรพระร่วงประสิทธิ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงออเงิน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมี พระครูพิทักษ์รัตนานุกิจ (ดร.ณรงค์กิจ สุกิจฺโจ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดพรพระร่วงประสิทธิ์ รองเจ้าคณะแขวงสายไหม เลขานุการเจ้าคณะเขตสายไหม รักษาการเจ้าอาวาสวัดเกาะสุวรรณาราม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร

วัดพรพระร่วงประสิทธิ์เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2508 โดยมีหลวงพ่อพระร่วง วิเสเสอิ (พระโอรสในกรมกลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์) เป็นผู้ก่อตั้ง เดิมวัดแห่งนี้เป็นทุ่งนา หลวงพ่อพระร่วง วิเสเสอิ ได้เดินธุดงค์มาปักกลดเจริญสมณธรรมบริเวณนี้ ท่านได้ออกบิณฑบาตโปรดญาติโยม จนมีญาติโยมที่พบเห็นปฏิปทาด้านการปฏิบัติธรรมของท่าน เกิดความเลื่อมใสศรัทธา อีกทั้งในบริเวณนั้นการคมนาคมไปมาหาสู่กันเป็นเรื่องยากลำบากเพราะยังไม่มีถนนหนทาง ต้องเดินทางโดยเรือไปตามคลองน้อยใหญ่ในหน้าฝนและหน้าน้ำ ส่วนในหน้าแล้งต้องอาศัยคันนาเป็นเส้นทางสัญจร การเดินทางไปวัด เช่น วัดออเงิน วัดพระยาสุเรนทร์ หรือวัดหนองผักชี ก็มีระยะทางไกล จึงดำริชักชวนเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงถวายที่ดินให้ท่าน และให้ท่านเป็นผู้นำในการก่อตั้งวัด จากข้อมูลกรมการศาสนา วัดนี้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539

อาคารเสนาสนะและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ วิหารหลวงพ่อพระร่วง วิเสเสอิ (องค์ปฐมผู้สร้างวัด) อุโบสถซึ่งประดิษฐ์สถานหลวงพ่อเพชรพุทธประสิทธิ์พระศักดิ์สิทธิ์เป็นพระประธานภายในพระอุโบสถ บ่อน้ำทิพย์ซึ่งหลวงพ่อพระร่วง วิเสเสอิ ได้ธุดงค์จาริกมาและอธิษฐานปักกลดบริเวณนี้ (เป็นบ่อน้ำที่ศักดิ์สิทธิ์) ศาลเสด็จเตี่ยกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ศาลเจ้าแม่กวนอิม หลวงพ่อใหญ่(ขาว) หอระฆัง ศาลาการเปรียญ อีกทั้งในวัดยังมีโรงเรียนอนุบาลวัดพรพระร่วง ซึ่งเป็นโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนาที่เป็นดำริของหลวงพ่อพระครูพิทักษ์รัตนานุกิจ ดร. เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันให้สร้างขึ้นเพื่อเด็กและเยาวชนได้มีที่เล่าเรียน และห้องสมุดชุมชน

เจ้าอาวาส
---------

* หลวงพ่อพระร่วง วิเสเสอิ (องค์ปฐมผู้สร้างวัด) พ.ศ. 2508–2509
* พระครูสมุห์หรุ่น กิจฺจสาโร (หลวงพ่อหรุ่น) พ.ศ. 2510–2519
* พระธนู ธนสีโล (พระอาจารย์ธนู) พ.ศ. 2521–2530
* พระอธิการปั่น สุจิณฺโณ (หลวงปู่ปั่น สุจิณฺโณ) พ.ศ. 2532–2546
* พระอธิการชั้น ภทฺทวโร (หลวงพ่อแป๊ด) พ.ศ. 2546–2552
* พระปริยัติวโรปการ (ประศักดิ์ อคฺคปญฺโญ) รักษาการเจ้าอาวาสวัดพรพระร่วงฯ พ.ศ. 2552
* พระครูพิทักษ์รัตนานุกิจ (ดร.ณรงค์กิจ สุกิจฺโจ) (หลวงพ่อตี๋) พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพรพระร่วงประสิทธิ์ (หลวงพ่อพระร่วง วิเสเสอิ) แขวงออเงิน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร". ทัวร์วัดไทย.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-01-22.
**บาบีเกอจัป** (อินโดนีเซีย: *Babi kecap*) เป็นอาหารอินโดนีเซียที่ประกอบด้วยเนื้อหมูตุ๋นในเกอจัปมานิซหรือซือิ๊วหวาน เป็นอาหารคลาสสิกในหมู่อาหารอินโดนีเซียแบบจีนเนื่องจากปรุงง่ายและเป็นที่นิยมในครอบครัวชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน นอกจากนี้ยังได้รับความนิยมในกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซียที่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลามเช่นชาวบาหลี ชาวอัมบน ชาวบาตัก ชาวมีนาฮาซา ชาวไดยัก และชาวอินโด-ดัตช์ (Indo people) บาบีเกอจัปยังสามารถพบได้ในงานเลี้ยงไรส์ตาเฟิล (*rijsttafel*) ในประเทศเนเธอร์แลนด์ด้วย

เชื่อกันว่าบาบีเกอจัปมีที่มาจากอาหารทางภาคใต้ของจีนที่ประกอบด้วยเนื้อหมูตุ๋นในซีอิ๊ว ซึ่งในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "บาบีเตาโจ" (*babi taotjo*) แต่เนื่องจากในอดีตนั้น เตาโจหาได้ยาก จึงทำให้ชาวอินโดนีเซียใช้เกอจัปมานิซหรือซีอิ๊วหวานแทน อาหารนี้จึงมีลักษณะคล้ายอาหารอินโดนีเซียมากขึ้น บางครั้งก็ใช้ซอสพริกหวานแทนเกอจัปมานิซ

บาบีเกอจัปยังนิยมรับประทานในเทศกาลกาลูงันและเญปีของชาวบาหลี

ส่วนประกอบและการดัดแปลง
-----------------------

บาบีเกอจัปเสิร์ฟเคียงกับผักและข้าว
ตำรับทั่วไปในครัวเรือนชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีนนั้นจะใช้หมูสามชั้นตุ๋นกับซีอิ๊วหวาน ปรุงรสด้วยกระเทียม หอมแดง หรือหอมใหญ่ และเกลือเล็กน้อย ในขณะที่ตำรับอื่น ๆ เช่นตามร้านอาหารจีนในไชนาทาวน์อินโดนีเซีย ในบาหลี หรือในเนเธอร์แลนด์อาจจะดัดแปลงโดยใส่ส่วนผสมอื่น ๆ เช่นตะไคร้ ขิง มะเขือเทศ กะปิ ใบซาลัม (คล้ายกับใบกระวาน) พริกไทยขาว และพริก เป็นต้น ซีอิ๊วหวานนั้นอาจใช้ซีอิ๊วธรรมดาผสมน้ำตาลปี๊บหรือน้ำตาลแดงแทนได้ นอกจากนี้บางตำรับอาจจะใช้เนื้อส่วนอื่นหรือเครื่องในหมูแทน เช่นเซิงเกิลบาบีเกอจัป ซึ่งใช้กีบเท้าหมู หรือเซิกบาซึ่งเป็นสตูเครื่องในหมูประกอบด้วยตับ จมูก ลิ้น หู กระเพาะ ไส้ และเครื่องในอื่น ๆ

ดูเพิ่ม
-------

* อายัมเกอจัป
* บาบีฮง
* เซอมูร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Shurtleff, W.; Aoyagi, A. (2014). *History of Soybeans and Soyfoods in Korea, and in Korean Cookbooks, Restaurants, and Korean Work with Soyfoods outside Korea*. Soyinfo Center. p. 514. ISBN 978-1-928914-66-2. สืบค้นเมื่อ September 28, 2016.
2. ↑  Shurtleff, W.; Aoyagi, A. (2012). *History of Soy Sauce (160 CE To 2012)*. Soyinfo Center. p. 1467. ISBN 978-1-928914-44-0. สืบค้นเมื่อ September 28, 2016.
3. ↑  Monique (9 June 2013). "Indonesian Braised Pork with Sweet Soy Sauce (Babi Kecap)". *My Little Chequered Kitchen*. สืบค้นเมื่อ January 6, 2023.
4. ↑  Oost-Indisch Kookboek|1896|Page 123|G. C. T. VAN DORP & Co.
5. ↑  Kruger, V. (2014). *Balinese Food: The Traditional Cuisine & Food Culture of Bali*. Tuttle Publishing. p. 148. ISBN 978-1-4629-1423-4. สืบค้นเมื่อ September 28, 2016.
6. 1 2  De Neefe, J. (2006). *Fragrant Rice: My Continuing Love Affair with Bali [Includes 115 Recipes]*. Periplus Editions (HK) Limited. p. 83. ISBN 978-0-7946-5028-5. สืบค้นเมื่อ September 28, 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สูตรการทำบาบีเกอจัป (ภาษาอินโดนีเซีย)

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Babi kecap
ระวังสับสนกับ การยิงลูกโทษ
ฟิลลิพ ลาห์ม ของไบเอิร์นมิวนิก ดวลลูกโทษกับ แปเตอร์ แช็ค ผู้รักษาประตูของเชลซี ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 นัดชิงชนะเลิศ
**การดวลลูกโทษ** (อังกฤษ: Penalty shoot-out) คือการยิงประตูจากจุดโทษ เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1970 ในกติกาฟุตบอล เป็นวิธีการตัดสินวิธีสุดท้ายเพื่อให้ทีมใดทีมหนึ่งผ่านเข้าสู่รอบถัดไปในการแข่งขันฟุตบอล (หรือตัดสินผู้ชนะการแข่งขัน) ในเกมแพ้คัดออก หากมีการเสมอกันในช่วงต่อเวลาพิเศษ การดวลจุดโทษมีความแตกต่างจากการยิงลูกโทษซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเล่นในการแข่งขัน โดยการดวลลูกโทษจะเริ่มต้นโดยผู้ยิงฝ่ายละ 5 คน สลับกันยิงลูกโทษ โดยถ้าไม่สามารถตัดสินกันได้ให้มีการยิงต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะได้ผู้ชนะ

โดยการดวลลูกโทษที่ยาวนานที่สุด ได้รับการบันทึกไว้เป็นสถิติโลก เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 ในการแข่งขันรายการนามิเบียนคัพ ของประเทศนามิเบีย ซึ่งเป็นการแข่งขันกันระหว่าง เคเคพาเลส กับ เดอะซีวิก ผลปรากฏว่าเคเคพาเลสเอาชนะไปได้ 17–16 ซึ่งเท่ากับว่าทั้งสองสโมสรยิงจุดโทษพลาดกันถึงคนละ 15 ครั้งเลยทีเดียว

ในกลางปี ค.ศ. 2017 สหพันธ์ฟุตบอลยุโรป (UEFA) ได้ทดลองการใช้การยิงจุดโทษตัดสินแบบใหม่ เรียกว่า "เอบีบีเอ" (ABBA) โดยให้ผู้เล่นจากสโมสรแรกยิงไปก่อน จากนั้นผู้เล่นของอีกสโมสรจะทำการยิงติดต่อกันได้ถึง 2 คน จากนั้นจึงย้ายกลับมาเป็นสโมสรแรกอีก 2 คน และสลับกันสโมสรละ 2 คนแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะมีผู้ชนะ ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกับการเล่นไทเบรกในกีฬาเทนนิส โดยยูฟ่าได้นำเอาวิธีการแบบนี้มาทดลองใช้ครั้งแรกในฟุตบอลอังกฤษ คือ การแข่งขันคอมมิวนิตีชีลด์ 2017 ก่อนเปิดพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 ระหว่าง อาร์เซนอล แชมป์เอฟเอคัพ กับ เชลซี แชมป์พรีเมียร์ลีก ผลการแข่งขันปรากฏว่า อาร์เซนอลเป็นฝ่ายชนะไป 4–1 หลังจากการแข่งขันในเวลาปกติ (และรวมทดเวลาบาดเจ็บไปอีก 5 นาที) เสมอกันที่ 1–1 โดยทางยูฟ่าอ้างเรื่องผลการศึกษาพบว่า สโมสรแรกที่ยิงเข้านั้นจะมีโอกาสชนะมากถึงร้อยละ 60 ดังนั้นจึงเปลี่ยนใหม่ให้การแข่งขันมีลุ้นและตื่นเต้นกว่าเดิม แต่ทว่าก็มีเสียงวิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสม บ้างก็อ้างว่าไม่สนุก ไม่ทำให้ได้ลุ้นกันจริง

อ้างอิง
-------

1. ↑  P.D. "จุดโทษมาราธอน". *Smmsport*.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  หน้า 19, *ระบบ "เอบีบีเอ"*. "ตะลุยฟุตบอลโลก" โดย หมวดแซม. **ไทยรัฐ**ปีที่ 68 ฉบับที่ 21749: วันอังคารที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560: แรม 1 ค่ำ เดือน 9 ปีระกา
3. ↑  หน้า 23, *น่าผิดหวัง*. "คุยนอกจอ" โดย เอกราช เก่งทุกทาง. **มติชน**ปีที่ 40 ฉบับที่ 14394: วันอังคารที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การดวลลูกโทษ**
**สมเด็จพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย**หรือ **มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลา**(ภาษาสเปน: Margarita Gómez-Acebo y Cejuela; ประสูติ 6 มกราคม ค.ศ. 1935 ที่ มาดริด ประเทศสเปน) เป็นพระมเหสีในพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย โดยทรงอภิเษกสมรสหลังจากพระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงลี้ภัย พระองค์มีพระยศเป็น**ซารินามาร์การิตา**หรือ**สมเด็จพระราชินีมาร์การิตา** พระนางทรงได้รับพระยศเป็น**เจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์ก-โกทา**และ**ดัสเชสในซัคเซินโซนี** โดยทางการสืบทอดของพระสวามี เมื่อพระสวามีของพระนางทรงดำรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งบัลแกเรีย พระนางทรงเป็นที่รู้จักในชื่อ**มาร์การิตา ซัคเซิน-โคบวร์ก-โกทา**

พระราชประวัติ
-------------

### ชีวิตช่วงต้น

พระนางมาร์การิตาและพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2
มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลาเกิดวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1935 เธอเป็นลูกของดอน มานูเอล โกเมซ-อเชโบ ยี โมเด็ท และ มาควิส เดอ คอร์ทินา กับดอญา มาเรีย เดอ ลาส เมอซิเดส เซจูลา ยี เฟอนันเดส บิดาและมารดาของเธอถูกประหารโดยเหล่าสาธารณรัฐสเปนที่ 2ในระยะแรกของสงครามกลางเมืองสเปน ค.ศ. 1936 มาร์การิตาเป็นญาติชั้นหนึ่งของหลุยส์ โกเมซ-อเชโบ ยี ดูคิก เดอ เอสตราดา วิสเคานท์แห่งลาตอร์ซึ่งเป็นพระสวามีในเจ้าหญิงพิลาร์ ดัสเชสแห่งบาดาจอส ปัจจุบันชาวบัลแกเรียได้นับถือเธอเป็น**ซาร์รีนามาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย**

### อภิเษกสมรส

ใน ค.ศ. 1962 มาร์การิตาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย ทั้ง 2 มีพระโอรสและธิดารวม 5 พระองค์ เป็นพระโอรส 4 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์ โดยปัจจุบันทั้ง 5 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับชาวสเปนทั้งสิ้น ได้แก่

* เจ้าชายคาร์ดัม เจ้าชายแห่งทาร์โน (ค.ศ. 1962 - 7 เมษายน ค.ศ. 2015) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรียม เดอ อัลเจีย ยี โลเปซ มีพระโอรส 2 พระองค์
* เจ้าชายคิริล เจ้าชายแห่งพาร์ลาฟ (ประสูติ ค.ศ. 1964) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรีย เดล โรซาริโอ นาดาล ยี ฟัสเตอร์-ฟูอิกดอฟิลา มีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 2 พระองค์
* เจ้าชายคูบราต เจ้าชายแห่งพาไนท์ยูริชเต (ประสูติ ค.ศ. 1965) ทรงอภิเษกสมรสกับคาร์ลา มาเรีย เดล ลา โซเลแดด โรโย-วิลลาโนวา ยี เออเรสทาราซู มีพระโอรส 3 พระองค์
* เจ้าชายคอนสแตนติน-เอสเลน เจ้าชายแห่งวิดิน (ประสูติ ค.ศ. 1967) ทรงอภิเษกสมรสกับมาเรีย กราเซีย เดอ ลา ราซิลลา ยี กอร์ตาซาร์ มีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์เป็นฝาแฝด
* เจ้าหญิงคาลินาแห่งบัลแกเรีย ดัชเชสแห่งแซกโซนี (ค.ศ. 1972) ทรงอภิเษกสมรสกับคิติน มูนอสมีพระโอรส 1 พระองค์

อดีตพระเจ้าซาร์และซารินาปัจจุบันประทับที่พระราชวังวรานา ใกล้โซเฟีย ซึ่งเป็นที่ที่พระเจ้าซาร์ซิเมออนประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์ พระราชวังนี้ได้กลับคืนมาโดยสภารัฐธรรมนูญบัลแกเรีย

อ้างอิง
-------

* 
* Margarita
* Bulgarian Royal Family


| ก่อนหน้า |  | มาร์การิตา แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ไม่มี(ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง)หรือจีโอวันนาแห่งอิตาลี สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย** |  |  **ซารินาแห่งบัลแกเรีย(บัลแกเรีย)ภายใต้กฎหมาย** (21 มกราคม พ.ศ. 2505 – ปัจจุบัน) |  | **ยังทรงดำรงพระยศอยู่** |
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สังยุค
แผนภาพแสดงตำแหน่งของ *z* และ *z* บนระนาบจำนวนเชิงซ้อน
ในทางคณิตศาสตร์ **สังยุค**ของจำนวนเชิงซ้อน (complex conjugate) เปรียบได้กับการเปลี่ยนเครื่องหมายบนส่วนจินตภาพของจำนวนเชิงซ้อนนั้นให้เป็นตรงข้าม เช่น กำหนดให้จำนวนเชิงซ้อน *z* = *a* + *ib* ดังนั้นสังยุคของ *z* คือ   
*z* = *a* − *ib* (เมื่อ *a* กับ *b* แทนจำนวนจริง)

การบ่งบอกว่าจำนวนเชิงซ้อนใดเป็นสังยุค ให้เขียนขีดเส้นตรงไว้เหนือจำนวนเชิงซ้อน หรือใส่เครื่องหมายดอกจัน (\*) ไว้ที่มุมขวาบน เช่น *z*\* แต่ในที่นี้จะใช้ขีดเพื่อไม่ให้สับสนกับสัญลักษณ์ของการสลับเปลี่ยนสังยุค (conjugate transpose) ของเมทริกซ์ ดังตัวอย่าง

* (3 − 2*i*) = 3 + 2*i*
* 7 = 7 (สังยุคของจำนวนจริงได้ค่าเดิมเสมอ)
* 5*i* = −5*i* (สังยุคของจำนวนจินตภาพได้เครื่องหมายตรงข้าม)

แนวความคิดอีกอย่างหนึ่งคือการให้จำนวนเชิงซ้อนเป็นพิกัดอยู่บนระนาบในระบบพิกัดคาร์ทีเซียน โดยให้แกน x เป็นส่วนจริงและแกน y เป็นสัมประสิทธิ์ของ *i* (ส่วนจินตภาพ) ในแผนภาพทางขวามือ พิกัดของจำนวนเชิงซ้อนสังยุคเปรียบเหมือนภาพสะท้อนที่อยู่บนแกน x

คุณสมบัติ
---------

สังยุคมีคุณสมบัติต่างๆ บนทุกจำนวนเชิงซ้อน *z* และ *w* เว้นแต่จะกำหนดเงื่อนไขเพิ่มเติมไว้ ดังนี้

{\displaystyle {\overline {(z+w)}}={\overline {z}}+{\overline {w}}\!}
{\displaystyle {\overline {(z-w)}}={\overline {z}}-{\overline {w}}\!}
{\displaystyle {\overline {(zw)}}={\overline {z}}\;{\overline {w}}\!}
{\displaystyle {\overline {\left({\frac {z}{w}}\right)}}={\frac {\overline {z}}{\overline {w}}}} เมื่อ *w* ไม่เท่ากับศูนย์
{\displaystyle {\overline {z}}=z\!} ก็ต่อเมื่อ *z* เป็นจำนวนจริง
{\displaystyle \left|{\overline {z}}\right|=\left|z\right|}
{\displaystyle {\left|z\right|}^{2}=z{\overline {z}}}
{\displaystyle z^{-1}={\frac {\overline {z}}{{\left|z\right|}^{2}}}} เมื่อ *z* ไม่เท่ากับศูนย์ สูตรนี้เป็นวิธีการหนึ่งสำหรับคำนวณหาอินเวิร์สของจำนวนเชิงซ้อนที่อยู่บนพิกัดคาร์ทีเซียน
{\displaystyle \exp({\overline {z}})={\overline {\exp(z)}}\,\!}
{\displaystyle \log({\overline {z}})={\overline {\log(z)}}\,\!} เมื่อ *z* ไม่เท่ากับศูนย์
สำหรับฟังก์ชัน {\displaystyle \phi \,} ที่เป็นฟังก์ชันฮอโลมอร์ฟิก (holomorphic function) และ {\displaystyle \phi (z)\,} มีการนิยามไว้แล้ว จะได้

{\displaystyle \phi ({\overline {z}})={\overline {\phi (z)}}\,\!}
**โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โอมาร์** (โซมาลี: *Maxamed Cabdullahi Omaar*, อาหรับ: محمد عبدالله عمر) เป็นนักการเมืองและนักการทูตชาวโซมาเลีย และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโซมาเลีย

ประวัติ
-------

โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โอมาร์ เป็นบุตรของนักธุรกิจ อับดุลลาฮี โอมาร์ มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน น้องสาวของเขา รากิยา โอมาร์ เป็นนักสิทธิมนุษยชน และน้องชายของเขา ราเจห์ โอมาร์ เป็นนักข่าว ครอบครัวอาศัยอยู่ที่กรุงโมกาดิชู

ปัจจุบันโอมาร์กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

งานการเมือง
-----------

โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โอมาร์ ได้ทำงานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโซมาเลีย ได้รับการแต่งตั้งเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 โดยนายกรัฐมนตรี โอมาร์ อับดีราซิด อาลี ชาร์มาร์กี

หลังจากที่ได้ทำงานในหน่วยงานภาครัฐอื่นๆ อีกมากมาย ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โอมาร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอีกครั้งโดย นายกรัฐมนตรีโซมาเลียคนใหม่ โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โมฮัมเหม็ด

ต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2556 โมฮัมเหม็ด โมฮามุด อิบราฮิมได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

มีการปรับคณะรัฐมนตรีในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 อับดุลลาฮี ฮาจี ฮัสซัน ได้ดำรงตำแหน่งแทนโอมาร์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคนใหม่

พุนต์แลนด์ โซมาลีแลนด์ และกาตาร์ ได้สนับสนุนให้โอมาร์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโซมาเลียในช่วงปลายปี พ.ศ. 2556 โดยมีชีฟ ชานการาน แนร์เป็นผู้สื่อกลาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Somali cabinet named". Reuters. 21 January 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-05. สืบค้นเมื่อ 29 June 2014.
2. ↑  Muhammad, Khalid (March 30, 2009). Q & A with Somali Foreign Minister Muhammad Abdullahi Omar.[*ลิงก์เสีย*] *Asharq Al-Awsat*
3. ↑  "Somali Prime Minister Unveiled His Cabinet". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-11. สืบค้นเมื่อ 2014-12-06.
4. ↑  HARDtalk (june 3, 2009). Mohamed Abdullahi Omaar BBC
5. ↑  "Somali PM unveils leaner cabinet". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-10. สืบค้นเมื่อ 2014-12-06.
6. ↑  MP: Some Somali cabinet ministers are due to be reshuffled
7. ↑  "Heads of State, Heads of Government, Ministers for Foreign Affairs" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-11-16. สืบค้นเมื่อ 2014-12-06.
8. ↑  "Somalia's Failure: A Broken System or Lousy Leaders?". Hiiraan Online. สืบค้นเมื่อ 17 December 2013.
บทความนี้เกี่ยวกับหน่วยงานสังกัดกระทรวงกลาโหม สำหรับหน่วยงานสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ดูที่ สถาบันพยาธิวิทยา (กระทรวงสาธารณสุข)

**สถาบันพยาธิวิทยา** เป็นหน่วยทหารของกองทัพบก สังกัดศูนย์อํานวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า กรมแพทย์ทหารบก มีภารกิจในการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ให้แก่หน่วยสายแพทย์ในสังกัดกองทัพบก ปัจจุบันมีพลตรีหญิง ปริยนันทน์ จารุจินดา ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ

ประวัติ
-------

สถาบันพยาธิวิทยา ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปีพ.ศ. 2500 โดยกองทัพบกได้รวมกองวิทยาศาสตร์การแพทย์และกองการพยาธิ โรงพยาบาลทหารบก ตั้งเป็น สถาบันพยาธิ ต่อมาในพ.ศ. พ.ศ. 2501 เปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันพยาธิวิทยา เพื่อการปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ อาทิ ตรวจวินิจฉัยทางพยาธิวิทยาให้กับโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า การออกหน่วยเคลื่อนที่ไปทำการรับบริจาคเลือดในหน่วยทหารต่างจังหวัด การผลิตเซรุ่มมาตรฐานสำหรับตรวจหาหมู่เลือด ผลิตวัคซีนป้องกันอหิวาตกโรค วัคซีนป้องกันไทฟอยด์และผลิตเซรุ่มแก้พิษงูชนิดแห้ง เพื่อแจกจ่ายให้ทหาร และพลเรือนทั่วไป และยังเป็นหน่วยฝึกอบรมงานทางพยาธิวิทยา ใหกับนายสิบสายแพทย์ (หลักสูตรนายสิบพยาธิ) ใหกับโรงเรียนเสนารักษ์ กรมแพทย์ทหารบก

สถาบันพยาธิวิทยาใช้นามย่อ "สพธ." ปัจจุบันมีที่ตั้งอยู่ที่ถนนราชวิถี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร

หน่วยงานภายใน
-------------

* กองพยาธิวิทยา
* กองพยาธิคลินิก
* กองธนาคารเลือด
* กองวิเคราะห์และควบคุมมาตรฐาน
* แผนกธุรการ
* แผนกเวชนิทัศน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้นายทหารรับราชการ". *ราชกิจจานุเบกษา*. 2022-09-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-09-12. สืบค้นเมื่อ 2022-09-10.
2. ↑  โปรดเกล้าฯ "พระราชทานยศทหารชั้นนายพล" จำนวน 530 ราย ประกาศลงราชกิจจาฯ
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ วัดเกาะ

**วัดเกาะ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา

วัดเกาะก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยพระมหาหล้า เป็นเจ้าอาวาสวัดเกาะรูปแรก สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 วัดมีรอยพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปทรงจัตุรมุข ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2508

จากบันทึกตามคำบอกเล่าของพระมหาหล้า (เจ้าอาวาสวัดเกาะรูปแรก) เมื่อ พ.ศ. 2443 กล่าวว่า นายฉิม (ไม่ทราบนามสกุล) มีนิมิตขึ้นว่าตนได้มาพบพระพุทธเจ้ามาประทับแสดงธรรมโปรดญาติโยมที่ต้นพลูนี้ และนายฉิมเองก็ได้ฟังพระธรรมเทศนานั้นด้วย เมื่อมาวัดนี้จึงไปกราบต้นไม้ต้นนี้ก่อนทุกครั้ง พระมหาหล้าเกิดความสงสัยจึงให้พระและญาติโยมทำการขุด เมื่อขุดไปได้สักครู่จึงพบรูปปั้นพระนเรศวรทรงช้างสามเศียร เมื่อขุดต่อพบรอยพระพุทธบาทจำลองซึ่งทำด้วยศิลาแลงและที่มุมข้างหนึ่งหักไปเนื่องจากการขุดนั้นเอง ปัจจุบันรูปปั้นพระนเรศวรทรงช้างสามเศียรได้ถูกขโมยไปในปี พ.ศ. 2519 ส่วนรอยพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปทรงจัตุรมุข นอกจากนั้นวัดยังมีต้นตะเคียนทองขนาดใหญ่ จมอยู่ในน้ำหน้าวัดเกาะสีคิ้วมานานกว่า 200 ปีแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "รอยพระพุทธบาทจำลองวัดเกาะสีคิ้ว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "คนโคราชแห่ขอโชคต้นตะเคียนทอง อายุกว่า 200 ปี". ไทยรัฐ.
**ช้างป่าแอฟริกา** (อังกฤษ: African forest elephant; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Loxodonta cyclotis*) เป็นช้างชนิดหนึ่ง เดิมเคยถูกจัดให้เป็นชนิดเดียวกันกับช้างพุ่มไม้แอฟริกา (*L. africana*) โดยใช้ชื่อว่า *L. africana cyclotis* จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2010 หลักฐานทางการศึกษาทางดีเอ็นเอพบว่าเป็นคนละชนิดกัน จึงแยกออกเป็นชนิดต่างหาก ถือเป็นสัตว์จำพวกช้าง 1 ใน 3 ชนิดที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน

ช้างป่าแอฟริกามีลักษณะคล้ายกับช้างพุ่มไม้แอฟริกา แต่มีขนาดเล็กกว่าพอสมควร มีใบหูเล็กและกลมกว่า งาเรียวยาวและตรงกว่า บางตัวอาจชี้ลงพื้น เท้าหน้ามี 5 นิ้ว เท้าหลังมี 4 นิ้ว ตัวเมียมีน้ำหนักราว 2 ตัน มีความสูงราว 3 เมตร ตัวผู้มีขนาดโตกว่าเล็กน้อย ถิ่นอาศัยมักอยู่ตามป่าทึบสลับทุ่งหญ้าตอนกลางและทางตะวันตกของทวีปแอฟริกา ซึ่งพบได้แคบกว่าช้างพุ่มไม้แอฟริกา เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 8–11 ปี ระยะเวลาตั้งท้องนาน 18–22 เดือน ลูกช้างแรกคลอดหนักประมาณ 50–100 กิโลกรัม มีความสูง 80–100 เซนติเมตร ต้องการอาหารวันละ 60–120 กิโลกรัม น้ำวันละ 60–120 ลิตร อาหารที่ชอบ คือ ใบไม้, หญ้าแห้ง และรากไม้ 

ช้างป่าแอฟริกาเคยถูกเรียกว่าเป็น "ช้างแคระ" เนื่องจากมีขนาดใหญ่เต็มที่มีน้ำหนักเพียง 900 กิโลกรัม (1,980 ปอนด์) เท่านั้น พบในลุ่มน้ำคองโก โดยนักสัตว์ประหลาดวิทยา ในขณะนั้นใช้ชื่อว่า *Loxodonta pumilio*

นอกจากนี้แล้ว ช้างป่าแอฟริกาในอดีตเคยถูกใช้เป็นช้างศึกของฮันนิบาล แม่ทัพแห่งคาร์เทจ ในสงครามพิวนิคกับโรมัน ในการเดินทางผ่านเทือกเขาแอลป์ งาช้างป่าแอฟริกามีสีชมพูนวลสวยกว่างาช้างพุ่มไม้แอฟริกา จึงมีราคาซื้อขายแพงกว่า โดยอยู่ที่คู่ละ 90,000 ดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Gobush, K.S.; Edwards, C.T.T.; Maisels, F.; Wittemyer, G.; Balfour, D.; Taylor, R.D. (2021). "*Loxodonta cyclotis*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2021**: e.T181007989A204404464. สืบค้นเมื่อ 19 November 2021.
2. ↑  Rohland, Nadin (2010). "Genomic DNA Sequences from Mastodon and Woolly Mammoth Reveal Deep Speciation of Forest and Savanna Elephants". *PLoS Biology*. **8** (12). doi:10.1371/journal.pbio.1000564. `{{cite journal}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|month=` ถูกละเว้น (help)
3. ↑  ตำนานช้างค่อมแห่งท้องทุ่งทะเลน้อย จากโอเคเนชั่น[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ความรู้เกี่ยวกับช้าง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-20. สืบค้นเมื่อ 2013-01-22.
5. ↑  Debruyne R, van Holt A, Barriel V & Tassy P (2003). "Status of the so-called African pygmy elephant (*Loxodonta pumilio* (NOACK 1906)): phylogeny of cytochrome b and mitochondrial control region sequences". *Comptes Rendus de Biologie*. **326** (7): 687–69. PMID 14556388.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
6. ↑  *In Our Time*. With Melvyn Bragg. "Hannibal". Episode broadcast on Radio 3 on 11/10/2012. Available on In Our Time Website.
7. ↑  *โขลงป่าลั่น*. "ชีวิตมหัศจรรย์". สารคดีทางช่องนาว โดย BBCWorldwide: วันพฤหัสบดีที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Loxodonta cyclotis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Loxodonta cyclotis ที่วิกิสปีชีส์
**เทศมณฑลอิตา-วิรู** (เอสโตเนีย: *Ida-Viru maakond, Ida-Virumaa* *Ida-Viru County, Ida-Viru* County) เป็นมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเอสโตเนียติดกับรัสเซีย อยู่ระหว่าง อ่าวฟินแลนด์และทะเลสาบไปปัส

ประชากรของ Western Virumaa อยู่ที่ประมาณ 140,000 คน และมีพื้นที่ 3,000 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนประชากร 2554 พบว่ามีผู้อยู่อาศัย 149,172 คนในเทศมณฑลอิตา-วิรู ซึ่ง 29,131 (19.5%) เป็นชาวเอสโตเนีย , 108,208 (72.5%) เป็นชาวรัสเซีย และอีก 11,625 (7.8%) เป็นชาวยูเครน (2.3%), ชาวเบลารุส (2.2%) และชาวฟินแลนด์ (0.9%)  จังหวัดนี้แตกต่างจากมณฑลอื่น ๆ ในเอสโตเนียอย่างชัดเจนเพราะมีชาวเอสโตเนียส่วนใหญ่อาศัยอยู่ 

ศูนย์กลางของเทศมณฑลคือ Jõhvi จนถึงสิ้นปี 2017 เมื่อได้รับการหลอมรวมเข้ากับการบริหารจังหวัดการแต่งตั้งรัฐบาลเอสโตเนียโดยผู้ว่าราชการจังหวัดในภูมิภาคนำโดยผู้ว่าการถูกยกเลิก  เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประชากรในประวัติศาสตร์คือนาร์วา ซึ่งตั้งอยู่บนชายแดนกับรัสเซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ."RL002: Rahvastik elukoha, soo, vanuserühma ja rahvuse järgi, 31. detsember 2011".
2. ↑  "Maavalitsuste ülesannete uued täitjad alates 01.01.2018". Maavalitsused. 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-18. สืบค้นเมื่อ 2019-01-27. `{{cite web}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|Julkaisija=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|Kieli=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|access_date=` ถูกละเว้น (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เทศมณฑลอิตา-วิรู**

* Ida-Virumaa Tourism Portal
* Ida-Virumaa Portal

พิกัดภูมิศาสตร์: 59°13′N 27°18′E﻿ / ﻿59.217°N 27.300°E﻿ / 59.217; 27.300

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* เวิลด์แคต (ผ่านหอสมุดรัฐสภา)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
รัฐคูเวตตั้งอยู่ทางเหนืออ่าวเปอร์เซีย ซึ่งมีนโยบายสนับสนุนทางการศึกษา โดยให้โอกาสแก่เด็กทุกคนให้ได้รับการศึกษาโดยไม่แบ่งชนชั้นหรือวรรณะ แม้ว่าจะเป็นเด็กที่ต้องดูแลเป็นพิเศษ ประเทศคูเวตได้รับการจัดอันดับอยู่ที่อันดับ 63 ตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ หรือ เฮชดีไอ โดยจัดอันดับในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งจัดทำโดยโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ หรือ ยูเอ็นดีพี ถือว่าเกินมาตราฐานที่ได้ตั้งไว้ในส่วนท้องถิ่นของประเทศ ระบบการศึกษาในประเทศคูเวตถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก ในปี ค.ศ. 2006 โดยค่าบำรุงการศึกษาภายในประเทศเป็นร้อยละ 13 ของค่าใช้จ่ายภายในประเทศ เมื่อเทียบกับกลุ่มประเทศองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ หรือ โออีซีดี แม้จะต่ำกว่ากลุ่มประเทศในแถบอาหรับ แต่ถ้าเป็นจีดีพีประเทศมีร้อยละ 3.9 ซึ่งถือว่าต่ำในกลุ่มประเทศองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ

ในปี ค.ศ. 2005 การรู้หนังสือของประเทศคูเวตถือว่าอยู่ที่ร้อยละ 94
ประเทศคูเวตมุ่งมั่นที่จะพัฒนาเด็กทุกเพศและทุกวัย กระทรวงศึกษาธิการยังเน้นให้ผู้หญิงภายในประเทศหันมาทำงาน โดยมีการเปิดเปิดโรงฝึกอาชีพ เช่น ในปี ค.ศ. 1989 มีการเปิดคลินิกเพื่อให้ผู้หญิงที่สนใจในวิชาพยาบาล เป็นต้น
รัฐบาลประเทศคูเวตจะมอบทุนให้กับนักเรียนที่สามารถเข้าไปสู่มหาวิทยาลัยในสหรัฐ, สหราชอาณาจักร หรือสถาบันการต่างประเทศ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "The World Factbook". Cia.gov. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-21. สืบค้นเมื่อ 13 September 2016.
2. ↑  "State of Kuwait, Ministry of Education."National Report on the Development of Education 2004-2008." pp15" (PDF).
3. ↑  "United Nations,Human Development Indicators Country Profile". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-19. สืบค้นเมื่อ 2018-11-22.
4. ↑  "CIA World Factbook. Based on 2005 census". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-21. สืบค้นเมื่อ 2018-11-22.
5. 1 2  "Embassy of the Kuwait, Cultural Office". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-13. สืบค้นเมื่อ 2018-11-22.

แม่แบบ:ประเทศคูเวต
ดินแดนของแอลเบเนียที่นิยามโดยแนวคิดเกรตเทอร์แอลเบเนีย โดยเทียบเท่ากับดินแดนในปัจจุบัน
**เกรตเทอร์แอลเบเนีย** (แอลเบเนีย: *Shqipëria e Madhe*) เป็นแนวคิดที่ไม่เปิดเผย และแนวคิดชาตินิยมที่พยายามรวมดินแดนที่มีชาวแอลเบเนียจำนวนมากอาศัยอยู่ แนวคิดนี้อิงจากการกล่าวอ้างเกี่ยวกับประชากรชาวแอลเบเนียในพื้นที่เหล่านั้น นอกเหนือจากแอลเบเนียที่มีอยู่แล้ว แนวคิดนี้ยังรวมการอ้างสิทธิในภูมิภาคในรัฐใกล้เคียงด้วย โดยมีพื้นที่ต่างๆ รวมถึงคอซอวอ หุบเขาเปรเชวอของเซอร์เบีย ดินแดนทางตอนใต้ของมอนเตเนโกร กรีซตะวันตกเฉียงเหนือ (ภูมิภาคของกรีซในเทสโปรเทียและเปรเวซา เรียกโดยชาวแอลเบเนียว่า ชาเมเรีย และดินแดนอื่น ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของวิลายะห์แห่งยะนีนะห์ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน) และดินแดนทางตะวันตกของมาซิโดเนียเหนือ

การรวมพื้นที่ที่ใหญ่กว่าให้เป็นดินแดนเดียวภายใต้อำนาจของแอลเบเนียนั้นเป็นไปตามทฤษฎีแล้ว แนวคิดนี้เกิดขึ้นโดยสันนิบาตพริซเรน ซึ่งเป็นสันนิบาตในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อรวมดินแดนที่มีคนอาศัยอยู่เป็นชาวแอลเบเนีย (และภูมิภาคอื่นๆ ซึ่งเป็นภูมิภาคมาซิโดเนีย และอีพีรุซ) ให้เป็นวิลายะห์แอลเบเนียที่เป็นอิสระแห่งเดียวภายในจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งบรรลุผลสำเร็จโดยนิตินัยในเดือนกันยายน 1912 และแนวคิดนี้ถูกนำมาใช้ภายใต้การยึดครองคาบสมุทรบอลข่านของอิตาลีและนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แนวคิดเรื่องการรวมชาติมีรากฐานมาจากเหตุการณ์ในสนธิสัญญาลอนดอนเมื่อปี 1913 เมื่อประมาณ 30% ของดินแดนแอลเบเนียส่วนใหญ่และ 35% ของประชากรถูกปล่อยให้อยู่นอกพรมแดนของประเทศใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dennison I. Rusinow (1978). *The Yugoslav Experiment 1948–1974*. Los Angeles, California: University of California Press. p. 245. ISBN 978-0-52003-730-4.
2. ↑  Likmeta, Besar (17 November 2010). "Poll Reveals Support for 'Greater Albania'". Balkan Insight. สืบค้นเมื่อ 27 June 2013. The poll, conducted by Gallup in cooperation with the European Fund for the Balkans, showed that 62 per cent of respondents in Albania, 81 per cent in Kosovo and 51.9 per cent of respondents in Macedonia supported the formation of a Greater Albania.
3. ↑
4. ↑  Kola 2003, p. 15 harvnb error: no target: CITEREFKola2003 (help).
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑  Jelavich 1983, pp. 361–365 harvnb error: no target: CITEREFJelavich1983 (help)
9. ↑
10. ↑  Bugajski 2002, p. 675 harvnb error: no target: CITEREFBugajski2002 (help)."Roughly 30% of the predominantly Albanian territories and 35% of the population were left outside the new country's borders"
**พระนางศรีนทรภูเปศวรจุฑา** (เขมร : ព្រះនាងស្រិនថនប៊ូបេសវ៉ារ៉ាជូថា ,โรมัน : Srindrabhupesvarachuda) ตั้งแต่ ศตวรรษที่ 13-14 พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 เป็นพระราชินีในพระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 แห่งอาณาจักรพระนคร (พ.ศ.1838-1851)

พระราชประวัติ
-------------

พระองค์เป็นพระธิดาองค์โตของพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 ซึ่งครองราชย์สืบพระบิดาของพระองค์ เมื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 สละราชสมบัติในปี พ.ศ.1383 พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎได้ขึ้นครองราชย์ตามคำจารึกระบุว่า

*"พระเจ้าศรีศรีนทรวรมันเทวะ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากแคว้นเศรษฐวรมันวายะแลศรีนทรปุระ กราจนะปุระ ได้ปราบดาภิเษกเป็นยุวราชา (รัชทายาท) โดยมีพระภัควดีศรีศรินทรภูเปศวรจุฑาซึ่งเป็นพระธิดาของพระเจ้าศรีชัยวรมันเทวะ เป็นพระอัครมเหสีในรัชสมัยของพระเจ้าศรีชัยวรมันเทวะพระบิดา"*

พระองค์เป็นที่รู้จักมากที่สุดจากบทบาทในการสืบราชสันตติวงศ์ของพระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 มีรายงานว่าพระองค์มีพระเชษฐา 1 องค์ ซึ่งแต่เดิมตั้งใจจะสืบราชบัลลังก์ แต่พระองค์โน้มน้าวให้พระบิดาของพระองค์ ไม่ให้พระเชษฐาของพระองค์สืบสันตติวงศ์และมอบราชสมบัติให้แก่พระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 โดยสิทธิ์ในการอภิเษกสมรส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cœdès, George (1968). *The Indianized states of Southeast Asia*. Honolulu. ISBN 0-7081-0140-2. OCLC 961876784.
2. ↑  "BD Nokor Admix Needle". *Biomedical Safety & Standards*. **41** (16): 127. 2011-09-15. doi:10.1097/01.bmsas.0000405274.55984.a1. ISSN 1080-9775.
3. ↑  Jacobsen, Trudy (2008). *Lost Goddesses: The Denial of Female Power in Cambodian History* (PDF). Copenhagen: Nordic Institute of Asian Studies (NIAS) Press. p. 358. ISBN 978-87-7694-001-0. OCLC 756864459.
**พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวีย** (ลัตเวีย: *Latvijas Kara muzejs*) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การทหาร ตั้งอยู่ที่กรุงรีกา ประเทศลัตเวีย

พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2459 ในชื่อพิพิธภัณฑ์กองพันทหารปืนไรเฟิลลัตเวีย เดิมทีพิพิธภัณฑ์มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ถนน Tērbatas 1/3 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้รวบรวมเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับพลปืนไรเฟิลลัตเวียและสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน พ.ศ. 2460 เมื่อริกาถูกโจมตี ข้าวของในพิพิธภัณฑ์ถูกอพยพออกไป ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2462 พิพิธภัณฑ์ได้รับการบูรณะและดำเนินงานที่หอคอยเพาเดอร์ในเมืองเก่าริกา พิพิธภัณฑ์เปิดให้ประชาชนเข้าชมในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2464

ใน พ.ศ. 2479 รัฐบาลได้เข้าซื้อที่ดินบริเวณข้างเคียง การก่อสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์ใหม่เริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2480 ตามโครงการของสถาปนิก Artūrs Galindoms งานตกแต่งภายในได้รับการออกแบบเพิ่มเติมโดยสถาปนิก R. Legzdiņš สิ่งของในพิพิธภัณฑ์ทั้งหมดถูกเก็บไว้ชั่วคราวที่ห้องเครื่องของพิพิธภัณฑ์บนถนน Torņa อาคารพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่สร้างเสร็จในฤดูร้อน พ.ศ. 2483 แต่พิพิธภัณฑ์ไม่สามารถจัดนิทรรศการได้ก่อนที่โซเวียตจะยึดครองลัตเวียใน พ.ศ. 2483 พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียอยู่ภายใต้เขตอำนาจของคณะกรรมการเก็บกวาดของกองทัพประชาชนลัตเวียซึ่งได้ส่งมอบสิ่งของจากพิพิธภัณฑ์ให้กับกรรมการราษฎรฝ่ายการศึกษาและถูกเก็บไว้ที่อาคารตลาดหลักทรัพย์ริกาเดิม และส่งมอบที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ให้กับกองทัพแดง พิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียได้ปิดตัวลงในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2484 อาคารหลังนี้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนทหารเรือริกานาฮีมอฟตั้งแต่ต้น พ.ศ. 2488 และยังคงเป็นที่ตั้งของโรงเรียนนี้ต่อไปจนถึง พ.ศ. 2496 

ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ถึง พ.ศ. 2533 สถานที่ดังกล่าวถูกครอบครองโดยพิพิธภัณฑ์การปฏิวัติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย ซึ่งตีความประวัติศาสตร์ลัตเวียในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผ่านมุมมองของอุดมการณ์โซเวียต อย่างไรก็ตาม พิพิธภัณฑ์ได้รวบรวมโบราณวัตถุอันล้ำค่าที่เป็นตัวแทนของสหภาพโซเวียตไว้เป็นคอลเล็กชันในช่วงที่ดำรงอยู่

ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2533 รัฐบาลลัตเวียได้บูรณะพิพิธภัณฑ์สงครามลัตเวียขึ้นอีกครั้ง

ส่วนจัดแสดง
-----------

พิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงต่าง ๆ ที่เน้นไปที่สงครามต่าง ๆ ที่ลัตเวียมีส่วนเกี่ยวข้อง มีการจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของลัตเวียและริกาก่อนยุคปัจจุบัน และอีกหนึ่งนิทรรศการเน้นไปที่คริสต์ศตวรรษที่ 18-19 มีการจัดแสดงนิทรรศการสำคัญเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมของลัตเวียในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองซึ่งครอบคลุมการรบหลายครั้งโดยละเอียด มีการสำรวจกิจกรรมทางทหารล่าสุดของลัตเวีย รวมถึงการมีส่วนร่วมในภารกิจรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Inta Pētersone (1999). *Latvijas Brīvības cīņas 1918-1920 : enciklopēdija* (ภาษาลัตเวีย). Riga: Preses nams. pp. 141–142. ISBN 9984003957. OCLC 43426410.
2. ↑  "Latvijas Kara muzejs" (ภาษาลัตเวีย). Latvian Museums Association. สืบค้นเมื่อ 4 August 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ Edit this at Wikidata

  


| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สหรัฐ
* เช็กเกีย

 |