recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลากระเบนขาว** (อังกฤษ: White-edge freshwater whipray; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Himantura signifer*) ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) 

มีรูปร่างเหมือนปลากระเบนชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หางยาว โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่สามารถงอกใหม่ได้เมื่อหลุดหรือหักไป หางไม่มีริ้วหนัง พื้นลำตัวด้านบนสีเทาหรือสีน้ำตาลอ่อน กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ มีขอบสีขาวรอบลำตัว พื้นลำตัวด้านล่างสีขาว ส่วนหางสีขาว หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ, ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง ขนาดโดยเฉลี่ยมีความกว้าง 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 60 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 80 เซนติเมตร น้ำหนักไม่เกิน 3 กิโลกรัม

เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดที่พบชุกชุมมากที่สุดและมีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย พบมากแถบที่ราบลุ่มภาคกลาง เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำท่าจีน, บึงบอระเพ็ด และพบที่แม่น้ำตาปีในภาคใต้ด้วย แต่ไม่มีรายงานพบในแม่น้ำบางปะกง โดยพบชุกชุมที่สุดที่เขตอำเภอบางไทร  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซียและอินโดนีเซีย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งบางครั้งมีการค้นพบปลาบางตัวที่มีสีขาว ดวงตาสีดำ หรือเป็นปลาเผือกทั้งตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Compagno, L.J.V. (2005). *Himantura signifer*. In: IUCN 2005. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on January 11, 2010.
2. ↑  *Himantura signifer*
3. ↑  หน้า 102-120, *กระเบนน้ำจืดแห่งชาติ*. "Wild Ambition" โดย กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ชวลิต วิทยานนท์. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 51: กันยายน 2014

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลกระเบนขาว
**หลวงอนุสารสุนทร** หรือชื่อจริงคือ **สุ่นฮี้ ชุติมา** เป็นคหบดีชาวเชียงใหม่และกรมการพิเศษเมืองนครเชียงใหม่

ประวัติ
-------

สุ่นฮี้ ชุติมา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2410 ที่เมืองลำพูน เป็นบุตรคนที่ 6 ของนายต้อย แซ่ฉัว ชาวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง และนางแว่น แซ่แต้ เมื่อบิดาเสียชีวิตลงในปีพ.ศ. 2428 นายสุ่นฮี้ย้ายจากบ้านดั้งเดิมที่ลำพูนมาอยู่บ้านใหญ่ที่เชียงใหม่ และเข้ารับช่วงดูแลกิจการและทรัพย์สินของครอบครัว นายสุ่นอี้เปิดห้างค้าของเบ็ดเตล็ด ทั้งนาฬิกา ตะเกียง ปืน เป็นต้น

นายสุ่นฮี้ทำการสมรสกับนางสาวคำเที่ยง บุรี เมื่อพ.ศ. 2431 หลังจากนั้นก็ได้ร่วมตั้งห้างย่งไท้เฮง (ร่วมทุนกับหลวงนิกรจีนกิจ) ขึ้นที่ถนนท่าแพ และยังตั้งห้างชัวย่งเส็ง หรือต่อมาคือห้างอนุสารฯเปิดขายสินค้าเบ็ดเตล็ด โดยล่องเรือหางแมงป่องนำสินค้าเกษตรและของป่าไปขายยังกรุงเทพและซื้อเครื่องมือ เครื่องใช้ และเครื่องจักรต่างๆขึ้นมาขาย ห้างชัวย่งเส็งจึงเป็นที่นิยมของบรรดาเจ้านายฝ่ายเหนือ มิชชันนารี และข้าราชการในเชียงใหม่เป็นอันมาก นอกจากนี้นายสุ่นฮี้และนางคำเที่ยงยังทำธุรกิจโรงรับจำนำ

ในพ.ศ. 2453 นายสุ่นฮี้ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น "ขุนอนุสารสุนทร" และในพ.ศ. 2467 ก็ได้เลื่อนเป็น "หลวงอนุสารสุนทร" ที่ตำแหน่งกรมการพิเศษเมืองนครเชียงใหม่ หลวงอนุสารสุนทรยังเป็นผู้ริเริ่มกิจการเดินรถโดยสารขึ้นในเชียงใหม่ รับส่งผู้โดยสารระหว่างเชียงใหม่–ลำพูน ในการติดต่อค้าขายกับชาวต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้ภาษาอังกฤษซึ่งมีความจำเป็นอย่างมาก ดังนั้นท่านจึงริเริ่มให้มีโรงเรียนขึ้น โดยหลวงอนุสารสุนทรได้ติดต่อหาครูสอนภาษาอังกฤษมาจากเมืองมะละแหม่งชื่อหม่องส่วยต่อ เปิดเป็นโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษขึ้น ชื่อว่า "โรงเรียนหม่องส่วยต่อ" 

### บุตร-ธิดา

หลวงอนุสารสุนทร และนางคำเที่ยง บุรี มีบุตรธิดาด้วยกัน 2 คน คือ:

* นางกิมฮ้อ นิมมานเหมินท์
* นายแพทย์ยงค์ ชุติมา

และมีบุตรธิดากับภรรยาคนรอง 5 คน คือ นายสงัด บรรจงศิลป์,นายเชื้อ ชุติมา,นางสาวกรองทอง ชุติมา,นายวิพัฒน์ ชุติมา และนายชัชวาล ชุติมา

บรรพบุรุษ
---------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. ต้อย แซ่ฉัว |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **หลวงอนุสารสุนทร** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 6. ซ้อ แซ่แต้ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. แว่น แซ่แต้ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 7. หงส์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

อ้างอิง
-------

* แจ่มจิตต์ เลาหวัฒน์. *ประวัติหลวงอนุสารสุนทร*
* มุจลินทร์ เพ็ชรรุ่ง (2553). *การศึกษาบทบาทของชาวจีน ใน อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ในสมัยรัตนโกสินทร์*
**"ความจริงที่เจ็บปวด"** เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555 ของวงดนตรีอินสติงต์ จากอัลบั้ม Endless ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย ปรียวิศว์ นิลจุลกะ และเรียบเรียงโดย อนุกานต์ จันทร์อุไร ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2555 ส่วนมิวสิกวีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2555

การตอบรับ
---------

เพลง **"ความจริงที่เจ็บปวด"** ได้ติดอันดับสูงสุด 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 และติดอันดับสูงสุด 64 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 12 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 64 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 24 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  SEED CHART TOP 20: SUN 27 MAY 2012
2. ↑  เพลงฮิต TOP94 EFM CHART > SAT 28 JULY 2012 เพลงฮิตติดชาร์ต ประจำสัปดาห์ เสาร์ 28 กรกฎาคม 2555
3. ↑  95.5 FM Virgin Hitz CHART TOP 40 Date 1/07/12
**ชัยภูมิ ป่าแส** เป็นนักกิจกรรมเยาวชนสิทธิมนุษยชนชาวลาหู่จากประเทศไทย เพื่อส่งเสริมสิทธิความชอบธรรมของชนกลุ่มน้อยภายในสังคม เขาถูกสังหารที่ด่านตรวจบ้านรินหลวงในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดยเจ้าหน้าที่ทหารของกองทัพบกในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2560 กองทัพบกแถลงว่าเพื่อเป็นการสกัดชัยภูมิเนื่องจากขนส่งยาเสพติด โดยเจ้าหน้าที่ยังอ้างว่าเขาพยายามโยนระเบิดมาเพื่อประทุษร้ายต่อเจ้าหน้าที่ และหลบหนีการจับกุม เป็นเหตุทำให้เจ้าหน้าที่ทหารสังหารเขาโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัย แม้ว่าพยานในเหตุการณ์ได้บอกว่าเขาไม่มีอาวุธและยังถูกเจ้าหน้าที่ประทุษร้ายก่อนถูกสังหาร การสังหารเขาก่อให้เกิดเป็นเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างวงกว้างภายในประเทศ มีการเรียกร้องจากฮิวแมนไรตส์วอตช์ให้กระทำกระบวนการสืบสวนคดีเป็นไปอย่างโปร่งใส แม้ว่ากองทัพบกกล่าวว่ามีพยานหลักฐานจากวีดิทัศน์ของกล้องโทรทัศน์วงจรปิดในที่เกิดเหตุ แต่ไม่มีการเปิดเผยวีดิทัศน์มาเผยแพร่อย่างเป็นสาธารณะ

เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2565 ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายกฟ้องเพื่อยืนตามตามศาลชั้นต้นในคดีระหว่างนาปอย ป่าแส มารดาของชัยภูมิ กับกองทัพบก โดยพิเคราะห์ว่า "การกระทำของเจ้าหน้าที่ไม่เป็นการละเมิด" เนื่องจากชัยภูมิขัดขวางการปฏิบัติงานและพยายามประทุษร้ายต่อเจ้าหน้าที่ตรวจค้น อังคณา นีละไพจิตร ให้ความเห็นไม่เห็นด้วยในประเด็นเรื่องดีเอ็นเอที่ระเบิดที่ไม่มีการนำขึ้นพิจารณา โดยศาลรับฟังเพียงคำให้การของพยานบุคคล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "2 ปีสังหาร 'ชัยภูมิ ป่าแส' ยังไม่สั่งฟ้องคดีวิสามัญฯ ภาพกล้องวงจรปิดหายไปแล้ว". *ประชาไท*. 18 May 2018. สืบค้นเมื่อ 18 May 2020.
2. ↑  "Soldier fired in 'self-defence' in Lahu death". *Bangkok Post*. 21 March 2017. สืบค้นเมื่อ 13 February 2018.
3. ↑  Charuvastra, Teeranai (23 March 2017). "Witness Says Soldiers Shot Lahu Activist as He Fled Beating". *Khaosod English*. สืบค้นเมื่อ 13 February 2018.
4. ↑  "Thailand: Investigate Army Killing of Teenage Activist". *Human Rights Watch* (Press release). 20 March 2017. สืบค้นเมื่อ 13 February 2018.
5. ↑  "4 ปีรัฐประหาร: ความตายของ ชัยภูมิ ป่าแส สิทธิมนุษยชนยุคทหารที่ยังไร้คำตอบ". *บีบีซี*. 18 May 2018. สืบค้นเมื่อ 18 May 2020.
6. ↑  ยกฟ้องคดีทหารใช้ M16 ยิง ชัยภูมิ ป่าแส เสียชีวิต - อังคณาชี้ ไม่มีดีเอ็นเอชัยภูมิบนระเบิด – กระปุก
7. ↑  อุทธรณ์ยืนยกฟ้อง "ครอบครัวชัยภูมิป่าแส" ฟ้องแพ่ง กองทัพบก เรียกค่าเสียหาย ลูกชายถูกวิสามัญฆาตกรรม – ผู้จัดการออนไลน์
**หลวงมัศยจิตรการ** เป็นอดีตนักวิชาการประมง และนักวาดภาพปลาและสัตว์น้ำเพื่อการศึกษาในเชิงวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในอดีต หลวงมัศยจิตรการ มีชื่อจริงว่า **ประสพ ตีระนันทน์** เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 ที่จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของหลวงวิจิตรเจียรไน และนางเปี๊ยก เมื่อสำเร็จการศึกษาเบื้องต้นที่จังหวัดจันทบุรี บ้านเกิดแล้ว ได้เดินทางเข้าสู่กรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น

โดยสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชวิทยาลัย, โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนสวนกุหลาบ จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ได้เดินไปยังประเทศอังกฤษ เพื่อศึกษาต่อด้านจิตรกรรม

เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว ได้เดินทางกลับมายังประเทศไทย ด้วยการเป็นผู้ช่วยของ ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักวิชาการประมงชาวอเมริกันที่รับราชการอยู่ยังประเทศไทย สังกัดกรมเพาะปลูก กระทรวงเกษตราธิการ จากนั้นได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นไปสูงขึ้น ๆ จนกลายเป็นนักวิชาการประมงอย่างเต็มตัว เป็นหัวหน้าแผนกบำรุงสมบัติในน้ำ สังกัดกรมประมง และหัวหน้าแผนกบำรุงทั่วไป และตำแหน่งสุดท้ายเป็นเจ้าพนักงานประมงประจำกรม ก่อนจะลาออกจากราชการเพื่อประกอบกิจการส่วนตัวในปี พ.ศ. 2489

ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงมัศยจิตรการ" ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เหรียญดุษฎีมาลาและเข็มศิลปวิทยา รวมทั้งได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกของราชบัณฑิตยสถานทางจิตรกรรรม สำนักศิลปากรด้วย

หลวงมัศยจิตรการ ถือว่าเป็นบุคคลหนึ่งที่เป็นผู้บุกเบิกวิชาการและองค์ความรู้ทางด้านการประมงเป็นผู้แรก ๆ ในประเทศไทย เช่นเดียวกับ ฮิวจ์ แมคคอร์มิค หรือ ศาสตราจารย์โชติ สุวัตถิ มีผลงานที่โดดเด่นเป็นอย่างมากในการวาดภาพและระบายสีปลาและสัตว์น้ำเพื่อการศึกษาทางวิชาการจนมีชื่อเสียงเลื่องลือ ได้รับการวางตัวจากกระทรวงเกษตราธิการให้เป็นผู้เดินทางไปดูราชการและกิจการการประมงประเภทต่าง ๆ ในหลายประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา, อังกฤษ และฟิลิปปินส์

หลวงมัศยจิตรการ ถึงแก่กรรมลงในปี พ.ศ. 2508 โดยมีพิธีพระราชเพลิงศพ ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508

นามของหลวงมัศยจิตรการ ได้รับการตั้งเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาค้อมัศยะ (*Nemacheilus masyae*) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae)   และปลาตะเพียนมัศยะ (*Puntius masyai*) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ

ในปี พ.ศ. 2554 กรมประมงได้ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายสมุดภาพ "มัศยจิตรการ" อันเป็นหนังสือรวบรวมภาพวาดของหลวงมัศยจิตรการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 เพื่อเป็นการระลึกถึงอีกด้วย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* 

* พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ร.ด.ม.(ศ))

อ้างอิง
-------

1. ↑  *อนุสรณ์ งานพระราชเพลิงศพ หลวงมัศยจิตรการ (ประสพ ตีระนันทน์)* , ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส ๑๗ เมษายน ๒๕๐๘
2. ↑  "Nature Notes – บูรพากับปลาค้อทั้งแปด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-03-24. สืบค้นเมื่อ 2013-03-10.
3. ↑  *Nemacheilus masyae* จาก IUCN (อังกฤษ)
4. ↑  Kottelat, M. (2013): The Fishes of the Inland Waters of Southeast Asia: A Catalogue and Core Bibliography of the Fishes Known to Occur in Freshwaters, Mangroves and Estuaries. เก็บถาวร 2013-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *The Raffles Bulletin of Zoology, 2013, Supplement No. 27: 1–663.*
5. ↑  มัศยจิตรการ: Masys Chitarkarn[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ตัวอย่างหนังสือมัศยจิตรการและภาพวาด
***จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ*** (อังกฤษ: Ed Wood) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวชีวประวัติสุขนาฏกรรม-ชีวิตกำกับและผลิตโดยทิม เบอร์ตันและนำแสดงโดยจอห์นนี่ เดปป์ในบทเอ็ด วูด ผู้กำกับภาพยนตร์เกินวิสัย ภาพยนตร์นี้เกี่ยวข้องกับช่วงชีวิตของวูดที่เขาได้ผลิตภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดรวมถึงความสัมพันธ์กับนักแสดง เบลา ลูโกซี รับบทโดยมาร์ติน แลนเดา นอกจากนี้ ซาราห์ เจสสิกา พาร์กเกอร์ แพททรีเซีย อาร์เคว็ตต์ เจฟฟรีย์ โจนส์ และ บิล เมอร์เรย์ รับบทเป็นเป็นหนึ่งในตัวละครรองของเรื่อง

บทภาพยนตร์ถูกเขียนโดยสก็อตต์ อเล็กซานเดอร์ และ แลร์รี คาราสซิอวสกีเมื่อพวกเขาเป็นนักศึกษาที่สำนักวิชาศิลปะภาพยนตร์ยูเอสซี อเล็กซานเดอร์และคาราสซิอวสกีได้ตกลงกับเบอร์ตันและเดนีส ดี โนวีเพื่อผลิตภาพยนตร์ชีวประวัติของเอ็ด วูด และไมเคิล เลห์แมนน์เป็นผู้กำกับ เนื่องจากมีกำหนดการซ้ำซ้อนกับภาพยนตร์*มนต์ร็อคหัวโจกตัวแสบ*ทำให้เลห์แมนน์ต้องพ้นจากตำแหน่งผู้กำกับซึ่งได้รับการสานต่อโดยเบอร์ตัน

*จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ* แต่เดิมได้รับการพัฒนาโดยโคลัมเบียพิกเจอส์ แต่สตูดิโอได้ยกเลิกจากการตัดสินใจของที่เบอร์ตันที่จะถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์ขาวดำ ภาพยนตร์ถูกรับช่วงต่อโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โดยสตูดิโอของทัชสโตนพิกเจอส์ซึ่งเป็นบริษัทลูกเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในเชิงวิจารณ์แต่ล้มเหลวทางรายได้โดยทำรายได้เพียง 5.9 ล้านเหรียญสหรัฐ จากงบประมาณ 18 ล้านเหรียญสหรัฐ ภาพยนตร์ได้รับรางวัลอะแคเดมีสองรางวัลโดยแลนเดาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และ ริก เบเคอร์ (ผู้ออกแบบการแต่งหน้าด้วยเทคนิคพิเศษของแลนเดา) วี นีล และยอลันดา ทูซซิเอง ได้รับรางวัลแต่งหน้ายอดเยี่ยม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Haflidason, Almar (October 14, 2002). "Ed Wood DVD (1994)". *BBC*. สืบค้นเมื่อ June 2, 2018.
2. 1 2  "Archived copy". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-18. สืบค้นเมื่อ 2009-09-17.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
**ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี** (ชื่อเรื่องต้นฉบับภาษาอังกฤษ: An Enduring Love: My Life with the Shah: A Memoir; ISBN 1-4013-5209-X) เป็นผลงานการประพันธ์ของฟาราห์ ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย: فرح پهلوی) อดีตพระจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน ที่ได้รวบรวมเรื่องราวในความทรงจำของเธอตั้งแต่ยังเด็ก และเป็นนักศึกษาสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เมื่ออายุ 21 ปี ชีวิตของเธอได้พลิกผันเมื่อได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี เธอจึงกลายเป็นจักรพรรดินีแห่งประเทศอิหร่าน แต่ต่อมาอีก 20 ปีให้หลัง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้งแต่เป็นชีวิตที่พลิกผันเหมือนฝันร้าย เมื่อระบอบราชาธิปไตยในอิหร่านล่มสลาย พระเจ้าชาห์และพระองค์ต้องเสด็จลี้ภัยไปตามประเทศต่าง ๆ จนพระสวามีได้เสด็จสวรรคตที่ประเทศอียิปต์

โดยการประพันธ์ของฟาราห์ ปาห์ลาวีชิ้นนี้ ได้เปิดเผยเรื่องราวความรักความผูกพันของเธอ ที่มีต่อพระราชสวามีและประเทศอิหร่านเป็นครั้งแรก และถือเป็นเรื่องราวการประพันธ์ของพระองค์ที่น่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง

ดูเพิ่ม
-------

* ราชวงศ์ปาห์ลาวี
* จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
* พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bloggang.com:อุบลวัลย์
2. ↑  ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Sciolino, Elaine (2 May 2004). "The Last Empress". *The New York Times*.
* Bayegan, Reza (13 May 2004). "The Shah & She". National Review.
**ชัยรัตน์ จิตรธรรม** (ชื่อเล่น: แอ๊ด) มีชื่อจริงว่า **ชัยรัตน์ จิตธรรมะ** เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดลำปาง เป็นนักแสดงในบทพระเอกและพระรองรุ่นเดียวกับ สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์ และญาณี จงวิสุทธิ์ มีผลงานมากมายทั้งแบบละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เช่น *ดวงใจกระซิบรัก* ที่แสดงคู่กับ จินตหรา สุขพัฒน์, *เปรอะเจอเปรี้ยว* คู่กับ จารุณี สุขสวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2530 และ *คำมั่นสัญญา* ร่วมกับ สันติสุข และ จินตหรา ในปีเดียวกัน ต่อด้วย *ภูผาทอง* ในปี พ.ศ. 2531 จากนั้นจึงออกจากวงการบันเทิงไปประกอบธุรกิจส่วนตัวหลายปี ก่อนจะกลับมารับบทบาทในการแสดงอีกครั้ง เช่น ละครโทรทัศน์เรื่อง *ชลาลัย* ในปี พ.ศ. 2534 *เลือดเข้าตา* ในปี พ.ศ. 2538 *กษัตริยา* ในปี พ.ศ. 2546 ทางช่อง 5 *วิหคหลงลม* ในปี พ.ศ. 2561 ทางช่อง 7

ผลงาน
-----

### ภาพยนตร์

* หย่าเพราะมีชู้ (2528)
* ดวงใจกระซิบรัก (2529)
* เปรอะเจอเปรี้ยว (2530)
* คำมั่นสัญญา (2530)
* กิเลสสีม่วง (2530)
* ภูผาทอง (2531)
* เพชรพยัคฆราช (2531)
* แม่เบี้ย (2533)

### ละครโทรทัศน์

* อย่าลืมฉัน (2530)
* ไฟเสน่หา (2530)
* คมพยาบาท (2531)
* รอยพยาบาท (2531)
* เจ้าสาวในชุดสีดำ (2532)
* เมียแต่ง (2532)
* ปริศนาของเวตาล (2532)
* สาปสวาท (2533)
* มรสุมหัวใจ (2533)
* น.ส.เย็นฤดี (2533)
* แม่เลี้ยงคนใหม่ (2534)
* กลกามเทพ (2534)
* ชลาลัย (2534)
* พระสุริโยทัย (2534)
* เลือดเข้าตา (2538)
* กษัตริยา (2546) - สมเด็จพระราเมศวร (รับเชิญ)
* มหาราชกู้แผ่นดิน (2546) - สมเด็จพระราเมศวร (รับเชิญ)
* หนึ่งตะวันพันดาว (2548) - (รับเชิญ)
* ฟ้ามีตา ตอน เสียดาย (ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2559)
* วิหคหลงลม (2561)
* 

### มิวสิควีดีโอ

* คนใจดำ ของ พัชรา แวงวรรณ

อ้างอิง
-------

* ชัยรัตน์ จิตธรรม
สลอบอดัน ปรินซีป
**สลอบอดัน ปรินซีป** (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Слободан Принцип; อังกฤษ: Slobodan Princip; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1914–พฤษภาคม ค.ศ. 1942) ชื่อเล่น **เซโย** (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Сељо; อังกฤษ: Seljo) เป็นนักสู้ของพลพรรคยูโกสลาเวียและเสนาธิการของแคว้นปกครองตนเองซาราเยโวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในฐานะวีรบุรุษแห่งยูโกสลาเวีย ทั้งนี้ เขาเป็นหลานชายของกัฟรีโล ปรินซีป

ชีวิต
-----

ปรินซีปเกิดที่ฮัดจีชี ใกล้เมืองซาราเยโว จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา) ในตระกูลชาวเซิร์บ บิดาของเขาชื่อโยแวน (*โจโว*) เป็นพี่ชายของกัฟรีโล ปรินซีป ผู้ลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย เขาเข้าร่วมสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์ (SKOJ) ในช่วงชั้นปีของโรงเรียนเตรียมเข้ามหาวิทยาลัยในซาราเยโว

ต่อมา กองกำลังพลพรรคและเชทนิกส์ได้ถูกจับที่โรกาติกาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ระหว่างการล้อมโรกาติกา การโจมตีครั้งสุดท้ายของกองกำลังพลพรรคเอชคิวได้ดำเนินการภายใต้คำสั่งโดยตรงของเซโย ผู้เป็นสมาชิกพลพรรคเอชคิว รวมถึงการออกคำสั่งกองทหารโดยสลาวีซา วาจเนอร์ "ชีชา" เมื่อกองกำลังพลพรรคใช้ระเบิดขวดเพื่อโจมตีกองทหารรักษาการณ์ของเมือง เขาเป็นไข้รากสาดน้อยในระหว่างปฏิบัติการทรีโอ และเสียชีวิตที่เชปันโปเยในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 เขาถูกฝังที่สุสานวีรบุรุษแห่งชาติในเตรเบวิชใกล้ซาราเยโว

สิ่งสืบทอด
----------

เขาได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในฐานะวีรบุรุษแห่งยูโกสลาเวียเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 สโมสรวัฒนธรรมนักเรียนสรรเสริญ (AKUD) "สลอบอดัน ปรินซีป – เซโย" ได้รับการตั้งชื่อตามเขา รวมถึงโรงเรียนหลายแห่งในบอสเนียและเบลเกรดก็ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเขาเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ljubibratić 1959, p. 20
2. ↑  Sarajevo, Institut za istoriju radničkog pokreta (1969). *Prilozi*. p. 238. Partizani i četnici su oslobodili Rogaticu 24. oktobra 1941. godine.
3. ↑  *Istorijski glasnik*. Društvo istoričara SR Srbije. 1971. p. 32.
4. ↑  Muzej 1966, p. 371 harv error: no target: CITEREFMuzej1966 (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สลอบอดัน ปรินซีป**

* Ljubibratić, Dragoslav (1959). *Gavrilo Princip*. Nolit.
* ВМ (1962). *Vesnik*. Belgrade (Serbia) Vojni muzej Jugoslovenske marodne armije.
**โกลเดนโกล** (อังกฤษ: Golden goal) หรือ **กฎประตูทอง** เป็นกติกาในกีฬาฟุตบอลไว้ตัดสินหาผู้ชนะในช่วงต่อเวลาพิเศษ 30 นาที ในเกมที่ต้องตัดสินผลแพ้ชนะ และในเกมนั้นผลประตูเสมอกันในช่วงเวลาปกติ (90 นาที) ปัจจุบันกฎนี้ไม่ถูกใช้ในเกมการแข่งขันของฟีฟ่าอีกต่อไปแล้ว

ถ้าใช้กฎโกลเดนโกล ในช่วงหลังต่อเวลาพิเศษอีกครึ่งละ 15 นาทีนั้น ถ้าทีมไหนยิงประตูได้ก่อน ทีมนั้นจะเป็นผู้ชนะทันทีโดยไม่ต้องแข่งขันต่อ แต่ถ้ายังยิงประตูกันไม่ได้จนหมดเวลา ก็จะเข้าสู่ช่วงยิงลูกโทษเพื่อหาผู้ชนะ

กฎนี้ถูกคิดขึ้นโดยฟีฟ่าในปี ค.ศ. 1993 โดยใช้แทนคำว่า *ซัดเดน เดธ* (sudden death) เนื่องจากมีความหมายที่ค่อนข้างไปในทางลบ กฎนี้ถูกใช้ครั้งแรกในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 และฟุตบอลโลก 1998

การแข่งขันครั้งแรกที่มีการยิงโกลเดนโกลคือ นัดระหว่างออสเตรเลียกับอุรุกวัย ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1993 ในรอบก่อนรองชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนโลก สำหรับการแข่งขันสำคัญที่ตัดสินกันด้วยโกลเดนโกลคือรอบชิงชนะเลิศของยูโร 1996 โดยครบ 90 นาทีเสมอที่ 1-1 ครั้นในช่วงต่อเวลาพิเศษ โอลิเวอร์ เบียร์ฮอฟฟ์ ผู้เล่นของเยอรมนี ได้ยิงโกลเดนโกลเอาชนะสาธารณรัฐเช็ก ไป 2-1 คว้าแชมป์ไปครอง

กฎโกลเดนโกลมีจุดหมายเพื่อกระตุ้นให้เกิดการเล่นแบบรวดเร็วและชาญฉลาด และหลีกเลี่ยงการตัดสินด้วยจุดโทษ แต่ได้รับเสียงวิจารณ์ว่าทำให้ทีมเล่นฟุตบอลแบบเน้นการป้องกันมากขึ้น เพื่อลดโอกาสความพ่ายแพ้

ส่วนในประเทศไทย มีโกลเดนโกลเกิดขึ้นในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 ในปี ค.ศ. 1998 ที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพ ระหว่างทีมชาติไทย ภายใต้การคุมทีมนัดแรกของ ปีเตอร์ วิธ กุนซือชาวอังกฤษคนแรก ซึ่งเจอกับทีมชาติเกาหลีใต้ ในรอบ 8 ทีมสุดท้าย ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน โดยครบ 90 นาทีเสมอที่ 1-1 ครั้นในช่วงต่อเวลาพิเศษนาทีที่ 95 ดุสิต เฉลิมแสน เขี่ยฟรีคิกสั้นๆ ให้ ธวัชชัย ดำรงค์อ่องตระกูล ยิงไกลแบบเต็มข้อเข้าไปเป็นโกลเดนโกลให้ไทยผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศได้เป็นครั้งแรกด้วยการเอาชนะเกาหลีใต้ไปได้ 2-1

ในปี ค.ศ. 2003 ยูฟ่าได้เปลี่ยนนำกฎซิลเวอร์โกลมาใช้แทน เริ่มต้นใช้หลังจบการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 โดยจะคล้ายกับกฎโกลเดนโกล แต่จะไม่หยุดเกมเมื่อมีทีมยิงประตูได้ โดยจะเล่นจนจบครึ่งแรกของการต่อเวลาพิเศษแทน

ในปี ค.ศ. 2004 ทางฟีฟ่าได้ยกเลิกกฎ**ซิลเวอร์โกล**หลังจบการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2004 ที่ประเทศโปรตุเกส

อ้างอิง
-------

1. ↑  D Csz 2 1 Golden Goal
2. ↑  ประตูแห่งความทรงจำของทีมชาติไทย ธวัชชัย ดำรงอ่องตระกูล
**พีระ ตรีบุปผา** (28 เมษายน พ.ศ. 2475-27 เมษายน พ.ศ. 2545) นักแต่งเพลง นักดนตรี นักเรียบเรียงเสียงประสานชาวไทย ที่มีผลงานสร้างชื่อจากการทำเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง มนต์รักลูกทุ่ง (พ.ศ. 2513)  เกิดที่อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายติ่ง และนางตั่ง ตรีบุปผา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนประจำอำเภอเสนา 

พีระเข้าสู่วงการเพลงโดยเริ่มแต่งเพลงเมื่อปี พ.ศ. 2492 ในระยะแรกมักจะยึดแม่แบบจากนักร้องสมยศ ทัศนพันธ์ มาใช้ในการแต่งเพลง จนขอฝากตัวเป็นศิษย์ของสมยศ นอกจากนี้ยังมีโอกาสร้องเพลงสลับภาพยนตร์ไทย และร้องเพลงออกอากาศตามสถานีวิทยุต่างๆ อีกทั้งได้ตั้งวงดนตรี "พีระศิลป์" โดยทำการบรรเลงผ่านทางสถานีวิทยุกรมประชาสัมพันธ์ โดยใช้ผลงานการประพันธ์เพลงของตัวเองทั้งหมด 

ครูพีระมีผลงานการแต่งเพลงกับ สมยศ ทัศนพันธ์ เช่น แม่นางนกขมิ้น เสียงครวญจากเหมันต์ น่านน้ำคืนเพ็ญ แก้วลืมคอน อย่ามาคิดถึงฉันเลย ผู้เสียสละ ซึ่งเพลง "ผู้เสียสละ" นี้เองที่ สายัณห์ สัญญา นำมาขับร้องบันทึกเสียงในเวลาต่อมา โดยครูพีระยังรับหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสาน จนได้รับรางวัลเสาอากาศทองคำพระราชทาน ประเภทเรียบเรียงเสียงประสานเพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2521 และยังแต่งเพลงให้กับนักร้องอีกหลายท่าน อาทิ ทูล ทองใจ (กระท่อมวิปโยค) ไพรวัลย์ ลูกเพชร (วิวาห์สะอื้น) เป็นต้น

ด้านการเรียบเรียงเสียงประสาน ครูพีระเริ่มหัดเรียนเขียนโน้ตจากการอ่านตำราของพระเจนดุริยางค์ จนกลายเป็นบันไดขั้นสำคัญที่ทำให้ก้าวเข้ามายึดอาชีพนี้ โดยมีผลงานเรียบเรียงเพลงไว้จำนวนมากมาย เช่นเพลง มนต์รักแม่กลอง, รักแล้งเดือนห้า ฯลฯ รวมถึงสร้างดนตรีประกอบภาพยนตร์ไทยเป็นจำนวนราว 150 เรื่องในยุคทองของหนังเพลงลูกทุ่ง (พ.ศ. 2509-2529) อาทิ "มนต์รักลูกทุ่ง", แว่วเสียงซึง, แม่ศรีไพร, แคนลำโขง, ชาติลำชี, สุรพลลูกพ่อ, เทพธิดาโรงแรม, 7 ประจัญบาน, ลูกสาวกำนัน, ทุ่งกุลาร้องไห้ ฯลฯ โดยมักใช้ความอลังการของเครื่องดนตรีหลากชนิดมาถ่ายทอดได้อย่างเหมาะสม

ชีวิตส่วนตัว ครูพีระ สมรสกับนางสมจิตต์ ตรีบุปผา มีบุตรทั้งสิ้น 2 คน 

ครูพีระ ตรีบุปผา เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2545 เนื่องด้วยโรคเบาหวาน ความดันโลหิตต่ำ และเส้นเลือดตีบ สิริอายุได้ 69 ปี

รางวัลเกียรติยศ
---------------

* รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จากเพลง "พุทธภาษิต" ประเภทคำร้อง ทำนอง และเรียบเรียงเสียงประสาน (พ.ศ. 2508)
* รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ประเภท ก. จากเพลง "มนต์รักชาวไร่" (พ.ศ. 2514)
* รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ประเภท ข. จากเพลง "แว่วเสียงซึง" (พ.ศ. 2514)
* รางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ประเภท ค. ดนตรีลูกทุ่งยอดเยี่ยม จากเพลง "มนต์รักชาวไร่" (พ.ศ. 2514)
* รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ประเภทดนตรีประกอบภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม จากเรื่อง "แม่ศรีไพร" (พ.ศ. 2517)
* รางวัลเสาอากาศทองคำพระราชทาน ประเภทเรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม เพลงลูกทุ่ง จากเพลง "ผู้เสียสละ" (พ.ศ. 2521)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ที่มาชื่อเรื่อง *มนต์รักลูกทุ่ง* จาก สยามดารา[*ลิงก์เสีย*]
2. 1 2 3  ครูเพลงตัวเล็ก ผลงานใหญ่พีระ ตรีบุปผา
3. ↑  คมเคียวคมปากกา-เพลงดีครูพีระ จาก คม ชัด ลึก
4. ↑  คิดถึงครูพีระ จาก สยามดารา[*ลิงก์เสีย*]
"**Sky&Sea**" เป็นซิงเกิลที่ 2 ของนักร้องป็อป เอิ๊ต ภัทรวี ในสังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์เนื้อร้องโดย สุดเขต จึงเจริญ (เอก Season Five) แต่งทำนองโดย เอิ้ต ภัทรวี & Ope และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ออกจำหน่ายและเผยแพร่มิวสิกวิดีโอครั้งแรกในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2558 เวลา 20.00 น ในยูทูบ สังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

โดยความพิเศษของเพลงนี้อยู่ที่ขั้นตอนการอ­ัดที่อัดทั้งส่วนร้องและดนตรีกันแบบสดๆที­่ชายทะเล เพื่อให้ได้บรรยกาศที่เข้ากับเพลงให้มากที­่สุด และได้รุ่นพี่สุดยอดฝีมือมาช่วยอัดดนตรีให­้ ได้แก่ นอ เครสเชนโด้ (เบส),เคน วงซีล (กลอง), โอ เจ็ทเซ็ตเตอร์ (กีต้าร์ไฟฟ้า), พล แคลช (กีต้าร์โปร่ง) รวมถึง คีย์บอร์ดโอ๊ป เพิ่มศักดิ์ ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของเพลงนี้ ร่วมอัดให้ด้วย ด้วยขั้นตอนการทำงานที่ยาก ทำให้การอัดเพลงนี้ ต้องมีการเตรียมการเป็นอย่างดีทั้งในเรื่อ­ง เทคนิคของการอัดเสียง รวมถึงการซ้อมให้เป๊ะมากที่สุด ซึ่งกว่าจะผ่านไปได้เอิ๊ตถึงขั้นเสียน้ำตาด้วยความเครียดและกดดันว่าจะทำออกมาได้ไม­่ดี 

เนื้อเพลงพูดถึงการแอบรับใครสักคนแบบไม­่หวังผลตอบแทน เปรียบเหมือนท้องฟ้ากับทะเลที่ดูเหมือนอยู­่ใกล้กัน แต่จริงๆแล้วอยู่ห่างไกลกันมาก

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 19 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100 | 13 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซอง ชาร์ตท็อป 100 | 22 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ท็อปดาวน์โหลด | 8 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sky&Sea - เอิ๊ต ภัทรวี【OFFICIAL TEASER 】
2. ↑  
""เอิ๊ต ภัทรวี" เนรมิตชายหาดเป็นห้องอัดเพลงใหม่ "สกาย แอนด์ ซี" เอาใจคนแอบรัก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-03-30.
3. ↑  "เอิ๊ต ภัทรวี เนรมิตชายหาดเป็นห้องอัด เพลง Sky & Sea พร้อม5ขุนพลดนตรีร่วมงาน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-24. สืบค้นเมื่อ 2015-03-30.
4. ↑  SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 12 เมษายน 2558[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-17. สืบค้นเมื่อ 2015-03-30.
6. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-06. สืบค้นเมื่อ 2015-03-30.
**ปลาฉลามครีบขาว** (อังกฤษ: Whitetip reef shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Triaenodon obesus*) เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinidae)

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Triaenodon*

มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายกับปลาฉลามในวงศ์เดียวกันนี้ รูปร่างเพรียวยาว แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า ตาโต มีจุดเด่นอยู่ที่ปลายครีบมีแต้มสีขาวที่ครีบหลังและครีบหาง 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1.6 เมตร น้ำหนักราว 18 กิโลกรัม ถือเป็นปลาฉลามขนาดเล็ก มีพฤติกรรมชอบอยู่ลำพังตัวเดียว หรือบางครั้งจะพบได้เป็นฝูง โดยอาจพบได้มากกว่า 30-40 ตัว โดยมากมักจะอาศัยและหากินบริเวณพื้นน้ำในเวลากลางคืน ในช่วงกลางวันจะพักผ่อน อาหารโดยมาก ได้แก่ กุ้ง, หอย, ปู, หมึกยักษ์ และปลาขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ โดยปลาฉลามครีบขาวมีความพิเศษต่างจากปลาจำพวกอื่น ๆ คือ การที่มีส่วนหัวที่แบนราบและลำตัวที่เพรียวยาวคล้ายปลาไหล ทำให้สามารถซอกซอนไปในโขดหินหรือแนวปะการังเพื่อหาอาหารได้ ออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 3-5 ตัว ตั้งท้องราว 1 ปี มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 25 ปี เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 5 ปี

พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ ในน่านน้ำไทยจะพบได้ที่บริเวณหมู่เกาะสิมิลัน

จัดเป็นปลาฉลามที่ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ และครีบสามารถนำไปทำเป็นหูฉลามได้เหมือนกับปลาฉลามชนิดอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Smale, M.J. (2005). *Triaenodon obesus*. In: IUCN 2005. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on July 15, 2009.
2. ↑  *Jurassic Shark*, รายการสารคดีทาง TTV 1: วันพฤหัสบดีที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2555
3. ↑  Whitetip Reef Sharks, *Triaenodon obesus* (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Triaenodon obesus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Triaenodon obesus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาฉลามปากเป็ดจีน** (จีนตัวย่อ: 白鲟; จีนตัวเต็ม: 白鱘; พินอิน: *báixún*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Psephurus gladius* อยู่ในวงศ์ปลาฉลามปากเป็ด (Polyodontidae) ในอันดับปลาสเตอร์เจียน (Acipenseriformes) ซึ่งมีอยู่ด้วยกันเพียง 2 ชนิด (อีกชนิดหนึ่งคือ ปลาฉลามปากเป็ด (*Polyodon spathula*) พบในทวีปอเมริกาเหนือบริเวณลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปี) 

ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นปลาที่พบเฉพาะแม่น้ำ, ทะเลสาบ และสาขาของแม่น้ำแยงซี และตัวโตเต็มวัยมักจะอพยพลงสู่ทะเล และบ่อยครั้งที่จะถูกพบในทะเลเหลือง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน หากจะกล่าวว่ามีการพบเห็นบางตัวได้โดยบังเอิญโดยการเดินทางเนื่องจากกระแสน้ำในฤดูใบไม้ผลิ ปลาชนิดนี้เป็นปลาที่อยู่ตัวเดียว แต่ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ กลับพบเห็นตัวเต็มวัยขนาดต่าง ๆ มารวมตัวกันในแหล่งน้ำตื้น

ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นปลากินปลา ซึ่งต่างจากอีกชนิดที่พบในทวีปอเมริกาเหนือที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหารหลัก การหาอาหารจะอยู่ในระดับความลึกจากกลางน้ำลงไป ขากรรไกรของปลาชนิดนี้สามารถยื่นออกมาได้ในขณะที่ขากรรไกรปลาฉลามปากเป็ดอเมริกาเหนือไม่สามารถยื่นยาวออกไปคว้าเหยื่อได้

ปลาฉลามปากเป็ดจีนสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 7 เมตร ซึ่งใหญ่กว่าปลาฉลามปากเป็ดอเมริกาเหนือมาก น้ำหนักถึง 300 กิโลกรัม

ฤดูผสมพันธุ์ของปลาฉลามปากเป็ดจีนจะเกิดขึ้นประมาณกลางเดือนมีนาคมไปจนถึงต้นเดือนเมษายน ปลาที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 25 กิโลกรัมขึ้นไป มารวมตัวกันบริเวณพื้นที่กลางแม่น้ำที่มีท้องน้ำเป็นดินโคลนหรือทราย ที่มีความเร็วของกระแสน้ำ 0.72–0.94 m/s ปริมาณอ็อกซิเจนที่ละลายอยู่ในน้ำ 8–10 มิลลิกรัม/l ค่า pH 8.2 อุณหภูมิประมาณ 18.3–20.0 องศาเซลเซียส ช่วงที่ตัวผู้ปล่อยน้ำเชื้อน้ำบริเวณนั้นจะขุ่นราวกับสีน้ำนม ในขณะที่ตัวเมียสามารถผลิตไข่ได้ถึง 100,000 ฟอง มีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 2.7 มิลลิเมตร มีสีเทาอมน้ำตาล

ในเดือนกรกฎาคม 2022 องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้จัดให้ปลาฉลามปากเป็ดจีนเป็นสัตว์สูญพันธุ์อย่างเป็นทางการ ปลาปากเป็ดจีนถูกพบเห็นในขณะที่มีชีวิตครั้งสุดท้ายเมื่อปี 2003 สาเหตุหลักของการสูญพันธุ์คือการสร้างเขื่อนเก่อโจวป้าและเขื่อนสามผา รวมถึงการทำประมงที่มากเกินไปด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาฉลามปากเป็ด

อ้างอิง
-------

* ข้อมูลจาก fishbase[*ลิงก์เสีย*]


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Psephurus gladius***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของโครงการอนุรักษ์ปลาฉลามปากเป็ดจีน เก็บถาวร 2007-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน



1. ↑  Reuters (2022-07-22). "Chinese Paddlefish and wild Yangtze Sturgeon extinct - IUCN". *Reuters* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-07-22.
**แอนน์ โรส นูตอง** (อักษรโรมัน: Ann Rose Nu Tawng, เกิดปี 1975) เป็นแม่ชีคาทอลิกในคณะนักบุญฟรังซิสเซเวียร์คณะหนึ่ง ในประเทศพม่า

เธอกลายมาเป็นที่รู้จักหลังจากตำรวจพยายามวิ่งไล่ผู้ประท้วงชาวพม่าในมยิจีนาที่กำลังประท้วงต่อต้านการรัฐประหารรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งในปี 2021 โดยที่ผู้ประท้วงมีเพียงโล่และหมวกกันน็อคอย่างง่าย ส่วนตำรวจมีอาวุธครบมือ ระหว่างนั้นแม่ชีนูตองได้คุกเข่าลงบนพื้นและอ้อนวอนตำรวจให้อย่ากระทำความรุนแรงต่อเยาวชนที่ในเวลานั้นมาหลบซ่อนภายในคลินิกของเธอ พร้อมทั้งบอกกล่าวแก่ตำรวจว่าการชุมนุมเป็นไปอย่างสันติ ส่วนตำรวจก็เถียงกลับว่าตนต้องทำหน้าที่ของตน แม่ชีนูตองเสนอให้ตำรวจฆ่าตนทิ้งเสียหากตำรวจจำเป็นต้องก่อการฆาตกรรมจริง ๆ

การพูดคุยและเหตุการณ์ทั้งหมดถูกบันทึกและเผยแพร่บนสื่อออนไลน์ ต่อมาบีบีซี และ *เดอะการ์เดียน* ได้รายงานข่าวคลิปเหตุการณ์นี้ เรื่องนี้เป็นที่ทราบโดยสมเด็จพระสันตะปาปาผู้ต่อมาได้ทรงแถลงการณ์ชื่นชม

ในเดือนธันวาคม 2021 บีบีซี ขึ้นรายชื่อเธอเป็นหนึ่งใน 100 สตรี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Myanmar nun among BBC's 100 Women of 2021 - Vatican News". *www.vaticannews.va* (ภาษาอังกฤษ). 2021-12-09. สืบค้นเมื่อ 2021-12-11.
2. 1 2 3  Yangon, Agence France-Presse in (2021-03-09). "'Shoot me instead': Myanmar nun's plea to spare protesters". *the Guardian* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-12-11.
3. 1 2  "Myanmar Catholic nun: 'Kill me instead'". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2021-12-11.
4. ↑  "BBC 100 Women 2021: Who is on the list this year?". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2021-12-07. สืบค้นเมื่อ 2021-12-11.
**สตาญิสวัฟ แลม** (โปแลนด์: *Stanisław Herman Lem*; 12 กันยายน ค.ศ. 1921 – 27 มีนาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักเขียนชาวโปแลนด์ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ *Solaris* ที่ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แล้ว 3 ครั้ง ผลงานของเขาได้รับการแปลไปแล้วกว่า 41 ภาษาและขายได้มากกว่า 45 ล้านเล่มทั่วโลก

ประวัติ
-------

สตาญิสวัฟ แลม เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1921 ที่เมืองลวีฟ (ปัจจุบันอยู่ในยูเครน) เป็นบุตรชายของแพทย์ทหารในกองทัพออสเตรีย-ฮังการี ในช่วงการบุกครองโปแลนด์ของสหภาพโซเวียต แลมไม่ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนสารพัดช่างอย่างที่ต้องการ แต่เข้าเรียนด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยลวีฟ ต่อมาเมื่อนาซีบุกครองโปแลนด์ ครอบครัวของแลมซึ่งมีเชื้อสายยิวได้หนีไปอยู่ในเกตโต (ชุมชนแออัด) โดยใช้ชื่อปลอม ในปี ค.ศ. 1945 หลังสหภาพโซเวียตผนวกโปแลนด์ตะวันออก ครอบครัวของแลมก็ย้ายไปอยู่ที่เมืองกรากุฟ เขาเรียนต่อด้านการแพทย์ แต่ไม่ได้สอบเป็นแพทย์ทหาร โดยทำงานเป็นผู้ช่วยในโรงพยาบาล และเริ่มต้นเขียนนิยาย

ในปี ค.ศ. 1951 แลมออกหนังสือเล่มแรก *The Astronauts* ซึ่งได้ผลตอบรับที่ดี แต่เขาไม่ค่อยพอใจนัก หลังปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีการขจัดความเป็นสตาลิน (de-Stalinization) แลมก็มีผลงานออกมาเรื่อย ๆ จนในปี ค.ศ. 1961 เขาออกหนังสือ *Solaris* ซึ่งเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่ผสานแนวคิดทางปรัชญา หนังสือเล่มนี้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แล้ว 3 ครั้ง แต่ในช่วงหลัง แลมรู้สึกไม่พอใจกับการกำหนดขอบเขตของนิยายวิทยาศาสตร์ เขาหยุดเขียนนิยายแนวนี้ในช่วงหลังการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ (ค.ศ. 1989) แล้วหันไปเขียนแนวสารคดีแทน

สตาญิสวัฟ แลม เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่อปี ค.ศ. 2006 ขณะมีอายุได้ 84 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stanislaw Lem and His Push For Deeper Thinking | Kirkus
2. ↑  Stanislaw Lem 1921 – 2006. Obituary by Rob Jan
3. ↑  Technik: Visionär ohne Illusionen
4. ↑  Lem about Himself
5. ↑  Stanislaw Lem, 84; Polish Sci-Fi Author
6. ↑  Stanislaw Lem - Telegraph
7. ↑  Stanislaw Lem gets animated Google doodle treatment
8. ↑  Stanislaw Lem | biography - Polish author | Britannica.com
9. ↑  Stanislaw Lem, 84; Polish Science Fiction Writer, Author of 'Solaris'
10. ↑  Stanislaw Lem, Author of Science Fiction Classics, Is Dead at 84

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สตาญิสวัฟ แลม
* เว็บไซต์ทางการ
* สตาญิสวัฟ แลม ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้** (อังกฤษ: Green ghost pipefish, Bluefinned ghost pipefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Solenostomus cyanopterus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae) 

มีจะงอยปากยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อยคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (*S. paradoxus*) แต่ตามตัวไม่มีติ่งเนื้อสั้น ๆ สามารถปรับเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้ ทั้งสีน้ำตาล, น้ำตาลแดง หรือสีเขียว

มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร โตเต็มที่ได้ถึง 15 เซนติเมตร พบว่าเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดของวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ พบกระจายพันธุ์ตามแนวปะการัง, กอหญ้าทะเล, ปะการังอ่อน หรือกัลปังหา กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก พบได้จนถึงอินโดนีเซียและออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้น้อยมาก โดยพบได้เฉพาะทะเลอันดามันเท่านั้น

มีพฤติกรรมลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ อาศัยอยู่รวมกันเป็นคู่ กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  Robust Ghostpipefish (อังกฤษ)
3. ↑  หน้า 108, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Solenostomus cyanopterus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปีชี**, **ปีเช** (สเปน: *Pichi, Piche*) หรือ **อาร์มาดิลโลแคระ** (อังกฤษ: Dwarf armadillo; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Zaedyus pichiy*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กจำพวกอาร์มาดิลโลชนิดหนึ่ง จัดเป็นอาร์มาดิลโลเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Zaedyus*

ปีชีเป็นชื่อเรียกในภาษาถิ่นของชาวลาตินอเมริกาที่ใช้เรียกอาร์มาดิลโล ปีชีมีความยาวลำตัวประมาณ 1 ฟุต ความยาวหัว 7.2 เซนติเมตร และกว้าง 5.2 เซนติเมตร และมีหางสั้น ความยาว 4-6 นิ้ว มีเกราะหุ้มตัวสีน้ำตาลเข้ม มีกรงเล็บที่แหลมคม โดยเฉพาะเล็บตีนหน้า กระจายพันธุ์ในที่ราบโล่งหรือท้องทุ่ง หรือทะเลทรายของทวีปอเมริกาใต้ โดยเฉพาะในประเทศอาร์เจนตินา แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) อาศัยอยู่ด้วยการขุดโพรงจากเล็บตีนหน้า โดยมีเล็บตีนหลังเป็นตัวเกลี่ย หากินแมลง เช่น มด ปลวก และหนอนต่าง ๆ บนพื้นดินเป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน ตัวผู้มีอวัยวะเพศที่เรียวยาวใช้สำหรับผสมพันธุ์กับตัวเมีย ซึ่งสามารถอ้อมลำตัวของตัวเมียได้ เนื่องจากต้องหลีกเลี่ยงเกราะและหางของตัวเมีย เมื่อถูกคุกคามจะขุดโพรงหนีด้วยความรวดเร็ว ซึ่งยากในการที่จะดึงตัวออกมา

ปีชีจัดเป็นอาร์มาดิลโลอีกชนิดหนึ่งที่หายาก แต่ก็พบได้มากกว่าพิงก์แฟรีอาร์มาดิลโล ซึ่งเป็นอาร์มาดิลโลขนาดเล็กที่สุดและพบในถิ่นเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Superina, M. & Members of the IUCN SSC Edentate Specialist Group (2008). *Zaedyus pichiy*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 30 December 2008.
2. 1 2  จาก itis.gov
3. 1 2  *Pink Fairy Armadillo*, "Nick Baker's Weird Creatures". สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: พฤหัสบดีที่ 17 มกราคม 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Zaedyus pichiy***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Zaedyus pichiy ที่วิกิสปีชีส์
**ปีงบประมาณ** หรือ **ปีงบการเงิน** (อังกฤษ: fiscal year, financial year หรือ budget year) เป็นช่วงเวลาที่ใช้สำหรับคำนวณงบการเงินประจำปีในธุรกิจและองค์กรอื่น ๆ ในหลายเขตอำนาจตามกฎหมาย กฎข้อบังคับเกี่ยวกับการบัญชีและการเก็บภาษี จะต้องอาศัยรายงานเหล่านี้อย่างน้อยครั้งหนึ่งต่อสิบสองเดือน แต่ไม่จำเป็นว่าช่วงเวลาที่รายงานนี้จะต้องตรงกับปีตามปฏิทิน คือเดือนมกราคมถึงธันวาคม ปีงบประมาณอาจแตกต่างกันไปในธุรกิจและประเทศต่าง ๆ ปีงบประมาณยังหมายถึงปีที่ใช้สำหรับรายงานภาษีเงินได้

ปีงบประมาณของราชการไทย
----------------------

ในสมัยก่อน ปีงบประมาณเริ่มต้นในเดือนเมษายน ซึ่งตรงกับวันขึ้นปีใหม่ของไทยในขณะนั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 ก็ได้เปลี่ยนวันเริ่มต้นปีงบประมาณมาเป็นเดือนตุลาคมแทน หลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์) ให้เหตุผลหนึ่งว่า เดือนเมษายนเป็นเดือนที่มีวันหยุดราชการมาก ดังนั้นกว่าที่จังหวัดต่าง ๆ จะได้รับงบประมาณก็เลยไปถึงเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายนที่เริ่มฤดูฝนแล้ว ทำให้ทำงานต่าง ๆ ได้ลำบาก อย่างไรก็ดี ในปี พ.ศ. 2483 รัฐบาลได้เปลี่ยนวันขึ้นปีใหม่มาเป็นวันที่ 1 มกราคม 2484 และเปลี่ยนวันเริ่มต้นปีงบประมาณเป็นเดือนมกราคมด้วย จนกระทั่ง พ.ศ. 2502 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติวิธีการงบประมาณ พ.ศ. 2502 เปลี่ยนวันที่เริ่มต้นปีงบประมาณกลับมาเป็นเดือนตุลาคมดังเดิม โดยให้วันที่ 1 ตุลาคมขอปีหนึ่งถึงวันที่ 30 กันยายนของปีถัดไปเป็น "ปีงบประมาณ" โดยใช้ปี พ.ศ. ที่ถัดไปนั้นเป็นชื่อสำหรับปีงบประมาณ ปัจจุบัน ยังได้ยึดถือปฏิบัติใช้ตามนี้อยู่

ไตรมาสในปีงบประมาณของราชการไทย จึงต่างจากไตรมาสของปีปฏิทิน ดังนี้

* ไตรมาสที่ 1 หมายถึงช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม
* ไตรมาสที่ 2 หมายถึงช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม
* ไตรมาสที่ 3 หมายถึงช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน
* ไตรมาสที่ 4 หมายถึงช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน

อ้างอิง
-------

1. ↑  พระราชบัญญัติวิธีการงบประมาณ พ.ศ. 2502
*ระวังสับสนกับ เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก*

**เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย** (อังกฤษ: The Letters of Death) ภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งดูได้โดยเฉพาะผู้ใหญ่เท่านั้น ไม่เหมาะสมแก่ผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ที่ผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำแก่เด็กและเยาวชน มีเนื้อหาความรุนแรง การใช้ภาษา และภาพสยดสยอง

เนื้อเรื่อง
-----------

เสรี ชายหนุ่มพูดน้อย บุคลิกเงียบขรึม ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงรุ่นเพื่อน ๆ ชั้นประถม เมื่อไปถึงเสรีต้องตะลึงในความสวยของ นาตยา เพื่อนร่วมรุ่นสาวที่ไม่ได้พบกันมานานเกือบ 20 ปี แต่ทั้งหมดได้รับจดหมายลูกโซ่แปลก ๆ ฉบับหนึ่ง ที่มีปริศนาคำทายและรูปของคนแขวนคอตัวเอง เรียกว่า "แฮงค์แมน" และมีข้อความขู่ว่าผู้ที่ได้รับต้องตาย หากจะรอด ต้องส่งต่อจดหมายฉบับนี้ไปยังคนที่ตนแค้นอีก 29 คนจึงจะรอด

จากนั้นเพื่อน ๆ ชั้น ป.6/2 ของเสรีทะยอยตายไปเรื่อย ๆ ตามลำดับเลขที่ แรกเริ่มทุกคนไม่เชื่อ แต่เมื่อผ่านไป มีคนตายตามจดหมายนั้น 2-3 คน ทุกคนก็เริ่มเชื่อ เสรีจึงออกตามหาความจริง โดยมีนาตยาขอตามไปด้วย ก่อนจะพบว่า แท้ที่จริงแล้ว คนที่ส่งจดหมายนี้มาให้ เป็นเพื่อนเก่าที่พวกเขาชอบกลั่นแกล้งรังแก จนไม่สามารถออกไปพบปะผู้คนได้เหมือนคนทั่วไปชื่อ แว่น หรือ โชติธรรม

นักแสดง
-------

  รายชื่อนักแสดงนำ ของ**เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย**[ต้องการอ้างอิง]

| นักแสดง | แสดงเป็น |
| --- | --- |
| * มหาสมุทร บุณยรักษ์
 | เสรี |
| * ชลลดา เมฆราตรี
 | นาตยา |
| * แอนดี้ เขมพิมุก
 | พฤกษ์ |
| * ตรีพล พรมสุวรรณ
 | ชัยวัฒน์ |
| * แอนนา รีส
 | แพรไหม |

เบื้องหลังและคำวิจารณ์
----------------------

*เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย* เป็นภาพยนตร์จากการกำกับเรื่องแรกของ กพล ทองพลับ ดีเจชื่อดังในแนวเล่าเรื่องผีและเรื่องสยองขวัญมากว่า 20 ปี

เมื่อเข้าฉายแล้ว ได้รับเสียงวิจารณ์ส่วนใหญ่ว่า ไม่สนุก ไม่น่ากลัวแต่ประการใด บทภาพยนตร์อ่อน สามารถเดาเนื้อเรื่องได้ง่าย ๆ ซ้ำนักแสดงยังแสดงได้แข็งมากในแต่ละคน อีกทั้งการโปรโมตภาพยนตร์ ทางผู้สร้างได้ทำจดหมายลูกโซ่ที่มีข้อความเหมือนในเรื่องส่งไปตามบ้านจริง ๆ ทำให้ผู้ที่ได้รับตกใจ ทำให้ทางผู้สร้างต้องออกมาขออภัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จีน-มหาสมุทร" ฉีกคาแรคเตอร์ สวมบทพระเอกคราบผู้ร้าย "เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย" จากกระปุกดอตคอม
2. ↑  เสียงวิจารณ์จากสยามโซน
3. ↑  "จ.ม.ลูกโซ่" โปรโมทหนัง "ป๋อง" รับบทเรียนราคาแพง จากกระปุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ชีวประวัติ เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
* *เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**จักจั่นฮิงูราชิ** (ญี่ปุ่น: 蜩, 茅蜩, ひぐらし; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tanna japonensis*) เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า **จักจั่นยามเย็น** (อังกฤษ: evening cicada) เป็นจักจั่นชนิดหนึ่ง อยู่ในสกุล *Tanna* พบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกและพบมากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น เสียงของมันมักได้ยินบ่อยที่สุดในช่วงเช้าและเย็น

จักจั่นฮิงูราชิส่วนมากอาศัยอยู่ในแถบฮกไกโด ฮนชู ชิโกกุ คีวชู รวมทั้งเกาะสึชิมะและเกาะยากุ จะอาศัยอยู่ในป่าละเมาะและกระจายอยู่ทั่วไปในพื้นที่เนินเขาเตี้ย ๆ ช่วงฤดูกาลที่พบได้มากที่สุดจะเป็นช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและเข้าสู่ฤดูผสมพันธุ์ในเดือนกรกฎาคม

ชื่อคันจิมีที่มาจากอักษรของหญ้ามิสแคนทัสซึ่งเป็นกกชนิดหนึ่งที่มันอาศัยอยู่ ในญี่ปุ่นมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า *คานากานะ* (カナカナ) โดยตั้งจากเสียงที่มันส่งออกมา

ลักษณะเฉพาะ
-----------

ตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีความยาวลำตัว 28–38 มิลลิเมตร (1.1–1.5 นิ้ว) ตัวเมีย 21–25 มิลลิเมตร (0.8–1.0 นิ้ว) ส่วนท้องของตัวผู้จะยาวและหนากว่าตัวเมียทำให้ง่ายต่อการแยกแยะ นอกจากนี้ช่องภายในช่องท้องของตัวผู้ที่พัฒนาแล้ว จะมีเสียงที่ก้องกังวานเป็นอย่างมาก

บริเวณลำตัวมีสีน้ำตาลแดง มีเขียวที่รอบดวงตา ตรงกลางและด้านหลังของทรวงอก โดยตัวที่อยู่อาศัยบนภูเขามักจะมีสีที่เข้ม

ถิ่นที่อยู่
-----------

ในญี่ปุ่น ถิ่นที่อยู่ของพวกมันอยู่ตั้งแต่ฮกไกโด เขตอบอุ่นทางตอนเหนือสุดไปจนถึงกึ่งเขตร้อนบริเวณเกาะอามามิโอชิมะใกล้กับไต้หวัน พวกมันอาศัยอยู่ในป่าไซเปรส ซีดาร์ และป่าไม้เนื้อแข็งตั้งแต่บริเวณภูเขาในฮกไกโดไปจนถึงที่ราบทางตอนเหนือของคีวชู แม้แต่ทางใต้ของคีวชูก็สามารถพบได้บริเวณภูเขาที่มีความสูงที่มากขึ้น

เสียง
-----



เสียงจักจั่นฮิงูราชิ

Hayano Cemetery Park, Kawasaki, Kanagawa, Japan, 6:40PM July 17, 2011 (Some background noise from wind sound)

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

ช่วงที่มีการได้ยินเสียงจักจั่นมากที่สุดคือช่วงฤดูใบไม้ร่วง แต่ก็ยังคงได้ยินในช่วงปลายฤดูร้อนในบางภูมิภาค ปกติแล้วสามารถได้ยินเสียงได้เกือบทุกวันในช่วงเดือนกันยายนจนถึงกลางเดือนตุลาคม

ตัวผู้มีเสียงที่ค่อนข้างเด่นและมีเอกลักษณ์ ตัวผู้มักร้องในช่วงก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ในเวลาพลบค่ำหรือหลังพระอาทิตย์ตกในตอนค่ำ รวมถึงเมื่ออุณหภูมิลดลงหรือเมื่อมีเมฆมาก

ในญี่ปุ่นนิยมใช้เสียงนี้เพื่อสื่อถึงความโศกเศร้า มีวรรณกรรมและรายการโทรทัศน์บางเรื่อง เช่น "Summer Evening" และ *ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง* (ひぐらしのなく頃に) ได้หยิบยกเสียงไปประกอบ เสียงร้องนั้นค่อนข้างดัง แต่ก็ไม่ได้ไกลนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จั๊กจั่น Tanna japonensis | ขุมทรัพย์ของภูเขาทาคาโอะ | TAKAO 599 MUSEUM". *www.takao599museum.jp*. สืบค้นเมื่อ 2020-12-10.
2. 1 2 3 4 5 6  *Nihon konchū zukan : gakuseiban*. Itō, Shūshirō. 伊藤修四郎. Hokuryūkan. 北隆館. Tōkyō: Hokuryūkan. 1997. ISBN 4-8326-0040-0. OCLC 152692300.`{{cite book}}`: CS1 maint: others (ลิงก์)

Miyatake, Tanomoto; Kanou, Yasutsugu (1992), 検索入門 セミ・バッタ (in Japanese), ISBN 978-4-586-31038-8
Nakao, Shunichi (1990). *セミの自然誌 - 鳴き声に聞く種分化のドラマ*. Chuokoron New Company. ISBN 4-12-100979-7.
**สถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย** เป็นสถานีวิทยุซึ่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ใช้เป็นกระบอกเสียงในการเผยแพร่ข่าวสารและแนวคิดอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ สถานีนี้ใช้ความถื่คลื่นสั้น (short wave)ในการส่งออกอากาศ รับฟังได้ชัดเจนทั่วประเทศไทย เริ่มส่งกระจายเสียงประมาณปี พ.ศ. 2508 ระยะแรกส่งสัญญาณจากกรุงฮานอย ประเทศเวียดนามเหนือ (ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) ก่อนจะย้ายไปส่งสัญญาณที่เมืองคุนหมิง ประเทศจีน ในปี พ.ศ. 2508 จนกระทั่งวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 มีการเจรจาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทยกับจีน พรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยไทยได้ขอให้สถานีวิทยุดังกล่าวในจีน หยุดส่งกระจายเสียงเพื่อแลกกับการที่ไทยยอมให้จีนส่งอาวุธผ่านไทยไปให้เขมรแดงสู้กับเวียดนามที่เข้ามายึดกัมพูชาการ ทำให้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ต้องจัดตั้งสถานีวิทยุขี้นมา และส่งกระจายเสียงโดยใช้สถานีส่งต่างๆ เช่น ผาจิ จังหวัดพะเยา ภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก ฯลฯ ส่งได้ไม่กี่เดือน ก็ถูกทหารไทยบุกยึดเครื่องส่ง เป็นการยุติบทบาทของสถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย

อ้างอิง
-------

* ถ้ำวิทยุ ถ้ำคอมมิวนิสต์แห่งภูหินร่องกล้า

แหล่งข้อมูล
-----------

* บทเพลงต่างๆที่ออกอากาศทางสถานีเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย
ธง
**พรรคคอมมิวนิสต์กาลีมันตันเหนือ** (อังกฤษ: North Kalimantan Communist Party) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในมาเลเซียโดยมีฐานที่มั่นในรัฐซาราวัก ก่อตั้งเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2514 โดยก่อนหน้านี้กลุ่มนี้เคลื่อนไหวในนามองค์กรคอมมิวนิสต์ซาราวัก ประธานพรรคคือ เหวิน มิน เชียน ซึ่งเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาชนสหซาราวักมาก่อน

ประวัติ
-------

กลุ่มฝ่ายซ้ายของผู้นิยมคอมมิวนิสต์ได้เติบโตอย่างรวดเร็วในหมู่ชาวอีบันและชุมชนชาวจีนในเขตชนบทของซาราวักตั้งแต่ราว พ.ศ. 2493 และได้พัฒนามาเป็นกองทัพประชาชนกาลีมันตันเหนือต่อต้านมาเลเซีย พรรคนี้สนับสนุนการรวมตัวเป็นเอกภาพของอาณานิคมอังกฤษบนเกาะบอร์เนียว เพื่อจัดตั้งเป็นรัฐเอกราชเรียกว่ารัฐกาลีมันตันเหนือ แนวคิดนี้เสนอโดยเอ. เอ็ม. อาซาฮารี ผู้นำของพรรคประชาชนบรูไน ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับซูการ์โนและอะห์หมัด ไซดีในชวา ข้อเสนอการจัดตั้งกาลีมันตันเหนือเป็นแนวคิดที่เสนอขึ้นเพื่อต่อต้านแผนการจัดตั้งมาเลเซีย เพราะมีความแตกต่างทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระหว่างเกาะบอร์เนียวและมลายา

หลังจากการปฏิวัติบรูไน ชาวจีนที่นิยมคอมมิวนิสต์ได้ออกจากซาราวัก ที่เหลืออยู่คือกองทัพประชาชนซาราวัก พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้สนับสนุนกลุ่มเหล่านี้ให้มาตั้งมั่นในจังหวัดกาลีมันตันตะวันตกและส่งไปฝึกที่จีน บางส่วนกลับไปในซาราวัก แต่ต้องใช้เวลามากในการเสาะหาการสนับสนุนในซาราวัก

ใน พ.ศ. 2527 กลุ่มของโบง กี ชกได้แยกไปลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลมาเลเซีย ซึ่งกลุ่มนี้เป็นกองกำลังกลุ่มใหญ่กว่าที่เหลืออยู่ หลังจากนั้นพรรคได้อ่อนกำลังลงเรื่อย ๆ ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2533 พรรคได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลและได้ประกาศสลายตัวไป
**พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน** (อังกฤษ: Indochinese Communist Party; เวียดนาม: *Đảng Cộng sản Đông Dương*) เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488

ประวัติ
-------

พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส

พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 สมาชิกที่เป็นชาวเวียดนามได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามขึ้นใหม่ ส่วนสมาชิกที่เป็นชาวลาวและกัมพูชาได้แยกไปจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ของตนเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ho Chi Minh and the Communist Movement". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-16. สืบค้นเมื่อ 2013-11-10.
2. ↑  "Truyền đơn giải thích việc đổi tên Đảng"
3. ↑  Thông cáo Đảng Cộng sản Đông Dương tự ý giải tán, ngày 11-11-1945
ประธานาธิบดีโรสเวลต์ลงนามร่างรัฐบัญญัติให้ยืม-เช่าเพื่อมอบความช่วยเหลือแก่บริเตนและจีน (ค.ศ. 1941)
นโยบาย**ให้ยืม-เช่า** (อังกฤษ: Lend-Lease) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "รัฐบัญญัติส่งเสริมการป้องกันสหรัฐ" (อังกฤษ: An Act to Promote the Defense of the United States), (Pub.L. 77–11, H.R. 1776, 55 Stat. 31, ตรา 11 มีนาคม ค.ศ. 1941) เป็นโครงการซึ่งสหรัฐจัดหาอาหาร น้ำมันและยุทโธปกรณ์แก่ฝรั่งเศสเสรี สหราชอาณาจักร สาธารณรัฐจีน และต่อมาสหภาพโซเวียตและชาติสัมพันธมิตรอื่นระหว่าง ค.ศ. 1941 ถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งรวมเรือรบและเครื่องบินรบ ตลอดจนอาวุธอื่น มีการลงนามเป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1941 และสิ้นสุดเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1945 โดยทั่วไป การช่วยเหลือนั้นไม่คิดราคา แต่ให้คืนเครื่องมือบางอย่าง (เช่น เรือ) หลังสงคราม เพื่อเป็นการตอบแทน สหรัฐได้รับเช่าฐานทัพบกและเรือในดินแดนฝ่ายสัมพันธมิตรระหว่างสงคราม

มีการส่งกำลังบำรุงรวม 50,100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่า 659,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐปัจจุบัน) หรือ 17% ของรายจ่ายสงครามทั้งหมดของสหรัฐ โดยทั้งหมด 31,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปบริเตน 11,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปสหภาพโซเวียต 3,200 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปฝรั่งเศส 1,600 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปจีน และอีก 2,600 ล้านดอลลาร์สหรัฐถูกส่งไปฝ่ายสัมพันธมิตรอื่น นโยบายให้ยืม-เช่าย้อนกลับประกอบด้วยบริการอย่างการเช่าฐานทัพซึ่งให้แก่สหรัฐ รวมเป็น 7,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งในจำนวนนี้ 6,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐมาจากบริเตนและเครือจักรภพ เงื่อนไขของความตกลงกำหนดให้ใช้ยุทโธปกรณ์จนคืนหรือถูกทำลาย ในทางปฏิบัติ มีการคืนยุทโธปกรณ์น้อยมาก มีการขายกำลังบำรุงที่มาถึงหลังวันสิ้นสุดในราคาที่ลดมาก 1,075 ล้านปอนด์ โดยใช้เงินกู้ระยะยาวจากสหรัฐ แคนาดาดำเนินโครงการคล้ายกันที่เรียก ความช่วยเหลือร่วมกัน ซึ่งส่งเงินกู้ 1,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และกำลังบำรุงและบริการมูลค่า 3,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่บริเตนและฝ่ายสัมพันธมิตรอื่น

โครงการนี้ยุติการแสร้งเป็นกลางของสหรัฐอย่างชะงัดและเป็นก้าวเด็ดขาดจากนโยบายไม่แทรกแซง ซึ่งครอบงำความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1931

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ebbert, Jean, Marie-Beth Hall & Beach, Edward Latimer. *Crossed Currents*. p. 28.`{{cite book}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
2. ↑  McNeill. *America, Britain and Russia*. p. 778.
3. ↑  Granatstein, J.L. (1990). *Canada's War: The Politics of the Mackenzie King Government, 1939-1945*. p. 315.
4. ↑  Crowley, Leo T. "Lend-Lease" in Walter Yust, ed. *10 Eventful Years* (Chicago: Encyclopædia Britannica Inc, 1947), 1:520, 2:858–860.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ให้ยืม-เช่า**