recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**นิวต์หางใบพาย** หรือ **ซาลาแมนเดอร์หางใบพาย** (อังกฤษ: Alpine newt) เป็นซาลาแมนเดอร์ในกลุ่มของนิวต์ หรือซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก ในสกุล *Triturus* (มาจาก ไทรทัน บุตรชายของโพไซดอน เทพเจ้าแห่งมหาสมุทรตามเทพปกรณัมกรีก และภาษากรีกคำว่า *ura* หมายถึง "หาง")

ลักษณะเด่นของนิวต์หางใบพาย คือ มีส่วนหางที่แผ่แบนเหมือนใบพายหรือครีบปลา มีช่วงชีวิตยาวนานอยู่ในน้ำมากกว่านิวต์สกุลอื่น ๆ โดยที่ขณะเป็นตัวอ่อนหรือตัวเต็มวัย ลักษณะหางที่เป็นใบพายก็ยังคงลักษณะเดิมไม่เปลี่ยนแปลง 

มีขนาดลำตัวประมาณ 9-12 เซนติเมตร ในชนิดที่มีขนาดใหญ่อาจยาวได้ถึง 16 เซนติเมตร ในบางชนิดมีแผ่นหนังที่ดูคล้ายหงอนหรือครีบหลังที่สันหลังของลำตัวไปถึงส่วนหางด้วยซึ่งดูเป็นจุดเด่น ลำตัวมักมีสีน้ำตาลหรือสีเทาเข้ม มีลายประหรือจุดสีสันต่าง ๆ แตกต่างออกไปตามและชนิด และยิ่งจะมีความเด่นชัดขึ้นโดยเฉพาะในช่วงฤดูผสมพันธุ์ 

มีการขยายพันธุ์และวางไข่เหมือนกับนิวต์สกุลอื่น วางไข่ครั้งละ 100-200 ฟอง หรือในชนิดที่มีจำนวนมากอาจได้ถึง 300-400 ฟอง พบกระจายพันธุ์ในป่า หรือลำห้วย หรือทะเลสาบในแถบเทือกเขาในระดับความสูงต่าง ๆ กันในทวีปยุโรป จนถึงบางส่วนของรัสเซีย และภูมิภาคตะวันออกกลาง

ในการเลือกคู่ผสมพันธุ์ นิวต์ตัวผู้จะมารวมตัวกันเป็นกลุ่มในบริเวณแหล่งน้ำที่อาศัยแล้วกำหนดพื้นที่ของตนเองขึ้นมาและป้องกันพื้นที่ไว้จากตัวผู้ตัวอื่นด้วยการแสดงท่าทางและการต่อสู้ นิวต์ตัวเมียที่เคลื่อนย้ายไปตามพื้นที่แต่ละแห่งได้รับการต้อนรับจากตัวผู้ที่เป็นเจ้าของพื้นที่ด้วยการแสดงท่าทาง เช่น แผ่กางครีบหลัง หรือครีบหาง แสดงสีสันที่สดใสตามลำตัว เป็นต้น

การจำแนก
--------

จำแนกออกได้ 7 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งออกเป็น 8)

* *Triturus carnifex* (Laurenti, 1768)
* *Triturus cristatus* (Laurenti, 1768)
* *Triturus dobrogicus* (Kiritzescu, 1903)
* *Triturus karelinii* (Strauch, 1870)
* *Triturus macedonicus* (Karaman, 1922)
* *Triturus marmoratus* (Latreille, 1800)
* *Triturus pygmaeus* (Wolterstorff, 1905)

รูปภาพ
------

* นิวต์หงอนใหญ่ขณะยังเป็นตัวอ่อนนิวต์หงอนใหญ่ขณะยังเป็นตัวอ่อน
* สภาพของแหล่งน้ำที่อยู่อาศัยและขยายพันธุ์สภาพของแหล่งน้ำที่อยู่อาศัยและขยายพันธุ์
* ไข่ที่วางติดกับพืชน้ำไข่ที่วางติดกับพืชน้ำ
* นิวต์หงอนอิตาเลียน (Triturus carnifex) ตัวผู้นิวต์หงอนอิตาเลียน (*Triturus carnifex*) ตัวผู้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Triturus ทั้ง 5*, คอลัมน์ Aqua Survey โดย สุริศา ซอมาดี. หน้า 77-81 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 32 ปีที่ 3: กุมภาพันธ์ 2013
2. 1 2  จาก itis.gov
3. ↑  หน้า 189, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (ธันวาคม, 2552) ISBN 978-616-556-016-0
4. ↑  หน้า 312-313, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (ธันวาคม, 2552) ISBN 978-616-556-016-0

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Triturus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Triturus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาอินซีเน็ตขาว** หรือ **ปลาอินซิกนิสขาว** (โปรตุเกส: *Bocachico*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Curimata cyprinoides* อยู่ในวงศ์ปลาคาราซินไม่มีฟัน (Curimatidae) 

มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาอินซีเน็ต (*Semaprochilodus* spp.) ที่อยู่ต่างวงศ์กัน แต่อยู่ในอันดับเดียวกัน คือ Characiformes แต่ว่ามีข้อแตกต่างกันที่ปลาอินซีเน็ตขาวมีเกล็ดเป็นสีเงินหรือสีขาวแวววาวตลอดทั้งตัวตลอดทั้งครีบต่าง ๆ ด้วย 

มีปากที่ขยับไปมาได้ตลอดใช้สำหรับคุ้ยเขี่ยหาอาหารตามพื้นน้ำกินเป็นอาหารเหมือนปลาอินซีเน็ต ยกเว้นแต่แผงฟันในขากรรไกรและในคอหอยไม่มีหรือขาดตอนไป อันเป็นลักษณะเฉพาะของปลาในวงศ์นี้

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำหลัก ๆ ในทวีปอเมริกาใต้เช่น แม่น้ำแอมะซอน, โอริโนโก และโตกังจิงช์

เมื่อปลามีขนาดโตเต็มที่ สีตามลำตัวจะเปลี่ยนไปเป็นคล้ำลง และทรวดทรงลำตัวจะออกไปในทรงป้านมากกว่าทรงยาว

เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่นเป็นปรกติ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งนับได้ว่าเป็นปลาที่หาได้ยากในแวดวงปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Curimata cyprinoides* (Linnaeus, 1766)". *FishBase* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  "Pro Talk โดย ProAquaClub". *Aquarium Biz*. Vol. 1 no. 2. สิงหาคม 2010. p. 99. ISSN 1906-9243.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ *Curimata cyprinoides*
* "*Curimata cyprinoides* (Linnaeus, 1766)", *aquatab.net* (ภาษาเช็ก)

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q5595420
* Wikispecies: Curimata cyprinoides
* BOLD: 48084
* EoL: 219083
* FishBase: 27823
* GBIF: 2354942
* iNaturalist: 342464
* IRMNG: 11076382
* ITIS: 639833
* NCBI: 1396863
* WoRMS: 874267

 |
**ปลาอามาทัส** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hydrolycus armatus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae) ในอันดับปลาคาราซิน

รูปร่างคล้ายกับ ปลาสคอมบิรอยด์ (*H. scomberoides*) มาก ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกันมาก ต่างกันที่ปลาอามาทัสมีครีบทุกครีบเล็กกว่า และมีสีแดง ครีบไขมันสีส้มเข้ม หัวมีขนาดใหญ่กว่าและหักลง ไม่ชี้ขึ้นเหมือนปลาสคอมบีรอยด์ และลำตัวเป็นสีเหลืองทองในปลาขนาดเล็ก แต่จะเปลี่ยนเป็นสีเงินวาวเมื่อปลามีขนาดใหญ่ขึ้น นอกจากนี้แล้ว จุดเด่นที่สำคัญคืออีกประการหนึ่งคือ เมื่อปลาโตเต็มที่ เขี้ยวคู่ล่างที่กรามล่างจะยาวแหลมออกมาจากปากอย่างเห็นได้ชัดนับว่าเป็นปลาที่มีฟันเขี้ยวใหญ่และแหลมคมที่สุดสำหรับปลาในวงศ์นี้

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 60-80 เซนติเมตร ซึ่งก็นับได้อีกว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้

มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงในระดับกลางน้ำในปลาวัยเล็ก หากินโดยล่าปลาและกุ้งต่าง ๆ เป็นอาหาร และถึงแม้ว่าจะเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่กว่าก็ตาม ก็สามารถใช้ปากและเขี้ยวที่แหลมคมนี้จับและกลืนกินได้ รวมถึงมีพฤติกรรมกินพวกเดียวกันเองด้วย

พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำอเมซอนและสาขา, ลุ่มแม่น้ำโอริโนโค รวมถึงแม่น้ำกายอานา

นิยมตกเป็นเกมกีฬา และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่ต้องนำเข้าจากอเมริกาใต้ จัดเป็นปลาที่มีราคาสูงชนิดหนึ่ง ในประเทศไทยมีชื่อเรียกปลาอามาทัสในแวดวงปลาสวยงามว่า "อามาทัสหางดำ" ทั้งนี้เพื่อมิให้สับสนกับปลาทาทูเอีย (*H. tatauaia*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกันอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความใกล้เคียงกันมาก ยิ่งโดยเฉพาะในปลาขนาดเล็ก ซึ่งปลาทาทูเอียจะถูกเรียกว่า "อามาทัสหางแดง" ทั้งนี้ เมื่อปลาทั้ง 2 ชนิดนี้เมื่อโตขึ้นจึงจะเห็นความแตกต่างได้ชัดเจน กล่าวคือ ปลาอามาทัสจะมีครีบหางเป็นสีดำ ขณะที่ปลาทาทูเอียจะเป็นสีแดง อีกทั้ง การนำเข้าปลาในวงศ์นี้ในระยะแรกเริ่มจะสับสนจะปะปนกันมา ปลาอามาทัสจะถูกปะปนเข้ามาพร้อมกับปลาสคอมบิรอยด์และปลาทาทูเอีย แม้แต่ในต่างประเทศก็พบกรณีเช่นนี้ แต่เมื่อเลี้ยงในที่เลี้ยงแล้ว พบว่า ปลาอามาทัสมีนิสัยไม่ขี้ตกใจเหมือนปลาในวงศ์เดียวกันนี้ชนิดอื่น ๆ มีนิสัยที่ดุกว่า และเติบโตได้เร็วกว่า และมีราคาที่แพงกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Amazon Flesh Eaters". River Monsters. 10 May 2009. สืบค้นเมื่อ 4 April 2014.
2. ↑  บทความเรื่อง *Hydrolycus* หมาป่าวารีแห่งอเมซอน VS *Hydrocynus* สุนัขน้ำแห่งแอฟริกา, หน้า 42-64 นิตยสาร Aquarium Biz Vol.1 ฉบับที่ 11 ประจำเดือนพฤษภาคม 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาอามาทัส
* วิดีโอคลิปปลาอามาทัสขนาดใหญ่ในตู้เลี้ยงที่ไต้หวันจากyoutube
**ปลาอะโรวานาดำ** หรือ **ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ** (อังกฤษ: Black Arowana; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Osteoglossum ferreirai*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) เป็นปลาที่ทำการอนุกรมวิธานและประกาศชื่อไปเมื่อปี ค.ศ. 1966 ซึ่งเป็นปลาที่ค้นพบใหม่ล่าสุดในวงศ์นี้ โดยแหล่งที่ค้นพบครั้งแรกอยู่ในแม่น้ำริโอเนโกร บรานโก ที่ประเทศบราซิล โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ที่ว่า *ferreirai* ตั้งเพื่อเกียรติแก่ อเล็กซานเดร รอดดิเกซ เฟอร์ไรรา นักสำรวจธรรมชาติชาวโปรตุเกสที่บันทึกเกี่ยวกับปลาชนิดนี้เป็นครั้งแรกในโลก ระหว่างปี ค.ศ. 1783–92

มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวส่วนท้ายเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนเห็นได้ชัด ครีบท้องแหลมยาว ครีบก้นและครีบหลังมีความยาวไปจรดถึงครีบหาง เกล็ดมีสีเงินอมดำ ครีบหลังและครีบท้องในบางตัวออกสีเหลืองอ่อน ๆ หรือบางตัวอาจเป็นสีน้ำเงิน ซึ่งในตัวที่มีสีออกน้ำเงินเห็นชัดเจนมากจะถือเป็นความหลากหลายทางสายพันธุ์จะถูกเรียกว่า "บลูอะโรวานา" ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ราว 75–90 เซนติเมตร นับว่าเป็นปลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในวงศ์นี้ แต่ก็มีบางรายงานว่าพบตัวที่ยาวที่สุดได้ถึง 1.2 เมตร

เมื่อยังเล็ก จะมีลายแถบสีดำสลับเหลืองคาดตามความยาวลำตัว จึงเป็นที่มาของชื่อ 

สถานภาพของปลาอะโรวานาดำในปัจจุบัน ติดอยู่ในอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส เนื่องจากถูกจับไปเป็นปลาตู้สวยงามจนปริมาณในธรรมชาติเหลือน้อยลงจนใกล้สูญพันธุ์ อีกทั้งปลาชนิดนี้ยังไม่สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้เหมือนปลาอะโรวานาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาอะโรวาน่าเงิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Osteoglossum ferreirai". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 19 March 2006.
2. ↑  "Osteoglossum ferreirai". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 19 March 2006.
3. ↑  "Neotrop. ichthyol. vol.11 no.2 Porto Alegre June 2013". scielo.br. June 2013. สืบค้นเมื่อ 22 April 2014.
4. ↑  Olivares; Hrbek; Escobar; and Caballero (2013). "Population structure of the black arowana (Osteoglossum ferreirai) in Brazil and Colombia: implications for its management". *Conserv. Genet*. **14** (3): 695–703. doi:10.1007/s10592-013-0463-1.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
5. ↑  สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล. *คู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า*. กรุงเทพฯ : เอมซัพพลาย, 2540. 240 หน้า. ISBN 974-86869-5-7

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Osteoglossum ferreirai***

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q916939
* Wikispecies: Osteoglossum ferreirai
* BOLD: 213446
* EoL: 225295
* FishBase: 8117
* GBIF: 5212844
* iNaturalist: 108038
* IRMNG: 10158303
* ITIS: 161896
* IUCN: 167687
* NCBI: 55109
* WoRMS: 1007536

 |
**เรดวัน** (Nadir Khayat) เกิดวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1972 ณ ประเทศโมร็อกโก เป็นนักประพันธ์เพลงและโปรดิวเซอร์ ลูกครึ่งชาวโมรอกโก-สวีเดน

ประวัติ
-------

เรดวันเริ่มต้นงานโปรดิวเซอร์ของเขาด้วยการโปรดิวซ์งานเพลงป๊อปแบบยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ภายหลังการต่อสู้ดิ้นรนมานาน เรดวันก็ได้รับคำชื่นชมในแคนาดาด้วยผลงานการโปรดิวซ์ให้กับ คาร์ล เฮนรี นักร้องชาวแคนาดา ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจูโน ในเพลงดังอย่าง "ไอวิช" และ "ลิตเติลมามา" เช่นเดียวกับที่ประเทศบ้านเกิดของเขา เขาได้รับรางวัลแกรมมิส และ เพลงสแกนดิเนเวียแห่งปี ในเพลง "สเต็ปอัป" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับ Bilal Hajji ในปี พ.ศ. 2549 เรดวันเป็นที่รู้จักในวงการตลาดเพลงสากลมากขึ้นด้วยเพลงยอดนิยมของเขาคือ "แบมบู" หรือเพลง "ออฟฟิเชียลเมโลดี" สำหรับฟุตบอลโลก 2006 ซึ่งได้รับคัดเลือกจากกว่า 1,000 เพลง "แบมบู" ได้นำมาใช้ประกอบการประชาสัมพันธ์และงานต่างๆ ระหว่างการถ่ายทอดทางโทรทัศน์หรือโฆษณาของงานฟุตโลก 2006 อย่างเป็นทางการ เรดวันยังมีผลงานการโปรดิวซ์ให้กับเพลง "ฮิปส์ดอนต์ไล" ของชากีร่า และยังได้นำเพลง "แบมบู" ของเขามารีมิกซ์ใหม่ขับร้องโดยชากีร่า และ Wyclef Jean ในพิธีปิดฟุตบอลโลก 2006 ณ กรุงเบอร์ลิน มีผู้ชมทั่วโลกกว่า 1.2 พันล้านคน แม้ว่าเพลง "แบมบู" จะเป็นรากฐานให้กับเรดวันในฐานะโปรดิวเซอร์หนุ่มคนใหม่ในตลาดเพลงสากล แต่เรดวันกับกล่าวว่ามันไม่ได้มีอิทธิพลขนาดที่เขาคิด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "World Cup Gets A Kick Out of RedOne's 'Bamboo'". BMI. 2006-06-13. สืบค้นเมื่อ 2008-10-15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Interview, HitQuarters March 2009
**นีลูฟัร ราฮ์มานี** (เปอร์เซีย: نیلوفر رحمانی; เกิด: 1992) เป็นนักบินหญิงที่บังคับอากาศยานปีกตรึงแห่งกองทัพอากาศอัฟกานิสถานคนแรกในประวัติศาสตร์ และเป็นนักบินหญิงคนแรกของกองทัพอัฟกานิสถานหลังการล่มสลายของฏอลิบานเมื่อปี ค.ศ. 2001 จากการที่ครอบครัวของเธอถูกขู่ฆ่าระหว่างที่เธอฝึกอบรมเป็นนักบินนั้น เธอจึงได้รับรางวัลสตรีผู้กล้าหาญนานาชาติ (International Women of Courage Award) จากกระทรวงการต่างประเทศ สหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 2015

ประวัติ
-------

นีลูฟัรเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1992 ในอัฟกานิสถาน เธอใฝ่ฝันที่จะเป็นนักบินมาตั้งแต่ยังเยาว์ ด้วยเหตุนี้เธอจึงมุ่งมั่นในการเรียนภาษาอังกฤษค่อนปีเพื่อศึกษาต่อในโรงเรียนการบิน เธอเข้าอบรมเป็นทหารอากาศอัฟกานิสถานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 และสำเร็จการศึกษาในสองปีต่อมามียศเป็นร้อยตรีหญิง

นักบินเฮลิคอปเตอร์หญิงสองคนที่เคยทำงานกับบิดาช่วงยุคโซเวียตเรืองอำนาจเป็นแรงบันดาลใจในการเป็นนักบินของเธอ นีลูฟัรบินเดี่ยวครั้งแรกด้วยเครื่องเซสนา 182 และเมื่อไม่นานมานี้เธอขึ้นบินเครื่องซี-208 ซึ่งเป็นเครื่องบินขนส่งของทหาร ตามธรรมเนียมแล้วจะห้ามมิให้สตรีเพศขนส่งศพหรือทหารผู้บาดเจ็บแต่เธอขืนคำสั่ง เนื่องจากเธอพบเพื่อนทหารจำนวนหนึ่งที่บาดเจ็บจากภารกิจภาคพื้นดิน จึงตัดสินใจขึ้นบินและส่งทหารกลุ่มนั้นเข้าโรงพยาบาล เธอรายงานการกระทำของตนต่อผู้บังคับบัญชา แต่เมื่อผู้บังคับบัญชาฟังดังนั้นก็มิได้ลงโทษเธอแต่ประการใด

ความสำเร็จและความจำเริญในหน้าที่การงานของเธอเป็นที่แพร่หลายแต่ไม่ต้องใจของกลุ่มฏอลิบาน ทำให้ครอบครัวและเครือญาติถูกคุกคามจากฏอลิบานจนต้องย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง กระนั้นเธอยังมุ่งมั่นที่จะเป็นนักบินเครื่องซี-130 ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ใหญ่กว่าเดิม และยังหวังใจว่าจะเป็นครูนักบินผู้สร้างแรงบันดาลใจแก่สตรีคนอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Biographies of 2015 Award Winners". U.S. State Department. March 2015. สืบค้นเมื่อ 10 March 2015.
2. ↑  Jawad, Sayed (16 May 2013). "First Female Afghan Air Force pilot graduated in 30 years". Khaama Press. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
3. ↑  "MilitaryFirst Afghan female pilot aims to soar". newscentral. 10 March 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-02. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
4. 1 2  Kovach, Gretel C. (March 10, 2015). "Pilot Breaks Gender Barrier". U-T SanDiego. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
5. ↑  Lebron, Jennifer (13 March 2015). "First Afghan Woman Pilot Flies with Blue Angels". US Navy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-16. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
6. ↑  Naso, Bridget (Mar 9, 2015). "Groundbreaking Female Afghan Pilot Inspires in San Diego". NBC San Diego. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นีลูฟัร ราฮ์มานี
**ชั้นแกสโทรโพดา** (ชั้น: Gastropoda) หรือที่เรียกกันในชื่อสามัญว่า **หอยฝาเดียว** หรือ **หอยฝาเดี่ยว** หรือ **หอยกาบเดี่ยว** หรือ **หอยกาบเดียว** หรือ **หอยเปลือกเดี่ยว** หรือ **หอยเปลือกเดียว** เป็นหนึ่งในลำดับของไฟลัมมอลลัสคา ในสิ่งมีชีวิต สัตว์ในชั้นนี้มีการสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันมีอยู่ระหว่าง 60,000-80,000 ชนิด จัดเป็นมอลลัสคาที่มีวิวัฒนาการสูงสุดรองจากมอลลัสคาในชั้นเซฟาโลพอดหรือหมึกและหอยงวงช้าง

รูปร่างลักษณะ
-------------

ด้วยเหตุที่ได้พัฒนารูปร่างและวิถีการดำรงชีวิตให้อาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำจืดและทะเลรวมถึงบนบก บนต้นไม้ หรือแม้กระทั่งในทะเลทรายอีกด้วย มีกล้ามเนื้อบริเวณเท้าแข็งแรงและหนาแน่น พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วโลก 
มีลักษณะเปลือกตอนท้ายวนเป็นเกลียวซึ่งประกอบไปด้วยหินปูนเป็นสำคัญ โดยมากจะวนตามเข็มนาฬิกา คือ จากซ้ายไปขวา แต่ก็พบเป็นบางชนิดที่วนจากขวาไปซ้ายเช่นกัน มีเปลือกบาง ๆ ชิ้นหนึ่งปิดตอนต้นของฝาเรียกว่า "โอเพอร์คูลัม" (Operculum) มีส่วนหัวเจริญดี มีหนวด 1-2 คู่ มีตา ภายในปากมีแรดูลาใช้สำหรับบดอาหาร หายใจด้วยเหงือกหรือปอดหรือแมนเทิล มีไตเป็นอวัยวะขับถ่าย 

ซึ่งมอลลัสคาในชั้นนี้ยังรวมถึง ทากทะเล ซึ่งไม่มีเปลือก แต่ถูกจัดให้อยู่ในชั้นนี้ ซึ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ใต้ท้องทะเลที่มีสีสันจัดจ้านด้วย

มอลลัสคาในชั้นแกสโทรโพดา
------------------------

ตัวอย่างของมอลลัสคาในชั้นนี้ ได้แก่ หอยขม, หอยสังข์, หอยเชอรี่, หอยทาก, หอยเต้าปูน, หอยเบี้ยจักจั่น, ทาก เป็นต้น


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ชั้นแกสโทรโพดา**

อ้างอิง
-------

1. ↑  คอลัมน์ Aqua Pets โดย จอม ปัทมคันธิน หน้า 100-108 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 7 ปีที่ 1 ประจำเดือนมกราคม 2011
ลูอิส
**ลูอิส เซร่า** (Luis Sera) เป็นหนึ่งในตัวละครในเกมชุด **เรซิเดนต์อีวิล** ซึ่งปรากฏตัวในภาค 4 เขาคือนักวิจัยของออสมุนส์ แซดเลอร์ หัวหน้าลัทธิ Los Illuminados ในช่วงวัยเด็ก เขาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านชนบทเล็กๆแห่งหนึ่งในประเทศสเปน เขาและปู่ของเขาได้ออกล่าสัตว์ด้วยกัน โดยใช้เส้นทางลับที่คนในหมู่บ้านไม่มีทางรู้ ต่อมาเมื่อเขาเติบโตขึ้นก็ได้เดินทางไปมาดริดเพื่อทำงานเป็นตำรวจ แต่กลับทำงานอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันเลย เขาตัดสินใจลาออกแล้วเดินทางกลับหมู่บ้านของเขา

พอเขากลับมาถึงก็พบว่า หมู่บ้านของเขาได้ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของลัทธิ Los Illuminados และแล้วลูอิสก็ได้รับการว่าจ้างจากออสมุนส์ แซดเลอร์ หัวหน้าลัทธิ Los Illuminados ให้มาเป็นนักวิจัยในโครงการวิจัยเชื้อปรสิตที่ชื่อ las Plagas เขาก็ตอบตกลง ต่อมาเขาก็ได้ทำการการเสริมสร้างสิ่งมีชีวิตและโฮสต์ของลัทธิ Los Illuminados (ตัวอย่างของการปรับปรุงรวมที่โดดเด่นสายพันธุ์ Plaga ด้วยเช่นเปลี่ยนโฮสต์ให้เป็น Novistador)

เวลาต่อมา ลูอิสก็กลายเป็นที่ไม่แยแสกับแซดเลอร์และงานที่ได้ทำไว้สำหรับเขา ลูอิสได้ตัดสินใจที่จะทรยศแซดเลอร์ด้วยการขโมยตัวอย่าง Las Plagas แล้วหนีไปแต่ในที่สุดก็ถูกจับได้ แซดเลอร์ก็ได้สั่งลูกน้องให้มัดลูอิสแล้วนำไปขังไว้ในตู้เสื้อผ้าที่บ้านร้างแห่งหนึ่งเพื่อรอการประหารชีวิต แต่อย่างไรก็ตาม ลีออน สก็อตต์ เคนเนดี้ได้มาเจอเข้าและปลดปล่อยเขาออกมา ต่อมาภายหลังลูอิสได้ช่วยลีออนกับแอชลีย์ เกรแฮมจากพวกกานาดอส

ในเวลาต่อมาที่ปราสาทของตระกูลซัลลาซาร์ ลูอิสได้ถูกแซดเลอร์ฆ่าตายก่อนที่จะทำตัวอย่างมาให้ลีออน จากนั้นแซดเลอร์ก็ได้แย่งตัวอย่างไป แต่ก่อนที่ลูอิสจะตาย เขาได้มอบยาที่สามารถระงับการเจริญเติบโตของเชื้อ Las Plagas ได้ หลังจากนั้นลีออนได้สัญญาไว้ว่าจะแก้แค้นให้ลูอิสอย่างแน่นอน

แม้ว่าลูอิสจะตายไปแล้ว แต่เขาก็ยังทำเป็นประโยชน์ให้แก่ลีออนด้วยการเขียนโน้ตต่างๆไว้เมื่อตอนที่เขายังเป็นนักวิจัยอยู่ทำให้ลีออนสามารถเอารอดชีวิตไปได้ทุกครั้ง นอกจากนั้นเขายังได้สร้างเครื่องจักรที่สามารถสังเคราะห์แสงได้หลังจากวิจัยการนำ Plagas ออก ซึ่งลีออนและแอชลีห์ที่ถูกพลากัสฝังในร่างได้มาเจอเข้าที่เกาะส่วนตัวของแซดเลอร์ พวกเขาได้ใช้เครื่องจักรนี้จัดการเอาพลากัสในตัวออกมาได้ในที่สุด
ทรงสิบสองหน้ารอมบิก
**ทรงสิบสองหน้ารอมบิก** (อังกฤษ: rhombic dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนซึ่งมีขนาดของมุมแหลมเท่ากับ cos-1(1/3) ≈ 70.53° ทั้ง 12 หน้า ทรงสิบสองหน้ารอมบิกมี 14 จุดยอด 24 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันแคทาแลน (Catalan solid)

คุณสมบัติพิเศษของทรงสิบสองหน้ารอมบิกคือ เมื่อเชื่อมต่อเส้นทแยงมุมบนหน้ารูปสี่เหลี่ยมเข้าด้วยกันจะเกิดเป็นรูปทรงใหม่ ถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านสั้น จะได้ทรงลูกบาศก์ (cube) และถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านยาว จะได้ทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron)

พื้นที่ผิวและปริมาตร
--------------------

ทรงสิบสองหน้ารอมบิกที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของทรงสิบสองหน้ารอมบิก ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ *a* คำนวณได้ด้วยสูตร

{\displaystyle A=8{\sqrt {2}}a^{2}\approx 11.3137085a^{2}}
{\displaystyle V={\frac {16}{9}}{\sqrt {3}}a^{3}\approx 3.07920144a^{3}}

พิกัดคาร์ทีเซียน
----------------

พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้ารอมบิก สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้

(±1, ±1, ±1), (0, 0, ±2), (0, ±2, 0), (±2, 0, 0)

ดูเพิ่ม
-------

* ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)
* ทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron)
* ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic dodecahedron)

อ้างอิง
-------

* Williams, Robert (1979). *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Section 3-9)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Rhombic dodecahedron" จากแมทเวิลด์.
* Virtual Reality Polyhedra - The Encyclopedia of Polyhedra
* Rhombic Dodecahedron Calendar - สร้างปฏิทินทรงสิบสองหน้ารอมบิกโดยไม่ใช้กาว
ทรงสิบสองหน้าปลายตัด
**ทรงสิบสองหน้าปลายตัด** (อังกฤษ: truncated dodecahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสิบเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า รวม 32 หน้า มี 60 จุดยอด 90 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการตัดปลายทั้ง 20 มุมบนทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) โดยทำให้หน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า กลายเป็นรูปสิบเหลี่ยมด้านเท่า

พื้นที่ผิวและปริมาตร
--------------------

ทรงสิบสองหน้าปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของทรงสิบสองหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ *a* คำนวณได้ด้วยสูตร

{\displaystyle A=5({\sqrt {3}}+6{\sqrt {5+2{\sqrt {5}}}})a^{2}\approx 100.99076a^{2}}
{\displaystyle V={\frac {5}{12}}(99+47{\sqrt {5}})a^{3}\approx 85.0396646a^{3}}

พิกัดคาร์ทีเซียน
----------------

พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้

(0, ±1/τ, ±(2+τ)) , (±(2+τ), 0, ±1/τ) , (±1/τ, ±(2+τ), 0)
(±1/τ, ±τ, ±2τ) , (±2τ, ±1/τ, ±τ) , (±τ, ±2τ, ±1/τ)
(±τ, ±2, ±τ2) , (±τ2, ±τ, ±2) , (±2, ±τ2, ±τ)
เมื่อ τ มีค่าเท่ากับ (1+√5)/2 หรืออัตราส่วนทอง

อ้างอิง
-------


* Williams, Robert (1979). *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Section 3-9)

ดูเพิ่ม
-------

* ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)
* ทรงยี่สิบหน้า (icosahedron)
* ทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron)
* ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Truncated dodecahedron" จากแมทเวิลด์.
* The Uniform Polyhedra
* Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
**บันทึกกรรม** เป็นละครชุดจบในตอนสะท้อนสังคมในรูปแบบการถ่ายทำแบบภาพยนตร์ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศเทปแรกวันที่ 7 พฤศจิกายน 2552–27 มกราคม 2559 ทุกวันเสาร์ เวลา 16.15 - 17.00 น. , 14.45 - 15.30 น. ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2557 เป็นต้นไปทางสถานีได้ปรับเปลี่ยนวัน-เวลาออกอากาศใหม่ ทุกวันพุธ เวลา 23.15 - 00.15 น. โดยออกอากาศสัปดาห์เว้นสัปดาห์สลับกับรักจัดเต็ม และตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ทางสถานีได้จัดผังรายการใหม่โดยให้ออกอากาศทุกคืนวันพุธ เวลา 23.20 น. เป็นต้นไป ออกอากาศหลังจบรายการ ข่าว 3 มิติ และล่าสุดกับชื่อใหม่ว่า เรื่องดีดี โดย บันทึกกรรม ออกอากาศ ทุกวันอาทิตย์ เวลา 09.30 - 10.30 น. สร้างโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด โดยออกอากาศตอนสุดท้ายของ เรื่องดีดี โดย บันทึกกรรม ไปเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2559

รางวัล
------

* ได้รับรางวัลละครชุดยอดเยี่ยม 2 ปีติดต่อกันในงานประกาศผลรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 4 ณ หอประชุมกองทัพเรือ และ รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 ณ โรงละครเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทีวีดิจิทัลเปิดศึกสนั่นจอขอ'เปลี่ยนผัง-ขยับเวลา'เอาใจคนดู : คมชัดลึก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official Fanpage บันทึกกรรม Sin Chronicle
*ระวังสับสนกับ: ลิ้นทะเล*

**ชั้นพอลิพลาโคฟอรา** (ชั้น: Polyplacophora) เป็นมอลลัสคาชั้นหนึ่ง มีชื่อเรียกในชื่อสามัญว่า **ลิ่นทะเล** หรือ **หอยแปดเกล็ด** (อังกฤษ: Chiton) อาศัยอยู่ในทะเล

จัดเป็นมอลลัสคาจำพวกหนึ่งที่มีลักษณะแตกต่างไปจากมอลลัสคาชั้นอื่น ๆ กล่าวคือ แทนที่จะเปลือกหรือฝาเดียวหรือสองฝา แต่กลับมีมากถึง 7-8 ชิ้น ที่แยกออกจากกันแต่ก็ยึดเข้าไว้ด้วยกันทางด้านบนลำตัวเหมือนชุดเกราะ มีวิวัฒนาการที่ต้องแนบลำตัวดัดไปตามพื้นผิวแข็งขรุขระใต้ทะเลเพื่อแทะเล็มสาหร่ายทะเลและพืชทะเลที่เจริญเติบโตบนหิน ขณะที่ในบางชนิดก็ดักซุ่มรอกินเหยื่อตัวเล็ก ๆ ที่เคลื่อนผ่านไปมา ชั้นพอลิพลาโคฟอรานั้นวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษที่มีอายุยาวนานกว่า 500 ล้านปี โดยที่ในปัจจุบัน ก็มิได้เปลี่ยนแปลงรูปร่างไปจากเดิมมากน้อยเท่าไหร่นัก โดยมีลำตัวเป็นวงรีคล้ายรูปไข่ มักพบอาศัยอยู่ตามโขดหินตามริมชายฝั่ง

ปัจจุบันนี้พบแล้วทั้งหมด 900-1,000 ชนิด โดยศัพท์คำว่า "Polyplacophora" นั้น แปลได้ว่า "ผู้มีหลายเกล็ด"

อ้างอิง
-------

1. ↑  ความหมายของคำว่า ลิ่นทะเล ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. ↑  คอลัมน์ Aqua Pets โดย จอม ปัทมคันธิน หน้า 100-108 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 7 ปีที่ 1 ประจำเดือนมกราคม 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ชั้นพอลิพลาโคฟอรา**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Polyplacophora***
**ก่ำชุง ประภากรแก้วรัตน์** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิ 7 สมัย เป็นสมาชิกกลุ่มวังน้ำเย็น

ประวัติ
-------

ก่ำซุง ประภากรแก้วรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2491 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์

ก่ำซุง ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งอีก 3 สมัยติดต่อกัน คือ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 (พรรคกิจสังคม) การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคเทิดไทย และนายก่ำซุง เป็นกรรมการบริหารพรรค แต่ก็ลาออกในเวลาต่อมา และย้ายไปลงสมัครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคชาติไทย

เขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคความหวังใหม่ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย

ในปี พ.ศ. 2550 เขาย้ายไปสังกัดพรรคประชาราชของเสนาะ เทียนทอง

นายก่ำซุง ยังเคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2531 ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2535 และผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2538

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง พรรคสามัคคีธรรมเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรค ชื่อพรรค และภาพเครื่องหมายพรรค เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 109 ตอน 80 ก หน้า 2 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2535
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-08-16. สืบค้นเมื่อ 2020-04-30.
3. ↑  เด็ก "ป๋าเหนาะ" พลั้งปากแขวะซ้ำ "ประชัย" อนุบาลการเมือง
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๒๐ ข หน้า ๙, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๒
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ชา (แก้ความกำกวม)
ใบชาเขียวในถ้วยชาจีน
**ชา** เป็นผลผลิตทางเกษตรกรรมจากใบ ยอดอ่อน และก้านของต้นชา (*Camellia sinensis*) นำมาผ่านกรรมวิธีแปรรูปหลากหลาย "ชา" ยังหมายรวมถึงเครื่องดื่มที่มีกลิ่นหอมทำจากพืชตากแห้งชนิดต่าง ๆ นำมาชงหรือต้มกับน้ำร้อน ชายังเป็นเครื่องดื่มที่มีผู้บริโภคมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก รองจากน้ำ

ชาแบ่งหยาบ ๆ ได้ 6 ประเภท ได้แก่ ชาขาว, ชาเหลือง, ชาเขียว, ชาฟ้า (ชาอูหลง), ชาแดง และ ชาดำ[] ชาทุกชนิดสามารถทำได้จากต้นชาต้นเดียวกัน แต่ผ่านกรรมวิธีแตกต่างกันออกไป

การจัดประเภทและการแปรรูป
------------------------

แผนภูมิกระบวนการแปรรูปชาชนิดต่างๆ
**ชา** ถูกจัดประเภทตามกระบวนการแปรรูป หลังจากการเก็บเกี่ยว ใบของต้นชาจะถูกทิ้งให้สลด และ "บ่ม" โดย ทำให้เอนไซม์ในใบชาเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชั่นกับออกซิเจนในอากาศ ใบชาจะมีสีเข้มขึ้น คลอโรฟิลล์ในใบชาจะแตกตัว กลายเป็นสารแทนนินที่ให้รสฝาด ต่อจากนั้น ต้องหยุดการทำงานของเอนไซม์ โดยใช้ความร้อน เพื่อให้หยุดปฏิกิริยาออกซิเดชั่น โดยในชาแดง กระบวนการนี้จะดำเนินคู่กันไปกับการทำให้แห้ง

หากไม่ระมัดระวังในการควบคุมความชื้นและอุณหภูมิระหว่างกระบวนการผลิต ใบชาอาจขึ้นรา เกิดปฏิกิริยาสร้างสารพิษที่อาจเป็นสารก่อมะเร็งขึ้นได้ ทำให้รสชาติเสียไป และอันตรายต่อการบริโภค

**ชา** สามารถจัดประเภทตามกระบวนการแปรรูปต่าง ๆ ได้ดังนี้ต่อไปนี้

* ชาขาว: ตูมชาและยอดอ่อนชาที่ถูกทิ้งให้สลด แต่ไม่ได้บ่ม เมื่อชงชาแล้วจะได้ครื่องดื่มที่มีสีเหลืองอ่อน
* ชาเหลือง: ใบชาที่ไม่ได้ถูกทิ้งให้สลด และไม่ได้บ่ม แต่ทิ้งใบชาให้เป็นสีเหลือง
* ชาเขียว: ใบชาที่ไม่ได้ถูกทิ้งให้สลดและไม่ได้บ่ม เมื่อชงจะได้เครื่องดื่มสีเขียวอ่อน
* ชาอูหลง: ใบชาที่ทิ้งให้สลด นวด และบ่มเล็กน้อย เรียกได้ว่าเป็นชาประเภทกึ่งหมักหรือชาที่ผ่านการหมักเพียงบางส่วน ทำให้มีสี กลิ่นหอม และ รสชาติ อยู่ระหว่าง ชาเขียว และ ชาแดง
* ชาแดง: ใบของชาเขียวที่ผ่านกระบวนการออกซิเดชั่นหรือการหมัก จนได้เป็นใบชาสีเข้ม เมื่อชงจะได้เครื่องดื่มสีน้ำตาลแดง
* ชาดำ : ชาเขียวที่ทำโดยผ่านกระบวนการหมักเป็นเวลานาน ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือชาผูเอ่อร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Macfarlane, Alan; Macfarlane, Iris (2004). *The Empire of Tea*. The Overlook Press. p. 32. ISBN 978-1-58567-493-0.
2. ↑

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ชา**

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย

 |
| อื่น ๆ | 
* National Archives (US)

 |
**จุก เบี้ยวสกุล** เป็นนามปากกาของ **จุลศักดิ์ อมรเวช** ชื่อเล่น **หมู** เกิดวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2485 เสียชีวิต 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 (62 ปี) เป็นทั้งนักเขียนการ์ตูน และนักวาดนิยายภาพชาวไทยที่มีผลงานเป็นที่ยอมรับ และเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในช่วงยุคสมัย พ.ศ. 2499 ถึง 2500กว่าๆ

ประวัติ
-------

จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ซึ่งเป็นโรงเรียนในสังกัดวิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และต่อมาก็จบการศึกษาด้านศิลปะจากโรงเรียนเพาะช่าง จนมาได้งานเขียนนิยายภาพแนววีรบุรษเรื่อง จอมอภินิหาร ต่อจาก ชุมพร แก้วสาร ที่เสียชีวิตกะทันหัน แต่เขียนได้ไม่นานสำนักพิมพ์ก็ต้องหยุดติการตีพิมพ์เพราะขาดทุน ก่อนที่จะได้งานใหม่กับทาง สำนักพิมพ์ แพร่อักษร ด้วยงานนิยายภาพชุด เจ้าชายผมทอง ที่ประสบความสำเร็จแพร่หลายในยุคนั้น ก่อนจะเขีบนงานในแนวทางเดียวกัน เช่น อัศวินดาบดำ,มังกรสามหัว ตามออกมา นอกจากนี้ จุก เบี้ยวสกุล ยังมีส่วนช่วยสนับสนุนบรรดานักเรียนเพาะช่าง ไปจนถึงนักวาดหน้าใหม่ๆในยุคนั้นให้แจ้งเกิดบนสายนิยายภาพ

ช่วงปี 2507-2509 ได้เริ่มต้นออกนิตยสารนิยายภาพที่จัดทำเอง เช่น การ์ตูนเพื่อนหนู และ ขวัญใจ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ก่อนจะย้ายไปทำงานเป็นฝ่ายศิลป์และเขียนนิยายภาพให้กับ นิตยสารมีชื่อในยุคนั้นเช่น จักรวาลรายสัปดาห์ มีผลงานอย่าง สาวน้อยอภินิหาร และ เพชรพระอุมา

ผลงานเด่น
---------

เรื่องยาว
* + เจ้าชายผมทอง
	+ มังกรสามหัว
	+ อัศวินดาบดำ
	+ ขุนดาบเพชรตัดเพชร
	+ ผมทองคะนองศึก
	+ สาวน้อยอภินิหาร
	+ เพชรพระอุมาฉบับนิยายภาพ
	+ ล่าทรชน
	+ ผมชื่อเคน
	+ เลือดทมิฬ
	+ ยอดหญิงลมกรด
	+ ปอบผีฟ้า

  

แนวบันเทิงคดี
* + "สมุนไพรให้คุณค่า" เล่ม 1 ถึง 4 (พิมพ์แล้ว 13 ครั้ง )

* + เทวทัณฐ์,นิยายภาพคติธรรมใน นสพ.โลกวันนี้ ฉบับสุดสัปดาห์

ผลงาน
-----

* พ.ศ. 2499 จอมอภินิหาร หรือ ซูเปอร์แมนไทย เขียนต่อจาก "หลังฉาก" (ชุมพร แก้วสาร) ซึ่งเสียชีวิตแล้ว
* พ.ศ. 2501 เจ้าชายผมทอง
* พ.ศ. 2503 มังกรสามหัว
* พ.ศ. 2503 อัศวินดาบดำ
* พ.ศ. 2507 เพื่อนหนู หนังสือการ์ตูนแนวครอบครัว
* พ.ศ. 2509 หนังสือการ์ตูนขวัญใจ
* พ.ศ. 2510 สาวน้อยอภินิหาร และเพชรพระอุมา
* พ.ศ. 2523 สมุนไพรให้คุณค่า ลงในนิตยสารเรื่องจริง รายสัปดาห์ นอกจากนี้ยังมีภาพปกการ์ตูนเล่มละบาทของสำนักพิมพ์บางกอกสาส์น
* พ.ศ. 2544 ตำนานการ์ตูนไทย ผลงานรวมบทความ "รากแก้วการ์ตูนไทย"
* พ.ศ. 2545 ภาพปก "สามเกลอ" พิมพ์ใหม่ของสำนักพิมพ์แสงดาว
* พ.ศ. 2547 ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมการ์ตูนไทย

เขียนนิยายภาพคติธรรมใน นสพ.โลกวันนี้ ฉบับสุดสัปดาห์

อ้างอิง
-------

1. ↑  **หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน**. ปีที่ 35 ฉบับที่ 12419. วันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2555. หน้า 19

* คือ จุก เบี้ยวสกุล...จุลศักดิ์ อมรเวช...I did it my way.
* จุลศักดิ์ อมรเวช. *ตำนานการ์ตูน*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์แสงดาว, พ.ศ. 2544. 624 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-7344-41-6
* วินทร์ เลียววาริณ โลกใบที่สองของโม นวนิยายภาพรีไซเคิล.อมรินทร์บุ๊คเซนเตอร์ 2549 ISBN 9749239482
**ก้นปิดถ้**ำ หรือ **เถาก้นปิดถ้ำ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Stephania tomentella*) เป็นพืชเลื้อยล้มลุกอายุหลายปีในสกุลสบู่เลือด ของวงศ์บอระเพ็ด ได้รับการอธิบาระบุชนิดครั้งแรกในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2531 โดย L.L. Forman เป็นหนึ่งใน 15 ชนิดที่เป็นพืชเฉพาะถิ่นของสกุลสบู่เลือดที่พบในภาคเหนือของประเทศไทยโดยเฉพาะในจังหวัดเชียงราย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

เป็นพืชเลื้อยใช้ลำต้นเกี่ยวพันต้นไม้อื่น ไม่มีเนื้อไม้ หัวใต้ดิน บางครั้งอยู่เหนือพื้นดิน

ก้านใบยาวมาก ใบรูปหัวใจออกกลม ปลายใบแหลม ก้านใบอยู่กลางใบ (peltate) ขอบใบเรียบ ใบบาง หลังใบมีสีเขียวออกสีนวล ใบกว้างและยาว 7–9 ซม. (2.8–3.5 นิ้ว)

ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ ดอกย่อยขนาดเล็กมีจำนวนมาก กลีบเลี้ยงสีเขียวอ่อน กลีบดอกสีเขียวอ่อน เกสรตัวผู้สีเข้ม ล้อมเกสรตัวเมียอยู่กลางดอก

การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่
---------------------------

เป็นพืชเฉพาะถิ่นของประเทศไทย หายาก พบในภาคเหนือของประเทศไทยโดยเฉพาะในจังหวัดเชียงราย  พบได้ทั่วไปตามหินปูน มักพบในระดับความสูง 500 เมตร ในป่าเบญจพรรณ ตัวอย่างเดียวพบที่ ถ้ำตุ๊ปู่ อำเภอเมืองเชียงราย อาจพบได้ที่เขาหินปูน อุทยานแห่งชาติภูซาง จังหวัดพะเยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Stephania tomentella Forman | Plants of the World Online | Kew Science". *Plants of the World Online* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  Threatened Plants in Thailand.--Bangkok : Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation, 2017. 224 p. ISBN 978-616-316-334-9
3. ↑  *Thailand red data : plants*. Thawatchai Santisuk, Thailand. Samnakngān Nayōbāi læ Phǣn Sapphayākō̜n Thammachāt læ Singwǣtlō̜m. Bangkok: Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. 2006. ISBN 978-974-286-183-4. OCLC 398144360.`{{cite book}}`: CS1 maint: others (ลิงก์)
4. ↑  "HerbWeb - Details Page". *apps.kew.org*.

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q16759022
* Wikispecies: Stephania tomentella
* GBIF: 5592734
* IPNI: 935208-1
* Plant List: kew-2601337
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:935208-1

 |
**แฮ็กฟิช** (อังกฤษ: hagfish, slim eel) เป็นปลาในชั้นปลาไม่มีขากรรไกรเพียงหนึ่งในสองจำพวกที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน (อีกหนึ่งจำพวก คือ ปลาแลมป์เพรย์) ที่อยู่ในชั้น Myxini ซึ่งมีเพียงอันดับเดียว คือ Myxiniformes และวงศ์เดียว คือ Myxinidae

แฮ็กฟิชเป็นปลาที่อยู่ในทะเล โดยการกินปลาตาย หรือใกล้ตายรวมทั้งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม เช่น หนอนปล้อง มอลลัสคาและครัสเตเชียนเป็นอาหาร จึงต่างจากปลาแลมป์เพรย์ที่ใช้ชีวิตเหมือนเป็นปรสิต และไม่ได้เป็นสัตว์ล่าเหยื่อ แต่ค่อนมาทางกินซากสัตว์มากว่า 

แฮ็กฟิชมีต่อมเมือกทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่กระจายอยู่ที่ผิวหนังและมีต่อมเมือกเรียงตัวเป็นแนวอยู่ทางด้านข้างตลอดความยาวของลำตัว มีคำกล่าวว่า แฮ็กฟิช 1 ตัว สามารถทำให้น้ำ 1 ถัง แปรสภาพเป็นก้อนวุ้นสีขาวภายใน 1 นาที จากเมือกของตัวที่ปล่อยออกมา ซึ่งมีความเหนียวมากกว่าใยแมงมุมด้วยซ้ำ สามารถใช้ในการห้ามเลือดได้ และนักวิทยาศาสตร์กำลังศึกษาเพื่อที่นำไปพัฒนาในการสร้างใยสังเคราะห์

แฮ็กฟิชมีประมาณ 67 ชนิด ชนิดที่รู้จักกันดีในทวีปอเมริกาเหนือ ในมหาสมุทรแอตแลนติก คือ ชนิด *Myxine glutinosa* และในมหาสมุทรแปซิฟิก คือ แฮ็กฟิชแปซิฟิก (*Eptatretus stonti*)

แฮ็กฟิชจะกินปลาตายหรือปลาใกล้ตายโดยการกัดไชเข้าไปทางทวารหรือถุงเหงือก ซึ่งปากของแฮ็กฟิชจะอยู่ส่วนล่างของหัวต่ำลงมาเมื่อเปรียบเทียบกับปลาแลมป์เพรย์ แล้วกินส่วนของตัวปลาที่อ่อนนุ่มเหลือไว้แต่หนังและกระดูก นอกจากนี้แฮ็กฟิชยังกินปลาที่ติดอวนลอยอยู่ ทำความเสียหายให้แก่ชาวประมง แต่หลังจากมีการประมงโดยใช้อวนลากขนาดใหญ่ที่มีประสิทธิภาพสูง ปัญหาที่เกิดจากแฮ็กฟิชจึงลดลง

และในบางประเทศ ก็มีการปรุงแฮ็กฟิชรับประทานเป็นอาหารเช่นเดียวกับปลาแลมป์เพรย์ เช่น ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ เป็นต้น

ในน่านน้ำไทยเคยมีรายงานพบแฮ็กฟิชด้วย ในฝั่งทะเลอันดามันในเขตที่ลึกกว่า 200 เมตร

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาแลมป์เพรย์
* ปลาทะเลลึก


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แฮ็กฟิช**

อ้างอิง
-------

1. ↑  *ปลาทะเลตอนที่ 2*, แฟนพันธุ์แท้ รายการ: ศุกร์ที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2549 ทางช่อง 5
2. ↑  จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
3. ↑  "ปลาไม่มีขากรรไกร (SuperClass Agnatha)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-13. สืบค้นเมื่อ 2011-09-24.
4. ↑  Kawakoshi, A. Hyodo, S. Yasuda, A. & Takei, Y. (2003). *A single and novel natriuretic peptide is expressed in the heart and brain of the most primitive vertebrate, the hagfish (Eptatretus burgeri).* Journal of Molecular Endocrinology, 31 (1), 209"220.
5. ↑  ชวลิต วิทยานนท์ ดร. *ปลาน้ำจืดไทย* (กรุงเทพ พ.ศ. 2544) หน้า 17 ISBN 974-475-655-5
**แฮลเซี่ยน** (Halcyon) เป็น ซิงเกิลของวงออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2535 ร่วมกับแซมเปิลเพลงของ เคิร์สตี้ ฮอว์คชอว์ ใช้แซมเปิลเพลง "It's a Fine Day" ของ Opus III ในปี 1992 ซึ่งเป็นเพลงของ เคิร์สตี้ ฮอว์คชอว์ด้วย และอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของวงออร์บิทัลด้วย ในอัลบั้ม Work 1989-2002 

ภายหลังได้มีการบันทึกเสียงใหม่อีกครั้งและออกจำหน่ายใหม่ในปี พ.ศ. 2536 โดยใช้ชื่อว่า "แฮลเซี่ยน + ออน + ออน" ("Halcyon + on + on" ) บรรจุในผลงานอัลบั้มของออร์บิทัลชุดบราวน์อัลบั้ม (Brown Album) และยังเป็น เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง นักสู้เหนือมนุษย์ (Mortal Kombat) ในปี 1995 และ ภาพยนตร์เรื่องแฮกเกอร์ส์ (Hackers) เป็นต้น

มิวสิกวิดีโอ
------------

ส่วนมิวสิกวิดีโอก็จะเป็นมิวสิกวิดีโอโดยจะเพลงแฮลเซี่ยนฉบับ 1992 เกี่ยวกับแม่บ้านวัยกลางที่กำลังล้างจานอยู่ห้องครัว และเธอก็ได้ทิ้งกระเป๋าเล็กใส่ในอ่างล้างจาน ตอนที่กำลังค้นหาจดหมายเธอก็ได้หันไปมองอ่างล้างจานเธอก็เห็นเด็กอยู่ตรงข้างๆอ่างล้างจานแล้วเธอก็ได้เอาแต่มองและยิ้มใส่อางล้างจานและเธอก็ได้เห็นคนอยู่ในอ่างล้างจานเธอก็ตกใจแล้วคนในอ่างก็ออกมาแล้วก็ได้เอาของอัดใส่อ่างไปเรื่อยๆ สูดท้ายแล้ว ก็หัวเราะ และ ทำหน้าเศร้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  อ้างอิงจากวิดีโอคลิปมิวสิกวิดีโอ "แฮลเซี่ยน" ที่ ยูทูบ
**ปลาอินซีเน็ตหางเหลือง** หรือ **ปลาหงส์หางเหลือง** ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Semaprochilodus kneri* ในวงศ์ปลาอินซีเน็ต (Prochilodontidae)

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาในสกุล *Semaprochilodus* ชนิดอื่น ๆ หรือชนิด *S. taeniurus* แต่ว่ามีรูปร่างที่เรียวยาวกว่า ขอบตาเป็นวงกลมสีแดง ครีบหางมีแถบสีดำที่หนาและเป็นเส้นตรงกว่าบนพื้นสีเหลือง

มีขนาดโตเต็มที่ได้ 28 เซนติเมตร อาศัยอยู่เป็นฝูงในแม่น้ำริโอเนโกรและแม่น้ำโอริโนโค ในประเทศโคลัมเบีย

ปลาอินซีเน็ตหางเหลืองเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเช่นเดียวกับปลาชนิดอื่นในวงศ์นี้อีกหลายชนิด แต่ทว่าในประเทศไทยจัดว่าเป็นปลาที่หาได้ยาก และมีราคาแพง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pellegrin, J. 1909: Sur le Prochilodus insignis Schomburgk. *Bulletin du Muséum National d'Histoire Naturelle (Série 1)* **15**: 153-156.
2. ↑  หน้า 24-27, *คู่เหมือนที่แตกต่าง*. "Aqua Knowledge" โดย RoF. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 51: กันยายน 2014
3. ↑  "*Semaprochilodus kneri*". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-05-09. สืบค้นเมื่อ 2021-09-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Semaprochilodus kneri ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาหิมะ** (อังกฤษ: sablefish, sable, black cod, butterfish, bluefish, candlefish, coal cod; ญี่ปุ่น: ギンダラ; /กิน-ดะ-ระ/; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Anoplopoma fimbria*) เป็นชื่อทางการค้าที่เรียกปลาชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลาหิมะ (Anoplopomatidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Anoplopoma*

ปลาหิมะ เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำลึกประมาณ 300–3,500 เมตร บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือจนถึงทะเลญี่ปุ่นในแถบที่พื้นทะเลเป็นโคลน เป็นปลาที่เจริญเติบโตช้า วางไข่ได้เมื่ออายุ 10 ปี อายุยืน ความยาวสูงสุดที่พบประมาณ 2.2 เมตร น้ำหนัก 120 กิโลกรัม กินปลาหมึก, กุ้ง, ปู และปลาเป็นอาหาร

ปลาหิมะ เป็นปลาเนื้อสีขาว เนื้อนิ่ม รสชาติกลมกล่อม เนื้อมีลักษณะคล้ายเนื้อปลากะพงขาว แต่เนื้อปลาหิมะจะมีไขมันผสมอยู่สูงกว่า เนื้อของมันสามารถใช้ประกอบอาหารได้หลายประเภทเช่น ต้ม, ย่าง, อบ, ทอด รวมถึง รับประทานสดเป็นซาชิมิ โดยเป็นเนื้อปลาที่มีราคาแพงในญี่ปุ่น

คุณค่าทางสารอาหาร เนื้อปลาหิมะอุดมไปด้วยกรดไขมันโอเมก้า เช่น กรดไขมันโอเมกา-3 ที่มีประโยชน์แก่ร่างกาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pallas, P. S. (1814) Zoographia Rosso-Asiatica, sistens omnium animalium in extenso Imperio Rossico et adjacentibus maribus observatorum recensionem, domicilia, mores et descriptiones anatomen atque icones plurimorum. **3**:1811-1814.
2. ↑  "*Anoplopoma*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2013.
3. ↑  Eschmeyer, William N. (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N. ed. *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. p. 178. ISBN 0-12-547665-5.
4. ↑  ประโยชน์จากโอเมก้า 3. สืบค้น 23 ธันวาคม 2013

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Anoplopoma fimbria***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Anoplopoma fimbria ที่วิกิสปีชีส์
*Heterotis niloticus* 
**ปลาอะโรวานาแอฟริกา** หรือ **ปลาตะพัดแอฟริกา** (อังกฤษ: African arowana, Nile arowana, African bonytongue; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Heterotis niloticus*) เป็นปลาน้ำจืดในในวงศ์ปลาตะพัด(Osteoglossidae) วงศ์ย่อยปลาอะราไพม่า (Heterotidinae) ซึ่งมีเพียงชนิดเดียวในสกุล *Heterotis* นี้ )

ปลาอะโรวานาแอฟริกา มีลักษณะส่วนหัวค่อนข้างกลมหนาและสั้น ตาโต ปากเล็ก ริมฝีปากหนา ไม่มีหนวด ลำตัวกลมและแบนข้างที่หาง สีลำตัวสีน้ำตาลอมเขียวและดำ โดยสีสันนี้สามารถแปรเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม บริเวณส่วนท้องซีดจาง ครีบและหางค่อนข้างเล็กและสีเดียวกับลำตัว เกล็ดมีขนาดเล็ก เกล็ดตามเส้นข้างลำตัวมี 32–38 เกล็ด โดยเส้นข้างลำตัวเริ่มจากจุดเหนือแผ่นปิดเหงือกไปจรดที่จุดกึ่งกลางของโคนหาง ขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร

อีกทั้งยังกินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ และยังสามารถกินแพลงก์ตอนเป็นอาหารได้อีกด้วย โดยการผ่านการกรองที่ช่องเหงือก โดยจะหากินทุกระดับน้ำ อีกทั้งยังสามารถฮุบอากาศหายใจโดยตรงได้ด้วย แพร่พันธุ์ด้วยการสานรัง โดยพ่อแม่ปลาจะคาบไม้น้ำประเภทกกมาวางซ้อนสานกันเป็นวงกลมคล้ายตะกร้าลอยอยู่ผิวน้ำ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 4 ฟุต ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 2 วัน ไข่มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2.5 มิลลิเมตร 

แพร่กระจายอยู่บริเวณแม่น้ำไนล์ในแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาเหนือและแอฟริกาตะวันตก แถบประเทศอียิปต์, เซเนกัล, ซาอีร์ เป็นต้น เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองใช้เป็นอาหาร และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แม้จะไม่มีสีสันสวยงามเลยก็ตาม ซึ่งในสถานที่เลี้ยง ปลาอะโรวานาแอฟริกาไม่มีนิสัยก้าวร้าวเหมือนปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Akinyi, E. Azeroual, A. Entsua-Mensah, M. Getahun, A. Lalèyè, P. & Moelants, T. 2010. **Heterotis niloticus**. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 04 October 2013.
2. 1 2  "*Heterotis*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ August 7, 2016.
3. 1 2  หนังสือ (แอบ)คุยเรื่องปลาตู้ โครงการ 2 : ปลาอโรตัวเป็นวาน่าเลี้ยง โดย Nanconnection (ตุลาคม, พ.ศ. 2546) ISBN 974-534-865-1

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาตะพัดแอฟริกา

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Heterotis ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Heterotis niloticus***
มุมมองระยะไกล ด้านที่หันสู่ทะเล
**พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน** (จีนตัวย่อ: 南山海上观音圣像; จีนตัวเต็ม: 南山海上觀音聖像) หรือ **พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเกาะไหหลำ** เป็นประติมากรรมแบบจีนรูปพระโพธิสัตว์กวนอิมสูง 108 เมตร (354 ฟุต) ตั้งอยู่ใกล้กับวัดหนานชานแห่งเมืองซานย่า บนชายฝั่งทางตอนใต้ของมณฑลไห่หนาน ประเทศจีน ประติมากรรมมีสามพักตร์ คือ ด้านหนึ่งหันเข้าหาฝั่งแผ่นดินเกาะไหหลำ (ไห่หนาน) ของประเทศจีน อีกสองด้านหันหน้าออกสู่ทะเลจีนใต้ เป็นนัยของการประทานพรคุ้มครองประเทศจีนและคนทั้งโลก ในปี 2561 นับเป็นประติมากรรมที่สูงเป็นอันดับที่สิบสองของโลก ปัจจุบันยังเป็นรูปประติมากรรมพระโพธิสัตว์กวนอิมที่สูงที่สุดของโลกเมื่อนับรวมความสูงจากส่วนฐาน

ประติมากรรมนี้ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 6 ปี แล้วเสร็จสมบูรณ์และประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2548 โดยมีพระสงฆ์ 108 รูป จากกลุ่มพุทธสมาคมต่าง ๆ ในไต้หวัน ฮ่องกง มาเก๊า และจีนแผ่นดินใหญ่ และผู้แสวงบุญหลายหมื่นคน รวมทั้งพระภิกษุจากนิกายเถรวาทและวัชรยาน

โครงสร้าง
---------

สามปางในองค์เดียวกัน
รูปประติมากรรมพระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชานสร้างในท่ายืนบนแท่นดอกบัว ประกอบด้วยสามปางในองค์เดียวกัน คือ ปางประคองพระสูตรไว้ที่พระหัตถ์ซ้ายและทรงแสดงพระวิตรรกมุทราด้วยพระหัตถ์ขวา (แสดงธรรม), ปางถือสายประคำ และปางถือดอกบัว ในนัยยะของ "ปัญญา เมตตา สันติ"

สร้างขึ้นจากโลหะผสม ฉาบด้วยสารเคลือบผิวฟลูออโรพอลิเมอร์ซี่งทนต่อการกัดกร่อนจากความเค็ม มีน้ำหนักประมาณ 2,600 ตัน วางบนตำแหน่งที่รองรับด้วยชั้นหินใต้ทะเล

ที่ตั้ง
-------

พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน ตั้งอยู่ในเขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมหนานชานซึ่งเป็นเขตมณฑลทางพุทธศาสนาขนาดใหญ่ อยู่ห่างจากซานย่าไปทางตะวันตก 40 กิโลเมตร

ดูเพิ่ม
-------

* พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเขาซีเฉียว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
* พระโพธิสัตว์กวนอิมแห่งเขาผู่ถัว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
* พระโพธิสัตว์กวนอิมพันมือแห่งกุยซาน มณฑลหูหนาน ประเทศจีน

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**พระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน**

1. ↑  Nanshan Culture Tourism District เก็บถาวร 2007-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  "Nanshan – Sanya 南山三亚市". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-09. สืบค้นเมื่อ 2007-12-04.
3. ↑  "The world's most jaw-dropping sculptures and statues". *loveexploring.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-01-01.
4. ↑  "Nanshan Culture Tourism Zone, Sanya, Hainan". *www.travelchinaguide.com*. สืบค้นเมื่อ 2021-01-01.
5. ↑  "Holy statue of Guanyin Buddha unveiled", *Xinhua English*, 2005-04-24
6. 1 2  "Bloggang.com : : haiku : ไปเมืองจีนมาค่ะ (๖)". *BlogGang*.
7. ↑  "Sanya Nanshan Temple, Hainan, Statue of Guanyin". *www.travelchinaguide.com*.
**ที่ประชุมแห่งกรุงเฮกว่าด้วยกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล** (อังกฤษ: Hague Conference on Private International Law; ฝรั่งเศส: *Conférence de La Haye de droit international privé*; ย่อ: HCCH (จาก Hague Conference/Conférence de La Haye)) เป็นองค์การระหว่างรัฐบาลที่มีชื่อเสียงด้านกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล

ที่ประชุมจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1893 เพื่อ "ทำงานสร้างเอกภาพให้แก่หลักกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลอย่างต่อเนื่อง" (work for the progressive unification of the rules of private international law) และได้ดำเนินตามวัตถุประสงค์นี้โดยสร้างและส่งเสริมการบังคับใช้ซึ่งอนุสัญญาพหุภาคีหลายฉบับเกี่ยวกับการขัดกันแห่งกฎหมายหลาย ๆ หัวเรื่องภายในขอบเขตกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล

ปัจจุบัน ที่ประชุมมีสมาชิกเจ็ดสิบสี่ราย เป็นรัฐเจ็ดสิบสามแห่ง และองค์การระหว่างประเทศหนึ่งแห่ง คือ สหภาพยุโรป มีสำนักประจำ (Permanent Bureau) เรียกว่า สำนักเลขาธิการ (Secretariat General) อยู่ที่ถนนเชเฟนิงเซเวจ (Scheveningseweg) ใกล้กับวังสันติ (Peace Palace) ในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ สำนักเลขาธิการมีเลขาธิการหนึ่งคนปกครอง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Annual Report 2012" (PDF). *HCCH*. สืบค้นเมื่อ 8 September 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ที่ประชุมแห่งกรุงเฮกว่าด้วยกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล**

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* รายชื่อสมาชิก
**การปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1830**, **การปฏิวัติฝรั่งเศสครั้งที่สอง**, **การปฏิวัติเดือนกรกฎาคม** (ฝรั่งเศส: *révolution de Juillet*) หรือ **สามวันอันรุ่งโรจน์** (ฝรั่งเศส: *Trois Glorieuses*) เป็นการปฏิวัติฝรั่งเศสครั้งที่สองหลังจากครั้งแรกใน ค.ศ. 1789 โดยส่งผลให้มีการล้มล้างการปกครองของพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์จากราชวงศ์บูร์บง และการขึ้นเสวยราชสมบัติของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 จากราชวงศ์ออร์เลอ็องซึ่งถูกล้มล้างหลังจากครองราชย์ได้ 18 ปี ใน ค.ศ. 1848 โดยถือเป็นการเปลี่ยนผ่านจากระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญของราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูไปสู่ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม โดยเป็นการเปลี่ยนผ่านพระราชอำนาจจากราชวงศ์บูร์บงไปสู่สาขารอง กล่าวคือ ราชวงศ์ออร์เลอ็อง และการแทนที่หลักการสืบราชบัลลังก์ตามสิทธิ์ด้วยหลักการอำนาจอธิปไตยของปวงชน กลุ่มผู้สนับสนุนราชวงศ์บูร์บงมีชื่อเรียกว่า *เลฌีตีมิสต์* และผู้สนับสนุนราชวงศ์ออร์เลอ็องมีชื่อเรียกว่า *ออร์เลอานิสต์*

บรรณานุกรม
----------

* Collins, Irene, ed. *Government and society in France, 1814–1848* (1971) pp. 88–176. Primary sources translated into English.
* Olchar E. Lindsann, ed. *Liberté, Vol. II: 1827-1847* (2012) pp 105–36; ten original documents in English translation regarding July Revolution online free
**วัดปาลิไลยก์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเลม็ด อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดปาลิไลยก์เป็นวัดโบราณที่ตั้งอยู่ในชุมชนโบราณ วัดมีอายุตั้งวัดนานถึงสมัยสุโขทัย ตามหนังสือประวัติวัดของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1530 วัดมีความทรุดโทรมตามกาลเวลาและได้รับการพัฒนาบูรณปฏิสังขรณ์ตามลำดับตามยุคสมัยตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย จนถึง พ.ศ. 2473 ได้รับการปฏิสังขรณ์ครั้งใหม่อีกครั้ง

อุโบสถเดิมเป็นอุโบสถไม้ ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนเมื่อ พ.ศ. 2517 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป 4 องค์ อยู่บนฐานชุกชีลักษณะพระพักตร์ของพระพุทธรูปทั้งหมดถูกซ่อมแซมใหม่จนหมดเค้าเดิมแล้ว

ใบเสมาทำจากหินทรายสีแดงแกะสลักลวดลายนูนสูงปักอยู่รอบอุโบสถ ขนาดสูงประมาณ 74 เซนติเมตร กว้างประมาณ 37 เซนติเมตร หนา 12.50 เซนติเมตร ตั้งอยู่บนฐานเสมาก่ออิฐถือปูน ลักษณะเป็นฐานสิงห์ย่อมุมไม้สิบสอง เหนือฐานสิงห์ทำเป็นบัวจงกลหรือบัวแวงรองรับใบเสมา ลักษณะฐานเสมาแบบนี้นิยมทำในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ส่วนใบเสมาแกะสลักเป็นรูปดอกไม้เทศคล้ายพุดตานผสมผสานด้วยรูปใบไม้และดอกไม้สี่กลีบหรือลายประจำยามตามร่องประดับกระจกสีต่าง ๆ บางแผ่นสลักรูปสัตว์สอดแทรกอยู่ภายในลายดอกไม้ เช่น รูปลิง รูปแบบศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นลักษณะคล้ายกับลวดลายปูนปั้นที่นิยมประดับอุโบสถในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นรัชกาลที่ 1–3

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปาลิไลยก์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  พงศ์ชาติ อินทชุ่ม. "การศึกษาวิเคราะห์ศิลปะบนใบเสมาของวัด ในบริเวณแหล่งชุมชนโบราณพื้นที่อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี" (PDF). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. p. 149.
3. ↑  "วัดป่าลิไลย์(วัดป่าเลไลย์)". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
**การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2** หรือ**การปฏิวัติเทคโนโลยี** เป็นระยะที่มีการวางมาตรฐานและการทำให้เป็นอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สำหรับการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งแรกซึ่งยุติลงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นั้น ถูกคั่นด้วยระยะชะลอตัวของนวัตกรรมที่สำคัญก่อนการปฏิวัติครั้งนี้ใน ค.ศ. 1870 แม้ว่าเหตุการณ์การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2 จำนวนหนึ่งสืบย้อนไปได้ถึงนวัตกรรมก่อนหน้านี้ในด้านการผลิต เช่น การตั้งอุตสาหกรรมเครื่องมือกล การพัฒนาวิธีการผลิตชิ้นส่วนสับเปลี่ยนได้ (interchangeable parts) และการประดิษฐ์กระบวนการเบสเซเมอร์เพื่อผลิตเหล็กกล้า แต่การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2 นี้โดยทั่วไประบุว่าอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1870 ถึง 1914 (ปีที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติ)

ความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการผลิตทำให้เกิดการใช้ระบบเทคโนโลยีอย่างแพร่หลาย เช่น เครือข่ายโทรเลขและทางรถไฟ การส่งแก๊สและน้ำ และระบบสิ่งปฏิกูล ซึ่งก่อนหน้านั้นจำกัดวงอยู่ในนครไม่กี่แห่งเท่านั้น การขยายตัวอย่างมหาศาลของเส้นทางรถไฟและโทรเลขหลัง ค.ศ. 1870 ทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายประชากรและความคิดอย่างไม่เคยมีมาก่อน ซึ่งทำให้เกิดโลกาภิวัฒน์ระลอกใหม่ ในช่วงเวลาเดียวกัน มีการเริ่มระบบเทคโนโลยีใหม่ ซึ่งที่สำคัญที่สุดได้แก่ พลังงานไฟฟ้าและโทรศัพท์ การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 2 ดำเนินไปจนเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยการติดตั้งไฟฟ้าในโรงงานระยะต้นและสายการผลิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Second Industrial Revolution: 1870-1914
**วัดคันธาพฤกษา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ บนเนื้อที่ 2 งาน 55 ตารางวา 

วัดคันธาพฤกษา หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดแม่กำปอง** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ไล่เลี่ยกับการถือกำเนิดขึ้นของชุมชน แต่เดิมเป็นอาศรมตั้งอยู่เชิงเขาห่างจากหมู่บ้านราว 300 เมตร จนเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้ย้ายที่ตั้งมาอยู่กลางหมู่บ้าน แต่เดิมมีถนนผ่านด้านทิศเหนือเท่านั้น ปัจจุบันมีถนนตัดผ่านด้านทิศใต้ของวัด ชื่อของวัดคันธาพฤกษามาจากฉายาของครูบาอินสม คนฺธรโส ท่านเป็นผู้ริเริ่มสร้างขึ้นบนที่ดินของพี่สาวท่าน และอยู่ท่ามกลางพฤกษา คือป่าเขาลำเนาไพร

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกลางน้ำ (อุทกเสมา) ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงสองแห่งเท่านั้นในภาคเหนือ อีกแห่งคือ วัดพุทธเอ้น อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิหารไม้สักทองแกะสลักลวดลายล้านนา และพระธาตุเจดีย์สีขาว สร้างขึ้นจากงบประมาณในการจัดงานปอยหลวง งานบุญประจำปีที่ยิ่งใหญ่ของคนเหนือ มีการจัดงานสรงน้ำพระธาตุเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือนแปดเป็งหรือเดือนมิถุนายน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วิหารเหนือฟ้า...โบสถ์กลางนาวา วัดคันธาพฤกษา บ้านแม่กำปอง". ไทยรัฐ.
2. ↑  "โบสถกลางน้ำ วัดคันธาพฤกษา ต.ห้วยแก้ว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "'อุโบสถกลางน้ำ' วัดแม่กำปอง". โพสต์ทูเดย์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดคันธาพฤกษา**