**อะบูกัรบ์ อัสอ๊าด อัลกามิล** (อาหรับ: أسعد الكامل) เรียกว่า "อะบูกัรบ์" ชื่อเต็ม: อะบูกัรบ์ อัสอ๊าด อิบน์ ฮัสซาน มาลีกีกะริบ ยุฮามิน เป็นกษัตริย์ (ตุบบะอ์, อาหรับ: تُبَّع) แห่งอาณาจักรฮิมยะรียะฮ์ (เยเมน ในปัจจุบัน) ปกครองเยเมนตั้งแต่ปี 378-430 ในบางแหล่งมีการอ้างถึง อัสอ๊าด ว่าเป็นกษัตริย์องค์แรกในคาบสมุทรอาหรับ ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนายูดาย, แม้ว่านักวิชาการบางคนจะสงสัยก็ตาม  เขาเป็นคนแรกที่คลุมกะอ์บะฮ์ ด้วยกิสวะฮ์

ประวัติ
-------

ในขณะที่บางแหล่งยอมรับว่า อะบูกัรบ์ เป็นกษัตริย์องค์แรกในบรรดากษัตริย์ของฮิมยะรียะฮ์ ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนายูดาย สถานการณ์ของการกลับใจใหม่ของเขานั้นเต็มไปด้วยตำนานและตำนาน ตามบันทึกดั้งเดิม อะบูกัรบ์ ดำเนินการเดินทางทางทหารเพื่อกำจัดอิทธิพลที่เพิ่มขึ้นของไบแซนไทน์ ในจังหวัดทางเหนือของเขา  กองกำลังของเขาไปถึงมะดีนะฮ์ ซึ่งขณะนั้นรู้จักกันในชื่อ "ยัษริบ" ไม่พบการต่อต้านใด ๆ พวกเขาผ่านเมืองไปโดยทิ้งโอรสคนหนึ่งของกษัตริย์ไว้เบื้องหลังในฐานะผู้ปกครองเมือง อย่างไรก็ตาม ไม่กี่วันต่อมา ชาวเมืองยัษริบ ได้สังหารผู้ปกครองคนใหม่ ซึ่งเป็นโอรสของกษัตริย์ เมื่อได้รับข่าว กษัตริย์ก็ยกทัพกลับเพื่อล้างแค้นให้กับการตายของโอรสและทำลายเมือง เขาสั่งให้ตัดต้นปาล์ม ทั้งหมดรอบเมือง เพราะต้นไม้เป็นแหล่งรายได้หลักของชาวเมือง จากนั้นจึงปิดล้อมเมือง 

ชาวยิว ในยัษริบ ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเพื่อนบ้านชาวอาหรับนอกรีต พยายามปกป้องเมืองของพวกเขา ในระหว่างการปิดล้อม อะบูกัรบ์ล้มป่วย ปราชญ์ชาวยิวในท้องถิ่นสองคนชื่อ กะอ์บ และ อัสซาด ใช้โอกาสนี้เดินทางไปยังค่ายของเขา และเกลี้ยกล่อมให้เขายกการปิดล้อม  นักวิชาการยังได้สร้างแรงบันดาลใจให้กษัตริย์สนใจศาสนายูดาย และเขากลับใจใหม่ในปี 390 โดยเกลี้ยกล่อมให้กองทัพของเขาทำเช่นเดียวกัน   ต่อมา กะอ์บ และ อัสซาด กลับมาพร้อมกับอะบูกัรบ์ที่อาณาจักรของเขา ซึ่งพวกเขาได้รับมอบหมายให้เปลี่ยนประชากร อย่างไรก็ตาม ในขณะที่นักวิชาการบางคนกล่าวว่าประชากรกลับใจใหม่แบบขายส่ง  คนอื่นๆ เห็นว่าประมาณครึ่งหนึ่งกลายเป็นผู้เปลี่ยนใจเลื่อมใส ส่วนที่เหลือยังคงรักษาความเชื่อนอกรีตและวิหาร  ในบรรดาผู้ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนายูดายคือ ฮาริษ อิบน์ อัมร์ หลานชายของอะบูกัรบ์ ซึ่งอะบูกัรบ์ ได้แต่งตั้งให้เป็นอุปราชของชาว มะอ๊าด ในแทบทะเลแดง และเป็นหัวหน้ารัฐบาลของมักกะฮ์ และ ยัษริบ 

กล่าวกันว่า ตุบบะอ์ อะบูกัรบ์ อัสอ๊าด ถูกสังหารโดยทหารของเขาเอง ซึ่งเบื่อกับการรณรงค์ทางทหารอย่างต่อเนื่องของเขา เขาทิ้งโอรสไว้สามคน: ฮัสซาน อัมร์ และโซราห์ (ยูซุฟ) 

ผู้ไม่เห็นด้วยคนหนึ่งที่เห็นว่า อะบูกัรบ์ เป็นผู้เปลี่ยนใจเลื่อมใสมานับถือศาสนายูดายคือผู้เขียน JR Porter การเขียนในปี 1980 พอร์เตอร์แย้งว่าบัญชีของการเปลี่ยนแปลงของกัรบ์ ปรากฏขึ้นครั้งแรกในภายหลังในบันทึกประวัติศาสตร์ ดังนั้นจึงไม่น่าเชื่อถือ อย่างไรก็ตาม พอร์เตอร์ยอมรับว่าการย้ายไปสู่ศาสนายูดายในส่วนของกัรบ์นั้น "น่าเชื่อถือโดยสิ้นเชิง" เนื่องจากมีชนเผ่ายิวที่มีอำนาจในยัษริบ พอร์เตอร์กล่าวว่า กษัตริย์ฮิมยะรียะฮ์คนต่อมา ซูนูวาส (ค.ศ. 517–525) เป็นผู้เปลี่ยนใจเลื่อมใสมานับถือศาสนายูดาย "แน่นอน"

ตุบบะอ์ในศาสนาอิสลาม
--------------------

ในอัลกุรอาน กล่าวถึงกลุ่มชนหลายกลุ่มชนเช่น กลุ่มชนของนูห์, อ๊าด, ษะมูด, อัศฮาบุรร็อส, อัศฮาบุลก็อรยะฮ์, อัศฮาบุลมัดยัน และมุอ์ตัลกาฟิต และหนึ่งในนั้นคือ **กลุ่มชนของตุบบะอ์** (อาหรับ: قوم تبع) 

โดยอัลลอฮ์ทรงตรัสว่า 

> พวกเขา (กุฟฟารมักกะฮ์) ดีกว่า หรือว่าหมู่ชนแห่งตุบบะอ์ (ชาวซะบะอ์แห่งเยเมน) และบรรดาหมู่ชนก่อนหน้าพวกเขาดีกว่า เราได้ทำลายล้างพวกเขา เพราะพวกเขาเหล่านั้นเป็นผู้กระทำความผิด
> 
> — ซูเราะฮ์ อัดดุคอน อายะฮ์ 37

แลทรงตรัสอีกครั้งว่า

> และอัศฮาบุลอัยกะฮ์ และหมู่ชนของตุบบะอ์พวกเหล่านั้นทั้งหมดได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล ดังนั้นสัญญาของเราจึงเหมาะสมคู่ควรแก่พวกเขา
> 
> — ซูเราะฮ์ กอฟ อายะฮ์ที่ 14

อิบน์ กะษีร กล่าวในตัฟซีรว่า 

> พวกเขา ตุบบะอ์ เป็นวงศ์วานชาวอาหรับของเกาะห์ฏอน เช่นเดียวกับคนเหล่านี้ (ชาวกุร็อยช์) เป็นวงศ์วานชาวอาหรับของอัดนาน ในบรรดาชาวฮิมยัร ซึ่งรู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า ซะบะอ์ เมื่อชายคนหนึ่งขึ้นเป็นกษัตริย์ พวกเขาเรียกเขาว่า ตุบบะอ์ ตามชื่อที่คุสโรสำหรับกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย ซีซาร์สำหรับกษัตริย์ของชาวโรมัน และฟาโรห์สำหรับผู้ปกครองอียิปต์ผู้ปฏิเสธศรัทธา เนกุสสำหรับกษัตริย์แห่งอบิสซิเนีย และอื่นๆ ท่ามกลางประชาชาติอื่นๆ
> 
> 

และในกิตาบุลอิบารของอิบน์ ค็อลดูน กล่าวว่า

> สิ่งนี้สามารถอธิบายได้จากสิ่งที่เกิดขึ้นในบรรดาประชาชาติ เมื่ออำนาจกษัตริย์ของอ๊าดถูกกำจัด พวกษะมูด พี่น้องของพวกเขาก็เข้ายึดครอง พี่น้องของพวกเขาคือชาวอามาเลขประสบความสำเร็จในที่สุด ชาวอามาเลขสืบต่อจากพี่น้องของพวกเขา คือ ฮิมยัร พวกฮิมยัรได้รับช่วงต่อจากพี่น้องของพวกเขา พวกตุบบะอ์ ซึ่งเป็นของพวกฮิมยัร พวกเขาได้รับความสำเร็จเช่นเดียวกันโดย อัฎวาอ์ จากนั้น มุฎ็อร ก็เข้ามามีอำนาจ
> 
> 

อิบน์ กะษีร ได้สรุปว่า ตุบบะอ์ในที่นี้หมายถึงปัจเจกบุคคล และเป็นกษัตริย์ที่ชอบธรรมในชื่อ อัสอ๊าด อะบูกัรบ ซึ่งปกครองเป็นเวลา 326 ปีก่อนการถือกำเนิดของนบีอันเป็นที่รักของเรา ﷺ
หลังจากกล่าวถึงเหตุการณ์อันยาวนานของบุคคลนี้ อิบน์ กะษีร ได้เขียนไว้ว่า

> เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นว่า ตุบบะอ์ที่กล่าวถึงในที่นี้เข้ารับอิสลาม แต่ต่อมาคนของเขาหลงผิด ทั้งสองครั้ง อัลกุรอานได้กล่าวถึง 'กลุ่มชนของตุบบะอ์ ไม่ใช่ตุบบะอ์' เอง สิ่งนี้สนับสนุนโดยเรื่องเล่าของซะฮ์ล อิบน์ ซะอ์ด และอิบน์ อับบาส ซึ่งบันทึกโดย อิบน์ อะบีฮาติม, อิมาม อะหมัด, อัฏเฏาะบะรอนีย์ และคนอื่นๆ ว่าท่านเราะซูล ﷺ กล่าวว่า: "อย่าประณาม ตุบบะอ์ เหนื่องจากเขาเข้ารับอิสลามแล้ว"
> 
> 

คำถามเกี่ยวกับนบีที่ถูกส่งไปหาพวกเขาหรือหากตัวเขาเองเป็นนบีนั้นไม่พบข้อสรุปที่แน่ชัดสำหรับเรื่องนี้ และจำเป็นต้องมีการค้นคว้าเพิ่มเติม และ ณ ตอนนี้ นี่คือสิ่งที่ทราบ

> "ข้าไม่รู้ว่าท่านตุบบะอ์เป็นนบีหรือไม่ และไม่รู้ว่าท่านซูลก็อรนัยน์เป็นนบีหรือไม่"
> 
> — บันทึกโดย อัลฮากิม และ อัลบัยฮะกี ชัยค์อัลอัลบานี กล่าวว่า เป็นหะดีษที่เศาะฮีฮ์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Who are the people of Tubba in the Qur'an? - Islam Stack Exchange

อ้างอิง
-------


1. 1 2  "DASI: Digital Archive for the Study of pre-islamic arabian Inscriptions: Epigraph details". *dasi.cnr.it*. สืบค้นเมื่อ 2019-11-08.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Heinrich Graetz; Bella Löwy; Philipp Bloch (1902). *History of the Jews, Volume 3*. Jewish Publication Society of America. pp. 62–64. Abu Kariba Asad.
3. ↑  Kharif, Badr Al (February 15, 2009). "Kiswah: The Covering of the Kaaba". Aawsat.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 1, 2011. สืบค้นเมื่อ July 9, 2010.
4. ↑  M. Avrum Ehrlich (ed.
5. ↑  Chaikin, Moses Avigdor (1899). *The Celebrities of the Jews: A glance at the historical circumstances of the Jewish people from the destruction of Jerusalem to the present day. Part I. 70-1290*. Pawson & Brailsford. สืบค้นเมื่อ July 9, 2010.
6. ↑  Justin Paul Heinz (August 2008). "The Origins of Muslim Prayer: Sixth and Seventh Century Religious Influences on the Salat Ritual" (PDF). สืบค้นเมื่อ July 9, 2010.[*ลิงก์เสีย*]
7. ↑  Sigmund Hecht (1908). *Post-Biblical History: a compendium of Jewish history from the close of the biblical records to the present day, for the home and Sabbath-school*. Bloch. สืบค้นเมื่อ July 9, 2010.
8. ↑  อัลกุรอาน 44:37
9. ↑  อัลกุรอาน 50:14
10. ↑  Tafsīr al-Qur’ān al-‘Adhīm by Ibn Kathir
11. ↑  Kitab al-Kiba’ir by Ibn Khaldun
12. ↑  al-Bidayah wa al-Nihayah by Ibn Kathir
13. ↑  Saheeh al-Jaami 5/121