recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ภาพรวมสถาปัตยสวนศาสตร์ภาพรวมสถาปัตยสวนศาสตร์
**สถาปัตยสวนศาสตร์** (อังกฤษ: Architectural Acoustics) ศาสตร์ด้านเสียงที่เกี่ยวข้องในสถาปัตยกรรม โดยมีวัตถุประสงค์ให้เสียงภายในอาคารมีคุณภาพที่ดี เนื้อหาโดยรวมจะเกี่ยวข้อง การป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอกอาคาร, การป้องกันเสียงจากการสั่นสะเทือนของเครื่องจักรที่อยู่ภายในอาคาร, การปรับปรุงเพื่อลดเสียงก้อง-เสียงสะท้อนภายในอาคาร, การป้องกันเสียงกระแทก เสียงเดินจากชั้นบน, การปรับปรุงคุณภาพเสียงภายใน หอประชุม ห้องประชุม ห้องสัมมนา ห้องบันทึกเสียง ห้องเรียน สำนักงาน โรงภาพยนตร์ และห้องอื่นๆภายในอาคาร

การป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอกอาคาร
----------------------------------

**การป้องกันเสียงจากภายนอก** (External Noise) เสียงภายนอกได้แก่ ฝนตก, รถยนต์, เสียงจราจร, เสียงเครื่องบิน สามารถแก้ไขได้ โดยการ เสริมผนังเพื่อกันเสียง, ติดตั้งฉนวนกันเสียงใต้หลังคา, การติดตั้งฝ้าเพดานกันเสียง, การติดตั้งประตูกันเสียง, การติดตั้งหน้าต่างกันเสียง, การใช้ กระจกกันเสียง เพื่อป้องกันเสียงรบกวนจากภายนอกอาคาร

การป้องกันเสียงรบกวนจากภายในอาคาร
---------------------------------

**การป้องกันเสียงจากภายใน** (Interior Noise) เสียงรบกวนจากภายในอาคารเอง เช่น เสียงพูดคุยจากห้องอื่นๆ สามารถแก้ไขได้โดยการทำ ผนังกันเสียง, ประตูกันเสียง

การป้องกันเสียงเดิน เสียงกระแทกจากชั้นบน
----------------------------------------

**การป้องกันเสียงกระแทก** (Impact Noise) สามารถทำได้โดยการแก้ไขพื้นชั้นบน ลดเสียงกระแทก โดยการปูพรม หรือ เสริมพื้นชั้นบน หรือ ทำฝ้าเพดานกันเสียงที่ชั้นล่าง ฯลฯ

การป้องกันเสียงจากการสั่นสะเทือนของเครื่องจักรที่อยู่ภายในอาคาร
---------------------------------------------------------------

**เสียงจากการสั่นสะเทือนของเครื่องจักร** (Mechanical Noise) สามารถทำได้โดยการติดตั้งอุปกรณ์ลดการสั่นสะเทือน ประเภทสปริง (Spring Isolator, Noise Isolator) หรือ ยางรองสั่นสะเทือน ใต้เครื่องจักร

การปรับปรุงเพื่อลดเสียงก้อง-เสียงสะท้อนภายในอาคาร
-------------------------------------------------

**การปรับปรุงเพื่อลดเสียงก้อง-เสียงสะท้อนภายในอาคาร** (Reverberation) เสียงก้อง-เสียงสะท้อน เกิดจากพื้นที่ผิวของห้องนั้นๆ ส่วนใหญ่เป็นวัสดุสะท้อนเสียง การแก้ไขสามารถทำได้หลายวิธีการ เช่น กรุ แผ่นซับเสียง หรือ ปูพรมในห้อง หรือ ปรับลดปริมาตรห้องให้เล็กลง ฯลฯ

การปรับปรุงคุณภาพเสียงภายในห้อง
-------------------------------

**คุณภาพเสียงในห้อง** นั้น มีความเกี่ยวข้อง กับ หลายๆองค์ประกอบของห้อง ดังนั้น การแก้ไขจึงต้องทำในหลายๆส่วน เช่น การเลือกวัสดุที่มีความสามารถในการดูดซับเสียง, การออกแบบรูปทรงห้อง, การใช้ประตูกันเสียง ผนังกันเสียง, การใช้วัสดุสะท้อนเสียงในบางจุด รวมถึงการเลือกระบบปรับอากาศที่มีเสียงเบา

อ้างอิง
-------

* Anna Demming (Physics World), "Acoustics in architecture", สืบค้นวันที่ 7 สิงหาคม 2564
* CSR Bradford Insulation, "Acoustic Insulation Design Guide", สืบค้นวันที่ 7 สิงหาคม 2564

1. ↑  Exterior Noise, Noise control in the building envelope.
2. ↑  dB Cover, What is The Impact Sound Noise.
**อายุเฉลี่ยของตราสารหนี้** (อังกฤษ: Bond duration) เป็นระยะเวลาการจ่ายคืนเงินเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักด้วยกระแสเงินในแต่ละงวด ซึ่งการตีความของดูเรชั่นอาจเปรียบเสมือนกับอายุคงเหลือของตราสารหนี้นั้นๆ แต่ดูเรชั่นได้คำนึงถึงจำนวนเงินที่ตราสารนั้นจ่ายให้แก่ผู้ลงทุนในแต่ละงวดด้วย ทำให้การพิจารณาความเสี่ยงเป็นไปอย่างสมเหตุสมผลมากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น ตราสารหนี้ที่จ่ายอัตราคูปองเท่ากับศูนย์ (zero-coupon bond) มีอายุคงเหลือ 2 ปี กับตราสารหนี้ที่มีอายุคงเหลือ 2 ปีจ่ายคูปองในอัตรา 3% ต่อปี ถ้าหากความเสี่ยงด้านเครดิต และ yield-to-maturity ของตราสารทั้งสองเท่ากัน ผู้ลงทุนย่อมที่จะสนใจตราสารที่จ่ายคูปองในอัตราที่สูงกว่า

ประเภทของดูเรชั่น
-----------------

### Macaulay duration

{\displaystyle {\mbox{Macaulay duration}}=\left(\sum \_{t=1}^{n}{\frac {tC}{(1+i)^{t}}}+{\frac {nM}{(1+i)^{n}}}\right)\div P}
* n = จำนวนงวดทั้งหมดของตราสารหนี้
* t = งวดที่ของกระแสเงิน
* C = กระแสเงินในแต่ละงวด
* M = กระแสเงินที่จ่ายตอนวันครบกำหนด (ส่วนใหญ่จะเป็นมูลค่าที่ตรา)
* i = อัตราคิดลด (ร้อยละต่องวด)
* P = ราคาของตราสารหนี้
* ค่าที่คำนวณได้จะมีหน่วยเป็นจำนวนงวด

### Modified duration

Modified duration = Macaulay duration / (1+i)
เป็นการแปลงค่า Macaulay duration โดยดูว่าหากอัตราดอกเบี้ยเปลี่ยนแปลงจะกระทบต่อค่าดูเรชั่นอย่างไร

ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อค่าดูเรชั่น
--------------------------------

กระแสเงินที่จ่ายในแต่ละงวดมีผลต่อค่าดูเรชั่น โดยตราสารหนี้ที่มีการจ่ายกระแสเงินในงวดแรกๆ เป็นจำนวนมากย่อมมีค่าดูเรชั่นน้อยกว่าตราสารที่มีการจ่ายกระแสเงินในงวดหลังๆ จำนวนมาก นอกจากนี้ตราสารหนี้ที่จ่ายคูปองเท่ากับศูนย์จะมีค่า Macaulay duration เท่ากับอายุคงเหลือของตราสารนั้น จึงเห็นได้ว่าตราสารหนี้ที่มีอัตราคูปอง และ yield-to-maturity ต่ำ ย่อมมีค่าดูเรชั่นสูงกว่าตราสารหนี้ที่มีอัตราคูปอง และ yield-to-maturity สูง

การใช้งานค่าดูเรชั่น
--------------------

ดูเรชั่นช่วยในการวัด sensitivity ของตราสารหนี้นั้นๆ ว่าหากอัตราดอกเบี้ยเปลี่ยนแปลงไปในขนาดเล็กๆ เช่น 1 basis point ซึ่งสามารถคำนวณได้จากความสัมพันธ์

dP/P = - D \* dy

D = Modified duration

การใช้ดูเรชั่นในการวัดความผันผวนของตราสารหนี้เหมาะกับการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยขนาดเล็กมากๆ เท่านั้นเพราะไม่เช่นนั้นค่าดูเรชั่นจะไม่สามารถจับการเปลี่ยนแปลงที่มีลักษณะเป็นเส้นโค้งได้ จึงต้องมีการใช้ค่า convexity มาช่วยวัดด้วย

ตัวอย่าง
--------

ถ้าอัตราดอกเบี้ยในตลาดมีค่าร้อยละ 5 ต่อปี พันธบัตรรัฐบาลอายุ 3 ปี มีอัตราคูปองร้อยละ 3 ต่อปี จะมีดูเรชั่นเท่ากับ 5.775 และ zero-coupon bond ที่มีอายุและดูเรชั่นเท่ากับ 5.775 งวด หาก อัตราดอกเบี้ยในตลาดเพิ่มขึ้น 1 จุดเบสิส ราคาของตราสารหนี้ทั้งสองจะมีการเปลี่ยนแปลง ดังนี้

|  | ราคาเดิม | ราคาใหม่ |  % ราคาเปลี่ยนแปลง |
| --- | --- | --- | --- |
| พันธบัตรรัฐบาล | 944.92 | 944.65 | -0.028% |
| zero-coupon bond | 1000.00 | 999.72 | -0.028% |

จะเห็นว่าตราสารหนี้ที่มีดูเรชั่นเท่ากัน แม้ว่าจะมีการจ่ายคูปองที่ต่างกัน จะมีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยตลาดที่เท่ากัน

อ้างอิง
-------

* Advanced Bond Concepts: Duration
* อัญญา ขันธวิทย์. 2547. บทที่ 4. การวิเคราะห์ความเสี่ยงจากการลงทุนในหลักทรัพย์. ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
* Karpoff, Jonathan M. Lecture note of FIN 509: Foundations of Asset Valuation. เก็บถาวร 2009-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อายูกะ** (อักษรโรมัน: *Ayuka*) หรือ **อายูกิ ข่าน** (อักษรโรมัน: *Ayuki Khan*; ค.ศ. 1669–1724) เป็นผู้นำชาวคัลมึคภายใต้การปกครองรัฐข่านคัลมึค ซึ่งถึงจุดสุดยอดในด้านเศรษฐกิจ, การทหาร และอำนาจทางการเมือง ในนามของรัสเซีย อายูกะ ข่าน ได้ปกป้องพรมแดนทางใต้ของรัสเซีย มีส่วนร่วมในการสำรวจทางทหารหลายครั้งเพื่อต่อสู้กับชนเผ่ามุสลิมในเอเชียกลาง, คอเคซัสเหนือ และคาบสมุทรไครเมีย

กองทหารคัลมึคได้บุกโจมตีบาจเคอร์โดยมีการก่อการกำเริบบาจเคอร์ที่คาซันและโอเรนบุร์ก (ค.ศ. 1681–1684) จากนั้นรัฐบาลรัสเซียก็ส่งไปเจรจาสำหรับอายูเกะ เจ้าชาย โกลิตซิน อะเลกเซย์ อีวาโนวิช ซึ่งการเจรจาเหล่านี้ล้มเหลวในการหยุดการโจมตีคัลมึคของรัสเซีย รวมทั้งทำให้อายูกะ ข่าน มีความสัมพันธ์ฉันมิตรกับปอร์ต, ไครเมีย และเปอร์เซีย

เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองรัสเซียในความพยายามที่จะเสริมสร้างอิทธิพลในแม่น้ำวอลกาตอนล่าง โดยได้สนับสนุนอายูกะ ข่าน และใช้กองกำลังของเขาในระหว่างการปราบปรามการก่อการกำเริบของอัสตราฮัน (ค.ศ. 1705–1706) และบูลาวิน (ค.ศ. 1707–1709) เช่นเดียวกับในมหาสงครามเหนือ (ค.ศ. 1700–1721) และสงครามรัสเซีย-เปอร์เซีย (ค.ศ. 1722–1723) สำหรับสงครามหลัง เพื่อเป็นเกียรติแก่การรับใช้ของเขา เขาได้รับพระราชทานดาบทองคำและเข็มขัดที่ประดับด้วยเพชรพลอยโดยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1

อายูกะ ข่าน ฟื้นความสัมพันธ์อย่างสันติกับอาณาจักรรัสเซีย โดยหันความสนใจไปทางทิศตะวันออก ซึ่งอายูกะ ข่าน ได้ดำเนินการทัพทางทหารต่อชาวคาซัคและเติร์กเมน โดยทำให้พวกเขาตกเป็นเมืองขึ้น ส่วนหนึ่งของมังเฆิสชัคเติร์กเมนถูกแทนที่โดยอายูกะ ข่าน แห่งแม่น้ำวอลกา ในช่วงเวลาเดียวกันรวมถึงการทำสงครามกับชาวดาเกสตาน, คูมึค, คาบาร์เดีย และคูบันที่ประสบความสำเร็จ กระทั่งใน ค.ศ. 1690 ทะไลลามะได้พระราชทานตำแหน่งคัลมึค ไทชา อายูเกะ ข่าน ด้วยลัญจกร

อ่านเพิ่ม
---------

* Dupu, Trevor N.; Wendell Blanchard (1991). *Mongolia: Chapter 3C. Mongolia in Transition*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-16.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Republic of Kalmykia". Kommersant. 2004-03-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-08. สืบค้นเมื่อ 2007-04-06. "The Kalmyk Khanate reached its peak of power in the period of Ayuka Khan (1669-1724). Ayuka Khan fulfilled his responsibility to protect the southern borders of Russia and conducted many military expeditions against the Crimean Tatars, Ottoman Empire and Kuban Tatars. He also waged wars against the Kazakhs, subjugated the Mangyshlak Turkmens, and made multiple expeditions against the highlanders of the North Caucasus."
2. ↑  Konstantin Nikolaevich Maksimov. *Kalmykia in Russia's Past and Present National Policies and Administrative System* Central European University Press, 2008 ISBN 9639776173 p 86
3. ↑  Konstantin Nikolaevich Maksimov. *Kalmykia in Russia's Past and Present National Policies and Administrative System* Central European University Press, 2008 ISBN 9639776173 p 86

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
เวทีมวยในตำบลอ่าวนาง อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่
**สังเวียนมวย** หรือ **เวทีมวย** หรือ **สนามมวย** (อังกฤษ: Boxing ring) เป็นสนามกีฬาสำหรับใช้การแข่งขันกีฬามวย ไม่ว่าจะเป็นมวยไทยหรือมวยสากล โดยมากแล้วสังเวียนมวยมักจะเป็นสนามกีฬาในร่ม เว้นแต่สังเวียนมวยชั่วคราว

ตามกติกาสากลแล้ว สังเวียนมวยที่ได้มาตรฐานจะต้องมีลักษณะดังนี้

1. สังเวียนต้องเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดเล็กด้านละ 20 ฟุต (6.10 เมตร) ขนาดใหญ่ด้านละ 24 ฟุต (7.30 เมตร) วัดภายในเส้นเชือก พื้นเวทีสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า 3 ฟุต แต่ไม่สูงกว่า 4 ฟุต

2. เชือกกั้น ต้องมีเชือก 4 เส้น ขนาดเส้นผ่านศูนย์ไม่น้อยกว่า 1½ นิ้ว ขึงติดกับเสาที่มุม สูงจากพื้นเวทีขึ้นไป 16, 32, 48 และ 60 นิ้ว ตามลำดับ ให้หุ้มเชือกด้วยวัสดุอ่อนนุ่มและเรียบ ที่มุมเชือกด้านในต้องหุ้มด้วยวัสดุอย่างอ่อน เชือกแต่ละด้านของสังเวียนต้องผูกยึดกันด้วยผ้าเหนียวสองชิ้น ซึ่งมีขนาดกว้าง 1 – 1½ นิ้ว โดยมีระยะห่างที่เท่า ๆ กันและผ้าที่ผูกนั้นต้องไม่ลื่นไปตามเชือก

3. พื้นเวที ต้องปลอดภัยได้ระดับ ปราศจากสิ่งกีดขวางใด ๆ และต้องยื่นออกไปนอกเชือกอย่างน้อย 20 นิ้ว ต้องปูด้วยสักหลาด ยางหรือวัสดุอื่นที่เหมาะสม มีลักษณะยืดหยุ่นได้ มีความหนาไม่น้อยกว่า 1 ½ นิ้ว ปูทับด้วยผ้าตึงคลุมพื้นเวทีทั้งหมด

4. มุมสังเวียน ต้องตั้งเสาที่มุมทั้งสี่ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 นิ้ว สูงขึ้นไปจากเวที 60 นิ้ว พร้อมทั้งหุ้มนวมที่มุมภายในเส้นเชือกให้เรียบร้อยเพื่อไม่ให้เกิดอันตรายกับนักมวย มุมแดงคือมุมสังเวียนด้านซ้ายมือใกล้กับประธานกรรมการควบคุมการแข่งขันหรือประธานคณะลูกขุน

5. บันได มี 3 บันได กว้างไม่น้อยกว่า 3 ฟุต ไว้ที่มุมต้องข้ามของเวทีสองบันไดเพื่อให้นักมวยและพี่เลี้ยงขึ้นลง ส่วนอีกบันไดหนึ่งนั้นให้อยู่ที่มุมตรงกลางสำหรับผู้ชี้ขาดและแพทย์

6. กล่องพลาสติก ที่มุมกลางทั้งสองมุมนอกสังเวียนให้ติดล่องพลาสติกมุมละกล่อง เพื่อให้ผู้ชี้ขาดทิ้งสำลีหรือกระดาษบาง ๆ ที่ซับเลือดแล้ว 

7. สังเวียนเพิ่มเติม อาจใช้สังเวียน 2 สังเวียน ในการแข่งขันที่มีนักกีฬามาก หรือชิงชนะนัดสำคัญ ๆ ได้

สำหรับสนามมวยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ ในประเทศไทย ได้แก่ สนามมวยราชดำเนิน, สนามมวยเวทีลุมพินี ในต่างประเทศ อาทิ สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น, สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ ในประเทศญี่ปุ่น และเมดิสันสแควร์การ์เดน ในประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  จากการกีฬาแห่งประเทศไทย[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Ring history: Events that shaped Madison Square Garden's ring จาก อีเอสพีเอ็น (อังกฤษ)
**การคว่ำบาตร** (อังกฤษ: boycott) หมายถึง การยุติการติดต่อกันในมิติใดมิติหนึ่ง เพื่อประโยชน์ในการลงโทษ ต่อรอง หรือเพื่อตักเตือน โดยที่มาของคำว่าคว่ำบาตรในภาษาไทยมาจากศัพท์ในพระไตรปิฎกเถรวาท แต่ส่วนใหญ่คำว่าคว่ำบาตรในประเทศไทยนั้นมักถูกใช้แทนความหมายของคำว่า boycott ในภาษาอังกฤษ ที่เป็นความหมายในด้านการค้าหรือการเมือง

การคว่ำบาตร (boycott หรือ บอยคอตต์) ในทางการค้า มักจะใช้ในระดับการค้าระหว่างประเทศ โดยกลไกการคว่ำบาตรอาจจะมีทั้ง การไม่ยอมขายสินค้าหรือบริการให้ประเทศคู่ค้า หรือไม่ซื้อสินค้าหรือบริการจากประเทศคู่ค้า หรืออาจจะทั้งสองกรณีก็ได้ การคว่ำบาตรในความหมายทางการค้าจึงถือได้ว่าเป็นอาวุธทางเศรษฐกิจที่ร้ายกาจอย่างหนึ่ง เพื่อใช้ต่อรองให้คู่กรณีจำยอมในข้อตกลงด้านอื่น ๆ เช่น ด้านการทูต การเมือง วัฒนธรรม การทหาร หรือแม้แต่ด้านการค้า เนื่องเพราะทุกประเทศในโลกต้องค้าขายกัน เพื่อแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการที่ตนเองไม่สามารถผลิตเองได้ หรือผลิตได้ไม่พอกับความต้องการในประเทศ

ศัพทมูลวิทยา
------------

คว่ำบาตร ที่ใช้ในเชิงเศรษฐกิจ มาจากคำว่า *Boycott* ในภาษาอังกฤษ โดยเดิมนั้นเป็นนามสกุลของ กัปตันชาร์ลส์ คันนิ่งแฮม บอยคอตต์ ซึ่งเป็นคนแรกที่ถูกคว่ำบาตร ไม่คบหาสมาคมด้วย สาเหตุของการที่กัปตันบอยคอตต์ เป็นคนแรกในโลกที่ถูกคว่ำบาตร เนื่องมาจากว่าเขาเป็นเจ้าของที่ดินให้เช่ารายใหญ่ในไอร์แลนด์ แต่ว่ากันว่า กัปตันบอยคอตต์ไล่ผู้เช่าที่ดินทำกินออกจากที่อย่างไร้เมตตา ชาวบ้านจึงรวมตัวกันประท้วงไม่ยอมทำงานให้ ไม่ให้ความร่วมมือใด ๆ ทั้งสิ้นและไม่คบหาสมาคมกับครอบครัวนี้ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 1880 แล้ว แต่ชื่อของเขาก็ยังถูกนำมาใช้อย่างต่อเนื่องยาวนานจนกลายเป็นศัพท์เฉพาะจนถึงปัจจุบัน

ดูเพิ่ม
-------

* การคว่ำบาตร (ศาสนาพุทธ)

อ้างอิง
-------
กลุ่มเด็กนักเรียนขณะแสดงท่าทางคารวะแบบเบลลามี ช่วงเดือนพฤษภาคม 1942
**การคารวะแบบเบลลามี** (อังกฤษ: Bellamy salute) เป็นสัญลักษณ์มือซึ่งคิดค้นขึ้นโดยฟรานซิส เบลลามีเพื่อใช้ประกอบการมอบคำปฏิญาณแก่ธงชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้ดัดแปลงมาจากการคารวะแบบโรม หรือเป็นที่รู้จักกันว่า "การคารวะธงชาติ" ถูกใช้ครั้งแรกในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1892 ต่อมา การคารวะของพลเรือนได้เปลี่ยนเป็นการกำมือแนบกับหัวใจ และได้เพิ่มไปใช้แขนตามการคิดค้นของเบลลามี

ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ลัทธิฟาสซิสต์ได้ดัดแปลงการคารวะแบบโรมเพื่อการฟื้นฟูวัฒนธรรมโรมันโบราณ ต่อมา พรรคนาซีได้ลอกเลียนแบบแนวคิดดังกล่าวได้เกิดเป็นการคารวะฮิตเลอร์ขึ้นมา ภายหลังจากการโจมตีที่เพิร์ลฮาร์เบอร์ ในปี ค.ศ. 1941 ประธานาธิบดีแฟรงกลิน โรสเวลต์ ได้เปลี่ยนไปใช้การกำมือแนบกับหัวใจเพื่อป้องกันความสับสนกับการสดุดีฮิตเลอร์ ซึ่งสภาคองเกรสได้อนุมัติในประมวลธง เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1942

อ้างอิง
-------

1. ↑  Leepson, Marc (2006). *Flag: An American Biography*. Macmillan. p. 171. ISBN 0312323093.

ดูเพิ่ม
-------

* การคารวะแบบโรม
* การคารวะฮิตเลอร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การคารวะแบบเบลลามี**

* Pledge of Allegiance History[*ลิงก์เสีย*]
* United States Department of Veteran Affairs เก็บถาวร 2007-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* US History.org-Betsy Ross
**รันนามารี** (อักษรโรมัน: *Rannamaari*) เป็นปีศาจแห่งท้องทะเลความเชื่อปรัมปราของชาวมัลดีฟส์ ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับการเปลี่ยนศาสนาจากพุทธเป็นอิสลาม

ประวัติ
-------

### ฉบับพื้นเมือง

รันนามารีเป็นปีศาจแห่งท้องทะเลลึก ชาวบ้านจำต้องสังเวยหญิงพรหมจารีแก่ปีศาจตนนี้ทุกเดือน โดยทุก ๆ วันสุดท้ายของเดือน กษัตริย์จะทรงเลือกสตรีที่สุขภาพอ่อนแอที่สุดในเกาะไปนอนค้างคืนที่วัดเพื่อรอการสังเวย โดยรันนามารีจะไปถึงในยามวิกาล ครั้นรุ่งสางหญิงผู้นั้นจะถึงแก่ความตาย และชาวเกาะจะช่วยกันปลงศพหญิงดังกล่าวด้วยการฝัง

### ฉบับอิบน์ บาตูตา

อิบน์ บาตูตา (อักษรโรมัน: *Ibn Batuta*) นักเดินทางชาวโมร็อกโก ผู้เคยเดินทางไปทวีปเอเชีย บันทึกเกี่ยวกับรันนามารีไว้ ความว่า

> "รันนามารี เป็นปีศาจที่ชาวมัลดีฟส์สมัยก่อนพรั่นพรึง ทุก ๆ เดือนจะมีการบูชายัญหญิงพรหมจารี มิเช่นนั้นชาวบ้านอาจถูกปีศาจตนนี้ออกอาละวาดด้วยความแค้น หญิงสาวชาวเกาะจะถูกกษัตริย์หรือองคมนตรีเลือกสำหรับไปบูชาปีศาจ เบื้องต้นเธอจะถูกขังเดี่ยวในวัดซึ่งตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลด้านบูรพาทิศของมาเลช่วงคืนแรกของเดือน ครั้นรุ่งสางครอบครัวจะไปที่วัดเพื่อรับศพของหญิงสาว ชาวมัลดีฟส์เกรงกลัวปีศาจตนนี้มาก จนกระทั่งมีผู้เดินทางมุสลิมคนหนึ่งเดินเข้าไปหาแม่หญิงที่จะถูกสังเวยแก่ปีศาจในวัดแล้วอ่านโองการจากพระคัมภีร์อัลกุรอาน เมื่อเขาอ่านโองการจบ ปีศาจก็หายไป และไม่ปรากฏเรื่องราวทำนองนี้ขึ้นอีก ประชาชนบนเกาะต่างดีใจที่ปีศาจตนนี้หายไป และเชื่อว่าอัลลอฮ์ใหญ่ยิ่งเหนือสิ่งอื่นใด ทั้งหมดจึงเข้ารับอิสลาม"
> 
>

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Maldivian history: A mockery of past and present". *The Daily Panic*. 8 พฤศจิกายน 2556. สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
**เรย์มอนด์ เคนเนดี้** (อังกฤษ: Raymond Kennedy; 28 กรกฎาคม 1951 - 30 พฤศจิกายน 2021) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่คว้าแชมป์ทุกรายการในประเทศกับอาร์เซนอลและลิเวอร์พูลในทศวรรษที่ 1970 และต้นทศวรรษที่ 1980 เคนเนดี้เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับ อาร์เซนอล จากนั้นเล่นในตำแหน่งมิดฟิลด์ฝั่งซ้ายให้กับ ลิเวอร์พูล เขายิงได้ 148 ประตูจาก 581 เกมในลีกและบอลถ้วยในอาชีพค้าแข้ง 15 ปีใน ฟุตบอลลีกอังกฤษ และยังได้ติดทีมชาติอังกฤษ 17 นัดระหว่างปี 1976 ถึง 1980 โดยยิงได้สามประตู

เคนเนดี้ผันตัวเป็นนักฟุตบอลอาชีพให้กับอาร์เซนอลในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1968 หลังจากเป็นนักเตะเยาวชนของสโมสร เขาลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่นัดแรกในอีก 10 เดือนต่อมาคือในเดือนกันยายน ค.ศ. 1969 ในฤดูกาล 1969-70 และคว้าแชมป์ อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ ในปี ค.ศ. 1970 เขาคว้าดับเบิลแชมป์ทั้ง ดิวิชั่น 1 (เดิม) และเอฟเอ คัพ ในฤดูกาล 1970-71 จากนั้นเขาเล่นในทีมชุดที่แพ้ใน เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ ปี 1972 หลังจากนั้นฟอร์มของเขาก็ถดถอย ต่อมาเขาก็ถูกขายให้ลิเวอร์พูลด้วยสถิติสโมสรในขณะนั้น 200,000 ปอนด์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1974 เป็นนักเตะคนสุดท้ายที่ย้ายเข้ามาในยุคของ บิลล์ แชงคลี ก่อนที่เขาจะประกาศเกษียณอายุจากอาชีพผู้จัดการทีมโดยมี บ๊อบ เพสลีย์ ผู้ช่วยผู้จัดการทีมของแชงคลีเข้ามารับตำแหน่งแทน เขาได้ดิ้นรนเพื่อตำแหน่งของเขา แต่หลังจาก บ๊อบ เปลี่ยนตำแหน่งเขาเป็นมิดฟิลด์ฝั่งซ้าย เขาได้ช่วยลิเวอร์พูลให้กลายเป็นสโมสรที่โดดเด่นของฟุตบอลอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 ถึง ค.ศ. 1982 ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ที่สโมสร ลิเวอร์พูลได้แชมป์ ดิวิชั่น 1 (เดิม) 5 สมัย (1975-76, 1976-77, 1978-79, 1979-80 และ 1981-82), แชริตีชีลด์ สี่ครั้ง (1976,1977,1979 และ 1980), ยูโรเปียนคัพ สามสมัย (1977, 1978 และ 1981), ยูฟ่าคัพ (1976), ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ (1977) และ ลีกคัพ (1981) และแชมป์ สโมสรโลก (1981) และได้รับรางวัล Match of the Day's Goal of the Season ในฤดูกาล 1978-79

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kent, Jeff (1996). *Port Vale Personalities*. Witan Books. p. 162. ISBN 978-0-9529152-0-1. ASIN 0952915200.
2. ↑  "Statistics from Gunnermania". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 July 2011. สืบค้นเมื่อ 26 January 2008.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
3. ↑  Mason, Peter (1 December 2021). "Ray Kennedy obituary". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 1 December 2021.
**เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล-เบเวิร์น** (เยอรมัน: *Elisabeth Christine von Braunschweig-Wolfenbüttel-Bevern*) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซียในฐานะพระอัครมเหสีของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย เมื่อแรกประสูติพระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล

ครอบครัว
--------

เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอทรงเป็นพระธิดาของดยุกแฟร์ดินันด์ อัลเบรตช์ที่ 2 แห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล และดัชเชสอังตัวเนตต์ อมาลีแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล โดยทรงเป็นลำดับที่สามจากพระโอรส-ธิดาทั้ง 16 องค์ พระองค์ทรงเป็นพระขนิษฐาของดยุกคาร์ลที่ 1 แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ดยุกอันทอน อูลริชแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล และทรงเป็นพระเชษฐภคินีของ ดยุกแฟร์ดินันด์แห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล หลุยเซ อมาลี เจ้าหญิงเอากุสท์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โซฟี อมาลี ดัชเชสแห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ สมเด็จพระราชินียูเลียนา มารีอาแห่งเดนมาร์ก นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเป็นพระภาคิไนย(หลานป้า)ของเอลีซาเบ็ท คริสทีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล พระจักรพรรดินีในจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

พระชนม์ชีพในช่วงเยาว์วัย
------------------------

พระองค์ทรงได้รับการศึกษาอย่างผิวเผินในด้านการสนทนาภาษาเยอรมันและภาษาฝรั่งเศส และด้านการเต้นรำและการวาดภาพอย่างละเล็กน้อยเท่านั้น ราชวงศ์เวลฟ์สายเบเวิร์นนั้นเป็นพวกเคร่งครัดศาสนาคริสต์นิกายลูเทอแรนมาก การเลี้ยงดูที่เคร่งครัดนี้ทำให้พระองค์ทรงเติบโตเป็นดัชเชสที่เงียบและขี้อาย

เสกสมรส
-------

ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ.1733 เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ(18 ปี)และมงกุฏราชกุมารฟรีดริชแห่งปรัสเซียทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรส ณ พระราชวังซัลซ์ดาห์ลุมของพระอัยกาดยุกลุดวิจ รูดอล์ฟแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ทั้งพระองค์ไม่มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันและทรงแยกกันอยู่ตั้งแต่ปีค.ศ.1740

สมเด็จพระราชินี
---------------

พระสัสสุระของเอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียได้เสด็จสวรรคตในปีค.ศ.1740 และพระสวามีของพระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ในช่วงเวลาที่พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งพระราชินีอยู่นั้นได้ทรงประทับอยู่อย่างเดียวดายที่พระราชวังโชนเฮาเซ่นโดยที่พระสวามีจะเสด็จมาเยี่ยมเยียนนานๆ ครั้ง และทรงได้รับมอบหมายให้เลี้ยงดูเจ้าหญิงฟรีดริเค่ ชาร์ล็อทเท่แห่งปรัสเซียที่ภายหลังได้อภิเษกกับดยุคแห่งยอร์คและอัลบานี

บั้นปลายพระชนม์ชีพ
------------------

หลังจากที่พระเจ้าฟรีดริชมหาราชทรงเสด็จสวรรคตและพระภาคิไนยเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มแห่งปรัสเซียได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อ พระองค์ก็ยังคงประทับอยู่ที่พระราชวังโชนเฮาเซ่นเช่นเดิม โดยมีพระญาติและสมาชิกราชวงศ์ต่างๆ เสด็จมาเยี่ยมกันอยู่บ่อยๆ พระองค์ทรงเสด็จสวรรคตอย่างสงบในวันที่13 มกราคม ค.ศ.1797 มีพระชนมายุรวมได้ 82 พรรษา

อ้างอิง
-------

* Elizabeth Christine, Wife of Frederick the Great by Catherine E. Hurst
* „Ich bleibe zurück wie eine Gefangene": Elisabeth Christine und Friedrich der Große (Biografien) by Karin Feuerstein-Praßer
*สำหรับ Draco ที่หมายถึงกลุ่มดาว ดูที่: กลุ่มดาวมังกร*

**กิ้งก่าบิน** (อังกฤษ: Flying dragon, Flying lizard) หรือ **กะปอมปีก** ในภาษาอีสานและลาว เป็นสกุลของกิ้งก่าในวงศ์ Agaminae ในวงศ์ใหญ่ Agamidae ใช้ชื่อสกุลว่า *Draco*

กิ้งก่าบินจัดได้ว่าเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีประสิทธิภาพในการร่อนมากที่สุด ด้วยมีแผ่นหนังขนาดใหญ่อยู่ทางด้านข้างลำตัวและได้รับการค้ำจุนด้วยกระดูกซี่โครง 5-7 ซี่ โดยมีกล้ามเนื้ออิลิโอคอสทาลิสทำหน้าที่ดึงกระดูกซี่โครง 2 ซี่แรกไปทางด้านหน้า แต่กระดูกซี่โครงชิ้นอื่นได้เชื่อมต่อกับกระดูกซี่โครงสองซี่แรกด้วยเส้นเอ็น สามารถทำให้แผ่นหนังทั้งหมดกางออกได้ เมื่อเริ่มร่อน ตัวของกิ้งก่าในระยะแรกจะทำมุม 80° ช่วงนี้กิ้งก่าจะยกหางขึ้น ต่อมาจึงลดหางลงและแผ่กางแผ่นหนังด้านข้างลำตัวและทำมุมที่ลงสู่พื้นเหลือ 15° เมื่อลงสู่พื้นหรือเกาะบนต้นไม้ จะยกหางขึ้นอีกครั้งและหมุนตัว 

กิ้งก่าบินที่ทิ้งตัวจากต้นไม้สูง 10 เมตร สามารถร่อนได้เป็นระยะทางไกลกว่า 60 เมตร และลงเกาะบนต้นไม้หรือพื้นที่ที่อยู่ต่ำลงได้จากเดิมได้ 2 เมตร 

กิ้งก่าบินจัดได้ว่าเป็นกิ้งก่าขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวส่วนมากไม่เกิน 20 เซนติเมตร แต่หางจะมีความยาวมากกว่าลำตัว พบกระจายพันธุ์ในป่าของเอเชียใต้ และเอเชียอาคเนย์ เช่น ภาคอีสานในประเทศไทย และพบได้ชุกชุมในป่าดิบของแหลมมลายู มีทั้งหมด 31 ชนิด พบได้ในประเทศไทยหลายชนิด อาทิ กิ้งก่าบินปีกส้ม (*D. maculatus*), กิ้งก่าบินคอแดง (*D. blanfordii*), กิ้งก่าบินสีฟ้า (*D. volans*)

โดยคำว่า *Draco* นั้น มาจากคำว่า "มังกร" ในภาษาละติน ผู้ที่อนุกรมวิธาน คือ คาโรลัส ลินเนียส


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Draco***

อ้างอิง
-------

1. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* หน้า 118-119 (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
2. ↑  จาก Google แปลภาษา
3. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Draco ที่วิกิสปีชีส์
ตัวอย่างของกีปู
**กีปู** (สเปน: *Quipu*) เป็นวิธีการเก็บบันทึกข้อมูลตัวเลขของวัฒนธรรมโบราณในแถบเทือกเขาแอนดีส กีปูจะประกอบด้วยเชือกหลักหนึ่งเส้นที่ถูกผูกไว้ด้วยเชือกหลากสีที่มีปมลักษณะแตกต่างกัน ตัวเลขจะถูกบันทึกเป็นเลขฐานสิบ คำว่ากีปูในภาษาเกชัวแปลว่า "ปม" ชาวอินคาไม่มีตัวอักษรและตัวเลข ดังนั้นจึงใช้เชือกหลากสีและการมัดปมเชือกเพื่อแสดงจำนวน สำหรับการนับตัวเลขจะใช้เลขฐานสิบเช่นกัน ตัวอย่าง หากเชือกหลักหน่วย มี 6 ปม เชือกหลักสิบมี 6 ปม ก็หมายถึงจำนวน 66 

ในสมัยของอาณาจักรอินคา กีปูถูกใช้อย่างกว้างขวาง เช่นการสำรวจประชากร การนับฝูงสัตว์ของกษัตริย์ การเก็บภาษี การวัดขนาดที่ดิน และการบันทึกข้อมูลปฏิทิน ผู้เก็บรักษากีปูที่เรียกว่า กีปูกามายุค (Quipu-kamayuq) จะมีหน้าที่สร้างกีปูขึ้นพร้อมกับจดจำคำอธิบายของกีปูนั้น ๆ ตำแหน่งนี้มักสืบทอดจากพ่อสู่ลูกไปพร้อมกับคำอธิบายกีปูแต่ละอัน

ปัจจุบันมีกีปูหลงเหลืออยู่เพียงประมาณ 600 อันทั่วโลก เพราะถูกชาวสเปนที่เข้ายึดครองอาณาจักรอินคานำไปเผาทิ้งเนื่องจากคิดว่าเชือกเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับความชั่วร้าย

อ้างอิง
-------

Terence N. D'Altroy, *The Incas*, Blackwell Publishing, 2002, หน้า 15-19.

1. ↑   **Quipu** New York Times
2. ↑  Gary Urton and Carrie Brezine (2003-2004) "The Khipu Database Project". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-23. สืบค้นเมื่อ 2008-07-10.
**วัดบ้านน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนเจดีย์ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี

วัดบ้านน้อย ไม่ทราบประวัติความเป็นมา โบราณสถานภายในวัดเป็นโบราณสถานสมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2394 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513 กรมศิลปากร ได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะโบราณสถานแห่งนี้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2552–2554 โดยเป็นการบูรณะเสริมความมั่นคงและรักษาสภาพรูปแบบเดิม

โบราณสถานมีสิ่งสำคัญได้แก่ วิหาร เจดีย์ กำแพงแก้ว และซุ้มประตูที่มีเฉพาะด้านติศตะวันออกและทิศใต้ วิหารเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่ออิฐสอปูน ด้านหน้ามีประตู 1 ประตู ส่วนผนักอีก 3 ด้านก่อเป็นผนังทึบ เจดีย์ราย อยู่ด้านหน้าของวิหาร 4 องค์ และด้านทิศใต้ 1 องค์ เป็นเจดีย์ที่มีองค์ระฆังเป็นทรงกลม มีส่วนเอวคอดและยอดผายออก ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของงานช่างพื้นถิ่นในแถบยังหวัดกาญจนบุรี เจดีย์รายอีกหลายองค์ที่มีสภาพชำรุดเหลือเฉพาะฐาน วัดมีซุ้มประตูเป็นทรงปราสาทยอดจัตุรมุข มีช่องทางเข้าเป็นรูปกลีบบัว เป็นสถาปัตยกรรมที่รับอิทธิพลจากตะวันตกซึ่งได้รับอิทธิพลมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเป็นต้นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  กรมศิลปากร. "วัดบ้านน้อย" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 24 มกราคม 2566. เข้าถึงจาก
2. ↑  "วัดบ้านน้อย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดบ้านน้อย". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**ลีเซอ ไมท์เนอร์** (เยอรมัน: *Lise Meitner*) เป็นนักฟิสิกส์สัญชาติออสเตรีย-สวีเดน ซึ่งศึกษาในด้านการสลายให้กัมมันตรังสีและฟิสิกส์นิวเคลียร์ เธอร่วมกับออทโท ฮาน เป็นผู้นำนักวิทยาศาสตร์กลุ่มเล็กๆที่ค้นพบนิวเคลียร์ฟิชชันของยูเรเนียมซึ่งเกิดขึ้นเมื่อได้รับนิวตรอนเพิ่มเข้าไป ไมท์เนอร์และฮานสามารถเข้าใจกระบวนการฟิชชันซึ่งแบ่งอะตอมนิวเคลียสของยูเรเนียมออกเป็น 2 อะตอมนิวเคลียสที่มีขนาดเล็กกว่า ซึ่งการจะเกิดขึ้นได้จำเป็นต้องปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมา นิวเคลียร์ฟิชชั่นจากเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์นั้น สามารถใช้สร้างความร้อนและแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานไฟฟ้า การเข้าใจถึงกระบวนการนี้ได้เป็นรากฐานของการสร้างอาวุธนิวเคลียร์โดยสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

ลีเซอ ไมท์เนอร์ เกิดในครอบครัวยิวในกรุงเวียนนา เมื่อแรกเกิดเธอมีชื่อว่า อลีเซอ บิดาของเธอเป็นนักกฎหมายชาวยิวกลุ่มแรกๆในออสเตรีย ตลอดช่วงการทำงานตลอดชีวิตเธอ เธอใช้เวลาอยู่ในกรุงเบอร์ลินยาวนานที่สุด โดยเป็นอาจารย์และหัวหน้าภาควิชาประจำสถาบันไคเซอร์วิลเฮล์ม เธอเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับตำแหน่งศาสตร์จารย์ด้านฟิสิกส์ในประเทศเยอรมนี อย่างไรก็ตาม เธอถูกถอดออกจากตำแหน่งนี้เมื่อกฎหมายเนือร์นแบร์กเพื่อต่อต้านยิวถูกตราขึ้นโดยรัฐบาลนาซีในปี 1935 ภัยคุกคามจากระบอบนาซีทำให้เธอตัดสินใจอพยพไปยังสวีเดนในปี 1938 และอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหลายปีจนได้สัญชาติสวีเดน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sime, Ruth Lewin (1996). *Lise Meitner: A Life in Physics*. California studies in the history of science. Vol. 13. Berkeley, California: University of California Press. p. 1. ISBN 0-520-08906-5.
2. ↑  "Lise Meitner | Biography". atomicarchive.com. 27 October 1968. สืบค้นเมื่อ 9 April 2012.
3. ↑  Cornwell, John. *Hitler's Scientists: science, war and the devil's pact*. Viking 2003. p. 66. ISBN 0-670-03075-9. OCLC 52761187.
4. ↑  "Associated Papers of Lise Meitner". Janus. สืบค้นเมื่อ 8 January 2008.
**วัดบ้านนาเทพธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะไห อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 19 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่ ปัจจุบันมี พระครูวินัยธร ยิ่งยง ธมฺมวโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดบ้านนาเทพธาราม หรือชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า **วัดบ้านนา** ตั้งเมื่อวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 มีนายอินทร์และนางพลัด จันทร์ประภา ถวายที่ดินให้จำนวน 14 ไร่ 3 งาน 31 ตารางวา ในการสร้างวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กุฏิครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 หอระฆังกว้าง 1.5 เมตร สูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ *พระสามพี่น้อง* ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน โดยการรวบรวมเครื่องมีอการเกษตรที่แสดงถึงวิถีชีวิตของชุมชนบ้านนา ที่ประกอบอาชีพการทำนาเป็นส่วนใหญ่ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบ้านนาเทพธาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". p. 81.
3. ↑  "วัดบ้านนาเทพธาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ปฏิทินเท็มโป** (天保暦, てんぽうれき) เป็นปฏิทินสุริยจันทรคติที่เคยใช้ในญี่ปุ่น ปฏิทินสุรยจันทรคตินั้นได้ถูกนำมาใช้หลายครั้งในญี่ปุ่นโดยมีการปฏิรูปเปลี่ยนปฏิทินซ้ำ ๆ กันไปมาแต่ปฏิทินเท็มโปเป็นปฏิทินสุดท้ายที่ถูกนำมาใช้

ในปี 1873 หลังจากการเปลี่ยนปฏิทินเป็นปฏิทินเกรกอเรียน ปฏิทินเท็มโปได้กลายมาเป็นปฏิทินเก่า ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาที่ญี่ปุ่นเมื่อพูดว่า "ปฏิทินเก่า" (旧暦) โดยทั่วไปก็จะหมายถึงปฏิทินเท็มโปนี้

ระยะเวลาการใช้งาน
-----------------

ปฏิทินดังกล่าวได้รับการปรับปรุงจากปฏิทินคันเซในวันที่ 1 มกราคม ปีเท็มโปที่ 15 (18 กุมภาพันธ์ 1844) และใช้เป็นเวลาประมาณ 29 ปีจนถึงวันที่ 2 ธันวาคม ปีเมจิที่ 5 (31 ธันวาคม 1872)

แม้ว่าปฏิทินจะเปลี่ยนเป็นปฏิทินเกรกอเรียน (ปฏิทินสุริยคติ) แล้วในวันที่ 1 มกราคม 1873 (ปีเมจิที่ 6) แต่ปฏิทินดังกล่าวก็ยังถูกระบุไว้ในปฏิทินของรัฐบาลจนถึงปี 1909 (ปีเมจิที่ 42)

แปลงเป็นปฏิทินสุริยคติ
----------------------

ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ปีเมจิที่ 5 (9 ธันวาคม 1872) ได้ประกาศให้มีการเปลี่ยนแปลงเป็นปฏิทินสุริยคติโดยคำสั่งของจักรพรรดิเมจิและไดโจกังฉบับที่ 337

การประกาศอย่างกะทันหันทำให้เกิดความสับสนในหมู่ประชาชนเมื่อได้รับแจ้งว่าเดือนธันวาคมซึ่งเป็นเดือนถัดจากการประกาศมีเพียงสองวันและวันรุ่งขึ้นจะเป็นวันที่ 1 มกราคม 1873 (ตามปฏิทินสุริยคติ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  岡田芳朗 著『暦に見る日本人の知恵』
**วัดบ้านหลวง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาครัว อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 33 ตารางวา

วัดบ้านหลวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 10 เมตร ยาว 21 เมตร สถานที่ตั้งเดิมเป็นวัดเก่า ชื่อ **วัดผาแป้น** ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือ ใกล้ทางเข้าสะพานบ้านเหนือหรือขัวสูง บริเวณป้อมยามตำรวจบ้านในปัจจุบัน ยังคงมีซากก้อนอิฐเก่าทับถมอยู่บนพื้น เชื่อว่ามีแผ่นหินผาอยู่ในบริเวณนั้น สันนิษฐานว่าวัดบ้านหลวง สร้างขึ้นราว พ.ศ. 2000 โดยพิจารณาจากพุทธลักษณะของพระเจ้าตองติ๊บ เป็นศิลปะเชียงแสน สิงห์ 2 หรือ สิงห์ 3 เนื่องจากมีฐานบัว และเจาะช่องไว้ที่ฐานพระ ตามแผนที่แนวเส้นวงกลมสีแดง พื้นที่จากแนวสะพานขัวสูงอาจคล่อมถนนสายแม่ทะลำปางถึงโรงเรียนบ้านหลวง ต่อมาได้สร้างวัดใหม่ขึ้นมาก็ยังคงมีแนวกำแพงวัดเก่าที่สร้างขึ้นภายหลัง และรูปปั้นสิงห์คู่ศิลปะไทยล้านนากับพม่า อยู่บนเสากำแพงหน้าวัด โดยมีสล่าชื่อนายส่างโส่ ชาวไทยใหญ่เชื้อสายพม่า เป็นช่างปั้น

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปเก่าที่เคลื่อนย้ายมาจากอุโบสถเก่า หลังที่ไฟไหม้ แล้วนำมาซ่อมให้ใหญ่ขึ้นแล้วอัญเชิญประดิษฐานไว้ที่อุโบสถหลังใหม่ พ.ศ. 2505 ลงสีปิดทอง เสร็จในปี พ.ศ. 2515 ศาลาการเปรียญ และกุฏิ ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปเจ้าทองทิพย์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูจันทร์คำ สงเคราะห์ พ.ศ. 2501–2503
* พระสุแก้ว สิริธมฺโม พ.ศ. 2503–2505
* พระอธิการธำรง ธมฺมกาโม พ.ศ. 2505–
* พระครูสังวรณ์ ฐานวโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบ้านหลวง ต.นาครัว อ.แม่ทะ".
2. ↑  "วัดบ้านหลวง อำเภอแม่ทะ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ลีลา ดาวส์** (สเปน: *Lila Downs*) เกิด 19 กันยายน พ.ศ. 2511 ใน โออาซากา ประเทศเม็กซิโก เป็นนักร้องชาวเม็กซิกันของเพลงดั้งเดิม เพื่อให้คุณมี ที่มีสไตล์เสียงร้องหลากหลายแนว ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในอาชีพของ 
นอกจากเธอจะเป็นทั้งนักร้อง-นักแต่งเพลง เธอยังเป็นโปรดิวเซอร์เพลง เธอยังเป็นที่รู้จักในฐานะนักแปลความหมายของเพลง

ในรูปแบบ ดนตรี เขาอ้างว่ารากของเขาและเม็กซิกันที่ ชนพื้นเมืองของเม็กซิโก, เล่นเพลงต่างๆ ภาษา นอกเหนือจาก เพลง ภูมิภาค เม็กซิโก ขึ้นอยู่กับเสียงของ โออาซากา ดาวน์เริ่มมีชื่อเสียงหลังจากที่ปล่อยของ สตูดิโออัลบั้ม เปิดตัวครั้งแรกของ *La Sandunga* ในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์และการรับที่สำคัญบวก แต่การเปิดตัวเชิงพาณิชย์ในวงการเพลง สเปน ใน พ.ศ. 2543 ด้วยอัลบั้ม *ต้นไม้ ชีวิต* และความสำเร็จระดับนานาชาติมาแตกหักใน พ.ศ. 2544 ใน *สาย* มีโอกาสในการชนะ รางวัลแกรมมี่ และผู้ชนะสองเวลาของ ละตินแกรมมี่

ประวัติ
-------

ลีลาเป็นลูกสาวของนักร้องคาบาเร่ต์ อานา และอัลเลน ดาวน์ ศาสตราจารย์ของโรงภาพยนตร์อเมริกันของมินนิโซตา เขาอาศัยอยู่ใน โออาซากา เม็กซิโกรวมทั้งในรัฐแคลิฟอร์เนียประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นวัยรุ่นและเป็นผู้ใหญ่ใน รัฐมินนิโซตา เขาได้รับปริญญาในมานุษยวิทยาที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา ต่อมาทรงกลับไปยังเม็กซิโกซึ่งเขาจะเริ่มร้องเพลงในคลับของ โออาซากา และใน ฟิลาเดลเฟีย ด้วยการสนับสนุนของ เปาโล โคเฮน

ผลงานเพลง
---------

* พ.ศ. 2537: *การเสนอ*
* พ.ศ. 2539: *อาศัยอยู่กับ ลีลา ดาวส์*
* พ.ศ. 2541: *จังหวะ*
* พ.ศ. 2542: *La Sandunga*
* พ.ศ. 2543: *ต้นไม้แห่งชีวิต*
* พ.ศ. 2544: *ชายแดน*
* พ.ศ. 2547: *เลือด*
* พ.ศ. 2549: *La Cantina*
* พ.ศ. 2550: *จิตวิญญาณ ลีลา ดาวส์*
* พ.ศ. 2551: *Ojo de Culebra*
* พ.ศ. 2554: *ซินส์แอนด์มิเรเคิลส์*

อาชีพเป็นนักแสดงหญิง
--------------------

ลีลา ดาวส์ มีเงินเดิมพันเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เช่น *Fados*, *ฟรีด้า* และ *จนถึงหยดสุดท้ายหลังหัวใจเป็น*; สารคดี ใน เพลงเม็กซิกัน ที่เกี่ยวข้องกับเลขยกกำลังที่แตกต่างกันของประเภท ปัจจุบัน ดาวส์ จะทำงานเกี่ยวกับองค์ประกอบและการเตรียมการสำหรับการดนตรี *น้ำเช่นช็อคโกแลตสำหรับ*, ตามหนังสือของ Laura Esquivel ซึ่งจะฉายรอบปฐมทัศน์ที่โรงละครสาธารณะ นิวยอร์ก และ บรอดเวย์ ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 หรือต้นปี พ.ศ. 2555 และจะเข้าร่วมในการถ่ายทำภาพยนตร์ของ ภาพยนตร์ อเมริกัน "Mariachi Gringo" ที่กำกับโดย Tom Gustafson ที่เธอทำงานร่วมนักแสดงหญิงเม็กซิกัน อะเดรีย บาร์ฮ, รูอิซเท เรซา และ นักแสดง แคนาดา ชอว์น แอชมอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้คาดว่าจะเปิดตัวในต้น พ.ศ. 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  ไลแลค ดาวน์ ลีลา ดาวส์ (Lila Downs)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ไลแลค ดาวน์ เว็บไซต์ส่วนตัว
**วัดบ้านทึง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี

ประวัติ
-------

วัดบ้านทึง เดิมทีวัดบ้านทึงมีอยู่ 2 วัดมีเขตติดต่อกัน คือวัดโพธิเงินและวัดโพธิ์ทอง วัดโพธิ์เงินเป็นที่ตั้งของวัดบ้านทึงในปัจจุบัน ส่วนวัดโพธิ์ทองปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนประชาบาล

มีตำนานเล่าว่า วัดแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอู่ทอง พระองค์ได้สร้างวัดให้แก่มเหสีฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาของพระองค์ คือ วัดโพธิ์เงินและวัดโพธิ์ทอง อีกตำนานหนึ่งเล่าว่า สมัยนั้นเกิดโรคห่าระบาดหนัก มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก พระองค์จึงอพยพผู้คนหนีออกจากเมืองทางเกวียน จนมาถึงบ้านทึงแอกเกวียนได้หักลงจึงได้หยุดซ่อมและรอเป็นเวลาหลายวัน จากนั้นได้สั่งให้สร้างวัดขึ้นบริเวณนั้น 3 แห่ง คือ วัดบางแอก วัดรอ และวัดบ้านทึง กล่าวกันว่ามีผู้ติดตามพระองค์ได้ไปขอฟางจากชาวบ้านมาให้วัวกินแต่ชาวบ้านไม่ให้ ต่อมาก็ให้ไปขอหนังสำหรับผูกแอกเกวียน ชาวบ้านก็ไม่ให้ พระเจ้าอู่ทองจึงเรียกชาวบ้านแห่งนี้ว่า พวกบ้านขี้ทึ้ง (บ้านคนขี้เหนียว) ต่อมาได้เพี้ยนมาเป็นบ้านทึง วัดบ้านทึงยังปรากฏอยู่ในนิราศสุพรรณโดยสุนทรภู่

เสนาสนะ
-------

ภายในบริเวณวัดบ้านทึงมีโบราณวัตถุและโบราณสถานที่สำคัญหลายอย่าง เช่น วิหารเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 8.5 เมตร ยาว 13 เมตร ผนังด้านหน้าเจาะช่องประตู 3 ช่อง เป็นแบบซุ้มประตูวงโค้ง ส่วนผนังด้านหลังทั้งสองเจาะช่องหน้าต่างวงโค้งด้านละ 3 ช่อง อาคารหลังนี้ส่วนของหลังคาได้พังทลายลงมาหมดแล้ว จากรูปแบบของอาคารสันนิษฐานว่าเป็นศิลปะอยุธยา

หอไตรอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของวิหาร เป็นอาคาร 2 ชั้น มีผังเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 4.5 เมตร ยาว 7 เมตร อาคารชั้นล่างมีช่องประตูอยู่ทางด้านทิศตะวันตกและทิศใต้โดยทำเป็นช่องประตูจริง 1 ช่อง และมีช่องหน้าต่างรูปวงโค้งขนาบอยู่ด้านข้างส่วนผนังด้านทิศเหนือและทิศตะวันออกเจาะช่องหน้าต่างวงโค้ง 3 ช่องเรียงกัน อาคารชั้นบน มีพื้นเป็นไม้กระดาน ผนังด้านทิศตะวันตกทิศใต้และทิศตะวันตกทิศใต้และทิศตะวันออก เจาะเป็นช่องประตูวงโค้งอยู่ตรงกลางโดยมีซุ้มประตูหลอกขนาบอยู่ทั้งสองข้าง ส่วนผนังด้านทิศเหนือทำเป็นช่องหน้าต่างรูปวงโค้ง 3 บานเรียงกัน กุฏิไม้อายุกว่า 100 ปี ประมาณ 10 หลัง และพระพุทธรูปปางไสยาสน์หรือพระนอนสมัยอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบ้านทึง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดบ้านทึง". เทศบาลตำบลสามชุก. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-12. สืบค้นเมื่อ 2021-07-12.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบ้านทึง**
**วัดบ้านพร้าวนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากใหญ่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 14 ตารางวา เลขที่โฉนด 3899 มีพื้นที่ธรณีสงฆ์ 8 ไร่ เลขที่โฉนด 549, 662 ทางทิศเหนือติดต่อกับคลองบ้านพร้าว

วัดบ้านพร้าวนอกสร้างเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2425 ไม่ปรากฏนามผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด แต่เนื่องจากพื้นที่ตั้งวัดนั้นอยู่ใกล้กับปากคลองบ้านพร้าว ชาวบ้านจึงเรียกว่า **วัดปากคลอง** ต่อมาสมัยหนึ่งมีเรือสำเภาบรรทุกมะพร้าวมาล่มที่ปากคลอง ใกล้บริเวณที่ตั้งของวัด ชาวบ้านจึงเรียกชื่อวัดว่า **วัดสำเภาล่ม** บ้าง **วัดมะพร้าว** บ้าง ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบ้านพร้าวนอก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2435 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.50 เมตร ยาว 13.50 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง หอปริยัติธรรม หอไตร และเจดีย์ 3 องค์

รายนามจ้าอาวาส
--------------

* พระอธิการละมูล
* พระอธิการบุญเหลือ
* พระอธิการเที่ยง
* พระอธิการเขียน โชติสโร พ.ศ. 2454–2506
* พระใบฎีกาไปล่ อุตฺตโม พ.ศ. 2507–2534
* พระครูโกศลธรรมสุนทร (บุญผูก ปุณฺณสีโล)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ข้อมูลวัดบ้านพร้าวนอก".
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 640. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ลีออนโทโพลิส** เป็นเมืองโบราณที่ตั้งอยู่ในบริเวณดอนปากแม่น้ำไนล์ในอียิปต์ล่าง จะทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงในสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม ปัจจุบันยังคงเหลือซากโบราณสถานและการตั้งถิ่นฐาน และเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันคือ **คาฟร์ อัล มักดาม**

ชื่อ
----

เมืองนี้เป็นชื่อภาษากรีกโบราณ *"ลีออนโทโพลิส"* Λεόντων πόλις (มีความหมายว่า "เมืองแห่งสิงโต") หรือ ลีออนโท Λεοντώ, ("สิงโต") ซึ่งได้รับวัฒนธรรมกรีกจากการเข้าของราชวงศ์ปโตเลมี โดยชาวอียิปต์โบราณเรียกเมืองนี้ว่า *ทาเรมู* ("ดินแดนแห่งปลา") และเมื่อวัฒนธรรมของอาหรับได้เข้ารุ่งเรืองจึงเปลี่ยนเป็น **แทล เอล-มักดาม** ("เนินดินของเมือง")

ประวัติ
-------

ภาพสลักฟาโรห์ลูพุดที่ 2 ที่ลีออนโทโพลิส

เมืองนี้ตั้งอยู่ในภาคกลางของพื้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ และน่าจะเป็นศูนย์กลางของอำนาจฟาโรห์ภายใต้ราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม ในแผ่นหินสลักที่ค้นพบในแม่น้ำไนล์ที่เจเบล บาร์กัล ซึ่งบรรยายเกี่ยวกับฟาโรห์ปิเยได้พิชิตฟาโรห์ลูพุตที่ 2 ผู้ปกครองเมืองลีออนโทโพลิส สตราโบเป็นนักเขียนที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงเมืองลีออนโทโพลิส และอาจเป็นที่มาหรือความสำคัญ

ชื่อเมืองในภาษากรีกหมายถึง "เมืองแห่งสิงโต" โดยคำนึงถึงการปรากฏตัวของเทพธิดาบาสเทต เทพธิดาเซคเมต และโอรสของพระองค์นามว่า มาเฮต ซึ่งเป็นเจ้าชายแห่งสิงโต มัมมี่สิงโตถูกเก็บไว้ที่วัดในช่วงเวลาของการยึดครองกรีก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hieronym. *ad Jovian.* ii. 6
2. ↑  Ptol. iv. 5. § 51, Strabo xvii. pp. 802, 812
3. ↑  GDG VI, 26; LÄ VI, 351
4. ↑  TUAT 1, 1985, 557ff.
**วัดบูรพาภิราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด มีพระพุทธรูปปางประทานพรที่สูงที่สุดในประเทศไทย คือ *พระพุทธรัตนมงคลมหามุนี* หรือ *หลวงพ่อใหญ่* ด้านทิศตะวันออกของบริเวณวัดอยู่ติดกับคูรอบเมืองสมัยเก่า วัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 29 ไร่ 3 งาน 97 ตารางวา

วัดบูรพาภิรามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2456 เดิมชื่อ **วัดหัวรอ** เดิมเป็นสถานที่สำหรับพักค้างแรมของพ่อค้าและประชาชนที่เดินทางด้วยเท้าเป็นหลัก โดยจะมานัดพบกันที่วัด ต่อมาพระอธิการหล้าอินทว์โส ได้ขยายวัด และเปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดบูรพา** เพราะว่าตั้งอยู่ในทิศตะวันออกของเมือง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบูรพาภิราม"

จุดเด่นของวัด คือ *พระพุทธรัตนมงคลมหามุนี* หรือ *หลวงพ่อใหญ่* สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2516 ความสูงขององค์พระวัดจากพระบาท สูงถึง 101 ศอกเท่ากับชื่อจังหวัด รอบฐานสูงถึง 135 ศอก ภายในพระอุโบสถมีภาพเขียนเรื่องราวพุทธประวัติและประเพณีบุญผะเหวด โดยช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร วัดยังเป็นที่ตั้งศูนย์งานพระธรรมทูต โรงเรียนปริยัติธรรม และมีศาลเจ้าพ่อมเหศักดิ์ เดิมเป็นศาลเป็นหอไม้ 3 หลัง ต่อมาศาลเจ้าพ่อที่สร้างมาเป็นร้อยเปีแล้วนั้นชำรุดทรุดโทรมไปมากไม่เหมาะที่จะเป็นสถานที่เคารพสักการบูชาของชาวเมือง ทางจังหวัดจึงได้สร้างขึ้นใหม่บริเวณที่ตั้งศาลเดิมเป็นอาคารคอนกรีตทรงไทย สร้างเสร็จ พ.ศ. 2511

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบูรพาภิราม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดบูรพาภิราม". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดร้อยเอ็ด. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-23. สืบค้นเมื่อ 2021-08-23.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบูรพาภิราม**
**วัดบ้านทุ่งเสรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร

วัดบ้านทุ่งเสรี หรือ **วัดบ้านทุ่ง** หรือ **วัดทุ่งเสรี** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 แต่เดิมชื่อว่า **วัดทุ่งกระแจะแม้นเขียน** ที่ดินซึ่งอยู่ตามแนวคลองลาว มาบรรจบกับคลองกระจะฝั่งเหนือจนถึงริมคลองแสนแสบ บางตอนเป็นที่ดินพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงเป็นมีน้ำพระทัยเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ่ง ทรงเห็นว่า ขณะนั้นมีบรรดาข้าทาสบริพารตลอดจนประชาชนชาวพุทธอยู่อาศัยใกล้ ๆ กับบริเวณที่นาของพระองค์เป็นจำนวนมากแต่บริเวณที่ใกล้เคียงแถวนั้นกลับไม่มีวัด จึงดำริสร้างวัดขึ้น ในที่ดิน อันเป็นราชทรัพย์ส่วนพระองค์ระหว่างคลองลาว บรรจบกับคลองกระจะรวมเป็นเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่เศษ และได้ขนานนามวัดนี้ว่า "วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียน" ซึ่งชาวบ้านทั่วไปพากันเรียกสั้นๆว่า "วัดบ้านทุ่ง"

วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนในสมัยนั้นเป็นวัดที่มีถาวรวัตถุมั่นคงมีอุโบสถ กุฏิพระภิกษุสามเณร ศาลาการเปรียญและเจดีย์องค์ใหญ่ประดิษฐาน วัตถุมงคลหน้าอุโบสถ 1 องค์ มีสระน้ำขนาดใหญ่สำหรับใช้สอย 1 สระ มีกำแพงอิฐโดยรอบทั้ง 4 ด้านมีพระภิกษุและสามเณรอยู่ปฏิบัติศาสนกิจ เป็นจำนวนมาก มีการปกครองที่จัดแบ่งออกเป็น 2 คณะ เรียกว่า คณะบน และคณะล่าง แต่วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียนก็มาถึงคราวเสื่อมโทรมลงไปภายหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงประกาศเลิกทาส บรรดาพวกทาสไพร่หลวงทั้งหลาย ทั้งทาสไพร่หลวงเชื้อสายลาวตตลอดจนทาสใต้เรือนเบี้ยอื่น ๆ ต่างก็ได้รับความเป็นไท มีอิสระเสรีภาพโดยทั่วกัน จึงได้อพยพโยกย้ายกลับบ้านเดิมของตน พระภิกษุก็ได้ย้ายสำนักไปด้วย เมื่อพระองค์หาพระชนม์ไม่ แล้ววัดบ้านทุ่งแม้นเขียนก็คงจะหาผู้อุปการะเกื้อหนุนได้ยาก เพราะชาวไทยพุทธที่อยู่อาศัยใกล้กับวัดมีอยู่น้อย และคงจะต้องประสบกับความเดือดร้อนอย่างแน่นอน จึงได้ทรงอุทิศที่ดินทุ่งนาซึ่งเป็นพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์อีกจำนวน 2 แปลงประทานให้แก่วัดเพื่อเก็บผลประโยชน์ไว้ทำนุบำรุงรักษาวัดนี้ต่อไป ที่ดินที่ประทานนี้คือที่ดินจากริมคลองกระจะฝั่งเหนือตรงข้ามกับวัดยาว ไปจรดริมคลองแสนแสบ มีเนื้อที่ประมาณ 80 ไร่เศษ อนึ่ง หลักฐานจากหอสมุดแห่งชาติ ปรากฏว่าเดิม วัดนี้มีที่ดินธรณีสงฆ์ ตามโฉนดเลขที่ 1913 เนื้อที่ 51 ไร่ 1 งาน 80 วา กับโฉนดเลขที่ 1917 เนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 80 วา รวมเป็นเนื้อที่ทั้งสิ้น 85 ไร่ งาน 60 วา หรือ 34,060 ตารางวา มีหลวงปู่นวม เจ้าอาวาสวัดบ้านทุ่งแม้นเขียนรูปสุดท้าย ภายหลังหลังมรณภาพของหลวงพ่อนวมแล้ว วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนจึงว่างพระสงฆ์และได้กลายเป็นวัดร้างมาตั้งแต่บัดนั้น

จนกระทั่ง พระครูปลัดเสนอ ศิษย์เอกของหลวงพ่อคล้ายวาจาสิทธิ์ อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้พัฒนาสร้างขึ้นใหม่ และตั้งเป็นวัดและตั้งชื่อตามหมู่บ้านบริเวณใกล้เคียง ปูชนียวัตถุที่สำคัญภายในวัด ได้แก่ รูปเหมือนพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด เจ้าแม่กวนอิม องค์พ่อจตุคามรามเทพ และครูบาอาจารย์อีกหลายรูป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดกรุงเทพมหานคร".
2. ↑  "วัดบ้านทุ่งเสรี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-26. สืบค้นเมื่อ 2021-07-26.
**วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ)** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำคำ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด

ประวัติ
-------

วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2236 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามผู้สร้างและไม่มีประวัติเป็นที่แน่ชัด มีเรื่องเล่าว่า ชาวข่าละแดเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2469 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร วิหารและอุโบสถ ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ เขต 8 อุบลราชธานี เมื่อ พ.ศ. 2545

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร (อาฮาม) และอุโบสถ (สิม) รูปแบบสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่นอีสานที่สร้างขึ้นภายใต้อิทธิพลของศิลปะลาวและศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น 

วิหาร (อาฮาม) แต่เดิมเป็นอุโบสถ ต่อมาได้ถอดถอนพัทธสีมาออก แล้วใช้เป็นวิหารโดยชาวบ้านได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นแทนตั้งอยู่คู่กันทางทิศเหนือ ขนาดของวิหารกว้าง 8.5 เมตร ยาว 9 เมตร หันหน้าทางทิศตะวันออก เป็นวิหารทึบ ฐานปัทม์ยกสูงแบบที่เรียกว่าฐานแอวขัน มีบันไดทางขึ้นทางด้านหน้า (ทิศตะวันออก) และบันไดสำหรับพระสงฆ์ทางด้านข้าง (ทิศใต้) ใกล้กับฐานชุกชีมีหน้าต่างบานเล็ก ๆ ที่ผนังด้านข้าง ด้านละ 1 บาน หลังคามุงด้วยไม้แป้นเกล็ดปัจจุบัน (พ.ศ. 2543) ชำรุดพัง ทางวัดจึงใช้สังกะสีมุงแทน หน้ามุขตกแต่งด้วยลายฮังผึ้ง (รวงผึ้ง) และไม้จำหลักลวดลายพรรณพฤกษา ภาพกลางเป็นภาพมาร (ราหู) อมจันทร์

อุโบสถ (สิม) ตั้งอยู่คู่กับวิหารสร้างขึ้นในภายหลังระหว่างปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4 หรือต้นรัชกาลที่ 5 ขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นสิมโปร่ง ฐานปัทม์ยกสูงแบบแอวขัน ด้านหน้าโล่ง ผนังด้านข้างและด้านหลังก่อด้วยอิฐ มีช่องหน้าต่างเล็ก ๆ ที่ผนังด้านข้างด้านละ 2 บ้าน หลังคาเดิมมุงด้วยไม้แป้นเกล็ด ปัจจุบัน (ข้อมูล พ.ศ. 2543) มีสภาพชำรุดเช่นเดียวกับวิหาร ทางวัดจึงใช้สังกะสีมุงคลุมอาคารเอาไว้ หน้ามุขสลักลวดลายเถาไม้ ลายพรรณพฤกษา และมาร (ราหู) อมจันทร์ ส่วนหน้าบันทำเป็นลายตาเวนหรือตะวัน สิมสร้างขึ้นภายหลังระหว่างปลายรัชกาลที่ 4 หรือต้นรัชกาลที่ 5

วัดมีธาตุเก่า 2 องค์ตั้งอยู่ทางนอกกำแพงรั้ววัดด้านทิศเหนือ และตั้งอยู่ข้างวิหาร อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 กุฏิสงฆ์ 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง อาคารตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2555 และศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระขันตรี พ.ศ. 2463–2465
* พระปราโมทย์ พ.ศ. 2465–2479
* พระวัน พ.ศ. 2480-2483
* พระครูสุนทรสารกิจ พ.ศ. 2492–2529
* พระกลม สุกฺกธมฺโม พ.ศ. 2533–2534
* พระชัง อายุวฒฺโก พ.ศ. 2536–2543
* พระครูประทีปพัฒนคุณ พ.ศ. 2543 –

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ)". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "สิมคู่ วัดสระเกตุ". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดร้อยเอ็ด. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-20. สืบค้นเมื่อ 2022-12-20.
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดสระเกตุ" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 20 ธันวาคม 2565. เข้าถึงจาก
4. ↑  "วัดบ้านน้ำคำ (สระเกตุ)".
**เรือรบอวกาศ บลูโนอาห์** (อังกฤษ: ***Space Carrier Blue Noah***)   (ญี่ปุ่น: 宇宙空母ブルーノアเฮปเบิร์น: Uchū Kūbo Burū Noa?) เป็นการ์ตูนอนิเมะนิยายวิทยาศาสตร์ทีวีซีรีส์ที่ผลิตโดยสำนักงานสถาบันการศึกษาที่ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม 1979 จนถึงวันที่ 30 มีนาคมปี 1980 ได้ถูกจัดจำหน่ายเผยแพร่ต่อมาในต่างประเทศ ในชื่อภาษาอังกฤษโดยบริษัท เวสต์ เคป คอร์ปอเรชั่น ภายใต้ชื่อ "Thundersub" เป็นซีรีส์การ์ตูนชุดที่ถูกเรียกว่า "Nave Anti-Espacial" (เรืออวกาศต่อต้าน) ที่ฉายอยู่ในหลาย ๆ ประเทศที่ใช้ภาษาพูดเป็นภาษาสเปน

ตามเนื้อเรื่องได้กำหนดไว้ว่า ในปี 2052 โลกได้มีการปกครองประชาชนในประเทศต่าง ๆ อยู่มาด้วยความสงบสุขจนกระทั่งการถูกรุกรานของกองทัพแห่งความตาย (the Death Force) - มนุษย์ต่างดาวที่ไร้ความปรานีที่ได้พากันอพยพหนีตายออกมาจากระบบของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะมอดดับลง - และกำลังจะค้นหาบ้านหลังใหม่อยู่อย่างหมดท่าเลยทีเดียว พวกมันได้เข้าโจมตีโลกด้วยยานดาวเทียมโคจรอวกาศขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "ดาวแห่งความหวาดกลัว" (Terror Star) และได้กำลังดำเนินการเพื่อเปลี่ยนสภาพของดาวเคราะห์ (terraform)  เพื่อที่จะทำให้โลกกลายเป็นดาวสำหรับอยู่อาศัยได้ของพวกมันเอง สำหรับมวลมนุษย์ชาติแล้ว ก็ยังพอจะมีอีกหนึ่งความหวัง: โดยการฝากความหวังไว้แก่ กัปตัน โคลิน คอลลินส์ (Colin Collins) และกลุ่มเล็ก ๆ ของเพื่อนนักเรียนนายเรือเดนตาย ซึ่งเป็นลูกเรือของเรือดำน้ำอันเป็นความลับขั้นสุดยอดที่สามารถจะต่อกรกับผู้รุกรานที่มาจากทะเลหรือจากห้วงอวกาศได้

การ์ตูนเรื่องนี้ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ เรียกสั้น ๆ ว่า ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ในชื่อปัจจุบัน เคยเอามาฉายในเมืองไทยเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2524 โดยใช้ชื่อว่า "บลูนัวร์ เรือเหาะมหัศจรรย์" และฉายซ้ำอีกหลายครั้ง []
**วัดบุหัวแหวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีกะอาง อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก พื้นที่ของวัดติดกับโรงเรียนเตรียมทหาร ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูปลัดกมล มหาปญฺโญ

วัดบุหัวแหวนตั้งวัดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2531 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ นายบุตร์ วงศอาด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง อุโบสถเริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2553 ออกแบบโดยนายทรงธรรม เกิดแก่น มีลักษณะสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ ตามความต้องการของเจ้าอาวาสผนวกเข้ากับพระธาตุเจดีย์พระธาตุพนม ภายในอุโบสถประดิษฐาน *พระพุทธมงคลนฤมิตรวิศิษฐ์ธินายก* เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง ปางมารวิชัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา วัดบุหัวแหวน" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
2. ↑  "วัดบุหัวแหวน". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดบุหัวแหวน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  ณัฐศิษฏ์ จุลินรักษ์. "การจัดการสถาปัตยกรรมไทย : กรณีศึกษา สถาปัตยกรรมพุทธศาสนาในวัด พ.ศ.2538 - ปัจจุบัน (พ.ศ.2557)" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. p. 40.
5. ↑  "วัดบุหัวแหวน".