ภาพการเหยียบฟูมิเอะ
ฟูมิเอะรูปพระเยซู
**ฟูมิเอะ** (ญี่ปุ่น: 踏み絵; โรมาจิ: *fumi-e* "เหยียบบนภาพ") คือการให้ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นคริสตังลับเหยียบย่ำภาพเหมือนของพระเยซูหรือพระนางมารีย์ เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ บุคคลที่ไม่ยอมเหยียบภาพเหมือนดังกล่าว ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายในรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ พวกเขาจะถูกทรมานอย่างสาหัส หรือร้ายกว่านั้นคือถูกฆ่าทิ้ง

ประวัติ
-------

*ฟูมิเอะ* ถูกใช้ครั้งแรกหลังเกิดการข่มเหงผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์ในนางาซากิเมื่อ ค.ศ. 1629 ประชาชนทุกคนไม่ว่าจะเป็นสามัญชน ซามูไร หรือแม้แต่พระภิกษุ ก็ต้องร่วมกิจกรรมนี้ โดยวัตถุที่ถูกเหยียบจะเรียกว่า *เอะอิตะ* หรือ *อิตะเอะ* ส่วนการเหยียบจะเรียกว่า *เอะฟูมิ* โดยรัฐบาลญี่ปุ่นใช้วิธีนี้เพื่อพิสูจน์ศรัทธา เพราะเป็นภาพของพระเยซูหรือภาพของแม่พระ ผู้ที่ต้องสงสัยว่านับถือศาสนาคริสต์จะต้องเหยียบย่ำภาพเหมือนดังกล่าว แต่หากว่าผู้ต้องสงสัยนั้นไม่ยอมเหยียบหรือไม่เต็มใจที่จะเหยียบ ก็จะถูกระบุว่าเป็นคริสต์ศาสนิกชนทันที และจะถูกส่งไปเมืองนางาซากิ รัฐบาลญี่ปุ่นมีเป้าประสงค์ให้พวกเขาเลิกศรัทธาในศาสนาคริสต์ หากชาวคริสต์คนใดปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาก็จะถูกทรมาน หลายคนถูกประหาร โดยเฉพาะการประหารชีวิตด้วยการโยนลงบ่อน้ำพุร้อนบนเขาอุนเซ็งในนางาซากิ

ฟูมิเอะถูกยกเลิกเมื่อคราวญี่ปุ่นเปิดประเทศรับชาวต่างชาติเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1856 แต่ยังมีการบังคับใช้ในบางท้องที่ กระทั่งศาสนาคริสต์ได้รับการคุ้มครองในรัชสมัยเมจิ ฟูมิเอะจึงถูกยกเลิกอย่างถาวร ชาวคริสตังลับหลายคนต้องยอมทำพิธีฟูมิเอะ หลังการเปิดประเทศและการอนุญาตให้นับถือศาสนาคริสต์ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย มีคริสตังลับอาศัยอยู่ราว 20,000 คนในนางาซากิ ซึ่งลดลงจากเดิมที่มีมากถึง 500,000 คน ศาสตราจารย์มาร์ก มุลลินส์ แห่งมหาวิทยาลัยออกแลนด์ระบุว่า "ในแง่นโยบาย [ฟูมิเอะ] มีประสิทธิภาพ"

โดยทั่วไป *ฟูมิเอะ* ทำจากสัมฤทธิ์ มีบ้างที่ทำจากหินทาสี และบ้างก็เป็นภาพแกะจากไม้ ปัจจุบันมีฟูมิเอะหลงเหลืออยู่ค่อนข้างน้อย เพราะส่วนใหญ่ถูกทิ้ง หรือนำไปหลอมเพื่อใช้ประโยชน์อื่น สถาบันสมิธโซเนียนได้จัดนิทรรศการรอบโลก : โปรตุเกสและโลกในศตวรรษที่ 16 และ 17 (Encompassing the Globe: Portugal and the World in the 16th and 17th Centuries) เมื่อ ค.ศ. 2007 โดยได้จัดแสดงแผ่นฟูมิเอะไว้ด้วย

ทัศนะ
-----

นักศาสนศาสตร์ อธิบายว่า การทำฟูมิเอะนั้นสื่อถึงความรักและการให้อภัยของพระเยซูคริสต์

ศาสตราจารย์ไซมอน ฮิลล์ แห่งมหาวิทยาลัยคาทอลิกจุนชิง นางาซากิ อธิบายว่าหากคริสต์ศาสนิกชนเลือกที่จะต่อต้านไม่เหยียบฟูมิเอะ ศาสนาคริสต์ก็คงหายไปจากประเทศญี่ปุ่นแล้ว โดยกล่าวไว้ว่า "...เพราะมีบางคนที่กล้าที่จะเหยียบฟูมิเอะ...ทำให้ศาสนาคริสต์ยังคงดำรงอยู่ในประเทศญี่ปุ่น"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Shunkichi Akimoto (1961). *Exploring the Japanese Ways of Life*. Tokyo News Service. p. 233. สืบค้นเมื่อ 21 November 2011. Attached to this word is an exotic, foreignized sort of interest though it was a native invention of the early Yedo Period and had remained a curious symbol of the anti-Christian policy of the Tokugawa feudalism.
2. ↑  "The Japanese Christians forced to trample on Christ". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2019-11-24. สืบค้นเมื่อ 2022-04-29.
3. 1 2  Kaufmann, Thomas DaCosta (2004). *Toward a Geography of Art*. University of Chicago Press. p. 308. ISBN 9780226133119.
4. ↑  David E. Sanger (7 June 1991). "Volcano's Fury Turns a Shrine Into a Morgue". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 6 December 2015.
5. 1 2  Tan, Yvette (24 November 2019). "The Japanese Christians forced to trample on Christ". *BBC*. สืบค้นเมื่อ 24 November 2019.
6. ↑  Michael North (2010). Michael North (บ.ก.). *Artistic and Cultural Exchanges Between Europe and Asia, 1400–1900: Rethinking Markets, Workshops and Collections*. Ashgate Publishing. p. 141. ISBN 9780754669371. สืบค้นเมื่อ 21 November 2011.
7. ↑  Jenkins, Mark (20 July 2007). "Portugal's Unending Sphere of Influence". *The Washington Post*. สืบค้นเมื่อ 21 November 2011.
8. ↑  Michael Fragoso (11 July 2007). "Fair Trade with 17th-Century Portugal". *The American*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2013. สืบค้นเมื่อ 21 November 2011.
9. ↑  e.g. Masao Takenaka: *When the Bamboo Bends, Christ and Culture in Japan*, WCC 2002 pgs 50-51

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟูมิเอะ