recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
หมากรุกมนุษย์ที่มนเซลิเซ (Monselice), อิตาลี
**หมากรุกมนุษย์** (อังกฤษ: Human chess, living chess หรือ live chess) เป็นรูปแบบของหมากรุกที่ใช้ผู้คนเป็นตัวแทนของตัวหมากรุก โดยใช้พื้นที่เล่นเป็นตารางหมากรุกหรือพื้นดิน และมักจะเล่นในงานเรอแนซ็องส์แฟร์

ตัวอย่าง
--------

การละเล่นนี้ จะเล่นทุก ๆ 2 ปี ในสัปดาห์ที่สองของเดือนกันยายนที่เมืองมาโรสติกา (Marostica) ใกล้เวนิส, อิตาลี ตั้งแต่ปีค.ศ. 1923 กิจกรรมนี้กินเวลาไปสามวัน และใช้เวลาแสดงไปประมาณ 30 นาที

โชงิมนุษย์
ส่วนหมากรุกญี่ปุ่นที่เรียกว่าโชงิ จะมีการจัดเทศกาลที่เท็นโด, ยามางาตะ โดยจัดขึ้นในช่วงปลายเมษายน ซึ่งเป็นเทศกาลที่มีชื่อว่า นินเง็ง โชงิ (ญี่ปุ่น: 人間将棋; โรมาจิ: *Ningen Shōgi*) โดยผู้คนจะนั่งชมรอบ ๆ ผู้แสดงแทนตัวโชงิขนาดใหญ่ที่ใส่เครื่องแต่งกายในยุคเซ็งโงกุ เท็นโดกับมาโรสติกาเป็นเมืองพี่น้องตั้งแต่ปีค.ศ. 1993.

### ในวรรณกรรมและอื่น ๆ

มีฉากหมากรุกมนุษย์ในหนังสือ *อลิซในเมืองกระจก* (1871) ของลูอิส แคร์รอล

ในภาพยนตร์ *แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์* มีฉากเกมหมากรุกพ่อมด (Wizard's chess) ที่มีขนาดเท่ามนุษย์ โดยแฮร์รี, รอน กับเฮอร์ไมโอนีนั่งอยู่บนตัวหมากรุกสามอัน

ในซีรีส์ *ฮันเตอร์ส*มีการเล่นหมากรุกมนุษย์ในค่ายกักกันในสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ถูกวิจารณ์โดยบุคคลจากพิพิธภัณท์เอาช์วิทซ์ว่า มันไม่ได้เกิดขึ้นจริง

อ้างอิง
-------

1. ↑  WhereMilan. "The Human Chess Game in Marostica - September 2018 [Less than 250Km from Milan]". *Where Milan* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-03. สืบค้นเมื่อ 2020-03-03.
2. ↑  "Tendo Ningen Shogi".
3. ↑  Stamp, Jimmy. "The 64-Square Grid Design of 'Through the Looking Glass'". *Smithsonian Magazine* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 19 March 2020.
4. ↑  "Amazon drama 'Hunters' criticized by Auschwitz Memorial Museum". *EW.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-03-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **หมากรุกมนุษย์**

* Life-sized chess games in urban settings
* AnimeBoston.com Cosplay Human Chess game
* photos of Anime Boston 2007 cosplay chess
* Animeiowa 2008–2009 anime-themed human cosplay chess[*ลิงก์เสีย*]
* AnimeNEXT's Cosplay Human Chess
* RIT Cosplay Troupe official website
* "George Henry Mackenzie vs Eugene Delmar - New York 1879 (An example game of Human Chess from 1879)". Chessgames.com. สืบค้นเมื่อ May 2013. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
***บิลบอร์ด* 200** (อังกฤษ: *Billboard* 200) เป็นชาร์ตอันดับเพลง 200 อันดับของนิตยสาร*บิลบอร์ด* ที่รายงานยอดขายสูงสุดของอัลบั้มเพลงและอีพีในสหรัฐ ตีพิมพ์เป็นรายสัปดาห์ รายงานความนิยมของศิลปินหรือกลุ่มศิลปิน 

ชาร์ตยึดจากยอดขาย (ทั้งส่วนจากร้านค้าและดิจิทัลดาวน์โหลด) ของอัลบั้มในสหรัฐ ยอดขายประจำสัปดาห์จะนับจากวันจันทร์และสิ้นสุดวันอาทิตย์ ชาร์ตใหม่จะตีพิมพ์ในวันพฤหัสในฉบับของวันเสาร์ถัดไป

ตัวอย่าง:
จันทร์ 1 มกราคม — เริ่มนับยอดขายประจำสัปดาห์
อาทิตย์ 7 มกราคม — สิ้นสุดนับยอดขายประจำสัปดาห์
พฤหัส 11 มกราคม — ชาร์ตใหม่ตีพิมพ์ในฉบับวันเสาร์ที่ 20 มกราคม
โดยทั่วไปแล้วสินค้า อัลบั้มเพลงจะออกวางขายในตลาดอเมริกันวันอังคาร ส่วนการดาวน์โหลดแบบดิจิตอลก็จะรวมเข้าไปในตาราง*บิลบอร์ด* 200 ด้วย ตราบใดที่ขายทั้งอัลบั้ม อัลบั้มที่ไม่ได้ขายในร้านค้าในสหรัฐ (ยังไม่รวมถึงการขายแบบนำเข้า) ก็จะไม่นับเข้าชาร์ต และจากนโยบายอันยาวนานที่จะไม่นับยอดขายจากร้านเฉพาะที่ไม่ใช่ร้านขายซีดีโดยตรง หรืออย่างร้านขายสินค้าจากโรงงาน เช่นวอล-มาร์ต หรือสตาร์บักส์ ก็ถูกยกเลิกไป และนำมานับในชาร์ตด้วยตั้งแต่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 มีผลต่อชาร์ตตั้งแต่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 เป็นต้นไป

อัลบั้มอันดับหนึ่งอัลบั้มล่าสุด ลงวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2018 บนชาร์ต*บิลบอร์ด* 200 คืออัลบั้ม*ครายพริตตี* ของแคร์รี อันเดอร์วูด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Peters, Mitchell (2007-11-06). "Revised Chart Policy Lands Eagles At No. 1". Billboard. สืบค้นเมื่อ 2007-11-06.
2. ↑  Caulfield, Keith (September 23, 2018). "Carrie Underwood Makes Country History on the Billboard 200 Chart As 'Cry Pretty' Debuts at No. 1". *Billboard*. สืบค้นเมื่อ September 23, 2018.
**อาลีมิน บิน ปราวีโรดีร์โจ** (อินโดนีเซีย: *Alimin bin Prawirodirdjo*) เป็นนักชาตินิยมชาวอินโดนีเซีย และเป็นสมาชิกระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย และเป็นผู้ที่ร่วมวางแผนการก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ระหว่าง พ.ศ. 2469–2470

อาลีมินเกิดที่เมืองซูราการ์ตา เกาะชวา เมื่อ พ.ศ. 2432 เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนตามแบบตะวันตกในจาการ์ตา และเป็นผู้ที่รอบรู้หลายภาษาทั้งภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาชวา และภาษาซุนดา เมื่อเรียนจบ เขาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ และเป็นสมาชิกองค์กรทางการเมืองหลายแห่ง ไดแก่ องค์การบูดีอูโตโม พรรคซาเรกัตอิซลัม และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย จนกระทั่งทางซาเรกัตอิซลัมหันไปเน้นศาสนาอิสลามมากขึ้น และต้องการกำจัดผู้ที่นิยมคอมมิวนิสต์ออกไป อาลีมินจึงลาออกจากซาเรกัตอิซลัม ใน พ.ศ. 2467 ในปีเดียวกันนั้น พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้เริ่มวางแผนก่อการกบฏเพื่อโค่นล้มการปกครองของเนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2468 พรรคคอมมิวนิสต์เริ่มการปฏิวัติโดยการนัดหยุดงาน แต่ฝ่ายเนเธอร์แลนด์ไหวตัวทัน สามารถจับกุมผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ที่สำคัญได้หลายคน ส่วนอาลีมินนั้นหนีไปฟิลิปปินส์

ในช่วง พ.ศ. 2469–2470 พรรคคอมมิวนิสต์พยายามก่อการกบฏอีก ทำให้คราวนี้ถูกกวาดล้างอย่างรุนแรง มีผู้ถูกจับถึง 13,000 คน ส่วนหนึ่งถูกจำคุก อีกส่วนหนึ่งถูกกักกันที่อีรียันจายา อาลีมินได้เดินทางจากสหภาพโซเวียตเพื่อเข้าร่วมในการก่อกบฏครั้งนี้ แต่ถูกกักตัวที่สิงคโปร์ ก่อนจะถูกเนรเทศ เขาจึงต้องไปลี้ภัยในสหภาพโซเวียต 22 ปี และกลับมาเมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช การก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ใน พ.ศ. 2491 อาลีมินไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย และเขาไม่เห็นด้วยที่ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ในยุคหลังหันไปร่วมมือกับประชาธิปไตยแบบชี้นำของซูการ์โน แต่เขาก็ไม่มีบทบาททางการเมืองใด ๆ จนเสียชีวิตไปใน พ.ศ. 2507

อ้างอิง
-------

* สุกัญญา บำรุงสุข. "อาลีมิน ปราวีโรดีร์โย." ใน *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2539, หน้า 105–108.
น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลที่ขายทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
**น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิล** (อังกฤษ: truffle oil) เป็นส่วนประกอบอาหารสมัยใหม่ ใช้เพื่อปรุงรสชาติและเพิ่มกลิ่นเห็ดทรัฟเฟิลให้กับอาหาร ส่วนผสมนี้มักใช้เป็นน้ำมันสำหรับตกแต่งอาหารในอาหารหลากหลายประเภท เช่น เฟรนช์ฟรายส์ พาสตา พิซซา และอาหารพวกปูว์เร เช่น มันฝรั่งบดและไข่ปีศาจ น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลมีจำหน่ายในทุกฤดูกาลและมีราคาถูกกว่าเห็ดทรัฟเฟิลสดอย่างมาก ทำให้ตลาดผลิตภัณฑ์อาหารกลิ่นเห็ดทรัฟเฟิลเติบโตขึ้น เพิ่มจำนวนและความหาได้ง่ายผลิตภัณฑ์

น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลเป็นส่วนผสมในส่วนประกอบอาหารที่มีการโต้แย้งกันอยู่ เนื่องจากน้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลเกือบทั้งหมดผลิตจากสารประกอบรสสังเคราะห์เพียงชนิดเดียว และอาจไม่มีรสชาติและกลิ่นหอมที่ซับซ้อนของเห็ดทรัฟเฟิลสด

ส่วนประกอบ
----------

น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลสามารถผลิตได้จากน้ำมันชนิดใดก็ได้ โดยน้ำมันที่นิยมใช้ ได้แก่ น้ำมันมะกอก น้ำมันคาโนลา และน้ำมันเมล็ดองุ่น น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลบางชนิดผลิตจากเศษที่เหลือของเห็ดทรัฟเฟิลระหว่างการเก็บหรือการเตรียมไว้จำหน่าย อย่างไรก็ตาม น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลจำนวนมากไม่ได้ผลิตจากเห็ดทรัฟเฟิลโดยตรง แต่กลับใช้สารประกอบอะโรมาติกสังเคราะห์ เช่น 2,4-dithiapentane (สารประกอบหลักชนิดหนึ่งที่ให้กลิ่นหอมของเห็ดทรัฟเฟิลบางสายพันธุ์) ผสมกับน้ำมันเป็นฐาน เนื่องจากยังไม่มีข้อกำหนดใดๆ เกี่ยวกับการติดฉลาก ผู้ผลิตสามารถใช้คำเช่น *กลิ่นเห็ดทรัฟเฟิล* *รสเห็ดทรัฟเฟิล* หรือคำศัพท์อื่นที่คล้ายคลึงกัน แม้ว่าไม่ได้สกัดส่วนใดใดมาจากเห็ดทรัฟเฟิลเลยก็ตาม ในสหรัฐอเมริกา ส่วนประกอบอาหารนี้อาจใช้คำว่า "ธรรมชาติ" หรือ "ออร์แกนิค" ได้ตราบใดที่ส่วนประกอบอื่นๆ ตรงตามข้อกำหนดของรัฐบาล

ลักษณะภายนอกของน้ำมันเห็ดทรัฟเฟิลขึ้นอยู่กับน้ำมันฐาน อาจมีสีใส สีขุ่น สีเหลือง หรือสีเขียว น้ำมันของบางตราอาจมีชิ้นส่วนของเห็ดทรัฟเฟิลใส่ไว้ในขวดด้วย ชิ้นส่วนเหล่านี้อาจมาจากเห็ดทรัฟเฟิลสายพันธุ์ใดก็ได้จากทรัฟเฟิลกว่า 200 ชนิด และอาจระบุว่าเป็น "ทรัฟเฟิลดำ" หรือ "ทรัฟเฟิลขาว" แม้ว่าจะไม่ใช่สายพันธุ์ชั้นเลิศที่เข้าใจกัน เช่น เห็ดทรัฟเฟิลดำ Périgord หรือเห็ดทรัฟเฟิลขาว Alba ก็ตาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Truffle Oil". Bon Appetit. November 27, 2007. สืบค้นเมื่อ September 3, 2016.
2. 1 2  Koenig, Leah (March 9, 2009). "Truffle Oil". Saveur. สืบค้นเมื่อ September 3, 2016.
3. ↑  "There Are No Truffles in Truffle Oil". *Priceonomics*.
4. ↑  "Your Truffle Oil Contains No Real Truffles". *Tasting Table*. September 7, 2016.
5. ↑  Patterson, Daniel (May 16, 2007). "Hocus-Pocus, and a Beaker of Truffles" – โดยทาง NYTimes.com.
6. ↑  JM Olivier; P. Sourzat; JC Savignac (2002). *Truffe et trufficulture*. Editions Fanlac. ISBN 978-2-86577-228-5.
**สายไหม** เป็นขนมชนิดหนึ่ง เป็นน้ำตาลปั่นขึ้นมาเป็นเส้นบางเบา ลักษณะคล้ายก้อนเมฆ อาจมีหลายสีตามแต่จะแต่งแต้ม เพื่อเป็นต้วแทนความฝันและจินตนาการตามความเชื่อของชาวตะวันตก จึงเป็นเหมือนกับขนมที่อยู่ในเทพนิยายโดยมีการนำมาเป็นขนมตัวแทนของสวนสนุกหรือละครสัตว์ เนื่องจากปั่นขึ้นเป็นขนมได้อย่างง่ายดายน่าอัศจรรย์

ประวัติ
-------

สายไหมรสเมเปิลที่ *cabane à sucre* (sugar shack), Pakenham ประเทศแคนาดา
ขนมสายไหมประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1904 โดย วิลเลียม มอร์ริสัน และ จอห์น วราตัน ในงานมหกรรมซื้อขายหลุยส์เซียอานา (Louisiana Purchase Exposition) ในชื่อ Fairy Floss  โดยสามารถขายได้มากตามยอดสั่งซื้อจำนวน 68,655 กล่อง โดย ณ เวลานั้นราคาที่ขายคือ 0.25 ดอลลาร์ (เทียบเท่า 5.70 ดอลลาร์ ใน พ.ศ. 2550)

การผลิต
-------

เครื่องทำสายไหมรุ่นแรกจะมีหม้อใบเล็กสำหรับใส่น้ำตาลและสารแต่งสีอาหาร เครื่องทำความร้อนบริเวณขอบจะทำให้น้ำตาลหลอมละลายและน้ำตาลเหลวจะถูกปั่นให้ไหลผ่านรูเล็ก ๆ และจะแข็งตัวในอากาศ และจากนั้นถูกจับไว้โดยหม้อใบใหญ่ ผู้ควบคุมเครื่องจะแหย่แท่งไม้หรือมือลงไปในหม้อใหญ่เพื่อให้สายไหมจับตัวเป็นก้อน เครื่องทำสายไหมในปัจจุบันก็ใช้หลักการในทำนองนี้

ลักษณะ
------

สายไหมจะมีรสชาติหวานและเหนียว ๆ ละลายในปากอย่างรวดเร็วเหมือนกับปุยฝ้าย ไม่มีกลิ่มหอมมากมาย เนื่องจากตัวเครื่องทำให้มีกลิ่นน้ำตาลอยู่แล้ว เวลาแห้งจะนุ่มเหมือนปุยฝ้าย แต่ถ้าชื้นจะเหนียวหนืด สามารถทานกับขนมกรอบได้ดีที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "In Coney Island, Weaving a Confection That Tastes Like Long-Ago Summers". New York Times, July 27, 2014, Rachel L. Swarns.
2. ↑  "The Straight Dope: Cotton Candy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-23. สืบค้นเมื่อ 2008-09-10.
***โกสต์ อิน เดอะ เชลล์*** (อังกฤษ: Ghost in the Shell, ญี่ปุ่น: 攻殻機動隊 GHOST IN THE SHELL Kōkaku Kidōtai Gōsuto In Za Sheru) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชันแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์จากประเทศญี่ปุ่น ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2538 ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนชื่อเดียวกันเขียนโดย Masamune Shirow เขียนบทโดย Kazunori Itō และกำกับโดย Mamoru Oshii ให้เสียงโดย Atsuko Tanaka, Akio Ōtsuka, และ Iemasa Kayumi เป็นผลงานร่วมทุนสร้างระหว่างประเทศญี่ปุ่นและประเทศอังกฤษ ผลิตโดย Kodansha ร่วมกับ Bandai Visual และ Manga Entertainment งานผลิตแอนิเมชันดำเนินการโดย Production I.G.

เนื้อเรื่องเล่าเรื่องของ Motoko Kusanagi ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของหน่วยรักษาความสงบ ไล่ล่าแฮกเกอร์ลึกลับชื่อว่านักเชิดหุ่น สอดแทรกแนวคิดทางปรัชญาว่าด้วยความเป็นตัวตน ในโลกที่เทคโนโลยีก้าวหน้า ดนตรีประกอบประพันธ์โดย Kenji Kawai มีการนำภาษาญี่ปุ่นโบราณมาประกอบในเนื้อเพลง

ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการชื่นชมอย่างมาก โดยได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในบรรดาภาพยนตร์แอนิเมชันที่ดีที่สุดตลอดกาล นักวิจารณ์ชื่นชมงานภาพที่สวยงามซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างแอนิเมชันแบบวาดมือบนแผ่นเซลล์ กับแอนิเมชันที่ทำจากคอมพิวเตอร์กราฟิก เป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้ผลิตภาพยนตร์จำนวนมาก เช่น พี่น้องวาชาวสกี ผู้สร้างภาพยนตร์ชุด *เดอะ เมทริกซ์* และเจมส์ คาเมรอน และมีผลงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ตามมาอีกหลายอย่าง ที่สำคัญ เช่น ผลงานของ Oshii ปี 2004 *Ghost in the Shell 2: Innocence* ซึ่งไม่ได้เป็นภาคต่อของเรื่องนี้แต่อย่างใด, งานผลิตซ้ำปี 2008 *Ghost in the Shell 2.0* ซึ่งเป็นฉบับปรับปรุงของเรื่องเดียวกันนี้ (เสียงใหม่ และแอนิเมชันสามมิติใหม่บางส่วน) และฉบับดัดแปลงเป็นภาพยนตร์คนแสดงปี 2017 นำแสดงโดย Scarlett Johansson

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*GHOST IN THE SHELL* (15)". *British Board of Film Classification*. 30 October 1995. สืบค้นเมื่อ 28 January 2015.
2. ↑  "Kokaku kidotai (1995)". *British Film Institute*. London. สืบค้นเมื่อ February 10, 2017.
3. ↑  Sevakis, Justin (September 14, 2015). "What Ever Happened to Manga Entertainment?". Answerman (column). Anime News Network. สืบค้นเมื่อ February 10, 2017.
4. ↑  "Kôkaku kidôtai (1996)". JPBox-Office. 1997-01-29. สืบค้นเมื่อ 2013-10-30.

| * ด
* ค
* ก
*โกสต์ อิน เดอะ เชลล์* โดย มาซามูเนะ ชิโร |
| --- |
| สื่อ | 

|  |
| --- |
| 
* มังงะ
* ภาพยตร์ พ.ศ. 2538
* วิดีโอเกม
* *อินโนเซนส์*
* ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชัน พ.ศ. 2560

 |
| *สแตนด์อโลนคอมเพล็กซ์* | 
* *S.A.C. 2nd GIG*
* รายชื่อตอน
* ดนตรี
* เกม PS2
* เกม PSP
* *Solid State Society*
* *First Assault*
* *SAC\_2045*
	+ รายชื่อตอน

 |
| *อไรส์* | 
* รายชื่อตอน
* "อานาตะ โอะ โทมตสึ โมโนะ"
* *The New Movie*

 |

 |
| จักรวาล | 
* ตัวละคร
	+ Motoko Kusanagi
	+ Batou
	+ Togusa
	+ Tachikoma
	+ Public Security Section 9

 |
| เกี่ยวข้อง | 
* มาโมรุ โอชิอิ
* เค็นจิ คามิยามะ
* โปรดักชัน ไอ.จี
* *Intron Depot 1*

 |
|  หมวดหมู่ |
การเกิดโพลาไรเซชันภายในปริซึมนิคอล
**ปริซึมนิคอล** (Nicol prism) เป็น ปริซึมประเภทหนึ่งที่ใช้สำหรับทำเป็นโพลาไรเซอร์ คือใช้เพื่อสร้างลำแสงโพลาไรซ์ จากลำแสงที่ไม่โพลาไรซ์ ถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี 1828 โดยวิลเลียม นิคอล (William Nicol) นักฟิสิกส์ชาวสก็อต และเป็นปริซึมโพลาไรซ์ตัวแรกที่ถูกสร้างขึ้น ประกอบด้วย แคลไซต์ (ไอซ์แลนด์สปาร์) รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ตัดทแยงมุมออกเป็นสองส่วนที่มุม 68º แล้วต่อด้วย กาวที่ทำจากน้ำมันสนบาลซัม

แสงไม่โพลาไรซ์จะผ่านเข้ามาทางด้านหนึ่งของปริซึม และถูกแยกออกเป็นแสงโพลาไรซ์ 2 ลำเนื่องจากเกิดการหักเหสองแนวภายในแคลไซต์ หนึ่งในนั้นเรียกว่า **รังสีสามัญ** (o-ray ในภาพ) ซึ่งดรรชนีหักเหเป็น *no* = 1.658 และในแนวทแยงมีกาวที่มีดรรชนีหักเป็น 1.55 ทำให้เกิดการสะท้อนกลับทั้งหมดที่ผิว ลำแสงอีกลำเรียกว่า **รังสีวิสามัญ** (e-ray ในภาพ) มีค่าดัชนีการหักเหของแสงน้อยกว่า คือ *ne* = 1.486 และจะไม่สะท้อนกลับ แต่จะข้ามส่วนรอยต่อในแนวทแยงและออกไปทางด้านตรงข้าม ในรูปของแสงโพลาไรซ์

ปริซึมชนิดนี้ได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในกล้องจุลทรรศน์ และเครื่องวัดการโพลาไรซ์ แต่ปัจจุบันในการใช้งานส่วนใหญ่มักถูกแทนที่ด้วยโพลาไรเซอร์ประเภทอื่น ๆ เช่นแผ่นโพลาลอยด์ หรือ ปริซึมกลาน–ทอมป์สัน

ดูเพิ่ม
-------

* ปริซึมกลาน–ทอมป์สัน
* ปริซึมกลาน–ฟูโก
* ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์
* ปริซึมวอลลัสตัน
* ปริซึมเซนาร์มง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Greenslade, Thomas B. Jr. "Nicol Prism". Kenyon College. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-21. สืบค้นเมื่อ 23 January 2014.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
**มหาวิทยาลัยไซปรัส** ก่อตั้งขึ้นในปี 1989 และได้รับนักศึกษาเป็นครั้งแรกในปี 1992 มหาวิทยาลัย ได้รับการก่อตั้งขึ้นในการตอบสนองต่อความต้องการทางปัญญาที่เพิ่มขึ้นของคน ไซปรัสและเป็นที่วางไว้อย่างดีเพื่อตอบสนองแรงบันดาลใจของหลายประเทศ 
มหาวิทยาลัยเป็นชุมชนที่แข็งแรงของนักวิชาการมีส่วนร่วมในการผลิตและการกระจายของความรู้ แม้จะมีประวัติสั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้รับความชื่นชมของสังคมไซปรัส มหาวิทยาลัยได้รับนักศึกษาส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีคือการสอบเข้าที่จัดโดยกระทรวงการศึกษาและวัฒนธรรมของสาธารณรัฐไซปรัส นอกจากนี้ยังมีจำนวนที่จะสงวนไว้สำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษหรือมีความยากจน เพื่อที่พยายามจะทำเพื่อนำเสนอการปฏิบัติให้กับนักเรียนที่ประสบปัญหา โดยเฉพาะไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกของมหาวิทยาลัยหรือความช่วยเหลือเกี่ยวกับปัญหาทางวิชาการ เมื่อมหาวิทยาลัยไซปรัสได้เปิดให้กับนักเรียน มีนักศึกษาในชั้นเรียนที่เข้ามาศึกษาต่อเพียง 486 คน แต่หลังจากนั้นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ระหว่างปีการศึกษา 2010-2011 มีถึง 4691 คน

หลักสูตรที่เปิดสอน
------------------

มีแปดคณะภายในมหาวิทยาลัยคือ
คณะมนุษยศาสตร์: สามหน่วยงานและศูนย์ภาษา คณะบริสุทธิ์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์: ห้าหน่วยงานและสมุทรศาสตร์ศูนย์ คณะสังคมศาสตร์และการศึกษา: สี่หน่วยงานและศูนย์การศึกษาออฟ คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ: สองฝ่ายศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและศูนย์การวิจัยการธนาคารและการเงิน คณะวิศวกรรมศาสตร์: สี่แผนกนาโนเทคโนโลยีศูนย์วิจัย Kios ศูนย์วิจัยสำหรับระบบอัจฉริยะและเครือข่ายและ Nireas นานาชาติน้ำศูนย์วิจัย คณะอักษร: สามหน่วยงานและหน่วยวิจัยทางโบราณคดี บัณฑิตวิทยาลัย และ แพทย์ของโรงเรียน

ห้องสมุด
--------

ห้องสมุดมีหนังสือมากกว่า 267289 เล่ม มีการเพิ่มขึ้นแต่ละปีประมาณ 12000 เล่ม คอลเลกชันที่สำคัญในหมู่ผู้ถือครองห้องสมุดรวมถึงการศึกษาของไซปรัส เก็บรวบรวมคอลเลกชันโบราณคดีและตุรกีศึกษา ส่วนใหญ่ของหนังสือที่มีมีการจัดหมวดหมู่และสามารถเรียกข้อมูลจากห้องสมุดแคตตาล็อก (ADVANCE / GEAC) จากคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อภายในเครือข่ายมหาวิทยาลัยรวมทั้งจากที่ใดก็ได้ ผ่านทางแคตตาล็อกออนไลน์เข้าถึงประชาชนบนเว็บห้องสมุด (WebOpac) ในปีที่ผ่านมาห้องสมุดของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้กลายเป็นแหล่งศึกษาอย่างแท้จริงได้เต็มที่โดยมี อิเล็กทรอนิกส์ (ฟังก์ชันที่ชาญฉลาด) และไฮบริด (เนื้อหาฉลาด) ตั้งแต่คอลเลกชันรวมถึงการพิมพ์ดิจิทัลและวัสดุโสต นอกจากนี้ห้องสมุดมีความสามารถในการผลิตวัสดุในรูปแบบอักษรเบรลล์สำหรับผู้ใช้ที่บกพร่อง
**ธงชัย ชิวปรีชา** เป็นอดีตผู้อำนวยการโรงเรียนกำเนิดวิทย์ และผู้อำนวยการคนแรกของโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ในสถานะองค์การมหาชน เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 และได้ปฏิบัติงานครบสองวาระในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 ก่อนมาบริหารโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) ระหว่างที่อยู่ที่โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ได้สร้างโครงการความร่วมมือกับโรงเรียนวิทยาศาสตร์ชั้นนำของโลก ทั้งในเกาหลีใต้ สหรัฐอเมริกา สิงคโปร์ จีน เยอรมนี อิสราเอล อินเดีย และอื่นๆ โดยโครงการที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาระบบการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ของประเทศไทยคือ การกระจายระบบการเรียนการสอนโดยหลักสูตรพิเศษที่ใช้เป็นระบบการเรียนการสอนในโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ให้ใช้กับโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยทั้ง 12 แห่งทั่วประเทศ ซึ่งโครงการในปีแรกเริ่มต้นขึ้นเมื่อ ปีการศึกษา 2551

นอกจากนี้ ดร.ธงชัย ชิวปรีชา ยังริเริ่มโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนกับ Partner School ในโรงเรียนวิทยาศาสตร์ทั่วโลกเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์นำมาเป็นแนวทางในการเรียนการสอนของโรงเรียน และในอนาคตก็มีความเป็นไปได้ว่าจะมีการปรับระบบการเรียนการสอนไปใช้ในโรงเรียนมัธยมศึกษาทั่วประเทศไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
* เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.)
* เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  รวมพลังเพื่อวิทยาศาสตร์ จาก "มหิดล" สู่ "จุฬาภรณ์" ฯลฯ
**จง เจิ้นเทา** ( จีนตัวเต็ม: 鍾鎮濤, จีนตัวย่อ: 锺镇涛, พินอิน: Zhōng Zhèntāo) หรือ **เคนนี่ บี** (อังกฤษ: Kenny Bee) เป็นนักร้อง, นักดนตรี และนักแสดงที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 ที่ฮ่องกง

ในปี ค.ศ. 1973 ได้ร่วมตั้งวงดนตรีชื่อ "The Wynners" ร่วมกับถาน หย่งหลิน ขึ้นมา และมีชื่อเสียงขึ้นมาในการออกอัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษและกวางตุ้ง

ต่อมาเมื่อมีการแยกวง ได้เริ่มงานการแสดงขึ้นที่ไต้หวันในบทดราม่า ควบคู่ไปพร้อมกับการเป็นศิลปินเดี่ยว โดยมีผลงานการแสดงมากมาย เช่น 
*Let's Make Laugh* ในปี ค.ศ. 1983 ซึ่งเป็นการพลิกบทบาทไปเป็นการเล่นแบบวาบหวิวจนเป็นที่ฮือฮาเมื่อออกฉาย, *Armour of God* ในปี ค.ศ. 1986 คู่กับ เฉินหลง และถาน หย่งหลิน เพื่อนสนิท, *Project A II* ในปี ค.ศ. 1987, รับบท *เฮ้งเตงเอี้ยง* ในภาพยนตร์กำลังภายในเรื่อง *The Eagle Shooting Heroes* ในปี ค.ศ. 1993 คู่กับนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น เลสลี่ จาง, หลิน ชิงเสีย, เหลียง เฉาเหว่ย, หวัง จู่เสียน เป็นต้น

ผลงานในยุคปัจจุบันได้แก่ *Initial D* ในปี ค.ศ. 2008, *Just Another Pandora's Box* ในปี ค.ศ. 2007 และผลงานละครโทรทัศน์จาก *The Return of the Condor Heroes* หรือ *มังกรหยกภาค 2 ตอนตำนานศึกเทพอินทรี* ในปี ค.ศ. 2006 ในบทของ *กงซุนจื้อ* ที่มี หวง เสี่ยวหมิง และหลิว อี้เฟย์ รับบทเป็น *เอี้ยก้วย* และ*เซียวเหล่งนึ่ง*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kenny Bee (อังกฤษ)
2. ↑  ใครมีภาพเคนนี่ บี สมัยเล่นหนังชีวิตไต้หวันช่วยอนุเคราะห์ทีค่ะ จากพันทิปดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ส่วนตัว
* ข้อมูลจากIMDb
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ใน ค.ศ. 1932
**สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11** พระนามเดิม **อัมโบรโจ ดามีอาโน อาคิลเล รัตตี** (อิตาลี: *Ambrogio Damiano Achille Ratti*) เป็นประมุขศาสนจักรโรมันคาทอลิกตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 จนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1939 เป็นประมุของค์แรกของนครรัฐวาติกันตั้งแต่เป็นรัฐอิสระในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929

พระองค์ออกสมณสาส์นหลายฉบับ เช่น *Quadragesimo anno* เนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปีที่สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 13 ออกสมณสาส์น *Rerum novarum*, ที่แสดงถึงความละโมบของทุนนิยม อันตรายของสังคมนิยมและลัทธิคอมมิวนิสต์ และความยุติธรรมทางสังคม และสมณสาส์น *Quas primas* ตั้งวันฉลองพระคริสตราชาเพื่อตอบโต้คตินิยมต่อต้านศาสนจักร สมณสาส์น *Studiorum ducem* ที่ออกเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1923 เนื่องในโอกาสครบรอบ 6 ศตวรรษแห่งการสถาปนาบาทหลวงทอมัส อไควนัส เป็นนักบุญ

พระองค์ยังทำข้อตกลงหลายฉบับ เช่น *Reichskonkordat* กับนาซี แต่ต่อมานาซีละเมิดข้อตกลงนั้น จนต้องทรงออกสมณสาส์น *Mit brennender Sorge* ประนามการกระทำดังกล่าว ในสมณสมัยของพระองค์มีการทำสนธิสัญญาลาเตรันในปี ค.ศ. 1929 เพื่อแก้ไขความขัดแย้งกับรัฐบาลอิตาลีเกี่ยวกับสถานะของพระสันตะปาปาและศาสนจักรคาทอลิกในประเทศอิตาลี และทรงสามารถระงับการเบียดเบียนศาสนจักรและนักบวชในประเทศเม็กซิโก สเปน และสหภาพโซเวียต พระองค์ได้ประกาศตั้งนักบุญหลายองค์ เช่น ทอมัส มอร์ ปีเทอร์ กานิส แบร์นาแด็ต ซูบีรู และโจวันนี บอสโก ตลอดจนเตแรซแห่งลีซีเยอ ที่ทรงนับถือเป็นพิเศษ และได้สถาปนานักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร นอกจากนี้สมณสมัยของพระองค์ยังส่งเสริมบทบาทของฆราวาสในศาสนจักร และวิจารณ์ฮิตเลอร์และมุสโสลินี

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939 ณ พระราชวังพระสันตะปาปา และฝังพระศพที่มหาวิหารนักบุญเปโตร โดยระหว่างขุดเตรียมหลุมพระศพได้มีค้นพบกระดูกซึ่งเชื่อว่าเป็นของนักบุญเปโตร.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Studiorum ducem". Vatican.va. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มีนาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 23 มิถุนายน 2013.
2. ↑  "STUDIORUM DUCEM (On St. Thomas Aquinas)[English translation]". EWTN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 22 ธันวาคม 2015.
3. ↑  Rev. William P. Saunders (13 กุมภาพันธ์ 2014). "Does the church possess the actual bones of St. Peter?". *Catholic Straight Answers*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 22 ธันวาคม 2015.
4. ↑  "Vatican displays Saint Peter's bones for the first time". *The Guardian*. 24 พฤศจิกายน 2013. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 22 ธันวาคม 2015.
5. ↑  Jacob Neusner (9 กรกฎาคม 2004). *Christianity, Judaism and Other Greco-Roman Cults, Part 2: Early Christianity*. Wipf and Stock Publishers. p. 149. ISBN 978-1-59244-740-4. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2018.
**นางพญาปัว (อั้วสิม)** ชายา ของพญางำเมือง ครั้นที่ พญางำเมือง ยกกองทัพมาตีเมืองวรนคร มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ **เจ้าอามป้อม**

ประวัติ
-------

เมื่อนั้นพญางำเมือง ตีเมืองวรนครสำเร็จ จึงโปรดให้ นางอั้วสิม (ชายา) กับบุตรชาย ชื่อ **เจ้าอามป้อม** ให้ดูแลเมืองวรนคร (ปัว) ครั้นถึงปีใหม่ นางพญาปัว (อั้วสิม) กับเจ้าอามป้อม (บุตรชาย) แต่งบรรณาการไปถวายพญางำเมือง นางพญาปัว (อั้วสิม) ไปถึงเมืองพะเยา แล้วก็ได้ถวายเครื่องบรรณาการต่าง ๆ 
ต่อมานางพญาปัว และเจ้าอามป้อม ก่อนจะลาพญางำเมือง กลับเมืองปัว (วรนคร) ก็ทำแกงเนื้อควายนำไปถวายพระยางำเมือง ในการนี้ด้วย พญางำเมืองได้กินแกงเนื้อควายแล้ว ก็พูดหยอกล้อเล่นนางพญาปัวว่า "แกงควายยังหวานแด่เท่าว่าน้ำหนักหนาว่าอัน" นางพญาปัวได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจ 
นางพญาปัว กับเจ้าอามป้อมผู้เป็นลูก ก็ได้ไปกราบลาพญางำเมือง แล้วก็เดินทางกลับเมืองปัว 
นางพญาปัว ครั้นมาถึง เมืองปัวแล้ว นางพญาปัวจึงทำหนังสือไปหาเจ้าเมืองปราด (**เจ้าขุนใสยศ**) แล้วเจ้าขุนใสยศ ก็รีบเอาช้างม้ารี้พลโยธาทั้งหลาย เจ้าเมืองปราดครั้นมาถึงเมืองปัวแล้ว นางพญาปัว ก็รีบไปต้อนไปรับเอาเจ้าเมืองปราดเมื่อนั้นนางพญาปัว และเจ้าเมืองปราด (ขุนใสยศ) ทั้ง 2 คน ก็สนิทสนม จนสุดท้ายก็ได้เป็นสามีภรรยากัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชวงศปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่าน (ฉบับพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช), หน้า 117
**วัดศาลเจ้าไก่ต่อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลเจ้าไก่ต่อ อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 22 ไร่ 1 งาน 48 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 72 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูนิสัยวุฒิธรรม (ธมฺมจารี) เป็นเจ้าอาวาส

วัดศาลเจ้าไก่ต่อตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน อันเนื่องจากแต่เดิมบริเวณนี้เป็นป่าไม้หนาทึบ และมีสัตว์ป่าจำนวนมากรวมถึงไก่ป่าเป็นฝูง ๆ ด้วยต่อมาเมื่อประชาชนมาตั้งถิ่นฐานมากขึ้น ได้เรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านศาลเจ้าไก่ต่อ เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 49 เมตร ยาว 49 เมตร ด้านการศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2519

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12.90 เมตร ยาว 25.10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2554 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างเมื่อ พ. ศ. 2529 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย มีขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 90 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 พระประธานประจำศาลาการเปรียญมีขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว สูง 47 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศาลเจ้าไก่ต่อ". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "ประวัติ วัดศาลเจ้าไก่ต่อ". สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
**ปีจูเลียน** (Julian year) เป็นหน่วยวัดเวลาที่ใช้ในทางดาราศาสตร์เป็นหลัก มีค่าเท่ากับ 1 ปีในปฏิทินจูเลียน ซึ่งก็คือเท่ากับ 365.25 วัน = 31557600 วินาที โดยหน่วยวันในที่นี้หมายถึงเวลาที่เท่ากับ 86400 วินาทีพอดี ไม่ได้หมายถึงวันสุริยคติหรือวันตามในปฏิทิน

ให้ระวังว่าปีจูเลียนเป็นแนวคิดคนละอย่างกันกับวันจูเลียน ที่ใช้ชื่อว่า "ปีจูเลียน" ก็เพราะเป็นปีปฏิทินเฉลี่ยในปฏิทินจูเลียน ซึ่งก็คือ 365.25 วันตามปฏิทิน 

หากเทียบค่ากับปีสุริยคติเฉลี่ย (ประมาณ 365.24218957 วัน = 31556925.179 วินาที (ณ กลางปี 2013)) หรือปีปฏิทินเฉลี่ยในปฏิทินเกรกอเรียน (365.2425 วัน = 31556952 วินาที) หนึ่งปีจูเลียนจะมีค่าประมาณ 1.000021384 ปีสุริยคติเฉลี่ย และเท่ากับประมาณ 1.000020534 ปีปฏิทินเกรกอเรียนเฉลี่ย

การใช้งาน
---------

ปีจูเลียนใช้ในสาขาดาราศาสตร์เป็นหลัก สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) กำหนดปีเป็นปีจูเลียน สัญลักษณ์หน่วยคือ a ย่อมาจาก ภาษาละติน *annum*

เมื่อแสดงระยะเวลาการโคจรของวัตถุท้องฟ้าเป็นปี มักใช้ปีจูเลียน นอกจากนี้ 1 ปีแสง คือระยะทางที่แสงเดินทางในสุญญากาศใน 1 ปีจูเลียน ซึ่งเท่ากับ 9460730472580800 เมตรคือ 9460730472580800 เมตร

ศตวรรษจูเลียน
-------------

ระยะเวลา 100 ปีจูเลียน (36525 วัน) เรียกว่าศตวรรษจูเลียน (Julian century) 1 ศตวรรษจูเลียนเท่ากับ 3155760000 วินาที

ค่าศตวรรษจูเลียนมักใช้เป็นค่าบอกจุดของเวลา โดยคำนวณโดยนับ 0 ที่ต้นยุคอ้างอิง J2000.0 มักแทนด้วยอักษร T ในสมการ

ค่าศตวรรษจูเลียนในวันหนึ่ง ๆ คำนวณโดย

* ศตวรรษจูเลียน (T) = (วันจูเลียนของวันนั้น - 2451545) / 36525

ศตวรรษจูเลียนถูกใช้เป็นตัวแปรอ้างอิงสำหรับการขยายเวลาในทฤษฎีทางดาราศาสตร์ต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ユリウス年・ユリウス世紀 国立天文台、暦Wiki
2. ↑  　4.13 Non-SI units、Table 5. Non-SI units that are recognised for use in astronomny.
3. ↑   5.15 Astronomical units の第3段落目に次の記述がある。Although there are several different kinds of year (as there are several kinds of day), it is best to regard a year as a julian year of 365.25 days (31.5576 Ms) unless otherwise specified.
4. ↑   5.15 Astronomical units の第3段落目。
5. ↑  ユリウス年・ユリウス世紀 暦Wiki、暦計算室、国立天文台
สำหรับวัดไก่เตี้ยแห่งอื่น ดูที่ วัดไก่เตี้ย

**วัดไก่เตี้ย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองน้อย อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดไก่เตี้ย แต่เดิมเป็นโคกกสูงพอประมาณ มีซากเจดีย์ก่อด้วยอิฐและซากปรักหักพัง กับต้นอินจันและต้นไม้อื่นปกคลุม สันนิษฐานว่าเป็นโคกวัดร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา บางวันเห็นฝูงไก่ป่าตัวเล็ก ๆ หรือไก่เตี้ยออกมาคุ้ยเขี่ยหากิน ต่อมามีพระภิกษุรูปหนึ่งเดินทางมาจากทางเหนือ พร้อมกับลายแทงถามหาวัดไก่เตี้ย แต่ไม่มีใครรู้จัก พอดีเจอชาวบ้านชื่อนายแจ้ง มาช่วยกันขุดขุมทรัพย์แต่นายแจ้งติดธุระอื่นลืมเสีย พอตกเย็นนึกขึ้นได้จึงไปที่โคกร้างก็ไม่พบพระภิกษุรูปนั้นแล้ว แต่ได้หลุมที่ขุดไว้และเงินที่ปากหลุม 1 ตําลึง นายแจ้งคิดได้ว่าไม่ใช่บุญกุศลของตนจึงบอกให้ชาวบ้านรู้ จน พ.ศ. 2450 นายพริ้ง ห้วงทรัพย์ ถากถางโคกวัดจนเตียนโล่ง และขุดดินเหนียวมาปั้นพระพุทธรูปปางสมาธิ 1 องค์ ต่อมาพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อพระฉ่ำ ธุดงค์มาปักกลดบนโคกวัดร้าง เห็นพระพุทธรูปดิน จึงคิดสร้างวัด นายนิน และนางผึ้ง พานทอง ได้บริจาคที่ดินมีโฉนดอยู่ติดกับโคกวัดร้าง จำนวน 9 ไร่ 1 งาน 17 ตารางวา

วัดไก่เตี้ยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2461 เดิมมีนามว่า **วัดคลองน้อย**

ภายในอุโบสถมีหลวงพ่อเหลืองเป็นพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานอยู่ในมณฑป ปรางค์มีฐานกว้างด้านละ 3 เมตร สูง 4 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไก่เตี้ย" (PDF). องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย.
2. ↑  "วัดไก่เตี้ย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  บุญมา ศรีสุรเมธี. *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4* (1 ed.). กองพุทธสถาน กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 55.
AMPEX Quadruplex VR-1000A, เป็นครั้งแรกที่ออกจำหน่ายในช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 50 ในแบบวิดีโอเทป Reel-to-reel-to-reel สี่เหลี่ยม ที่มีความกว้างถึง 2 นิ้ว
ครั้งแรกของ VTR แบบพกพา, ขนากเท่ากระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ในปี ค.ศ. 1967 คือ AMPEX Quadruplex VR-3000
ในปี ค.ศ. 1976 VTR แบบพกพาของฮิตาชิ
**เครื่องบันทึกเทปวิดีโอ (VTR)** เป็นเครื่องบันทึกเทปที่ออกแบบมาเพื่อบันทึกและเล่นวิดีโอ และวัสดุเสียงบนเทปแม่เหล็ก VTRs แรกๆ ได้รับการรีลไปยังอุปกรณ์รีลที่บันทึกไว้ในแต่ละม้วนเทปแม่เหล็กกว้าง 2 นิ้ว (5.08 ซม.) โดยถูกนำมาใช้ในสตูดิโอโทรทัศน์ที่ให้บริการแทนสำหรับภาพยนตร์ภาพเคลื่อนไหว และการบันทึกการใช้งานโทรทัศน์ราคาถูกและรวดเร็ว

รูปแบบ และผลิตภัณฑ์
-------------------

เทคโนโลยีเครื่องบันทึกวิดีโอ ได้แก่ :

อะนาล็อกแบบ reel-to-reel
* 1" Type A (Ampex)
* 1" Type B (Bosch's Fernseh - BTS Philips)
* 1" Type C (Sony, Ampex, NEC และHitachi)
* 2" Quadruplex (Ampex, RCA และBosch's Fernseh)
* Ampex 2 inch helical VTR
* IVC 2 inch Helical scan (International Video Corporation's IVC 9000 Format)
* VERA (BBC)

Sony Betacam-SP VTP BVW-65 VTR
ตลับเทปและระบบตลับลูกปืนแบบมืออาชีพ
* Betacam (Sony)
* Betacam SP (Sony)
* M-II (Panasonic)
* U-matic (3/4")

ความคมชัดมาตรฐานรูปแบบวีดิทัศน์ดิจิตอล
* D1 (Sony) and Broadcast Television Systems Inc.
* D2 (Sony and Ampex)
* D3 (Panasonic)
* D5 (Panasonic)
* D9 (Digital-S) (JVC)
* Betacam IMX (Sony)
* DCT (Ampex)
* Digital Betacam (Sony)
* DVCAM (Sony)
* DVCPRO (Panasonic)

1995 Panasonic D5 Digital VTR, model AJ-HD3700H. แผงควบคุมด้านหน้าอยู่ด้านหลังช่องใส่เทปเพื่อให้สามารถเอียงออกไปด้านนอกเพื่อให้มุมมองที่สะดวกสบายยิ่งขึ้นสำหรับผู้ประกอบการ
High definition digital video tape formats
* D5 HD (Panasonic)
* D6 HDTV VTR (BTS - Philips - Thomson SA - Grass Valley (company))
* DVCPROHD (Panasonic)
* D-VHS (JVC and Panasonic)
* HD
* HDCAM (Sony)
* HDCAM-SR (Sony)

Consumer format
* Betamax
* Cartrivision
* Digital8 (Sony)
* DV (miniDV is the cassette size)
* EIAJ Half inch open reel and cassette
* Hi8
* MicroMV
* S-VHS (JVC)
* Video8
* Video 2000 (Philips)
* VHS
* VHS-C (JVC)
* VX (videocassette format)

อ้างอิง
-------

1. ↑  1965 - Sony releases first home video equipment

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* LabGuy's World: Museum of Extinct Video Recorders and Accessories
**พระญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต)** นามเดิมว่า ปัญญา ยาหอม เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน (ธรรมยุต) ตำบลปากช่อง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา

ประวัติ
-------

### ชาติกำเนิด

พระญาณดิลก (ปัญญา สทฺธายุตฺโต) นามเดิมว่า วินัย ยาหอม (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น ปัญญา ยาหอม เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๗) เกิดเมื่อวันที่ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๓ ตรงกับวันศุกร์ เดือน ๑๑ ขึ้น ๒ ค่ำ ปีชวด ที่แขวงหนองบอน เขตประเวศน์ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ ร.ต.ต.จันทร์ ยาหอม และนางฟู ยาหอม ศึกษาที่โรงเรียนราชดำริ กรุงเทพมหานคร จนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้น ม.ศ. ๓ ในวัยเยาว์ได้เคยเป็นศิษย์วัดใกล้บ้านที่บางนา ศึกษาหาความรู้จากครูบาอาจารย์ที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น ต่อมาหลังจากเข้ารับการเกณฑ์ทหารเพื่อไปรับใช้ชาติแล้ว ก็ได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์ของพระญาณสิทธาจารย์ (สิงห์ สุนฺทโร) หรือหลวงปู่เมตตาหลวง ที่วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ได้ติดตามปรนนิบัติรับใช้หลวงปู่เมตตาหลวงอยู่หลายปี เมื่อหลวงปู่เมตตาหลวงมรณภาพ 

### อุปสมบท

เมื่ออายุ ๓๑ ปี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔ โดยมีสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (ประจวบ กนฺตาจาโร) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระธรรมธัชมุนี เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระธรรมปาโมกข์ ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่ พระราชวราลังการ เป็นพระกรรมวาจารย์ ได้รับฉายาว่า สทฺธายุตฺโต และมาจำพรรษา ณ สำนักปฏิบัติธรรมมกุฏคีรีวัน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔

วิทยฐานะ
--------

### วิทยฐานะสายสามัญ

พ.ศ. 2516 - สำเร็จการศึกษาศาสนศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

พ.ศ. 2518 - สำเร็จการศึกษาปริญญามหาบัณฑิต สาขาวรรณคดีอังกฤษ มหาวิทยาลัยพนารัสฮินดู ประเทศอินเดีย

### วิทยฐานะพระปริยัติธรรม

ลำดับสมณศักดิ์
--------------

* ๒๕๔๐ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรม ที่ พระครูใบฎีกา
* ๒๕๔๓ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรม ที่ พระครูพุทธพจนประกาศ
* ๒๕๔๕ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรม ที่ พระครูวินัยธร
* ๒๕๔๕ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
* ๒๕๔๖ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดมกุฎคีรีวัน อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
* ๒๕๔๖ ได้รับแต่งตั้งเป็นฐานานุกรมสมเด็จพระราชาคณะ ชั้นสุพรรณบัฏ ที่ พระครูปลัดสัมพิพัฒนเมธาจารย์
* ๒๕๔๙ ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์ขึ้นเป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ที่ พระญาณดิลก
* ๒๕๖๕ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอปากช่อง ฝ่ายธรรมยุต

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศสถาปนาสมณศักดิ์, ตอนที่ 15 ข, เล่ม 123, วันที่ 6 กรกฎาคม 2549, หน้า 11
**พรรคดาวเดือนเสี้ยว** (Crescent Star Party; อินโดนีเซีย: *Partai Bulan Bintang*) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย จุดกำเนิดของพรรคย้อนไปถึงการคว่ำบาตรพรรคมัสยูมีโดยประธานาธิบดีซูการ์โนใน พ.ศ. 2503 หลังการคว่ำบาตร ผู้สนับสนุนได้จัดตั้งครอบครัวดาวเดือนเสี้ยว (Keluarga Bulan Bintang) เพื่อสนับสนุนการใช้กฎหมายชะรีอะห์และการสอนศาสนาอิสลามในอินโดนีเซีย หลังจากที่ซูการ์โนหมดอำนาจลง และเปลี่ยนผ่านไปสู่ยุคระเบียบใหม่ สมาชิกขององค์กรต้องการฟื้นฟูพรรคมัสยูมี แต่ไม่ได้รับอนุญาต ต่อมาในราว พ.ศ. 2513 มีการประชุมที่มาลังและได้ตั้งพรรคใหม่คือพรรคมุสลิมแห่งอินโดนีเซีย (Partai Muslimin Indonesia) หรือปาร์มูซี และได้คะแนนเป็นอันดับ 4 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2514 ต่อมา ใน พ.ศ. 2516 พรรคถูกบีบให้รวมกับพรรคนิยมอิสลามอื่นๆในชื่อพรรคสหพัฒนาการ หลังจากซูฮาร์โตหมดอำนาจใน พ.ศ. 2541 กลุ่มผู้สนับสนุนพรรคมัสยูมีตัดสินใจตั้งพรรคใหม่ในชื่อพรรคดาวเดือนเสี้ยว โดยผู้นำพรรคคือยุสริล อิห์ซา มาเฮนดรา 

พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 ได้คะแนน 1.9% และได้ 13 ที่นั่ง ยุสริลได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ต่อมาเกิดความขัดแย้งภายในพรรค ฮาร์โตโน มาร์โยโนได้แยกออกไปตั้งพรรคอิสลามอินโดนีเซีย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคมัสยูมีได้2.6 % และได้ 11 ที่นั่ง ส่วนในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคนี้ไม่ได้รับเลือกตั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Sejarah Singkat (*"Short History"*) PBB website*, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 April 2014, สืบค้นเมื่อ 13 April 2014
2. ↑  Al-Hamdi, Ridho. (2017). *Moving towards a Normalised Path: Political Islam in Contemporary Indonesia*. JURNAL STUDI PEMERINTAHAN (JOURNAL OF GOVERNMENT & POLITICS). Vol. 8 No. 1, February 2017. p.53, p.57, p.62.
**ฟะซาดแพตเทิร์น** (อังกฤษ: Façade pattern,Facade pattern) เป็นดีไซน์แพตเทิร์นเพื่อช่วยให้การเรียกใช้งานคลาสต่างๆ ในระบบที่ซับซ้อนทำได้ง่ายขึ้น ฟะซาดแพตเทิร์นได้ชื่อมาจากส่วนตกแต่งด้านหน้าของอาคาร ที่ทำเพื่อความสวยงามและซ่อนโครงสร้างของตัวตึก ตัวอย่างที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันเช่น เกียร์รถยนต์แบบอัตโนมัติที่ผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องกังวลกับรายละเอียดวิธีการเปลี่ยนเกียร์ เป็นต้น

การนำไปใช้งาน
-------------

ถ้าเรามีคลาสกลุ่มหนึ่ง (หรือแม้แต่คลาสเดียว) ที่มีวิธีการเรียกใช้งานที่สลับซับซ้อน เราสามารถซ่อนรายละเอียดวิธีการเรียกใช้งานนี้โดยสร้างคลาสขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่เป็นฟะซาด และรวบรวมโค้ดที่ซับซ้อนไว้ในเมธอดของคลาสฟะซาดที่ง่ายต่อการเรียกใช้งาน คลาสผู้ใช้บริการเพียงเรียกเมธอดของคลาสฟะซาด โดยไม่จำเป็นต้องรู้รายละเอียดนอกเหนือไปจากนี้

UML คลาสไดอะแกรมของฟะซาดแพตเทิร์น

ตัวอย่างโปรแกรม
---------------

### ภาษาจาวา

ซอร์สโค้ดของฟะซาดเพื่อช่วยเขียนไฟล์ (เรียกใช้ `File` และ `FileWriter`) และอ่านไฟล์ (เรียกใช้ `File`, `FileReader` และ `BufferedReader`)

```
import java.io.BufferedReader;
import java.io.File;
import java.io.FileNotFoundException;
import java.io.FileReader;
import java.io.FileWriter;
import java.io.IOException;

public class FileFacade {

 public void write (String filePath, String content) {
 File file = new File (filePath) ;
 FileWriter fileWriter = null;
 try {
 fileWriter = new FileWriter (file) ;
 fileWriter.write (content) ;
 fileWriter.flush () ;
 }
 catch (IOException e) {
 e.printStackTrace () ;
 }
 finally {
 if (fileWriter != null) {
 try {
 fileWriter.close () ;
 }
 catch (IOException e) {
 e.printStackTrace () ;
 }
 }
 }
 }

 public String read (String filePath) {
 StringBuilder sb = new StringBuilder () ;
 File file = new File (filePath) ;
 BufferedReader bufferedReader = null;
 try {
 FileReader fileReader = new FileReader (file) ;
 bufferedReader = new BufferedReader (fileReader) ;
 
 String s;
 while ((s = bufferedReader.readLine ()) != null) {
 sb.append (s) ;
 }
 }
 catch (FileNotFoundException e) {
 e.printStackTrace () ;
 }
 catch (IOException e) {
 e.printStackTrace () ;
 }
 finally {
 if (bufferedReader != null) {
 try {
 bufferedReader.close () ;
 }
 catch (IOException e) {
 e.printStackTrace () ;
 }
 }
 }
 
 return sb.toString () ;
 }
}

```

การเรียกใช้งาน

```
String filePath = "filefacade.txt";
FileFacade ff = new FileFacade () ;

// write to file
ff.write (filePath, "Hello World!") ;

// read from file
String content = ff.read (filePath) ;

```

อ้างอิง
-------

* Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software (ISBN 0-201-63361-2) โดย Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson และ John Vlissides (Gang of four: GoF)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Facade โดย Vince Huston (อังกฤษ)
**เกรโกริโอ อากลีไป อี ลาบายัน** (Gregorio Aglipay y Labayan) เป็นบาทหลวงนักชาตินิยมชาวฟิลิปปินส์ ผู้ก่อตั้งคริสตจักรฟิลิปปินส์อิสระหรือนิกายอากลีปายัน และเป็นบิชอปสูงสุดคนแรกของนิกายนี้

ลาบายันเกิดที่เมืองบาตัก อีโอโกส นอร์เตเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2403 สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยซันโตโตมาส และโรงเรียนสอนศาสนธรรมบีกาน ลาบายันบวชเป็นบาทหลวงเมื่อ พ.ศ. 2432 ต่อมาเขาได้ประกาศจัดตั้งคริสตจักรฟิลิปปินส์อิสระเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2442 และแยกตัวเป็นอิสระจากวาติกันในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2445 หลังจากก่อตั้ง มีนักชาตินิยมฟิลิปปินส์เข้าร่วมเป็นอันมาก ลาบายันได้เป็นบิชอบสูงสุดของนิกายนี้จนเสียชีวิตใน พ.ศ. 2483

นอกจากนั้น ลาบายันยังเป็นตัวแทนคณะบาทหลวงในกองทัพปฏิวัติชาวพื้นเมืองฟิลิปปินส์ในสงครามฟิลิปปินส์-สหรัฐอเมริการะหว่าง พ.ศ. 2441 – 2443 ทำให้ได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษของชาติ
ใน พ.ศ. 2478 ลาบายันได้ลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีเครือจักรภพฟิลิปปินส์ในตำแหน่งรองประธานาธิบดีแต่ไม่สำเร็จ หลังจากบิชอบองค์นี้มรณภาพแล้ว ชาวฟิลิปปินส์ที่นับถือนิกายนี้ได้หันมาอยู่ในสังกัดสันตะปาปาแห่งกรุงโรมผ่านทางคริสตจักรอีปิสกอปัลอเมริกัน

อ้างอิง
-------

* สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. เกรโกเรียว อากลีไป อี ลาบายัน ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 56
เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ

"**ม้าตัวเก็งหาย**" (อังกฤษ: The Adventure of Silver Blaze) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน *นิตยสารสแตรนด์*ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1892 วาดภาพประกอบโดยซิดนีย์ พาเก็ต และยังเป็นเรื่องสั้นลำดับแรกจากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* ในปี ค.ศ. 1893 

ดอยล์ถือว่าเรื่อง "ม้าตัวเก็งหาย" เป็นหนึ่งในเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์เรื่องโปรดของตน "ม้าตัวเก็งหาย" เป็นหนึ่งในเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ที่เป็นที่นิยมที่สุด เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับม้าแข่งชื่อดังที่หายตัวไป (เป็นม้าของพันเอกรอสที่ชนะเลิศในการแข่งขันจนมีชื่อเสียง) ในช่วงก่อนการแข่งขันที่สำคัญรวมทั้งมีการฆาตกรรมผู้ฝึกม้าของม้าตัวดังกล่าว เรื่องสั้นโดดเด่นด้วยบรรยากาศของทุ่งดาร์ตมัวร์อันเป็นสถานที่เกิดเหตุและสภาพแวดล้อมของกีฬาแข่งขันในช่วงปลายสมัยวิกตอเรีย เนื้อเรื่องมีความเกี่ยวพันกับ "ความผิดประหลาดของสุนัขในตอนกลางคืน":

> เกรกอรี (สารวัตรสกอตแลนด์ยาร์ด): "มีอะไรอีกไหมที่คุณปรารถนาให้ผมใส่ใจ"  
> 
> โฮมส์: "มี ความผิดประหลาดของสุนัขในตอนกลางคืนนั่นอย่างไร"  
> 
> เกรกอรี: "สุนัขไม่ได้ทำอะไรเลยในตอนกลางคืน"  
> 
> โฮมส์: "นั่นแหละเป็นความผิดประหลาดละ"
> 
>

ประวัติการตีพิมพ์
-----------------

"ม้าตัวเก็งหาย" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน*นิตยสารสแตรนด์*เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1892 และในสหรัฐอเมริกาใน*นิตยสารสแตรนด์*ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* (สหรัฐอเมริกา) ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 9 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ใน*นิตยสารสแตรนด์* และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

อ้างอิงและบรรณานุกรม
--------------------

อ้างอิง

1. 1 2  Smith (2014), p. 74.
2. ↑  Doyle, Arthur Conan (1927). "How I Made My List." The Strand Magazine. p. 612.
3. 1 2  Cawthorne (2011), p. 75.
4. ↑  "Harper's Weekly. v.37 Jan.-June 1893". *HathiTrust Digital Library*. สืบค้นเมื่อ 11 November 2020.

บรรณานุกรม
* Cawthorne, Nigel (2011). *A Brief History of Sherlock Holmes*. Running Press. ISBN 978-0762444083.
* Dickerson, Ian (2019). *Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio*. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
* Smith, Daniel (2014) [2009]. *The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide* (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อความเต็มของ ม้าตัวเก็งหาย ที่วิกิซอร์ซ
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ม้าตัวเก็งหาย
* *เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดจดหมายเหตุ* รวมถึงเรื่อง *ม้าตัวเก็งหาย* ที่ Standard Ebooks
* text of The Silver Blaze by Arthur Conan Doyle

| * ด
* ค
* ก
*เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- |
| 
* "ม้าตัวเก็งหาย"
* "ตามพิฆาต"
* "หน้าเหลือง"
* "อุบายสับตัว"
* "เรือบรรทุกนักโทษ"
* "ปริศนาลายแทง"
* "จดหมายนัดพบ"
* "ชายหลังค่อม"
* "จองเวร"
* "ล่ามภาษากรีก"
* "สัญญานาวี"
* "ปัจฉิมปัญหา"

 |
| 
* *แรงพยาบาท*
* *จัตวาลักษณ์*
* *การผจญภัย*
* *จดหมายเหตุ*
* *หมาผลาญตระกูล*
* *คืนชีพ*
* *หุบเขาแห่งภัย*
* *ลาโรง*
* *บันทึกคดี*

 |
**ต็อกโบกี** (เกาหลี: 떡볶이; อาร์อาร์: *ddeokbokki*; เอ็มอาร์: *ttŏkpokki*) หรือ **เค้กข้าว-ผัด** เป็นอาหารเกาหลียอดนิยมที่ทำจากแป้ง *คาแรต็อก* ขนาดเล็กซึ่งเรียกว่า *ต็อกมย็อน* ("เส้นแป้งข้าวเจ้า") นำไปผัด โดย *ออมุก* (ลูกชิ้นปลา), ไข่ต้ม และต้นหอมเป็นส่วนผสมที่นิยมใส่เพิ่มมากที่สุด จะปรุงรสด้วยซอสแบบเผ็ดที่ทำจาก *โคชูจัง* (น้ำพริก) หรือซอสแบบไม่เผ็ดที่ทำจาก *คันจัง* (ซอสถั่วเหลือง) ก็ได้ แต่แบบแรกเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุด 
ในขณะที่แบบหลังพบได้น้อยกว่า และบางครั้งเรียกว่า *คุงจุงต็อกโบกี* ("ต็อกโบกีชาววัง")

ในปัจจุบัน ต็อกโบกีมีรูปแบบหลากหลาย รวมไปถึงต็อกโบกีแกงกะหรี่, ต็อกโบกีครีมซอส, ต็อกโบกีชาจัง, ต็อกโบกีซีฟูด, ต็อกโบกีคัลบี และอื่น ๆ โดยทั่วไป ผู้คนมักซื้อและกินต็อกโบกีที่ *พุนชิกจิบ* (ร้านอาหารว่างหรืออาหารจานเดียว) เช่นเดียวกับ *โพจังมาชา* (แผงลอยริมถนน) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารเฉพาะสำหรับต็อกโบกีอีกด้วย

ประวัติ
-------

ต็อกโบกีปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกในตำราอาหารสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชื่อ *ชีอึยจ็อนซอ* โดยมีตัวสะกดแบบโบราณว่า *สต็อกบกกี* (steokbokgi; เกาหลี: 복기) จากหนังสือดังกล่าว ต็อกโบกียังเป็นที่รู้จักกันในชื่อต่าง ๆ รวมถึง *ต็อกจิม* (เค้กข้าว-ตุ๋น), *ต็อกจับแช* (เค้กข้าว-ผัด) และ *ต็อกจ็อนกล* (เค้กข้าวหม้อไฟ) ตามรูปแบบของราชสำนักเกาหลี ต็อกโบกีทำจาก *ต็อก* (เค้กข้าว), เซอร์ลอยน์, น้ำมันงา, ซอสถั่วเหลือง, ต้นหอม, ไลเคนชนิด *Umbilicaria esculenta*, เมล็ดสน และเมล็ดงาคั่วบด ในขณะที่ต็อกโบกีที่ใช้ซอสถั่วเหลืองเป็นส่วนผสมได้รับการทำขึ้นในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลพาพย็องยุน ซึ่งเป็นสถานที่ผลิตซอสถั่วเหลืองคุณภาพดี ในรูปแบบนี้ เนื้อส่วนซี่โครงส่วนปลายยังเป็นวัตถุดิบที่นิยมใช้อีกด้วย ชื่อของต็อกโบกียังปรากฏในหนังสือฉบับปรับปรุงและแก้ไขเพิ่มเติมชื่อ *โชซ็อนโยรีเจบ็อบ* ซึ่งอธิบายอาหารชนิดนี้ว่าเป็นอาหารคาวที่ใช้ซอสถั่วเหลืองเป็นส่วนผสม

ระเบียงภาพ
----------

* ต็อกโบกีใน พุนชิกจิบ (ร้านอาหารว่าง)ต็อกโบกีใน *พุนชิกจิบ* (ร้านอาหารว่าง)
* ต็อกโบกีสูตรชาววังต็อกโบกีสูตรชาววัง
* ราโบกี (ต็อกโบกีกับเส้น รามย็อน)*ราโบกี* (ต็อกโบกีกับเส้น *รามย็อน*)
* จลโบกี (ต็อกโบกีกับเส้น จลมย็อน)*จลโบกี* (ต็อกโบกีกับเส้น *จลมย็อน*)

อ้างอิง
-------

1. ↑  National Institute of Korean Language (30 July 2014). "주요 한식명(200개) 로마자 표기 및 번역(영, 중, 일) 표준안" (PDF) (ภาษาเกาหลี). สืบค้นเมื่อ 22 February 2017.
2. ↑  이, 석희 (24 March 2009). "[백년맛집] 쌀떡·밀가루떡·칼라떡까지…떡볶이 떡도 다양해". *The Daily Sports* (ภาษาเกาหลี). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 March 2017. สืบค้นเมื่อ 7 March 2017.
3. ↑  Lee, Jiyeon (29 May 2012). "Don't say we didn't warn you: Korea's 5 spiciest dishes". *CNN Go*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 May 2012. สืบค้นเมื่อ 2 June 2012.
4. ↑  Unknown (1919) [late 19th century]. *Siuijeonseo* (ภาษาเกาหลี). Manuscript by Sim Hwanjin. Sangju, Korea.
5. 1 2  Bang, Sinyeong (1942) [1917]. *Joseon Yori Jebeop* 조선요리제법 (ภาษาเกาหลี) (revised and enlarged ed.). Seoul: Hanseong doseo jusikhoesa. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-12 – โดยทาง Korean Food Foundation.
เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ

"**สัญญานาวี**" (อังกฤษ: The Adventure of the Naval Treaty) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน *นิตยสารสแตรนด์*ในสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี*ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 11 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ*ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") 

ดอยล์จัดอันดับให้ "สัญญานาวี" อยู่ในอันดับที่ 19 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ

ประวัติการตีพิมพ์
-----------------

"สัญญานาวี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน*นิตยสารสแตรนด์*เมื่อเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Naval Treaty") เมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน*นิตยสารสแตรนด์*ฉบับสหรัฐในอีก 1 เดือนหลังตีพิมพ์ในฉบับสหราชอาณาจักร ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893 และ 7 ภาพในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 ในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* มีภาพวาดประกอบ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ในส่วนแรกของเรื่อง และอีก 2 ภาพในส่วนที่สองของเรื่อง เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

อ้างอิงและบรรณานุกรม
--------------------

อ้างอิง

1. 1 2  Smith (2014), p. 99.
2. ↑  Trivia on Sir Arthur Conan Doyle's Favorite Sherlock Holmes Stories | Trivia Library
3. 1 2  "Harper's Weekly. v.37 June-Dec. 1893. (Part I)". *HathiTrust Digital Library*. สืบค้นเมื่อ 11 November 2020.
4. 1 2  Cawthorne (2011), p. 92.
5. ↑  "Harper's Weekly. v.37 June-Dec. 1893. (Part II)". *HathiTrust Digital Library*. สืบค้นเมื่อ 11 November 2020.
6. ↑  Cawthorne (2011), p. 75.

บรรณานุกรม
* Cawthorne, Nigel (2011). *A Brief History of Sherlock Holmes*. Running Press. ISBN 978-0762444083.
* Dickerson, Ian (2019). *Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio*. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
* Smith, Daniel (2014) [2009]. *The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide* (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อความเต็มของ สัญญานาวี ที่วิกิซอร์ซ
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สัญญานาวี
* *เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดจดหมายเหตุ* รวมถึงเรื่อง *สัญญานาวี* ที่ Standard Ebooks

| * ด
* ค
* ก
*เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- |
| 
* "ม้าตัวเก็งหาย"
* "ตามพิฆาต"
* "หน้าเหลือง"
* "อุบายสับตัว"
* "เรือบรรทุกนักโทษ"
* "ปริศนาลายแทง"
* "จดหมายนัดพบ"
* "ชายหลังค่อม"
* "จองเวร"
* "ล่ามภาษากรีก"
* "สัญญานาวี"
* "ปัจฉิมปัญหา"

 |
| 
* *แรงพยาบาท*
* *จัตวาลักษณ์*
* *การผจญภัย*
* *จดหมายเหตุ*
* *หมาผลาญตระกูล*
* *คืนชีพ*
* *หุบเขาแห่งภัย*
* *ลาโรง*
* *บันทึกคดี*

 |
**วัดคลองมะนาว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไม้รูด อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด

วัดคลองมะนาวสร้างขึ้นเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2510 เดิมตั้งอยู่ริมถนน 318 ด้านเขาบรรทัด โดยพระพุทธสารวิบูล (หลวงพ่อแอน) วัดปลายคลอง (วัดบุปผาราม) เป็นผู้เริ่มในการสร้างที่พักสงฆ์ มีหลวงพ่อเลี่ยน เป็นหัวหน้าสงฆ์อยู่จำพรรษา ต่อมา พ.ศ. 2519 ประเทศกัมพูชาได้มีการสู้รบกันอย่างรุนแรง ทำให้ต้องย้ายสำนักสงฆ์ไปอยู่ที่ชายทะเล จน พ.ศ. 2523 เมื่อสงครามสงบ จึงได้ย้ายสำนักสงฆ์จากชายทะเลมาตั้งขึ้นใหม่ในที่ดินของนาย ยูง จุจทั่วทึก ตั้งอยู่ตรงข้ามกับสำนักสงฆ์เดิมโดยแลกเปลี่ยนที่ดินเดิมที่ริมถนน 318 โดยพระเทพสุเมธมุนี เจ้าอาวาสวัดโยธานิมิต ได้ให้พระสมบัติ นำพระมาอยู่จำพรรษา เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 พระปลัดช้อย ฐานธัมโมเป็นหัวหน้าที่พักสงฆ์ ได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2534 ให้นามวัดว่า "วัดคลองมะนาว" มีพระปลัดช้อย ฐานธัมโม เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก จนถึงปัจจุบัน

อุโบสถหลังใหม่ของวัดใช้งบประมาณก่อสร้างกว่า 5 ล้านบาท ใช้เวลาก่อสร้างเกือบ 10 ปี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ร่วมบุญปิดทองฝังลูกนิมิตวัดคลองมะนาว". คมชัดลึก.
2. ↑  "วัดคลองมะนาว". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.