สัญลักษณ์ของลัทธิเซไกคีวเซ
**ลัทธิเซไกคีวเซ**  (ญี่ปุ่น: 世界救世教; โรมาจิ: *Sekai Kyūsei Kyō*) ในไทยเป็นที่รู้จักในชื่อ **ลัทธิโยเร** เป็นหนึ่งในศาสนาใหม่ของญี่ปุ่น ซึ่งเกิดขึ้นจากการผสานความเชื่อของลัทธิชินโต ศาสนาพุทธนิกายมหายาน และหลักจริยธรรมสากล ก่อตั้งโดยโมกิจิ โอกาดะ (ญี่ปุ่น: 岡田茂吉; โรมาจิ: *Okada Mokichi*) เมื่อ พ.ศ. 2478 มีความเชื่อเรื่องการส่งพลังแสง (หรือเรียกว่า แสงทิพย์) แห่งผ่านฝ่ามือสู่ร่างกายเพื่อจุดประสงค์ในการรักษา เรียกว่า *โยเร* (ญี่ปุ่น: 浄霊; โรมาจิ: *Jōrei*) และยังมีแนวปฏิบัติอื่นโดยเฉพาะเรื่องความงามและศิลปะจากธรรมชาติ เช่น เกษตรกรรมธรรมชาติ และการจัดดอกไม้แบบญี่ปุ่น

โมกิจิ โอกาดะ เกิดในครอบครัวที่นับถือศาสนาพุทธ ต่อมาได้หันไปนับถือลัทธิชินโตสายโอโมโตะ (ญี่ปุ่น: 大本; โรมาจิ: *Ōmoto*) อ้างตัวว่าได้รับวิวรณ์จากพระเป็นเจ้า ซึ่งมอบอำนาจให้เขาใช้พลังของพระเป็นเจ้าด้วยการใช้แสงสำหรับการรักษา เพื่อขจัดความเจ็บป่วย ความยากจน ความขัดแย้ง และชำระอาณาจักรแห่งจิตวิญญาณให้บริสุทธิ์ เขาจึงรับหน้าที่เป็นศาสนทูตคอยเผยแผ่ศาสนาของตนเองแก่ผู้คน โดยสาวกจะเรียกเขาว่า *เมชูซามะ* หรือเอกสารไทยเรียก *เมซึซามะ* (ญี่ปุ่น: 明主様; โรมาจิ: *Meishū-sama*, "ท่านแห่งแสง") ศาสนิกชนจะสวมจี้ *โอฮิการิ* ซึ่งในไทยจะเรียกว่า *เหรียญ* ซึ่งมีลักษณะเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเปล่งรัศมี การรับเหรียญดังกล่าวจะเรียกว่า *การรับพระ* ซึ่งต้องใช้เงินซื้อมา และต้องอบรมศาสนาราว 2-3 วัน จึงจะเข้าเป็นศาสนิกโดยสมบูรณ์ มิโฮโกะ โคยามะ ก่อตั้งองค์กรชินจิชูเมไก (ญี่ปุ่น: 神慈秀明会; โรมาจิ: *Shinji Shūmeikai*) เมื่อ พ.ศ. 2513 เพื่อเผยแผ่คำสอนของโมกิจิ โอกาดะ

วินสตัน เดวิส (Winston Davis) นักมนุษยวิทยาด้านศาสนา ให้ความเห็นเกี่ยวกับลักษณะของลัทธิมาฮิการิ (真光系諸教団) และลัทธิเซไกคีวเซซึ่งต่างก็เป็นศาสนาใหม่ของญี่ปุ่นไว้ว่า "ลัทธิมาฮิการิเหมือนกับลัทธิเซไกคีวเซ เพราะปฏิบัติพิธีกรรมการรักษาแบบเดียวกัน"

ในประเทศไทย
-----------

ลัทธิเซไกคีวเซ หรือ โยเร เข้าสู่ประเทศไทยใน พ.ศ. 2511 โดยคาซูโอะ วากูกามิ ศาสนาจารย์คณะผู้เผยแผ่มาตั้งรกรากในประเทศไทย โดยเริ่มการเผยแผ่คำสอนโดยการแปลเอกสารทางศาสนา และก่อตั้งโรงเรียนเกษตรกรรมในประเทศไทย จึงได้ทำการจดทะเบียนโดยใช้ชื่อว่า *มูลนิธิบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ด้วยกิจกรรมทางศาสนา* เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 มีสำนักงานใหญ่แห่งแรกอยู่ที่ถนนสุรวงศ์ กรุงเทพมหานคร ขณะนั้นมีศาสนิกชนอยู่ทั้งหมด 40 คน ซึ่งต่อมาใน พ.ศ. 2519 กรมการศาสนารับรองให้มูลนิธิบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ด้วยกิจกรรมทางศาสนา เป็นองค์กรศาสนาย่อยของศาสนาพุทธนิกายมหายาน ลัทธิเซไกคีวเซเริ่มวางนโยบายเผยแผ่ศาสนาแก่ลูกหล่านเกษตรกรในอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ โดยในช่วง พ.ศ. 2521–2524 มีศาสนิกชนเพิ่มขึ้นเท่าตัว มีการสร้างสถานปฏิบัติธรรมหรือโบสถ์ของลัทธิในจังหวัดเชียงใหม่ ลำปาง สุโขทัย สระบุรี และย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่ซอยสีฟ้า ถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร กระทั่ง พ.ศ. 2527 ได้ทำการเพิกถอนสถานะการเป็นนิกายของศาสนาพุทธนิกายมหายานลง จึงถูกลดสถานะกลับเป็นมูลนิธิบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ด้วยกิจกรรมทางศาสนาตามเดิม พวกเขามีกิจกรรมสนับสนุนทุนการศึกษาศาสนาพุทธแก่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นประจำทุกปี และการต่อต้านยาเสพติด รวมทั้งปรับปรุงวิธีการเผยแผ่ศาสนาด้วยการสนับสนุนสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และวัฒนธรรมไทย

ผู้ที่จะเข้ารีตลัทธิเซไกคีวเซจะต้องรับจี้ *โอฮิการิ* หรือที่เข้าเรียกว่า *การรับพระ* ซึ่งมีค่าใช้จ่าย ต้องคอยปฏิบัติศาสนกิจเรียกว่า *กิจกรรมพระ* (คือพระศรีอริยเมตไตรย) ได้แก่ *การซัมไป* (สักการะ) *การโยเร* และ *การโฮชิ* (บำเพ็ญประโยชน์) รวมทั้งต้องเผยแผ่ศาสนาเพื่อเพิ่มจำนวนศาสนิกชนให้มากขึ้น มีคำสอนสำคัญแก่สมาชิกคือ ความสุภาพอ่อนโยน ความสงบเสงี่ยม และความสะอาด ที่สำคัญที่สุดคือการทำโยเร หลังการรับพระพวกเขาจะบูชาเหรียญพระโยเร โดยกล่าวคาถาบูชาว่า "ขออำนาจพระศรีรัตนตรัยและท่านเมซึซามะ ขอให้คนข้างหน้าจงมีความสุข" หรือบ้างก็กล่าวว่า "ขออำนาจบารมี คุณพระศรีอริยเมตไตรย และท่านเมซึซามะ โปรดประทานแสงทิพย์ เพื่อชำระเมฆหมอกความขุ่นมัว" จากนั้นจะยกมือขึ้นระดับศีรษะ หันมือเข้าหาผู้รับแสง ยกค้างไว้ 10-15 นาที วันละครั้งหรือสองครั้ง เพราะเชื่อว่าเป็นการรักษาโรคภัย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "เปิดอาณาจักรลัทธิโยเร สาวกแบ่งชนชั้นสละเงินขึ้นสวรรค์ สื่อโดนปล่อยแสงอัดร่าง". *Amarin TV*. 1 มิถุนายน 2564. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2565. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  อรรถจักร์ สัตยานุรักษ์. *ศาสนาในสังคมโลกสมัยใหม่* (PDF). คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. p. 2.
3. ↑  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 213
4. ↑  Luke, Jesse (21 July 2017). "Johrei: The next energy healing craze?". *Science Based Medicine*. สืบค้นเมื่อ 1 August 2017.
5. ↑  "Jyorei — 'purification of the spirit'". *www.jyorei.org*.
6. ↑  Melton, J. Gordon (2008). *The Encyclopedia of Religious Phenomena*. Canton, MI: Visible Ink Press LLC. p. 174. ISBN 978-1578592098.
7. ↑  Ernst E (2019). *Alternative Medicine – A Critical Assessment of 150 Modalities*. Springer. pp. 230–231. doi:10.1007/978-3-030-12601-8. ISBN 978-3-030-12600-1. S2CID 34148480.
8. 1 2  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 218
9. ↑  "Overview of organic agriculture". Kristiansen, P. and Merfield, C. (2006) Overview of organic agriculture. In: Kristiansen, P.; Taji, A. and Reganold, J. (Eds.) *Organic Agriculture: a Global Perspective*, CSIRO Publishing, Collingwood, pp. 1–23. "Independent developments were occurring in Japan. In 1936, Mokichi Okada began practicing 'nature farming'. Nature farming includes spiritual and well as agronomic aspects with a view to improving humanity."
10. ↑  Sustainable Agriculture: Definition and Terms. Special Reference Briefs Series no. SRB 99-02, September 1999. Compiled by: Mary V. Gold, Alternative Farming Systems Information Center, U.S. Department of Agriculture
11. ↑  Johrei History เก็บถาวร สิงหาคม 14, 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
12. ↑  "the Founder, Meishu-sama – TOHO-NO-HIKARI". สืบค้นเมื่อ 2022-05-20.
13. ↑  JapanFile - the website of Kansai Time Out magazine - Japanese culture, news, events, music, literature, and reporting เก็บถาวร พฤศจิกายน 23, 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
14. ↑  "the Founder, Meishu-sama – TOHO-NO-HIKARI". สืบค้นเมื่อ 2022-05-20.
15. ↑  Reif, Rita (16 August 1998). "ARTS/ARTIFACTS; A Japanese Vision of the Ancient World". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 13 August 2010.
16. ↑  Melikian, Souren (6 November 1997). "A Splendid Art Collection Goes On Display in Japan". *The New York Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 15, 2014. สืบค้นเมื่อ 13 August 2010.
17. ↑  Davis, Winston (1980). *DOJO: Magic and Exorcism in Modern Japan*. Stanford University Press. pp. 75–76. ISBN 0-8047-1131-3.
18. ↑  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 214
19. 1 2  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 216
20. ↑  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 215
21. 1 2  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 217
22. ↑  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 221
23. ↑  ศุภกาญจน์ พงศ์ยี่หล้า (14 กันยายน 2557). "ลัทธิเซไค คิวเซเคียว : การเข้ามาและการแพร่หลายในประเทศไทย". *วารสารสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 37 (2016)*, หน้า 220

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ลัทธิเซไกคีวเซ**

* Sekai Kyusei Kyo IZUNOME
* Miroku Association USA
* Izunome Association Canada
* Igreja Messianica Mundial do Brasil
* Guarapiranga Sacred Grounds - Sao Paulo, Brazil เก็บถาวร 2022-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Shumei