recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ดิ อะเมซิง เรซ เซ็นทรัล ยุโรป** (อังกฤษ: The Amazing Race Central Europe) เป็นรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ทางโทรทัศน์ที่สร้างจากเรียลลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกาชื่อดังที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ

รายการนี้ผลิตโดยเอเอ็กซ์เอ็น ยุโรป ที่มีบริษัท โซนี่ พิคเจอร์ เอ็นเตอร์เทเมน อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นบริษัทแม่ เช่นเดียวกันกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย โดยการแข่งขันจะแบ่งเป็นทีมละสองคน ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุด และระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ทำการรับสมัครวันสุดท้ายวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2548 การเดินทางส่วนใหญ่จะอยู่ในประเทศ สาธารณรัฐเช็ค , โปแลนด์ , สโลวาเกีย , ฮังการี , โรมาเนีย และ บัลแกเรีย โดยผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ

สำหรับกฎกติกาส่วนใหญ่จะนำมาจาก ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันอเมริกา ทั้งหมด แต่ขีดจำกัดอายุขั้นต่ำของผู้เข้าแข่งขันลดลงเหลืออายุ 18 ปีขึ้นไป

เมื่อเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มีการประกาศออกมาจากทางเอเอ็กซ์เอ็นว่า การคัดตัวผู้เข้าแข่งขันนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว และรายการมีกำหนดจะออกอากาศในเร็ว ๆ นี้อย่างไรก็ดีในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการถอดเว็บไซต์ของรายการเนื่องจากรายการอาจถูกยกเลิก รวมถึงมีการถอดผังรายการที่มีรายการนี้อยู่ด้วย และเมื่อเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มีแหล่งข่าวจากโซนี่ยืนยันว่ารายการนี้ได้ถูกเลื่อนออกไปเพราะยังไม่สามารถออกอากาศได้ อย่างไรก็ดียังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ารายการนั้นมีการถ่ายทำแล้วหรือไม่ หากแต่ในอนาคตอันใกล้ จนกว่าจะมีประกาศที่ชัดเจนออกมาจากทางเอเอ็กซ์เอ็น เซ็นทรัลยุโรป รายการนี้จะยังไม่นำมาฉาย

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  Brennan, Steve (18 ตุลาคม 2548). "'Amazing Race' going local overseas". The Hollywood Reporter. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2552. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. 1 2 3  "The Amazing Race Central Europe". Amazing Race Wiki ที่เครือข่ายวิกิ Wikia. 28 กันยายน พ.ศ. 2550. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2551. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
3. ↑  "Риалити състезанието "The Amazing Race - Central Europe" следва оригинала". เว็บไซต์ Obectiv.info. 26 ตุลาคม 2548. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2551. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help) (โปแลนด์)

ดูเพิ่ม
-------

| * ด
* ค
* ก
ดิอะเมซิ่งเรซ |
| --- |
| สหรัฐอเมริกา | 

|  |  |
| --- | --- |
| ฤดูกาล | 1  **·**  2  **·**  3  **·**  4  **·**  5  **·**  6  **·**  7  **·**  8  **·**  9  **·**  10  **·**  11  **·**  12  **·**  13  **·**  14  **·**  15  **·**  16  **·**  17  **·**  18  **·**  19  **·**  20  **·**  21  **·**  22  **·**  23  **·**  24  **·**  25  **·**  26  **·**  27  **·**  28  **·**  29  **·**  30  **·**  31  **·**  32  **·**  33 |
| ผู้ดำเนินรายการ | ฟิล คีโอแกน |

 |
| เอเชีย | 

|  |  |
| --- | --- |
| ฤดูกาล | 1  **·**  2  **·**  3  **·**  4  **·**  5 |
| ผู้ดำเนินรายการ | อลัน วู |

 |
**ปลาซิวสมพงษ์** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trigonostigma somphongsi*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกปลาซิวชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ได้รับการค้นพบโดยนายสมพงษ์ เล็กอารีย์ พ่อค้าปลาสวยงามชาวไทย [ซึ่งเป็นผู้ค้นพบปลาปักเป้าสมพงษ์ (*Carinotetraodon lorteti*) และปลาตะเพียนสมพงษ์หรือปลาจาดแถบดำ (*Poropuntius melanogrammus*) ด้วย] 

ปลาเพศผู้รูปร่างลักษณะรูปร่างเรียวยาวและมีขนาดเล็กกว่าปลาเพศเมีย บริเวณลำตัวมีสีเหลืองส้มและลวดลายข้างลำตัวจะเข้มชัดเจนเมื่อใกล้ฤดูผสมพันธุ์ เพศเมียมีลักษณะรูปร่างป้อมมีสีซีดจางและลวดลายข้างลำตัวไม่ชัดเจน ข้อแตกต่างจะเห็นได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้นช่วงที่ปลาพร้อมจะวางไข่ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 10.5 เซนติเมตร กินอาหารง่าย เป็นปลาที่ไม่ชอบอยู่นิ่ง ว่ายน้ำตลอดเวลา วางไข่โดยการแปะติดกับใบของพืชน้ำ ไข่จะฟักภายใน 30 ชั่วโมง แม่ปลาสามารถวางไข่ได้ประมาณ 8-10 ฟอง กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์และตัวอ่อนแมลงน้ำขนาดเล็ก

ปลาซิวสมพงษ์จัดเป็นปลาที่หายากมาก เนื่องจากเป็นปลาเฉพาะถิ่น พบเฉพาะลุ่มน้ำแม่กลองแถบจังหวัดกาญจนบุรีเท่านั้น มีรายงานการส่งออกไปขายยังต่างประเทศ เช่น เยอรมนี ญี่ปุ่น ในฐานะปลาสวยงาม จนทำให้ปลาซิวสมพงษ์มีสถานะในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต เคยถูกจัดให้เป็นปลาที่สูญพันธุ์ไปแล้วจากบัญชีของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติเมื่อกว่า 50 ปีก่อน จนกระทั่งหลังเหตุมหาอุทกภัยในปลายปี พ.ศ. 2554 ในเหตุการณ์น้ำท่วมทุ่งที่จังหวัดนครนายกในปี พ.ศ. 2555 ก็มีการค้นพบปลาซิวสมพงษ์อีกครั้ง และมีรายงานการเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วที่เยอรมนี เป็นปลาที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในสถานที่เลี้ยงได้ดี

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาปักเป้าสมพงษ์
* ปลาจาดแถบดำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Trigonostigma somphongsi* จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  "ปลาไทย|ปลาซิวสมพงษ์ (*Trigonostigma somphongsi*)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-19. สืบค้นเมื่อ 2010-07-31.
3. ↑  "ลุยงานเกษตรแฟร์ มีโชว์ทีเด็ดปลาใกล้สูฯพันธุ์". ไทยรัฐ. 23 March 2014. สืบค้นเมื่อ 23 March 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาซิวสมพงษ์
**ภุชพงศ์ นามสีฐาน** (ชื่อเล่น เบนซ์ : เกิด 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเล่นให้กับ ศรีสะเกษ ยูไนเต็ด ในไทยลีก 3 เคยถูกเรียกตัวติดทีมชาติไทย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี

โดยภุชพงศ์ เริ่มต้นจากการลงเล่นในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ให้กับมหาสารคาม เอฟซี ในฤดูกาล 2559 และได้รับความสนใจจากการแข่งขันฟุตบอลนักเรียนให้กับโรงเรียนสารวิทยา เมื่อคว้าแชมป์ฟุตบอลกรมพลศึกษา รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ข. และเข้าถึงรอบรองชนะเลิศฟุตบอลแชมป์กีฬา 7 สี แชมเปี้ยนคัพ ปี 2017

ประวัติ
-------

ภุชพงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ที่อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนบ้านสว่างยางท่าแจ้ง โดยในช่วงวัยเด็กได้ให้ความสนใจกับการชกมวยไทย และเข้าฝึกชกมวยไทยกับค่ายมวย ป.ปลัดแก้ว จนได้ขึ้นชกมวยไทยรุ่นเล็กโดยใช้ชื่อว่า *เพชรเอก ป.ปลัดแก้ว* จากนั้นได้หันมาเล่นฟุตบอลโดยไปฝึกฟุตบอลที่ศูนย์ฝึกในตัวเมืองจนพัฒนาฝีเท้าขึ้นและได้เรียนต่อชั้นมัธยมที่โรงเรียนมหาวิชานุกูล และยังคงฝึกซ้อมฟุตบอลอย่างต่อเนื่องจนได้เข้าร่วมสโมสรมหาสารคาม เอฟซี ภายใต้การคุมทีมของมนัสชัย ภูไพสิทธิ์ และได้ลงเล่นลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในขณะมีอายุเพียง 17 ปี

ต่อมาภุชพงศ์ ได้ย้ายมาเรียนต่อชั้น ม.6 ที่โรงเรียนสารวิทยา และเล่นฟุตบอลระดับเยาวชนให้กับบางกอกกล๊าส โดยลงแข่งขันให้กับบางกอกกล๊าสในรายการ ฟุตบอลเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย หรือ โค้กคัพ ครั้งที่ 20

ผลงาน
-----

### ฟุตบอลนักเรียน

* ฟุตบอลกรมพลศึกษา รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ข.
	+ แชมป์ (โรงเรียนสารวิทยา, พ.ศ. 2559)

### ระดับสโมสร

* ไทยแลนด์ยูธลีก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
	+ อันดับ 4 (อยุธยา ยูไนเต็ด) ฤดูกาล 2017–18

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักรบสระบุรีเปิดตัวนิรันดร์ภุชพงค์-เสริมแกร่งเลก2
**อัยการสูงสุดสหรัฐ** (อังกฤษ: United States Attorney General) คือ เจ้ากระทรวงยุติธรรมแห่งสหรัฐ เป็นข้าราชการการเมือง ไม่ใช่ข้าราชการประจำ (ตามประมวลกฎหมายสหรัฐอเมริกา ลักษณะ 28 มาตรา 503) มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับนิติการ เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายบังคับใช้กฎหมายและเป็นผู้นำทนายแผ่นดินของรัฐบาลสหรัฐ ทั้งเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีของประธานาธิบดีด้วย โดยเป็นตำแหน่งเดียวในคณะรัฐมนตรีที่ไม่ใช้ชื่อว่า "รัฐมนตรี" (secretary)

ประธานาธิบดีจะเลือกผู้ดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุด และเสนอชื่อต่อวุฒิสภาเพื่อรับรอง เมื่อรับรองแล้ว อัยการสูงสุดก็เริ่มดำรงตำแหน่ง โดยต้องปฏิบัติหน้าที่ "ตามอัธยาศัยของประธานาธิบดี" (at the pleasure of the president) และประธานาธิบดีจะให้พ้นจากตำแหน่งเมื่อไรก็ได้ นอกจากนี้ สภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจฟ้องให้ขับอัยการสูงสุดออกจากตำแหน่งต่อวุฒิสภาในคดีอาญาฐาน "กบฏ เรียกรับสินบน ตลอดจนอาชญากรรมร้ายแรงและลหุโทษอย่างอื่น"

รัฐสภาสหรัฐสถาปนาตำแหน่งอัยการสูงสุดนี้ขึ้นด้วยรัฐบัญญัติตุลาการ ค.ศ. 1789 (Judiciary Act of 1789) หน้าที่ดั้งเดิมของอัยการสูงสุด คือ "ฟ้องและดำเนินคดีทั้งปวงซึ่งเกี่ยวข้องกับสหรัฐต่อศาลสูงสุด กับทั้งให้คำแนะนำและความเห็นเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อประธานาธิบดีร้องขอ หรือเมื่อเจ้ากระทรวงใดร้องขอ" ต่อมาใน ค.ศ. 1870 มีการตั้งกระทรวงยุติธรรมขึ้นเพื่อสนับสนุนการปฏิบัติหน้าที่ของอัยการสูงสุด นอกจากนี้ อัยการสูงสุด, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง, และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เป็นข้าราชการสี่ตำแหน่งที่ถือกันโดยทั่วไปว่า มีความสำคัญสูงสุด สืบเนื่องจากความสำคัญขององค์กร

ผู้ดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดสหรัฐคนปัจจุบัน คือ เมอร์ริก การ์แลนด์

อดีตอัยการสูงสุดที่ยังดำรงชีวิตอยู่
-----------------------------------

* นิโคลัส แคตเซนแบช (Nicholas Katzenbach)
* แรมซีย์ คลาร์ก (Ramsey Clark)
* เบนจามิน ซีวีเลตตี (Benjamin Civiletti)
* เอ็ดวิน มีส (Edwin Meese)
* ดิก ธอร์นเบิร์ก (Dick Thornburgh)
* วิลเลียม บาร์ (William Barr)
* เจเน็ต เรโน (Janet Reno)
* จอห์น แอชครอฟต์ (John Ashcroft)
* อัลเบอร์โต กอนซาเลส (Alberto Gonzales)
* ไมเคิล มูกาเซย์ (Michael Mukasey)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Judiciary Act of 1789, section 35.
2. ↑  *Cabinets and Counselors: The President and the Executive Branch* (1997). Congressional Quarterly. p. 87.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* อัยการสูงสุดสหรัฐ


| ก่อนหน้า |  | อัยการสูงสุดสหรัฐ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม** |  |  **ลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ  ลำดับที่ 7**  |  | **รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย** |

| * ด
* ค
* ก
 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐ |
| --- |
| ปัจจุบัน | 
* เกษตร
* พาณิชย์
* กลาโหม
* ศึกษาธิการ
* พลังงาน
* สุขภาพและบริการมนุษย์สหรัฐ
* ความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ
* การเคหะและพัฒนาเมือง
* มหาดไทย
* ยุติธรรม
* แรงงาน
* การต่างประเทศ
* คมนาคม
* การคลัง
* การทหารผ่านศึก

 |
| อดีต | 
* พาณิชย์และแรงงาน
* สาธารณสุข ศึกษาธิการและสวัสดิการ
* ทหารเรือ
* ไปรษณีย์
* ทหารบก

 |
**นายณรงค์เลิศ สุรพล** เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น พรรคกิจสังคมและพรรคชาติไทย

ประวัติ
-------

ณรงค์เลิศ เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายสุนทร กับนางนวล สุรพล สมรสกับนางจันทนา สุรพล สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2518

การทำงาน
--------

ณรงค์เลิศ เคยเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดขอนแก่น ตั้งปี พ.ศ. 2535/1 เป็นต้นมา และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดขอนแก่น เขต 3 สังกัดพรรคกิจสังคม และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคที่ได้รับเลือกตั้งจากการเลือกตั้งในครั้งนั้น ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคกิจสังคมเช่นเดิม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยที่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้คะแนน 15,317 เป็นลำดับที่ 2 แพ้ให้กับนางมุกดา พงษ์สมบัติ จากพรรคเพื่อไทย

ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ลำดับที่ 42 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ในปี 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบแบ่งเขต ขอนแก่น เขต 4 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ผลเลือกตั้ง ส.ส.ภาคอีสาน แยกรายเขต [*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  เปิดชื่อ 120 ปาร์ตี้ลิสต์พลังประชารัฐ หลังผู้มีอำนาจใน รบ.ทุบโต๊ะเปลี่ยนเบอร์ 1
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๒๐ ข หน้า ๓๒, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๒
**พิมพ์ปฏิภาณ พึ่งธรรมจิตต์** ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปการแสดง (ดนตรีไทยสากล) พ.ศ. 2560 ชาวอำเภอยี่งอ จังหวัดนราธิวาส เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 เสียชีวิตวันที่ 19  กรกฏาคม พ.ศ. 2563 ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือด

ประวัติวัยเรียน
---------------

พิมพ์ปฏิภาณ เริ่มเรียนชั้นประถมศึกษา ในอำเภอยี่งอ จังหวัดนราธิวาส แต่ด้วยอยู่ในครอบครัวข้าราชการ จึงต้องย้ายที่อยู่ ย้ายโรงเรียนหลายครั้ง กระทั่งย้ายมาเรียนชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนนราธิวาส จึงได้ฝึกเล่นดนตรีกับวงโยธวาทิต โดยเริ่มจากบาริโทน หลังจากนั้นก็ย้ายไปเป่าปิคโคโล

จากโรงเรียนนราธิวาส พิมพ์ปฏิภาณ ย้ายไปที่โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง กรุงเทพฯ ซึ่งเขาก็ยังคงเล่นดนตรีอยู่เช่นเคย หลังจากนั้นมีโอกาสไปเรียนต่อที่โรงเรียนพณิชยการพระนคร ช่วงนี้เริ่มเล่นเป็นวงดนตรีคอมโบ จากนั้นย้ายเป็นนักเรียนของโรงเรียนพณิชยการธนบุรี ซึ่งก็ยังคงเล่นดนตรี

ในระดับมหาวิทยาลัย พิมพ์ปฏิภาณเรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เขาได้เป็นนักดนตรีของวงธรรมศาสตร์ โดยรับหน้าที่เป่าแซกโซโฟน ตำแหน่งเฟิร์สแซก

ประวัติวัยทำงาน
---------------

หลังเรียนจบ พิมพ์ปฏิภาณใช้ความสามารถทางดนตรี สอบเข้าทำงานเป็นนักดนตรีของธนาคารออมสิน โดยเขาถนัดแซกโซโฟน แต่นักดนตรีในตำแหน่งนี้ มีอยู่แล้ว จึงต้องไปฝึกเป่าทรอมโบน แทน เนื่องจากนักดนตรีตำแหน่งนี้ขาดอยู่ตำแหน่งเดียว

เมื่อทำงานไปเรื่อย ๆ พิมพ์ปฏิภาณก็ได้เปลี่ยนจากตำแหน่งทรอมโบน เป็นบาริโทนแซกโซโฟน แล้วมาเล่นเทเนอร์แซกโซโฟน กระทั่งได้เป็นเฟิร์สแซกโซโฟนของธนาคารออมสิน

ระหว่างทำงานที่ธนาคารออมสิน พิมพ์ปฏิภาณ มักติดตาม ครูสมาน กาญจนะผลิน ไปบันทึกเสียงให้นักร้องอาชีพอยู่เสมอ จึงมีโอกาสเก็บประสบการณ์เกี่ยวกับเพลงที่หลากหลาย นอกจากนี้เขายังเป็นหัวหน้าวง Big Band อีกด้วย

หลังจากทำงานกับธนาคารออมสิน 7 ปี พิมพ์ปฏิภาณ ก็ลาออก มาทำงานเพลงเต็มตัว ได้แก่ เล่นดนตรีที่ไนท์คลับ และอัดเสียงให้นักร้อง เป็นต้น กระทั่งเขาเข้าไปเรียนดนตรีที่สยามดนตรียามาฮ่า ได้ทำเพลงให้กับ ครูศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ ในชุดแม่สาย ชื่อเสียงของเขาจึงเป็นที่รู้จักวงกว้าง และได้มีกิจการสตูดิโออัดเสียง อีกด้วย

เมื่ออายุ 40 ปี พิมพ์ปฏิภาณ ก็เข้ารับราชการที่กรมศิลปากร โดยตลอดอายุของพิมพ์ปฏิภาณ คลุกคลีกับดนตรีเสมอ ทั้งลูกทุ่ง ลูกกรุง และสากล

รางวัลจากผลงานเรียบเรียงเสียงประสาน
-----------------------------------

* เพลง "ไทยธำรงไทย" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ปี 2514
* เพลง "นํ้าตาหรือจะแก้ปัญหาใจ" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ปี 2518
* เพลง "ตะแลงแกงแทงใจ" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ปี 2520
* เพลง "พะวงรัก" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ปี 2521
* เพลง "สุดเหงา" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ปี 2525

ผลงานประพันธ์
-------------

* เพลงแม่สาย
* เพลงพะวงรัก
* เพลงเทพธิดาดอย
* เพลงโชคดีที่มีในหลวง
* เพลงสมเด็จย่าของชาวไทย
* เพลงพุทธานุภาพ
* เพลงมหาราชินี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-01. สืบค้นเมื่อ 2024-01-11.
2. ↑  "สิ้น "พิมพ์ปฏิภาณ พึ่งธรรมจิตต์" ศิลปินแห่งชาติ อายุ 82 ปี เจ้าของผลงาน "เพลงโชคดีที่มีในหลวง-เพลงมหาราชินี-เทพธิดาดอย"". *mgronline.com*. 2020-07-20.
3. 1 2  "NEVER FORGET THAI MUSICAL - พิมพ์ปฏิภาณ พึ่งธรรมจิตต์". *www.mixmagazine.in.th*.
4. ↑  "เปิดประวัติ "พิมพ์ปฏิภาณ พึ่งธรรมจิตต์" ศิลปินแห่งชาติ". *คมชัดลึกออนไลน์*. 2020-07-20.
**เอ็มบีซีทีวี** เป็นช่องฟรีทีวีของเกาหลีใต้และถือเป็นบริษัทเอกชนแห่งแรกในเกาหลีใต้ที่เปิดตัวเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1969 และดำเนินการโดยบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา

ประวัติ
-------

อดีตอาคารที่ทำการของเอ็มบีซีทีวี
เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961 Seoul Private Broadcasting Corporation ได้ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1966 บริษัทได้รับใบอนุญาตจากรัฐบาลและเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์ภาคพื้นดินเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1969 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1970 MBC Newsdesk เปิดตัวในฐานะรายการข่าวรายการแรกของสถานี อีกหนึ่งปีต่อมา ในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1971 สถานีในภูมิภาคทั้งหมดได้รวมเข้าด้วยกันภายใต้แบรนด์เอ็มบีซี ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1980 การส่งสัญญาณโทรทัศน์สีเริ่มขึ้นในกรุงโซลเพียงแห่งเดียว ตามด้วยการแพร่ภาพทั่วประเทศในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1981

เอ็มบีซีทีวีพร้อมกับคู่แข่งหลักอย่างเคบีเอสและเอสบีเอสเริ่มออกอากาศเต็มรูปแบบในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2005 และออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมงในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2013 และหยุดออกอากาศในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ณ วันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2014 รายการข่าวของช่องเริ่มออกอากาศจากอาคารสถานีโทรทัศน์แห่งใหม่ที่ตั้งอยู่ใน Sangam และตั้งแต่วันที่ 1 กันยายนของปีเดียวกันนั้น ช่องได้เริ่มผลิตรายการทั้งหมดในสตูดิโอใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Color television finally comes to South Korea market -- with a rush". *Christian Science Monitor*. 1981-03-17. ISSN 0882-7729. สืบค้นเมื่อ 2022-04-17.
2. ↑  "Directions to MBC". *MBC*. สืบค้นเมื่อ 16 September 2017.
**มะเดื่อ** **มะเดื่อฝรั่ง** หรือ **มะเดื่อญี่ปุ่น** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ficus carica*) เป็นไม้ยืนต้นที่แยกดอกแยกต้นเจริญได้ดีในที่สูงถึง 6 เมตร หรือ 19 ฟุต อยู่ในสกุล *Ficus* วงศ์ Moraceae เป็นพืชพื้นเมืองในแถบตะวันออกกลาง เป็นพืชคนละชนิดกับมะเดื่ออุทุมพรหรือมะเดื่อชุมพร (*F. racemosa*) ซึ่งเป็นไม้พื้นเมืองในอินเดียและศรีลังกา

มะเดื่อเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นเป็นปุ่มแตกกิ่งก้านออก ใบเดี่ยว ด้านหนึ่งหยาบ อีกด้านหนึ่งมีขนอ่อน ลำต้นมียางสีขาว ผลออกเป็นกระจุก กลมแป้นหรือรูปไข่ เปลือกบาง ผลอ่อนสีเขียว พอสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง แดงหรือชมพูแล้วแต่พันธุ์ เนื้อในสีแดงเข้ม สุกแล้วมีกลิ่นหอม การปลูกเป็นการค้าเริ่มที่เอเชียตะวันตก แล้วจึงแพร่หลายสู่ซีเรีย ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ปัจจุบันปลูกมากในยุโรปใต้ สหรัฐ ตุรกี ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้ มาดากัสการ์ ในอดีต ประเทศไทยจะนำเข้ามะเดื่อในรูปผลแห้ง เริ่มนำต้นเข้ามาปลูกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2524 ที่ดอยอ่างขาง โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ มูลนิธิโครงการหลวง เพื่อทดแทนการปลูกฝิ่น เป็นผลไม้ต่างถิ่นชนิดหนึ่ง มีคุณค่าทางอาหารสูงอยู่ใน 10 อันดับแรกของโลก

ประวัติ
-------

การปลูกมะเดื่อพบว่า มีมากว่า 2,000 ปีแล้ว ตำนานของยุโรป และ ตะวันออกยุคโบราณบันทึกไว้ว่า ชาวอียิปต์และชาวกรีกเชื่อว่ามะเดื่อเป็นผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นอาหารสำหรับนักกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณ มีปรากฏในไบเบิลของศาสนาคริสต์และอัลกุรอ่านของศาสนาอิสลาม

คุณค่าทางโภชนาการ
-----------------

ในผลมะเดื่อมีสารอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายหลายชนิด เช่น แคลเซียม ฟอสฟอรัส ธาตุเหล็กในปริมาณสูงมาก โปรตีน วิตามินเอ วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 วิตามินซี ไนอาซิน คาร์โบไฮเดรต ผลมะเดื่อ มีประโยชน์ต่อร่างกายหลายอย่าง เช่น กล้ามเนื้อแข็งแรง สร้างสมดุลสภาวะกรดในร่างกาย ลดรอยเหี่ยวย่น ป้องกันโรคนิ่วในไต ช่วยฟอกตับและม้าม ช่วยสมานแผลในปาก ช่วยย่อยอาหาร ป้องกันโรคมะเร็ง (สารสกัดจากผลมะเดื่อสามารถยับยั้งเซลล์มะเร็งในการทดลองได้) ไม่มีไขมันหรือโคเลสเตอรอล

การใช้ประโยชน์และความเชื่อ
--------------------------

ผลมะเดื่อสดผ่าให้เห็นเนื้อข้างใน
ผลมะเดื่อแห้ง

มะเดื่อใช้กินเป็นผลไม้สด หรือใช้ทำขนม เช่น พาย พุดดิ้ง เค้ก ไอศกรีม แยม อบแห้ง ผสมในชาไข่มุก หรือใส่ขนมแทนลูกเกด ผลแห้งนำไปคั่วแล้วป่นใช้แทนกาแฟ เป็นผลไม้ที่มีใยอาหารสูง เป็นยาระบาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *The Fig: its History, Culture, and Curing*, Gustavus A. Eisen, Washington, Govt. print. off. 1901
2. ↑  ประชิดวามานนท์. ไม่ประดับเพื่อการตกแต่ง. กทม. บ้านและสวน. 2550
3. 1 2 3 4   นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะเดื่อฝรั่ง ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า149
4. ↑  มะเดื่อฝรั่ง
5. ↑  "Foods of the prophet". IslamOnline. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-09-15. สืบค้นเมื่อ 2012-03-08.
6. ↑  "Figs-มะเดื่อฝรั่ง (ญี่ปุ่น)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-24. สืบค้นเมื่อ 2012-11-14.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Ficus carica***

วิกิซอร์ซ มีบทความจากสารานุกรมบริตานิกา ฉบับ ค.ศ. 1911 เกี่ยวกับ ***Fig***
วีรบุรุษชาวจีนในยุคราชวงศ์ฉิน
ถนนเวิงจ้งยาว 250 เมตร เป็นส่วนที่สองของเส้นทางวิญญาณ (เฉินเต้า) ของสุสานหลวงหมิงเซียว เรียงรายไปด้วยรูปปั้นข้าราชการพลเรือนและข้าราชการทหารอย่างละ 2 คู่
รูปปั้นอนุสาวรีย์ที่ถนนเวิงจ้ง
**รฺเหวี่ยน เวิงจ้ง** (จีน: 阮翁仲; พินอิน: *Ruǎn Wēngzhòng*) เป็นวีรบุรุษชาวจีนในยุคราชวงศ์ฉิน ผู้ต่อสู้กับชนเผ่าซฺยงหนูบนกำแพงเมืองจีนที่เมืองชายแดนหลินเถา กล่าวกันว่ารฺเหวี่ยน เวิงจ้งเป็นยักษ์สูง 3 เมตร เรื่องราวของรฺวี่ยน เวิงจ้งถูกกล่าวถึงครั้งแรกโดยเกา โย่ว นักเขียนในศตวรรษที่ 3 โดยเขียนไว้ตำรา*หฺวายหนานจื่อ* และต่อมาได้รับการพัฒนาในศตวรรษที่ 6 เป็น*ฉุ่ยจิงจู้*:

> ในปีที่ 26 ของรัชสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ เมื่อทุกสิ่งในใต้ฟ้าเพิ่งถูกผนวกเข้าด้วยกัน มียักษ์ตนหนึ่งปรากฏตัวในหลินเถา สูง 5 *จ้าง* รอยเท้ายาว 8 *ฉื่อ* จึงมีการวาดภาพและสร้างรูปหล่อโลหะที่เหมือนกับยักษ์ตนนี้ ยักษ์ตนนี้คือเวิงจ้ง จฺวินเหอ
> 
> — เกา โย่ว เขียนใน*หฺวายหนานจื่อ*

จิ๋นซีฮ่องเต้จักรพรรดิพระองค์แรกของจีนโปรดให้สร้างรูปหล่อสัมฤทธิ์ขนาดยักษ์ที่มีรูปร่างเหมือนเยฺวี่ยน เวิงจ้ง นอกเหนือจาก*สิบสองมนุษย์ทองคำ*อันโด่งดังของพระองค์ สร้างด้วยการหลอมอาวุธสัมฤทธิ์ที่ยึดมาได้จากชัยชนะเหนือหกรัฐ รูปหล่อนี้ถูกวางไว้นอกพระราชวังหลวงที่เสียนหยาง ใกล้กับนครซีอาน

คำว่า "เวิงจ้ง" ได้กลายเป็นคำทั่วไปสำหรับใช้เรียกรูปหล่อสัมฤทธิ์และรูปสลักหินขนาดใหญ่ และใช้เรียกรูปสลักหยกที่วางไว้ภายในโลงศพคนตาย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Li, Xifan (3 October 2022). *A General History of Chinese Art: From the Qin Dynasty to the Northern and Southern Dynasties* (ภาษาอังกฤษ). Walter de Gruyter GmbH & Co KG. pp. 73–74. ISBN 978-3-11-079088-7.
2. ↑  Anderson, James A.; Whitmore, John K. (6 November 2014). *China's Encounters on the South and Southwest: Reforging the Fiery Frontier Over Two Millennia* (ภาษาอังกฤษ). BRILL. ISBN 978-90-04-28248-3.
3. ↑  Man, John (31 October 2010). *The Terracotta Army* (ภาษาอังกฤษ). Transworld. p. 320. ISBN 978-1-4090-4561-8.
มหาวิหารซันมาร์โก
**เขตอัครบิดรเวนิส** (อังกฤษ: Patriarchate of Venice) เป็นเขตอัครบิดรโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ภายในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี

เขตอัครบิดรเวนิสมีต้นกำเนิดมาจาก**มุขมณฑลโอลีโวโล**ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 774 ต่อมาในปี ค.ศ. 1091 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น**มุขมณฑลกัสเตลโล** และในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1451 จึงถูกยกสถานะขึ้นเป็นเขตอัครบิดร โดยยุบเขตอัครบิดรกราโดมารวมกับเขตอัครบิดรเวนิสในเวลาเดียวกันนี้ พระสันตะปาปาในสมณสมัยต่อ ๆ มายังขยายอาณาเขตของเขตอัครบิดรออกไปอีก โดยให้ยุบมุขมณฑลเอกวีลีโอมารวมในปี ค.ศ. 1466 และยุบมุขมณฑลตอร์เชลโลมารวมอีกในปี ค.ศ. 1818

ปัจจุบันเขตอัครบิดรมีเวนิสมีพื้นที่ 874 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 128 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ 349,163 คน (สถิติปี ค.ศ. 2011) มีมหาวิหารนักบุญมาระโกเป็นอาสนวิหารประจำเขต อัครบิดรของปัจจุบันคือ พระคุณเจ้าฟรันเชสโก โมราเกลีย ซึ่งได้รับแต่งตั้งมาตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2012

อัครบิดรแห่งเวนิส
-----------------

ปัจจุบันมีอัครบิดรในคริสตจักรละตินอยู่ 5 ตำแหน่ง นอกจากอัครบิดรแห่งเวนิส ก็ได้แก่ อัครบิดรแห่งกรุงโรม อัครบิดรแห่งลิสบอน อัครบิดรแห่งอีสต์อินดีส์ และอัครบิดรละตินแห่งเยรูซาเลม

ในประวัติศาสตร์คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีอัครบิดรแห่งเวนิส 3 องค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ ได้แก่ นักบุญโลเรนโซ จุสตีนีอานี และนักบุญจูเซปเป เมลคีออร์เร และนักบุญอันเจโล จูเซปเป รอนกัลลี และมี 3 องค์ได้เป็นพระสันตะปาปา คือ สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 และสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1

ปริมุขมณฑล
----------

เขตอัครบิดรเวนิส มีสถานะเป็นอัครมุขมณฑลซึ่งมีปริมุขมณฑลในสังกัดรวมทั้งสิ้น 10 มุขมณฑล ได้แก่

* มุขมณฑลอาดรีอา-โรวีโก
* มุขมณฑลเบลลูโน-เฟลเตร
* มุขมณฑลกีออจจา
* มุขมณฑลกอนกอร์ดีอา-ปอร์เดโนเน
* มุขมณฑลปาโดวา
* มุขมณฑลเตรวีโซ
* มุขมณฑลเวโรนา
* มุขมณฑลวีเชนซา
* มุขมณฑลวิตโตรีโอเวเนโต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Patriarchate of Venezia {Venice}". The Hierarchy of the Catholic Church. 26 February 2013. สืบค้นเมื่อ 12 March 2013.
2. ↑  "Patriarch Francesco Moraglia". The Hierarchy of the Catholic Church. 8 September 2012. สืบค้นเมื่อ 12 March 2013.
**ต้องปล้น** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น ที่มีทั้งฉากตลก และฉากสะท้อนชีวิต ออกฉายในปี พ.ศ. 2533 โดย ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น เรื่องราวของเด็กหนุ่มสามคนที่วางแผนปล้นธนาคาร เพื่อชีวิตที่ดีกว่าในปัจจุบัน แต่แผนการล้มเหลว ทั้งสามถูกตำรวจตามล่า จนหนีมาซ่อนตัวที่อพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่ง ตัวประกันหลายคนต้องมาอยู่รวมกัน แต่ละคนมีชีวิตที่แตกต่างกันออกไป ในที่สุดทั้งสองคนก็ต้องประสบกับชะตากรรมที่เกิดขึ้น เรื่องนี้เคยวางจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบวีดีโอเทป (VHS) จัดจำหน่ายโดยบริษัท ซีวีดี จำกัด เมื่อปีพ.ศ. 2534 ครั้งที่ 2 จำหน่ายในรูปแบบวีซีดี จัดจำหน่ายโดยบริษัท โซล่าร์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด เมื่อปีพ.ศ. 2543 และครั้งที่ 3 เมื่อปีพ.ศ. 2552 ทางบริษัท บีเคพี อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด นำกลับมาจำหน่ายใหม่อีกครั้งในรูปแบบวีซีดีและดีวีดีซึ่งจำหน่ายอยู่ในภายใต้โปรเจกต์ The Legend Collection และเรื่องนี้เคยนำมาฉายทางโทรทัศน์ระบบฟรีทีวีครั้งแรกทางช่อง 7 ในช่วงยอดภาพยนตร์ฯ เมื่อปีพ.ศ. 2536 และออกอากาศทางโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกเป็นครั้งแรกโดยออกอากาศผ่านทางไอบีซี ช่อง 3 ซึ่งเป็นช่องวาไรตี้ของไทย เมื่อปีพ.ศ. 2537-2539 ปัจจุบันยังออกอากาศผ่านทางทรูไทยฟิล์มของทรูวิชั่นส์นับตั้งแต่สมัยที่ยังออกอากาศผ่านทางยูบีซีเอชียนมูฟวี่ ราวปีพ.ศ. 2543 จนถึงปัจจุบัน

นักแสดงนำ
---------

* อำพล ลำพูน ...ก้อง
* พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ...เบิ้ม
* วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ ...จ้อน
* จันทร์จิรา จูแจ้ง ...นักร้องคาเฟ่
* รุจน์ รณภพ ...ผู้กำกับตำรวจ
* นพพล โกมารชุน ...เสี่ยธงชัย
* สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต ...ยาย
* อมรา อัศวนนท์ ...คุณนายส้มจีน
* เกียรติ กิจเจริญ ...ผู้จัดการห้างสรรพสินค้า
* ดี๋ ดอกมะดัน ...จ่าตำรวจ
* ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ ...ผู้กองตำรวจ

เรื่องย่อ
---------

เมื่อก้องกับจ้อนสองเด็กอู่ซ่อมมอเตอร์ไซค์ ร่วมมือกับเบิ้มจับกังแบกข้าวสาร ปล้นธนาคารเพื่อหวังชีวิตที่สุขสบาย แต่แทนที่ทั้งสามจะสามารถหลบหนีลอยนวลไปอย่างสบายๆ แต่กลับต้องพบกับอุปสรรคมากมาย พร้อมกับจุดจบที่ต้องตายทั้งสามคน

การสร้าง
--------

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นจากเค้าโครงเรื่องจริง จากเหตุการณ์ชายหนุ่มบุกเข้าปล้นร้านทอง แล้วหนีตำรวจขึ้นไปบนแฟลต โดยบุกเข้าไปในห้องแล้วจับผู้หญิงหากินคนหนึ่งเป็นตัวประกัน แต่นำมาดัดแปลงโดยเปลี่ยนเป็นการปล้นธนาคารแทน เรื่องนี้ยังได้นักแสดงชื่อดังอีกคน คือ เกรียงไกร อุณหะนันทน์ มารับหน้าที่ออกแบบฉากภายในให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย

รางวัลที่ได้รับ
---------------

* รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 1 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง)
* รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 1 สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม (อานุภาพ บัวจันทร์)
* รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 1 สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (จันจิรา จูแจ้ง)

อ้างอิง
-------

1. ↑   นิตยสาร ทีวีพูล ปีที่ 1 ฉบับที่ 20, 12-18 ต.ค. 2533 : หน้า 56
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สนธิสัญญากรุงเทพฯ (แก้ความกำกวม)
**สนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้** (อังกฤษ: Southeast Asian Nuclear-Weapon-Free Zone Treaty - SEANWFZ) หรือ **สนธิสัญญากรุงเทพฯ พ.ศ. 2538** เป็นสนธิสัญญาระงับอาวุธนิวเคลียร์ระหว่าง 10 รัฐสมาชิกสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ บรูไน กัมพูชา อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า สิงคโปร์ ไทย ลาว ฟิลิปปินส์ และเวียดนาม สนธิสัญญาดังกล่าวเปิดให้ลงนามที่การประชุมสนธิสัญญาในกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538 และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2540 และกำหนดให้ประเทศภาคีห้ามพัฒนา ผลิตหรือได้มาซึ่ง ครอบครองหรือควบคุมเหนืออาวุธนิวเคลียร์

เขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์ดังกล่าว หมายถึงดินแดนของรัฐภาคี ตลอดจนไหล่ทวีปและเขตเศรษฐกิจจำเพาะของรัฐภาคี "ดินแดน" หมายถึงดินแดนทางบก แหล่งน้ำภายใน ทะเลอาณาเขต น่านน้ำหมู่เกาะ ก้นทะเล ตลอดจนใต้ดินดังกล่าวและน่านฟ้าเหนือดินแดนด้วย

สนธิสัญญาฯ ยังมีพิธีสาร ซึ่งมีใจความว่า รัฐอาวุธนิวเคลียร์ห้ารัฐซึ่งรับรองโดยสนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ กล่าวคือ จีน สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส รัสเซียและสหราชอาณาจักร (ห้าสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ) การรับรองสนธิสัญญา และไม่มีส่วนละเมิดสนธิสัญญาโดยรัฐภาคี ไม่มีรัฐอาวุธนิวเคลียร์ใดลงนามในพิธีสารนี้xxxxxxxxxxxxxxxxx

เบื้องหลัง
----------

รากฐานในการจัดทำสนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEANWFZ) เริ่มขึ้นตั้งแต่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เมื่อห้ารัฐผู้ก่อตั้งสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันประกอบด้วย อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และไทย ประชุมกันที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย และลงนามแถลงการณ์ว่าด้วยเขตสันติภาพ เสรีภาพและความเป็นกลาง (ZOPFAN) ของอาเซียน เป้าหมายหนึ่งของอาเซียนยังเป็นการจัดทำ SEANWFZ 

อย่างไรก็ดี จากบรรยากาศทางการเมืองในเวลานั้น รวมทั้งการแข่งขันระหว่างสมาชิกและความขัดแย้งในภูมิภาค และสงครามเย็น เป็นผลให้มีความเป็นไปได้น้อยที่จะจัดทำ SEANWFZ และข้อเสนอจัดตั้งพื้นที่ปลอดนิวเคลียร์อย่างเป็นทางการได้ล่าช้ามากระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1990 หลังสงครามเย็นสิ้นสุดไปและความขัดแย้งได้รับการตกลงกันแล้ว รัฐสมาชิกได้เริ่มความพยายามจัดตั้งเขตปลอดนิวเคลียร์อีกครั้ง หลังการเจรจาและการทำสนธิสัญญาให้แล้วเสร็จโดยคณะทำงานอาเซียน สนธิสัญญา SEANWFZ ได้ลงนามโดยหัวหน้ารัฐบาลของ 10 รัฐสมาชิกอาเซียนเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538 สนธิสัญญามีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2540 หลังทุกประเทศให้สัตยาบัน ยกเว้นประเทศฟิลิปปินส์ ก่อนจะมามีผลใช้บังคับอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2544 หลังฟิลิปปินส์ให้สัตยาบัน ซึ่งมีผลห้ามอาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดในภูมิภาค
ตราประจำตัว จอห์น ดาลเกลช โดนัลด์สัน
**จอห์น ดาลเกลช โดนัลด์สัน** (อังกฤษ: John Dalgleish Donaldson) เป็นพระราชบิดาในสมเด็จพระราชินีแมรีแห่งเดนมาร์ก และเป็นพระสัสสุระในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน 2484 ณ เมืองพอร์ตเซตัน เอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร Donaldson เกิดที่ Cockenzie และ Port Seton ประเทศสกอตแลนด์ เป็นบุตรชายของกัปตันปีเตอร์ โดนัลด์สัน เจ้าหน้าที่เรือเป็นประจำที่ท่าเรือพอร์ตเซตัน และมีบันทึกว่าในปี 2505 เขาอยู่ระหว่างการเดินทางจาก ช่องแคบแบสส์ พร้อมกับสินค้าปศุสัตว์ เมื่อเรือเชอร์วอเตอร์สูญหายที่เกาะเก้า เขาและลูกเรือของเขาได้รับการช่วยชีวิตและปัจจุบันยังมีซากเรืออยู่บนเกาะ

วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2506 จอห์น โดนัลด์สัน แต่งงานกับภรรยาคนแรก เฮนเรียตตา คลาร์ก ฮอร์น (พ.ศ. 2485-2540) ที่ท่าเรือเซตัน พวกเขาอพยพไปยังแทสมาเนีย ออสเตรเลีย ในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น พ่อแม่ของโดนัลด์สันและปีเตอร์พี่ชายของเขาและน้องสาวก็อพยพไปแทสเมเนียเช่นกัน พ่อของเขาทำงานเป็นกัปตันให้กับบริษัทการค้าทางทะเลขนาดใหญ่ในเวลาต่อมา พวกเขามีลูกสี่คน คือ เจน อลิสัน โดนัลด์สัน (เกิด 26 ธันวาคม 1965), แพทริเซีย แอนน์ โดนัลด์สัน (เกิด 16 มีนาคม 1968), จอห์น สจ๊วส (เกิด 9 กรกฎาคม 1970) และ แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน ที่ต่อมาเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก (พระอิสริยยศในขณะนั้น) นอกจากสัญชาติอังกฤษแล้ว เขายังได้รับสัญชาติออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2518

ต่อมา เฮนเรียตตาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 และต่อมาเขาแต่งงานกับ ซูซาน เอลิซาเบธ ฮอร์วูด (เกิด พ.ศ. 2483) เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2544 เธอเป็นนักประพันธ์และเขียนหนังสือภายใต้ชื่อซูซาน มูดี หรือ ซูซานนาห์ เจมส์ และซูซาน เมดิสัน

อ้างอิง
-------

* Bevan, J. (3 March 2016). "Ninth Island in Bass Strait sold for $1.2m". Mercury. Retrieved 18 February 2017. The island is also famous for a maritime incident involving the vessel Sheerwater, captained by the grandfather of Crown Princess of Denmark Mary Donaldson. In 1962, Captain Peter Donaldson was on a voyage from Bass Strait Islands with a cargo of livestock, when it was lost off Ninth Island.
การจุดไฟเผารถยนต์ระหว่างการจลาจล
**การจลาจล** เป็นรูปแบบหนึ่งของการก่อความไม่สงบต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐ ทรัพย์สินหรือประชาชน ซึ่งมีลักษณะเป็นการปรากฏตัวออกมาทันใดของกลุ่มคนที่ไม่มีการจัดระเบียบและหุนหันพลันแล่นที่จะใช้ความรุนแรง ถึงแม้ว่าอาจมีคนหรือกลุ่มคนพยายามที่จะนำหรือควบคุมการจลาจล แต่ส่วนใหญ่แล้วการจลาจลมักไร้ระเบียบเป็นธรรมดาและแสดงพฤติกรรมฝูง

การจลาจลมักเกิดขึ้นเป็นปฏิกิรยาจากการได้รับความเดือดร้อนหรือการแสดงความไม่เห็นด้วย ในประวัติศาสตร์ การจลาจลเกิดขึ้นเนื่องจากได้รับค่าแรงต่ำหรือคุณภาพชีวิต รัฐบาล การกดขี่ ภาษีหรือการเกณฑ์ทหาร ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มเชื้อชาติ การขาดแคลนอาหารหรือความขัดแย้งทางศาสนา ผลจากการแข่งขันกีฬาหรือความไม่พอใจกับช่องทางของกฎหมายผ่านการแสดงความคับข้องใจ

การจลาจลมักเกี่ยวข้องกับการทำลายทรัพย์สินของรัฐหรือเอกชน ทรัพย์สินที่ตกเป็นเป้าหมายโดยเฉพาะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสาเหตุของการจลาจลและการโน้มเอียงทางความคิด เป้าหมายสามารถรวมไปถึงร้านค้า รถยนต์ ร้านอาหาร สถาบันของรัฐหรือสิ่งก่อสร้างทางศาสนา

ผู้ก่อการจลาจลจำนวนหนึ่งค่อนข้างมีความชำนาญในการทำความเข้าใจและการสกัดยุทธวิธีที่ตำรวจใช้ในสถานการณ์จลาจล คู่มือสำหรับการจลาจลให้ประสบความสำเร็จสามารถเข้าถึงได้บนอินเทอร์เน็ต คู่มือเหล่านี้ยังกระตุ้นให้ผู้ก่อการจลาจลนำสื่อเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เนื่องจากพบว่าการมีกล้องไปด้วยจะมีความปลอดภัยและได้รับความสนใจมากกว่า พลเมืองที่มีกล้องวิดีโอยังสามารถมีผลกระทบต่อทั้งผู้ก่อการจลาจลและตำรวจได้

เจ้าหน้าที่ควบคุมฝูงชนสวมเกราะลำตัวและโล่
การรับมือกับการจลาจลมักจะเป็นงานยากของกรมตำรวจบ่อยครั้ง และเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ถูกส่งตัวไปรับมือกับการจลาจลมักจะถือโล่ยุทธวิธีและลูกซองปราบจลาจล ส่วนใหญ่เนื่องมาจากการกระจายที่กว้างกว่าของล้ากล้องสั้น ตำรวจยังอาจใช้แก๊สน้ำตาหรือแก๊สซีเอสเพื่อหยุดผู้ก่อการจลาจล ตำรวจปราบจลาจลส่วนใหญ่ใช้วิธีอาวุธไม่ร้ายแรงในการควบคุมฝูงชน อย่างเช่น ปืนลูกซองที่ยิงกระสุนยางและกระสุนถุงตะกั่วเพื่อทำให้ได้รับบาดเจ็บหรือทำให้ผู้ก่อการจลาจลง่ายต่อการจับกุม

การรับมือ
---------

ตำรวจมักจะเป็นผู้รับผิดชอบการรับมือกับการจลาจล (การควบคุมฝูงชน) ถึงแม้ว่าวิธีการควบคุมฝูงชนอาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ยุทธวิธีและอาวุธที่ใช้สามารถรวมไปถึงสุนัขจู่โจม ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง กระสุนพลาสติก กระสุนยาง สเปรย์พริกไทย กระสุนถุงตะกั่ว และยุทธวิธีสแนทช์สควอด ซึ่งถึงแม้ว่าจะได้รับการอธิบายว่าเป็นอาวุธไม่ร้ายแรงหรือถึงแก่ชีวิต ก็มีประชาชนบางส่วนที่ได้รับการระบุว่าเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บเนื่องจากการใช้งาน

หนังสืออ่านเพิ่มเติม
--------------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การจลาจล**

* Applegate, Col. Rex (1992). *Riot Control: Materiel and Techniques*. Paladin Press. ISBN 9780873642088.
* Beene, Capt. Charles (2006). *Riot Prevention and Control: A Police Officer's Guide to Managing Violent and Nonviolent Crowds*. Paladin Press. ISBN 1581605188.
* Bessel, Richard Emsley, Clive (2000). *Patterns of Provocation: Police and Public Disorder*. Berghahn Books. ISBN 1571812288.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
* Hernon, Ian (2006). *Riot!: Civil Insurrection from Peterloo to the Present Day*. Pluto Press. ISBN 0745325386.
* Waddington, P. A. J. (1991). *The Strong Arm of the Law: Armed and Public Order Policing*. Clarendon Press. ISBN 0198273592.

ดูเพิ่ม
-------

* การประท้วง
* การเดินขบวน
ประกาศทิ้งไว้ในบริการที่ซ่อนอยู่ของทอร์หลังจากที่อัลฟาเบย์ปิดตัวลง
**ปฏิบัติการบาโยเน็ต** (อังกฤษ: Operation Bayonet) เป็นปฏิบัติการบังคับใช้กฎหมายข้ามชาติที่ประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2560 โดยมีเป้าหมายคือตลาดดาร์กเน็ตอัลฟาเบย์และฮันซา และส่งผลให้ตลาดดาร์กเน็ตหลายแห่งได้มีการปิดตัวตามมาเช่นกัน

การปฏิบัติการ
-------------

ปฏิบัติการดังกล่าวเป็นการประสานงานร่วมกันระหว่างสำนักงานปราบปรามยาเสพติดสหรัฐ (DEA) ประจำประเทศไทย และสำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐ (FBI) ขอความร่วมมือมายังกองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด (บช.ปส.) เพื่อเฝ้าสังเกตและติดตามนายอเล็กซานเดอร์ แคส ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการซื้อขายสิ่งผิดกฎหมายบนดาร์กเว็บ เชื่อมโยงกับหลายประเทศ เช่น สหรัฐ, แคนาดา, ฝรั่งเศส, สเปน, เนเธอร์แลนด์, ฮ่องกง ไซปรัส และลิทัวเนีย ซึ่งผู้ต้องหาใช้ประเทศไทยเป็นฐานในการกระทำความผิด และเข้าจับกุมเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 โดยมีผู้ต้องหา 2 รายคือตัวนายอเล็กซานเดอร์ แคส และภรรยาในข้อหาร่วมกันฟอกเงินโดยตำรวจไทย และข้อหาอื่น ๆ จากหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายข้ามชาติอื่น ๆ โดยยึดทรัพย์สินมูลค่ากว่า 726,300,000 บาท

ต่อมาตัวนายอเล็กซานเดอร์ ได้ฆ่าตัวตายด้วยการใช้ผ้าขนหนูผูกคอตัวเองภายในห้องน้ำระหว่างการถูกควบคุมตัวภายในกองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด

อ้างอิง
-------

1. ↑  McMillan, Robert; Viswanatha, Aruna (13 July 2017). "Illegal-Goods Website AlphaBay Shut Following Law-Enforcement Action". *Wall Street Journal*. สืบค้นเมื่อ 11 March 2018.
2. ↑  Statt, Nick (14 July 2017). "Dark Web drug marketplace AlphaBay was shut down by law enforcement". *The Verge*. สืบค้นเมื่อ 11 March 2018.
3. ↑  Greenberg, Andy (20 July 2017). "Global Police Spring a Trap on Thousands of Dark Web Users". *WIRED*. สืบค้นเมื่อ 3 March 2018.
4. ↑  "Massive blow to criminal Dark Web activities after globally coordinated operation". 20 July 2017. สืบค้นเมื่อ 20 July 2017.
5. 1 2 3  "จับกุมเครือข่ายข้ามชาติ "OPERATION BAYONET" โดยมีมูลค่าทรัพย์สินที่ตรวจยึดได้จำนวน700กว่าล้าน". *springnews*. 2017-07-24. สืบค้นเมื่อ 2024-02-24.
6. ↑  "แถลงผลทลายแก๊งค้ายา-อาวุธผ่านเว็บ Alpha Bay ใช้ไทยเป็นศูนย์กลาง ประสาน FBI ยึดเงินบิตคอยกว่า 300 ล้าน (มีคลิป)". *mgronline.com*. 2017-07-24.
***ชมรมสาวรักสนุก*** (あそびあそばせ, *Asobi Asobase*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยริง ซูซูกาวะ เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์*ยังแอนิมอล Densi* ของสำนักพิมพ์ฮากูเซ็นชะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 และยังตีพิมพ์ในนิตยสาร*ยังแอนิมอล*ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 และจบบริบูรณ์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ทั้งหมด 15 เล่ม ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแลร์เชอ ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2561

เนื้อเรื่อง
-----------

ซีรีส์มีศูนย์กลางอยู่ที่ฮนดะ ฮานาโกะ, โอลิเวีย และโนมูระ คาสึมิ นักเรียนชั้นมัธยมต้นปีสองในโรงเรียนหญิงล้วนและเป็นสมาชิกสามคนของชมรมศึกษานักละเล่นซึ่งไม่ได้เป็นชมรมอย่างเป็นทางการ ชมรมนี้มีเป้าหมายที่คลุมเครือมาก กิจกรรมในชมรมมักเป็นอะไรบางอย่างที่เรียกว่า "การละเล่น" ที่ทั้งสามคนคิดขึ้นมา

ตัวละคร
-------

ฮนดะ ฮานาโกะ (本田 華子, *Honda Hanako*)
ให้เสียงโดย: ฮินะ คิโนะ
โอลิเวีย (オリヴィア, *Orivia*)
ให้เสียงโดย: ริกะ นางาเอะ
โนมูระ คาสึมิ (野村 香純, *Nomura Kasumi*)
ให้เสียงโดย: โคโนมิ โคฮาระ
ฮิงุจิ จิซาโตะ (樋口 千紗都, *Higuchi Chisato*)
ให้เสียงโดย: เรียวโกะ มาเอกาวะ
มาเอดะ (前多, *Maeda*)
ให้เสียงโดย: เรียวตาโร โอกิอายุ
พ่อบ้านประจำตระกูลของฮานาโกะ
ประธานสภานักเรียน (生徒会長, *Seitokaichō*)
ให้เสียงโดย: โฮโนกะ อิโนอูเอะ
โอกะ (岡, *Oka*)
ให้เสียงโดย: ไม คานาซาวะ
ชื่อเล่น "รู" หัวหน้าชมรมวิจัยเรื่องลี้ลับที่สนิทกับชมรมศึกษานักละเล่น มักสอนเกมแนวลี้ลับให้ชมรมศึกษานักละเล่น
มาโต อางุริ (間桐 あぐり, *Matō Aguri*)
ให้เสียงโดย: เมงูมิ โทดะ
ชื่อเล่น "อากริปป้า" สมาชิกชมรมวิจัยเรื่องลี้ลับ
อาโอโซระ สึงุมิ (青空 つぐみ, *Aozora Tsugumi*)
ให้เสียงโดย: อาโออิ ยูกิ
เพื่อนร่วมชั้นที่สมาชิกชมรมศึกษานักละเล่นสงสัยว่าเป็น*โอโตโกะ โนะ โกะ*
ไซนัง (済南, *Sainan*)
ให้เสียงโดย: ยาซูโนริ มาซูตานิ
อาจารย์สอนภาษาในโรงเรียน
ทากายานางิ (高柳, *Takayanagi*)
ให้เสียงโดย: มิตสึกิ ไซงะ
ฮนดะ เค็นตาโร (本田 健太郎, *Honda Kentarō*)
ให้เสียงโดย: เอชิง ฟูเดมูระ
น้องชายของฮานาโกะ
พี่ชายของโอลิเวีย (オリヴィアの兄, *Orivia no Ani*)
ให้เสียงโดย: โทชิยูกิ โมริกาวะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pineda, Rafael Antonio (January 25, 2018). "Asobi Asobase TV Anime's Visual Unveiled". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ January 26, 2018. The "surreal gag" comedy manga revolves around three classmates who play traditional hand games, board games, and card games.
2. 1 2 3  Pineda, Rafael Antonio (March 18, 2018). "Asobi Asobase Anime Reveals Cast, Staff, July Premiere". Anime News Network. สืบค้นเมื่อ March 19, 2018.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Hodgkins, Crystalyn (April 28, 2018). "Asobi Asobase Anime Adds 10 More Cast Members". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ April 28, 2018.
4. ↑  Pineda, Rafael Antonio (August 13, 2018). "Asobi Asobase Anime Casts Toshiyuki Morikawa as Olivia's Brother". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ August 6, 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ชมรมสาวรักสนุก* ที่ Manga Park (ญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
* *ชมรมสาวรักสนุก* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ภาพวาดว่าน หู่ ขณะพยายามขึ้นสู่อวกาศ
**ว่าน หู่** (จีน: 万虎; พินอิน: *Wàn Hǔ*) หรือ **ว่าน ฮู่** (จีน: 万户; พินอิน: *Wàn Hù*) เป็นขุนนางจีนซึ่งบางตำนานว่า มีชีวิตอยู่ราว 2,000 ปีก่อนคริสตกาล บางตำนานว่า อยู่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตรงกับกลางสมัยราชวงศ์หมิง เอกสารที่ผลิตขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระบุว่า เขาพยายามจะเป็นนักผจญอวกาศคนแรกของโลกโดยขึ้นสู่อวกาศด้วยจรวดที่ทำเอง ภายหลัง ชื่อของเขาได้ใช้ตั้งเป็นนามปล่องภูเขาไฟแห่งหนึ่งบนดวงจันทร์

ตำนาน
-----

### หวัง ถู

เรื่องราวของว่าน หู่ นั้นปรากฏเป็นครั้งแรกในบทความที่จอห์น เอลเฟรท วัตกินส์ (John Elfreth Watkins) เขียนลงนิตยสาร *ไซอันติฟิกอะแมริคัน* (Scientific American) ฉบับวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1909 แต่ใช้นามว่า "หวัง ถู" (王屠) แทนที่จะเป็นว่าน หู่ บทความนั้นว่า

> "ตำนานอ้างว่า บุคคลแรกที่อุทิศตนให้แก่ปัญหาเรื่องการเหาะเหินเดินอากาศนั้น คือ หวัง ถู ขุนนางชาวจีนซึ่งอยู่ในราว ๆ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล เขาทำว่าวขนาดยักษ์คู่หนึ่งซึ่งมีรูปร่างเหมือนกันมาวางขนานกัน แล้วนั่งบนเก้าอี้ซึ่งผนึกไว้กลางว่าวคู่นั้น ก่อนให้บ่าวไพร่ 47 คนเอาเทียนที่แต่ละคนถือในมือจุดจรวด 47 ดอกที่ติดไว้ใต้เครื่องนั้น แต่จรวดซึ่งอยู่ใต้เก้าอี้เกิดระเบิดจนไหม้คลอกเขา ทั้งยังเป็นเหตุให้จักรพรรดิกริ้วถึงขนาดรับสั่งให้โบยเขาอย่างสาหัส"
> 
> 

อย่างไรก็ดี ในเวลา 2,000 ปีก่อนคริสตกาลดังอ้างถึงนั้น ประเทศจีนยังไม่มีดินปืนใช้ทำจรวด ดินปืนมีขึ้นหลังจากนั้น 3,000 ปี จึงเห็นกันว่า ตำนานข้างต้นเป็นแต่เรื่องขำขัน

### ว่าน หู่

เรื่องราวของว่าน หู่ ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวาง เมื่อเฮอร์เบิร์ต เอส. ซิม (Herbert S. Zim) นักเขียนชาวอเมริกัน เขียนลงหนังสือ *รอกเกตส์แอนด์เจตส์ (Rockets and Jets)* เมื่อ ค.ศ. 1945 โดยไม่ปรากฏที่มาที่ไปแต่อย่างใด หนังสือนั้นว่า

> "ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ว่านตกลงใจจะอาศัยประโยชน์จากวิชาการผลิตจรวดและดอกไม้ไฟอันก้าวหน้าของจีนในการส่งตนเองขึ้นสู่อวกาศ ร่ำลือกันว่า เขาสั่งทำเก้าอี้อันผนึกด้วยจรวด 47 ดอก ในวันออกสู่อวกาศนั้น ว่านนุ่งห่มอย่างดีแล้วขึ้นนั่งเก้าอี้จรวด ก่อนสั่งให้บ่าวไพร่ 47 คนจุดชนวนแล้วรีบวิ่งไปหลบเสีย ขณะนั้น เกิดระเบิดขนานใหญ่ เมื่อควันจางหาย ว่านกับเก้าอี้ก็อันตรธานหายไป และว่ากันว่า ไม่มีใครพบเห็นเขาอีกเลย"
> 
>

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อนักประดิษฐ์ที่ตายเพราะสิ่งประดิษฐ์ของตนเอง
* การสำรวจอวกาศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Watkins, J (2 October 1909). "The Modern Icarus". *Scientific American*.
2. ↑  Amazon.com: Rockets and jets,: Herbert Spencer Zim: Books

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* WAN HOO AND HIS SPACE VEHICLE เก็บถาวร 2009-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* NASA List of craters
* China's Ming Dynasty astronaut
* (เยอรมัน) Ein Mandarin träumt von den Sternen เก็บถาวร 2007-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รถสองล้อของจีน
นิทรรศการในพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ แบบจำลองของรถที่สร้างโดยคาดคะเนนี้มีส่วนเฟืองท้ายรวมอยู่ด้วย

**รถชี้ทิศใต้** หรือ **จื่อหนานเชอ** (จีนตัวย่อ: 指南车; จีนตัวเต็ม: 指南車; พินอิน: *zhǐ nán chē*) เป็นยานพาหนะสองล้อของจีนโบราณที่บรรจุตัวชี้ที่เคลื่อนย้ายได้เพื่อระบุทิศใต้ไม่ว่ารถจะหันไปทางใต้ ตัวชี้มักอยู่รูปของตุ๊กตาหรือรูปคนที่มีแขนยื่นออกมา เชื่อว่ารถถูกใช้เป็นเข็มทิศสำหรับการเดินเรือและอาจมีวัตถุประสงค์อื่น ๆ ด้วย 

ชาวจีนโบราณประดิษฐ์รถหุ้มเกราะเมื่อศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาลเรียกว่าต้งอูเชอ (จีน: 洞屋车) ใช้เพื่อจุดประสงค์ในการปกป้องนักรบในสมรภูมิ รถศึกของจีนได้รับการออกแบบให้เป็นรถป้องกันประเภทหนึ่งที่มีหลังคาคล้ายเพิง ใช้สำหรับแล่นบนกำแพงป้อมปราการของเมืองเพื่อป้องกันป้อมปราการจากทหารข้าศึกที่ขุดอุโมงค์อยู่ด้านล่างเพื่อบั่นทอนรากฐานของกำแพง รถศึกของจีนในยุคต้นกลายเป็นพื้นฐานของเทคโนโลยีในการสร้างรถชี้ทิศใต้ของจีนโบราณ

มีตำนานเกี่ยวกับรถชีี้ทิศใต้ในยุคต้น ๆ แต่รถชี้ทิศใต้ที่มีบันทึกถึงการสร้างที่เชื่อถือได้เป็นครั้งแรก ถูกสร้างขึ้นโดยม้ากิ้น (ป. 200 ค.ศ. 265) วิศวกรเครื่องกลชาวจีนของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก ปัจจุบันไม่มีรถโบราณหลงเหลืออยู่ แต่มีตำราจีนโบราณจำนวนมากที่ยังหลงเหลืออยู่ที่มีการกล่าวถึงรถเหล่านี้ กล่าวว่ารถเหล่านี้ถูกใช้เป็นระยะ ๆ จนถึงราวปี ค.ศ. 1300 ตำราบางส่วนมีข้อมูลเกี่ยวกับส่วนประกอบภายในและกลไกการทำงาน 

อาจมีรถชี้ทิศใต้หลายประเภทที่มีกลไกการทำงานที่แตกต่างกัน ในรถส่วนใหญ่หรือทั้งหมด ล้อที่หมุนบนพื้นจะมีผลต่อกลไกเฟิองเพื่อให้ตัวชี้ยังคงเล็งตำแหน่งที่ถูกต้อง กลไกนี้ไม่มีแม่เหล็กและไม่สามารถตรวจจับทิศทางว่าเป็นทิศใต้ได้โดยอัตโนมัติ ตัวชี้ถูกเล็งตำแหน่งไปทางทิศใต้ด้วยมือเมื่อเริ่มต้นเดินทาง ต่อมาเมื่อรถเลี้ยว กลไกจะหมุนตัวชี้ให้สัมพันธ์กับตัวรถเพื่อตอบสนองต่อการเลี้ยวและให้ตัวชี้ยังคงเล็งไปยังทิศทางที่คงที่คือทางทิศใต้ ดังนั้นกลไกนี้จึงทำสิ่งที่เป็นเหมือนการเดินเรือรายงาน (dead reckoning) ประเภทหนึ่ง ซึ่งมีแนวโน้มทำให้เกิดความคลาดเคลื่อนสะสมและความไม่แน่นอน กลไกของรถบางคันอาจมีเฟืองท้าย

ดูเพิ่ม
-------

* วิศวกรรมเครื่องกล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Haskew, Michael E; Jorgensen, Christer; McNab, Chris; Niderost, Eric (2008). *Fighting Techniques of the Oriental World 1200-1860*. Metro Books. p. 179. ISBN 978-1905704965.
2. ↑  Lu, Yongxiang (2014). *A History of Chinese Science and Technology*. Vol. 3. Springer (ตีพิมพ์ October 20, 2014). p. 516. ISBN 978-3662441626.

บรรณานุกรม
----------

* The Chinese South-Seeking chariot: A simple mechanical device for visualizing curvature and parallel transport M. Santander, American Journal of Physics – September 1992 – Volume 60, Issue 9, pp. 782–787
* Needham, Joseph (1986). *Science and Civilization in China: Volume 4, Part 2*. Taipei: Caves Books, Ltd.
* Kit Williams, *Engines of Ingenuity*, Gingko Press (February 2002), ISBN 978-1-58423-106-6

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **รถชี้ทิศใต้**

* South Pointing Things – Useful site with lot of info, images and plans for building chariots
* RLT – Fully functional model kit
* A video of a 3D model of an open differential
**เกมไพ่** หรือ **เกมการ์ด** (card game) เป็นเกมที่ใช้ไพ่ป๊อกหรือไพ่เฉพาะที่มีลวดลายของตนเอง เป็นอุปกรณ์หลักในการเล่น อาจใช้เล่นเพื่อความสนุกสนานหรือเพื่อการพนันก็ได้ ผู้เล่นเกมไพ่อาจมีเพียงคนเดียว (เกมไพ่จำพวก Solitaire) หรือหลายคนก็ได้ บางเกมจำกัดจำนวนผู้เล่นที่แน่นอน บางเกมก็ปรับให้เข้ากับจำนวนผู้เล่นที่แตกต่างได้ กลุ่มคนที่เล่นไพ่มักจะเรียกว่า วงไพ่

รายชื่อเกมไพ่ ที่ใช้ไพ่ป๊อก
---------------------------

ไพ่ป๊อก
เกมไพ่มักจะใช้ไพ่สำรับ 52 ใบในการเล่น แต่บางเกมอาจมีข้อพิเศษในการเล่น เช่น ใช้ไพ่โจ๊กเกอร์ หรือใช้ไพ่ไม่ครบสำรับ

* กบดำกบแดง
* เก้าเก
* เก้าสิบเก้า
* ไพ่โกหก
* ไพ่โง่
* ไพ่แคง
* จับหมู
* ทรัมพ์ เฟรน
* นโปเลียน
* บริดจ์
* แบล็กแจ็ก
* โป๊กเกอร์
* ป๊อกเด้ง
* ผสมสิบ
* เผ
* รัมมี่
* สลาฟ
* ไพ่ห้อง
* อีแก่กินน้ำ
* ฮาร์ทส์
* 1234
* Alexander
* Euchre
* KynTh!C-G
* Spades
* ป๊อกมั่ว
* ตะแคง
* โฮม
* เรียกชื่อ
* บาการา
* ไพ่พิชิตแลนด์ลอร์ด

เกมการ์ดชนิดอื่น ที่ใช้ไพ่ลักษณะต่างหาก
---------------------------------------

ไฟล์:MagicCards.jpgการ์ดจากเกม เมจิกเดอะแกเธอริง
การ์ดมักจะมีขนาดคล้ายไพ่ แต่มีลวดลายเฉพาะเป็นของตนเอง บางครั้งผู้เล่นจะต้องใช้สนาม (field) สำหรับวางการ์ดลงในตำแหน่งต่าง ๆ

เกมการ์ดแบ่งได้เป็น 2 ประเภทหลัก ๆ

### เกมการ์ดชุดเดี่ยว

เกมการ์ดชุดเดี่ยว (standalone card game) การ์ดทั้งหมดจะรวมอยู่ในชุดเดียวกัน ทำให้ได้การ์ดทั้งหมดโดยไม่มีเพิ่มเติม (ยกเว้นมีชุดเสริม) มีการ์ดเหมือนกันทุกกล่อง เช่น

* อูโน่
* เซอร์คัส
* ทอปทรัมป์
* เมจ แบทเทิล
* ฉลุย

### เกมการ์ดสะสม

เกมการ์ดสะสม (collectible card game) ผู้เล่นจะต้องหาซื้อการ์ดเข้ามาสะสมในกองของตัวเองเพื่อให้มีความสามารถสูงขึ้น ในแต่ละกล่องหรือซองมีการ์ดไม่เหมือนกัน การ์ดแต่ละใบหาได้ยากง่ายต่างกัน การ์ดที่หายากมักจะเป็นการ์ดที่เก่ง และมักมีราคาสูง เกมการ์ดประเภทนี้ เช่น

* แวนการ์ด (Vanguard)
* บัดดี้ไฟท์ (Buddyfight)
* โปเกมอน (Pokemon)
* ยูกิโอ (Yugioh)
* ซัมมอนเนอร์มาสเตอร์ (Summoner Master)
* เมจิกเดอะแกเธอริง (Magic the gathering)
* เดวาเคิร์ส (Devacurse)
* รามณาสูร (Ramanasoon)
* ฟาดัลเกีย (Fadalgia)
* เกมการ์ดขาวดำ (Weiß Schwarz)
* กันดั้มวอร์ (Gundam War)
* ดูเอลมาสเตอร์ (Duel Masters)
* แบทเทิลสปิริตส์ (Battle Spirits)
* ไดโนซอร์คิง (Dinosaur King)
* ไดโนมาสเตอร์ (Dino Master)
* บลีช (Bleach)
* ดราก้อนบอล (Dragon Ball)
* เบย์เบลด (Beyblade)
* เรนเจอร์สไตรค์ (Rangers Strike)
* เพียไค (Piakai)

อ้างอิง
-------
**วัดควนเจดีย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะแต้ว อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ปัจจุบันมีพระครูกิตติศาสนคุณ (อุดมเกียรติ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดควนเจดีย์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2478 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2504 ที่ดินวัดควนเจดีย์จำนวน 26 ไร่เป็นการบริจาคของชาวเกาะแต้ว น้องชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิมเพื่อนำมาสร้างวัดแห่งนี้

ที่ตั้งของวัดอยู่บนเนินเขาเต็มไปด้วยก้อนหินขนาดเล็กและขนาดใหญ่ มีเจดีย์ที่สร้างบนก้อนหินขนาดใหญ่ มีบันไดทางขึ้นองค์เจดีย์ บริเวณใกล้เคียงกันก็จะมีหอระฆังที่สร้างอยู่บนก้อนหินเช่นเดียวกัน แต่มีขนาดไม่ใหญ่มากนักโดยสร้างเป็นหอระฆังขึ้นไปบนก้อนหิน โดยไม่ต้องมีการตอกเสาเข็มแต่อย่างใด รวมทั้งกุฏิพระและศาลาประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ที่สร้างบริเวณเนินหินทั้งหมด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดควนเจดีย์". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดควนเจดีย์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  สุธิดา พฤกษ์อุดม. "วัดควนเจดีย์ จ.สงขลา อุโบสถสร้างบนก้อนหินขนาดใหญ่ รวมทั้งเจดีย์และหอระฆัง โดยไม่มีการตอกเสาเข็ม สร้างมาเกือบ 100 ปี ภูมิปัญญาของชาวบ้านในอดีต 2 ศาสนาร่วมแรงร่วมใจสร้างขึ้นมา". สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-03-29. สืบค้นเมื่อ 2023-03-29.
4. ↑  "ทึ่ง! ภูมิปัญญาคนโบราณสร้าง "อุโบสถ-หอระฆัง" แห่งวัดควนเจดีย์บนก้อนหิน". ผู้จัดการออนไลน์.
**วัดจอมสุทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองที อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์

ประวัติ
-------

วัดจอมสุทธาวาสสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2400 พร้อมกับการตั้งเมืองสุรินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2451 มีศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ศูนย์อบรมคุณธรรมจริยธรรม โครงการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชน โครงการลานบุญลานปัญญา เป็นศูนย์กลางการจัดกิจกรรมศิลปวัฒนธรรม มีพระครูสุทธิรัตนาภรณ์ เป็นเจ้าอาวาส

ภายในวัดมีปราสาทเมืองที มีต้นมะขามเก่าแก่อายุราว 300 ปี ขนาดของลำต้นมีเส้นรอบวงกว้าง 8 เมตร สูงกว่า 50 เมตร เป็นต้นมะขามได้รับการคัดเลือก 1 ใน 65 ต้น รุกข มรดกของแผ่นดิน เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูร เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

ปราสาทเมืองที
-------------

ปราสาทเมืองทีเป็นพระธาตุในศิลปะลาว อายุราวพุทธศวรรษที่ 22–24 จากรูปแบบที่คล้ายกับปราสาทศีขรภูมิ ทำให้นักวิชาการบางท่านสันนิษฐานว่า เดิมเป็นปราสาทในศิลปะขอม ได้รับการดัดแปลงในสมัยหลัง

แผนผังของปราสาทเมืองที ประกอบด้วยกลุ่มเจดีย์ 5 องค์ ตั้งอยู่บนฐานเดียวกัน หันหน้าไปทางทิศตะวันออก องค์ที่มีขนาดใหญ่สุดตั้งอยู่ตรงกลาง อีก 4 องค์ ตั้งอยู่ที่มุมทั้ง 4 ปัจจุบันเหลือ 2 องค์ คือ เจดีย์ประจำมุมทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และมุมตะวันตกเฉียงเหนือ เจดีย์ทั้ง 3 องค์ มีแผนผังรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสย่อมุมไม้สิบสอง ลักษณะรูปทรงสอบเป็น 3 ชั้น เรือนธาตุแต่เดิมเคยมีประตู แต่ก่อปิดทึบภายหลัง มียอดคล้ายพุ่มข้าวบิณฑ์ แต่ปัจจุบันหักหายไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจอมสุทธาวาส". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ชาวตำบลเมืองทีเชิญชวน "นั่งรถไฟ เที่ยวชมปราสาทเมืองที" เที่ยวงานศาลเจ้าเมืองที วันที่ 9-11 ธันวาคมนี้". สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-04-26. สืบค้นเมื่อ 2023-04-26.
3. ↑  กรมศิลปากร. "ปราสาทเมืองที" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 26 เมษายน 2566. เข้าถึงจาก
**วัดถ้ำพระ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน

วัดถ้ำพระ เดิมชื่อ **สำนักสงฆ์ถ้ำพระโบราณ (ถ้ำเหง้า)** โดยเมื่อ พ.ศ. 2541 พระอาจารย์จรัญ อภิชาโต พระภิกษุสายพระป่ากรรมฐาน ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่สิมพุทธจาโร วัดถ้ำผาปล่อง ได้เดินทางเข้ามาในพื้นที่อำเภอแม่สะเรียง เห็นว่าถ้ำนี้เหมาะแก่การเจริญภาวนาจึงตัดสินใจอยู่จำพรรษาที่ถ้ำนี้ ภายหลังได้มีการพัฒนาปรับปรงพื้นที่ ตลอดจนสร้างถนนขึ้นไปยังถ้ำ ต่อมาได้รับอนุญาตให้ใช้พื้นที่จากกรมป่าไม้ สำนักสงฆ์ถ้ำพระโบราณ (ถ้ำเหง้า) จนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ถือเป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายแห่งแรกในอำเภอแม่สะเรียง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถศิลปะแบบล้านนา ด้านบนเป็นจุดชมวิว ส่วนชั้นล่างของอุโบสถก็มีหลวงพ่อทันใจหินเขียว จากหินแม่น้ำโขง ประดิษฐานอยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผู้ว่าฯ แม่ฮ่องสอน เข้ากราบนมัสการเจ้าอาวาส วัดถ้ำพระ อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน วัดธรรมยุตแห่งแรกของอำเภอแม่สะเรียง". สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-02-27. สืบค้นเมื่อ 2023-02-27.
2. ↑  "วัดถ้ำพระ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ตะลุยไหว้พระที่ "แม่สะเรียง" เมืองสงบงามริมชายแดนแห่งแม่ฮ่องสอน". ผู้จัดการออนไลน์.