recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**การสูญขี้ผึ้ง** (อังกฤษ: lost-wax casting) เป็นการหล่อโลหะโดยอาศัยแม่พิมพ์ที่เป็นวัตถุต้นแบบ หุ้มด้วยขี้ผึ้ง (หรือทำวัตถุต้นแบบด้วยขี้ผึ้งถ้าต้องการวัตถุเนื้อต้น) ปิดทับด้วยวัตถุแข็งเช่นปูนหรือเซรามิกด้านนอก นำไปเผาสำรอกขี้ผึ้งออก ก่อนหล่อโลหะลงไป ครั้นโลหะแข็งตัวช่างจะทุบทำลายแม่พิมพ์ด้านนอกและแม่พิมพ์ด้านใน (ถ้ามี) ออกให้ได้ชิ้นงานตามที่ต้องการ ในงานศิลปกรรมนั้น วัตถุต้นแบบนั้นโดยมากมักใช้วัสดุที่เปราะทำลายง่ายด้วยแรงสะเทือน อาทิ ดินเหนียวผสมมูลวัว ส่วนในทางอุตสาหกรรมมักจะทำแม่แบบด้วยขี้ผึ้งเป็นเนื้อเดียว นอกเหนือจากขี้ผึ้งแล้ว ช่างอาจจะใช้ไขวัว เรซิน น้ำมันดิน ผ้า กระดาษ หรือวัสดุอื่นที่ขึ้นรูปง่ายและสำรอกออกได้ง่ายด้วยความร้อน บางคนจึงเรียกการสูญขี้ผึ้งว่า **การหล่อแบบลงทุน** (investment casting) ปัจจุบันการสูญขี้ผึ้งยังพอมีใช้ในโรงงานบ้างแต่ไม่เป็นที่นิยมเท่าการหล่อแม่พิมพ์ทราย (sand casting) การสูญขี้ผึ้งนั้นนิยมใช้ในการหล่อพระพุทธรูปหรือเทวรูป โดยใช้ดินเหนียมผสมมูลวัวปั้นหุ่น หุ้มขึ้ผึ้ง ตอกด้วยหลักยึดเรียกว่าทอยก่อนพอกด้วยดินเหนียวผสมทราย มีลวดรัดไว้อีกชั้นหนึ่ง ครั้นจะเทโลหะช่างจะเผาแม่พิมพ์ให้ขี้ผึ้งไหลออกหมด อุดรูรั่ว ก่อนเทโลหะลงไป

กระบวนการ
---------

ในการสูญขี้ผึ้งนั้น มีกระบวนการที่แตกต่างกันระหว่างช่างไทยและช่างตะวันตกบ้าง ช่างไทยซึ่งคุ้นกับการหล่อพระพุทธรูป จะใช้วิธีปั้นหุ่นด้วยดินผสมมูลวัวและทราย หุ้มด้วยขึ้ผึ้งตามด้วยดินชั้นนอก หุ้มลวด ตอกหลักโลหะ (เรียกว่าทอย) เพื่อให้พิมพ์ขั้นในไม่คลอน จากนั้นนำไปเผาเพื่อให้ขี้ผึ้งไหลออก ครั้นขี้ผึ้งไหลออกหมดแล้ว อุดรูรั่ว ก่อนเทโลหะลงไปทางรูที่เรียกว่าปากจอบ ครั้นโลหะเย็นตัวดีแล้วจึงทำลายพิมพ์ทั้งชั้นในและชั้นนอกออก วิธีการนี้เรียกว่าวิธีโดยตรง

ส่วนช่างตะวันตก นิยมใช้วิธีทำต้นแบบด้วยขี้ผึ้งเนื้อตัน หรือใช้ต้นแบบที่เป็นวัตถุเดิมไปทำแบบปูนพลาสเตอร์ก่อน ครั้นได้แบบปูนแล้วจึงเทขี้ผึ้งลงไป ได้เป็นแม่แบบหลายอัน เสร็จแล้วจึงต่อแม่แบบนั้นด้วยแท่งขี้ผึ้งทรงกระบอกเพื่อช่วยให้โลหะไหลผ่านได้หลังจากขี้ผึ้งถูกสำรอก หุ้มด้วยทรายผสมเซรามิกจนหนาและแข็งแรง นำไปอบสำรอกขี้ผึ้งออก ก่อนนำไปเผาให้ร้อนและแข็งตัวดี นำโลหะหลอมเหลวเทลงปากจอบให้่ล้นบ้าง เวลาโลหะเย็นตัวจะหดลงไป เมื่อชิ้นส่วนแข็งตัวดีแล้วจึงทำลายแม่พิมพ์ นำไปตกแต่งตามกรรมวิธีต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Agrawal, D. P. (2000). *Ancient Metal Technology and Archaeology of South Asia. A Pan-Asian Perspective*. New Delhi: Aryan Books International. ISBN 978-81-7305-177-7.
2. ↑  McCreight, Tim (1991). *The Complete Metalsmith: An Illustrated Handbook*. Davis Publications. ISBN 978-0-87192-240-3.
3. ↑  Maryon, Herbert (1954). *Metalwork and Enamelling, a Practical Treatise on Gold and Silversmiths' Work and Their Allied Crafts* (3rd ed.). Chapman & Hall.
4. ↑  ท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย, การ (2540). *ช่างสิบหมู่*. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=` (help)
5. 1 2  "หัตถกรรมการหล่อพระพุทธรูปของชาวบ้านช่างหล่อ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-22. สืบค้นเมื่อ 2018-01-04.
6. ↑  *Lost Wax Casting Process*. *youtube.com*.

*
**ความผิดพลาดโดยการคลาดเคลื่อนไปหนึ่ง** เป็นความผิดพลาดทางตรรกะในการเขียนโปรแกรม เกิดจากเงื่อนไขในการออกจากวงวนไม่ถูกต้อง ทำให้มีการทำงานในวงวนมากกว่าหรือน้อยกว่าที่ควรจะเป็น 1 ครั้ง ส่วนมากมีสาเหตุจากการที่ใช้เครื่องหมาย "มากกว่า", "มากกว่าหรือเท่ากับ" หรือ "น้อยกว่า", "น้อยกว่าหรือเท่ากับ" สลับกัน นอกจากนี้ความผิดพลาดนี้ยังอาจเกิดขึ้นในการทำงานกับคณิตศาสตร์ได้อีกด้วย

ความผิดพลาดจากการดำเนินการในวงวน
--------------------------------

พิจารณาการทำงานในวงวนที่เริ่มต้นจากค่า *m* ไปถึง *n* หากวิเคราะห์ไม่ละเอียดอาจจะได้ว่าจำนวนรอบในการทำงานมีทั้งหมด *n* - *m* รอบ อย่างไรก็ดี คำตอบที่แท้จริงคือ *n* - *m* + 1 รอบ

```
for(i = 2; i < 8; ++i){
 // body of the loop
}

```

เริ่มต้น ค่า *i* จะมีค่าเป็น 2 และค่อย ๆ เพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ เป็น 3 4 5 6 จนกระทั่งมาถึง 7 ก็ยังพบว่ายังเข้าเงื่อนไขที่ *i* < 8 อยู่ ดังนั้นจึงมีการทำงานอีกรอบ จนสุดท้าย *i* = 8 ซึ่งพบว่าไม่เข้าเงื่อนไขแล้วเพราะ *i* ไม่น้อยกว่า 8 แล้ว จึงทำให้วงวนจบลบ การทำงานทั้งหมดจึงเริ่มต้นตั้งแต่ *i* = 2 ... 7 และสุดท้ายมีค่า *i* = 8 ตัวเลขที่ขอบของวงวนทั้งหมดอาจจะเกิดข้อผิดพลาดได้ทุกที่หากไม่ระวัง

ความผิดพลาดแบบ Fence post
-------------------------
**การสูบบุหรี่** เป็นการกระทำเพื่อเผาไหม้สสารชนิดหนึ่งจนเกิดเป็นควันออกมาผ่านการหายใจ เพื่อให้ได้รสชาติและดูดซึมเข้ากระแสเลือด โดยปกติแล้วสารดังกล่าวคือใบไม้แห้งจำพวกยาสูบที่ม้วนไว้ในกระดาษจนเกิดเป็นวัตถุทรงกระบอกขนาดเล็ก เรียกว่า "บุหรี่" การสูบบุหรี่ถือเป็นช่องทางการรับยาช่องทางหนึ่งเพื่อความผ่อนคลาย เนื่องจากการเผาไหม้ใบไม้แห้งทำให้ใบไม้ระเหยและนำพาตัวยาสำคัญเข้าสู่ปอด โดยสารเหล่านี้จะซึมเข้ากระแสเลือดอย่างรวดเร็วและเข้าถึงเนื้อเยื่อร่างกาย ในกรณีการสูบบุหรี่ สารเหล่านี้จะบรรจุในส่วนผสมของอนุภาคละอองลอยและแก๊ส และมีสารจำพวกแอลคาลอยด์อย่างนิโคตินด้วย การระเหยนี้ทำให้เกิดละอองลอยและแก๊สร้อนก่อตัวขึ้นมา ทำให้การหายใจเข้าลึก ๆ จะเป็นการนำพาสารต่าง ๆ เข้าไปในปอด และเกิดการดูดซึมตัวยาสำคัญเข้ากระแสเลือด ในบางวัฒนธรรม การสูบบุหรี่เป็นหนึ่งในพิธีการ โดยผู้เข้าร่วมพิธีจะสูบบุหรี่เพื่อทำให้เกิดภาวะคล้ายภวังค์ ซึ่งเชื่อกันว่าจะนำไปสู่ "การรู้แจ้ง"

อนึ่งผู้ที่สามารถเลิกบุหรี่ได้แล้ว อาจจะมีกลิ่นติดตัวขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล โดยทั่วไปจะมีกลิ่นในระบบลมหายใจเป็นระยะเวลาประมาณหนึ่งเดือน โดยช่วง ห้าถึงสิบวันสุดท้ายจะมีกลิ่นค่อนข้างแรงแต่จะหายไปได้เองหลังจากระยะที่กล่าวข้างต้น

การสูบบุหรี่มีผลกระทบที่ไม่ดีต่อสุขภาพ เพราะการสูดควันเข้าไปทำให้เกิดความเสี่ยงในกระบวนการทางสรีรวิทยา เช่น การหายใจ โรคที่เกิดจากการสูบยาสูบคร่านักสูบระยะยาวประมาณครึ่งหนึ่งเมื่อเทียบกับอัตราการตายเฉลี่ยของผู้ที่ไม่สูบ การสูบบุหรี่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตมากกว่า 5 ล้านครั้งต่อปี นับตั้งแต่ปี 2533-2558

อ้างอิง
-------

1. ↑  Reitsma, Marissa B; Fullman, Nancy; Ng, Marie; Salama, Joseph S; Abajobir, Amanuel (April 2017). "Smoking prevalence and attributable disease burden in 195 countries and territories, 1990–2015: a systematic analysis from the Global Burden of Disease Study 2015". *The Lancet*. **389**: 1885–1906. doi:10.1016/S0140-6736(17)30819-X.
**วัดนอกปากทะเล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากทะเล อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี

ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ปรากฏวัดนี้อยู่แล้ว มีบันทึกอยู่ในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน เมื่อ พ.ศ. 2447 มีข้อความว่า "…เวลาบ่ายเสด็จออกจากเมืองเพ็ชรบุรี มาประทับแรมตำบลบ้านแหลมประพาสวัดนอก" ซึ่งน่าจะหมายถึง วัดนอกปากทะเล จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2434 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2439

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นโบสถ์มหาอุด อาคารไม้ทรงไทยหลังคามุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์มีชายคาปีกนกยื่นออกมาโดยรอบ รองรับด้วยเสาไม้กลม ด้านหน้าทำเป็นพาไล เครื่องลำยองไม้ประดับกระจกสี ฝาเป็นแบบฝาปะกน ใต้บานหน้าต่างตกแต่งเป็นขาสิงห์ ด้านนอกมีใบเมาตั้งอยู่บน เป็นเสมาหินแกรนิตขนาดเล็กสลักลวดลาย ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ นามว่า *หลวงพ่อเทพนฤมิตร*

ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ทรงไทย หลังคาชั้นเดียวมุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ สลับเป็นตัวอักษร 127 น่าจะหมายถึง ปี ร.ศ.ที่สร้างคือ ร.ศ. 127 หรือ พ.ศ. 2451 เครื่องลำยองไม้ประดับกระจก เดิมมีการตกแต่งหน้าบันด้วยแต่ชำรุดเกือบหมด ยังพอเห็นร่องรอยทางด้านทิศตะวันตกเป็นรูปราหูอมจันทร์ ฝาเป็นแบบฝาปะกน เจาะหน้าต่างสลับกับช่องแสงที่ใช้ไม้ระแนงตีเว้นร่อง หอระฆังเป็นอาคารไม้ทรงสูง สภาพชำรุดมากเหลือเฉพาะส่วนหลังคามุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์และเสาไม้จำนวน 4 ต้น และมีวิหารเภตรานิพพานัง เป็นรูปเรือ เป็นงานปูนปั้นผสมผสานศิลปะไทยและจีน หน้าต่างเป็นงานแกะสลักไม้ตะเคียน ภายในมีภาพเขียนลายรดน้ำ ลงรักปิดทอง ประดับอยู่ทั่วผนังวิหาร ประดิษฐานพระพุทธรูปสมเด็จองค์ปฐม และพระอุปคุต

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""เรือเภตรานิพพานัง" ตั้งตระหง่าน ศรัทธา!วัดนอกปากทะเล". ไทยรัฐ.
2. ↑  "วัดนอกปากทะเล (เรือเภตรานิพพานัง-โบสถ์มหาอุตม์) ต.ปากทะเล อ.บ้านแหลม เพชรบุรี". ทัวร์วัดไทย.
**เซนต์โจเซฟ** (อังกฤษ: Saint Joseph) เป็นเขตของประเทศดอมินีกา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตเซนต์ปีเตอร์ (ทางทิศเหนือ) เขตเซนต์แอนดรูว์ (ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ) เขตเซนต์เดวิด (ทางทิศตะวันออก) และเขตเซนต์พอล (ทางทิศใต้) มีพื้นที่ 120.1 ตารางกิโลเมตร (46.37 ตารางไมล์) และมีประชากร 5,765 คน
เมืองเซนต์โจเซฟเป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขต เคยเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง *เดอะเซเวนท์ไซน์* ในปี 1988 หมู่บ้านส่วนใหญ่ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเล เช่น ซอลส์บรี (เรียกอีกอย่างว่าบาวี), กูลีบิสทรี, เมโร, มอร์นราแก็ต เป็นต้น แต่มีหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งชื่อแบลตั้งอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน เขตเซนต์โจเซฟยังเป็นที่ตั้งของแม่น้ำลายูซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The World Factbook". CIA. สืบค้นเมื่อ 2020-03-27.
2. ↑  Census statistics for Dominica เก็บถาวร 2006-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at GeoHive. Retrieved July 21, 2006.
3. ↑  Filming location data for *The Seventh Sign* at the Internet Movie Database. Retrieved July 21, 2006.
4. ↑  "Activities in Dominica - Kayaking : Discover Dominica, the Nature Island". *www.dominica.dm*. สืบค้นเมื่อ 2016-10-10.
**ลูซีน** (Lucene) เป็นซอฟต์แวร์เสรีและซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สสำหรับใช้เป็นส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ในการค้นคืนสารสนเทศ แต่เดิมลูซีนถูกเขียนขึ้นโดยใช้ภาษาจาวา โดย Doug Cutting ซึ่งสนับสนุนโดยมูลนิธิซอฟต์แวร์อาแพชี และเผยแพร่โดยใช้สัญญาอนุญาตซอฟต์แวร์อาแพชี ลูซีนถูกย้ายไปเขียนขึ้นด้วยภาษาอื่น ๆ นอกจากภาษาจาวาด้วย ได้แก่ ภาษาเพิร์ล ภาษาซีชาร์ป ภาษาซีพลัสพลัส ภาษาไพทอน ภาษารูบี้ และภาษาพีเอชพี

ลูซีนเหมาะกับการใช้งานใดที่ต้องการการสร้างดัชนีข้อความอย่างเต็มรูปแบบ (Full-text indexing) และความสามารถในการค้นคืนข้อความแบบเต็มรูปแบบ (Full-text searching) ลูซีนได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในการนำไปใช้สร้างเครื่องมือช่วยค้นหาข้อมูลสำหรับอินเทอร์เน็ต หรือ ภายในองค์กร หรือ เฉพาะในเว็บไซต์เดียว ซึ่งบางครั้งก็มีผู้เข้าใจผิดว่าลูซีนเป็นเครื่องมือช่วยค้นหาข้อมูลเต็มรูปแบบ ที่มีเครื่องมือรวบรวมเว็บเพจ (Web crawler) และโปรแกรมแจงโครงสร้างภาษา HTML ด้วย ทั้งนี้โปรแกรมที่ใช้งานลูซีนจะต้องมีมีเครื่องมือรวบรวมเว็บเพจ (Web crawler) และโปรแกรมแจงโครงสร้างภาษา HTML โดยแยกออกจากลูซีน

สิ่งที่อยู่ในแก่นของสถาปัตยกรรมเชิงตรรกะของลูซีนคือแนวคิดว่าเอกสารประกอบไปด้วยเขตข้อมูลของข้อความ ซึ่งทำให้ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ของลูซีนยืดหยุ่นพอที่จะไม่ขึ้นอยู่กับรูปแบบไฟล์ ข้อความจากไฟล์ในรูปแบบ PDF HTML เอกสารไมโครซอฟท์เวิร์ด และรูปแบบอื่น ๆ อีกมากมายสามารถนำมาสร้างดัชนีได้ตราบเท่าที่สามารถสกัดข้อความจากเอกสารได้

โครงการที่ใช้ลูซีน
------------------

* วิกิพีเดียใช้ลูซีนในการค้นหาแบบเต็มรูปแบบ
* บีเกิลใช้ลูซีนที่ย้ายไปเขียนด้วยภาษาซีชาร์ป ชื่อว่า Lucene.Net สำหรับสร้างดัชนี
* Docco (โฮมเพจ) ใช้ลูซีนในการค้นหาในเครื่องส่วนบุคคล (Desktop search)
* DSpace (โฮมเพจ) ใช้ลูซีน

อ้างอิง
-------
การทิ้งระเบิดน้ำลึกจากทางด้านหลังของเรือเฮสเอ็มเอส *สตาร์ลิง* ในช่วงยุทธการแห่งแอตแลนติก
**การปิดกั้นเยอรมนี (ค.ศ. 1939-1945)**  เป็นรู้จักกันดีคือสงครามทางเศรษฐกิจ ได้ถูกนำมาใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสในการออกคำสั่งเพื่อยับยั้งการขนส่งทรัพยากรต่าง ๆ อย่างแร่ธาตุ โลหะ อาหาร และสิ่งทอที่จำเป็นโดยนาซีเยอรมนีและต่อมาฟาสซิสต์อิตาลี ในคำสั่งเพื่อสนับสนุนความพยายามการทำสงครามของพวกเขา สงครามทางเศรษฐกิจประกอบด้วยส่วนใหญ่ของการปิดกั้นทางทะเลซึ่งก่อตั้งให้เป็นส่วนหนึ่งของยุทธการแห่งแอตแลนติกที่กว้างขวาง และรวมทั้งการทำให้หมดโอกาสซื้อทรัพยากรสงครามจากประเทศที่เป็นกลางเพื่อขัดขวางไม่ให้ขายให้กับข้าศึก

มีสี่ช่วงเวลาที่ชัดเจนของการปิดกั้น ช่วงแรกเป็นช่วงเริ่มต้นของสงครามในยุโรปในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 ถึงจุดสิ้นสุดของสงครามลวง ในระหว่างที่ฝ่ายสัมพันธมิตรและฝ่ายอักษะ ทั้งสองฝ่ายต่างได้สกัดกั้นการเดินเรือมหาสมุทรที่เป็นกลางเพื่อยึดการขนส่งที่มีเส้นทางไปยังศัตรู ในขณะที่ท่าเรือในสเปนได้ถูกใช้เพื่อการขนส่งนำเข้าวัสดุสงครามจากเยอรมนี ช่วงที่สองได้เริ่มต้นขึ้นภายหลังฝ่ายอักษะได้ยึดครองดินแดนส่วนใหญ่ในทวีปยุโรปอย่างรวดเร็วซึ่งทำให้พวกเขาสามารถควบคุมศูนย์กลางอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม ช่วงที่สามนับตั้งแต่จากปลายปี ค.ศ. 1941 ภายหลังจากได้เริ่มต้นด้วยการทำสงครามระหว่างสหรัฐอเมริกาและจักรวรรดิญี่ปุ่น ช่วงสุดท้ายได้เข้ามาภายหลังจากกระแสสงครามได้พลิกกลับให้กับฝ่ายอักษะ ภายหลังจากทหารได้พ่ายแพ้และสูญเสียอย่างหนักขึ้นและภายหลังดีเดย์ ซึ่งได้นำไปสู่การถอนตัวอย่างทีละน้อยจากดินแดนยึดครองในการเผชิญหน้าการรุกทางทหารของฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างล้มหลาม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Massie, Robert K. (2004). *Castles of Steel: Britain, Germany, and the Winning of the Great War at Sea*. New York: Ballantine Books. ISBN 0-345-40878-0.
ในสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ **เขตอิทธิพล** (อังกฤษ: sphere of influence; **SOI**) หมายถึงพื้นที่หรือภูมิภาคซึ่งมีรัฐหรือองค์กรหนึ่ง ๆ มีอิทธิพลเหนือกว่าในด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจ การทหารหรือการเมือง

ขณะที่อาจมีการจัดตั้งพันธมิตรอย่างเป็นทางการหรือพันธกรณีในรูปสนธิสัญญาอื่น ๆ ระหว่างดินแดนที่แผ่อิทธิพลและดินแดนที่อยู่ภายใต้อิทธิพล การจัดการอย่างเป็นทางการในรูปแบบเขตอิทธิพลนี้ไม่จำเป็น และบ่อยครั้งที่อิทธิพลสามารถเป็นตัวอย่างของอำนาจอย่างอ่อน และเช่นเดียวกัน พันธมิตรอย่างเป็นทางการก็ไม่จำเป็นจะต้องหมายความว่าประเทศหนึ่งอยู่ในเขตอิทธิพลของอีกประเทศหนึ่งด้วย

ในกรณีสุดขั้ว ประเทศที่อยู่ใน "เขตอิทธิพล" ของอีกประเทศหนึ่งนั้นอาจเป็นรองรัฐนั้นและเป็นเสมือนกับรัฐบริวารหรืออาณานิคมในทางพฤตินัย ระบบเขตอิทธิพลซึ่งชาติทรงอำนาจเข้าแทรกแซงกิจการภายในของอีกประเทศหนึ่งนั้นยังคงมีสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน และบ่อยครั้งมักจะถูกวิเคราะห์ในรูปแบบของอภิมหาอำนาจ มหาอำนาจ และ/หรือรัฐระดับกลาง

ยกตัวอย่างเช่น ระหว่างช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดของจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรดิญี่ปุ่นมีเขตอิทธิพลขนาดใหญ่มาก รัฐบาลญี่ปุ่นได้ปกครองดินแดนบางส่วนโดยตรงในกรณีของเกาหลี แมนจูเรีย เวียดนาม ไต้หวัน และบางส่วนของจีน ดังนั้น "วงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา" จึงสามารถถูกวาดอย่างง่าย ๆ บนแผนที่มหาสมุทรแปซิฟิกเป็นวงขนาดใหญ่ล้อมรอบหมู่เกาะญี่ปุ่นและชาติเอเชียและแปซิฟิกที่อยู่ภายใต้การควบคุมนั่นเอง

บางครั้งหลายส่วนของประเทศอาจอยู่ภายใต้เขตอิทธิพลสองเขตที่แตกต่างกัน ในสมัยอาณานิคม อิหร่านและไทยมีสถานะเป็นรัฐกันชนตั้งอยู่ระหว่างจักรวรรดิของอังกฤษกับรัสเซียและอังกฤษกับฝรั่งเศสตามลำดับ ถูกแบ่งแยกระหว่างเขตอิทธิพลของรัฐจักรวรรดิ เช่นเดียวกัน ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีถูกแบ่งออกเป็นเขตยึดครองสี่ส่วน ซึ่งในภายหลังได้รวมตัวกันเป็นเยอรมนีตะวันตกกับเยอรมนีตะวันออก อดีตสมาชิกของนาโต และประเทศหลังเป็นสมาชิกของสนธิสัญญาวอร์ซอ
**วัดนภาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพร่อน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 98 ตารางวา พื้นที่ตั้งเป็นพื้นที่ราบสูง 

วัดนภาราม หรือ **วัดใหม่นภาราม** ชาวบ้านเรียกว่า **วัดใหม่** เดิมมีชื่อว่า **วัดกรามแรด** สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2393 ได้รับพระราชวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2400 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 11.30 เมตร ระยะแรกชื่อว่า ขรัวหลา หมู่บ้านที่ตั้งวัดชื่อบ้านใหม่ สันนิษฐานว่าคงสร้างวัดขึ้นมาก่อนแล้วประชาชนมาตั้งถิ่นฐานใกล้ชิดกับวัดเพิ่มขึ้นมาตามลำดับและจึงได้เรียกกันอย่างนั้น ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดการสอนพระปริยัติธรรมดาตลอดมา นอกจากนี้ยังได้จัดสร้างศาลาอเนกประสงค์ขึ้นสำหรับประชาชนและส่วนราชการได้อาศัยใช้เป็นที่ประกอบกิจการกิจกรรมต่าง ๆ และมีการจัดตั้งศูนย์ฝึกศิลปาชีพ โครงการตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 11.30 เมตร ยาว 14.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 โครงสร้างก่อปูน มีระเบียงโดยรอบ ภายในปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนัง กุฏิสงฆ์มีจำนวน 8 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ บางหลังมีสภาพทรุดโทรม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในพระอุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมธาตุ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระนุ้ย จนฺทโสภโณ
* เจ้าอธิการจันทร์ คงฆสุวณฺโณ
* เจ้าอธิการสังข์ สิริสณฺโณ
* พระคูนิภาวิหารกิจ
* พระอธิการอาทิตย์ อคฺคธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดใหม่นภาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดนภาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดนางตะเคียน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแม่กลอง ในตำบลคลองเขิน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดนางตะเคียน เดิมชื่อ **วัดเทพธาราม** แต่ชาวบ้านเรียกวัดนางตะเคียน เป็นวัดโบราณ สมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ทราบใครเป็นผู้สร้าง ชือของวัดตั้งพ้องกับชื่อของคลองนางตะเคียนที่ไปออกคลองท่าคา อัมพวา หรือที่สร้างวัดมีต้นตะเคียนอยู่คู่หนึ่ง ปัจจุบันนี้ตายแล้ว จึงชื่อวัดตามต้นไม้ที่มีอยู่ก็ได้

อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทำด้วยปูนปั้นลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูงถึงพระโมลี 2 เมตรครึ่ง เจดีย์มุมก่ออิฐถือปูน ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ซ้อนกัน 3 ชั้น ศาลาท่าน้ำอาคารไม้หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี และมีมณฑปจัตุรมุขเป็นของเก่าโบราณ ผุพังทรุดโทรม มิได้รับการปฏิสังขรณ์

ปูชนียวัตถุ ได้แก่ ชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงประทับนั่งขัดสมาธิราบ ไม่มีพระเศียร พระกรและพระหัตถ์ พระชงค์และพระบาทชำรุดศิลปะอยุธยาตอนปลาย หินหีบน้ำอ้อยทำจากหินแกรนิต ลักษณะเป็นหินทรงกระบอกสองก้อน ตรงกลางเจาะรูกลม ส่วนล่างเจาะเป็นร่องสำหรับใส่เดือยไม้ มีฐานสี่เหลี่ยมรองรับ หลวงพ่อเณรเป็นพระพุทธรูปปางห้ามสมุทร สูง 74 นิ้ว หล่อด้วย
ทองเหลืองคล้ายสมัยอยุธยาประดิษฐานอยู่ในวิหาร ระฆังหล่อด้วยทองเหลืองลงหิน เส้นผ่าศูนย์กลาง 16 นิ้ว สูง 27 นิ้วครึ่ง ธรรมาสน์รูปหกเหลี่ยม ได้รับพระราชทานสมัยหลวงปู่จ้อย (เล็ก) เป็นเจ้าอาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนางตะเคียน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดนางตะเคียน". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
**ทอมัส เกรย์** (อังกฤษ: Thomas Gray) กวีชาวอังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1716 ในครอบครัวชนชั้นกลาง เขามีพี่น้องทั้งหมด 12 คน แต่เป็นเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ ในปี 1727 โทมัสได้เข้าเป็นนักเรียนที่โรงเรียนอีตัน ซึ่งเป็นที่ที่เขามีเพื่อนมากมายที่เป็นหนอนหนังสือเช่นเดียวกับเขา และหนึ่งในนั้นคือ ริชาร์ด เวสต์ (เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1742 ความตายของเขาทำให้ทอมัส เกรย์ รู้สึกเศร้าสลดอย่างยิ่ง และโทมัสได้สะท้อนความรู้สึกนี้ไว้ในบทกวีของเขาหลายบท) และฮอเรส วัลโพล บุตรชายของนายกรัฐมนตรีซึ่งต่อมาเป็นนักประพันธ์ที่ยิ่งใหญ่

ทอมัส เกรย์ เข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่เคมบริดจ์ ระหว่าง ค.ศ. 1734 – 1738 และออกจากมหาวิทยาลัยโดยศึกษาไม่จบการศึกษา เขาท่องเที่ยวไปทั่วยุโรปร่วมกับวัลโพลในช่วงปี ค.ศ. 1739 ถึง 1741 ในช่วงที่ท่องเที่ยวกันนั้น เขาสองคนได้ทะเลาะกัน แต่ได้กลับคืนดีกันได้ในปี 1745 และวัลโพลได้กลายเป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญในบทกวีของเกรย์ในปีต่อๆ มา ในปี 1742 เกรย์ได้กลับเข้าศึกษาต่อที่เคมบริดจ์อีกครั้ง และได้รับปริญญาทางกฎหมายในปีต่อมา แม้ว่าความจริงแล้ว เกรย์มีความสนใจในวรรณคดีกรีกมากกว่ากฎหมาย ในชีวิตของเกรย์นั้น นอกเหนือจากการเดินทางไปพักที่ลอนดอนหรือเดินทางเพื่อไปเขียนภาพในชนบท ส่วนมากแล้ว เขาจะอยู่ที่เคมบริดจ์ตลอดเวลา เพราะที่นั่นคือที่ที่เขาได้สร้างสรรค์งานประพันธ์และได้ศึกษาหาความรู้อย่างมากมาย

งานกวีของเกรย์ ส่วนใหญ่ที่เขาประพันธ์ขึ้นในปีที่หลังจากเขากลับจากเคมบริดจ์นั้น ได้พิสูจน์ว่าการเคร่งครัดในวิธีการประพันธ์แบบโบราณไม่สามารถแสดงออกถึงความรู้สึกส่วนลึกได้ (เกรย์เป็นนักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงมากในอังกฤษ งานของเขาแสดงอารมณ์ความรู้สึกได้กว้างขวางไม่มีข้อจำกัด)

บทกวีที่มีชื่อเสียงที่มากสุดของเกรย์ คือ "Elegy Written in a Country Churchyard" (ปี ค.ศ. 1751) เกรย์ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งในการแสดงออกถึงความยิ่งใหญ่ในความเป็นกวีเอกของตน ความคิดเห็นของเขาต่อความเศร้าสะเทือนใจในวิถีชีวิตและวิธีการประพันธ์มีความสมบูรณ์แบบเป็นที่สุดสำหรับความเป็นจริงของมนุษย์

เกรย์ปฏิเสธไม่รับรางวัลกวียอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1757 เขาเสียชีวิตในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1771

อ้างอิง
-------



1. ↑  An Ode on a Distant Prospect of Eton College (London: Printed for R. Dodsley and sold by M. Cooper, 1747).
2. ↑  Gray's English Poems, Original, and Translated from the Norse and Welsh, edited by D. C. Tovey (Cambridge: University Press, 1898).
**การส่งบริการทางอิเล็กทรอนิกส์** (อังกฤษ: Electronic services delivery)

การกำหนดบริการอิเล็กทรอนิกส์
----------------------------

บริการอิเล็กทรอนิกส์ถือเป็นการบริการออนไลน์ที่มีบนอินเทอร์เน็ต โดยการทำธุรกรรมที่ถูกต้องของการซื้อและขาย (จัดซื้อ) จะเป็นไปได้ไม่ใช่ไปที่เว็บไซต์ โดยข้อมูลรายละเอียดเท่านั้นที่มีและไม่มีการทำธุรกรรมออนไลน์ที่ได้ทำไป

ที่มา
-----

ประชาชนทุกคนที่อยู่ภายใต้การดูแล ไม่ว่า จังหวัด รัฐ หรือ ท้องถิ่น จำเป็นต้องทำงานกับรัฐบาล เช่นการสมัครเป็นโครงการเพื่อสังคมโดยเฉพาะ ขณะที่คนอื่นจะบังคับ (เช่นการจ่ายภาษีหรือการสอบใบขับขี่ในการขับรถบนถนนสาธารณะ) ธุรกิจและองค์กรอื่น ๆ ยังต้องทำงานกับรัฐบาล เขตเลือกตั้งรัฐบาลมีขนาดใหญ่ มีความหลากหลายและมีประชากรพิเศษเช่นพิการทางร่างกายและไม่รู้หนังสือ

การกำหนดประชากรขนาดใหญ่มีความต้องการที่แตกต่างกัน อาจเป็นเรื่องยากสำหรับรัฐบาลที่จะให้บริการที่มีประสิทธิภาพแก่ประชาชนและองค์กร ปัญหาจะลุกลาม เมื่อรัฐบาลและประชากรเติบโต แต่ระบบนำส่งไม่เปลี่ยนแปลง บริการจัดส่งจะช้าไม่แน่นอน และค่าใช้จ่ายในการส่งมอบบริการที่สามารถเพิ่มขึ้นนี้จะนำไปสู่การทุจริต (เช่น ความรวดเร็วของการจ่ายเงิน""ในการได้งานทำ ปัญหาเหล่านี้อาจเกิดขึ้นร่วมกันในประเทศกำลังพัฒนา

สำหรับปัญหาเหล่านี้ รัฐบาลได้พยายามปรับปรุง และนำส่งบริการความเร็วสูงและโปร่งใสในการประมวลผล บริการจัดส่งสินค้าอิเล็กทรอนิกส์เป็นวิธีหนึ่งที่รัฐบาลพยายามที่จะให้บริการโดยตรงกับประชาชนโดยไม่ต้องมีคนไปที่อาคารรัฐบาล บริการอิเล็กทรอนิกส์สามารถส่งลักษณะสินค้าหรือบริการอื่นๆ ของเว็บไซต์บนอินเทอร์เน็ต

ระดับการให้บริการ
-----------------

ขึ้นอยู่กับวุฒิภาวะความสามารถของรัฐบาล อิเล็กทรอนิกส์บริการจัดส่งในระดับต่อไปนี้อาจให้บริการในลำดับของความซับซ้อนที่เพิ่มขึ้น

### เกี่ยวกับข้อมูล

โครงสร้างพื้นฐานด้านไอทีและความสามารถในการส่งมอบบริการที่เป็นพื้นฐาน อย่างเป็นธรรมและให้เฉพาะข้อมูลคงที่ ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในรูปแบบของคำสั่ง รัฐบาลและสิ่งต่างๆเช่นใบสมัครจดหมาย ข่าว เป็นต้น

### การโต้ตอบ

ความซับซ้อนเล็กน้อยและโครงสร้างพื้นฐานที่เชื่อถือได้ เนื้อหาการบริการการโต้ตอบสามารถทำให้ใช้ได้กับสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ตัวอย่างเช่น เว็บไซต์อาจให้แบบฟอร์มที่จะกรอกการพิมพ์ออนไลน์ออกมาและดำเนินการในหน่วยงานราชการได้

### การแลกเปลี่ยน

ข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีเพียงพอ แต่ไม่สามารถใช้ได้อย่างกว้างขวางทั่วประเทศและรัฐบาลมีเหตุผลที่มั่นคงและเชื่อถือได้ บริการอิเล็กทรอนิกส์สามารถส่งมอบ Online ยื่นแสดงภาษีของบริษัท ตกอยู่ในหมวดหมู่นี้เป็นส่วนสำนักงานใหญ่ของ บริษัท อยู่ในเมืองที่อินเทอร์เน็ตและโครงสร้างพื้นฐานด้านไอทีอื่นๆ สามารถใช้ได้ กับหน่วยงานรัฐบาลจะมีหน่วยงานของตนภายใน IT เพื่อสร้างและดูแลงานของตนเอง

ข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานเทคโนโลยีเป็นที่มั่นคงและแพร่หลาย รัฐบาลได้รับบริการ สามารถพัฒนาความสามารถบริการส่งอิเล็กทรอนิกส์ที่เพียงพอ ที่สามารถโต้ตอบซึ่งกันและกัน

การบริการให้กับประชาชน
----------------------

การรวมความสามารถในการส่งบริการอิเล็กทรอนิกส์ไม่เพียงพอ สำหรับรัฐบาล นอกจากนี้ยังต้องการให้บริการอิเล็กทรอนิกส์เหล่านี้สามารถเข้าถึงได้โดยประชาชน นี่คือความแตกต่างทาง"ช่องทางการให้บริการจัดส่งสินค้า"ซึ่งคำนึงถึงโครงสร้าง IT, ความสามารถของประชาชนในการติดต่อกับรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์และสังคมพิจารณา
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**ลูคา เดลลา รอบเบีย** (อังกฤษ: **Luca della Robbia**) (ค.ศ. 1400 - ค.ศ. 1482) เป็นประติมากรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางสร้างงานเซรามิคเคลือบ (Ceramic glaze)

ลูคาสร้างงานเซรามิคเคลือบที่มีความทนแดดทนฝนที่เหมาะแก่การตกแต่งภายนอกตัวอาคาร งานของลูคามีชื่อว่าเป็นงานที่มีเสน่ห์ที่ไม่ใช่งานที่พยายามแสดงนาฏกรรมเช่นงานของศิลปินอื่นร่วมสมัย งานชิ้นสำคัญสองชิ้นที่สร้างคือ "การประสูติของพระเยซู" ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1460 และ "พระแม่มารีและพระบุตร" ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1475 ลูคาเป็นสมาชิกของตระกูลที่มีชื่อเสียงในงานด้านนี้ที่รวมทั้งอันเดรอา เดลลา รอบเบีย และ จิโอวานนิ เดลลา รอบเบีย

ลูคาได้รับคำสรรเสริญโดยลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติว่ามีความสามารถที่เทียบได้กับประติมากรโดนาเทลโล และ ลอเร็นโซ กิเบอร์ติ, สถาปนิกฟีลิปโป บรูเนลเลสกี และจิตรกร มาซาชิโอ การเปรียบเทียบลูคากับศิลปินระดับหนึ่งเช่นนี้เป็นการทำให้ทราบถึงฝีมือของผลงานด้านอื่นของลูคาด้วยที่รวมทั้งงานหินอ่อนและสัมริด

ประวัติ
-------

ประวัติเกี่ยวกับลูคาในวัยเด็ก การศึกษา การฝึกหัด และงานประติมากรรมในระยะแรกไม่มีรายละเอียดให้ทราบกัน และงานหลายชิ้นก็ไม่สามารถบอกได้ว่าสร้างขึ้นเมื่อใด 

สัญญาสั่งงานแรกที่ปรากฏคือสัญญาสำหรับงาน "ระเบียงคานตอเรีย" (ระเบียงนักดนตรี; ค.ศ. 1431-ค.ศ. 1438) สำหรับมหาวิหารฟลอเรนซ์แสดงให้เห็นว่าลูคาต้องเป็นศิลปินผู้มีฝีมือพอสมควรก่อนที่จะมาเป็นสมาชิกของสมาคมช่างสลักในปี ค.ศ. 1432 "ระเบียงคานตอเรีย" เป็นภาพเด็กร้องเพลงและเต้นรำเพื่อสรรเสริญพระเจ้าจากเพลงสดุดี 150 ร่างของเด็กเป็นร่างที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและรายละเอียด ระเบียงประกอบด้วยแผงภาพสิบแผง

ในช่วงยี่สิบปีต่อมาลูคาก็สร้างงานสำคัญๆ ทั้งที่ทำด้วยหินอ่อนและสัมริด ที่รวมทั้งชุดภาพนูนบนหินอ่อนที่สลักในปี ค.ศ. 1437 สำหรับหอระฆังของมหาวิหารฟลอเรนซ์, งานหินอ่อนและงานเซรามิคเคลือบแท่นบูชา (ค.ศ. 1443) ที่ปัจจุบันอยู่ที่วัดซานตามาเรียที่เพเรโทรา, เทวดาสัมริดสำหรับตกแต่ง "ระเบียงคานตอเรีย" และงานชิ้นใหญ่ร่วมกับมิเกลอโซ มิเกลอซิในการสร้างประตูสัมริดสำหรับห้องเก็บสมบัติของมหาวิหารที่มาสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1469 งานชิ้นนี้มีเพียงตัวแบบไม่กี่ตัวบนบานประตูที่วางองค์ประกอบอย่างง่ายๆ ที่ตรงกับข้ามกับประตูที่เต็มไปด้วยรายละเอียดของประตูหอศีลจุ่มโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ

ลูคาทำงานเซรามิคเคลือบสองชิ้นให้แก่มหาวิหาร "การคืนชีพของพระเยซู" ในปี ค.ศ. 1445 และ "อัสสัมชัญของพระเยซู" ในปี ค.ศ. 1446

อ้างอิง
-------

1. ↑  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: ชีวประวัติลูคา เดลลา รอบเบีย

ดูเพิ่ม
-------

* งานเซรามิค
* ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ลูคา เดลลา รอบเบีย
**ทอมสันส์กาเซลล์** (อังกฤษ: Thomson’s gazelle; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Eudorcas thomsonii*) เป็นกาเซลล์ชนิดหนึ่งในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae โดยได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่โจเซฟ ทอมสัน นักสำรวจชาวสกอต

ทอมสันส์กาเซลล์จัดเป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 1 เมตร หางยาวประมาณ 25 เซนติเมตร มีความสูงจากพื้นถึงไหล่ประมาณ 70 เซนติเมตร ขนเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองมีแถบสีดำพาดอยู่ทั้งสองข้างของลำตัว ขนที่บริเวณท้องเป็นสีขาว หางมีสีดำ มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่เขาของตัวเมียจะเล็กและสั้นกว่าตัวผู้ น้ำหนักเต็มที่อยู่ที่ประมาณ 20-40 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในบริเวณภาคตะวันออกของทวีปแอฟริกา เช่น เคนยา, แทนซาเนีย

มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ตามทุ่งหญ้าที่หญ้าไม่สูงมากนักหรืออยู่ตามทุ่งโล่งที่มีพุ่มไม้ขึ้นกระจัดกระจาย

เป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวโดยสามารถวิ่งได้เร็วถึง 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เมื่อแรกเกิด ลูกทอมสันส์กาเซลล์จะหมอบซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า โดยแม่จะแวะมาให้นมเป็นระยะ ประมาณ 5-6 วัน จนกว่าจะแข็งแรงพอที่จะวิ่งตามฝูงได้ และจะเริ่มผสมพันธุ์เมื่ออายุได้ประมาณ 8-9 เดือน มีระยะตั้งท้องนาน 5.5-6 เดือน ออกลูกได้ปีละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1 ตัว ทอมสันส์กาเซลล์มีนิสัยการกินแบบเดียวกับสัตว์ในวงศ์ Bovinae มากกว่าการกินใบไม้พุ่มแบบสัตว์ในวงศ์ Caprinae มีประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารหยาบเป็นเนื้อสูง 

ในธรรมชาติ ทอมสันส์กาเซลล์จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้ออยู่เสมอ ๆ เช่น สิงโต, เสือดาว, เสือชีตาห์ หรือไฮยีนา เป็นต้น

ในประเทศไทย ทอมสันส์กาเซลล์กำลังจะเป็นสัตว์เศรษฐกิจชนิดใหม่ จากการสนับสนุนโดยกรมปศุสัตว์ให้เกษตรกรได้เลี้ยง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑
3. ↑  เก็บถาวร 2008-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมปศุสัตว์ดันสัตว์เศรษฐกิจตัวใหม่ จากแอฟริกา ทอมสัน กาเซล จากกรมปศุสัตว์

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Eudorcas thomsonii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Eudorcas thomsonii ที่วิกิสปีชีส์
***Castilleja*** เป็นสกุลของพืชในวงศ์ดอกดิน สามารถพบได้ในโลกใหม่ และมีสปีชีส์เพียงไม่กี่สปีชีส์ที่พบได้ในเอเชียเหนือจนถึงคาบสมุทรโคลาทางตะวันตกเฉียงเหนือของสหพันธรัฐรัสเซีย ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษคือ "Indian paintbrush", "Paintbrush", "Owl's-Clover", "Prairie-fire" เป็นต้น *Castilleja* (กัสติเยฆา) เป็นที่รู้จักกันในเรื่องทำให้ทุ่งหญ้ากลายเป็นสีแดงด้วยช่อดอกของพวกมัน จัดอยู่ในวงศ์ Orobanchaceae (ตามการจัดเรียงพืชในลำดับ Lamiales ใหม่ครั้งใหญ่ซึ่งเริ่มในปี 2544 แหล่งอ้างอิงที่ไม่ตามการจัดประเภทใหม่นี้ อาจกำหนดพืชสกุลนี้ไว้ในวงศ์ Scrophulariaceae) เป็นพืชกึ่งเบียนอาศัยการดูดน้ำและแร่ธาตุจากรากของหญ้าและฟอร์บ (Forb) ชื่อของสกุลตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับนักพฤกษศาสตร์ชาวสเปน โดมิงโก กัสติเยโฆ (Domingo Castillejo)

นิเวศวิทยา
----------

ชนิดพันธุ์ของ Castilleja ถูกกินโดยหนอนผีเสื้อ (อันดับเลพิดอปเทรา) บางชนิด ได้แก่ ผีเสื้อกลางคืนชนิด *Schinia cupes* (ได้รับการบันทึกไว้ว่ากินชนิดพันธุ์ *C. exserta*) และ *Schinia pulchripennis* (ซึ่งกินเฉพาะชนิด *C. exserta*) และผีเสื้อลายจุด checkerspot เช่น ชนิดในสกุล *Euphydryas*

การใช้ประโยชน์
--------------

ดอกสามารถกินได้และถูกใช้โดยชนพื้นเมืองอเมริกันหลายเผ่า เป็นเครื่องปรุงกับผักใบเขียวอื่น ๆ ในปริมาณที่พอเหมาะ พืชสกุลนี้มีแนวโน้มที่จะดูดซับและรวบรวมซีลีเนียมไว้ในเนื้อเยื่อจากดินที่พวกมันเติบโต และอาจเป็นพิษมากหากกินราก หรือส่วนที่เป็นสีเขียวของพืช ดินที่มีความเป็นด่างสูงจะเพิ่มระดับซีลีเนียมในพืช พืชเหล่านี้มีประโยชน์ต่อสุขภาพเช่นเดียวกับการบริโภคกระเทียมหากรับประทานเพียงเฉพาะดอกในปริมาณเล็กน้อยที่พอเหมาะ

ชนเผ่าโอจิบเว ใช้พืชสกุลนี้ทำเป็นน้ำยาสระผมเพื่อทำให้ผมมันวาวและขึ้นทรง และใช้รักษาโรคไขข้อรูมาติสซั่ม ปริมาณซีลีเนียมสูงของพืชสกุลนี้ได้รับการอ้างถึงว่าเป็นปัจจัยของผลที่เกิดขึ้นดังกล่าว

สัญลักษณ์
---------

*Castilleja linariifolia* เป็นดอกไม้ประจำรัฐไวโอมิง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Genus: *Castilleja* Mutis ex L. f." *Germplasm Resources Information Network*. United States Department of Agriculture. 2006-03-30. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-06. สืบค้นเมื่อ 2010-10-22.
2. ↑  Quattrocchi, Umberto (2000). *CRC World Dictionary of Plant Names*. Vol. **I**: A–C. CRC Press. p. 455. ISBN 978-0-8493-2675-2.
3. ↑  Tilford, Gregory L. (1997). *Edible and Medicinal Plants of the West*. Mountain Press Publishing. pp. 82–83. ISBN 978-0-87842-359-0.
4. ↑  Wyoming Statute 8-3-104 (Title 8) เก็บถาวร 2008-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

ดูเพิ่ม
-------

* Tomie dePaola (1988). *The Legend of the Indian Paintbrush*. Scholastic Books. ISBN 0-590-44706-8.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Castilleja***

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ *Castilleja*
* "Native Plant Information Network". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-20. สืบค้นเมื่อ 2021-02-03. – รายการชนิดพันธุ์ของสกุล *Castilleja*
* "Jepson Manual". – คำอธิบายอนุกรมวิธานของสกุล *Castilleja*

  


|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q311122
* Wikispecies: Castilleja
* EoL: 38306
* EPPO: 1CSLG
* FoC: 105833
* GBIF: 3170565
* GRIN: 2162
* iNaturalist: 49340
* IPNI: 325881-2
* IRMNG: 1010255
* ITIS: 33049
* NBN: NHMSYS0000456971
* NCBI: 46036
* Plantarium: 44578
* PLANTS: CASTI2
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:325881-2
* Tropicos: 40002521
* VASCAN: 959

 |
วัคซีนป้องกันโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตา เป็นวัคซีนที่ป้องกันการติดเชื้อไวรัสโรตา ซึ่งเป็นไวรัสสำคัญที่ก่อให้เกิดโรคท้องร่วงโดยเฉพาะในกลุ่มเด็กเล็ก วัคซีนสามารถป้องกันการเกิดท้องร่วงรุนแรงได้ร้อยละ 15-34 ในประเทศกำลังพัฒนา และ ป้องกันได้ถึงร้อยละ 37-96 ในประเทศที่พัฒนาแล้ว วัคซีนแสดงให้เห็นว่าสามารถลดอัตราการตายจากโรคท้องร่วงในเด็กเล็กได้ การให้ภูมิคุ้มกันในเด็กทารกสามารถลดการเกิดโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตาในคนที่มีอายุมากกว่า หรือคนที่ไม่ได้รับภูมิคุ้มกันได้ 

องค์การอนามัยโลกแนะนำวัคซีนป้องกันโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตาเป็นวัคซีนประจำ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่พบอัตราป่วยได้บ่อย นอกจากการให้ภูมิคุ้มกันแล้ว ควรส่งเสริมการให้นมมารดา การรณรงค์การล้างมือ และ ส่งเสริมสุขาภิบาลอาหารและน้ำร่วมด้วย วัคซีนป้องกันโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตาบริหารวัคซีนโดยการให้ทางปาก และต้องให้ 2-3 ครั้ง สามารถเริ่มให้ได้ตั้งแต่เด็กมีอายุ 6 สัปดาห์เป็นต้นไป 

วัคซีนทำจากไวรัสที่ทำให้อ่อนแรงลง มีความปลอดภัยค่อนข้างสูงแม้ในกลุ่มผู้ป่วย HIV/AIDS แต่เดิมนั้น พบว่าวัคซีนป้องกันการติดเชื้อโรตารุ่นก่อนๆมีความสัมพันธ์กับการเกิดลำไส้กลืนกัน ( intussusception) แต่วัคซีนรุ่นใหม่ไม่พบว่ามีความสัมพันธ์ชัดเจนกับการเกิดภาวะลำไส้กลืนกัน อย่างไรก็ดีเนื่องจากอาจมีความเสี่ยงอยู่ จึงไม่แนะนำให้ให้วัคซีนในทารกที่เคยมีประวัติว่ามีภาวะลำไส้กลืนกันมาก่อน 

วัคซีนป้องกันการติดเชื้อโรตาใช้ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 2006 และยังเป็นวัคซีนที่อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก ราคาขายส่งในปี 2014 อยู่ที่  6.96 ถึง 20.66 เหรียญสหรัฐฯ ต่อ 1 ครั้งการให้วัคซีน

ข้อมูลอ้างอิง
-------------

1. ↑  Patel MM, Steele D, Gentsch JR, Wecker J, Glass RI, Parashar UD (January 2011). "Real-world impact of rotavirus vaccination". *Pediatr. Infect. Dis. J*. **30** (1 Suppl): S1–5. doi:10.1097/INF.0b013e3181fefa1f. PMID 21183833.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. 1 2 3  "Rotavirus vaccines. WHO position paper – January 2013" (PDF). *Releve epidemiologique hebdomadaire / Section d'hygiene du Secretariat de la Societe des Nations = Weekly epidemiological record / Health Section of the Secretariat of the League of Nations*. **88** (5): 49–64. 1 February 2013. PMID 23424730.
**ฟีนิลอะลานีน** (อังกฤษ: phenylalanine, สัญลักษณ์: Phe, F) คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งที่จัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น เนื่องจากร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์เองได้ กรดอะโนชนิดนี้จึงต้องได้รับจากอาหาร ฟีนิลอะลานีนมีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ **C6H5CH2CH(NH2)COOH**

สมบัติ
------

ฟีนิลอะลานีนมีสูตรโมเลกุลคือ C9H11NO2 และมีมวลโมเลกุลเท่ากับ 165.19 g/mol ในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่ฟังก์ชันได้แก่หมู่ฟีนิล ซึ่งเป็นวงอะโรมาติคคาร์บอน 1 หมู่, หมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิล 1 หมู่

ประโยชน์
--------

เนื่องจากร่างกายยังสามารถเปลี่ยนฟีนิลอะลานีนให้กลายเป็นกรดอะมิโนที่มีชื่อว่าไทโรซีนได้ โดยไทโรซีนเป็นกรดอะมิโนที่มีความสำคัญในการสังเคราะห์ฮอร์โมนหลายชนิด เช่น เอพิเนฟรีน (epinephrine), นอร์เอพิเนฟรีน (norepinephrine) และไทรอยด์ฮอร์โมน (thyroid hormone) และเนื่องจากการที่ฮอร์โมนเอพิเนฟรินเป็นฮอร์โมนที่ส่งผลต่ออารมณ์ ถ้าหากร่างกายขาดฟีนิลอะลานีนก็จะทำให้เกิดอาการสับสน หดหู่ ขาดความกระปรี้กระเปร่า มีปัญหาเรื่องความจำ เป็นต้น

กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น
-----------------------

* วาลีน (valine)
* ลิวซีน (leucine)
* ไอโซลิวซีน (isoleucine)
* มีไธโอนีน (methionine)
* ทรีโอนีน (threonine)
* ไลซีน (lysine)
* ทริปโตเฟน (tryptophan)

ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้

* ฮิสทิดีน (histidine)
* อาร์จินีน (arginine)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dawson RM, และคณะ (1959). *Data for Biochemical Research*. Oxford: Clarendon Press.
2. ↑  "Nomenclature and Symbolism for Amino Acids and Peptides". IUPAC-IUB Joint Commission on Biochemical Nomenclature. 1983. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 October 2008. สืบค้นเมื่อ 5 March 2018.
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ฟีนิลอะลานีน**
**อุ่นจิตร ทรงกิตรัตน์** นักมวยไทยและนักมวยสากลชาวไทย เกิดที่จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นนักมวยสากลชาวไทยคนแรกที่ไปชกชนะนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ถึงถิ่นที่ประเทศฟิลิปปินส์

ประวัติ
-------

อุ่นจิตรเคยชกมวยสากลสมัครเล่นหรือที่ในสมัยนั้นเรียกมวยนักเรียนมาก่อน แล้วจึงมาชกมวยไทยโดยขึ้นชกประจำที่เวทีราชดำเนิน ต่อมา นาซาริโอ โปรโมเตอร์ชาวฟิลิปปินส์ได้ติดต่อ ทวิช จาติกวณิชย์ เพื่อหานักมวยไทยไปชกโชว์ที่ฟิลิปปินส์ ทวิชได้เลือกอุ่นจิตรไปชกพร้อมด้วยสุริยงค์ ทรงกิตรัตน์ ทั้งคู่ได้ไปชกโชว์แบบมวยไทยเมื่อ 13 กันยายน พ.ศ. 2495 

หลังจากนั้น อุนจิตรและสุริยงค์ได้อยู่รอคิวขึ้นชกโชว์ที่ฟิลิปปินส์ แต่ไม่มีเวทีใดติดต่อมา นาซาริโอจึงให้ทั้งคู่หัดชกมวยสากล อุ่นจิตรได้ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2495 พบกับ เบบี้ บัลเชซาร์ คู่ปรับเก่าของสมพงษ์ เวชสิทธิ์ ที่เคยแพ้น็อคสมพงษ์ถึง 2 ครั้ง ปรากฏว่าอุ่นจิตรเป็นฝ่ายชนะน็อคบัลเชซาร์แค่ยกที่ 2 กลายเป็นนักมวยสากลชาวไทยคนแรกที่ชกชนะนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ถึงถิ่นที่ประเทศฟิลิปปินส์ 

หลังการชกครั้งนั้น สุริยงค์ซึ่งขึ้นชกแพ้น็อคเนสเตอร์ เรเยสในรายการเดียวกันในยกที่ 2 มีอาการบอบช้ำมาก ต้องเดินทางกลับไทยก่อน ส่วนอุ่นจิตรได้ชกอีกครั้งกับเรเยส ซึ่งอุ่นจิตรเป็นฝ่ายชนะคะแนน แต่พอขึ้นชกครั้งที่ 3 อุ่นจิตรเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ยัง มอเรโน ทางนาซาริโอจึงให้อุ่นจิตรเดินทางกลับไทย อุ่นจิตรเดินทางกลับถึงประเทศไทยเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2495 และไม่ได้ชกมวยสากลอีกเลย

อ้างอิง
-------

* อาว์สังข์.นักชกไทยคนแรกที่ปราบตากาล็อกถึงถิ่น. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 31 ฉบับที่ 1535 วันที่ 5-11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 หน้า 25 - 27
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพเชียงใหม่ (เจ็ดยอด) เปิดสอนวิชาชีพเพื่องานในทางศิลปกรรม ทั้งในระดับปริญญาตรี โดยโครงการสนับสนุนส่งเสริมศิลปหัตถกรรมภาคเหนือ ซึ่งได้รับที่ดินบริจาคจากคุณหญิงดารา ไชยยศสมบัติ จำนวน 5 ไร่ และวิทยาเขตฯ จัดซื้อเพิ่มอีกรวมเป็น 10 ไร่

สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ติดกับโรงเรียนวัดเจ็ดยอด เดิมมีแผนกวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แผนกวิชาอุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผา แผนกวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์สิ่งทอ แผนกวิชาช่างอุตสาหกรรมเครื่องประดับ แผนกวิชาจิตรกรรม แผนกวิชาประติมากรรม แผนกวิชาศิลปะภาพพิมพ์ แผนกวิชาการพิมพ์ และแผนกวิชานิเทศศิลป์ เข้าไปปฏิบัติตามโครงการดังกล่าว

คณะศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์
-------------------------------

ปัจจุบันพื้นที่เจ็ดยอด เป็นที่ตั้งของสำนักงานคณบดี คณะศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์ และจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ทางด้านการออกแบบ ทัศนศิลป์ และเทคโนโลยีสื่อสาร

| * ด
* ค
* ก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา |
| --- |
| คณะ | บริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ • วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร • วิศวกรรมศาสตร์  • ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์ • วิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ |  |
| เขตพื้นที่ | ส่วนกลาง (จอมทอง • เจ็ดยอด) • ตาก • น่าน • ลำปาง • เชียงราย • พิษณุโลก |
| หน่วยงานอื่น | สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร • สถาบันถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่ชุมชน • สถาบันวิจัยและพัฒนา • สมาคมศิษย์เก่า • องค์การนักศึกษา |
| หมวดหมู่ |
**เอลิซาเบธ สเตมาทีน่า "ทีน่า" เฟย์** (อังกฤษ: Elizabeth Stamatina "Tina" Fey) เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักเขียน ดาราตลก และโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ เธอได้รับรางวัลเอมมี 7 ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง รางวัลแซกอวอร์ดส 3 ครั้ง และรางวัลสมาคมนักเขียนอเมริกา 4 ครั้ง เธอได้รับรางวัลคนบันเทิงแห่งปี จากสำนักข่าวเอพี

หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียในปี ค.ศ. 1992 เฟย์ย้ายมาอยู่ชิคาโก เธอเข้าเรียนการแสดงด้นตลกสดกับคณะ เดอะเซคันด์ซิตี ที่เธอได้มาเป็นผู้เล่นในปี 1994 จากนั้น 3 ปีต่อมา เฟย์ได้กลายเป็นนักเขียนบทให้กับสเกตช์คอเมดี รายการ *แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์* เธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าทีมเขียนบทในปี 1999 ในปีต่อมาเธอได้กลายเป็นทีมแสดงในโชว์ ในช่วงที่เธออยู่ที่นั่นเธอเป็นผู้กระกาศข่าวร่วมในรายการ ในช่วงรายงานสุดสัปดาห์ หลังจากนั้นเธออกจากรายการ *แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์* ในปี 2006 มาทำรายการโทรทัศน์ของตัวเองที่ชื่อ *30 Rock* เป็นรายการตลกสถานการณ์ ที่ได้มาจากประสบการณ์ตอนอยู่ที่ *แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์* ในซีรีส์นี้เฟย์เล่นเป็นหัวหน้านักเขียนบทของซีรีส์แต่งแนวสเกตช์คอเมดี

ในปี 2004 เฟย์มีผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกทั้งในฐานะนักเขียนและนักแสดงร่วม ในหนังตลกวัยรุ่นที่ชื่อ *Mean Girls* ในปี 2008 เธอแสดงในภาพยนตร์ตลกเรื่อง *Baby Mama* แสดงร่วมกับ เอมี โพห์เลอร์ ในปี 2009 เธอได้รับรางวัลเอมมีจากการแสดงล้อเลียนผู้เข้าสมัครรองประธานาธิบดีพรรคริพับลิกัน แซราห์ เพลิน ในการเป็นแขกรับเชิญให้กับ *แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Coyle, Jake (2008-12-23). "Tina Fey Voted AP Entertainer of the Year". *Associated Press*. ABC News. p. 1. สืบค้นเมื่อ 2009-06-24.
**เคนต์ฮัป** (หรือ **เคเนต-ฮาปิ**) สันนิษฐานว่าเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งกล่าวกันว่าพระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ ประวัติความเป็นมาของพระองค์นั้นคลุมเครือยังมาก เนื่องจากไม่ปรากฏแหล่งข้อมูลร่วมสมัยที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยที่พระนามของพระองค์ปรากฏเพียงครั้งเดียวในจารึกในช่วงเวลาภายหลัง

หลักฐาน
-------

นักไอยคุปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์ยังคงถกเถียงกันว่า พระนางเคนต์ฮัปทรงเป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หรือไม่ โดยตราประทับจากสุสานของราชวงศ์ที่หนึ่งในอไบดอสไม่เคยกล่าวถึงพระองค์ โดยพระองค์ปรากฏเฉพาะในจารึกบนศิลาปาแลร์โมเท่านั้น ซึ่งเป็นจารึกที่ทำจากหินชีสต์สีดำที่แสดงรายพระนามของผู้กครองตั้งแต่ฟาโรห์นาร์เมอร์ (ราชวงศ์ที่หนึ่ง) จนถึงฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร (ราชวงศ์ที่หก) นอกจากนี้ ในศิลาปาแลร์โมยังระบุพระราชมารดาของฟาโรห์แต่ละพระองค์อีกด้วย ซึ่งในจารึกปรากฏเพียงพระนามของพระองค์ แต่ไม่ได้บันทึกตำแหน่งใดๆ ของพระองค์ (ยกเว้นคำว่า "พระราชมารดา")

พระราชประวัติ
-------------

คำจารึกบนชิ้นส่วนศิลากรุงไคโรอธิบายว่าพระนางเคนต์ฮัปเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ดเจอร์ จอยซ์ ทิลเดสลีย์เชื่อว่า พระนางเคนต์ฮัปเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ฮอร์-ฮอา และพระราชนัดดาของพระองค์คือฟาโรห์ดเจต เพราะเชื่อว่าฟาโรห์ดเจตเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ดเจอร์ (ผู้เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ฮอร์-ฮอา) ส่วนซิลกี โรทกลับเชื่อว่า พระนางเคนต์ฮัปเป็นพระมเหสีของฟาโรห์*เตติที่ 1* ซึ่งเป็นฟาโรห์ที่กล่าวถึงในบันทึกพระนามแห่งซักกอเราะฮ์และในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่เขียนขึ้นในภายหลัง พระองค์ถูกอธิบายว่าทรงเป็นผู้ปกครองที่ครองบัลลังก์อียิปต์เพียง 1 ปี กับอีก 45 วัน

พระนามของพระองค์มีความหมายว่า "นักดนตรีแห่ง(เทพเจ้า)ฮาปิ" ซึ่งอาจจะบ่งบอกถึงบทบาททางศาสนาและลัทธิบูชาของพระองค์ในช่วงพระชนม์ชีพของพระองค์ พระนามของพระองค์ได้เชื่อมโยงกับเทพเจ้าและอาจจะเชื่อมโยงไปถึงตำแหน่งของผู้ปกครอง "โคแห่งพระราชมารดา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Silke Roth: *Die Königsmütter des Alten Ägypten: von der Frühzeit bis zum Ende der 12. Dynastie*. Harrassowitz, Wiesbaden 2001, ISBN 3-447-04368-7, p. 378.
2. 1 2 3  Silke Roth: *Die Königsmütter des Alten Ägypten: von der Frühzeit bis zum Ende der 12. Dynastie.* Harrassowitz, Wiesbaden 2001, ISBN 3-447-04368-7, p. 16–18.
3. ↑  Toby Wilkinson: *Royal annals of ancient Egypt: the Palermo stone and its associated fragments*. Kegan Paul International, London 2000, ISBN 0-7103-0667-9, p. 105.
4. ↑  Wolfram Grajetski: *Ancient Egyptian Queens: a hieroglyphic dictionary*. Golden House Publications, London 2005, ISBN 0-9547218-9-6, p. 2.
5. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton: *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. Thames & Hudson, London 2004, ISBN 0-500-28857-7, p. 48.
6. ↑  Joyce A. Tyldesley: *Chronicle of the Queens of Egypt*. Thames & Hudson, London 2006, ISBN 0-500-05145-3, p. 29.
**ทีนา เวสสัน** (อังกฤษ: Tina Wesson) เกิดวันที่ 26 ธันวาคม 1961 ราศี มังกร ปีฉลู โดยเป็นผู้เข้าแข่งขัน ในรายการเซอร์ไวเวอร์ ดิ ออสเตรเลีย เอาต์แบคก์ ผู้อยู่รอดคนสุดท้ายในฤดูกาลนี้ เธอทำหน้าที่เป็นแม่ประจำเผ่าของเธอตั้งแต่วันแรก ทำหน้าที่ดูแลสมาชิกของเผ่าคนอื่นๆ เธอได้รับโอกาสมาแข่งใน เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา อีกครั้ง แต่เนื่องจากเธอเคยชนะมาแล้ว จึงไม่มีใครต้องการให้เธอชนะอีกครั้ง ทีนาจึงกลายเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกที่ถูกโหวตออกจากรายการ จริงๆแล้วในฤดูกาลแรกที่เธอเข้าแข่ง เธอเป็นเพียงตัวสำรองที่ทางรายการเลือกไว้เท่านั้น แต่เธอก็โชคดีที่ท้ายที่สุดถูกเลือกให้ลงแข่งและชนะในรายการนี้ ทีนาเป็น พยาบาล อายุ 45 ปี (เธอเข้าแข่งขันครั้งแรกตอนอายุ 40 ปี และตอนอายุ 43 ปีในฤดูกาลถัดไป)

ปัจจุบัน ทีนา เวสสัน กลับมาเข้าร่วมแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์ อีกครั้ง โดยครั้งนี้มาพร้อมกับลูกสาว เคธี่ คอลลิน

ประวัติ
-------

หลังจากที่เธอได้เป็นผู้ชนะใน เซอร์ไวเวอร์ ดิ ออสเตรเลีย เอาต์แบคก์เธอได้รับห้าที่เป็นนักพูดเพิ่มเสริมสร้างกำลังใจ ซึ่งจากหน้าที่นี้เธอจึงได้มีโอกาสได้ท่องเที่ยวไปทั่วประเทศเพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กับคนที่อยากทำอะไรเพื่อเติมเต็มชีวิตของตนเอง เธอมีคำขวัญที่ว่า "มันเป็นเรื่องผิดพลาดถ้าหากคุณใช้ชีวิตไม่คุ้มค่า"

ปัจจุบันทีนาทำงานเป็นพยาบาล ซี เอน เอ ส่วนตัวในขณะที่ยังเป็นแม่บ้านเต็มตัว ก่อนหน้านี้เธอได้ทำงานเป็นผู้แนะนำชมรมการศึกษา พนักงานสายการบิน ครูฝึกสอน และผู้ฝึกสอนว่ายน้ำอีกด้วย ทีนาได้รับปริญญาบัตรทางด้านการบำบัดจากมหาวิทยาลัยเทนเนสซี ในปี 1983

กับการที่เป็นคนรักกีฬา เธอภูมิใจที่ได้เข้าแข่งขันมาราธอน ในเมืองดับบลิน ประเทศไอร์แลนด์ และชนะที่หนึ่งในการแข่งขันแรคเก็ตบอล ประจำรัฐเทนเนสซี รวมทั้งได้ที่หนึ่งในการแข่งขัน ไตรกรีฑาในรุ่นอายุเธอที่บ้านเกิด ทั้งหมดนี้ภายในปีเดียวกัน (1998) การผจญภัยของเธอได้ดำเนินต่อไปเป็นการใช้ชีวิตที่เหนือความธรรมดา

ทีนาอธิบายตัวเธอเองว่าเป็นคนร่าเริง รักการผจญภัย ปรับตัวเก่ง ชอบเข้าสังคม และเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก

งานอดิเรกของเธอคือ แรคเก็ตบอล แพดเดิลบอล วิ่ง ว่ายน้ำ และขี่มอเตอร์ไซต์ รายการโทรทัศน์โปรดของเธอคือ โรซี่ ส่วนภาพยนตร์โปรดคือ เอ๊าต์ ออฟ แอฟริกา และแชโดวแลนด์ เธอชอบเพลงแนวคลาสสิก คริสเตียนร่วมสมัย และป็อปร็อค แม็ท์ชบ็อกซ์ ทเวนตี้ เป็นวงโปรดของเธอ ขณะที่ทำงานเป็นอาสาสมัครให้กับมหาวิทยาลัยเทนเนสซีเธอมักชอบเล่นเกม บัลเดอร์แดชบ่อยๆ

วันที่มีความสุขของเธอคือการได้กินอาหารเช้าดีๆและได้ขี่มอเตอร์ไซต์ไปภูเขากับสามีและเพื่อนสนิท และหลังจากปีนเขาเธอจะไปเล่นแรคเก็ตบอล อาบน้ำ ทานอาหารเย็น รวมทั้งดูภาพยนตร์โดยมีข้าวโพดคั่วถุงใหญ่อยู่ หลังจากนั้นก็ตรงไปที่เตียง เธอยังเป็นคนที่ตื่นเช้า

ทีนาเกิดและโตใน น็อคซ์วิลล์ รัฐเทนเนสซี ปัจจุบันเธอออาศัยอยู่กับสามีของเธอ เดล และลูกอีก 2 คนคือ เคธี่และเทย์เลอร์

เธอยังเป็นสมาชิกของสมาคมของหญิงสาวอเมริกาและกลุ่มนักกีฬาคริสเตียน
หัวโขนสำหรับแสดงเรื่องพระลักพระลาม
**นาฏศิลป์ในประเทศลาว** (ลาว: ນາດຕະກັມລາວ; "นาฏกรรมลาว") เป็นนาฏศิลป์ที่เป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ลาวซึ่งพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยด้วย และการแสดงพื้นบ้านของกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ มีทั้งนาฏศิลป์ในราชสำนัก และนาฏศิลป์พื้นบ้าน เช่น หมอลำ หนังตะลุง หลวงพระบางและเวียงจันทน์เป็นแหล่งของนาฏศิลป์แบบดั้งเดิมในราชสำนัก และนาฏศิลป์ที่ได้รับอิทธิพลจากราชสำนักสยาม

นาฏศิลป์ดั้งเดิม
----------------

เป็นนาฏศิลป์ที่พัฒนาขึ้นในราชสำนักล้านช้างซึ่งคล้ายกับที่พบในราชสำนักสยาม ส่วนใหญ่แสดงเรื่องพระลักษมณ์พระราม (รามเกียรติ์หรือรามายณะฉบับลาว) หรือจากนิทานชาดก รวมทั้งวรรณคดีท้องถิ่นเช่นสินไซ (สังข์ศิลป์ชัย) การแสดงแบบนี้มีสองประเภทคือโขนและละคร โขนเป็นการแสดงเรื่องพระลักษมณ์พระราม ใช้ตัวแสดงชายหญิง ละครเป็นการแสดงที่ส่วนใหญ่ใช้ผู้หญิง ส่วนหนังตะลุงเป็นการแสดงที่คล้ายวายังของชาวมลายู และเล่นเรื่องราวที่หลากหลายกว่าโขนและละคร

ลำลาว
-----

หมอลำและหมอแคนขณะแสดงในประเทศฝรั่งเศส
ลำลาวหรือหมอลำเป็นการแสดงดนตรีพื้นบ้านของลาว โดยนักร้องเป็นผู้เล่าเรื่อง ใช้แคนเป็นเครื่องดนตรีหลัก แต่ก็ใช้เครื่องดนตรีอื่นประกอบได้ การแสดงแบบเดียวกันนี้ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยเรียกหมอลำ แต่ในลาว คำว่าหมอลำจะเน้นที่ตัวผู้ขับร้อง

ฟ้อนรำพื้นเมือง
---------------

ฟ้อนรำพื้นเมืองเป็นการฟ้อนรำที่มีความหลากหลาย โดยที่มีชื่อเสียงที่สุดคือลำตังหวายและลำสาละวันทางภาคใต้ของลาว ฟ้อนรำพื้นเมืองที่เป็นที่นิยมคือรำวง ซึ่งเป็นการแสดงประจำชาติของลาวที่มีลักษณะร่วมกับรำวงในไทยและกัมพูชา นิยมเล่นในงานฉลองรื่นเริงต่างๆ

ลำเรื่อง
--------

ลำเรื่องเป็นหมอลำประเภทหนึ่ง โดยหมอลำผู้ขับร้องจะแต่งตัวและแสดงท่าทางประกอบได้หลากหลาย เรื่องราวที่แสดงมีหลากหลาย เช่นนิทานชาดก ไปจนถึงโครงการพัฒนาและปัญหาในชุมชน ดนตรีที่ใช้บรรเลงประกอบมีหลากหลายทั้งดนตรีคลาสสิกและดนตรีสมัยใหม่ ขึ้นกับลักษณะของเรื่องที่จะเล่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Laos.* (2001). Rubin, D. Pong C. S. Caturvedi, R. *et al* (ed.) *World encyclopedia of contemporary theatre: Asia/Pacific.* (Vol. III). New York, NY: Routlegde.
2. ↑  Brandon, J. R. (1993). *The cambridge guide to asian theatre.* Cambridge, UK: Cambridge University Press.
3. ↑  Lao cultural profile. (2008, February 26). Retrieved from
4. ↑  Mansfield, S. and Koh, M. (2008). *Cultures of the world: laos.* Tarrytown, NY: Marshall Cavendish Corp.
5. ↑  Clewley, J. (2001). 'Laos: beyond our khaen.' *World music: latin and north america, caribbean, india, asia and pacific.* (II ed.) Broughton, S. Duane, O. McConnachie, J. (ed.) New York, NY: Penguin Putnam.
ยูเอสเอส *ตาราวา* (LHA-1) กำลังดำเนินการในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997
มุมมองทางอากาศของยูเอสเอส *อเมริกา* (LHA-6) ที่เข้าเทียบท่าในแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ณ วันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2014
**เรือยกพลขึ้นบกจู่โจมบรรทุกเฮลิคอปเตอร์** (อังกฤษ: Landing helicopter assault; อักษรย่อ: LHA) เป็นสัญลักษณ์การจัดชั้นเรือของกองทัพเรือสหรัฐสำหรับเรือยกพลขึ้นบกจู่โจมที่บรรทุกเฮลิคอปเตอร์ใช้งานทั่วไปของชั้น*ตาราวา*และ*อเมริกา*

วัตถุประสงค์ของพวกมันคือเพื่อใช้สร้างอำนาจ และธำรงการสำแดงกำลัง โดยทำหน้าที่เป็นรากฐานที่สำคัญของกองกำลังพร้อมรบยกพลขึ้นบก หรือหมวดเรือเฉพาะกิจโจมตีโพ้นทะเล โดยใช้ในการลำเลียงกำลังพลและอุปกรณ์ของฟลีตมารีนฟอร์ซในขณะปฏิบัติการในหน่วยนาวิกโยธินปฏิบัติการนอกประเทศ (MEU) หรือกองพลน้อยนาวิกโยธินปฏิบัติการนอกประเทศ (MEB) ซึ่งโดยปกติพวกมันจะเดินทางในกองกำลังเฉพาะกิจที่เรียกว่า "กองกำลังพร้อมรบยกพลขึ้นบก" เรือเหล่านี้และยานคุ้มกันของพวกมันมีความสามารถใด ๆ นับตั้งแต่ปฏิบัติการยกพลขึ้นบกทางทหารไปจนถึงปฏิบัติการด้านมนุษยธรรม

เรือเหล่านี้สร้างขึ้นด้วยดาดฟ้าขึ้นลงของอากาศยานเต็มรูปแบบที่มีลักษณะคล้ายกับเรือบรรทุกอากาศยานเพื่อใช้งานเฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์และเฮลิคอปเตอร์โจมตี นอกจากนี้ ยังสามารถใช้งานอากาศยานที่แกนโรเตอร์เอียงได้ เช่น เอ็มวี-22 ออสเปรย์ และอากาศยานรุ่นบินขึ้นระยะสั้นลงจอดทางดิ่ง เช่น เอวี-8 แฮริเออร์ และเอฟ-35บี ไลท์นิง II

เรือยกพลขึ้นบกจู่โจมบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ชั้นตาราวาได้เอื้ออำนวยเหล่านาวิกโยธินด้วยวิธีการเคลื่อนย้ายเรือถึงฝั่งโดยเฮลิคอปเตอร์นอกเหนือจากการเคลื่อนที่โดยเรือยกพลขึ้นบก พวกมันเป็นเรือแบบแรกที่ออกแบบมาเพื่อทำทั้งสองสิ่งได้อย่างมีประสิทธิภาพในเวลาเดียวกัน

ดูเพิ่ม
-------

* เรือยกพลขึ้นบกจู่โจม
* เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Amphibious Assault Ships (LHD/LHA)". US Navy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-01. สืบค้นเมื่อ 2020-11-29.  *บทความนี้รวมเอาเนื้อความจากแหล่งอ้างอิงนี้ ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ*
2. ↑  "Fact File: Amphibious Assault Ships—LHD/LHA(R)". U.S. Navy. 10 January 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-03. สืบค้นเมื่อ 26 April 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เรือยกพลขึ้นบกจู่โจมบรรทุกเฮลิคอปเตอร์
**วัคซีนป้องกันโรคหัดเยอรมัน** เป็นวัคซีนที่ป้องกันการติดเชื้อไวรัสหัดเยอรมัน (โรคหัดเยอรมัน (EN:Rubella)) โดยประมาณร้อยละ 95 ของผู้ที่ได้รับวัคซีนทั้งหมด พบว่ามีภูมิคุ้มกันโรคหลังจากได้รับวัคซีนครั้งแรกประมาณ 2 สัปดาห์ มักไม่พบโรคหัดเยอรมันในประเทศที่มีอัตราการให้ภูมิคุ้มกันต่อโรคนี้ในระดับสูง แต่หากเวลาต่อมาลดอัตราการให้ภูมิคุ้มกันโรคในเด็กลง มีความเป็นไปได้ที่อัตราการเกิดโรคหัดเยอรมันในทารกจะเพิ่มสูงขึ้น เนื่องจากเด็กหญิงที่เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ไม่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคทั้งจากการติดเชื้อหรือการได้รับภูมิคุ้มกันมาก่อน ดังนั้นจึงมีความสำคัญที่จะต้องรักษาอัตราการให้วัคซีนโรคหัดเยอรมันให้สูงกว่าร้อยละ 80 ของประชากร 

องค์การอนามัยโลกแนะนำให้วัคซีนโรคหัดเยอรมันเป็นวัคซีนพื้นฐาน หากไม่สามารถให้ในประชากรทุกรายได้ อย่างน้อยควรจะให้ครอบคลุมหญิงวัยเจริญพันธุ์ แต่ไม่ควรให้วัคซีนโรคหัดเยอรมันแก่หญิงที่ตั้งครรภ์อยู่ หรือประชากรที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง ส่วนใหญ่จะให้ วัคซีน 2 ครั้งแม้ว่าการให้วัคซีนเพียง 1 ครั้ง ทำให้มีภูมิคุ้มกันต่อโรคหัดเยอรมันไปได้ตลอดชีวิตก็ตาม 

 ผลข้างเคียงของวัคซีนมักไม่รุนแรง อาจมีอาการไข้ ผื่น และปวดบวมบริเวณที่ฉีด มีรายงานอาการปวดข้อหลังจากได้รับวัคซีน 1-3 สัปดาห์ในเพศหญิง พบอาการแพ้รุนแรงน้อยมาก วัคซีนที่มีจำหน่ายอาจเป็นวัคซีนเดี่ยว หรืออยู่รวมกับวัคซีนป้องกันโรคอื่นๆ เช่น MMR (Measles-Mumps-Rubella) หรือ MMRV (Measles-Mumps-Rubella-Varicella) 

วัคซีนป้องกันโรคหัดเยอรมันได้รับอนุญาตให้ใช้ครั้งแรกในปี 1969 และองค์การอนามัยโลกได้บรรจุให้อยู่ในทะเบียนยาจำเป็นพื้นฐาน ในปี 2014 ราคาขายส่งของวัคซีน MMR อยู่ที่ 0.24 เหรียญสหรัฐฯ ต่อ 1 ครั้งการฉีด

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Rubella vaccines: WHO position paper" (PDF). *Releve epidemiologique hebdomadaire / Section d'hygiene du Secretariat de la Societe des Nations = Weekly epidemiological record / Health Section of the Secretariat of the League of Nations*. **86** (29): 301–16. 15 July 2011. PMID 21766537.
2. ↑  "Vaccine, Measles-Mumps-rubella". *International Drug Price Indicator Guide*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-16. สืบค้นเมื่อ 8 December 2015.