recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งคาราจอร์เจวิช** (11 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 29 มิถุนายน] ค.ศ. 1844 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1921) เป็นพระมหากษัตริย์เซอร์เบียพระองค์สุดท้าย ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1903 ถึง 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 และเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในอีกสามปีต่อมา ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าปีเตอร์ถือเป็นช่วงแห่งความรุ่งเรืองอย่างมากของกองทัพเซอร์เบีย พระองค์เป็นที่จดจำจากประชาชนชาวเซอร์เบียว่าเป็น **กษัตริย์ปีเตอร์ผู้ปลดปล่อย** และ **กษัตริย์ผู้ชรา**

พระเจ้าปีเตอร์เป็นพระราชนัดดาของเจ้าชายคาราจอร์เจและเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ คาราจอร์เจวิชและเปอร์ซีดา เนนาดอวิช พระองค์อาศัยอยู่กับครอบครัวที่ถูกเนรเทศและร่วมต่อสู้กับกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย พระองค์ทรงเข้าร่วมเป็นอาสาสมัครภายใต้นามแฝง "ปีเตอร์ มรคอนจิช" (Peter Mrkonjić) ในการก่อการกำเริบเฮอร์เซโกวีนา (ค.ศ. 1875–1877) เพื่อต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน

พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร พระราชธิดาของพระเจ้านิกอลาใน ค.ศ. 1883 ซึ่งพระองค์ให้กำเนิดพระราชบุตรห้าพระองค์ รวมถึงเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ด้วย หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดาใน ค.ศ. 1885 พระองค์จึงทรงเป็นผู้นำของราชวงศ์คาราจอร์เจวิช และภายหลังการรัฐประหารโดยกองทัพและการปลงพระชนม์พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งออเบรนอวิชใน ค.ศ. 1903 ทำให้พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เซอร์เบียในเวลาต่อมา 

ในฐานะพระมหากษัตริย์ พระองค์ทรงสนับสนุนการร่างรัฐธรรมนูญของประเทศและการเมืองแบบเสรีนิยมเป็นสำคัญ การปกครองภายใต้กษัตริย์ปีเตอร์ให้ความสำคัญกับเสรีภาพทางการเมือง เสรีภาพสื่อ ความเจริญของชาติ เศรษฐกิจและวัฒนธรรม จึงทำให้บางครั้งถูกเรียกว่า "ยุคทอง" หรือ "ยุคเพริครีน"

พระเจ้าปีเตอร์ทรงเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพหลวงเซอร์เบียในช่วงสงครามบอลข่าน เนื่องจากพระองค์ทรงมีพระชนมพรรษามาก ทำให้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1914 มีการประกาศให้พระราชโอรสของพระองค์ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ ผู้เป็นมกุฎราชกุมาร เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

รูปภาพ
------

* ธงพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบียธงพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบีย
* สถานที่ฝังพระศพของสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 1สถานที่ฝังพระศพของสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 1
* พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวียพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย**

* The Serbian Royal Family
* The Mausoleum of the Serbian Royal Family เก็บถาวร 2013-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Royal Family เก็บถาวร 2009-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bataković, Dušan (2017). "On Parliamentary Democracy in Serbia 1903–1914 Political Parties, Elections, Political Freedoms". *Balcanica* (XLVIII): 123–142. doi:10.2298/BALC1748123B.

| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย** |  |  **พระมหากษัตริย์แห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน(คาราจอร์เจวิช)**  |  | **สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย** |
| **สถาปนาตำแหน่ง** |  |  **พระมหากษัตริย์ยูโกสลาเวีย(คาราจอร์เจวิช)**  |  | **สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย** |
**วัดพระแก้ว** เป็นวัดในเมืองเชียงตุง อำเภอเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า

ประวัติการสร้างวัดปรากฏหลักฐานใน *ตำนานเมืองเชียงตุง* ระบุว่าเชียงตุงมีความสัมพันธ์กับอาณาจักรล้านนา ปรากฏหลักฐานว่ามีการเผยแผ่พุทธศาสนาจากล้านนาไปเชียงตุง 3 ครั้ง โดยในครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1882 พญาผายูได้ส่งพญาเจ็ดพันตูซึ่งเป็นพระราชโอรสไปปกครองเมืองเชียงตุง ในครั้งนี้ทรงนำพระมหาเถระ 4 รูปไปด้วย ในตำนานระบุว่า พระองค์มีความประสงค์ที่จะสร้างวัดพระแก้วให้พระสงฆ์ฝ่ายลังกาจำพรรษาอยู่

ต่อมาเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลงได้จัดสร้างวัดขึ้นใหม่ ในวิหารมีพระพุทธรูป หลายองค์ มีพระแก้วมรกต ซึ่งวิหารประดับประดาตกแต่งด้วยกระจกสีและลายฉลุไม้ ได้รับอิทธิพลสกุลช่างมัณฑะเลย์ แบบเตงเบงกาว มณฑปมีเครื่องยอดทรงพระธาตุ มีหลังคา 9 ชั้น ทรงกรวยแหลม มีฉัตรประดับที่สุดของหลังคาลวดลายทั้งหมดเลียนแบบขนมปังขิง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปศิลปะพม่ากับไทรัฐฉาน และอิทธิพลสกุลศิลปะพุกามตอนปลาย ผสมมัณฑะเลย์ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2465 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2470 ในสมัยเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง

วัดพระแก้วอยู่ติดกับหอคำหลวงของเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุง วิหารของวัดหันหน้าเข้าสู่วิหารวัดพระเจ้าหลวง ด้านหลังวิหารมีเจดีย์ทรงระฆัง 1 องค์ ไม่ปรากฏอายุการสร้างที่ชัดเจน องค์เจดีย์มีศิลปะผสมผสานล้านนากับพม่า ส่วนฐานบัวอยู่ในฐานยกเก็จซึ่งใกล้เคียงกับศิลปะล้านนายุคหลัง ส่วนรองรับองค์ระฆังมีรูปแบบศิลปะพม่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทวี สว่างปัญญางกูล, ปริวรรตและเรียงเรียงจากต้นฉบับภาษาไทเขิน, *พงศาวดารเมืองเชียงตุง*, (เชียงใหม่ : ม.ป.ท. 2533), 34.
2. ↑  "ภาพถ่ายชุดเมืองเชียงตุง". หอภาพถ่ายล้านนา.
3. ↑  "นครเชียงตุง".
4. ↑  พิพัฒน์พงษ์ หน่อขัด. "พระเจดีย์เมืองเชียงตุงตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
**นกกก**, **นกกะวะ** หรือ **นกกาฮัง** เป็นนกขนาดใหญ่จำพวกนกเงือก นกกกสามารถพบได้ในป่าของอินเดีย, คาบสมุทรมลายู, สุมาตรา และอินโดนีเซีย ด้วยขนาดและสีทำให้นกกกเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญเชิงวัฒนธรรมและพิธีกรรมในหลายชนเผ่า นกกกเป็นนกที่มีอายุยืน นกในกรงเลี้ยงสามารถมีอายุได้ถึง 50 ปี ปกติจะกินผลไม้เป็นอาหาร โดยเฉพาะลูกไทร แต่บางครั้งจะกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก, สัตว์เลื้อยคลาน และนกชนิดอื่นเป็นอาหาร

นกกกจัดเป็นนกเงือกชนิดที่ใหญ่ที่สุด มีความยาวลำตัวประมาณ 130-150 เซนติเมตร มีปีกสีดำพาดเหลือง ปลายปีกขาว ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก หางสีขาวพาดดำ ตัวผู้มีนัยน์ตาสีแดง ด้านหน้าโหนกที่อยู่บนปากมีสีดำ มีจะงอยปากที่ยาว ส่วนตัวเมียมีนัยน์ตาสีขาว ด้านหน้าโหนกไม่มีสีดำ 

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็ก จนกว่าจะโตเต็มที่และหาคู่ได้ มีฤดูผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมกราคม-พฤษภาคม โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายเกี้ยวพาราสีตัวเมีย และเสาะหาโพรงไม้ตามต้นไม้ใหญ่ที่นกหรือสัตว์อื่นทิ้งไว้ ทั้งนี้เนื่องจากนกกกไม่สามารถที่จะเจาะโพรงเองได้ เนื่องจากจะงอยปากไม่แข็งแรงพอ ตัวเมียจะใช้เวลาตัดสินใจเข้าโพรงนานอาจนานเป็นสัปดาห์ ทั้งนี้เพราะระยะเวลาที่ตัวเมียจะเข้าไปอยู่ในโพรงเพื่อวางไข่และเลี้ยงดูลูกอ่อนกินเวลานานถึง 3 เดือน ในระยะนี้นกกกตัวผู้จะเอาใจตัวเมียเป็นพิเศษด้วยการบินออกอาหารมาป้อนตัวเมียอยู่สม่ำเสมอ ขณะที่ตัวเมียเมื่อเข้าไปในโพรงแล้วจะปิดปากโพรงเหลือเพียงช่องพอให้ปากของตัวผู้ส่งอาหารมาได้เท่านั้น ด้วยมูล, เศษอาหาร และเศษไม้ในโพรง

นกกกตัวเมียใช้เวลากกไข่นาน 1 เดือน อาจวางไข่ได้ 2 ฟอง แต่ลูกนกตัวที่อ่อนแอกว่าอาจตายไปซึ่งเป็นวิถีตามธรรมชาติ เพื่อไม่ให้เป็นภาระของพ่อแม่ เมื่อลูกนกฟักเป็นตัว นกตัวผู้ต้องออกหาอาหารมากยิ่งขึ้นอาจมากถึงวันละ 10 เที่ยว ในระยะทางอาจไกลได้ถึง 10 กิโลเมตร ขณะที่นกตัวเมียจะเป็นฝ่ายสอนลูกนกปิดปากโพรงเพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์นักล่าต่าง ๆ ซึ่งเป็นการสอนที่จะตกทอดต่อไปเรื่อย ๆ จากรุ่นต่อรุ่น

เมื่อลูกนกโตพอที่จะบินเองได้แล้ว เนื้อที่ในโพรงเริ่มคับแคบ นกกกตัวเมียจะเป็นฝ่ายพังโพรงรังบินออกมาก่อน ขณะที่ลูกนกจะฝึกซ้อมบินด้วยการกระพือปีกในโพรงและปิดปากโพรงตามที่แม่นกสอน เมื่อลูกนกพร้อมที่จะบินเองแล้ว พ่อแม่นกจะรอให้ลูกนกพังโพรงและบินออกมาเองด้วยการล่อด้วยอาหาร และส่งเสียงร้อง เมื่อลูกนกหิวจะกล้าบินออกมาเอง ในระยะแรกพ่อแม่นกจะยังคอยดูแลลูก จนกว่าจะโตพอที่จะช่วยเหลือตัวเองได้

รูปภาพ
------

* นกกกตัวเมียนกกกตัวเมีย
* นกกกตัวผู้นกกกตัวผู้
* ขณะบินขณะบิน
* นกเงือกกาฮังในสวนสัตว์นกเงือกกาฮังในสวนสัตว์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  BirdLife International (2008). *Buceros bicornis*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 3 Oct 2009.
2. ↑  Hodgson,BH (1833). "Description of the Buceros Homrai of the Himalaya". *Asiat. Res*. **18** (2): 169–188.
3. ↑  *แรกบิน*, "พินัยกรรมธรรมชาติ". สารคดีทางไทยพีบีเอส: ศุกร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกกก**

* Great Hornbill videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection
* CITES Guide (PDF)[*ลิงก์เสีย*]
* Great Horbill : Saint Louis Zoo เก็บถาวร 2007-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**นกกระจอกชวา** (อังกฤษ: Java sparrow, Java finch; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lonchura oryzivora*) นกเกาะคอนขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระติ๊ด (Estrildidae)

มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 13-17 เซนติเมตร หัวและหางสีดำ วงรอบตาสีแดง แก้มสีขาว ลำตัวด้านบนเป็นสีเทา ลำตัวด้านล่างตั้งแต่ช่วงกลางท้องลงไปเป็นสีชมพูอ่อน ปากหนาสำหรับขบเมล็ดพืชสีชมพูอมแดง นกตัวผู้และตัวเมียคล้ายกัน

เป็นนกที่มีถิ่นกำเนิดในเกาะชวา, เกาะบาหลี และเกาะใกล้เคียงอื่น ๆ ในประเทศอินโดนีเซีย อาศัยอยู่เป็นคู่หรือเป็นฝูงตามทุ่งหญ้า, แหล่งเกษตรกรรม และที่ที่มีผู้คนอยู่อาศัย อาหารหลักได้แก่เมล็ดข้าว, เมล็ดหญ้า, ผลไม้และแมลงเล็ก ๆ ต่าง ๆ โดยจะลงมาหากินตามพื้นดิน มีเสียงร้องว่า "ชิ๊บ" และหากร้องติดต่อกันจะร้องว่า "ชิ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ" ต่อเนื่องกัน

นกกระจอกชวาทำรังช่วงเดือนเมษายนถึงเดือนสิงหาคมตามโพรงบนต้นไม้, ชายคาบ้าน และรอยแตกตามอาคารต่าง ๆ รังเป็นรูปกลมทำจากรากหญ้า ใบหญ้า ลักษณะค่อนข้างรกรุงรัง วางไข่ครั้งละ 4-6 ฟอง ใช้เวลากกไข่ประมาณ 13-14 วัน

นกกระจอกชวา เป็นนกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงาม น่ารัก จึงนิยมนำมาเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนได้นกที่มีสีสันแตกต่างสวยงามออกไปจากสีที่มีอยู่ในธรรมชาติ อีกทั้งยังเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในหลายพื้นที่ จากการถูกนำเข้าไป เพราะเป็นนกที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี อาทิ หมู่เกาะแปซิฟิก, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ฮาวาย, เปอร์โตริโกและรัฐฟลอริด้า ในสหรัฐอเมริกา รวมถึงในประเทศไทย โดยนกในประเทศไทยหลุดมาจากการนำเข้าที่สนามบินดอนเมืองราวปี พ.ศ. 2500

นอกจากนี้แล้ว นกกระจอกชวายังได้ชื่อว่าเป็น "นกหมอดู" เนื่องจากมีผู้ที่เลี้ยงไว้เพื่อเสี่ยงทายดวงชะตาตามหลักโหราศาสตร์

รูปภาพ
------

* นกขนาดเล็กที่ยังไม่โตเต็มวัยนกขนาดเล็กที่ยังไม่โตเต็มวัย
* นกขนาดโตเต็มวัย ที่มหาวิทยาลัยฮาวาย (โฮโนลูลู, รัฐฮาวาย)นกขนาดโตเต็มวัย ที่มหาวิทยาลัยฮาวาย (โฮโนลูลู, รัฐฮาวาย)
* นกที่มีสีขาวล้วน เกิดจากการเพาะพันธุ์ของมนุษย์ในฐานะสัตว์เลี้ยงนกที่มีสีขาวล้วน เกิดจากการเพาะพันธุ์ของมนุษย์ในฐานะสัตว์เลี้ยง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International. 2018. Lonchura oryzivora. The IUCN Red List of Threatened Species 2018: e.T22719912A131809903.. Downloaded on 19 December 2018.
2. 1 2  กระจอกชวา น. จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  *Finches and Sparrows* by Clement, Harris and Davis, ISBN 0-7136-8017-2
4. ↑  YAP, Charlotte A. M.; Sodhi, Navjot S. (2004). "Southeast Asian invasive birds: ecology, impact and Management". *Ornithological Science*. **3**: 57–67. doi:10.2326/osj.3.57. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-03-14. สืบค้นเมื่อ 2012-11-17.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lonchura oryzivora***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lonchura oryzivora ที่วิกิสปีชีส์
บทความนี้เกี่ยวกับโรค สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เมา

**ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ**, **ภาวะเป็นพิษเหตุสุรา**, **การเป็นพิษจากแอลกอฮอล์** (อังกฤษ: alcohol intoxication) หรือ**ความเมา** (อังกฤษ: drunkenness, inebriation) เป็นภาวะทางสรีรวิทยา (ซึ่งยังอาจรวมการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาของการรับรู้) อันเกิดจากการกินเอทานอล (แอลกอฮอล์)

ภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษเป็นผลจากที่แอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดเร็วกว่าสามารถเกิดเมแทบอลิซึมที่ตับ ซึ่งสลายเอทานอลเป็นผลพลอยได้ซึ่งไม่เป็นพิษ ฤทธิ์บางอย่างของภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษ (เช่น ภาวะครึ้มใจและการยับยั้งทางสังคมลดลง) เป็นหัวใจของความปรารถนาใช้แอลกอฮอล์เป็นเครื่องดื่ม และประวัติศาสตร์ของมันในฐานะยาที่ใช้เพื่อความสนุกสนาน (recreational drug) ที่แพร่หลายที่สุดอย่างหนึ่งของโลก แม้การใช้อย่างแพร่หลายนี้และความชอบด้วยกฎหมายของแอลกอฮอล์ในประเทศส่วนใหญ่ แหล่งข้อมูลการแพทย์จำนวนมากมักอธิบายภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษทุกระดับว่าเป็นภาวะถูกพิษรูปหนึ่งเพราะฤทธิ์ทำอันตรายต่อร่างกายในขนาดสูง บางศาสนามองว่าภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษเป็นบาป

อาการของภาวะแอลกอฮอล์เป็นพิษรวมภาวะครึ้มใจ ผิวหนังแดงและการยับยั้งทางสังคมลดลงในขนาดต่ำ โดยขนาดที่สูงขึ้นทำให้เกิดความเสื่อมรุนแรงของการรักษาสมดุล การประสานงานของกล้ามเนื้อ (ภาวะกล้ามเนื้อเสียสหการ) และความสามารถตัดสินใจ (อาจนำไปสู่พฤติกรรมรุนแรงหรือไม่คงเส้นคงวาได้) มากขึ้น ๆ ตลอดจนคลื่นไส้หรืออาเจียนจากฤทธิ์รบกวนของแอลกอฮอล์ต่อหลอดกึ่งวงกลมของหูชั้นในและการระคายเคืองทางเคมีของเยื่อเมือกกระเพาะอาหาร ระดับแอลกอฮอล์ในเลือดที่สูงเพียงพอจะทำให้เกิดโคม่าและเสียชีวิตจากฤทธิ์กดระบบประสาทส่วนกลางของแอลกอฮอล์

"ภาวะเป็นพิษแอลกอฮอล์เฉียบพลัน" เป็นศัพท์การแพทย์ที่เกี่ยวข้องซึ่งใช้บ่งชี้ความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ที่สูงอย่างเป็นอันตรายในเลือด ที่สูงพอชักนำให้โคม่า การหายใจลดลงหรือกระทั่งเสียชีวิต ภาวะดังกล่าวถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
**แฮดรอน** (อังกฤษ: Hadron) /ˈhædrɒn/ ( ฟังเสียง) (กรีก: ἁδρός, *hadrós*, "stout, thick") ในสาขา ฟิสิกส์ของอนุภาค เป็น อนุภาคผสม ทำจาก ควาร์ก หลายตัวเกี่ยวพันอยู่ด้วยกันโดยแรงนิวเคลียร์อย่างเข้ม (เหมือนกับที่โมเลกุลเกี่ยวพันอยู่ด้วยกันด้วยแรงเคลื่อนไฟฟ้า)

แฮดรอนแบ่งออกเป็นสองตระกูล ได้แก่ แบริออน ทำจาก ควาร์ก 3 ตัว และ เมซอน ทำจากควาร์ก 1 ตัวและ แอนติควาร์ก 1 ตัว. โปรตอน และ นิวตรอน เป็นตัวอย่างของแบริออน, ไพออน เป็นตัวอย่างของเมซอน แฮดรอนที่ประกอบด้วยมากกว่าสามวาเลนซ์ควาร์ก (แฮดรอนประหลาด) ได้ถูกค้นพบไม่กี่ปีที่ผ่านมา สภาวะ เตตระควาร์ก (เมซอนประหลาด) ชื่อว่า Z(4430)− ถูกค้นพบในปี 2007 โดย Belle Collaboration  และได้รับการยืนยันว่าเป็นเรโซแนนซ์ในปี 2014 โดย LHCb collaboration. สองสภาวะ pentaquark (แบริออนประหลาด) ชื่อ P+c(4380) และ P+c(4450)}} ถูกค้นพบในปี 2015 โดย LHCb collaboration. นอกจากนี้ยังมีแฮดรอนประหลาดอีกมากมายและควาร์กสีเดียวอื่น ๆ อาจมีอยู่เช่นกัน

ส่วนที่เป็นแฮดรอน โปรตอนมีความเสถียร และนิวตรอนที่เกี่ยวพันอยู่ภายในนิวเคลียสของอะตอมก็มีความเสถียร แฮดรอนอื่นมีความไม่เสถียรภายใต้สภาวะทั่วไป นิวตรอนอิสระจะสลายด้วยครึ่งชีวิตที่ประมาณ 611 วินาที จากการทดลอง ฟิสิกส์ของแฮดรอนมีการศึกษาโดยการชนโปรตอนหลายตัวหริอหลายนิวเคลียสของสารประกอบหนักเช่นตะกั่วและทำการตรวจสอบเศษซากในสะเก็ดของอนุภาคที่ถูกผลิตขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  
Choi, S.-K.; Belle Collaboration; และคณะ (2007). "Observation of a resonance-like structure in the   
π±  
Ψ' mass distribution in exclusive B→K  
π±  
Ψ' decays". *Physical Review Letters*. **100** (14). arXiv:0708.1790. Bibcode:2008PhRvL.100n2001C. doi:10.1103/PhysRevLett.100.142001.
2. ↑  LHCb collaboration (2014): Observation of the resonant character of the Z(4430)− state
3. ↑  
R. Aaij et al. (LHCb collaboration) (2015). "Observation of J/ψp resonances consistent with pentaquark states in Λ0  
b→J/ψK−  
p decays". *Physical Review Letters*. **115** (7). doi:10.1103/PhysRevLett.115.072001.
**เลอโนโว เค900** (อังกฤษ: Lenovo K900) เป็นสมาร์ตโฟนของบริษัทผลิตแล็ปท็อปยักษ์ใหญ่ของประเทศจีน "เลอโนโว" ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เจลลี่ บีน 4.2 ตัวเครื่องมีบาง 6.9 มิลลิเมตร และน้ำหนัก 162 กรัม ประมวลผลด้วย Intel Atom Z2580 ความเร็ว 2.0 GHz หน้าจอแสดงผลแบบ IPS ขนาดกว้าง 5.5 นิ้ว ความละเอียด 1920 x 1080 พิกเซล (400PPI และ Full HD) ช่วยให้การแสดงผลแอปพลิเคชันมีความคมชัดสูงสุด พร้อมกับกระจก Corning Gorilla Glass 2 เพื่อป้องกันรอยขีดข่วน กล้องด้านหลังมีเซ็นเซอร์ Sony Exmor BSI ความละเอียด 13 ล้านพิกเซล ส่วนกล้องหน้ามีความลละเอียด 2 ล้านพิเซล ตัวเครื่องผลิตจากสแตนเลสอัลลอยและโพลีคาร์บอเนต ที่ช่วยทำให้ตัวเครื่องแข็งแรงทนทาน

คุณสมบัติ
---------

### ดีไซน์

เลอโนโว เค900 ผลิตจากสแตนเลสอัลลอยและโพลีคาร์บอเนต ส่วนด้านหน้าใช้กระจก Corning Gorilla Glass 2 ทำให้มันแข็งแรงทนทานและป้องกันรอยขีดขวน และด้วยความหนา 6.9 มิลลิเมตร และหนัก 162 กรัม เพื่อให้สามารถสอดเข้ากระเป๋าเสื้อได้ เลอโนโวได้เปิดตัวเค900ที่มีสีสันออกมาในงาน CES ด้วยสีเงิน (Brush Steel) สีทองเหลือง (Dark Gold) สีเงินที่กลึงเพชรที่ด้านหลัง (Silver with Diamond) และสี gunmetal น้ำตาล (Brown Gunmetal) ด้านหลังโชว์น็อตไว้ฃทั้ง 4 มุม เพื่อทำให้ความหรูหราลดลง แต่ทำให้ดูดิบ แข็งแรงทนทาน และเหมาะกับวัยทำงาน นอกจากนี้ยังออกแบบไว้ให้หน้าจอใหญ่ประมาณ 5.5 นิ้ว ไอคอน และตัวหนังสือก็มีขนาดใหญ่ตามด้วย

หลังการวางขาย
-------------

### การโฆษณา

เลอโนโวทำการโฆษณาเลอโนโว เค900 โดยนำ โคบี ไบรอันต์ นักบาสเกตบอลจากเอ็นบีเอ มาเป็นพรีเซนเตอร์สมาร์ทโฟนรุ่นนี้ในโทรทัศน์ และสื่อโฆษณาสิ่งพิมพ์ รวมถึงบนเว็บไซต์สื่อสังคมออนไลน์ ทั้งในประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เลอโนโวจะสะท้อนสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์ของนักกีฬาผู้นี้ที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง และคาดว่าจะช่วยเพิ่มการรับรู้เกี่ยวกับสมาร์ทโฟนของเลอโนโวในหมู่ผู้บริโภคในตลาดหลายประเทศ ซึ่งผู้อำนวยการฝ่าย Mobile Business Unit ของเลอโนโว กล่าวถึงการเลือกโคบีเป็นพรีเซ็นเตอร์ในครั้งนี้ ว่า "โคบี ไบรอันต์ รู้ว่าการทำงานเป็นทีมเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการก้าวสู่ความสำเร็จ ที่เลอโนโวก็เช่นเดียวกัน การทำงานเป็นทีมเป็นหลักชี้นำกระบวนการทั้งหมดในพัฒนาสมาร์ทโฟนใหม่ๆ ออกสู่ตลาด นับตั้งแต่การวิจัยและพัฒนาและการผลิตไปจนถึงการตลาดและการขาย เราได้ออกแบบสมาร์ทโฟนเลอโนโวรุ่นใหม่ๆ ให้เป็นทีมของผู้ชนะ ด้วยโทรศัพท์ที่มีคุณสมบัติแตกต่างกันและเล่นกันคนละบทบาท"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Appdisqus. **รีวิว Lenovo K900 สมาร์ทโฟนเรือธงราคาถูก ที่เหมาะสมกับการใช้ทำงานและท่องอินเทอร์เน็ตโดยเฉพาะ**. สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2556
2. ↑  สยามโฟน ดอตคอม. **รีวิวโทรศัพท์มือถือ "เลอโนโว K900"**. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2556
3. ↑  IntelPR (Intel). 3 มิถุนายน พ.ศ. 2556. **Lenovo Teams with Intel on K900 Smartphone**. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2556
4. ↑  Alex Davies (Tom's Hardware). 25 มกราคม พ.ศ. 2556. **Hands-on the Lenovo K900 Intel Clover Trail+ 5.5" Phone**. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2556
5. ↑  เลอโนโว. **เลอโนโวเปิดเกมรุกตลาดสมาร์ทโฟนในประเทศไทยอย่างเป็นทางการ** เก็บถาวร 2013-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2556

* เลอโนโว. **Lenovo K900 Tech Specs** เก็บถาวร 2014-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ) สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2556
หลุมดำทุกแห่งมีภาวะเอกฐานอยู่ตรงกลางซึ่งมีค่าความโน้มถ่วงเป็นอนันต์ และ ขอบฟ้าเหตุการณ์คือขอบเขตของหลุมดำที่หากวัตถุใด ๆ ข้ามผ่านขอบเหตุนี้ไป จะไม่สามารถออกมาได้อีก และ ไม่สามารถสังเกตเห็นได้จากภายนอกขอบฟ้าเหตุการณ์นั้น ๆ
ในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป **ภาวะเอกฐานเปลือย** (อังกฤษ: naked singularity) เป็นภาวะเอกฐานเชิงความโน้มถ่วงที่ไม่มีขอบฟ้าเหตุการณ์

ในหลุมดำ ภาวะเอกฐานจะถูกล้อมรอบไว้อย่างสมบูรณ์โดยขอบเขตที่เรียกว่าขอบฟ้าเหตุการณ์ ซึ่งภายในมีแรงโน้มถ่วงของภาวะเอกฐานเฉพาะสูงจนแสงไม่สามารถหนีพ้นออกไปได้ ดังนั้นวัตถุที่อยู่ภายในขอบฟ้าเหตุการณ์ รวมถึงภาวะเอกฐานจะไม่สามารถมองเห็นได้โดยตรงจากภายนอกขอบฟ้าเหตุการณ์

ในทางตรงกันข้าม ภาวะเอกฐานเปลือยนั้นสามารถสังเกตได้จากภายนอก การมีอยู่ตามทฤษฎีของภาวะเอกฐานเปลือยนั้นมีความสำคัญเนื่องจากการมีอยู่ของพวกมันจะทำให้สามารถสังเกตการยุบตัวของวัตถุในสถานที่ที่มีความหนาแน่นเป็นอนันต์ได้ นอกจากนี้ยังทำให้เกิดปัญหาพื้นฐานในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป เนื่องจากทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปไม่สามารถคาดการณ์เกี่ยวกับวิวัฒนาการของกาลอวกาศที่อยู่ใกล้กับภาวะเอกฐานได้ ในหลุมดำทั่วไป นี่ไม่ใช่ปัญหา เนื่องจากผู้สังเกตการณ์ภายนอกจะไม่สามารถสังเกตกาลอวกาศภายในขอบฟ้าเหตุการณ์ได้

ยังไม่เคยมีการค้นพบภาวะเอกฐานเปลือยในธรรมชาติ การสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ของหลุมดำบ่งชี้ว่า อัตราการหมุนของหลุมดำที่ได้รับการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ (กล้องโทรทัศน์) ทั้งหมดที่ได้รับการบันทึก มีความเร็วการหมุนรอบตัวเอง ต่ำกว่าที่เกิดภาวะเอกฐานเปลือยได้ (พารามิเตอร์การหมุน 1) ระบบดาวฤกษ์คู่กับหลุมดำ GRS 1915+105 เข้าใกล้ขีดจำกัดมากที่สุด โดยมีพารามิเตอร์การหมุนอยู่ที่ 0.82-1.00

ภาพตัวอย่างของหลุมดำภาวะเอกฐานเปลือย
ตามสมมติฐานการเซนเซอร์แห่งเอกภพ (Cosmic Censorship Hypothesis) ภาวะเอกฐานเชิงความโน้มถ่วงจะไม่สามารถสังเกตได้ แต่ในทางกลับกัน ถ้าหากทฤษฎีแรงโน้มถ่วงควอนตัมแบบวนซ้ำ (loop quantum gravity) มีความถูกต้อง ภาวะเอกฐานที่เปลือยเปล่าอาจเป็นไปได้ในธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jeanna Bryne. "Pushing the Limit: Black Hole Spins at Phenomenal Rate". space.com. สืบค้นเมื่อ 2017-11-25.
2. ↑   เก็บถาวร 2022-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2022
**วัดพวงมาลัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม

ประวัติ
-------

วัดพวงมาลัยสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านสัสดีพ่วงสัสดีอำเภอลมทวน (อำเภอเมืองสมุทรสงคราม) และคุณนายมาลัยภรรยาได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดโดยมีพระครูวินัยธรรม (แก้ว พรหมสโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกและเรียกชื่อตามนามผู้บริจาคทรัพย์ว่า "วัดพวงมาลัย" 

พระครูวินัยธรรม หรือ หลวงพ่อแก้ว เป็นพระธุดงค์ที่มีความเชี่ยวชาญทางสมถวิปัสสนากัมมัฏฐาน เป็นที่เลื่องลือมากในสมัยนั้นในเรื่องอาคมขลัง มีเจ้านายหลายพระองค์มาเยี่ยมหลวงพ่อแก้ว เช่น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เป็นต้น

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

เจดีย์หงสาลักษณะเป็นเจดีย์ทรงปราสาทแบบมอญก่ออิฐถือปูน กว้าง 8 เมตร สูง 10 เมตร ฐานด้านล่างโปร่งมีซุ้มจัตุรมุข ลักษณะเป็นซุ้มหน้านางแบบซ้อนกัน 3 ชั้น ระหว่างซุ้มมีเจดีย์ทิศ ใต้ฐานเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง ด้านข้างมีซุ้มเจาะเป็นช่องสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ผนังซุ้มมีการเขียนสีเป็นรูปดอกไม้ ด้านบนมีระเบียงสำหรับเดินประทักษิณ องค์เจดีย์ทรงปราสาท มีซุ้มโค้งสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป ถัดขึ้นไปเป็นฐานรูปสัตว์ต่าง ๆ ล้อมรอบและรูปครุฑแบก เรือนธาตุมีซุ้มขนาดเล็กอีก 8 ซุ้ม ยอดบนสุดเป็นองค์ระฆัง

วิหารอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้น อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ผนังสกัดด้านหน้าอุโบสถมีภาพปูนปั้นนูนต่ำ ศาลาท่าน้ำศาลาไม้ทรงจัตุรมุขหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น 2 ชั้นด้านข้างมีหลังคาปีกนก

ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก สูง 3 ศอกเศษ เป็นพระประจำวันวัดมาแต่เดิม หล่อด้วยทองเหลือง ไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้มาแต่ที่ไหน ประดิษฐานอยู่ในวิหาร พระพุทธรูปปางมารวิชัย มีซุ้มเรือนแก้ว หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 3 ศอก สูง 4 ศอก 17 นิ้ว เป็นพระประธานอยู่ในอุโบสถ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ หล่อด้วยทองเหลือง ยาว 2 วา เศษ ประดิษฐานอยู่ในวิหาร

วัตถุมงคล
---------

วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูวินัยธรรม (แก้ว พรหมสโร) เช่น เหรียญปั๊ม เหรียญหล่อ พระเนื้อผง พระเนื้อดิน และตะกรุดใบลานบังปืน พระทุกพิมพ์จะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว กล่าวคือ ด้านหน้าพระเครื่องเนื้อดินของท่าน จะบรรจุคาถา ยันต์ ภู ภี ภุ ภะ อันเป็นหัวใจเสือสมิง หรือหัวใจสี่สหาย กำกับเอาไว้ เฉพาะเจาะจงไม่ซ้ำแบบกับวัดอื่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพวงมาลัย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "เจดีย์หงสาวดีวัดพวงมาลัย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดพวงมาลัย". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  ต้น อ้อมน้อย (13 เมษายน 2562). "พระพุทธปางมารวิชัย หลังสมาธิ'หลวงพ่อแก้ว' วัดพวงมาลัย". คมชัดลึก. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ชาสต้า** (Shasta)หรือ **คอร์** (Cor) เป็นตัวละครหลักในนวนิยายชุดตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน อาชากับเด็กชายโดยซี.เอส. ลิวอิส

บทบาท
-----

ชาสต้าเป้นเจ้าชายแห่งอาร์เคนแลนด์ ซึ่งถูกชาวประมงใจร้ายชื่อ อาร์ชีชลักพาตัวไป ตั้งแต่ยังเป็นแบเบาะ แต่มีอยู่มาวันหนึ่ง ได้มีทาร์ข่านมาข้อซื้อชาสต้าไปเป็นทาส อาร์ชีชได้ขายชาสต้าให้กับลอร์ด โดยที่ชาสต้ารู้ว่าอาร์ชีชไม่ใช่พ่อแท้ๆของเขา ชาสต้าได้พบกับบรีม้าศึกประจำตัวทาร์ข่าน ซึ่งสามารถพูดภาษามนุษย์ได้ บรีได้บอกกับชาสต้าว่า ตัวเองมาจากดินแดนที่ชื่อ**นาร์เนีย** ทั้ง2ได้หลบหนีจากอาร์ชีชและลอร์ดอย่างลับๆ ระหว่างทางชาสต้าและบรีได้พบกับอาระวิสและฮวินซึ่งทั้ง2ก็มีเป้าหมายที่จะไปนาร์เนียเช่นเดียวกับพวกชาสต้า จึงทำให้ต้องร่วมทางกัน ระหว่างทางจะต้องผ่านเมืองทัชบาอัน ซึ่งชาสต้าก็ถูกพระนางซูซานและพระเจ้าเอ้ดมันด์เข้าใจผิดว่าตัวเองคือเจ้าชายคอร์รินแห่งอาร์เคนแลนด์ ทำให้ถูกจับตัวไปที่พักของพวกเขา ทัมนัสได้ทำการเลี้ยงอาหารชาสต้าอย่างดี แต่ถึงยังไงเขาก็ต้องกลับไปหาบรีให้ได้โดยได้รับการช่วยเหลือจากเจ้าชายคอร์ริน และแล้วชาสต้าก็ได้พบกับแมวตัวหนึ่งได้มาอยู่เป็นเพื่อนกับชาสต้าท่ามกลางหลุมศพอันน่ากลัว จากนั้นชาสต้าได้มารวมตัวด้วยกันอีกครั้งและได้ออกเดินทางกันต่อโดยที่ได้ผ่านทะเลทรายไปจนถึงอาร์เคนแลนด์ อาระวิสได้ถูกสิงโตทำร้ายระหว่างทาง โดยที่ชาสต้าไปช่วยเหลืออาระวิสมาได้แต่บรีกลับวิ่งหนีอย่างเดียวโดยทิ้งทั้ง3ไว้จึงทำให้บรีรู้สึกอับอายมากที่เป็นคนขี้ขลาด แต่ก็ได้นักพรตจากแดนเหนือมาช่วยรักษาบาดแผลทั้ง4ระหว่างทาง นักพรตได้บอกกับชาสต้าให้เดินทางไปหาราชาลูนเจ้าเมืองอาร์เคนแลนด์เพื่อเตือนว่าให้ปิดประตูเมืองเพื่อไม่ให่ชาวทัชบาอันเข้ามาตีเมือง และก็ทำได้สำเร็จแถมได้ม้ามาด้วย แต่ทว่าชาสต้าได้รับการเลี้ยงดูโดยคนแคระห์ แต่กองทัพนาร์เนียซึ่งจะไปทำสงครามกับพวกทัชบาอันได้มาพบกับชาสต้าที่บ้านคนแคระห์ ชาสต้าได้พบกับเจ้าชายคอร์รินอีกครั้งในกองทัพนาร์เนีย ชาสต้าได้ทำสงครามกับพวกศัตรู และก็ได้รับชัยชนะ ภายหลังชาสต้าได้รู้ว่าตัวเองคือ**คอร์**เจ้าชายแห่งอาร์เคนแลนด์พี่ชายฝาแฝดของคอร์ริน และต่อมาภายหลังชาสต้าได้ปกครองอาร์เคนแลนด์ต่อจากราชาลูนและได้แต่งงานกับอาระวิส

อ้างอิง
-------



| * ด
* ค
* ก
ตำนานแห่งนาร์เนีย โดย ซี. เอส. ลิวอิส |
| --- |
| หนังสือ | กำเนิดนาร์เนีย • ตู้พิศวง • อาชากับเด็กชาย • เจ้าชายแคสเปี้ยน • ผจญภัยโพ้นทะเล • เก้าอี้เงิน • อวสานการยุทธ์ |
| ละครโทรทัศน์ | The Lion,The Witch And The Wardrobe • Prince Caspian And The Voyage of The Down Treader (BBC) • The Silver Chair (BBC) |
| ภาพยนตร์ | ราชสีห์ แม่มด กับตู้พิศวง (วิดีโอเกม) • เจ้าชายแคสเปี้ยน • ผจญภัยโพ้นทะเล • เก้าอี้เงิน |
| ตัวละคร | อาระวิส • อัสลาน • นายและคุณนายบีเวอร์ • บรี • แคสเปี้ยน • เซนทอร์ • โคเรียคิน • ดิกอรี่ เคิร์ก • ดริเนียน • เอ็ดมันด์ พีเวนซี่ • อีเม็ท • ยูสตาซ สครับบ์ • แฟรงก์ และ เฮเลน • ฮวิน • จิลล์ โพลล์ • สุภาพสตรีสีเขียว เคอร์เทิล • ลูซี่ พีเวนซี่ • มอร์กริม • มิราซ • ปีเตอร์ พีเวนซี่ • พอลลี่ พลัมเมอร์ • พรุดเดิลกลัม • ราบาดาซ • รามานดุห์ • น้องสาวของรามานดุห์ • รีพิชิ้บ • ริเลียน • เจ็ดลอร์ดผู้ยิ่งใหญ่แห่งนาร์เนีย • ชาสต้า/คอร์ • ชิฟต์ • ซูซาน พีเวนซี่ • ทัช • ชาวเทลมารีน • ทิเรียน • ทรัมพ์คิน • ทัมนัส • แม่มดขาว |
| อาณาจักรต่างๆในเรื่อง | นาร์เนีย • อาร์เคนแลนด์ • ทัชบาอัน • เทลมาร์ |
**เลา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Saccharum spontaneum*) เป็นพืชในวงศ์หญ้า (Poaceae) สกุลอ้อย (*Saccharum*) มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้ เป็นหญ้าอายุหลายปี ลำต้นกลวง แข็งตั้งขึ้นสูง 1-2 เมตร บริเวณข้อมีตาราก 2 แถว กาบใบผิวเกลี้ยง มีขนที่ขอบใบ รูปขอบขนานแคบ กว้าง 0.5-1.58 ซม. ยาว 60-100 ซม. ขอบใบมีขนสากมือ ลิ้นใบเป็นแผ่นแข็งปลายโค้ง ดอกออกเป็นช่อแตก แขนงกว้าง สีขาวแกมเทา ช่อดอกย่อยรูปไข่หรือรูปหอก ยาว 3-4 ซม. กาบช่อย่อยรูปเรือ เนื้อบางผิวเกลี้ยง ขอบมีขนอ่อนนุ่มคล้ายไหมกาบเป็นขนบาง ขอบบนมีขน กลีบเกล็ดรูปกรวย รังไข่รูปกระสวย ยอดเกสรสีม่วงหรือชมพู อับเรณูสีเหลือง จำนวนสามอัน

เลาเป็นหนึ่งในพืชที่ใช้เป็นมวลชีวภาพได้ ในทางอายุรเวทระบุว่ารากของเลามีรสหวาน ใช้เป็นยาขับปัสสาวะ ยาบำรุง ยาสมาน และรักษาอาการอาหารไม่ย่อย ใบของเลาใช้ทำเป็นเชือกหรือทำเป็นเครื่องจักสานได้ ในสหรัฐอเมริกาจัดพืชชนิดนี้เป็นพืชรุกราน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ข้อมูลเสริม -- ชื่อพืช[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  *Saccharum spontaneum* - Kans Grass - Flowers of India
3. ↑  เลา : Saccharum spontaneum L. - องค์การสวนพฤกษศาสตร์
4. ↑  *Saccharum Spontaneum* as a Source of Renewable Fuel for CI Engine
5. ↑  Biomass for Renewable Energy, Fuels, and Chemicals by Donald L. Klass
6. ↑  *Saccharum spontaneum*
7. ↑  PLANT TAXONOMY 2E by SHARMA
8. ↑  Plants Profile for *Saccharum spontaneum* (wild sugarcane)
9. ↑  *Saccharum spontaneum* L. - Invasive.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เลา
* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Saccharum spontaneum ที่วิกิสปีชีส์
* *Saccharum spontaneum* - The IUCN Red List of Threatened Species
* Talahib / *Saccharum spontaneum*
**วัดพระเจดีย์งาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อตรุ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา มีที่ดินที่ตั้งวัด 62 ไร่ 3 งาน 99 ตารางวา เป็นพื้นที่ราบมีที่สวนและนาล้อมรอบ

ประวัติ
-------

วัดพระเจดีย์งาม หรือ **วัดเจดีย์งาม** ชื่อของวัดเติมคำว่า "พระ" เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2540 สันนิษฐานว่าวัดน่าจะสร้างมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 13 ร่วมสมัยกับอาณาจักรศรีวิชัย บ้างระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 1210 ในสมัยอยุธยาตามที่ปรากฏในแผนที่ภาพกัลปนาวัดหัวเมืองพัทลุง เรียกวัดนี้ว่า **วัดพระไจดีงาม** ขึ้นกับวัดเขียนบางแก้วเมืองพัทลุง จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่าวัดมีการพัฒนาต่อเนื่องกันมาเรื่อยมาจนถึงสมัยอยุธยาและรัตนโกสินทร์ องค์เจดีย์น่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยพุทธศตวรรษที่ 18 ต่อมาได้บูรณปฏิสังขรณ์เปลี่ยนแปลงให้เป็นแบบทรงลังกา

วัดพระเจดีย์งามทางราชการยังได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ โดยประกาศในหนังสือราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 เป็นการขึ้นทะเบียนคลุมเขตวัดทั้งหมด แต่ภายหลังได้ลดอาณาเขตเหลือเฉพาะบริเวณโบราณสถาน

อาคารเสนาสนะ
------------

ทะเบียนโบราณวัตถุสถานทั่วราชอาณาจักรบันทึกสิ่งสำคัญภายในวัดไว้ว่ามีเจดีย์ 1 องค์ มีพระพุทธรูปก่อล้อมรอบเจดีย์ เจดีย์ก่อด้วยอิฐถือปูนสูงแต่พื้นดินตลอดยาวประมาณ 18 วา ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยม กว้างด้านละ 7 วา และวิหารพระโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเจดีย์พระมหาธาตุ ฐานเดิมก่อด้วยอิฐดินเผาและ อิฐ ปะการังตามหนังสือกัลปนาวัดหัวเมืองพัทลุง สมัยสมเด็จพระเอกาทศรถระบุว่า พระมหาเถระได้สร้างวิหารขึ้น ภายในวิหารพระโพธิสัตว์ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ ชาวบ้านเรียกกันว่า *พระโพธิสัตว์ศรีอาริยเมตไตรย*

วัดยังมีอุโบสถมหาอุด ไม่ทราบว่าสร้างสมัยใด ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อพระใหม่* ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 หอไตรกลางน้ำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 กุฏิโบราณสร้างเมื่อ พ.ศ. 2442 หลังคาทรงปั้นหยา กุฏิโบราณอีกหลังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 และมีกุฏิถือปูนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 หอฉันภายในมีธรรมาสน์และธรรมจักรจำลองสลักหินสมัยพระเจ้าอโศก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจดีย์งาม (Wat Chedingam)". ฐานข้อมูลท้องถิ่นภาคใต้-มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
2. ↑  ชัยวุฒิ พิยะกุล, วัดเจดีย์งาม, สารานุกรมวัฒนธรรมภาคใต้ พ.ศ. 2542 (กรุงเทพฯ ธนาคารไทยพาณิชย์, 2542), 1731.
3. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 107 - จังหวัดสงขลา". p. 181.
4. ↑  "วัดเจดีย์งาม". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสงขลา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-09. สืบค้นเมื่อ 2021-09-09.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระเจดีย์งาม**
เครื่องเล่นซีดีแบบพกพารุ่นแรกที่ผลิตโดยโซนี ดิสก์แมนในรุ่น D121
ชิ้นส่วนของเครื่องเล่นซีดีแบบพกพาที่ผลิตโดยฟิลิปส์
**เครื่องเล่นซีดีพกพา** (อังกฤษ: Portable CD player) เป็นเครื่องเล่นเสียงพกพาที่ใช้ในการเล่นแผ่นซีดี เครื่องเล่นเสียงออกวางจำหน่ายครั้งแรกในรุ่น D-50 โดยโซนี่

คุณสมบัติ
---------

คุณสมบัติพื้นฐานของเครื่องเล่นซีดีพกพา

1. เล่น/หยุดชั่วคราว
2. หยุด
3. ย้อนกลับ
4. ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
5. ค้างไว้ (บางรุ่น)
6. จอภาพผลึกเหลว
7. ช่องเสียบหูฟัง

อนาคต
-----

เครื่องเล่นซีดีพกพาได้รับความนิยมลดลง เนื่องจากการความนิยมที่เพิ่มขึ้นของเครื่องเล่นสื่อพกพาที่สามารถเล่นเสียงดิจิทัล รวมถึงไอพอดและสมาร์ตโฟนได้ ก่อนที่เครื่องเล่นเสียงดิจิทัลได้รับความนิยม มินิดิสก์ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งของแผ่นซีดี เนื่องจากมินิดิสก์มีรูปแบบขนาดที่กะทัดรัด

ดูเพิ่ม
-------

* เครื่องเล่นซีดี
* เครื่องเล่นดีวีดีพกพา
* ดิสก์แมน
* วอล์คแมน
* เครื่องเล่นเสียงส่วนบุคคล
* เครื่องเล่นเสียงพกพา
* เครื่องเล่นสื่อพกพา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lungu, R. "History of the Portable Audio Player." เก็บถาวร 2012-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 2008-11-27.
2. ↑  Wallop, H. Portable CD players make a comeback 12-07-08.
**วัดพวกหงษ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดพวกหงษ์ สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นวัดที่สร้างโดยขุนนางระดับล่าง ซึ่งเป็นหัวหน้าช่าง ในอำเภอเมืองเชียงใหม่ มีจำนวน 4 วัด คือ วัดพวกช้าง พ.ศ. 2040 วัดพวกแต้ม พ.ศ. 2038 วัดพวกเปีย และวัดพวกหงษ์ พ.ศ. 2060 ผู้ที่สร้างวัดพวกหงษ์ คือ หัวหน้าช่างในกลุ่มพวกหงษ์

ต่อมาได้รับการบูรณะในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐา เมื่อ พ.ศ. 2364 สิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่ที่สุดของวัด คือ เจดีย์ทรงกลม สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างเมื่อพุทธศตวรรษที่ 21 เป็นเจดีย์ทรงกลม ตัวพระธาตุเจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐานเป็นสี่เหลี่ยม แล้วก่อขึ้นไปเป็นปล่องเจ็ดชั้น แต่ละชั้นมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปโดยรอบชั้นละ 12 ซุ้ม นอกจากนั้นยังมีวิหารศิลปะล้านนา มีการดัดแปลงซ่อมแซมไปบางส่วน อุโบสถล้านนาที่สร้างในพุทธศตวรรษที่ 24 ลงมา กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดขอบเขตในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 41 ลงวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2523

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพวกหงษ์ (Phuak Hong Temple)". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดพวกหงษ์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดพวกหงษ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพวกหงษ์**
**Love Me Love My Life** เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงอัลเทอร์เนทีฟ โมเดิร์นด็อก อัลบัมนี้โมเดริ์นด็อกอยู่ภายใต้สังกัดค่าย เบเกอรี่มิวสิก ในอัลบั้มชุดนี้มีมือเบส บ็อบ - สมอัตถ์ บุณยะรัตเวช กลับมาร่วมวงอีกครั้งหลังจากที่เรียนต่อต่างประเทศ อัลบั้มชุดนี้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 มีเพลงฮิตอย่าง *สิ่งที่ไม่เคยบอก* โดยในอัลบั้มชุดนี้ถือเป็นการบุกเบิกแนวเพลง โพสต์ร็อก ในประเทศไทย

รายชื่อเพลง
-----------

1. เวตาล
2. Very Good
3. อีสานคลาสสิก
4. Happiness is.....
5. สิ่งที่ไม่เคยบอก
6. Animal
7. Good Boy
8. ;)
9. Bedroom
10. ในที่สุด

* เพลงบรรเลงที่ถูกซ่อนไว้หลังจากเพลง ในที่สุด โดย ธีร์ ไชยเดช

รายละเอียดเพลง
--------------

* เวตาล

"เวตาล" มีเสียงร้องที่ถูกซ่อนเอาไว้โดยเป็นเสียงย้อนกลับที่ร้องว่า ทรมาน

* Happiness is...

"Happiness is..." เป็นเพลงบรรเลงเพลงแรกของวง

* Animal

"Animal" เดิมทีเป็นเพลงปกติ แต่ในอัลบั้มถูกปรับให้มีความช้าลงกว่าเดิมมาก โดยแบบปกติปรากฏอยู่ใน ซิงเกิล Animal

* Good Boy

"Good Boy" เป็นเพลงที่ร้องร่วมกับ ดิโน่ ลูกชายของ กมล สุโกศล แคลปป์ ต่อมาถูกนำมารีมิกซ์ โดย เจ มณฑล จิรา ในซิงเกิล Animal และเคยถูกวางแผนว่าจะบันทึกเสียงใหม่และรวมในอัลบั้ม แดดส่อง

รางวัล
------

รางวัลสีสัน อะวอร์ดประจำปี 2544
* ศิลปินคู่หรือศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม

| * ด
* ค
* ก
โมเดิร์นด็อก |
| --- |
| **ธนชัย อุชชิน** • **เมธี น้อยจินดา** • **ปวิณ สุวรรณชีพ**  สมอัตถ์ บุณยะรัตเวช |
| อัลบั้ม | โมเดิร์นด็อก (2537) • คาเฟ่ (2540) • Love Me Love My Life (2544) • แดดส่อง (2547) • ทิงนองนอย (2551) • ป๊อด/โป้ง/เมธี (2559) |
**วัดพระแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ทางเข้าวัดจะติดถนนสายหลัก อีกด้านหนึ่งจะติดแม่น้ำโขง

วัดพระแก้ว เดิมชื่อ **วัดศรีบุญเรือง** อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า **วัดศรีบุญยืน** สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราว พ.ศ. 1240 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405 ภายในวิหารมีพระพุทธรูปและมณฑปเก่าแก่อายุ 1,300 ปี ต่อมาสมัยเจ้าอริยะ ผู้ปกครองเมืองเชียงของได้บูรณะวัดครั้งใหญ่ จนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระแก้ว" เพราะเชื่อว่าได้อัญเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรมาประดิษฐานอยู่ที่วัดแห่งนี้ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ก่อนจะอัญเชิญไปประดิษฐานที่หลวงพระบาง ซึ่งปัจจุบันชาวบ้านได้ร่วมสร้างพระแก้วมรกตจำลองขึ้นองค์ใหม่จากหินแม่น้ำโขงเพื่อเป็นการรำลึกถึงประวัติศาสตร์ในอดีต

พระธาตุซึ่งภายในบรรจุพระเกศาธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีตำนานเล่าว่าเคยเป็นจุดที่พระพุทธเจ้าเคยเสด็จมาและได้ประทานพระเกศา 2 เส้น เอาไว้ให้เป็นตัวแทนของพระพุทธองค์ ปัจจุบันได้บรรจุไว้ที่พระธาตุ 2 แห่งของเชียงของ คือ วัดไชยสถานและวัดพระแก้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระแก้ว อำเภอเชียงของ". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเชียงราย.
2. ↑  "วัดพระแก้ว". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "'วัดพระแก้ว' อารยธรรมเมืองเชียงของบนเส้นทางธรรมยาตรา". TNN ONLINE.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระแก้ว**
อิงลิชเบรกฟาสต์ 
**อิงลิชเบรกฟาสต์** (อังกฤษ: English breakfast tea) เป็นชาดำผสมระหว่างชาอัสสัม ชาซีลอน และชาเคนยา เป็นหนึ่งในชาที่นิยมและส่งผลต่อวัฒนธรรมการดื่มชาในอังกฤษและไอร์แลนด์

ชาอิงลิชเบรกฟาสต์เป็นชาที่มีรสเข้ม มีรสชาติและกลิ่นชัดเจน เหมาะแก่การผสมนมและน้ำตาล ชาวอังกฤษนิยมทานคู่กับอาหารเช้าแบบอังกฤษ

โดยพื้นฐานชาอิงลิชเบรกฟาสต์จะมีส่วนผสมหลักเป็น ชาอัสสัม ชาซีลอน และชาเคนยา ในบางครั้งจะผสมชาคีมุนลงไปเพื่อเพิ่มมูลค่าให้ราคาสูงขึ้น

ประวัติ
-------

การดื่มชาอิงลิชเบรกฟาสต์กับอาหารเช้าอยู่คู่กับวัฒนธรรมอังกฤษและไอร์แลนด์มาอย่างช้านาน ย้อนกลับไปถึงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18

อิงลิชเบรกฟาสต์เกิดขึ้นในยุคอนานิคม คิดค้นในปี ค.ศ. 1843 โดยพ่อค้าชาและผู้ย้ายถิ่นเชื้อสายอังกฤษชื่อ ริชาร์ด เดวีส์ ทำการผสมขึ้นที่ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และเป็นที่นิยมเรื่อยมา

จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1892 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ได้เสวยชาอิงลิชเบรกฟาสต์ ที่ปราสาทแบลมอรัล ประเทศสกอตแลนด์ พระองค์ทรงชื่นชอบและพอพระทัยในรสชาติของชาจากแดนอาณานิคมเป็นอย่างมาก ภายหลังเสด็จกลับลอนดอน พระองค์ได้นำชากลับมาด้วย โดยเป็นที่นิยมในแวดวงราชสำนัก ชนชั้นสูง จนกระทั่งแพร่หลายสู่ครัวเรือนในที่สุด

การดื่ม
-------

อิงลิชเบรกฟาสต์เป็นชาดำผสม เวลาดื่มนิยมใส่นมและน้ำตาล คนอังกฤษมักทานในเวลาเช้าพร้อมกับอาหารเช้าแบบอังกฤษ

อ้างอิง
-------


1. ↑  Pettigrew, Jane (2005). *The tealover's companion : a guide to teas throughout the world*. Bruce Richardson, National Trust. London: National Trust Enterprises. ISBN 1-905400-30-6. OCLC 224924740.
2. ↑  "History of the English Breakfast Tea". *web.archive.org*. 2009-01-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-10. สืบค้นเมื่อ 2022-11-19.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
3. ↑  O'Connor, Kaori (2013). *The English Breakfast : the Biography of a National Meal, with Recipes*. London: Bloomsbury Publishing. ISBN 978-0-85785-491-9. OCLC 858763466.
**วัดพระเจ้าเม็งราย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดพระเจ้าเม็งราย เดิมชื่อว่า **วัดคานคาด** คงจะเพี้ยนมาจากคำว่า *กาละก้อด* หรืออาจมีความหมายว่า *ไม้คานหามพระพุทธรูปมาคาด* หรือกร่อนจาก *จนเกือบจะนำมาใช้หามพระพุทธรูปต่อไปอีกไม่ได้* จึงตั้งว่า **วัดคาดคอด** ยังมีอีกชื่อว่า **วัดศรีสร้อยท้าเจ่ง** เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระเจ้าเม็งราย" ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สันนิษฐานว่าเป็นพระอารามหลวงแห่งที่สามที่พญามังรายทรงสร้างขึ้น สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1839 

วัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญเป็นพระพุทธรูปยืนปางห้ามญาติ มีชื่อเรียกว่า *พระเจ้าค่าคิงพญามังราย* สูงประมาณ 540 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปยืนสมัยต้นเชียงใหม่เป็นพระพุทธรูปที่สำคัญองค์หนึ่ง เรื่องราวของพระพุทธรูปองค์นี้ปรากฏในตำนานเมืองเชียงใหม่และในพงศาวดารโยนก ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระพุทธรูปที่จำลองจากพระพุทธสิหิงค์ สร้างโดยศรีสัทธัมมะมหาสังฆราชเมื่อ พ.ศ. 2012 ประดิษฐานในวิหารใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 86 เซนติเมตร และยังมีกลุ่มพระพุทธรูปปางมารวิชัยสำริดอีกหลายองค์ เป็นรูปแบบของพระพุทธรูปปางมารวิชัย ในต้นพุทธศตวรรษที่ 21 พระพุทธรูปปางลีลาสกุลช่างเชียงใหม่ สำริดปิดทองพุทธศตวรรษที่ 21–22 ประดิษฐานอยู่ในวิหารน้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปริศนาโบราณคดี : "พระเจ้าค่าคิง" พระพุทธรูปสูงเท่าคนสร้าง?
2. ↑  "วัดพระเจ้าเม็งราย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดพระเจ้าเม็งราย".
4. ↑  "วัดพระเจ้าเม็งราย (Phra Chao Meng Rai Temple)". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-05. สืบค้นเมื่อ 2022-02-05.
**วัดพักตราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเจ้าอาวาส คือพระครูสมุห์วินัย วินโย

วัดพักตราราม เดิมชื่อว่า **วัดใหม่ตาภักดิ์** เป็นวัดโบราณสร้างโดยนายภักดิ์และนางใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2346 ได้ตั้งชื่อวัดตามผู้สร้าง ต่อมาวัดมีสภาพทรุดโทรมลงตามกาลเวลา ประชาชนประกอบอาชีพฝืดเคือง ต่อมาในสมัยเจ้าอาวาสชื่อพระอธิการพัว ภุมฺมสโร ได้มาบูรณะปรับปรุงให้ดีขึ้นร่วมกับความศรัทธาของประชาชน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2402

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถประดิษฐานพระประธานปูนปั้นปางสมาธิพร้อมด้วยพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร ศาลาการเปรียญเก่าสร้างด้วยไม้ ปัจจุบันได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ วัดยังมีเกจิอาจารย์ที่มีอาคมเข้มขลังเป็นที่รู้จักกันทั่วไป คือ หลวงพ่อพัวที่ปั้นเป็นรูปหล่อลอยองค์อยู่ที่หน้าวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพักตราราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดพักตราราม (วัดสร้างใหม่)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "ท่องเที่ยวชุมชน ตามวิถีชีวิตพอเพียง คนตำบลบ้านปรก". สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน).
**วัดพลมานีย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองประเวศบุรีรมย์ฝั่งเหนือ ในแขวงทับยาว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินก่อสร้างเสนาสนะ 9 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา ต่อมาภายหลังเพิ่มมาอีก 2 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา รวมปัจจุบันนี้มีที่ดินก่อสร้างเสนาสนะทั้งหมด 12 ไร่ 1 งาน 91 ตารางวา มีที่ดินธรณีสงฆ์ 100 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา มีโรงเรียนระดับประถมศึกษา ชื่อ โรงเรียนวัดพลมานีย์ (วิมลชินวัตรอุปภัมน์) ตั้งอยู่ในที่ดินวัด

วัดพลมานีย์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2462 โดยที่นายพล แสงหิรัญ เป็นกำนันตำบลลาดกระบัง อำเภอลาดกระบัง จังหวัดพระนคร พร้อมนางบุญมา แสงหิรัญ ภรรยา ได้มีจิตศรัทธาอุทิศที่ดิน เมื่อแรกสร้างประชาชนเรียกวัดนี้ว่า **วัดใหม่กำนันพล** (สำนักสงฆ์) และได้นิมนต์พระภิกษุจากวัดปลูกศรัทธามาจำพรรษาในระยะเริ่มแรก จำนวน 5 รูป มีพระภิกษุแหยมเป็นประธาน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2466 ได้รับชื่อใหม่จากสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสว่า "วัดพลมานีย์" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้สร้างวัด คือใช้นามผู้สร้างทั้งสองมาต่อกันแล้วเติมคำว่า "นีย์" ข้างท้าย ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2530 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2486 มีพระประธานคือ พระพุทธชินราชปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารแบบครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพลมานีย์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2021-02-18.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 207. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**แฮดซอน** (เดนมาร์ก: *Hadsund*, ภาษาเดนมาร์ก: [hæðˈsɔnˀ] ( ฟังเสียง)) เป็นนครในส่วนตะวันออกของจัตแลนด์ มีประชากร 8,883 คน (1 มกราคม 2557) (9,360 คนหากรวมแฮดซอนใต้) นครนี้ตั้งอยู่ติดช่องแคบแฮดซอน ส่วนหนึ่งของ Mariagerfjord จนปี 2550 แฮดซอนเป็นศูนย์กลางบริหารราชการของเทศบาลแฮดซอน

แฮดซอนเป็นที่ตั้งของบริษัทจำนวนหนึ่ง รวมทั้ง Hedegaard Foods และ Nilfisk-ALTO ทางทิศตะวันตกของแฮดซอนมีกังหันลมเก่าแก่ที่สุดที่ยังอยู่ Havnø Mølle ซึ่งสร้างขึ้นในปี 2385

ในแฮดซอนมีสถาบันการศึกษาหลายแห่ง รวมทั้ง วิทยาลัยเทคนิค Mariagerfjord, การศึกษาผู้ใหญ่แฮดซอน, โรงเรียนแฮดซอนและแฮดซอนกโปรดักชัน นครนี้มีซูเปอร์มาร์เกตและร้านค้าเฉพาะอย่างหลากหลาย เมืองนี้ยังมีศูนย์การค้ามีหลังคา (covered) แห่งเดียวใน Himmerland คือ Hadsund Butikscenter

แฮดซอนยังเป็นบ้านเกิดของผู้ประพันธ์ ฮันส์ เคิร์ก (2441–2505)

แฮดซอน ศูนย์
------------

ศูนย์ แฮดซอน ทำเครื่องหมายด้วยสีชมพู
แฮดซอน ศูนย์บริเวณรอบโบสถ์ แฮดซอน - ซึ่งเป็นศูนย์กลางของเมืองทั้ง - และถนนคนเดินเก็บถนนที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกของใจกลางเมือง แฮดซอน ศูนย์เป็นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของ แฮดซอน มีสามวิธีหลัก Alsvej, Himmerlandsgade และร้านขายของถนน

ถนนการค้าใจกลางเมืองที่นอกเหนือไปจากเขตทางเท้าเป็น Vestergade, Street East, Noerregade นมถนนทางรถไฟถนนและ Brogade ถนนสามัญทั้งหมดที่มีทางเท้า เมืองนี้มีสี่สี่เหลี่ยม / สถานที่ของตัวละครที่แตกต่างกันมาก "สแควร์" ตั้งแต่สมัยโบราณศูนย์กลางการค้าของเมืองในวันนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตทางเท้า "ศูนย์การค้า" ตั้งอยู่ในโจฮานและแอ็กเซิลฮอร์น Bech อาคารโรงงานแยมเก่าที่ถูกสร้างขึ้นในปี 1898 ศูนย์เกือบอาเขตครอบคลุมในสองระดับตารางที่สาม "จุดกึ่งกลาง" จาก 1970; ในกรณีของการเปิดพื้นที่ที่มีบริเวณที่จอดรถกลางและร้านค้าตารางที่สี่ "ธนาคารสแควร์" เป็นหนึ่งในสี่เหลี่ยมที่ปูด้วยหินของเมืองโบราณ ชื่อนี้ได้มาจาก แฮดซอน ธนาคาร

บิ๊กสตรีท (ถนนถนนท้องถิ่น)
ร้านค้าถนนเป็นหนึ่งใน แฮดซอน ถนนเก่าแก่ที่สุดและถือกำเนิด 1800 ถนนยังเป็นถนน แฮดซอน หลัก (จากโฮโบ ไปออลบอร์) จนกระทั่งปี 1970 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วย Himmerlandsgade บิ๊กสตรีท ก็ไม่มีอะไรจนกระทั่งก้อนหินในปี 1950 และต่อมาปู ในปี 1990 เปิดตัวในฐานะ บิ๊กสตรีท ถนนคนเดินยางมะตอยและทางเท้าถูกนำตัวขึ้นและถนนที่ปูด้วยกระเบื้อง ในทั้งสองด้านของถนนมี bilges ในที่น้ำไหลลงไปยังจุดสิ้นสุดของเขตทางเท้า ในที่สุดทางตอนเหนือของถนนคนเดินเป็นศูนย์กลางการช้อปปิ้ง แฮดซอน ช้อปปิ้งเซ็นเตอร์ จะจัดในช่วง 2 ชั้นเชื่อมต่อกันด้วยบันไดเลื่อนและรวมถึง 17 ร้านค้าและซูเปอร์มาร์เก็ตสอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BEF44: Population 1 January, by urban areas database from Statistics Denmark
2. ↑  Lokalplan "Facader og skilte i Hadsund" 25. januar 2001. S. 6
3. ↑  เว็บไซต์ช้อปปิ้งเซ็นเตอร์
ตัวอักษร **Ž** (ตัวเล็ก: **ž**) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน Z ที่มีแครอน (caron) อยู่ด้านบน โดยถูกใช้ในบริบทที่หลากหลายในสัทอักษรสากลเสียงนี้แสดงโดยสัญลักษณ์ [ʒ]

สำหรับการใช้ในระบบคอมพิวเตอร์ *Ž* และ *ž* อยู่ที่ยูนิโคด U+017D และ U+017E ตามลำดับ สำหรับคอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการวินโดวส์ สามารถพิมพ์ได้โดยกด Alt+0142 และ Alt+0158 ตามลำดับ

ส่วนใหญ่ **Ž** เป็นตัวอักษรสุดท้ายในพยัญชนะของภาษาที่มีการใช้ตัวอักษรนี้ โดยมีข้อยกเว้นในภาษาเอสโตเนีย และ ภาษาของชาวเติร์ก

ที่มา
-----

สัญลักษณ์เริ่มใช้กับอักษรเช็กในคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยยัน ฮุส นอกจากนี้ยังถูกใช้กับภาษาที่มีความคล้ายกันอย่างภาษาสโลวัก จากภาษาเช็ก ตัวอักษรถูกนำไปใช้ในอักษรโครเอเชีย โดย Ljudevit Gaj ในค.ศ.1830 จากนั้นจึงนำไปสู่อักษรสโลวาเกีย อักษรสโลวีเนีย ภาษาเซอร์เบีย และอักษรบอสเนีย นอกอยากนี้ยังถูกใช้ในภาษาบอลติก บางภาษาในตระกูลภาษาอูราล และภาษาอื่นๆ

ดูเพิ่ม
-------

* Ż
* Rz (digraph)
* Ź

อ้างอิง
-------

* Pullum, Geoffrey K.; Ladusaw, William A. (1996). *Phonetic Symbol Guide*. University of Chicago Press. p. 203.

บันทึก
------
**คนท้าใหญ่** (จีนตัวเต็ม: 让子弹飞, จีนตัวย่อ: 让子弹飞, พินอิน: Ràng Zǐ Dàn Fēi, อังกฤษ: Let the Bullets Fly) ภาพยนตร์แอ๊คชั่นปนตลกสัญชาติจีนร่วมกับฮ่องกงออกฉายเมื่อปลายปี พ.ศ. 2553 ที่จีนและฮ่องกง นำแสดงโดย เจียง เหวิน, โจว เหวินฟะ, หลิว เจียหลิง, เก่อโยว ร่วมด้วยฮูจุน บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย เจียง เหวิน

เรื่องย่อ
---------

ประเทศจีนใน ค.ศ. 1920 ในยุคขุนศึกเป็นใหญ่ หลังการปฏิวัติซินไฮ่ หม่าปังเต๋อ (เก่อโยว) พร้อมด้วยภริยา (หลิว เจียหลิง) และเสธ.ทัง กำลังเดินทางไปรับตำแหน่งเจ้าเมืองทางตอนใต้ของประเทศด้วยการซื้อตำแหน่ง แต่แล้วขบวนรถไฟก็ถูกดักปล้นจาก จางหม่าจื่อ (เจียง เหวิน) หัวหน้าขบวนการโจรที่แม่นปืน จางหม่าจื่อจับกุมตัว หม่าปังเต๋อ ไว้ ส่วนเสธ.ทังเสียชีวิตระหว่างถูกปล้น ในขบวนรถไฟไม่มีทรัพย์สินเงินทอง จางหม่าจื่อจึงคิดสวมรอยปลอมตัวเป็นหม่าปังเต๋อเจ้าเมืองคนใหม่แทน เพื่อไปหาเงินข้างหน้าและให้หม่าปังเต๋อ เป็นเสนาธิการ ทัง (ตามที่หม่าปังเต๋อโกหกเพื่อเอาตัวรอดระหว่างถูกปล้นยึดตำแหน่ง) ที่เมืองมีเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลที่ขูดรีดชาวบ้านอยู่ คือ หวงซื่อหลาง (โจว เหวินฟะ) ซึ่งหวงซื่อหลางเองก็ต้องการใช้เจ้าเมืองคนใหม่นี้เพื่อการค้าฝิ่น ขณะที่จางหมาจื่อเองก็จะหลอกใช้หวงซื่อหลางเองด้วยเช่นกัน การหักเหลี่ยมเฉือนมุมและการแย่งชิงความเป็นใหญ่กันของทั้ง 2 ฝ่ายจึงบังเกิดขึ้น โดยมีหม่าปังเต๋อเจ้าเมืองตัวจริงที่โดนลดตำแหน่งโดยตัวเองโดยไม่เจตนา เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งแทรกอยู่ในเรื่องราวการเฉือนคมที่เข้มข้น

เบื้องหลังและความสำเร็จ
-----------------------

*Let the Bullets Fly* เป็นผลงานการแสดง การกำกับ และการเขียนบทเองของ เจียง เหวิน นักแสดงชาวจีนที่ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์ 2 เรื่องก่อนหน้านั้นที่เจ้าตัวเป็นผู้กำกับเอง คือ *In the Heat of the Sun* และ *Devils on the Doorstep*

ทุนในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้สูงถึง 600 ล้านบาท ได้นักแสดงชื่อดังอย่าง โจว เหวินฟะ, หลิว เจียหลิง ร่วมด้วย ฮูจุน ในฐานะนักแสดงสมทบ โดยเป็นภาพยนตร์ในแบบแอ๊คชั่นแบบภาพยนตร์คาวบอยตะวันตก ผสมด้วยฉากการยิงปืนแบบบ้าระห่ำในแบบภาพยนตร์มาเฟียเจ้าพ่อฮ่องกงอย่าง *เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้* หรือ *โหดเลวดี* ที่เคยสร้างชื่อให้แล้วกับ โจว เหวินฟะ ในอดีต ผสมด้วยมุขตลกแบบตลกร้ายแบบกวน ๆ ที่ชิงไหวชิงพริบไม่ได้เตรียมการในสถานการณ์แต่ละตอนตลอดทั้งเรื่อง

เมื่อเปิดฉายแล้ว ทำรายได้เป็นอันดับ 1 ทันทีในฮ่องกงและจีน และถือเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากที่สุดตลอดกาลในจีนแผ่นดินใหญ่ โดยทำรายได้ได้ถึง 650 ล้านหยวน (3,250 ล้านบาท) เอาชนะภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดฟอร์มใหญ่อย่าง *Avatar* ได้อีกต่างหาก

สำหรับในประเทศไทย นำเข้าฉายโดย สหมงคลฟิล์ม โดยกำหนดฉายไว้ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 แต่แล้วก็ได้เลื่อนไปเข้าฉายในช่วงเทศกาลตรุษจีนแทน แล้วก็เลื่อนอีก จนในที่สุดเข้าฉายในวันที่ 13 เมษายน ปีเดียวกัน ในช่วงเทศกาลสงกรานต์

ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางที่ดี โดยในเว็บไซต์ IMDb ให้คะแนนไปทั้งหมด 8 ดาวซึ่งนับว่าสูงมาก จากทั้งหมด 10 ดาว

* **รางวัล**
	+ **ภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยม ครั้งที่ 31**
		- ออกแบบเครื่องแต่งกาย และแต่งหน้ายอดเยี่ยม: วิลเลียม จาง ซู่ผิง

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2011-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Let the Bullet Fly คนท้าใหญ่ จากเอ็มไทย
2. ↑  คนท้าใหญ่ แรง ทำเงินสูงสุดในประวัติศาสตร์จีน จากกระปุกดอตคอม
3. ↑  จาก IMDb
4. ↑  เก็บถาวร 2012-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน "A Simple Life" กวาด 5 สาขาใหญ่ "รางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง" จากผู้จัดการออนไลน์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลและรายละเอียดภาพยนตร์จาก IMDb
* ตัวอย่างภาพยนตร์
**ซฺหวินจวิ้นหวัง** พระนามเดิม**อิ้นที** (胤禵) (16 มกราคม ค.ศ. 1688 – 13 มกราคม ค.ศ. 1756) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 14 ของจักรพรรดิคังซีที่ประสูติจากจักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน อีกทั้งเป็นพระอนุชาร่วมพระราชมารดากับจักรพรรดิยงเจิ้ง เมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งขึ้นครองราชย์ได้ทรงให้พระเชษฐาและพระอนุชาเปลี่ยนพระนาม เจ้าชายอิ้นถีจึงเปลี่ยนพระนามเป็น**ยฺหวิ่นที** (允禵)

พระราชประวัติ
-------------

อิ้นถีเมื่อแรกประสูติมีพระนามว่าอิ้นเจิ้ง (胤祯) เนื่องจากออกเสียงใกล้เคียงกับพระเชษฐาอิ้นเจิน จึงได้เปลี่ยนพระนามเป็นอิ้นที (胤禵) และเมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งได้ครองราชย์ก็ทรงต้องเปลี่ยนพระนามเป็นยฺหวิ่นที (允禵) ถึงแม้พระองค์จะมีพระราชมารดาเดียวกับจักรพรรดิยงเจิ้ง แต่ทั้งสองพระองค์ก็ไม่ค่อยถูกกันนัก อีกทั้งอิ้นถียังอยู่ฝ่ายเดียวกับเจ้าชาย อิ้นซื่อ ซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามกับจักรพรรดิยงเจิ้ง ทำให้พี่น้องคู่นี้มีเรื่องให้บาดหมางกันอยู่เสมอ

ในปี ค.ศ. 1718 หลังความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิชิงในสงครามที่ทิเบต อิ้นทีได้รับแต่งตั้งจากจักรพรรดิคังซีเป็นแม่ทัพนำกำลังทหาร 300,000 คน เข้าสู่ทิเบต ทรงประสบความสำเร็จในการทำสงครามเป็นอย่างมาก จึงเกิดกระแสที่ว่าจักรพรรดิคังซีจะทรงแต่งตั้งอิ้นถีเป็นรัชทายาท แต่ในปี ค.ศ. 1722 จักรพรรดิคังซีสวรรคต ได้ทรงเขียนพระราชพินัยกรรมแต่งตั้งเจ้าชายสี่อิ้นเจินเป็นรัชทายาท เมื่ออิ้นทีได้ทราบข่าวการสวรรคตของพระราชบิดา ก็ได้รีบเดินทางกลับปักกิ่ง อิ้นทีเมื่อถึงปักกิ่งได้แสดงอาการขัดขืนต่อจักรพรรดิยงเจิ้งและองค์จักรพรรดิเองก็ทรงไม่วางใจต่ออิ้นที จึงมีรับสั่งให้กักตัวอิ้นถีไว้แต่ในวัง พร้อมทั้งปลดจากตำแหน่งแม่ทัพและตำแหน่งอ๋องด้วย จนจักรพรรดิยงเจิ้งสวรรคตในปี ค.ศ. 1735 จักรพรรดิเฉียนหลงได้มีรับสั่งปล่อยตัวอิ้นทีพร้อมคืนตำแหน่งอ๋อง อิ้นทีก็ทรงอยู่ในตำแหน่งซฺหวินจวิ้นหวังจนสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1756

พระบรมวงศานุวงศ์
----------------

* พระราชบิดา : จักรพรรดิคังซี
* พระราชมารดา : จักรพรรดินีเซี่ยวกงเหริน
* พระชายา
	+ พระชายาเอก จากสกุลหวันเอี๋ยน
	+ พระชายา จากสกุลซวูซวูเจี๋ยหลัว
	+ พระชายา จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจี๋ยหลัว
	+ พระชายา จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจี๋ยหลัว
	+ พระชายา จากสกุลอู๋
* พระโอรส
	+ เจ้าชายหงชุน (弘春,1703–1739) อี่เก๋อไท่จวิ้นหวัง (已革泰郡王,1723-1724และ1726-1735)
	+ เจ้าชายหงหมิง (弘明,1705-1767) กงเล่ยเป้ยเล่อ (恭勤貝勒,1735-1767)
	+ เจ้าชายหงอิ้ง (弘映,1707-?)
	+ เจ้าชายหงข่าย (弘暟,1707-?)
* พระธิดา
	+ เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
	+ เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ
	+ เจ้าหญิงกู้ซานเก๋อเก๋อ
	+ เจ้าหญิงกู้ซานเก๋อเก๋อ
	+ เจ้าหญิงเหอซั่วเก๋อเก๋อ
	+ เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม
	+ เจ้าหญิงตัวหลัวเก๋อเก๋อ