โทมัส ฮอบส์ วาดโดย John Michael Wright
**โทมัส ฮอบส์** (Thomas Hobbes) (5 เมษายน พ.ศ. 2131 (ค.ศ. 1588) — 4 ธันวาคม พ.ศ. 2222 (ค.ศ. 1679)) เป็นนักปรัชญาการเมือง ชาวอังกฤษ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานที่สำคัญคือหนังสือชื่อ *Leviathan* ที่เขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2194 หนังสือเล่มนี้กลายเป็นฐานประเด็นในแนวปรัชญาการเมืองตะวันตกในสมัยต่อมาในเกือบทุกแนว

ถึงแม้ว่าทุกคนได้รู้จักโทมัส ฮอบส์จากงานเขียนเกี่ยวกับปรัชญาการเมืองตะวันตกก็จริง แต่ที่จริงแล้วฮอบส์ได้สร้างผลงานที่เป็นประโยชน์ไว้อีกหลายด้าน เช่น ประวัติศาสตร์ เรขาคณิต เทววิทยา จริยธรรม รวมทั้งด้านปรัชญาทั่ว ๆ ไปอีกหลายเรื่อง และที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบันว่า รัฐศาสตร์ (political science) นอกจากนี้สิ่งที่ฮอบบส์เชื่อที่ว่า "*มนุษย์นั้นโดยธรรมชาติมีการร่วมมือกันก็โดยมุ่งผลประโยชน์ส่วนตัว*" ซึ่งข้อคิดนี้ได้รับการพิสูจน์ในทฤษฎีของ *ปรัชญามานุษยวิทยา*ต่อเนื่องมาอย่างยาวนาน

ชีวิตในวัยเยาว์และการศึกษา
--------------------------

**โทมัส ฮอบส์** เกิดที่วิลท์ไชร์ ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของพระราชาคณะแห่งชาร์ลตัน และ เวสต์พอร์ตซึ่งหนีออกจากประเทศอังกฤษเนื่องจากการกลัวโทษแขวนคอและปล่อยลูก 3 คนทิ้งไว้ให้พี่ชายชื่อฟรานซิสดูแล ฮอบบส์ได้เข้าเรียนในโรงเรียนโบสถ์ตั้งแต่อายุ 4 ขวบ และเรียนต่อในชั้นที่สูงขึ้นตามลำดับ ฮอบส์เป็นนักเรียนดีและได้เข้าเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยที่เฮิร์ทฟอร์ดคอลเลจ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเมื่อ พ.ศ. 2146 ที่มหาวิทยาลัย ฮอบส์ได้เป็นครูกวดวิชาให้กับบุตรชายของวิลเลียม คาเวนดิช บารอนแห่งฮาร์ดวิกซึ่งกลายเป็นมิตรภาพกับครอบครัวนี้อย่างต่อเนื่องกันไปชั่วชีวิต

ฮอบบส์กลายเป็นคู่หูของวิลเลียมผู้เยาว์ ได้ร่วม "การท่องเที่ยวครั้งใหญ่" (Grand tour -ประเพณีของคนอังกฤษชั้นสูงวัยหนุ่มระหว่างประมาณ พ.ศ. 2200 - พ.ศ. 2360 เพื่อท่องยุโรปแผ่นดินใหญ่เพื่อเรียนรู้ แสวงหาและสัมผัสกับปรัชญาและวิทยาศาสตร์ใหม่ ๆ ที่รุ่งเรืองในที่นั้น) ฮอบบส์ได้สัมผัสกับวิทยาศาสตร์และวิธีการคิดเชิงวิฤติของยุโรปซึ่งแตกต่างกับ "ปรัชญาอัสมาจารย์" (scholastic philosophy) ที่ได้เขาเคยเรียนที่ออกซฟอร์ดซึ่งมุ่งเรียนอย่างจริงจังทางกรีกคลาสสิกและละติน

แม้ว่าฮอบส์จะมีโอกาสได้คลุกคลีกับนักปรัชญามีชื่อเช่น เบน จอนสัน และ ฟรานซิส เบคอนมานานแต่ก็ไม่ได้สนใจด้านปรัชญาจนกระทั่งถึงหลังจาก พ.ศ. 2172 คาเวนดิชซึ่งได้เลื่อนเป็นเอร์ลแห่งเดวอนไชร์ผู้เป็นนายจ้างฮอบส์ได้เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2171 และภริยาหม้ายของคาเวนดิชได้บอกเลิกจ้างเขา แต่ในเวลาต่อมาฮอบบส์ก็ได้งานใหม่เป็นครูกวดวิชาให้กับลูกของเซอร์เกอร์วาส คลิฟตันซึ่งส่วนใหญ่ทำงานในปารีสและจบลงเมื่อ พ.ศ. 2174 เนื่องจากการได้พบกับครอบครัวคาเวนดิชอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้เป็นงานกวดวิชาให้กับลูกชายของนักเรียนเก่า ในช่วงต่อมาอีก 7 ปี ฮอบส์ได้เพิ่มพูนความรู้ด้านปรัชญาไปพร้อมกับงานกวดวิชาซึ่งทำให้เขาเกิดความอยากรู้อยากอภิปรายเกี่ยวปรัชญามากขึ้นและได้กลายเป็นนักอภิปรายปรัชญาหลักที่เป็น "ขาประจำ" ในยุโรป และจากปี พ.ศ. 2180 เป็นต้นมา ฮอบส์ได้ถือว่าตนเองเป็นนักปรัชญาและผู้รอบรู้

ปารีส
-----

ที่ปารีสฮอบส์ได้ศึกษาลัทธิปรัชญาในหลาย ๆ ด้านและได้ทดลองเข้าถึงปัญหาด้วยแนวทางฟิสิกส์ ได้พยายามไปถึงการวางระบบความคิดที่ละเอียดบรรจงขึ้นซึ่งได้กลายเป็นงานที่ฮอบบ์ได้อุทิศชีวิตให้ ฮอบส์ได้ทำศาสตรนิพนธ์หลายเรื่อง เช่นเกี่ยวกับลัทธิที่เป็นระบบเกี่ยวกับร่างกายเพื่อแสดงให้เห็นว่าปรากฏการณ์ทางกายภาพสามารถอธิบายอาการเคลื่อนไหวได้อย่างไร ฮอบบ์ได้แยกเอา *มนุษย์* ออกจาก*อาณาจักรของธรรมชาติ*และ*พืชพรรณ* ในอีกศาสนตรนิพนธ์หนึ่ง ฮอบบ์ได้แสดงให้เห็นว่าการเคลื่อนไหวเฉพาะบางอย่างของร่างกายเนื่องมาจากผลของปรากฏการณ์*ผัสสาการ* (ศัพท์ปรัชญา = sensation) *ความรู้* *วิภาพ* (ความชอบ = affection) และ*กัมมภาวะ* (ความดูดดื่ม, กิเลส = passion) และสุดท้ายในศาสตรนิพนธ์อันลือชื่อ ฮอบบ์แสดงให้เห็นว่ามนุษย์ถูกผลักดันเข้าสังคมได้อย่างไรและตั้งประเด็นว่าจะต้องออกกฎระเบียบใช้บังคับหากไม่ต้องการให้มนุษย์ต้องตกสู่ "ความเหี้ยมโหดและความทุกข์ระทม" ทำให้ฮอบบ์เสนอการรวมปรากฏการณ์ที่ว่าแยกกันของ *ร่างกาย"* มนุษย์*และ* รัฐ *เข้าเป็นหนึ่งเดียว*

โทมัส ฮอบบ์กลับบ้านเมื่อ พ.ศ. 2180 ในขณะที่อังกฤษกำลังเกิดสงครามกลางเมืองสู้กันระหว่างบิชอปซึ่งมีผลกระทบต่องานศึกษาค้นคว้าทางปรัชญา แต่ฮอบส์ก็สามารถเขียนศาสตรนิพนธ์เรื่อง "Human Nature" และ "De Corpore Politico" แล้วเสร็จและตีพิมพ์ร่วมกันภายหลังใน 10 ปีต่อมาในชื่อ "The Element Of Law" 

ในปี พ.ศ. 2183 ฮอบส์ได้หนีกลับไปฝั่งเศสอีกครั้งด้วยรู้ว่าการเผยแพร่ศาสตรนิพนธ์ที่เขาเขียนขึ้นกำลังให้ร้ายแก่ตัวเอง คราวนี้ฮอบส์ไม่ได้กลับบ้านอีกเป็นเวลา 11 ปี ฮอบส์ได้เขียนหนังสืออื่น ๆ อีกหลายเล่มเกี่ยวกับปรัชญาการเมือง เขาเกิดในยุคเดียวกับ เดส์การตส์ และเขียนบทวิจารณ์ตอบบทหนึ่งของหนังสือ *"การครุ่นคิด"* ของเดส์การตส์ซึ่งตีพิมพ์เมื่อพ.ศ. 2184 งานเขียนหลาย ๆ เรื่องของฮอบส์ได้ส่งให้เขามีชื่อเสียงมากขึ้นในวงวิชาการด้านปรัชญา

เลอไวอะทัน
----------

Frontispiece of *Leviathan*
"เลอไวอะทัน" (Leviathan) (พ.ศ. 2194) เป็นศาสตรนิพนธ์ชิ้นเอกด้านปรัชญาทางการเมืองที่ฮอบส์ใช้เผยแพร่ "ลัทธิพื้นฐานของสังคมกับรัฐบาลที่ชอบธรรม" ซึ่งเนื้อหาของหนังสือนี้ได้กลายเป็นต้นตำหรับของงานวิชาการทางปรัชญาด้าน "สัญญาประชาคม" และในหนังสือ "สภาวะตามธรรมชาติของมวลมนุษย์" ในเวลาต่อมา ซึ่งว่าในขณะที่คน ๆ หนึ่งที่อาจแข็งแรงหรือฉลาดกว่าใคร ๆ แต่เมื่อกำลังจะถูกฆ่าให้ตาย ในฐานะมนุษย์ตามสภาวะตามธรรมชาติ เมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็จะต่อสู้ทุกวิถีทาง ฮอบส์ถือว่าการต่อสู้ป้องกันตัวเพื่อเอาชีวิตรอดจากสิ่งใดก็ตามในโลกเป็นสิทธิ์และความจำเป็นตามธรรมชาติของมนุษย์ 

*เลอไวอะทัน*เป็นงานที่ฮอบส์เขียนขึ้นในระหว่างความยากลำบากของสงครามกลางเมืองของอังกฤษที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงที่มีการเรียกร้องให้มีรัฐบาลกลางที่เข้มแข็งเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความไม่ลงรอยที่นำไปสู่สงครามกลางเมือง มีการยอมให้ใช้อำนาจมากไปบ้างเพื่อรักษาสันติภาพ ด้วยสภาวะความยุ่งเหยิงทางการเมืองขณะนั้นทำให้ทฤษฎีทางการเมืองของฮอบส์ที่ว่า องค์อธิปัตย์ หรือ อำนาจอธิปไตยควรมีอำนาจในการควบคุมพลเรือน ทหาร ตุลาการ และศาสนาได้รับการยอมรับ

ฮอบส์แสดงออกมาอย่างเปิดเผยว่าองค์อธิปัตย์จะต้องมีอำนาจครอบคลุมไปถึงศรัทธาและลัทธิ และว่าถ้าไม่ทำเช่นนั้นย่อมเป็นการนำไปสู่ความแตกแยกในที่สุด

### ฮอบบีเซียน (Hobbesian)

คำว่า *ฮอบบีเซียน* ในภาษาอังกฤษใหม่บางครั้งหมายถึงสถานการณ์ของการแข่งขันที่ไม่มีการควบคุม มีแต่ความเห็นแก่ตัวและไร้อารยธรรม เป็นความหมายที่นิ่งแล้ว แต่ก็เพี้ยนไม่ตรงความเป็นจริงด้วยเหตุผล 2 ประการคือ ประการแรก*เลอไวอะทัน*ได้พรรณาสถานการณ์นี้ไว้จริงแต่เพื่อเพียงใช้สำหรับการวิจารณ์ อีกประการหนึ่งฮอบส์และเป็นหนอนหนังสือเป็นกระดากที่จะชี้แจง อีกความหมายหนึ่งที่ใช้เกือบทันทีหลังการตีพิมพ์คือ "อำนาจคือธรรม"

ชีวิตบั้นปลาย
-------------

ฮอบส์ได้พยายามตีพิมพ์ผลงานด้านคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ที่ไม่ค่อยดีนักไปพร้อม ๆ กับงานด้านปรัชญา ในช่วงของ *ยุคปฏิสังขรณ์* (The Restoration) (การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ ราชวงศ์สกอตแลนด์ และราชวงศ์ไอร์ริชโดยพระเจ้าชาร์ลที่ 2 กษัตริย์หนุ่มของอังกฤษ) ชื่อเสียงของฮอบส์ได้โด่งดังขึ้นจนพระเจ้าชาร์ล ที่ 2 ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของฮอบส์เมื่อครั้งยังเป็นปรินซ์ออฟเวลล์ลี้ภัยอยู่ในปารีสจำได้ จึงมีรับสั่งให้ฮอบส์เข้ารับราชการในราชสำนักและพระราชทานบำนาญแก่ฮอบส์ปีละ 100 ปอนด์ 

พระเจ้าชาร์ลต้องช่วยปกป้องฮอบส์จากการถูกกล่าวหาว่าเขียนหนังสือหมิ่นศาสนาและไม่ยอมรับว่าพระเจ้ามีตัวตนจากซึ่งเกิดจากความพยายามของรัฐสภาที่จะออกกฎหมายเพื่อเอาผิดฮอบส์ แม้จะเอาผิดฮอบส์ไม่ได้ แต่ก็มีผลทำให้ฮอบส์ไม่กล้าตีพิมพ์งานของเขาในอังกฤษอีก

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2222 ฮอบส์ป่วยด้วยโรคเกี่ยวกับกระเพาะปัสสาวะ ตามด้วยภาวะเส้นเลือดในสมองแตกจนเป็นอัมพาต ฮอบส์เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 4 ธันวาคมปีนั้น ด้วยวัย 91 ปี ศพได้รับการฝังที่สนามของโบสถ์อัลท์ฮักนาล ในเดวอนไชร์ ประเทศอังกฤษ

โทมัส ฮอบส์ มีอายุยืนยาวมาก มีชีวิตอยู่ตรงกับระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระมหาธรรมราชา และสมเด็จพระเพทราชาในสมัยอยุธยาซึ่งในช่วงนั้นมีกษัตริย์อยุธยาครองราชย์รวมแล้วถึง 12 รัชกาล

อ้างอิง
-------

* Macpherson, C. B. (1962). The Political Theory of Possessive Individualism: Hobbes to Locke. Oxford: Oxford University Press.
* Robinson, Dave & Groves, Judy (2003). Introducing Political Philosophy. Icon Books. ISBN 1-84046-450-X.

| * ด
* ค
* ก
นักปรัชญาตะวันตกคนสำคัญ |
| --- |
| 
ก่อนโสกราตีส · เธลีส · โสกราตีส · เพลโต · อาริสโตเติล · เอพิคิวรัส · โพลตินัส · พีร์โร · ออกัสตินแห่งฮิปโป · โบอีเทียส · อัลฟาราบี · แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี · ปีแยร์ อาเบลา · อะเวร์โรอีส · ไมมอนิดีส · ทอมัส อไควนัส · อัลแบร์ตุส มาญุส · ดันส์ สโกตัส · รามอง ยูย์ · วิลเลียมแห่งออกคัม · โจวันนี ปีโก เดลลา มีรันโดลา · มาร์ซิลิโอ ฟิชีโน · มีแชล เดอ มงตาญ · เรอเน เดการ์ต · โทมัส ฮอบส์ · แบลซ ปัสกาล · บารุค สปิโนซา · จอห์น ล็อก · นีโกลา มาลบรองช์ · กอทท์ฟรีด ไลบ์นิซ · จัมบัตติสตา วีโก · ชูเลียง โอเฟรย์ เดอ ลา เมตรี · จอร์จ บาร์กลีย์ · มงแต็สกีเยอ · เดวิด ฮูม · วอลแตร์ · ฌ็อง-ฌัก รูโซ · เดอนี ดีเดอโร · แฮร์เดอร์ · อิมมานูเอล คานต์ · เจเรอมี เบนทัม · ฟรีดริช ชไลเออร์มาเคอร์ · โยฮัน ก็อทลีพ ฟิชเทอ · เฮเกิล · ฟรีดริช ชิลเลอร์ · ฟรีดริช ฟอน ชเลเกิล · อาเทอร์ โชเพนเฮาเออร์ · เซอร์เอิน เคียร์เกอกอร์ · เฮนรี เดวิด ทอโร · ราล์ฟ วอลโด เอเมอร์สัน · จอห์น สจวร์ต มิลล์ · คาร์ล มาคส์ · มีฮาอิล บาคูนิน · ฟรีดริช นีทเชอ · วลาดีมีร์ โซโลวีฟ · วิลเลียม เจมส์ · วิลเฮล์ม ดิลเทย์ · เพิร์ซ · กอทท์ลอบ เฟรเกอ · เอดมุนด์ ฮุสเซิร์ล · อองรี แบร์ซง · แอนสท์ คัสซิเรอร์ · จอห์น ดิวอี · เบนาเดตโต โกรเช · โคเซ ออร์เตกา อี กัสเซต · แอลฟริด นอร์ท ไวต์เฮด · เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ · ลุดวิจ วิทท์เกนชไตน์ · แอนสท์ บลอค · เกออร์ก ลูคัช · มาร์ติน ไฮเดกเกอร์ · รูดอล์ฟ คาร์นาพ · ซีโมน แวย · มอรีซ แมร์โล-ปงตี · ฌ็อง-ปอล ซาทร์ · ไอย์น แรนด์ · ซีมอน เดอ โบวัวร์ · จอร์จ บาไตลล์ · ธีโอดอร์ อดอร์โน · มักซ์ ฮอร์คไฮเมอร์ · ฮานนาห์ อเรนดท์ · กอร์เนลีอุส กาสโตรีอาดิส |  |


| * ด
* ค
* ก
ปรัชญาสังคมและการเมือง |
| --- |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | 
ปรัชญาเศรษฐศาสตร์ **·** 
ปรัชญาการศึกษา **·** 
ปรัชญาประวัติศาสตร์ **·** 
นิติศาสตร์ **·** 
ปรัชญาสังคมศาสตร์ **·** 
ปรัชญาความรัก
 |
| หัวข้อสำคัญ | 
สังคม **·** 
สงคราม **·** 
กฎหมาย **·** 
ความยุติธรรม **·** 
สันติภาพ **·** 
สิทธิมนุษยชน **·** 
การปฏิวัติ **·** 
การดื้อแพ่ง **·** 
ประชาธิปไตย **·** 
สัญญาประชาคม
 |
| ทฤษฎีทางสังคม | 
อนาธิปไตย **·** 
อำนาจนิยม **·** 
อนุรักษนิยม **·** 
เสรีนิยม **·** 
อิสรนิยม **·** 
ชาตินิยม **·** 
สังคมนิยม **·** 
ประโยชน์นิยม **·** 
ทฤษฎีความขัดแย้ง **·** 
ทฤษฎีความเห็นหมู่
 |
| บุคคลที่เกี่ยวข้อง | 
เพลโต **·** 
โสกราตีส **·** 
อริสโตเติล **·** 
ขงจื๊อ **·** 
นักบุญออกัสติน **·** 
นักบุญโทมัส อควีนาส **·** 
มาเกียเวลลี **·** 
ฮอบส์ **·** 
ล็อก **·** 
รูโซ **·** 
มงแต็สกีเยอ **·** 
วอลแตร์ **·** 
อดัม สมิธ **·** 
โรเบิร์ต พีล **·** 
เอ็ดมันด์ เบิร์ก **·** 
มิล **·** 
แฟรงคลิน **·** 
ไลบ์นิซ **·** 
คานท์ **·** 
ทอโร **·** 
มหาตมา คานธี
 |