recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
วิลลา เคเธอร์(Willa Cather, 1936)
**วิลลา ซิเบิร์ต เคเธอร์** (Willa Siebert Cather 7 ธันวาคม ค.ศ. 1873 – 24 เมษายน ค.ศ. 1947)เป็นนักเขียนหญิงชาวอเมริกันผู้มีถิ่นกำเนิดในรัฐเวอร์จิเนีย เธอเป็นพี่คนโตของน้องๆ อีกห้าคน เมื่อวิลลาอายุได้ 10 ขวบ ครอบครัวของเธอย้ายถิ่นฐานไปตั้งรกรากทำฟาร์มอยู่ที่รัฐเนแบรสกา แต่เพียงสองปีต่อมาครอบครัวเคเธอร์ก็ย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง ซึ่งผู้คนและการใช้ชีวิตในดินแดนทุ่งหญ้าตอนเหนือของอเมริกานี้เองที่กลายมาเป็นส่วนสำคัญในงานเขียนของเธอภายหลัง หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งเนแบรสกา-ลิงคอล์นแล้ว วิลลาได้ย้ายไปอยู่รัฐเพนซิลเวเนีย โดยยึดอาชีพครูสอนภาษาอังกฤษและภาษาละตินในโรงเรียนมัธยม ต่อมาก็เข้ามาอยู่นิวยอร์ก ทำงานเป็นบรรณาธิการนิตยสารชั้นนำในยุคนั้น คือ McClure’s (ค.ศ. 1906-1912) งานเขียนของวิลลามีทั้งบทกวี เรื่องสั้น บทความ ตลอดจนนวนิยายซึ่งมีทั้งหมดรวม 12 เรื่อง ในจำนวนนั้นเรื่องที่มีชื่อเสียงโด่งดังได้แก่ O Pioneers!, My Antonia และ Death Comes to the Archbishop มีอีกสองเรื่องถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ นอกจากนี้นวนิยายเรื่อง One of Ours ก็คว้ารางวัลพูลิตเซอร์มาให้แก่เธอในปีค.ศ. 1923 วิลลา เคเธอร์เสียชีวิตในนิวยอร์กเมื่ออายุได้ 73 ปี

**คำคม :** There are only two or three human stories, and they go on repeating themselves as fiercely as if they had never happened before. *(เรื่องราวมนุษย์มีเพียงสองหรือสามเรื่อง และเรื่องราวเหล่านี้ก็เกิดซ้ำรอยแล้วเล่าอย่างภาคภูมิใจราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน)*

ผลงานนวนิยาย
------------

* Alexander's Bridge (ค.ศ. 1912)
* O Pioneers (ค.ศ. 1913)
* The Song of the Lark (ค.ศ. 1915)
* My Antonia (ค.ศ. 1918)
* One of Ours (ค.ศ. 1922)
* A Lost Lady (ค.ศ. 1923)
* The Professor's House (ค.ศ. 1925)
* My Mortal Enemy (ค.ศ. 1926)
* Death Comes for the Archbishop (ค.ศ. 1927)
* Shadows on the Rock (ค.ศ. 1931)
* Lucy Gayheart (ค.ศ. 1935)
* Sapphira and the Slave Girl (ค.ศ. 1940)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Willa Cather ข้อมูลเกี่ยวกับวิลลา เคเธอร์ ที่มหาวิทยาลัยแห่งเนแบรสกา-ลิงคอล์น (ภาษาอังกฤษ)
* กองทุนวิลลา เคเธอร์ (ภาษาอังกฤษ)
* ผลงานของวิลลา เคเธอร์ ที่โครงการ Gutenberg (ภาษาอังกฤษ)

  

### ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

* เพื่อนบ้านนาม ‘โรซิคกี้’ (Neighbour Rosicky) เก็บถาวร 2006-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*นวนิยายสะท้อนชีวิตในเมืองกับชนบท ด้วยวิธีเล่าเรื่องชวนซาบซึ้งประทับใจ*

---

  

บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม เก็บถาวร 2005-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
บทความนี้เกี่ยวกับวิดีโอเกมที่รีบู๊ตชุดเกมปี พ.ศ. 2558 สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ นีดฟอร์สปีด ซิ่งเต็มสปีดแค้น สำหรับชุดวิดีโอเกม ดูที่ นีดฟอร์สปีด

**นีดฟอร์สปีด** (อังกฤษ: Need For Speed) เป็นเกมรูปแบบ แข่งรถในรูปแบบโลกเปิด ที่พัฒนาโดย Ghost Games และจัดจำหน่ายโดย อิเลคโทรนิค อาร์ต โดยภาคนี้เป็นภาคที่ 22 และเป็นภาค ***รีบุ๊ต*** ในซีรีส นีดฟอร์สปีด ทั้งในเรื่องฉากการเล่นที่มีทั้งในตอนกลางวัน และในตอนกลางคืน มีระบบการปรับแต่งแบบใหม่ ให้สามารถปรับแต่งได้ง่ายขึ้น สวยขึ้น ตามใจชอบมากขึ้น และยังมีการปรับปรุงทั้งในเรื่องกราฟิก การเล่น และเนื้อหาอีกด้วย โดยวางจำหน่ายในเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน 4 , เอกซ์บอกซ์ วัน ในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในวันที่ 15 มีนาคม 2559

การพัฒนา
--------

ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2015 ทางอิเลคโทรนิค อาร์ต ได้ออกตัวอย่างวิดีโอเกมใหม่ บนยูทูป ซึ่งเป็นซื่อ Need For Speed ไม่ใช่ซื่อ Need For Speed : Underground 3 ตามที่คาดไว้

ในวันที่ 29 พฤษภาคม 2015 ทางอิเลคโทรนิค อาร์ต ได้กล่าวมาว่า "เกมนี้ ต้องใช้อินเทอร์เน็ตตลอดเวลา" แต่ทางทีมงานผู้พัฒนาได้ยืนยันมาอีกว่า "เป็นประโยชน์ในทางด้านบวก (the benefits are nice)"

ในวันที่ 14 กันยายน 2015 ทางอิเลคโทรนิค อาร์ต ได้แจ้งถึงผู้ที่จะเล่นบน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นั้น ได้ขอเลื่อนวางจำหน่ายเป็นวันที่ 15 มีนาคม 2016 สาเหตุ เนื่องจากผู้พัฒนาบริษัท โกสต์เกมส์ ให้เหตุผลในการตัดสินใจเลื่อนการวางจำหน่ายในครั้งนี้ว่า "ต้องการเวลาเพิ่มเติมในการปรับปรุงกราฟิกสำหรับเวอร์ชัน PC และจะทำการรวมเนื้อหาทั้งหมดที่ถูกเพิ่มเติมเข้าไปในเวอร์ชัน console ในช่วงเวลาที่ถูกเลื่อนดังกล่าวให้กับเวอร์ชัน PC ได้เล่นแน่นอนในวันแรกที่วางจำหน่าย" พร้อมทั้งนี้ ในช่วงเวลาเดียวกันบนยูทูป ได้โพสต์วิดีโอกล่าวเพิ่มเติมสำหรับพีซีมาว่า "ใน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นั้น เค้าจะไม่ให้ทำจำกัดไว้ เพราะจะทำเฟรมเรตแบบปลดล็อก (บน เพลย์สเตชัน 4 , เอกซ์บอกซ์ วัน ล็อกเฟรมเรตไว้) และจะทำกราฟิคตระการตาให้ได้ ให้ไปรองรับหน้าจอในระดับ 4K และรองรับการเปลี่ยนเกียร์แบบแมนนวล"

พร้อมทั้งนี้ เกมนี้จะไม่มี DLC ให้อัปเดตกัน แต่จะอัปเดตให้แบบรถใหม่ ๆ แทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เลื่อนตามระเบียบ! Need for Speed เวอร์ชัน PC เลื่อนไปออกปีหน้า". Baagames. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "วิดีโอ "Need for Speed - PC Reveal"".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ

| * ด
* ค
* ก
*นีดฟอร์สปีด* |
| --- |
| 
* รายชื่อวิดีโอเกม
* ภาพยนตร์
* ออโตลอก

 |
| เกม | *เดอะนีดฟอร์สปีด* (1994) **·** *II* (1997) **·** *III: ฮอตเพอร์ซูต* (1998) **·** *ไฮสเทคส์* (1999) **·** *ปอร์เช่อันลีชด์* (2000)  **·** *ฮอตเพอร์ซูต 2* (2002)  **·**  *อันเดอร์เกราน์ด* (2003) **·** *อันเดอร์เกราน์ด 2* (2004) **·** *โมสท์วอนเต็ด* (2005) **·** *คาร์บอน* (2006) **·** *โปรสตรีท* (2007) **·** *อันเดอร์คัฟเวอร์* (2008)  **·**  *ชิฟต์* (2009) **·** *ไนโตร* (2009) **·** *เวิลด์* (2010) **·** *ฮอตเพอร์ซูต* (2010) **·** *ชิฟต์ 2: อันลีชต์* (2011) **·** *เดอะรัน* (2011)  **·**  *โมสท์วอนเต็ด* (2012) **·** *ไรวัลส์* (2013) **·** *โนลิมิต* (2015) **·** *นีดฟอร์สปีด* (2015) **·** *เพย์แบ็ก* (2017)  **·** *ฮีต‎* (2019)  **·** *อันเบาน์ด* (2022) |
| สปิน-ออฟส์ | *วี-แรลลี่* (1997) **·** *วี-แรลลี่ 2* (1999)  **·** *มอเตอร์ซีตีออนไลน์* (2001) |
สำหรับนักคริกเก็ตชาวอินเดีย ดูที่ กากัน มาลิก (นักคริกเก็ต)

**กากัน มาลิก** (ฮินดี: गगन मलिक) เป็นนักแสดงชาวอินเดีย เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในเทศกาล *World Buddhist Film Festival* ซึ่งจัดโดยองค์การสหประชาชาติ สำหรับบทบาทพระโคตมพุทธเจ้า ใน *ศรีสิทธัตถะโคตมะ* มาลิกเป็นที่รู้จักจากบทบาทพระราม ใน *รามเกียรติ์*

ประวัติ
-------

มาลิกเกิดและเติบโตในเดลี ประเทศอินเดีย พ่อของเขาเป็นนักธุรกิจจากนิวเดลี เขามีพี่ชายสามคนและมีพี่สาวหรือน้องสาวหนึ่งคน เขาได้รับการศึกษาในโรงเรียน Hansraj ใจกลางกรุงเดลี ในวัยเด็กแม่ของเขาเคยอ่านมหากาพย์รามายณะให้เขาฟัง เมื่อตอนที่เขายังเด็กเขามักจะแสดงเป็นตัวละครของพระรามอยู่เสมอ ก่อนที่จะเปิดตัวในอาชีพการแสดง มาลิกเล่นคริกเก็ตในอินเดีย โดยเขาเล่นให้กับทีม Ranji Trophy ในเดลี หลังจากทำอาชีพนักคริกเก็ตได้สิบสองปีเขาก็เข้าสู่วงการบันเทิง มาลิกมีประสบการณ์มากมายในโฆษณาทางทีวี (Times of India, Skoda, Birla Sun Life Insurance) มิวสิกวิดีโอ และ เดินแบบ ในปี ค.ศ. 2004 เขาได้รับรางวัล Mr. Photogenic ในการประกวดชายงามระดับประเทศในการประกวด มิสเตอร์อินเดีย

อาชีพ
-----

ในปี ค.ศ. 2005 มลิกได้แสดงนำในละครเรื่อง Hum Ladkiyan บอกเล่าเรื่องราวของวิศวกรหนุ่มชื่อ สิทธัตถะ วิศวกรที่เกิดในอินเดีย เติบโตและอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา เดินทางมาถึง พาราณสี เพื่อทำงานในโครงการทำความสะอาดแม่น้ำคงคา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Zee TV's RAMAYAN: Gagan Malik, Neha Sargam to play Ram & Sita". bollywoodlife. 24 August 2012.
2. ↑  Upasana Mantri, TNN (31 August 2012). "Gagan Malik bids adieu to his wig". *The Times of India*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 February 2014. สืบค้นเมื่อ 28 August 2013.
3. ↑  Gagan Malik to star in Sri Lankan film
4. ↑  "TV's new Lord Ram Gagan Malik". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-18. สืบค้นเมื่อ 2022-05-20.
5. ↑  "Conversation with Gagan Malik". *The Island*. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.
6. ↑  "Siddharta-Gagan Malik". *skyrock*. 9 August 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-22. สืบค้นเมื่อ 2022-05-21.
7. ↑  "People think I look like the actor who plays Mahadev: Gagan". *The Times of India*. 10 September 2012.
8. ↑  "TV actor Gagan Malik to star in Sri Lankan film on Buddha". Zee News. 2 September 2012.
9. ↑  "Milestones". *niketmishra*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-29. สืบค้นเมื่อ 2022-05-21.
10. ↑  "Gagan Malik". *the Agenda*. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.
**เครื่องราชกกุธภัณฑ์** หมายถึงกกุธภัณฑ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งประเทศไทยและพระราชพิธีที่สำคัญอื่น ๆ เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งประเทศไทย ระบุไว้ในอภิธานัปปทีปิกา คาถาที่ 358 ว่า พระขรรค์ ฉัตร อุณหิส ฉลองพระบาท วาลวีชนี คือ มีฉัตรแทนธารพระกร หรือเรียกรวมกันว่า "เบญจราชกกุธภัณฑ์"

กกุธภัณฑ์มีความสำคัญยิ่งเพราะเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นพระราชาธิบดี จึงเป็นสิ่งที่จะต้องนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก 
เครื่องราชกกุธภัณฑ์ประกอบด้วย

|  |  |
| --- | --- |
|  | พระมหาเศวตฉัตร หรือพระนพปฎลมหาเศวตฉัตร |
|  | พระมหาพิชัยมงกุฎ |
|  | พระแสงขรรค์ชัยศรี |
|  | ธารพระกร |
|  | วาลวีชนี (พัดกับแส้จามรี) |
|  | ฉลองพระบาทเชิงงอน |

ในจดหมายเหตุบรมราชาภิเษกรัชกาลที่ 2 มีทั้งฉัตรและธารพระกร พระแสงขรรค์ พระแสงดาบ วาลวีชนี พระมหาพิชัยมงกุฎ และฉลองพระบาท รวมเป็น 7 สิ่ง

ดูเพิ่ม
-------

* เครื่องราชกกุธภัณฑ์

อ้างอิง
-------



| * ด
* ค
* ก
เครื่องราชกกุธภัณฑ์ไทย |
| --- |
| 
* นพปฎลมหาเศวตฉัตร
* พระมหาพิชัยมงกุฎ
* พระแสงขรรค์ชัยศรี
* ธารพระกร
* วาลวีชนี
* ฉลองพระบาทเชิงงอน

 |
**วัดยาย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลม่วงยาย อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่

วัดยาย หรือ **วัดหลวงพ่อทิพย์** เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2259 โดยตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา ต่อมีพระครูบาอาทิตย์ได้เดินธุดงค์มาปักกลดใต้ต้นศรีดอนหัวนา ชาวบ้านจึงได้นิมนต์มาพักที่สำนักสงฆ์ และท่านได้อัญเชิญพระพุทธรูปมาประดิษฐานด้วย 1 องค์ เป็นพระพุทธรูปทองสำริดรมดำ ขนาดหน้าตักกว้าง 90 เซนติเมตร สูงจากฐาน 117 เซนติเมตร เป็นพระสิงห์ 3 ปางมารวิชัย ต่อมามีการสร้างวิหารแต่ไม่เสร็จ ครูบาอาทิตย์ร่วมกับชาวบ้านจึงย้ายไปตั้งวัดยังสถานที่ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2263 

เมื่อ พ.ศ. 2465 ได้สร้างวิหาร แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2471 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2488 และเมื่อ พ.ศ. 2538 ได้เริ่มบูรณะสร้างวิหารหลังปัจจุบันจนถึง พ.ศ. 2542 จึงแล้วเสร็จ

วัดมีพระพุทธรูปสำคัญคือ พระเจ้าตองติ๊บ (พระเจ้าทองทิพย์) เป็นพระพุทธรูปโลหะสำริด ขนาดหน้าตัก 2 ศอก ได้มาจากวัดร้างแห่งหนึ่งริมฝั่งแม่น้ำงาว นอกจากนั้นยังมีพระธาตุรัตนมณีศรีบุญอนันต์ สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกพุทธชยันตี 2600 ปี แห่งการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าในวันวิสาขบูชา พ.ศ. 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหลวงพ่อทิพย์ หรือ วัดยาย". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดเชียงราย.
2. ↑  "วัดยาย". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดสันกู่** ตั้งอยู่ที่บ้านโป่งสลี เลขที่ 40 หมู่ที่ 1 ตำบลโรงช้าง อำเภอป่าแดด 
จังหวัดเชียงราย เดิมเป็นวัดร้าง ชาวบ้านเรียกว่า(ลอมกู่หรือวัดสันกู่) สร้างมาในสมัยใดและใครเป็นผู้สร้าง ไม่มีใครทราบมีหลักฐานที่ปรากฏเหลือไว้คือ เสาหิน อิฐแบบโบราณ และพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก แกะสลักด้วยหินทรายแดง 1 องค์ ประดิษฐานตั้งอยู่บนเนินซากฐานเจดีย์เก่าก่อด้วยอิฐแบบโบราณ จึงสันนิษฐานว่าวัดนี้อาจจะสร้างในสมัยที่พม่าปกครองล้านนาประมาณปี พ.ศ. 2101 เพราะได้นำอิฐให้กรมศิลปกรได้ ตรวจสอบและได้สันนิษฐานว่าประมาณ 400-500ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 บ้านโป่งได้แยกหมู่บ้านใหม่ และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่นี้ว่าบ้านโป่งสลี พอแยกหมู่บ้านแล้ว นายสุคำ โกษา ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น ก็ได้พาชาวบ้านโป่งสลี ได้ร่วมกันบูรณะวัดสันกู่ร้างซึ่งเป็นวัดร้างที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ ของหมู่บ้านให้เป็นที่พักสงฆ์มีพระสงฆ์มาอยู่จำพรรษา และได้ตั้งชื่อที่พักสงฆ์ว่าวัดโป่งสลี 

ตามชื่อของหมู่บ้านตั้งแต่วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2531 เป็นต้นมา จนถึงเดือน เมษายน พ.ศ. 2553 ซึ่งทางวัดโป่งสลีได้จัดเข้าปฏิบัติธรรมรุกขมูลกรรมขึ้น และได้มีพระเถระผู้ใหญ่ที่มาร่วมปฏิบัติธรรมกล่าวกับ พระสมชาย สุทฺธิมโน ซึ่งเป็นพระที่จำพรรษาอยู่วัดโป่งสลีว่า ชื่อวัดโป่งสลีมันสั้นไปและไม่ได้ความหมายที่ดี จึงแนะนำให้เติมคำว่า "ชัย" ต่อท้ายจึงได้ชื่อว่า
วัดโป่งสลีชัย และมีความหมายดีจึงแปลได้ว่า วัดที่เป็นดินโป่งมีต้นศรีหรือต้นโพธิ์แห่งชัยชนะ แห่งการชนะ คำว่าชัยชนะในที่นี้หมายถึงชัยชนะกิเลสหรือชัยชนะอุปสรรค์ต่างๆเป็นต้น จึงได้ชื่อว่าวัดโป่งสลีชัย ต่อมาเมื่อวันที่ 14 เดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เลขานุการเจ้าคณะหนเหนือ

วัดปากน้ำได้มาดูวัด เพื่อนำข้อมูลไปรายงาน มหาเถรสมาคมได้มีมติยกวัดสันกู่ร้างให้เป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์ จำพรรษา อย่างถูกต้องตามกฎหมาย จึงให้ชื่อวัดสันกู่ ตามชื่อเดิม ความหมายของคำว่าวัด สันกู่ คือ สัน แปลว่า ที่สูง กู่ แปลว่า ธาตุเจดีย์ที่บรรจุพระพุทธรูป หรือที่บรรจุพระบรมสาริริกธาตุ ที่เราชาวพุทธเชื่อว่าเป็นของสูง และยืดถือสักการบูชา 
จึงได้ชื่อว่าวัดสันกู่ มาจนถึงทุกวันนี้ๆ
**วาทศาสตร์** คือศิลปะการจูงใจ รวมถึงไวยากรณ์และตรรกศาสตร์ (หรือวิภาษวิธี) เป็นหนึ่งในไตรศิลปศาสตร์ โดยวาทศาสตร์มีจุดประสงค์เพื่อการศึกษาความสามารถของผู้เขียนหรือผู้พูดในการบอก จูงใจ หรือกระตุ้นผู้ฟังในสถานการณ์เฉพาะ แอริสตอเติลนิยามวาทศาสตร์ว่า "เป็นสาขาวิชาแห่งการสังเกตเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพื่อมุ่งสู่การจูงใจ" และนับแต่การเรียนรู้ศิลปะเป็นสิ่งจำเป็นต่อชัยชนะในทางกฎหมาย หรือเป็นช่องทางการนำเสนอที่เชื่อมต่อกัน หรือเพื่อทำให้ผู้พูดมีชื่อเสียงในงานพิธีการพลเมือง เขายังบอกว่า "เป็นการรวมกันของตรรกะวิทยาศาสตร์กับหลักจริยธรรมทางการเมือง"

นับแต่ยุคกรีกโบราณถึงปลายศตวรรษที่ 19 วาทศาสตร์ ถือว่ามีบทบาทที่สำคัญในการศึกษาทางฝั่งตะวันตก ทั้งผู้ฝึกพูดคำปราศรัย ทนายความ นักประวัติศาสตร์ รัฐบุรุษ และนักกวี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Corbett, E. P. J. (1990). Classical rhetoric for the modern student. New York: Oxford University Press. p. 1.; Young, R. E. Becker, A. L. & Pike, K. L. (1970). Rhetoric: discovery and change. New York,: Harcourt Brace & World. p. 1.
2. ↑  [ Aristotle's Rhetoric, Book I, Chapter 2, Section 1359 (trans. W. Rhys Roberts)เก็บถาวร 16 กันยายน 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; Aristotle, Rhetoric 1.2.1, "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 เมษายน 2012. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2011.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
3. ↑  See, for instance Parlor, Burkean; Johnstone, Henry W. (1996). "On schiappa versus poulakos". *Rhetoric Review*. **14**: 438–440. doi:10.1080/07350199609389075.
**สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย** ( **PDRE** ) ( อามารา : የኢትዮጵያ ሕዝባዊ ዲሞክራሲያዊ ሪፐብሊክ ,) เป็นรัฐสังคมนิยมในเอธิโอเปียและเอริเทรียในปัจจุบันตั้งแต่ปี 1987 ถึง 1991

สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 1987 ในฐานะ รัฐพรรคเดียวของลัทธิมากซ์-เลนิน การประกาศใช้รัฐธรรมนูญสามสัปดาห์หลังจากได้รับการอนุมัติในการลงประชามติระดับชาติ เดร์กซึ่งเป็นรัฐบาลทหารที่ปกครองเอธิโอเปียในฐานะรัฐบาลเฉพาะกาล ตั้งแต่ปี 1974 ได้วางแผนเปลี่ยนผ่านไปสู่การปกครองของพลเรือนและประกาศเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมในปี 1984 หลังจากเตรียมการมาห้าปี พรรคแรงงานแห่งเอธิโอเปีย (WPE) ก่อตั้งขึ้นในปีเดียวกับ พรรคแนวหน้าที่นำโดยประธานพรรค เมินกึสทู ฮัยเลอ มารียัม เดร์ก ถูกยุบด้วยการประกาศของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย แต่ยังคงปกครองโดยพฤตินัย จนถึงเดือนกันยายนเมื่อรัฐบาลใหม่เข้ารับตำแหน่ง สามเดือนหลังจาก การเลือกตั้งทั่วไปในเดือนมิถุนายน รัฐนี้ถูกครอบงำโดยสมาชิกพรรคโดยมีเมินกิสตู เป็นทั้ง ประธานาธิบดีเอธิโอเปีย และเลขาธิการพรรคแรงงาน

รัฐบาลของเอธิโอเปียนั้นรวมศูนย์อำนาจสูงโดยมีโครงสร้างอำนาจคล้ายกับรัฐคอมมิวนิสต์อื่นๆโดยมีเชนโก เป็นองค์กรที่มีอำนาจสูงสุดของรัฐ โดยประธานาธิบดีทำหน้าที่เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลโดยมีอำนาจบริหารและอำนาจนิติบัญญัติอย่างกว้างขวาง ประธานาธิบดีทำหน้าที่เป็นประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาซึ่งทำหน้าที่ให้กับเชนโก ระหว่างการประชุมในทางปฏิบัติหลักการของการรวมศูนย์ในระบอบประชาธิปไตย หมายความว่าเชนโกทำมากกว่าการตัดสินใจที่ทำโดยพรรคแรงงานและโปลิตบูโรเพียงเล็กน้อย ในฐานะทั้งประธานาธิบดีและหัวหน้าพรรค เมินกิสตูนั้นเป็นเผด็จการเสมือนจริง เขาและสมาชิกของเดร์กครองอำนาจในโปลิตบูโรของพรรคแรงงาน 

สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย สืบทอดปัญหาที่ทำลายล้างเอธิโอเปียในยุคเดร์กรวมถึงทุกพภิกขภัยในปี 1983-1985 การพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างประเทศและความเสื่อมโทรมของขบวนการคอมมิวนิสต์ทั่วโลก และสหภาพโซเวียต ยุติการสนับสนุนเอธิโอเปียในปี 1990 และความขัดแย้งภายในที่เกิดจาก สงครามกลางเมืองเอธิโอเปีย และ สงครามประกาศอิสรภาพเอริเทรีย ทำให้อำนาจของพรรคแรงงานถูกท้าทายมากขึ้นโดยกลุ่มติดอาวุธชาติพันธุ์และกลุ่มต่อต้านรัฐบาล ในเดือนพฤษภาคม 1991 เมินกึสตูหนีการเนรเทศ ระบอบการปกครองนี้กินเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่แนวร่วมประชาธิปไตยปฏิวัติประชาชนเอธิโอเปียได้โจมตีและบุกอาดดิสอาบาบา และยุบสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปียและแทนที่ด้วย รัฐบาลเปลี่ยนผ่านเอธิโอเปีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  www.nationalanthems.info
2. ↑  Brüne, Stefan (1990). "Ideology, Government and Developmentthe People's Democratic Republic of Ethiopia". *Northeast African Studies*. **12** (2/3): 189–199. JSTOR 43660324.
3. 1 2  "The world factbook". 2010-07-21. สืบค้นเมื่อ 2020-04-04.
4. 1 2  "The world factbook". 2010-07-21. สืบค้นเมื่อ 2020-04-04.
**ลิซา มารี ซิมป์สัน** (อังกฤษ: Lisa Marie Simpson) เป็นตัวละครสมมติจากซีรี่ส์แอนิเมชั่นทางโทรทัศน์เรื่อง เดอะซิมป์สันส์ ลิซาเป็นลูกคนกลาง และเป็นคนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในบรรดาสมาชิกครอบครัวซิมป์สัน ลิซาพากษ์เสียงโดย Yeardley Smith และปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวละครจาก เดอะซิมป์สันส์ชอร์ท (The Simpsons shorts) *The Tracey Ullman Show* ตอน "Good Night" เมื่อปี 1987 ผู้สร้างเดอะซิมป์สันส์ แม็ท เกรนิง ร่างแบบเธอขขึ้นขณะกำลังรอเพื่อพบกับ James L. Brooks เกรนิงในตอนนั้นถูกชวนให้มาเสนอไอเดียและสร้างซีรีส์การ์ตูนสั้นจากคอมิกของเกรนิงเองเรื่อง *Life in Hell* แต่ท้ายที่สุดกลายเป็นการสร้างสรรค์ตัวละครใหม่ทั้งชุด เขาตั้งชื่อลิซาตามน้องสาวของเกรนิงเองที่ชื่อว่า ลิซา เกรนิง บาร์เทล็ทท์ (Lisa Groening Bartlett) หลังการปกรากฏตัวใน *The Tracey Ullman Show* เป็นเวลาสามปี ครอบครัวซิมป์สันก็ได้ย้ายออกมาเป็นซีรี่ส์แยกของตัวเองในชื่อ เดอะซิมป์สันส์ โดยฟ็อกซ์ ซึ่งเปิดตัวตอนแรกเมื่อ 17 ธันวาคม 1989

ลิซาถือเป็นตัวละครที่ฉลาดเฉลียว มีความหลงใหล และเป็นศูนย์กลางทางศีลธรรมของครอบครัวซิมป์สัน เธอเป็นลูกคนที่สองจากสามของโฮเมอร์กับมาร์จ เป็นน้องสาวของบาร์ต และเป็นพี่สาวของแม็กกี ความฉลาดและจุดยืนทางการเมืองแบบเสรีนิยมที่ชัดเจนในตัวลิซาส่งผลให้เธอมีเส้นกั้นระหว่างเธอและเด็กคนอื่น ๆ ในวัยเดียวกัน เธอจึงมีลักษณะค่อนไปทางคนรักสันโดษและหลีกเลี่ยงสังคม ลิซาหันมาทานมังสวิรัติตั้งแต่ซีซันที่ 7 และหันมานับถือศาสนาพุทธตั้งแต่ซีซันที่ 13 จนถึงปัจจุบัน ลิซาแสดงจุดยืนทางเสรีนิยมของตนเองอย่างชัดเจนและทุ่มเทตนให้กับการช่วยเหลือทางการเมือง (เช่น แสดงตนอยู่ข้างการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชของทิเบตจากประเทศจีน) ซึ่งมักผลักให้เธอเป็นปฏิปักษ์ต่อคนหมู่มากในสปริงฟีลด์บ่อยครั้ง นอกจากนี้เธอยังเป็นนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมด้วย ในเวลาว่าง ลิซามักอ่านหนังสือและยังมีความสุขกับการเป่าบาริโทนแซกโซโฟน ซึ่งมักทำให้โฮเมอร์รำคาญอยู่บ่อยครั้ง 

แรกเริ่มเดิมที Yeardley Smith พากย์เสียงของบาร์ต ส่วน Nancy Cartwright (ปัจจุบันพากย์เสียงบาร์ต) นั้นพากย์เสียงของลิซา ผู้ผลิตมองว่่าเสียงของสมิธนั้นสูงเกินที่จะเป็นเสียงเด็กผู้ชายอย่างบาร์ต จึงได้รับมอบหมายให้เปลี่ยนมาพากย์เสียงลิซาแทน นักวาดและนักแอนิเมชันหลายคนของเดอะซิมป์สันส์ยอมรับว่าลิซาเป็นตัวละครที่วาดยาก ด้วยทรงผมทรงยึกยักของเธอ

*ทีวี ไกด์* ได้จัดอันดับลิซา (ร่วมกับบาร์ต) ไว้ที่อันดับ 11 ของ "50 ตัวการ์ตูนที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล" (Top 50 Greatest Cartoon Characters of All Time) ส่วนความเป็นนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของเธอนั้นได้รับการยอมรับอย่างล้นหลาม เดอะซิมป์สันส์หลาย ๆ ตอนที่มีลิซาแสดงบทบาทในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ได้รับบรางวัล Genesis และ Environmental Media Awards รวมถึงรางวัลพิเศษ "Board of Directors Ongoing Commitment Award" เมื่อปี 2001 และลิซายังมีชื่อในรายชื่อ "ตัวละครโทรทัศน์ที่เป็นมิตรกับสัตว์มากที่สุดตลอดกาล" (Most Animal-Fiendly TV Characters of All Time) จาก People for the Ethical Treatment of Animals ส่วนนักพาย์เสียงของลิซา Yeardley Smith ได้รับรางวัล Primetime Emmy Award สาขา การพากย์เสียงยอดเยี่ยมโดดเด่น เมื่อปี 1992 ครอบครัวซิมป์สัน รวมถึงลิซา ได้รับการประดับดาวบนฮอลลีวูด วอล์ค ออฟ เฟม ในปี 2000

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Lisa's Wedding". *The Simpsons*. ฤดูกาล 06. ตอน 19. 1995-03-19. Fox.
**คลองบางบ่อ** เป็นคลองแยกจากคลองแม่กลอง ตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ไหลลงอ่าวไทยบริเวณตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม คลองมีความยาวประมาณ 8 กิโลเมตร ดอนหอยหลอดซึ่งเป็นสันดอนทรายมีอาณาเขตตั้งแต่ปากคลองฉู่ฉี่ถึงปากคลองบางบ่อนี้ ปากคลองที่ไหลลงสู่อ่าวไทยมีความกว้างประมาณ 30 เมตร สภาพน้ำในคลองเป็นคลองน้ำกร่อยตลอดปี

พื้นที่ป่าชายเลนคลองบางบ่อมีพื้นที่ประมาณ 1,242.27 ไร่ มีคลองบางบ่อตัดผ่านพื้นที่ป่าชายเลนลงสู่ทะเล ปากคลองเป็นสันดอนเชื่อมต่อกับดอนหอยหลอด บริเวณป่าชายเลนมักได้รับผลกระทบจากคุณภาพน้ำเสื่อมโทรม การกัดเซาะชายฝั่งและขยะที่พัดพามาติดที่ป่าชายเลน

ชุมชนริมคลองบางบ่อได้อาศัยทรัพยากรจากป่าชายเลนดำรงชีวิตและเป็นอาชีพหลัก เช่น ใช้ไม้โกงกาง โพธิ์ทะเล และใบจาก ในการก่อสร้างบ้านเรือน การเผาถ่านจากไม้โกงกาง การทำประมงชายฝั่ง เป็นต้น รูปแบบบ้านพื้นถิ่นริมคลอง มีการยกใต้ถุนสูงเพื่อป้องกันน้ำขังสูงจากการหนุนของทะเล ชุมชนแห่งนี้ประสบปัญหาแผ่นดินถูกกัดเซาะจากน้ำทะเล บ้านเรือนหลายสิบหลังจึงต้องรื้อถอน และอพยพครอบครัวหนีจากภัยธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บทนำ". สำนักงานบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ 3.
2. ↑  "การสำรวจพื้นที่เพื่อการศึกษาการแพร่กระจายแหล่งพันธุ์หอยหลอด บริเวณปากแม่น้ำแม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม".
3. ↑  นฤชล ภัทราปัญญาวงศ์ และ วีรกิจ จรเกตุ. (2561). การศึกษาความหลากชนิดและความชุกชุมของปูแสมในพื้นที่ป่าชายเลนคลองบางบ่อ จังหวัดสมุทรสงคราม. เรื่องเต็มการประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 56: สาขาพืช, สาขาสัตว์, สาขาสัตวแพทยศาสตร์, สาขาประมง, สาขาส่งเสริมการเกษตรและคหกรรมศาสตร์. *การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 56*. (หน้า 769-777). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
4. ↑  กึกก้อง เสือดี. "การศึกษาสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในฐานะสถาปัตยกรรมยั่งยืนในพื้นที่ที่มีการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว : กรณีศึกษาชุมชนริมคลองบางบ่อ จังหวัดสมุทรสงคราม" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
5. ↑  "ผู้ใหญ่แดง นักอนุรักษ์ป่าชายเลน". ไทยพีบีเอส.
**วังมอกอชออายา** (โรมาเนีย: *Palatul Mogoșoaia*, ออกเสียง: [paˈlatul moɡoˈʃo̯aja]) เป็นอาคารเก่าแก่ในเมืองมอกอชออายา ประเทศโรมาเนีย ห่างจากกรุงบูคาเรสต์ราว 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) สร้างขึ้นระหว่างปี 1698 ถึง 1702 โดยเป็นผลงานออกแบบของกอนสตันติน บรึงกอเวอานู ด้วยสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาโรมาเนีย (*stil renascentist romanesc*) หรือที่รู้จักกันในชื่อสถาปัตยกรรมแบบบรึงกอเวอานู (*stil brâncovenesc*) 

ภายนอกและอุโมงค์ภายในวังได้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์สยองขวัญปี 2018 เรื่อง *เดอะนัน*

ประวัติศาสตร์
-------------

หลังจากที่เจ้าชายกอนสตันติน บรึงกอเวอานู และตระกูลถูกสำเร็จโทษในคอนสแตนติโนเปิลเมื่อปี 1714 ทรัพย์สินทั้งหมดของพระองค์ก็ถูกชาวออตโตมันยึดครอง และวังหลังนี้ถูกเปลี่ยนสภาพเป็นโรงเตี๊ยม ต่อมาเจ้าชายชเตฟัน กันตากูซีโน ได้ทรงซื้อวังหลังนี้กลับมา และประทานคืนแก่พระนัดดาของเจ้าชายกอนสตันติน บรึงกอเวอานู วังหลังนี้อยู่เป็นมรดกของตระกูลเรื่อยมาถึงศตวรรษที่ 19

วังได้รับความเสียหายจากการถล่มของจักรวรรดิออตโตมันระหว่างสงครามกับรัสเซียในปี 1768–1774 ต่อมา เจ้าชายกรีกอเรได้ประทานวังหลังนี้แก่ซอเอ มัฟรอกอร์ดัต พระธิดาผู้ซึ่งต่อมาเสกสมรสกับจอร์เจ เด. บีเบสกู เจ้าชายแห่งวอลเลเกีย วังนี้จึงกลายเป็นสมบัติของตระกูลบีเบสกู และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยนีกอลาเอ บีเบสกู

ในเดือนพฤศจิกายน 1916 ระหว่างการทัพในโรมาเนียในสงครามโลกครั้งที่ 1 วังหลังนี้ถูกกองทัพอากาศของจักรวรรดิเยอรมันทิ้งระเบิดใส่

ต่อมา มารี-นีกอลได้ขายวังหลังนี้ให้แก่เจ้าชายจอร์เจ วาเลนติน บีเบสกู ผู้ประทานวังให้แก่เจ้าหญิงมาร์ตา พระชายาผู้ทรงใช้เงินส่วนพระองค์ไปกับการบูรณปฏิสังขรณ์อาคาร ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1930 วังหลังนี้กลายมาเป็นที่พบปะของนักการเมืองและวงสังคมชั้นสูงจากนานาชาติ หลังเจ้าชายจอร์เจสิ้นพระชนม์ในปี 1941 ร่างของพระองค์ได้รับการฝังไว้ในโบสถ์หลังเล็ก ๆ ภายในอาณาเขตของวัง หลังปี 1945 วังถูกรัฐบาลคอมมิวนิสต์ยึดเป็นของรัฐ วาเลนตีนาและดีมีตรีเย กีกา-กอเมอเนชต์ เจ้าของวังในเวลานั้นถูกจับกุม งานศิลปะล้ำค่าภายในวังสูญหายไปบางส่วนในช่วงยุคนี้ ท้ายที่สุดในปี 1957 วังได้เปลี่ยนมาเป็นพิพิธภัณฑ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Moon, Ra. "Where was The Nun filmed? The House, the Haunted Abbey, & the Castle". *Atlas of Wonders*. สืบค้นเมื่อ 2023-01-17.
2. ↑  *Istoria de foc și sânge a Palatului de la Mogoșoaia* เก็บถาวร 2015-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ziarullumina.ro. Retrieved on 15 December 2014
3. ↑  Centrul Cultural Palatele Brâncovenești" เก็บถาวร 2014-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Retrieved on 15 December 2014
4. ↑  Sutherland, Christine, Enchantress, Farrar, Straus and Giroux, New York, 1996
5. ↑  Radu Popa, *Mogoșoaia palatul și Muzeul de Arta Brîncoveneasca*, Editura Meridiane, București, 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วังมอกอชออายา**

* Mogoșoaia Palace Artifacts: Gallery เก็บถาวร 2011-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| อื่น ๆ | 
* SUDOC (France)
	+ 1

 |

พิกัดภูมิศาสตร์: 44°31′39.65″N 25°59′33.77″E﻿ / ﻿44.5276806°N 25.9927139°E﻿ / 44.5276806; 25.9927139
**จิ้งเหลนบ้าน** (อังกฤษ: East Indian brown mabuya, Many-lined sun skink, Many-striped skink, Common sun skink, Golden skink; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Eutropis multifasciata*) เป็นสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์จิ้งเหลน (Scincidae)

นับเป็นจิ้งเหลนชนิดที่ได้ง่ายและบ่อยที่สุดในประเทศไทย มีลำตัวหนา แต่หลังแบนจึงดูคล้ายว่ามีลำตัวเป็นรูปสี่เหลียมทรงกระบอก หัวและลำตัวมีสีน้ำตาลเหลือบทอง เกล็ดมีความเงางาม มีลายเส้นสีดำข้างลำตัวตั้งแต่ 5-7 ขีด ปลายปากเรียวแหลมและเล็ก ด้านข้างลำตัวเป็นสีน้ำตาลเข้มมีจุดสีขาว ขณะที่บางตัวเป็นสีส้ม มีหางเรียวยาว ใต้ท้องสีขาวเทาหรือออกเหลือง มีความยาวลำตัวประมาณ 81–90 มิลลิเมตร หางยาวประมาณ 142–156 มิลลิเมตร 

จิ้งเหลนบ้านเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่พบได้ทั่วไปในหลากหลายภูมิประเทศ ตั้งแต่ในป่าทึบจนถึงพื้นที่ในสังคมเมืองใหญ่ เช่น สวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้าน เป็นสัตว์ที่กินอาหารได้หลากหลาย แต่นิยมกินแมลงมากที่สุด แต่อาจจะกินสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอย่างเขียดได้ด้วย โดยมักหากินบนพื้นดินเป็นหลัก

มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวาง ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์, จีนตอนใต้ จนถึงออสเตรเลีย วางไข่โดยการผสมพันธุ์ในฤดูฝน ตัวเมียที่มีขนาดเล็กกว่าจะเข้าไปในถิ่นอาศัยของตัวผู้ และมีการวิ่งไล่กันสักพักจึงจะมีการผสมพันธุ์เกิดขึ้น เริ่มวางไข่ในเดือนมิถุนายน-กรกฎาคม

จิ้งเหลนบ้านยังมีชื่อเรียกแตกต่างออกไปในแต่ละถิ่นว่า "จักเล้อ" หรือ"ขี้โก๊ะ" เป็นต้นไม้


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **จิ้งเหลนบ้าน**

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* หน้า 391-392 (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
3. ↑  จิ้งเหลนบ้าน (ไทย)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Eutropis multifasciata ที่วิกิสปีชีส์
**พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มหาสงครามของผู้รักชาติรัฐเบลารุส** (เบลารุส: Беларускі дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, อักษรโรมัน: *Belaruski dzi͡arz͡haŭny muzeĭ historyi Vi͡alikaĭ Aĭchynnaĭ vaĭny*, รัสเซีย: Белорусский государственный музей истории Великой Отечественной войны) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งในกรุงมินสค์ ประเทศเบลารุส

แนวความคิดในการสร้างพิพิธภัณฑ์ที่รำลึกถึงมหาสงครามของผู้รักชาติหลังจากการสิ้นสุดการยึดครองของนาซีเกิดขึ้นก่อนที่สงครามจะสิ้นสุดลงด้วยซ้ำ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ไม่นานหลังจากกรุงมินสค์ถูกปลดปล่อยจากนาซีผู้รุกราน ทำให้ที่นี่เป็นพิพิธภัณฑ์สงครามโลกครั้งที่สองแห่งแรกที่เปิดในช่วงสงคราม พิพิธภัณฑ์ได้ย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบันใน พ.ศ. 2557

พิพิธภัณฑ์มีห้องจัดแสดงนิทรรศการ 24 ห้อง ใน พ.ศ. 2555 มีสิ่งของในคอลเลคชันของพิพิธภัณฑ์ถึง 142,676 ชิ้น บุคลากรของพิพิธภัณฑ์ยังมีส่วนร่วมในการวิจัยทางประวัติศาสตร์ในพื้นที่เฉพาะ ได้แก่ ชาวเบลารุสในกองทัพแดง กิจกรรมต่อต้านฟาสซิสต์และพลพรรคในท้องถิ่น และประวัติศาสตร์ของค่ายมรณะเอาช์วิทซ์

ระเบียงภาพ
----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* วลาดีมีร์ ปูติน และ อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา เข้าร่วมพิธีเปิดอาคารใหม่ในพิพิธภัณฑ์ใน พ.ศ. 2557วลาดีมีร์ ปูติน และ อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา เข้าร่วมพิธีเปิดอาคารใหม่ในพิพิธภัณฑ์ใน พ.ศ. 2557

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Top 7 museums of Belarus". Nasha Niva. สืบค้นเมื่อ 6 June 2015.
2. ↑  "История музея" เก็บถาวร เมษายน 24, 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ("The Museum's History"). Belarusian Great Patriotic War Museum. Retrieved 5 July 2009. (ในภาษารัสเซีย)
3. ↑  "Belarusian State Museum of the Great Patriotic War History".
4. ↑  "Научно-исследовательская работа" เก็บถาวร เมษายน 25, 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ("Research/Investigative Work"). Retrieved 5 July 2009. (ในภาษารัสเซีย)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **พิพิธภัณฑ์มหาสงครามของผู้รักชาติเบลารุส**

* Official site

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย

 |
***สุภาษิตศรีสวัสดิ์*** หรือ ***ศรีสวัสดิ์วัด*** เป็นวรรณกรรมคำสอนที่แต่งโดยหมื่นพรหมสมพัตสร (มี) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับข้อควรปฏิบัติของสามเณร ศิษย์วัด และบุคคลทั่วไป ในเรื่องของการตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาเล่าเรียน 
หลักในการปฏิบัติตนของสามเณร ศิษย์วัด ต่อพระสงฆ์ขณะปฏิบัติกิจของสงฆ์ และหลักในการดำเนินชีวิตของสามเณร ศิษย์วัด และบุคคลทั่วไป

วรรณกรรมมีลักษณะคำประพันธ์แบบกลอนสวด คำประพันธ์มี 452 บท แต่งด้วยกาพย์ยานี 11 กาพย์สุรางคนางค์ 28 และกาพย์ฉบัง 16 สลับกันไป เริ่มต้นด้วยบทประณามพจน์หรือบทไหว้ครู และบอกจุดประสงค์ของการแต่ง คือ เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาและเพื่อเป็นคำสอนให้ปฏิบัติตาม จากนั้นจึงกล่าวถึงคำสอนในเรื่องต่าง ๆ และจบด้วยการบอกชื่อผู้แต่ง กล่าววิพากษ์วิจารณ์ตนเอง และสุดท้าย คือ อธิษฐานให้ตนเองได้ถึงนิพพานและมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ตามขนบของวรรณกรรม

ต้นฉบับมีทั้งเอกสารสมุดไทยและสมุดฝรั่ง เก็บรักษาไว้ที่กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ ทั้งหมด 5 เล่ม มีฉบับหนึ่งระบุว่าขุนสารานิกร (โพล้ง) คัดลอกและสอบทานเมื่อ พ.ศ. 2401 จึงสันนิษฐานว่าน่าจะแต่งก่อนปีคัดลอก คือน่าจะแต่งสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

*สุภาษิตศรีสวัสดิ์* ถือเป็นตำราเรียนในระบบการศึกษาไทยโบราณ เดิมมีผู้สันนิษฐานว่าเป็นวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน แต่เมื่อสอบทานพบว่าเป็นวรรณกรรมภาคกลางซึ่งแต่งโดยนายมี ดังมีหลักฐานแสดงในคำประพันธ์ท้ายเรื่องด้วย ดังนั้นจึงเป็นวรรณกรรมภาคกลาง ก่อนที่จะแพร่กระจายไปยังท้องถิ่นต่าง ๆ บรรจุอยู่ในแบบเรียนประถมศึกษาสมัยหนึ่ง ใช้เป็นบทอาขยาน คือบทที่ว่า "วิชาเหมือนสินค้า อันมีค่าอยู่เมืองไกล" เช่นปรากฏใน *ดรุณศึกษา* แต่งโดย ฟ. ฮีแลร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  กฤษฎิ์ สุรนัคครินทร (กรกฎาคม–ธันวาคม 2562). ""ศรีสวัสดิ์วัด" วรรณกรรมคำสอนที่ทรงคุณค่า". *วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้*. **7** (2).`{{cite journal}}`: CS1 maint: date format (ลิงก์)
2. ↑  "สุภาษิตศรีสวัสดิ์ : คำสอนกุลบุตรผู้ศึกษาในสำนักสงฆ์". *วารสารราชบัณฑิตยสถาน*. **39** (3).
3. ↑  "คำชี้แจงในการตรวจสอบต้นฉบับเรื่องศรีสวัสดิ์วัด". วัชรญาณ.
4. ↑  วัฒภูมิ ทวีกุล. ""วิชาเหมือนสินค้า..." แต่ทว่า ฟ.ฮีแลร์ไม่ได้แต่ง". โรงเรียนอัสสัมชัญ.
ตราราชวิทยาลัย
**ควีนส์คอลเลจ** (Queens College) มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า **ราชวิทยาลัยควีนส์** หรือ **สมเด็จพระราชินีนาถราชวิทยาลัย** เป็นหนึ่งในบรรดาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเป็นหนึ่งในวิทยาลัยชั้นนำด้านวิชาการในระดับสูงสุดห้าอันดับแรกของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มีศิษย์เก่าที่ชื่อเสียงทั้งเชื้อพระวงศ์, ขุนนาง, นักการศาสนา, นักการเมือง, นักดาราศาสตร์ และอื่น ๆ 

ราชวิทยาลัยควีนส์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 1991 (ค.ศ. 1448) โดยพระนางมาร์กาเร็ตแห่งอองชู สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ และได้รับการสถาปนาซ้ำอีกครั้งโดยคู่แข่งคือ เอลิซาเบธ วูดวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ ดังนั้นชื่อภาษาอังกฤษของวิทยาลัย คำว่า Queen จึงมีอักษร s ลงท้าย 

ราชวิทยาลัยควีนส์ เป็นวิทยาลัยเดียวของเคมบริดจ์ ที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระราชนีนาถแห่งอังกฤษหลายพระองค์ ทรงรับไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์ โดยปัจจุบัน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับราชวิทยาลัยควีนส์ ไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์เช่นกัน ซึ่งในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2562 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้เสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมและเสวยพระกระยาหารกลางวันที่ทางราชวิทยาลัยควีนส์ได้ถวายการรับรอง

เนื่องด้วยพื้นที่ของราชวิทยาลัยฯ ครอบคลุมสองฝั่งคลองเคม (Cam River) เชื่อมโดยสะพานคณิตศาสตร์ (Mathematical Bridge) ที่มีชื่อเสียงและเป็นจุดท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ระหว่างพื้นที่สองฝั่ง โดยมีศัพท์เรียกพิเศษว่า ฝั่งสลัว (ฝั่งเก่า, dark side) และฝั่งสว่าง (ฝั่งใหม่, light side)
ปก อุดมเด็กดี
**อุดมเด็กดี** เป็นหนังสือประเภทให้คติสอนใจ และความสนุกสนาน เป็นหนังสืออ่านเพิ่มเติมชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ตามหลักสูตรประถมศึกษา พ.ศ. 2503 แต่งโดย กีฬา พรรธนะแพทย์ และหลวงกีรติวิทโยฬาร เป็นผู้ร่วมแต่ง 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2505 ได้มีการสร้างในฉบับภาพยนตร์ ดัดแปลงบทโดย วิรัช พึ่งสุนทร ออกฉายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2505 หนังได้รับการตอบรับจากคนดูน้อยกว่าที่คาด ปัจจุบันฟิล์มภาพยนตร์ *อุดมเด็กดี* สูญหายไปกับกาลเวลา แต่หนังสือยังติดอยู่ใน 100 ชื่อเรื่องเด็กและเยาวชนไทยควรอื่น กลุ่มเด็กวัย 7-12 ปี กลุ่มนิทาน/นิยายเรื่องลำดับ 61 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

เนื้อเรื่อง
-----------

อุดมเด็กดี ฉบับหนังสือเรียน เป็นเรื่องราวของอุดม มั่นสุจริต เด็กยากจนแต่มีความขยันหมั่นเพียร มีมานะในการทำงานเพื่อเลี้ยงแม่และค่าเช่าที่ดิน ซึ่งหากไม่มีเงินมาจ่ายก็อาจจะเสียม้าที่ชื่อ เจ้าลอยลม มรดกที่พ่อทิ้งไว้ให้ การหาเงินเป็นเรื่องยากลำบากรวมถึงต้องพบกับอุปสรรค และชะลอ รักการค้า เพื่อนขี้เกียจที่ชวนอุดมให้เกียจคร้าน แต่ท้ายสุดด้วยความซื่อสัตย์และขยัน อุดมจึงช่วยแม่ จ่ายค่าเช่าที่ดิน และช่วยให้ชะลอให้หายหลังยาวได้สำเร็จ

อ้างอิง
-------

1. ↑  วีระยศ สำราญสุขทิวาเวทย์. "ตำนานเด็กดี". นิตยสารศิลปะและวัฒนธรรม ฉบับที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2551 หน้า 26
2. ↑  "หนังสือดี 100 ชื่อเรื่องที่เด็กและเยาวชนไทยควรอ่าน สำนักกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-25. สืบค้นเมื่อ 2008-08-02.
**นีน่า ณัฐชา เจสสิกา พาโดวัน** (เกิด​ 16 ​พฤษภาคม​ พ.ศ​. ​2557) เป็นนักแสดงเด็กลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เป็นที่รู้จักในบทบาทขวัญเอย-ขวัญมา (วัยเด็ก) ในละครซ่อนเงารัก , เรเชล จาก​ ภาพยนตร์​ ​ภาพหวาด​ และบท ยี่ ในภาพยนตร์เรื่องธี่หยด

เข้าสู่วงการ
------------

**นีน่า ณัฐชา** เข้าสู่วงการจากการแสดงละครเรื่องซ่อนเงารัก เมื่อปี 2563 โดยรับบทเป็น ขวัญเอย-ขวัญมา (วัยเด็ก) ต่อมาในปี 2565 เธอมีผลงานถึง 2 เรื่องคือภาพยนตร์เรื่อง ภาพหวาด โดยรับบทเป็น เรเชล เด็กหญิงตาบอด นับเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ และบ่วงวิมาลา รับบท พิมพ์ ลูกสาวของกันย์และอรปรียา จากนั้นในปี 2566 เธอมีผลงาน 2 เรื่องคือละครโทรทัศน์เรื่องรักในรอยลวง รับบทเป็น รัมภ์รดา (วัยเด็ก) และภาพยนตร์เรื่องธี่หยด รับบทเป็น ยี่ และมีละครที่รอออกอากาศคือเรื่องพรหมลิขิต ภาคต่อของบุพเพสันนิวาส โดยรับบทเป็นพุตตาน (วัยเด็ก)

ผลงาน
-----

### ภาพยนตร์

| ปี | เรื่อง | แสดงเป็น |
| --- | --- | --- |
| 2565 | ภาพหวาด | เรเชล |
| 2566 | ธี่หยด | ยี่ |
|

### ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | แสดงเป็น | ช่อง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2563 | ซ่อนเงารัก | ขวัญเอย (เอย) / ขวัญมา (มายด์) (วัยเด็ก) (รับเชิญ) | ช่อง 3 |
| 2565 | บ่วงวิมาลา | พิมพ์ (รับเชิญ) | ช่อง 7 |
| 2566 | รักในรอยลวง | รัมภ์รดา / ขนิษฐา (นิด) (วัยเด็ก) (รับเชิญ) |
| พรหมลิขิต​ | พุตตาน (วัยเด็ก) (รับเชิญ)​ | ช่อง​ 3 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cracked ภาพหวาด เผย 3 โปสเตอร์ใหม่ 3 นักแสดงนำ นิชคุณ-แพต-นีน่า ที่จะต้องเผชิญหน้ากับภาพวาดอาถรรพ์ 24 ก.พ. นี้
2. ↑  บ่วงวิมาลา ตอนจบ บีบหัวใจสุดขีด ต้นตอบ่วงรักเกมแค้นครั้งนี้ ใครจะอยู่ใครจะไป
3. ↑  เรื่องย่อ รักในรอยลวง ละครแนวดราม่าสืบสวนลุ้นปมปริศนา
4. ↑  "เรื่องย่อ ธี่หยด หนังสยองขวัญจากเรื่องเล่าสู่จอภาพยนตร์". *www.sanook.com/movie*. 2023-09-06.
จรวดที่สามารถส่งน้ำหนักบรรทุกมากกว่า 50 ตันเข้าสู่วงโคจรต่ำของโลก

**จรวดขนส่งหนักพิเศษ** เป็นจรวดที่สามารถส่งน้ำหนักบรรทุกหนักพิเศษขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก กล่าวคือน้ำหนักบรรทุกมากกว่า 50 เมตริกตัน (110,000 ปอนด์)ตามนิยามของสหรัฐ และมากกว่า 100 เมตริกตัน (220,000 ปอนด์) ตามนิยายของรัสเซีย โดยหมวดหมู่นี้เป็นหมวดหมู่ของพาหนะส่งที่มีความสามารถในการส่งมวลสู่วงโคจรมากที่สุด เหนือกว่าความสามารถของพาหนะในหมวดหมู่จรวดขนส่งหนัก

ใน ค.ศ. 2022 การส่งน้ำหนักบรรทุกในหมวดหมู่นี้เพียงแค่ 13 ครั้ง: 12 ครั้งในโครงการอะพอลโลก่อน ค.ศ. 1972 และหนึ่งครั้งในการส่งของจรวดเอเนอร์เกียใน ค.ศ. 1987 ในปัจจุบัน แผนภารกิจสู่ดวงจันทร์และระหว่างดาวเคราะห์ส่วนใหญ่จำเป็นที่จะต้องใช้พาหนะส่งเหล่านี้

แนวคิดของจรวดขนส่งหนักพิเศษหลายแนวคิดในยุคแรกถูกคิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 เช่นจรวดซีดรากอน ในช่วงการแข่งขันอวกาศ จรวดแซตเทิร์น Vและเอ็น1ถูกสร้างโดยสหรัฐและสหภาพโซเวียตตามลำดับ ภายหลังจากความสำเร็จของโครงการอะพอลโลและจรวดแซตเทิร์น V และความล้มเหลวของจรวดเอ็น 1 สหภาพโซเวียตส่งจรวดเอเนอร์เกียสองครั้งในคริสต์ทตวรรษที่ 1980 หนึ่งครั้งในการส่งยานอวกาศบูรัน และแท่นอาวุธโคจรโปลูสในอีกหนึ่งครั้ง ในอีกสองทศวรรษต่อมามีการพัฒนาแนวคิดต่าง ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง เช่นโครงการพาหนะสืบจากกระสวยอวกาศและรุส-เอ็ม ในคริสต์ทศวรรษที่ 2010 มีความสนใจในจรวดขนส่งหนักพิเศษอีกครั้ง นำร่องโดยการส่งขึ้นของจรวดฟัลคอนเฮฟวี ระบบการส่งอวกาศ และสตาร์ชิป และการพัฒนาโครงการจรวดฉางเจิงและเยนีเซย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  McConnaughey, Paul K.; และคณะ (November 2010). "Draft Launch Propulsion Systems Roadmap: Technology Area 01" (PDF). NASA. Section 1.3. Small: 0–2 t payloads; Medium: 2–20 t payloads; Heavy: 20–50 t payloads; Super Heavy: > 50 t payloads
2. ↑  "Seeking a Human Spaceflight Program Worthy of a Great Nation" (PDF). Review of U.S. Human Spaceflight Plans Committee. NASA. October 2009. pp. 64–66. ...the U.S. human spaceflight program will require a heavy-lift launcher ... in the range of 25 to 40 mt ... this strongly favors a minimum heavy-lift capacity of roughly 50 mt....
3. ↑  Osipov, Yury (2004–2017). *Great Russian Encyclopedia*. Moscow: Great Russian Encyclopedia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 May 2021. สืบค้นเมื่อ 9 June 2021.
**ขนมไหว้พระจันทร์** (อังกฤษ: Moon Cake; จีนตัวย่อ: 月饼; จีนตัวเต็ม: 月餅; พินอิน: yuè bĭng) เป็นขนมที่ทำขึ้นเพื่อใช้ในเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง หรือเทศกาลไหว้พระจันทร์ (中秋節) ในคืนวันเพ็ญในเดือน 8 ตามปฏิทินจีน (กันยายนตามปฏิทินเกรกอเรียน)

ขนมไหว้พระจันทร์ เป็นของที่ใช้สำหรับเซ่นไหว้ดวงจันทร์ นับเป็นของสำคัญที่ใช้ในเทศกาลนี้ ลักษณะของขนมมีทรงกลม ลักษณะคล้ายขนมเค้ก ทำจากแป้งนวด แล้วกดใส่แป้นพิมพ์ที่มีลวดลายต่าง ๆ จากนั้นนำไปอบ และเคลือบผิวหน้าด้วยน้ำเชื่อม ภายในบรรจุไส้ต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นธัญพืชต่าง ๆ อาทิ ทุเรียน, เมล็ดบัว, แมคคาเดเมีย, พุทราจีน เป็นต้น แต่ปัจจุบันก็ได้มีดัดแปลงใส่เนื้อสัตว์ต่าง ๆ เข้าไป เช่น กุนเชียง, ไข่เค็ม, หมูแฮม, หมูแดง, หมูหยอง เป็นต้น

ความเป็นมาของขนมไหว้พระจันทร์ คือ ในยุคปลายราชวงศ์หยวน ที่ชาวฮั่นถูกปกครองอย่างกดขี่โดยชาวมองโกล ชาวฮั่นเมื่อต้องการจะก่อกบฏต่อต้าน ด้วยการแอบสอดสาส์นไว้ในขนมชิ้นนี้ แล้วนำไปแจกจ่ายให้กับทุกบ้าน ในสาส์นมีข้อความว่า คืนนี้ในเวลายาม 3 จงสังหารทหารมองโกลพร้อมกัน อันนำมาซึ่งเอกราชของชาวฮั่น จนกลายเป็นประเพณีการรับประทานและไหว้ขนมไหว้พระจันทร์ในปัจจุบัน

ปัจจุบัน ขนมไหว้พระจันทร์ได้มีผู้ผลิตและจำหน่ายมากมายหลายแห่ง ได้มีการดัดแปลงใส่ไส้ต่าง ๆ เพิ่มขึ้นจากในอดีตมาก เช่น ช็อคโกแล็ต, ชาเขียว, คัสตาร์ด, อัลมอนด์ เป็นต้น หรือดัดแปลงไปเป็นแบบต่าง ๆ เช่น ดัดแปลงคล้ายขนมโมจิ หรือไอศกรีม และกลายมาเป็นธุรกิจสำคัญที่มีมูลค่าการตลาดและการแข่งขันสูงมากในช่วงเทศกาลนี้ในแต่ละปี 

ในมาเลเซีย ขนมไหว้พระจันทร์เรียกว่า *กูอิฮ์ บูลัน* (*kuih bulan*) มีหลายไส้เช่นเดียวกับขนมไหว้พระจันทร์ในไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  
ขนมไหว้พระจันทร์ การเลือกซื้อ และเบอร์โทรติดต่อ ร้านขายขนมไหว้พระจันทร์
2. ↑  Swensen's "ส่ง'ขนมไหว้พระจันทร์'เปลือกนุ่ม...ไส้เย็นอร่อย". *ไทยรัฐ*. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|url=` (help)
3. ↑  "5 สุดยอดขนมไหว้พระจันทร์เจ้ายุทธจักร". *ผู้จัดการออนไลน์*.
4. ↑  "ขนมไหว้พระจันทร์กับคุณค่าที่เปลี่ยนไป". *ผู้จัดการออนไลน์*.
5. ↑  หน้า 24 การศึกษา, *ขนมมาเลเซีย ตอนที่ ๓*. "องค์ความรู้ ภาษา-วัฒนธรรม" โดย สุมาลี นิมมานุภาพ. **เดลินิวส์**ฉบับที่ 24,666: วันอังคารที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2560 แรม 14 ค่ำ เดือน 5 ปีระกา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ขนมไหว้พระจันทร์**
**เขื่อนอัสวาน** (อาหรับ: السد العالي; อังกฤษ: Aswan Dam) หรือโดยเฉพาะเจาะจงที่มากขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 **เขื่อนระดับสูงอัสวาน** เป็นเขื่อนหินที่ถูกสร้างขึ้นกั้นแม่น้ำไนล์ในอัสวาน อียิปต์ ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1960 และ 1970 ความสำคัญของมันส่วนใหญ่ได้บดบังเขื่อนระดับต่ำของอัสวานที่สร้างขึ้นก่อนหน้านี้ คือเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1902 และอยู่ปลายน้ำ จากความสำเร็จของเขื่อนระดับต่ำเมื่อได้ใช้ประโยชน์อย่างสูงสุด การก่อสร้างเขื่อนระดับสูงก็กลายเป็นเป้าหมายที่สำคัญของรัฐบาลภายหลังจากการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952; ด้วยความสามารถในการควบคุมน้ำท่วมได้ดี เพิ่มการกักเก็บน้ำเพื่อการชลประทานและสร้างไฟฟ้าพลังน้ำจากเขื่อนซึ่งได้ถูกมองว่าเป็นหัวใจสำคัญของการวางแผนอุตสาหกรรมของอียิปต์ เช่นเดียวกับการนำไปใช้ก่อนหน้านี้ เขื่อนระดับสูงได้มีผลกระทบที่สำคัญต่อเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของอียิปต์

ก่อนที่เขื่อนระดับสูงจะถูกสร้าง แม้ว่าจะมีเขื่อนที่เก่าในที่แห่งนี้ น้ำท่วมประจำปีของแม่น้ำไนล์ในช่วงปลายฤดูร้อนยังคงผ่านไป ส่วนใหญ่ที่ไม่มีข้อจำกัดในการไหลลงหุบเขาจากบริเวณลุ่มน้ำแอฟริกาตะวันออก น้ำท่วมเหล่านี้ได้นำน้ำที่มีสารอาหารและแร่ธาตุตามธรรมชาติทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ประจำทุก ๆ ปีตามที่ราบน้ำท่วมถึงและดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ; การคาดการณ์ครั้งนี้ได้ทำให้หุบเขาแม่น้ำไนล์เหมาะสำหรับการทำการเกษตรมาตั้งแต่สมัยโบราณ อย่างไรก็ตาม, น้ำท่วมตามธรรมชาตินี้มีความแต่งต่างกันไป เนื่องจากปีที่น้ำท่วมสูงขึ้นมากสามารถทำลายพืชไร่ทั้งหมดได้ ในขณะที่ปีที่มีน้ำน้อยลงสามารถสร้างความแห้งแล้งและทุพภิกขภัยที่เข้ามาร่วมด้วย เหตุการณ์ทั้งสองนี้ยังคงเกิดขึ้นอย่างเป็นระยะ ๆ เมื่อประชากรชาวอียิปต์ได้เพิ่มขึ้นและเทคโนโลยีก็เพิ่มมากขึ้น ทั้งความต้องการและความสามารถที่ได้พัฒนาขึ้นเพื่อการควบคุมน้ำท่วมอย่างสมบูรณ์ และทั้งยังปกป้องและสนับสนุนพื้นที่การเพาะปลูกและการปลูกพืขไร่ฝ้ายที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ด้วยการจัดอ่างเก็บน้ำที่เพิ่มมากขึ้นอย่างมากโดยเขื่อนระดับสูงอัสวาน น้ำท่วมสามารถควบคุมได้และน้ำจะถูกเก็บเอาไว้เพื่อการปล่อยในภายหลังในอีกหลายปี

เขื่อนอัสวานได้ถูกออกแบบโดยสถาบันโครงการพลังน้ำในกรุงมอสโก

เขื่อนสูงอัสวานที่สร้างขึ้นกั้นแม่น้ำไนล์ มองจากสันเขื่อนไปทางเหนือซึ่งเป็นปลายน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Smith, Jean Edward (2012). *Eisenhower in War and Peace* (ภาษาอังกฤษ). Random House Publishing Group. p. 694. ISBN 9780679644293.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เขื่อนอัสวาน**

* View the official opening of the Aswan Dam in 1971
* Aswan Dam Sixth biggest dam
* LIFE Magazine Feb. 12, 1971 Overview of problems created by Aswan Dam
**"เปลือก"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีอพาร์ตเมนต์คุณป้า จากอัลบั้ม *รักสนิยม* (พ.ศ. 2556) ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ตุล ไวฑูรเกียรติ (ตุล อพาร์ตเมนต์คุณป้า) และเรียบเรียงโดย อพาร์ตเมนต์คุณป้า เป็นเพลงที่อพาร์ตเมนต์คุณป้า เล่าเรื่องราวเหล่านี้ผ่านดนตรีฮาร์ดร็อคที่มีกลิ่นอายของยุคบุปผาชน ความพิเศษของเพลงเปลือก อยู่ที่การที่อพาร์ตเมนต์คุณป้าตระเวนเล่น­สดเพลงนี้มาจนคล่องแคล่วก่อนจะทำการอัดเส­ียง ดังนั้นอรรถรสในการฟังเพลงนี้จึงใกล้เคียง­กับการได้ดูโชว์สด ๆ ของอพาร์ตเมนต์คุณป้า 

เนื้อหาเพลงพูดถึงค่านิยมในสังคมปัจจุบัน ที่ผู้คนมักจะมองกันแต่เพียงภายนอก เราใช้เวลาไม่กี่นาทีในการตัดสินคนจากบทบา­ทในสังคมและเรามักจะหลงลืมไปว่าจริง ๆ แล้­วชีวิตย่อมไม่ต่างจากการแสดง และเราเองก็เป็นเพียงนักแสดงที่ผลัดกันม­ารับแสดงบทบาทต่าง ๆ ที่แม้จะดูยิ่งใหญ่หรือต่ำต้อยสักเพียงใด­ก็ตาม สักวันการแสดงก็ย่อมมีวันสิ้นสุด

มิวสิกวีดิโอ
------------

มิวสิกวีดีโอเพลง "เปลือก" เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เป็นกา­รนำเอาความหมายของเพลงที่พูดถึงการมองกันแ­ต่เพียงภายนอก และหลายสิ่งหลายอย่างที่คนเราปฏิบัติต่อกั­นนั้นก็เป็นเพียงบทบาทการแสดงอย่างหนึ่งเท­่านั้น จึงหยิบเอาการแสดง "ลิเก" การแสดงพื้นบ้านของไทยมาเป็นอุปมาอุปมัยกั­บความหมายของเพลงนี้ ด้วยรูปแบบของการแสดงที่จัดจ้านทั้งเนื้อห­า การแสดง การแต่งหน้า การแต่งตัวที่ดูแตกต่าง และเกินจริงไปจากชีวิตปกติของคนทั่วไป เนื้อหาและรูปแบบการถ่ายทำมิวสิกวีดีโอเป็­นเหมือนกับการทำสารคดีตามติดชีวิตจริงของค­ณะลิเก ครั้งนี้ทีมงานได้ติดต่อไปยังคณะลิเกบรรหา­ร (สอง) ศิษย์หอมหวล และได้ติดตามไปถ่ายทำกันถึงวัดไทรใหญ่ อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี การถ่ายทำเจาะลึกถึงเบื้องลึกเบื้องหลังขอ­งการแสดง ตั้งแต่การคิดเนื้อเรื่อง การแต่งหน้า ทำผม แต่งตัว รวมทั้งบรรยากาศระหว่างการแสดงที่คนเบื้อง­หน้าไม่เคยเห็นว่าภายใต้ฉากม่านนั้นพวกเขา­ทำอะไรกันบ้าง การแสดงลิเกที่ปัจจุบันหาดูได้ยากขึ้น และได้รับความสนใจน้อยลงเรื่อย ๆ จากคนทั่วไป พวกเขาคิดอะไรกันอยู่? ทำไมถึงเลือกมาเป็นลิเก? ทำไมถึงยังเล่นลิเกอยู่? แล้วถ้าไม่เล่นลิเกพวกเขาจะทำอะไรกัน?

การตอบรับ
---------

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 20 |
| แฟตชาร์ต, แฟต 40 ชาร์ต | 16 |
| Channel V Countdown Siam Top 20 Single Chart | 19 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Apartment Khunpa - เปลือก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-02-17. สืบค้นเมื่อ 2015-03-21.
2. ↑  Fat Chart, Fat 40 Chart วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 แฟตชาร์ต อัพเดทล่าสุด
3. ↑  Channel V Countdown Siam Top 20 Single Chart Week No.51 ประจำวันที่ 22 ธันวาคม 2556

| * ด
* ค
* ก
อพาร์ตเมนต์คุณป้า |
| --- |
| 
* **ตุล ไวทูรเกียรติ**
* **ปิย์นาท โชติกเสถียร**
* **กันต์ รุจิณรงค์**
* **ภู่กัน สันสุริยะ**
* **ทรรศน์ฤกษ์ ลิ่มศิลา**

 |
| อัลบั้มและอีพี | 
* *บางกอกเลิฟสตอรี* (2546)
* *เสือร้องไห้* (2548)
* *โรแมนติกคอมเมดี* (2549)
* *สมรสและภาระ* (2551)
* *รักสนิยม* (2556)

 |
| ซิงเกิล | 
* "ยัวร์เฟิร์สคิส" (2547)
* "ลิปสติกบนลิปสติก" (2551)
* "เปลือก" (2556)
* "สถานีต่อไป" (2557)
* "ระเบิดเวลา" (2557)
* "รักในมหานคร" (2558)

 |
| บันทึกการแสดงสด | 
* *ไลฟ์แอนด์รอง* (2550)

 |
| ดูเพิ่มเติม | 
* สยามซีเคร็ทเซอร์วิส
* อะไรจ๊ะ
* เซ็กซี่ พิงค์ สตูดิโอ
* สนามหลวงการดนตรี

 |
เอ็งเงิลส์-เฮาส์ เมื่อปี 2017
**เอ็งเงิลส์-เฮาส์** (เยอรมัน: *Engels-Haus*) เป็นพิพิธภัณฑ์ในวุพเพอร์ทาล ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในบ้านหลังที่ฟรีดริช เอ็งเงิลส์ (1820–1895) เติบโต พิพิธภัณฑ์เป็นสมาชิกส่วนหนึ่งของของ พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมอุตสาหกรรม [de] ในวุพเพอร์ทาล

บ้านรูปแบบแบร์คบาโรกตอนปลายหลังนี้สร้างขึ้นในปี 1775 โดย Eberhard Haarmann [de] ในที่ที่เวลานั้นคือบาร์เมิน แค้วนแบร์ค ฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้พ่อ บิดาของเอ็งเงิลส์ เกิดในบ้านหัลงนี้ในปี 1796 ส่วนเอ็งเงิลส์เองเกิดที่บ้านอีกหลังหนึ่งที่ตั้งห่างออกไปราว 100 เมตรจากบ้านหลังนี้ บ้านหลังดังกล่าวก็เป็นของครอบครัวเช่นเดียวกัน บ้านหลังดังกล่าวถูกทำลายลงในเวลาต่อมา เอ็งเงิลส์เติบโตและใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้แทน

บ้านได้แปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ซึ่งเปิดให้บริการในปี 1970 เนื่องในโอกาสครบรอบ 150 ปีชาตกาลของเอ็งเงิลส์ และกลายมาเป็นจุดหมายปลายทางที่เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวและนักลัทธิสังคมนิยม พิพิธภัณฑ์ปิดตัวลงในปี 2016 เพื่อทำการปรับปรุงใหญ่ และมีแผนจะเปิดอีกครั้งในปี 2020 เนื่องในโอกาสครบรอบ 200 ปีชาตกาลของเอ็งเงิลส์ อน่างไรก็ตามแผนนี้ถูกยกเลิกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโรคโควิด-19 พิธีเปิดได้เลื่อนออกมาเป็นเดือนกันยายน 2021 ที่ซึ่งในพิธีเปิดมีรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมและวิทยาการประจำรัฐไรน์เหนือ-เวสท์ฟาลิอา อีซาเบล ไฟฟ์แฟร์-โพเอินส์เฌน (Isabel Pfeiffer-Poensgen) และแขกอีก 300 คนเข้าร่วม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Illner, Eberhard. "Engels-Haus". *Rheinische Industriekultur* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 17 January 2021.
2. ↑  Koch, Klaus (22 November 2010). "Die Internationale und Eintopf im Engels-Haus" (ภาษาเยอรมัน). Westdeutsche Zeitung. สืบค้นเมื่อ 17 January 2021.
3. ↑  Küpper, Moritz (24 November 2020). "Wie Corona den Wuppertalern ins Gedenkjahr grätschte" (ภาษาเยอรมัน). Deutschlandfunk Kultur. สืบค้นเมื่อ 17 January 2021.
4. ↑  "Erfolgreiche Wiedereröffnung". *www.mi-wuppertal.de* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 2021-11-17.

พิกัดภูมิศาสตร์: 51°15′59″N 7°11′27″E﻿ / ﻿51.2664°N 7.1907°E﻿ / 51.2664; 7.1907
***ไชยา*** เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 เป็นเรื่องเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้มวยไชยา ซึ่งเป็นมวยคาดเชือกแบบเก่าแก่โบราณของ อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ภาพยนตร์กำกับโดย ก้องเกียรติ โขมศิริ ซึ่งเคยมีผลงานกำกับเรื่อง *ลองของ* และเขียนบทภาพยนตร์ *เปนชู้กับผี* ได้รับคัดเลือกเป็นภาพยนตร์ฉายปิด เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพ ประจำปี 2550 ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2550

ในปี พ.ศ. 2559 ทาง ช่อง 3 เอสดี และบริษัท ถนัดละคร ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาดัดแปลงเนื้อหาพร้อมกับเพิ่มตัวละครและเปลี่ยนชื่อเป็น ลูกผู้ชายเลือดเดือด

เรื่องย่อ
---------

เรื่องราวเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2520 เปี๊ยก (อัครา อมาตยกุล) สะหม้อ (สนธยา ชิตมณี) และเผ่า (ธวัชชัย เพ็ญภักดี) เป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เด็ก ทั้งสามเป็นนักมวยไทยไชยา ซึ่งวันหนึ่งค่ายมวยที่สังกัดอยู่เกิดเลิกกิจการลง ทั้งสามจึงเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อตามหาความฝัน ที่จะได้เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงซึ่งเปี๊ยก ไม่ประสบความสำเร็จในการชกมวย จึงตัดสินใจไปแข่งมวยเถื่อนหลังจากนั้นเปี๊ยกและสะหม้อได้เข้าไปเป็นลูกน้องของผู้มีอิทธิพล ส่วนเผ่าได้ไปเข้าค่ายมวยและขึ้นชกที่เวทีราชดำเนินก่อนโด่งดังในเวลาต่อมา เปี๊ยกและสะหม้อได้ร่วมมือกันฆ่าครูของเผ่าที่ป่าช้าก่อนที่เปี๊ยกจะโดนตำรวจจับในเวลาต่อมาและระหว่างที่จะย้ายเปี๊ยกไปคุมขังที่อื่นสะหม้อได้เข้ามาช่วยเปี๊ยกหนีและหลังจากที่เปี๊ยกขับรถหนีไปสะหม้อได้โดนฝรั่งกลุ่มที่เป็นนายหน้านักมวยฆ่าแต่สะหม้อเอาระเบิดติดกับตัวแล้วรถก็ระเบิด ในวันนี้เผ่าต้องลงชิงแชมป์กับนักมวยฝรั่งซึ่งเปี๊ยกได้มาที่สนามและฆ่าผู้มีอิทธิพลลงหลังจากนั้นจึงโดนตำรวจยิงก่อนตายเผ่าซึ่งได้แชมป์มาได้เข้ามาหาเปี๊ยกโดยศรีไพร ซึ่งเป็นภรรยาของเป๊ยกก

เพลงประกอบภาพยนตร์
------------------

* นักร้องบ้านนอก

การตอบรับ
---------

ในนิตยสาร ฟิล์มแมกซ์ มีนักวิจารณ์ร่วมให้ดาว "ไชยา" ทั้งหมด 11 คน รวม 31 ดาว เฉลี่ยเท่ากับ 2.82 ดาว (จากคะแนนเต็ม 4 ดาว)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สรุปรายได้ภาพยนตร์ทำเงินที่เข้าฉายในบ้านเรา ปี 2550 siamzone.com
2. ↑  ""ไชยา" หนังไทยยอดเยี่ยมแห่งปี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-14. สืบค้นเมื่อ 2012-07-13.
3. ↑  คอลัมน์วิจารณ์. **นิตยสารฟิล์มแมกซ์**. เดือนตุลาคม 2550. หน้า 142

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ภาพยนตร์เรื่อง ไชยา
* ไฟว์สตาร์ แจ้งเกิด เต้ ประวิตร ใน "ไชยา"