recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ

"**โรงเรียนสำนักอธิการ**" (อังกฤษ: The Adventure of the Priory School) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร*คอลเลียร์*ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ใน *นิตยสารสแตรนด์*ในสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ* ในปี ค.ศ. 1905 ดอยล์จัดอันดับให้ "โรงเรียนสำนักอธิการ" อยู่ในอันดับที่ 10 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ

เนื้อเรื่อง
-----------

ดร. ทอร์นิย์ครอฟต์ ฮักสเตเบิล (Dr. Thorneycroft Huxtable) ผู้ก่อตั้งและอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนชั้นเตรียมชื่อโรงเรียนสำนักอธิการ (Priory School) ในภาคเหนือของอังกฤษได้มาพบกับโฮมส์ ฮักสเตเบิลขอร้องให้โฮมส์เดินทางไปที่แมกเกิลตัน (Mackleton) พร้อมกับตนเพื่อสืบสวนการหายตัวไปของลูกศิษย์คนหนึ่งของตนคือลอร์ดซอลเตอร์ (Lord Saltire) วัย 10 ขวบ บิดาของลอร์ดซอลเตอร์คือดยุคแห่งโฮลเดอร์นีส (Duke of Holdernesse) ผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียง ฮักสเตเบิลเล่าว่าไม่ใช่แค่เด็กชายที่หายตัวไป ไฮเดกเกอร์ (Heidegger) อาจารย์ชาวเยอรมันก็หายตัวไปพร้อมกับจักรยานของเขาด้วย

ประวัติการตีพิมพ์
-----------------

"โรงเรียนสำนักอธิการ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*คอลเลียร์*เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน*นิตยสารสแตรนด์*เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 ในนิตยสาร*คอลเลียร์*มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 9 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ* ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905

อ้างอิงและบรรณานุกรม
--------------------

อ้างอิง

1. 1 2  Smith (2014), p. 124.
2. 1 2  Cawthorne (2011), p. 120.
3. ↑  Cawthorne (2011), p. 110.

บรรณานุกรม
* Cawthorne, Nigel (2011). *A Brief History of Sherlock Holmes*. Running Press. ISBN 978-0762444083.
* Dickerson, Ian (2019). *Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio*. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
* Smith, Daniel (2014) [2009]. *The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide* (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อความเต็มของ โรงเรียนสำนักอธิการ ที่วิกิซอร์ซ
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โรงเรียนสำนักอธิการ
* *เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดคืนชีพ* รวมถึงเรื่อง *โรงเรียนสำนักอธิการ* ที่ Standard Ebooks

| * ด
* ค
* ก
*เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ* โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- |
| 
* "บ้านร้าง"
* "ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์"
* "รหัสตุ๊กตาเต้นรำ"
* "นักจักรยานผู้เดียวดาย"
* "โรงเรียนสำนักอธิการ"
* "ปีเตอร์ดำ"
* "นายหน้าขู่กิน"
* "อาฆาตนโปเลียน"
* "สามนิสิต"
* "แว่นตากรอบทอง"
* "นักรักบี้หาย"
* "ชู้รักของเลดี"
* "รอยเปื้อนที่สอง"

 |
| 
* *แรงพยาบาท*
* *จัตวาลักษณ์*
* *การผจญภัย*
* *จดหมายเหตุ*
* *หมาผลาญตระกูล*
* *คืนชีพ*
* *หุบเขาแห่งภัย*
* *ลาโรง*
* *บันทึกคดี*

 |
**มีร์ จาฟาร์ อาลี คาน บาฮาดูร์**  (Mir Jafar Ali Khan Bahadur) เป็นเจ้าประเทศราชแห่งเบงกอลคนแรกภายใต้การสนับสนุนของบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตน เดิมทีเขาเป็นผู้บัญชาการทหารของแคว้นเบงกอล เขาได้แสร้งทำเป็นจงรักภักดีต่อ นาวับศรีรัช อุดดอลา ว่าจะนำทัพ 50,000 นายออกรบกับอังกฤษ แต่ลับหลังเขากลับแอบติดต่อกับพันเอกรอเบิร์ต ไคลฟ์ แห่งบริษัทอินเดียตะวันออก โดยพันเอกไคลฟ์รับปากว่า ถ้าเขานำทัพเข้าร่วมกับฝ่ายอังกฤษในยุทธการที่ปลาศีแล้ว อังกฤษจะตั้งเขาเป็นนาวับแห่งเบงกอลคนใหม่ ท้ายที่สุด อังกฤษก็ได้รับชัยชนะในยุทธการที่ปลาศี และแต่งตั้งมีร์ จาฟาร์ เป็นนาวับคนใหม่

เมื่อจาฟาร์ได้ขึ้นเป็นนาวับคนใหม่ เขาก็เอื้อประโยชน์ให้แก่อังกฤษมากมาย ทั้งยอมจ่ายเงินจำนวน 17.7 ล้านรูปีแก่อังกฤษเป็นค่าปฏิกรรมการโจมตีป้อมกัลกัตตา และยังให้สินบนตอบแทนแก่เจ้าหน้าที่ของบริษัทที่ช่วยให้เขาได้เป็นนาวับ โดยพันเอกไคลฟ์ได้รับเงินกว่าสองล้านรูปี, วิลเลียม วัตต์ หัวหน้าโรงงานบริษัทฯ ได้รับกว่าหนึ่งล้าน การกระทำของจาฟาร์นี้สร้างความขุ่นเคืองให้แก่จักรพรรดิแห่งโมกุลอย่างมาก โดยมองว่าจาฟาร์เป็นคนขายชาติ เมื่อเวลาผ่านไปซักระยะหนึ่ง จาฟาร์ก็ตระหนักว่าบริษัทฯไม่มีวันเลิกตอดเล็กตอดน้อยเอาผลประโยชน์จากเขาแน่ และเขาก็ไม่อยากเป็นเบี้ยล่างของอังกฤษอีกต่อไป จาฟาร์พยายามดึงพวกบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เข้ามาในเกมการเมืองนี้ อย่างไรก็ตาม แผนของจาฟาร์เป็นอันล่มไปเมื่ออังกฤษมีชัยเหนือเนเธอร์แลนด์ในยุทธการที่จินสุราเมื่อพฤศจิกายน ค.ศ. 1759 ในปีต่อมา อังกฤษได้บีบให้จาฟาร์สละบัลลังก์แก่มีร์ คาซิม ผู้เป็นลูกเขย

อย่างไรก็ตาม มีร์ คาซิม ผู้เป็นลูกเขย กลับพยายามนำเบงกอลเป็นอิสระและขัดขวางอิทธิพลของบริษัทฯในเบงกอล ความไม่ลงรอยกับอังกฤษนี้ ทำให้ในปี 1763 คาซิมได้นำกำลังบุกเมืองปัฏนา และสังหารชาวยุโรปมากมาย อังกฤษได้ปลดคาซิมและคืนตำแหน่งให้แก่จาฟาร์ ส่วนคาซิมก็ไปร่วมมือกับแคว้นอวัธและราชสำนักโมกุลในการทำสงครามกับบริษัทฯในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1764 แม้ฝ่ายเบงกอลจะมีกำลังมากถึง 40,000 นาย แต่ก็พ่ายแพ้ให้กับกองทหารของบริษัทที่มีกำลัง 7,000 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mohammad Shah (2012), "Mir Jafar Ali Khan", ใน Sirajul Islam and Ahmed A. Jamal (บ.ก.), *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second ed.), Asiatic Society of Bangladesh
2. ↑  Modern India by Dr. Bipin Chendra, a publication of National council of Educational Research and Training
ซิงเกิลโดยเค็นชิ โยเนซุในปี พ.ศ. 2566
2024 ซิงเกิลโดยเค็นชิ โยเนซุ

**ชิคีวงิ** (ญี่ปุ่น: 地球儀; โรมาจิ: *Chikyūgi*; แปลว่า 'ลูกโลก'; อังกฤษ: Spinning Globe) เป็นเพลงโดยเค็นชิ โยเนซุ นักร้อง-นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น จำหน่ายในฐานะซิงเกิลลำดับที่ 14 ของโยเนซุในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดย โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เมนต์ประเทศญี่ปุ่น ทำหน้าที่เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์อนิเมะแนวจินตนิมิตของฮายาโอะ มิยาซากิเรื่อง*เด็กชายกับนกกระสา* (พ.ศ. 2566)

ภูมิหลัง
--------

เพลง"ชิคีวงิ"เขียนขึ้นในฐานะเพลงประกอบภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง*เด็กชายกับนกกระสา* ซึ่งเป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรกของฮายาโอะ มิยาซากิในรอบทศวรรษ เพลงได้รับการประกาศในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ซึ่งเป็นวันที่ภาพยนตร์ออกฉาย เนื่องจากภาพยนตร์มีนโยบายจะเก็บงำเนื้อหาและรายชื่อทีมงานไว้เป็นความลับจนกว่าจะถึงวันฉาย เพลงบรรเลงโดยวงดุริยางค์แชมเบอร์ชนาดเล็กและตัวโยเนซุเองผู้เล่นเปียโนสำหรับเพลง

มิยาซากิได้ขอให้โยเนซุขเขียนเพลงประกอบภาพยนตร์เมื่อ 4 ปีก่อนภาพยนตร์จะออกฉาย หลังจากที่มิยาซากิได้ยินเพลง*พาพริกา*ของวงฟูรินซึ่งโยเนซุเป็นโปรดิวเซอร์จากการฟังทางวิทยุ โยเนซุกล่าวว่าตนโตขึ้นมากับการชมภาพยนตร์ของมิยาซากิ และเพลง"ชิคีวงิ"เป็นเพลงเกี่ยวกับ*เด็กชายกับนกกระสา*แต่ก็ยังเป็นเพลงที่เขียนขึ้นเพื่อมอบให้มิยาซากิกลับไปอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  米津玄師が宮崎駿監督「君たちはどう生きるか」の主題歌担当、4年間の制作経て「地球儀」書き下ろし（米津玄師コメントあり） [Kenshi Yonezu sings the theme song for Hayao Miyazaki's *How Do You Live?* After 4 years of production, Kenshi Yonezu writes a new song "Spinning Globe" (with comments from Kenshi Yonezu)]. *Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2023-09-17.
2. ↑  Moo, William (2023-07-17). "Kenshi Yonezu's "Spinning Globe" Theme Song for The Boy and the Heron Now Released on Music Streaming Platforms" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-10-30.
**"เซกซ์ออนไฟร์"** (อังกฤษ: Sex on Fire) เป็นซิงเกิลแรกของคิงส์ออฟลีออนจากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ชุด *Only by the Night* จากข้อมูลเดือนกรกฎาคม 2009 ถือเป็นดิจิตอลซิงเกิลที่ขายดีที่สุดที่มีมา เพลงนี้ทำให้คิงส์ออฟลีออน มีเพลงอันดับ 1 เพลงแรกในประเทศออสเตรเลีย ฟินแลนด์ ไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร ขึ้นอันดับ 1 บนยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต ด้วยการขายเป็นการดาวน์โหลดเท่านั้น ก่อนที่จะขายเป็นแผ่น สวนในสหรัฐอเมริกาได้รับความนิยม ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตฮอนโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ และอันดับ 56 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ถือว่าเป็นเพลงที่ขึ้นอันดับสูงสุดของวงในประเทศบ้านเกิด ในปี 2008 วงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ โดยเพลงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาเพลงร็อกยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลกลุ่มหรือคู่ดูโอยอดเยี่ยมประเภทเพลงร็อกยอดเยี่ยม 

ข้อมูลเมื่อ 5 เมษายน ค.ศ. 2009 ซิงเกิลขายได้กว่า 608,950 ในสหราชอาณาจักร ถือเป็นดิจิตอลซิงเกิลที่ขายดีที่สุดตลอดกาลในสหราชอาณาจักร ติดชาร์ตยูเคท็อป 40 นานกว่า 35 สัปดาห์ ในสหรัฐอเมริกาซิงเกิลมียอดขายปัจจุบันอยู่ที่ 805,000 ดาวน์โหลด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-07. สืบค้นเมื่อ 2009-08-01.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-15. สืบค้นเมื่อ 2009-08-01.
3. ↑  Week Ending May 17, 2009: Three Days Is Plenty For Green Day เก็บถาวร 2009-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Yahoo Music Blog (written by Paul Grein): Retrived May 20, 2009
**เจ้าชายฟรันทซ์ที่ 1** (เยอรมัน: *Franz I*) เป็นเจ้าผู้ครองราชรัฐลีชเทินชไตน์ ระหว่างค.ศ. 1929 ถึง 1938 

ประสูติเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1853 ที่ปราสาทลิชเทินชไตน์ รัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์ พระองค์เป็นพระโอรสของ เจ้าชายอาล็อยส์ที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ กับท่านหญิงฟรันซิสกา คินสกี พระองค์สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเวียนนาและมหาวิทยาลัยปราก ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีประจำจักรวรรดิรัสเซียระหว่างค.ศ. 1894 ถึง 1898

ในปี 1899 เจ้าชายฟรันทซ์ตกหลุมรักสาวหม้ายในกรุงเวียนนาที่ชื่อเอลีซาเบ็ท ฟ็อน กูทมัน ซึ่งเป็นหญิงที่เปลี่ยนศาสนาจากคริสต์คาทอลิกเป็นศาสนายูดาห์ เจ้าชายโยฮันที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ ผู้เป็นพระเชษฐา คัดค้านความสัมพันธ์ของทั้งสอง อย่าางไรก็ตาม ทั้งสองก็แอบแต่งงานกันแบบลับในปี 1919 ต่อมาเมื่อเจ้าชายโยฮันที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี 1929 บัลลังก์ลีชเทินชไตน์ตกมาเป็นของเจ้าชายฟรันทซ์ เจ้าชายฟรันทซ์จึงจัดงานเสกสมรสกับกูทมันอย่างเปิดเผยในทันทีที่ขึ้นครองราชสมบัติ แต่ทั้งสองไม่มีพระบุตรด้วยกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Prince Franz Liechtenstein". *The Times*. 19 October 1894. p. 3. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 April 2020 – โดยทาง Newspapers.com.



| * ด
* ค
* ก
เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ |
| --- |
| 
* คาร์ลที่ 1
* คาร์ล อ็อยเซบิอุส
* ฮันส์-อาดัมที่ 1
* โยเซ็ฟ เว็นท์เซิลที่ 1
* อันโทน ฟลอริอัน
* โยเซฟ โยฮัน อดัม
* โยฮัน เนโพมุก คาร์ล
* โยเซ็ฟ เว็นท์เซิลที่ 1
* ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1
* อาล็อยส์ที่ 1
* โยฮันที่ 1 โยเซ็ฟ
* อาล็อยส์ที่ 2
* โยฮันที่ 2
* ฟรันทซ์ที่ 1
* ฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2
* **ฮันส์-อาดัมที่ 2**

 |  |
**ฟุตบอลโรงเรียนมัธยมปลายชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่น** (ญี่ปุ่น: 全国高等学校サッカー選手権大会, Zenkoku kōtō gakkō sakkā senshuken taikai, 全国高校サッカー選手権大会, Zenkoku kō kō sakkā senshuken taikai' อังกฤษ: All Japan High School Soccer Tournament) ของประเทศญี่ปุ่น หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า **ฟุตบอลมัธยมปลายชิงแชมป์ฤดูหนาว** หรือ **วินเตอร์โคคุริทสึ** (อังกฤษ: Winter Kokuritsu, ญี่ปุ่น: 冬の国立 Fuyu no Kokuritsu) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายทั่วประเทศญี่ปุ่น เป็นการแข่งขันกีฬาสมัครเล่นที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น เกิดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1917 โดยการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของรายการนี้จะจัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งชาติของญี่ปุ่น ในกรุงโตเกียว และยังเป็นการแข่งขันที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางทั่วประเทศ การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของรายการนี้ในแต่ละปีจะมีจำนวนผู้เข้าชมกว่าห้าหมื่นคน ร่วมกับผู้ชมทางบ้านที่รับชมการแข่งขันผ่านการถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์นิปปงทีวี

สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของทีมที่เข้าร่วม จะเป็นการแข่งขันครั้งสุดท้ายที่นักเรียนจะได้แข่งขันอย่างเป็นทางการกับเพื่อนในโรงเรียน ขณะที่พวกเขากำลังจะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลาย ซึ่งเป็นการช่วยเพิ่มแรงจูงใจของผู้เล่นในแต่ละนัดของการแข่งขัน เนื่องจากนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเขาสวมเสื้อทีมโรงเรียนมัธยมในการแข่งขัน

การแข่งขันจัดโดยสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น สหพันธ์กีฬาโรงเรียนมัธยมแห่งประเทศญี่ปุ่น และ นิปปงทีวี ถือเป็นรายการที่มีการแข่งขันสูง โดยจะจัดขึ้นในรูปแบบการแข่งขันแบบแพ้คัดออกทั้งหมด รอบแรกระดับจังหวัดก็ใช้วิธีการเดียวกัน โดยทีมที่มีอันดับดีที่สุดตามลีกดิวิชั่นรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีจะแข่งขันกันตั้งแต่ช่วงแรก การแข่งขันหลักจะจัดขึ้นในช่วงปิดเทอมฤดูหนาว โดยจะสิ้นสุดรอบสุดท้ายในสองสัปดาห์ โดยมี 48 ทีม ตั้งแต่ปลายเดือนธันวาคมถึงต้นเดือนมกราคมที่ฝั่งเขตเมืองหลวงแห่งชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คนดูเต็มสนาม : ทำไมคนญี่ปุ่นถึงให้ความสำคัญกับการแข่งขันกีฬาระดับโรงเรียน". *mainstand.co.th*. Main Stand. สืบค้นเมื่อ 10 January 2024.
2. ↑  "第102回全国高校サッカー選手権大会　大会概要" [102nd National High School Soccer Championship Tournament Overview]. *jfa.jp* (ภาษาญี่ปุ่น). Japan Football Association. 23 October 2023. สืบค้นเมื่อ 23 October 2023.
**บุศย์ ปัทมศริน** เป็นอดีตมหาดเล็กห้องบรรทมในรัชกาลที่ 8 ผู้ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2489 ต่อมาได้ตกเป็นผู้ต้องหาในคดีดังกล่าวและได้รับการตัดสินโทษประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2498

นายบุศย์ ปัทมศริน เป็นบุตรของขุนวิสูตรเสนีย์ (จาง ปัทมศริน)กับนางปุก ปัทมศริน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2443 จบการศึกษาระดับมัธยมศีกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้ารับราชการครั้งแรกในกรมปลัดบัญชี ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เสด็จนิวัติพระนครใน พ.ศ. 2488 จึงได้เลื่อนเป็นมหาดเล็กตั้งเครื่อง และมหาดเล็กห้องบรรทมตามลำดับ

เมื่อเกิดเหตุการณ์การสวรรคตของรัชกาลที่ 8 นายบุศย์ได้ขึ้นให้การต่อคณะกรรมการสอบสวนพฤตติการณ์ในการที่พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลเสด็จสวรรคต หรือ "ศาลกลางเมือง" ในฐานะพยานสำคัญ เนื่องจากนายบุศย์เป็น 1 ใน 2 คนที่อยู่ใกล้ชิดกับห้องพระบรรทมของรัชกาลที่ 8 มากที่สุด แต่ภายหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2490 นายบุศย์พร้อมด้วยบุคคลอื่นอีก 4 คน ได้ถูกจับกุมด้วยข้อหามีส่วนร่วมในการวางแผนลอบปลงพระชนม์รัชกาลที่ 8 ซึ่งต่อมาอัยการได้สั่งฟ้องนายบุศย์พร้อมกับผู้ต้องหาอีก 2 คน คือ เฉลียว ปทุมรส และชิต สิงหเสนี

ในการพิจารณาคดีชั้นศาล ศาลอาญาได้พิพากษาให้ปล่อยตัวนายบุศย์ แต่ในชั้นศาลอุทธรณ์ได้กลับคำพิพากษาให้ประหารชีวิตนายบุศย์พร้อมกับนายชิต ที่สุดแล้วเมื่อมีการพิจารณาในชั้นศาลฎีกา ได้มีการพิพากษาให้ประหารชีวิตจำเลยในคดีนี้ทั้ง 3 คนเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2497 นายบุศย์จึงได้ถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่เรือนจำบางขวาง ในเช้ามืดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เวลา 5.10 น. ขณะมีอายุได้ 55 ปี ศพของนายบุศย์ได้รับการบำเพ็ญกุศลที่วัดมกุฎกษัตริยาราม

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2481 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 5 (อ.ป.ร.5)

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือ บันทึกการสอบสวนกรณีสวรรคต รัชกาลที่ ๘ พิมพ์ปี 2546 หน้า 35
2. ↑  ห้องสมุดอิเล็กทรอนิกส์ศาลยุติธรรม. (ม.ป.ป.), คำพิพากษาศาลฎีกาคดีสวรรคต เก็บถาวร 2017-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ออนไลน์, เข้าถึงเมื่อ: ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
3. ↑  แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์

* เก็บความจาก อนันต์ อมรรตัย. *แผนการปลงพระชนม์ ร.8 ของนายปรีดี พนมยงค์ พิมพ์ครั้งที่ 3*. กรุงเทพฯ : จิรวรรณนุสรณ์, 2526.
**วัดนรวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโนนยาง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา

วัดนรวรารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 ได้รับประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนพิเศษ 126ง วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ขอบเขตพื้นที่ประมาณ 1 ไร่ 85 ตารางวา

สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ (สิม) เป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นอิทธิพลญวน (เวียดนาม) หน้าบันด้านหน้าอุโบสถ (สิม) ระบุปีที่สร้างว่า พ.ศ. 2471 มีลักษณะเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้างประมาณ 6.40 เมตร ยาวประมาณ 9.20 เมตร ก่อผนังดินจี่ (ก่ออิฐ) ฉาบปูนขาว ประดับแต่งเครื่องบนหลังคาด้วยไม้แกะสลักล้วน ๆ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ปูชณียวัตถุมีพระประธาน พระพุทธรูปและเจดีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนรวราราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดนรวราราม". สำนักศิลปากรที่ ๙ อุบลราชธานี.
3. ↑  "วัดนรวราราม". ฐานข้อมูลทางด้านศิลปกรรม และ สถาปัตยกรรมพื้นถิ่น ด้านพุทธศิลป์ในภาคอีสาน.
**มารียู ฌอร์ฌี โลบู ซากาลู** (โปรตุเกส: *Mário Jorge Lobo Zagallo*; 9 สิงหาคม ค.ศ. 1931 – 5 มกราคม ค.ศ. 2024) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพ ที่ปรึกษา และผู้จัดการทีมชาวบราซิล ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองหน้า

ซากาลูถือครองสถิติแชมป์ฟุตบอลโลกโดยรวม 4 สมัย (ในฐานะนักเตะ 2 สมัย, ผู้จัดการทีม 1 สมัย และผู้ช่วยผู้จัดการทีม 1 สมัย) เขายังถือครองสถิติการเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกมากที่สุดถึง 6 ครั้ง (ค.ศ. 1958, 1962, 1970, 1994, 1998, 2002) เขาเป็นคนแรกที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกทั้งในฐานะผู้จัดการทีมและในฐานะผู้เล่น เขาชนะการแข่งขันใน ค.ศ. 1958 และ 1962 ในฐานะผู้เล่น และใน ค.ศ. 1970 ในฐานะผู้จัดการทีม

ใน ค.ศ. 1992 ซากาลูได้รับฟีฟ่าออร์เดอร์ออฟเมริตซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดที่ฟีฟ่ามอบให้จากผลงานของเขาในวงการฟุตบอล เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้จัดการทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอันดับที่ 9 โดยนิตยสาร *เวิลด์ซอกเกอร์* ใน ค.ศ. 2013 เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2024 ซากาลูเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 92 ปี เขาเป็นนักเตะทีมชาติบราซิลคนสุดท้ายจากทีมชุดแชมป์ฟุตบอลโลก ค.ศ. 1958 ที่สวีเดนที่ยังมีชีวิตอยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  West, Jenna (15 July 2018). "Didier Deschamps Becomes Third to Win World Cup as Player and Manager". *Sports Illustrated*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 May 2019. สืบค้นเมื่อ 16 July 2018.
2. ↑  "FIFA Order of Merit holders" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 5 September 2015. สืบค้นเมื่อ 21 January 2018.
3. ↑  "Morre Zagallo, uma das lendas do futebol brasileiro". *G1* (ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล). Grupo Globo. 6 January 2024. สืบค้นเมื่อ 6 January 2024.
**คัมภีร์ลับเจ้านินจา** (ญี่ปุ่น: 隠の王 Nabari no Ō) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น โดยยูกิ คามาตานิ ในประเทศไทยได้รับการตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ Pig

เนื้อเรื่อง
-----------

โรคุโจ มิฮารุ นักเรียน มัธยมต้นที่แสนจะธรรมดา และไม่เคยใส่ใจกับเรื่องรอบตัว ทว่าในร่างกายของเขากลับมี ฮิจุทสึ (ศาสตร์ลับ) ที่แข็งแกร่งที่สุดนามว่า "ชินระบันโซ" ซึ่งเป็นศาสตร์ยิ่งใหญ่ที่ถูกสร้างโดยโลกแห่งนาบาริ (โลกนินจา) แต่ถึงกระนั้น มิฮารุก็ไม่อาจใช้ชิระบันโชเองได้ ในโลกนาบาริมีกลุ่ม "ไคโรชู" หนึ่งในนินจาจากหมู่บ้านอิงะซึ่งทรงอิทธิพล แม้ว่าจะอยู่ในยุคปัจจุบัน แต่ก็ได้เคลื่อนไหวเพื่อให้ได้มาซึ่งชิระบันโช อีกด้านหนึ่ง มิฮารุ ก็มี คุโมฮิระ โทบาริ ดูแรนดอล อาจารย์สอนภาษาอังกฤษของโรงเรียนมันธยมต้นบังเต็น และโคอิจิเพื่อนสนิทเป็นนินจาคอยคุ้มกัน มิฮารุได้พบกับ ไรเม หญิงสาวซามูไรจากหมู่บ้านฟูมะ ไรเมแนะนำให้มิฮารุไปหาผู้นำของฟูมะ เพื่อหาวิธีถอดชิระบันโชออกมาจากตัวมิฮารุ ทว่าเมื่อมิฮารุและพวกไปถึง กลับพอหมู่บ้านอยู่ในสภาพถูกโจมตี จากกลุ่มไคโรซู ซึ่งต้องการแย่งชิงคัมภีร์ศาสตร์ลับของฟูมะ ในการวิจัยเรื่องการถอดชิระบันโชจากมิฮารุ ที่นั่น กลุ่มของมิฮารุได้พบกับ โยอิเต ชายหมุ่มผู้ใช้คิระ ศาสตร์ลับต้องห้ามที่ทรงพลังมากที่สุดศาสตร์หนึ่ง ซึ่งต้องพันธนาการด้วยชีวิตตนเอง โยอิเตแข็งแกร่งมาก จนไม่มีใครต่อกรได้ ในที่สุดคัมภีร์ลับของฟูมะก็ถูกชิงไป หลังจากมิฮารุและพวกกลับมาจากฟูมะ แม้จะมีโคอิจิ และไรเมคอยคุ้มกัน แต่มิฮารุก็ถูกโยอิเตมาพาตัวไป โยอิเตอ้างว่าการที่เขาได้ใช้คิระใส่พวกพ้องของมิฮารุ เสมือนเป็นการฝังจิตใจของเขาลงไป ดังนั้นเมื่อเขาตาย พวกพ้องของมิฮารุก็จะตายด้วย โยอิเตต้องการให้มิฮารุใช้ชิระบันโช ในการลบตัวตนของเขาให้หายไปจากโลกใบนี้ ดังนั้นแล้ว มิฮารุจึงสัญญากับโยอิเตอย่างลับๆ ว่าทั้งสองคนจะช่วยกัน ทำให้มิฮารุสามารถใช้ชิระบันโชได้

ตัวละครหลัก
-----------

* **โรคุโจว มิฮารุ** (ญี่ปุ่น: 六条 壬晴 Rokujō Miharu)

นักเรียนมัธยมวัย 14 ปี เนื่องจากสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่วัยเด็ก จึงเป็นคนเฉยชาไม่สนต่อโลก เนื่องจากในตัวมีศาสตร์ลับที่ยิ่งใหญ่หลับไหลอยู่ นามว่า "ชินระบันโช" จึงเป็นที่ต้องการตัวของหมู่บ้านอิงะ

* **โยอิเต** (ญี่ปุ่น: 宵風 Yoite)

เป็นคนเงียบๆเก็บตัว ถือครองศาสตร์ลับต้องห้ามนาม "คิระ" แห่งอิงะ ซึ่งเป็นศาสตร์ลับที่น่ากลัวที่สุดในบรรดาศาสตร์ลับของห้าหมู่บ้าน แต่ต้องแลกด้วยชีวิตของตนเอง

* **คุโมฮิระ ดูรัลดอล โทบาริ** (ญี่ปุ่น: 雲平・帷・デュランダル Kumohira Tobari Dyurandaru)

โทบาริเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนของหมู่บ้านบังเต็นที่มิฮารุอาศัยอยู่ เป็นผู้ถือครองศาสตร์ลับ "เอ็นเง็นสึริน" แห่งบังเต็น

* **ไอซาว่า โคอิจิ** (ญี่ปุ่น: 相澤 虹 Aizawa Kōichi)

นักเรียนเพื่อนร่วมชั้นของมิฮารุ เป็นอมตะจากการใช้ชิระบันโชของแพทย์คนหนึ่งในสมัยเอโดะ

* **ชิมิซึ ไรเม** (ญี่ปุ่น: 清水 雷鳴 Nabari no Ō)

เป็นเด็กนักเรียนสาวจากโตเกียว ไรเมถือเป็นซามูไร 1 ใน 2 คนของตระกูลที่ยังเหลืออยู่ จากการฆ่าล้างตระกูลของพี่ชายนามว่า *ไรโค*

กลุ่มในโลกนาบาริ
----------------

**หมู่บ้านบังเต็น** เป็นหมู่บ้านในอดีตที่ล่มไปแล้ว แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีผู้สืบทอดอยู่ คือ คุโมฮิระ โทบาริ

**หมู่บ้านฟูมะ** เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในเขาลึก คนทั่วไปจะไม่สามารถหาหมู่บ้านนี้เจอได้

**หมู่บ้านอิงะ** หรือกลุ่มไคโรซู โลกเบื้องหน้าเปิดธุกิจการโรงแรม เป็นกลุ่มที่จ้องจะชิงคัมภีร์ศาสตร์ลับของหมู่บ้านต่างๆ

**หมู่บ้านโทงากุชิ** หรือในโลกเบื้องหน้า คือ บริษัท ฟร๊อค บลู ได้ถอนตัวออกจากโลกแห่งนาบาริไปแล้ว

**หมู่บ้านโคงะ** ตั้งอยู่ในโรงเรียนมัธยมอัลยา
ภาพมุมสูงของโซสซูสเฟลย์ (2017)
**โซสซูสเฟลย์** (อักษรโรมัน: Sossusvlei หรือ Sossus Vlei) เป็นแอ่งดินเหนียวและเกลือ ที่ล้อมรอบด้วยเนินทรายสีแดง ตั้งอยู่ในตอนใต้ของทะเลทรายนามิบ ส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาตินามิบ-เนาก์คลุฟท์ ในประเทศนามิเบีย ชื่อของโซสซูสเฟลย์ยังใช้ทั่วไปในความหมายกว้าง ๆ เพื่อเรียกรวมถึงพื้นที่โดยรอบ เช่น เดดเฟลย์ พื้นที่นี้เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายของการท่องเที่ยวในประเทศนามิเบีย

ภูมิอากาศของโซสซูสเฟลย์เป็นแบบทะเลทรายร้อน มีอุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 24  °C ส่วนในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดในเวลากลางคืนอยู่ที่ 10 °C ในขณะที่ในฤดูร้อนอุณหภูมิมักพุ่งสูงถึง 40 °C และมีฝนลงน้อย เช่นเดียวกับพื้นที่อื่นในทะเลทรายนามิบ

โซสซูสเฟลย์เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดในภูมิภาคนี้ของทวีป และยังเป็นสถานที่ถ่ายทำโฆษณา ภาพยนตร์ดนตรี และภาพยนตร์ ตัวอย่างสำคัญ เช่น ภาพยนตร์สยองจิต *The Cell* (2000) ที่ทะเลทรายนี้ถ่ายทำเป็นฉากของความฝันในความจริงเสมือน, ภาพยนตร์เชิงจิตวิญญาณเรื่อง *Samsara* (2011), *The Fall* (2006) และ *Steel Dawn*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Deadvlei". Atlasobscura.com. สืบค้นเมื่อ 2012-12-26.
2. ↑  "Sossusvlei". Sossusvlei. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-19. สืบค้นเมื่อ 2012-12-26.
ยูรี โซโลมิน
ยูรี โซโลมิน: imagoยูรี โซโลมิน: imago

*เกิด*: 18 มิถุนายน 1935; ชิตา  
*เสียชีวิต*: 11 มกราคม 2024; มอสโก  
*ประเทศ*: สหภาพโซเวียต, ประเทศรัสเซีย  
*ชื่อเกิด*: Юрий Мефодьевич Соломин
**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*อาชีพ*: นักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์, theatrical director, drama teacher, นักแสดงละครโทรทัศน์  
*นายจ้าง*: Maly Theatre
**สมาคม**

*พรรค*: พรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต  

**ความทรงจำ**

*รางวัล*: Order of the Rising Sun, 3rd class, Order of Honour, People's Artist of the USSR, Order "For Merit to the Fatherland", 2nd class, Order "For Merit to the Fatherland", 3rd class, Order "For Merit to the Fatherland", 4th class, Order of Friendship of Peoples, Medal "In Commemoration of the 1000th Anniversary of Kazan", Vasilyev Brothers State Prize of the RSFSR, People's Artist of the RSFSR, Merited Artist of the RSFSR, Order "For Merit to the Fatherland", 1st class, State Prize of the Russian Federation in literature and the arts, Golden Mask, Prize of the Federal Security Service of Russia, Q4377089, Hero of Labour of the Russian Federation, Order of Holy Prince Daniel of Moscow, Q4311790, State Prize of the Russian Federation  
*สถานที่ฝังศพ*: Troyekurovskoye cemetery  

**ยูรี มีโฟเยวิช โซโลมิน** (รัสเซีย: Ю́рий Мефо́диевич Соло́мин) เป็นนักแสดงชาวรัสเซียและเป็นผู้กำกับโรงละคร Maly Theatre ในมอสโก ตั้งแต่ปี 1988 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ในปี 1990 ถึงปี 1991

ผลงานภาพยนตร์
-------------

* *A Mother's Heart* (1965)
* *Strong with Spirit* (1967)
* *อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา* (1969)
* *The Red Tent* (1969)
* *Dauria* (1971)
* *โบลคาดา* (1973 - 1977)
* *Dersu Uzala* (1975)
* *An Ordinary Miracle* (1978)
* *TASS Is Authorized to Declare* (1984)
* *Sofia Kovalevskaya* (1985)
* *Anna Karamazoff* (1991)
* *O-Roshiya-Koku-Suimu-Tan: Sny o Rossii* (1992)

รางวัลและเกียรติยศ
------------------

* เครื่องอิสริยาภรณ์เพื่อนแห่งประชาชน (1985)
* People's Artist of the USSR (1988)
* Honoured Artist of the RSFSR (1971)
* State Prize of the RSFSR Vasiliev brothers (1971) - จากผลงานในบทผู้หมวด Koltsov ใน "อาดูย์ตันต์เอโวเปรวอสโฮดีเตลสตวา" (1969)
* รางวัลจาก เคจีบี (1984, จากผลงานใน "TASS is authorized to state ...")
* รางวัลงานนักเรียนใน บราติสลาวา (สโลวาเกีย) และ โคเบะ (ญี่ปุ่น)
* Order of Merit for the Fatherland;
	+ ชั้นที่ 1 (29 มิถุนายน 2015)
	+ ชั้นที่ 2 (18 มิถุนายน 2005)
	+ ชั้นที่ 3 (25 ตุลาคม 1999)
	+ ชั้นที่ 4 (29 กรกฎาคม 1995)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Biography, the life story of Yuri Solomin
2. ↑  Валентин Родионов — всё о знаменитости
3. ↑  Постановление Верховного Совета РСФСР от 15.11.1991 № 1881-I
4. ↑  УКАЗ Президента РСФСР от 05.12.1991 N 259 «О ЧЛЕНАХ БЫВШЕГО СОВЕТА МИНИСТРОВ РСФСР» เก็บถาวร มิถุนายน 22, 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
5. ↑  Biography Online kino-teatr.ru

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ยูรี โซโลมิน**

* ยูรี โซโลมิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Solomin's page at the Malyi Theatre's website (รัสเซีย)
***ไชน์ออน! บากูมัตสึแบดบอยส์!*** (ญี่ปุ่น: ブッチギレ！; โรมาจิ: *Bucchigire!*) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลญี่ปุ่น สร้างโดยเจโนสตูดิโอ และอำนวยการผลิตโดยทวินเอนจิน กำกับและเขียนบทโดยเท็ตสึโอะ ฮิรากาวะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยยาซูฮารุ ทากานาชิ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX และ BS11.

ตัวละคร
-------

Ichibanboshi (一番星)
ให้เสียงโดย: Gen Satō
Sakuya (サクヤ)
ให้เสียงโดย: Shun'ichi Toki
Heisuke Todo (藤堂 平助, *Tōdō Heisuke*)
ให้เสียงโดย: Toshiyuki Toyonaga
Akira (アキラ)
ให้เสียงโดย: Sumire Uesaka
Sōgen (ソウゲン)
ให้เสียงโดย: Shin-ichiro Miki
Suzuran (スズラン)
ให้เสียงโดย: Yūto Uemura
Gyatarō (ギャタロウ)
ให้เสียงโดย: Wataru Takagi
Bō (ボウ)
ให้เสียงโดย: Fukushi Ochiai
Rashōmaru (羅生丸)
ให้เสียงโดย: Taku Yashiro
Katamori Matsudaira (松平 容保, *Matsudaira Katamori*)
ให้เสียงโดย: Yusuke Shirai
Teijirō Akizuki (秋月 悌次郎, *Akizuki Teijirō*)
ให้เสียงโดย: Kōji Ishii

การผลิตและการฉาย
----------------

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลประกาศสร้างในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2565 เท็ตซึโอะ ฮิรากาวะเป็นผู้กำกับที่เจโนสตูดิโอและยังเป็นผู้เขียนบท ยาซูฮารุ ทากานาชิรับผิดชอบดนตรีประกอบ ฮิโรยูกิ ทาเก นักเขียนมังงะเจ้าของผลงงานมังงะ*ราชันย์แห่งภูต*เป็นผู้ออกแบบตัวละครต้นแบบ ส่วนมาซาฟูมิ โยโกตะดัดแปลงแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชัน ซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX และ BS11 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Ichiban Hikare! -Bucchigire-" (一番光れ！-ブッチギレ-) โดยทากาโนริ นิชิกาวะ ส่วนเพลงปิดมีชื่อเพลงว่า "Danzai Democracy" (断罪デモクラシー) โดยจิโซ ซนไซ เนม-เลส

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Loo, Egan (March 24, 2022). "Shaman King's Hiroyuki Takei Designs Historical Period Anime Bucchigire!". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ March 24, 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Loo, Egan (April 14, 2022). "Shine On! Bakumatsu Boys Anime's 1st Video Announces Cast, July 8 Premiere". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ April 14, 2022.
3. 1 2 3 4  Pineda, Rafael Antonio (June 9, 2022). "Shine On! Bakumatsu Boys Anime's Video Reveals Theme Songs, More Cast". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ June 9, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* *ไชน์ออน! บากูมัตสึแบดบอยส์!* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**เมืองชล จีระพันธ์** เป็นอดีตยอดมวยไทยแห่งจังหวัดชลบุรี, อดีตเจ้าของค่ายมวยศิษย์สุชล, อดีตสารวัตรกำนันรวมถึงเป็นอดีตโปรโมเตอร์ศึกจ้าวเมืองชล

เมืองชลเกิดที่ จังหวัดชลบุรี เมื่อ พ.ศ. 2489 มีชื่อจริงว่า **จรวย คชชา** แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น **ธนา คชชา** เริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักมวยจากการไปหัดมวยที่ค่ายจีระพันธ์ของคุณ **สาลี่ จีระพันธ์** เจ้าของไก่ย่างจีระพันธ์โดยคุณสาลี่นอกจากมีค่ายมวยจีระพันธ์แล้วยังมีค่ายมวยในเครืออีกหนึ่งค่ายคือค่ายสาครพิทักษ์ซึ่งมียอดมวยไทยระดับตำนานประดับค่ายคือ สีชัง สาครพิทักษ์ และ บุเรงนอง สาครพิทักษ์

โดยก่อนที่เมืองชลจะได้เข้ามาเป็นนักมวยในสีเสื้อค่ายจีระพันธ์เขาเคยไปสมัครเป็นนักมวยในค่าย **ฮ.มหาชัย** ของ **โกเฮง อ่าวถาวรบุตร** อดีตโปรโมเตอร์ศึกศิริมงคลผู้ล่วงลับซึ่งมียอดนักมวยไทยประดับบารมีค่ายคือ วีระชัย ฮ.มหาชัย และ อรชุนน้อย ฮ.มหาชัย เจ้าของฉายา **ขวัญใจคนจน** แต่โกเฮงได้ปฏิเสธเนื่องจากเมืองชลตัวเล็กเกินไป

เมืองชลเคยชกกับยอดมวยไทยในยุคนั้นมากมายอาทิ เนตร ศักดิ์ณรงค์ , นรสิงห์ อิสรภาพ และ เด่นธรณี เมืองสุรินทร์ รวมถึง วิสันต์ ไกรเกรียงยุค ยอดมวยจากชลบุรีเช่นกันก่อนที่เมืองชลจะตัดสินใจประกาศแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2518 ขณะมีอายุเพียง 29 ปี

หลังจากแขวนนวมเมืองชลได้ผันตัวมาทำธุรกิจหลายอย่างจนร่ำรวยฐานะมีอันจะกินรวมถึงเป็นสารวัตรกำนันแต่เมืองชลก็ยังไม่ทิ้งวงการมวยด้วยการเปิดค่ายมวยส่งมวยเข้ามาชกในเวทีใหญ่ ๆ ในกรุงเทพและยังได้เป็นโปรโมเตอร์ศึกจ้าวเมืองชลแห่ง เวทีมวยราชดำเนิน

ชีวิตในปัจจุบันเมืองชลได้หันมาเปิดธุรกิจร้านขายยาเล็ก ๆ ชื่อ **สุภาเภสัช** โดยในวันที่ 19–31 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ได้แจกข้าวขาหมูกว่า 100 กิโลกรัมฟรีที่หน้าร้านขายยาของตนเองเพื่อถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

ด้านชีวิตครอบครัวเมืองชลสมรสกับคุณ แสงเดือน คชชา มีบุตรธิดารวม 3 คนเป็นบุตรสาว 2 คนและบุตรชาย 1 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เมืองชล จีระพันธ์" อดีตนักมวยไทยชื่อดัง สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 แจกอาหารวันละ 100 กิโลฯ
**หลวงพ่อทับ อินฺทโชโต** (2390 - 2455) ยอดพระคณาจารย์ผู้ที่มีความแตกฉานในพระไตรปิฎกและวิชาอักขระสักยันต์ เลขยันต์ เป็นพระธรรมกถึกนามอุโฆษ เชี่ยวชาญการหล่อหลอมโลหะ ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมต่าง ๆ พระปิตตามหาอุตม์เนื้อโลหะของท่านได้รับความนิยมเป็นอันดับหนึ่งของวงการ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (สมัยที่ยังเป็นกรมหมื่น) ยังเคยเสด็จมาหาท่าน แม้แต่สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทโว) ในสมัยที่ยังเป็นพระธรรมโกษาจารย์ ก็มีความสนิทสนมชิดชอบกับหลวงพ่อ ได้แวะเวียนไปมาหาสู่กันเสมอ

ประวัติ
-------

**หลวงพ่อทับ อินฺทโชโต** ท่านเกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2389 ตรงกับวันขึ้น 13 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเมีย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านคลองชักพระ อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี (ฝั่งธนบุรี) ในปัจจุบัน เป็นบุตรคนโตของนายทิมและนางน้อย ปัทมานนท์ 

เมื่ออายุได้ 17 ปีบิดาได้นำไปฝากเป็นศิษย์ของพระปลัดแก้วซึ่งรักษาการเจ้าอาวาสวัดสุวรรณารามในช่วงก่อนที่พระศีลสารพิพัฒน์ (ศรี) จะย้ายจากวัดสุทัศเทพวรารามมาเป็นเจ้าอาวาสวัดสุวรรณาราม เพื่อเป็นศิษย์ร่ำเรียนหนังสือไทย และขอม เมื่อถัดมาปีหนึ่งเมื่อท่านมีอายุได้ 18 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณรอยู่ศึกษาเล่าเรียนในสำนักพระปลัดแก้ว แล้วยังได้ศึกษาเพิ่มเติมกับพระอาจารย์พรหมน้อย และพระครูประสิทธิ์สุตคุณ ที่วัดอัมรินทร์อีกด้วย เมื่อมีอายุได้ 21 ปี ท่านได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2411 ณ พัทธสีมาวัดตลิ่งชัน มีพระอธิการม่วง วัดตลิ่งชันเป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดแก้ว วัดทอง และพระอาจารย์พึ่ง วัดรวก เป็นพระคู่สวด ได้รับฉายาว่าอินฺทโชโต 

หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านได้ย้ายมาจำพรรษา อยู่ที่วัดทอง หากแต่ได้ร่ำเรียนวิปัสสนากรรมฐานและวิชาพุทธาคม ไสยศาสตร์จากพระอุปัชฌาย์มิได้ขาดจนกระทั่งสำเร็จ หลวงพ่อท่านมีนิสัยส่วนตัวคือชอบใฝ่ศึกษาหาความรู้อยู่เสมออาจารย์รูปใดที่มีชื่อเสียงได้ยินมาถึงตัวท่านไม่ว่าจะไกลลำบาก และท่านมักได้ศึกษาพระปริยัติธรรม อักขระขอม วิปัสสนาธุระมาโดยตลอดและยังออกธุดงค์ไปยังที่ต่าง ๆ ได้อย่างวิจิตรยิ่ง มักเขียนภาพมหาอุตม์พร้อมกับเลขยันต์โดยไม่ซ้ำแบบ เพื่อเตรียมไว้ปั้นหุ่นสำหรับพระ ที่จะสร้างเป็นองค์ ท่านแตกฉานในวิชาโลหะ แม้แต่กลุ่มช่างหล่อยังมาขอคำปรึกษาจากท่านอยู่เสมอ  ท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสุวรรณารามเมื่อปี พ.ศ. 2450 และเป็นเจ้าอาวาสอยู่ 5 ปี ก็อาพาธ ตอนที่ท่านป่วยอยู่นั้น กรมหลวงชุมพร ลูกศิษย์ของท่าน เสด็จมาเยี่ยมและถวายแพทย์หลวงเพื่อทำการรักษาหลวงพ่อ หลวงพ่อทัพได้มรณภาพในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2455

อ้างอิง
-------

1. ↑  **หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์** ทศพล จังพาณิชยกุล
2. 1 2  "ลำดับเจ้าอาวาส". พระมหาชอบ จนฺทวํโส. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-16. สืบค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  "หลวงพ่อทัพ อินทโชติ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-11. สืบค้นเมื่อ 2011-10-11.
4. ↑  "พระปิตตา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-21. สืบค้นเมื่อ 2011-10-11.

  



| ก่อนหน้า |  | พระครูเทพสิทธิเทพาธิบดี (ทับ อินฺทโชโต) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระครูวิมลปัญญา (เนียม)** |  | **เจ้าอาวาสวัดสุวรรณาราม** (พ.ศ. 2450 - 2455) |  | **พระครูสังวราธิคุณ (เทศ)** |
**วัดป่าไผ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี

วัดป่าไผ่เป็นวัดมอญ เดิมเป็นคณะสงฆ์แบบรามัญนิกาย ที่สร้างโดยชาวมอญรุ่นที่ 3 สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยชาวมอญรุ่นแรกได้เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แต่เดิมวัดป่าไผ่เป็นวัดร้างมาก่อน เนื่องจากมีซากวิหาร และกองอิฐโบราณหลงเหลืออยู่ รวมทั้งพระพุทธรูปหินทราย ทิ้งร้างอยู่ในดงไผ่ ชาวมอญได้บูรณะและปฏิสังขรณ์เป็นวัดขึ้นมาใหม่ เรียกว่า "วัดป่าไผ่" เพราะบริเวณที่สร้างวัดมีป่าไผ่อยู่เป็นจำนวนมาก ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2334 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2341

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ หอไตรได้รับอิทธิพลของสถาปัตยกรรมแบบพม่าผสมผสานกับสถาปัตยกรรมล้านนา มีลักษณะพิเศษเฉพาะซึ่งช่างชาวรามัญได้สร้างขึ้น มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส อาคารเรือนยอดทรงปราสาท หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ จำนวน 5 ชั้น มีชายคาปีกนกคลุมโดยรอบทั้งสี่ด้าน โดยมีเสานางเรียงรองรับชายคาด้านละ 3 เสา การประดับตกแต่งหลังคาในแต่ละชั้นบริเวณมุมสันตะเข้จะประดับด้วยประติมากรรมปูนปั้นขนาดเล็ก บานประตูเขียนภาพเซี่ยวกางด้านนอกและทวารบาลด้านใน บานหน้าต่างด้านในเขียนภาพทวารบาล ผนังไม้ด้านในเรียบ หัวเสามีลวดลายตกแต่ง บนเพดานไม้เขียนภาพจิตรกรรมเป็นภาพยันตรีนิสิงเห

อุโบสถได้รับการบูรณะใหม่แต่ยังคงเห็นรูปแบบเดิม วิหารเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กซึ่งสร้างอยู่บนฐาน (วิหาร) สมัยอยุธยา ภายในวิหารประดิษฐานพระประธานปูนปั้นขนาดเล็กประทับนั่งขัดสมาธิราบ ปางมารวิชัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าไผ่". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดป่าไผ่". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "รอยอดีตแห่งลุ่มแม่น้ําแม่กลอง ตอนที่ ๒ วัดมอญ : วัดป่าไผ่". สำนักศิลปากรที่ ๑ ราชบุรี.
**เมริคุริ** (ญี่ปุ่น: メリクリ; โรมาจิ: *Merikuri*) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 14 ของโบอา เป็นซิงเกิลที่ 3 ของโบอาที่เป็นภาษาเกาหลีโดยใช้ชื่อว่า "메리-크리" วางขายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 5 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวม 136,725 แผ่น โดยเพลง メリクリ ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม BEST OF SOUL และดิจิทัลอัลบั้ม Merry Christmas from BoA

เพลง メリクリ(เมริคุริ) เป็นซิงเกิลที่เป็นเพลงในแนวบัลลาร์ดซิงเกิลที่สองต่อจากซิงเกิล JEWEL SONG โดยเป็นเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือของ au CDMA 1X WIN W21T ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง MEGA STEP เป็นเพลงประกอบโฆษณารองเท้ายี่ห้อสเก็ตเชอรส์ และมีเพลงพิเศษอย่าง THE CHRISTMAS SONG รวมอยู่ด้วย

ล่าสุดในปี ค.ศ. 2008 วงร็อคชื่อดัง Weezer ได้นำเพลงเมริคุริไปคัฟเวอร์ใหม่ในอัลบั้มล่าสุด Weezer(Red Album)

รายชื่อเพลง
-----------

### เวอร์ชันญี่ปุ่น

1. メリクリ
2. MEGA STEP
3. THE CHRISTMAS SONG
4. メリクリ (TV MIX)
5. MEGA STEP (TV MIX)

### เวอร์ชันเกาหลี

1. 메리-크리
2. MEGA STEP
3. THE CHRISTMAS SONG
4. 메리-크리 (Instrumental)
5. MEGA STEP (Instrumental)

ชาร์ต
-----

ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 ธันวาคม 2004 | Oricon Daily Singles Chart | #2 |  |  |  |
| 1 ธันวาคม 2004 | Oricon Weekly Singles Chart | #5 | 42,012 | 136,725 | 11 สัปดาห์ |
| 1 ธันวาคม 2004 | Oricon Monthly Singles Chart |  |  | 136,725 |  |
| 1 ธันวาคม 2004 | Oricon Yearly Singles Chart | #74 |  | 136,725 |  |
ศาสตราจารย์ **หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร** (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 - 15 กันยายน พ.ศ. 2525) เป็นคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อุปนายก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

### ประวัติ

ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร เป็นบุตร คนที่ 5 ในนายพลตรี หม่อมเจ้าศรีใสเฉลิมศักดิ์ หัสดินทร กับ หม่อมลืม หัสดินทร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: จุลกะ) ณ วังสะพานเสี้ยว กรุงเทพ มีโอรสธิดา 7 คน คือ

1. หม่อมราชวงศ์หญิงแลวิไลลักษณ์ หัสดินทร
2. หม่อมราชวงศ์ลาภ หัสดินทร
3. หม่อมราชวงศ์ล้ำเลิศ หัสดินทร
4. หม่อมราชวงศ์หญิงล้วนฉวี หัสดินทร
5. หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร
6. หม่อมราชวงศ์ลมเพย หัสดินทร
7. หม่อมราชวงศ์รัชสกล หัสดินทร

ในช่วงต้นศึกษาชั้นประถมที่ โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนทหารบก ชั้นมัธยม 3 โรงเรียนวัดโสมนัสวิหาร จบแผนกวิทยาศาสตร์ โรงเรียนราชบุรีวิทยาลัย ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเท็กซัส และปริญญาโท มหาวิทยาลัยไมอามี่ สหรัฐอเมริกา

#### ด้านกีฬา

สมัยเป็นนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ ลูกแม่รำเพย หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร เคยลงเล่นฟุตบอลนักเรียนของกรมพลศึกษา จนได้รับหมวกสามารถโรงเรียนเทพศิรินทร์, เสื้อสามารถจากสมาคมฟุตบอล ฯ (พ.ศ. 2477), เสื้อสามารถกรมพลศึกษารุ่นแรก และเสื้อสามารถสโมสรนิสิตจุฬาฯ ชั้น 1 ประมาณปี พ.ศ. 2482 หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร จึงเริ่มมีบทบาทด้านบริหารงานกีฬา คือเป็นประธานแผนกฟุตบอลสโมสรนิสิตจุฬาฯ ก่อนจะได้รับการเลือกตั้งเป็นสภากรรมการสมาคมฟุตบอลฯ เมื่อ พล.ต.ท. ต่อศักดิ์ ยมนาค เข้ามารับตำแหน่งนายกสมาคมฯ จึงได้มอบ หมายให้ หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร เป็นเหรัญญิก เพื่อช่วยบริหารจัดการสมาคมฯ จนพ้นจากวิกฤติดังกล่าว นอกจากนี้ ยังจัดหางบประมาณและเงินทุนสนับสนุน สำหรับพัฒนาการเล่นฟุตบอลถ้วยต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่ระดับเยาวชน โดยเชิญทีมต่างประเทศ เข้ามาแข่งขันนัดพิเศษกับทีมกรุงเทพผสมอย่างสม่ำเสมอ ทำให้กีฬาฟุตบอลกลับมาสู่ความรุ่งเรืองอีกครั้งหนึ่ง จนถึงปัจจุบันนี้

#### คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย

ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร เป็นคณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย ลำดับที่ 3 ในปี พ.ศ. 2508-2517

ชีวิตครอบครัว
-------------

ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร สมรสกับ นางจันทน์เจิม หัสดินทร ณ อยุธยา มีบุตร 2 คน คือ

1. หม่อมหลวงปาณสาร หัสดินทร
2. หม่อมหลวงสารศักดิ์ หัสดินทร

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
=====================

* พ.ศ. 2517 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2515 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2507 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)
* พ.ศ. 2507 –  เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 1 (เหรียญทอง)
* พ.ศ. 2508 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
* พ.ศ. 2478 –  เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.)

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2016-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
*
**เอวีซีเอชดี** (AVCHD : Advanced Video Codec High Definition) เป็นรูปแบบการบันทึกสัญญาณความคมชัดสูงอย่างใหม่ เป็นการร่วมผลิตระหว่างโซนี และพานาโซนิค โดยจะสามารถใช้สื่อบันทึกได้หลากหลาย ได้แก่ ดิสก์ DVD แบบบันทึกได้ ขนาด 3 นิ้ว, และฮาร์ดดิสก์ และ SD และการ์ดหน่วยความจำ Memory Stick Pro ทั้งยังกำหนดตำแหน่งในตลาดที่จะแข่งขันกับรูปแบบการบันทึกด้วยกล้องวิดีโอ อย่าง HDV และ MiniDV ด้วย 

รูปแบบ AVCHD นี้ จะใช้การบีบอัดสัญญาณภาพ MPEG-4 AVC (H.264) ซึ่งเป็นแบบแผนการบีบอัดสัญญาณที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการบีดอัด MPEG-2 ที่ใช้กันในกล้องแคมคอร์เดอร์ HDV (HDV camcorder) โดยมีศักยภาพที่จะให้การบันทึกที่กะทัดรัดขึ้น และมีคุณภาพของภาพที่ดีกว่าด้วย

ส่วนสัญญาณเสียงนั้นถูกเข้ารหัสแบบ 5.1 AC-3 หรือ 7.1 linear PCM ส่วนการถ่ายโอนบิตที่ใช้ เป็นแบบ MPEG-2 ทั้งนี้ โซนีประกาศว่ารูปแบบดังกล่าวมีเวลาการบันทึกรวมบน MiniDVD ประมาณ 20 สำหรับสัญญาณภาพความคมชัดสูง โดยการใช้อัตราบิตเฉลี่ย และเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ดิสก์ 80 มม. ในปัจจุบันสามารถบันทึกได้ 30 นาที สำหรับภาพ MPEG-2 ความคมชัดมาตรฐาน และเทป MiniDV สามารถบันทึกได้ 60 นาทีเต็ม สำหรับทั้งสัญญาณภาพวิดีโอ DV ความคมชัดมาตรฐาน และสัญญาณภาพวิดีโอ HDV ความคมชัดสูง 

สำหรับข้อดีต่างๆ ของ AVCHD ที่มีเหนือกว่าเทป MiniDV ก็คือ การเข้าถึงแบบสุ่มแท้ เพราะการค้นหาแบบอิงเวลาของ AVCHD จะไม่เกี่ยวกับการทำงานเดินหน้า/ถอยหลังเร็วอย่างที่เกิดขึ้นกับรูปแบบที่ใช้เทปอย่าง MiniDV สำหรับผู้ใช้ที่มีความช่ำชองสูง ฟุตเทจภาพวิดีโอแบบดิจิตอลจะไม่ค่อยตัดต่อในกล้อง แต่จะโอนถ่ายไปยังพีซี แล้วผู้ใช้จะใช้โปแกรมตัดต่อวิดีโอ (เช่น Adobe Premiere หรือ Final Cut Pro ของ Apple) เพื่อตัดต่อฟุตเทจ และเบิร์นสัญญาณวิดีโอที่สำเร็จเป็น DVD

ดังนั้น ในขณะที่ความสะดวกยังเป็นสิ่งที่ต้องการ การเข้าถึงแบบสุ่มของ AVCHD จะทำให้สามารถใช้ในเชิงปฏิบัติที่จำกัด สำหรับผู้ใช้ที่ช่ำชอง ทั้งนี้คาดกันว่า AVCHD จะสามารถเล่นได้ในเครื่องเล่น Blu-ray Disc และอาจใช้ได้กับ PlayStation 3 ด้วย

นอกจากนี้ โซนียังเปิดตัวกล้องแคมคอร์เดอร์ AVCHD จำนวน 2 รุ่น คือ HDR-SR1 (มีฮาร์ดดิสก์ 30GB ) สำหรับ USD 1500 และ HDR-UX1 (มี MiniDVD บันทึกได้ ขนาด 80 มิลลิเมตร) สำหรับ USD 1400 ทั้งสองรุ่นนี้เปิดตัวในญี่ปุ่น วันที่ 1 ตุลาคม และ 10 กันยายน พ.ศ. 2549 ตามลำดับ คือ HDR SR1, HDR UX1

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* watch.impress.jp's First impressions on the HDR-UX1 (Japanese) เก็บถาวร 2006-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

|  |
| --- |
| **ออปติคอลดิสก์** (ดิสก์แสง) |
| เลเซอร์ดิสก์ (ค.ศ. 1978) -
เลเซอร์ฟิล์ม (ค.ศ. 1984) -
ซีดี -
วีซีดี (ค.ศ. 1993) -
ดีวีดี (ค.ศ. 1996) -
DVD-Video (ค.ศ. 1996) -
มินิดีวีดี -
ซีวีดี (1998) -
เอสวีซีดี (1998) -
เอฟเอ็มดี (2000) -
EVD (2003) -
FVD (2005) -
UMD (2005) -
VMD (2006) -
HD DVD (2006) -
Blu-ray Disc (BD) (2006) -
เอวีซีเอชดี (2006) -
Tapestry Media (2007) -
Ultra HD Blu-ray (2010) -
เอชวีดี (TBA) -
PH-DVD (TBA) -
Protein-coated disc (TBA) -
Two-Photon 3-D (TBA)
แก้ไข |
**ออลันดาเอ็กซ์เพร็ส** (สวีเดน: *Arlanda Express*) คือขนส่งมวลชนระบบรางระหว่างท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา และสถานีรถไฟกลางสต็อกโฮล์ม ระยะทางประมาณ 39 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 20 นาที ออกจากท่าอากาศยานออลันดาทุกๆ 12 นาที หรือทุก 10 นาทีในชั่วโมงเร่งด่วน เป็นรถไฟแบบใช้กระแสไฟฟ้าเป็นแหล่งพลังงาน ใช้รางร่วมกับรถไฟสายตะวันออกของสวีเดน และระบบรางส่วนตัวของออลันดาเอ็กซ์เพร็สที่วิ่งขนานกันไป หยุดรับส่งผู้โดยสาร 3 สถานีคือ ออลันดาฝั่งใต้ ออลันดาฝั่งเหนือ และสถานีกลางสต็อกโฮล์ม มีผู้โดยสารประมาณ 2.7 ล้านคนต่อปี 

ออลันดาเอ็กซ์เพร็ส เริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ.1999 โดยเป็นการให้เอกชนลงทุนโดยรัฐบาลดูแล และรัฐบาลให้เงินกู้แก่เอกชนในการลงทุน และดูแลผลประกอบการจนถึงปี ค.ศ.2040 เริ่มเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1999 ค่าโดยสารต่อคนประมาณ 260 โครนาสวีเดน แต่มีส่วนลดสำหรับ เด็ก นักเรียน และผู้สูงอายุตามเงื่อนไข

### ข้อมูลทั่วไป

ขบวนรถไฟ เป็นชนิด X3 ผลิตโดยบริษัท Alstom ในเมืองเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ ขบวนรถมีความยาว 93.4 เมตร หนัก 193.2 ตัน ประกอบด้วยตัวรถจำนวน 4 โบกี้ มีที่นั้งโบกี้ละ 48 ที่นั้ง วิ่งด้วยความเร็วสูงสุด 200 กม/ชม. 

ออลันดาเอ็กซ์เพร็ส ใช้รางร่วมกับรางรถไฟสายตะวันออกของสวีเดน
**วัดด่านเงิน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแปลงยาว อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา

วัดด่านเงินตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2391 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2504 ชาวบ้านเรียก **วัดปากด่าน** ตามชื่อเดิม ผู้สร้างวัดคือพ่อเฒ่าด้วงและแม่เฒ่านม ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแนกธรรม เริ่มทำการสอนเมื่อ พ.ศ. 2478 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก วิหารเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง ศาลาพักร้อน 1 หลัง และหอระฆัง 4 องค์ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปประจำศาลาปริยัติธรรม 2 องค์ ประจำศาลาบำเพ็ญกุศล 2 องค์ ประจำวิหาร 1 องค์ และเจดีย์ 1 องค์ อายุประมาณ 200 ปี

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการโฉบ พ.ศ. 2415–2427
* พระอธิการบุตร .พ.ศ 2427–2435
* พระอธการแค พ.ศ 2435–2445
* พระอธิการชัย พ.ศ. 2445–2453
* พระอธิการต๊าด ฆงุครตน พ.ศ 2453–2515
* พระอธืการฟ้อน วิจาโร พ.ศ. 2515–2520
* พระอธิการแบน นนทิสาโร พ.ศ.2520–2522
* พระอธิการสมนึก สุนนโท พ.ศ. 2522–2540
* พระอธิการสำราญ อตตสาโร พ.ศ. 2540–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดด่านเงิน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  นัยนา ศีลธร, วิติ จงไพศาล, เกรียงศักดิ์ บุญประสิทธิ์, สันติ ผลิผล. *ประวัติวัดทั่วรา่ชอาณาจักร เล่ม 19* (1 ed.). กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 48.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  "วัดด่านเงิน หลวงพ่อต๊าด". เทศบาลตำบลแปลงยาว.
*ระวังสับสนกับด้วงงวงมะพร้าวหรือด้วงสาคู ดู ด้วงงวงมะพร้าว*

**ด้วงแรดมะพร้าว** หรือ **ด้วงมะพร้าว** (อังกฤษ: Coconut rhinoceros beetle, Indian rhinoceros beetle, Asian rhinoceros beetle) เป็นด้วงกว่างชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Oryctes rhinoceros*

มีลำตัวสีน้ำตาลแดงเกือบดำ มีขนสีน้ำตาลอ่อนที่ด้านข้างของส่วนหัว อก ขา และด้านล่างของลำตัว ตัวผู้มีเขาคล้ายนอแรดที่ส่วนหัวค่อนข้างยาว ตัวเมียมีลักษณะคล้ายตัวผู้แต่มีเขาสั้นกว่า และที่ส่วนปลายของท้องด้านล่างมีขนเยอะกว่าตัวผู้ และมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ไม่มาก

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 37-45 มิลลิเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและเอเชียอาคเนย์ โดยด้วงกว่างชนิดนี้ถือเป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญมากของพืชจำพวกปาล์มและมะพร้าวในทวีปเอเชีย โดยตัวเต็มวัยจะเจาะกินยอดอ่อนในเวลากลางคืนทำให้ยอดอ่อนแตกออกมาเห็นใบหักเสียหาย ส่วนทางมะพร้าวหรือปาล์มที่ตัดทิ้งไว้บนดินภายในสวน ก็เป็นแหล่งเพาะอาศัยของตัวอ่อน โดยหลังจากวางไข่แล้วฟักเป็นตัวหนอนก็จะเจริญเติบโตกัดกินอยู่ด้านล่างหรืออยู่ในดิน ไข่มีทรงกลมมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 3-4 มิลลิเมตร ฟักเป็นตัวในระยะเวลา 7-8 วัน หนอนมีสีขาวนวลมีอายุ 3-4 วัน มีส่วนหัวเป็นสีเหลืองปนน้ำตาล เป็นดักแด้ประมาณ 1 เดือน ตัวเต็มวัยมีอายุประมาณ 2-3 เดือน นับว่าเป็นด้วงกว่างที่มีระยะเวลาเจริญเติบโตเร็วมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lars Wallin (February 14, 2001). "Catalogue of type specimens. 4. Linnaean specimens" (PDF). Uppsala University. สืบค้นเมื่อ August 28, 2010.
2. ↑  พิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 2 การเลี้ยงด้วง (มีนาคม พ.ศ. 2552) หน้า 193 ISBN 978-974-660-832-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เลี้ยงราเขียวควบคุมด้วงแรดมะพร้าว จากไทยโพสต์
**ตำบลเกยไชย** เป็นตำบลในอำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์

ประวัติศาสตร์
-------------

เกยไชยมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ขณะนั้นเรียกว่า "เกยทราย" ซึ่งเป็นจุดบรรจบของแม่น้ำน่านกับแม่น้ำยม เป็นจุดที่เรือบรรทุกปูนมักจะเกยทรายไปต่อไม่ได้ในรัชสมัยพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีหรือพระเจ้าเสือ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ) ซึ่งเป็นวัดโบราณที่มีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า

ในสมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชยกทัพมาที่นี่และถูกยิงเข้าที่พระชงฆ์ (หน้าแข้ง) ก่อนจะล่าถอยกลับกรุงธนบุรี จึงเป็นที่มาของพระบรมราชานุสาวรีย์ของพระองค์ประดิษฐานอยู่ริมแม่น้ำน่านในตัวอำเภอชุมแสงในปัจจุบัน

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อำเภอนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องจระเข้กินคนขนาดใหญ่ชื่อ "ไอ้ด่างเกยชัย" ว่ากันว่าลำตัวของมันใหญ่มากจนสามารถข้ามจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำน่านได้ ตามพระนิพนธ์สั้น ๆ เพียง 2 บรรทัดของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพเท่านั้นที่ระบุว่ากระโหลกของมันมีขนาดใหญ่มากและถูกเก็บรักษาไว้ที่นี่ แต่ในขณะนั้นได้ขายให้กับชาวต่างชาติในกรุงเทพฯ แล้ว

ภูมิศาสตร์
----------

เกยไชยยังเต็มไปด้วยต้นตาลกว่า 20,000 ต้น ซึ่งบางต้นมีอายุมากกว่า 300 ปี

การแบ่งเขตการปกครอง
-------------------

### การบริหารส่วนกลาง

ตำบลเกยไชยแบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน

| หมู่ที่ | ชื่อ |
| --- | --- |
| 01 | บ้านลาดปลัง |
| 02 | บ้านลาดปลัง |
| 03 | บ้านเกยไชยเหนือ |
| 04 | บ้านเกยไชย |
| 05 | บ้านเกยไชย |
| 06 | บ้านเกยไชยใต้ |
| 07 | บ้านเกยไชยใต้ |
| 08 | บ้านเกยไชยใต้ |
| 09 | บ้านเกยไชยใต้ |
| 010 | บ้านไผ่ล้อม |
| 011 | บ้านหนองคาง |
| 012 | บ้านท่านา |
| 013 | บ้านลาดปลัง |
| 014 | บ้านเกยไชย |
| 015 | บ้านลาดปลัง |
| 016 | บ้านโพธิ์หนองยาว |
|

### การบริหารส่วนท้องถิ่น

ตำบลเกยไชยบริหารงานโดยองค์การบริหารส่วนตำบลเกยไชย ก่อตั้งเมื่อปี 2539

สถานที่
-------

* วัดเกยไชยเหนือ
* วัดเกยไชยใต้
* โรงพยาบาลชุมแสง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ประวัติ อบต.เกยไชย" [History of SAO Koei Chai].
2. ↑  "เหลือเชื่อที่สุด !!! เปิด ๓ ตำนาน "จระเข้โหดกินคน" เพชฌฆาตแห่งลุ่มแม่น้ำ ในประวัติศาสตร์ของคนไทย ที่น้อยคนที่จะรู้ !!!" [The most incredible !!! opening 3 legends "Savage crocodiles", the killer of the river basin in the history of Thai people that few people will know !!!]. *Tnews*. 2017-05-05.
3. ↑  "ตำนานไอ้ด่างเกยชัย" [Legend of Ai Dang Koei Chai]. *Legend of Nakhonsawan*.
4. ↑  ""ชุมแสง" ในมิติแห่ง..กรงกรรม" ["Chum Saeng" in dimension of..Kong Kram]. *ไทยรัฐ*. 2019-04-27.
5. ↑  "Attractions". *Toursimnakhonsawan*.
6. 1 2  "ข้อมูลตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง นครสวรรค์" [Information of Koei Chai Subdistrict, Chum Saeng District, Nakhon Sawan]. *ThaiTambon*.
| ชุดโพรโทคอลอินเทอร์เน็ต |
| --- |
| ชั้นโปรแกรมประยุกต์ |
| * BGP
* DHCP
* DNS
* FTP
* HTTP
* IMAP
* LDAP
* MGCP
* NNTP
* NTP
* POP
* ONC/RPC
* RTP
* RTSP
* RIP
* SIP
* SMTP
* SNMP
* SSH
* Telnet
* TLS/SSL
* XMPP
* *ดูเพิ่ม...*
 |
| Transport layer |
| * TCP
* UDP
* DCCP
* SCTP
* RSVP
* *ดูเพิ่ม...*
 |
| Internet layer |
| * IP
	+ IPv4
	+ IPv6
* ICMP
* ICMPv6
* ECN
* IGMP
* IPsec
* *ดูเพิ่ม...*
 |
| Link layer |
| * ARP
* NDP
* OSPF
* Tunnels
	+ L2TP
* PPP
* MAC
	+ Ethernet
	+ DSL
	+ ISDN
	+ FDDI
* *ดูเพิ่ม...*
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

**โมเด็ม** (อังกฤษ: modem ย่อมาจากคำว่า **mo**dulate and **dem**odulate) เป็นอุปกรณ์ที่ทำหน้าที่กล้ำสัญญาณ หรือปรับเปลี่ยนลักษณะสมบัติอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายๆอย่างของรูปสัญญาณคลื่นพาห์(สัญญาณที่เป็นตัวขนส่งความถี่สูง)ด้วยสัญญาณข้อมูลที่จะถูกส่งผ่าน เช่น กระแสบิตดิจิตอล(อังกฤษ: digital bit stream)หรือสัญญาณเสียงอนาล็อก การกล้ำสัญญาณรูปคลื่นไซน์จะแปลงสัญญาณข้อความ baseband เป็นสัญญาณ passband และแปลงกลับในทิศทางตรงข้าม จุดประสงค์ของโมเด็มคือการสร้างสัญญาณที่ง่ายต่อการส่งข้อมูล และง่ายต่อการประมวลผล

อุปกรณ์หลายชนิดสามารถถือว่าเป็นโมเด็มได้ แต่โมเด็มประเภทที่แพร่หลายที่สุดคือโมเด็มที่แปลงสัญญาณแอนะล็อกให้เป็นสัญญาณดิจิทัลและสัญญาณดิจิทัลให้เป็นสัญญาณแอนะล็อก ซึ่งใช้ในการสื่อสารโทรคมนาคมหรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ เช่นเปลี่ยนสัญญาณดิจิทัลจากคอมพิวเตอร์แม่ข่ายให้เป็นสัญญาณเสียงที่ส่งผ่านในสายโทรศัพท์แบบดั้งเดิม และทำหน้าที่แปลงสัญญาณเสียงกลับมาเป็นข้อมูลดิจิทัลในอีกด้านหนึ่งของผู้รับสัญญาณลูกข่ายหรือส่งจากลูกข่ายกลับไปยังแม่ข่าย

ปัจจุบันมีโมเด็มชนิดต่างๆ เพิ่มขึ้นอีกมากมาย เช่น เคเบิลโมเด็ม, ADSL โมเด็ม, โมเด็มที่ใช้รับสัญญาณไมโครเวฟ เป็นต้น

มาตรฐานของโมเด็ม
----------------

โมเด็มโทรศัพท์ในช่วงแรกถูกพัฒนาโดยบริษัทหลายแห่ง และไม่มีมาตรฐานในการทำงานด้วยกัน ในภายหลังได้มีการสร้างมาตรฐานการส่งข้อมูลของโมเด็มขึ้น ซึ่งพัฒนาอัตราการส่งข้อมูลให้มีความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

  


| **มาตรฐาน** | **ความเร็วสูงสุด (bit/s)**  | **เริ่มใช้เมื่อปี พ.ศ.** | **หมายเหตุ** |
| --- | --- | --- | --- |
| Smartmodem | 300 | 2524 | พัฒนาโดย Hayes Communications |
| v.32 | 9,600 | 2527 | - |
| v.32bis | 14,400 | 2534 | - |
| v.32ter | 19,200 | ไม่ระบุ | พัฒนาโดย AT&T |
| v.34 | 28,800 | 2537 | - |
| v.34bis | 33,600 | 2539 | - |
| v.90 | 56,000 | 2541 | ความเร็วสูงสุดของสายโทรศัพท์ |
| v.92 | 56,000 | 2543 | เป็นโมเด็มแบบ Dial-Up รุ่นสุดท้ายที่มีการพัฒนา เนื่องจากมีข้อจำกัดด้านสายโทรศัพท์ |
|

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  อรรณพ ขันธิกุล,ติดตั้งและใช้งาน Hi Speed Internet , สำนักพิมพ์ Infopress, 2549, หน้า 33