recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ภาพที่ 1**. การหาเส้นทางสั้นที่สุดโดยอาศัยการแก้ *โครงสร้างย่อยที่เหมาะสมที่สุด* ตัวเลขหมายถึงความยาวของเส้นเชื่อม เส้นตรงหมายถึงเส้นเชื่อมเส้นเดียว เส้นคลื่นหมายถึงระยะทางสั้นที่สุด
ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ เราจะกล่าวว่าปัญหาใด ๆ มี **โครงสร้างย่อยที่เหมาะสมที่สุด** (อังกฤษ: optimal substructure) ก็ต่อเมื่อปัญหานั้นสามารถหาคำตอบที่เหมาะสมที่สุดอย่างมีประสิทธิภาพ ได้จากคำตอบที่เหมาะสมที่สุดของปัญหาย่อยของมัน คุณสมบัตินี้มีความจำเป็นอย่างยิ่งในการแก้ปัญหาด้วยกำหนดการพลวัตและขั้นตอนวิธีแบบละโมบอย่างมีประสิทธิภาพ

ขั้นตอนวิธีแบบละโมบสามารถใช้แก้ปัญหาที่มี *โครงสร้างย่อยที่เหมาะสมที่สุด* ได้ถ้าหากสามารถพิสูจน์โดยการอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์ว่าแต่ละขั้นตอนในการแก้ปัญหานั้นจะสร้างคำตอบที่เหมาะสมที่สุด หากไม่เช่นนั้นปัญหานี้จะกล่าวได้ว่าเป็นปัญหาที่มีการทับซ้อนกันของปัญหาย่อยและสามารถหาผลเฉลยได้ด้วยกำหนดการพลวัต

ตัวอย่าง
--------

พิจารณาการหาเส้นทางสั้นที่สุด ในการเดินทางด้วยรถยนต์จากเมืองหนึ่งไปยังเมืองหนึ่ง ดังที่ได้แสดงในภาพที่ 1 ซึ่งเป็นปัญหาที่ที่มี *โครงสร้างย่อยที่เหมาะสมที่สุด* ถ้าหากเส้นทางสั้นที่สุดในการเดินทางจาก กรุงเทพมหานาครไปอุบลราชธานี ต้องผ่านนครราชสีมาและต่อไปยังขอนแก่น ดังนั้นเส้นทางที่สั้นที่สุดจาก นครราชสีมาไปยังอุบลราชธานี ก็ต้องผ่านจังหวัดขอนแก่นด้วยเช่นกัน จะเห็นว่าปัญหาในการเดินทางจาก นครราชสีมาไปยังอุบลราชธานี ก็จะเป็นปัญหาย่อยอยู่ในการเดินทาง จากกรุงเทพฯ ไปยังอุบลราชธานี (ดังเช่นเส้นคลื่นในภาพซึ่งหมายถึงปัญหาย่อยซึ่งเป็นเส้นทางสั้นที่สุด)

ปัญหาที่มีโครงสร้างย่อยที่เหมาะสมที่สุด
---------------------------------------

* การเรียงแบบผสาน
* การเรียงแบบเร็ว

ปัญหาที่*ไม่มี*โครงสร้างย่อยที่เหมาะสมที่สุด
--------------------------------------------

* ปัญหาวิถียาวสุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Introduction to Algorithms, 2nd ed. (Cormen, Leiserson, Rivest, and Stein) 2001, p. 327. ISBN 0-262-03293-7.
**โขนขุขันธ์** เป็นการแสดงนาฏยศิลป์ที่เกิดขึ้นในเมืองขุขันธ์ (ปัจจุบัน คือ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ) 

การแสดงโขนขุขันธ์

ประวัติ
-------

การแสดงโขนขุขันธ์ เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2426 ประมาณรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ซึ่งมีวิวัฒนาการมาจากการที่พระยาขุขันธ์ภักดีศรีนนครลำดวน (ปัญญา ขุขันธิน) เจ้าเมืองขุขันธ์ท่านที่ 9 ได้นำครูโขนมาจากกรุงเทพฯ และครูโขนจากกัมพูชาเข้ามาถ่ายทอดและฝึกหัดการแสดง เมื่อปี พ.ศ. 2426-2447 นักแสดงใช้ผู้ชายล้วน โดยใช้ภาษาเขมรในการแสดง เนื่องจากเมืองขุขันธ์มีกลุ่มชาติพันธุ์เขมรอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เพื่อให้ประชาชนเข้าใจในเนื้อเรื่องมากขึ้น

ต่อมาคณะโขนได้สืบทอดมาถึงพระยาบำรุงบุระประจันต์ (จันดี กาญจนเสริม) พ.ศ. 2450-2452 รูปแบบการแสดงทั้งหมดมีลักษณะเช่นเดียวกับคณะของพระยาขุขันธ์ภักดีศรีนครลำดวน (ปัญญา ขุขันธิน) แตกต่างกันที่ใช้ภาษาไทยในการแสดง และสืบทอดมาถึงคุณยายบัวแก้ว กาญจนเสริม พ.ศ. 2452-ยุคครูบรรณ มากนวล (ไม่ได้ระบุ พ.ศ.)

จากการที่นายบุญเลิศ จันทร อดีตครูใหญ่โรงเรียนขุขันธ์วิทยา ได้ฝึกซ้อมนักเล่นโขน ตอนท้าวมาลีราชว่าความ 
เล่นรอบกองไฟในงานของโรงเรียนขุขันธ์วิทยา และนายศิริ ศิลาวัฒน์ อดีตครูหัวหน้ากลุ่มโรงเรียนตำบลหัวเสือที่อำเภอได้ฝึกซ้อมโขน ตอน พระลักษมณ์ต้องหอกโมกขศักดิ์ และสังหารกุมภกรรณ เครื่องแต่งกายเท่าที่จะหาได้ไม่มีหัวโขนแต่ใข้หน้ากากปิดหน้าแทน

พ.ศ. 2510-2513 ได้แสดงในงานกาชาดประจำปีของจังหวัดศรีสะเกษ บรรเลงประกอบการแสดงโดยวงปี่พาทย์บ้านหัวเสือ
สืบเนื่องมาจากผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ (นายกำเกิง สุรการ) ได้ให้ทางอำเภอขุขันธ์ฝึกซ้อมการแสดงโขนเพื่อใช้แสดงในงานกาชาด นายอำเภอขุขันธ์ (นายสม ทัดศรี) จึงได้ให้นายศิริ ศิลาวัฒน์ จัดทำบทให้ผู้ฝึกซ้อมดำเนินการ 4 ตอน คือ

* ตอน กำเนิด พาลี สุครีพ หนุมาน ฉากการออกรบ
* ตอน ทรพีฆ่าพ่อ และพาลีฆ่าทรพี
* ตอน หนุมานส่งข่าวนางสีดา และเผากรุงลงกา
* ตอน พระลักษมณ์ต้องหอกโมกขศักดิ์ และสังหารกุมภกรรณ

ในปัจจุบันการแสดงโขนขุขันธ์ ขาดการสืบทอด และได้สูญหายไป นับว่าน่าเสียดายอย่างยิ่ง

ลักษณะการฝึกหัด
---------------

มีการฝึกหัดเบื้องต้น ได้แก่ ตบเข่า ถองสะเอว ดัดมือ เต้นเสา ตีลังกา และการฝึกเข้าเรื่อง แต่ไม่มีการฝึกแม่ท่าหรือรำเพลงช้า เพลงเร็วเหมือนโขนกรุงเทพฯ

ลักษณะการแสดง
-------------

ลักษณะการแสดงของโขนขุขันธ์ เป็นการแสดงที่ผสมผสานระหว่างการแสดงโขนกรุงเทพฯและโขนกัมพูชา โดยได้ปรับปรุงวิธีการแสดงให้เหมาะสมกับสังคมชาวขุขันธ์ โขนขุขันธ์ไม่มีบทพากษ์ มีแต่การเจรจาซึ่งเหมือนกับการพูดคล้องจองกัน ในการแสดงในยุคแรกใช้ผู้ชายแสดงล้วน ต่อมาใช้ทั้งชายและหญิงสามารถแสดงได้ทั้งตัวพระ นาง ยักษ์ ลิง บทที่ใช้มีลักษณะเป็นกลอนเลียนแบบกลอนบทละคร

ลักษณะการรบระหว่างยักษ์และลิง
-----------------------------

จะแตกต่างจากโขนกรุงเทพฯ คือ ใช้ท่ากระบี่กระบอง หรือ ท่าฟันดาบในการรบ ส่วนการขึ้นลอยจะมีการใช้ท่าขึ้นลอยหลังเพียงลอยเดียว 

เครื่องแต่งกาย

ลักษณะเครื่องแต่งกาย
--------------------

เครื่องแต่งกายจะแต่งยืนเครื่อง แต่ไม่วิจิตรงดงามอย่างโขนกรุงเทพฯ ลักษณะการปักจะใช้เลื่อมปักเป็นลวดลาย

วงดนตรีที่ใช้บรรเลง
-------------------

ใช้วงปี่พาทย์อีสานใต้ เพลงที่ใช้ในการแสดงมีลักษณะแปร่งหรือเพี้ยนกว่าเพลงโขนกรุงเทพฯ ลักษณะเพลงส่วนใหญ่จะออกไปทางเขมร แต่มีลูกตกบางเพลงอยู่ในทำนองเพลงไทย
**โครยอ-ซารัม** (รัสเซีย: Корё сарам; เกาหลี: 고려사람) หรือ **โครยออิน** (เกาหลี: 고려인; ฮันจา: 高麗人) เป็นชื่อเรียกแทนตนเองของชาวเกาหลีในกลุ่มประเทศอดีตสหภาพโซเวียต ประกอบด้วยคำสองคำคือ "โครยอ" เป็นชื่อหนึ่งของประเทศเกาหลี และ "ซารัม" แปลว่า "คน หรือ บุคคล" ประมาณการว่ามีชาวโครยอ-ซารัมในอดีตประเทศสหภาพโซเวียตราว 500,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มประเทศเอกราชแถบเอเชียกลาง นอกจากนี้ยังพบชุมชนชาวเกาหลีขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของประเทศรัสเซีย (รอบเมืองวอลโกกราด) ทางตะวันออกไกลของรัสเซีย (รอบเมืองวลาดีวอสตอค) เทือกเขาคอเคซัส และทางตอนใต้ของประเทศยูเครน ซึ่งมีบรรพบุรุษอพยพมาจากตะวันออกไกลของรัสเซียตั้งแต่ศตวรรษที่ 19

นอกจากนี้ยังมีชาวเกาหลีอีกกลุ่มหนึ่งตั้งถิ่นฐานบนเกาะซาฮาลิน ถูกจำแนกว่าเป็นชาวเกาหลีซาฮาลิน มีส่วนน้อยถือว่าตนเป็นโครยอ-ซารัม และส่วนใหญ่ถือว่าเป็นคนละกลุ่มกัน ชาวเกาหลีกลุ่มนี้คือผู้อพยพจากจังหวัดคย็องซังและช็อลลาช่วงศตวรรษที่ 19-20 เพราะถูกรัฐบาลญี่ปุ่นนำมาเป็นแรงงานเหมืองถ่านหินบนเกาะซาฮาลิน (ขณะนั้นเป็นจังหวัดคาราฟูโตะ) ซึ่งช่วงเวลานั้นญี่ปุ่นกำลังขาดแคลนแรงงานอันเกิดจากสงครามโลกครั้งที่สอง

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "Всероссийская перепись населения 2010. Национальный состав населения РФ 2010". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-23. สืบค้นเมื่อ 2019-04-12.
3. ↑  stat.gov.kz/getImg?id=ESTAT118979
4. ↑
5. ↑  stat.gov.kz/getImg?id=ESTAT118979
6. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-07-06. สืบค้นเมื่อ 2019-04-12.
7. ↑
8. ↑  Schlyter 2004, Footnote 10 harvnb error: no target: CITEREFSchlyter2004 (help)
9. ↑  Ban, Byung-yool (22 September 2004). "Koreans in Russia: Historical Perspective". *Korea Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 March 2005. สืบค้นเมื่อ 20 November 2006.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โครยอ-ซารัม
**พัชราภิเษก** (อังกฤษ: diamond Jubilee) เป็นการเฉลิมฉลองเพื่อแสดงการครบรอบ 60 ปี ซึ่งเกี่ยวกับบุคคล (เช่น การครบรอบแต่งงาน ระยะเวลาการครองราชสมบัติของพระมหากษัตริย์) หรือครบรอบ 75 ปี ซึ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์

ประเทศญี่ปุ่น
-------------

### จักรพรรดิโชวะ

ในประเทศญี่ปุ่น พระราชพิธีพัชราภิเษกหมายถึงการครองราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งเรียกว่า *โกะไซอิ โระคุจูเน็น คิเน็น* (ญี่ปุ่น: 御在位60年記念; โรมาจิ: *Go-Zai-i rokujūnen kinen*) แปลว่า *การรำลึกถึงการครองราชสมบัติเป็นปีที่ 60* โดยจักรพรรดิโชวะ (29 เมษายน พ.ศ. 2444 - 7 มกราคม พ.ศ. 2532) ทรงเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529

ประเทศไทย
---------

### พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

ดูบทความหลักที่: พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พ.ศ. 2549
ตรา​สัญลักษณ์​พระราชพิธี​ฉลอง​สิริ​ราชสมบัติ​ ครบ​ 60​ ปี​ พุทธศักราช​ 2549​

พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานตามที่รัฐบาลขอพระราชทาน มีชื่องานว่า *พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี* แต่ไม่ใช่ *พระราชพิธีพัชราภิเษก* ดังที่บางคนเรียกเพราะยังไม่ครบ 75 ปี

จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ
-----------------------------

ในประเทศอังกฤษและดินแดนในเครือจักรภพอื่น ๆ เช่น แคนาดา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์นั้น พระราชพิธีพัชราภิเษกจะจัดขึ้นโอกาสการครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปีขององค์พระประมุข

### สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

ดูบทความหลักที่: พระราชพิธีพัชราภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ก่อนหน้าที่เครือจักรภพอังกฤษยังเป็นจักรวรรดิอังกฤษอันยิ่งใหญ่ ได้มีการจัดพระราชพิธีพัชราภิเษกมาแล้วครั้งหนึ่งในรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2440

### สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2

ดูบทความหลักที่: พระราชพิธีพัชราภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
ถัดมาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งเป็นพระประมุขแห่งดินแดนรัฐอิสระในเครือจักรภพจำนวนมาก เช่น อังกฤษ แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ จาเมกา และประเทศและดินแดนโพ้นทะเลอื่น ๆ มีการฉลอง *พระราชพิธีพัชราภิเษก* ในระหว่างวันที่ 2 - 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555

ดูเพิ่ม
-------

* รัชดาภิเษก
* กาญจนาภิเษก
* พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติ ครบ 60 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  diamond anniversary
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-28. สืบค้นเมื่อ 2007-07-27.
แม่แบบ:Paranormal
**วิทยาสัตว์ลึกลับ** หรือ **วิทยาสัตว์ประหลาด** (อังกฤษ: Cryptozoology; มาจากภาษากรีก κρυπτός, (kryptos), "ซ่อนเร้น" รวมกับคำว่า สัตววิทยา อันหมายถึง "การศึกษาสัตว์ที่ซ่อนเร้น") เป็นศาสตร์ชนิดหนึ่ง ที่ศึกษาเกี่ยวกับสัตว์ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักกันในทางวิทยาศาสตร์ หรือสัตว์ประหลาด อาทิ บิ๊กฟุต, ชูปาคาบรา

ศาสตร์แขนงนี้ได้ถูกบัญญัติขึ้นโดย แบร์นาร์ด อูเวลมงส์ นักชีววิทยาชาวเบลเยียม จนได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งวิทยาสัตว์ลึกลับ"

วิทยาสัตว์ลึกลับ ได้มีผู้ที่ศึกษาศาสตร์ทางด้านนี้อย่างจริงจัง มีนักวิทยาศาสตร์หลายคนที่มีชื่อเสียงทางด้านนี้ อาทิ คาร์ล ชูเกอร์ ชาวอังกฤษ, รอย แมคคัล และลอเรน โคลแมน ชาวอเมริกัน เป็นต้น จนมีการก่อตั้งขึ้นเป็น สมาคมวิทยาสัตว์ลึกลับนานาชาติ (International society of Cryptozoology, ตัวย่อ: ISC) ขึ้นในปี ค.ศ. 1982 มีสำนักงานใหญ่ที่เมืองทูซอน รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา โดยทุกปีสมาคมจัดการประชุมใหญ่เพื่อให้สมาชิกแลกเปลี่ยนความรู้และยังมีการจัดส่งคณะออกสำรวจค้นหาสัตว์ลึกลับจากทั่วโลกเป็นประจำ เช่น การทดสอบดีเอ็นเอของเยติ เป็นต้น

อย่างไรก็ดี ได้มีการวิจารณ์ว่า วิทยาสัตว์ลึกลับเป็นศาสตร์ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์อย่างแท้จริง และไม่ยอมรับให้เป็นแขนงหนึ่งของสัตววิทยา โดยถือเป็นวิทยาศาสตร์เทียม ด้วยหลายอย่างมิได้ใช้ระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ แต่สำหรับผู้ที่ศึกษาศาสตร์ทางด้านนี้กลับมีความเชื่อมั่น ด้วยมีการค้นพบสัตว์หลายชนิดที่โลกไม่รู้จักหรือคิดว่าสูญพันธุ์ไปแล้วหลายอย่าง เช่น ปลาซีลาแคนท์ ที่แอฟริกา, ซาวลา ที่เวียดนาม เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bernard Heuvelmans (1965). *On The Track Of Unknown Animals*. New York: Hill and Wang. ISBN 0-7103-0498-6.
2. ↑  "Cryptozoology : Big Cats". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-25. สืบค้นเมื่อ 2012-08-30.
3. ↑  Mackal, Roy P – (1925 - ) Cryptozoology Profile
4. ↑  Bio of Loren Coleman
5. ↑  "เตรียมสืบค้นดีเอ็นเอล่าต้นตอ "เยติ"". *ผู้จัดการออนไลน์*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-21. สืบค้นเมื่อ 2012-08-30.
6. ↑  Coleman, Loren; Huyghe, Patrick (April 1999). "Afterword". *The Field Guide to Bigfoot, Yeti, and Other Mystery Primates Worldwide*. Trumbore, Harry. New York, New York: Avon Books. pp. 207. ISBN 0-380-80263-5.
7. ↑  Coleman, Loren; Huyghe, Patrick; Trumbore, Harry; Rollins, Mark Lee (2003). *The Field Guide to Lake Monsters, Sea Serpents, and Other Mystery Denizens of the Deep*. New York, New York: Penguin Group. pp. 358. ISBN 1-58542-252-5.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วิทยาสัตว์ลึกลับ**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ของสมาคมวิทยาสัตว์ลึกลับนานาชาติ (อังกฤษ)
**ลี้ชิวจุ้ย** หรือ **หลี่ชิวสุ่ย** (จีน: 李秋水) ลี้ชิวจุ้ย เป็นตัวละครจากเรื่อง 8 เทพอสูรมังกรฟ้า เป็นศิษย์น้องลำดับที่ 3 ของ สำนักสราญรมย์ โดยเป็นศิษย์น้องของ บ้อไง้จื้อ (อู๋หยาจื่อ) และ นางเฒ่าทาริกา (เทียนซานถงเหล่า) นอกจากนี้ยังเป็นมารดาของเฮ้ง (หวัง) ​ฮูหยิน และเป็นยายของเฮ้งอี้เหงียน (หวังอวี่เยี่ยน) อีกด้วย

ในบรรดาศิษย์สราญรมย์ทั้งหมด บ้อไง้จื้อมีฝีมือสูงส่งที่สุด จึงได้เป็นเจ้าสำนัก แม้จะนับเป็นศิษย์น้องรองจากศิษย์ทั้งหมด 3 คน (นางเฒ่าทาริกาเป็นศิษย์พี่ใหญ่) ทั้งนางเฒ่าทาริกา และลี้ชิวจุ่ยต่างก็แอบมีใจให้กับบ้อไง้จื้อทั้งคู่ จึงมักชิงรักหักสวาทกันอยู่เสมอมา ครั้งหนึ่ง นางได้ลอบทำร้ายนางเฒ่าทาริกาจนบาดเจ็บสาหัสขณะที่นางกำลังฝึกวิชาหกบรรจบมีแต่เราเป็นเอกะ ส่งผลให้นางเฒ่าทาริกามีร่างกายแคระแกรนเหมือนเด็ก ไม่เจริญเติบโตตามอายุ

ทั้งๆ ที่ทั้ง 2 ต่อสู้กันแย่งชิงมาตลอด ทว่าแทนที่จะมีใจให้ใครคนใดคนหนึ่ง บ้อไง้จื้อกลับไปมีใจให้กับน้องสาววัย 11 ขวบ ของลี้ชิวจุ้ยแทน (ไม่ได้มีการระบุไว้ว่าชื่ออะไร ในภาพยนตร์เวอร์ชันต่างๆ มีชื่อแตกต่างกันทั้งหลี่ชางไห่ หรือไม่ก็หลี่ชิวเซียง) แม้จะมีลูกด้วยกัน คือ หลี่ชิงเมิ่ง (หวังฮูหยิน) แต่นางก็เป็นเสมือนตัวแทนของน้องสาวเท่านั้น

หลังจากหนีจากบ้อไง้จื้อไปแล้ว นางได้ไปเป็นสนมของจักรพรรดิ์แห่งแคว้นซีเซี่ย หลี่เหยียนห้าว มีโอรส คือ หลี่เหลี่ยงจั้ว และมีหลานสาวอีกคน คือ องค์หญิงซีเซี่ย หรือหมั่งโกว เมิ่งกู ที่นางเฒ่าทาริกาอุ้มสมพามาให้ได้พบกับฮือเต็ก (ซีจุ๊) สำหรับบุตรสาว คือ หลี่ชิงเมิ่ง นั้น ได้นำไปฝากให้คนอื่นเลี้ยง เมื่อเติบโตขึ้นมาก็แต่งเข้าบ้านสกุลหวัง เป็นหวังฮูหยิน ซึ่งหวังฮูหยินนั้นมีหน้าตาเหมือนกับลี้ชิวจุ้ยผู้เป็นแม่มาก และหวังอวี่เยี่ยนผู้เป็นบุตรสาวนั้นก็มีหน้าตาเหมือนกับหวังฮูหยินผู้เป็นแม่เช่นกัน

นอกจากลูกสาว (หวังฮูหยิน) และหลานสาว (หวังอวี่เยี่ยน) แล้ว น้องสาวฝาแฝดของนางก็น่าจะมีหน้าตาละม้ายคล้ายกับนางด้วยเช่นกัน เพราะฉะนั้น เมื่อต้วนอื้อ (ต้วนอี้) พบหวังอวี่เยี่ยนเป็นครั้งแรก จึงได้นึกว่าเป็นคนเดียวกับรูปสลักพี่นางฟ้า (บ้อไง้จื้อใช้ลี้ชิวจุ้ยเป็นต้นแบบ แล้วต่อมาจึงสร้างมโนภาพไปเองว่าเป็นน้องสาวของลี้ชิวจุ้ย) ในถ้ำไร้ประมาณที่บ้อไง้จื้อเคยอาศัยอยู่กับลี้ชิวจุ้ยนั่นเอง
**ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง** หรือ **วีรบุรุษตระกูลหยาง** (อังกฤษ: Warriors of The Yang Clan) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ผลิตโดย ซีทีวี ของจีน ร่วมมือกับผู้ผลิตจากสามชาติ โดยใช้ทั้งแสดงทั้งชาวจีน ไต้หวัน ฮ่องกง และเกาหลี โดยมีโครงเรื่องจากขุนศึกตระกูลหยาง 

ในประเทศไทยออกอากาศทางช่อง 3 ในวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 02.30-04.00น. ตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน ถึง 20 ตุลาคม พ.ศ. 2551

เรื่องย่อ
---------

หยางเย่ แม่ทัพของ เป่ยฮั่น ซึ่งถูกใส่ร้ายเขาจึงพาภรรยาและลูกทั้ง 7 คนมาสวามิภักดิ์ต่อ จักรพรรดิซ่งไท่จง แห่ง ราชวงศ์ซ่งเหนือ และเนื่องจากการป้องกันการรุกรานของ ต้าเหลียว อย่างแข็งขันของ หยางเย่ ซ่งไท่จู่จึงแต่งตั้งหยางเย่เป็นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายขวา

ด้วยความจงรักภักดีต่อชาติบ้านเมืองเขาจึงอบรมสั่งสอนและปลูกฝังจิตสำนึกความกล้าหาญ ความยุติธรรมและความรักชาติให้กับบุตรชายทั้ง 7 ของเขาแต่เพราะความซื่อสัตย์ ความจงรักภักดีและความยุติธรรมของหยางเย่นี้เองทำให้ พานเหรินเหม่ย อัครมหาเสนาบดีผู้มักใหญ่ใฝ่สูงในอำนาจ ไม่พอใจทำให้ทั้งสองตระกูลกลายเป็นศัตรูกันในที่สุดแต่ หยางซื่อหลาง บุตรชายคนที่ 4 ของหยางเย่ได้หลงรัก พานอี่เยียน บุตรสาวของอัครเสนาพาน 

ส่วน พานเป้า บุตรชายคนโตของท่านอัครเสนาซึ่งชอบก่อกวนและรังแกชาวบ้านได้เกิดหลงรัก ฉูฉู่ สาวใช้ในบ้านตระกูลหยางแต่ หยางซีหลาง บุตรชายคนสุดท้องของตระกูลหยางนั้นก็แอบหลงรักฉูฉู่ด้วยเช่นกัน แต่ในขณะที่ทั้งสองรักกัน พานเป้า ได้ลอบทำร้าย หยางชีหลาง ด้วยยาพิษ ทำให้ฉูฉู่ ซึ่งรัก หยางชีหลาง ต้องยอมพลีกายให้ พานเป้า เพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งยาถอนพิษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Warriors of the YANG clan ขุนศึกตระกูลหยาง". *พันทิปดอตคอม*.
2. ↑  "ซีรีส์ช่อง3เก่า วีรบุรุษตระกูลหยาง". *ช่อง 3*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (จีน) เว็บไซต์ทางการ
* *ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**ยอก โซธอท** (*Yog-Sothoth*) เป็นหนึ่งในเอาเตอร์ก็อดในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ โดยชื่อของยอก โซธอทถูกกล่าวถึงครั้งแรกในนิยายเรื่อง *The Case of Charles Dexter Ward* (ประพันธ์ในปีพ.ศ. 2470 ได้รับการตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2484)

ลักษณะ
------

ยอก โซธอทมีฉายาว่า *ผู้แอบแฝง ณ ธรณีประตู* (The Lurker at the Threshold) *กุญแจและประตู* (The Key and the Gate) *ผู้อยู่พ้น* (Beyond One) *ผู้เปิดทาง* (Opener of the Way) และ *ทั้งหมดในหนึ่งเดียว และ หนึ่งเดียวในสรรพสิ่ง* (The All-in-One and the One-in-All) เป็นเอาเตอร์ก็อดซึ่งเป็นตัวแทนของมิติและเวลาทั้งมวล แต่ไม่สามารถปรากฏกายในจักรวาลส่วนที่เรียบง่ายซึ่งมนุษย์อาศัยอยู่ได้ ซึ่งเรื่องนี้ระบุไว้ในเรื่อง *Through the Gates of the Silver Key* (พ.ศ. 2477)โดยเลิฟคราฟท์และอี. ฮอฟแมน ไพรซ์

ยอก โซธอทสามารถรับรู้ได้ถึงสรรพสิ่งในอดีต ปัจจุบัน และ อนาคต ผู้ที่ทำให้ยอก โซธอทพึงพอใจจะได้รับความรู้มากมาย แต่การรับความรู้จากยอก โซธอทมากเกินไปจะนำมาซึ่งความหายนะของคนคนนั้น นักประพันธ์บางคนยังระบุไว้ว่าผู้ที่จะเรียนรู้จากยอก โซธอทต้องแลกด้วยการสังเวยชีวิตหรือการยอมเป็นข้ารับใช้ของยอก โซธอทไปตลอดกาล

ใน Rerum Supernatura จากเกมเล่นตามบทบาท *Call of Cthulhu*ได้ลงความเห็นไว้ว่าชื่อของยอก โซธอทอาจจะมีที่มาจากภาษาอาหรับ "อัชูซ่าซา ญาญิอฺ" (يجيء الشذاذ) หมายถึง "ผู้พิกลที่เคิบคลาน" 

เมื่อปรากฏกาย ยอก โซธอทจะมีรูปลักษณ์เป็นฟองสบู่หลากสีหลากขนาด ยอก โซธอทเป็นเอาเตอร์ก็อดเพียงตนเดียวที่มีอำนาจเทียบได้กับอซาธอทและมีสติปัญญามากกว่า *ยิบ ทสตลล์* ผู้เฝ้ามองสรรพสิ่ง ยอก โซธอทยังเป็นคู่ของชุบ นิกกูรัธ ซึ่งทั้งคู่ได้ให้กำเนิด นุกและเยบ *ความเหลวไหลแฝด* ซึ่งนุกนั้นเป็นผู้ให้กำเนิดคธูลูและฮัสเทอร์ นอกจากนั้น ในเรื่อง *The Dunwich Horror* (พ.ศ. 2472) ยอก โซธอทได้ให้กำเนิดทายาทฝาแฝดกับสาวกมนุษย์ในตระกูลเวทลีย์ โดยแฝดคนแรก วิลเบอร์ เวทลีย์ นั้นเป็นมนุษย์ที่มีร่างกายพิสดาร ส่วนแฝดอีกคนเป็นสัตว์ประหลาดล่องหน

หมายเหตุ
--------

1. ↑  Petersen, Sandy and Willis, Lynn (1992). "In Rerum Supernatura", Call of Cthulhu, 5th ed. Oakland, CA: Chaosium, pp. 189–92. ISBN 0-933635-86-9.

อ้างอิง
-------

* Harms, Daniel (1998). "Yog-Sothoth". *The Encyclopedia Cthulhiana* (2nd ed.). Oakland, CA: Chaosium. pp. 345–7. ISBN 1-56882-119-0.

* Pearsall, Anthony B. (2005). "Yog-Sothoth". *The Lovecraft Lexicon* (1st ed.). Tempe, AZ: New Falcon. pp. 438–40. ISBN 1-56184-129-3.

* Petersen, Sandy; Lynn Willis; William Hamblin (1992). "In Rerum Supernatura". *Call of Cthulhu* (5th ed.). Oakland, CA: Chaosium. pp. 189–92. ISBN 0-933635-86-9.
**พระอุดมพิทยภูมิพิจารณ์** (19 ตุลาคม พ.ศ. 2436 - 9 ตุลาคม พ.ศ. 2487) นักธรณีวิทยาคนแรกของประเทศไทย เดิมชื่อว่าอุดม เลิศวนิช สอบได้ทุนกระทรวงธรรมมาการไปศึกษาต่อด้านวิศวกรเหมืองแร่และวิชาแร่ ณ มหาวิทยาลัยลีดส์ เมื่อกลับมาก็ได้มีส่วนสำคัญในการก่อตั้งงานธรณีวิทยาให้แก่ประเทศไทย เนื่องจากเป็นผู้มีความรู้ มีผลงานและประสบการณ์สูงเกี่ยวกับการสำรวจหาแหล่งแร่ในประเทศไทย จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระอุดมพิทยภูมิพิจารณ์ "ซึ่งมีความหมายว่า เป็นผู้ที่มีความรู้สูงในการตรวจสอบเรื่องเกี่ยวกับพื้นดิน

ประวัติ
-------

พระอุดมพิทยภูมิพิจารณ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2436 เดิมชื่อว่าอุดม เลิศวนิช สอบได้ทุนกระทรวงธรรมมาการ(กระทรวงศึกษาธิการ)ไปศึกษาต่อด้านวิศวกรเหมืองแร่และวิชาแร่ ณ มหาวิทยาลัยลีดส์ ประเทศอังกฤษ หลังจากจบการศึกษาและกลับมาเมืองไทยราว พ.ศ. 2461 ก็ไปเป็นครูสอนที่โรงเรียนสวนกุหลาบ เป็นเวลา 6 เดือน หลังจากนั้นก็ย้ายไปอยู่กรมรถไฟ(การรถไฟแห่งประเทศไทย)เพื่อทำหน้าที่สำรวจหาน้ำมันเชื้อเพลิงและได้ร่วมการสำรวจกับนายวอลเลช ลี ต่อมากรมรถไฟยุติงานสำรวจสำรวจหาน้ำมันเชื้อเพลิงเพราะฐานะการคลังไม่เอื้ออำนวย กระทรวงเกษตราธิราช(กระทรวงเกษตรและสหกรณ์)จึงขอตัวมาอยู่กรมราชโลหกิจและภูมิวิทยา(กรมทรัพยากรธรณี) ให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้ตรวจการกรมราชโลหกิจฯและมีหน้าที่ตรวจสอบแร่แทนนายโบเวน ชาวต่างประเทศ กระทรวงธรรมมาการได้ขอตัวไปเป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาธรณีวิทยา ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระอุดมพิทยภูมิพิจารณ์เป็นหัวหน้ากองธรณีวิทยาคนแรกของกรมโลหกิจ ได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสถาน ต่อมาได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นราชบัณฑิตในวิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ เมื่อปี พ.ศ. 2485 และถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2487 รวมอายุได้ 51 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  กรมทรัพยากรธรณี. 110 ปี กรมทรัพยากรธรณี ตำนานสืบสานห้าแผ่นดิน. หน้า69
**ฟรันซิสโก เด อาซิส ตาร์เรกา อี เอย์เชอา** (สเปน: *Francisco de Asís Tárrega y Eixea*; เกิด 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1909) เป็นนักแต่งเพลงและนักกีตาร์คลาสสิกชาวสเปน ในยุคโรแมนติก ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เขามากที่สุดคือการแต่งเพลงบรรเลงกีตาร์คลาสสิก "เรกูเอร์โดสเดลาอาลัมบรา" และส่วนหนึ่งของเพลง "กรันบัลส์" ที่เขาแต่งขึ้นได้มีการนำมาทำเป็นเสียงเรียกเข้าพื้นฐานซึ่งเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของโทรศัพท์เคลื่อนที่โนเกีย โดยตาร์เรการับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งกีตาร์คลาสสิก" และถูกจัดให้เป็นหนึ่งในนักกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล

ในช่วงท้ายของชีวิตตาร์เรกาป่วยเป็นโรคอัมพาตที่ร่างกายซีกขวา โดยเขาได้แต่งเพลงสุดท้ายในชีวิตที่ชื่อว่า "โอเรมุส" (Oremus) ซึ่งแต่งเสร็จก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในอีก 2 สัปดาห์ต่อมา

ประวัติ
-------



"เรกูเอร์โดเดลาอาลัมบรา"

บรรเลงโดยการ์โลส อัลเบร์โต โบนิ

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

ตาร์เรกาเกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 ที่บิยาร์เรอัล จังหวัดกัสเตยอน ประเทศสเปน มีชื่อเล่นในวัยเด็กว่า "กิเก" พ่อของเขาเป็นพนักงานดูแลสถานที่ในคอนแวนต์แห่งซานปัสกวล โดยพ่อของเขาชอบเล่นดนตรีแนวฟลาเมงโกและเล่นในแนวเพลงอื่น ๆ ด้วยกีตาร์ ทำให้ตาร์เรกามักจะหยิบกีตาร์ของพ่อมาเล่นอยู่เป็นประจำ 

ในวัยเด็ก ฟรันซิสโก ตาร์เรกา ได้วิ่งหนีพี่เลี้ยงของตัวเองจนตกลงไปในคลองชลประทาน ทำให้ได้รับความกระทบกระเทือนที่ดวงตา และพ่อของเขามีความกังวลว่าลูกชายจะสูญเสียการมองเห็นอย่างถาวรและกลายเป็นคนตาบอด จึงได้พาครอบครัวย้ายมาอยู่ที่กัสเตยอนเดลาปลานาและให้เขาเรียนดนตรีกับเอวเฆนิ รุยซ์ และมานูเอล กอนซาเลซ ซึ่งเป็นครูสอนดนตรีที่พิการทางสายตา โดยพ่อของเขาหวังว่านอกเหนือจากความรู้เรื่องดนตรีแล้ว ครูสอนดนตรีทั้ง 2 จะช่วยสอนเรื่องการใช้ชีวิตหากจะต้องสูญเสียการมองเห็นด้วย

อนุสาวรีย์ของตาร์รากาที่บิยาร์เรอัล
**มงคลหัตถี** เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลช้าง ลักษณะภายนอกช้างตระกูลนี้ สีผิว สีตา และสีเล็บ เป็นสีม่วงเหมือนสีดอกอัญชัน มีงางอนขึ้นไปด้านขวา มงคลหัตถี เรียกได้ว่าเป็นประติมากรรม "คชสาร หรือ ช้าง "อีกองค์ประกอบหนึ่งที่ประดับอยู่บริเวณสระอโนดาตทางทิศเหนือของพระเมรุมาศ ซึ่งประติมากรรมของสัตว์หิมพานต์ถูกสร้างขึ้นมาพื่อประดับตกแต่งพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

ความหมายของชื่อ
---------------

**มงคลหัตถี**[มงคนละ-] น. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล กายสีนิลอัญชัน มีกิริยาท่าทางเดินงดงาม,ช้าง ๑๐ ตระกูล คือ ๑. กาฬาวกหัตถี ๒. คังไคยหัตถี ๓. ปัณฑรหัตถี ๔. ตามพหัตถี ๕. ปิงคลหัตถี ๖. คันธหัตถี ๗. มงคลหัตถี ๘. เหมหัตถี ๙. อุโบสถหัตถี ๑๐. ฉัททันต์หัตถี  ซึ่งเป็นช้าง ที่พระพรหมได้สร้างขึ้น ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นชาติพราหมณ์ มี ๑๐ หมู่

อัลบั้มภาพ
----------

อ้างอิง
-------

1. ↑   ตระกูลช้าง]
2. ↑  ช้างมงคล 10 ตระกูล
3. ↑  ฉบับราชบัณฑิตยสถานพ.ศ.๒๕๕๔
4. ↑  "เอกสารประกอบ:พระราชบัญญัติว่าด้วยแบบอย่างธงสยามร.ศ.110". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-24. สืบค้นเมื่อ 2018-06-09.
**"กำแพง"** เป็นซิงเกิลของ แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์ ในปี พ.ศ. 2559 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์ (แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์) และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

ในส่วนของพาร์ตดนตรี นอกจากความหม่นเศร้าของซาวนด์กีตาร์อะคูสติกในช่วงแรกของเพลง ก็ยังมีการเสริมความกลมกล่อมของเครื่องเป่าลงไปในท่อนฮุค

ส่วนของมิวสิควิดีโอเพลงนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 มีจุดเด่นคือ ด้ายสีแดง ซึ่งเป็นตัวสื่อความหมาย ความเชื่อเรื่องด้ายแดงแห่งโชคชะตาถ้าเทียบกับความเชื่อของไทยหรือความเชื่อของตะวันตกอาจจะเทียบเคียงได้กับเรื่องของเนื้อคู่ คู่แท้ หรือความเชื่อเรื่อง Soul mate หรือ Destined Flame ซึ่งด้ายแดงแห่งโชคชะตานี้จะเชื่อมโยงกับทั้งสองฝ่ายตลอด ไม่ว่าทั้งคู่จะอยู่ที่ใด ณ เวลาใด หรือชาติภพใดก็ตาม ด้ายแดงนี้อาจจะยืดตึง หรืออาจจะพันกันได้ แต่ไม่อาจตัดขาดออกจากกันได้

การตอบรับ
---------

เพลง "กำแพง" ได้อันดับสูงสุด 59 จากการจัดอันดับของ อีเอฟเอ็ม ในชาร์ต อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 59 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เพลงใหม่ ลุคใหม่ แอมมี่ The Bottom Blues กลับมาพร้อมความหม่นเศร้าในซิงเกิ้ล "กำแพง"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-11. สืบค้นเมื่อ 2016-07-02.
2. ↑  มาแล้วว ซิงเกิ้ลใหม่ มาแรง "กำแพง" แอมมี่The bottomblues
3. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันเสาร์ที่ 11 มิถุนายน 2559". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-07-31. สืบค้นเมื่อ 2016-07-02.
**โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์** (อังกฤษ: Joseph Leonard Gordon-Levitt) เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ และนักเขียน ชาวอเมริกัน ในตอนเด็กเขาแสดงในภาพยนตร์ *A River Runs Through It*, *Angels in the Outfield*, *Beethoven*, และ *10 Things I Hate About You* และรับบทเป็นทอมมี โซโลมอน ในซีรีส์เรื่อง *3rd Rock from the Sun*

เขาหยุดพักการแสดงโดยเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย แต่หยุดเรียนในปี ค.ศ. 2004 เพื่อกลับมาแสดงอีกครั้ง เขาแสดงนำใน *(500) Days of Summer*, *Inception*, *50/50*, *Premium Rush*, *The Dark Knight Rises*, *Brick*, และ *Looper* และปรากฏตัวในภาพยนตร์ *The Lookout*, *Manic*, *Lincoln*, *Mysterious Skin*, และ *G.I. Joe: The Rise of Cobra* ในปี ค.ศ. 2013 เขาแสดงในหนังตลก ดอน จอน เขียนบทและกำกับโดยตัวเขาเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Joseph Leonard Gordon-Levitt" is his full name and Los Angeles, California, is his birthplace. *California Birth Index, 1905–1995*. Center for Health Statistics, California Department of Health Services, Sacramento, California.
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *จาง (張)*

**เตียวตัด** หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จาง ต๋า** (จีนตัวย่อ: 张达; จีนตัวเต็ม: 張達; พินอิน: *Zhāng Dá*) เป็นนายทหารของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก ในปี ค.ศ. 221 เตียวตัดร่วมมือกับฮอมเกียงในการลอบสังหารเตียวหุย จากนั้นแปรพักตร์ไปเข้าด้วยง่อก๊ก แต่ไม่ทราบชะตากรรมในภายหลังของเตียวตัด

บันทึกประวัติศาสตร์
-------------------

บันทึกประวัติศาสตร์บรรยายเหตุการณ์ลอบสังหารเตียวหุยโดยฮอมเกียงและเตียวตัดโดยสังเขป เหตุจูงใจของการลอบสังหารอาจเป็นเพราะทั้งสองคนถูกเตียวหุยลงโทษอย่างรุนแรงเกินกว่าเหตุ ก่อนหน้านี้เล่าปี่มักจะตักเตือนเตียวหุยว่าการลงโทษทหารอย่างรุนแรงจะสร้างปัญหายุ่งยากในภายหลัง แต่เตียวหุยเพิกเฉยต่อคำเตือน

ในฤดูหนาว เดือน 7 ของศักราชเจี๋ยงบู๋ (章武 *จางอู่*) ปีที่ 1 (ค.ศ. 221) เล่าปี่นำทัพยกเข้าโจมตีง่อก๊ก เตียวหุยนำกองกำลังของตนออกจากลองจิ๋ว (阆中 *ล่างจง*) เตรียมจะไปยังกังจิว (江州 *เจียงโจฺว*) ก่อนออกเดินทางเตียวตัดและฮอมเกียงผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยได้สังหารเตียวหุยและนำศีรษะของเตียวหุยไปเข้าสวามิภักดิ์ต่อซุนกวน บันทึกทางประวัติศาสตร์ไม่มีการะบุถึงฮอมเกียงและเตียวตัดหลังจากเหตุการณ์นี้

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*สามก๊ก*มีเล่าเรื่องที่ฮอมเกียงและเตียวตัดลอบสังหารเตียวหุยอย่างละเอียด ตามเนื่องเรื่องในนิยาย*สามก๊ก* หลังกวนอูพ่ายแพ้และหนีไปที่เป๊กเสีย (麥城 *ไม่เฉิง*) แล้วถูกซุนกวนจับประหารชีวิต เตียวหุยต้องการไว้ทุกข์ให้กวนอู จึงสั่งให้เตียวตัดและฮอมเกียงเตรียมธงขาว เกราะขาว และม้าขาวสำหรับทหารทั้งหมดภายใน 3 วัน เตียวตัดและฮอมเกียงขอผ่อนผันเวลา แต่เตียวหุยไม่อนุญาตทั้งยังสั่งให้นำทั้งสองคนไปโบยทำโทษและคาดโทษว่าจะประหารชีวิตหากเตรียมของไม่เสร็จตามกำหนด เตียวตัดและฮอมเกียงจึงตัดสินใจจะชิงสังหารเตียวหุยก่อน จึงลอบเข้าไปสังหารเตียวหุยขณะกำลังเมาหลับสนิท ตัดศีรษะเตียวหุยและนำไปเข้าสวามิภักดิ์กับง่อก๊ก ภายหลังเมื่อเล่าปี่ยกทัพบุกง่อก๊ก ซุนกวนต้องการประนีประนอมจึงส่งตัวเตียวตัดและฮอมเกียงไปให้เล่าปี่ เตียวเปาบุตรชายของเตียวหุยจึงสังหารทั้งคู่เสีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  (...羽善待卒伍而骄於士大夫，飞爱敬君子而不恤小人。先主常戒之曰："卿刑杀既过差，又日鞭挝健儿，而令在左右，此取祸之道也。"飞犹不悛。先主伐吴，飞当率兵万人，自阆中会江州。临发，其帐下将张达、范彊杀飞，持其首，顺流而奔孙权。...) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 36.
2. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 81.
3. ↑  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๓". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ June 8, 2023.
4. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 83.
5. ↑  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๔". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ June 8, 2023.

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**เดอะคลิกไฟฟ์** (อังกฤษ: The Click Five) เป็นวงดนตรีสัญชาติอเมริกันจากบอสตัน แมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา

ประวัติ
-------

4 คนจากสมาชิกดั้งเดิมจาก 5 คน เข้าศึกษาที่ Berklee College of Music ได้มีส่วนร่วมกับวงร็อกมาก่อน ก่อนที่จะรวมตัวกันในนามวง The Click ซึ่งต่อมามีชื่อเป็น The Click Five สมาชิกในวงอยู่ด้วยกันในบอสตัน เช่าบ้านพักด้วยกันบนถนนอิมรี ซึ่งก็เป็นชื่ออัลบั้มแรกของพวกเขา พวกเขาแสดงในงานครั้งแรกให้กับคอนเสิร์ต KISS 108 FM Hatchshell เมื่อกรกฎาคม 2004 หลังจากนั้นพวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ ได้บินไปนิวยอร์กและลอสแอนเจลิส อยู่ใต้สังกัด Epic Records Scout Dave Rocco พวกเขาได้เซ็นสัญญากับ Lava Records พวกเขาเริ่มอัดเพลงในอัลบั้มแรกที่ QDivision Studios 

หลังจากเสร็จสิ้นการทำเพลง พวกเขาออกทัวร์โดยเริ่มจากงานเล็ก ๆ ในบอสตันไปจนที่ใหญ่ ๆ ในอเมริกาเหนือ มิวสิกวิดีโอตัวแรกของเขาคือ "Just the Girl" ออกในฤดูร้อนปี 2005 ทางช่องเอ็มทีวีและวีเอชวัน เขาออกอัลบั้มแรกที่ชื่อ *Greetings from Imrie House* เมื่อ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2005 หลังจากออกทัวร์ในอเมริกายาวนาน 9 เดือนจึงทัวร์เอเชียในปี 2006 ในประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย และญี่ปุ่น

ในปลายปี 2006 นักร้องนำอีริก ดิล ออกจากวงไป ต่อมาต้นปี 2008 ทางวงได้นักร้องนำคนใหม่ที่ชื่อ ไคล์ แพทริก นักเรียนจากเบิร์กลี อีกคน ทางวงได้บันทึกเสียงอัลบั้มที่ 2 ที่ชื่อ *Modern Minds and Pastimes* วางขายเมื่อ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2007 หลังจากทัวร์เล็ก ๆ ในอเมริกา ก็กลับมาในเอเชีย ต่อมา 2 สิงหาคม ค.ศ. 2008 พวกเขาได้รับรางวัลเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส 2008 ที่มาเลเซีย พวกเขายังเป็นส่วนร่วมในโครงการให้ความรู้เกี่ยวกับการค้ามนุษย์ที่ชื่อโครงการว่า MTV Exit โดยได้แสดงในหลายประเทศในเอเชีย รวมถึงประเทศไทย ที่ลานพาร์ก พารากอน

ผลงาน
-----

* *Greetings from Imrie House*
* *Modern Minds and Pastimes*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jason Ankeny, The Click Five Biography ออลมิวสิก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เดอะคลิกไฟฟ์**

* The Click Five Official Site
* The Click Five's profile at MySpace
* The Click Five[*ลิงก์เสีย*] at friendster
* The Click Five Fan Site เก็บถาวร 2009-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* The Click Five Fan Site เก็บถาวร 2009-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* The Click Five Fan Site เก็บถาวร 2008-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* The Click Five Fan Site
* The Click Five's profile เก็บถาวร 2008-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at AtlanticRecords.com
* Ben Romans' Music/Charity Blogging Site
|  |
| --- |
| เป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์เกี่ยวกับ |
| อนิเมะและมังงะ |
|  |
| อนิเมะ
* ประวัติศาสตร์
* นักพากย์
* บริษัท
* สตูดิโอ
* ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน
* ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน
* แฟนซับ
* แฟนดับ
* รายชื่อ
	+ ซีรีส์ที่ยาวที่สุด
	+ แฟรนไชส์ที่ยาวที่สุด
 |
| มังงะ
* ประวัติศาสตร์
* Publishers
* ตลาดในต่างประเทศ
* นักวาดมังงะ
* *โดจินชิ*
* Alternative
* *Gekiga*
* *ยงโกมะ*
* Iconography
* Scanlation
* รายชื่อ
	+ ซีรีส์ที่ขายดีที่สุด
	+ ซีรีส์ที่ยาวที่สุด
 |
| กลุ่มเป้าหมาย
* เด็ก
* *โชเน็ง*
* *โชโจะ*
* *เซเน็ง*
* *โจเซ*
 |
| ประเภท
* *บาระ*
* ทำอาหาร
* ฮาเร็ม
* *ต่างโลก*
* *โลลิคอน*
* สาวน้อยเวทมนตร์
* เมคา
* *โอโตเมะจิกกุ*
* Ryona
* *โชตากง*
* กีฬา
* ทีนส์เลิฟ
* *ยาโออิ*
* *ยูริ*
 |
| บุคคล
* Manga artists
* Anime directors
 |
| กลุ่มแฟนคลับ
* Conventions (list)
* Clubs
* คอสเพลย์
* อนิเมะมิวสิกวิดีโอ
* โอตากุ
* Yaoi fandom
 |
| ทั่วไป
* คำศัพท์
	+ เอดชิ
	+ เฮ็นไต
	+ *โมเอะ*
* Anime-influenced animation
* 2.5D musical
* เพลงอนิเมะ
 |
| icon สถานีย่อยการ์ตูนญี่ปุ่น |
| * ด
* ค
* ก
 |

**มังงะโชเน็ง** (ญี่ปุ่น : 少年漫画 โรมาจิ : Shōnen Manga) ชื่อนำมาจากการทับศัพท์คำว่า 少年 แปลตรงตัวว่า "หนุ่มน้อย" ซึ่งหมายถึงผู้ชายอายุระหว่าง 12 ถึง 18 ปี สำหรับภายนอกประเทศญี่ปุ่น คำว่าโชเน็งถูกใช้เป็นคำเรียกการ์ตูนญี่ปุ่น ที่มีเด็กวัยรุ่นชายเป็นกลุ่มเป้าหมายหลัก มังงะโชเน็งเป็นการ์ตูนประเภทที่เป็นที่นิยมที่สุด และขายดีที่สุด

การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็งส่วนใหญ่ เป็นเรื่องของการต่อสู้ (ไม่ว่าจะเป็นการรบราฆ่าฟัน หรือการต่อสู้ในสนามกีฬา) และมักมีการแทรกมุขตลก เพื่อไม่ให้เรื่องหนักจนเกินไป ตัวละครหลักส่วนมากเป็นผู้ชาย ซึ่งจุดสำคัญของเรื่องมักเป็นมิตรภาพระหว่างตัวละครชาย ขณะที่ตัวละครหญิงในเรื่อง ส่วนมากจะมีหน้าตาและรูปร่างสวยงามเกินความเป็นจริง สไตล์ในการวาดภาพของการ์ตูนแนวโชเน็งจะไม่หวานแหวว และละเอียดอ่อนเหมือนกับการ์ตูนแนวโชโจะ

การ์ตูนแนวโชเน็งหลาย ๆ เรื่องมีกลุ่มผู้ติดตามหญิงที่นำเนื้อเรื่องและตัวละครในเรื่องไปเขียนโดจินชิและแฟนฟิกชันแนวยาโออิและโชตะคอน

ความหมายของชื่อ 少年 (Shōnen โชเน็ง) คำว่าโชเน็ง มาจากตัวคันจิในภาษาญี่ปุ่น คือตัวคันจิ 少 (Shō) แปลว่า เล็ก,น้อย และตัวคันจิ 年 (nen) แปลว่า ปี แปลว่า"เด็กผู้ชาย,เด็กชาย" และผสมกับคำว่า 漫画 (Manga มังงะ) ดังนั้น (少年漫画 Shōnen Manga) จึงมีความหมายว่า"มังงะสำหรับเด็กผู้ชายวัยรุ่น" ประเภทนี้ในบ้านเราเรียกกันติดปากว่า"การ์ตูนผู้ชาย"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "What Does Shounen Mean?". *The Word Counter* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2021-03-18. สืบค้นเมื่อ 2021-06-07.
2. ↑  Aoki, Deb. "What is Shonen Manga?". *About.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-24. สืบค้นเมื่อ 2015-08-23.
3. ↑  Kamikaze Factory Studio (2012). *Shonen Manga*. HarperCollins. p. 8. ISBN 9780062115478.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Shōnen-in*, *Shonen list เก็บถาวร 2022-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน* reformatory (Ministry of Justice site)
**เทฟนัคต์ที่ 2** (กรีกโบราณ: Στεφινάτης Stephinátēs, Στεφινάθις Stephináthis; ละติน: *Stephinates*, *Stephinathis*) เป็นผู้ปกครองชาวอียิปต์โบราณของเมืองซาอิส ในช่วงต้นศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล พระองค์ได้รับการยอมรับว่าเป็นสมาชิกในช่วงแรกของ "ราชวงศ์ก่อนหน้าของราชวงศ์แห่งซาอิส" ซึ่งสถาปนาขึ้นก่อนหน้าราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์

พระราชประวัติ
-------------

ส่วนใหญ่ทราบข้อมูลเกี่ยวกับเทฟนัคต์ที่ 2 จากหนังสือ*แอกิปเทียกา*ของแมนิโธ ซึ่งพระองค์ทรงมีพระนามว่า *สเตฟินาเตส* จากงานเขียนของแมนิโธ เซ็กตุส จูลิอุส แอฟริกานุส ได้ให้ฟาโรห์สเตฟินาเตสเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่ยี่สิบหก ในขณะที่ยูเซบิอุส นักประวัติศาสตร์อีกคนหนึ่งได้จัดวางตำแหน่งให้ อัมเมริส "ชาวนิวเบีย" ไว้ก่อนหน้าพระองค์ ในทั้งสองกรณี นักประวัติศาสตร์ทั้งสองระบุว่าฟาโรห์สเตฟินาเตสทรงครองราชย์ยาวนานถึง 7 ปี

ในปี ค.ศ. 1917 ฟลินเดอร์ส เพตรี ได้เป็นคนแรกที่ได้โต้แย้งว่า "สเตฟินาเตส" น่าจะเป็นภาษากรีกโบราณที่ใช้แทนพระนาม เทฟนัคต์ ในภาษาอียิปต์ และเป็นครั้งแรกที่เรียกผู้ปกครองพระองค์นี้ว่า "*เทฟนัคต์ที่ 2*" เพื่อแยกแยะพระองค์ด้วยจากผู้ปกครองที่มีพระนามเดียวกัน โดยผู้ปกครองคนดังกล่าวมีฐานะเป็น*ประมุขผู้ยิ่งใหญ่แห่งตะวันตก* ผู้ซึ่งเมื่อหลายทศวรรษก่อนหน้าได้มีการปะทะกันกับฟาโรห์ปิเยจากราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งคุช และต่อมาได้ขึ้นเป็นฟาโรห์ทรงพระนามว่า เชปเซสเร เทฟนัคต์ (ที่ 1) ซึ่งทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่ยี่สิบสี่แห่งซาอิสที่ขึ้นมาปกครองในระยะเวลาสั้นๆ

เค็นเน็ธ คิตเช่นได้ตั้งสมมติฐานว่า ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 อาจจะเป็นพระญาติของฟาโรห์บาเคนราเนฟ ซึ่งเป็นพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 1 ซึ่งอาจจะทรงถูกสังหารโดยฟาโรห์เซบิตกู และหลังจากนั้นอัมเมริส ข้าหลวงที่ซื่อสัตย์ก็เข้ามาครองตำแหน่งแทนที่ ดังนั้น ตามที่คิตเช่นได้ตั้งสมมติฐาน ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 ทรงฟื้นฟูราชวงศ์แห่งซาอิสได้สำเร็จ และทรงปกครองตั้งแต่ 695 ถึง 688 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นพระญาติอีกพระองค์หนึ่งพระนามว่า เนเคปซอส ในภาษากรีกก็ทรงสืบทอดพระราบัลลังก์จากพระองค์และในภาษาอียิปต์พระองค์จะมีพระนามว่า เนคาอูบา ซึ่งเป็นไปได้ว่าตราประทับสคารับจำนวนมากที่ปรากฏข้อมูลมาถึงช่วงเวลาดังกล่าว และปรากฏพระนามครองราชย์ที่ไม่ทราบที่มา คือ เมนอิบเร และอิร์อิบเร ก็เป็นพระนามของฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 และฟาโรห์เนคาอูบาตามลำดับ

ในปี ค.ศ. 2011 คิม ไรฮอล์ท ได้เสนอว่า ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2 เป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เนโคที่ 1 ในช่วงเวลาต่อมา ซึ่งอ้างตามบันทึกปาปิรุสจากเทบตูนิสที่ได้บันทึกว่า ฟาโรห์เนโคที่ 1 เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์พระนามว่า เทฟนัคต์ โดยฟาโรห์ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือ ฟาโรห์เทฟนัคต์ที่ 2

อ้างอิง
-------

1. Jaeger, B. (1993). *Les scarabées à noms royaux du Museo civico archeologico de Bologna*. N°114
2. ↑  Jaeger, B. (1993). *Les scarabées à noms royaux du Museo civico archeologico de Bologna*. N°114
3. ↑  Kitchen, Kenneth A. (1996). *The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC)*. Warminster: Aris & Phillips Limited. ISBN 0-85668-298-5. revised Table 4
4. 1 2  Kitchen, op. cit. § 116
5. 1 2  Kitchen, op. cit. § 117
6. ↑  Ryholt, Kim (2011). "King Necho I son of king Tefnakhte II". ใน Feder, F.; Morenz, L.; Vittman, G. (บ.ก.). *Von Theben nach Giza. Festmiszellen für Stefan Grunert zum 65. Geburtstag*. Göttinger Miszellen Beihefte 10. pp. 123–127.
หน้าปกดีวีดี
**ตะลุยแดนศักดิ์สิทธิ์ หรือ เหนือพยัคฆ์** ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่อง **A Touch of Zen** (ภาษาจีนกลาง : 侠女, *เสียหนี่ว์*) นำแสดงโดย ไป๋อิง, สีว์เฟิง, สือเจวี้ยน, เถียนเผิง กำกับการแสดงโดย หูจินเฉวียน ความยาว 188 นาที ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2514

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

หญิงชาวบ้าน หยางห่วยชิง (สีว์เฟิง) ที่อาศัยอยู่กับแม่ผู้ชรา ที่ต้องหลบหนีการตามล่าของขันทีชั่วช้ากลุ่มหนึ่ง เธอมาหาที่หลบภัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่ต่อมาได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มพระลึกลับ และบัณฑิตนาม กู้เสิ่งไจ (สือเจวี้ยน) ผู้ชื่นชอบการวาดภาพและชีวิตที่เรียบง่ายมากกว่าการสอบแข่งขันเป็นข้าราชการ จากนั้นการผจญภัยที่น่าตื่นตาตื่นใจจึงได้เริ่มขึ้น

สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้
------------------------

A Touch of Zen เป็นภาพยนตร์สี 70 มิลลิเมตร (70 มม.) ที่สร้างมาจากนิยายเรื่องโปเยโปโลเยส่วนหนึ่ง ในตอนที่มีชื่อว่า "จอมยุทธหญิง" (侠女, *เสียหนี่ว์*) แต่เดิมมีความยาวทั้งสิ้น 200 นาที แต่ได้ถูกตัดให้เหลือ 188 นาที เป็นภาพยนตร์ที่ละเมียดละไมในการถ่ายทำ การกำกับศิลป์ การถ่ายภาพและการตัดต่อที่ยอดเยี่ยม มีฉากที่เข้าขั้นคลาสสิก เช่น ฉากต่อสู้ในป่าไผ่ถือเป็นฉากประทับใจที่กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้กำกับหนังรุ่นหลังอย่าง อั้งลี่ นำมาใช้ในภาพยนตร์กำลังภายในเรื่อง พยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก ในปี พ.ศ. 2543 และจางอี้โหมว ใน จอมใจบ้านมีดบิน ในปี พ.ศ. 2547 อีกด้วย

A Touch of Zen สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2512 มีความโดดเด่นในการนำเสนอปรัชญาเต๋าแบบเซน ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 ที่ฮ่องกงและไต้หวันแต่ไม่ค่อยได้รับความสนใจจากผู้ชมเท่าที่ควร จนเมื่อภายหลังในปี พ.ศ. 2518 ภาพยนตร์ได้รับรางวัลเทคนิคพิเศษ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ครั้งที่ 28 ซึ่งนับเป็นภาพยนตร์จากจีนเรื่องแรกที่ได้รับการยอมรับในสายตาชาวโลก ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงเริ่มมีความสำคัญต่อวงการหนังจีนในเวลาต่อมา

ในวาระครบรอบ 100 ปี ของภาพยนตร์จีนในปี พ.ศ. 2548 A Touch of Zen ยังได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 4 ภาพยนตร์จีนดีเด่นของโลก ที่จัดอันดับโดยนิตยสารไทม์อีกด้วย
และได้รับการยกย่องให้เป็นหนังกำลังภายในที่ดีที่สุดในรอบร้อยปี และได้รับการจัดอันดับให้เป็นภาพยนตร์จีนที่ดีที่สุดเป็นอันดับที่ 9 ในวาระครอยรอบ 100 ปี ของภาพยนตร์จีนในปี พ.ศ. 2560

อ้างอิง
-------

1. ↑  ฟ้าธานี (2017-04-18). "10 หนังจีนยอดเยี่ยมตลอดกาล". *ผู้จัดการออนไลน์*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-04-24. สืบค้นเมื่อ 2017-04-18.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *A Touch of Zen* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**ความรับอาบรังสี** (อังกฤษ: irradiance) เป็นปริมาณทางกายภาพที่แสดงถึงพลังงานจากการแผ่รังสีต่อพื้นที่ที่แผ่ลงบนวัตถุในหน่วยเวลาหนึ่ง ได้มาจากการหาอนุพันธ์ของฟลักซ์การแผ่รังสีต่อพื้นที่ผิวของวัตถุ หน่วย SI ที่ใช้คือ วัตต์ต่อตารางเมตร (สัญลักษณ์: W m-2) ในทางดาราศาสตร์ มักใช้ หน่วย CGS เป็น เอิร์กต่อตารางเซนติเมตรต่อวินาที (สัญลักษณ์: erg cm-2 s-2)

ค่าความเปล่งรังสีมีหน่วยเหมือนกันกับค่าความรับอาบรังสี แต่ต่างกันที่ค่าความเปล่งรังสีเป็นการวัดแหล่งกำเนิดรังสี ในขณะที่ค่าความรับอาบรังสีเป็นการวัดที่วัตถุที่ถูกฉายรังสี

คำนิยาม
-------

สมมติว่าฟลักซ์การแผ่รังสี Φ(*ΔS*) ฉายลงบนบริเวณพื้นที่เล็ก ๆ *ΔS* บนพื้นผิวของวัตถุ ค่าความรับอาบรังสีนิยามได้เป็น

{\displaystyle E=\lim \_{\Delta S\to 0}{\frac {\Phi (\Delta S)}{\Delta S}}={\frac {d\Phi }{dS}}}

  

จากคำนิยามนี้ ฟลักซ์การแผ่รังสีที่ฉายลงบนบริเวณ *S* ของพื้นผิววัตถุจะได้เป็น

{\displaystyle \Phi (S)=\int \_{S}E\,dS}

ลำแสงขนาน
---------

พิจารณาในกรณีที่ลำแสงตกกระทบในแนวขนาน ให้ *E*n เป็นค่าความรับอาบรังสีบนระนาบ *A*n เมื่อทำมุมตั้งฉากกับทิศทางของลำแสง เมื่อระนาบ *A*n ทำมุม *θ* กับลำแสง ความรับอาบรังสีบนระนาบ *Aθ* จะเป็น

{\displaystyle E\_{\theta }=E\_{\text{n}}\cos \theta }

ยิ่งค่า *θ* มากเท่าใด แนวการตกกระทบก็จะยิ่งเอียง และค่าความรับอาบรังสีก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น

ความรับอาบรังสีเชิงสเปกตรัม
---------------------------

**ความรับอาบรังสีเชิงสเปกตรัม** (อังกฤษ: spectral irradiance) คือความรับอาบรังสีสำหรับแต่ละความยาวคลื่นของแสง

ถ้าให้ *Eλ* คือความรับอาบรังสีของช่วงความยาวคลื่น *λ* แล้วความรับอาบรังสีจะเท่ากับ

{\displaystyle E=\int \_{0}^{\infty }E\_{\lambda }\,d\lambda }
ในสาขาเภสัชวิทยาและชีวเคมี **โมเลกุลเล็ก** เป็นสารอินทรีย์มวลโมเลกุลต่ำ ซึ่งมิใช่พอลิเมอร์ตามนิยาม คำว่า โมเลกุลเล็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาเภสัชวิทยา ปกติจำกัดใช้เฉพาะกับโมเลกุลซึ่งยึดเหนี่ยวด้วยสัมพรรคภาพสูงกับพอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น โปรตีน กรดนิวคลีอิก หรือพอลิแซคคาไรด์ และยังเปลี่ยนกิจกรรมหรือหน้าที่ของพอลิเมอร์ชีวภาพ ขอบเขตมวลโมเลกุลขั้นสูงของโมเลกุลเล็กอยู่ที่ประมาณ 800 ดาลตัน ซึ่งทำให้โมเลกุลเล็กสามารถแพร่ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ได้อย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะไปถึงจุดออกฤทธิ์ (site of action) ภายในเซลล์ได้ นอกเหนือจากนี้ การจำกัดมวลโมเลกุลนี้เป็นเงื่อนไขจำเป็นแต่ไม่เพียงพอแก่ชีวปริมาณออกฤทธิ์ (bioavailability) ทางปาก

โมเลกุลเล็กสามารถมีหน้าที่ทางชีววิทยาได้หลากหลาย โดยเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณของเซลล์ เป็นเครื่องมือในชีววิทยาโมเลกุล เป็นยาในทางการแพทย์ เป็นสารฆ่าสัตว์รังควาน (pesticide) ในการเกษตร ฯลฯ สารประกอบเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ (เช่น สารเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ) หรือมนุษย์สังเคราะห์ขึ้น (เช่น ยาปฏิชีวนะ) และอาจมีผลที่เป็นประโยชน์ต่อโรค (เช่น ยา) หรือเป็นอันตราย (เช่น สารก่อวิรูป [tetragen] และสารก่อมะเร็ง) ก็ได้ 

พอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น กรดนิวคลีอิก โปรตีนและพอลิแซคคาไรด์ (เช่น แป้งหรือเซลลูโลส) มิใช่โมเลกุลเล็ก แม้มอนอเมอร์องค์ประกอบของมัน คือ ไรโบหรือดีออกซีไรโบนิวคลีโอไทด์ กรดอะมิโนและมอนอแซคคาไรด์ ตามลำดับ มักถูกพิจารณาว่าเป็นก็ตาม โอลิโกเมอร์ขนาดเล็กมาก ๆ ยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นโมเลกุลเล็ก เช่น ไดนิวคลีโอไทด์ เพปไทด์ อาทิ กลูตาไธโอนต้านอนุมูลอิสระ และไดแซคคาไรด์ เช่น ซูโครส
ระวังสับสนกับ ชาตินิยม
**ความรักประเทศชาติ**หรือ**ความรักปิตุภูมิ** (อังกฤษ: patriotism) เป็นการยึดติดทางอารมณ์ที่ปัจเจกบุคคลนับว่าเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของตน การยึดติดที่เรียก ความรู้สึกเกี่ยวกับบ้านเกิดเมืองนอน มีความต่างจากชาตินิยมตรงที่ชาตินิยมไม่ได้หมายถึงสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง แต่เน้นที่ตัวมนุษย์เป็นหลัก

คำภาษาอังกฤษ "patriot" มีครั้งแรกในสมัยเอลิซาเบธ โดยมาจากภาษาฝรั่งเศสกลางจากภาษาละตินตอนปลาย (คริสต์ศตวรรษที่ 6) "patriota" หมายถึง "เพื่อนร่วมชาติ" (countryman) ซึงสุดท้ายมาจากภาษากรีก πατριώτης (patriōtēs) หมายถึง "จากประเทศเดียวกัน" จาก πατρίς (patris) หมายถึง "ปิตุภูมิ" นามนามธรรม patriotism ปรากฏในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Historical Dictionary of the Enlightenment - Harvey Chisick - Google Books*. Books.google.com. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03.
2. ↑  "Nationalism (Stanford Encyclopedia of Philosophy)". Plato.stanford.edu. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03.
3. ↑  "Patriotism (Stanford Encyclopedia of Philosophy)". Plato.stanford.edu. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03.
4. ↑  "Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, πατρι-ώτης". Perseus.tufts.edu. สืบค้นเมื่อ 2013-11-03.
เจี่ยนตู๋สมัยใหม่ เขียน *พิชัยสงครามซุนจื่อ* เอาไว้
**เจี่ยนตู๋** (จีน: 简牍; พินอิน: *jiǎndú*; "เอกสารซีกไม้") เป็นวัสดุหลักในการเขียนหนังสือของจีนก่อนที่กระดาษจะแพร่หลาย

เจี่ยนตู๋ที่เก่าแก่ที่สุดและเหลือรอดอยู่ในปัจจุบันมีอายุราว 500 ปีก่อนคริสตกาล ตรงกับช่วงรณรัฐ (戰國) แต่มีการกล่าวถึงเจี่ยนตู๋ในเอกสารที่เขียนบนวัสดุอย่างอื่นมาก่อนช่วงเวลาดังกล่าว จึงเป็นที่แน่ชัดว่า ก่อนหน้าเจี่ยนตู๋ ก็มีวัสดุรูปแบบอื่นใช้งานกันอยู่ ซึ่งอย่างน้อยใช้มาตั้งแต่ปลายราชวงศ์ชาง (ราว 1250 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาในช่วงราชวงศ์ฮั่น เจี่ยนตู๋กลายเป็นวัสดุมาตรฐานในการเขียนหนังสือ และมีการขุดค้นพบเจี่ยนตู๋จากยุคนี้อย่างมากมาย ภายหลังเมื่อขันทีไช่ หลุน (蔡倫) แห่งราชวงศ์ฮั่น ผลิตกระดาษขึ้น กระดาษก็เริ่มเป็นที่ใช้งานแพร่หลายแทนเจี่ยนตู๋ จนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 เจี่ยนตู๋ก็เลิกใช้ไปแทบทั้งประเทศจีน

เจี่ยนตู๋มักประกอบด้วยซีกไม้แคบยาว แต่ละซีกมักใช้เขียนอักษรเป็นแถวยาว ซีกเจี่ยนตู๋มักยาวราวตะเกียบหนึ่งข้าง และกว้างราวตะเกียบหนึ่งคู่ เมื่อเขียนข้อความยาว ๆ แต่ละซีกมักนำมาเย็บหรือร้อยต่อกันแล้วม้วนเข้า

ประเพณีฝังเอกสารที่เขียนบนเจี่ยนตู๋ลงในสุสานหลวงทำให้งานหลายชิ้นเหลือรอดผ่านกาลเวลายาวนานมา ม้วนเจี่ยนตู๋เก่าแก่ชุดหนึ่ง อายุ ค.ศ. 279 บันทึกเอกสารสำคัญเรื่อง *จี๋จ่ง* (汲冢) เอาไว้ โดยค้นพบในสุสานของกษัตริย์พระองค์หนึ่งแห่งรัฐเว่ย์ (魏国)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Loewe, Michael (1997). "Wood and bamboo administrative documents of the Han period". ใน Edward L. Shaughnessy (บ.ก.). *New Sources of Early Chinese History*. Society for the Study of Early China. pp. 161–192. ISBN 1-55729-058-X.
2. ↑  Perkins, Dorothy (1998). *Encyclopedia of China: History and Culture*. Routledge. p. 24. ISBN 978-1579581107.
**วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก** (อังกฤษ: Herpetology) เป็นสัตววิทยาแขนงหนึ่ง ที่ศึกษาโดยเฉพาะกับสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก อาทิ เต่า, ตะพาบ, จระเข้, กิ้งก่า, จิ้งจก, ตุ๊กแก, งู, กบ, คางคก, ซาลาแมนเดอร์, ทัวทารา

โดยคำว่า "Herpetology" มาจากภาษากรีก คำว่า *ἑρπήτόν* (herpeton) หมายถึง "สัตว์ที่น่าขยะแขยง" และ *λογία* (logia) หมายถึง "ความรู้ หรือ การศึกษา" ซึ่งผู้ที่มีความสนใจหรือศึกษาศาสตร์ด้านนี้โดยเฉพาะเรียกว่า นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 

สำหรับ ผู้ที่จะเป็นนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกได้นั้นต้องมีภูมิหลังการศึกษาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์อย่างดีเยี่ยม มีสถาบันการศึกษาเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นที่เปิดสอนศาสตร์แขนงนี้

สำหรับในประเทศไทยแล้ว การเปิดสอนศาสตร์แขนงนี้ในสถาบันการศึกษาโดยตรงยังไม่มี แต่จะอยู่ในภาควิชาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง อาทิ ภาควิชาสัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นต้นและมีผู้นิยมชมชอบและเชี่ยวชาญอยู่จำนวนไม่น้อย เช่น ผู้ที่นิยมการเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ หรือ ผู้ที่ทำงานด้านนี้ในทางวิชาการ อาทิ น.อ.(พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์, จารุจินต์ นภีตะภัฏ, ธัญญา จั่นอาจ, วีรยุทธ์ เลาหะจินดา เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  (อังกฤษ)
2. ↑  ["ภาควิชาสัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-19. สืบค้นเมื่อ 2011-10-07. ภาควิชาสัตววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ไทย)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์สมาคมวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและมีนวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา
**พระเจ้าจฺวังจงแห่งถังยุคหลัง** (後唐莊宗; 2 ธันวาคม 885 – 15 มีนาคม 926) ชื่อตัวว่า **หลี่ ฉุนซฺวี่** (李存朂, 李存勗 หรือ 李存勖) และชื่อรองว่า **ย่าจึ** (亞子) เป็นพระเจ้าแผ่นดินในราชวงศ์ถังยุคหลังสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร อยู่ในสมบัติตั้งแต่ปี 923 ถึงปี 926

หลี่ ฉุนซฺวี่ เป็นบุตรของหลี่ เค่อย่ง (李克用) แม่ทัพราชวงศ์ถัง ต่อมา จู เวิน (朱溫) แม่ทัพอีกคนแห่งราชวงศ์ถัง โค่นราชวงศ์ถังแล้วตั้งราชวงศ์เหลียงยุคหลังขึ้น หลี่ ฉุนซฺวี่ จึงรวมกำลังมารบกับราชวงศ์เหลียงยุคหลังเพื่อกู้ราชวงศ์ถัง เขาทำตั้งราชวงศ์ถังขึ้นอีกครั้งซึ่งประวัติศาสร์เรียก ราชวงศ์ถังยุคหลัง แล้วตั้งตัวเป็นกษัตริย์ถัง หลี่ ฉุนซฺวี่ ครองสมบัติได้สามปี กัว ฉงเชียน (郭從謙) ข้าราชการของเขา ก็ก่อกบฏในปี 926 และหลี่ ฉุนซฺวี่ ตายในระหว่างสู้กับกบฏ หลี่ ซื่อหยวน ลูกบุญธรรมของ หลี่ ฉุนซฺวี่ จึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา


| ก่อนหน้า |  | หลี่ ฉุนซฺวี่ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดิเหลียงโม่ตี้ราชวงศ์โฮ่วเหลียง** |  | **จักรพรรดิจีน** (923–926) |  | **จักรพรรดิถังหมิงจง** |

| * ด
* ค
* ก
ลำดับจักรพรรดิจีนในยุคห้าวงศ์สิบรัฐ |
| --- |
| ราชวงศ์โฮ่วเหลียง | 
ไท่จู่ (จูเวิน) **·** 
จูหยูกุ้ย **·** 
เหลียงโม่ตี้ (จูหยูเจิน)

 |
| ราชวงศ์โฮ่วถัง | 

ซวงจง (หลี่คุนซู) **·** 
หมิงจง (หลี่ซือหยวน) **·** 
ถังหมิน (หลี่คงโหว) **·** 
โม่ตี้ (หลี่คงเค่อ)
 |
| ราชวงศ์โฮ่วจิ้น | 

เกาจู่ (สือจิ้งถัง) **·** 
ฉู่ตี้ (สือจงฮุ่ย)
 |
| ราชวงศ์โฮ่วฮั่น | 

เกาจู่ (หลิวจื้อหยวน) **·** 
หยินตี้ (หลิวเฉิงหยู)
 |
| ราชวงศ์โฮ่วโจว | 

ไท่จู่ (กัวเว่ย) **·** 
ซิจง (กัวหยง) **·** 
กงตี้
 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |
การศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับแมงมุมและสัตว์ที่เกี่ยวข้อง

แมงมุมใยทอง
**วิทยาสัตว์พวกแมงมุม** (อังกฤษ: arachnology) เป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของแมง ซึ่งประกอบด้วยแมงมุมและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่เกี่ยวข้อง เช่น แมงป่อง, แมงป่องเทียม, แมงโหย่ง ส่วนผู้ที่ค้นคว้าแมงมุมและแมงอื่น ๆ คือ "นักวิทยาสัตว์พวกแมงมุม" (*arachnologist*) และหากแคบลง การศึกษาแมงมุมเพียงอย่างเดียว (อันดับ Araneae) เรียกว่า **วิทยาแมงมุม** (*araneology*)

ทั้งนี้ คำว่า *arachnology* มาจากภาษากรีก คือ ἀράχνη (อ่านว่า *อารัคแน*) ที่หมายถึง "แมงมุม" และ -λογία (อ่านว่า *โลกีอา*) ที่หมายถึง "การศึกษาเรื่องใดเรื่องหนึ่ง"

ดูเพิ่ม
-------

* กีฏวิทยา
* หมวดหมู่:นักวิทยาสัตว์พวกแมงมุม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definition of ARANEOLOGY". *www.merriam-webster.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-12-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วิทยาสัตว์พวกแมงมุม**

* International Society of Arachnology
* Spider Myths: Spiders are Easy to Identify

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ยูเครน
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology

 |
ภาพวาดแสดงความยาวโฟกัส
**ความยาวโฟกัส** หรือยังอาจเรียกว่า **ทางยาวโฟกัส**, **ระยะเลนส์** หรือ **ระยะโฟกัส** คือระยะทางจากจุดทิศหลัก ของระบบเชิงแสงไปยัง จุดโฟกัส

พิจารณากรณีที่ลำแสงขนานกับแกนลำแสงตกกระทบกับระบบเชิงแสง วาดเส้นตรงโดยการลากต่อลำแสงหลังจากออกจากระบบเชิงแสงในทิศทางตรงกันข้าม และฐานของเส้นตั้งฉากที่ลากลงบนแกนเชิงแสงจากจุดที่ตัดกับลำแสงก่อนเข้าสู่ระบบเชิงแสงเป็นจุดทิศหลัก และจากจุดนั้นไปยังจุดโฟกัสก็คือความยาวโฟกัส

ในกล้องถ่ายภาพ ความยาวโฟกัสจะมีความสัมพันธ์กับมุมรับภาพ

ความยาวโฟกัสของเลนส์เดี่ยว
--------------------------

ความยาวโฟกัส f ของเลนส์บางเดี่ยวในอากาศนิยามโดย

{\displaystyle {\frac {1}{f}}=(n-1)\left({\frac {1}{r\_{1}}}-{\frac {1}{r\_{2}}}+{\frac {(n-1)d}{nr\_{1}r\_{2}}}\right)}
{\displaystyle n}: ดรรชนีหักเห ของวัสดุที่เป็นเลนส์
{\displaystyle r\_{1}}, {\displaystyle r\_{2}}: รัศมีความโค้ง ของเลนส์ (อาจมีค่าเป็นลบได้)
{\displaystyle d}: ความหนาของเลนส์
พจน์ที่มีค่า {\displaystyle d} ซึ่งเป็นพจน์ที่เกี่ยวข้องกับความหนาของเลนส์อาจถือว่าเป็นศูนย์ได้ในการคำนวณโดยประมาณสำหรับเลนส์บาง เลนส์ที่ทำจากวัสดุที่มีดรรชนีหักเหสูงและเลนส์ที่มีรัศมีความโค้งน้อย จะมีความยาวโฟกัสสั้น

โดยทั่วไป ยิ่งความยาวโฟกัสสั้นเท่าใด ขนาดของภาพจริงก็จะยิ่งเล็กลงเท่านั้น และขนาดของภาพเสมือนก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น

ในแว่นสายตา ส่วนกลับของความยาวโฟกัส (ในหน่วยเมตร) แสดงถึงกำลังการหักเหของแสง และใช้หน่วยที่เรียกว่า ไดออปเตอร์

ความยาวโฟกัสรวมของเลนส์หลายตัว
------------------------------

 ความยาวโฟกัสของเลนส์ชนิดต่าง ๆ ในรูป *f'* คือความยาวโฟกัส และระนาบ *H'-H'* คือระนาบหลัก
ในกรณีของ เลนส์ถ่ายภาพ ที่ประกอบด้วยเลนส์หลายตัว ความยาวโฟกัสจะหมายถึงความยาวโฟกัสหลังประกอบรวมกัน

จุดทิศหลักของระบบเชิงแสงรวมอาจอยู่นอกระบบเชิงแสง ดังนั้นจึงไม่ได้หมายความว่ายิ่งกระบอกเลนส์ยาวเท่าใด ทางยาวโฟกัสก็จะยิ่งยาวขึ้นเท่านั้น