recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พระเจ้าฟากานาอะนาอา** (ตองงา: *Fakana’ana’a*) เป็นตูอีโตงาพระองค์ที่ 34 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟาตาเฟฮี ตูอิปูโลตูที่ 1 ตูอีโตงารัชกาลก่อนหน้ากับพระนางมานูนาซึ่งมีสถานะเป็นพระมเหสีรอง พระองค์ได้รับราชสมบัติจากการสนับสนุนของพระนางฮาลาเอวาลูโมเฮโอโฟ ซึ่งเป็นพระมเหสีหลักของพระราชบิดา ซึ่งพระนางฮาลาเอวาลูได้รับพระองค์เป็นพระราชบุตรบุญธรรม เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะต้องสิ้นพระชนม์ตามพระสวามี หากมีสภาวะเป็นหมันและไม่มีพระราชบุตรดูแลพระองค์ต่อ และโมเฮโอโฟจากอภิเษกสมรสใหม่ไม่ได้ พระองค์ทราบข่าวการได้รับราชสมบัติขณะประทับอยู่และรับการสักที่โมอูงาโอเน ฮาอะไปกับพระอัยกา (บิดาของพระมารดา) ผู้มีศักดิ์เป็นหัวหน้าชุมชนของที่แห่งนั้น พระองค์อภิเษกสมรสกับโตโงเตอา ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระขนิษฐาของพระมารดาเลี้ยง โดยนักวิชาการคาดว่าเป็นไปเพื่อสร้างหลักประกันให้ตูอีโตงาพระองค์ต่อไปสืบสายจากราชตระกูลของตน และเสริมสร้างสร้างอิทธิพลของตูอิกาโนกูโปลูให้สูงขึ้น เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าฟาตาเฟฮี ตูอิปูโลตูที่ 2 พระราชโอรสของพระองค์เป็นผู้สืบตำแหน่งตูอีโตงา

อ้างอิง
-------

### อ้างอิง

1. ↑  "The 'Ahoe'itu Dynasty". royalark. สืบค้นเมื่อ 19 March 2021.
2. ↑  'Ilaiu, p.81
3. ↑  Māhina, p.183
4. ↑  'Ilaiu, p.81

### แหล่งข้อมูล

* Māhina, ’Okusitino (1992). *The Tongan Traditional History TALA-E-FONUA. A Vernacular Ecology-Centred Historico-Cultural Concept* (PhD). Australian National University.
* 'Ilaiu, Siaosi L. (2007). *The Tu'i Kanokupolu Matai Establishment and Why whould Tu'i Tonga Fuanunuiava have vied to become one?* (MPhil). Massey University.


| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าฟากานาอะนาอา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าฟาตาเฟฮี ตูอิปูโลตูที่ 1** |  |  **ตูอิโตงาแห่งจักรวรรดิตูอีโตงา**  |  | **พระเจ้าฟาตาเฟฮี ตูอิปูโลตูที่ 2** |
**อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู** (อังกฤษ: Lake Nakuru National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งของประเทศเคนยา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงไนโรบี เมืองหลวงของประเทศเคนยา ประมาณ 180 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของทะเลสาบนากูรู (Lake Nakuru) 

ทะเลสาบนากูรู เป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งในทะเลสาบริฟต์วัลเลย์ เป็นทะเลสาบอัลคาไลขนาดเล็กที่มีขนาดประมาณ 5-45 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,125-28,125 ไร่ ขนาดของทะเลสาบหดลงเล็กกว่าร้อยละ 20 เมื่อราวต้นทศวรรษที่ 1980 เป็นทะเลสาบที่ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและหากินของนกฟลามิงโก โดยเฉพาะนกฟลามิงโกเล็ก ด้วยการมีอาหารอุดมสมบูรณ์ทั้ง กุ้ง, หอย, ปู และปลา และบนผิวน้ำมีสาหร่ายที่อุดมไปด้วยแคโรทีนที่มีผลทำให้สีขนของนกฟลามิงโกกลายเป็นสีชมพูหรือสีแดงซีด ๆ ซึ่งปริมาณของนกฟลามิงโกจะมีมากน้อยขึ้นอยู่กับแต่ละปี ตั้งแต่จำนวนพันกว่าตัวจนถึง 1,500,000 ตัว

โดยคำว่า "นากูรู" นั้นเป็นภาษามาไซ แปลว่า "แหล่งที่พักพิงของวอเตอร์บั๊ค" ซึ่งเป็นแอนทีโลปชนิดหนึ่ง ที่ขึ้นชื่ออย่างมากเรื่องกลิ่นเหม็น ซึ่งกลิ่นเหม็นอันนี้มีไว้สำหรับป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า

ทะเลสาบนากูรู ขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1961 ด้วยเนื้อที่เพียงประมาณ 180 ตารางกิโลเมตร จึงถือว่าเป็นอุทยานแห่งชาติหรือเขตป่าสงวนที่มีขนาดเล็ก นอกจากนกฟลามิงโกแล้วยังมีสัตว์ป่าประเภทอื่น ๆ เช่น สิงโต, แรดขาว, แรดดำ, ควายป่าแอฟริกัน, ลิงบาบูน, นกกระสามาริบู โดยเฉพาะแรดขาวนั้น ณ ที่แห่งนี้ถือเป็นแหล่งพำนักพักพิงและเป็นแหล่งสำหรับเพาะขยายพันธุ์เพื่อเพิ่มจำนวนประชากรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984

พานอรามา
--------

ภาพพานอรามาของฝูงนกฟลามิงโกที่ทะเลสาบนากูรู

อ้างอิง
-------

1. ↑  *บุกป่าฝ่าดง (Wild Events)*. สารคดีโดย True Explore 1 ทางทรูวิชั่นส์: จันทร์ที่ 18 พฤศจิกายน 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 0°22′00″S 36°05′00″E﻿ / ﻿0.366667°S 36.083333°E﻿ / -0.366667; 36.083333
**พระเจ้าฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3** (เยอรมัน: *Friedrich August III*) พระนามเต็ม **ฟรีดริช เอากุสท์ โยฮัน ลูทวิช คาร์ล กุสทัฟ เกรกอร์ ฟีลิพ แห่งซัคเซิน** (เยอรมัน: *Friedrich August Johann Ludwig Karl Gustav Gregor Philipp von Sachsen*) เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรซัคเซิน ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์เว็ททีน

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าเกออร์คแห่งซัคเซินกับพระนางมาเรีย อันนา แห่งโปรตุเกส พระองค์เข้ารับราชการในกองทัพซัคเซินในปีค.ศ. 1877 ตั้งแต่ก่อนขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้เลื่อนยศทหารจนถึงจอมพลแห่งจักรวรรดิเยอรมันในปีค.ศ. 1912 เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชสมบัติในปีค.ศ. 1904 ก็ทรงปฏิรูปประเทศในหลายด้าน ทั้งในด้านรัฐบาล, การงบประมาณ, สิทธิลงคะแนนเสียง, การศึกษาภาคบังคับ แม้จะทรงเป็นกษัตริย์ที่ประชาชนรักใคร่ แต่พระองค์ก็ทรงสละราชสมบัติโดยสมัครใจในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 หลังจักรวรรดิเยอรมันพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

หลังสละราชสมบัติ พระองค์ทรงย้ายไปพำนักในเมืองซีบึลเลอนอร์ทใกล้กับเบร็สเลา (ปัจจุบันอยู่ในประเทศโปแลนด์) แถบชายแดนตะวันออกของประเทศ พระองค์ใช้ชีวิตที่นั่นอย่างสำราญสมฐานะอดีตกษัตริย์ พระองค์โปรดการเสด็จพระพาสต่างทวีป ทรงเสด็จประพาสอเมริกาเหนือ, บราซิล และอินเดีย พระองค์พยายามไม่ยุ่งหรือแสดงความคิดเห็นทางการเมืองใดๆ พระองค์เสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1932

อ้างอิง
-------

1. ↑  Walter Fellmann: *Sachsens letzter König, Friedrich August III.* Berlin 1992, S. 194 f.; Friedrich Kracke: *Friedrich August III. Sachsens volkstümlichster König. Ein Bild seines Lebens und seiner Zeit.* München 1964, S. 149 f.; Lothar Machtan: *Die Abdankung. Wie Deutschlands gekrönte Häupter aus der Geschichte fielen.* DTV, München 2016, S. 308–310.

| * ด
* ค
* ก
กษัตริย์แห่งซัคเซิน |
| --- |
| 
* ฟรีดริช เอากุสท์ที่ 1 *(1806-27)*
* อันโทน *(1827-36)*
* ฟรีดริช เอากุสท์ที่ 2 *(1836-54)*
* โยฮัน *(1854-1873)*
* อัลแบร์ท *(1873-1902)*
* เกออร์ค *(1902-04)*
* ฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3 *(1904-18)*

 |  |
**โคชิ** (ญี่ปุ่น: 皇嗣) เป็นพระอิสริยยศของพระราชวงศ์ในลำดับที่ 1 ในการสืบราชบัลลังก์ตามกฎราชวงศ์ ตามกฎราชวงศ์ในปัจจุบันพระราชโอรสของจักรพรรดิได้รับพระอิสริยยศเป็น 'โคไตชิ' และพระราชนัดดาของจักรพรรดิได้รับพระอิสริยยศเป็น 'โคไตซน' (皇太孫)

ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ ผู้สืบราชบัลลังก์คือ เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ (พระราชโอรสองค์ที่สองของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ) ซึ่งเป็นพระราชอนุชา ซึ่งพระองค์ได้ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังจากสมเด็จพระบรมเชษฐาธิราชได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระบรมชนกนาถโดยได้จัด พระราชพิธีประกาศแต่งตั้งรัชทายาท อย่างเป็นทางการในวันที่ 8 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2563

โดยผู้ที่ได้ดำรงพระอิสริยยศนี้ก่อนเจ้าชายฟูมิฮิโตะคือ เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ พระอนุชาใน สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ หรือ จักรพรรดิโชวะ จักรพรรดิองค์ที่ 124 เมื่อ พ.ศ. 2469 กระทั่งพ้นจากพระอิสริยยศนี้เมื่อ พ.ศ. 2476 เนื่องจากการประสูติกาลของ เจ้าชายอากิฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิ

ดูเพิ่ม
-------

* ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น
* ทายาทโดยสันนิษฐาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "立皇嗣の礼は20年4月19日に　19年のGWは10連休: 日本経済新聞". *日本経済新聞* (ภาษาญี่ปุ่น). 2018-10-12. สืบค้นเมื่อ 2018-10-12.
**ฟังก์ชันคู่** (even functions) และ**ฟังก์ชันคี่** (odd functions) คือ ฟังก์ชันที่มีคุณสมบัติเกี่ยวกับความสมมาตร ฟังก์ชันคู่และฟังก์ชันคี่มีความสำคัญในคณิตวิเคราะห์หลายสาขา โดยเฉพาะเรื่องอนุกรมกำลัง และอนุกรมฟูรีเย

ฟังก์ชันคู่
-----------

ให้ *f*(*x*) เป็นฟังก์ชันค่าจริงของตัวแปรที่เป็นจำนวนจริง *f* จะเป็น**ฟังก์ชันคู่** ถ้าสมการต่อไปนี้เป็นจริง สำหรับทุกค่า *x*:

*f*(−*x*) = *f*(*x*)
ตีความในเชิงเรขาคณิตได้ว่า กราฟของฟังก์ชันนี้สมมาตรกับแกน y หมายความว่า ถ้าเราสะท้อนกราฟกับแกน y เราก็ยังได้กราฟรูปเดิม

ตัวอย่างของฟังก์ชันคู่ ได้แก่ | *x* |, *x*2, *x*4, cos(*x*), และ cosh(*x*)

ฟังก์ชันคี่
-----------

ให้ *f*(*x*) เป็นฟังก์ชันค่าจริงของตัวแปรที่เป็นจำนวนจริง *f* จะเป็น**ฟังก์ชันคี่** ถ้าสมการต่อไปนี้เป็นจริง สำหรับทุกค่า *x*:

*f*(−*x*) = −*f*(*x*)
ตีความในเชิงเรขาคณิตได้ว่า กราฟของฟังก์ชันนี้สมมาตรกับจุดกำเนิด (origin) หมายความว่า ถ้าเราหมุนกราฟไป 180 องศา รอบจุดกำเนิด เราก็ยังได้กราฟรูปเดิม

ตัวอย่างของฟังก์ชันคี่ ได้แก่ *x*3, sin(*x*), และ sinh(*x*)

ข้อเท็จจริง
-----------

### คุณสมบัติพื้นฐาน

* ฟังก์ชันที่เป็นทั้งฟังก์ชันคู่และฟังก์ชันคี่ มีเพียงฟังก์ชันเดียว ได้แก่ ฟังก์ชันที่เป็นศูนย์เสมอ (*f*(*x*) = 0 สำหรับทุกค่า *x*)
* ผลบวกของฟังก์ชันคู่กับฟังก์ชันคี่ จะไม่เป็นทั้งฟังก์ชันคู่และฟังก์ชันคี่
* ผลบวกของฟังก์ชันคู่ 2 ฟังก์ชัน จะเป็นฟังก์ชันคู่, ฟังก์ชันคู่คูณกับค่าคงที่ จะเป็นฟังก์ชันคู่
* ผลบวกของฟังก์ชันคี่ 2 ฟังก์ชัน จะเป็นฟังก์ชันคี่, ฟังก์ชันคี่คูณกับค่าคงที่ จะเป็นฟังก์ชันคี่
* ผลคูณของฟังก์ชันคู่ 2 ฟังก์ชัน จะเป็นฟังก์ชันคู่
* ผลคูณของฟังก์ชันคี่ 2 ฟังก์ชัน จะเป็นฟังก์ชันคู่
* ผลคูณของฟังก์ชันคู่กับฟังก์ชันคี่ จะเป็นฟังก์ชันคี่
* อนุพันธ์ของฟังก์ชันคู่ จะเป็นฟังก์ชันคี่
* อนุพันธ์ของฟังก์ชันคี่ จะเป็นฟังก์ชันคู่

ดูเพิ่ม
-------

* อนุกรมเทย์เลอร์
* อนุกรมฟูรีเย
**ฟังก์ชันประสิทธิภาพการส่องสว่าง** (luminous efficiency function) หรือ **ฟังก์ชันการส่องสว่าง** (luminous function) เป็นค่าตัวเลขที่แสดงระดับแสงที่ดวงตาของมนุษย์รับรู้ความสว่างของแสงแต่ละความยาวคลื่น

เมื่อสายตาปรับตัวให้เข้ากับที่สว่าง ถ้าให้ความเข้มที่รับรู้ได้ที่ความยาวคลื่นที่ดวงตามนุษย์ไวที่สุดเป็น 1 แล้วระดับความสว่างที่รับรู้ที่ความยาวคลื่นอื่น ๆ จะแสดงเป็นสัดส่วนของค่านั้น ซึ่งจะเป็นตัวเลขน้อยกว่า 1

มนุษย์จะรับรู้ถึงแสงความยาวคลื่นประมาณ 555 nm (นาโนเมตร) ได้ชัดเจนที่สุดในที่สว่าง และแสงความยาวคลื่นประมาณ 507 นาโนเมตรได้ชัดเจนี่สุดในที่มืด คณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยการส่องสว่าง (CIE) และ ที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัด ได้กำหนดมาตรฐานประสิทธิภาพการส่องสว่าง ซึ่งกลายเป็นมาตรฐานระดับโลกโดยพิจารณาจากค่าความส่องสว่างสัมพัทธ์เฉลี่ยของมนุษย์ ค่าประสิทธิภาพการส่องสว่างมาตรฐานประกอบไปด้วย ประสิทธิภาพการส่องสว่างมาตรฐานในที่สว่าง และ ประสิทธิภาพการส่องสว่างในที่มืด

ในกรณีทั่วไปถ้าไม่ได้เขียนโดยเจาะจง จะหมายถึงประสิทธิภาพการส่องสว่างที่มนุษย์รับรู้ในที่สว่าง

 สายตามนุษย์มีความไวสูงสุดประมาณ 555 นาโนเมตรในที่สว่าง

ความไวในการรับแสง
-----------------

ประสิทธิภาพการส่องสว่างแสดงถึงระดับที่ ดวงตาของมนุษย์รับรู้แสงในแต่ละความยาวคลื่น และหมายถึงปรากฏการณ์โดยรวมที่ความเข้มในการรับรู้แสงแตกต่างกันในแต่ละความยาวคลื่น

การที่มนุษย์รับรู้ความเข้มแตกต่างกันตามความยาวคลื่นของแสง หมายความว่าปริมาณแสงที่เป็นปริมาณทางกายภาพบริสุทธิ์ เช่น ปริมาณโฟตอนนั้นจะต่างจากความสว่างที่มนุษย์รับรู้โดยขึ้นกับความยาวคลื่น เช่น ในที่สว่างความสว่างที่ดวงตาสามารถรับรู้เมื่อได้รับแสงสีน้ำเงินความยาวคลื่น 450 nm 1,000 โฟตอนนั้น จะเท่ากับแสงสีเขียวความยาวคลื่น 555 nm 38 โฟตอน และในทำนองเดียวกัน ความสว่างที่ตารับรู้เมื่อได้รับแสงสีแดงความยาวคลื่น 700 nm 1,000 โฟตอน จะเท่ากับความสว่างของแสงที่ตารับรู้เมื่อได้รับแสงสีเขียวความยาวคลื่น 555 nm 4 โฟตอน

นอกจากนี้ จอตาของมนุษย์ยังมี เซลล์รับแสง สองประเภท ได้แก่ เซลล์รูปกรวย ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานในสภาพแวดล้อมที่สว่าง และ เซลล์รูปแท่ง ซึ่งทำงานในสภาพแวดล้อมที่มืด

ระบบ UBV ของจอห์นสัน ซึ่งเป็นระบบโฟโตเมตริกที่ใช้สำหรับการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ ได้ระบุมาตรฐานฟิลเตอร์ V ที่มีลักษณะการส่งผ่านสเปกตรัมใกล้เคียงกับประสิทธิภาพการส่องสว่างสัมพัทธ์ของมนุษย์

ค่าประสิทธิภาพการส่องสว่างสูงสุด
--------------------------------

ในที่สว่าง คนส่วนใหญ่มีความส่องสว่างสูงสุดที่ความยาวคลื่น 555 nm ดังนั้น ความส่องสว่างสูงสุดในที่สว่างจึงยึดมาตรฐานที่ความยาวคลื่น 555 nm ซึ่งมีค่าเป็น 683 ลูเมน/วัตต์

ปริมาณทางกายภาพและทางจิตฟิสิกส์
-------------------------------

ในระบบ SI ความเข้มของการส่องสว่าง ฟลักซ์ส่องสว่าง ความส่องสว่าง ความสว่าง และพลังงานส่องแสง เป็นปริมาณทางจิตฟิสิกส์ ที่ได้จากการคูณปริมาณทางกายภาพแท้ด้วยค่าความส่องสว่างมาตรฐานในที่สว่าง ซึ่งมีประสิทธิภาพการส่องสว่างสูงสุด 683 lm/W ที่ความยาวคลื่น 555 นาโนเมตร

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  森竜雄著　『有機ELの本』　日刊工業新聞社　2008年4月26日初版1刷発行　ISBN 9784526060496
กราฟของฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉาก
**ฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉาก** (อังกฤษ: rectangular/rectangle/rect function) หรือชื่ออื่นเช่น *พัลส์หนึ่งหน่วย* (unit pulse) *พัลส์สี่เหลี่ยมจัตุรัส* (square pulse) *ฟังก์ชันรถตู้แบบบรรทัดฐาน* (normalized boxcar function) คือฟังก์ชันที่นิยามว่า

{\displaystyle \mathrm {rect} (t)=\sqcap (t)={\begin{cases}0&{\mbox{if }}|t|>{\frac {1}{2}}\\{\frac {1}{2}}&{\mbox{if }}|t|={\frac {1}{2}}\\1&{\mbox{if }}|t|<{\frac {1}{2}}\\\end{cases}}}
เป็นฟังก์ชันขั้นบันไดอย่างง่ายฟังก์ชันหนึ่ง การนิยามฟังก์ชันแบบอื่นอาจนิยามให้ {\displaystyle \mathrm {rect} (\pm {\tfrac {1}{2}})} มีค่าเป็น 0 หรือ 1 หรือไม่นิยาม เรายังสามารถแปลงฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉากให้เป็นรูปแบบฟังก์ชันขั้นบันไดเฮฟวีไซด์ {\displaystyle u(t)} ได้ดังนี้

{\displaystyle \mathrm {rect} \left({\frac {t}{\tau }}\right)=u\left(t+{\frac {\tau }{2}}\right)-u\left(t-{\frac {\tau }{2}}\right)}
หรืออีกรูปแบบหนึ่งคือ

{\displaystyle \mathrm {rect} (t)=u\left(t+{\frac {1}{2}}\right)\cdot u\left({\frac {1}{2}}-t\right)}
การแปลงฟูรีเยแบบยูนิแทรีของฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉากคือ

{\displaystyle \int \_{-\infty }^{\infty }\mathrm {rect} (t)\cdot e^{-i2\pi ft}\,dt={\frac {\sin(\pi f)}{\pi f}}=\mathrm {sinc} (f)\,}
และ

{\displaystyle {\frac {1}{\sqrt {2\pi }}}\int \_{-\infty }^{\infty }\mathrm {rect} (t)\cdot e^{-i\omega t}\,dt={\frac {1}{\sqrt {2\pi }}}\cdot \mathrm {sinc} \left({\frac {\omega }{2\pi }}\right)\,}
เมื่อ "sinc" หมายถึงฟังก์ชันไซน์คาร์ดินัลแบบบรรทัดฐาน (normalized sinc function)

เราสามารถนิยามฟังก์ชันสามเหลี่ยมได้จากสังวัตนาการระหว่างฟังก์ชันสี่เหลี่ยมมุมฉากสองฟังก์ชันดังนี้

{\displaystyle \mathrm {tri} (t)=\mathrm {rect} (t)\*\mathrm {rect} (t)\,}

ดูเพิ่ม
-------

* คลื่นสี่เหลี่ยมจัตุรัส
* ฟังก์ชันขั้นบันได

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สมชาย อรุณรุ่งรัศมี. *การบรรยายสัญญาณด้วยสมการคณิตศาสตร์พื้นฐาน เก็บถาวร 2017-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*. ภาควิชาครุศาสตร์ไฟฟ้า มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
ระวังสับสนกับ วัดช้างใหญ่ (อำเภอบางไทร)

**วัดช้างใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลวัดตูม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดช้างใหญ่สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาประมาณ พ.ศ. 2250 ผู้สร้างวัดสันนิษฐานว่าเป็นชาวมอญที่มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พื้นที่บริเวณนี้เคยเป็นที่ต้องของเพนียดคล้องช้าง เป็นที่ต่อช้างฝึกช้างป่าและเป็นที่อยู่ของช้างป่าจำนวนมาก คาดว่าชาวมอญที่ร่วมกันสร้างวัดช้างใหญ่แห่งนี้คือชาวมอญที่ทำหน้าที่ดูแลช้างสำคัญ และช้างที่ชาวมอญดูแลนั้นมีช้างศึกของสมเด็จพระนเรศวรรวมอยู่ด้วย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐก่อถือปูน ขนาดกว้าง 9.00 เมตร ยาว 15.00 เมตร มีเสาและเครื่องบนเป็นไม้ มุงกระเบื้องดินเผา มีพาไลยื่นออกมาทางด้านหน้าอาคารตามแบบอย่างสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ผนังภายนอกด้านหน้าปรากฏร่องรอยจิตรกรรมฝาผนัง ประดับข้างช่องประตูภายในอุโบสถปรากฏจิตรกรรมเป็นภาพพระพุทธเจ้าผจญมาร และเทพชุมนุม เจดีย์รายตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอุโบสถ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน ลักษณะทางรูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นเจดีย์ทรงเครื่อง ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมย่อมุม กำหนดอายุได้ราวสมัยอยุธยา ตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ภายในวัดยังมีอนุสรณ์เจ้าพระยาปราบหงสาวดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดช้างใหญ่".
2. ↑  "วัดช้างใหญ่". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**สะพานทาโคมาแนโรส์** (อังกฤษ: Tacoma Narrows Bridge) เป็นคู่สะพานแขวนแฝดในรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา ซึ่งพาทางหลวงรัฐหมายเลข 16 ข้ามช่องแคบทาโคมาแนโรส์ ในประวัติศาสตร์ ชื่อ "สะพานทาโคมาแนโรส์" เคยใช้กับสะพานเดิมที่มีชื่อเล่นว่า "เกอร์ตีห้อตะบึง" (Galloping Gertie) ซึ่งเปิดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 และพังถล่มลงมาในอีกสี่เดือนให้หลัง เช่นเดียวกับการแทนที่สะพานเดิมซึ่งเปิดใน ค.ศ. 1950 และยังคงใช้ได้จนถึงปัจจุบันนี้ โดยเป็นช่องทางเคลื่อนไปทางตะวันตกของสะพานแฝดปัจจุบัน

สะพานทาโคมาแนโรล์ดั้งเดิมเปิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 และได้รับฉายาว่า "เกอร์ตีห้อตะบึง" เนื่องจากคนงานก่อสร้างสังเกตการเคลื่อนไหวแนวดิ่งของตัวสะพานระหว่างช่วงที่มีลมแรง สะพานดังกล่าวถล่มลงในตอนเช้าของวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ภายใต้สภาพลมแรง ปัญหาด้านวิศวกรรมเช่นเดียวกับการมีส่วนร่วมของสหรัฐอเมริกาในสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้แผนสร้างสะพานใหม่ขึ้นทดแทนถูกเลื่อนไปหลายปี กระทั่งสะพานใหม่ที่มาแทนนั้นเปิดในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1950

จนถึง ค.ศ. 1990 การเติบโตของประชากรและการพัฒนาบนคาบสมุทร Kitsap ส่งผลให้การจราจรบนสะพานเกินขีดจำกัดที่สะพานถูกออกแบบไว้ ผลคือ ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งรัฐวอชิงตันลงคะแนนเสียงเห็นชอบมาตรการสนับสนุนการก่อสร้างสะพานคู่ขนานใน ค.ศ. 1998 หลังการประท้วงและการต่อสู้กันในศาลหลายครั้ง การก่อสร้างเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2002 และสะพานแห่งใหม่นั้นเปิดเพื่อรองรับการจราจรเคลื่อนไปทางตะวันออกเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ขณะที่ ค.ศ. 1950 สะพานถูกออกแบบใหม่ให้รองรับการจราจรไปทางตะวันตก

ขณะที่ดำเนินการก่อสร้างนั้น ทั้งสะพาน ค.ศ. 1940 และ 1950 เป็นสะพานแขวนยาวที่สุดในโลกเป็นอันดับสามในแง่ความยาวช่วงสะพานหลัก ตามหลังสะพานโกลเดนเกตและสะพานจอร์จ วอชิงตัน สะพาน ค.ศ. 1950 และ 2007 ปัจจุบันเป็นสะพานแขวนยาวที่สุดลำดับห้าในสหรัฐอเมริกา และยาวที่สุดเป็นอันดับที่ 31 ของโลก

มีการเก็บค่าผ่านทางบนสะพานตลอดอายุการใช้งานสี่เดือนของสะพานดั้งเดิม เช่นเดียวกับ 15 ปีแรกของสะพาน ค.ศ. 1950 ใน ค.ศ. 1965 พันธบัตรการก่อสร้างสะพานพร้อมดอกเบี้ยได้รับการจ่าย และรัฐยุติการเก็บค่าผ่านทางบนสะพาน มากกว่า 40 ปีให้หลัง มีการเก็บค่าผ่านทางอีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการจัดหางบประมาณให้แก่สะพานแฝด และปัจจุบันเก็บเฉพาะยานพาหนะที่สัญจรฝั่งตะวันออก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Tacoma Narrows Bridge ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Tacoma Narrows Bridge

* Tacoma Narrows Bridge (1940) ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
* Tacoma Narrows Bridge (1950) ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
* New Tacoma Narrows Bridge (2007) ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
**วัดดอนประดู่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนประดู่ อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง

วัดดอนประดู่สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2175 ครั้นในช่วงสมัยรัชกาลที่ 2–3 โจรสลัดมาตีเมืองตรัง พัทลุง และขอบเขตชายแดนของสงขลาได้หมดแล้ว เตรียมตัวบุกตีเมืองสงขลา เจ้าพระยาสงขลานำกำลังส่วนหนึ่งมาตั้งรับที่บ้านห้วยลึก เพราะห้วยลึกสมัยนั้นเป็นทางผ่านเข้าศึกเดินทัพทางบกจากพัทลุงไปสงขลา โดยตั้งค่ายบริเวณวัดดอนประดู่นี้ วัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2563 โดยกลุ่มอนุรักษ์โบราณสถาน สำนักศิลปากรที่ 15 นครศรีธรรมราช บูรณะอุโบสถ

อุโบสถกำหนดอายุสมัยรัตนโกสินทร์ ลักษณะเป็นอาคารตั้งอยู่บนฐานปัทม์ ตัวฐานทาสีน้ำตาล ตัวอาคารทาสีเหลือง โดยผนังสร้างด้านข้างเป็นซุ้มโค้งแบบซุ้มหลอกต่อกันไปทั้งหมดด้านละ 7 ซุ้ม กลางซุ้มมีหน้าต่างวางในตำแหน่งสลับซุ้ม เว้นซุ้มด้านละ 3 บาน ด้านหลังทำซุ้มหลอก 5 ซุ้ม ไม่มีหน้าต่าง ด้านหน้าทำซุ้มหลอก 5 ซุ้มเหมือนกับด้านหลัง แต่เจ้าช่องประตูในซุ้มที่ 2 และ 4 เครื่องบนเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา มีปีกนก 1 ชั้น ไม่ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันไม่มีการตกแต่งลวดลาย 

ภายในอุโบสถตรงกลางยกพื้นขึ้นชั้นหนึ่ง ด้านในสุดประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัยเป็นพระประธานองค์หนึ่ง และมีพระพุทธรูปศิลาทรายแดง ปางมารวิชัย มีร่องรอยการลงรักปิดทอง ตั้งเรียงกันอยู่อีก 3 องค์ โดยองค์กลางมีขนาดใหญ่ สันนิษฐานว่าอาจเป็นพระประธานเดิม และมี *พ่อท่านบางใคร* เป็นพระปางอุ้มบาตร ความสูงจากฐาน 1 เมตร แกะสลักด้วยไม้ ตามคำบอกเล่า เป็นพระเก่าแก่จากวัดบางใครที่เป็นวัดร้าง ปัจจุบันพระองค์นี้เป็นเป็นพระลากประจำเรือพระของวัดดอนประดู่ ในประเพณีลากพระ และทุกวันแรม 8 ค่ำ เดือน 5 จะมีการสรงน้ำ ทุกวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 รอบอุโบสถมีใบเสมาปูนปั้นนั่งแท่นตั้งอยู่โดยรอบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติความเป็นมา". เทศบาลตำบลดอนประดู่.
2. ↑  "วัดดอนประดู่". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพัทลุง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-06. สืบค้นเมื่อ 2021-08-06.
**วัดซอยสามัคคี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 19 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 397-44

ชาวบ้านย่านตำบลคูคตได้มีโอกาสต้อนรับพระธุดงค์จำนวน 13 รูป ได้ร่วมกันถวายภัตตาหารคาวหวาน ได้เกิดความประทับใจในสีลาจารวัตรอันงดงามของพระธุดงค์ ตระกูลน้อยไม้ จึงร่วมใจถวายที่ดินประมาณ 20 ไร่ พร้อมถวายจตุปัจจัยจำนวนหนึ่งสร้างวัด ใช้ชื่อว่า **ศูนย์วิปัสสานาธรรมสุขใจ** และได้รับการประกาศจากกระทรวงศึกษาธิการตั้งเป็นวัดชื่อ "วัดซอยสามัคคี" เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2533 จัดตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม

เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 30 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้จำนวน 16 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 14 หลัง ฌาปนสถาน 1 หลัง ปัจจุบันบูรณะเป็นแบบปลอดมลภาวะ ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง หอไตร เป็นอาคารทรงไทย ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น และศาลาปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 1 หลัง

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถและศาลา ปางสมาธิ เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 109 นิ้ว สูง 130 นิ้ว พระประธานประจำศาลาปฏิบัติธรรมหลังเก่า ปางมารวิชัย เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 52 นิ้ว สูง 72 นิ้ว พระประธานประจำอุโบสถและศาลา ชั้นล่าง ปางมารวิชัย เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 82 นิ้ว และพระประธานประจำศาลาปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ ปางสมาธิ เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 69 นิ้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำนักปฏิบัติธรรมวัดซอยสามัคคี (ธรรมสุดใจ)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดซอยสามัคคี". เทศบาลเมืองลำสามแก้ว. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-07. สืบค้นเมื่อ 2021-05-06.
**สะพานช่างซ่อมรองเท้า** (สโลวีเนีย: *Čevljarski most*) หรือ **สะพานช่างทำรองเท้า** (*Šuštarski most*) เป็นสะพานคนเดิน ข้ามแม่น้ำลิยูบลิยานิตซาในย่านเมืองเก่าสมัยกลางของกรุงลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย ประดับประดาด้วยเสาสองแบบ คือ เสาแบบคอรินเทียน ส่วนเสาตะเกียงเป็นเสาแบบไอออนิก

สะพานช่างซ่อมรองเท้าเป็นหนึ่งในสะพานที่เก่าแก่ที่สุดในลูบลิยานา อายุเก่าแก่ถึงอย่างน้อยศตวรรษที่ 13 ในสมัยกลางสะพานนี้ชื่อว่า "สะพานบน" (*Zgornji most*) โดยแรกเริ่มเป็นสะพานไม้ที่มีร้านขายเนื้ออยู่ข้างบน แต่ด้วยกลิ่นเนื้อที่แรงทำให้จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในขณะนั้นจ่ายเงินให้พ่อค้าเนื้อย้ายออก ร้านค้าที่ว่างลงกลายมาเป็นของช่างทำรองเท้าแทน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสะพานในปัจจุบัน ในปี 1867 สะพานเหล็กหล่อในชื่อสะพานคราแด็ตสกีมาสร้างอยู่แทนที่สะพานเดิมที่ทลายไป และต่อมาสะพานนี้ก็ย้ายไปไว้จุดอื่น

สะพานปัจจุบันเป็นสะพานหินสร้างขึ้นในปี 1931 เป็นผลงานการออกแบบของโยแฌ เปลชนิก

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สะพานช่างซ่อมรองเท้า**

1. ↑  Magazine, Kongres (2017-05-30). "Cobblers' Bridge (Čevljarski most)". *KONGRES – Europe Events and Meetings Industry Magazine* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-05-21.
2. ↑  "Ljubljana - Ljubljana in the Middle Ages". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-07-09. สืบค้นเมื่อ 2008-03-24.
3. ↑  "Cevljarski most (Shoemakers Bridge)". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-13. สืบค้นเมื่อ 2008-03-21.
**ฟังก์ชันเอกลักษณ์** (อังกฤษ: identity function, identity map) หรือ **การแปลงเอกลักษณ์** (อังกฤษ: identity transformation) คือฟังก์ชันที่คืนค่าออกมาเป็นค่าเดิมจากอาร์กิวเมนต์ที่ใส่เข้าไป มีความหมายเหมือนกับ *f* (*x*) = *x*

นิยาม
-----

กำหนดให้ *M* เป็นเซตเซตหนึ่ง ฟังก์ชันเอกลักษณ์ *f* บน *M* นิยามโดยฟังก์ชันที่มีโดเมนและโคโดเมนเป็น *M* ซึ่งทำให้

*f* (*x*) = *x* สำหรับทุกสมาชิก *x* ใน *M*
ฟังก์ชันเอกลักษณ์บน *M* เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ id*M* หรือ **1***M*

ในทฤษฎีเซต ฟังก์ชันถูกนิยามเป็นความสัมพันธ์ทวิภาคชนิดหนึ่ง ฟังก์ชันเอกลักษณ์จึงเป็นความสัมพันธ์เอกลักษณ์ หรือ "เส้นทแยงมุม" ของ *M*

สมบัติ
------

ถ้าให้ *f* : *M* → *N* เป็นฟังก์ชันใด ๆ เราจะได้ว่า

*f* ∘ id*M*  =  *f*  =  id*N* ∘ *f*
สัญลักษณ์ ∘ คือการประกอบของฟังก์ชัน หรือจะกล่าวให้เจาะจงก็คือ id*M* เป็นสมาชิกเอกลักษณ์ของโมนอยด์ของฟังก์ชันทั้งหมดจาก *M* ไปยัง *M*

และเนื่องจากสมาชิกเอกลักษณ์ของโมนอยด์จะมีเพียงหนึ่งเดียว เราอาจสามารถนิยามในแนวทางนี้ว่าฟังก์ชันเอกลักษณ์บน *M* คือสมาชิกเอกลักษณ์ก็ได้ ซึ่งนิยามเช่นนี้ได้ขยายแนวคิดไปสู่สัณฐานเอกลักษณ์ (identity morphism) ในทฤษฎีหมวดหมู่ ที่ซึ่งอันตรสัณฐาน (endomorphism) ของ *M* ไม่จำเป็นต้องเป็นฟังก์ชัน
**สะพานซนจุก** เป็นสะพานหินสมัยราชวงศ์โครยอตั้งอยู่ในเมืองแกซอง ประเทศเกาหลีเหนือ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1290 มีชื่อเสียงในฐานะสถานที่ที่นักวิชาการลัทธิขงจื๊อและรัฐบุรุษผู้โด่งดัง จอง มงจู ถูกลอบสังหาร โดยกล่าวว่าเป็นพระบัญชาของเจ้าชายอี พัง-ว็อน พระราชโอรสของกษัตริย์องค์แรกแห่งราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าแทโจ สะพานนี้ปิดการจราจรทั้งหมดในปี ค.ศ. 1780 และเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตัวสะพานมีความยาว 8.35 เมตร กว้าง 3.36 เมตร เดิมชื่อสะพานซนจิ แต่ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสะพานซนจุก หลังจากการลอบสังหาร มง-จู เนื่องจากมีไผ่เติบโตในตำแหน่งที่เขาถูกฆ่า (คำว่า จุก เป็นคำภาษาเกาหลีแปลว่า ไผ่)

การลอบสังหาร จอง มง-จู
----------------------

ที่ปรึกษาของกษัตริย์แห่งโครยออย่าง จ็อง มง-จู เป็นศัตรูทางการเมืองของ อี ซ็อง-กเย ในระหว่างทางกลับบ้านของเขาหลังจากจบงานเลี้ยง เขาถูกชายห้าคนซุ่มโจมตีบนสะพานและสังหารอย่างไร้ความปราณีด้วยค้อนเหล็ก ภายหลังได้รับแต่งตั้งให้เป็นปราชญ์แห่งเกาหลีและเป็นที่เคารพนับถือของกษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อน การเสียชีวิตของจองก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดีที่ไม่เปลี่ยนแปลง มีจุดสีน้ำตาลบนหินก้อนหนึ่งว่ากันว่าเป็นคราบเลือดของจอง และจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อฝนตก บทกวีที่มีชื่อเสียงบันทึกความคิดสุดท้ายของเขา:

*แม้ว่าข้าจะตายกี่ร้อยครั้ง   
 แม้ว่าโครงกระดูกของข้าอาจจะกลายเป็นผงธุลี   
 และไม่ว่าวิญญาณของข้าจะอยู่ที่นั่นหรือไม่ก็ตาม   
 ความจงรักภักดีของข้าต่อเจ้านายของข้าจะไม่เปลี่ยนแปลง* []

อ้างอิง
-------

1. ↑  KCNA (2003–2014). *World Cultural Heritage-Historical Relics in Kaesong*. Korea Computer Center in DPRKorea & Foreign Languages Publishing House. เหตุการณ์เกิดขึ้นที่ 07:51. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-10. สืบค้นเมื่อ July 12, 2014.
**เหอ รุ่นตง** (อังกฤษ: Peter Ho, Peter Ho Jun-tung, จีนตัวเต็ม: 何潤東, จีนตัวย่อ: 何润东, พินอิน: Hé Rùndōng) นักแสดงและนักร้องชาวไต้หวันที่มีชื่อเสียง

เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1975 ที่ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จบการศึกษาศิลปะจากวิทยาลัยออกแบบศิลปะ ออนทาริโอ ออนทาริโอ แคนาดา เข้าสู่แวดวงบันเทิงเมื่อเดินทางกลับไต้หวัน โดยเริ่มจากการเป็นนายแบบ มีผลงานการแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1994 ในภาพยนตร์เรื่อง *The Lovers* คู่กับ ต่งเจี๋ย  จากนั้นจึงได้เปลี่ยนบทบาทมารับในแนวแข็งแกร่ง หรือบทแอ๊คชั่นที่แสดงถึงความแข็งแกร่งหรือบทของนักรบเป็นส่วนใหญ่ ทั้งรับบทคู่ปรับของเจิ้ง อี้เจี้ยน ใน *Born to be King* ในปี ค.ศ. 2000, *ปู้จิ้งอวิ๋น* จากซีรีส์ชุด *Wind and Cloud* และ*Wind and Cloud 2* หรือ *ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า* ทั้ง 2 ภาค ในปี ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2004 คู่กับ จ้าว เหวินจั๋ว ที่รับบท *เนี่ยฟง*

ด้านผลงานเพลงมีอัลบั้มของตนเองชุดแรกในปี ค.ศ. 1998 ในชื่อชุด *夢想的開始* สังกัดยูนิเวอร์แซล มิวสิก เมื่อปี 2016 เค้าแต่งงานกับ เพกกี ลิน อดีตนางแบบชาวไต้หวัน หลังคบหาดูใจมากกว่า 13 ปี

ผลงานการแสดง
------------

* The Lovers (1994)...รับบท ถิงว่านชุน
* Deja vu (1999)...คู่กับ เจ้า เวย
* The Truth About Jane & Sam (1999)...คู่กับ ฟ่าน หว่อง
* Born to be King (2000)
* When I Fall in Love With Both (2000)...คู่กับ ฟ่าน หว่อง
* Wind and Cloud (2002)...รับบท ปู้จิ้งอวิ๋น
* Kamen Rider 555: Paradise Lost  (2003)...รับบท เลโอ / มาสค์ไรเดอร์ไซก้า
* Wind and Cloud 2 (2004)...รับบท ปู้จิ้งอวิ๋น
* Assassinator Jing Ke (2004)
* The Legend of Hero (2001)...รับบท หัวอิงสง
* Crouching Tiger, Hidden Dragon (2001)
* The Legend of Lu Xiaofeng (2006)...รับบท ไซมึ้งซวยเสาะ
* Men & Legends (2007)
* Three Kingdoms (2010)...รับบท ลิโป้
* The Monkey King....รับบท เอ้อหลางเฉิน (2012)
* King's war รับบท เซี่ยงหยู (2012)
* True Heart (2012)
* Sword Master....รับบท อี้จับซา (2016)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เทพเอ่อหลางเสินมาแล้ว+ผลงานเรื่องใหม่ๆจอคิวถ่ายทำ.... จากพันทิปดอตคอม
2. ↑  รู้จักกับ Peter Ho เหอหยุนตง จากโอเคเนชั่น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลจาก IMDb
| สงครามกรีก-เปอร์เซีย |
| --- |
| กบฏไอโอเนีย – การบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่ง – การบุกครองกรีซครั้งที่สอง – สงครามสันนิบาตดีเลียน |

**สงครามสันนิบาตดีเลียน** เป็นชุดการทัพระหว่างสันนิบาตดีเลียนของเอเธนส์กับจักรวรรดิอะคีเมนิด (เปอร์เซีย) เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 477–449 ก่อนคริสตกาล หลังพันธมิตรชาวกรีกนำโดยสปาร์ตาและเอเธนส์ชนะทัพเปอร์เซียที่บุกมาอีกครั้งในปีที่ 480 ก่อนคริสตกาลและขับไล่ทหารเปอร์เซียออกจากเธรซ สปาร์ตาตัดสินใจที่จะยุติการทำสงคราม ในขณะที่เอเธนส์และนครรัฐอื่น ๆ รวมตัวกันในชื่อ "สันนิบาตดีเลียน" 30 ปีต่อมา เอเธนส์ขึ้นเป็นผู้นำและเปลี่ยนสันนิบาตให้กลายเป็นจักรวรรดิเอเธนส์ ช่วงทศวรรษที่ 470 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตดีเลียนทำสงครามในเธรซและภูมิภาคเอเจียนเพื่อขจัดอิทธิพลของเปอร์เซีย แม่ทัพไซมอนนำทัพในเอเชียน้อยและได้รับชนะในยุทธการที่ยูรีมีดอน ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ฝ่ายเปอร์เซียตกเป็นรอง

ปลายทศวรรษที่ 460 ปีก่อนคริสตกาล เอเธนส์สนับสนุนการกบฏในอียิปต์ ปฏิบัติการในช่วงแรกประสบความสำเร็จ แต่การล้อมเมืองเมมฟิสนานกว่า 3 ปี ทำให้เปอร์เซียมีโอกาสโจมตีกลับ ทัพเอเธนส์ต้านทานได้นาน 18 เดือนก่อนจะพ่ายแพ้ ความพ่ายแพ้ในครั้งนี้กับสงครามที่ดำเนินอยู่ในกรีซทำให้เอเธนส์ต้องพักการรบกับเปอร์เซีย ในปีที่ 451 ก่อนคริสตกาล มีการสงบศึกในกรีซ แม่ทัพไซมอนยกทัพจึงไปที่ไซปรัสแต่เสียชีวิตในเวลาต่อมา ทัพเอเธนส์ตัดสินใจถอนทัพกลับ ยุทธการที่ซาลามิสอินไซปรัสเป็นยุทธการครั้งสุดท้ายระหว่างกรีซและเปอร์เซีย หลักฐานทางประวัติศาสตร์บางแห่งกล่าวว่าสนธิสัญญาสันติภาพคัลลิอัสในปีที่ 449 ก่อนคริสตกาลเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามกรีก-เปอร์เซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Encyclopædia Britannica: *Delian League*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สงครามสันนิบาตดีเลียน
คนที่เขียนด้วยมือซ้าย
**ความถนัดซ้าย** หมายถึงการใช้มือข้างที่ถนัดเป็นมือข้างซ้ายซึ่งถือเป็นส่วนน้อย โดยจากการสำรวจในปี 2013 พบว่ามีคนที่ถนัดซ้ายเป็นสัดส่วน 10% ของคนทั้งโลก โดยทั่วไปแล้วอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ มักจะทำขึ้นสำหรับคนถนัดขวาซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ในสังคม อย่างไรก็ตาม ก็มีบริษัทที่ผลิตและจำหน่ายเครื่องมือ เครื่องเขียน อุปกรณ์ทำอาหาร ฯลฯ สำหรับคนถนัดซ้ายโดยเฉพาะอยู่ด้วย วันที่ 13 สิงหาคม เป็นวันคนถนัดซ้ายสากลตามที่กลุ่มคนถนัดซ้ายของสหราชอาณาจักร (Left-Handers Club) กำหนดขึ้นในปี 1992 ตามวันเกิดของผู้เสนอ

ในความหมายกว้าง ๆ คำนี้อาจจะไม่ใช้แค่เฉพาะกับมือหรือแขนเท่านั้น แต่ยังอาจใช้กับกรณีที่ขา ตา หรือหูข้างใดข้างหนึ่งได้รับการใช้งานอย่างโดดเด่นมากกว่าอีกข้างอย่างเห็นได้ชัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  世界左撇子日關注"少數派" 左撇子佔人口10% เก็บถาวร 2014-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 环球网国际新闻 2013-08-15
2. ↑  浦上裕生（菊屋浦上商事社長）左利きさん いらっしゃい◇専用の文具や調理用具そろえる「駆け込み寺」、新製品開発も◇『日本経済新聞』朝刊2021年7月27日（文化面）2021年8月23日閲覧
3. ↑  きょうは何の日 8月13日◆左利きの日 東京新聞 TOKYO Web（2021年8月13日）2021年8月23日閲覧
สะพานชักของป้อมปงตาดาบังไดรา (Ponta da Bandeira) เมืองลากุช ประเทศโปรตุเกส
**สะพานชัก** (อังกฤษ: drawbridge) คือสะพานประเภทหนึ่งที่สามารถเคลื่อนที่ได้ ซึ่งปกติจะใช้งานร่วมกับทางเข้าของปราสาทที่ล้อมรอบด้วยคูเมือง ในภาษาอังกฤษของบางท้องถิ่นซึ่งรวมถึงภาษาอังกฤษอเมริกัน คำว่า *drawbridge* จะหมายถึงสะพานทุกรูปแบบที่เคลื่อนที่ได้ เช่น สะพานหก (bascule) สะพานยกแนวตั้ง (vertical-lift) สะพานหมุน (swing) เป็นต้น แต่ในหน้านี้จะกล่าวถึงสะพานดังกล่าวตามความหมายดั้งเดิม

สะพานชักปราสาท
--------------

ปราสาทหรือป้อมในสมัยกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5–15) ปกติแล้วจะมีร่องน้ำหรือคูเมืองล้อมรอบโดยใช้สะพานไม้ทอดข้าม ในปราสาทยุคเริ่มแรก สะพานเหล่านั้นอาจถูกออกแบบให้ถูกทำลายหรือเคลื่อนย้ายได้หากศัตรูเข้าโจมตี แต่สะพานชักก็กลายเป็นสิ่งที่ใช้ทั่วไปในเวลานั้น การสร้างปราสาทตามแบบฉบับจะมีสะพานชักที่ด้านนอกของเรือนเฝ้าประตู ประกอบด้วยพื้นสะพานไม้ซึ่งมีปลายด้านหนึ่งเป็นบานพับหรือมีแกนหมุนตรงธรณีประตู เมื่อชักสะพานขึ้น พื้นสะพานก็จะปิดช่องประตูได้ราบสนิทและกลายเป็นเครื่องกีดขวางทางเข้าเพิ่มเติม นอกจากนี้ สะพานชักยังมีประตูชักหรือซุ้มประตูเหล็กคอยเสริมความแข็งแรงอีกชั้นหนึ่ง และการเข้าถึงตัวสะพานอาจถูกสกัดกั้นจากอาวุธต่าง ๆ ที่ยิงออกไปทางช่องซัดอาวุธหรือช่องธนูในหอคอยด้านข้าง

สมุดภาพ
-------

* สะพานชักของปราสาทในฝรั่งเศสสะพานชักของปราสาทในฝรั่งเศส
* สะพานชักในเยอรมนีสะพานชักในเยอรมนี
* สะพานชักในยุคกลางสะพานชักในยุคกลาง

| * ด
* ค
* ก
บทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- |
| รูปแบบ | สะพานแขวน • สะพานขึง • สะพานยื่น • สะพานแบบคาน • สะพานแบบโครง • สะพานแบบโค้ง • สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก • สะพานลอยน้ำ • สะพานชัก • สะพาน–อุโมงค์ • สะพานคานรูปกล่อง | สะพาน |
| รายชื่อ | รายชื่อสะพาน • สะพานแขวน • สะพานขึง • ยาวที่สุด • ใหญ่ที่สุด • สูงที่สุด |
**ความตกลงเอลีเซ ค.ศ. 1949** (อังกฤษ: Elysée Agreement 1949) เป็นข้อตกลงระหว่างรัฐบาลฝรั่งเศสกับสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2492 เนื้อหาโดยสรุปของข้อตกลงคือ ฝรั่งเศสรับรองเอกราชของรัฐภาคีแห่งเวียดนาม (Associated state of Vietnam) ในฐานะส่วนหนึ่งของสหภาพฝรั่งเศส และรวมเข้ากับดินแดนที่เรียกว่าสาธารณรัฐโคชินไชนา ที่ก่อนหน้านี้ถูกกำหนดให้มีรัฐธรรมนูญต่างหากใน พ.ศ. 2489

ข้อตกลงเอลีเซมีผลบังคับใช้และมีการเฉลิมฉลองในไซ่ง่อนเมื่อ 14 มิถุนายน และมีการจัดตั้งรัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 1 กรกฎาคม สมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศสให้สัตยาบันเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2493 และทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงเปลี่ยนสถานะจากผู้ลี้ภัยมาเป็นประมุขรัฐ หลังจากนั้นไม่นาน สหรัฐให้การรับรองทางการทูตแก่รัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 การที่สหรัฐให้การรับรองนี้ รวมทั้งการให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่ฝรั่งเศส ทำให้กลายเป็นพันธะผูกพันที่ดึงสหรัฐเข้าสู่สงครามเวียดนาม

อ้างอิง
-------

* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 184-185
บทความนี้เกี่ยวกับสะพานดำในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย สำหรับสะพานดำในเขตพญาไท ดูที่ แยกสะพานดำ

ป้ายชื่อสะพาน
**สะพานนริศดำรัส** หรือที่นิยมเรียกกันว่า **สะพานดำ** เป็นสะพานแห่งหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานข้ามคลองมหานาค ตั้งอยู่ในแขวงคลองมหานาค และแขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย บนถนนจักรพรรดิพงษ์ ใกล้เคียงกับวัดสระเกศราชวรมหาวิหารและโรงเรียนวัดสระเกศ

สะพานนริศดำรัส สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกับสะพานอาวาศวิจิตร ข้ามคลองวัดสระเกศ และสะพานโสมนัศนาคารา ข้ามคลองวัดโสมนัส และได้รับชื่อพระราชทานเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ซึ่งสะพานทั้งสามนี้มีชื่อคล้องจองกัน โดยสะพานนริศดำรัส ทรงพระราชทานนามเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ สมเด็จพระอนุชา และเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเปิดสะพานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 พร้อมกับสะพานและถนนอื่น ๆ อีกหลายแห่ง เช่น สะพานเทวกรรมรังรักษ์, สะพานเฉลิมวัง 47, ถนนจักรพรรดิพงษ์, ถนนอุณากรรณ เป็นต้น

สะพานนริศดำรัส ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2513 และจารึกชื่อสะพานใหม่เป็น "สะพานนริศดำรัส" จากเดิมที่เคยจารึกว่า "สะพานนริศรดำรัส"

อ้างอิง
-------

* ถิรมงคลจิต, อารยา (2015-05-03). "สะพานนริศดำรัส". *เดลินิวส์*. สืบค้นเมื่อ 2018-02-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานนริศดำรัส
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′17″N 100°30′34″E﻿ / ﻿13.754742°N 100.509396°E﻿ / 13.754742; 100.509396

| **สะพานข้ามคลองมหานาคในปัจจุบัน** |
| --- |
| **เหนือน้ำ**สะพานมหาดไทยอุทิศ | **สะพานนริศดำรัส** | **ท้ายน้ำ**สะพานคนเดินข้ามคลองมหานาค บริเวณซอยดำรงรักษ์ |
**พีระมิดฝัง** (เรียกอีกอย่างว่า **พีระมิดแห่งเซเคมเขต**) เป็นพีระมิดขั้นบันไดที่สร้างไม่แล้วเสร็จเมื่อประมาณ 2645 ปีก่อนคริสตกาลของฟาโรห์เซเคมเคต ดโจเซอร์ติ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สองแห่งราชวงศ์ที่สามแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอียิปต์ประมาณ 2686 – 2613 ปีก่อนคริสตกาล และทรงอยู่ในช่วงเริ่มต้นของสมัยราชอาณาจักรอียิปต์เก่า นักประวัติศาสตร์หลายคนเชื่อว่า ราชวงศ์ที่สามมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงจากสมัยราชวงศ์ตอนต้นแห่งอียิปต์ไปสู่ยุคแห่งพีระมิด

พีระมิดฝังอาจจะเข้าชมพีระมิดได้ แต่ไม่อนุญาตให้บุคคลทั่วไปเข้าถึงฐานและโครงสร้างย่อยของพีระมิด

ฟาโรห์เซเคมเคต ดโจเซอร์ติยังทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์ดโจเซอร์ที่รู้จักกันดี ซึ่งพระบรมศพถูกฝังอยู่ในพีระมิดขั้นบันไดที่มีชื่อเสียงของพระองค์ที่ซักกอเราะฮ์ เดิมพีระมิดฝังนั้นจำลองมาจากพีระมิดขั้นบันไดของฟาโรห์ดโจเซอร์ และตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ห่างออกหลายร้อยเมตร นอกจากนี้ยังสามารถโต้แย้งได้ว่าเดิมทีพีระมิดแห่งเซเคมเคตได้รับการออกแบบให้เหนือกว่าพีระมิดขั้นบันไดแห่งดโจเซฮร์ แต่ไม่ได้สร้างพีระมิดให้สูงจากระดับพื้นดินมากนัก และด้วยเหตุดังกล่าว จึงได้ชื่อว่าพีระมิดฝัง พีระมิดที่ไม่แล้วเสร็จนั้นเป็นเพราะการครองราชย์สั้น ๆ ของฟาโรห์เซเคมเคตในฐานะผู้ปกครอง ซึ่งก็คือประมาณหกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Shaw, Ian, *Oxford History of Ancient Egypt*, 2000 p. 86
2. ↑  Lehner, Mark, "The Complete Pyramids – Solving the Ancient Mysteries", 1997 p. 84
3. ↑  Lehner, Mark, 1997 p. 94

  

แม่แบบ:พีระมิดอียิปต์
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**ความตกลง ค.ศ. 1801** (อังกฤษ: Concordat of 1801) คือความตกลงระหว่างจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และ สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ยืนยันว่าคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกเป็นศาสนาของชนส่วนใหญ่ในฝรั่งเศสและฟื้นฟูสิทธิต่างๆ ที่มีอยู่เกือบทั้งหมด

ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส, รัฐสภาของคณะปฏิวัติฝรั่งเศสได้ทำการยึดทรัพย์สินของคริสต์ศาสนสถานและ ในปี ค.ศ. 1790 ก็ได้ออกกฎหมาย "*ธรรมนูญพลเมืองสำหรับนักบวช*" (Constitution civile du clergé) ซึ่งเท่ากับเป็นการทำให้สถาบันศาสนากลายเป็นกระทรวงการปกครองกระทรวงหนึ่งของรัฐและ ยุบอำนาจของพระสันตะปาปา การกระทำดังกล่าวนี้ก่อให้เกิดความไม่พึงพอใจที่มีต่อความเปลี่ยนแปลงในรูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันโรมันคาทอลิกและรัฐบาลฝรั่งเศส กฎหมายที่ออกต่อมายุบเลิกปฏิทินเกรโกเรียนซึ่งเป็นปฏิทินสำคัญของโรมันคาทอลิก และ ทำการยุบเลิกวันสำคัญทางศาสนา

แม้ว่าความตกลงจะฟื้นฟูความสัมพันธ์กับสถาบันพระสันตะปาปา แต่กระนั้นก็ยังเป็นความตกลงที่ฝ่ายรัฐเป็นฝ่ายได้เปรียบ--ดุลยภาพระหว่างสถาบันศาสนาและรัฐเอียงไปทางผลประโยชน์ที่มีต่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 อย่างแน่นอน

เนื้อหา
-------

สาระสำคัญของความตกลงก็ได้แก่:

* การประกาศว่า "ลัทธิโรมันคาทอลิกเป็นศาสนาของชนชาวฝรั่งเศสส่วนมาก" แต่มิใช่ศาสนาประจำราชอาณาจักร ซึ่งเท่ากับยังเป็นการรักษาเสรีภาพทางศาสนา โดยเฉพาะสำหรับกลุ่มผู้ถือ โปรเตสแตนต์
* สถาบันพระสันตะปาปามีสิทธิที่จะปลดพระสังฆราชแต่แทบจะไร้ประโยชน์ เพราะรัฐบาลฝรั่งเศสก็ยังเป็นผู้เสนอชื่อ
* รัฐเป็นผู้จ่ายเงินเดือนแก่นักบวชผู้ต้องทำสัตย์ปฏิญาณตนแสดงความจงรักภักดีต่อรัฐ
* สถาบันศาสนายุติการอ้างสิทธิในที่ดินของสถาบันศาสนาที่ถูกยึดไปหลังปี ค.ศ. 1790

ความตกลงได้รับการยุบเลิกเมื่อมีการแยกสถาบันศาสนาและสถาบันการเมือง ตามพระราชบัญญัติเพื่อการแยกสถาบันศาสนาและสถาบันการเมือง ค.ศ. 1905 แต่ความตกลงบางข้อในสัญญาฉบับเดิมยังคงมีผลต่อภูมิภาพอัลซาซ-โมเซลล์ภายใต้กฎหมายท้องถิ่นที่อยู่ภายใต้การปกครองของเยอรมนีเมื่อกฎหมายได้รับการอนุมัติ

อ้างอิง
-------

* The French Concordat of 1801 by the Catholic Encyclopedia

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อสนธิสัญญา
* จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
* ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Organic Articles by the Catholic Encyclopedia
* Documents upon Napoleon and the Reorganization of Religion  
 selected text of the Concordat and Organic Articles
* *Napoleon's concordat and Organic Articles* - text and background from www.concordatwatch.eu

แม่แบบ:ความตกลงระหว่างประเทศ
**ปลาฉลามครีบเงิน** (อังกฤษ: Silvertip shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Carcharhinus albimarginatus*) เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinidae)

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 เมตร มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามครีบดำ (*C. melanopterus*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน เพียงแต่มีปลายครีบต่าง ๆ เป็นสีขาวหรือสีเงิน อันเป็นที่มาของชื่อ

ลูกปลาแรกเกิดมีความยาวประมาณ 50-80 เซนติเมตร ออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 5-6 ตัว ลูกปลาจะหากินในเขตน้ำตื้น เมื่อเติบใหญ่ขึ้นจะลงไปหากินบริเวณที่ลึก ประมาณ 40 เมตร หรือมากกว่า เคยมีรายงานว่าสามารถลงไปได้ลึกถึง 400 เมตร อาหารส่วนที่กิน ได้แก่ ปลาชนิดต่าง ๆ เช่น ปลานกกระจอก, ปลาลิ้นหมา, ปลากระเบนนก, ปลาทูน่า, ปลาปักเป้า, ปลานกแก้ว และหมึกสาย เป็นต้น มีถิ่นหากินในระยะไม่เกิน 2-5 กิโลเมตร

พบกระจายพันธุ์ตามแนวปะการังและชายฝั่งของเขตร้อนและเขตอบอุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยจะหาได้ยาก พบได้ที่บริเวณหมู่เกาะสิมิลัน, เกาะตาชัย หรือบริเวณกองหินที่ห่างไกลจากชายฝั่ง

จัดเป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่ง ที่มีอุปนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวมากนัก จึงเป็นที่ชื่นชอบของบรรดานักดำน้ำอีกชนิดหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pillans, R. E. Medina and N.K. Dulvy, N.K. (2007). *Carcharhinus albimarginatus*. In: IUCN 2007. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on January 19, 2010.
2. ↑  ฉลามครีบเงิน....สุภาพบุรุษแห่งโลกสีคราม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Carcharhinus albimarginatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Carcharhinus albimarginatus ที่วิกิสปีชีส์

* จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
ความตกลงสันติภาพระหว่างสหรัฐกับตอลิบาน

**ความตกลงโดฮา** (อังกฤษ: Doha Agreement) มีอีกชื่อว่า **ความตกลงเพื่อนำสันติภาพสู่อัฟกานิสถาน** (*Agreement for Bringing Peace to Afghanistan*) เป็นสนธิสัญญาสันติภาพที่ลงนามโดยสหรัฐกับกลุ่มตอลิบานในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เพื่อยุติสงครามอัฟกานิสถาน โดยมีการลงนามในสนธิสัญญาความยาว 4 หน้า ที่เชอราตันแกรนด์โดฮาในกรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ และเผยแพร่เอกสารลงในเว็บไซต์กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ[*ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้*]

ความตกลงนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการถอนทัพเนโททั้งหมดออกจากอัฟกานิสถานโดยแลกกับการที่ตอลิบานให้คำมั่นว่าจะไม่ให้อัลกออิดะฮ์เข้ามาปฏิบัติการในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของตอลิบาน รวมถึงการเจรจาที่ยังดำเนินอยู่ระหว่างตอลิบานกับรัฐบาลอัฟกานิสถาน สหรัฐตกลงที่จะถอนกำลังทหารจาก 13,000 นายให้เหลือ 8,600 นายภายใน 135 วัน (เมื่อถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563) ตามมาด้วยการถอนกำลังทั้งหมดภายใน 14 เดือน (เมื่อถึงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) นอกจากนี้ สหรัฐจะปิดฐานทัพทหาร 5 แห่งภายใน 135 วัน และได้แสดงเจตจำนงที่จะยกเลิกการลงโทษทางเศรษฐกิจกับตอลิบานในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2563

ความตกลงนี้ได้รับการสนับสนุนจากจีน รัสเซีย และปากีสถาน และได้รับการรับรองอย่างเป็นเอกฉันท์จากคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ แต่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรัฐบาลอัฟกานิสถาน ส่วนอินเดียแสดงความยินดีกับความตกลงนี้

ถึงแม้จะมีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพแล้ว แต่ในภายหลังกลุ่มผู้ก่อการกบฏยังคงโจมตีกองกำลังความมั่นคงอัฟกานิสถาน ทำให้มีผู้เสียชีวิตพันกว่าคน อย่างไรก็ตาม การถอนกำลังทหารตามความตกลงยังคงดำเนินต่อไป เมื่อถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 เหลือทหารสหรัฐประจำการในอัฟกานิสถานเพียง 2,500 นาย และเนโทถอนทัพออกจนหมดเมื่อถึงช่วงปลายฤดูร้อนในปีนั้น สหรัฐถอนทหารโดยสมบูรณ์ในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งตรงกับช่วงที่ตอลิบานใช้กำลังยึดครองประเทศ

ดูเพิ่ม
-------


วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**Agreement for Bringing Peace to Afghanistan** 

* กระบวนการสันติภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
* การประชุมเจนีวา (พ.ศ. 2531)
* ความตกลงสันติภาพปารีส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Qazi, Shereena (February 29, 2020). "Afghanistan's Taliban, US sign agreement aimed at ending war". Al-Jazeera. สืบค้นเมื่อ March 6, 2021.
2. ↑  Agreement for Bringing Peace to Afghanistan between the Islamic Emirate of Afghanistan which is not recognized by the United States as a state and is known as the Taliban and the United States of America (PDF). *United States Department of State* (Report). February 29, 2020. สืบค้นเมื่อ August 17, 2021.
3. 1 2  Basu, Nayanima (12 September 2020). "India asserts Afghanistan's 'national sovereignty' as peace talks with Taliban start in Qatar". *ThePrint*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 April 2021. สืบค้นเมื่อ 24 February 2021.
4. ↑  "Security Council resolution endorses moves towards long-sought Afghanistan peace". *United Nations*. 10 March 2020. สืบค้นเมื่อ September 11, 2021.
5. ↑  Bhattacherjee, Kallol (29 February 2020). "U.S.-Taliban agreement | India hails peace deal in "contiguous neighbour"". *The Hindu*. สืบค้นเมื่อ September 11, 2021.
6. ↑  "India Loath to Welcome US-Taliban Agreement but Notes All Afghans Have Hailed Deal". *The Wire*. March 1, 2020. สืบค้นเมื่อ August 17, 2021.
**ปลาจีดเขมราฐ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Heteropneustes kemratensis*) เป็นปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ในวงศ์ปลาจีด (Heteropneustidae)

ปลาจีดเขมราฐ มีลักษณะลำตัวคล้ายปลาดุกที่อยู่ในสกุล *Clarias* แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า ตาและปากมีขนาดเล็ก มีหนวดยาว 4 คู่ ด้านหลังมีครีบหลังอันเล็ก ไม่มีครีบไขมันเช่นปลาในอันดับปลาหนังอื่น ๆ ครีบก้นยาว ครีบหางมีขนาดเล็กและปลายมน ครีบอกมีก้านแข็งแรงและแหลมคม ลำตัวมีสีน้ำตาลแดง ท้องสีขาวจาง และข้างลำตัวมีแถบสีขาวจาง ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่สุดได้ถึง 1 ฟุต

นิยมอยู่เป็นฝูงใหญ่ โดยที่ครีบอกมีพิษที่ร้ายแรงกว่าปลาดุกในสกุล *Clarias* พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำต่าง ๆ เช่น แม่น้ำและหนองคลองบึงต่าง ๆ ในภาคกลาง, ภาคอีสานและภาคใต้ของประเทศไทย โดยมีชื่อเรียกในภาษาใต้ว่า "ปลาเมง"

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจในบ่อในภาคใต้ เนื้อมีรสชาติอร่อย ขณะที่สถานภาพของปลาที่พบในธรรมชาติของภาคกลาง ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาจีดอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือ คู่มือปลาน้ำจืด โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (สำนักพิมพ์สารคดี กรุงเทพ พ.ศ. 2547) ISBN 9744841486

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาจีดเขมราฐ
**ปลาจะละเม็ดดำ** (อังกฤษ: Black pomfret; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Parastromateus niger*) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Parastromateus* 

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาจะละเม็ดขาว (*Pampus argenteus*) ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาจะละเม็ด (Stromateidae) ต่างกันที่มีสีและคอดหางของปลาจะละเม็ดดำจะเป็นสันแข็ง ครีบหางใหญ่และเว้าเล็กน้อย ครีบอกยาวเรียวคล้ายขนของหางไก่ตัวผู้ ลำตัวมีสีเทาปนน้ำตาล ของครีบหลัง เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีครีบท้อง และครีบหางมีสีดำ

มีขนาดโตเต็มที่ได้ 75 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร

มีพฤติกรรมอยู่เป็นฝูง อาศัยอยู่ในชายฝั่ง, แนวปะการัง และปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อย ในเขตอินโด-แปซิฟิก, แอฟริกาตะวันออก, ทะเลญี่ปุ่น และออสเตรเลีย

ปลาขนาดเล็กซึ่งยังปรากฏครีบท้องชัดเจน
มีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลาโอวเชีย" (จีนตัวย่อ: 乌鲹; จีนตัวเต็ม: 烏鯧, เพ็งอิม: ou1 cion1) ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง ที่รสชาติสู้ปลาจะละเม็ดขาวไม่ได้ จึงมีราคาขายที่ถูกกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Parastromateus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  "ปลาจะละเม็ดดำ". *sirikhun.com*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Parastromateus niger***
**ปลาจิ้มฟันจระเข้เขียว** หรือ **ปลาจิ้มฟันจระเข้ท้องคม** (อังกฤษ: Alligator pipefish, Horned pipefish, Twobarbel pipefish, Spiraltail pipefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Syngnathoides biaculeatus*) เป็นปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง จำพวกปลาจิ้มฟันจระเข้ (Syngnathinae)

จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Syngnathoides*

ลำตัวเป็นปล้อง 15-18 ปล้อง มีปล้องส่วนหาง 40-45 ปล้อง ทั้งสันส่วนบนและส่วนล่างต่อเนื่องกับสันของส่วนหางที่อยู่ในแนวเดียวกัน ส่วนท้ายของสันด้านข้างลำตัวโค้งขึ้นสู่ด้านหลังและสิ้นสุดใกล้กับฐานครีบหลัง ลำตัวแบนจากบนลงล่าง ส่วนกลางของลำตัวกว้างที่สุด ปลายหัวตามแนวกลางมีสันแข็งไม่สูงและขอบเรียบ สันแข็งบริเวณท้ายทอยมักมีหนามแหลม ๆ เล็ก ๆ บนขอบ จุดกำเนิดของครีบหลังอยู่ตรงปล้องลำตัว ไม่มีครีบหาง ปลายหางสามารถม้วนงอได้ มีสีลำตัวสีเขียวจนถึงสีน้ำตาลหรือสีเทา และมีแต้มสีเข้มที่ไม่แน่นอนตางกันไปตามแต่ละตัว

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร อาศัยอยู่ตามกอสาหร่ายและหญ้าทะเล โดยมักจะเอาส่วนหางเกาะเกี่ยวกับใบของพืชเหล่านี้ไม่ให้ไหลไปกับกระแสน้ำ แล้วตั้งตัวเป็นมุมฉากเพื่อหลีกเลี่ยงศัตรูผู้ล่าและดักจับแพลงก์ตอนสัตว์กินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

ปัจจุบัน เป็นปลาที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามตามตู้ปลาหรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  *ปลาทะเลที่เพาะพันธุ์ได้ในประเทศไทย ตอนจบ*, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ หน้า 139 คอลัมน์ Blue Planet นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 22 ปีที่ 2: เมษายน 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Syngnathoides biaculeatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Syngnathoides biaculeatus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
Saharan horned viper มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  *Cerastes Cerastes*  (Linnaeus, 1758)มีลักษณะเด่น คือ บริเวณเหนือตาแต่ละข้างมีส่วนที่คล้ายเขายื่นขึ้นมา ตาจะอยู่ด้านข้างแต่ค่อนไปทางด้านบนของหัว สามารถแยกเพศได้โดยเพศผู้จะมีขนาดของหัวและขนาดของตาที่ใหญ่กว่าเพศเมียอย่างมีนัยสำคัญ สีของงูชนิดนี้มีตั้งแต่สีเหลือง สีน้ำตาลอ่อน สีเทาอ่อน สีชมพู และสีแดง ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วสีของงูนั้นจะกลืนไปกับพื้นที่อยู่อาศัย ด้านบนของงูจะมีแถบสีดำคล้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าตลอดความยาวของลำตัว ด้านท้องมีสีขาว หางมีลักษณะแบน ปลายหางอาจเป็นสีดำ งูชนิดนี้จะโผล่เฉพาะส่วนของจมูกและส่วนของตาเหนือพื้นทะเลทราย ส่วนของลำตัวจะฝังอยู่ในพื้นทรายเพื่อเป็นการพรางตัว ในวัยเด็กมีการใช้ส่วนหางเป็นเหยื่อล่อโดยใช้หางสั่นไปมาคล้ายหนอนล่อเหยื่อกลุ่มกิ้งก่าหรือจิ้งเหลน

รูป Saharan horned viper
Saharan horned viper พบใน ทวีปแอฟริกา โดยพบในทางตอนเหนือของแอฟริกาและแอฟริกาตะวันตกซึ่งจะเป็นบริเวณที่เป็นทะเลทราย 

Saharan horned viper มีต่อมพิษซึ่งภายในต่อมพิษนั้นจะมีพิษ โดยน้ำพิษนั้นแบ่งเป็นส่วนที่เป็นน้ำย่อยกับส่วนที่เป็นน้ำพิษโดยพิษของงูชนิดนี้มีความรุนแรงพอที่จะฆ่าหนู กิ้งก่า หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กภายในเวลาอันรวดเร็ว งูจึงไม่ต้องสูญเสียพลังงานกับการล่าเหยื่อมากนัก ซึ่งพบว่าลักษณะน้ำพิษของ Cerastes cerastes และ Cerastes vipera ที่หลั่งออกมานั้นมีความใกล้เคียงกัน .

Saharan horned viper มีการเคลื่อนที่ไปทางด้านข้าง (side winding) เพื่อลดพลังงานในการเคลื่อนที่ 

Saharan horned viper อาศัยอยู่ในในพื้นที่ที่เป็นทะเลทรายไม่จำเป็นจะต้องดื่มน้ำเลยโดยน้ำที่ได้มานั้นได้มาจากตัวเหยื่อ 

Saharan horned viper อาศัยอยู่ในในพื้นที่ที่เป็นทะเลทรายไม่จำเป็นจะต้องดื่มน้ำเลยโดยน้ำที่ได้มานั้นได้มาจากตัวเหยื่อโดยตรง

อ้างอิง
-------

1. ↑   name="Herpetologists' League">Harold H. and Elizabeth D. (2013) A Review of Caudal Luring in Snakes with Notes on Its Occurrence in the Saharan Sand Viper, Cerastes vipera. Herpetologists' League (7190):332-336.
2. ↑   STEVEN M. G. (1994) THE DISTRIBUTION AND ETHNOZOOLOGY OF REPTILES OF THE NORTHERN PORTION OF THE EGYPTIAN EASTERN DESERT. JOURNAL OF ETHNOBIOLOGY. J. Ethnobiol. 14(1):75-100.
3. ↑   Amine B, Naziha M, Mohamed El Ayeb1 et al. (2005) Snake venomics: Comparative analysis of the venom proteomes of the Tunisian snakesCerastes cerastes,
Cerastes vipera and Macrovipera lebetina. Proteomics 5:4223-4235. doi:
4. ↑   STEVEN M. G. (1994) THE DISTRIBUTION AND ETHNOZOOLOGY OF REPTILES OF THE NORTHERN PORTION OF THE EGYPTIAN EASTERN DESERT. JOURNAL OF ETHNOBIOLOGY. J. Ethnobiol. 14(1):75-100.
5. ↑   OZOOLOGY OF REPTILES OF THE NORTHERN PORTION OF THE EGYPTIAN EASTERN DESERT.JOURNAL OF ETHNOBIOLOGY. J. Ethnobiol. 14(1):75-100.
6. ↑   OZOOLOGY OF REPTILES OF THE NORTHERN PORTION OF THE EGYPTIAN EASTERN DESERT.JOURNAL OF ETHNOBIOLOGY. J. Ethnobiol. 14(1):75-100.
**ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล** (ฝรั่งเศส: *concordat*) เป็นอนุสัญญาระหว่างสันตะสำนักกับรัฐเอกราชซึ่งนิยามความสัมพันธ์ระหว่างศาสนจักรคาทอลิกกับรัฐในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับทั้งสองฝ่าย เช่น การรับรองและเอกสิทธิ์ของศาสนจักรคาทอลิกในประเทศนั้น ๆ และประเด็นทางฆราวาสที่มีผลกระทบต่อผลประโยชน์ของศาสนจักร

ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 1098 และเมื่อถึงยุคสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สันตะสำนักได้ลงนามความกตลงเช่นว่านี้กับ 74 ประเทศ หลังจากสงครามยุติ มีการลงนามความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาล กับรัฐที่สืบทอดตามกฎหมายอีกจำนวนมากเนื่องจากมีประเทศเกิดใหม่หลังสงคราม ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจึงเป็นยุคที่มีความตกลงเช่นว่านี้แพร่หลายเร็วที่สุด

คำว่า "concordat" เริ่มใช้กันน้อยลงหลังสังคายนาวาติกันครั้งที่สองซึ่งยุติในปี 1965 แต่กลับมาใช้อีกในความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลโปแลนด์ปี 1993 และความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลโปรตุเกสปี 2004 ทั้งนี้ กำลังมีการพัฒนาแบบจำลองความสัมพันธ์แบบใหม่ระหว่างวาติกันกับรัฐต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  René Metz, *What is Canon Law?* (New York: Hawthorn Books, 1960 [1st Edition]), pg. 137
2. ↑  See, for example, Petkoff 2007.