recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เจ้าสาวของผมเป็นพระเจ้าแสนสวย** (ญี่ปุ่น: 愿☆婚; โรมาจิ: *GAN☆KON*) (อังกฤษ: My Wife Is Beautiful God เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวคอมเมดี้,โรแมนติค,ตลก,แฟนตาซี,ต่อสู้ แต่งเรื่องและวาดภาพโดย เคนจิ สุงาวาระ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่ไปขอพรกับศาลเจ้าว่า ขอเจ้าสาวที่แสนน่ารัก แต่เทพธิดาประจำศาลเจ้ากลับฟังผิดเป็น ขอให้เธอมาเป็นเจ้าสาวที่แสนน่ารัก ทำให้ทั้งคู่ลงเอยที่ทำพันธสัญญาการขอพรซึ่งกันและกัน และเทพธิดาต้องมาเป็นคู่แต่งงานเด็กหนุ่ม พร้อมกันนั้น ทั้งคู่ยังต้องเผชิญหน้ากับเหล่าเทพอื่นๆ เพื่อต่อสู่แย่งชิงอาณาเขตตามพันธสัญญาที่มี ปัจจุบันตีพิมพ์ออกมาแล้ว 2 เล่ม

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ระหว่างทางกลับบ้าน "ทากาโมริ ชินตะ" เด็กหนุ่มผู้ที่อยากจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนจับจิต แต่พอบอกรักใครก็ได้กินแต่แห้วไม่เป็นท่า ได้พบกับศาลเจ้าเล็กๆ ที่มีชื่อว่า "ศาลเจ้าแห่งการสมรส" จึงได้ลองขอพรดูว่า ขอให้เขาได้มีแฟนกับเขาบ้างเสียที่เถอะ เทพธิดา "อิซานะ" ผู้เป็นผู้ดูแลศาลเจ้าแห่งนี้ ได้รับรู้ถึงความปรารถนาอันแรงกล้า จึงได้ยื่นข้อเสนอมาว่า เพื่อให้ความปรารถนานั้นเป็นจริง จำเป็นต้องทำพันธสัญญา เพื่อ "การต่อสู้แย่งชิงอาณาเขตของเทพ" และแนะนำให้ชินตะขอสิ้งที่ต้องการมากที่สุด เพื่อให้พันธสัญญามีพลังมาก ชินตะจึงได้เปลี่ยนความปรารถนาเป็น "ขอเจ้าสาวที่แสนน่ารัก" แต่อิซานะฟังผิดเป็น "ขอให้เธอมาเป็นเจ้าสาวที่แสนน่ารัก" ทำให้อิซานะแปลงตัวเป็นร่างสาวน้อย และมาอาศัยอยู่กับชินตะเพื่อตอบสนองความปรารถนานั้นๆ เธอได้อธิบายเพิ่มเติมว่า ตามพันธสัญญา ชินตะจำเป็นต้องสู้กับทวยเทพอื่นๆ เพื่อแย่งชิงอาณาเขต โดยใช้พลังจากคำของเขา ซึ่งเมื่อออกมาเป็นอาวุธ จะกลายเป็น "ด้ายแดงแห่งรัก" แล้วจะเอาด้ายแดงมาสู้กันได้อย่างไรล่ะเนี่ย

ตัวละครหลัก
-----------

ดูบทความหลักที่: รายชื่อตัวละครใน GAN☆KON
(จากซ้าย) ทากาโมริ ชินตะ และ อิซานะ ร่างมนุษย์
**ทากาโมริ ชินตะ** (ญี่ปุ่น: たがもり しんた/เขียนด้วยตัวคันจิ :多賀守新太; โรมาจิ: *Tagamori Shinta*)
*เทพคู่สัญญา:* อิซานะ
*พลังขอพร:* ด้ายแดงแห่งรัก
ตัวเอกชายของเรื่อง เด็กหนุ่มผู้ที่อยากจะมีแฟน และคอยหาแฟนตลอดเวลา แต่โดนบอกเลิกต่อเนื่องจนมีสถิติโดนบอกเลิก 20 กว่าคน บังเอิญพบกับศาลเจ้าแห่งการสมรส และได้ขอพรเรื่องเจ้าสาวที่แสนน่ารัก และได้อิซานะเป็นคู่แต่งงาน และต้องยินยอมต่อเข้าร่วมการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอาณาเขต

**อิซานะ** (ญี่ปุ่น: イサナ; โรมาจิ: *Isana*)
*มนุษย์คู่สัญญา:* ทากาโมริ ชินตะ
*อาณาเขตในครอบครอง:* 5
ตัวเอกหญิงของเรื่อง เทพเจ้าแห่งการสมรส รับรู้ถึงความปรารถนาอันแรงกล้าของชินตะ จึงยื่นขอเสนอพิเศษที่จะทำให้ความปรารถนาเป็นจริงอย่างแน่นอน โดยการทำพันธสัญญา และเข้าร่วมการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอาณาเขต โดยเธอทำให้ความปรารถนาของชินตะเป็นจริงโดยการยอมเป็นเจ้าสาวให้กับชินตะ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* GAN☆KON at Websunday.net เก็บถาวร 2012-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)

รายการอ้างอิง
-------------
**ไฮเนส** (อังกฤษ: Highness) หรือ **ไฮนิส** (/ˈhʌɪnɪs/) เป็นฐานันดรศักดิ์ของสมาชิกราชวงศ์บางชั้นในทวีปยุโรป มักใช้นำพระนามเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระราชบุตรในสมเด็จพระราชาธิบดีหรือสมเด็จพระราชินีนาถ หรือพระราชบุตรในเจ้าชายและเจ้าหญิง

ฐานันดรศักดิ์ไฮเนสมีศักดิ์ต่ำกว่า "อิมพีเรียลไฮเนส" , "รอยัลไฮเนส" , "แกรนด์ดิวคัลไฮเนส" แต่สูงกว่า "เซอรีนไฮเนส" เป็นต้น

ต้นกำเนิด
---------

สารานุกรม หรือพจนานุกรมอันเป็นระบบว่าด้วยวิทยาศาสตร์ ศิลปกรรม และหัตถกรรมระบุว่าฐานันดรศักดิ์ "รอยัลไฮเนส" ใช้ครั้งแรกเมื่อพระคาร์ดินัล-อินฟันเตแฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย พระราชโอรสพระองค์เล็กในพระเจ้าเฟลีเปที่ 3 แห่งสเปน เสด็จเยี่ยมวิกตอร์ อามาเดอุสที่ 1 ดยุกแห่งซาวอย ในระหว่างการเสด็จเยือนกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ และท่านไม่ให้ดยุกเรียกท่านว่า *ไฮเนส* แต่ให้เรียกว่า *รอยัลไฮเนส* จึงถือว่า รอยัลไฮเนส มีบันทึกว่าใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1633

พระบรมวงศานุวงศ์ไทย
-------------------

เมื่อแปลพระนามพระบรมวงศานุวงศ์ไทยเป็นภาษาอังกฤษ ราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้ *ไฮเนส* เป็นคำนำพระนามาภิไธยและพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีพระอิสริยยศและสกุลยศชั้นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เช่น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลฉัตร ให้เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า **Her Highness Princess** Vimolchatra เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Oxford Dictionaries[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Royal Styles and the uses of "Highness"
3. ↑  คำนำพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์. ราชบัณฑิตยสถาน
**วัดพายัพ** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

ประวัติ
-------

วัดพายัพก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2200 ไม่สามารถค้นหาประวัติว่าใครเป็นผู้สร้าง โดยเมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสร้างเมืองนครราชสีมาเสร็จแล้ว ได้ทรงสั่งบูรณะวัดที่อยู่ในกำแพงเมืองนครราชสีมา ทั้ง 6 วัด คือ วัดพระนารายณ์มหาราช วัดบูรพ์ วัดสระแก้ว วัดบึง วัดพายัพ และวัดอิสาน วัดพายัพได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2508 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรก เมื่อประมาณ พ.ศ. 2240 ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539

ต่อมาเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551 มีการสถาปนาเป็นพระอารามหลวง

อาคารเสนาสนะ
------------

พระพุทธรูปภายในถ้ำ วัดพายัพ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะอยุธยาตอนปลาย มีรูปทรงแอ่น โค้งคล้ายเรือสำเภา ใช้ธรรมจักรตกแต่งบริเวณซุ้มหน้าต่างรอบอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธาน ปางปฐมเทศนาห้อยพระบาท ภายนอกมีกำแพงแก้ว ก่ออิฐถือปูน เสากลม ทรงไทยแบบเสาตะลุงล่ามช้าง ยอดเสาลูกแก้วเม็ดทรงมัณฑ์

กุฏิวายุภักษ์ อาคารทรงไทย 2 ชั้น ชั้นบนเป็นสำนักงานเจ้าอาวาส ชั้นล่างเป็นถ้ำหินงอกหินย้อยจำลอง ก่อด้วยอิฐถือปูน มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นนกนกวายุภักษ์ ซึ่งเป็นนกประจำทิศพายัพ หอพระธรรมจักร อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยประยุกต์ รูประฆังยอดโดมติดวงล้อธรรมจักร และหอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงบุษบก กว้าง 5 เมตร สูง 5 เมตร

วัดยังมีพระบรมราชานุเสาวรีย์สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในท่าประทับยืน ประดิษฐานอยู่ในศาลาทรงไทย ก่อด้วยอิฐถือปูน โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม-แผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2511 และสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 81

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูปลัดหร่าย อินฺทโชโต พ.ศ. 2469–2507
* พระศรีวราภรณ์ (พิศวงศ์ พุทฺธสโร) พ.ศ. 2508-2519
* พระราชวิมลโมลี (ดำรง ทิฏฐธมฺโม) พ.ศ. 2520–2559
* พระศรีวชิรานุวัตร (พงษ์เชฏฐ์ ธีรวํโส) พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพายัพ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดพายัพ". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา.

| * ด
* ค
* ก
พระอารามหลวงในจังหวัดนครราชสีมา |
| --- |
| มหานิกาย | 

|  |  |
| --- | --- |
| ชนิดวรวิหาร | วัดพระนารายณ์มหาราชวรวิหาร |
| ชนิดสามัญ | วัดบึง • วัดพายัพ • วัดสะแก |

 |
| ธรรมยุติกนิกาย | 

|  |  |
| --- | --- |
| ชนิดวรวิหาร | วัดสุทธจินดาวรวิหาร • วัดวชิราลงกรณวรารามวรวิหาร |

 |
| หมวดหมู่ |


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพายัพ**
**วัดพิชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 85 ตารางวา โฉนดเลขที่ 2872 อาณาเขต ทิศเหนือจดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้จดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกจดที่ดินของเอกชนและทางสาธารณประโยชน์ 

วัดพิชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 โดยครูบาเจ้าโพธาและชาวบ้านที่อพยพมาจากเชียงแสน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร นอกจากทางวัดยังให้ราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินของวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฎิ 3 หลัง และมีพระธาตุนามว่า *พระธาตุมณีมงคล*

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* ครูบาเจ้าโพธา
* ครูบาเจ้าอินต๊ะ
* ครูบาเจ้าธรรมชัย
* ครูบาเจ้าญาณรังสี
* ครูบาเจ้าธรรมเสนา ระหว่าง พ.ศ. 2465–2513
* พระครูพิชัยมงคล ระหว่าง พ.ศ. 2514–2522
* พระอธิการบุญยงค์ โอภาโส ระหว่าง พ.ศ. 2523–2526
* พระอธิการอรุณ จิตตปุญฺโญ พ.ศ. 2526–
* พระอธิการทองคำ ธมฺมธโน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพิชัย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดพิชัย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "จารึกฐานพระพุทธรูปวัดวิชัย". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**วัดพุทธธรรมรังษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลานตากฟ้า อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

ทางราชการจังหวัดแห่งการเกษตรที่ดิน จังหวัดนครปฐม ได้ออกโฉนดกราบบังคมทูลถวายที่ดินแก่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460 มีเนื้อที่ 244 ไร่ 1 งาน 70 ตารางวา ต่อมาได้โอนเข้าพระคลังข้างที่ผู้ต่างพระเนตร พระกรรณ เป็นผู้จัดการพระราชมรดก เมื่อพระองค์สวรรคต พระคลังข้างที่ได้ขายที่ดินให้ขุนมหาสวัสดิ์ (แดง ไทยนิยม) เมื่อขุนมหาสวัสดิ์วายชนม์ลง ทายาทได้มีการแบ่งที่ดินนี้ให้กับหลาน เหลือไว้เพียง 44 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา ต่อมา ผู้ใหญ่เกตุและนางสร้อย ทรัพย์แสนดี เห็นว่าประชาชนในละแวกนี้ขาดศูนย์รวมใจทางพุทธศาสนา จึงไปปรึกษาเจ้าของที่ เจ้าของที่มีความศรัทธา จึงได้มอบที่ดินสร้างวัด โดยถวายที่ดินให้แก่หลวงพ่อมหาฟัก สุกฺกธมฺโม (กรรณวัฒน์) เป็นประธานสงฆ์ในการก่อสร้างวัด และนายชัยฤทธิ์ ไทยนิยม ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก 20 ไร่ และนายศรีนวล ไทยนิยม ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก รวมที่ดินสร้างวัด 69 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา วัดพุทธธรรมรังษีได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2519

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ศาลาดินกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร วิหารประดิษฐานหลวงพ่อพระพุทธธรรมรังสี เป็นพระพุทธรูปศิลาแลง สมัยทวารวดี อัญเชิญมาจากอุโบสถหลังเก่าวัดลานตากฟ้า ศาลาท่าน้ำ ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดพุทธธรรมรังษี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพุทธธรรมรังษี". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดพุทธธรรมรังษี". องค์การบริหารส่วนตำบลลานตากฟ้า.
วิดีโอเกม ค.ศ. 1989

***บีสต์บัสเตอส์*** (ญี่ปุ่น: ビーストバスターズ; อังกฤษ: *Beast Busters*) เป็นเกมอาร์เคดแนวเกมยิงที่ไม่ต้องเดินที่เปิดตัวโดยบริษัทเอสเอ็นเคใน ค.ศ. 1989 และพอร์ตสู่ระบบคอมโมดอร์อามิกา รวมถึงอาตาริ เอสที ใน ค.ศ. 1990

รูปแบบการเล่น
-------------

*บีสต์บัสเตอส์*เป็นเกมยิงที่ไม่ต้องเดิน ที่ผู้เล่นต้องยิงเหล่าซอมบี
ในเกมดังกล่าว ผู้เล่นจะควบคุมหนึ่งในสามทหารอาสาที่ชื่อจอห์นนี จัสติซ, พอล แพทริออต และแซมมี สเตตลี ซึ่งต้องยิงหาทางออกจากเมืองที่ถูกบุกรุกโดยอันเดด เครื่องอาร์เคดดั้งเดิมอนุญาตให้มีผู้เล่นสูงสุดสามคนเล่นเกมพร้อมกัน ส่วนปืนถูกติดตั้งเข้ากับเครื่องและดูเหมือนปืนกล ผู้เล่นสามารถรับพาวเวอร์-อัป ได้หลายครั้งในแต่ละด่านเพื่อช่วยพวกเขาในการต่อสู้ เช่น จรวด, ระเบิดมือ, เกราะ, เฮลธ์แพ็ก และกระสุน

เกมดังกล่าวมีเจ็ดตอนให้ผู้เล่นยิงตลอดรอดฝั่ง ในระหว่างด่าน ผู้เล่นจะได้เห็นคัตซีนที่อธิบายเหตุการณ์การบุกรุกของซอมบีที่ครอบงำเมือง แต่ละด่านมีบอสย่อยและบอสสุดท้ายที่ต้องเอาชนะ ทั้งหมดนั้นมี 2 รูปแบบให้กำจัด เกมดังกล่าวขึ้นชื่อว่ามีบอสที่ไม่ธรรมดา เช่น ซอมบีพังก์ที่กลายพันธุ์เป็นสุนัข หรือรถจี๊ปที่เริ่มมีชีวิตขึ้นมา รวมถึงมีด่านหนึ่งจบลงด้วยกองทหารอาสาที่ต้องช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ซีไอเอหญิงจากบอสของด่านนั้น

การตอบรับ
---------

ในประเทศญี่ปุ่น *เกมแมชชีน*ได้ระบุในฉบับวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1990 ของพวกเขาว่า*บีสต์บัสเตอส์*เป็นหน่วยอาร์เคดแบบตั้งตรงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดแห่งปี

เกมดังกล่าวมีการเปรียบเทียบกับ*โอเปอเรชันธันเดอร์โบลต์*, *ไลน์ออฟไฟเออร์* และ*เมคาไนด์แอตแทก*ของเอสเอ็นเคเอง ส่วนนิตยสาร*เอซีอี*ได้ตอบรับในเชิงบวกต่อธีมและเรื่องราวสยองขวัญของเกม โดยกล่าวถึงเกมนี้ว่าเป็น*โอเปอเรชันวูล์ฟ*พบ*สแพลตเทอร์เฮาส์*

ตามที่พอล เธอโร เผย ไมเคิล แจ็กสัน ได้เป็นเจ้าของเครื่องอาร์เคด*บีสต์บัสเตอส์* และมักจะนำเครื่องไปกับเขาด้วยการเดินทางโดยเครื่องบินคาร์โก

ภาคแยกและภาคต่อ
---------------

ภาคต่อที่มีชื่อว่า*บีสต์บัสเตอส์: เซคันด์ไนต์แมร์* ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1999 สำหรับระบบไฮเปอร์นีโอจีโอ 64

ส่วนเกมภาคแยกในระบบมือถือมีชื่อว่า*ดาร์กอามส์: บีสต์บัสเตอร์* เปิดตัวใน ค.ศ. 1999 สำหรับนีโอจีโอพอกเกตคัลเลอร์ในรูปแบบของเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท

และ*บีสต์บัสเตอส์ฟีเจอริงเคโอเอฟ*ได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014 สำหรับระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ โดยสิ้นสุดการให้บริการในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2015

ดูเพิ่ม
-------

*เลเซอร์โกสต์*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Caswell, Mark (May 1990). "Arcade Action: Beast Busters". *Crash*. No. 76. Newsfield Publishing. p. 8.
2. ↑  "Game Machine's Best Hit Games 25 - アップライト, コックピット型TVゲーム機 (Upright/Cockpit Videos)". *Game Machine* (ภาษาญี่ปุ่น). No. 372. Amusement Press, Inc. 15 January 1990. p. 25.
3. ↑  Cook, John (April 1990). "Coin-Ops: Beast Busting - Who Ya Gonna Call?". *ACE*. No. 31. EMAP. p. 102.
4. ↑  Theroux, Paul (January 5, 2010). "American writer Paul Theroux about Michael Jackson, Elizabeth Taylor and the biblical Judas". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 17, 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Beast Busters* at Hall of Light Amiga database
* *Beast Busters* ที่ MobyGames
**ปลาไทเมน** หรือ **ปลาไซบีเรียนไทเมน** หรือ **ปลาไซบีเรียนแซลมอน** (อังกฤษ: Taimen, Siberian taimen, Siberian salmon; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hucho taimen*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) พบในแม่น้ำวอลกาและแม่น้ำแปโชราในรัสเซีย นอกจากนี้แล้วยังพบในลุ่มแม่น้ำอามูร์, ระหว่างทะเลสาบแคสเปียนกับมหาสมุทรอาร์กติกในอนุทวีปยูเรเชีย และบางส่วนของมองโกเลีย

มีสีลำตัวแตกต่างหลากหลายออกไปตามแต่ละภูมิประเทศ แต่โดยทั่วไปลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลอมเขียวมะกอก หัวมีสีคล้ำกว่า ครีบและหางสีแดงเข้ม ส่วนท้องสีขาว ตามลำตัวมีรอยจุดสีคล้ำสำหรับพรางตัวซุ่มซ่อนตามธรรมชาติ ปากกว้าง ภายในปากมีฟันที่แหลมคมเหมือนเข็มที่งองุ้มเข้ามาด้านใน และแม้แต่ลิ้นก็มีส่วนประกอบที่แหลมคมคล้ายฟัน  ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 210 เซนติเมตร และมีน้ำหนักถึง 105 กิโลกรัม เป็นสถิติที่พบในรัสเซีย เมื่อปี ค.ศ. 1988 ซึ่งจัดได้ว่าปลาไทเมนเป็นปลาแซลมอนชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก แต่ปลาไทเมนไม่ใช่ปลาสองน้ำเหมือนกับปลาแซลมอนชนิดอื่น ๆ เพราะวางไข่และเติบโตหากินอยู่เฉพาะในแหล่งน้ำจืดอย่างเดียวเท่านั้น

ปลาไทเมนจัดเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมของนักตกปลาอีกด้วย ด้วยความที่เป็นปลาขนาดใหญ่และอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำเชี่ยวและเย็น จึงนิยมตกกันแบบฟลายฟิชชิ่ง ซึ่งต้องตกกันก่อนถึงฤดูหนาวที่น้ำจะกลายเป็นน้ำแข็ง ปลาไทเมนเป็นปลาที่ดุร้ายก้าวร้าว เคยกัดทำร้ายคนตกจนเลือดอาบได้รับบาดเจ็บที่ต้นแขนมาแล้ว

มักอาศัยอยู่ในกระแสน้ำเชี่ยว โดยหลบซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินเพื่อรอเหยื่อให้ผ่านมาและจับกินเป็นอาหาร ซึ่งปลาไทเมนสามารถจับปลาแซลมอนหรือปลาเทราต์ซึ่งเป็นปลาจำพวกเดียวกันกินได้ นอกจากนี้แล้วยังสามารถกินงูพิษได้อีกด้วย

ชาวมองโกลจะนับถือปลาไทเมนว่าเป็นนักล่าในสายน้ำ เพราะปลาไทเมนเป็นปลานักล่าขนาดใหญ่เพียงชนิดเดียวของมองโกเลีย จนได้รับฉายาว่า "หมาป่าแม่น้ำ" (มองโกล: голын чоно) สำหรับสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก เรียกปลาไทเมนว่า "มองโกเลียนเทอร์เรอร์เทราต์" (อังกฤษ: Mongolian Terror Trout) 

แต่สำหรับชาวจีนแล้ว จะเรียกปลาชนิดนี้เล่น ๆ ว่า "ปลาปีศาจ" หรือ "ปลาแดงยักษ์" (จีน: 大红鱼; พินอิน: Dàhóng yú) โดยเชื่อว่า โตเต็มที่ได้ถึง 10-15 เมตร และหนักถึง 4 ตัน ซึ่งในความเชื่อนี้กลายเป็นนิทานพื้นบ้านของจีนและมองโกเลียเกี่ยวกับเรื่องราวของปลาไทเมน โดยเล่าว่าอาศัยอยู่ในแม่น้ำที่เป็นน้ำแข็ง และอาศัยอยู่ในทะเลสาบคานาส ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งเป็นที่ ๆ เชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดอาศัยอยู่เช่นเดียวกับทะเลสาบเนสส์ของสกอตแลนด์ โดยปลาไทเมนตัวนี้มีน้ำหนักถึง 3,000 ปอนด์ และมีสีแดงก่ำ

ปลาไทเมน มีอายุยืนได้มากถึง 50 ปี แต่ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมานี้ มีจำนวนประชากรปลาไทเมนที่ลดลงไปถึงร้อยละ 95 จากการเปลี่ยนแปลงทางสภาพถิ่นที่อยู่อาศัย ซึ่งมีสาเหตุหลักจากมลพิษ

ดูเพิ่ม
-------

* ทะเลสาบคานาส

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN
2. 1 2 3 4  *Mongolian Mauler*, "River Monsters". สารคดีทางแอนนิมอลแพลนเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: อาทิตย์ที่ 27 กรกฎาคม 2557
3. ↑  จดหมายจากซินเกียง : สวรรค์นาม 'คานาส' (จบ)[*ลิงก์เสีย*]จากผู้จัดการออนไลน์
4. ↑  *Untold Stories*, "River Monsters". สารคดีทางดิสคัฟเวอรี่แชนแนล ทางทรูวิชั่นส์: จันทร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556

* fishmongolia.com
* รูปและข้อมูลปลาไทเมน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รวมคลิปวิดีโอการตกปลาไทเมนจากyoutube

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hucho taimen ที่วิกิสปีชีส์
**วัดพิชิตปิตยาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงน้ำรักษ์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ ทางทิศเหนือติดต่อกับโรงเรียนวัดพิชิตปิตยาราม ทางทิศตะวันออกติดต่อกับคลองระพีพัฒน์

วัดพิชิตปิตยารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยที่มีขุนอมรภักดี (โก๋) ภรรยามีนามว่า นุท เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัดขึ้นในที่ดินของกรมหมื่นพิชิตปรีชากร ชาวบ้านขนานนามว่า **วัดโกกนุท** ครั้นต่อมา พ.ศ. 2464 ทางคณะสงฆ์ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพิชิตปิตยาราม" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่กรมหมื่นพิชิตปรีชากร แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดคลองสิบสาม** เพราะอยู่ใกล้กับคลองสิบสาม วัดพิชิตปิตยารามได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2490 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 ด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2512

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 14.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถนามว่า *หลวงพ่อเล็ก* หน้าตักกว้าง 1 ศอก 9 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเหล็ก
* พระอธิการเหล็ง
* พระอธิการพ่วง
* พระอธิการวัน
* พระอธิการแม้น พ.ศ. 2473–247
* พระอธิการอ่อน พ.ศ. 2479–2484
* พระครูพิพัฒน์ธัญเขต พ.ศ. 2485–2544
* พระครูโสภณคุณานุกูล (วิชิต ธมฺมปิติโก ป.ธ.๓) พ.ศ. 2545

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพิชิตปิตยาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 662–663. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ปลาไทเกอร์วิเตตัส** (อังกฤษ: Tigerfish) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Hydrocynus vittatus* (*Hydrocynus*-สุนัขน้ำ, หมาน้ำ; *vittatus-*ลายพาด) อยู่ในวงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน (Alestidae)

มีรูปร่างโดยรวมทั่วไปคล้ายกับปลาในสกุล *Hydrocynus* ชนิดอื่น ๆ แต่มีความแตกต่างออกไป คือ มีขาไกรรไกรที่สั้นงุ้ม ส่วนหัวมีขนาดเล็กกว่าชนิดอื่น ๆ ลำตัวมีลายพาดตามยาว หางมีสีเหลืองไปจนถึงสีแดงในบางตัวและสภาพแวดล้อม ปลายปากล่างสีแดง เมื่อยังเล็กลำตัวมีความกลม แฉกของครีบหางแคบกว่าชนิด *H. goliath* มีเกล็ดประมาณ 44– 48 ชิ้น

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ 105 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 28 กิโลกรัม อายุสูงสุดที่ได้รายงานคือ 8 ปี

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปแอฟริกาทั้ง แม่น้ำไนล์, ประเทศไนเจอร์, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำลูลาบา, แม่น้ำแซมเบซี, ทะเลสาบแทนกันยีกา, ทะเลสาบมาลาการาซี เป็นต้น

จัดเป็นปลาแอฟริกันไทเกอร์อีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และตกกันเป็นเกมกีฬา

ปลาไทเกอร์วิเตตัส เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ มีชาวพื้นเมืองตลอดจนเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บและถึงแก่ชีวิตมาแล้ว ในความเชื่อของชาวพื้นเมือง นับเป็นปลาที่นำความโชคร้ายและอัปมงคลมาให้ หากใครได้รับประทานก็จะเจ็บป่วย เมื่อจับปลาได้จะไม่มีการนำเข้ามาในบ้าน แม้แต่การพูดถึงก็เป็นสิ่งที่ไม่ควร และเป็นปลาที่ทำความเสื่อมให้แก่พลังในการรักษาผู้คนของหมอผีพื้นบ้านอีกด้วย โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า **อิงเกวส** (Ndweshi)

ปลาไทเกอร์วิเตตัส จะออกล่าอาหารเมื่อโตเต็มที่ ในบริเวณปากแม่น้ำโอคาวังโก ในแอฟริกาใต้ ในช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ เป็นช่วงที่น้ำในแม่น้ำจะใสสะอาด ฝูงปลาต่าง ๆ จะว่ายออกมาหาอาหาร รวมถึงพวกปลาหนัง ปลาหนังจะมีพฤติกรรมไล่ล่าปลาเล็ก ๆ เป็นอาหารในดงกกหรือปาริรุส นั่นคือสัญญาณเตือนให้ฝูงปลาไทเกอร์วิเตตัสออกมาไล่ล่าปลาหนัง ซึ่งบางครั้งเมื่อกัดและตระครุบเหยื่อได้ อาจฉีกเนื้อเหยื่อกระเด็นลอยขึ้นไปบนอากาศได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Hydrocynus vittatus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2*. 2010.
2. 1 2  บทความเรื่อง *Hydrolycus หมาป่าวารีแห่งอเมซอน VS Hydrocynus สุนัขน้ำแห่งแอฟริกา*, หน้า 42-64 นิตยสาร Aquarium Biz Vol.1 ฉบับที่ 11 ประจำเดือนพฤษภาคม 2011
3. 1 2  *Pack of Teeth*, "River Monsters" ทางดิสคัพเวอรีแชนแนล, สารคดีทางทรูวิชั่นส์: เสาร์ที่ 29 ธันวาคม 2555

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Hydrocynus vittatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* African Tigerfish เก็บถาวร 2010-11-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hydrocynus vitatus ที่วิกิสปีชีส์
**วัดพุทธภูมิ** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ 1 งาน 42 ตารางวา 

วัดพุทธภูมิ เดิมชื่อ **วัดนิบง** ซึ่งพระรัฐกิจวิจารณ์ (สวาสดิ์ ณ นคร) มีที่ดินที่จับจองไว้บริเวณด้านหลังสถานีรถไฟ เป็นที่ดินรกร้างว่างเปล่าเป็นดงไม้ไผ่และไม้ตะเสาเป็นส่วนใหญ่ เพื่อเปิดเป็นบ่อนชนโคขึ้น จึงมีคนมาอาศัยอยู่มากขึ้น จากนั้นจึงริเริ่มที่จะสร้างวัด โดยโดยนายรักษ์ อินทร์ศวรได้ไปนิมนต์พระดำ จนทสโร จากวัดเวฬุวัน เริ่มแรกได้สร้างศาลาพักพระขึ้น 1 หลัง ภายหลังนายยับพัด กองชิน ได้ขายที่ดินให้ขุนขจรโจรแสยง (หลวงอนุกูลประชากิจ) เพื่อสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2471 แล้วได้นิมนต์พระดำมาจำพรรษา ใช้ชื่อว่า **สำนักพุทธภูมิ** ต่อมาได้มีผู้ซื้อที่ดินถวายเพื่อสร้างเพิ่มขึ้นอีก จนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ในนาม "วัดพุทธภูมิ" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2486 และได้สถาปนาให้วัดพุทธภูมิเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ตั้งแต่วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2523

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถหลังเดิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2483 ต่อมาทรุดโทรมจึงรื้อทิ้งและสร้างพระอุโบสถหลังใหม่วางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 14พฤษภาคม พ.ศ. 2519 อุโบสถกว้าง 8.5 เมตร ยาว 24 เมตร ผนังก่ออิฐฉาบปูน ด้านหน้าพระอุโบสถพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพุทธภูมิ". ระบบฐานข้อมูลพระกฐินพระราชทาน.
2. ↑  "วัดพุทธภูมิ". ฐานข้อมูลท่องเที่ยว 5 จังหวัดชายแดนใต้.
**วัดพังตรุ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังตรุ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี

ไม่มีเอกสารที่กล่าวถึงประวัติผู้สร้างวัด แต่มีประวัติว่าเป็นสถานที่ตั้งทัพของพระมหาอุปราชแม่ทัพ คราวสงครามยุทธหัตถีกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และเส้นทางการเดินทัพระหว่างไทยกับพม่า วัดพังตรุมีนามเดิมว่า **วัดตระพังตรุ** บ้านพังตรุยังมีเจดีย์รากฐานวิหารอยู่ 2 วัด คือวัดเหนือและวัดใต้ ปัจจุบันชื่อวัดพังตรุ (เหนือ) และวัดพังตรุ (ใต้) สาเหตุที่กลายเป็นวัดร้าง คงจะเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่ายกกองทัพผ่านไปตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านหนีข้าศึกไปหมด วัดจึงร้างสืบหาประวัติไม่ได้ 

สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เสด็จไปสักการะเจดีย์ยุทธหัตถีที่สุพรรณบุรี ออกจากพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และเสด็จประทับที่บ้านพังตรุ เมื่อวันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 ทางราชการได้สร้างพลับพลารับเสด็จที่วัดร้างทางทิศใต้ (วัดพังตรุใต้ ในปัจจุบัน) หลังจากนั้นก็ต่อเติมและสร้างวัดพังตรุ (ใต้) ให้เป็นวัดมีพระสงฆ์จำพรรษา ปัจจุบันใช้นามวัดว่า "'วัดพังตรุ" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499

โบราณสถานที่สำคัญประกอบด้วย วิหารเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 4.8 เมตร ยาว 16.5 เมตร พบเฉพาะฐานรากของอาคารเท่านั้น เจดีย์ 18 องค์ สภาพส่วนใหญ่พังทลายลง เหลือเพียงส่วนของฐาน มีเพียงเจดีย์หมายเลข 1 และ 3 เป็นเจดีย์ทรงเครื่อง มีสระน้ำขนาดใหญ่ (พังตรุ) ขนาดกว้างประมาณ 42 เมตร ยาวประมาณ 145 เมตร อยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือวิหาร สันนิษฐานว่าเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่อด้วยอิฐสอปูน ตั้งอยู่บนพื้นดินถมอัดสูงกว่าพื้นที่โดยรอบประมาณ 80 เซนติเมตร เจดีย์ราย อยู่ทางด้านหน้า 2 องค์ และด้านทิศเหนือ 1 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ส่วนบนเป็นทรงระฆังกลม เจดีย์บางองค์มีซุ้มจรนำทั้ง 4 ด้าน ประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปครุฑยุดนาคและลายอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพังตรุ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดพังตรุ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
เพลง**ค้างคาวกินกล้วย**เป็นเพลงไทยเดิมที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากมาจนถึงปัจจุบัน เป็นเพลงสั้น ๆ ซึ่งนิยมใช้บรรเลงในการแสดงละครประกอบฉากป่าเขาลำเนาไพรหรือการเดินทางของตัวตลก เพลงค้างคาวกินกล้วยเป็นเพลงเร็วอัตราชั้นเดียว ไม่ทราบนามผู้แต่ง เป็นทำนองเก่าที่ใช้ประกอบการแสดงละคร ทำนองจังหวะกระชับ รุกเร้า ชวนให้เกิดอารมณ์คึกคักสนุกสนาน มี 3 ท่อน ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเริ่มนำมาแสดงกันในสมัยใด ปัจจุบันวงดนตรีสากลนิยมนำไปเล่นแต่ก็ยังเป็นทำนองเดิม ทั้งนี้ มีหลายคนที่ตั้งข้อสังเกตว่าทำนองของเพลงนี้น่าจะกำเนิดในสมัยกรุงศรีอยุธยา

โน้ตเพลง
--------

**ท่อน 1**
  

     | - ล - ซ | ซ ซ - มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | ซํ มํ รํ ดํ | - รํ - มํ |  

  

     | - ล - ซ | ซ ซ - มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | - - ซํ มํ | - - รํ มํ | ซํ มํ รํ ดํ | - รํ - ดํ |  

  

**ท่อน 2**
  

     | - - - - | - รํ - รํ | - - มํ รํ | ดํ รํ - - | - มํ - รํ | - ดํ - ท | ล ซ ล ท | - ดํ - รํ |  

  

     | - - - - | - รํ - รํ | - - มํ รํ | ดํ รํ - - | - ดํ รํ มํ | ซํ มํ รํ ดํ | รํ มํ รํ ดํ | - ท - ล |  

  

**ท่อน 3**
  

     | - - - - | - ล - ล | ซ ล ดํ ล | ซ ม - ซ| - ม - ล | ซ ม - ซ | ล ซ ม ซ | ล ดํ - ล |  

  

     | - - - - | - ล - ล | ซ ล ดํ ล | ซ ม - ซ | - ม - ล | ซ ม - ซ | - มํ - รํ | ซํ มํ มํ มํ |

อ้างอิง
-------

1. ↑  เพลงไทย (พื้นบ้าน / เพลงไทยเดิม / เพลงไทยเดิม)
2. ↑  คอลัมน์ รู้ไปโม้ด หนังสือพิมพ์ข่าวสด ( เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
3. ↑  เว็บไซต์อาจารย์ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี ( เก็บถาวร 2019-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
4. ↑  ค้างคาวกินกล้วย
"พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย" เป็นงานที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกาที่เสร็จในปี ค.ศ. 1474 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งมาร์เค ภายในวังของดยุคแห่งเออร์บิโนที่เออร์บิโนในประเทศอิตาลี เดิมเป็นภาพเขียนที่ตั้งอยู่ภายในวัดซานตา มาเรีย เดลเล กราซีนอกกำแพง (Extra moenia) ที่เมืองเซนิกาลเลีย (Senigallia) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของภาพ 

จากการซ่อมแซมภาพในคริสต์ทศวรรษ 1950 ทำให้พบการใช้แสงของเปียโรและอิทธิพลที่ได้รับจากศิลปินชั้นเอกของเฟลมมิชในรายละเอียดเช่นตะกร้าที่คลุมด้วยผ้าลินนินบนฉากหลัง, ปะการังและผ้าคลุมผมของพระแม่มารี แสงที่ส่องอย่างเหมือนจริงเข้ามาทางหน้าต่างทางด้านซ้ายของภาพเป็นสัญลักษณ์ของจุดเริ่มต้นของการทรงครรภ์พระเยซู (Conception) ผ้าลินนินหมายถึงความบริสุทธิ์ของพระองค์ จากกล่องขนมปังศักดิ์สิทธิ์ (Host) บนชั้นและสร้อยประคำบนพระศอของพระบุตรแนะให้เห็นถึงความเกี่ยวข้องกับพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ การยืนนิ่งคิดของผู้อยู่ในภาพก็ให้ความหมายในทำนองเดียวกัน

อ้างอิง
-------

* Zuggi, Stefano (1991). *เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา*. มิลาน: Elemond.

ดูเพิ่ม
-------

* เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
* จิตรกรรมแผง

| * ด
* ค
* ก
จิตรกรรม โดย เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา |
| --- |
| 
* พระเยซูถูกเฆี่ยน (ค.ศ. 1455–1460)
* ประวัติของสัตยกางเขน (ราว ค.ศ. 1447)
* พระเยซูรับศีลจุ่ม (ราว ค.ศ. 1448-1450)
* ภาพเหมือนของซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา (ราว ค.ศ. 1451)
* พระแม่มารีแห่งพาร์โต (หลัง .ศ. 1457)
* พระเยซูคืนชีพ (ราว ค.ศ. 1460)
* พระแม่มารีปางกรุณา (ค.ศ. 1460-1462)
* แท่นบูชาเบรรา (ราว ค.ศ. 1470)
* บานพับภาพเปรูเจีย (ราว ค.ศ. 1470)
* พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย (ราว ค.ศ. 1474)

 |
| จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน **·**  จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ **·**  จิตรกรรมแบ่งตามยุค **·**  จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ  **·**  จิตรกรรมแบ่งตามประเภท  **·**  จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง

 |
**รวมฮิตปีทอง** อัลบั้มชุดแรกของวง สี่เต่าเธอ ออกมาในช่วง อัลเทอร์เนทีฟ รุ่งเรือง และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก มีการกล่าวขานถึงอัลบั้มชุดนี้เป็นประจำ แฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 6 ทางวงได้นำอัลบั้มมาผลิตและวางจำหน่ายใหม่พร้อมกับชุด โชค 2 ชั้น และ The Love Boat จำนวนอัลบั้มละ 999 ชุด ชื่ออัลบั้มมาจากเพลง ปีทอง ซึ่งเป็นเพลงที่แต่งเก็บเอาไว้

รายชื่อเพลง
-----------

1. เธ๊อ เธอ เธอ เธอ
2. อวกาศ
3. ยังจำ
4. จือ ดึด จื๊อ
5. โหดร้าย
6. พัฒน์พงศ์
7. หอมกลิ่น
8. ตา
9. เธอน่ารัก
10. คาวบอย
11. อวกาศ (Mercury-Mixed)
12. ยังจำ (Acoustic)

รายละเอียดเพลง
--------------

### "เธ๊อ เธอ เธอ เธอ"

"เธ๊อ เธอ เธอ เธอ" ได้แรงบันดาลใจจากเพลง This Charming Man ของวง The Smiths เริ่มแต่งโดย รุ่งโรจน์ อุปถัมถ์โพธิวัฒน์ และเป็นเพลงที่ทางวงกล่าวว่าเล่นยากที่สุด

### "อวกาศ"

"อวกาศ" เป็นเพลงแรกที่เริ่มทำในชื่อของ สี่เต่าเธอ และเป็นการเล่าภาพด้วยเพลง

### "จือ ดึด จื๊อ"

"จือ ดึด จื๊อ" เป็นเพลงที่กิตติกร ซุงแต่ง ซึ่งในขณะนั้นอยู่ต่างประเทศ

### "พัฒน์พงศ์"

"พัฒน์พงศ์" เป็นเพลงที่กิตติกร ซุงแต่งขณะอยู่เมืองนอกอีกเพลง เพื่อระลึกถึงเพื่อนๆในเมืองไทย บรรยายความรู้สึกตอนไปเที่ยวสีลมซอย สอง

### "หอมกลิ่น"

"หอมกลิ่น" เป็นเพลงที่สฤษฎ์พร เมตตาจิตแต่งขึ้นสมัยวง สามเกลอ แต่เดิมเป็นเสียงร้องของ กิรเดช เกตกินทะ และมีเนื้อร้องเดิมว่า "หอมกลิ่นที่ลอยมาจากปล่องเมรุที่เผาร่างเธอ"
นิตยสาร DDT จัดว่าเพลง หอมกลิ่น เป็นหนึ่งเพลงล่อแหลม

### "เธอน่ารัก"

"เธอน่ารัก" เป็นเพลงทีรุ่งโรจน์ อุปถัมถ์โพธิวัฒน์เริ่มแต่งขึ้นมาก่อน แล้ว คงเดช จาตุรันต์รัศมี ได้นำมาแต่งต่อ โดยคิดถึงแฟนตัวเอง และดนตรีได้แรงบันดาลใจจากเพลง There She Go ของวง The La's

แหล่งที่มา
----------

1. 1 2 3 4 5 6  *อมตะเงินล้าน* โดย สี่เต่าเธอ

| * ด
* ค
* ก
สี่เต่าเธอ |
| --- |
| **คงเดช จาตุรันต์รัศมี** • **สฤษฎ์พร เมตตาจิต** • **อภิเชฐ กำภู ณ อยุธยา** • **กิรเดช เกตกินทะ** • **กิตติกร ซุง** |
| อัลบั้ม | รวมฮิตปีทอง (2538) • The Love Boat (2543) |
| อีพีและซิงเกิล | อวกาศ (2538) • เธ๊อ เธอ เธอ เธอ (2538) • สิริมงคล (2550) |
| อัลบั้มพิเศษ | โชค 2 ชั้น (2539) • อมตะเงินล้าน (2550) |
| ดูเพิ่มเติม | *Homesick* • *สามเกลอ* |
ภาพการลงโทษโดยการ "แขวนคอ ควักไส้ และผ่าสี่" (Hanged, drawn and quartered) ซึ่งเป็นบทกำหนดการลงโทษของผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อแผ่นดินในอังกฤษ
**กบฏต่อแผ่นดิน** (อังกฤษ: High treason) เป็นความผิดทางอาญาในการทรยศต่อประเทศของตนเองซึ่งครอบคลุมการกระทำต่างๆ ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศของตนเอง ที่รวมทั้งการเข้าร่วมสงคราม, การพยายามโค่นล้มรัฐบาล, การสืบความลับทางการทหารหรือทางการทูต, หรือการพยายามสังหารผู้นำของประเทศ

การ "กบฏต่อแผ่นดิน" อยู่บนพื้นฐานที่ว่าผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต้องมีความสวามิภักดิ์ต่อประเทศที่ตนจงใจที่จะทำร้ายเช่นการเป็นประชาชนของประเทศนั้น แต่การมีที่อยู่อาศัยในประเทศหรือรัฐก็พอเพียง ชาวต่างประเทศที่เป็นสายลับ, ผู้ล่าสังหาร, และผู้ก่อการร้ายแม้ว่าจะไม่เข้าข่ายการเป็นกบฏต่อแผ่นดินอาจจะถูกฟ้องร้องและลงโทษในข้อหาเป็นสายลับ, เป็นผู้ล่าสังหาร, และเป็นผู้ก่อการร้าย แต่ในปัจจุบันผู้ต้องสงสัยในกรณีเหล่านี้มักจะถูกเนรเทศหลังจากถูกจับ

ในประวัติศาสตร์ในประเทศที่ใช้ระบบคอมมอนลอว์ (common law) ข้อหาการกบฏต่อแผ่นดินแตกต่างจากกบฏย่อย (petty treason) ซึ่งเป็นการฆ่าผู้มีอำนาจเหนือกว่าตามกฎหมายเช่นผู้รับใช้ฆ่านายซึ่งถือว่าเป็นกรณีการฆาตกรรมที่หนักกว่าปกติ แต่กฎหมายครอบคลุมการกบฏย่อยถูกยุบเลิกกันไปจากประเทศต่างๆ เกือบทั้งสิ้น แนวคิดเกี่ยวกับกบฏย่อยจึงหายไป ในปัจจุบันคำว่า "กบฏ" จึงมักจะหมายถึงการ "กบฏต่อแผ่นดิน"

ข้อสังเกตในกฎหมายของแคนาดาแยก "กบฏ" และ "กบฏต่อแผ่นดิน" เป็นสองกรณีแต่อันที่จริงแล้วในทั้งสองกรณีเป็นการกล่าวถึงการกบฏต่อแผ่นดินในประวัติศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "กฎหมายอาญาของแคนาดา", มาตรา 46

ดูเพิ่ม
-------

* กบฏ
**นายวรศักดิ์ นิมานันท์** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 3 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสอนคนตาบอดจังหวัดเชียงใหม่

ประวัติ
-------

วรศักดิ์ นิมานันท์ เดิมชื่อ เซ่งฮี้ นิ่มเสงเฮง เป็นบุตรคนที่ 4 ของขุนอนุพลนคร (กิมซิ้ว นิ่มเสงเฮง) คหบดีชาวเชียงใหม่ กับนางคำบาง นิมานันท์ เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2461 สมรสกับนางลัดดา นิมานันท์ มีบุตรคือ สุรพล นิมานันท์ พิมลพร นิมานันท์ อมรพันธ์ นิมานันท์ (อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่) สุกัญา นิมานันท์ และวราภรณ์ นิมานันท์

วรศักดิ์ นิมานันท์ จบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 8 จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และเข้าศึกษาต่อวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ได้รับอนุปริญญาธรรมศาสตร์และนิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง หลังจากจบการศึกษาจึงกลับมาช่วยกิจการโรงงานยาสูบของครอบครัว

การเมือง
--------

วรศักดิ์ นิมานันท์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนั้นนายวรศักดิ์ กล่าวไว้ว่าเป็นการเลือกตั้งที่ต้องต่อสู้กับอิทธิพลของพรรคเสรีมนังคศิลาที่ทุ่มเมทั้งหมดเพื่อเอาชนะโดยไม่หวั่นเกรงต่อกฎหมาย เขาเคยถูกทหารและตำรวจปิดล้อมบ้านมิให้ออกไปหาเสียง แต่ต่อมาสภาผู้แทนราษฎรชุดดังกล่าวต้องสิ้นสุดลงเนื่องจากจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เข้ายึดอำนาจการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 16 กันยายนของปีเดียวกัน

วรศักดิ์ นิมานันท์ ได้รับการทาบทามจากคณะปฏิวัติให้ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน แต่นายวรศักดิ์ ปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่า "ตำแหน่งที่มีเกียรตินั้นจะต้องเป็นไปตามครรลองของประชาธิปไตย ต้องได้รับเลือกจากประชาชน ไม่ใช่หัวหน้าคณะปฏิวัติจะมาหยิบยื่นให้" ต่อมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน

วรศักดิ์ ได้รับเลือกตั้งสมัยที่ 3 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

งานการศึกษา
-----------

วรศักดิ์ นิมานันท์ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสอนคนตาบอดจังหวัดเชียงใหม่ ในนามมูลนิธิช่วยและให้การศึกษาคนตาบอดภาคเหนือแห่งประเทศไทย เปิดทำการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2503

ด้านศิลปะวัฒนธรรม เขาเป็นผู้ก่อตั้งชมรมผู้อนุรักษ์ดนตรีและนาฏศิลป์ไทย จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2525[]

ถึงแก่อนิจกรรม
--------------

วรศักดิ์ นิมานันท์ เสียชีวิตในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2513 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  **นักการเมืองท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่**. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า. 2551
2. ↑  ประวัติความเป็นมาของโรงเรียน โรงเรียนสอนคนตาบอดภาคเหนือ ในพระบรมราชินูปถัมภ์ จังหวัดเชียงใหม่สืบค้น 9 มีนาคม 2561
3. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป
4. ↑
5. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป พ.ศ. ๒๕๐๐ ครั้งที่ ๒
6. ↑  "บรรยากาศ การเลือกตั้ง นักการเมือง เชียงใหม่ในอดีต 2512". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-18. สืบค้นเมื่อ 2018-03-10.
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๘๗ ตอนที่ ๑๒๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗๖๓, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๓
**ซาโปตาฮู** (อินโดนีเซีย: *sapo tahu*; จีนตัวย่อ: 砂锅豆腐; จีนตัวเต็ม: 砂鍋豆腐; พินอิน: *shāguō dòufu*; แปลตรงตัว: "เต้าหู้หม้อดิน") เป็นอาหารจีนในอินโดนีเซีย เต้าหู้ปรุงแบบจีนดั้งเดิมและเสิร์ฟในหม้อดิน ซาโปตาฮูอาจเสิร์ฟในรูปอาหารมังสวิรัติ หรือใส่เนื้อสัตว์ได้แก่ เนื้อไก่ เนื้อวัวหรือเนื้อหมูสับ หรืออาหารทะเลเช่นกุ้งเป็นต้น ซาโปตาฮูเป็นอาหารจากเต้าหู้ที่ได้รับความนิยมในอินโดนีเซีย โดยเฉพาะในร้านอาหารจีนหลายแห่งในจาการ์ตา

ส่วนผสม
-------

ส่วนผสมหลักของซาโปตาฮู คือ เต้าหู้ (ตาฮู) แบบอ่อน หรือเต้าหู้ไข่ ที่นำไปทอดหรือผัดก่อนปรุงในหม้อดินกับผัก ได้แก่ แครอท เห็ด ผักกาดเขียวปลี กระเทียมต้น ผักกาดขาว ถั่ว กะหล่ำดอก บรอกโคลี ข้าวโพดอ่อน กระเทียม และหัวหอม ปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลือง ซอสหอยนางรม น้ำปลา เกลือ และพริกไทย ซาโปตาฮูมักนิยมใช้เนื้อไก่หรืออาหารทะเล เช่น กุ้ง ปลาหมึก และปลา

การปรุงและอุปกรณ์
-----------------

ตามปกติการปรุงซาโปตาฮูเป็นไปแบบอาหารจีนดั้งเดิม โดยปรุงในหม้อดินบนเตาถ่าน ในปัจจุบันอาจจะปรุงด้วยกระทะหรือหม้อโลหะทั่ว ๆ ไปแทน

ซาโปตาฮูทะเล

ดูเพิ่ม
-------

* ข้าวอบหม้อดิน
* รายชื่ออาหารจากเต้าหู้
* ตาฮูโกเร็ง
* อาหารอินโดนีเซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hangat Bergizi Si Sapo Tahu". *detikfood* (ภาษาอินโดนีเซีย). สืบค้นเมื่อ 2018-07-25.
2. ↑  Anggraini, Dewi. "Siang Ini Enaknya Makan Sapo Tahu yang Gurih Hangat di Sini!". *detikfood* (ภาษาอินโดนีเซีย). สืบค้นเมื่อ 2018-07-30.
3. ↑  "Cukup 30 Menit, Sapo Tahu Ala Chinese Food Ini Sudah Bisa Hadir di Meja Makan - Semua Halaman - Sajiansedap.Grid.ID". 2018-04-10. สืบค้นเมื่อ 2018-07-25.
นิวเคลียสของเซลล์มนุษย์ เยื่อหุ้มนิวเคลียสอยู่นอกสุด มีรูพรุน
**เยื่อหุ้มนิวเคลียส** (อังกฤษ: Nuclear envelope, perinuclear envelope, nuclear membrane, nucleolemma หรือ karyotheca) เป็นชั้นของลิพิด ไบเลเยอร์ ที่ห่อหุ้มสารพันธุกรรมในเซลล์ยูคาริโอต ทำหน้าที่เป็นฉนวนทางชีวภาพ แยกส่วนของนิวเคลียสออกจากไซโตซอล ที่เยื่อหุ้มจะมีรูพรุน ที่ควบคุมการแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรม และสารอื่นๆระหว่างนิวเคลียสกับไซโทพลาสซึม ระหว่างเยื่อหุ้มทั้งสองด้านเป็นช่องว่าง (Perinuclear space) บนเยื่อหุ้มมีช่อง (Nuclear pore) เชื่อมต่อกับ RER ซึ่งมีบทบาทในการส่งต่อรหัสพันธุกรรมออกนอกนิวเคลียสเพื่อสร้างโปรตีน จำนวนช่องนี้ขึ้นกับกิจกรรมของนิวเคลียส เซลล์โอโอไซต์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำมีมากถึง 70 ช่องต่อตารางไมครอน ในขณะที่เซลล์เม็ดเลือดขาวมีเพียง 3-4 ช่องต่อตารางไมครอน เยื่อหุ้มทั้งสองชั้นเป็นชั้นลิพิด ไบเลเยอร์ เยื่อชั้นนอกต่อเนื่องกับ RER ส่วนเยื่อหุ้มชั้นในมีโปรตีนชนิดต่างๆฝังตัวอยู่ 

โปรตีนสามชั้นที่เยื่อหุ้มนิวเคลียส nuclear pore complex (NPC) ประกอบด้วยเยื่อหุ้มชั้นนอกและชั้นใน Perinuclear space มองเห็นได้ชัดเจน INM proteins รวมทั้ง SUN1, LAP2, Emerin, MAN1 และ LBRจะเชื่อมต่อกับ nuclear lamina Emerin, LAP2 and MAN1 ฝังอยู่ใน LEM domain ที่จับกับ BAF (barrier-to-autointegration factor) ซึ่งเป็นโปรตีนที่จับกับโครมาติน nuclear lamina อยู่ใต้ชั้นของเยื่อหุ้มชั้นใน นำข้อมูลมาจาก Chi et al. Journal of Biomedical Science 2009.
เยื่อหุ้มชั้นในติดต่อกับ nuclear lamina ที่เป็นเครือข่ายของอินเตอร์มิเดียตฟิลาเมนต์ที่ประกอบด้วยลามินหลายชนิด (A, B1, B2, และ C) ลามินทำหน้าที่เป็นตำแหน่งที่โครโมโซมมาเกาะ และทำให้โครงสร้างของนิวเคลียสอยู่ตัว ช่องว่างระหว่างเยื่อหุ้มสองชั้น เรียกว่า perinuclear space (หรือ perinuclear cisterna, NE Lumen) กว้างประมาณ 20 - 40 nm

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chi YH, Chen ZJ, Jeang KT (2009). "The nuclear envelopathies and human diseases". *J. Biomed. Sci.* **16**: 96. doi:10.1186/1423-0127-16-96. PMC 2770040. PMID 19849840.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ภาพเนื้อเยื่อจากมหาวิทยาลัยบอสตัน *20102loa* (อังกฤษ)
* Animations of nuclear pores and transport through the nuclear envelope เก็บถาวร 2009-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Illustrations of nuclear pores and transport through the nuclear envelope เก็บถาวร 2009-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระวังสับสนกับ โถงวัด
**วัดโถง** (อังกฤษ: Hall church) คือคริสต์ศาสนสถานที่เพดานของทางเดินกลางและทางเดินข้างมีความสูงเท่าๆ กัน ที่มีหลังคาร่วมกันเป็นหลังคาใหญ่หลังคาเดียว คำว่า "Hall church" ใช้เป็นครั้งแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์เยอรมันวิลเฮล์ม ลืบค์ (Wilhelm Lübke)

ประวัติ
-------

วัดโถงตรงกันกันข้ามกับลักษณะโดยทั่วไปของคริสต์ศาสนสถานอื่นที่เพดานของทางเดินข้างจะต่ำกว่าเพดานของทางเดินกลาง ซึ่งทำให้สามารถสร้างกำแพงที่สูงกว่าเหนือทางเดินข้าง ที่เปิดเป็นหน้าต่างชั้นบนให้แสงส่องลงมายังทางเดินกลางได้ แสงที่เข้ามาในวัดโถงมาจากหน้าต่างด้านข้างที่มักจะสูงพอๆ กับกำแพง 

การสร้างวัดทรงนี้มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ เช่นที่วัดเซนต์บาโทโลมิวที่พาเดอร์บอร์น (Paderborn) ที่สร้างโดยสังฆราชไมน์เวิร์ค ที่ได้รับการสถาปนาราว ค.ศ. 1017) แต่ลักษณะการก่อสร้างวัดโถงมารุ่งเรืองที่สุดในปลายสมัยกอธิคโดยเฉพาะในสถาปัตยกรรมกอธิคพิเศษ (Sondergotik) ในเยอรมนีโดยเฉพาะในบริเวณเวสต์ฟาเลีย และในบริเวดินแดนอองชูทางตะวันตกของฝรั่งเศส เช่นที่สร้างที่มหาวิหารปัวตีเย การใช้ทรงนี้ที่อื่นก็มีที่สร้างในวัดที่มีขนาดย่อมกว่าเช่นในการสร้างชาเปล หรือการสร้างส่วนหลังของวัด (retrochoir) เช่นที่มหาวิหารซอลสบรีในอังกฤษเป็นต้น

|  |  |
| --- | --- |
| วัดเซนต์บาโทโลมิวพาเดอร์บอร์นหลังคาเดียวที่คลุมทั้งทางเดินกลางและทางเดินข้าง | ภายในที่เป็นโถงของวัดเซนต์บาโทโลมิว |

คริสต์ศาสนสถานที่เป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิคบางแห่งก็ใช้ผังแบบวัดโถงในการสร้าง โดยเฉพาะในการก่อสร้างแบบสถาปัตยกรรมเยอรมัน ตัวอย่างของคริสต์ศาสนสถานที่ใช้ทรงนี้ก็ได้แก่การสร้างวัดเซนต์ฟรานซิสเดอซาลส์ที่มิสซูรีโดยวิคเตอร์ คลูธโนที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1908

คำว่า "วัดโถง" ที่มามีความหมายต่างไปจากเดิมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คือในการใช้ในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างที่มีประโยชน์ใช้สอยหลายอย่าง (multi-purpose building) ที่สามารถย้ายเก้าอี้ออกได้แทนที่จะเป็นม้านั่งที่สร้างอย่างถาวร และบริเวณสงฆ์ที่สามารถกันออกไปได้ด้วยฉาก เพื่อใช้ในการเป็นบริเวณในการทำกิจกรรมของชุมนุมชนได้ระหว่างวันทำงาน ลักษณะนี้เป็นที่นิยมกันโดยเฉพาะในอังกฤษในวัดในเมืองใหญ่ๆ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา

"วัดโถง" ต่างจาก "โถงวัด" (Church hall) ซึ่งหมายถึงห้องโถงที่อยู่ภายในวัดที่ใช้ในการทำกิจกรรมของชุมนุมชน.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wilhelm Lübke *Die mittelalterliche Kunst in Westfalen* (1853)
2. ↑  Use of Church Halls for Village Hall and Other Charitable Purposes, *Charity Commission*, United Kingdom, July 2001.

ดูเพิ่ม
-------

* คริสต์ศาสนสถาน
* แผนผังมหาวิหาร
* สถาปัตยกรรมกอธิค
* ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วัดโถง

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา

ระเบียงภาพ
----------

* ภายในวัดเซนต์วูลฟกังที่ชเนแบร์กภายในวัดเซนต์วูลฟกังที่ชเนแบร์ก
* ภายในวัดประจำเมืองบาดแฮร์สเฟลด์ภายในวัดประจำเมืองบาดแฮร์สเฟลด์
* ภายในมหาวิหารปัวติเยร์ภายในมหาวิหารปัวติเยร์
* วัดกอธิคโทรุนในโปแลนด์เพราะความสูงที่เท่ากันทำให้สามารถมองขึ้นไปเห็นเพดานของทางเดินกลางและทางเดินข้างได้พร้อมกันวัดกอธิคโทรุนในโปแลนด์  
เพราะความสูงที่เท่ากันทำให้  
สามารถมองขึ้นไปเห็นเพดาน  
ของทางเดินกลางและ  
ทางเดินข้างได้พร้อมกัน
* ภายในวัดเซนต์ไมเคิลที่Cluj-Napocaโรมาเนียภายในวัดเซนต์ไมเคิลที่  
Cluj-Napoca  
โรมาเนีย
ในประเทศไทย **นายกเทศมนตรี** มาจากการปกครองที่มีต่อจากการปกครองแบบเทศาภิบาล ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ เป็นผู้ตราขึ้น หน้าที่หลักของนายกเทศมนตรี ก็คือ นายกเทศมนตรีจะมี **การปกครองแบบพิเศษ** (ซึ่งมิใช่การปกครองแบบท้องถิ่น หรือในรูปแบบที่เรียกว่าอำเภอ หรือที่ว่าการอำเภอ หรือสภาตำบล กำนัน หรือ ผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งเรียกว่าการปกครองร่วมแบบท้องถิ่น)

การปกครองแบบพิเศษ
-----------------

การปกครองแบบพิเศษ คือการปกครองแบบเทศมนตรี คือมีนายกเทศมนตรีในการปกครองซึ่งคำว่าการปกครองพิเศษ ที่มีที่มาจากเขตปกครองพิเศษ เช่น เทศบาลเมืองพัทยา หรือเทศบาลจังหวัดพัทยา (พิเศษ) ซึ่งเป็นการให้ใช้ความเป็นการเรียกว่าการปกครองแบบพิเศษ โดยการจัดระบบเป็นรูปแบบกึ่งรัฐพิเศษ (โดยรัฐอนุญาตให้เทศบาลเมืองพัทยาที่เดียว) แต่ในปัจจุบันนี้ การปกครองในรูปแบบเทศมนตรีโดยมีนายกเทศมนตรีเป็นผู้บริหารงานภายในพื้นที่และบริหารงานในท้องที่ตำบลนั้นๆ **งานหลักของนายกเทศมนตรีที่ต้องปฏิบัตินั่นก็คือ** ดูแลเรื่องความสะอาด ถนน ความสะอาดชุมชนตำบล งานบำรุง งานซ่อมแซม ควบคุมกองงานซ่อมแซมรักษา ดูแลรักษาสาธารณูปโภค งานสุขาภิบาล (ขยะมูลฝอย) รวมไปถึงการดูแลในเรื่องสวัสดิการประชาชน (ความช่วยเหลือด้านข้อมูลทะเบียนราษฎร์) (ตามอย่างรูปแบบเดียวกับก.ท.ม) (มิเกี่ยวกับการพัฒนาปกครองท้องถิ่น)

การปกครองแบบท้องถิ่น
--------------------

การปกครองท้องถิ่น คือ การปกครองแบบในรูปแบบการพัฒนาตามระบบทั่วไป ทั้งในรูปแบบดำเนินการพัฒนาทางด้านสังคม วางรากฐานพัฒนาสังคม และสาธารณูปโภคต่างๆทั่วไปให้กับประชาชน ซึ่งแบ่งการปกครองแบบท้องถิ่นได้ดังนี้

1. ที่ว่าการอำเภอ (รวมไปถึงกองการสัสดี)
2. สภาตำบล หรือกำนัน
3. ผู้ใหญ่บ้าน

และในส่วนของการปกครองดูแลระบบท้องถิ่น จะแบ่งแยกกับการปกครองแบบในระบบพิเศษ (มิรวมกัน) และจะมีการปกครองในรูปแบบที่ไม่เหมือนกัน ซึ่งจะมีการเรียกการปกครองได้ใน 2 รูปแบบดังที่กล่าวไว้ข้างต้น คือ การปกครองแบบท้องถิ่น และการปกครองแบบพิเศษเป็นต้น
ด้านหน้าโบสถ์อุร์สุลินบนถนนสโลวีน
**โบสถ์อุร์สุลินตรีเอกภาพ** (สโลวีเนีย: *Uršulinska cerkev svete Trojice*) ซึ่งมีชื่อทางการว่า **โบสถ์แพริชตรีเอกภาพ** (*Župnijska cerkev svete Trojice*) และมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า **โบสถ์ชี** (*Nunska cerkev*) เป็นโบสถ์แพริชในกรุงลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย ตั้งอยู่ริมถนนสโลวีน (*Slovenska cesta*) ทางด้านตะวันตกของจัตุรัสสภา โบสถ์สร้างขึ้นระหว่างปี 1718 ถึงปี 1726 ตามสถาปัตยกรรมบารอก

โบสถ์อุร์สุลินตรีเอกภาพเป็นผลงานออกแบบของการ์โล มาร์ตีนุซซี สถาปนิกชาวฟรียูลี แท่นบูชาทำมาจากหินอ่อนจากแอฟริกา โดยเป็นผลงานออกแบบของฟรันเชสโก รอบบา ผู้สร้างน้ำพุรอบบาตรงจัตุรัสเมืองลูบลิยานา ระฆังใบเดิมของโบสถ์เสียหายจากแผ่นดินไหวในลูบลิยานาปี 1895 ระฆังใบปัจจุบันหล่อขึ้นในทศวรรษ 1900 บันไดบางส่วนตรงทางเข้าได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกโยแฌ เปลชนิก ในปี 1930

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "1980: Ljubljana - Cerkev sv. Trojice" [1980: Ljubljan – Holy Trinity Church]. *Register nepremične kulturne dediščine [Registry of Immovable Cultural Heritage]* (ภาษาสโลวีเนีย). Ministry of Culture, Republic of Slovenia. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 February 2016. สืบค้นเมื่อ 29 October 2012.
2. 1 2 3  "Ljubljana.info". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-24. สืบค้นเมื่อ 2008-03-19.
หลุยส์ ดัชเชสแห่งปอร์ตสมัธ
**หลุยส์ เดอ เครูอาล ดัชเชสแห่งปอร์ตสมัธ** (กันยายน พ.ศ. 2192- 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2277)
เป็นพระสนมเอกคนที่สองของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ หลุยส์เป็นพระกำนัลของเจ้าหญิงเฮนเรียตตา เจ้าหญิงเฮนเรียตตาได้เสด็จมาที่อังกฤษในปี พ.ศ. 2213 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ได้ทรงเห็นหน้าตาหลุยส์ที่งดงามใสสะอาดเนื่องจากไม่ได้แต่งหน้าพระองค์ก็ทรงชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง หลุยส์เป็นสาวน้อยวัย 21 ปีที่กิริยามารยาทเรียบร้อยสมเป็นลูกผู้ดี

เจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุ 26 ปี ยังไม่ทันเสด็จกลับ หลุยส์ตกค้างอยู่ในราชสำนัก พระเจ้าชาร์ลส์ทรงประทานตำแหน่งนางกำนัลของสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน ให้แก่หลุยส์ ต่อมหลุยส์ได้ทำหน้าที่เป็นสนมคนใหม่ ด้วยรูปร่างหน้าตาที่จอห์น เอเวลินกล่าวว่า "งามเหมือนเด็กทารก" คือ งามบริสุทธิ์นั่นเอง ต่อมาหลุยส์ก็ได้คลอดลูกชายที่ชื่อ ชาร์ลส์ ซึ่งต่อมาก็คือดยุกแห่งริชมอนด์ หลุยส์ไม่เคยแต่งงานมาก่อนที่จะได้เป็นพระสนม
หลุยส์ก็เลยเป็นดัชเชสแห่งปอร์ตสมัธแบบ Duchess in Her Own Right คือเป็นดัชเชสด้วยตนเอง ไม่ได้เป็นภรรยาของดยุก

หลุยส์ในวัย 22 ปี
ถึงแม้หลุยส์จะมีหน้าตาที่ใสซื่อสะอาดสะอ้าน (ดูจากรูปวาดจะเห็นว่าหลุยส์จะไม่ค่อยแต่งหน้ามากนัก) แต่เธอก็เป็นคนฉลาด ไม่หัวอ่อน และสามารถเรียกความสนใจได้มากกว่าดัชเชสแห่งคลีฟแลนด์ด้วยซ้ำ ถึงแม้หลุยส์จะอยู่ที่อังกฤษ แต่ใจของเธอก็ได้ไปอยู่กับฝรั่งเศส นายเหนือหัวที่เธอรักมากที่สุดคือสมเด็จพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสมากกว่าพระเจ้าชาร์ลส์ หลุยส์ทำหน้าที่เป็นสายลับดูความเคลื่อนไหวของราชวงศ์สจ๊วตทุกย่างก้าว ด้วยการที่ไปล่วง แคะ แกะ เกา ความลับของอังกฤษจากพระเจ้าชาร์ลส์ หลุยส์ได้กลับไปรายงานเรื่องราวต่างๆในราชสำนักแก่ฝรั่งเศส ตลอดจนโน้มน้าวให้พระเจ้าชาร์ลส์ทรงหันมานับถือคาธอลิก แต่พระองค์ก็ทรงพระทัยแข็งพอที่จะปฏิเสธหลุยส์ทั้งๆที่ทรงเลื่อมใสคาธอลิกมาก

สมเด็จพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เจ้านายที่หลุยส์รักยิ่ง พระองค์ทรงอุปถัมภ์หลุยส์ขณะมีหนี้สินท่วมตัว
หลุยส์เป็นคนโปรดแห่งราชสำนักอังกฤษ หลุยส์สามารถพิชิตใจพระเจ้าชาร์ลส์ทำให้เธอ "ขึ้น"ตลอด ไม่มีวันตกแบบดัชเชสแห่งคลีฟแลนด์ หลุยส์ได้ทำให้ดยุกแห่งมอนมัธหมดรัศมีลงไป แต่คนที่หลุยส์กำจัดไม่ได้คือเนลล์ กวิน นางละครสาวสวย หลุยส์ตีสนิทกับเสนาบดีคนสำคัญ ยอมที่จะไปเป็นชู้เขา เพราะจะได้นำความลับของอังกฤษถวายพระเจ้าหลุยส์ เพื่อจะได้เป็นประโยชน์ต่อฝรั่งเศส หลุยส์เป็นคนโลภมาก กอบโกยเงินพระคลังแทบเกลี้ยง ห้องชุดในพระราชวังไวท์ฮอลซึ่งตกแต่งกว่า 3 ครั้งจนกว่าจะเป็นที่พอใจ สิ้นเปลืองเงินไปไม่รู้เท่าไหร่แล้ว หลุยส์ได้เบี้ยหวัดรายปีถึง 27,000 ปอนด์ ไม่รวมบรรดาเพชรพลอยที่พระเจ้าชาร์ลส์ทรงประทานให้ลูกชายอีกมาก พระเจ้าหลุยส์ทรงส่งของกำนัลดีมาให้หลุยส์เป็นประจำเพื่อตอบแทนที่รับใช้ด้วยดี

สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2
หลุยส์เป็นดาราเจ้าน้ำตา เวลาพระเจ้าชาร์ลส์ทรงไม่ประทานอะไรให้หลุยส์ก็จะใช้วิธีนี้ประจำ ในที่สุดหลุยส์ก็ได้ไปทุกที
หลุยส์เป็นคนที่รู้ใจพระเจ้าชาร์ลส์เป็นอย่างดีทำให้เป็นคนโปรดเสมอ ถึงแม้จะมีคู่แข่งคนสำคัญอย่างเนลล์ กวิน ก็ตาม

เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์สวรรคต หลุยส์มีหนี้สินท่วมหัว แต่พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงอุปถัมภ์หลุยส์ จนเมื่อสวรรคตแล้วดยุกแห่งออร์เลอังส์ก็มารับช่วงต่อ หลุยส์เสียชีวิตในวัย 85 ปี.

อ้างอิง
-------

*
ที่ตั้งของอดีตคุกมืด หลุมดำแห่งกัลกัตตา ภาพถ่ายเมื่อปี 1906
**หลุมดำแห่งกัลกัตตา** (อังกฤษ: Black Hole of Calcutta, เบงกอล: অন্ধকূপ হত্যা; *อนฺธกูป หตฺยา*) เป็นอดีตคุกมืด (dungeon) ในฟอร์ตวิลเลียมของเมืองกัลกัตตาของอินเดียในปัจจุบัน มีพื้นที่ 4.30 × 5.50 ⁠เมตร ที่ซึ่งกองทัพของซีราช อุดดาวลอฮ์ นาวับแห่งเบงกัล ใช้คุมขังนักโทษสงครามของกองทัพอังกฤษในคืนวันที่ 20 มิถุนายน 1756:58 จอห์น เซฟานียาห์ ฮอลเวิล หนึ่งในผู้ถูกคุมขังชาวอังกฤษและเจ้าหน้าที่ของบริษัทอินเดียตะวันออกระบุว่าภายหลังฟอร์ตวิลเลียมล่มสลาย ทหารชาวอังกฤษ, ทหารอินเดียที่รับราชการให้กับอังกฤษ และพลเมืองอินเดียถูกจับกุมข้ามคืนในสภาวะที่อัดกันจนทำให้หลายคนตายจากการขาดอากาศและจากความร้อน มีคนเสียชีวิตทั้งหมด 123 รายจากผู้ถูกกักขัง 146 คน นักประวัติศาสตร์ยุคใหม่เชื่อว่านักโทษจำนวน 64 คนถูกส่งเข้าไปในอนธกูป และ 43 รายเสียชีวิตในนั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gupta, Brejen K. (1962). *Sirajuddaullah and the East India Company, 1756-1757*. Leiden: E. J. Brill. p. 76.
2. ↑  Cummins, Joseph (2013). *The World's Bloodiest History: Massacre, Genocide, and the Scars They Left on Civilization*. New York: Crestline. pp. 56–73. ISBN 9781616734633. สืบค้นเมื่อ 12 April 2020.
3. ↑  Little, J. H. (1916). "The Black Hole — The Question of Holwell's Veracity". *Bengal: Past and Present*. **12**: 136–171.
4. ↑  Dalrymple, William. *The anarchy : the relentless rise of the East India Company*. Fraser, Olivia, 1965-. New York, NY. ISBN 1-63557-395-5. OCLC 1076511649.
**จอห์น คิว ตัดเส้นตายนาทีมรณะ** (อังกฤษ: John Q) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติอเมริกา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2002 กำกับโดย แอนดี้ เชิง นำแสดงโดย เดนเซล วอชิงตัน, โรเบิร์ต ดูวัล, เจมส์ วู้ดส์, แอนน์ เฮช, คิมเบอร์ลี เอลิซ, เรย์ เลออตต้า

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

จอห์น คิว อาร์ชิบอล์ด ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ทำงานในโรงงาน เขามีครอบครัวที่น่ารัก เดนิส ภรรยา และไมเคิล ลูกชายที่เป็นเสมือนโลกทั้งหมดของเขาเมื่อไมเคิลตกอยู่ในอาการป่วยอย่างรุนแรง ต้องการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจอย่างเร่งด่วน ซึ่งจอห์น คิวไม่สามารถหาเงินได้อีกทั้งกรมธรรม์ประกันชีวิตของเขาก็ไม่ได้ครอบคลุม เขาจึงปฏิญาณว่าจะทำทุกอย่าง เพื่อช่วยให้ลูกชายของเขามีชีวิตอยู่รอด เมื่อเวลาและทางเลือกกำลังจะหมดไป การเดิมพันจึงกลายเป็นความหวังเดียวของเขา เขาจึงยึดห้องฉุกเฉินเป็นที่จับตัวประกันขณะที่จอห์น คิว อยู่กับตัวประกันที่ไม่รู้เรื่องอยู่ภายในห้องฉุกเฉิน ซึ่งหลายคนอยู่ในสภาพที่ต้องการรักษาพยาบาล เขาต้องเผชิญหน้ากับตำรวจนักเจรจาต่อรองตัวประกัน และหัวหน้าตำรวจเลือดร้อนซึ่งต้องการให้เรื่องราวจบลงโดยเร็ว

นักแสดงนำ
---------

* เดนเซล วอชิงตัน รับบท จอห์น คิว อาร์ชิบอล์ด
* โรเบิร์ต ดูวัล รับบท แฟรงค์ เกรมส์
* เจมส์ วู้ดส์ รับบท ดร. เรย์มอนด์ เทิร์นเนอร์
* แอนน์ เฮช รับบท รีเบคก้า เพนน์
* คิมเบอร์ลี เอลิซ รับบท เดนิส อาร์ชิบอล์ด
* เรย์ เลออตต้า รับบท กัส มอนเร

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***จอห์น คิว ตัดเส้นตายนาทีมรณะ***

* *จอห์น คิว ตัดเส้นตายนาทีมรณะ* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
* *จอห์น คิว ตัดเส้นตายนาทีมรณะ* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *จอห์น คิว ตัดเส้นตายนาทีมรณะ* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
**หลุมพี** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Eleiodoxa conferta* (Griff.) Burr. ) เป็นปาล์มชนิดหนึ่ง พวกปาล์มลำต้นสั้นแตกหน่อเป็นกอใหญ่ออกดอกผลแล้วตายไป ขึ้นในที่ลุ่มน้ำขังและป่าพรุ ออกดอกตั้งแต่เดือนมิถุนายน - กันยายน ออกผลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน - มีนาคม ตั้งแต่เริ่มออกช่อดอกจนถึงผลสุก ใช้ระยะเวลา ประมาณ 18 - 20 เดือน

หลุมพี เป็นพืชที่มีความสัมพันธ์ กับระบบนิเวศ ในป่าพรุอย่างเหนียวแน่น โดยสภาพทางธรรมชาติเป็นไม้ชั้นล่างในป่าพรุขึ้นได้และเจริญเติบโตได้ดีในที่มีร่มเงา และต้องมีน้ำขังตลอดปี ลักษณะของต้นหลุมพีออกเป็นกอใหญ่ แต่ละต้นออกผล แต่ละต้นออกผลครั้งเดียวแล้วตาย ต้นอื่นซึ่งเป็นหน่อในกอเดียวกัน จะออกผลหมุนเวียน กันต่อไป ทำให้พื้นที่ยึดครองของหลุมพี ขยายกว้างขึ้นตลอด สามารถเก็บความชื้นและน้ำไว้ได้ ซึ่งเอื้อต่อการดำรงชีวิต ของพืชและสัตว์ชนิดอื่นๆในป่าพรุ ที่ผูกพันเป็น ห่วงโซ่อาหาร เกิดผลดี ต่อระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อมโดยรวม อันเป็นปัจจัยหลักในการ ดำรงชีวิตของชุมชนรอบป่าพรุ

ลักษณะ
------

* ใบ ประกอบรูปขนนก ออกเวียนสลับ ยาว300 - 500 ซม. กว้าง 100 - 200 ซม. ก้านใบและกาบใบมีหนามยาวแหลม เรียงเป็นแผง มีใบย่อยมาก ใบย่อยเรียวยาว ปลายแหลม เรียงเป็นระเบียบสองข้างก้านช่อใบ
* ดอก เล็กสีแดง ออกเป็นช่อแยกแขนงที่ปลายลำ ยาว 50 -100 ซม. มีกาบหุ้มช่อหลายกาบ
* ผล รูปไข่กลับ ปลายตัด กว้าง ยาวประมาณ 2.5 ซม. เปลือกเป็นเกล็ดเล็กๆ เรียงเกยซับกัน มีรสเปรี้ยว นิยมนำมาดอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Burret, Notizblatt des Botanischen Gartens und Museums zu Berlin-Dahlem 15:733. 1942

* หลุมพี เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน