recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดแหลมสุวรรณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลท่าฉลอม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 29 ไร่ 3 งาน 41 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 105 ไร่

วัดแหลมสุวรรณารามหรือที่ชาวบ้านเรียก **วัดหัวแหลม** สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2369 ด้วยไม้ทั้งหลัง ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* แต่เดิมองค์พระเป็นไม้ แต่ปัจจุบันได้ครอบด้วยปูน อุโบสถไม้เก่ามีความแปลกตาตรงที่ด้านบนสุดจะเป็นรูปหัวสิงโต ถัดลงมาเป็นหัวพญานาคไหหลำ และหัวพญานาคไทย รวมถึงกระเบื้องปูพื้นลวดลายโบราณจากจีน นอกจากนั้นยังมีซุ้มวงกบ ประตู ที่แกะสลักด้วยความปราณีตบรรจงอ่อนช้อยงดงาม ภายในอุโบสถยังประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงปู่แสนสุข หลวงพ่อเชียงแสน และหลวงพ่อดำ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2422

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ประกอบด้วยศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 5 หลัง หอฉัน 1 หลัง โรงครัว 2 หลัง โรงเก็บพัสดุ 1 หลัง และโรงเรียนพระปริยัติธรรม 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระใหม่
* พระเอี่ยม
* พระครูธรรมรักษ์จิต
* พระครูสาครวุฒิคุณ
* พระครูสุวรรณสาคร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแหลมสุวรรณาราม (Wat Laem Suwannaram)". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-16. สืบค้นเมื่อ 2020-10-08.
2. ↑  "วัดแหลมสุวรรณาราม". *มาหาสมุทรสาคร*.
3. ↑  "วัดแหลมสุวรรณาราม". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**มักบะเรบีบีจาวินดี** (อูรดู: مقبرہ بی بی جیوندی) หรือ **ที่ไว้ศพบีบี จาวินดี** (อังกฤษ: Tomb of Bibi Jawindi) เป็นโบราณสถานในทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอูจชารีฟ อดีตนครเก่าแก่ที่ตั้งขึ้นโดยอะเล็กซานเดอร์มหาราช แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ปัจจุบันอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก และเป็นศาลเจ้าในศาสนาอิสลามนิกายซูฟี สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 15

มักบะรา (ที่ไว้ศพ) นี้สร้างขึ้นด้วยอิฐเคลือบกระเบื้องบนฐานรูปแปดเหลี่ยม มักบะเรบีบีจาวินดีถือเป็นโบราณสถานที่ประดับประดาอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งในอูจชารีฟ

การอนุรักษ์
-----------

มักบะราความเสียหายอย่างมากตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาจากสภาวะทางภูมิอากาศที่โหดร้าย โดยเฉพาะในปี 1817 ซึ่งโครงสร้างกว่าครึ่งหนึ่งถูกพัดทำลายไปในอุทกภัยใหญ่ในพื้นที่ ซากที่เห็นในปัจจุบันจึงเป็นเพียงครึ่งกนึ่งของโครงสร้างที่เคยมีเท่านั้น ในปี 1999 หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ได้นำผู้เชี่ยวชาญและความช่วยเหลือจากนานาชาติเข้ามาเพื่อช่วยอนุรักษ์ อย่างไรก็ตาม ด้วยสภาวะความชื้น, การแทรกเข้ามาของเกลือ และการกัดกร่อนรุนแรง โครงสร้างของมักบะรายังคงค่อย ๆ แตกสลายอยู่ตลอด รวมถึงมีความพยายามอนุรักษ์ที่ไม่ถูกต้องตามหลักยิ่งทำลายโครงสร้างไปมากกว่าเก่า กองทุนเวิลด์มอนูเมนท์ระบุให้มักบะราเป็นหนึ่งในโราณสถานเฝ้าระวังสามครั้ง ในรายชื่อปี 1998, 2000 และ 2002

ระเบียงภาพ
----------

* พื้นที่ยริเวณที่ไว้ศพพื้นที่ยริเวณที่ไว้ศพ
* รายละเอียดชิ้นโมเสกตกแต่งมักบะรารายละเอียดชิ้นโมเสกตกแต่งมักบะรา
* ภาพด้านข้างแสดงโครงสร้างที่หายไปครึ่งหนึ่งภาพด้านข้างแสดงโครงสร้างที่หายไปครึ่งหนึ่ง
* ภาพถ่ายเมื่อปี 2013ภาพถ่ายเมื่อปี 2013
* กำแพงส่วนหน้าของมักบะราบะรากำแพงส่วนหน้าของมักบะราบะรา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Uch Monument Complex". World Monuments Fund. สืบค้นเมื่อ 18 September 2012.
2. ↑  "Tomb of Bibi Jawindi, Baha'al-Halim and Ustead and the Tomb and Mosque of Jalaluddin Bukhari". *World Heritage Sites*. UNESCO. สืบค้นเมื่อ 18 September 2012.
3. ↑  "Bibi Jawindi Tomb". ArchNet. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 September 2012. สืบค้นเมื่อ 18 September 2012.
4. ↑  "Bibi Jawindi Mausoleum ( Pakistan )". OIC Research Center for Islamic History, Art, and Culture. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 April 2013. สืบค้นเมื่อ 20 September 2012.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**มักบะเรบีบีจาวินดี**

แม่แบบ:World Heritage Sites in Pakistan
**วัดตลาดเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ในหมู่ที่ 3 บ้านตลาดใต้ ตำบลบางขะแยง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูปลัด สาธิต ปิยวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาส

วัดตลาดเหนือหรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า **วัดเหนือ** สร้างเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2440 พื้นที่ตั้งวัดที่เป็นตลาดซื้อขายทางเรือ คือเดิมเป็นตลาดน้ำมาก่อน ต่อมาสร้างวัดขึ้นจึงขนานนามว่า "วัดตลาดเหนือ" เนื่องจากบริเวณใกล้เคียงมีวัดอีกวัดหนึ่ง ชื่อว่า วัดตลาดใต้

พระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองตั้งอยู่บนเรือสำเภาซึ่งจมอยู่ใต้ดิน หันหัวเรือไปทางทิศเหนือมณฑปสร้างครอบพระเจดีย์ และพระพุทธรูปโบราณศิลปะแบบอู่ทอง เนื้อสำริดลงรักปิดทอง ขนาดหน้าตัก 60 เซนติเมตร พระพุทธรูปปางมารวิชัยองค์นี้มีนามว่า *หลวงพ่อสำเภาทอง* ตามสถานที่พบ หลังคามณฑปด้านหันออกแม่น้ำเจ้าพระยา เจดีย์องค์เล็กภายในมณฑปด้านทิศเหนือ มีหม้อและไหที่นำมาเป็นโครงสร้างของเจดีย์เพื่อเพิ่มความแข็งแรงให้กับตัวเจดีย์

ทางวัดจัดงานนมัสการปิดทองประจำปีกลางเดือนกุมภาพันธ์ทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดตลาดเหนือ". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-21. สืบค้นเมื่อ 2021-01-15.
2. ↑  "วัดตลาดเหนือ". องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี.
**น้ำอมฤต** /อะมะริด, หรือ อะมะรึด/ หรือ **น้ำทิพย์** (อังกฤษ: elixir of life, elixir of immortality หรือ Dancing Water, อาหรับ: الإكسير, อัลอีกซีร์; เปอร์เซีย: آب حیات, อาบเอฮะยาต) เป็นยาน้ำหรือเครื่องดื่มซึ่งเชื่อกันว่าจะยังให้ผู้ดื่มเป็นอมตะหรือคงความเยาว์วัยแห่งรูปร่างไว้ชั่วกัลป์ บ้างก็ว่าสามารถชุบชีวิตหรือสร้างชีวิตใหม่ได้ เรียกว่าเป็นยาแก้สรรพโรคประเภทหนึ่ง และเคยเป็นที่ต้องการและควานไขว่หาอย่างบ้าคลั่งของลัทธิรสายนเวทอยู่พักใหญ่

น้ำอมฤตปรากฏในวรรณกรรมหลายเรื่องของทุกชนชาติ

ประวัติ
-------

ยังไม่มีความกระจ่างชัดว่ามีการค้นพบน้ำอมฤตแล้วหรือยัง กระนั้น บรรดานักรสายนเวทในจีนโบราณ อินเดียโบราณ และโลกตะวันตก ได้พากันควานค้นหากันเป็นขนานใหญ่และอย่างบ้าคลั่ง

ในประเทศจีน น้ำอมฤตได้รับสมญาเป็น "แก่นสารแห่งชีวิต" (อังกฤษ: quintessence of life) โดยเป็นธาตุหนึ่งในห้าตามทฤษฎีทางปรัชญารสายนเวทในประเทศจีน ซึ่งทางอินเดียว่าเป็นธาตุหนึ่งในสามสิบหกธาตุ และทางตะวันตกว่าเป็นหนึ่งในสี่

### ในประเทศจีน

สมัยจีนโบราณ สมเด็จพระจักรพรรดิหลายพระองค์ได้ทรงใช้พระราชอุตสาหะในการควานหาน้ำอมฤต และผลลัพธ์ที่แต่ละพระองค์ทรงประสบก็แตกต่างกันไป โดยในสมัยราชวงศ์ฉิน ฉินสื่อหวงตี้ได้ทรงส่งนักพรตเต๋าชื่อ "สฺวี ฝู" (จีน: 徐福; พินอิน: *Xúfú*) พร้อมเด็กชายหญิงอย่างละห้าร้อยคน ออกเดินทางไปยังทะเลตะวันออก (จีน: 东海; พินอิน: *dōnghǎi, ตงไห่*) เพื่อตามหาน้ำอมฤต แต่ขบวนนักพรตสูฝูออกจากพระราชสำนักแล้วก็หายสาบสูญไปมิได้กลับมาอีกเลย บางตำนานว่าพวกเขาไปพบดินแดนญี่ปุ่นแทน

ชาวจีนโบราณเชื่อว่า การรับประทานวัตถุบางอย่าง เช่น หยก ชาด หรือฮีมาไทต์ จะช่วยให้อายุยืนยาว

นอกจากนี้ ยังมีหนังสือจีนเล่มหนึ่งอายุประมาณ พ.ศ. 1193 ชื่อ "ความลับสุดยอดแห่งรสายนเวท" (อังกฤษ: Great Secrets of Alchemy) ซึ่งเป็นหนังสือมีชื่อเสียงที่สุดในประเทศจีน ระบุรายละเอียดมากมายเกี่ยวกับวิธีผลิตโอสถสำหรับความเป็นอมตะและสำหรับรักษาโรคบางชนิด และวิธีการผลิตเพชรนิลจินดาเอาไว้

### ในประเทศอินเดีย

น้ำอมฤตที่ปรากฏ มาจาก การอวตารภาคหนึ่งของพระนารายณ์ในปาง กูรมาวตาร

### ในตะวันออกกลาง

ดูเพิ่ม: รสายนเวทและการเคมีในศาสนาอิสลาม
คำว่า "น้ำอมฤต" ในภาษาอังกฤษคือ "elixir" (คำอ่าน: ɪˈlɪksər /อีลีกเซอร์/) เป็นคำที่รับมาจากคำในภาษาอาหรับว่า "آب حیات. "(/อัลอีกซีร์/) ซึ่งก็อาจมาจากคำว่า "Aab-e-Hayaat'" (/อาบเอฮะยาต/) ในภาษาเปอร์เซียอีกทอดหนึ่ง

ในยุคทองของอิสลาม บรรดานักรสายนเวททั้งชาวอาหรับและอิหร่านล้วนใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดในการค้นหาน้ำอมฤตกัน แต่ก็ไร้ผล หากกลับกลายว่าพวกเขาสามารถพัฒนาวงการแพทย์อิสลามให้รุ่งเรืองได้แทน

### ในยุโรป

นาม
---

ดูเพิ่ม
-------

* การเล่นแร่แปรธาตุ
* Al Khidr
* Ambrosia
* Cup of Jamshid
* Elixir
* Fountain of youth
* Holy Grail
* Ma Gu
* ศิลานักปราชญ์
* Rejuvenation (aging)
* Universal panacea
* Serge Voronoff

เชิงอรรถ
--------

อ้างอิง
-------

* Heart of the Earth: The Elixir of life, second novel in the trilogy by Richard Anderson
* Al-Khidr, The Green Man
* Alchemy and Daoism เก็บถาวร 2020-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Naam or Word, Book Three: Amrit, Nectar or Water of Life
* Needham, J. Ping-Yu Ho, Gwei-Djen Lu. *Science and Civilisation in China*, Volume V, Part III. Cambridge at the University Press, 1976.
* Turner, John D. (transl.). The Interpretation of Knowledge
**ถงจื้อ** (จีน: 同志; พินอิน: *tóngzhì*; แปลตรงตัว: "เจตจำนงเดียวกัน" หรือ "จุดประสงค์เดียวกัน") เป็นศัพท์หนึ่งที่ใช้ในประเทศจีน มีความหมายหลากหลายในบริบทต่าง ๆ มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 20

เริ่มแรกคำนี้ถูกนำมาใช้ในภาษาจีนพื้นถิ่น โดยซุน ยัตเซ็น เพื่อกล่าวถึงผู้ติดตามของเขา (ก๊กมินตั๋ง) ต่อมาหลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน คำนี้ถูกใช้เพื่อหมายถึง "สหาย" ในความหมายของคอมมิวนิสต์ คำนี้ใช้เรียกเกือบทุกคนไม่ว่าจะเพศชายหรือหญิง เด็กหรือผู้ใหญ่ อย่างไรก็ตาม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความหมายของคำนี้เลิกใช้กันทั่วไปแล้ว ยกเว้นในวาทกรรมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และในหมู่คนรุ่นเก่า

ส่วนในมาเก๊าและฮ่องกง คำนี้ส่วนใหญ่จะหมายถึงกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) แทนที่จะเป็นความหมายทางการเมืองแบบดั้งเดิม

ทางการเมือง
-----------

คำนี้ยังคงใช้ในบริบทที่เป็นทางการระหว่างสถานะทางการเมืองทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน 

ในพรรคคอมมิวนิสต์จีน การจัดประเภทบุคคลว่าเป็น "สหาย" มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับบุคคลที่ถูกประณามหรือลดตำแหน่ง เพราะมันบ่งชี้ว่าพรรคไม่ได้ปฏิเสธบุคคลนั้นโดยสิ้นเชิงว่าเป็นสมาชิกพรรค 

ในไต้หวัน คำนี้ยังคงใช้อย่างเป็นทางการในทางการเมือง ตัวอย่างเช่น เซี่ย ฉางถิง กล่าวหลังจากแพ้การเลือกตั้งประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีนเมื่อ พ.ศ. 2551 ว่า "สหายหลายคนหวังว่าฉันจะอยู่ได้จนถึงวันที่ 25 พฤษภาคม" (很多同志希望我能夠留到五月二十五日)

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ออกคำสั่งขอความร่วมมือให้สมาชิกพรรคทั้ง 90 ล้านคนเรียกกันและกันว่า "สหาย"

### ทางทหาร

คำว่า 'สหาย' อยู่ในข้อบังคับของกองทัพจีนว่าเป็น 1 ใน 3 วิธีที่เหมาะสมสำหรับการกล่าวทักทายสมาชิกอีกคนหนึ่งในกองทัพอย่างเป็นทางการ ตัวอย่านเช่น "สหาย" บวกกับยศหรือตำแหน่ง เช่น "สหายพันเอก" หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "สหาย" เมื่อขาดข้อมูลเกี่ยวกับยศของบุคคลนั้น

ในมาเก๊าและฮ่องกง
-----------------

ดูเพิ่ม
-------

* การรักร่วมเพศในประเทศจีน
* สมาคมสายด่วนถงจื้อไต้หวัน
* ถงชี
* ช่องว่างระหว่างวัย
* การรักร่วมเพศและศาสนา
* โตวาริชช

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chou Wah-shan, p. 2
2. ↑  Leap, William (2013). *Globalization and Gay Language*. Malden, MA: Wiley-Blackwell. pp. 560–561. ISBN 978-1-4051-7581-4.
3. ↑  凝聚黨內團結　謝長廷：我決定留到五二五 เก็บถาวร 26 กรกฎาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑  "学习时报". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 November 2016. สืบค้นเมื่อ 23 November 2016.
5. ↑  "'Comrade' survives China rules blitz". *BBC News*. 19 November 2014.
6. ↑  Blasco, Dennis J (2011). "The Four General Departments". *The Chinese Army Today: Tradition and Transformation for the 21st Century* (2nd ed.). Routledge. ISBN 978-0415783224. According to regulations, members of the PLA address each other: (1) by their duty position, or (2) by their position plus surname, or (3) by their position plus the title "comrade" (*tongzhi*). When the duty position of the other person is not known, one service member may address the other by military rank plus the word "comrade" or only as comrade.
**วัดป่ามณีกาญจน์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านศาลากลาง ตำบลศาลากลาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 เมื่อคราวเตรียมงานฉลองเจดีย์พิพิธภัณฑ์หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล ณ วัดดอนธาตุ จังหวัดอุบลราชธานี พระอาจารย์สาคร ธมฺมาวุโธ ได้รับมอบหมายให้ติดต่อประสานงานกับหน่วยงานและพระเถรานุเถระต่าง ๆ ในการนี้พระอาจารย์สาครต้องเดินทางระหว่างจังหวัดกาญจนบุรีกับจังหวัดอุบลราชธานีบ่อยครั้ง อีกทั้งยังต้องประสานงานกับหน่วยงานในกรุงเทพมหานครอีกด้วย ท่านเห็นว่าสถานที่พักสังกัดธรรมยุติกนิกายยังไม่เพียงพอกับจำนวนภิกษุสามเณรที่มีความจำเป็นต้องพักแรม รับการรักษาพยาบาล หรือปฏิบัติกิจนิมนต์ ท่านจึงปรารภเรื่องนี้กับหมู่ศิษย์ เมื่อลูกศิษย์คนหนึ่งทราบความประสงค์ก็ได้ปรึกษากับกลุ่มญาติซึ่งมีที่ดินจำนวน 9 ไร่เศษอยู่ที่ตำบลศาลากลาง และมีความเห็นพ้องกันว่าให้ถวายที่ดินนี้เพื่อสร้างวัด โดยได้เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2548 ประมิตร วังพัฒนมงคล และคณะศิษย์ มีจิตศรัทธาซื้อที่ดินถวายเพิ่มอีกจำนวน 10 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา และภายหลังยังมีผู้มีจิตศรัทธาจำนวนมากร่วมกันซื้อที่ดินถวายวัดเพิ่มเติม

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติประกาศตั้งเป็นวัดนี้ในชื่อว่า "วัดป่ามณีกาญจน์" เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 วัดป่ามณีกาญจน์เป็นวัดปฏิบัติสายหลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล, หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต และหลวงปู่ฝั้น อาจาโร มีการจัดปฏิบัติธรรม เจริญจิตภาวนา และจัดโครงการเกี่ยวเนื่องมากมาย มีโครงการอุปสมบทและบรรพชา บวชเป็นผ้าขาว บวชชีพราหมณ์ และบวชเนกขัมมะเป็นอาทิ

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ภายในบริเวณวัดปลูกต้นไม้ทั้งไม้ดอกและไม้ยืนต้น มีความร่มรื่น เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือพระอาจารย์อำนวย จิตฺตสํวโร ซึ่งได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูภาวนาวราทรเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่ามณีกาญจน์". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา (วัดป่ามณีกาญจน์)" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
3. ↑  "สถานปฏิบัติธรรมวัดป่ามณีกาญจน์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดบางไกรใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณสามแยกคลองขวางบางขุนกองตัดกับคลองวัดบางไกรใน ในหมู่ที่ 4 บ้านบางนายไกร ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสถิตวิสุทธิวงศ์ (ศักดา ฐิตวํโส)

ประวัติ
-------

วัดบางไกรในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 เดิมชื่อ **วัดนายไกร** สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่นายไกรทอง ผู้ปราบชาละวัน อีกแหล่งข้อมูลระบุเดิมชื่อ **วัดบางนายไกร** ซึ่งที่ตั้งวัดบางนี้ชื่อ *บางนายไกร* มีเรื่องเล่าว่านายไกรทองเป็นชาวสวน เรียนวิชาอาคมต่างที่วัดลิงขบ นายไกรทองนำผลไม้ลงในเรือ ล่องเรือไปตามหัวเมืองต่าง ๆ ทั้งทางเหนือและทางใต้ จนไปถึงเมืองพิจิตร ได้พบประกาศการปราบจระเข้ ผู้ใดปราบได้จะได้รางวัลเป็นที่นา ได้ผู้หญิง ได้ทรัพย์สมบัติ เมื่อนายไกรทองปราบจระเข้ได้จึงตั้งหลักปักฐานอยู่ที่พิจิตรจนสิ้นบุญ ชาวนนทบุรีได้ทราบเรื่องราวว่าเป็นลูกหลานของนายไกรทองจึงได้ประกาศตามหาลูกหลานที่เมืองพิจิตรด้วยแต่ไม่พบ ลูกหลานที่นนทบุรีจึงได้สร้างวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์ เดิมโครงสร้างวัดสร้างด้วยไม้สักทอง แกะสลักลายไม้สักทองเขียนด้วยจิตรกรรมสีลายต่าง ๆ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ปัจจุบันใช้ชื่อว่า "วัดบางไกรใน" เพื่อไม่ให้สับสนกับ "วัดบางไกรนอก" ที่ตั้งอยู่ต้นคลองบางนายไกร

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังเก่ามีมุขพาไลโครงสร้างไม้ทั้งหน้าและหลัง หน้าบันเป็นไม้สักฉลุลวดลาย บานประตูด้านหน้ามีภาพเขียนสีรูปทวารบาลถืออาวุธด้ามยาว ภายในโบสถ์มีภาพฉากหลังเขียนภาพสีรูปทวารบาลถืออาวุธด้ามยาว ฉากหลังเขียนภาพช่อดอกพุดตานใบเทศ นอกจากนี้ยังเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไกรรัตนนายก (หลวงพ่อโต) เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ มีพระอัครสาวกซ้ายขวาและพระพุทธรูปปางมารวิชัยข้างละองค์ กรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะวัดและขึ้นทะเบียนอุโบสถหลังนี้เป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2544

ข้างอุโบสถหลังเก่ามีศาลนายไกรทองและวิหารหลังเขียวซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่ออู่ทอง หลวงพ่อทอง หรือหลวงพ่อแหน ได้รับการอัญเชิญมาจากอุโบสถวัดตะระเก (ในขณะนั้นเป็นวัดร้าง) มีเรื่องเล่าว่าพระพุทธรูปองค์นี้สร้างขึ้นเมื่อครั้งที่พระเจ้าอู่ทองมาตั้งทัพไปรบเมืองราชบุรี เหตุที่มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "หลวงพ่อแหน" เนื่องมาจากระหว่างที่อัญเชิญมาได้ตกลงไปในคลอง เมื่อนำขึ้นมาแหนก็ติดอยู่ตามองค์พระ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางไกรใน". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.
2. ↑  "วัดบางไกรใน". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **118** (พิเศษ 127 ง): 16. 21 ธันวาคม 2544.
4. ↑  "วัดบางไกรใน". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-09. สืบค้นเมื่อ 2020-10-07.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางไกรใน**
**ป้อมเชคูปุรา** (ปัญจาบ, อูรดู: شیخوپورہ قلعہ; Sheikhupura Fort) เป็นป้อมปราการยุคจักรวรรดิโมกุล สร้างขึ้นในปี 1607 ใกล้กับเมืองเชคูปุรา แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นในสมัยของชะฮันคีร์ ต่อมาเมื่อพื้นที่ปัญจาบอยู่ภายใต้ปกครองของซิกข์ มีการตกแต่งและสร้างอาคารขึ้นในป้อมปราการขึ้นมากมายโดยใช้การตกแต่งด้วยศิลปะแบบซิกข์ ในปี 1808 ป้อมถูกยึดครองโดยขารัข สิงห์ บุตรของมหาราชารณชีต สิงห์ ในปี 1811 รณชีตมอบป้อมปราการนี้ให้กับภรรยา มหาราณีดาตาร์ กาวร์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่จนวาระสุดท้าย

ในกลางศตวรรษที่ 19 พื้นที่ปัญจาบตกอยู่ภายใต้ปกครองของอังกฤษ ป้อมนี้ถูกใช้งานเป็นที่คุมขังมหาราณีสุดท้าย จินด์ กาวร์ ผู้เป็นมารดาของมหาราชาทุลีป สิงห์

ป้อมปราการนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากหิรัญมินาร์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงสัตว์เลี้ยงแอนตีโลปของชะฮันคีร์ ในปัจจุบันป้อมยังคงเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมถึงแม้จะอยู่ในสภาพทรุดโทรมอย่างมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Asian Historical Architecture: A Photographic Survey".
2. ↑  Ali, Aown (2014-09-03). "The crumbling glory of Sheikhupura Fort". *DAWN.COM* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-09-28.
3. ↑  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-02. สืบค้นเมื่อ 2014-07-01.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

**ศาลสูงสุดอินเดีย** (อังกฤษ: Supreme Court of India) เป็นศาลชั้นสูงสุดแห่งสาธารณรัฐอินเดีย จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญอินเดีย ภาค 5 หมวด 4 เพื่อแทนที่ศาลกลาง (Federal Court) และคณะกรรมการตุลาการในคณะองคมนตรี (Judicial Committee of the Privy Council) ออกนั่งบัลลังก์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มกราคม 1950

รัฐธรรมนูญ มาตรา 124 ถึงมาตรา 147 กำหนดองค์ประกอบและเขตอำนาจของศาลไว้ ตามความในบทบัญญัติดังกล่าว ศาลมีอำนาจเบื้องต้นเป็นการตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญและชำระข้อพิพาททางปกครองเกี่ยวกับรัฐบาลกลาง นอกจากนี้ ศาลยังมีอำนาจชำระอุทธรณ์จากศาลสูง (High Court) และจากศาลอื่น ๆ ในระดับรัฐและระดับดินแดน

ตั้งแต่ปี 1937 ถึงปี 1950 บัลลังก์ของศาลอยู่ที่นเรนทรมณฑล (Chamber of Princes) ในอาคารรัฐสภา ซึ่งเคยใช้เป็นบัลลังก์ศาลกลางแห่งอินเดีย ครั้นปี 1958 จึงย้ายไปยังอาคารใหม่จนปัจจุบัน

ในระยะหลัง โดยเฉพาะในปี 2008 ศาลต้องผจญเรื่องอื้อฉาวจำนวนมาก โดยเฉพาะข้อกล่าวหาว่า ตุลาการชั้นผู้ใหญ่ฉ้อราษฎร์บังหลวง ทั้งยังนำภาษีประชาชนไปใช้ส่วนตัว แต่งตั้งข้าราชการตุลาการโดยวิธีลับ ไม่ยอมเปิดเผยสินทรัพย์ต่อสาธารณชน และไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลข่าวสารต่อสาธารณชนตามความในรัฐบัญญัติสิทธิเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร (Right to Information Act) อนึ่ง เมื่อเค. จี. พลกฤษณัน (K. G. Balakrishnan) ประธานศาล แสดงความคิดเห็นว่า ตนไม่ใช่เจ้าหน้าที่บ้านเมือง แต่เป็นเจ้าหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างใหญ่หลวง ขณะเดียวกัน ฝ่ายตุลาการอินเดียเองถูกประธานาธิบดีหลายคน เช่น ประติภา ปาฏีล (Pratibha Patil) และเอ. พี. เจ. อับดุล กลาม (A. P. J. Abdul Kalam) ตำหนิอย่างหนักว่า ละเลยหน้าที่ ทั้งมานโมฮัน ซิงห์ (Manmohan Singh) นายกรัฐมนตรี ก็ระบุว่า ปัญหาหลักของฝ่ายตุลาการ คือ การฉ้อฉลโกงกิน และเสนอแนะให้มีมาตรการเร่งด่วนเพื่อขจัด "ภัยคุกคาม" (menace) เหล่านี้

นอกจากปัญหาข้างต้นแล้ว ศาลยังถูกติเตียนเรื่องทำหน้าที่เชื่องช้า สิ้นปี 2011 ปรากฏสถิติว่า มีคดีที่ชำระไม่เสร็จ 58,519 เรื่อง และในจำนวนนั้น คดี 37,385 เรื่องถูกดองไว้นานกว่า 1 ปี แต่ถ้าไม่นับคดีที่เกี่ยวพันกันแล้ว จะมีคดีค้างอยู่ 33,892 เรื่อง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  History of the Supreme Court of India, Supreme Court of India
2. ↑  Ex-chief justice under corruption panel scanner เก็บถาวร 2009-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Hindustan Times*, New Delhi, 9 June 2008
3. ↑  Are judges holidaying at public expense? เก็บถาวร 2013-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, May 2008
4. ↑  The case of judicial injustice, *The Indian Express*, 31 March 1999
5. ↑  Judges' asset declaration before CJI not for public eye: SC to CIC, *The Indian Express*, 6 November 2008
6. ↑  RTI Act does not apply to my office: CJI เก็บถาวร 2013-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *The Times of India*, 20 April 2008
7. ↑  Is the CJI a public servant? เก็บถาวร 2013-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *The Times of India*, 22 April 2008
8. ↑  Delayed justice leading to lynching mobs: Pratibha เก็บถาวร 2013-01-03 ที่ archive.today, *The Times of India*, 24 February 2008
9. ↑  Manmohan Singh calls for check on corruption in judiciary เก็บถาวร 2018-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Thaindian News, 19 April 2008
10. ↑  "Supreme Court Quarterly Newsletter - Oct - Dec 2011" (PDF). Supreme Court of India. สืบค้นเมื่อ 18 September 2012.
**วัดประชาราษฎร์บำรุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรางพิกุล อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดประชาราษฎร์บำรุง เดิมชื่อ **วัดรางหมัน** เพราะว่าที่ตั้งเดิมของวัดเป็นรางน้ำทิ้งและมีต้นหมันขึ้นอยู่บริเวณนั้น ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดรางหมัน และเวลาต่อมาเมื่อมีการขอตั้งเป็นวัด และได้เปลี่ยนเป็น "วัดประชาราษฎร์บำรุง" ตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2494 เป็นวัดที่พระครูสุกิจธรรมสร (หลวงพ่อหว่าง) อดีตเจ้าอาวาสวัดกำแพงแสน ขณะนั้นหลวงพ่อเป็นเจ้าคณะตำบลทุ่งขวาง ได้เป็นผู้ก่อตั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงปู่ดำ เป็นพระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ทรงเครื่อง ที่ประชาชนให้ความเคารพนับถือ ที่ประดิษฐานอยู่หน้าวิหารอายุยืน ซึ่งภายในวิหาร รวมถึงมีรูปหล่อ พระพุทธรูปศักดิ์ อาทิ พระพุทธชินราช หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดไร่ขิง ฯลฯ นอกจากนั้นก็มีพระพุทธรูปภายในอุโบสถและหลวงพ่อทันที่เป็นพระพุทธรูปที่ประชาชนนิยมเข้ากราบอย่างต่อเนื่อง

วัดมีเกจิอาจารย์ คือพระราชมงคลวชิราคม (หลวงปู่แผ้ว ปวโร) ได้รับการขนานนามว่า เทพเจ้าแห่งเมืองกำแพงแสน พระเถระผู้เปี่ยมด้วยเมตตา มากด้วยบารมี เป็นที่เลื่อมใสศรัทธา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์เชา
* พระอาจารย์ชัย
* พระอาจารย์นาง
* พระอาจารย์ชื้น
* พระอาจารย์ชู
* พระครูโกมุทประชารักษ์
* พระอธิการสมศักดิ์ อินฺโท

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประชาราษฎร์บำรุง (วัดรางหมัน)". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-29. สืบค้นเมื่อ 2021-06-29.
2. ↑  "เชิญเป็นเจ้าภาพทอดกฐินสามัคคี ถวาย หลวงปู่แผ้ว ปวโร วัดรางหมัน จ.นครปฐม". ข่าวสด.
***นินจาครูเซเดอส์*** (อังกฤษ: Ninja Crusaders) เป็นเกมแอ็กชันแบบเลื่อนด้านข้างที่เปิดตัวโดยแซมมีสำหรับระบบแฟมิคอมใน ค.ศ. 1990 ซึ่งผู้เล่นควบคุมหนึ่งในสองนินจาที่ได้รับมอบหมายให้ขัดขวางการรุกรานของเอเลียน โดยเกมนี้ได้รับการเปรียบเทียบกับซีรีส์ *นินจาริวเคนเดน*ของเทคโม

รูปแบบการเล่น
-------------

*นินจาครูเซเดอส์*เป็นเกมแอ็กชันแบบเลื่อนด้านข้างที่สามารถเล่นได้โดยผู้เล่นสูงสุดสองคนพร้อมกัน เกมนี้มีอาวุธสี่อย่างที่ผู้เล่นสามารถหยิบและใช้ได้ในระหว่างเกม ได้แก่ ดาวกระจาย, คูซาริงามะ, โบ และดาบ อาวุธแต่ละชนิดมีรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์และความสามารถในการแปลงร่าง ดาวกระจายให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นเสือ ซึ่งเร็วที่สุดและกระโดดได้สูงสุด แต่มีระยะโจมตีสั้นที่สุด; คูซาริงามะให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นแมงป่องทะเล ซึ่งสามารถว่ายน้ำได้ดีกว่าร่างอื่น ๆ แต่เคลื่อนที่ได้ช้ามากบนบก; โบให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นเหยี่ยว ซึ่งมีความสามารถในการบินเหนือทุกสิ่ง แต่ไม่สามารถโจมตีได้เลย; และสุดท้ายคือดาบที่ให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นมังกร ซึ่งสามารถบินได้อยู่ยงคงกระพัน และสังหารทุกอย่างในการโจมตีครั้งเดียว แต่ผู้เล่นสามารถใช้ความสามารถนี้ได้เพียงครั้งเดียวและในระยะเวลาที่จำกัดเท่านั้น ส่วนดาบเองก็ไม่ค่อยปรากฏในเกม

โครงเรื่อง
----------

ในอนาคตอันใกล้ กองกำลังของผู้รุกรานจากต่างดาวกำลังสร้างความหายนะให้กับโลกจากอวกาศนอกโลกที่ไกลที่สุด ภัยคุกคามใหม่นี้แข็งแกร่งกว่าการป้องกันที่ทรงพลังที่สุดของพวกเรา และพิสูจน์แล้วว่าไม่สามารถหยุดยั้งได้ ในประเทศญี่ปุ่น นักรบนินจาผู้กล้าหาญได้ลุกขึ้นจากเงามืดเพื่อต่อสู้กับผู้รุกรานจากต่างดาว แต่ในที่สุด ก็ถูกขับไล่ไสส่งออกไปในขณะที่ภัยคุกคามเข้าควบคุมบ้านเกิดของพวกเขา นินจาบางส่วนหลบหนีออกจากญี่ปุ่นและกระจัดกระจายไปยังดินแดนห่างไกลทั่วโลก แต่ความปรารถนาของพวกเขาคือจะยึดคืนดินแดนของพวกเขา และบดขยี้ความบ้าคลั่งของศัตรู โดยมีการตัดสินใจว่านินจาสองคน ซึ่งคือทาลอนและเบลด ที่จะถูกส่งไปทำลายความชั่วร้าย

การตอบรับ
---------

เว็บไซต์เอ็นอีเอสเพลเยอร์อ้างว่าความเร็วและความคาดเดาไม่ได้ของตัวละครศัตรูของเกมเป็นสิ่งที่นำไปสู่ความหายนะครั้งใหญ่ที่สุดของเกม ซึ่งบังคับให้ผู้เล่นพึ่งพาการท่องจำมากเกินไปในด่านต่อมา

หมายเหตุ
--------

1. ↑  วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในชื่อนินจาครูเซเดอส์ริวงะ (ญี่ปุ่น: 忍者クルセイダーズ 龍牙; โรมาจิ: *Ninja Kuruseidāzu Ryūga*)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6  "Game information". GameFAQs. สืบค้นเมื่อ 2010-07-16.
2. ↑  "Similarities to Ninja Gaiden". NES Guide. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-29. สืบค้นเมื่อ 2010-07-17.
3. 1 2 3 4 5  "Basic game overview". NES Player. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-27. สืบค้นเมื่อ 2010-07-17.
4. 1 2 3  "Story information". MobyGames. สืบค้นเมื่อ 2010-07-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Ninja Crusaders* at MobyGames
* *Ninja Crusaders* at GameFAQs
* Rom Pit review at Something Awful
**"เจ็บที่ต้องรู้"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีเดอะมูสส์ ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย อธิศ อมรเวช, แอร์ ลิ่มสกุล, ปัณฑพล ประสารราชกิจ, โยธกานต์ ถาวงศ์ และเรียบเรียงโดย เดอะมูสส์ ออกจำหน่ายในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เนื้อหาพูดถึงความรักที่ไม่สมหวัง กับความเจ็บปวด เมื่อต้องรับรู้ว่าคนรักของเรา ไม่ใช่คนของเราอีกต่อไป

ในด้านของภาคดนตรี ให้ความสำคัญในการเรียบเรียงและอารมณ์ของก­ารถ่ายทอดมากเป็นพิเศษ ดนตรีให้น้ำหนักกับซาวน์ดีไซด์ของการจัดวา­งแต่ละเครื่องแต่ละชิ้น เพื่อให้ได้ความเหงาและล่องลอย แม้จะโดนทอนส่วนของไลน์ต่าง ๆ ออกไปมากกว่าผ­ลงานที่ผ่านมา แต่ก็ยังให้ความรู้สึกครบถ้วนเช่นเดียวกัน แนวความคิดโดยรวมของเพลงคือทำน้อยให้รู้สึ­กได้มากที่สุด

การตอบรับ
---------

เพลง "เจ็บที่ต้องรู้" ได้อันดับสูงสุดที่ 2 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 7 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5 | 4 |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 2 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 8 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด GMM Grammy Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 15 มิถุนายน 2558". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-11-08.
2. ↑  Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 1 มิถุนายน 2015[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Seed Chart Top 20 วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 ชาร์ตเพลงไทย
4. ↑
บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

**เทอเรนซ์ เต๋า** FAA FRS (จีนตัวย่อ: 陶哲轩; จีนตัวเต็ม: 陶哲軒; พินอิน: *Táo Zhéxuān*; เกิด 17 กรกฎาคม 1975 ในเมืองแอดิเลด ประเทศออสเตรเลีย) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวจีน-ออสเตรเลียน-อเมริกันที่มีผลงานทางคณิตศาสตร์หลายแขนง ปัจจุบันเขากำลังให้ความสำคัญกับการวิเคราะห์ฮาร์มอนิก, สมการเชิงอนุพันธ์, คณิตศาสตร์เชิงการจัดพีชคณิต, คณิตศาสตร์เชิงการจัดเลขคณิต, คณิตศาสตร์เชิงการจัดเรขาคณิต, compressed sensing และ  ทฤษฎีจำนวนวิเคราะห์ในปี 2015 เขาได้รับต่ำแหน่งประธานสาขาศาสตราภิชานคณิตศาสตร์ที่ มหาวิทยาลัยของแคลิฟอร์เนียลอสแอนเจลิส เต๋ายังเป็นผู้ร่วมรับเหรียญฟิลด์สในปี 2006 และรางวัล Breakthrough Prize in Mathematics ในปี 2014

ชีวิตส่วนตัว
------------

### ครอบครัว

บิดาของเทอเรนซ์ เต๋าตือ บิลลี่ เต๋า (จีน: 陶象國; พินอิน: *Táo Xiàngguó*) เป็นกุมารแพทย์ เกิดในเซี่ยงไฮ้ และได้ MBBS ที่ มหาวิทยาลัยฮ่องกง ในปี 1969 มารดาของเต๋า เกรซ (จีน: 梁蕙蘭; พินอิน: *Leung Wai-lan*) เป็นชาวฮ่องกง เกรซได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮ่องกงเช่นกัน เธอเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมในฮ่องกง ทั้งสองพบกันที่มหาวิทยาลัยในขณะที่พวกเขากำลังศึกษาอยู่ พ่อแม่ของเทอเรนซ์อพยพจากฮ่องกงสู่ออสเตรเลีย

เต๋ามีพี่น้องชายสองคนอาศัยอยู่ในออสเตรเลีย ทั้งสองเป็นตัวแทนออสเตรเลียในการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

* ไนเจล เต๋าเป็นสมาชิกของทีมกูเกิลออสเตรเลียที่สร้างอะแพชี เวฟ ปัจจุบันเขากำลังทำงานด้านGo programming language
* เทรเวอร์ เต๋าจบหลักสูตรสองปริญญาด้านคณิตศาสตร์และดนตรี และป่วยเป็นกลุ่มอาการซาวองก์

ลอร่า ภรรยาของเขาที่เป็นวิศวกรของนาซาในห้องปฏิบัติการจรวดขับดัน และลูกชายและลูกสาวของพวกเขาอาศัยอยู่ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย

งานวิจัยและรางวัล
-----------------

ผลงานทางคณิตศาสตร์ที่เป็นที่รู้จักอย่างโด่งดังของเทอเรนซ์ เต๋า คือ ทฤษฎีบทกรีน-เต๋า โดยพิสูจน์ร่วมกับเบน กรีนจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทฤษฎีบทดังกล่าวพิสูจน์ว่า ในลำดับของจำนวนเฉพาะ จะมีลำดับย่อยที่เป็นลำดับเลขคณิตที่มีความยาว k เสมอ ไม่ว่า k จะเป็นจำนวนเต็มบวกใด ๆ ทฤษฎีบทดังกล่าวเผยแพร่ในปี ค.ศ. 2004

ในปีค.ศ. 2006 มีรายงานว่าเต๋าได้ทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงานรวมกว่า 30 คน จนกระทั่งได้ผู้เขียนร่วมถึง 68 คนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dr Billy Tao, Healthshare.
2. ↑  Terence Tao: the Mozart of maths, March 7, 2015, Stephanie Wood, The Sydney Morning Herald.
3. ↑  *Oriental Daily*, Page A29, 24 August 2006.
4. ↑  Terence Chi-Shen Tao, MacTutor History
of Mathematics archive, School of Mathematics and Statistics, University of St Andrews, Scotland.
5. ↑  *Wen Wei Po*, Page A4, 24 August 2006.
6. 1 2  Nigel makes Waves: Google's bid to overthrow email, Asher Moses, Sydney Morning Herald, 2009-10-02
7. ↑  "History, Travel, Arts, Science, People, Places - Smithsonian". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-10. สืบค้นเมื่อ 5 September 2015.
8. ↑  Green, Ben; Tao, Terence. "The primes contain arbitrarily long arithmetic progressions". *Annals of Mathematics*. **2008** (167): 481-547. doi:10.4007/annals.2008.167.481.
9. ↑  The Singular Mind of Terry Tao
**วัดปราสาท** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางกร่าง ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระมหานที ธมฺมธีโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดปราสาท

ประวัติ
-------

สันนิษฐานว่าวัดปราสาทสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยดูจากอุโบสถแบบมหาอุด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310 แต่สันนิษฐานกันว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลางประมาณสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม สร้างโดยเจ้าพระยากลาโหม (องค์ไล) ผู้ซึ่งต่อมาขึ้นครองราชย์ในพระนาม พระเจ้าปราสาททอง เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ปัจจุบันอุโบสถของวัดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถแอ่นเป็นท้องสำเภาจีน เป็นโบสถ์แบบมหาอุด มีผนังด้านข้างทั้งสองไม่มีหน้าต่าง ด้านหน้ามีประตูทรงปราสาทประดับลวดลายปูนปั้น ด้านหลังมีเพียงช่องแสงเล็ก ๆ หลังพระประธาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีฝุ่นเรื่องทศชาติชาดก เขียนขึ้นโดยช่างสกุลชั้นสูงนนทบุรี เป็นภาพเก่าแก่ที่สุดในนนทบุรี และลบเลือนไปมากแล้วในปัจจุบัน

หลังคาด้านหน้าเชิดขึ้นเล็กน้อยฐานเป็นเส้นโค้งแบบเดียวกับหลังคาหน้าบัน หน้าบันจำหลักสวยงามด้วยรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ (ปัจจุบันตัวครุฑถูกขโมยไปแล้ว) ภายในประดิษฐานพระประธานและพระพุทธรูปจัดเป็นหมู่รอบองค์พระประธาน สันนิษฐานว่าเป็นศิลปกรรมสมัยอยุธยา ส่วนพระประธานเป็นศิลปะอู่ทอง ยังมีธรรมาสน์สร้างในสมัยอยุธยาตอนกลางถึงปลายตั้งอยู่ที่ศาลาการเปรียญ กุฏิทรงไทยที่เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันได้ทำการอนุรักษ์

ภายในวัดมีต้นตะเคียนยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ อายุกว่า 1,000 ปี มีความยาว 40.40 เมตร ขนาดรอบลำตันกว้าง 4 เมตร 12 เซนติเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปราสาท". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดปราสาทนนทบุรี". *ขุมทรัพย์ท่องเที่ยวไทย*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-18. สืบค้นเมื่อ 2020-09-14.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดปราสาท**
**ฟรันทซ์ ลิสท์** (เยอรมัน: *Franz Liszt*) หรือ **แฟแร็นตส์ ลิสต์** (ฮังการี: *Liszt Ferenc*) เป็นคีตกวีและนักเปียโนชาวฮังการี เกิดที่เมืองไรดิง เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1811 และเสียชีวิตที่เมืองไบร็อยท์ (เยอรมนี) เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1886

ประวัติ
-------

บิดาของเขาชื่ออาดัม ลิสท์ เป็นนักเชลโลในวงดนตรีท้องถิ่น อีกทั้งยังเป็นเลขานุการของเจ้าชายเอสเตอร์ฮาซี บิดาได้สอนให้ลิสท์เล่นเปียโนตั้งแต่เด็ก ให้หัดเล่นบทเพลงของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน, โยเซ็ฟ ไฮเดิน และว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท เขาได้เผยให้เห็นความสามารถที่โดดเด่นเกินวัย ตั้งแต่อายุ 10 ชวบ เขาเดินทางไปที่กรุงเวียนนา (ประเทศออสเตรีย) เพื่อศึกษาเรื่องเสียงประสานกับซาลีเอรี และเรียนเปียโนกับคาร์ล แชร์นี เป็นเวลาสองปี ในขณะที่ได้เดินทางไปแสดงที่กรุงปารีส โดยมีบิดาไปด้วย เขาได้พยายามสมัครเข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์แห่งชาติ ณ กรุงปารีส (เมื่อก่อนใช้ชื่อว่า *โรงเรียนดนตรีและการแสดงแห่งราชสำนัก*) แต่พ่ายต่อเกรูบีนี ในการสอบเข้า ด้วยเหตุผลที่ว่าลิสท์เป็นชาวต่างชาติ ในปี พ.ศ. 2367 (ค.ศ. 1824) เขาได้กลายมาเป็นศิษย์ของแฟร์ดีนันโด ปาแอร์ และได้ประพันธ์อุปรากรเรื่อง *ปราสาทแห่งรัก* เมื่อมีอายุได้ 14 ปี ลิสท์ประสบปัญหาซึมเศร้าหลังการตายของบิดาในปี พ.ศ. 2370 (ค.ศ. 1827) หลังจากเดินทางไปประเทศอังกฤษ เขาก็ได้เดินทางกลับมายังกรุงปารีสอีกครั้งเพื่อหาเลี้ยงชีพด้วยการสอนเปียโน



Piano Concerto No. 1, mvts. 1 & 2

---

Piano Concerto No. 1, mvts. 3 & 4

---

Au bord d'une source (Beside a Spring)

---

Hungarian Rhapsody #2

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์เหล่านี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

| * ด
* ค
* ก
ศิลปะจินตนิยม |
| --- |
| วัฒนธรรม | 
* โบฮีเมียนิยม
* อชเชียน
* ชาตินิยมโรแมนติก
* วอลเลนร็อดนิยม

 |
| วรรณกรรม | 
* แอนเดอร์เซน
* เบลก
* เบินส์
* ไบรอน
* ชาโตบรีย็อง
* คอเลริดจ์
* Espronceda
* เกอเทอ
* พี่น้องตระกูลกริม
* Heine
* ฮอฟฟ์มันน์
* เฮิลเดอร์ลิน
* อูโก
* คีตส์
* คราซีนสกี
* ลามาร์ตีน
* เลโอปาร์ดี
* เลอร์มอนตอฟ
* มิกกีวิกซ์
* Musset
* Nerval
* โนวาลิส
* Oehlenschläger
* โพ
* พุชกิน
* ชิลเลอร์
* สก็อตต์
* แมรี เชลลีย์
* เพอร์ซี บิสซี เชลลีย์
* Slowacki
* สเตนดัล
* Ujejski
* เวิร์ดสเวิร์ธ

 |
| ดนตรี | 
* อัลแคน
* ออเบอร์
* เบทโฮเฟิน
* เบลลินี
* แบร์ลีโยซ
* กริก
* ชูเบิร์ท
* ชอแป็ง
* โดนิเซตติ
* ฟิลด์
* แฟรงค์
* กลิงคา
* ฮาเลวี
* ลิสท์
* โลเว
* มาร์ชเนอร์
* Méhul
* เม็นเดิลส์โซน
* Meyerbeer
* ปากานินี
* รอสซินี
* ชูมัน
* ทัลแบร์ค
* แวร์ดี
* วากเนอร์
* เวเบอร์

 |
| ปรัชญา | 
* คอเลริดจ์
* เกอเทอ
* ชิลเลอร์
* มุลเลอร์
* ชไลเออร์มัคเคอร์
* Tieck
* Mickiewicz
* ฟ็อยเออร์บัค
* ฟิชเทอ
* Wackenroder
* ยาน
* ชเลเกิล
* เช็ลลิง
* เฮเกิล
* Søren Kierkegaard
* Słowacki
* Towiański

 |
| ศิลปกรรม | 
* เบลก
* Briullov
* คอนสตาเบิล
* Corot
* เดอลาครัว
* Friedrich
* Géricault
* โกยา
* สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน
* Leutze
* Nazarene movement
* พาล์มเมอร์
* เทอร์เนอร์
* Wiertz

 |
**วัดพระธาตุประสิทธิ์** หรือ **วัดธาตุประสิทธิ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาหว้า อำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม

วัดพระธาตุประสิทธิ์ เดิมชื่อ **วัดธาตุ** เนื่องจากมีเจดีย์เก่าแก่ที่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างมาในสมัยใด ลักษณะเป็นเจดีย์รูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองฐาน สภาพพระธาตุเมื่อแรกพบ มีสภาพชำรุดทรุดโทรมมีเถาวัลย์ปกคลุมไปทั้งองค์พระธาตุ พบโดยชนเผ่าญ้อ ต่อมาพระเจ้าไชยเชษฐาได้เข้ามาบูรณะใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2454 พระครูประสิทธิ์ศึกษากร เจ้าอาวาสวัดธาตุประสิทธิ์ ได้ก่อสร้างพระธาตุเจดีย์องค์ใหม่โดยสร้างเลียนแบบพระธาตุพนมบางส่วน กว้างด้านละ 7.2 เมตร วัดโดยรอบฐาน 24.5 เมตร สูง 24.52 เมตร สร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2506 ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ พระอรหันต์ธาตุรวม 24 พระองค์ และดินจากสังเวชนียสถาน และพระพุทธรูปที่พบใน เจดีย์องค์ที่เก่ามาบรรจุไว้ในองค์พระธาตุ และเมื่อปี พ.ศ. 2500 ได้อัญเชิญพระพุทธบาทจำลองที่อัญเชิญมาจากกรุงเทพ พร้อมตั้งชื่อพระธาตุใหม่ว่า *พระธาตุประสิทธิ์* 

พระธาตุองค์นี้เป็นพระธาตุประจำวันเกิดของผู้ที่เกิดวันพฤหัสบดี ทุกปีจะมีงานนมัสการพระธาตุ คือ งานบุญเดือนสี่ของดีนาหว้าซึ่งตรงกับวันขึ้น 12 ค่ำ เดือนสี่ ถึงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนสี่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธาตุประสิทธิ์". เทศบาลตำบลนาหว้า. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-07-03.
2. ↑  "วัดพระธาตุประสิทธิ์". สำนักงานจังหวัดนครพนม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-07-03.
3. ↑  "พระธาตุประสิทธิ์". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-23. สืบค้นเมื่อ 2021-07-03.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระธาตุประสิทธิ์**
**อันดับนกกระทุง** (อังกฤษ: pelican, cormorant, ibis, spoonbill) เป็นอันดับของนกขากรรไกรแบบใหม่อันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Pelecaniformes 

ลักษณะร่วมกันหลายอย่างของนกในอันดับนี้ คือ นิ้วตีนทั้ง 4 มีแผ่นพังผืดขึงติดต่อกัน เรียกว่า "Totipalmate foot" และลำคอเปลือยเปล่าหย่อนยานเป็นถุงหนัง ซึ่งเรียกว่า "Gular pouch" มีไว้สำหรับล่าหาอาหารและเก็บอาหาร

เป็นนกที่พบกระจายพันธุ์ไปในทุกภูมิภาค ทุกทวีปทั่วโลก ยกเว้นเฉพาะทางเหนือของประเทศแคนาดาและทางเหนือของทวีปเอเชียซึ่งมีอากาศหนาวเย็น, เกาะต่าง ๆ บางแห่งในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลาง และทวีปแอนตาร์กติกาซึ่งมีอากาศหนาวเย็น

เป็นนกที่หากินและอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำเนื่องจากหากินสัตว์น้ำประเภทต่าง ๆ เช่น ปลา, กุ้ง, ปู หรือสัตว์อื่น ๆ ขนาดเล็ก กินเป็นอาหาร เช่น บึง, หนอง, คลอง, ชายทะเล หรือเกาะกลางทะเล ว่ายน้ำได้เก่งและดำนำได้ดี

แบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้ 5 วงศ์ (ข้อมูลบางแห่งจัดให้มี 6 วงศ์) ซึ่งวงศ์ที่มีจำนวนสมาชิกที่สุดคือ Phalacrocoracidae หรือนกกาน้ำ ที่มีจำนวนชนิดมากถึง 38-39 ชนิด นับว่ามีมากกว่าครึ่งของสมาชิกในอันดับนี้ รองลงไปคือ Sulidae หรือนกบูบบี ที่มี 9 ชนิด แต่อย่างไรก็ตาม ข้อมูลบางแหล่งจะจัดให้วงศ์ในอันดับนี้ มีอันดับของตัวเองแตกต่างกันออกไป

อ้างอิง
-------

1. 1 2   A Phylogenomic Study of Birds Reveals Their Evolutionary History. Shannon J. Hackett, *et al. Science 320*, 1763 (2008).
2. 1 2  จาก itis.gov
3. 1 2  "นกกาน้ำ (1) กายสัณฐานวิทยา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-20. สืบค้นเมื่อ 2012-11-10.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อันดับนกกระทุง**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Pelecaniformes***

* Tree of Life: Pelecaniformes (อังกฤษ) เก็บถาวร 2014-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**โปรแกรมขับอุปกรณ์** (อังกฤษ: device driver) คือโปรแกรมที่กำกับและควบคุมการทำงานต่าง ๆ ของอุปกรณ์รอบข้างที่เชื่อมต่อกับเครื่องคอมพิวเตอร์ และทำหน้าที่เป็นส่วนต่อประสานระหว่างซอฟต์แวร์กับฮาร์ดแวร์ เสมือนเป็นตัวกลางที่ช่วยให้ระบบปฏิบัติการรวมถึงโปรแกรมประยุกต์สามารถติดต่อกับอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น เมาส์ แป้นพิมพ์ ฯลฯ เพื่อให้ทำงานได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม

โปรแกรมขับอุปกรณ์เป็นสิ่งจำเป็นในการนำอุปกรณ์มาใช้ร่วมกับคอมพิวเตอร์ หมายความว่าหากต้องการใช้งานอุปกรณ์กับคอมพิวเตอร์ ก็จะต้องติดตั้งโปรแกรมขับอุปกรณ์ลงเครื่องก่อนจึงจะใช้งานอุปกรณ์ได้ หากไม่ติดตั้ง คอมพิวเตอร์ก็จะไม่รู้จักอุปกรณ์นั้น ก็จะไม่สามารถใช้งานอุปกรณ์ได้

โปรแกรมขับอุปกรณ์ติดต่อกับอุปกรณ์ผ่านทางบัสหรือระบบการติดต่อในส่วนที่อุปกรณ์เชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์อยู่ เมื่อมีโปรแกรมประยุกต์ทำการเรียกรูทีนภายในโปรแกรมขับอุปกรณ์ โปรแกรมขับอุปกรณ์ก็จะส่งคำสั่งไปยังอุปกรณ์นั้น จากนั้นเมื่ออุปกรณ์ส่งข้อมูลกลับมายังโปรแกรมขับแล้ว โปรแกรมขับก็จะทำการเรียกรูทีนภายในโปรแกรมประยุกต์ที่ทำการเรียกใช้ต่อไป

โปรแกรมขับอุปกรณ์สำหรับฮาร์ดแวร์แต่ละชนิด รวมทั้งระบบปฏิบัติการแต่ละระบบจะแตกต่างกันไป ซึ่งมักทำหน้าที่จัดการกับสัญญาณขัดจังหวะสำหรับส่วนต่อประสานกับฮาร์ดแวร์ (hardware interface) ที่ขึ้นกับเวลาแบบอะซิงโครนัส (asynchronous time-dependent) เมื่อจำเป็น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "What is all device driver?". *WhatIs.com*. TechTarget. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 February 2021.
2. ↑  EMC Education Services (2010). *Information Storage and Management: Storing, Managing, and Protecting Digital Information*. John Wiley & Sons. ISBN 9780470618332. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-13.
**วัดอรัญญิการาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามง่าม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 39 ไร่ 73 ตารางวา มีเนื้อที่ธรณีสงฆ์ 39 ไร่ 39 ตารางวา

วัดอรัญญิการาม หรือเดิมชื่อ **วัดสามง่าม** สร้างขึ้นโดยหลวงพ่อแดงร่วมกับชาวบ้านสมัยนั้น หลวงพ่อแดงนี้เป็นลุงของหลวงพ่อเต๋ คงทอง เดิมท่านเป็นพระบวชที่วัดกาหลง จังหวัดสมุทรสาคร ได้เอาหลวงพ่อเต๋ ขณะนั้นเป็นเด็กไปอยู่ด้วย แล้วมาสร้างวัดที่บริเวณวัดดอนตูมในปัจจุบัน ซึ่งเป็นเมืองร้างเก่าแก่สมัยโบราณ แต่เมื่อสร้างวัดได้ 3 ปี ประสบอุปสรรคมาก เนื่องจากอยู่ห่างไกลชุมชนและชาวบ้านไปมาไม่สะดวก ท่านจึงออกมาสร้างวัดขึ้นใหม่ที่บริเวณบ้านสามง่าม อันเป็นที่ตั้งวัดในปัจจุบัน บริเวณนี้เรียกสามง่านเพราะเดิมเป็นที่ตั้งโรงหีบอ้อยของเจ๊กไป๋ มีคลองแจงงามและคลองทุ่งรางทอง มาเชื่อมติดต่อกันเป็น 3 ง่าม แต่เมื่อโรงหีบอ้อยของเจ๊กไป๋ถูกโจรปล้นและเจ๊กไป๋ถูกโจรฆ่าตาย ที่ดินได้ร้างขาดคนดูแลลูกสาวเจ๊กไป๋จึงยกที่ดินให้แก่หลวงพ่อแดง เพื่อทำการสร้างวัด โดยได้สร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2451 ในชื่อ "วัดอรัญญิการาม" ต่อมา พ.ศ. 2453 หลวงพ่อแดงได้จัดงานผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตโบสถ์หลังแรกขึ้น

วัดมีเกจิอาจารย์คือ หลวงพ่อแย้ม ฐายุตโต ท่านมีวิชาอาคมที่เลื่องลือ โด่งดังไปทั่วทุกสารทิศทั้งในและต่างประเทศ ท่านได้รับการยอมรับยกย่อง เกียรติคุณด้านวัตถุมงคลที่ศักดิ์สิทธิ์ เช่น ตะกรุดหน้าผากเสือ ตะกรุดโทน เบี้ยแก้ และที่โด่งดังมากคือ กุมารทอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอรัญญิการาม (วัดสามง่าม)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดอรัญญิการาม (สามง่าม)". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-10. สืบค้นเมื่อ 2021-06-10.
***พี่น้องตระกูลอึด*** (จีน: 拳擊; อังกฤษ: *Duel of Fists*) ภาพยนตร์ฮ่องกงแนวแอคชันจากชอว์บราเดอร์สออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2514 นำแสดงโดย ตี้หลุง และ เดวิด เจียง

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เข้ามาถ่ายทำในประเทศไทยเกือบทั้งเรื่องนอกจากนี้ยังมีนักแสดงไทยเพียงหนึ่งเดียวที่ได้ร่วมแสดงคือ ภาวนา ชนะจิต อดีตนางเอกเจ้าของฉายา "ไข่มุกแห่งเอเชีย" ผู้มีชื่อภาษาจีนว่า "Lau Lan Ying" หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ฮ่องกงและภาพยนตร์ร่วมทุนไทย-ฮ่องกงอีกหลายเรื่องหลังจากนั้น

ปีต่อมาคือปี พ.ศ. 2515 ทางจางเชอะได้สร้างภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องนี้ออกมาโดยใช้ชื่อว่า *ไอ้หนุ่มคอนกรีต* (The Angry Guest - 1972)

เรื่องย่อ
---------

เรื่องราวของ "ฟ่านเคอะ" วิศวกรหนุ่มชาวฮ่องกง (เดวิด เจียง) ที่ต้องเดินทางมายังประเทศไทยตามคำสั่งเสียของพ่อเพื่อมาตามหาพี่ชายต่างแม่คือ "เลิศ" หรือ "ว่านลี่" (ตี้หลุง) ที่หายสาบสูญซึ่งมีรอยสักรูปสมอเรือและนกพิราบเมื่อมาถึงเมืองไทยเขาได้พบรักกับหญิงสาวชาวไทย (ภาวนา ชนะจิต) ที่ได้นำเขาเข้าสู่โลกของมวยไทยจนได้รู้ความจริงว่าพี่ชายของเขาเป็นนักมวยไทยทั้งสองจึงต้องร่วมมือกันปราบผู้มีอิทธิพลในวงการมวยไทย

นักแสดง
-------

* ตี้หลุง
* เดวิด เจียง
* ภาวนา ชนะจิต

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Review at KungFuCinema.com
* Review at LoveHKfilm.com
* *Duel of Fists* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *Duel of Fists* ที่ออลมูวี
**วัดพลับ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะจะ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523

ประวัติ
-------

วัดพลับเป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อว่า **วัดพลับสุวรรณพิมพราราม** ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดสุวรรณติมพรุธาราม** มีความหมายว่า "วัดพลับทอง" และท้ายสุดเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพลับ"

เมื่อ พ.ศ. 2310 ครั้นกรุงศรีอยุธยาล่มสลาย สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชซึ่งตีฝ่าวงล้อมข้าศึกมาตั้งทัพที่ภาคตะวันออก พระองค์ทรงใช้วัดพลับเป็นที่พักทัพและจัดเตรียมกองทัพก่อนเข้าตีเมืองจันทบุรี ทั้งยังทรงประกอบพิธีบำรุงขวัญทหาร สร้างพระยอดธงแจกจ่าย และนำน้ำในบ่อน้ำมาทำน้ำพระพุทธมนต์ประพรมเหล่าทหารหาญ โดยกระทำพิธีปลุกเสกในอุโบสถหลังเก่า ภายหลังเมื่อพระองค์กอบกู้กรุงศรีอยุธยากลับคืนมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พระองค์พร้อมด้วยแม่ทัพนายกองได้เสด็จกลับมาบูรณะวัดพลับอีกครั้ง และได้นำพระยอดธงที่เหลือจากการแจกจ่ายทหารในครั้งนั้นเข้าบรรจุในพระเจดีย์กลางน้ำถวายเป็นพุทธบูชา

วัดพลับยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียน 2 โรงเรียน คือ โรงเรียนบากะจะ โรงเรียนประถมศึกษาวัดพลับจันทบุรชีบาอุทิศ และศูนย์เด็กเล็กก่อนเกณฑ์ของวัดอีก 1 ศูนย์ และเมื่อ พ.ศ. 2543 กรมการศาสนาได้ประกาศให้วัดพลับเป็นอุทยานการศึกษาในวัด

อาคารและเสนาสนะ
---------------

อุโบสถหลังเก่าได้รับการปฏิสังขรณ์หลายครั้ง มีหน้าบันเป็นลวดลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ หลังคาตกแต่งด้วยเครื่องลำยองปูนปั้น เคยเป็นสถานที่ปลุกเสกมุรธาภิเษกในพระพิธีพระบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรีทุกพระองค์ สร้างใหม่ พ.ศ. 2506 ปฏิสังขรณ์ พ.ศ. 2533 ด้านหลังพระประธานภายในพระอุโบสถ มีพระพุทธรูปเก่าแก่ที่เชื่อว่าสร้างตั้งแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

เจดีย์ทรงระฆังตั้งอยู่กลางน้ำ ศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลางสูงประมาณ 7 เมตร ตัวองค์ระฆังก่ออิฐถือปูนธรรมดา ไม่ประดับกระเบื้องมีฐานประทักษิณ โดยรอบ 4 ด้าน กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์ แล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 หอไม้ทรงไทยสร้างอยู่กลางสระน้ำ หลังคา 2 ชั้นทรงจั่วโครงสร้างไม้ตกแต่งด้วยเครื่องลำยอง มีระเบียงรอบหอเสารองรับหลังคาเป็นเสาเดิมยังเห็นร่องรอยการตกแต่งด้วยลายรดน้ำลงรักปิดทอง กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์แล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 

พระปรางค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2441 เป็นศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ สูง 20 เมตร องค์พระปรางค์ตั้งอยู่บนฐานประทักษิณ 2 ชั้น มีบันไดมีมุขยื่นทั้ง 4 ด้านโดยรอบ ส่วนยอดของพระปรางค์ มีการซ้อนชั้น องค์พระปรางค์เล็กมีชั้นฐานเชิงบาตรรองรับประดับซุ้มด้วยรูปปั้นเศียรช้างทั้ง 4 ทิศ และส่วนยอดสุดตกแต่งด้วยยอดปรางค์ประดับด้วยตรีศูล ได้รับการบูรณะเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550

วิหารไม้รูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส ส่วนยอดของหลังคาเป็นทรงจัตุรมุข มีเจดีย์ขนาดเล็กประดับบนยอดจัตุรมุขมีเครื่องลำยองที่ทำด้วยไม้ แกะสลัก สวยงามตกแต่งจตุรมุขและบริเวณช่องลมทั้ง 4 ด้านประดับด้วยการแกะสลักลวดลายไม้ฉลุที่งดงาม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางบำเพ็ญทุกรกิริยา กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์วิหารไม้แห่งนี้เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 นอกจากนั้นวัดยังมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์และอนุสรณ์สถานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "9 ของดี "วัดพลับ" เมืองจันท์ วัดสำคัญสมัยพระเจ้าตาก". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "วัดพลับ บางกะจะ". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-28. สืบค้นเมื่อ 2021-04-28.
3. ↑  "วัดพลับ บางกะจะ". ระบบฐานข้อมูลท้องถิ่นจังหวัดจันทบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-28. สืบค้นเมื่อ 2021-04-28.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพลับ**
**สฤษฏ์ อึ้งอภินันท์** เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา 1 สมัย ในปี 2538 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย 3 สมัย (2544, 2548, 2550)

ประวัติ
-------

สฤษฏ์ อึ้งอภินันท์ เกิอเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 จบการศึกษาบริหารธุรกิจบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ

การทำงาน
--------

สฤษฏ์ อึ้งอภินันท์ เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยาครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาในปี 2539 ไม่ได้รับเลือกตั้ง หลังจากนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง พ.ศ. 2539

ภายหลังเขาย้ายมาร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 เอาชนะ ฉัฐวัสส์ มุตตามระ อดีต ส.ส.ชาติไทย และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาชน ได้รับเลือกตั้งยกทีม 3 คน คือ สามารถ แก้วมีชัย สฤษฎ์ อึ้งอภินันท์ และสุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์

ในปี 2555 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 แข่งขันกับ สลักจฤฎดิ์ ติยะไพรัช ภรรยายงยุทธ ติยะไพรัช โดยการสนับสนุนของสมาชิกกลุ่ม นปช.เชียงรายบางส่วน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

สฤษฏ์ อึ้งอภินันท์ เป็นสมาชิกในกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ในจังหวัดเชียงราย เคยให้การสนับสนุนกลุ่ม นปช.ใช้บ้านพักเป็นจุดรวมตัวก่อนเดินทางเข้ากรุงเทพมหานคร

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เสื้อแดงรุมด่า 7 ส.ส.เพื่อไทยเชียงรายหนุน "สฤษฎ์" ลงนายก อบจ.ชน "เมียยงยุทธ"
2. ↑  แดงยันหนุนเมียยงยุทธชิงนายอบจ.เชียงราย
3. ↑  แดงเชียงรายแยกสายเข้ากรุงร่วมชุมนุมใหญ่รอบสอง
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๐, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
**วัดทินกรนิมิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดทินกรนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2394 สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ได้ชำรุดทรุดโทรมจนกลายสภาพเป็นวัดร้าง เพราะทางวัดได้ขุดพบอิฐมอญฐานกำแพงแก้วรอบอุโบสถเก่า เป็นอิฐสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาพระองค์เจ้าทินกรได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นครั้งใหญ่เปรียบเสมือนได้สร้างขึ้นมาใหม่ ตั้งชื่อว่า **วัดบางด้วน** เนื่องจากบริเวณวัดเป็นคลองด้วนที่มาสิ้นสุดตรงบริเวณวัด แต่ชาวบ้านมักเรียกสถานที่ที่เป็นย่านว่า *บาง* จึงเรียกว่า "บางด้วน"

ต่อมาเมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตจังหวัดนนทบุรี เมื่อทอดพระเนตรสถานที่ตั้งวัดบางด้วนแล้ว ได้ทรงปรารภกับเจ้าคณะพระสังฆาธิการจังหวัดนนทบุรีในสมัยนั้นว่า ชื่อวัดบางด้วนไม่ตรงกับสภาพความเป็นจริง ควรจะใช้ชื่อว่า **วัดคลองด้วน** จึงได้เปลี่ยนชื่อมาชื่อนี้ ต่อมาในสมัยพระเทพเมธี (บุนนาค ชินว้โส ป.ธ.๙) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิเมธี เป็นเจ้าอาวาสวัด ได้เสนอเปลี่ยนชื่อว่ามาเป็น "วัดทินกรนิมิต" เพราะเห็นว่าพระองค์เจ้าทินกรเป็นผู้ทรงสร้าง ในครั้งที่ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมาวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร ชื่อวัด *ทินกรนิมิต* มีความหมายดังนี้ *ทินกร* มาจากพระนามของพระองค์เจ้าทินกร ส่วน *นิมิต* หรือ *เนรมิต* ซึ่งแปลว่า "สร้าง" เมื่อรวมกันแล้วจึงแปลว่า "วัดที่พระองค์เจ้าทินกรทรงสร้าง'" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีนามว่า *หลวงพ่อเพชร* ศาลาการเปรียญมีพระประธานเป็นพระพุทธชินราชจำลอง อุโบสถหลังเก่าภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและพระพุทธรูปปูนปั้น สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2020-10-12.
2. ↑  "วัดทินกรนิมิต". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดทินกรนิมิต". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**วัดพระปรางค์มุนี** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลม่วงหมู่ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี สาเหตุที่ชื่อวัดพระปรางค์มุนีเพราะมีพระปรางค์องค์ใหญ่สีทองโดดเด่น

คาดว่าวัดสร้างขึ้นสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย วัดเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีสิ่งสำคัญ เช่น พระปรางค์สี่เหลี่ยมสูงเด่น วิหารหลวงพ่อเย็น พระพุทธรูปปูนปั้นศักดิ์สิทธิ์สมัยอยุธยา หลวงพ่อขาวและหลวงพ่อนาก ซึ่งเล่ากันว่า พระประธานที่ประดิษฐานภายในพระอุโบสถสีทองอร่ามนามว่า พระภูเขาทอง หลวงพ่อใหญ่ชัยมงคล หรือ พระพุทธนิมิตพิชิตมารมหาจักรพรรดิ์ ประดิษฐานบนศาลาการเปรียญ บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์และต้นนารีผลจำลอง ซึ่งอยู่ใกล้กับศาลเจ้าแม่ตะเคียนทอง และด้านหลังวิหารยังมีต้นศรีมหาโพธิ์ ซึ่งบริเวณโคนต้นมีพระผุด ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นฝีมือชาวลาว ชื่อ นายเพ็ง วาดเมื่อ พ.ศ. 2462 เป็นภาพแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับนรก สวรรค์ บริเวณศาลาวัดมีนารีผล 2 ผล ที่ได้มาจากหลวงพ่อตุ๊ อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางทุ่ง จังหวัดลพบุรี เคยมีการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์นารีผลเมื่อปี พ.ศ. 2539 ทั้งการเอ็กซเรย์ ที่ไม่พบกระดูก เส้นขนบริเวณหน้าผากของมักกะลีผลงอกยาวขึ้น แต่ยังไม่ได้ข้อสรุปว่าเป็นพืชหรือสิ่งมีชีวิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระปรางมุนี". *สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดสิงห์บุรี*.
2. ↑  "วัดพระปรางค์มุนี". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.
3. ↑  "วัดพระปรางค์มุนี". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "สิ่งที่อยากรู้..แต่ไม่เคยรู้ชัดๆ ...สิ่งนี้คืออะไร!! ตามไปดู "มักกะลีผล" วัดพระปรางค์มุนี ความเร้นลับที่ยังเป็นปริศนา?!". *ทีนิวส์*. 20 สิงหาคม 2560.