recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
British journalist

**ซาราห์ เรนส์เฟิร์ด** (อังกฤษ: Sarah Rainsford) เป็นนักข่าวและผู้สื่อข่าวต่างประเทศของบีบีซีนิวส์ประจำภาคพื้นประเทศรัสเซีย และมีประสบการณ์รายงานข่าวให้กับบีบีซีจากสเปน, ตุรกี, คิวบา, อัฟกานิสถาน และ อิรัก เธอทำงานให้กับบีบีซีตั้งแต่ปี 1999

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
-----------------------

เรนส์เฟิร์ดเข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาในบริทิชมิดแลนดส์ จบการศึกษาด้านภาษาศาสตร์ เชี่ยวชาญเฉพาะภาษาฝรั่งเศสกับภาษารัสเซีย จากวิทยาลัยฟิตซ์วิลเลียม มหาสิทยาลัยเคมบริดจ์ และระหว่างศึกษาเคยอาศัยที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กอยู่หนึ่งปี

ถูกขับจากรัสเซีย
----------------

เรนส์เฟิร์ดได้รับแจ้งจากรัฐบาลรัสเซียในช่วงกลางเดือนสิงหาคม 2021 ว่าเธอไม่สามารถต่อวีซาของเธอได้ ซึ่งหมายความว่าเธอจะถูกขับออกจากประเทศ ทั้งหมดเป็นการตอบโต้ต่อสหราชอาณาจักรจากการรายงานข่าวเกี่ยวกับรัสเซียของเธอ

ทิม เดวี ผู้อำนวยการใหญ่ของบีบีซีระบุว่า "การขับซาราห์ เรนส์เฟิร์ดออกจากประเทศ[รัสเซีย]เป็นการโจมตีเสรีภาพสื่อโดยตรง ซึ่งเราของประณามการกระทำนี้อย่างเปิดเผย ซาราห์เป็นนักข่าวที่พิเศษและไม่เกรงกลัวภัยใด ๆ เธอสามารถพูดภาษารัสเซียได้อย่างคล่องแคล่วและให้ข้อมูลรายงานที่มีรายงะเอียดจากรัสเซียและอดีตสหภาพโซเวียต [...] เราขอเรียกร้องมห้ทาวการรัสเซียพิจารณาการตัดสินใจนี้ใหม่ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะยังคงรายงานข่าวจากรัสเซียโดยอิสระและไม่เอนเอียง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Sarah Rainsford". Oneworld Publications. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-15. สืบค้นเมื่อ 15 August 2021.
2. ↑  "Russia connection excites Sarah". Fitzwilliam College. 2019. สืบค้นเมื่อ 13 August 2021.
3. ↑  Parfitt, Tom (13 August 2021). "Sarah Rainsford: Russia to expel BBC correspondent". *The Times*. สืบค้นเมื่อ 13 August 2021.
4. ↑  Keating, Matt (15 January 2006). "How to be ... Sarah Rainsford". Guardian. สืบค้นเมื่อ 13 August 2021.
5. ↑  Osborn, Andrew (13 August 2021). "Russia tells BBC journalist to go home in row with Britain - state TV". Yahoo! News. Reuters. สืบค้นเมื่อ 13 August 2021.
6. ↑  Meyer, Henry (13 August 2021). "Russia to Expel BBC Reporter This Month Amid Simmering Tensions". Bloomberg. สืบค้นเมื่อ 13 August 2021.
7. ↑  "BBC condemns Russia's decision to not renew correspondent's visa". BBC. 14 August 2021. สืบค้นเมื่อ 15 August 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซาราห์ เรนส์เฟิร์ด**

* BBC podcast, The price of dissent in Belarus, 9 Aug 2021, 1:25-6;22
**วัดบางเตยใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน

วัดบางเตยในสร้างเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2450 เดิมชาวบ้านคลองโพได้จับจองที่ดินว่างเปล่าประมาณ 3 ไร่ และได้ตั้งวัดชื่อว่า **วัดโพธิ์** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางเตยใน" ให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้านที่ตั้งวัด การบูรณะพัฒนาวัดมีนายแทน ดอกละมุด ดำเนินการ นางกล้วยไม้ได้บริจาคเรือน 1 หลัง วัดบางเตยในได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้หลังคามุงกระเบื้อง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ ฌาปนสถาน และหอระฆัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแดง อุตฺตโม พ.ศ. 2485–2512
* พระอธิการจงกล ฐิดาโร พ.ศ. 2512–2514
* พระอธิการทองดี พ.ศ. 2514–2520
* พระอธิการสมาน ปนฺนฐาโร พ.ศ. 2520–2523
* พระเพี้ยน อินฺทญาโร พ.ศ. 2523–2525
* พระอธิการสงวน อมาวิโล พ.ศ. 2525–
* พระครูใบฎีกา บุญธรรม จิตฺตธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางเตยใน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 633. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**มาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น** เป็นบทในรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นที่ห้ามพฤติการณ์แห่งสงครามโดยรัฐ รัฐธรรมนูญดังกล่าวมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2490 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในข้อความนี้ รัฐสละสิทธิอธิปไตยในสงครามและห้ามการระงับข้อพิพาทระหว่างประเทศผ่านการใช้กำลัง มาตรานี้ยังแถลงว่า เพื่อบรรลุเป้าประสงค์เหล่านี้ จะไม่มีการธำรงกองทัพที่มีศักย์สงคราม แม้ญี่ปุ่นยังธำรงกองทัพโดยพฤตินัย คือ กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น

ข้อความในมาตรา
--------------

> 
> 1. โดยที่มีความมุ่งประสงค์อย่างแท้จริงในสันติภาพระหว่างชาติโดยมีความยุติธรรมและความสงบเรียบร้อยเป็นพื้นฐาน ชนชาวญี่ปุ่นยอมสละจากสงครามไปตลอดกาลนานโดยให้ถือเป็นสิทธิสูงสุดแห่งชาติ กับทั้งสละจากการคุกคามหรือการใช้กำลังเพื่อแก้ไขข้อพิพาทระหว่างชาติ
> 2. เพื่อบรรลุความมุ่งประสงค์ในวรรคก่อน จะไม่มีการธำรงไว้ซึ่งกองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ กับทั้งศักยภาพอื่น ๆ ในทางสงคราม ไม่มีการรับรองสิทธิในการเป็นพันธมิตรในสงคราม
> 
> 
>

การตีความใหม่ใน พ.ศ. 2557
-------------------------

ในเดือนกรกฎาคม 2557 รัฐบาลญี่ปุ่นอนุมัติการตีความใหม่ซึ่งรัฐธรรมนูญอันสละสิทธิ์สงคราม แม้มีความกังวลและความไม่เห็นด้วยจากประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งอนุญาตให้ใช้กำลังทหารเพื่อโจมตีประเทศอื่นและเข้าสู่สงคราม การใช้กำลังทหารเพื่อการนี้ถูกพิจารณาว่ามิชอบด้วยกฎหมายและเป็นอันตรายร้ายแรงต่อประชาธิปไตยของญี่ปุ่น เนื่องจากนายกรัฐมนตรีหลีกเลี่ยงกระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญซึ่งรัฐธรรมนูญกำหนด และทำให้มีการเปลี่ยนแปลงมูลวิวัติต่อความหมายของหลักการมูลฐานในรัฐธรรมนูญโดยคำสั่งของคณะรัฐมนตรี โดยปราศจากการอภิปรายหรือลงมติของสภาไดเอต (สภาผู้แทนราษฎร) และไม่ได้รับความเห็นชอบจากสาธารณะ
**ShopSpot** (ชอปสปอท) คือ ตลาดออนไลน์สำหรับการซื้อ-ขายของ สินค้าแฟชั่น โดยใช้งานผ่านเว็บไซต์ หรือแอปพลิเคชันในระบบ iOS หรือ Android ได้ 

ShopSpot เป็นสตาร์ตอัปของคนไทยที่ได้รับการกล่าวถึงในสื่อต่างประเทศ และในปี พ.ศ. 2556 ShopSpot ได้รับเงินสนับสนุน 628,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 20 ล้านบาท) จาก Jungle Ventures และ SingTel Innov8

ประวัติ
-------

ShopSpot เริ่มก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2012 ภายใต้การนำทีมโดย นัฏฐ์สกล เกียรติสุรนนท์ (ปอ) โดยเริ่มต้นจากการเข้าร่วมโครงการ AIS Startup Weekend โดยเป็นโครงการที่ให้ผู้สนใจและมีแนวคิดในการพัฒนาแอปพลิเคชัน เข้าไปนำเสนอแนวคิดของตัวเองให้คณะกรรมการบนโทรศัพท์มือถือ พัฒนาเพื่อเสนอแก่ผู้สนใจที่จะลงทุนและพัฒนาออกสู่ตลาดให้มาใช้งานได้จริง โดยทีม ShopSpot ได้รางวัลรองชนะเลิศในโครงการนี้ ซึ่งทำให้ทีม ShopSpot ได้สิทธิเข้าไปร่วมโครงการ JFDI-Innov8 Bootcamp ที่ประเทศสิงคโปร์

สำหรับโครงการ JFDI-Innov8 เป็นการรวม 12 Startup ทีมที่ผ่านการคัดเลือกจากประเทศต่างๆ มาพัฒนาสิ่งที่ได้รับการคัดเลือกต่อเพื่อให้เป็นรูปร่างและนำมาขายได้จริง โดยมีระยะเวลากำหนดในการพัฒนาและนำเสนอภายใน 100 วัน และในช่วงเวลาในระหว่างการพัฒนา อาจมีการพูดคุยและต้องนำเสนอผลงานให้กับ "นายทุน" ที่สนใจ รวมไปถึงผู้ที่สนใจในโครงการ อาทิ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ Startup ชื่อดังต่างๆ ที่ต้องการจะมาฟังแนวทางของสิ่งที่เราพัฒนาอยู่อีกด้วย ซึ่งจากเรื่องราวในบล็อกได้บอกว่ามี CEO ของทาง SingTel ได้เข้ามาฟังอีกด้วย

หลังจากเข้าร่วมโครงการ JFDI ShopSpot ก็ได้รับเงินทุนสนับสนุนจาก Jungle Ventures และ SingTel Innov8 เป็นมูลค่า 628,000 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อปี 2013

รูปแบบการใช้งาน
---------------

ShopSpot เน้นร้านค้าประเภท สินค้าแฟชั่น ไม่ว่าจะเป็นร้านขายเสื้อผ้า Facebook, Instagram, e-commerce ในที่ต่างๆ เข้ามาอยู่ในที่เดียวกัน ผู้ใช้สามารถเลือกชอปปิ้งสินค้าจากร้านค้าที่­ชื่นชอบได้หลากหลาย และหากสนใจสินค้าชิ้นใด ก็สามารถกด Like, Save, Comment หรือส่ง Message หาเจ้าของร้านได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  แนะนำ Startup ฝีมือคนไทย 100% "ShopSpot"
2. 1 2  TechCrunch, Thai Mobile Shopping App ShopSpot Adds Brands, Gets $628,000

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ ShopSpotApp.com อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2014-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ShopSpot ที่เฟซบุ๊ก
**ผามออีแดง** ตั้งอยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาพระวิหาร ตำบลเสาธงชัย อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ อยู่บริเวณใกล้เคียงกับทางเดินขึ้นปราสาทเขาพระวิหาร เป็นหน้าผาสูงชันกั้นเขตแดนประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา ตลอดแนวผามออีแดงมีระยะประมาณ 300 เมตร เป็นจุดชมวิวที่มองเห็นทัศนียภาพของแผ่นดินประเทศกัมพูชาที่อยู่ต่ำลงไปอย่างเป็นมุมกว้าง มีฝูงค้างคาวในยามพระอาทิตย์ตกดิน บริเวณใกล้เคียงมีเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ชมโบราณสถานสถูปคู่รูปทรงสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ ส่วนบนกลมข้างในเป็นโพรง สำหรับบรรจุสิ่งของสร้างด้วยหินทรายแดง ขนาดกว้าง 1.93 เมตร ยาว 4.2 เมตร ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์

ผามออีแดง

ภาพสลักนูนต่ำ
-------------

บริเวณผามออีแดง มีภาพแกะสลักนูนต่ำเป็นภาพคน 3 คน ในเครื่องแต่งกายแบบชาวกัมพูชา สร้างขึ้นก่อนปราสาทเขาพระวิหาร ราวกลางศตวรรษที่ 11 อายุประมาณ 1,500 ปี มีโบราณวัตถุ (พระพุทธรูปนาคปรก) บริเวณจุดสูงสุดของผามออีแดงสามารถมองเห็นทัศนียภาพของปราสาทเขาพระวิหารได้อย่างชัดเจน

ธงชาติไทย
---------

ผามออีแดง เป็นที่ตั้งของเสาธงชาติไทย ซึ่งเดิมเป็นเสาธงที่ตั้งอยู่บริเวณปราสาทเขาพระวิหาร กระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2505 ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศได้มีคำพิพากษาว่าปราสาทเขาพระวิหารตั้งอยู่ในอาณาเขตภายใต้อธิปไตยของกัมพูชา และประเทศไทยมีพันธะที่จะต้องถอนกำลังทหารหรือตำรวจออกจากปราสาทพระวิหาร ทำให้ประเทศไทย ต้องถอนกำลังทหารและธงชาติไทย ที่ตั้งอยู่บริเวณดังกล่าว

การถอนธงชาติไทยในครั้งนั้น ประเทศไทยถอนเสาธงออกมาจากพื้นที่ดังกล่าว โดยไม่ได้ลดธงลงจากยอดเสาแต่อย่างใด

การเข้าชม
---------

ผามออีแดง มีเส้นทางรถยนต์เข้าถึง เป็นสถานที่รองรับนักท่องเที่ยวในทุกฤดูกาล มีเจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกในการนำเที่ยว นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 ได้มีการปิดไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้าไปในพื้นที่ดังกล่าว กระทั่งในปี พ.ศ. 2553 จังหวัดศรีสะเกษ ได้ร้องขอให้มีการอนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าไปในพื้นที่อีกครั้งหนึ่ง โดยผามออีแดง เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ทุกวัน ตั้งแต่เวลา 05.00-16.30 น.

สถานที่ใกล้เคียง
----------------

* ปราสาทโดนตวล
* ปราสาทพระวิหาร

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ผามออีแดง เก็บถาวร 2010-07-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ผามออีแดง

พิกัดภูมิศาสตร์: 14°23′43″N 104°41′01″E﻿ / ﻿14.3952773°N 104.6836138°E﻿ / 14.3952773; 104.6836138

| * ด
* ค
* ก
พรมแดน ด่านพรมแดน และจุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา |
| --- |
| พรมแดนธรรมชาติ | 
* สามเหลี่ยมมรกต
* ผามออีแดง
* ปราสาทตาเมือนธม
* ตลาดชายแดนบ้านคลองลึก
* สถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก
* ~~ที่หยุดรถไฟไทย~~

 | ธงชาติไทยธงชาติกัมพูชา |
| ด่านพรมแดนถาวร | 
* ช่องสะงำ
* ช่องจอม
* บ้านเขาดิน
* บ้านคลองลึก
* บ้านแหลม
* บ้านผักกาด
* บ้านหาดเล็ก

 |
| จุดผ่อนปรน | 
* ช่องอานม้า
* บ้านตาพระยา
* บ้านหนองปรือ
* บ้านซับตารี
* บ้านบึงชนังล่าง
* บ้านสวนส้ม
* บ้านหมื่นด่าน
* บ้านมะม่วง
* ช่องทางขึ้นเขาพระวิหาร
* ช่องสายตะกู

 |
| อื่น ๆ | 
* สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (อรัญประเทศ–ปอยเปต)
* สะพานมิตรภาพไทย–กัมพูชา (บ้านหนองเอี่ยน–สตึงบท)

 |
| ชายแดนไทย–กัมพูชา |
**วัดบำรุงรื่น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสามประเวศ เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 78 ตารางวา ทางทิศตะวันออกติดต่อกับโรงเรียนบำรุงรื่น ทางทิศตะวันตกติดต่อกับคลองสามประเวศน์

วัดบำรุงรื่นตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ชาวบ้านมักเรียกว่า **วัดคลองสาม** ตามสภาพภูมิประเทศที่ตั้งวัด สร้างโดยนายโหน๊ด นางขาว มั่นสติ อุทิศที่ดินให้สร้างวัด ซึ่งมีนายรื่นกับประชาชนได้ร่วมกันสร้าง ครั้นแล้วได้ขนานนามว่า **วัดราษฎร์บำรุงรื่น** ต่อมาเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดบำรุงรื่น" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2434 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2493 วัดยังให้โรงเรียนตั้งอยู่ในที่ดินของวัด

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มติดคลองสามประเวศน์ ล้อมรอบวัดเป็นหมู่บ้านจัดสรร อาคารเสนาสนะมี อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารทรงโบราณ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติและปางสมาธิ กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ 2 หลังคู่ และเจดีย์ 1 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์เปิ้น พ.ศ. 2414–2431
* พระอาจารย์พิศ พ.ศ. 2431–2433
* พระครูสมุห์หวัง พ.ศ. 2433–2451
* พระอาจารย์โลด พ.ศ. 2451–2489
* พระอธิการชิต พ.ศ. 2489–2501
* พระอาจารย์คล้าย พ.ศ. 2501–2505
* พระครูอนุกูลสารกิจ (ประยูร) พ.ศ. 2505–2561
* พระมหาบุญมา มหาปุญฺโญ ป.ธ.3 พ.ศ. 2561– (รักษาการแทนเจ้าอาวาส)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-15.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 162. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดบางโรง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกงในตำบลบางโรง อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือพระครูกิตติสุทธิคุณปัญญา (ปัญญา ฐิตธมฺโม)

วัดบางโรงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2524 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระเจ้าตากสินได้รวบรวมไพร่พลเพื่อไปตีเมืองจันทบุรี และได้หยุดพักไพร่พลบริเวณริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง และได้สร้างค่ายที่พักชั่วคราวพร้อมกับสร้างโรงม้าศึก ช้างศึก และเมื่อถึงเวลาเคลื่อนกองทัพ กำลังพล ล่องไปตามแม่น้ำบางปะกง เพื่อไปยึดเมืองจันทบุรี ส่วนโรงม้าศึก ช้างศึกได้ปล่อยทิ้งรกร้าง ชาวบ้านในสมัยนั้นจึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า *หมู่บ้านบางโรง* ภายหลังได้สร้างวัดประจำชุมชนใช้ชื่อว่า "วัดบางโรง" เพื่อเป็นการระลึกถึงความปรีชาสามารถของพระเจ้าตากสิน ในที่ดินของวัดยังให้ราชการตั้งโรงเรียนคือโรงเรียนวัดบางโรง

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดได้แก่พระราหู พ่อปู่พญานาคราช หลวงพ่อชัยชนะ ทันใจ มีเจดีย์แบบพุทธคยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางโรง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดบางโรง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดบางโรง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดบางเตยนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา

วัดบางเตยนอกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2368 โดยมีชาวมอญได้อพยพมาจากพม่าได้สร้างขึ้น ชาวบ้านเรียกนามว่า **วัดปากคลอง** เพราะวัดตั้งอยู่ปากคลอง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2519 ด้านการศึกษาได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในเนื้อที่ประมาณ 300 ตารางวา ชื่อ โรงเรียนวัดบางเตยนอก

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ เจดีย์ทรงมอญ 1 องค์ อยู่หน้าวัดริมแม่น้ำ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปองค์โต หลวงพ่อโตประทานพร และพระนอน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ว่าน
* พระอาจารย์เกราะ
* พระอธิการทองก้อน
* พระครูประทุมศีลโศภณ
* พระครูโสภณศาสนคุณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 632–633. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "สุขใจล่องเรือไหว้พระ สัมผัสวิถีไทย-มอญ ที่อ.สามโคก จ.ปทุมธานี". ผู้จัดการออนไลน์. 29 มิถุนายน 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดบางใบไม้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางใบไม้ อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี บริเวณวัดยังมีตลาดน้ำชื่อ ตลาดน้ำบางใบไม้ประชารัฐ เปิดทุกวันอาทิตย์

วัดบางใบไม้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2325 เดิมมี 2 วัด คือ วัดนอกและวัดใน ใช้ชื่อว่า **วัดบางจาก** ต่อมา ร.ศ. 116 หรือ พ.ศ. 2433 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางใบไม้" ผู้ตั้งชื่อนี้คือ นายกลิ่น น้ำเพชร ผู้ใหญ่บ้านคนแรกและได้เป็นกำนันคนแรก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510

วัดบางใบไม้มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อข้าวสุข* สร้างราว พ.ศ. 2433–2446 ในช่วงใกล้เสร็จสิ้นโรคอหิวาตกโรคระบาด หลวงพ่อขำเจ้าอาวาสวัดบางใบไม้ในขณะนั้นจึงได้สร้างพระพุทธรูปปางสมาธิองค์นี้ขึ้นมา เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจให้ชาวบ้านไม่กลัวภูตผีและปิศาจ จากนั้นมีการต่อเติมหลวงพ่อองค์เดิมและใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และมีการหล่อทองแดงหุ้มองค์หลวงพ่อข้าวสุกในปางสมาธิเพื่อกันมดกันแมลงที่มากัดกิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางใบไม้". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-16. สืบค้นเมื่อ 2021-08-16.
2. ↑  "ประวัติวัดบางใบไม้". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุราษฎร์ธานี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-16. สืบค้นเมื่อ 2021-08-16.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางใบไม้**
**วัดบางโพธิ์ใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาในคลองบางโพธิ์เหนือห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาประมาณ 400 เมตร ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี

วัดบางโพธิ์ในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เดิมชื่อว่า **วัดบางโพสุวรรณาราม** ต่อมาในสมัยพระพิมลธรรม วัดมหาธาตุ ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลอยุธยา ได้ออกตรวจคณะสงฆ์จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดบางโพสุวรรณารามเป็น "วัดบางโพธิ์ใน" มาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ เมื่อราวปีพ.ศ. 2478 ผู้ริเริ่มสร้างวัดนี้ได้รับคำบอกเล่าจากผู้ใหญ่ได้เล่าลือกันมาว่าพวกชาวรามัญที่ได้อพยพมาจากเมืองมอญได้ร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อบำเพ็ญกุศลและประกอบศาสนกิจของตนที่จะพึงมีแต่จะสร้างขึ้นเมื่อปีศักราชไหนและได้รับพระราชทานเมื่อใดไม่มีใครทราบได้

วัดบางโพธิ์ในเป็นวัดมอญ มีการจัดงานประเพณีมอญ เช่น ประเพณีการแข่งขันลูกหนู หรือภาษามอญจะเรียกว่า "ฮะตะน๊อย" แปลว่า "หางหนู" มีการแข่งขันเฉพาะในงานศพพระมอญเท่านั้น วัดบางโพธิ์ในจัดขึ้นติดต่อมาเป็นเวลาเกือบ 30 ปี แล้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระทองหลาง พ.ศ. 2390–2401
* พระอธิการระแหง พ.ศ. 2401–2418
* พระอธิการเนิ่น พ.ศ. 2418–2458
* พระอธิการมั่น พ.ศ. 2458–2468
* พระอธิการอินทร์ พ.ศ. 2468–2478
* พระอธิการอ่อน พ.ศ. 2482–2493
* พระครูปทุมคณารักษ์ (พร) พ.ศ. 2493–2537
* พระครูโพธิธรรมโกศล (ปทุม สิริธมฺโม) พ.ศ. 2538

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางโพธิ์ใน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "เหรียญ พระครูปทุมคณารักษ์ วัดบางโพธิ์ใน .....บล็อกกษาปณ์".
3. ↑  "๑๖ เม.ย. วัดบางโพธิ์ใน จัดประเพณีแข่งขันจุดลูกหนู". คมชัดลึก.
สำหรับสัตว์ประหลาดในเทพปกรณัมกรีก ดูที่ ไซเรน

**ไซเรน** (อังกฤษ: Sirens) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกซาลาแมนเดอร์วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Sirenidae จัดอยู่ในอันดับย่อย Sirenoidea

ไซเรน มีความแตกต่างจากซาลาแมนเดอร์จำพวกอื่น ๆ พอสมควร เนื่องจากมีลำตัวเรียวยาวคล้ายปลาไหลหรือเขียดงู ไม่มีขาคู่หลังและกระดูกเชิงกราน ขาคู่หน้าเล็กมากและนิ้วเท้าลดจำนวนลง ปากเป็นจะงอยแข็ง เมื่อเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ยังคงรูปโครงสร้างของระยะวัยอ่อนไว้หลายประการ เช่น ไม่มีเปลือกตา, มีเหงือก, มีช่องเปิดเหงือก 1 คู่ หรือ 3 ช่อง, ไม่มีฟัน, ไม่มีกระดูกแมคซิลลา หรือมีขนาดเล็กมาก รวมทั้งลักษณะโครงสร้างของผิวหนัง

มีความยาวของลำตัวประมาณ 10–90 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา เช่น บึง, ทะเลสาบ หรือแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไม่แรง และมีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น กินอาหารจำพวกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก เช่น กุ้ง, ปู, แมลงน้ำ, หนอนแดง, ไส้เดือนน้ำ เป็นต้น โดยกินด้วยการดูด ในช่วงฤดูแล้งจะฝังตัวอยู่ใต้โคลน โดยสร้างปลอกหุ้มตัวคล้ายดักแด้ของแมลง การปฏิสนธิของไซเรน เกิดขึ้นภายนอกตัว และไม่พบมีพฤติกรรมเกี้ยวพาราสี และไม่มีต่อมโคลเอคัลซึ่งเป็นต่อมที่ตัวผู้ของซาลาแมนเดอร์จำพวกอื่นใช้สร้างสเปอร์มาโทฟอร์ และของตัวเมียใช้เก็บสเปิร์ม ตัวเมียวางไข่ติดกับพืชน้ำหรือสร้างรังอยู่ในกอของพืชน้ำที่อยู่ใต้น้ำ บางชนิดมีพฤติกรรมเฝ้าไข่

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล 4 ชนิด ได้แก่

* *Pseudobranchus* Gray, 1825
	+ *Pseudobranchus axanthus*
	+ *Pseudobranchus striatus*
* *Siren* Österdam, 1766 
	+ *Siren intermedia*
	+ *Siren lacertina*

ไซเรน พบกระจายพันธุ์อยู่บริเวณแม่น้ำมิสซิสซิปปีในสหรัฐอเมริกา และทางตอนบนของเม็กซิโกในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  †*Habrosaurus* Gilmore 1928 (siren) (อังกฤษ)
2. 1 2  หน้า 308, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
3. ↑  "Sirenidae". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ไซเรน (สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก)**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Sirenidae***

* Tree of Life: Sirenidae (อังกฤษ) เก็บถาวร 2017-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**เมย์เดย์** ตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม และหมายถึงวันหยุดราชการหลายอย่าง ในหลายประเทศ เมย์เดย์มีความหมายเหมือนกันกับวันแรงงานสากล หรือวันแรงงาน วันที่มีการเดินขบวนประท้วงทางการเมืองและการเฉลิมฉลองซึ่งจัดขึ้นโดยกลุ่มคอมมิวนิสต์ อนาธิปไตย สังคมนิยม และกลุ่มปฏิบัติการหัวรุนแรง เมย์เดย์ยังถือว่าเป็นวันหยุดในหลายประเทศ

วันแรงงานสากล
-------------

เมย์เดย์สามารถหมายถึงการเฉลิมฉลองของแรงงานหลายอย่างซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม เพื่อระลึกถึงการเรียกร้องให้ลดชั่วโมงการทำงานเหลือแปดชั่วโมงต่อวัน ในการนี้ เมย์เดย์ได้ถูกเรียกว่า วันแรงงานสากล หรือวันแรงงาน แนวคิดของ "วันหยุดคนงาน" เริ่มต้นขึ้นในออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1856 หลังจากชัยชนะของสโตนเมสัน และวันที่ 22 เมษายน เป็น "วันแปดชั่วโมง" ซึ่งเป็นวันหยุดราชการ ด้วยแนวคิดได้แพร่ขยายไปทั่วโลก จึงมีการเลือกวันที่ 1 พฤษภาคมให้เป็นการเฉลิมฉลองโดยองค์การคอมมิวนิสต์สากลที่ 2 สำหรับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในกรณีอื้อฉาวเฮย์มาร์เก็ต ค.ศ. 1886

เมย์เดย์ได้กลายมาเป็นการเฉลิมฉลองทั่วโลกถึงความสำเร็จทางสังคมและเศรษฐกิจของขบวนการผู้ใช้แรงงาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Anthony Aveni, "May Day: A Collision of Forces," *The Book of the Year: A Brief History of Our Seasonal Holidays* (Oxford: Oxford University Press, 2004), 79-89.
2. ↑  Bliss, William Dwight Porter (1909). *The new encyclopedia of social reform*. Vol. 1. Funk & Wagnalls. p. 77.
3. ↑  Journeymen Stone Cutters' Association of North America (1922). *The Stone cutters' journal*. Journeymen Stone Cutters Association of North America. 37–39: 18. `{{cite journal}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
4. ↑  What Are the Origins of May Day?, Rosa Luxemburg, *Sprawa Robotnicza*, 1894
บทความนี้เกี่ยวกับวิดีโอเกมศิลปะ สำหรับสถานการณ์ที่ไม่มีผู้ชนะ ดูที่ No-win situation

***ลูส/ลูส*** (อังกฤษ: Lose/Lose) เป็นวิดีโอเกมแบบชูตเอ็มอัปกับศิลปะที่พัฒนาโดยแซค เกจ ที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2009 สำหรับวินโดวส์และแมคโอเอสเป็นส่วนหนึ่งของ "Data" วิทยานิพนธ์ชั้นมหาบัณฑิตของเขาที่ Parsons School of Design สาขา MFA เกมนี้มีรูปแบบคล้าย *กาลาก้า* โดยผู้เล่นควบคุมยานอวกาศและสามารถยิงเอเลี่ยนที่อยู่ในเส้นทาง โดยเอเลี่ยนแต่ละตัวเป็นไฟล์สุ่มในคอมพิวเตอร์ของผู้เล่น การทำลายเอเลี่ยนทำให้ไฟล์นั้นถูกลบถาวร ทำให้ระบบปฏิบัติการของผู้เล่นอาจเสียหาย ในขณะที่การตายในเกมทำให้ไฟล์เกมถูกลบ เอเลี่ยนไม่โจมตี และทำหน้าที่เป็นสิ่งกีดขวางที่อันตราย เกมดังกล่าวได้รับเสียงอื้อฉาวจากกลไกเกมที่อาจเป็นอันตราย และ Symantec จัดให้มันเป็นมัลแวร์

คำตอบรับ
--------

Stephen Totilo จาก *Kotaku* เรียกการตัดสินใจจัดให้เกมนี้เป็นกลุ่มอันตรายของ Symantec ว่า "อำนาจ [...] ในการแนะนำเกมมีผลที่ตามมาในโลกจริง" ถือเป็น "ชัยชนะแก่เกจ" Bitmob จาก *VentureBeat* เรียกเกมนี้ว่าน่ากลัว โดยกล่าวว่า "ใน 3 วินาที ผลต้องโหลด *Call of Duty 4*, *Unreal Tournament 2004* ใหม่ และแทนที่ไอคอมบางส่วน" พวกเขากล่าวแนะผู้คนไม่ให้ดาวน์โหลดเกมนี้ โดยระบุว่า "ความจริงที่ว่ามันมีกระดานผู้นำ ความบิดเบี้ยวของเกม และความเรียบง่ายทำให้มันน่าดึงดูดยิ่งขึ้น" และระบุว่าเกมจะ "ทิ้งบาดแผลใจให้คุณจริง ๆ"

Kieron Gillen จาก *Rock, Paper, Shotgun* กล่าวว่าตนเป็น "แฟนในการใช้ไฟล์คอมพิวเตอร์ของคุณเป็นส่วนหนึ่งของเกม" และตั้งข้อสังเกตว่า "ผู้คนไม่เล่นมันด้วยเหตุผลที่ชัดเจน" Michael Conroy จาก *Wired UK* เรียกเกมนี้เป็น "เกมคอมพิวเตอร์ประเภทหนึ่งที่คนส่วนใหญ่กลัวเกินกว่าจะติดตั้ง"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "lose/lose". *www.stfj.net*. สืบค้นเมื่อ 2021-07-23.
2. 1 2  "Game Designer Stands at Rowdy Intersection of Entertainment and Art". *Wired* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 1059-1028. สืบค้นเมื่อ 2021-07-23.
3. 1 2  Bitmob (2009-10-26). "Lose/Lose: The Scariest Game You'll Play for 3 Seconds". *VentureBeat* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2021-07-23.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
4. ↑  Totilo, Stephen. "The Dangerous Video Game You Weren't Supposed To Play". *Kotaku* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2021-07-23.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
5. ↑  Gillen, Kieron (2009-09-24). "The Winner Takes Your Files: Lose/Lose". *Rock Paper Shotgun* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-07-23.
6. ↑  Conroy, Michael (2009-09-22). "The computer game that destroys your files". *Wired UK* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 1357-0978. สืบค้นเมื่อ 2021-07-23.
**ปลาเอินฝ้าย** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Probarbus labeaminor* จัดอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Cyprininae

มีรูปร่างคล้ายปลายี่สก (*P. jullieni*) และปลาเอินตาขาว (*P. labeamajor*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ไม่มีแถบตามแนวยาวลำตัว และมีครีบที่ขนาดใหญ่กว่าทั้ง 2 ชนิดนั้น จัดเป็นปลาที่หายากใกล้สูญพันธุ์เช่นเดียวกัน

เป็นปลาถิ่นเดียวที่พบได้เฉพาะที่แม่น้ำโขงเท่านั้น โดยตัวอย่างต้นแบบได้มาจากกิตติพงษ์ จารุธาณินทร์ โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ *labeaminor* เป็นภาษาละติน มีความหมายว่า "ปากเล็ก" อันหมายถึง ลักษณะของปลาชนิดนี้

ดูเพิ่ม
-------

* ปลายี่สก
* ปลาเอินตาขาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kottelat, M. 1996. Probarbus labeaminor เก็บถาวร 2009-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 19 July 2007.
2. ↑  หน้า 102-120, *กระเบนน้ำจืดแห่งชาติ*. "Wild Ambition" โดย กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ชวลิต วิทยานนท์. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 51: กันยายน 2014

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาเอินฝ้าย

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Probarbus labeaminor ที่วิกิสปีชีส์
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เมย์แฟร์ (แก้ความกำกวม)
พิกัดภูมิศาสตร์: 51°30′32″N 0°08′51″W﻿ / ﻿51.508755°N 0.14743°W﻿ / 51.508755; -0.14743

บ้านเลขที่ 23–25 ถนนบรูค ในย่านเมย์แฟร์ อดีตที่อยู่อาศัยของจิมิ เฮนดริกซ์ และ จอร์จ เฟรเดอริก ฮันเดล ตามลำดับ
**เมย์แฟร์** (อังกฤษ: Mayfair) เป็นย่านคนร่ำรวยในเวสท์เอนด์ของลอนดอนตั้งอยู่ติดกับตะวันออกของไฮด์พาร์ค ในนครเวสต์มินสเตอร์ ระหว่างถนนออกซเฟิด, ถนนเรเจินท์, พิคะดิลลี และ พาร์คเลน เมย์แฟร์เป็นหนึ่งในย่านที่แพงที่สุดในลอนดอนและในโลก

ชื่อของย่านมาจากเทศกาลประจำปี "เทศกาลเดือนพฤษภาคม" (May Fair) ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่ปี 1686 ถึงปี 1764 ตรงจุดที่ปัจจุบันคือตลาดเชเพิร์ด ในเวลาต่อมาเทศกาลกลายเป็นเทศกาลที่น่าขยะแขยงและเป็ตลาดล่าง (downmarket) มากจนในที่สุดกลายเป็นเหตุรำคาญ (nuisance) ต่อสาธารณชน ต่อมาตระกูลกรอสเวเนอร์ (Grosvenor) ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นดยุกแห่งเวสต์มินสเตอร์ จึงเข้าครอบครองพื้นที่ผ่านการสมรสและพัฒนาย่านขึ้นใหม่ภายใต้แนวทางของธอมัส บาร์โลว์ (Thomas Barlow) ซึ่งประกอบด้วยการสร้างจัตุรัสฮันนอเวอร์, จัตุรัสเบิร์คลีย์ และ จัตุรัสกรอสเวเนอร์ รายล้อมด้วยที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์แลเโบสถ์เซนท์จอร์เจิสฮันนอเวอร์สแควร์

ในปัจจุบัน เมย์แฟร์เป็นย่านร่ำรวยและหรูหรา ประกอบที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, ร้านค้าและภัตตาคารหรูหรา, โรงแรมหรู ตลอดช่วงถนนพิคะดิลลี และ พาร์คเลน ความมั่งคั่งของย่านเมย์แฟร์ทำให้เมย์แฟร์เป็นจุดที่แพงที่สุดในบอร์ดเกม *มอนอพอลี* ของลอนดอน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cox, Hugo (11 November 2016). "Mayfair: London's most expensive 'village'". *Financial Times*. สืบค้นเมื่อ 31 March 2017.

### บรรณานุกรม

* Glinert, Ed (2007). *Literary London: A Street by Street Exploration of the Capital's Literary Heritage*. Penguin. ISBN 978-0-141-90159-6.
* Moore, Tim (2003). *Do Not Pass Go*. Vintage. ISBN 978-0-099-43386-6.
* Weinreb, Ben; Hibbert, Christopher; Keay, John; Keay, Julia (2008). *The London Encyclopaedia* (3rd ed.). Pan Macmillan. ISBN 978-1-405-04924-5.

* The Great Estates – Who owns London? (Report). New London Architecture. 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-03. สืบค้นเมื่อ 2021-04-28.

ดูเพิ่ม
-------

* "Mayfair". *London*. Let's Go. 1998. p. 151+. OL 24256167M.
* Bradbury, Oliver (2008). *The Lost Mansions of Mayfair*. Historical Publications. ISBN 978-1-905-28623-2.
* Perry, Maria (1999). *Mayfair Madams*. London: André Deutsch. ISBN 0-233-99476-9.

แหล่งข้อมูอื่น
--------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เมย์แฟร์**

* เว็บไซต์ทางการ of the business directory

| **ย่านในลอนดอน** |
| --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| แพดดิงทัน | มาร์ลีเบิน | ฟิทซรอเวีย |
|  |  |  |
| ฮายด์พาร์ค | **เมย์แฟร์** | โซฮอ |
|  |  |  |
| ไนตสบริกจ์ | เซนท์เจมเมิส | ไชนาทาวน์ |

 |

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
| อื่น ๆ | 
* มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่

 |
**ปลาแค้ขี้หมู** ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Erethistes maesotensis* (/เออ-รี-ธีส-ทีส แม่-สอด-เอน-ซิส/) อยู่ในวงศ์ปลาแค้ขี้หมู (Erethistidae) ซึ่งแยกมาจากวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)

ลักษณะ
------

มีลักษณะลำตัวเล็ก ด้านท้ายเรียวและแบนข้าง หัวโต ปากมนอยู่ด้านล่าง มีหนวด 4 คู่ ตาเล็กและยกสูง ครีบหลังยกสูง ก้านครีบอกโค้งยาวและมีหยักทั้งด้านหน้าและขอบท้าย ครีบหางเว้าโค้ง ลำตัวสีเทาอมเหลืองหรือน้ำตาลและมีประสีคล้ำ ครีบใสและมีแต้มสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 2 เซนติเมตร ใหญ่สุดเพียง 5 เซนติเมตร

ที่อยู่
-------

อาศัยอยู่ตามหน้าดินและซอกหินในลำธารที่น้ำไหลเชี่ยวมีพื้นเป็นโคลนปนทรายของลุ่มแม่น้ำสาละวินที่เดียวเท่านั้น โดยค้นพบครั้งแรกที่แม่น้ำเมย ใกล้กับอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก กินอาหารได้แก่ แมลงน้ำและสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก

เป็นปลาที่พบน้อย แต่ก็มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nelson, Joseph S. (2006). *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
2. 1 2  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 44. ISBN 974-00-8738-8
3. ↑  Kottelat, Maurice (1983). "A new species of *Erethistes* Muller & Troschel from Thailand and Burma (Osteichthyes : Siluriformes: Sisoridae)". *Hydrobiologia*. **107**: 71–74. doi:10.1007/BF00126706.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาแค้ขี้หมู
**ปลาแค้ยักษ์** (อังกฤษ: Goonch; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Bagarius yarrelli*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งอยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)

รูปร่างลักษณะ
-------------

มีรูปร่างคล้ายปลาแค้วัว (*B. bagarius*) ที่อยู่ในสกุลเดียวกันมากจนสังเกตได้ยาก ที่แตกต่างกันคือ ครีบท้องของปลาแค้ยักษ์จะอยู่เยื้องด้านท้ายของครีบหลัง สีสันก็คล้ายกันมาก แต่อาจมีสีน้ำตาลเข้มหรือคล้ำกว่าในปลาตัวเต็มวัย รวมทั้งมีกระตามผิวหนังมากกว่าด้วย เมื่อปลาโตยิ่งขึ้นยิ่งมีมากขึ้น มีขนาดประมาณ 60-70 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร อาศัยอยู่ในสายใหญ่ตั้งแต่แม่น้ำสาละวินจนถึงแม่น้ำโขง พบน้อยในภาคใต้ แต่พบมากในแม่น้ำโขง เนื้อมีรสชาติดีและมีสีเหลืองอ่อนรวมถึงหนังและไขมัน ซึ่งต่างจากปลาแค้วัวซึ่งมีเนื้อสีขาว โดยทั้ง 2 ชนิด มักถูกปรุงเป็นอาหารด้วยวิธีเดียวกัน และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

ปลาแค้ยักษ์ ยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาแค้ควาย" หรือ "ปลาตุ๊กแก" เป็นต้น

ข้อสงสัยกรณีทำร้ายมนุษย์
------------------------

ปลาแค้ยักษ์ ในประเทศอินเดียและเนปาล ถูกต้องสงสัยว่าเป็นตัวการทำร้ายมนุษย์จนถึงแก่ชีวิต เนื่องจากมีเด็กวัยรุ่นลงเล่นน้ำในแม่น้ำ 2 รายแล้วถูกสัตว์ขนาดใหญ่บางอย่างฉุดกระชากลงไป จึงมีการสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นปลาชนิดนี้ โดยอาจจะเป็นปลาที่กินซากศพของมนุษย์ที่ถูกทิ้งน้ำแล้วติดใจก็เป็นได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะปลาชนิดนี้เป็นปลาที่สงบนิ่งมาก และจะกินอาหารเฉพาะสัตว์น้ำด้วยกันเท่านั้น แต่ก็มีบางรายสันนิษฐานน่าจะเป็นปลาฉลามหัวบาตร (*Carcharhinus leucas*) มากกว่า ซึ่งเรื่องราวนี้ได้ถูกนำมาถ่ายทอดเป็นสารคดีทางโทรทัศน์ชุด *River Monsters* ในช่องแอนิมอลแพลนเน็ตในชื่อตอน *Killer Catfish* ในปี ค.ศ. 2009

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาแค้วัว


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Bagarius yarrelli***

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ng, H.H. (2012). "Bagarius bagarius". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 22 January 2012.
2. ↑  Sykes, W.H. 1839: On the fishes of the Deccan. *Proceedings of the General Meetings for Scientific Business of the Zoological Society of London*, **1838** (pt 6): 157-165.
3. ↑  หนังสือสารานุกรมปลาไทย โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (กรุงเทพ, พ.ศ. 2540) ISBN 9789748990026
4. ↑  หนังสือปลาน้ำจืดไทย โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (กรุงเทพ, พ.ศ. 2544) ISBN 974-475-655-5
5. ↑  Corpse-Eating Mutant Fish Caught

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาแค้ยักษ์
**วัดเขา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชัยบุรี อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง ที่ดินของวัดมีจำนวน 14 ไร่ 3 งาน 10 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดเขาเป็นวัดโบราณมีเจดีย์บนเขาชัยบุรี ซึ่งอยู่ภายในบริเวณที่ตั้งเมืองพัทลุงเก่าในพุทธศตวรรษที่ 22-24 เมืองเก่านี้มีป้อมปราการ คูน้ำและกำแพงเมืองปิดกั้น ทั้งมีภูเขาธรรมชาติเป็นปราการอีก 3 ด้าน ส่วนตำแหน่งของวัดเขาตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ ทางทิศเหนือของเขาพลู อยู่ภายในกำแพงเมืองค่อนไปทางทิศเหนือใกล้กับคลองเมือง หลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ได้ย้ายเมืองจากเขาชัยบุรีไปตั้งที่ตำบลท่าเสม็ด ทำให้ประชาชนย้ายไปอยู่ที่อื่น วัดเขาจึงถูกทิ้งร้างตั้งแต่นั้นมา 

กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่ม 102 ตอนที่ 180 วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 หน้า 139 ต่อมาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2550 มหาเถรสมาคมได้ยกวัดร้างนี้ขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา

เสนาสนะและโบราณสถาน
-------------------

อาคารและเสนาสนะในวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ 8 หลัง หอฉัน และห้องน้ำห้องสุขา 3 หลัง จำนวน 10 ห้อง โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ก่ออิฐถือปูนศิลปกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างประมาณ 5 เมตร สูงประมาณ 10 เมตร ฐานเขียง 2 ชั้น รองรับฐานสิงห์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 ชั้น ตรงกลางฐานสิงห์เจาะซุ้มโค้งแหลมสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูปทั้งสี่ด้าน องค์ระฆังทรงกลมขนาดเล็กไม่มีบัลลังก์ ยอดปล้องไฉนและปลียอด เมื่อ พ.ศ. 2519 ได้บูรณะยอดเจดีย์ที่หักพังลงมาและ พ.ศ. 2538 บูรณะองค์เจดีย์และลานประทักษิณ 

เดิมมีพระไสยาสน์เป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนต่อมาทำลายลงเหลือแต่พระเศียร ขนาดยาวตั้งแต่ไรพระศกถึงพระหนุประมาณ 1 เมตร ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สงขลา และมีสิ่งก่อสร้างที่สันนิษฐานว่าอาจะเป็นวิหารหรืออุโบสถตั้งอยู่บนเขาด้วยเนื่องจากได้พบกระเบื้องมุงหลังคาดินเผาแบบกระเบื้องขอแผ่นใหญ่ หนามาก บริเวณเขายังพบกระเบื้องถ้วยชามจีนสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงจำนวนมาก แสดงหลักฐานว่ามีชุมชนใหญ่สมัยอยุธยา และกำแพงเมืองที่แทบไม่เห็นร่องรอยของกำแพงเมืองในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "การขอยก วัดเขา (ร้าง) จังหวัดพัทลุง ขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา". มหาเถรสมาคม.
2. ↑  "วัดเขา (เมืองเก่าชัยบุรี)". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพัทลุง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-12. สืบค้นเมื่อ 2021-08-12.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเขา**
**วัดเกาะราษฏร์ศรัทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองใหม่ อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูศรัทธาธรรมวิสุทธ์ เป็นเจ้าอาวาส

วัดเกาะราษฎร์ศรัทธาราม หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดปกปาก** เหตุที่ชื่อวัดเกาะราฎร์ศรัทธารามอันเนื่องมาจากพื้นที่ด้านทิศเหนือ ตะวันออกและทิศใต้ ติดกับคลองท่าลาด ต่อมาด้านหลังทิศตะวันตกพื้นที่ถูกน้ำกัดเซาะกลายเป็นลำคลองเชื่อมต่อกันทำให้ที่ตั้งวัดกลายเป็นเกาะกลางน้ำ ส่วนชื่อวัดปกปากมาจากที่วัดนี้ตั้งอยู่ตรงที่ปากคลองโปกปาก ต่อมาคำเรียกเพี้ยนไปมาเป็น "ปกปาก" ประวัติวัดกล่าวว่า นายแดง นางอ้วน เป็นผู้มีจิตศรัทธาถวายที่ดินสร้างวัดและมีพระอาจารย์อิ่ม ขุนพิทักษ์อาณาเขตร์ กำนัน นายเพ็ดนางหลิ่ม นายวอน นายสอน ร่วมกันบริจาคทรัพย์สินส่วนตัวและเรี่ยรายชาวบ้านในท้องถิ่นมาสร้างวัดขึ้น

วัดเกาะราษฏร์ศรัทธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2419 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2538

อุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรมมาก ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2443 มีขนาดกว้าง 5.35 เมตร ยาว 11.10 เมตร เป็นอาคารทรงไทยสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น หลังคามุงกระเบื้อง ผนังก่อด้วยอิฐถือปูนทั้งหลัง ภายนอกมีใบเสมาล้อมรอบและมีลูกนิมิตอยู่ในอุโบสถ ในวัดยังมีซากเปลือกหอยดึกดำบรรพ์ที่ทางวัดได้ขุดพบ บริเวณต้นโพธิ์หน้าวัดมีซากตะเคียนอยู่ด้วย อุโบสถหลังใหม่เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะราษฎร์ศรัทธาธรรม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเกาะราษฏร์ศรัทธาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดเกาะราษฎร์ศรัทธาธรรม (วัดปกปาก) ชมโบสถ์โบราณและเปลือกหอยโบราณ".
เจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (อังกฤษ: Princess Guda of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2482 เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายโจเซียส เจ้าชายรัชทายาทวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ ดัชเชสอัลติบอร์กแห่งอ็อลเดินบวร์ค เป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายวิตเตไคนด์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันของราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และยังทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 4 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระบิดาของพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ พระองค์จึงทรงมีสิทธิในการสิบราชบัลลังก์อังกฤษ

เสกสมรส
-------

เจ้าหญิงกูดาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกมสรสครั้งแรกกับ เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2501 ก่อนจะหย่ากันใน พ.ศ. 2505 มีพระบุตร 2 พระองค์คือ

1. เจ้าชายอเล็คซันเดอร์
2. เจ้าชายคาร์ล เจ้าชายแห่งวีท

ต่อมาทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับสามัญชนนามว่า โฮร์ช เดียเกรซ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2511 มีพระโอรส 2 คน คือ

1. วิกเตอร์ เดียเกรซ
2. คริสเตียน เดียเกรซ

อ้างอิง
-------

* thePeerage.com - Guda Prinzessin zu Waldeck und Pyrmont
* Genealogics - Leo van de Pas - Princess Guda zu Waldeck und Pyrmont
* L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: V 397
**วัดเกาะวังไทร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวังไทร ตำบลถนนขาด อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดเกาะวังไทรตั้งอยู่บริเวณที่เป็นน้ำอ้อม ซึ่งเป็นจุดเชื่อมระหว่างลำโตนดที่ไหลมาจากคูเมืองโบราณนครปฐมด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้กับลำน้ำบางแขมที่ไหลมาจากแม่น้ำแม่กลองด้านทิศตะวันตก เกิดเป็นเกาะขึ้น ในอดีตกล่าวกันว่าพื้นที่แห่งนี้มีต้นไทรขึ้นอยู่มาก ประกอบกับเป็นวังน้ำไหลเชี่ยว เมื่อมีการสร้างวัดขึ้นบนเกาะจึงเรียกว่า "วัดเกาะวังไทร" โดยสร้างขึ้นบนพื้นที่วัดร้างเดิม นอกจากนี้พื้นที่ฝั่งตรงข้ามวัดด้านทิศตะวันตกเคยมีวัดคู่กับวัดเกาะวังไทร ชื่อ "วัดบางเตย" แต่ปัจจุบันร้างไปเนื่องจากถูกยุบและย้ายมารวมกับวัดเกาะวังไทร เหลือซากเนินเจดีย์และฐานรากอาคารเล็กน้อย ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าวัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517

โบราณวัตถุที่พบได้แก่ *หลวงพ่อแดง* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยประดิษฐานในมณฑป กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปที่สลักขึ้นจากหินทรายสีแดง ขุดพบที่วัดบางเตยร้างฝั่งตรงข้ามและย้ายมาประดิษฐานที่วัดเกาะวังไทร ปัจจุบันมีการปิดทองทั่วทั้งองค์จึงไม่สามารถเห็นพุทธศิลปะที่ชัดเจนได้ ระฆังหินลักษณะเป็นแผ่นหินปูนเจาะรูกลม แท่นศิลาแลงมีลักษณะเป็นก้อนศิลาแลงขนาดใหญ่ ด้านหน้าทำเป็นร่องสี่เหลี่ยมคล้ายสำหรับรองรับฐานเสาหรือฐานแท่นบางอย่าง ชิ้นส่วนยอดสถูปมีลักษณะเป็นก้อนศิลาแลงทรงกลมค่อนข้างแบน มีรูกลมตรงกลางสำหรับเสียบสวมกับแกน

ประชาชนมักมาลอดโบสถ์เป็นพิธีกรรมสะเดาะเคราะห์ เสริมดวงชะตา เสริมบารมี วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูเกษมนวกิจ (เต้า เขมโก) เช่น พระกริ่ง เหรียญรูปเหมือน รูปหล่อลอยองค์ พระเนื้อดินโป่งผสมผงพุทธคุณ พระปิดตา นางกวัก ตะกรุด และผ้ายันต์เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ใจ
* พระใบฎีกา ล้ง กิตฺติธโร
* พระครูเกษมนวกิจ (เต้า เขมโก)
* พระอธิการดาว โอวาทกาโม
* พระสมุห์ วิฑูรย์ ธมฺมาวุโธ
* พระครูโกวิทธรรมสุนทร (สุนทร โกวิโท)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะวังไทร". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "หลวงพ่อเต้า เขมโก วัดเกาะวังไทร". ข่าวสด.
แผนภาพแสดงระยะที่สามารถมีการควบคุมการแสดงออกของกระบวนการสร้างโปรตีนจากดีเอ็นเอได้
**การควบคุมการแสดงออกของยีน** คือ กระบวนการใด ๆ ที่เซลล์หรือไวรัสใช้ในการควบคุมแนวทางที่ข้อมูลจากยีนถูกสร้างเป็นผลผลิตของยีน ทั้งนี้แม้ผลผลิตของยีนที่ทำหน้าที่อาจจะเป็นอาร์เอ็นเอหรือโปรตีนได้ทั้งคู่ แต่กระบวนการควบคุมการแสดงออกของยีนส่วนใหญ่จะควบคุมยีนที่ถอดรหัสออกมาเป็นโปรตีน ทุกขั้นตอนของการแสดงออกของยีนสามารถถูกควบคุมได้ ตั้งแต่การถอดรหัสจากดีเอ็นเอเป็นอาร์เอ็นเอ ไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงโปรตีนภายหลังการแปลรหัสเสร็จเรียบร้อยแล้ว

การควบคุมการแสดงออกของยีนเป็นกระบวนการที่สำคัญสำหรับไวรัส โปรคารีโอต และยูคารีโอต เนื่องจากเป็นการเพิ่มความสามารถในการปรับตัวของสิ่งมีชีวิตนั้นๆ โดยเป็นการทำให้โปรตีนหนึ่งๆ สามารถแสดงออกได้เมื่อมีความจำเป็น ถือกันว่าระบบควบคุมการแสดงออกของยีนที่ค้นพบเป็นครั้งแรกคือการค้นพบ lac operaon โดย Jacques Monod ใน ค.ศ. 1961 ซึ่งพบว่า *E. coli* จะแสดงออกซึ่งโปรตีนที่มีบทบาทในเมตาบอลิซึมของน้ำตาลแลกโตส เฉพาะในภาวะที่สิ่งแวดล้อมมีแลกโตสมาก และไม่มีน้ำตาลกลูโคสเท่านั้น

นอกจากนี้การควบคุมการแสดงออกของยีนยังเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดการจำแนกชนิดของเซลล์ และการก่อรูปร่างเป็นอวัยวะขึ้น ทำให้ในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์มีเซลล์ที่มีการแสดงออกหลายๆ แบบ เพื่อทำหน้าที่เฉพาะ โดยที่แต่ละเซลล์ต่างก็มีลำดับพันธุกรรมเหมือนกันทุกประการได้

ดูเพิ่ม
-------

* Enhancer (genetics)
* Artificial transcription factors (small molecules that mimic transcription factor protein)
* Cellular model
* Conserved non-coding DNA sequence
* Spatiotemporal gene expression

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* Latchman, David S. (2005). *Gene regulation: a eukaryotic perspective*. Psychology Press. ISBN 9780415365109.

| * ด
* ค
* ก
อณูชีววิทยา |
| --- |
| Computational biology  ● ชีววิทยาการเจริญ  ● Functional Biology |
| ภาพรวม | 

|  |  |
| --- | --- |
| Dogma | ประวัติของอณูชีววิทยา ● DNA Replication (DNA), Transcription (RNA) - Translation (โปรตีน) |
| Element | (Genetic • Heredity)
Promoter (Pribnow box, TATA box) ●  Operon (gal operon, lac operon, trp operon) ●  Intron ●  Exon ●  Terminator ●  Enhancer ●  Repressor (lac repressor, trp repressor) ●  Silencer ●  Histone methylation |
| Linked Life | 
ชีววิทยาของเซลล์ ●  ชีวเคมี ●  Computational Biology ●  พันธุศาสตร์ |

 |
| พันธุวิศวกรรม | 

|  |  |
| --- | --- |
| แนวคิด | 
mitosis ●  cell signalling ●  Post-transcriptional modification and Post-translational modification ●  Dry Lab/Wet lab |
| เทคนิค | 
Cell culture ●  model organisms (such as C57BL/6 mice) ●  วิธีการ (Nucleic acid ●  Protein) ●  Fluorescence, Pigment & Radioactivity
High-throughput Technique (-omics): 
DNA microarray ●  Mass spectrometry ●  Lab-on-a-chip |
| Gene regulation | 
Epigenetic ●  genetic ●  post-transcriptional ●  post-translational regulation |

 |
| Glossary |
**วัดเกาะเนียง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลควนโพธิ์ อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน น.ส. 3 เลขที่ 132 

วัดเกาะเนียงเริ่มสร้างขึ้นโดยชาวบ้านรวบรวมเงินกันซื้อที่ดินของนายนำ เพ็ชรมาศ เมื่อ พ.ศ. 2509 สร้างเป็นที่พักสงฆ์ให้พระเกลื่อน จนทโชโต จำพรรษา ต่อมานายพัว รามสนะ ได้ดำเนินการสร้างและตั้งวัดขึ้น จนได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 และกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัด เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างไม้ พื้นคอนกรีต กุฎิสงฆ์จำนวน 7 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ 6 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 14 เมตร ศาลาพักผ่อน 1 หลัง หอฉัน กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 โครงสร้างไม้ พื้นคอนกรีต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะเนียง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดเกาะเนียง". ฐานข้อมูลการท่องเที่ยว 5 จังหวัดชายแดนใต้.
**วัดเกาะใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะใหญ่ อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา มี เนื้อที่ประมาณ 19 ไร่ ทิศเหนือติดที่ดินสาธารณะ ทิศใต้ติดกับบ้านเรือนราษฎร ทิศตะวันออกติดกับถนนสาธารณะและทิศตะวันตกติดที่ดินสาธารณะ

วัดเกาะใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 ไม่ปรากฎนามผู้สร้าง

วัดเกาะใหญ่ตั้งอยู่บนเนินดินสูง ด้านหลังและด้านข้างของวัดเป็นภูเขาลูกเล็ก ๆ โดยมีอุโบสถตั้งอยู่สูงกว่าอาคารอื่น ๆ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาโรงธรรม (ศาลาการเปรียญ) ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงครัว และกุฎิสงฆ์

อุโบสถของวัดหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ไม่มีกำแพงแก้ว เป็นอุโบสถอาคารโถงมีผนังเฉพาะด้านสกัดหลังที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ในแนวเสาร่วมในยกระดับให้สูงกว่าตรงส่วนที่เป็นระเบียง ประมาณ 0.20 เมตร ด้านหน้าและด้านข้างอุโบสถมีบันได ตรงส่วนฐานทำฐานทำเป็นชั้นหน้ากระดานเรียบ ตัวอาคารทำช่องเปิดเป็นวงโค้งตามแนวเสาพาไลเพื่อรับชั้นหลังคาปีกนก ส่วนหน้าบันเป็นแบบก่ออิฐทึบฉาบปูนเรียบ ไม่มีเครื่องลำยอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะใหญ่". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  ธีระยุทธ์ สุวลักษณ์. "พระอุโบสถในเมืองสงขลาสมัยการปกครองของเจ้าเมืองตระกูล ณ สงขลา พ.ศ.2318-2444" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
**เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮ็สเซิน** (อังกฤษ: Princess Christina Margarethe of Hesse) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายคริสตอฟแห่งเฮสส์ และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติ ณ พระราชวังโคบอร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ถึงแม้ว่าจักรวรรดิเยอรมัน จะล่มสลายไปแล้ว แต่พระองค์และพระญาติยังสามารถดำรงพระยศได้ตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเฮ็สเซิลและอยู่ในฐานันดรระดับ ไฮเนส เช่นเดียวกับพระญาติของพระองค์

สมรสครั้งแรก
------------

พระองค์สมรสครั้งแรกกับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1956 ณ พระราชวังโคบอร์ก อันเป็นพระราชวังที่พระองค์ประสูติ โดยมีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้

1. เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา
2. เจ้าชายคริสโตเฟอร์

โดยหลังจากนั้น พระองค์ทรงหย่าจากกัน

สมรสครั้งที่สอง
---------------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ โรเบิรต์ วอฟ เอ็ค ซึ่งทั้ง 2 พบกัน ณ กรุงลอนดอน และสมรสกันเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1962 โดยทั้ง 2 มีบุตรร่วมกันดังนี้

1. โซฟี วอฟ เอ็ค
2. มาร์ค วอฟ เอ็ค

และทั้ง 2 ได้หย่าขาดจากกันเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986
ระวังสับสนกับ วัดเกาะลอย (อำเภอพานทอง)

**วัดเกาะลอย** เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในตำบลตำบลศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี วัดตั้งอยู่บนเกาะลอยซึ่งมีขนาดเพียง 3 ไร่ เชื่อมโดยสะพานข้ามยาวประมาณ 500 เมตร ชื่อว่า *สะพานเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี* บนเกาะยังมีสวนสาธารณะและสวนเต่าตนุ

วัดเกาะลอย หรือ **วัดเกาะลอยศรีมหาราชา** ประวัติการสร้างไม่แน่ชัด แต่มาปรากฎตามบันทึกว่าเมื่อ พ.ศ. 2442 สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าขณะดำรงพระอิสริยยศ เป็นสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนะพระบรมราชเทวี ได้เสด็จแปรพระราชฐานมาประทับ ณ พระตำหนักศรีมหาราชา ระหว่างประทับอยู่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาที่ศรีมหาราชาหลายวาระ ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ขออาราธนาพระสงฆ์มาอยู่จำพรรษา ณ วัดเกาะลอย และได้โปรดเกล้าฯ ให้จัดเสนาสนะขึ้นที่วัดเกาะลอย เป็นที่พำนักสงฆ์ 

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ เจ้าแม่กวนอิมหยกขาวสูง 4 เมตร ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ด้านล่างศาลาติดทะเล ประดิษฐานอยู่ในเก๋งมังกรจีน 8 เหลี่ยม หันหลังพิงเขา หันพระพักตร์ไปทางมหาสมุทร หลวงพ่อทันใจประดิษฐานในวิหารด้านบนของวัด ซึ่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ได้ประทานให้วัดเมื่อ พ.ศ. 2473 เป็นพระพุทธรูปขัดสมาธิ ปางมารวิชัย สมัยเชียงแสน หน้าตักกว้าง 2 ศอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เดินเล่น เกาะลอย ศรีราชา ที่เที่ยวชลบุรี จุดชมวิวเก๋ๆ ใกล้กรุงเทพ".
2. ↑  "วัดเกาะลอย (เจ้าแม่กวนอิมหยกขาว) อ.ศรีราชา ชลบุรี". ทัวร์วัดไทย.
**วัดเกาะหมาก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะหมาก อำเภอเกาะกูด จังหวัดตราด เป็นวัดแห่งเดียวบนเกาะหมาก ใกล้กับวัดมีพิพิธภัณฑ์เกาะหมาก

วัดเกาะหมากสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2490 โดยเริ่มตั้งเป็นสำนักสงฆ์ก่อน จนได้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 เป็นสถานที่ประกอบพิธีทางพระพุทธศาสนาของชาวเกาะหมาก สภาพแวดล้อมของวัดเต็มไปด้วยต้นไม้ มีต้นโพธิ์ต้นใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านให้ความร่มเย็นมีอายุมากกว่า 50 ปี ซึ่งใต้ต้นโพธิ์มีพระพุทธรูปอยู่หลายองค์ และมีพระพุทธรูปหันหน้าสู่ทะเล

เนื่องจากเกาะหมากเป็นพื้นที่ต้นแบบของการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพราะเห็นว่าเป็นเกาะขนาดไม่ใหญ่มีความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ มีประวัติศาสตร์ วัดเกาะหมากได้มีการติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์เพื่อเป็นการลดคาร์บอน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะหมาก". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-08. สืบค้นเมื่อ 2021-09-08.
2. ↑  "ตอนที่ 2 กรณีตัวอย่าง การจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน เส้นทางก้าวกระโดดอย่างมีส่วนร่วม". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-08. สืบค้นเมื่อ 2021-09-08.
3. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดตราด". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "เกาะหมาก ในวันสบาย ๆ กับมุมเงียบสงบ". กระปุก.
5. ↑  "อพท.เสวนา LOW CARBON แล้วเกาะหมากได้อะไร". ผู้จัดการออนไลน์.
6. ↑  "ดัน"เกาะช้าง"สู่เมืองโลว์คาร์บอน". โพสต์ทูเดย์.
**การควบคุมการปรับปรุงแก้ไข** (**revision control**, **version control**) คือการจัดการการปรับปรุงแก้ไขหลายครั้งบนสารสนเทศหน่วยเดิม มีการใช้งานการควบคุมการปรับปรุงแก้ไขทั้งในทางวิศวกรรมและการพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อการจัดการการพัฒนาที่ดำเนินต่อไปของเอกสารดิจิทอล เช่น รหัสต้นฉบับของโปรแกรมประยุกต์ พิมพ์เขียว แบบจำลองอิเล็กทรอนิกส์ และสารสนเทศสำคัญอื่น ๆ ซึ่งพัฒนาโดยทีม การเปลี่ยนแปลงเอกสารเหล่านี้ระบุโดยใช้การเพิ่มหมายเลขหรืออักษรที่เชื่อมโยงกับการแก้ไขปรับปรุง ซึ่งเรียกว่า "หมายเลขการแก้ไขปรับปรุง" "ระดับการแก้ไขปรับปรุง" และเชื่อมโยงกับคนที่กระทำการแก้ไขปรับปรุง ตัวอย่างง่ายของการแก้ไขปรับปรุงเช่น เอกสารถูกสร้างขึ้นครั้งแรก จึงกำหนดให้หมายเลขการแก้ไขเป็น 1 ต่อจากนั้นมีการแก้ไขครั้งแรกจึงให้หมายเลขการแก้ไขเป็น 2 และต่อไปเรื่อย ๆ

คำศัพท์
-------

ที่เก็บ (**repository**)**ที่เก็บ**เป็นแหล่งที่ไฟล์ข้อมูลถูกจัดเก็บเอาไว้ซึ่งมักจะอยู่บนเครื่องแม่ข่าย บางครั้งก็เรียกว่า **depot**
สำเนาใช้การ (**Working copy**)**สำเนาใช้การ**คือสำเนาท้องถิ่นที่สำเนามาจากที่เก็บ โดยเลือกเอาข้อมูลที่แก้ครั้งปรับปรุงในเวลาหรือครั้งที่แก้ไขปรับปรุงที่เจาะจง
การลงทะเบียนออก (**check-out**, **co**)การลงทะเบียนออกเป็นการสร้างสำเนาท้องถิ่นจากที่เก็บ ซึ่งอาจจะเป็นสำเนาระบุครั้งของการแก้ไขปรับปรุงหรือเป็นการปรับปรุงล่าสุดก็ได้
การลงทะเบียนเข้า (**commit**, **install**, **submit**, **check-in**, **ci**)**การลงทะเบียนเข้า** คือการนำการแก้ไขปรับปรุงเข้าไปเก็บในที่เก็บ
การเปลี่ยนแปลง (**ดิฟฟ์**, **change**, **diff**, **delta**)การเปลี่ยนแปลงเป็นตัวแทนการเปลี่ยนแปลงแก้ไขเอกสารในการควบการปรับปรุงแก้ไข ความละเอียดในการสร้างดิฟฟ์ขึ้นอยู่กับระบบควบคุมการปรัปปรุงแก้ไขแต่ละระบบ
ชุดการเปลี่ยนแปลง (**changelist**, **change set**)ในระบบควบคุมการปรับปรุงแก้ไขหลายระบบที่มีคุณสมบัติแบ่งแยกไม่ได้ ระบบสามารถนำเข้าการเปลี่ยนแปลงได้คราวละหลายการเปลี่ยนแปลง ในระบบเหล่านั้น**ชุดการเปลี่ยนแปลง**เป็นตัวระบุชุดของการเปลี่ยนแปลงในการนำเข้าหนึ่งครั้ง นอกจากนั้นยังเป็นตัวแทนของลำดับของรหัสต้นฉบับตามการแก้ไขซึ่งทำให้สามารถระบุรหัสต้นฉบับด้วยหมายเลขประจำชุดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ได้
การทำให้ให้ทันสมัย (**update**, **sync**)**การทำให้ทันสมัย**คือการสำเนาการเปลี่ยนแปลง (ที่อาจทำโดยผู้อื่น) ในที่เก็บมาสู่ท้องถิ่น
การผสาน (**merge**, **integration**)**การผสาน** เป็นการนำการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นพร้อมกันมารวมกันให็เป็นการเปลี่ยนแปลงชุดเดียว
รุ่น (**revision**, **version**)**รุ่น** เป็นชุดของการเปลี่ยนแปลง
การนำเข้า (**import**)**การนำเข้า**เป็นการนำเข้าสำเนาท้องถิ่นที่ไม่ใช่**สำเนาใช้การ**เข้าสู่ที่เก็บ
การส่งออก (**export**)**การส่งออก**คล้ายกับ**การลงทะเบียนออก**ต่างกันที่การส่งออกสร้างสำเนาที่ปราศจากเมทาเดตาของระบบควบคุมการปรับปรุงแก้ไข มักใช้ในการแจกจ่ายข้อมูล
ความขัดแย้ง (**conflict**)**ความขัดแย้ง** ความขัดแย้งเกิดขึ้นเมื่อสองการเปลี่ยนแปลงซึ่งอาจจะทำโดยคนละคนกัน บทเอกสารเดียวกัน หรือในแห่งเดียวกันของเอกสาร ซึ่งซอฟต์แวร์ไม่อาจระบุได้ว่าการเปลี่ยนแปลงใด'ถูกต้อง' ผู้ใช้จำเป็นที่จะต้อง**แก้ไข**ความขัดแย้ง
การแก้ไข (**resolve**)**การแก้ไข**ความขัดทำโดยผู้ใช้เพื่อเลือกการแก้ไขที่ถูกต้องเมื่อเกิดความขัดแย้งขึ้น

ดูเพิ่ม
-------

* บาร์ซา
* อาร์ซีเอส

แม่แบบ:ซอฟต์แวร์ หรือแก้ไขโปรแกรมที่ชำรุดเสียหาย