**โอลด์แทรฟฟอร์ด** (อังกฤษ: Old Trafford) เป็นสนามฟุตบอลในเขตโอลด์แทรฟฟอร์ด (เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์) ประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก มีจำนวนความจุ 74,310 ที่นั่ง โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นสนามกีฬาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาสโมสรในสหราชอาณาจักร โดยเป็นสนามกีฬาฟุตบอลขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 (รองจากสนามกีฬาเวมบลีย์) และใหญ่เป็นอันดับที่ 8 ในอังกฤษ และสนามแห่งนี้อยู่ห่างจากโอลด์แทรฟฟอร์ดคริกเกตกราวนด์ 0.5 ไมล์ (800 เมตร)โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นสนามเหย้าของยูไนเต็ดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1910 แม้ว่าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1949 สโมสรจะใช้เมนโรดร่วมกับสโมสรคู่แข่งร่วมเมืองอย่างแมนเชสเตอร์ซิตี อันเป็นผลมาจากความเสียหายจากระเบิดในสงครามโลกครั้งที่ 2 โอลด์แทรฟฟอร์ดได้ทำการขยายสนามหลายครั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 และ 2000 รวมถึงการเพิ่มชั้นที่ 2 ให้กับอัฒจันทร์ฝั่งเหนือหรืออัฒจันทร์เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน, อัฒจันทร์ฝั่งตะวันตกหรือสเตรตฟอร์ดเอนด์ และอัฒจันทร์ฝั่งตะวันออก ทำให้สนามกลับมาจุได้เกือบ 80,000 ที่นั่ง การขยายสนามในอนาคตน่าจะเกี่ยวข้องกับการเพิ่มชั้น 2 ให้กับอัฒจันทร์ฝั่งใต้หรืออัฒจันทร์เซอร์ บ็อบบี ชาร์ลตัน ซึ่งจะเพิ่มความจุเป็นประมาณ 88,000 ที่นั่ง สถิติคนดูมากที่สุดของสนามถูกบันทึกไว้ในปี ค.ศ. 1939 เมื่อมีผู้ชม 76,962 คนชมการแข่งขันเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศระหว่างวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์และกริมสบีทาวน์

โอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1 ครั้ง รอบชิงชนะเลิศนัดรีเพลย์ 2 ครั้ง และถูกใช้เป็นสนามกลางสำหรับการแข่งขันรอบรองชนะเลิศเป็นประจำ ยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลโลก 1966 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รวมถึงฟุตบอลหญิงระดับนานาชาติเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ และแชมเปียนส์ลีกรอบชิงชนะเลิศ 2003 นอกเหนือจากการแข่งขันฟุตบอลแล้วยังเป็นสถานที่จัดการแข่งขันซูเปอร์ลีก แกรนด์ไฟนอล ของรักบี้ลีกทุกปียกเว้นปี ค.ศ. 2020 และรอบชิงชนะเลิศรักบี้ลีกชิงแชมป์โลก ในปี 2000, 2013 และ 2022

ประวัติ
-------

### การก่อสร้างและช่วงปีแรก

อัฒจันทร์ด้านทิศตะวันออกในปี 2011
ก่อนปี 1902 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นที่รู้จักในชื่อนิวตันฮีต ซึ่งระหว่างนั้นพวกเขาเล่นที่นอร์ทโรดและแบงก์สตรีตในย่านเคลย์ตัน อย่างไรก็ตาม สนามทั้งสองมีสภาพที่ไม่ดี นอร์ทโรดมีตั้งแต่กรวดไปจนถึงแอ่งน้ำ ในขณะที่แบงก์สตรีตประสบปัญหากลุ่มควันจากโรงงานใกล้เคียง ดังนั้น หลังจากที่สโมสรรอดพ้นจากการล้มละลายและเปลี่ยนชื่อเป็นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จอห์น เฮนรี เดวีส์ ประธานสโมสรคนใหม่ได้ตัดสินใจในปี 1909 ว่าแบงก์สตรีตไม่เหมาะกับทีมที่เพิ่งคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 และเอฟเอคัพมาได้ไม่นาน เขาจึงตัดสินใจบริจาคเงินเพื่อสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ เดวีส์สำรวจรอบ ๆ แมนเชสเตอร์ เพื่อหาสถานที่ที่เหมาะสม ก่อนที่จะปักหลักอยู่บนพื้นที่ที่ติดกับคลองบริดจ์วอเตอร์ ไม่ไกลจากถนนวอร์วิค ในเขตโอลด์แทรฟฟอร์ด

ออกแบบโดยอาร์ชิบัลด์ ลิทช์ สถาปนิกชาวสก็อต ซึ่งเป็นผู้ออกแบบสนามฟุตบอลหลายแห่ง เดิมสนามได้รับการออกแบบให้มีความจุ 100,000 คน และมีที่นั่งในอัฒจันทร์ด้านทิศใต้ที่มีหลังคา ในขณะที่อัฒจันทร์ 3 ด้านที่เหลือเป็นระเบียงและไม่มีหลังคา การก่อสร้างสนามเดิมมีค่าใช้จ่าย 60,000 ปอนด์ อย่างไรก็ตามด้วยต้นทุนที่เริ่มสูงขึ้น การก่อสร้างทั้งหมดจะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมอีก 30,000 ปอนด์จากประมาณการเดิม และตามคำแนะนำของ เจ. เจ. เบนท์ลีย์ เลขานุการสโมสร ให้ลดทอนค่าใช้จ่ายทำให้ความจุของสนามลดลงเหลือประมาณ 80,000 คน

ในเดือนพฤษภาคม 1908 อาร์ชิบัลด์ ลิทช์ เขียนจดหมายถึง Cheshire Line Committee ซึ่งมีสถานีรถไฟติดกับสถานที่ก่อสร้างสนามฟุตบอล เพื่อพยายามโน้มน้าวให้พวกเขาบริจาคเงินอุดหนุนการก่อสร้างอัฒจันทร์หลักข้างทางรถไฟ เงินอุดหนุนจะมีมูลค่ารวม 10,000 ปอนด์ โดยจะต้องจ่ายคืนในอัตรา 2,000 ปอนด์ต่อปีเป็นเวลา 5 ปีหรือครึ่งหนึ่งของรายรับจากอัฒจันทร์หลักในแต่ละปีจนกว่าจะชำระคืนเงินกู้ อย่างไรก็ตามแม้จะมีการค้ำประกันเงินกู้ที่มาจากสโมสรและโรงเบียร์ท้องถิ่น 2 แห่งซึ่งบริหารโดย จอห์น เฮนรี เดวีส์ ประธานสโมสร แต่ Cheshire Line Committee ก็ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว ซีแอลซีได้วางแผนที่จะสร้างสถานีใหม่ที่อยู่ติดกับสนามฟุตบอล ในที่สุดสถานีแทรฟฟอร์ดพาร์ก ก็ถูกสร้างขึ้น แต่อยู่ไกลกว่าที่วางแผนไว้เดิม ต่อมา ซีแอลซีได้สร้างสถานีขนาดเล็กโดยมีชานชาลาที่สร้างด้วยไม้ 1 หลังติดกับสนาม และเปิดทำการในวันที่ 21 สิงหาคม 1935 ในตอนแรกมีชื่อว่า United Football Ground แต่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Old Trafford Football Ground ในต้นปี 1936 ให้บริการในวันแข่งขันด้วยบริการรถรับส่งของรถไฟไอน้ำจากสถานีรถไฟกลางแมนเชสเตอร์ ปัจจุบันเป็นที่รู้จักในชื่อสถานีรถไฟ Manchester United Football Ground

การก่อสร้างดำเนินการโดย Messrs Brameld และ Smith of Manchester และการก่อสร้างแล้วเสร็จในปลายปี 1909 โอลด์แทรฟฟอร์ดได้จัดการแข่งขันนัดแรกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1910 ในศึกดิวิชัน 1 นัดที่ยูไนเต็ดเปิดบ้านพบกับลิเวอร์พูล อย่างไรก็ตามเจ้าบ้านไม่สามารถมอบชัยชนะให้แฟนบอลได้เนื่องในโอกาสนี้ เนื่องจากลิเวอร์พูลชนะ 4–3

สนามโอลด์แทรฟฟอร์ดในคริสต์ทศวรรษ 1920
ก่อนการก่อสร้างสนามเวมบลีย์ในปี 1923 การแข่งขันเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นที่สนามต่าง ๆ ทั่วอังกฤษ รวมถึงโอลด์แทรฟฟอร์ดด้วย ครั้งแรกคือเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1911 นัดรีเพลย์ระหว่างแบรดฟอร์ดซิตีและนิวคาสเซิลยูไนเต็ด หลังจากเสมอกันแบบไร้สกอร์ที่คริสตัลพาเลซ แบรดฟอร์ดชนะ 1–0 จากประตูชัยของจิมมี สเปียร์ส ในการแข่งขันที่มีผู้ชม 58,000 คน เอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศครั้งที่ 2 ของโอลด์แทรฟฟอร์ดคือเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1915 ระหว่างเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดและเชลซี เชฟฟีลด์ยูไนเต็ดชนะ 3–0 ต่อหน้าผู้ชมเกือบ 50,000 คน ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในกองทัพ ทำให้รอบชิงชนะเลิศได้รับฉายาว่า "รอบชิงชนะเลิศสีกากี" เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 1920 โอลด์แทรฟฟอร์ดเปิดบ้านพบกับแอสตันวิลลาในลีกโดยมีผู้ชม 50,704 คน ซึ่งทีมปีศาจแดงแพ้ 1–3 กลายเป็นการแข่งขันที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง

### ทิ้งระเบิดในช่วงสงคราม

ในปี 1936 มีการปรับปรุงโดยเพิ่มหลังคายาว 80 หลามูลค่า 35,000 ปอนด์ให้กับอัฒจันทร์ยูไนเต็ดโรด (ปัจจุบันคืออัฒจันทร์เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน) เป็นครั้งแรก และได้ต่อเติมเพิ่มหลังคาที่มุมทางทิศใต้ในปี 1938 เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้น โอลด์แทรฟฟอร์ดถูกกองทัพใช้เป็นคลังพัสดุ ฟุตบอลยังคงเล่นต่อไป แต่การโจมตีด้วยระเบิดของเยอรมันที่แทรฟฟอร์ดพาร์ก เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 1940 ทำให้สนามเสียหายถึงขนาดที่การแข่งขันในวันคริสต์มาสกับสต็อคพอร์ทเคาน์ตี จะต้องเปลี่ยนมาใช้สนามของสต็อคพอร์ทแทน ฟุตบอลกลับมาเล่นอีกครั้งที่โอลด์แทรฟฟอร์ดอีกครั้งในวันที่ 8 มีนาคม 1941 หลังจากปิดซ่อมแซมสนาม แต่การโจมตีของเยอรมันอีกครั้งในวันที่ 11 มีนาคม 1941 ได้ทำลายสนามไปมาก โดยเฉพาะอัฒจันทร์หลัก (ปัจจุบันคืออัฒจันทร์เซอร์ บ็อบบี ชาร์ลตัน) ส่งผลให้สโมสรต้องย้ายไปเล่นที่คอมบรูคโคลด์สตอเรจ ซึ่งมีเจมส์ ดับเบิลยู. กิบสัน ประธานสโมสรในขณะนั้นเป็นเจ้าของเป็นสนามเหย้าชั่วคราว

### เปลี่ยนเป็นอัฒจันทร์พร้อมที่นั่ง

สเตรตฟอร์ดเอนด์ก่อนการปรับปรุงใหม่ในปี 1992
ด้วยการปรับปรุงสนามทุกครั้งนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองความจุก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง ในช่วงทศวรรษที่ 1980 ความจุลดลงจากเดิม 80,000 คน เหลือประมาณ 60,000 คน ความจุลดลงอีกในปี 1990 เมื่อเทย์เลอร์รีพอร์ตแนะนำให้สนามฟุตบอลในดิวิชัน 1 และดิวิชัน 2 ทั้งหมดเปลี่ยนเป็นอัฒจันทร์พร้อมที่นั่ง นั่นหมายความว่าสโมสรวางแผนที่จะใช้เงิน 3–5 ล้านปอนด์เพื่อเปลี่ยนสเตรตฟอร์ดเอนด์จากระเบียงยืนเป็นอัฒจันทร์พร้อมที่นั่งและมีหลังคายื่นออกมาเพื่อเชื่อมโยงกับส่วนที่เหลือของสนาม การปรับปรุงใหม่นี้ ไม่เพียงเพิ่มต้นทุนเป็นประมาณ 10 ล้านปอนด์ แต่ยังลดความจุของโอลด์แทรฟฟอร์ดลงเหลือประมาณ 44,000 ที่นั่ง

บรรยากาศภายนอกสนามโอลด์แทรฟฟอร์ดในปี 1992
การฟื้นตัวของสโมสรจากความสำเร็จและความนิยมที่เพิ่มขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ทำให้มั่นใจได้ว่าจะต้องมีการพัฒนาเพิ่มเติม ในปี 1995 อัฒจันทร์ทิศเหนืออายุ 30 ปีถูกรื้อถอนและเริ่มงานอย่างรวดเร็วสำหรับการก่อสร้างอัฒจันทร์ใหม่ (ก่อนหน้านี้อัฒจันทร์ด้านทิศเหนือได้รับการปรับปรุงเป็นอัฒจันทร์พร้อมที่นั่งแบบชั่วคราวในต้นทศวรรษ 1990) เพื่อให้พร้อมสำหรับจัดการแข่งขันกลุ่ม 3 นัด รอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศของยูโร 96 สโมสรได้ซื้อ Trafford Park Trading Estate ซึ่งมีพื้นที่ 20-เอเคอร์ (81,000-ตารางเมตร) ตั้งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของ United Road ในราคา 9.2 ล้านปอนด์ในเดือนมีนาคม 1995 การก่อสร้างเริ่มในเดือนมิถุนายน 1995 และแล้วเสร็จในเดือนพฤษภาคม 1996 โดยอัฒจันทร์สองเฟสแรกจากทั้งหมด 3 เฟสเปิดใช้ในระหว่างฤดูกาล อัฒจันทร์ 3 ชั้นที่สร้างขึ้นใหม่ใช้เงินลงทุนทั้งหมด 18.65 ล้านปอนด์ในการสร้างและมีความจุประมาณ 25,500 คน เพิ่มความจุของสนามทั้งหมดเป็นมากกว่า 55,000 คน หลังคาคานยื่นยังยาวที่สุดในยุโรป โดยวัดจากผนังด้านหลังถึงขอบด้านหน้าที่ 58.5 m (192 ft)

อ้างอิง
-------

อัตชีวประวัติ
* Barnes, Justyn; Bostock, Adam; Butler, Cliff; Ferguson, Jim; Meek, David; Mitten, Andy; Pilger, Sam; Taylor, Frank OBE; Tyrrell, Tom (2001). *The Official Manchester United Illustrated Encyclopaedia*. London: Manchester United Books. ISBN 0-233-99964-7.
* Brandon, Derek (1978). *A–Z of Manchester Football: 100 Years of Rivalry*. London: Boondoggle.
* Butt, R. V. J. (1995). *The Directory of Railway Stations*. Patrick Stephens. ISBN 1-85260-508-1.
* Inglis, Simon (1996) [1985]. *Football Grounds of Britain* (3rd ed.). London: CollinsWillow. ISBN 0-00-218426-5.
* James, Gary (2008). *Manchester – A Football History*. Halifax: James Ward. ISBN 978-0-9558127-0-5.
* McCartney, Iain (1996). *Old Trafford – Theatre of Dreams*. Harefield: Yore Publications. ISBN 1-874427-96-8.
* Mitten, Andy (2007). *The Man Utd Miscellany*. London: Vision Sports Publishing. ISBN 978-1-905326-27-3.
* Murphy, Alex (2006). *The Official Illustrated History of Manchester United*. London: Orion Books. ISBN 0-7528-7603-1.
* Rollin, Glenda; Rollin, Jack (2008). *Sky Sports Football Yearbook 2008–2009*. Sky Sports Football Yearbooks. London: Headline Publishing Group. ISBN 978-0-7553-1820-9.
* White, John (2007). *The United Miscellany*. London: Carlton Books. ISBN 978-1-84442-745-1.
* White, John D. T. (2008). *The Official Manchester United Almanac* (1st ed.). London: Orion Books. ISBN 978-0-7528-9192-7.

หมายเหตุ

1. 1 2  "Old Trafford". *premierleague.com*. Premier League. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 August 2019. สืบค้นเมื่อ 25 August 2022.
2. ↑  "Premier League Handbook 2022/23" (PDF). Premier League. p. 30. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 July 2022. สืบค้นเมื่อ 21 July 2022.
3. ↑  "Manchester Sightseeing Bus Tours". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 July 2015. สืบค้นเมื่อ 15 July 2015.
4. ↑  Barnes et al. p. 45
5. ↑  Murphy, p. 14
6. ↑  Murphy, p. 27
7. 1 2  McCartney (1996), p. 9
8. ↑  Inglis, pp. 234–235
9. ↑  White, p. 50
10. ↑  McCartney (1996), p. 13
11. ↑  McCartney (1996), p. 10
12. ↑  Butt (1995), p. 247
13. ↑  Butt, p. 178
14. ↑  "Manchester Utd Football Gd (MUF)". National Rail. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 July 2011. สืบค้นเมื่อ 15 July 2011.
15. ↑  Barnes et al. pp. 44–47, 52
16. ↑  "FA Cup Final Venues". *TheFA.com*. The Football Association. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 May 2012. สืบค้นเมื่อ 11 September 2016.
17. ↑  "1911 FA Cup Final". fa-cupfinals.co.uk. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 December 2008. สืบค้นเมื่อ 4 September 2008.
18. ↑  "1915 FA Cup Final". fa-cupfinals.co.uk. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 March 2007. สืบค้นเมื่อ 4 September 2008.
19. ↑  Murphy, p. 31
20. ↑  Inglis, p. 235
21. ↑  Inglis, p. 238
22. ↑  James, pp. 405–6
23. ↑  Inglis, p. 239

พิกัดภูมิศาสตร์: 53°27′47″N 2°17′29″W﻿ / ﻿53.46306°N 2.29139°W﻿ / 53.46306; -2.29139

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **โอลด์แทรฟฟอร์ด**

* Old Trafford at ManUtd.com

| * ด
* ค
* ก
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- |
| 
* ผู้เล่น
* ผู้จัดการทีม
* ชุดสำรองและชุดเยาวชน
* สถิติ
* เกียรติประวัติ
* ฤดูกาลปัจจุบัน

 |
| ประวัติศาสตร์ | 
* 1878–1945
* 1945–1969
* 1969–1986
* 1986–2013
* ฤดูกาล
* ยุโรป

 |
| โศกนาฏกรรมมิวนิก | 
* ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก
* บัสบีเบบส์

 |
| สนามเหย้า | 
* นอร์ทโรด (1878–1893)
* แบงก์สตรีต (1893–1910)
* โอลด์แทรฟฟอร์ด (1910–ปัจจุบัน)
* สเตรตฟอร์ดเอนด์
* เซอร์แมตต์บัสบีเวย์

 |
| สนามฝึกซ้อม | 
* เดอะคลิฟฟ์
* แทรฟฟอร์ดเทรนนิงเซนเตอร์

 |
| ทีมอื่น | 
* แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหญิง

 |
| ผู้เล่น | 
* ลงเล่นมากกว่า 100 นัด
* 25–99 นัด
* 1–24 นัด

 |
| ทีมคู่แข่ง | 
* League record by opponent
* ดาร์บีแมนเชสเตอร์
* การแข่งขันกับลิเวอร์พูล
* การแข่งขันกับลีดส์ยูไนเต็ด
* การแข่งขันกับอาร์เซนอล

 |
| ผู้สนับสนุน | 
* Independent Manchester United Supporters Association
* Manchester United Supporters' Trust
* Red Army

 |
| สื่อ | 
* เอ็มยูทีวี
* *อินไซด์ยูไนเต็ด*

 |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | 
* ลูกนกหัดบินของเฟอร์กี
* สโมสรฟุตบอลยูไนเต็ดออฟแมนเชสเตอร์
* Glazer ownership
* Mascots
* ผู้เล่นแห่งปีเซอร์แมตต์ บัสบี

 |
| 
* **วิกิพีเดีย:หนังสือ Book:Manchester United F.C.**
* หมวดหมู่ Category:Manchester United F.C.
* สถานีย่อย Portal:Association football
* หน้าโครงการวิกิ Manchester United task force
* Commons:Manchester United

 |

| * ด
* ค
* ก
สนามแข่งขันในพรีเมียร์ลีก |
| --- |
| ปัจจุบัน | 
* กูดิสันพาร์ก
* เคนิลเวิร์ทโรด
* เครเวนคอตทิจ
* ซิตีกราวด์
* ซิตีออฟแมนเชสเตอร์
* เซนต์เจมส์พาร์ก
* เซลเฮิสต์พาร์ก
* ดีนคอร์ต
* ทอตนัมฮอตสเปอร์
* เทิร์ฟมัวร์
* บรามอลล์เลน
* เบรนต์ฟอร์ดคอมมิวนิตีสเตเดียม
* ฟัลเมอร์
* มอลินิว
* ลอนดอนสเตเดียม
* วิลลาพาร์ก
* สแตมฟอร์ดบริดจ์
* เอมิเรตส์สเตเดียม
* แอนฟีลด์
* โอลด์แทรฟฟอร์ด

 |
| อดีต | 
* เบ็ต365 สเตเดียม
* Bloomfield Road
* Boundary Park
* คาร์ดิฟฟ์ซิตีสเตเดียม
* แคร์โรว์โรด
* County Ground
* ดีดับเบิลยูสเตเดียม
* อีวุดพาร์ก
* Fratton Park
* ฮิลส์โบโร
* KCOM Stadium
* เกิร์กลีส์
* ลิเบอร์ตีสเตเดียม
* ลอฟตัสโรด
* มาเดสกีสเตเดียม
* Oakwell
* Portman Road
* ไพรด์พาร์ก
* ริเวอร์ไซด์
* สเตเดียมออฟไลต์
* เซนต์แอนดรูว์
* University of Bolton Stadium
* เดอะฮอว์ทอนส์
* The Valley
* Valley Parade
* วิคาริจโรด
* เวมบลีย์
* คิงเพาเวอร์สเตเดียม
* เซนต์แมรีส์สเตเดียม
* เอลแลนด์โรด

 |
| ถูกทำลาย | 
* Ayresome Park
* Baseball Ground
* บุลินกราวนด์
* Burnden Park
* The Dell
* Filbert Street
* ไฮบิวรี
* Highfield Road
* เมนโรด
* Roker Park
* ไวต์ฮาร์ตเลน

 |


| * ด
* ค
* ก
สนามแข่งขันนัดชิงชนะเลิศในยูโรเปียนคัพและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก |
| --- |
| 

|  |
| --- |
| **ยูโรเปียนคัพ (1955–1992)** |
| คริสต์ทศวรรษ 1950 | 
* ฝรั่งเศส ปาร์กเดแพร็งส์ (1956)
* สเปน ซานเตียโก เบร์นาเบว (1957)
* เบลเยียม Heysel Stadium (1958)
* เยอรมนีตะวันตก Neckarstadion (1959)

 |
| คริสต์ทศวรรษ 1960 | 
* สกอตแลนด์ แฮมป์เดนพาร์ก (1960)
* สวิตเซอร์แลนด์ Wankdorf Stadium (1961)
* เนเธอร์แลนด์ สนามกีฬาโอลิมปิก (1962)
* อังกฤษ สนามกีฬาเวมบลีย์ (1963)
* ออสเตรีย สนามกีฬาพราเทอร์ (1964)
* อิตาลี ซานซีโร (1965)
* เบลเยียม Heysel Stadium (1966)
* โปรตุเกส Estádio Nacional (1967)
* อังกฤษ สนามกีฬาเวมบลีย์ (1968)
* สเปน ซานเตียโก เบร์นาเบว (1969)

 |
| คริสต์ทศวรรษ 1970 | 
* อิตาลี ซานซีโร (1970)
* อังกฤษ สนามกีฬาเวมบลีย์ (1971)
* เนเธอร์แลนด์ De Kuip (1972)
* สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย สนามกีฬาเรดสตาร์ (1973)
* เบลเยียม Heysel Stadium (1974)
* ฝรั่งเศส ปาร์กเดแพร็งส์ (1975)
* สกอตแลนด์ แฮมป์เดนพาร์ก (1976)
* อิตาลี สตาดีโอโอลิมปีโก (1977)
* อังกฤษ สนามกีฬาเวมบลีย์ (1978)
* เยอรมนีตะวันตก โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (1979)

 |
| คริสต์ทศวรรษ 1980 | 
* สเปน ซานเตียโก เบร์นาเบว (1980)
* ฝรั่งเศส ปาร์กเดแพร็งส์ (1981)
* เนเธอร์แลนด์ De Kuip (1982)
* กรีซ สนามกีฬาโอลิมปิก (1983)
* อิตาลี สตาดีโอโอลิมปีโก (1984)
* เบลเยียม Heysel Stadium (1985)
* สเปน สนามกีฬารามอน ซันเชซ ปิซฆวน (1986)
* ออสเตรีย สนามกีฬาพราเทอร์ (1987)
* เยอรมนีตะวันตก Neckarstadion (1988)
* สเปน กัมนอว์ (1989)

 |
| คริสต์ทศวรรษ 1990 | 
* ออสเตรีย สนามกีฬาพราเทอร์ (1990)
* อิตาลี Stadio San Nicola (1991)
* อังกฤษ สนามกีฬาเวมบลีย์ (1992)

 |

 |
| 

|  |
| --- |
| **ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1992–ปัจจุบัน)** |
| คริสต์ทศวรรษ 1990 | 
* เยอรมนี โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (1993)
* กรีซ สนามกีฬาโอลิมปิก (1994)
* ออสเตรีย สนามกีฬาแอ็นสท์ ฮัพเพิล (1995)
* อิตาลี สตาดีโอโอลิมปีโก (1996)
* เยอรมนี โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (1997)
* เนเธอร์แลนด์ โยฮัน ไกรฟฟ์อาเรนา (1998)
* สเปน กัมนอว์ (1999)

 |
| คริสต์ทศวรรษ 2000 | 
* ฝรั่งเศส สตาดเดอฟร็องส์ (2000)
* อิตาลี ซานซีโร (2001)
* สกอตแลนด์ แฮมป์เดนพาร์ก (2002)
* อังกฤษ โอลด์แทรฟฟอร์ด (2003)
* เยอรมนี อาเรนาเอาฟ์ชัลเคอ (2004)
* ตุรกี สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค (2005)
* ฝรั่งเศส สตาดเดอฟร็องส์ (2006)
* กรีซ สนามกีฬาโอลิมปิก (2007)
* รัสเซีย สนามกีฬาลุจนีกี (2008)
* อิตาลี สตาดีโอโอลิมปีโก (2009)

 |
| คริสต์ทศวรรษ 2010 | 
* สเปน ซานเตียโก เบร์นาเบว (2010)
* อังกฤษ สนามกีฬาเวมบลีย์ (2011)
* เยอรมนี อัลลีอันทซ์อาเรนา (2012)
* อังกฤษ สนามกีฬาเวมบลีย์ (2013)
* โปรตุเกส อิชตาดียูดาลุช (2014)
* เยอรมนี โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (2015)
* อิตาลี ซานซีโร (2016)
* เวลส์ มิลเลนเนียมสเตเดียม (2017)
* ยูเครน ศูนย์กีฬาแห่งชาติออลิมปีย์สกึย (2018)
* สเปน เอสตาดิโอเมโตรโปลิตาโน (2019)

 |
| คริสต์ทศวรรษ 2020 | 
* โปรตุเกส อิชตาดียูดาลุช (2020)
* โปรตุเกส อิชตาดียูดูดราเกา (2021)
* ฝรั่งเศส สตาดเดอฟร็องส์ (2022)
* ตุรกี สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค (2023)
* อังกฤษ *สนามกีฬาเวมบลีย์ (2024)*
* เยอรมนี *อัลลีอันทซ์อาเรนา* (2025)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ภูมิศาสตร์ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* มิวสิกเบรนซ์ สถานที่
* StadiumDB

 |