ต้นซีดาร์เบอร์มิวดา ในเขตชานเมืองของแฮมิลตัน
พืชและสัตว์ของเบอร์มิวดาเป็นส่วนหนึ่งของระบบนิเวศที่มีลักษณะเฉพาะ เนื่องจากการแยกเบอร์มิวดาจากแผ่นดินใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือ ความหลากหลายของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นและหมู่เกาะในรูปแบบเขตภูมินิเวศที่ต่างกัน นั่นคือ **ป่าสนเบอร์มิวดากึ่งเขตร้อน**

ลักษณะ
------

ตั้งอยู่ 900 กม. จากชายฝั่งอเมริกันตะวันออก เบอร์มิวดาเป็นหมู่เกาะห่วงโซ่รูปพระจันทร์เสี้ยว 184 เกาะ และเกาะเล็กเกาะน้อยที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นชายขอบของภูเขาไฟ หมู่เกาะค่อนข้างเป็นเนินเขามากหน้าผาสูงชัน กับจุดที่สูงที่สุดคือ 79 ม. ส่วนชายฝั่งมีอ่าวและเวิ้งจำนวนมาก กับหาดทรายโดยเฉพาะอย่างยิ่งบนชายฝั่งทางตอนใต้ เบอร์มิวดามีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อน และอบอุ่นในปัจจุบันโดยกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีม มีจำนวนยี่สิบเกาะซึ่งเป็นที่อยู่อาศัย และเบอร์มิวดาเป็นหนึ่งในประเทศที่มีประชากรหนาแน่นมากที่สุดในโลก

เฉพาะสัตว์ที่สามารถบินไปหมู่เกาะหรือได้รับการพัดพาโดยลมและสายธารได้ก่อเกิดสายพันธุ์ จึงไม่มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมพื้นเมืองอื่น ๆ นอกเหนือจากค้างคาว และมีสัตว์เลื้อยคลานเพียงสองชนิดเท่านั้น แต่จะมีสายพันธุ์นก, พืช และแมลงจำนวนมาก เมื่ออยู่บนเกาะ บรรดาสิ่งมีชีวิตได้ปรับตัวเข้ากับสภาพท้องถิ่น เช่น ภูมิอากาศชื้น, การขาดแคลนน้ำจืด, การเกิดพายุบ่อยครั้ง และละอองน้ำเกลือ พื้นที่ของเกาะหดตัวลงตามระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นในตอนท้ายของยุคสมัยไพลสโตซีน และจำนวนสายพันธุ์ที่น้อยลงก็สามารถอยู่รอดในการลดลงของพื้นที่ ซึ่งมีเกือบ 8,000 สายพันธุ์ที่แตกต่างกันของพืชและสัตว์ที่เป็นที่รู้จักจากหมู่เกาะเบอร์มิวดา และมีแนวโน้มจำนวนสูงกว่าหากนับจำนวนจุลินทรีย์ทั้งหมด ที่อาศัยอยู่ในถ้ำกับสายพันธุ์ในทะเลลึก

ปัจจุบัน ความหลากหลายของสายพันธุ์ในเบอร์มิวดาได้มีการเพิ่มขึ้นอย่างมากโดยชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ทั้งที่โดยเจตนาและไม่ได้เจตนา ซึ่งชนิดพันธุ์ต่างถิ่นเหล่านี้ได้เป็นภัยคุกคามต่อพืชและสัตว์เพราะการชิงชัยและการรบกวนที่อยู่อาศัย

ชีวิตทางทะเล
------------

วาฬหลังค่อม
เบอร์มิวดาอยู่ทางชายขอบฝั่งตะวันตกของทะเลซาร์แกสโซ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีความเค็มสูง, อุณหภูมิสูง และกระแสน้ำไม่กี่กระแส โดยมีสาหร่ายทะเลสกุลสาหร่ายนุ่น (*Sargassum*) จำนวนมากในปัจจุบัน และมีความเข้มข้นสูงของแพลงก์ตอน แต่เป็นพื้นที่ที่น่าสนใจน้อยสำหรับสายพันธุ์ปลาในเชิงพาณิชย์กับนกทะเล

ส่วนความหลากหลายที่มีมากกว่าคือพืดหินปะการังที่ล้อมรอบเกาะ

ความหลากหลายของวาฬ, โลมา และพอร์พอยส์ได้รับการบันทึกในน่านน้ำรอบ ๆ เบอร์มิวดา ที่พบมากที่สุดของสัตว์กลุ่มนี้คือวาฬหลังค่อม ซึ่งจะผ่านเกาะในเดือนเมษายนและเดือนพฤษภาคมในระหว่างการอพยพไปทางทิศเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Parham, James (23 April 2008). "Introduced delicacy or native species? A natural origin of Bermudian terrapins supported by fossil and genetic data". *Biology Letters*. สืบค้นเมื่อ 11 December 2013.
2. ↑  Brandley, Matthew (30 June 2010). "Bermuda as an Evolutionary Life Raft for an Ancient Lineage of Endangered Lizards". *Biology Letters*. สืบค้นเมื่อ 11 December 2013.
3. ↑  Bermuda Aquarium, Museum & Zoo. "Bermuda Biodiversity Project". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-12. สืบค้นเมื่อ 2 October 2010.

* Amos, Eric J. R. (1991) *A Guide to the Birds of Bermuda*, privately published.
* Bermuda Aquarium, Museum and Zoo *Bermuda Biodiversity Project เก็บถาวร 2010-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*, downloaded 21/02/07.
* Dobson, A. (2002) *A Birdwatching Guide to Bermuda*, Arlequin Press, Chelmsford, UK.
* Flora of Bermuda (Illustrated) by Nathaniel Lord Britton, Ph.D. Sc.D. LL.D. (Published 1918)
* Forbes, Keith Archibald (2007) *Bermuda's Fauna*, downloaded 21/02/07.
* Gehrman, Elizabeth (2102) *Rare Birds: The Extraordinary Tale of the Bermuda Petrel and the Man Who Brought It Back from Extinction* (Beacon Press).
* Ogden, George (2002) *Bermuda A Gardener's Guide*, The Garden Club of Bermuda
* Raine, André (2003) *A Field Guide to the Birds of Bermuda*, Macmillan, Oxford.
* "Bermuda subtropical conifer forests". *Terrestrial Ecoregions*. World Wildlife Fund. สืบค้นเมื่อ 21/02/07. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Bermuda Audubon Society
* Flora and Fauna of Bermuda[*ลิงก์เสีย*]
* Bermuda National Trust
* Bermuda Government, Department of Conservation Services เก็บถาวร 2016-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน