**เทพไท่ไป๋จิงซิง** (อังกฤษ: Taibai Jianxi จีน: 太白金星; pinyin: Tài Bái Jīn Xīng; lit.: 'Great White Golden Star'; เรียกสั้นๆว่า **เทพไท้ไป๋**) หรือในนวนิยายไซอิ๋วเรียกว่า **เทพไทแป๊ะกิมแช** เป็นเทพในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน โดยเป็นเทพประจำดาวศุกร์และนามนี้หมายถึง**ดาวย่ำรุ่ง**ในวรรณกรรมไซอิ๋ว พระองค์เป็นเทพบริวารของเง็กเซียนฮ่องเต้. ในทางดาราศาสตร์จีนทรงเป็นผู้รักษาดาวศุกร์

รูปลักษณ์
---------

ไท่ไป๋ ภาคเทพนารี จากภาพวาดผ้าไหมสมัยราชวงศ์ถัง พ.ศ.1440 ถ้ำมั่วเกา ตุนหวงไท่ไป๋ ภาคเทพนารี จากภาพวาดผ้าไหมสมัย ราชวงศ์เซี่ยตะวันตก จากเขตเมืองโบราณเฮยเฉิง (Heicheng Historic Site) มองโกเลีย ปัจจุบันจัดแสดงใน พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ รัสเซีย
ในลัทธิเต๋าเดิมทรงมีรูปลักษณ์เทพยรูปเป็นเทพนารีและทรงพิณในหัตถ์ แต่ต่อมาทรงกลายรูปเป็นเทพบุรุษภาคชราอาวุโสในช่วงราชวงศ์หมิงจากอิทธิพลในวรรณกรรมไซอิ๋ว

ในวรรณกรรมไซอิ๋ว
----------------

ในช่วงที่ซุน หงอคงสร้างความวุ่นวายที่เมืองบาดาลแล้ว ด้วยความกลัวตาย หงอคงจึงบุกไปเมืองนรก แล้วแย่งบัญชีมรณะจากพญายมราชมาขีดฆ่าชื่อตัวเองทิ้ง แล้วเหาะกลับคืนสู่เขาฮัวกั่วซาน

ขณะนั้น เมื่อเง็กเซียนฮ่องเต้ทรงทราบเรื่องจึงมีบัญชาให้กองทัพสวรรค์ยกกันลงไปปราบเห้งเจียเสีย แต่เทพไท่ไป๋เห็นว่าหงอคงเป็นลิงมีฤทธิ์เดชเกินกว่าที่จะปราบได้โดยง่าย หากต้องสู้กันจริง สรรพสัตว์น้อยใหญ่ต่างหากที่จะล้มตายลงไปอย่างมหาศาลจึงได้ขออนุญาตลงไปเกลี้ยกล่อมหงอคง และขอให้หงอคงขึ้นมารับใช้บนสรวงสวรรค์ แต่ว่าถ้อยคำของท่านกลับถูกเทวดาทักท้วง ด้วยง่าหงอคงเป็นสัตว์เดรัจฉาน ย่อมไม่รู้กาลเทศะ สวรรค์จะยิ่งวุ่นวายไปใหญ่ ซึ่งเง๊กเซียนเองก็ทรงเห็นด้วย แต่เทพไท้ไป๋ให้เหตุผลว่า "หากเรายกตำแหน่ง *เบ๊กเบ๊อุน* ให้หงอคงเสีย (หน้าที่นี้เป็นแค่คนเลี้ยงม้า ซึ่งเป็นคนรับใช้ระดับต่ำที่สุด ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับทวยเทพอื่นแต่อย่างใด) ซึ่งหงอคงเองก็คงไม่รู้ว่าตำแหน่งนี้สำคัญอย่างไร"[*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*]

ต่อมาเมื่อซุนหงอคงรู้ความจริงก็อาละวาด ทำลายแดนสวรรค์จนพังพินาศ แล้วจึงตั้งต้นเป็น **ฉีเทียนต้าเสิ้ง** อันแปลว่า *จอมราชันย์ ผู้ยิ่งใหญ่เสมอสวรรค์* เมื่อเง็กเซียนฮ่องเต้ทรงทราบก็ทรงพิโรธมาก ถักทะลีทีอ๋อง แม่ทัพใหญ่แห่งสรวงสวรรค์ พร้อมด้วย เทพนาจา ทหารเอกขออาสาออกนำทัพปราบซุนหงอคง แต่ก็พ่ายแพ้ เง็กเซียนฮ่องเต้จึงส่งทวยเทพออกสู้รบกับหงอคงด้วยกองทัพที่ใหญ่กว่าเดิม เทพไท้ไป๋จึงห้ามเง๊กเซียนด้วยว่า "ด้วยขณะนี้ซุนหงอคงลุ่มหลงในยศฐาบรรดาศักดิ์ ขอพระองค์ทรงมีรับสั่งให้ซุนหงอคงครองตำแหน่ง**ฉีเทียนต้าเสิ้ง**ไปตามนั้น โดยถือว่าเป็นตำแหน่งเปล่า ๆ เท่านี้เราก็สามารถควบคุมพฤติกรรมได้โดยง่าย"หลังจากนั้น ซุนหงอคงจึงได้เป็น**ฉีเทียนต้าเสิ้ง**ตามใจปรารถนา[*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*][*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*][*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*]

อ้างอิง
-------

1. ↑  Walsh, Michael J. (25 March 2010). *Sacred Economies: Buddhist Monasticism and Territoriality in Medieval China* (ภาษาอังกฤษ). Columbia University Press. ISBN 978-0-231-51993-9.
2. ↑  Mair, Victor H.; Bender, Mark (3 May 2011). *The Columbia Anthology of Chinese Folk and Popular Literature* (ภาษาอังกฤษ). Columbia University Press. ISBN 978-0-231-52673-9.
3. ↑  Macdonald, Sean (6 November 2015). *Animation in China: History, Aesthetics, Media* (ภาษาอังกฤษ). Routledge. ISBN 978-1-317-38216-4.
4. ↑  อ้างอิงจากหนังสือ **เดินทางไกลกับไซอิ๋ว** จากสำนักพิมพ์กองทุนวุฒิธรรม
5. ↑  อ้างอิงจากหนังสือ **ไซอิ๋ว** หน้าที่ 18-26 จากสำนักพิมพ์ **Skybook**
6. ↑  อ้างอิงจากหนังสือ **ไซอิ๋ว** จากสำนักพิมพ์ **ศรีปัญญา**
7. ↑  อ้างอิงจากบทความ **เห้งเจีย (ฉีเทียนต้าเสิ้ง) ลิงในวรรณกรรมที่กลายเป็นเทพเจ้า** จากสำนักพิมพ์ **มติชน**