recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
รถพยาบาลของศูนย์การแพทย์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
รถพยาบาลสมัยใหม่ของหน่วยรถพยาบาลโบฮีเมียใต้ ประเทศเช็กเกีย เป็นรถดัดแปลงจากรถตู้โฟล์กสวาเกนคราฟต์เตอร์
**รถพยาบาล** (อังกฤษ: ambulance) เป็นยานพาหนะสำหรับเคลื่อนย้ายผู้ป่วยหรือผู้บาดเจ็บไปยัง ไปจากหรือระหว่างสถานที่รักษาโรคหรือการบาดเจ็บ และในบางกรณีอาจใช้เพื่อทำการดูแลรักษาอาการป่วยนอกโรงพยาบาล

คำนี้มักใช้ในบริบทของรถพยาบาลฉุกเฉินที่ใช้บนถนน อันเป็นส่วนหนึ่งของบริการการแพทย์ฉุกเฉิน ดูแลอาการป่วยหรือบาดเจ็บเฉียบพลันกับผู้มีปัญหาสุขภาพอย่างร้ายแรง แต่บริบทสามารถขยายไปนอกเหนือจากรถที่มีไฟฉุกเฉินและไซเรน เป็นต้นว่ารถพยาบาลไม่ฉุกเฉินสำหรับขนส่งผู้ป่วย หรือยานพาหนะประเภทฉุกเฉินและไม่ฉุกเฉินอื่น ๆ เช่นรถบรรทุก รถตู้ จักรยาน จักรยานยนต์ รถเก๋งยาว รถบัส เฮลิคอปเตอร์ อากาศยานปีกตรึง เรือเล็ก หรือเรือพยาบาล

คำว่า Ambulance มีรากศัพท์จาก ภาษาละตินว่า "*ambulare*" แปลว่า "เดินหรือเคลื่อนไปเรื่อย ๆ" ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการแพทย์ในระยะแรกเป็นกรณีที่ผู้ป่วยถูกเคลื่อนย้ายหรือเข็นไป โดยความหมายเดิมหมายถึงโรงพยาบาลเคลื่อนที่ที่ติดตามกำลังพลไปในการรบ ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกัน ใน ค.ศ. 1870 พาหนะที่ใช้ขนผู้บาดเจ็บไปจากสมรภูมิจะเรียกว่าดู้พยาบาล ในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย โรงพยาบาลสนามก็ยังถูกเรียกว่าเป็นรถพยาบาล รวมถึงในสงครามเซอร์เบีย-ตุรกี ค.ศ. 1876 แม้ตู้พยาบาลจะถูกเรียกว่าเป็นรถพยาบาลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1854 ในสงครามไครเมียก็ตาม

นอกจากนี้ยังมีรถพยาบาลแบบอื่น เช่น รถพยาบาลเคลื่อนย้าย (ambulette ก็เรียก) ซึ่งมักจะไม่มี (แต่ก็อาจมี) อุปกรณ์ช่วยชีวิตและมีเจ้าหน้าที่ที่คุณสมบัติน้อยกว่าเจ้าหน้าที่ในรถพยาบาลปกติ เนื่องจากใช้เพื่อขนส่งผู้ป่วยไปมาหรือระหว่างสถานที่รักษาเท่านั้น รถเคลื่อนย้ายในเกือบทุกประเทศจะมีไฟฉุกเฉินหรือไซเรน บางประเทศอาจมีรถพยาบาลที่ดัดแปลงเพื่อให้มีคนพยาบาลไปด้วยหนึ่งคนเพื่อปฐมพยาบาล แต่ไม่ได้ใช้เพื่อขนส่ง ในกรณีดังกล่าวผู้ป่วยที่จำเป็นต้องไปโรงพยาบาลจะต้องใช้รถพยาบาลสำหรับผู้ป่วย ควบคู่ไปกับรถของหน่วยเคลื่อนที่เร็วด้วย

อ้างอิงและหมายเหตุ
------------------

1. ↑  Skinner, Henry Alan. 1949, "The Origin of Medical Terms". Baltimore: Williams & Wilkins
2. ↑  "How Products Are Made: Ambulance". How products are made. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-25. สืบค้นเมื่อ 2 June 2007.
3. ↑  *Oxford English Dictionary* ambulance definition 1
4. ↑  "Civil War Ambulance Wagons". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-17. สืบค้นเมื่อ 2014-08-16.
5. ↑  The memoirs of Charles E. Ryan *With An Ambulance Personal Experiences And Adventures With Both Armies 1870–1871*  เก็บถาวร 2016-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน and of Emma Maria Pearson and Louisa McLaughlin *Our Adventures During the War of 1870*  เก็บถาวร 2008-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
6. ↑  Emma Maria Pearson and Louisa McLaughlin *Service in Servia Under the Red Cross*  เก็บถาวร 2008-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
7. ↑  *Oxford English Dictionary* ambulance definition 2a
8. ↑  "Essex Ambulance Response Cars". Car Pages. 24 July 2004. สืบค้นเมื่อ 27 June 2007.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**รถพยาบาล**
**โหยวหลินจี** (จีนตัวย่อ: 油淋鸡; จีนตัวเต็ม: 油淋雞; พินอิน: *yóulínjī*) หรือ **เจียวหมาจี** (จีนตัวย่อ: 椒麻鸡; จีนตัวเต็ม: 椒麻雞; พินอิน: *jiāomájī*) เป็นอาหารจีนที่ใช้เนื้อไก่ทอดราดด้วย ต้นหอมสับและน้ำจิ้มที่ทำจากโชยุ

ในภาษาญี่ปุ่นมักเรียกว่า **ยูรินจี** (ญี่ปุ่น: ユーリンチー; คันจิ: 油淋鶏; โรมาจิ: *yūrinchī*) ซึ่งเป็นการเรียกทับศัพท์ตามภาษาจีน ส่วนในภาษาเกาหลีเรียกว่า **ยูรินกี** (เกาหลี: 유린기)

โหยวหลินจีในที่ต่าง ๆ
---------------------

### แบบญี่ปุ่น

ที่ญี่ปุ่นนั้นมักทำโดยชุบแป้งทอดและใส่น้ำจิ้ม ในสูตรที่ทำกินในบ้านมักใช้แป้งมันฝรั่ง แต่ไม่ได้ใช้ไข่ไก่ น้ำจิ้มนั้นมักทำจากโชยุ ขิง น้ำตาล น้ำมันงา หรืออาจใช้น้ำส้มสายชู กระเทียม พริก ด้วย ที่จีนนั้นจะเรียกโหยวหลินจีในลักษณะนี้ว่า **รื่อซื่อโหยวหลินจี** (日式油淋鸡)

### แบบไต้หวัน

ที่ไต้หวันมักเรียกว่า **เจียวหมาจี** (椒麻雞) หรือเรียกเต็ม ๆ ว่า **ไท่ซื่อเจียวหมาจี** (泰式椒麻雞) แต่ว่าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับประเทศไทยโดยตรง ต้นกำเนิดมาจากไต้หวัน ไม่มีกระดูก ทำเป็นไก่ชุดแป้งทอด หวานเผ็ดกว่าของญี่ปุ่น และใช้กับน้ำจิ้มที่กลิ่นหอมเข้มข้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "本場・中国人が「日本の中華料理店」でショックをうけた4つの理由". *LIVE JAPAN* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2022-09-27.
2. 1 2  "検索 - 油淋鶏". *みんなのきょうの料理* (ภาษาญี่ปุ่น). NHKエデュケーショナル. สืบค้นเมื่อ 2021-01-27.
3. ↑  （片栗粉 液体衣）菊池, 晋作 (2018-10-30). "油淋鶏（ユーリンチー）". *みんなのきょうの料理* (ภาษาญี่ปุ่น). NHKエデュケーショナル. สืบค้นเมื่อ 2021-01-27.
4. ↑  "日式油淋鶏". *下厨房* (ภาษาจีน). 2020-04-12. สืบค้นเมื่อ 2021-01-27.
5. ↑  遲恒昌 (2019). "描繪臺灣泰國餐廳的食物文化". *人社東華* (ภาษาจีนกลางสำเนียงไต้หวัน) (22). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-19. สืบค้นเมื่อ 2021-01-27.
**ตานะฮ์ลต** (อินโดนีเซีย: *Tanah Lot*) เป็นหินลักษณะคล้ายเกาะที่เกิดจากการก่อตัวของหินที่ยื่นออกจากเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย บนเกาะตานะฮ์ลตเป็นที่ตั้งของปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) ที่สำคัญของชาวบาหลี เรียกว่า **ปูราตานะฮ์ลต** (*Pura Tanah Lot*) ซึ่งในปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเกาะบาหลี

ปูราบาตูโบ-ลง โบสถ์พราหมณ์อีกแห่งในบริเวณตานะฮ์ลต
คำว่า *ตานะฮ์ลต* (*Tanah Lot*) แปลว่า "ผืนดิน (ที่อยู่ใน) ทะเล" หินตานะฮ์ลตเกิดจากการกัดเซาะด้วยน้ำทะเลเป็นเวลาหลายปี จึงมีลักษณะคล้ายเกาะในทะเล ห่างไปไม่ไกลเป็นที่ตั้งของปูราบาตูโบ-ลง (Pura Batu Bolong) ซึ่งตั้งอยู่บนหินที่ถูกกัดเซาะเป็นเหมือนโค้งสะพาน

เชื่อกันว่าปูราตานะฮ์ลตสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยดัง ฮียัง นีราร์ทา (Dang Hyang Nirartha) หลังท่านได้เดินทางผ่านมาเห็นกับตานะฮ์ลต ท่านได้ตัดสินใจมาอยู่อาศัยและพักผ่อนที่นี่ และได้ชักชวนกับชาวประมงในพื้นที่สร้างศาลเจ้าเพื่อบูชาเทพแห่งท้องทะเลของบาหลีขึ้นมา เทพประจำตานะฮ์ลตคือ *เดวาบารูนา* (*Dewa Baruna*; เทวพรุณ) หรือ *บาตาราเซอการา* (*Bhatara Segara*; ภารัตสาคร) เทพแห่งทะเลหรือวิญญาณแห่งทะเล ส่วนนีราร์ทาผู้ก่อสร้างปูราก็ได้รับการบูชาที่นี่เช่นกัน

ปัจจุบัน ปูราตานะฮ์ลตเป็นหนึ่งในปูราเจ็ดแห่งกลางทะเลของบาหลี บริเวณที่ฐานของเกาะเต็มไปด้วยงูทะเลพิษ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นทวารบาลของปูรา อันเป็นลูกหลานของงูยักษ์ที่เกิดมาจากเซอเล็นดัง (สายสะพายแบบพื้นเมืองอินโดนีเซีย) ของนีราร์ทาเมื่อครั้งท่านสร้างปูราแห่งนี้

ราวปี ค.ศ. 1980 หน้าผาของปูราเริ่มทลายลงมาบางส่วน และเกาะเริ่มเกิดการทรุดตัวอย่างหนัก รัฐบาลญี่ปุ่นในขณะนั้นจึงได้ให้รัฐบาลอินโดนีเซียกู้ยืมเงินจำนวน 800 พันล้านรูปียะฮ์ (ประมาณ 130 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือ 4 พันล้านบาทไทย) ในปัจจุบัน กว่าหนึ่งในสามของเกาะตานะฮ์ลตสร้างขึ้นด้วยหินสังเคราะห์ที่ตกแต่งจนเหมือนและกลมกลืนไปกับหินธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  *South-East Asia on a shoestring. Lonely Planet South-East Asia: On a Shoestring*. Lonely Planet Edition 7. Lonely Planet Publications, 1992. ISBN 0-86442-125-7, ISBN 978-0-86442-125-8. 922. pp257
2. ↑  Philip Hirsch, Carol Warren. *The politics of environment in Southeast Asia: resources and resistance*. Publisher Routledge, 1998 ISBN 978-0-203-03017-2. 325 pages. pp 242-244
3. ↑  *South-East Asia on a shoestring. Lonely Planet South-East Asia: On a Shoestring*. Lonely Planet Edition 7. Lonely Planet Publications, 1992. ISBN 0-86442-125-7, ISBN 978-0-86442-125-8. 922. pp257
4. ↑  "Tanah Lot". *balistarislad.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-10. สืบค้นเมื่อ 5 July 2015.
5. ↑  Pringle, p 192-194
6. ↑  1980 exchange rate of US $1 to Rp 6000 from Gordon De Brouwer, Masahiro Kawai. *Indonesian Rupiah* in *Exchange rate regimes in East Asia* Vol 51. Publisher: Routledge, 2004. 
ISBN 0-415-32281-2, ISBN 978-0-415-32281-2. 466 pages
7. ↑  ใช้อัตราแลกเปลี่ยน 1 ดอลลาร์สหรัฐ = 30 บาทไทย

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ตานะฮ์ลต**
ตามความเชื่อในรหัสยลัทธิและคุยหลัทธิ **ตาที่สาม** ไม่ใช่ตาเนื้อ แต่เป็นตาภายในที่ทำให้เห็นสิ่งเหนือปกติวิสัย แสดงถึงการรับรู้ระดับสูงในทางจิตวิญญาณ และเป็นสัญลักษณ์ของการรู้แจ้ง รวมถึงการหยั่งรู้พิเศษ เช่น การเห็นนิมิต ตาทิพย์ รู้เหตุการณ์ต่าง ๆ ล่วงหน้า เป็นต้น

ศาสนาฮินดู
----------

ดูบทความหลักที่: อาชญา
ในศาสนาฮินดูถือว่า **อาชญาจักระ** (आज्ञा चक्र) คือตาที่สาม เป็นจักระแห่งจิต คือดวงตาแห่งพุทธิปัญญา มนุษย์มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ในความฝันก็โดยอาศัยอาชญาจักระนี้ และพลังงานทางจิตวิญญาณจากสิ่งแวดล้อมจะเข้ามาในร่างกายผ่านจักระนี้ด้วย

อาชญาจักระยังเป็นจุดบรรจบของนาฑิทั้งสามก่อนจะไหลขึ้นสู่สหัสราระซึ่งเป็นจักระสูงสุด ผู้ปฏิบัติโดยเพ่งที่จักระนี้จะสามารถพ้นจากทวิภาวะได้

ลัทธิอนุตตรธรรม
---------------

ลัทธิอนุตตรธรรมเรียกตำแหน่งตาที่สามว่า**จุดญาณทวาร** (จีน: 玄關竅) เชื่อว่าวิญญาณจะเข้าออกร่างกายผ่านทางประตูนี้ และเป็นทางเดียวที่วิญญาณจะใช้ผ่านเพื่อกลับคืนสู่สวรรค์ซึ่งถือเป็นบ้านเกิดของวิญญาณทุกดวง ลัทธินี้ยังเชื่อว่าตำแหน่งจุดญาณทวารถูกปิดเป็นความลับสวรรค์มาแต่โบราณ แม้แต่ผีสางเทวดาก็ไม่รู้ แต่อริยชนผู้บรรลุแล้วในอดีตได้แสดงเป็นปริศนาไว้ในคัมภีร์ต่าง ๆ

ลัทธิอนุตตรธรรมเชื่อว่าเฉพาะผู้ได้รับอาณัติแห่งสวรรค์จากพระแม่องค์ธรรมเท่านั้นที่จะเปิดจุดญาณทวารได้ การเจิมเปิดจุดญาณทวารจะกระทำใน**พิธีถ่ายทอดเบิกธรรม** (จีน: 辦道禮節 *ปั้นเต้าหลี่เจี๋ย*) ซึ่งดำเนินพิธีเป็นความลับ ไม่เปิดเผยให้คนนอกรับรู้ ผู้ที่รู้แล้วห้ามนำไปบอกต่อ เพราะเชื่อว่าจะถูกสิ่งศักดิ์สิทธิ์ลงโทษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Richard Cavendish, บ.ก. (1994). *Man, Myth and Magic – Volume 19*. New York, NY: Marshall Cavendish. p. 2606. ISBN 0839360355.
2. ↑  Leadbeater, C.W. *The Chakras* Wheaton, Illinois, USA:1927 Theosophical Publishing House Page 79.
3. ↑  Saraswati, Swami Satyananda Saraswati (2001). *Kundalini iuuuggTantra*. Bihar, India: Yoga I Publications Trust. ISBN 978-8185787152.
4. ↑  "Third Eye Chakra". ASIS Massage. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-17. สืบค้นเมื่อ 25 July 2013.
5. ↑  "Ajna Chakra". Advaita Yoga Ashram. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-22. สืบค้นเมื่อ 28 กันยายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
6. ↑  *ไตรรัตน์*, นครปฐม: เอกอนันต์เผยแพร่ธรรม, ม.ป.ป. หน้า 24-35
7. ↑  เย่วรรณา, *เหตุใดต้องรับธรรม*, นครปฐม : เอกอนันต์เผยแพร่ธรรม, ม.ป.ป. หน้า 29
8. ↑  เกษร สุทธจิต จันทร์ประภาพ, *ธรรมประธานพร เล่ม ๕*, เชียงใหม่: บี.เอส.ดี การพิมพ์, 2547, หน้า 185-191
**การสวิตช์วงจร** (Circuit Switching) คือ วิธีการต่อสัญญาณจากผู้ที่เริ่มต้น ผ่านชุมสาย ผ่านสายไฟจริงๆ จนกระทั่ง ถึงที่หมาย  และสัญญาณจะอยู่จนกระทั่งมีการยกเลิกการใช้งาน  หลักการที่สำคัญของการสวิทช์วงจร คือ จะต้องมีการจัดตั้งเชื่อมต่อก่อนที่จะมีการส่งข้อมูลจริง การจัดตั้งการเชื่อมต่อนี้อาจจะใช้เวลามาก บางครั้ง อาจจะถึง 10 วินาที ขึ้นอยู่กับระยะทาง ยิ่งเป็นการเรียก (call) แบบทางไกล เช่น การเรียกข้ามประเทศก็ อาจจะนานกว่า เวลาที่ใช้นี้เป็นการค้นหาเส้นทางที่สัญญาณจะใช้ติดต่อจะเห็นว่าก่อนที่จะมีการส่งสัญญาณ ออกไปได้ คำสั่งร้องขอ request จะต้องถูกส่งออกจากตั้งแต่ผู้เริ่มต้นจนกระทั่งถึงที่หมาย และรอให้ปลายทาง ตอบรับกลับมายังที่เริ่มต้น 

เมื่อมีการจัดสร้างเส้นทางเรียบร้อยแล้ว เวลาที่เสียไปจะเป็นเพียงแค่เวลาที่สัญญาณผ่านสายเท่านั้น  ซึ่งโดยปกติจะมีค่าประมาณ 3 msec ต่อระยะทาง 1000 km และหลังจากมีการจัดตั้งทางเดินสัญญาณ แล้วจะไม่มีปัญหาของความหนาแน่นของการใช้ตามมา  นั่นคือหลังจากต่อกันได้แล้วจะไม่มีทางจะได้ยิน สัญญาณไม่ว่าง ถึงแม้ว่าก่อนหน้าที่จะต่อสำเร็จ อาจจะได้ยินบ้างเพราะชุมสายถูกใช้งานจนเต็มในขณะนั้น หรืออีกนัยหนึ่งเป็นการเชื่อมโยงเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่อาศัยหลักพื้นฐานทางด้านการสวิตชิ่งของระบบโทรศัพท์ การเชื่อมโยงคอมพิวเตอร์ให้เชื่อต่อกันในวงจรระหว่างจุดไปจุด  จุดอ่อนของการสวิตช์วงจรที่เชื่อมระหว่างสองจุด ทำให้ใช้ข้อมูลข่าวสารในเครือข่าย ไม่เต็มประสิทธิภาพ และมีข้อยุ่งยากหากต้องการสื่อสารกันเป็นจำนวนมาก
เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 จึงมีการใช้มาตรการที่ไม่ใช้ยาจำนวนหนึ่งที่เรียกรวมกันว่า **ล็อกดาวน์** (อังกฤษ: lockdown) ซึ่งประกอบด้วยคำสั่งให้อยู่ติดบ้าน เคอร์ฟิว การกักบริเวณ การตั้งเขตสุขาภิบาล (cordon sanitaires) และข้อจำกัดทางสังคมอื่นที่คล้ายกัน ในหลายประเทศและดินแดนทั่วโลก ข้อจำกัดเหล่านี้เป็นไปเพื่อลดการระบาดของ SARS-CoV-2 ซึ่งเป็นเชื้อไวรัสก่อโรคโควิด-19 ข้อมูล ณ เดือนเมษายน 2563 พบว่าประชากรราวกึ่งหนึ่งของโลกอยู่ภายใต้มาตรการล็อกดาวน์อย่างใดอย่างหนึ่ง โดยมีประชากรกว่า 3.9 พันล้านคนในประเทศหรือดินแดนกว่า 90 แห่งได้รับคำขอร่วมมือหรือคำสั่งให้อยู่ติดบ้านจากรัฐบาล แม้ว่ามาตรการล็อกดาวน์จะมีมาแล้วหลายร้อยปี แต่ไม่มีครั้งใดมีขอบเขตกว้างขวางมากเท่าครั้งนี้

การวิจัยและกรณีศึกษาพบว่าล็อกดาวน์มีประสิทธิภาพในการลดการระบาดของโควิด-19 เป็นการลดความชันของกราฟผู้ป่วย คำแนะนำขององค์การอนามัยโลกในเรื่องเคอร์ฟิวและล็อกดาวน์ระบุว่า มาตรการดังกล่าวควรเป็นไปในช่วงสั้น ๆ เพื่อจัดระเบียบใหม่ ปรับสมดุลทรัพยากรและพักเจ้าหน้าที่สาธารณสุขที่แบกรับจำนวนผู้ป่วยมาก และในการรักษาสมดุลระหว่างการจำกัดและการใช้ชีวิตตามปกติ WHO แนะนำว่าการตอบสนองต่อโรคระบาดทั่วประกอบด้วยการรักษาสุขอนามัยส่วนบุคคลอย่างเข้มงวด การติดตามการสัมผัสอย่างมีประสิทธิภาพ และการแยกตัวเมื่อป่วย

มาตรการที่ประเทศและดินแดนต่าง ๆ ทั่วโลกใช้นั้นมีความเข้มงวดแตกต่างกันไป บางแห่งห้ามเดินทางโดยสิ้นเชิง ส่วนบางแห่งห้ามเดินทางเป็นบางช่วงเวลา ในหลายกรณีจะอนุญาตให้เปิดเฉพาะธุรกิจที่มีความสำคัญขาดไม่ได้เท่านั้น สถานศึกษาถูกปิดทั่วประเทศหรือปิดในท้องถิ่นใน 63 ประเทศ ซึ่งมีผลต่อประชากรนักเรียนนักศึกษาโลกประมาณร้อยละ 47

การวางข้อจำกัดนี้มีผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจ ทำให้เกิดการประท้วงในบางประเทศและดินแดน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Coronavirus: 7 dead, 229 infected in Italy as Europe braces for COVID-19". *NBC News*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 May 2020. สืบค้นเมื่อ 29 February 2020.
2. ↑  Sandford, Alasdair (2020-04-02). "Coronavirus: Half of humanity on lockdown in 90 countries". *euronews* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 May 2020. สืบค้นเมื่อ 2021-06-15.
3. ↑  Perra, Nicola (2021-02-13). "Non-pharmaceutical interventions during the COVID-19 pandemic: A review". *Physics Reports*. **913**: 1–52. arXiv:2012.15230. Bibcode:2021PhR...913....1P. doi:10.1016/j.physrep.2021.02.001. ISSN 0370-1573. PMC 7881715. PMID 33612922.
4. ↑  Doyle, Michael (11 October 2020). "WHO doctor says lockdowns should not be main coronavirus defence". *ABC*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 October 2020. สืบค้นเมื่อ 25 October 2020.
5. ↑  "COVID-19 Educational Disruption and Response". UNESCO. 4 March 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 March 2020. สืบค้นเมื่อ 28 March 2020.
6. ↑  Aristovnik A, Keržič D, Ravšelj D, Tomaževič N, Umek L (October 2020). "Impacts of the COVID-19 Pandemic on Life of Higher Education Students: A Global Perspective". *Sustainability*. **12** (20): 8438. doi:10.3390/su12208438.
|  |
| --- |
|  |
| ราโมส |
| สมัย: ราชอาณาจักรใหม่(1550–1069 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**ราโมส** เป็นเจ้าชายของอียิปต์โบราณแห่งรสชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง 

พระองค์ปรากฎอยู่ภาพวาดในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบจาหลุมฝังศพของอินเฮอร์เคา (TT359) ใน "เทพเจ้าแห่งทิศตะวันตก" กับของพระองค์หลายคนสมาชิกในครอบครัวและไม่กี่ฟาโรห์ที่สำคัญ

 ภาพวาดจากสุสานของอินเฮอร์เคา ในอยู่ช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบ ด้านบนสุดจากขวาไปซ้าย ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง, ฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง, อาโฮเทปที่ 1, อาโมส-เมริทอามุน, อาโมส-ซิทามุน, ซิอามุน?, อาโมส-เฮนุททาเมฮู, อาโมส-ตูเมอร์ริซิ, **อาโมส-เนเบตตา**, อาโมส-ซิแพร์ ด้านล่างจากขวาไปซ้าย อาโมส-เนเฟอร์ทาริ, ฟาโรห์รามเสสที่หนึ่ง, ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่สอง, ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง, ฟาโรห์ทาโอที่สอง, ราโมส?, ฟาโรห์รามเสสที่สี่, ?, ฟาโรห์ทุตโมสที่หนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dodson, Aidan และ Hilton, Dyan (2004). *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05128-3. p.129
2. ↑  Dodson–Hilton, p.123
3. ↑  Dodson–Hilton, p.129
**ราโคจิ** (kōji mold) หรือชื่อวิทยาศาสตร์ว่า ***Aspergillus oryzae*** เป็นเชื้อราประเภทที่มีเส้นใย อยู่ในสกุล *Aspergillus* ซึ่งใช้ประโยชน์ในการหมักอาหาร โดยราชนิดนี้จะนิยมใช้ในอาหารจีนและอาหารญี่ปุ่นสำหรับการหมักซีอิ๊วจากถั่วเหลือง โดยเตรียมอยู่ในรูปของโคจิ ซึ่งเป็นหัวเชื้อที่ใช้เพื่อการหมัก นอกจากนั้นยังใช้กับกระบวนการ แซ็กคาริไฟ (กระบวนการเปลี่ยนแป้งให้เป็นน้ำตาล) ในข้าว ธัญพืช และมันฝรั่งในการทำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เช่น หวงจิ่ว, สาเก, มักก็อลลี และ โชจู ซึ่งการนำ *A. oryzae* มาใช้นั้นมีมาตั้งแต่ 2,000 ปีที่ผ่านมา ซึ่งใช้ในการทำน้ำส้มสายชูที่หมักจากข้าว

ดร. เอย์จิ อิจิชิมะ จากมหาวิทยาลัยโทโฮกุ ได้เขียนถึงเชื้อรา *A. oryzae* ว่าเป็น "National Fungus" (ฟังไจแห่งชาติ) ในวารสารของสมาคมผู้ประกอบการเกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ประเทศญี่ปุ่น (The Journal of The Brewing Society of Japan) เพราะความสำคัญของมันไม่เพียงแต่สำหรับการผลิตสาเก แต่ยังสำหรับการทำโคจิมิโซะ ซอสถั่วเหลือง และส่วนประกอบอื่นๆ ของอาหารญี่ปุ่นพื้นบ้านแบบดั้งเดิม ซึ่งข้อเสนอของเขาได้รับการอนุมัติในที่ประชุมประจำปีของสมาคมปี 2006

"โคจิสีแดง" สร้างมาจาก *Monascus purpureus*

การหมักโคจิในแท็งก์

ประวัติโคจิ
-----------

300 ปีก่อนคริสตกาล – โคจิถูกนำมาใช้ครั้งแรกใน Zhouli (พิธีกรรมแห่งราชวงศ์โจว) ที่ประเทศจีน เป็นเหตุการณ์สำคัญที่นำมาซึ่งการพัฒนาความก้าวหน้าทางด้านอาหารของจีน ทำให้เกิดกรอบแนวคิดสำหรับสามเครื่องปรุงสำคัญที่หมักจากถั่วเหลือง คือ ซีอิ๊วและมิโซะ

คุณสมบัติในการทำเหล้าสาเกและการทดสอบ
------------------------------------

คุณสมบัติของราสายพันธุ์ *A. oryzae* มีความสำคัญในกระบวนการเปลี่ยนแป้งให้เป็นน้ำตาล ซึ่งใช้ในการผลิตสาเก

* **Growth**: เจริญอย่างรวดเร็วเมื่อขึ้นอยู่บนและในเมล็ดข้าว

* **Enzymes**: สามารถผลิตเอนไซม์อะไมเลส (Amylase) (α-amylase และ Glucoamylase)

* **Aesthetics**: กลิ่นหอม

* **Color**: มีการผลิตของ Deferriferrichrome,  Flavins

จีโนม
-----

จีโนมของ *A. oryzae* ถูกเผยแพร่ครั้งแรกโดยสมาคมของบริษัท เทคโนโลยีชีวภาพประเทศญี่ปุ่น ในปี 2005 ซึ่งประกอบด้วยแปดโครโมโซม โดยแต่ละโครโมโซมประกอบด้วย 37 ล้านคู่เบส และยังมีอีก 12,000 จำนวนที่คาดว่าเป็นยีน (Predicted Genes) จีโนมของ *A. oryzae* ใหญ่เป็นอันดับหนึ่งในสามของสายพันธุ์รา *Aspergillus* ใน *A. oryzae* มียีนชนิดพิเศษอยู่หลากหลายที่คาดว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเมแทบอลิซึมทุติยภูมิ สายพันธุ์ที่แยกได้ในปี 1950 เรียกว่า RIB40 หรือ ATTC 42149 ซึ่งเป็นแบบอย่างของสายพันธุ์ที่ใช้สำหรับต้มเหล้าสาเก

การใช้งานด้านเทคโนโลยีชีวภาพ
----------------------------

ผลิตสาร Resveratrol ซึ่งเป็นโพลีฟีนอลชนิดหนึ่ง สามารถผลิตได้จาก Glucoside piceid ที่ผ่านกระบวนการของการหมักโดย *A. oryzae*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Index Fungorum
2. ↑  'History of Koji - Grains and/or Soybeans Enrobed with a Mold Culture (300 BCE to 2012). เก็บถาวร 2016-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  คุณสมบัติในการทำเหล้าสาเกและการทดสอบ[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  PMID 19081651 (PMID 19081651)  
Citation will be completed automatically in a few minutes. 
Jump the queue or expand by hand
**ราฮีเล ดาวูต** (จีนกลาง: 热依拉·达吾提; พินอิน: Rèyīlā Dáwútí; อุยกูร์: راھىلە داۋۇت; Rahile Dawut; เกิดปี 1966) เป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยซินเจียงในประเทศจีน เธอเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติจากความเชี่ยวชาญของเธอในด้านตำนานพื้นถิ่นและธรรมเนียมของชาวอุยกูร์ เธอเคยได้รับรางวัลจากกระทรวงวัฒนธรรมจีน รวมถึงเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันตำนานพื้นบ้านแห่งหนึ่งในประเทศจีน เธอถูกต้องสงสัยว่าถูกลักพาตัวและคุมขังในสถานที่ลับของทางการจีน หลังเธอสูญหายไปในปี 2017

อาขีพการงาน
-----------

เธอเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์จีนมายาวนานกว่า 30 ปี เธอเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยซินเจียง ก่อนถูกจับกุมตัวคุมขัง เธอก่อตั้งศูนย์วิจัยนิทานพื้นถิ่นชนกลุ่มน้อย (Minorities Folklore Research Center) ประจำมหาวิทยาลัยซินเขียง และดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการศูนย์ นอกจากนี้เธอยังมีผลงานตีพิมพ์ทางวิชาการและหนังสือมากมาย

การสูญหาย
---------

ในเดือนธันวาคม 2017 มีผู้ระบุว่าอาจารย์ราฮีเลได้บอกกล่าวแก้ญาติว่าตนมีแผนเดินทางจากอุรุมชีไปปักกิ่ง และนับจากนั้นก็ไม่มีใครติดต่อเธอได้อีก ครอบครัวและมิตรสหายของเธอออกประกาศว่าเธอหายสาบสูญในปี 2018 และภายในปีนั้นเป็นที่ทราบว่าเธอถูกควบคุมตัวไปอยู่ภายใต้รัฐบาลของจีน 
เจ้าหน้าที่รัฐไม่ได้เปิดเผยที่ควบคุมตัวเธออย่างเปิดเผย รวมถึงไม่มีการเปิดเผยรายงานสภาพความเป็นอยู่ การเข้าถึงทนาย หรือแม้แต่ว่าเธอถูกควบคุมตัวไปด้วยโทษอะไร ครอบครัวของเธอและกลุ่มสิทธิมนุษยชนต้องสงสัยว่าเธอเป็นหนึ่งในชาวอุยกูร์จำนวนมากที่ถูกคุมขับโดยเข้าหน้าที่รัฐ และกำลังถูกคุมขังไว้ใน "ค่ายปรับทัศนคติ" ในคุก หรือในที่คุมขังอื่น ๆ ของรัฐ

เธอเป็นหนึ่งในนักวิชาการชาวอุยกูร์ที่ถูกตั้งเป้าเพื่อฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อัตลักษณ์ชาวอุยกูร์

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Rahile Dawut, China". 16 April 2019.
2. ↑  Ingram, Ruth. "Where Is Uyghur Folklore Expert Rahile Dawut?". *thediplomat.com*. The Diplomat. สืบค้นเมื่อ November 23, 2020.
3. ↑  "Prof. Rahile Dawut Xinjiang University, China: "Mapping the Sacred Landscape: Uighur Mazars in Xinjiang"". *iaas.fas.harvard.edu*. Harvard University. สืบค้นเมื่อ November 23, 2020.
4. ↑  "Uyghur Scholar Rahile Dawut Named Honorary Professor in the Humanities by the Open Society University Network". *www.bard.edu*. Bard. สืบค้นเมื่อ 29 April 2021.
5. ↑  Buckley, Chris; Ramzy, Austin (10 August 2018). "Star Scholar Disappears as Crackdown Engulfs Western China". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ November 23, 2020.
6. ↑  Ramzy, Austin (2019-01-05). "China Targets Prominent Uighur Intellectuals to Erase an Ethnic Identity". *The New York Times* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-13. สืบค้นเมื่อ 2020-11-23.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เนเธอร์แลนด์

 |
**เนเมียวสีหตู** (พม่า: နေမျိုးစည်သူ, ออกเสียง: [nè mjó sìθù]) นับเป็นผู้ชำนาญการรบแบบจรยุทธที่เก่งกาจที่สุดผู้หนึ่งของพม่า โดยพระเจ้ามังระเห็นถึงความสามารถในด้านนี้ของเขา และเลือกใช้งานเขาเพื่อก่อกวนแนวหลังของต้าชิง ซึ่งเนเมียวสีหตูก็สามารถทำผลงานได้เป็นอย่างดี จนทำให้กองทัพต้าชิงต้องลำบากทุกครั้งที่เจอเขา เนเมียวสีหตูนับเป็นอีกหนึ่งหัวใจสำคัญที่อยู่เบื้องหลังชัยชนะทุกครั้งของพม่า และทุกความพ่ายของต้าชิงจะต้องมีเขาอยู่ด้วยตลอด

เนเมียวสีหตู และเตงจามินคองทำสงครามกองโจรกับต้าชิงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ปกป้องกรุงอังวะ
---------------

พระเจ้ามังระได้แต่งตั้งเขาให้เป็นผู้รับศึกกับต้าชิง จากการรุกรานในครั้งที่หนึ่งปี (พ.ศ. 2308–09) และครั้งที่สองระหว่างปี (พ.ศ. 2309–10) ซึ่งเนเมียวสีหตูได้แสดงความสามารถด้านจรยุทธของเขาให้เป็นที่ประจักษ์ สามารถคำนวณเวลาการซุ่มโจมตีได้อย่างแม่นยำ ประกอบความชำนาญในภูมิประเทศ ทำให้การโจมตีในเวลากลางคืนของเขามีประสิทธิภาพ จนกองทัพต้าชิงต้องคอยพะวงหลังทุกครั้งที่เจอเขา อีกทั้งยังสามารถประสานงานกับบาลามินดินได้เป็นอย่างดี ทำให้กองทัพต้าชิงที่บุกมาในครั้งที่หนึ่งและสองนั้นพ่ายแพ้กลับไป

ผู้อยู่เบื้องหลังชัยชนะ
-----------------------

ส่วนในการบุกครั้งที่ 3 และ 4 ของต้าชิงนั้น เขาอยู่ภายใต้สังกัดของอะแซหวุ่นกี้แม่ทัพใหญ่ของพระเจ้ามังระ โดยอะแซหวุ่นกี้มักจะให้เขาทำหน้าที่หาเสบียงฝ่ายตรงข้ามเพื่อทำลาย และหายเข้าป่าซึ่งเป็นการรบแบบที่เขาถนัด เนเมียวสีหตูนับเป็นแม่ทัพฝีมือดีอีกคนของราชวงศ์โก้นบองที่มีบทบาทสำคัญต่อชัยชนะในการศึกทุกครั้งของพม่า

### กองกำลังพิเศษแห่งอังวะ

โดยเฉพาะการบุกครั้งที่ 3 ของจีนนั้นสร้างความลำบากให้แก่กองทัพพม่าเป็นอย่างมาก เนื่องจากหมิงรุ่ยเป็นผู้เจนจบในพิชัยสงครามเขาเคลื่อนกองทัพอย่างระมัดระวังตลอดการทำศึก นั้นทำให้แม้แต่อะแซหวุ่นกี้เองก็ยากที่จะใช้กลอุบายเอาชนะเขาได้ ในขณะนั้นเองพระเจ้ามังระได้ตัดสินใจ ส่งกองกำลังพิเศษของพระองค์ออกไปทัพหนึ่ง นำโดยเนเมียวสีหตู, เต็งจามินกองมีจุดประสงค์เพื่อทำสงครามกองโจรกับหมิงรุ่ย ซึ่งทั้ง2 ก็สามารถทำผลงานได้อย่างน่าทึ่ง แม้เขาจะมีกองทัพไม่ถึง1พันนาย แต่ก็สามารถปั่นป่วนกองทัพนับหมื่นของหมิ่งรุ่ยจนไม่สามารถเคลื่อนที่ได้สะดวก อีกทั้งยังสามารถตัดกำลังบำรุงของฝ่ายจีนที่ส่งมากจากแสนหวีได้อย่างมีประสิทธิภาพ จนกองทัพของหมิงรุ่ยที่บุกลึกเข้ามาเริ่มอดอาหาร นั้นทำให้ผลของสงครามเริ่มเปลี่ยนไป ชื่อเสียงของเนเมียวสีหตู, เตงจามินกอง และพระเจ้ามังระที่พลิกสถานการณ์ให้ฝ่ายอังวะในครั้งนั้นจึงเป็นที่เลื่องลือขึ้นมา ก่อนที่อะแซหวุ่นกี้และพระเจ้ามังระจะรวมกำลังกันเผด็จศึกต้าชิงได้อย่างเด็ดขาดในยุทธการเมเมียว

บั้นปลาย
--------

เนเมียวสีหตูเป็นอีกหนึ่งขุนพลเอกของพระเจ้ามังระ ที่ถูกปลดทิ้งจากตำแหน่งหลังการสวรรคตของพระองค์ พร้อมๆกับอะแซหวุ่นกี้, เนเมียวสีหบดี และหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ของพม่า บ้างก็ว่าถูกประหารทิ้งหลังจากถูกถอดยศได้ไม่นาน

อ้างอิง
-------

* Kyaw Thet (1962). History of Burma (in Burmese). Yangon: University of Rangoon Press. pp. 310–318.
* Jump up ^ Lt. Gen. Sir Arthur P. Phayre (1883). History of Burma (1967 ed.). London: Susil Gupta. pp. 194–199.
* Htin Aung, Maung (1967). A History of Burma. New York and London: Cambridge University Press.
**วัดพระธาตุต้นฝาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนควร อำเภอปง จังหวัดพะเยา

พื้นที่เดิมของวัดเป็นป่าทึบไม่มีผู้คนอาศัย ต่อมาได้มีชาวบ้านได้อพยพโยกย้ายแหล่งท้ามาหากินจากจังหวัดน่านตั้งเป็นหมู่บ้านบ้านสบขามและบ้านนาอ้อม มีหอศาลเจ้าหลวงควรในบริเวณที่เรียกว่า "ดงป่ากรรม" ซึ่งพบซากปรักหักพังของอิฐ พระพุทธรูปทั้ง หินทราย และสัมฤทธิ์ เป็นจำนวนมาก จนกาลเวลาล่วงสมัยมาจนถึงปัจจุบัน มีพระธุดงเข้าไปจำพรรษาอยู่ในดงป่ากรรม ปฏิบัติปัดกวาดพื้นที่รกร้าง สร้างเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2548

เดิมวัดเรียกว่า **วัดเก๊าราชถาน** ก่อตั้งขึ้นในยุคสมัยเดียวกับอาณาจักรล้านนา อาณาจักภูกามยาวและรัฐกาวน่าน พบหลักศิลาจารึก ลักษณะเป็นหินทรายจ้านวนด้าน 2 ด้าน มี 30 บรรทัด ด้านที่ 1 มี 13 บรรทัด ด้านที่ 2 มี 17 บรรทัด จารึกเป็นอักษรล้านนาฝักขาม อายุพุทธศตวรรษที่ 21-22 มีเนื้อหาโดยสังเขปกล่าวไว้ว่า "พระสงฆ์ทั้งหลายพร้อมด้วยอาจารย์สวรมาลา ได้ทำบุญและถวายส่วนบุญแก่พระเป็นเจ้าแม่
ลูก โดยอุทิศที่นาแก่วัดเก๊าราชสถาน พระมหาเทวีเองได้อุทิศข้าพระไว้ประจ้าวัดเป็นจ้านวน 10 ครัว (ครอบครัว) ด้วยใจศรัทธา" ศิลาจารึกที่พบปัจจุบันเก็บอยู่ที่หอวัฒนธรรมนิทัศน์วัดศรีโคมคำ

สิ่งก่อสร้างที่สำคัญของวัดได้แก่ วิหารเป็นสถาปัตยกรรมร่วมสมัยระหว่างล้านนา ไทลื้อ ไทใหญ่ และพม่า และพระธาตุต้นฝางซึ่งเป็นซากปรักหักพังของอิฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระธาตุต้นฝาง".
2. ↑  "วัดพระธาตุต้นฝาง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "พระธาตุต้นฝาง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดพระธาตุต้นฝาง" (PDF). ศูนย์บรรณสารและการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยพะเยา.
**วัดพระธาตุท่าอุเทน** ตั้งอยู่ใน อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม

วัดมีองค์พระธาตุก่ออิฐถือปูนเป็นผังรูปสี่เหลี่ยมคล้ายพระธาตุพนม สร้างเป็น 3 ชั้น ชั้นแรกเป็นอุโมงค์บรรจุของมีค่าต่าง ๆ ชั้นที่ 2 สร้างครอบอุโมงค์ ชั้นที่ 3 คือเจดีย์องค์ใหญ่ สูงประมาณ 66 เมตร พระอาจารย์ศรีทัตถ์เป็นผู้สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2454 ใช้เวลาทั้งสิ้น 6 ปี จึงแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2459 เมื่อปี พ.ศ. 2540 ส่วนซุ้มประตูชั้นล่างขององค์พระธาตุด้านทิศใต้ได้พังทลายลง กรมศิลปากรจึงได้ทำการบูรณะจนแล้วเสร็จ ในปี พ.ศ. 2541 พร้อมทั้งได้ทำการเสริมคานคอนกรีตภายในเพื่อป้องกันองค์พระธาตุพังทลาย
วัดพระธาตุท่าอุเทน ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ และกำหนดขอบเขตโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 115 ตอนพิเศษ 4ง หน้า 2 ลงวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2541 มีพื้นที่ประมาณ 2 ไร่ 2 งาน 89.48 ตารางวา พระธาตุนี้เป็นศิลปกรรมและปูชนียสถานอันสำคัญยิ่งองค์หนึ่ง บรรจุพระธาตุของพระอรหันต์ ซึ่งพระอาจารย์ศรีทัตถ์ได้อัญเชิญมาจากเมืองย่างกุ้ง จะมีงานนมัสการพระธาตุในวันขึ้น 13 ค่ำ ถึงแรม 1 ค่ำ เดือน 4 ของทุกปี **พระธาตุองค์นี้มีสิ่งที่ตรงกับเทพประจำวันศุกร์** และเชื่อกันว่าผู้ที่เกิดวันนี้เป็นผู้ที่มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ รักอิสระ รักสวยรักงาม คือพระธาตุหันไปทางทิศเหนือของพระธาตุพนม ตรงกับทิศประจำของพระศุกร์ ผู้ที่ไปนมัสการพระธาตุแห่งนี้จะได้รับอานิสงส์ให้ชีวิตมีความรุ่งโรจน์ เปรียบเสมือนพระอาทิตย์ขึ้นยามรุ่งอรุณ

อ้างอิง
-------

* พระธาตุท่าอุเทน อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม[*ลิงก์เสีย*]
**วัดพระธาตุสร้อยทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอยลาน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย

ก่อนปี พ.ศ. 2480 มีสภาพเป็นวัดร้าง เป็นซากอิฐเก่าโบราณ จากคำบอกเล่าของผู้อาวุโสเล่าว่า เดิมเป็นที่ตั้งของ *พระธาตุสร้อยทอง* เป็นวัดเก่าแก่ในสมัยโบราณ ซึ่งจะปรากฏซากของอิฐเก่าเดิมไว้ ชาวบ้านไม่มีใครกล้าขึ้นไปถางป่าบริเวณนั้น เล่ากันว่าในยามคืนขึ้น 15 ค่ำ ชาวบ้านจักพบเห็นดวงไฟประหลาด ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า *แก้วพระธาตุ* จะลอยมาจากพระธาตุเป็นประจำ และมีเสียงคล้ายกับเท้าม้าวิ่งมาตามเส้นทางตลอดทั้งคืน

โบราณสถานนี้มีเนื้อที่ 10 ไร่ เมื่อวัดจากซากโบราณที่พบ ชาวบ้านจึงได้พากันไปปักหมายเขตของที่ดินวัดไว้ จน พ.ศ. 2512 ได้มีการบูรณะวัดร้างแห่งนี้ขึ้นโดยการนำของพ่อหลวงอุตทา คำน้อย พร้อมคณะศรัทธาและประชาชนในหมู่บ้านได้เข้ามาบูรณะซากวัด พระธาตุ โดยมีขนาด 9 x 20 เมตร พ.ศ. 2540 ได้สร้างกุฏิ ศาลาเอนกประสงค์ ใช้เป็นที่พำนักของพระภิกษุสงฆ์ และประชาชนที่มาปฏิบัติธรรม อยู่เป็นเนือง ๆ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วย กุฏิ 2 หลัง หอฉัน 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ห้องเก็บเสนาสนะ 1 หลัง วิหาร 1 หลัง และห้องน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระธาตุสร้อยทอง". เทศบาลตำบลดอยลาน. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-26. สืบค้นเมื่อ 2021-09-26.
2. ↑  "วัดพระธาตุสร้อยทอง". พระสังฆาธิการ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระธาตุสร้อยทอง**
**ปลาดุกไฟฟ้า** (อังกฤษ: Electric catfish) เป็นสกุลปลาหนังน้ำจืดในวงศ์ปลาดุกไฟฟ้า (Malapteruridae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Malapterurus* (/มา-แลป-เทอ-รู-รัส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า μαλακός (malakos) หมายถึง "อ่อนนุ่ม", πτερων (pteron) หมายถึง "ครีบ" และ ουρά (oura) หมายถึง "หาง" โดยมีความหมายถึง ครีบไขมันที่แลดูโดดเด่น เนื่องจากปลาในสกุลนี้ไม่มีครีบหลัง

โดยรวมมีรูปร่างกลมยาวอวบอ้วนทรงกระบอกคล้ายไส้กรอก ตามีขนาดเล็ก ริมปากหนาและรูจมูกกลมและมีความห่างจากกันพอสมควร ช่องเหงือกแคบและบีบตัว มีหนวดสามคู่ ไม่มีครีบหลัง มีครีบไขมันขนาดใหญ่อยู่ค่อนไปทางส่วนท้ายของลำตัวติดกับครีบหาง ครีบทุกครีบปลายครีบมนกลม ถุงลมแบ่งเป็นสองห้องยาว

มีลำตัวทั่วไปสีน้ำตาลหรือเทา และมีลายจุดหรือกระสีคล้ำกระจายอยู่บนหลังและด้านข้างลำตัว ใต้ท้องเป็นสีขาวไม่มีลาย คอดหางมีลายแถบสีคล้ำสลับขาว และครีบหางมีลายสีขาวคล้ายรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวอยู่กลางครีบ 

เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำไนล์, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำแซมเบซี, แม่น้ำไนเจอร์ และแม่น้ำหลายสาย ในทวีปแอฟริกา รวมถึงทะเลสาบต่าง ๆ เช่น ทะเลสาบแทนกันยีกา หรือทะเลสาบชาด

มีอวัยวะที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าจากกล้ามเนื้อด้านข้างลำตัว ซึ่งสามารถปล่อยได้มากถึง 350 โวลต์ ในขนาดลำตัว 50 เซนติเมตร (19 นิ้ว) โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ยาวได้ถึง 122 เซนติเมตร (48 นิ้ว) และน้ำหนัก 20 กิโลกรัม (44 ปอนด์)

อาศัยอยู่ในน้ำขุ่นและมีวัสดุต่าง ๆ เช่น ตอไม้หรือโพรงหินสำหรับหลบซ่อนตัว โดยใช้ไฟฟ้าในการป้องกันตัวและช็อตเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร เป็นปลาที่เคลื่อนไหวได้เชื่องช้า เมื่อช็อตเหยื่อจนสลบแล้วจึงค่อยกลืนกิน มีการจับคู่ผสมพันธุ์ด้วยการขุดโพรงยาวถึง 3 เมตร (10 ฟุต) ที่ริมตลิ่งในระดับความลึกประมาณ 1-3 เมตร (3.3-9.8 ฟุต) 

เป็นปลาที่มนุษย์ใช้รับประทานเป็นอาหารมาตั้งแต่อดีต ตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 18 ชนิด

* *Malapterurus barbatus* Norris, 2002
* *Malapterurus beninensis* Murray, 1855
* *Malapterurus cavalliensis* Roberts, 2000
* *Malapterurus electricus* (Gmelin, 1789) (ปลาดุกไฟฟ้าแอฟริกา)
* *Malapterurus leonensis* Roberts, 2000
* *Malapterurus melanochir* Norris, 2002
* *Malapterurus microstoma* Poll & Gosse, 1969 (ปลาดุกไฟฟ้าปากเล็ก, ปลาดุกไฟฟ้ายักษ์)
* *Malapterurus minjiriya* Sagua, 1987
* *Malapterurus monsembeensis* Roberts, 2000
* *Malapterurus occidentalis* Norris, 2002
* *Malapterurus oguensis* Sauvage, 1879
* *Malapterurus punctatus* Norris, 2002
* *Malapterurus shirensis* Roberts, 2000
* *Malapterurus stiassnyae* Norris, 2002
* *Malapterurus tanganyikaensis* Roberts, 2000 (ปลาดุกไฟฟ้าแทนกันยีกา)
* *Malapterurus tanoensis* Roberts, 2000
* *Malapterurus teugelsi* Norris, 2002
* *Malapterurus thysi* Norris, 2002

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Ng, Heok Hee (2000). "*Malapterurus electricus*". Animal Diversity Web. สืบค้นเมื่อ 2007-07-28.
2. ↑  "*Malapterurus*". PlanetCatfish.com. สืบค้นเมื่อ 24 January 2016.
3. 1 2   Nelson, Joseph S. (2006). *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
4. ↑  Ferraris, Carl J. Jr. (2007). "Checklist of catfishes, recent and fossil (Osteichthyes: Siluriformes), and catalogue of siluriform primary types" (PDF). *Zootaxa*. **1418**: 1–628.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Malapterurus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Malapterurus***
**ปลาตะเพียนลาย** หรือ **ปลาตะเพียนม้าลาย** (อังกฤษ: Striped barb, Zebra barb; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Desmopuntius johorensis*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างเรียวยาว มีลายสีดำทั้งหมด 4 แถบ ยาวตามแนวนอนตามลำตัว ลายแต่ละเส้นขนานกัน ลำตัวสีเหลืองจาง ๆ เกล็ดเป็นเงามันสะท้อนแสงแวววาว เม่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน ลายตามลำตัวจะเป็นแนวขวาง และค่อย ๆ กลายเป็นแนวนอนเมื่อปลาโตขึ้น

ปลาตะเพียนลาย มีลักษณะคล้ายกับปลาตะเพียนลายมาเลย์ (*Striuntius lineatus*) แต่มีความแตกต่างกันคือ ปลาตะเพียนลายจะมีหนวดที่มุมปาก 2 คู่ ขณะที่ปลาตะเพียนลายมาเลย์ไม่มี มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 12.5 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ในป่าพรุตั้งแต่ภาคใต้ของไทย และแหลมมลายู จนถึงเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลและวงศ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  หน้า 70, *ตะเพียน Update*, "คุยเฟื่องเรื่องปลาไทย" โดย อ.ชัยวุฒิ กรุดพันธุ์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. นิตยสาร The FISH MAX ปีที่ 4 ฉบับที่ 55: กุมภาพันธ์ 2014
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 148. ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Puntius johorensis* (อังกฤษ)
**ปลาตั๊กแตนหินแปลงสีส้ม** (อังกฤษ: Midas blenny, Persian blenny; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ecsenius midas*) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตั๊กแตนหิน (Blenniidae) เป็นปลาจำพวกปลาตั๊กแตนหิน หรือปลาเบลนนี่

มีลักษณะคล้ายปลาบู่ แต่ปากมีขนาดเล็ก เหนือตามีเส้นเป็นติ่งสั้น ๆ ไม่มีเกล็ด ครีบท้องเป็นเส้น ครีบหลังตอนเดียว ครีบหางมีลักษณะเหมือนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ตามีสีน้ำเงินอมฟ้า ครีบหลังเป็นสีเหลืองทองขอบฟ้า ตอนหลังสีเหลืองทอง ส่วนท้องสีชมพู

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 12 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการัง อาศัยอยู่ตามซอกหิน กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็ก

กระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงโพลีนีเซีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย พบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน

เป็นปลาอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 158, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
2. ↑  Midas Blenny (*Ecsenius midas*) (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ecsenius midas***
**ปลาตองลาย** (อังกฤษ: Royal knifefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chitala blanci*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างเหมือนปลาทั่วไปในวงศ์นี้ แต่มีส่วนหลังและหน้าผากลาดชันน้อยกว่าปลากราย (*C. ornata*) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน สีลำตัวเป็นสีเงินแวววาว ลำตัวด้านท้ายมีลายจุดและขีดจำนวนไม่แน่นอนคาดเฉียงค่อนข้างเป็นระเบียบ มีขนาดประมาณ 60 เซนติเมตร ใหญ่สุด 1 เมตร

เป็นปลาที่พบได้เฉพาะแม่น้ำโขงและลำน้ำสาขาที่ไหลสู่แม่น้ำโขง โดยมีรายงานพบเมื่อปี พ.ศ. 2510 และมีรายงานพบที่แม่น้ำน่านด้วยเมื่อไม่นานมานี้ ซึ่งถือว่าเป็นมีแค่เพียงสองแหล่งนี้ในโลกเท่านั้น เป็นปลาที่หายากชนิดหนึ่ง โดยมีชื่อติดอยู่ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) เมื่อปี พ.ศ. 2537 ด้วย โดยอยู่ในระดับหายาก (R)แต่ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

โดยการเพาะขยายพันธุ์สำเร็จเป็นครั้งแรกที่สถานีประมงน้ำจืดจังหวัดชัยนาท โดยพ่อแม่ปลาเป็นปลาที่จับมาจากแม่น้ำโขง เมื่ออายุประมาณ 1 ปี น้ำหนักประมาณ 100-120 กรัม ใช้เวลาในการเลี้ยงประมาณ 3 ปี ในตู้กระจก จนปลามีความสมบูรณ์เต็มที่เมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์พบว่าตัวผู้มีน้ำหนัก 1.8 กิโลกรัม ตัวเมียหนัก 2.1 กิโลกรัม โดยตัวผู้มีความยาวครีบท้องมากกว่าตัวเมียถึงสองเท่า 

เมื่อจับคู่ผสมพันธุ์วางไข่ ปลาจะมีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว จะมีพฤติกรรมไล่กัดปลาตัวอื่นที่มาข้องแวะหรือมาอยู่ใกล้ ๆ ฤดูวางไข่ของปลาตองลายอยู่ที่เดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม แม่ปลาวางไข่ครั้งทั้งหมด 5 ครั้ง ครั้งละประมาณ 200-400 ฟอง การวางไข่แต่ละครั้งห่างกันราว 2-8 วัน ไข่มีลักษณะเป็นไข่จมเกาะติดกับวัสดุใต้น้ำ มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3 มิลลิเมตร ฟักเป็นตัวใช้เวลาประมาณ 3-4 วัน ที่อุณหภูมิ 23-26 องศาเซลเซียส ลูกปลาจะเจริญเติบโตได้ดีและมีอัตราการรอดตายสูงที่อุณหภูมิประมาณ 29-31 องศาเซลเซียส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kottelat, M. 1996. *Chitala blanci*. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 4 August 2007.
2. 1 2  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 17. ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาตองลาย



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Chitala blanci***
**ปลาตะเพียนน้ำเค็ม** หรือ **ปลาโคก** หรือ **ปลามักคา** (อังกฤษ: Shortnose gizzard shad, Chacunda gizzard shad; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Anodontostoma chacunda*) ปลาน้ำเค็มและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาตะเพียนที่พบในน้ำจืด ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์และต่างอันดับกัน ลักษณะลำตัวป้อมสั้นจะงอยปากสั้นทู่ ตามีเยื่อไขมันหุ้ม ปากเล็ก ท้องแบนเป็นสันคมซึ่งเกิดขึ้นเพราะการเปลี่ยนรูปของเกล็ดไปทำหน้าที่ในการป้องกันตัว ครีบหางเว้าลึก ครีบอื่น ๆ มีขนาดเล็ก สีของลำตัวด้านหลังมีสีดำปนเทา ทางด้านท้องสีขาวเงิน หลังช่องเปิดเหงือกมีจุดสีดำข้างละจุด

มีความยาวประมาณ 14–20 เซนติเมตร กินซากสัตว์และพืชเน่าเปื่อยเป็นอาหาร

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตามพื้นที่หน้าดินตามชายฝั่งและบริเวณปากแม่น้ำ พบทั่วไปในอ่าวไทย ในต่างประเทศพบในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่อ่าวเปอร์เซีย, ชายฝั่งอินเดีย, ทะเลอันดามัน จนถึงนิวแคลิโดเนีย

เป็นปลาเศรษฐกิจ ใช้เนื้อในการรับประทานเป็นอาหาร

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Anodontostoma chacunda*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  จาก fishbase.org (อังกฤษ)
3. ↑  "ปลาตะเพียนน้ำเค็ม". *สนุกดอตคอม*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Anodontostoma chacunda ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Anodontostoma chacunda***
**ปลาดุกลำพัน** (อังกฤษ: Slender walking catfish, Nieuhof's walking catfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Clarias nieuhofii*) เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลาดุกชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาดุก (Clariidae)

ลักษณะ
------

ส่วนหัวเล็กสั้น ครีบหลังและครีบก้นใหญ่ยาวเกือบเท่าความยาวลำตัว มีลำตัวเรียวยาวกว่าปลาดุกชนิดอื่น ๆ มาก ครีบหางเล็กอยู่ชิดกับครีบหลังและครีบก้น บางตัวก็เชื่อมติดกัน อาจเป็นเพราะถูกกัดเมื่อตอนเล็กแล้วงอกใหม่ ครีบท้องเล็ก ตัวสีคล้ำอมน้ำตาลแดง มีจุดสีขาวเป็นแนวตั้งตลอดลำตัวทั้งหมด 13-20 แนว ด้านท้องสีจาง มีขนาดประมาณ 30 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่พบ 60 เซนติเมตร

แหล่งอาศัย
----------

อาศัยในแหล่งน้ำนิ่งที่เป็นกรด และมีสีชา เช่น ตามป่าพรุ และลำธารในป่าดิบชื้น พบเฉพาะในภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไป และภาคตะวันออกตั้งแต่ จังหวัดจันทบุรี และยังพบในมาเลเชียถึงบอร์เนียว มีพฤติกรรมชอบรวมกลุ่มกันเป็นฝูงในฤดูแล้ง มีขายเป็นครั้งคราวในตลาดสดทางภาคใต้ เช่น ที่จังหวัดพัทลุงและนครศรีธรรมราช เนื้อมีรสชาติดีกว่าปลาดุกชนิดอื่น ๆ มีราคาขายค่อนข้างสูง โดยมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "ปลามัด" และยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีพบขายเป็นครั้งคราวในตลาดปลาสวยงามอีกด้วย

อ้างอิง
-------

* **Ng, H. H.**, 2003. Clarias nigricans, a new species of clariid catfish (Teleostei: Siluriformes) from eastern Borneo. The Raffles Bulletin of Zoology 51: 393–398. เก็บถาวร 2009-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Clarias nieuhofii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลดุกลำพัน
* ข่าวการเพาะขยายพันธุ์ดุกลำพัน
**Thrash** ในความหมายเชิงวิทยาการคอมพิวเตอร์ หมายถึงปรากฏการณ์ที่คอมพิวเตอร์มีประสิทธิภาพการทำงานลดลง
อันเนื่องมาจากการใช้เวลาในการสับเปลี่ยนกันใช้ทรัพยากรหลายครั้งมาก ปรากฏการณ์ที่มักจะพบบ่อยอาทิเช่น การสับเปลี่ยนหน้า
(paging) ใน หน่วยความจำเสมือน ซึ่งใช้ หน่วยความจำจริง เต็มแล้ว ทำให้เกิด Page Fault หลายครั้งและต้องเสียเวลาในการสับเปลี่ยนหน้าในแต่ละครั้ง
ส่งผลให้การทำงานของคอมพิวเตอร์ช้าลง

การ Thrash ในหน่วยความจำเสมือน
------------------------------

ปรากฏการณ์ Thrash
การ Thrash ในหน่วยความจำเสมือน เกิดจากการที่โปรเซสหลายโปรเซสสับเปลี่ยนหน้า (page) ของตนเองเข้าทำงานใน
หน่วยความจำกายภาพ จนกระทั่งหน่วยความจำกายภาพเต็ม และมีโปรเซสเข้าทำงานอีกจำนวนมาก ทำให้เมื่อโปรเซสเริ่ม
ทำงาน ก็จะมีการสับเปลี่ยนหน้า (page) ของโปรเซสอื่นออกแล้วเอาหน้าของโปรเซสที่จะทำงานสับเปลี่ยนเข้ามาแทน
การสับเปลี่ยนหน้านั้นเป็นการติดต่อกับฮาร์ดดิสก์ ซึ่งใช้เวลาในการเข้าถึงนานมาก พอโปรเซสนี้ทำงานเสร็จ ก่อนโปรเซสอื่น
เข้ามาทำงานก็ต้องมีการสับเปลี่ยนหน้า (page) ของโปรเซสนั้นเข้ามาอีกและเอาหน้าของโปรเซสแรกออกไป ทำให้
ทุกๆโปรเซส ต้องเสียเวลาการทำงานในส่วนที่สับเปลี่ยนหน้านี้มาก อีกทั้งในช่วงที่สับเปลี่ยนหน้า CPU จะว่าง จึงนำโปรเซส
ใหม่เข้ามาอีก ซึ่งยิ่งสร้างปัญหาเข้าไปอีก จึงให้ประสิทธิภาพการทำงานของคอมพิวเตอร์ลดลงอย่างมาก

### วิธีการตรวจสอบ Thrash โดยใช้ Working-Set Model

WorkingSet
Working-Set คือเซตของ page ที่ถูกใช้ในช่วงใดๆช่วงหนึ่ง
ซึ่งอาจถูกกำหนดโดยเวลา หรือจำนวนคำสั่ง อาทิ 5 มิลลิวินาที หรือ 10,000 คำสั่ง เป็นต้น เรียกช่วงที่ถูกกำหนดว่า
(Working-Set Window :{\displaystyle \Delta })

Working Set ที่มีขนาดใหญ่แสดงว่าในขณะนั้นมีการใช้งานทรัพยากรเป็นจำนวนมากในระยะเวลาสั้น
ซึ่งอาจเกิด Thrash ได้ วิธีการป้องกัน Thrash ก็คือ การตั้งลิมิตไม่ให้ขนาดของ Working Set มีค่าเกินค่าค่าหนึ่งนั่นเอง
เมื่อ Working Set มีขนาดมากกว่าค่าลิมิต ก็ต้องกันไม่ให้โปรเซสใหม่เข้าทำงาน และเลือกลบโปรเซสบางตัวออกบ้าง
จนกว่า Working Set จะมีขนาดน้อยกว่าค่าลิมิตที่ตั้งไว้

### Page Fault Frequency

Page Fault Frequency เป็นอีกวิธีการหนึ่งที่การป้องการ Thrash โดยการนับความถี่ของการที่เกิด Page Fault
ถ้าเกิดความถี่ของ Page Fault มากเกินไป โดยเราจะกำหนดขีดจำกัดบน ( Upper Threshold )
คือถ้ามากกว่าที่เราตั้งไว้ แสดงว่าเกิด Page Fault หลายครั้ง ก็จะควรป้องกันไม่ให้โปรเซสใหม่
เข้ามาทำงาน และลดจำนวนโปรเซสลง แต่ถ้าความถี่ในการเกิด Page Fault น้อยเกินไป
โดยเราจะกำหนดขีดจำกัดล่าง ( Lower Threshold ) คือถ้าน้อยกว่าค่านี้ แสดงว่ามีทรัพยากรมีเพียงพอ
ก็ให้โปรเซสใหม่เข้ามาทำงานได้

สำหรับวิธีการหาความถี่ทำได้โดยเก็บเวลาสุดท้ายที่เกิด page fault ({\displaystyle t\_{0}})เอาไว้ และเมื่อเกิด page fault ก็นำเวลาปัจจุบันลบด้วยเวลาที่ครั้งสุดท้ายที่เกิด page fault แล้วหาส่วนกลับ ก็จะได้ความถี่

{\displaystyle f={\frac {1}{t-t\_{0}}}}

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Abraham Silberschatz, Peter Baer Galvin and Greg Gagne. "Operating System Principles".
**อิจญ์ติฮาด** (อาหรับ: اجتهاد, อังกฤษ: Ijtihad) ทางภาษา คือ การใช้ความพยายามและความสามารถ ทางวิชาการศาสนา คือ การใช้ความพยายามเกี่ยวกับตัวบทหลักฐานเพื่อวิเคราะห์และวินิจฉัยกำหนดบทบัญญัติ

กฎบัญญัติของศาสนาอิสลาม มาจากพระผู้เป็นเจ้า (อัลลอฮฺ) ที่บัญญัติมาทางพระดำรัสหรืออัลกุรอาน และความรู้อีกส่วนหนึ่งที่ประทานให้แก่นบีมุฮัมมัด ที่เรียกว่า ซุนนะฮฺ หรือ หะดีษ ซึ่งทั้งอัลกุรอานและหะดีษ เป็นคำสอนอันบริสุทธิ์จากพระผู้เป็นเจ้า ซึ่งประกอบไปด้วยความรู้เกี่ยวกับสัจธรรมที่มาที่ไปและความเป็นจริงของโลกและชีวิตมนุษย์ทุกคน มีเนื้อหาเกี่ยวกับข้อเท็จจริงทางธรรมชาติ ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสิ่งเร้นลับ การเกิดการตาย เป้าหมายของการมาอยู่บนโลกและทางรอดของชีวิต และก็มีส่วนที่เป็นกฎหมายหรือบทบัญญัติ ที่มนุษย์พึงปฏิบัติต่อพระเจ้า พึงปฏิบัติต่อมนุษย์ และการปกครองสังคม

กฎหมายนี้ในภาษาอาหรับเรียกว่า "ชารีอะฮฺ" ซึ่งมีที่มาคือ 

1. อัลกุรอาน
2. หะดีษ
3. อิจมาอฺ (มติเอกฉันท์ของบรรดาปราชญ์)
4. กิยาส (เทียบเคียงตัวบทและฎีกาสมัยของท่านนบีและสาวก)

บรรดาปราชญ์ของอิสลามนั้นเรียกว่า "อุละมาอฺ"(ผู้รู้) ซึ่งจะมีส่วนหนึ่งที่มีคุณสมบัติเป็น "มุจญ์ตะฮิด"

**มุจญ์ตะฮิด** (อาหรับ: مجتهد, อังกฤษ: Mujtahid) หมายถึง ผู้ที่สามารถทำการอิจญ์ติฮาดได้ คือ ผู้มีคุณธรรม มีความเชี่ยวชาญในภาษา มีความรู้ในอัลกุรอานและหะดีษอย่างลึกซึ้ง รู้ความหมายและที่มาที่ไปของบัญญัติตลอดจนเป้าหมาย มีความรู้ในประวัติของนบีและบรรดาสาวก ตลอดจนฎีกาต่างๆในแต่ละยุคสมัยเป็นอย่างดี นอกจากนั้นก็ยังมีความรู้ทางสังคม การเมือง และความรู้รอบตัวอื่นๆอีกด้วย
ฉะนั้นเหตุการณ์หรือสิ่งใหม่ที่ไม่มีปรากฏในสมัยของท่านนบีและสาวก บรรดามุจญ์ตะฮิดจะทำการวินิจฉัยหรืออิจญ์ติฮาดเพื่อกำหนดบัญญัติให้ผู้คนถือปฏิบัติ เนื่องจากกฎหมายอิสลามหรือชารีอะฮฺนั้น มีคำสั่งโดยกว้างๆครอบคลุมตลอดไปทุกยุคทุกสมัย และบังคับใช้จนถึงวันสิ้นโลก

"ฟัตวา" หมายถึง การชี้คำตอบในปัญหาศาสนา หรือการให้คำตัดสินเกี่ยวกับบัญญัติ

"มุฟตี" หมายถึง ผู้ตอบปัญหาศาสนา หรือผู้ให้คำตัดสินในเรื่องบัญญัติ ซึ่งคุณสมบัติของมุฟตีนั้นต้องเป็นผู้ที่มีความเข้าใจอย่างแตกฉานเกี่ยวกับอัลกุรอานและสุนนะฮฺ มีความเชี่ยวชาญด้านภาษาอาหรับ มีความรอบรู้ศาสตร์ที่ว่าด้วยชีวิตและสังคมมนุษย์ มีสติปัญญาอันเฉียบแหลมกอปรกับความรู้ความสามารถในการเข้าถึงแก่นแห่งศาสนบัญญัติได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ

กรณีหากเกิดขัดแย้ง หรือเข้าใจศาสนาไม่ตรงกัน ให้มุสลิมนั้นกลับไปที่อัลกุรอานและหะดีษ และละทิ้งเรื่องที่คลุมเครือ
ส่วนกรณีปัญหาขัดแย้งระหว่างบุคคล ให้ยุติที่คำตัดสินของศาล (กอฎี หรือในเมืองไทยเรียกดาโต๊ะ)
**ขอรักลูกทุกฤดูกาล** (ญี่ปุ่น: 白い春, อังกฤษ: White Spring, โรมาจิ: *Shiroi Haru*) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์คันไซระหว่างวันที่ 14 เมษายน จนถึง 23 มิถุนายน 2009 เวลา 22.00 - 22.54 น. มีทั้งสิ้น 11 ตอน

สำหรับในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรก 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ทุกวันพฤหัสบดี-ศุกร์ เวลา 20.20 - 21.00 น.

นักแสดง
-------

* ฮิโรชิ อาเบะ รับบท ฮารูโอะ ซากูระ
* มาฮิรุ คนโนะ รับบท มาริโกะ ทากาฮาชิ
* เค็นอิจิ เอ็นโดะ รับบท ยาซูชิ มูรากามิ
* โนโซมิ โอฮาชิ รับบท ซาจิโกะ มูรากามิ (ซาจิ)
* มิโฮะ ชิระอิชิ รับบท คานาโกะ
* ยูริโกะ โยชิตากะ รับบท ชิโอริ

เนื้อเรื่อง
-----------

หลังจาก 9 ปีที่อยู่ในคุกในข้อหาคดีฆาตกรรม สุดท้ายแล้ว ฮารูโอะ ซากูระ (แสดงโดย ฮิโรชิ อาเบะ) อดีตสมาชิกแก๊งค์ยากูซ่า ได้รับอิสระ แต่เขาก็ต้องเผชิญเรื่องน่าเศร้า เมื่อเขาได้รู้ว่าคู่หมั้น มาริโกะ ทากาฮาชิ (แสดงโดย มาฮิรุ คนโนะ) ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง แต่ก่อนหน้านั้นฮารุโอะได้ขอให้ทางแก๊งค์ส่งเงินจำนวน 8 ล้านเยนให้แก่มาริโกะ

ฮารุโอะได้ไปพบ ยาซูชิ มูรากามิ (แสดงโดย เคนอิชิ เอนโด) แฟนของมารุโกะที่เธอคบอยู่ ที่ปัจจุบันนี้ได้เปิดร้านขายขนมปังชื่อ "มูรากามิเบเกอรี่" เมื่อตอนฮารุโอะอยู่ในคุกช่วงเวลา 9 ปี เพื่อขอเงินค่าชดใช้ที่ตัวเขาเองได้ก่อคดีไว้ ที่ได้เก็บเอาไว้ใช้ในค่าดูแลรักษาพยาบาลให้กับมาริโกะแทน แต่แล้วยาซูชิได้ปฏิเสธ และได้ไล่ฮารุโอะกลับไป ฮารุโอะสงสัยว่ายาซูชิยักยอกเงิน 8 ล้านเยนนั้นเพื่อเปิดร้านขนมปัง

ระหว่างทางกลับบ้าน ฮารุโอะก็พบเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อายุ 8 ขวบ เดินตรงเข้ามาหาเขา และดูเหมือนว่าเธอจะรู้จักฮารุโอะเป็นอย่างดี แต่ฮารุโอะนั้นจำเธอไม่ได้เลย ซึ่งจริง ๆ แล้วเธอคือ ซาจิโกะ มูรากามิ (แสดงโดย โนโซมิ โอฮาชิ) ซาจิโกะได้รับการเลี้ยงดูจาก ยาซูชิ และน้องสาวของมาริโกะ ชื่อ คานาโกะ (แสดงโดย มิโฮะ ชิไรชิ) แต่สุดท้ายซาจิโกะก็ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับครอบครัวของเธอจากฮารุโอะ ที่เขายืนยันว่ายาซูชินั้นเป็นพ่อแท้ ๆ ของเธอ

ท้ายที่สุด ลูกชายของคนที่ถูกฮารุโอะฆ่าตาย ได้เข้าใจว่ายาซูชิเป็นฮารุโอะ และได้คิดจะฆ่ายาซูชิ เพื่อแก้แค้นให้พ่อ แต่แล้วในทางกลับกันฮารุโอะได้กลับมาปกป้องยาซูชิจากการทำร้ายครั้งนั้น ฮารุโอะนั้นได้ไว้ใจยาซูชิมาก จึงได้ฝากซาจิให้ยาซูชิดูแลจนลมหายใจสุดท้ายของเขา[]

อ้างอิง
-------

1. ↑  asianwiki.com/White Spring
2. ↑  *Shiroi haru (TV Series 2009– ) - IMDb* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน), สืบค้นเมื่อ 2021-10-14
Error ซิงเกิลโดยมิกิ มัตซูบาระ

**มาโยนากะโนะโดอะ ~ สเตย์วิธมี** (ญี่ปุ่น: 真夜中のドア〜Stay with Me หรือรู้จักในชื่อ Mayonaka no Door (Stay with Me)) เป็นซิงเกิลเดบิวต์ของนักร้องชาวญี่ปุ่น มิกิ มัตซูบาระ ปล่อยเมื่อ 5 พฤศจิกายน 1979 ก่อนจะได้รับความนิยมใหม่อีกครั้งในปี 2020 หรือ 41 ปีให้หลัง

การประพันธ์และการปล่อย
----------------------

มัตซูบาระอัดเพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ครั้งแรกเมื่อเธออายุ 19 ปี สองปีก่อนที่เธอจะเดบิวต์ เธอย้ายออกจากบ้านเกิดที่โอซากะ ไป โตเกียว ผู้ประพันธ์ดนตรี เท็ตซูจิ ฮายาชิ แต่งทำนองขึ้นโดยใช้รูปแบบ "แนวใหม่" (new music) ที่ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีตะวันตก แนวเพลงใหม่นี้ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ ซิตีป็อป ในบทสัมภาษณ์กับ *เดอะเจแปนไตมส์* ฮายาชิชื่นชมเสียงร้องของนักร้องหน้าใหม่คนนี้ ระบุว่า: "เราไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะร้องเพลงออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นผู้ใหญ่อย่างมาก (a very mature voice) ไปไกลกว่าอายุของเธอ แต่ก็ยังคงความแจ๊ซ (jazzy)... และอาจถึงขั้นเซ็กซี (sexy)"

เพลงนี้ถือว่าประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ด้วยอันดับสูงสุดที่ 28 บนออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต รวมถึงช่วยสร้างความนิยมและชื่อเสียงให้กับทั้งมัตซูบาระและฮายาชิ ถึงแม้ต่อมามัตซูบาระจะมีผลงานเพลงอีกมากมายตลอดชีวิตในวงการดนตรีของเธอ แต่เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ก็ได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานชิ้นที่ดีที่สุดของเธอตลอดกาล

ความนิยมระลอกใหม่
-----------------

ในปลายปี 2020 "มาโยะนากาโนะโดอะ" ได้รับความนิยมระลอกใหม่จากผู้ฟังนานาชาติ นิตยสาร *บิลบอร์ด* ระบุว่าคลื่นลูกใหม่นี้มาจากนักร้องชาวอินโดนีเซีย Rainych ผู้ทำดนตรีคัฟเวอร์เพลงญี่ปุ่นเป็นปกติอยู่แล้ว ได้ปล่อยคัฟเวอร์เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" บนช่องยูทูบเมื่อเดือนตุลาคม ทำให้เพลงกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในอินโดนีเซีย ก่อนจะแพร่กระจายไปทั่วโลก จากนั้นเพลงปรากฏบนชาร์ตยอดนิยมของบริการสตรีมดนตรี ทั้งสปอติฟาย และ แอปเปิลมิวสิก ในช่วงเวลาเดียวกัน เพลงนี้ยังถูกนำไปใช้ประกอบเทรนด์บนสื่อติ๊กต็อก ซึ่งแสดงวิดีโอผู้คนเปิดเพลงนี้ขึ้นและมีคุณแม่ชาวญี่ปุ่นร้องตามโดยทันทีเมื่อได้ยิน

อันดับ
------

| ชาร์ต | ตำแหน่งสูงสุด |
| --- | --- |
| ญี่ปุ่น (ออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต) | 28 |

ดูเพิ่ม
-------

* พลาสติกเลิฟ เพลงแนวซิตีป็อปอีกเพลงที่ได้รับความนิยมระลอกใหม่ในปี 2017

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Matsubara Miki (7-inch single Vinyl) "Mayonaka no Door / Stay With Me" Release in March 31st 2021". *Pony Canyon Shop*. สืบค้นเมื่อ July 19, 2021.
2. 1 2  Matsunaga, Ryohei (December 21, 2020). "Global Popularity of 1979 City Pop Track 'Mayonaka no Door - Stay With Me' Explained". *Billboard*. สืบค้นเมื่อ July 19, 2021.
3. 1 2 3 4  St. Michel, Patrick (March 11, 2021). "How TikTok resurrected a Japanese pop star's defining hit". *The Japan Times*. สืบค้นเมื่อ July 19, 2021.
4. 1 2 3  Chan, Justin (January 8, 2021). "A Japanese song has unpredictably become a massive hit among TikTokers — and their parents". *In The Know*. Yahoo News. สืบค้นเมื่อ July 19, 2021.
5. ↑  Zhang, Cat (February 24, 2021). "The Endless Life Cycle of Japanese City Pop". *Pitchfork*. สืบค้นเมื่อ July 19, 2021.