|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ |
| ศาสนาอิสลาม |
|  |
| หลักศรัทธา
* ความเป็นเอกภาพของอัลลอฮ์

* ศาสดา
* คัมภีร์

* เทวทูต
* วันแห่งการฟื้นคืนชีพ

* ชะตากรรม
 |
| หลักปฏิบัติ
* การปฏิญาณตน
* ละหมาด

* การบริจาค
* การถือศีลอด
* การแสวงบุญ
 |
| * คัมภีร์
* รากฐาน

* *อัลกุรอาน*
* *ซุนนะฮ์* (*ฮะดีษ*, *ซีเราะฮ์*)

* *อะกีดะฮ์* (หลักความเชื่อ)
* *ตัฟซีร* (อรรถกถา)

* *ฟิกฮ์* (นิติศาสตร์)
* *ชะรีอะฮ์* (กฎหมาย)
 |
| ประวัติศาสตร์
* เส้นเวลา
* มุฮัมมัด

* *อะฮ์ลุลบัยต์*
* *เศาะฮาบะฮ์*
* *รอชิดูน*

* รัฐเคาะลีฟะฮ์
* อิมามะฮ์
* การเผยแผ่ศาสนาอิสลาม

* ผู้สืบทอดของมุฮัมมัด
 |
| วัฒนธรรมกับสังคม
* วิชาการ
* สัตว์
* ศิลปะ
* ปฏิทิน
* เด็ก
* การขลิบหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศ
* ประชากร
* นิกาย
* เศรษฐศาสตร์
* การศึกษา
* การไล่ผี
* คตินิยมสิทธิสตรี
* เทศกาล
* การเงิน
* LGBT
* มัดเราะซะฮ์
* คำสอนทางศีลธรรม
* มัสยิด
* รหัสยลัทธิ
* ปรัชญา
* กวี
* การเมือง
* การเชิญชวนให้เปลี่ยนศาสนา
* วิทยาศาสตร์
* ทาส
* สวัสดิการสังคม
* ผู้หญิง
 |
| บทความที่เกี่ยวข้อง
* การยกเลิกในศาสนาอิสลาม
* การละทิ้งศาสนาอิสลาม
* การวิจารณ์ศาสนาอิสลาม

* + มุฮัมมัด
	+ อัลกุรอาน
	+ ฮะดีษ

* ศาสนาอิสลามกับศาสนาอื่น
* ลัทธิอิสลาม
* ศาสนาอิสลามกับความรุนแรง
	+ การก่อการร้าย
	+ สงคราม
* อาการกลัวอิสลาม
* ญิฮาด
	+ ลัทธิญิฮาด

* อภิธานศัพท์
 |
|  |
| * ด
* ค
* ก
 |

**ซุลัยมาน อิบน์ ดาวูด** (อาหรับ: سُلَيْمَان بْن دَاوُوْد, อักษรโรมัน: *Sulaimān ibn Dāwūd*, แปลตรงตัว 'ซาโลมอน บุตรดาวิด') ตามคัมภีร์อัลกุรอาน ท่านเป็นมาลิก (อาหรับ: مَلِك แปลว่า กษัตริย์) และนบี (อาหรับ: نَبِيّ แปลว่า ผู้เผยพระวจนะ) ของชาวอิสราเอล โดยทั่วไปแล้ว ความเชื่อของอิสลาม ถือว่าท่านเป็นกษัตริย์องค์ที่สามของชาวยิว และเป็นผู้ปกครองที่ชาญฉลาดของอิสราเอล 

ในศาสนาอิสลาม นบีซุลัยมานได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนบีของอัลลอฮ์ ซึ่งได้รับของประทานจากพระเป็นเจ้ามากมาย รวมถึงความสามารถในการพูดกับทั้งสัตว์และญิน ท่านยังได้ลงโทษบรรดา*ชัยฏอน* (อาหรับ: شياطين แปลว่า ซาตาน) 

ชาวมุสลิม ยืนยันต่อไปว่าท่านยังคงยึดมั่นเตาฮีด ตลอดชีวิตของท่าน ปกครองโดยชอบธรรมเหนือชนชาติอิสราเอลทั้งหมด ได้รับความสุขด้วยระดับของกษัตริย์ที่ไม่มีใครได้รับมาก่อนหรือภายหลังท่าน และปฏิบัติตามพระบัญญัติ ทั้งหมดของพระองค์ โดยได้รับการสัญญาว่าจะใกล้ชิดอัลลอฮ์ในญันนะฮ์ (อาหรับ: جَنّة แปลว่า สวรรค์) ในบั้นปลายชีวิต  นับตั้งแต่การรุ่งเรืองของอิสลาม นักประวัติศาสตร์ชาวอาหรับ หลายคนถือว่านบีซุลัยมานเป็นหนึ่งในผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

อัลกุรอานและการตีความ
---------------------

### การตัดสินในสนาม

ในเรื่องเล่าแรกสุดเกี่ยวกับนบีซุลัยมาน คือในคัมภีร์อัลกุรอาน (21:78) กล่าวโดยสังเขปถึงเรื่องราวที่นบีซุลัยมานอยู่ในกลุ่มบิดาของท่าน เมื่อมีชายสองคนมาขอให้นบีดาวูด ตัดสินระหว่างพวกเขาเกี่ยวกับหัรษุน (حَرْث, สนาม)  นักตัฟซีรชาวมุสลิมรุ่นหลังได้ขยายความเกี่ยวกับการพาดพิงนี้ รวมทั้ง อัฏเฏาะบารี, อัลบัยฎอวี และอิบน์ กะษีร  พวกเขาบอกว่าชายคนแรกในสองคนนั้นบอกว่าเขาเป็นเจ้าของสวนองุ่น ซึ่งเขาดูแลอย่างดีตลอดทั้งปี แต่วันหนึ่งเมื่อเขาไม่อยู่แกะของชายอีกคนหนึ่งได้หลงเข้าไปในสวนองุ่นและกินผลองุ่น เขาขอให้ได้รับการชดเชยสำหรับความเสียหายนี้  : 62เมื่อได้ยินคำบ่นของชายผู้นี้ นบีซุลัยมานแนะนำให้เจ้าของแกะนำสวนองุ่นของชายอีกคนไปดูและ และเพาะปลูกจนกว่าเถาองุ่นจะกลับคืนสู่สภาพเดิม แล้วจึงส่งคืนเจ้าของ ในเวลาเดียวกัน เจ้าของสวนองุ่นจะดูแลฝูงแกะและได้รับประโยชน์จากขนแกะ และน้ำนมของพวกมันจนกว่าที่ดินของเขาจะถูกส่งคืนให้เขา เมื่อถึงจุดนั้น เขาจะคืนแกะให้กับเจ้าของ คำตอบนี้แสดงให้เห็นระดับการตัดสินของนบีซุลัยมาน ซึ่งอัลกุรอานกล่าวว่า  จะกำหนดลักษณะของซุลัยมานตลอดชีวิตของท่าน *หิกะมะฮ์* (วิทยะปัญญา) ตามความเชื่อของชาวมุสลิมมักจะเกี่ยวข้องกับนบีซุลัยมานซึ่งต่อมาจะถูกเรียกว่า *สุไลมานอัลหะกีม* (سُلَيْمَان ٱلْحَكِيْم, "ซุลัยมาน ผู้ทรงปราดเปรื่อง"). เรื่องนี้ดัดแปลงมาจาก Kebra Nagast แต่เป็นข้อพิพาทที่ตัดสินโดยบุตรของซาโลมอน (ซุลัยมาน) 

### นบีซุลัยมานและญิน

พระราชินีแห่งชีบา
คัมภีร์กุรอานบรรยายว่าลมถูกทำให้อยู่ใต้อำนาจของนบีซุลัยมาน  และท่านสามารถควบคุมมันได้ตามใจของท่านเอง และญินก็เข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของนบีซุลัยมานด้วย ญินช่วยเสริมสร้างการปกครองของนบีซุลัยมาน ชัยฏอน (*ซาตาน*)  และญินถูกบังคับให้สร้างอนุสาวรีย์สำหรับท่าน  อัลลอฮ์ยังทรงก่อให้เกิดการมุอ์ญิซาต คือ อัยน์ (عَيْن 'น้ำพุ') ของ *กิฏรุน* หลอมเหลว ( قِطْر, 'ทองเหลือง' หรือ 'ทองแดง') เพื่อไหลให้โซโลมอนใช้โดยปีศาจในการก่อสร้าง 

เมื่อนบีดาวูดสิ้นพระชนม์ นบีซุลัยมานได้รับตำแหน่งเป็นกษัตริย์ และนบีแห่งชาวอิสราเอล ครั้งหนึ่งนบีซุลัยมานอนุญาตให้ผู้หญิงสร้างรูปปั้นของบิดาของนาง ต่อมานางเริ่มบูชารูปเคารพและนบีซุลัยมาน ถูกประณามที่ยอมให้มีการบูชารูปเคารพในอาณาจักรของท่าน เพื่อเป็นการลงโทษ อัลลอฮ์ทรงให้หนึ่งในญินที่ถูกกดขี่ขโมยแหวนของนบีซุลัยมานและเข้ายึดครองอาณาจักรของท่าน (ซูเราะฮ์ 38:34) ต่อมาท่านสำนึกผิดในบาปของท่านและควบคุมญินได้อีกครั้ง โดยมุ่งไปที่การสร้างพระวิหารอีกครั้ง  ท่านดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้อาณาจักรของท่าน เป็นอาณาจักรที่ไม่เหมือนใครหลังจากท่าน  อัลลอฮ์ทรงตอบรับดุอาอ์ของนบีซุลัยมานและประทานสิ่งที่พระองค์ทรงพอพระทัย

การตีความในเชิงเปรียบเทียบ การสูญเสียแหวนของนบีซุลัยมานให้กับญิน อาจเข้าใจได้ว่าเป็นตัวแทนของมนุษย์ที่สูญเสียวิญญาณให้กับกิเลสตัณหาของชัยฏอน 

ไม่เหมือนกับความเชื่อของทัลมุด โซโลมอนไม่รู้และไม่เคยเข้าร่วมในการบูชารูปเคารพ  นอกจากนี้ คัมภีร์กุรอานปฏิเสธว่านบีสุลัยมายเป็นผู้วิเศษ: "ซุลัยมานหาได้ปฏิเสธศรัทธาไม่ แต่ชัยฏอนปฏิเสธศรัทธา โดยสอนไสยศาสตร์แก่มนุษย์และ...". (2:102)

### นบีซุลัยมานกับมด

นบีซุลัยมานยังได้รับการสอนแม้กระทั่งภาษาของสัตว์ต่างๆ เช่น มด คัมภีร์กุรอานเล่าว่า วันหนึ่ง นบีซุลัยมานและกองทัพของเขาได้เข้าสู่ *วาดินนัมล์* (وَادِ ٱلْنَّمْل หุบเขามด). เมื่อเห็นนบีซุลัยมานและกองทัพของท่าน นัมละฮ์ (نَمْلَة มดตัวเมีย) เตือนตัวอื่นๆ ให้ "เข้าไปในที่อยู่อาศัยของเจ้า เกรงว่าซุลัยมานและไพร่พลของเขาจะบดขยี้เจ้า (ใต้เท้า) โดยไม่รู้ตัว"  ทันทีที่เข้าใจสิ่งที่มดพูด นบีซุลัยมานก็ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เช่นเคย ขอบคุณพระองค์ที่ประทานของขวัญเช่นนั้นแก่ท่าน  และหลีกเลี่ยงการเหยียบย่ำฝูงมด  : 63 อย่างไรก็ตาม สติปัญญาของนบีซุลัยมานเป็นอีกของขวัญหนึ่งที่เขาได้รับจากอัลลอฮ์ และชาวมุสลิมยืนยันว่านบีซุลัยมานไม่เคยลืมดุอาอ์ประจำวันของท่าน ซึ่งสำคัญสำหรับท่านมากกว่าของขวัญใดๆ ของท่าน

วรรณกรรมอรรถาธิบายเน้นความฉลาดของมดและอธิบายความหมายที่อยู่เบื้องหลังพรสวรรค์ในการควบคุมลมของนบีซุลัยมาน ตามที่ Siracü'l-Kulub มดถามนบีซุลัยมานว่า ท่านรู้หรือไม่ว่าทำไมท่านถึงเรียกว่า "ซุลัยมาน" (ซาโลมอน) นบีซุลัยมานกล่าวว่า ท่านไม่เป็นเช่นนั้น มดจึงอธิบายต่อไปว่า: "แม้ว่าใจของเจ้าจะปกติ (*เซลิม*) และเจ้ารู้ถึงสถานการณ์ของโลกหน้า แต่เจ้าก็ยอมรับความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของโลกนี้ และถูกหลอกโดยความครอบครองและกษัตริย์ เหตุฉะนั้นท่านจึงได้ชื่อว่าซุลัยมาน" หลังจากนั้นมดก็ถามนบีซุลัยมานว่าเขารู้หรือไม่ว่าทำไมอัลลอฮ์จึงปราบลมเพื่อท่าน เป็นอีกครั้งที่นบีซุลัยมานตอบว่า ไม่ และมดตอบว่า "ท่านควบคุมลมได้ด้วยเหตุผลบางอย่าง สิ่งที่เจ้ายอมรับนั้นไม่มีค่าอะไรเลย เมื่อลมพัดผ่านไป ความมั่งคั่งของโลกและความเป็นกษัตริย์ก็ผ่านไปเช่นกัน" นักวิชาการเช่น ฟัครุดดีน อัรรอซี และ อัลกุรฏูบี ได้ยกระดับมดให้เป็นแบบอย่างสำหรับมนุษย์ที่จะปฏิบัติตาม 

 
### การพิชิตซะบะอ์

ซากปรักหักพังของวิหารเอาวาม ที่มะอ์ริบ เมืองหลวงเก่าของซะบะอ์ ในปัจจุบันคือ เยเมน
ลักษณะสำคัญอีกประการหนึ่งของการเป็นนบีซุลัยมานคือขนาดของกองทัพซึ่งประกอบด้วยทั้งคนและญิน นบีซุลัยมานมักจะประเมินกองทหารและนักรบของเขาตลอดจนญินและสัตว์ทุกชนิดที่ทำงานภายใต้ท่าน วันหนึ่ง เมื่อตรวจกองทหารของเขา โซโลมอนพบ*ฮุดฮุด* (هُدْهُد กะรางหัวขวาน) หายไปจากการรวมกองทหาร  อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน ฮุดฮุด ก็มาถึงราชสำนักของนบีซุลัยมาน โดยกล่าวว่า "ข้าพเจ้าได้ไปตรวจพบสิ่งที่ท่านไม่รู้ และข้าพเจ้าได้นำข่าวอันแน่นอนจากซะบะอ์มายังท่าน  ฮุดฮุดยังบอกนบีซุลัยมานอีกว่าชาวซะบะอ์ บูชาดวงอาทิตย์และสตรีผู้ปกครองอาณาจักรนั้นฉลาดและมีอำนาจมาก นบีซุลัยมานซึ่งฟังอย่างใกล้ชิด เลือกที่จะเขียนจดหมายไปยังดินแดนแห่งซะบะอ์ ซึ่งท่านจะพยายามโน้มน้าวชาวซะบะอ์ให้เลิกบูชาดวงอาทิตย์ และอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ นบีสุลัยมายสั่งให้ฮุดฮุด ส่งจดหมายถึงราชินีแห่งซะบะอ์ (บิลกีส) จากนั้นให้ซ่อนตัวและสังเกตปฏิกิริยาของนาง  : 64ฮุดฮุดยอมรับคำสั่งของนบีซุลัยมาน และบินตรงกลับไปที่ซะบะอ์ เพื่อส่งจดหมายถึงราชินี ราชินีจึงเรียกรัฐมนตรีของนางมาที่พระราชวังและอ่านจดหมายจากนบีซุลัยมานให้พวกเขาฟังโดยระบุถึงชาวซะบะอ์ว่า: "บิสมิลลาฮิรเราะห์มานนิรเราะหีม "พวกท่านอย่าเย่อหยิ่งต่อข้า และจงมาหาข้าอย่างนอบน้อม (มุสลิมีน مُسْلِمِيْن)" นางหารือกับรัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่ศาลคนอื่นๆ โดยกล่าวว่า "โอ้ผู้คนของข้า ข้ารู้ดีว่าท่านเป็นนักรบที่กล้าหาญและเก่งกาจ และไม่มีสิ่งใดในโลก ที่สามารถต่อต้านท่านได้ แต่ข้าจะยังรู้ความคิดของท่านในเรื่องสิ่งนี้" คนในราชสำนักตอบว่า "ข้าแต่ราชินี อำนาจเป็นของพระองค์ ไม่ว่าคำสั่งของพระองค์จะเป็นเช่นไร เราจะเชื่อฟัง" อย่างไรก็ตาม ในที่สุดราชินีก็เข้าเฝ้านบีซุลัยมานและประกาศว่านางยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ 

### *นบีซุลัยมานกับอิฟรีต*

ขณะที่ บิลกีสกำลังเดินทางไปยังราชสำนักของนบีซุลัยมาน ท่านทรงสั่งให้คนใช้ส่งบัลลังก์ของนางมาที่นั่นก่อนที่นางจะมาถึง มี*อิฟรีต*เสนอตัวมันเอง (กุรอาน 27:38-40) แต่นบีซุลัยมานปฏิเสธ มอบหมายงานนี้ให้กับคนรับใช้แทน ซึ่งในฐานะเพื่อนผู้เคร่งศาสนา ได้ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้ย้ายบัลลังก์มา ณ. ที่นี้ ดุอาอ์ของท่านได้รับคำตอบอย่างน่าอัศจรรย์ บัลลังก์ปรากฏขึ้นในวังของนบีซุลัยมานโดยอำนาจของอัลลอฮ์ เมื่อ บิลกีสมาถึง นบีซุลัยมานถามนางว่านางจำบัลลังก์ของนางได้หรือไม่ แต่นางพยายามดิ้นรนที่จะเข้าใจปาฏิหาริย์ที่อัลลอฮ์ทรงกระทำ จึงให้คำตอบที่หลีกเลี่ยงแก่กษัตริย์ ก่อนที่ในที่สุดจะรับเอาความเชื่อของนบีซุลัยมาน และชนะด้วยหลักฐานที่ว่าปาฏิหาริย์นั้นไม่ใช่ เป็นเพียงอิฟรีตแต่เป็นของอัลลอฮ์เอง นบีซุลัยมานปฏิเสธข้อเสนอที่เย้ายวนใจของอิฟรีต เพราะท่านพยายามพึ่งพาอัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว ไม่ใช่พึ่งพาญินหรือสิ่งมีชีวิตอื่นใด และได้รับรางวัลสำหรับความนับถือของเขาด้วยความสำเร็จในการเปลี่ยนบิลกีสมาสู่ศรัทธาที่แท้จริง 

### ความตาย

บัลลังก์ของนบีซุลัยมานในมัสยิดอัลอักศอ (เนินพระวิหาร) เมืองเก่าของเยรูซาเลม

คัมภีร์อัลกุรอานเล่าว่า นบีซุลัยมานสิ้นพระชนม์ในขณะที่ท่านกำลังพิงไม้เท้าของท่าน และท่านยังคงยืนหยัดพยุงมันไว้ จนกระทั่งสัตว์ตัวเล็ก ๆ มดหรือปลวกมาแทะมัน จนกระทั่งในที่สุดตัวท่านก็ล้มลง 

> ครั้นเมื่อเราได้กำหนดความตายแก่เขา มิได้มีสิ่งใดบ่งชี้แก่พวกเขาถึงความตายของเขา นอกจากปลวกใต้ดินแทะกินไม้เท้าของเขา ดังนั้น เมื่อเขาล้มลงพวกญินก็รู้อย่างชัดแจ้งว่า หากพวกเขารู้ในสิ่งพ้นญาณวิสัยแล้ว พวกเขาจะไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานที่น่าอดสูเช่นนี้
> 
> — กุรอาน, ซูเราะฮ์ที่ 34 (ซะบะอ์), อายะฮ์ที่ 14

ขณะที่ท่านยืนตัวตรง พยุงตัวด้วยไม้เท้า ญินคิดว่าท่านยังมีชีวิตอยู่และดูแลพวกเขา

พวกเขารู้ความจริงก็ต่อเมื่ออัลลอฮ์ทรงส่งสัตว์ชนิดหนึ่งคลานขึ้นมาจากพื้นดินและแทะไม้เท้าของนบีซุลัยมานจนร่างของท่านล้มลง อายะฮ์นี้เป็นที่เข้าใจกันว่าเพื่อสอนผู้ชมว่าญินไม่รู้จัก*สิ่งเร้นลับ* (*อิลมุลฆ็อยบ์*) หากพวกเขารู้ พวกเขาจะไม่ต้องตรากตรำเหมือนคนโง่ในการรับใช้คนตาย

มะฮัมมัดดิมในบทเพลงของซาโลมอน
-----------------------------

ข้อมูลเพิ่มเติม: นบีมุฮัมมัดในพระคัมภีร์ และ Semitic rootตามที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโองการ อัลกุรอานของชาวมุสลิมบางคน เชื่อว่า นบีมุฮัมมัด (อาหรับ: مُحَمَّد , พยัญชนะ: m- ħ-md) ถูกกล่าวถึงในบทเพลงซาโลมอน (5:16) ว่า 'มะฮัมมัดดิม' (ฮีบรู: מַחֲמַדִּים , พยัญชนะ: m-ħ-mdym) แม้ว่าคำหลังจะแปลว่า "น่าปรารถนา" หรือ "น่ารัก" โดยชาวยิว

ดูเพิ่ม
-------

* เรื่องเล่าในพระคัมภีร์และอัลกุรอาน
* ฮารูตและมารูต
* ตำนานและอัลกุรอาน
* *กิเศาะศุล อัมบิยาอ์* ("เรื่องราวของบรรดานบี")
* ราชินีแห่งเชบา
* สุไลมาน
* *ซูเราะฮ์ อันนัมล์* (บทของมด)
* *อาณาจักรซาโลมอน*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Glasse, Cyril (1988). *Concise Encyclopedia of Islam*. p. 374.
2. ↑  *Law and Tradition in Classical Islamic Thought: Studies in Honor of Professor Hossein Modarressi*. (2013). Vereinigtes Königreich: Palgrave Macmillan. p. 249
3. ↑  [อัลกุรอาน 38:40]
4. ↑  "Sulaymān b. Dāwūd". *Encyclopaedia of Islam* (2nd ed.). Brill. 2012. doi:10.1163/1573-3912\_islam\_SIM\_7158.
5. ↑  [อัลกุรอาน 21:78]
6. ↑  Helewa, Sami (2017-11-01). *Models of Leadership in the Adab Narratives of Joseph, David, and Solomon: Lament for the Sacred* (ภาษาอังกฤษ). Lexington Books. ISBN 978-1-4985-5267-7.
7. ↑  Wheeler, Brannon (2002-06-01). *Prophets in the Quran: An Introduction to the Quran and Muslim Exegesis* (ภาษาอังกฤษ). A&C Black. ISBN 978-1-4411-0405-2.
8. 1 2 3  Azzam, L. "David and Solomon". *Lives of the Prophets*. Suhail Academy. pp. 62–64.
9. ↑  [อัลกุรอาน 21:79]
10. ↑
11. 1 2  อัลกุรอาน 34:12
12. ↑  Lebling, Robert (2010). *Legends of the Fire Spirits: Jinn and Genies from Arabia to Zanzibar*. I.B. Tauris. ISBN 978-0-857-73063-3.
13. ↑  [อัลกุรอาน 34:13]
14. ↑  Shalev-Eyni, Sarit. "Solomon, his demons and jongleurs: The meeting of Islamic, Judaic and Christian culture". Al-Masaq 18.2 (2006): 145–160.
15. ↑  อัลกุรอาน 38:35
16. ↑  Moiseeva Anna Vladimirovna *Prophet Sulaimān V Klassische Persische Poesie: Semantik Und Struktur Des Bildes*. Orientalistik. Afrikanistik. 2020. Nr. 3. URL:  (retrieved 14 October 2021).
17. ↑  Shalev-Eyni, Sarit. "Solomon, his demons and jongleurs: The meeting of Islamic, Judaic and Christian culture". Al-Masaq 18.2 (2006): 155.
18. ↑  [อัลกุรอาน 27:18]
19. ↑  [อัลกุรอาน 27:19]
20. ↑  Deen, Mawil Y. Izzi (1990). "Islamic Environmental Ethics, Law, and Society" (PDF). ใน Engel JR; JG Engel (บ.ก.). *Ethics of Environment and Development*. Bellhaven Press, London. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-07-14.
21. ↑  Peacock, A.C.S. (2019). *Islam, Literature and Society in Mongol Anatolia*. Cambridge University Press. doi:10.1017/9781108582124. ISBN 9781108582124.
22. ↑  "Qur'an, 27: 15 – 19".
23. ↑  อัลกุรอาน 27:22
24. ↑  "Qur'an, 27: 15 – 44".
25. ↑  Die Dschinn, Teufel und Engel im Koran [microform]
by Eichler, Paul Arno, 1889-Publication date 1928
Topics Koran Publisher Leipzig : Klein
Collection microfilm; additional\_collections
Digitizing sponsor Internet Archive
Contributor Internet Archive
Language German
Microfilm
Addeddate 2007-02-13 00:12:26
Foldoutcount 0
Identifier MN40251ucmf\_1
Identifier-ark ark:/13960/t4zg6hn3v
Openlibrary\_edition OL14024173M
Openlibrary\_work OL10715783W
Page 9
Ppi 400
26. ↑  อัลกุรอาน 34:14
27. ↑  *Islam: A Worldwide Encyclopedia* [4 Volumes]. (2017). USA: ABC-CLIO. p. 1477
28. ↑  Richard S. Hess; Gordon J. Wenham (1998). "Teaching the Old Testament in the Context of Islam". *Make the Old Testament Live: From Curriculum to Classroom*. Wm. B. Eerdmans Publishing. pp. 138–139. ISBN 978-0-8028-4427-9. สืบค้นเมื่อ 4 April 2013.