recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เส้นสเปกตรัมในอนุกรมบัลเมอร์ เส้นเอชแอลฟาคือเส้นสีแดงทางขวา
**เอชแอลฟา** (H-α) ในทางฟิสิกส์และดาราศาสตร์ หมายถึงเส้นสเปกตรัมสีแดงของไฮโดรเจนที่มองเห็นได้ชัดเจน โดยมีความยาวคลื่นอยู่ที่ 6562.8 อังสตรอม (Å) ตามแบบจำลองอะตอมของโปร์แล้ว อิเล็กตรอนจะอยู่ในวงโคจรของระดับพลังงานควอนตัมรอบนิวเคลียสของอะตอม ระดับพลังงานเหล่านี้อธิบายได้ด้วยเลขควอนตัม *n* = 1, 2, 3, ... อิเล็กตรอนสามารถอยู่ในสถานะเหล่านี้เท่านั้นและสามารถเปลี่ยนสถานะไปมาได้ในสถานะเหล่านี้เท่านั้น

กลุ่มของเส้นที่เกิดจากการเปลี่ยนสถานะจาก *n* ≥ 3 เป็น *n* = 2 เรียกว่าอนุกรมบัลเมอร์และแต่ละเส้นจะได้รับการตั้งชื่อตามลำดับด้วยตัวอักษรกรีกต่อกันไป:

* *n* = 3 ไปยัง *n* = 2 เรียกว่า H-α
* *n* = 4 ไปยัง *n* = 2 เรียกว่า H-β
* *n* = 5 ไปยัง *n* = 2 เรียกว่า H-γ เป็นต้น

เอชแอลฟามีความยาวคลื่น 656.281 นาโนเมตร ในส่วนสีแดงของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าในช่วงที่มองเห็นได้ และเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดสำหรับนักดาราศาสตร์ในการติดตามปริมาณของไฮโดรเจนที่แตกตัวเป็นไอออนในเมฆก๊าซ เนื่องจากพลังงานในการกระตุ้นอิเล็กตรอนของอะตอมไฮโดรเจนจาก n = 1 ไปยัง n = 3 เกือบจะเท่ากันกับการแยกอะตอม ดังนั้นความน่าจะเป็นที่อิเล็กตรอนจะถูกกระตุ้น ถึง n = 3 โดยไม่แยกออกจากกันจึงมีน้อยมาก ในทางตรงกันข้าม เมื่อนิวเคลียสของไฮโดรเจนที่แตกตัวเป็นไอออนรวมตัวกับอิเล็กตรอนใหม่เพื่อสร้างอะตอมของไฮโดรเจน ในอะตอมใหม่ อิเล็กตรอนสามารถมีอยู่ก่อนในระดับพลังงานใดก็ได้ จากนั้นจึงตกสู่สถานะพื้น (n=1) และปล่อยโฟตอนออกมา ดังนั้นเอชแอลฟาจึงเกิดขึ้นในบริเวณที่ไฮโดรเจนแตกตัวเป็นไอออน

เนื่องจากไฮโดรเจนเป็นส่วนหลักของเนบิวลา เอชแอลฟาจึงอิ่มตัวได้ง่ายด้วยการดูดกลืนภายในตัวเอง ดังนั้นจึงอาจแสดงรูปร่างและขอบเขตของเมฆได้ แต่ไม่สามารถใช้ระบุมวลของเมฆได้ โดยทั่วไปก็อาจจะใช้โมเลกุลอย่างเช่นคาร์บอนไดออกไซด์, คาร์บอนมอนอกไซด์, ฟอร์มาลดีไฮด์, แอมโมเนีย หรือ อะซีโตไนไทรล์ แทนเพื่อหามวลของก๊าซในเมฆ

แผ่นกรองแสง
-----------

**แผ่นกรองแสง H-α** (H-alpha filter) เป็นแผ่นกรองแสงแถบความถี่แคบที่ออกแบบให้มีใจกลางของความกว้างแถบความถี่อยู่ที่ความยาวคลื่นของ H-α ตัวกรองเหล่านี้ถูกพ่นสุญญากาศหลายชั้น (~50) โดยชั้นเหล่านี้ถูกเลือกเพื่อให้ผลจากการแทรกสอดซึ่งจะกรองแสงอื่นออกทั้งหมดยกเว้นความยาวคลื่นที่ต้องการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Filters". Astro-Tom.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-07-19. สืบค้นเมื่อ 2006-12-09.
2. ↑  D. B. Murphy, K. R. Spring, M. J. Parry-Hill, I. D. Johnson, M. W. Davidson. "Interference Filters". Olympus. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-02. สืบค้นเมื่อ 2006-12-09.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
ซีลาบนแจกันดินเผายุคกรีกโบราณ
**ซีลา** (อังกฤษ: Scylla; กรีก: Σκύλλα, *Skylla*) เป็นอสูรกายทะเลปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เคียงคู่กับคาริบดิส อันเป็นที่มาของสุภาษิตตะวันตกที่ว่า "ระหว่างคาริบดิสและซีลา"

ซีลา มีท่อนบนเป็นหญิงสาวรูปร่างหน้าตาสวยงาม แต่ท่อนล่างเป็นสุนัขดุร้ายทั้งหมด 6 หัว เชื่อว่าซีลาและคาริบดิสอาศัยอยู่บริเวณโขดหินแถบช่องแคบเมสสินา ใกล้กับเกาะซิซิลี ในประเทศอิตาลี ในปัจจุบัน

เดิมที ซีลาเป็นนิมฟ์หรือพรายน้ำที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม เป็นบุตรีของเพอร์ซิส เทพแห่งน้ำ กลอคัส ซึ่งเป็นเทพแห่งท้องทะเลอีกองค์หนึ่งตามปกรณัม เมื่อได้มาพบเห็นซีลาก็หลงรักและปรารถนาอยากได้ครอบครองนาง แต่ซีลากลัวในรูปร่างอันประหลาดของกลอคัส จึงวิ่งหนีเมื่อกลอคัสปรากฏตัวขึ้นเหนือน้ำ กลอคัสจึงเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้แก่นางแม่มด เซอร์ซี เพื่อหวังให้นางช่วย แต่เมื่อเซอร์ซีได้ฟังเรื่องทั้งหมดแล้ว นางกลับหลงรักกลอคัสแทน และได้เทยาพิษลงในน้ำในจุดที่ซีลาลงเล่นน้ำบ่อย ๆ เมื่อซีลาลงเล่นน้ำร่างกายท่อนล่างเมื่อแตะน้ำจึงกลับกลายเป็นสุนัขดุร้าย 6 หัวแทน และถูกตรึงอยู่ ณ ที่นั้น ไม่สามารถขยับไปไหนได้ จึงกลายเป็นอสูรกายคอยดักเล่นงานลูกเรือตามเรือที่ผ่านไปมา โดยจับกินเป็นอาหาร 

อีกปกรณัมหนึ่ง เล่าว่า ซีลาเป็นชายาลับ ๆ อีกองค์ของโพไซดอน มหาเทพแห่งท้องทะเล จึงทำให้แอมฟิไทรทีชายาใหญ่ของโพไซดอนเกิดความหึงหวง จึงเอายาพิษมาโปรยใว้ที่จุดที่ซีลาลงเล่นน้ำ จึงกลายเป็นอสูรกายไป และบางปกรณัมก็ว่า ซีลาถูกปราบโดยเฮราคลีส จึงกลายเป็นโขดหินไป

เรื่องราวของสคลิลาและคาริบดิสปรากฏในมหากาพย์โอดิสซีย์ โดย เรือของโอดิซูสต้องผ่านช่องแคบเมสสินาในระหว่างเดินทางกลับ หลังเสร็จสงครามกรุงทรอย โอดิสซูสจำต้องเลือกว่าจะเสี่ยงเอาเรือแล่นไปใกล้คาริบดิสและเรืออาจถูกน้ำวนของนาง ดูดจนอัปปางจมไปทั้งลำหรือนำเรือเข้าไปใกล้โขดหินซีลาและเสี่ยงต่อการถูกจู่โจม ซึ่งสุดท้าย โอดิสซูสก็เลือกนำเรือเข้าใกล้โขดหินซีลาและต้องเสียลูกเรือ 6 คนโดยถูกสุนัขทั้ง 6 หัวของซีลาฉกไปกินหัวละคน

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ซีลาได้ถูกอ้างอิงถึงในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า โดยปรากฏเป็นมารีนเนอร์ระดับขุนพล ชื่อ ซีลา อิโอ เป็นผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิคใต้ โดยดัดแปลงให้ซีลามีท่อนล่างเป็นสัตว์ป่าดุร้าย 6 ชนิดแทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Noted by Edward Charles Harington in *Notes and Queries* 5th Series, **8** (7 July 1877:14).
2. ↑  Tzetzes, *On Lycophron* 45
3. ↑  Fagles 1996 XII.275–79.
4. ↑  Robert Fagles, *The Odyssey* 1996, XII.119f.
5. ↑  Servius on *Aeneid* III. 420.
6. ↑  *On Lycophron* 45
7. ↑  Kurumada, Masami (2006). "Chapter 52". *Saint Seiya, Volume 15*. Viz Media. ISBN 1-4215-0656-4.

บรรณานุกรม
----------

* Hanfmann, George M. A. "The Scylla of Corvey and Her Ancestors" *Dumbarton Oaks Papers* **41** "Studies on Art and Archeology in Honor of Ernst Kitzinger on His Seventy-Fifth Birthday" (1987), pp. 249–260. Hanfman assembles Classical and Christian literary and visual testimony of Scylla, from Mesopotamian origins to his ostensible subject, a ninth-century wall painting at Corvey Abbey.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซีลา**
**น้ำตกอิเทอร์นัลเฟลม** (อังกฤษ: Eternal Flame Falls) เป็นน้ำตกขนาดเล็กในสวนสาธารณะเชสต์นัตริดจ์ รัฐนิวยอร์ก ความพิเศษของน้ำตกแห่งนี้คือบริเวณฐานหลังม่านน้ำตกจะมีการลุกไหม้ของดวงไฟซึ่งเกิดจากการทับถมของแก๊สธรรมชาติ โดยดวงไฟนั้นสามารถลุกไหม้ได้ตลอดปีและสามารถดับได้ในบางครั้งแต่หลังจากดับได้ไม่นานมันก็จะกลับมาลุกไหม้ใหม่อีกครั้ง

น้ำตกอิเทอร์นัลเฟลมยังได้รับการกล่าวถึงในหนังสือ *Secret Places* ของนักสิ่งแวดล้อมนามว่าบรูซ เคิร์ชเนอร์

สภาพปัจจุบัน
------------

น้ำตกแห่งนี้เป็นสถานที่ได้รับความสนใจจากประชาชนและสื่อมวลชนจำนวนมากจึงได้มีการปรับปรุงเส้นทางที่ใช้ในการเดินทางเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวจำนวนมากซึ่งทำให้มีผลกระทบตามมาคือการลอบทิ้งขยะ มลพิษ และผลกระทบต่าง ๆ ที่มาพร้อมกับนักท่องเที่ยว รวมไปถึงมีการวางแผนสร้างสนามกอล์ฟใน ค.ศ. 2012 จนทำให้เกิดมีการประท้วงอีกด้วย

ใน ค.ศ. 2014 น้ำตกแห่งนี้ได้เป็นจุดสนใจของสถานที่ท่องเที่ยวที่ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อ ซึ่งได้มีการถ่ายทอดลงในช่องเกี่ยวกับการท่องเทียวโดยทอรี เบลเลกี

องค์ประกอบและแหล่งที่มาของแก๊ส
------------------------------

นักธรณีวิทยาจากมหาวิทยาลัยอินดีแอนา บลูมมิงตัน สถาบันธรณีฟิสิกส์แห่งชาติอิตาลี และสถาบันธรณีฟิสิกส์และภูเขาไฟแห่งชาติได้เข้าทำการศึกษาใน ค.ศ. 2013 เพื่อทำการศึกษาว่าแก๊สธรรมชาติที่มาจากไฮโดรคาร์บอนที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติส่งผลต่อแก๊สเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศอย่างไร 

และพวกเขาได้ค้นพบว่า "macro seep" ที่น้ำตกแห่งนี้มีปริมาณอีเทนและโพรเพนมากกว่าแก๊สธรรมชาติอื่น ๆ ประมาณร้อยละ 35 ซึ่งมันจะทำให้มีสัดส่วนของแก๊สมีเทนมากขึ้น อีกทั้งพวกเขายังค้นพบอีกว่าน้ำตกแห่งนี้จะมีการปล่อยแก๊สมีเทนถึง 1 กิโลกรัมต่อวัน

นักวิจัยได้ตั้งข้อสังเกตว่า "micro seeps" น่าจะมาจากชั้นหินดินดานที่อยู่ใต้ดินลึกประมาณ 400 เมตร และคาดว่าแก๊สเหล่านี้สามารถซึมออกมาบนผิวดินได้ก็เพราะเกิดจากการมีกิจกรรมทางธรณีวิทยาต่าง ๆ ในบริเวณนั้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Conheady, Matt. "Eternal Flame Falls, Orchard Park – Waterfall Photos, Maps, Information". *Nyfalls.com*. สืบค้นเมื่อ January 21, 2015.
2. ↑  Cernavskis, Andra (July 10, 2014). "Eternal Flame draws crowds to Orchard Park". *The Buffalo News*. สืบค้นเมื่อ January 21, 2015.
3. ↑  "Eternal Flame Falls: Nature Burning Brightly". *WGRZ.com*. March 21, 2012. สืบค้นเมื่อ January 21, 2015.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  Spencer, Naomi (January 26, 2012). "Discs cease flying near Eternal Flame Falls". *Orchard Park Bee*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-22. สืบค้นเมื่อ January 24, 2015.
5. ↑  Colmerauer, Catherine (August 21, 2014). "Travel Channel to highlight eternal flame in new series". *Orchard Park Bee*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ April 11, 2015.
6. 1 2  "Geologists study mystery of 'eternal flames'". *IU News Room: Indiana University*. May 9, 2013. สืบค้นเมื่อ January 21, 2015.
7. ↑  Etiopea, Giuseppe; Drobniakc, Agnieszka; Schimmelmannd, Arndt (May 2013). "Natural seepage of shale gas and the origin of 'eternal flames' in the Northern Appalachian Basin, USA". *Marine and Petroleum Geology*. **43**: 178–186. doi:10.1016/j.marpetgeo.2013.02.009. สืบค้นเมื่อ 21 January 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Map of Eternal Flame Falls trail เก็บถาวร 2021-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดบึงบัว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร

วัดบึงบัวได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 ชาวบ้านขนานนามตามลักษณะภูมิประเทศโดยที่บริเวณตั้งวัดเดิมเป็นบึงมีบัวเต็มไปหมด เมื่อสร้างวัดแล้วจึงเรียกนามว่า "วัดบึงบัว" มาจนตราบเท่าทุกวันนี้ วัดบึงบัวได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2469 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูศรีปทุมาภินันท์ (สุรพล ป.ธ.๖)

จากข้อมูลของชาวบ้านชุมชนบึงบัว เล่าว่า ที่มาของวัดก็คือนายจ่างและนางโหมด ด้วงกลัด ได้ยกที่ดินให้สร้างวัด มีการขุดดินถมเป็นโคก มีการสร้างโบสถ์ กุฏิ ศาลา และได้ยกที่ดินให้โรงเรียนวัดบึงบัว เดิมโรงเรียนใช้ศาลาวัด และได้ย้ายออกไปสร้างหลังแรกปี พ.ศ. 2499 บริเวณวัดมีบ่อสระหลายแห่งอันเกิดจากการเอาดินมาพูนโคกให้สูงพ้นน้ำ การพัฒนาวัดจึงต้องนำดินมาถมวัดตลอดมา ในช่วงการใช้เรือก็บรรทุกเรือ ช่วงหลังใช้รถก็บรรทุกรถสิบล้อมาถม จนทุกวันนี้วัดบึงบัวมีลานวัดที่กว้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบึงบัว". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดบึงบัว". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "ประวัติชุมชนบึงบัว". ฐานความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในชุมชนหลากวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-14. สืบค้นเมื่อ 2021-01-12.
**วัดบุญรอดธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 6 ไร่ 20 ตารางวา ที่ตั้งของวัดนั้นจะรอบไปด้วย ชุมชนและโรงเรียนด้วยกัน 3 โรงเรียน คือ โรงเรียนพระโขนงวิทยาลัย โรงเรียนบางจาก (นาคเผื่อนอุปถัมภ์) โรงเรียนบพิธวิทยา

วัดบุญรอดเริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2515 โดยการบริจาคที่ดิน จำนวน 6 ไร่ 20 ตารางวา จากนางบุญรอด และนายบุญธรรม นาคเฉลี่ยว ได้อนุญาตสร้างวัด เมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ 2515 ชื่อของวัดตั้งตามนามผู้สร้างวัดทั้งสองท่าน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518 ขนาดเนื้อที่กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

อาคารเสนาสนะมีอุโบสถกว้าง 8.30 เมตร ยาว 25 เมตร ทรงไทยลานนา ประตูด้านหน้า 3 ช่อง ด้านหลัง 2 ช่อง หน้าต่างข้างละ 5 ช่อง บานประตูหน้าต่างทำด้วยไม้สักแกะสลัก กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 17.50 เมตร ยาว 56 เมตร เป็นศาลาอเนกประสงฆ์ และหอระฆัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูสังฆรักษ์ผล
* พระใบฎิกาอินทนนท์ อินทนนฺโท
* พระมหาสาคร ธีรปัญโญ
* พระครูสังฆรักษ์สัมฤทธิ์ วิสุทธาจาโร
* พระครูกิตติญาณวิสิฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบุญรอดธรรมาราม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2021-02-15.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 166. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
บทความนี้เกี่ยวกับภูมิภาคที่มีประชากรหนาแน่น สำหรับศูนย์กลางของภูมิภาคดังกล่าว ดูที่ มหานคร
ภาพถ่ายดาวเทียมแสดงเขตมหานครนิวยอร์กในเวลากลางคืน ลองไอแลนด์ทอดตัวออกจากศูนย์กลางที่แมนฮัตตันไปทางตะวันออก
**เขตมหานคร** (อังกฤษ: metropolitan area) หรือ **เมโทร** (อังกฤษ: metro) คือภูมิภาคที่ประกอบด้วยใจกลางเมืองที่มีประชากรหนาแน่น และพื้นที่โดยรอบที่มีประชากรน้อยกว่า ซึ่งอยู่ภายใต้เขตการบริหารเดียวกัน มีอุตสาหกรรม โครงสร้างพื้นฐาน และที่อยู่อาศัยร่วมกัน เขตมหานครมักประกอบด้วยหลายเขตอำนาจและหลายเขตเทศบาล ได้แก่ ย่าน ตำบล แขวง โบโร นคร เมือง นอกเมือง ชานเมือง เทศมณฑล อำเภอ เขต รัฐ และแม้แต่ประเทศ อย่างเช่นยูโรดริสทริกต์ (eurodistrict) เมื่อสถาบันทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองเปลี่ยนไป เขตมหานครจะกลายเป็นภูมิภาคที่สำคัญทางเศรษฐกิจและการเมือง

เขตมหานครจะรวมถึงเมืองบริวาร และพื้นที่ชนบทที่แทรกระหว่างกลาง ซึ่งมีสังคมและเศรษฐกิจเชื่อมโยงหรือขึ้นอยู่กับศูนย์กลางของเมือง โดยทั่วไปจะวัดจากรูปแบบการเดินทางไปกลับเป็นประจำ (commuting) เขตมหานครส่วนใหญ่มักยึดกับนครศูนย์กลางแห่งเดียว เช่น เขตมหานครปารีส (ปารีส), เขตมหานครมุมไบ, เขตมหานครนิวยอร์ก (นครนิวยอร์ก) และกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ในบางกรณี เขตมหานครอาจมีศูนย์กลางหลายแห่งที่มีความสำคัญใกล้เคียงกันก็ได้ เช่น เขตมหานครแดลลัส–ฟอร์ตเวิร์ท (แดลลัสและฟอร์ตเวิร์ท), เขตมหานครอิสลามาบาด–ราวัลปินดี (อิสลามาบาดและราวัลปินดี), เขตมหานครแม่น้ำไรน์-รัวร์ในเยอรมนี และรันด์สตัดในเนเธอร์แลนด์

แนวคิดเกี่ยวกับพื้นที่ทางสถิติของเมือง (metropolitan statistical area) มีความเด่นชัดขึ้นในสหรัฐอเมริกา เขตมหานครเองอาจเป็นส่วนหนึ่งของอภิมหานคร (megalopolis) ที่มีขนาดใหญ่กว่า สำหรับศูนย์กลางเขตเมืองนอกเขตมหานครที่สร้างแรงดึงดูดที่คล้ายกันในระดับที่เล็กลงในแต่ละภูมิภาคของตนนั้น ได้มีการริเริ่มแนวคิดเรื่องรีจิโอโพลิส (regiopolis) และเขตรีจิโอโพลิตัน (regiopolitan area) หรือรีจิโอ (regio) โดยศาสตราจารย์ชาวเยอรมันในปี 2006 และนอกจากนี้ในสหรัฐอเมริกา ก็มีการใช้คำว่า พื้นที่ทางสถิติของเมืองขนาดเล็ก (micropolitan statistical area)

ดูเพิ่ม
-------

* ปริมณฑล (ภูมิศาสตร์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Squires, G. Ed. Urban Sprawl: Causes, Consequences, & Policy Responses. The Urban Institute Press (2002)
2. ↑  Mark, M.; Katz, B; Rahman, S.; Warren, D. (2008). "MetroPolicy: Shaping A New Federal Partnership for a Metropolitan Nation" (PDF). Brookings Institution. pp. 4–103.
3. ↑  "Definition of Urban Terms" (PDF). *demographia.com*. สืบค้นเมื่อ 22 October 2013.
4. ↑  Prof. Dr. Iris Reuther (FG Stadt- und Regionalplanung, Universität Kassel): Presentation "Regiopole Rostock". 11 December 2008, retrieved 13 June 2009 (pdf).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "The World's Cities in 2016" (PDF). United Nations. October 2016. (page 1 illustrates metropolitan area versus city proper and urban agglomeration)
* Metropolis.org, An organisation of world metropolises
* Urban Employment Areas in Japan (Metropolitan Employment Areas in Japan)
* Turismo.fvg.it, (Metropolis read by maps in Friuli Venezia Giulia – Northeast of Italy – EU)
* Geopolis : research group, university of Paris-Diderot, France — Urbanization of the world

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* National Archives (US)

 |
**ซีฟอสสปีด** (cFosSpeed) คือโปรแกรมที่ใช้เทคนิค Traffic shaping สำหรับระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โดยโปรแกรมนี้จะช่วยเพิ่มอัตราการโอนถ่ายข้อมูลระหว่างอินเทอร์เน็ตให้สูงขึ้น และโปรแกรมจะผนวกตนเองเข้ากับไดร์เวอร์ เพื่อทำการวิเคราะห์ชุดข้อมูล เพื่อการเชื่อมต่อที่มีประสิทธิภาพ โปรแกรมนี้จึงถูกใช้งานอย่างแพร่หลายและเป็นที่นิยม ในแวดวงผู้เล่นเกมส์ออนไลน์ บิตทอร์เรนต์และระบบโทรศัพท์ผ่านอินเทอร์เน็ตอย่าง VOIP

หลักการทำงาน
------------

โปรแกรม cFosSpeed จะใช้เทคนิค traffic shaping โดยโปรแกรมจะทำการแบ่งชุดของข้อมูล ตามระดับความสำคัญต่างๆ ซึ่งจะแบ่งตามกฎต่างๆ ซึ่งสามารถตั้งค่าได้โดยผู้ใช้งาน ดังนั้น อัตราการจราจรของข้อมูลสามารถจัดลำดับความสำคัญด้วยชื่อโปรแกรม ผ่าน Layer-7 protocol

ส่วนการเชื่อมต่อออกไปนั้นก็จะถูกจัดระเบียบแต่ละชุดข้อมูลให้เหมาะสม และนำมาจัดลำดับความสำคัญ เพราะฉะนั้น จึงได้การเชื่อมต่อที่มีประสิทธิภาพสูงสำหรับข้อมูลที่ความสำคัญและใช้เวลาน้อยลง

cFosSpeed ยังช่วยลดความความแออัดภายในระบบเครือข่าย สำหรับการดาว์โหลดเพื่อช่วยให้ผู้ส่งข้อมูลสามารถส่งข้อมูลมากๆได้ภายในครั้งเดียว

นอกจากนี้ โปรแกรมยังมีตัวกรองแพ็กเกตและยังมีการจำแนกการจราจรเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญให้จำแนกได้อย่างง่ายดาย

ซอฟต์แวร์ที่คล้ายกัน
--------------------

* NetLimiter
* TrafficShaperXP

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lüders, Christoph; Winkler, Martin (20 February 2008). "Tweaking TCP/IP". *The H Online*. Heise Media UK Ltd.
2. ↑  "List of cFosSpeed's features". *cFos website*. cFos Software GmbH. สืบค้นเมื่อ 18 January 2011.
**วัดบุญยืน** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกลางเวียง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ทุกปีในช่วงออกพรรษา วัดบุญยืนยังจัดให้มีการแข่งเรือยาวประเพณีตานก๋วยสลาก สมัยโบราณเจ้าผู้ครองนครน่าน ได้มีการประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาขึ้น ในพระวิหารต่อหน้าพระพุทธปฏิมาปางประทับยืน

วัดบุญยืนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2329 โดยพระยาเวียงป้อ โดยสร้างสำนักสงฆ์เล็ก ๆ ประทานนามว่า **วัดบุญนะ** (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของตลาดสดและอาคารพาณิชย์) ต่อมาในสมัยเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญได้เสด็จประพาสเวียงสา ทรงเห็นว่าวัดบุญนะคับแคบ ไม่สามารถขยายให้กว้างได้จึงได้ย้ายวัดมาทางด้านทิศเหนือบนฝั่งขวาของลำน้ำน่าน เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2329 อาคารเสนาสนะต่าง ๆ สร้างด้วยไม้สัก เช่น วิหาร กุฎิสงฆ์รวมถึงศาสนวัตถุอื่น ๆ และได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า **วัดป่าสักงาม** ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2343 ได้โปรดเกล้าให้สร้างพระวิหาร และสร้างพระพุทธรูปประธานในวิหารปางประทับยืน ขนาดสูง 8 ศอก และเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดบุญยืน" ตามลักษณะพระพุทธรูป กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้รับสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อ พ.ศ. 2538

อุโบสถของวัดได้รับอิทธิพลศิลปะสุโขทัย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในพระวิหาร สร้างเป็นพระพุทธรูปปางประทับยืน เมื่อ พ.ศ. 2340 เป็นพระพุทธรูปปางเปิดโลกพระพุทธรูปปางนี้อยู่ในพระอิริยาบทยืน ห้อยพระหัตถ์สองข้างลงตามปกติ เหมือนประทับยืน แต่แบฝ่าพระหัตถ์ทั้งสองออกไปข้างหน้าเป็นกริยาเปิด ประตูของวิหาร แกะสลักด้วยไม้สักลวดลายสามชั้น เป็นภาพพระอินทร์ประทับบนดอกบัว และพระพรหมประทับอยู่บนช้างเจ็ดเศียร ขอบด้านบนของบานประตูทั้งซ้ายขวา มีจารึกโดยกล่าวถึงเจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ พร้อมด้วยเจ้าสุมนเทวราช และเจ้าราชวงศ์เชียงของเป็นผู้แกะสลัก เมื่อ พ.ศ. 2350–2353

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบุญยืน". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดน่าน.
2. ↑  "วัดบุญยืน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดบุญยืน". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

ดูเพิ่มเติม
-----------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบุญยืน**

"เส้นทางสายเจ้าฟ้า" เที่ยวน่านตามรอยราชวงศ์หลวงติ๋น
การแข่งขัน **แฮนด์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2024** จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 16 และเป็นครั้งที่ 3 ที่มีทีมชาติ 24 ทีมเข้าร่วมแข่งขัน โดยจะจัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่วันที่ 10 ถึง 28 มกราคม ค.ศ. 2024

สนามแข่งขัน
-----------

ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2564 มีการประกาศเมืองเจ้าภาพที่จะจัดการแข่งขันใน 6 เมือง นัดเปิดการแข่งขันจะจัดขึ้นที่ เมอร์คูร์สปีล-อารีน่า ใน ดึสเซลดอร์ฟ และตั้งเป้าที่จะทำลายสถิติโลกสำหรับการแข่งขันแฮนด์บอลในร่มที่มีผู้เข้าร่วมมากที่สุด และรอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นท่ี่สนามลานเซสอารีน่า ในโคโลญ

เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าสนามคลาสสิกโอลิมเปียฮัลเลในมิวนิก (เคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 รอบหลักและรอบชิงเหรียญ รวมถึงการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มในแฮนด์บอลชายชิงแชมป์โลก 2019) จะใช้แทนที่ SAP Garden ที่สร้างล่าช้า เนื่องจากการขาดแคลนวัสดุและแรงงาน สนามจะก่อสร้างไม่เสร็จทันตามกำหนดเวลาสำหรับการแข่งขันในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 ดังนั้นผู้จัดงานจึงยกเลิก ทั้งโอลิมเปียฮัลเล และ แซบการ์เดนที่จะเสร็จในอนาคต ตั้งอยู่ใกล้กันในโอลิมเปียพาร์ก

| ดุสเซลดอร์ฟ | โคโลญจน์ | เบอร์ลิน | แฮนด์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2024ตั้งอยู่ในเยอรมนีHamburgHamburgBerlinBerlinMunichMunichCologneCologneMannheimMannheimDüsseldorfDüsseldorf |
| --- | --- | --- | --- |
| เมอร์คูร์สปีล-อารีน่า | ลานเซส อารีน่า | สนามกีฬาเมอร์เซเดส-เบนซ์ |
| ความจุ: **50,000** | ความจุ: **19,750** | ความจุ: **14,800** |
|  |  |  |
| ฮัมบูร์ก | มันไฮม์ | มิวนิค |
| บาร์เคลย์การ์ด อารีน่า | เอสเอพี อารีน่า | โอลิมเปียฮัลเล |
| ความจุ: **13 300** | ความจุ: **13,200** | ความจุ: **12,150** |
|  |  |  |

หมายเหตุ
--------

1. ↑  สถิติในสนามแฮนด์บอลคือ 100,000 คน เกิดขึ้นในเกมสุดท้ายของโอลิมปิกฤดูร้อน 1936

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Vergabe: Handball-Europameisterschaft 2024 in Deutschland". *ZDF.de* (ภาษาเยอรมัน). 20 June 2018. สืบค้นเมื่อ 21 June 2018.
2. ↑  "Pots revealed for draw of EHF EURO 2024 relegation round". eurohandball.com. 18 August 2021. สืบค้นเมื่อ 17 December 2021.
3. ↑  "Six venues revealed for Men's EHF EURO 2024". *eurohandball.com* (ภาษาเยอรมัน). 10 June 2021. สืบค้นเมื่อ 10 June 2021.
4. ↑  "Olympiahalle München als Spielort für die Handball-EM 2024 bestätigt".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์เสนอตัวของเยอรมนี
* เว็บไซต์ทางการ (เร็วๆ นี้)
**จอร์จี บาลากซิน** (Georgiy Balakshin) ชื่อจริง จอร์จี รุสลาโนวิช บาลากซิน (Georgiy Ruslanovich Balakshin; รัสเซีย: Георгий Русланович Балакшин ) เกิดเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2523 ที่สาธารณรัฐซาคา ประเทศรัสเซีย ติดทีมชาติรัสเซียเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่ เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก ชนะ เมบาเรก โซลตานี จากแอลจีเรีย เมื่อ 17 สิงหาคม รอบสอง ชนะ มีร์ซาน ราคิมซานอฟ จาก คาซักสถาน เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ แพ้ ยูริออคิส แกมบัว จาก คิวบา เมื่อ 25 สิงหาคม ไม่ได้เหรียญรางวัล ครั้งที่ 2 โอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ ปักกิ่ง ประเทศจีน ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก ได้บาย รอบสอง ชนะ มีรัต ซาร์เซมบาเยฟ จาก คาซักสถาน เมื่อ 16 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ จิเตนดาร์ กุมาร จากอินเดีย เมื่อ 20 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ แอนดรี ลัฟฟีตา จาก คิวบา เมื่อ 22 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง นอกจากนั้น ยังได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ยุโรปสามสมัยด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2018-06-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Yahoo! Sports
* Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill; และคณะ. "Georgiy Balakshin". *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04.
รูปปั้นสัมฤทธิ์ของจอร์ดาโน บรูโน โดยเอตโตเร แฟร์รารี ที่กัมโปเดฟีโอรีในกรุงโรม ประเทศอิตาลี
**จอร์ดาโน บรูโน** (อิตาลี: *Giordano Bruno*; ค.ศ. 1548 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1600) เป็นไฟรเออร์, นักคณิตศาสตร์ และนักปรัชญาชาวอิตาลี ผลงานที่เป็นที่รู้จักดี คือ แนวคิดที่ว่า *"จักรวาลนั้นไม่มีที่สิ้นสุด"* และ *"อาจจะมีดาวเคราะห์แบบโลกอีกหลายดวงในจักรวาล และแต่ละดวงอาจจะมีสิ่งมีชีวิตเช่นมนุษย์"*

ประวัติ
-------

จอร์ดาโน บรูโนมีชื่อเกิดว่า **ฟีลิปโป บรูโน** เกิดที่เมืองโนลา ราชอาณาจักรเนเปิลส์ เขาถูกส่งไปเรียนที่เนเปิลส์ ที่นั่นเขาได้เข้าสู่คณะดอมินิกันและเปลี่ยนมาใช้ชื่อ จอร์ดาโน ตามชื่อของอาจารย์ เมื่อถึงปี ค.ศ 1572 จอร์ดาโนก็บวชเป็นบาทหลวง

ในตอนนั้น จอร์ดาโนเป็นที่รู้จักว่าเป็นคนที่มีความจำเป็นเลิศและชอบการคิดนอกกรอบ แต่นั่นก็ทำให้เขาต้องเดินทางไปทั่ว เพราะความคิดของเขามักขัดแย้งกับผู้ที่มีความเชื่อแบบเก่า จอร์ดาโนออกเดินทางไปหลายเมืองที่สำคัญ เช่น เวนิส, ปาโดวา, เจนีวา, ปารีส และเดินทางไปอังกฤษ ในฐานะแขกของทูตฝรั่งเศส

ต่อมาในปี ค.ศ. 1585 จอร์ดาโนก็เดินทางกลับปารีส และเดินทางต่อไปยังเยอรมนีและสาธารณรัฐเช็ก แต่เขากลับถูกขับออกจากศาสนา จนต้องเดินทางอีกครั้ง เขาจึงกลับไปปาโดวา เพื่อตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปาโดวา (1 ปี หลังจากนั้น ตำแหน่งนี้ก็ตกเป็นของกาลิเลโอ กาลิเลอี) 
ต่อมาเขาย้ายมาอยู่เวนิส และถูกจับตัวที่นั่นในปี ค.ศ. 1592

จอร์ดาโนถูกส่งไปขึ้นไต่สวนที่กรุงโรมนานกว่า 7 ปี จนในที่สุด เขาก็ถูกตัดสินว่าเป็นบุคคลนอกรีต ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1600 จอร์ดาโน บรูโน ก็ถูกมัดกับเสาและเผาทั้งเป็น เถ้ากระดูกของเขาถูกนำไปทิ้งที่แม่น้ำไทเบอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bouvet, Molière; avec une notice sur le théâtre au XVIIe siècle, une biographie chronologique de Molière, une étude générale de son oeuvre, une analyse méthodique du "Malade", des notes, des questions par Alphonse (1973). *Le malade imaginaire; L'amour médecin*. Paris: Bordas. p. 23. ISBN 978-2-04-006776-2.
2. ↑  Leo Catana (2005). *The Concept of Contraction in Giordano Bruno's Philosophy*. Ashgate Pub. ISBN 978-0754652618. When Bruno states in De la causa that matter provides the extension of particulars, he follows Averroes.
3. ↑  How to pronounce Giordano Bruno (Italian/Italy) - PronounceNames.com
4. ↑  คนพลิกโลก / จิออร์ดาโน บรูโน ผู้เสนอทฤษฎีจักรวาลไม่มีที่สิ้นสุด

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ จอร์ดาโน บรูโน
บทความนี้เกี่ยวกับลิลิต (วรรณกรรมไทย) สำหรับเทพเมโสโปเตเมีย ดูที่ ลิลิธ
**ลิลิต** หมายถึง หนังสือที่แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภท โคลง และร่าย สลับกันเป็นช่วงๆ ตามธรรมเนียมแล้ว มักจะใช้โคลงและร่ายในแบบเดียวกัน กล่าวคือ โคลงดั้น สลับกับร่ายดั้น, โคลงสุภาพ สลับกับร่ายสุภาพ อย่างนี้เป็นต้น โคลงและร่ายที่สลับกันนั้น มักจะร้อยสัมผัสด้วยกัน เรียกว่า "เข้าลิลิต" 

วรรณคดีที่แต่งตามแบบแผนลิลิต มักจะใช้ร่ายและโคลงสลับกันเป็นช่วงๆ ตามจังหวะ ลีลา และท่วงทำนอง และความเหมาะสมของเนื้อหาในช่วงนั้นๆ 

ลิลิตที่ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสรว่า เป็นยอดของโคลงลิลิต คือ ลิลิตพระลอ

ประวัติ
-------

ความเป็นมาของลิลิต ไม่ปรากฏแน่ชัด โดยสืบค้นได้เก่าสุดถึงสมัยอยุธยา ได้แก่ ลิลิตยวนพ่าย และลิลิตพระลอ (สำหรับอายุของลิลิตพระลอยังเป็นที่ถกเถียง ยังไม่ยุติ) แต่ถ้าจะนับอย่างธรรมเนียมลิลิตแล้ว น่าจะมีเพียงลิลิตพระลอ เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น เนื่องจากในยวนพ่ายนั้น มีร่ายนำ 1 บท แล้วมีร่ายแทรกตอนปลายๆ (ไม่ใช่ท้ายเรื่อง)กลางเรื่องอีก 1 บทเท่านั้น ส่วนลิลิตพระลอนั้น แต่งด้วยร่ายสุภาพและโคลงสุภาพอย่างหลากหลาย สลับเป็นช่วงๆ (โปรดอ่านรายละเอียดในหัวข้อ ลิลิตพระลอ) มีทั้งโคลงสองสุภาพ โคลงสามสุภาพ และโคลงสี่สุภาพ นอกจากนี้ยังมีร่ายสอดสร้อยอีกด้วย 

สำหรับโองการแช่งน้ำ แม้จะเคยเรียกกันว่า **ลิลิตโองการแช่งน้ำ** มาก่อน แต่ในภายหลัง นักวรรณคดีส่วนใหญ่สมัครใจที่จะเรียกชื่อโดยไม่มีคำว่าลิลิต ทั้งๆ ที่ในโองการแช่งน้ำ ก็แต่งด้วยร่ายสลับโคลง ทว่าเป็นร่ายโบราณ สลับกับโคลงห้า ซึ่งไม่ปรากฏแบบแผนที่ไหนมาก่อน 

เป็นที่น่าสังเกตว่า นิราศคำโคลง หรือที่เรียกชื่อขึ้นต้นด้วย "โคลงนิราศ" ในสมัยส่วนใหญ่ จะขึ้นต้นด้วยร่ายนำ 1 บทเสมอ เช่น นิราศนรินทร์ นิราศพระยาตรัง โคลงทวาทศมาส แต่มิได้เรียกว่าลิลิตแต่อย่างใด 

วรรณคดีที่เรียกว่าลิลิตจำนวนหนึ่ง จึงเป็นเพียงวรรณกรรม คำโคลง ที่มีร่ายนำเท่านั้น นอกจากลิลิตยวนพ่ายแล้ว ยังมีลิลิตพยุหยาตราเพชรพวง มีร่ายนำเพียงหนึ่งบท 

ลิลิตเป็นแบบแผนคำประพันธ์ที่มีผู้นิยมแต่งเสมอมา แม้จนปัจจุบัน เนื่องจากสามารถเปลี่ยนลีลาอารมณ์ของบทร้อยกรองได้ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันการส่งสัมผัสระหว่างบท หรือ "เข้าลิลิต" นั้นไม่ถือเคร่งครัดนัก

ลิลิตในสมัยต่าง ๆ
-----------------

สมัยกรุงศรีอยุธยา
* ลิลิตโองการแช่งน้ำ
* ลิลิตยวนพ่าย
* ลิลิตพระลอ

สมัยกรุงธนบุรี
* ลิลิตเพชรมงกุฎ - เจ้าพระยาพระคลัง (หน) เมื่อครั้งเป็นหลวงสรวิชิต

สมัยกรุงรัตนโกสินทร์
* ลิลิตพยุหยาตราเพชรพวง - เจ้าพระยาพระคลัง (หน)
* ลิลิตศรีวิชัยชาดก - เจ้าพระยาพระคลัง (หน)
* ลิลิตตะเลงพ่าย - สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
* ลิลิตกระบวนแห่พยุหยาตราทางชลมารคและสถลมารค - สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
* ลิลิตกระบวนแห่พระกฐินพยุหยาตรา ทั้งทางสถลมารค และชลมารค - สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
* ลิลิตยอพระเกียรติ และ โคลงพระนามพระเจ้าลูกเธอในรัชกาลที่ 4 - พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
* ลิลิตนิทราชาคริต - พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
* ลิลิตพระฦๅ - พระราชครูพิเชต (กลัด)
* ลิลิตพงศาวดารเหนือ - สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปวเรศวริยาลงกรณ์
* ลิลิตตำรานพรัตน์ - หลวงนรินทราภรณ์
* ลิลิตทักษาพยากรณ์ - สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี
* ลิลิตนารายณ์สิบปาง - พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
* ลิลิตพายัพ - พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
* ลิลิตหิโตปเทศ - พระยาอิศรพันธุ์โสภณ (หนู อิศรางกูร ณ กรุงเทพ)
* ลิลิตรามเกียรติ์ ตอนนางลอย - ฟุ้ง ฤทธาคนี
* ลิลิตอิหร่านราชธรรม - มนตรี ตราโมท
* ลิลิตหล้ากำสรวล - กานติ ณ ศรัทธา
* ลิลิตวสุวิเศษ - วันเพ็ญ เซ็นตระกูล ,และ ฯลฯ
**โรแบร์ แลงกาต์** (ฝรั่งเศส: *Robert Lingat* *รอแบร์ แล็งกา)* หรือ **ร. แลงกาต์** (พ.ศ. 2435[] – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515)[] เป็นนักนิติศาสตร์และอาจารย์สอนกฎหมายชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับกฎหมายในภาคพื้นเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้[] ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อวงการกฎหมายไทยในอดีตอย่างยิ่ง[]

ชีวิตช่วงต้น
------------

โรแบร์เกิดใน พ.ศ. 2435 ณ เมืองชาร์เลอวีล-เมซีแยร์ แคว้นอาร์แดน ประเทศฝรั่งเศส[] ชีวิตส่วนตัวของเขาไม่เป็นที่แพร่หลายนัก

ด้านการศึกษา ใน พ.ศ. 2462 เขาได้ศึกษาภาษาไทย ภาษาบาลี และภาษาสันสกฤต จนได้รับประกาศนียบัตรจากสถาบันภาษาตะวันออกแห่งกรุงปารีส[] ต่อมาได้ศึกษากฎหมายเอกชนจนได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตในปารีสเมื่อ พ.ศ. 2474[] มีผลงานเป็นวิทยานิพนธ์เรื่อง "เลสกลาวาชปรีเวดองเลอวีเยอดรัวซียามัว" (ฝรั่งเศส: *L'esclavage privé dans le vieux droit siamois*; "ระบบทาสเอกชนในกฎหมายเก่าของสยาม")[]

การงาน
------

ด้านการทำงาน ระหว่าง พ.ศ. 2461 ถึง พ.ศ. 2462 โรแบร์เป็นล่ามให้กองทัพไทยในฝรั่งเศส[]

ครั้น พ.ศ. 2467 ถึง พ.ศ. 2483 โรแบร์ย้ายมาประกอบอาชีพในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นที่ปรึกษากฎหมาย และอาจารย์วิชานิติศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยหลายแห่งในเอเชีย รวมถึงอาจารย์วิชานิติศาสตร์ระดับปริญญาตรีและปริญญาโทของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยสอนเป็นภาษาฝรั่งเศส และมีล่ามถ่ายทอดเป็นภาษาไทยอีกที[]

ช่วงนั้น เขายังได้เป็นที่ปรึกษากระทรวงยุติธรรม และได้ร่วมในการอภิปรายและศึกษาเกี่ยวกับระบบกฎหมายอินเดียที่กำลังเจริญเติบโต[]

เขาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยกระทั่ง พ.ศ. 2498 จึงออกจากงาน ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศกัมพูชากลับไปบ้านเกิดเมืองนอนของเขา[]

ชีวิตส่วนตัว
------------

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงรายงานไว้ใน *สาส์นสมเด็จ* ว่า ใน พ.ศ. 2480 ระหว่างที่โรแบร์ทำงานในประเทศสยาม พระองค์เสด็จไปเยี่ยมเขาที่บ้าน และทรงพบว่า เขาสะสมพัดยศของพระภิกษุไว้มากมาย ในจำนวนนี้มีพัดโบราณและพัดประจำตำแหน่งซึ่งไม่ควรจะได้ไว้ เมื่อตรัสถามที่มา เขาก็บ่ายเบี่ยงเลี่ยงตอบ

การตาย
------

โรแบร์กลับประเทศฝรั่งเศสไปสอนที่ศูนย์อินเดียศึกษา มหาวิทยาลัยปารีส จนเสียชีวิตในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515[] หนึ่งปีก่อนที่ผลงานของเขาจะได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและนำชื่อของเขาเข้าสู่โลกระดับสากล[]

อ้างอิง
-------

1. ↑  กรมศิลปากร (ผู้รวบรวม). (2499). *สาสน์สมเด็จ ลายพระหัตถ์สมเด็จเจ้าฟ้า กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ และสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ (ภาค 22)*. พระนคร: โรงพิมพ์ฉัตรา. (พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานฌาปนกิจศพหม่อมหลวงหญิงประดับ อิศรเสนา ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยาราม วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499). หน้า 45–46.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล, และ กรรณิกา จรรย์แสง (บรรณาธิการ). (2548). *ร. แลงกาต์ กับไทยศึกษา: รวมบทความแปลและบทความศึกษาผลงาน*. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ISBN 974-571-959-5
**เปนชู้กับผี** เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญ ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ของวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง และเป็นผลงานเรื่องแรกซึ่งวิศิษฏ์ให้ผู้อื่นเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ให้ นั่นคือ ก้องเกียรติ โขมศิริ หนึ่งใน "โรนินทีม" ซึ่งกำกับภาพยนตร์เรื่อง "ลองของ"

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

สยามประเทศ ปี พ.ศ. 2477 **นวลจัน** สาวตั้งครรภ์เดินทางเพื่อตามหาสามีที่หายตัวไปของเธอ เธอได้ขอเข้าพักอาศัยในคฤหาสน์ของแม่ม่าย ชื่อว่า **รัญจวน** นอกจากเธอแล้ว ผู้คนในคฤหาสน์ยังมีแม่บ้านใหญ่ซึ่งสวมชุดดำปิดคอตลอดเวลา เธอเป็นผู้คอยดูแลคฤหาสน์ชื่อ **สมจิตต์**และสาวใช้ชื่อ **ช้อย**ซึ่งเป็นผู้ที่คอยช่วยเหลือนวลจัน ในไม่ช้า นวลจันก็ค้นพบว่าในคฤหาสน์มีเรื่องราวอันน่ากลัวซุกซ่อนอยู่ รวมถึงความไม่ชอบมาพากลของบรรดาผู้พักอาศัยในคฤหาสน์แห่งนี้

นักแสดง
-------

* ศิรพันธ์ วัฒนจินดา เป็น **นวลจัน**
* สุพรทิพย์ ช่วงรังษี เป็น **รัญจวน**
* ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์(*ขึ้นเครดิตชื่อว่า ทัศวรรณ (ไม่มี น หนู ทัณฑาต) เสนีย์วงศ์ (ไม่มี ณ อยุธยา)*) เป็น **สมจิตต์**
* วิสาข์ คงคา เป็น **ช้อย**
* ศรุต วิจิตรานนท์ เป็น **คุณชอบ**
* เรียมคำ แสนอินทร์ เป็น **ยายเอิบ**
* ชนม์นิภา บุญกุศล เป็น **ผีเด็ก**

ประวัติ
-------

เดิมที วิศิษฏ์สร้างหนังเรื่องนี้ตามคำขอของผู้บริหารบริษัท ไฟว์สตาร์ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างผู้มีพระคุณ นั่นคือ เจริญ เอี่ยมพึ่งพร ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความแตกต่างที่สำคัญจากผลงาน 2 เรื่องก่อน คือ ฟ้าทะลายโจร และหมานคร ของวิศิษฏ์ คืองานด้านภาพซึ่งไม่ได้ใช้สีฉูดฉาดตามอย่างหนังไทยสมัยก่อน แต่โดยรวมสำหรับ "เปนชู้กับผี" วิศิษฏ์ยังได้แรงบันดาลใจจากวัฒนธรรมไทยสมัยก่อนเหมือนเดิม วิศิษฏ์กล่าวว่าเขาตั้งใจมอบความดีของหนังเรื่องนี้แด่ **ครูเหม เวชกร** ศิลปินผู้เป็นปูชนียบุคคลในวงการศิลปะเมืองไทย นอกเหนือจากพล็อตเรื่องซึ่งว่าด้วยความผูกพันระหว่างผีกับคนตามอย่างชุดเรื่องสั้นผีราคาสิบสตางค์อันเป็นที่รู้จักกันดีซึ่งท่านเป็นผู้ประพันธ์ขึ้นแล้ว วิศิษฏ์ยังอ้างอิงการถ่ายภาพและจัดแสงอย่างเข้มงวดตามแบบภาพประกอบเรื่องสั้นชุดเดียวกันนี้ซึ่งวาดโดยท่านเองอีกด้วย

เพลงประกอบ
----------

ภาพยนตร์ใช้เพลงเก่า "สิ้นรักสิ้นสุข" ของวงสุนทราภรณ์ เป็นเพลงประกอบหลัก ขับร้องโดย นรีกระจ่าง คันธมาส และได้รางวัลเพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 28 ประจำปี พ.ศ. 2549

รายได้และการตอบรับ
------------------

จนถึงปี 2549 นี้ "เปนชู้กับผี" เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้ในประเทศไทยดีที่สุดของวิศิษฏ์ นับตั้งแต่เขาเริ่มกำกับหนังมา หนังทำรายได้ไปประมาณ 20 ล้านบาท และคำวิจารณ์ที่มีต่อหนังส่วนใหญ่ก็เป็นไปในทางบวก นอกจากนั้น หนังยังได้รับการจัดซื้อไปฉายในต่างประเทศอีกด้วย

อ้างอิง
-------

* เปนชู้กับผี (The Unseeable) เก็บถาวร 2011-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เปนชู้กับผี (2006) ที่ สยามโซน.คอม

| * ด
* ค
* ก
ผลงานของวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง |
| --- |
| กำกับภาพยนตร์ | ฟ้าทะลายโจร (2543) • หมานคร (2547) • เปนชู้กับผี (2549) •  อินทรีแดง (2553) • รุ่นพี่ (2558) |
| บทภาพยนตร์ | 2499 อันธพาลครองเมือง (2540) • นางนาก (2542) • ฟ้าทะลายโจร (2543) • หมานคร (2547) • เฉือน (2552) |


1. ↑
2. ↑
สำหรับสงครามอื่นที่เกิดในบริเวณเดียวกัน ดูที่ ยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัร

**ยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัร** เกิดใน ค.ศ. 634 ที่ดามัสกัส โทมัส พระชามาดา (ลูกเขย) ของจักรพรรดิเฮราคลิอัสแห่งไบแซนไทน์ทำหน้าที่บัญชาการ เมื่อได้ข่าวว่ากองทัพของคอลิดเดินทางมายังดามัสกัส พระองค์จึงเขียนจดหมายถึงจักรพรรดิเฮราคลีอัสที่อยู่ในเอเมซาในตอนนั้นเพื่อขอกำลังเสริม ที่มากไปกว่านั้น โทมัสส่งทหารบางส่วนไปขัดขวางกองทัพของคอลิดเพื่อที่จะได้มีเวลาเตรียมการยึดเพิ่มขึ้น หรือถ้าเป็นไปได้ ก็หยุดขบวนทหารของคอลิดเสียเลย กองทัพหนึ่งของเขาพ่ายแพ้ในยุทธการที่อัลยากูเศาะฮ์ในช่วงกลางเดือนสิงหาคม ค.ศ. 634 ใกล้ทะเลสาบทิเบเรียส ห่างจากดามัสกัส 150 กิโลเมตร ส่วนอีกกองทัพก็พ่ายแพ้ในยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัรในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 634 กล่าวกันว่าอุมมุฮะกีม วีรสตรีมุสลิมได้เข้าร่วมสงครามนี้ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Khalid ibn al-Walid". *geneagraphie.com*. สืบค้นเมื่อ 1 November 2015.
2. ↑  Engineer, Asgharali (2005). *The Qurʼan, Women, and Modern Society - Asgharali Engineer - Google Books*. ISBN 9781932705423. สืบค้นเมื่อ 2014-01-18.Ahmed, Leila (28 July 1993). *Women and Gender in Islam: Historical Roots of a Modern Debate - Leila Ahmed - Google Books*. ISBN 0300055838. สืบค้นเมื่อ 2014-01-18.
**วัดบางฝ้าย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 11 บ้านวัดบางฝ้าย ตำบลบางหัวเสือ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีที่ดินตั้งวัด 11 ไร่ 40 ตารางวา

วัดบางฝ้ายสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430 โดยนายมาดและนางอิ่ม เดิมชื่อ **วัดมาดอิ่มศรัทธาธรรม** ตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "วัดบางฝ้าย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2450

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถหลังใหม่นี้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 แทนอุโบสถหลังเก่าที่ทรุดโทรมจากน้ำท่วม และได้รับพระราชทานวิสุงคามเมื่อ พ.ศ. 2537 พระอุโบสถกว้าง 11 เมตร ยาว 28 เมตร ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อนาคใหญ่* หน้าตักกว้าง 31 นิ้วสูง 35 นิ้ว นอกจากนี้พระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 5 องค์ และพระอัครสาวก อุโบสถยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติตั้งแต่ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน 

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง สร้างด้วยไม้ทั้งหมด หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2498

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ แพร พ.ศ. 2430–2450
* พระสมุท์ป้อม (รักษาการ) พ.ศ. 2456–2459
* พระอธิการแซะ พ.ศ. 2459–2461
* พระอาจารย์หมี พ.ศ. 2461–2466
* พระอาจารย์เฉย พ.ศ. 2466–2480
* พระอาจารย์เย็น พ.ศ. 2480–2512
* พระมหาขอม พุทฺธิญาโณ พ.ศ. 2512–2524
* พระอธิการชุบ ชุติวณฺโณ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2525 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางฝ้าย". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
2. ↑  "วัดบางฝ้าย". *เทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-24. สืบค้นเมื่อ 2020-10-23.
ประวัติ
-------

**หลวงพ่อกลั่น อคฺคธมฺโม** (14 ธันวาคม พ.ศ. 2456 - 13 เมษายน พ.ศ. 2549) เกิด ณ บ้านใสคำ ตำบลโตนดด้วน อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง บิดาชื่อ นายตุด แก้วรักษา และ มารดาชื่อ นางจันทร์ แก้วรักษา เด็กชายกลั่นมีพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน จำนวน 3 คน หลวงพ่อกลั่น เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังจากนั้น ท่านได้ออกมาช่วยบิดามารดา จนท่านเริ่มเข้าสู่วัยหนุ่มท่านก็ออกแสวงหาโชคลาภเหมือนคนอื่น ๆ และเริ่มออกจากบ้าน บิดามารดาเห็นว่าหลวงพ่อกลั่นควรจะมีคุณธรรม จึงได้ให้หลวงพ่อกลั่น บรรพชาเป็นสามเณรเมื่ออายุได้ 17 ปี ตรงกับปี พ.ศ. 2473 โดยมีพระอาจารย์สังข์วัดทุ่งไหม้เป็นพระอุปัชฌาย์ บรรพชาได้เพียง 4 ปี ก็ตัดสินใจลาสิกขาบท ออกมาใช้ชีวิตทางโลกอีก เพราะท่านคงคิดว่า ทางโลกยังมีวิธีการก้าวหน้าสู่อนาคตอีก เมื่อมีอายุ 21 ปี ท่านได้เริ่มใช้ชีวิตคู่ โดยการแต่งงานกับหญิงสาวนามว่า กุหลาบ ทองพันธุ์ บุตรของผู้ใหญ่เปลี่ยน ทองพันธุ์ และ นางพลับ ทองพันธุ์ ซึ่งอยู่บ้านห่างกันคนละฝากถนนรถไฟ มีอาชีพในการทำนาเช่นกัน โดยท่านมีบุตรธิดา 6 คน พอท่านมีอายุได้ 58 ปี ท่านเห็นว่าบุตรธิดาเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว สามารถช่วยเหลือตนเองได้แล้ว จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ณ วัดบ้านสวน ตำบลมะกอกเหนือ อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง โดยมีท่านพระครูพิพัฒน์ศิริธร (หลวงพ่อคง) เจ้าอาวาสวัดบ้านสวนเป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่ วัดเขาอ้อ และได้ศึกษาธรรมวินัยไปด้วยควบคู่กับการศึกษาเรื่องไสยศาสตร์ เพราะวัดเขาอ้อเป็นวัดที่มีชื่อเสียงในเรื่องเครื่องรางของขลัง โดยสมัยนั้นท่านพระอาจารย์ปาน ปาลธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส และเป็นเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงสืบทอดต่อมาจากท่านพระอาจารย์ทองเฒ่า ต่อมาท่านได้มีสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง จึงได้ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดดอนศาลา และในปี พ.ศ. 2518 ท่านได้ทำหน้าที่รักษาการเจ้าอาวาสวัดเขาอ้อ และในปี พ.ศ. 2519 ท่านได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเขาอ้อ ตั้งแต่นั้นมาจนถึงมรณภาพเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2549 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

อ้างอิง
-------

* หลวงพ่อกลั่น วัดเขาอ้อ
* พระเกจิอาจารย์ชื่อดัง เก็บถาวร 2011-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* หนังสือวันที่ 07 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ปีที่ 16 ฉบับที่ 5638 เก็บถาวร 2016-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* หลวงพ่อกลั่นมรณภาพแล้ว เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


| ก่อนหน้า |  | พระครูอดุลธรรมกิตติ์ (หลวงพ่อกลั่น อคฺคธมฺโม) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **หลวงพ่อกลั่น อคฺคธมฺโม** |  | **รักษาการเจ้าอาวาสวัดเขาอ้อ** (พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519) |  | **ยังไม่มี** |
| **หลวงพ่อกลั่น อคฺคธมฺโม** |  | **เจ้าอาวาสวัดเขาอ้อ** (พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2549) |  | **พ่อท่านห้อง ธัมมฺวโร**


 |
**วัดบางพรหม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองและปากคลองบางพรหม ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม และอยู่ฝั่งตรงข้ามกับวัดบางกุ้ง

ประวัติ
-------

วัดบางพรหมประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2350 เล่าสืบต่อกันมาว่า มีเจ้าเชื้อพระวงศ์องค์หนึ่งได้ซื้อที่ดินของเอกชนประมาณ 6 ไร่ สร้างวัดขึ้นแล้วตั้งชื่อวัดว่า "วัดบางพรหม" ในสมัยหลวงพ่อกลัดเป็นเจ้าอาวาส และเจ้าอาวาสองค์ต่อมาที่นำความเจริญมาสู่วัดคือ หลวงพ่อแดงและหลวงพ่อรุ่ง ประชาชนได้ร่วมกันบูรณปฏิสังขรณ์วัด ได้ก่อสร้างถาวรวัตถุแก่วัด

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้นซ้อนกันชั้นละ 3 ตับ ใบเสมาปูนปั้นรูปหัวเม็ดทรงมัณฑ์ เอวเสมาเหนือฐานบัวคอดกิ่ว ตรงมุมสลักเป็นเศียรนาคใบเสมามีลวดลายคล้ายสังวาลย์ประดับ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน แกะสลักด้วยศิลาแดง ปางมารวิชัย สร้างมาพร้อมกับการสร้างวัด เป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง หน้าอุโบสถมีพระพุทธรูปเก่าแก่ทรงเครื่อง

เจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังตั้งอยู่บนฐานไพทีรูปสี่เหลี่ยมฐานเจดีย์เป็นฐานหน้ากระดานกลมมีบัวซ้อนกัน 5 ชั้น พระพุทธรูปตั้งอยู่โดยรอบฐานเจดีย์ ลักษณะเป็นชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงองค์พระพุทธรูปมีแกนด้านในเป็นไม้ เจดีย์บรรจุพระพุทธรูป ทอง นาก เงิน 1 องค์ สร้างมาพร้อมกับวัด และทางวัดได้ปฏิสังขรณ์ใหม่ เป็นเจดีย์องค์ใหญ่สีทอง และมีวิหารหลังวัด มีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ 2 องค์ เนื้อศิลาแดง ปางมารวิชัย งดงามมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางพรหม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดบางพรหม". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  "เจดีย์ใหญ่วัดบางพรหม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดบางยาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก ในหมู่ที่ 1 บ้านปากคลองบางยาง ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 71 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา

วัดบางยางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2364 ในสมัยพระเยิ้มเป็นเจ้าอาวาส ราว พ.ศ. 2402 ท่านได้ดำเนินการก่อสร้างและพัฒนาวัดจนมีเสนาสนะต่าง ๆ เช่น อุโบสถ กุฏิ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2424

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 5 เมตร เป็นอาคารจัตุรมุข สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้มีอาคารเสนาสนะคือ ศาลาพักร้อน 9 หลัง

วัดบางยางมีการสร้างพระผงปางประจำวันเมื่อ พ.ศ. 2483 ในสมัยที่พระอธิการผ่อง สุขปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส โดยมีหลวงพ่อกุศล (เตี๊ยม กุสโล) รองเจ้าอาวาส เป็นผู้ดำเนินการจัดหามวลสารต่าง ๆ มาผสมและกดพิมพ์เองในอุโบสถ พระชุดนี้ทำขึ้นเพื่อแจกให้แก่ผู้ที่มีจิตศรัทธาสละทรัพย์สร้างโรงเรียนประชาบาลวัดบางยางหรือวัดบางยางพิทยาคารในปัจจุบัน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระเยิ้ม
* พระพ่วง
* พระวัด
* พระชื้น
* พระช้าง
* พระแหยม
* พระหวาย
* พระอธิการผ่อง สุขปุญโญ
* พระอธิการกุศล กุสีโล
* พระครูสาครธรรมประสาท
* พระครูศรีธวัช
* พระอธิการคุณ เมตติโก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-02-01.
2. ↑  "วัดบางยาง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  ""ของดีที่ซ่อนเร้น" วัดบางยางพระผงปางประจำวัน ปี ๘๓". คมชัดลึก. 10 สิงหาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดบางปะกอก** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมคลองบางปะกอก

ประวัติ
-------

สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้างเมื่อคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เดิมชื่อ **วัดบางคี่** จนราวปี พ.ศ. 2325 ผู้คนได้ย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณวัดเป็นจำนวนมาก อันเนื่องจากที่ตั้งอันเป็นที่ราบลุ่มและอยู่ริมคลอง ชาวบ้านจึงช่วยกันบูรณะปฏิสังขรณ์วัด ได้รับขนานนามว่า วัดบางปะกอก ตามชื่อคลอง และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2327 สันนิษฐานว่าได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ พ.ศ. 2400 ในยุคท่านพระครูประศาสน์สิกขกิจ อินทโชติ (พริ้ง) เป็นเจ้าอาวาสวัด ท่านได้สร้างวิหาร สร้างเสร็จปี พ.ศ. 2484 ยังสร้างโรงเรียนวัดบางปะกอกในปีเดียวกันนี้ เมื่อคราวสงครามมหาเอเชียบูรพา วัดบางปะกอกเป็นที่หลบภัยของประชาชน เจ้านายในวังก็ต่างมาพึ่งบารมีที่วัด โดยวัดบางปะกอกอยู่ห่างจากอู่ต่อเรือของญี่ปุ่นเล็กน้อย

หลวงปู่พริ้งเป็นพระอาจารย์ที่ได้รับความนับถือมาก ทั้งเรื่องวิชาอาคม วิชาล่องหนอยู่ยงคงกระพัน รวมถึงวิทยาคมด้านการสัก มีความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนโบราณ การดูฤกษ์ยามทำนายโชคชะตา ยังได้มีการสร้างเครื่องรางของขลัง เช่น ลูกอมดำ พระพิมพ์ พระผง

อาคารเสนาสนะ
------------

วัดมีเจดีย์อยู่ 2 องค์ สร้างเป็นแบบศิลปะมอญและศิลปะเขมร มีวิหารอยู่ 2 หลัง หลังแรกสร้างด้วยปูนเป็นศิลปะแบบเขมร ส่วนหลังที่สองสร้างด้วยไม้สัก มีลวดลายฉลุ สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ ส่วนหอไตรสร้างเป็นทรงไทยอยู่กลางสระน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติและความสำคัญของวัดบางปะกอก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-27. สืบค้นเมื่อ 2020-08-03.
2. ↑  "สถานที่ท่องเที่ยว". *สำนักงานเขตราษฎร์บูรณะ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-30. สืบค้นเมื่อ 2020-08-03.

| * ด
* ค
* ก
เขตราษฎร์บูรณะ |
| --- |
| แขวง | 
* บางปะกอก
* ราษฎร์บูรณะ

 | ที่ตั้งของเขตราษฎร์บูรณะในกรุงเทพมหานคร |
| ประวัติศาสตร์ | 
* อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดธนบุรี
* อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดพระประแดง
* เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* แม่น้ำเจ้าพระยา
* คลอง
	+ แจงร้อน
	+ ดาวคะนอง
	+ บางปะกอก
	+ บางปะแก้ว
	+ บางปูน
	+ บางพึ่ง
	+ ราษฎร์บูรณะ

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ทางด่วน
	+ ทางพิเศษเฉลิมมหานคร
	+ ทางพิเศษสายพระราม 3-ดาวคะนอง-วงแหวนรอบนอกตะวันตก
* สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
	+ สะพานพระราม 9
	+ สะพานคู่ขนานสะพานพระราม 9
* ถนน
	+ จอมทองบูรณะ
	+ ประชาอุทิศ
	+ ราษฎร์บูรณะ
	+ ราษฎร์พัฒนา
	+ สุขสวัสดิ์
* รายชื่อทางแยก
* *รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม*

 |
| ธุรกิจ | 
* ธนาคารกสิกรไทย
* โลตัส บางปะกอก
* บิ๊กซี บางปะกอก, ราษฎร์บูรณะ
* สยามแม็คโคร สุขสวัสดิ์
* ตลาดบางปะกอก

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| การศึกษา | 
* วิทยาลัยพณิชยการเชตุพน
* โรงเรียน
	+ ขจรโรจน์วิทยา
	+ แจงร้อนวิทยา
	+ บางปะกอกวิทยาคม
	+ เมตตาวิทยา
	+ เยาวลักษณ์วิทยาธนบุรี
	+ วัดบางปะกอก
	+ สมรรถภาพวิทยา
	+ สารสาสน์สุขสวัสดิ์

 |
| สาธารณสุข | 
* โรงพยาบาลบางปะกอก
* โรงพยาบาลราษฎร์บูรณะ
* โรงพยาบาลสุขสวัสดิ์

 |
| วัฒนธรรม | 
* วัดเกียรติประดิษฐ์
* วัดแจงร้อน
* วัดบางปะกอก
* วัดประเสริฐสุทธาวาส
* วัดราษฎร์บูรณะ
* วัดสน
* วัดสารอด

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
**กลัวเมีย** เป็นภาพยนตร์ไทยพูด (ในฟิล์ม) ของไทยแนวตลกชวนหัวประกอบเพลง ระบบ 35 มม. ระบบไวด์สกรีน เสียงในฟิล์ม (ซาวออนฟิล์ม) ของ บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด พ.ศ. 2479 (ขาวดำ) 

นำแสดงโดย มานี สุมนนัฎ นางเอกศรีกรุงผู้มีชื่อเสียงและ จำรัส สุวคนธ์ ดาวรุ่งดวงใหม่จาก *เลือดชาวนา* ซึ่งได้เป็นดาราระดับพระเอกศรีกรุงอย่างสมบูรณ์ มีสิทธิ์นั่งเก้าอี้พิเศษของโรงถ่ายหลังจากภาพยนตร์เรื่องนี้ นอกจากนี้ยังมีเพลงไพเราะร่วมสมัยเป็นที่จดจำของผู้ฟังเพลงจนถึงปัจจุบัน

หลังจากศรีกรุงหยุดกิจการภาพยนตร์ไปนานตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 ได้หวนกลับวงการอีกครั้งประเดิมด้วย *กลัวเมีย* ฉบับสร้างใหม่เป็นเรื่องแรก (สีอิสต์แมน) ในนาม ศรีกรุงภาพยนตร์

นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และ อรัญญา นามวงศ์ ดาราคู่ขวัญยอดนิยมสมัยนั้น ร่วมด้วย รุจน์ รณภพ, นงลักษณ์ โรจนพรรณ (ดาราจอแก้วไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม ที่ก้าวสู่วงการจอเงินมาแล้วหลายเรื่อง) ฉายที่โรงภาพยนตร์เพชราม่า เชิงสะพานลอยประตูน้ำ (ใกล้ซอยชิดลม) 

ชายชาญ วสุวัต อำนวยการสร้าง, มานิต วสุวัต ที่ปรึกษา กำกับการแสดงโดย ขุนวิจิตรมาตรา ซึ่งเคยช่วยงานที่ศรีกรุงในยุคบุกเบิก

เรื่องย่อ
---------

เรื่องของสามีเจ้าชู้ไม่เลือกแม้แต่สาวใช้ในบ้าน แต่ไม่อาจรอดพ้นสายตาของภรรยาที่ระแวงคอยจับผิดอยู่ก่อนแล้วทุกครั้ง จนเธอทนไม่ไหวตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ฝ่ายชายเริ่มสำนึกได้ว่าตนเป็นต้นเหตุทั้งหมด ขณะที่ฝ่ายภรรยาซึ่งอดคิดถึงสามีไม่ได้จึงกลับเข้ามาในบ้านและแอบได้ยินฝ่ายชายรำพันด้วยความเสียใจ ทั้งคู่ปรับความเข้าใจและกลับมาเริ่มต้นชีวิตร่วมกันใหม่ในที่สุด

งานสร้าง
--------

ทั้งสองฉบับ ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม.ระบบไวด์สกรีน ซาวออนฟิล์ม (บันทึกเสียงจริงขณะถ่ายทำ) ตามมาตรฐานสากลซึ่งศรีกรุงเป็นผู้บุกเบิกการสร้างระบบนี้ในเมืองไทยตั้งแต่เริ่มแรกโดยต้องใช้อุปกรณ์และผู้ชำนาญรวมทั้งค่าใช้จ่ายมากกว่าระบบพากย์ลงฟิล์มภายหลัง ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างดีทั้งสองครั้ง

ฉากเด่นตอนหนึ่งของฉบับ พ.ศ. 2514 ซึ่งต้องถ่ายทำให้ได้ในครั้งเดียว คือ เมื่อสามีภรรยา (สมบัติ-อรัญญา) ทะเลาะกันตามปกติ แต่คราวนี้ภรรยาโกรธจัด คว้าไวโอลินที่สามีหลอกว่ากำลังฝึกเล่น ฟาดสุดแรงกับขอบโต๊ะจนเครื่องดนตรีหักกระเด็นเป็นชิ้น ๆ ทั้งการประชันบทบาทของดารานำและการบันทึกเสียงให้ความสมจริงจนผู้ชมนิ่งอึ้งด้วยคาดไม่ถึงกับความรุนแรงของสถานการณ์

เพลง
----

1. สุรานารี (จำรัส-เขียน / สมบัติ-นงลักษณ์)
2. ใจสนองใจ (มานี / อรัญญา)
3. แสนอาลัย (จำรัส / สมบัติ)
4. ชื่นชีวิต (จำรัส-มานี / สมบัติ-อรัญญา)
5. ยามรัก (มีเฉพาะฉบับ พ.ศ. 2514 โดย หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ดารารับเชิญ)
6. ผัวหาย (มีเฉพาะฉบับ พ.ศ. 2514 โดย ขวัญจิต ศรีประจันต์ นักร้องรับเชิญ)

เพลงต้นฉบับ บันทึกลงแผ่นเสียงตราศรีกรุง อัลบั้มอื่น ๆ ขับร้องโดย เช่น หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์, จินตนา สุขสถิตย์, นริศ อารีย์, อารีย์ นักดนตรี, อัลบั้มลองเพลย์เพลงบรรเลงของวงศรีกรุงออร์เคสตร้า โดย อดิง ดีล่า - กังวาล ชลกุล และ อัลบั้มเฉพาะกิจชุด เพลงประทับใจในอดีตของนารถ ถาวรบุตร โดย ประสิทธิ์ พยอมยงค์, หม่อมราชวงศ์พรพุฒิ วรวุฒิ, ประสาน สุทัศน์ ณ อยุธยา, นพ โสตถิพันธ์ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

* ภาพยนตร์ กลัวเมีย ศรีกรุงภาพยนตร์ /ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง, 2514
* กาญจนาคพันธุ์ ยุคเพลงหนังและละครในอดีต เรืองศิลป์ 2518 หน้า 89
**วัดบางปิ้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านบางปิ้ง ตำบลบางเมือง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา ทิศเหนือติดต่อกับคลองหลอด ทิศตะวันออกติดต่อกับคลองบางปิ้ง

ประวัติ
-------

วัดบางปิ้งหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดคลองบางปิ้ง** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยพระจ้อยเป็นผู้สร้างวัดนี้ในที่ดินตนเองและได้ปกครองวัดในระยะแรก ต่อมาท่านได้ไปเป็นรองเจ้าอาวาสวัดในสองวิหารและยังคงปกครองวัดบางปิ้งอยู่ จนปี พ.ศ. 2499 ได้มีพุทธศาสนิกชนผู้มีจิตศรัทธาได้พร้อมใจร่วมมือกันที่บูรณะที่พักสงฆ์แห่งนี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ต่อมาพระอาจารย์พรได้รับช่วงการปกครอง ท่านได้สร้างสิ่งปลูกสร้าง ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 3 ห้อง 1 หลัง กุฏิ 4 ห้อง 3 หลัง ศาลาท่าน้ำ 1 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 ในสมัยพระอาจารย์ลำเจียก ธมฺมธีโร เป็นเจ้าอาวาส ในด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ในที่ดินของวัดยังมีโรงเรียนคลองบางปิ้ง

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.70 เมตร ยาว 24.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 และ 2522 ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510

ปูชนียวัตถุของวัดได้แก่ พระพุทธโลกเชฏฐ์ วิเศษกิตติปาล มหาชนบูชิต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นองค์สีขาว ปางพระพุทธเจ้าเปิดโลก ความสูงจากพื้นถึงพระเศียร รวม 32 เมตร จากพระบาทถึงพระเศียร 25 เมตร ถือเป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศไทย วัดยังมีพระพุทธชัยมงคลสุนทร (หลวงพ่อทอง) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการจ้อย
* พระภิกษุพริ้ง
* พระอาจารย์พร
* พระอธิการลำเจียก ธมมธีโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางปิ้ง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ประวัติวัดบางปิ้ง".
3. ↑  "วัดบางปิ้ง". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
4. ↑  "วัดบางปิ้ง". เทศบาลตำบลบางเมือง.
5. ↑  "อลังการตระการตา "10 อันดับพระใหญ่" สูงตระหง่านที่สุดในเมืองไทย". ผู้จัดการออนไลน์. 25 ตุลาคม 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)