recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
มิกกี แมนเติล ใน ค.ศ. 1953
**มิกกี ชาลส์ แมนเทิล** (อังกฤษ: Mickey Charles Mantle - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2474 — 13 สิงหาคม พ.ศ. 2538) นักเบสบอลอเมริกันผู้รับการบรรจุชื่อไว้ใน "หอเกียรติยศเบสบอลแห่งชาติ" เมื่อ พ.ศ. 2517 แมนเติลเล่นในฐานะนักกีฬาอาชีพในสโมสรนิวยอร์กแยงกีตลอดเป็นเวลาต่อเนื่องรวม 18 ปี ได้รับการยกย่องเป็นนักเบสบอลออลสตาร์ 16 ครั้ง รางวัล อเมริกันลีก เอ็มพีวี (MVP, most valuable player) 3 ครั้ง สโมสรที่เขาเล่นได้เข้ารอบเพลย์ออฟ 12 ครั้ง และได้เป็นแชมป์ 3 ครั้ง 

นอกจากนี้แมนเติลยังครองสถิติโฮมรันของ "เวิลด์ซีรี" 18 ครั้ง อาร์บีไอ 40 ครั้ง สถิติการวิ่ง 42 ครั้ง ตีลูกเอกซ์ตราเบส 26 ครั้ง เบสปกติ 123 ครั้ง

มิกกี แมนเทิล เกิดที่เมืองสปาวินาว รัฐโอคลาโฮมา ได้รับการตั้งชื่อจากบิดาตาม *มิกกี คอแชรน* ซึ่งเป็นนักเบสบอลผู้มีชื่อเสียงอยู่ในระดับหอเกียรติยศแห่งดีทรอยต์ เมื่อเข้าโรงเรียนก็ได้เป็นนักกีฬาเกือบทุกชนิดของโรงเรียน โดยเฉพาะเบสบอล การเล่นอเมริกันฟุตบอลทำให้แมนเทิลเกือบถูกตัดขา การบาดเจ็บนี้ทำให้แมนเติลได้รับยกเว้นจากการเกณฑ์ทหารในสงครามเกาหลี ซึ่งกลายเป็นจุดอ่อนที่ทำให้ "แฟน" ไม่ค่อยพอใจในระยะแรกๆ

สโมสรแยงกีติดต่อเซ็นสัญญากับแมนเทิลแต่พบว่าแมนเติลอายุเพียง 16 ปีและยังเรียนชั้นมัธยม จึงรอและกลับมาเซ็นสัญญาอีกครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2490 ในทีม "ดี (D)" แมนเทิลเล่นได้ดีเป็นลำดับ รวมทั้งการเป็นนักเบสบอลที่ตีลูกไกลที่สุด คือตีข้ามหลังคาอัฒจันทร์ออกไปไกล วัดได้ถึง 196 เมตร

มิกกี แมนเทิล ประกาศแขวนไม้เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2512 หลังมีผลการเล่นเข้าเกณฑ์เข้าหอเกียรติยศ หลังเลิกเล่น แมนเทิลได้เปิดภัตตาคารอาหารพื้นถิ่นประมาณ พ.ศ. 2516 ไม่ประสบสำเร็จนัก ในปี พ.ศ. 2531 จึงเปิดภัตตาคารใหม่โดยตั้งชื่อตนเอง ซึ่งนับเป็นภัตตาคารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในย่านถนน 42 

มิกกี แมนเทิล มีชีวิตครอบครัวที่ไม่ราบรื่นนัก เขาแต่งงานเมื่อ พ.ศ. 2494 มีบุตร 4 คน แมนเทิลเสียชีวิตเมื่ออายุ 63 ปีจากมะเร็งตับจากการติดสุรามานานปี ในปี พ.ศ. 2549 รัฐบาลอเมริกันได้ออกไปรษณียากรเป็นรูปของแมนเทิล

อ้างอิง
-------

* Castro, Tony, *Mickey Mantle: America's Prodigal Son*, 2002, ISBN 1-57488-384-4
* Gallagher, Mark, *Explosion! Mickey Mantle's Legendary Home Runs*, 1987, ISBN 0-87795-853-X
* *Mickey Mantle: His Final Inning* by American Tract Society, 1998, ISBN 1-55837-138-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Mickey Mantle's career statistics on the Baseball Almanac site
* Mickey Mantle's bio on the Baseball Historian site
* Mickey Mantle's career statistics on the Baseball Library site เก็บถาวร 2006-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Mickey Mantle's career statistics at Baseball-Reference.com
* 
* Mickey Mantle's First Home Run เก็บถาวร 2006-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Mickey Mantle at the Notable Names Database


| ก่อนหน้า |  | มิกกี แมนเทิล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ted Williams** |  | **American League Triple Crown** (1956) |  | **Frank Robinson** |
| **Al Kaline** |  | **American League Batting Champion** (1956) |  | **Ted Williams** |
| **Yogi Berra** |  | **American League Most Valuable Player** (1956-1957) |  | **Jackie Jensen** |
| **Roger Maris** |  | **American League Most Valuable Player** (1962) |  | **Elston Howard** |
**กลุ่มธุรกิจสหกรณ์** หมายถึง การรวมกลุ่มธุรกิจอย่างเป็นระบบของสหกรณ์ วิสาหกิจชุมชน หรือผู้ประกอบการ ซึ่งมีความเชื่อมั่น ศรัทธา และมีเป้าหมายในการดำเนินธุรกิจในทิศทางของการเป็นองค์การธุรกิจฐานสังคม (อังกฤษ: Social economy) การเข้ามาเป็นสมาชิกของกลุ่ม อยู่บนพื้นฐานของความเชื่อถือไว้วางใจ และพึ่งพาร่วมมือกัน อันจะนำไปสุ่การรวมชื้อ การรวมขาย การร่วมมือกันทำการตลาด และคิดค้นนวัตกรรมในการทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่องเพื่อบรรลุประโยชน์ร่วมกันของสมาชิกและชุมชน กลุ่มธุรกิจสหกรรณ์ ควรมีองค์ประกอบที่จะทำให้การขับเคลื่อนการทำงานของกลุ่มเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และเกิดประโยชน์ ได้แก่ การมีระบบการบริหารจัดการของกลุ่มธุรกิจ การมีเงื่อนไขสำหรับการทำงาน เพื่อการนำมาซึ่งประโยชน์ร่วมกัน มีบรรยากาศของการเป็นสังคมเรียนรู้ รวมถึงสมาชิกกลุ่มมีอุดมการณ์ และเป้าหมายของการดำเนินธุรกิจไปในทิศทางเดียวกันกับกลุ่มธุรกิจ

แผนธุรกิจ (อังกฤษ: Business Plan) แผนธุรกิจในที่นี้เป็นเอกสารที่จัดทำขึ้นเพื่อใช้เป็น แนวทางการทำแผนงานขององค์กร หน่วยงานธุรกิจ ซึ่งปรียบเสมือน พิมพ์เขียวที่ผู้เกี่ยวข้องกับองค์กรจะได้นำมาใช้ในการปฏิบัติภารกิจของตนเพื่อการบรรลุเป้าหมายร่วม อีกทั้งยังเป็นประโยชน์ในการสนับสนุนของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยมีองค์ประกอบของแผนธุรกิจคือ

1. บทสรุปผู้บริหาร
2. ความเป็นมาของธุรกิจ
3. เจ้าของและการบริหาร
4. การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมทางธุรกิจ
5. การวิเคราะห์ด้านการตลาด
6. แผนการดำเนินงาน
7. แผนการเงิน
8. ความเสี่ยงและโอกาส
9. ภาคผนวก

อ้างอิง
-------

* สถาบันวิชาการด้านสหกรณ์
**กลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์** หรือ **บีเอสเอ** (อังกฤษ: Business Software Alliance: BSA) คือสมาคมการค้าที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นสัญลักษณ์ตัวแทนกลุ่มผู้ผลิตซอฟต์แวร์ที่ใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นสมาชิกหน่วยหนึ่งของกลุ่มพันธมิตรทรัพย์สินทางปัญญาสากล (International Intellectual Property Alliance: IIPA) กิจกรรมหลักของกลุ่มพันธมิตรคือ การพยายามหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ที่ผลิตโดยสมาชิก

กลุ่มพันธมิตรนี้ได้รับเงินทุนจากความเป็นสมาชิกโดยแบ่งปันจากรายได้ของบริษัทผู้ผลิตซอฟต์แวร์ และจากข้อตกลงระงับคดีต่อบริษัทที่ถูกฟ้องร้องละเมิดลิขสิทธิ์ ซึ่งลูกค้าจำนวนมากยอมรับที่จะถูกตรวจสอบโดยบริษัทผู้ผลิตซอฟต์แวร์ ตามที่ระบุโดยข้อตกลงการอนุญาตสำหรับผู้ใช้ขั้นปลาย (EULA)

สมาชิก
------

สมาชิกของกลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์อย่างเป็นทางการมีดังนี้ 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * อะโดบีซิสเต็มส์
* แอปเปิล
* ออโตเดสก์
* Aveva
* AVG Technologies
* Bentley Systems
* CA Technologies
* CNC Software/Mastercam
* คอมพิวแวร์
 | * คอเรล
* เดลล์
* อินเทล
* Intuit
* McAfee
* ไมโครซอฟท์
* มินิแทบ
* โพรเกรสซอฟต์แวร์
* Parametric Technology Corporation
 | * ควาร์ก
* เควสต์ซอฟต์แวร์
* Rosetta Stone
* Siemens PLM Software
* โซลิดเวิกส์
* ไซเบส
* ไซแมนเทค
* TechSmith
* MathWorks

  |

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Official Member List เก็บถาวร 2012-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Last update check: 2011-10-03)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของกลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์
* กลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์กับสิทธิบัตรซอฟต์แวร์ เก็บถาวร 2006-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ยอห์นแห่งปัทมอสกำลังเขียนหนังสือวิวรณ์ตามที่ได้รับการเปิดเผยจากพระเจ้า ภาพวาดโดยเฮียโรนิมัส บอส
ในศาสนาแบบเทวนิยมและเทววิทยา **วิวรณ์** (อังกฤษ: revelation) หมายถึง การที่สิ่งเหนือธรรมชาติ เช่น เทวดา พระเป็นเจ้า ได้เปิดเผยความจริงหรือความรู้สำคัญบางประการแก่มนุษย์

หลาย ๆ ศาสนาเชื่อว่า คัมภีร์ของตนมาจากการวิวรณ์ของพระเจ้าหรือสิ่งเหนือธรรมชาติ เช่น ชาวยิวเชื่อว่าพระยาห์เวห์ได้ประทานคัมภีร์โทราห์ที่ภูเขาซีนาย ชาวมุสลิมเชื่อว่าอัลลอฮ์ได้ประทานคัมภีร์อัลกุรอานแก่นบีมุฮัมมัดเป็นคำ ๆ ทีละอักษร ส่วนศาสนาฮินดูก็ถือว่าพระเวทเป็น "อเปารุเษยะ" (ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์) แต่บรรดาฤๅษีได้สดับฟังจากพระเจ้ามาโดยตรง จึงเรียกว่า "ศรุติ" (สิ่งที่ได้ฟังมา) คริสต์ศาสนิกชนก็เชื่อว่าคัมภีร์ไบเบิลทั้งพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่ถูกเขียนขึ้นโดยการดลใจจากพระเจ้า

ในศาสนาอับราฮัม วิวรณ์จึงถือเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะเป็นการแสดงถึงเจตจำนงและพระญาณสอดส่องของพระเจ้าต่อมนุษย์ ในพันธสัญญาใหม่มีหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ "หนังสือวิวรณ์" เป็นส่วนสุดท้ายของคัมภีร์ไบเบิล กล่าวถึงวันสิ้นโลกและการพิพากษาครั้งสุดท้าย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, พิมพ์ครั้งที่ 4, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 87
2. ↑  Beale G.K. The Book of Revelation, NIGTC, Grand Rapids – Cambridge 1999. = ISBN 0-8028-2174-X
3. ↑  Esposito, John L. *What Everyone Needs to Know about Islam* (New York: Oxford University Press, 2002), pp 7-8.
4. ↑  "Revelation | Define Revelation at Dictionary.com". Dictionary.reference.com. สืบค้นเมื่อ 2013-07-14.
หอคอยกุตุบมีนาร์ ในเดลี เป็นตัวอย่างสำคัญของสถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม
**สถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม** (Indo-Islamic architecture) เป็นสถาปัตยกรรมของอนุทวีปอินเดีย ซึ่งส่วนใหญ่สร้างขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงศาสนาอิสลาม สถาปัตยกรรมอินโด-อิสลามเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการแพร่หลายของศาสนาอิสลามบนอนุทวีปอินเดียหลังพระเจ้ามูฮัมมัดแห่งกอร์สถาปนาเมืองหลวงอิสลามขึ้นคือเดลี ในปี 1193 จากนั้นหลังทั้งรัฐสุลต่านเดลี และ จักรวรรดิโมกุล เข้ามาปกครองพื้นที่อนุทวีปอินเดีย ทั้งสองรัฐเป็นผู้สืบทอดเชื้อสายมาจากอัฟกานิสถาน หรือแถบเอเชียกลาง ก็ได้นำสถาปัตยกรรมแบบดังกล่าวมาสู่อนุทวีปอินเดียมาด้วย คือกลุ่มสถาปัตยกรรมอิหร่าน

สถาปัตยกรรมอินโด-อิสลามพบมากในมัสยิด และสุสาน (กุโบร์) ซึ่งมีลักษณะแตกต่างจากสถาปัตยกรรมที่มีมาก่อนหน้าในอินเดีย กลุ่มสถาปัตยกรรมฮินดู โดยสิ้นเชิง ลักษณะสำคัญ เช่น โดมขนาดใหญ่ และการใช้โค้งจำนวนมาก อันเป็นลักษณะที่ไม่เคยพบในงานศิลป์แบบฮินดูเลย

วัสดุที่นิยมคือหิน โดยเฉพาะหินทราย ซึ่งแตกต่างจากงานสถาปัตยกรรมอิสลามในแถบตะวันออกกลางที่ใช้อิฐอย่างแพร่หลาย  สถาปัตยกรรมอินโดอิสลามพัฒนาขึ้นในเดลี ก่อนจะเผยแพร่ไปกับการขยายอาณาเขตของโมกุล ซึ่งทำให้ในแต่ละบริเวณมีการพัฒนาสถาปัตยกรรมเฉพาะถิ่นไปอีก หลังจักรวรรดิโมกุลล่มสลาย สถาปัตยกรรมอินโดอิสลามเริ่มผสมผสานเข้ากับแบบฮินดู พบในการสร้างพระราชวังในยุคนั้นอย่างชัดเจน

สถาปัตยกรรมอินโดอิสลามมีอิทธิพลมากต่อสถาปัตยกรรมอินเดีย สถาปัตยกรรมปากีสถาน สถาปัตยกรรมบังคลาเทศ และภายหลังอิทธิพลของอาณานิคมบริธิช ราช ก็ผสมผสานสถาปัตยกรรมโคโลเนียลแบบตะวันตกเข้ากับอินโดอิสลาม เกิดเป็นาถาปัตยกรรมสำคัญคือ สถาปัตยกรรมอินโด-ซาราเซนิก (Indo-Saracenic) และสถาปัตยกรรมฟื้นฟูอินโด-ซาราเซนิก (Indo-Saracenic Revival) ขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Yale, 164-165
2. ↑  Harle, 421, 425; Yale, 165; Blair & Bloom, 149
3. ↑  Harle, 424; Yale, 165

### บรรณานุกรม

* "Banglapedia": "Architecture" in Banglapedia
* Blair, Sheila, and Bloom, Jonathan M. *The Art and Architecture of Islam, 1250-1800*, 1995, Yale University Press Pelican History of Art, ISBN 0300064659
* Harle, J.C. *The Art and Architecture of the Indian Subcontinent*, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, ISBN 0300062176
* Hasan, Perween, *Sultans and Mosques: The Early Muslim Architecture of Bangladesh*, 2007, I.B.Tauris, ISBN 1845113810, 9781845113810, google books
* "Yale":Richard Ettinghausen, Oleg Grabar and Marilyn Jenkins-Madina, 2001, *Islamic Art and Architecture: 650-1250*, Yale University Press, ISBN 9780300088694

| * ด
* ค
* ก
สถาปัตยกรรมอินเดีย |
| --- |
| ชนิด | 
* เบงกอล
* ภูมิชา
* พุทธ
* ทราวิฑ
	+ Badami Chalukya
	+ โหยสละ
	+ วิชัยนคร
	+ Western Chalukya
* ซอง
* ฮารัปปา
* ฮินดู
* อินโด-อิสลาม
	+ โมกุล
		- อักบาร์
	+ ชาร์ฆี
	+ กุตับชาฮี
* อินโด-ซาราเซน
* เชน
* กทัมพะ
* กลิงคะ
* ลตินา
* เจาะหิน
* เสขรี
* ซิกข์

 |  |
| แบ่งตามรัฐ | 
* คุชราต
* กรณาฏกะ
* เกรละ
* มหาราษฏระ
* โอฑิษา
* ราชสถาน
* ทมิฬนาฑู
* อุตตรประเทศ
* เบงกอลตะวันตก
* เตลังคนา

 |
| แบ่งตามเมือง | 
* ภุพเนศวร
* เจนไน
* เดลี
* ไฮเดอราบาด
* ลักเนา
* มุมไบ

 |
| 
* หมวดหมู่

 |
วัดลู่กังหลงซาน สาางด้วยสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยน
**สถาปัตยกรรมฮกเกี้ยน**, **สถาปัตยกรรมฮกโล้** หรือ **สถาปัตยกรรมหมินนัน** หมายถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมของชาวฮกเกี้ยน ซึ่งเป็นกลุ่มชาวจีนย่อยฮั่นซึ่งมีประชากรอยู่เป็นหลักในจีนตอนใต้ แถบมณฑลฝูเจี้ยน มาตั้งแต่สมัยประวัติศาสตร์ รูปแบบสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนคล้ายคลึงกับสถาปัตยกรรมจีนฮั่นที่อยู่รอบฝูเจี้ยน แต่ก็มีลักษณะพิเศษบางประการที่พบได้เฉพาะในสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนอยู่ที่ทำให้เมื่อมองแล้วจะเห็นความแตกต่างชัดเจนในสิ่งก่อสร้างแบบฮกเกี้ยนและไต้หวัน เทียบกับสถาปัตยกรรมแบบอื่น ๆ

หลังคาหางแฉก
------------

**หลังคาหางแฉก** หรือ **หลังคาหางนกนางแอ่น** (จีน: 燕尾脊, ìnn-bé-tsiah) เป็นลักษณะที่พบได้เป็นหลักในสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนและจะพบได้ยากมากในสถาปัตยกรรมฮั่นที่ไม่ใช่แบบฮกเกี้ยน หลังคาหางแฉกมีลักษณะเป็นหลังคาที่มีสันโค้งขึ้น คล้ายกับหางของนกนางแอ่น โดยมีองศาการโค้งที่แตกต่างกันไปในแต่แห่ง ด้านบนของสันมีการประดับตกแต่งอย่างวิจิตร ลักษณะนี้มีจุดเริ่มต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งชาวฮกเกี้ยนร่ำรวยขึ้นอย่างรวดเร็วจากการค้าขายกับพ่อค้ายุโรป จึงนิยมสร้างบ้านและอาคารเพื่อสแดงออกถึงความมั่งคั่งของตน ทำให้เกิดลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่หรูหรานี้ขึ้น ลักษณะที่มีสีสันสดใสและเด่นชัดนี้พบในวัดสำคัญ, คฤหาสน์ และหอบรรพบุรุษ

* วัดเทียนฮกเก๋ง สิงคโปร์วัดเทียนฮกเก๋ง สิงคโปร์
* วัดม่าจ้อโป๋แห่งหนึ่งในไต้หวันวัดม่าจ้อโป๋แห่งหนึ่งในไต้หวัน
* หลังคาหลังนกนางแอ่นบนศาลเจ้าที่ถู่ที้กงแห่งหนึ่งในเกาสยง ไต้หวันหลังคาหลังนกนางแอ่นบนศาลเจ้าที่ถู่ที้กงแห่งหนึ่งในเกาสยง ไต้หวัน

งานแกะสลักเครื่องเคลือบตัด
--------------------------

**งานแกะสลักเครื่องเคลือบตัด** (จีน: 剪瓷雕, Tsián-huî-tiau) เป็นงานที่พบได้ทั่วไปในสถาปัตยกรรมฮกเกี้ยนและสถาปัตยกรรมเวียดนาม ศิลปินเครื่องเคลือบดั้งเดิมจะนำเครื่องเคลือบต่าง ๆ เช่นถ้วยและชาม มาตัดหรือป่นเป็นชิ้นส่วนเล็ก ๆ และนำชิ้นส่วนเหล่านี้ไปติดกับอาคารหรืองานแกะสลักเพื่อตกแต่ง ลักษณะศิลปะที่พบได้ตามองค์ประกอบต่าง ๆ ของอาคาร เช่น สันหลังคา, ขอบหน้าต่าง หรือประตู งานศิลปะพวกนี้มักแสดงถึงพืช, สัตว์ และสิ่งมีชีวิตในตำนานจีน

* มังกรจีนมังกรจีน
* งานตกแต่งเหนือซุ้มประตูงานตกแต่งเหนือซุ้มประตู
* งานตกแต่งแสดงตำนานจีนงานตกแต่งแสดงตำนานจีน

ดูเพิ่ม
-------

* สถาปัตยกรรมไต้หวัน
* สถาปัตยกรรมสิงคโปร์
* สถาปัตยกรรมกวางตุ้ง
* สถาปัตยกรรมจีนแคะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Yifang, L. I. U. (2008). Debate on the Characteristics of Traditional Architectures in South Fujian and It's Inheritance [J]. Journal of Wuyi University, 2, 017.
2. ↑  曹春平. 《闽南传统建筑》. 中國: 厦门大学出版社. 2006-06.
3. ↑  福建省炎黄文化研究会、中国人民政治协商会议、泉州市委会. 《闽南文化研究》第2卷. 中國: 海峽文艺出版社.
4. ↑  "永不停息的振翅飛翔 燕尾與有官品的家族無關". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-29. สืบค้นเมื่อ 2019-11-21.
5. ↑  許東生. 《潮汕嵌瓷工藝研究：以存心善堂為例》. 美術學報. 2011年4月.
6. ↑  陳磊. 《閩南民間藝術奇葩-剪瓷雕》. 南京藝術學院學報. 2009年6月.
นักดนตรี
**มิก ทอมสัน** หรือ **มิก กอร์ดอน ทอมสัน** (อังกฤษ: Mick Gordon Thomson) เป็นมือกีต้าร์ประจำวงสลิปน็อต เลขของเขาคือ เลข 7# เขาเกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516

ประวัติ
-------

มิก ทอม สันเป็นมือกีต้าร์ ต่อจาก เครก โจนส์ เขาได้เป็น มือกีต้าร์นำ ในอัลบั้ม Slipknot-Iowa และเมื่อถึงอัลบั้มออลโฮฟอิสโกนเขาก็ได้เป็น มือจังหวะกีต้าร์แทนเพราะจิม รูตได้เป็นมือกีต้าร์นำแทนไปแล้วเขาได้เข้าวง สลิปน็อตมาในช่วงที่ทำอัลบั้ม Mate Feed Kill Repeat เป็นคนที่รักแมวมาก ก่อนที่เขาจะเข้าวง สลิปน็อตเขาได้เป็นครูสอน กีต้าร์ และยังเป็นหุ่นลองชุดและเขาก็เคยใส่ชุดของ โบพีฟ(ตัวละครจากเรื่อง ทอย สตอรี่) เขากับ Paul Gray เคยร่วมงานกับวง Body pit ก่อนจะเข้าวง Slipknot เขาเป็นแฟนคลับของ ภาพยนตร์ ซีรีส์แนวฆาตกรรมทางทีวี หน้ากากของเขาเป็นหน้ากาก ฮอกกี้ในสมัยที่ทำอัลบั้ม Mate Feet Kill Repeat ต่อมาได้ทำหน้ากากที่มี ลักษณะเหมือเหล็ก ต่อมาเขาก็ได้เปลี่ยนเป็นหน้ากากที่มีลักษณะเหมือนเหล็กแต่ทำจากหนัง

ผลงาน
-----

**สลิปน็อต**

* Slipknot 1998
* Iowa 2001
* Vol.3 2004
* ออลโฮฟอิสโกน 2008
* พอยต์ไฟฟ์ : เดอะเกรย์แชปเตอร์ 2014

**Malevolent Creation**

* Doomsday X (2007) – "Deliver My Enemy"

**Necrophagia**

* Deathtrip 69 (2011)

อ้างอิง
-------
*By the Light of a Hexagonal Lantern* พิมพ์โดย โทริอิ คิโยโนบุที่ 1 ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1700
**หญิงสวมเสื้อผ้า ชายเปลือยกาย** (อังกฤษ: Clothed female, naked male; CFNM) เป็นประเภทของงานด้านกามารมณ์ที่มีพื้นฐานมาจากปฏิสัมพันธ์จริงหรือจินตนาการที่ชายจำนวนหนึ่งคนหรือมากกว่านั้นเปลือยกาย ขณะที่หญิงจำนวนหนึ่งคนหรือมากกว่านั้นสวมเสื้อผ้า ในสมัยคลาสสิก การแสดงภาพชายเปลือยกาย (รวมถึงการแสดงอวัยเพศ) ได้รับการยอมรับมากกว่าหญิงเปลือยกาย ต่อมาในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มุมมองในประเด็นนี้กลับสลับกัน

ซีเอฟเอ็นเอ็มที่ประเทศโปแลนด์
นักเขียนคตินิยมสิทธิสตรีอย่าง คริสเตียนา โฮฟฟ์ ซอมเมอส์และนาโอมิ วูลฟ์ ได้เขียนเกี่ยวกับประเด็นนี้ว่าเสรีภาพทางเพศของหญิงนำไปสู่การที่หญิงจำนวนมากพลิกบทบาทด้วยการที่พวกเธอมองว่าชายเป็นวัตถุทางเพศ ในลักษณะเดียวกันกับที่พวกเธอวิจารณ์การกระทำของชายต่อหญิง

ดูเพิ่ม
-------

* บีดีเอสเอ็ม
* การยอมจำนนของชาย
* ซีเอ็มเอ็นเอฟ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Simon Goldhill (2005). *Love, sex & tragedy how the ancient world shapes our lives*. University Of Chicago Press. ISBN 978-0-226-30119-8.
2. ↑  Sommers, Christina Hoff. 1994. *Who Stole Feminism? How Women Have Betrayed Women*. New York. Simon and Schuster (pp.264-265), ISBN 0-671-79424-8 (hc), ISBN 0-684-80156-6 (pb)
3. ↑  Wolf, Naomi. 1994. *Fire With Fire: The New Female Power and How to Use It*. New York: Fawcett Columbine (pp.225-228), ISBN 0-449-90951-4.
4. ↑  Friend, Tad. *Yes (feminist women who like sex)* Esquire. February 1994
**หลวงพ่อสาย** (มีนาคม พ.ศ. 2397 - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489) เป็นหนึ่งในพระคณาจารย์ทั้ง 3 พระองค์ที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชรูปที่ 10 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ทรงยกย่องขณะเสด็จมาตรวจที่เมืองลพบุรี ทั้ง 3 รูปคือ

1. หลวงพ่อสาย วัดพยัคฆาราม
2. หลวงพ่อรุ่ง วัดเชิงท่า
3. หลวงพ่อเรือง

ประวัติและพระเกียรติคุณของท่านปรากฏในหนังสือ **ระยะทางสมเด็จพระมหาสมณะเสด็จตรวจการณ์คณะสงฆ์ในมณฑลในกรุงเก่า ปีพุทธศักราช 2457** มีข้อความเกี่ยวกับหลวงพ่อและวัดเสือดังนี้ **วันที่ 26 มีนาคม... เวลา 1 ยามเศษ เสด็จขึ้นที่ประทับที่พระครูสายจัดกุฏิของท่านไว้ถวาย...พระครูสายวัดนี้ มีรูปสมบัติเป็นสง่าทั้งมีมารยาทงามน่านับถือ มีชาวบ้านชั้นคฤหบดี มีวัยผู้ใหญ่มาอยู่ช่วยพระครูรับเสด็จหลายคน มิกิริยาอัธยาศัยอันเรียบร้อย น่าชม สมกับทั้งเจ้าวัดและลูกบ้าน...**

ประวัติ
-------

**หลวงพ่อสาย ติสสโร** ท่านเกิดเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2397 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทร์มหามงกุฎฯ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี เป็นบุตรของนายปั้น และนางเกลี้ยง ปั้นสะอาด ได้อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2418 ณ วัดพยัคฆาราม มีหลวงพ่อพุก เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อก๋ง วัดเขาสมอคอน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เมื่อพระอุปัชฌาย์พุก ได้มรณภาพแล้ว หลวงพ่อสายจึงได้สืบเป็นสมภารต่อมา หลวงพ่อได้พัฒนาและช่วยก่อสร้างเสนาสนะทั้งภายในและภายนอกวัด อนึ่ง ขณะที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ คณะศิษย์นำโดยพระปลัดเชื้อและพระมหารื่นได้ศรัทธาขออนุญาตหล่อรูปเหมือนของท่านประดิษฐานไว้ ณ วัดพยัคฆาราม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2467 ในปี พ.ศ. 2462 หลวงพ่อสายได้ปลุกเสกและแจกเหรียญรูปไข่ขนาดเล็กให้ศิษยานุศิษย์เป็นครั้งแรก มีผู้ประจักษ์ในกิตติคุณกันเป็นจำนวนมาก เหรียญรุ่นนี้มีราคาสูงหลายหมื่นบาท สภาพสวยถึงหลักแสน นอกจากนี้ยังมีตะกรุด ผ้าประเจียด ระบุปี 2482 พระพิมพ์สี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ฯลฯ มีพุทธคุณครบทุกอย่างคือ เมตตา แคล้วคลาด และคงกระพัน ท่านมรณภาพเมื่อปี พ.ศ. 2489 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์จักรี รวมสิริอายุได้ 91 ปี 71 พรรษา

อ้างอิง
-------

1. **หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์**
2. หลวงพ่อสาย ติสสโร วัดพยัคฆาราม[*ลิงก์เสีย*]
3. ประวัติหลวงพ่อสาย เก็บถาวร 2009-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. เหรียญหลวงพ่อสาย[*ลิงก์เสีย*]
**พระครูพิพิธชลธรรม** หรือ **หลวงพ่อหลาย** ฉายา **อาภรโณ** เป็นเจ้าอาวาสวัดนาจอมเทียน และเจ้าคณะตำบลนาจอมเทียน เกจิดังของตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี

ประวัติ
-------

พระครูพิพิธชลธรรม มีนามว่า **" หลาย "** นามสกุล **" ห้วยใหญ่ "** เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2471 ตรงกับวันเสาร์ แรม 12 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเส็ง ณ บ้านทุ่งคา บ้านเลขที่ 49 หมู่ที่ 9 ตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี โยมบิดาชื่อ **" ยา "** มารดาชื่อ **" หยัด "** นามสกุล ห้วยใหญ่

อุปสมบท
-------

พ.ศ. 2491 เมื่ออายุได้ 20 ปี ท่านอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดนาจอมเทียน โดยมี

- พระอุปัขฌาย์ **พระครูสุนทรธรรมรส (หลวงพ่อศรี)** วัดอ่างศิลา ปัจจุบันคือ พระวิสุทธิสมาจาร (เจ้าคุณศรี พฺรหฺมโชติ)
- พระกรรมวาจาจารย์ **พระอธิการลั้ง วัดอัมพาราม** ปัจจุบันคือ พระครูสาธกธรรมคุณ (หลวงพ่อลั้ง สุทสสฺโน)
- พระอนุสาวนาจารย์ **พระอธิการไฮ้ วัดนาจอมเทียน**
ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า **" อาภรโณ "**

เมื่ออุปสมบทแล้ว ได้มาจำพรรษาอยู่ ณ วัดนาจอมเทียน กับพระอาจารย์รูปแรกคือ **พระอธิการไฮ้ วัดนาจอมเทียน** พระผู้มากด้วยพุทธาคม พร้อมทั้งร่ำเรียนพระธรรมวินัย และพุทธาคมกับท่าน ต่อมาจึงได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของ **พระอธิการลั้ง วัดอัมพาราม** ศิษย์เอกผู้เป็นมือจารปลัดขิกให้กับพระครูวรเวทมุนี (อี๋ พุทธสโร) พระอาจารย์รูปที่ 3 ของหลวงพ่อหลาย คือ หลวงพ่อทองอยู่ จนฺทสาโร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ผู้เป็นศิษย์ของบูรพาจารย์ตำนานเขี้ยวเสือแกะ พระครูพิพัฒนิโรธกิจ (ปาน อาจกล่าวได้ว่า หลวงพ่อหลาย อาภรโณ ท่านมีครูที่เป็นอมตะเถราจารย์ผู้เข้มขลังแห่งภาคตะวันออกถึง 3 รูปเลยทีเดียว พระครูพิพิธชลธรรม (หลวงพ่อหลาย อาภรโณ) เป็นทั้งพระนักปฏิบัติ และพระนักพัฒนาทั้งยังดำรงความเป็นสมณะอยู่ในศีลธรรมอย่างดี และเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาแก่พุทธศาสนิกชนโดยทั่วไปมาช้านาน

มรณภาพ
------

หลวงปู่หลาย ท่านมรณภาพลงอย่างสงบด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2562 เมื่อเวลา 13.50 น. สิริอายุได้ 91 ปี พรรษาที่ 71 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ณ วัดนาจอมเทียน ตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี

งานปกครอง
---------

* พ.ศ. 2505 เป็นเจ้าอาวาสวัดนาจอมเทียน
* พ.ศ. (ไม่ทราบปี) – เป็นพระกรรมวาจาจารย์
* พ.ศ. 2517 เป็นพระอุปัชฌาย์ (ว.4 สิงหาคม พ.ศ. 2517)
* พ.ศ. (ไม่ทราบปี) – เป็นเจ้าคณะตำบลนาจอมเทียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติ หลวงพ่อหลาย วัดนาจอมเทียน จ.ชลบุรี
2. ↑  หลวงพ่อหลาย วัดนาจอมเทียน จ.ชลบุรี สืบทอดวิชาจากครูบาอาจารย์
3. ↑  สิ้นบุญ หลวงปู่หลาย เกจิดัง วัดนาจอมเทียน สิริอายุ 91 ปี - ไทยรัฐออนไลน์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติ พระครูพิธิชลธรรม (หลวงพ่อหลาย) วัดนาจอมเทียน - facebookอัศจรรย์พระเครื่อง สาขา2
* งานทำบุญฉลองอายุ 86 ปี พระครูพิพิธชลธรรม (หลวงพ่อหลาย) วัดนาจอมเทียน จ.ชลบุรี[*ลิงก์เสีย*]
* ตามรอยเส้นทางการเดินทัพพระเจ้าตากสิน ณ วัดนาจอมเทียน จ.ชลบุรี

  



| ก่อนหน้า |  | พระครูพิพิธชลธรรม (หลาย อาภรโณ) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระอธิการไฮ้** |  | **เจ้าอาวาสวัดนาจอมเทียน** (พ.ศ. 2505 — 2562) |  | **-** |
**พระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธัมมธโร)** ท่านเกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2455 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดช้างให้ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี

ประวัติ
-------

ท่านมีนามเดิมว่า ทิม พรหมประดู่ เป็นบุตรของนายอินทอง และ นางนุ่ม มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 2 บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อมีอายุได้ 18 ปี แต่ไม่นานก็ลาสิกขาบทออกมาช่วยบิดามารดาทำงาน อุปสมบทเมื่อมีอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ ณ วัดนาประดู่ ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2476 โดยมีพระครูพิบูลย์สมณวัตร วัดมุจลินทวาปีวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการพุฒ ติสสโร เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการแก้ว เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า **ธมมฺธโร** เมื่อปี พ.ศ. 2497 พระอาจารย์ทิม และนายอนันต์ คณานุรักษ์ ได้มีโอกาสพบกัน ณ วัดช้างให้ อันเป็นจุดเริ่มต้นของการกำเนิดพระเครื่อง หลวงพ่อทวดขึ้นเป็นครั้งแรก ตามภาพนิมิตเป็นรูปพระภิกษุชรานั่งขัดสมาธิบนดอกบัว มีองค์พระดำ นับแต่นั้นมาพระพิมพ์นี้ก็เริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายสืบมาจนถึงปัจจุบัน วัตถุมงคลที่ พระอาจารย์ทิมมีส่วนร่วมสร้างทั้งในนามวัดช้างให้และวัดอื่น ๆ นับจากปี พ.ศ. 2497 ตราบจนกระทั่งมรณภาพมีหลายต่อหลายรุ่น ล้วนแต่เป็นที่นิยมสะสมกันอย่างกว้างขวาง

มรณภาพ
------

ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 รวมอายุได้ 57 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2518

อ้างอิง
-------

* หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์
* หลวงปู่ทิม วัดช้างให้ เก็บถาวร 2011-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ลำดับเจ้าอาวาสวัดช้างให้[*ลิงก์เสีย*]

ดูเพิ่ม
-------

* หลวงปู่ทิม


| ก่อนหน้า |  | พระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธมมฺธโร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| '***ไม่ทราบ'*** |  | **เจ้าอาวาสวัดช้างให้** (พ.ศ. 2484 - พ.ศ. 2512) |  | **พระครูใบฎิกาขาว รกฺขิตธมฺโม** |
**จอห์นนี เหงียน** (เวียดนาม: *Johnny Trí Nguyễn*; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 — ) เป็นทั้งนักแสดงชาวเวียดนาม-อเมริกัน, นักออกแบบท่าการต่อสู้ และนักแสดงแทน มีชื่อเสียงในการแสดงบทต่อสู้ ในภาพยนตร์ และซีรีส์ของอเมริกัน

จอห์นนี เหงียน เกิดที่จังหวัดบิ่ญเซือง เวียดนามใต้ เมื่ออายุได้ 8 ปี ช่วงที่เกิดสงครามเวียดนาม ครอบครัวเขาขึ้นเรืออพยพออกนอกประเทศ ไปอยู่ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกครึ่งเวียดนาม-จีน เนื่องจากมีมารดาเชื้อสายจีน เขาฝึกศิลปะการต่อสู้เช่น กังฟู ไอกิโด ไท่เก๊ก และวูซู จอห์นนียังเป็นนักกีฬาวูซูทีมชาติสหรัฐ และเคยได้รับเหรียญทองในการแข่งขัน Pan America Form and Sword ในปี พ.ศ. 2541 และเริ่มงานเป็นนักแสดงแทนในบทบู๊ ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ในภาพยนตร์ซีรีส์ *Buffy the Vampire Slayer* และภาพยนตร์ *Mortal Kombat*

จอห์นนี เหงียน เริ่มเป็นที่รู้จักในประเทศไทย จากผลงานแสดงภาพยนตร์ *ต้มยำกุ้ง* และในประเทศไทยจอห์นนี เหงียนเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาชุด KHeroes พันธุ์ใหม่ ของบริษัทในเครือธนาคารกสิกรไทย

หลังจากนั้นไปร่วมงานกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์แห่งเวียดนามในการผลิตภาพยนตร์เรื่อง *The Rebel* ในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งจอห์นนี่ เหงียน ได้ร่วมงานแสดงอีกทั้งยังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ผู้ช่วยเขียนบท ต่อมาปี พ.ศ. 2550 นี้เขามีงานเรื่อง *Saigon Eclipse* ซึ่งถือเป็นบทนำครั้งแรกของเขา

นอกจากบทบาทการแสดงแล้วจอห์นนี่ เหงียน ยังมีผลงานเพลงป็อปในกลุ่มชาวเวียดนามโพ้นทะเล (ชาวเวียดนามในอเมริกา) ภายใต้สังกัดแวนสัน โปรดักชั่น โดยแสดงมิวสิกวิดีโอคู่กับภรรยา ชื่อ เหวียต ที (Việt Thi) โดยปัจจุบันนี้ได้หย่ากันแล้ว โดยมีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน ปัจจุบันจอห์นนี่กำลังสานสัมพันธ์กับโง จัญ เวิน (Ngô Thanh Vân)

ผลงานภาพยนตร์
-------------

* *We Were Soldier* (2002)
* *Cradle 2 the Grave* (2003)
* *First Morning* (2004)
* *Ella Enchanted* (2004)
* *Spiderman 2* (2004)
* *ต้มยำกุ้ง (ภาพยนตร์)* (2005)
* *The Rebel* (2006)
* *Saigon Eclipse* (2007)
* *Confessions of an Action Star* (2008)
* *5 หัวใจฮีโร่* (Power Kids – 2009)
* *Monk on Fire* (2009)
* Da 5 Bloods (2020)

อ้างอิง
-------

* จอห์นนี่ เหงียน[*ลิงก์เสีย*] คอลัมน์รู้ไปโม้ด โดยน้าชาติ ประชาชื่น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

1. ↑  He personally discusses his ethnicity in a video interview for *Tom-Yum-Goong* เก็บถาวร 2008-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (WMV file)
2. ↑

* Johnny Nguyen ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* World of Action profile
**มิกะ อาริซากะ** (ญี่ปุ่น: 有坂美; โรมาจิ: *Arisaka Mika*) เป็นนักร้องแนวกอสเปล ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองคามากูระ จังหวัดคานางาวะ มีผลงานเพลงออกมาแล้วมากมาย โดยส่วนใหญ่จะเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์อนิเมะ

ประวัติ
-------

มิกะ อาริซากะ สำเร็จการศึกษาทางด้านดนตรี เมื่อปี ค.ศ. 1998 จาก Berklee College Of Music ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา จากนั้นเมื่อกลับมาญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1999 เธอก็เซ็นสัญญาเข้าสังกัด วิคเตอร์ เอนเตอร์เทนเมนต์ และได้ออกซิงเกิลแรก "dis-" ซึ่งเป็นเพลง Opening ของอนิเมะเรื่อง มุเก็น โนะ รีไวอัส (Infinite Ryvius) ต่อมาในปี ค.ศ. 2003 เธอก็ได้ก่อตั้งวง Mika Arisaka & The Revelations ออกแสดงตามไลฟ์เฮ้าส์หลายๆ แห่ง และจากนั้นก็เข้าร่วมเป็นสมาชิกในวง Reggae Disco Rockers (ชื่อย่อ R.D.R.) ปัจจุบันผลงานเดี่ยวล่าสุดของเธอคือ ซิงเกิล "Life Goes On" ซึ่งเป็นเพลง Ending ที่ 2 ของอนิเมะเรื่อง กันดั้มซี้ดเดสทินี ที่สามารถไต่ขึ้นไปได้ถึงอันดับ 3 ในชาร์ตออริคอน (รายวัน) ของประเทศญี่ปุ่น

ผลงาน
-----

### ซิงเกิล

* dis- / Yume wo Sugitemo (dis- / 夢を過ぎても)

เพลง OP ของภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง มุเก็น โนะ รีไวอัส ออกวางจำหน่ายเมื่อ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1999
* dis- (ENGLISH Version)

เพลง dis- ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ออกวางจำหน่ายเมื่อ 23 มีนาคม ค.ศ. 2000
* Getsumei Fuuei (月迷風影)

เพลง ED ของภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง 12 อาณาจักรเทพยุทธ ออกวางจำหน่ายเมื่อ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2002
* Life Goes On

เพลง ED ของภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง กันดั้มซี้ดเดสทินี ออกวางจำหน่ายเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
### อัลบั้ม

* Over The Dream ออกวางจำหน่ายเมื่อ 21 เมษายน ค.ศ. 2000

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Mika Arisaka@Victor Entertainment
* Mika Arisaka & The Revelations เก็บถาวร 2005-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาตะกรับห้าแถบ** หรือ **ปลาสลิดหินลายบั้ง** หรือ **ปลาตะกรับเขียวเหลือง**หรือ**ปลานายสิบอินโดแปซิฟิก** (อังกฤษ: Indo-Pacific sergeant) เป็นปลาในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae)

ลักษณะ
------

ปลาตะกรับห้าแถบมีลำตัวสั้นและแบนทางด้านข้าง เกล็ดตามผิวลำตัวค่อนข้างใหญ่ ครีบหลังทั้งสองตอนเชื่อมต่อกันตลอด ปลายครีบหลังและครีบทวารยื่นยาวออกไปข้างหลังเป็นชายธง ครีบหูและครีบท้องยาวแหลม ครีบหางเป็นสองแฉก ขนาดความยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร พื้นผิวลำตัวมีลายพาดสีฟ้าอมดำ 4-6 แถบ สลับกับสีเขียวน้ำทะเลอมเหลือง

ถิ่นอาศัย
---------

ฝูงปลาตะกรับห้าแถบกับนักดำน้ำ ที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง
ปลาตะกรับห้าแถบ เป็นปลาประจำถิ่นในชายฝั่งมหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก (ออสเตรเลีย - ญี่ปุ่น) แต่ก็มีรายงานว่าพบในทะเลดำ และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในประเทศไทยเป็นปลาที่พบได้ทั่วไป ตามอุทยานแห่งชาติทางทะเลของฝั่งอันดามัน โดยเฉพาะบริเวณอุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่

ปลาตะกรับห้าแถบ อาศัยอยู่ตามโขดหินโสโครก และหินปะการังน้ำตื้น ในน้ำอุ่นเขตศูนย์สูตร ระดับความลึกไม่เกิน 15 เมตร จึงสามารถพบเห็นได้เฉพาะตามชายฝั่งและกองหินใต้น้ำเท่านั้น

อุปนิสัย
--------

โดยปกติ ปลาตะกรับห้าแถบ เป็นปลารวมฝูงมักอยู่รวมกับปลาอื่น ๆ ในแนวปะการังได้บ้าง แต่มีการพบว่าฝูงปลาที่คุ้นชิน และได้รับอาหารจากนักท่องเที่ยว มักจะมีนิสัยก้าวร้าวมากกว่าปลาตามธรรมชาติ

อันตราย
-------

มีรายงานว่าการบริโภคเนื้อปลาชนิดนี้ทำให้ได้รับสารพิษจากปลาทะเล (ซิกัวเทอรา) (Ciguatera)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง การส่งปลาทะเลสวยงามที่มีชีวิตออกไปนอกราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๔๙" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-09-28. สืบค้นเมื่อ 2007-09-08.
2. 1 2  Fishbase.org
3. ↑  ความปลอดภัยด้านอาหาร เก็บถาวร 2007-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กระทรวงสาธารณสุข

* ปลาสลิดหินบั้ง เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ฐานความรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Abudefduf vaigiensis***

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**ปลาตะเพียนหน้าแดง** (อังกฤษ: Red-line torpedo barb, Denison barb; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sahyadria denisonii*) เป็นปลาน้ำจืดกึ่งเขตร้อนในสกุล *Sahyadria* และวงศ์ Cyprinidae มีถิ่นอาศัยอยู่ในแม่น้ำและลำธารไหลแรงในประเทศอินเดีย

ลักษณะทางกายภาพ
---------------

ปลามีลักษณะลำตัวเรียวยาว เกล็ดสีเงิน มีแถบสีแดงสะท้อนแสงพาดจากหัว ผ่านตา ไปสิ้นสุดที่กลางลำตัว และมีเส้นดำพาดตลอดความยาวลำตัวอยู่ใต้แถบแดงอีกทีหนึ่ง ปลาชนิดนี้สามารถโตได้สูงสุดประมาณ 15 เซนติเมตร

ถิ่นที่อยู่อาศัย
----------------

ปลาตะเพียนหน้าแดง ตามธรรมชาติอาศัยอยู่ในภูมิอากาศกึ่งร้อน โดยมีอุณหภูมิน้ำอยู่ระหว่าง 15 ถึง 25 °C ค่า pH ในช่วง 6.8-7.8 และมีความกระด้าง 5-25 dGH

ชื่อเดิม
--------

ปลาตะเพียนหน้าแดง ในตอนแรกมีการจัดอนุกรมวิธานเป็น *Labeo denisonii* โดย F. Day เมื่อ ค.ศ. 1865 มีชื่อเรียกอื่นได้แก่ *Barbus denisonii*, *Crossocheilus denisonii*, *Barbus denisoni* และ *Puntius denisonii* และในปัจจุบันใช้ชื่อว่า *Sahyadria denisonii* ซึ่งเป็นสกุลที่ตั้งขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 2013

ในวงการเลี้ยงปลา
----------------

ปลาชนิดนี้เป็นปลาที่เพิ่งนำมาเลี้ยงเป็นงานอดิเรกได้ไม่นาน ปลาตะเพียนหน้าแดงเป็นปลาที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ค่อนข้างสงบ แต่บางตัวอาจดุเล็กน้อย บางครั้งอาจสับสนปลาชนิดนี้กับปลาอีกชนิดที่มีลักษณะใกล้เคียงคือ *Sahyadria chalakudiensis* ซึ่งสีสันไม่สดเท่า โตเต็มที่มีขนาดใหญ่กว่า และดุกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ali, A. Raghavan, R. & Dahanukar, N. 2011. *Puntius denisonii*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 28 November 2013.
2. 1 2  Raghavan, R. Philip, S. Ali, A. & Dahanukar, N. (2013): *Sahyadria*, a new genus of barbs (Teleostei: Cyprinidae) from Western Ghats of India. เก็บถาวร 2013-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *Journal of Threatened Taxa, 5 (15): 4932-4938.*
3. ↑  *Puntius denisonii* - Red-line Torpedo Barb (อังกฤษ)[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปถ่ายที่ Fishbase


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Sahyadria denisonii***
**ปลาตั๊กแตนหินสองสี** หรือ **ปลาตุ๊ดตู่สองสี** (อังกฤษ: Bicolor blenny; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ecsenius bicolor*) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตั๊กแตนหิน (Blenniidae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาบู่ แต่ตัวป้อมสั้นกว่าและแบนข้าง ริมฝีปากหนา เหนือตามีติ่งสั้น ๆ เป็นเส้น ครีบหลังเว้าเป็นสองตอน ครีบอกใหญ่ ครีบท้องเป็นเส้นเล็ก ลำตัวแบ่งเป็นสีสองสีชัดเจน คือ ลำตัวช่วงแรกเป็นสีเทา ขณะที่ด้านหลังเป็นสีส้ม

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 10-12 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในโพรงหินหรือซอกหินในแนวปะการัง ในความลึกระดับ 1-21 เมตร กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์และสัตว์น้ำหน้าดินขนาดเล็ก 

พบกระจายพันธุ์ในทะเลแถบฟิจิ, อินโดนีเซีย และศรีลังกา ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  Bicolor Blenny  (*Ecsenius bicolor*)  (อังกฤษ)
3. ↑  หน้า 158, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
* 


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ecsenius bicolor***
มารีอา โฮลชต์

*เกิด*: 2 เมษายน 1917; เวียนนา  
*เสียชีวิต*: 8 ตุลาคม 1980; ซาลซ์บูร์ก  
*ประเทศ*: ประเทศออสเตรีย  
*ชื่อเกิด*: Friedel Anna Maria Emilie Czižek
**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*อาชีพ*: stage actor, นักแสดงภาพยนตร์  

**ครอบครัว**

*บิดา-มารดา*: August Franz Adam Czizek; Maria Bergljot Czizek  
*คู่สมรส*: Eugen von Ledebur  

**ความทรงจำ**

*สถานที่ฝังศพ*: Friedhof Heerstraße  

**มารีอา โฮลชต์** (2 เมษายน ค.ศ. 1917 – 8 ตุลาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย

ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก
-------------------------

* *Invisible Opponent* (1933)
* *Operetta* (1940)
* *Vienna Blood* (1942)
* *Kiss Me Casanova* (1949)
* *The Murder Trial of Doctor Jordan* (1949)
* *Chased by the Devil* (1950)
* *When the Evening Bells Ring* (1951)
* *The Heath Is Green* (1951)
* *Don't Ask My Heart* (1952)
* *The Emperor Waltz* (1953)
* *The Trapp Family* (1956)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-21. สืบค้นเมื่อ 2016-12-30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* มารีอา โฮลชต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
หน้า 1 ฉบับวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1939 พาดหัวข่าวการประกาศสงครามต่อเยอรมนีของฝรั่งเศส 3 วันหลังเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 2
***เลอเปอตีปารีเซียง*** (ฝรั่งเศส: *Le Petit Parisien*) เป็นหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในช่วงสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ตีพิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1876 ถึง ค.ศ. 1944 และมียอดจำหน่ายมากกว่า 2 ล้านฉบับหลังสงครามโลกครั้งที่ 1

การตีพิมพ์
----------

หนังสือพิมพ์ *เลอเปอตีปารีเซียง* ได้รับการเผยแพร่ไปทั่วฝรั่งเศส และมีบันทึกระบุว่ามียอดจำหน่ายมากที่สุดในโลกในเวลานั้น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1927 *เลอเปอตีปารีเซียง* ตกเป็นเหยื่อการแกล้งสื่อที่ฌ็อง-ปอล ซาทร์ และเพื่อน ๆ ของเขาจัดฉากขึ้น โดยพวกเขาประกาศว่าชาลส์ ลินด์เบิร์ก จะได้รับรางวัลนักศึกษาเกียรตินิยมจากเอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง *เลอเปอตีปารีเซียง* ซึ่งมีโกลด ฌ็องแต เป็นบรรณาธิการใหญ่ ได้กลายเป็นกระบอกเสียงอย่างเป็นทางการของระบอบวีชี และใน ค.ศ. 1944 ก็ได้รับการตีพิมพ์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในเยอรมนีนาซีก่อนปิดตัวลง

ภูมิหลัง
--------

ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 หนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่เน้นเนื้อหาการเมือง เช่น *ลาแพร็ส* ของปารีส เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรคการเมืองเพื่อที่จะทำกำไร อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้นำไปสู่การวางแผนสร้างความสนใจเพื่อเพิ่มยอดขาย การก่อตั้งหนังสือพิมพ์ *เลอมาแต็ง* ของโจเซฟ พูลิตเซอร์ เป็นแรงบันดาลใจให้แก่วงการหนังสือพิมพ์รูปแบบใหม่ เป็นจุดเริ่มต้นของ *เลอเปอตีฌูร์นาล* และ *เลอเปอตีปารีเซียง* ซึ่งผลักดันวงการหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสไปสู่สื่อมวลชน หนังสือพิมพ์เหล่านี้นำเสนอข่าวที่น่าตื่นเต้นมากกว่าที่จะอาศัยการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมือง หมายความว่าพวกเขายังสามารถเลี่ยงภาษีที่จัดเก็บจากหนังสือพิมพ์การเมืองส่วนใหญ่ ตามรูปแบบใหม่นี้ การรายงานในหัวข้อต่าง ๆ เช่น การเงิน แฟชั่น กำหนดเป้าหมายผู้อ่านไว้ที่ชนชั้นกลางถึงชนชั้นล่าง การดึงดูดประชากรกลุ่มนี้ส่งผลให้ *เลอเปอตีปารีเซียง* เข้าถึงผู้คนนับล้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  (ในภาษาฝรั่งเศส) Fonds du Petit Parisien, Archives nationales (French national archives) เก็บถาวร 29 กันยายน 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  Hayman, Ronald (1987) *Sartre: a life* pp.69, 318
3. ↑  Philip Rees, *Biographical Dictionary of the Extreme Right Since 1890*, 1990, p. 198
4. ↑  Eaman, Ross. *Historical Dictionary of Journalism*. Scarecrow Press, 2009.
**เลห์ตัน วอร์เรน สมิธ จูเนียร์** (อังกฤษ: Leighton Warren Smith Jr.; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1939 – ) เป็นอดีตพลเรือเอกของกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งในปี ค.ศ. 1994 เขาได้กลายเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังทัพเรือสหรัฐประจำยุโรปและกองกำลังพันธมิตรยุโรปใต้ โดยถือคำสั่งในช่วงสูงสุดของสงครามยูโกสลาเวีย เขาสั่งให้เนโทประกาศเขตห้ามบินผ่าน (ปฏิบัติการปฏิเสธเที่ยวบิน) เหนือบอสเนีย และการทัพทิ้งระเบิดต่อต้านสาธารณรัฐเซิร์ปสกา (ปฏิบัติการกองกำลังจงใจ) ในปี ค.ศ. 1995 ในปีเดียวกันนั้น เขายังรับหน้าที่บัญชาการกองกำลังขับเคลื่อน (IFOR) ที่นำโดยเนโทในบอสเนียโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกำกับดูแลข้อตกลงสันติภาพ เขาดำรงตำแหน่งทั้งสามจนเกษียณอายุในปี ค.ศ. 1996

ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา
-------------------------

สมิธเกิดที่เมืองโมบีล รัฐแอละแบมา เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1939 และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือสหรัฐในรุ่นปี ค.ศ. 1962 เขาได้รับปีกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1964

อาชีพทหารเรือ
-------------

ในฐานะนักบินของกองทัพเรือ สมิธได้บินเครื่องบินเจ็ตโจมตีขนาดเบาเอ-7 คอร์แซร์ II ที่ใช้เรือบรรทุกระหว่างการกรีธาพลหลายครั้งสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน, แอตแลนติกเหนือ, แปซิฟิกตะวันตก และมหาสมุทรอินเดีย สิ่งเหล่านี้รวมถึงการแล่นเรือสามลำในน่านน้ำนอกประเทศเวียดนามเหนือที่ซึ่งเขาบินไปกว่า 280 ภารกิจการรบ โดยส่วนใหญ่อยู่ในเอ-7 คอร์แซร์ II สมิธดำรงตำแหน่งผู้บังคับการเรือในชุมชนการบินที่ระดับฝูงบินและกองบินเช่นเดียวกับการบัญชาการหลัก ๆ ที่รวมถึงเรือกินนํ้าลึก ยูเอสเอส *แคละมะซู* (AOR-6) ก่อนเข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการเรือบรรทุกอากาศยาน ยูเอสเอส *อเมริกา* (CV-66) และต่อมาบังคับการกองเรือบรรทุกเครื่องบิน 6 ในปี ค.ศ. 1986 ในฐานะนายพลเรือ เขาได้รับการบันทึกมากกว่า 4,200 ชั่วโมงบินและสะสมการลงจอดเรือบรรทุกอากาศยานมากกว่า 1,000 ครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nominations before the Senate Armed Services Committee, second session, 103d Congress
2. ↑  Holbrooke, Richard (1999). *To End a War*. New York: Modern Library. p. 327. ISBN 0-375-75360-5. OCLC 40545454.

*Adapted from this biography.* (2003)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เลห์ตัน ดับเบิลยู. สมิธ จูเนียร์**

* Smith discusses military forces in the Balkans (to the North Atlantic Council - Brussels, 17 July 1996)
"**เลอต็องกีกงต์**" (ฝรั่งเศส: *Le temps qui compte*, "เวลาอันสำคัญ") เป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบัม *แดล*ของเซลีน ดิออน ที่เผยแพร่เพื่อสนับสนุนอัลบัมในประเทศโปแลนด์ [] โดยมีการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 []

"เลอต็องกีกงต์" เป็นผลงานการประพันธ์ของมารี ลาแบช และเรียบเรียงทำนองโดยฌัก เวอเนอรูว์โซ ทั้งนี้ เซลีนทำงานร่วมกับฌักในเพลง "ซูเลอว็อง", "ตูลอร์เดซอม ", "กงทร์นาตูร์ ", "เฌอเนอวูซูบลีปา", "ตูเลเซอแคร" และ "อีม็องซีเต"[]

เพลงเลอต็องกีกงต์ขึ้นสู่อันดับที่ 9 ในชาร์ต Polish RMF FM เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ต Polish National Airplay ในอันดับที่ #31 ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 23 ในอีกสัปดาห์ต่อมา

ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

รูปแบบและรายชื่อเพลง
--------------------

**ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง** (ประเทศโปแลนด์)

1. "เลอต็องกีกงต์" – 2:54

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (พ.ศ. 2550) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Polish National Top 50 | 23 |
| Polish RMF FM Chart | 1 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Polish National Top 50". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-18. สืบค้นเมื่อ 2008-02-05.
2. ↑  PopLista RMF FM
**มาร์ชสามัคคีสี่เหล่า** เป็นเพลงมาร์ชที่นาวาตรีพยงค์ มุกดา ประพันธ์ขึ้น เพื่อเป็นการปลุกใจ และสร้างความสามัคคีระหว่างทหารเหล่าทัพต่างๆ และตำรวจ ในฐานะที่เป็นผู้ที่มีหน้าที่ปกป้องอธิปไตย และความมั่นคงของประเทศ ทั้งภายใน และภายนอกราชอาณาจักร เพลงนี้ได้ประพันธ์ขึ้นโดยการนำเอาวรรคแรกของเพลงชาติไทย และบางส่วนของเพลงมาร์ชสำคัญของทั้งสามเหล่าทัพและตำรวจมาดัดแปลงรวมกันเป็นเพลงเดียว ดังนี้

* เพลงมาร์ชกองทัพบก ของกองทัพบกไทย (ประพันธ์โดย นารถ ถาวรบุตร)
* เพลงราชนาวี ของกองทัพเรือไทย (ประพันธ์โดย น.อ. ภิญโญ พงษ์สมรวย)
* เพลงมาร์ชทหารอากาศ ของกองทัพอากาศไทย (ประพันธ์โดย หลวงสวัสดิ์ฑิฆัมพร)
* เพลงมาร์ชพิทักษ์สันติราษฎร์ ของกรมตำรวจ (ปัจจุบันคือสำนักงานตำรวจแห่งชาติ - ประพันธ์โดย นารถ ถาวรบุตร)

เนื้อร้อง
---------

ไทยสามัคคี สามัคคี สี่เหล่าไทย
ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย
ร่วมจิตร่วมใจรักไทยไว้คงมั่น
หากมีศัตรูจู่โจม มาโรมรบรัน
ร่วมใจป้องกันพร้อมทุกเหล่าเชื้อเผ่าไทย
เกิดเป็นชายเชื้อชาติชาญ ทหารบกไทย เก่งกาจใจฉกรรจ์
\*ทัพบกปกป้องเป็นรั้วคุ้มครองแดนไทย
เลือดเนื้อกายใจขอให้เป็นพลี มอบชีวิตเราเป็นผีเฝ้าปฐพี
หากใครย่ำยี เหยียบแคว้น แผ่นดินไทย (\*ซ้ำ)
\*\*ราชนาวี ชาติไทย เรือแล่นไปในสายน้ำ
ฝั่งทะเลของเรา หากใครเขารุกล้ำ
ทหารเรือทุกลำ พร้อมสู้ตาย (\*\*ซ้ำ)
\*\*\*ไตรรงค์ธงรูปอาร์ม
ปีกทองขาววาววาม บอกนามสีเทาไทย
เหนือนภาฟ้าไทย ใครรุกใครรานอธิปไตย
ทัพอากาศของไทย พลีชีพบูชา (\*\*\*ซ้ำ)
เกิดมาแล้วต้องตาย
ความสงบภายใน ตำรวจไทย พิทักษ์ไทยประชา
ปราบปรามพวกทุจริตมิจฉา
อีกอันธพาลนานาให้สิ้นไป
ไทยสี่เหล่าเรานี้ หากสามัคคีพร้อมเพรียงจิตใจ
เหมือนเกราะแก้ว คลาดแคล้วกำบังผองภัย
คุ้มครองไทย ให้ยิ่งยง
ไทยสามัคคี สามัคคี สี่เหล่า...เรา...ชาติ...เชื้อ...ไทย.

อ้างอิง
-------

1. ↑  ลูกประดู่ผู้เกิดบนเรือ โดยลูกสิงห์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฟังเพลงมาร์ชสามัคคีสี่เหล่า เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ฟังเพลงมาร์ชสามัคคีสี่เหล่า (ต้นฉบับ) ที่
**มิชลิน** (ฝรั่งเศส: *Michelin*) เป็นบริษัทผลิตยางรถยนต์ข้ามชาติของฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่ในแกลร์มง-แฟร็อง แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ เป็นผู้ผลิตยางรถยนต์รายใหญ่อันดับ 2 ของโลกรองจากบริดจสโตน และใหญ่กว่าทั้งกู๊ดเยียร์ และคอนติเนนทัล เอจี นอกจากแบรนด์มิชลินแล้ว พวกเขายังเป็นเจ้าของแบรนด์ยางรถยนต์อีกหลายแบรนด์ มิชลินยังมีความโดดเด่นจากมิชลินไกด์, แผนที่นำทาง, ดาวมิชลินที่มิชลินไกด์มอบให้กับร้านอาหารที่ผ่านมาตรฐาน และสำหรับมาสคอตของบริษัท *Bibendum* หรือที่เรียกขานกันว่า มิชลินแมน มนุษย์หุ่นยนต์ที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ซึ่งทำจากยาง

สิ่งประดิษฐ์มากมายของมิชลินได้แก่ ยางแบบถอดได้ ยาง pneurail (ยางสำหรับรถไฟฟ้าล้อยาง) และยางเรเดียล

มิชลินผลิตยางสำหรับกระสวยอวกาศ เครื่องบิน รถยนต์ เครื่องจักรกลหนัก รถจักรยานยนต์ และจักรยาน ในปี ค.ศ. 2012 กลุ่มบริษัทผลิตล้อยางได้ 166 ล้านเส้นที่โรงงาน 69 แห่งใน 18 ประเทศ

ประวัติ
-------

ในปี ค.ศ. 1889 2 พี่น้องจากตระกูลมิชลิน คือเอดูอาร์ มิชลิน และอ็องเดรย์ มิชลิน ดำเนินธุรกิจอุปกรณ์การเกษตรในแกลร์มง-แฟร็อง ประเทศฝรั่งเศส อยู่มาวันหนึ่ง นักปั่นจักรยานที่ต้องการซ่อมยางได้มาที่โรงงาน ต้องใช้เวลากว่า 3 ชั่วโมงในการซ่อมยาง วันต่อมา เอดูอาร์ มิชลินนำจักรยานที่ซ่อมแล้วไปที่สนามของโรงงานเพื่อทำการทดสอบ หลังจากนั้นเพียงไม่กี่ 100 เมตร ยางก็แตก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Michelin 2021 Full Year Results*. Michelin. สืบค้นเมื่อ 18 March 2022.
2. ↑  "10 largest tire manufacturers cruising through the roads". May 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 October 2021. สืบค้นเมื่อ 23 October 2021.
3. ↑  "Tyres - Car Servicing - Repairs - Chapel Corner Tyres". *www.chapelcornertyres.com.au*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 September 2011. สืบค้นเมื่อ 11 December 2010.
4. ↑  Staff (6 May 2013). "Global 2000". *Forbes* (Paper). p. 17.
**ยัง คย็อง-จ็อง** (เกาหลี: 양경종; 3 มีนาคม ค.ศ. 1920 – 7 เมษายน ค.ศ. 1992) เป็นทหารชาวเกาหลี เคยร่วมรบในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น กองทัพแดง และต่อมากองทัพบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นทหารเพียงคนเดียวที่ได้เข้าร่วมรบทั้งสามฝ่ายในสงครามครั้งนี้ และด้วยสถานะนี้ทำให้เขาได้รับการยอมรับ

สงครามโลกครั้งที่สอง
--------------------

คย็อง-จ็องเป็นชาวเกาหลีที่เกิดในยุคที่เป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น เมื่ออายุย่างเข้า 18 ปี เขาถูกเกณฑ์เข้าเป็นทหารในกองทัพกวางตุ้งของญี่ปุ่นในปีค.ศ. 1938 และได้เข้าสู้รบกับทหารโซเวียตในยุทธการที่ฮาลฮิน กอลในปีค.ศ. 1939 เขาถูกจับกุมเป็นชเลยโดยกองทัพแดงถูกส่งไปยังค่ายกูลัก

ความขาดแคลนกำลังพลของโซเวียตในการสู้รบกับนาซีเยอรมนี ทำให้ในปีค.ศ. 1942 คย็อง-จ็องถูกบังคับให้เข้าร่วมกับกองทัพแดงพร้อมกับเชลยอีกหลายพันคน เขาถูกส่งไปยังแนวรบด้านตะวันออกในทวีปยุโรป

ในปีค.ศ. 1943 คย็อง-จ็องถูกจับกุมโดยทหารเยอรมันในยูเครนตะวันออกในช่วงยุทธการที่คาร์คอฟครั้งที่ 3 และได้เข้าร่วม "กองทหารตะวันออก" (*Ostlegionen*) ในสังกัดแวร์มัคท์ เขาถูกส่งตัวไปฝรั่งเศสในยึดครองเพื่อปฏิบัติหน้าที่ในกองพันของอดีตเชลยศึกโซเวียตบนคาบสมุทรโคเตนตินในนอร์ม็องดีใกล้กับชายหาดยูทาห์ ต่อมาภายหลังการยกพลขึ้นบกโดยทหารสัมพันธมิตร คย็อง-จ็องถูกจับกุมโดยทหารพลร่มอเมริกันในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944

ตอนแรกอเมริกันคิดว่าเขาเป็นทหารญี่ปุ่นในเครื่องแบบทหารแวร์มัคท์ ร้อยโทโรเบิร์น บริวเนอร์ (Robert Brewer) จากกรมทหารราบโดดร่มชูชีพที่ 506 กองพลทหารโดดร่มที่ 101 รายงานว่าทหารใต้บัญชาของเขาได้จับกุมชาวเอเชียสี่คนในชุดเครื่องแบบทหารแวร์มัคท์หลังการยกพลขึ้นบกชายหาดยูทาห์ และในตอนแรกไม่มีใครสามารถสื่อสารกับพวกเขาได้เลย ยังได้ถูกส่งไปยังค่ายเชลยในอังกฤษและต่อมาถูกย้ายไปยังค่ายในสหรัฐอเมริกา

ชีวิตต่อมา
----------

ยัง คย็อง-จ็อง, เชลยศึกเยอรมัน ได้รับการปล่อยตัวโดยกองทัพสหรัฐจากถูกจองจำในปีค.ศ. 1947 เขาได้สัญชาติอเมริกัน และย้ายไปพำนักในรัฐอิลลินอย ที่เขาได้ใช้ชีวิตจนกระทั่งเขาได้เสียชีวิตลงในปีค.ศ. 1992 เรื่องราวของเขาถูกสร้างเป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่อง *My Way* ออกฉายในปีค.ศ. 2011
**เฟอร์บี** เป็นของเล่นหุ่นยนต์อิเล็กทรอนิกส์ รูปร่างหน้าตาเหมือนแฮมสเตอร์หรือสิ่งมีชีวิตคล้ายนกฮูก ซึ่งผ่านช่วงการเป็นของเล่น "ที่ต้องมี" หลังการเปิดตัวในฤดูวันหยุดปี 2541 โดยมีการขายต่อเนื่องถึงปี 2543 เฟอร์บีขายได้กว่า 40 ล้านตัวระหว่างการผลิตครั้งแรกสามปี โดยขายได้ 1.8 ล้านตัวในปี 2541 และ 14 ล้านตัวในปี 2542 ความสามารถในการพูดของมันถูกแปลเป็น 24 ภาษา

เฟอร์บีเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกในการผลิตและขายหุ่นยนต์ที่มีเป้าหมายในบ้าน เฟอร์บีที่เพิ่งซื้อจะเริ่มพูดภาษาเฟอร์บี (Furbish) ทั้งหมด ซึ่งเป็นภาษาเฉพาะที่เฟอร์บีทุกตัวใช้ แต่ถูกตั้งโปรแกรมให้เริ่มใช้คำและวลีภาษาอังกฤษแทนภาษาเฟอร์บีเมื่อเวลาผ่านไป กระบวนการนี้ตั้งใจให้เหมือนกระบวนการเรียนภาษาอังกฤษ ในปี 2548 มีการเปิดตัวเฟอร์บีใหม่ โดยมีการจดจำเสียงและการเคลื่อนไหวใบหน้าที่ซับซ้อนขึ้น ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาหลายอย่าง อิโมโต-โทรนิกเฟอร์บี (Emoto-Tronic Furbies) ยังขายต่อมาถึงปลายปี 2550 เมื่อของเล่นเหล่านี้หายากอย่างยิ่ง เฟอร์บีรุ่นที่ปรับแล้วมีขายในเดือนกันยายน 2555 สำหรับฤดูวันหยุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Encounters with Kismet and Cog: Children Respond to Relational Artifacts* (PDF), MIT, 2004-09-30, สืบค้นเมื่อ 2009-04-20
2. ↑  Books, Awful. "Furby : Awful Library Books". *Yes*. Awful Library Books. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-14. สืบค้นเมื่อ 9 December 2012.
**เฟลิซ นิโคล เฮอร์ริก** (อังกฤษ: Felice Nicole Herrig; 18 กันยายน ค.ศ. 1984 – ) เป็นทั้งนักมวยไทย, คิกบ็อกเซอร์ และนักต่อสู้แบบผสมชาวอเมริกัน เกิดในบัฟฟาโลโกรฟ รัฐอิลลินอย เธอเริ่มอาชีพของเธอจากจากเข้าร่วมแข่งขันมวยไทยและคิกบ็อกซิ่งก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นการต่อสู้แบบผสมใน ค.ศ. 2009 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 เธอได้ลงนามร่วมการแข่งขันหลายรายการกับ XFC ในรัฐฟลอริดา

ปัจจุบัน เฮอร์ริก อยู่ในอันดับที่ 10 ของรุ่นสตรอเวทจากการจัดอันดับโลกในการต่อสู้แบบผสมประจำสถาบันยูนิไฟวีเมน

ในวงการต่อสู้แบบผสม
-------------------

เฟลิซ ได้ปรากฏตัวในซีรีส์ ไฟท์เกิร์ล ใน ค.ศ. 2007 ทางช่องอ๊อกซิเจน และชนะการต่อสู้ในประเทศไทยโดยได้พบกับคู่ชกซึ่งเป็นแชมป์ชาวไทย ในภายหลัง เธอได้รับการกำหนดให้ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตีโชว์อื่นของการการต่อสู้แบบผสม ซึ่งมีชื่อเรียกว่าอัลติเมตวีเมนชาเลนจ์

การปรากฏตัวผ่านสื่อ
-------------------

เฟลิซ เป็นหนึ่งในตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้ในวิดีโอเกม*ซูพรีมาซีเอ็มเอ็มเอ* สำหรับระบบเอ็กซ์บอกซ์ 360 และเพลย์สเตชัน 3

อ้างอิง
-------

1. ↑  Helfgot, Mike (2009-07-03). "Buffalo Grove fighter Felice Herrig gets her shot on reality TV". *Chicago Tribune*. สืบค้นเมื่อ 2011-10-11.
2. ↑  Bratcher, Jack (2011-09-20). "XFC signs Felice Herrig to multi-fight deal". *ProMMANow.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-25. สืบค้นเมื่อ 2011-10-11.
3. ↑  "Unified Women's Mixed Martial Arts Rankings". MMARising.com. สืบค้นเมื่อ May 1, 2012.
4. 1 2  "Felice Herrig: "Girls Want Nothing To Do With My Standup"". FightHype.com. 2009-08-06. สืบค้นเมื่อ 2009-08-19.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เฟลิซ เฮอร์ริก**

* Felice Herrig Awakening Profile
* สถิตินักต่อสู้แบบผสมของ Felice Herrig จากเชอร์ด็อก
* Felice Herrig ที่อินสตาแกรม
* เฟลิซ เฮอร์ริก ที่ทวิตเตอร์
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

Motor vehicle

**เฟอร์รารี่ เอ็นโซ** (อังกฤษ: Ferrari Enzo) หรือบางครั้งเรียกว่า **เอ็นโซ เฟอร์รารี่** (อังกฤษ: Enzo Ferrari) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ ระหว่างปี ค.ศ. 2002-2004 รถได้รับการออกแบบโดยนำฐานมาจาก รถแข่งฟอร์มูลาวัน โดยเฉพาะการใช้วัสดุไฟบอน-คาร์เบอร์ ซึ่งถือว่าน้อยรุ่นของเฟอร์รารี่ ที่จะนำคาร์บอนไฟเบอร์ มาประกอบตัวถัง ซึ่งตามปกติแล้วจะใช้อะลูมิเนียม เป็นหลักมากกว่า จนติดเป็นเอกลักษณ์ของเฟอร์รารี่เลยว่า รถเฟอร์รารี่ต้องทำมาจากอะลูมิเนียมเท่านั้น ส่วนออปชั่นอื่นๆ ของเอ็นโซ ไม่ว่าจะเป็นระบบเกียร์ ระบบเบรก ระบบการรับลมเข้าคัน ซึ่งล้วนมาจาก เทคโลยีจากฟอร์มูล่าวัน ทั้งสิ้น

เครื่องยนต์เฉพาะตัวของเอ็นโซขนาด 12 ลูกสูบวางตามวี (V12) ซึ่งทางเฟอร์รารี่ใช้ชื่อเครื่องยนต์นี้ว่า "Enzo V12 engine" นับเป็นวิวัฒนาการด้านเครื่องยนต์ V12 ครั้งแรกของเฟอร์รารี่ ที่ได้รับการพัฒนามาจากเครื่องยนต์ V8 เดิม จนในปี ค.ศ. 2005 รุ่น เอฟ430 ได้กลายเป็นเฟอร์รารี่รุ่นที่ 2 ที่ได้รับการถ่ายทอดเครื่องยนต์ชนิดนี้สืบต่อ เอ็นโซ สามารถทำความเร็วสูงสุดได้มากกว่า 350 กม./ชม. (218 ไมล์/ชม.) และผู้ซื้อทุกรายต้องได้รับอนุมัติจากทางบริษัทในการซื้อด้วย

เฟอร์รารี่ เอ็นโซ ถือเป็นเป็นรุ่นจำกัดจำนวน ผลิตออกมาได้เพียง 401 คัน บวกกับระยะเวลาของสายการผลิตเพียง 2 ปีเท่านั้น แต่รถกลับได้รับคำชมรวมถึงรางวัลต่าง ๆ มากมาย เช่น ในปี ค.ศ. 2004 นิตยสาร *สปอร์ตคาร์อินเตอร์เนชั่นแนล* ของสหรัฐอเมริกา ได้จัดอันดับให้ เฟอร์รารี่ เอ็นโซ อยู่อันดับ 3 ในหัวข้อรถสปอร์ตแห่งศตวรรษที่ 20 (Top Sports Cars of the 2000s) นอกจากนี้ก็ยังได้รับการจัดอันดับ ให้อยู่ลำดับที่ 4 ในหัวข้อ "รถเฟอร์รารี่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" (Greatest Ferraris of all time) จากนิยสาร *มอเตอร์เทรนด์* แต่ถึงอย่างไรก็ดี เฟอร์รารี่ เอ็นโซ ก็ได้รับเสียงวิพากย์วิจารณ์ จากนิตยสาร *บรูมเบิร์กบิสซิเนสวีค* (Bloomberg Businessweek) ได้จัดอันดับให้เป็น "หนึ่งใน 50 รถที่รูปทรงอัปลักษณ์ที่สุดในรอบ 50 ปีที่ผ่านมา" (Fifty Ugliest Cars of the Past 50 Years)

เฟอร์รารี่ เอ็นโซ ได้รับการออกแบบโดย นักออกแบบรถชาวญี่ปุ่น เคน โอคุยามะ ( Ken Okuyama ) แห่งบริษัทพินินฟารินา ซึ่งนอกจากจะออกแบบเฟอร์รารี่ เอ็นโซ แล้ว ยังเป็นผู้ออกแบบ เฟอร์รารี่ 599 จีทีบี ฟีโอราโน ด้วย คำว่า "เอ็นโซ" คือชื่อผู้ก่อตั้งอดีตบริษัท "เฟอร์รารี่ สคูเดอเรีย" จนต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทเฟอร์รารี่ ในปัจจุบัน

ดูเพิ่ม
-------

* เฟอร์รารี่
* เฟอร์รารี่ 599 จีทีบี ฟีโอราโน
* เฟอร์รารี่ เอฟ430

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ferrari Enzo, a 12 cylinder mid-engine berlinetta supercar". Spectacularvehicles.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-16. สืบค้นเมื่อ 20 February 2015.
2. ↑  Autoblog on Ferrari FXX Evoluzione
3. ↑  "Enzo Ferrari". Auto.ferrari.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-07-27. สืบค้นเมื่อ 12 August 2014.
4. ↑  Newbury, Stephen. *The Car Design Yearbook 2*. Merrell. ISBN 1-85894-196-2.
5. ↑  "Ferrari Enzo Bodywork". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-07-27. สืบค้นเมื่อ 2017-06-10.
6. ↑  
"Ferrari Enzo Road Test" (PDF).
7. ↑
8. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-01-13. สืบค้นเมื่อ 2013-11-04.