recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
1949-1951 emirate in Northern Africa

**เอมิเรตไซเรไนกา** (อาหรับ: إمارة برقة) เกิดขึ้นเมื่อซัยยิด อิดริส ประกาศให้ไซเรไนกาเป็นรัฐอิสระเพียงฝ่ายเดียวเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 1949 โดยได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักร ซัยยิด อิดรีสประกาศตนเป็นประมุขแห่งไซเรไนกาใน 'การประชุมระดับชาติ' ที่เมืองเบงกาซีการยอมรับโดยสหราชอาณาจักรไม่ได้มีอิทธิพลต่อทัศนคติของสหประชาชาติ และอังกฤษและฝรั่งเศสได้รับคำสั่งให้เตรียมรับมือการประกาศเอกราชของลิเบียในมติที่ผ่านเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1949 มีการประกาศเอกราชของราชอาณาจักรลิเบียเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 1951 และในวันที่ 27 ธันวาคม เอมีร์ ไอดริส ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์อิดริสที่ 1

ธงสีดำที่มีสัญลักษณ์รูปดาวและจันทร์เสี้ยวสีขาวถูกนำมาใช้โดยอิดริสในขณะที่เขาได้รับการประกาศให้เป็นเอมีร์ในปี 1947 ธงนี้กลายเป็นธงชาติลิเบียในปี 1951 โดยมีการเพิ่มแถบสีแดงและสีเขียวซึ่งแสดงถึง ตรีโปลิเตเนีย และ เฟซซัน ตามลำดับ อิดริสในฐานะกษัตริย์แห่งลิเบียทรงใช้ธงของเอมิเรตไว้เป็นธงพระอิสริยยศส่วนพระองค์ โดยมีการเพิ่มมงกุฎสีขาวที่ด้านบน

เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2012 สะท้อนเหตุการณ์เมื่อ 63 ปีก่อน การประชุมลักษณะเดียวกันนี้จัดขึ้นที่เมืองเบงกาซี โดยเรียกร้องให้ไซเรไนกามีอำนาจปกครองตนเองและเป็นสหพันธรัฐมากขึ้น อาเหม็ด อัล-เซนุสซี พระญาติของอิดริส ได้รับการประกาศให้เป็นประธานสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งไซเรไนกาที่ประกาศก่อตั้งขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Himno Nacional de Cirenaica (1949-1951) : "النشيد الوطني لإمارة برقة العربية"". *YouTube*.
2. 1 2  Minahan, James (2002). *Encyclopedia of the Stateless Nations: S-Z*. Greenwood Publishing Group. p. 1659. ISBN 978-0-313-32384-3.
3. 1 2 3  Schulze, Reinhard (2002). *A modern history of the Islamic world*. I.B.Tauris. p. 135. ISBN 978-1-86064-822-9.
4. ↑  Selassie, Bereket H. (1974). *The executive in African governments*. Heinemann. p. 94. ISBN 978-0-435-83100-4.
5. ↑  Barraclough, *Flags of The World* (1965), p. 215.
6. ↑  "Libyan leader says autonomy call a foreign plot - AlertNet". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-11. สืบค้นเมื่อ 2012-07-21.
**ไข่มุกด์ ชูโต** เป็นประติมากรหญิงคนสำคัญของประเทศไทย โดยได้รับการยกย่องให้เป็นประติมากรหญิงคนแรกของประเทศไทย เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2481 ที่โรงพยาบาลศิริราช เป็นบุตรีของ อำมาตย์เอก พระมัญชุวาที (โชติ ชูโต) และนางมัญชุวาที (แอ๋ว ชูโต) ข้าหลวงในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยอยู่อาศัยที่*บ้านขมิ้น* บนถนนอรุณอมรินทร์ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร จนวาระสุดท้ายของชีวิต

ไข่มุกด์จบการศึกษาขั้นเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนราชินี และจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะจิตรกรรมและประติมากรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร (ปัจจุบันคือ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร) เริ่มทำงานครั้งแรกให้กับองค์กร USOM และ Getesner ตามลำดับ ก่อนจะลาออกจากงานประจำมาทำงานอิสระ โดยรับทำงานศิลป์หลายชนิด เช่น ประติมากรรม การตกแต่งสวน การตกแต่งภายใน เขียนแบบ ฯลฯ จนเริ่มมีชื่อเสียงในวงการ

ต่อมา นายชูพาสน์ ชูโต ข้าราชการประจำสำนักพระราชวัง ผู้เป็นญาติได้ชักชวนให้เข้าถวายตัวปฏิบัติงานด้านประติมากรรมต่อสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โดยได้สร้างผลงานชิ้นแรกถวายคือ *รูปปั้นกินรีแม่ลูก* จำนวน 2 ชุด ปัจจุบันติดตั้ง ณ สวนศิวาลัยในพระบรมมหาราชวัง และในบริเวณสวนของพระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ นอกจากนี้ไข่มุกด์ยังถวายงานต่อสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เช่นกัน[]

เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2539 ไข่มุกด์เกิดอาการหัวใจหยุดเต้นกะทันหัน หลังเดินทางกลับจากการตรวจดูงานหล่อพระพุทธรูปถวายต่อสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ที่โรงหล่อบนถนนพุทธมณฑล สาย 4 โดยได้รับการปฐมพยาบาลที่โรงพยาบาลธนบุรี ซึ่งแพทย์ลงความเห็นว่ากล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด และต่อมาสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รับไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลศิริราช และได้เสียชีวิตลงด้วยอาการปอดบวมและระบบหายใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ด้วยวัย 59 ปี

ผลงานสำคัญ
----------

ผลงานที่เป็นที่จดจำของอาจารย์ไข่มุกด์ ชูโต เช่น

|
|  |
| พระบรมรูป/พระรูป | สถานที่ | จังหวัด | ภาพ |
| พระบรมราชานุสาวรีย์สองรัชกาล | ด้านหน้าหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย | กรุงเทพมหานคร |  |
| พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล | คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย | กรุงเทพมหานคร |  |
| พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ | ข่วงสามกษัตริย์ | จังหวัดเชียงใหม่ |  |
| หม่อมเจ้าวงศ์ทิพย์สุดา เทวกุล | โรงเรียนราชินีบน | กรุงเทพมหานคร |  |
| สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร | โรงเรียนราชินีบน | กรุงเทพมหานคร |  |
| สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก | อาคารสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยมหิดล |  |  |
| พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | ด้านหน้ากระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม |  |  |
| เจ้าพระยาสุลวะลือไชยสงคราม (เจ้าทิพย์ช้าง) |  | จังหวัดลำปาง |  |
| สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท | กองพันทหารราบที่ 7 ค่ายมหาสุรสิงหนาท | จังหวัดระยอง |  |
| พระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระสุริโยทัย | ทุ่งมะขามหย่อง | จังหวัดพระนครศรีอยุธยา |  |
|

และยังมีผลงานแกะสลักที่ตกแต่งภายในอาคารของโรงแรมต่าง ๆ เช่น โรงแรมนารายณ์ และ โรงแรมดุสิตธานี

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
โครงการ**อิมเมจเน็ต** (อังกฤษ: ImageNet, แปลว่า เครือข่ายภาพ) เป็นชุดข้อมูลวิทัศน์ขนาดใหญ่ที่ออกแบบเพื่อใช้ในการค้นคว้าวิจัยซอฟต์แวร์จำแนกวัตถุวิทัศน์ (visual object recognition) มีภาพมากกว่า 14 ล้านภาพ ที่ได้รับการติดป้ายด้วยมือ (hand-annotated) ในโครงการ เพื่อระบุว่าวัตถุในภาพคืออะไร และในจำนวนนี้มีอย่างน้อยหนึ่งล้านภาพที่มีการตีกรอบขอบเขตของวัตถุด้วย อิมเมจเน็ตประกอบด้วยมากกว่า 20,000 หมวดหมู่ โดยเป็นหมวดหมู่สิ่งของทั่วไปเช่น "ลูกโป่ง" หรือ "สตรอว์เบอร์รี" ซึ่งแต่ละหมวดหมู่มีภาพอยู่หลายร้อยภาพ ชุดข้อมูลของการระบุวัตถุบนภาพจากยูอาร์แอลภาพจากแหล่งตติยภูมินั้นสามารถเข้าถึงได้โดยเสรีผ่านอิมเมจเน็ต กระนั้นภาพเหล่านั้นอิมเมจเน็ตไม่ได้เป็นเจ้าของ นับตั้งแต่ปี 2010 โครงการอิมเมจเน็ตได้จัดการแข่งขันซอฟต์แวร์ในชื่อ การแข่งขันการจำแนกวิทัศน์ขนานใหญ่อิมเมจเน็ต (ImageNet Large Scale Visual Recognition Challenge) หรือ ILSVRC ที่ซึ่งโปรแกรมซอฟต์แวร์แข่งขันกันในการคัดแยกวัตถุและฉากภาพ

ชุดข้อมูล
---------

อิมเจเน็ตใช้การคราวด์ซอร์ซในขั้นตอนการติดป้ายภาพ (annotation) การติดป้ายในระดับภาพ (image-level annotation) ระบุการมีอยู่หรือไม่มีอยู่ของชั้นวัตถุในภาพหนึ่ง ๆ เช่น "มีหมีอยู่ในภาพนี้" หรือ "ไม่มีหมีอยู่ในภาพนี้" การติดป้ายระดับวัตถุ (Object-level annotation) จะวาดขอบเขตของวัตถุที่ระบุนั้น ๆ ในภาพ อิมเมจเน็ตใช้ตัวแปลของชุดเวิร์ดเน็ตที่กว้างใหญ่เพื่อจัดหมวดหมู่วัตถุ มีการเพิ่มเติม 120 หมวดหมู่ของสายพันธุ์สุนัขเพื่อแสดงการจัดจำแนกในขชชั้นละเอียด (fine-grained classification) ในปี 2012 อิมเมจเน็ตเคยเป็นผู้ใช้เชิงการศึกษาที่ใหญ่ที่สุดของเม็กคันนิคอลเทิร์ก (Mechanical Turk) โดยคนงานระบุภาพเฉลี่ย 50 ภาพต่อนาที

อ้างอิง
-------

1. ↑  "New computer vision challenge wants to teach robots to see in 3D". *New Scientist*. 7 April 2017. สืบค้นเมื่อ 3 February 2018.
2. 1 2 3  Markoff, John (19 November 2012). "For Web Images, Creating New Technology to Seek and Find". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 3 February 2018.
3. ↑  "ImageNet". 2020-09-07. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-09-07. สืบค้นเมื่อ 2022-10-11.
4. ↑  "From not working to neural networking". *The Economist*. 25 June 2016. สืบค้นเมื่อ 3 February 2018.
5. ↑  "ImageNet Overview". ImageNet. สืบค้นเมื่อ 15 October 2022.
6. 1 2  Olga Russakovsky\*, Jia Deng\*, Hao Su, Jonathan Krause, Sanjeev Satheesh, Sean Ma, Zhiheng Huang, Andrej Karpathy, Aditya Khosla, Michael Bernstein, Alexander C. Berg and Li Fei-Fei. (\* = equal contribution) ImageNet Large Scale Visual Recognition Challenge. IJCV, 2015.
บทความนี้เกี่ยวกับคำในภาษา สำหรับสรีรภาพ ดูที่ อวัยวะเพศชาย

**ควย** (อังกฤษ: Dick) เป็นคำไม่สุภาพในภาษาไทย ใช้อ้างถึงอวัยวะเพศชาย คู่กับคำว่าหี ซึ่งหมายถึงอวัยวะเพศหญิง

นิรุกติศาสตร์
-------------

ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ให้ความหมายของคำว่า "ควย" ว่า อวัยวะสืบพันธุ์ของชายหรือสัตว์เพศผู้บางชนิด โดยไม่ระบุที่มาของคำนี้ อย่างไรก็ตาม คาดว่าคำนี้มาจากคำว่า "คุยฺห" ในภาษาบาลี และ "คุหฺย" ในภาษาสันสกฤต ที่หมายถึง "ของลับ" มีการแผลงสระอุ เป็นสระอัว หรือ "ว" (ภาษากลาง) หรือ ตัดไปเลย (ภาษาอีสาน) ส่วนเสียง "ห" หายไป นอกจากนี้ในคำราชาศัพท์ยังใช้คำว่า "พระคุยหฐาน" ที่หมายถึงอวัยวะที่ลับ

การใช้คำ
--------

คำนี้มักใช้เมื่อกล่าวถึงส่วนของอวัยวะเพศสืบพันธุ์ของเพศชาย โดยทั่วไปถือว่าเป็นคำหยาบไม่ใช้กันในที่สาธารณะ โดยจะใช้คำว่า "อวัยวะเพศชาย" หรือ "องคชาต" แทน ในบางครั้งจะเห็นตามหน้าหนังสือพิมพ์ใช้คำว่า "เจ้าโลก" หรือ "นกเขา" หรือบางครั้งอาจใช้คำว่า "พวงสวรรค์" ซึ่งคำนี้มีที่มามาจากลักษณะของอัณฑะที่ห้อยลงมาเป็นพวง แต่มักนำมาใช้ในความหมายของทั้งส่วนองคชาต และส่วนอัณฑะ

นอกจากนี้ยังมีศัพท์สแลงอื่นที่ใช้แทนคำว่า "ควย" "กระดอ" หรือ "อวัยวะเพศชาย" อีกหลายคำ คำที่พบได้บ่อย เช่น "น้องชาย" "จู๋" "เจี๊ยว" "จ้อน" "มังกร" "ช้าง" "ช้างน้อย" "ไอ้นั่น" "ของลับ" "ตัวเดียวอันเดียว" "หัวแมว" เป็นต้น หรืออาจเลี่ยงไปใช้คำนามที่ใกล้เคียงกับอวัยวะเพศชายมาเรียกแทน เช่น "ท่อน" "แท่ง" "ดุ้น" "เดือย" หรือใช้คำที่ออกเสียงใกล้เคียงกัน เช่น "ขวด" "กล้วย" "กรวย" "จวย" เป็นต้น และในปัจจุบันยังได้มีผู้สร้างคำใหม่มาใช้แทนคำนี้ในบันเทิงคดีแบบร้อยแก้วเพิ่มขึ้นอีก เช่น "แก่นกาย" หรือ "แก่นกลาง" เป็นต้น ทั้งหมดนี้ต้องตีความจากคำที่อยู่ใกล้เคียง หรือจากผู้พูดเป็นหลัก

ดูเพิ่ม
-------

* หี

อ้างอิง
-------
**วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม** (อังกฤษ: Environmental science) หมายถึง การศึกษาทางวิทยาศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของสิ่งแวดล้อมต่อมนุษย์ และมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อม ในเรื่องของชนิด ปริมาณ และสัดส่วนของการอยู่ร่วมกันภายในระบบสิ่งแวดล้อมนั้น ๆ ที่มีบทบาท และความสำคัญต่อมนุษย์เป็นหลักสำคัญ โดยจะเน้นถึงปัญหาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้น ใช้หลักการประยุกต์หลักการทางวิทยาศาสตร์ มาเพื่อการศึกษาสิ่งแวดล้อมอย่างมีขั้นตอนและมีเงื่อนไข สำหรับการค้นคว้าหาความจริงต่าง ๆ ซึ่งขั้นตอนเหล่านั้นได้แก่ การสังเกต, การบันทึก, การทดลอง และขบวนการให้เหตุผล แต่ยังคงพิจารณาถึง ชนิด ปริมาณ และสัดส่วนของสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ในสภาพธรรมชาติที่ไม่มีมนุษย์ยุ่งเกี่ยวโดยตรงด้วย หรืออยู่เป็นระบบที่จะมีบทบาทโดยตรง หรือต่อมนุษย์ไม่มีทางใดก็ทางหนึ่ง สามารถรวมถึง พืช สัตว์ ทะเล น้ำ ดิน อากาศได้ เป็นต้น จนสามารถนำความรู้ไปใช้ในการกำหนดมาตรฐานสิ่งแวดล้อมได้ และสามารถนำไปใช้ปฏิบัติได้กับแบบฉบับของชีวิต หรือนำไปปรับปรุงสิ่งแวดล้อมที่ตนเองอาศัยอยู่ให้เหมาะต่อคุณภาพชีวิตที่ดีได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แนวความคิดในการศึกษาสิ่งแวดล้อม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-30. สืบค้นเมื่อ 2012-09-22.
**เต้าเจี้ยว** เป็นการแปรรูปถั่วเหลือง ให้อยู่ในลักษณะของผลิตภัณฑ์ที่เก็บไว้ได้นาน ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ได้มาจากการหมักถั่วเหลือง เพื่อการถนอมอาหาร ที่จัดอยู่ในกลุ่มอาหารหมักเกลือ
เต้าเจี้ยวนำมาใช้เป็นส่วนประกอบของการปรุงรสชาติอาหาร ซึ่งนอกเหนือจากจะได้รสชาติที่ดีแล้ว ยังเป็นการเพิ่มโปรตีนในอาหารอีกด้วย โดยเฉพาะในการปรุงอาหาร ที่ปราศจากเนื้อสัตว์ เช่น อาหารเจ อาหารมังสวิรัติ
คนไทยนิยมนำเต้าเจี้ยวมาทำเป็นเครื่องจิ้มที่เรียกว่า "เต้าเจี้ยวหลน" ไม่ว่าจะเป็นเต้าเจี้ยวหลนหมูสับ หรือกุ้งสับ และยังสามารถนำมาทำน้ำจิ้มได้อีก เช่น น้ำจิ้มเต้าเจี้ยว หรือนำมาทำเป็นเครื่องปรุงรสในการประกอบอาหารตามตำรับจีน เช่น ทำแป๊ะซะ ราดหน้า ตลอดจนผัดผักชนิดต่าง ๆ

* กรรมวิธีในการผลิตเต้าเจี้ยว

เป็นการหมักถั่วเหลืองด้วยเกลือ โดยใช้เชื้อราในปัจจุบันได้พัฒนาการผลิตเต้าเจี้ยวที่มีคุณภาพดีและปลอดภัยต่อการบริโภค โดยอาศัยความรู้ทางวิทยาศาสตร์ในการเพาะเลี้ยงเชื้อราที่บริสุทธิ์เพื่อใช้เป็นหัวเชื้อ ทำให้การหมักมีประสิทธิ์ภาพ ทั้งยังช่วยลดระยะเวลาในการผลิตลงและยังป้องกันการปนเปื้อนของเชื้อราอื่น และแบคทีเรีย จากเดิมที่ใช้วิธีการกึ่งพื้นบ้าน ที่มีคุณภาพความสะอาดและความปลอดภัยในการบริโภคค่อนข้างน้อย ในขั้นตอนการหมักกับเกลือ คือหลังจากได้ถั่วเหลืองที่มีเชื้อราเจริญเต็มที่แล้ว จะนำไปหมักในน้ำเกลือในภาชนะเปิด ปล่อยทิ้งไว้จนได้ที่ ในขั้นตอนนี้จะมีการปนเปื้อนของเชื้อจุลินทรีย์อื่น ๆ สามารถเจริญได้ดีในสภาพที่มีปริมาณเกลือสูง (เป็นสาเหตุให้เกิดการเน่าเสีย และจุลินทรีย์ก่อโรค ซึ่งเชื้อโรคที่มักพบในกระบวนการผลิตเต้าเจี้ยวที่ไม่ถูกสุขลักษณะ ได้แก่ เชื้อบาซิลลัส ซีเรียส และหากเชื้อชนิดนี้ผลิตสารพิษจะส่งผลให้เกิดโรคอาหารเป็นพิษได้

* คุณค่าทางโภชนาการ

เต้าเจี้ยวซึ่งทำมาจากวัตถุดิบสำคัญคือเมล็ดถั่วเหลืองแห้ง เป็นส่วนประกอบในการชูรสอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง เป็นโปรตีนที่มีคุณภาพใกล้เคียงเนื้อสัตว์ จึงใช้เป็นเครื่องปรุงอาหารได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะในการปรุงอาหาร ที่ปราศจากเนื้อสัตว์ เต้าเจี้ยวยังอุดมด้วยกรดอะมิโนที่ร่างกายต้องการถึง 17 ชนิดและกรดไขมันที่จำเป็น นอกจากจะมี รสชาติที่ดีและกลิ่นหอมของเต้าเจี้ยวที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในระหว่างการหมักแล้ว ยังสารอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายและไม่ก่อให้เกิดอันตรายแต่อย่างใดอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  หมวดวิชา คหกรรม รหัส HE 3112 กรมการศึกษานอกโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการ. โดย MONMAI. เต้าเจี้ยว ถั่วเหลืองหมักโปรตีนสูง(ออนไลน์) วันที่ 5 กรกฏาคม 2557
2. ↑  ศ.ดร.พิมพ์เพ็ญ พรเฉลิมพงศ์
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.นิธิยา รัตนาปนนท์.Soybean paste / เต้าเจี้ยว(ออนไลน์).8 มีนาคม 2558.
รูปแบบแสงไฟกระพริบ
ทุ่นขณะถูกใช้งาน
ทุ่นเรืออับปางฉุกเฉิน
**ทุ่นเรืออับปางฉุกเฉิน** (อังกฤษ: Emergency wreck buoy) ถูกใช้สำหรับเตือนถึงซากเรือที่พึ่งอัปปางและยังไม่ได้ระบุเอาไว้ในเอกสารในการเดินเรือทางทะเล ซึ่งจะใช้งานในช่วง 24 - 72 ชั่วโมงแรกหลังจากเกิดเหตุ หลังจากนั้นจึงติดตั้งทุ่นถาวรชนิดอื่น ๆ ในการเตือนแทน เช่น เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว หรือ เครื่องหมายจตุรทิศ ซึ่งจะมีการปรับและอัปเดตในแผนที่และเอกสารเดินเรือ

ทุ่นถูกออกแบบมาเพื่อแสดงถึง "การให้เครื่องหมายที่ชัดเจนและไม่คลุมเครือ" (provide a clear and unambiguous) ของอันตรายที่พึ่งเกิดขึ้นมาใหม่และยังไม่ถูกกำหนดในแผนที่ โดยทุ่นจะถูกทาด้วยแถบสีแนวตั้ง 4, 6 หรือ 8 แถบด้วยสีเหลืองและน้ำเงินสลับกัน นอกจากนี้อาจมีการระบุข้อความว่า "WRECK" (ซากเรือ) เอาไว้ด้วย โดยอาจมีเครื่องหมายกางเขนแนวตั้ง (เซนต์จอร์จ) สีเหลือง พร้อมด้วยแสงกระพริบสีเหลืองและสีน้ำเงินสลับกันสีละหนึ่งวินาที และช่องว่างระหว่างเปลี่ยนสีอีกครึ่งนาที ซึ่งไม่มีเครื่องหมายเดินเรืออื่นที่ใช้สีน้ำเงิน

สมาคมประภาคารและเครื่องหมายทางเรือระหว่างประเทศ (International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities: IALA) ได้กำหนดทุ่นชนิดนี้ขึ้นมาเพื่อใช้งานหลังจากกรณีการอับปางของเรือ MV *Tricolor* และเกิดเหตุการณ์เรือ *Nicola* ของดัตช์ และเรือขนส่งเชื้อเพลิง Vicky ของตุรกีชนเข้ากับซากเรือดังกล่าว

ดูเพิ่ม
-------

* การเดินเรือ
* ทุ่นเครื่องหมายทางข้าง
* เครื่องหมายจตุรทิศ
* เครื่องหมายแสดงที่ปลอดภัย
* เครื่องหมายพิเศษ
* เครื่องหมายสิ่งอันตรายโดดเดี่ยว

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Emergency Wreck Buoys*, Trinity House, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 July 2014, สืบค้นเมื่อ 24 December 2017
2. ↑  *Maritime buoyage system and other aids to navigation*, IALA (International Association of Maritime Aids to Navigation and Lighthouse Authorities), 2010, p. 18
3. ↑  IALA (2005), *IALA recommendation O-133 on emergency wreck marking buoy* (PDF) (1 ed.), p. 3, สืบค้นเมื่อ 29 May 2023
ภาพเคลื่อนไหวแสดงการทำงานของเครื่องยนต์สี่จังหวะ   
**1** ‐ ดูดไอดี  
**2** ‐ อัดไอดี  
**3** ‐ จุดระเบิด  
**4** ‐ คายไอเสีย
**เครื่องยนต์สันดาปภายใน** (อังกฤษ: internal combustion engine) เป็นเครื่องยนต์ซึ่งการสันดาปของเชื้อเพลิง (มักเป็นเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์)เกิดขึ้นกับตัวออกซิไดซ์ (มักเป็นอากาศ) ในห้องเผาไหม้ ในเครื่องยนต์สันดาปภายใน การขยายตัวของแก๊สอุณหภูมิและความดันสูงเกิดขึ้นจากการสันดาปทำให้เกิดแรงโดยตรงแก่บางส่วนประกอบของเครื่องยนต์ แรงนี้ตามแบบนำไปใช้กับลูกสูบ ใบพัดเทอร์ไบน์ หรือหัวฉีด แรงนี้เคลื่อนส่วนประกอบไประยะหนึ่ง โดยการเปลี่ยนพลังงานเคมีเป็นพลังงานกลที่มีประโยชน์

คำว่า เครื่องยนต์สันดาปภายใน มักหมายถึง เครื่องยนต์ที่การสันดาปนั้นเกิดขึ้นไม่ต่อเนื่อง เช่น ที่คุ้นเคยกันมากคือ เครื่องยนต์ลูกสูบสี่จังหวะและสองจังหวะ เช่นเดียวกับรุ่นดัดแปลง เช่น เครื่องยนต์ลูกสูบหกจังหวะ และเครื่องยนต์โรตารีวันเคิล เครื่องยนต์สันดาปภายในชั้นสองใช้การสันดาปต่อเนื่อง: กังหันแก๊ส เครื่องยนต์เจ็ต และเครื่องยนต์จรวดส่วนใหญ่ ซึ่งทั้งสามเป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในบนหลักการเดียวกับที่ได้อธิบายไปข้างต้น เครื่องยนต์สันดาปภายในค่อนข้างแตกต่างจากเครื่องยนต์สันดาปภายนอก เช่น เครื่องยนต์ไอน้ำหรือสเตอร์ลิง ซึ่งพลังงานถูกส่งไปยังของไหลทำงาน ซึ่งไม่ประกอบด้วย หรือผสมกับ หรือเจือปนกับ ผลิตภัณฑ์การสันดาป ของไหลทำงานสามารถเป็นได้ทั้งอากาศ น้ำร้อน น้ำความดันสูง หรือกระทั่งโซเดียมในสถานะของเหลว ให้ความร้อนในหม้อน้ำบางชนิด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Encyclopædia Britannica. "Encyclopedia Britannica: Internal Combustion engines". Britannica.com. สืบค้นเมื่อ 2010-08-28.
2. 1 2  "Internal combustion engine". Answers.com. 2009-05-09. สืบค้นเมื่อ 2010-08-28.
3. 1 2  "Columbia encyclopedia: Internal combustion engine". Inventors.about.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-21. สืบค้นเมื่อ 2010-08-28.
4. 1 2  "Private Tutor". Infoplease.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-15. สืบค้นเมื่อ 2010-08-28.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Internal combustion engines

| * ด
* ค
* ก
ประเภทเครื่องยนต์สันดาปภายใน |
| --- |
| ประเภท | 
* บูร์ค
* ลูกสูบ
* ไร้ลูกสูบ
* แฉกดาว
* แกน
* โรตารี

 |
| แบ่งตามช่วงชัก | 
* สองจังหวะ
* สี่จังหวะ
* ห้าจังหวะ
* หกจังหวะ
* สองและสี่จังหวะ

 |
| แบ่งตามกระบอกสูบ | 

|  |  |
| --- | --- |
| สูบเรียง | 
* I2
* I3
* I4
* I5
* I6
* I7
* I8
* I9
* I10
* I12
* I14

 |
| สูบราบ | 
* F2
* F4
* F6
* F8
* F10
* F12
* F16

 |
| สูบ V | 
* V2
* V3
* V4
* V5
* V6
* V8
* V10
* V12
* V14
* V16
* V18
* V20
* V24

 |
| สูบ W | 
* W8
* W12
* W16
* W18

 |
| อื่นๆ | 
* H
* U
* กระบอกสูบเดี่ยว
* Split-single
* VR
* Opposed piston
* X

 |

 |
**แร่กลีบหินขาว** หรือ มัสโคไวท์ (muscovite) คือ แร่กลีบหิน (mica) ชนิดหนึ่ง ส่วนใหญ่สีขาว มีลักษณะเด่นคือเป็นแร่แผ่น มีความวาวแบบแก้ว โปร่งใสถึงโปร่งแสง จัดอยู่ในกลุ่มแร่ฟิลโลซิลิเกต (phyllosilicate)

ชื่อแร่
-------

มาจากชื่อแร่ Muscovy – glass เนื่องจากครั้งหนึ่งเคยใช้แร่นี้แทนแก้วใน รัสเซีย ส่วน mica มาจากภาษาละตินหมายถึง ความมันแวววาว (Shine)

คุณสมบัติทางฟิสิกส์
-------------------

รูปผลึกระบบโมโนคลินิก เป็นแผ่นบางๆซ้อนกันจนหนา รูปหกเหลี่ยม บางทีก็มีลักษณะกลมๆ และเป็นเกล็ดขนนก อาจจะมีผลึกขนาดเล็กมากและมีเนื้อสมานแน่น แนวแตกเรียบสมบูรณ์มากจนผลึกจะถูกลอกออกเป็นแผ่นบางๆได้ แผ่นแร่จะโค้งงอได้และกลับที่เดิมได้ แข็ง 2 – 2.5 ถ.พ. 2.76 – 3.1 วาวแบบแก้วและแบบใยไหมหรือแบบมุก โปร่งใสและไม่มีสีเมื่อเป็นแผ่นบางๆสำหรับแร่ที่ซ้อนกันหนาๆ จะโปร่งแสงและมีสีต่างๆ กันคือ สีเหลือง น้ำตาล เขียว และแดง

คุณสมบัติทางเคมี
----------------

สูตรเคมี Kal2 (AlSi3O10) (OH) 2 อาจจะมีเหล็ก แมกนีเซียม แคลเซียม โซเดียม ลิเทียม ฟลูออลีน และไทเทเนียม ปนอยู่จำนวนเล็กน้อยไม่ผุสลายด้วยกรด เผาในหลอดทดลองปิดจะมีน้ำเกาะข้างหลอด

ลักษณะเด่นและวิธีตรวจ
---------------------

ดูแนวแตกเรียบที่แยกได้เป็นแผ่นๆ และสี แตกต่างจากโฟลโกไพต์ตรงที่ไม่มีปฏิกิริยากับกรดกำมะถัน และแตกต่างจากเลพิโดไพต์ตรงที่ไม่ให้เปลวไฟสีแดงเข้มของธาตุลิเทียม

การเกิด
-------

เป็นแร่ที่ประกอบหินสำคัญตัวหนึ่ง พบในหินอัคนีจำพวกหินแกรนิต ไซอีไนต์ หินเพกมาไทต์ นอกจากนี้ ยังพบในหินแปรพวกไนส์และชิสต์ ในหินชิสต์นี้บางทีจะพบแร่เป็นเส้นใยขนาดเล็ก มีความวาวแบบใยไหมซึ่งไม่ใช่คุณสมบัติที่แท้จริงของมันเรียกว่า เซริไซต์ ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปรสภาพ (alteration) ของเฟลด์สปาอาจเกิดจากการผุสลายของแร่อื่นๆได้ เช่น โทแพซ ไคยาไนต์ สปอดูมีน แอนดาลูไซต์ และสแคโพไลต์ (scapolite) ผลึกของมัสโคไวต์ในหินแกรนิตและหินเพกมาไทต์จะมีขนาดใหญ่และ มักจะเกิดอยู่ร่วมกับควอรตซ์และเฟลด์สปาร์ ทัวร์มาลีน เบริล การ์เนต อะพาไทต์ และฟลูออไรต์ 
แร่ที่มีส่วนประกอบอย่างเดียวกับเคโอลิไนต์แต่มีโครงสร้างต่างกัน คือ ดิกไคต์ และนาไครต์ ซึ่งไม่ได้เป็นส่วนสำคัญของแหล่งดินทั่วไป

แหล่งที่พบในประเทศไทย
---------------------

ในประเทศไทย พบที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช และในแหล่งหินแกรนิต เพกมาไทต์ทั่วประเทศ เป็นตัวแร่สำคัญที่พบเสมอในทรายทั่วไป ทำให้ดูวาววับ

ประโยชน์
--------

ใช้ทำเป็นฉนวนไฟฟ้า ทำเป็นวัตถุโปร่งใสในการทำตะเกียงและเตา เศษของไมกาที่เหลือจากการทำฉนวนจะถูกนำมาใช้ทำกระดาษปิดฝาผนัง ทำให้ผนังมีความแวววาวขึ้น ใช้ผสมกับน้ำมันทำเป็นตัวหล่อลื่น เป็นตัวนำความร้อนที่เลวจึงใช้ทำวัตถุทนไฟ

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Muscovite mineral information and data Mindat
* Muscovite Mineral Data Webmineral
* Handbook of Mineralgy

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **แร่กลีบหินขาว**
**เนติมา อัมพุช'** (ชื่อเล่น: อ๊อฟ) เป็นนักร้อง และนักแต่เพลงชาวไทย มีผลงานเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟ ในช่วงปี พ.ศ. 2539 เป็นที่จดจำในฐานะนักร้องสาวอัลเทอร์เนทีฟ ในช่วงยุค 1990 มีผลงานพลงที่คุ้นหู คือเพลง "ไม่พร้อม"

ประวัติ
-------

**เนติมา อัมพุช** เป็นที่รู้จักกันในชื่อ **เนติมา (NETIMA)** เป็นนักร้องหญิงชาวไทย ในภาพลักษณ์นักร้องสาวผมยาว ผิวขาวหน้าตาสะสวย มีผลงานแนวเพลงป็อป, อะคูสติก, ออลเทอร์นาทิฟ ภายใต้ค่าย BMG มีผลงานช่วงปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2541

เนติมาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-5 โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จากนั้นได้สอบเทียบในระดับปริญญาตรีจาก คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจาก มหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์ (The University of New South Wales) คณะการตลาด (Marketing)

เนติมา ออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นของตนเองเมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยออกอีพี (หรือมินิ อัลบั้ม) อัลบั้ม ชื่อชุด "NETIMA" ก่อนที่จะออกอัลบั้มเต็ม โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "ดีกว่า" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2539 มีเพลงฮิตที่เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องแนวอัลเทอร์เนทีฟ คือเพลง "ไม่พร้อม" ก่อนปล่อยซิงเกิลต่อมา เช่นเพลง "ฝาก (อย่าทำลาย)" และเพลง "ดีกว่า" เป็นต้น 

ซึ่งในการทำงานในอัลบั้มนี้ เนติมามีส่วนร่วมในการแต่งเพลงเพลง และทำนองเพลงอีกด้วย เนติมาได้ออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวเพียงหนึ่งชุดเท่านั้น 

แต่เป็นที่จดจำในฐานะนักร้องแนวอัลเทอร์เนทีฟ ในยุค 1990 ปัจจุบันเธอเป็นนักร้องอยู่ที่ร้าน Honey Pie พระราม 6 และได้ทำงานอยู่ที่ Starcom Media

ผลงาน
-----

### ผลงานอัลบั้ม

#### อัลบั้ม "NETIMA" (E.P.)

* เพลง เลิกคิดไปได้เลย
* เพลง ไม่พร้อม
* เพลง ฝาก (อย่าทำลาย)
* เพลง ไม่มีอีกแล้ว

#### อัลบั้ม "ดีกว่า" (อัลบั้มเต็ม)

* เพลง ดีกว่า
* เพลง เมื่อไหร่จะเข้าใจ
* เพลง เลิกคิดไปได้เลย
* เพลง ไม่รักไม่เอา
* เพลง แค่ฝัน
* เพลง ไม่พร้อม
* เพลง ไม่มีอีกแล้ว
* เพลง ฝาก
* เพลง ไม่พร้อม (Rock)
* เพลง เลิกคิด (Insrumental)

### ซิงเกิล

* เพลง รักเธอไม่เท่าเดิม (Acoustic) (กรกฎาคม พ.ศ. 2559)

อ้างอิง
-------

* เนติมา อัมพุช เจ้าของเพลง "ไม่พร้อม"
**เรียม ดาราน้อย** เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงชาวระยอง อดีตเคยเป็นนักร้องเชียร์รำวงชั้นเต้ย จากวง "ดาราน้อย" อันโด่งดัง โชคพาวาสนาส่ง ได้พบกับราชาเพลงลูกทุ่ง **สุรพล สมบัติเจริญ** ที่ไปเปิดการแสดงแถวบ้านเกิดของเธอ จนเป็นที่มาของ "เรียม ดาราน้อย" ชื่อเสียงโด่งดังคับฟ้าในเวลาต่อมา

ประวัติ
-------

เรียม ดาราน้อย มีชื่อจริง-นามสกุลจริงว่า อำไพ(สุธี) จำนงค์วารี เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่ตำบลชากพง อำเภอแกลง จังหวัดระยอง คุณพ่อชื่อพ่อสำเรียง คุณแม่ชื่อแม่ทบ จำนงค์วารี เรียนจบการศึกษาภาคบังคับ (ป.4) ที่โรงเรียนวังเฉลา อาชีพหลักของครอบครัว คือทำสวน เรียม ดาราน้อย มีพี่น้องถึง 11 คน ตัวเองเป็นคนที่ 9

ปัจจุบันอยู่กับครอบครัว มีบุตร 2 คน คือ น้องปู น.ส.รัศมี เลขวรนันท์ และ น้องปลา นายนริศ เลขวรนันท์ ทำกิจการออกแบบตกแต่งภายใน บริษัท ห้างร้าน หรือสำนักงาน

วงการเพลง
---------

วันหนึ่งรำวงคณะ "ดาราน้อย "ไปแสดงแถวบ้านเกิด บังเอิญวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญมาเปิดทำการแสดงด้วย สุรพลได้ยินเสียงก็ถูกใจ และชักชวนมาอยู่วงสุรพลในที่สุด "อัดเพลงแรกก็ดังทันที "**จ้างก็ไม่จอง**" งานประพันธ์ของครูสุรพล สมบัติเจริญ ร้องแก้กับเพลง **หัวใจผมว่าง** ปีนั้นถ้าจำไม่ผิด 2509 อยู่กับวงสุรพล ได้เพียงไม่นาน สุรพลโดนลอบยิงเสียชีวิต ที่วิกแสงจันทร์ นครปฐม (16 สิงหาคม 2511) บรรดาลูกศิษย์ก็ออกมาตั้งคณะ "ศิษย์สุรพล" เรียม ก็มาอยู่ด้วย คราวนี้อัดเพลง "**ที่รักเรารักกันไม่ได้**" งานประพันธ์ของ**จิตรกร บัวเนียม** ดังสุด ๆ จนออกมาตั้งคณะวงดนตรีเป็นของตัวเอง

เพลงที่เรียม ดาราน้อย ใช้เป็นแม่แบบในการร้องเชียร์รำวงยุคแรก ๆ ส่วนใหญ่เป็นเพลงของศิลปินแห่งชาติ "**ผ่องศรี วรนุช**" โดยเฉพาะเพลง "**ด่วนพิศวาส**" เธอชอบร้องมาก และร้องได้ดีที่สุด "ชื่อเรียม ดาราน้อย" ชื่อนี้ราชาเพลงลูกทุ่งสุรพล บรรจงตั้งให้

เพลงสร้างชื่อ
-------------

* ที่รักเรารักกันไม่ได้
* แว่วเสียงซึง
* หยุดก่อนผู้ชายเจ้าชู้
* จ้างก็ไม่จอง
* น้องก็แน่
* ที่รักฉันยอมเสียสละ
* คอยวันเธอใจเดียว
* โกรธพี่ไม่ลง
* ฮักแต้บ่มี
* แม่น้ำวิปโยค
* กลับชลบุรีเถิดพี่

ภาพยนตร์
--------

* ม้ามืด (2513)
* สวรรค์บ้านนา (2513)

เกียรติยศ
---------

* แผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลง ที่รักเรารักกันไม่ได้ ปี พ.ศ. 2514
* รางวัลกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย จากเพลง ที่รักเรารักกันไม่ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติเรียม ดาราน้อย[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ประวัติเรียม ดาราน้อย
วิหารหลักของจันดีซูกุฮ์
รูปสลักชายกำลังจับองคชาตตัวเองในซูกุฮ์
**ซูกุฮ์** (อินโดนีเซีย: *Candi Sukuh*) เป็นจันดีสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 ตั้งอยู่ในอำเภอการังอาญาร์ จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย บนเชิงเขาทางตะวันตกของเขาลาวู วิหารหลักของจันดีเป็นสิ่งปลูกสร้างรูปพีระมิดอย่างง่าย ด้านหน้ามีรูปปั้นและงานแกะสลักรูปต่าง ๆ ซึ่งที่เป็นที่รู้จักมากคือรูปปั้นชายกำลังจับองคชาตตนเอง นอกจากนี้ยังมีรูปสลักองคชาตที่มีสี่อัณฑะ สูง 1.82 เมตร ที่มีการเจาะ ซึ่งถูกย้ายไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอินโดนีเซีย

ซูกุฮ์สร้างขึ้นในพื้นที่ที่เป็นบริเวณท้าย ๆ ในชวาที่สร้างจันดีขึ้นก่อนที่ชวาจะกลายเป็นอิสลาม นักประวัติศาสตร์ยังไม่ทราบถึงความสำคัญของวิหารซูกุฮ์เนื่องมาจากไม่ปรากฏหลักฐานมากนักเกี่ยวกับพิธีกรรมและความเชื่อของชวาในเวลานั้น ที่ตั้งของวิหารซูกุฮ์บนเชิงเขาลาวูน่าจะเป็นไปเพื่อบูชาบรรพบุรุษและดวงวิญญาณในธรรมชาติ ไปจนถึงเพื่อประกอบพิธีเกี่ยวกับความเชื่อเรื่องการเจริญพันธุ์

อ้างอิง
-------

1. ↑   (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ June 9, 2007. สืบค้นเมื่อ July 18, 2007. `{{cite web}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
2. ↑  Miksic, John (1997). Oey, Eric (บ.ก.). *Java Indonesia*. Singapore: Periplus. p. 223. ISBN 962-593-244-5.
3. ↑  Ann Rasmussen Kinney, Marijke J. Klokke and Lydia Kieven (2003). *Worshiping Siva and Buddha: The Temple Art of East Java*. University of Hawaii Press. ISBN 0-8248-2779-1.
**ดิก-ดิก** (อังกฤษ: Dik-dik) เป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ในสกุล *Madoqua* พบในทวีปแอฟริกา แถบภูมิภาคแอฟริกาใต้และตะวันออก

มีน้ำหนักตัวประมาณ 4.5–5 กิโลกรัม ความสูงตั้ ดดำดำดยมำดยมำดมำยดำยมดำดมำดมยำดยำมดยำมดมดำดยำดปลายกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ 35–40 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 56 เซนติเมตร ความยางหาง 5 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 10 ปี

ดิก-ดิก ตัวผู้เท่านั้นที่จะมีเขา ลักษณะเขาแหลมสั้น ความยาวประมาณ 3–7.5 เซนติเมตร เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นพุ่มไม้ที่เป็นหนามแหลมจำพวกอะเคเซียเชื่อมต่อกับทุ่งหญ้าสะวันนา เพื่อป้องกันตัวเองจากสัตว์นักล่า โดยต้องอยู่ใกล้แหล่งน้ำ

ดิก-ดิก เป็นสัตว์กินพืช โดยอาหารได้แก่ ใบไม้, หน่อไม้, พืชสมุนไพรต่าง ๆ, ดอกไม้, ผลไม้ และเมล็ดพืชต่าง ๆ และตกเป็นอาหารของสัตว์ขนาดใหญ่กว่า เช่น ไฮยีนา, สิงโต, แมวป่า, อินทรีและเหยี่ยวขนาดใหญ่ ตลอดจนงูเหลือม และตะกวด

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด ได้แก่

* *Madoqua gunther* (Günther, 1894) – กึนเธอร์ดิก-ดิก
* *Madoqua kirkii* (Günther, 1880) – เคิร์กดิก-ดิก
* *Madoqua piacentinii* (Drake–Brockman, 1911) – ดิก-ดิกสีเงิน
* *Madoqua saltiana* (Desmarest, 1816) – ซอลต์ดิก-ดิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Grubb, P. (2005). "Genus *Madoqua*". ใน Wilson, D. E.; Reeder, D. M (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 683–684. ISBN 978-0-8018-8221-0.
2. ↑  Dik dik. African Wildlife Foundation. Web. 4 February 2010.
3. ↑  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 240 หน้า. หน้า 27. ISBN 978-616-90508-0-3

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Madoqua***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Madoqua ที่วิกิสปีชีส์
**ตารางการจัดสรรไฟล์** (อังกฤษ: file allocation table, FAT) เป็นระบบไฟล์ที่พัฒนาขึ้นสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และเป็นระบบไฟล์หลักในระบบปฏิบัติการดอสและวินโดวส์ 9x แต่เดิมถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้กับฟลอปปีดิสก์ที่มีความจุน้อย ๆ แต่ภายหลังก็ได้รับการพัฒนาให้ใช้กับฮาร์ดดิสก์และอุปกรณ์อื่น ๆ ได้ด้วย โดยแบ่งเป็น FAT12, FAT16 และ FAT32

ภายหลังในระบบปฏิบัติการวินโดวส์ ได้มีการเปลี่ยนระบบไฟล์หลักจากเดิมที่เป็น FAT มาเป็น NTFS แทนตั้งแต่วินโดวส์เอกซ์พีเป็นต้นไป โดยวินโดวส์มีเป็นรุ่นสุดท้ายที่ใช้ FAT เป็นระบบไฟล์หลัก

โครงสร้าง
---------

หลักการทำงานของ FAT จะใช้ตารางดัชนี (index table) ที่อยู่ภายในอุปกรณ์เก็บข้อมูล เพื่อหาพื้นที่เก็บข้อมูลที่สัมพันธ์กับแต่ละไฟล์ โดยในตารางจะประกอบด้วยข้อมูลย่อย ๆ รวมกันเป็นแต่ละกลุ่มซึ่งเรียกว่า คลัสเตอร์ (cluster) มาเรียงกันเป็นแต่ละหน่วยในรายการโยง (linked list) ซึ่งในแต่ละหน่วยก็จะประกอบไปด้วยหมายเลขของคลัสเตอร์ถัดไปภายในไฟล์ หรืออาจเป็นเครื่องหมาย (marker) ที่บ่งบอกว่าเป็นจุดสิ้นสุดไฟล์ (end of file) เป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ใช้ หรือเป็นพื้นที่ที่สงวนไว้ของดิสก์ โดยหน่วยแรกในตาราง FAT จะเป็นส่วนของไดเร็กทอรีราก (root directory) ซึ่งประกอบด้วยหมายเลขของคลัสเตอร์แรกภายในแต่ละไฟล์ภายในไดเร็กทอรีนั้น ซึ่งระบบปฏิบัติการสามารถทำการสืบค้นไฟล์ในตาราง FAT ได้โดยดูจากหมายเลขของคลัสเตอร์แรกภายในไฟล์นั้น แล้วดูคลัสเตอร์ถัดไปเรื่อย ๆ อย่างต่อเนื่องจนพบจุดสิ้นสุดของไฟล์นั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bhat, W. A. (2010). "Review of FAT data structure of FAT32 file system". *www.semanticscholar.org* (ภาษาอังกฤษ). S2CID 58178285. สืบค้นเมื่อ 2023-01-17.
2. ↑  "Comparing NTFS and FAT file systems". Microsoft. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-20.
**ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ** (เยอรมัน: *Ludwig Mies van der Rohe*; 27 มีนาคม ค.ศ. 1886 – 17 สิงหาคม ค.ศ. 1969) เป็นสถาปนิกชาวเยอรมัน เขามักรู้จักในชื่อ **มีส ฟัน แดร์ โรเออ** ซึ่งเป็นนามสกุลของเขา โดยนักศึกษาอเมริกันและอื่น ๆ

ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ รวมถึงวัลเทอร์ โกรพีอุส และเลอกอร์บูซีเย ได้รับการนับถืออย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้บุกเบิกแห่งวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ มีสก็เป็นคนหนึ่งในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่สนใจที่เสาะแสวงหารูปแบบทางสถาปัตยกรรมแบบใหม่ ๆ ที่สามารถสื่อถึงยุคใหม่ เฉกเช่นที่ในยุคคลาสสิกหรือยุคกอทิก ที่มีมาก่อน เขาสร้างสรรค์รูปแบบสถาปัตยกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่เห็นชัดถึงความโปร่งและความเรียบง่าย อาคารออกแบบของเขาจะใช้วัสดุสมัยใหม่ อย่างเช่น เหล็ก แผ่นกระจก เพื่อแสดงขอบเขตสถาปัตยกรรมภายใน เขามุ่งมั่นในการสร้างสรรค์สถาปัตยกรรมที่ใช้โครงสร้างน้อยชิ้นในการจัดระเบียบโครงสร้างอย่างสมดุล ต่อพื้นที่เปิดโล่งอิสระ เขาเรียกอาคารของเขาว่า สถาปัตยกรรม "ผิวหนังและกระดูก" เขายังเสาะหาเหตุผล ในการออกแบบที่เป็นแนวทางกับขั้นตอนการออกแบบทางสถาปัตยกรรม ที่เป็นที่รู้จักในวิธีที่เรียกว่า "น้อยคือมาก" (less is more) และ "พระเจ้าอยู่ในรายละเอียด" (God is in the details)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mies van der Rohe Dies at 83; Leader of Modern Architecture". The New York Times. August 19, 1969. สืบค้นเมื่อ 2007-07-21. Mies van der Rohe, one of the great figures of 20th-century architecture, died in Wesley Memorial Hospital here late last night. He was 83 years old.


ภาพผลงานบางส่วนของ ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ
บทความนี้เกี่ยวกับวัดกาหลงในจังหวัดสมุทรสาคร สำหรับวัดกาหลงในจังหวัดสมุทรปราการ ดูที่ วัดกาหลง (จังหวัดสมุทรปราการ)

**วัดกาหลง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านกาหลงบน ตำบลกาหลง อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

แต่เดิมพื้นที่วัดเป็นพื้นที่ลุ่ม รอบ ๆ เป็นป่าไม้เบญจพรรณ ราวปี พ.ศ. 2367 มีพระภิกษุรูปหนึ่งได้เดินทางมาจากกรุงเทพฯ เห็นว่าเป็นภูมิประเทศที่เหมาะสมในการสร้างวัด จึงได้ชักชวนญาติโยมช่วยกันบูรณปฏิสังขรณ์ ต่อมาได้อาราธนาพระภิกษุซึ่งเป็นคนพื้นบ้านกาหลง มาเป็นผู้ปกครองและได้ทำนุบำรุงให้มีความเจริญขึ้น ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมือ พ.ศ. 2498

ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ รูปปั้นองค์หลวงพ่อสุด หลวงพ่อกาหลง พระพุทธชินราชจำลอง หลวงพ่อทอง พระสีวลี หลวงพ่อโสธร เป็นต้น

วัดมีชื่อเสียงจากเรื่องวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูสมุทรธรรมสุนทร (สุด สิริธโร) มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วและเป็นพระอาจารย์ของตี๋ใหญ่ จอมโจรชื่อดังในอดีต ด้วยร่ำลือกันว่าท่านเป็นคนมอบเครื่องรางของขลังให้ตี๋ใหญ่ ทำให้รอดพ้นแคล้วคลาดจากการถูกเจ้าหน้าที่บ้านเมืองเข้าจับกุม ท่านยังเป็นเกจิต้นตำรับยันต์ตะกร้อที่มีพุทธคุณด้านอยู่ยงคงกระพันชาตรี ยันต์ตะกร้อเป็นยันต์ที่หลวงพ่อสุดได้จัดทำขึ้นมา ด้วยการปลุกเสกลงอาคม โดยใช้ภาษาขอม เขมร และลาว ได้รับความนิยมจากบรรดาสานุศิษย์เป็นอย่างยิ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกาหลง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "อริยะโลกที่6 - หลวงพ่อสุด สิริธโร วัดกาหลง สมุทรสาคร". ข่าวสด. 13 สิงหาคม 2563.
**ลิ้นหัวใจ** (อังกฤษ: heart valve) มีหน้าที่ควบคุมการไหลเวียนของเลือดภายในหัวใจ โดยปกติแล้วลิ้นหัวใจจะควบคุมการไหลของเลือดให้ไปได้ในทิศทางเดียว คือไม่มีการไหลย้อนกลับของเลือดมายังทิศทางเดิม ลิ้นหัวใจแบ่งเป็น 2 ชนิด ได้แก่ atrioventricular valves (AV valves) อยู่ระหว่างหัวใจห้องบนกับหัวใจห้องล่าง และ semilunar valves (SL valves) อยู่บริเวณหลอดเลือดอาร์เตอรีที่ออกจากหัวใจ

การทำงานของลิ้นหัวใจ
แผนภาพหัวใจ

atrioventricular valves
-----------------------

AV valves เป็นลิ้นหัวใจที่มีขนาดเล็ก มีหน้าที่ป้องกันกันไหลย้อนกลับของเลือดจากหัวใจห้องล่างเข้าสู่หัวใจห้องบนระหว่างที่หัวใจเกิดการบีบตัว ลิ้นหัวใจนี้ฝังตัวอยู่ในผนังหัวใจห้องล่างโดยอาศัย chordae tendineae เป็นตัวยืด เพื่อป้องกันลิ้นหัวใจไม่ให้เกิดการกลับหัว (inverting) โดยchordae tendineae จะยืดอยู่กับกล้ามเนื้อที่มีชื่อว่า papillary muscles และเรียก chordae tendineae รวมกับ papillary muscles ว่า subvalvular apparatus ซึ่งการปิดของ AV valves จะทำให้ได้ยินเสียงหัวใจเต้นเป็นเสียงหัวใจเต้นครั้งที่ 1 (first heart sound, S1)  

AV valves แบ่งออกเป็น 2 ชนิด ได้แก่

### Bicuspid (Mitral) valve

Mitral valve หรือ bicuspid valve เป็นลิ้นหัวใจที่มี 2 แฉก มีหน้าที่ให้เลือดไหลผ่านจากหัวใจห้องบนซ้ายเข้าสู่หัวใจห้องล่างซ้าย

### Tricuspid valve

Tricuspid valve เป็นลิ้นหัวใจที่มี 3 แฉก อยู่บริเวณด้านขวาของหัวใจระหว่างหัวใจห้องบนขวาและหัวใจห้องล่างขวา

**Semilunar valves**
--------------------

semilunar valves เป็นลิ้นหัวใจที่พบได้ในบริเวณฐานของ pulmonary trunk หรือหลอดเลือดพัลโมนารี อาร์เทอรี (pulmonary artery) และหลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตา (aorta) หลอดเลือดอาร์เทอรีทั้งสองนี้มีหน้าที่ในการนำเลือดออกจากหัวใจห้องล่าง โดยลิ้นหัวใจเซมิลูนาร์จะยอมให้เลือดไหลผ่านเข้าสู่หลอดเลือดอาร์เทอรีและจะป้องกันไม่ให้เลือดไหลย้อนกลับเข้าสู่หัวใจห้องล่าง ซึ่งลิ้นหัวใจชนิดนี้จะไม่พบ chordae tendineae และแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ได้แก่

### Aortic semilunar valve

ลิ้นหัวใจเอออร์ติคเป็นลิ้นหัวใจที่อยู่ระหว่างหัวใจห้องล่างซ้ายและหลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตา

### Pulmonary semilunar valve

ลิ้นหัวใจพัลโมนารีเป็นลิ้นหัวใจที่อยู่ระหว่างหัวใจห้องล่างขวาและหลอดเลือดพัลโมนารีอาร์เทอรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-19. สืบค้นเมื่อ 2012-08-19.
Super Potato, ร้านขายเกมเรโทรในย่านอากิฮาบาระในโตเกียว
**เรโทรเกมมิ่ง** (อังกฤษ: Retrogaming) คือการเล่นหรือเก็บรักษาวิดีโอเกม เกมคอนโซล หรือคอมพิวเตอร์เก่าหรือหยุดพัฒนาแล้ว เพื่อความคิดถึงหรือการเก็บรักษา 

เรโทรเกมมิ่งสามารถแบ่งได้เป็นสามอย่าง เรโทรเกมมิ่งวินเทจ เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์ และเรโทรเกมมิ่งโดยการพอร์ต เรโทรเกมมิ่งวินเทจคือการเล่นเกมบนฮาร์ดแวร์ดั้งเดิม เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์คือการเล่นเกมบนฮาร์ดแวร์ใหม่และใช้อีมูเลเตอร์จำลองเกม และเรโทรเกมมิ่งโดยการพอร์ตคือการเล่นเกมบนฮาร์ดแวร์ใหม่โดยการพอร์ตเกม เรโทรเกมมิ่งยังสามารถใช้กับเกมใหม่แต่มีคุณสมบัติคล้ายกับเกมเรโทร 

เรโทรเกมมิ่งเกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยแรก ๆ ของวิดีโอเกม แต่เริ่มเป็นที่รู้จักโดยอินเตอร์เน็ตและเทคโนโลยีอีมูเลเตอร์ ยังมีการถกเถียงกันเกี่ยวกับเหตุผลที่ผู้เล่นสนใจเรโทรเกมมิ่งเพราะความคิดถึงจากยุคที่เปลี่ยนไป ความคิดที่ว่าเกมเรโทรมีความดั้งเดิมและความคิดริเริ่มมากกว่า และเกมมีความเรียบง่ายและใช้เวลาเล่นน้อยกว่าเกมในยุคปัจจุบัน

วิธีการเรโทรเกมมิ่ง
-------------------

### เรโทรเกมมิ่งวินเทจ

เรโทรเกมมิ่งวินเทจคือการที่ผู้เล่นเก็ยฮาร์ดแวร์ ตลับเกม หรือแผ่นซีดีดั้งเดิมตั้งแต่วันที่ออกขาย สิ่งของพวกนี้อาจหายากและมีราคาแพง ทำให้วิดีโอเกมพวกนี้เข้าถึงได้ยาก อย่างไรก็ตามวิดีโอเกมพวกนี้จำนวนมากจะขายในราคาที่น้อยกว่าราคาวางขาย

การเป็นที่รู้จักของเรโทรเกมมิ่งวินเทจทำให้มีการค้าขายเกมเรโทรละเมิดลิขสิทธิ์ ซึ่งส่วนใหญ่จะนับว่าไม่มีค่าในการเก็บไว้ต่างจากตลับหรือแผ่นดั้งเดิม

### เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์

เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์คือการเล่นเกมเก่าบนฮาร์ดแวร์ใหม่โดยการจำลองโดยใช้อีมูเลเตอร์ ทำให้ไม่จำเป็นต้องเก็บเกมดั้งเดิมหรือคอนโซลเก่า รอมหรือหน่วยความจำอ่านอย่างเดียวมักนำมาจากแผ่นหรือตลับเกมดั้งเดิมหรือบุคคลที่สาม มักแจกจ่ายโดยใช้เว็บไซต์แชร์ไฟล์และเล่นบนอีมูเลเตอร์บนฮาร์ดแวร์ปัจจุบัน มักขายรวมกันซึ่งประกอบไปด้วยหลากหลายเกมบนซอฟท์แวร์อีมูเลเตอร์ เนื่องจากการใช้อีมูเลเตอร์เข้าถึงง่ายกว่าแบบอื่น ๆ ทำให้งานอดิเรกนี้เป็นที่รู้จักมากขึ้น

### เรโทรเกมมิ่งพอร์ต

การรีโทรเกมแบบพอร์ตนั้นเกี่ยวข้องกับเกมเก่าที่เล่นบนระบบใหม่ เช่นเดียวกับการใช้อีมูเลเตอร์ สิ่งที่แตกต่างกันคือเกมถูกเขียนใหม่สำหรับระบบใหม่และไม่ใช้ไฟล์ ROM ดั้งเดิม เกมพอร์ตสามารถหาได้จากคอลเลกชั่นอย่างเป็นทางการ ดาวน์โหลดบนคอนโซล และระบบพลักแอนด์เพลย์ เรโทรเกมมิ่งพอร์ตนั้นค่อนข้างหายาก เนื่องจากการใช้อีมูเลเตอร์เป็นวิธีที่ง่ายและแม่นยำกว่ามากในการเล่นเรโทรบนฮาร์ดแวร์สมัยใหม่

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Heineman, David S. (2014-01-22). "Public Memory and Gamer Identity: Retrogaming as Nostalgia". *Journal of Games Criticism*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-02-14. สืบค้นเมื่อ 2016-02-22.
2. 1 2  "Revival of the Fittest". *Next Generation*. No. 28. Imagine Media. April 1997. pp. 36–45.
3. 1 2 3  "What is Retrogaming?". *wiseGEEK*. สืบค้นเมื่อ 2016-02-22.
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-26. สืบค้นเมื่อ 2021-09-26.
5. ↑
6. 1 2  "The Real Thing". *Next Generation*. No. 28. Imagine Media. April 1997. pp. 44–45.
7. ↑  "Classic Game Collections". *Next Generation*. No. 28. Imagine Media. April 1997. pp. 40–41.
**ซูอิเซ** (ญี่ปุ่น: 寝台特急 彗星) เป็นรถด่วนพิเศษบลูเทรนที่เคยให้บริการในประเทศญี่ปุ่นให้บริการโดยJR ตะวันตกและJR คิวชู ระหว่างสถานีเกียวโตและมินามิ-มิยาซากิ

ภาพรวม
------

ขบวนรถด่วนพิเศษซูอิเซ เริ่มให้บริการระหว่างสถานีชินโอซาก้า และสถานีมิยาซากิในเดือนตุลาคมปีพ.ศ. 2511 ต่อมาได้ขยายเส้นเส้นทางถึงสถานีเกียวโตและขยายลงถึงสถานีมินามิมิยาซากิและจำนวนขบวนที่ได้ให้บริการเพิ่มขึ้นถึง5ขบวนต่อวัน แต่เริ่มลดจำนวนในปีพ.ศ. 2518 ในปีพ.ศ. 2532มีผู้ใช้บริการต่อจำนวนเต็มขบวนสูงถึง93% แต่ต่อมาเริ่มมีทางเลือกที่เร็วกว่าคือชินคันเซ็นและการบินมีการแพร่หลายและเข้าถึงได้ง่ายขึ้นและมีทางเลือกที่ถูกกว่าคือเรือข้ามฝากและรถโดยสารประจำการข้ามคืน ทำให้มีคนใช้บริการน้อยลงอย่างรวดเร็ว ในปีพ.ศ. 2543ขบวนซูอิเซจึงถูกลดจำนวนตู้แล้วพ่วงไปกับขบวนอะคัตซึกิ ในปีพ.ศ. 2548จำนวนผู้ใช้บริการเฉลี่ยต่อขบวนลดเหลือเพียง30%จนกระทั่งปีพ.ศ. 2548ขบวนซูอิเซก็ถูกยกเลิก ขบวนอะคัตซึกิยังให้บริการต่อและพ่วงต่อกับขบวนนาฮะไปต่ออีก3ปี

### ชื่อขบวน

ชื่อขบวนรถ ซูอิเซ เป็นภาษาญี่ปุ่นซึ่งมีความหมายว่าดาวหางซึ่งรถนอนในญี่ปุ่นจะมีชื่อที่มีความสัมพันธ์กับดาราศาสตร์ 
ชื่อ ซูอิเซ เคยถูกใช้มาก่อนแล้วในปีพ.ศ. 2493โดยเป็นชื่อขบวนรถด่วนระหว่างโตเกียวและโอซาก้า ซึ่งถูกแทนที่ด้วยขบวนรถด่วนกิงกะ

ป้ายแขวนหน้ารถ"ซูอิเซ"

การจัดขบวนรถ
------------

|  |
| --- |
| รูปแบบการต่อขบวนซูอิเซยุคสุดท้าย |
| 

รูปแบบขบวน| ขบวน | ขบวนซูอิเซ・ปลายทาง:มินามิ-มิยาซากิ | ขบวนอะคัตสึกิ・ปลายทาง:นางะซากิ |
| ตู้ที่ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| ประเภทตู้ | B | B1 | B | B | B | B | B | BC | B | A | B2 | L |
| ประเภทรถ | Suhanefu150 | Ohane15300 | Ohane150 | Ohane150 | Ohane150 | Suhanefu150 | Suhanefu150 | Ohane150 | Suhanefu150 | Orone14300 | Ohane14300 | Oha14300 |
|

 |

คำอธิบาย
B =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องไม่มีประตู
B1 =ตู้นอนแบบส่วนตัว(solo)
B2 =ตู้นอนแบบคน2ต่อห้อง(single twin)
BC =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องมีประตู
A =ตู้นอนแบบส่วนตัว(single deluxe)
L =ตู้นั่งสำหรับสตรีเท่านั้น(Legato seat)

|  |
| --- |
| รูปแบบการต่อขบวนซูอิเซยุครถนอนรุ่น24 |
| 

รูปแบบขบวนที่1,2,3และ4| ขบวน | ขบวนซูอิเซ・ปลายทาง:มินามิ-มิยาซากิ |
| ตู้ที่ | P | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| ประเภทตู้ | P | A | B | B | B | B | B | BC | BC | B | B | BC |
|

 |

คำอธิบาย
B =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องไม่มีประตู(Ohane24 0)
BC =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องไม่มีประตู มีห้องทำการพนักงานท้ายขบวน(Ohanefu24 0)
A =ตู้นอนชั้นA(Pullman)(Orone24 0)
P =ตู้ขนสัมภาระและปั่นไฟ(Kani/Maya 24 0)

ดูเพิ่ม
-------

รถบลูเทรน

อ้างอิง
-------

1. ↑  รถด่วนพิเศษซูอิเซเลิกให้บริการ(ภาษาญี่ปุ่น)- วิกินิวส์ ปี2005เดือน8วันที่8
ตัวอย่างของตู้โทรศัพท์แดงที่พบได้ทั่วไปมากที่สุด รุ่น K6 ถ่ายในกรุงลอนดอน ค.ศ. 2012
**ตู้โทรศัพท์แดง** (อังกฤษ: red telephone box) คือ ตู้โทรศัพท์สำหรับสาธารณะ ซึ่งได้รับการออกแบบโดยเซอร์ กิลเลส กิลเบอต์ สกอตต์ เป็นสัญลักษณ์ที่คุ้นเคยบนถนนในสหราชอาณาจักร มอลตา เบอร์มิวดา และยิบรอลตาร์ แม้ว่าตู้โทรศัพท์แดงตามธรรมเนียมอังกฤษจะมีจำนวนลดลงในหลายปีมานี้ แต่ตู้เหล่านี้ยังถูกพบได้ในหลายสถานที่ตลอดจนทั่วประเทศ และอาณานิคมอังกฤษอย่างเป็นทางการทั่วโลก สีแดงถูกเลือกให้ง่ายต่อการสังเกต

ตั้งแต่ ค.ศ. 1926 ป้ายชื่อของตู้โทรศัพท์ถูกประดับตกแต่งด้วยมงกุฎทิวดอร์ (Tudor Crown) ที่ยื่นออกมา อันเป็นตัวแทนของรัฐบาลอังกฤษ ตู้โทรศัพท์แดงถูกใช้บ่อยครั้งในฐานะตัวแทนของวัฒนธรรมอังกฤษทั่วโลก แม้ว่าจะหยุดการผลิตไปแล้วด้วยการแทนที่ของตู้โทรศัพท์รุ่น KX ใน ค.ศ. 1985 แต่ตู้โทรศัพท์แดงจำนวนมากยังคงอยู่

สีที่ถูกใช้รู้จักในฐานะ "แดงดวงอาทิตย์" (currant red) และถูกกำหนดโดยมาตรฐานอังกฤษ BS 381C-539

รุ่นของตู้โทรศัพท์
------------------

* ตู้รุ่น K1ตู้รุ่น K1
* ตู้รุ่น K2 พร้อมรถเมล์สองชั้นและบิกเบนอยู่เบื้องหลังตู้รุ่น K2 พร้อมรถเมล์สองชั้นและบิกเบนอยู่เบื้องหลัง
* ตู้รุ่น K4 พร้อมตู้ไปรษณีย์ตู้รุ่น K4 พร้อมตู้ไปรษณีย์
* ตู้รุ่น K6ตู้รุ่น K6
* ตู้รุ่น K8ตู้รุ่น K8
* ตู้โทรศัพท์สีดำรุ่น K6 ในนครเวสต์มินสเตอร์ตู้โทรศัพท์สีดำรุ่น K6 ในนครเวสต์มินสเตอร์
* ตู้สีครีมรุ่น K6ตู้สีครีมรุ่น K6
* ตู้โทรศัพท์และตู้อินเทอร์เน็ตรุ่น KXตู้โทรศัพท์และตู้อินเทอร์เน็ตรุ่น KX

ดูเพิ่ม
-------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Red telephone box
กล้องวงจรปิดชนิดต่าง ๆ
**กล้องวงจรปิด** (closed-circuit television camera) เป็นกล้องวิดีโอสำหรับ ตรวจสอบวัตถุหรือสถานที่เพื่อวัตถุประสงค์บางอย่าง เช่น อาจใช้เพื่อตรวจตราสภาพอากาศ ภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ เพื่อระวังป้องกันภัยพิบัติ หรือใช้เป็น **กล้องรักษาความปลอดภัย** (security camera) ซึ่งติดตั้งเพื่อติดตามตัวบุคคล เพื่อเฝ้าระวังผลกระทบเพื่อป้องปรามอาชญากรรม

ในความหมายกว้าง ๆ นั้นกล้องวงจรปิดอาจไม่ได้หมายถึงกล้องตัวเดียว แต่อาจหมายถึงตัวระบบโทรทัศน์วงจรปิดทั้งหมด ซึ่งรวมทั้งการส่งและประมวลผล การบันทึก และการแสดงภาพที่ถ่าย

กล้องวงจรปิดถูกติดตั้งในสถานที่ต่าง ๆ มากมาย เช่น ร้านค้า บนถนน สถานีรถไฟ ทางข้ามรางรถไฟ สนามบิน โรงเรียน สำนักงาน ที่อยู่อาศัย ฯลฯ

การใช้งาน
---------

### การป้องกันภัยพิบัติ

การตรวจสอบปริมาณน้ำในเขื่อน เฝ้าระวังภัยพิบัติทางถนน (การพังทลาย ฯลฯ) เฝ้าระวังภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่น เฝ้าระวังคลื่นสึนามิ การยืนยันสถานะการขึ้น/ลงจากชานชาลาของสถานีรถไฟ ฯลฯ

ใช้ตรวจสอบสายการผลิตในโรงงาน ตรวจสอบสิ่งผิดปกติในสถานที่ที่คนไม่สามารถเข้าไปได้ เช่น โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ โรงไฟฟ้าพลังความร้อน ห้องปฏิบัติการวิจัย และตรวจสอบและบันทึกสภาพของเขื่อน แม่น้ำ ภูเขาไฟ เป็นต้น นอกจากนี้ ยังอาจใช้กับดาวเทียมได้ด้วย

### การป้องกันอาชญากรรม

กล้องวงจรปิดช่วยตรวจจับอาชญากรรมต่างๆ โดยยังอาจใช้วิธีการเชื่อมต่อภาพจากกล้องวงจรปิดหลายตัวเพื่อค้นหาตำแหน่งของอาชญากร และ ระบบการรู้จำใบหน้า โดยใช้ ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ก็ได้รับความนิยมเช่นกัน

ตำรวจท้องถิ่นของญี่ปุ่นมีการติดตั้งกล้องวงจรปิดในบริเวณย่านคับคั่งใจกลางเมือง บนถนน และรอบ ๆ ถนน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ มาตรการป้องกันอาชญากรรม บริษัทรถไฟยังติดตั้งกล้องวงจรปิดเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ในแต่ละสถานี โดยยังถูกติดตั้งในตู้รถไฟด้วย อย่างไรก็ตาม บริษัทรถไฟในเขตมหานครโตเกียวไม่ได้เผยแพร่กฎการปฏิบัติงานสำหรับกล้องวงจรปิด แม้ว่าจะมีเสียงเรียกร้องบอกว่าควรเปิดเผย

อ่านเพิ่ม
---------

* โทรทัศน์วงจรปิด
* กล้องวิดีโอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  「監視カメラで津波監視！NTTドコモの基地局を利用した地震対策」RBB Today（2016年3月3日）
2. ↑  "日本の田舎は防犯カメラが少ないと聞き、3度来日 9府県で空き巣81件「予想通りだった」". *神戸新聞NEXT／Yahoo!ニュース* (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-15.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
3. ↑  "時効まで残り2週間、15年前の強姦致傷容疑で35歳男を逮捕". *読売新聞オンライン／archive.is*. 2020-06-02. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-02. สืบค้นเมื่อ 2020-10-15.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
4. ↑  "なぜレイプ事件が「不起訴」になるのか、その理由をすべて説く". *オピニオンサイト「iRONNA（いろんな）」* (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-12. สืบค้นเมื่อ 2020-10-15.
5. ↑  「渋谷ハロウィン・軽トラ横転犯を捕まえた防犯カメラ捜査の凄さと怖さ 事件発生からわずか2週間で一網打尽」週刊現代（2018年12月17日配信）2021年9月5日閲覧
6. ↑  「顔認識 監視社会へリスク」『読売新聞』朝刊2021年8月26日（解説面）
7. ↑  「車内トラブルはすべてお見通し？スイス連邦鉄道の監視カメラ」Swissinfo（2015年10月22日）
8. ↑  「北陸新幹線でも客室内を常時録画へ 15日から順次」『日本経済新聞』2016年（平成28年）3月14日
9. ↑  "メトロ全駅に防犯カメラ…課題はプライバシー". *YOMIURI ONLINE*. 読売新聞社. 2010-04-26. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-29. สืบค้นเมื่อ 2010-04-26.
**อนุสาวีรย์ความเป็นกลาง** (เติร์กเมน: Bitaraplyk arkasy; Monument of Neutrality) เป็นอนุสาวรีย์ที่ในอดีตตั้งอยู่ในนครอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน ก่อนในปี 2010 จะถูกย้ายออกไปตั้งมนย่านชานเมือง อนุสาวรีย์มีลักษณะเป็นซุ้มประตูสามขา ทำให้ได้ชื่อที่เรียกกันในท้องถิ่นว่า "เดอะไตรพ็อด" (The Tripod) อนุสาวรีย์มีความสูง 75 เมตร (246 ฟุต) สร้างขึ้นในปี 1998 โดยคำสั่งของประธานาธิบดีแห่งเติร์กเมนิสถาน ซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ เพื่อระลึกถึงการวางตัวของรัฐในฐานะรัฐที่เป็นกลาง อนุสาวรีย์ก่อสร้างขึ้นด้วยเงิน 12 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ บนยอดของอนุสาวรีย์มีรูปปั้นซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ เคลือบทองความสูง 12-เมตร (39-ฟุต) ตั้งบนฐานซึ่งหมุนให้หน้าของรูปปั้นหันเข้าหาดวงอาทิตย์ตลอดทั้งวัน อนุสาวรีย์ตั้งอยู่ในใจกลางนครอาชกาบัตและเป็นจุดเด่นในทิวนคร มีความสูงกว่าวังประธานาธิบดี ข้างบนอนุสาวรีย์ยังมีระเบียงชมทิวทัศน์ที่นักท่องเที่ยวนิยมเดินทางมาชม และในตอนกลางคืน อนุสาวรีย์นี้จะเปิดไฟ

การรื้อถอน
----------

เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2010 ประธานาธิบดี กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ซึ่งสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีต่อจากซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ ได้ลงนามในคำสั่งให้ทำการรื้อถอนอนุสาวรีย์เพื่อย้ายไปตั้งที่อื่น มีรายงานว่าจะมีการรื้อถอนอนุสาวรีย์ย้อนกลับไปได้ถึงปี 2008 แต่ได้รับการอนุมัติจากประธานาธิบดีในปี 2010 การรื้อถอนตามรายงานของทางการระบุว่าเป็นการเคลื่อนย้ายไปตั้งที่อื่นเพื่อปรับปรุงภูมิทัศน์ของอาชกาบัต ภายใต้โครงการของกูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ เพื่อกำจัดส่วนเกินจากลัทธิบูชาตัวบุคคลของ ซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ ที่สร้างขึ้นมาตลอดสองทศวรรษ รูปปั้นทองคำของเขาบนยอดอนุสาวรีย์นี้ถือเป็นผลงานชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาโครงการเพื่อสร้างลัทธิบูชาตัวบุคคลของเขา

กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ได้ย้ายอนุสาวรีย์นี้ออกไปในย่านชานเมือง โดยมอบหมายให้บริษัทสัญชาติตุรกี พอลีเม็กส์ ซึ่งเป็นผู้ก่อสร้างอนุสาวรีย์นี้ เป็นผู้ทำการรื้อถอนเคลื่อนย้าย ส่วนรูปปั้นทองคำบนยอดนั้นรื้อถอนเสร็จในวันที่ 26 สิงหาคม 2010
กระนั้นเมื่อการเคลื่อนย้ายเสร็จสิ้น รูปปั้นนี้ก็ถูกนำกลับขึ้นไปติดตั้งดังเดิม เพียงแค่ว่ารูปปั้นจะไม่ได้หมุนเข้าหาดวงอาทิตย์อีกแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Radio Free Europe: Turkmen Leader Orders Predecessor's Statue Removed
2. 1 2 3 4 5 6 7  The Times: 'Father of all Turkmen' toppled under orders of successor
3. 1 2  BBC News: Turkmenistan ex-leader Niyazov's arch to be removed
4. 1 2 3  Financial Times: Turkmenistan to end personality cult
5. ↑  แม่แบบ:IQ
6. ↑  แม่แบบ:IQ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อนุสาวรีย์ความเป็นกลาง**

* The Neutrality Monument – Polimeks

พิกัดภูมิศาสตร์: 37°52′56″N 58°20′00″E﻿ / ﻿37.8822°N 58.3333°E﻿ / 37.8822; 58.3333
ฆาตกรต่อเนื่องชาวฟินแลนด์ (ค.ศ. 1826–1854)

**ยูฮานี อาตามินปอยกา** (ฟินแลนด์: *Juhani Aataminpoika*; เสียงอ่านภาษาฟินแลนด์: [ˈjuhɑni ˈɑːtɑminˌpoi̯kɑ]; เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1826 ในเวสิเวห์มา อาซีกาลา – กันยายน ค.ศ. 1854 ในโซเมนลีนา) มีฉายาว่า**เกร์เปกการี** (ฟินแลนด์: *Kerpeikkari*; ภาษาฟินแลนด์: [ˈkerpei̯kːɑri]) เป็นฆาตกรต่อเนื่องชาวฟินแลนด์ เขาสังหารผู้คน 12 รายทางตอนใต้ของฟินแลนด์ระหว่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายนใน ค.ศ. 1849 โดยได้รับการพิจารณาว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่องรายแรกในฟินแลนด์

ประวัติ
-------

ยูฮานี อาตามินปอยกา ออกจากบ้านเมื่ออายุ 15 ปี โดยใช้ชีวิตเร่ร่อนและก่ออาชญากรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ กระทั่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1849 เขาถูกตั้งข้อหาขโมยม้าและถูกคุมขัง ระหว่างถูกจองจำ เขาถูกนำตัวจากเรือนจำแฮเมนลีนาไปยังเฮาโฮ ซึ่งศาลจะต้องตัดสินในความผิดของเขา ในระหว่างการขนส่ง เขาได้หลบหนี และเริ่มเมามันการฆาตกรรม โดยในลามมีเขาสังหารเจ้านายและนายหญิงของที่ดินเฮลีเซวา กับชายชื่อกูสตา คราตูลา จากที่นั่น เขาได้กลับไปที่บ้านของเขาในเฮโนลา ซึ่งเขากระทำการสังหารพ่อและแม่ของเขา รวมถึงลูกสองคนก่อนที่จะหลบหนีเข้าป่า

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็สังหารชายคนหนึ่งเพื่อเอาใบรับรองของชายผู้นั้นไปทำงานที่บริเวณคลอง ยูฮานี อาตามินปอยกา เดินทางไปยังคลองไซมา และคร่าชีวิตผู้คนไประหว่างทางมากขึ้น เขาไม่ได้อยู่ที่ที่ทำงานริมคลอง แต่ได้สังหารกะลาสีเรือคนหนึ่งเพื่อเอาเอกสารของเขา

เมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน อาตามินปอยกา กลับมาที่ลามมี ซึ่งเขาจากไปพร้อมด้วยเพื่อนของเขาที่ชื่ออานติ ซุยโก เพื่อไปที่ที่ดินทีรีในหมู่บ้านฮัตเตลมาลา แล้วชายทั้งสองได้ทำลายบ้าน, ขโมยเงิน และทำให้บรรดาผู้อยู่อาศัยบาดเจ็บ ส่วนนายหญิงสูงอายุของบ้านเสียชีวิตในเวลาต่อมาจากอาการบาดเจ็บ แต่คนอื่น ๆ สามารถเอาตัวรอดจากการลงมือดังกล่าว

แหล่งที่มา
----------

* Hämeenlinnan Kaupunkiuutisten artikkeli vuodelta 2003 (Archive.org)
* Kaijus Ervasti (1992). *The Murmansk Portrait: Matti Haapoja 1845-1895*. Helsinki. ISBN 951-37-0976-0.
* Keskisarja, Teemu (2008). "A Finnish serial killer" (ภาษาฟินแลนด์). Science. `{{cite journal}}`: Cite journal ต้องการ `|journal=` (help)

### อ้างอิง

1. ↑  Johan Knutsonin kivipiirros moninkertaisesta murhamiehestä Juhani Aataminpojasta
2. 1 2  Suomenlinnaan vangittiin ihmisiä vihaava peto – Juhani Aataminpoika kierteli Hämettä ja murhasi vastaantulijoita (in Finnish)
3. ↑  Suomen historian pahin sarjamurhaaja tappoi 12 ihmistä – *Ilta-Sanomat* (in Finnish)

สิ่งตีพิมพ์
-----------

* Jarmo Haapalainen (2007). *Twelve murders in five weeks, Heinola's "beast" Finnish record* (ภาษาฟินแลนด์). Heinola. ISBN 978-952-99946-0-1.
* *The only serial killer in Finland. Juhani Aataminpoika's crimes and punishment* (ภาษาฟินแลนด์). Teemu Keskisarja. 2008. ISBN 978-951-796-538-5.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Kaijus Ervasti: / Juhani Aataminpoika *Kansallisbiografia-verkkojulkaisu (maksullinen)*. Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura.
* Balladi Juhani Aataminpojasta
* Täällä kitui suomalainen sarjamurhaaja (Suomenlinna), Hs.fi

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี

 |