recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
โอลีนดริน (Oleandrin) หนึ่งในสารกลุ่มคาร์ดิแอกไกลโคไซด์ที่พบในยี่โถ
**คาร์ดิแอกไกลโคไซด์** (อังกฤษ: Cardiac Glycoside) เป็นสารในกลุ่มสเตอรอยด์ไกลโคไซด์จากธรรมชาติ มักพบในเมตาบอลึซึมขั้นที่สองของพืชหรือเป็นสารอินทรีย์ทุติยภูมิ โครงสร้างโดยทั่วไปประกอบด้วยสองส่วน คือส่วนอะไกลโคนที่มีคาร์บอนเป็นองคร์ประกอบทั้ง 23 อะตอมที่เรียกว่าคาร์ดีโนไลด์ (Cardinolide) และ 24 อะตอม เรียกว่าบูฟาดีอีโนไลด์ (Bufanolide) และส่วนน้ำตาลที่มีตำแหน่งพันธะและโครงสร้างแตกต่างกันไปในหลายรูปแบบ

คาร์ดิแอกไกลโคไซด์ช่วยออกฤทธิ์ต่อการเพิ่มแรงบีบของหัวใจ ทำให้มี cardiac output ดีขึ้นในผู้ป่วยภาวะหัวใจวาย และลดอาการบวมน้ำลงได้ ทั้งนี้ต้องมีการควบคุมปริมาณยาในเลือดอย่างใกล้ชิด เนื่องจากระดับยาที่ต่ำที่สุดที่ให้ผลทางการรักษามีความใกล้เคียงกับระดับต่ำสุดที่ทำให้เกิดพิษอย่างมาก อาจส่งผลต่อการเต้นที่ผิดปกติของหัวใจหรือหยุดเต้นได้

คาร์ดิแอกไกลด์โคไซด์สามารถตรวจสอบได้โดยใช้วิธีการของ Liebermann-Burchard test และพบได้ทั่วไปในธรรมชาติโดยเฉพาะในวงศ์สำคัญคือวงศ์ตีนเป็ด (Apocynaceae) และวงศ์นมตำเลีย (Asclepiadaceae) ตัวอย่างพืชที่มีสารกลุ่มนี้เป็นองค์ประกอบในประเทศไทยได้แก่ แย้มปีนัง, รำเพย, ยี่โถ, รัก เป็นต้น

โครงสร้าง
---------

คาร์ดิแอกไกลโคไซด์มีลักษณะโครงสร้างโดยทั่วไปเหมือนไกลโคไซด์ทั่วไป นั่นคือมีส่วนอะไกลโคนและน้ำตาล แต่เนื่องจากคาร์ดิแอกไกลโคไซด์เป็นสารจำพวกสเตอรอยด์ไกลโคไซด์ประเภทหนึ่ง จึงมีเสตียรอยด์นิวเคลียส (steroid nucleus) เป็นอีกหนึ่งแกนกลางและมีส่วนของแลกโตนริงที่ไม่อิ่มตัว (unsaturated lactone ring) ต่อกับคาร์บอนตำแหน่ง 17 ของเสตียรอยด์นิวเคลียส และมีน้ำตาลอาจอยู่ในรูปของ Normal sugars พวกกลูโคสและ deoxy-sugar เช่นดิจิทูโซส (Digitoxose) ต่อในตำแหน่งต่าง ๆ

คาร์ดิแอกไกลโคไซด์ยังจำแนกสารออกเป็นสองกลุ่มตามส่วนอะไกลโคน ได้แก่ คาร์ดิโนไลด์ (Cardenolide) เป็นคาร์ดิแอกไกลโคไซด์มี alpha,beta-unsaturated-gamma-lactone ring (5-membered lactone ring) เป็นส่วนประกอบและบูฟาโนไลด์ (Bufanolide) เป็นคาร์ดิแอกไกลโคไซด์ที่ประกอบด้วย diene-sigma-lactone ring (6-membered lactone ring)

ประวัติ
-------

คาร์ดิแอกไกลโคไซด์มีการใช้มานานตั้งแต่ 1,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งมีการใช้พืชในกลุ่มที่มีคาร์ดิแอกไกลโคไซด์ในหลายรูปแบบ อาทิ การนำไปทำเป็นธนูอาบยาพิษ, ยาช่วยอาเจียน, ยาระบาย และโรคหัวใจ ปัจจุบันมีการนำมาใช้ในผู้ป่วยภาวะหัวใจวายโดยเพิ่มแรงบีบของหัวใจเพื่อให้มีระยะพักเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ดีพิษของสารกลุ่มนี้ยังคงเป็นปัญหาสืบเนื่องถึงปัจจุบัน การใช้ยาของสารกลุ่มนี้จึงต้องได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดจากแพทย์และเภสัชกร

อ้างอิง
-------

1. ↑  คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เก็บถาวร 2012-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน **อยากทราบถึงคุณสมบัติของสารจำพวก cardiac glycoside** เรียกข้อมูลวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
2. ↑  vcu.edu **Cardiac Glycoside** เรียกข้อมูลวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
3. ↑  answers.com **Cardiac Glycoside** เรียกข้อมูลวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
4. ↑  คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เก็บถาวร 2010-12-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน **บทคัดย่อปริญญานิพนธ์** เรียกข้อมูลวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
**คลาวด์ สไตรฟ์** (ญี่ปุ่น: クラウド・ストライフ; อังกฤษ: Cloud Strife) เป็นตัวละครเอกจากเกมไฟนอลแฟนตาซี VII มีดาบขนาดใหญ่เป็นอาวุธ และมีมอเตอร์ไซค์ *ฮาดีเดโทนา/เฟนริล* เป็นพาหนะ

ประวัติ
-------

คลาวด์ ชายหนุ่มผู้สูญเสียความทรงจำ ปรากฏตัวในชุดโซลเยอร์ ของชินระ คัมพานีพร้อมกับบัสเตอร์ซอร์ด เขาใช้ชีวิตในฐานะอดีตโซลเยอร์ first class ผู้หยิ่งทรนง เขาตัดขาดจากชินระเป็นทหารรับจ้างช่วยอวาลันช์ต่อสู้ชินชั่วคราว ไร้อุดมการณ์ปกป้องดวงดาวหรือช่วยใคร แค่รับงานตามคำขอร้องของทีฟาแล้วรับค่าจ้างจากแบเร็ต วอลเลซ หัวหน้ากลุ่มอวาลันช์หลังงานเสร็จเพียงเท่านั้น ทีฟาพยายามรั้งตัวให้อยู่กับเธอนานที่สุด แต่เพราะความทรงจำที่บิดเบี้ยวไปทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนไม่เหมือนแต่ก่อนอีกต่อไปแล้ว เขาจำได้ลางๆเพียงแค่ว่าทีฟาคือเอนสมัยเด็ก ที่เคยสัญญาไว้ในตอนเด็กๆว่าเมื่อเธอตกอยู่ในอันตรายเขาจะกลับมาช่วย

ส่วนอุปนิสัยของคลาวด์นั้นจริงๆ แล้วก็เป็นคนที่กล้าหาญ ทว่าแอบซ่อนความอ่อนไหว อ่อนแอ และซึมเศร้าเอาไว้ในใจลึกๆ เขาพยายามต่อสู้กับปัญหาเพียงลำพัง ด้วยไม่ต้องการให้มีใครมาเดือดร้อนด้วยกันกับตัวเอง (จะเห็นได้ชัดใน Final Fantasy VII: Advent Children ตอนเป็นจีโอสติกมา) จนบางครั้งก็ดูเหมือนไม่สนใจใคร

ความแข็งแกร่งที่คนอื่นได้เห็นนั้นคือเปลือกนอกของคลาวด์ แต่ที่จริงแล้ว คลาวด์ทั้งอ้างว้าง โดดเดี่ยว โหยหาความรักและความสนใจจากคนรอบข้าง ในวัยเด็กด์ต้องการให้คนอื่นๆให้ความสนใจแก่ตัวเขาบ้าง โดยเฉพาะ ทีฟา ล็อกฮาร์ท เด็กผู้หญิงข้างบ้านที่เขาแอบชอบ จึงตั้งเป้าหมายออกเดินทางไปยังมิดการ์เพื่อเข้าสมัครเป็นโซลเยอร์ที่เก่งเหมือนเซฟิรอธเพื่อปกป้องทีฟา แม้จะฟังดูเป็นความฝันอันยิ่งใหญ่เกินเอื้อม(แค่ต้องการให้คนสนใจ) แต่พอไปมิดการ์ เป็นแค่การ์ด ระดับล่างที่มีฝีมือเท่านั้น ตอนทำภารกิจจะใส่ชุดการ์ด แต่ไม่สวมหมวกปิดหน้าเหมือนคนอื่น สนิทกับแซ็คโวลเยอร์ first class(เพราเป็นเด็กบ้านนอกเหมือนกัน) แต่พอกลับมาบ้านเดจะใส่หมวกปิดตัวตนไม่ให้ใครรู้ โดยเฉพาะทีฟาเพราะตนอายไม่กล้าสู้หน้า พอเซฟิรอธเป็นบ้าเผาหมู่บ้านฆ่าทุกคน ตนปกป้องทีฟาได้จนเซฟิรอธตกลงไปในเตามาโคร ตนกับแซ็คที่บ้านเจ็บสาหัสถูกส่งตัวไปแมนชั่นของโฮโจ ขังในหลอดทดลองถูกฉีดมาโครมากเกินไปกับเซลล์ของเจโนวา 4 ปีต่อมา แซ็คเผลอตื่นไร้ผลข้างเคียง ช่วยมาออกเปลี่ยนใส่ชุดโซลเยอร์ first class พราะชุดเก่าเปื้อนมาโคร แต่ตนที่โคม่าเพราะอ่อนแอกว่าแซ็คจึงอยู่ในสภาพผัก ถูกแซ็คพาช่วยหนีจากชินระกับเจเนนิสหลายเดือน พอแซ็คสะสางเรื่องเสร็จรีบพาไปมิดการ์ดวางแผนไปทำงานเป็นทหารรับจ้างต่อ แต่ทหารชินระนับพันขวางทาง แซ็คสู้ปกป้องตนจนเสียชีวิต แซ็คก่อนตายได้คุยตนที่ได้สติกลับมาพอดี ตนรับฝากบัสเตอร์ซอร์ดกับความฝันเดินมามิดการ์พบทีฟามาเข้ารับกับยอวาลันช์นับแต่นั้น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Cloud Strife character profile at the official Square Enix *Final Fantasy VII* website
* Cloud Strife on the *Final Fantasy* Wiki
* *Final Fantasy VII Ultimania Ω* translations เก็บถาวร 2007-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
*ไฟนอลแฟนตาซี VII* และผนวก |
| --- |
| วีดีโอเกม | 
* *ไฟนอลแฟนตาซี VII*
	+ *รีเมค*
* *บีฟอร์ไครซิส*
* *เดิร์จออฟเซอร์เบรัส*
* *ไครซิสคอร์*
* *เดอะ เฟิร์สท์ โซลเจอร์*
* *เอเวอร์ไครซิส*

 |
| สื่ออื่นๆ | 
* *แอดเวนต์ชิลเดรน*
* *ลาสต์ออร์เดอร์*
* *ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ สำหรับนินเทนโด 3DS* และ *Wii U*

 |
| ตัวละคร | 
* คลาวด์ สไตรฟ์
* บาร์เร็ต วัลเลซ
* ทีฟา ล็อกฮาร์ท
* แอริธ เกนส์เบอรู
* เซฟีรอธ
* วินเซนต์ วาเลนไทน์
* ยุฟฟี คิซารางิ
* แซค แฟร์

 |
ระวังสับสนกับ พระนางซินจ็อง (โครยอ)

**พระนางซินจ็อง** (เกาหลี: 신정왕후, ฮังจา: 神貞王后; 21 มกราคม ค.ศ. 1809 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1890) มาจากตระกูลโจแห่งพุงยาง เป็นพระราชมารดาของพระเจ้าฮ็อนจง กษัตริย์ลำดับที่ 24 ของโชซ็อน และเป็นพระชายาของ เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง

พระราชประวัติ
-------------

พระพันปีซินจ็อง ตระกูลโจ เสด็จพระราชสมภพวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1809 เป็นธิดาของ โจ มัน-ย็อง (조만영) ขุนนางผู้ทรงอิทธิพลจากตระกูลโจแห่งพุงยาง

ต่อมาได้อภิเสกสมรสกับเจ้าชายลียอง พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าซุนโจ ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1819 จะได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง ทำให้พระนางซินจ็องได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็นพระชายารัชทายาท

ในปี ค.ศ. 1827 ทรงมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกและองค์เดียวคือ องค์ชายลีฮวาน แต่หลังจากนั้นอีก 2 ปี เจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง ก็สิ้นพระชนม์ลงในปี ค.ศ. 1830 ทำให้พระนางต้องเลี้ยงดูองค์ชายลีฮวาน ที่ยังเยาว์วัยเพียงองค์เดียว 

### พระพันปี

ในวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1834 พระเจ้าซุนโจ เสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมายุเพียง 44 พรรษา โดยไร้รัชทายาทเนื่องจากพระราชโอรสอีกองค์ที่ประสูติจากพระนางซุนว็อน ก็สิ้นพระชนม์เช่นเดียวกับเจ้าชายรัชทายาทฮโยมย็อง เมื่อพระชนมายุเพียง 3 เดือน ทำให้องค์ชายลีฮวาน ได้ขึ้นมาสืบราชบัลลังก์ต่อเป็นพระเจ้าฮ็อนจง ขณะที่พระชนมายุเพียง 7 พรรษา มีผลให้พระนางซินจ็อง ได้รับการสถาปนาเป็นพระพันปีหลวงพระอิสริยยศเทียบเท่าพระมเหสีของพระราชามีพระนามว่า **พระพันปีซินจ็อง** หรือ **พระพันปีโจ**

ตลอด 15 ปีในรัชสมัยของพระเจ้าฮ็อนจง พระพันปีซินจ็องต้องแย่งชิงพระราชอำนาจกับพระนางซุนว็อน หรือ พระอัยยิกาคิม จากตระกูลคิมแห่งอันดง อดีตพระมเหสีของพระเจ้าซุนโจ

### สวรรคต

พระพันปีซินจ็อง เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1890 ที่พระราชวังคย็องบก อาณาจักรโชซ็อน พระชนมายุ 81 พรรษา ตรงกับสมัยพระเจ้าโกจง

วัฒนธรรมร่วมสมัย
----------------

Mr.Queen(มิสเตอร์ควีน) แสดงโดย โช ยอน-ฮี
**โรงเรียนประชารัฐธรรมคุณ** (อังกฤษ: Pracharatthammakhun School เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา รัฐบาล ประจำ อำเภองาว จังหวัดลำปางสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ชื่อเดิม: กรมสามัญศึกษา) กระทรวงศึกษาธิการ แรกเริ่มก่อตั้งโดย พระครูวิฑิตธรรมคุณ อดีตเจ้าคณะอำเภองาว เปิดการเรียนการสอนวันแรกเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2506 เป็นโรงเรียนเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งแรกของอำเภอ เดิมใช้ชื่อว่า โรงเรียนงาววิทยา และเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันตั้งแต่ปี พ.ศ.2508

ข้อมูลโรงเรียน
--------------

ตั้งอยู่เลขที่ 115 หมู่ 5 ถนนภานุรังษี ตำบลหลวงเหนือ อำเภองาว จังหวัดลำปาง มีเนื้อที่ 63 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียน 5 หลัง ได้แก่ หอประชุมสมควรสรรพกิจ อาคารเรียน วิฑิตตานุสรณ์ ปกรณ์พิริยา คุณากรกิจ จิตรภัทร สนามฟุตบอล อาคารอเนกประสงค์ประชารัฐเฉลิมพระเกียรติ บ้านพักข้าราชการครู จัดการเรียนการสอน ในช่วงชั้นการศึกษาที่ 3 และ 4 ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 10 ห้องเรียน มัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 19 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 29 ห้องเรียน จัดการเรียนการสอนรูปแบบเป็น 4-3-3/7-6-6 ปัจจุบันมีจำนวนนักเรียน 862 คน

เกียรติภูมิ
-----------

โรงเรียนรางวัลพระราชทานประจำปี 2531 ประเภทโรงเรียนขนาดใหญ่

แหล่งที่มา
----------

ข้อมูลโรงเรียน
**สุรินทร์ กฤตยาพงศ์พันธุ์** เป็นนักธุรกิจและผู้บริหารชาวไทย อดีตกรรมการผู้อำนวยการสายธุรกิจโทรทัศน์ ของบริษัท บีอีซีเวิลด์ จำกัด (มหาชน) (ช่อง 3) และอดีตกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ของบริษัท บางกอก มีเดีย แอนด์ บรอดคาสติ้ง จำกัด (พีพีทีวี)

ประวัติ
-------

สุรินทร์ กฤตยาพงศ์พันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท Master of Arts, Economics จาก Middle Tennessee State University

การทำงาน
--------

สุรินทร์เริ่มต้นทำงานกับบริษัทยูนิลีเวอร์ ในตำแหน่ง Management Trainee ก่อนจะลาออกและย้ายมาทำงานที่บริษัทเป๊ปซี่ในเรื่องการตลาด จากนั้นจึงย้ายมาทำงานกับ ช่อง 3 ตั้งแต่ปี 2547–2560 ตำแหน่งสุดท้ายของเขากับช่อง 3 ในยุคแรกคือ รองกรรมการผู้จัดการช่อง 3 และรักษาการกรรมการผู้จัดการบริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด 

ต่อมาในปี 2560 เขาลาออกจากช่อง 3 ไปทำงานเป็นกรรมการผู้อำนวยการใหญ่บริษัท บางกอก มีเดีย แอนด์ บรอดคาสติ้ง จำกัด เจ้าของพีพีทีวี ดำรงตำแหน่งอยู่ 3 ปีจึงลาออกจากพีพีทีวีเมื่อเดือนมิถุนายน 2563 กลับมาทำงานกับช่อง 3 ดำรงตำแหน่งแทนคุณอริยะ พนมยงค์ที่ลาออกไป ในเดือนสิงหาคมในตำแหน่งกรรมการบริษัท บีอีซี เวิลด์ จำกัด (มหาชน) และกรรมการผู้อำนวยการสายธุรกิจโทรทัศน์ ซึ่งสุรินทร์สามารถนำช่อง 3 กลับมามีรายได้ในปี 2564 หลังจากขาดทุนอย่างต่อเนื่องถึง 3 ปีซ้อนระหว่างปี 2561–2563 

ในวันที่ 24 ตุลาคม 2566 บอร์ดบริหารมีมติให้นายฉัตรชัย เทียมทอง มารักษาการในตำแหน่งกรรมการผู้อำนวยการสายธุรกิจโทรทัศน์แทนสุรินทร์ ก่อนที่ในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2566 นายสุรินทร์ได้ตัดสินใจลาออกจากทุกตำแหน่งในช่อง 3 โดยให้มีผลทันที

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จับตาอนาคตช่อง 3 หลัง ‘สุรินทร์ กฤตยาพงศ์พันธุ์’ ทิ้งเก้าอี้ผู้บริหารและกรรมการบริษัทอีกครั้ง ปิดตำนานกว่า 16 ปี
2. ↑  ฟ้าผ่าที่ช่อง 3 เปิดหนังสือลาออก สุรินทร์ กฤตยาพงศ์พันธุ์ พ้นผู้บริหารบีอีซีเวิลด์
**พระโพธิรังสี** เป็นพระเถระ เป็นผู้รจนา *สิหิงคนิทาน* และ *จามเทวีวงศ์*

บางหลักฐานว่าท่านเป็นชาวหริภุญชัย คำว่า "โพธิรังสี" สันนิษฐานว่าเป็นฉายา มิใช่สมณศักดิ์ ท่านเป็นบุคคลที่มีชีวิตในรัชสมัยพระเจ้าแสนเมืองมาครองเมืองเชียงใหม่ ถึงรัชสมัยพระเจ้าติโลกราชครองเมืองเชียงใหม่

สันนิษฐานว่า พระสาครสามีเป็นผู้อาราธนาพระโพธิรังสีให้แต่งสิหิงคนิทาน ซึ่งอาจเป็นรูปที่ไปลังกา และพระโพธิรังสีก็อาจเป็นหนึ่งใน 25 รูป ที่เดินทางไปลังกาเมื่อ พ.ศ. 1928 ตามที่ *ชินกาลมาลีปกรณ์* กล่าวไว้ ท่านได้รับอาราธนามาอยู่เชียงใหม่เพราะท่านเจตนารจนา *จามเทวีวงศ์* ให้เป็นประวัติของเมืองหริภุญชัยและกษัตริย์เมืองหริภุญชัยโดยเฉพาะ เพื่อแสดงถึงความกตัญญูต่อท้องถิ่นที่ท่านกำเนิด ในรัชสมัยพระเจ้าแสนเมือง พระโพธิรังสีเป็นพระเถระแล้ว มี 20 พรรษา ท่านอาจอายุได้ 40 ปี ขณะรจนา *สิหิงคนิทาน* พระโพธิรังสีคงมรณภาพในสมัยพระเจ้าติโลกราช เพราะในสมัยต่อมาโดยเฉพาะในสมัยพระเมืองแก้วครองเมืองเชียงใหม่ ได้มีการกล่าวถึงพระภิกษุสำคัญรูปอื่นที่ได้รจนาหรือสร้างปูชนียสถานไว้ โดยมิได้เอ่ยถึงพระโพธิรังสีเลย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชุ่ม ณ บางช้าง, *นำชมจังหวัดเชียงใหม่*, (กรุงเทพมหานคร : กรมการศาสนา, 2516), หน้า 40
2. ↑  สดุภณ จังกาจิตต์, *จามเทวีวงศ์ : วรรณกรรมที่ถูกลืม*, (กรุงเทพมหานคร : โอเอสพริ้นติ้งเฮ้าส์, 2551), หน้า 235.
3. ↑  สุพรรณ ณ บางช้าง, *วิวัฒนาการงานเขียนภาษาบาลีในประเทศไทย : จารึก ตำนาน พงศาวดาร สาส์นประกาศ*, (กรุงเทพมหานคร : มหามกุฎราชวิทยาลัย), 2529, หน้า 327.
4. ↑  พระหล้า อมรเมโธ (มูลใจทราย). "การวิเคราะห์ตํานานสิหิงคนิทานในล้านนา" (PDF). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.[*ลิงก์เสีย*]
**เหตุการณ์หัวรถจักรพุ่งชนสถานีกรุงเทพ พ.ศ. 2529** เป็นอุบัติเหตุที่เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 เวลาประมาณ 08.50 น. เมื่อขบวนรถไฟประกอบด้วยหัวรถจักรจำนวน 6 คันพ่วงติดกัน ซึ่งได้แก่หมายเลข 4029, 4042, 4044, 4010, 4006, 4043 กำลังซ่อมบำรุงอยู่ที่โรงเก็บหัวรถจักร สถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ พนักงานขับรถไฟได้ติดเครื่องยนต์และลงจากรถโดยไม่ดับเครื่อง และทำท่าคันกลับอาการ (เกียร์ของรถไฟ) ไว้ที่ตำแหน่งเดินหน้า โดยล็อกคันเร่งไว้ที่สูงสุด เนื่องจากรถไฟใช้ระบบลมดูด เมื่อติดเครื่องยนต์ไว้สักครู่ ลมจะหมุนเวียนครบวงจร รถไฟจึงวิ่งเข้าสู่รางประธาน รถไฟวิ่งไปตามเส้นทาง ผ่านทางแยกตัดกับถนนพระรามที่ 6, ถนนประดิพัทธ์ ผ่านสถานีรถไฟสามเสน, ถนนนครไชยศรี, ถนนราชวิถี, ถนนศรีอยุธยา และถนนเพชรบุรี เป็นระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร ด้วยความเร็วประมาณ 90 กิโลเมตร/ชั่วโมง โดยไม่มีพนักงานขับรถแต่อย่างใด

ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงรถจักรจีอีทั้ง 6 คันก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่เจ้าหน้าที่ระดมเป่านกหวีดดังลั่น รถจักรทั้ง 6 คันพุ่งเข้าปะทะแผงกั้นที่สถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) แล้วทะลุเลยเข้าไปในชานชาลาสถานี ชนป้ายตารางเวลาเดินรถ ร้านค้า และเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์โดยพุ่งเลยไปเกือบถึงหน้าถนน ขณะที่มีผู้โดยสารจำนวนมากอยู่ในสถานี ก่อนเกิดเหตุ ทางสถานีได้ออกประกาศเตือนผู้โดยสารแล้ว แต่เนื่องจากความบกพร่องของระบบกระจายเสียง ทำให้เกิดเสียงก้องกังวานและผู้โดยสารจำนวนมากไม่ทราบการแจ้งเตือนล่วงหน้า

เหตุการณ์ครั้งนี้ได้รับการเรียกขานจากสื่อมวลชนว่าเป็น **รถไฟผีสิง** เนื่องจากหัวรถจักรตัวเปล่า โดยไม่มีคนขับเกิดวิ่งได้เองจนชนชานชาลาสถานีกรุงเทพ นับเป็นความผิดปกติอย่างมาก บางกระแสก็กล่าวเกินเลยไปถึงขนาดตั้งข้อสังเกตว่าเป็นการวินาศกรรมหรือไม่ เป็นต้น

จำนวนความเสียหาย
----------------

เหตุการณ์นี้มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 4 คน บาดเจ็บ 4 คน ค่าเสียหายประมาณ 2 ล้านบาท โดยผู้เสียชีวิตมีรายนามดังนี้

1. นายแสวง ศรีสุข
2. เด็กชายพิเศษฐ แสนมาโนตร
3. นายสมบัติ สังแคนพรม
4. นางโสภา เก้าเอี้ยน

การสอบสวน
---------

เมื่อผลการสอบสวนของการรถไฟแห่งประเทศไทย (ร.ฟ.ท.) ออกมา พบว่าเกิดจากการที่พนักงานสะเพร่าไม่ได้ดับเครื่องก่อนลงจากหัวรถจักร ก็ได้มีคำสั่งให้ นายสมจิตร พิลึก นายตรวจกล ได้รับโทษไล่ออก แต่เนื่องจากมีเหตุสมควรจึงลดโทษเหลือ ปลดออก และให้ร่วมกับนายเตรียม พิศพานต์ เจ้าหน้าที่ประจำหอสัญญาณ ชดใช้ค่าเสียหายในกรณีนี้ด้วย และระหว่างสอบสวนอยู่นั้น ก็ปรากฏข่าวการทุจริตและเรื่องอื้อฉาวต่าง ๆ ในการรถไฟแห่งประเทศไทยออกมาเป็นระยะ ๆ เช่น การทุจริตในการจัดซื้อ หรือการบริหารงานที่ไร้ประสิทธิภาพของผู้บริหาร เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  กระทู้ถามที่ ๑๑๙ ร. เรื่อง สาเหตุหัวจักรรถไฟชนคนที่หัวลำโพง ของนายนิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรราชกิจจานุเบกษา เล่ม 104 ตอนพิเศษที่ 53 ง วันที่ 23 มีนาคม 2530 หน้า 22
2. ↑  กระทู้ถามที่ ๑๑๙ ร. ของ นายนิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง สาเหตุหัวจักรรถไฟชนคนที่หัวลำโพงราชกิจจานุเบกษา เล่ม 104 ตอนพิเศษที่ 53 ง วันที่ 23 มีนาคม 2530 หน้า 24

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* กองบรรณาธิการมติชน, 289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์มติชน, 2549, ISBN 974-323-889-1
* เด็ดข่าวเก่า เล่าข่าวเด่น
* ข่าวดังข้ามเวลา เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กรมการแพทย์** เป็นหน่วยงานสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ดำเนินการเกี่ยวกับการแพทย์ เช่น การพัฒนาการแพทย์ ศึกษา วิเคราะห์ วิจัยเกี่ยวกับการแพทย์ เป็นต้น

ประวัติ
-------

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมการสุขาภิบาล กระทรวงนครบาล และกรมประชาภิบาล กระทรวงมหาดไทย ตั้งเป็น กรมสาธารณสุข สังกัดกระทรวงมหาดไทย จนในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม แต่งตั้งคณะกรรมการการพิจารณาจัดการปรับปรุง เพื่อรวบรวมกิจการแพทย์และสาธารณสุข ยกเว้นการแพทย์ของทหาร ตำรวจและการรถไฟ และมีมติให้ตั้ง กระทรวงสาธารณสุข จึงถือกำเนิดกรมการแพทย์ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ. ศ. 2485

หน้าที่และอำนาจตามกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมการแพทย์ พ.ศ. 2552
--------------------------------------------------------------

กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข มีภารกิจเกี่ยวกับการพัฒนาวิชาการด้านการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์ฝ่ายกาย โดยมีการศึกษา วิจัย พัฒนาและถ่ายทอดองค์ความรู้และเทคโนโลยีทางการแพทย์ที่เหมาะสม การเพิ่มพูนความรู้และทักษะการปฏิบัติงานแก่บุคลากรทางการแพทย์เฉพาะทางที่มีคุณภาพ ให้บริการทางการแพทย์เฉพาะด้านหรือในระดับตติยภูมิที่ยุ่งยากซับซ้อนอย่างได้มาตรฐานเพื่อให้ผู้รับบริการพึงพอใจ โดยมีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้

(๑) ศึกษา วิเคราะห์ วิจัยและพัฒนาองค์ความรู้และเทคโนโลยีทางการแพทย์และการแพทย์เฉพาะทาง รวมทั้งดำเนินการและประสานงานกับหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องทั้งในประเทศและต่างประเทศในเรื่องดังกล่าว

(๒) กำหนดและพัฒนาคุณภาพมาตรฐานในการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์และการแพทย์เฉพาะทาง

(๓) ถ่ายทอดองค์ความรู้ และเทคโนโลยีทางการแพทย์และการแพทย์เฉพาะทางแก่สถานบริการสุขภาพทั้งภาครัฐและภาคเอกชน

(๔) ประเมินการใช้เทคโนโลยีทางการแพทย์ของสถานบริการสุขภาพทุกระดับให้เหมาะสมและคุ้มค่า

(๕) จัดให้มีบริการเพื่อรองรับการส่งต่อผู้ป่วยระดับตติยภูมิ เฉพาะโรคหรือเฉพาะทาง

(๖) ให้การเพิ่มพูนความรู้และทักษะการปฏิบัติงานด้านการบำบัดรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์ และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องแก่แพทย์และบุคลากรทางด้านสุขภาพทั้งภาครัฐและภาคเอกชน

(๗) พัฒนาระบบและกลไกการดำเนินงานให้เป็นไปตามกฎหมายที่อยู่ในความรับผิดชอบ

(๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกรม หรือตามที่รัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย

  


| * ด
* ค
* ก
หน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงสาธารณสุขของไทย |
| --- |
| กรม | สำนักงานรัฐมนตรี • สำนักงานปลัดกระทรวง • กรมสุขภาพจิต • กรมควบคุมโรค • กรมอนามัย • กรมการแพทย์ • กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ • กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ • กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก • สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา |  |
| รัฐวิสาหกิจ | องค์การเภสัชกรรม |
| องค์การมหาชน | สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ • สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข • สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ • โรงพยาบาลบ้านแพ้ว (องค์การมหาชน) • สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) • สถาบันวัคซีนแห่งชาติ |
| หมวดหมู่ |



1. ↑  โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งอธิบดี - รองปลัด สธ. 11 ตำแหน่ง
2. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญ
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จามปา (แก้ความกำกวม)

**จามปา** (อักษรโรมัน: Champa; เวียดนาม: *Chăm Pa*) เป็นกลุ่มรัฐอิสระของชาวจาม (Cham) ที่ตั้งอยู่ทั่วชายฝั่งซึ่งปัจจุบันคือภาคกลางและภาคใต้ของเวียดนาม ดำรงอยู่ตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 2 จนถูกจักรพรรดิมิญ หมั่ง (*Minh Mạng*) ผนวกเข้ากับเวียดนามเมื่อ ค.ศ. 1832

ในภูมิภาคนี้ รัฐหลินอี้ (จีน: 林邑; เวียดนาม: *Lâm Ấp*) ซึ่งตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 192 ดำรงอยู่มาก่อนรัฐจามปา แต่ความเกี่ยวเนื่องระหว่างหลินอี้กับจามปานั้นยังไม่อาจระบุให้ชัดแจ้งได้ รัฐจามปารุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10 แต่หลังจากนั้นก็เริ่มตกต่ำเพราะถูกกดดันจากรัฐดั่ยเหวียต (*Đại Việt*) ที่ตั้งอยู่ ณ ดินแดนซึ่งปัจจุบันคือห่าโหน่ย (*Hà Nội*) ครั้น ค.ศ. 1832 จักรพรรดิมิญ หมั่ง ผนวกแว่นแคว้นต่าง ๆ ของรัฐจามปาเข้ากับเวียดนามเป็นผลสำเร็จ เป็นอันสิ้นสุดรัฐจามปา

ชาวจามที่ปัจจุบันอาศัยอยู่ในเวียดนามและกัมพูชาคือผู้คนที่ตกค้างจากรัฐจามปาโบราณนี้ ชาวจามใช้ภาษาจาม (Chamic) ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย (Malayo-Polynesian) ที่สัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษามาเลย์อิก (Malayic) และภาษา Bali–Sasak–Sumbawa

ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 รัฐจามปารับศาสนาฮินดูเข้ามาจากฟูนาน (Funan) รัฐเพื่อนบ้านที่ขัดแย้งกันจนถูกจามปาพิชิตได้ในที่สุด ศาสนาฮินดูช่วยหล่อหลอมศิลปะและวัฒนธรรมของจามปาตลอดมาหลายร้อยปี ดังปรากฏในศาสนวัตถุและศาสนสถานทั่วพื้นที่จามปา ทุกวันนี้ ชาวจามปาส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งเปลี่ยนมาเข้ารีตกันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษ 10 และเป็นที่ยอมรับของราชวงศ์อย่างเต็มที่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ผู้ถือศาสนาฮินดูก็ยังมีอยู่ และยังมีพิธีกรรมและเทศกาลต่อไปตามประเพณี ชาวฮินดูกลุ่มนี้เป็นหนึ่งในฮินดูนอกอินเดียสองกลุ่มดั้งเดิมที่หลงเหลืออยู่ในโลก โดยมีวัฒนธรรมย้อนหลังไปได้หลายพันปี ฮินดูอีกกลุ่ม คือ ฮินดูบาหลี (Balinese Hinduism) ในอินโดนีเซีย

ดินแดนหลายแห่งซึ่งเคยเป็นของจามปา เช่น หมีเซิน (*Mỹ Sơn*) ศูนย์กลางทางศาสนา และโห่ยอาน (*Hội An*) เมืองท่า ได้รับการประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Parker, Vrndavan Brannon. "Vietnam's Champa Kingdom Marches on". *Hinduism Today*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-07. สืบค้นเมื่อ 21 November 2015.
**คัปเค้ก** (อังกฤษ: cupcake) เป็นเค้กขนาดเล็กที่ออกแบบมาเพื่อให้บริการคนที่ชื่นชอบซึ่งอาจจะอบในกระดาษบาง ๆ หรือถ้วยอะลูมิเนียม

ประวัติ
-------

คำอธิบายที่เก่าแก่ที่สุดของสิ่งที่เรียกกันว่าคัพเค้กในปี 1796

ส่วนผสม
-------

วิธีการทำคัพเค้กโดยทั่วไป มีกระบวนการทำที่ไม่แตกต่างจากเค้กขนาดมาตรฐานมากนัก ซึ่งการทำเค้ก มีส่วนผสมหลักดังนี้ : เนย, น้ำตาล, ไข่ และ แป้ง อาจปรุงแต่งหรือใส่ส่วนผสมอื่น ๆ เข้าไปเพิ่มเติม เช่น ลูกเกด เบอร์รี่ ถั่ว ช็อคโกแลตชิพ หรือ สตอเบอร์รี่ 

เนื่องจากคัพเค้กมีขนาดเล็ก จึงทำให้การอบคัพเค้กทำได้เร็วขึ้นมากกว่าเค้กขนาดมาตรฐานทั่วไป ในระหว่างการอบปริมาณของแป้งจะเพิ่มขึ้นในขั้นต้นเนื่องจากการผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากนั้นจะลดลงเมื่อเย็นลงเนื่องจากการปล่อยก๊าซที่ปล่อยออกมา

คัพเค้กอาจจะถูกตกแต่งหน้าขนมเพิ่มขึ้นอาทิ น้ำตาลไอซิ่งผลไม้สดหรือครีมขนม สำหรับคนทำขนมปังที่ทำคัพเค้กชิ้นเล็ก ชิ้นน้อย มักจะนำช้อนหรือมีดเจาะเป็นรูเล็ก ๆ ตรงกลางที่ด้านบนของขนมเพื่อบีบใส้ต่างๆ ช่วยเพิ่มมูลค่าของตัวสินค้าให้มากขึ้น

ธีม
---

บางคนนิยมใช้คัพเค้กเพื่อเฉลิมฉลองและ แสดงเหตุการณ์หรือ ธีมเฉพาะ 

* ตารางธาตุของคัพเค้กคือชุดของคัพเค้กตกแต่งที่จัดเรียงเพื่อแสดงองค์ประกอบของตารางธาตุ คัพเค้กบางครั้งมีการแต่งกลิ่นและสีและมักจะมีหมายเลขอะตอมและสัญลักษณ์ทางเคมีที่เหมาะสม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Leslie, Eliza, *Seventy-five Receipts for Pastry, Cakes, and Sweetmeats* (Boston, Massachusetts: Munroe and Francis, 1828), p. 61.
2. ↑  Sakin, Melike; Kaymak-Ertekin, Figen; Ilicali, Coskan (2007-12-01). "Simultaneous heat and mass transfer simulation applied to convective oven cup cake baking". *Journal of Food Engineering*. **83** (3): 463–474. doi:10.1016/j.jfoodeng.2007.04.007.
3. ↑  "Periodic Table Cupcakes". The Huffington Post. สืบค้นเมื่อ 7 January 2014.
**จอมกษัตริย์ตำนานอักษร** (เกาหลี: 뿌리깊은나무) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี 2011 นำแสดงโดยฮัน ซุก-กยู ในบทพระเจ้าเซจงมหาราช, ชัง ฮย็อก และชิน เซ-คย็อง สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของอี ช็อง-มย็อง ออกอากาศทางช่องเอสบีเอส ตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม ถึง 22 พฤศจิกายน 2011 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:55 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 24 ตอน

ได้ชื่อมาจากบทกวี Yongbieocheonga ที่บอกว่าต้นไม้ที่มีรากหยั่งลึกไม่แกว่งไปมา ซีรีส์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวของราชองครักษ์ (รับบทโดยชัง ฮย็อก) ที่กำลังสืบสวนคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนักที่เกี่ยวข้องกับนักวิชาการในชี-พย็อนจ็อนในพระราชวังคย็องบกขณะที่พระเจ้าเซจง (รับบทโดยฮัน ซุก-คยู การกลับมาทางทีวีของเขาหลังจากทำงานภาพยนตร์เพียงอย่างเดียวถึง 16 ปี) กำลังสร้างอักษรเกาหลี

เนื้อเรื่อง
-----------

ในช่วงต้นรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าเซจง (รับบทโดย ซง จุง-กี) ทำให้พระสัสสุระ (พ่อตา) ของพระองค์คือซิม อนและทาสของเขาต้องตายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในความพยายามที่จะปกป้องพวกเขาจากพระเจ้าแทจง พระราชบิดาผู้โหดเหี้ยมของพระองค์สาเหตุหลักมาจากเพราะพระองค์ขาดพระราชอำนาจ ทาสหนุ่มนาม ดอลบก (รับบทโดย ยอ จิน-กู) รอดมาได้แต่ทาสสาวนาม ดัม (รับบทโดย คิม ฮย็อน-ซู) ซึ่งเป็นเพื่อนของเขานั้นไม่ทราบชะตากรรม ดอลบกกล่าวโทษกษัตริย์และสาบานว่าจะฆ่าพระองค์เพื่อล้างแค้นให้กับการตายของทุกคนที่เขารัก และใช้เวลาหลายปีในการฝึกฝนตัวเองให้เป็นนักสู้ฝีมือดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hong, Lucia (29 September 2011). "Jang Hyuk said did not want to take role in *Tree* at first" เก็บถาวร 4 มีนาคม 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *10Asia*. Retrieved 1 April 2013.
2. ↑  "Actor Jang Hyuk's Soundtrack Picks" เก็บถาวร 16 กรกฎาคม 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *10Asia*. 2 December 2011. Retrieved 1 April 2013.
**วัดราชพลี** เป็นวัดโบราณประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกนอกเกาะเมืองอยุธยา อยู่ทางใต้ของวัดกษัตราธิราชวรวิหาร อาจจะสร้างในสมัยอยุธยาตอนต้นแต่ไม่มีการระบุว่าใครเป็นผู้สร้าง ซึ่งวัดราชพลีได้ปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) สรุปใจความได้ว่า ในช่วงเดือน 5 แรม 14 ค่ำ ระหว่างสงครามพระเจ้าอลองพญา กองทัพพม่าได้ใช้วัดราชพลีและวัดกษัตราธิราชเป็นค่ายและเป็นที่ตั้งปืนใหญ่ยิงถล่มเข้าไปในพระนคร ในครั้งนั้นพระเจ้าอยู่หัวซึ่งหมายถึงสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร ได้ทรงช้างต้นชื่อ พลายแสนพลพ่าย เสด็จมาบัญชาการรบด้วยพระองค์เองที่วัดสวนหลวงสบสวรรค์ ซึ่งคาดว่าทางฝ่ายอยุธยาได้วางกำลังไว้อย่างหนาแน่นตรงบริเวณนี้

แต่ในพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน รวมถึงพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ที่ชำระในสมัยหลัง ได้ระบุชื่อวัดราชพลี และวัดกษัตราธิราช ผิดเป็น วัดราชพฤกษ์ และ วัดกระษัตราวาศ สำหรับทัพพม่าที่ตั้งอยู่ ณ วัดราชพลี และวัดกษัตราธิราช น่าจะเป็นทัพเดียวกันกับที่บุกลงไปตีท้ายคูด้านทิศใต้ของพระนคร หลังจากนั้นเพียง 1 เดือนคือในเดือน 6 กองกำลังพม่าที่ตั้งอยู่ที่วัดราชพลีและวัดกษัตราธิราชได้ถอนกำลังข้ามฟากไปตั้งค่ายอยู่ข้างวัดภูเขาทองที่อยู่ทางเหนือ ก่อนจะไปรวมตัวกันอยู่ที่ค่ายวัดหน้าพระเมรุ ทางเหนือของพระนครซึ่งเป็นค่ายใหญ่ที่พระเจ้าอลองพญาประทับอยู่และระดมยิงใส่พระนครต่อไป

หลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองเมื่อปี 2310 วัดราชพลีก็ถูกทิ้งร้างขณะที่วัดกษัตราธิราชได้รับการบูรณะจนกลับมาสวยงาม ซึ่งโบราณวัตถุที่ยังหลงเหลืออยู่ของวัดราชพลีคือ เศียรพระพุทธรูปขนาดใหญ่ พระพุทธรูปหินทรายแดงที่เหลือเพียงลำตัว 2 องค์และท่อนแขนส่วนบนของพระพุทธรูปขนาดใหญ่ 1 ท่อน นอกจากนี้ยังพบชิ้นส่วนปูนปั้นลวดลายประดับปรางค์ อันเป็นหลักฐานชิ้นเดียวที่บ่งบอกถึงการมีอยู่ของพระปรางค์ และท่อนชิ้นส่วนพระพุทธรูปท่อนลำตัวถึงหน้าตักที่มีลักษณะเป็นพระพุทธรูปปางป่าเลไลย์อีกหนึ่งชิ้นอยู่ตรงเนินโบราณสถาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราชพลี" ฐานปืนใหญ่ฝั่งตะวันตก กองทัพพระเจ้าอลองพญา
**แชตจีพีที** (อังกฤษ: ChatGPT) เป็นแชตบอทปัญญาประดิษฐ์ต้นแบบที่พัฒนาโดยโอเพนเอไอ ซึ่งเชี่ยวชาญด้านการสนทนา แชตบอทเป็นโมเดลภาษาขนาดใหญ่ที่ได้รับการปรับแต่งอย่างละเอียดทั้งการควบคุมและเทคนิคการเรียนรู้แบบเสริมแรง มันอยู่บนพื้นฐานของรุ่น GPT-3.5 ของโอเพนเอไอซึ่งเป็นรุ่นปรับปรุงของ GPT-3

แชตจีพีทีเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 และได้รับความสนใจจากรายละเอียดการตอบสนองและคำตอบที่ชัดเจน แม้ว่าความถูกต้องตามข้อเท็จจริงนั้นจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ก็ตาม หลังจากการเปิดตัวของแชตจีพีที มีการประมาณการณ์มูลค่าบริษัทของโอเพนเอไอ ในปี ค.ศ. 2023 ไว้ที่ 29 พันล้านเหรียญสหรัฐ

การตอบรับ
---------

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 มีความเห็นบางส่วนเช่น พอล ครุกแมน นักเศรษฐศาสตร์ เขียนว่า แชตจีพีที จะส่งผลกระทบต่อความต้องการของผู้ปฏิบัติงานด้านความรู้ ใน *เดอะเวิร์จ* เจมส์ วินเซนต์ มองเห็นความสำเร็จอย่างแพร่หลายของแชตจีพีทีเป็นหลักฐานว่าปัญญาประดิษฐ์กลายเป็นกระแสหลักไปแล้ว ใน *ดิแอตแลนติก* สตีเฟน มาร์เช่ ตั้งข้อสังเกตว่ามีผลกระทบต่อสถาบันการศึกษาและโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรียงความการสมัครงานยังไม่เป็นที่เข้าใจ แดเนียล เฮอร์แมน ครูและนักเขียนของโรงเรียนมัธยมในแคลิฟอร์เนียเขียนว่า แชตจีพีทีจะนำเข้าสู่ "จุดจบของภาษาอังกฤษระดับมัธยมปลาย"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Varanasi, Lakshmi. "ChatGPT creator OpenAI is in talks to sell shares in a tender offer that would double the startup's valuation to $29 billion". *Business Insider* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
2. ↑  Krugman, Paul (6 December 2022). "Does ChatGPT Mean Robots Are Coming For the Skilled Jobs?". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 6 December 2022.
3. ↑  Vincent, James (2022-12-08). "ChatGPT proves AI is finally mainstream – and things are only going to get weirder". *The Verge*. สืบค้นเมื่อ 2022-12-08.
4. ↑  Marche, Stephen (2022-12-06). "The College Essay Is Dead". *The Atlantic*. สืบค้นเมื่อ 2022-12-08.
5. ↑  Herman, Daniel (2022-12-09). "The End of High-School English". *The Atlantic*. สืบค้นเมื่อ 2022-12-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
***ดั่งดวงหฤทัย*** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก ดราม่า ที่สร้างจากบทประพันธ์ของลักษณวดี อีกหนึ่งนามปากกาของคุณหญิงวิมล ศิริไพบูลย์ ศิลปินแห่งชาติผู้ล่วงลับโดยถูกนำมาสร้างแล้วทั้งหมด 3 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปี 2539 สร้างโดยดาราวิดีโอ ออกอากาศทางช่อง 7 จากการกำกับของสยม สังวริบุตร และสมชาย สังข์สวัสดิ์ นำแสดงโดยศรราม เทพพิทักษ์ แสดงเป็น เจ้าหลวงรังสิมันต์, มีเรีย เบนเนเดดตี้ แสดงเป็น เจ้าหญิงทรรศิกา, โอลิเวอร์ พูพาร์ท แสดงเป็น เจ้าชายทยุติธร, เกวลิน คอตแลนด์ แสดงเป็น เจ้าหญิงมณิสรา, กษาปณ์ จำปาดิบ แสดงเป็น ราชิด และฉัตรมงคล บำเพ็ญ แสดงเป็น เบนลี ออกอากาศระหว่างวันที่ 2 กันยายน ถึง 5 พฤศจิกายน 2539 มีจำนวนทั้งสิ้น 20 ตอน ซึ่งละครในเวอร์ชั่นนี้ มนฤดี ยมาภัย อดีตนางเอกชื่อดังได้ทำหน้าที่เป็นประชาสัมพันธ์กองถ่าย ก่อนที่จะแสดงละครโทรทัศน์เรื่องสุดท้ายในชีวิตการแสดงในปีถัดมา

ต่อมาในปี 2550 สร้างโดยโพลีพลัส ออกอากาศทางช่อง 7 เช่นเดิม จากการกำกับของผิน เกรียงไกรสกุล นำแสดงโดยศุกลวัฒน์ คณารศ แสดงเป็น เจ้าหลวงรังสิมันต์, อุษามณี ไวทยานนท์ แสดงเป็น เจ้าหญิงทรรศิกา, วงศกร ปรมัตถากร แสดงเป็น เจ้าชายทยุติธร, คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ แสดงเป็น เจ้าหญิงมณิสรา, ธนพล นิ่มทัยสุข แสดงเป็น ราชิด, และณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์ แสดงเป็น เบนลี ออกอากาศระหว่างวันที่ 21 ธันวาคม 2550 ถึง 19 มกราคม 2551

และครั้งที่ 3 ในปี 2563 สร้างโดยบริษัทฮูแอนด์ฮู ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี จากการกำกับของรัญญา ศิยานนท์ ซึ่งร่วมแสดงในบท พระนมมาลัย นำแสดงโดยเจษฎาภรณ์ ผลดี แสดงเป็น เจ้าหลวงรังสิมันต์, คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส แสดงเป็น เจ้าหญิงทรรศิกา, ฐากูร การทิพย์ แสดงเป็น เจ้าชายทยุติธร และมทิรา ตันติประสุต แสดงเป็น เจ้าหญิงมณิสรา พร้อมกันนี้ยังได้พิเชษฐ์ไชย ผลดี น้องชายของเจษฎาภรณ์กลับมาแสดงละครอีกครั้งในรอบ 6 ปีโดยแสดงเป็น เบนลี ราชองครักษ์คนสนิทของเจ้าหลวงรังสิมันต์ ซึ่งละครในเวอร์ชั่นนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 50 ปีของทางช่อง 3 โดยได้มีการเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่เมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ 2563

นักแสดง
-------

| ตัวละคร | ปี 2539 | ปี 2550 | ปี 2563 |
| --- | --- | --- | --- |
| เจ้าหลวงรังสิมันต์ | ศรราม เทพพิทักษ์ | ศุกลวัฒน์ คณารศ | เจษฎาภรณ์ ผลดี |
| เจ้าหญิงทรรศิกา | นัท มีเรีย  เอเชีย ปทุมแก้ว (วัยเด็ก) | อุษามณี ไวทยานนท์ | คิมเบอร์ลี่ แอน โวลเทมัส |
| เจ้าชายทยุติธร | โอลิเวอร์ พูพาร์ท  แอนโทนี่ วู้ด (วัยเด็ก) | วงศกร ปรมัตถากร | ฐากูร การทิพย์ |
| เจ้าหญิงมณิสรา | เกวลิน คอตแลนด์ | คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ | มทิรา ตันติประสุต |
| ราชองครักษ์ราชิด | กษาปณ์ จำปาดิบ | ธนพล นิ่มทัยสุข | ฉันธนะ กฤชกาญจนพันธ์ |
| ราชองครักษ์เบนลี | ฉัตรมงคล บำเพ็ญ | ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์ | พิเชษฐ์ไชย ผลดี |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  ดั่งดวงหฤทัย (2539)
2. ↑  ดั่งดวงหฤทัย (2550)
3. ↑  ดั่งดวงหฤทัย (2563)
4. ↑  "ช่อง 3" เปิดตัวละคร "ดั่งดวงหฤทัย" สุดอลังการ "ติ๊ก -คิมเบอร์ลี่" นำทัพนักแสดงกว่า 20 ชีวิตเดินพรมแดง
**ปฏิบัติการไบติง** ยังเป็นที่รู้จักกันคือ **การตีโฉบฉวยที่บงรูเนวาล** เป็นปฏิบัติการการตีโฉบฉวยแบบร่วมกันของบริติชต่อสถานีเรดาร์ชายฝั่งของเยอรมันที่ติดตั้งอยู่ที่บงรูเนวาล(Bruneval) ทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงกลางคืนของวันที่ 27 - 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942

สถานีเรดารที่ติดตั้งหลายแห่งเหล่านี้ได้ถูกระบุจากภาพถ่ายการลาดตระเวนทางอากาศของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร(RAF) ในช่วงปี ค.ศ. 1941 แต่ไม่ทราบถึงวัตถุประสงค์ที่แน่ชัดและลักษณะของอุปกรณ์ที่พวกเขาได้ครอบครอง นักวิทยาศาสตร์ชาวบริติชบางคนเชื่อว่าสถานีเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการสูญเสียอย่างหนักของเครื่องบินทิ้งระเบิดของ RAF ที่ทำการโจมตีด้วยการทิ้งระเบิดต่อเป้าหมายในเขตยุโรปที่ถูกยึดครอง นักวิทยาศาสตร์ได้ร้องขอให้ทำการบุกเข้าไปในสถานที่เหล่านี้และศึกษาเทคโนโลยีที่มีอยู่ และหากเป็นไปได้ จะทำการคัดลอกและนำกลับไปที่สหราชอาณาจักรเพื่อทำการตรวจสอบเพิ่มเติม

เนื่องจากการป้องกันชายฝั่งที่กว้างขวางซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยเยอรมันเพื่อป้องกันสถานีจากการจู่โจมทางทะเล ซึ่งเชื่อว่าการจู่โจมของหน่วยคอมมานโดจากทางทะเลจะต้องเผชิญความสูญเสียอย่างหนักและให้เวลาที่เพียงพอสำหรับฝ่ายข้าศึกในการทำลายสถานี ดังนั้นจึงมีการตัดสินใจว่าจะทำการจู่โจมด้วยการโดดร่มตามมาด้วยการอพยพทางทะเลซึ่งเป็นวิธีการที่เป็นไปได้มากที่สุดในการสร้างความประหลาดใจให้กับกองกำลังทหารที่รักษาการณ์ในสถานี ทำการยึดเทคโนโลยีในสภาพสมบูรณ์ และลดการบาดเจ็บล้มตายต่อกองกำลังจู่โจม

ในคือวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ภายหลังจากการฝึกซ้อมอย่างหนักและเกิดความล่าช้าหลายครั้ง เนื่องจากสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวย กองร้อยของทหารโดดร่มภายใต้บัญชาการของพันตรี จอห์น ฟรอสต์ ได้ทำการโดดร่มลงในฝรั่งเศสซึ่งห่างจากจุดสถานีที่ติดตั้งเพียงไม่กี่ไมล์ จากนั้นกองกำลังหลักได้เข้าโจมตีที่วิลลา ซึ่งอุปกรณ์เรดาร์ได้ถูกเก็บขึ้น ได้สังหารสมาชิกของกองทหารเยอรมันไปหลายนายและเข้ายึดสถานีที่ภายหลังจากได้ทำการดับเพลิงช่วงสั้น ๆ

ช่างเทคนิคของ RAF พร้อมกับกองกำลังได้ทำการรื้อแผงเรดาร์ที่เวิร์ซบวร์ก และถอดชิ้นส่วนที่สำคัญหลายชิ้น หลังจากนั้นกองกำลังได้ทำการถอนตัวไปที่ชายหาดเพื่อทำการอพยพ กองกำลังทหารที่ได้รับมอบหมายให้ทำการเคลียร์ชายหาดในตอนแรกนั้นเกิดล้มเหลวที่จะทำเช่นนั้น แต่ในไม่ช้า กองกำลังเยอรมันที่รักษาการณ์อยู่ได้ถูกกำจัดด้วยความช่วยเหลือของกองกำลังหลัก กองกำลังทหารจู่โจมได้ถูกพาขึ้นโดยเรือลำเลียงพล จากนั้นได้ย้ายไปยังเรือปืนยนต์(motor gunboats) หลายลำ ซึ่งได้ส่งพวกเขากลับไปยังอังกฤษ

การตีโฉบฉวยครั้งนี้ได้ประสบความสำเร็จทั้งหมด กองทหารโดดร่มได้ประสบความสูญเสียที่ค่อนข้างน้อย และชิ้นส่วนของเรดาร์ที่พวกเขาได้นำกลับมาพร้อมกับช่างเทคนิคเรดาชาวเยอรมันที่ถูกจับกุมมาได้ ทำให้นักวิทยาศาสตร์ชาวบริติชได้เข้าใจถึงความก้าวหน้าในเรดาร์ของฝ่ายข้าศึก และสร้างมาตรการตอบโต้เพื่อต้านทานพวกเขา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Frost, p. 46.
2. ↑  Millar, p. 156.
3. ↑  Harclerode, p. 210.
4. ↑  Frost, p. 59.
5. ↑  Millar, p. 181.
6. ↑  Millar, p. 187.
**อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริง** (อังกฤษ: real interest rate) คือ อัตราการลงทุนที่เป็นที่คาดหวังหลังจากหักออกจากอัตราเงินเฟ้อ โดยสามารถอธิบายได้โดยสมการฟิชเชอร์ ซึ่งระบุว่าอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงจะอยู่ที่ประมาณอัตราดอกเบี้ยลบอัตราเงินเฟ้อ ตัวอย่างเช่นหากนักลงทุนมีโอกาสที่จะยึดถืออัตราดอกเบี้ยไว้ที่ 5% สำหรับปีที่ผ่านมา และคาดว่าจะเพิ่มขึ้น 2% ในราคาที่พวกเขาคาดหวังที่จะได้รับอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริง 3% อัตราดอกเบี้ยนี้ไม่ได้เป็นอัตราดอกเบี้ยเดียวที่นักลงทุนแต่ละคนคาดหวังจากอัตราเงินเฟ้อในอนาคต เนื่องจากอัตราเงินเฟ้อในช่วงเวลาของเงินกู้ที่ไม่เป็นที่สนใจในตอนแรกมีความผันผวน[*ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้*] โดยอัตราเงินเฟ้อนั้นแสดงให้เห็นถึงความเสี่ยงให้ทั้งผู้ให้กู้และผู้กู้[*ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้*]

ดูเพิ่ม
-------

* ความเสมอภาคของอัตราดอกเบี้ย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Levinson, Mark (2005). *Guide to Financial Market* (4th ed.). The Economist. p. 24. ISBN 978-1-86197-956-8. สืบค้นเมื่อ 29 April 2014.
2. ↑  ดร.ภัทรจิต จุมพล กอซโซล, ดร.ณรงค์ชัย ฐิตินันท์พงศ์ และ ดร.ธนาภัทร์ เรืองศร. *เอกสารประกอบคำบรรยายเรื่อง สภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจสำหรับการเงิน (Economic Environment for Finance) ครั้งที่ 4* (PDF). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. p. 10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2016-09-10. สืบค้นเมื่อ 5 April 2015.
3. ↑  "อัตราดอกเบี้ย". ห้องสมุดคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 5 April 2015.[*ลิงก์เสีย*]
**ดร.วอลเตอร์ เรนโบธ** (อังกฤษ: Walter Rainboth) หรือ **วอลเตอร์ เจ. เรนโบธ** (Walter J. Rainboth) เป็นนักสัตววิทยาและนักมีนวิทยาชาวอเมริกัน

ดร.เรนโบธ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านสัตววิทยา จากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ในปี ค.ศ. 1971, ปริญญาโทด้านพันธุศาสตร์และการพัฒนาจากมหาวิทยาลัยแห่งเดียวกัน ในปี ค.ศ. 1973 และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านสิ่งแวดล้อมจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ในปี ค.ศ. 1981

ดร.เรนโบธ เริ่มลงพื้นที่ศึกษาพันธุ์ปลาน้ำจืดของทวีปเอเชียที่ประเทศเวียดนาม, ไทยและลาว ตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอก โดยเป็นสมาชิกของสถาบันการศึกษาพันธุ์ปลาในลุ่มแม่น้ำโขงของมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ระหว่างปี ค.ศ. 1947-ค.ศ. 1976 หลังจากนั้นได้เดินทางไปยังหลายประเทศ เช่น บังกลาเทศหรือแกมเบียในแอฟริกาตะวันตก เพื่อศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำที่นั่น ได้รับทุนจากองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) เพื่อเตรียมความพร้อมการจัดทำคู่มือภาคสนามเพื่อปลาของแม่น้ำโขงในประเทศกัมพูชา ได้รับสัญญาอนุญาตจากคณะกรรมการแม่น้ำโขงเพื่อดำเนินการต่อการวิจัยที่ในระดับที่กว้างขึ้นทั่วประเทศในลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง 

มีผลงานต่าง ๆ มากมาย อาทิ เช่น การอนุกรมวิธานปลาสะนากยักษ์ (*Aaptosyax grypus*) ในปี ค.ศ. 1991 ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตและพบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำโขงที่เดียวในโลกเท่านั้น, การเปลี่ยนชื่อสกุลของปลาตะพาก จาก *Puntius* เป็น *Hypsibarbus* ในปี ค.ศ. 1996 และผลงานหนังสือ *Fishes of the Cambodian Mekong* ในปีเดียวกัน เป็นต้น

ปัจจุบัน เป็นรองศาสตราจารย์ประจำภาควิชาชีววิทยาและจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชีวประวัติ (อังกฤษ)
2. ↑  "Fishes of the Cambodian Mekong". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-31. สืบค้นเมื่อ 2011-05-09.
3. ↑  Walter Rainboth, U. Wisconsin Oshkosh, USA

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Walter J. Rainboth***
**จอมดาบคู่บัลลังก์** (เกาหลี: 무사 백동수) เป็นละครโทรทัศน์แนวอิงประวัติศาสตร์/แอ็คชั่นของเกาหลีใต้ปี 2011 นำแสดงโดย จี ชัง-อุก ในบทนำกับ ยู ซึง-โฮ, ยุน โซ-ยี, ชิน ฮย็อน-บิน, ชเว มิน-ซู และ ช็อน กวัง-รย็อล ออกอากาศทาง เอสบีเอส ตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม ถึง 10 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:55 น. จำนวน 29 ตอน

สร้างจาก การ์ตูน เรื่อง Honorable Baek Dong-soo ในปี พ.ศ. 2553 ที่เขียนโดย Lee Jae-hoon ซีรีส์นี้เป็นเรื่องราวของบุคคลในประวัติศาสตร์ของ โชซ็อน แพ็ก ดง-ซู ที่เติบโตขึ้นมาเพื่อเป็นนักดาบและวีรบุรุษพื้นบ้าน

ในประเทศไทย ช่อง 3 แฟมิลี่ ได้ซื้อลิขสิทธิ์ละครเรื่องนี้มาออกอากาศโดยออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2560 และออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ก่อนหน้านั้นทาง ช่อง 7 ได้เคยซื้อลิขสิทธิ์ละครเรื่องนี้มาออกอากาศในชื่อว่า **นักสู้คู่บัลลังก์** ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 และออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2557

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kim, Hee-ju (20 June 2011). "On the set of SBS TV series *The Warrior, Baek Dong-soo*". *10Asia*. สืบค้นเมื่อ 2013-02-25.
2. ↑  Han, Yeo-wool (6 September 2011). "SBS series *The Warrior, Baek Dong-soo* extended by 6 episodes". *10Asia*. สืบค้นเมื่อ 2013-02-25.
3. ↑  Hong, Lucia (12 October 2011). "*The Warrior Baek Dong-soo* bows out atop Mon-Tues lineup for 13th win". *10Asia*. สืบค้นเมื่อ 2013-02-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Warrior Baek Dong-soo* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
Japanese manga artist
**ยูกิโนบุ ทัตสึ** (ญี่ปุ่น: 龍 幸伸; โรมาจิ: *Tatsu Yukinobu*) ชื่อจริง "ยูกิโนบุ ริว" เพศชาย เกิดจังหวัดไซตามะ นักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง

ถนัดเขียนแนวแฟนตาชีผสมลึกลับเหนือธรรมชาติ และคอมเมดี้ได้ ซึ่งผลงานมังงะของเขาเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อของ "*ดันดาดัน"* และ "***Renai Saibaihou***" เขาเปิดตัววในฐานะนักวาดมังงะครั้งแรกในนิตยสารรายเดือนโชเน็นมังงะที่มีชื่อว่า "Gekkan Shonen Magazin หรือในชื่อญี่ปุ่นว่า げっかんしょうねんマガジン" ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ซึ่งมีชื่อเรื่องว่า "**Seigi no Rokugou"** ในปีพ.ศ 2553 ต่อมาผู้เขียนได้เขียนซีรีย์ที่มีชื่อว่า "ดันดาดัน" ซึ่งได้ตีพิมพ์ในนิตยสารของสำนักพิมพ์ "ชูเอฉะ" แล้วตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็นจัมป์+ ตั้งแต่ปีพ.ศ.2564 โดยเขาให้บทสัมภาษณ์ว่าเขาอยากเขียนเรื่องราวที่ไร้สาระแต่ไปในทางที่ดี

ผลงาน
-----

**Seigi no Rokugou** สำนักพิมพ์โคดันชะ (เดือนตุลาคม 2553จนถึงฉบับเดือนพฤษภาคม 2554)

**FIRE BALL!** สำนักพิมพ์โคดันชะ (นิตยสารโชเน็นรายเดือนฉบับกุมภาพันธ์ 2556 - สิงหาคม 2557)

**Yamada Kiki Ippatsu เรื่องสั้นตอนเดียวจบ** (โชเนนจัมป์+ เดือนเมษายน 2562)

เรื่องสำคัญ
-----------

ก่อนที่จะตีพิมพ์ดันดาดันยูกิโนบุ ทัตสึเคยร่วมงานเป็นผู้ช่วยในการสร้างสรรค์มังงะมนุษย์เลื่อยยนต์ ของทัตสึกิ ฟูจิโมโตะและสุขาวดีอเวจี ของยูจิ คาคุ และได้รับการชมมากกว่า 1 ล้านครั้งในแอปกลายเป็นมังงะอันเป็นเอกลักษณ์ของแอกโชเน็งจัมป์+ต่อจากสปาย × แฟมิลี และไคจูหมายเลข 8

อ้างอิง
-------

1. ↑  Amazon.com เว็บบาร์โค้ด B01677ADOC
2. ↑  บทสัมภาษณ์ผู้เขียน สืบค้นวันที่ 8 เมษายน 2024
3. ↑  นิตยสารโชเน็ง
4. ↑  ジャンプ+の看板作品『ダンダダン』1巻発売 作者は『チェンソーマン』元アシスタント (ภาษาญี่ปุ่น). Oricon. August 4, 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 5, 2021. สืบค้นเมื่อ September 1, 2022.
5. ↑  Okajima, Takumi (August 3, 2021). 超注目の怪作は、ある一言から生まれた。『ダンダダン』龍幸伸×林士平対談インタビュー (ภาษาญี่ปุ่น). alu. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 29, 2022. สืบค้นเมื่อ March 26, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
* ยูกิโนบุ ทัตสึ (แอค @TatuYukinobu) บน ทวิตเตอร์ทางการ
* จุง โมจิซูกิ รายชื่อสารานุกรมของAnime News Network
สำหรับวัดช่องลมแห่งอื่น ดูที่ วัดช่องลม

**วัดช่องลม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านช่องลม ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

วัดช่องลมสร้างชึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2312 ในสมัยกรุงธนบุรี เล่ากันว่าเดิมได้ตั้งชื่อว่า **วัดช้างล้ม** ตามชื่อคลองสายหนึ่ง ด้วยในสมัยต้นกรุงศรีอยุธยา พระเจ้าอู่ทองได้ทรงยกพลมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา ช้างศึกตัวหนึ่งเกิดล้ม (ตาย) ขณะกำลังว่ายข้ามน้ำบริเวณคลองสายนั้น (ปัจจุบันคลองสายนั้นมีชื่อว่า "คลองวัดช่องลม" มีสภาพตื้นเขิน แต่ยังเหลือสภาพคลองให้เห็น) เมื่อเวลาผ่านไปชื่อจึงเพี้ยนมาเป็น "วัดช่องลม" ส่วนวัดก็ทรุดโทรมลงไป เพิ่งจะฟื้นคืนกลับได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 โดยมีเจ้าอาวาสติดต่อกันมาคือ หลวงปู่เวิ่น หลวงปู่แจ่ม พระครูนนทโสภิตหรือหลวงพ่อเงิน (พ.ศ. 2482–2529) พระครูประโชติจันทวิมล (พ.ศ. 2530–2545) และพระครูสังฆรักษ์ รับช่วงต่อจนถึงปัจจุบัน

สิ่งโดดเด่นในวัด ได้แก่ พระพุทธรูปประทับยืนปูนปั้นสีทองปางประทานพร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา วัดมีเสาหงส์อันเป็นสัญลักษณ์ของวัดมอญ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน ปางมารวิชัยซึ่งสร้างเลียนแบบศิลปะอยุธยา โดยมีพระอัครสาวก 2 องค์ นั่งคุกเข่าประนมหัตถ์อยู่ด้านหน้า มณฑปจัตุรมุขเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยและรูปหล่อเกจิอาจารย์ต่าง ๆ

วัดมีวัตถุมงคล ได้แก่ ตะกรุดช้างมงคล มี 3 รูปแบบ คือ มหาลาภป้องกันภัย มหาเศรษฐี และมงคลมหาเสน่ห์ และยังมีช้างมงคลมหาเศรษฐีที่เชื่อว่าส่งผลให้ทำมาค้าขายคล่อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดช่องลม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ก้อง กังฟู (12 ตุลาคม 2557). "ช่องลม...สานสืบ "เงิน+คูณ" ด้วย...ตะกรุดช้างมหามงคล". ไทยรัฐ.
3. ↑  "เส้นทางแห่งศรัทธา สัมผัสเสน่ห์มนต์รามัญ". p. 35–38.[*ลิงก์เสีย*]
ระวังสับสนกับ วังน้ำค้าง (ภาพยนตร์ไทยปี 2532)

**วังน้ำค้าง** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติกดราม่า สร้างโดยปริทรรศน์ฟิล์ม ชุติมา สุวรรณรัต เขียนเรื่องและกำกับการแสดง แก้วฟ้า สร้างบทภาพยนตร์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2517 ที่โรงภาพยนตร์เพชรรามา นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี แสดงเป็น ธนนท์, ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา แสดงเป็น รัตติกาล, กำธร สุวรรณปิยะศิริ แสดงเป็น บันลือ, เมตตา รุ่งรัตน์ แสดงเป็น สีมา, นันทวัน เมฆใหญ่ แสดงเป็น ลำเพา, วิทยา สุขดำรงค์ แสดงเป็น เดียว และสุพรรณ บูรณะพิมพ์ แสดงเป็น ระริน

ในปี 2552 กันตนา ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มารีเมคพร้อมกับขยายเนื้อหาและเพิ่มตัวละคร ออกอากาศทางช่อง 7 กำกับการแสดงโดยเอกภพ ตันหยงมาศกุล นำแสดงโดย ธาวิน เยาวพลกุล แสดงเป็น ธนนท์, สาวิกา ไชยเดช, เคลลี่ ธนะพัฒน์ แสดงเป็น บันลือ, เอมี่ กลิ่นประทุม แสดงเป็น สีมา, อุษณีย์ วัฒฐานะ แสดงเป็น ลำเพา, ชาติชาย งามสรรพ์ แสดงเป็น เดียว และ มัณฑนา หิมะทองคำ แสดงเป็น ระริน และในเวอร์ชั่นนี้ก็ได้ โย ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา ผู้รับบท รัตติกาล ในเวอร์ชั่นภาพยนตร์มาร่วมแสดงในบท ยายเมี้ยน

นักแสดง
-------

| ตัวละคร | ภาพยนตร์ปี 2517 | ละครโทรทัศน์ปี 2552 |
| --- | --- | --- |
| ธนนท์ | สมบัติ เมทะนี | ธาวิน เยาวพลกุล |
| รัตติกาล | ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา | สาวิกา ไชยเดช |
| บันลือ | กำธร สุวรรณปิยะศิริ | เคลลี่ ธนะพัฒน์ |
| สีมา | เมตตา รุ่งรัตน์ | เอมี่ กลิ่นประทุม |
| ลำเพา | นันทวัน เมฆใหญ่ | อุษณีย์ วัฒฐานะ |
| เดียว | วิทยา สุขดำรงค์ | ชาติชาย งามสรรพ์ |
| ระริน | สุพรรณ บูรณะพิมพ์ | มัณฑนา หิมะทองคำ |
| ตาพร | จำรูญ หนวดจิ๋ม | ทองขาว ภัทรโชคชัย |
| เมี้ยน |  | ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา |
| นายเกริก | เสริมพันธ์ สุทธิเนตร |  |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  วังน้ำค้าง (2517)
2. ↑  วังน้ำค้าง (2552)
น้ำตกไกย์เอตูร์ ในปี ค.ศ. 2004
**น้ำตกไกย์เอตูร์** (อังกฤษ: Kaieteur falls) เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้ เป็นน้ำตกของแม่น้ำโปตาโร ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติไกย์เอตูร์ ในเขตประเทศกายอานา

น้ำตกไกย์เอตูร์ เป็นน้ำตกชั้นเดียว มีความสูงถึง 741 ฟุต (2266 เมตร) สูงกว่าน้ำตกไนแองการาถึง 4 เท่า และสูงกว่าน้ำตกวิกตอเรีย 2 เท่า น้ำตกไกย์เอตูร์เป็นน้ำตกที่มีการค้นพบหลังจากชาวตะวันตกได้เข้ามายึดครองอเมริกาใต้นานถึง 350 ปี 

ปริมาณน้ำตกลงมาด้วยความเร็วประมาณ 663 คิวบิคเมตรต่อวินาที (23,400 คิวบิคฟุตต่อวินาที)

คำว่า "ไกย์เอตูร์" มีความหมายว่า "น้ำตกชายชรา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Liar of Giant*, "River Monsters" สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต. ทางทรูวิชั่นส์: อาทิตย์ที่ 20 มกราคม 2556
2. 1 2  "Kaieteur - the most impressive waterfall". Wondermondo. สืบค้นเมื่อ 29 May 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **น้ำตกไกย์เอตูร์** 

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
* Kaieteur National Park เก็บถาวร 2007-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติไกย์เอตูร์ (อังกฤษ)
* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ น้ำตกไกย์เอตูร์
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 5°10′30″N 59°28′50″W﻿ / ﻿5.175°N 59.4805°W﻿ / 5.175; -59.4805
***เลตโชว์วิตเดวิด เลตเตอร์แมน*** (อังกฤษ: *Late Show with David Letterman*) เป็นเลตไนต์ทอล์กโชว์สัญชาติอเมริกันทางช่องซีบีเอส มีเดวิด เลตเทอร์แมนเป็นพิธีกร นับเป็นรายการแรกในแฟรนไชส์เลตโชว์ รายการออกอากาศรอบประเดิมเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2536 และผลิตโดย เวิลด์ไวด์แพนส์ บริษัทผลิตของเลตเทอร์แมน และซีบีเอส เทเลวิชชันสตูดิโอส์ ในบรรดารายการเลตไนต์ใหญ่ ๆ ของสหรัฐ *เลตโชว์* มียอดผู้ชมเฉลี่ยสะสมเป็นอันดับสอง ในตลาดสหรัฐส่วนใหญ่ รายการออกอากาศตั้งแต่เวลา 23.35 น. ถึง 0.37 น. ตามเวลาตะวันออกและแปซิฟิก และถ่ายทำในวันจันทร์ถึงพุธในเวลา 16.30 น. และวันพฤหัสบดีในเวลา 15.30 น. และ 18.00 น. เวลาตะวันออก ตอนที่ถ่ายทำตอนที่สองในวันพฤหัสบดีปกติแพร่สัญญาณในวันศุกร์สัปดาห์เดียวกัน

ในปี 2545 *เลตโชว์วิตเดวิด เลตเทอร์แมน* จัดอยู่ในอันดับ 7 ในรายการทีวียิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล 50 รายการของทีวีไกด์ หลังเป็นพิธีกรกว่า 30 ปี เลตเทอร์แมนได้เป็นพิธีกรเลตไนต์ทอล์กโชว์นานที่สุดในปี 2556 แซงจอห์นนี คาร์สัน ในปีนั้น *เลตไนต์* และ *เลตโชว์* จัดอยู่ในอันดับที่ 41 ใน ซีรีส์ยอดเยี่ยมตลอดกาล 60 ซีรีส์ของทีวีไกด์ รายการได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีเพรมไทม์สาขาซีรีส์วาไรตีดีเด่น 16 ครั้ง และได้รับรางวัล 6 ครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับเสนอชื่อรับรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาการกำกับดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 15 ครั้ง และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาเขียนบทดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 16 ครั้ง

ในปี 2557 เลตเทอร์แมนประกาศเกษียณและรายการตอนสุดท้ายแพร่สัญญาณเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2558 จากนั้นรายการที่มาแทนคือ เลตโชว์วิตสตีเฟน กอลแบร์ ซึ่งออกอากาศรอบประเดิมในวันที่ 8 กันยายน 2558

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'Late Night with David Letterman' / 'Late Show with David Letterman'". Museum of Broadcast Communications. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 7, 2009. สืบค้นเมื่อ September 23, 2009.
2. ↑  "TV Guide Names Top 50 Shows". CBS News. February 11, 2009. สืบค้นเมื่อ September 14, 2013.
3. ↑  Bibel, Sara (October 4, 2013). "David Letterman Extends Agreement to Host 'Late Show With David Letterman' Through 2015". TVbythenumbers. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 4, 2013. สืบค้นเมื่อ January 31, 2014.
4. ↑  Fretts, Bruce (December 23, 2013). "TV Guide Magazine's 60 Best Series of All Time". *TVGuide.com*.
5. ↑  Carter, Bill (December 10, 2014). "David Letterman to Leave the 'Late Show' in May". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ January 11, 2015.
6. ↑  "'Late Show with Stephen Colbert' Premieres on Tuesday September 8th". *Splitsider*. January 12, 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 13, 2015. สืบค้นเมื่อ January 12, 2015.
***แผนร้ายเกมรัก*** (เกาหลี: 야왕; ฮันจา: 野王; อาร์อาร์: *Yawang*, ยังเป็นที่รู้จัก ***King of Ambition***) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ในปี 2013 เริ่มตอนแรกในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2556 ทุกวันจันทร์และวันอังคาร มีทั้งหมด 24 ตอน เวลา 20.55 น. (เวลาในเกาหลี)

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

จูดาเฮ (รับบทโดย ซู เอ) และ ฮาริว (รับบทโดย คว็อน ซัง อู)
ฮาริวเปรียบเหมือนพี่ชายของเธอตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก หลังจาก แม่ของดาเฮ แต่งงานใหม่ เธอได้มารับตัวดาเฮไปอยู่ด้วยกัน ทำให้ ดาเฮ และฮาริวต้องจากกัน
เวลาผ่านไป 7 ปี เมื่อ ฮาริวช่วยรุ่นน้องคนสนิทมาทวงนี้ที่บ้านหลังหนึ่ง และได้เจอกับดาเฮ ที่นั่งเฝ้าศพแม่ตัวเองที่บ้านเก่า ๆ หลังนั้น จนเป็นลมไป ฮาริวจึงพาดาเฮไปโรงพยาบาล และจัดการเรื่องงานศพแม่ให้ดาเฮ และพาดาเฮกลับมาอยู่ด้วยกันที่คอกม้า แต่แล้ว พ่อเลี้ยงของดาเฮก็ยังตามมาราวี ดาเฮตกใจและกลัว จึงพลาดเอามีดแทงพ่อเลี้ยงจนตาย ฮาริวจึงนำศพพ่อเลี้ยงไปฝังอำพรางอยู่บนภูเขา และบอกให้ดาเฮลืมเรื่องนี้ซะ และไปเริ่มชีวิตใหม่ที่โซลด้วยกัน

ฮาริวทำงานทุกอย่างเพื่อส่ง ดาเฮเรียนจนจบ ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจนมีลูกสาวด้วยกัน ชื่อ อึนบยอล ดาเฮหางานทำเพื่อแบ่งเบาภาระ และได้พบกับ เบคโดฮุน (รับบทโดย ยุนโฮ) ดาเฮได้ทำงานที่ เบคฮัก กรุ๊ป และยิ่งรู้ว่า โดฮุนคือลูกชายเจ้าของบริษัท ทำให้ดาเฮเกิดความโลภขึ้นมา ดาเฮพยายามสร้างสถานการณ์จนโดฮุนตกหลุมรักเธอ แต่เบคโดกยอง พี่สาวของโดฮุนรู้เข้า และพยายามขัดขวางความสัมพันธ์ของทั้งคู่ โดฮุนประสบอุบัติเหตุจนขาหัก เธอจึงส่งโดฮุนไปเรียนต่อที่อเมริกา เพื่อจะได้อยู่ห่าง ๆ กับดาเฮที่คอยจะจับโดฮุน แต่หารู้ไม่ ว่าดาเฮแอบหนีตาม โดฮุนไปอเมริกา จากการออดอ้อนฮาริวที่จะต้องทำงานหาเงินสายเลือดแทบกระเด็น และต้องดูแลลูกสาวอีกด้วย ฮาริวละลูกเฝ้ารอการกลับมาของดาเฮทุกวัน 2 ปีผ่านไป ดาเฮ กับ โดฮุน เรียนจบ ทั้งคู่ตัดสินใจที่แต่งงานกัน ดาเฮยอมกลายเป็นคนเลว เมื่อ ฮาริว ทั้งเสียใจและช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อทุกอย่างถึงทางตัน ฮาริวตัดสินใจแก้แค้น ดาเฮ โดยเข้าทาง เบคโดคยอง พี่สาวของโดฮุน

นักแสดง
-------

* ซู เอ - จูดาเฮ
* คว็อน ซัง-อู - ฮาริว
* ยุนโฮ - เบคโดฮุน
* คิม ซุง-รุง - เบคโดคยอง
* โก จุน-ฮี - ซอคซูจุง
* ลี ด็อก-ฮวา - เบคชังฮัก
* ชา ฮวา-ยอน - เบคจีมี
* โก อิน-บึม - ชาชิมบง
* คว็อน ยุน-ซาง - ยางเทคแบ
* ลี อิล-ฮวา - ฮงอานชิม
* ซุง จิ-รู - อุมซามดู
* ลี แจ-ยุน - จูยางฮุน
* ยุน ยอง-ฮยอน - ผู้อำนวยการปาร์ค
* พาร์ค มิน-ฮา - ฮาอึนบยอล/จูดาเฮตอนเด็ก
* ซน แท-ยัง - ลูกค้าในบาร์ (ตัวละครรับเชิญ, ตอน 2)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Yawang* official website (เกาหลี)
* *Yawang* ที่ฮันซีเนมา