recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**แมทเวิลด์** (อังกฤษ: MathWorld) เป็นเว็บไซต์ที่รวบรวมข้อมูลสำหรับอ้างอิงทางคณิตศาสตร์ โดยมี เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์ (Eric W. Weisstein) เป็นผู้สร้างและเขียนเนื้อหาส่วนใหญ่ มีบริษัท วุลแฟรม รีเสิร์ช (Wolfram Research) ให้การสนับสนุนด้านทุน อีกทั้งยังได้รับทุนจาก National Science Digital Library ของ National Science Foundation ที่มอบให้กับมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์

ประวัติ
-------

เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์ ผู้สร้างเว็บไซต์ ขณะเป็นนักศึกษาฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ติดนิสัยเขียนโน้ตย่อเวลาอ่านคณิตศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) เขานำโน้ตดังกล่าวออนไลน์ และตั้งชื่อว่า "Eric's Treasure Trove of Mathematics" (หีบสมบัติเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ของอิริค) ประกอบไปด้วยบทความเป็นร้อยหน้า ครอบคลุมเนื้อหาทางคณิตศาสตร์ที่หลากหลาย เว็บไซต์ดังกล่าวกลายเป็นแหล่งข้อมูลทางคณิตศาสตร์ที่นิยม ไวส์สไตน์ปรับปรุงเนื้อหา ยอมรับคำแนะนำและแก้ไขจากผู้อ่าน

พ.ศ. 2541 เขาทำสัญญากับสำนักพิมพ์ CRC Press นำเนื้อหาไปตีพิมพ์เป็นหนังสือและซีดีรอมในชื่อว่า "CRC Concise Encyclopedia of Mathematics" ส่วนเนื้อหาที่ออนไลน์เหลือเพียงส่วนเดียว

พ.ศ. 2542 ไวส์สไตน์ ไปร่วมงานกับ วุลแฟรม รีเสิร์ช (Wolfram Research, Inc. หรือ WRI) วุลแฟรม รีเสิร์ช เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น แมทเวิลด์ ใช้เซิร์ฟเวอร์ของบริษัท และเปิดให้เข้าดูโดยไม่มีข้อจำกัด

คดีความ
-------

ในปี พ.ศ. 2543 CRC Press ได้ฟ้องร้อง วุลแฟรม รีเสิร์ช ประธานบริษัท สตีเฟน วอลแฟรม และผู้แต่ง อิริค ไวส์สไตน์ จากการผิดสัญญาที่ว่า แมทเวิลด์ ต้องอยู่ในรูปงานพิมพ์เท่านั้น เว็บไซต์ถูกระงับโดยศาล และทั้งสองฝ่ายได้ตกลงกันภายนอกศาล โดยที่ วุลแฟรม รีเสิร์ช จ่ายเงินจำนวนหนึ่งเพื่อชดใช้ค่าเสียหาย และปฏิบัติตามข้อตกลงต่าง ๆ หนึ่งในข้อตกลงดังกล่าว คือ ที่ส่วนล่างสุดในหน้าจะแสดงข้อความลิขสิทธิ์
และ CRC Press มีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวใน แมทเวิลด์ ในรูปแบบหนังสือ จากนั้นเว็บไซต์ก็กลับมาเข้าถึงได้อีกครั้ง

ในช่วงที่แมทเวิลด์ไม่สามารถเข้าไปดูได้ ก็เกิดโครงการ แพลเนตแมท (PlanetMath) ขึ้น

ดูเพิ่ม
-------

* แพลเนตแมท (PlanetMath)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eric Weisstein (2007). "Making MathWorld". *Mathematica Journal*. **10** (3). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-09. สืบค้นเมื่อ 2015-03-05.

* Making MathWorld เก็บถาวร 2010-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Eric Weisstein, *The Mathematica Journal,*  Volume 10, Issue 3, 2005.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
ไฟรเออร์คณะออกัสติเนียนรีคอลเลกต์
**ไฟรเออร์** (อังกฤษ: Friar) เป็นนักบวชคาทอลิกประเภทหนึ่ง ซึ่งสังกัดคณะนักบวชภิกขาจาร คำว่า *ไฟรเออร์* มาจากภาษาอังกฤษ **Friar** ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศส  **frère** และภาษาละติน **frater** แปลว่า **ภราดา** (พี่น้องชาย) เป็นคำที่คริสตชนยุคแรกใช้เรียกกันภายในกลุ่มเพื่อแสดงความสัมพันธ์ฉันพี่น้อง นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีจึงนำคำนี้มาใช้เป็นชื่อคณะนักบวชที่ตนเองก่อตั้งขึ้น ว่า **Ordo Fratrum Minorum** (ในประเทศไทยแปลกันว่า **คณะภราดาน้อย**) ต่อมาคำว่าไฟรเออร์จึงแพร่หลายไปใช้กับคณะนักบวชอื่น ๆ (เฉพาะบางคณะ)

ข้อแตกต่างระหว่างไฟรอาร์กับนักพรต
---------------------------------

ทั้ง**ไฟรเออร์**และนักพรต (monk) ต่างเป็นนักบวชคาทอลิก แต่มีวัตรปฏิบัติต่างกัน ไฟรเออร์เป็นนักบวชที่เน้นวัตรด้านเผยแพร่ศาสนา ในยุคแรก ๆ ไฟรเออร์ไม่มีที่พักประจำ แต่จะเร่ร่อนไปเรื่อย ๆ ดำรงชีวิตโดยขอปัจจัยยังชีพจากประชาชน ไฟรเออร์จึงมีความเป็นอยู่ใกล้ชิตกับสังคมมาก ขณะที่นักพรตจะเน้นวัตรการอธิษฐาน (prayer) การเพ่งพินิจ (contemplation) มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งเรียกว่าอารามซึ่งแยกต่างหากจากสังคม ยังชีพด้วยการเกษตรเลี้ยงตนเองภายในอารามนั้น

คณะนักบวชไฟรเออร์
-----------------

ตามสภาสังคายนาลียงครั้งที่สอง ระบุว่าคณะไฟรเออร์แบ่งเป็น 2 ชั้น คือ**คณะใหญ่** 4 คณะ  ได้แก่

* **คณะนักเทศน์** หรือที่รู้จักในนามคณะดอมินิกัน ได้รับฉายาว่าไฟรเออร์ชุดดำ (Black Friars) เพราะสวมเสื้อคลุมยาวสีดำทับแฮบิต คณะนี้ก่อตั้งโดยนักบุญดอมินิกในปี ค.ศ. 1215
* **คณะภราดาน้อย** หรือที่รู้จักกันในนามคณะฟรันซิสกัน มีฉายาว่าไฟรเออร์ชุดเทา (Grey Friar) ก่อตั้งโดยนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี
* **คณะคาร์เมไลท์** ได้รับฉายาว่าไฟรเออร์ชุดขาว (White Friars)
* **คณะออกัสติเนียน** เดิมเป็นกลุ่มฤๅษีที่ยึดถือวินัยของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ต่อมาจึงรวมกันเป็นคณะเดียว

**คณะเล็ก**มี 10 คณะ  ได้แก่

* คณะทรินิแทเรียน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1198
* คณะเมอร์ซีดาเรียน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1218
* คณะผู้รับใช้ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1240
* คณะมินิม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1474
* คณะภราดาน้อยคอนเวนชวล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1521
* คณะภราดาน้อยกาปูชิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1525
* คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1568
* คณะออกัสติเนียนรีคอลเลกต์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1598
* คณะทรินิแทเรียนไม่สวมรองเท้า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1599
* คณะการชดใช้บาป ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1781

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่ :เอเชีย เล่ม 3 อักษร E-G ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, 2552
2. 1 2 3  Friar CATHOLIC ENCYCLOPEDIA เรียกข้อมูลวันที่ 4 มี.ค. พ.ศ. 2554
3. ↑  monk. CATHOLIC ENCYCLOPEDIA เรียกข้อมูลวันที่ 4 มี.ค. พ.ศ. 2554
**ซูเปอร์มาริโอเวิลด์ 2: โยชิส์ไอส์แลนด์** (อังกฤษ: Super Mario World 2: Yoshi's Island) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า**โยชิส์ไอส์แลนด์** (อังกฤษ: Yoshi's Island) มีชื่อในญี่ปุ่นว่า **ซูเปอร์มาริโอ: โยชิไอส์แลนด์** (อังกฤษ: **Super Mario: Yoshi Island**; ญี่ปุ่น: スーパーマリオ: ヨッシーアイランド; โรมาจิ: *Sūpā Mario: Yosshī Airando*) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์ม ค.ศ. 1995 พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม เกมมีเนื้อเรื่องก่อนหน้าเกม*ซูเปอร์มาริโอเวิลด์* ผู้เล่นได้เล่นเป็นโยชิ ในภารกิจพาเบบีมาริโอฝ่าด่าน 48 ด่านเพื่อรวมตัวกับลุยจิที่ถูกสมุนของบาวเซอร์ลักพาตัวไป เช่นเดียวกับเกมชุด*ซูเปอร์มาริโอ* โยชิวิ่งและกระโดดเพื่อให้ถึงท้ายด่าน ขณะแก้ปริศนาและเก็บสิ่งของ สิ่งที่ใหม่ในเกมนี้คือ เกมเป็นภาพวาดด้วยมือ และเป็นเกมแรกที่มีโยชิตัวละครหลัก เกมนำเสนอความสามารถที่เป็นเอกลักษณ์ การกระโดดโฉบ การผลิตไข่หลังจากกลืนศัตรู และการแปลงร่างเป็นยานพาหนะ

รูปแบบเกมที่เป็นเหมือนภาพวาดด้วยมือมีที่มาจากผู้ผลิตและสร้างมาริโอ ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ ที่เกลียดกราฟิกพรีเรนเดอร์ของคอมพิวเตอร์ของเกม*ดองกีคองคันทรี* หลังจากพัฒนาเกมสี่ปี *โยชิส์ไอส์แลนด์*ออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1995 และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้นสองเดือน เทคนิคพิเศษบางอย่างได้รับการปรับปรุงด้วยไมโครชิปซูเปอร์เอฟเอกซ์ 2 เกมออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ โดยมีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยภายใต้ชื่อ**โยชิส์ไอส์แลนด์: ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 3** เกมรุ่นนี้ถูกนำมาจำลองผ่านคอนโซลเสมือนวียูใน ค.ศ. 2014 และเป็น "โปรแกรมตัวแทน" ส่งเสริมสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ใน ค.ศ. 2011 โดยเฉพาะ

โยชิส์ไอส์แลนด์ได้รับการยกย่อง "ทันที" และ "เป็นสากล" จากข้อมูลของเว็บไซต์ไอจีเอ็น และเว็บไซต์รวมคะแนน เมทาคริทิก และขายได้มากกว่า 4 ล้านหน่วย นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและสมัยเก่าให้คำยกย่องในเรื่องภาพของเกม เสียง การออกแบบด่าน และการเล่น และกำหนดโยชิส์ไอส์แลนด์ให้เป็นชิ้นเอกและเกมแพลตฟอร์มที่ดีที่สุดตลอดกาล เกมสร้างชื่อเสียงให้โยชิในฐานะตัวละคร และอาชีพการงานของมิยะโมะโตะ รูปแบบศิลปะที่โดดเด่นและลักษณะพิเศษของโยชิในเกมโยชิส์ไอส์แลนด์จะปรากฏในเกมชุดโยชิ ทั้งการปรากฏตัวเป็นเวลาสั้น ภาคแยก และภาคต่อ ได้แก่ *โยชิส์สตอรี* (1998) *โยชิส์ไอส์แลนด์ดีเอส* (2006) และ*โยชิส์นิวไอส์แลนด์* (2013) เกมแพลตฟอร์ม มาริโอ 2D สำหรับคอนโซลในบ้านเกมต่อมาคือ *นิวซูเปอร์มาริโอบราเธอส์วี* จำหน่ายใน 14 ปีต่อมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nintendo EAD. *Super Mario World 2: Yoshi's Island* (Super Nintendo). Nintendo. Scene: staff credits.
2. ↑  Delgrego, Kaes (July 23, 2009). "Super Mario World 2: Yoshi's Island (Super Nintendo) Review". *Nintendo Life*. Gamer Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-03. สืบค้นเมื่อ April 2, 2015.
3. ↑  Buchanan, Levi (February 13, 2009). "Is There a Bad Mario Game?". *IGN*. Ziff Davis. p. 2. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-02. สืบค้นเมื่อ April 2, 2015.
4. ↑  "Yoshi's Island: Super Mario Advance 3 Critic Reviews for Game Boy Advance". Metacritic. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 28, 2013. สืบค้นเมื่อ April 1, 2015.
กองกำลังกึ่งทหาร*ไฟร์คอรพ์* ในสาธารณรัฐไวมาร์ ในปี ค.ศ. 1919
**ไฟรคอร์** (ภาษาเยอรมัน: [ˈfʁaɪˌkoːɐ̯], "เหล่าทหารเสรี") เป็นทหารอาสาสมัครเยอรมันซึ่งมีอยู่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งต่อสู้รบได้อย่างมีประสิทธิภาพในฐานะทหารรับจ้างหรือกองกำลังส่วนตัวโดยไม่คำนึงถึงชาติของตนเอง ในประเทศที่พูดภาษาเยอรมัน ครั้งแรกเรียกว่า ไฟร์คอรพ์ ("กรมทหารเสรี", เยอรมัน: *Freie Regimenter*) ถูกก่อตั้งในศตวรรษที่ 18 จากอาสาสมัครชาวพื้นเมือง ศัตรูที่แปรพักตร์ และพวกหนีทัพ บางครั้งก็มีหน่วยที่ทำหน้าที่เป็นทหารราบ และทหารม้า (หรือมากกว่านั้นคือ หน่วยทหารปืนใหญ่) บางครั้งก็เป็นจุดแข็งของกองร้อย บางครั้งในรูปแบบถึงหลายพันนายที่แข็งแกร่ง ก็ยังมีความหลากหลายรูปแบบหรือกองทหาร ฟ็อน ไคลสท์ ไฟร์คอรพ์ของปรัสเซียได้รวมถึงทหารราบ, จือเกอร์ (jäger), ดรากูนส (dragoons) และฮุสซาร์ส (hussars) ส่วนVolontaires de Saxe ของฝรั่งเศสจะประกอบไปด้วย Uhlan (ทหารม้าเบา) และดรากูนส

ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและในช่วงการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918-1919 ไฟร์คอรพ์ส่วนใหญ่ประกอบด้วยทหารผ่านศึกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้ถูกยกขึ้นเป็นกองกำลังกึ่งทหารอาสาสมัครปีก-ขวา เห็นได้อย่างชัดเจนว่าจะต่อสู้ในนามของรัฐบาล ต่อต้านพวกเยอรมันนิยมคอมมิวนิสต์ที่ได้รับการหนุนหลังจากโซเวียตที่ได้พยายามจะโค่นล้มสาธารณรัฐไวมาร์ อย่างไรก็ตาม, พวกไฟร์คอรพ์ส่วนใหญ่ล้วนเกลียดชังสาธารณรัฐและมีส่วนร่วมในการลอบสังหารผู้ให้การสนับสนุน รางวัลของพวกไฟร์คอรพ์ทั้งหมดก็มียังคงมีอยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Haffner, Sebastian (2000). *Defying Hitler*. Picador. pp. 30–31, 33. ISBN 0-312-42113-3.
2. ↑   William L. Shirer, *The Rise and Fall of the Third Reich: A History of Nazi Germany*, New York, NY, Simon & Schuster, 2011, p. 55
3. ↑  Heiden, Konrad (1944). *Der Fuehrer: Hitler's Rise to Power*. Boston, MA: Houghton Mifflin Company. pp. 21–22.
4. ↑  Heiden, Konrad (1944). *Der Fuehrer: Hitler's Rise to Power*. Boston, MA: Houghton Mifflin Company. pp. 23–24.
5. ↑  Heiden, Konrad (1944). *Der Fuehrer: Hitler's Rise to Power*. Boston, MA: Houghton Mifflin Company. pp. 88–89.
**ดร. โยชิกิ ทานากะ** (ญี่ปุ่น: 田中 芳樹) เป็นนักเขียนนวนิยายชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวรรณกรรมจากมหาวิทยาลัยกากุชูอิงในกรุงโตเกียว และเป็นผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์จีน ยุโรป และเปอร์เซีย

ประวัติ
-------

ทานากะเริ่มเขียนนิยายเรื่องสั้นครั้งแรกในช่วงปิดภาคเรียนระดับปริญญาตรีเพื่อส่งประกวดชิงเงินรางวัลหมื่นเยน มีความยาวประมาณห้าสิบหน้า และได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ได้รับเงินจริงเพียงแปดพันเยนต่อมาเขาเขียนนิยายส่งประกวดอีกครั้งกับนิตยสารแห่งหนึ่งในช่วงปิดภาคเรียนปริญญาโท ครั้งนี้มีเงินรางวัลถึงแสนเยน โยชิกิเขียนนิยายส่งประกวดกับสำนักพิมพ์เก็นเอย์โจ และได้รับรางวัลชนะเลิศในปี 1980 หลังจากนั้น เขาก็เริ่มเขียนโครงร่างนิยายแนวสเปซโอเปร่ากับสำนักพิมพ์แห่งนี้ โดยตั้งชื่อว่า 『เชสเกมส์แห่งกาแล็กซี』มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามและประวัติศาสตร์ ในยุคที่มนุษยชาติตั้งถิ่นฐานทั่วกาแล็กซี แต่เมื่อเขียนได้ประมาณร้อยหน้า สำนักพิมพ์ก็ปิดกิจการในปี 1979 หลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้เขียนนิยายอีก เนื่องจากต้องทำปริญญานิพนธ์ 

ในปี 1982 บรรณาธิการของสำนักพิมพ์โทกูมะบังเอิญได้อ่านโครงเรื่องดังกล่าวและรู้สึกถูกใจ จึงติดต่อทานากะให้เขียนต่อ ทานากะจึงเขียนต่อและตั้งชื่อใหม่ว่า 『ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี』 เมื่อตีพิมพ์ถึงเล่มที่สามสาม สำนักพิมพ์แจ้งว่ามันขายดีมาก และขอให้ทานากะเขียนเป็นมหากาพย์ยาวสิบเล่ม ทั้งที่ตอนแรกเขาไม่ได้ตั้งใจจะเขียนยาวขนาดนั้น ตัวละครสำคัญหลายตัวก็ตายไปแล้ว ทานากะจึงต้องเขียนจนครบสิบเล่มด้วยตัวละครที่มีอยู่และสร้างขึ้นใหม่ ต่อมาในปี 1985 ทานากะอยากเขียนนิยายเรื่องอื่นบ้าง จึงคุยกับสำนักพิมพ์ แต่สำนักพิมพ์ไม่ยอมให้เขาเขียนเรื่องอื่น และต้องการให้เขาเขียนตำนานวีรบุรุษกาแล็กซีเพียงอย่างเดียว ในช่วงเวลานั้นเอง สำนักพิมพ์คาโดกาวะติดต่อเขามาพอดี และขอให้เขาเขียนนิยายอะไรสักอย่างที่คล้ายกับตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี เขาจึงเขียนเรื่อง 『ผู้กล้าแห่งอัสลัน』 ให้กับสำนักพิมพ์คาโดกาวะ

ผลงานเด่น
---------

* 1982-1989: *ตำนานวีรบุรุษกาแล็กซี* (*Legend of the Galactic Heroes*)
* 1986-2017: *ผู้กล้าแห่งอัสลัน* (*The Heroic Legend of Arslan*)
* 1987-ปัจจุบัน: *สี่พี่น้องผู้วิเศษ* (*Sohryuden: Legend of the Dragon Kings*)
* 1998-2007: *Yakushiji Ryōko no Kaiki Jikenbo*
* 1988-2015: *Tytania*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Wright Staff Online - official website (ญี่ปุ่น)
* Official Blog (ญี่ปุ่น)
* J'Lit | Authors : Yoshiki Tanaka | Books from Japan (อังกฤษ)
* Legend of the Galactic Heroes Information Center (อังกฤษ)


1. ↑  第1回 田中芳樹（原作）「1996年 第4期制作時インタビューより抜粋」
**สมัชชาแห่งชาติของประเทศไทย** (อังกฤษ: National People's Assembly of Thailand) เป็นองค์กรที่ประกอบด้วยบุคคลจากหลากหลายสาขาอาชีพ มาประชุมกันเพื่อคัดเลือกกันเองไปเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ

พ.ศ. 2516
---------

หลังเหตุการณ์วันมหาวิปโยค พ.ศ. 2516 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งสมัชชาแห่งชาติ เพื่อให้สมัชชาแห่งชาติจัดการประชุมคัดเลือกสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติเข้าไปทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญ ครั้งนั้นประชุมกันที่สนามม้านางเลิ้ง จึงถูกเรียกว่า "สภาสนามม้า" มีสมาชิก 2,347 คน

พ.ศ. 2549
---------

หลังเหตุการณ์รัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติจำนวน 1,982 คน เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2549 จากนั้นวันที่ 17 ธันวาคม 2549 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเปิดประชุมสมัชชาแห่งชาติ ณ หอประชุมกองทัพเรือ เขตบางกอกใหญ่ และมีการประชุมเลือกสมาชิกด้วยกันเองจำนวน 200 คนในวันที่ 18 ธันวาคม 2549 เพื่อส่งให้ คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) คัดเลือกเหลือ 100 คนเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  วิชญ์ชัย ธรรมประดิษฐ์, สารานุกรมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พ.ศ. ๒๕๔๐) สภาผู้แทนราษฎร, สถาบันพระปกเกล้า, พ.ศ. 2544, หน้า 20-21
2. ↑  สิริรัตน์ เรืองวงษ์วาร, ประวัติศาสตร์การเมืองไทย ตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 จนถึงปัจจุบัน, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, พ.ศ. 2539, หน้า 433

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สมัชชาแห่งชาติ เก็บถาวร 2006-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระตำหนักแคลเรนซ์ ค.ศ. 2006
ภาพถ่ายจากฝั่งถนนเดอะมอลล์ ค.ศ. 2008
**พระตำหนักแคลเรนซ์** หรือ **แคลเรนซ์เฮาส์** (อังกฤษ: Clarence House) คือตำหนักหนึ่งของพระราชวงศ์สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ที่ถนนเดอะมอลล์ นครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน สร้างขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1825-1827 โดยอยู่ติดกับพระราชวังเซนต์เจมส์ แรกสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของดยุกแห่งแคลเรนซ์ ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ในเวลาที่ผ่านมานั้นได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมากมายทั้งภายในและภายนอก โดยครั้งใหญ่ที่สุดนั้นคือภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งตำหนักได้ถูกทำลายลงเกือบทั้งหมดโดยคงเหลือโครงสร้างเพียงเล็กน้อยจากการสร้างครั้งแรกโดยสถาปนิกจอห์น แนช ในปัจจุบันตัวพระตำหนักได้ถูกขึ้นทะเบียนเพื่อการพิทักษ์ เกรด 1 โดยสำนักงานมรดกแห่งชาติอังกฤษ (National Heritage List of England) ในปัจจุบันพระตำหนักถูกเปิดให้เข้าชมได้ปีละครั้งช่วงฤดูร้อนในเดือนสิงหาคมกินเวลาหนึ่งเดือนทุกๆ ปี 

พระตำหนักแคลเรนซ์เป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการในกรุงลอนดอนของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 เป็นต้นมา คำว่า *พระตำหนักแคลเรนซ์* ใช้เป็นคำเรียกแทนกองงานในพระองค์ของพระประมุขและคู่อภิเษกสมรสแห่งสหราชอาณาจักรพระองค์ปัจจุบัน (ในสมัยก่อนหน้าเคยใช้ว่า *พระราชวังเซนต์เจมส์* ) เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ ยังเคยประทับที่นี่ในช่วงปีค.ศ. 2003 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 และเจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ ในระหว่างปีค.ศ. 2003 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 นอกจากนี้ในช่วงปีค.ศ. 1953 จนถึงค.ศ. 2002 ยังเคยเป็นที่ประทับส่วนพระองค์ใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี และก่อนหน้านั้น พระตำหนักแคลเรนซ์ยังเคยเป็นที่ประทับของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงอลิซาเบธ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Historic England, "Clarence House (1236580)", *National Heritage List for England*, สืบค้นเมื่อ 17 January 2017
2. ↑  Prince Harry moves into Kensington Palace
3. ↑  "Who lived in Clarence House?". royalcollection.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 June 2015. สืบค้นเมื่อ 19 June 2015.

| * ด
* ค
* ก
พระราชฐานและวังในสหราชอาณาจักร |
| --- |
| ปัจจุบัน | แบ็กชอตพาร์ก  **·**  แบลมอรัล  **·**  เบิร์กฮอลล์  **·**  บักกิงแฮม  **·**  แคลเรนซ์เฮาส์  **·**  แกตคูมพาร์ก  **·**  ไฮโกรฟ  **·**  ฮิลส์เบอระ  **·**  ฮอลีรูด  **·**  เซนต์เจมส์  **·**  เค็นซิงตัน  **·**  ลุยนิเวร์ม็อด  **·**  รอยัลลอดจ์  **·**  ซานดริงแฮม  **·**  แทชต์เฮาส์ลอดจ์  **·**  วินด์เซอร์ |
| อดีต | บิวลี  **·**  โบมอนต์  **·**  แบรนต์ริดจ์พาร์ก  **·**  ไบรด์เวลล์  **·**  คอปพินส์  **·**  คัมเบอร์แลนด์ลอดจ์  **·**  ดันเฟิร์มลิน  **·**  เอลทัม  **·**  ฟอล์กแลนด์  **·**  ป้อมเบลเวเดียร์  **·**  แฮมป์ตันคอร์ต  **·**  คิว  **·**  คิงส์แลงลีย์  **·**  ลินลิทโกว์  **·**  มาร์ลบะระ  **·**  เมย์  **·**  นอนซัช  **·**  โอตแลนส์  **·**  ออสบอร์น  **·**  พลาเซ็นเทีย  **·**  ควีนส์เฮาส์  **·**  ริบส์เดนโฮลต์  **·**  ริชมอนด์  **·**  รอยัลพาวิเลียน  **·**  ซาวอย  **·**  ซันนิงฮิลล์พาร์ก  **·**  หอคอยแห่งลอนดอน  **·**  เวสต์มินสเตอร์  **·**  ไวต์ฮอลล์  **·**  ไวต์ลอดจ์  **·**  วุดสต็อก |

พิกัดภูมิศาสตร์: 51°30′14″N 0°08′19″W﻿ / ﻿51.5040°N 0.1385°W﻿ / 51.5040; -0.1385
คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เสอ ซือม่าน**

**เสอ ซือม่าน** หรือ **หวี ซือมั่น** (จีนตัวย่อ: 佘诗曼; จีนตัวเต็ม: 佘詩曼; พินอิน: *Shé Shīmàn*, อักษรโรมัน: *Charmaine Sheh (Sze-man)*) นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแบบละครโทรทัศน์หรือซีรีส์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ที่ฮ่องกง มีชื่อเล่นว่า อาเสอ (阿佘) เกิดในครอบครัวที่มีแม่ พ่อเลี้ยง พี่ชายและน้องชายอย่างละคน ส่วนพ่อที่แท้จริงเสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังไม่เกิด

จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ฮ่องกงแล้ว ได้ไปเรียนต่อด้านการจัดการโรงแรมที่ลูเซิร์น สวิตเซอร์แลนด์ สามารถใช้ภาษาอังกฤษและเยอรมันได้ดี เมื่อเรียนจบจึงกลับมาหางานทำที่ฮ่องกง ระหว่างนั้นแม่เธอแนะนำให้เข้าประกวดนางงามฮ่องกงเมื่อปี ค.ศ. 1997 จึงเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ได้เข้าสู่วงการบันเทิง ซึ่งผลการประกวดเธอได้ตำแหน่งรองอันดับ 2 ทำให้สถานีโทรทัศน์ทีวีบีเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดในปี ค.ศ. 1998 และได้รับบทเด่นทันที แม้ไม่ใช่นางเอก ในผลงานเรื่องแรก ๆ เช่น *Time Off* ปี ค.ศ. 1998, *Flying Fox of Snowy Mountain* หรือ *จิ้งจอกภูเขาหิมะ*, *Detective Investigation Files IV* หรือ *คดีดังกองปราบ* และ*Crimson Sabre* หรือ *กระบี่เลือดสะท้านบู๊ลิ้ม* ในปี ค.ศ. 1999, *The Heaven Sword and Dragon Saber* หรือ *ดาบมังกรหยก* ในปี ค.ศ. 2000

ต่อมาได้รับบทนางเอกเป็นครั้งแรกจากเรื่อง *Return of the Cuckoo* หรือ *หัวใจปรารถนา* ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในตัวของนักแสดงนำ และค่อย ๆ มีชื่อเสียงขึ้นมาพร้อมกับรับบทที่หลากหลายมากขึ้น

ในปี ค.ศ. 2006 ได้รับคว้ารางวัล 4 นางเอกยอดนิยมร่วมกับ หลิน ซินหยู ของไต้หวัน, เจ้า เวย และหลิว อี้เฟย์ จากจีนแผ่นดินใหญ่

ผลงานที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ได้แก่ *The Drive of Life* ในปี ค.ศ. 2007 และ *4 in Love* หรือ *ศึกบุปผาวังมังกร* ในปี ค.ศ. 2011

ผลงาน
-----

* Time Off (1998)
* Flying Fox of Snowy Mountain (1998)
* Detective Investigation Files IV (1998)
* Crimson Sabre (1999)
* The Heaven Sword and Dragon Saber (2000)
* Return of the Cuckoo (2000)
* Point of No Return  (2003)
* Qian Long Xia Jiang Nan (2003)
* War and Beauty  (2004)
* Lethal Weapons of Love and Passion (2006)
* Drive of Life (2007)
* Forensic Heroes II (2008)
* You′re Hired (2009)
* Heaven and Earth (2010)
* Can′t Buy Me Love (2010)
* 4 in Love (2011)
* My Sister of Eternal Flower (2011)
* Line Walker (2014)

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก IMDb
* เว็บไซต์ส่วนตัว
ในกลศาสตร์แฮมิลตัน **การแปลงแบบบัญญัติ** (canonical transformation) คือ การเปลี่ยนแปลงของพิกัดแบบบัญญัติ (**q**, **p**, *t*) → (**Q**, **P**, *t*) ซึ่งยังคงรูปแบบของสมการแฮมิลตันไว้ ในบางครั้งก็ถูกเรียกว่า **รูปแบบความสัมพันธ์ของตัวแปร** (form invariance) ไม่จำเป็นที่จะต้องรักษารูปแบบของกลศาสตร์แฮมิลตันเดิมเอาไว้ การแปลงแบบบัญญัติสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีรูปแบบ ซึ่งนำไปสู่สมการแฮมิลตัน–ยาโคบี (วิธีการที่ใช้สำหรับคำนวณพลังงานที่อนุรักษ์) และทฤษฎีของลีอูวิล (ตัวพื้นฐานของกลศาสตร์สถิติคลาสสิก)

เนื่องจากกลศาสตร์ลากร็องฌ์ขึ้นอยู่กับพิกัดทั่วไป การแปลงพิกัด **q** → **Q** จะไม่ส่งผลต่อรูปแบบสมการอ็อยเลอร์–ลากร็องฌ์ (Lagrange’s equation) และด้วยเหตุนี้ จึงไม่ส่งผลกระทบต่อรูปแบบสมการของแฮมิลตัน (Hamilton’s equation) ด้วย ถ้าหากเราเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมด้วยวิธีการแปลงเลอฌ็องดร์ (Legendre transform) แทนในสมการ

{\displaystyle P\_{i}={\frac {\partial L}{\partial {\dot {Q}}\_{i}}}.}
ดังนั้น การแปลงพิกัด (หรือ **การแปลงจุด (point transformations)**) จึงเป็นหนึ่งในวิธีการแปลงฯ อย่างไรก็ตาม ระดับการแปลงแบบบัญญัติเป็นที่ยอมรับมากขึ้น ตั้งแต่การแปลงพิกัดทั่วไปแบบเก่า โมเมนตัมและแม้กระทั่งเวลาอาจจะถูกรวมกันในรูปแบบพิกัดทั่วไปและโมเมนตัมแบบใหม่ การแปลงแบบบัญญัติที่ไม่มีพจน์ของเวลาจะถูกเรียกว่าการแปลงแบบบัญญัติที่ถูกจำกัด (restricted canonical transformations) (ตำราเรียนหลายเล่มก็พิจารณาแต่กรณีนี้)
เพื่อความชัดเจน เราจำกัดการนำเสนอไว้ที่แคลคูลัสและกลศาสตร์คลาสสิก ผู้อ่านหลาย ๆ คน คงคุ้นเคยกับคณิตศาสตร์ขั้นสูง เช่น cotangent bundles, exterior derivatives และ symplectic manifolds สามารถอ่านได้จากบทความที่เกี่ยวข้องกับ symplectomorphism (การแปลงแบบบัญญัติเป็นกรณีพิเศษของ symplectomorphism) อย่างไรก็ตาม คำแนะนำสั้น ๆ ทางคณิตศาสตร์สมัยใหม่อยู่ที่ท้ายของบทความนี้

ดูเพิ่ม
-------

* Symplectomorphism
* Hamilton–Jacobi equation
* Liouville's theorem (Hamiltonian)
* Mathieu transformation
* Linear canonical transformation

อ้างอิง
-------

* Goldstein, Herbert (1980). *Classical mechanics* (2d ed.). Reading, Mass.: Addison-Wesley Pub. Co. p. 380. ISBN 0-201-02918-9. `{{cite book}}`: `|ref=harv` ไม่ถูกต้อง (help)
* Landau, L. D.; Lifshitz, E. M. (1975) [1939]. *Mechanics*. แปลโดย Bell, S. J.; Sykes, J. B. (3rd ed.). Amsterdam: Elsevier. ISBN 978-0-7506-28969. `{{cite book}}`: `|ref=harv` ไม่ถูกต้อง (help)
**เสาตรานติกะ** หรือ**สุตตวาท** เป็นพระพุทธศาสนานิกายหนึ่ง คัมภีร์ฝ่ายสันสกฤตระบุว่าแยกมาจากนิกายสรวาสติวาท ส่วนฝ่ายบาลีว่าแยกมาจากนิกายสังกันติกะ เหตุที่แยกออกมาเพราะเมื่อคณาจารย์ฝ่ายสรวาสติวาทหันไปนับถือพระอภิธรรมปิฎกมากขึ้น แต่มีบางส่วนเห็นแย้งว่าพระสุตตันตปิฎกสำคัญกว่า กลุ่มนี้จึงแยกมาตั้งนิกายใหม่ นิกายทั้ง 2 นี้ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง จนมีกล่าวโต้แย้งปรัชญาซึ่งกันและกัน นิกายนี้แพร่หลายอยู่ทางตอนเหนือของอินเดีย

เชื่อว่าผู้ก่อตั้งนิกายนี้คือพระกุมารลาตะ ไม่มีคัมภีร์ของนิกายนี้เหลืออยู่ คงมีแต่ที่กล่าวพาดพิงถึงในคัมภีร์ของนิกายสรวาสติวาทเท่านั้น ปรัชญาของนิกายนี้เชื่อว่าความจริงมีสองอย่างคือวัตถุกับจิตใจ เน้นเรื่องอนิจจัง ทุกอย่างไม่เที่ยงทั้งภาวะและอภาวะ ชีวิตเป็นเพียงลำดับของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ความรู้ทั้งหลายจะรู้ได้เฉพาะอนุมานประมาณเท่านั้น เพราะจิตไม่อาจยึดความจริงที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาได้ นิกายนี้ถือว่าเฉพาะวิญญาณขันธ์ในขันธ์ห้าเท่านั้นที่ไปเกิดใหม่ได้ ซึ่งขัดแย้งกับนิกายสางมิตียะ เชื่อว่าทุกคนมีธาตุแห่งพุทธะอยู่ในตัวเช่นเดียวกับความเชื่อของฝ่ายมหายาน

นิกายนี้เมื่อแพร่หลายไปที่ญี่ปุ่นเรียกว่า**นิกายโจจิตสุ**

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 508
2. ↑  ฟื้น ดอกบัว.ปวงปรัชญาอินเดีย. กทม. ศยาม. 2555 หน้า 371 - 373

* ประสงค์ แสนบุราณ. พระพุทธศาสนามหายาน. กทม. โอเดียนสโตร์. 2548
* อภิชัย โพธิ์ประสิทธิ์ศาสตร์. พระพุทธศาสนามหายาน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กทม. มหามกุฏราชวิทยาลัย. 2539
เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2012 ทีมหน่วยซีลสหรัฐได้บุกเข้าไปในพื้นที่ 12 ไมล์ทางเหนือของอาโดว์ ซึ่งเป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโซมาเลีย โดยได้สังหารโจรสลัดโซมาเลียไปเก้ารายและได้ปลดปล่อยตัวประกัน ซึ่งเป็นพลเมืองสหรัฐ ชื่อ เจสสิกา บูคานัน และพลเมืองเดนมาร์ก ชื่อ พอล ฮาเกน ทิสเท็ด

ภูมิหลัง
--------

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 เจสสิกา บูคานัน และพอล ฮาเกน ทิสเท็ด ผู้ที่ทำงานโครงการการเก็บกู้ทุ่นระเบิดร่วมกับสภาผู้อพยพเดนมาร์ก ได้ถูกจับโดยโจรสลัดโซมาเลียในกาลคักโย ความพยายามของคณะมนตรีเพื่อขอความช่วยเหลือจากบุคคลระดับอาวุโสของโซมาเลียในประเทศและผู้นำเก่าแก่เพื่อช่วยในการปลดปล่อยตัวประกันไม่ประสบความสำเร็จ อีกทั้งโจรสลัดปฏิเสธข้อเสนอค่าไถ่ 1.5 ล้านเหรียญสหรัฐ กับสุขภาพบูคานันที่ทรุดลง เจ้าหน้าที่สหรัฐจึงตัดสินใจที่จะเริ่มการโจมตีกับโจรสลัดโดยใช้หน่วยปฏิบัติการพิเศษสหรัฐหลายหน่วย รวมถึงสมาชิกของซีลทีมซิกซ์

การจู่โจม
---------

ตั้งแต่วันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2012 เป็นต้นไป หน่วยซีลจำนวนสองโหลได้กระโดดร่มจากเครื่องบินซี-130 เฮอร์คิวลิส 2 ไมล์ทางเหนือของอาโดว์ ซึ่งเป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโซมาเลีย ที่โจรสลัดจับคู่ตัวประกันไว้ด้วยความหวังว่าจะได้ค่าตัว จากนั้นหน่วยซีลก็เดินทางโดยการเดินเท้าจากบริเวณที่ถึงพื้น ผสมกับการโจมตี และสู้รบกับโจรสลัด โดยสังหารไปทั้งเก้าคน

ผลที่ตามมา
----------

ประธานาธิบดีบารัก โอบามา กับมิเชลล์ โอบามา แจ้งกับพ่อของเจสสิกา บูคานัน ว่าลูกสาวของเขาได้รับการช่วยเหลือแล้ว ทันทีหลังจากการแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภา
หลังจากโจมตีกับโจรสลัดและปลดปล่อยตัวประกันแล้ว กองกำลังสหรัฐกลับมายังฐานของพวกเขาที่ค่ายเลอมงนีเยในประเทศจิบูตี ประธานแห่งกัลมูดัก (รัฐในโซมาเลีย) กล่าวขอบคุณสหรัฐในการดำเนินการโจมตี ส่วนประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา ได้แสดงความยินดีกับรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหม ลีออน พาเนตตา ก่อนการแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภา ค.ศ. 2012 โดยไม่เปิดเผยรายละเอียดใด ๆ ในเวลานั้น

เจสสิกา บูคานัน ให้สัมภาษณ์ครั้งแรกเกี่ยวกับการถูกลักพาตัวในรายการ *60 มินิทส์* เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 ในจำนวนความคิดแรกของเธอเมื่อถูกลักพาตัว นั่นคือเร็วเกินไปที่จะตายโดยไม่มีลูกและบอกลาคนรัก บูคานันและสามีของเธอกลับมายังสหรัฐจากแอฟริกาตะวันออก และตอนนี้มีลูกชายหนึ่งคน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Sheikh, Abdi (January 25, 2012). "U.S. commandos free two hostages in daring Somalia raid". Reuters. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ 26 January 2012.
2. 1 2  "Navy SEALs who killed Osama bin Laden in rescue of 2 hostages in Somalia: report". *NY Daily News/The Associated Press*. MOGADISHU, Somalia. January 25, 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-01-26.
3. 1 2  Gettleman, Jeffrey; Schmitt, Eric; Shanker, Thom (January 25, 2012). "U.S. Commandos Free 2 Hostages From Somali Pirates". *The New York Times*.
4. 1 2  "U.S. special forces rescue Somalia aid workers". CNN. January 27, 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-01-26.
5. ↑  Scott Pelley (May 12, 2013). "The Rescue of Jessica Buchanan". *60 Minutes video (15:46)*. CBS News. สืบค้นเมื่อ 13 May 2013.
**มีดสั้นสะท้านฟ้า** (อังกฤษ: Life Gamble, Life Combat) เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1979 กำกับโดย จาง เช่อ, เหลียง ถิง, ลู่ เฟิง นำแสดงโดย อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง, กัว จุย, หวัง หลุงเหว่ย, กุ๊ ฟง

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เจาซูหยู่ จอมดาบผู้มีฝีมือด้านตีเหล็กได้รับการขอร้องจากม่อชุนฟงช่วยทำมีดบินเจ็ดเล่มให้แก่เขาแต่เจาซู่หยู่ปฏิเสธเพราะสัญญากับตนเองแล้วว่าจะล้างมือจากการทำอาวุธ เสี่ยวเสียง มือกระบี่สาวงามยื่นข้อเสนอว่าจะนำมีดบินที่หายไปมาคืนให้หากม่อชุนฟงฆ่าสี่จอมโจรให้นางในการพนันเพื่อชิงหยกล้ำค่า ในขณะเดียวกันหยกนี้ยังมีผู้หมายปองอีกมากมายไม่ว่าจะเป็นเหมาไคหยวน ผู้ตัดสินการเดิมพันที่วางแผนให้เพ่งชวงชวงมือกระบี่สาวชิงสังหารสี่จอมโจร ขณะเดียวกันก็ซ้อนแผนให้ยุ่นเสียงสมุนของเขาฆ่านางเพื่อชิงหยกอีกทีหนึ่ง ส่วนช่างตีเหล็กเจาซูหยู่ก็รับปากจะช่วยตู้ยี่คุฯผู้น่าสงสารชิงหยกที่อ้างว่าเป็นของเขาที่ถูกปล้นไปกลับคืนมา

นักแสดงนำ
---------

* อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง รับบท หยุน เสียง
* กัว จุย รับบท เจา ซู่หยู, แบล็คสมิธ
* หวัง หลุงเหว่ย รับบท เหมา ไค่หยวน, ราชสีห์ทองคำ
* กุ๊ ฟง รับบท นายตำรวจเจ้า ซื่อจิง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Life Gamble Full Cast Hong Kong Cinemagic

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *มีดสั้นสะท้านฟ้า* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เปลือกต้นสมอในเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย
**สมอไทย** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Terminalia chebula* Retz.) กะเหรี่ยงเรียกว่าม่าแนหรือหมากแหน่ะ อยู่ในวงศ์ Combretaceae เป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียใต้ ภาคอีสานเรียกหมากแน่ะ หรือม่าแน่ เป็นต้นไม้ยืนต้นขนาดกลาง เปลือกลำต้นสีเทาอมน้ำตาล แตกเป็นร่องตามยาว ใบเดี่ยว เรียงสลับ ปลายแหลม ใบใหญ่ขนาดประมาณใบกระท้อนสีเขียวเข้ม มีขนอ่อนสีน้ำตาลปกคลุม ปลายใบเป็นติ่งแหลม ดอกสีขาวนวลขนาดเล็กกลิ่นหอม ออกเป็นช่อ ผลค่อนข้างกลมหรือรูปไข่ ผิวเรียบ สีเขียวอมเหลืองหรืออมแดง มีเมล็ดเดียว แห้งแล้วเป็นสีดำ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด

การใช้ประโยชน์
--------------

ผลดิบกินเป็นผลไม้สด รสเปรี้ยวขมอมฝาด มีแทนนินเป็นจำนวนมาก หรือนำไปดองเกลือ ผลห่ามนำไปจิ้มน้ำพริก ผลอ่อนใช้เป็นยาระบาย ผลแก่เป็นยาฝาดสมาน แก้ลมจุกเสียด เยื่อหุ้มเมล็ดแก้ขัดและโรคเกี่ยวกับน้ำดี มีสารอาหารที่เป็นประโยชน์หลายชนิด เช่น วิตามินซี วิตามินเอ แคลเซียม ฟอสฟอรัส ชาวกะเหรี่ยงใช้ผลย้อมผ้า ให้สีเทา

โกฐพุงปลา
---------

โกฐพุงปลา เป็นปุ่มหูดที่เกิดบนต้นสมอไทย เรียก terminalia gall ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเรียกปูดกกส้มมอ เกิดจากแมลงเจาะกิ่งและใบอ่อนของต้นสมอไทยแล้ววางไข่ ต้นสมอไทยจะสร้างปุ่มหูดหุ้มไข่ของแมลงเหล่านั้นไว้ เมื่อแห้งแข็งจะมีลักษณะคล้ายถุงแบน กลวง ฝาดและขมจัด ใช้เป็นยาฝาดสมานอย่างแรง แก้ไข้สมานแผล องค์ประกอบหลักเป็นแทนนิน รวมทั้งกรดแทนนิก กรดกอลลิกและอนุพันธ์ 

สมอไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม เก็บถาวร 2021-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548. หน้า 110

* นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. *สมอไทย* ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 249
* เศรษฐมันต์ กาญจนกุล. *สมอไทย* ใน ผลไม้ในเมืองไทย. กทม. เศรษฐศิลป์. 2555 หน้า 18-19
**เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณแมกซ์ เฮดรูม** (อังกฤษ: Max Headroom signal hijacking) เกิดขึ้นเมื่อคืนวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 เป็นเหตุการณ์สัญญาณออกอากาศของสถานีโทรทัศน์สองแห่งในชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ถูกโจรกรรม โดยปรากฏภาพชายไม่ทราบชื่อสวมหน้ากากและชุดคล้ายตัวละคร แมกซ์ เฮดรูม (Max Headroom) พร้อมกับมีเสียงที่มีลักษณะผิดเพี้ยน และมีพื้นหลังเป็นแผงสังกะสีเอียงไปมาเป็นเส้น เพื่อเป็นการล้อเลียนเอฟเฟกต์พื้นหลังที่เป็นรูปทรงเรขาคณิตของแมกซ์ เฮดรูม

การโจรกรรมครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างการถ่ายทอดสดการรายงานข่าวกีฬาของสถานีโทรทัศน์ดับบลิวจีเอ็น-ทีวี (WGN-TV) ในช่วง 21.00 น. ซึ่งมีระยะเวลานาน 25 วินาที ระหว่างนั้นผู้โจรกรรมซึ่งสวมหน้ากากอยู่ได้ส่ายศีรษะไปมา พร้อมทั้งมีเสียงสัญญาณที่มีลักษณะแปลกประหลาด และต่อมาเกิดการโจรกรรมครั้งที่สองขึ้นระหว่างการออกอากาศภาพยนตร์ชุดเรื่องดอกเตอร์ฮู ทางสถานีโทรทัศน์ดับบลิวทีทีดับบลิว (WTTW) ซึ่งเป็นสถานีย่อยของพีบีเอส (PBS) ซึ่งในครั้งนี้มีระยะเวลานานถึง 90 วินาที โดยชายคนดังกล่าวได้พูดตลอดช่วงที่โจรกรรม และได้กล่าวถึงโฆษณาของโคคา-โคล่าที่มีแมกซ์ เฮดรูมเป็นพรีเซนเตอร์ ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง *คลัตช์คาร์โก* (Clutch Cargo) ชัก สเวิร์สกี (Chuck Swirsky) ผู้ประกาศข่าวของดับบลิวจีเอ็น
และกล่าวว่า "ผมเพิ่งผลิตสิ่งพิมพ์ที่เยี่ยมยอดที่สุดในโลกของหนังสือพิมพ์" และได้ล้อเลียนตัวย่อของสถานีโทรทัศน์ดับบลิวจีเอ็น ซึ่งย่อมาจาก *World’s Greatest Newspaper* และในตอนท้ายวิดีโอดังกล่าวได้ปรากฏภาพบั้นท้ายของผู้โจรกรรมถูกตีโดยหญิงคนหนึ่ง ก่อนจะกลับสู่รายการปกติ

จากเหตุการณ์ครั้งนี้ ถึงแม้ว่าคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารหรือเอฟซีซี (FCC) จะได้ทำการสืบสวนหาข้อเท็จจริงไปแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถระบุตัวผู้โจรกรรมในครั้งนี้ได้

ดูเพิ่ม
-------

* เหตุการณ์รบกวนสัญญาณออกอากาศเซาเทิร์นเทเลวิชัน
* เหตุการณ์โจรกรรมสัญญาณออกอากาศกัปตัน มิดไนต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ross, Andrew (1990). "Techno-Ethics and Tele-Ethics: Three Lives in the Day of Max Headroom". ใน Mellencamp, Patricia (บ.ก.). *Logics of Television: Essays in Cultural Criticism*. Indiana University Press. p. 138. ISBN 0-253-33617-1.
2. ↑  Schwoch, James; White, Mimi; Reilly, Susan (1992). *Media Knowledge: Readings in Popular Culture, Pedagogy, and Critical Citizenship*. SUNY Press. p. 113. ISBN 978-0-7914-0825-4.
3. ↑  Forester, Tom; Morrison, Perry (1994). *Computer Ethics: Cautionary Tales and Ethical Dilemmas in Computing*. MIT Press. p. 74. ISBN 0-262-56073-9. [S]everal other instances of uplink video piracy have occurred [...] WTTW (Channel 11 in Chicago) was also overridden by a 90 second transmission, this time by a man in a Max Headroom mask smacking his exposed buttocks with a fly swatter.
**วัดพิพัฒน์มงคล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งเสลี่ยม อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย

แต่เดิมเป็นวัดร้างที่ตั้งอยู่กลางทุ่งนา สันนิษฐานว่ามีอายุราว 700 ปี แต่ไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีอื่น ๆ พบเพียงรากฐานอุโบสถและเจดีย์โบราณเท่านั้น ที่จมอยู่ใต้พื้นดินลึกลงไปประมาณ 1.50 เมตร ในพื้นที่บริเวณส่วนกลางของวัด ตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เดิมมีที่ดิน 20 ไร่ ปัจจุบันได้ขยายเป็น 203 ไร่ 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ *มหาวิหารหลวงพ่อทองคำ* รูปแบบสถาปัตยกรรมล้านนา ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อทองคำ* หรือ *พระพุทธสุโขโพธิ์ทอง* ซึ่งมีขนาดต่าง ๆ รวมทั้งหมดหลายสิบองค์ เป็นพระพุทธรูปโบราณที่มีสินแร่ทองคำโบราณหลอมรวมอยู่ในองค์พระหนักหลายกิโลกรัม ศิลปะสุโขทัยและศิลปะเชียงแสน ปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่มีเทพรักษา

ใกล้กับมหาวิหารหลวงพ่อทองคำคือ *พุทธวิหารลายคำ* เป็นวิหารที่ผสมผสานศิลปะของวิหารไทลื้อและวิหารที่หลวงพระบางของลาว วิหารสร้างด้วยไม้สักทองมีอายุประมาณ 100 ปี มีความกว้าง 15 เมตร แบบย่อมุม ความยาว 32 เมตร ฐานเป็นปูนบัวคว่ำ ฝาผนังบุสองชั้น หลังคาลดหลั่น 3 มุข 2 ชายคา ตัวเรือนประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์แกะสลัก ลงรักปิดทองคำแท้ 99.99 เปอร์เซ็นต์ ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อทันใจ* ขนาดหน้าตัก 16 นิ้ว อายุประมาณ 400 ปี มีพุทธลักษณะทรงเครื่องเทริดกษัตริย์ ปิดทองคำแท้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพิพัฒน์มงคล". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "งดงามพุทธศิลป์ล้านนา "วัดพิพัฒน์มงคล" สุโขทัย สักการะหลวงพ่อทองคำ-หลวงพ่อทันใจ". ผู้จัดการออนไลน์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพิพัฒน์มงคล**
**สมเด็จพระวรราชินีนาถ** (พ.ศ. 2363–2412) พระนามเดิม **เภา** หรือ **เพา** เป็นพระเทพีในสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี และเป็นพระวรราชมารดาในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์

พระราชประวัติ
-------------

สมเด็จพระวรราชินีนาถ ประสูติเมื่อมะโรงโทศก มีพระนามเดิมว่า เภา หรือ เพา เป็นธิดาของพระมนตรีธิราช เบื้องต้นทรงเข้ารับราชการเป็นบาทบริจาริกาในตำแหน่งพระสนมชั้นแม่นาง ตามเสด็จนักองค์ด้วงเมื่อครั้งประทับอยู่วังเจ้าเขมรในกรุงเทพมหานคร ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์หนึ่งคือ นักองค์ศรีสวัสดิ ประสูติเมื่อปีชวดโทศก

หลังสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดีขึ้นเสวยราชสมบัติกรุงกัมพูชาแล้ว ทรงตั้งพระนามแก่เจ้านายฝ่ายในและบรรดาศักดิ์บาทบริจาริกาในราชสำนักทั้งหมด ทรงพระกรุณาพระราชทานพระนามแก่นักนางเภา เป็น **พระปิโยพระบรมอัจฉราอับศร** ในตำแหน่งพระเทพี คู่กับนักนางแป้น ที่ทรงพระกรุณาพระราชทานพระนามว่า พระปิโยพระบรมท้าวธิดา

พระปิโยพระบรมอัจฉราอับศรสวรรคตในปีมะโรงสัมฤทธิศก ตรงกับ พ.ศ. 2412 สิริพระชนมายุ 42 พรรษา หลังพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ เสวยราชสมบัติกรุงกัมพูชา จึงสถาปนาพระราชชนนีขึ้นเป็นสมเด็จพระวรราชินีนาถย้อนหลัง พระอัฐิถูกบรรจุไว้ภายในพระเจดีย์สมเด็จพระหริรักษ์มหาอิศราธิบดี บนเขาพระราชทรัพย์ อำเภอพญาฦๅ จังหวัดกันดาล เคียงกับพระสวามี และสมเด็จพระวรราชินี (แป้น)

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. 1 2 3  *เขมรสมัยหลังพระนคร*, หน้า 71
2. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3*, หน้า 234
3. ↑  *ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา*, หน้า 281
4. ↑  *ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา*, หน้า 236
5. ↑  *ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา*, หน้า 267-268
6. ↑  *เขมรสมัยหลังพระนคร*, หน้า 68-70
7. ↑  *ศิลปะเขมร*, หน้า 151

บรรณานุกรม
* ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา. *พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3*. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006), 2560. 360 หน้า. ISBN 978-616-514-575-6
* เรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนรัชต์), พันตรี หลวง. *ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา*. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006), 2563. 336 หน้า. ISBN 978-616-514-668-5
* รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง และศานติ ภักดีคำ. *ศิลปะเขมร*. กรุงเทพฯ : มติชน, 2557. 232 หน้า. ISBN 978-974-02-1324-6
* ศานติ ภักดีคำ. *เขมรสมัยหลังพระนคร*. กรุงเทพฯ : มติชน, 2556. 224 หน้า. ISBN 978-974-02-1147-1
**เหงียน ฮวี เถียป** (เวียดนาม: *Nguyễn Huy Thiệp*) เกิดเมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 หรือ 29 เมษายน พ.ศ. 2493 ที่กรุงฮานอย ในครอบครัวแม่ค้าหาบเร่ ในช่วงที่เกิดสงครามซึ่งฮานอยไม่มีความปลอดภัย ครอบครัวของเขาได้อพยพออกไปรับจ้างทำสวนทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ จน พ.ศ. 2503 จึงกลับมายังฮานอยเพื่อให้เถียปได้เรียนหนังสือ เถียปสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยฝึกหัดครูเมื่อ พ.ศ. 2513 และได้บรรจุเป็นครูทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจน พ.ศ. 2523 จึงได้ย้ายกลับฮานอย

เถียปเริ่มเขียนหนังสือเมื่อ พ.ศ. 2530 โดยผลงานของเขาที่ก่อให้เกิดกระแสในวงการวรรณกรรมอย่างกว้างขวางคือเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ 3 เรื่องได้แก่ "*พรหมจรรย์*", "*ดาบคม*" และ "*ทองกับไฟ*" ซึ่งกล่าวถึงประวัติศาสตร์เวียดนามในสมัยของจักรพรรดิกวางจุง จักรพรรดิซาล็อง (ยาล็อง) และกวีเอกเหงียน ซู โดยแสดงมุมมองต่อบุคคลในประวัติศาสตร์เหล่านี้ต่างไปจากเดิม

นอกจากนั้น เรื่องสั้นเรื่อง "*นายพลเกษียณ*" ของเถียปยังเป็นการสะท้อนภาพของสังคมเวียดนามที่เปลี่ยนไปหลังสงคราม ผลงานเหล่านี้ของเขาทำให้การวิจารณ์วรรณกรรมในเวียดนามคึกคักขึ้น จนเรียกว่าเป็น *ปรากฏการณ์เหงียน ฮวี เถียป*

อ้างอิง
-------

1. ↑  มนธิรา, 2553
2. ↑  Thu-Huong Nguyen-Vo *The Ironies of Freedom: Sex, Culture, and Neoliberal Governance in Vietnam* 2008 Page 207 "Thiệp's social criticism often took aim against the feminine embodiment of market greed as social realities, the revelation of which called into question the party's epistemological monopoly since the demise of Nhân Văn–Giai Phẩm."
3. ↑  Linh Dinh Night, Again: Contemporary Fiction from Vietnam - 2011 "Often overlooked in the buzz surrounding Nguyen Huy Thiep — Vietnam's most influential writer — is his exceptional ear for the language. Thiep's sophisticated yet earthy fiction is enlivened by many memorable phrases culled from ordinary ..."

* มนธิรา ราโท. **วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975.** กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. หน้า 189-198.
**วัดพุทธนิมิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสหัสขันธ์ อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์

ประวัติ
-------

วัดพุทธนิมิตประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์อยู่บนยอดเขาภูค่าว ที่แกะสลักบนแผ่นผาอายุนับพันปี สันนิษฐานว่าเป็นพระโมคคัลลานะปิดทองคำเปลว ความยาว 2 เมตร สูง 0.5 เมตร มีลักษณะพระเศียรไม่มีเกตุมาลา นอนตะแคงซ้าย พระเศียรหนุนทับต้นแขน โดยท่อนแขนที่หนุนพระเศียรไม่ได้ตั้งขึ้นและพระหัตถ์ไม่ได้รองรับพระเศียร มีตำนานเล่าว่าพระพุทธไสยาสน์องค์นี้คงสร้างขึ้นหลังการสมโภชองค์พระธาตุพนมเล็กน้อย ประมาณ พ.ศ. 8 โดยกลุ่มคนที่จะเดินทางไปร่วมสร้างพระธาตุพนมแต่ไปไม่ทันถึงที่หมายองค์พระธาตุพนม จึงร่วมกันสร้างพระพุทธไสยาสน์องค์นี้ขึ้นมา ทางวัดจัดให้มีงานสรงน้ำพระพุทธรูปไสยาสน์ในวันที่ 19 เมษายน ของทุกปี

วัดพุทธนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้ทรงไทยสร้างขึ้นจากไม้ขนาดใหญ่ที่นำขึ้นมาจากใต้เขื่อนลำปาว อุโบสถตั้งบนฐานลวดบัวปูนปั้น หลังคาจั่วซ้อนกันสามชั้น มีชายคาปีกนกทั้งสี่ด้าน รอบพระอุโบสถแกะสลักลวดลายเป็นภาพสามมิติ และภาพนูนต่ำเป็นเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก และพระเวสสันดรชาดก ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางตรัสรู้หรือปางสมาธิสีทอง นามว่า *พระมงคลชัยสิทธิ์โรจนฤทธิประสิทธิพร* โดมเพดานเหนือองค์พระตกแต่งด้วยประติมากรรมไม้แกะสลักนูนต่ำเรื่องพุทธประวัติทาด้วยสีทองเช่นกัน 

*พระมหาธาตุเจดีย์พุทธนิมิต* เป็นเจดีย์ยอดทองคำหนัก 30 กิโลกรัม ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุจาก 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินเดีย ศรีลังกา เนปาล และพม่า รวมทั้งพระอรหันตธาตุ พระพุทธนิมิตเหล็กไหล และพระพุทธรูปหินทรายอีกเป็นจำนวนมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพุทธนิมิต (ภูค่าว) อ.สหัสขันธ์ จ.กาฬสินธ์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ภูมิภาคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
2. ↑  "วัดพุทธนิมิต". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  ""วัดพุทธนิมิต" ชมอุโบสถไม้งามวิจิตร นมัสการพระไสยาสน์ตะแคงซ้ายสลักบนแผ่นผา". ผู้จัดการออนไลน์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพุทธนิมิต**
**วัดพังลา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ปัจจุบันมีพระมหาจารุพงศ์ จารุวังโส ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดพังลาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นวัดที่มีความเกี่ยวข้องกับศึกสงครามปราบกบฎไทรบุรี เมื่อสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต้องมีการเตรียมสร้างเรือและแพไว้เพื่อขนทหารและเสบียง ดังปรากฏสร้างเรือในบริเวณนี้ ชื่อของวัดพังลามาจากเรื่องราวของช้างคู่หนึ่งที่ต้องนำไปทำศึกสงครามจึงต้องพลัดพลากจากกันไป ชาวบ้านและนายทหารนายกองต่างรับรู้และสงสาร จึงตั้งนามหมู่บ้าน ณ ที่แห่งนี้ว่า *บ้านพังลา* ช้างพังบอกลาช้างพลาย แต่นั้นมา เรื่องราวเหล่านั้นเป็นเพียงตำนานที่เล่าขานต่อกันมา จนเมื่อสร้างวัดจึงได้ชื่อว่า "วัดพังลา"

วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 ศาลพ่อท่านนายเขื่อน พระพุทธรูปลีลา ปางลีลา บนพระเกตุมาลาบรรจุพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539

รายนามเจ้าอาวาสและบูรพาจารย์
----------------------------

* สมภารเอียด
* สมภารคง
* ตาหลวงพลับ
* พ่อท่านสีมาก
* พระครูอธิการสิงห์
* พ่อท่านบั่น สีลาจาโร
* สมภารทวดเจ้าบูญทอง
* พระมหาสงวน
* พระอธิการหลง โกวิโท
* พระครูพิทักษ์นิมพเขต (ประสิทธิ์ สิริปญฺโญ ป.ธ.4)
* พระมหาจารุพงศ์ จารุวังโส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสงขลา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "SBL บันทึกประเทศไท ฉบับที่ 107 - จังหวัดสงขลา". pp. 188–189.
3. ↑  "2 ตำนาน บ้านพังลา สะเดา".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพังลา**
**เหงือกปลาหมอ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Acanthus ebracteatus*) เป็นพืชล้มลุกที่มักพบเป็นพืชชั้นล่างในป่าชายเลนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นพรรณไม้ที่มีชื่อเสียงในจังหวัดสมุทรปราการ อยู่บริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกเหนือปากคลองมหาวงษ์และโรงเรียนนายเรือ ประโยชน์ของเหงือกปลาหมอนั้น เป็นสมุนไพรใกล้ตัวหรืออาจจะเรียกว่าสมุนไพรชายน้ำ/สมุนไพรชายเลนก็ได้ ช่วยรักษาโรคได้มากมายหลายชนิด

การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่อาศัย
--------------------------------

เกิดเองตามบริเวณป่าชายเลน ชอบขึ้นตามชายน้ำริมลำคลอง ชายฝั่งแม่น้ำที่มีน้ำเค็ม-น้ำกร่อยขึ้นถึง หรือที่ชุ่มชื้นทั่วไป ไม่ชอบที่ดอนเหงือกปลาหมอนั้นจะพบอยู่ 2 พันธุ์ คือ ชนิดที่เป็นดอกสีขาวและดอกสีม่วง ดอกสีขาวจะพบมากในทางภาคกลางและภาคตะวันออกส่วนดอกสีม่วงจะพบมากทางภาคใต้

ลักษณะทั่วไป
------------

### ต้น

เป็นพืชที่มีลักษณะเป็นไม้พุ่ม มีความสูงถึง 1.5 เมตร ลำต้นของพืชชนิดนี้จะมีลักษณะแข็ง มีหนามอยู่ตามข้อของลำต้น ถ้าเป็นต้นที่เจริญเติบโตตามธรรมชาติหรือไม่มีการตัดออกไป จะมีลักษณะของลำต้นตั้งตรงพุ่งสูงขึ้น แต่ถ้ามีการตัดออกนำไปใช้ประโยชน์บ้างก็จะแตกเป็นพุ่มออกมาใหม่

### ใบ

ใบจะมีลักษณะแข็ง มีหนามคมอยู่ริมขอบใบและปลายใบ ผิวใบเรียบมันเนื้อใบเหนียวแข็ง

### ดอก

ออกที่ปลายกิ่ง มีลักษณะของดอกเป็นดอกช่อตั้งตรง มีสีม่วง สีฟ้า หรือสีขาว มีกลีบรองดอก 4 กลีบ บริเวณของกลางดอกนั้นจะมีเกสรของตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่

### ผล

เป็นฝักรูปไข่หรือทรงกระบอก

การขยายพันธุ์
-------------

ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด เป็นพรรณไม้ที่ขึ้นกลางแจ้ง เจริญเติบโตได้ดีในที่ร่มและมีความชื้นสูง ใช้กิ่งปักชำ

สรรพคุณ
-------

* **ราก** : สรรพคุณช่วยขับเสมหะ แก้หืด แก้อัมพาต บำรุงประสาท รักษามุตกิดระดูขาว
* **ต้น** : รสเค็มกร่อย สรรพคุณแก้ปวดศีรษะ ช่วยถอนพิษ แก้ลมพิษ แก้พิษฝีดาษ ถ้าใช้ทาจะช่วยโรคเหน็บชาได้
* **ใบ** : รสเค็มกร่อยร้อน สรรพคุณช่วยรักษาแผลอักเสบ แก้โรคผิวหนัง แก้ไข้ แก้ปวดต่างๆ รักษากลากเกลื้อน ใช้นำคั้นจากใบนำมาทาศีรษะ จะช่วยในการบำรุงรากผม
* **ผล** : รสเผ็ดร้อน สรรพคุณช่วยถอนพิษ ขับโลหิต
* **เมล็ด** : รสเผ็ดร้อน สรรพคุณช่วยขับน้ำเหลืองที่เสีย ขับพยาธิ ปิดพอกฝี

ใช้เหงือกปลาหมอทั้ง 5 (ราก,ต้น,ใบ,ผล,เมล็ด) มีสรรพคุณช่วยแก้พิษฝี แก้มะเร็ง ช่วยในการเจริญอาหาร ช่วยให้เลือดลมปกติ

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  ชื่อท้องถิ่น: แก้มหมอ, แก้มหมอเล, จะเกร็ง, นางเกร็ง, อีเกร็ง, เหงือกปลาหมอน้ำเงิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  เหงือกปลาหมอ เก็บถาวร 2009-08-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บ kanchanapisek.or.th
2. ↑  เหงือกปลาหมอ เก็บถาวร 2010-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บ สมุนไพรใกล้ตัว
3. ↑  เหงือกปลาหมอ เก็บถาวร 2009-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บ agriman.doae.go.th

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Acanthus ebracteatus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Acanthus ebracteatus ที่วิกิสปีชีส์
**คลองบางแก้ว** เป็นคลองที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลบางแก้ว จังหวัดอ่างทอง ไหลไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านตำบลบ้านอิฐ ตำบลบ้านรี เข้าเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผ่านตำบลบ้านนา ตำบลบ้านขวาง ตำบลท่าตอ ตำบลบ้านใหม่ อำเภอมหาราช ไหลไปบรรจบกับแม่น้ำลพบุรีที่ตำบลหัวไผ่ อำเภอมหาราช คลองบางแก้วมีความยาวประมาณ 15 กิโลเมตร

เดิมทีคลองบางแก้วเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม ในรัชกาลสมัยสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ เมื่อมีการขุดคลองหน้าศาลากลางจังหวัดอ่างทองไปทางอำเภอป่าโมก แม่น้ำตอนนี้จึงตื้นเขิน จนเมื่อ พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดให้เจ้าพระยาอภัยภูธรที่สมุหนายกเป็นแม่กองปิดทำนบกั้นน้ำที่เมืองอ่างทอง เพื่อให้สายน้ำไหลตลอดคลองบางแก้ว แต่ไม่สำเร็จ ทำนบพังทลายเนื่องจากทานกระแสน้ำไม่ไหว (ภายหลังจึงย้ายเมืองอ่างทองไปตั้งที่ปากคลองบางแก้ว)

แหล่งน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณปากคลองบางแก้วที่ตำบลบางแก้ว เป็นแหล่งน้ำที่มีความสำคัญในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตั้งแต่รัชกาลที่ 1 ถึง รัชกาลที่ 4 และรัชสมัยรัชกาลที่ 9 ได้ใช้น้ำจากแม่น้ำสำคัญในประเทศ 5 สาย ซึ่งแหล่งน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณปากคลองบางแก้ว ตำบลบางแก้ว เป็นหนึ่งในแหล่งน้ำที่ใช้ทำพิธีเสกน้ำสำหรับถวายเป็นน้ำอภิเษกและน้ำสรงมูรธาภิเษกในพระราชพิธีเสด็จขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติบรมราชาภิเษกและใช้น้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาตักที่กลางแม่น้ำเจ้าพระยาปากคลองบางแก้ว ตำบลบางแก้ว มาประกอบพิธีเสกน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อ่างทองของเรา" (PDF). p. 261.
2. ↑  "เรื่องปิดน้ำบางแก้ว". วัชรญาณ.
3. ↑  ปรีดี พิศภูมิวิถี. "เมืองอ่างทองในมิติประวัติศาสตร์อยุธยา". *Journal of the faculty of Arts, Silpakorn University*: 270.
4. ↑  "แหล่งน้ำที่จะใช้ในการประกอบพิธีพลีกรรมตักน้ำสำหรับทำน้ำอภิเษกของจังหวัดอ่างทอง". สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดอ่างทอง.
Motor vehicle

**โอเปิล โอเมก้า** (อังกฤษ: Opel Omega) เป็นรถยนต์นั่งขนาดใหญ่ (Full-Size Car) รุ่นล่าสุดที่ผลิตโดยโอเปิล เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2529 เพื่อทดแทนรุ่นเดิม คือ โอเปิล คอมมอเดอร์ (อังกฤษ: Opel Commodore) และโอเปิล เรคคอร์ด (อังกฤษ: Opel Rekord) จนเลิกผลิตลงในปี พ.ศ. 2546 เนื่องจากความนิยมในรถยนต์ขนาดใหญ่ลดลง และรถยุโรปและเอเชียหลายๆ ยี่ห้อก็เริ่มยุบรถขนาดใหญ่กับรถขนาดกลางเพื่อให้เหลือรถขนาดกลางรุ่นเดียวเท่านั้น รวมถึงการเลิกผลิตรถขนาดใหญ่โดยไม่มีรถรุ่นใหม่มาแทนอีกด้วย ซึ่งหลังจากนั้นเปอโยต์และซีตรอง ผู้ผลิตจากฝรั่งเศสก็ยุบรถขนาดใหญ่ให้เหลือเพียงรถขนาดกลาง ผู้ผลิตจากญี่ปุ่นหลายรายก็เลิกผลิตรถขนาดใหญ่เช่นเดียวกัน เช่น มิตซูบิชิ มาสด้า ฮอนด้า เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2551 โอเปิล กลับมาทำตลาดอีกครั้งในชื่อ โอเปิล อินซิกเนีย.

รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2529-2536)
--------------------------

โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 1
โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2529 ใช้ชื่อ Omega A ออกมาเพื่อเป็นรถรุ่นเปลี่ยนโฉมของ Opel Rekord โอเมก้ารุ่นนี้ มีเครื่องยนต์เบนซิน 1.8 ,2.0 ,2.4 ,2.6 ,3.0 ,3.6 และ 4.0 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 2.3 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด โดยเกียร์ธรรมดา 6 สปีดจะมีเฉพาะในรุ่นที่ขายโดยใช้ชื่อแบรนด์ Lotus เท่านั้น มีฐานการประกอบที่ประเทศเยอรมนี ,สหราชอาณาจักรและบราซิล นอกจากนี้ โอเปิลยังส่งรถไปให้วอกซ์ฮอลล์และเชฟโรเลตจำหน่ายอีกด้วย

รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2537-2542)
--------------------------

โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 2
โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2537 ใช้ชื่อ Omega B มีการออกแบบใหม่หมด จากรุ่นเดิมที่เป็นทรงเหลี่ยมๆ โอเมก้ารุ่นนี้ มีเครื่องยนต์เบนซิน 2.0 ,2.5 และ 3.0 ลิตร เป็น V6 ในรุ่น 2.5 และ 3.0 ลิตร และเครื่องยนต์ 2.0 และ 2.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศเยอรมนี

ในประเทศไทย บริษัท พระนครยนตรการ จำกัด เคยนำเข้า Omega B มาจำหน่ายในประเทศไทยพร้อมๆ กับรุ่น Calibra และ Corsa ในช่วงที่รัฐบาลมีนโยบายลดภาษีนำเข้ารถยนต์ เมื่อปี พ.ศ. 2537

รุ่นที่ 2 รุ่นปรับโฉม (พ.ศ. 2542-2546)
--------------------------------------

โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 2 รุ่นปรับโฉม
โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 2 รุ่นปรับโฉมเริ่มผลิตเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2542 ใช้ชื่อ Omega B FL เพราะดูเหมือนเป็นการไมเนอร์เชนจ์มาจากรุ่นเดิม โดยเปลี่ยนเฉพาะด้านหน้าของรถและรายละเอียดย่อยๆ เท่านั้น มีการส่งออกภายใต้ชื่อวอกซ์ฮอลล์และคาดิลแลค เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์เบนซิน 2.0 ,2.2 ,2.5 ,2.6 ,3.0 และ 3.2 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 2.0 ,2.2 และ 2.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศเยอรมนี โอเมก้ารุ่นนี้ถือเป็นรุ่นสุดท้าย เนื่องจากโอเปิล เวคตร้า (อังกฤษ: Opel Vectra) รถขนาดกลางประเภท D-Segment ในอดีตของโอเปิลก็ถูกพัฒนาให้ใหญ่ขึ้นให้ใกล้เคียงกับรถ D-Segment ทั่วโลกแล้ว อีกทั้งรถขนาดใหญ่ประเภท E-Segment ชาวยุโรปก็มองว่ามันไม่มีความจำเป็นในการซื้อหามาใช้เลยแม้แต่น้อย ทำให้โอเปิลต้องยุติการพัฒนาโอเมก้าในปี พ.ศ. 2546 ไปเนื่องจากต้องการยุบรวมโอเมก้าและเวคตร้าด้วยกัน เพื่อพัฒนารถรุ่นอินซิกเนีย แต่ในเร็วๆ นี้ได้มีข่าวว่าโอเปิลจะนำชื่อ Omega มาปัดฝุ่นใหม่อีกครั้ง โดยใช้พื้นฐานของคาดิลแลค รถระดับหรูในเครือ General Motors และคาดว่าจะเปิดตัวได้ในปลายปีนี้

อ้างอิง
-------

* Opel เตรียมฟื้นชื่อ Omega อีกครั้ง[*ลิงก์เสีย*]
**วัดพิทักษ์เทพาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนพิทักษ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันมีพระครูสุธรรมรักษ์เป็นเจ้าอาวาส

วัดพิทักษ์เทพาวาส เดิมชื่อ **วัดตั้วฮ้ำ** ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 ซึ่งมี พระมหาเทพ ชินวโร เป็นประธานการสร้าง และมีฝ่ายฆราวาส คือ นายผึ้ง แสงทอง, นายชวน วิสุวรรณ และนายปุ่ย วีระจินดา ได้ชักชวนชาวบ้านต่างๆ ที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์ซื้อที่ดินสร้างวัด และมีผู้บริจาคบ้านทรงไทย 3 หลัง ๆ ละ 3 ห้อง เพื่อสร้างเป็นกุฏิสงฆ์ ต่อมาเจ้าคณะอำเภอดำเนินสะดวก ได้ส่งพระครูพิทักษ์เทพสิทธิ์ มาปกครองดูแลคณะสงฆ์ และดำเนินการก่อสร้างถาวรวัตถุ จนได้รับการประกาศให้ตั้งเป็นวัดพิทักษ์เทพาวาส เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2513 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516

อุโบสถภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่ออู่ทอง* มีจิตรกรรมฝาผนังเขียนเรื่องทศชาติชาดก ด้านหลังองค์พระประธาน จะเขียนแสดงถึงช่วงที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ ด้านนอกอุโบสถมีพระพุทธรูปปูนปั้นองค์ใหญ่ ประดิษฐานอยู่ หันพระพักตร์ไปที่คลองขุนพิทักษ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพิทักษ์เทพาวาส". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "เที่ยวไหนดี? ...ราชบุรี ดำเนินสะดวก ขุนพิทักษ์ วัดพิทักษ์เทพาวาส".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพิทักษ์เทพาวาส**