***แบทแมน บีกินส์*** (อังกฤษ: *Batman Begins*) เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2005 กำกับโดย คริสโตเฟอร์ โนแลน เขียนบทโดย โนแลนและเดวิด เอส. โกเยอร์ สร้างจากตัวละคร แบทแมน ของ ดีซีคอมิกส์ แสดงนำโดย คริสเตียน เบล เป็น บรูซ เวย์น / แบทแมน ร่วมกับ ไมเคิล เคน, เลียม นีสัน, แคที โฮล์มส์, แกรี โอลด์แมน, คิลเลียน เมอร์ฟี, ทอม วิลกินสัน, รุทเทอร์ ฮาวเวอร์, เคน วาตานาเบะและมอร์แกน ฟรีแมน ในบทบาทสมทบ ภาพยนตร์เป็นการรีบูตภาพยนตร์ชุด *แบทแมน* โดยเล่าเรื่องราวต้นกำเนิดของ บรูซ เวย์น ตั้งแต่การเสียชีวิตของพ่อแม่ของเขาจนถึงการเดินทางสู่การเป็นแบทแมน และต่อสู้เพื่อหยุดยั้ง ราส์ อัล กูลและสแกร์โครว เพื่อไม่ให้เมืองกอตแทมเข้าสู่ความโกลาหล

โนแลนและโกเยอร์เริ่มพัฒนาภาพยนตร์ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2003 เป้าหมายหลักสำหรับวิสัยทัศน์ของพวกเขาคือ การมีอารมณ์ร่วมของผู้ชมในตัวตนของแบทแมนและบรูซ เวย์น ในฐานะตัวละครหลัก และต้องการให้โทนของภาพยนตร์นั้นมืดมนกว่าและสมจริงกว่าภาพยนตร์แบทแมนก่อนหน้านี้ ภาพยนตร์ถ่ายทำที่สหราชอาณาจักร, ไอซ์แลนด์และชิคาโก ภาพยนตร์ใช้การแสดงโลดโผนแบบดั้งเดิมและเอฟเฟกต์ย่อส่วนอย่างมาก โดยใช้ภาพที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์ในปริมาณที่น้อยที่สุดเมื่อเทียบกับภาพยนตร์โลดโผนอื่น ๆ เนื้อเรื่องของภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากเนื้อเรื่องในหนังสือการ์ตูน เช่น *เดอะแมนฮูฟอลส์*, *แบทแมน: เยียร์วัน* และ *แบทแมน: เดอะลองฮาโลวีน*

*แบทแมน บีกินส์* เปิดตัวในโรงภาพยนตร์สหรัฐจำนวน 3,858 โรง เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2005 ทำเงินมากกว่า 48 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในวันเปิดวันหยุดสุดสัปดาห์ในอเมริกาเหนือ ภาพยนตร์ทำเงินทั่วโลกมากกว่า 373 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้รับการตอบรับที่ดีมากจากนักวิจารณ์ โดยชมในเรื่องของโทน, ฉากโลดโผน, ดนตรีประกอบ, การกำกับและน้ำหนักทางอารมณ์เมื่อเทียบกับภาพยนตร์แบทแมนเรื่องก่อน ๆ *แบทแมน บีกินส์* ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลออสการ์ สาขากำกับภาพยอดเยี่ยม และมักได้รับอ้างอิงว่าเป็นภาพยนตร์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดเรื่องหนึ่งในทศวรรษ 2000 ภาพยนตร์ตามมาด้วยภาคต่อ *แบทแมน อัศวินรัตติกาล* (2008) และ *แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด* (2012) ทั้งสามภาครวมกันเป็น *อัศวินรัตติกาลไตรภาค*

โครงเรื่อง
----------

เมื่ออายุ 8 ขวบ **บรูซ เวย์น** (กัส เลวิส) ได้พลัดตกลงไปในถ้ำใต้ดินแห่งหนึ่งบริเวณคฤหาสน์ที่เขาอาศัย ณ ที่นั้น เขาได้เผชิญหน้ากับฝูงค้างคาวขนาดใหญ่ พวกมันได้ฝังความกลัวค้างคาวในใจของเขาตั้งแต่นั้นมา วันหนึ่ง พ่อและแม่ของเขาได้พาเขาไปชมละครเวที ในละครเรื่องนั้นประกอบไปด้วยตัวละครที่มีลักษณะคล้ายค้างคาว เมื่อพวกมันปรากฏตัว เวย์นก็เกิดความกลัวและเร่งเร้าให้พ่อและแม่พาเขากลับบ้าน หลังจากที่เดินออกจากโรงละครแห่งนั้น พ่อและแม่ของเวย์นก็ถูกสังหารโดยโจรจี้ปล้นที่ชื่อ **โจ ชิลล์** (ริชาร์ด เบรก) ซึ่งถูกจับกุมอย่างรวดเร็วหลังจากนั้นไม่นาน จากเหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้เวย์นเฝ้าโทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อและแม่ของเขาเสียชีวิต

หลายปีต่อมา หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน บรูซ เวย์น (คริสเตียน เบล) ก็เดินทางกลับมายังเมืองกอตแทม บ้านเกิดของเขาอีกครั้งเพื่อมาฆ่าชิลล์ ที่ขณะนั้นถูกศาลเลื่อนการตัดสินคดีฆาตกรรมพ่อและแม่ของเขาไป เพื่อใช้เป็นพยานให้การในคดีความของผู้ทรงอิทธิพลที่ชื่อ **คาร์ไมน์ ฟัลโคนี** (ทอม วิลคินสัน) แต่ก่อนที่เวย์นจะลงมือ หนึ่งในลูกน้องของฟัลโคนีก็ชิงสังหารชิลล์ไปเสียก่อน เวย์นได้เล่าแผนการที่ล้มเหลวของเขาให้ **แรเชล ดอวส์** (แคที โฮล์มส์) เพื่อนสนิทหญิงตั้งแต่วัยเด็กฟัง เมื่อได้รับรู้แผนการดังกล่าว เธอก็แสดงความรังเกียจต่อแผนการแก้แค้นอันหน้ามืดตามัวและไม่ตระหนักถึงความยุติธรรมของเขา 

ครั้งหนึ่ง เวย์นได้ไปเผชิญหน้ากับฟัลโคนี ผู้ซึ่งกล่าวกับเขาว่า ตัวเขานั้นไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับธรรมชาติของอาชญากรรมเลย จากคำพูดดังกล่าว เวย์นได้ตัดสินใจที่จะเดินทางไปในมุมต่าง ๆ ของโลก เพื่อทำความเข้าใจจิตวิญญาณของการเป็นอาชญากร ประมาณ 7 ปีหลังจากนั้น เวย์นก็ถูกจับกุมที่ประเทศจีนโทษฐานที่เป็นขโมยและถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำของชาวภูฏาน ณ ที่แห่งนั้น เขาได้พบกับ **เฮนรี ดูคาร์ด** (เลียม นีสัน) ผู้ซึ่งเชิญให้เขาไปเข้าร่วมกับกลุ่มศาลเตี้ยชั้นนำที่ชื่อ *สหพันธ์แห่งเงา* (*League of Shadows*) ที่นำโดยหัวหน้ากลุ่มที่ชื่อ **ราส์ อัลกูห์น** (เคน วะตะนะเบะ) เวย์นได้เดินทางไปเข้าร่วมกับกลุ่มตามคำเชิญ เขาได้รับการต้อนรับ เลี้ยงอาหาร และฝึกวิชาการสู้รบร่วมกับกลุ่มทุกรูปแบบ โดยมีดูคาร์ดเป็นอาจารย์ผู้ฝึกสอน จนเขาสามารถขจัดความกลัวในวัยเด็กของเขาได้ แต่เมื่อเขาได้รู้ว่า กลุ่มตั้งใจจะใช้เขาเพื่อเป็นเครื่องมือทำลายเมืองกอตแทม เขาจึงปฏิเสธความตั้งใจนั้นด้วยการทำลายฐานบัญชาการของกลุ่มและสังหารราส์ อัลกูล ขณะที่ฐานบัญชาการถล่มจนเป็นซากหักพัง เวย์นได้ช่วยชีวิตดูคาร์ดที่กำลังหมดสติเอาไว้ และนำเขาไปพักรักษาตัวในหมู่บ้านแถบนั้น

บรูซ เวย์น กลับมาสู่เมืองกอตแทมอีกครั้ง ขณะนั้น เมืองเกือบทั้งเมืองกำลังตกอยู่ใต้อิทธิพลของฟัลโคนี เวย์นจึงวางแผนที่จะทำสงครามกับระบบฉ้อฉลของฟัลโคนีด้วยตัวคนเดียว เขาได้แลกเปลี่ยนความช่วยเหลือกับดอวส์ ที่กำลังดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอัยการเขต และจ่า **จิม กอร์ดอน** (แกรี โอลด์แมน) นายตำรวจที่เคยปลอบขวัญเขาหลังจากที่พ่อและแม่ของเขาถูกฆ่า และหลังจากที่เวย์นสามารถฟื้นฟูความสัมพันธ์กับบริษัท เวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของ **วิลเลียม เออรล์** (Rutger Hauer) เขาก็ได้รับความช่วยเหลือด้านยุทโธปกรณ์ ไม่ว่าจะเป็นรถหุ้มเกราะ ชุดเกราะ รวมไปถึงนวัตกรรมจากอดีตกรรมการของบริษัทที่ชื่อ **ลูเซียส ฟอกซ์** (มอร์แกน ฟรีแมน) เพื่อนำมาใช้สร้างชุดเครื่องแบบแบทแมน 

ภายใต้เครื่องแบบใหม่และความสามารถของอุปกรณ์ช่วยเหลือที่ได้เปรียบ เวย์นได้ลอบทำลายกระบวนการขนส่งยาเสพติดทางเรือของฟัลโคนี และจับตัวฟัลโคนีไปมัดไว้กับไฟฉายดวงใหญ่บนยอดอาคารสูง และช่วยเหลือดอวส์จากการถูกลอบสังหารโดยคนของฟัลโคนี และได้ทิ้งหลักฐานที่จะใช้เอาผิดเกี่ยวกับบัญชีเงินเดือนของฟัลโคนีให้เธอ 

วันหนึ่ง ขณะที่บรูซ เวย์น ในคราบแบทแมนกำลังออกสืบสวนหายาที่ "ผิดปกติ" อยู่นั้น เขาก็ถูกพ่นสารเคมีหลอนประสาทที่มีฤทธิ์รุนแรงใส่ โดยนักจิตเภสัชวิทยาที่ชื่อ **ดร. โจนาทาน เครน** (ซิลเลียน เมอร์ฟี) ฤทธิ์ยาทำให้เขาประสาทหลอน แต่ก็ได้รับการช่วยเหลือจาก **อัลเฟรด เพนนีเวิร์ท** (ไมเคิล เคน) หัวหน้าคนรับใช้ประจำตระกูล ด้วยยาแก้พิษที่พัฒนาโดยฟอกซ์

ต่อมา หลังจากที่ดอวส์ออกสืบหาหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับฟัลโคนีจนไปพบแผนการของ ดร. เครน ที่จะละลายสารพิษไปตามระบบประปาของเมืองกอตแทม เธอก็ถูกสารเคมีหลอนประสาทจากเครน แต่แบทแมนก็เข้ามาช่วยเธอไว้ได้ทัน และจัดการกับเครนด้วยสารเคมีของเขาเอง ตำรวจเข้ามาจับกุมเคนไว้ได้ ขณะที่แบทแมนพาดอวส์รบหนีไปที่ถ้ำค้างคาว หลังจากที่แบทแมนฉีดยาถอนพิษให้แก่ดอวส์แล้ว เขาก็ฝากยาถอนพิษอีก 2 ขวดให้เธอนำไปให้จ่ากอร์ดอน โดยขวดหนึ่งฉีดเข้าตัวของจ่ากอร์ดอนเอง ส่วนอีกขวดให้นำไปผลิตเพื่อแจกจ่ายแก่ประชาชน

ขณะที่เวย์นจัดงานฉลองวันเกิดของเขาที่คฤหาสน์เวย์น เขาได้เผชิญหน้ากับดูคาร์ดและกลุ่มนินจาจากสหพันธ์แห่งเงา ดูคาร์ดได้เปิดเผยว่าตัวเขาเองคือราส์ อัลกูล ส่วนคนที่เวย์นฆ่านั้นเป็นตัวปลอม ราส์ได้กล่าวถึงแผนการที่จะล้างเมืองกอตแทมให้ปลอดจากมลทินและความฉ้อฉล ด้วยการแพร่สารพิษของเครนลงสู่ระบบประปาของเมือง และทำให้มันละเหยเป็นไอด้วยเครื่องยิงคลื่นไมโครเวฟที่ขโมยมาจากเวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ เมื่อได้ยินดังนั้น เวย์นจึงล่อให้แขกในงานทั้งหมดออกไปจากคฤหาสน์โดยการทำทีว่าเมาและกล่าวคำไม่สุภาพ หลังจากนั้น เขาจึงต่อสู้กับราส์ในขณะที่คฤหาสน์ถูกวางเพลิงโดยกลุ่มสหพันธ์แห่งเงา เวย์นเสียท่าแก่ราส์และคฤหาสน์ก็เริ่มพังทลาย แต่ด้วยความช่วยเหลือของอัลเฟรดทำให้เขารอดชีวิตมาได้ 

หลังจากเปลี่ยนตัวตนเป็นแบทแมน เขาได้เดินทางไปในเขตแออัดของเมืองเพื่อช่วยเหลือตำรวจในการปะทะกับกลุ่มคนไข้วิกลจริตจากสถานพักฟื้นอาร์กแฮม ซึ่งได้รับการปล่อยตัวโดยสหพันธ์แห่งเงา เครน (ซึ่งตอนนี้เรียกตนเองว่า **หุ่นไล่กา** หรือ **สแกร์โครว์**) ซึ่งเป็นหนึ่งในคนไข้เหล่านั้นได้เข้าทำร้ายดอวส์ที่เดินทางมามอบยาถอนพิษให้กับกอร์ดอน แต่ดอวส์สามารถป้องกันตัวไว้ได้ แต่เมื่อคนไข้คนอื่น ๆ เริ่มติดตามเธอเข้ามา แบทแมนก็มารับตัวเธอไปอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยและเปิดเผยอัตลักษณ์ที่แท้จริงของเขาให้เธอทราบ 

แบทแมนได้มอบหมายให้กอร์ดอนนำรถแบทโมบิลของเขาไปหยุดการเดินทางของรถไฟฟ้าที่บรรทุกเครื่องยิงคลื่นไมโครเวฟไปสู่จุดศูนย์กลางระบบประปาของเมือง บนรถไฟฟ้า แบทแมนได้ขึ้นไปต่อสู้กับราส์อีกครั้ง เมื่อราส์เสียท่า แบทแมนจึงได้หลบหนีออกจากรถไฟ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่กอร์ดอนใช้มิสไซล์จากแบทโมไบล์ยิงโค่นเสาค้ำรางรถไฟฟ้าพอดี ส่งผลให้ราส์และรถไฟฟ้าขบวนนั้นตกลงมายังพื้นและระเบิดไปพร้อมเครื่องยิงคลื่นไมโครเวฟในที่สุด

หลังเหตุการณ์ดังกล่าวผ่านพ้นไป แบทแมนก็กลายเป็นวีรบุรุษของสาธารณะ เวย์นได้ซื้อหุ้นของเวย์นเอนเตอร์ไพรซส์คืนมาจนสามารถควบคุมองค์กรทั้งหมดได้และแต่งตั้งฟอกซ์ให้ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารแทนเออรล์ แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่สามารถจะปรองดองความรักกับดอวส์ได้อย่างสนิทใจ เนื่องจากชีวิตสองด้านของเขาระหว่างความเป็นเวย์นและความเป็นแบทแมน 

ท้ายเรื่อง กอร์ดอน ที่ขณะนี้ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นร้อยตำรวจโท ได้เรียกแบทแมนมารับทราบเกี่ยวกับอาชญากรคนใหม่ โดยมีหลักฐานในที่เกิดเหตุเป็นไพ่โจกเกอร์ กอร์ดอนกล่าวว่า อาชญากรผู้นี้ "หลงใหลมายา" เหมือนกับแบทแมน เมื่อรับทราบข้อมูลทั้งหมด แบทแมนก็สัญญาว่าจะสืบสวนหาตัวอาชญากรผู้นี้ให้ กอร์ดอนกล่าวทิ้งท้ายว่าเขายังไม่ได้ขอบคุณในสิ่งที่แบทแมนทำลงไป ซึ่งแบทแมนได้กล่าวตอบว่า "คุณไม่ต้องทำเช่นนั้น" ก่อนที่เขาจะบินออกไปสู่ความมืดมิด

นักแสดง
-------

* **บรูซ เวย์น/แบทแมน** (Bruce Wayne/Batman) แสดงโดย **คริสเตียน เบล** และ **กัส เลวิส** (แสดงเป็นบรูซ เวย์น ตอนอายุ 8 ปี) ดอม เหตระกูล พากย์เป็น \* **บรูซ เวย์น/แบทแมน** (Bruce Wayne/Batman) ในเสียงไทย

แบทแมน (คริสเตียน เบล)

"เราจะใส่ความเป็นมนุษย์เข้าไปในตัวแบทแมน เขามีพละกำลังก็เพราะวิดพื้น แล้วเขาเอาอาวุธทั้งหมดนั่นมาจากไหนน่ะเหรอ? ก็เพราะเขาเป็นเศรษฐีพันล้าน แล้วทำไมต้องใส่ชุดบ้านั่นน่ะเรอะ? ก็จะได้หลอกให้คนกลัวไง เพราะจริง ๆ แล้วเขาไม่ได้อยากสู้กับใครสักเท่าไรหรอก"  
  
- คริสโตเฟอร์ โนแลน ผู้กำกับภาพยนตร์ *แบทแมน บีกินส์*

มหาเศรษฐีพันล้านแห่งเมืองกอตแทม ผู้ซึ่งเสียบิดามารดาไปจากการถูกสังหารโดยโจรจี้ปล้นตั้งแต่อายุแปดขวบ เขาออกท่องเที่ยวไปในโลกกล้วเป็นเวลาหลายปีเพื่อค้นหาวิธีที่จะต่อสู้กับความอยุติธรรม เมื่อเขากลับมาสู่เมืองกอตแทม ในยามค่ำคืน เขาได้กลายเป็นแบทแมน ผู้ที่คอยปกป้องเมืองอย่างลับ ๆ จากเหล่าร้ายต่าง ๆ 

ในการคัดเลือกผู้แสดงเป็นแบทแมนภาคนี้ ผู้กำกับคริสโตเฟอร์ โนแลน ได้วางตัวนักแสดงเอาไว้จำนวนหนึ่ง เช่น บิลลี ครูดับ, เจค จิลเลนฮาล, ฮิวจ์ แดนซี, โจชัว แจ็กสัน, เอียน ไบลีย์ และซิลเลียน เมอร์ฟี เป็นต้น แต่ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ที่ได้รับการคัดเลือกที่แท้จริง คือ คริสเตียน เบล โดยได้รับเลือกเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2546 เบลแสดงความสนใจที่จะเล่นบทนี้ตั้งแต่ช่วงที่ผู้กำกับภาพยนตร์ ดาร์เรน อาโรนอฟสกี วางแผนว่าจะสร้างภาพยนตร์แบทแมนตามฉบับของเขาขึ้นมา เบลรู้สึกว่าภาพยนตร์แบทแมนเรื่องก่อนหน้านั้นสนใจตัวละครแบทแมนน้อยเกินไป แต่กลับทุ่มเทความสำคัญให้กับตัวละครวายร้ายเสียมากกว่า

โนแลนกล่าวถึงเบลว่า "เขาเป็นคนที่มีความสมดุลระหว่างด้านมืดกับด้านสว่างที่เด่นชัดอย่างที่เรากำลังตามหาอยู่" ส่วนเดวิด เอส. โกเยอร์ ผู้เขียนบทภาพยนตร์กล่าวว่า ขณะที่นักแสดงบางคนสามารถแสดงเป็นบูรซ เวย์น หรือแบทแมนที่ยิ่งใหญ่ (ด้านเดียว) ได้ เบลสามารถแสดงเป็นแบทแมนที่มี 2 บุคลิกที่แตกต่างกันอย่างสุดโต่งได้ โดยเบลได้อธิบายว่า ในเรื่องนี้เขาต้องแสดงเป็นบรูซ เวย์น ถึง 4 อารมณ์ด้วยกัน ได้แก่ 1) เป็นคนหนุ่มที่เต็มไปด้วยความแค้น 2) สวมบทบาทเป็นแบทแมนที่เกรี้ยวกราดเดือดดาล 3) แสร้งทำเป็นหนุ่มเจ้าสำราญที่โง่เง่าเพื่อปกปิดตัวตน และ 4) เป็นผู้ใหญ่ที่ค้นพบจุดมุ่งหมายของชีวิต ความไม่ชอบชุดแบทแมนของเบลที่ใส่แล้วร้อนเป็นประจำ ยิ่งทำให้เบลเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกทั้งสี่ได้ดีขึ้น โดยเขาได้กล่าวว่า "ชุดแบทแมนสื่อความหมายถึงความน่ากลัว และ (เวลาคุณใส่มัน) คุณจะกลายเป็นสัตว์ร้ายในชุดนั้น อย่างที่แบทแมนควรจะเป็น ไม่ใช่แค่คนที่ใส่ชุดอยู่ แต่ (ต้องกลายเป็น) สัตว์ประหลาดอีกชนิดหนึ่งไปเลย"

เนื่องจากเบลได้ลดน้ำหนักไปเป็นจำนวนมากเพื่อเตรียมแสดงภาพยนตร์เรื่อง *หลอน...ไม่หลับ* (*The Machinist*) ก่อนหน้าการถ่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาจึงไปจ้างผู้ฝึกสอนด้านฟิตเนสส่วนตัวมาช่วยเพิ่มน้ำหนักให้แก่เขาเป็นจำนวนหนึ่งร้อยปอนด์ ภายในเวลา 2 เดือน เพื่อให้ร่างกายพร้อมในการรับบทบาทแบทแมน ในช่วงแรก การเพิ่มนำหนักของเขาเป็นไปด้วยดี แต่หลังจากที่เขาตระหนักว่าการมีเรือนร่างที่ใหญ่โตไม่น่าจะเหมาะสมกับการเป็นแบทแมนที่อาศัยความเร็วและการวางกลยุทธ์เป็นหลัก เขาจึงตัดสินใจลดกล้ามเนื้อบางส่วนที่มีขนาดใหญ่เกินความจำเป็นลง ส่วนเรื่องของการวางท่าทางต่าง ๆ ในภาพยนตร์ เบลได้ศึกษาจากภาพวาดและการ์ตูนแบทแมนเพื่อนำมาเป็นต้นแบบ

นอกจากคริสเตียน เบล ที่มารับบทบาทของบรูซ เวย์น วัยหนุ่มแล้ว ก็ยังมีกัส เลวิส ที่มารับบทบาทของบรูซ เวย์น วัยเด็กเมื่อมีอายุ 8 ปี อีกด้วย 

* **อัลเฟรด เพนนีเวิร์ท** (Alfred Pennyworth) แสดงโดย **ไมเคิล เคน**

หัวหน้าคนรับใช้ประจำตระกูลเวย์นตั้งแต่รุ่นบิดามารดาของบรูซ เวย์น ซึ่งหลังจากที่พวกเขาเสียชีวิตไปแล้ว อัลเฟรดก็ได้แสดงความภักดีด้วยการเลี้ยงดูบรูซ เวย์น ต่อ เขาคือคนที่บรูซสนิทสนมและไว้วางใจมากที่สุด โนแลนได้มอบบทบาทนี้ให้กับไมเคิล เคน เนื่องจากเขารู้สึกว่าเคนมีองค์ประกอบที่สามารถแสดงเป็นพ่อเลี้ยงได้

แม้ว่าในภาพยนตร์จะพรรรนาถึงปูมหลังของครอบครัวของอัลเพรดไว้ว่า ทำหน้าที่รับใช้ตระกูลเวย์นมาหลายรุ่นหลายสมัย เคนก็ยังสร้างปูมหลังเพิ่มเติม โดยก่อนที่อัลเฟรดจะมารับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้รับใช้ เขาได้ทำงานให้กับหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศมาก่อน ซึ่งหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่ โทมัส เวย์น ก็ได้เชิญเขามาทำงานด้วย เพราะ "เขาต้องการหัวหน้าคนรับใช้ แต่ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าหัวหน้าคนรับใช้ทั่วไป..."

* **เฮนรี ดูคาร์ด/ราส์ อัลกูล** (Henri Ducard/Ra's Al Ghul) แสดงโดย **เลียม นีสัน**

แม้ว่าจะเรียกตัวเองว่า "เฮนรี ดูคาร์ด" แต่แท้จริงแล้วเขาคือ "ราส์ อัลกูล" ตัวร้ายของเรื่อง เขาคือผู้นำกลุ่มสหพันธ์แห่งเงาและผู้ฝึกสอนบรูซ เวย์น ให้รู้จักศิลปะป้องกันตัวแบบนินจิสึ

โกเยอร์แสดงความรู้สึกต่อตัวละครตัวนี้ว่า เขามีความซับซ้อนมากที่สุดในบรรดาตัวละครตัวร้ายทั้งหมดของการ์ตูนชุดแบทแมน โดยเขาได้นำราส์ อัลกูล ไปเปรียบกับอุซามะห์ บิน ลาดิน แล้วกล่าวว่า "เขาไม่ได้บ้าหรือหมกมุ่นอยู่กับความแค้นเหมือนกับตัวร้ายตัวอื่นในเรื่องแบทแมน ที่จริงแล้วเขาพยายามจะเยียวยาโลกใบนี้ แต่วิธีการที่เขาเลือกใช้ ดันเป็นวิธีที่หยาบกระด้างและอันตรายมากเท่านั้นเอง"

ในด้านของเลียม นีสัน ผู้ที่สวมบทบาทนี้ ในตอนแรกเขาได้รับเลือกให้มารับบทเป็นผู้ฝึกสอนของบรูซ เวย์น เท่านั้น แต่หลังจากที่มีการเปิดเผยข่าวว่า เขาจะต้องแสดงเป็นตัวร้ายของเรื่องด้วย ก็ทำให้เกิดความประหลาดใจในหมู่นักวิจารณ์และผู้ชมภาพยนตร์อย่างมาก

* **แรเชล ดอวส์** (Rachel Dawes) แสดงโดย **แคที โฮล์มส์**

เธอเป็นเพื่อนของบรูซ เวย์น ตั้งแต่เด็ก ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอัยการเขตของเมืองกอตแทม และคอยต่อสู้กับการคอร์รัปชั่นในเมือง ในตอนแรก โกเยอร์ตั้งใจจะใส่ตัวละคร ฮาร์วีย์ เดนต์ ลงไปแทนแรเชล แต่ทางทีมงานก็เปลี่ยนใจเสียก่อน โดยได้กล่าวว่า "เราไม่สามารถทำให้ฮาร์วีย์ (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ *ทูเฟส* ตัวร้ายอีกตัวในการ์ตูนแบทแมน) เป็นความยุติธรรมได้"

โนแลนกล่าวถึงโฮล์มส์ว่า เขาค้นพบ "ความอบอุ่นอันมหาศาลและแรงดึงดูดทางอารมณ์อันยิ่งใหญ่" ในตัวเธอ และยังรู้สึกว่า "เธอมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าอายุของเธอเอง...ซึ่งสิ่งนี้ถือเป็นแก่นที่นำไปสู่ความคิดที่ว่า แรเชลคือบางสื่งที่เป็นตัวแทนของสำนึกผิดชอบชั่วดีของบรูซ"

* **ดร. โจนาทาน เครน/เดอะสแกร์โครว์** (Dr. Jonathan Crane/The Scarecrow) แสดงโดย **ซิลเลียน เมอร์ฟี**

นักจิตเภสัชวิทยาที่ทำงานให้กับสถานพักฟื้นอาร์กแฮม เขามักใช้สารพิษชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์หลอนประสาทให้เกิดความกลัว และหน้ากากหุ่นไล่กาของเขา เพื่อข่มขู่คนอื่น ๆ และเพื่อศึกษาความกลัวและโรคที่เกี่ยวกับความกลัวต่าง ๆ 

ในการเตรียมตัว ซิลเลียน เมอร์ฟี ผู้แสดง ได้หาหนังสือการ์ตูนที่มีตัวละครสแกร์โครว์มาอ่านหลายเล่ม และนำไปถกเถียงกับโนแลนเพื่อที่จะสร้างภาพลักษณ์ให้กับตัวละครสแกร์โครว์ในภาพยนตร์ เมอร์ฟีได้อธิบายว่า "ผมไม่ต้องการภาพลักษณ์ของหุ่นไล่กาแบบในเรื่องวอร์เซล กัมมิดจ์ (นิยายเด็กของอังกฤษที่เล่าถึงหุ่นไล่กาที่พูดได้และเดินได้) เพราะสแกร์โครว์ในแบทแมนไม่เก่งในด้านการใช้กำลังเอาเปรียบ เขามีความสนใจในการควบคุมจิตใจและอะไรที่สามารถทำได้นอกจากนั้นมากกว่า"

* **จ่า เจมส์ กอร์ดอน** (Sgt. James Gordon) แสดงโดย **แกรี โอลด์แมน**

หนึ่งในเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ฉ้อฉลที่เหลืออยู่ไม่กี่คนในเมืองกอตแทม เขามีสายใยพิเศษกับบรูซ/แบทแมน เพราะเขาเคยปฏิบัติหน้าที่และดูแลบรูซในคืนที่พ่อและแม่ของบรูซถูกฆาตกรรม 

แต่เดิมนั้น คริส คูเปอร์ ได้รับเลือกให้มาแสดงในบทบาทนี้ แต่ก็ถูกปฏิเสธไปเพราะเขาต้องการจะใช้เวลากับครอบครัวมากกว่า ส่วนโอลด์แมนนั้น ในช่วงแรก ทางโนแลนต้องการให้เขาแสดงเป็นตัวละครตัวร้าย แต่ต่อมาก็เปลี่ยนใจให้มาแสดงเป็นตัวละครฝ่ายดีในบทนี้แทน โดยโอลด์แมนถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ในประเทศอังกฤษเป็นส่วนใหญ่

โอลด์แมนกล่าวถึงการมาแสดงในบทจิม กอร์ดอน ว่า "ผมได้รวบรวมหลักต่าง ๆ ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นคุณค่าของครอบครัว ความกล้าหาญและความเห็นใจ และความตระหนักในเรื่องถูกและผิด ดีและเลว และความยุติธรรม เข้าด้วยกัน และทำมันให้กลายเป็นรูปธรรม" ส่วนโกเยอร์กล่าวถึงโอลด์แมนว่า เขามีส่วนคล้ายกับกอร์ดอนที่วาดโดย เดวิด มัซซุกเกลลี ในหนังสือการ์ตูนแบทแมน : เยียร์วัน อย่างมาก

* **ลูเซียส ฟอกซ์** (Lucius Fox) แสดงโดย **มอร์แกน ฟรีแมน**

พนักงานระดับสูงของเวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ที่ถูกลดชั้นมาทำงานในแผนกวิทยาศาสตร์ประยุกต์ ที่ซึ่งเขาได้ศึกษาวิจัยทางด้านวิศวกรรมเครื่องกลและชีวเคมี ฟอกซ์ให้ความช่วยเหลือด้านอาวุธยุทโธปกรณืต่าง ๆ แก่บรูซเพื่อให้สำเร็จภารกิจต่าง ๆ ของแบทแมน หลังจากที่บรูซกลับมาเป็นเจ้าของเวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ ฟอกซ์ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท

สำหรับมอร์แกน ฟรีแมน นั้น โกเยอร์ถือว่าเขาเป็นตัวเลือกแรกที่จะให้มารับบทบาทนี้

* **คาร์ไมน์ ฟัลโคนี** (Carmine Falcone) แสดงโดย **ทอม วิลคินสัน**

เจ้าพ่ออาชญากรไร้ความปราณี ผู้ควบคุมสังคมของคนนอกกฎหมายและผู้มีอำนาจหลาย ๆ คนในเมืองกอตแทม

* **วิลเลียม เออรล์** (William Earle) แสดงโดย **Rutger Hauer**

ประธานเจ้าหน้าที่บริหารไร้ศีลธรรม ผู้ดูแลกิจการของเวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ช่วงที่บรูซหายตัวไป

* **ราส์ อัลกูล (ตัวปลอม)** แสดงโดย **เคน วะตะนะเบะ**

ผู้ที่ถูกเฮนรี ดูคาร์ด ว่าจ้างให้แสดงเป็นราส์ อัลกูล แทนเขา เพื่อปกปิดอัตลักษณ์ที่แท้จริงเอาไว้

* **นักสืบอาร์โนลด์ แฟรสส์** (Detective Arnold Flass) แสดงโดย **มาร์ก บูน จูเนียร์**

ตำรวจฉ้อฉลผู้เป็นคู่หูของกอร์ดอนในกรมตำรวจเมืองกอตแทม เขาทำงานให้ฟัลโคนีในการคุ้มกันการลักลอบขนถ่ายยาเสพติด

* **โทมัส เวย์น** (Thomas Wayne) และ **มาร์ทา เวย์น** (Martha Wayne) แสดงโดย **ลินัส รอช** และ **ซารา สจวต**

บิดามารดาที่แสนดีของบรูซ เวย์น ที่ถูกสังหารโดยโจ ชิลล์ เมื่อบรูซอายุได้ 8 ปี

* **โจ ชิลล์** (Joe Chill) แสดงโดย **ริชาร์ด เบรก**

อาชญากรผู้สังหารบิดามารดาของบรูซ

* **คนไร้บ้าน** แสดงโดย **Rade Šerbedžija**

ชาวเมืองกอตแทมคนสุดท้ายที่พบบรูซก่อนที่เขาจะหนีออกจากเมืองไป และเป็นคนแรกที่ได้เห็นการปรากฏตัวของแบทแมน

การผลิต
-------

### การพัฒนา

คริสโตเฟอร์ โนแลน ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้
*แบทแมน บีกินส์* ผลิตโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเธอร์ส ด้วยงบประมาณการสร้าง 150,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ กำกับโดยคริสโตเฟอร์ โนแลนด์ และประพันธ์บทภาพยนตร์ร่วมโดยโนแลนและเดวิด เอส. โกเยอร์

โนแลนด์กล่าวถึงการทำงานครั้งนี้ว่า เขาตั้งใจที่จะนำเสนอภาพยนตร์แบทแมนในรูปแบบใหม่ โดย "จะสร้างเรื่องราวที่เป็นต้นกำเนิดของตัวละคร ที่ไม่เคยถูกเล่าที่ไหนมาก่อน" (ซึ่งเขาได้รับแรงบันดาลใจในส่วนนี้มาจากภาพยนตร์เรื่อง *ซูเปอร์แมน* (*Superman*, พ.ศ. 2521) ของ ริชาร์ด ดอนเนอร์ ที่เน้นการเล่าเรื่องถึงการเติบโตของตัวละครเป็นหลัก) และยังจะนำความเป็นมนุษย์และความเหมือนจริงมาใช้เป็นพื้นฐานอีกด้วย ตามที่เขาได้กล่าวว่า "โลกของแบทแมนจะต้องมีพื้นฐานมาจากความเป็นจริงที่สามารถรับรู้ได้ ร่วมสมัย และฝืนจินตนาการความเป็นวีรบุรุษเกินจริง" ส่วนโกเยอร์กล่าวว่า เป้าประสงค์ของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการทำให้ผู้ชมสนใจทั้งตัวแบทแมนและบรูซ เวย์น อย่างเท่าเทียมกัน

เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังสือการ์ตูนแบทแมนตอนต่าง ๆ ได้แก่ *แบทแมน : เดอะแมนฮูฟอลส์* เรื่องสั้นที่เล่าถึงการเดินทางทั่วโลกของบรูซ เวย์น ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดฉากที่บรูซในวัยเด็กพลัดตกลงไปในบ่อน้ำ ในช่วงแรก ๆ ของภาพยนตร์ เนื้อเรื่องของ *แบทแมน : เดอะลองฮัลโลวีน* ประพันธ์โดย เจฟ โลบ และวาดโดย ทิม เซล ก็ส่งอิทธิพลต่อโกเยอร์ในการประพันธ์บทภาพยนตร์ และการออกแบบตัวละคร คาร์ไมน์ ฟัลโคนี ส่วน *แบทแมน : ดาร์กวิคทอรี* (*Batman : Dark Victory*) ภาคต่อของภาค *เดอะลองฮัลโลวีน* ก็ส่งอิทธิพลมาถึงภาพยนตร์ไม่แพ้กัน นอกจากนั้น โกเยอร์ยังได้นำรายละเอียดหลาย ๆ ส่วนจาก *แบทแมน : เยียร์วัน* ของ แฟรงก์ มิลเลอร์ ทั้งโครงเรื่องที่เกี่ยวกับปัญหาตำรวจคอร์รัปชันที่บีบบังคับให้จ่า จิม กอร์ดอน และเมืองกอตแทมต้องการคนอย่างแบทแมนมาช่วยเหลือ, เนื้อเรื่องตอนที่บรูซหายตัวไปจากเมืองกอตแทมอย่างขาดสติ, รวมไปถึงรายละเอียดของตัวละครจิม กอร์ดอน มาใส่ไว้ในบทภาพยนตร์ด้วย

### การถ่ายทำและสถานที่ถ่ายทำ

หอคอยเมนต์มอร์ (ฉากหลัง) : สถานที่ถ่ายทำฉากคฤหาสน์ประจำตระกูลเวย์นในภาพยนตร์
ในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ โนแลนต้องการที่จะดึงดูดใจผู้ชมได้ทุกรุ่นทุกวัยโดยการที่เขาตัดสินใจไม่ถ่ายทำฉากโชกเลือดใด ๆ เพื่อให้เหมาะสำหรับเยาวชน โดยเขาได้กล่าวว่า "ผมคิดว่าหนังของพวกเรามีเนื้อหาค่อนข้างเข้มข้นรุนแรงไปสำหรับเด็ก ๆ อยู่ไม่น้อย แต่ผมก็ไม่อยากที่จะกันเด็กอายุ 10-12 ปี ไม่ให้มาดูหนังเรื่องนี้ เพราะตอนผมเด็ก ผมก็รักที่จะดูหนังประเภทที่ผมทำเหมือนกัน"

การถ่ายทำภาพยนตร์เริ่มต้นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 ที่ภูเขาน้ำแข็งวัตนาโจคุลในประเทศไอซ์แลนด์ เพื่อถ่ายทำฉากของภูเขาหิมะในประเทศภูฏาน ที่นี่ ทีมงานต้องสร้างฉากหมู่บ้าน ถนนเดินเท้า และประตูหน้าของวัดของราส์ อัลกูลเพิ่ม อุปสรรคในการถ่ายทำฉากนี้อยู่ที่สภาพอากาศที่มีทั้งลมความเร็ว 121 กิโลเมตร/ชั่วโมง (75 ไมล์/ชั่วโมง) ฝน รวมถึงหิมะที่มีปริมาณน้อยกว่าความต้องการ วิธีการถ่ายทำในฉากนี้ วัลลี พิฟ์สเตอร์ ผู้กำกับภาพ ได้ใช้เครนและกล้องมือถือในการถ่ายทำ

สถานที่ถ่ายทำส่วนใหญ่ของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่อังกฤษ โดยเฉพาะที่สตูดิโอเชปเพอร์ตัน ฉากที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อถ่ายทำที่นี่คือฉากถ้ำค้างคาว ซึ่งมีความยาว 76 เมตร (250 ฟุต) กว้าง 37 เมตร (120 ฟุต) และสูง 12 เมตร (40 ฟุต) พร้อมด้วยโขดหินที่หล่อมาจากถ้ำจริง ๆ และเครื่องสูบน้ำ 12 เครื่องที่แนทาน โครวลีย์ ผู้ออกแบบงานสร้าง ติดตั้งเอาไปเพื่อใช้สร้างน้ำตก 12,000 แกลลอน

นอกจากที่สตูดิโอแห่งนี้แล้ว ยังมีสถานที่อื่น ๆ ในอังกฤษที่ใช้เป็นฉากในการถ่ายทำด้วย ได้แก่ โรงเก็บเครื่องบินที่คาร์ดิงตัน เบดฟอร์ดไชร์ ใช้ถ่ายทำฉากรถไฟฟ้าในเมืองกอตแทม โดยทางกองถ่ายได้สร้างรางรถไฟรางเดี่ยวบนฉากยาว 270 เมตร (900 ฟุต) ขึ้นที่นี่, หอคอยเมนต์มอร์ ใช้ถ่ายทำฉากคฤหาสน์เวย์น โดยโนแลนและโครวลีย์เปิดเผยว่าที่เลือกที่นี่เพราะชอบพื้นสีขาวของมัน ที่ทำให้รู้สึกถึงความเป็นอนุสรณ์สถานสำหรับบิดามารดาของบรูซ, ส่วนอาคารที่ถูกเลือกเป็นฉากสถานพักฟื้นอาร์กแฮมคืออาคารของสถาบันแห่งชาติเพื่อการวิจัยทางการแพทย์ ในมิลล์ฮิลล์ บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงลอนดอน, สถานีรถไฟเซนต์แพนครัสกับสถานีจ่ายน้ำแอบบีย์มิลล์สก็ถูกใช้เป็นฉากภายในอาคารของอาร์กแฮม, ส่วนฉากห้องพิจารณาคดีนั้น ทีมงานได้ใช้มหาวิทยาลัยลอนดอนเป็นสถานที่ในการถ่ายทำ

ในบางฉาก เช่นฉากขับรถไล่ล่า ทางทีมงานก็ใช้สถานที่ถ่ายทำในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ไม่ว่าจะเป็นที่ถนนแวคเกอร์ไดรฟ์และอาคาร 35 อีสต์แวคเกอร์ นอกจากนั้น ทางการของชิคาโกยังอนุญาตให้ยกสะพานถนนแฟรงคลินเพื่อถ่ายทำฉากเส้นทางที่เข้าสู่เขตแออัดของเมืองกอตแทมด้วย

### งานออกแบบ

#### ภาพยนตร์

สำหรับงานออกแบบของ *แบทแมน บีกินส์* โนแลนได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์ไซไฟคัลต์เรื่อง *เบลดรันเนอร์* (*Blade Runner*, พ.ศ. 2525) ซึ่งเขาได้กล่าวถือโลกในภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า "เป็นบทเรียนอันน่าสนใจแห่งการเสาะแสวงหาและอธิบายจักรวาลที่เชื่อถือได้และไร้ขอบเขต" โนแลนได้ถ่ายทอด *เบรดรันเนอร์* ให้วัลลี พิฟ์สเตอร์ และผู้กำกับภาพอีก 2 คนได้ชม เพื่อแสดงให้พวกเขาได้เห็นและเข้าใจทัศนคติและรูปแบบที่เขาต้องการจากภาพยนตร์เรื่องนี้

#### เมืองกอตแทม

ฉากเมืองกอตแทมใน *แบทแมน บีกินส์*
ในการออกแบบเมืองกอตแทม โนแลนและแนทาน โครว์ลีย์ ได้ร่วมกันคิดหาภาพลักษณ์ของเมืองกอตแทมสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้นมา โดยพิจารณาจากแบบจำลองของเมืองที่โครว์ลีย์สร้างไว้ในโรงจอดรถของโนแลน ทั้งสองออกแบบเมืองกอตแทมโดยเน้นที่ความใหญ่และทันสมัย สามารถสะท้อนสถาปัตยกรรมหลากหลายรูปแบบที่เมืองนี้ได้รับอิทธิพล ส่วนประกอบต่าง ๆ ของเมือง ก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเมืองต่าง ๆ ของโลก ไม่ว่าจะเป็นเมืองนิวยอร์ก ชิคาโก และกรุงโตเกียว โดยเมืองหลังสุดนั้น ถือเป็นต้นแบบของการออกแบบฉากรถไฟฟ้ารางเดี่ยวที่อยู่ในเมือง นอกจากนั้น พวกเขายังนำภาพความแออัดของเมืองกำแพงเกาลูน ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ที่ถูกรื้อถอนไปแล้วเมื่อ พ.ศ. 2536 มาใช้ออกแบบฉากชุมชนแออัดในเมืองกอตแทมอีกด้วย

#### รถค้างคาว

รถค้างคาว "ทัมเบลอ" ในงานฉายภาพยนตร์ *แบทแมน บีกินส์* รอบปฐมทัศน์ ที่สหรัฐอเมริกา
รถค้างคาว (Batmobile) ในภาพยนตร์ชุดแบทแมนภาคนี้มีชื่อว่า *ทัมเบลอ* (*Tumbler*) เป็นรถที่มีที่มีลักษณะภายนอกเหมือนกับรถถังหุ้มเกราะของทหาร ซึ่งถือว่าแตกต่างไปจากรถค้างคาวในภาพยนตร์ภาคอื่น แต่ใกล้เคียงกับรถค้างคาวในหนังสือการ์ตูนเรื่อง *แบทแมน : เดอะดาร์กไนท์รีเทิร์นส์* (*Batman: The Dark Knight Returns*) ของ แฟรงก์ มิลเลอร์ มากที่สุด

แนทาน โครว์ลีย์ เริ่มต้นการออกแบบรถคันนี้ด้วยการทดลองสร้างแบบจำลองออกมา 6 คัน ในอัตราส่วน 1:12 โดยใช้เวลาในการสร้าง 4 เดือน ต่อจากนั้นจึงนำแบบจำลองมาใช้เป็นต้นแบบในการสร้างสเกลโมเดล โดยใช้โฟมสไตโรขนาดใหญ่เป็นวัตถุดิบ และใช้เวลาแกะสลัก 2 เดือนโดยทีมงาน 30 คน ซึ่งในจำนวนนั้นได้รวมถึงโครว์ลีย์ และคริส คัลเวิร์ต กับแอนนี สมิท ผู้เป็นวิศวกร ด้วย ต่อมา แบบจำลองสเกลโมเดลดังกล่าว ก็ถูกนำไปสร้างเป็นรถเหล็กกล้าเพื่อใช้ทดลองขับ ผลการทดลองปรากฏว่ารถมีความเร็ว 160 กิโลเมตร/ชั่วโมง (100 ไมล์/ชั่วโมง) โดยสามารถเร่งความเร็วจาก 0 ถึง 97 กิโลเมตร/ชั่วโมง (60 ไมล์/ชั่วโมง) ได้ภายใน 5 นาที และสามารถควบคุมรถให้เลี้ยวโค้งแบบหักศอกได้ ซึ่งผลเหล่านี้ถือว่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน แต่เมื่อถึงขั้นการทดสอบการกระโดดของรถ ปรากฏว่าส่วนหน้าของรถก็เกิดพังขึ้นมาในการทดสอบครั้งแรก เป็นผลให้ต้องมีการสร้างรถขึ้นมาใหม่ทั้งหมด

องค์ประกอบพื้นฐานของรถทัมเบลอที่ถูกออกแบบใหม่ ประกอบด้วยเครื่องยนต์ วี8 เชวี 5.7 ลิตร เพลาของรถบรรทุกที่ติดตั้งไว้เป็นเพลาล้อหลัง ยางล้อหน้าจากฮูซิเออร์ ยางล้อหลังจากอินเตอร์โค. และระบบวางลอยของรถบรรทุกแข่งบาจา กระบวนการออกแบบและพัฒนาทั้งหมดใช้เวลา 9 เดือน และค่าใช้จ่ายหลายล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อสิ้นสุดการออกแบบ รถทัมเบลอพร้อมขับ 4 คันก็ถูกสร้างขึ้น โดยแต่ละคันจะประกอบด้วยหน้าปัดคาร์บอนไฟเบอร์ 65 อัน จอภาพที่เชื่อมต่อกับกล้องบนตัวรถเพื่อให้ผู้ขับใช้มองเส้นทาง (เนื่องจากการมองดูเส้นทางจากภายในรถโดยตรงนั้นทำได้ยาก) และค่าใช้จ่ายในการสร้าง 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ รถ 2 จาก 4 คันนี้ได้รับการเพิ่มคุณสมบัติพิเศษบางประการเข้าไป คันหนึ่งติดตั้งระบบไฮโดรลิคและปีกซ่อน เพื่อให้ดูเหมือนรถมีความสามารถในการลอยตัวอยู่กลางอากาศเวลาที่ถ่ายทำฉากรถกระโดดระยะใกล้ ส่วนอีกคันติดตั้งเครื่องไอพ่นที่ใช้ได้จริง โดยเครื่องนี้ใช้แก๊สโพรเพน 6 ถังด้วยกัน ผู้ที่ทำหน้าที่เป็นผู้ขับทัมเบลอในภาพยนตร์ คือนักขับรถมืออาชีพ ซึ่งได้รับการฝึกฝนในการขับมาแล้ว 6 เดือนด้วยกัน นอกจากนั้น ยังมีการสร้างรถบังคับวิทยุทัมเบลออัตราส่วน 1:5 เพื่อใช้ในการถ่ายทำฉากที่รถบินข้ามหุบเขาและอาคารด้วย

ส่วนภายในของรถที่ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์นั้น เป็นฉากที่ถูกสร้างขึ้นในโรงถ่ายที่ได้รับการออกแบบใหม่ให้ต่างจากส่วนภายในของรถทัมเบลอที่ขับได้จริง โดยมีขนาดกว้างกว่าของจริงเพื่อที่จะนำกล้องเข้าไปถ่ายทำภายในได้

#### ชุดค้างคาว

บางส่วนของชุดค้างคาวในภาพยนตร์ *แบทแมน บีกินส์*
ชุดค้างคาวของแบทแมนในภาคนี้ เน้นการออกแบบให้ผู้สวมใส่สะดวกในการเคลื่อนที่ ทำท่าทางในการต่อสู้ต่าง ๆ รวมถึงการก้มตัว ซึ่งต่างจากภาคก่อนหน้าที่ชุดไม่ยืดหยุ่น โค้งงอลำบาก และที่สำคัญคือ มักจะจำกัดการเคลื่อนไหวของส่วนหัวของผู้ใส่ การออกแบบชุดในภาคนี้ เป็นหน้าที่ของ ลินดี เฮมมิง และทีมงานฝ่ายออกแบบเครื่องแต่งกายของเธอ พวกเธอออกแบบชุดค้างคาวในสถานที่ทำงานที่มีรหัสว่า "เคปทาวน์" โดยตั้งอยู่ในสตูดิโอเชปเพอร์ตัน กรุงลอนดอน ในขั้นแรกนั้น ชุดแบทแมนถูกสร้างขึ้นมาโดยใช้ยางเทียมเป็นวัตถุดิบ และนำไปขึ้นรูปโดยการหล่อแบบครีมลาเทกซ์ โดยทีมงานได้ไปหล่อแบบจากร่างกายของคริสเตียน เบล โดยตรง เมื่อขึ้นรูปชุดแล้วจึงมาแกะสลักร่วมกับดินน้ำมันและนำแพลสทิลีนมาเกลี่ยพื้นผิวให้เรียบ นอกจากนั้นแล้ว ทีมงานยังได้ทดลองผสมโฟมที่แตกต่างกันเข้าด้วยกัน เพื่อหาส่วนผสมที่มีความยืดหยุ่น เบา ทนทาน และมีสีดำที่สุด เพื่อนำมาสร้างชุด แต่การทดลองนั้นก็เกิดปัญหา เมื่อส่วนผสมที่ทำให้โฟมเป็นสีดำกลับไปลดความทนทานของมัน ส่วนผ้าคลุมที่ติดอยู่กับชุดนั้น ผู้กำกับภาพยนตร์ คริสโตเฟอร์ โนแลน ต้องการให้มันสามารถ "พริ้วไหวได้เหมือนภาพในหนังสือการ์ตูนแบทแมนชั้นเยี่ยมหลาย ๆ เรื่อง" โดยทางเฮมมิงได้เลือกใช้เส้นใยไนลอนที่ใช้ทำร่มชูชีพ สามารถหดตัวได้เมื่อเกิดไฟฟ้าสถิตย์ และมีโอกาสถูกตรวจจับในที่มืดได้น้อย มาเป็นวัตถุดิบในการสร้าง ซึ่งในขั้นตอนการสร้างนั้น ทางทีมงานได้รับความร่วมมือจากทางกระทรวงกลาโหมอังกฤษด้วย

ส่วนบนของผ้าคลุมได้ถูกเชื่อมต่อกับหน้ากากค้างคาวที่ครอบทั้งศีรษะของผู้สวมใส่ ซึ่งได้รับการออกแบบร่วมกันโดยโนแลน เฮมมิง และแกรแฮม เชิร์ชยาร์ด ผู้เชี่ยวชาญเอฟฟเฟคต์เครื่องแต่งกาย หน้ากากนี้ถูกสร้างให้มีความบางเพื่อความสะดวกในการเคลื่อนไหวศีรษะ แต่ก็หนาพอที่จะกันการฉีกขาด นอกจากนั้น ยังสามารถแสดงอารมณ์ ความรู้สึก และคาแรคเตอร์ของแบทแมนได้ชัดเจน

### สเปเชียลเอฟเฟคต์

สำหรับสเปเชียลเอฟเฟคต์ที่ใช้สร้างฉากต่าง ๆ ใน *แบทแมน บีกินส์* ทางทีมงานได้ใช้ทั้งเทคนิคการถ่ายภาพจากสเกลโมเดล เช่น ฉากเขตแออัดในเมืองกอตแทม และวัดของราส์ อัลกูล และการสร้างภาพคอมพิวเตอร์กราฟิก (ซีจีไอ) และดิจิตอล อย่างฉากสิ่งปลูกสร้างในเมืองที่มีท้องฟ้าเป็นฉากหลัง ฉากที่แสดงให้เห็นด้านนอกของรถไฟฟ้าและอาคารเวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ และฉากฝูงค้างคาวที่ตัวค้างคาวได้รับการสแกนต้นแบบมาจากซากค้างคาวจริง เป็นต้น นอกจากนั้น บางฉากยังใช้เทคนิคที่ผสมผสานทั้งการแสดงสด การถ่ายทำแบบจำลอง และการสร้างภาพด้วยซีจีไอเข้าไว้ด้วยกันด้วย เช่น ฉากการต่อสู้ระหว่างแบทแมนกับราส์ อัลกูล บนรถไฟฟ้าช่วงท้ายเรื่อง ส่วนฉากอื่น ๆ ที่เป็นฉากต่อสู้นั้น คริสโตเฟอร์ โนแลน มุ่งเน้นที่จะใช้การแสดงผาดโผนแบบดั้งเดิมมากกว่าการสร้างการเคลื่อนไหวของตัวละครด้วยซีจีไอ

### ดนตรีประกอบภาพยนตร์

แฮนส์ ซิมเมอร์ (ซ้าย) และเจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด (ขวา) สองผู้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้
ผู้ที่มีหน้าที่ประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้แก่ แฮนส์ ซิมเมอร์ และ เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด ทั้งสองเริ่มต้นงานนี้ครั้งแรกในนครลอสแอนเจลิสก่อนที่จะย้ายสถานที่ทำงานไปอยู่ในกรุงลอนดอนเป็นเวลา 12 สัปดาห์ พวกเขาสร้างดนตรีประกอบความยาวร่วม 2 ชั่วโมง 20 นาทีขึ้นมา โดยค้นหาแรงบันดาลใจจากการไปเยี่ยมชมกองถ่ายของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทั้งคู่แบ่งงานในการประพันธ์ออกเป็น 2 ส่วน โดยซิมเมอร์ได้รับหน้าที่ประพันธ์เพลงประกอบฉากแอคชัน ส่วนโฮเวิร์ดประพันธ์เพลงในส่วนที่เน้นความเป็นดรามา นอกจากนั้น ยังมีการแบ่งให้คนหนึ่งประพันธ์เพลงที่สื่อถึงตัวบรูซ เวย์น และอีกคนหนึ่งประพันธ์เพลงที่สื่อถึงบรูซเวลาอยู่ภายใต้หน้ากากแบทแมนด้วย 

ในส่วนของซิมเมอร์นั้น ในตอนแรกโนแลนตั้งใจจะเชิญเขาให้มาร่วมงานด้วยเพียงผู้เดียว แต่หลังจากที่ซิมเมอร์ได้เสนอว่าควรจะเชิญโฮเวิร์ดมาด้วย โนแลนก็ตอบตกลง สำหรับดนตรีประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ ซิมเมอร์ตั้งใจที่จะผสมเสียงเพลงแบบออเคสตราให้เข้ากับเสียงเครื่องดนตรีไฟฟ้าเพื่อเป็นการสร้างแนวดนตรีที่ต่างจากแบบเดิม ๆ วงออเคสตราที่เขาใช้ในการทำงานนั้นประกอบด้วยเครื่องดนตรี 90 ชิ้นด้วยกัน โดยพิเศษตรงที่มีเชลโลมากกว่าที่ใช้กันตามวงออเคสตราทั่วไป ส่วนสมาชิกในวงนั้นก็ได้รับเลือกจากวงออเคสตราที่อยู่กรุงลอนดอนหลาย ๆ วง นอกจากนั้น ยังมีนักร้องเด็กผู้ชายเสียงโซปราโนที่ซิมเมอร์เกณฑ์มาช่วย เพื่อให้มาสะท้อนอารมณ์เพลงในฉากที่แสดงถึงความทรงจำที่บรูซมีต่อโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับบิดามารดาของเขาด้วย

ประเด็นในภาพยนตร์
-----------------

สแกร์โครว์ใช้สารพิษกับราเชล ดอวส์ เพื่อให้เธอเกิดความกลัวจากภาพหลอนประสาท
แดนนี ฟิงเกอรอท นักประพันธ์และนักวาดการ์ตูนชาวอเมริกัน กล่าวว่า ประเด็นหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ "ความกลัว" ซึ่งถูกกล่าวเป็นนัยให้เห็นตลอดเรื่อง บทบาทสำคัญของความกลัวในภาพยนตร์เรื่องนี้คือการเป็นตัวแปลสำคัญที่ทำให้ตัวละครบรูซ เวย์น กลายเป็นวีรบุรุษอย่างแบทแมน โดยคริสโตเฟอร์ โนแลน ได้กล่าวว่า แนวคิดที่อยู่เบื้องหลังความเป็นแบทแมนในภาคนี้ก็คือ "บุคคลผู้หนึ่ง (บรูซ) ที่พยายามเผชิญหน้ากับความกลัวที่อยู่ในส่วนลึกที่สุดในตัวเขา และพยายามที่จะกลายเป็นความกลัวเสียเอง" นอกจากนั้น แนวคิดเรื่องความกลัวจนถึงขีดสุดยังถูกทำให้เป็นรูปธรรมผ่านทางตัวละครตัวร้ายอย่าง สแกร์โครว์ ผู้ที่ใช้สารพิษหลอนประสาทเพื่อทำให้เกิดภาพลวงตาที่น่ากลัว

ฟิงเกอรอทยังกล่าวว่า การค้นหาตัวแทนบิดาของบรูซ เวย์น ที่เสียชีวิตไป ก็ถือเป็นอีกประเด็นหนึ่งที่ภาพยนตร์เรื่องนี้นำมาอธิบาย โดยตัวละครที่เสมือนเป็นตัวแทนของบิดาของเขานั้น ได้แก่ อัลเฟรด เพนนีเวิร์ท, เฮนรี ดูคาร์ด และลูเซียส ฟอกซ์ ซึ่งในที่นี้ ฟิงเกอรอทได้ให้ความเห็นว่า อัลเฟรดเหมาะสมที่จะเป็นบิดาที่บรูซสามารถพึ่งพาอาศัยได้มากที่สุด ลูเซียสก็ถือเป็นหลักอันมั่นคงของชีวิตบรูซได้ เพราะความสุขุมนิ่งเงียบของเขา ส่วนเฮนรีนั้น หากเป็นบิดา ก็เป็นบิดาที่เข้มงวดและไร้ความเห็นใจ ทางด้าน มาร์ก ฟิชเชอร์ อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยฟลอริดา ก็ได้กล่าวถึงฐานคติการหาตัวแทนของบิดาในภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า มีสาเหตุมาจากความพยายามที่จะค้นหาความยุติธรรมของบรูซเอง ที่ทำให้เขาต้องแสวงหาเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ จากตัวแทนบิดาของเขา ซึ่งในที่นี้ ฟิชเชอร์ให้น้ำหนักตัวแทนบิดาของบรูซไปที่เฮนรี ดูคาร์ด โดยมีตัวเปรียบเทียบเป็นโทมัส เวย์น บิดาที่แท้จริงของบรูซเอง ส่วนอัลเฟรดนั้น ฟิชเชอร์ให้ความเห็นต่างจากฟิงเกอรอทว่า เป็นตัวละครที่เหมาะกับการเป็นตัวแทนของมารดาที่ให้ความรักต่อบรูซอย่างไม่มีเงื่อนไขมากกว่า

ปฏิกิริยาตอบรับ
---------------

### คะแนนจากเว็บไซต์

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคะแนนความนิยมจากเว็บไซต์รอตเทนโทเมโทส์คิดเป็นร้อยละ 84 ซึ่งจัดอยู่ในระดับ "เฟรช" และได้รับคะแนนความนิยมเชิงบวกจากบทวิจารณ์ 40 เรื่องของนักวิจารณ์ภาพยนตร์ผู้มีชื่อเสียงในหนังสือพิมพ์ เว็บไซต์ รายการโทรทัศน์ และรายการวิทยุต่าง ๆ ที่รวบรวมโดยเว็บไซต์นี้เช่นกัน คิดเป็นคะแนนร้อยละ 62 ส่วนเว็บไซต์เมทาคริติกได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 70 คะแนน โดยการคำนวณคะแนนเฉลี่ยจากรีวิว 41 ชิ้น สำหรับคำวิจารณ์โดยทั่วไปจากเว็บไซต์ทั้งสองนั้น ได้ให้ความสำคัญกับความเป็นสัจนิยมที่อยู่เบื้องหลังตัวละครต่าง ๆ รวมไปถึงความสามารถของคริสโตเฟอร์ โนแลน ในการสร้างสรรค์ตัวละครที่มีความซับซ้อน และความสามารถของคริสเตียน เบล ในการแสดงเป็นแบทแมน

### รีวิวและบทวิจารณ์ภาพยนตร์

#### ภาพรวมของภาพยนตร์

เจมส์ เบราร์ดิเนลลี นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ยกย่องผลงานชิ้นนี้ว่า เป็นภาพยนตร์แบทแมนที่ทำให้ผู้ชมเกิดความเข้าใจในตัวแบทแมนได้มากขึ้นว่า "เขาคือใครและอะไรที่จูงใจให้เขาเป็นเช่นนั้น" ซึ่งเบราร์ดิเนลลีรู้สึกว่านี่คือส่วนที่ภาพยนตร์แบทแมนที่กำกับโดยทิม เบอร์ตัน (*แบทแมน*, พ.ศ. 2532 และ *แบทแมนรีเทิร์น*, พ.ศ. 2535) ยังขาดอยู่ ทางด้านไมเคิล วิลมิงตัน จากหนังสือพิมพ์ชิคาโกทริบูน ก็มีความเห็นว่าคริสโตเฟอร์ โนแลน และแฟรงก์ มิลเลอร์ สามารถสร้างส่วนผสมระหว่างเนื้อหาแนวชีวิตอันทรมานและบรรทัดฐานความแค้นให้เข้ากับลูกเล่นอันชื่นมื่นและการพาดพิงถึงหนังสือการ์ตูนได้อย่างพอเหมาะพอดี และยังเป็นการนำภาพยนตร์แบทแมนออกจากความเป็นภาพยนตร์แนวฮอลลีวูดที่เต็มไปด้วยความดุเดือนรุนแรงอันสะเพร่า อย่างที่หนังแบทแมนภาคก่อน ๆ ได้หลงเข้าไป อีกด้วย ส่วนเคนเนท ทูแรน นักวิจารณ์ภาพยนตร์จากหนังสือพิมพ์ลอสเองเจลิสไทมส์ ก็กล่าวว่า การดำเนินเรื่องตอนต้นอย่างช้า ๆ ด้วย "เนื้อเรื่อง จิตวิทยา และความเป็นจริง โดยไม่ใช้สเปเชียลเอฟเฟกต์" ช่วยให้ความมืดที่อยู่เบื้องหลังความคิดของแบทแมนโดดเด่นขึ้น

สำหรับทรรศนะที่ต่างออกไปนั้น เจ. อาร์. โจนส์ จากหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ชิคาโกรีดเดอร์ ได้วิจารณ์บทภาพยนตร์ของโนแลนกับโกเยอร์ว่าไม่ทำให้เกิดความสอดคล้องในเรื่อง "การสำรวจความเสียหายทางจิตใจของแบทแมน" ทางด้านเดวิด เดนบี นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวอเมริกันประจำนิตยสารเดอะนิวยอร์กเกอร์ ก็กล่าวต่างจากเบราร์ดิเนลลีและทูแรนว่า เขาไม่พอใจภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับภาพยนตร์แบทแมนของเบอร์ตัน การแสดงของคริสเตียน เบล ในเรื่องนี้ก็ถูกขัดขวางโดย "บทภาพยนตร์ที่จริงจังแบบโง่ ๆ" และไคลแมกซ์ของเรื่องก็ "ต่ำชั้นและไม่ตื่นเต้น"

แต่อย่างไรก็ดี ทิม เบอร์ตัน เอง กลับรู้สึกว่าโนแลนสามารถจับจิตวิญญาณที่แท้จริงที่ภาพยนตร์ประเภทนี้ควรจะมีในปัจจุบัน โดยเบอร์ตันได้อ้างถึงผลงานแบทแมนของตัวเองว่า "ตอนที่ผมสร้างหนังแบทแมนเมื่อ 20 ปีที่แล้ว...เป็นช่วงเวลาที่ภาพยนตร์ที่มาจากหนังสือการ์ตูนมีความแตกต่างจากตอนนี้ คือคุณจะไม่สามารถดึงด้านมืดของหนังสือการ์ตูนมาอยู่ในหนังได้เลย แต่เมื่อสองสามปีที่ผ่านมา ด้านมืดของหนังสือการ์ตูนก็ได้รับการยอมรับมากขึ้น และโนแลนก็สามารถเข้าถึงรากของหนังสือการ์ตูนแบทแมนได้เป็นอย่างดี"

#### ตัวละครและนักแสดง

คริสเตียน เบล นักแสดงนำที่ได้รับการตอบรับอย่างกว้างขวางในการรับบทบาทเป็นบรูซ เวย์น/แบทแมน ในภาพยนตร์เรื่องนี้
ในภาพรวม ปฏิกิริยาที่มีต่อตัวละครและนักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับที่ถือว่าดี อย่างที่นิตยสารโททัลฟิล์มของสหราชอาณาจักรกล่าวไว้ว่า โนแลนสามารถสร้างตัวละครและเนื้อเรื่องได้อย่างแข็งแรง เช่นเดียวกับเดนนิส โอนิล ผู้คัดลอกและบรรณาธิการหนังสือการ์ตูนชาวอเมริกัน ที่กล่าวว่า ผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าใจและสามารถแปลความหมายของตัวละครได้จริง และยกย่องภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นภาพยนตร์แบทแมนในรูปแบบคนแสดงที่ดีที่สุด แต่สำหรับในระดับผู้แสดงแต่ละคนนั้น นักวิจารณ์ต่างมีทรรศนะที่แตกต่างกันไป โดยทูรันได้กล่าวว่า เลียม นีสัน กับแคที โฮล์มส์ ยังไม่เหมาะกับบทบาทที่ได้รับ ทั้งที่ "เป็นต้นแบบในหนังสือการ์ตูนและที่เป็นคนจริง ๆ" ไม่เหมือนคริสเตียน เบล ที่มีความสามารถสวมบทแบทแมนได้เข้าถึงกระดูกดำ ส่วนไมค์ คลาร์ก จากหนังสือพิมพ์ยูเอสเอทูเดย์ ก็คิดว่าเบลสามารถแสดงบทแบทแมนได้ดีเท่ากับบทแพทริก เบตแมน ที่เขาแสดงเอาไว้ในเรื่อง *อเมริกัน ไซโค* (*American Psycho*, พ.ศ. 2543) ในทางกลับกัน สเตฟานี แซชาเรก จากเว็บไซต์ซาลอนดอตคอม กลับรู้สึกว่าโนแลนไม่ได้ส่งความรู้สึกว่าแบทแมนคือ "ยอดมนุษย์ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกและความทรมานมากที่สุด" ในเชิงลึก และเธอยังคิดว่าเบลล้มเหลวในการเชื่อมต่อบรูซ เวย์น เวลาอยู่ใต้หน้ากากแบทแมนกับผู้ชม ต่างจากแกรี โอลด์แมน ที่ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จในการแสดง "อารมณ์ความรู้สึกที่ซับซ้อน"

สำหรับบทโรแมนติคระหว่างเบลกับโฮล์มส์นั้น เบราร์ดิเนลลีกล่าวถึงประเด็นนี้ว่ายังดูด้อยอยู่ เนื่องจากนักแสดงทั้งสองยังขาดสิ่งที่เรียกว่าวิถีทางที่ทำให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล (chemistry) ในแบบที่คริสโตเฟอร์ รีฟ กับมาร์กอต คิดเดอร์ ในภาพยนตร์ *ซูเปอร์แมน* หรือ โทบีย์ แม็คไกวร์ กับเคิร์สเทน ดันสต์ ในภาพยนตร์ *ไอ้แมงมุม* (*Spider-man*, พ.ศ. 2545) มี ทางด้านคลาร์กก็กล่าวว่าความสัมพันธ์ระหว่างบรูซ เวย์น กับราเชล ดอวส์ "ด้อยพัฒนาอย่างน่าท้อแท้" ส่วนนิตยสารโททัลฟิล์มกล่าวถึงด้านบวกของประเด็นนี้ว่า โครงเรื่องเกี่ยวกับความรักระหว่างเบลและโฮล์มส์ดูไม่ครวญคราง หากเทียบกับคู่ของปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ กับแมรี เจน ใน *ไอ้แมงมุม*

### การเข้าฉายและรายได้

ไฟล์:Premierenbild 18jpeg 700x456.jpgผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดงนำบางส่วนในงานฉายรอบปฐมทัศน์ที่สหรัฐอเมริกา
*แบทแมน บีกินส์* เข้าฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยมีจำนวนโรงฉาย 3,858 โรง และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ระบบไอแมกซ์ 55 โรง สามารถสร้างรายได้เป็นอันดับหนึ่งประจำสัปดาห์แรกที่เข้าฉาย โดยมีรายได้รวมทั้งหมด 205,343,774 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นรายได้ที่สูงเป็นอันดับ 8 สำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในสหรัฐอเมริกา ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยคิดเป็นรายได้รวม 5 วันแรกเท่ากับ 72.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นจำนวนที่สูงที่สุดในบรรดาภาพยนตร์ชุดแบทแมนทุกเรื่อง โดยทำลายสถิติของภาค *แบทแมน ฟอร์เอฟเวอร์ ศึกจอมโจรอมตะ* (*Batman Forever*) เมื่อปี พ.ศ. 2538 นอกจากนั้นยังทำลายสถิติรายได้รวม 5 วันแรกสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ไอแมกซ์ ด้วยจำนวนเงิน 3.16 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อีกด้วย

สำหรับผลงานในระดับนานาชาติ รายได้รวมทั่วโลกของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่ประมาณ 371,853,783 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นอันดับสามของภาพยนตร์ชุดแบทแมนทั้งหมด โดยเป็นรองเรื่อง *แบทแมน* (411,348,924 ดอลลาร์สหรัฐ) และ *แบทแมน อัศวินรัตติกาล* (984,599,547 ดอลลาร์สหรัฐ) แต่หากเปรียบเทียบรายได้เฉลี่ยต่อโรงฉาย ซึ่งอยู่ที่ 12,634 ดอลลาร์สหรัฐ/โรงฉาย แล้ว ถือเป็นสถิติที่น้อยที่สุด เหตุเพราะเป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายหลายโรง แต่จำหน่ายตั๋วภาพยนตร์ได้น้อยกว่าภาพยนตร์แบทแมนเรื่องอื่น (โดยไม่นับรวมสถิติของเรื่อง *แบทแมนแอนด์โรบิน*)

ในประเทศไทย *แบทแมน บีกินส์* เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2548 สามารถเปิดตัวสัปดาห์แรกด้วยรายได้สูงสุดประจำสัปดาห์ที่ 952,400 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 39,098,877 บาท และยังครองอันดับหนึ่งมาอีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนที่จะตกไปอยู่อันดับที่สามในสัปดาห์ที่ 3 ที่เข้าฉาย

### รางวัลที่ได้รับ

ไฟล์:รางวัลภาพยนตร์เอ็มทีวี-เบล.jpgคริสเตียน เบล กับรางวัลภาพยนตร์เอ็มทีวี สาขาวีรุบุรษยอดเยี่ยม
ในปี พ.ศ. 2548 ถึง 2549 *แบทแมน บีกินส์* ได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลภาพยนตร์สาขาต่าง ๆ หลายรายการ ทั้งในและนอกสหรัฐอเมริกา โดยมีรางวัลและสาขาที่ได้รับทั้งหมดดังต่อไปนี้

* **รางวัลแซทเทิร์น** ของสถาบันภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ แฟนตาซี และสยองขวัญ
	+ สาขาภาพยนตร์แฟนตาซียอดเยี่ยม
	+ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (คริสเตียน เบล)
	+ สาขาประพันธ์บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (คริสโตเฟอร์ โนแลน และเดวิด โกเยอร์)
* **รางวัลภาพยนตร์เอ็มทีวี** สาขาวีรบุรุษยอดเยี่ยม (Best Hero) (คริสเตียน เบล)
* **รางวัลฮอลลีวูดฟิล์ม** จากเทศกาลภาพยนตร์ฮอลลีวูด สาขาเสียงแห่งปี (เดวิด เอวานส์)
* **รางวัลแอสแคป** ของสมาคมนักประพันธ์เพลง นักประพันธ์ และผู้ผลิตสื่อสิ่งพิมพ์อเมริกัน สาขาผู้สร้างเพลงประกอบภาพยนตร์ให้กับภาพยนตร์ทำรายได้สูง ประจำปี พ.ศ. 2548 (เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด, แฮนส์ ซิมเมอร์ และ Ramin Djawadi)

สำหรับรางวัลภาพยนตร์รายการที่มีชื่อเสียงนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้รับการเสนอชื่อด้วย ซึ่งได้แก่ รางวัลอคาเดมี ครั้งที่ 78 สาขากำกับภาพยอดเยี่ยม และรางวัลบาฟตา ครั้งที่ 59 สาขาสเปเชียลวิชวลเอฟเฟคต์ยอดเยี่ยม สาขาออกแบบการสร้างยอดเยี่ยม และสาขาเสียงยอดเยี่ยม นอกจากรางวัลยอดเยี่ยมดังที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัลภาพยนตร์ประเภทยอดแย่ด้วย นั่นคือ รางวัลแรสป์เบอร์รีทองคำ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดแย่ ของแคที โฮล์มส์

ในส่วนของรางวัลและเกียรติยศที่ได้รับจากการลงคะแนนเสียงจากผู้ชมนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็มีส่วนเกี่ยวข้องอยู่ 2 รายการด้วยกัน ได้แก่ ได้รับรางวัลโททัลฟิล์มรีดเดอร์ส สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากการลงคะแนนของผู้อ่านนิตยสารโททัลฟิล์ม และได้รับการลงคะแนนจากผู้อ่านนิตยสารเอมไพร์ให้เป็นตำแหน่งภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาลอันดับที่ 36

สินค้าจากภาพยนตร์
-----------------

กล่องบลูเรย์กิฟต์เซ็ตของภาพยนตร์ *แบทแมน บีกินส์*
### ดีวีดีและบลูเรย์

*แบทแมน บีกินส์* ออกวางจำหน่ายในรูปแบบของดีวีดีเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยแบ่งจำหน่ายเป็นแบบธรรมดา ที่ประกอบด้วยดีวีดีภาพยนตร์แผ่นเดียว และแบบเดอลุกซ์ ที่ประกอบด้วยดีวีดี 2 แผ่นและของแถมอื่น ๆ เช่น หนังสือปกอ่อนเล่มเล็ก การ์ตูนแบทตอนแรกสุดที่ตีพิมพ์ลงในหนังสือการ์ตูนดีเทคทีฟคอมมิคส์ ฉบับที่ 27 หนังสือการ์ตูน *แบทแมน : เดอะแมนฮูฟอลส์* และบางส่วนจากหนังสือการ์ตูน *แบทแมน : เดอะลองฮัลโลวีน* เป็นต้น ยอดจำหน่ายและยอดการเช่าของดีวีดีภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถทำสถิติเป็นอันดับ 1 ประจำเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 และมากที่สุดในช่วงสามเดือนสุดท้ายของปี พ.ศ. 2548 ในสหรัฐอเมริกา โดยมีรายรับรวมจากการเช่า 11.36 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้วางจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบเอชดีดีวีดี และต่อมา ในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ก็มีการวางจำหน่ายดีวีดีและบลูเรย์ของภาพยนตร์เรื่องนี้ในรูปแบบกิฟต์เซ็ต เพื่อเป็นการต้อนรับ *แบทแมน อัศวินรัตติกาล* ภาพยนตร์ภาคต่อที่ออกฉายในวันที่ 18 กรกฎาคม ของปีเดียวกัน

### ซีดีเพลงประกอบภาพยนตร์

ซีดีเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยภายในได้บรรจุเพลงที่บรรเลงในภาพยนตร์ ที่ประพันธ์โดยแฮนส์ ซิมเมอร์ เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด รวมถึง Ramin Djawadi และเมล เวสสัน เอาไว้จำนวน 12 เพลง ซึ่งชื่อของแต่ละเพลงนั้นถูกตั้งเป็นภาษาละตินและมีความหมายเกี่ยวข้องกับค้างคาวทั้งหมด โดยมีเพลงแรกที่ใช้ชื่อว่า "Vespertilio" ที่แปลว่า ค้างคาว และเพลงที่เหลือตั้งตามชื่อของค้างคาวสายพันธุ์ต่าง ๆ เช่น เพลงที่ 2 "Eptesicus" (ค้างคาวท้องสีน้ำตาล) หรือเพลงที่ 3 "Myotis" (ค้างคาวหูหนู) เป็นต้น

หน้าปกซีดีเพลงประกอบภาพยนตร์ *แบทแมน บีกินส์*
รายชื่อเพลงทั้งหมดในอัลบั้มมีดังต่อไปนี้

1. "Vespertilio" – เพลงเปิด/บรูซ เวย์น ในวัยเด็ก (2.52 นาที)
2. "Eptesicus" – บรูซระลึกถึงบิดาและมารดา และเริ่มการฝึกฝน (4.20 นาที)
3. "Myotis" – บรูซทำลายวัดของราส์ อัลกูล (5.46 นาที)
4. "Barbastella" – บรูซวัยผู้ใหญ่เดินทางเข้าสู่ถ้ำค้างคาว (4.45 นาที)
5. "Artibeus" – เพลงประกอบเพลงหลักของสแกร์โครว์ (4.19 นาที)
6. "Tadarida" – สแกร์โครว์จู่โจมแบทแมน (5.05 นาที)
7. "Macrotus" – (เริ่มเพลงด้วยงานเพลงของโฮเวิร์ด และต่อด้วยงานเพลงของซิมเมอร์) (7.35 นาที)
8. "Antrozous" – แบทแมนเปิดเผยตัวต่อแรเชล ดอวส์/บินไปหาเฮนรี ดูคาร์ด (3.59)
9. "Nycteris" – บรูซพบลูเซียส ฟอกซ์ (4.25 นาที)
10. "Molossus" – ทัมเบลอหนีการไล่ล่าเข้าสู่ถ้ำค้างคาว (4.49 นาที)
11. "Corynorhinus" – บทสรุปของภาพยนตร์ (5.04 นาที)
12. "Lasiurus" – แบทแมนมองดูเมืองกอตแทมหลังเอาชนะคาไมน์ ฟัลโคนี (7.27 นาที)

*หมายเหตุ : ตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวแรกของชื่อเพลงที่ 4 ถึง 9 นำมาเรียงกันจะได้คำว่า แบทแมน (BATMAN)*

### วิดีโอเกม

ภาพวิดีโอเกม *แบทแมน บีกินส์* ระบบเอกซ์บอกซ์ เพลย์สเตชัน 2 และเกมคิวบ์
หน้าปกวิดีโอเกม *แบทแมน บีกินส์* ระบบเอกซ์บอกซ์
วิดีโอเกมจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ใช้ชื่อว่า *แบทแมน บีกินส์* เช่นเดียวกับภาพยนตร์ ตัวเกมได้รับการพัฒนาโดยบริษัท ยูโรคอม และจัดจำหน่ายโดยบริษัทอีเลคทรอนิคอาร์ตส์ ร่วมกับบริษัท วอร์เนอร์บราเธอร์ส, อินเตอร์แอคทีฟเอนเตอร์เทนเมนต์ และดีซีคอมมิคส์ โดยออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2548 (ก่อนหน้าที่ภาพยนตร์จะเข้าฉายในสหรัฐอเมริกา 1 วัน) ในระบบเอกซ์บอกซ์ เพลย์สเตชัน 2 เกมคิวบ์ และเกมบอยแอดวานซ์

เกมนี้จัดอยู่ในตระกูลเกมแอคชั่นแอดเวนเจอร์ ผสมกับเกมประเภทลอบกระทำ (stealth) ที่ประกอบด้วยการสอดแนมและการลอบทำร้ายศัตรูจากด้านหลังเหมือนในเกมชุด *สปลินเตอร์เซลล์* (*Splinter Cell*) ระบบการเล่นที่ถือว่าโดดเด่นของเกมนี้ คือระบบการขู่ให้ศัตรูในเกมเกิดความกลัว ด้วยการใช้ประโยชน์ต่าง ๆ จากสิ่งแวดล้อมและฉากของเกม และอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น ระเบิดควัน ระเบิดแสง และเครื่องรับส่งเรดาร์เอชเอฟ ที่สามารถเรียกค้างคาวให้มารวมตัวกันและขัดขวางการทำงานของศัตรู เป็นต้น 

เนื้อเรื่องในเกมนั้น ยึดตามการดำเนินเรื่องในภาพยนตร์เป็นส่วนใหญ่ โดยมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่องบางส่วนให้ต่างจากเดิม และเข้าไปเจาะลึกในรายละเอียดของบางฉากในภาพยนตร์มากขึ้น ภายในเกมนั้น ยังประกอบไปด้วยคลิปวิดีโอจากภาพยนตร์มากกว่า 20 คลิปที่มาให้บริบทของเรื่องราวในเกม และตัวละครบางตัวที่ได้ทีมงานจากภาพยนตร์มาแสดงแบบรับเชิญด้วย ซึ่งได้แก่ วัลลี พิฟ์สเตอร์ ผู้กำกับภาพ และเอมมา ทอมสัน ผู้อำนวยการสร้างและภรรยาของคริสโตเฟอร์ โนแลน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Batman Begins". British Board of Film Classification. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 10, 2021. สืบค้นเมื่อ December 21, 2014.
2. 1 2  "Film: Batman Begins". Lumiere. สืบค้นเมื่อ March 15, 2018.
3. 1 2  "Batman Begins (2005)". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ September 2, 2014.
4. ↑  อ้างถึงใน ณัฐพรรณ แย้มแขไข. "Batman Begins: ต้นตอ ที่ไม่ใช่แค่ภาคต่อ แต่คือตำนาน!," Bioscope (ฉบับที่ 43, มิถุนายน 2548.) หน้า 49
5. ↑  Jonathan Bing, Cathy Dunkley. "Inside Move: New dynamic for WB duo," *www.variety.com* (September 7, 2003.) เรียกข้อมูล 14 กรกฎาคม 2551 (อังกฤษ)
6. 1 2 3  Adam Smith."The Original American Psycho," *Empire* (July, 2005.) Pp. 74–80, 82, 84, 87. (อังกฤษ)
7. ↑  Cindy Pearlman. "A crash but no tickets for Bale's Batmobile in Chicago," *Chicago Sun-Times* (November 19, 2004.) (อังกฤษ)
8. ↑  Warner Bros. Pictures. "OFFICIAL: CHRISTIAN BALE IS *BATMAN*!! เก็บถาวร 2008-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.superherohype.com* (September 11, 2003.) เรียกข้อมูล 14 กรกฎาคม 2551 (อังกฤษ)
9. 1 2 3 4 5 6  "The Journey Begins: Creative Concepts" (DVD, 2005.) (อังกฤษ)
10. ↑  John Hutchins. "Christian Bale เก็บถาวร 2009-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *batman.ugo.com*. เรียกข้อมูล 14 กรกฎาคม 2551 (อังกฤษ)
11. 1 2 3 4  "The Batsuit & Gadgetry เก็บถาวร 2014-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www2.warnerbros.com/batmanbegins*. เรียกข้อมูล 14 กรกฎาคม 2551 (อังกฤษ)
12. ↑  "Alfred the Butler," *Empire* (July, 2005.) P. 79. (อังกฤษ)
13. ↑  Tom Ryan. "In defence of big, expensive films," *www.theage.com.au* (July 14, 2005.) เรียกข้อมูล 19 กรกฎาคม 2551 (อังกฤษ)
14. ↑  Christopher Nolan, David S. Goyer. "Introduction," *Absolute Batman: The Long Halloween*. (อังกฤษ)
15. 1 2  "'Batman Begins' press conference, part two เก็บถาวร 2011-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.timeout.com* (16 มิถุนายน 2005.) เรียกข้อมูล 11 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
16. ↑  Adam Smith."The Scarecrow," Empire (July 2005.) Pp. 77. (อังกฤษ)
17. ↑  Shawn Adler. "Chris Cooper On His ‘Batman Begins’ Near Miss," *moviesblog.mtv.com* (March 4, 2008.) เรียกข้อมูล 12 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
18. ↑  Anne Thompson. "Dark Knight Review: Nolan Talks Sequel Inflation," *weblogs.variety.com* (July 06, 2008) เรียกข้อมูล 12 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
19. ↑  "More Mr Nice Guy เก็บถาวร 2008-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.telegraph.co.uk* (June 23, 2007.) เรียกข้อมูล 12 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
20. ↑  Michael Fleming. "'Batman' captures director Nolan," *www.variety.com* (January 27, 2003.) เรียกข้อมูล 13 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
21. ↑  Claude Brodesser, Cathy Dunkley. "Inside Move: WB jumpstarts Batmobile," *www.variety.com* (March 26, 2003.) เรียกข้อมูล 13 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
22. ↑  Marc Graser, Cathy Dunkley. "The bat and the beautiful," *www.variety.com* (February 8, 2004.) เรียกข้อมูล 14 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
23. 1 2 3  Dan Didio, David S. Goyer, Paul Levitz, Christopher Nolan, Bob Schreck. *Genesis of the Bat* (DVD featurette.)
24. ↑  Jennifer Vineyard. "เก็บถาวร 2006-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.vh1.com* (December 17, 2004.) เรียกข้อมูล 15 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
25. ↑  Stax. "The Influences of *Batman Begins*: Goyer continues talking up Bat-pic," *comics.ign.com* (September 24, 2004.) เรียกข้อมูล 15 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
26. 1 2 3 4 5  "Batman Begins Production Notes - About the Production เก็บถาวร 2014-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www2.warnerbros.com/batmanbegins*. เรียกข้อมูล 16 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
27. 1 2 3  *Journey to Discovery* (DVD, 2005.)
28. ↑  "'Batman Begins' goes to the source," *The Kansas City Star* (June 25, 2004.) (อังกฤษ)
29. 1 2 3 4  Claudia Kalindjian. *Batman Begins: The Official Movie Guide* (Time Warner International, 2005.) Pp. 144-145. (อังกฤษ)
30. ↑  "Airship hangar is home to Batman," *news.bbc.co.uk* (February 20, 2004.) เรียกข้อมูล 16 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
31. 1 2 3 4  Gotham City Rises (DVD, 2005.)
32. ↑  Alex Kasriel. "From leafy suburbs to silver screen," *www.edgwaretimes.co.uk* (June 16, 2005.) เรียกข้อมูล 16 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
33. ↑  "35 East Wacker Drive," *www.emporis.com* (2007.) เรียกข้อมูล 16 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
34. ↑  Pat Jankiewicz. "Dark Knight Resurrected", *Starlog*. (อังกฤษ)
35. ↑  Jeff Otto. "Interview: Christopher Nolan เก็บถาวร 2012-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *movies.ign.com* (June 6, 2005.) เรียกข้อมูล 22 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
36. ↑  "The History of the Batmobile: 2005 'Tumbler'," *www.batmobilehistory.com*. เรียกข้อมูล 26 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
37. 1 2 3  Marshall Brain.
"How the Batmobile Works," *entertainment.howstuffworks.com*. เรียกข้อมูล 26 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
38. ↑  *Saving Gotham City* (DVD, 2005.) (อังกฤษ)
39. ↑  Spence D. "Batman Vs. Hans Zimmer & James Newton Howard Part 1 เก็บถาวร 2012-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *music.ign.com* (June 10, 2005.) เรียกข้อมูล 28 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
40. ↑  Spence D. "Batman Vs. Hans Zimmer & James Newton Howard Part 2 เก็บถาวร 2012-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *music.ign.com* (June 13, 2005.) เรียกข้อมูล 28 สิงหาคม 2551 (อังกฤษ)
41. 1 2 3  Danny Graydon. "A Little Knight Music", *Empire*. P. 87. (อังกฤษ)
42. 1 2  Danny Fingeroth. "Batman Begins: Redefining the Dark Knight," *vfxworld.com* (June 15, 2005.) เรียกข้อมูล 16 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
43. ↑  Brian Orndorf. "Thrilling 'Batman Begins' Rebuilds Franchise เก็บถาวร 2012-07-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *english.ohmynews.com* (14 June, 2005.) เรียกข้อมูล 16 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
44. ↑  Mark Fisher. "Gothic Oedipus: subjectivity and Capitalism in Christopher Nolan's Batman Begins," *www.english.ufl.edu*. เรียกข้อมูล 16 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
45. ↑  "Batman Begins (2005,)" *www.rottentomatoes.com*. เรียกข้อมูล 29 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
46. ↑  "Batman Begins (2005,)" *www.rottentomatoes.com*. เรียกข้อมูล 29 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
47. ↑  "Batman Begins," *www.metacritic.com*. เรียกข้อมูล 29 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
48. 1 2  James Berardinelli. "Batman Begins," *www.reelviews.net* (2005.) เรียกข้อมูล 30 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
49. ↑  Michael Wilmington. "Movie review: 'Batman Begins,'" *chicago.metromix.com* (June 14, 2005.) เรียกข้อมูล 30 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
50. 1 2  Kenneth Turan. "'Batman Begins,'" *www.calendarlive.com* (June 14, 2005.) เรียกข้อมูล 30 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
51. ↑  J.R. Jones. "Who's Afraid of the Big Bad City? เก็บถาวร 2008-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.chicagoreader.com*. เรียกข้อมูล 1 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
52. ↑  David Denby. "Aiming Low: "Batman Begins" and "Mr. & Mrs. Smith."," *www.newyorker.com* (June 13, 2005.) เรียกข้อมูล 30 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
53. ↑  Bill Ramey. "Tim Burton Talks Batman เก็บถาวร 2015-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน" *www.batman-on-film.com* (April 13, 2008.) เรียกข้อมูล 30 กันยายน 2551 (อังกฤษ)
54. 1 2  "Batman Begins - Film Review," *www.totalfilm.com*. เรียกข้อมูล 1 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
55. ↑  Gregg Bray. "Interview: DENNY O'NEIL เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.batman-on-film.com* (October 18, 2006.) เรียกข้อมูล 1 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
56. 1 2  Mike Clark. "Batman role fits Bale, but 'Begins' wears thin," *www.usatoday.com* (June 13, 2005.) เรียกข้อมูล 1 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
57. ↑  Stephanie Zacharek. ""Batman Begins" เก็บถาวร 2008-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *dir.salon.com* (June 15, 2005.) เรียกข้อมูล 1 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
58. 1 2 3  "BATMAN BEGINS," *www.boxofficemojo.com*. เรียกข้อมูล 1 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
59. 1 2  Brandon Gray. "'Batman Begins' in the Shadows," *www.boxofficemojo.com* (June 20, 2005.) เรียกข้อมูล 1 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
60. ↑  "2005 DOMESTIC GROSSES," *www.boxofficemojo.com*. เรียกข้อมูล 2 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
61. ↑  "BATMAN," *www.boxofficemojo.com*. เรียกข้อมูล 2 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
62. ↑  "THAILAND BOX OFFICE INDEX: 2005," *www.boxofficemojo.com*. เรียกข้อมูล 2 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
63. ↑  ดูเพิ่ม "Awards for Batman Begins (2005)," *www.imdb.com*. เรียกข้อมูล 22 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
64. ↑  "2006 Saturn Awards เก็บถาวร 2008-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.locusmag.com*. เรียกข้อมูล 21 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
65. ↑  "MTV Movie Awards: 2006," *www.imdb.com*. เรียกข้อมูล 21 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
66. ↑  "TOP BOX OFFICE FILMS เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.ascap.com*. เรียกข้อมูล 21 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
67. ↑  "Academy Awards, USA: 2006 เก็บถาวร 2007-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.imdb.com*. เรียกข้อมูล 22 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
68. ↑  "BAFTA Awards: 2006," *www.imdb.com*. เรียกข้อมูล 22 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
69. ↑  "26th Annual Razzie ® Award Nominees for Worst Supporting Actress เก็บถาวร 2012-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.razzies.com*. เรียกข้อมูล 21 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
70. ↑  "Total Film Readers' Awards," *www.totalfilm.com* (October 31, 2005.) เรียกข้อมูล 21 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
71. ↑  "The 201 Greatest Movies Of All Time," *Empire* (January 27, 2006.) P. 95 (อังกฤษ)
72. ↑  Jen Chaney. "'Batman': A Decent, If Not Heroic, DVD," *www.washingtonpost.com* (October 18, 2005.) เรียกข้อมูล 22 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
73. ↑  "About the BLU-RAY and DVD เก็บถาวร 2005-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www2.warnerbros.com/batmanbegins*. เรียกข้อมูล 23 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
74. ↑  "Top renters: week ended October 30, 2005," *Video Business* (November 7, 2005.) (อังกฤษ)
75. ↑  Susanne Ault. "Batman flies to HD DVD เก็บถาวร 2009-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *Video Business* (September 25, 2006.) เรียกข้อมูล 23 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
76. ↑  Christopher Monfette. "Batman Begins Limited Edition Giftset Blu-ray Review เก็บถาวร 2008-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *dvd.ign.com* (July 8, 2008.) เรียกข้อมูล 23 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
77. 1 2  "Batman Begins Soundtrack เก็บถาวร 2006-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน," *www.soundtrack.net*. เรียกข้อมูล 23 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
78. ↑  Matt Schelle. "Batman Begins: First Listen," *www.soundtrack.net* (June 6, 2005.) เรียกข้อมูล 24 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)
79. ↑  "Batman Begins: The Video Game," *www.ea.com*. เรียกข้อมูล 24 ตุลาคม 2551 (อังกฤษ)

ดูเพิ่ม
-------

* แบทแมน
* ยอดมนุษย์
* ความกลัว

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *แบทแมน บีกินส์* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *Batman Begins* ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
* แบทแมน บีกินส์ ที่เว็บไซต์ Curlie
* *Batman Begins* Production Notes, page 1 and pages 2–6. Warner Bros. via CinemaReview.com. Archived from the original เก็บถาวร 2014-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on September 9, 2015.

| * ด
* ค
* ก
คริสโตเฟอร์ โนแลน |
| --- |
| 
* ผลงาน
* รางวัลและการเสนอชื่อ
* สไตล์ภาพยนตร์

 |
| กำกับภาพยนตร์ขนาดยาว | 
* *แกะรอยอาชญากรซ่อนเขี้ยว* (1998)
* *ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ* (2000)
* *เกมเขย่าขั้วอำมหิต* (2002)
* *แบทแมน บีกินส์* (2005)
* *ศึกมายากลหยุดโลก* (2006)
* *แบทแมน อัศวินรัตติกาล* (2008)
* *จิตพิฆาตโลก* (2010)
* *แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด* (2012)
* *อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก* (2014)
* *ดันเคิร์ก* (2017)
* *เทเน็ท* (2020)
* *ออปเพนไฮเมอร์* (2023)

 |
| กำกับภาพยนตร์ขนาดสั้น | 
* *ดูเดิลบัก* (1997)
* *คีย์* (2015)

 |
| อำนวยการสร้าง | *บุรุษเหล็ก ซูเปอร์แมน* (2013, มีชื่อเป็นผู้เขียนเนื้อเรื่องร่วมด้วย) |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | 
* ซินโคพี

 |
| ญาติ | 
* เอ็มมา ทอมัส (ภรรยา)
* โจนาธาน โนแลน (น้องชาย)
* ลิซา จอย (น้องสะใภ้)
* จอห์น โนแลน (ลุง)
* คิม ฮาร์ตแมน (ป้า)

 |
| หมวดหมู่ **หมวดหมู่** |

| * ด
* ค
* ก
ภาพยนตร์คนแสดงที่สร้างจากดีซีคอมิกส์ |
| --- |
| ภาพยนตร์ฉายเป็นตอน | 
* *แอดเวนเจอส์ออฟกัปตันมาร์เวล*
* *สปายสแมชเชอร์*
* *แบทแมน*
* *ฮ็อป แฮร์ริแกน*
* *เดอะวิจิแลนติ*
* *ซูเปอร์แมน*
* *คองโก บิลล์*
* *แบทแมนแอนด์โรบิน*
* *อะตอนแมน เวอร์ซัส ซูเปอร์แมน*
* *แบล็กฮอว์ก*

 |
| ภาพยนตร์เดี่ยว | 
* *ซูเปอร์เกิร์ล* (1984)
* *สตีล จอมพลังพันธุ์เหล็ก* (1997)
* *แคตวูแมน* (2004)
* *คนพิฆาตผี* (2005)
* *ศึกซูเปอร์ฮีโร่พันธุ์มหากาฬ* (2009)
* *โจนาห์ เฮ็กซ์ ฮีโร่หน้าบากมหากาฬ* (2010)
* *กรีน แลนเทิร์น* (2011)
* *แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม* (2016)
* *จัสติซ ลีก* (2017)
	+ การสร้าง
	+ *จัสติซ ลีก ของ แซ็ก สไนเดอร์* (2021)
* *ทีมนกผู้ล่า กับฮาร์ลีย์ ควินน์ผู้เริดเชิด* (2020)
* *แบล็ค แอดัม* (2022)
* *เดอะ แฟลช* (2023)
* *บลู บีเทิล* (2023)

 |
| แฟรนไชส์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| อะควาแมน | 
* *อควาแมน เจ้าสมุทร* (2018)
* *อควาแมนแอนด์เดอะลอสต์คิงดอม* (2023)

 |
| แบทแมน | 
* *ไอ้มนุษย์ค้างคาว* (1966)
* *แบทแมน* (1989)
* *แบทแมน รีเทิร์นส ตอน ศึกมนุษย์เพนกวินกับนางแมวป่า* (1992)
* *แบทแมน ฟอร์เอฟเวอร์ ศึกจอมโจรอมตะ* (1995)
* *แบทแมน & โรบิน* (1997)
* *แบทแมน บีกินส์* (2005)
* *แบทแมน อัศวินรัตติกาล* (2008)
* *แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด* (2012)
* *เดอะ แบทแมน* (2022)

 |
| โจ๊กเกอร์ | 
* *โจ๊กเกอร์* (2019)
* *Folie à Deux* (2024)

 |
| ชาแซม | 
* *ชาแซม!* (2019)
* *ฟิวรีออฟเดอะก็อดส์* (2023)

 |
| ซุยไซด์สควอด | 
* *ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย* (2016)
* *เดอะ ซุยไซด์ สควอด* (2021)

 |
| ซูเปอร์แมน | 
* *ซูเปอร์แมนแอนด์เดอะโมล์เม็น* (1951)
* *แสตมป์เดย์ฟอร์ซูเปอร์แมน* (1954)
* *ซูเปอร์แมน* (1978)
* *ซูเปอร์แมน 2* (1980)
	+ *เดอะริชาร์ด ดอนเนอร์คัต* (2006)
* *ซูเปอร์แมน 3* (1983)
* *ซูเปอร์แมน 4* (1987)
* *ซูเปอร์แมน รีเทิร์น* (2006)
* *บุรุษเหล็กซูเปอร์แมน* (2013)

 |
| สวอมป์ติง | 
* *สวอมป์ติง* (1982)
* *เดอะรีเทิร์นออฟสวอมป์ติง* (1989)

 |
| วันเดอร์วูแมน | 
* *วันเดอร์ วูแมน* (2017)
* *วันเดอร์ วูแมน 1984* (2020)

 |

 |
| ในเครือดีซี | 

|  |  |
| --- | --- |
| ภาพยนตร์เดี่ยว | 
* *ดับแค้นจอมคนเพชฌฆาต* (2002)
* *เดอะ ลีค มหัศจรรย์ชน คนพิทักษ์โลก* (2003)
* *คนประวัติเดือด* (2005)
* *เพชฌฆาตหน้ากากพญายม* (2006)
* *เดอะ ฟาวเทน อมตะรักชั่วนิรันดร์* (2006)
* *ศึกมหัศจรรย์ ปาฏิหาริย์รักจากดวงดาว* (2007)
* *ฮีโร่หน้ากากดำพันธุ์มหากาฬ* (2008)
* *โคตรทีม อ.ต.ร. แพ้ไม่เป็น* (2010)
* *แม่บ้านพันธุ์ระห่ำ* (2019)

 |
| คนอึดต้องกลับมาอึด | 
* *คนอึดต้องกลับมาอึด* (2010)
* *คนอึดต้องกลับมาอึด 2* (2013)

 |

 |
| ดูเพิ่ม | 
* ดีซีฟิล์ม
* จักรวาลขยายดีซี
* รายชื่อโครงการของดีซีคอมิกส์ที่ไม่ได้สร้าง
	+ ภาพยนตร์

 |
| 
* ***s หมายถึง ช่วงทศวรรษ***

 |