recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดอุทัยโพธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

วัดอุทัยโพธาราม หรือ **วัดโพธาราม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 มีบางช่วงที่เกือบเป็นวัดร้าง มีพระจำพรรษาอยู่น้อย ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 จึงได้รวมกับวัดอุทัย ใช้ชื่อว่า "วัดอุทัยโพธาราม" เมื่อ พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสวัดนี้ รวมถึงเมื่อ พ.ศ. 2452 เมื่อครั้งเสด็จประพาสมณฑลราชบุรี ก็ได้เสด็จมาที่วัดนี้อีกครั้ง เพื่อทอดพระเนตรพระประธานที่ทำด้วยทองสำริด

วัดนี้ได้รับการอุปถัมภ์จากตระกูลบุนนาค คือ ท่านผู้หญิงอู่ ภรรยาเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) ปรากฏในพระราชหัตถเลขา ในปีระกา ร.ศ.128 (พ.ศ. 2452) ว่า "วันนี้ฝนตกจนเวลาเย็น เมื่อฝนซาแล้ว ได้ขึ้นรถไปดูที่วัดอุทัย ซึ่งท่านผู้หญิงอู่เริ่มปฏิสังขรณ์ก่อนจะตาย ได้ให้เงินไว้สำหรับทำต่อแต่พอสำเร็จ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2543

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นแบบมหาอุด ศิลปะรัตนโกสินทร์ ได้รับการซ่อมแซมแล้ว เป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูนภายในอุโบสถ เจดีย์ทรงกลม (ทรงระฆัง) องค์ระฆังได้ส่วน บัลลังก์สี่เหลี่ยมรองรับเสาหาน ปล้องไฉนเป็นมาลัยลูกแก้ว หอระฆัง เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบประยุกต์ คล้ายป้อมทรงแปดเหลี่ยม เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถ จำนวน 2 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองฐานสิงห์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอุทัยโพธาราม". โครงการฐานข้อมูลพระพุทธศาสนาประเทศไทย.
2. ↑  "ชื่อแหล่ง วัดโพธาราม" (PDF). สำนักศิลปากรที่ ๑ ราชบุรี.
โครงสร้างแบบเคกกิน ชนิดอัลฟา
**โครงสร้างแบบเคกกิน** (อังกฤษ: Keggin structure) เป็นโครงสร้างที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในบรรดาโครงสร้างของกรดเฮเทอโรพอลี (heteropoly acids) สูตรทั่วไปของโครงสร้างแบบเคกกิน คือ [XM12O40]n- เมื่อ X เฮเทอโรอะตอม (heteroatom) ซึ่งโดยมากแล้วจะเป็น P5+ , Si4+ หรือ B3+) และ M คืออะตอมของโลหะที่ล้อมรอบไอออนลบทรงสี่หน้าของเฮเทอโรอะตอม โดยมากแล้วจะเป็น Mo และ W ส่วน O แทนออกซิเจน ทั้งนี้ ยังพบโครงสร้างแบบเคกกินในรูปของพอลิออกโซแคตไอออน (polyoxocation) อีกด้วย เช่น พอลิออกโซแคตไอออนของเหล็ก อะลูมิเนียม และ แกลเลียม เป็นต้น

โครงสร้าง
---------

โครงสร้างแบบเคกกินประกอบด้วยไอออนลบรูปทรงสี่หน้าของเฮเทอโรอะตอมที่ล้อมรอบด้วยออกซิเจน 4 อะตอม โดยที่อะตอมนี้เป็นแม่แบบของโครงสร้างด้วยการเป็นแกนกลางที่ถูกล้อมรอบด้วยอะตอมโลหะที่ล้อมรอบด้วยออกซิเจนเป็นรูปทรงแปดหน้า (MO6) จำนวน 12 อะตอมโดยจัดเรียงตัวกันเป็นรูปกรง (cage-like structure) ดังรูป 1 ซึ่ง MO6 ที่จัดเรียงตัวกัน 3 อะตอมที่เป็นแต่ละด้านของพอลิออกโซเมทัลเลตสามารถเรียงตัวในลักษณะกันได้มากถึง 5 แบบ หรือ 5ไอโซเมอร์ ได้แก่ *α*-, *β*-,*γ*-, *δ*- และ *ε*-เคกกิน

ตัวอย่างโครงสร้างไอออนบวกพอลิออกโซและพอลิออกโซเมทัลเลตแบบเคกกิน

#### ไอออนบวกพอลิออกโซของโลหะหมู่ 13

ไอออนบวกพอลิออกโซ [Al13O4(OH)24(H2O)12)]7+ (Al13) มีโครงสร้างแบบเคกกินที่มีไอออนลบรูปทรงสี่หน้าเป็น {AlO4} และยังพบว่ามีโครงสร้างที่เป็นรูปแบบเดียวกันของแกลเลียม หรือ Ga13 เช่นเดียวกับ GaAl12 และ GeAl12

#### พอลิออกโซเมทัลเลตของเหล็ก

เนื่องจากเหล็กและอะลูมิเนียมมีสมบัติทางเคมีที่คล้ายกัน จึงมีการเสนอว่าอาจจะมีโครงสร้างเคกกินของเหล็กที่เสถียรอยู่จริง ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการค้นพบและศึกษาโครงสร้างของ Fe13 โดยเป็นสารประกอบที่เรียกว่า เฟร์ริไฮไดรด์ (ferrihydrite)  และในปี ค.ศ. 2015 ก็มีการสังเคราะห์ Fe13 ที่มีประจุ -17 รายงานในวารสาร Science

อ้างอิง
-------

1. ↑  J.C. Bailar, Jr. The Chemistry of the Coordination Compounds, Reinhold Publishing Corporation, 1956, pp 472-482
2. ↑  J.F. Keggin. Proc. Roy. Soc. A, 144, 75-100 (1934)
3. ↑  A New Fundamental Type of Inorganic Complex: Hybrid between Heteropoly and Conventional Coordination Complexes. Possibilities for Geometrical Isomerisms in 11-, 12-, 17-, and 18-Heteropoly Derivatives. LCW Baker, JS Figgis Journal of the American Chemical Society 92(12), 3794-3797 (1970)
4. ↑  Detection of a new polymeric species formed through the hydrolysis of gallium(III) salt solutions S. M. Bradley, R. A. Kydd and R. Yamdagni J. Chem. Soc. Dalton Trans. 1990, 413 - 417, doi:10.1039/DT9900000413
5. ↑  F. M. Michel, L. Ehm, S. M. Antao, et al. Science, 316, 1726-1729 (2007)
6. ↑  O. Sadeghi, L. N. Zakharov and M. Nyman, Aqueous formation and manipulation of the iron-oxo Keggin ion Science; 2015; 347 (6228) pp 1359 - 1362; doi:10.1126/science.aaa4620
**วัดอัมพุวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี โดย พระครูวิสุทธิกิตติคุณ (หลวงพ่อสมชาย กิตติสาโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

วัดอัมพุวราราม เดิมวัดชื่อ **วัดอำภรำ** สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โดยชาวรามัญที่มาช่วยรบในสมัยสงคราม 9 ทัพ ชาวรามัญได้สร้างวัดนี้ขึ้นพร้อมกับอีกหลายวัดทั้งในเขตจังหวัดนนทบุรีและปทุมธานี อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่า ตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2418 ในปี พ.ศ. 2538 นับว่าเป็นการปรับปรุงและพัฒนาวัดครั้งใหญ่ ในสมัยหลวงพ่อเสริม ด้วยการบูรณะซ่อมแซมของเก่า ก่อสร้างของใหม่ โดยเฉพาะ อุโบสถเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี เป็นรูปแบบทรงไทยจัตุรมุข 2 ชั้น ภายในมีองค์พระพุทธชินราชจำลองประดิษฐานอยู่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด คือ "พระพุทธรูปหลวงพ่อโต" ขนาดหน้าตัก 49 นิ้ว ปางมารวิชัย ประดิษฐานภายในวิหารหลังเล็ก ภายในวัดยังมีรูปปั้นพญาเจ่ง

พื้นที่ของวัดไผ่ล้อมและวัดอัมพุวรารามยังเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า เนื่องจากมีสัตว์ป่ามาอาศัยอยู่จำนวนมาก โดยเฉพาะนกปากห่างซึ่งมีจำนวนนับหมื่นตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอัมพุวราราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดอัมพุวราราม ถนนสามโคก-ปทุมธานี ต.บ้านงิ้ว อ.สามโคก ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
3. ↑  "เขตห้ามล่าสัตว์ป่าวัดไผ่ล้อม และวัดอัมพุวราราม". ส่วนสารสนเทศด้านอนุรักษ์สัตว์ป่า สำนักอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช.
**วัดอานันทเมตยาราม** เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในประเทศสิงคโปร์ เป็นวัดไทยที่เก่าแก่ที่สุดของสิงคโปร์

วัดอานันทเมตยารามก่อตั้งราว พ.ศ. 2463 สร้างโดย หลวงพ่อหงส์ ธมฺมรตฺโน (พระธรรมรัตนบัณฑิต) ภายหลังที่หลวงพ่อหงส์มรณภาพไปเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ได้มีการสร้างรูปเหมือนหลวงพ่อหงษ์ขึ้นในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2501 โดยสร้างขึ้นในประเทศไทย จากนั้นได้อัญเชิญมาไว้ที่วัดอานันทเมตยารามในวันมาฆบูชา 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ใช้งบประมาณในการสร้างรูปเหมือนที่หล่อขึ้นมา 2390 ดอลล่าร์ ที่ได้รับการบริจาคสมทบปัจจัยโดยพุทธศาสนิกชนที่อยู่ในสิงคโปร์ เป็นจำนวน 365 ดอลล่าร์ และชาวพุทธศาสนิกชนในจังหวัดลำพูนเชียงใหม่ และภาคเหนือของประเทศไทย บริจาค 2,025 ดอลลาร์

ที่ตั้งเดิมอยู่บนถนนซิลัต ต่อมา พ.ศ. 2557 ได้มีการก่อสร้างใหญ่ซึ่งรวมถึงย้ายมาที่ตั้งใหม่ที่ถนนบูกิตเมราห์ (Jalan Bukit Merah) วัดมีพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ให้การอุปถัมป์ รวมถึงเสด็จหลายครั้งด้วย

สถาปัตยกรรมส่วนมากของวัดมีลักษณะศิลปะไทยประเพณี และอาคารหลังใหม่ซึ่งเป็นอาคารอเนกประสงค์ มีลักษณะสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ยังใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ ห้องพักพระภิกษุ รวมถึงห้องปฏิบัติธรรมมูลค่าการก่อสร้าง 6 ล้าน ดอลล่าสิงคโปร์ หรือราว 137 ล้านบาท

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอนันดาเมตยาราม วัดไทยแห่งแรกในสิงคโปร์".
2. ↑  "คู่มือการสำรวจประเทศไทยในสิงคโปร์".
3. ↑  ""วัดอนันทเมตยาราม" วัดในประเทศสิงคโปร์ ลืมดีไซน์แบบไทยไปเลย". ผู้จัดการออนไลน์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดอนันดาเมตยาราม**
**แอล.เอ.เอ็ม.บี.** (อังกฤษ: L.A.M.B.) เป็นไลน์แฟชั่นของนักร้องชาวอเมริกัน เกว็น สเตฟานี นักร้องนำวงโนเดาต์ เป็นไลน์เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับแฟชั่น ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2003 และได้แสดงบนรันเวย์ครั้งแรกในปี 2004 ผลิตเครื่องแต่งกายเช่น รองเท้า นาฬิกา กระเป๋า และน้ำหอม ที่เรียกว่า "แอล." (L.) เป็นตัวย่อจากอัลบัมเดี่ยวเปิดตัวของเธอ *เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี.*

ไลน์แฟชั่นนี้ได้รับอิทธิพลจากแฟชั่นหลากหลายวัฒนธรรม อย่างเช่น กัวเตมาลา, ญี่ปุ่น, อินเดีย และจาเมกา ตัวสเตฟานีเองมาจากครอบครัวช่างตัดเย็บเสื้อผ้าผู้หญิง นี่จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เธอออกไลน์แฟชั่นเป็นของตัวเอง ไลน์แฟชั่นนี้ประสบความสำเร็จในหมู่ผู้มีชื่อเสียงที่ต่างสวมใส่กัน เช่น เทรี แฮตเชอร์, นิโคล คิดแมน, แพรีส ฮิลตัน และสเตฟานีเอง ไลน์แฟชั่นนี้ได้เปิดตัวบนรันเวย์ครั้งแรกช่วงคอลเลกชันฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2004 และประสบความสำเร็จในกระแสหลักที่สัปดาห์แฟชั่นนิวยอร์กปี 2005 ณ จุดนี้ มีรายได้รวมประจำปี 90 ล้านเหรียญสหรัฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Van Meter, Jonathan "The First Lady of Rock" เก็บถาวร 2008-01-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*Vogue*, retrieved October 12, 2007
ศาสนาคริสต์ตะวันออกถือว่า "พระคริสต์แสดงองค์" หมายถึง เหตุการณ์ที่พระกุมารเยซูทรงรับการนมัสการของโหราจารย์ ภาพวาดโดย บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโย
**วันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์** (อังกฤษ: Epiphany of the Lord) หมายถึง วันสมโภชที่กำหนดขึ้นเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ที่พระเยซู (ซึ่งคริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าเป็นพระเป็นเจ้า) ได้มาปรากฏพระองค์ต่อมนุษย์ คริสตจักรต่าง ๆ ตีความเหตุการณ์นี้แตกต่างกันไป โดยศาสนาคริสต์ตะวันออกในสมัยแรกถือว่า "พระคริสต์แสดงองค์" หมายถึงสองเหตุการณ์คือการประสูติของพระเยซูและการที่พระเยซูทรงรับบัพติศมา ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ได้เปลี่ยนมาถือการสมโภชพระเยซูทรงรับบัพติศมาอย่างเดียว เพราะถือว่าพระเยซูแสดงองค์เป็นพระบุตรพระเป็นเจ้าอย่างเป็นทางการในพิธีบัพติศมานี้ ขณะที่ศาสนาคริสต์ตะวันตก "พระคริสต์แสดงองค์" หมายถึง เหตุการณ์ที่พระกุมารเยซูทรงรับการนมัสการของโหราจารย์ทั้ง 3 คนที่มาจากตะวันออก เพราะถือว่าเป็นเหตุการณ์ที่พระเป็นเจ้าได้แสดงองค์ต่อคนต่างชาติเป็นครั้งแรก

โดยทั่วไปคริสตจักรจะจัดพิธีสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ในวันที่ 6 มกราคม แต่เนื่องจากคริสตจักรตะวันออกใช้ปฏิทินจูเลียน ซึ่งวันจะคลาดเคลื่อนจากปฏิทินเกรกอเรียนที่คริสตจักรตะวันตกใช้ไป 13 วัน  ดังนั้นวันที่ 6 มกราคม ของคริสตจักรตะวันออกจึงตรงกับวันที่ 19 มกราคมในคริสตจักรตะวันตก

ปัจจุบันคริสตจักรแห่งอังกฤษและคริสตจักรโรมันคาทอลิกในบางประเทศ เช่น ประเทศไทย ไม่ได้ยึดถือวันที่ 6 มกราคม เป็นวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ แต่เลื่อนไปเป็นวันอาทิตย์แรกหลังวันที่ 1 มกราคมแทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  วันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์คณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ, เรียกข้อมูลวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2556
2. ↑  "The Origins and Spirituality of the Epiphany". Catholicireland.net. February 14, 1969. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-27. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011.
3. ↑  Holger Oertel (September 22, 2007). "The Julian Calendar". Ortelius.de. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-03. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011.
4. ↑  "The Calendar of the Orthodox Church". Goarch.org. สืบค้นเมื่อ December 22, 2011.
**เพื่อนซื่อ... ชื่อ มาริ** (ญี่ปุ่น: マリと子犬の物語; โรมาจิ: *Mari to Koinu no Monogatari*) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี 2007 กำกับโดย เรียวอิจิ อิโนมาตะ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2007 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547

เนื้อเรื่อง
-----------

ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกดัดแปลงมาจากหนังสือ "Yamakoshi-mura no Mari to Sanbiki no Koinu" ต่อจากนั้นก็ได้มีการทำนิยายภาพชื่อ "Mari and the Three Puppies of Yamakoshi" และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา

ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547 กล่าวถึงการรอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์ของแม่สุนัขและลูกของมันเป็นเวลา 16 วันในหมู่บ้านที่ผู้คนอพยพออกไป แผ่นดินไหววัดความรุนแรงได้ถึงชินโดะระดับ7 เมืองยามาโกชิซึ่งมีชื่อเสียงอย่างมากในเรื่องการชนวัวได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากแผ่นดินไหว หลังจากเกิดแผ่นดินไหวผู้คนถูกอพยพออกไปเพื่อความปลอดภัย เหลือแต่เพียงมาริและลูกของมันอีก 3 ตัว

นักแสดง
-------

* เออิจิโร่ ฟูนาโคชิ
* อากิโกะ มัตสึโมโตะ
* เรียวเฮ ฮิโรตะ
* มาโอะ ซาซากิ
* เคน อูซูอิ

ดูเพิ่ม
-------

* แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Box Office Mojo". *IMDb.com, Inc*. 31 สิงหาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2011.
2. ↑  "船越英一郎、かわいい"大女優"を前に破顔一笑". *ORICON NEWS*.
3. ↑  マリと子犬の物語　映画／作品情報 - Yahoo!映画 (archive.org)
4. ↑  "หนัง A Tale of Mari and Three Puppies เพื่อนซื่อ ชื่อ". *www.nangdee.com*.
**ภาคภูมิ วงษ์จินดา** ชื่อเล่น **เพื่อน** เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย ก้าวเข้าสู่เบื้องหลังผู้ทำภาพยนตร์ จากการเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับภาพยนตร์เรื่อง *ท่านขุนน้อยแห่งสยาม* ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง พระสุรัสวดี จากนั้นเป็นผู้ช่วยผู้กำกับให้กับภาพยนตร์อย่างเรื่อง *แรงเป็นไฟละลายแค่เธอ*, *ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน*, *ดอกไม้ในทางปืน* และ *เชอรี่แอน* และยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง *ปอบ หวีด สยอง*

ภาคภูมิได้เป็นผู้กำกับครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง *ฟอร์มาลีนแมน รักเธอเท่าฟ้า* (2547) กับสังกัดบาแรมยู ต่อมากับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญเรื่อง *รับน้องสยองขวัญ* (2548) และในปี 2550 กับภาพยนตร์ *วิดีโอคลิป* ในปี 2553 กับเรื่อง *ใคร...ในห้อง* นำแสดงโดยสินจัย เปล่งพานิช ผลงานภาพยนตร์ล่าสุดในปีพ.ศ. 2555 เรื่อง ชอบกดLIKEใช่กดLOVE นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ,ออม สุชาร์ , อัทธ์ อังกูร

ผลงาน
-----

### ผลงานเขียนบท

* *ปอบ หวีด สยอง* (2544)
* *รับน้องสยองขวัญ* (2548)
* *บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม ภาค 2* (2550)
* *วิดีโอคลิป* (2550)

### ผลงานกำกับ

* *ฟอร์มาลีนแมน รักเธอเท่าฟ้า* (2547)
* *รับน้องสยองขวัญ* (2548)
* *วิดีโอคลิป* (2550)
* *ใคร...ในห้อง* (2553)
* *ชอบกด LIKE ใช่กด LOVE* (2555)
* *ผีเข้า ผีออก* (2556)
* *ในม่านเมฆ* (2556)
* *หัวใจมีเงา* (2558)
* *เจ้าเวหา ตอน พิชิตแดนใจ*  (2559)

อ้างอิง
-------

1. ↑
**ลิลิตยวนพ่าย** เป็นวรรณคดีประเภทสดุดีวีรกรรมของพระมหากษัตริย์ จัดเป็นวรรณคดีประวัติศาสตร์ ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง แต่สันนิษฐานว่าแต่งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ คำว่า "ลิลิต" หมายถึง คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองแบบหนึ่งซึ่งใช้โคลงและร่ายต่อสัมผัสกันเป็นเรื่องยาว ส่วน "ยวน" หมายถึง ชาวยวน ชาติพันธุ์หลักในอาณาจักรล้านนา ดังนั้นลิลิตยวนพ่ายจึงมีเนื้อหากล่าวถึงสงครามที่อาณาจักรอยุธยามีชัยเหนืออาณาจักรล้านนานั่นเอง

ลิลิตยวนพ่ายแต่งเป็นลิลิตดั้น กล่าวคือ เป็นร่ายดั้น 2 ตอนและโคลงดั้นบาทกุญชร 365 บท ภาษาที่ใช้เป็นภาษาไทยโบราณ เขมร สันสกฤต และบาลี จึงอ่านเข้าใจได้ยาก ใช้ภาษาที่ประณีตงดงาม ศัพท์สูงส่งวิจิตร เต็มไปด้วยชั้นเชิงสูงด้านการใช้ภาษา และเป็นแบบอย่างในการแต่งลิลิตตะเลงพ่ายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส

เนื้อหา
-------

เนื้อเรื่องของลิลิตยวนพ่ายจะกล่าวถึงพระราชประวัติของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ โดยเริ่มจากการกล่าวนมัสการพระพุทธเจ้าและยกหัวข้อธรรมะเพื่อสรรเสริญสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แล้วจึงเริ่มกล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์ตั้งแต่ประสูติจนกระทั่งเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ต่อมา เจ้าเมืองพิษณุโลกเอาใจออกห่างกรุงศรีอยุธยาโดยหันไปติดต่อกับพระเจ้าติโลกราช พระองค์จึงทรงยกทัพไปขึ้นไปตีและปราบปรามมาจนสงบและเสด็จประทับที่เมืองพิษณุโลก

ต่อมา จึงกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระเจ้าติโลกราชเสียพระจริตประหารหนานบุญเรือง ราชบุตรและหมื่นดังนคร เจ้าเมืองเชียงชื่น เป็นเหตุให้ภรรยาของหมื่นดังนครไม่พอใจและส่งสารมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของสมเด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระองค์จึงยกทัพไปช่วยจนเกิดสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับเมืองเชียงใหม่ พระเจ้าติโลกราชทรงยกทัพมาป้องกันเมืองเชียงชื่น เสร็จแล้วเสด็จกลับไปรักษาเมืองเชียงใหม่ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงกรีธาทัพหลวงขึ้นไปรบตีเชียงใหม่พ่ายไปได้เมืองเชียงชื่น ตอนสุดท้ายป็นการยอพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถอีกครั้งหนึ่ง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สมเกียรติ วันทะนะ. (2561, มกราคม-มิถุนายน). โลกการเมืองใน*ยวนพ่ายโคลงดั้น*. **วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร** ปีที่ 40 ฉบับที่ 1: 180-210.
* ปัทมา ฑีฆประเสิรฐกุล, ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต. (2557, มกราคม - มีนาคม). *เชียงชื่น*: ความสำคัญที่มีต่อการสร้างวีรกรรมของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถใน*ยวนพ่ายโคลงดั้น*. **วารสารสุทธิปริทัศน์** ปีที่ 28 ฉบับที่ 85: 270-286.

อ้างอิง
-------

1. ↑  พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. ↑  "สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่ม ๒๔ เรื่องที่ ๑ วรรณคดีมรดก สมัยอยุธยา (ประมาณ พ.ศ. ๑๘๙๓ - ๒๓๑๐) ลิลิตยวนพ่าย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-16. สืบค้นเมื่อ 2010-08-21.
**ลิลิตพายัพ** เป็นวรรณกรรมประเภทนิราศ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหามงกุฎราชกุมาร โดยใช้นามแฝงว่า *หนานแก้วเมืองบูรพ์* อย่างไรก็ดีมีผู้แต่งร่วมอีก 2 คน คือหม่อมเจ้าถูกถวิล ศุขสวัสดิ์ และพระยาบำเรอบริรักษ์ (สาย ณ มหาชัย) ซึ่งระบุไว้อยู่ในโคลงในฐานะผู้ตามเสด็จด้วย

เนื้อหาของเรื่องมีลักษณะเป็นบันทึกรายวัน มีการระบุวันเวลาชัดเจน เริ่มเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2448 โดยพระองค์ไปทรงเปิดทางรถไฟสายกรุงเทพฯ-ปากน้ำโพ เริ่มเรื่องจากสถานีรถไฟสามเสนเพื่อไปเปิดทางรถไฟที่สถานีบ้านภาชี จากนั้นจึงตามเสด็จประพาสลพบุรีและนครสวรรค์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้แยกเดินทางต่อไปยังมณฑลพายัพโดยเรือจักรกล ผ่านเมืองพิจิตร พิษณุโลก และอุตรดิตถ์ จากนั้นจึงขึ้นบกเดินทางถึงแพร่ ลำปาง ขากลับพระนครโดยเรือจักรกลทางแม่น้ำปิง ผ่านตาก กำแพงเพชร ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา และจึงได้ขึ้นรถไฟเสด็จกลับยังกรุงเทพมหานครถึงเมื่อสิ้นเดือนมกราคมในปีถัดมา

ลิลิตพายัพได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสืองานศพพระตำรวจเอก เจ้าพระยาราชศุภมิตร พ.ศ. 2472

อ้างอิง
-------

1. ↑  พัชลินจ์ จีนนุ่น. "วรรณคดีเกี่ยวกับประวัติศาสตร์" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-09-11. สืบค้นเมื่อ 2022-09-12.
2. ↑  "ลิลิตพายัพ : ภาพสะท้อนระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ทางวัฒนธรรม".
3. ↑  วศวรรษ สบายวัน (กรกฎาคม – ธันวาคม 2561). "การใช้เวลาในการเล่าเรื่องในลิลิตพายัพพระราชนิพนธ์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว". *HUSO Journal of Humanities and Social Sciences*. **2** (2). `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  มงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. *ลิลิตพายัพ*. พิมพ์ครั้งที่ 2. พระนคร : มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2510.
**คริสต์ทศวรรษ 1980** (อังกฤษ: 1980s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1980 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1989

เป็นช่วงเวลาที่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงด้านสังคม เศรษฐกิจ การเปลี่ยนแปลงทั่วไปอย่างความร่ำรวย การผลิตที่เปลี่ยนไปสู่ยุคเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรม เศรษฐกิจเสรีที่พัฒนาไปทั่วโลก บริษัทข้ามชาติทางด้านอุตสาหกรรมที่เข้าสู่ประเทศอย่าง ประเทศไทย มาเลเซีย เม็กซิโก เกาหลีใต้ ไต้หวัน ประเทศจีน และเศรษฐกิจตลาดใหม่ในยุโรปตะวันออก ตามมาด้วยการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออก ประเทศญี่ปุ่นและเยอรมนีถือเป็นประเทศที่เห็นเด่นชัดว่าพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วตลอดทศวรรษนี้

ประเทศกำลังพัฒนาทั่วโลกมีประสบความยากลำบากด้านความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจและสังคม ที่ประเทศเหล่านั้นพบกับปัญหาหนี้สินในคริสต์ทศวรรษ 1980 ประเทศเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือด้านการเงินจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก ประเทศเอธิโอเปียประสบปัญหาความยากจนในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ผลคือประเทศต้องการความช่วยเหลือจากต่างชาติในด้านอาหารกับประชากรและทั่วโลกต่างกันช่วยหาเงินช่วยเหลือต่อชาวเอธิโอเปีย อย่างเช่นคอนเสิร์ตไลฟ์เอด ในปี 1985 ที่จัดขึ้นเพื่อหาเงินดังกล่าว

ปัญหาด้านสงคราม เกิดความรุนแรงในตะวันออกกลาง อย่างสงครามอิรัก-อิหร่าน และความขัดแย้งในเลบานอนช่วงปี 1982 ถึง 1983 และกองทัพอเมริกันเข้าบุกลิเบียในปี 1985 และ Intifada ในฉนวนกาซาและเวสต์แบงก์

คริสต์ทศวรรษ 1980 ยังเป็นยุคที่มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรอย่างมาก ไปทั่วโลก มากกว่าแม้ในคริสต์ทศวรรษ 1970 และคริสต์ทศวรรษ 1990 มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรมากขึ้นอย่างมากโดยเฉพาะชาวแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชียใต้ ตลอดทศวรรษ ด้วยอัตราการเพิ่มใกล้หรือมากกว่า 4% ต่อปี

วัฒนธรรม
--------

### ดนตรี

การจัดคอนเสิร์ตไลฟ์เอดในปี 1985
* เริ่มต้นทศวรรษด้วยการต่อต้านดนตรีดิสโก้ในสหรัฐอเมริกา และดนตรีในยุคเอจตี้เกิดขึ้นที่มีเอกลักษณ์เด่น โดยการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงและคีย์บอร์ด
* ในสหรัฐอเมริกา เอ็มทีวี เปิดตัวเป็นครั้งแรก มิวสิกวิดีโอเริ่มเกิดขึ้น โดยถือว่ามีผลต่ออุตสาหกรรมเพลงอย่างมาก มีศิลปินป็อปเช่น ดูแรน ดูแรน มาดอนน่า และไมเคิล แจ็กสัน
* ดนตรีนิวเวฟและซินธ์ป็อป ถูกพัฒนาขึ้นโดยศิลปินอังกฤษและอเมริกัน จำนวนมาก ถือเป็นปรากฏการณ์ด้านดนตรีตลอดทศวรรษ โดยเฉพาะต้นและกลางคริสต์ทศวรรษ 1980
* ฮาร์ดร็อก เฮฟวีเมทัล บิ๊กแฮร์แบนด์ และแกลมเมทัล ได้รับความนิยมในยุคนี้ ถือเป็นแนวดนตรีที่โดดเด่นแนวหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1980
* มีการจัดคอนเสิร์ตไลฟ์เอดในปี 1985 กับการวมตัวของศิลปินมากมาย เพื่อหารายได้และดำเนินการเพื่อส่งอาหารเพื่อบรรเทาทุกข์ให้กับชาวเอธิโอเปียที่ประสบทุกข์ยากกับปัญหาความขาดแคลนและยากจน
* ดนตรีฮิปฮอปยังคงพัฒนา เพิ่มความรู้จักมากขึ้นและเริ่มมีบทบาทในอุตสาหกรรมดนตรี
* พังก์ร็อก ยังคงมีการแข่งขันในวงการดนตรี และถือกำเนิดแนวเพลงย่อยอย่างฮาร์ดคอร์ และแนวย่อยอื่น
* ดนตรีเทคโน ซึ่งเป็นดนตรีอีเลกโทรนิกส์ประเภทหนึ่งเกิดขึ้นในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Live Aid เก็บถาวร 2011-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน bobgeldof.info
**วัดบางหลวง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางหลวง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ตั้งวัด 13 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดบางหลวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2230 ส่วนข้อมูลของพระรามัญมุนี (สุทธิ์ ญาณรสี) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางหลวงและอดีตเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี ได้บันทึกไว้เมื่อ พ.ศ. 2451 ว่า "พุทธศักราช 2246 หรือจุลศักราช 1065 สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ทรงพระนามเดิมว่า "พระพุทธเจ้าเสือ" (ดอกเดื่อ) เป็นพระเจ้าแผ่นดินในพระนครศรีอยุธยาทวาราวดี คือกรุงเก่าได้ทรงสร้างวัดนี้ขึ้นที่ตำบลปากคลองบางหลวงฝั่งใต้ พระราชทานนามว่า **วัดสิงห์**" จากบันทึกนี้ มีวัดบางหลวงอยู่ 2 วัด คือ วัดบางหลวงนอก กับวัดบางหลวงใน วัดบางหลวงในคือวัดบางหลวงที่อยู่ปัจจุบันนี้ ส่วนวัดบางหลวงนอกได้ทรุดโทรมปรักหักพังร้างไปหมดแล้ว (สันนิษฐานว่าวัดบางหลวงนอกน่าจะสร้างมาก่อนสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถขึ้นครองราชย์)

ชื่อของวัดนั้น แต่เดิมเมื่อแรกสร้างไม่ได้ชื่อบางหลวง เมื่อมีการขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ พบพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน แล้วเอาหลบซ้อนไว้ในวัด เรียกว่าบังไว้ไม่ให้หลวงเห็น จึงพูดติดปากว่า *บังหลวง* เมื่อเวลาผ่านเลยมานานคำว่า บังหลวง จึงกลายเป็น *บางหลวง*

วัดบางหลวงได้รับการบูรณะในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์ได้โปรดเกล้าให้พระมอญมาเป็นพระราชสมภารเจ้าวัดฝ่ายรามัญ

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

อุโบสถทรงไทยโบราณที่กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน อุโบสถสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา มีความพิเศษ คือ ไม่มีเสาและใช้วัสดุก่อสร้างแบบโบราณนอกจากนั้นกรมศิลปากรยังได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์มุเตา เจดีย์ชเวดากอง จิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติในอุโบสถ อาคารและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของวัดได้แก่ กุฏิศิลปะผสม อาคารเรียนไม้ 2 ชั้นโรงเรียนรามัญมุนี สะพานโค้งศิลปะตะวันตกสร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 5 วิหารสร้างขึ้นเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 วัดยังมีเสาหงส์ตั้งอยู่หน้าวัดหันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา

วัดบางหลวงมีพระพุทธรูปโบราณที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อใหญ่* พระประธานปางมารวิชัยในอุโบสถ ถือเป็นพระประธานที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในจังหวัดปทุมธานี *หลวงพ่อเพชร* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิเพชร พระหัตถ์ซ้ายบิดไปมาได้ หล่อด้วยสัมฤทธิ์ตันทั้งองค์ สมัยเชียงแสน มีหน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 39 นิ้ว ที่ถูกค้นพบขณะที่ขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ ในสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ ประมาณ พ.ศ. 2151 พระปทุมธรรมราช พระพุทธรูปปางขัดสมาธิเพชร หล่อด้วยโลหะผสม หน้าตักกว้าง 3 คืบ พระสุคตประมาณ 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว ห่มจีวรสังฆาฏิพาด ตั้งอยู่บนฐานบัว สูง 8 นิ้ว ยาว 47 นิ้ว วัดความสูงถึงยอดพระเกตุมาลาได้ 65 นิ้ว เป็นพระประจำจังหวัดปทุมธานี สร้างในสมัยรัชกาลที่ 5 โดย พระศาสนโสภณ (อ่อน) และ *พระงอก* บนพระอังสามีลักษณะยื่นออกมา ประดิษฐานไว้ในกุฏิเก่าของท่านเจ้าคุณพระราชสุเมธาภรณ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 117 จังหวัดปทุมธานี". p. 10.
2. ↑  "วัดบางหลวง". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดบางหลวง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ยุทธการที่มาร์จอัยยัน** (อังกฤษ: Battle of Marj Ayyun, Battle of Marj Ayyoun) เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1179 ที่เมืองมาร์จายูน (Marjayoun; ปัจจุบันอยู่ในประเทศเลบานอน) ระหว่างราชอาณาจักรเยรูซาเลมและอัศวินเทมพลาร์กับราชวงศ์อัยยูบิด

ปี ค.ศ. 1177 ศอลาฮุดดีนยกทัพจากอียิปต์มาบุกราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่พ่ายแพ้ในยุทธการที่มอนต์กิซาร์ด สองปีต่อมา ศอลาฮุดดีนนำทัพบุกรัฐครูเสดอีกครั้งโดยเดินทัพมาจากดามัสกัส และตั้งฐานที่เมืองบานีอัส (Banias; ใกล้พรมแดนซีเรีย-อิสราเอลในปัจจุบัน) และส่งกองทัพออกไปทำลายเมืองต่าง ๆ เพื่อตัดเสบียงของทัพครูเสด พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 (Baldwin IV) กษัตริย์แห่งเยรูซาเลมจึงเดินทัพจากเมืองไทเบอเรียส ขึ้นเหนือไปที่ป้อมซาเฟ็ด (Safed) และต่อไปยังป้อมโตรอน โดยได้กำลังเสริมจากอัศวินเทมพลาร์ที่นำโดยโอโด เดอ แซงต์อามองด์ (Odo de St Amand) และกองทัพของเคานต์เรย์มอนด์ที่ 3แห่งตริโปลี

นักรบครูเสดเดินทัพไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อเห็นฐานของศอลาฮุดดีน พวกเขาก็เข้าโจมตีและได้รับชัยชนะอย่างง่ายดาย ทัพครูเสดซึ่งเชื่อว่าทัพมุสลิมแตกพ่ายแล้วตัดสินใจหยุดพัก แต่กลับถูกทัพใหญ่ของศอลาฮุดดีนยกมาตีจนทัพครูเสดเสียหายอย่างหนัก โอโด เดอ แซงต์อะมองด์ ผู้นำอัศวินเทมพลาร์ถูกจับตัวได้ ส่วนพระเจ้าบอลด์วินที่ 4 ซึ่งขณะนั้นป่วยเป็นโรคเรื้อนถูกพาตัวหนีออกมาโดยองครักษ์ส่วนตัว นักรบครูเสดที่เหลือรอดหนีไปที่ปราสาทโบฟอร์ต (Beaufort Castle) ที่อยู่ห่างจากสนามรบไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร (5 ไมล์)

หลังการสู้รบ ศอลาฮุดดีนได้ยกทัพไปตีป้อมเลอชาสเตลเลต์ (Le Chastellet) ในยุทธการที่จาคอบส์ฟอร์ด (Battle of Jacob's Ford) และปะทะกับทัพครูเสดในยุทธการที่ปราสาทเบลวัวร์ (ค.ศ. 1182) และยุทธการที่อัลฟุล (ค.ศ. 1183)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2  Smail, p 186
3. ↑  Smail, p 126
4. ↑  Concise History of Islam by Muzaffar Husain Syed, Syed Saud Akhtar, B D Usman
**วัดบางปลา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 37 ไร่ 2 งาน 53 ตารางวา อาณาเขตที่ติดต่อ ด้านทิศเหนือ จดคลองบางปลา (คลองท่าสารบางปลา) ทิศใต้ จดที่ดินเลขที่ 10 ทิศตะวันออก จดแม่น้ำนครชัยศรี (แม่น้ำท่าจีน) ทิศตะวันตก จดคลองบางปลา

วัดบางปลาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2272 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2377 ประวัติการสร้างวัด ไม่สามารถค้นหาได้ว่าใครเป็นผู้สร้าง เนื่องจากอยู่ติดกับคลองบางปลา จึงเรียกชื่อวัดตามท้องที่นั้น ในนิราศสุพรรณก็มีการกล่าวถึงพื้นที่บริเวณนี้ด้วย เสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารของวัดมีความเก่าแก่ มีลักษณะแบบศิลปะอยุธยาตอนปลายช่วงต้นรัตนโกสินทร์ วิหารหลวงพ่อทั้ง 7 ซึ่งเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดบางปลา และกุฏิ 3 หลัง หอฉัน 1 หลัง

วัดบางปลาเป็นหนึ่งใน 6 ของสถานที่สำคัญ ที่เกี่ยวเนื่องด้วยพระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) เป็นสถานที่เผยแผ่วิชชาธรรมกายครั้งแรกของท่าน หลังจากบรรลุธรรม

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อสงค์
* หลวงพ่อเสม
* หลวงพ่อทรัพย์
* พระครูเมธีธรรมคุต (ทิม) พ.ศ. 2464
* พระปลัด ยิ้ม พ.ศ. 2464–2478
* พระสมุห์ สงวน พุทฺธสโร พ.ศ. 2479–2495
* พระอธิการอรุณ ศรีทองแย้ม พ.ศ. 2495–2500
* พระครูจิรวัสโสภณ (ตี๋ จนฺทโสภณ) พ.ศ. 2500–2540
* พระครูปิยธรรมพิมล (สมควร ปิยํกุโร) พ.ศ. 2540

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางปลา". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "ชาวบ้านนครปฐมนับพันเดินขบวนค้านสร้างวิหารวัดบางปลา". ไทยรัฐ.
3. ↑  ""วัดบางปลา"อนุสรณ์สถานการเผยแผ่วิชชาธรรมกายครั้งแรกของหลวงปู่วัดปากน้ำ(สด จนฺทสโร)".
สถานพักฟื้นนางาชิมะอาอิเซเอ็งในโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น เคยใช้งานเป็นนิคมโรคเรื้อน ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์และสถานพักฟื้นผู้ที่หายป่วยจากโรคเรื้อนแล้ว
**นิคมโรคเรื้อน** (อังกฤษ: leper colony, lazarette, leprosarium, lazar house) เป็นสถานที่สำหรับกักตัวผู้ป่วยโรคเรื้อนในประวัติศาสตร์ คำภาษาอังกฤษว่า *lazaretto* ซึ่งมาจากชื่อของนักบุญลาซารัสในไบเบิลยังนำมาใช้เรียกพื้นที่สำหรับการแยกเดี่ยวผู้ป่วย นิคมโรคเรื้อนแห่งแรก ๆ ได้รับการดูแลบริหารโดยอารามของชาวคริสต์ ตลอดประวัติศาสตร์ มีนิคมโรคเรื้อนเกิดขึ้นมากมายทั่วโลกเพื่อรักษาผู้ป่วยโรคเรื้อน โดยเฉพาะในแอฟริกา บราซิล จีน และอินเดีย

นิคมโรคเรื้อนเริ่มเป็นที่แพร่หลายในสมัยกลางโดยเฉพาะในยุโรปและอินเดีย ส่วนใหญ่ดูแลงานโดยคณะนักบวชในศาสนาคริสต์ ในอดีต โรคเรื้อนเป็นโรคที่ผู้คนกลัวมากเนื่องจากเป็นโรคที่ก่อให้เกิดความพิการและการผิดรูปที่มองเห็นได้โดยกายภาพ เป็นโรครักษาไม่หาย และเชื่อกันว่าเป็นโรคที่ติดต่อง่ายมาก นิคมโรคเรื้อนที่ดูแลโดยคณะนักบวชโรมันคาทอลิกมักเรียกว่า *lazar house* ซึ่งตั้งตามนักบุญลาซารัส นักบุญองค์อุปถัมภ์ของผู้ป่วยโรคเรื้อน นิคมโรคเรื้อนบางนิคมอาจผลิตเงินตราใช้เองภายในเนื่องจากเกรงว่าการที่ผู้ป่วยโรคเรื้อนใช้เงินที่หมุนเวียนกลับสู่สังคมภายนอกจะช่วยแพร่กระจายโรคเรื้อนออกไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Doren, William Howard Van (1867). *A suggestive commentary on the New Testament* (ภาษาอังกฤษ). p. 916. The Ecclesiastical applications of the name, Knights of St. Lazarus, lazaretto, lazar-house, lazzarone are derived from the Lazarus of the parable. The Lazarists, a French Society of Missionary Priests, were named after Lazarus of Bethany.
2. 1 2  *Encyclopedia of Pestilence, Pandemics, and Plaques, Joseph P. Byrne, 2008: Encyclopedia of Pestilence, Pandemics, and Plaques* (ภาษาอังกฤษ). Greenwood Publishing Group. 2008. p. 351.
3. ↑  "Patron Saints Index: Saint Lazarus". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-13.
4. ↑  Unique experiment with currency notes(1970) Isaac Teoh, The Star, January–February, p7.
5. ↑  The numismatic aspects of leprosy(1993), McFadden, RR, Grost J, Marr DF. p.21 D.C.McDonald Associates, Inc. U.S.A.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย

 |
| อื่น ๆ | 
* Historical Dictionary of Switzerland

 |
**วัดบางเกลือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเกลือ อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 22 ไร่ 2 งาน

วัดบางเกลือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2392 แต่เดิมตั้งอยู่ฝั่งเหนือของคลองสำโรง จนเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้สร้างวัดขึ้นใหม่ทางฝั่งใต้ของคลองสำโรงและใช้ชื่อ "วัดบางเกลือ" ตามชื่อตำบล ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2402 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2518 ด้านการศึกษาทางวัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2350 และมีโรงเรียนวัดบางเกลือ (ประชารัฐบำรุง) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2465 ผู้ริเริ่มในการจัดตั้ง คือ ขุนพิทักษ์ สิงขรภูมิ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง นายอำเภอบางปะกง พร้อมด้วยพระอธิการแก้ว สุขเจริญ เจ้าอาวาสวัดในขณะนั้น เริ่มแรกได้ใช้ศาลาการเปรียญของวัดบางเกลือเป็นสถานที่เล่าเรียน

วัดบางเกลือเป็นวัดมอญ มีประเพณีแห่ธงตะขาบซึ่งจัดขึ้นในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ซึ่งตรงกับวันที่ 16 เมษายน ในช่วงเช้าของทุกปี จะนำธงตะขาบไปทำพิธีบูชาแขวนขึ้นยอดเสาหงส์ 2 ต้น ที่ตั้งอยู่หน้าวัดบางเกลือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางเกลือ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดบางเกลือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ประเพณีแห่ธงตะขาบ ตำบลบางเกลือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดบางพูดนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือยาว 200 เมตร ติดต่อกับที่เอกชน ทิศตะวันออกยาว 100 เมตร ติดต่อกับซอยสุขาประชาสรรค์ 2 ซอย 21 ทิศใต้ยาว 200 เมตร ติดต่อกับถนนสุขาประชาสรรค์ 2 และคลองบางพูด และทิศตะวันตกยาว 100 เมตร ติดต่อกับคลองอ้อมเกาะ

วัดบางพูดนอกสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2140 ไม่ทราบประวัติผู้สร้างวัด ที่ได้นามเช่นนั้นเพราะวัดตั้งอยู่ริมคลองบางพูดและที่บ้านบางพูด จึงได้รับการขนานนามตามภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2190 

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2140 ลักษณะทรงไทยแบบเก่า มีช่องประตู 3 ประตู ด้านหน้า 1 ประตู ด้านหลัง 2 ประตู ไม่มีหน้าต่าง กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารและครึ่งตึกครึ่งไม้ ทรงไทยประยุกต์ หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมีพระประธานในพระอุโบสถ มีพระพุทธรูปนั่งปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปเก่าอายุมากกว่า 200 ปี นอกจากนั้น บริเวณวัดยังมีรูปปั้นพระฤๅษี พระสีวลี พระประจำวันเกิดปางต่าง ๆ และช้างพลายมหามงคล วัดบางพูดนอกยังมีวัตถุมงคล พระเครื่อง และเครื่องรางตะกรุดมหาระงับให้ผู้สนใจบูชาอีกด้วย ทางวัดเปิดคลินิกแพทย์ทางเลือกด้วยการฝังเข็มรักษาโรคต่าง ๆ รับรักษาโรคเบาหวาน ความดัน อัมพฤกษ์ อัมพาต และอื่น ๆ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการมุ้ย
* พระอธิการไพร ปคุโณ
* พระครูนนทพุทธิสาร (สนั่น พุทฺธิสาโร) พ.ศ. 2521–2524
* พระปลัดบุญแถม โชติวํโส พ.ศ. 2524–2529
* พระสมุห์สมพงษ์ สุทฺธจิตฺโต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางพูดนอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดบางพูดนอก ต.บางพูด อ.ปากเกร็ด นนทบุรี". ทัวร์วัดไทย.
3. ↑  "วัดบางพูดนอกนนท์ ฝังเข็มช่วยชาวบ้าน". ไทยรัฐฉบับพิมพ์. 12 พฤษภาคม 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดบางระโหง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางระโหง ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดบางระโหงเป็นวัดโบราณ สร้างเมื่อใดไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ได้รับการบูรณะซ่อมแซมในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่าผู้สร้างวัดนี้มีชื่อว่าโหง เป็นชาวจีน (แต่บ้างว่าเป็นชาวมอญ) ที่ย้ายถิ่นฐานมาจากหงสาวดี นายโหงคงเป็นผู้ที่มียศถาบรรดาศักดิ์หรือเศรษฐีในยุคนั้น สังเกตจากซุ้มที่ครอบใบเสมาและใบเสมามีความสวยงามยิ่งนัก

เดิมมีเสาหงส์อยู่หน้าวัดพร้อมทั้งเจดีย์คู่และสิงโต หลวงพ่อใหญ่ในอุโบสถและหลวงพ่อขาวในพระวิหารนั้นศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เคารพสักการะ เมื่อแม่ค้าพายเรือผ่านหน้าวัดมักตั้งจิตอธิษฐานแล้ววักน้ำมาลูบเนื้อลูบตัว เชื่อว่าจะทำให้ค้าขายดี ในช่วงการเกณฑ์ทหาร มักมีคนมาบนบานกับหลวงพ่อใหญ่และหลวงพ่อขาว ขอให้ไม่ถูกเกณฑ์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีคนอพยพหนีภัยมาอาศัยที่วัด เช่น พระยาภิรมย์ภักดี (บุญรอด เศรษฐบุตร) หรือก่อนหน้านั้น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ ก็เคยโดยสารเรือมาพักที่วัด

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น กุฏิสงฆ์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำพระอุโบสถปางมารวิชัยซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัยซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2533

ตะกรุด
------

พระครูนนทสมณวัตร (หลวงปู่เหรียญ ถาวโร) อดีตเจ้าอาวาส ได้สร้างตะกรุดมากมาย มีตะกรุดพิศมรเล็ก ตะกรุดพิศมร 19 ตะกรุดแคล้วคลาด ตะกรุดสาริกา ตะกรุดจักรพรรดิ ตะกรุดสามกษัตริย์ ตะกรุดมหาอุด และตะกรุดโภคทรัพย์เป็นอาทิ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ยกมือสาธุ!!เปิดตำนานความศักดิ์สิทธิ์หลวงปู่เหรียญและโบสถ์โบราณอายุเก่าแก่กว่า๒๐๐ปี แห่งวัดบางระโหง นนทบุรี สาธุๆ!!". ทีนิวส์.
2. ↑  "ตำนานวัดบางระโหง".
3. ↑  "วัดบางระโหง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดบางหญ้าแพรก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 46 ไร่ 1 งาน 97 ตารางวา

วัดบางหญ้าแพรกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2375 สันนิษฐานว่าชาวมอญเป็นผู้สร้างดังปรากฏรูปหงส์เป็นสัญลักษณ์ บริเวณรอบวัดก็มีบ้านเรือนชาวมอญตั้งอยู่ เจ้าอาวาสส่วนมากก็เป็นชาวมอญ กล่าวกันว่าแต่เดิมวัดนี้เป็นที่จารึกอักขระภาษามอญ ลงในใบลานเป็นพระอภิธรรมคัมภีร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 38 เมตร ยาว 46 เมตร

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 91 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 46 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 16 เมตร ยาว 66 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 11 เมตร ยาว 59 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร และศาลานั่งพัก 2 หลัง บริเวณหน้าวัดยังมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่นามว่า *พระพุทธเมตตา*

วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูอุทัยธรรมสาคร หรือ หลวงพ่อมาลัย อุทโย ที่มีความเชี่ยวชาญทางวิทยาคมจนเป็นที่เลื่องลือ ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์ระดับแนวหน้าของจังหวัด ท่านสร้างวัตถุมงคล เช่น สมเด็จไผ่ ตะกรุดตี๋ใหญ่ไม้แก่นมะขาม สมเด็จนางพญาหลวงพ่อมาลัย พระปิดตาหลวงพ่อมามัย เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระเยอะ พ.ศ. 2375–2405
* พระเฒ่า พ.ศ. 2405–2437
* พระหล่าย พ.ศ. 2437–2488
* พระครูสาครอรรถโกวิท พ.ศ. 2494–2518
* พระปลัดพรหมจริยวัฒน์ พ.ศ. 2518–
* พระครูอุทัยธรรมสาคร (มาลัย อุทโย)- 2563
* พระครูสมุห์เสรี ญาณธีโป 2564-ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางหญ้าแพรก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "หลวงพ่อมาลัย เกจิดังลุ่มน้ำท่าจีน ละสังขารสิริอายุ 80 ปี 55 พรรษา". ไทยรัฐ.
**กลิ่น** คือ อนุภาคทางเคมี (Chemical particle) ที่กระจายตัวอยู่ในอากาศ โดยสามารถรับรู้ได้ด้วยอวัยวะรับกลิ่น อวัยวะรับกลิ่นของมนุษย์และสัตว์คือ จมูก กลิ่นโดยทั่วไปแล้วแบ่งเป็นกลิ่นหอมและกลิ่นเหม็น โดยส่งผลต่อระดับความพึงพอใจของทั้งมนุษย์และสัตว์ ในปัจจุบันมีการนำประโยชน์ของกลิ่นมาใช้ประโยชน์หลายด้าน

การใช้ประโยชน์
--------------

### อาหารและเครื่องดื่ม

อุตสาหกรรมอาหารใช้สารเติมแต่งอาหาร เพื่อแต่งกลิ่นอาหารให้มีกลิ่นอันน่าพึงปรารถนาในอาหารชนิดต่าง ๆ กลิ่นในสารเติมแต่งอาหารมี 3 ประเภท ได้แก่ กลิ่นผลไม้ถูกใช้ในผลไม้กระป๋องและของหวาน กลิ่นอาหารถูกใช้ในการทำอาหารต่าง ๆ เพื่อความหอมหรือกลิ่นเฉพาะของอาหารทั่วไป และกลิ่นหลากหลายประเภทใช้สำหรับแต่งกลิ่นเฉพาะของผลิตภัณฑ์ เช่น กลิ่นไวน์ กลิ่นถั่ว กลิ่นของพืชหอมต่าง ๆ เป็นต้น

### น้ำมันหอมระเหยและนวดสมุนไพร

กลิ่นหอมของสมุนไพรและพืชพรรณนานาชนิดถูกผสมลงในน้ำมันหอมระเหยเพื่อให้เกิดความผ่อนคลาย เช่น กลิ่นลาเวนเดอร์ กลิ่นโรสแมรี่ กลิ่นคาโมมายด์ เป็นต้น นอกจากนี้กลิ่นหอมของพืชสมุนไพรต่างๆและพืชพรรณนานาชนิด ยังถูกผสมลงในน้ำมันสำหรับนวดสมุนไพรอีกด้วยเพื่อให้ผู้ถูกนวดรู้สึกผ่อนคลายมากยิ่งขึ้น

### การแพทย์

สุนัขมีความสามารถในการรับกลิ่นได้ดีกว่ามนุษย์หลายเท่า จึงได้มีการนำสุนัขมาช่วยดมกลิ่นของมะเร็งในผู้ป่วย พบว่าสุนัขสามารถดมกลิ่นของมะเร็งได้หลายชนิด เช่น มะเร็งปอด มะเร็งในช่องท้อง เป็นต้น จึงนับเป็นความก้าวหน้าในการนำสัตว์มาช่วยทางการแพทย์ในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  การใช้ประโยชน์สารให้กลิ่นอาหารโดยศูนย์นักวิชาการด้านอาหาร เคมี และสิ่งแวดล้อม บริษัทจาร์พา เทคเซ็นเตอร์ จำกัด เก็บถาวร 2012-11-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2557
2. ↑  ข้อมูลกลิ่นหอมที่ใช้ในน้ำมันหอมระเหยจากเว็บไซต์ New U New Look.comสืบค้นวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2557
3. ↑  คอลัมภ์ฝึกสุนัขให้ "ดม" มะเร็ง จากหนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2556

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กลิ่น
**วัดบางละมุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ที่ดินตั้งว้ดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา

วัดบางละมุงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2425 มีชื่อที่ชาวบ้านเรียกกันมาแต่เดิมว่า **วัดกลางบางละมุง** และ **วัดวารีล้อม** เนื่องจากอยู่ย่านกลางของวัดต่าง ๆ เช่น วัดเศรษฐี วัดโบสถ์ วัดท่ากระดาน แต่ปัจจุบันวัดเหล่านั้นได้ร้างไปหมดแล้ว และตั้งอยู่ในที่เนินที่มีน้ำล้อมรอบ จึงเรียกว่าวัดวารีล้อม ตามประวัติศาสตร์เล่าว่า พระเจ้าตากได้นำทัพมาพักยังสถานที่แห่งนี้ ก่อนที่จะยกทัพไปตีเมืองจันทบุรีกอบกู้เอกราชจนสำเร็จ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2559

หลวงพ่อคง เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดบางละมุง เป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีผู้เคารพนับถือมากและผู้มีจิตศรัทธาริเริ่มในการสร้างวัด เล่ากันว่าเป็นคนจีน ชื่อว่าจีนมาก และมีการพัฒนาวัดมาตามลำดับจนถึงปัจจุบัน มีโรงเรียนประถมศึกษา ตั้งอยู่ในเนื้อที่วัด จำนวน 5 ไร่

สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ โบสถ์เก่า (เหลือเพียงฐานพระประธาน) ตู้พระธรรมเก่า ต้นสน (สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช) อุโบสถด้านตะวันออก(โบสถ์ร้างหลังวัดบางละมุง) เจดีย์ (ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของโบสถ์ร้างหลังวัดบางละมุง)

อ้างอิง
-------

1. ↑  พนมกร นวเสลา. ""พลังท้องถิ่น" ในการฟื้นฟูโบราณสถานวัดโบสถ์(ร้าง) อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-11. สืบค้นเมื่อ 2021-11-11.
2. ↑  "วัดบางละมุง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดบางละมุง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**Burn Me Alive** เป็นซิงเกิลแนวโพสต์ฮาร์ดคอร์ไทยของ Type One Error ในปี พ.ศ. 2559 สังกัดค่ายเพลงมิวสิกมูฟเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้องโดย บอน Annalynn ,Virgil Nobuna และแต่งทำนองและเรียบเรียงโดย จิรศักดิ์ ปานพุ่ม เพลงนี้ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด 

ที่มาของเพลง มาจากเรื่องของเซลล์ที่เชื่อว่าการต่อสู้ชีวิตมีอยู่ในทุกระดับสิ่งมีชีวิตทั้งหลายในจักรวาลนี้ล้วนต้องผ่านการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เล็กที่สุดที่เรียกว่า "เซลล์" ไปจนถึงพืช สัตว์ และมนุษย์เองก็มีเซลล์อยู่ประมาณ 100 ล้านล้านเซลล์ และภายในเซลล์แต่ละตัวก็ยังมีสารชีวโมเลกุล อีกมากมาย ซึ่งอาจต้องฝ่าฟันอะไรอยู่หลายอย่างเพื่อชีวิตรอดของตนก็เป็นได้ เพราะชีวิตที่อยู่รอดนั้นอาจไม่มีความหมายหากเป็นการอยู่รอดบนความพ่ายแพ้

เนื้อหาของเพลงนั้นเป็นพลังงานในการต่อสู้ โดย Burn Me Alive หมายถึง เผาฉันทั้งเป็นซะ! เป็นความไม่ยอมแพ้ของหนึ่งชีวิตที่ต่อสู้ แต่ไม่ยอมคุกเข่าขอชีวิตจากใคร ถ้าอยากเห็นน้ำตา อยากเห็นฉันคุกเข่าขอชีวิต ก็เผาฉันทั้งเป็นซะ

นอกจากนี้เพลง Burn Me Alive ได้ถูกนำไปทำเป็นการ์ตูน โดยแนวคิดของ แมว จิรศักดิ์ ที่อยากถ่ายทอดความหมายและข้อคิดของเพลงโดยเล่าเรื่องผ่านการ์ตูน เพื่อให้คนฟังเข้าใจได้ง่ายขึ้น โดยการ์ตูนชื่อเรื่องว่า Burn Me Alive แต่งและวาดโดย นักเขียนการ์ตูนเจ้าของเพจดัง นฤชา ดิฐเบญจกุล จากเรื่องสยองสองบรรทัดครึ่ง

ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง
-------------------

Type One Error
* จิรศักดิ์ ปานพุ่ม (แมว) – กีต้าร์ ,ร้องนำ ,โปรดิวเซอร์ ,ทำนอง ,เรียบเรียง
* พุติธร ฉวีทอง (เก่ง) – กีต้าร์
* นรอาจ ประดิษฐดวง (ต้อม) – เบส ,โปรดิวเซอร์
* รัชฎา วิทวุฒิศักดิ์ (พฤกษ์) – กลอง

ผู้มีส่วนร่วมอื่น ๆ
* บอน Annalynn – เนื้อร้อง ,ร้องร่วม
* Virgil Nobuna – เนื้อร้อง ,ควบคุมการร้อง

การตอบรับ
---------

เพลง **Burn Me Alive** ติดอันดับสูงสุด 52 จากการจัดอันดับของ ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต (iTunes Store Thailand) ประจำวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุด 

ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต  | 52 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อีกเพลง 2 วัน" กับทุกช่องทางการรับชมเพลงใหม่สุดเดือดอย่างที่ไม่มีมาก่อน "BURN ME ALIVE" จาก "แมว จิรศักดิ์" ในนาม Type 1 Error (feat. Bon Annalynn)
2. ↑  "BURN ME ALIVE : Type One Error". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-09-09. สืบค้นเมื่อ 2016-09-23.
3. ↑
**วัดบางสะแกนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลาดพลู เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดบางสะแกนอกสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาประมาณปี พ.ศ. 2077–2090 ในสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราช จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง จนกระทั่งมีพระธุดงค์เดินทางมาพัก ชาวบ้านจึงนิมนต์ให้อยู่จำพรรษาและมีการบูรณะพัฒนาวัด ผู้อุปถัมภ์มีอุบาสิกาจิน อุบาสิกาปาน อุบาสิกาเมื่อ อุบาสกศุข และอุบาสกมี โดยมีมหาทองดีซึ่งเป็นพระฝ่ายวิปัสสนาธุระได้รับการแต่งตั้งเป็นพระวรญาณมุนี ได้เข้ามาขุดซากวัดและปฏิสังขรณ์วัดนี้ จนก่อสร้างสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2377 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ขานนามวัดตามชื่อคลองที่วัดตั้งอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2377 อนึ่ง ยังมีวัดบางสะแกอีกแห่งในบริเวณใกล้เคียง คือวัดบางสะแกใน

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถ กว้าง 18 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นรูปแบบมหาอุด คือมีประตูหน้าเข้าเพียงทางเดียว มีรูปแบบอยุธยาตอนต้น ยังพบใบเสมาสมัยอยุธยาแบบสมเด็จพระไชยราชาธิราช มีทรวดทรงเตี้ยค่อม ภายในอุโบสถผนังหลังองค์พระประธาน มีรูปพระฉาย (ปางเปิดโลก) ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ

วัดมีกุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์มีสภาพทรุดโทรม กว้าง 6 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญเดิมเป็นศาลาไม้โบราณมีใต้ถุนยกสูง กว้าง 9.50 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 และศาลาการเปรียญได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2552 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2556

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูจันทไพโรจนคุณ (หลวงพ่อผาด) พ.ศ. 2483–2525
* พระอธิการประสาธน์ จันทาโภ (หลวงพ่อลักษณ์) พ.ศ. 2525–2538
* พระครูสิริภิญโญภาส พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางสะแกนอก" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 143.
2. ↑  ประภัสสร์ ชูวิเชียร. *อยุธยาในย่านกรุงเทพฯ ศิลปกรรมที่สัมพันธ์กับแม่น้ำลำคลอง*. p. 165.
3. ↑  "ประวัติวัดบางสะแกนอก".
**วัดบางพลีน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา

วัดบางพลีน้อยสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 โดยมี นายโปร่งและนางปุย ดีดิษฐ์ ดำเนินการสร้างวัดขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2501 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474 นอกจากนี้ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัดอีกด้วย วัดบางพลีน้อยสร้างพิพิธภัณฑ์พญาวานรเพื่อเป็นสถานที่จัดแสดงและรวบรวมของโบราณในท้องถิ่น เช่น พระพุทธรูปในสมัยต่าง ๆ สมุดข่อย หนังสือโบราณ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ชุ่ม พ.ศ. 2430–2439
* พระอาจารย์จ้อย พ.ศ. 2440–2447
* พระอาจารย์กลั่น พ.ศ. 2448–2455
* พระอธิการอ่อง พ.ศ. 2456–2465
* พระครูแถบ ติกฺเขยฺโย พ.ศ. 2466–2504
* พระครูประโชติ สารคุณ (หลวงพ่อฉิม) พ.ศ. 2505–2527
* พระครูปลัดไวย์ ปญฺญาทีโป พ.ศ. 2528–2536
* พระครูวิสุทธิ์สมุทรคุณ (อนันต์ วิสุทฺโธ) พ.ศ. 2537 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางพลีน้อย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดบางพลีน้อยสร้างพิพิธภัณฑ์พญาวานร". คมชัดลึก. 3 มกราคม 2555. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "วัดบางพลีน้อยวางศิลาฤกษ์พิพิธภัณฑ์ฯ". พิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย.
**พระเจ้ามุนแห่งพัลแฮ** (เกาหลี: Mun of Balhae, ? – 793, ครองราชย์ 737 – 793) พระราชาลำดับที่ 3 และเป็นพระราชาที่ครองราชบัลลังก์ยาวนานที่สุดแห่ง อาณาจักรพัลแฮ. พระองค์เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้ามูแห่งพัลแฮ พระราชาลำดับที่ 2 และเป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าโกแห่งพัลแฮ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพัลแฮ

ในรัชสมัยของพระองค์ความสัมพันธ์ทางการทูตกับ ราชวงศ์ถัง เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการทำให้มีนักปราชญ์ชาวพัลแฮจำนวนมากเดินทางไปยังจีนเพื่อศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมขณะเดียวกันความสัมพันธ์กับ อาณาจักรรวมชิลลา ซึ่งรวบรวมอาณาจักรใน คาบสมุทรเกาหลี จนเป็นปึกแผ่นก็เริ่มดีขึ้นโดยได้มีการเปิดเส้นทางการค้าที่เรียกว่า **เส้นทางชิลลา** ซึ่งสามารถเชื่อมต่อการค้าจากพัลแฮไปยังญี่ปุ่นได้

  


| * ด
* ค
* ก
ลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรพัลแฮ |
| --- |
| ผู้นำพัลแฮ | 
* จุงซาง
* โก

 |
| กษัตริย์พัลแฮ | 
* โก
* มู
* มุน
* วอนอึย
* ซอง
* คัง
* จอง
* ฮุย
* คัน
* ซอน
* อิจิน
* คอนฮวาง
* ฮย็อนซ็อก
* วีแฮ
* อินซอน

 |
| 
* **ดูเพิ่ม**
* โชซ็อนโบราณ
* พูยอ
* โคกูรยอ
* แพ็กเจ
* ชิลลา
* พัลแฮ
* โครยอ
* โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี

 |
**เอลิซา ลัม** (อังกฤษ: Elisa Lam; จีนตัวย่อ: 蓝可儿; จีนตัวเต็ม: 藍可兒) เป็นนักศึกษาชาวแคนาดาเชื้อสายฮ่องกง ที่มีการระบุว่าหายสาบสูญตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2556 ก่อนที่จะพบเป็นศพในแทงค์น้ำในโรงแรมเซซิล (Cecil Hotel) ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ซึ่งการเสียชีวิตของเธอทำให้มีการคาดการณ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะกระแสความลึกลับจากคลิปในลิฟต์ที่มีเรื่องสงสัยต่าง ๆ ทางอินเทอร์เน็ต

การหายตัวไปและการพบศพ
---------------------

เอลิซา ลัม ได้เดินทางมายังลอสแอนเจลิส และเข้าพักในโรงแรมเซซิล โดยในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นวันที่เธอต้องเช็คเอาท์ออกจากโรงแรม แต่ครอบครัวของเธอไม่ได้รับการติดต่อจากเอลิซา และพบว่าเธอยังไม่ได้เดินทางออกจากแคลิฟอร์เนีย จึงได้แจ้งตำรวจให้ค้นหาเธอ ทางตำรวจจึงได้ระบุว่าเธอหายสาบสูญตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม และได้หลักฐานมาอย่างหนึ่งคือ คลิปวิดีโอที่เธอพยายามกดลิฟต์ก่อนที่จะเดินออกไปก่อนที่ลิฟต์จะปิด

ต่อมา ผู้เข้าพักโรงแรมนี้พบว่าน้ำของโรงแรมกลายเป็นสีดำและมีรสชาติแปลก จึงได้ให้พนักงานโรงแรมได้เข้าไปตรวจสอบแทงค์น้ำบนชั้นดาดฟ้า และได้พบศพของเอลิซา ลัม ในสภาพเปลือยกาย พร้อมกับเสื้อผ้าที่ปรากฏในคลิปวิดีโอที่เธอได้เข้าไปในลิฟต์ที่ก้นแทงค์นำ ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์และกลายเป็นกระแสว่าเป็นคดีลึกลับ อย่างไรก็ตาม ตำรวจสรุปปิดคดีว่าเป็น "อุบัติเหตุ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Community Alert" (Press release). Los Angeles Police Department. February 6, 2013. สืบค้นเมื่อ January 28, 2015.
จักรพรรดิโชวะและจักรพรรดินีโคจุง ก่อนขึ้นครองราชย์ พ.ศ. 2466
**วันโชวะ** (ญี่ปุ่น: 昭和の日; โรมาจิ: *Shōwa no Hi*) คือวันหยุดของประเทศญี่ปุ่น ตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปี เพื่อเป็นเกียรติแด่วันคล้ายวันพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นแห่งยุคโชวะ (สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ) พ.ศ. 2468-2532 จุดประสงค์ของวันหยุดนี้เพื่อที่จะปลุกใจสาธารณชนในช่วงที่สับสนของยุคโชวะ

วันโชวะ พ.ศ. 2489 บังเอิญตรงกับวันที่ศาลทหารระหว่างประเทศสำหรับตะวันออกไกล (International Military Tribunal for the Far East) ของฝ่ายสัมพันธมิตร ลงโทษประหารชีวิตบุคคลระดับสูงของรัฐบาลจักรพรรดิฮิโรฮิโตะระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งรวมถึงฮิเดกิ โทโจ อดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 จึงเลิกการเฉลิมฉลองวันที่ 29 เมษายนของทุกปี ในฐานะวันคล้ายวันพระราชสมภพ และเปลี่ยนเป็นวันสีเขียว ซึ่งอยู่ในสัปดาห์ทอง (Golden Week) ของญี่ปุ่นแทน ประกอบด้วยวันสีเขียว (29 เมษายน) วันรัฐธรรมนูญ (3 พฤษภาคม) วันหยุดราชการ (4 พฤษภาคม) และวันเด็กแห่งชาติ (5 พฤษภาคม) แต่หลังจากออกกฎหมายใหม่ วันสีเขียวย้ายไปเป็นวันที่ 4 พฤษภาคม ส่วนวันที่ 29 เมษายนของทุกปี ตั้งชื่อใหม่เป็นวันโชวะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549

วันโชวะเป็นวันหยุดที่กระตุ้นสาธารณชนให้ระลึกถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ในช่วงเวลา 63 ปีของยุคโชวะ มากกว่าเพื่อยกย่องพระจักรพรรดิ เพราะในรัชสมัยนั้นมีเหตุการณ์สำคัญหลายอย่าง เช่น การสิ้นสุดยุคไทโช การบุกครองแมนจูเรียของญี่ปุ่น การตั้งรัฐบาลด้วยการลอบสังหาร ซึ่งรวมถึงกบฏในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 และ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 การเริ่มต้นของลัทธิฟาสซิสต์ สงครามโลกครั้งที่สอง การยอมจำนนของญี่ปุ่น การถูกยึดครองโดยชาติมหาอำนาจ และปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่นหลังสงคราม

| ปี | 29 เมษายน | 4 พฤษภาคม |
| --- | --- | --- |
| ก่อน พ.ศ. 2528 | วันคล้ายวันพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิ | ไม่กำหนดเป็นวันหยุด |
| พ.ศ. 2528-2532 | วันคล้ายวันพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิ | วันหยุดประจำชาติ |
| พ.ศ. 2532-2549 | วันสีเขียว | วันหยุดประจำชาติ |
| พ.ศ. 2550 | วันโชวะ | วันสีเขียว |

ดูเพิ่ม
-------

* ปฏิทินญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Golden Week japan-guide.com
2. ↑  "国民の祝日に関する法律 | e-Gov法令検索". *elaws.e-gov.go.jp*. สืบค้นเมื่อ 2021-11-29.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  Japan names day after Hirohito

| * ด
* ค
* ก
ญี่ปุ่น วันหยุดราชการญี่ปุ่น |
| --- |
| 
* วันขึ้นปีใหม่ (ตรุษญี่ปุ่น)
* วันบรรลุนิติภาวะ
* วันชาติ
* วันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิ
* วันวสันตวิษุวัต
* วันโชวะ
* วันรัฐธรรมนูญ
* วันสีเขียว
* วันเด็กแห่งชาติ
* วันที่ระลึกโอกินาวะ
* วันแห่งทะเล
* วันแห่งภูเขา
* วันเคารพผู้สูงอายุ
* วันศารทวิษุวัต
* วันกีฬาแห่งชาติ
* วันวัฒนธรรม
* วันขอบคุณแรงงาน

 |
| 
* สัปดาห์ทอง
* ระบบแฮปปี้ซันเดย์

 |