recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ระห่ำ กระฉูด** (อังกฤษ: Machete) เป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูด นำแสดงโดย แดนนี เทรโฮ, โรเบิร์ต เดอ นีโร, สตีเว่น ซีกัล, มิเชลล์ ร็อดริเกซ, เจสสิกา อัลบา, ลินด์ซีย์ โลแฮน กำกับการแสดงและบทภาพยนตร์โดยโรเบิร์ต ร็อดริเกซ

เรื่องย่อ
---------

มาเชเต (แดนนี เทรโฮส์) เป็นนายตำรวจเชื้อสายเม็กซิโก เขาเป็นนักฆ่าระดับมืออาชีพ แต่ทว่าถูกหักหลัง ลูกเมียถูกฆ่าตายหมด 5 ปีผ่านไป มาเชเตมาใช้ชีวิตอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ที่เท็กซัส พรมแดนสหรัฐ-เม็กซิโก ในฐานะคนหลบหนีเข้าเมืองเหมือนเช่นชาวเม็กซิโกคนอื่น ๆ ที่นั่น สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกาจะมีการเลือกตั้ง แม็กลัฟลิน (โรเบิร์ต เดอ นีโร) กำลังได้รับความนิยมจากนโยบายผลักดันชาวเม็กซิโกให้ออกไปจากพื้นที่ด้วยความละมุนละม่อม วันหนึ่ง มาเชเตได้รับการติดต่อให้ไปสังหารแม็กลัฟลิน แต่ทว่าเกิดความผิดพลาด กลับเป็นมาเชเตเองที่ถูกตามล่า ด้วยความแค้นบวกกับการถูกตามล่า มาเชเตจึงต้องสู้ด้วยการใช้อาวุธชนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีดยาวที่มีชื่อเรียกว่า *มาเชเต* โดยมีผู้ช่วยเป็น 3 สาวสวยผู้รักความยุติธรรม ที่แต่ละคนมีความแสบสันต์ไม่แพ้กันทั้ง 3 คน ได้แก่ เช สาวรถบรรทุกที่มาเชเตช่วยไว้จากแก๊งค์ทรชน (มิเชลล์ ร็อดริเกซ), เอพริล สาวไฮโซลูกสาวของคู่ปรับที่โดนจับมาเป็นตัวประกันแต่กลับใจมาช่วยเพราะหลงเสน่ห์ มาเชเต (ลินด์ซีย์ โลฮาน) และซาร์ทานา ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองที่ทนความอยุติธรรมในสังคมไม่ไหว (เจสสิก้า อัลบ้า) ก่อนที่จะรู้ว่าเบื้องหลังทั้งหมดนั้นคือการค้ายาเสพย์ติดข้ามพรมแดนครั้งใหญ่ คือ ทอเรส (สตีเว่น ซีกัล) อดีตนางจ้างเก่าของมาเชเตที่หักหลังเขาเป็นคนบงการ

เบื้องหลังและคำวิจารณ์
----------------------

Machete เป็นผลงานการกำกับของ โรเบิร์ต ร็อดริเกซ ผู้กำกับหนุ่มเชื้อสายเม็กซิโก ที่มีผลงานในลักษณะคล้ายคลึงกันนี้ก่อนหน้านั้นออกมาหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น *Desperado* (1995), *From Dusk till Dawn* (1996), *Planet Terror* (2007) เป็นต้น ซึ่งทุกเรื่องได้รับการกล่าวขานว่าเป็นภาพยนตร์ที่มีรูปแบบที่สนุกสะใจในแบบภาพยนตร์เกรดบี

Machete ถูกพัฒนาบทบาทตัวละครจากบทสมทบใน *Spy Kids* (2001) ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซีสำหรับเด็กของร็อดริเกซ ให้มาเป็นตัวละครเอกในเรื่องนี้ โดยมี แดนนี เทรโฮ นักแสดงชาวเม็กซิโก ผู้ที่เป็นที่รู้จักกันดีกับภาพยนตร์โลดโผนอเมริกัน-เม็กซิโกแบบนี้ โดยในครั้งนี้ นับเป็นครั้งแรกที่เทรโฮมารับบทเป็นนักแสดงนำ จากที่เคยเป็นตัวประกอบหรือตัวร้ายอยู่เสมอ พร้อมด้วยนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน ทั้ง โรเบิร์ต เดอ นีโร, สตีเว่น ซีกัล, มิเชลล์ ร็อดริเกซ, เจสสิกา อัลบา, ลินด์ซีย์ โลแฮน และ ดอน จอห์นสัน

คำว่า Machete เป็นภาษาสเปนที่หมายถึง มีดขนาดยาว ที่นิยมใช้กันในหมู่ชาวเม็กซิโก ซึ่งตัวละครเอกในเรื่องจะใช้เป็นอาวุธประจำกาย

ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ว่า ทำได้สนุก มีอารมณ์ขันแบบร้าย ๆ ในรูปแบบของร็อดริเกซ และถึงแม้ว่าจะมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคนมาร่วมแสดง แต่ก็ได้รับการเฉลี่ยบทไปอย่างครบถ้วน ทำให้ไม่มีใครแสดงได้เหลื่อมล้ำกว่ากัน แต่ทว่าก็มีหลายฉากที่หวาดเสียวและรุนแรง ทำให้ได้รับเรต R ในการฉายระดับสากล และภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่18 ปีขึ้นไปในประเทศไทย

สำหรับเว็บไซต์IMDbได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ไปทั้งหมด 7.5 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว และในสยามโซนให้ไปถึง 8.44 ดาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Machete
2. ↑  ข้อมูลจากIMDb
3. ↑  ข้อมูลจากสยามโซน
**สโนว์พาโทรล** (อังกฤษ: Snow Patrol) เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกไอร์แลนด์เหนือ ที่มีสมาชิกจากไอร์แลนด์เหนือและสก็อตแลนด์ ก่อตั้งวงที่มหาวิทยาลัยแห่งดันดีในปี 1994 ปัจจุบันวงอยู่ในกลาสโกว์ มีผลงาน 3 ชุดแรกของวงคือ อีพีชุด *Starfighter Pilot* และสตูดิโออัลบั้มอย่าง *Songs for Polarbears* และ *When It's All Over We Still Have to Clear Up* ที่ไม่ประสบความสำเร็จ สังกัดค่ายอีเลกทริกฮันนีย์และจีปสเตอร์ ตามลำดับ และเมื่อวงย้ายไปค่ายเพลงใหญ่ โพลีดอร์เรเคิดส์ พวกเขาออกผลงานในปี 2003 ชุด *Final Straw* ที่มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 4 แผ่นในสหราชอาณาจักร และถือเป็นครั้งแรกที่วงประสบความสำเร็จด้านยอดขายอย่างดี และตามมาด้วยความสำเร็จของอัลบั้ม *Eyes Open* ที่ออกในปี 2006 กับยอดขาย 4.7 ล้านชุดทั่วโลก มีเพลงดังอย่าง "Run", "Chasing Cars" และ "Signal Fire" ที่ถือเป็นเพลงฮิตที่สุดของวง 

สโนว์พาโทรลยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริตอวอร์ดส และได้รับ 5 รางวัลมีทีเออร์ไอร์แลนด์มิวสิกอวอร์ดส ต่อมาในปี 2008 พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ชุด *A Hundred Million Suns* และออกอัลบั้มรวมเพลงชุด *Up to Now* ในปี 2009 วงมียอดขายทั่วโลกกว่า 10 ล้านชุด

ผลงานอัลบั้ม
------------

* *Songs for Polarbears* (1998)
* *When It's All Over We Still Have to Clear Up* (2001)
* *Final Straw* (2003)
* *Eyes Open* (2006)
* *A Hundred Million Suns* (2008)
* *Fallen Empire* (2011)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ice cool band warms hearts". BBC. 29 March 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-11-16. สืบค้นเมื่อ 2009-11-01.
2. ↑  Borges, Mario Mesquita. "Snow Patrol — Biography". Allmusic. สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.
3. ↑  BPI official site *BPI*. Retrieved 27 April 2008.
4. ↑  Balls, David (September 11, 2009). "Snow Patrol to release greatest hits". Digital Spy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-13. สืบค้นเมื่อ September 11, 2009.
**สนทนาปัญหาบ้านเมือง** (2 สิงหาคม พ.ศ. 2524 - พ.ศ. 2540) เป็นรายการสนทนาเชิงข่าวเพื่อสร้างความเข้าใจอันดีต่อประชาชนในระบอบประชาธิปไตย ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ หลังข่าวภาคค่ำ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 และ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

ประวัติ
-------

รายการนี้มาจากความคิดริเริ่มของ พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก อดีตผู้บัญชาการทหารบก และ พลเอก วันชัย เรืองตระกูล อดีตเสนาธิการกองกำลังรักษาพระนคร ที่จะให้มีรายการโทรทัศน์ประเภทสนทนาอภิปรายเกี่ยวกับเหตุการณ์หรือประเด็นปัญหาต่างๆ ในสังคม เพื่อหาทางออกของบ้านเมือง โดยในช่วงปี 2524-2532 ทางกองทัพบก เป็นผู้รับผิดชอบการผลิตรายการทั้งหมด โดยทำการถ่ายทอดสดตอนละ 1 ชั่วโมง แต่ในช่วงปี 2532-2536 ได้ให้บริษัท แปซิฟิค อินเตอร์คอมมิวนิเคชั่น จำกัด เป็นผู้ร่วมผลิตโดยทำหน้าที่ตัดต่อรายการให้กระชับฉับไว มีการจัดฉากที่ทันสมัย มีการบันทึกเทปล่วงหน้า และถ่ายทอดสดเป็นบางครา และในช่วงปี 2536-2540 ได้มีการยกเลิกการออกอากาศรายการทางช่อง 7 จึงเหลือทางช่อง 5 เพียงแห่งเดียว โดยมีการเปลี่ยนตัวผู้ร่วมผลิตเป็น กันตนา และ มีเดีย ออฟ มีเดียส์ ตามลำดับ พร้อมกับเปลี่ยนชื่อรายการเป็น *"สนทนา 45 นาที"* จนกระทั่งยุติออกอากาศ เนื่องจากสภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจเอเชีย

ผู้ดำเนินการสนทนาที่มีชื่อเสียง
-------------------------------

* วิษณุ เครืองาม
* ศ.คุณหญิงจินตนา ยศสุนทร
* เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง
* สุทธิชัย หยุ่น
* สมเกียรติ อ่อนวิมล
* สุพัตรา สุภาพ
* ไชยา ยิ้มวิไล
* มณฑาณี ตันติสุข

รางวัล
------

* รางวัลเมขลา รายการส่งเสริมความเข้าใจอันดีต่อประชาชน ปี 2528-2533

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองกำลังรักษาพระนคร, *4 ปี สนทนาปัญหาบ้านเมือง*, กรุงเทพฯ : เจริญวิทย์การพิมพ์, พ.ศ. 2528

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* คืนนี้มีอะไรอยู่ในกล่องภาพเชย ๆ บ้าง[*ลิงก์เสีย*]
โปสเตอร์ ค.ศ. 1992ของเจมส์ มอนต์โกเมรี แฟลกก์ ได้ใช้สำหรับเกณฑ์ทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง แฟลกก์ได้ใช้รุ่นปรับปรุงของหน้าของเขาสำหรับลุงแซม โดยมีทหารผ่านศึก วอลเตอร์ บอตตส์ เป็นนายทหาร ใบหน้าของลุงแซมยังได้มีคล้ายกับม้าซามูเอล วิลสันตัวจริง
**ลุงแซม** เป็นบุคลาธิษฐานแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา หรือในบางครั้งเจาะจงหมายถึงเฉพาะรัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกา การนำมาใช้ครั้งแรกสามารถสืบย้อนไปได้ถึง สงคราม ค.ศ. 1812 เขาได้รับพรรณนาว่าเป็นชายผิวขาวสูงอายุที่น่าเกรงขาม มีผมขาวและเคราแพ (ไม่มีหนวด) และสวมใส่ชุดที่เป็นการรำลึกถึงรูปแบบการออกแบบของธงชาติสหรัฐอเมริกา ยกตัวอย่างเช่น หมวกทรงสูงธรรมดาที่มีลายสีแดง-ขาวและดาวสีขาวบนแถบสีน้ำเงิน กับกางเกงขาวยาวลายแดง-ขาว การนำไปใช้ในวรรณกรรมปรากฏครั้งแรกในหนังสือเชิงเปรียบเทียบ ค.ศ. 1816 *การผจญภัยของลุงแซมในการค้นหาเกียรติยศที่หายไป* (The Adventures of Uncle Sam in Search After His Lost Honor) โดย เฟรเดอริก ออกัสตัส ฟิดแฟดดี้

สัญลักษณ์ที่ใช้แทนสหรัฐอเมริกาก่อนหน้า รวมไปถึง "บราเธอร์โจนาธาน" ซึ่งใช้โดยนิตยสารพันช์ แต่ลุงแซมได้มีความนิยมเหนือกว่าสัญลักษณ์อื่น ๆ ในบางช่วงระหว่างสงครามกลางเมือง การใช้สตรีเป็นสัญลักษณ์ "โคลอมเบีย" พบเห็นน้อยมากนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1920 ภาพ "การหาทหารใหม่" ของลุงแซม สร้างขึ้นโดย เจมส์ มอนต์โกเมรี แฟลกก์ ช่างเขียนภาพประกอบและศิลปินภาพเหมือน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในผลงานพาณิชย์ศิลป์ ตามข้อมูลบางส่วน ภาพของลุงแซมที่ได้นำเสนอต่อสาธารณะเป็นครั้งแรก คือ ภาพของแฟลกก์บนปกของนิตยสารเลสลียส์ วีคลี เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1916 โดยมีคำบรรยายใต้ภาพว่า "คุณกำลังทำอะไรเพื่อให้เตรียมพร้อม" ภาพนี้ได้รับการพิมพ์มากกว่า 4 ล้านภาพระหว่าง ค.ศ. 1917-1918 และภาพดังกล่าวยังได้ถูกใช้อย่างมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

จุดกำเนิด
---------

ในปี ค.ศ. 1812 บทบัญญัติจำนวนมากของกองทัพถูกซื้อที่ทรอย รัฐนิวยอร์ก โดยอัลเบิร์ต แอนเดอร์สัน ผู้รับเหมาของรัฐ สินค้าถูกตรวจสอบโดยสองพี่น้อง อเบ็นเนเซอร์และซามูเอล วิลสัน ซึ่งชื่อของซามูเอลนี้ได้เป็นที่รู้จักกันในหมู่คนงานว่า "ลุงแซม" ห่อพัสดุได้ถูกประทับตรา E.A.-U.S. ซึ่งเมื่อถูกถามถึงความหมายของตัวย่อเหล่านี้ คนงานก็มักจะตอบแบบติดตลกว่าเขาไม่รู้นอกเสียจากตัวย่อนี้หมายถึง อัลเบิร์ต อเบ็นเนเซอร์ และลุงแซม ดังนั้น ชื่อดังกล่าวจึงได้แพร่หลายกันในหมู่คนงาน ทหาร และประชาชน และรัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้ถูกเรียกอย่างรักใคร่ว่า "ลุงแซม"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "The Most Famous Poster". *American Treasures of the Library of Congress*.
2. ↑  Who Created Uncle Sam?, Livescience.com: Life's Little Mysteries, accessed 7/2/08.
3. ↑  Abbott's Webster's Selected Dictionary for School and Commercial Use Compiled in 1923

บรรณานุกรม
----------

* Fenster, Bob. *They Did Whaaaaat!?*, Andrews McMeel Publishing, 2003. ISBN 0-7407-3793-7

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ลุงแซม**

* "The Most Famous Poster," U.S. Library of Congress
* Historical Uncle Sam pictures
* James Montgomery Flagg's 1917 "I Want You" Poster and other works (Internet Archive copy from 2004 October 28)
* What's the origin of Uncle Sam? เก็บถาวร 2008-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Straight Dope
* Images of a modern Uncle Sam promoting peace เก็บถาวร 2021-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**สโมสรกีฬาอัสซัดด์** (อาหรับ: نادي السد الرياضي,) เป็นสโมสรกีฬาของประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ที่เขตอัสซัดด์ เมืองโดฮา โดยกีฬาที่โดดเด่นที่สุดของสโมสรคือฟุตบอล แข่งขันในกาตาร์สตาส์ลีก ลีกฟุตบอลระดับสูงสุดในกาตาร์ ในท้องถิ่นเป็นที่รู้จักกันในชื่อเล่น "Al Zaeem" ซึ่งแปลว่า "เดอะบอส" เป็นที่รู้จักในฐานะทีมที่ดีที่สุดในกาตาร์และเป็นทีมเดียวจากกาตาร์ที่คว้าแชมป์เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกในเอเชีย นอกจากฟุตบอลแล้ว สโมสรยังมีทีมกีฬาแฮนด์บอล บาสเก็ตบอล วอลเลย์บอล เทเบิลเทนนิส และกรีฑาอีกด้วย อัสซัดด์เป็นสโมสรกีฬาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศ และมีสถิติการแข่งขันฟุตบอลระดับประเทศถึง 57 รายการ

จุดเริ่มต้นของแนวคิดในการก่อตั้งสโมสรมาจากนักเรียนของอัลอัตติยาห์ที่เก่งด้านฟุตบอล แต่ไม่ต้องการเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลใด ๆ ที่มีอยู่ หลังจากปรึกษาหารือกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเยาวชนและกีฬาแล้ว ครอบครัวอัลอัตติยาห์ตัดสินใจสร้างทีมกาตาร์ที่ชื่อว่าอัสซัดด์ อาลี บิน ฮะมัด อัลอัตติยาห์ ก่อตั้งสโมสรเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ในเมืองหลวงของกาตาร์ เขาตั้งชื่อสโมสรนี้ว่าอัสซัดด์ เพราะเขาเกิดและเติบโตที่นั่น

ในฤดูกาล 1989 พวกเขาเป็นสโมสรจากอาหรับสโมสรแรกที่คว้าชัยชนะในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย โดยเอาชนะ Al Rasheed สโมสรจากอิรักด้วยกฎประตูทีมเยือน ยี่สิบสองปีต่อมา พวกเขาคว้าแชมป์เอเชียนแชมเปียนส์ลีก 2011 และได้เข้าไปเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2011 ซึ่งจบอันดับสาม และยังได้เข้าไปเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2019โดยอัตโนมัติในฐานะสโมสรเจ้าภาพ ซึ่งจบอันดับที่หก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Official website Al Sadd Sports Club – Qatar". al-saddclub.com.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 June 2012. สืบค้นเมื่อ 19 June 2012.
2. ↑  "Football Championships". al-saddclub.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 July 2015. สืบค้นเมื่อ 14 August 2015.

| * ด
* ค
* ก
แชมเปียนเอเชียนคลับแชมเปียนชิพและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก |
| --- |
| แชมป์ 4 สมัย | ซาอุดีอาระเบีย อัลฮิลาล (1991, 2000, 2019, 2021) |  |
| แชมป์ 3 สมัย | เกาหลีใต้ โพฮัง สตีลเลอส์ (1997, 1998, 2009) • ญี่ปุ่น อูราวะ เรดไดมอนส์ (2007, 2017, 2022) |
| แชมป์ 2 สมัย | จีน กว่างโจว (2013, 2015) • เกาหลีใต้ ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (2006, 2016) • เกาหลีใต้ ซูว็อนซัมซุงบลูวิงส์ (2001, 2002) • เกาหลีใต้ อุลซันฮุนได (2012, 2020) • อิหร่าน เอสเทกลอล (1970, 1990) • เกาหลีใต้ ซ็องนัม (1995, 2010) • ซาอุดีอาระเบีย อัลอิตติฮาด (2004, 2005) • ประเทศกาตาร์ อัสซัดด์ (1989, 2011) • ไทย ธนาคารกสิกรไทย (1994, 1995) • อิสราเอล มัคคาบีเทลอาวีฟ (1969, 1971) |
| แชมป์สมัยเดียว | ญี่ปุ่น จูบิโล อิวาตะ (1999) • ญี่ปุ่น กัมบะ โอซากะ (2008) • ญี่ปุ่น คาชิมะ แอนต์เลอส์ (2018) • เกาหลีใต้ ปูซานไอพาร์ก (1985) • ญี่ปุ่น โตเกียว เวอร์ดี (1987) • ญี่ปุ่น เจฟยูไนเต็ด ชิบะ (1986) • อิหร่าน พีเอเอส เตหะราน (1993) • ออสเตรเลีย เวสเทิร์น ซิดนีย์ วันเดอร์เรอส์ (2014) • อิสราเอล อาโปเอลเทลอาวีฟ (1967) • จีน เหลียวหนิงหวู่วิน (1990) • สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อัลอิน (2003) |
**สโตนบริดจ์โรด** หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า **คัฟลิงก์ สเตเดียม** เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่นอร์ทฟลีต เทศมณฑลเคนต์ ประเทศอังกฤษ สนามแห่งนี้ถูกใช้งานในด้านการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก ก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1905 เคยใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนอร์ทฟลีตยูไนเต็ด ในช่วงก่อนจะควบรวมกิจการกับสโมสรฟุตบอลเกรฟเซนด์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 1946 ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด (หรือชื่อเดิมคือเกรฟเซนด์แอนด์นอร์ทฟลีต)โดยสนามแห่งนี้จัดเป็นสนามที่ถูกใช้เป็นสนามเหย้าในการแข่งขันฟุตบอลมากกว่า 100 ปี

นอกจากนี้ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 2000 ถึง 2006 สโมสรคู่แข่งสำคัญของเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด อย่าง *สโมสรฟุตบอลดาร์ทฟอร์ด* ก็เคยใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าร่วมกันกับเอ็บส์ฟลีตยูไนเต็ด รวมถึง *สโมสรฟุตบอลจิลลิงงัม* ที่เคยใช้เป็นสนามเหย้าในฤดูกาล 1960 - 1961 นอกจากนี้ชาร์ลตันแอธเลติกยังได้ใช้สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าสำหรับการแข่งขันของทีมสำรอง

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 บริษัทรับเหมาก่อสร้างของอังกฤษอย่างพีเอชบี คอนสตรักชัน ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลักและได้สิทธิในการใช้ชื่อสนาม สนามแห่งนี้จึงมีชื่ออย่างเป็นทางการตามผู้สนับสนุนว่า **เดอะ พีเอชบี สเตเดียม** ตั้งแต่ฤดูกาล 2014–15 จนถึงฤดูกาล 2016–17

ต่อมาภายหลังจากหมดสัญญากับบริษัทพีเอชบี เดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 บริษัทคัฟลิงก์ ได้บรรลุข้อตกลงในการใช้ชื่อสนาม ทำให้ในฤดูกาล 2017-18 สนามแห่งนี้จึงมีชื่อว่า **คัฟลิงก์ สเตเดียม**

อ้างอิง
-------

1. ↑  
"Ebbsfleet United rename Stonebridge Road as The PHB Stadium after sealing stadium naming rights agreement". *Kent Online*. 18 July 2014. สืบค้นเมื่อ 19 August 2014.
2. ↑  Adams, Duncan (10 มีนาคม 2008). "Ebbsfleet United". Blue Square Premier League Football Ground Guide. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-18. สืบค้นเมื่อ 2008-05-24.
3. ↑  
"Stonebridge Road". Ebbsfleet United F.C. Official Website. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 December 2007. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
4. ↑  McCartney, Stephen (2008-01-27). "Stonebridge Showdown: Darts want to follow in the Fleet's footsteps". www.kentishfootball.co.uk. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-01-31. สืบค้นเมื่อ 2008-05-24.
5. ↑  
"Stonebridge Road". Doing the 92. 2008-05-10. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
6. ↑  
"Charlton reserves change ground". BBC Sport. 2006-06-12. สืบค้นเมื่อ 2008-05-25.
**ซูซูมุ ฮานางาตะ** (ญี่ปุ่น: 花形 進; โรมาจิ: *Hanagata Susumu*) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2489 ที่โยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 65 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 7) เสมอ 9 แพ้ 15

ประวัติ
-------

ฮานางาตะเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 จนกระทั่ง พ.ศ. 2512 จึงมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลกจากเอเฟรน ตอร์เรส เป็นครั้งแรกแต่ฮานางาตะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ฮานางาตะยังขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทต่อมาอีก 3 ครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งสิ้น รวมทั้งมาชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสมาคมมวยโลก แพ้คะแนน ชาติชาย เชี่ยวน้อยที่ กทม. ด้วย 

หลังจากชกแพ้คะแนนชาติชายไปแล้ว ฮานางาตะรู้สึกข้องใจจึงขอแก้มือกับชาติชายอีกครั้งที่ญี่ปุ่น ซึ่งในการชกคราวนี้ ชาติชายถูกปลดออกจากตำแหน่งแชมป์โลกไปก่อนเพราะทำน้ำหนักตามพิกัดไม่ได้ เมื่อชกกัน ฮานางาตะเป็นฝ่ายชนะน็อค ชาติชายในยกที่ 6 ได้ครองแชมป์โลกสมใจ แต่แค่ป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้เออร์บิโต ซาลาวาเรียไป

หลังจากเสียแชมป์แล้ว ฮานางาตะยังขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทอีกสองครั้ง คือ ชิงแชมป์แก้มือกับซาลาวาเรียอีกครั้ง แต่ก็แพ้คะแนนไปอีก จากนั้นหันไปชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลก แพ้คะแนนมิเกล คันโต อีกครั้ง จึงแขวนนวมไปในที่สุด

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2512 - 2516)
* แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA
	+ ชิง 18 ตุลาคม 2517 ชนะน็อค ชาติชาย เชี่ยวน้อย ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
	+ เสียแชมป์ 1 เมษายน 2518 แพ้คะแนน เออร์บิโต้ ซาลาวาเรีย ที่ ญี่ปุ่น
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 28 พฤศจิกายน 2512 แพ้คะแนน เอเฟรน ตอร์เรส ที่ เม็กซิโก
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 30 เมษายน 2514 แพ้คะแนน เออร์บิโต ซาลาวาเรีย ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 4 มีนาคม 2515 แพ้คะแนน มาซาโอะ โอบะ ที่ ญี่ปุ่น
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 27 ตุลาคม 2516 แพ้คะแนน ชาติชาย เชี่ยวน้อย ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 7 ตุลาคม 2518 แพ้คะแนน เออร์บิโต ซาลาวาเรีย ที่ ญี่ปุ่น
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 15 พฤษภาคม 2519 แพ้คะแนน มิเกล คันโต ที่ เม็กซิโก

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
* คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง: ซูซูมุ ฮานางาตะ คู่ปรับตัวฉกาจของชาติชาย.นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 1185 พฤษภาคม 2550 หน้า 40 -41
**เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์** (อังกฤษ: The Dangerous Book for Boys) เป็นหนังสือสำหรับเด็กผู้ชายตั้งแต่ 8 ขวบขึ้นไปจนถึงผู้ใหญ่ เขียนโดยคอนน์ อิกัลล์เด็น (อังกฤษ: Conn Iggulden) กับฮาว อิกัลล์เด็น(อังกฤษ: Hal Iggulden)

หนังสือมีเนื้อหาครอบคลุมราว ๆ 80 เรื่อง ที่เด็กผู้ชายส่วนใหญ่สนใจและอยากรู้ เช่น การสร้างบ้านต้นไม้ การทำผลึกคริสตอล การหาทิศทางจากดวงอาทิตย์ การหาทิศทางจากดวงดาว การพับเครื่องบินกระดาษ การผูกเงื่อนปมต่าง ๆ ไดโนเสาร์ อวกาศ และกลุ่มดาว เป็นต้น

หนังสือถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ฮาร์ปเปอร์คอลลินส์ (อังกฤษ: HarperCollins) ติดอันดับหนังสือขายดีประเภทหนังสือไม่ใช่นิยายของอังกฤษ รวมถึงขึ้นถึงอับดับหนึ่ง หลายครั้ง ยอดขายรวมกว่าครึ่งล้านเล่ม

ปัจจุบัน หนังสือถูกจัดจำหน่ายในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เนื้อหาของหนังสือที่จำหน่ายในอเมริกาถูกดัดแปลงให้เข้ากับตลาดอเมริกัน เช่น การใส่ประวัติศาสตร์ของอเมริกา เรื่องของเบสบอล และรหัสของชนพื้นเมืองเผ่านาวาโฮ เป็นต้น

การจัดจำหน่ายในประเทศไทย
------------------------

ปัจจุบัน หนังสือยังไม่มีการแปลเป็นภาษาไทยและดัดแปลงเนื้อหาให้เข้ากับสังคมไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Conn who? BBC NEWS (อังกฤษ)
2. ↑  Conn Iggulden scores a double (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เวปไซต์ของหนังสือ เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์
**เว่ยติงกั๋ว** (จีนตัวเต็ม : 魏定國 / อังกฤษ : Wei Dingguo) สำเนียงแต้จิ๋วคือ งุยเต็งก๊ก เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า **ขุนพลอัคนีศักดิ์สิทธิ์** (จีน : 神火將 / อังกฤษ : General of Holy Fire) เป็นผู้กล้าลำดับที่ 45 แห่ง 108 ดาวแห่งโชคชะตา และเป็นคนที่ 9 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน มีความชำนาญในการโจมตีด้วยไฟ เป็นเพื่อนกับซ่านถิงกุย ในยามออกรบเขาใส่ชุดเกราะสีแดงและหมวกเหล็กติดขนนกสีแดง เขาขี่ม้าสีแดง อาวุธของเขาคือกระบี่และธนู

เมื่อคราวที่กวนเซิ่งนำพลพรรคเหลียงซานบุกเมืองเล่งจิว เขากับซ่านถิงกุยร่วมกันวางค่ายกลจับเป็นซวนจ้านและห่าวซือเหวิน แต่หลังจากที่ซ่านถิงกุยถูกกวนเซิ่งจับตัวไป เขาก็เข้ารบกับกวนเซิ่งที่นอกเมือง แต่ด้วยแผนของกวนเซิ่งทำให้เมืองถูกตีแตก เขาไม่อยากเข้ากับเหลียงซานจึงตัดสินใจที่จะสู้ตาย ซ่านถิงกุยได้ทำการเกลี้ยกล่อม จนในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมด้วย

ในการปราบกบฏฟางล่า เขากับซ่านถิงกุยเข้าร่วมในสังกัดหลูจุ้นอี้ และในการรบครั้งสุดท้ายของเขา เขาได้นำทหารเข้าบุกเมืองในขณะที่ประตูเมืองเปิดอยู่ แต่เผลอตกไปในหลุมม้าและเสียชีวิตในที่รบพร้อมกับซ่านถิงกุย

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
**คนล่าสัตว์ในหิมะ** (ดัตช์: *Jagers in de Sneeuw*; อังกฤษ: The Hunters in the Snow) หรือ **การกลับบ้านของคนล่าสัตว์** (ดัตช์: *De terugkeer van de jagers*; อังกฤษ: The Return of the Hunters) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) ผู้เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ที่เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1565 ภาพ "คนล่าสัตว์ในหิมะ" ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในเวียนนาในประเทศออสเตรีย

ภาพ "คนล่าสัตว์ในหิมะ" เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เป็นหนึ่งในชุดที่มีด้วยกันหกภาพ ที่ยังคงเหลืออยู่ห้าภาพ แต่ละภาพในชุดเป็นภาพของช่วงเวลาต่าง ๆ ของปี ภาพเขียนนี้เป็นภาพที่เกิดขึ้นในฤดูหนาวขณะที่คนล่าสัตว์สามคนกำลังเดินทางกลับมาจากการล่าสัตว์พร้อมกับสุนัข เท่าที่ดูจากภาพการไปล่าสัตว์ก็ดูเหมือนจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก และดูเหมือนคนล่าสัตว์จะเดินบุกหิมะด้วยท่าทางที่อ่อนล้า คนหนึ่งแบกร่างผอมบางของสุนัขจิ้งจอกที่แสดงให้เห็นว่าเป็นการออกไปล่าสัตว์ที่ไม่มีผล บรรยากาศโดยทั่วไปของภาพดูสงบ, หนาวเย็น และดูจะเป็นวันที่มืดครึ้ม สีที่ใช้เป็นสีขาวและเทาทึม ต้นไม้ก็มีแต่กิ่งที่เปล่าเปลือยปราศจากใบ

ภูมิทัศน์ในภาพเป็นหุบเขาที่มีแม่น้ำไหลผ่าน ไกลออกไปเป็นภูเขาที่สูงขึ้นที่เห็นได้จากลักษณะของผาที่มียอดแหลมหลายยอด นอกจากนั้นก็มีล้อโรงสีที่มีน้ำแข็งเกาะรอบ ไกลออกไปมีผู้คนเล่นเสกตบนสระน้ำที่แข็งเพราะความหนาว

ในนิตยสารเนเจอร์ นักประวัติศาสตร์ศิลปะมาร์ติน เคมป์ ให้ความเห็นว่าจิตรกรรมชั้นครูมักจะเป็นงานที่นิยมใช้เป็นการ์ดในโอกาสคริสต์มาส และกล่าวว่าคงไม่มีงานในที่เป็นงานนอกหัวข้อทางศาสนาที่จะเป็นที่นิยมมากไปกว่าภาพ "คนล่าสัตว์ในหิมะ" สำหรับโอกาสนี้

ภาพอื่นในชุดนี้ก็ได้แก่

* วันหมองหม่น (The Gloomy Day)
* การเกี่ยวหญ้า (The Hay Harvest)
* การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน (The Return of the Herd)
* คนเกี่ยวข้าว (The Harvesters)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Web Gallery of Art: Pieter Bruegel the Elder
2. ↑  Kemp, Martin (2008). "Looking at the face of the Earth". *Nature*. **456** (18): 876. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|month=` ถูกละเว้น (help)

ดูเพิ่ม
-------

* จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช
* ภาพเขียนสีน้ำมัน
* ภาพชีวิตประจำวัน
**เว็บครอว์เลอร์** (อังกฤษ: Web Crawler) เป็นบอตอินเทอร์เน็ตที่ทำงานท่องไปบนเวิลด์ไวด์เว็บ โดยปกติแล้วมีจุดประสงค์เพื่อทำการจัดทำดัชนีเว็บ

เว็บครอว์เลอร์อาจเรียกว่า**เว็บสไปเดอร์** (web spider) **มด** (ant) **ตัวจัดทำดัชนีอัตโนมัติ** (automatic indexer) ในโปรแกรม FOAF มีชื่อเรียกว่า **Web scutter**

เสิร์ชเอนจินและบางเว็บไซต์ใช้เว็บครอว์เลอร์ในการปรับปรุงเนื้อหาเว็บหรือดัชนีของเนื้อหาเว็บอื่น ๆ ตัวเว็บครอว์เลอร์นั้นสามารถคัดลอกหน้าที่มันผ่านเข้าไปประมวลผล เพื่อที่การค้นหาเว็บด้วยเสิร์ชเอนจินหลังจากนั้นจะสามารถใช้ดัชนีเข้ามาช่วยทำให้ได้ผลลัพธ์เร็วขึ้นเป็นอย่างมาก

### นโยบายความสุภาพ

ครอเวอร์สามารถดึงข้อมูลได้รวดเร็วกว่ามนุษย์ ดังนั้นมันจึงสามารถสร้างผลเสียต่อประสิทธิภาพของเว็บไซต์ ไม่จำเป็นต้องบอกว่าถ้าครอเลอร์ตัวนึงทำการร้องขอข้อมูลจำนวนมากต่อวินาที หรือดาวโหลดไฟล์ขนาดใหญ่ จะเป็นการยากลำบากที่เซอเวอร์จะแบกรับคำขอจำนวนมากได้

การใช้ครอว์เลอร์มีประโยชน์ต่องานหลายแขนง แต่มีราคาต่อสังคมทั่วไป ต้นทุนของครอว์เลอร์มีทั้ง

- ทรัพยากรเน็ตเวิร์ค ครอว์เลอร์ต้องการแบนวิธจำนวนมาก และทำงานแบบคู่ขนาดในระยะเวลาที่นาน

- เซอร์เวอร์แบกรับภาระที่หนักเกินไป โดยเฉพาะเมื่อความถี่ในการเข้าถึงสูง

- ครอเลอร์ที่ถูกเขียนมาไม่ดี ซึ่งสามารถทำให้เซอร์เวอร์พหรือเราเตอร์หยุดทำงาน หรือดาวโหลดหน้าที่พวกเขาไม่สามารถรองรับ

- ครอเลอร์ส่วนตัว ที่ถ้าถูกปล่อยโดยผู้ใช้จำนวนมาก สามารถรบกวนระบบเน็ตเวิร์คหรือเว็บเซอร์เวอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Spetka, Scott. "The TkWWW Robot: Beyond Browsing". NCSA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2004-09-03. สืบค้นเมื่อ 21 November 2010.
2. ↑  Kobayashi, M. and Takeda, K. (2000). "Information retrieval on the web". *ACM Computing Surveys*. ACM Press. **32** (2): 144–173. doi:10.1145/358923.358934.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  See definition of scutter on FOAF Project's wiki เก็บถาวร 2009-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**เว็บมาสเตอร์** (อังกฤษ: webmaster) คือบุคคลผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบการออกแบบ การพัฒนา การดูแลการตลาด และการบำรุงรักษาเว็บไซต์ โดยเฉพาะบนเว็บไซต์ชุมชนออนไลน์ เว็บมาสเตอร์สามารถปรับเปลี่ยนหรือจัดการความคิดเห็นของผู้ใช้คนอื่นๆ ได้ เว็บมาสเตอร์อาจเรียกเป็นอย่างอื่นได้เช่น **ผู้ดูแลเว็บไซต์** (website administrator) ผู้สร้างเว็บ ผู้พัฒนาเว็บ หรือผู้ออกแบบเว็บ เป็นต้น

เว็บมาสเตอร์ในฐานะอาชีพ
-----------------------

เว็บมาสเตอร์เป็นผู้ฝึกหัดของการสื่อสารผ่านเว็บ โดยปกติเว็บมาสเตอร์จะเป็นผู้ที่มีความรู้ทั่วไปอย่างกว้างขวาง (generalist) แต่ก็มีความเชี่ยวชาญในเรื่องเอชทีเอ็มแอลเพื่อที่จะจัดการการดำเนินงานบนเว็บทุกรูปแบบ เว็บมาสเตอร์อาจมีความรู้ในเรื่องภาษาสคริปต์อื่นๆ อีกเช่น ภาษาพีเอชพี ภาษาเพิร์ล หรือจาวาสคริปต์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการทำเว็บไซต์

บนเว็บไซต์ที่ใหญ่ขึ้น เว็บมาสเตอร์จะทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานและตรวจสอบกิจกรรมต่างๆ ของผู้อื่นที่ทำงานบนเว็บ ซึ่งมักจะเป็นลูกจ้างของเจ้าของเว็บไซต์นั้นเอง ดังนั้นเว็บมาสเตอร์จึงอาจถูกจัดว่าเป็นอาชีพอย่างหนึ่ง ถ้าหากเว็บมาสเตอร์ได้รับการว่าจ้างโดยเว็บไซต์ที่ใหญ่ขึ้น หรือได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้มาเป็นเว็บมาสเตอร์ พวกเขาจะต้องทำงานหลายอย่างเกี่ยวกับการออกแบบเว็บ ไปจนถึงการบริหารโครงการหรือการควบคุมดูแลลูกจ้าง

ในสมัยก่อนการใช้คำว่า "เว็บมาสเตอร์" (ซึ่งเลียนแบบมาจาก "โพสต์มาสเตอร์" คือผู้ดูแลระบบอีเมล) หมายถึงบทบาทการทำงานทุกรูปแบบเกี่ยวกับการวางแผน การเขียนโค้ด การผลิต และส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ งานของเว็บมาสเตอร์อาจมีหน้าที่หลายอย่างซึ่งเป็นของผู้ออกแบบสารสนเทศ (information architect) อาทิ การตรวจสอบความใช้งานได้ (usability) ความชำนาญของผู้ใช้ และการจำแนกรายการเมนูของเว็บไซต์

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา บทบาทของเว็บมาสเตอร์ดังกล่าวพบได้เฉพาะเว็บไซต์ขนาดเล็ก ซึ่งเว็บมาสเตอร์เพียงคนเดียวสามารถจัดการได้เอง หรือในสภาพแวดล้อมที่การกำหนดบทบาทหน้าที่มีไม่มากนัก โครงสร้างในปัจจุบันมีแนวโน้มที่จะทำงานเป็นทีม โดยมีผู้บริหารเว็บไซต์หรือผู้ประกอบการออนไลน์ (online producer) เป็นผู้นำทีม ภายในทีมอาจประกอบไปด้วยผู้พัฒนาเว็บ ผู้ออกแบบเว็บ โปรแกรมเมอร์ ผู้ตรวจสอบคุณภาพ (quality assurance) ผู้พัฒนาแฟลช และอย่างน้อยก็ต้องมีผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบความใช้งานได้ หรือผู้ออกแบบส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ ในบริษัทที่รับงานพัฒนาเว็บ โดยเฉพาะบริษัทที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 คำว่าเว็บมาสเตอร์อาจถูกใช้โดยเจ้าหน้าที่อาวุโส (senior officer) ของบริษัท เพื่อใช้เรียก ประธานผู้ดูแลเว็บ (webmaster-in-chief)

ความหมายที่กว้างขึ้นของเว็บมาสเตอร์คือ นักธุรกิจผู้ซึ่งใช้สื่อออนไลน์ในการขายสินค้าและบริการ ความหมายนี้ไม่เพียงแค่ครอบคลุมลักษณะหน้าที่ทางเทคนิคที่จะต้องตรวจสอบการสร้างและบำรุงรักษาเว็บไซต์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงการจัดการเนื้อหา การโฆษณา การตลาด เพื่อให้บรรลุเป้าหมายของเว็บไซต์

ความรับผิดชอบหลักของเว็บมาสเตอร์ รวมไปถึงการวางข้อกำหนดและการบริหารสิทธิการเข้าถึงของผู้ใช้ที่แตกต่างกันในเว็บไซต์ และการกำหนดภาพลักษณ์ของการสำรวจเว็บไซต์ การวางตำแหน่งของเนื้อหาก็อาจเป็นความรับผิดชอบของเว็บมาสเตอร์ แต่ในขณะที่การสร้างเนื้อหาขึ้นมาใหม่ปกติจะไม่ใช่ นอกจากนั้น เว็บมาสเตอร์อาจทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่รับฟังความคิดเห็นและคำติชมจากผู้ใช้ซึ่งเกี่ยวกับการทำงานของเว็บไซต์

ดูเพิ่ม
-------

* ผู้ดูแลระบบ
เฮอ ถิงหรู (*บนโพเดียม*) กล่าวปราศัยในงานชุมนุมของพรรคแรงงานสิงคโปร์ที่อูบี ในช่วงการเลือกตั้งทั่วไปของประเทศสิงคโปร์ในปี พ.ศ. 2558
**เฮอ ถิงหรู** (จีน: 何廷儒; พินอิน: *Hé Tíng Rú*; เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1983) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองจากประเทศสิงคโปร์ สังกัดพรรคแรงงานสิงคโปร์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตเซงคัง ในปี ค.ศ. 2020 ซึ่งก่อนหน้านี้เฮอคงลงสมัครในเขตมารีน พาเรด แต่ได้คะแนนเพียง 35.9%

เฮอจบการศึกษาที่วิทยาลัยรัฟเฟิลส์ และจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ELD | 2020 Parliamentary General Election Results". *www.eld.gov.sg*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-10. สืบค้นเมื่อ 2020-07-10.
2. ↑  "GE2020: Cousins, a couple, and former colleagues - unexpected connections among candidates this year". *The Straits Times* (ภาษาอังกฤษ). 30 June 2020. สืบค้นเมื่อ 6 July 2020.
3. ↑  "Post-GE2015: Business as usual for WP's He Ting Ru". *sg.news.yahoo.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 6 July 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* He Ting Ru on Parliament of Singapore
* เฮอ ถิงหรู ที่เฟซบุ๊ก
* เฮอ ถิงหรู ที่ทวิตเตอร์
* เฮอ ถิงหรู ที่อินสตาแกรม
|  |
| --- |
|  |
| เฮอร์นีอิท  |
| สมัย: ราชอาณาจักรเก่า(2686–2181 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**เฮอร์นีอิท** เป็นพระมเหสีแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ พระนามของพระองค์แปลว่า "พระพักตร์แห่งเทพีนีอิท"

ข้อมูลหลักฐาน
-------------

ในหลุมฝังพระศพของพระองค์ที่ซักกอเราะฮ์ พระนามของพระองค์ถูกพบบนแจกัน ขณะที่ในอไบดอส พระนามของพระองค์ถูกเขียนร่วมกับพระนามของฟาโรห์ดเจอร์ อย่างไรก็ตาม การตีความพระนามของทั้งสองพระองค์ที่เขียนร่วมกันยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่า *เฮอร์นีอิท* หมายถึง ผู้หญิง หรือหมายถึง สมเด็จพระราชินี หรือไม่

พระราชประวัติ
-------------

ไม่ทราบว่าใครเป็นพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์ โดยเชื่อว่าพระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีในฟาโรห์ดเจอร์ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด ทิลเดสลีย์ได้เสนอความเห็นว่า เฮอร์นีอิทว่าน่าจะทรงเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์เดน แต่ส่วนใหญ๋เชื่อว่าพระนางเมอร์นีอิทเป็นพระราชมารดาของพระองค์มากกว่า

กราเจ็ตสกีได้กล่าวว่า ถึงแม้ว่าเฮอร์นีอิทจะทรงเป็นที่รู้จักจากหลุมฝังพระศพของพระองค์ในซักกอเราะฮ์ และพระนามของพระองค์ก็ถูกพบพร้อมกับสัญลักษณ์ที่อาจจะกล่าวถึงบทบาทของพระองค์ในฐานะสมเด็จพระราชินี แต่การตีความข้อมูลดังกล่าวอย่างมั่นใจนั้นพิสูจน์ได้ยาก หากการตีความถูกต้อง พระนางเฮอร์นีอิทอาจจะมีตำแหน่งเป็น "*พระนาง ผู้เป็นพระองค์แรก*" และ "*พระมเหสีแห่งเจ้าทั้งสอง*"

สุสานขนาดใหญ่ในซักกอเราะฮ์ (สุสานหมายเลข เอส 3507) เชื่อกันว่าเป็นของพระนางเฮอร์นีอิท คำจารึกบนแจกันที่พบในหลุมฝังพระศพกล่าวถึงฟาโรห์ดเจอร์, ฟาโรห์เดน และฟาโรห์กา'อา หลุมฝังพระศพของพระองค์เป็นมาสตาบาก่อด้วยอิฐโคลน อย่างไรก็ตามพบเนินดินคล้ายพีระมิดอยู่ภายในโครงสร้างซึ่งปูด้วยอิฐ การรวมกันของมาสตาบาและเนินหลุมฝังพระศพดังกล่าวแสดงถึงการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมทางตอนเหนือ (มาสตาบา) และทางตอนใต้ (เนินหลุมฝังศพ)

วรรณกรรม
--------

* Walter B. Emery: *Great Tombs of the First Dynasty III*. London 1958, S. 73–97.

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  J. Tyldesley, Chronicle of the Queens of Egypt, 2006, Thames & Hudson
2. ↑  Emery: Great Tombs III , page 94
3. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton: The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson, 2004, ISBN 0-500-05128-3
4. ↑  W.Grajetzki, Ancient Egyptian Queens: a hieroglyphic dictionary Golden House Publications, pg. 2
พิกัดภูมิศาสตร์: 17°34′29″N 120°23′19″E﻿ / ﻿17.57472°N 120.38861°E﻿ / 17.57472; 120.38861

อาสนวิหารบีกัน
**อาสนวิหารบีกัน** (อังกฤษ: Vigan Cathedral) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **อาสนวิหารนักบุญเปาโล** (อังกฤษ: St.Paul Metropolitan Cathedral) เป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกนูเวบาเซโกเบีย ตั้งอยู่ที่นครบีกัน เมืองมรดกโลกบนเกาะลูซอน ตอนเหนือของประเทศฟิลิปปินส์ สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1574 โดยฆวน เด ซัลเซโด (Juan de Salcedo) ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นแบบผสมผสานระหว่างศิลปะแบบจีนกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก รูปแบบดั้งเดิมสร้างด้วยไม้ แต่ถูกทำลายจากแผ่นดินไหว เมื่อปี ค.ศ. 1619 และ 1627 การบูรณะครั้งที่ 2 เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1641 อาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบันสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตัวอาสนวิหารมีสีขาวเป็นรูปแบบศิลปะบาโรก อาคารหนาแข็งแรงสามารถต้านทานแผ่นดินไหวและพายุไต้ฝุ่นได้ มีหอระฆังสูง 25 เมตร แยกห่างจากวิหาร

อ้างอิง
-------

* St. Paul's Cathedral จากเว็บไซต์ vigan.ph, สืบค้นเมื่อ 11 สิงหาคม 2555

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Vigan Cathedral เก็บถาวร 2013-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก WikiPilipinas (อังกฤษ)
**ลิวซีน** (อังกฤษ: leucine, Leu, L) คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ร่างกายไม่สามารถ สังเคราะห์ขึ้นเองได้ จึงต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH2CH(CH3)2

ลิวซีน

สมบัติ
------

ลิวซีนมีสูตรโมเลกุลคือ C6H13NO2 และมีความเป็นกรด ภายในโครงสร้างมีหมู่ฟังก์ชัน (functional group) ซึ่งประกอบด้วยหมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีมวลโมเลกุลเท่ากับ 131.17 g/mol

แหล่งอาหาร
----------

อาหารที่พบกรดอะมิโนลิวซีนในปริมาณสูงได้แก่ ไข่, ถั่วเหลือง, ปลา, สาหร่าย เป็นต้น ร่างกายมนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์ได้ แต่สำหรับพืช ลิวซีนสามารถสังเคราะห์ได้จา กรดไพรูวิค (pyruvic acid)

ประโยชน์
--------

ลิวซีนมีประโยชน์ในการช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด, มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการการเติบโตและซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายอย่างเช่นกระดูก, ผิวหนัง และกล้ามเนื้อ นอกจากนี้ยังถูกใช้ในตับ, เนื้อเยื่อไขมัน (adipose tissue), และเนื้อเยื่อของกล้ามเนื้ออีกด้วย ในเนื้อเยื่อไขมันและกล้ามเนื้อ ลิวซีนจะมีการเปลี่ยนรูปไปเป็นสเตอรอล (sterol)

กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น
-----------------------

* วาลีน (valine)
* ไลซีน (lycine)
* ไอโซลิวซีน (isoleucine)
* เมตไทโอนีน (methionine)
* ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine)
* ทรีโอนีน (threonine)
* ทริปโตแฟน (tryptophan)

ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้ 

* ฮีสติดีน (histidine)
* อาร์จินีน (arginine)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-08-12.
พิกัดภูมิศาสตร์: 53°48′56″N 38°33′45″E﻿ / ﻿53.81556°N 38.56250°E﻿ / 53.81556; 38.56250

ตราประจำเยปีฟัน (1778) แสดงภาพของต้นกัญชาสามต้น
**เยปีฟัน** (รัสเซีย: Епифань; Yepifan) เป็นชุมชนนคร (urban locality; หมายถึงนิคมคนทำงาน) ในเขตกีมอฟสกี แคว้นตูลา ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมฝั่งของแม่น้ำดอน ราว 16 กิโลเมตร (9.9 ไมล์)\* ทางตะวันออกเฉียงใน้ของกีมอฟสก์ และ 78 กิโลเมตร (48 ไมล์)\* ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตูลา ใกล้กันกับทุ่งกูลีโกโว

เยปีฟันก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าชาย อีวัน มัสตีสลาฟสกี ผู้เป็นญาติของอีวันผู้เลวร้าย โดยตั้งขึ้นเป็นปราการเพื่อป้องกันการรุกรานจากชาวตาตาร์ไครเมีย เป็นส่วนหนึ่งของพรมแดนอาบาติสใหญ่ ชาวเมืองเยปีฟันสนับสนุนอีวัน โบลอตนีกอฟ ในช่วงยุคสมัยแห่งปัญหา เมืองถูกถล่มราบโดยการนำของอีวัน ซารูตสกี และชาวตาตาร์ ในหลายครั้ง โดยมีบันทึกการโจมตีเมืองโดยชาวตาตาร์ครั้งสุดในปี 1659 ปีเตร์มหาราช มีประสงค์จะเชื่อแม่น้ำดอนกับแม่น้ำวอลกาผ่านระบบทางน้ำและคูคลองที่มีจุดศูนย์อยู่ที่เยปีฟัน ต่อมาเป็นที่ประจักษ์ว่าโครงการคลองอีวานอฟสกีนั้นไม่สามารถนำมาใช้เพื่อการเดินเรือได้ โครงการที่เยปีฟันจึงถูกล้มเลิกไป

ในศตวรรษที่ 19 เยปีฟันเป็นศูนย์กลางของ *ยูเยซด์* ซึ่งเป็นที่รู้จักจกงานประจำปี อาสนวิหารนักบุญนิโกลัส สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก และประกอบพิธีเสกในปี 1850 เป็นจุดหมายตาสำคัญของเยปีฟัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Поселок Епифань (бывший уездный город)". *www.kulpole.ru*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-24.

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
**สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์** หรือ **สัตว์ประหลาดบรอกตันเคาน์ตี** หรือ **ปีศาจแฟลทวูดส์** (อังกฤษ: Flatwoods Monster, Braxton County Monster, Phantom of Flatwoods) เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีรายงานการพบที่เมืองแฟลทวูดส์ ในบรอกตันเคาน์ตี รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952

รูปร่าง
-------

สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ ถูกพบเห็นโดยพยานมากมายถึงกว่า 10 คน ว่ามีความสูงถึง 10 ฟุต หรือประมาณ 3 เมตร มีใบหน้าสีแดง มีลักษณะคล้ายรูปหัวใจหรือคล้ายใบโพ หรืออาจมีตาอยู่บนลายรูปหัวใจ และมีหัวขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมหุ่นยนต์เหมือนทำมาจากเหล็กกล้า มีสิ่งที่คล้ายผ้าคลุมหรือกระโปรงสีดำคลุมช่วงล่างลำตัว ซึ่งต่อมาได้สรุปว่าเป็นสีเขียว ลำตัวสีเขียว บ้างก็ว่าไม่มีแขน หรือ มีแต่ขนาดเล็ก และสรุปว่ามีกรงเล็บยาวคล้ายนิ้ว ซึ่งยื่นออกมาข้างหน้า

การพบเห็น
---------

ก่อนการพบสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นั้น มีรายการพบจานบินหลายที่ในสหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952 ที่แฟลทวูดส์มีรายการวัตถุบินลึกลับเกิดการลุกไหม้ที่ช่วงท้าย และตกลง ณ ที่นั่น ซึ่งหนึ่งในพยานผู้พบเห็นเป็นนักธุรกิจท้องถิ่น กล่าวว่าเขาเห็นจานบินลอยข้ามหัวเขา เขาอธิบายว่ารูปร่างของจานบินนั้นคล้ายเปลือกหอยที่มีปีกหรือครีบบนหลัง สีของตัวจานเป็นสีแดงคล้ำหรือสีส้มชมพูและด้านบนทั้งหมดของจานเป็นสีขาวคล้ายไอปรอท

จากนั้น พยานอีกสามคนได้เห็นเหตุการณ์ดังนี้จึงวิ่งกลับเข้าบ้านหยิบไฟฉายมา และวิ่งตรงไปยังที่ ๆ จานบินตก แต่ก็ต้องพบกับสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวนี้ ซึ่งมันสูง 10 ฟุต มันส่งเสียงร้องดังประหลาด และมีหยดน้ำหยดลงมาคล้ายน้ำมัน และได้กลิ่นเหม็นไหม้คล้ายกลิ่นเหล็กถูกเผาไฟ ซึ่งเสียงร้องของมันนี้ทำให้พยานทั้งสามคนนี้มีอาการเจ็บป่วยที่ท้อง ภายหลังมีบุคคลอื่นติดอาวุธเช่น ปืนสั้น เข้ามาในพื้นที่ด้วย แต่ไม่พบสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวแล้ว แต่กลิ่นเหม็นไหม้นั้นยังอบอวลอยู่ในอากาศ

ต่อมาหลังเหตุการณ์นี้ เรื่องราวดังกล่าวได้ถูกปกปิดโดยเจ้าหน้าที่กองทัพสหรัฐ หนึ่งในพยานได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้เพียงเล็กน้อยหลังเหตุการณ์เกิดมานานหลายปีแล้ว ซึ่งเจ้าหน้าที่รายหนึ่งให้สัมภาษณ์สั้น ๆ ว่า มีความเป็นไปได้ที่อาจมีวัตถุอะไรตกลงมาจริง ซึ่งอาจเป็นอุกกาบาตก็ได้

ข้อสันนิษฐาน
------------

มีข้อสันนิษฐานจากนักจานบินวิทยา เชื่อว่า สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นี้เป็นมนุษย์ต่างดาวหรือหุ่นยนต์ หรือ จานบินมีชีวิตที่ตกมายังโลก ในรายการ *Monster Quest* (ออกอากาศในประเทศไทยเมื่อกลางปี ค.ศ. 2010 ทางช่องฮิตทรี โดยทรูวิชันส์) ได้ทำการค้นคว้าเรื่องนี้ในชื่อตอน *Lizard Monster* โดยพบซากหัวกะโหลกของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บิดเบี้ยว เรียกว่า "เด็กจากดวงดาว" เชื่อว่าอาจจะเป็นสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์หรือไม่ก็เป็นความผิดปกติตั้งแต่แรกเกิด

ดูเพิ่ม
-------

* ปีศาจโดเวอร์
* มอธแมน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Flatwoods Monster". *unknown-creatures* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-09. สืบค้นเมื่อ 2010-07-02.
2. ↑  Toole, Donald (2016-05-12). "Lizard Monster, *Monster Quest*". *ช่องฮิตทรี* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2016-09-30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์
* คลิปวิดีโอที่เกี่ยวข้อง
* คลิปวิดีโอที่เกี่ยวข้อง
* คลิปวิดีโอรายการ *MonsterQuest* ตอน Lizard Monster
**ปลารีดฟิช** หรือ **ปลาโรปฟิช** หรือ **ปลางู** (อังกฤษ: Reedfish, Ropefish, Snakefish) เป็นปลาน้ำจืดกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Erpetoichthys calabaricus* อยู่ในวงศ์ปลาไบเคอร์ (Polypteridae)

ปลารีดฟิชจัดเป็นปลาไบเคอร์เพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Erpetoichthys* มีรูปร่างที่เรียวยาวคล้ายเชือกหรืองูมากกว่าปลาไบเคอร์ชนิดอื่น ๆ โดยไม่มีครีบท้อง ส่วนหัวมีขนาดเล็ก ครีบหูมีจุดสีดำที่ฐานครีบ ครีบหลังมีสีน้ำตาลจนถึงสีเขียวมะกอก ลำตัวสีเขียวมะกอก ขณะที่ส่วนท้องเป็นสีเหลืองอมส้ม

มีขนาดความเต็มที่ประมาณ 37 เซนติเมตร และพบได้ยาวที่สุดถึง 90 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำนิ่งและน้ำกร่อยในแอฟริกาตะวันตก แถบสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แองโกลา, ไนจีเรีย, แคเมอรูน, อิเควทอเรียล กินี และเบนิน

อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีสภาพเป็นกรดเล็กน้อย (ค่า pH ต่ำกว่า 7 เล็กน้อย) และมีพืชพรรณไม้น้ำขึ้นรกครึ้ม หากินในเวลากลางคืน เช่น ปลาไบเคอร์ชนิดอื่น ๆ

ปลารีดฟิชนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งในปัจจุบันยังไม่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้

ซึ่งชื่อสกุลของปลารีดฟิช คือ *Erpetoichthys* นั้นดัดแปลงมาจากภาษากรีกคำว่า *erpeton* ที่หมายถึง "สิ่งที่คลานได้" และ *ichthys* ที่หมายถึง "ปลา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Erpetoichthys calabaricus* (อังกฤษ)
2. ↑  "จาก ITIS.gov (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-04. สืบค้นเมื่อ 2012-01-14.
3. ↑  *Erpetoichthys calabaricus* - Ropefish (อังกฤษ)
4. ↑  *Erpetoichthys calabaricus* (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Erpetoichthys calabaricus* (อังกฤษ)
**ปลายอนหอย** หรือ **ปลาสวายหนู** เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในอันดับปลาหนังในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) จำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Helicophagus* (/เฮ-ลิ-โช-ฟา-กัส/)

มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนปลาในสกุล *Pangasius* แต่ว่ามีรูปร่างที่เล็กและเพรียวบางกว่าอย่างเห็นได้ชัด ปากมีความกว้างน้อยกว่า หัวเล็ก ตามีขนาดเล็ก หนวดทั้ง 2 คู่ยาวถึงช่องเปิดเหงือก มีความยาวลำตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 1 ฟุต

มีพฤติกรรมจะกินอหารแต่เฉพาะสัตว์จำพวกหอย ทั้งหอยฝาเดียวและหอยสองฝา โดยจะกินเข้าไปทั้งตัว และถ่ายออกมาเป็นเศษซากของเปลือกหอย

พบเพียง 3 ชนิดเท่านั้น โดยพบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในเขตซุนดา มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน ได้แก่

* *Helicophagus leptorhynchus* Ng & Kottelat, 2000
* *Helicophagus typus* Bleeker, 1858
* *Helicophagus waandersii* Bleeker, 1858

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือปลาน้ำจืดไทย โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (กรุงเทพ, พ.ศ. 2544) ISBN 974-475-655-5
2. ↑  "ITIS". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-04. สืบค้นเมื่อ 2014-03-29.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Helocophagus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Helocophagus ที่วิกิสปีชีส์
**เนเบตา** เป็นหนึ่งในพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์ กับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตน

พระประวัติ
----------

พระนาม **เนเบตา** มีความหมายว่า *"สตรีแห่งพระราชวัง"* พระนามของพระองค์นั้นคล้ายกับพระนามของพระภคินี คือ พระนางเฮนุททาเนบ ซึ่งมักจะใช้กับผู้เป็ฯพระมเหสีของฟาโรห์ พระองค์อาจจะเป็นพระมเหสีพระองค์สุดท้ายของอเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์ไม่ค่อยปรากฏรูปสลักใดๆ เหมือนกับพระภคินีของพระองค์ ปรากฏเพียงแค่รูปสลักหินมหึมาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ร่วมพระนางทีเย[2] และมีความสูงถึง 7 เมตร (หรือ 23 ฟุต) ซึ่งเป็นรูปสลักของอเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางทีเยประทับนั่งเคียงกัน โดยมีรูปสลักหินยืนของสามพระราชธิดาด้านหน้าของทั้งสองพระองค์ และพระราชธิดาทั้งสาม พระนางเฮนุทาเนบจะอยู่ตรงกลางและมีขนาดใหญ่กว่าอีกสองพระองค์ที่เหลือ พระนางเนเบตาอยู่ด้านขวา และอีกหนึ่งพะองค์อยู่ทางด้านซ้ายซึ่งพระนามถูกทำลาย

เนเบตาไม่เคยได้รับตำแหน่งเป็นพระมเหสี เหมือนกับพระนางซิทอามุนและพระนางไอซิส ผู้เป็นพระภคินี ซึ่งตำแหน่งของพระองค์มีเฉพาะแค่ *พระราชธิดาแห่งฟาโรห์ ผู้เป็นที่รัก* (มักจะใช้กับตำแหน่งพระราชธิดาหรือเจ้าหญิง) เมื่อรวมกับความจริงว่า ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของอเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์มิได้ถูกกล่าวถึงอีกเลย ซึ่งสันนิษฐานได้ว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์ หรืออีกหนึ่งข้อสันนิษฐานกล่าวคือ พระองค์ได้รับพระนามใหม่ในช่วงปฏิรูปศาสนาในรัชสมัยของฟาโรห์อเคนาเตน ที่ปรากฏพระนามว่า เบเคตอาเตน โดยไม่มีการบันทึกหรือกล่าวถึงในช่วงก่อนการปฏิรูปศาสนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hermann Ranke: *Die Ägyiptischen Personennamen.* (Verlag von J. J. Augustin in Glückstadt, 1935)
2. ↑  O'Connor, David & Cline, Eric. Amenhotep III: Perspectives on his Reign, University of Michigan, 1998. p.7
3. ↑  Joyce Tyldesley: *Nefertiti – Egypt's Sun Queen,* Viking Adult (1999), p.136.
**ปลาม้าลาย** (อังกฤษ: Zebra danio, Zebrafish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Danio rerio*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีลำตัวเรียวยาว มีสีที่ลำตัวเป็นสีเหลือบน้ำเงิน สลับด้วยสีเขียวมะกอกดำจำนวน 3 เส้น เป็นแนวยาวตลอดลำตัวจนถึงส่วนหางทำให้มองเห็นลักษณะลวดลายคล้ายม้าลาย อันเป็นลักษณะเด่น อันเป็นที่มาของชื่อเรียก บริเวณใต้ปากมีหนวดอยู่จำนวน 2 เส้น 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5 เซนติเมตร

มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศอินเดียทางทิศตะวันออก มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูง ว่ายหากินและอาศัยอยู่บริเวณผิวน้ำ มีความว่องไว ปราดเปรียวมาก มักจะว่ายน้ำอยู่ตลอดเวลา ตัวเมียมีลำตัวป้อมและสั้นกว่าตัวผู้

เป็นปลาที่สวยงามชนิดหนึ่ง จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำเช่นเดียวกับปลาซิวชนิดอื่น ๆ มีการเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 2-3 วัน ปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์อย่างหลากหลาย มีการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีเครื่องครีบยาวกว่าปกติ และมีการศึกษาด้านพันธุกรรมของปลา จนสามารถผลิตออกมาเป็นปลาเรืองแสงได้ โดยใช้เป็นต้นแบบในการศึกษาพัฒนาการของตัวอ่อนสัตว์มีกระดูกสันหลังและลักษณะต่าง ๆ อีกทั้งยังใช้เป็นดัชนีชี้วัดมลพิษต่าง ๆ ในแหล่งน้ำอีกด้วย 

นอกจากนี้แล้ว ปลาม้าลายยังมีความสำคัญในทางวิทยาศาสตร์การแพทย์ กล่าวคือ ด้วยความที่ขณะที่เป็นตัวอ่อนหรือเอมบริโอ ปลาม้าลายจะมีลำตัวใส นักวิทยาศาสตร์ทางด้านชีววิทยาเซลล์จึงใช้ในการศึกษาและทดลองแทนมนุษย์ เนื่องจากจากการศึกษาพบว่า ปลาม้าลายมีระบบอวัยวะภายในต่าง ๆ คล้ายกับมนุษย์ เช่น สมอง, หัวใจ, ตับและไต และลำดับจีโนมแสดงให้เห็นว่าภายในลำตัวมียีนที่ก่อให้เกิดในมนุษย์มากถึงร้อยละ 84 โดยนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ ในออสเตรเลีย ได้ทำการศึกษาวิจัยมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ทั้งนี้เพราะปลาม้าลายมีข้อได้เปรียบมากกว่าสัตว์ทดลองอย่างอื่น เช่น หนู คือ เอมบริโอมีลักษณะโปร่งแสงและมีพัฒนาการภายนอกร่างกายแม่ จึงสามารถสร้างยีนเพื่อสร้างแบบจำลองของโรคต่าง ๆ ที่เกิดในมนุษย์ได้และสังเกตความเปลี่ยนแปลงโรคเหล่านี้ได้โดยตรง 

ด้วยความที่มีลำตัวโปร่งใสพอที่จะศึกษาระบอบหลอดเลือดและระบบอื่น ๆ โดยใช้ฟลูออเรสเซนต์ฉีดเข้าไปในสมองเพื่อให้เกิดการเรืองแสง สำหรับศึกษาโรคเกี่ยวกับสมอง เช่น โรคสมองเสื่อม, โรคหลอดเลือดสมอง รวมถึงโรคร้ายแรงต่าง ๆ เช่น มะเร็ง, เบาหวาน, โรคกล้ามเนื้อ และพยาธิสภาพต่าง ๆ อีกทั้งขณะที่ยังเป็นเอมบริโอร่างกายของปลาม้าลายจะดูดซึมตัวยาที่หยดลงในน้ำ เพื่อทดลองยารักษามะเร็งขนานต่าง ๆ ด้วย ซึ่งขณะนี้อยู่ในขั้นการทดลองทางคลินิกแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑   "*Danio rerio*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  "ปลาม้าลาย จากศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืด จังหวัดสระบุรี". *กรมประมง*.
4. ↑  สร้างปลาม้าลายเรืองแสงเพื่อประโยชน์อะไร[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  หน้า 17, *คุณูปการของปลาลูกดก*. สำรวจโลก | สัตว์ก็มีหัวใจ โดย แพทริเซีย เอดมันตส์: นิตยสาร National Geographic ฉบับที่ 194 กันยายน 2560

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Danio rerio***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Danio rerio ที่วิกิสปีชีส์

* เว็บไซต์ปลาม้าลาย (อังกฤษ)
**ปลาหนวดพราหมณ์** หรือ **ปลาหนวดตาแป๊ะ** (อังกฤษ: Threadfins) เป็นสกุลของปลาน้ำกร่อยและน้ำจืดจำพวกหนึ่งในวงศ์ปลากุเรา (Polynemidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Polynemus* (/โพ-ลี-นี-มัส/)

เป็นปลาที่พบได้ในน้ำกร่อยและน้ำจืดเท่านั้น ซึ่งแตกต่างจากปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน มีลักษณะโดยรวม คือ ครีบอกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนบนเหมือนครีบปลาทั่วไป แต่ส่วนล่างแบ่งเป็นเส้น ๆ มากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่ชนิด ตั้งแต่ 3-14 เส้น

เป็นปลาที่ผสมพันธุ์และวางไข่ ฟักเป็นตัวในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ อาจพบได้บ้างตามแหล่งน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำหรือชายฝั่ง พบแพร่กระจายพันธุ์ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และประเทศอินโดนีเซีย มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร

สำหรับในชนิดที่พบในประเทศไทย ได้แก่ ปลาหนวดพราหมณ์เหนือ (*P. aquilonaris*), ปลาหนวดพราหมณ์ตะวันออก (*P. dubius*), ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 7 เส้น (*P. paradiseus*), ปลาหนวดพราหมณ์ทอง (*P. melanochir*) และ ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 14 เส้น (*P. multifilis*) นิยมรับประทานเป็นอาหาร และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

การจำแนก
--------

* *Polynemus aquilonaris* Motomura, 2003
* *Polynemus dubius* Bleeker, 1854
* *Polynemus hornadayi* Myers, 1936
* *Polynemus kapuasensis* Motomura & van Oijen, 2003
* *Polynemus melanochir* Valenciennes, 1831
* *Polynemus multifilis* Temminck & Schlegel, 1843
* *Polynemus paradiseus* Linnaeus, 1758

อ้างอิง
-------

1. ↑  Froese, Rainer, and Daniel Pauly, eds. (2019). Species of *Polynemus* in FishBase. December 2019 version.
2. ↑  แม่แบบ:Cof genus
3. ↑  Nelson, J. S. (2006). *Fishes of the World* (4 ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. p. 372. ISBN 978-0-471-25031-9.
4. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 140. ISBN 974-00-8738-8
5. ↑  จาก Fishbase.org
**"ปลายสายรุ้ง"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีพาราด็อกซ์ จากอัลบั้ม Day Dreamer ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา และเรียบเรียงโดย พาราด็อกซ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 โดยเพลงนี้เน้นความสวยงามและความ Romantic ถึงในเนื้อเพลงจะเป็นการเปรียบเปรย แต่มันก็สามารถสะท้อนความรู้สึกจริงได้

ส่วนมิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ในยูทูบ เป็น Fantasy MV จะเป็น Animation เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นย้อนยุค ทำหนุ้าที่เสริมอารมณ์ของเพลง เน้นอารมณ์ความรู้สึกมากกว่าการเล่าเรื่องเป็นตอนๆ ซึ่งได้ทีมกากเมะมาช่วยกันประกอบให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ซึ่ง พี่ต้า สวมบทบาทกำกับคุม Direction เอง

การตอบรับ
---------

เพลง "ปลายสายรุ้ง" ได้อันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2554) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| 104.5 Fat Radio Chart | 14 |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 17 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 33 |
| ฮอตชาร์ตท็อป 20 [91.5 เอฟเอ็ม] | 12 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ปลายสายรุ้ง" บทเพลงที่เปี่ยมไปด้วย ความเพ้อ..ความฝัน..และจินตนาการ
2. ↑  104.5 Fat Radio Chart (4 ธันวาคม 2554)
3. ↑  SEED CHART TOP 20 TOP 20: SUN 4 DECEMBE 2011
4. ↑  "EFM94 TOP Airplay 2012/02/05". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-12-20.
5. ↑  Hot Chart Top 20 [91.5 FM - วันที่ 17 ธันวาคม 2554]
**เนเฟช** (ฮีบรู: נֶפֶש) เป็นคำที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูของศาสนายูดาห์ หมายถึง "ชีวิต" ซึ่งมีอยู่ทั้งในมนุษย์และสัตว์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงเมื่อผู้นั้นตาย เนเฟชตามความเข้าใจของศาสนายูดาห์และพยานพระยะโฮวาจึงไม่ใช่วิญญาณอมตะ

ศาสนาคริสต์ได้พัฒนาความเชื่อนี้ต่อมาว่าเนเฟชหรือ "พซีเค" ในภาษากรีกเป็นวิญญาณอมตะ จะดำรงอยู่ต่อไปแม้ว่าร่างกายจะแตกสลายไปแล้วก็ตาม นิกายโปรเตสแตนต์ฝ่ายลัทธิคาลวินเชื่อว่าวิญญาณเป็นอมตะ และยังมีความรู้สึกอยู่ตลอดแม้ตายไปแล้ว แต่ฝ่ายลูเทอแรนว่าวิญญาณเป็นมตะ จะหลับใหลไปจนกว่าบรรดาผู้ตายจะคืนชีพ นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เชื่อว่าวิญญาณจะไปอยู่ที่แดนผู้ตาย ส่วนนิกายโรมันคาทอลิกเชื่อว่าผู้ที่ยังไม่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์จะต้องไปอยู่ในแดนชำระก่อน เมื่อบริสุทธิ์แล้วจึงขึ้นสวรรค์ต่อไป ตั้งแต่สังคายนาลาเตรันครั้งที่ห้า คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่าผู้ไม่เชื่อว่าวิญญาณเป็นอมตะเป็นพวกนอกรีต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hoffman, Joel M. *And God Said: How Translations Conceal the Bible's Original Meaning*, Chapter 4.
2. ↑  "มนุษย์มีสิ่งที่มองไม่เห็นและเป็นอมตะอยู่ในตัวจริงๆไหม?". พยานพระยะโฮวา. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  Paul Helm, *John Calvin's Ideas* 2006 p129 "The Immortality of the Soul: As we saw when discussing Calvin's Christology, Calvin is a substance dualist."
4. ↑  Anthony Grafton, Glenn W. Most, Salvatore Settis *The Classical Tradition* 2010 p480 "On several occasions, Luther mentioned contemptuously that the Council Fathers had decreed the soul immortal."
5. ↑  "The Fifth General Council of the Lateran, 1512-17". Christus Rex et Redemptor Mundi. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
**ปลาลิ้นควายขนดำ** (อังกฤษ: Oriental sole, Black sole; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Brachirus orientalis*) ปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae)

มีขนาดโดยเฉลี่ย 10–12 เซนติเมตร โตเต็มที่ยาวได้ถึง 30 เซนติเมตร ดวงตาอยู่ด้านขวา มีปากรูปโค้งขนาดเล็ก ลำตัวเป็นรูปไข่ มีครีบอกเล็ก ๆ ทางด้านดวงตา ครีบหลังและครีบทวารรวมเป็นครีบเดียวกับครีบหาง และด้านบนลำตัวเป็นสีน้ำตาลอมเทากับมีจุดหรือลวดลายสีดำ เกล็ดมีขนาดเล็กและเป็นแบบสาก

มีลักษณะทั่วไปเหมือนปลาซีกเดียวชนิดอื่น ๆ ทั่วไปที่อยู่ในสกุลเดียวกัน โดยถือเป็นชนิดต้นแบบของสกุลนี้ด้วย หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยฝังตัวใต้พื้นที่เป็นทรายหรือโคลน กินสัตว์เล็ก ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปตามชายฝั่งทะเลในแถบเอเชียจนถึงเอเชียตะวันออก และมีบันทึกว่าพบในปากแม่น้ำในมาดากัสการ์ด้วย โดยพบได้ทั้งทะเล, น้ำจืด และน้ำกร่อย

เป็นปลาที่ใช้ในการบริโภค ทั้งปรุงสดและแช่แข็งหรือแปรรูปเป็นปลาแห้ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Brachirus orientalis* (Bloch & Schneider, 1801)". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 27 June 2015.
2. 1 2  หน้า 232, *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒* โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8738-8
3. ↑  "ปลา ที่พบในจังหวัดสงขลา". psu.ac.th/. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-08. สืบค้นเมื่อ 27 June 2015.
4. ↑  "Oriental sole". wildsingapore.com. สืบค้นเมื่อ 27 June 2015. (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)