recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์** ผู้ก่อตั้งและผู้บริหารค่ายเพลงสมอลล์รูม (Smallroom Bangkok Pop Music Label) เป็นบริษัทค่ายเพลงในไทยที่ประกอบธุรกิจทั้งทางด้าน เพลงโฆษณา และเพลงของศิลปินในสังกัด

ประวัติ
-------

**รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์** (ชื่อเล่น: รุ่ง) เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2515 จบการศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง รุ่งโรจน์ได้ทำวงดนตรีโดยมีชื่อวง วงครับ ทำการบันทึกเสียงอัลบั้มและนำผลงานเดโม่ ส่งไปยังรายการ Radio Active และออกอัลบั้ม "View" ในปี พ.ศ. 2537 แนวเพลงอัลเทอร์นาทิฟ โดยมีสมาชิกทั้งหมด 6 คน ได้แก่ วาสิต มุกดาวิจิตร, รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์, วิโรจน์ เสรีศิริขจร, วีระยศ เตยะราชกุล, วราฤทธิ์ มังคลานนท์ และ สุหฤท สยามวาลา

ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 เขาได้ก่อตั้งบริษัท สมอลล์รูม จำกัด ขึ้น เพื่อรับรับทำเพลงโฆษณาแตกมาเป็นเพลงขายเป็นอัลบั้มตามร้านทั่วไป

ผลงาน
-----

### ผลงานแต่งเพลง

* เพลง คนที่ยังไม่พร้อม, ช่างมัน - SOMKIAT
* เพลง อีกนาน - GENE KASIDIT

### ผลงานกำกับมิวสิกวิดีโอ

* ปี พ.ศ. 2557 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง มาเด้อ ของ THE RICHMAN TOY
* ปี พ.ศ. 2557 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง ช่างมัน ของ SOMKIAT
* ปี พ.ศ. 2557 - เจ้าของไอเดียและนำภาพยนตร์พริกขี้หนูกับหมูแฮมมาเรียบเรียงใหม่ประกอบ มิวสิกวิดีโอเพลง พบกันใหม่, เพื่อนไม่จริง, เวลาเธอยิ้ม ของ POLYCAT
* ปี พ.ศ. 2557 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง ทนไว้ ของ SOMKIAT
* ปี พ.ศ. 2558 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง นิสัย ของ SOMKIAT
* ปี พ.ศ. 2558 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง ไม่สวยแต่อร่อย ของ THE RICHMAN TOY
* ปี พ.ศ. 2558 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง ดูหมา ของ SLUR
* ปี พ.ศ. 2558 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง รฟท ของ TWO PILLS AFTER MEAL
* ปี พ.ศ. 2558 - ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอเพลง มันเป็นใคร ของ POLYCAT

### รางวัล

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2015-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* [*ลิงก์เสีย*]
* 
* 
* 
*
**วัดทุ่งลาดหญ้า** หรือชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า **วัดลาดหญ้า** สังกัดมหานิกาย อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์ ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ภาค 14 มีเนื้อที่ตั้งวัด 46 ไร่ 77 ตารางวา

หลังจากสิ้นสงคราม ไทย-พม่า ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา ประชาชนเริ่มมาตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนริมน้ำแควใหญ่มากขึ้น การคมนาคมในสมัยนั้นต้องใช้ทางน้ำสัญจรไปมาจากเมืองท่ากระดาน เมืองศรีสวัสดิ์ ซึ่งอยู่เหนือขึ้นไป โดยการใช้แพ หรือเรือล่องตามลำน้ำแควใหญ่ ผ่านบ้านลาดหญ้ามาเมืองกาญจนบุรีที่ปากแพรก ขากลับทวนน้ำจะต้องเดินทางบก ทั้งไปและกลับจะต้องผ่านบริเวณบ้านลาดหญ้า ต่อมาชุมชนเริ่มหนาแน่นขึ้น จึงได้มีการก่อสร้างวัดขึ้นบริเวณลำน้ำแควใหญ่ ณ บ้านลาดหญ้า ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 

วัดลาดหญ้าเดิมมีอุโบสถหลังเล็ก ๆ อยู่ริมน้ำ ต่อมาถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง จึงสร้างอุโบสถขึ้นใหม่ ในสมัยท่านเจ้าคุณ พระกาญจนวัตรวิบูล (สอน อินฺทสโร) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในปี พ.ศ. 2525 พระครูกาญจโนปมคุณ (ลำใย ปิยวณฺโณ) ได้เปลี่ยนชื่อ "วัดลาดหญ้า" เป็น "วัดทุ่งลาดหญ้า" เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพท้องถิ่น และเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งสงครามเก้าทัพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2525

รายนามเจ้าอาวาสปกครองวัด
------------------------

* พระอธิการช่วง ไม่พบหลักฐานว่าเป็นเจ้าอาวาสปกครอง
* พระอธิการแมว
* พระอธิการกล่อม
* พระกาญจนวัตรวิบูล (สอน อินฺทสโร)
* พระมงคลสิทธิคุณ (ลำใย ปิยวณฺโณ)
* พระครูสิทธิกิจจานุวัตร (ประเสริฐ อติเมโธ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทุ่งลาดหญ้า". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
**วัดทองบน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ ๖๗๐ ถนนพระราม๓ แขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์ ๑๐๑๒๐ ปัจจุบัน พระมหาอาทิตย์ อมโร เจ้าคณะแขวงยานนาวา เป็นเจ้าอาวาสวัดทองบน รูปที่ ๘ พ.ศ. ๒๕๕๗-ปัจจุบัน

สันนิษฐานว่าวัดทองบนสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. ๒๔๒๓ จากคำบอกเล่า มีคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งชื่อ ปู่ทอง ย่าเอม ได้บริจาคที่ดินแปลงหนึ่งสร้างวัด ตั้งชื่อว่า **วัดทองเอม** ตามชื่อของผู้สร้าง โดยมีพระอาจารย์พัดเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงปู่ขำเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ ๒ หลังจากนั้น เมื่อวัดว่างเจ้าอาวาสไม่มีผู้ดูแล ปู่ทองจึงออกบวชเป็นพระภิกษุเพื่อปกครองดูแลวัดในช่วงนั้น ฝ่ายย่าเอมก็บวชเป็นชีรักษาศีลอุโบสถอยู่ในวัดนี้เช่นเดียวกัน ต่อมาในสมัยของพระอาจารย์เพิ่ม เจ้าอาวาสรูปที่ ๔ ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดทองบน" ยังมีประชาชนเรียกชื่อวัดอีกนามหนึ่งว่า **วัดนอก** เพราะตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนอกสวน คู่กับวัดในหรือวัดดอกไม้

ในสมัยแรก วัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ประมาณ ๔ - ๕ รูป มีกุฏิ ๒ หลัง และสร้างเพิ่มขึ้นอีก ๔ หลังรวมเป็น ๖ หลัง ต่อมาปี พ.ศ. ๒๔๙๐ กุฏิไฟไหม้ ๒ หลัง พังไปตามสภาพ ๒ หลัง ในสมัยพระอาจารย์สมร เจ้าอาวาสรูปที่ ๖ ได้สร้างเพิ่มขึ้นอีก ๔ หลัง รวมเป็น ๖ หลังเท่าเดิม เนื่องจากวัดทองบนตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาจึงเกิดน้ำท่วมตลอดทั้งปี อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ชำรุดทรุดโทรมมาก ในสมัยพระมหารส รกฺขิตธมฺโม เจ้าอาวาสรูปที่ ๗ ได้พัฒนาวัดอย่างต่อเนื่องเรื่อยมา ปัจจุบันวัดทองบนได้รับประกาศแต่งตั้ง จากมหาเถรสมาคม อนุมัติจัดตั้งสำนักเรียนวัดทองบน เมื่อวันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๕ และสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดกรุงเทพมหานคร แห่งที่ ๖๘ โดยใช้ศาลาอเนกประสงค์ขนาดใหญ่ ๒ ชั้น เป็นที่เรียนนักธรรมและบาลีของพระภิกษุ สามเณรและปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทองบน". *สำนักงานเขตยานนาวา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-16. สืบค้นเมื่อ 2020-09-28.
2. ↑  "วัดทองบน วัดเล็กๆ แต่อบอุ่น". *โพสต์ทูเดย์*. 22 กรกฎาคม 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดทองบน**
**ปีเตอร์ โลเปซ ซานโตส** (สเปน: *Peter López Santos*) เกิดวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1981 เป็นนักเทควันโดชาวเปรู เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักกีฬารุ่นเฟเธอร์เวทที่เก่งมากสำหรับทีมนักเทควันโดชาวเปรูรุ่นปัจจุบัน

ชีวประวัติ
----------

โลเปซเกิดที่แคลิฟอร์เนีย ในสหรัฐอเมริกา แต่เมื่อเขามีอายุได้ห้าปี ครอบครัวของเขาได้กลับไปอยู่ในเซอร์ควีโย (ลิมา, เปรู) ได้ไม่กี่ปี

ที่เปรูนี้เอง ที่ทำให้โลเปซได้เริ่มเรียนเทควันโดครั้งแรกกับพ่อของเขา ผู้ซึ่งกลายมาเป็นโค้ชของเขาในระหว่างช่วงเริ่มต้นอาชีพนักกีฬาของเขา

ในที่สุด ครอบครัวของโลเปซก็ได้เดินทางหวนกลับไปยังสหรัฐอเมริกา ที่ซึ่งเขาเริ่มประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากจากการแข่งขัน โดยได้ชนะรายการยูธเวิลด์แชมเปี้ยน 1998, แชมป์ในรุ่นอายุมากกว่าในค.ศ. 2001, เหรียญทองแดงในเวิลด์คัพ 2002, เหรียญเงินในแพนอเมริกันเกมส์ และเหรียญทองแดงในเวิลด์แชมเปี้ยนชิป 2003 กับรายการอื่นอีกหลายรายการ

ในค.ศ. 2004 สภาเทควันโดเปรูได้เชิญโลเปซให้เป็นผู้นำของหลักสูตรฝึกอบรม มันเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เขาได้ตัดสินใจที่จะเป็นตัวแทนของเปรู แม้ว่าตอนนั้น ทางสโมสรอีไลท์ เท็กซัส ยังคงสนับสนุนเขาอยู่ก็ตาม ซึ่งเขาเคยกล่าวไว้ครั้งหนึ่งว่า "มันเปรียบเสมือนเป็นครอบครัวของเขา"

ตามที่คณะกรรมการโอลิมปิกเปรู ของ 15 นักกีฬาที่เข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โลเปซเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับโอกาสครั้งใหญ่ของการได้เหรียญในประเภทเฟเธอร์ (ไม่เกิน 68 กิโลกรัม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chinese TV praises Peruvian Tae Kwon Do fighter Peter López". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-08-28. สืบค้นเมื่อ 2010-12-21.

* sports-reference เก็บถาวร 2009-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดทองสุทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระอธิการสงวน ทินฺนโชโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดทองสุทธารามเดิมมีชื่อว่า **วัดทองกลางทุ่ง** หรือ **วัดทอง** สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2315 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้าง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดทองมหาเจริญ** และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองสุทธาราม" เมื่อ พ.ศ. 2483 วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น วัดเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2389 และให้ทางราชการตั้งโรงเรียนระดับประถมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร ในเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่เศษ และโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในเนื้อที่ประมาณ 5 ไร่เศษ

เสนาสนะต่าง ๆ ในวัดได้แก่ พระอุโบสถทรงจีน มีลักษณะเรือสำเภา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร คาดว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงธนบุรีตอนต้น ต่อมาได้ทำการดัดแปลงทำช่อฟ้าขึ้นมา ศาลาธรรมสังเวช 6 หลัง อาคารพระปริยัติธรรม 2 ชั้น 1 หลัง ชั้นบนใช้เป็นห้องเรียน ชั้นล่างจัดเป็นห้องสมุดของวัด มีสังเวชนียสถาน 4 แห่ง ได้แก่ สถานที่ประสูติ ตรัสรู้ แสดงธรรมจักร และปรินิพพาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 โดยปู่เปรื่อง สังข์แก้ว ด้วยเงิน 80,000 บาท และกุฏิสงฆ์ 25 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงปู่กรุด
* หลวงปู่กร่ำ
* หลวงปู่อินทร์
* หลวงปู่หงษ์ กิตติสาโร (ดำขลับ)
* พระครูสุวรรณสุทธารมย์ (ยั้ง ปสนฺโน ชูพลสัตย์)
* พระอธิการสงวน ทินฺนโชโต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทองสุทธาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 97. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดทองสุทธาราม**
**อีเจี้ย** (จีน: 伊籍) ชื่อรองว่า **จีป้อ** เป็นนักการฑูต ขุนนาง และนักเขียนชาวจีนที่รับใช้รัฐ จ๊กก๊ก ใน สมัยสามก๊ก ของจีน ก่อนหน้านี้เขารับใช้ภายใต้ขุนศึก เล่าเปียว ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ก่อนที่จะมารับใช้ เล่าปี่ จักรพรรดิผู้ก่อตั้ง จ๊กก๊ก อีเจี้ย เป็นที่รู้จักในฐานะนักโต้วาทีที่ยอดเยี่ยมและสนับสนุนการเคลื่อนไหวของ เล่าปี่ ผ่านวรรณกรรมและบทความ อีเจี้ย ยังช่วยเขียน ฉู่ เก๋อ (蜀科) ประมวลกฎหมายของจ๊กก๊กพร้อมด้วย จูกัดเหลียง, หวดเจ้ง, ลิเงียม และ เล่าป๋า

อีเจี้ยเกิดที่เมืองซันหยงมีความสามารถในการปุจฉาวิสัชนาและมีความช่ำชองในกฎหมายเคยรับใช้ เล่าเปียว เจ้าเมือง เกงจิ๋ว มีบทบาทในการมาบอก เล่าปี่ ในงานพืชมงคลให้ระวังตัวเรื่อง ชัวมอ ขุนนางและน้องเมียของเล่าเปียววางแผนลอบสังหารเล่าปี่จนเล่าปี่สามารถหนีรอดกลับไปยัง ซินเอี๋ย อันเป็นเมืองที่มั่นของเล่าปี่จนกระทั่งเล่าเปียวถึงแก่กรรมและ เล่าจ๋อง บุตรชายคนเล็กของเล่าเปียวขึ้นเป็นเจ้าเมืองเกงจิ๋วใน ค.ศ. 208 อีเจี้ยจึงได้มารับใช้เล่าปี่

และกลับมามีบทบาทอีกครั้งใน ค.ศ. 215 เมื่อเล่าปี่และ จูกัดเหลียง ได้ส่งอีเจี้ยเป็นทูตไปยัง ง่อก๊ก เพื่อเจรจากับ ซุนกวน ในการไปโจมตีเมืองหับป๋าของ โจโฉ โดยก่อนการเจรจาซุนกวนซึ่งทราบถึงกิตติศัพท์ในการปุจฉาวิสัชนาของอีเจี้ยจึงได้จัดการโต้วาทีกับอีเจี้ยและหลังจากนั้นอีเจี้ยก็ไม่มีบทบาทอีกเลย

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

| * ด
* ค
* ก
บุคคลสำคัญในจ๊กก๊ก |
| --- |
| จักรพรรดิ | 
* เล่าปี่
* เล่าเสี้ยน

 |
| จักรพรรดินี | 
* งอซี
* เตียวซี (จักรพรรดินีจิ้งไอ)
* เตียวซี (จักรพรรดินีองค์ที่ 2)

 |
| องค์ชายและเชื้อพระวงศ์ | 
* เล่าขำ
* เล่ายอย
* เล่าเอ๋ง
* เล่าลี

 |
| ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน | 
* จูกัดเหลียง
* เจียวอ้วน
* ตั๋งอุ๋น
* บิฮุย
* เกียงอุย

 |
| ขุนนางฝ่ายพลเรือน | 
* กวนหิน
* กุยฮิวจี๋
* ขับเจ้ง
* เคาจู
* เคาเจ้ง
* จินปิด
* จูกัดเกียว
* เจียวจิ๋ว
* เฉินจือ
* เซี่ยงหล่าง
* ตังควด
* ตั๋งโห
* ตันจิ๋น
* ตันซิ่ว
* เตาเขง
* เตียวเปา
* โตบี
* เบงกอง
* บิสี
* ม้าเลี้ยง
* ลิคี
* ลิจวน
* ลิหงี
* ลิฮก
* เล่าป๋า
* เลี่ยวลี่
* ไลบิน
* หยางซี่
* หลีเหมี่ยว
* อวนเกี๋ยน
* อองเมา
* อองเลี้ยน
* อองฮู
* อินเบด
* อีเจี้ย
* เอียวหงี
* เอียวฮอง
* ฮุยโฮ

 |
| ขุนนางฝ่ายทหาร | 
* กง ลู่
* โกเสียง
* คว้อเก๋อ
* งอปั้น
* งออี้
* จูกัดเจี๋ยม
* จูล่ง
* ตันเซ็ก
* ตันเตา
* เตงจี๋
* เตียวหงี
* เตียวหุย
* เตียวเอ๊ก
* เทียกี
* ปองสิบ
* ปอเฉียม
* เปาเตียว
* ม้าเจ๊ก
* ม้าเฉียว
* ม้าตง
* ม้าต้าย
* ลิอิ๋น
* เลียวฮัว
* อองเป๋ง
* อุยก๋วน
* อุยเอี๋ยน
* แฮหัวป๋า

 |
| สตรีสำคัญ | 
* กำฮูหยิน
* บิฮูหยิน
* อุ๋ยซี
* แฮหัวฮูหยิน

 |
| บุคคลสำคัญอื่น ๆ | 
* เบ้งเฮ็ก
* สะโมโข

 |
จรวดแวนการ์ด
**โครงการแวนการ์ด** (อังกฤษ: Project Vanguard) เป็นโครงการของห้องปฏิบัติการวิจัยของกองทัพเรือสหรัฐ (อังกฤษ: United States Naval Research Laboratory (**NRL**)) ที่มีแผนจะปล่อยดาวเทียมดวงแรกของประเทศอเมริกาโดยใช้จรวดแวนการ์ด เนื่องจากการล้ำหน้าของสหภาพโซเวียตที่ปล่อยดาวเทียม Sputnik 1 เมื่อ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1957 ทำให้อเมริกาต้องรื้อฟื้นโครงการ Explorer ที่ถูกยกเลิกไป ก่อนที่โครงการทั้ง 2 ของอเมริกาจะเสร็จสิ้น โซเวียตได้ล้ำหน้าไปอีกด้วยการปล่อยดาวเทียมดวงที่ 2 คือ Sputnik 2 เมื่อ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957 และการปล่อยจรวด Vanguard TV3 เมื่อ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่มีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ แต่จรวดกลับพุ่งขึ้นจากแท่นยิงได้เพียง 4 ฟุต (1.2 เมตร) หรือเพียง 2 วินาที ก็ตกลงมา และระเบิด โชคดีที่ดาวเทียมที่อยู่ส่วนบนเสียหายไม่มาก ยังคงซ่อมแซมได้ สุดท้ายเมื่อ 17 มีนาคม ค.ศ. 1958 ดาวเทียม Vanguard 1 ได้กลายเป็นดาวเทียมดวงที่ 2 ของประเทศอเมริกา ส่วนดวงแรกก็คือ Explorer 1 ที่ปล่อยเมื่อ 31 มกราคม ค.ศ. 1958

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Vanguard Satellite Launching Vehicle — An Engineering Summary". B. Klawans. April 1960, 212 pages. Martin Company Engineering Report No 11022, PDF of an optical copy.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Project Vanguard เก็บถาวร 2012-08-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดทับใหม่พัฒนา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระสมุห์ วิศาล ฐานวโร

วัดทับใหม่พัฒนา แต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ชื่อว่า **สำนักสงฆ์บ้านทับใหม่** สร้างโดยพ่อท่านอิ้น ปภากโร บนที่ดินที่ชาวบ้านในละแวกนั้นร่วมกันบริจาคให้ท่านด้วยความศรัทธา บนพื้นที่ 19 ไร่ของวัด ท่านได้จัดสร้างกุฏิสำหรับพระสงฆ์ ศาลาปฏิบัติธรรม เมรุ และอุโบสถที่สร้างตามแบบวัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก ตั้งวัดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศษ. 2557

วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พ่อท่านอิ้น ปภากโร ผู้ได้รับการยอมรับว่า เชี่ยวชาญในเวทวิทยาคม ท่านได้จัดสร้างวัตถุมงคลชุด "ปภากโร นิรันตรายมหาบารมี" เพื่อนำรายได้สร้างอุโบสถของวัดทับใหม่พัฒนาให้แล้วเสร็จ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พ่อท่านอิ้น ปภากโร
* พระสมุห์ วิศาล ฐานวโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทับใหม่พัฒนา". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดทับใหม่พัฒนา ตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี". มูลนิธิชัยพัฒนา.
3. ↑  "วัดทับใหม่พัฒนา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "'พ่อท่านอิ้น'อ.เคียนซา'ช้างเผือกในป่าสีแดง' : ศิษย์กวง". คมชัดลึก.
**วัดทุ่งผึ้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งช้าง อำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 

จากประวัติวัดระบุว่าวัดทุ่งผึ้งสร้างโดยหลวงพ่อหมึก (ตุ๊หมึก) พร้อมประชาชนบ้านทุ่งผึ้งเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ ปีขาล พ.ศ. 1865 และทำการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2100 โดยท่านครูบาธรรมสิทธิ์ และได้ปลูกต้นโพธิ์ไว้ 5 ต้น ทางทิศตะวันตกของวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2517 เขต วิสุงคามสีมา กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาการเปรียญและกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2350 และมีพระพุทธรูปมงคลสมฤทธิ์ 700 ปี (สำรวจ ปี 2541) ศิลปะล้านนารุ่นสิงห์ 2 ปางมารวิชัย หรือ ปางสะดุ้งมาร สร้างสมัยกรุงสุโขทัย สร้างด้วยทองสมฤทธิ์ ฐานกว้าง 10 นิ้วครึ่งหน้าตัก 10 นิ้ว ความสูงจากฐานถึงเกศา 10 นิ้ว ตำหนิพระพุทธรูป เกศาบิ่นตรงด้านขวา ฐานของพระบิ่นทางด้านซ้าย ฐานด้านขวาและด้านหน้าจะมีรู 5 รู พระพุทธรูปองค์นี้ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2513 ที่วัดร้างที่อยู่ห่างจากวัดทุ่งผึ้งประมาณ 1 กิโลเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทุ่งผึ้ง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "พระพุทธรูป 700 ปี".
**แองจี้ส์** (อังกฤษ: Angies) วงดนตรีเกิร์ลกรุ๊ปหญิงที่เป็นที่รู้จักในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ออกอัลบั้มภายใต้สังกัด Polygram Thailand (โพลีแกรม ไทยแลนด์) พวกเธอถูกขนานนามว่าเป็น สไปซ์เกิลส์เมืองไทย เนื่องจากพวกเธอมีความละม้ายคล้าย Spice Girls เกิร์ลกรุ๊ปชื่อดังจากอังกฤษ โดยวงแองจี้ส์ออกอัลบั้มเพียง 1 ชุด

ประวัติ
-------

**แองจี้ส์** กลุ่มศิลปิน 5 สาว พราวเสน่ห์ ต่างคนต่างสไตล์ มารวมตัวกันด้วยใจรักการร้องเพลง และการเต้นรำ แองจี้ส์ ทั้ง 5 สาว ทุกคนเป็นทั้งนักร้องที่มีเสียงเป็นเอกลักษณ์ และต่างมีลีลาการเต้นรำที่เริงร่า เร่าร้อน ผสมผสานกับความโดดเด่นทางดนตรีในแนว Dance ทันสมัย ทำให้แองจี้ส์เป็นศิลปินที่มีความลงตัวในทุกๆด้าน ซึ่งมีผลงานเพลงในสังกัด โพลีแกรม เร็คคอร์ดส (ไทยแลนด์) 

**แองจี้ส์** (Angies Thailand) ประกอบสมาชิกทั้งหมด 5 คน ได้แก่ นก-ปิยมาภรณ์ เนียมอุ๊น (ปัจจุบันชื่อ ปุญญิสา เนียมอุ๊น), หนึ่ง-ณัฐนันท์ ติรพันธุ์ธรรม, ต๋อม-อังคณา กองผาสุข (ปัจจุบันใช้ชื่อ อาทิตยา กองผาสุข), แจน-เจนจิรา กลิ่นสุคนธ์(ปัจจุนชื่อ ศิลป์ศรุตา กลิ่นสุคนธ์) และ เมย์-จันทร์จิรา ขาวสอาด โดยเปิดตัวงอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2540 ภายใต้สังกัด Polygram

มีเพลงที่คุ้นหูในอัลบั้ม Angies ได้แก่ เพลง ชวนทะเลาะตลอด และเพลง Love you Baby (เลิฟ ยู เบบี้)

ผลงาน
-----

### สคตูดิโออัลบั้ม

| ปี | ปกอัลบั้ม | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2540 |  | ***Angies**** วางจำหน่าย: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2540
* สังกัด: Polygram
* รูปแบบ: เทป , ซีดี
 | 1. Love you Baby (เลิฟ ยู เบบี้)
2. ชวนทะเลาะตลอด
3. Tell me boy (เทล มี บอย)
4. ฝันร้าย
5. ใครสักคน
6. Love you Baby (Club Mix) (เลิฟ ยู เบบี้)
7. อยู่ด้วยกัน
8. ไม่ต้องการ
9. ไม่เคยลืม
10. ชนทำไม
 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  กระทู้พันทิป เขียนโดยคุณ kodomo pantip.com
2. ↑  มิวสิควีดีโอเพลง ชวนทะเลาะตลอด - Angies Thailand Youtueb.com
3. ↑  Angies มิวสิควีดีโอเพลง Love you Baby - Angies Thailand  Youtueb.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**วัดทุ่งลานนา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดอกไม้ เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่

วัดทุ่งลานนาสร้างขึ้นโดยมีผู้ยกที่ดินให้สร้างวัดคือ นายขุนทองและนางฉะอ้อน บุญมาเลิศ ยกให้ 10 ไร่ นายกันและนางลิป ปานเถื่อน ยกให้ 4 ไร่ และนางถวิล มีสายทอง ยกให้ 2 ไร่ ผู้ดำเนินการสร้างวัดฝ่ายฆราวาสคือนางถวิล ส่วนผู้ดำเนินการสร้างวัดฝ่ายสงฆ์คือพระครูเนกขัมมคุณาจารย์ (จันทร์แดง คุณวีโร) ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2511 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2512 โดยใช้ชื่อว่า "วัดทุ่งลานนา (ชมทองผินถวิลอุปถัมภ์)" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิต ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2515

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 24.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 กุฏิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20.50 เมตร ยาว 38.50 เมตร เป็นอาคารทรงล้านนา นอกจากนั้นยังมีเจดีย์ 1 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติ วัดทุ่งลานนา ชมทองผินถวิลอุปถัมภ์". สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "ศิลปวัฒนธรรม". สำนักงานเขตประเวศ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-27. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  "ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งวัดทุ่งลานนา (ชมทองผินถวิลอุปถัมภ์)" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
4. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 104. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**เว็ลฟ์ แอนสท์ เจ้าชายแห่งฮันโนเฟอร์** (เยอรมัน: *Welf Ernst, Prinz von Hannover)* เป็นพระโอรสในเจ้าชายเกออร์ก วิลเฮล์ม แห่งฮันโนเฟอร์ และเจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติ ณ พระราชวังเว็ลฟ์ในมิวนิก โดยพระองค์ทรงเป็นพระภาคิไนยในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ หลังจากพระองค์ทรงเจริญพระชันษามากแล้ว จึงได้เสด็จไปประทับ ณ ประเทศอินเดียเป็นการถาวร

เจ้าชายเว็ลฟ์ แอนสท์ แห่งฮันโนเฟอร์ ได้เสกสมรสกับทูรียา ฮันโนเฟอร์ อย่างไรก็ดี เนื่องจากการเสกสมรสมิได้รับการยอมรับ ทำให้ไม่สามารถดำรงพระอิสริยยศชั้นเจ้าหญิงได้ มีแต่เพียงนามลำลองว่า ทูรียา ฮันโนเฟอร์ เพียงเท่านั้น ทั้งสองมีพระธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงซาสเกียแห่งฮันโนเฟอร์ (พระบุตรที่เกิดมาสามารถดำรงพระอิสริยยศได้)

พระองค์สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 33 ปี จากภาวะเลือดออกในสมอง หลังจากที่ทรงล้มขณะเล่นคาราเต้ และทรงเป็นอัมพาตได้ 2 เดือน

ความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ยุโรป
-----------------------------

พระองค์ทรงมีความเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์หลายราชวงศ์ โดยทางฝ่ายพระมารดานั้น เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ส่วนทางฝ่ายพระบิดานั้น ทรงเป็นพระภาติยะใน เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาแท้ๆในพระบิดาของพระองค์ จึงทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้งนี้ ยังทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย เป็นต้น
**พาลาทชินเกน** (เยอรมัน: *Palatschinke; พหูพจน์: Palatschinken*) เป็นชื่อที่ชาวออสเตรียและบาวาเรียนเยอรมันเรียกกัน เป็นแป้งที่คล้าย ๆ กับแพนเค้กแต่บางเหมือนเครปและสามารถหารับประทานทั่วไปในยุโรปกลาง
เปรียบเทียบกับเครปของฝรั่งเศส แพนเค้กในยุโรปกลางจะมีลักษณะที่บาง ต่างจากแพนเค้กที่อเมริกาที่มีหนามาก พาลาทชินเกนสอดไส้ด้วยไส้ชนิดต่าง ๆ และสามารถรับประทานอาหารตอนกลางวันหรืออาหารเย็นได้

พาลาทชินเกนตามธรรมเนียมแล้วมักจะทาด้วยแยมแอพริคอต หรือสตรอว์เบอร์รี แล้วทำเป็นโรลและโรยด้วย ลูกกวาด ซอสผลไม้อื่น ๆ เช่น แอปเปิ้ลซอส หรือแยมที่มีเนื้อหนาเรียกว่า เลควาร์ (พลัม พรุน ราสเบอร์รี่ เชอร์รี่ แยม) น้ำมะนาวและน้ำตาล ช็อคโกแลตซอส เฮเซลนัท-ช็อคโกแลตครีม อัลมอนด์ ผลไม้สดแห้ง ชีส ลูกเกด ผงโกโก้ เมล็ดงาดำ หรือทอปปิ้งอื่น ๆ ก็สามารถนำมาใช้ได้ 
พาลาคซินตา ราคอตต์ เป็นแพนเค้กที่มีหลาย ๆ ชั้นและในแต่ละชั้นจะมีสวีทคอทเทจ ชีส ลูกเกด แยม และวอลนัท แล้วหลังจากนั้นนำไปอบในเตาอบ

พาลาทชินเกนที่มีชื่อเสียงในฮังการีมีชื่อว่า กุนเดล แพนเค้ก (Gundel palacsinta) ที่ทำจากวอลนัทบด ลูกเกด เปลือกส้มเชื่อม อบเชยและรัม เสริฟคู่กับซอสช็อคโกแลตดำทำจากไข่แดง ครีมและโกโก้

พาลาชินเกนสามารถรับประทานแบบเค็ม ซึ่งจะสอดไส้ด้วยชีส เนื้อ เห็ด หรือ ผักต้ม แล้วราดด้วยซาวด์ครีม หรือนำมาหั่นเป็นชิ้น ๆ แล้วนำมาต้มในน้ำซุปเรียกว่า แฟลเดิล ในเยอรมัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  June Meyers Authentic Hungarian Heirloom Recipes Cookbook.
2. ↑  Gundel, Karoly (1992 the). *Gundel's Hungarian cookbook*. Budapest: Corvina. ISBN 963-13-3600-X. OCLC 32227400. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=` (help)page 124
**แองเจิ้ลสาวพิทักษ์จักรวาล** หรือ **แกแล็คซี่ แองเจล รูน** (ญี่ปุ่น: ギャラクシーエンジェル; โรมาจิ: *Gyarakushī Enjeru*) (อังกฤษ: Galaxy Angel II) เป็นอนิเมะภาคต่อของแกแล็คซี่ แองเจล ผลิตโดย BROCCOLI แนว sci-fi comady ตั้งแต่วันเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2006 จนจบ ในเมืองไทยฉายที่แก๊งการ์ตูน แชนแนล และลิขสิทธิ์ดีวีดีและวีซีดีในประเทศไทยโดย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์

เนื้อเรื่อง
-----------

เรื่องราวของ "แองเจิ้ลสาวพิทักษ์จักรวาล" จะเป็นเรื่องราวของหน่วย หน่วยรูนแองเจิ้ล มีหน้าที่หลักคือค้นหา เทคโนโลยีที่สาบสูญ ของ ของชาวทราสบาส เพื่อนำมาใช้งานรักษาความสงบสุขของดาวสบาส และ ต้องเข้าไปพัวพันกับสงครามต่างๆ

ตัวละคร
-------

### หน่วยรูนแองเจิ้ล

* **แอพปริคอท ซากุราบะ** (ริโกะ)

น้องสาวมิวฟิล มีนิสัยร่าเริงและมีมนุษยสัมพันธ์ดี ทำอาหารเก่งกว่าพี่สาวของเธอ
* **อานิช อาจิส**

สาวห้าวบ้าพลัง ชื่นชอบการขโมยของและติดหนี้สินจากหลายแห่ง ไม่ถูกชะตากับเรื่องโลคลาภ คอยต่อล้อต่อเถียงกับลิลลี่เป็นประจำ
* **ลิลลี่ C. เชอร์เบต**

สาวเงียบผู้ชื่นชอบวิถีแห่งซามูไร มักต่อล้อต่อเถียงกับอานิซบ่อยครั้งตั้งแต่เมื่อครั้งที่เธอเข้ารับราชการพร้อมกับอานิซ
* **นาโนนาโน พุดดิ้ง**

แอนดรอย์สาว เป็นลูกสาวของวานิลลา H. มีความสามารถในการรวมร่างได้อย่างไร้ขีดจำกัด
* **คาลัวร์/เตกีลา มาโจรัม** พากย์โดย อายะ ฮิราโนะ

หญิงสาว2บุคลิก ชื่นชอบการปรุงยาและเครื่องสำอาง เมื่อเป็นคาลัวร์จะมีนิสัยอ่อนไหวและอ่อนหวาน พูดจาไพเราะ แต่เมื่อเปลี่ยนเป็นเตกีร่า จะมีนิสัยห้าวหาญและไม่กลัวใคร
* **อิซาโยอิ นัตสึเมะ** :สมาชิกคนที่6ของหน่วยรูนแองเจิล(ไม่ปรากฏตัวในอนิเมะ ชื่อคล้ายคลึงกับ [เก็บถาวร 2010-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน อิซาโยอิ ซาคุยะ] มีการสันษฐานจากคนอ่านมังงะว่าอาจเป็นพี่ น้องกัน)
* **คาซึยะ ชิรานามิ**
* **โรเซล มาติอุส**

### ตัวละครอื่น

* คุเฮน บาม
* ผู้การอิซาเบลล่า

### หน่วยมูนแองเจิ้ล

* มิลฟิล ซากุราบะ
* ฟอร์เต้ สโตลเล่น
* รันฟา ฟรานบัวส์
* มินต์ บลองมังคซ
* วานิลา เอส
* คาราสุมะ จิโตเสะ

รายชื่อตอน
----------

ดูเพิ่ม
-------

* แกแล็คซี่ แองเจล

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* BROCCOLI's official *Project G.A.* website (ญี่ปุ่น)
* Official site for Angel-Rune (ญี่ปุ่น)
**เคิร์ต สมิธ** (อังกฤษ: Curt Smith) (24 มิถุนายน ค.ศ. 1961) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักโปรดิวเซอร์เพลงชาวบริติช และรู้จักในนามผู้ก่อตั้งวงเทียส์ฟอร์เฟียส์กับเพื่อนของเขาโรแลนด์ ออร์ซาบาล เขาได้ร้องในหลายเพลง เช่น Mad World, Pale Shelter, Change, The Way You Are, Everybody Wants to Rule the World และ Advice for 

the Young at Heart หลังจากเขาออกจากเทียส์ฟอร์เฟียส์เขาก็ไปเป็นนักร้องเดี่ยวและปล่อยเพลง Soul on Board ในปี ค.ศ. 1993 ปล่อย 5 อัลบั้มและ 1 อีพี และเขาก็กลับเข้าเทียส์ฟอร์เฟียส์ในปี ค.ศ. 2000

ประวัติ
-------

### ่ช่วงชีวิตแรก

เขาเกิดในนครบาธ, มณฑลซัมเมอร์เซตที่สหราชอาณาจักร เขาเข้าเรียนที่ โรงเรียนบีเช็นคลิฟฟ์

ก่อตั้งวงดนตรี
--------------

### Graduate

เขาจบการศึกษาและก็ได้พบกับเพื่อนของเขาในมหาวิทยาลัย โรแลนด์ ออร์ซาบาล เขาก่อตั้งวงของเขาตอนวัยรุ่น ชื่อว่า Graduate และก็อีกวงที่ชื่อว่า Neon

### เทียส์ฟอร์เฟียส์

หลังจากที่เขาล่มเลิกวงนั้นไปแล้ว เขาก็ไปก่อตั้งวงเทียส์ฟอร์เฟียส์ในปี ค.ศ. 1981 สมิธเป็นคนเล่นกีตาร์เบสและเป็นนักร้องนำร่วม อัลบั้มแรกคือ The Hurting (เป็นอัลบั้มที่เป็นอันดับหนึ่งในอเมริกา) อัลบั้มที่สองคือ Songs from the Big Chair อัลบั้มที่สามและสี่คือ The Seeds of Love และ Elemental อัลบั้มที่ห้าและหกคือ Elemental และ Raoul and the Kings of Spain อัลบั้มที่เจ็ดและแปดคือ Everybody Loves a Happy Ending และ The Tipping Point

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cameron-bath, Amanda (2018-01-21). "The most famous former pupils of Bath secondary schools". *bathchronicle* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  Barton, Laura (2021-10-08). "'If there is a God, this is what he put us on Earth to do': the unlikely return of Tears for Fears". *The Guardian* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2023-07-22.
3. ↑  "Tears for Fears Songs, Albums, Reviews, Bio & More". *AllMusic* (ภาษาอังกฤษ).
4. ↑  "Curt Smith", *Wikipedia* (ภาษาอังกฤษ), 2023-07-09, สืบค้นเมื่อ 2023-07-22
5. ↑  Gary Graff, special to cleveland com (2022-05-16). "Tears for Fears headed to Blossom Music Center for 'The Tipping Point' tour". *cleveland* (ภาษาอังกฤษ).
**ระแนง**เป็นวัสดุที่นิยมใช้ในการตกแต่งจะมีลักษณะเป็นแท่งยาว อาจจะเป็นรูปร่างกลมยาว หรือเป็นเหลี่ยมยาวก็ได้ เรามักพบเห็นระแนงตามบ้านเรือน เช่น ระแนงหลังคา ,ระแนงกันแดด และรั้วระแนง
ระแนง ที่พบเห็นในปัจจุบันจะทำขึ้นจากวัสดุ

ไม้
---

ระแนงที่ทำจากไม้จะเรียกว่า ไม้ระแนง หรือระแนงไม้ ไม้ที่นิยมนำมาใช้ทำระแนงส่วนใหญ่จะเป็นไม้เนื้อแข็ง เช่นไม้เต็ง ,ไม้แดง ระแนงไม้มักจะใช้ในการตกแต่งพื้นที่ส่วนหลังคา ,แผงระแนงกันแดด

โลหะ
----

วัสดุโลหะที่นำมาใช้ทำระแนงที่เราพบเห็นได้แก่ เหล็ก ,อลูมิเนียม และสแตนเลส โดยส่วนใหญ่วัสดุโลหะที่นำมาใช้ทำระแนงมักจะใช้กับพื้นที่ส่วน ระแนงทางเดินส่วนราวกันตก ระแนงกันแดดบริเวณหน้าต่าง หรือบริเวณหลังคาโรงรถ

วัสดุสังเคราะห์
---------------

วัสดุสังเคราะห์ที่นิยมนำมาใช้ทำระแนงได้แก่ 

### ไฟเบอร์ซีเมนต์

ไฟเบอร์ซีเมนต์ คือวัสดุที่มีส่วนผสมปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ ,ทรายละเอียด ,น้า และเซลลูโลส ระแนงไฟเบอร์ซีเมนต์มักจะใช้ในการตกแต่งเป็น รั้วระแนง ,ระแนงกันสาด ,ฝ้าระแนง และระแนงกันแดด 

### พลาสวูด หรือ wood plastic composite

วัตถุดิบหลัก คือ พลาสติก HDPE, LDPE, PVC, PP, ABS, PS, และPLA และเยื่อไม้ ระแนงพลาสวูดมักจะใช้ในการตกแต่งทำเป็นฉากระแนง ,ฝ้า หรือตกแต่งผนังบ้าน

### ไวนิล

ไวนิล คือ พลาสติกพิเศษชนิดหนึ่ง โดยมีส่วนผสมของ uPVC (unplastizide Poly Vinyl Choride) ง และสารเพิ่มประสิทธิภาพหลายชนิด อาทิเช่น สารเพิ่มความทนทานต่อสภาวะอากาศ (Complex Stabilizer), สารเพิ่มความทนทานต่อแรงกระแทก (Impact Modifer), สารเพิ่มความทนทานต่อแสงแดด หรือ รังสี (UV Stabilizer)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ความหมายของไม้ระแนง
* ระแนงคืออะไร และการใช้ระแนงสำหรับงานตกแต่งบ้าน เก็บถาวร 2019-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *Shi*
**สื่อ เขอฝ่า** (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1601 – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1645), ชื่อทางการแบบจีน **เซี่ยนชือ** และ **เต้าหลิน**, เป็นข้าราชการและนักอักษรแห่งราชวงศ์หมิง สื่อ เขอฝ่า เกิดที่ เซี่ยงฟู่ (祥符; ปัจจุบันคือ ไคเฟิง, เหอหนาน) และอ้างสิทธิ์สืบเชื้อสายมาจาก เขตต้าซิง, จังหวัดชุนเตียน (順天府大興縣; ในปัจจุบันคือ ปักกิ่ง). เขาได้รับการศึกษาและอบรมโดยอาจารย์ จัว กวงโตว (左光斗) สื่อ เขอฝ่าได้เข้ารับราชการในตำแหน่งศาลาในสังกัดสามสำนักหกกรมที่เมืองนานกิง

ในช่วงต้นของการรับราชการของเขา สื่อ เขอฝ่า ถือได้ว่าเป็นขุนนางหมิงที่จดจำได้ดีที่วุดในช่วงที่เขานำกำลังปกป้องเมืองหยางโจวจากการรุกรานของกองทัพแปดกองธงภายใต้ราชวงศ์ชิง สื่อ เขอฝ่าถูกประหารหลังจากเมืองหยางโจวถูกกองทัพแมนจูยึดในเดือนเมษายน ค.ศ. 1645

หลังจากที่เขาตาย จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงใต้ได้มอบพระราชทินนามให้ว่า **จงจิ้ง**(忠靖; แปลว่า "ภักดีและสันติสุข") หลังจากกว่าทศวรรษผ่านไปจักรพรรดิเฉียนหลงชาวแมนจูแห่งราชวงศ์ชิง ได้ทรงเห็นคุณธรรมความดีงามของสื่อ เขอฝ่า จึงได้ทรงตั้งชื่อให้เป็น "จงเจิ้ง" (忠正; ที่แปลว่า "ภักดีและซื่อตรง") ลูกหลานของสื่อ เขอฝ่าได้เก็บรวบรวมผลงานเอกสารของเขาและจัดทำเป็นหนังาอชื่อว่า *ผลงานของใต้เท้า สื่อ จงเจิ้ง* (史忠正公集).
กราฟแสดงสมการเวลา แกนตั้งคือค่าความต่างระหว่างเวลาสุริยคติปรากฏ (เวลาบนนาฬิกาแดด) กับเวลาเฉลี่ยท้องถิ่น (แสดงด้วยนาฬิกามาตรฐาน) แกนนอนคือเวลาแต่ละวันในรอบปี
**เวลาเฉลี่ยท้องถิ่น** (local mean time) เป็นระบบเวลาแบบหนึ่งที่มีพื้นฐานจากเวลาสุริยคติซึ่งขึ้นกับตำแหน่งหรือลองจิจูดของพื้นที่ โดยกำหนดให้มีระยะห่างคงที่ตลอด

เวลาเฉลี่ยของท้องถิ่นถูกนำมาใช้ก่อนที่จะมีการกำหนดเขตเวลาขึ้นในต้นศตวรรษที่ 19 มันถูกนำไปใช้ในด้านดาราศาสตร์และการเดินเรือ

เวลาสุริยะเฉลี่ยที่จุดและลองจิจูดอ้างอิง (เส้นเมอริเดียนอ้างอิง) บนพื้นโลกเรียกว่า เวลาสากล

การใช้งานในอดีต
---------------

เวลาเฉลี่ยท้องถิ่นเริ่มใช้แทนเวลาสุริยคติท้องถิ่นและเวลานาฬิกาแดดในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 และเริ่มใช้มาจนกระทั่งเวลามาตรฐานถูกนำมาใช้ในแต่ละประเทศ แต่ละเมืองจะกำหนดเวลาเฉลี่ยในท้องถิ่นตามเส้นเมริเดียน ที่ผ่าน ส่งผลให้เวลาต่างกัน 4 นาทีสำหรับทุกองศาของลองจิจูด เรื่องนี้กลายเป็นปัญหาขึ้นมาในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 หลังจากที่รถไฟจำเป็นต้องปรับเวลาให้ตรงกันในแต่ละสถานี และผู้คนจำเป็นต้องตั้งนาฬิกา (หรือนาฬิกาของโบสถ์) ให้ตรงกับตารางเวลา

เวลามาตรฐาน
-----------

เวลามาตรฐาน หมายถึง เวลาที่ใช้ร่วมกันเป็นมาตรฐานเดียวกันภายในพื้นที่หนึ่ง ๆ โดยปกติจะถูกกำหนดให้หักลบจากเวลามาตรฐานกรีนิช หรือใช้เวลาเฉลี่ยท้องถิ่นของเมืองศูนย์กลางของภูมิภาค ความแตกต่างระหว่างเวลาเฉลี่ยท้องถิ่นกับเวลาสุริยคติท้องถิ่นเรียกว่า สมการเวลา

ดูเพิ่ม
-------

* วัน
* เขตเวลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Urban, Sean E.; Seidelmann, P. Kenneth (2013). *Explanatory Supplement to the Astronomical Almanac* (3rd ed.). Mill Valley, CA: University Science Books. pp. 13, 231, 239.
2. ↑  Finch, Vernor C. Glenn T. Trewartha, M. H. Shearer, and Frederick L. Caudle (1943). *Elementary Meteorology*. McGraw-Hill Book Company, Inc. p. 17. ASIN B005F644PG.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
**หมึกแวมไพร์** (อังกฤษ: Vampire squid; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Vampyroteuthis infernalis*) เป็นมอลลัสกาประเภทหมึกชนิดหนึ่ง

หมึกแวมไพร์ เป็นสัตว์ที่มีอายุอยู่มานานกว่า 200 ล้านปีแล้ว โดยจัดอยู่ในวงศ์ Vampyroteuthidae และสกุล  *Vampyroteuthis* ซึ่งมีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน นับเป็นสายที่เชื่อมต่อระหว่างหมึกสายกับหมึกกล้วย ซึ่งหมึกแวมไพร์ จัดเป็นหมึกที่อยู่ในอันดับของตนเอง 

หมึกแวมไพร์ ได้ชื่อนี้มาจากรูปร่างหน้าตาที่แลดูน่ากลัว โดยมีพังผืดเชื่อมต่อกันระหว่างหนวดแต่ละเส้นทั้งหมด 8 เส้น เสมือนร่มหรือครีบ แลดูคล้ายเสื้อคลุมตัวใหญ่ ใช้สำหรับว่ายไปมาเหมือนการบินของนกหรือค้างคาว แต่หมึกแวมไพร์กลับเป็นสัตว์ที่ไม่มีอันตรายใด ๆ มีความยาวเต็มที่ประมาณ 28 เซนติเมตรเท่านั้น มีสีผิวน้ำตาลแดงปนดำ ด้านในของลำตัวเป็นสีดำสนิทและมีหนามแหลม ๆ เรียงตัวตามแนวของหนวด มีดวงตากลมโตสีแดงก่ำ หรือสีน้ำเงิน

ตาของหมึกแวมไพร์
ใต้หนวด
หมึกแวมไพร์ เป็นหมึกที่อาศัยอยู่ในทะเลลึกที่มีความลึกตั้งแต่ 300-3,000 เมตร เป็นสถานที่ ๆ ไม่มีแสง และมีปริมาณออกซิเจนน้อย แต่หมึกแวมไพร์ก็อาศัยอยู่ได้เป็นอย่างดี และมักตกเป็นอาหารของสัตว์ทะเลที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ จึงมีกลไกในการป้องกันตนเองด้วยการเรืองแสงลำตัวตัวเองได้ ซึ่งเกิดจากแบคทีเรีย ที่ส่องแสงเรือง ๆ เป็นสีฟ้า หรือสีน้ำเงิน ซึ่งทำให้ตาของผู้ที่มาคุกคามพร่ามัวไปได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  *ท่องโลกกว้าง*, สารคดีทางไทยพีบีเอส: พุธที่ 26 มิถุนายน 2556

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Vampyroteuthis infernalis ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Vampyroteuthis infernalis***
**คอมพิวเตอร์ครัวเรือน** (อังกฤษ: home computer) เป็นไมโครคอมพิวเตอร์ชนิดหนึ่งที่มุ่งเป้าหมายไปยังผู้ใช้ตามครัวเรือนหรือตามบ้าน โดยมักจะมีประสิทธิภาพของหน่วยความจำน้อย แต่จะมีประสิทธิภาพของระบบกราฟิกและระบบเสียงมากกว่าคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ซึ่งเหมาะกับการเล่นวิดีโอเกม แต่ก็ยังใช้ในด้านอื่นด้วย และมักมีราคาถูกกว่าคอมพิวเตอร์ธุรกิจ หรือคอมพิวเตอร์วิทยาศาสตร์ เช่น ไอบีเอ็มพีซี

คอมพิวเตอร์ครัวเรือนเริ่มเข้าสู่ตลาดเมื่อ พ.ศ. 2520 โดยในปีนั้นมีคอมพิวเตอร์ครัวเรือนที่วางตลาดอยู่ 3 รุ่น ได้แก่ แอปเปิลทู ทีอาร์เอส-80 โมเดลวัน และคอมโมดอร์เพ็ต ซึ่งถูกแนะนำในนิตยสารไบต์ในปีนั้นด้วย

คอมพิวเตอร์ครัวเรือนมักไม่วางจำหน่ายเป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ แต่จะวางจำหน่ายเป็นเครื่องที่ประกอบมาเรียบร้อยแล้ว แต่ก็มีคอมพิวเตอร์ครัวเรือนบางรุ่นที่ผู้ใช้สามารถซื้อชิ้นส่วนไปประกอบเป็นเครื่องได้ เช่น แซดเอ็กซ์ 80 ซึ่งถือว่าเป็นคอมพิวเตอร์ครัวเรือนที่ผู้ใช้ประกอบขึ้นเอง

เริ่มมีการทดลองเกี่ยวกับความสามารถของคอมพิวเตอร์ครัวเรือนตั้งแต่ พ.ศ. 2508 เป็นต้นมา

การทำงาน
--------

คอมพิวเตอร์ครัวเรือนส่วนมากมักมีลักษณะคล้ายกัน โดยส่วนมากมักมีแป้นพิมพ์ต่อเข้ากับเคสเดียวกัน และทำงานร่วมกันโดยใช้แผงวงจรหลัก นอกจากนี้ยังมีคอมพิวเตอร์ครัวเรือนชนิดที่ผู้ใช้สามารถนำชิ้นส่วนหรืออุปกรณ์มาต่อเพิ่มได้ โดยอาจมีช่องเสียบชิ้นส่วนหรืออุปกรณ์ที่นำมาต่อเพิ่มเพียงช่องเดียวหรืออาจมีหลายช่องก็ได้ ซึ่งคอมพิวเตอร์ชนิดนี้อาจวางจำหน่ายในราคาที่สูงขึ้น

คอมพิวเตอร์ครัวเรือนส่วนมากมักสามารถทำงานผ่านส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ได้ แทนที่จะทำงานผ่านส่วนต่อประสานแบบบรรทัดคำสั่งเพียงอย่างเดียว โดยระบบปฏิบัติการที่ใช้ในคอมพิวเตอร์ครัวเรือนมักมีขนาดเล็ก ซึ่งติดตั้งมากับรอม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "IBM PC turns 25". *CNN*. Several popular home computers existed before the 1981 IBM PC launch. But the regimented business world considered Apple, Commodore, and Radio Shack's Tandy products "toys."
2. ↑  Spicer, Dag (2000-08-12). "Dag Spier,''If You Can't Stand the Coding, Stay Out of the Kitchen'', "Dr. Dobb's Journal'', August 12, 2000". Drdobbs.com. สืบค้นเมื่อ 2013-04-09.
3. ↑  "James Tomayko "Anecdotes: Electronic Computer for Home Operation, The First Home Computer"" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-08-25. สืบค้นเมื่อ 2013-04-09.
ข้อความที่ถูกคัดลอกวางทั่วอินเทอร์เน็ต
**คอพีพาสตา** (อังกฤษ: copypasta) เป็นกลุ่มข้อความที่ถูกบุคคลคัดลอกและวางทั่วอินเทอร์เน็ตผ่านทางเว็บไซต์ฟอรัมออนไลน์และบริการเครือข่ายสังคม กล่าวกันว่าคอพีพาสตามีความคล้ายกับการสแปม เพราะมักสร้างความรำคาญแก่ผู้ใช้อื่นและขัดขวางการสนทนาออนไลน์

ประวัติ
-------

มีการใช้ศัพท์ "copypasta" เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2006 โดยกลุ่มผู้ใช้ในยูสเน็ต

### ศัพทมูลวิทยา

ศัพท์ "copypasta" มีที่มาจากศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ว่า "copy/paste" และสามารถสืบต้นตอไปถึงสายโยงใยของผู้ใช้นิรนามรายหนึ่งจากโฟร์แชนใน ค.ศ. 2006

ตัวอย่างสำคัญ
-------------

### เนวีซีล

คอพีพาสตาเนวีซีลเป็นย่อหน้าขนาดยาวที่มีเนื้อหาโจมตี "ไอ้เด็กน้อย" อย่างก้าวร้าว แต่ในขณะเดียวกันก็มีน้ำเสียงขบขันตามแบบฉบับของ "ผู้ชายเข้มแข็ง" โดยเล่าถึงความสำเร็จแบบเพ้อเจ้อ เช่น "การฆ่าคนมากกว่า 300 ราย" และ "ผ่านการฝึกในสงครามกอริลลา" คอพีพาสตานี้มักถูกโพสต์ซ้ำหลายครั้งเพื่อตอบโต้ในเชิงขบขันต่อการดูหมิ่น และคาดกันว่ามีต้นกำเนิดจากกระดานข้อความในโฟร์แชนเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010

คอพีพาสตานี้ถูกใช้ในคำประกาศเจตนาของผู้ก่อเหตุเหตุกราดยิงมัสยิดในไครสต์เชิร์ช

### *ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก*

คอพีพาสตา *ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก* กำเนิดขึ้นใน ค.ศ. 2013 โดยผู้ใช้จะโพสต์บทภาพยนตร์ทั้งหมดของ *ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก* ลงในเว็บไซต์ต่าง ๆ เช่น เรดดิตหรือทัมเบลอร์ คอพีพาสตานี้กลายเป็นที่นิยมเมื่อมีผู้โพสต์คลิปที่นำมาจากภาพยนตร์นี้เป็นครั้งแรก และเป็นที่นิยมในยูทูบช่วงปลาย ค.ศ. 2016

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "What is Copypasta? - Definition from Techopedia". *Techopedia.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 30 December 2018.
2. ↑  "Words We're Watching: 'Copypasta'". *Merriam-Webster* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 30 December 2018.
3. ↑  Jaquez, Sophia (12 December 2018). "My Favorite CopyPastas". *The County Current* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-09-20. สืบค้นเมื่อ 30 December 18. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
4. ↑  "What Does Navy Seal copypasta Mean?". *Dictionary.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 October 2018.
5. ↑  "The Honk Pill Troll Killer: Brenton Tarrant's Motives May Never be Known – if We're Not Careful". 28 March 2019. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-27. สืบค้นเมื่อ 2022-01-27.
6. ↑  Bergado, Gabe. "How Barry B. Benson Became an Internet A-Lister". *Inverse* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 30 December 2018.
7. ↑  "The Best Prank on Facebook Right Now Involves the Entire Transcript of Bee Movie". *Intelligencer* (ภาษาอังกฤษ). 2 December 2015. สืบค้นเมื่อ 30 December 2018.

วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***คอพีพาสตา***
ช่างรุ่ง จันตาบุญ
**นายรุ่ง จันตาบุญ** สถาปนิกผู้ออกแบบหอคำหลวง ในงานมหกรรมราชพฤกษ์ 2549 และผู้จัดการ หจก.ช่างรุ่งคอนสตรัคชั่น

ประวัติ
-------

รุ่ง จันตาบุญ เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515 จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา วิทยาเขตภาคพายัพ มีผลงานการปลูกสร้างอาคารสถาปัตยกรรมล้านนามานานนับสิบปี และในการจัดงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 ณ จังหวัดเชียงใหม่ที่ผ่านมา ช่างรุ่ง ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ออกแบบ และควบคุมการก่อสร้าง**หอคำหลวง** ซึ่งจัดแสดงนิทรรศการเทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ

นายรุ่ง จันตาบุญ เป็นผู้มีผลงานด้านสถาปัตยกรรมล้านนาเป็นที่ประจักษ์ จนได้รับปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ประจำปีการศึกษา 2550 โดยเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2552

ผลงาน
-----

รุ่ง จันตาบุญ เป็นสถาปนิกชาวเชียงใหม่ ที่มีผลงานด้านสถาปัตยกรรมล้านนาที่โดดเด่น อาทิ

* วิหารหลวงวัดป่าดาราภิรมย์ พระอารามหลวง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
* หออินทขิลเสาหลักเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
* วิหารพระเจ้า 700 ปี ศรีเมืองเชียงใหม่
* วัดเจ็ดยอด มหาโพธารามวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่
* งานบูรณะพระตำหนักเจ้าดารารัศมี อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
* มณฑปไฟพระฤกษ์ การแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 18 ณ จังหวัดเชียงใหม่
* หอแกวไร่แม่ฟ้าหลวง และหอทุ่งแกว๋นไร่แม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
* พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
* หอคำหลวง มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549

อาคารหอคำหลวง ออกแบบโดย รุ่ง จันตาบุญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทำเนียบผู้มีผลงานออกแบบด้านสถาปัตยกรรมไทย เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สมาคมสถาปนิกสยาม
2. ↑  ‘สถาปนิกถุงปูน’เบื้องหลังหอคำหลวง โบแดงแห่งพืชสวนโลก[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  ปริญญากิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา[*ลิงก์เสีย*]
Science Archive ของหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป เป็นสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่เผยแพร่ข้อมูลให้เข้าถึงได้ตั้งแต่ปี 1988
**สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์** (อังกฤษ: astronomical catalog) คือรายการหรือตารางของ วัตถุทางดาราศาสตร์ ที่จัดตามประเภท รูปแบบ แหล่งกำเนิด วิธีการตรวจจับ หรือวิธีการค้นพบบางอย่าง สารบัญแฟ้มของ ดาวฤกษ์ เรียกเฉพาะว่า สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ การเผยแพร่สารบัญแฟ้มวัตถุทางดาราศาสตร์มักจะเป็นผลมาจากการกวาดสำรวจท้องฟ้า

วัตถุทางดาราศาสตร์แต่ละรายการที่ลงทะเบียนในสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์จะถูกเรียกด้วยรหัสที่ระบุตัววัตถุนั้น (โดยปกติจะเป็นตัวย่อของสารบัญแฟ้ม + หมายเลข) และแต่ละรายการในสารบัญแฟ้มจะอย่างน้อยก็จะต้องประกอบไปด้วยพิกัดของวัตถุนั้น นอกจากนั้นแล้ว ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับประเภทของวัตถุทางดาราศาสตร์นั้น เช่น ความสว่าง สี เส้นผ่านศูนย์กลางปรากฏ และการเคลื่อนที่ของ อาจรวมอยู่ด้วย

สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่สำคัญ
-------------------------------

* อูราโนเมเทรีย ของโยฮัน ไบเออร์ (ระบบไบเออร์)
* สารบัญแฟ้มของจอห์น แฟลมสตีด (ระบบแฟลมสตีด)
* สารบัญแฟ้มเมซีเย ของชาร์ล เมซีเย (M1 - M110)
* สารบัญแฟ้มทั่วไปใหม่ (NGC 0001 - NGC 7840)
* สารบัญแฟ้มดัชนี
* สารบัญแฟ้มเมล็อต
* สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ใกล้เคียงของกลีเซอ
* สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สว่าง
* สารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์
* สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส
* สารบัญแฟ้มดาวนำทาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Release of the ESO Archive Science Portal". *www.eso.org*. สืบค้นเมื่อ 13 August 2018.
สำหรับเวลาเช้าก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น ดูที่ ย่ำรุ่ง
ระวังสับสนกับ มธุลดา

**รุ่งอรุณ** (อังกฤษ: Chinese trumpet vine) เป็นพันธุ์ไม้พื้นเมืองของประเทศจีนตอนใต้ อยู่ในวงศ์แคหางค่าง และอยู่ในสกุล *Campsis*

เดิมรุ่งอรุณมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Bignonia grandiflora* Thunb. ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2327 โดย คาร์ล ปีเตอร์ ธุนแบร์ก นักธรรมชาติวิทยาชาวสวีเดน ตีพิมพ์ผลงานในหนังสือ "Flora Japonica" แต่ในปี พ.ศ. 2437 คาร์ล โมริซ ชูมันน์ พบว่ารุ่งอรุณน่าจะถูกจัดในสกุล *Campsis* มากกว่า จึงได้ตีพิมพ์ย้ายรุ่มอรุณมาอยู่ในสกุล *Campsis*

รุ่งอรุณนั้นจากการศึกษาทางสัณฐานวิทยาและชีวโมเลกุลพบว่ารุ่งอรุณและมธุลดาเคยเป็นพืชชนิดเดียวกันและขึ้นอยู่ในบริเวณเดียวกันมาก่อน โดยอ้างอิงทฤษฎีที่ว่าพื้นที่ทางเอเชียตะวันออกเคยเชื่อมติดกับทวีปอเมริกาเหนือโดยเรียกส่วนนี้ว่า "Bering land bridge" และต่อมาเมื่อมีช่องแคบเบริ่งเกิดขึ้นทำให้มีวิวัฒนาการแยกเป็นต่างชนิดกันเมื่อประมาณ 24.4 ล้านปีก่อน

ความหมายของชื่อ
---------------

ชื่อวิทยาศาสตร์ของรุ่งอรุณที่ว่า ***Campsis grandiflora*** โดยชื่อสกุลที่ว่า "*Campsis*" มาจากภาษากรีกว่า "kampe" ที่แปลว่า โค้งงอ (something bent) สื่อถึงพืชที่มีหลอดดอกยาวและโค้ง ส่วนชื่อชนิดว่า "*grandiflora*" มาจากภาษาละติน แปลว่า ดอกขนาดใหญ่

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

รุ่งอรุณเป็นไม้พุ่มกึ่งเลื้อย ผลัดใบ ขนาดกลาง อายุหลายปี เลื้อยไปได้ไกลถึง 6 เมตร บางครั้งพบมีรากพิเศษขึ้นเป็นกระจุกรอบข้อ ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ ออกตรงข้ามสลับตั้งฉาก ใบย่อย 4-5 คู่ ปลายใบแหลม ขอบใบ หยักฟันเลื่อย ดอกออกเป็นช่อกระจุกตามซอกใบและปลายยอด ดอกรูปกรวยมี 4-10 ดอกย่อย กลีบดอกสีส้มอมแดง โคนกลีบเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายกลีบแผ่ออกเป็น 5 กลีบ กลีบมีสีส้มเข้มเป็นแนวยาว เส้นผ่าศูนย์กลางดอกบาน 4-5 เซนติเมตร

การขยายพันธุ์
-------------

รุ่งอรุณขยายพันธุ์ได้ง่ายโดยการปักชำกิ่ง ชอบแสงแดดจัด ดินร่วนระบายน้ำได้ดี สามารถให้ร่มเงาได้ดี ควรปลูกในที่แสงแดดจัดจะทำให้ดอกดกและออกดอกตลอดปี

ประโยชน์
--------

รุ่งอรุณมีประโยชน์ด้านสมุนไพร โดยพบว่าในประเทศจีนใช้เป็นสมุนไพรสำหรับขับปัสสาวะ

อ้างอิง
-------

* สราวุธ สังข์แก้ว, อัจฉรา ตีระวัฒนานนท์ (2012). **งามพรรณพฤกษา** ชุดวัลยชาติ ตอน รุ่งอรุณ **วารสาร อพวช.**, พ.ศ. 2556, 126, หน้าที่ 48-49.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ *Campsis grandiflora*
บทความนี้เกี่ยวกับโรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบีย สำหรับโรงพยาบาลอื่น ๆ ที่มีชื่อคล้ายกัน ดูที่ โรงพยาบาลเด็ก (แก้ความกำกวม)

**โรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบีย** (อังกฤษ: British Columbia Children's Hospital) เป็นสถานพยาบาลที่ตั้งอยู่ในเมืองแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย และเป็นหน่วยงานของการบริการสุขภาพส่วนภูมิภาค ซึ่งมีความเชี่ยวชาญในด้านบริการสุขภาพสำหรับผู้ป่วยตั้งแต่แรกเกิดถึงอายุ 18 ปี นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่สอนและวิจัยด้านแพทยศาสตร์สำหรับเด็ก โรงพยาบาลยังดำเนินการ**ศูนย์สุขภาพสำหรับเด็กซันนีฮิลล์** ซึ่งให้บริการพิเศษแก่เด็กและเยาวชนที่มีความบกพร่องทางพัฒนาการตั้งแต่แรกเกิดถึงอายุ 19 ปี

โรงพยาบาลอยู่ติดกับโรงพยาบาลและศูนย์สุขภาพสตรีบริติชโคลัมเบีย ก่อนหน้านี้ ทั้งสองเป็นองค์กรเดียวอย่างเป็นทางการและเป็นที่รู้จักในนาม**ศูนย์สุขภาพเด็กและสตรีแห่งบริติชโคลัมเบีย**

ในการทำงานร่วมกับโรงพยาบาลและชุมชน มูลนิธิโรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบียได้ระดมทุนเพื่อสนับสนุนและยกระดับการดูแลทางกุมารเวชศาสตร์ในรัฐบริติชโคลัมเบีย มูลนิธิมอบเงินทุนให้แก่โรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบีย เช่นเดียวกับสิ่งอำนวยความสะดวกของโครงการพี่น้อง ได้แก่ สถาบันวิจัยโรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบียและศูนย์สุขภาพซันนีฮิลล์ เพื่อสนับสนุนงานวิจัยเกี่ยวกับโรคในวัยเด็ก, การซื้อเครื่องมือแพทย์ ตลอดจนโครงการฝึกอบรมและให้ความรู้ด้านสุขภาพเด็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เก็บถาวร 2019-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, accessed November 2, 2016.
2. , B.C. Children's Hospital, accessed November 2, 2016.
3. "B.C. Children's Ambulatory Care Centre", Henriquez Partners Architects, accessed Sept. 20, 2014.
4. "B.C. Children's Hospital Welcomes New Arrival" เก็บถาวร ตุลาคม 26, 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, B.C. Children's Hospital, Feb. 6, 2003.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* BC Children's Hospital Foundation
ระวังสับสนกับ สื่อสารมวลชน
**สื่อมวลชน** (mass media) "สื่อมวลชน" หมายความว่า บุคคลผู้ประกอบวิชาชีพสื่อมวลชน หรือบุคคล หรือคณะบุคคล ไม่ว่าจะเป็นนิติบุคคลหรือไม่ก็ตามที่ประกอบกิจการสื่อมวลชน ซึ่งทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการนำข่าวสาร สาร และเนื้อหาสาระทุกประเภท ไปสู่มวลชนเพื่อประโยชน์สาธารณะ ไม่ว่าจะอยู่ในรูปสื่อสิ่งพิมพ์ วิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ สื่อดิจิทัลหรือในรูปอื่นใดที่สามารถสื่อความหมายให้ประชาชนทราบได้เป็นการทั่วไปโดยการประกอบวิชาชีพสื่อมวลชน หรือประกอบกิจการสื่อมวลชน คือ การประกอบวิชาชีพเป็นปกติธุระในการสร้างสรรค์หรือกำกับดูแลเนื้อหาหรือดำเนินการอื่นใดที่เกี่ยวกับสื่อมวลชน และให้หมายความรวมถึงบุคคลซึ่งทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการนำข่าวสาร สาร และเนื้อหาสาระทุกประเภท ไปสู่มวลชนเพื่อประโยชน์สาธารณะ สื่อมวลชนเป็นสื่อที่สามารถกระจายข้อมูลข่าวสารจากบุคคลหนึ่งหรือจากองค์กรหนึ่ง ไปยังมวลชนจำนวนมาก (เช่น ประชาชนทั่วทั้งประเทศ) ในเวลาอันรวดเร็ว ได้แก่ หนังสือพิมพ์ นิตยสาร วิทยุ โทรทัศน์ ภาพยนตร์ อินเทอร์เน็ต เป็นต้น การเผยแพร่ในสื่อมวลชนมักต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อเวลาหรือซื้อพื้นที่ในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารหรือโฆษณา อย่างไรก็ตามองค์กรอาจสามารถใช้สื่อมวลชนแบบให้เปล่า (ฟรี) ได้ หากองค์กรนั้นมีเรื่องราวที่น่าสนใจแก่การเผยแพร่และสามารถขอความร่วมมือจากสื่อมวลชนรายนั้นได้ หรือเมื่อมีการบังคับโดยข้อกฎหมาย หรือในกรณีองค์กรของรัฐอาจจะสามารถใช้สื่อมวลชนของรัฐได้ฟรี

อ้างอิง
-------

* การวางแผนและการประเมินผล กรมประชาสัมพันธ์ (ไฟล์เพาเวอร์พอยต์)

ดูเพิ่ม
-------

* สื่อสารมวลชน (mass communication)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฤๅ ‘สื่อมวลชน’ จะยอมเป็น ‘จำเลยสังคม’
ระวังสับสนกับ หวัง เหว่ย์
**หวัง เว่ย์** (จีน: 王卫) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1971 เป็นนักธุรกิจชาวจีนผู้ก่อตั้งและประธานบริษัทเอสเอฟเอ็กซ์เพรส (SF Express) บริษัทส่งพัสดุรายใหญ่ของจีน

ประวัติ
-------

หวัง เว่ย์ เกิดที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน บิดาเป็นล่ามภาษารัสเซียให้กับกองทัพอากาศจีน มารดาเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย เมื่ออายุได้ 7 ขวบ ครอบครัวได้ย้ายถิ่นฐานไปฮ่องกง เข้ารับการศึกษาระดับประถมและมัธยมที่ฮ่องกง หลังจบการศึกษา หวังไม่ได้ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาแต่เข้าไปหางานทำในโรงงานแทน

หวังเริ่มต้นธุรกิจด้วยการเปิดโรงงานสิ่งพิมพ์และย้อมสีที่ตำบลชุนเต่อ มณฑลกวางตุ้ง ของจีน

จากนั้นต้นทศวรรษที่ 1990 หวังต้องการตัวอย่างชิ้นงานจากลูกค้าชาวฮ่องกง แต่มักประสบปัญหาเรื่องจัดส่งบ่อยครั้ง จึงได้ตั้งบริษัท*ชุนเฟิงเอ็กซ์เพรส*ขึ้นเพื่อจัดการขนส่งชิ้นงานโดยเฉพาะ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเอสเอฟเอ็กซ์เพรส บริษัทได้ขยายใหญ่ขึ้นจนกระทั่งมีพนักงานกว่า 400,000 คนในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017

นิตยสารฟอบส์เปิดเผยว่า หวัง เว่ย์ มีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 26.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 จึงเป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับต้นๆของจีน

ชีวิตส่วนตัว
------------

หวังอาศัยอยู่ที่ฮ่องกง มีบุตรชาย 2 คนและบุตรสาว 1 คน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Forbes profile: Wang Wei". *Forbes*. สืบค้นเมื่อ 25 March 2018.
2. ↑  "From six men and a van to 400,000 staff: the making of SF Express". *South China Morning Post* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-10-14.
ปลากระดี่แคระสร้างหวอด โดยปลาเพศผู้เกาะติดกับไม้น้ำสกุล *Hydrocotyle*
ลูกปลากัดเกาะติดกับหวอด
**หวอด** (อังกฤษ: Bubble nest) คือ รังของปลาบางประเภท ที่มีลักษณะเป็นฟองอากาศลอยอยู่เหนือผิวน้ำ 

หวอด เกิดจากการที่มีปลาเพศผู้ใช้น้ำลายของตัวผสมรวมกับอากาศพ่นออกมาเป็นฟองอากาศมีลักษณะเป็นเม็ดกลม ๆ ใส จับตัวรวมกันเป็นกลุ่มหรือก้อนลอยอยู่เหนือผิวน้ำ โดยมักสร้างให้เกาะติดกับวัสดุต่าง ๆ ในน้ำ เช่น พืชน้ำชนิดต่าง ๆ เพื่อมิให้หวอดแตก หวอดถูกสร้างขึ้นมาเพื่อการขยายพันธุ์ ใช้เป็นรังของการวางไข่และเพาะฟักลูกปลา 

หวอด เมื่อถูกนำขึ้นมาจากน้ำสัมผัสกับอากาศจะไม่แตก ต่างกับฟองน้ำธรรมดา โดยปลาในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) ขึ้นชื่ออย่างมากในการก่อหวอด เช่น ปลากัด (*Betta* spp.), ปลากระดี่ (*Trichopodus* spp.), ปลากริม (*Trichopsis* spp.) หรือปลากระดี่แคระ (*Trichogaster* spp.) ซึ่งขนาดของหวอดและขนาดของกลุ่มก้อนหวอดจะใหญ่-เล็กต่างกันไปตามชนิดของปลา เช่น หวอดของปลากระดี่เม็ดจะเล็กกว่าของปลากัด แต่จะมีขนาดกลุ่มก้อนใหญ่กว่า 

หวอด เป็นสถานที่ ๆ ปลาเพศผู้จะอมไข่ที่ปลาเพศเมียปล่อยออกมา และได้ฉีดน้ำเชื้อปฏิสนธิแล้ว นำไปพ่นติดไว้ เพื่อให้ไข่ได้รับออกซิเจนและไม่จมน้ำซึ่งทำให้ไข่เสียได้ เมื่อลูกปลาฟักเป็นตัว ในระยะเริ่มแรกลูกปลาตัวจะเล็กมากและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แม้กระทั่งว่ายน้ำ หวอดก็จะเป็นที่ ๆ ให้ลูกปลาเกาะติดเพื่อไม่ให้จมน้ำตายได้

นอกจากปลาในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่แล้ว ปลาจำพวกอื่นที่ใกล้เคียงกันก็มีพฤติกรรมในการสร้างหวอดเช่นเดียวกัน เช่น ปลาหมอตาล หรือปลาจูบ ที่จัดอยู่ในวงศ์ Helostomatidae เป็นต้น

นอกจากนี้แล้วก็ยังมีปลาจำพวกอื่นที่ไม่ได้ใกล้เคียงกับปลาในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ หรือปลาหมอตาล ก็มีพฤติกรรมในการสร้างหวอดเช่นเดียวกัน แต่จะมีลักษณะแตกต่างกันออกไป ได้แก่ ปลาในวงศ์ปลาช่อน (Channidae), ปลาไหลไฟฟ้า ในวงศ์ Gymnotidae, ปลาแพะ ในวงศ์ Callichthyidae, ปลาซันฟิช ในวงศ์ปลากะพงปากกว้าง (Centrarchidae), ปลาหมอสี ในวงศ์ Cichlidae เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "หวอด". พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร. 24 February 2014. สืบค้นเมื่อ 24 February 2014.
2. ↑  ชาติ ไชยณรงค์. *ปลากัด*. นนทบุรี : ฐานเกษตรกรรม, 2542. 86 หน้า.
3. 1 2  หน้า 16 เกษตร, *เสริมความสวยงามให้กระดี่มุก*. "สัตว์สวย ป่างาม" โดย ทวีศักดิ์ ชัยเรืองยศ. **เดลินิวส์**ฉบับที่ 21,478: วันเสาร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 9 ปีชวด
4. 1 2  Hostache, Gérard (1998). "Reproductive biology of the neotropical amoured catfish *Hoplosternum littorale* (Siluriformes - Callichthyidae): a synthesis stressing the role of the floating bubble nest". *Aquat. Living Resour*. **11** (3): 173–185. doi:10.1016/S0990-7440(98)80114-9. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
**หวัง เจฺว๋อี** (จีน: 王覺一) เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรม

ประวัติ
-------

หวัง เจฺว๋อี มีนามเดิมว่า **หวัง ซีเมิ่ง** (จีน: 王希孟) เกิดที่เมืองชิงโจว มณฑลซานตง เมื่อปี ค.ศ. 1821 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจน กำพร้าบิดามารดา จึงอยู่ในความอุปถัมภ์ของอาตั้งแต่ยังเล็ก หวังก็ตั้งใจเรียนและเรียนรู้ได้เร็ว ใฝ่ศึกษาทั้งลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ เมื่ออายุได้ 17 ปี หวังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ในลัทธิเซียนเทียนเต้า และได้รับนามทางเต๋าว่า **เจฺว๋อี**

หลังจากปฏิบัติบำเพ็ญกับอาจารย์พอสมควรแล้ว ในปี ค.ศ. 1877 หวัง เจฺว๋อีจึงเดินทางกลับเมืองชิงโจวแล้วก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นชื่อว่า**สำนักตงเจิ้น** (จีน: 東震堂) โดยอ้างว่าได้รับอาณัติสวรรค์จากพระแม่องค์ธรรมแต่งตั้งให้เป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 15 และยกย่องเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ของตนเป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 14 โดยอ้างว่าสืบพงศาธรรมมาจากนิกายเซนและลัทธิเซียนเทียนเต้า

หวัง เจฺว๋อี ได้ปฏิรูปหลักธรรมและการปฏิบัติหลายอย่างของเซียนเทียนเต้า เช่น ยกเลิกการถือพรตแบบเต๋า เน้นคำสอนในคัมภีร์ต้าเสฺวของลัทธิขงจื๊อแทน ประกาศหลัก "ซันจี๋อีก้วน" (สามจักรวาลรวมเป็นหนึ่ง) และ "ม่อโฮ่วอีเจอ" (อันติมเอกภาพ) เป็นต้น เมื่อสำนักของหวังเริ่มเป็นที่แพร่หลาย ทางการราชวงศ์ชิงจึงระแวงว่าสำนักนี้จะก่อกบฏ จึงดำเนินการปราบปรามสำนักนี้อย่างหนัก สมาชิกหลายคนถูกสังหารรวมทั้งบุตรชายของหวังเองด้วย นับแต่นั้นมาหวังจึงต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนจากทางการจนตลอดชีวิต และถึงแก่มรณกรรมในปี ค.ศ. 1884

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Unity Sect (Yiguan Dao)". Encyclopedia of Taiwan. 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-03-05. สืบค้นเมื่อ 15 November 2013.
2. ↑  "一贯道". nciku Chinese English Dictionary. สืบค้นเมื่อ 15 November 2013.
3. ↑  "Impact of the State on the Evolution of a Sect" (PDF). Baylor University. 2006. สืบค้นเมื่อ 15 November 2013.
4. ↑  "THE PHOENIX AND THE MOTHER:THE INTERACTION OF SPIRIT WRITING CULTS AND POPULAR SECTS IN TAIWAN" (PDF). Journal of Chinese Religions. 1997. สืบค้นเมื่อ 15 November 2013.