สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ ความสุขของกะทิ (ภาพยนตร์)
หน้าปก ความสุขของกะทิ โดย แพรวสำนักพิมพ์  

ใบปิด ความสุขของกะทิ ฉบับภาพยนตร์
**ความสุขของกะทิ** เป็นนวนิยายขนาดสั้นของ งามพรรณ เวชชาชีวะ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทยประจำปี พ.ศ. 2549 และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2552 ในชื่อเดียวกัน โดยมีหนังสือภาคต่อของความสุขของกะทิ ชื่อว่า *ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์* และ *ความสุขของกะทิ ตอน ในโลกใบเล็ก*

เนื้อเรื่อง
-----------

ความสุขของกะทิ เล่าเรื่องราวของน้องกะทิ เด็กหญิงวัย 9 ขวบที่กำลังจะต้องสูญเสียแม่ ซึ่งป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง แม่รู้ตัวดีว่าไม่สามารถเลี้ยงดูกะทิได้ จึงฝากกะทิให้ตากับยายเลี้ยง กะทิเติบโตมาด้วยความรักของตาและยาย มีชีวิตอย่างสุขสบายในบ้านหลังน้อยริมคลองอันอบอุ่น

กะทิมีครอบครัวที่เอาใจใส่ ดูแลกะทิด้วยความรัก และความห่วงใยจากใจจริง เธอมีคุณตาที่เคยเป็นทนาย ซึ่งสามารถเรียกเสียงหัวเราะจากกะทิและครอบครัวได้อยู่เสมอๆ คุณยายของกะทิเป็นคนที่เคร่งครัด และหัวโบราณ แต่ถึงกระนั้นก็สอนกะทิเรื่องต่างๆนานา อาทิเช่น การทำอาหาร การอยู่ในสังคม เป็นต้น พี่ทองเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจกะทิเป็นอย่างดี และเป็นคนที่มีบุญคุณต่อกะทิ เพราะว่าพี่ทองเคยช่วยชีวิตกะทิไว้ตอนกะทิเป็นเด็กเล็ก น้าฎา และน้ากันต์ซึ่งเป็นคนที่ห่วงใยกะทิ และคอยหาสิ่งดีๆให้กะทิอยู่เสมอๆ และเป็นคนที่พูดปลอบใจกะทิในยามที่กะทิเศร้าโศกเสียใจ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ แม่ของกะทิ ที่ถึงแม้จะจากไปก่อนวัยอันควรแต่ก็จัดสิ่งต่างๆไว้ให้กะทิอย่างดิบดี ด้วยความรัก และเอาใจใส่จากใจ

ตัวละคร
-------

กะทิกะทิ หรือมีชื่อจริงว่า เด็กหญิง ณกมล พจนวิทย์ : เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 หลังเวลาเที่ยงคืน เป็นบุตรีของมารดาชาวไทย ชื่อ ณภัทร พจนวิทย์ กับ บิดาชาวพม่าที่ตั้งรกรากอยู่ในประเทศอังกฤษเมื่ออายุ 4 ขวบ ได้รับการเลี้ยงดูโดยตาและยาย ซึ่งอาศัยอยู่ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในชีวิตแรกเกิด กะทิ ได้รับการเลี้ยงดูจากมารดา และได้รับการช่วยเหลือเกื้อกูลโดยเหล่าญาติและเพื่อนของแม่กะทิ
แม่แม่ของกะทิ มีชื่อจริงว่า ณภัทร พจนวิทย์ มีอายุประมาณ 30-40 ปี ทำงานเกี่ยวกับโฆษณา ก่อนที่แม่ของกะทิจะกลับมาที่ประเทศไทยอีกครั้ง ได้ทำงานที่ฮ่องกง เป็นที่สุดท้าย พร้อมกับตั้งครรภ์กะทิกลับมายังประเทศไทยด้วย เมื่อกะทิอายุได้ 9-11 ปี แม่ของกะทิเริ่มเกิดภาวะโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง (motor neurone disease: ALS/MND) จึงเป็นจุดตัดสินใจหนึ่งที่แม่ของกะทิให้ตากับยายเป็นผู้เลี้ยงดู
ตาพิทักษ์ อดีตทนายนักเรียนนอก วัย 65 ปี ที่หันหลังให้กับชีวิตเมืองกรุงมะกอก และย้ายกลับมาใช้ชีวิตเรียบง่ายในอยุธยา กับภรรยา และ "กะทิ" หลานสาว ที่ "ณภัทร" ลูกสาวคนเดียวฝากไว้ในความดูแล ชีวิตบั้นปลายของพิทักษ์จึงมีสีเข้มขึ้นกว่าที่เจ้าตัวคิดไว้ และทุกนาทีมีค่าเมื่อต้องประคับประคองชีวิตหนึ่งที่เพิ่งเริ่มต้นให้ออกก้าวเดิน
ยายลัดดา อดีตเลขานายใหญ่โรงแรมห้าดาว วัย ๖๔ ปี ยายของ "กะทิ" ที่พอใจกับชีวิตเรียบง่าย รอยยิ้มของลัดดาหายไปเมื่อรับรู้ว่าลูกสาวคนเดียวมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน และภาระความรับผิดชอบในการเลี้ยงดูหลานชวนให้ต้องใช้สติในการตัดสินใจ
พี่ทองทอง หรือ สุวรรณ วินัยดี(หน้า ๘๐ ย่อหน้าที่ ๒)
เด็กวัด วัย ๑๔ ปี ทองกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวกะทิโดยไม่รู้ตัว เมื่อเขาได้ช่วยชีวิตกะทิไว้ในวันฝนตก ทองมีนิสัยชอบช่วยผู้อื่นโดยธรรมชาติและโดยการอบรมของหลวงลุง เขารับกะทิเป็นน้องเล็กตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นเมื่อมารับบิณฑบาตกับหลวงตา และความรู้สึกนี้ไม่เคยแปรเปลี่ยนตามกาลเวลาเลย

ลุงตองทิฆัมพร วงศ์ภิรมย์
ลุงตอง ลุงของกะทิ วัย ๓๙ ปี เป็นลูกพี่ลูกน้องของ "ณภัทร" แม่ของกะทิ โดยนิสัยเป็นคนใจดี รักพี่น้องและพวกพ้องมาก ผูกพันกับณภัทรมาตั้งแต่เล็ก เป็นคนมีอารมณ์ขันหยิกแกมหยอก แต่ลุงตองมีสายตาแหลมคมและมองโลกในมุมปรัชญาเสมอ

น้าฎา
หญิงสาววัย ๒๗ ปี เป็นเลขาฯ ให้ณภัทรและกลายเป็นมือขวาในทุกเรื่องให้เธอจนถึงวาระสุดท้าย หัวใจเธอสลายเมื่อรู้ว่าณภัทรป่วยหนัก แต่ก็เป็นเวลาที่ทำให้เธอได้รู้จักความเข้มแข็ง ความเสียสละ และรักแท้ที่แม่มีให้ลูก เธอไม่อาจห้ามใจผูกพันกับเพื่อนรุ่นน้องของณภัทรได้ และรู้ว่ามีโอกาสน้อยเหลือเกินที่เขาจะมองมา แต่นั่นก็เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอที่ได้ใกล้ชิดเขาในช่วงเวลาหนึ่ง

น้ากันต์
หนุ่มโสด พูดน้อย เก็บตัว รุ่นน้องที่สนิทสนมกับณภัทรตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย กันต์ชื่นชมในความเก่งและยกให้ณภัทรเป็นผู้หญิงในดวงใจ เขาพร้อมเสียสละความสุขส่วนตัวหากจะทำให้เพื่อนรุ่นพี่จากไปโดยสงบ และพร้อมที่จะมีส่วนร่วมในการดูแลกะทิ กันต์ไม่เคยมองหาหญิงคนไหน แม้จะมีสาวสวยน่ารักอยู่ใกล้ตัว จนเมื่อภาพความจริงคมชัดว่าชีวิตไม่ควรโดดเดี่ยวนัก เขาจึงถอนสายตาจากหญิงในดวงใจมายังหญิงใกล้ตัว

รางวัลที่ได้รับ
---------------

* รางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2549
* บทแปลภาษาอังกฤษชื่อ The Happiness of Kati แปลโดยพรูเดนซ์ บอร์ทวิก (Prudence Borthwick) ได้รับรางวัลที่ 2 จากการประกวดงานแปล ประจำปี พ.ศ. 2548 John Dryden Translation Competition จัดโดยสมาคมวรรณคดีเปรียบเทียบแห่งอังกฤษ (British Comparative Literature Association)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "งามพรรณ เวชชาชีวะ นักเขียนซีไรต์ 2006". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-13. สืบค้นเมื่อ 2009-01-11.
2. ↑
3. ↑

ดูเพิ่ม
-------

* ความสุขของกะทิ (ภาพยนตร์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* งามพรรณ เวชชาชีวะ โก อินเตอร์ ด้วย 'ความสุขของกะทิ' เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ประกาศผลรางวัล John Dryden Translation Competition ประจำปี ค.ศ. 2005  เก็บถาวร 2013-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ภาพยนตร์ ความสุขของกะทิ

| * ด
* ค
* ก
รายชื่อวรรณกรรมสัญชาติไทยที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนเรียงตามปี |
| --- |
| ลูกอีสาน (พ.ศ. 2522) **·**  เพียงความเคลื่อนไหว (พ.ศ. 2523) **·**  ขุนทอง เจ้าจะกลับเมื่อฟ้าสาง (พ.ศ. 2524) **·**  คำพิพากษา (พ.ศ. 2525) **·**  นาฏกรรมบนลานกว้าง (พ.ศ. 2526) **·**  ซอยเดียวกัน (พ.ศ. 2527) **·**  ปูนปิดทอง (พ.ศ. 2528) **·**  ปณิธานกวี (พ.ศ. 2529) **·**  ก่อกองทราย (พ.ศ. 2530) **·**  ตลิ่งสูง ซุงหนัก (พ.ศ. 2531) **·**  ใบไม้ที่หายไป : กวีนิพนธ์แห่งชีวิต (พ.ศ. 2532) **·**  อัญมณีแห่งชีวิต (พ.ศ. 2533) **·**  เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน (พ.ศ. 2534) **·**  มือนั้นสีขาว (พ.ศ. 2535) **·**  ครอบครัวกลางถนน (พ.ศ. 2536) **·**  เวลา (พ.ศ. 2537) **·**  ม้าก้านกล้วย (พ.ศ. 2538) **·**  แผ่นดินอื่น (พ.ศ. 2539) **·**  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (พ.ศ. 2540) **·**  ในเวลา (พ.ศ. 2541) **·**  สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน (พ.ศ. 2542) **·**  อมตะ (พ.ศ. 2543) **·**  บ้านเก่า (พ.ศ. 2544) **·**  ความน่าจะเป็น (พ.ศ. 2545) **·**  ช่างสำราญ (พ.ศ. 2546) **·**  แม่น้ำรำลึก (พ.ศ. 2547) **·**  เจ้าหงิญ (พ.ศ. 2548) **·**  ความสุขของกะทิ (พ.ศ. 2549) **·**  โลกในดวงตาข้าพเจ้า (พ.ศ. 2550) **·**  เราหลงลืมอะไรบางอย่าง (พ.ศ. 2551) **·**  ลับแล, แก่งคอย(พ.ศ. 2552) **·**  ไม่มีหญิงสาวในบทกวี (พ.ศ. 2553)  **·**  แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ (พ.ศ. 2554) **·**  คนแคระ (พ.ศ. 2555) **·**  หัวใจห้องที่ห้า (พ.ศ. 2556)  **·**  อสรพิษและเรื่องอื่นๆ (พ.ศ. 2557)  **·**  ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต (พ.ศ. 2558) **·**  นครคนนอก (พ.ศ. 2559)  **·**  สิงโตนอกคอก (พ.ศ. 2560) **·**  พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ (พ.ศ. 2561) **·**  ระหว่างทางกลับบ้าน (พ.ศ. 2562) **·**  คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ (พ.ศ. 2563) **·**  เดฟั่น (พ.ศ. 2564)  **·**  จนกว่าโลกจะโอบกอดเราเอาไว้ (พ.ศ. 2565)  **·**  ด้วยรักและผุพัง (พ.ศ. 2566) |