recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาแขยงทอง** หรือ **ปลาอิแกลาเอ๊ะ** (ภาษาอินโดนีเซีย: Ikan nuayang) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Pseudeutropius moolenburghae* อยู่ในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae)

มีรูปร่างเพรียวยาว นัยน์ตาโต มีหนวดทั้งหมด 4 คู่ ที่ระหว่างจมูกคู่หน้ากับคู่หลัง 1 คู่ ริมฝีปากบน 1 คู่ ริมฝีปากล่าง 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ มีครีบไขมันขนาดเล็กอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 42-49 ก้าน ครีบหางเว้าเป็นแฉกลึก ลำตัวมีสีเหลืองเหลือบทองจาง ๆ มีจุดสีดำที่บริเวณหน้าครีบหลัง

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารจำพวก แมลง, แมลงน้ำ และกุ้งขนาดเล็ก ในประเทศไทยพบได้ที่แม่น้ำสาละวินในแถบจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในต่างประเทศพบได้ที่ เกาะสุมาตราและบอร์เนียว โดยปลาชนิดนี้เป็นดัชนีชี้วัดคุณภาพของน้ำได้เป็นอย่างดี เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองที่จะนิยมนำมาบริโภคกันโดยจับได้ในปริมาณทีละมาก ๆ ใช้หมักเค็มกับเกลือ

เป็นปลาที่ความสวยงามมากชนิดหนึ่ง นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  IKAN NUAYANG (*Pseudeutropius moolenburghae*) จากฟลิกเกอร์ (อังกฤษ)
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 25. ISBN 974-00-8738-8

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishabse.org
* *Pseudeutropius moolenburghae* (อังกฤษ)[*ลิงก์เสีย*]
* เก็บถาวร 2008-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาไวท์คลาวด์** (อังกฤษ: White cloud mountain minnow; จีน: 唐魚; พินอิน: táng yu; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tanichthys albonubes*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

จัดเป็นปลาซิวชนิดหนึ่ง มีลักษณะของลำตัวสีขาวออกเงิน ๆ แวววาว เวลามองจากด้านบนจะเป็นสีเงินอมเขียว กลางลำตัวมีแถบสีทองออกเงินพาดขวางลำตัว ครีบหางมีสีแดงสด ขณะที่ครีบอื่น ๆ จะมีสีเหลืองตรงขอบของครีบ 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 4 เซนติเมตร ตัวผู้จะมีสีสดกว่าตัวเมียและลำตัวจะเพรียวกว่า 

เป็นปลาที่อยู่อาศัยเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์อยู่ทางแถบเทือกเขาสูงที่มีอุณหภูมิต่ำ ทางตอนใต้ของจีนติดต่อกับเวียดนาม ค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1930 โดยลูกเสือชาวจีน บนเขาไป๋หยุน ใกล้กับเมืองกวางเจา ในมณฑลกวางตุ้ง ซึ่งคำว่า "ไป๋หยุน" (白雲) นั้นหมายถึง "เมฆขาว" อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ 

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว ปลาจะวางไข่ติดกับใบของพืชน้ำ ไข่ใช้เวลาราว 36 ชั่วโมงในการฟักเป็นตัว ซึ่งปัจจุบัน จากการเพาะขยายพันธุ์สามารถทำให้เลี้ยงได้ในเขตโซนร้อน อีกทั้งยังสามารถให้มีสายพันธุ์ที่แปลกไปจากธรรมชาติ อาทิ สีเผือกทอง หรือที่มีครีบและหางยาวกว่าปกติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "กวางเจา 广州". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-07-01. สืบค้นเมื่อ 2012-07-25.
2. ↑  ["*Tanichthys albonubes* (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-22. สืบค้นเมื่อ 2012-07-25. *Tanichthys albonubes* (อังกฤษ)]
3. ↑  "ปลาไวท์คลาวด์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-27. สืบค้นเมื่อ 2012-07-25.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tanichthys albonubes***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tanichthys albonubes ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ดรีนารีกัตตา** (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Дринска Регата) เป็นงานท่องเที่ยวและสันทนาการที่จัดขึ้นในแม่น้ำดรีนา เทศกาลนี้เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1994 และจัดโดย เอส.ที.ซี. "บายีนาบาชตา" กับเทศบาลบายีนาบาชตาเพื่อพักผ่อนหย่อนใจในแพไม้ การแข่งเรือดังกล่าวเป็นงานที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในประเทศเซอร์เบียทางทิศตะวันตกและอีเวนต์ฤดูร้อนกลางน้ำในภูมิภาคนี้

การแข่งเรือและเทศกาล
--------------------

วันแรกของเทศกาลนี้มีการแข่งว่ายน้ำและการแข่งซุปปลาใกล้แม่น้ำสายเล็กของเวรโลในหมู่บ้านเปรูชัก ส่วนวันต่อมารวมถึง ‘การแข่งรีกัตตา’ ซึ่งเริ่มจากหมู่บ้านเปรูชักไปยังเมืองบายีนาบาชตา และกระโดดน้ำจากสะพานดรีนาซึ่งเชื่อมระหว่างบายีนาบาชตา กับหมู่บ้านสเกลานีในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Drinska regata: Spust 15.000 ljudi". *Vecernje Novosti*. 21 July 2012.
2. ↑  "Drinska regata Bajina Bašta 2008". *B92*. 8 July 2008.
3. ↑  Lara Zmukic (30 October 2012). *Serbia - Culture Smart!: The Essential Guide to Customs & Culture*. Kuperard. p. 111. ISBN 978-1-85733-655-9.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* STC Bajina Bašta website เก็บถาวร 2013-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดดอนยายหอม** เป็นวัดที่ตั้งอยู่หมู่ที่ 3 ตำบลดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ประชาชนทั่วไปจะเข้ามาทำบุญ และสักการะรูปปั้นคุณยายหอม และส่วนมากเข้ามาบูชาหลวงพ่อเงิน

ประวัติ
-------

ในอดีตเรียกว่า **วัดโคกยายหอม** (ปัจจุบันเป็นโบราณสถานร้าง เรียก เนินพระ) เป็นวัดที่สร้างขึ้นมากกว่า 1,000 ปี คาดว่าราวสมัยทวาราวดีหรือก่อนหน้านั้น เป็นที่ตั้งของบ้านเรือนยายหอม เป็นผู้เลี้ยงพญาพาน ซึ่งเกี่ยวพันกับการสร้างองค์พระปฐมเจดีย์ ต่อมามีวัดโคกยายหอมอีกแห่งตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลดอนยายหอม เป็นวัดเก่าแก่จวนร้างเหมือนกัน มีพระสงฆ์ประจำอยู่ 2–3 รูป ไม่ปรากฏหลักฐานสมัยที่สร้าง

ราวปี พ.ศ. 2398 หลวงพ่อทรัพย์ เจ้าอาวาสวัดงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี เห็นว่าวัดทรุมโทรมมาก ไม่สามารถบูรณะปฏิสังขรณ์ให้ดีขึ้นไปได้ จึงได้เลือกที่ตั้งวัดใหม่ขึ้นทางเหนือ อยู่ระหว่างวัดร้างเนินพระกับวัดโคกยายหอม เป็นที่นาของนายคงกับนายฉิม ตระกูลอินทนชิตจุ้ย ได้ถวายที่ดินผืนนี้ให้เป็นที่สร้างวัดใหม่ เนื้อที่ 8 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2400 พระวินัยธร ฮวบพรหมสร เป็นเจ้าอาวาสองค์แรก เมื่ออายุ 25 ปี บวชได้ 5 พรรษา ท่านมาจากวัดทอง อำเภอบางกอกน้อย กรุงเทพ

โบราณวัตถุ
----------

พ.ศ. 2479 พระธรรมวาทีคณาจารย์ (หลวงพ่อเงิน) ได้ขุดเอาอิฐที่หักพังแถวชานเนินบริเวณที่เรียกว่า เนินพระ ไปสร้างพระอุโบสถ เมื่อขุดลึกได้พบ ศิลาเหลี่ยมเขียวสองต้น สูงประมาณ 4 เมตร มีลายจำหลักที่ปลายเสา คล้ายกับเสาประตูสาญจี เจดีย์ของพระเจ้าอโศกมหาราชกับกวางหมอบ ทำด้วยศิลา 1 ตัว พระพุทธรูปศิลาสมัยทวาราวดี 1 องค์ พระเสมาธรรมจักรทำด้วยหินแต่หักพัง เสาศิลามีง่ามสำหรับวางพระเสมาธรรมจักร แบบเดียวกับที่พบบริเวณองค์พระปฐมเจดีย์ ปัจจุบันเสาศิลานี้อยู่ที่วัดดอนยายหอม ส่วนกวางหมอบกับพระพุทธรูปส่งไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

เทศกาลและงานประเพณี
-------------------

นอกจากจัดงานตามเทศกาลทางพุทธศาสนาอย่าง วันเข้าพรรษา วันออกพรรษา วันมาฆบูชา วัดจังมีการจัด งานคล้ายวันมรณะภาพหลวงพ่อเงิน ระหว่างวันที่ 9–13 มกราคม ของทุกปี ยังมี งานปิดทองกลางเดือน 4 ขึ้น 15 ค่ำ ของทุกปี และงานคล้ายวันมรณภาพหลวงพ่อแช่ม ระหว่างวันที่ 9–13 ธันวาคม ของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เหรียญที่ระลึกหลวงพ่ออวยพร สมทบทุนศึกษาในโรงเรียนอุปถัมภ์". *ข่าวสด*.
2. ↑  "วัดดอนยายหอม". *แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์*.
3. ↑  "วัดดอนยายหอม". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
4. 1 2  "วัดดังในนครปฐม". *องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม*.
**สตรอว์เวท** (อังกฤษ: strawweight) ชื่อน้ำหนักรุ่นมวยที่เล็กที่สุดในโลก โดยนักมวยผู้ที่จะชกในพิกัดนี้ ต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 105 ปอนด์ (47.727 กิโลกรัม) ในสถาบันสภามวยโลก (WBC) จะเรียกรุ่นนี้ว่า สตรอว์เวท ซึ่งต่อมาสภามวยโลกและสมาคมมวยโลกเปลี่ยนชื่อรุ่นเป็น **มินิมัมเวท** (minimumweight) ในปี ค.ศ. 1998 แต่สถาบันสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) รวมถึงองค์กรมวยโลก (WBO) จะเรียกรุ่นนี้ว่า **มินิฟลายเวท** (mini flyweight) และถ้าหากเป็นวงการมวยไทยและมวยสากลสมัครเล่น (มีเฉพาะซีเกมส์) จะเรียกรุ่นนี้ว่า **พินเวท** (pinweight) 

กล่าวกันว่า พิกัด 105 ปอนด์นี้ ทางสถาบันมวยต่าง ๆ ตั้งขึ้นมาเพื่อเอาใจนักมวยทางแถบเอเชียโดยเฉพาะ เพราะนักมวยในภูมิภาคนี้มักมีรูปร่างเล็กกว่านักมวยจากทวีปอื่น โดยสถาบันแรกที่เริ่มให้มีพิกัดรุ่นนี้คือ สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในปี ค.ศ. 1987 นักมวยคนแรกที่ครองแชมป์โลกในรุ่นนี้คือ อี คย็อง-ย็อน นักมวยชาวเกาหลี

นักมวยที่ป้องกันแชมป์ได้สูงสุดในรุ่นนี้คือ ริการ์โด โลเปซ ชาวเม็กซิโกสามารถป้องกันได้ถึง 22 ครั้ง และนับว่าเป็นสถิติป้องกันแชมป์สูงสุดเป็นอันดับ 3 ของโลกด้วย

สำหรับนักมวยชาวไทยที่เคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้ ได้แก่ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์, นภา เกียรติวันชัย, ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ, รัตนพล ส.วรพิน, ชนะ ป.เปาอินทร์, สงคราม ป.เปาอินทร์ (เป็นเพียงแชมป์เฉพาะกาล), วันดี สิงห์วังชา, อีเกิล เด่น จุลพันธ์ (นักมวยไทยสัญชาติญี่ปุ่น), โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย, ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง, พรสวรรค์ ป.ประมุข , ไผ่ผารบ ก่อเกียรติยิม (เป็นเพียงแชมป์เฉพาะกาล), วันเฮง มีนะโยธิน และน็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท

ในส่วนของนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียงในพิกัดรุ่นนี้ นอกจากริการ์โด โลเปซ แล้ว ยังมี นีโก โทมัส, อีริค ชาเวซ, เลโอ กาเมซ, โรเซนโด อัลบาเรซ, ฮิโรกิ อิโอกะ, อลา วิลล่ามอร์, โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร, มูฮัมมัด รัคมัน, โรมัน กอนซาเลซ,โคเซ ทานากะ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  (อังกฤษ)
2. ↑  The Ring Magazine's Annual Ratings: Strawweight--1990s (อังกฤษ)
**ซูเปอร์เวลเตอร์เวท** (อังกฤษ: super welterweight) เป็นพิกัดน้ำหนักมวยในระดับกลาง นักมวยที่ชกในรุ่นนี้ ต้องมีน้ำหนักตัวมากกว่า 147 ปอนด์ (66.678 กิโลกรัม) และไม่เกิน 154 ปอนด์ (69.853 กิโลกรัม) 

ในทางสภามวยโลก (WBC) และ สมาคมมวยโลก (WBA) ครั้งแรกเรียกพิกัดนี้ว่า "ไลท์มิดเดิลเวท" ต่อมาจึงเปลี่ยนมาเรียกชื่อเป็น "ซูเปอร์เวลเตอร์เวท" ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 
ขณะที่ สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) , องค์กรมวยโลก​ (WBO) และในแวดวงมวยสากลสมัครเล่นจะเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า **จูเนียร์มิดเดิลเวท** (junior middleweight) อีกทั้งในรุ่นนี้ยังเป็นรุ่นแรกที่ตามกติกาแล้ว นักมวยที่ชกในพิกัดนี้ (และในพิกัดที่ใหญ่กว่านี้) ต้องใช้นวมขนาด 10 ออนซ์ แต่ก็อาจจะมีการปรับเปลี่ยนกันได้ตามแต่จะตกลงกัน

นักมวยที่มีชื่อเสียงที่ได้ชกหรือเคยชกในพิกัดนี้ ได้แก่ วิลเฟร็ด เบนิเตซ , โคจิ วาจิมะ , ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด, โรเบร์โต ดูรัน, โธมัส เฮิร์นส์, ฮูลิโอ ซีซาร์ กรีน, เทอรี นอร์ริส, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, รอย โจนส์ จูเนียร์, เฟอร์นันโด วาร์กัส, แมนนี ปาเกียว, มีเกล กอตโต, ซาอุล อัลบาเรซ , ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เป็นต้น

ในส่วนนักมวยชาวไทยยังไม่มีใครที่ประสบความสำเร็จในระดับโลก แต่ก็มีบางคนที่ได้แชมป์ในระดับนานาชาติ หรือมีชื่อเสียงทั้งในอดีต เช่น เขียวหวาน ยนตรกิจ, อภิเดช ศิษย์หิรัญ เป็นต้น (มีอยู่หนึ่งคน คือ เกียรติชัย ไอซ์เจลลิบาล์ม แต่เป็นแชมป์โลกของสหพันธ์มวยโลก (WBF) ซึ่งเป็นสถาบันเล็ก ไม่ได้มาตรฐาน ไม่ได้รับการยอมรับ)

ในส่วนของมวยสากลสมัครเล่น มีอยู่หนึ่งคนที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก คือ พรชัย ทองบุราณ ได้รับเหรียญทองแดง จากการแข่งขันโอลิมปิก 2000 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 8 กีฬา,  *"ฟลอยด์" ใช้นวม 8 ออนซ์ตะบันแม็คเกรเกอร์*. "กีฬารอบโลก". **คมชัดลึก**ปีที่ 16 ฉบับที่ 5765: วันพฤหัสบดีที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2560
2. ↑  junior middleweight (อังกฤษ)
3. ↑  ชายพจน์. *มวยดังไทยแลนด์ในอดีต: "ซ้ายฟ้าฟาด" เขียวหวาน ยนตรกิจ อดีตแชมป์ทั้งมวยไทยทั้งมวยไทยและ OPBF*. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 843 พฤศจิกายน 2543 หน้า 42 -43
4. ↑  ชายพจน์. *มวยดังไทยแลนด์ในอดีต:"จอมเตะบางนกแขวก" อภิเดช ศิษย์หิรัญ แชมป์ OPBF คนที่ 11 ของไทย*. นิตยสารมวยโลก ฉบับที่ 849 ธันวาคม พ.ศ. 2543 หน้า 42 - 46
5. ↑  ["Pornchai Thongburan (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-19. สืบค้นเมื่อ 2014-09-28. Pornchai Thongburan (อังกฤษ)]
**วัดปากน้ำโจ้โล้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดปากน้ำโจ้โล้เดิมเป็นสำนักสงฆ์อยู่ในสมัยอยุธยาตอนปลาย หน้าวัดมีคลองไหลผ่านมารวมกับแม่น้ำบางปะกง พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ตั้งของทัพพม่า ซึ่งมีทั้งทัพบกและทัพเรือ ได้ต่อสู้และพ่ายแพ้ทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเจดีย์ขึ้น ณ ที่แห่งนี้ เพื่อเป็นอนุสรณ์ (แต่ต่อมาเจดีย์นี้ถูกน้ำกัดเซาะพังทลายลงไปหมด กรมศิลปากรจึงได้สร้างขึ้นมาใหม่ในบริเวณเดิม) คำว่า "โจ้โล้" มาจากการที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชชทรงวางแผนยุทธการการสงครามเข้าตีทหารพม่าโดยการที่ทรงโล้เรือมาตามน้ำ ให้ทหารพม่าเห็นว่าทรงมาเพียงลำพังให้ทัพพม่าตายใจ แล้วให้ทหารซุ้มล้อมโจมตีจนได้ชัยชนะ และได้เรียกกันต่อมาว่า "เจ้าโล้" แต่ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "โจ้โล้" และอีกประวัติหนึ่งคือ ลำน้ำนี้มีปลากระพงชุกชุม และชาวจีนเรียกว่า โจ้โล้ จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2336

เอกลักษณ์ของวัด คือ อุโบสถสีทองทั้งหลัง หลังคาประดับด้วยพญานาคและธรรมจักรตรงกลางมีบุษบกยอดฉัตร ส่วนบริเวณกำแพงแก้วชั้นนอกตกแต่งด้วยลวดลายธรรมจักรสลับกับโคมไฟรูปช้างสามเศียรเป็นระยะ ๆ ภายในอุโบสถมีองค์หลวงพ่อโตเป็นพระประธาน จำลองมาจากพระพุทธชินราช ด้านหน้าพระประธานมีรูปพระเจ้าตากสิน ไหว้ด้วยพานเครื่องทองน้อยแทนการจุดธูปเทียน ด้านบนขออุโบสถมีการสร้างบุษบกไว้ที่ด้านบนอุโบสถเพื่อบรรจุพระบรมธาตุ ภายในอุโบสถมีการนำลวดลายปูนปั้นจำหลักหรือใช้แม่พิมพ์สร้างงานขึ้นมาประดับตกแต่งภายในอุโบสถซึ่งใช้สีทองทั้งหมดเหมือนกับภายนอก แทนการใช้ภาพจิตรกรรมฝาผนัง

นอกอุโบสถมี *ศาลาปู่หมอชีวกโกมารภัทร ปู่นารอดปู่ตาไฟ* และ *ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช* ทรงประทับท่านั่งพระหัตถ์สองข้างกำดาบที่วางอยู่บนพระเพลา ด้านข้างเป็นรูปปั้นทหารองครักษ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปากน้ำโจ้โล้". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-26. สืบค้นเมื่อ 2021-04-26.
2. ↑  "ยลความงาม "อุโบสถสีทอง" สุดวิจิตรหนึ่งเดียวในไทยที่ "วัดปากน้ำโจ้โล้"". ผู้จัดการออนไลน์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดปากน้ำโจ้โล้**
**เฮฟวีเวท** (อังกฤษ: heavyweight) เป็นพิกัดน้ำหนักการชกมวยสากลอาชีพที่จัดว่าเป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 200 ปอนด์ (90.900 กิโลกรัม) ขึ้นไป 

โดยความเป็นมาของพิกัดน้ำหนักรุ่นนี้ เป็นไปได้ว่ามีมาตั้งแต่ยุคศตวรรษที่ 17 เมื่อ เจมส์ ฟิกก์ นักมวยชาวอังกฤษผู้ประกาศว่าตนเป็นแชมป์โลกคนแรกของโลก ได้พัฒนาการชกมวยให้มีรูปแบบและกติกาที่ชัดเจน ซึ่งในศตวรรษต่อมา มาร์เควซแห่งควีนเบอร์รี ได้สนับสนุนให้มีการชกแบบ 12 ยก และได้ออกกติกาขึ้นมาชัดเจน ในชื่อว่า กติกาแห่งควีนเบอร์รี หรือ กฎมาร์เควซแห่งควีนเบอร์รี ที่กำหนดให้ในแต่ละยกต้องมี 3 นาทีชัดเจน และกำหนดให้นักมวยต้องสวมนวมขึ้นชก และแบ่งพิกัดน้ำหนักออกเป็นรุ่น ๆ ในปี ค.ศ. 1850 โดยแรกเริ่มมีเพียง 3 พิกัดเท่านั้นคือ ไลท์เวท, มิดเดิลเวท และเฮฟวีเวท พร้อมกับศักราชของการชกมวยสากลในแบบสมัยใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

พิกัดน้ำหนักรุ่นเฮฟวีเวทนี้ จัดได้ว่าเป็นรุ่นที่มีประวัติศาสตร์มากมาย ด้วยความที่เป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด นักมวยที่ขึ้นชกแต่ละคนจะมีรูปร่างใหญ่โตเป็นส่วนใหญ่ จึงสามารถดึงดูดความสนใจของผู้คนได้เป็นอย่างมาก โดยนักมวยที่มีชื่อเสียงที่ได้ชกในพิกัดนี้ ได้แก่ จอห์น แอล. ซัลลิแวน ผู้ได้ชื่อว่าเป็นแชมป์โลกในแบบสวมนวมเป็นคนแรกของโลก, แจ๊ค จอห์นสัน นักมวยผิวดำคนแรกที่ได้แชมป์ในรุ่นนี้, แจ็ก เดมป์ซีย์ นักมวยผิวขาวชาวอเมริกันคนแรกที่ได้แชมป์โลก NBA และรับความนิยมในช่วงทศวรรษที่ 19-20, รอคกี มาร์ซีอาโน นักมวยผิวขาวชาวอเมริกันที่ได้ชื่อว่าเป็นแชมป์โลกคนเดียวจนถึงปัจจุบันนี้ ที่ไม่เคยแพ้ใครจนกระทั่งแขวนนวม, โจ หลุยส์ นักมวยผู้ทำสถิติการชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกได้มากครั้งที่สุดในโลก, มูฮัมหมัด อาลี นักมวยผู้ได้เหรียญทองกีฬาโอลิมปิกและเป็นแชมป์โลกถึง 3 ครั้ง ผู้เป็นตำนาน, จอร์จ โฟร์แมน, โจ ฟราเซียร์ ผู้เป็นคู่ปรับคนสำคัญของอาลี, ไมก์ ไทสัน แชมป์โลก 3 สถาบันคนแรกของรุ่นนี้ ผู้สร้างความตื่นตัวของรุ่นในทศวรรษที่ 80, อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ อดีตนักมวยสากลสมัครเล่นเหรียญทองแดงในกีฬาโอลิมปิก ตลอดจน วิตาลี คลิทช์โก และวลาดิเมียร์ คลิทช์โก นักมวยผิวขาวสองพี่น้องชาวยูเครน รูปร่างสูงใหญ่ ผู้ซึ่งเป็นแชมป์โลก นีโคไล วาลูเอฟ นักมวยชาวรัสเซีย เป็นนักมวยที่สามารถครองแชมป์โลกที่มีความสูงและน้ำหนักตัวมากที่สุด

แต่สำหรับมวยสากลสมัครเล่น พิกัดเฮฟวีเวทนี้ ยังไม่ถือว่าเป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด หากแต่ยังมีรุ่น ซูเปอร์เฮฟวีเวท ที่ใหญ่กว่านี้ กล่าวคือ น้ำหนักมากกว่า 201 ปอนด์ขึ้นไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["ประวัติศาสตร์ของกีฬามวยสากล (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-01-16. ประวัติศาสตร์ของกีฬามวยสากล (ไทย)]
2. ↑  Skehan, Everett M. (1977). *Rocky Marciano: Biography of a First Son*. Boston, Massachusetts: Houghton Mifflin.
3. ↑  วันเกิด โจ หลุยส์ แชมป์โลกมวยสากลรุ่นเฮฟวีเวท จากสนุกดอตคอม
4. ↑  *ไมค์ ไทสัน*, นิตยสารมวยโลกฉบับพิเศษ (พ.ศ. 2539) โดย บริษัท สยามสปอร์ต ซินดิเคท จำกัด
5. ↑  วลาดิเมียร์ คลิทช์โก จากไทยรัฐ
6. ↑  Jones, Michael J (24 June 2013). "Giants of the ring; the ten tallest heavyweight champions in history: Part Two" เก็บถาวร 2018-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. livefight.com. Retrieved 5 April 2021.
7. ↑  Alexander, George (12 January 2017). "Boxing Trivia". boxbets.co.uk. Retrieved 5 April 2021.
8. ↑  Weight divisions (อังกฤษ)
**วัดท้ายหาด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายหาด อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดท้ายหาดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2465 ผู้สร้างวัดคือ เจ้าคุณในโกศ ชื่อของวัดเป็นชื่อดั่งเดิมเมื่อมีการสร้างวัด เนื่องจากตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ด้านเหนือวัดมีหาดเกิดขึ้นกว้างไปถึงกลางแม่น้ำ และสอดคล้องกับชื่อตำบลที่ทางราชการสร้างขึ้นด้วย มีโรงเรียนประชาบาลวัดท้ายหาดอยู่ด้วย

อุโบสถหลังเก่าสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่เดิมมีหลวงพ่อดำประดิษฐานอยู่ที่วิหารหน้าอุโบสถและมีพระประธานด้านในเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งมีความอัศจรรย์ปรากฏให้เห็นคือ มีน้ำหยดใต้ฐานโบสถ์ตลอดเวลา ต่อมาจึงได้บูรณะให้มีอุโมงค์รอดโบสถ์เพื่อให้ผู้มีจิตศรัทธามารอดโบสถ์ เชื่อกันว่าจะขจัดเสนียดจัญไร หมดเคราะห์ โศก โรคภัย นอกจากนั้นภายในวัดยังประดิษฐานหลวงพ่อคง หลวงพ่อแดง หลวงพ่อดำ ผู้มีจิตศรัทธามักมาบนบานสานกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของ การเกณฑ์ทหาร ซึ่งจะได้ยินเสียงประทัดจากหน้าโบสถ์เป็นประจำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท้ายหาด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดท้ายหาด". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-22. สืบค้นเมื่อ 2021-05-22.
3. ↑  "วัดท้ายหาด".
บทความนี้เกี่ยวกับอาหารว่าง สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แพนเค้ก (แก้ความกำกวม)

แพนเค้ก สองแผ่นราดด้วย น้ำหวาน (ไซรัป) จากต้น เมเปิ้ล
**แพนเค้ก** (อังกฤษ: Pancake) เป็นขนมปังแผ่นแบนชนิดหนึ่งทำจาก แป้งนวดเปียก (batter) ซึ่งเป็นแป้งที่ผสมกับ ของเหลว เช่น น้ำ หรือนม และโดยมากแป้งนวดเปียกจะมีไข่เป็นส่วนผสมอยู่ด้วย แพนเค้กมีความหวานเล็กน้อย และ ถูกทำให้สุกด้วยการหยอดลงในกระทะแบนร้อน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ แพนเค้กมีกินในหลายประเทศในหลายรูปแบบ ส่วนใหญ่แล้วแพนเค้กจะทำจากแป้งสำเร็จรูป ซึ่งมีส่วนผสมของสารเคมีที่ทำให้แป้งขึ้นตัวเมื่อถูกความร้อน เช่น ผงฟู แม้ว่าในบางที เราสามารถที่จะพบแพนเค้ก ที่ทำจากแป้งนวดเปียก ที่หมักจากยีสต์ได้

ในสหรัฐอเมริกา ผู้คนมักจะนิยมกินแพนเค้กเป็นอาหารเช้าโดยกินร่วมกับไซรัปและร่วมกับผลไม้เช่นกล้วยหรือสตรอเบอร์รี

ในยุโรปตอนกลาง แพนเค้กจะมีความบางกว่าแพนเค้กแบบอเมริกาเหนือ และจะสอดไส้อาหารหลายแบบ ซึ่งสามารถที่จะถูกนำไปทานเป็นอาหารกลางวัน หรือ อาหารมื้อเย็นก็ได้ แพนเค้กแบบนี้ จะถูกเรียกว่า Palatschinken ในภาษาเยอรมัน palacsinta ในภาษาฮังการี clătită ในภาษาโรมาเนีย palačinke ในภาษาเซอร์เบีย โครเอเชีย และบอสเนีย naleśnik ในภาษาโปแลนด์

* แพนเค้กแบบอเมริกาเหนือ (สหรัฐและแคนาดา) บางทีก็มาพร้อมกล้วยชิ้นเล็กแพนเค้กแบบอเมริกาเหนือ (สหรัฐและแคนาดา) บางทีก็มาพร้อมกล้วยชิ้นเล็ก
* แพนเค้กแบบชาวสก็อต พร้อมกับครัมเป็ต (แป้งแผ่นกลมจืด) ผลไม้แพนเค้กแบบชาวสก็อต พร้อมกับครัมเป็ต (แป้งแผ่นกลมจืด) ผลไม้
* เครป (Crêpe) หรือแพนเค้กแบบฝรั่งเศส ที่ถูกกางออกเครป (Crêpe) หรือแพนเค้กแบบฝรั่งเศส ที่ถูกกางออก
* พาลาทชินเกน (Palatschinken) ที่ม้วนเอาไส้ครีม ช็อกโกแลต น้ำตาล และซินนามอน ไว้พาลาทชินเกน (Palatschinken) ที่ม้วนเอาไส้ครีม ช็อกโกแลต น้ำตาล และซินนามอน ไว้
* พาลาทชินเกน (Palatschinken) ที่ยัดไส้ช็อกโกแลต ครีมตีฟู (whipped cream) และแยม หรือถั่วพาลาทชินเกน (Palatschinken) ที่ยัดไส้ช็อกโกแลต ครีมตีฟู (whipped cream) และแยม หรือถั่ว
* แพนเค้กหนาของชาวหมู่เกาะโอลันด์แพนเค้กหนาของชาวหมู่เกาะโอลันด์
* แพนเค้กของชาวโปแลนด์ ยัดไส้ด้วยมะเขือเทศ หอมหัวใหญ่ และเนยแข็งที่มาจากแพะแพนเค้กของชาวโปแลนด์ ยัดไส้ด้วยมะเขือเทศ หอมหัวใหญ่ และเนยแข็งที่มาจากแพะ

ดูเพิ่ม
-------

* ไอฮ็อป
* แพนเค้ก คาเฟ่
**วัดราษฎร์ประคองธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านคลองอ้อม ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูกิตติวิริยาภรณ์ (มหาวีโร วิทยา เพ็ชรปาน) 

วัดราษฎร์ประคองธรรมมีประวัติการสร้างย้อนไปถึง พ.ศ. 2256 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย แต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นก่อนหน้านี้อีก แต่ขาดการทำนุบำรุงจึงมีสภาพทรุดโทรม ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา จนชาวบ้านเรียก **วัดค้างคาว** ต่อมาใน พ.ศ. 2493 หมอแดง พุ่มเล็ก และชาวบ้านได้บูรณะพัฒนาให้เจริญรุ่งเรืองและเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดราษฎร์ประคองธรรม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2505

ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อโต (ซำปอกง) และพระพุทธไสยาสน์ (หลวงพ่อพระนอน) ความยาว 32 เมตร ถือว่าเป็นวัดที่มีพระนอนองค์ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนนทบุรี จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งคือ ศาลาพระนอนที่ด้านบนนั้นจำลองพระธาตุ 3 นคร ได้แก่ พระธาตุหริภุญชัย พระธาตุพนม และพระปฐมเจดีย์

ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย วัดราษฎร์ประคองธรรมช่วยจัดการศพ โดยไม่มีค่าใช้จ่าย ตั้งแต่ค่ารถ ค่าเผา ถึงค่าจัดการ จากข้อมูลเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 เคยเผาสูงสุดมากสุดวันละ 8–9 ศพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฏร์ประคองธรรม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-03-04.
3. ↑  "วัดราษฎร์ประคองธรรม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดราษฎร์ประคองธรรม". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
5. ↑  "เรื่องเล่าการจัดการ'ศพโควิด' มุม'ไวยาวัจกรวัด'". กรุงเทพธุรกิจ.
6. ↑  "วัดราษฎร์ประคองธรรม เผาศพโควิดไม่ทัน เร่งสร้างเตาทดแทนเพิ่ม". พีพีทีวี.
**วัดราษฏร์ศรัทธาทำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระปลัดประเทือง ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด ที่ดินที่ตั้งวัด 14 ไร่ 2 งาน 16 ตารางวา

วัดราษฎร์ศรัทธาทำ หรือเดิมชื่อว่า **วัดปากแยก** เพราะที่ตั้งวัดอยู่บริเวณคลองเอาตะเข้ ซึ่งเป็นคลองธรรมชาติกับคลองบ้านใหม่มาบรรจบกันตรงบริเวณหน้าวัดพอดี ตามประวัติวัดระบุว่าได้รับอนุญาตให้สร้างและเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2484 โดยมีนายใจ ลำเจียกเทศ ซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ในตำบลบางขวัญ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ได้เป็นผู้มอบที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด จำนวน 12 ไร่ 2 งาน 66 วา ได้เปลียนชื่อวัดมาเป็น "วัดราษฎร์ศรัทธาทำ" เมื่อ พ.ศ. 2480

เมื่อเริ่มสร้างวัด ได้นิมนต์หลวงพ่อทัด มาเป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อทัดได้ร่วมกับประชาชนบริเวณนั้นจัดสร้างอุโบสถ โดยใช้ไม้เรือนโบราณยอดแหลมจากผู้มีจิตศรัทธาให้แก่ทางวัดและสร้างกุฎิสงฆ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2482 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2484 แต่ยังผูกพัทธสีมาไม่ได้ เพราะขณะนั้นอยู่ในระหว่างเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางการห้ามใช้แสงสว่างในเวลากลางคืน เมื่อสงครามสงบลง จนกระทั่ง พ.ศ. 2486 จึงได้ผูกพัทธสีมาและฝังลูกนิมิต วัดมีเจดีย์ใหญ่ทรงโอ่งคว่ำ มีคอระฆังยอดแหลมภายในเจดีย์ใหญ่บรรจุพระพุทธรูป พระธรรม ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 ลักษณะเป็นเรือนไม้ปั้นหยาเสากลมไม้แก่น หลังคามุมกระเบื้องเล็กสี่เหลี่ยมชั้นเดียว กว้าง 7 วา ยาว 10 วา ได้สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่แทนเรือนไม้ปั้นหยาเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคามุมกระเบื้องลอนคู่ 2 ชั้น กว้าง 9 วา ยาว 19 วา ภายในวัดได้ให้ราชกาลสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์ศรัทธาทำ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดราษฏร์ศรัทธาทำ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดราษฏร์ศรัทธาทำ". อบต. บางขวัญ.
**แอนเจโล ดันดี** (อังกฤษ: Angelo Dundee) อดีตเทรนเนอร์มวยสากลที่มีชื่อเสียงระดับโลก

ประวัติ
-------

ดันดี เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2464 ในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน ที่ฟิลาเดลเฟีย มีชื่อจริงว่า **แอนเจโล มิเรนา** (Angelo Mirena) จากนั้นได้ย้ายตามครอบครัวมายังนิวยอร์ก ก่อนจะย้ายไปยังไมแอมี

แอนเจโล ดันดี ได้ชื่อว่าเป็นเทรนเนอร์อันดับหนึ่งของโลก มีนักมวยมากมายภายใต้การฝึกสอนของดันดีทีมีชื่อเสียง และเป็นนักมวยระดับโลกกว่า 15 คน อาทิ โฮเซ นาโปเลส, จอร์จ โฟร์แมน, จิมมี เอลลิส, ลุยส์ โรดริเกซ, วิลลี พาสตราโน่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ มูฮัมหมัด อาลี และชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด ซึ่งเป็นยอดนักมวยในทศวรรษที่ 60 และ 80 ที่สร้างชื่อเสียงให้แก่ดันดีเป็นอย่างมาก โดยมี คาร์เมน บาซิลิโอ เป็นแชมป์โลกคนแรกที่ดันดีเป็นเทรนเนอร์ให้

ดันดี เคยเดินทางมายังประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2537 ในฐานะเป็นเทรนเนอร์ของ อาเธอร์ จอห์นสัน นักมวยชาวอเมริกัน ที่เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) รุ่นฟลายเวท กับ พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ นักมวยชาวไทย ในการชกที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งผลการชกครบทั้ง 12 ยก แม้พิชิตจะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปก็ตาม แต่ทว่าได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางเกี่ยวกับการชกในครั้งนี้ โดยหลายฝ่ายเห็นว่าจอห์นสันควรจะเป็นฝ่ายชนะมากกว่า

แอนเจโล ดันดี ได้รับการบรรจุชื่อไว้ในหอเกียรติยศของวงการมวยสากล เมื่อปี พ.ศ. 2537 ในฐานะของผู้ฝึกสอนระดับโลก และมีผลงานในวงการมวยสากลมากว่า 60 ปี

ดันดี เสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน ที่โรงพยาบาลในแทมปา รัฐฟลอริดา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 สิริอายุได้ 90 ปี


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แอนเจโล ดันดี**

อ้างอิง
-------

1. ↑  วงการกำปั้นเศร้าอดีตเทรนเนอร์ "อาลี" เสียชีวิต จากผู้จัดการออนไลน์
2. ↑  ชายพจน์, *22 แชมป์โลกชาวไทย* นิตยสารคนเด็ดฉบับพิเศษ (สำนักพิมพ์ดวงตา พ.ศ. 2538)
3. ↑  สิ้นดันดีปรมาจารย์มวยโลก จากข่าวสด
**วัดสุวรรณคีรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาดงยาง บนเขาดงยางมีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 100 เมตร ในตำบลหนองแหน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ประมาณ 14 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา

วัดสุวรรณคีรี หรือ **วัดเขาดงยาง** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือ นายลำดวน ศิริวนสกุล ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฎิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ รอยพระพุทธบาทจำลอง 1 องค์ และพระพุทธรูปทองสำริด 1 องค์ ยังเป็นที่ประดิษฐานของสมเด็จพุทธทันใจมหาสิทธิโชค

ในวันช่วงขึ้น 15 ค่ำเดือน 3 ของ ทุกปี จะมีประเพณีขึ้นเขาเผาข้าวหลามซึ่งจัดในอำเภอแปลงยาวและมีการจัดขบวนแห่ข้าวหลามจากอำเภอแปลงยาวไปขึ้นเขาที่วัดสุวรรณคีรีและมีประเพณีห่มผ้าพระนอน (ปางไสยาสน์ ความยาว 20 เมตร) ในช่วงเทศกาลเข้าพรรษาของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุวรรณคีรี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสุวรรณคีรี". องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแหน.
3. ↑  "วัดสุวรรณคีรี ( เขาดงยาง )". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-24. สืบค้นเมื่อ 2021-06-17.
4. ↑  "วัดสุวรรณคีรีจัดพิธีวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างพระมหาเจดีย์จอมสุวรรณบนยอดเขาดงยางพระนอนองค์ใหญ่บนยอดเขา". สยามรัฐ.
**ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ** (ชื่อเล่น:แอ๊ด ,เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2495) นักดนตรีและนักแต่งเพลง เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงในฐานะมือเบสรวมถึงเป็นผู้ร้องนำในบางเพลงของวงแกรนด์เอ็กซ์ นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งและหัวหน้าวงเพื่อน

นอกจากงานในเบื้องหน้าในฐานะมือเบสและนักร้องของแกรนด์เอ็กซ์ รวมถึงเป็นหัวหน้าวงเพื่อนแล้ว ทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริยังมีบทบาทในการทำงานเบื้องหลังให้กับค่ายเพลงต่างๆ โดยเป็นโปรดิวเซอร์เพลงให้กับค่ายเพลงอย่างนิธิทัศน์ โปรโมชั่น , โซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร ,จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และ วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ทนงศักดิ์สร้างผลงานอัลบั้มให้กับศิลปินหลายรายเช่น วงไทม์, แอนนี่ บรู๊ค, เจสัน ยัง และ  อาร์ท ศุภวัฒน์ รวมถึงเป็นผู้เรียบเรียงเสียงประสานและแต่งเพลงให้กับศิลปินต่างๆ

โดยลูกชายของทนงศักดิ์ อาภรณ์ศิริ คือ **แม็ค ศรัณย์นัฐ อาภรณ์ศิริ** เป็นหนึ่งในนักร้องวงดร.คิดส์ วงบอยแบนด์ที่มีชื่อเสียงอย่างมากในยุค 90

ผลงาน
-----

### แกรนด์เอ็กซ์

*คู่นก (พ.ศ. 2520)*
*ลูกทุ่งดิสโก้ชุดที่ 1 (พ.ศ. 2522)*
*บันทึกการแสดงสดที่แมนฮัตตันคลับ (พ.ศ. 2523)*
*ลูกทุ่งดิสโก้ชุดที่ 2 (พ.ศ. 2523)*
*เขิน (พ.ศ. 2523)*
*ผู้หญิง (พ.ศ. 2524)*
*บันทึกการแสดงสด ที่หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2524)*
*แกรนด์ เอ็กซ์โอ (พ.ศ. 2524)*
*บุพเพสันนิวาส (พ.ศ. 2525)*
*นิจนิรันดร์ (พ.ศ. 2525)*
*พรหมลิขิต (พ.ศ. 2525)*
*วาเลนไทน์ เลเซอร์ คอนเสิร์ต (พ.ศ. 2526)*
*เพชร (พ.ศ. 2526)*
*บริสุทธิ์ (พ.ศ. 2527)*
*ดวงเดือน (พ.ศ. 2527)*

### เพื่อน

*อะโห ชีวิต (พ.ศ. 2527)*
*จากดวงใจ (พ.ศ. 2528)*
*ป้ากะปู่ (พ.ศ. 2529)*
*แด่ที่รัก (พ.ศ. 2530)*
*ทั้งรักทั้งเกลียด (พ.ศ. 2531)*

### ร่วมกับศิลปินอื่น

* Vintage (พ.ศ. 2554 : ร่วมกับตวงสิทธิ์ เรียมจินดา, รณชัย ถมยาปริวัฒน์ และนราธิป กาญจนวัฒน์)
**วัดท่ากระบือ** เป็นวัดในหมู่ที่ 5 บ้านท่ากระบือ ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2430 ในฐานะสำนักสงฆ์ ต่อมาจึงยกฐานะเป็นวัด ใช้ชื่อว่า **วัดท่าควาย** สาเหตุที่ชื่อว่าวัดท่ากระบือเป็นเพราะเดิมเคยเป็นท่าน้ำสำหรับวัวควายลงกินน้ำ ต่อมา พ.ศ. 2441 หลวงพ่อรุ่งได้รับแต่งตั้งจากคณะสงฆ์ให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดท่ากระบือ ท่านได้ก่อสร้างวัด พัฒนาวัดมีเสนาสนะต่าง ๆ เช่น พระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิ เป็นต้น ต่อมา พ.ศ. 2501 พระครูสาครบุญวัฒน์ (หลวงพ่อหยัด กตปูญโญ) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสแทนต่อมาจนถึงปัจจุบันคือ พระครูศิริสาครธรรม (จำนงค์ คุณงโค)

สิ่งน่าสนใจคือ รูปหล่อหลวงพ่อรุ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก เริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2557 สร้างจากเนื้อโลหะ ขนาดหน้าตักกว้าง 9 เมตร 9 เซนติเมตร สูง 12 เมตร 9 เซนติเมตร ถาวรวัตถุในวัด เช่น วิหารหลวงพ่อรุ่ง พระอุโบสถ เจดีย์ราย พระปรางค์ 4 องค์ ประชาชนมักเดินทางมาชมตลาดริมแม่น้ำท่าจีน และสักการะหลวงพ่อรุ่ง เช่าบูชาเหรียญหลวงพ่อรุ่ง ตะกรุด ผ้ายันต์ หรือเครื่องรางของขลัง รวมถึงให้อาหารปลาที่ท่าน้ำของที่วัด

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถของวัดสร้างเสร็จปี พ.ศ. 2485 เป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ผนังก่ออิฐถือปูนตั้งอยู่บนฐานบัว ด้านหน้ามีประตูทางเข้า 2 ประตู ซุ้มประตูทรงมณฑป มีภาพจิตรกรรมฝาผนังบริเวณผนังตอนบนระหว่างซุ้มหน้าต่าง ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปประทับนั่ง แสดงปางสมาธิ พระวิหาร 2 หลัง อยู่ข้างพระอุโบสถ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2493 ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูน เจดีย์ราย ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าพระอุโบสถ จำนวน 4 องค์ เจดีย์ในเรือ 3 องค์ และด้านข้างพระวิหาร 8 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ตั้งอยู่บนฐานบัว ถัดขึ้นไปเป็นชุดฐานสิงห์ และมีบัวรองรับปากระฆัง องค์ระฆังย่อมุมไม้สิบสอง วัดมีพระปรางค์ จำนวน 4 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "โฟกัสพระเครื่อง/โคมคำ/เหรียญหลังพุทธรูป 2488 หลวงพ่อรุ่ง วัดท่ากระบือ พระเกจิชื่อดังกระทุ่มแบน". *มติชนสุดสัปดาห์*.
2. ↑  "ไหว้พระปิดทองหลวงพ่อรุ่งใหญ่ที่สุดในโลก ให้อาหารปลา ตื่นตาวิถีท้องถิ่น วัดท่ากระบือ". *เดลินิวส์*.
3. ↑  "วัดท่ากระบือ". *สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสมุทรสาคร*.
4. ↑  "วัดท่ากระบือ". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-10. สืบค้นเมื่อ 2020-07-09.
***มาริโอคาร์ต: ดับเบิลแดช*** (ญี่ปุ่น: マリオカートダブルダッシュ!!; โรมาจิ: *Mario Kāto: Daburu Dasshu!!*; อังกฤษ: Mario Kart: Double Dash!!) เป็นเกมแข่งรถพัฒนาโดยทีมนินเท็นโดอีเอดี และจำหน่ายโดยนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมคิวบ์ใน ค.ศ. 2003 เป็นเกมลำดับที่สี่ในเกมชุด*มาริโอคาร์ต* และเป็นเกมที่สามสำหรับเครื่องเล่นคอนโซลในบ้าน ต่อจาก*มาริโอคาร์ต 64* ภาคก่อนหน้าคือ*มาริโอคาร์ต: ซูเปอร์เซอร์กิต* ใน ค.ศ. 2001 และภาคต่อคือเกมมือถือ *มาริโอคาร์ตดีเอส* ออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด ดีเอส ใน ค.ศ. 2005

*ดับเบิลแดช* คล้ายกับเกมภาคเก่า ใช้ตัวละครจากเกมชุดมาริโอและนำมาแข่งรถกันในสนามแข่งรถลวดลายมาริโอ เกมนำเสนอรูปแบบการเล่นแบบใหม่ ที่โดดเด่นคือตัวละครสองคนในรถแข่งคันเดียวกัน ดับเบิลแดชรองรับการเล่นผ่านแลนโดยใช้นินเท็นโดเกมคิวบ์บรอดแบนด์อะแดปเตอร์ ให้ผู้เล่นแข่งขันพร้อมกันได้ 16 คน ตัวละครมี 20 ตัวให้เลือกเล่น ในจำนวนนี้มีตัวละครใหม่ 11 ตัว นอกจากนี้นังมีสิ่งของใหม่ให้ใช้ในเกมด้วย

*ดับเบิลแดช*ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ ได้รับคะแนนรวม 87 คะแนนในเว็บไซต์เมทาคริทิก นักวิจารณ์ยกย่องกราฟิกและคุณสมบัติใหม่ในเกม แต่ตำหนิเรื่องการพากย์เสียง เกมประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้มากกว่า 3.8 ล้านหน่วยในสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 802,000 ในประเทศญี่ปุ่น

การเล่น
-------

แข่งรถในด่านลุยจิเซอร์กิต ด่านแรกในการแข่งขันชิงถ้วยมัชรูมคัป ในภาค*ดับเบิลแดช* ผู้เล่นสองคนนั่งรถคันเดียวกัน
*ดับเบิลแดช* เป็นวิดีโอเกมแข่งรถคาร์ตซึ่งผู้เล่นแข่งกันในรถโกคาร์ตกับทีมอื่น ๆ ในด่านต่าง ๆ หน้าจอเกมระบุตำแหน่งปัจจุบันในการแข่งขัน ความเร็วปัจจุบันของรถโกคาร์ต และอาวุธที่พร้อมใช้ ผู้เล่นสามารถเก็บกล่องสิ่งของและจะได้รับสิ่งของแบบสุ่ม และใช้ขัดขวางคู่แข่งและได้เปรียบ สิ่งของบางอย่าง เช่น กระดองและกล้วย ให้ผู้เล่นตีคู่ต่อสู้เพื่อให้พวกเขาวิ่งช้าลง ขณะที่บางสิ่งของ เช่น เพาเวอร์อัปดาว จะทำให้ตัวผู้เล่นล่องหนชั่วคราว เกมนี้เป็นเกมเดียวในชุดที่มีสองตัวละครในรถคันเดียว กล่าวคือ คนหนึ่งขับรถ อีกคนหนึ่งใช้สิ่งของ และเป็นเกมแรกในเกมชุดที่เมื่อผู้เล่นถูกโจมตี สิ่งของของผู้เล่นจะตกพื้น เทคนิคเพาเวอร์สไลด์ที่ให้ผู้เล่นดริฟต์เมื่อเข้าทางโค้งได้ถูกปรับปรุงใหม่ ผู้เล่นสามารถบิดก้านควบคุมขณะเลี้ยวเพื่อให้เกิดประกายรอบ ๆ รถ ถ้าบิดมากพอ ประกายจะเป็นสีฟ้า และผู้เล่นจะได้รับความเร็วเรียกว่า "มินิเทอร์โบ" (mini-turbo) การออกตัวเร็วอย่างจรวด (rocket start) ที่ให้ผู้เล่นสามารถออกตัวด้วยความเร็วสูงที่เรียกว่า ดับเบิลแดช ก็ได้รับความปรับปรุง โดยสามารถทำได้เป็นทีมเท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "CONSOLIDATED FINANCIAL STATEMENTS" (PDF). *Nintendo.co.jp*. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 4, 2009. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2017.
2. ↑  Alfonso, Andrew. "Mario Kart: Double Dash!! Guide – Basics". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-09. สืบค้นเมื่อ 2009-01-09.
3. ↑  1UP Staff (2004-05-09). "Mario Kart: Double Dash!! (GC)". 1UP.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-25. สืบค้นเมื่อ 2012-04-18.
**วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งสนุ่น หมู่ที่ 4 ตำบลระหาน อำเภอบึงสามัคคี จังหวัดกำแพงเพชร เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยชาวบ้านซึ่งมีเชื้อสายลาวเวียง ได้อพยพจากจังหวัดราชบุรี มาตั้งถิ่นฐานเป็นกลุ่มแรก ตามด้วยลาวครั่งจากจังหวัดนครปฐม และชาวอีสาน จากจังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดขอนแก่น เป็นต้น อพยพมาสมทบกันจับจองที่ดินเพื่อทำมาหากินที่บริเวณอำเภอขาณุวรลักษบุรี (บริเวณ อำเภอบึงสามัคคีในปัจจุบัน) ซึ่งในขณะนั้นบริเวณนี้ยังเป็นป่าดงดิบเต็มไปด้วยสัตว์ป่า อุดมสมบูรณ์ด้วยแหล่งน้ำ และมีต้นสนุ่น (ใคร้นุ่น) เกิดอยู่เต็มท้องทุ่งนา ชาวบ้านจึงเรียกขานบ้านตนเองว่า บ้านทุ่งสนุ่น

เมื่อมีประชาชนอพยพเข้ามากขึ้น จนกลายเป็นชุมชนใหญ่พอสมควรแล้ว ชาวบ้านจึงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นไว้ประจำหมู่บ้าน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2513 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม** ซึ่งแปลว่า วัดที่เปรียบเหมือนแก้วอันล้ำค่าของชาวบ้านทุ่งสนุ่น เปิดทำการเรียนการสอนนักธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 เป็นต้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523 และได้ทำการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525

วัดเป็นที่ประดิษฐาน *พระพุทธมหาลาโภ* พระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ขุดพบที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี และ *หลวงพ่อพระเจ้าบุญล้าน* พระพุทธปฏิมาศิลปะล้านนาและเวียงจันทน์ พระธาตุข้าวเปลือกที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ประดับด้วยรวงข้าวเปลือก นับหมื่นรวง และธัญญาหารต่าง ๆ รวมถึงรูปปั้นพญานาคราชแห่งลุ่มแม่น้ำปิง คือ *พญาวิรูปักโขนาคาธิราช* และ *พญานพเกตุนาคินีเทวี*

วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม มีงานประเพณีบุญตามจารีต ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่ ครบทั้ง 12 เดือน เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร มีจุดเด่นคือ สะพานบุญโญรส เป็นทางเดินจงกรมของผู้ปฏิบัติธรรม และเป็นที่จัดกิจกรรม เช่น ลงแขก เกี่ยวข้าว ดำนา ฯลฯ ถือเป็นทางเดินยาวที่สุดในภาคเหนือตอนล่าง มีความยาวรวม 356 เมตร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์เบี้ยว ถาวริโก (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2492
* พระอาจารย์พิมพ์ (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2498
* เจ้าอธิการเหรียญ ปภสฺสโร พ.ศ. 2505
* พระครูแกะ สิริสาโร พ.ศ. 2512
* พระอธิการเบี้ยว ถาวริโก พ.ศ. 2526
* พระครูสุนทรวชิโรภาส (เดือน สมิงฺคิโก น.ธ.โท) พ.ศ. 2533
* พระมหาอภิชาติ กิตฺติวรญฺญู พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "นาบุญวัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม จ.กำแพงเพชร สดชื่นกับวิวท้องนากว้างไกล". เอ็มไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-26. สืบค้นเมื่อ 2021-01-21.
**วัดไผ่เหลือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางแพรก ตำบลบางรักพัฒนา อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดไผ่เหลืองเป็นวัดโบราณเดิมชื่อ **วัดป่าไผ่เหลือง** เดิมเป็นวัดร้างไม่มีพระภิกษุอยู่พำนัก ตามหนังสือทำเนียบสงฆ์กระทรวงธรรมการ ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2448) ไม่ปรากฏว่ามีชื่อ "วัดป่าไผ่เหลือง" จึงคาดว่าอาจจะเป็นวัดร้างก่อนหน้านั้น หรือยังไม่ได้สร้าง แต่มาสร้างหลังจาก พ.ศ. 2448 สิ่งก่อสร้างก่อนการบูรณะมีแต่ฐานเจดีย์เพียง 1 แห่ง พื้นที่ของวัดร้างนั้นได้มีชาวบ้านมาเช่าทำนา 

ต่อมา ดำรงค์ อยู่สุข ผู้ใหญ่บ้านในตำบลบางรักใหญ่ (ต่อไปจะได้เป็นกำนันตำบลบางรักพัฒนา) ได้ชักชวนชาวบ้านช่วยกันพัฒนาวัดให้เป็นวัดใหม่ โดยเริ่มต้นจากการสร้างที่พักสงฆ์ขึ้นก่อน โดยสร้างกุฏิด้วยไม้ไผ่มุงจากจำนวน 6 หลัง ราคาหลังละ 600 บาท และศาลาอีก 1 หลัง เป็นศาลาทำด้วยไม้ไผ่มุงจากเช่นกัน ต่อมามีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคเรือนไม้ จึงได้นำมาสร้างเป็นหอสวดมนต์และหอฉัน จากนั้นมีพระสงฆ์จากวัดโมลีมาอยู่จำพรรษาที่วัดจำนวน 5 รูป มีพระสง่า เกาฎีระ เป็นประธานพระสงฆ์ชุดแรก ใช้ชื่อวัดว่า "วัดไผ่เหลือง" ตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2528

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถขนาด 5 ห้อง หลังคาลดซ้อน 3 ชั้น มีตับหลังคา 3 ตับ ด้านหน้าและด้านหลังชักออกมาเป็นมุข หลังคามุงกระเบื้องเกล็ดเต่า สีส้มออกแดง เครื่องลำยองเป็นปูน หน้าบันด้านหน้า ประดิษฐานพระพุทธรูปปางประทานพรประทับนั่งอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว องค์พระพุทธรูปปั้นแบบพระพุทธรูปมอญ สังฆาฏิทับกันเป็นชั้น ปลายสังฆาฏิวางทับซ้อนเป็นริ้วสวยงาม มีเทวดา 2 องค์ อยู่ทางขวาและซ้ายของพระพุทธรูป องค์หนึ่งถือพัดโบก อีกองค์หนึ่งถือแส้จามรีคอยปรนนิบัติพระพุทธเจ้า เหนือซุ้มเรือนแก้วเป็นลายกระหนกก้านขดออกลายหัวโต หน้าบันด้านหลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง ท้าวมหาชมพูปางประทานพรประทับนั่งอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว ด้านขวาและด้านซ้ายมีพระพรหมและเทวดาด้านละองค์ นั่งถวายอภิวาทแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว เหนือซุ้มเรือนแก้วมีลายกระหนกออกลายช่อหัวโต

ศาลาการเปรียญ หลังคาทรงไทยไม่มีลดชั้น มีเครื่องลำยองประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ แต่ทำรวยระกาแบบมอญ ไม่มีนาคสะดุ้ง หน้าบันด้านหน้าประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยล้อมด้วยลายกระหนกก้านขด หน้าบันด้านหลังเป็นรูปพระสีวลีล้อมด้วยลายพรรณพฤกษา มีดอกไม้สีสดสวยงามบานสะพรั่ง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสง่า เกาฎีระ
* พระสมุห์ชุ่ม
* พระครูนนทการโกศล (บุญมา สิริมังคโล) ป.ธ.5
* พระมหาอนุชาติ อนุภัทโท

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไผ่เหลือง". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  พิศาล บุญผูก (2551). *วัดในอำเภอบางบัวทอง* (PDF). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. p. 93–106. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-01-08. สืบค้นเมื่อ 2021-02-05.
กิน*โมจิ*ย่างจาก*โซนิ*
โซนิและโอเซจิ
 *โซนิ*ของฮากาตะ
**โซนิ** (ญี่ปุ่น: 雑煮 หรือ ぞうに; โรมาจิ: *zōni*) มักเติมคำสุภาพ "โอะ-" ไว้ด้านหน้าเป็น *โอโซนิ* เป็นซุปของญี่ปุ่นใส่*โมจิ* อาหารชนิดนี้มีการเกี่ยวข้องอย่างยิ่งกับตรุษญี่ปุ่นและอาหารตามธรรมเนียม*โอเซจิ* การเตรียมโซนิมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละบ้านและแต่ละภูมิภาค

ศัพทมูล
-------

โซนิ เขียนเป็นภาษาญี่ปุ่นโดยใช้ตัวอักษร*คันจิ*สองตัว อักษรตัวแรก 雑 มีความหมายว่า "สารพัด" หรือ "ผสม" อักษรตัวที่สอง 煮 แปลว่า "เคี่ยว" หรือ "ต้ม" จึงสันนิษฐานว่าคำนี้มาจากการที่โซนิประกอบด้วยอาหารสารพัด (เช่น โมจิ ผัก และ อาหารทะเล) ต้มด้วยกัน ก่อนหน้านี้ ในสังคมซามูไรจะเรียกอาหารนี้ว่า "烹雑" (โฮโซ; Hōzō) โดย 烹 เป็นคำโบราณที่แปลว่า "เคี่ยว" หรือ "ต้ม"

ต้นกำเนิด
---------

ว่ากันว่า*โซนิ*มีพื้นฐานมาจากอาหารในสังคมซามูไร เชื่อกันว่าเป็นอาหารที่ปรุงในสนามรบ ต้มรวม*โมจิ* ผัก และ อาหารแห้ง รวมถึงส่วนผสมอื่น ๆ ด้วยกัน เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าอาหารต้นตำรับนี้ซึ่งในตอนแรกมีเฉพาะในหมู่ซามูไรเท่านั้น ได้กลายเป็นอาหารหลักของคนทั่วไปในที่สุด โซนิได้รับการเสิร์ฟครั้งแรกโดยเป็นส่วนหนึ่งของอาหารค่ำแบบฟุลคอร์ส (*ฮนเซ็น เรียวริ*) จึงถือกันว่าเป็นอาหารที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับซามูไร

ประเพณีการรับประทาน*โซนิ*ในวันปีใหม่มีขึ้นตั้งแต่ช่วงปลายยุคมูโรมาจิ (ค.ศ. 1336–1573) อาหารนี้ใช้ถวายแด่เทพเจ้าในพิธีวันสิ้นปี

รูปแบบต่าง ๆ
------------

### น้ำสต๊อก

โซนิมีความหลากหลายตามภูมิภาคต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น ในหลายภูมิภาครวมถึงภูมิภาคคันโต โซนิประกอบด้วยซุปใสที่เรียกว่า *ซูมาชิจิรุ* ซึ่งปรุงรสด้วย*ดาชิ* น้ำสต๊อกที่ทำจากปลาโอแถบแห้งและ/หรือสาหร่ายคมบุและซอสถั่วเหลือง ในภูมิภาคคันไซและชิโกกุตะวันออก โซนิทำจากน้ำสต๊อกของมิโซะขาว ส่วนโซนิในบางส่วนของจังหวัดฟูกูอิทำจากน้ำสต๊อกของมิโซะแดง ในภูมิภาคทตโตริ-อิซูโมะ มีการใช้ซุปถั่วแดงหลายชนิดสำหรับทำโซนิ

### โมจิ

การเตรียม*โมจิ* สำหรับทำโซนินั้นแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ในภูมิภาคคันโตและภูมิภาคโทโฮคุ *โมจิ*จะถูกหั่นเป็นสี่เหลี่ยมแล้วย่างก่อนใส่น้ำสต๊อก ในภูมิภาคคันไซและภูมิภาคชูโงกุ นิยมโมจิทรงกลมต้มสุก ในภูมิภาคคิวชู ส่วนใหญ่นิยมโมจิทรงกลม แต่การย่าง-ต้มมีความแตกต่างไปตามพื้นที่ ในบางพื้นที่ใช้เผือกหรือ เต้าหู้แทนโมจิ โซนิชนิดนี้พบได้ในบางเกาะหรือในพื้นที่ภูเขาที่ปลูกข้าวได้ไม่มากนัก

### ส่วนประกอบเพิ่มเติม

ส่วนประกอบทั่วไปที่เพิ่มในซุปทั่วไป ได้แก่ เนื้อไก่ เนื้อปลา ลูกชิ้น; ผักใบ เช่น *โคมัตสึนะ*หรือผักโขม; *มิตสึบะ* (สมุนไพรญี่ปุ่นที่คล้ายกับพาร์สลีย์) ; *คามาโบโกะ* เช่น *นารูโตะ* และแครอทขูดเพื่อใช้แต่งสี และเกล็ดของเปลือกส้ม*ยูซุ*เพื่อให้มีกลิ่นหอมส้ม มักจะมีการเพิ่มอาหารพิเศษประจำภูมิภาค บางครั้งมีการโรยพริกป่นเจ็ดรส (*ชิจิมิ*)

ดูเพิ่ม
-------

* ตรุษญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โซนิ**

1. 1 2  "美保湾 (Miho-wan)". *Dijitaru daijisen* (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-05-20.
2. ↑  雑煮 (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ August 8, 2013.
3. 1 2  "Tone-gawa". *Nihon Kokugo Daijiten* (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-05-22.
4. 1 2  日本全国お雑煮文化圏地図 [O-zōni cultural zones map throughout Japan] (ภาษาญี่ปุ่น). TripAdvisor. สืบค้นเมื่อ 2016-10-09.
5. 1 2  "Zōni". *Encyclopedia of Japan*. Tokyo: Shogakukan. 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-05-22.
|  |
| --- |
|  |
| การขนส่งระบบราง |
| * การดำเนินการ
* ทางรถไฟ
* การบำรุงทาง
* รถไฟความเร็วสูง
* ขนาดความกว้างราง
* สถานีรถไฟ
* รถไฟ
* รถจักร
* Rolling stock
* บริษัท
* ประวัติ
* สถานที่สำคัญ
* ศัพท์
* แบ่งตามประเทศ
* อุบัติเหตุ
 |
| * Modelling
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

ทางรถไฟในไซตามะ
**ทางรถไฟ** เป็นเส้นทางการคมนาคมขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร โดยมีรถไฟเป็นยานพาหนะ รางรถไฟนั้นประกอบด้วยรางสองราง ซึ่งปกติทำมาจากเหล็กกล้า วางบนวัตถุที่ตั้งฉากกับตัวราง โดยสร้างจากไม้หรือคอนกรีต วัตถุนี้เป็นตัวกำหนดระยะระหว่างของรางเรียกว่า "เกจ" (gauge).

ประวัติรางรถไฟ
--------------

รางรถไฟเหล็กเริ่มปรากฏในศตวรรษที่ 18 ในปีค.ศ. 1802 วิศวกรชาวอังกฤษนามว่า วิลเลียม เจสสป (William Jessop) ได้ออกแบบและนำรางเหล็กมาใช้ โดยเปิดให้บริการ ทางรถไฟเซอร์เรย์ไอเอิร์น (Surrey Iron Railway) ในทางใต้ของกรุงลอนดอน ในขณะนั้นยังใช้เพียงรถม้าลาก

ทางรถไฟแรกที่นำหัวรถจักรไอน้ำมาใช้คือรถไฟสาย สตอกตัน-ดาร์ลิงตัน (Stockton and Darlington) ในภาคเหนือของประเทศอังกฤษ โดยเปิดให้บริการเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2368 (ต้นรัชกาลที่ 3) ต่อจากนั้นก็มีทางรถไฟอีกหลายสายเติบโตขึ้นตามมา เช่นสายลิเวอร์พูล-แมนเชสเตอร์ ต่อจากนั้นทางรถไฟจึงแพร่หลายทั่วเกาะอังกฤษและต่อมาทั่วโลก

การพัฒนาทางเทคโนโลยีรถไฟก้าวกระโดดไปอีกขั้นเมื่อ แกรนวิลล์ ที. วูดส์ (Granville T. Woods) นำสายไฟฟ้ามาจ่ายกระแสให้รถไฟ ซึ่งนำไปสู่รางรถไฟแบบไฟฟ้า

และในสมัยนี้ มีหลายประเทศที่ได้นำเทคโนโลยีรถไฟความเร็วสูงมาใช้

### ประวัติรางรถไฟไทย

ทางรถไฟสายแรกของรัฐบาลไทย คือ ทางรถไฟสายกรุงเทพฯ-นครราชสีมา โดยประกาศสร้างทางรถไฟสยามจาก กรุงเทพมหานคร ถึงเมืองนครราชสีมา ลงวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2434 แต่ปรากฏว่าหลังจากก่อสร้างไปได้ไม่นาน บริษัทอังกฤษผู้รับสัมปทานไม่สามารถสร้างทางรถไฟได้เสร็จตามสัญญา กรมรถไฟหลวงจึงเลิกจ้างแล้วดำเนินการก่อสร้างเองจนเปิดใช้การได้ช่วงแรกกรุงเทพฯ-อยุธยา (71 กิโลเมตร) ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2440

ดูเพิ่ม
-------

* รถไฟ
* รถไฟฟ้า
* สถานีรถไฟ
* ขนาดความกว้างรางรถไฟ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทางรถไฟสายอีสานในสมัยรัชกาลที่ 5-7

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทางรถไฟ**

* รูปภาพเกี่ยวกับทางรถไฟ ที่ฟลิคเกอร์
* R@il-Th@i
* รถไฟไทยดอตคอม
* ร.ฟ.ท.
* เว็บบอร์ดรถไฟฟ้าใต้ดิน เก็บถาวร 2005-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สารานุกรมรถไฟไทย เก็บถาวร 2005-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
โครงสร้างทางรถไฟ |
| --- |
| ทางรถไฟ | 
* ทางเดี่ยว
* การสวนทาง
* ทางคู่
* ทางสาม
* ทางสี่

 |
| การสับราง | 
* บอลลูนลูป
* เฮดส์ชัน
* ย่านรถไฟ
* คลาสิฟิเคชันยาร์ด

 |
| ชุมทางรถไฟ | 
* ชุมทางต่างระดับ
* ชุมทางตัดกัน
* ชุมทางคู่
* Facing and trailing
* ชุมทางสี่แยก
* สามเหลี่ยมกลับรถจักร
* ประแจ
* ตะเฆ่
* จุดตัดเสมอระดับทางรถไฟ

 |
| สถานีรถไฟ | 
* ชานชาลา
	+ ชานชาลาด้านข้าง
	+ ชานชาลาเกาะกลาง
	+ ชานชาลายื่น
	+ ชานชาลาต่างระดับ
	+ สเปนิชโซลูชัน
	+ ชานชาลาเปลี่ยนเส้นทาง
* สถานีรถไฟปลายทาง
* สถานีรถไฟเปลี่ยนเส้นทาง
* บอลลูนลูป

 |
| การไต่เขา | 
* โค้งเกือกม้า
* รางซิกแซ็ก
* รางเกลียว

 |
| เทคนิคทางราง | 
* ช่วงกว้างราง
* รัศมีความโค้งราง
* ความลาดชันราง
* การจ่ายไฟฟ้า (รางที่สาม · รางที่สี่ · เหนือหัว · แหนบรับไฟ)
* ตัวรับกระแสไฟ
* Cant deficiency

 |
**วนิษา เรซ** (หนูดี) เป็นบุตรสาวคุณชุมศรี รักษ์วนิชพงศ์ เจ้าของโรงเรียนวนิษา  
จบระดับปริญญาตรี ในสาขาครอบครัวศึกษา Family Studies มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ คอลเลจพาร์ค สหรัฐอเมริกา ซึ่งปัจจุบันมหาวิทยาลัยได้เปลี่ยนชื่อหลักสูตรดังกล่าวเป็น Family Science  หนูดีจบปริญญาโทครุศาสตร์ (Master of Education) ในหลักสูตร จิตใจ สมอง และการศึกษา มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา  และเป็นจุดขายที่หนูดีใช้นำเสนอเพื่อประชาสัมพันธ์หนังสือและโรงเรียนของเธออยู่เสมอๆ 

เช่นเดียวกับนักวิทยศาสตร์และนักการศึกษาจำนวนมากที่พูดกันมานับพันปี  หนูดีนำเสนอเรื่องที่ว่าคนทั่วไปก็สร้างและฝึกฝนให้ตนเป็นอัจฉริยะได้เช่นกัน และได้เขียนหนังสือที่มีชื่อว่า "อัจฉริยะสร้างได้' หนังสือบันทึกคุณแม่ และหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ จัดรายการวิทยุ "ชั่วโมงเศรษฐกิจ" ทางสถานีวิทยุจุฬา และ และ "ข้อคิดชีวิตนี้" ทาง อสมท. (100.5) เคยร่วมแข่งในรายการอัจฉริยะข้ามคืน เป็นผู้ชนะ ล้านที่ 15 ของรายการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติโรงเรียนวนิษา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-26. สืบค้นเมื่อ 2017-08-22.
2. ↑  หนูดี–วนิษา เรซ อัจฉริยะดังข้ามคืน
3. ↑
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-21. สืบค้นเมื่อ 2014-03-12.
5. ↑  Is Genius Born or Can It Be Learned?
6. ↑  หนูดี วนิษา เรซ...ผู้เชี่ยวชาญด้านอัจฉริยภาพ
**วัดแสวงสามัคคีธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี หน้าวัดทางทิศตะวันออกติดกับคลองระบายน้ำ

วัดแสวงสามัคคีธรรมได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 นายแสวง สวนสวย และนางสวิง ยินดี ผู้เป็นน้องสาวเป็นผู้ถวายที่ดินและเป็นผู้ทำการสร้างวัด ในด้านการเงินได้รับการช่วยเหลือ บริจาคผู้ใหญ่เสงียม เพ็ชรน้อย และนายพะยอม เพ็ชรน้อย กระทรวงศีกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ชาวบ้านเรียกอีกชื่อว่า **วัดใหม่** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร ได้รับพัทธสีมาเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทำพิธีฝังลูกนิมิตเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2549

วัดแสวงสามัคคีธรรมเป็นวัดที่มีอุโบสถใหญ่ และทางด้านหลังวัดมีบรรยากาศร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระใบฎีกา ผล
* พระอธิการล้วน
* พระครูพิพัฒน์ปัญญาธร (สมบุญ ปญฺญาธโร)
* พระสมุห์ สมนึก กนฺตปญฺโญ
* พระครูวิจิตรธรรมวิธาน (ชาตรี อินฺทธมฺโม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแสวงสามัคคีธรรม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-21. สืบค้นเมื่อ 2021-05-21.
2. ↑  "วัดแสวงสามัคคีธรรม ต.คลองห้า อ.คลองหลวง ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
3. ↑  "วัดแสวงสามัคคีธรรม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดโพธิ์บางโอ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางโอ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดโพธิ์บางโอไม่มีประวัติการสร้างและนามผู้สร้างที่แน่ชัด หนังสือ *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๒* ของกรมการศาสนาระบุว่าวัดนี้สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2310 ส่วนพระอธิการแดง ธมฺมสโร เจ้าอาวาสรูปที่ 6 (พ.ศ. 2482–2523) เคยเล่าว่าวัดนี้สร้างในสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (พระเจ้าเสือ) แต่เดิมชาวบ้านบริเวณนี้มีอาชีพเป็นช่างสานโอน้ำแบบโบราณขายเป็นส่วนมาก จึงเติมชื่อบ้านบางโอต่อท้ายชื่อวัด ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระศรีสุลาลัย พระราชมารดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมอบให้พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์เป็นผู้บูรณะและได้ดูแลทะนุบำรุงอุปถัมภ์วัดโพธิ์บางโอตลอดมา จนมาถึงพระยาสากลกิจประมวญ (หม่อมหลวงแปลก เสนีวงศ์ ณ กรุงเทพ) ได้ทะนุบำรุงวัดโพธิ์บางโอร่วมกับญาติ ๆ บางครั้งชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า **วัดโพธิ์เสนี** กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนวัดนี้เป็นโบราณสถานตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนพิเศษ 7 ง หน้า 6–7 วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2542

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถมีหน้าบันสลักไม้รูปนารายณ์ทรงครุฑลายกนกขมวดเกี่ยวพันกัน เบื้องหลังมีเทพนมและยักษ์พนม ซุ้มประตูทางเข้าวัดทำเป็นหัวเม็ด เป็นเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองสูงขึ้นและเอนเข้าหากัน รอบพระอุโบสถมีพาไลและกำแพงแก้ว ซุ้มใบเสมาทรงกลม ฐานของซุ้มก็เป็นทรงกลม ตัวซุ้มแหวะเป็นช่องหน้าต่างสามช่อง ทรงยอดโค้งคล้ายซุ้มจระนำ ข้างบนมียอดเล็ก ๆ ปั้นปูนลวดลายรับกับบัวยอดซุ้มและแข้งสิงห์เบื้องล่าง ลักษณะบ่งชี้ว่าเป็นฝีมือช่างสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ใบเสมาเป็นหินทรายทำรูปหัวนาคออกสองข้างเอวเสมาเหมือนกันแต่ทรงด้านบนอวบอ้วน สันนิษฐานว่าเป็นฝีมือช่างสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเช่นกัน มีเจดีย์ทิศล้อมรอบตัวพระอุโบสถทั้งสี่ด้าน ซุ้มบันแถลงประดับกรอบประตูหน้าต่างทำจากปูนน้ำอ้อย

ภายในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เป็นจิตรกรรมแป้งสาคูเปียกฝีมือช่างสกุลนนทบุรีสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เขียนเป็นภาพปริศนาธรรม ภาพพุทธประวัติ และภาพปลงกัมมัฏฐาน ผนังเหนือหน้าต่างพระอุโบสถมีภาพเขียนกระจกเล็ก ๆ ใส่กรอบติดไว้จำนวนหลายภาพ ลักษณะฝีมือช่างจีน เพราะส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวขนบธรรมเนียมประเพณีจีน มีบางภาพเป็นแบบตะวันตก เช่น ภาพสตรีชาวตะวันตกอ่านหนังสือ แต่เมื่อ พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2541 เกิดไฟไหม้ในพระอุโบสถ ทำให้ภาพเขียนกระจกเหล่านี้ได้รับความเสียหาย ส่วนภาพจิตรกรรมฝาผนังก็หมองลงจากเขม่าควันไฟ

หน้าพระอุโบสถยังมีรูปสลักหินที่มาจากจีน คล้ายเป็นรูปยักษ์รักษาวัด ตนหนึ่งหน้าดุ อีกตนหนึ่งหน้ายิ้ม มือถือกระบองด้วยกันทั้งคู่ หอระฆังเป็นแบบสกุลช่างเมืองนนทบุรี มีลักษณะเป็นมณฑปยอดเจดีย์ผสมกันระหว่างหอสูงรูปสี่เหลี่ยมกับเจดีย์ย่อมุม แหล่งข้อมูลบางแห่งกล่าวว่าเป็นหอระฆังที่งามที่สุดในจังหวัดนนทบุรี

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ ในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. *วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดนนทบุรี.* กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภา, 2543, หน้า 77.
2. ↑  "ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **116** (พิเศษ 7 ง): 6–7. 22 มกราคม 2542.
3. ↑  "วัดโพธิ์บางโอ". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "วัดโพธิ์บางโอ". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดโพธิ์บางโอ**
The LAMP software bundle (here additionally with Squid). A high performance and high-availability solution for a hostile environment
**แลมป์** (LAMP) เป็นอักษรย่อของชุดซอฟต์แวร์เสรีสำหรับการทำเว็บไซต์ โดยตัวย่อต้นฉบับนั้นย่อมาจาก

* **L**inux - ระบบปฏิบัติการ
* **A**pache - เว็บเซิร์ฟเวอร์
* **M**ySQL - ระบบจัดการฐานข้อมูล (DBMS)
* **P**HP - ภาษาโปรแกรม (ในบางครั้งอาจหมายถึง **P**erl หรือ **P**ython)

ถึงแม้เทคโนโลยีแต่ละอย่างในแลมป์ จะไม่ถูกออกแบบให้ทำงานร่วมกันได้ตั้งแต่แรก แต่ LAMP ก็เป็นที่นิยมในวงกว้างเนื่องจากค่าใช้จ่ายของตัวซอฟต์แวร์มีราคาต่ำมาก (เนื่องจากเป็นซอฟต์แวร์เสรี) และชุดแลมป์สามารถหาได้ง่าย (มากับลินุกซ์ดิสทริบิวชันแทบทุกยี่ห้อ)

คนที่คิดคำว่า แลมป์ เป็นครั้งแรกคือ Michael Kunze ซึ่งเขียนลงในนิตยสารคอมพิวเตอร์ภาษาเยอรมันตั้งแต่ ค.ศ. 1998  โดยบทความนั้นแสดงการใช้งานซอฟต์แวร์เสรีร่วมกัน เพื่อทดแทนซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ราคาแพง

ชุดดัดแปลง
----------

### แวมป์

**แวมป์** (WAMP) คือ ชุดของ software ที่ประกอบด้วย Windows, Apache, MySQL และ PHP(หรือจะเป็น Perl, Python) อาจจะเรียกว่า WAMP stack หรือ WAMP Suite เป็น software ที่ช่วยในการลง Apache, MySQL และ PHP บนระบบปฏิบัติการ Windows

อ้างอิง
-------

1. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* OnLamp เก็บถาวร 2008-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - เว็บไซต์รวมข่าวการพัฒนาบน LAMP ของสำนักพิมพ์ O'Reilly