**วิกฤตการณ์การเงิน พ.ศ. 2550–2551** ถูกนักเศรษฐศาสตร์จำนวนมากมองว่าเป็นวิกฤตการณ์การเงินครั้งเลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในคริสต์ทศวรรษ 1930 วิกฤตการณ์ดังกล่าวส่งผลให้สถาบันการเงินขนาดใหญ่จำนวนหนึ่งเสี่ยงต่อการล้ม รัฐบาลแห่งชาติให้เงินช่วยเหลือธนาคาร และตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลกมีแนวโน้มตกต่ำลง ในหลายพื้นที่ ตลาดการเคหะได้รับผลกระทบเช่นกัน ทำให้เกิดการฟ้องขับไล่ การยึดทรัพย์จำนอง (foreclosure) และการว่างงานที่ยาวขึ้น วิกฤตการณ์ดังกล่าวมีบทบาทสำคัญในการล้มละลายของธุรกิจสำคัญ การถดถอยของความมั่งคั่งผู้บริโภคประเมินในระดับล้านล้านดอลล่าร์สหรัฐ และการถดถอยของกิจกรรมทางเศรษฐกิจซึ่งนำไปสู่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยทั่วโลก พ.ศ. 2551–2555 และมีส่วนต่อวิกฤตหนี้สาธารณะยุโรป วิกฤตการณ์นี้ ซึ่งเข้าใจว่าเป็นวิกฤติสภาพคล่อง สามารถสืบย้อนไปได้ถึงวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เมื่อบีเอ็นพี พารีบาส์เพิกถอนการถอนเงินจากเฮดจ์ฟันด์ (hedge fund) 3 แห่ง โดยอ้าง "การเหือดแห้งสมบูรณ์ของสภาพคล่อง" (a complete evaporation of liquidity)

การระเบิดของฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์สหรัฐ ซึ่งถึงจุดสูงสุดใน พ.ศ. 2549 ทำให้มูลค่าของหลักทรัพย์ที่ถูกติดกับการกำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์ตกฮวบฮาบ และสร้างความเสียหายแก่สถาบันการเงินทั่วโลก วิกฤตการณ์การเงินดังกล่าวถูกกระตุ้นโดยการมีปฏิกิริยาต่อกันอย่างซับซ้อนของนโยบายรัฐที่ส่งเสริมการเป็นเจ้าของบ้าน ให้ผู้กู้ซับไพรม์เข้าถึงแหล่งเงินกู้ได้ง่ายขึ้น การตีราคาการจำนองซับไพรม์สูงเกินจริงโดยอิงทฤษฎีที่ว่าราคาการเคหะจะสูงขึ้นต่อไป วิธีปฏิบัติการซื้อขายที่น่าสงสัย รวมทั้งการที่ยึดสูตรแบล็ก-โชลส์-เมอร์ตอน ทั้งในส่วนของผู้ซื้อและผู้ขาย และการขาดสินทรัพย์ทุนที่เพียงพอจากธนาคารและบริษัทประกันภัยเพื่อหนุนหลังข้อผูกมัดทางการเงินที่พวกเขากำลังทำอยู่ คำถามเกี่ยวกับความสามารถในการชำระหนี้ได้ของธนาคาร การเสื่อมถอยวงเงินเครดิตและความเชื่อมั่นของนักลงทุนที่เสียไปมีผลต่อตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก โดยหลักทรัพย์ประสบการขาดทุนครั้งใหญ่ในช่วง พ.ศ. 2551 และต้น พ.ศ. 2552 เศรษฐกิจทั่วโลกเติบโตช้าลงระหว่างช่วงนี้ เนื่องจากมีการเพิ่มความรัดกุมของเครดิตและการค้าระหว่างประเทศลดลง รัฐบาลและธนาคารกลางสนองโดยการกระตุ้นทางการเงิน การขยายนโยบายการคลังและการให้เงินช่วยเหลือสถาบันอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แม้ว่าจะมีผลกระทบตามมาอยู่บ้าง แต่ตัววิกฤตการณ์การเงินเองสิ้นสุดไปแล้วระหว่างปลาย พ.ศ. 2551 และกลาง พ.ศ. 2552 ในสหรัฐอเมริกา รัฐสภาได้ผ่านรัฐบัญญัติการฟื้นตัวและการลงทุนใหม่อเมริกัน พ.ศ. 2552 ในสหภาพยุโรป สหราชอาณาจักรสนองด้วยมาตรการรัดเข็มขัด ซึ่งเป็นการลดรายข่ายและเพิ่มภาษี โดยไม่มีการเติบโตของการส่งออก ทำให้เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยรอบสอง (double-dip recession)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Two top economists agree 2009 worst financial crisis since great depression; risks increase if right steps are not taken. เก็บถาวร 2010-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (February 29, 2009). *Reuters*. Retrieved 2009-09-30, from Business Wire News database.
2. ↑  Haidar, Jamal Ibrahim, 2012. "Sovereign Credit Risk in the Eurozone," World Economics, World Economics, vol. 13(1), pages 123-136, March
3. ↑  "Brookings-Financial Crisis" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-06-02. สืบค้นเมื่อ May 1, 2010.
4. ↑  Williams, Carol J. (May 22, 2012). "Euro crisis imperils recovering global economy, OECD warns". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ May 23, 2012.
5. ↑  Larry Elliott, economics editor of *The Guardian* (August 5, 2012). "Three myths that sustain the economic crisis" (blog by expert). *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ August 6, 2012. Five years ago the banks stopped lending to each other. `{{cite news}}`: `|author=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
6. ↑  Tully, Shawn (2006-05-05). "Welcome to the Dead Zone". *Fortune*. สืบค้นเมื่อ 2008-03-17.
7. ↑  This American Life. "NPR-The Giant Pool of Money-April 2009". Pri.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-07. สืบค้นเมื่อ May 1, 2010.
8. ↑  Michael Simkovic, *Competition and Crisis in Mortgage Securitization*
9. ↑  "Money, Power and Wall Street, Part 1". PBS Frontline ©1995-2012 WGBH Educational Foundation. สืบค้นเมื่อ 4 August 2012.
10. ↑  Michael Simkovic, "Secret Liens and the Financial Crisis of 2008" American Bankruptcy Law Journal, Vol. 83, p. 253, 2009.
11. ↑  Ivry, Bob (September 24, 2008). "(quoting Joshua Rosner as stating "It's not a liquidity problem, it's a valuation problem.''". Bloomberg. สืบค้นเมื่อ June 27, 2010.
12. ↑  "World Economic Outlook: Crisis and Recovery, April 2009" (PDF). สืบค้นเมื่อ May 1, 2010.
13. ↑  TIME Magazine Friday, April 10, 2009  เก็บถาวร 2012-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
14. ↑  Financial Crisis Inquiry Commission, Get the Report, accessed February 14, 2011.
15. ↑  Financial Crisis Was Avoidable, Sewell Chan, New York Times, January 25, 2011, accessed February 14, 2011.
16. ↑  "Why is the UK Double-Dipping?". *Why is the UK Double-Dipping?*. The Atlantic. สืบค้นเมื่อ May 8, 2012.
17. ↑  Roya Wolverson (Aug 2, 2011). "Why a Weaker Dollar Could Help the U.S." *Time*. สืบค้นเมื่อ May 24, 2012.