recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***อะนอฟธัลมัส ฮิตเลริ*** (อังกฤษ: Anophthalmus hitleri; สโลวีเนีย: *Hitlerjev brezokec*)  คือ สปีชีส์ของด้วงถ้ำตาบอดพบได้เพียงใน 5 ถ้ำที่มีความชุ่มชื้นในประเทศสโลวีเนียเท่านั้น ด้วงถ้ำตาบอดนี้อยู่ในสกุลเดียวกับ 41 สปีชีส์อื่น และ 95 วงศ์ย่อยที่ไม่ซ้ำกัน สมาชิกของวงศ์ย่อย (Trechinae) กินสัตว์อื่นเป็นอาหารเหมือนกับวงศ์คาราบิดี้ส่วนใหญ่ ดังนั้นอะนอฟธัลมัส ฮิตเลริทั้งที่โตเต็มที่และตัวอ่อนคาดว่ากินสัตว์ในถ้ำที่เล็กกว่าเป็นอาหาร

ชื่อ
----

ชื่อวิทยาศาสตร์ของด้วงมาจากนักสะสมชาวเยอรมัน ออสก้า ซีเบลซึ่งขายตัวอย่างของสปีชีส์นี้ที่ไม่เคยถูกบันทึกมาก่อนในพ.ศ. 2476 ชื่อสปีชีส์เป็นการอุทิศให้ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งพึ่งขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ชื่อสกุลแปลว่า *ไร้ตา* ดังนั้น ชื่อสามารถแปลได้ว่า "ผู้ไร้ตาของฮิตเลอร์" ฟือเรอร์นั้นมิได้เพิกเฉยต่อการอุทิศนี้ ทว่าได้ส่งจดหมายให้ซีเบลเพื่อแสดงความรู้สึกขอบคุณ แม้มีความหมายทางการเมือง เป็นธรรมเนียมของอนุกรมวิธานที่จะไม่เปลี่ยนการตั้งชื่อทวินามของสิ่งมีชีวิต โดยมีข้อยกเว้นกับชื่อทางศาสนา ที่ไม่ควรนำมาตั้งแต่แรก

สปีชีส์นี้ปราศจากลักษณะเด่น เช่น สีอันโดดเด่น หรือหนวด และเป็นที่สนใจของนักสะสมของฮิตเลอร์ และนักสะสมด้วงเพียงเพราะชื่อของมันเท่านั้น

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อสิ่งมีชีวิตที่ถูกตั้งชื่อตามคนดัง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Being a beetle is probably not easy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-10. สืบค้นเมื่อ 2016-04-26.
2. ↑  Entomologische Blätter 33: 438
**วัดย็องมย็อง** (ฮันกึล: 영명사; อังกฤษ: Yongmyong Temple) เป็นอดีตวัดพุทธแบบเกาหลี ตั้งอยู่ที่เชิงเขาโมรังบงในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ก่อนที่วัดนี้จะถูกทำลายลงระหว่างสงครามเกาหลี วัดนี้เป็นศูนย์กลางที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของศาสนาพุทธในเปียงยาง เชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นในปลายยุคอาณาจักรโคกูรยอ และถูกสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดในจักรวรรดิโชซ็อน ในสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น วัดนี้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเปียงยาง และเป็นที่รู้จักจากที่ตั้งริมน้ำอันสวยงามและดอกซากุระที่บานสะพรั่ง ในคริสต์ทศวรรษ 1920s ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น และเปลี่ยนชื่อวัดเป็นการออกเสียงแบบญี่ปุ่นว่าวัด "เอเมจิ" (永明寺, *Eīmeiji* ) ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น วัดนี้ถูกยึดมาเป็นของรัฐบาลญี่ปุ่น และแทนที่ธรรมเนียมในวัดด้วยสงฆ์จากลัทธิรินไซของศาสนาพุทธนิกายเซ็น สงฆ์ของสำนักรินไซมีหน้าที่ในการทำให้ชาวเกาหลีเข้ารีตจากเดิมเป็นศาสนาพุทธแบบเกาหลี เป็นส่วนหนึ่งของการแทนที่วัฒนธรรมเกาหลีเดิมด้วยญี่ปุ่นแบบใหม่

วัดหลังเดิมถูกทำลายลงระหว่างการระเบิดปูพรมของสหรัฐในเปียงยางระหว่างสงครามเกาหลี สิ่งปลูกสร้างหลังเดียวที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันคือศาลาพูบย็อก จุดชมวิวที่สร้างขึ้นใหม่หลังสงคราม และเป็นสถานที่ชมทิวทัศน์ของแม่น้ำแทดงที่สวยงาม นอกจากนี้ยังมีเจดีย์หินและศาลรูปแปดเหลี่ยมที่รอดจากการถูกระเบิด สิ่งก่อสร้างทั้งสามในปัจจุบันมีรายชื่อขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของเกาหลีเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Time-honored Pobun Hermitage in Pyongyang". *Korean Central News Agency*. 19 September 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-04. สืบค้นเมื่อ 5 December 2012.
2. ↑  Mok, Jeung-bae *The Buddhist Reform Movement in Modern Times*

พิกัดภูมิศาสตร์: 39°02′29″N 125°45′43″E﻿ / ﻿39.0415°N 125.7620°E﻿ / 39.0415; 125.7620
แยกคลองตัน
ระวังสับสนกับ แขวงคลองตัน หรือ แขวงคลองตันเหนือ
**ย่านคลองตัน** เป็นย่านที่มีจุดศูนย์กลางอยู่บริเวณแยกคลองตันซึ่งเป็นการบรรจบกันของถนนสี่สาย คือ ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) ถนนเพชรบุรี ถนนรามคำแหง และถนนพัฒนาการ ใกล้แยกคลองตันมีสถานีรามคำแหงในระบบรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์

ประวัติ
-------

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีการขุดคลองแสนแสบเพื่อเป็นเส้นทางกองทัพไปรบกับญวน ยังได้มีการขุดคลองเพื่อเชื่อมคลองแสนแสบกับคลองพระโขนงโดยแรงงานชาวมลายูและคนกลันตันทางใต้ของสยาม จึงได้ตั้งชื่อคลองว่า *คลองกลันตัน* ภายหลังเรียกให้สั้นลงเหลือเพียง "คลองตัน" อย่างไรก็ตามอีกที่มาของชื่อเล่าว่า บริเวณนี้เป็นทางน้ำแยกเป็น 3 สาย แยกหนึ่งไปทางประตูน้ำ แยกสองไปมีนบุรี หนองจอก แยกสามไปทางพระโขนง การสัญจรใช้ผ่านไปทางพระโขนงมีทำนบกั้นสูงมาก ไม่สามารถที่จะใช้เป็นเส้นทางผ่านไปมาได้ ชาวบ้านในละแวกนั้นจึงเรียกตำบลนี้ว่า *คลองตัน*

เมื่อชาวมลายูและกลันตันซึ่งเป็นมุสลิมได้ตั้งรกรากทำนาทำไร่อยู่ริมคลอง เกิดเป็นชุมชนริมคลอง จนเมื่อ พ.ศ. 2479 มีการตัดถนนกรุงเทพ–สมุทรปราการหรือปัจจุบันคือถนนสุขุมวิท จึงได้เกิดชุมชนริมถนน

การใช้พื้นที่
-------------

ชุมชนที่ตั้งอยู่บริเวณคลองตัน เช่น ชุมชนข้างสะพานคลองตันตั้งอยู่ริมคลองตันใต้เชิงสะพานคลองตัน เป็นชุมชนมุสลิม ถือเป็นชุมชนแออัดมีประมาณ 60 หลังคาเรือน บริเวณสี่แยกคลองตันมีตลาดคลองตันประกอบด้วยอาคารและสิ่งปลูกสร้างสูง 3–5 ชั้น มีศาสนสถานคือ มัสยิดยามิอุ้ลอิสลาม (คลองตัน) อาคารหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เจาะลึกทำเลแยกคลองตัน ทำเลที่อยู่อาศัยตอบโจทย์ทุกการเดินทาง".
2. 1 2 3  รุจนัมพร เกษเกษมสุข. "การพัฒนาพื้นที่รกร้างว่างเปล่าเพื่อประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมชุมชน : กรณีศึกษาย่านคลองตัน กรุงเทพมหานคร" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์.
3. ↑  "มัสยิดยามิอุ้ลอิสลาม (คลองตัน)".
สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ A Bigger Splash (1973 film) และ A Bigger Splash (2015 film)

***อะบิกเกอร์สแปลช*** (อังกฤษ: *A Bigger Splash*) เป็นภาพเขียนป็อปอาร์ตขนาดใหญ่ โดยศิลปินชาวอังกฤษ เดวิด ฮอคนีย์ มีขนาด 242.5 เซนติเมตร (95.5 นิ้ว) x 243.9 เซนติเมตร (96.0 นิ้ว) แสดงภาพของสระว่ายน้ำด้านหลังบ้านลักษณะโมเดิร์นหลังหนึ่ง มีการรบกวนด้วยน้ำกระจายขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้า เกิดจากบุคคลที่ไม่ปรากฏในภาพที่กระโดดลงน้ำไปจากกระดานกระโดด ภาพนี้เขียนขึ้นในแคลิฟอร์เนียระหว่างเดือนเมษายนและมิถุนายน 1967 ที่ซึ่งฮอคนีย์กำลังสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์คเลย์

ภาพยนตร์ปี 2015 โดย Luca Guadagnino เรื่อง *A Bigger Splash* ตั้งชื่อตามภาพเขียนนี้

คำอธิบาย
--------

การจัดวางองค์ประกอบของภาพนี้นำมาจากภาพถ่ายของสระว่ายน้ำในหนังสือและภาพเขียนก่อน ๆ หน้าของสิ่งก่อสร้างในแคลิฟอร์เนียโดยฮอคนีย์ ภาพนี้เป็นการขยายใหญ่ของผลงานชิ้นก่อน ๆ ของเขา คือ *A Little Splash* (1966) และ *The Splash* (1966) (ทั้งคู่ปัจจุบันอยู่ในวานสะสมส่วนบุคคลโดยงานชิ้นหลังถูกขายไปด้วยมูลค่า £2.6 ล้าน ในปี 2006 และอีกครั้งด้วยมูลค่า £23.1 ล้าน ในปี 2020 ทั้งสองครั้งจัดขึ้นที่ซอเธบีส์ ลอนดอน)

ในเดือนมีนาคม 2009 ฮอคนีย์ได้ให้สัมภาษณ์กับเดอะเทต และตอบคำถามที่ว่า "ใครคือคนที่กระโดดลงไปในสระ?" ฮอคนีย์ระบุว่า "ผมไม่รู้จริง ๆ ผมวาดรูปนี้จากภาพถ่ายที่มีน้ำกระจาย ที่ผมเองก็ไม่ใช่คนถ่าย ..."

องค์ประกอบ
----------

ภาพเขียนนี้ใช้สีอะคริลิกลิควิเท็กซ์บนผ้าใบคอตตอนดักโดยไม่มีภาพอันเดอร์ดรอว์ ฮอคนีย์ใช้สีที่จำกัด อันได้แก่ น้ำเงินโคบอลท์, น้ำเงินอัลทรามารีน, รอว์เซียนนา, เบิร์นท์เซียนนา, รอว์อัมเบอร์, เขียวฮุกเกอร์, เหลืองเนเปิลส์ และ ขาวไทเทเนียม ในภาพมีขอบที่เว้นว่างเป็นสีขาวไว้ไม่ระบาย ทำให้ภาพยี้เกิดความรู้สึกคล้ายภาพถ่ายโพลารอยด์ ภาพเขียนนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญในความคิดลึก ๆ ของฮอคนีย์ ระหว่าง *ภาพเขียนที่เน้นย้ำความนิ่ง* ในยุคแรก ๆ เข้ากับภาพบุคคลที่ "ผู้เชื่อม" (joiners)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "A Bigger Splash: Luca Guadagnino Interview". *The Arts Shelf*. 28 June 2016. สืบค้นเมื่อ 15 September 2016.
2. ↑  Hockney painting sells for £2.6m, BBC News, 22 June 2006
3. ↑  The Splash เก็บถาวร 2018-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Sotheby's, 21 June 2006
4. ↑  "David Hockney's The Splash fetches £23.1m at auction". *BBC News*. 11 February 2020. สืบค้นเมื่อ 11 February 2020.
5. ↑  Tate: The archive twitter with David Hockney เก็บถาวร มีนาคม 3, 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
6. ↑  David Hockney, Paul Melia, Manchester University Press, 1995, ISBN 0-7190-4405-7

### บรรณานุกรม

* Full catalogue entry from The Tate
* *A Bigger Splash*, WebMuseum
* Hockney, David: A Bigger Splash (1967) เก็บถาวร 2011-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *The Independent*, 11 May 2007
**ยฺเหวียน เหอผิง** (จีน: 袁和平; พินอิน: *Yuán Hépíng*) หรือเรียกว่า **หยวิ่น หว่อเผ่ง** (Yuen Woo-ping) ตามภาษากวางตุ้ง ผู้กำกับภาพยนตร์กำลังภายในชาวจีนผู้มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1945 ที่กวางโจว ในวัยเด็กได้ฝึกฝนวูซูจาก ยฺเหวียน เสียวเทียน ผู้เป็นพ่อ ซึ่งเป็นนักแสดงคิวบู๊เช่นกัน ในทศวรรษ 1960 ได้ย้ายไปฮ่องกงและสั่งสมประสบการณ์ด้วยการเป็นตัวแสดงเสี่ยงแทน ผลงานเรื่องแรกของเขาในการกำกับคิวบู๊คือ *Mad Killer* (ค.ศ. 1971) หลังจากนั้นได้ก่อตั้งบริษัทของตัวเองขึ้นมา และมุ่งหน้าสู่การสร้างภาพยนตร์โลดโผนสุดคลาสสิกในเวลาต่อมาปี ค.ศ. 1978 ยฺเหวียน เหอผิง ก็ได้กำกับภาพยนตร์เองเรื่องแรก คือ *Snake in the Eagle's Shadow* (ไอ้หนุ่มพันมือ) และ *Drunken Master* (ไอ้หนุ่มหมัดเมา) ซึ่งต่อมาได้สร้างนักแสดงที่มีชื่อเสียงขึ้นมาจนถึงปัจจุบันนี้ หลายคน เช่น หลี่ เหลียนเจี๋ย, เฉินหลง, หยาง จื่อฉยง, เจิน จื่อตัน เป็นต้น

ความประสบความสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์กำลังภายใน ทำให้ชื่อของยฺเหวียน เหอผิง ได้รับความสนใจจากฮอลลีวูด ทำให้สองพี่น้องวาโชสกีเชิญชวนเขาออกแบบฉากต่อสู้ให้กับภาพยนตร์แอ๊คชั่นไซไฟไตรภาคชุด *The Matrix* (ค.ศ. 1999-ค.ศ. 2003) จากนั้นก็ทำหน้าที่กำกับฉากแอ๊คชั่นให้กับภาพยนตร์เรื่องดังต่าง ๆ เช่น *Crouching Tiger, Hidden Dragon* (ค.ศ. 2000) ของอังลี และ *Kill Bill Vol. 1 & 2* ของ เควนติน ทาแรนติโน, *Kung Fu Hustle* ในปี ค.ศ. 2004, *Fearless* ในปี ค.ศ. 2006 รวมถึง *The Forbidden Kingdom* นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย และ เฉินหลง ในปี ค.ศ. 2008

ต่อในปี ค.ศ. 2009 ยฺเหวียน เหอผิง ก็ได้กลับมาทำหน้าที่ผู้กำกับอย่างเต็มตัวอีกครั้ง ในเรื่อง *ยาจกซู ตำนานหมัดเมา* ซึ่งเป็นภาพยนตร์กำลังภายในสามมิติเรื่องแรกของโลก นำแสดงโดยจ้าว เหวินจั๋ว และโจว ซวิ่น ออกฉายเมื่อต้นปี ค.ศ. 2010 หลังจากผลงานการกำกับเรื่องสุดท้ายก่อนหน้านี้คือ *Iron Monkey 2* ในปี ค.ศ. 1996

อ้างอิง
-------

* ข้อมูลจากIMDb

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ส่วนตัว
**แคม นิวตัน** (อังกฤษ: Cam Newton, ชื่อเต็ม: Cameron Jerrell Newton) เป็นนักอเมริกันฟุตบอลมืออาชีพ ตำแหน่ง ควอเตอร์แบ็ก ของทีม แคโรไลนา แพนเธอร์ส ในลีกเอ็นเอฟแอล ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาเคยเล่นในกับ ออร์เบิร์น ในระดับมหาวิทยาลัย ก่อนที่จะถูกดราฟท์เป็นอันดับแรก เมื่อ พ.ศ. 2554 (2011 NFL Draft) และได้รับตำแหน่ง "ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งปี" ในฤดูกาลแรกของเขา

ในการเล่นฤดูกาลแรก นิวตันได้ทำลายสถิติต่าง ๆ มากมาย เช่น เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรก ที่สามารถข้างบอลได้เกิด 400 หลาในเกมแรก ซึ่งทำได้มากกว่าที่ เพย์ตัน แมนนิง เคยทำไว้ก่อนหน้านี้คือ 120 หลา อีกทั้งเขายังทำลายสถิติที่ยาวนาน 61 ปี ของ ออตโต เกรแฮม โดยเป็นผู้ที่ทำระยะขว้างได้มากที่สุดในเกมแรกของอาชีพ  เป็นควอเตอร์แบ็กหน้าใหม่คนแรกที่สามารถทำระยะขว้างได้มากกว่า 4,000 หลา และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 700 หลาในหนึ่งฤดูกาล  อีกทั้งยังสามารถทำทัชดาวน์ได้ถึง 14 ครั้ง มากกว่าควอเตอร์แบ็กทุกคนในประวัติศาสตร์เอ็นเอฟแอล ทำลายสถิติที่ยาวนาน 35 ปีของ สตีฟ กรอกัน 

ในปี พ.ศ. 2558 นั้น นิวตันกลายเป็นควอเตอร์แบ็กคนแรกของประวัติศาสตร์ ที่ขว้างลูกทำทัชดาวน์ได้ถึง 30 ครั้ง และ วิ่งเข้าทำทัชดาวน์เองอีก 10 

ครั้ง ในฤดูกาลเดียวกัน (ขว้างลูก 35 ครั้ง, วิ่ง 10 ครั้ง) เขายังเป็นควอเตอร์แบ็กคนเดียวที่สามารถขว้างลูกได้ 300 หลา, ขว้างลูกทัชดาวน์ได้ 5 ครั้ง และทำระยะวิ่งได้มากกว่า 100 หลาภายในเกมเดียว ในเกมสุดท้ายของฤดูกาล 2015-2016 นั้น นิวตันก็มีสถิติการวิ่งเข้าทำทัชดาวน์โดยควอเตอร์แบ็กเทียบเท่ากับ สตีฟ ยัง (ในขณะที่ ยัง ใช้เวลาถึง 15 ฤดูกาล นิวตันกลับใช้เพียง 5 ฤดูกาลเท่านั้น)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vida, Jason (13 April 2011). "Cam Newton's potentially historic draft". *ESPN.com*. Retrieved 16 September2011.
2. ↑  "NFL Rookie Season Passing Yards (as of 2011 NFL Season)". Pro-Football-Reference.com. RetrievedNovember 14, 2013.
3. ↑  "NFL Rookie Season Rushing Yards (as of 2011 NFL Season)". Pro-Football-Reference.com. RetrievedNovember 14, 2013.
4. ↑  "Rushing Touchdowns by an NFL Quarterback in a season". Pro-Football-Reference.com. RetrievedNovember 14, 2013.
5. ↑
6. ↑  http://www.cbssports.com/nfl/eye-on-football/25420948/cam-newtons-historic-day-5-tds-340-yards-passing-100-rushing
7. ↑  http://www.usnews.com/news/sports/articles/2016-01-04/panthers-qb-newton-continues-assault-on-nfl-record
**โฆเซ เบเซร์รา** (สเปน: *José Becerra*) เป็นอดีตแชมป์โลกชาวเม็กซิโก เกิดที่กวาดาลาฮาราเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2479 สถิติการชก 75 ครั้ง ชนะ 68 (น็อค 42) เสมอ 3 แพ้ 4

ประวัติ
-------

เบเซอร์ราขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2496 ชนะน็อค เรย์ โกเมซ ยก 4 ที่เม็กซิโก ชกชนะรวดมาตลอด มาชกแพ้ครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 แพ้คะแนน กัชโชโร มาร์ติเนซ ที่ เม็กซิโก เบเซอร์รามีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวตครั้งแรกเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะน็อกอัลฟองเซ อลิมี ยก 8 ที่แคลิฟอร์เนียได้แชมป์มาครอง ลังจากได้เป็นแชมป์ เขาขึ้นชกนอกรอบในอีกสามเดือนถัดมา ชนะน็อค วัลท์ อินแกรม ยก 9 ซึ่งหลังจากการชกครั้งนี้ อินแกรมได้รับความกระทบกระเทือนมากจนเสียชีวิตไปในที่สุด หลังจากนั้นชกป้องกันแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะชกนอกรอบเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2503 แพ้น็อก อีลอย ซานเชส ยก 8 ทำให้เบเซอร์ราถึงกับประกาศสละแชมป์โลกและแขวนนวมไป เบเซอร์รากลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2505 โดยเป็นการชกเป็นการกุศลเพื่อหาเงินช้วยเหลือรูดี้ โกโรนาโด ที่ได้รับบาดเจ็บจากการชกมวย ซึ่งเบเซอร์ราเป็นฝ่ายชนะคะแนน อัลเบร์โต มาร์ติเนซไปอย่างสูสี หลังจากนั้น เบเซอร์ราได้มอบเงินรายได้ของเขาจากการชกครั้งนี้ให้ครอบครัวของโกโรนาโดแล้วจึงแขวนนวมไปอย่างถาวร

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต
	+ ชิง 8 กรกฎาคม 2502 ชนะน็อก อัลฟองเซ อลิมี ยก 8
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 กุมภาพันธ์ 2503 ชนะน็อก อัลฟองเซ อลิมี ยก 9
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 พฤษภาคม 2503 ชนะคะแนน เคนจิ โยเนกุระ ที่ ญี่ปุ่น
	+ 2504 สละแชมป์

อ้างอิง
-------

* ย้อนอดีตมวยดัง. จอมน็อกเอาต์ชาวจังโก้ โฮเซ่ เบเซอร์รา. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ ฉบับที่ 716 27 พฤษภาคม – 2 มิถุนายน พ.ศ. 2541 หน้า 38 – 39
เรือนพักหลักที่แคมป์เดวิด ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1971
**แคมป์เดวิด** (อังกฤษ: Camp David) เป็นสถานที่เป็นส่วนตัว (retreat) ในชนบทของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาและอาคันตุกะ ตั้งอยู่ในเนินเขาที่มีป่าไม้เบาบางห่างจากกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ไปทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือราว 100 กิโลเมตร โดยกรรมสิทธิ์เป็นของอุทยานเขาคาทอกทิน (Catoctin Mountain Park) ในเฟรเดอริกเคาน์ตี รัฐแมริแลนด์ ใกล้กับเธอร์มอนต์ (Thurmont) ที่ระดับความสูงอย่างน้อย 1,850 ฟุต มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **หน่วยสนับสนุนทางเรือเธอร์มอนต์** (Naval Support Facility Thurmont) และทางเทคนิคแล้วเป็นสถานที่ทางทหาร มีบุคลากรส่วนใหญ่มาจากกองทัพเรือสหรัฐและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ

แต่เดิมรู้จักกันในชื่อ ไฮ-คาทอกทิน (Hi-Catoctin) แคมป์เดวิดสร้างขึ้นเป็นค่ายสำหรับเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางและครอบครัว โดย WPA เริ่มก่อสร้างใน ค.ศ. 1935 เปิดใน ค.ศ. 1938 ใน ค.ศ. 1942 ได้ถูกดัดแปลงเป็นสถานที่เป็นส่วนตัวของประธานาธิบดีโดยแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น แชงกรีลา แคมป์เดวิดได้ชื่อปัจจุบันจากดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เพื่อเป็นเกียรติแก่บิดาและหลานชาย (grandson) ซึ่งทั้งคู่ชื่อเดวิด แคมป์เดวิดไม่เปิดแก่สาธารณะ อุทยานเขาคาทอกทินไม่ระบุตำแหน่งแคมป์เดวิดในแผนที่ทางการของอุทยานด้วยเหตุผลด้านความเป็นส่วนตัวและความมั่นคง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Park Map Viewer." Catoctin Mountain Park. Retrieved on February 4, 2011.
2. ↑  "Thurmont town, Maryland เก็บถาวร 2011-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." U.S. Census Bureau. Retrieved on February 4, 2011.
3. 1 2  "Frequently Asked Questions." Catoctin Mountain Park, Retrieved on February 4, 2011.
4. ↑  "12 WPA Projects that Still Exist". *How Stuff Works*. Publications International, Ltd. สืบค้นเมื่อ 2009-03-11.
5. ↑  Eisenhower, David (2010). *Going Home to Glory: A Memoir of Life with Dwight David Eisenhower, 1961-1969*. New York: Simon and Schuster. p. 31. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แคมป์เดวิด**

* Camp David เก็บถาวร 2009-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official White House page
**แครมบรูว์เล** (ฝรั่งเศส: *crème brûlée*, แปลตามตัวอักษรว่า "ครีมที่ถูกเผาไหม้") เป็นของหวานชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยคัสตาร์ดด้านล่าง (มักเป็นรสวานิลลา) ด้านบนเป็นชั้นคาราเมลแข็งซึ่งได้จากการเผาไหม้ของน้ำตาล เสิร์ฟที่อุณหภูมิห้อง

ประวัติ
-------

แครมบรูว์เลปรากฏชื่ออยู่ในตำราทำอาหารของพ่อครัวฟร็องซัว มาซียาโล (François Massialot) ฉบับปี ค.ศ. 1691 แต่ในตำราทำอาหารของมาซียาโล ฉบับปี ค.ศ. 1731 เรียกแครมบรูว์เลว่า "แครม็องแกลซ" หรือครีมแบบอังกฤษ (*crème anglaise*) ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ของหวานชนิดนี้มีชื่อเรียกว่า "เบินต์ครีม" หรือครีมเผา (burnt cream) ในภาษาอังกฤษ

ส่วนในบริเตนใหญ่ มีการแนะนำแครมบรูว์เลอีกชนิดหนึ่งให้เป็นที่รู้จักในวิทยาลัยทรินิตี มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1879 แครมบรูว์เลชนิดนั้นจึงมีชื่อท้องถิ่นว่า "ครีมทรินิตี" (Trinity Cream) หรือ "ครีมเผาแบบเคมบริดจ์" (Cambridge burnt cream) อย่างไรก็ตาม ครีมทรินิตีก็ไม่ได้รับการคิดค้นขึ้นที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์แต่อย่างใด กล่าวกันว่าสูตรของครีมทรินิตีมาจากแอเบอร์ดีนไชร์ในสกอตแลนด์

เกรมากาตาลานา
-------------

ในแคว้นกาตาลุญญาของสเปนมีของหวานที่คล้ายกับแครมบรูว์เล เรียกว่า "เกรมากาตาลานา" (*crema catalana*, "ครีมแบบกาตาลุญญา") หรือ "เกรมากรามาดา" (*crema cremada*, "ครีมเผา") มักรับประทานกันในวันนักบุญโยเซฟ (19 มีนาคม) แต่ปัจจุบันหารับประทานได้ตลอดปี โดยคัสตาร์ดของเกรมากาตาลานามีส่วนผสมคือเปลือกส้มและอบเชย บางครั้งประดับด้วยสับปะรดด้านบน

การเสิร์ฟ
---------

การเผาให้น้ำตาลละลายด้วยเครื่องพ่นไฟ
แครมบรูว์เลมักเสิร์ฟมาในถ้วยเซรามิก โดยอาจเตรียมชั้นคาราเมลแยกไว้ก่อนแล้วนำมาจัดวางบนส่วนคัสตาร์ดเมื่อจะเสิร์ฟ หรืออาจทำชั้นคาราเมลบนส่วนคัสตาร์ดโดยตรงก่อนเสิร์ฟเลยก็ได้ ในกรณีหลังนี้ จะต้องโรยน้ำตาลลงบนผิวหน้าคัสตาร์ดให้ทั่ว แล้วเผาให้ไหม้ละลายจนมีสีน้ำตาลโดยใช้ความร้อนจากเตาหรือเครื่องพ่นไฟเล็ก ๆ จากนั้นจึงปล่อยให้คาราเมลแข็งตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Foods of England - Burnt Cream, or Cambridge or Trinity Cream". *foodsofengland.co.uk*.
2. ↑  Christianne Muusers. "Recipe for Crème Brûlée, the most delicious dessert ever". *Coquinaria*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-13. สืบค้นเมื่อ 2015-09-12.
3. ↑  Harold McGee, *On Food and Cooking: The Science and Lore of the Kitchen* (Simon and Schuster) 2004:97; McGee notes "An English model for 'English cream' hasn't yet been unearthed."
4. ↑  "the story that crème brûlée itself was invented at the College almost certainly has no basis in fact." "Trinity Burnt Cream, Trinity College, Cambridge University". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-03. สืบค้นเมื่อ 2014-11-06.
5. ↑  The story of its introduction to Trinity was published in 1908 in the *Ocklye Cookery Book*, as reported by Elizabeth David, *Is There a Nutmeg in the House?: Essays on Practical Cooking with More Than 150 Recipes*, p. 246

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แครมบรูว์เล
* Cookbook:Crème Brûlée - Wikibooks, open books for an open world
* BBC - Food - Recipes : Original crème brûlée
* Creme Brulee Recipe - Allrecipes.com
**โรงเรียนมัธยมดงยาง**เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประจำตำบลดงยาง สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ปัจจุบันทำการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับช่วงชั้นที่ 3 และช่วงชั้นที่ 4 มีจำนวนนักเรียน 200 กว่าคน และบุคลากรทางการศึกษาอีก 20 กว่าคน โดยมีเนื้อที่ 24 ไร่ 93 ตารางวา

ประวัติโรงเรียน
---------------

โรงเรียนมัธยมดงยาง เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประจำตำบลดงยาง สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ตั้งอยู่เลขที่ 119 ที่บ้านดงยาง หมู่ที่ 1 ตำบลดงยาง อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม ห่างจากตัวอำเภอนาดูน ระยะทาง 8 กิโลเมตร และจากตัวจังหวัดมหาสารคาม ระยะทาง 70 กิโลเมตร เดิมเป็นสาขาของโรงเรียนนาดูนประชาสรรพ์ เปิดทำการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 **เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2536** จำนวน 2 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 96 คนโดย มีนายสมาน พิมพ์สิม อาจารย์ 2 ระดับ 6 เป็นผู้ประสานงานสาขา โดยขอใช้ที่ดินสาธารณประโยชน์สวนหม่อนของชาวบ้านดงยาง ตำบลดงยาง อำเภอนาดูน และได้รับการอนุมัติจากสภาตำบลดงยาง ซึ่งมีนายกงแก้ว ปักกาโล เป็นประธานสภาตำบลในขณะนั้น มีเนื้อที่ 24 ไร่ 93 ตารางวา มีโรงเรียนเขตพื้นที่บริการใน 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลดงยาง มีจำนวน 5 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนบ้านดงยาง โรงเรียนบ้านเครือซูด โรงเรียนบ้านหนองผง โรงเรียนบ้านหนองแคนหัวฝาย โรงเรียนบ้านหลุบควัน ตำบลกู่สันตรัตน์ มีจำนวน 2 โรงเรียนได้แก่ โรงเรียนบ้านสระบัว โรงเรียนบ้านกู่สันตรัตน์ และตำบลหนองคู มีจำนวน 2 โรงเรียนได้แก่ โรงเรียนบ้านหนองแต้น้อย โรงเรียนบ้านหนองป้าน มีองค์กรบริหารส่วนตำบล 3 อบต. ได้แก่ อบต.ดงยาง อบต.กู่สันตรัตน์ อบต.หนองคู และ สถานีอนามัย ได้แก่ สถานีอนามัยดงยาง สถานีอนามัยหนองผง สถานีอนามัยหนองแต้น้อย สถานีอนามัยกู่สันตรัตน์ และมีวัดประจำหมู่บ้านทุกหมู่บ้าน 

กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศอนุมัติให้สาขาโรงเรียนนาดูนประชาสรรพ์เป็นเอกเทศเป็นโรงเรียนมัธยมดงยาง **เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2539** และแต่งตั้งให้
นายสมาน พิมพ์สิม อาจารย์ 2 ระดับ 6 โรงเรียนนาดูนประชาสรรพ์ปฏิบัติหน้าที่ผู้บริหารสถานศึกษา ตำแหน่งครูใหญ่ อาจารย์ และปัจจุบันตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมดงยาง และได้อนุมัติเงินงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน กขค ถังเก็บน้ำฝน ฝ.33 ห้องน้ำ – ห้องส้วม บ้านพักครู บ้านพักภารโรง และครู – อาจารย์ จำนวน 3 อัตรา

**เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2551** โรงเรียนมัธยมดงยาง ได้ทำการโอนจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด-มหาสารคาม กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย

สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
----------------------

ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน
------------------------

  


| ที่ | ชื่อ | ตำแหน่ง | ปีที่ดำรงตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | นายสมาน พิมพ์สิม | อาจารย์ใหญ่ - ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2539-2555 |
| 2 | นายวิทยา แสงคำไพร | ผู้อำนวยการ | พ.ศ. 2555-ปัจจุบัน |
|

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
***Harryplax severus*** (/แฮร์-รี่-แพลกซ์/ /เซ-เวอ-รัส/) ครัสเตเชียนจำพวกปูชนิดหนึ่ง ถูกประกาศให้เป็นสัตว์ชนิดใหม่ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2017 โดยคณะนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ จัดเป็นปูเพียงชนิดเดียวในสกุล *Harryplax*

เป็นปูที่มีลักษณะเด่น คือ มีลำตัวสีครีมค่อนข้างโปร่งใส ทำให้มองด้วยตาเปล่าเห็นได้ไม่ชัด อาศัยอยู่ตามแนวปะการังและซากปะการังที่แตกหักบริเวณรอบ ๆ เกาะกวมในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยชื่อวิทยาศาสตร์นั้นตั้งขึ้นมาจากชื่อของ ศาสตราจารย์เซเวอรัส สเนป ตัวละครตัวหนึ่งในวรรณกรรมสำหรับเด็กและภาพยนตร์ชุด *Harry Potter* เนื่องจากโฮเซ เมนโดซา หนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการอนุกรมวิธานเป็นแฟนวรรณกรรมเรื่องนี้ โดยตั้งเนื่องจากเห็นว่าความที่เป็นสัตว์ที่เก็บตัวเป็นความลับมาอย่างยาวนานถึง 20 ปี เหมือนกับตัวละครเซเวอรัส สเนป ที่เป็นนักปรุงยาหายาก และชื่อ *Harryplax* ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ แฮร์รี่ คอนนีย์ (เสียชีวิตไปเมื่อปี ค.ศ. 2002) นายทหารปลดประจำการชาวอเมริกัน ที่ชื่นชอบในการดำน้ำโดยมักจะดำน้ำในระดับความลึกกว่า 100 ฟุต และเป็นผู้ที่พบปูชนิดนี้เป็นคนแรก โดยพบครั้งแรกในราวปี ค.ศ. 1998–2001 และไม่พบอีกเลยเป็นระยะเวลานานกว่า 20 ปี อีกทั้งยังต้องการให้เป็นชื่อพ้องเหมือนกับแฮร์รี่ พอตเตอร์ ตัวละครเอกในวรรณกรรมชุดนี้ด้วย โดยก่อนประกาศนั้นคณะนักวิทยาศาสตร์ต้องเสียเวลาสำหรับการตรวจสอบชื่อวงศ์และสกุล เพื่อให้แน่ใจว่าเป็นปูชนิดใหม่อย่างแท้จริง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Mendoza & Ng, 2017 : *Harryplax severus, a new genus and species of an unusual coral rubble-inhabiting crab from Guam (Crustacea, Brachyura, Christmaplacidae).* ZooKeys, แม่แบบ:N°, แม่แบบ:P. (texte intégral)
2. ↑  จุดประกาย 7 WILD, *ปูแฮร์รี พอตเตอร์*. "WILD UPDATE". **กรุงเทพธุรกิจ**ปีที่ 30 ฉบับที่ 10358: วันอังคารที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2560
**จุมพล โพธิสุวรรณ** เป็นนักหนังสือพิมพ์ ปัจจุบันเป็นบรรณาธิการข่าวซอฟนิวส์ หนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์ และเป็นอาจารย์พิเศษภาควิชาการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม มีประสบการณ์การในแวดวงข่าวสารมากมายหลายเหตุการณ์ นอกจากนี้ยังชอบเขียนคอลัมน์ต่างๆ มากมาย อาทิสบาย สบายหัวใจเอกขเนก ลงในบางกอกทูเดย์ 

*นายจุมพล โพธิสุวรรณ* เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2511 พื้นเพเป็นชาวจังหวัดตาก จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะมนุษย์ศาสตร์ วิชาเอกสื่อสารมวลชน นายจุมพลนับว่ามีพรสวรรค์ในด้านการใช้ภาษาไทย เคยได้รับรางวัลการใช้ภาษาไทยดีเด่นจากหลายองค์กร เริ่มต้นทำงานเป็นนักข่าวอยู่หลายแห่ง ทั้งนิตยสารรายสัปดาห์ รายเดือน จนกระทั่งเข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์ 

หลังจากอิ่มตัวในแวดวงนิตยสาร นายจุมพลจึงเข้าทำงานที่หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ และจากนั้นก็ย้ายมาดำรงตำแหน่งบรรณาธิการข่าวสังคม สตรี หนังสือพิมพ์แท็บลอยด์รายวันฉบับแรกของประเทศไทย ซึ่งเป็นที่ฮือฮาอย่างมากในแวดวงสิ่งพิมพ์ ณ เวลานั้น 

หลังจากบางกอกทูเดย์ปิดตัวลงไปเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยนายสุรพงษ์ เตรียมชาญชัย ได้ขายหัวหนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์ให้กับนาย ไพวงษ์ เตชะณรงค์ ประธานกรรมการบริษัท โซลาร์ตรอน จำกัด (มหาชน) และเจ้าของเครือรีสอร์ทโบนันซ่า เขาใหญ่ 

ช่วงนั้นนายจุมพลหันเหไปทำงานประชาสัมพันธ์ขององค์กรภาคเอกชนอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งบางกอกทูเดย์เปิดตัวอีกครั้ง นายไพวงษ์ เตชะณรงค์ ก็มองเห็นความสามารถของเขาจึงดึงกลับมาช่วยงานอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้นายจุมพลได้รับความไว้วางใจให้ควบคุมดูแลในส่วนของข่าวซอฟนิวส์ 

ประสบการณ์ในการทำงานที่ผ่านมา นายจุมพลได้รับเกียรติจากบริษัท ทราฟฟิกคอร์นเนอร์ พับลิชชิ่ง ให้เข้าร่วมการตัดสินพร้อมกับ คุณกัลช์ฎาภรณ์ ศิริเยี่ยม ผู้อำนวยการ สถาบันสอนพัฒนาบุคลิกภาพบาร์บิซอน คุณจันจิรา จันทร์โฉม มิสไทยแลนด์ ยูนิเวิร์ส ประจำปี พ.ศ. 2545 คุณโซเฟีย ลา ผู้หญิงเซ็กซี่แห่งปี ในการตัดสินของผลิตภัณฑ์ HANG ซึ่งเป็นการจัดกิจกรรมการตลาดที่สร้างความฮือฮาในช่วงนั้น นอกจากนั้นนายจุมพลก็เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการผู้ทรงเกียรติหลากหลายเวที เช่น เวทีมิสบิกินี โอเพ่น 2006 เวทีประกวดสาวงามต่างๆ 

ด้านการใช้ภาษาไทย นายจุมพลเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการใช้ภาษาไทย เคยประพันธ์บทอาเศียรวาทในวโรกาสต่างๆ เช่น วันคล้ายวันพระราชสมภพของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 5 ธันวาคม และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ 12 สิงหาคม ฯลฯ

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2562 | เลือดสุพรรณ | ช่อง 5 |  |  |
|

### ละครชุด

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 |  | ช่อง |  | รับเชิญ |
|

### ซิทคอม

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 |  | ช่อง |  | รับเชิญ |
|

### ภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ |
| --- |
|
| พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| พ.ศ. 25 |  |  | รับเชิญ |
|

### พิธีกร

| ปี พ.ศ. | รายการ | ออกอากาศ | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 25-ปัจจุบัน |  | ช่อง |  |
|
***อุบัติการสัมผัสห้วงอวกาศ*** (อังกฤษ: Contact) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวนิยายวิทยาศาสตร์และดราม่า ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1997 กำกับโดยโรเบิร์ต เซเม็กคิส ดัดแปลงจากนวนิยายของคาร์ล เซแกนในชื่อเดียวกัน อีกทั้งเขาและภรรยาของเขา แอน ดรีแอน ยังได้ร่วมกันร่างเนื้อหาภาพยนตร์ นำแสดงโดยโจดี ฟอสเตอร์ รับบทบาทเป็น ดร.เอเลเนอร์ "เอลลีย์" แอร์โรเวย์ นักวิทยาศาสตร์ในโครงการเซติ ผู้ค้นพบหลักฐานการมีอยู่ของชีวิตต่างดาวและได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนมนุษย์เพื่อติดต่อกับสิ่งมีชีวิตต่างดาวเป็นครั้งแรก (first contact) นักแสดงอื่นได้แก่ แมทธิว แม็คคอนาเฮย์, เจมส์ วูดส์, ทอม สเกอร์ริท, วิลเลียม ฟิกท์เนอร์, จอห์น เฮิร์ท, แองเจลา บาสเซตต์, ร็อบ โลว์, เจค บิวซี และเดวิด มอร์ส สถานที่โดดเด่นที่ปรากฏในภาพยนตร์ได้แก่กล้องโทรทรรศน์ VLA ในรัฐนิวเม็กซิโก หอดูดาวอาเรซิโบบนเกาะปวยร์โตรีโก สถานีอวกาศมีร์ และศูนย์อวกาศเคนเนดีบนแหลมคะแนเวอรัล รัฐฟลอริดา

ปี ค.ศ. 1979 เซแกนและดรีแอนได้เริ่มประพันธ์นวนิยายชื่อ *Contact* รวมทั้งเขียนบทเล่าเรื่องสำหรับภาพยนตร์กว่า 100 หน้าและจัดเตรียมภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันร่วมกับผู้อำนวยการสร้างปีเตอร์ กูเบอร์ และลินดา อ็อบส์ ณ วอร์เนอร์บราเธอส์ เมื่อขั้นตอนการพัฒนาบทเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1985 เซแกนได้ตีพิมพ์และจำหน่ายนวนิยายของเขา แต่ในปี ค.ศ. 1989 บทสำหรับภาพยนตร์ถูกนำกลับมาพัฒนาใหม่ มีการจัดให้โรแลนด์ จอฟเฟและจอร์จ มิลเลอร์เป็นผู้กำกับ แต่เนื่องจากจอฟเฟลาออกจากทีมงานในปี ค.ศ. 1993 ส่วนมิลเลอร์ถูกวอร์เนอร์บราเธอส์ปลดออกในปี ค.ศ. 1995 จึงได้โรเบิร์ต เซเม็กคิสมากำกับภาพยนตร์ การถ่ายภาพยนตร์ดำเนินตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1996 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 โดยมี Sony Pictures Imageworks เป็นผู้สร้างลำดับผลพิเศษทางภาพ (visual effect) เป็นส่วนใหญ่

ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 ทำเงินทั่วโลกกว่า 171 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังได้รับรางวัลฮิวโกประเภทสื่อนำเสนอดราม่ายอดเยี่ยม (Best Dramatic Presentation) รวมถึงรางวัลแซทเทิร์นหลายรางวัล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*CONTACT* (PG)". *British Board of Film Classification*. July 22, 1997. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 29, 2014. สืบค้นเมื่อ November 13, 2021.
2. ↑  Benjamin Svetkey (July 18, 1997). "Making Contact". *Entertainment Weekly*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 19, 2007. สืบค้นเมื่อ November 13, 2021.
3. ↑  "Contact". *Box Office Mojo*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 18, 2009. สืบค้นเมื่อ November 13, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Contact* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *Contact* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
* *Contact* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *Contact* ในเมทาคริติก
**โรงเรียนมณีวัฒนา** เป็นโรงเรียนในกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขั้นเมื่อปี พ.ศ.2525 จนถึงปัจจุบันด้วยอุดมการณ์ของการทำงานในด้านการศึกษา เพื่อพัฒนาให้นักเรียนทุกคนเป็นบุคคลที่มีคุณภาพบริหารโดยอาจารย์ สมพล ใยมณี ผู้รับใบอนุญาตและ อาจารย์ สุทธิมาลย์ ใยมณี ผู้อำนวยการ ดำเนินการสอนโดยคณะครูผู้มีประสบการณ์และมีคุณวุฒิทางด้านการศึกษา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ดิน 5 ไร่ 2 งาน 39 ตารางวา โรงเรียนมณีวัฒนาได้รับการพัฒนาการศึกษามาโดยตลอดอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน ได้รับการประเมินภายในจากหน่วยงานต้นสังกัด (สำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาจาก สมศ. (สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา องค์การมหาชน) รอบ 3 เป็นที่เรียบร้อยแล้วเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554

ประวัติ
-------

โรงเรียนนี้ตั้งอยู่ในเขตบางแค แขวงหลักสอง จ.กรุงเทพมหานคร ถนนเพชรเกษม แขวงหลักสอง เขตบางแค กรุงเทพมหานคร สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) และขึ้นตรงกับเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานครเขต 3 เปิดสอนตั้งแต่ระดับอนุบาล ถึงระดับประถมศึกษา ปัจจุบัน โรงเรียนมณีวัฒนา มีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 89 ตารางวา

โรงเรียนมณีวัฒนา จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2525 เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2525 แต่เดิมโรงเรียนใช้ชื่อโรงเรียน "อนุบาลมณีวัฒนา"ผูรับใบอนุญาตท่านแรกคือ อาจารย์ละเมียด ใยมณี และมีอาจารย์สมพล ใยมณี เป็นผู้จัดการ มีอาจารย์สุทธิมาลย์ ใยมณีเป็นครูใหญ่ ต่อมาทางโรงเรียนได้ขอใบอนุญาตขยายประถมศึกษาในปีการศึกษา 2527 และได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อ จากเดิมโรงเรียนอนุบาลมณีวัฒนามาเป็นโรงเรียนมณีวัฒนา ตั้งแต่ปีการศึกษา 2527 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน และใช้อักษรย่อของโรงเรียนว่า "ม.ณ.น."

ต่อมาปี พ.ศ. 2540 อาจารย์ละเมียด ใยมณี ผู้รับใบอนุญาตได้ถึงแก่กรรม อาจารย์สมพล ใยมณีได้เป็นผู้รับใบอนุญาตและผู้จัดการคนปัจจุบัน และมีอาจารย์สุทธิมาลย์ ใยมณี เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ซึ่งตำแหน่งผู้อำนวยการเป็นไปตามพระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน 2550 

ในปีการศึกษา 2525 เดิมที่นั้นโรงเรียนตั้งอยู่บนเนื้อที่ 2 ไร่ 24 ตารางวา มีอาคารเรียน 2 ชั้น 1 อาคาร ซึ่งขณะนั้นเปิดสอนในระดับอนุบาล 1 - 2 ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 โรงเรียนได้ขยายเปิดสอนในระดับอนุบาล 3 - ระดับประถมศึกษา และได้ซื้อที่ดินเพิ่มอีก 1 ไร่ 20 ตารางวา รวมเนื้อที่ของโรงเรียนขณะนั้น 3 ไร่ 44 ตารางวา และได้สร้างอาคารเรียนเพิ่มเป็น อาคาร 2 ชั้น 1 อาคาร ชั้นเดียว 1 อาคาร และอาคาร 4 ชั้นอีก 2 อาคาร

โรงเรีย นมณีวัฒนาได้มีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว จึงต้องมีการขยายห้องเรียนเพิ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2548 ทางโรงเรียนจึงได้ซื้อที่ดินเพิ่มขึ้นอีก 1 ไร่ 3 งาน 45 ตารางวา และสร้างอาคาร5 ชั้น ขึ้น อีก 1 อาคาร ใช้เป็นอาคารเรียนและอาคารเอนกประสงค์ 1 หลัง สำหรับใช้เป็นที่จัดประชุมและทำกิจกรรมต่างๆ สำหรับนักเรียนอนุบาลและนักเรียนประถมซึ่งอาคารทั้ง 2 แห่งนี้ได้สร้างเสร็จและเข้าไปใช้ เมื่อภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2550 ที่ผ่านมา

ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2551 ทางโรงเรียนได้ทำการรื้อถอนอาคารเรียนอนุบาล 2 ชั้น ด้านหน้า (อาคาร 1 ห้องธุรการ ) และสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ 5 ชั้น ขึ้นมาแทน

อาคารสำคัญในโรงเรียน
--------------------

* อาคารละเมียดอุปถัมภ์
* อาคารห้องธุรการ
* อาคารใหม่ 5 ชั้น หน้าโรงเรียน
* อาคารม่วง - ขาว

อ้างอิง
-------


* โรงเรียนมณีวัฒนา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์โรงเรียนมณีวัฒนา
* ศิษย์เก่าโรงเรียนมณีวัฒนาใน FACEBOOK
* ศิษย์เก่าโรงเรียนมณีวัฒนาใน Hi 5
* The Alumni ManeewattanaSchool
หอกลางของปราสาท
**ปราสาทมัตสึเอะ** (ญี่ปุ่น: 松江城; โรมาจิ: *Matsue-jō*) เป็นปราสาทในมัตสึเอะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า "ปราสาทดำ" (black castle) หรือ "ปราสาทโพลเวอร์" (plover castle) เป็นหนึ่งในปราสาทยุคกลางเพียงไม่กี่แห่งที่สร้างจากไม้แบบดั้งเดิมที่หลงเหลืออยู่ในญี่ปุ่น

การก่อสร้างปราสาทมัตสึเอะเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1607 และเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1611 ภายใต้คำบัญชาของไดเมียว โฮริโอะ โยชิฮารุ ใน ค.ศ. 1638 ที่ดินศักดินาและปราสาทถูกส่งมอบให้ตระกูลมัตสึไดระ

ปราสาทญี่ปุ่นส่วนใหญ่ได้รับความเสียหายหรือถูกทำลายจากสงคราม แผ่นดินไหว หรือสาเหตุอื่น ๆ เนื่องจากโครงสร้างส่วนใหญ่ทำด้วยไม้ ไฟจึงเป็นภัยหลัก ปราสาทมัตสึเอะสร้างหลังสงครามครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายในญี่ปุ่น ดังนั้นจึงไม่เคยประสบกับภัยสงครามใด ๆ ปัจจุบันกำแพงบางส่วนและหอกลางยังคงอยู่

ประวัติ
-------

ในบรรดาปราสาท 12 แห่งที่หลงเหลืออยู่ในประเทศญี่ปุ่น ปราสาทมัตสึเอะเป็นปราสาทแห่งเดียวในภูมิภาคซะนิง ปราสาทมีขนาดใหญ่อันดับที่สอง สูงอันดับที่สาม และมีอายุยาวนานอันดับที่ 6 ปราสาทสร้างขึ้นโดยโฮริโอะ โยชิฮารุ ไดเมียวของภูมิภาคอิซูโมะ และก่อสร้างสำเร็จใน ค.ศ. 1611

หลังจากสมัยของทาดาฮารุ โฮริโอะ และทาดาตากะ เคียวโงกุ แล้ว มัตสึไดระ นาโอมาซะ หลานชายของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ ก็กลายเป็นผู้ปกครองปราสาทหลังจากถูกส่งตัวจากมัตสึโมโตะ จังหวัดชินชู และเริ่มปกครองยาวนาน 10 รุ่นของตระกูลมัตสึไดระ เป็นเวลามากกว่า 234 ปี

ใน ค.ศ. 1875 สิ่งก่อสร้างทั้งหมดภายในปราสาทถูกทำลาย ยกเว้นตัวหอคอยของปราสาทเอง ตัวปราสาทได้รับบูรณะจนเสร็จสมบูรณ์ระหว่าง ค.ศ. 1950 ถึง 1955

อ้างอิง
-------

* Schmorleitz, Morton S. (1974). *Castles in Japan*. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. ISBN 0-8048-1102-4.
* Motoo, Hinago (1986). *Japanese Castles*. Tokyo: Kodansha. p. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1.
* Mitchelhill, Jennifer (2013). *Castles of the Samurai:Power & Beauty*. USA: Kodansha. ISBN 978-1568365121.
รถถังตัวอย่างของรุ่นแรกของชตวร์มเกอชึทซ์ (StuG III Ausf.B) ที่ พิพิธภัณฑ์ของมหาสงครามของผู้รักชาติในมอสโก
**ชตวร์มเกอชึทซ์** (เยอรมัน: *Sturmgeschütz*) หรือเรียกอย่างย่อว่า **ชตูก** (StuG) เป็นยานหุ้มเกราะรุ่นหนึ่งที่ถูกใช้งานโดยกองทัพเวร์มัคท์และวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส เป็นต้นแบบของยานหุ้มเกราะ อยู่ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งส่วนใหญ่ประกอบไปด้วย ชตูก 3 และ ชตูก 4 ชื่อทั่วไปส่วนมากของทั้งสองรถถัง ชตูก 3 นั้นถูกสร้างขึ้นบนฐานตัวรถถังของพันเซอร์ 3 ชตูก 3 ได้ถูกตั้งชื่อในตอนแรกว่า "ชตูก" แต่ด้วยการสร้างรถถังชตูก 4 นั้นได้ตั้งชื่อใหม่ให้เป็น ชตูก 3 เพื่อแยกความแตกต่างออกไป ในช่วงแรก, พวกเขาได้มุ่งหมายให้เป็นยานเกราะแท่นปืน ที่เคลื่อนที่เร็ว และให้การยิงสนับสนุนอย่างใกล้ชิดกับทหารราบเพื่อทำลายบังเกอร์ ป้อมปืนกล และตำแหน่งที่ยึดมั่นอื่นๆ ในช่วงสงครามกำลังก้าวหน้า จำนวนของลักษณะของตระกูลชตูกได้ทำให้เพิ่มคุณค่าให้กับกองกำลังพันเซอร์

ภายหลังการรุกรานสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1941 ปัญหาที่สำคัญได้ถูกพัฒนาขึ้นเมื่อได้พบว่าอาวุธหลักบนตัวรถถังพันเซอร์ เอ็มเค 2 และ 3 ไม่เพียงพอที่จะรับมือกับรถถังรุ่นใหม่ของโซเวียตอย่างรถถังที-34 และเควี-1 ปืนต่อต้านรถถังหลักของเยอรมัน, 3.7 ซม. แพค 36 ยังไม่สามารถที่จะยิงทะลุเจาะเกราะที่โซเวียตออกแบบ แม้ว่าปืนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้ถูกพัฒนาขึ้น, 75 ซม. แพค 40 ป้อมปืนของรถถังพันเซอร์ เอ็มเค 3 รถถังหลักของเยอรมัน ยังไม่สามารถที่จะใส่กระบอกปืนขนาดใหญ่ได้ มันได้ถูกพบ อย่างไรก็ตาม ด้วยไร้ป้อมปืนของชตูกนั้นมีห้องที่เพียงพอในห้องพลขับรถถังเพื่อจัดการกับ 75 ซม. แพค 40 และปรับปรุงแก้ไขได้ถูกจัดการ ยานพาหนะใหม่ได้ถูกทำให้กลายเป็นรถถังพิฆาตที่มีประสิทธิภาพ ไม่เพียงแต่ปืนหลักที่มีประสิทธิภาพที่เพียงพอที่จะทำลายรถถังใหม่โซเวียต แต่ฐานของรถถังพันเซอร์ เอ็มเค 6 ซึ่งมีพื้นฐานที่เคลื่อนที่เร็วและความน่าเชื่อถือสูง และการเพิ่มแผ่นเกราะมากขึ้นผสมกับภาพเงาต่ำทำให้เป็นยานพาหนะที่ยากต่อการทำลาย ชตูก 3 ได้กลายเป็นยานพาหนะติดเกราะที่ถูกผลิตมากที่สุดของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยจำนวนบางส่วน 10,000 คันเป็นตัวอย่างที่ถูกผลิตขึ้น

อ้างอิง
-------

* Liddell Hart p.63
* "Sturmgeschütz: StuG III, StuH and StuG IV" Wargamer. Retrieved Sep. 19, 2010.
* "Sturmgeschütz III/IV" Achtung Panzer!. Retrieved Sep. 19, 2010.
* Skaarup 2011, p. 151, Excerpt reads: Between 1942 and 1943, the Stug was one of the most effective tracked vehicles of World War II in \*terms of opposition vehicles destroyed, and over 10,000 of them were eventually produced.
* Sturmgeschutz III/IV at Achtung Panzer website
**ไลต์เฮาส์แฟมิลี** (อังกฤษ: Lighthouse Family) เป็นวงดนตรีแนวป็อปจากอังกฤษ ประกอบด้วยทุนเด ไบเยวู นักร้องนำและพอล ทัคเกอร์ มือคีย์บอร์ด อัลบั้มแรกของพวกเขา *Ocean Drive* อยู่ในอันดับที่ 3 ของชาร์ต UK Top 40 นานกว่า 29 สัปดาห์ มีเพลงฮิตเช่น "Lifted", "Ocean Drive" และ "Goodbye Heartbreak" ต่อมาในปี ค.ศ. 1997 พวกเขาออกอัลบั้มที่สอง *Postcards from Heaven* ขึ้นสู่อันดับที่ 2 ของชาร์ต UK Top 40 นานกว่า 84 สัปดาห์ มีเพลงที่เป็นที่รู้จักดีคือ "High" (อันดับที่ 1 ของชาร์ต ARIA Charts ในออสเตรเลีย, อันดับที่ 4 ของ UK Singles Chart) หลังจากพวกเขาออกอัลบั้มสุดท้าย *Whatever Gets You Through the Day* ในปี ค.ศ. 2001 ไลต์เฮาส์แฟมิลีก็แยกวง ไบเยวูกลายเป็นศิลปินเดี่ยว ส่วนทัคเกอร์เข้าเป็นสมาชิกวง The Orange Lights

ในปี ค.ศ. 2010 ไบเยวูและทัคเกอร์กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง และออกทัวร์คอนเสิร์ตในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม ค.ศ. 2011 ต่อมาในปี ค.ศ. 2019 พวกเขาประกาศว่าอัลบั้มที่ 4 *Blue Sky in Your Head* จะวางจำหน่ายในวันที่ 5 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ซิงเกิลแรกของอัลบั้ม "My Salvation" เผยแพร่ในวันที่ 21 มีนาคม

อัลบั้มเพลง
-----------

* 1995 - *Ocean Drive*
* 1997 - *Postcards from Heaven*
* 2001 - *Whatever Gets You Through the Day*
* 2019 - *Blue Sky in Your Head*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Lighthouse Family split leaves Mouth of the Tyne Festival seeking headliner". *BBC News*. สืบค้นเมื่อ 8 June 2022.
2. ↑  Lighthouse Family Ocean Drive -- Official Charts
3. ↑  Lighthouse Family Postcards from Heaven -- Official Charts
4. ↑  "ARIA Charts - End of Year Charts - Top 100 Singles 1998". Aria.com.au. สืบค้นเมื่อ 2012-08-12.
5. ↑  Chart Stats - UK chart performance of Lighthouse Family's "High"
6. ↑  "The Lighthouse Family reunite". *BBC News*. BBC. 17 January 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-01-20.
7. ↑  Copsey, Rob (April 20, 2019). "Lighthouse Family on their long-awaited comeback album: "If it's cheesy, it's going in the bin"". *Official Charts Company*. สืบค้นเมื่อ May 26, 2019.
**ปราสาทบ้านปราสาท** เป็นโบราณสถาน พบร่องรอยของปราสาทเหลือแต่ฐาน ทำด้วยหินศิลาแลง ที่ตั้งเป็นเนินมีลำห้วยปราสาทน้อยไหลผ่านทางทิศตะวันตกของปราสาท เมื่อปี 2532 ทางราชการได้ออกโฉนดให้แก่ชาวบ้านและได้กั้นเขตที่ตั้งปราสาทไว้ 20 ไร่ ที่ไม่ได้ออกโฉนด

เคยขุดพบพระพุทธรูปศิลาแลง 5 องค์ เก็บรักษาไว้ที่วัดบ้านปราสาท ปัจจุบันไว้ฐานปราสาทเป็นหลุมเป้นบ่อเพราะมีคนมาลักลอบขุดหาของเก่าบริเวณปราสาทมีต้นไม้ขึ้นและชาวบ้านก็ไถทำเป็นที่นาด้วย

การขึ้นทะเบียนโบราณสถาน
-----------------------

กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน โบราณสถานปราสาทบ้านปราสาท ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 115 ตอนพิเศษ 83 ง วันที่ 21 กันยายน พ.ศ.2541 ประกาศ ณ วันที่ 10 เมษายน พ.ศ.2541 มีเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 69 ตารางวา

ที่ตั้ง
-------

ปราสาทบ้านปราสาท ตั้งอยู่ที่ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหมู่บ้านปราสาท ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา และอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมา 82 กิโลเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "โบราณสถานบ้านปราสาท". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
2. ↑  "ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน ลงวันที่ 21 กันยายน 2541" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **115** (83 ง (พิเศษ)): 4. April 10, 1998.
***สึริตามะ*** (ญี่ปุ่น: つり球; โรมาจิ: *Tsuritama*; แปลว่า "ลูกบอลตกปลา") เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินอลญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส กำกับโดยเค็นจิ นากามูระ เขียนบทโดยโทชิยะ โอโนะ ออกอากาศระหว่างเดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2555 ทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวี

ตัวละคร
-------

### ตัวละครหลัก

ซานาดะ ยูกิ (真田 ユキ, *Sanada Yuki*)
ให้เสียงโดย: เรียวตะ โอซากะ
ฮารุ (ハル, *Haru*)
ให้เสียงโดย: มิยุ อิริโนะ
อุซามิ นัตสึกิ (宇佐美 夏樹, *Usami Natsuki*)
ให้เสียงโดย: โคกิ อูจิยามะ
อากิระ อกัลคาร์ ยามาดะ (アキラ・アガルカール・山田, *Akira Agarukāru Yamada*)
ให้เสียงโดย: โทโมกาซุ ซูงิตะ
### ตัวละครรอง

เคท (ケイト, *Keito*)
ให้เสียงโดย: ฟูมิ ฮิราโนะ
โคโค่ (ココ, *Koko*)
ให้เสียงโดย: เอมิริ คาโต
อิโนอุเอะ อายุมิ (井上 歩, *Inoue Ayumi*)
ให้เสียงโดย: Daisuke Hosomi
มิซากิ (海咲, *Misaki*)
ให้เสียงโดย: มิอินะ โทมินางะ
อุซามิ ทามตสึ (宇佐美 保, *Usami Tamotsu*)
ให้เสียงโดย: ชิโร ไซโต
พ่อของนัตสึกิและซากุระ
อุซามิ ซากุระ (宇佐美 さくら, *Usami Sakura*)
ให้เสียงโดย: ยูอิ โองูระ
น้องสาวของนัตสึกิ
อุซามิ เอริกะ (宇佐美 えり香, *Usami Erika*)
ให้เสียงโดย: โนโซมิ ยามาโมโตะ
อุราระ (ウララ, *Urara*)
ให้เสียงโดย: ทากาฮิโระ ซากูราอิ

การออกอากาศ
-----------

อนิเมะเริ่มออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2555 ถึงวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "สึเรซูเระ โมโนโครม" โดยวง Fujifabric ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "โซระ โมะ โทเบรุ ฮาซุ" โดย sayonara ponytail บริษัทอะนิเพล็กซ์วางจำหน่ายดีวีดี/บลูเรย์ของซีรีส์อนิเมะทั้งหมด 6 แผ่นตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายนถึง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  "tsuritama". Sentai Filmworks. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-29. สืบค้นเมื่อ 29 August 2018.
2. ↑  "つり球 6【完全生産限定版】 [Blu-ray]" (ภาษาญี่ปุ่น). Amazon Japan. สืบค้นเมื่อ 25 August 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
* อนิเมะ *สึริตามะ* ที่ปีลีปีลี
* *สึริตามะ* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ธงของเบอร์จายา
**แนวร่วมประชาชนซาบะฮ์** (มลายู: *Parti Bersatu Rakyat Jelata Sabah*; อังกฤษ: Sabah People's United Front) หรือ **เบอร์จายา** (*BERJAYA*) เป็นพรรคการเมืองที่มีฐานที่มั่นในรัฐซาบะฮ์ พรรคนี้เกิดจากความร่วมมือระหว่างระหว่างตุน ฟาอุด สตีเฟนส์ กับฮาร์ริส ซัลเละฮ์ อดีตเลขาธิการทั่วไปขององค์การร่วมแห่งชาติซาบะฮ์ พรรคนี้เข้าร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติตั้งแต่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2518

พรรคเบอร์จายาได้จัดตั้งรัฐบาลบริหารรัฐซาบะฮ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2519–2528 หลังจากที่เบอร์จายาชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2519 ตุน ฟาอุด สตีเฟนส์ที่เคยเป็นประธานขององค์การร่วมปาโซะก์ โมโมกุน กาดาซัน ที่มีส่วนร่วมในการเรียกร้องเอกราชให้ซาบะฮ์และเข้าร่วมกับมาเลเซีย ได้เป็นมุขมนตรีคนที่ 5 ของซาบะฮ์ แต่เขาครองอำนาจได้เพียง 44 วัน เขาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ที่โกตากีนาบาลู ฮาร์ริส ซัลเละฮ์ได้เป็นมุขมนตรีคนต่อมา

เบอร์จายาชนะการเลือกตั้งอีกครั้งใน พ.ศ. 2524 ต่อมาใน พ.ศ. 2527 โจเซฟ ไปริน กีตีงัน ได้ออกจากพรรคไปจัดตั้งสหพรรคซาบะฮ์ และพรรคใหม่นี้ชนะพรรคเบอร์จายาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2528 พรรคเบอร์จายาพบกับความพ่ายแพ้อีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 พรรคจึงตัดสินใจรวมกับองค์การร่วมแห่งชาติซาบะฮ์และเข้าไปเป็นอัมโนสาขาซาบะฮ์ โดยตุน มุสตาฟาเป็นประธานพรรค และฮาร์ริส ซัลเละฮ์เป็นที่ปรึกษา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sin, Fong Han (April 1979). "A Constitutional Coup D'État: An Analysis of the Birth and Victory of the Berjaya Party in Sabah, Malaysia". *Asian Survey*. **19** (4): 379–389. doi:10.1525/as.1979.19.4.01p00392. JSTOR 2643858.
2. ↑  "Malaysia - Pilihan Raya - Pilihan Raya Umum Sabah ( 1976 )". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-26. สืบค้นเมื่อ 2009-10-26.
3. ↑  "Malaysia - Pilihan Raya - Pilihan Raya Umum Sabah ( 1981 )". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-26. สืบค้นเมื่อ 2009-10-26.
4. ↑  "Malaysia - Pilihan Raya - Pilihan Raya Umum Sabah ( 1985 )". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-26. สืบค้นเมื่อ 2009-10-26.
5. ↑  "Malaysia - Pilihan Raya - Pilihan Raya Umum Sabah ( 1990 )". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-26. สืบค้นเมื่อ 2009-10-26.
**อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ** เป็นอนุสรณ์สถานที่กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ได้โปรดให้จัดสร้างขึ้นเพื่อบรรจุอัฐิของเหล่าทหารจากกรมกองต่าง ๆ ที่เสียสละชีวิต เพื่อป้องกันประเทศชาติในการปราบกบฎฮ่อในครั้งนั้น ประกอบด้วย กรมทหารอาสาวิเศษ กรมแปดเหล่า กรมฝรั่งแม่นปืน กรมทหารมาลา กรมสัสดี กรมเรือต้น กรมทหารมหาดเล็กและกรมการหัวเมือง โดยตั้งอยู่ที่ด้านข้างทางทิศตะวันตก ของสถานีตำรวจภูธรเมืองหนองคาย ในปัจจุบัน 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 จังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณทำการบูรณปฏิสังขรณ์อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ โดยได้ย้ายมาก่อสร้างองค์ใหม่ ขึ้นที่บริเวณด้านหน้าศาลากลางจังหวัดหนองคาย (หลังเก่า) มีลักษณะเป็นศิลปะประยุกต์ แบบทรงสี่เหลี่ยม ก่ออิฐถือปูน มีฐานเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม กว้าง 4 เมตร สูง 10.10 เมตร ยอดทรงกรวยเหลี่ยมปลายแหลม และได้คัดลอกข้อความจากอนุสาวรีย์องค์เดิมมาไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยในวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี จังหวัดหนองคาย จะประกอบพิธีบวงสรวง ขึ้นเพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ชาวจังหวัดหนองคาย และเป็นการระลึกถึงวีรกรรมอันหาญกล้าของบรรพบุรุษ ที่ต่อสู้ปกป้องแผ่นดินให้พ้นจากการรุกรานของพวกฮ่อ

ประวัติศาตร์
------------

อนุสาวรีย์ปราบฮ่อเป็นอนุสาวรีย์แห่งเดียวเท่านั้นในจังหวัดหนองคาย เป็นอนุสาวรีย์เทิดทูนความดีของผู้ที่ล่วงลับไปแล้วในการปราบฮ่อ ในปี ร.ศ. 105 (พ.ศ. 2429) เสด็จในกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม รับสั่งให้สร้างอนุสาวรีย์ไว้ที่เมืองหนองคายเพื่อบรรจุอัฐิของผู้ที่เสียชีวิตในการปราบฮ่อ เดิมตั้งอยู่ที่หลังสถานีตำรวจภูธร จังหวัดหนองคาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 ทางจังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณให้เสริมสร้างอนุสาวรีย์ปราบฮ่อให้สง่างามสมกับเป็นอนุสาวรีย์ของผู้ที่ได้เสียสละเพื่อชาติบ้านเมืองให้เป็นศรีสง่าแก่เมืองหนองคายสืบไป จึงย้ายมาสร้างใหม่ที่บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด มีคำจารึกที่อนุสาวรีย์ทั้ง 4 ทิศ ทั้งภาษาไทย จีน ลาวและอังกฤษ ทางจังหวัดได้กำหนดให้มีการจัดงานบวงสรวงและฉลองอนุสาวรีย์เป็นประจำทุกวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ. "ประวัติสงครามปราบฮ่อ". สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-13. สืบค้นเมื่อ 2010-12-21.
2. ↑  "ประวัติสงครามปราบฮ่อ". สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-13. สืบค้นเมื่อ 2022-12-20.
นักดนตรี
**เอ็ด-มาร์ท** (อังกฤษ: Edd Mart) เป็นศิลปินดูโอ้พี่-น้องสัญชาติไทย เปิดตัวอย่างเป็นทางการครั้งในในปีพ.ศ. 2541 ภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น ออกอัลบั้มจำนวนสองชุด โดยมีเพลงที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่เพลง เทวดา, ที่สุดของหัวใจ และเพลง กว่าจะถึงบางรัก เป็นต้น

ประวัติ
-------

เอ็ด ดำรงค์เดช ปานเจริญ และ มาร์ท ปกรณ์ ปานเจริญ สองพี่น้องทั้งเอ็ดและมาร์ท เคยฝากผลงานเบื้องหลังโดยการร้องคอรัสและร้องเพลงประกอบละครมาก่อน มาร์ท ร้องเพลงดั่งดวงหฤทัย จากละครดั่งดวงหฤทัย ช่องเจ็ด เอ็ด ร้องเพลงขอใจ จากละครเพชรในเรือน ช่องสาม ซึ่งผลิตโดย บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ก่อนจะมีผลงานเพลงร่วมกันครั้งแรกในชื่อ "เอ็ด-มาร์ท (Edd Mart)" ในปีพ.ศ. 2541 โดยแนวเพลงของเอ็ด-มาร์ท ก็จะเป็นสไตล์ป๊อบ, ร็อก ซึ่งเปิดตัวด้วยเพลง "เทวดา" ต่อด้วยเพลง "ที่สุดของหัวใจ" และเพลง "ไม่มีทาง" ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง

ต่อมาได้ออกอัลบั้มชุดที่สอง ซึ่งเป็นชุดสุดท้าย ในปีพ.ศ. 2543 ชื่ออัลบั้มว่า "กว่าจะถึงบางรัก" โดยมีเพลงเปิดตัวคือเพลง "กว่าจะถึงบางรัก" โดยเนื้อเพลงจะพูดถึงความคิดถึงเดินทางไปตามเขตต่างๆ ในกรุงเทพหลายเขตกว่าจะไปถึงเขต "บางรัก" นั่นเอง ต่อด้วยเพลง "นางฟ้า" และเพลง "ไม่มีข้อแม้ (ฉันเสียใจ)"

ผลงาน
-----

### งานเพลง

#### อัลบั้ม "Edd Mart" (พ.ศ. 2541)

1. เทวดา
2. ไม่มีทาง
3. ที่สุดของหัวใจ
4. อยากเป็นเจ้าชาย
5. ไฟกลางฝน
6. มารักฉันต่อ
7. เทวดา 3 ช่า
8. ทำไมไม่เอาไป
9. หยุดตรงนี้
10. คนดี
11. คนแก้เหงา
12. ที่สุดของหัวใจ (Acoustic)

#### อัลบั้ม "กว่าจะถึงบางรัก" (พ.ศ. 2543)

1. กว่าจะถึงบางรัก
2. ไม่มีข้อแม่ (ฉันเสียใจ)
3. เย็นไว้น้อง
4. เอาชีวิตเธอคืนไป
5. สบายใจ
6. นางฟ้า
7. ไม่ติดใจ
8. อพาร์ทเมนท์
9. ปล่อย
10. แต่ช้าแต่

### Single

* เพลง **เธอนอกใจ** (พ.ศ. 2562)

### เพลงประกอบละคร

* เพลง ดั่งดวงหฤทัย จากละคร ดั่งดวงหฤทัย (มาร์ท)
* เพลง ขอใจ จากละคร เพชรในเรือน (เอ็ด)
* เพลง อย่าหลอกตัวเอง จากละคร คนึงหา (เอ็ด)
* เพลง กว่าจะรักกัน จากละคร คนึงหา (เอ็ด) ร่วมก้บ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์
* เพลง รักกันเลยดีกว่า จากละคร ชื่นชีวานาวี (มาร์ท) ร่วมก้บ ชุติมา แก้วเนียม
* เพลง ครั้งเดียวในชีวิต จากละคร เมียแต่ง (มาร์ท) ร่วมกับ แหม่ม พัชริดา วัฒนา
* เพลง เลือดทรนง จากละคร เลือดทรนง (มาร์ท)
* เพลง อยากให้รู้ว่ารัก จากละคร เลือดทรนง (เอ็ด)

### ผลงานอื่นๆ

* แสดงภาพยนตร์เรื่อง "ผีตุ๋มติ๋ม" ปีพ.ศ. 2551 (เฉพาะ มาร์ท)
* แต่งเพลง "อึคึ อิไต" ของ หมออ้อย จุฑารัตน์ เทียมสุวรรณ (มาร์ท มีหน้าที่แต่งเนื้อร้อง และทำนอง เอ็ดมีหน้าที่เรียบเรียงเนื้อร้อง และทำนอง)

อ้างอิง
-------
**แนวรบยูเครนที่ 1** (รัสเซีย: Пéрвый Укрáинский фронт; ยูเครน: Пе́рший Украї́нський фронт) เป็นแนวรบ—ขนาดกองทัพของกลุ่มกองทัพตะวันตก—แห่งกองทัพแดงของสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

ช่วงทำสงคราม
------------

ในช่วงเดือนแรกของสงครามจาก 16 ภูมิภาคของยูเครน สำนักงานเกณฑ์ทหารได้ระดมพลประมาณ 2.5 ล้านนาย ทหารอาสาสมัคร 1.3 ล้านนายจากฝั่งซ้ายและภาคใต้ของยูเครนได้ต่อสู้ปะทะกับศัตรู ใน ค.ศ. 1941 พลเมืองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนคนถูกส่งไปยังกองทัพแดงและกองทัพเรือโซเวียต ชาวยูเครนได้เติมเต็มหน่วยของแนวรบด้านใต้และตะวันตกเฉียงใต้เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของกองทัพที่ 37, 38, 40, กองพลน้อยทหารราบที่ 13 และ 17 และต้องขอบคุณการดำเนินการระดมพล โดยการมีส่วนของพลเมืองยูเครนในหน่วยต่อสู้ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งสิ่งนี้เกินอัตราร้อยละของยูเครนจากกองทัพโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญ

เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1943 แนวรบโวโรเนจได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นแนวรบยูเครนที่ 1 การเปลี่ยนชื่อนี้สะท้อนให้เห็นถึงการเขยิบฐานะทางทิศตะวันตกของกองทัพแดงในการศึกเพื่อต่อต้านแวร์มัคท์ของเยอรมัน โดยปล่อยให้รัสเซียอยู่ข้างหลังและเคลื่อนทัพเข้ามาอยู่ในยูเครน แนวรบนี้เข้าร่วมหรือทำการต่อสู้ในยูเครน, โปแลนด์, เยอรมนี และเชโกสโลวาเกียในช่วง ค.ศ. 1944 ถึง 1945

ระหว่าง ค.ศ. 1944 แนวรบนี้เข้าร่วมกับแนวรบอื่นในยุทธการคอร์ซุน-เชฟเชนคีฟสกี และยุทธการฮูเบสพ็อกเกตในยูเครน ซึ่งดำเนินการการรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซ โดยแนวรบนี้ได้ทำการควบคุมกองทัพรถถังอารักขาโซเวียตที่ 1, กองทัพรถถังอารักขาที่ 3, กองทัพรถถังที่ 4, กองทัพอารักขาที่ 3, กองทัพอารักขาที่ 5, กองทัพที่ 13, กองทัพที่ 38 และกองทัพที่ 60 จากนั้นจึงมีส่วนร่วมในยุทธการสำหรับเทอร์โนพิล

ใน ค.ศ. 1945 แนวรบนี้ได้มีส่วนร่วมในการรุกวิสตูลา–โอเดอร์ และดำเนินการในไซลีเซีย รวมถึงปฏิบัติการปราก ตลอดจนการล้อมเบร็สเลา นอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมในปฏิบัติการเบอร์ลินในประเทศเยอรมนีและโปแลนด์ แนวรบนี้ยังดำเนินการในส่วนสำคัญของการล้อมรอบฮัลเบอ ซึ่งกองทัพเยอรมันที่ 9 ส่วนใหญ่ถูกทำลายทางใต้ของกรุงเบอร์ลิน มาถึงตอนนี้กองทัพโปแลนด์ที่สองได้ปฏิบัติการในฐานะส่วนหนึ่งของแนวรบ ในที่สุดแนวรบยูเครนที่ 1 ได้จัดเตรียมการป้องกันการโจมตีจากอาร์เมเวนค์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาเบอร์ลินและกองทัพที่ 9 ทั้งนี้ การรุกปรากเป็นยุทธการสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป

หลังจากสงคราม กองบัญชาการส่วนหน้าได้จัดตั้งกองกลางกองกำลังของกองทัพแดงในออสเตรียและฮังการีจนถึง ค.ศ. 1955 และได้รับการฟื้นฟูใน ค.ศ. 1968 ในประเทศเชโกสโลวาเกียในฐานะมรดกของเหตุการณ์ปรากสปริง

ผู้บัญชาการ
-----------

* พลเอก นีโคไล เอฟ. วาตูติน (ตุลาคม ค.ศ. 1943 – มีนาคม ค.ศ. 1944)
* จอมพล เกออร์กี เค. จูคอฟ (มีนาคม – พฤษภาคม ค.ศ. 1944)
* จอมพล อีวาน เอส. โคเนฟ (พฤษภาคม ค.ศ. 1944 – พฤษภาคม ค.ศ. 1945)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ukrainians in the Second World War Igor Vityk, Candidate of Law, Doctor of Philosophy, Professor". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-23.

* Konev, I.S. *Aufzeichnungen eines Frontbefehlshabers*
* Konev, I.S. *Das Jahr 1945*
* Ziemke, E.F. *Stalingrad to Berlin*
* Tissier, Tony *Slaughter at Halbe*
* Duffy, Christopher *Red Storm on the Reich*
* Antill, P. Battle for Berlin: April – May 1945.

อ่านเพิ่ม
---------

* 1st Ukrainian Front on Unithistory เก็บถาวร 2020-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน