recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**นกเค้าโมง** หรือ **นกเค้าแมว** (อังกฤษ: Asian barred owlet; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Glaucidium cuculoides*) เป็นนกเค้าขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีลายสีน้ำตาลทั่วทั้งตัว ด้านใต้ของลำตัวเป็นสีขาวและมีลายสีขาวในแนวตั้งลากยาวขึ้นมาที่บริเวณอกอย่างไม่เป็นระเบียบ มีม่านตาสีเหลือง ในวัยเล็กจะมีลวดลายบนหัวเป็นจุดคล้ายกับนกเค้าแคระ (*G. brodiei*) ซึ่งเป็นนกในสกุลเดียวกันและเป็นนกจำพวกนกเค้าแมวที่เล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย

นกเค้าโมง มีการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียอาคเนย์และเอเชียตะวันออก มีชนิดย่อยทั้งสิ้น 8 ชนิด (ดูในตาราง) สามารถปรับตัวให้อยู่ได้ในทุกสภาพแวดล้อม ทั้งป่าทึบที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 1,980 เมตร จนถึงสวนสาธารณะในเมืองใหญ่ บางครั้งอาจจะพบได้ในเวลากลางวันได้อีกด้วย จึงนับเป็นนกจำพวกนกเค้าแมวอีกชนิดหนึ่งที่พบเห็นตัวได้บ่อยรองมาจากนกแสก (*Tyto alba*) สำหรับในประเทศไทย พบได้ทุกภาคยกเว้นภาคใต้ตอนล่างและภาคกลางตอนล่าง

มีพฤติกรรมร้องได้หลายเสียง หลายทำนอง ในเวลากลางคืนจะร้องเป็นครั้งคราวคล้ายกับจะบอกโมงยาม จึงได้ชื่อว่า "นกเค้าโมง"

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535 แต่จากความที่เป็นนกขนาดเล็ก จึงทำให้นกเค้าโมงเป็นนกเค้าอีกชนิดหนึ่งที่มีผู้นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเช่นเดียวกับนกเค้าแคระ

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Glaucidium cuculoides*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  นกเค้าโมง, นกเค้าแมว จากเว็บไซต์กาญจนาภิเษก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Glaucidium cuculoides ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Glaucidium cuculoides***
**นกเงือกคอแดง** (อังกฤษ: Rufous-necked hornbill, Rufous-cheeked hornbill; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Aceros nipalensis*) นกเงือกชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ในประเทศไทย 

มีขนาดลำตัวยาว 116 เซนติเมตร ทั้งสองเพศมีลักษณะแตกต่างกัน ตัวผู้มีส่วนหัว คอและหน้าอกส่วนบนสีสนิมเหล็ก หน้าอกส่วนล่างสีน้ำตาลแดง อันเป็นที่มาของชื่อเรียก หลังส่วนล่างและปีกสีดำเหลือบเขียว ขนปีกบินตอนปลายสีขาว หางยาวสีดำขาว ม่านตาสีแดง แผ่นหนังรอบตาสีฟ้าอมเขียวสดใส ถุงใต้คอสีแดงอมส้ม จะงอยปากสีขาวออกเหลืองเรื่อ ๆ ด้านข้างมีสันนูนขึ้นเป็นแนวเฉียงจำนวน 8 อัน ส่วนนกตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า ขนบนลำตัวสีดำโดยตลอด

นกเงือกคอแดง ได้ชื่อว่าเป็นนกเงือกชนิดที่มีความสวยงามที่สุดชนิดหนึ่ง เพราะมีสีที่แตกต่างไปจากนกเงือกชนิดอื่นที่มีสีแค่สองสี คือ สีขาวกับสีดำ

นกตัวผู้ขณะป้อนอาหารให้ลูกนกและนกตัวเมียในโพรง
นกเงือกคอแดง เป็นนกที่จะพบกระจายพันธุ์เฉพาะป่าดิบเขาที่ระดับความสูง 800-2,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล พบตั้งแต่เนปาล, จีนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้, พม่า, ภาคเหนือของลาวและเวียดนามตอนเหนือ ในประเทศไทยพบได้ในเขตผืนป่าตะวันตก เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง, อุทยานแห่งชาติทุ่งใหญ่นเรศวร-ห้วยขาแข้ง และอุทยานแห่งชาติแม่วงก์

มีพฤติกรรมหากินผลไม้บนระดับเรือนยอดของป่า บางครั้งพบกระโดดเก็บผลไม้ที่ร่วงหล่นบนพื้นดิน เสียงร้องคล้ายเสียงเห่าของสุนัข ในประเทศไทยพบทำรังวางไข่ตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึงเดือนพฤษภาคม นกเงือกทำรังบนโพรงไม้สูงราว 10-30 เมตร จากพื้นดิน นกตัวเมียจะปิดโพรงจากภายในโดยใช้มูล เศษผลไม้และอาหารที่นกสำรอกออกมาผสมกันดินโคลนที่นกตัวผู้นำมา วางไข่สีขาวครั้งละ 2 ฟอง ระยะฟักไข่ประมาณ 30 วัน นอกฤดูผสมพันธุ์นกเงือกคอแดงจะอยู่กันเป็นคู่ ๆ หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ 4-5 ตัว

นกเงือกคอแดง จัดเป็นนกเงือกอีกชนิดหนึ่งที่ตกอยู่ในสภาวะถูกคุกคามใกล้สูญพันธุ์ เพราะต้องการป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์อย่างมากในการอยู่อาศัยและแพร่ขยายพันธุ์ ในประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองเช่นเดียวกับนกเงือกชนิดอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  BirdLife International (2020). "*Aceros nipalensis*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2020**: e.T22682510A176267243. สืบค้นเมื่อ 26 January 2022.
2. 1 2  Hodgson, B. H. (1833). "On a new species of *Buceros*". *Asiatic Researches*. **18** (2): 178–186.
3. 1 2  "ลมหายใจสุดท้ายของ 'ป่าแม่วงก์'....!". ไทยรัฐ. 7 February 2013. สืบค้นเมื่อ 31 December 2013.
4. ↑  "นกเงือกคอแดง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-10. สืบค้นเมื่อ 2013-09-21.
5. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง จากมูลนิธิโลกสีเขียว

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ARKive - images and movies of the rufous-necked hornbill *(Aceros nipalensis)*

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q924326
* Wikispecies: Aceros nipalensis
* ADW: Aceros\_nipalensis
* ARKive: aceros-nipalensis
* Avibase: 01391B1AA817705E
* BirdLife: 22682510
* eBird: runhor1
* EoL: 1047996
* GBIF: 5228459
* iNaturalist: 5523
* IRMNG: 11304419
* ITIS: 554438
* IUCN: 22682510
* NCBI: 866358
* Species+: 4768
* Xeno-canto: Aceros-nipalensis

 |
**นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว** (อังกฤษ: Austen's brown hornbill, Brown hornbill; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Anorrhinus austeni*) เป็นนกเงือกที่พบในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียและภาคใต้ของจีนลงไปทางใต้จนถึงตอนใต้ของเวียดนามและภาคเหนือของไทย บ่อยครั้งที่ถูกจัดเป็นชนิดย่อยของนกเงือกสีน้ำตาล เป็นนกที่อาศัยอยู่ในป่าลึกที่มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 700 เมตร ไม่ได้อยู่ใกล้ชายป่า

นกเงือกสีน้ำตาลคอขาวจัดเป็นนกเงือกขนาดกลาง สีน้ำตาล มีสีขาวที่ปลายหาง ตัวผู้มีแก้มและลำคอสีขาว ปากสีครีมอ่อน ส่วนล่างสีน้ำตาลแดง ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ หัวและลำคอสีน้ำตาลหรือดำ จะงอยปากยาวมีสีน้ำตาลหรือดำ กินผลไม้และสัตว์ขนาดเล็กเป็นอาหาร อาศัยอยู่กันเป็นฝูง ฝูงละ 2-15 ตัว

นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว ถือเป็นนกเงือกที่มีขนาดไม่ใหญ่นัก จึงสามารถมีลูกในโพรงรังครั้งหนึ่งได้หลายตัว นอกจากนี้แล้วลูกนกที่เกิดจากพ่อแม่นกในปีก่อน ๆ จะมีพฤติกรรมกลับมาช่วยพ่อแม่นกเลี้ยงลูกอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  BirdLife International (2005). *Anorrhinus austeni*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 09 May 2006. Database entry includes justification for why this species is near threatened
2. ↑  Kemp, A. 1995. *The hornbills*. Oxford University Press, Oxford.
3. ↑  ""วิกรม" ปัดครอบครอง "นกเงือกสีน้ำตาล" สัตว์ป่าคุ้มครอง ด้านหมอนักอนุรักษ์ยังกังขา". *ผู้จัดการออนไลน์*. 14 June 2016. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-15. สืบค้นเมื่อ 16 June 2016.
4. ↑  *ออรัง บูรง (นกเงือก)* , "พินัยกรรมธรรมชาติ". สารคดีทางไทยพีบีเอส: ศุกร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2556

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Anorrhinus austeni ที่วิกิสปีชีส์
**แมงกะพรุนโนะมุระ** (ญี่ปุ่น: エチゼンクラゲ; โรมะจิ: *echizen kurage*; อังกฤษ: Nomura's jellyfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Nemopilema nomurai*) สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกแมงกะพรุนชนิดหนึ่ง จัดเป็นแมงกะพรุนชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โดยเป็นสัตว์ในไฟลัมไนดาเรียที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นแมงกะพรุนชนิดที่รับประทานได้แต่ไม่เป็นที่นิยมนัก

แมงกะพรุนโนะมุระ แพร่กระจายพันธุ์อย่างรวดเร็วในน่านน่้ำญี่ปุ่น โดยอุตสาหกรรมประมงที่เคยจับปลาได้คราวละหลายล้านตัน ต้องตกตะลึงเมื่ออวนลากพบแต่แมงกะพรุนชนิดนี้เต็มไปหมด นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 จำนวนประชากรในญี่ปุ่นก็เพิ่มขึ้นหลายพันล้านตัว จากเดิมที่เคยแพร่ขยายพันธุ์ครั้งใหญ่คราวละ 40 ปี ปัจจุบันคาดการณ์ว่ามีประมาณ 2 หมื่นล้านตัว มากกว่าประชากรมนุษย์บนโลกถึง 3 เท่า

แมงกะพรุนโนะมุระขนาดใหญ่สุดมีน้ำหนักได้มากถึง 450 ปอนด์ และมีเส้นรอบวงประมาณ 12 ฟุต การแพร่ขยายพันธุ์อย่างรวดเร็วของแมงกะพรุนโมมูระทำให้รัฐบาลญี่ปุ่นต้องเร่งทำการศึกษาและหยุดยั้งการแพร่ขยายพันธุ์ จากการศึกษาวิจัยโดยเครื่องส่งสัญญาณดาวเทียม พบว่าแมงกะพรุนโนะมุระมีพฤติกรรมที่ตะกละตะกลามมาก โดยหนึ่งตัวจะกินแพลงก์ตอนสัตว์คราวละมาก ๆ เทียบเท่ากับจำนวนเต็มทั้งสระว่ายน้ำโอลิมปิกได้ทั้งสระภายในหนึ่งวัน

ในเวลากลางวัน แพลงก์ตอนสัตว์จะลอยตัวขึ้นเหนือน้ำ แมงกะพรุนโนะมุระจะลอยตามตัว เมื่อตกกลางคืนแพลงก์ตอนสัตว์ก็จะดำดิ่งลงไป แมงกะพรุนโนะมุระก็จะลอยตัวลงต่ำตามไปด้วย และจากการศึกษาพบว่า เมื่อผ่าตัวหรือจับขึ้นมาแล้ว แมงกะพรุนโนะมุระตัวเมียจะปล่อยไข่หลายล้านฟอง และตัวผู้ก็มีสเปิร์มหลายล้านตัว เมื่อถูกจู่โจมไข่และสเปิร์มจะถูกปฏิสนธิทันที ไข่ที่สุกแล้วจะจมลงไปสู่พื้นทะเลเพื่อรอการเจริญเติบโตไป โดยสามารถอยู่รอดได้หลายปีหรือแม้กระทั้งหลายสิบปี จนกระทั่งถูกภาวะบางประการกระตุ้น แมงกะพรุนตัวอ่อนจะลอยตัวขึ้นมาสู่ท้องทะเลทันที โดยภาวะที่ไปกระตุ้นให้แมงกะพรุนเพิ่มปริมาณมากขึ้นอย่างน่าตกตะลึงนั้น เชื่อว่าเป็นผลมาจากสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป เช่น น้ำที่มีมลพิษ ที่ส่งผลให้แพลงก์ตอนต่าง ๆ มีธาตุอาหารมากขึ้น ซึ่งก็เป็นอาหารของแมงกะพรุนด้วย ตลอดจนสภาพอากาศที่เปลี่ยนไป ในกรณีของแมงกะพรุนโนะมุระนั้นเชื่อว่าเป็นผลมาจากโรงงานอุตสาหกรรมที่ตั้งเรียงรายบริเวณปากแม่น้ำแยงซีในประเทศจีน ซึ่งเป็นแหล่งอุตสาหกรรมใหญ่และเป็นที่ตั้งของท่าเรือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kawahara, M. and M. N Dawson (2007). "*Nemopilema nomurai* - a big problem". *The Scyphozoan*. สืบค้นเมื่อ 28 September 2013.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  "ท่องโลกกว้าง: แมงกะพรุนแห่งท้องทะเล". ไทยพีบีเอส. 17 June 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-04. สืบค้นเมื่อ 18 June 2014.
3. ↑  "ท่องโลกกว้าง: แมงกะพรุนแห่งท้องทะเล (2)". ไทยพีบีเอส. 17 June 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-04. สืบค้นเมื่อ 18 June 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Nemopilema nomurai***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nemopilema nomurai ที่วิกิสปีชีส์
**แมงมุมปูขี้นก** (อังกฤษ: Bird dung crab spider) จัดเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อยู่ในไฟลัมArthropoda ชั้น Arachnida อันดับ Araneae เป็นแมงมุมที่มีลักษณะคล้ายปูขนาดเล็ก มีลำตัวค่อนข้างกว้างและแบน ขาทั้ง 4 คู่ยื่นออกไปทางด้านข้างของลำตัว โดยขาสองคู่หน้ามีขนาดใหญ่และยาวกว่าขาสองคู่หลัง ซึ่งส่วนใหญ่จะมีสีค่อนข้างอ่อนหรืออาจมีสีที่ใกล้เคียงกับพื้นหลัง ทั้งนี้เพื่อเป็นการพรางตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม แมงมุมกลุ่มนี้จะไม่สร้างใยเพื่อดักจับเหยื่อ แต่จะซุ่มโจมตีเหยื่ออยู่บริเวณดอกไม้ ใบไม้ พื้นดิน เป็นต้น 

แมงมุมปูขี้นกนั้นจัดอยู่ในสกุล Phrynarachne ซึ่งถูกค้นพบบริเวณแถบเอเชียและแอฟริกาเป็นส่วนใหญ่ พบแล้วประมาณ 30 ชนิด ซึ่งปัจจุบันพบว่ามีรายงานการศึกษาในสกุลนี้ค่อนข้างน้อย 

แมงมุมปูขี้นก ถือเป็นสิ่งชีวิตที่ประสบความสำเร็จในการพรางตัวมากที่สุดตัวหนึ่ง เนื่องจากร่างกายของมันมีรอยเปื้อนก้อนเล็กๆขึ้นเต็มไปหมด ซึ่งทำให้มันมีลักษณะเหมือนขี้นกที่สดใหม่ นอกจากนี้มันยังเพิ่มการเลียนแบบขี้นก โดยการอยู่บนใยสีขาวที่มันสร้างขึ้นมา เอาขาแนบชิดกับลำตัวและไม่แสดงการเคลื่อนไหวเป็นระยะเวลานาน ทั้งนี้เพื่อเป็นการทำให้สิ่งมีชีวิตอื่นเกิดการเข้าใจผิดว่าเป็นรอยเปื้อนของขี้นกที่อยู่บนใบไม้และเพื่อเป็นการป้องกันตัวจากการถูกจับกินโดยศัตรู
  

แมงมุมปูขี้นกสามารถสร้างกลิ่นและปล่อยกลิ่นที่เหมือนกับกลิ่นของอุจจาระหรือปัสสาวะได้ ซึ่งวิธีการสร้างกลิ่นนี้ถือเป็นวิธีการที่ฉลาดมากในการดึงดูดแมลงบางกลุ่ม เช่น แมลงวัน ให้เข้ามาและหลังจากนั้นมันก็จะโจมตีเหยื่อทันที

อ้างอิง
-------

1. ↑   Kozhukhov, O. 2007. "Crab Spider". Online Encyclopedia.
2. ↑   Zhang, J. K. Zhu, M. S. and Tso, I.M. 2006. FOUR NEW CRAB SPIDERS FROM TAIWAN(ARANEAE, THOMISIDAE). Journal of Arachnology 34: 77–86.
3. ↑   Joseph K. H. Koh. 2000. Bird-Dung Crab Spider(Phrynarachne sp.). A Guide to Common Singapore Spiders.
4. ↑
5. ↑
**แมงคีมยีราฟ**, **ด้วงคีมยีราฟ** หรือ **ด้วงคีมหยักสองต่อ** (อังกฤษ: giraffe stag beetle) เป็นแมลงปีกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Prosopocoilus giraffa* จัดอยู่ในวงศ์แมงคีม (Lucanidae)

แมงคีมยีราฟจัดเป็นแมงคีมชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีจุดเด่น คือ เขี้ยวหรือขากรรไกรล่างที่ใช้เป็นอาวุธของตัวผู้ที่เรียวยาวและแลดูแข็งแรงมาก โดยอาจยาวได้ถึง 2.5-4.0 เซนติเมตร ในขณะที่ลำตัวมีความยาวทั้งหมดประมาณ 10.5 เซนติเมตรในตัวผู้ และ 7.5 เซนติเมตรในตัวเมีย ลำตัวเป็นสีน้ำตาลดำเป็นเงามัน บริเวณตรงกลางส่วนอกของขาคู่กลาง และขาคู่หลังมีหนามข้างละ 1 อัน แต่ที่ขาคู่หลังจะมีขนาดเล็กกว่า 

ที่ฐานของขากรรไกรล่างมีปุ่มขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ข้างละ 1 อัน และมีลักษณะเด่นที่สำคัญ คือ ส่วนหัวบริเวณขอบตรงกลางด้านบนจะมีปุ่มยื่นตรงไปด้านหน้า 1 คู่ ในขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่ามาก โดยที่ขากรรไกรในตัวผู้จะมีลักษณะแตกต่างออกไปตามช่วงวัยและขนาดลำตัว ซึ่งยิ่งเจริญเติบโตมากและมีขนาดใหญ่ขึ้นเท่าใด คีมหรือขากรรไกรนั้นก็จะยาวใหญ่และมีส่วนโค้งและมีปุ่มเหมือนเขี้ยวมากขึ้นด้วย 

แมงคีมยีราฟพบกระจายพันธุ์ในป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้งของหลายประเทศในทวีปเอเชียจนถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้ในป่าทางภาคเหนือและภาคตะวันออก (มีทั้งหมด 9 ชนิดย่อย-ดูในตาราง)

เป็นแมลงที่หากินในเวลากลางคืน โดยกินยางไม้ตามเปลือกไม้ของต้นไม้ใหญ่ในป่า ตัวผู้มีพฤติกรรมใช้ขากรรไกรที่ยาวใหญ่นั้นต่อสู้เพื่อป้องกันตัว และสู้กับตัวผู้ตัวอื่น ๆ เพื่อแย่งตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์ หรือแม้แต่สู้กับด้วงในวงศ์ Dynastinae ที่ใช้เขาเพื่อการต่อสู้ได้ด้วยเช่นกัน

ในระยะที่เป็นตัวหนอน อายุการเป็นตัวหนอนของแมงคีมยีราฟจะแตกต่างออกไปตามเพศ ตัวผู้จะมีอายุราว 9 เดือน ขณะที่ตัวเมียมีอายุสั้นกว่าคือ 4-7 เดือน และตัวหนอนสามารถส่งเสียงขู่ผู้รุกรานได้ด้วย ด้วยการยกขาคู่หลังตั้งขึ้นให้ด้านข้างซึ่งเป็นแผ่นแข็งเสียดสีกับขาคู่กลางไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำให้เกิดการสั่นจนมีเสียงพอรับรู้ได้ 

สำหรับสถานะในประเทศไทย เป็นแมลงที่หาได้ยากใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและสตัฟฟ์เพื่อการสะสม และการทำลายป่าที่เป็นถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้แมงคีมยีราฟถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 และเคยมีภาพปรากฏลงในสลากกินแบ่งรัฐบาลและแสตมป์ด้วยแต่ขณะนี้ได้มีความพยายามจากภาคเอกชนในการเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงแล้ว ซึ่งแมงคีมยีราฟจะวางไข่ไว้ในไม้ผุเท่านั้น โดยจะไม่วางไข่ไว้ในดินเหมือนด้วงในวงศ์ Dynastinae เพราะตัวหนอนกินอาหารต่างกัน โดยจะกินไม้ผุและเห็ดราที่ติดมากับไม้นั้นด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ด้วงคีมยีราฟ
2. ↑  Family Scarabaeidae - The Breeding/Rearing of *Prosopocoilus giraffa* (อังกฤษ)
3. ↑  "ด้วงคีมยีราฟ" นักเลงกล้ามใหญ่ตัวจริงมาแล้ว จากโอเคเนชั่น
4. ↑  พิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 2 การเลี้ยงด้วง (มีนาคม พ.ศ. 2552) หน้า 108 ISBN 987-974-660-832-9
5. ↑  แสตมป์ ชุด แมลง ปีพ.ศ. 2544 ด้วงกว่างดาว ,ด้วงดินขอบทองแดง,ด้วงคีมยีราฟ,ด้วงดินปีกแผ่น
6. ↑  ล็อตเตอรี 1 มิถุนายน 2554 ภาพแมลงขาข้อ ด้วงคีมยีราฟ (1 June 2011)
7. ↑  "ผลการเพาะด้วงคีมยีราฟ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2011-09-28.
8. ↑  พิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 2 การเลี้ยงด้วง (มีนาคม พ.ศ. 2552) หน้า 86 ISBN 987-974-660-832-9

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แมงคีมยีราฟ**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2008-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โลกละมุน ด้วงคีมยีราฟ ฟันเฟืองที่กำลังจะหายไป บทความจากอ.ส.ท.
**แมงกะพรุนหัวคว่ำ** หรือ **แมงกะพรุนกลับหัว** (อังกฤษ: Upside-down jellyfishes) เป็นแมงกะพรุนจำพวกหนึ่ง ที่จัดอยู่ในวงศ์ Cassiopeidae และสกุล *Cassiopea* ซึ่งเป็นเพียงสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้ (แต่บางข้อมูลจัดให้มี 2 สกุล)

แมงกะพรุนหัวคว่ำ เป็นแมงกะพรุนสกุลเดียวเท่านั้นที่อาศัยอยู่บนพื้นทะเลหรือพื้นมหาสมุทร โดยที่ตำแหน่งของเมดูซ่าหรือส่วนหัวที่คว่ำลงทำให้สามารถคอยจับแพลงก์ตอนที่ลอยผ่านกินมากับกระแสน้ำ และใช้พลังงานที่ได้จากการสังเคราะห์แสงของสาหร่ายซูแซนเทลลี่ที่อาศัยอยู่ในตัวเพื่อการเจริญเติบโต รวมถึงมีเข็มพิษที่อยู่รอบ ๆ นั้นด้วย  และจากการศึกษาของสถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย พบว่า แมงกะพรุนหัวคว่ำนั้นมีการนอนหลับอย่างหลับสนิทด้วยเหมือนกับสัตว์ชั้นสูงหรือสัตว์ที่มีโคร่งร่างซับซ้อนชนิดอื่น ๆ ทั้งที่เป็นเพียงสัตว์น้ำที่ไม่มีแกนสันหลังและลำตัวโปร่งแสงเท่านั้น

โดยที่ชื่อ *Cassiopeda* และ Cassiopeidae นั้นมีที่มาจากแคสซิโอเปีย ราชินีแห่งเอธิโอเปีย ผู้เป็นชายาของราชาเซเฟอุส และเป็นมารดาของเจ้าหญิงแอนโดรมีดา ตามเทพปกรณัมกรีก

แมงกะพรุนหัวคว่ำ มีขนาดประมาณ 30 เซนติเมตร แบ่งออกได้เป็น 8 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งออกเป็น 11 ชนิด) ได้แก่

* *Cassiopea andromeda*
* *Cassiopea depressa*
* *Cassiopea frondosa*
* *Cassiopea medusa*
* *Cassiopea mertensi*
* *Cassiopea ndrosia*
* *Cassiopea ornata*
* *Cassiopea xamachana*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  WoRMS taxon details
2. 1 2  "*Cassiopea*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  Murphy, Richard C. (2002). *Coral Reefs: Cities Under The Sea*. Princeton, New Jersey: The Darwin Press. ISBN 978-0-87850-138-0.
4. ↑  หน้า 7, *แมงกะพรุนก็มีช่วงนอนหลับไหลอย่างสนิท*. "ทันโลก". **ไทยรัฐ**ปีที่ 68 ฉบับที่ 21804: วันจันทร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 11 ปีระกา
5. ↑  "Cassiopeia in Greek Mythology". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-07-12. สืบค้นเมื่อ 2013-07-05.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cassiopea***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cassiopea ที่วิกิสปีชีส์
**สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย** (อังกฤษ: Croatian Republic of Herzeg-Bosnia; โครเอเชีย: *Hrvatska Republika Herceg-Bosna*) เป็นหน่วยการเมืองแห่งหนึ่งซึ่งดำรงอยู่ในสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาระหว่าง ค.ศ. 1991 ถึง ค.ศ. 1994 ในช่วงสงครามบอสเนีย ดินแดนนี้ได้รับการประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991 โดยใช้ชื่อว่า **ประชาคมโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย** (*Croatian Community of Herzeg-Bosnia*) และอ้างว่าเป็น "หน่วยรวมทางการเมือง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ และดินแดน" ซึ่งเป็นเอกเทศอยู่ภายในดินแดนของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บรรดาผู้นำของเฮิร์ตเซก-บอสเนียไม่เคยประสบความสำเร็จในการแยกตัวจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และไม่เคยยอมรับอย่างเปิดเผยว่ามีเป้าหมายดังกล่าวโดยใช้ภาษาดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 คณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวียได้มีคำวินิจฉัยว่า เฮิร์ตเซก-บอสเนียได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยมีจุดประสงค์ที่จะแยกตัวออกจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและไปรวมกับโครเอเชีย ตามความเห็นของคณะตุลาการฯ ความปรารถนาเหล่านั้น (ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสาธารณรัฐโครเอเชีย) เป็นที่ประจักษ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการที่เฮิร์ตเซก-บอสเนียประกาศใช้ภาษาโครเอเชียและหน่วยเงินดีนาร์ของโครเอเชีย และจากการที่สาธารณรัฐโครเอเชียมอบความเป็นพลเมืองโครเอเชียแก่ชาวโครแอตในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ศาลรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาประกาศให้ประชาคมโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนียไม่ชอบด้วยกฎหมายเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1992

สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนียยุติการดำรงอยู่อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1994 โดยรวมเข้ากับสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (หน่วยการปกครองของสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา) หลังจากที่ทางการสาธารณรัฐโครเอเชียและทางการสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาร่วมลงนามในความตกลงวอชิงตัน เมืองหลวงอย่างเป็นทางการของเฮิร์ตเซก-บอสเนียคือเมืองมอสตาร์ส่วนตะวันตก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากในขณะนั้นมอสตาร์อยู่ในพื้นที่สงคราม ศูนย์กลางการปกครองที่มีประสิทธิภาพจึงอยู่ที่เมืองกรูเด[]

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ICTY - Mladen Naletilic and Vinko Martinovic judgment" (PDF).
2. ↑  Lučić, Ivica (2013). *Uzroci rata*. Zagreb: Hrvatski institut za povijest. ISBN 978-953-7892-06-7.
3. ↑  Background, icty.org; accessed 13 August 2015.
4. ↑  "ICTY - Kordic and Cerkez judgment - E. The Parties' Cases and Trial Chamber Findings". สืบค้นเมื่อ 7 April 2015. Having considered all the evidence on this topic, the Trial Chamber rejects that given on behalf of the Defence and finds that the weight of the evidence and all the circumstances point to the conclusion that the HZ H-B was founded with the intention that it should secede from Bosnia and Herzegovina and with a view to unification with Croatia.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย**

* Text of Washington Agreement เก็บถาวร 2006-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Herzeg Bosnia Canton/County
* War in BiH from Croatian point of view
* Offical website
**แปน โสวัณณ์** (Pen Sovan; ภาษาเขมร: ប៉ែន សុវណ្ណ; 15 เมษายน พ.ศ. 2479 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2559) เกิดที่จังหวัดตาแก้ว ประเทศกัมพูชา เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา โดยดำรงตำแหน่งระหว่าง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2524 จนถึง 5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 และเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชาตั้งแต่ พ.ศ. 2522 จนถึง 5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 โสวัณณ์เคยเป็นสมาชิกพรรคฝ่ายค้านคือพรรคกู้ชาติกัมพูชา

ประวัติ
-------

โสวัณณ์เกิดในครอบครัวชาวเวียดนามในตาแก้ว เขาเข้าร่วมกับเขมรอิสระเมื่อ พ.ศ. 2492 ขณะที่มีอายุประมาณ 13 ปี และเข้าร่วมต่อสู้ขับไล่ฝรั่งเศสสองปีต่อมา โสวัณณ์เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งทำให้เขาพบกับตา มกเป็นครั้งแรก โสวัณณ์สนับสนุนเขมรแดงต่อต้านรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรระหว่าง พ.ศ. 2513 – 2516 ในสงครามกลางเมืองกัมพูชา และทำงานร่วมกับจัน ซีและเขียว ธิริทธ์ ต่อมาได้ลี้ภัยไปยังฮานอยระหว่าง พ.ศ. 2516 – 2522

โสวัณณ์เป็นผู้ร่วมก่อตั้งแนวร่วมสามัคคีประชาชาติกู้ชาติกัมพูชาเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 และเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชาระหว่าง 5 มกราคม พ.ศ. 2522 จนถึง 1 ธันวาคม พ.ศ. 2524 โดยเฮง สัมรินได้มาดำรงตำแหน่งแทนตามคำสั่งของทางเวียดนาม เขาถูกจับกุมเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2524 จากการที่เขาขัดแย้งกับเล ดึ๊ก เถาะ ประธานที่ปรึกษาชาวเวียดนามของแนวร่วมประชาชาติกู้ชาติกัมพูชาและพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชา เขาถูกปล่อยตัวออกจากคุกในเวียดนามเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2535 โสวัณณ์ได้กล่าวถึงความเจ็บปวดในการถูกคุมขังว่า เป็นเพราะเขาต้องการสร้างกองทัพขึ้นและเวียดนามไม่เห็นด้วยและเล ดึ๊ก เถาะได้ไปกล่าวฟ้องต่อสหภาพโซเวียต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Scalapino, Wanadi (1982), p. 225
2. ↑  *The People's Republic of Kampuchea, 1979-1989: The revolution after Pol Pot* ISBN 978-974-9575-34-5
3. ↑
4. ↑  Quoted by Margaret Slocomb in *The People's Republic of Kampuchea, 1979-1989: The revolution after Pol Pot* ISBN 978-974-9575-34-5

* Luke Young: Cambodian Political History. The Case of Pen Sovann In: *Monthly Review* 65.1 (November 2013).
* Scalapino, Robert A.; Wanadi, Jusuf; *Economic, political, and security issues in Southeast Asia in the 1980s*, Institute of East Asian Studies, University of California, 1982, ISBN 0912966521

  


| * ด
* ค
* ก
นายกรัฐมนตรีแห่งกัมพูชา |
| --- |
| Flag of Monarchy **กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส** | 
* นโรดม สีหนุ
* เซิน หง็อก ถั่ญ
* สีสุวัตถิ์ มุนีเรศ
* สีสุวัตถิ์ ยุติวงศ์
* สีสุวัตถิ์ วัฒฉายาวงศ์
* เชียน วัม
* แปน นุต
* แยม ซัมบัวร์
* สีสุวัตถิ์ มุนีพงศ์
* เอียว โกเอียส
* ฮุย กานทวล

 |  |
| Flag of Monarchy-Regency of Cambodia **ราชอาณาจักรกัมพูชา** | 
* แปน นุต
* จัน นาก
* นโรดม สีหนุ
* เลง เงต
* คิม ทิต
* ซัม ยุน
* ซิม วาร์
* เอก ยิ อึน
* ญึก ชูลง
* โพธิ์ เพรือง
* *เนียก เทียวลอง*
* *เจา เซน ก็อกซาล ชุม*
* นโรดม กันตล
* ซอน ซาน
* ลอน นอล

 |
| Flag of the Khmer Republic **สาธารณรัฐเขมร** | 
* ลอน นอล
* สีสุวัตถิ์ สิริมตะ
* เซิน หง็อก ถั่ญ
* ฮาง ทุน ฮัก
* อิน ตัม
* ลอง โบเรต

 |
| Flag of Democratic Kampuchea **กัมพูชาประชาธิปไตย** | 
* แปน นุต
* *เขียว สัมพัน*
* *นวน เจีย*
* พล พต

 |
| Flag of the People's Republic of Kampuchea **สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา** และ  Flag of the State of Cambodia **รัฐกัมพูชา** | 
* แปน โสวัณ
* จัน ซี
* ฮุน เซน
* นโรดม รณฤทธิ์

 |
| Flag of Cambodia **ราชอาณาจักรกัมพูชา** | 
* นโรดม รณฤทธิ์
* อึง ฮวด
* ฮุน เซน

 |
| *ตัวเอียง* หมายถึง นายกรัฐมนตรีรักษาการ |
**นกแสกทุ่งหญ้า** (อังกฤษ: Grass owl, African grass owl; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tyto capensis*) เป็นนกล่าเหยื่อในเวลากลางคืนชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกแสก (Tytonidae)

เป็นนกแสกขนาดกลาง โดยเฉลี่ยมีความใหญ่กว่านกแสก (*T. alba*) เล็กน้อย มีความยาวจากจะงอยปากจรดปลายหาง 35-38 เซนติเมตร มีความยาวของขายาวกว่า ทำให้เวลาบิน ขาและกรงเล็บของนกแสกทุ่งหญ้าจะโผล่มาให้เห็นพ้นหาง ขณะที่นกแสกจะไม่พ้นหาง มีลักษณะขนแตกต่างกัน โดยที่นกแสกทุ่งหญ้ามีขนที่ใบหน้าสีขาวปลอด และรูปใบหน้ายาวรีกว่า ขนโดยรวมสีเข้มกว่านกแสก กระหม่อมมีสีน้ำตาลเข้มแบบสีช็อคโกแล็ต บริเวณอกกว้างมีสีน้ำตาลอ่อนตัดกับพื้นสีขาว ประด้วยจุดสีดำ ขนคลุมใต้ปีกสีขาวประด้วยจุดสีดำเหมือนพื้นท้อง ปลายปีกโดยเฉพาะขนปลายปีกชั้นนอกมีแถบสีดำ บนปีกและบนหางมีแถบสีดำขวางตัดกับสีน้ำตาลอ่อนของเส้นขน ขนคลุมบนปีกสีน้ำตาลเข้ม

พบกระจายพันธุ์ในประเทศคองโกตอนใต้ ทางตอนเหนือของแองโกลา ที่ราบสูงเอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดา แคเมอรูน แอฟริกาใต้ จนถึงชายฝั่งตอนกลางของโมซัมบิก ในทวีปแอฟริกา สามารถแบ่งออกได้ชนิดย่อยอีก 6 ชนิด (ดูในตาราง) มีนิเวศวิทยาโดยปกติจะสร้างรังในทุ่งหญ้าเพื่อวางไข่ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ โดยภายในรังไม่มีวัสดุปูพื้น มีเพียงหญ้าแห้งสานทับกันเท่านั้น ลักษณะรังเป็นอุโมงค์มีทางเข้าออกโพรงหลายทาง ซ่อนตัวอยู่ในทุ่งหญ้าคาและหญ้าไซ สูงประมาณ 100-150 เซนติเมตร กินหนูเป็นอาหารหลักเช่นเดียวกับนกแสก 

ในอดีตไม่เคยปรากฏการพบในประเทศไทย จนกระทั่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 มีผู้ถ่ายรูปนกแสกทุ่งหญ้าได้ 1 ตัวที่ทุ่งหญ้าแบบพรุน้ำท่วม ที่อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย และจากการศึกษาที่มากขึ้น ทำให้ในปัจจุบันได้ถูกยอมรับว่าเป็นนกประจำถิ่นอีกชนิดหนึ่งของไทย โดยคาดว่ามีฤดูวางไข่ประมาณเดือนธันวาคมถึงมีนาคม โดยที่มีชื่อเรียกโดยคนท้องถิ่นว่า "นกเก๊าจ๊าง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Tyto capensis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. 1 2  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  นกแสกทุ่งหญ้า[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tyto capensis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tyto capensis ที่วิกิสปีชีส์

* Species text in The Atlas of Southern African Birds (อังกฤษ)
**ตะกวดแม่น้ำไนล์**(อังกฤษ: Nile monitor; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Varanus niloticus*) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของทวีปแอฟริกา ลำตัวยาว 1-1.4 เมตร น้ำหนัก 4-7 กิโลกรัม ลำตัวเมื่อสัมผัสน้ำจะมีสีสันสดใส มีขา 4 ขา มีเล็บแหลมคมแข็งแรงและทรงพลัง สามารถว่ายน้ำได้รวดเร็ว เมื่อขึ้นจากน้ำจะชอบนอนผึ่งแดดให้ตัวแห้ง โดยจะสามารถพบได้ทั่วไปตามหนอง, บึง และแม่น้ำในป่าของทวีปแอฟริกา 

กินอาหารได้แทบทุกชนิดรวมทั้ง ปู, หอย, กบ และปลา ตลอดจนกินนกที่ทำรังบนพื้นดิน และไข่จระเข้ อย่างไรก็ตาม ตะกวดแม่น้ำไนล์มักตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่กว่า อย่าง นกอินทรี, จระเข้ หรืองูเหลือมได้ เมื่อยังมีขนาดเล็กหรือเมื่ออ่อนแอ

ตะกวดแม่น้ำไนล์ ได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในพื้นที่ฟลอริดาของสหรัฐอเมริกา ด้วยความที่เป็นสัตว์่ีที่ปรับตัวให้กับสภาพแวดล้อมที่ไม่ใช่ถิ่นกำเนิดดั้งเดิมได้อย่างดี โดยจะส่้งผลถึงการสูญพันธุ์ของสัตว์พื้นเมืองอย่าง นกฮูก, เต่าทะเล และสัตว์ป่าบางชนิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  *มหัศจรรย์สัตว์โลก (9 Planet)*, สารคดี. *ตะกวดแม่น้ำไนล์*: 25, 30 มีนาคม 2554 ทางช่อง 9
2. ↑  ตะกวดพันธุ์ไนล์[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Status of the Nile Monitor

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Varanus niloticus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Varanus niloticus ที่วิกิสปีชีส์
ภาพบรรยากาศบนอ่าวเนเปิลส์ มองเห็น เขาวิซูเวียส โดยถ่ายในเวลา 19.30 นาที ตามเวลาท้องถิ่น

**ตอนเย็น** เป็นช่วงเวลาของวันตั้งแต่ตอนบ่าย ไปจนถึงช่วงต้นกลางคืน เวลาที่แน่นอนที่เริ่มต้นและสิ้นสุดของตอนเย็น จะขึ้นอยู่กับสถานที่ ช่วงเวลาของปีและวัฒนธรรม แต่โดยทั่วไปมักถือกันว่าเริ่มต้นเมื่อดวงอาทิตย์เคลื่อนที่ต่ำลงบนท้องฟ้าและยาวนานไปจนถึงช่วงสนธยา

นิรุกติศาสตร์
-------------

คำนี้มาจากภาษาอังกฤษเก่า ǣfnung ซึ่งหมายถึง 'การมาของเย็น, พระอาทิตย์ตก, เวลารอบดวงอาทิตย์ตก' ซึ่งมีที่มาจาก æfnian ที่มีความหมายว่า "กลายเป็นตอนเย็นเติบโตไปสู่ตอนเย็น" æfnian ภาษาอังกฤษเก่า มีต้นกำเนิดมาจาก æfen (eve) ซึ่งหมายถึง "เวลาระหว่างพระอาทิตย์ตกและความมืดมิด" และมีความหมายเหมือนกันกับ (ภาษาอังกฤษเก่า æfen) ซึ่งหมายถึงการสิ้นสุดของวัน การใช้ "ตอนเย็น" มีขึ้นตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 15

ความสำคัญทางวัฒนธรรม
--------------------

บางภาษาที่ใช้ช่วงเวลาของวันในการทักทายจะมีคำทักทายพิเศษสำหรับตอนเย็น เช่น "Good Evening" ในภาษาอังกฤษ โดยปกติแล้วผู้คนจะไม่กล่าวลาโดยพูดว่า "สวัสดีตอนเย็น" แต่ก็สามารถทักทายด้วยคำว่า "สวัสดีตอนเย็น" และเมื่อจะกล่าวลาก็จะพูดว่า "ราตรีสวัสดิ์" แทนที่จะพูดว่า "สวัสดีตอนเย็น" แม้ว่าตอนนี้อาจจะยังเป็นตอนเย็น อยู่ก็ตาม 

ในภาษาอังกฤษ หลายคนทักทายใครบางคนด้วยคำว่า "Evening" แบบสั้น ๆ แทนที่จะเป็น "Good Evening" กิจกรรมทางสังคมและครอบครัวมักจัดขึ้นในช่วงเวลานี้ เช่น งานเลี้ยงอาหารมื้อเย็น หรืองานสังสรรค์ และความบันเทิงที่เป็นทางการมากขึ้น เช่น งานปาร์ตี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานเต้นรำ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ **ตอนเย็น**
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Evening

ดูเพิ่ม
-------

* พลบค่ำ
* พระอาทิตย์ตก

| * ด
* ค
* ก
ช่วงเวลาของวัน |
| --- |
| ย่ำรุ่ง ที่ตาริตาริ รัฐนวยวาเอสปาร์ตา ประเทศเวเนซุเอลา | 
* ย่ำรุ่ง–สนธยา–พระอาทิตย์ขึ้น
* ตอนเช้า
* กลางวัน
* ตอนเย็น
* พระอาทิตย์ตก–สนธยา–พลบค่ำ
* กลางคืน

 | พระอาทิตย์ตกดิน ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย |
| 
* ที่เกี่ยวข้อง:
* เบลท์ออฟวีนัส
* บลูอาเวอร์
* โกลเดนอาเวอร์
* เทอร์มิเนเตอร์
* แสงอาทิตย์
* แสงจันทร์
* เที่ยงวัน
* ตอนบ่าย
* เที่ยงคืน
* พระอาทิตย์เที่ยงคืน
* คืนขั้วโลก
* แสงจักรราศี

 |
**นกโจรสลัด** หรือ **นกฟรีเกต** เป็นนกทะเลขนาดกลาง-ใหญ่ ที่อยู่ในวงศ์ Fregatidae มีเพียงสกุลเดียวเท่านั้น คือ *Fregata* ในอันดับ Pelecaniformes อันดับเดียวกันกับนกกระทุง

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีปากยาวกวางหัวและเป็นรูปทรงกระบอก ปลายจะงอยปากทั้งสองเป็นขอบแนวสบเรียบ รูจมูกเล็กลักษณะเป็นรองยาว ถุงใต้คางเล็กแต่พองออกได้ ปากยาวมาก ปลายปากแหลม ขนปลายปากเส้นสุดท้ายหรือเส้นนอกสุดยาวที่สุด หางเป็นหางแบบเว้าลึก มีขนหาง 12 เส้น แข็งเล็กและสั้น ประมาณ 1 ใน 5 ของความยาวปาก นิ้วยาว โดยมีนิ้วที่ 3 ยาวที่สุด ปลายนิ้วเป็นเล็บยาว เล็บหยัก มีพังผืดนิ้วเป็นแบบตีนพัดเต็ม แต่มักมีขนาดเล็กและเชื่อมเฉพาะโคนนิ้ว ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะและสีสันแตกต่างกัน ทำรังเป็นกลุ่มตามพุ่มไม้เตี้ย หรือตามโขดหิน หรือพื้นทราย วางไข่เพียงครอกละ 1 ฟอง เปลือกไข่สีขาว จะช่วยกันกกไข่ทั้งตัวผู้และตัวเมีย ลูกนกแรกเกิดมีสภาพเป็นลูกอ่อนเดินไม่ได้ ใช้เวลาประมาณ 5 เดือน ลูกนกที่จะเริ่มออกมาจากรังเกาะกิ่งไม้ แต่ก็ยังต้องอยู่ในความดูแลของพ่อแม่อีกนานนับปี

พบกระจายพันธุ์อยู่ในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก

นกโจรสลัดจัดเป็นนกที่บินได้ ที่เมื่อกางปีกออกแล้วถือว่าเป็นนกจำพวกหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุด เพราะกางปีกออกแล้วจะมีความยาวจากปีกข้างหนึ่งไปจรดอีกข้างหนึ่งประมาณ 70-100 เซนติเมตร และสามารถบินอยู่บนอากาศได้เป็นเวลาหลายวัน โดยไม่ต้องลงพื้นดิน เป็นนกที่ทรงตัวได้ดี เนื่อวงจากปีกมีขนาดใหญ่และหางในการรับน้ำหนัก และทรงตัว

นกโจรสลัดเป็นนกที่กินเนื้อเป็นอาหาร มีพฤติกรรมชอบโฉบขโมยปลาจากนกอื่น เช่น นกนางนวลเป็นประจำ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก แต่บางครั้งก็จะโฉบจับเหยื่อจากน้ำด้วยตัวเอง แต่ไม่สามารถที่จะดำน้ำได้ เป็นนกที่หากินในเวลากลางวัน และนอนหลับพักผ่อนในเวลากลางคืน นอกจากนี้ยังกินอาหารอย่างอื่นได้ด้วย เช่น ลูกเต่าทะเลแรกฟัก เป็นต้น

เป็นนกที่มีความแตกต่างระหว่างเพศผู้และเพศเมียอย่างชัดเจน เพศผู้เมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์จะมีถุงใต้คางสีแดงสดเห็นชัดเจน จนเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งถุงนี้มีไว้เพื่ออวดเพศเมียในฤดูผสมพันธุ์ เพื่อดึงดูดความสนใจจากเพศเมีย โดยจะป่องหรือเป่าถุงนี้ให้พองขึ้น

นกโจรสลัดได้ถูกจำแนกออกเป็น 5 ชนิด ได้แก่ 

* นกโจรสลัดแม็กนิฟิเชี่ยน (*Fregata magnificens*)
* นกโจรสลัดเอสเซนเชี่ยน (*Fregata aquila*)
* นกโจรสลัดเกาะคริสต์มาส (*Fregata andrewsi*)
* นกโจรสลัดใหญ่ (*Fregata minor*)
* นกโจรสลัดเล็ก (*Fregata ariel*)

พบได้ในประเทศไทย 3 ชนิด คือ นกโจรสลัดเกาะคริสต์มาส, นกโจรสลัดใหญ่ และนกโจรสลัดเล็ก โดยจะพบแถบหมู่เกาะและจังหวัดในภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน เช่น อ่าวมาหยา หรือเกาะพีพี เป็นต้น นานครั้งจึงจะพบในแถบอ่าวไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Frigate Bird, นิตยสารแม็ค 7 ปีที่ 14 ฉบับที่ 7 พฤศจิกายน 2537
2. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
3. ↑  นกโจรสลัด[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "นกโจรสลัด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-20. สืบค้นเมื่อ 2012-02-27.
5. ↑  Harrison, Peter; Peterson, Roger Tory (1991). *Seabirds: A Complete Guide to the Seabirds of the World (Helm Identification Guides)*. Christopher Helm Publishers Ltd. ISBN 071363510X.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกโจรสลัด**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Fregatidae***
**ทอมัส เอ็ดเวิร์ด** "**ทอม**" **ยอร์ก** (อังกฤษ: Thomas Edward "Thom" Yorke) เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1968 เป็นนักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ รู้จักดีในฐานะนักร้องนำวงเรดิโอเฮด เขาเป็นที่รู้จักในการใช้เสียงสูง (falsetto) รวมทั้งสามารถเล่นเครื่องดนตรีที่หลากหลาย ยอร์กจะเล่นกีตาร์และเปียโนเป็นหลัก นอกจากนี้ยังเล่นซินธิไซเซอร์ กีตาร์เบสและกลองชุดในช่วงยุค 1990 ยอร์กรู้จักดีในฐานะที่เป็นนักดนตรีร็อก หลังจากอัลบั้ม Kid A ในช่วงยุค 2000 ได้ขยายเป็นดนตรีในแนวอิเล็กทรอนิกส์

ยอร์กเกิดเมื่อปี 1968 ในนอร์แทมป์ตันเชอร์ ครอบครัวของเขาย้ายที่อยู่บ่อยก่อนที่จะมาอยู่ที่ ออกซฟอร์ดเชอร์ ยอร์กเรียนอยู่ที่โรงเรียนอาบิงดัน (Abingdon School) แล้วได้ก่อตั้งวงเรดิโอเฮดขึ้นมาพร้อมเพื่อนร่วมห้อง หลังจากที่เขาศึกษาด้านภาษาอังกฤษและวิจิตรศิลป์ที่มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ เรดิโอเฮดได้เซ็นสัญญากับค่ายพาร์โลโฟน โดยมีชิงเกิลฮิตในช่วงแรกคือ "Creep" จนทำให้ยอร์กมีชื่อเสียงและ เรดิโอเฮด ได้รับคำวิจารณ์ด้วยดีและได้รับรางวัลทองคำขาวหลายครั้ง ยอร์กยังเป็นผู้บุกเบิกในการหาวิธีการจำหน่ายเพลง รวมทั้ง จ่ายตามที่อยากจ่าย (pay-what-you-want) และ บิตทอร์เรนต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  McLean, Craig (18 June 2006). "All messed up". London: guardian.co.uk. สืบค้นเมื่อ 9 July 2009.
2. ↑  Marzorati, Gerald (1 October 2000). "The Post-Rock Band". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 13 April 2012.


| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* นอร์เวย์
	+ 2
* สเปน
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย
* เกาหลี
* เนเธอร์แลนด์
* โปแลนด์

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* มิวสิกเบรนซ์ ศิลปิน
* RERO (Switzerland)
	+ 1
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
**ทอม แคลนซีส์ เรนโบว์ซิกส์ ซีจ** (อังกฤษ: Tom Clancy's Rainbow Six Siege) เป็นวิดีโอเกมยิงปืนแบบใช้กลยุทธ์ออนไลน์ พัฒนาโดยยูบิซอฟต์มอนทรีออลและเผยแพร่โดยยูบิซอฟต์ เผยแพร่ทั่วโลกสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4, และเอกซ์บอกซ์วันเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ.2558 และยังวางแผนว่าจะเผยแพร่สำหรับเพลย์สเตชัน 5 และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์ในปี พ.ศ. 2563 ตัวเกมให้ความสำคัญกับการทำลายสิ่งแวดล้อมและการร่วมมือกันระหว่างผู้เล่นเป็นอย่างมาก แต่ละผู้เล่นจะควบคุมหนึ่งผู้โจมตี (attacker) หรือผู้ตั้งรับ (defender) ในโหมดการเล่นที่แตกต่างกันเช่น ช่วยตัวประกัน ปลดชนวนระเบิด และควบคุมวัตถุประสงค์ในห้อง นอกจากนั้นเกมนี้ยังมีภารกิจออฟไลน์สั้น ๆ ที่เรียกว่าสถานะการณ์ (situations) ให้ผู้เล่นสามารถเล่นแบบผู้เล่นเดี่ยวได้ ภารกิจพวกนี้จะมีการเล่าเรื่องแบบกระชับและให้ความสำคัญกับทหารใหม่ผ่านการฝึกฝนสำหรับการต่อกรกับ "White Masks" กลุ่มผู้ก่อการร้ายที่คุกคามความสงบสุขของโลกในอนาคต

ซีจ (siege, การล้อมโจมตี) เป็นส่วนหนึ่งของชุดวิดีโอเกมเรนโบว์ซิกส์ และเป็นภาคต่อของ*ทอม แคลนซีส์ เรนโบว์ซิกส์ เพทรีออต* วิดีโอเกมยิงปืนแบบใช้กลยุทธ์ที่ให้ความสนใจกับการเล่าเรื่อง หลังจากที่เพทรีออตถูกยกเลิกจากปัญหาทางเทคนิค ยูบิซอฟต์จึงตัดสินใจการเริ่มแฟรนไชส์ขึ่นใหม่ ทีมผู้สร้างจึงประเมินส่วนสำคัญของแฟรนไชส์เรนโบว์ซิกส์และเชื่อว่าการให้ผู้เล่นควบคุมหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายที่ทำการอยู่ทั่วทุกมุมโลกจะเหมาะกับเกมที่สุด ในการสร้างสถานะการณ์การล้อมโจมตีที่เหมือนจริง ทีมผู้สร้างจึงปรึกษาหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายจริง ๆ และดูที่ตัวอย่างการล้อมโจมตีในชีวิตจริงเช่นการล้อมโจมตีสถานเอกอัครราชทูตของอิหร่าน โดยใช้ความสามารถของ AnvilNext 2.0 เกมจึงสามารถใช้เทคโนโลยี RealBlast ของยูบิซอฟต์ในการสร้างสิ่งแวดล้อมที่ทำลายได้

การประกาศที่ Electronic Entertainment Expo 2014 เกมนี้ได้รับสี่การเสนอชื่อจาก Game Critics Awards ซึ่งรวมถึง Best of Show และได้รับการวิจารณ์เชิงบวกซึ่งผู้วิจารณ์มักชมเชยหมวดผู้เล่นหลายคนที่ตึงเครียดและการให้ความสนใจกับกลยุทธ์ อย่างไรก็ตามเกมนี้ก็ได้รับวิจารณ์จากระบบการพัฒนาและขาดเนื้อหา การขายในช่วงแรกไม่ดีมาก แต่ผู้เล่นเกมเพิ่มชึ้นอย่างมากเนื่องจากยูบิซอฟต์ได้ใช้ต้นแบบ "games as a service (เกมเป็นบริการ)" สำหรับเกมและเผยแพร่เนื้อหาที่สามารถดาวน์โหลดได้ฟรีอีกหลายเนื้อหา หลายปีหลังจากการเผยแพร่ของเกม นักวิจารณ์หลายคนนับซีจว่าเป็นหนึ่งในเกมผู้เล่นหลายคนที่ดีที่สุดในตลาดปัจจุบันเนื่องจากการพัฒนาหลังจากการเผยแพร่เกม นอกจากนั้นบริษัทยังร่วมมือกับอีเอสแอลในการทำให้ซีจเป็นเกมอีสปอร์ต ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 เกมนี้ได้มีผู้เล่นรวมมากกว่า 45 ล้านคนในทุกแพลตฟอร์ม

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ผลงานเพิ่มเติมโดยยูบิซอฟต์เคียฟ, ยูบิซอฟต์โทรอนโต, ยูบิซอฟต์บาร์เซโลนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bailey, Dustin (October 30, 2018). "Rainbow Six Siege player count tops 40 million". *PCgamesn* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 4, 2018. สืบค้นเมื่อ November 10, 2018.

ลิงค์เพิ่มเติม
--------------

* เว็บไซต์ทางการ
**ทอมัส "ทอม" เดวีส์** (อังกฤษ: Thomas "Tom" Davies) เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1998 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษปัจจุบันเล่นให้กับเอฟเวอร์ตัน ในตำแหน่งกองกลาง

ประวัติ
-------

เดวี่ส์เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1998 เป็นชาวเมือง ลิเวอร์พูล โดยกำเนิดและมีศักดิ์เป็นหลานของ อลัน วิทเทิล อดีตนักฟุตบอลของเอฟเวอร์ตันชุดคว้าแชมป์ดิวิชัน 1 (เดิม) ฤดูกาล 1969–70

ระดับสโมสร
----------

### เอฟเวอร์ตัน

เดวี่ส์เข้าร่วมศูนย์ฝึกเยาวชนของเอฟเวอร์ตันเมื่อ ค.ศ. 2009 ขณะอายุ 11 ปี และได้รับการตอบแทนด้วยสัญญาการเป็นนักฟุตบอลอาชีพเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2015 ขณะอายุ 17 ปี

เดวี่ส์ประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2016 เมื่อถูก โรเบร์โต มาร์ตีเนซ กุนซือในขณะนั้นส่งลงไปเป็นตัวสำรองแทน ดาร์รอน กิ๊บสัน ในนาทีที่ 83 ในนัดที่ทีมทอฟฟี่สีน้ำเงินเปิด กูดิสันพาร์ก เสมอกับทีมนักบุญ เซาแธมป์ตัน 1–1

จนกระทั่งวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ซึ่งเป็นนัดสุดท้ายของฤดูกาล 2015–16 ภายหลังจากที่มาร์ตีเนซถูกทางสโมสรสั่งปลด เดวิด อันส์เวิร์ธ กุนซือรักษาการในขณะนั้นได้ส่งเดวีส์ลงประเดิมสนามในฐานะตัวจริงนัดแรกในนัดที่ทีมทอฟฟี่สีน้ำเงินเอาชนะทีมนกขมิ้น นอริชซิตี 3–0 และในนัดนี้เดวีส์ได้รับเลือกให้เป็น **แมน ออฟ เดอะ แมตช์** อีกด้วย

ในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2016 เดวีส์ได้จรดปากกาต่อสัญญากับต้นสังกัดไปอีก 5 ปีจนถึงปี ค.ศ. 2021 จากนั้นในวันจันทร์ที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2017 ในฤดูกาล 2016–2017 เดวีส์ได้ประเดิมสนามเป็นตัวจริงนัดแรกในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะเซาแธมป์ตัน 3–0 ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2017 เดวีส์ได้ประเดิมประตูแรกให้กับตัวเองในนัดที่เอฟเวอร์ตันเปิดบ้านเอาชนะเรือใบสีฟ้า แมนเชสเตอร์ซิตี 4–0 โดยเดวีส์เป็นผู้ทำประตูที่ 3

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Professional Retain List 2015/16" (PDF). Premier League. p. 12. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-06-15. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* England profile[*ลิงก์เสีย*] at The FA

| * ด
* ค
* ก
ผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน  |
| --- |
| 
1 พิกฟอร์ด **·** 
2 ทาร์คอฟสกี **·** 
3 แพตเทอร์สัน **·** 
4 ฮอลเกต **·** 
5 คีน **·** 
6 อาลัง **·** 
7 รีชาร์ลีซง **·** 
8 เดลฟ์ **·** 
9 แคลเวิร์ต-ลูอิน **·** 
10 ซีกืร์ดซอน **·** 
11 เกรย์ **·** 
13 มินา **·** 
14 โทซุน **·** 
16 ดูกูเร **·** 
17 อิโวบี **·** 
19 ฮาเมส **·** 
20 Bernard **·** 
21 โกมึช **·** 
23 โคลแมน **·** 
25 บาแม็ง **·** 
26 เดวีส์ **·** 
27 เกน **·** 
28 มีรายัส **·** 
29 นีอัซ **·** 
31 บอลาซี **·** 
37 การ์เนอร์ **·** 
49 เลอเซิล **·** 
ผู้จัดการ : แลมพาร์ด |
**กลุ่มอาการปารีส** (ฝรั่งเศส: *syndrome de Paris*; ญี่ปุ่น: パリ症候群, อักษรโรมัน: *Pari shōkōgun*) เป็นอาการทางจิตที่เกิดขึ้นจากความผิดหวังของหมู่นักท่องเที่ยว ที่คาดหวังกับเมืองที่ไปท่องเที่ยวไว้สูงเกินไป พอประสบพบด้วยตาตัวเองแล้วไม่เป็นไปตามที่หวัง ก็รู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรงขึ้นมา กลุ่มอาการปารีสคือกลุ่มของอาการที่เรียกว่าการช็อกทางวัฒนธรรม โดยที่มีของชื่อกลุ่มอาการนี้ก็มาจากค้นพบเป็นครั้งแรกในกรุงปารีส เมื่อนักท่องเที่ยวที่คิดว่าปารีสเป็นสุดยอดเมืองแห่งความสวยงาม เต็มไปด้วยย่านแฟชั่น และงานจิตรกรรมที่ดูสูงส่ง ไม่ได้เป็นตามที่คิด และในความเป็นจริงเต็มไปด้วยอาชญากร พื้นที่เปลี่ยวที่เต็มไปด้วยขยะ และความรุนแรงจากปัญหาของคนในเมือง

คนที่มีกลุ่มอาการปารีสจะมีความผิดปกติหลายอาการ ทั้งการเกิดภาพหลอน รู้สึกถูกคุกคามตลอดเวลา กังวล หวาดระแวง หวาดวิตก ตื่นกลัว เครียด ในบางรายอาการอาจจะหนักถึงขั้นทำให้เกิดอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wilson, Scott (8 July 2015). "Another Japanese celebrity claims discrimination in France; netizens not so sympathetic". *japantoday.com*. Japan Today. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 August 2020. สืบค้นเมื่อ 20 February 2020.
2. ↑  Fagan, Chelsea (18 October 2011). "Paris Syndrome: A First-Class Problem for a First-Class Vacation". *theatlantic.com*. The Atlantic. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 February 2021. สืบค้นเมื่อ 20 February 2020.
**นกเปล้าใหญ่** หรือ **นกพิราบเขียวใหญ่** (อังกฤษ: Large green pigeon; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Treron capellei*) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae)

มีรูปร่างลักษณะคล้ายนกในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ จัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ ปากหนาใหญ่สีขาวแกมเขียว หน้าสีเทา หนังรอบตาสีเหลือง ขนลำตัวเขียวแกมเทา มีแถบสีเหลืองที่ปีก ขนปีกสีดำ แข้งและตีนสีเหลือง นกเพศผู้ที่อกมีแถบสีส้มแกมน้ำตาลอ่อน ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลเข้ม ในขณะที่นกเพศเมีย ที่อกมีแถบเหลือง ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลอ่อน มีน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 400 กรัม

จัดเป็นนกที่กระจายพันธุ์ในหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ปัจจุบันเป็นนกที่อยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต เนื่องจากสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย ในประเทศไทยจะพบได้ในป่าดิบและป่าพรุ อาทิ ป่าพรุโต๊ะแดง และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Treron capellei*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  "เปล้าใหญ่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-04. สืบค้นเมื่อ 2012-02-22.
3. ↑  ป่าพรุ (Peat Swam Forest)
4. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Treron capellei ที่วิกิสปีชีส์
**แมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกสอินโด-แปซิฟิก** หรือ **แมงกะพรุนบลูบอตเทิล** (อังกฤษ: Blue Bottle, (Indo-Pacific) Portuguese Man-of-War; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Physalia utriculus*) เป็นสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกแมงกะพรุน ที่มิใช่แมงกะพรุนแท้ ๆ ชนิดหนึ่ง ที่พบในทะเล 

มีรูปร่างคล้ายกับแมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกสหรือแมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกส (*P. physalis*) ที่เป็นชนิดที่ใกล้เคียงกันมากที่สุด ที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติก หากแต่แมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกสอินโด-แปซิฟิก จะพบได้ในมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก และมีขนาดเล็กกว่ามาก (6 นิ้วเมื่อเทียบกับ 12 นิ้ว) แต่มีหนวดที่ยาวเหมือนกัน และมีปากมากกว่าหนึ่งปาก เป็นสัตว์ที่อยู่เป็นอาณานิคม และเป็นสัตว์ที่เกิดมาจากเอมบริโอของสัตว์ที่แตกต่างกันหลายชนิดมารวมกัน ซึ่งแต่ละตัวจะมีลักษณะเด่นและมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันออกไป

ขณะกำลังลอยน้ำที่หาดแมกมาสเตอส์
มีการแพร่กระจายพันธุ์ที่กว้างขวางกว่า โดยพบอย่างมากที่ชายฝั่งออสเตรเลียรวมถึงน่านน้ำฮาวาย โดยมีชื่อเรียกอย่างเป็นไม่เป็นทางการว่า *ili mane‘o* หรือ *palalia* และอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดที่พบที่ชายฝั่งประเทศไทย เช่น จังหวัดภูเก็ต ที่ชายฝั่งของออสเตรเลียมีผู้ที่ถูกแมงกะพรุนในสกุล *Physalia* ต่อยมากถึงปีละ 10,000 หรือ 30,000 ราย ส่วนใหญ่จะเกิดที่น่านน้ำฝั่งตะวันออก มีเพียง 500 รายเท่านั้นที่เกิดที่ฝั่งตะวันตกและทางใต้ แต่ไม่เหมือนกับแมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกส เพราะไม่มีบันทึกของผู้เสียชีวิตที่เกิดจากการต่อยของแมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกสอินโด-แปซิฟิก

แหล่งข้อมูลบางแหล่งจัดให้แมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกสอินโด-แปซิฟิกเป็นชนิดเดียวกันกับแมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกส โดยถือเป็นชื่อพ้องซึ่งกันและกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "พิษร้าย! เตือนแมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกสโผล่ที่ภูเก็ต สัมผัสอาจถึงตาย". *ไทยรัฐ*. July 13, 2016. สืบค้นเมื่อ July 19, 2016.
2. 1 2 3  "Indo-Pacific Portuguese Man-Of-War" (PDF). *Marine Life Profile*. Waikïkï Aquarium at the University of Hawai‘i-Māno. 1998. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-11-15. สืบค้นเมื่อ 2009-01-12.
3. ↑  "Bluebottles and Pacific man-o-war". *Stinging jellyfish in tropical Australia*. CRC Reef Research Centre. November 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-03-17. สืบค้นเมื่อ 2009-01-12.
4. ↑   "*Physalia utriculus* (Gmelin, 1788)". WoRMS. สืบค้นเมื่อ July 19, 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกสอินโด-แปซิฟิก**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Physalia utriculus ที่วิกิสปีชีส์
**นกแซวสวรรค์** (อังกฤษ: Asian Paradise Flycatcher) เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย พบได้ในภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคใต้ เป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ซึ่งจะพบได้ในภาคตะวันตกและภาคใต้ ชอบอาศัยในป่าดงดิบ ป่าทุติยภูมิ ป่าเบญจพรรณ อาจพบตามป่าชายเลนหรือในสวนได้ในช่วงอพยพ พบได้ในพื้นราบจนถึงระดับความสูง 1,500 เมตร

ลักษณะ
------

นกแซวสวรรค์มีขนาดเล็กกว่านกปรอดหัวโขน แต่มีหางที่ยาวกว่ามาก โดยที่ตัวผู้จะมีสีขนเป็นสีน้ำตาลแดง และสีขาว ส่วนตัวเมียมีเพียงสีน้ำตาล บริเวณหน้าและคอจะเป็นสีเทาเข้มออกน้ำเงิน ส่วนหัวสีเข้มกว่าใบหน้า มีหงอนสั้น อกสีเทา ท้องสีขาว ปากของนกชนิดนี้จะหนาและใหญ่โคนปากกว้าง มีสีเทา ดวงตาดำ มีวงตาเป็นสีขาวหรือบางตัวมีสีเทา ส่วนขาจะเป็นสีดำ ขนหางสีน้ำตาล ด้านปลายปีกเป็นสีเทาเข้ม ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ตัวผู้หางจะยาวออกมามากกว่าปกติ และสีจะเข้มขึ้นทั้งสีที่หัวและหาง ส่วนนกชนิดที่ตัวสีขาว ส่วนหัวจะดูเป็นสีดำมากขึ้น บริเวณปีกมีเส้นขอบขนเป็นสีดำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Terpsiphone paradisi*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  โครงการอุทยานธรรมชาติวิทยานกแซวสวรรค์[*ลิงก์เสีย*]เรียกดูข้อมูลเมื่อ 25 มกราคม 2556
3. ↑  2UIOpen My Mindนกแซวสวรรค์[*ลิงก์เสีย*]เรียกดูข้อมูลเมื่อ 25 มกราคม 2556
**แมงคีม** หรือ **ด้วงเขี้ยวกาง** หรือ **ด้วงคีม** เป็นแมลงปีกแข็งในวงศ์ Lucanidae ซึ่งยังแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 4 วงศ์ (ดูในตาราง) พบประมาณ 1,200 ชนิด

แมงคีมมีลักษณะเด่นคือ ในตัวผู้จะมีขากรรไกรล่างที่มีขนาดใหญ่และกางเข้าออกได้เหมือนคีมหรือกรรไกรอันเป็นที่มาของชื่อเรียก ซึ่งใช้สำหรับเป็นอาวุธในการต่อสู้กันและแย่งตัวเมียเช่นเดียวกับแมลงปีกแข็งในวงศ์ Dynastinae ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดและขากรรไกรเล็กกว่า มีสีลำตัวที่อ่อนกว่า แมงคีมมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 12 เซนติเมตร ขณะที่บางชนิดที่ขนาดเล็กมีความยาวเพียง 5 เซนติเมตรเท่านั้น 

มีลำตัวโดยรวมค่อนข้างแบน มีหนวดแบบหักเหมือนข้อศอก โดยมีปล้องแรกยาวและปล้องต่อ ๆ ไปเป็นปล้องสั้น ๆ เรียงตัวกันในทิศทางเดียวกันแต่เป็นคนละทิศกับหนวดปล้องแรก ปล้องใกล้ส่วนปลายมีหลายปล้องที่ขยายใหญ่ขึ้นเป็นปมอาจจะประกอบไปด้วยปล้องเล็ก ๆ 3-4 ปล้อง หรือ 5-6 ปล้อง ซึ่งจำนวนปล้องที่ปลายหนวดนี้มีส่วนสำคัญในการอนุกรมวิธานด้วย

แมงคีมวางไข่และตัวหนอนเจริญเติบโตในซากไม้ผุเช่นเดียวกับแมลงปีกแข็งในวงศ์ Dynastinae แต่จะไม่วางไข่ในดิน เพราะระยะเป็นตัวหนอนจะกินอาหารจำพวกไม้ผุหรือเห็ดราที่ติดมากับไม้เหล่านั้น แตกต่างกันไปตามชนิดหรือสกุล โดยใช้เวลาฟักเป็นตัวเต็มวัยนานเป็นแรมปีเหมือนกัน

แมงคีมพบได้ทั่วโลก ปกติเป็นแมลงที่ไม่ก้าวร้าวต่อมนุษย์ ในประเทศไทยสามารถพบได้หลายชนิด อาทิ แมงคีมยีราฟ (*Prosopocoilus giraffa*) ซึ่งเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ มีที่มีขนาดพอ ๆ กับนิ้วมือมนุษย์ พบได้ในป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้งในภาคเหนือและภาคตะวันออก เป็นชนิดที่หายากใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว และมีรายชื่อเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ด้วย

แมงคีมนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงใช้สำหรับต่อสู้กันเช่นเดียวกับแมลงปีกแข็งในวงศ์ Dynastinae ซึ่งอาจจะใช้ต่อสู้ด้วยกันก็ได้ และเป็นที่นิยมสะสมของนักสะสมแมลง

ดูเพิ่ม
-------

* ด้วงกว่าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Smith, A.B.T. (2006). A review of the family-group names for the superfamily Scarabaeoidea (Coleoptera) with corrections to nomenclature and a current classification. The Coleopterists Bulletin 60:144–204.
2. ↑  พิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 2 การเลี้ยงด้วง (มีนาคม พ.ศ. 2552) หน้า 52 ISBN 987-974-660-832-9
3. ↑  "ด้วงคีมยีราฟ" นักเลงกล้ามใหญ่ตัวจริงมาแล้ว จากโอเคเนชั่น
4. ↑  Smith, A.B.T. (2006) A review of the family-group names for the superfamily Scarabaeoidea (Coleoptera) with corrections to nomenclature and a current classification. The Coleopterists Bulletin 60:144–204.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lucanidae ที่วิกิสปีชีส์
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Lucanidae
**สมเด็จพระราชินีนาตาลีแห่งเซอร์เบีย** (อังกฤษ: Natalie of Serbia)

พระราชประวัติ
-------------

สมเด็จพระราชินีนาตาลี ทรงมีพระนามเดิมว่า นาตาลี โอเบอโนวิช คีโชโก ทรงเป็นพระธิดาใน เจ้าหญิงโพลิลีนแห่งมองเดเวีย กับ พันเอก ปีเตอร์ โอเบอโนวิช เสด็จพระราชสมภพ ณ ทัสคานี โดยพระอัยกา (ปู่) ของพระองค์ทรงเป็นจอมทัพแห่งเซอร์เบียด้วย โดยพระชนม์ชีพช่วงต้นทรงอาศัยอยู่ใน ราชอาณาจักรโรมาเนีย โดยพระองค์ทรงมีพระอนุชาและพระขนิษฐา ดังนี้

1. มาเรีย
2. แคทเธอรีน
3. จอห์น

โดยต่อมาพระบิดาเสียชีวิตและพระมารดาสิ้นพระชนม์ พระองค์และพระอนุชาพระขนิษฐาได้รับการดูแลจากพระอัยกาและพระอัยยิกาฝั่งพระบิดา

เสกสมรส
-------

นางสาวนาตาลี ได้พบกับ พระเจ้ามิลานที่ 1 แห่งเซอร์เบีย พระราชสวามีในอนาคต ซึ่งขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย ขณะมีอายุ 16 ปี ซึ่งพบกันที่การประชุมใหญ่แห่งราชวงศ์และเหล่าขุนนาง ทหารแห่งเซอร์เบีย ต่อมาเจ้าชายมิลาน มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบียได้ทรงขอเธอแต่งงาน ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงนาลาลี มกุฎราชกุมารีแห่งเซอร์เบีย พระวรชายา** โดยทรงให้กำเนิดพระราชโอรส 2 พระองค์ดังนี้

1. เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ (ต่อมาเสด็จขึ้นครองราชย์ทรงพระปรมาภิไธย พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย)
2. เจ้าชายเซอร์เกีย

สมเด็จพระราชินีแห่งเซอร์เบีย
----------------------------

ภายหลังจาากที่พระราชสวามีครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา มกุฎราชกุมารีนาตาลี จึงได้รับการสถาปนาเป็น **สมเด็จพระราชินีนาตาลีแห่งเซอร์เบีย**

การหย่าร้างกับพระราชสวามีและบั้นปลายพระชนม์ชีพ
----------------------------------------------

หลังจากเสกสมรสได้มินาน พระองค์และพระราชสวามีทรงมีความขุ่นข้องหมองพระราชหฤทัยกันบ่อยครั้ง จนนำไปสู่การหย่าร้างในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2432 ซึ่งเป็นวันครบรอบการเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเซอร์เบียของพระองค์ครบ 7 ปี แต่ถึงกระนั้นพระราชสวามีก็มิได้เสกสมรสใหม่ ต่อมา เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 พระเจ้ามิลานที่ 1 แห่งเซอร์เบีย เสด็จสวรรคตลง พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ เสด็จขึ้นครองราชย์ 

สมเด็จพระราชินีนาตาลีแห่งเซอร์เบีย เสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ซึ่งเป็นก่อนวันครบรอบพระชนมายุ 82 พรรษา เพียง 6 วัน ด้วยโรคพระชรา
**เด็ก ๆ ของพระเจ้าและรองเท้าที่หายไป** (อังกฤษ: Children of Heaven, เปอร์เซีย: بچه‌های آسمان) เป็นภาพยนตร์สัญชาติอิหร่าน ฉายภายในประเทศอิหร่านเมื่อปี ค.ศ. 1997 เขียนบทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย มาจิด มาจิดี

เนื้อเรื่อง
-----------

อาลี เด็กน้อยจากครอบครัวที่ยากจนในกรุงเตหะราน ได้ทำรองเท้าที่เพิ่งซ่อมมาของ ซาร่าห์ น้องสาว หายในระหว่างที่เดินทางกลับจากโรงเรียนมาบ้าน โดยอาลีเมื่อกลับมาถึงบ้านรู้สึกเจ็บเท้า ก็จะแช่เท้าไว้กับบ่อปลาทองหน้าบ้านให้ปลาทองมาตอดเท้า อาลีเชื่อพ่อกับแม่ไม่มีเงินพอที่จะซื้อรองเท้าคู่ใหม่ให้แน่ จึงตกลงกับซาร่าห์จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับไม่ให้พ่อแม่รู้

ต่อมา อาลีกับซาร่าห์ได้วางแผนขึ้นมา โดยให้ซาร่าห์สวมรองเท้าไปโรงเรียนในตอนเช้า แล้วอาลีจะนำรองเท้านั้นมาใส่กลับบ้านในตอนบ่าย แต่แล้วซาร่าห์ก็ได้พบว่า รองเท้าคู่ที่หายไปนั้นบัดนี้ตกไปอยู่กับเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่งในโรงเรียนเดียวกัน ซาร่าห์กับอาลีได้สะกดรอยตามเด็กคนนั้นไปจนถึงบ้าน ก็พบว่าพ่อของเด็กหญิงคนนั้นตาบอด และมีอาชีพเร่ขายของเล็ก ๆ น้อย ๆ ประทังชีวิต และชีวิตครอบครัวก็ดูเหมือนจะลำบากกว่ามาก ในที่สุดซาร่าห์และอาลีก็ล้มเลิกความคิดที่ทวงคืนรองเท้าคู่นั้นมา

ไม่กี่วันต่อมา อาลีอ่านเจอประกาศรับสมัครแข่งขันวิ่งมาราธอนสำหรับนักเรียนชาย ซึ่งรางวัลที่ 3 จะเป็นรองเท้าผ้าใบคู่ใหม่เอี่ยม แม้จะต้องเจอกับอุปสรรคอยู่บ้าง แต่อาลีก็ตั้งใจอย่างยิ่งที่จะคว้ารางวัลที่ 3 นี้มาให้ได้ โดยไม่สนรางวัลที่ 1 หรือรางวัลที่ 2 เลย

ความสำเร็จ
----------

*Children of Heaven* เป็นภาพยนตร์จากประเทศอิหร่านอีกเรื่องหนึ่ง ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเด็ก ๆ ท่ามกลางเมืองใหญ่ในประเทศ เช่นเดียวกับ *The White Balloon* (ค.ศ. 1995) ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากก่อนหน้านั้น ของจาฟาร์ ปานาฮี และ *The Mirror* (ค.ศ. 1997) ของจาฟาร์ ปานาฮี อีกเช่นกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ด้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 1999 แต่ไม่ได้รับรางวัล (ซึ่งภาพยนตร์เรื่องที่ได้รับรางวัลนี้คือ *Life Is Beautiful* ของโรแบร์โต เบนิญี่)

ในประเทศไทย ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเฉพาะที่ลิโด้เพียงแห่งเดียวเท่านั้น เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 โดยฉายเป็นภาษาเปอร์เซีย บรรยายไทย

สำหรับในเว็บไซต์IMDb ได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ไว้ 8.0 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว

อ้างอิง
-------

* ข้อมูลหลังใบปิดภาพยนตร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลภาพยนตร์จาก IMDb