recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
จิตรกรรมไทยร่วมสมัยแสดงภาพพระพุทธเจ้าพบเทวทูต
**เทวทูต** หมายถึง ทูตของเทพ ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนให้ระลึกถึงธรรมดาของชีวิต จนเกิดความสังเวชแล้วเร่งทำความดี

ใน "**ทูตสูตร**" พระโคตมพุทธเจ้าตรัสว่าเทวทูตมี 3 จำพวก ได้แก่

1. **คนชรา**
2. **ผู้ป่วย**
3. **ศพ**

เมื่อรวม "บรรพชิต" ด้วย เรียกว่า **นิมิต 4** พระพุทธเจ้าตรัสว่าเพราะได้ทอดพระเนตรนิมิตทั้ง 4 นี้ จึงตัดสินพระทัยออกผนวชในเวลาต่อมา

นอกจากนี้ใน "**เทวทูตสูตร**" พระพุทธเจ้ายังตรัสถึง**เทวทูต 5** ซึ่งหมายถึงทูตของพระยม ได้แก่

1. **ทารก**
2. **คนชรา**
3. **คนป่วย**
4. **นักโทษ**
5. **ศพ**

พระยมจะสอบถามสัตว์นรกว่าเคยพบเห็นเทวทูตเหล่านี้หรือไม่ เพื่อให้สัตว์นรกนั้นได้ระลึกถึงกุศลกรรมที่ตนเคยทำมา หากสัตว์นรกจำได้ก็จะพ้นจากนรก หากจำไม่ได้ยมบาลก็จะนำตัวสัตว์นรกนั้นไปลงโทษตามบาปกรรมที่ได้ทำมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554*. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556. 1,544 หน้า. ISBN 978-616-7073-56-9, หน้า 582
2. ↑  ทูตสูตร, พระไตรปิฎก เล่มที่ 20 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 12 อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต
3. ↑  โคตมพุทธวงศ์ที่ ๒๕, พระไตรปิฎก เล่มที่ 33 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 25 ขุททกนิกาย อปทาน ภาค 2 พุทธวังสะ
4. ↑  เทวทูตสูตร, พระไตรปิฎก เล่มที่ 14 พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ 6 มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์
**วัดสลักใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านท่าน้ำนนท์ ตำบลบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 45 ตารางวา พระมหาบุญส่ง จนฺทสโร เป็นเจ้าอาวาสในปัจจุบัน

วัดสลักใต้สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2443 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 55 เมตร และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ด้านการศึกษา ทางวัดจัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ลักษณะทรงไทย กุฏิสงฆ์ มีทั้งที่เป็นอาคารคอนกรีตและอาคารไม้ ชั้นเดียวและ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น และศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตทรงไทย 2 ชั้น ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่พระประธานประจำอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสลักใต้". เทศบาลเมืองบางศรีเมือง.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 529.
3. ↑  "วัดสลักใต้". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
*สำหรับสาโทที่หมายถึงเครื่องดื่มประเภทสุรา ดูที่: สาโท*

**หนูเหม็น** หรือ **สาโท** เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Echinosorex gymnurus* จัดอยู่ในวงศ์ Erinaceidae ซึ่งจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Echinosorex*

หนูเหม็น มีรูปร่างลักษณะคล้ายหนูที่อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ แต่หนูเหม็นเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับเฮดจ์ฮอกเช่นเดียวกับเฮดจ์ฮอก มีขนยาวปุกปุยรุงรังสีดำแซมขาว หัวมีขนสีขาวและมีแถบดำพาดผ่านตาเห็นได้ชัดเจน ปลายปากด้านบนและดั้งจมูกยาวเรียวยื่นออกไปมากกว่าปลายริมฝีปากล่าง หางมีเกล็ดเล็ก ๆ ปกคลุมคล้ายหางหนู มีสีดำและปลายหางสีขาว พบกระจายพันธุ์อยู่ในแถบเทือกเขาตะนาวศรีในเขตพม่า และภาคใต้ของไทยตั้งแต่คอคอดกระลงไปตลอดแหลมมลายู, เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียว

มีขนาดลำตัวยาว 26-45 เซนติเมตร หางยาว 20-21 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 0.5-1.1 กิโลกรัม ถือว่าเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์และอันดับนี้

สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ *E.g.albus* พบในตอนตะวันออกและตอนใต้ของเกาะบอร์เนียว และ *E.g.cadidus* พบในตอนตะวันตกของเกาะบอร์เนียว

เป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวเหม็นรุนแรงจึงเป็นที่มาของชื่อ ซึ่งกลิ่นตัวนี้คล้ายกับกลิ่นระเหยของแอมโมเนีย สามารถส่งกลิ่นออกไปได้ไกลเป็นระยะหลายเมตร ใช้สำหรับติดต่อกับหนูเหม็นตัวอื่น มักอาศัยอยู่ตามลำพัง ชอบอาศัยอยู่ในที่ชื้นแฉะตามป่าดิบชื้น เช่น ป่าโกงกาง, ป่าตามพื้นที่ราบเชิงเขา โดยเฉพาะตามหุบเขาที่มีป่ารกทึบ ติดกับลำธารที่มีน้ำไหลผ่าน ซึ่งเหมาะเป็นแหล่งในการหาอาหารได้สะดวก เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน อาหาร ได้แก่ หนอน, ด้วง และแมลงต่าง ๆ, ไส้เดือนดิน สามารถที่จะล่าสัตว์เล็ก ๆ กิน เช่น ลูกกบ, เขียด, กุ้ง, ปู, ปลา และหอย ได้ด้วย กลางวันจะพักอาศัยหลบซ่อนอยู่ในรูดิน โพรงไม้และตามซอกใตัรากไม้ในป่าทั่วไป มีฤดูผสมพันธุ์ตลอดทั้งปี ๆ ละ 2 ครอก มีลูกครอกละ 2 ตัว มีนิสัยค่อนข้างดุร้าย

ปัจจุบันเป็นสัตว์ที่หายาก มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากสภาพพื้นที่ ๆ อยู่อาศัยถูกทำลาย และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

หนูเหม็น มีความเชื่อมาแต่โบราณว่า หากเก็บกระดูกไว้จะสามารถแก้เสน่ห์ยาแฝดหรือมนต์ดำได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Echinosorex*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑   Wroot, Andrew (1984). Macdonald, D.. ed. *The Encyclopedia of Mammals*. New York: Facts on File. pp. 750–757. ISBN 0-87196-871-1.
3. ↑  *Echinosorex gymnurus* (หนูเหม็น)
4. ↑  พบสัตว์แปลกตัวคล้ายหนู หน้า-ปากเหมือนหมู จากสนุกดอตคอม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Echinosorex gymnura***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Echinosorex gymnura ที่วิกิสปีชีส์
โครงสร้างผนังเซลล์ของแบคทีเรียแกรมลบภาพจากกล้องจุลทรรศน์ของแบคทีเรียแกรมลบ *Pseudomonas aeruginosa* (ท่อนสีชมพู-แดง)
**แบคทีเรียแกรมลบ**  (อังกฤษ: Gram-negative bacteria) เป็นแบคทีเรียที่ไม่สามารถรักษาสีคริสตัลไวโอเลตในการย้อมสีแบบแกรมได้ ในการย้อมสีแบบแกรม สีตรงข้าม (ปกติคือ ซาฟรานิน) ซึ่งเดิมทีหลังคริสตัลไวโอเลต จะติดสีแบคทีเรียแกรมลบให้เป็นสีแดงหรือสีชมพู วิธีนี้เป็นประโยชน์ในการจำแนกแบคทีเรียขั้นต้น โดยใช้ความแตกต่างของผนังเซลล์ แบคทีเรียแกรมบวกจะยังคงรักษาสีม่วงของคริสตัลไวโอเลตได้แม้จะใช้สารชะสีออกแล้ว 

ความสามารถในการก่อโรคของแบคทีเรียแกรมลบเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบในผนังเซลล์ของแบคทีเรียแกรมลบ ชั้นของลิโปโพลีแซคคาไรด์ (หรือ LPS หรือชั้นเอนโดทอกซิน) ในคน LPS จะกระตุ้นการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันโดยการสร้างไซโตไคน์ การอักเสบเป็นผลที่เกิดขึ้นจากไซโตไคน์ และเกิดความเป็นพิษต่อเจ้าบ้านได้

ลำดับการจำแนกสปีชีส์ในทางคลินิก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Salton MJR, Kim KS (1996). *Structure.* in: *Baron's Medical Microbiology*  (Baron S *et al.*, eds.) (4th ed.). Univ of Texas Medical Branch. ISBN 0-9631172-1-1.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 3D structures of proteins from inner membranes of Gram-negative bacteria
* Gram Staining Procedure and Imagesฃชฃลลล
*
*Lunario Novo, Secondo la Nuova Riforma della Correttione del l'Anno Riformato da NS Gregorio XIII* พิมพ์ในกรุงโรมโดย วินเซนโซ อักโคลติ ในปี 1582 ซึ่งเป็นหนึ่งในสิ่งตีพิมพ์ปฏิทินใหม่ฉบับแรก
**การยอมรับปฏิทินกริกอเรียน** เป็นเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ตอนต้นของวัฒนธรรมและสังคมส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงจากระบบปฏิทินแบบดั้งเดิม (หรือ "แบบเก่า") ไปสู่ระบบปฏิทินสมัยใหม่ (หรือ "แบบใหม่") – ปฏิทินกริกอเรียน – ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลกในปัจจุบัน บางรัฐรับเอาปฏิทินใหม่จากปี ค.ศ. 1582 มาใช้ บางรัฐก็ไม่ใช้ก่อนต้นศตวรรษที่ 20 และบางรัฐก็ทำตามวันที่ต่างกันระหว่างนั้น เขตอำนาจศาลหลายแห่งยังคงใช้ปฏิทินพลเรือนที่แตกต่างกัน สำหรับปฏิทินแบบใหม่จำนวนมากจะใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางแพ่งเท่านั้น และปฏิทินแบบเก่ายังคงใช้ในบริบททางศาสนา ปัจจุบัน ปฏิทินกริกอเรียนเป็นปฏิทินพลเรือนที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุดในโลก   ในระหว่าง – และหลังจากนั้นไม่นาน – การเปลี่ยนแปลงระหว่างระบบ เป็นเรื่องปกติที่จะใช้คำว่า "แบบเก่า" และ "แบบใหม่" เมื่อระบุวันที่ เพื่อระบุว่าปฏิทินใดถูกใช้ในการคำนวณ

ปฏิทินกริกอเรียนถูกกำหนดในปี ค.ศ. 1582 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 ทรงออกสารตราพระสันตปาปา *Inter gravissimas* เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดในปฏิทินจูเลียน ที่ทำให้การคำนวณวันอีสเตอร์ผิดพลาด ปฏิทินจูเลียนอิงตามปีที่มี 365.25 วัน แต่นานเกินไปเล็กน้อย ในความเป็นจริงมีประมาณ 365.2422 วัน และตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา ปฏิทินก็ไม่สอดคล้องกับวงโคจรของโลกมากขึ้นเรื่อยๆ ปีเฉลี่ยในปฏิทินกริกอเรียนคือ 365.2425 วัน

แม้ว่าการปฏิรูปของเกรกอรีจะถูกตราขึ้นในรูปแบบที่เคร่งขรึมที่สุดที่มีให้ในศาสนจักร แต่โองการของพระสันตะปาปาฉบับดังกล่าวก็ไม่มีอำนาจใดนอกเหนือจากในคริสตจักรคาทอลิกและรัฐสันตะปาปา การเปลี่ยนแปลงที่เขาเสนอคือการเปลี่ยนแปลงปฏิทินพลเรือน ซึ่งเขาไม่มีอำนาจอย่างเป็นทางการ พวกเขาต้องการให้เจ้าหน้าที่พลเรือนในแต่ละประเทศยอมรับเพื่อให้มีผลทางกฎหมาย โองการฉบับนี้กลายเป็นกฎบัญญัติของคริสตจักรคาทอลิกในปี ค.ศ. 1582 แต่ไม่ได้รับการยอมรับจาก คริสตจักรโปรเตสแตนต์ คริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และอื่น ๆ ด้วยเหตุนี้ วันอีสเตอร์ (และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องใน ปฏิทินพิธีกรรม ) จึงได้รับการเฉลิมฉลองโดยโบสถ์คริสต์ต่างๆ

เส้นเวลา
--------

วันที่แต่ละประเทศใช้ปฏิทินกริกอเรียนหรือเทียบเท่าจะถูกทำเครื่องหมายบนเส้นเวลาแนวนอน แกนตั้งใช้สำหรับขยายเพื่อแสดงชื่อประเทศที่แยกจากกันเพื่อความสะดวกในการจัดทำแผนภูมิ แต่อย่างอื่นจะไม่มีความสำคัญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Introduction to Calendars Error in Webarchive template: Empty url.. หอสังเกตการณ์กองทัพเรือสหรัฐ. สืบค้นเมื่อ 15 January 2009.
2. ↑  The international standard for the representation of dates and times, ISO 8601, uses the Gregorian calendar. Section 3.2.1.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วันที่รับเอาปฏิทินกริกอเรียนของปฏิทินถาวรสำหรับหลายประเทศ
* ปฏิทินกริกอเรียนคืออะไร? พร้อมวันที่รับเลี้ยงบุตรบุญธรรมในหลายประเทศและภูมิภาค
ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น

***100 วันก่อนที่เธอจะจากไป*** (ญี่ปุ่น: 君が死ぬまであと100日; โรมาจิ: *Kimi ga Shinu Made Ato Hyaku Nichi*) เป็นซีรีส์เว็บมังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยมิงิฮารุ เผยแพร่ในแพลตฟอร์มออนไลน์*มังงะมี*ของสำนักพิพม์ชูเอชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 (และทาง*โชเน็งจัมป์+*ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2563) ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 เรื่องราวเกี่ยวกับสึดะ รินทาโร่ เด็กหนุ่มนักเรียนมัธยมปลายผู้มีความสามารถในการมองเห็นอายุขัย และคันซากิ อุมิ เด็กสาวนักเรียนมัธยมปลายผู้เหลือเวลาที่จะมีชีวิตไม่ถึง 100 วัน มิจิฮาระให้คำนิยามของซีรีส์ว่าเป็น "เรื่องราวเกี่ยวกับการต่อสู้กับอายุขัยและชะตากรรม" ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์

เนื้อเรื่อง
-----------

สึดะ รินทาโร่เป็นเด็กหนุ่มนักเรียนมัธยมปลายผู้มีความสามารถในการมองเห็นอายุขัยของสิ่งมีชีวิตทุกอย่าง เขาต้องทนทุกข์กับความสามารถนี้ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และทำได้เพียงสังเกตอายุขัยของคนรอบตัวโดยไม่สามารถช่วยอะไรได้ วันหนึ่งเขาได้พบว่าคันซากิ อุมิ เพื่อนสมัยเด็กและเป็นคนที่ชอบเขา เหลือเวลาที่จะมีชีวิตไม่ถึง 100 วัน 

ระหว่างขั้นตอนสร้างแนวคิด เดิมกำหนดจะให้คันซากิ อุมิตายหลังผ่านไป 100 วัน และเรื่องราวทั้งหมดจะเกี่ยวกับ "วิธีใช้ชีวิตภายใน 100 วัน" แต่ด้วยความที่เนื้อเรื่องมืดมน จึงมีการปรับเนื้อเรื่องให้มีความเป็นสุขนาฏกรรมจินตนิยมมากขึ้น โดยยังคงแก่นเรื่องดั้งเดิมไว้

อ้างอิง
-------

1. ↑  恋が実った瞬間、彼女の余命が見えてしまい…右腹「君が死ぬまであと100日」1巻. *Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). Natasha, Inc. November 25, 2019. สืบค้นเมื่อ December 18, 2021.
2. 1 2  【インタビュー】『君が死ぬまであと100日』の作者、右腹先生に魅力的なキャラや斬新な設定の背景など色々聞いてきました！. *Comee mag.* (ภาษาญี่ปุ่น). March 14, 2019. สืบค้นเมื่อ December 18, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการที่ *มังงะมี* (ญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการที่*โชเน็งจัมป์+* (ญี่ปุ่น)
|  |
| --- |
|  |
| Serket |
|  |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**เซอร์เค็ต** (อังกฤษ: Serket) เป็นหนึ่งในเทพของ ตำนานเทพเจ้าแห่งไอยคุปต์ เทวีแมงป่อง มีชื่อเสียงขึ้นมาโดยราชาแมงป่อง กษัตริยก่อนราชวงศ์ พระนางเกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์ เพราะพระนางเป็นหนึ่งในเทวีผู้พิทักษ์ต้นน้ำทั้งสี่แห่งแม่น้ำนิล หน้าที่ของเทวีเซอร์เค็ตคือ เป็นคนเฝ้างูอาโปฟิส ศัตรูของเทพราที่ถูกมัดและขังไว้ใต้พิภพ พระนางเป็นชายาของเทพเนเฆบคาอู (Nekhebkau) เทพแห่งงูใหญ่ มีแขนเป็นมนุษย์ ซึ่งบางครั้งก็ถือว่าเป็นหนึ่งในเหล่าปีศาจซึ่งอาศัยอยู่ใต้โลก กล่าวกันว่าเทวีเซอร์เค็ตถูกมัดด้วยโซ่จนสวรรคต แต่พระสวามีของเธอบางครั้งก็เป็นเทพที่ดี คอยให้อาหารแก่วิญญาณของผู้ตาย ถ้าในกรณีนี้ เทวีเซอร์เค็ตก็เป็นเทวีที่ดีด้วย

โดยปกติแล้วเทวีเซอร์เค็ตจะช่วยเทวีไอสิสทำพิธีศพเทพโอสิริสและเป็นผู้ช่วยคอยดูแลเทพโฮรุส พระนางจะประทับยืนอยู่กับเทวีอีสิสตรงปลายโลงศพ และเป็นเทพ 1 ใน 4 ที่ประจำที่ไหเก็บเครื่องในมัมมี่ที่เก็บลำไส้

เทวีเซอร์เค็ตมีสัญลักษณ์เป็นมนุษย์ ศีรษะเป็นแมงป่อง หรือกายเป็นแมงป่อง ศีรษะเป็นมนุษย์ บางครั้งก็เป็นเช่นเดียวกับเทวีไอสิส หรือปกป้องผู้ตายด้วยปีกที่แขนของนาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zauzich, Karl-Theodor (1992). *Hieroglyphs Without Mystery*. Austin: University of Texas Press. p. 69. `{{cite book}}`: Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า : `|coauthors=` (help)
**บัฟฟาโลวิงส์** (อังกฤษ: buffalo wings) เป็นปีกไก่ทอดที่ไม่ชุบแป้งแล้วคลุกกับน้ำซอสที่มีรสชาติเปรี้ยวจากน้ำส้มสายชู เผ็ดจากพริกเคเยน และมีกลิ่นหอมจากเนย มักนำเสิร์ฟขณะร้อน โดยมากจะบริโภคกับก้านขึ้นฉ่ายหรือแคร์รอตหั่นเป็นแท่ง ๆ เล็ก ๆ เคียงข้างกับน้ำสลัดบลูชีสซึ่งเอาไว้จิ้ม

บัฟฟาโลวิงส์เป็นหนึ่งในอาหารอเมริกันที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก มีแหล่งกำเนิดมาจากเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก

ชื่อ
----

คำว่า "บัฟฟาโลวิงส์" ในภาษาไทยเป็นคำทับศัพท์มาจากภาษาอังกฤษ (buffalo wings) โดย "บัฟฟาโล" (Buffalo) เป็นชื่อของเมืองบัฟฟาโลในรัฐนิวยอร์กของสหรัฐอเมริกา ส่วน "วิงส์" (wings) หมายถึงปีกไก่

วิธีการทำ
---------

ซอสบัฟฟาโลทำจากพริกเคเยนผสมกับเนยที่ละลายแล้ว โดยระดับความเผ็ดจะขึ้นอยู่กับความเผ็ดของพริก ปีกไก่โดยมากจะนำไปทอดในน้ำมันปริมาณมาก (หรือบางครั้งอาจนำไปย่างหรืออบแทนก็ได้) จนกว่าจะมีสีเหลืองออกสีน้ำตาล พอทอดเสร็จก็สะเด็ดน้ำมันออก แล้วจึงนำไปคลุกกับน้ำซอส ในสหรัฐอเมริกามักมีซอสบัฟฟาโลสำเร็จรูปวางจำหน่ายตามซูเปอร์มาร์เก็ต ซึ่งทำให้การทำบัฟฟาโลวิงส์สะดวกมากขึ้นต่อผู้บริโภค

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nerz, R. (2006). *Eat This Book: A Year of Gorging and Glory on the Competitive Eating Circuit.* Macmillan.
2. ↑  Horwitz, Jeremy (January 1, 2008). "Chicken Wings, or, Why People Know About Buffalo". Buffalo Chow.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-12-31. สืบค้นเมื่อ November 18, 2009. `{{cite web}}`: Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า : `|coauthors=` (help)
3. ↑  Vanderstigchel, A. C. (2003). *Wings Across America: 150 Outrageously Delicious Chicken Wings Recipes.* Citadel Press.
4. ↑  Goff, L. (2014). *The Chicken Wing Recipe Bible.* Brain Food.
***เสือโค ก กา*** หรือ ***ทศมูลเสือโค*** เป็นแบบเรียนไทยที่แต่งขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่งโดยหมื่นพรหมสมพัตสร (มี)

ลักษณะและเนื้อหา
----------------

วรรณกรรมแต่งเป็นกาพย์ชนิดต่าง ๆ เช่น กาพย์ฉบัง 16 กาพย์ยานี 11 กาพย์สุวัณมาลา 28 ฯลฯ ตอนท้ายเรื่องแต่งเป็นกลอนสุภาพ โดยมีลักษณะแสดงให้เห็นเป็นแบบฝึกหัดอ่านมาตราตัวสะกดต่าง ๆ ใช้รูปแบบคำประพันธ์ที่ไม่ปรากฏในกวีนิพนธ์ของกวีท่านอื่นและกวียังใช้รูปแบบคำประพันธ์กลบทชนิดต่าง ๆ ทำให้เป็นเอกลักษณ์

เนื้อเรื่อง *เสือโค ก กา* ดำเนินตามเรื่อง *เสือโคคำฉันท์* และบทละครเรื่อง *คาวี* ซึ่งเรื่องดังกล่าวเป็นที่รู้จักในสังคมไทยมาตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่เนื้อเรื่องไม่จบ ดำเนินถึงตอนที่นางคาวีได้เป็นนางชายา

ประวัติ
-------

หมื่นพรหมสมพัตสร (มี) แต่งขึ้นขณะยังเป็นภิกษุเพื่อใช้เป็นแบบเรียนสอนลูกศิษย์ หลังจากลาสิกขาจนรับราชการย้ายจากมหาดเล็กช่างเขียนมาเป็นอาลักษณ์แล้วจึงได้แต่งปรับปรุงกาพย์ตอนต้นขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2381 เพื่อใช้ถวายพระอักษรพระเจ้าลูกเธอตามรับสั่ง

ต้นฉบับมีทั้งสมุดไทยขาวและสมุดไทยดำ ซึ่งเก็บรักษาไว้ที่กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร มีอยู่ 4 ฉบับ

*เสือโค ก กา* หรือ *ทศมูลเสือโค* ได้รับการตีพิมพ์สองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2474 ครั้งที่สองพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2521

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ทศมูลเสือโค". นามานุกรมวรรณคดีไทย.
2. ↑  "เสือโค ก กา : แบบฝึกหัดอ่านสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น". สำนักวรรณกรรมเเละประวัติศาสตร์.
3. ↑  "คำชี้แจงในการตรวจสอบชำระ เรื่อง เสือโค ก กา". วัชรญาณ.
4. ↑  นิยะดา เหล่าสุนทร. "พินิจวรรณการ: รวมบทความวิจัยด้านวรรณคดีและภาษา". มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ ภาควิชาวรรณคดี.
**พรรคแรงงานมลายา** (มลายู: *Parti Buruh Malaya*) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซียที่มีกิจกรรมระหว่าง พ.ศ. 2495 – 2512 โดยเมื่อแรกก่อตั้งนั้นใช้ชื่อว่า**พรรคแรงงานมลายาทั้งหมด**

ประวัติศาสตร์
-------------

### จุดเริ่มต้น

พรรคแรงงานเป็นตัวแทนของแรงงานภายในรัฐ จัดตั้งขึ้นหลังจากที่รัฐบาลอาณานิคมของอังกฤษได้วางแผนจะจัดการเลือกตั้งในท้องถิ่นเมื่อ พ.ศ. 2493 ต่อมา ใน พ.ศ. 2495 ตัวแทนจากพรรคการเมืองระดับรัฐ สหภาพการค้า 21 แห่ง และองค์กรฝ่ายซ้ายของชาวมลายู (SABERKAS) ได้มาประชุมกันในกัวลาลัมเปอร์ และตัดสินใจจัดตั้งพรรคแรงงานมลายาทั้งหมดขึ้นมา ในตอนแรก องค์กรนี้มีฐานะเป็นกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์แต่ไม่ได้ต่อต้านระบอบอาณานิคม และเข้าร่วมเป็นสมาชิกสังคมนิยมสากลด้วย

ในตอนแรก ลี โมเกซังเป็นประธานพรรค ต่อมาถูกบีบให้ลาออก ดี เอส ราเมนทันขึ้นมาเป็นประธานคนใหม่ เมื่อผู้นำพรรคเป็นสังคมนิยมหัวรุนแรง ทำให้พรรคมีแนวคิดต่อต้านสังคมนิยมมากขึ้น พรรคนี้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแรงงานมลายาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2497

### พัฒนาการ

เพราะใช้นโยบายที่รุนแรง เมื่อพรรคเข้าร่วมในการเลือกตั้งระดับสหพันธรัฐใน พ.ศ. 2498 จึงไม่ได้รับเลือก ต่อมาเข้าร่วมในการเลือกตั้งระดับรัฐในปีนังเมื่อ พ.ศ. 2499 ได้ 8 ที่นั่ง สมาชิกของพรรคเป็นทั้งชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนและมลายู มีชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียจำนวนน้อย ทำให้พรรคนี้ไม่ได้เป็นตัวแทนของกลุ่มชุมชน สาขาเยาวชนของพรรคเรียกว่า**พันธมิตรเยาวชนสังคมนิยมแห่งมลายา**

นโยบาย
------

### ก่อนได้รับเอกราช

พรรคแรงงานเรียกร้องรัฐธรรมนูญซึ่งแสดงถึงการปกครองตนเองของมลายา กฎหมายที่รับรองเสรีภาพพลเมือง การวางแผนเศรษฐกิจ พรรคนี้เรียกร้องให้มีการสลายกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ สร้างสัญชาติที่แสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียวกันของรัฐ ใช้ภาษามลายูเป็นภาษาประจำชาติ และให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง รวมสิงคโปร์เข้ากับสหพันธ์มลายา จำกัดอำนาจของผู้ปกครองชาวมลายู และเป็นรัฐทางโลก

### หลังได้รับเอกราช

หลังจากที่มลายาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2500 พรรคแรงงานได้ออกมาเรียกร้องอีกครั้งใน พ.ศ. 2502 ให้จัดตั้งรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยแห่งมลายา และให้ความปลอดภัยแก่คนงานทุกระดับ

อ้างอิง
-------

* Weiss, Meredith Leigh (2005). *Protest and Possibilities: Civil Society and Coalitions for Political Change in Malaysia*. Palo Alto: Stanford University Press. p. 324. ISBN 0-8047-5295-8.

* Penang Story: Facing Up to Storm Clouds : The Labour Party of Malaya, Penang Division, 1963 – 1969 เก็บถาวร 2011-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
*บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม*
สัญรูปอารมณ์ uwu หน้าแดง
`**uwu**` หรือ `**UwU**` และ `**UWU**` เป็นสัญรูปอารมณ์แสดงถึงความน่ารัก โดยอักษร `u` แทนตา ส่วน `w` แทนปาก

การใช้งาน
---------

`uwu` มักใช้เพื่อแสดงความน่ารัก, ความสุข หรือความอ่อนนุ่ม `uwu` ปรากฏเป็นที่นิยมมากในแฟนดอมเฟอรี นอกจากนี้ยังมีอีกรูปแบบหนึ่งคือ `OwO` (มักใช้ความความรู้สึกตกใจ "นี่มันอะไรกัน?")

ประวัติศาสตร์
-------------

`uwu` ปรากฏหลักฐานเก่าแก่ที่สุดอยู่ราวปี 2005 ในแฟนฟิกชั่นของอะนิเมะหนึ่ง แต่ต้นกำเนิดของ `uwu` ยังคงไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ส่วนใหญ่เชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดมาจากห้องแชททางอินเทอร์เน็ต ในปี 2014, สัญรูปอารมณ์นี้ปรากฏแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตบนทัมเบลอร์ และกลายเป็นวัฒนธรรมย่อยอินเทอร์เน็ต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "uwu". *Dictionary.com Unabridged*. Random House. สืบค้นเมื่อ June 4, 2021.
2. 1 2 3 4  Turner, Amy-Mae (May 26, 2019). "What does 'uwu' mean?". *The Daily Dot*. สืบค้นเมื่อ June 4, 2021.
3. ↑  "uwu". *Observatorio de palabras de la Real Academia Española* (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ June 4, 2021.
4. ↑  Srinivasan, Janani Mangai (February 22, 2020). "The Origin and Spread of 'UWU' — The Word That Epitomizes Cuteness". *Study Breaks*. สืบค้นเมื่อ June 4, 2021.

วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***uwu***
**พระหฤทัยของพระเยซู**
ความศรัทธาต่อ**พระหฤทัยของพระเยซู** (อังกฤษ: the Sacred Heart of Jesus) เป็นการอุทิศตนรูปแบบหนึ่งของคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกต่อพระหฤทัยของพระเยซู เพราะเชื่อว่าพระหฤทัยเป็นสัญลักษณ์ของความรักที่พระเจ้ามีต่อมนุษยชาติ

การอุทิศตนรูปแบบนี้พบทั้งในกลุ่มชาวโรมันคาทอลิก ชาวแองกลิคันไฮเชิร์ช และชาวลูเทอแรน โดยเน้นถึงการที่พระหฤทัยของพระเยซูได้ทรงเมตตากรุณาและทนทุกข์ทรมานเพื่อมวลมนุษย์ เชื่อกันว่ามีผู้อุทิศตนรูปแบบนี้มาตั้งแต่สมัยกลาง เพราะเป็นช่วงที่รหัสยลัทธิในศาสนาคริสต์กำลังเป็นที่นิยม แต่รูปแบบที่แพร่หลายในปัจจุบันถือว่ามาจากการเผยแพร่ของนักบุญมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก นักพรตหญิงคณะแม่พระเสด็จเยี่ยม ผู้ได้เห็นนิมิตพระเยซูมาสอนให้อุทิศตนต่อพระหฤทัยของพระองค์ 

ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก พระหฤทัยของพระเยซูเป็นแนวความเชื่อที่ใกล้เคียงกับกิจการชดใช้ต่อพระเยซูคริสต์ สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 กล่าวไว้ในพระสมณสาสน์ *Miserentissimus Redemptor* ว่า "*เจตนามณ์ของการชดใช้บาปที่สำคัญที่สุดเป็นอันดับหนึ่งอยู่ที่คารวกิจต่อพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู*" แม้แต่บทภาวนาต่อพระพักตร์อันศักดิ์สิทธิ์ที่แพร่หลายในคริสตจักรก็อ้างอิงความศักดิ์สิทธิ์ของพระหฤทัยของพระเยซูเช่นกัน

ในงานศิลปะมักแสดงรูปพระหฤทัยของพระเยซูในรูปของหัวใจที่มีไฟลุกและมีรัศมีส่องสว่างออกมา มีมงกุฎหนามล้อม มีไม้กางเขนตั้งอยู่และพระโลหิตไหนออกมา บางรูปเป็นพระหฤทัยส่องสว่างออกมาจากพระอุระของพระเยซู โดยมีพระหัตถ์ที่มีรอยแผลชี้ไปที่พระหฤทัยนั้น บาดแผลและมงกฎหนามแสดงถึงการตรึงพระเยซูที่กางเขนจนสิ้นพระชนม์ ไฟและรัศมีแสดงถึงพลังความรักของพระเจ้า

ตามปฏิทินพิธีกรรมของคริสตจักรโรมันคาทอลิก **วันสมโภชพระหฤทัยของพระเยซูเจ้า**จะจัดขึ้นในวันที่ 19 หลังจากเทศกาลเพนเทคอสต์ เพนเทคอสต์ตรงกับวันอาทิตย์การสมโภชพระหฤทัยจึงตรงกับวันศุกร์เสมอ

ในประเทศไทย
-----------

ในประเทศไทยมีองค์การคาทอลิกหลายองค์การที่อุทิศตนต่อพระหฤทัยของพระเยซู ที่เป็นสถานศึกษา เช่น

* โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์
* โรงเรียนพระหฤทัยดอนเมือง
* โรงเรียนพระหฤทัย เชียงใหม่
* โรงเรียนพระหฤทัยนนทบุรี
* โรงเรียนพระหฤทัยสวรรคโลก
* โรงเรียนพระหฤทัยพัฒนเวศม์

ที่เป็นคณะนักบวชคาทอลิก เช่น

* คณะบาทหลวงพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งเบธาราม ทำงานในเขตมิสซังเชียงใหม่
* คณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ สังกัดมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ
* คณะธรรมทูตแห่งพระหฤทัยพระเยซูเจ้าและพระนางมารีอา ทำงานในเขตมิสซังเชียงใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  พื้นฐานของความเลื่อมใสศรัทธาต่อพระหฤทัยของพระเยซู. คณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ.
2. ↑  "Devotion to the Sacred Heart of Jesus II. Historical Ideas on the Development of the Devotion, para (3-4)". *Catholic Encyclopedia*. New Advent. สืบค้นเมื่อ 11 July 2006.
3. ↑  Miserentissimus Redemptor พระสมณสาสน์ในสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11
4. ↑  บทภาวนาต่อพระพักตร์อันศักดิ์สิทธิ์[*ลิงก์เสีย*].
**พันธมิตรประชาชน** หรือ **ปากาตันระก์ยัต** (มลายู: *Pakatan Rakyat, ڤاكتن رعية*; ทมิฬ: மக்கள் கூட்டணீ; จีน: 人民联盟) เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ในปัจจุบันได้ควบคุมรัฐบาลระดับรัฐ 4 รัฐคือ กลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ โดยต่อต้านแนวร่วมแห่งชาติในระดับสหพันธ์ แนวร่วมนี้ก่อตั้งโดยพรรคความยุติธรรมประชาชน พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยและพรรคปาส เมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ของมาเลเซีย พวกเขาเคยก่อตั้งแนวร่วมทางเลือกมาก่อนหน้านี้ในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ต่อมาในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 พรรคแห่งชาติซาราวักได้เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนด้วยหลังจากที่ถูกขับออกจากแนวร่วมแห่งชาติ แต่ได้ออกจากแนวร่วมนี้ไปเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

พรรคเริ่มแรกทั้งสามพรรคได้ร่วมงานกันในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในระดับรัฐเพิ่มขึ้น และมีความสำคัญมากขึ้นในระดับสหพันธ์ โดยพันธมิตรประชาชนได้จัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ รัฐบาลของรัฐเปรักอยู่ภายใต้การควบคุมของพันธมิตรประชาชนจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ก่อนที่แนวร่วมแห่งชาติจะขึ้นสู่อำนาจ ใน พ.ศ. 2552 แนวร่วมนี้เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการ จน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จึงได้จดทะเบียนเป็นแนวร่วมอย่างเป็นทางการโดย ซาอิด อิบราฮิม เป็นประธานแนวร่วม

พรรคแต่ละพรรคที่เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนต่างมีนโยบายเป็นของตนเอง พรรคความยุติธรรมประชาชนเรียกร้องให้มีความยุติธรรมในสังคม และต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง พรรคปาสต้องการให้มาเลเซียเป็นรัฐอิสลาม ส่วนพรรคกิจกรรมประชาธิปไตยเน้นด้านผู้ใช้แรงงาน นโยบายหลายเชื้อชาติ และประชาธิปไตยสังคมนิยม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "SNAP quits Pakatan". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-09. สืบค้นเมื่อ 2021-09-26.
2. ↑  Ghazali, Rahmah (2009-11-05). "No decision on 'Zaid to lead Pakatan', yet". *Malaysiakini*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-11-08. สืบค้นเมื่อ 2009-11-05. `{{cite news}}`: Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า : `|coauthors=` (help)
ในชื่อบุคคลญี่ปุ่นนี้นามสกุลคือ  *นากาจิมะ*

**อัตสึชิ นากาจิมะ** (ญี่ปุ่น: 中島 敦; โรมาจิ: *Nakajima Atsushi*; 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 1942) เป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

นากาจิมะเกิดในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น บิดาของนากาจิมะเป็นนักวิชาการผู้เชียวชาญเรื่องภาษาจีนโบราณและกระตุ้นความสนใจให้กับลูกชาย นากาจิมะจึงเป็นที่รู้จักจากผลงานบทกวีเรื่องสั้นที่มีฉากหลังเป็นสถานที่ในประวัติศาสตร์อันห่างไกล

นากาจิมะถูกส่งไปเกาะปาเลาในปี ค.ศ. 1941 เพื่อไปสอนภาษาญี่ปุ่น แต่กลับประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1942 หลังจากป่วยเป็นโรคหอบหืดเรื้อรัง แล้วเสียชีวิตในปีเดียวกันหลังจากติดเชื้อโรคปอดบวม นากาจิมะเขียนผลงานนวนิยายเรื่องสำคัญคือเรื่อง *แสงสว่าง สายลม และความฝัน* อิงจากชีวประวัติของ โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน และเขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับไมโครนีเซีย นากาจิมะมีผลงานรวมเรื่องสั้นชื่อ *ตำนานใต้แสงจันทร์*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cozy, David (29 May 2011). "Legends of the Middle Kingdom - The Japan Times". *The Japan Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-21. สืบค้นเมื่อ 2019-10-10.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* J'Lit | Authors : Atsushi Nakajima | Books from Japan (อังกฤษ)
* ผลงานโดย อัตสึชิ นากาจิมะ บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
**จายันท์ พาเทล** (อังกฤษ: Jayant Mukundray Patel เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2493) เป็นแพทย์ชาวอเมริกันเกิดในประเทศอินเดีย ที่ถูกกล่าวหาว่าได้ปฏิบัติวิชาชีพด้วยความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงใน Bundaberg Base Hospital ที่รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย การเสียชีวิตของผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษาจากพาเทลเป็นข่าวโด่งดังใน พ.ศ. 2548 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 เข้าต้องคำพิพากษาฆ่าคนโดยไม่เจตนาและทำร้ายร่างกายมีโทษจำคุกเจ็ดปี ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ศาลสูงได้ยกเลิกคำพิพากษาเดิมและสั่งให้มีการพิจารณาคดีใหม่ ในการดำเนินคดีใหม่นี้เข้าได้ต่อรองและรับสารภาพในความผิดที่เบากว่า เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 พาเทลถูกสั่งห้ามประกอบวิชาชีพแพทย์อีกต่อไปในประเทศออสเตรเลีย

ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา
-----------------------

จายันท์ พาเทล เกิดที่รัฐคุชราต และเรียนวิชาแพทย์ที่ M. P. Shah Medical College แห่ง Saurashtra University สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ต่อมาย้ายไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้เป็นแพทย์ฝึกหัดและแพทย์ประจำบ้านที่ University of Rochester Medical Center

อาชีพ
-----

### เมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

เมื่อ พ.ศ. 2527 ในเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก เจ้าหน้าที่สาธารณสุขพบว่าพาเทลมิได้ตรวจคนไข้ให้เรียบร้อยก่อนลงมือผ่าตัด

### เมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา

เมื่อ พ.ศ. 2532 พาเทลย้ายไปสังกัดโรงพยาบาล Kaiser Permanente ในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน

### เมืองบันดาเบิร์ก รัฐควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย

เมื่อ พ.ศ. 2546 พาเทลย้ายไปเป็นผู้อำนวยการแผนกผ่าตัด ณ Bundaberg Base Hospital ซึ่งเขาถูกจ้างโดย Queensland Health ภายใต้โครงการความจำเป็นเร่งด่วนซึ่งให้แพทย์ที่จบการศึกษาจากต่างประเทศเข้าไปทำงานในชนบทที่ขาดแคลนบุคลากร เขาได้รับการแต่งตั้งนี้แม้ว่าจะไม่มีความเชี่ยวชาญในด้านการผ่าตัด

สิ่งสืบเนื่อง
-------------

สารคดีโทรทัศน์ของซีเอ็นเอ็น เมื่อ พ.ศ. 2553 ให้ชื่อตอนว่า "They Called Him 'Dr. Death'" ผู้คนเรียกเขาว่า คุณหมอแห่งความตาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *R v Patel* [2010] QSC 233 (1 กรกฎาคม 2553), Supreme Court (Qld, Australia).
2. ↑  *Patel v The Queen* [2012] HCA 29, (2012) 247 CLR 531 (24 สิงหาคม 2555), High Court (Australia).
3. ↑  Taylor, John (May 15, 2015). "Bundaberg surgeon Jayant Patel barred from ever practising medicine again in Australia". *ABC News*. สืบค้นเมื่อ May 15, 2015.
4. 1 2  "The life and times of rogue surgeon Jayant Patel". *The Australian*. June 30, 2010. สืบค้นเมื่อ March 7, 2017.
5. ↑  Bell, Rachael. "Australia's Dubious Dr. Jayant Patel". Crime Library. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 29, 2014. สืบค้นเมื่อ April 28, 2014.
6. ↑  "Australian officials to seek criminal charges against 'Dr. E. Coli'". *CBC News*. November 21, 2006. สืบค้นเมื่อ March 20, 2013.
7. ↑  Healy, Judith (2011). *Improving Health Care Safety and Quality: Reluctant Regulators*. Ashgate Publishing. pp. 34–35. ISBN 978-0-7546-7644-7. สืบค้นเมื่อ June 26, 2012.
8. ↑  "They Called Him 'Dr Death'". *CNN*. November 2, 2010. สืบค้นเมื่อ November 18, 2010.
9. ↑  "The Making of a Bad Surgeon". *CNN*. November 2, 2010. สืบค้นเมื่อ November 18, 2010.
สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2550
สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2547 (ก่อนการสร้างใหม่)
**สวนสาธารณะมิลเอนส์** (อังกฤษ: Mill Ends Park; บางครั้งถูกเรียกผิด ๆ ว่า *สวนสาธารณะมิลส์เอนด์*) ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก ซึ่งถูกสร้างขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 เพื่อให้เป็นที่อยู่ของภูตและใช้แข่งหอยทาก *บันทึกสถิติโลกกินเนสส์* จัดให้สวนสาธารณะมิลเอนส์เป็นสวนสาธารณะที่เล็กที่สุดในโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2514 จนถึง พ.ศ. 2565

สวนสาธารณะมิลเอนส์มีลักษณะเป็นวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.61 เมตรและมีพื้นที่ทั้งหมด 0.292 ตารางเมตร ตั้งอยู่บนเกาะกลางถนนซึ่งเดิมทีมีไว้ติดตั้งเสาไฟ เมื่อไม่มีการนำเสาไฟมาติดตั้งและเริ่มมีวัชพืชงอกขึ้นมา *ดิค ฟาแกน* คอลัมนิสต์ของ *ออริกอนเจอนัล* ก็ได้ปลูกดอกไม้ที่หลุมนั้นแล้วตั้งชื่อว่ามิลเอนส์ตามคอลัมน์ที่ตนเขียน

ฟาแกนเคยเล่าเรื่องของสวนนี้ว่า ครั้งหนึ่งตนเคยเห็นภูตขุดดินอยู่ที่หลุมนี้และจับตัวไว้ได้ ซึ่งภูตให้ฟาแกนขอพรได้หนึ่งประการ ฟาแกนบอกว่าเขาอยากได้สวนสาธารณะของตัวเอง แต่เพราะไม่ได้บอกขนาดของสวน ภูตจึงให้หลุมนั้นมา หลังจากนั้นเป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่ฟาแกนเขียนถึงสวนนี้และหัวหน้าภูตชื่อแพททริค โอ'ทูลในคอลัมน์ของตน

หลังจากที่ฟาแกนเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี 2512 สวนนี้ก็ยังได้รับการดูแลโดยคนอื่นๆและได้เป็นสวนสาธารณะประจำเมืองในปี พ.ศ. 2519 วงกลมเล็กๆนี้มีสิ่งแปลกๆอย่างสระว่ายน้ำของผีเสื้อที่มีกระดานกระโดดด้วย เกือกม้าเศษของอาคารที่ตั้งโอริกอนเจอนัล และชิงช้าสวรรค์ขนาดเล็กที่ให้รถเครนขนย้ายมา

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้มีการเคลื่อนย้ายสวนนี้จากตำแหน่งเดิมไป 24 เมตรเพื่อสร้างถนนไปยังเวิลด์เทรดเซนเตอร์พอร์ตแลนด์ ก่อนจะย้ายกลับมาตั้งในตำแหน่งเดิมเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2550

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Oregon.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-03-21. สืบค้นเมื่อ 2010-05-26.
2. ↑  Young, Amalie (May 6, 2001). "One step and you've left Mill Ends Park". *Los Angeles Times*. Associated Press. สืบค้นเมื่อ July 15, 2011.
3. ↑  Rothborne, Morgan (June 30, 2022). "Talent unveils tiniest park on Earth". *Mail Tribune*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-05. สืบค้นเมื่อ July 10, 2022.
4. ↑  Hayes, Chatten (March 15, 2007). "It's a big occasion for tiniest park on planet". *inPortland magazine*. The Oregonian. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2007-03-15.
5. ↑  "Stumptown Stumper". Portland Tribune. August 24, 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-29. สืบค้นเมื่อ 2006-11-22.

* "Oregon". *World Book*. USA: World Book, Inc. 1994. ISBN 0-7166-0094-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Portland Parks on Mill Ends Park

พิกัดภูมิศาสตร์: 45°30′58″N 122°40′24″W﻿ / ﻿45.516194°N 122.673226°W﻿ / 45.516194; -122.673226
**ออลดริน** (อังกฤษ: Aldrin) เป็นยาฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีนที่ใช้อย่างแพร่หลายจนถึงประมาณ พ.ศ. 2513 จึงถูกเลิกใช้ในหลายประเทศ เป็นของแข็งไม่มีสี ส่วนใหญ่ใช้เคลือบเมล็ดเพื่อป้องกันแมลง ออลดรินและสารกำจัดศัตรูพืชกลุ่มไซโคลไดอีนจัดเป็นสารพิษที่คงทนในสิ่งแวดล้อม

การสังเคราะห์
-------------

ออลดรินสังเคราะห์โดยการรวมเฮกซะคลอโรไซโคลเพนตะไดอีนและนอร์บอร์นาไดอีน ด้วยปฏิกิริยาดีลส์–อัลเดอร์

การสังเคราะห์ออลดรินโดยปฏิกิริยาดีลส์–อัลเดอร์
ออลดรินได้ชื่อตามนักเคมีชาวเยอรมัน คูร์ท อัลเดอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ค้นพบชนิดของการเกิดปฏิกิริยานี้ ออลดรินและสารกำจัดศัตรูพืชกลุ่มไซโคลไดอีนถูกผลิตระหว่างค.ศ. 1946 และ 1976 ประมาณ 270 ล้านกิโลกรัม เมื่อเข้าสู่ดิน บนพื้นผิวพืช หรือในอวัยวะย่อยอาหารของแมลง ออลดริน ถูกออกซิไดส์ไปเป็นดีลดริน ซึ่งมีฤทธิ์เป็นสารฆ่าแมลงมากขึ้น

ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและการควบคุม
---------------------------------

ออลดรินเป็นสารที่ละลายในไขมันสูง ละลายในน้ำได้เพียง 0.027 mg/L ทำให้คงตัวในสภาพแวดล้อม ถูกห้ามใช้จากอนุสัญญาสต็อกโฮล์มเกี่ยวกับสารมลพิษอินทรีย์ที่ย่อยสลายยาก (Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants) ในสหรัฐอเมริกา ออลดรินถูกยกเลิกใน พ.ศ. 2517 และห้ามใช้ทางการเกษตรในสหภาพยุโรป

ความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อม
-------------------------

ออลดรินมีค่า LD50 ของหนูเป็น 39-60 mg/kg (ทางการกิน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Robert L. Metcalf "Insect Control" in Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry" Wiley-VCH, Weinheim, 2002. DOI|10.1002/14356007.a14\_263
2. ↑  Jubb, A. H. (1975). *Basic Organic Chemistry, Part 5 Industrial products*. London: Wiley. ISBN 0-471-85014-4.
3. ↑  Chemicals Regulation Directorate. "Banned and Non-Authorised Pesticides in the United Kingdom". สืบค้นเมื่อ 1 December 2009.
**วัดพุทธาราม** ฟินแลนด์ เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศฟินแลนด์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา

ที่ตั้ง
-------

วัดพุทธาราม (Watbuddharama Finland) วัดไทยในประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 25 อัลโลคนตี้ นูมิจาวิ ฟินแลนด์ 05450 [Aallokontie 25 05450 Nurmijärvi] 

วัดพุทธารามเป็นวัดในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ที่เมืองนูรวียารวี (Nurmijärvi) อยู่ห่างจากเมืองหลวง กรุงเฮลซิงกิ (Helsinki) ประมาณ 50 กิโลเมตร อยู่ในชนบทที่สงบ ใกล้ถนนหมายเลข 45 ระหว่างเมือง ฮือวินกา (Hyvinkää) และ วันตา (Vantaa)

วัดแห่งนี้เปิดรับสำหรับทุกคน ทั้งชาวไทยพุทธ ที่อยู่ที่ฟินแลนด์ หรือ ชาวพุทธจากชาติอื่นๆ และรวมถึงผู้ที่ไม่ได้นับถือพระพุทธศาสนา ชาวฟินแลนด์ หรือชาวต่างชาติ สามารถมาเยี่ยมชม หรือสนทนาธรรมได้ 

เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ.2560 วัดเริ่มการก่อสร้างศาลาหลังใหม่ โดยบริษัทฮองก้า (*Honka*) ศาลาเป็นไม้ทั้งหลัง มีขนาด 13×31 เมตร มีพื้นที่ใช้สอยภายในรวม 400 ตารางเมตร และสามารถจุคนได้ประมาณ 250 คน ใช้งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 1.1 ล้านยูโร 

ศาลาแห่งนี้ได้เปิดใช้งานครั้งแรกในช่วงเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2562 สำหรับงาน*สงกรานต์* ปีใหม่ไทย

ชุมชนชาวไทยมีจำนวนมากในประเทศฟินแลนด์ ประมาณ 10000 คน แต่วัดมีจำนวนสมาชิก 2000 คน จากทุกสัญชาติ

ชาวพุทธสามารถมาสวดมนต์และทำสมาธิ โดยมาพักอยู่ที่วัดหลายๆวันได้ ที่วัดมีที่นอน ครัว ห้องสุขาห้องอาบน้ำ ทุกอย่าง อำนวยความสะดวก สำหรับผู้ที่มาปฏิบัติธรรม

พระมหานวล ชำนาญรัมย์ เจ้าอาวาสวัด และคุณปรานอม เฮโนเนน ประธานสมาคมชาวพุทธฟิน-ไทยในฟินแลนด์

ประวัติ
-------

ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต
-------------------------

1. **พระครูศรีญาณวิเทศ (นวล วณฺณวฑฺฒโก)** (ตั้งแต่ พ.ศ. 2542-ปัจจุบัน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองวิเทศสัมพันธ์,มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,พระธรรมทูตสายต่างประเทศรุ่นที่ 15 = Overseas Going Buddhist Missionary Monks,Class XV.(กรุงเทพมหานคร:อมรินทร์พร้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง,2552),หน้า 356.
2. ↑  พระครูศรีญาณวิเทศ. (๒๕๖๕). เส้นทางสร้างวัดพุทธาราม ฟินแลนด์ (อนุสรณ์ งานฉลองศาลา การผูกพัทธสีมานิมิตอุโบสถ วัดพุทธาราม ฟินแลนด์ และการประชุมสหภาพสงฆ์ไทยในทวีปยุโรป สมัยสามัญ ครั้งที่ ๑๕ ๒๕๖๕ ระหว่างวันที่ ๑ ๓ กรกฎาคม ๒๕๖๕). วัดพุทธาราม ประเทศฟินแลนด์จัดพิมพ์.
3. ↑  พระครูศรีญาณวิเทศ. (๒๐๑๕). ประวัติสมาคมพุทธฟินน์ ไทย และวัดพุทธาราม ฟินแลนด์. (ที่ระลึกครบรอบ ๑๕ ปี วัดพุทธาราม (ฟินแลนด์) และอายุวัฒนมงคล ๖๐ ปี พระครูศรีญาณวิเทศ ๙ สิงหาคม ๒๕๕๘). วัดพุทธาราม ฟินแลนด์จัดพิมพ์.
4. ↑   ก่อนที่จะเดินทางมาเป็นพระธรรมทูตที่ประประเทศฟินแลนด์ ท่านเคยเป็นพระธรรมทูต ณ วัดไทยอลาสก้า USA. และวัดพุทธาราม สต็อกโฮล์มล์ ดูรายละเอียดใน สำนักเลขาธิการมหาเถรสมาคม, สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ, วัดไทยในต่างประเทศ, (กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ,2548), หน้า 181-183.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วัดพุทธาราม วัดไทยในฟินแลนด์ เก็บถาวร 2010-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* วัดพุทธาราม ฟินแลนด์[*ลิงก์เสีย*]
* วัดไทยในฟินแลนด์ ดินแดนแห่งซาวน่าและมือถือ Nokia โดย โมไนย พจน์ เก็บถาวร 2009-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อินเตอร์สเตต 4** (อังกฤษ: Interstate 4 หรือ I-4) ป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ภายในรัฐฟลอริดาตลอดทั้งเส้น มีความยาวทั้งสิ้น 132.30 ไมล์ (212.91 กิโลเมตร) มีเส้นทางต่อมาจากอินเตอร์สเตต 275 ในเมืองแทมปา รัฐฟลอริดา (ทางตะวันตก) จนถึงอินเตอร์สเตต 95 ในเมืองเดย์โทนาบีช รัฐฟลอริดา (ตะวันออก) อินเตอร์สเตต 4 เป็นหมายเลขที่ต่ำที่สุด ในระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตของสหรัฐอเมริกา

อินเตอร์สเตต 4 เชื่อมโยงเมืองสำคัญเช่น แทมปา เลคแลนด์ ออร์แลนโด และเดย์โทนาบีช มักเรียกถนนสายนี้ว่า *I-4 Corridor* ตั้งแต่ที่เส้นทางเชื่อมโยงเมืองเหล่านี้

รายละเอียด
----------

อินเตอร์สเตต 4 มีลักษณะเส้นทางเป็นแนวทแยง จากทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านพื้นที่ส่วนใหญ่ของออเรนจ์เคาน์ตี และเซมิโนเลเคาน์ตี และเคาน์ตีอื่นๆ ได้แก่ ฮิลล์สโบโรฮ์เคาน์ตี พอร์คเคาน์ตี ออสเซโอลาเคาน์ตี และโวลูเซียเคาน์ตี มีความยาวทั้งหมดประมาณ 132 ไมล์ (212 กิโลเมตร) ในรัฐฟลอริดา

ป้ายก่อนถึงทางตัดอินเตอร์สเตต 4 กับอินเตอร์สเตต 275
เส้นทางเริ่มต้นบริเวณทางตัดระหว่างอินเตอร์สเตต 275 ในเมืองแทมปา และเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก มุ่งไปทางตะวันออกจนตัดกับอินเตอร์สเตต 75 ที่ฮิลล์สโบโรฮ์เคาน์ตี เส้นทางก็เริ่มเปลี่ยนทิศมุ่งสู่ตะวันออกเฉียงเหนือ สู่เมืองออร์แลนโด ผ่านสถานที่สำคัญต่างๆ เช่น วอลต์ดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ เมื่อถึงจุดตัดอินเตอร์สเตต 95 ในเมืองเดย์โทนาบีช ซึ่งเป็นปลายทางของอินเตอร์สเตต 4 อย่างไรก็ตามยังมีทางหลวงฟลอริดา หมายเลข 400 ต่อไปทางตะวันออกจนถึงท่าอากาศยานนานาชาติเดย์โทนาบีช และเดย์โทนาอินเตอร์เนชั่นแนลสปีดเวย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Starks, Edward (January 27, 2022). "Table 1: Main Routes of the Dwight D. Eisenhower National System of Interstate and Defense Highways". *FHWA Route Log and Finder List*. Federal Highway Administration. สืบค้นเมื่อ February 22, 2023.
2. ↑  Florida Department of Transportation (August 4, 2010). "Florida Department of Transportation Interchange Report" (PDF). Florida Department of Transportation. pp. 2–3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ February 8, 2012. สืบค้นเมื่อ November 2, 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***Interstate 4***

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อินเตอร์สเตต 4**

**แผนที่เส้นทาง**: 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **ไฟล์ KML** (แก้ไข • วิธีใช้) |

w:en:Template:Attached KML/Interstate 4KML is from Wikidata

| * ด
* ค
* ก
ป้ายอินเตอร์สเตตว่าง ทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลัก |
| --- |
| สหรัฐอเมริกา | 
* 2
* 4
* 5
* 8
* 10
* 11
* 12
* 14
* 15
* 16
* 17
* 19
* 20
* 22
* 24
* 25
* 26
* 27
* 29
* 30
* 35
* 37
* 39
* 40
* 41
* 43
* 44
* 45
* 49
* 55
* 57
* 59
* 64
* 65
* 66
* 68
* 69
* 70
* 71
* 72
* 73
* 74
* 75
* 76 (W)
* 76 (E)
* 77
* 78
* 79
* 80
* 81
* 82
* 83
* 84 (W)
* 84 (E)
* 85
* 86 (W)
* 86 (E)
* 87
* 88 (W)
* 88 (E)
* 89
* 90
* 91
* 93
* 94
* 95
* 96
* 97
* 99

 | ป้ายอินเตอร์สเตตว่าง |
| รัฐฮาวาย | 
* H-1
* H-2
* H-3

 |
| รัฐอะแลสกา | 
* A-1
* A-2
* A-3
* A-4

 |
| เครือรัฐเปอร์โตริโก | 
* PRI-1
* PRI-2
* PRI-3

 |
| 
* รายชื่อทางหลวงอินเตอร์สเตต
* อินเตอร์สเตตสายหลักถูกเน้นด้วยสีเหลือง

 |
ธงชาติไทย
**วันพระราชทานธงชาติไทย** (อังกฤษ: Thai National Flag Day) เป็นวันที่ระลึกถึงโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกาศพระราชบัญญัติแก้ไขพระราชบัญญัติธง พระพุทธศักราช ๒๔๖๐ โดยมีสาระสำคัญคือ การประกาศให้ธงไตรรงค์เป็นธงชาติไทยสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งได้มีการประกาศไว้ ณ วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2460 สำนักนายกรัฐมนตรีและสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี จึงเสนอให้วันที่ 28 กันยายน ของทุกปีเป็นวันพระราชทานธงชาติไทย และในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2559 ในการประชุมคณะรัฐมนตรีประจำสัปดาห์ ที่ประชุมซึ่งนำโดย พลเอกประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบให้วันที่ 28 กันยายน ของทุกปีเป็น **วันพระราชทานธงชาติไทย** โดยให้เริ่มในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2560 เป็นปีแรก เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปี ธงชาติไทย แต่ไม่ถือเป็นวันหยุดราชการ รวมทั้งกำหนดให้มีการชักธงและประดับธงชาติไทยในวันดังกล่าวด้วย เพื่อเป็นการสร้างความภาคภูมิใจของคนในชาติ และน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และถือเป็นประเทศที่ 54 ของโลกที่มีวันธงชาติ โดยการกำหนดวันธงชาติของต่างประเทศ ล้วนอิงกับภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ และการสร้างชาติของแต่ละประเทศ

กิจกรรม 100 ปี ธงชาติไทย
------------------------

ในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นปีแรกที่รัฐบาลประกาศให้มีกิจกรรมวันพระราชทานธงชาติไทยนั้น ถือเป็นปีที่มีการจัดกิจกรรมครบรอบ 100 ปี ธงชาติไทยด้วย ในวันที่ 28 กันยายน ที่ตึกไทยคู่ฟ้า และตึกสันติไมตรี ทำเนียบรัฐบาล จึงมีการจัดกิจกรรมครบรอบ 100 ปี ธงชาติไทย และมีนิทรรศการวันพระราชทานธงชาติไทย ชื่อว่า **"100 ปี ธงชาติไทย ร้อยดวงใจไทยทั้งชาติ"** โดยมี พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในกิจกรรมครั้งนี้ โดยมีส่วนราชการต่าง ๆ มาร่วมในพิธีนี้ด้วยตั้งแต่เวลา 07:45 น. โดย พล.อ.ประยุทธ์ รับการเคารพจากหมู่เชิญธง และมอบธงชาติไทยแก่หัวหน้าชุดหมู่เชิญธง จากนั้นชุดหมู่เชิญธงนำธงชาติไทยที่ได้รับมอบจากนายกรัฐมนตรี มายังบริเวณแท่นหน้าเสาธง ขณะที่นายกรัฐมนตรี พร้อมคณะรัฐมนตรี พร้อมกันยังจุดบริเวณแท่นหน้าเสาธง ตึกสันติไมตรี เพื่อยืนเคารพธงชาติไทย และร่วมร้องเพลงชาติไทยในเวลา 08:00 น. จากนั้นเปิดนิทรรศการวันพระราชทานธงชาติไทย พร้อมทั้งมอบตราสัญลักษณ์ ให้แก่หัวหน้าส่วนราชการระดับปลัดกระทรวง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระราชบัญญัติแก้ไขพระราชบัญญัติธง พระพุทธศักราช ๒๔๖๐" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 28 กันยายน 2460. สืบค้นเมื่อ 21 กันยายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "ครม. เห็นชอบ ให้วันที่ 28 ก.ย. เป็นวันพระราชทานธงชาติไทย โดยไม่นับเป็นวันหยุด". มติชน. 20 กันยายน 2559. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  "วันพระราชทานธงชาติไทย วาระครบรอบ 100 ปี". เอ็มไทย. 28 กันยายน 2560. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-02. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
4. ↑  "100 ปี ธงชาติไทย ประวัติศาสตร์ธงไตรรงค์ รวมใจไทยเป็นหนึ่งเดียว". กระปุก.คอม. 28 กันยายน 2560. สืบค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
**ชวกิจ บุย** หรือ **โรเบิร์ต ทาดาชิ บุย** (อังกฤษ: Robert Tadashi Chawakij Boughey) ชื่อเล่น **บ๊อบบี้** เป็นนักแข่งรถฟอร์มูลาวันทีมชาติไทย ซึ่งสร้างชื่อด้วยรถแข่งสีเหลืองติดสติ๊กเกอร์ธงไตรรงค์และคำขวัญ "Racing For Thailand"

ประวัติ
-------

**โรเบิร์ต ทาดาชิ บุย** เกิดในประเทศไทย โดยมีคุณพ่อเป็นชาวอเมริกันชื่อ "โรเบิร์ต จอร์จ" ส่วนคุณแม่เป็นชาวญี่ปุ่นชื่อว่า "ฟูมิโกะ บุย" ที่ย้ายเข้ามาดำเนินกิจการด้านสถาปนิกในประเทศไทยเพื่อดูแลการสร้างสนามกีฬาอินดอร์สเตเดี้ยมหัวหมาก เข้าเรียนที่โรงเรียนจิตรลดาตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 1 - ชั้นมัธยมปีที่ 2 จากนั้นก็ย้ายไปเรียนต่อในโรงเรียนนานาชาติจนจบมัธยม ก่อนจะไปเรียนต่อปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์ มาลิบู แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ 

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อไทยว่า "ชวกิจ บุย" อันมีความหมายว่า "กิจการที่รวดเร็ว"

การแข่งรถ
---------

ชวกิจ บุย เข้าร่วมการทดสอบเพื่อหานักแข่งหน้าใหม่ของค่ายบีเอ็มดับเบิลยู และได้เป็น 1 ใน 25 นักแข่งที่ได้ทุนจากบีเอ็มดับเบิลยู สปอร์ต และ 1 ใน 5 คนของนักแข่งบีเอ็มดับเบิลยูเอเชียนสกอร์ลาร์ชิพ 
และ คว้ารางวัลดาวรุ่งแห่งปี 2004 ในรายการฟอร์มูลา บีเอ็มดับเบิลยู สกอร์ลาร์ชิพ ต่อมาก็ร่วมทีมมาริทัลเรสซิ่ง คว้าชัยชนะ จากฟอร์มูลาซัพพอร์ต คว้าที่ 2 ในรายการ ฟอร์มูลาบีเอ็มดับเบิลยู เวิลด์ ไฟนอล 2006 และเขาคว้าแชมป์ได้ ที่ 1 ในรุ่นนักแข่งเอเชียในรายการ ฟอร์มูลา เรโนลต์ (Asian Formula Renault Challenge) ที่ปักกิ่ง

สถิติการแข่งขัน
---------------

มีสถิติดังต่อไปนี้

| ฤดูกาล | คลาส | เซอร์กิต | ทีม | แข่ง | ชนะ | โพเดียม | ตำแหน่งโพล | คะแนน | ลำดับที่ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2006 | 2.0L | Asian Formula Renault Challenge | M3-Prema Formula Racing Team | 7 | 0 | 0 | 0 | 50 | 10 |
| 2007 | 2.0L | Asian Formula Renault Challenge | March 3 Racing | 14 | 0 | 0 | 0 | 134 | 7 |
| 2008 | 2.0L | Formula Asia 2.0 | March 3 Racing | 1 |  |  |  |  |  |
| Total |  |  |  | **20** | **0** | **0** | **0** | **184** |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  บทความ หนึ่งเดียว "ชวกิจ บุย" นักแข่งฟอร์มูลาทีมชาติไทย จาก news.sanook.com
2. ↑  The racing career of Robert Chawakij Boughey — in detail (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พิพิธภัณฑ์เด็ก Buell ใน เมืองปวยโบล รัฐโคโลราโด ได้รับการจัดอันดับพิพิธภัณฑ์ศิลปะสำหรับเด็กอันดับ 2 ในสหรัฐอเมริกาโดย *นิตยสารเด็ก* 
**พิพิธภัณฑ์เด็ก** เป็นสถาบันที่จัดเตรียมนิทรรศการและรายการเพื่อส่งเสริมประสบการณ์การเรียนรู้ตามอัธยาศัยสำหรับเด็ก พิพิธภัณฑ์เด็กแตกต่างกับพิพิธภัณฑ์แบบดั้งเดิมที่โดยทั่วไปมีนโยบายห้ามแตะต้องสิ่งจัดแสดง พิพิธภัณฑ์เด็กมีสิ่งจัดแสดงเชิงตอบโต้ที่ออกแบบมาเพื่อให้เด็กจับต้องได้ ทฤษฎีที่อยู่เบื้องหลังการจัดแสดงเช่นนี้คือกิจกรรมที่สามารถเป็นสื่อการสอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวัยเด็กเล็ก พิพิธภัณฑ์เด็กส่วนใหญ่เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไร และหลายแห่งดำเนินการโดยอาสาสมัคร หรือเจ้าหน้าที่มืออาชีพจำนวนไม่มาก

องค์กรวิชาชีพระดับนานาชาติของพิพิธภัณฑ์เด็ก ได้แก่ สมาคมพิพิธภัณฑ์เด็ก (The Association of Children's Museums; ACM) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 ในชื่อสมาคมพิพิธภัณฑ์เยาวชนอเมริกัน (The American Association of Youth Museums; AAYM) ในปี พ.ศ. 2550 มีสถาบันที่เป็นสมาชิกของสมาคมทั้งหมด 341 แห่งใน 23 ประเทศ และสมาคมพิพิธภัณฑ์เด็กแห่งยุโรปแฮนส์ออน! (The Hands On! Europe Association of Children's Museum; HO!E) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 โดยมีสถาบันที่เป็นสมาชิกใน 34 ประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2550 พิพิธภัณฑ์หลายแห่งที่เป็นสมาชิกของสมาคมพิพิธภัณฑ์เด็ก (ACM) เสนอการเป็นสมาชิกภาพร่วมกัน โดยอนุญาตให้สมาชิกของพิพิธภัณฑ์หนึ่งสามารถเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์อื่น ๆ ทั้งหมดได้ฟรีหรือลดราคา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "The Association of Children's Museums website". Childrensmuseums.org. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-12-13. สืบค้นเมื่อ 2013-08-19.
2. ↑  "Hands On! Europe website". Hands-on-europe.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-14. สืบค้นเมื่อ 2013-08-19.
**หลวงศรียศ** (?-?) เป็นขุนนางคนสำคัญในรัชสมัยสมเด็จพระชัยราชาธิราช และได้ร่วมกับขุนพิเรนทรเทพ ขุนอินทรเทพ และหมื่นราชเสน่หา (นอกราชการ) ร่วมก่อการโค่นอำนาจขุนวรวงศาธิราชและนางพระยาแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์

**หลวงศรียศ** เกิดที่**บ้านลานตากฟ้า** แขวงเมืองนครปฐม แต่เมื่อใดและมีนามเดิมว่าอย่างไรไม่ปรากฏ ปรากฏตัวครั้งแรกในพระราชพงศาวดารเมื่อได้เข้าร่วมกับสมเด็จพระชัยราชาธิราชก่อการรัฐประหารสมเด็จพระรัษฎาธิราชกุมารในปี พ.ศ. 2077 จนปี พ.ศ. 2091 เมื่อพระยอดฟ้า พระราชโอรสของพระชัยราชาซึ่งครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 2089 ได้ถูกแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์และขุนวรวงศาธิราชปลงพระชนม์ด้วยการวางยาพิษในพระกระยาหารเช่นเดียวกับพระราชบิดา หลวงศรียศจึงได้ร่วมมือกับขุนนางอีก 3 ท่านโค่นอำนาจของขุนวรวงศาธิราชและแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์พร้อมกับทูลอัญเชิญพระเฑียรราชา พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของสมเด็จพระชัยราชาธิราช ซึ่งผนวชอยู่ ณ วัดราชประดิษฐาน ขึ้นครองสิริราชสมบัติทรงพระนามว่าสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ หลวงศรียศจึงได้รับการปูนบำเหน็จเป็นเจ้าพระยามหาเสนาที่สมุหพระกลาโหม พร้อมกับพระราชทานลูกพระสนมองค์หนึ่งให้เป็นภรรยาและเครื่องประดับยศอีกมากมาย

**หลวงศรียศ** หรือเจ้าพระยามหาเสนาบดีถึงแก่อสัญกรรมเมื่อใดไม่ปรากฏแต่หายสาบสูญไปในการกบฏของพระศรีศิลป์
**เกิดอีกทีต้องมีเธอ** (อังกฤษ: Dark Side Romance) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2538 นำแสดงโดย ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง, กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา, โชคชัย เจริญสุข กำกับโดย ปรัชญา ปิ่นแก้ว

เรื่องย่อ
---------

แทน (ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง) และ เพียง (กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา) เสียชีวิตโดยอุบัติเหตุทางรถยนต์ทั้งคู่ขณะเดินทางไปเชียงใหม่ ทำให้ทั้งคู่ต้องเปลี่ยนจุดมุ่งหมายการเดินทางเสียใหม่ โดยภายใน 7 วัน ต้องไปถึงประตูแห่งการเกิดใหม่ให้ได้ ซึ่งต้องฝ่าฝันอุปสรรรคนานัปการจากวิญญาณร้ายต่าง ๆ ในโลกแห่งความตาย เพราะวิญญาณร้ายตามดูดพลังชีวิตของเพียงไป มีแต่แทนเท่านั้นที่จะปกป้องเธอได้

เบื้องหลัง
----------

เกิดอีกทีต้องมีเธอ นับเป็นภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งของบริษัท อาร์.เอส.ฟิล์ม ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2538 ตามหลัง *โลกทั้งใบให้นายคนเดียว* ภาพยนตร์อีกเรื่องของบริษัท อาร์.เอส.ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งรายได้และเสียงวิจารณ์ก่อนหน้านั้น

เป็นภาพยนตร์ในแนวรักโรแมนติคแฟนตาซี เป็นผลงานการกำกับเรื่องที่ 2 ของ ปรัชญา ปิ่นแก้ว ซึ่งในปี พ.ศ. 2535 เคยมีผลงานการกำกับเรื่องแรกในชีวิตมาแล้วจาก *รองต๊ะแล่บแปล๊บ* ของอาร์.เอส.เช่นกัน และก็เป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ในชีวิตของ ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง และได้ประกบคู่กับนักแสดงหญิงนางเอกของเรื่อง นิ้ง กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา ซึ่งเคยผ่านการแสดงร่วมกันมาแล้วในละครโทรทัศน์เรื่อง ภูตพิศวาส ก่อนหน้านั้นไม่นานทางช่อง 7 ขณะนั้นมีข่าวว่าทั้งคู่ได้คบหาดูใจกันอยู่ด้วย ซึ่งในเรื่องนี้ นิ้ง กุลสตรี ต้องร้องเพลงประกอบด้วย

อ้างอิง
-------

* เกิดอีกทีต้องมีเธอ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เกิดอีกทีต้องมีเธอ* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* มิวสิกวีดีโอเพลงประกอบภาพยนตร์[*ลิงก์เสีย*]

| * ด
* ค
* ก
ผลงานโดย ปรัชญา ปิ่นแก้ว |
| --- |
| กำกับภาพยนตร์ | 
* รองต๊ะแล่บแปล๊บ (2535)
* เกิดอีกทีต้องมีเธอ (2538)
* องค์บาก (2546)
* ต้มยำกุ้ง (2548)
* ช็อคโกแลต (2551)
* ฝัน-หวาน-อาย-จูบ (2551)
* Elephant White (2554)
* วอนโดนเตะ!! (2554)
* ต้มยำกุ้ง 2 (2556)

 |  |
| อำนวยการสร้าง | 
* ปอบหวีดสยอง (2544)
* 999-9999 ต่อติดตาย (2545)
* มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. (2545)
* 7 ประจัญบาน (2545)
* สยิว (2546)
* เฮี้ยน (2546)
* FAKE โกหกทั้งเพ (2546)
* องค์บาก (2546)
* คน ผี ปีศาจ (2547)
* เกิดมาลุย (2547)
* เฉิ่ม (2548)
* ต้มยำกุ้ง (2548)
* มนุษย์เหล็กไหล (2549)
* อสุจ๊าก (2550)
* สวยลากไส้ (2550)
* โอปปาติก เกิดอมตะ (2550)
* รักแห่งสยาม (2550)
* ช็อคโกแลต (2551)
* นาค (2551)
* องค์บาก 2 (2551)

 |
| บทภาพยนตร์ | 
* องค์บาก (2546)
* ต้มยำกุ้ง (2548)

 |