| ซากเรือ *เพนเดิลตัน* บริเวณประภาคารพอลล็อกริป |
| ประวัติ |
|  |
| ชื่อ | *เพนเดิลตัน* |
| เจ้าของ | * องค์การเรือรบ (1944–48)
* เนชันแนลบัลค์แคริเออส์ (1948–52)
 |
| ผู้ให้บริการ | * บริษัททางทะเลสหรัฐ (1944–48)
* เนชันแนลบัลค์แคริเออส์ (1948–52)
 |
| ท่าเรือจดทะเบียน | สหรัฐ พอร์ตแลนด์ ออริกอน สหรัฐ |
| อู่เรือ | อู่เรือเคย์เซอร์ พอร์ตแลนด์ ออริกอน |
| Yard number | 49 |
| เดินเรือแรก | 21 มกราคม ค.ศ. 1944 |
| สร้างเสร็จ | กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 |
| หยุดให้บริการ | 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 |
| รหัสระบุ | * หมายเลขทางการ (สหรัฐ): 245152
* รหัส: KWAA
* 
 |
| ความเป็นไป | เรือแตกเป็นสองท่อน |
| ลักษณะเฉพาะ |
| ประเภท: | ที2-เอสอี-เอ1 แท็งเกอร์ |
| ขนาด (ตัน): | * 10,448 GRT
* 6,801 NRT
* 16,613 DWT
 |
| ความยาว: | 
504 ฟุต 0 นิ้ว (153.62 เมตร) |
| ความกว้าง: | 
68 ฟุต 2 นิ้ว (20.78 เมตร) |
| ความลึก: | 
39 ฟุต 2 นิ้ว (11.94 เมตร) |
| ระบบพลังงาน: | 
6,000 แรงม้า (Steam turbine) |
| ระบบขับเคลื่อน: | 
Single-screw propeller |
| ความเร็ว: | 
16 นอต (30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) |
| ลูกเรือ: | 
41 |

**เอสเอส *เพนเดิลตัน*** เป็นเรือประเภทที2-เอสอี-เอ1 แท็งเกอร์ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1944 ที่พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐ โดยมีองค์การเรือรบเป็นเจ้าของ เรือถูกขายให้กับบริษัทเนชันแนลบัลค์แคริเออส์ใน ค.ศ. 1948 โดยได้ใช้งานจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 ซึ่งเรือได้แตกหักเป็นสองท่อนในพายุ และพลิกคว่ำในน้ำท่ามกลางสภาพอากาศที่หนาวเย็น เรื่องราวการจมของเรือ และการช่วยชีวิตของลูกเรือ ถุกนำไปเขียนในหนังสือปี 2009 ที่ชื่อว่า *The Finest Hours: The True Story Behind the US Coast Guard's Most Daring Rescue* ซึ่งเขียนโดย ไมเคิล ทูเจียส ต่อมาหนังสือเล่มนี้ก็เป็นแรงบันดาลใจแก่ภาพยนตร์ของดิสนีย์ที่ชื่อว่า *เดอะไฟเนสต์อาเวอส์* เข้าฉายใน ค.ศ. 2016 ซึ่งเน้นเรื่องราวเกี่ยวกับการเอาชีวิตรอดจากเรือ *เพนเดิลตัน*

ประวัติ
-------

*เพนเดิลตัน* ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1944 และสร้างเสร็จในเดือนถัดมา เรือลำนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้งานในคณะกรรมการการเดินเรือสหรัฐ โดยมีองค์การเรือรบเป็นเจ้าของ ท่าเรือที่ขึ้นทะเบียนคือพอร์ตแลนด์ในรัฐออริกอน เรือถูกระบุด้วยหมายเลข 245142 และรหัส KWAA ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรือ*เพนเดิลตัน* เป็นหนึ่งในขบวนเรือสินค้า โอเอ็น 249 ซึ่งออกจากลิเวอร์พูลในแลงคาสเชอร์ สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1944 และได้มาถึงนิวยอร์กในวันที่ 2 กันยายน

*เพนเดิลตัน* ถูกโอนให้กับบริษัทเนชันแนลบัลค์แคริเออส์ในวิลมิงตัน รัฐเดลาแวร์ ใน ค.ศ. 1948 ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1951 *เพนเดิลตัน* ได้ล่องไปในแม่น้ำฮัดสันในรัฐนิวยอร์ก โดยเรือได้รับความเสียหายส่วนหนึ่ง

ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 ขณะอยู่ในเส้นทางจากนิวออร์ลีนส์ไปยังบอสตัน เรือ*เพนเดิลตัน*ได้แตกหักเป็นสองท่อนเนื่องจากพายุ บริเวณทางทิศใต้ของเคปค้อด รัฐแมสซาชูเซตส์

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Visser, Auke. "Pendleton". *Auke Visser's Famous T – Tankers Pages*. Auke Visser. สืบค้นเมื่อ September 30, 2014.
2. ↑  Lloyd's of London (1945). "Lloyd's Register Steamers and Motorships" (PDF). Plimsoll Ship Data. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ September 30, 2014.
3. ↑  "Convoy ON.249". Convoyweb. สืบค้นเมื่อ October 1, 2014.
4. ↑  Visser, Auke. "Pendleton Wreck". *Auke Visser's Famous T – Tankers Pages*. Auke Visser. สืบค้นเมื่อ September 30, 2014.

หนังสือ
-------

* Marquard, Bryan (December 4, 2018). "Andy Fitzgerald, last surviving rescuer of 32 men off oil tanker, dies at 87". *The Boston Globe*. สืบค้นเมื่อ December 4, 2018.

พิกัดภูมิศาสตร์: 41°35′10″N 69°57′45″W﻿ / ﻿41.58611°N 69.96250°W﻿ / 41.58611; -69.96250