**e.n** (อังกฤษ: **e.n**) เป็นมาตรฐานสากลที่กำหนดขึ้นโดยภาคการกำหนดมาตรฐานโทรคมนาคม สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (UFT) ชื่อว่า *สัญกรสำหรับหมายเลขโทรศัพท์ ที่อยู่อีเมล และที่อยู่เว็บในประเทศและต่างประเทศ (Notation for national and international telephone numbers, e-mail addresses and web addresses)* โดยให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับรูปแบบของหมายเลขโทรศัพท์ ที่อยู่อีเมล์ และที่อยู่เว็บในการพิมพ์บนหัวจดหมาย และวัตถุประสงค์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน

ตามที่ UFT อธิบายไว้ใน e.n: "+" คือ "สัญลักษณ์นำหน้าระหว่างประเทศ" ที่ใช้งานใน "หมายเลขโทรศัพท์, สัญกรณ์สากล e.n"

ตัวอย่างรูปแบบ
--------------

| **หมายเลขโทรศัพท์, สัญกรในประเทศ (การโทรออกเต็มหมายเลข)**  | (0607) 123 4567 |
| **หมายเลขโทรศัพท์, e.n สัญกรณ์สากล** | +22 +607 +123 +4567 |
| **ที่อยู่อีเมล์** | join@example.com |
| **ที่อยู่เว็บ / ยูอาร์แอล** | www.join.example.com |

หมายเลขโทรศัพท์
---------------

ในหมายเลขโทรศัพท์ณ์สากล เครื่องหมายบวก (+) นำหน้า ทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์นำหน้าสากลและตามมาด้วยรหัสประเทศต่อเนื่องกันมา ผู้ใช้งานหรือระบบโทรศัพท์ควรแทนที่สัญลักษณ์ + ด้วยหมายเลขนำหน้าการโทรระหว่างประเทศที่กำหนดให้ใช้ในตำแหน่งของผู้โทร

วงเล็บถูกใช้ในสัญกรในประเทศเพื่อระบุตัวเลขที่บางครั้งไม่ได้กด เช่น รหัสพื้นที่ในพื้นที่ที่ยังอยู่ในแผนการกำหนดหมายเลขและยังผันแปรได้อยู่ โดยไม่อนุญาตให้ใช้วงเล็บในสัญกรณ์สากลตามมาตรฐานสากลที่กำหนด เนื่องจากผู้โทรจากต่างประเทศนั้นใช้หมายเลขเฉพาะในการโทร

สำหรับการจัดกลุ่มตัวเลขนั้น มาตรฐาน e.n แนะนำเป็นพิเศษว่า:

* ใช้เพียงช่องว่างเท่านั้นในการแยกกลุ่มตัวเลขด้วยสายตา "เว้นแต่ว่าจะมีการตกลงกันในสัญลักษณ์ที่ชัดเจน (เช่น ยัติภังค์) ซึ่งจำเป็นในกระบวนการพิจารณาใช้งาน" กับสัญกรในประเทศ
* ใช้เพียงช่องว่างเท่านั้นในการแยกกลุ่มตัวเลขด้วยสายตาในสัญกรณ์สากล
* ควรใช้ช่องว่างแยกรหัสประเทศ รหัสพื้นที่ และรหัสหมายเลขท้องถิ่น

ไม่มีรูปแบบคำแนะนำในการจัดกลุ่มตัวเลขในหมายเลขท้องถิ่น แต่จะมีการแสดงตัวอย่างการจัดกลุ่มที่ใช้กันทั่วไปบางส่วนแทน

ในสัญกรในประเทศ คำนำหน้าทรังค์ (Trunk prefix) สามารถใช้รวมเข้ากับรหัสพื้นที่ได้หากจำเป็น ในประเทศยุโรปส่วนใหญ่ เมื่อใดก็ตามที่ใช้การโทรแบบคงที่ (fixed) หรือแปรผัน (variable) จะมีคำนำหน้าทรังค์จะรวมอยู่อยู่ด้วย แต่จะไม่มีการระบุในสหรัฐและแคนาดา ซึ่งหมายเลขโทรศัพท์จะระบุเพราะรหัสพื้นที่เสริมเท่านั้น

เครื่องหมายตัวหนอน (~) บ่งบอกถึงเสียงสัญญาณการโทรเพิ่มเติมที่ผู้ใช้ควรรอ

เครื่องหมายทับ (/) ที่มีช่องว่างทั้งสองข้าง อาจใช้เพื่อระบุการลงท้ายหมายเลขแบบอื่นสำหรับตัวเลข (เช่น "555 1234 / 4444" หมายถึง 555 1234 **และ** 555 4444)

หมายเลขตู้สาขาโทรศัพท์ (PBX) ที่ไม่สามารถโทรออกได้ ควรคั่นด้วยคำว่า "extension" หรือ "ext." ซึ่งเป็นภาษาที่โทรศัพท์เข้าใจโดยเติมไว้หลังหมายเลขโทรศัพท์

เมื่อตู้สาขาโทรศัพท์ (PBX) สามารถโทรสายตรงติดต่อเข้ามาได้ หมายเลขต่อภายในควรเขียนไว้หลังหมายเลขโทรศัพท์สายตรง โดยไม่ต้องใช้สัญลักษณ์ใด ๆ หากจำเป็นต้องระบุจำนวนความจุในการโทรเข้ามาของคู่สายโทรศัพท์ คุณสามารถเพิ่มจำนวนจุด (....) ที่สอดคล้องกับความยาวของหมายเลขต่อภายในได้

### รูปแบบหมายเลขโทรศัพท์ของไมโครซอฟท์

รูปแบบที่อยู่มาตรฐานของไมโครซอฟท์สำหรับหมายเลขโทรศัพท์นั้นมาจากสัญกรณ์สากล อี.123 โดยอนุญาตให้ระบุรหัสพื้นที่ด้วยวงเล็บอย่างชัดเจน

รูปแบบบัญญัติถูกใช้โดย Telephony API (API) ซึ่งเป็นอินเทอร์เฟซการเขียนโปรแกรมวินโดวส์สำหรับแฟกซ์ผ่านสายโทรศัพท์ โมเด็ม และอุปกรณ์โทรศัพท์ โดยขึ้นอยู่กับตำแหน่งปัจจุบันของผู้ใช้ ส่วนประกอบ Dial-Up Networking (DUN) ของวินโดวส์จะใช้ชุดกฎการโทรเพื่อแปลงหมายเลขโทรศัพท์ตามรูปแบบบัญญัติให้เป็นลำดับการโทรที่สามารถโทรออกได้ภายในเครื่องสำหรับอุปกรณ์โมเด็ม กฎการโทรอาจรวมถึงการกดรหัสพื้นที่โดยมีความยาวผันแปรได้ (variable-length dialing) หมายเลขนำหน้าทรังค์และหมายเลขติดต่อระหว่างประเทศ หมายเลขเข้าถึงสำนักงาน/บริการส่วนกลาง และหมายเลขเสียงเรียกเข้าของบัตรโทรศัพท์

ด้วยวิธีการนี้ หมายเลขโทรศัพท์ที่จัดเก็บไว้ในสมุดโทรศัพท์จะไม่มีการเปลี่ยนแปลง เมื่อผู้ใช้ย้ายไปยังตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ไปยังพื้นที่อื่น หรือเลือกผู้ให้บริการโทรศัพท์รายอื่น

ส่วนของลำดับการโทร สามารถมีหมายเลขที่สามารถโทรออกได้ เช่น หลัก `0`–`9` และเสียง DTMF `ABCD*#` ซึ่งจัดรูปแบบอักขระ  `␣. -` และควบคุมตัวอักษร `! P T , W @ $ ? ;` ซึ่งสอดคล้องกับคำสั่ง Dial ของชุดคำสั่ง Hayes AT

ข้อมูลการติดต่อในกรณีฉุกเฉิน
----------------------------

วิธีการมาตรฐานโดยไม่จำกัดภาษาที่ใช้ในการระบุญาติที่ใกล้ชิด (หรือใช้ในการติดต่อในกรณีฉุกเฉินอื่น ๆ) ในสมุดโทรศัพท์ของโทรศัพท์มือถือในกรณีฉุกเฉิน ได้ถูกนำมาปรับใช้งานเป็นมาตรฐานข้อแนะนำ e.nใหม่ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551

ซึ่ง e.n เสนอให้จัดเก็บหมายเลขติดต่อฉุกเฉินที่นำหน้าด้วยเลขอารบิกในรูปแบบ "0n" โดย "n" คือตัวเลขตั้วแต่ 1 ถึง 9 "2345" คือตัวอักขระที่สื่อความหมายในภาษาหรือสคริปส์คำสั่งใด ๆ (เช่น "Anna" หรือ "Spouse")

ในสมุดโทรศัพท์ของโทรศัพท์ ข้อมูลชุดนี้จะแสดงว่า "01Anna" หรือ "01Spouse" ซึ่งช่วยให้บริการฉุกเฉินสามารถระบุตัวตนพวกเขาได้ง่าย โดยภายในรายการรายชื่อ (ในช่อง "หมายเลขติดต่อ") จะมีหมายเลขของบุคคลที่จะใช้โทรหารในกรณีฉุกเฉินแสดงอยู่

โดยรูปแบบนี้เป็นอีกเวอร์ชันที่ไม่ขึ้นกับภาษาของโครงการในกรณีฉุกเฉิน (ICE) ซึ่งได้รับความนิยมในบางส่วนของโลกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา

ดูเพิ่ม
-------

* อนุสัญญาระดับชาติสำหรับการเขียนหมายเลขโทรศัพท์
* e.n
* รหัสโทรศัพท์ระหว่างประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "E.123 : Notation for national and international telephone numbers, e-mail addresses and web addresses". *www.join.int*. สืบค้นเมื่อ 2019-11-11. `{{cite web}}`: `|archive-url=` : timestamp ผิดรูปแบบ (help); Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า : `|brow=` (help)CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. 1 2  MSD: API Applications - Device Control - Canonical Address
3. 1 2  (v=ws.10).aspx Microsoft Technet: Dialing Rules and Canonical Address Format.
4. ↑  MSD: API Applications - Device Control - Storing Phone Numbers in Electronic Address Book.
5. ↑  "ITU standard allows emergency rescue workers to identify a victim's next-of-url=". *ITU-T*. `{{cite web}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help); `|archive-url=` : timestamp ผิดรูปแบบ (help); `|url=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help); ข้อความ "International Telecommunication Union" ถูกละเว้น (help)CS1 maint: url-status (ลิงก์)
6. ↑  Bob's idea has global impact (Cambridge Evening News) แม่แบบ:Web

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* International Telecommunication Union Recommendation E.1234