recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เจ้าชายฮะซัน เอส-เซนนุสซี มกุฎราชกุมารแห่งลิเบีย (อังกฤษ: Hasan as-Senussi) เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 2471 เป็นพระโอรสใน เจ้าชายมูฮัมหมด อัล-ริดา กับ อัมบราเกีย อัล-ฟาติยา

การปฏิวัติ 2512
---------------

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกันยายน 2512 พิสูจน์แล้วว่าพระองค์เหมาะสมที่จะสืบราชสมบัติราชอาณาจักรลิเบีย ต่อมาไอริส นำเสนอเอกสารลงนามในฉบับที่ 4 สิงหาคม 2512 ต่อประธานาธิบดี เหตุผลเรื่องการไม่เหมาะสมที่ให้พระองค์สืบราชบัลลังก์ พระองค์ต้องสละราชสมบัติในวันที่ 2 กันยายน พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปลงพระนามาภิไธยด้วยพระองค์เอง พระราชอำนาจของกษัตริย์ในพระนามนามเท่านั้น โดยพนะองค์ถูกเจ้าหน้าที่กองทัพลิเบีย นำโดยนายพันเอกมูอัมมาร์ กัดดาฟี ผู้เป็นกบฏ และเป้นผู้ที่มีความเห็นเรื่องความไม่เหมาะสมในการครองราชย์ ถึงกระนั้น สิ่งที่พระองค์จะได้รับจากนี้ คือ พระราชวัง และสิทธิเป็นพระประมุขเพียงในพระนาม มิได้มีสิทธิในการปกครอง เป้นเพียงสัญลักษ์ของประเทศเท่านั้น ในบั้นปลายพระชนม์ชีพนั้น พระองค์ทรงมีความเห็นไม่ค่อยตรงกับรัฐบาลลิเบียเท่าไรนัก พระองค์มักจะแสดงความคิดเห็นที่เป็นฝ่ายตรงข้ามเสมอๆ ทำให้รัฐบาลไม่ค่อยชอบพระองค์แต่ก็ทำอะไรมิได้ พระองค์ทรงมีพระราชโอรส 1 พระองค์คือ 

1. เจ้าชายมูฮัมหมัด อิล เซนนุสซี มกุฎราชกุมารแห่งลิเบีย

อ้างอิง
-------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Hasan as-Senussi

* The Royal Ark
* Gaddafi and the Libyan Crown Prince, Libyan Constitutional Union.
* Royal Ark
**ยูเอสเอส เคนทักกี (BB-66)** (อังกฤษ: USS Kentucky) เป็นเรือประจัญบานที่ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ ซึ่งเดิมทีถูกวางแผนให้เป็นเรือลำที่ 2 ของชั้นมอนทานาที่ขนาดใหญ่กว่าและติดอาวุธหนักกว่าชั้นไอโอวา อย่างไรก็ตาม เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้น สหรัฐต้องการเรือรบเพิ่มเติมอย่างเร่งด่วน ประกอบกับประสบการณ์การรบในแปซิฟิกของกองทัพเรือสหรัฐ ทำให้พวกเขาตระหนักว่า แทนที่จะทุ่มทรัพยากรสร้างเรือขนาดใหญ่และติดอาวุธหนัก พวกเขาต้องการเรือชั้นไอโอวาที่มีความรวดเร็วและคล่องตัวมากขึ้น เพื่อทำหน้าที่คุ้มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์ลำใหม่ ด้วยเหตุนี้ ตัวเรือหมายเลข BB-65 และ 66 จึงถูกปรับแบบและวางกระดูกงูใหม่ให้เป็นเรือชั้นไอโอวาในปี 1942 

ถึงแม้จะตั้งใจให้เป็นเรือลำสุดท้ายของชั้นไอโอวา แต่ เรือประจัญบาน ยูเอสเอส เคนทักกี (BB-66) กลับไม่เคยได้ล่องทะเลเลย โครงการนี้ถูกวางแผนให้เป็นลำที่สองของกองทัพเรือสหรัฐที่ใช้ชื่อรัฐเคนทักกี แต่ก็ต้องเผชิญชะตากรรมเดียวกับเรือพี่น้องอย่างอิลลินอย ที่ถูกวางกระดูกงูเป็นคู่สุดท้ายของชั้นไอโอวา และยังคงอยู่ระหว่างการก่อสร้างเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด ส่งผลให้โครงการยุติตามการลดกำลังอาวุธหลังสงคราม การก่อสร้างเคนทักกีถูกเลื่อนออกไปสองครั้ง ในช่วงเวลานั้น เรือถูกใช้เป็นแหล่งอะไหล่ ในช่วงทศวรรษที่ 1950 มีการเสนอที่จะสร้างเรือให้เสร็จสมบูรณ์ในฐานะเรือประจัญบานติดอาวุธนำวิถี แต่สุดท้ายก็ถูกยกเลิกไปเนื่องจากความกังวลเรื่องราคาและความก้าวหน้าของเทคโนโลยีขีปนาวุธที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเคนทักกีก็ถูกขายเป็นเศษเหล็กในปี 1958
**อำมาตย์ตรี พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร)**  เป็นบุตรชายคนโตของพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร)เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 7 (คนสุดท้าย)

ประวัติ
-------

พระพิพิธภักดี มีน้อง 5 คน คือ ตนกูไซนับ, ตนกูบือเซาะ, ตนกูบราเฮม (บันเทิง อับดุลบุตร), ตนกูมะหะหมัด (พยงค์ อับดุลบุตร) และตนกูเยาะ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสตูล ต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อลงสมัครเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี ซึ่งพระพิพิธภักดีได้รับเลือกตั้งถึง 3 สมัยด้วยกัน ภายหลังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภา 1 สมัย

ต่อมาป่วยเป็นอัมพาต จึงวางมือทางการเมือง และบันเทิง อับดุลบุตร (ตนกูบราเฮม) ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน พระพิพิธภักดี ได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2512 โดยมีภรรยา 3 คน คือ

* ตนกูเยาะ มีบุตร 1 คน คือ ตนกูอิสมาแอ
* ตนกูซง มีบุตร 1 คน คือ ตนกูอับดุลฮามิด (มานพ พิพิธภักดี) พระบิดาในพระราชินีเติงกูอานิสแห่งรัฐกลันตัน
* นางสวาสดิ์ มีบุตร 1 คน ธิดา 3 คน ดังนี้
	+ ตนกูนูรดิน (นายวัยโรจน์ พิพิธภักดี)
	+ ตนกูรอซีดะห์ (นางวัลภา สมุทรโคจร)
	+ ตนกูซาบีดะห์ (คุณหญิงวุจจิรา เด่นอุดม) สมรสกับ พล.อ.ณรงค์ เด่นอุดม อดีตแม่ทัพภาคที่ 4
	+ ตนกูอาซีซะห์ (นางวัฒนาวิไล อับดุลบุตร)

สืบราชสกุลเจ้าผู้ครองเมืองปัตตานี
---------------------------------

พระพิพิธภักดี ได้รับพระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้เข้าร่วมในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ในฐานะผู้สืบราชสกุลเจ้าผู้ครองเมืองปัตตานี (เจ้าเมืองประเทศราช)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) ทายาทเจ้าเมืองยะหริ่ง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-17. สืบค้นเมื่อ 2013-05-06.
2. ↑  พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานดินฝังศพ นายวัยโรจน์ พิพิธภักดี อดีต ส.ส.ปัตตานี หลายสมัย
3. ↑  พิธีประกาศการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก และเจริญพระพุทธมนต์[*ลิงก์เสีย*]
**วัดวิเวกวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเนินทราย อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด ปัจจุบันมี พระมหามงคล ยติโก (ปธ.9) รองเจ้าคณะจังหวัดตราด เป็นเจ้าอาวาส

วัดวิเวกวราราม เดิมชื่อ **วัดหนองโพรง** ตามชื่อของหมู่บ้าน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2465 เจ้าคณะภาค ได้มาเยี่ยมวัดต่าง ๆ ได้มาถึงที่วัดหนองโพรง เห็นว่าที่นี่มีความร่มเย็น สงบร่มรื่น เหมาะแก่การปฏิบัติธรรมจึงได้ยื่นเรื่องราวขอเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "วัดวิเวกวราราม" วัดได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516

หลังจากพระมหามงคล ยติโก มารับตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดอย่างต่อเนื่อง บูรณะอุโบสถและบริเวณโดยรอบที่สร้างมาเกือบ 40 ปี ทั้งนี้ได้บูรณะตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2555 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2557 และได้การจัดงานสมโภชอุโบสถขึ้น โดยกำหนดการจัดงานเป็นเวลา 5 วัน 5 คืน เริ่มตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2557 ถึงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดวิเวกวราราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "ร่วมบุญบูรณะโบสถ์วัดวิเวกวราราม". คมชัดลึก.
3. ↑  "พระมหามงคลยติโกปธ.๙เจ้าคณะอำเภอนักพัฒนาแห่งวัดหนองโพรง". คมชัดลึก.
**เนปตาลี อลามัก** (Neptali Alamag) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 12) เสมอ 6 แพ้ 9

ประวัติ
-------

อลามักขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2517 ชนะน็อค บอย มาริโน ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2521 แพ้คะแนน คิม ยุงชิก ไม่ได้แชมป์ เคยชกชนะคะแนน ถนอมจิต สุโขทัย เมื่อ พ.ศ. 2522 ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมาได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2522 แพ้คะแนน ริค เดียมาเล และชกชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. ที่ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2522 ด้วย ต่อมา อลามักได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อมาโด กาบาโต จากนั้นได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2527 ชนะน็อค มิตสุโอะ อิมาซาโต้ ยก 9 ที่ฟิลิปปินส์ และป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ชนะน็อค กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย ยก 2 เมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2527 จากนั้นมาชกแพ้น็อค สามารถ พยัคฆ์อรุณ ยก 7 แล้วไปเสียแชมป์ OPBF ที่เกาหลีใต้ เมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2528 แพ้น็อค กัง กียุล ยก 2 จากนั้นอลามักขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เสมอกับ เอ็ดการ์ อปาตัน เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2526)
* แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
	+ ชิง 30 มีนาคม 2527 ชนะน็อค มิตสุโอะ อิมาโซโต ยก 9 ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 มิถุนายน 2527 ชนะน็อค กวางทองน้อย ศิษย์อำนวย ยก 2 ที่ กทม.
	+ เสียแชมป์ 16 มีนาคม 2528 แพ้น็อค กัง กิยุล ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 26 มีนาคม 2521 แพ้คะแนน คิม ยุงชิก ที่เกาหลีใต้

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2014-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**โรเซลิโต คัมปาน่า** (Roselito Campana) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ เซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 18

ประวัติ
-------

คัมปานาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน โรดอลโฟ โตลิบาส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนั้นได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 20 พฤศจิกายน ชนะคะแนน อาร์ชี วิลลามอร์ ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นเดียวกันในไทยเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 3 จากนั้น คัมปานามาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8 

ต่อมา คัมปานเข้าร่วมการแข่งขัน 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 รอบ 16 คน แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา แต่ได้เข้าไปชกในรอบต่อไปเพราะ ตาตา โพลินาร์ได้รับบาดเจ็บและขอถอนตัวไป คัมปานาจึงได้ขึ้นในรอบ 8 คน พบกับอัลลัน ฟูเอนเตสแทน และคัมปานาเป็นนฝ่ายชนะคะแนน ได้เข้าไปชกในรอบสี่คนสุดท้าย แต่ก็แพ้คะแนน เชอร์วิน ปาโรไปเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2547 คัมปานายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทย เสมอกับประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ เมื่อ พ.ศ. 2548 หลังจากนั้น คัมปานา ชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮิโรชิ นากาโน เมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 คัมปานาหยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2552 แต่ก็ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน เรเน เบสตูดิโอ ไม่ได้แชมป์ คัมปานาขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2556 แพ้น็อค อัล ริเวรา ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท
	+ ชิง 20 พฤศจิกายน 2545 ชนะคะแนน อาเชียล วิลลามอร์ ที่ มะนิลา
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท 21 มีนาคม 2545 แพ้น็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 3 ที่ กทม.
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 3 ตุลาคม 2546 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8 ที่นครราชสีมา

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2013-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**ยูอิ นิชิกาวะ** (ญี่ปุ่น: 西川ゆい; อักษรโรมัน: Yui Nishikawa; ชื่อเล่น: ยูอิเนียง; 10 ตุลาคม ค.ศ. 1994 – ) หรือที่เรียกว่า **มิไร วากาบายาชิ** (ญี่ปุ่น: 若林未来; อังกฤษ: Mirai Wakabayashi) เป็นอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น

ประวัติและชีวิตส่วนตัว
----------------------

ยูอิ นิชิกาวะ เกิดที่จังหวัดฟูกูอิ เธอได้รับการเดบิวต์ในฐานะนักแสดงหญิงเฉพาะภาพยนตร์เอวีของค่ายมูดีซ์ซึ่งเป็นผู้ผลิตวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ โดยมีสำนักงานในเครือคือดีแคลร์โปรโมชัน (Declare Promotion)

เธอออกจากการผูกขาดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 และได้ปรากฏตัวในผลงานผู้สร้างจำนวนมากนับตั้งแต่นั้น

ส่วนงานอดิเรกและสิ่งที่ชอบของเธอคือโยคะร้อน, ชอปปิง และการเดินทาง

เธอประกาศว่าได้ออกจากการเขียนบล็อกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017

การถูกจับกุม
------------

วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2017 บุคคลทั้ง 5 รวมทั้งนิชิกาวะได้ถูกสำนักงานตำรวจจับกุมในข้อหา "ช่วยเหลือการถ่ายทอดและเผยแพร่สื่อบันทึกข้อมูลลามกแบบแม่เหล็กไฟฟ้า ฯลฯ" ในการถ่ายทำและเผยแพร่วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ที่ไม่มีการเซ็นเซอร์ โดยในเวลานั้นชื่อจริงของนิชิกาวะมีการรายงานอายุที่แท้จริงของเธอ (อายุ 25 ปี ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2017)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ゆいにゃんの今日のまとめ　2017年1月21日「ファンの皆さまへ☆」". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-06. สืบค้นเมื่อ 2021-01-21.
2. ↑  無修正アダルト動画の撮影現場に女優派遣容疑　出演女優や男優も異例の立件、芸能プロ社長ら5人逮捕 เก็บถาวร 2020-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน、産経スポーツ、2017年3月2日
**สมองขาดเลือดเฉพาะที่** (อังกฤษ: brain ischemia) หรือ**สมองใหญ่ขาดเลือดเฉพาะที่** (อังกฤษ: cerebral ischemia) หรือ**หลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่** (อังกฤษ: cerebrovascular ischemia) เป็นภาวะซึ่งมีเลือดไหลไปสมองไม่เพียงพอต่อความต้องการทางเมแทบอลิซึม ทำให้มีปริมาณออกซิเจนลดลงหรือภาวะสมองใหญ่มีออกซิเจนน้อย แล้วทำให้เนื้อเยื่อสมองตายหรือเนื้อสมองใหญ่ตายเหตุขาดเลือด / โรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ เป็นชนิดย่อยของโรคหลอดเลือดสมองร่วมกับอาการเลือดออกใต้อะแร็กนอยด์ (subarachnoid hemorrhage) และอาการเลือดออกในสมองใหญ่

การขาดเลือดเฉพาะที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อเมแทบอลิซึมของสมอง ลดอัตราเมแทบอลิซึมและวิกฤตพลังงาน

มีการขาดเลือดเฉพาะที่สองชนิด คือ การขาดเลือดเฉพาะที่จุดรวม (focal ischemia) ซึ่งจำกัดอยู่บริเวณหนึ่งของสมอง กับการขาดเลือดเฉพาะที่ทั่วไป (global ischemia) ซึ่งครอบคลุมเนื้อเยื่อสมองบริเวณกว้าง

อาการหลักเกี่ยวข้องกับการมองเห็น การขยับกายและการพูดบกพร่อง สาเหตุหลักของสมองขาดเลือดเฉพาะที่มีตั้งแต่ภาวะโลหิตจางเซลล์รูปเคียว (sickle cell anemia) ไปจนถึงความบกพร่องแต่กำเนิดของหัวใจ อาการของสมองขาดเลือดเฉพาะที่อาจมีหมดสติ ตาบอด มีปัญหาการประสานงาน และความอ่อนเปลี้ยในกาย ผลอื่นที่อาจเกิดจากสมองขาดเลือดเฉพาะที่ คือ โรคหลอดเลือดสมอง หัวใจหยุดเต้น และความเสียหายต่อสมองแบบผันกลับไม่ได้

การขัดขวางการไหลของเลือดไปสมองเกิน 10 วินาทีทำให้หมดสติ และการขัดขวางการไหลเกินสองสามนาทีโดยทั่วไปทำให้สมองเสียหายแบบผันกลับไม่ได้ ใน ค.ศ. 1974 ฮอสมันน์และซิมเมอร์มันน์แสดงว่าการขาดเลือดเฉพาะที่ที่ชักนำในสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงสามารถแก้ไขได้อย่างน้อยบางส่วน การค้นพบนี้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ในการรักษาหลังสมองขาดเลือดก่อนความเสียหายนั้นผันกลับไม่ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sullivan, Jonathon. "What is Brain Ischemia?". WSU Emergency Medicine Cerebral Resuscitation Laboratory. สืบค้นเมื่อ 2008-11-11.
2. ↑  "Brain Ischemia (Cerebral Ischemia)". Cure Hunter Incorporated. 2003. pp. Relationship Network. สืบค้นเมื่อ 2008-11-11.
3. ↑  "UpToDate Inc".
4. ↑  "Metabolic crisis without brain ischemia is common after traumatic brain injury: a combined microdialysis and positron emission tomography study". *Journal of Cerebral Blood Flow & Metabolism*. Journal of Cerebral Blood Flow & Metabolism. 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-03-05.
5. ↑  Raichle, Marcus (1983). "The Pathophysiology of Brain Ischemia" (PDF). *Neurological Progress*. สืบค้นเมื่อ 2008-11-11.
6. ↑  Raichle, Marcus; Ann Neurol (1983). "The pathophysiology of brain ischemia" (PDF). *Neurological Process*. สืบค้นเมื่อ 2009-04-22.
**เติงกูลามีเด็น** (มลายู: Tengku Lamidin) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2328-2334 โดยเป็นรายาปกครองปาตานีองค์ที่ 1 หลังจากอาณาจักรปาตานีเสียเมืองแก่สยามในปี พ.ศ.พ.ศ. 2328

ประวัติ
-------

หลังจากสยามสามารถยึดอาณาจักรปาตานีได้ในปี พ.ศ. 2328 ก่อนจะนำทัพกลับกรุงเทพได้แต่งตั้ง เติงกูลามีเด็น ขึ้นปกครองปาตานีโดยให้อยู่ภายใต้การปกครองของนครศรีธรรมราช เติงกูลามีเด็นเป็นบุตรของนิสุไลมาน ดาตูปูยุดที่2 เป็นหลานของรายาบือนังปาดัน เป็นเหลนของวันดาอิม ดาตูยามู-จามปา

เติงกูลามีเด็นได้พยายามฟื้นฟูบ้านเมืองที่เสียหายจากสงครามแต่เนื่องจากบ้านเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนัก จึงได้ย้ายไปสร้างวังแห่งใหม่ที่ปราวันซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงเก่าในสมัยอาณาจักรลังกาสุกะ โดยให้ดาโต๊ะปังกาลันเป็นผู้ดูแลเมืองหลวงที่กรือเซะ

ในสมัยการปกครองของเติงกูลามีเด็นได้คิดทำการกอบกู้เอกราชปาตานีจากอำนาจสยาม โดยได้ส่งศาสน์ให้พระเจ้าองเชียงสือ กษัตริย์แห่งอันนาม(เวียดนามในปัจจุบัน)ให้ยกทัพตีกรุงเทพทางทิศตะวันออก ส่วนท่านเองจะยกทัพตีกรุงเทพทางทิศใต้ แต่พระเจ้าองเชียงสือได้นำเรื่องดังกล่าวกราบทูล พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงทราบ จึงส่งพระยากลาโหมราชเสนาลงมาปราบในที่สุดเติงกูลามีเด็นเสียชีวิตลงในสงครามครั้งนั้น และได้กวาดต้อนประชาชนปาตานีกลับกรุงเทพ หลังจากนั้นได้แต่งตั้งดาโต๊ะปังกาลันเป็นผู้ปกครองปาตานีพร้อมทั้งแต่งตั้ง(ขวัญซ้าย) ไปเป็นผู้ตรวจการสอดส่องดูแลการปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน

ผลของสงครามครั้งนั้น บรรดาแม่ทัพนายกองที่รอดชีวิต พร้อมด้วยบุตรธิดาของเติงกูลามีเด็นและราษฎรถูกจับเป็นเชลย ถูกกวาดต้อนเข้ากรุงเทพ โดยให้เชลยเหล่านี้อยู่ในที่ต่างๆทั้งในกรุงเทพและปริมณฑล เช่น เขตธนบุรี เขตคลองสาน เขตพระประแดง เขตหนองจอก เขตมีนบุรีในปัจจุบัน

บุตรธิดา
--------

เติงกูลามีเด็น มีบุตรธิดา 3 คน โดยทั้งสามถูกนำเข้าสู่กรุงเทพไปอยู่ที่บ้านแขกรวมกับเชลยอื่นๆ ได้แก่

1.ต่วนอีตัม

2.ต่วนตีมุน

3.ต่วนกุนโด

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปัตตานีภายใต้การปกครองของสยาม เก็บถาวร 2022-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PDF).P25.
2. ↑  การแบ่งปัตตานีออกเป็น7หัวเมือง[*ลิงก์เสีย*] (PDF).P6-7.
**วัดฝาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีอาณาเขตทิศใต้ติดคลองบางเขน ทิศตะวันตกติดกับคลองลัดขวาง (คลองลัดบางขุนเทียน) มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน

วัดฝางสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง คงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในช่วงไล่เลี่ยกับการสร้างวัด กล่าวคือ ประมาณ พ.ศ. 2205 วัดได้เริ่มการบูรณะพัฒนาขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2486 เป็นต้นมา ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2491 และยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นในที่วัด ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดฝาง

ภายในวัดมีอาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 มีลักษณะทรงไทย มีกำแพงรอบอุโบสถ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานหน้าตักกว้าง 2 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยาและทรงไทย หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการทรัพย์
* พระอธิการเผิน
* พระครูนนทการโกวิท (ถนอมพล เขมธมฺโม)
* พระสมุห์พิสุทธิ์ วิสุทฺโธ
*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดฝาง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 476–477.
**มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์** เป็นมูลนิธิที่ก่อตั้งขึ้นตามพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงห่วงใยในความทุกข์ของราษฎรผู้เสียสละชีพเพื่อป้องกันประเทศชาติ ผู้ต้องบาดเจ็บ ทุพพลภาพ จนไม่สามารถประกอบอาชีพได้ดังเดิม พระองค์ได้มีพระราชปรารภถึงระเบียบวิธีการช่วยเหลือผู้สละชีพเพื่อชาติว่านอกเหนือจากเงินช่วยเหลือจากหน่วยราชการ ซึ่งในขณะนั้นต้องผ่านขั้นตอนการพิจารณาเป็นเวลานานแล้ว ยังเป็นจำนวนเงินไม่มากนัก อีกทั้งอาสาสมัครที่บาดเจ็บทุพพลภาพหรือเสียชีวิต จะไม่มีสิทธิ์ได้รับความช่วยเหลือเช่นเพื่อนทหารและตำรวจร่วมสมรภูมิ

วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2518 อันเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญทหาร ตำรวจ และราษฎรอาสาสมัครอื่นๆ ที่ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่ป้องกันประเทศชาติ ทั้งจากโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า โรงพยาบาลตำรวจ โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า และโรงพยาบาลทหารผ่านศึก มารับพระราชทานเลี้ยง ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต พร้อมกันนั้น ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญผู้มีจิตกุศลเป็นจำนวนมากมาร่วมในงาน

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร, สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง, พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว, สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี มีพระราชปฏิสันถารพร้อมกับพระราชทานของขวัญแก่ทหารที่บาดเจ็บพิการทุกคน วันนั้นเองถือเป็นวันก่อตั้งมูลนิธิสายใจไทย ได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนหนึ่งเป็นทุนเริ่มแรก พระเจ้าลูกเธอทุกพระองค์ และมีผู้มีจิตศรัทธาที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทก็ได้ร่วมโดยเสด็จพระราชกุศลด้วย 

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์ประธานมูลนิธิ เนื่องจากทรงตระหนักดีว่า สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นผู้มีพระทัยอ่อนโยน มีพระเมตตาเอาพระทัยใส่ในทุกข์สุขของผู้อื่นอยู่เสมอ และพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับมูลนิธิสายใจไทยไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์นับแต่นั้นเป็นต้นมา

วันสายใจไทย
-----------

หลังจากก่อตั้งมูลนิธิสายใจไทยฯ เพื่อให้มูลนิธิสายใจไทยฯ ได้ดำเนินต่อไป จึงมีการประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนได้ทราบ และได้ร่วมช่วยเหลือผู้เสียสละต่อสู้เพื่อความมั่นคงของประเทศ โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีพระราชดำรัสในวันสายใจไทย เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2519 ดังนี้

"2 เมษายน ของทุกปี ถือเป็นวันสายใจไทย ข้าพเจ้าจึงขอเชิญชวนพี่น้องประชาชนชาวไทย พร้อมใจกันบริจาคสมทบทุนมูลนิธิสายใจไทยฯ นี้ โดยส่งเป็นเงินได้ที่มูลนิธิสายใจไทยฯ" 

ในวันสายใจไทยมีการจัดงาน "รวมใจเพื่อสายใจไทย" เชิญชวนให้คนไทยทุกหมู่เหล่าทั่วประเทศมาร่วมจำหน่ายสินค้า และนำรายได้โดยเสด็จพระราชกุศลสมทบทุนมูลนิธิสายใจไทยฯ"

อ้างอิง
-------

* มูลนิธิสายใจไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เก็บถาวร 2007-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**นายสุรเดช ยะสวัสดิ์** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพะเยา และเป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน

ประวัติ
-------

สุรเดช ยะสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของพลตำรวจเอก วิฑูรย์ ยะสวัสดิ์ ผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ ในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา กับหม่อมราชวงศ์จิตราภา ยะสวัสดิ (สกุลเดิม นวรัตน) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ จาก CHAMBERLAYNE JUNIOR COLLEGE ประเทศสหรัฐอเมริกา ปริญญาตรี สาขาศิลปศาสตร์ จาก CURRY COLLEGE ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาโท จาก NORTHEASTERN UNIVERSITY ประเทศสหรัฐอเมริกา

การทำงาน
--------

สุรเดช ยะสวัสดิ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพะเยา ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 และได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว วุฒิสภา ต่อมาเขาได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน ในยุคที่มีนายสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรค และในสมัยของนายชาญชัย ชัยรุ่งเรือง เช่นเดียวกัน

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสถาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 9 สังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วิทูรย์ ยะสวัสดิ์"ล่วง พร้อมความลับเดือนตุลา[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา เขตเลือกตั้งจังหวัดพะเยา (นายสุรเดช ยะสวัสดิ์ นางพวงเล็ก บุญเชียง)" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-06-28. สืบค้นเมื่อ 2018-03-12.
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๒, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๑๑, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วุฒิสภาไทย
**วัดเขากะโดน** บ้างเขียน **วัดเขากระโดน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชากโดน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

วัดเขากะโดนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2401 โดยมีพระอธิการปุ๋ย และอําแดงทิม ราษฎรเป็นผู้ริเริ่มในการก่อสร้าง ซึ่งอําแดงทิมและราษฎรได้ร่วมถวายที่ดินจํานวน 14 ไร่ โดยให้ชื่อว่า **วัดบ้านป่า** ซึ่งกระทั่งปัจจุบันก็ไม่สามารถสืบทราบได้ว่าเพราะเหตุใดจึงได้ชื่อว่าวัดบ้านป่า แต่ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเขากะโดน" เป็นชื่อโดยทางราชการ ส่วนชื่อที่ชาวบ้านเรียก คือ **วัดเขา** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดเขากระโดนริเริ่มโดยพระครูพิทักษ์วิริยาภรณ์ หรือพระมหาเพียร ปัญญาทีโป เจ้าอาวาส

พื้นที่ตั้งวัดมีลักษณะเป็นเนินเขา มีสภาพแวดล้อมเป็นหมู่บ้าน ทุ่งนาและสวนยางพารา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ (หลังเก่า) สร้างขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด ปัจจุบันคงมีแต่อุโบสถหลังใหม่ ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ยกพื้น ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้ลดชั้น ประดับช่อฟ้า และใบระกาหางหงส์เป็นไม้แกะสลัก ด้านหน้ามีเสาเหลี่ยมประดับสาหร่ายรวงผึ้งและรูปเทพนมรองรับชั้นหลังคามีเฉลียงทางเดินโดยรอบใช้เป็นที่ทำสังฆกรรมแทน ที่ชั้นใต้ดินของอุโบสถหลังใหม่จัดเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นหรือห้องมรดกไทย จัดแสดงโบราณวัตถุต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปปางสมาธิเนื้อโลหะ ซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถหลังเก่า พระพุทธรูปบูชาต่าง ๆ ตู้คัมภีร์ เครื่องปั้นดินเผา ถ้วยชามสังคโลก เป็นต้น ศาลาการเปรียญลักษณะเป็นศาลาไม้ ยกพื้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเขากระโดน". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
2. ↑  "วัดเขากะโดน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดเขากระโดน". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
4. ↑  กรมศิลปากร. "วัดเขากระโดน" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2567. เข้าถึงจาก
**หมู่เกาะเซ็งกากุ** (ญี่ปุ่น: 尖閣諸島; โรมาจิ: *Senkaku-shotō*) หรือ **หมู่เกาะเตียวหยู** (พินอิน: *Diàoyúdǎo*) หรือ **หมู่เกาะพินนาเคิล** (อังกฤษ: Pinnacle Islands) เป็นกลุ่มเกาะร้างขนาดเล็กในทะเลจีนตะวันออก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจีนแผ่นดินใหญ่ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวัน และทางตะวันตกของเกาะโอกินาวะ อยู่ทางเหนือของปลายตะวันตกสุดของหมู่เกาะรีวกีวของญี่ปุ่น

แผนที่วาดโดยนักเขียนแผนที่ชาวญี่ปุ่น แสดงว่าหมู่เกาะเซ็งกากุ/เตียวหยูเป็นของจีน
หมู่เกาะดังกล่าวเป็นชายแดนนอกชายฝั่งของจีนเพื่อใช้ในการป้องกันโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) ในระหว่างปี พ.ศ. 1911 – 2454 (ค.ศ. 1368-1911) ซึ่งอยู่ในช่วงราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ทั้งนี้ แผนที่แสดงภูมิภาคเอเชียของจีน รวมถึงแผนที่ซึ่งจัดทำขึ้นโดยนักเขียนแผนที่ชาวญี่ปุ่นในช่วงคริสศตวรรษที่ 18 แสดงว่าหมู่เกาะเซ็งกากุ/เตียวหยู เป็นส่วนหนึ่งของประเทศจีน (ขณะที่ ก่อนปี พ.ศ. 2427 ไม่มีข้อมูลอ้างอิงถึงหมู่เกาะดังกล่าวในเอกสารทางการของญี่ปุ่น) ญี่ปุ่นยึดครองหมู่เกาะดังกล่าวในปี พ.ศ. 2438 ตาม การลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ ภายหลังจากที่จีนแพ้สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง  

หมู่เกาะเซ็งกากุอยู่ภายใต้การดูแลของประเทศญี่ปุ่นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2438 (ค.ศ. 1895) จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองจึงอยู่ในการดูแลของกองทัพสหรัฐอเมริกา หลังการส่งมอบพื้นที่ฐานทัพสหรัฐในหมู่เกาะรีวกีวในปี พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972)  จึงถือเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโอกินาวะ โดยมีการโต้แย้งจากสาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐจีน ที่อ้างว่าดินแดนนี้เป็นของจีนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลอี๋หลาน ของไต้หวัน

ดูเพิ่ม
-------

* กรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกากุ

อ้างอิง
-------

1. ↑  MACROECONOMIC ANALYSIS BRIEFING สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ส่วนการวิเคราะห์เสถียรภาพเศรษฐกิจ สำนักนโยบายเศรษฐกิจมหภาค
2. ↑  หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แถลงการณ์พ็อทซ์ดัมระบุว่า "อำนาจอธิปไตยญี่ปุ่นจะจำกัด อยู่ที่เกาะฮนชู เกาะฮกไกโด เกาะคีวชู เกาะชิโกกุและเกาะเล็กอื่นๆ ที่เรากำหนด ซึ่ง "เรา" หมายถึงผู้ชนะสงครามโลกครั้งที่สองที่พบกันที่กรุงพ็อทซ์ดัม(สหรัฐฯ สหราชอาณาจักร และสาธารณรัฐประชาชนจีน) โดยญี่ปุ่นได้ยอมรับเงื่อนไขของประกาศดังกล่าว
3. ↑  Lee, Seokwoo. (2002). **Territorial Disputes Among Japan, China and Taiwan Concerning the Senkaku Islands,* pp. 10–13.*, p. 10, ที่ Google Books
4. ↑   WantChinaTimes.com (8 July 2012). "Former New Taipei councilor explains PRC flag controversy". *WantChinaTimes.com*. สืบค้นเมื่อ 21 July 2012.
**กิลกิต-บัลติสถาน** (อูรดู: گلگت بلتستان) เป็นดินแดนปกครองตนเองในจุดเหนือสุดของประเทศปากีสถาน มีอาณาเขตภาคใต้ติดต่อกับอาซาดแคชเมียร์ ภาคตะวันตกติดต่อกับแคว้นแคบาร์ปัคตูนควา ภาคเหนือติดต่อกับฉนวนวาคานของประเทศอัฟกานิสถาน ภาคตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของประเทศจีน และภาคตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับรัฐชัมมูและกัศมีร์ของประเทศอินเดีย และเป็นดินแดนพิพาทส่วนหนึ่งของภูมิภาคแคชเมียร์ตามข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติปี พ.ศ. 2490

กิลกิต-บัลติสถานมีพื้นที่กว่า 72,971 ตารางกิโลเมตร (28,174 ตารางไมล์) และมีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูง โดยมีประชากรประมาณ 1,800,000 คนในปี พ.ศ. 2558 มีเมืองหลวงคือกิลกิต ซึ่งมีประชากรประมาณ 216,760 คน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Weightman, Barbara A. (2 December 2005). *Dragons and Tigers: A Geography of South, East, and Southeast Asia* (2nd ed.). John Wiley & Sons. p. 193. ISBN 978-0-471-63084-5.
2. ↑  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-22. สืบค้นเมื่อ 2018-02-21.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
3. ↑  The Myth of Gilgit-Baltistan's Linkage with Jammu & Kashmir
4. ↑  "UNPO: Gilgit Baltistan: Impact Of Climate Change On Biodiversity". *unpo.org*. สืบค้นเมื่อ 20 June 2016.
5. ↑  Shahid Javed Burki 2015. sfn error: no target: CITEREFShahid\_Javed\_Burki2015 (help)

| * ด
* ค
* ก
 เขตการปกครองในปากีสถาน |
| --- |
| แคว้น | 
* แคบาร์ปัคตูนควา
* บาโลชิสถาน
* ปัญจาบ
* สินธ์

 | ปากีสถาน |
| ดินแดน | 
* ดินแดนนครหลวงอิสลามาบาด

 |
| ภูมิภาคปกครองตนเอง | 
* อาซาดจัมมูโอกัชมีร์
* กิลกิต-บัลติสถาน

 |
"**แหลงพ่อขุน**" เป็นซิงเกิลของ เดช อิสระ อาร์ สยาม ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนอง และเรียบเรียงโดย เดช อิสระ อาร์ สยาม ออกจำหน่ายในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยคำว่าแหลงพ่อขุน คือสำนวนภาษาใต้ บอกถึงการพูดที่ใช้คำพูดในสมัยพ่อขุนรามคำแหง อาจเป็นคำพูดที่ไม่สุภาพแต่แสดงถึงความจริงใจ

ส่วนมิวสิควิดีโอเพลงนี้ต้องการนำเสนอมุมมองความรักในแบบของหนุ่มใต้บ้านๆ ที่หลงรักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เป็นคนพูดจาตรงๆ พูดไม่เพราะ พูดไม่หวาน ผู้หญิงเลยไม่ชอบ กลับไปชอบผู้ชายที่พูดจาหวานๆ ดูดี เอาใจเก่ง โรแมนติค ไม่รู้เลยว่าผู้ชายแบบนั้นไม่มีความจริงใจ แค่หวังหลอกเธอไปวันๆ ซึ่งต่างจากหนุ่มใต้บ้านๆ คนนี้ ถึงจะพูดจาห้วนๆ ใช้แต่ภาษาพ่อขุน แต่ทุกคำที่พูดออกไปล้วนออกมาจากใจ ไม่เสแสร้ง และรักเธอจริงๆ ซึ่งสุดท้ายแล้ว จึงให้ข้อคิดว่าสิ่งสำคัญของความรัก คือการกระทำไม่ใช่แค่คำพูด

การตอบรับ
---------

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| FM 95 ลูกทุ่งมหานครชาร์ต Top 20  | 7 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Intensive Watch Top 20 Chart เพลงลูกทุ่ง | 31 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  เดช อิสระ อาร์สยาม ส่งมิวสิควิดีโอเพลงรักติดดิน บอกความรู้สึกรัก ได้อย่างโดนใจ กับเพลง แหลงพ่อขุน
2. ↑
3. ↑  IW Music Chart Top 40 เพลงไทยลูกทุ่ง ประจำเดือน กุมภาพันธ์ 2557 อันดับเพลงที่มีการเปิดมากที่สุดโดยการ monitor ของ IW จากสถานีวิทยุ 40 FM radio station ในกรุงเทพและปริมณฑล)
**บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน)** (อังกฤษ: ITALIAN-THAI DEVELOPMENT PUBLIC COMPANY ชื่อย่อ: ITD) ประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ทั้งภายในและภายนอกประเทศ รับงานการก่อสร้างตั้งแต่โครงการอาคารขนาดกลาง ประเภท อาคารสำนักงาน โรงแรม จนถึงโครงการขนาดใหญ่ ประเภทศูนย์การค้า ท่าอากาศยาน นอกจากนี้ยังดำเนินการก่อสร้างโครงการสาธารณูปโภคต่าง ๆ ได้แก่ ถนน สะพาน ทางรถไฟ ระบบ ทางด่วน รวมถึงโครงการวางท่อขนส่งน้ำมันและก๊าซ งานสร้างเขื่อนและโรงไฟฟ้า ซึ่งต้องใช้ความชำนาญและเทคโนโลยีระดับสูง

ประวัติ
-------

บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (ไอทีดี) เป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้างครบวงจร ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2501 โดยมีผู้เริ่มก่อตั้งบริษัท 2 กลุ่ม คือ กลุ่มนายแพทย์ชัยยุทธ กรรณสูต ชาวไทย และ Mr. Giorgio Berlingieri ชาวอิตาลี มีวัตถุประสงค์ เพื่อ ดำเนินธุรกิจรับจ้างก่อสร้างทั่วไป วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 บริษัทฯ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เป็นบริษัทภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ (Royal Patronage by the King) และโปรดเกล้าพระราชทานครุฑพ่าห์ ให้เป็นศักดิ์และศรีจวบจนถึงปัจจุบัน และบริษัทได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2537

Sarayut Laklangถือหุ้นรายใหญ่
-----------------------------

* ข้อมูล ณ วันที่ 29 มีนาคม 2564

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | รายชื่อผู้ถือหุ้น | จำนวนหุ้นสามัญ | สัดส่วนการถือหุ้น |
| 1 | นาย เปรมชัย กรรณสูต | 628,213,626 | 11.90% |
| 2 | นาง นิจพร จรณะจิตต์ | 350,815,140 | 6.64% |
| 3 | บริษัท ไทยเอ็นวีดีอาร์ จำกัด | 178,346,510 | 3.38% |
| 4 | South East Asia UK (Type C) Nominees Limited | 110,858,249 | 2.10% |
| 5 | นางสาว จิตราพรรณ จรณะจิตต์ | 50,614,391 | 0.96% |

อ้างอิง
-------

1. ↑  รายละเอียดบริษัท/หลักทรัพย์เซ็ทเทรดดอตคอม
2. ↑  สรุปข้อสนเทศบริษัทจดทะเบียนตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
3. ↑  การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์ แบบรายงาน 56-1 อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) ประจำปี :2555
4. ↑  ลักษณะการประกอบธุรกิจ แบบรายงาน56-1 อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) ประจำปี :25500005
5. ↑  ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เซ็ทเทรดดอตคอม
หน่วยงานวิทยุลับของ OKW อัมท์ อัสลันด์/อัพแวร์ (สำนักงานการป้องกัน/กิจการต่างชาติ)
***อัพแวร์*** (เยอรมัน: *Abwehr*) เป็นหน่วยข่าวกรองทางทหารเยอรมันได้ทำหน้าที่ในกองทัพไรชส์แวร์และกองทัพแวร์มัคท์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920–1945 แม้ว่าสนธิสัญญาแวร์ซายได้ระบุไว้ว่าห้ามไม่ให้สาธารณรัฐไวมาร์ทำการก่อตั้งองค์กรหน่วยข่าวกรองของตนขึ้นมา พวกเขาได้ก่อตั้งกลุ่มจารกรรมขึ้นใน ค.ศ. 1920 ภายใต้กระทรวงไรชส์แวร์(กระทรวงกลาโหม) ที่ถูกเรียกว่า อัพแวร์ วัตถุประสงค์เริ่มแรกของอัพแวร์คือ การป้องกันการจารกรรมทางทหารจากต่างชาติ: บทบาทขององค์กรซึ่งต่อมาได้มีการพัฒนาอย่างมาก ภายใต้การนำของนายพล ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์ (มีชื่อเสียงในการบริหารไรชส์แวร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1926 เป็นต้นมา) หน่วยข่าวกรองทางทหารแต่ละหน่วยได้ถูกรวมเข้าด้วยกัน และใน ค.ศ. 1929 ได้ถูกรวบรวมอำนาจภายใต้สำนักงานรัฐมนตรีของชไลเชอร์ภายในกระทรวงไรชส์แวร์ การวางรากฐานสำหรับการเป็นที่ประจักษ์ที่เข้าใจกันโดยทั่วไปมากขึ้นของอัพแวร์

สถานีของอัพแวร์แต่ละแห่งทั่วทั้งเยอรมนีตั้งอยู่ในเขตกองทัพท้องถิ่น(แวร์ไครส์) มีสำนักงานที่ถูกเปิดมากขึ้นในประเทศที่เป็นกลางและ (ในขณะที่จักรวรรดิไรช์ได้แผ่ขยายอำนาจมากขึ้น) ในดินแดนที่ถูกยึดครอง วันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938 กระทรวงไรชส์แวร์ - ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงการสงครามไรช์ ใน ค.ศ. 1935 ซึ่งได้ถูกยุบทิ้งและกลายเป็นกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ (OKW) โดยมีฮิตเลอร์เป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรง กองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์เป็นส่วนหนึ่งของ"คณะเจ้าพนักงาน"ส่วนตัวของฟือเรอร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1938 และอัพแวร์กลายเป็นสำนักงานหน่วยข่าวกรองภายใต้การนำของพลเรือเอก วิลเฮ็ล์ม คานาริส อัพแวร์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ 76/78 ทิร์ปิทซูเฟอร์ (ไรช์เพียตชูเฟอร์ในปัจจุบัน) ในเบอร์ลิน ติดกับสำนักงานของ กองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์
**หม่อมเจ้าสวัสดิ์ นิลรัตน** (พ.ศ. 2401 - 28 มกราคม พ.ศ. 2475) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอลงกฎกิจปรีชา ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2401

หม่อมเจ้าสวัสดิ์ นิลรัตน เคยคบหากับพระยาราชานุประพันธ์ (เปีย บุนนาค) จนเกิดคดีความขึ้น พระยาราชานุประพันธ์ต้องรับพระราชอาญา ซึ่งปรากฏข้อความในบันทึกเอกสารรัชกาลที่ 7 กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ (ร.7 ค. 16/17) เรื่องหม่อมเจ้าหญิงสวัสดิ์ขอพระราชทานเงินเลี้ยงชีพ (27 ก.ค.-29 ส.ค. 2471) มีข้อความตอนหนึ่งว่า

*"เมื่อยังสาวนั้นกระทำตนให้เป็นที่โปรดปรานของเจ้านายฝ่ายหน้าหลายพระองค์ ต่อมาได้ลดตัวลงคบกับนายฉันเปีย (ซึ่งภายหลังเป็นพระยาราชานุประพันธ์) จึ่งเกิดความขึ้น นายฉันเปียต้องรับพระราชอาญา"*

หม่อมเจ้าสวัสดิ์ นิลรัตน สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2475 สิริชันษา 75 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศุภวัฒย์ เกษมศรี, พลตรี หม่อมราชวงศ์, และรัชนี ทรัพย์วิจิตร. *พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าในพระราชวงศ์จักรี*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2549. 360 หน้า. หน้า 101. ISBN 974-221-818-8
2. ↑  ""รักของท่านหญิง" สำรวจความรัก-การแต่งงานของเจ้านายสตรีที่เปลี่ยนไปหลัง 2475". *ศิลปวัฒนธรรม*. 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2563. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2563. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
**หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา** หรือ **หม่อมเจ้าพัฒนา กปิตถา** (พ.ศ. 2396 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ และเป็นพระนัดดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

พระประวัติ
----------

หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2396 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์

เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ให้ผนวชเรียนอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร ต่อมาเมื่อเจริญพระชันษาขึ้นได้ทรงลาสิกขามารับราชการในกรมพระอาลักษณ์ ซึ่งเป็นกรมในกำกับของกรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ พระบิดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการไว้วางพระราชหฤทัยจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับใช้อย่างใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท ต่อมาพระองค์ได้นำธิดาคนคือ หม่อมราชวงศ์จิ๋ว กปิตถา ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ซึ่งในเวลาต่อมาเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จิ๋วได้พระสูติพระราชธิดาพระองค์หนึ่ง แต่สิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา ทั้งนี้เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋วยังคงเป็นเจ้าจอมคนโปรดที่ได้รับพระราชทานเรือนเป็นพิเศษในพระบรมมหาราชวัง

หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454 พระชันษา 58 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดอินทารามวรวิหาร ในคลองบางกอกใหญ่ วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2455

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* - เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) สืบราชตระกูล พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากปิตถา กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์
* 

* พ.ศ. 2446 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา ร.ศ. 112 หน้า 317
2. ↑  ศุภวัฒย์ เกษมศรี, พลตรี หม่อมราชวงศ์, และรัชนี ทรัพย์วิจิตร. *พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าในพระราชวงศ์จักรี*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2549. 360 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-221-818-8
3. ↑  พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 20 หน้า 582 วันที่ 22 พฤศจิกายน ร.ศ.122
**หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์** (เดิม: หม่อมราชวงศ์สถิตย์เสถียร; 30 มกราคม พ.ศ. 2393 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียรประสูติเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2392 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2393) ที่วังริมคลองบางลำพูฝั่งเหนือ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ต้นราชสกุลสุประดิษฐ์ ซึ่งในขณะนั้นพระบิดายังเป็นหม่อมเจ้าสุประดิษฐ พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ามกุฎสมมติวงศ์ พระวชิรญาณมหาเถร ต่อมาเมื่อสมเด็จเจ้าฟ้ามกุฎสมมติวงศ์ฯ ขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าสุประดิษฐจึงเลื่อนขึ้นเป็น พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าสุประดิษฐ วรฤทธิราชมกุฎ บุรุษยรัตนราชวโรรส ส่วนหม่อมราชวงศ์สถิตย์เสถียร พระโอรส ก็เลื่อนเป็นหม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร ตามพระบิดา เมื่อเจริญชันษาก็ได้เข้ารับราชการในกรมพระคลังมหาสมบัติ ซึ่งเป็นกรมในกำกับของพระบิดา และด้วยเหตุที่เป็นโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า ให้สืบราชตระกูลของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ซึ่งต่อมาคือราชสกุลสุประดิษฐ์ หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียรเสกสมรสกับหม่อมเลื่อม สุประดิษฐ์ ณ อยุธยา มีโอรสและธิดา 3 คน ดังนี้

* หม่อมราชวงศ์ทิพาภรณ์ สุประดิษฐ์
* หม่อมราชวงศ์ฉวีวรรณ สุประดิษฐ์
* หม่อมราชวงศ์อนุสรณ์ สุประดิษฐ์

หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์ สิ้นชีพตักษัยเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2474) สิริชันษา 81 ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายหน้า) สืบราชตระกูลพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร
* พ.ศ. ไม่ปรากฎ –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 3 (ม.ป.ร.3)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สอน สุประดิษฐ์, หม่อมราชวงศ์. *หนังสือที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพหม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์*. กรุงเทพ : กรมศิลปากร, พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2473. 73 หน้า. หน้า 12.
2. ↑  ศุภวัฒย์ เกษมศรี, พลตรี หม่อมราชวงศ์, และรัชนี ทรัพย์วิจิตร. *พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าในพระราชวงศ์จักรี*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2549. 360 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-221-818-8
3. 1 2  โรงเรียนมหาดเล็ก. *บาญชีพระบรมวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน ศก 128*. กรุงเทพ : โรงพิมพ์สามมิตร, พ.ศ. 2452. 70 หน้า. หน้า 15.
ชัสวันต์ถฑา
**ชันวันต์ถฑา** (อักษรโรมัน: Jaswant Thada) เป็นอนุสาวรีย์ผู้ล่วงลับในโชธปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยมหาราชาสรทาร สิงห์ แห่งรัฐโชธปุระในปี 1899 เพื่อระลึกถึงบิดา มหาราชาชัสวันต์ สิงห์ ที่สอง รวมถึงใช้งานเป็นสถานที่ประกอบพิธีปลงศพของราชปุตแห่งมารวาร

อนุสรณ์นี้แกะสลักขึ้นมาจากหินอ่อนมกราน ภายในประกอบไปด้วยศาลา, สวนใต้ร่มเงา และสระน้ำขนาดเล็ก ภายในยังประกอบด้วยอนุสรณ์อื่นอีก ส่วนอนุสรณ์ของมหาราชาชัสวันต์ สิงห์ มีตั้งภาพบุคคลของผู้นำและมหาราชาแห่งโชธปุระ เชื่อกันว่าชัสวันต์ถฑานี้สร้างขึ้นโดย ลัลลุ ลาล (Lallu Lal) ผู้ออกแบบวังอุเมทภวันในโชธปุระเช่นกัน

ระเบียงภาพ
----------

* ด้านหน้าของอนุสรณ์ด้านหน้าของอนุสรณ์
* สระน้ำภายในสระน้ำภายใน
* ศาลาภายในศาลาภายใน
* รายละเอียดของซุ้มโค้งรายละเอียดของซุ้มโค้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jain, Ajay (2013). *Jodhpur, Rajasthan, India*. Kunzum. p. 11.
2. ↑  Sinha, Juhi (2007). *Beyond the Dunes: Journeys in Rajasthan*. Penguin. p. 72. ISBN 9780143063063.
3. ↑  Subodh Kapoor (2002). *The Indian Encyclopaedia: Indo-Pak War-Kamla Karri*. p. 3755. Jasvvant Thada, Close to the fort complex lies this white marble cenotaph, built in 1899, in commemoration of Maharaja Jaswant Singh II.Rare portraits of Jodhpur's rulers are also to be seen at Jaswant Thada.

พิกัดภูมิศาสตร์: 26°18′14″N 73°01′31″E﻿ / ﻿26.30389°N 73.02528°E﻿ / 26.30389; 73.02528

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jaswant Thada – A beautiful memorial in Jodhour


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ชัสวันต์ถฑา**
คิม จ็อง-อึน ผู้นำเกาหลีเหนือ และมุน แจ-อิน ผู้นำเกาหลีใต้ จับมือกัน
สัญลักษณ์ของการประชุมสุดยอดในครั้งนี้
**การประชุมสุดยอดระหว่างเกาหลี พ.ศ. 2561** เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2561 ณ ฝั่งเกาหลีใต้ของพื้นที่ความมั่นคงร่วม ระหว่างประธานาธิบดีมุน แจ-อินแห่งเกาหลีใต้ และคิม จ็อง-อึนผู้นำสูงสุดแห่งเกาหลีเหนือ เป็นการประชุมสุดยอดระหว่างเกาหลีครั้งที่สามและครั้งแรกในรอบสิบเอ็ดปี นอกจากนี้ ยังเป็นครั้งแรกนับแต่สิ้นสุดสงครามเกาหลีในปี 2496 ที่ผู้นำเกาหลีเหนือเข้าสู่ดินแดนเกาหลีใต้ การประชุมสุดยอดนี้วางแผนมุ่งสนใจโครงการอาวุธนิวเคลียร์เกาหลีเหนือและการปลดอาวุธนิวเคลียร์บนคาบสมุทรเกาหลี

ดูเพิ่ม
-------

* วิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ พ.ศ. 2560–2561
* ปฏิญญาพันมุนจอม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Location of planned inter-Korean summit hints at changes in North Korea strategy, say experts". The Straits Times. March 8, 2018. สืบค้นเมื่อ March 24, 2018.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-27. สืบค้นเมื่อ 2018-04-27.
3. ↑  Kirk, Donald (March 6, 2018). "Talks between North and South Korea could be a historic breakthrough between the countries". The Independent.
มหาอำมาตย์โท **หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ** (15 มกราคม พ.ศ. 2401 — 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ประสูติแต่หม่อมบาง และเป็นพระราชนัดดารุ่นใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ ประสูติเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2400 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2401) ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 ได้เข้ารับราชการในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ มียศเป็น "มหาอำมาตย์โท" ทรงเริ่มรับราชการตำแหน่งเสมียนเอกกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ แล้วเป็นนายเวร ต่อมาเป็นผู้ช่วยตรวจบัญชีกลาง เลขานุการเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ อธิบดีกรมสรรพภาษี อธิบดีกรมเก็บ และตำแหน่งสุดท้ายในราชการคือ ปลัดทูลฉลองกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ในปี พ.ศ. 2460 กราบถวายบังคมออกรับพระราชทานบำนาญ

หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถเป็นคนกลุ่มแรกในสยามที่เลี้ยงกล้วยไม้ ร่วมกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงษ์ประวัติ และพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงศ์อธิราช

หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถได้รับสมบัติจากพระบิดาคือ พระไภษัชยคุรุ เป็นพระพุทธเจ้าที่พบเฉพาะในนิกายมหายาน ซึ่งมีผู้นับถือมากที่สุดในประเทศจีนและทิเบต องค์พระหล่อด้วยสำริด สร้างขึ้นในศิลปะลพบุรี (ศิลปะแบบเขมรในประเทศไทย) เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 17 – 18 ทำเป็นพระพุทธรูปนาคปรกทรงเครื่อง สวมศิราภรณ์ทรงเทริด ขนาดหน้าตักกว้าง 26 เซนติเมตร สูง 62 เซนติเมตร ต่อมาหม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถทรงขายให้กรมศิลปากร ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่ห้องลพบุรี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร

หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ มีโอรสเพียงคนเดียว คือ หม่อมราชวงศ์ศิริวรรณ สุประดิษฐ์

หม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ ประชวรโรคชรา ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 สิริชันษา 70 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2473

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2455 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2451 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
* พ.ศ. 2447 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 5 (ม.ป.ร.5)
* พ.ศ. 2425 –  เหรียญสตพรรษมาลา (ส.ม.)
* พ.ศ. 2436 –  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา (ร.ศ.)
* พ.ศ. 2440 –  เหรียญประพาสมาลา (ร.ป.ม.)
* พ.ศ. 2440 –  เหรียญราชินี (ส.ผ.)
* พ.ศ. 2446 –  เหรียญทวีธาภิเศก (ท.ศ.)
* พ.ศ. 2450 –  เหรียญรัชมงคล (ร.ร.ม.)
* พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัชมังคลาภิเศก รัชกาลที่ 5 (ร.ม.ศ.5)
* พ.ศ. 2454 –  เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6)

อ้างอิง
-------

1. ↑  กล้วยไม้[*ลิงก์เสีย*] จากเว็บไซต์ oknation.net สืบค้นเมื่อ 25-03-57
2. ↑  ศุภวัฒย์ เกษมศรี, พลตรี หม่อมราชวงศ์, และรัชนี ทรัพย์วิจิตร. *พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าในพระราชวงศ์จักรี*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2549. 360 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-221-818-8
3. ↑  688.PDF
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๒๙ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๔๒๔, ๒๒ มกราคม ๑๓๑
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๒๕ ตอนที่ ๒๖ หน้า ๗๕๖, ๒๗ กันยายน ๑๒๗
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๒๓ ตอนที่ ๓๕ หน้า ๘๙๓, ๒๕ พฤศจิกายน ๑๒๕
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ ๔, เล่ม ๒๑ ตอนที่ ๓๒ หน้า ๕๖๘, ๖ พฤศจิกายน ๑๒๓
**หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์** (13 มีนาคม พ.ศ. 2442 – 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ กับหม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์

พระประวัติ
----------

หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์ เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ละม้าย เกษมสันต์ (ราชสกุลเดิม สุริยกุล) เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2441 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2442) มีโสทรเชษฐา 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าพันธุประวัติ เกษมสันต์ และ หม่อมเจ้านิวัทธวงศ์ เกษมสันต์

หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เสกสมรสกับหม่อมเจ้าเกียรติประวัติ เกษมสันต์ ผู้พิพากษาศาลพระราชอาญา เชษฐาต่างพระมารดาซึ่งประสูติแต่หม่อมเจียม เกษมสันต์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม คชเสนี)

หม่อมเจ้าพงษ์พิศมัย เกษมสันต์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี สิริชันษา 109 ปี พระราชทานเพลิงศพเมือวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552 นับเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีชันษาสูงที่สุดในราชวงศ์จักรี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์. *มหามกุฎราชสันตติวงศ์ พระนามพระราชโอรสธิดา พระราชนัดดา*. กรุงเทพ : อมรินทร์พริ้นติ้ง, พ.ศ. 2547. หน้า หน้าที่. ISBN 974-272-911-5
**หม่อมเจ้าลักษณากร เกษมสันต์** (9 เมษายน พ.ศ. 2445 - 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ และเป็นพระนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระประวัติ
----------

หม่อมเจ้าลักษณากร เกษมสันต์ ประสูติเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2445 จบชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2461 ต่อมาในปี พ.ศ. 2463 ได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษในพระอนุเคราะห์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ เสนาบดีกระทรวงการคลังและกระทรวงเกษตรพาณิชย์คมนาคม ณ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในสาขาวิชาพฤกษอนุกรมวิธาน ได้มีโอกาสฝึกงานที่สวนพฤกษชาติคิว และฝึกงานกับศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยอะเบอร์ดีน

หม่อมเจ้าลักษณากร เกษมสันต์ เริ่มรับราชการในปี พ.ศ. 2468 ในตำแหน่งผู้ช่วยเจ้ากรมกองตรวจพันธุ์รุกขชาติ กรมตรวจกสิกรรม กระทรวงเกษตรพาพิณชย์คมนาคม ได้ร่วมกับเจ้ากรม Dr. A.F.G. Kerr ออกสำรวจและเก็บตัวอย่างพรรณไม้ทั่วทุกภาคของประเทศ ได้พบพันธุ์ไม้ชนิดใหม่ และได้ช่วยจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ไม้แห้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นนักพฤกษศาสตร์ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกพฤกษศาสตร์ กรมเกษตรและการประมง กระทรวงเกษตราธิการ ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้ากองพืชพรรณ ผู้เชี่ยวชาญพิเศษ กรมเกษตร รองอธิบดีกรมกสิกรรม อธิบดีกรมกสิกรรม เป็นผู้เชี่ยวชาญประจำกระทรวง และผู้ตรวจราชการกระทรวงเกษตรจนครบเกษียณอายุราชการ

ภายหลังได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าแต่งตั้งให้เป็นราชบัณฑิตประเภทวิทยาศาสตร์ชีวภาพ สาขาเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2485 และได้รับเกียรติใช้พระนามตั้งชื่อพรรณไม้ ดอกหรีด, ลักษณา Gentiana hesseliana Hosseus var. lakshnakarae (Kerr) Toyok

หม่อมเจ้าลักษณากร เสกสมรสกับหม่อมเจ้าศรีสอางค์นฤมล วรวรรณ พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ มีโอรส-ธิดา 3 ท่าน คือ 

1. หม่อมราชวงศ์หญิงลักษณ์สอางค์ เกษมสันต์
2. หม่อมราชวงศ์ศรีลักษณ์ เกษมสันต์
3. หม่อมราชวงศ์หญิงนฤมล เกษมสันต์

หม่อมเจ้าลักษณากร สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2520 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2504 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายหน้า)
* พ.ศ. 2502 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2500 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2498 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
* พ.ศ. 2475 –  เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
* พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมประสงค์ ทรัพย์พาลี. *๑๐๑ จุลจักรี ๑๐๑ ปี จุลจอมเกล้า*. กรุงเทพ : [ม.ป.พ.], พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2555. 154 หน้า. ISBN 9786169092605
2. ↑  แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนราชกิจจานุเบกษา เล่ม 78 ตอน 40ง วันที่ 9 พฤษภาคม 2504