**คลีเมนต์ เยฟรีโมวิช โวโรชีลอฟ** (รัสเซีย: Климе́нт Ефре́мович Вороши́лов​; อังกฤษ: Kliment Yefremovich Voroshilov) หรือเรียกขานกันในรัสเชียว่า**คลิม เยฟรีโมวิช โวโรชีลอฟ** (รัสเซีย: Клим Вороши́лов; อังกฤษ: Klim Voroshilov) (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2512) เป็นจอมพลและนักการเมืองในยุคสตาลิน เขาเป็นหนึ่งในห้าจอมพลดั่งเดิมของสหภาพโซเวียต (ทหารยศสูงสุดของสหภาพโซเวียต) พร้อมกับเสนาธิการกองทัพแดงอเล็กซานเดอร์ เยโกรอฟกับผู้บัญชาการอาวุโสสามคน วาซีลี บลูย์เคียร์ เซมิออน บูดิออนนืยและ มีคาอิล ตูคาเชฟสกี

ชีวิตในวัยเด็กและการปฏิวัติรัสเซีย
----------------------------------

โวโรชีลอฟ เกิดในการตั้งถิ่นฐานของ ลิซิคานสค์ (ปัจจุบันเป็นแคว้นปกครองตนเองยูเครน) ในจักรวรรดิรัสเซียในครอบครัวคนงานรถไฟสัญชาติรัสเซียอย่างไรก็ตามตามที่พลตรีPyotr Grigorenko ได้พูดไว้ว่า โวโรชีลอฟ ตัวของเขาเองได้พูดถึงมรดกทางวัฒนธรรมของยูเครนของเขาและต้นตระกูลของโวโรชีลอฟโวโรชีลอฟ เข้าร่วมฝ่ายบอลเชวิกของพรรคสังคมประชาธิปไตยแรงงานรัสเซียในปี พ.ศ. 2448 ในช่วงการปฏิวัติรัสเซีย 1917 โวโรชีลอฟ ได้เป็นสมาชิกของสภาผู้ตรวจการประชาชนยูเครนและผู้ตรวจการกิจการภายในพร้อมกับ วาซีลี อเวริน
โวโรชีลอฟ ได้เป็นหัวหน้าตำรวจเปโตรกราดระหว่าง 1917 และ 1918 เขาเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับการช่วยเหลือโจเซฟ สตาลินในสภาทหาร (ซึ่งนำโดยเลออน ทรอตสกี) เขากลายเป็นผู้ใกล้ชิดกับสตาลินในช่วงการป้องกันกองทัพแดง 1918 ในซาริตซิน เขามีบทบาทในฐานะผู้บัญชาการแนวรบทางใต้กับกองพลทหารม้าที่ 1 ในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียและสงครามกับโปแลนด์ ในฐานะที่เป็นตำแหน่งผู้ตรวจการทางการเมืองที่ให้บริการร่วมมีอำนาจเท่าเทียมกับสตาลิน โวโรชีลอฟ เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับปลุกกำลังใจของกองพลทหารม้าที่ 1 ซึ่งส่วนใหญ่ของชาวนาจากภาคใต้ของรัสเซียแต่อย่างไรก็ตามตำแหน่งผู้ตรวจการของโวโรชีลอฟ ไม่สามารถที่จะปกปิดความผ่ายแพ้ในการรบที่Komarów (พ.ศ. 2463) หรือการใช้ความรุนแรงกับกลุ่มต่อต้านชาวยิว

ทางการเมือง
-----------

โวโรชีลอฟ เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางจากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2464 จนถึง พ.ศ. 2504 ในปี พ.ศ. 2468 หลังจากการตายของ มีฮาอิล ฟรุนเซ โวโรชีลอฟได้รับเลือกเป็นผู้ตรวจการประชาชนฝ่ายกิจการการทหารและกองทัพเรือแห่งสหภาพโซเวียตจนถึงปี พ.ศ. 2477 ตำแหน่งทางการเมืองของ ฟรุนเซ ยึดติดกับกลุ่มทรอยก้า (เลฟ คาเมเนฟ,โจเซฟ สตาลิน,กรีโกรี ซีนอฟเยฟ) ฟรุนเซ เสียชีวิตเพราะรับยาช้าเกินขนาดขณะกำลังผ่าตัดรักษาโรคกระเพาะอาหาร เลออน ทรอตสกีได้กล่าวหาว่าการผ่าตัดเป็นเพียงการปกปิดแผนการลอบสังหาร ฟรุนเซ ความสำเร็จหลักของโวโรชีลอฟ ในช่วงนั้นคือการย้ายที่แหล่งสำคัญอุตสาหกรรมสงครามไปทางตะวันออกของเทือกเขาอูราลตามกลยุทธ์ถอยร่นเพื่อการรักษาความสามารถในการผลิตเหมือนเดิมในกรณีที่แนวรบตะวันตกพ่ายแพ้โวโรชีลอฟกลายเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบโปลิตบูโรของในปี พ.ศ. 2469 จนถึง2503

จากซ้ายไปขวา โมโลตอฟ,สตาลินและโวโรชีลอฟ ในปี พ.ศ. 2480
โวโรชีลอฟกับผู้นำตุรกีมุสตาฟา เคมาล อตาเติร์กในพิธีเฉลิมฉลองครบรอบปีที่สิบของสาธารณรัฐตุรกีในปี 1933
โวโรชีลอฟ ได้รับการแต่งตั้งคนของผู้บังคับการตำรวจ (รัฐมนตรีว่าการกระทรวง) กลาโหมในปี พ.ศ. 2477 และจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2478 เขามีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการกวาดล้างใหญ่เขาช่วยในการกวาดล้างภายในกองทัพตามคำสั่งสตาลิน เขาเขียนจดหมายเพื่อเจ้าหน้าที่โซเวียตเดิมและนักการทูตที่ถูกเนรเทศกลับมารับโทษ โดนส่งจดหมายขอให้พวกเขากลับมาด้วยความสมัครใจและมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่ต้องเผชิญกับการลงโทษจากเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นเรื่องโกหก โวโรชีลอฟ ได้ลงนามเอกสารการประหารชีวิต 185 รายการ เขาได้อยู่ในกลุ่มสี่ผู้นำโซเวียตร่วมกับ คากาโนวิช,สตาลินและโมโลตอฟ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โวโรชีลอฟ เป็นสมาชิกของคณะกรรมการป้องกันรัฐ (พ.ศ. 2484-2487) เขาได้บัญชากองทัพโซเวียตในช่วงสงครามฤดูหนาวตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2482 ถึงมกราคม พ.ศ. 2483 แต่เนื่องจากการวางแผนของสหภาพโซเวียตที่ไม่ดีและไร้ความสามารถของโวโรชีลอฟ ทำให้กองทัพแดงบาดเจ็บล้มตายถึง 185,000 นาย หลังจบสงครามฤดูหนาว สตาลิน ได้ตะโกนต่อว่าใส่ โวโรชีลอฟ ในการประชุมกองทัพ โวโรชีลอฟ ได้กล่าวโทษว่าเป็นความล้มเหลวของสตาลินในการกำจัดนายพลที่ดีที่สุดกองทัพแดงในช่วงการกวาดล้างครั้งยิ่งใหญ่หลังจากนั้นตามคำบอกเล่าของนีกีตา ครุชชอฟ โวโรชีลอฟ ได้เอามือลงทุบจานใส่ลูกหมูย่าง นีกีตา ครุชชอฟได้กล่าวอีกว่าเป็นเพียงครั้งเดียวที่เขาเคยเห็น โวโรชีลอฟ ระเบิดอารมณ์ใส่โวโรชีลอฟ ได้กลายเป็นแพะรับบาปสำหรับความล้มเหลวครั้งแรกในฟินแลนด์ หลังจากนั้นเขาก็ถูกแทนที่โดย เซมิออน ตีโมเชนโค และไปดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรม

โวโรชีลอฟ ได้ถกเถียงเรื่องจำนวนของเจ้าหน้าที่กองทัพโปแลนด์ที่บันทึกในกันยายน พ.ศ. 2482 ควรจะได้รับการปล่อยตัว แต่ภายหลังเขาได้ลงนามในคำสั่งในการสังหารหมู่กาตึน พ.ศ. 2483

หลังจากการรุนรานสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายนปี พ.ศ. 2484 โวโรชีลอฟ กลายเป็นผู้บัญชาการช่วงสั้น ๆของกองกำลังภาคตะวันตกเฉียงเหนือ (กรกฎาคม-สิงหาคม พ.ศ. 2484) ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2484 เขากลายเป็นผู้บัญชาการแนวรบเลนินกราดร่วมกับผู้บัญชาการทหาร Andrei Zhdanov เขาแสดงความกล้าหาญในการรบอย่างมากในการต้านการโจมตีทางปืนใหญ่อย่างหนักที่ Ivanovskoye เมื่อถึงจุดหนึ่งเขารวบรวมกองถอยทัพและเขาได้โจมตีรถถังเยอรมันอาวุธด้วยปืนพกขณะกำลังถอย อย่างไรก็ตามเขาล้มเหลวที่จะป้องกันไม่ให้เยอรมันรอบเลนินกราดและเขาถูกไล่ออกและแทนที่ด้วยจอมพลเกออร์กี จูคอฟในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2484แต่ถึงอย่างไรสตาลินยังมีความจำเป็นสำหรับการเป็นผู้นำทางการเมืองในช่วงสงครามดังนั้น โวโรชีลอฟ ยังคงเป็นหุ่นเชิดที่สำคัญ

ในการประชุมที่เตหะราน พ.ศ. 2486 เกิดเรื่องน่าอายในพีธีมอบ "ดาบแห่งสตาลินกราด" จากวินสตัน เชอร์ชิล โวโรชีลอฟได้รับดาบจากสตาลินแต่แล้วเขาจับดาบผิดด้านทำให้ดาบหลุดจากฝักตกลงบนนิ้วเท้าของสตาลินต่อหน้าสามผู้นำมหาอำนาจ

ใน พ.ศ. 2488-2490 โวโรชีลอฟ ได้เขามาดูแลรัฐบาลคอมมิวนิสต์ในฮังการี

ในปี พ.ศ. 2495, โวโรชีลอฟได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกของคณะกรรมการบริหารของคณะกรรมการกลาง หลังตายของสตาลินใน 5 มีนาคม พ.ศ. 2496 ได้มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญของผู้นำของสหภาพโซเวียต ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2496 โวโรชีลอฟ ได้ขึ้นมาเป็นประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุด 26 มิถุนายน 1953 โวโรชีลอฟ, มาเลนคอฟและครุชชอฟมีส่วนร่วมในการจับกุมลัฟเรนตีย์ เบรียา‎หลังจากการตายของสตาลิน

ช่วงเกษียณ
----------

โวโรชีลอฟ กับ ประธานาธิบดี J.K. Paasikivi ในเฮลซิงกิ
โวโรชีลอฟ บนชุดแสตมป์จอมพลของสหภาพโซเวียตปี พ.ศ. 2519
หลังจากครุชชอฟได้ไล่สมาชิกเก่ายุคสตาลินออกเช่น มาเลนคอฟ กับ โมโลตอฟริ่ช เป็นต้น โวโรชีลอฟ ก็เริ่มวางมือจากการเมือง วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 คณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดได้รับการร้องขอ โวโรชีลอฟ ในการเกษียณอายุและเขายังเป็นโปลิตบูโรจนถึง 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 

หลังการสิ้นอำนาจของครุชชอฟ โวโรชีลอฟ อีกครั้งได้รับการเลือกตั้งให้เป็นคณะกรรมการกลางในปี พ.ศ. 2509 โวโรชีลอฟ ได้รับเหรียญรางวัลวีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียตที่สองในปี พ.ศ. 2511 เขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2512 ในมอสโกและเถ้าถ่านของเขาถูกฝังอยู่ในกำแพงเครมลิน

รางวัลและเกียรติยศ
------------------

เควี-1
รถถังหนักรุ่น เควี (KV tank (Kliment Voroshilov tank)) ที่ถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่สองถูกตั้งชื่อตาม โวโรชีลอฟ มีสองเมืองถูกตั้งชื่อตามเขา โวโรชีลอฟกราด ในยูเครน (ปัจจุบันคือเมือง ลูฮานสค์) และ โวโรชีลอฟ ในโซเวียตตะวันออกไกล (ปัจจุบันคือเมือง อุซซูริสก์) เช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่สถาบันการศึกษาในกรุงมอสโก เมืองสตัฟโรปอล เคยถูกเรียกว่าเมือง โวโรชีลอฟ ตั้งแต่พ.ศ. 2478-2486 โวโรชีลอฟ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในฐานะที่เป็นพลเมืองกิตติมศักดิ์ของเมืองตุรกี อิซมีร์ ในพฤศจิกายน พ.ศ. 2476  ใน อิซมีร์ มียังถนนชื่อโวโรชีลอฟ. ในปี พ.ศ. 2494 มันก็เปลี่ยนชื่อเป็น "Plevne Bulvari"

### เครื่องอิสริยาภรณ์

* วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต (3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 (วันคล้ายวันเกิดปีที่ 75), 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 (การครบรอบ 50 ปีของกองทัพของสหภาพโซเวียต))
* วีรชนแรงงานแห่งสังคมนิยม (7 พฤษภาคม พ.ศ. 2503)
* เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน 8 ครั้ง (№880 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478, №3582 – 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481, №14851 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484, №26411 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488, №128065 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494, №313410 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499, №331807 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504, №340967 – 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511)
* เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง, 6 ครั้ง (№47 – 26 มิถุนายน พ.ศ. 2462, №629/2 เมษายน พ.ศ. 2464, №27/3–2 ธันวาคม พ.ศ. 2468, №5/4–22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473, №1/5–3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487, №1/6 от 24 มิถุนายน พ.ศ. 2491)
* เครื่องอิสริยาภรณ์ซูโวรอฟ, ขั้นที่ 1 (№125 – 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487)
* เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473)
* เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก (№ 148 – 14 มกราคม พ.ศ. 2476)
* เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส (25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476)
* เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีการทำงานและรับใช้กองทัพแดง" (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481)
* เหรียญ "สำหรับชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945" (พ.ศ. 2488)
* เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่เลนินกราด"
* เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่มอสโก"
* เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่คอเคซัส"
* เหรียญ "พิธีฉลองครบรอบ 800 ปีกรุงมอสโก" (21 กันยายน 1947)
* เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียตและกองทัพเรือ" (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491)
* เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 40 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียต" (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501)
* เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 50 ปีการสถาปนากองทัพโซเวียต"
* เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 20 ปีในชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945" (พ.ศ. 2508)
* Honorary Revolutionary Weapon (พ.ศ. 2463,พ.ศ. 2511)
* วีรชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2500)
* เครื่องอิสริยาภรณ์ชุคบาตาร์ 2 ครั้ง (มองโกเลีย)
* เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดง (มองโกเลีย)
* Grand Cross of the Order of the White Rose (ฟินแลนด์)
* Honorary Citizen of Izmir (ตุรกี)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ในปฏิทินแบบเก่า 23 มกราคม พ.ศ. 2424
2. ↑
3. ↑  Pyotr Grigorenko. *"В ПОДПОЛЬЕ МОЖНО ВСТРЕТИТЬ ТОЛЬКО КРЫС..." (In the underground one may find only rats...)*. Institute "Open society" - Cooperation and Association Fund "Liberty Road". 1981 (Cover of the book เก็บถาวร 2012-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
4. ↑  Brown, Stephen. "Communists and the Red Cavalry: The Political Education of the Konarmiia in the Russian Civil War, 1918–20" *The Slavonic and East European Review*, Vol. 73, No. 1 (Jan. 1995), p. 88
5. ↑  Erickson, John (July 4, 2013). *The Soviet High Command: a Military-political History, 1918-1941*. Routledge. p. 199. ISBN 1136339523.
6. ↑  Darman, Peter (December 16, 2012). *The Home Fronts: Allied and Axis Life During World War II*. Rosen Classroom. p. 26. ISBN 1448892368.
7. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-12. สืบค้นเมื่อ 2016-11-02.
8. 1 2 3  Rappaport, Helen (1999). *Joseph Stalin: A Biographical Companion*. ABC-CLIO. p. 307. ISBN 1576070840.
9. ↑  Khrushchev, Nikita *Khrushchev Remembers*, London, 1971, p.137
10. ↑  Sebag Montefiore, Simon 2004 *Stalin The Court of the Red Tsar*, Phoenix London ISBN 0-7538-1766-7 pp. 340–41
11. ↑  Montefiore, pp. 337–39
12. ↑  *Stalin's Folly: The Tragic First Ten Days of WWII on the Eastern Front*, Constantine Pleshakov, 2006, p.268
13. ↑  Montefiore, pp. 391–95
14. ↑  Winston Churchill, *Closing the Ring*, Vol. 5, p. 321.
15. ↑
16. ↑

| * ด
* ค
* ก
ประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียต |
| --- |
| ประมุขแห่งรัฐ | 
* มีฮาอิล คาลีนิน (1922–1946)
* นีโคไล ชเวียร์นิค (1946–1953)
* คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ (1953–1960)
* เลโอนิด เบรจเนฟ (1960–1964)
* อะนัสตัส มีโคยัน (1964–1965)
* นีโคไล ปอดกอร์นืย (1965–1977)
* เลโอนิด เบรจเนฟ (1977–1982)
* ยูรี อันโดรปอฟ (1982–1984)
* คอนสตันติน เชียร์เนนโค (1984–1985)
* อันเดรย์ โกรมืยโค (1985–1988)
* มีฮาอิล กอร์บาชอฟ (1988–1991)

 |
| รองประมุขแห่งรัฐ | 
* วาซีลี คุซเนตซอฟ (1977–1986)
* ปิออตร์ เดมีเชฟ (1986–1988)
* อะนาโตลี ลูคยานอฟ (1988–1990)
* เกนนาดี ยานาเยฟ (1990–1991)

 |
| 
* แม่แบบ ประมุขแห่งรัฐโซเวียตรัสเซีย
* ประธานาธิบดีรัสเซีย

 |

| * ด
* ค
* ก
จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต |
| --- |
| 
* โวโรชีลอฟ
* ตูคาเชฟสกี
* บูดิออนนืย
* เยโกรอฟ
* บลูย์เคียร์
* ตีโมเชนโค
* คูลิค
* ชาปอชนีคอฟ
* จูคอฟ
* วาซีเลฟสกี
* สตาลิน (จอมพลสูงสุด)
* โคเนฟ
* โกโวลอฟ
* โรคอสซอฟสกี
* มาลีนอฟสกี
* ตอลบูคิน
* เมเรตสคอฟ
* เบรียา
* โซโคลอฟสกี
* บุลกานิน
* บากราเมียน
* บีรูย์ซอฟ
* เกรชโค
* เยเรเมนโก
* มอสคาเลนโค
* ชุยคอฟ
* ซาคารอฟ
* โกลีคอฟ
* ครืยลอฟ
* ยาคูบอฟสกี
* บาติตสกี
* โคเชวอย
* เบรจเนฟ
* อุสตีนอฟ
* คูลีคอฟ
* โอการ์คอฟ
* โซโคลอฟ
* อะโครเมเยฟ
* คูร์คอตกิน
* เปตรอฟ
* ยาซอฟ

 |  |