recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
แอนไอออนไอโอเดต, IO3−
**ไอโอเดต** (อังกฤษ: Iodate) เป็นคู่เบสของกรดไอโอดิก ในไอออนประจุบวกของไอโอเดต ไอโอดีนมีพันธะร่วมกับออกซิเจนสามอะตอม และมีสูตรโมเลกุลคือ IO3– โดยโมเลกุลไอโอเดตนี้มีโครงสร้างเป็นพีระมิดฐานสามเหลี่ยม ไอโอเดตยังสามารถได้จากการรีดิวซ์ของพีรีออเดต ด้วยทีโออีเทอร์ ผลพลอยได้จากปฏิกิริยาเคมีนี้คือซัลฟ์ออกไซด์

ไอโอเดตเป็นสารประกอบเคมีประเภทหนึ่ง ตัวอย่างคือ โซเดียมไอโอเดต (NaIO3) ซิลเวอร์ไอโอเดต (AgIO3) และแคลเซียมไอโอเดต (Ca(IO3)2) ไอโอเดตจะคล้ายกับคลอเรต โดยประกอบด้วยไอโอดีน แทนที่คลอรีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Merriam-Webster definition". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2015-05-15.
2. ↑  Qiu, Chao; Sheng Han; Xingguo Cheng; Tianhui Ren (2005). "Distribution of Thioethers in Hydrotreated Transformer Base Oil by Oxidation and ICP-AES Analysis" (abstract). *Industrial & Engineering Chemistry Research*. **44** (11): 4151–4155. doi:10.1021/ie048833b. สืบค้นเมื่อ 2007-05-03. Thioethers can be oxidized to sulfoxides by periodate, and periodate is reduced to iodate
**WWWJDIC** เป็นพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นออนไลน์ ซึ่งมีพื้นฐานมาจากพจนานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ที่แปลและรวบรวมโดย จิม บรีน (Jim Breen) นักวิชาการชาวออสเตรเลีย แฟ้มพจนานุกรมหลักแปลจากภาษาญี่ปุ่นไปเป็นภาษาอังกฤษ และแปลจากภาษาอังกฤษไปเป็นภาษาญี่ปุ่น (EDICT) มีคำศัพท์ประมาณ 130,000 รายการ (และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ) มีพจนานุกรมการอ่านชื่อเฉพาะในภาษาญี่ปุ่น (ENAMDICT) กว่าแสนชื่อ และยังมีพจนานุกรมเฉพาะทางเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ นิติศาสตร์ คอมพิวเตอร์ วิศวกรรมศาสตร์ ฯลฯ ให้เลือกแปล นอกจากจะสามารถแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้ว ยังสามารถแปลเป็นภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส ภาษารัสเซีย ภาษาฮังการี และภาษาสวีเดนได้ด้วย

WWWJDIC เป็นการใช้ประโยชน์จากรุ่นปรับแต่งของ Tanaka Corpus แฟ้มข้อความสาธารณสมบัติ เป็นการรวบรวมประโยคต่างๆ ในภาษาญี่ปุ่นแล้วแปลจับคู่กับภาษาอังกฤษ ซึ่งมีจำนวนมากกว่า 160,000 คู่ในรุ่นปัจจุบัน ส่วนข้อมูลแฟ้มพจนานุกรมสามารถดาวน์โหลด แก้ไข และคัดลอกได้อย่างเสรี เนื่องจากอยู่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ ประเภท Attribution-ShareAlike รุ่น 3.0  การเข้าถึงนอกจากจะสามารถเปิดเว็บไซต์โดยตรงได้แล้ว ยังสามารถใช้กับกล่องค้นหาในไฟร์ฟอกซ์ และมีแถบเครื่องมือสืบค้นที่สามารถเชื่อมโยงมายังเว็บไซต์

เว็บไซต์หลักของ WWWJDIC ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยโมนาช (Monash University) ประเทศออสเตรเลีย ปัจจุบันมีไซต์เสมือนอีก 5 แห่งได้แก่ กลุ่มวิจัยและพัฒนาพจนานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ สหรัฐอเมริกา, ศูนย์วิจัยแห่งชาติ ประเทศแคนาดา, มหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, ประเทศสวีเดน, และที่สหภาพยุโรป

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* WWWJDIC - เว็บไซต์หลัก (มหาวิทยาลัยโมนาช)
ดูบทความหลักที่: ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย

**ธงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย** เป็นธงแถบตามยาว สีนำเงิน, สีขาว, และสีแดง ธงชาติ และ ธงพาณิชย์ เป็นธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ (Pan-Slavic colours) ธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ ประกาศใช้ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก เมื่อปี พ.ศ. 2391

ธงราชการของรัฐ มีตราแผ่นดินอย่างใหญ่ของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย บนธงสามสี ธงนี้ใช้สำหรับหน่วยงานราชการ สำนักงานรัฐบาล และเรือของรัฐ 

ธงราชการกองทัพ(ธงราชนาวี) ของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ใช้ตราอาร์มน้อยบนธงชาติ โดยขนาดของตราอาร์มน้อยอย่างย่อเป็นดังนี้: *ความกว้างหนึ่งในสามของความยาวทั้งหมด โดยตราอาร์มนี้อยู่ภายใต้มงกุฎแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ความกว้างของอาร์มและมงกุฎ (ไม่รวมลูกโลกและกางเขน) มีขนาดหนึ่งส่วนครึ่งของความยาวด้านกว้าทั้งหมด*

ธงชาติแห่งราชอาณาจักรนี้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2455 จนกระทั่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวียถูกผนวกโดยฝ่ายอักษะ ในปี พ.ศ. 2484 หลังจากความผันผวนของรัฐบาลในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ธงสามสีของยูโกสลาเวียผืนนี้ยังคงสถานะธงชาติยูโกสลาเวียแม้เปลี่ยนผ่านรัฐบาลในช่วงเวลานั้น และ จนถึงฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อ พ.ศ. 2488 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ขบวนการปาร์ติซานชาวเซิร์บ ได้ใช้ธงนี้เป็นธงชาติของตน

**ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน** สถาปนาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม, พ.ศ. 2461 และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น**ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย** เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2472 ธงผืนนี้ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2465 ธงสามสีของยูโกสลาเวีย (ใช้เป็นครั้งแรก) ธงผืนนี้ได้รับอิทธิพลจากพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ ประกาศใช้ครั้งแรกในการประชุมที่กรุงปราก เมื่อปี พ.ศ. 2391 ธงแถบตามยาว สีนำเงิน สีขาว และสีแดง ใช้เป็นธงชาติ ธงเรือราษฎร์ และธงเรือรัฐบาล ระหว่าง พ.ศ. 2461 - 2486 ในสมัย (ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) ซึ่งใช้ธงแบบเดียวกัน ส่วนธงราชนาวีเกียรติยศ ใช้ตราแผ่นดินอย่างเต็มที่อยู่มาทางด้านคันธง

ธงอื่นๆ
-------

* ธงราชนาวีกองทัพเรือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย พ.ศ. 2463ธงราชนาวีกองทัพเรือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย พ.ศ. 2463
* ธงมหาราช สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวียธงมหาราช สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
* ธงประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวียธงประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
* ธงหมายยศจอมพลธงหมายยศจอมพล
* ธงหมายยศพลเอกธงหมายยศพลเอก
* ธงหมายยศพลโทธงหมายยศพลโท
* ธงหมายยศพลตรีธงหมายยศพลตรี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-21. สืบค้นเมื่อ 2009-10-21.
2. 1 2  กฎหมายว่าด้วยธงเรือแห่งชาติของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย พ.ศ. 2465.
3. ↑  ธงเรือแห่งชาติของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย พ.ศ. 2480.
4. ↑  *Službene Novine Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca*, broj 89/1922, 28. 02. 1922.
5. ↑  ธงเรือแห่งชาติของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย.
6. ↑  Volker Preuß. "Präsidentenstandarte der Königreich Jugoslawien" (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 2005-02-15.

ดูเพิ่ม
-------

* ตราแผ่นดินของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
* ธงในประเทศยูโกสลาเวีย
* ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
* ธงชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
* ธงชาติมอนเตเนโกร
* ธงชาติเซอร์เบีย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**Flags of Yugoslavia**

* ธงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ที่ Flags of the World (อังกฤษ)
**ขั้วโลก** (อังกฤษ: geographical pole หรือ geographic pole) หมายถึงจุดสองจุด—ขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้—บนพื้นผิวของดาวเคราะห์หรือวัตถุหมุนอื่น อันเป็นที่ซึ่งแกนหมุนบรรจบกับพื้นผิวของวัตถุนั้น ขั้วโลกเหนือจะทำมุม 90° และอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ในขณะที่ขั้วโลกใต้จะทำมุม 90° และอยู่ใต้เส้นศูนย์สูตร

ขั้วโลกอาจมีความเป็นไปได้ที่จะคาดเคลื่อนเล็กน้อยเนื่องจากการหมุนของวัตถุนั้นเอง ขั้วโลกเหนือและใต้ทางกายภาพที่แท้จริงของโลกนั้นจะอาจเปลี่ยนตำแหน่งไปได้ในระยะทางไม่กี่เมตรเมื่อเวลาผ่านไป ปรากฏการณ์ดังกล่าวมีความชัดเจนจากการหมุนควงของวิษุวัติของโลก ซึ่งองศาของดาวเคราะห์ (ทั้งแกนหมุนและพื้นผิวต่างก็เคลื่อนที่ไปพร้อมกัน) อาจเปลี่ยนแปลงตำแหน่งได้อย่างช้า ๆ เมื่อเวลาผ่านไปนับหมื่นปี

อย่างไรก็ตาม วิชาการเขียนแผนที่ต้องการพิกัดของขั้วโลกที่เที่ยงตรงและไม่เปลี่ยนตำแหน่ง **ขั้วโลกในการแผนที่** (cartographical poles หรือ cartographic poles) จึงเป็นตำแหน่งคงที่บนโลกหรือวัตถุหมุนอื่นที่ตำแหน่งโดยประมาณที่เป็นไปได้ของขั้วโลกที่มีการเปลี่ยนแปลงนั้น

สภาพอากาศ
---------

ขั้วโลกเหนือ ขั้วโลกใต้ มีอากาศหนาวจัด เนื่องจากการโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ รังสีมีความเข้มข้นต่ำ บริเวณขั้วโลกทั้ง 2 ข้าง ในช่วงฤดูหนาวมีอากาศหนาวจัด และน้ำก็จับจนแข็ง และยังมีลมพายุที่พัดพาหิมะมาตกอย่างหนัก เรียกกันว่า **พายุหิมะ** (Blizzards)

พืช
---

เนื่องจากมีอากาศหนาวเย็น จึงมีพันธุ์พืชไม่มากนัก พืชบางชนิดมีความทนทานสูง บางครั้งอาจจมใต้หิมะเป็นเวลานานนับปี กว่าจะมีโอกาสเจริญเติบโตได้อีกเมื่อฤดูร้อนมาถึง หญ้าและพืชที่ทนทาน เช่น มอส ไลเคน ตะไคร่น้ำ มักมีพุ่มเตี้ย

สัตว์
-----

สัตว์ในขั้วโลกเหนือ
ในอาร์กติกมีสัตว์จำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ตลอดปี แต่บางชนิดก็อยู่ในฤดูที่อบอุ่น สัตว์ขั้วโลกเหนือส่วนใหญ่ มีขนหนา เพื่อความอบอุ่น เช่น วอลรัส วัวมัสก์ หมีขั้วโลก

สัตว์ในขั้วโลกใต้
มหาสมุทรที่ล้อมรอบแอนตาร์กติก คือถิ่นที่อยู่ของสัตว์หลายชนิด แต่ไม่กี่ชนิดที่อาศัยที่แอนตาร์กติกตลอดทั้งปี เช่น วาฬ แมวน้ำ กุ้งฝอย (krill)

นก
--

**นกเพนกวิน** มีอาศัยเฉพาะขั้วโลกใต้ ไม่เคยปรากฏในขั้วโลกเหนือ ส่วนนกอื่น ๆ ส่วนมากอาศัยอยู่ในขั้วโลกเฉพาะช่วงหน้าร้อน เช่น นกเค้าแมวสีขาว

ดูเพิ่ม
-------

* ขั้วแม่เหล็ก
* ขั้วของวัตถุทางดาราศาสตร์อื่น
**สงป้า** ตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่อง ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า เป็นเพียงฉายา ที่แปลได้ว่า "ยิ่งใหญ่" ชื่อแท้จริงไม่ปรากฏ ไม่มีที่มาที่ไป แต่ปรากฏตัวเป็นประมุขพรรคใต้หล้า พรรคใหม่แต่สามารถไต่ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของยุทธภพ สงป้ามีความปรารถนาต้องการเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของยุทธภพ โดยเสาะแสวงหายอดศาสตราวุธต่าง ๆ และท้าประลองกับยอดฝีมือคนอื่น ๆ และหากมีโอกาสก็จะกำจัดทิ้งเสีย สงป้าเป็นคนใจคออำมหิตโหดเหี้ยม เชื่อในโหราศาสตร์ ได้รับคำทำนายจากธุลิดินว่า ฟง (วาตะ) และ อวิ๋น (เมฆา) จะมาช่วยเสริมดวง สงป้าจึงได้รับเด็ก ๆ ที่กำพร้าพ่อแม่เข้ามาเป็นศิษย์อยู่ในพรรค สงป้าได้ถ่ายทอดสุดยอดวิทยายุทธของตนให้แก่ศิษย์เอกทั้ง 3 คือ หมัดหิมะโปรย ให้แก่ ฉินซวง ศิษย์คนโตหัวหน้าหอหิมะ ฝ่ามือเมฆาล่องลอย แก่ ปู้จิ้งอวิ๋น หัวหน้าหอเมฆา และเพลงเตะวายุกระซิบ ให้แก่ เนี่ยฟง ศิษย์คนเล็ก หัวหน้าหอวายุ สงป้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว คือ โยวโร่ *(ในฉบับภาพยนตร์ เปลี่ยนเป็น ข่งฉือ)*

| * ด
* ค
* ก
ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า |
| --- |
| หนังสือการ์ตูน | ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 1 • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 2 |
| ตัวละคร | ปู้จิ้งอวิ๋น • เนี่ยฟง • สงป้า • อู๋หมิง • กิเลนไฟ • ขงฉื่อ 
 • ฉูฉู่ • ตี้เอ้อม่ง • เหยี๋ยนอิ๋ง • เจ้าฟ้า • เทพกระบี่ |
| อาวุธ | กระบี่เลิศภพจบแดน • ดาบดื่มหิมะ • กระบี่กิเลนไฟ • กระบี่ไร้คู่เปรียบ • กระบี่วีรชน |
| ภาพยนตร์การ์ตูน | ฟงอวิ๋น ตอนศึกจ้าวศาสตรา |
| ภาพยนตร์ | ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า (ภาพยนตร์) • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า 2 (ภาพยนตร์) |
| ละครโทรทัศน์ | ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 1 (ละครโทรทัศน์) • ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ภาค 2 (ละครโทรทัศน์) |
**เกาะดีเซปชัน** (อังกฤษ: Deception Island) เป็นเกาะในหมู่เกาะเซาท์เชตแลนด์ ใกล้กับคาบสมุทรแอนตาร์กติก ที่ได้รับคำพูดเชิงประชดว่าเป็นท่าเรือที่ปลอดภัยที่สุดในแอนตาร์กติก เกาะเป็นหลุมปล่องภูเขาไฟที่ยังคงปะทุอยู่ ที่มีความกว้างถึง 5 ไมล์ทะเล เคยก่อให้เกิดความเสียหายกับสถานีทดลองทางวิทยาศาสตร์ในปี ค.ศ. 1967 และ 1969 ก่อนหน้านี้เคยเป็นที่ตั้งของสถานีล่าวาฬ ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยว และด่านหน้าของสถานีทดลองวิทยาศาสตร์ ซึ่งมีทีมวิจัยจากอาร์เจนตินาและสเปน ก่อนหน้านี้มีหลายประเทศถือสิทธิ์การปกครอง แต่ปัจจุบันปกครองโดยระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก

บริเวณรอบ ๆ เกาะดีเซปชันซึ่งยังมีภูเขาไฟที่ยังคงปะทุอยู่ โดยมีหมอก คือ ควันจากภูเขาไฟลอยคุกรุ่นอยู่ตลอดเวลา ทำให้อุณหภูมิที่นี่แปลกไปกว่าที่อื่น ๆ ในแอนตาร์กติกา คือ อากาศอบอุ่น และทำให้อุณหภูมิของน้ำรอบ ๆ เกาะอุ่นไปไกลถึง 5 กิโลเมตรจากชายฝั่ง จนสามารถลงไปเล่นน้ำด้วยตัวเปล่าได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Deception Island". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution. สืบค้นเมื่อ 25 December 2008.
2. ↑  "*บันทึกการเดินทางสู่แอนตาร์กติกา*: "สุดหล้าฟ้าเขียว"". ช่อง 3. 30 August 2014. สืบค้นเมื่อ 30 August 2014.[*ลิงก์เสีย*]
***ครูครับ...ผมจะตบเพื่ออกอึ๋ม*** (ญี่ปุ่น: おっぱいバレー; อังกฤษ: *Oppai Volleyball*) เป็นนวนิยายของมุเนะโนะริ มิซุโนะ และได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ใน ค.ศ. 2009

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

มิคะโกะ (นำแสดงโดยฮะรุกะ อะยะเซะ) ซึ่งเป็นครูสาวคนใหม่ ได้ย้ายมายังโรงเรียนมัธยมต้นแห่งหนึ่ง และเธอมีความกระตือรือร้นในการทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนแก่ชมรมวอลเลย์บอลชาย ทว่า เธอได้พบว่าชมรมนี้เสมือนเป็นชมรมร้างที่มีแต่นักเรียน 5 คนที่ไม่สนใจในวอลเลย์บอล และเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องผู้หญิง

มิคะโกะพยายามกระตุ้นให้เด็กหนุ่มสนใจต่อการฝึกซ้อมวอลเลย์บอล และเผลอให้คำสัญญาว่าหากพวกเขาชนะการแข่ง เธอจะเปิดหน้าอกให้เด็กหนุ่มเหล่านี้ดู ส่งผลให้พวกเขาตั้งใจฝึกซ้อมกันเป็นพิเศษ ซึ่งเธอเองก็มีความรู้สึกอึดอัดต่อคำสัญญาและมีความสุขที่เด็กหนุ่มตั้งใจฝึกซ้อมในเวลาเดียวกัน และเธอก็ได้เรียนรู้ถึงการเรียกความมั่นใจที่เคยสูญเสียไป ให้กลับคืนมาจากพวกเขาด้วยเช่นกัน

นักแสดงนำ
---------

* ฮะรุกะ อะยะเซะ รับบทเป็น มิคะโกะ เทะระชิมะ
* มุเนะทะกะ อะโอะกิ รับบทเป็น คะสุกิ โจ
* โทรุ นะกะมุระ รับบทเป็น เคนจิ โฮริอุจิ

สิ่งสืบเนื่อง
-------------

*ครูครับ...ผมจะตบเพื่ออกอึ๋ม* เคยได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่สหมงคลฟิล์มเลือกจัดจำหน่ายในกิจกรรมการกุศล เพื่อหารายได้โดยไม่หักค่าใช้จ่ายสำหรับช่วยเหลือผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554

รางวัล
------

* ชนะรางวัล ไมนิจิฟิล์มคอนเคอร์ส สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ฮะรุกะ อะยะเซะ
* เสนอชิงรางวัล เจแปนนิสอคาเดมี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ฮะรุกะ อะยะเซะ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Oppai Volleyball (2009) - Siam Zone - สยามโซน
2. ↑  "มหกรรม คอนเสิร์ตช่วย ญี่ปุ่น - กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-30. สืบค้นเมื่อ 2022-02-26.
3. ↑  ประกาศผลรางวัล แจแปน อคาเดมี อวอร์ดส์ ประจำปี 2010 - สยามโซน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 映画公式サイト เก็บถาวร 2009-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 綾瀬はるか主演『おっぱいバレー』監督 羽住英一郎インタビュー：CINRA.NET
**ปลาขี้ยอก** หรือ **ปลาหนามไผ่** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ที่ใช้ชื่อสกุลว่า *Mystacoleucus* (/มีส-ทา-โค-ลิว-คัส/) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 

มีรูปร่างโดยรวมเหมือนปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ โดยมีรูปร่าวยาวปานกลาง ลำตัวค่อนข้างแบนมาก ท้องกลม หัวมีขนาดเล็ก นัยน์ตามีขนาดโต บนจะงอยปากมีรูพรุนเล็ก ๆ เรียงเป็นแถว ๆ ปากอยู่เกือบปลายสุด ริมฝีปากบาง บางชนิดมีหนวด 2 คู่ (จะงอยปาก 1 คู่ และมุมปาก 1 คู่) บางชนิดมีหนวด 1 คู่ (มุมปาก) บางชนิดไม่มีหนวด มีฟันที่ลำคอ 3 แถว เกล็ดมีขนาดปานกลาง เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์และส่วนปลายไปสิ้นสุดที่กึ่งกลางของฐานครีบหาง หน้าครีบหลังมีก้านกระดูกเป็นหนามแหลม 1 ก้าน ครีบหลังอยู่ตรงข้ามฐานครีบท้อง ก้านครีบเดี่ยวก้านก้านสุดท้ายของครีบหลังเป็นหนามแข็ง และมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของสกุล อันเป็นที่มาของชื่อเรียก หรือในบางชนิดก็มีก้านครีบเดี่ยวนี้ไม่เป็นหนามแข็งและขอบเรียบ ก้านครีบแขนงของครีบหลังมี 8 หรือ 9 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 6-10 ก้าน

การจำแนก
--------

* *Mystacoleucus argenteus* (Day, 1888)
* *Mystacoleucus atridorsalis* Fowler, 1937
* *Mystacoleucus chilopterus* Fowler, 1935
* *Mystacoleucus ectypus* Kottelat, 2000
* *Mystacoleucus greenwayi* Pellegrin & Fang, 1940
* *Mystacoleucus lepturus* Huang, 1979
* *Mystacoleucus marginatus* (Valenciennes, 1842)
* *Mystacoleucus padangensis* (Bleeker, 1852)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 265 หน้า. หน้า 111. ISBN 974-00-8701-9
2. ↑  "จาก ITIS.gov". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-04. สืบค้นเมื่อ 2014-04-05.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Mystacoleucus ที่วิกิสปีชีส์
การใช้กระดูกควบคุมแบบจำลองสามมิติ
ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ และเกมคอมพิวเตอร์แบบ 3 มิติ นิยมใช้กระดูกเพื่อบังคับการเคลื่อนไหวของโมเดลสามมิติ[] โดยแทนที่จะเก็บ Key frame ของแต่ละการเคลื่อนไหวแยกกันไป ก็อาจเก็บการเคลื่อนไหวของกระดูกแทน เมื่อมีการขยับกระดูก กระดูกก็จะไปบังคับให้กลุ่มของจุดหรือ Vertex (geometry) เคลื่อนที่ไปตามกระดูกนั้นๆ

ลักษณะการเกาะกระดูกของ vertex
-----------------------------

### Weight

โดยทั่วไปในโมเดลสามมิติหนึ่งๆถ้ามีกระดูกก็มักจะมีกระดูกหลายชิ้น โดย vertex หนึ่งๆอาจเกาะอยู่กับกระดูกมากกว่าหนึ่งชิ้น ด้วยน้ำหนัก (Weight) ที่แตกต่างกันไป เช่นเกาะกระดูก A ด้วยน้ำหนัก 0.7 และเกาะกระดูก B ด้วยน้ำหนัก 0.3 โดยทั่วไปซอฟต์แวร์มักแสดงค่าน้ำหนักรวมเป็น 1.0 หรืออาจคำนวณจากอัตราส่วนต่อค่ารวม weight ทั้งหมดก็ได้ ทั้งนี้ ขึ้นกับซอฟต์แวร์ การใส่ค่า weight เริ่มต้นให้ Vertex นี้สามารถทำได้ทั้งแบบอัตโนมัติด้วยขั้นตอนวิธีที่แตกต่างกันไป หรือใช้การระบายสีน้ำหนักโดยมนุษย์ (paint weight) หรือผสมทั้งสองวิธีการด้วยกันเช่นให้ซอฟต์แวร์ช่วยคำนวณก่อน แล้วค่อยตบแต่งด้วยการ paint weight ในบางจุดเพื่อเก็บรายละเอียด

การเกาะกระดูกแบบนี้เหมาะกับการจำลองการเคลื่อนไหวโมเดลที่มีผิวยืดหยุ่น เช่นคน สัตว์ เสื้อผ้า นอกจากนี้การคำนวณการเกาะกระดูกจากน้ำหนักก็ยังมีหลายขั้นตอนวิธีให้เลือก เช่น Linear Blend Skin (LBS) หรือ Dual quaternion ฯลฯ ซึ่งจะให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันและใช้เวลาในการประมวลผลไม่เท่ากัน หรือบางครั้งอาจซับซ้อนกว่าการคำนวณโดยใช้กระดูกควบคุม vertex โดยตรง เช่นอาจใช้กระดูกควบคุมโมเดลความละเอียดต่ำ (low poly) แล้วใช้โมเดลความละเอียดต่ำไปทำหน้าที่เป็นกระดูกเพื่อควบคุมโมเดลความละเอียดสูง เป็นต้น

### แบบอื่นๆ

การเกาะกระดูกแบบอื่นๆ ใช้การเก็บค่า weight ค่าเดียวแทนที่จะเก็บหลายค่าสำหรับแต่ละ vertex ในลักษณะนี้ ซอฟต์แวร์อาจใช้เทคนิกต่างๆเพื่อช่วยให้รอยพับดูเรียบขึ้น เช่นการคำนวณจากระยะทางระหว่าง vertex กับกระดูก หรือการคำนวณ weight ของแต่ละ vertex โดยใช้หลักการนำความร้อน (แต่วิธีนี้สุดท้ายก็จะกลับไปใช้วิธีแบบเก็บค่า weight ที่คำนวณได้ลงในแต่ละ vertex) หรือบังคับค่า weight ตายตัวกับกลุ่มของ vertex ต่อกระดูกชิ้นหนึ่งๆ ซึ่งวิธีหลังนี้นิยมใช้กับโมเดลประเภทเครื่องกลไก ข้อต่อหุ่นยนต์[] ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Skinning with Dual Quaternions". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-08. สืบค้นเมื่อ 2008-12-09.
2. ↑  Harmonic Coordinates for Character Articulation
3. ↑  "Automatic Rigging and Animation of 3D Characters". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-15. สืบค้นเมื่อ 2008-12-25.

ดูเพิ่ม
-------

* Inverse kinematic animation
* Forward kinematic animation
* Spherical Blend Skinning: A Real-time Deformation of Articulated Models[*ลิงก์เสีย*]
**ปลาคู้ดำ** หรือ **ปลาเปคูดำ** (อังกฤษ: Blackfin pacu, Black pacu) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Colossoma macropomum* อยู่ในวงศ์Characidae วงศ์ย่อยSerrasalminae มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาปิรันยา ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน หากแต่ปลาคู้ดำจะมีส่วนเว้าของหน้าผากเว้าเข้ามากกว่า โคนหางจะคอดเล็ก ฟันภายในปากมีสภาพเป็นหน้าตัดคล้ายฟันมนุษย์ไม่แหลมคม เมื่อเทียบกับส่วนของลำตัว ลำตัวและปลายหางจะมีสีเงินปนดำ และเมื่อปลาโตยิ่งขึ้นในส่วนของสีดำนี้ก็จะเห็นชัดขึ้นด้วย 

มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร หนักได้ถึง 40 กิโลกรัม มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำโอริโนโคซึ่งเป็นแม่น้ำสาขา
มีพฤติกรรมชอบอาศัยอยู่รวมเป็นฝูง กินได้ทั้งพืชและสัตว์ ซึ่งแตกต่างไปจากปลาปิรันยาที่จะกินเพียงสัตว์อย่างเดียว และยังสามารถกินเมล็ดพืชที่ตกลงน้ำได้อีกด้วย โดยมักไปรอกินบริเวณผิวน้ำ 

ปลาคู้ดำ จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์ย่อย Serrasalminae อันเป็นวงศ์ย่อยเดียวกับปลาปิรันยา แต่ไม่มีนิสัยดุร้ายเท่า มีชื่อเป็นภาษาพื้นเมืองเรียกว่า ***Tambaqui*** หรือ ***Cachama*** หรือ ***Gamitana*** และเป็นปลาเพียงชนิดเดียวด้วยที่อยู่ในสกุล *Colossoma*

เป็นปลาที่นิยมบริโภคกันในท้องถิ่น สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่นเดียวกับปลาปิรันยาชนิดอื่น ๆ สำหรับในประเทศไทย ปลาคู้ดำได้เข้ามาสู่ประเทศไทยในฐานะเป็นปลาเศรษฐกิจที่กรมประมงส่งเสริมให้เกษตรกรเลี้ยง โดยมีชื่อเรียกกันในแวดวงเกษตรว่า *"ปลาจะละเม็ดน้ำจืด"* เช่นเดียวกับ ปลาคู้แดง (*Piaractus brachypomus*) ด้วย

นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย ซึ่งจากการนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามนี้ เมื่อปลาโตขึ้นผู้เลี้ยงไม่สามารถเลี้ยงต่อไปได้ไหว จึงนิยมนำไปปล่อยตามแหล่งน้ำธรรมชาติต่าง ๆ ทำให้ในปัจจุบัน มีปลาคู้ดำในแหล่งน้ำธรรมชาติตามที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศ เช่น เขื่อนศรีนครินทร์ เป็นต้น จัดเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมในจำพวกชนิดพันธุ์ต่างถิ่นอีกชนิดหนึ่ง

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาคู้แดง


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Colossoma macropomum***

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Colossoma*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  ปลาคู้แดงฝาแฝดปิรันย่า[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  *Colossoma macropomum* - Black Pacu (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาคู้ดำ
กางเขนลอแรน,ได้ถูกเลือกโดยนายพลชาร์ล เดอ โกล ให้เป็นสัญลักษณ์ของขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส
**ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส** (ฝรั่งเศส: *La Résistance*,อังกฤษ: French Resistance) เป็นกลุ่มขบวนการของกลุ่มเคลื่อนไหวฝรั่งเศสที่ได้ต่อสู้กับนาซีเยอรมันที่ได้เข้ายึดครองฝรั่งเศสและต่อต้านการให้ความร่วมมือของรัฐบาลวิชีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง คำว่า Résistance เป็นคำที่ถูกเรียกว่า กลุ่มติดอาวุธขนาดเล็กทั้งชายและหญิง (เรียกว่า มาร์กี ในพื้นที่ชนบท) ซึ่งนอกเหนือจากพวกเขาจะเคลื่อนไหวแบบการสงครามกองโจรแล้ว พวกเขายังเผยแพร่ของหนังสือพิมพ์ใต้ดิน การจัดหาข้อมูลข่าวกรองโดยตรง และคอยดูแลของเครือข่ายในการหลบหนีที่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ทหารและนักบินฝ่ายสัมพันธมิตรที่ติดอยู่ในแนวหลังของศัตรู ผู้ชายและหญิงของกลุ่มต่อต้านมาจากทั้งหมดของระดับเศรษฐกิจและความโน้มน้าวทางการเมืองของสังคมฝรั่งเศส รวมทั้งผู้อพยพ; นักวิชาการ, นักศึกษา, ชนชั้นสูง, นักจารีตนิยมในนิกายโรมันคาทอลิก (รวมทั้งพระนักบวช) และพลเรือนจากกลุ่มฝ่ายเสรีนิยม, อนาธิปไตย และคอมมิวนิสต์

ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสได้มีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือในการรุกโจมตีฝรั่งเศสของฝ่ายสัมพันธมิตรในภายหลังจากการบุกครองนอร์มังดี เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 และเป็นที่รู้จักที่น้อยที่สุดคือการบุกครองโพรวองซ์ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ได้ให้ข่าวกรองทางทหารในการป้องกันเยอรมันที่ได้ที่รู้จักกันคือ กำแพงแห่งแอตแลนติก และการแปรขบวนทัพของกองทัพเวร์มัคท์และคำสั่งในการรบ ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสได้วางแผนในการประสานงานและปฏิบัติการในการก่อวินาศกรรมในกริดไฟฟ้า การอำนวยในการขนส่ง และเครือข่ายของโทรคมนาคม นอกจากนี้ยังได้มีความสำคัญทางการเมืองและทางศีลธรรมต่อฝรั่งเศส ทั้งในช่วงการยึดครองของเยอรมันและจากสิบปีหลังจากนั้น เพราะมันได้ทำให้ประเทศนี้ด้วยตัวอย่างที่น่าประทับใจในการบรรลุในความรักชาติเพื่อความจำเป็นของชาติ เพื่อต่อต้านจากภัยคุกคามต่อชาติฝรั่งเศส การปฏิบัติการของกลุ่มต่อต้านนั้นได้อยู่ตรงข้ามกับการให้ความร่วมมือของรัฐบาลฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่ที่วิชี ชาวฝรั่งเศสที่ได้เข้าร่วมกับหน่วยมีลิสฟร็องแซซ กองกำลังกึ่งทหารที่ได้รับการสนับสนุนจากนาซีและชาวฝรั่งเศสที่ได้ไปเข้าร่วมกับหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส

ภายหลังจากการยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดีและโพรวองซ์ ส่วนประกอบของกองกำลังกึ่งทหารของขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสได้ถูกจัดตั้งอย่างเป็นทางการ เป็นลำดับชั้นของหน่วยงานปฏิบัติการที่รู้จักกันดี โดยได้เรียกร่วมกันว่า กองกำลังฝรั่งเศสแห่งกิจการภายใน หรือ **เอฟเอฟไอ** (French Forces of the Interior-FFI) ได้มีการคาดว่า จะมีกองกำลังจำนวน 100,000 คน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 เอฟเอฟไอได้เติบโตอย่างรวดเร็วและได้บรรลุถึงประมาณ 400,000 คนในเดือนตุลาคมของปีนั้น ถึงแม้ว่าการร่วมมือกันของหน่วยเอฟเอฟไอ ในบางกรณีก็ต้องประสบกับปัญหาทางการเมือง จนในที่สุดก็ได้ประสบความสำเร็จและได้รับอนุญาตให้ฝรั่งเศสเพื่อสร้างกองทัพใหม่ให้มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ในทวีปยุโรป (1.2 ล้านคน) โดยวันแห่งชัยชนะในยุโรป ในปี ค.ศ. 1945

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pharand 2001, p. 169. sfn error: no target: CITEREFPharand2001 (help)
จดหมายจากเทเรซา เมย์ ใช้ข้อ 50
**การใช้ข้อ 50 แห่งสนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรปของสหราชอาณาจักร** เป็นก้าวสำคัญของการออกจากสหภาพยุโรปของสหราชอาณาจักร ที่เรียกกันทั่วไปว่า เบร็กซิต นั้น การใช้ข้อ 50 (2) เป็นการแจ้งอย่างเป็นทางการต่อคณะมนตรียุโรปซึ่งความจำนงของรัฐสมาชิกในการออกจากสหภาพยุโรปเพื่อเริ่มการเจรจาออกตามที่กำหนดโดยสนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรป 

กระบวนการออกจากสหภาพยุโรปนั้นเริ่มด้วยการลงประชามติซึ่งจัดในเดือนมิถุนายน 2559 ซึ่งเห็นชอบให้บริเตนออกจากสหภาพยุโรป ในเดือนตุลาคม 2559 นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร เทเรซา เมย์ ประกาศว่าจะใช้ข้อ 50 ใน "ไตรมาสแรกของปี 2560" วันที่ 24 มกราคม 2560 ศาลสูงสุดวินิจฉัยในคดีมิลเลอร์ด้วยเสียงข้างมากว่ากระบวนการดังกล่าวมิอาจเริ่มได้โดยปราศจากพระราชบัญญัติอนุญาต และวินิจิฉัยเป็นเอกฉันท์ค้านข้อเรียกร้องของรัฐบาลสกอตแลนด์เรื่องการโอนอำนาจของส่วนกลางให้ส่วนท้องถิ่น ต่อมาในเดือนมีนาคม 2560 จึงมีการตราพระราชบัญญัติ (การแจ้งออกจาก) สหภาพยุโรปปี 2017 (European Union (Notification of Withdrawal) Act 2017) ซึ่งมอบอำนาจให้นายกรัฐมนตรีใช้ข้อ 50 ได้

การใช้ข้อ 50 ของสหราชอาณาจักรเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2560 เมื่อเซอร์ทิม บาร์โรว์ ผู้แทนถาวรสหราชอาณาจักรประจำสหภาพยุโรป มอบจดหมายที่นายกรัฐมนตรีเทเรซา เมย์ ลงนาม ให้แก่ดอนัลต์ ตุสก์ ประธานคณะมนตรียุโรปในกรุงบรัสเซลส์ อย่างเป็นทางการ จดหมายดังกล่าวยังมีความจำนงของสหราชอาณาจักรในการออกจากประชาคมพลังงานปรมาณูยุโรปด้วย หมายความว่า สหราชอาณาจักรจะเลิกเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรปภายในเดือนเมษายน 2562 เว้นแต่สหราชอาณาจักรและสหภาพยุโรปเห็นพ้องกันให้ขยายเวลาการเจรจา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Brexit: Theresa May to trigger Article 50 by end of March". BBC News. 2 October 2016. สืบค้นเมื่อ 16 October 2016.
2. ↑  Castle, Stephen (29 March 2017). "U.K. Initiates 'Brexit' and Wades into a Thorny Thicket". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 2 April 2017.
3. ↑  Bloom, Dan (29 March 2017). "Brexit Day recap: Article 50 officially triggered on historic day as Theresa May warns: 'No turning back'". *Daily Mirror*. สืบค้นเมื่อ 29 March 2017.
**ขบวนการร่วมเพื่อเอกราชปัตตานี** หรือ **เบอร์ซาตู** (มลายู: *Pertubuhan Pembebasan Bersatu Patani หรือ Bersatu* ; อังกฤษ: The United Front for the independent of Pattani) เป็นการรวมตัวขององค์กรที่ต่อสู้เพื่อเอกราชของปัตตานี 4 องค์กรคือ ขบวนการแนวร่วมปลดแอกแห่งชาติปัตตานี ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี มูจาฮีดีนอิสลามปัตตานีและพูโลใหม่ เมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2532 เพื่อรวมการต่อสู้ให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ประธานคนแรกคือ ดร. วาห์ยุดดิน มูฮัมหมัด ส่วนประธานคนปัจจุบันคือ ดร. วันมะเดร์ เจ๊ะเมาะ

โครงสร้างและการต่อสู้
---------------------

โครงสร้างหลักของเบอร์ซาตูมี 3 ส่วนคือ

1. สภาสูงสุดหรือสภาซูรอ มีหน้าที่ร่างและกำหนดนโยบายและแต่งตั้งกรรมการบริหาร
2. คณะกรรมการบริหาร (Majis Eksekutif)มีหน้าที่นำนโยบายมาปฏิบัติและควบคุมการทำงานของคณะทำงาน
3. คณะทำงาน (Baro baro) ประกอบด้วยหน่วยงานหลายแผนก มีการเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์

การเคลื่อนไหวของเบอร์ซาตูเน้นการเคลื่อนไหวทางการเมือง ส่วนการเคลื่อนไหวด้วยอาวุธมักเป็นภาระของพูโลและบีอาร์เอ็น หลักการต่อสู้ของเบอร์ซาตูที่สำคัญมี 6 ข้อคือ

1. ก่อตั้งรัฐอิสลามมลายู
2. ใช้หลักการต่อสู้ทางศาสนา (ญิฮาด) ด้วยอาวุธ
3. ต่อต้านรัฐไทย
4. เรียกร้องให้ประเทศมุสลิมสนับสนุน
5. เรียกร้องให้ประเทศและขบวนการต่างๆต่อสู้เพื่อปาตานี
6. ร่วมมือกับขบวนการปลดแอกทุกกลุ่ม

รัฐเป้าหมาย
-----------

กลุ่มเบอร์ซาตูต้องการตั้งประเทศอิสลามมลายูปัตตานี โดยมีการร่างรัฐธรรมนูญของประเทศนี้เมื่อ พ.ศ. 2539 และ ได้แต่งเพลงชาติปัตตานีชื่อ ลากูเกอบังซะอานปาตานี การปกครอง โดยประเทศนี้จะปกครองโดยถือหลักศาสนาอิสลามเป็นกฎหมาย ศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลาม นิกายซุนนี นับถืออิหม่ามซาฟีอี ระบบเศรษฐกิจใช้แบบอิสลาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Red Light Jihad: Thailand's new breed of Facebook jihadis". GlobalPost. 8 December 2014.

* สุภลักษณ์ กาญจนขุนดี. สันติภาพในเปลวเพลิง. กรุงเทพฯม เนชั่นบุกส์. 2547
กำแพงแก้ววัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
กำแพงแก้วรอบอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร
**กำแพงแก้ว** คือกำแพงเตี้ย ๆ เครื่องก่ออิฐถือปูน สำหรับกั้นเขตแดนออกเป็นสัดส่วน ล้อมเขตที่ตั้งอุโบสถ วิหาร สถูป เจดีย์ หรือ มหาธาตุเจดีย์ พระราชวัง พระที่นั่ง และ พระตำหนัก จากเอกสารโบราณยังพบคำอื่น เช่น ปราการรัตน์ ปราการแก้ว กระแพงรัตน์ ปราการกำแพงรัตน ฯลฯ กำแพงแก้วมีลักษณะเป็นกำแพงเตี้ย อย่างพนักก่ออิฐสูงราว 0.80–1.20 เมตร 

ส่วนกำแพงแก้วปราสาทขอมในประเทศไทย เป็นกำแพงล้อมปราสาทประธานและบริเวณโดยรอบ หากเป็นศาสนสถานขนาดเล็ก ใช้แนวกำแพงแก้วแทนระเบียงคด แต่หากเป็นศาสนสถานขนาดใหญ่อาจมีกำแพงแก้วล้อมระเบียงคดอีกที

กำแพงแก้วที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่พบ เป็นสถาปัตยกรรมยุคสุโขทัย ดังที่พบที่ วัดมังกร เขตอรัญญิกเมืองเก่า จังหวัดสุโขทัย กำแพงแก้วมีความสูง 0.60 เมตร

ความหมายและวัตถุประสงค์
-----------------------

วัตถุประสงค์ของกำแพงแก้ว มิได้มีไว้เพื่อปิดล้อมหรือป้องกันอันตรายเช่นกำแพงทั่วไป แต่เพื่อความสวยงาม ดังเห็นได้จากการตกแต่งกำแพง มีปูนปั้นให้มีลวดบัว เหมือนอย่างฐานปัทม์ คือ ทำเป็นแบบบัวคว่ำบัวหงาย ส่วนบนนิยมทำทับหลังเป็นบัวเจียด ที่ส่วนท้องพนักมีการตกแต่งด้วยงานประณีตศิลป์ สันนิษฐานว่า คำว่าแก้ว หมายถึงดีว่างาม 

กำแพงแก้วเป็นเครื่องหมายบอกเขตเช่นเดียวกับใบเสมา แต่ต่างตรงที่สีมานั้นเป็นพื้นที่สมมติตามธรรมวินัย ซึ่งเป็นเขตแดนต้องห้ามเฉพาะสำหรับการทำสังฆกรรม ขณะที่กำแพงแก้วมีคติความเชื่อเพื่อสื่อความหมายในเชิงสัญลักษณ์ ว่า สิ่งที่ล้อมอยู่นั้นมีความสำคัญ การที่กำแพงแก้วล้อมอุโบสถ ก่อนถึงเขตสีมา จึงเป็นการเน้นความศักดิ์สิทธิ์

กำแพงแก้วในวัด เป็นแนวเขตพุทธาวาส แสดงสัญลักษณ์เป็นดั่งกำแพงจักรวาล ขณะที่พระอุโบสถหรือวิหารแสดงเป็นดั่งศูนย์กลางจักรวาลหรือเขาพระสุเมรุ กำแพงจักรวาลอาจจะบันทึกเรื่องราวที่เรียกว่า *ธรรม ศาสตร์* หรือกฎเกณฑ์ทางสังคม ตัวอย่างเช่น กำแพงแก้ววัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ในเสาหรือผนัง มีจารึกตำรายา ซึ่งเป็นกฎเกณฑ์ทางสังคม ขณะที่คติพุทธศาสนานิกายมหายาน แนวคิดกำแพงแก้วมีนัยยะ จำลองภพภูมิสุขาวดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง. *ปราสาทขอมในดินแดนไทย :ความเป็นมาและข้อมูลด้านประวัติศาสตร์ศิลปะ*. p. 41–42.
2. ↑  สมคิด จิระทัศนกุล. *วัด: พุทธศาสนสถาปัตยกรรมไทย*. p. 102.
3. ↑  ชนาธิป พันทวี. "ลักษณะไทยในพุทธสถาน การศึกษา คำ" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์.
4. ↑  ชวพงศ์ ชำนิประศาสน์ (28 ตุลาคม 2559). "ซุ้มประตู ซุ้มโขง กำแพงแก้ว". *ข่าวสด*. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ปลาค้าวดำ** หรือ **ปลาเค้าดำ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Wallagonia micropogon*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) จัดเป็นปลาที่อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) 

ปลาค้าวดำมีรูปร่างลำตัวยาวแต่ค่อนข้างป้อม ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก พื้นลำตัวสีเทาถึงดำสนิท ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง ส่วนท้องป่องออก ส่วนหลังยกสูงขึ้นกว่าปลาค้าวขาว (*Wallago attu*) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จัดอยู่ในคนละสกุล

มีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1 เมตร น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม โดยอาจยาวได้ถึงกว่า 2 เมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม สถิติที่ใหญ่ที่สุดพบที่ปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์

พฤติกรรมตามปกติ มักจะซุกตัวอยู่นิ่ง ๆ ใต้น้ำ เป็นปลาที่สายตาไม่ดี จึงใช้หนวดในการนำทางและหาอาหาร พบตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั้งภาคกลางและภาคอีสานรวมทั้งภาคใต้ของประเทศไทย เช่น แม่น้ำเจ้าพระยาและสาขา, แม่น้ำโขงและสาขา, แม่น้ำตาปีรวมทั้งที่ทะเลสาบสงขลาด้วย เป็นต้น

ปลาค้าวดำ มีสถานภาพในปัจจุบันใกล้สูญพันธุ์อีกชนิดหนึ่งในธรรมชาติ แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในปี พ.ศ. 2534 โดยได้มีการปล่อยลูกปลาที่เพาะได้กลับคืนถิ่นธรรมชาติ

ปลาค้าวดำเป็นปลาไทยอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่เป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว หวงถิ่นที่อยู่อาศัยมาก กินปลาขนาดเล็กตัวอื่นเป็นอาหาร จึงมักเลี้ยงตัวเดียวเดี่ยว ๆ นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำเป็นปลาที่สามารถฮุบกลืนกินเหยื่อหรืออาหารขนาดใหญ่ได้ โดยในอดีตที่บ้านปากกิเลน อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เคยมีเหตุการณ์ปลาค้าวดำกินคนมาแล้ว โดยเกิดเหตุที่โป๊ะท่าน้ำ เมื่อทารกคนหนึ่งอุจจาระเลอะเปรอะเปื้อนทั้งตัว ผู้เป็นแม่จึงนำไปแกว่งล้างในแม่น้ำ ทันใดนั้นก็ได้มีปลาค้าวดำตัวใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำฮุบกินเด็กเข้าไปทั้งตัว เหตุการณ์นี้เป็นที่แตกตื่นตกใจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนั้น
นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาอีทุก" หรือ "ปลาทุก" ในภาษาอีสาน โดยเรียกตามสีลำตัวที่มีสีดำสนิทเหมือนกับคนสวมชุดไว้ทุกข์

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาค้าวขาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allen, D. (2010). "*Wallago micropogon*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2*. สืบค้นเมื่อ 4 March 2013.
2. ↑  "ค้าวดำปลาหายากในทะเลสาบสงขลา แหล่งที่มาจากสุราษฎร์ธานี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-11-17. สืบค้นเมื่อ 2009-10-10.
3. ↑  หน้า 114, *Monsters of the River 2013* โดย กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ป๋อง บางตาล. "V.I.P. (Very Important Pisces)". นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 39: กันยายน 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลและรูปปลาค้าวดำ เก็บถาวร 2009-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**เดอะกีตาร์** (อังกฤษ: The Guitar Mag) เป็นนิตยสารเกี่ยวกับวงการดนตรีรายเดือน และเป็นนิตยสารเพลงไทยใส่คอร์ดกีตาร์เล่มแรกของประเทศไทย เริ่มผลิตตั้งแต่ปีพ.ศ. 2512 โดย เล็ก วงศ์สว่าง ในนาม วงศ์สว่างการพิมพ์ ผู้ผลิตหนังสือเพลงสากล I.S.SONG HITS

เดิมใช้ชื่อนิตยสาร "THE GUITAR by I.S.SONG HITS" มีรูปเล่มขนาดเล็ก เนื้อหาในเล่มโดยส่วนใหญ่ เป็นการเสนอบทเพลงไทยสากลที่เกิดขึ้นล่าสุดและได้รับความนิยม โดยมีการใส่คอร์ดกีตาร์ไว้กับเนื้อร้องอย่างถูกต้องแม่นยำ เพื่อให้ผู้อ่านที่มีกีตาร์ได้หัดเล่นกีตาร์ตามคอร์ดที่กำหนด จนนิตยสารครองความนิยมจากผู้อ่านและมีการพัฒนาหรือปรับเปลี่ยนรูปโฉมเรื่อยมา อีกทั้งยังเป็นต้นแบบของการผลิตหนังสือเพลงยุคปัจจุบัน และเป็นเหมือนใบเบิกทางให้กับศิลปินไทยมากมายซึ่งได้รับการสนับสนุนจากหนังสือเพลงเล่มนี้ อาทิ ดิ อิมพอสซิเบิ้ล, รอยัลสไปรท์, แมคอินทอช, ชาตรี, คีรีบูน, แกรนด์เอ็กซ์ เป็นต้น 

นอกจากนี้ยังเสนอข่าวสารแวดวงการดนตรีอย่างเจาะลึก มีการสัมภาษณ์ศิลปิน นักร้อง นักดนตรี และการแสดงความคิดเห็นทางดนตรี ทำให้คอลัมนิสต์ที่เขียนประจำให้กับนิตยสาร มีความรู้จักหรือสนิทสนมกับนักดนตรีมากขึ้น

ปัจจุบัน ได้มีการแยกนิตยสารเดอะกีตาร์เป็นสองฉบับ คือ "The Guitar Mag" ซึ่งเจาะลึกเรื่องราวข่าวสารทางดนตรีอย่างเข้มข้นเต็มอรรถรส พร้อมกับคอลัมน์สอนกีตาร์ และ "The Guitar Express" ซึ่งรวบรวมเนื้อเพลงไทยล่าสุดพร้อมคอร์ดกีตาร์ล้วนๆ โดยมีทายาทของคุณเล็ก วงศ์สว่าง ร่วมบริหารงานด้วย 

ในปี พ.ศ. 2553 นิตยสารเดอะกีตาร์ มีอายุ 40 ปี จึงได้มีการจัดงานเทศกาลดนตรี "The Legend of The Guitar: Celebrating 40th Years Anniversary" ที่รวบรวมศิลปินเพลงไทยตั้งแต่ยุค 70 จนถึงปัจจุบัน มาร่วมแสดง ในวันเสาร์ที่ 20 และ วันอาทิตย์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ ริมทะเลสาบ เมืองทองธานี โดยรายได้ส่วนหนึ่งจากการจำหน่ายบัตรมอบให้ มูลนิธิพระดาบส คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และ มูลนิธิน้ำใจไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ข้อมูลนิตยสารเดอะกีตาร์
2. ↑  History The Guitar
3. ↑  ข้อมูลคอนเสิร์ต The Legend of The Guitar

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์นิตยสารเดอะกีตาร์
ปลาคิลลี่ฟิชราโชวี่อาย (*Nothobranchius rachovii*) ตัวผู้ ซึ่งอยู่ในวงศ์ Aplocheilidae มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาตะวันออก
**ปลาคิลลี่ฟิช** (อังกฤษ: Killifish) เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยขนาดเล็กหลายชนิด ในอันดับ Cyprinodontiformes ซึ่งเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว นับ 1,000 กว่าชนิด ในแทบทุกทวีปทั่วโลก แต่ปลาคิลลี่ฟิชจะเป็นปลาที่แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่

โดยปลาคิลลี่ฟิช มีลักษณะโดยทั่วไป จะเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ ในหลากหลายพฤติกรรม ในบางชนิดจะหากินและดำรงชีวิตอยู่บนผิวน้ำ, บางชนิดหากินและดำรงชีวิตอยู่ระดับพื้นน้ำ และบางชนิดจะรวมตัวกันเป็นฝูง และบางชนิดจะว่ายน้ำอย่างกระจัดกระจาย

ปลาคิลลี่ฟิช เป็นปลาที่มักพบในแหล่งน้ำต่าง ๆ ตั้งแต่ ต้นน้ำตลอดจนไปถึง คลอง, บึง และแม่น้ำต่าง ๆ ทั้งที่เป็นแหล่งน้ำถาวรและแหล่งน้ำชั่วคราวที่เหือดแห้งหายไปได้ตามฤดูกาล แม้กระทั่งแอ่งน้ำในรอยเท้าสัตว์ ซึ่งคำว่า "คิลลี่" (Killi) มาจากภาษาดัตช์คำว่า "kilde" หมายถึง "แหล่งน้ำขนาดเล็ก" 

โดยมีลักษณะการวางไข่หลากหลายแตกต่างออกไป เช่น วางไข่ทิ้งไว้ในพื้นดินและมีวงจรชีวิตที่สั้น หรือวางไข่ไว้กับใบของไม้น้ำ

สำหรับในประเทศไทย มีปลาเพียงชนิดเดียวที่เข้าข่ายปลาคิลลี่ฟิช คือ ปลาหัวตะกั่ว (*Aplocheilus panchax*) ซึ่งอยู่ในวงศ์ Aplocheilidae ที่พบได้ทุกแหล่งน้ำทั่วทุกภาค 

ปลาคิลลี่ฟิช เป็นปลาที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมักจะนิยมเลี้ยงรวมเป็นฝูงหรือปะปนกับปลาชนิดอื่น ในตู้ไม้น้ำ และเลี้ยงเพื่อฟักลูกปลาให้ออกจากไข่ที่วางไว้ในดิน ซึ่งสามารถห่อส่งขายทางไปรษณีย์ได้ นับว่าเป็นความสนุกอย่างหนึ่งของผู้เลี้ยง โดยสกุลที่นิยมเลี้ยงได้แก่ *Nothobranchius* ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปแอฟริกา และปลาหัวตะกั่วทองคำ (*Aplocheilus lineatus*) ที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สารคดี BBC : เปิดโลกกว้างแอฟริกา ตอนที่ 10 คลิป 1/2". ช่อง 7. 28 November 2014. สืบค้นเมื่อ 30 November 2014.
2. ↑  "riceditch killifish" เก็บถาวร 2012-11-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, reference.com, Wed Dec 10, 2014 9:05pm GMT
3. ↑  "เที่ยงเกษตร : ปลาคิลลี่ ฟิช สร้างรายได้-เลี้ยงเก็บไข่ขายทำเงิน". ช่อง 7. 2 October 2015. สืบค้นเมื่อ 18 October 2015.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  ปลาคิลลี่, หน้า 103 *ปลาสำหรับตู้พรรณไม้น้ำ* คอลัมน์ Mini Fishes โดย อ๊อด Melanochromis / Apistoensis. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 25 ปีที่ 2 กรกฎาคม 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ผู้เลี้ยงปลาคิลลี่ฟิชในประเทศไทย เก็บถาวร 2013-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**หมู่สุสานเจาขัณฑี** (อูรดู: چوکنڈی قبرستان; สินธ์: چوڪُنڊي; Chaukhandi) เป็นสุสานอิสลามตั้งอยู่ 29 km (18 mi) ทางตะวันออกของการาจี ตั้งอยู่ในแคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน เป็นที่รู้จักจากงานแกะสลักหินที่วิจิตรตระการตา ลักษณะคล้ายกับหมู่สุสานมากลีใกล้กับตัตตา ลักษณะของสุสานทั้งสองที่เป็นแบบที่พบได้ในสินธ์ตอนใต้

ปริศนาว่าอารยธรรมหรือวัฒนธรรมใดเป็นผู้สร้างสุสานเจาขัณฑีเป็นที่นักโบราณคดีศึกษามาอย่างยาวนาน ในยุคหลังปากีสถานได้รับเอกราช มุมตัซ ฮัสซาน (Mumtaz Hassan) ได้ทำการศึกษาแหล่งโบราณคดีนี้อย่างละเอียด และเรียกขานว่าเป็นสุสานของชาวบาโลจ ในปี 1968 บทความในเวลานั้นจำนวนมากจึงเรียกที่นี่ว่าเป็นสุสานบาโลจเช่นกัน ในปี 1999 มีร์ซา มหัท เบก (Mirza Mahad Baig) ได้เดินทางไปสำรวจสุสานเจาขัณฑีและเสนอว่ามีอิทธิพลจากงานศิลปะของราชปุตปรากฏในสุสานเจาขัณฑี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Centre, UNESCO World Heritage. "Chaukhandi Tombs, Karachi - UNESCO World Heritage Centre". *whc.unesco.org* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-01-15.
2. ↑  Mumtaz Hassan, 'Chawkhandi Tombs', Artistic Pakistan 1: 2 (1968).
3. ↑  G. G. Filippi, Rajput influences in the Chaukhandi Graveyards, Asiatica Venetiana, 4/1999.
**เดอะ แฮปเพนนิ่ง วิบัติการณ์สยองโลก** (อังกฤษ: The Happening) ภาพยนตร์ไซไฟระทึกขวัญสัญชาติฮอลลีวู้ด ออกฉายในปี ค.ศ. 2008

เรื่องย่อ
---------

ที่สวนสาธารณะเซ็นทรัล พาร์ค เวลา 8.00 น. มีผู้คนก็เกิดอาการแปลก ๆ เกิดการฆ่าตัวตายกันเอง จากนั้นก็มีอาการเช่นนี้ไปทั่วสหรัฐอเมริกา ที่ฟิลาเดลเฟีย เอลเลียต มัวร์ (มาร์ค วอร์ลเบิร์ก) ครูสอนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมได้รับรู้ถึงปรากฏการณ์ประหลาดนี้ จึงพยามยามหลบหนีพร้อมด้วย อัลม่า (ซูอี้ เดสชาแนล) ภรรยาที่ระหองระแหงกัน แต่ทั้งคู่ก็ร่วมกันต่อสู้มา โดยมี จูเลี่ยน (จอห์น ลาไกวซาโม่) ครูสอนคณิตศาสตร์ที่โรงเรียนเดียวกันกับเอลเลียต และ เจส (แอชลิน ซานเชส) ลูกสาววัย 8 ขวบของจูเลี่ยน ทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังดินแดนปศุสัตว์ในเพนซิลเวเนีย ด้วยความหวังว่า คงรอดพ้นจากการจู่โจมที่น่ากลัวเช่นนี้ และแผ่กระจายเป็นวงกว้างออกไปไม่หยุดยั้ง โดยไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดจากอะไร การก่อการร้ายหรือสารพิษหรือเป็นสิ่งที่รัฐบาลทดลองกับประชาชน

เสียงวิพากษ์วิจารณ์
-------------------

*The Happening* เป็นภาพยนตร์เรื่องต่อจาก *Lady in the Water* ของ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จเลยทั้งในด้านรายได้และเสียงวิจารณ์ จนมีชื่อเข้าชิงรางวัลราสเบอรี่ทองคำหรือรางวัลภาพยนตร์ยอดแย่แห่งปีถึงหลายรางวัล

กับภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของชยามาลานที่ได้เรต R คือมีหลากฉากที่มีความรุนแรงและเห็นเลือดอย่างชัด ๆ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในภาพยนตร์ของชยามาลาน ภาพยนตร์ไม่ได้ให้คำตอบว่าปรากฏการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นนี้เกิดจากอะไร แต่อาจเป็นไปได้ว่าเกิดจากสารพิษที่ต้นไม้ขับออกมาเพื่อป้องกันตัวจากการที่มนุษย์ทำลายสิ่งแวดล้อม อีกทั้งก็ยังไม่มีการหักมุมแบบภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านี้จนเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของชยามาลาน และชยามาลานก็มิได้ปรากฏตัวในลักษณะ Cameo อีกเหมือนเรื่องก่อน ๆ แต่ในเครดิตท้ายเรื่องปรากฏชื่อของชยามาลานว่าแสดงเป็น โจอี้ ซึ่งก็คือชายหนุ่มที่มาติดพันอัลม่าภรรยาของเอลเลียตนั่นเอง แต่ว่าในเรื่องนี้ผู้ชมไม่อาจได้เห็นตัวหรือได้ยินเสียงของโจอี้เลย

ภาพยนตร์ถูกจัดให้เป็นภาพยนตร์ยอดแย่ตลอดกาลเป็นอันดับ 8 จากการจัดอันดับของนิตยสารเอ็มไพร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Batman and Robin" ถูกโหวตเป็นหนังยอดแย่ที่สุดตลอดกาล[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เดอะ แฮปเพนนิ่ง วิบัติการณ์สยองโลก* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *The Happening (2008)* ที่สยามโซน
* เก็บถาวร 2008-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
ผลงานโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน |
| --- |
| กำกับภาพยนตร์ | *Praying with Anger* (1992) • *Wide Awake* (1998) • *The Sixth Sense* (1999) • *Unbreakable* (2000) • *Signs* (2002) • *The Village* (2004) • *Lady in the Water* (2006) • *The Happening* (2008) • *The Last Airbender* (2010) • *After Earth* (2013) • *The Visit* (2015) • *Split* (2016) |  |
| บทภาพยนตร์ | *She's All That* (1999) • *Stuart Little* (1999) • *Devil* (2010) |
| อำนวยการสร้าง | *Devil* (2010) |
ใบสวาด
เมล็ดสวาด
**สวาด** หรือภาษาถิ่นทางภาคใต้เรียกว่า **หวาด** หรือ ตามั้ด มะกาเลิง ชื่อวิทยาศาสตร์: *Caesalpinia bonduc* เป็นไม้เลื้อย พบทั่วไปในเขตร้อน ประเทศไทยพบมากตามป่าละเมาะใกล้ทะเล 

ลักษณะลำต้นและกิ่งก้านของเถาสวาดมีหนามแหลมอยู่ทั่วไป เลื้อยพันต้นไม้อื่นโดยใช้หนามช่วยประคอง ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ขนาดใหญ่ ยาว 30-50 ซม. มีดอกสีเหลือง เป็นช่อยาว 15-25 ซม. ออกดอกตรงกิ่งเหนือซอกใบขึ้นไปเล็กน้อย มีช่อเดี่ยวหรืออาจแตกแขนงบ้าง ก้านช่อยาวและมีหนาม ผลเป็นฝักรูปรี หรือขอบขนานแกมรูปรี มีขนยาวแหลมแข็งคล้ายหนามตามเปลือก แต่ละฝักมี 2 เมล็ด เมล็ดกลมเปลือกแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5-2 ซม. สีเทาแกมเขียว ซึ่งเป็นสีที่เรียกกันว่าสีสวาด 

ใบสวาดมีสรรพคุณเป็นยาขับลม แก้จุกเสียด ผลใช้แก้กระษัย ยอดบดกรองเอาแต่น้ำ แก้ไข้ ถ่ายพยาธิ รากดองกับเหล้าขาวใช้แก้พยาธิ ในสมัยก่อน เด็ก ๆ นำมาใช้เล่นหมากเก็บ

อ้างอิง
-------

* สวาด พันธุ์ไม้เกี่ยวกับขนบธรรมเนียม ประเพณี และความเชื่อ เก็บถาวร 2008-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สารานุกรมสำหรับเยาวชน

1. ↑  "Taxon: *Caesalpinia bonduc* (L.) Roxb". *Germplasm Resources Information Network*. United States Department of Agriculture. 2006-10-26. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-10. สืบค้นเมื่อ 2010-12-06.
2. ↑  มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 148
Failed 1936 coup d'état in Japan

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**เหตุการณ์ 26 กุมภาพันธ์**, **อุบัติการณ์ 26 กุมภาพันธ์** หรือยังเป็นที่รู้จักกันคือ **กรณี 2-26** (ญี่ปุ่น: 二・二六事件; โรมาจิ: *Ni Ni-Roku Jiken*) เป็นความพยายามก่อรัฐประหารโดยกลุ่มทหารหนุ่มสายโคโดฮะ ของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 1936 เพื่อโค่นล้มรัฐบาลและกลุ่มทหารสายโทเซฮะ และวางแผนเพื่อสังหารนักการเมืองชนชั้นสูงในจักรวรรดิญี่ปุ่นบางส่วน

การกบฎมีสาเหตุขึ้นจากกลุ่มนายทหารวัยหนุ่มได้มารวมตัวกันเพื่อวางแผนการฟื้นฟูโชวะ เพื่อถวายคืนอำนาจแด่สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่น โดยมีการประชุมวางแผนการก่อกบฎตั้งแต่วันที่ 18-22 กุมภาพันธ์ และได้เลือกทำการสังหารเป้าหมายบางส่วนที่พวกเขามองว่าขัดต่อ "อุดมคติของชาติ" โดยเป้าหมายการสังหารส่วนใหญ่เคยมีส่วนร่วมในสนธิสัญญาว่าด้วยการจำกัดและการลดอาวุธทางรัฐนาวี หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง และหลังจากนั้นได้มีการก่อตั้ง "กองทัพผู้ชอบธรรม" (ญี่ปุ่น: 義軍; โรมาจิ: *Gi-gun*) ก่อนการก่อการไม่นาน และชูคำขวัญ "เทอดทูนจักรพรรดิ ขับไล่ทรราชย์" (ญี่ปุ่น: 尊皇討奸; โรมาจิ: *Sonnō Tōkan*)

การก่อกบฎเกิดขึ้นในกรุงโตเกียวเป็นเวลาสองถึงสามวัน โดยมีการโจมตีสถานที่สำคัญทางการเมืองหลายแห่ง เช่น บ้านพักนายกรัฐมนตรีโอคาดะ เคสุเกะ แต่รอดชีวิตมาได้, ที่ทำการหนังสือพิมพ์อาซาฮีชิมบุน, ที่ทำการกระทรวงการสงคราม และมีการสังหารอดีตนายกรัฐมนตรีจักรวรรดิญี่ปุ่น 2 คน ได้แก่ ทากาฮาชิ โคเรกิโยะ และไซโต มาโกโตะ รวมไปถึงมีความพยายามในการควบคุมพระราชวังหลวงโตเกียวเช่นกัน

รัฐบาลจักรวรรดิญี่ปุ่นจึงทำการปราบปราม โดยรัฐมนตรีกระทรวงสงคราม โยชิยุกิ คาวาชิมะ ได้เข้าพบกับจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดิออกคำสั่งปราบปรามอย่างเด็ดขาดที่สุด มีการออกประกาศสภาวะฉุกเฉินและกฎอัยการศึก และทำการปราบปรามกลุ่มกองทัพผู้ชอบธรรม จนกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาด ผู้นำของกลุ่มถูกจับกุมและตัดสินประหารชีวิตในฐานะกบฎต่อแผ่นดิน

อุบัติการณ์ 26 กุมภาพันธ์ เป็นเหตุการณ์ล่าสุดที่มีการสังหารนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์การลอบสังหารชินโซ อาเบะ ในปี 2022

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chaen (2001), p. 130
2. ↑  Chaen (2001), p. 146. Number does not include IJN personnel.
3. ↑  高橋正衛(1994) 『二・二六事件 「昭和維新」の思想と行動』 中公新書
พระพุทธรูปวัดศรีโคมคำ จังหวัดพะเยา
**ศิลปะพะเยา** หรือ **สกุลช่างพะเยา** เป็นรูปแบบศิลปะจัดอยู่ในสกุลช่างหนึ่งในศิลปะล้านนา พบบริเวณจังหวัดพะเยา พบเป็นประติมากรรมเช่นพระพุทธรูปหินทราย สถูปเจดีย์หินทราย และจารึกต่าง ๆ ปัจจุบันได้มีการเก็บรวบรวมไว้หลายที่หลายแห่ง แต่มากที่สุดถูกเก็บไว้ที่วัดศรีโคมคำและวัดลี จังหวัดพะเยา

นิยาม
-----

ศิลปะพะเยาได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกโดยหม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล โดยทรงจัดว่าศิลปะพะเยาเป็นตอนปลายของศิลปะเชียงแสนรุ่นหลัง อายุราวพุทธศตวรรษที่ 21–22

จากงานวิจัยเรื่อง "พระพุทธรูปหินทรายสกุลช่างพะเยา" ของศักดิ์ชัย สายสิงห์ ระบุว่าสกุลช่างพะเยาเริ่มสร้างงานศิลปกรรมตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา จนถึงช่วงครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 24 โดยในยุคแรกสร้างตามแบบพระสิงห์โดยใช้วัสดุเป็นหินทราย ต่อมาได้รับอิทธิพลสกุลช่างสุโขทัยเข้ามา โดยได้พัฒนาจนมีรูปแบบเฉพาะตัวในช่วงกลางพุทธศตวรรษที่ 21 คงดำรงไว้จนถึงช่วงครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 22 แล้วจึงเสื่อมโทรมลง

น.ณ. ปากน้ำ กำหนดอายุพระพุทธรูปหินทรายสกุลช่างพะเยาว่า ร่วมสมัยกับพระพุทธรูปหินทรายในสมัยอยุธยา สุพรรณบุรีและลพบุรี

ลักษณะ
------

พระพุทธรูปหินทรายสกุลช่างพะเยามีเอกลักษณ์คือ ทำพระพุทธรูปที่มีเม็ดพระศกมีลักษณะเป็นตารางสี่เหลี่ยมมีส่วนยอดเรียวแหลม เป็นลักษณะเฉพาะที่เกิดขึ้นเพราะวัสดุหินทรายซึ่งไม่สามารถสลักเป็นขมวดวงก้นหอยได้ ส่วนประกอบของพระพักตร์ ได้แก่ พระขนง พระนาสิก เชื่อมต่อกันเป็นสันนูน ไม่นิยมทำไรพระศก มุมพระโอษฐ์ทั้งสองข้างตวัดขึ้นสูง พระวรกายโปร่ง เพรียว มักทำประทับขัดสมาธิราบ ปางมารวิชัย พระพุทธรูปปางสมาธิ หรือพระพุทธรูปทรงเครื่องพบหลักฐานไม่มากนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "หินทรายเมืองพะเยา ตอน ๒ แหล่งหินทรายและปติมากรรมหินทรายในเมืองพะเยา".
2. ↑  หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล, *ศิลปะในประเทศไทย* (กรุงเทพฯ : อมรินทร์การพิมพ์, พิมพ์ครั้งที่ 7, 2524), 24.
3. ↑  ศักดิ์ชัย สายสิงห์. "พระพุทธรูปหินทรายสกุลช่างพะเยา" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
4. ↑  อัญชลี สินธุสอน. "พระพุทธรูปศิลปะล้านนาในลุ่มแม่น้ำอิง : ลักษณะเฉพาะสกุลช่าง" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
**การประกันสังคมในประเทศเยอรมนี**

การประกันสังคมเป็นแก่นสำคัญของระบบสังคมสงเคราะห์

* ค.ศ 1883 มีการตรากฎหมายเกี่ยวกับการประกันภัยความเจ็บป่วยได้
* ค.ศ 1884 มีกฎหมายประกันอุบัติเหตุ
* ค.ศ 1889 มีกฎหมายประกันทุพพลภาพและประกันผู้ชรา

ทุกวันนี้ลูกจ้างจะได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย

ในกรณีการจ่ายเงินประกันบำนาญ ได้มาจากการบำรุงของนายจ้าง ลูกจ้างและรัฐช่วยออกสะสมส่วนหนึ่ง อัตราเงินบำนาญขึ้นอยู่กับเงินรายได้หรือขึ้นอยู่กับเบี้ยประกันที่ชำระไป ข้ารัฐการรวมทั้งผู้พิพากษาและทหารมืออาชีพรับเงินบำนาญ ตามที่กฎหมายข้ารัฐการของหน่วยงานตนกำหนด

ในกรณีที่มีการเจ็บป่วย ลูกจ้างทุกคนมีสิทธิได้รับค่าแรงงานเต็มอัตราเป็นเวลา 6 สัปดาห์ หลังจากนั้นบริษัทประกันเจ็บป่วยจะจ่ายเงินค่าป่วยไข้ให้อีกทั้ง 72 สัปดาห์ บริษัทประกันเจ็บป่วยนี้ต้องรับภาระค่ารักษาโรคทั่วไป ค่ารักษาโรคฟัน ค่ายาและค่าโรงพยาบาล

ในกรณีที่มีอุบัติเหตุเนื่องจากการทำงานนั้น และเกิดโรคภัยจากการทำงานอาชีพ ลูกจ้างจะได้รับเงินประกันอุบัติเหตุ นายจ้างจะเป็นผู้จ่ายเงินเบี้ยประกันอุบัติเหตุตามลำพังฝ่ายเดียว บำนาญที่จ่ายเนื่องจากอุบัติเหตุจนไม่สามารถประกอบอาชีพได้ ก็จะได้รับการจ่ายให้เป็นรายปี ซึ่งจะผกผันไปตามกฎหมายการพัฒนาค่าแรงงาน ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 1971 การประกันอุบัติเหตุตามกฎหมายได้ขยายรวมถึงนิสิต นักศึกษา นักเรียน และเด็กๆในโรงเรียนอนุบาล

สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันเป็นประเทศแรกที่ประสบความสำเร็จในการจัดหลักประกันด้านสังคมและสุขภาพให้แก่ประชาชนด้วยระบบประกันสังคมหรือประกันภาคบังคับ ปรัชญาและหลักการพื้นฐานสำคัญของระบบการเมืองเยอรมันคือ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของคนในสังคม (Solidarity) การกระจายอำนาจและบทบาทหน้าที่ระหว่างหน่วยงานรัฐ (ส่วนกลาง ภูมิภาค) และเอกชน (Subsidiarity) เป็นพื้นฐานการพัฒนาองค์กรทางสังคมจากล่างขึ้นบน กระจายอำนาจในการแปลงนโยบายไปสู่การปฏิบัติให้กับหน่วยงานท้องถิ่นหรือภาคเอกชนในการดำเนินการ และแนวคิดหลักที่สามคือ การมีองค์กรร่วม (Corporatist organization) ที่จะมีตัวแทนทั้งสองประเภทคือทั้งจากตัวแทนวิชาชีพ และตัวแทนที่มาจากการเลือกตั้ง ในระบบสุขภาพเองก็ตั้งอยู่บนพื้นฐานดังกล่าว ระบบบริการสุขภาพของเยอรมันนั้น ภาครัฐมีบทบาทหลักในการสร้างกรอบกฎหมายในการควบคุมกำกับ ในขณะที่การดำเนินงานนั้นกระจายให้องค์กรเอกชนที่ไม่แสวงหากำไรเป็นผู้ดำเนินการตามที่กฎหมายกำหนด ไม่ว่าจะเป็นกองทุนการเจ็บป่วย และการจัดบริการ ทั้งนี้จะมีการกำกับกันและปฏิสัมพันธ์กันผ่านทางองค์กรที่เป็นตัวแทนของแต่ละกลุ่ม เช่น สมาคมกองทุนการเจ็บป่วย (Association of Sickness funds) สมาคมแพทย์ (Association of Panel Doctors) ฯลฯ

การปฏิรูปในเยอรมันนั้นมุ่งเน้นการให้ประโยชน์กับประชาชนและสังคมโดยรวมเป็นที่ตั้ง การกำหนดให้มีกฎหมายประกันสุขภาพทำให้ประชาชนกลุ่มต่างๆได้รับหลักประกันด้านสุขภาพแบบทั่วหน้า ในขณะที่การกำหนดความสัมพันธ์ขององค์กรต่างๆในสังคมก็เพื่อเป็นการคานอำนาจและการตรวจสอบซึ่งกันและกัน ทำให้ระบบโปร่งใสขึ้น การปฏิรูปช่วงหลังที่มุ่งเน้นการควบคุมรายจ่ายนั้นก็เป็นความพยายามในการควบคุมพฤติกรรมของผู้ให้บริการและโรงพยาบาลเป็นหลัก เพื่อควบคุมไม่ให้รายจ่ายด้านสุขภาพนั้นเพิ่มมากว่ารายได้ของประชาชน กล่าวโดยสรุปความสำเร็จของการปฏิรูประบบสุขภาพของเยอรมันนั้นเกิดจาก ปรัชญาและหลักการพื้นฐานของสังคม เป็นหลัก ในขณะที่บริบทด้านการเมือง ภาวะเศรษฐกิจ อิทธิพลของกลุ่มต่างๆ และภาระค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพนั้นเป็นแรงผลักดันสำคัญของการปฏิรูป

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  การปฏิรูประบบสุขภาพ : กรณีศึกษาประเทศสาธารณรัฐเยอรมัน, สัมฤทธิ์ ศรีธำรงค์สวัสดิ์(2543)
วิดีโอเกม ค.ศ. 1995

***สวาตแคตส์: เดอะแรดิเคิลสควอดรอน*** (อังกฤษ: *SWAT Kats: The Radical Squadron*) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้างที่พัฒนาโดยบริษัทเอไอเอ็ม และเผยแพร่โดยบริษัทฮัดสันซอฟต์สำหรับซูเปอร์นินเทนโดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม ซึ่งมีพื้นฐานมาจากซีรีส์แอนิเมชันในชื่อเดียวกัน และได้รับการเปิดตัวในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1995

รูปแบบการเล่น
-------------

เกมดังกล่าวเป็นเกมแพลตฟอร์มแอ็กชัน 2 มิติที่มีองค์ประกอบเกมเล่นตามบทบาท ซึ่งผู้เล่นควบคุมเรเซอร์ หรือทีโบน เกมนี้มีระบบพาสเวิร์ดและฉากการบินมุมมองบุคคลที่สามในเครื่องบินรบที่ชื่อเทอร์โบแคต โดยอิงตอนต่าง ๆ ของแอนิเมชัน และนำเสนอบอสที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละโลกโดยมีดาร์กแคตเป็นบอสสุดท้าย ซึ่งโลกทั้งใบมีข้อความด่วนจากนายกเทศมนตรีแมงซ์ ก่อนการเริ่มต้นของแต่ละโลก

การตอบรับ
---------

นิตยสาร*เนกซ์เจเนอเรชัน* ให้คะแนนเกมนี้สองดาวจากห้าดาว โดยระบุว่า "สิ่งที่ทำให้เกมนี้แตกต่างคือฉากเครื่องบินขับไล่ที่ไม่ต่อเนื่อง ซึ่งเกิดขึ้นในความคิดที่แปลกประหลาดของใครบางคน, ความคิดซึ่งสายตาสั้นเกี่ยวกับมุมมอง 3 มิติที่เรียบง่าย, ทัศนมิติแบบจุดเดียวที่ควรจะเป็น – การยิงที่ 'เข้าไปใน' บนหน้าจอ 'ไปทาง' ศัตรูของคุณมักจะหันเหไปทาง 'ด้านข้าง' และคนที่ไม่ได้อยู่ภายใต้อิทธิพลของสารัตถะที่เปลี่ยนแปลงจิตใจจะใช้เวลาสักครู่เพื่อ 'โจมตี' อะไรก็ตาม"

การวิจารณ์
----------

* นิตยสาร*เกมโปร* (กันยายน ค.ศ. 1995)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Finals". *Next Generation*. No. 9. Imagine Media. September 1995. p. 105.
2. ↑  "SWAT Cats". *Electronic Gaming Monthly*. No. 73. Sendai Publishing. August 1995. p. 122.