recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พิเศษ ว.สุรพล** หรือชื่อจริง แรง ทองประกร เกิดเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2515 สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 18

ประวัติ
-------

พิเศษเป็นนักมวยสากลชาวไทยที่เดินสายไปชกต่างประเทศ โดยจากสถิติการชกที่มีบันทึกใน boxrec.com ทั้งสิ้น 21 ครั้ง เป็นการเดินทางไปชกที่ต่างประเทศทั้งจีน ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย ออสเตรเลีย และฟิลิปปินส์ รวมทั้งสิ้น 15 ครั้ง โดยสถิติครั้งแรกที่บันทึกไว้ คือการเดินทางไปชิงแชมป์ PABA ที่จีน แพ้คะแนน ยูรา ดิมาร์ ไม่ได้แชมป์ พิเศษมาประสบความสำเร็จใน พ.ศ. 2544 ที่เป็นฝ่ายชนะคะแนน พนมเดช อ.ยุทธนากร ได้แชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินในรุ่นฟลายเวท ซึ่งเทียบเคียงได้กับแชมป์ประเทศไทย พิเศษป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์คืนให้พนมเดช อ.ยุทธนากรใน พ.ศ. 2547

พิเศษเคยเดินทางไปชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น วิค ดาร์ชิเนียน ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF ฮายาโตะ อาซาอิ และ โนริยูกิ โคมัตสึ ซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกของพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ เคยชกกับแหวนเพชร ชูวัฒนะ อดีตแชมป์ภาคฯ ซึ่งผลการชกปรากฏว่าเสมอกันเมื่อ พ.ศ. 2546 พิเศษแขวนนวมไปใน พ.ศ. 2547 หลังจากเสียแชมป์ให้พนมเดช

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท ( 2544 - 2547)
	+ ชิง, 16 กันยายน 2544 ชนะคะแนน พนมเดช อ.ยุทธนากร
	+ ป้องกันครั้งที่ 1, 20 มกราคม 2546 ชนะคะแนน พนมเดช อ.ยุทธนากร
	+ เสียแชมป์, 17 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน พนมเดช อ.ยุทธนากร
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท, 15 สิงหาคม 2541 แพ้คะแนน ยูรา ดิมาร์ (ธงของประเทศมองโกเลีย มองโกเลีย) ที่ [[]] เหวินโจว จีน
	+ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิครุ่นฟลายเวท, 13 ธันวาคม 2545 แพ้น็อค ยก 3 วิค ดาร์ชิเนียน (ธงของประเทศอาร์มีเนีย อาร์มีเนีย) ที่ โรสฮิลล์การ์เดน รัฐนิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท, 22 มิถุนายน 2546 แพ้คะแนน ฮิเดยาสุ อิชิฮาร่า (ธงของประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่น) ที่ ศูนย์การประชุมนานาชาตินาโกยา จังหวัดไอจิ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท, 19 ธันวาคม 2546 แพ้น็อค ยก 6 รอลลี่ ลูนาส (ธงของประเทศฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์) ที่ พีเพิลยิม บาลังกา จ.บาตัน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สถิติการชกของพิเศษ(อังกฤษ)
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

ภาพแสดงใบสอจากหนังสือ "พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมของฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 16" โดยเออแชน วียอเลต์-เลอ-ดุค
**ใบสอ** (อังกฤษ: **Merlon**) เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงบัง (parapet) ของเชิงเทิน ที่บางครั้งสลับกับ "ช่องกำแพง" (Embrasure) 

คำว่า "Merlon" ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฝรั่งเศสที่มาจากภาษาอิตาลี "merlone" ที่อาจจะย่อมาจากคำว่า "mergola" ที่แผลงมาจากภาษาละติน "mergae" ที่แปลว่าคราด หรือแผลงมาจาก "moerulus" ที่มาจากคำว่า "murus" หรือ "merulus" ที่แปลว่ากำแพง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากภาษาละติน "merulus" (กล่าวถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 10) ที่ย่อเป็น "merle" ที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของนกดำเกาะบนกำแพง

ใบสอเป็นส่วนสำคัญของเชิงเทินและใช้กันมาเป็นเวลานาน ตัวอย่างที่พบคือในสิ่งก่อสร้างจากยุคกลางที่ใช้ประโยชน์ทั้งทางการป้องกันทางยุทธการและในการตกแต่ง ลักษณะของใบสอถ้าเป็นสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า "ใบสอเกล์พ" ถ้ามีที่คลุมตอนบนเป็นปมรูปตัววีของอิตาลีเรียกว่า "ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน" หรือ "ใบสอสวอลโลว์เทล" ทรงอื่นที่ใช้ก็มีใบสอสามเหลี่ยม, สี่เหลี่ยม, โล่, ดอกไม้, กลม (มุสลิมและแอฟริกา), ปิรามิด หรืออื่นๆ ขึ้นอยู่กับการใช้สอยหรือการตกแต่งที่ต้องการ

ในสมัยโรมันใบสอมีความกว้างพอที่จะให้ทหารคนหนึ่งใช้บังตัวได้ เมื่อมีการวิวัฒนาการทางอาวุธมากขึ้นในยุคกลางรวมทั้งหน้าไม้และอาวุธปืน ใบสอก็ได้รับการขยายให้กว้างขึ้นและบางครั้งก็จะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่มีขนาดและรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด 

หลังจากใบสอหมดความสำคัญลงเพราะการใช้ปืนใหญ่การใช้ใบสอจึงเป็นการใช้สำหรับในการตกแต่งเท่านั้น และกลับมาเป็นที่นิยมใช้กันอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Dictionnaire raisonné de l’architecture française du XIe au XVIe siècle*.

* Balestracci, D. (1989). "I materiali da costruzione nel castello medievale". *Archeologia Medievale* (XVI): 227–242.
* Luisi, R. (1996). *Scudi di pietra, I castelli e l’arte della guerra tra Medioevo e Rinascimento*. Bari.

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาท

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ใบสอ

ระเบียงภาพ
----------

* ใบสอที่มีช่องธนูใบสอที่มีช่องธนู
* ใบสอที่อัลคาบาซาในอัลเมเรียในสเปนใบสอที่อัลคาบาซาในอัลเมเรียในสเปน
* "ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน" ที่ปราสาทปิแอเรในอิตาลี "ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน" ที่ปราสาทปิแอเรในอิตาลี
* "ใบสอเกล์พ" มราปราสาทแม็คเค็นซีที่เจนัวในอิตาลี "ใบสอเกล์พ" มราปราสาทแม็คเค็นซีที่เจนัวในอิตาลี
* ใบสอที่กลายมาเป็นเครื่องตกแต่งบนขอบหลังคาที่จตุรัสซานมาร์โคในเวนิสใบสอที่กลายมาเป็นเครื่องตกแต่งบนขอบหลังคาที่จตุรัสซานมาร์โคในเวนิส
**กลุ่มกระจุกดาราจักร** (อังกฤษ: Supercluster) คือโครงสร้างขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากกระจุกดาราจักรจำนวนมาก เป็นหนึ่งในบรรดาโครงสร้างที่ใหญ่ที่สุดในจักรวาล ลักษณะการมีอยู่ของกลุ่มกระจุกดาราจักรบ่งชี้ว่า ดาราจักรในเอกภพของเราไม่ได้กระจายตัวอย่างเป็นระเบียบ ดาราจักรส่วนมากจับกลุ่มอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มและกระจุก โดยกลุ่มของดาราจักรประกอบด้วยดาราจักรประมาณ 50 แห่ง ส่วนกระจุกประกอบด้วยดาราจักรหลายพันแห่ง กลุ่มและกระจุกเหล่านี้รวมกับดาราจักรเดี่ยวอีกจำนวนหนึ่งรวมกันเป็นโครงสร้างที่ใหญ่กว่า เรียกว่า กลุ่มกระจุกดาราจักร ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ค้นพบว่าโลกของเราอยู่ในกลุ่มกระจุกดาราจักรขนาดใหญ่ ชื่อว่า "กลุ่มกระจุกดาราจักรลาเนียเคอา" (Laniakea Supercluster) 

โครงสร้างระดับกลุ่มกระจุกดาราจักรนั้นเชื่อว่าเป็นโครงสร้างย่อยของกำแพงหรือชีทขนาดยักษ์ บางครั้งอาจเรียกว่า "กลุ่มกระจุกดาราจักรอันซับซ้อน" ซึ่งอาจมีความกว้างถึง 1 พันล้านปีแสง หรือมากกว่า 5% ของขนาดของเอกภพที่สังเกตได้ ขณะที่ตัวกลุ่มกระจุกดาราจักรเองอาจมีขนาดราวไม่กี่ร้อยล้านปีแสง ความเร็วโดยทั่วไปของดาราจักรอยู่ที่ประมาณ 1000 กิโลเมตรต่อวินาที ตามกฎของฮับเบิลที่ระบุว่า ดาราจักรทั่วไปสามารถเคลื่อนที่ได้ 30 ล้านปีแสงที่ความเร็วฮับเบิล 1/H ซึ่งมีค่าโดยประมาณเท่ากับอายุของเอกภพ แม้นี่จะเป็นระยะทางอันมโหฬารเมื่อเทียบกับขนาดของมนุษย์ แต่ต้องถือว่าเล็กมากเมื่อเทียบกับขนาดของกลุ่มกระจุกดาราจักร

ยังไม่มีข้อสรุปเกี่ยวกับโครงสร้างระดับที่ใหญ่กว่ากลุ่มกระจุกดาราจักร (ดูเพิ่มที่ ใยเอกภพ) ช่องว่างระหว่างกลุ่มกระจุกดาราจักรเป็นที่ว่างขนาดใหญ่ในอวกาศซึ่งไม่ค่อยมีดาราจักรอยู่ ปัจจุบันกลุ่มกระจุกดาราจักรเป็นโครงสร้างขนาดใหญ่ที่สุดที่มีการยอมรับอย่างเป็นทางการ แต่จำนวนโดยรวมของกลุ่มกระจุกดาราจักรทำให้คิดกันว่า มีความเป็นไปได้ของการกระจายตัวของโครงสร้างที่ใหญ่กว่านั้น เชื่อว่ามีกลุ่มกระจุกดาราจักรในเอกภพทั้งสิ้นประมาณเกือบ 10 ล้านแห่ง

ดูเพิ่ม
-------

* ดาราจักร
* กลุ่มและกระจุกดาราจักร
* ใยเอกภพ
**กกรังกา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cyperus alternifolius L.*, ชื่อสามัญ: Umbrella plant, Flatsedge) เป็นกกขนาดใหญ่ในสกุล *Cyperus* มีถิ่นกำเนิดในประเทศมาดากัสการ์ ถูกนำไปปลูกเลี้ยงเป็นไม้ประดับทั่วโลก กกรังกามีชื่อสามัญอื่น ๆ อีกคือ กกต้นกลม, กกขนาก, หญ้าลังดา, กกดอกแดง และ กกราชินี พบกระจายอยู่ทั่วโลก มีประมาณ 4,000 ชนิด ชอบที่ชื้นแฉะ ขึ้นในที่ระดับต่ำ ตามหนอง บึง ทางระบาย มีรูปร่างลักษณะและนิเวศวิทยาเหมือนหญ้ามาก

ลักษณะทั่วไป
------------

กกรังกาเป็นพืชที่มีลำต้นออกเป็นกอมีหัวอยู่ใต้ดิน คล้ายจำพวกขิงหรือเร่ว ลำต้นมีความสูงประมาณ 100-150 ซม. ลักษณะของลำต้นตั้งตรงไม่มีกิ่งก้าน ลำต้นกลมมีสีเขียว ใบจะออกแผ่ซ้อน ๆ กัน อยู่ปลายยอดของลำต้น ลักษณะของใบเป็นรูปยาว ปลายใบแหลม กว้างประมาณ 1 ซม. ยาวประมาณ 18-19 ซม. ใบมีสีเขียว ริมขอบ ใบเรียบใต้ท้องใบสาก ลำต้นหนึ่งจะมีใบประมาณ 18-25 ใบ ดอกออกเป็นกระจุก อยู่รวมกันเป็นใบ ดอกมีขนาดเล็ก เป็นสีขาวแกมเขียว ก้านดอกเป็นเส้นเล็ก ๆ สีเขียว ยาวประมาณ 6-7 ซม. ดอกแก่เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอ่อน ขยายพันธุ์ด้วยการแยกหน่อ ผล (Fruit) ผลแห้ง รูปรีหรือรูปไข่ กว้าง 0.4-0.5 มิลลิเมตร ยาว 0.9-1 มิลลิเมตร สีน้ำตาล เปลือกแข็ง มีเมล็ดเดียว

ถิ่นอาศัย และการขยายพันธุ์
--------------------------

กกรังกาเป็นพันธุ์ไม้มักจะขึ้นตามบริเวณที่ ๆ เป็นโคลนหรือน้ำ เช่นข้างแม่น้ำ ลำคลอง สระ หรือบ่อน้ำ และที่ลุ่มทั่วไปอยู่ในทวีปแอฟริกา มีการขยายพันธุ์ด้วยการแยกหน่อและใช้เมล็ด

อ้างอิง
-------

* บัญชีแนบท้ายประกาศกรมวิชาการเกษตร เรื่อง ทะเบียนพันธุ์พืชในประเทศไทย เก็บถาวร 2005-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Pink, A. (2004). *Gardening for the Million*. Project Gutenberg Literary Archive Foundation.
**ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย** ธงผืนนี้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2496 มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดง ที่มุมบนธงมีรูปค้อนเคียวกับดาวแดงขอบเหลือง มีแถบคลื่นสีน้ำเงินโดยมีแถบเล็กสีขาว-น้ำเงิน-ขาว วางซ้อน ซึ่งแถบสีที่ได้กล่าวมาแล้ว วางที่ด้านล่างสุดของธง.

แต่เดิมแล้ว ลัตเวียโซเวียตมีธงผืนแรกเมื่อ พ.ศ. 2460 - พ.ศ. 2461 ใช้เป็นธงของคณะกรรมาธิการแรงงาน การทหาร และ ดินแดนโพ้นทะเลโซเวียตในลัตเวีย (Iskolat) มีลักษณะเป็นธงแถบแนวนอนสองสี คือแถบสีแดง-ขาว-แดง ที่ตรงกลางธงในแถบสีขาว มีดาวห้าแฉกสีแดงวาง

ธงผืนที่ 2 ประกาศใช้เมื่อ พ.ศ. 2462 - พ.ศ. 2463 เป็นธงของสาธารณรัฐโซเวียตสังคมนิยมลัตเวีย มีลักษณะเป็น ธงพื้นสีแดง ที่มุมบนคันธง มีตัวอักษรสีทองเขียนเป็นอักษรละตินว่า *LSPR* ซึ่งย่อมาจาก (*Latvijas Sociālistiskā Padomju Republika*)

ธงผืนที่ 3 ประกาศใช้เมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2496 ธงมีลักษณะเหมือนธงผืนที่ 2 แต่มีการเปลี่ยนแปลงตัวอักษรเป็นอักษรละติน ด้วยแบบอักษรแซนด์-เซอร์ริฟ เขียนตัวย่อว่า *LPSR* ซึ่งย่อมาจาก (*Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika*) โดยใต้ตัวอักษรมีรูปค้อนเคียวสีทองวาง

ส่วนธงทหารโซเวียตลัตเวีย มีลักษณะเหมือนธงผืนที่ 2 โดยที่ตรงกลางธงมีตราแผ่นดินของโซเวียตลัตเวียในยุคแรกพร้อมแสงรัศมีสีทอง เหนือตราแผ่นดินเขียนว่า "MOSTEES" และใต้ตราแผ่นดินเขียนว่า "Wake up! people thrown down into damnation!"

ดูเพิ่ม
-------

* ธงชาติสหภาพโซเวียต
* ตราแผ่นดินของโซเวียตลัตเวีย
* รายชื่อธงในประเทศลัตเวีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Guide to the Flags of the World* by Mauro Talocci, revised and updated by Whitney Smith (ISBN 0-688-01141-1), p. 20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

| * ด
* ค
* ก
ธงชาติสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐโซเวียตต่าง ๆ |
| --- |
| หลัก | 
* สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต

 | ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต |
| สาธารณรัฐองค์ประกอบ | 
* อาร์มีเนีย
* อาเซอร์ไบจาน
* เบียโลรัสเซีย
* เอสโตเนีย
* จอร์เจีย
* คาซัคสถาน
* เคอร์กีเซีย
* ลัตเวีย
* ลิทัวเนีย
* มอลเดเวีย
* รัสเซีย
* ทาจิกิสถาน
* เติร์กเมเนีย
* ยูเครน
* อุซเบกิสถาน

 |
| สาธารณรัฐโซเวียตอายุสั้น | 
* ทรานส์คอเคซัส
* คารีโล-ฟินนิช

 |
**รถไฟชานเมืองเดลี** เป็นระบบขนส่งมวลชน ประเภทรถไฟชานเมือง ให้บริการในเขตนครหลวงแห่งชาติ ประเทศอินเดีย โดยมีการรถไฟเหนือ เป็นผู้ดำเนินการ โดยรถไฟชานเมืองนี้ให้บริการครอบคลุมกรุงนิวเดลี เขตฟาริดาบาด เขตคาเซียบาด จนไปถึงชายแดนรัฐหรยาณา และรัฐอุตตรประเทศ รถไฟส่วนใหญ่ใช้กระแสไฟฟ้าในการขับเคลื่อน และใช้ดีเซลรางเป็นส่วนน้อย

สิ่งอำนวยความสะดวก
------------------

รถไฟชานเมืองเดลี เดินรถร่วมกับรถไฟระหว่างเมือง ในปี ค.ศ. 2009 ได้มีการเปิดใช้งานรถไฟสุภาพสตรีระหว่างเดลีกับปัลวาล และจะเปิดให้บริการเพิ่มเติมในสายเดลี - คาเซียบาด และสายเดลี - ปานิปาต

รถไฟวงแหวนเดลี
--------------

รถไฟวงแหวนเดลี เป็นส่วนหนึ่งของรถไฟชานเมืองเดลี มีลักษณะเป็นวงกลม และขนานไปกับถนนวงแหวน โดยรถไฟวงแหวน มีการวางแผนเพื่อรับรองการใช้งานในเอเชียนเกมส์ 1982 เริ่มเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1975 และได้พัฒนาขึ้นระหว่างช่วงเอเชียนเกมส์ สายนี้มีระยะทางยาว 35 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินตลอดสาย 1 ชั่วโมง 30 นาที ถึง 2 ชั่วโมง โดยยึด สถานีนิซามุดดิน เป็นสถานีต้นทางและปลายทาง รถไฟเปิดเวลา 8 นาฬิกา และปิดเวลา 19 นาฬิกา เนื่องจากราคาตั๋วไป-กลับของสาย มีราคา 12 รูปีอินเดีย ซึ่งน้อยมากเมื่อเทียบกับของรถไฟใต้ดิน ซึ่งมีราคา 60 รูปีอินเดีย ดังนั้น รถไฟวงแหวนจึงเป็นที่นิยมของกลุ่มคนระดับกลางและระดับยากจน รถไฟแต่ละขบวนวิ่งห่างกัน 1 นาที ถึง 1 นาที 30 นาที ในภายหลังจากที่โครงข่ายรถไฟเดลีขยายไปไกลกว่าถนนวงแหวน ทำให้รถไฟวงแหวนเป็นระบบรถไฟที่มากเกินจำเป็น อย่างไรก็ตาม ก่อนที่กีฬาจักรภพอังกฤษ 2011 จะเริ่มขึ้น ได้มีการเปิดใช้งานสถานีรถไฟ 7 สถานี ใกล้กับสนามกีฬา

แผนที่รถไฟวงแหวนเดลี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "More Ladies Special Train in NCR".
2. ↑  "The road around progress". Mint (newspaper). Feb 17, 2012.
3. ↑  "Changing Delhi map makes Ring Railway redundant". Indian Express. Feb 22, 2011.
4. ↑  "Ring Rail service chugs into oblivion". Deccan Herald. Feb 4, 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Dedicated tracks to run EMU เก็บถาวร 2012-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Delhi ring railway timetable

| * ด
* ค
* ก
รถไฟชานเมืองในประเทศอินเดีย |
| --- |
| 
* รถไฟชานเมืองเจนไน
* รถไฟชานเมืองเดลี
* เอ็มเอ็มทีเอส (ไฮเดอราบาด)
* โกลกาตา
	+ รถไฟชานเมืองโกลกาตา
	+ รถไฟวงแหวนโกลกาตา
* ลัคเนา
	+ รถไฟชานเมืองบาราบงกี-ลัคเนา
	+ รถไฟชานเมืองลัคเนา-กันเปอร์
* รถไฟชานเมืองมุมไบ
* รถไฟชานเมืองพูเน
* **กำลังก่อสร้าง:** *รถไฟชานเมืองอัห์มดาบาด*
* *รถไฟชานเมืองบังคาลอร์*

 |  |
**สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก** (เวียดนาม: *Kiến Phúc, 建福*; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884) เป็นยุวจักรพรรดิแห่งเวียดนาม ทรงครองราชย์เป็นเวลา 7 เดือนเศษ ระหว่างปี ค.ศ. 1883 - ค.ศ 1884 เป็นพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เหงียน

พระราชประวัติ
-------------

สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก ประสูติในปี ค.ศ. 1869 มีพระนามเดิมว่า **เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง** (Nguyễn Phúc Ưng Đăng, 阮福膺登) พระองค์เป็นพระราชภาติยะและพระราชโอรสบุญธรรมของสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงครองราชย์เกือบ 8 เดือน (2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884)

สมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊กได้ทรงเลี้ยงดูพระองค์ร่วมกับสมเด็จพระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก พระภราดร และสมเด็จพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ พระเชษฐา เนื่องจากสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊กทรงไม่สามารถให้กำเนิดพระราชบุตรได้ หลังจากการลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่าแล้ว ผู้สำเร็จราชการเหงียน วัน เตื่อง (*Nguyễn Văn Tường*) และโตน เทิ้ต เทวี้ยต (*Tôn Thất Thuyết*) ได้รีบนำเอาเจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง ผู้มีพระชนมายุ 15 พรรษา ขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ในเวลาประมาณ 5 นาฬิกาเช้าของวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1883

สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก มักมีพระพลานามัยไม่แข็งแรงและเสด็จสวรรคตในพระราชวังเกี๊ยนถั่ญเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 เป็นเวลาเกือบ 8 เดือนที่ทรงครองบัลลังก์ การเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันของพระองค์ก่อให้เกิดข่าวลือว่า พระมารดาบุญธรรมห็อก ฟี (*Học phi*) กับเหงียน วัน เตื่อง ร่วมกันวางยาพิษเพื่อลอบปลงพระชนม์เพราะพระองค์ทรงล่วงรู้ความสัมพันธ์ลับระหว่างพระมารดาบุญธรรมกับผู้สำเร็จราชการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Quốc sử quán triều Nguyễn (1976). *Đại Nam Thực lục Chánh biên đệ Ngũ kỷ*. Hà Nội: Publishing House of Social Sciences. (เวียดนาม)
2. ↑  A. Delvaux (1941). *Bulletin des Amis du Vieux Huế* (ภาษาฝรั่งเศส). Huế.

| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สมเด็จพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่า** |  |  **สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเวียดนาม(เหงียน)** (ค.ศ. 1883 – ค.ศ. 1884) |  | **สมเด็จพระจักรพรรดิห่าม งี** |

| * ด
* ค
* ก
จักรพรรดิราชวงศ์เหงียน |
| --- |
| 
* ซา ล็อง
* มิญ หมั่ง
* เถี่ยว จิ
* ตึ ดึ๊ก
* สุก ดึ๊ก
* เหียป ฮหว่า
* เกี๊ยน ฟุก
* ห่าม งี
* ด่ง คั้ญ
* ถั่ญ ท้าย
* ซวี เติน
* ขาย ดิ่ญ
* บ๋าว ดั่ย

 |
ฮางิโนะสึกิ
**ฮางิโนะสึกิ** (萩の月, はぎのつき) คือขนมรูปมันจูที่ทำโดยการห่อครีมคัสตาร์ดในแป้งคัสเตลลา ซึ่งขายโดยคาโชเซ็นซัง (เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ) ตั้งแต่เดือนกันยายน 1979 ชื่อเต็มอย่างเป็นทางการคือ **เซ็นไดเมย์กะ "ฮางิโนะสึกิ"** (仙台銘菓「萩の月」)

ภาพรวม
------

ฮางิโนะสึกินั้นแม้ว่าจะเพิ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายยุคโชวะ มีประวัติศาสตร์ไม่ยาวนาน แต่ก็กลายมาเป็นของขึ้นชื่อของเมืองเซ็นไดเช่นเดียวกันกับซาซาคามาโบโกะซึ่งเกิดในช่วงต้นยุคเมจิ และลิ้นวัวย่างเซนได ซึ่งเกิดในทศวรรษที่ 20 ของยุคโชวะ ในผลสำรวจ "ของที่ระลึกที่เป็นตัวแทนของศตวรรษที่ 20" โดยนิตยสารการค้า ฮางิโนะสึกิจากจังหวัดมิยางินั้นอยู่ในอันดับสามของญี่ปุ่น รองจากชิโรอิโกอิบิโตะจากฮกไกโดและคาราชิเมนไตโกะจากจังหวัดฟุกุโอกะ ปัจจุบันยังมีจำหน่ายที่ร้านค้านอกจังหวัดมิยางิด้วย มีการผลิตและขาย 100,000 ชิ้นต่อวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  【社説】赤福偽装 "みそぎ"をしないと เก็บถาวร 2007-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน（東京新聞 2007年10月13日）
2. ↑  IBEX TIMES「第11回 銘菓～萩の月～のふるさと探訪」 เก็บถาวร 2007-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน（アイベックスエアラインズ）
**บริษัท รถไฟชิบายามะ จำกัด** (ญี่ปุ่น: 芝山鉄道株式会社; โรมาจิ: *Shibayama Tetsudō Kabushiki-gaisha*) เป็นทางรถไฟอันเป็นการร่วมทุนระหว่างภาครัฐและเอกชนสายหนึ่งในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นเส้นทางรถไฟที่สั้นที่สุดในประเทศญี่ปุ่น มีเส้นทางรถไฟให้บริการเพียงสายเดียว คือ สายชิบายามะ ซึ่งมีความยาวเพียง 2.2 กิโลเมตร มีต้นทางอยู่ที่สถานีรถไฟฮิงาชิ-นาริตะ และปลายทางที่สถานีรถไฟชิบายามะ-ชิโยดะ ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่เบื้องล่างของท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ

เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 บริษัทท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทรถไฟชิบายามะ คิดเป็นร้อยละ 68.39

ประวัติ
-------

บริษัทรถไฟชิบายามะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เพื่อใช้เดินรถขนาดสั้นระหว่างสถานีรถไฟชิบายามะ-ชิโยดะ กับสถานีรถไฟชั่วคราวใกล้สถานีรถไฟฮิงาชิ-นาริตะในปัจจุบัน ครั้น พ.ศ. 2533 บริษัทรถไฟชิบายามะยื่นใบขออนุญาตให้รถไฟฟ้าเคเซดำเนินการเดินรถจากสถานีรถไฟเคเซนาริตะ คำขออนุญาตเชื่อมเส้นทางเดินรถได้รับการอนุมัติใน พ.ศ. 2539 และรถไฟชิบายามะเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา

ชาวเมืองชิบายามะเรียกร้องให้มีการก่อสร้างเส้นทางรถไฟเส้นนี้อย่างแข็งขัน ทั้งยังได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงคมนาคมและเจ้าหน้าที่ของท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชนผู้มีถิ่นอาศัยทางตะวันออกของท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ เพราะเมืองชิบายามะถูกพื้นที่ของท่าอากาศยานดังกล่าวกั้นขวางตัดขาดจากเมืองนาริตะอย่างสิ้นเชิง

มีข้อเสนอเพื่อก่อสร้างส่วนต่อขยายจากสถานีรถไฟชิบายามะ-ชิโยดะในอนาคต กระทรวงพัฒนาที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และการขนส่ง ได้เสนอแนะว่า ให้ศึกษาการขยายเส้นทางไปยังใจกลางเมืองชิบายามะ

การดำเนินงาน
------------

แม้เส้นทางรถไฟนี้จะดำเนินการโดยบริษัทรถไฟชิบายามะ แต่ก็เหมือนกับส่วนต่อขยายของรถไฟฟ้าเคเซเสียมากกว่า เพราะดำเนินการด้วยการใช้อุปกรณ์และบุคลากรจากเคเซ เส้นทางรถไฟชิบายามะเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟเคเซนาริตะ ซึ่งจะมีขบวนรถท้องถิ่นราวสองสามขบวนวิ่งไปยังสถานีรถไฟเคเซอูเอโนะ มีรถด่วนให้บริการในทางรถไฟสายเคเซและสายโทเออาซากูซะ มีปลายทางที่สถานีรถไฟนิชิ-มาโงเมะ หรือสถานีท่าอากาศยานฮาเนดะในสายท่าอากาศยานเคกีว

สถานี
-----

ค่าโดยสารสำหรับผู้ใหญ่ระหว่างสถานีฮิงาชิ-นาริตะ กับสถานีชิบายามะ-ชิโยดะ สนนราคา 190 เยน

| ลำดับ | สถานี | ญี่ปุ่น | ระยะทาง | เชื่อมต่อ | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ระหว่างสถานี | รวม |
| KS44 | ฮิงาชิ-นาริตะ | 東成田 | - | 0.0 km (0 mi) | สายเคเซ ฮิงาชิ-นาริตะ | นาริตะ จังหวัดชิบะ |
| SR01 | ชิบายามะ-ชิโยดะ | 芝山千代田 | 2.2 km (1.4 mi) | 2.2 km (1.4 mi) |  | ชิบายามะ จังหวัดชิบะ |

อ้างอิง
-------

1. ↑  乗降人員表 เก็บถาวร 2012-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Shibayama Railway
2. 1 2  地域振興, Narita Airport Authority
3. ↑  NAA Annual Report เก็บถาวร 2010-06-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. 1 2  会社概要, Shibayama Railway
5. ↑  地域と共生する空港づくり大綱, Narita Airport Authority, 1998.
6. ↑  首都圏整備計画, MLIT, September 2006
7. 1 2  Timetable

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รถไฟชิบายามะ
* เว็บไซต์ของบริษัท (ภาษาญี่ปุ่น)
ด้านหน้าของพระราชวังเทอเรม
**พระราชวังเทอเรม** หรือ **พระราชวังเทอเรมนอย** (รัสเซีย: Теремной дворец) เป็นอาคารที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในหมู่พระราชวังเครมลินแห่งมอสโก ประเทศรัสเซีย ซึ่งเคยถูกใช้เป็นที่ประทับของซาร์แห่งรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อของพระราชวังได้มาจากคำในภาษากรีกที่ว่า τερεμνον (แปลว่า ที่พักอาศัย) ปัจจุบันอาคารดังกล่าวไม่สามารถเข้าชมได้ เนื่องจากถูกใช้เป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีรัสเซีย

ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาโลอิซิโอ ดา มิลาโน สถาปนิกชาวอิตาลี ได้ทำการก่อสร้างสถานที่พำนักสำหรับเหล่าพระราชวงศ์แห่งแรกในบริเวณนี้ แต่มีเพียงชั้นล่างเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลือให้เห็นถึงปัจจุบัน พระเจ้าซาร์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์โรมานอฟ คือ ซาร์มีไฮล์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ได้ก่อสร้างพระราชวังแห่งนี้ใหม่จนแล้วเสร็จในช่วงปีค.ศ. 1635 - 1636 อาคารแห่งใหม่ล้อมรอบไปด้วยอาคารต่างๆและสิ่งก่อสร้างที่เพิ่มเติมขึ้นมา รวมถึงแท่นยกพื้นโบยาร์ ขั้นบันไดและระเบียงสีทอง และป้อมหอคอยต่างๆ ด้วยพระประสงค์ของซาร์มีไฮล์ ทรงให้สร้างห้องชุดสีทองของซารีนาไว้ร่วมในพระราชวังด้วย ซึ่งเป็นการสร้างให้เหมือนกับรัชสมัยของซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1560 ซึ่งขนาบไปด้วยโดมสีทอง 11 หลังของมหาวิหาร Upper Saviour ความซับซ้อนของพระราชวังยังคงปรากฏให้เห็นจากการก่อสร้างโบสถ์หลายแห่งในช่วงการก่อสร้างแรกๆ รวมถึงการสร้างโบสถ์การประสูติของพระแม่ผู้นิรมลด้วย (Church of the Virgin's Nativity) ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1360

พระราชวังมีทั้งหมด 5 ชั้น ชั้นที่สามเป็นที่ประทับขององค์ซารีนาและพระโอรสธิดา ชั้นที่สี่เป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของพระเจ้าซาร์ ชั้นบนเหนือนั้นจะมีลักษณะโครงสร้างแบบเต็นท์ใช้สำหรับประชุมสภาโบยาร์ดูมา ภายนอกมีการตกแต่งอย่างประณีตด้วยลวดลายอิฐและกระเบื้องเคลือบสีแดง เหลือง และส้ม ภายในเคยถูกตกแต่งด้วยภาพวาด แต่ภาพจิตรกรรมฝาผนังยุคดั้งเดิมถูกทำลายจากเพลิงไหม้ไปแล้ว ในไฟไหม้ใหญ่ปีค.ศ. 1812 การตกแต่งภายในจึงถูกปรับปรุงใหม่ให้สอดคล้องกับภาพวาดเก่าในแบบสถาปัตยกรรมรัสเซียยุคฟื้นฟู

ภาพ
---

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ป้อมหอคอยป้อมหอคอย

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**พระราชวังเทอเรม**

1. ↑  "Image: 60-61.jpg, (400 × 293 px)". kremlin2000.ru. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2015-09-06.
2. ↑  "Image: 106-107.jpg, (400 × 294 px)". kremlin2000.ru. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-04. สืบค้นเมื่อ 2015-09-06.
3. ↑  "Image: 98-99.jpg, (400 × 286 px)". kremlin2000.ru. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-01-01. สืบค้นเมื่อ 2015-09-06.
4. ↑  "picture". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-04. สืบค้นเมื่อ 2012-04-30.
5. ↑  "Image: 84.jpg, (314 × 400 px)". kremlin2000.ru. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2015-09-06.

* Terem Palace on www.kreml.ru
* Satellite photo of the Terem Palace

พิกัดภูมิศาสตร์: 55°45′02″N 37°36′56″E﻿ / ﻿55.75056°N 37.61556°E﻿ / 55.75056; 37.61556
"พระราชวุฒาจารย์" (สวัสดิ์ ขันติวิริโย) หรือ "เจ้าคุณอุดร" เป็นพระภิกษุฝ่ายวิปัสสนาธุระ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี (ธรรมยุต) อดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโพธิสมภรณ์ (พระอารามหลวง) ต.หมากแข้ง อ.เมือง จ.อุดรธานี มีนามเดิม สวัสดิ์ วุฒิเสน เกิดเมื่อ วันที่ 19 พ.ย. 2466 บ้านเลขที่ 5 ม.5 ต.หมูม่น อ.เมือง จ.อุดรธานี ต่อมาอุปสมบท ณ วัดโพธิสมภรณ์ (พระอารามหลวง) เมื่อวันที่ 15 ก.ค. 2486 โดยมี พระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์อุ่น ธัมมธโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และ พระครูประสาทคณานุกิจ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และจำพรรษาอยู่ที่วัดโพธิสมภรณ์มา โดยตลอด มุ่งมั่นศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ.2486 สอบได้นักธรรมชั้นตรี-โท พ.ศ.2509-2517 เป็นพระธรรมทูตสายที่ 5 นอกจากนี้ยังเป็น กรรมการสร้างศาลาการเปรียญ บูรณะพระอุโบสถ และเป็นกรรมการการก่อสร้างพระบรมธาตุธรรมเจดีย์ วัดโพธิสมภรณ์ ต.หมากแข้ง อ.เมืองอุดรธานี 

"เจ้าคุณอุดร" ได้รับการยกย่องว่า "เป็นพระเถร ที่เป็นรัตตัญญูที่สุด ในวัดโพธิสมภรณ์" (ผู้รู้จักวันคืนที่ผ่านมายาวนาน) เพราะจำวัดอยู่วัดโพธิสมภรณ์ มาตั้งแต่เป็นสามเณร พ.ศ.2485 จนมรณภาพ พ.ศ.2557 รวมมากกว่า 72 ปี โดยได้ติดตามพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) อดีตเจ้าอาวาส จนกระทั่งท่านมรณภาพ ซึ่งพระธรรมเจดีย์ (จูม พันธุโล) ได้ชื่นชมว่า "เรียบร้อย ขยันทำงาน เรียกง่าย ทำงานดี เป็นพระไม่นิ่งดูดาย การงานรับมอบหมายสำเร็จลุล่วง" พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ได้กล่าวยกย่อง "พระราชวุฒาจารย์" (สวัสดิ์ ขันติวิริโย) หรือ "เจ้าคุณอุดร" ว่า"ท่านเป็นคนใจดี เรียกว่าเลิศทางไม่ดุ ไม่เคยดุใคร ดุคนไม่เป็น"

"พระราชวุฒาจารย์" (สวัสดิ์ ขันติวิริโย) หรือ "เจ้าคุณอุดร" ได้ละสังขารเมื่อวันที่ 7 พ.ค.ที่ 2557 เวลา 19.37 น. ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น หลังจากที่เข้ารับการรักษาอาการอาพาธ สิริอายุ 91 ปี 72 พรรษา

ตำแหน่งทางคณะสงฆ์
-----------------

* พ.ศ. 2495 เป็นเจ้าคณะอำเภอเมือง-บ้านผือ (ธรรมยุต)
* พ.ศ. 2511 เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโพธิสมภรณ์ (พระอารามหลวง)
* พ.ศ. 2519 เป็นรองเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี (ธรรมยุต)
* พ.ศ. 2547 เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี (ธรรมยุต)

สมณศักดิ์
---------

* พ.ศ. 2498 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ เป็น พระครูสัญญาบัตร เจ้าคณะอำเภอชั้นโท ในราชทินนามที่ **พระครูอุดรคณานุศาสตร์**
* พ.ศ.2535 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็น พระราชาคณะชั้นสามัญ ในราชทินนามที่ **พระอุดรคณาจารย์**
* พ.ศ.2549 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็น พระราชาคณะชั้นราช ในราชทินนามที่ **พระราชวุฒาจารย์**

อ้างอิง
-------

* พระราชวุฒาจารย์ วัดโพธิสมภรณ์อุดรธานี[*ลิงก์เสีย*]
* ๘๔ ปี พระราชวุฒาจารย์ (สวัสดิ์ ขนฺติวิริโย)
ในเชิงของ ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ **พี** เป็นกลุ่มความซับซ้อนที่ประกอบด้วยปัญหาการตัดสินใจที่สามารถหาคำตอบได้ในเวลาที่เป็นฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของอินพุต (polynomial time)

พี ประกอบด้วย ปัญหาที่สำคัญหลายอย่างที่มีประโยชน์ในชีวิต เช่น ปัญหาการหาตัวหารร่วมมากระหว่างจำนวนสองจำนวน ปัญหาการจับคู่มากที่สุด (Maximum Matching) ปัญหาจำนวนเฉพาะ ปัญหากำหนดการเชิงเส้น (Linear program) 

พี เป็นกลุ่มความซับซ้อนที่นักวิจัยเรียกว่า "ง่าย" แม้ว่าในความเป็นจริงแล้วปัญหาที่ใช้เวลาในการหาคำตอบ {\displaystyle n^{100000}} ไม่น่าจะถือว่าง่ายก็ตาม

ทำไมจึงเรียกพีว่า "ง่าย"
------------------------

มีหลายเหตุผลที่การทำงานเป็นพหุนามกับขนาดของอินพุตเป็นตัวแทนของความง่าย ตัวอย่างของเหตุผลเหล่านั้นก็คือ

* การเพิ่มขนาดของอินพุตเป็นสองเท่าส่งผลให้เวลาการทำงานโตขึ้นเป็นค่าคงที่เท่านั้น (ในแง่นี้ให้เปรียบเทียบกับฟังก์ชันที่เป็น exponential) ซึ่งการเพิ่มขนาดของอินพุตเป็นสองเท่าอาจจะทำให้เวลาการทำงานโตขึ้นเป็นกำลังสองหรือมากกว่านั้น

* ฟังก์ชันพหุนามมีสมบัติการปิดภายใต้ composition นั่นก็คือ หากเรามีขั้นตอนวิธี A ที่ทำงานรวดเร็ว (เป็นฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของอินพุต) และขั้นตอนวิธี B สามารถเรียกใช้ขั้นตอนวิธี A เพื่อทำงานได้ หากเรารู้ว่า B เรียกใช้ A เป็นจำนวนครั้งที่เป็นฟังก์ชันพหุนาม เวลาการทำงานรวมก็จะยังเป็นฟังก์ชันพหุนามอยู่ หรือหากจะพูดให้เป็นทางการก็คือ {\displaystyle P^{P}=P} (ปัญหาที่อยู่ในพี มีสมบัติการปิดภายใต้การเรียกใช้ออราเคิล) สมบัตินี้ทำให้เราสามารถออกแบบขั้นตอนวิธีที่มีประสิทธิภาพโดยการมองอีกขั้นตอนวิธีหนึ่งเป็นกล่องดำ (Black Box) ได้

ความสัมพันธ์กับกลุ่มอื่นๆ
-------------------------

เราพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างพีกับกลุ่มที่ใกล้เคียงกับพี ความสัมพันธ์ในปัจจุบันที่รู้คือ 

{\displaystyle L\subseteq NL\subseteq P=AL\subseteq NP\subseteq PSPACE\subseteq EXP}
* เรารู้ว่า พี ไม่เท่ากับ อีเอ็กซ์พี เนื่องมาจาก ทฤษฎีลำดับชั้นของเวลา
* เรารู้ว่า  แอล ไม่เท่ากับ พีสเปซ เนื่องมาจาก ทฤษฎีลำดับชั้นของเนื้อที่
* แอลกับเอ็นแอลเล็กกว่าพีเพราะว่า เวลาในการทำงานถูกจำกัดด้วยจำนวนของ configuration ที่เป็นไปได้ทั้งหมด ซึ่งมีค่าขึ้นกับ
	+ ตำแหน่งของหัวอ่าน (head position)
	+ สถานะของเครื่องจักรทัวริง (state)
	+ ข้อมูลบนเทป (tape content)

ดังนั้นองค์ประกอบที่เป็นไปได้ทั้งหมดของเครื่องจักรทัวริงที่ใช้เนื้อที่ไม่เกิน {\displaystyle O(\log n)} จะเป็นฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของอินพุต 

* พีและเอ็นพีเล็กกว่าพีเสปซเพราะว่าเราสามารถจำลองการทำงานของเครื่องจักรทัวริงเชิงไม่กำหนดได้ โดยใช้หลักการของ Depth First Search และขนาดของแสต็กที่ใช้จะไม่เกินฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของอินพุต

ปัญหาที่ยากที่สุดที่อยู่ในพีก็คือ พีบริบูรณ์

หากเราสนใจกลุ่มความซับซ้อนพี แบบที่เป็น non-uniform เราจะได้นิยามของ P/poly ซึ่งเป็นกลุ่มความซับซ้อนที่ปัญหาภายในกลุ่มสามารถแก้ได้ด้วยกลุ่มของวงจร (family of circuit) ที่มีขนาดเป็นฟังก์ชันพหุนามกับขนาดของอินพุต (แท้จริงแล้ว พี/โพลี สามารถนิยามได้อีกแบบหนึ่งด้วยการใช้เครื่องจักรทัวริงที่รับคำแนะนำได้ และนิยามทั้งสองแบบนี้พิสูจน์ได้ว่าเหมือนกัน)

คุณสมบัติ
---------
**ระบบการให้สิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากรเป็นการทั่วไป** (อังกฤษ: Generalized System of Preferences, หรือ GSP) เป็นระบบพิกัดอัตราอนุเคราะห์ซึ่งลดพิกัดอัตราสำหรับสินค้าต่าง ๆ มโนทัศน์ GSP ต่างจากมโนทัศน์ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง (MFN) กล่าวคือ สถานภาพ MFN ให้การปฏิบัติเสมอกันในกรณีการกำหนดพิกัดอัตราโดยชาติหนึ่ง แต่ในกรณี GSP ชาติหนึ่งสามารถกำหนดพิกัดอัตราส่วนต่างต่อประเทศต่าง ๆ ไม่ว่าเป็นประเทศพัฒนาแล้วหรือประเทศกำลังพัฒนา ทั้งสองกฎนี้อยู่ภายใต้กฎหมายขององค์การการค้าโลก (GSP) 

ประเทศร่ำรวยส่วนใหญ่ปฏิบัติตามพันธกรณีในการวางนัยทั่วไปโครงการโดยเสนอประโยชน์แก่ผู้ได้รับอย่างกว้างขวาง ซึ่งรวมรัฐสมาชิกที่มิใช่โออีซีดีเกือบทุกรัฐ ทั้งนี้ โครงการ GSP ทุกโครงการย่อมมีข้อจำกัด ตัวอย่างเช่น สหรัฐยกเว้นประเทศสำหรับความครอบคลุม GSP ด้วยเหตุว่าเป็นคอมมิวนิสต์บ้าง (เช่นเวียดนาม) ถูกจัดอยู่ในรายชื่อประเทศที่สนับสนุนการก่อการร้ายของกระทรวงการต่างประเทศบ้าง (เช่นลิเบีย) หรือไม่เคารพกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาของสหรัฐบ้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "2006 Wikileaks leaked cable from US Ambassador Sobel in Brasilia to WHA Assistant Secretary Shannon". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-18.
**ระนาด** เป็นเครื่องดนตรีไทยชนิดหนึ่ง จัดเป็นเครื่องดนตรีชนิดเครื่องตี ประกอบด้วย **ลูกระนาด** ร้อยด้วยเชือก เรียกว่า "ผืน" แขวนไว้กับ **ราง** ซึ่งทำหน้าที่รองรับลูกระนาด (แขวนลอย ไม่ได้วางรายกับราง) และทำหน้าที่เป็นกล่องเสียงด้วย ผู้เล่นจะใช้ **ไม้ตี** 1 คู่ สำหรับตีลูกระนาดให้เกิดเป็นท่วงทำนอง

ไม้ตีระนาด มีด้วยกัน 2 แบบ คือ **ไม้นวม** จะให้เสียงทีฟังแล้วรู้สึกได้ถึงความไพเราะ นุ่มนวลที่หัวของไม้ จะใช้ผ้าพันให้เป็นนวมก่อนจากนั้นจะใช้เส้นด้ายพันทับอีกที ไม้ตีระนาดชนิดนี้นิยมใช้เล่นบรรเลงในวงมโหรี, วงปี่พาทย์ไม้นวม และ **ไม้แข็ง** ซึ่งจะให้เสียงที่ฟังแล้วรู้สึกถึงความมีอำนาจ และแข็งแกร่ง ลักษณะของไม้จะพันเช่นเดียวกันกับไม้นวม เพียงแต่จะชุบด้วย "รัก" เป็นระยะ และที่ชั้นนอกสุด แล้วจึงพันอีกครั้งด้วยผ้าดิบบาง ๆ เป็นอันเสร็จ ทำให้ได้หัวไม้ที่แข็ง และสังเกตได้ง่าย ๆ ที่สีของหัวไม้ซึ่งจะดำสนิท

ระนาดของไทยนั้น มีด้วยกัน 5 ชนิด ดังนี้

* ระนาดทุ้ม
* ระนาดทุ้มเหล็ก
* ระนาดเอก
* ระนาดเอกเหล็ก
* ระนาดแก้ว

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ส่วนประกอบของระนาด เก็บถาวร 2007-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กระจกเงาทุติยภูมิของกล้องโทรทรรศน์เค็ก
**กระจกเงาทุติยภูมิ** (อังกฤษ: secondary mirror) คือกระจกเงาบานที่ 2 ในกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง ซึ่งใช้เพื่อรวบรวมและโฟกัสแสง โดยทั่วไปแล้วแสงที่รวบรวมโดยกระจกเงาปฐมภูมิจะผ่านไปยังตำแหน่งของกระจกเงาทุติยภูมิก่อนที่จะไปถึงยังจุดโฟกัส กระจกเงาทุติยภูมิจะปรับแสงไปทางด้านข้างในกรณีของกล้องโทรทรรศน์แบบนิวตัน หรือสะท้อนกลับไปในทิศตรงกันข้ามผ่านระนาบโฟกัสและผ่านกระจกเงาหลักในกรณีของกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง หรือแบบอื่น ๆ

โดยปกติแล้วกระจกเงาทุติยภูมิจะถูกค้ำด้วยฐานยึดรูปตัว X (บางครั้งเรียกว่า "แมงมุม") บนเส้นทางแสงระหว่างแหล่งกำเนิดแสงกับกระจกเงาปฐมภูมิ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือกระจกเงาต้องไม่ทำให้เกิดการบิดเบี้ยวของภาพ แต่ละจุดบนกระจกเงาปฐมภูมิจะถูกสร้างเป็นภาพขึ้นโดยแยกอิสระกัน และเมื่อพื้นที่เพิ่มขึ้น ความสว่างของภาพที่แสงอ่อนจะเพิ่มขึ้นได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนรูปร่างของภาพ นั่นคือ กระจกเงาทุติยภูมิและตัวรองรับอาจบิดเบี้ยวเล็กน้อยเนื่องจากฟังก์ชันกระจายจุด และการแผ่รังสีจากแหล่งกำเนิดแสงจ้าอาจทำให้เกิดการเลี้ยวเบนเป็นรูปกากบาทซึ่งพบได้ทั่วไปในในการสร้างภาพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  『天体望遠鏡の作り方』pp.9-32「天体望遠鏡を作る楽しさ」。
2. ↑  "天体望遠鏡を使いこなすための実際的基礎知識", *天体望遠鏡のすべて* ('75年 ed.), 地人書館, 1975, pp. 36–53
**ไวลด์/ด็อกเทอร์** (ญี่ปุ่น: ワイルド／ドクター; โรมาจิ: *Wairudo / Dokuta*; อังกฤษ: WILD / Dr.) เป็นซิงเกิลที่ 34 ของนามิเอะ อามุโระ วางจำหน่ายในรูปแบบซีดี และซีดี+ดีวีดี โดยวางจำหน่ายที่ประเทศญี่ปุ่นวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2552 เป็นระยะเวลา 1 ปีหลังจากซิงเกิลล่าสุด "60s 70s 80s" และ 8 เดือนหลังจากเบสท์อัลบั้มชุดที่ 3 "BEST FICTION" วางจำหน่าย สามารถเปิดตัวในอันดับ 1 ออริกอนชาร์ตได้สัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย โดยเป็นซิงเกิลที่ 11 ของนามิเอะที่สามารถเปิดตัวที่อันดับ 1 ออริกอนชาร์ต 

เพลง "WILD" เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มโค้กซีโร่ และเพลง "Dr." เพลงประกอบโฆษณาผลิตภัณฑ์บำรุงเส้นผมของ Vidal Sassoon ตามแคมเปญ Fashion×Music×VS 

มิวสิกวิดีโอเพลง "WILD" เป็นมิวสิกวิดีโอในรูปแบบจำลองในอวกาศ โดยเน้นการเต้นและชุดออกกำลังกายสีดำเป็นหลัก ส่วนมิวสิกวิดีโอเพลง "Dr." เป็นแอนิเมชันตลอดทั้งเพลง แต่ในตอนท้ายมิวสิกวิดีโอทิ้งท้ายคำว่า "TO BE CONTINUED..." ไว้เป็นปริศนา

ซิงเกิล "WILD / Dr." ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAJ ประจำเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เนื่องจากยอดจำหน่ายและยอดส่งออกเกิน 100,000 แผ่น

รายชื่อเพลง
-----------

1. WILD
2. Dr.
3. WILD (Instrumental)
4. Dr. (Instrumental)

มิวสิกวิดีโอ
------------

1. WILD (Music Video)
2. Dr. (Music Video)

ชาร์ต
-----

ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 18 มีนาคม 2009 | Oricon Daily Singles Chart | #**1** | 26,983 |  |  |
| 18 มีนาคม 2009 | Oricon Weekly Singles Chart | #**1** | 75,456 | 119,352 | 17 สัปดาห์ |
| 18 มีนาคม 2009 | Oricon Monthly Singles Chart | #11 | 75,456 | 119,352 |  |
| 18 มีนาคม 2009 | Oricon Yearly Singles Chart | #45 | 119,352 | 119,352 |  |
สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2 ไวรัสที่ก่อให้เกิดโควิด-19
จำนวนลำดับพันธุกรรม B.1.1.7 ที่ตรวจพบทั้งหมด เรียงตามประเทศ ข้อมูล ณ 25 มีนาคม 2021
  

**Legend:**
  10,000+ ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  5,000–9,999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  1,000–4,999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  500–999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  100–499 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  2–99 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  1 ลำดับที่ยืนยันแล้ว
  ไม่มีลำดับที่ยืนยันแล้ว หรือไม่มีข้อมูล

**สายพันธุ์แอลฟา** หรือ **สายพันธุ์ B.1.1.7** เป็นสายพันธุ์ย่อยชนิดหนึ่งของไวรัส SARS-CoV-2 ที่เป็นสาเหตุของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ถือเป็นสายพันธุ์หนึ่งในบรรดาไวรัสกลายพันธุ์หลายๆ สายพันธุ์ที่มีความจำเป็นต้องจับตามอง ไวรัสสายพันธุ์นี้ติดต่อจากคนสู่คนได้ง่ายกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมประมาณ 40-80% ถูกตรวจพบครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ในประเทศอังกฤษ หลังจากนั้นพบว่าระบาดอย่างรวดเร็วในช่วงกลางเดือนธันวาคม และสัมพันธ์กับการกลับมาระบาดอีกครั้งของโรคในประเทศอังกฤษ เชื่อว่าสาเหตุที่ไวรัสติดต่อได้ง่ายขึ้นนี้ส่วนหนึ่งมาจากการกลายพันธุ์ในตำแหน่งของโปรตีนหนามของไวรัส และยังพบว่ามีการกลายพันธุ์ต่อในอัตราที่สูงกว่าปกติอีกด้วย

ชื่อ
----

ไวรัสสายพันธุ์นี้เคยเป็นที่รู้จักในชื่ออื่นๆ อีกหลายชื่อ เช่น นอกประเทศอังกฤษอาจเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ *สายพันธุ์อังกฤษ* (UK varient, British variant, English variant) แม้ที่จริงแล้วไวรัสสายพันธุ์แอลฟาไม่ใช่สายพันธุ์ย่อยชนิดแรกที่ถูกพบครั้งแรกในอังกฤษก็ตาม (สายพันธุ์ย่อยที่พบครั้งในประเทศอังกฤษ คือ สายพันธุ์อีต้า (Eta, B.1.525) ) ส่วนในประเทศอังกฤษเคยเป็นที่รู้จักในชื่อสายพันธุ์เคนท์ (Kent varient) ตามชื่อเมืองเคนท์ที่พบสายพันธุ์นี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "B.1.1.7 report". *cov-lineages.org*. สืบค้นเมื่อ 2021-01-29.
2. ↑  For an extensive list of news sources using these terms, see UK Covid-19 variant, UK coronavirus variant and UK variant
3. ↑
4. ↑  Boseley, Sarah (10 February 2021). "Mutated Kent Covid variant must be taken seriously, warns UK scientist". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 10 February 2021.
ตัวอย่างของซีเซียมฟลูออไรด์บนกระจกนาฬิกา
**กระจกนาฬิกา** (อังกฤษ: watch glass) คือชิ้นกระจกเว้าซึ่งใช้วางเพื่อให้ของเหลวระเหย ใช้ใส่ของแข็งเวลาชั่งน้ำหนัก ใช้เป็นที่ปิดบีกเกอร์ และใช้ใส่เพื่อให้ความร้อนแก่สสารจำนวนน้อย ประโยชน์อื่น ๆ ได้แก่ การใช้ปิดเพื่อป้องกันฝุ่นหรือสสารอื่น ๆ ไม่ให้เข้าไปในบีกเกอร์ กระจกนาฬิกาไม่ได้ปิดบีกเกอร์อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นก๊าซสามารถแลกเปลี่ยนได้

กระจกนาฬิกาทำให้สามารถเฝ้าดูตะกอนหรือการตกผลึก (crystallization) ได้ง่ายขึ้นเมื่อใช้เป็นพื้นผิวสำหรับการระเหย ทั้งนี้สามารถนำไปวางบนพื้นผิวที่มีสีแตกต่างกับสีของสสารเพื่อทำให้สังเกตได้ง่ายขึ้น

บางครั้งกระจกนาฬิกายังถูกนำไปครอบแก้ววิสกี้ เพื่อรวบรวมกลิ่นให้อยู่ในแก้วและปิดไม่ให้หกเมื่อวิสกี้ถูกเหวี่ยงเป็นวงกลมในแก้ว

ชื่อของกระจกนาฬิกามาจากการที่กระจกนั้นมีความคล้ายกับกระจกบนนาฬิกาพกแบบโบราณ

ประโยชน์
--------

ผลึกของแข็งบนกระจกนาฬิกาซึ่งมีกระดาษที่ถูกพับวางไว้ด้านบนเพื่อป้องกันการปนเปื้อน
การตากแห้งของผลึกโดยใช้กระจกนาฬิกาและอากาศแห้งจากกรวยที่กลับหัว
จากที่กล่าวไว้ข้างต้น กระจกนาฬิกาถูกใช้เป็นฝาปิดบีกเกอร์อยู่บ่อยครั้ง โดยกระจกนาฬิกาถูกวางไว้บนภาชนะทำให้ควบคุมและเปลี่ยนแปลงสภาวะอิ่มตัวของไอน้ำได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้กระจกนาฬิกายังใช้เพื่อใส่ของแข็งเวลาชั่งบนตราชั่ง ก่อนการชั่งของแข็งกระจกนาฬิกาจะถูกนำไปชั่งก่อน ตามด้วยการกดปรับให้ตราชั่งเป็นศูนย์ จากนั้นค่อยใส่สสารที่ต้องการช่างลงไปบนกระจกนาฬิกาเพื่อให้ได้น้ำหนักตามต้องการ โดยตราชั่งจะแสดงน้ำหนักของสสารตัวอย่าง

นอกจากนี้กระจกนาฬิกายังใช้สำหรับการตากสสาร โดยเมื่อสสารนั้นถูกแยกจากตัวทำละลายแล้วจะถูกเกลี่ยลงบนกระจกนาฬิกา และบางครั้งกระดาษกรอง ยังถูกพับแล้ววางไว้ด้านบนเพื่อป้องกันละอองบนอากาศไม่ให้ตกลงบนสสารที่ได้

เพื่อเร่งเวลาในการตาก กระจกนาฬิกาสามารถถูกนำไปวางในตู้ดูดควัน (fume hood) เพื่อเพิ่มการถ่ายเทของอากาศ

อ้างอิง

1. ↑  Graham, Lawrence. "E-pistle 2007/030 – Whisky Glasses; a Study". *Malt Maniacs*. Canada. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
2. ↑  Helmenstine, Anne Marie. "Watch Glass - Photo". *About*. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
3. ↑  Jones, Chad. "Chemistry Lab Equipment: Watch Glass". *Answers*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-06. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
4. ↑  Lehman, John W. (2008). *The Student's Lab Companion: Laboratory Techniques for Organic Chemistry* (2nd ed.). Prentice Hall. pp. 156–157. ISBN 9780131593817.
**โนกร็อด** (Nogrod) เป็นชื่ออาณาจักรของคนแคระ ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน ชื่อ **โนกร็อด** เป็นคำในภาษาซินดาริน ซึ่งในภาษาเวสทรอนจะเรียกว่า **ฮอลโลว์โบลด์** สำหรับชื่อเรียกในภาษาคุซดุลของเหล่าคนแคระ เรียกชื่อนครของตัวเองว่า **ทูมุนซาฮาร์** กษัตริย์คนแคระผู้ก่อตั้งนครนี้คือ หนึ่งในเจ็ดบรรพชนของคนแคระ เป็นต้นตระกูลคนแคระในสายวงศ์ *ไฟร์เบียร์ด (Firebeard)* ซึ่งเดินทางมาทางตะวันตกนับตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของโลกอาร์ดา

โนกร็อดตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ของภูโดลเมด บนเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นนครคู่กันกับ เบเลกอสต์ ซึ่งเป็นอาณาจักรของคนแคระด้านทิศเหนือ อาณาจักรคนแคระทั้งสองแห่งนี้เป็นคู่ค้าสำคัญกับเหล่าเอลฟ์แห่งเบเลริอันด์

โนกร็อดมีชื่อเสียงด้านการช่างและการฝีมือมาก ด้วยเป็นที่พำนักของครูช่างคนสำคัญของเหล่าคนแคระ คือ *เทลฅาร์ (Telchar)* จนแม้ เอโอล เอลฟ์มืด ก็นิยมมาสมาคมกับเหล่าคนแคระแห่งโนกร็อดเสมอ เทลฅาร์ได้สร้างอาวุธและสิ่งมีค่าหลายประการ เช่น ดาบนาร์ซิล มีดอังกริสต์ หมวกเกราะมังกรแห่งดอร์-โลมิน และ สร้อยพระศอเนากลามีร์ ซึ่งได้ถวายเป็นของขวัญแด่กษัตริย์ฟินร็อด เฟลากุนด์ ในโอกาสเถลิงนครนาร์โกธรอนด์ สร้อยพระศอชิ้นนี้ในภายหลังได้ตกทอดมาถึงมือกษัตริย์ธิงโกลแห่งโดริอัธ พระองค์โปรดให้เหล่าคนแคระแห่งโนกร็อด (ซึ่งมีชื่อเสียงเลื่องลือด้านงานฝีมือ) แก้ไขปรับแต่งสร้อยพระศอเสียใหม่ โดยนำเอาดวงมณีซิลมาริล ที่เบเรนและลูธิเอนชิงคืนมาจากมงกุฎของมอร์กอธได้ดวงหนึ่ง เข้าประดับลงในสร้อยพระศอนั้นด้วย

เมื่อเหล่าคนแคระทำงานสำเร็จ อำนาจแห่งดวงมณีก็บันดาลให้พวกเขาบังเกิดความโลภ คิดจะครองซิลมาริลไว้เอง จึงแสร้งอ้างสิทธิ์ในสร้อยพระศอเนากลามีร์ ที่พวกตนทำถวายแด่ฟินร็อด และว่าธิงโกลไม่มีสิทธิ์ในสร้อยนั้น ฝ่ายธิงโกลไม่ยินยอม และบันดาลโทสะด่าว่าเหล่าช่างของคนแคระ พวกคนแคระจึงสังหารพระองค์ แล้วชิงสร้อยพระศอพร้อมดวงมณีหนีกลับแผ่นดินของตน

ฝ่ายเอลฟ์แจ้งข่าวไปยังเบเรน และดิออร์ บุตรของเขา ทั้งสองนำทัพเอลฟ์ไล่ติดตามเหล่าช่างของคนแคระไปจนถึงซาร์นอาธรัด เกิดการรบย่อยๆ ขึ้นที่นั่น โดยมีเหล่าเอนท์เข้าให้ความช่วยเหลือฝ่ายเอลฟ์ด้วย เหล่าคนแคระแห่งโนกร็อดถูกสังหารจนเกือบหมด ที่เหลือรอดนำข่าวกลับไปแจ้งยังนครของตนว่า กษัตริย์ธิงโกลผิดสัญญาไม่ยอมจ่ายค่าจ้าง และยังสังหารเหล่าช่างเกือบหมด ทัพโนกร็อดจึงยกมาหมายล้างแค้น แม้ทางเบเลกอสต์จะห้ามปราม ด้านโนกร็อดก็ไม่ฟัง เกิดเป็นสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์เอลฟ์และคนแคระ ซึ่งสร้างรอยร้าวฉานอยู่ในความสัมพันธ์ของสองเผ่าพันธุ์มาตลอดจนถึงยุคที่สาม

อาณาจักรโนกร็อดกลายเป็นเมืองร้างไปหลังจากเหตุการณ์วินาศในตอนปลายยุคที่หนึ่ง ในสงครามแห่งความโกรธา ซึ่งทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่มหาสมุทร เหล่าคนแคระพากันอพยพกลับไปยังคาซัดดูม

ดูเพิ่ม
-------

อาณาจักรอื่นๆ ของคนแคระ

* คาซัดดูม
* เอเรบอร์
* เบเลกอสต์

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ซิลมาริลลิออน*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์

| * ด
* ค
* ก
ดินแดนในยุคที่หนึ่ง ตามตำนานของโทลคีน |
| --- |
| วาลาร์ | วาลินอร์ • มานดอส |
| มอร์กอธ | อังก์บันด์ |
| เอล์ฟ | ทิริออน • โทลเอเรสเซอา • อัลควาลอนเด • โดริอัธ • ฮิธลุม • กอนโดลิน • นาร์โกธรอนด์ • ดอร์โธนิออน • ฟาลัส • ฮิมริง • เนฟรัสต์ • ลินดอน • อาร์แวนิเอน |
| มนุษย์ | ดอร์-โลมิน • ลาดรอส • เบรธิล |
| คนแคระ | โนกร็อด • เบเลกอสต์ |
| ดินแดนอื่นๆ | เฮลคารัคเซ • เบเลริอันด์ • ออสซิริอันด์ • อันเฟากลิธ • เอเรียดอร์ |
**ใบมีดของฮานลอน** (อังกฤษ: Hanlon's razor) เป็นคติพจน์ที่ปรากฏในหลายรูปแบบ เช่น "อะไรที่อธิบายอย่างเหมาะเจาะได้ว่าเกิดจากความโง่ ก็อย่าไปโยงว่ามันเป็นความชั่ว" (never attribute to malice that which is adequately explained by stupidity) และ "อย่าทึกทักว่าความเลินเล่อหรือความเข้าใจผิดต้องมีเจตนาชั่ว" (don't assume bad intentions over neglect and misunderstanding) คติพจน์เหล่านี้เป็นคำแนะนำถึงวิธีขจัดคำอธิบายที่ไม่น่าเป็นไปได้สำหรับปรากฏการณ์หนึ่ง ๆ เรียกว่า มีดโกนปรัชญา (philosophical razor)

ชื่อนี้อาจตั้งตาม โรเบิร์ต เจ. ฮานลอน (Robert J. Hanlon) แต่มีคติพจน์ที่เก่าแก่กว่าและมีใจความเดียวกันซึ่งอย่างน้อยย้อนกลับไปได้ถึงเกอเทอใน ค.ศ. 1774

ที่มาและการตั้งชื่อ
-------------------

คติพจน์นี้ได้แรงบันดาลใจจากมีดโกนอ็อกคัม (Occam's razor) และกลายเป็นที่นิยมในรูปแบบและชื่อเรียกนี้ก็เพราะ *จาร์กอนไฟล์* (Jargon File) อภิธานศัพท์สแลงของนักเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ใน ค.ศ. 1996 จาร์กอนไฟล์ใช้คำว่า "murphyism" ในความหมายเดียวกับมีดโกนอ็อกคัม ใน ค.ศ. 1986 รายการ*จาร์กอนไฟล์*เกี่ยวกับใบมีดของฮานลอนระบุอัญพจน์คล้ายกันจากเรื่องสั้นของโรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ ที่ชื่อว่า "ตรรกะแห่งอาณาจักร" (Logic of Empire) (ค.ศ. 1941) โดยมีข้อสงสัยว่าใบมีดของฮานลอนอาจมาจาก "ใบมีดของไฮน์ไลน์" (ไฮน์ไลน์ตั้งชื่อว่า "ทฤษฎีปีสาจ" แห่งสังคมวิทยา และเขียนว่า "คุณถือว่าสภาวะนี้คือความชั่วร้ายทั้งที่มีผลจากความโง่เขลาเท่านั้น")

คำกล่าวที่คล้ายคลึงกัน
----------------------

คำกล่าวที่คล้ายคลึงกันพบได้ในหนังสือของเกอเทอ เรื่อง *แวเธ่อร์ระทม* (ค.ศ. 1774):

"ใบมีดของฮานลอน" ได้รับการนิยามว่า เป็นคติที่แปรผันมาจากข้อความคิดที่ว่า "อะไรที่อธิบายอย่างเหมาะเจาะได้ว่าเกิดจากความโง่ ก็อย่าไปโยงว่ามันเป็นความชั่ว แต่อย่ารีบตัดความชั่วออก"

ดูเพิ่ม
-------

* ปรากฏการณ์ดันนิง–ครูเกอร์
* Clarke's three laws
* Finagle's law
* Idiot proof
* Parkinson's law of triviality
* Peter principle
* Sturgeon's law
* Presumption of innocence
* Principle of charity

อ้างอิง
-------

1. ↑  Giancarlo Livraghi, *Il potter della stupidity*, Monti & Ambrosini, Pescara, Italy, 2004, p. 1
2. ↑  "Hanlon's Razor". *Jargon File, as of v4.3.2*. Eric S. Raymond. 2002-03-03. สืบค้นเมื่อ 2013-06-01.
3. 1 2  Andrew S. Wigosky (2004). *RAPID Value Management for the Business Cost of Ownership*. Digital Press. p. 5. ISBN 9781555582890. [...] Hanlon's Razor: 'Never attribute to malice that which can be adequately explained by stupidity.' This definition comes from 'The Jargon File' (edited by Eric Raymond), but one poster attributes it to Robert Heinlein, in a 1941 story called 'Logic of Empire.'
4. ↑  Guy L. Steele; Eric S. Raymond (บ.ก.). "The Jargon File, Version 2.1.1 (Draft) 12 Jun 1990". jargon-file.org. สืบค้นเมื่อ 2013-06-01.
5. ↑  Eric S. Raymond (บ.ก.). "The Jargon File, Version 4.0.0, 24 JUL 1996". jargon-file.org. สืบค้นเมื่อ 2013-06-01.
6. ↑  Wikiquote:Robert J. Hanlon
7. ↑  Singer, Peter W. (2009). *Wired for War*. p. 434. ISBN 1594201986.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jargon File entry for "Hanlon's Razor"
*สำหรับวงดนตรีสัญชาติไทย ดูที่ พีซเมคเกอร์*

*สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ระเบิดนิวเคลียร์*

**พีซเมคเกอร์ หยุดนิวเคลียร์มหาภัยถล่มโลก** (อังกฤษ: The Peacemaker) ภาพยนตร์โลดโผนสัญชาติอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1997

เนื้อเรื่อง
-----------

ทั่วทั้งโลกต้องตื่นตะลึงอย่างฉับพลันเมื่อรถไฟบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ของรัสเซียที่ถูกระบุให้ทำลายทิ้งตามข้อตกลงปลดอาวุธนิวเคลียร์ระหว่างชาติ เกิดอุบัติเหตุชนกับรถไฟบรรทุกผู้โดยสารทำให้หัวรบนิวเคลียร์กว่า 75 ตันเกิดระเบิดทันที และส่วนหนึ่งสูญหายไปในช่วงเกิดชุลมุน เป็นเหตุให้ ดร.จูเลีย เคลลี่ นักวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์นิวเคลียร์สาวในฐานะหัวหน้ากลุ่มต่อต้านนิวเคลียร์ประจำทำเนียบขาวต้องเข้ามาปฏิบัติภารกิจพิเศษเพื่อสืบหาตัวผู้ร้าย โดยต้องร่วมมือกับ พันเอก ทอม เดโว หนึ่งในผู้บัญชาการของหน่วยปฏิบัติการพิเศษแห่งกองทัพสหรัฐ ผู้ที่มักจะมีแนวความคิดและจริยธรรมขัดแย้งกับ ดร.จูเลียเสมอ แต่ไม่ว่ายากเย็นเพียงใดทั้งสองต้องร่วมมือกันทำทุกอย่าง ก่อนที่ความหายนะจะแผ่ไปทั่วทุกมุมโลก

นักแสดง
-------

* นิโคล คิดแมน...ดร.จูเลีย เคลลี่
* จอร์จ คลูนีย์...พันเอก ทอม เดโว
* อาร์มิน มุลเลอร์-สตาห์ล...ดิมิทรี เวอร์ติคอฟฟ์

เบื้องหลัง
----------

*The Peacemaker* เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกจากการผลิตของ ดรีมเวิร์กส บริษัทผลิตภาพยนตร์ของฮอลลีวู้ด ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาก่อนหน้านั้นไม่นาน โดย สตีเวน สปีลเบิร์ก, เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์ก และเดวิด เกฟเฟน สำหรับในเรื่องนี้ ผู้กำกับภาพยนตร์ คือ มิมิ ลีเดอร์ ผู้กำกับฯหญิงเจ้าของรางวัลเอ็มมี่จากซีรีส์ชุด *ER* ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก และได้ จอร์จ คลูนีย์ นักแสดงหนุ่มชาวอเมริกันที่เคยร่วมงานกับลีเดอร์มาก่อนใน *ER* มารับบทนำ คู่กับ นิโคล คิดแมน นางเอกชาวออสเตรเลีย  

ภาพยนตร์ถ่ายทำในหลายสถานที่ ทั้ง มาซิโดเนีย, นิวยอร์ก, ฟิลาเดลเฟีย, บราติสลาวา และเวียนนา

ดนตรีประกอบประพันธ์ โดย ฮานส์ ซิมเมอร์ นักประพันธ์เพลงชาวเยอรมันที่มีผลงานระดับโลกมาก่อนหน้านั้น หลายเรื่อง อัลบั้มดนตรีประกอบจัดจำหน่าย โดย ยูนิเวอร์แซลมิวสิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  What is Dreamworks SKG?
2. 1 2  ข้อมูลจากหลังใบปิดภาพยนตร์
3. ↑  Peacemaker: filming locations"

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *The Peacemaker* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**โนบูโอะ นาชิโระ** (ญี่ปุ่น: 名城 信男) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น ซึ่งเคยครองแชมป์โลกรุ่น 115 ปอนด์ของสมาคมมวยโลก (WBA) ถึง 2 สมัย และเคยทำสถิติเป็นนักมวยญี่ปุ่นที่ชกน้อยครั้งสุดแล้วได้ครองแชมป์โลก (8 ครั้ง) เทียบเท่ากับโจอิจิโร ทัตสึโยชิ ก่อนจะถูกทำลายลงโดยคาซูโตะ อิโอกะ

ประวัติ
-------

นาชิโระเกิดที่จังหวัดนาระในครอบครัวของพ่อครัว แต่นาชิโระเลือกที่จะชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ชิเงกิ อิจิโนมิยะ ยกแรก จากนั้นชกชนะอีกสามครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชกกับฮิเดโนบุ ฮนดะ นักมวยระดับรองแชมป์โลก ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ ก่อนจะชิงแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2548 ชนะน็อค ไซจิ ทานากะ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง ทานากะผู้แพ้ถึงกับตัดสินใจแขวนนวมไปทันที หลังจากชกป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA โดยหวังสร้างสถิติเป็นนักมวยญี่ปุ่นที่ชกเพียง 8 ครั้งก็ได้เป็นแชมป์โลกเทียบเท่ากับสถิติที่โจชิอิโร สึโยชิได้ทำไว้ ซึ่งปรากฏว่านาชิโระทำสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะน็อกมาร์ติน กัสติโย ยก 10 เมื่อวีนที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แต่นาชิโระก็ป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อาเล็กซันเดร์ มุญโญซ ไปเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

หลังจากเสียแชมป์ นาชิโระขึ้นชกชนะเพชรคลองไผ่ ส.ธารทิพย์ และสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แล้วจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA อีกครั้ง หลังจากที่มูนอสไปชกล้มแชมป์แพ้คะแนน กริสเตียน มิฆาเรส แชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสภามวยโลก (WBC) มิฆาเรสจึงกลายเป็นซูเปอร์แชมป์ของสมาคมมวยโลก นาชิโระจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกที่ว่างกับโคเฮ โคโนะ ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายชนะคะแนนเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2551 ได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 2 นาชิโระป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง พอขึ้นชกป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 ปรากฏว่าเสมอกับอูโก ฟิเดล กาซาเรสอย่างค้านสายตา สมาคมมวยโลกจึงสั่งให้ชกกันใหม่อีกครั้ง คราวนี้ นาชิโระเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไปเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

หลังจากเสียแชมป์ นาชิโระหันไปชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสภามวยโลก แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโตมัส โรฆัส ไปเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เมื่อโรฮาสมาเสียแชมป์ให้กับ สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย นาชิโระได้เดินทางมาชิงแชมป์กับสุริยันที่ประเทศไทย ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 (ซึ่งขณะนั้นได้เกิดวิกฤตการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่อยู่ด้วย) จากนั้น นาชิโระหันมาชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA กับเทพฤทธิ์ สิงห์วังชา แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างสูสีเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2555 และเดินทางมาชิงแชมป์เฉพาะกาลในรุ่นและสถาบันเดียวกันกับเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ถึงที่ประเทศไทย แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปแบบไม่เป็นเอกฉันท์เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556

อ้างอิง
-------

* บ๊อกซิ่งบอย. ซามูไร โนบูโอะ นาชิโระ อดีตแชมป์โลกคู่ชิงของเทพฤทธิ์ ศิษย์หมอเส็ง. นิตยสารมวยโลก ปีที่ 30 เล่มที่ 1458 15-21 สิงหาคม พ.ศ. 2555 หน้า 18 - 19

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2012-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
***1408 ห้องสุสานแตก*** เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี 2007 สร้างจากเรื่องสั้นของสตีเวน คิงในปี 1999 เรื่อง *1408*

นักแสดง
-------

* จอห์น คูแซค เป็น ไมค์ เอ็นสลิน
* แซมูเอล แจ๊คสัน เป็น เจอรัลด์ โอลิน
* แมรี แมคคอร์แมค เป็น ลิลลี่ เอ็นสลิน
* โทนี่ ชาลู เป็น แซม ฟาเรล
* Len Cariou เป็น พ่อของไมค์
* Jasmine Jessica Anthony เป็น เคที เอ็นสลิน

เนื้อเรื่อง
-----------

หนุ่ม นักเขียนนิยายสยองขวัญ "ไมค์" นำแสดงโดย จอห์น คูแซ็ค มีความคิดที่ว่าผีไม่มีจริง จนกว่าจะได้เห็นกับตา เขาเดินทางไปสถานที่ต่างๆ ที่เคยว่าเฮี้ยนและมีผีหลอก เพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าความเชื่อเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ความเข้าใจผิด จนกระทั่งเขาได้มาลองของยังห้องพัก 1408 ที่โรงแรมแห่งหนึ่งที่ว่ากันว่า ใครก็ตามที่เข้าไป ไม่เคยได้รอดกลับออกมา แล้วทุกคนล้วนตายอย่างสยอง ในระหว่างที่ไมค์ได้พยายามพิสูจน์ว่าผีไม่มีจริงอยู่ได้ไม่นานนั้น ไมค์ก็ได้เห็นกับสิ่งที่ไม่เคยคาดฝันมาก่อนกับตา และอาจต้องตาย ถ้าหนีออกมาไม่ได้

เกร็ดเล็กน้อย
-------------

1408 กำกับโดย ไมเคิล ฮาฟสตรอม ผู้กำกับและนักเขียนบทชาวสวีเดน ซึ่งเป็นที่ยอมรับ และยังเข้าชิงตุ๊กตาทองจากภาพยนตร์ที่สร้างในบ้านเกิด และได้รับความสนใจจากผู้ชมชาวอเมริกัน และบรรดานักวิจารณ์มากมาย จากหนังขนหัวลุกที่สร้างในปี 2005 เรื่อง Derailed ที่นำแสดงโดย คไลฟ์ โอเว่น และ เจนนิเฟอร์ แอนิสตัน งานล่าสุดของเขาเป็นการดัดแปลงเรื่องสั้นของ สตีเฟ่น คิง เรื่อง 1408 (เริ่มแรกเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเสียง ต่อมาก็ถูกนำมาตีพิมพ์ในคอลเล็คชั่นรวมเรื่องสั้นปี 2002 ชื่อ Everything's Eventual) โดยฝีมือของ แมทท์ กรีนเบิร์ก (Reign of Fire, Halloween H20: 20 Years Later) มือดัดแปลงบทหนังเขย่าขวัญ และคู่นักเขียนบท แลร์รี่ คาราสซิวสกี้ กับ สกอตต์ อเล็กซานเดอร์ (Agent Cody Banks, Man on the Moon, The People vs. Larry Flynt, Ed Wood, Problem Child) นักเขียนบทยอดเยี่ยมรางวัลลูกโลกทองคำ ซึ่งได้พาฮอฟสเตริมเข้าสู่โลกอีกใบ ที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง... เป็นโลกที่สร้างขึ้นโดยปรมาจารย์สยองขวัญ ฮอฟสเตริมรู้สึกมั่นใจในการควบคุมการผลิตหนังภาษาอังกฤษ ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่สองของเขาเท่านั้นเอง อีกทั้งภาพส่วนใหญ่จะเป็นฉากที่เกิดขึ้นในห้อง 1408 ในลอนดอนเสียด้วย เขาดีใจที่ได้กลับมาร่วมงาน กับทีมงานส่วนใหญ่ของเขาจากเรื่อง Derailed อย่าง ปีเตอร์ บอยล์ มือตัดต่อภาพผู้ชิงรางวัลออสการ์, นาตาลี วอร์ด นักออกแบบเครื่องแต่งกาย และ แอนดรูว์ ลอว์ส ผู้ออกแบบการผลิต ส่วนผู้กำกับภาพ เบอนัวต์ เดอลอม มาช่วยทำให้ฝ่ายสร้างสรรค์สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Box Office Mojo (2003-11-05). "1408". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ 2007-05-06.

ดูเพิ่ม
-------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* *1408* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Detailed Comparison between Theatrical release (PG-13) and Director's Cut (PG-13)

อ้างอิง
-------