**เลสลี เจสซี** "**เลส**" **ซีลีย์** (อังกฤษ: Leslie Jesse "Les" Sealey; 29 กันยายน ค.ศ. 1957 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 2001) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรโคเวนทรีซิตี, ลูตันทาวน์, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, แอสตันวิลลา และเวสต์แฮมยูไนเต็ด เขาเป็นหลานชายของอลัน ซีลีย์ ซึ่งเป็นผู้เล่นอีกคนของเวสต์แฮม

ประวัติ
-------

ซีลีย์เข้าร่วมทีมโคเวนทรีในฐานะผู้ฝึกงานในปี ค.ศ. 1976 และได้ลงเล่นนัดแรกเมื่ออายุ 19 ปี เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1977 ในนัดที่เสมอ 1-1 ที่ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ เขาใช้เวลา 5 ฤดูกาลที่สโมสรจากเวสต์มิดแลนด์ส ก่อนเข้าร่วมทีมลูตันทาวน์ในปี ค.ศ. 1983 เขามีตำแหน่งสม่ำเสมอโดยมากในเวลาของเขาที่เคนิลเวิร์ธโรด แต่เขาพลาดการฉลองชัยชนะในนัดชิงลีกคัพ ในปี 1988 เนื่องจากได้รับบาดเจ็บ ตำแหน่งของเขาถูกแทนที่โดยแอนดี ดิบเบิล ปีต่อมา ลูตันได้เข้าสู่รอบชิงอีกครั้ง และเขาก็สามารถลงเล่นได้ในนัดนี้ ในนัดที่พ่ายให้แก่นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 3-1 ซึ่งซีลีย์ก็เล่นได้แย่ และเสียตำแหน่งให้แก่อเล็ก แชมเบอร์เลนในเวลาต่อมา

ในเดือนธันวาคม 1989 ซีลีย์ถูกยืมตัวไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และได้ลงเล่นในลีกสองนัดในสัปดาห์สุดท้ายของฤดูกาล เขาได้มีชื่อเป็นผู้รักษาประตูในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศ ปี 1990 นัดแข่งใหม่กับคริสตัลพาเลซ (อย่างไรก็ดี ยูไนเต็ดได้เซ็นสัญญาเขาหลังจากวันสุดท้ายของตลาดซื้อขาย) หลังจากการเล่นที่ย่ำแย่ของจิม เลห์ตันในนัดที่เสมอ 3-3 และเขารักษาประตูได้หลายครั้ง ช่วยให้ทีมของเขาชนะ 1-0 เขามอบเหรียญผู้ชนะให้แก่เลห์ตันที่ลงเล่นตลอดการแข่งขัน แต่ต่อมาเอฟเอได้มอบเหรียญให้ทั้งเลห์ตันและซีลีย์

ยูไนเต็ดเซ็นสัญญาซีลีย์เป็นการถาวร และได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งตลอดฤดูกาล 1990-91 การรักษาประตูของเขาในนัดชิงคัพวินเนอร์สคัพ ที่ได้รับชัยชนะเหนือบาร์เซโลนา เขากลายเป็นวีรบุรุษของแฟนๆยูไนเต็ดและลุกขึ้นปรบมือทุกครั้งที่เขากลับไปยังโอลด์แทรฟฟอร์ด เขาหวังที่จะได้รับสัญญาสองปี[] แต่มีสัญญาเพียงแค่หนึ่งปีและได้ย้ายไปแอสตันวิลลา ในช่วงแรกของฤดูกาล 1991-92 ซีลีย์เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของวิลลา แต่ก็เสียตำแหน่งให้แก่ไนเจล สพิงค์ที่อยู่ในทีมมาเป็นเวลานาน และไม่ได้ลงเล่นให้กับสโมสรอีกเลย

เขาถูกเบอร์มิงแฮมยืมตัวไปและได้ลงเล่นหลายนัดในสัปดาห์แรกของฤดูกาล 1992-93 ก่อนจะกลับมายังแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัวฟรี ในเวลานั้นเป็นตัวสำรองของปีเตอร์ ชไมเคิล

ในช่วงเวลาที่สองที่โอลด์แทรฟฟอร์ด เขาได้ลงเล่นในชุดใหญ่สองครั้ง ครั้งแรกเป็นตัวสำรองแทนชไมเคิลที่ถูกไล่ออกในเอฟเอคัพรอบก่อนรองชนะเลิศที่พบกับชาร์ลตัน และครั้งที่สองในลีกคัพรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งยูไนเต็ดก็แพ้ให้กับแอสตันวิลลาทีมเก่าของเขา นั่นก็หมายความว่าสี่นัดสุดท้ายที่ลงเล่นให้กับยูไนเต็ดเป็นนัดชิงชนะเลิศคัพวินเนอร์สคัพ, นัดชิงชนะเลิศลีกคัพสองครั้ง และเอฟเอคัพรอบก่อนรองชนะเลิศ ในช่วงท้ายของฤดูกาล เขาถูกปล่อยตัวฟรีและเข้าร่วมทีมแบล็คพูล แต่หกเดือนต่อมาเขาออกจากบลูมฟิลด์โรดและกลับมาพรีเมียร์ชิพกับเวสต์แฮม

เนื่องจากวิกฤตการบาดเจ็บ ซีลีย์ลงเล่นนัดแรกในฐานะผู้เล่นในสนาม มาเป็นตัวรุกสำรองพบกับอาร์เซนอล ใน 18 เดือนของเขาที่โบลีนกราวนด์ เขาเป็นตัวสำรองของลูเด็ก มิกลอสโก

ซีลีย์เข้าร่วมทีมเลย์ตันโอเรียนท์ ทีมในดิวิชัน 3 ในปี 1996 เขาได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งในช่วงเริ่มต้นฤดูกาล 1996-97

ในเดือนธันวาคม 1996 ซีลีย์ในวัย 39 ปีได้กลับมาเวสต์แฮมโดยแลกเปลี่ยนกับปีเตอร์ ชิลตัน วัย 47 ปี เขาได้ลงเล่นครั้งสุดท้ายในวันสุดท้ายของฤดูกาล 1996-97 กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด โดยเป็นตัวสำรองแทนลูเด็ก มิกลอสโก ผู้รักษาประตูมือหนึ่งของเวสต์แฮม

ในช่วงท้ายของฤดูกาล 1997-98 เขาถูกยืมตัวไปเบอรี แต่ไม่ได้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่เลย เมื่อกลับมายังเวสต์แฮม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูของสโมสร แม้ว่าเขาจะลงทะเบียนเป็นผู้เล่นในฤดูกาล 1999-2000

ซีลีย์ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูทีมเวสต์แฮมตราบจนเขาเสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจล้มเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2001 ขณะมีอายุได้ 43 ปี หนึ่งในลูกศิษย์ของซีลีย์ที่เวสต์แฮมคือสตีเฟน บายวอเตอร์ ผู้สวมเสื้อหมายเลข 43 เพื่อเป็นการสรรเสริญให้แก่ผู้ฝึกสอนของเขา รวมถึงบุตรชายที่สโมสรของเขา ซึ่งได้แก่จอร์จและโจ

เกียรติยศ
---------

### สโมสร

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
* เอฟเอคัพ (1): 1990
* ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ (1): 1991
* เอฟเอชาริตีชีลด์ (2): 1990 (ร่วมกัน), 1993

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Les Sealey obituary". Eastlondonhistory.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-14. สืบค้นเมื่อ 2013-06-17.
2. ↑  Glanville, Brian (21 August 2001). "Les Sealey". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 1 October 2012.
3. ↑  Burt, Jason (24 November 2007). "Stephen Bywater: 'I like playing with the anger inside. Critics don't hurt, they drive me on'". *The Independent*. สืบค้นเมื่อ 1 October 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Les Sealey เก็บถาวร 2008-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at Soccerbase
* Les Sealey at sporting-heroes.net