recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก

**โต้สู้ไต้อ๋อง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ตั่วซือต้าหวาง** (จีน: 朵思大王; พินอิน: *Duǒsī Dàwáng*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 เป็นชาวเผ่าลำมัน พันธมิตรของเบ้งเฮ็ก เป็นนายถ้ำของถ้ำอิมตองสัน 

โต้สู้ไต้อ๋องเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

รูปโต้สู้ไต้อ๋องจากเกม Romance of the Three Kingdoms XI
โต้สู้ไต้อ๋องปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 89 และตอนที่ 90 โต้สู้ไต้อ๋องเป็นนายถ้ำของชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) ที่ถ้ำอิมตองสัน (禿龍洞 *ทูหลงต้ง*)

หลังเบ้งเฮ็กถูกจูกัดเหลียงจับตัวเป็นครั้งที่ 4 และถูกปล่อยตัวมา เบ้งฮิวน้องชายของเบ้งเฮ้กจึงแนะนำไปให้ขอความช่วยเหลือจากโต้สู้ไต้อ๋องที่ถ้ำอิมตองสันซึ่งสนิทกันกับเบ้งฮิว โต้สู้ไต้อ๋องใช้ลักษณะภูมิประเทศบริเวณถ้ำอิมตองสันที่ทุรกันดารและเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายให้เป็นประโยชน์ในการหยุดยั้งกองทัพจ๊กก๊ก รวมถึงใช้บ่อน้ำพิษสี่แห่งในการจัดการกับทหารจ๊กก๊ก แต่จูกัดเหลียงก็สามารถนำทัพจ๊กก๊กผ่านบริเวณนั้นมาได้ด้วยความช่วยเหลือของเบ้งเจียดพี่ชายของเบ้งเฮ็ก ต่อมาเอียวหองนายถ้ำงินติสัน (銀冶洞 *อิ๋นเหย่ต้ง*) ที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊กได้แสร้งนำกำลังมาเข้าร่วมกับเบ้งเฮ็กและโต้สู้ไต้อ๋องที่ถ้ำอิมตองสัน และได้จัดงานเลี้ยงฉลอง เอียวหองก็มอมเหล้าเบ้งเฮ้กและโต้สู้ไต้อ๋องจนเมาแล้วจับทั้งคู่รวมถึงโต้สู้ไต้อ๋องส่งไปมอบให้กับจูกัดเหลียง จูกัดเหลียงให้ปล่อยตัวทั้งหมดกลับไป 

โต้สู้ไต้อ๋องยังคงร่วมกับเบ้งเฮ็กในการรบต้านทัพจ๊กก๊กต่อไป โดยได้รับมอบหมายจากเบ้งเฮ็กให้ไปรักษาเมืองสำกั๋ง (三江 *ซานเจียง*) ป้องกันการบุกโจมตีของทัพจ๊กก๊ก และใช้ลูกเกาทัณฑ์พิษเอาชนะกองกำลังของจ๊กก๊กที่ยกเข้าตีเมืองสำกั๋ง จูกัดเหลียงจึงใช้แผนเพิ่มขวัญกำลังใจของทหารจ๊กก๊กและให้นำก้อนดินไปวางถมให้สูงถึงกำแพงเมืองและเข้ายึดเมืองสำกั๋งได้สำเร็จ โต้สู้ไต้อ๋องเสียชีวิตในระหว่างความชุลมุน

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 68 และตอนที่ 69

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๘". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ August 22, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๙". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ August 22, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 89-90.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**วัดลุ่มมหาชัยชุมพล** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง

ประวัติ
-------

วัดลุ่มมหาชัยชุมพลตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2234 แต่เดิมมีวัดตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน 2 วัด คือ "วัดลุ่ม" และ "วัดเนิน" ต่อมาเมื่อราว พ.ศ. 2463 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระญาณวราภรณ์ ตำแหน่งจ้าคณะมณฑลจันทบุรี เสด็จมาตรวจการคณะสงฆ์ จึงให้รวมวัดลุ่มกับวัดเนินเป็นวัดเดียวกัน แล้วเรียกชื่อว่า **วัดลุ่ม**

ตามข้อมูลท้องถิ่นเล่าว่า วัดแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งประทับแรมของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเมื่อครั้งเป็นพระยาตาก พระองค์นำทหารกล้า 500 คน ตีฝ่าวงล้อมพม่าออกจากกรุงศรีอยุธยา มุ่งสู่หัวเมืองชายทะเลฝั่งตะวันออก โดยผ่านเส้นทางจังหวัดนครนายก ปราจีนบุรี ฉะเชิงเทรา ชลบุรี จนมาถึงเมืองระยอง ตั้งค่ายชุมพลบริเวณวัดลุ่ม ซึ่งที่มาของคำต่อท้ายคำว่า "มหาชัยชุมพล" เมื่อได้เป็นพระอารามหลวง บริเวณนี้ยังมีต้นสะตือใหญ่ที่ใช้ผูกช้างศึกประจำพระองค์ ชื่อ "พังคีรีบัญชร" พระองค์ยังได้ประทับนั่งใต้ต้นสะตือนี้ เรียกประชุมคณะกรรมการเมืองและราษฎรชาวระยอง ประกาศเจตจำนงในการกอบกู้เอกราชคืนจากพม่า ต้นสะดือในวัดนี้จึงเป็นหนึ่งในสถานที่ประวัติศาสตร์ชาติไทยและเป็นประวัติศาสตร์ของเมืองระยอง

อาคารและเสนาสนะ
---------------

เสนาสนะที่สร้างขึ้นใหม่ โดยเฉพาะพระอุโบสถได้วางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ขนาดยาวเกือบ 21 เมตร กว้าง 17 เมตร ลักษณะเป็นทรงจัตุรมุข มุงด้วยกระเบื้องลอนสีน้ำตาลแก่ มีช่อฟ้า 16 ตัว มีใบระกา หางหงส์ 78 ตัว ลักษณะเหมือนพญานาคประดับด้วยกระจกสีเหลืองทอง หน้าบันลายไทย บัวปลายเสามีลักษณะเป็นกลีบบัวบานขึ้นไปตามคอเสาซึ่งเป็นเหมือนรังผึ้ง มีเทพนมอยู่ตรงกลาง ด้านในปูด้วยหินอ่อนจากจังหวัดสระบุรี ภายในประดิษฐานพระประธานแบบพระพุทธชินราชจำลองจากเมืองพิษณุโลก เนื้อทองเหลืองลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ประทับบนแท่นสูงด้วยพุทธลักษณะสง่างาม ถัดลงมามีพระอัครสาวกซ้ายขวา 

พระอุโบสถหลังเก่า มีลักษณะเป็นอาคารทรงโรงก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้ลด ชั้น 2 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกาและหางหงส์ไม้แกะสลัก หน้าบันปูนปั้นทาสีอิทธิพลศิลปะจีน ด้านหน้าเป็นรูปมังกรตกแต่งด้วยลายพรรณพฤกษา ด้านหลังเป็นรูปหงส์ตกแต่งด้วยลายพรรณพฤกษาและภาพสัตว์ขนาดเล็ก ซุ้มหน้าต่างแบบซุ้มหน้านางตกแต่งด้วยลายใบเทศตรง กึ่งกลางเป็นรูปครุฑยุด นาค บานประตูและหน้าต่างเป็นไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัยศิลปะรัตนโกสินทร์

ภายในวัดยังมีการตั้งศาลสมเด็จพระเจ้าตากสิน รูปทรงศาลแบบจัตุรมุข ด้านในมีพระบรมรูปหล่อพระองค์ขนาดเท่าองค์จริงนั่งประทับและยืนถือดาบ ด้านหน้าศาลมีต้นสะตืออายุกว่า 300 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เที่ยววัดลุ่มฯ เมืองระยอง สักการะ "สมเด็จพระเจ้าตากสิน" ต้นสะตือพักทัพ". สยามรัฐออนไลน์. 28 สิงหาคม 2563.
2. ↑  "วัดลุ่มมหาชัยชุมพล". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ชวนเที่ยว "วัดลุ่ม-อุทยานการเรียนรู้" เส้นทางทัพพระเจ้าตากสิน". ผู้จัดการออนไลน์. 18 กันยายน 2563.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดลุ่มมหาชัยชุมพล**
**วัดแก้วฟ้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางกอกน้อย ในหมู่ที่ 5 บ้านพระธาตุ ตำบลบางขนุน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

สันนิษฐานกันว่าวัดนี้สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2095 ในรัชกาลสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ที่นี้น่าจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่สมเด็จพระไชยราชาธิราชเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน พระราชโอรสองค์ใหญ่คือพระแก้วฟ้าซึ่งมีพระชนมายุ 11 พรรษา ทรงได้รับการสถาปนาให้ขึ้นครองราชย์แทนได้ 2 ปีเศษ จากนั้นขุนวรวงศาธิราชประหารชีวิตพระแก้วฟ้าแล้วขึ้นครองราชย์แทน แต่ขุนวรวงศาธิราชถูกขุนพิเรนทรเทพจับฆ่าเอาศพเสียบประจาน แล้วขึ้นครองราชย์แทน ต่อมาข้าราชบริพารที่มีความจงรักภักดีต่อพระแก้วฟ้าได้สร้างวัดนี้ขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ในการรำลึกถึงพระองค์ วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2110 และผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2114

อาคารเสนาสนะ
------------

โบสถ์หลังเก่าเป็นแบบทรงโรงมุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วยดินเผาไม่เคลือบสี ตรงกลางมีเทพนม ชายคามีเทพนมอุดปลายอาคารเครื่องก่อฝาผนังหุ้มกลองก่ออิฐดอกไก่ ภายในประดิษฐานพระประธาน *หลวงพ่อโต* หรือ *หลวงพ่อใหญ่* ด้านหน้าอุโบสถมี 2 ประตูด้านหลังปิดทึบ ด้านข้างมีหน้าต่างด้านละ 4 ช่อง พร้อมซุ้มหน้าต่างลวดลายปูนปั้น ฐานมีลักษณะแอ่นโค้งแบบเรือสำเภา ด้านนอกมีกำแพงแก้วเป็นกำแพงบัวหลังเจียด เสาประตูเป็นเสาหัวเม็ดทรงมัณฑ์ ใบเสมาทำจากศิลาทรายสีแดงมีลวดลายจำหลักอยู่ ซุ้มทรงกูบช้างล้อมรอบอุโบสถทั้งหมด 8 ซุ้ม มุมกำแพงแก้วด้านนอกมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองและเจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบองค์ใหญ่อีก 1 องค์ มีภาพจิตรกรรมฝาผนังจำนวน 40 ภาพ ตีมูลค่ากว่า 200 ล้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแก้วฟ้า". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-05. สืบค้นเมื่อ 2020-09-14.
2. ↑  "วัดแก้วฟ้า". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดแก้วฟ้า**
**วัดโพธิ์ทองบน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านใหม่ ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูอนุวัติศาสนวงศ์ (ฉ่ำ โอภาโส)

วัดโพธิ์ทองบนเป็นวัดโบราณ เดิมละแวกนี้มีวัดอยู่สองวัดคือวัดโพธิ์ทองบนและวัดขี้เหล็ก แต่ต่อมารวมเป็นวัดเดียวกัน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2325 ชื่อของวัดนั้นมาจากการที่เดิมบริเวณริมแม่น้ำด้านหน้าวัดมีต้นโพธิ์อยู่ แต่ต่อมาต้นโพธิ์ถูกกระแสน้ำกัดเซาะลง ประวัติการบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514 เป็นต้นมา 

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถซึ่งบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2514 หลังคาลด 2 ชั้น ประดับช่อฟ้าใบระกา หน้าบันปูนปั้นประดับด้วยเทพนม ล้อมรอบด้วยกนกเปลว ซุ้มประตูหน้าต่างปิดทองประดับกระจก กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย วิหารประดิษฐาน *หลวงพ่อแจ้ง* ส่วนปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ *หลวงพ่อเพชร* เป็นพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน พระประธานสมัยสุโขทัย และพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ด้านริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระพุทธรูปปิดทอง ปางประทานพร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโพธิ์ทองบน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2020-12-16.
3. ↑  "วัดโพธิ์ทองบน". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
|  |
| --- |
|  |
| แอสเพลตา |
| สมัย: สมัยปลาย(664–332 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**แอสเพลตา** เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรคุช ซึ่งปกครองระหว่างประมาณ 600 ถึง 580 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ใช้พระนามเช่นเดียวกันกับฟาโรห์แห่งอียิปต์

ชีวประวัติ
----------

พระองค์เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์เซนคามานิสเคนกับพระนางนาซัลซา และพระองค์ยังเป็นพระอนุชาและเป็นผู้สืบทอดอำนาจต่อจากกษัตริย์อันลามานิ โดยพระองค์ได้ถูกสันนิฐานว่ามีพระมเหสีหลายพระองค์รวมถึง พระนางเฮนุตตาเคบิต (ฝังอยู่ในพีระมิด นูริ 28), เวเกมาเล (ฝังอยู่ในพีระมิด นูริ 40), อาซาตา (ฝังอยู่ในพีระมิด นูริ 42), อาร์ตาฮา (ฝังอยู่ในพีระมิด นูริ 58) และพระองค์อาจจะอภิเษกสมรสกับพระขนิษฐานามว่า มาดิเกน

รัชกาล
------

ตามบันทึกของพระองค์ กษัตริย์แอสเพลตาได้รับเลือกให้เป็นผู้ปกครองโดยเหล่านักบวชและทหาร และพระองค์ปกครองอยู่ที่เมืองนาปาตา และอีกบันทึก ซึ่งอาจจะมาจากรัชสมัยของพระองค์ ได้บันทึกไว้ว่า เหล่ากลุ่มนักบวชถูกประหารชีวิต ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องการก่อการกบฎ และใน 592 ปีก่อนคริสตกาล อาณาจักรคุชได้ถูกทหารชาวอียิปต์เข้ามารุกรานนำโดยฟาโรห์พซัมเตกที่ 2 เพราะกษัตริย์แอสเพลตาอาจจะเป็นภัยคุกคามต่ออำนาจของอียิปต์ โดยเข้าไปทำลายและขับไล่ชาวเมืองนาปาตา และทำให้นักประวัติศาสตร์บางคนคิดว่าการโจมตีเมืองนาปาตาครั้งนี้ ทำให้กษัตริย์แอสเพลตาตัดสินใจย้ายเมืองหลวงของอาณาจักรคุชจากเมืองนาปาตาไปยังเมืองเมโรอี ซึ่งจะปลอดภัยจากการรุกราน

สุสาน
-----

สุสานฝังพระศพของกษัตริย์แอสเพลตาอยู่ที่นูริ และเป็นสุสานที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองในนูริ สุสานของพระองค์ได้ถูกขุดค้นพบโดย George A. Reisner ในปี พ.ศ. 2459 และค้นพบวัตถุโบราณหลายชิ้นในสุสาน และส่วนใหญ่จะอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ในบอสตัน และได้ค้นพบพระราชวังที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระองค์และพระเชษฐาของพระองค์ในปี พ.ศ. 2463

แกลลอรี่
--------

* สัญลักษณ์อังค์ที่ปรากฎพระนามของกษัตริย์แอสเพลตาจากเมืองเมโรอีสัญลักษณ์อังค์ที่ปรากฎพระนามของกษัตริย์แอสเพลตาจากเมืองเมโรอี
* รูปสลักจากเจเบล บาร์กัลรูปสลักจากเจเบล บาร์กัล
* รูปสลักจากเจเบล บาร์กัลรูปสลักจากเจเบล บาร์กัล
* คาร์ทูชของกษัตริย์แอสเพลตาคาร์ทูชของกษัตริย์แอสเพลตา

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แอสเพลตา**

1. ↑  László Török, The kingdom of Kush: handbook of the Napatan-Meroitic Civilization
2. ↑  Porter and Moss, pg 232
3. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton: *The Complete Royal Families of Ancient Egypt.* Thames & Hudson, 2004, pp 236-239 ISBN 0-500-05128-3
4. ↑  *The New Encyclopædia Britannica*: Micropædia, Vol.8, 15th edition, 2003. p.817
5. ↑  "Aspelta". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2018-05-14.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี

 |
**วัดใหญ่บ้านบ่อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 3 บ้านคลองหลวง ตำบลบ้านบ่อ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 68 ไร่

วัดสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2264 บางท่านเล่าว่าก่อนกรุงธนบุรี 6 ปี สมัยก่อนเป็นวัดคู่ มีสมภารมา 12 รูป พระอุโบสถมีเสมาคู่เป็นศิลาแลง มีกำแพง มีเจดีย์อยู่ในกำแพงหลายองค์ มีหลวงพ่อป่าเลไลยก์อยู่หน้าอุโบสถ ข้างในมีหลวงพ่อพระประธานสวยงาม มีพระมหาโมคคัลลานะและพระปัญจวัคคีย์ 5 องค์ หน้าบันพระอุโบสถระบุว่าซ่อมเมื่อ พ.ศ. 2472 และมาซ่อมมุงกระเบื้องใหม่ ซุ้มประตูใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2512 และมีพ่อเล็ก แม่หมา โพธิ์บุญ พ่อบุญส่ง แม่ทองคำ ทองมาก มาสร้างพาไลด้านหน้าและด้านหลัง มุงพาไลใหม่และปูหินอ่อนใหญ่เป็นเงิน 550,000 บาท และมาซ่อมด้านในพระอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2542 และซ่อมปิดทองพระประธาน วิหารหรือว่าอุโบสถหลังเก่าน่าจะมีอายุมากกว่า 300 ปี สังเกตได้จากพระพุทธรูปเก่าที่ชำรุดก็พบว่าภายในนั้นมีเป็นแกนไม้ วิหาร ใช้เสาไม้ต้นใหญ่ กำแพงก็ยังเป็นอิฐมอญ เพดานก็เป็นไม้ มีสภาพทรุดโทรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดใหญ่บ้านบ่อ". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-05. สืบค้นเมื่อ 2020-08-06.
2. ↑  "ประวัติวัดใหญ่บ้านบ่อ". *อบต. บ้านบ่อ*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "เปิดวิหารวัดใหญ่บ้านบ่อ". *มหาชัยเคเบิลทีวี*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดใหญ่บ้านบ่อ**
**วัดเชียงคาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย

วัดเชียงคาน หรือ **วัดหอสองนาง** สร้างในสมัยใดไม่ปรากฏชัด แต่มีตำนานเล่าว่า เมืองเชียงคานเดิมหรือเมืองสานะคามที่อยู่ในประเทศลาวปัจจุบัน เป็นจุดยุทธศาสตร์ระหว่างอาณาจักรล้านนา อาณาจักรล้านช้าง และอาณาจักรสยาม การเดินทางต้องมาแวะที่เชียงคานก่อนที่จะถึงจุดหมาย เมื่อเจ้าหลวงพระบางและครอบครัวได้เดินทางโดยเรือไปสักการะพระธาตุพนม พอมาถึงบ้านหาดเบี้ยเรือเกิดพลิกควํ่า ทำให้ลูกสาวทั้ง 2 คนของเจ้าเมืองหลวงพระบางจมน้ำเสียชีวิต เจ้าหลวงพระบางได้นำสังขารของสองธิดามาประชุมเพลิงที่วัดหอสองนาง จึงเป็นที่มาของชื่อวัดนี้ จากศิลาจารึกวัดศรีสองนาง ซึ่งค้นพบเพียงครึ่งท่อนที่ชำรุด กล่าวถึง การสร้างวัดพร้อมกับพระธาตุ โดยมีชื่อพระเถระผู้ใหญ่ พอได้เค้าชื่อว่า "…บาท …ปัชโชติ…ติปาล" พร้อมกับพี่น้องสามเณรทั้งมวลตั้งใจพร้อมกันสร้างวัดนี้ ซึ่งไม่ได้ระบุชื่อไว้กับพระธาตุ สิ้นเงินหนึ่งหมื่นห้าพันสองร้อย (บาท) และในตอนท้ายก็ขอบุญกุศลครั้งนี้ได้ค้ำชูด้วย ปัจจุบันศิลาจารึกวัดศรีสองนางเก็บรักษาไว้ในศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดเลย

จากในช่วงที่คณะกรรมการศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดเลยได้ออกสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2530 เรียกวัดนี้ว่า **วัดศรีสองนาง** ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า "วัดเชียงคาน" แต่ในปัจจุบันมีป้ายชื่อวัดปักอยู่ด้านหน้าวัดใช้ชื่อว่า "วัดหอสองนาง" อย่างไรก็ดี ข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง และพระเจดีย์ศรีสองนาง เป็นเจดีย์สีขาวเด่นตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ และมีหอพระชื่อ *หอศรีสองนาง*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ไหว้พระ 9 วัด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-29. สืบค้นเมื่อ 2021-11-29.
2. ↑  "วัดเชียงคาน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "เจ้าแม่สองนาง : การสร้างความหมายของความเชื่อ และบทบาทการเสริมพลังท้องถิ่น" (PDF). วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเชียงคาน**
บทความนี้เกี่ยวกับวัดในจังหวัดสมุทรสงคราม สำหรับวัดในจังหวัดสมุทรสาคร ดูที่ วัดเจริญสุขาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

**วัดเจริญสุขารามวรวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในหมู่ที่ 5 บ้านบางนกแขวก ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ห่างจากอาสนวิหารแม่พระบังเกิดประมาณ 500 เมตร เดิมเป็นวัดร้าง ไม่ทราบว่าสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อใด แต่ได้รับการปฏิสังขรณ์เมื่อปี พ.ศ. 2426 ในชื่อ **วัดกลางคลอง** หรือ **วัดต้นชมพู่** ต่อมาเมื่อมีการสร้างประตูน้ำบางนกแขวกในปี พ.ศ. 2451 จึงเรียกว่า **วัดประตูน้ำบางนกแขวก** ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบัน วัดนี้ได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหารในปี พ.ศ. 2500

ปัจจุบันวัดเจริญสุขารามวรวิหารกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เนื่องจากพบระเบิดที่ฝ่ายสัมพันธมิตรทิ้งลงมาทางเครื่องบินเมื่อคราวสงครามโลกครั้งที่สองบริเวณหน้าวัด โดยวัดได้ดูแลและเก็บรักษาไว้

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

พระอุโบสถมีเพดานเป็นรูปโค้งคล้ายประทุนเรือ ภายในประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสมัยสุโขทัย สร้างด้วยศิลาแลงขนาดหน้าพระเพลากว้าง 178 เซนติเมตร สูงจากพื้นรองประทับถึงจุฬา 208 เซนติเมตร ทางกรมศิลปากรได้พิจารณารับเข้าไว้เป็นปูชนียวัตถุโบราณ พระพุทธรูปองค์นี้ได้อัญเชิญมาจากวัดร้างแห่งหนึ่งในจังหวัดราชบุรี เป็นพระพุทธรูปที่ชาวไทยและชาวจีนนับถือกันมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจริญสุขารามวรวิหาร". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-17. สืบค้นเมื่อ 2020-07-17.
2. ↑  "วัดเจริญสุขารามวรวิหาร อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม".
3. ↑  "วัดเจริญสุขารามวรวิหาร". *สนุก.คอม*.
**ประธานชั่วคราวแห่งวุฒิสภาสหรัฐ** (อังกฤษ: President pro tempore of the United States Senate) หรือ **ประธานวุฒิสภาชั่วคราว** (อังกฤษ: President pro tem) เป็นผู้ทรงอำนาจเป็นลำดับที่ 2 ของวุฒิสภาสหรัฐ มาตรา 1 วรรค 3 ของรัฐธรรมนูญสหรัฐได้บัญญัติไว้ว่า รองประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งแม้ว่าจะไม่ใช่สมาชิกวุฒิสภา แต่ในฐานะประธานวุฒิสภาต้องมอบอำนาจให้วุฒิสภาเลือกประธานชั่วคราวเพื่อปฏิบัติหน้าที่แทนในกรณีที่รองประธานาธิบดีไม่ได้เข้ามาทำหน้าที่ บทบาทของประธานชั่วคราวแห่งวุฒิสภาสหรัฐนั้น แตกต่างจากรองประธานาธิบดีที่ปฏิบัติหน้าที่ประธานวุฒิสภา คือ ได้รับการลงคะแนนเสียงจากวุฒิสมาชิกส่วนมาก ทั้งยังสามารถอภิปรายหรือลงคะแนนเสียงได้ในทุก ๆ ญัตติ 

ถึงกระนั้นประธานวุฒิสภาชั่วคราวยังมีเอกสิทธิ์และอำนาจพอสมควร โดยเมื่อรองประธานาธิบดีสหรัฐไม่เข้าปฏิบัติหน้าที่ ประธานวุฒิสภาชั่วคราวถือเป็นผู้มีอำนาจเต็มในการประชุม ในทางปฏิบัติ รองประธานาธิบดีหรือประธานวุฒิสภาชั่วคราวมักจะไม่เป็นประธานในการประชุมเสมอไป แต่อาจหมุนเวียนให้วุฒิสมาชิกระดับอาวุโสของพรรคเสียงข้างมากได้เข้ามาทำหน้าที่บ้าง เพื่อสร้างประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน

ตั้งแต่ ค.ศ. 1890 วุฒิสมาชิกระดับอาวุโสของพรรคเสียงข้างมากในวุฒิสภาสหรัฐ มักถูกรับเลือกให้เป็นประธานชั่วคราววุฒิสภาสหรัฐจนกระทั่งหมดวาระและมีการเลือกตั้งใหม่ โดยปฏิบัติสืบต่อกันมาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่ง ค.ศ. 1949 ตั้งแต่การตรารัฐบัญญัติลำดับการสืบทอดในการดำรงประธานาธิบดี ค.ศ. 1947 ประธานชั่วคราววุฒิสภา มีศักดิ์ในลำดับที่ 3 ของการสืบทอดตำแหน่ง คือ หลังจากรองประธานาธิบดีและประธานสภาผู้แทนราษฎร และก่อนหน้ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ ซึ่งจะเป็นไปโดยอัตโนมัติเฉพาะการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเท่านั้น ส่วนตำแหน่งรองประธานาธิบดีจะว่างเว้นไว้ จนกระทั่งมีการแต่งตั้งใหม่ตามรัฐธรรมนูญสหรัฐมาตรา 25

อ้างอิง
-------

1. ↑  "3 U.S. Code § 19 - Vacancy in offices of both President and Vice President; officers eligible to act".

| ก่อนหน้า |  | ประธานชั่วคราววุฒิสภาสหรัฐ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ประธานสภาผู้แทนราษฎร** |  |  **ลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐลำดับที่ 3**  |  | **รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ** |
**กีมูไนนู** (ไอนุ: キムナイヌ, kim-un-aynu) หรืออาจอ่านว่า **กีมุนไอนู** (キムンアイヌ) แปลว่า "มนุษย์บนภูเขา" (กิม=ภูเขา, อุน=อยู่, ไอนู=มนุษย์) เป็นโยไกในตำนานของชาวไอนุ

ภาพรวม
------

 เทือกเขาไดเซ็ตสึซัง
ตามตำนานที่สืบทอดมาในเทือกเขาไดเซ็ตสึซังของฮกไกโด มีดินแดนบนเนินเขาที่อยู่ลึกลงไปในแม่น้ำอิชิการิซึ่งผู้คนได้รับคำสั่งไม่ให้ค้างคืนเพราะกลัวอันตรายจากกีมูไนนู ว่ากันว่ากีมูไนนูมีความว่องไวและแข็งแกร่งมาก มันสามารถไล่ตามได้แม้แต่หมี และจะจับมาฆ่าทิ้ง แต่ถ้าจุดบุหรี่แล้วยื่นให้มันจะไม่ฆ่าคน

กีมูไนนูชอบบุหรี่ หากสูบบุหรี่บนภูเขากีมูไนนูก็จะมาหา แต่ถ้าหยิบบุหรี่ขึ้นมาแล้วพูดว่า "ขอมอบให้กับเทพเจ้าแห่งภูเขา" ก็จะไม่ได้รับอันตราย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "註解". *アイヌ民譚集*. pp. 276–277.
2. ↑  知里真志保編訳 (1981). "えぞおばけ列伝". *アイヌ民譚集*. 岩波文庫. 岩波書店. pp. 192–193. ISBN 978-4-00-320811-3.
3. ↑  吉田巌 (1914). "アイヌの妖怪説話". *人類学雑誌*. 日本人類学会. **第29巻** (第10号): 402頁.
4. ↑  "大雪山に伝わる伝説 大雪山の山男（キムンアイヌ）". きた北海道・大雪広域観光圏協議会. สืบค้นเมื่อ 2011-02-27.[*ลิงก์เสีย*]
นกกระเรียนโอริงามิ
การพับนกกระเรียน
**โอริงามิ** (ญี่ปุ่น: 折り紙 จากคำว่า *โอริ* แปลว่า "การพับ" และ *กามิ* แปลว่า "กระดาษ") เป็นศิลปะในการพับกระดาษ เพื่อสร้างสรรค์รูปทรงหรือวัตถุต่าง ๆ ขึ้นมาจากการพับกระดาษ โดยทั่วไปการพับกระดาษจะเริ่มจากกระดาษแผ่นสี่เหลี่ยม ซึ่งอาจใช้สีเดียวกัน สีต่างกัน หรือกระดาษที่มีลวดลายต่าง ๆ และทำการพับทบไปจนเป็นรูปร่าง ซึ่งส่วนมากจะไม่มีการตัดกระดาษ สำหรับการประดิษฐ์ที่มีการตัดระหว่างการทำจะเรียกว่า คิริงามิ (切り紙) เชื่อกันว่าการทำโอริงามิมีมาตั้งแต่ยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1867)

เทคนิคการพับและวัสดุอุปกรณ์
---------------------------

### เทคนิคการพับ

ภาพสัญลักษณ์พื้นฐานในการพับโอริงามิ
หนังสือโอริงามิจำนวนมากจะเริ่มต้นด้วยการแนะนำภาพสัญลักษณ์และวิธีพับขั้นพื้นฐานเพื่อที่จะพับเป็นรูปร่างต่าง ๆ ในหนังสือ เช่น การพับภูเขา การพับหุบเขา การพับตลบหลัง การพับตลบใน การเปิดและพับ การพับหลุบจมกระดาษ การพับกลีบดอกไม้ โอริงามิบางพวกจำนวนมากจะเริ่มต้นด้วยขั้นพื้นฐานเฉพาะซึ่งมีชื่อเรียก เช่น พื้นฐานนก พื้นฐานกบ พื้นฐานปลา พื้นฐานระเบิดน้ำ ก่อนที่จะพับไปสู่รูปร่างขั้นสุดท้ายแบบต่าง ๆ กัน

### กระดาษโอริงามิ

โอริงามิต้องการความคงตัวของรอยพับ เพราะฉะนั้นกระดาษที่พับแล้วยังคงรอยพับอยู่สามารถนำมาพับโอริงามิได้ทั้งหมด

สำหรับกระดาษเฉพาะในการพับโอริงามิมีลักษณะพิเศษคือ บางและไม่ขาดง่าย ส่วนใหญ่จะเป็นกระดาษสี่เหลี่ยมจัตุรัสมีขนาดตั้งแต่ 2.5 เซนติเมตร จนถึง 25 เซนติเมตร มีหลากสีบรรจุในซอง ส่วนมากเป็นกระดาษที่ด้านหนึ่งเป็นสีอีกด้านนึงไม่มีสีคือเป็นสีขาว แต่ก็มีผู้ผลิตกระดาษที่มีสีทั้งสองด้านด้วย นอกจากนั้นก็ยังมีแบบที่พิมพ์ลวดลายสวยงาม กระดาษธนบัตรก็สามารถนำมาพับโอริงามิได้เช่นเดียวกัน

### อุปกรณ์เสริม

อุปกรณ์ช่วยในการพับ
การทำรอยพับที่เที่ยงตรงสามารถใช้อุปกรณ์เสริม เช่น คลิปหนีบกระดาษ แหนบ หรืออุปกรณ์เฉพาะ เพื่อช่วยในการพับ

ดูเพิ่ม
-------

* กระดาษ
* การพับกระดาษ
* นกกระดาษ
* เครื่องบินกระดาษ
* ซาดาโกะ ซาซากิ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ชมรมนักพับกระดาษไทย เก็บถาวร 2017-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* OrigamiUSA องค์กรโอริงามิที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา
* British Origami Society องค์กรโอริงามิที่ประเทศอังกฤษ
* Gilad's Origami Page แหล่งข้อมูลโอริงามิแห่งใหญ่
* 3D Animated Origami มีวิธีการพับกระดาษสำหรับผู้เริ่มต้นในรูปแบบภาพเคลื่อนไหว
* wikiHow on How to Make Origami
* *Between the Folds* ภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับโอริงามิ
**มหาวิทยาลัยมัทราส** (อังกฤษ: University of Madras หรือ Madras University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลประจำรัฐในเมืองเจนไน (ชื่อเดิม มัทราส) รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นในปี 1857 ภายใต้ความร่วมมือของรัฐบาลและคณะนิติบัญญัติภายใต้รัฐบาลบริเตนประจำอังกฤษในขณะนั้น

มหาวิทยาลัยมัทราสเป็นมหาวิทยาลัยการวิจัยชนิดคอลลิกิเอต (collegiate) และมีทั้งหมดหกวิทยาเขต ตั้งอยู่ในเจปาวก์, มารีน่า, คยินฑิ, ตารามณี, มทุราโวยัล และ เจตเปต เปิดการเรียนการสอนในมากกว่า 230 หลักสูตร ภายใต้ 87 หน่วยงานด้านวิชาการที่ทำงานใน 18 สถาบันย่อย และเปิดสอนในหลายสาขา เช่น วิทยาศาสตร์ สังคมศึกษา มนุษยศาสตร์ การบริหาร และแพทยศาสตร์ ในวิทยาลัยร่วม 121 สถาบันและสถาบันวิจัยภายใต้การรับรอง 53 แห่ง นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการวิจัยด้านนาโนเทคโนโลยี, โฟตอนิกส์ และประสาทวิทยาพิษของประเทศ และมีศูนย์การศึกษาขั้นสูง (centres of advanced study; CAS) 3 แห่งในด้านชีวฟิสิกส์, พฤกษศาสตร์ และคณิตศาสตร์

ศิษย์เก่าสำคัญของมหาวิทยาลัยมัทราสได้แก่ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สองท่าน คือ ซี วี รามัน และ สุพรหมันยัน จันทรเสขร รวมทั้งประธานาธิบดีอินเดีย 5 คน และนักคณิตศาสตร์ชื่อดังอีกหลายคน เช่น ศรีนิวาสา รามานุชัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "University Student Enrollment Details". *www.ugc.ac.in*. สืบค้นเมื่อ 10 February 2020.
2. ↑  Indian Universities in the 2014 QS University Rankings: BRICS. Top Universities (24 June 2014). Retrieved on 27 September 2015.
3. ↑  University of Madras. Encyclopædia Britannica.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
**โมฮัมเมด ฟาราห์ ฮัสซัน ไอดิด** (โซมาลี: *Maxamed Faarax Xasan Caydiid*; อาหรับ: محمد فرح حسن عيديد; 15 ธันวาคม ค.ศ. 1934 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นชาวโซมาเลียที่เคยเป็นนายพลและนักการทูต เขาเป็นประธานของคองเกรสสหโซมาลี(USC) และต่อมาได้เป็นผู้นำของพันธมิตรแห่งชาติโซมาเลีย(SNA) ร่วมกับกลุ่มต่อต้านติดอาวุธอื่น ๆ เขาประสบความสำเร็จในการโค่นล้มและขับไล่ระบอบการปกครองแบบสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ของประธานาธิบดีโมฮัมเมด ไซอัด บาร์รี ออกจากโซมาเลียในช่วงสงครามกลางเมืองโซมาเลียที่ปะทุขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990

ในปี ค.ศ. 1992 ไอดิดได้เข้าโจมตีกองกำลังทหารของสหประชาชาติ ทำให้เขาได้ถูกเสนอชื่อว่าเป็นบุคคลที่ต้องการตัวมากที่สุดคนแรกของโลกจากหน่วยเฉพาะกิจรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน(Unified Task Force) ภายหลังจา่กกองกำลังรักษาสันติภาพของยูเอ็นได้ถอนตัวในปี ค.ศ. 1993 ทหารชาวอเมริกันจำนวน 19 นายถูกกองกำลังของไอดิดสังหาร ซึ่งยังได้เข้าโจมตีกองกำลังรักษาสันติภาพ ปลุกระดมดความรุนแรง และก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติตามคำสั่งของไอดิด

เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ไอดิดได้มีอาการหัวใจล้มเหลวหลังได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตเมื่อมีอายุ 61 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Daniels, Christopher (7 May 2019). *Somali Piracy and Terrorism in the Horn of Africa*. *Time*. ISBN 9780810883116. สืบค้นเมื่อ 3 March 2020.
2. ↑  Kalaitzidis, Akis; Streich, Gregory W. (2011). *U.S. Foreign Policy: A Documentary and Reference Guide*. ISBN 9780313383755.
3. ↑  "Arrest Aidid? Legal Issues Confront U.N. : Justice: Charges against the Somali warlord are being prepared. But trial procedures are unclear". 18 June 1993.
แนวปะการังในระบบนิเวศทางทะเลถือได้ว่าเป็นระบบที่มีความหลากหลายทางชีวภาพซับซ้อนมากที่สุด
ที่นี่ เราจะพบความแตกปลาต่างของสายพันธุ์มากที่สุดของ ดาวทะเล, แนวปะการัง และ ปลา ใน เกรตแบร์ริเออร์รีฟ
**ระบบนิเวศทางทะเล** (อังกฤษ: Marine ecosystem) เป็นระบบนิเวศที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ของระบบนิเวศในแหล่งน้ำทุกชนิด ซึ่งรู้จักกันดีในพื้นที่ มหาสมุทร, กลุ่มดินเค็ม และ เขตน้ำขึ้น-น้ำลง, ปากแม่น้ำ และ ทะเลสาบน้ำเค็ม, ป่าโกงกาง และ แนวปะการัง, ทะเลน้ำลึก และ สัตว์ทะเลหน้าดิน สามารถเทียบได้กับแหล่งน้ำจืด ซึ่งมีปริมาณเกลือเข้มข้นกว่า ระบบนิเวศทางทะเล ครอบคลุมพื้นที่ 3 ใน 4 ส่วนของโลก ซึ่งถือได้ว่าสิ่งมีชีวิตที่เป็นพืชได้สนับสนุนกันและกันกับสัตว์ ในทางกลับกันเราอาจจะมองเห็นห่วงโซ่อาหารได้หลากหลายอย่าง

ระบบนิเวศทางทะเล มีความสำคัญมากต่อสมดุลโดยรวมของนิเวศบนบก และในน้ำ, ตามที่ศูนย์วิจัยทรัยากรณ์โลก ได้ระะบุว่า เพียงบริเวณชายฝั่งทะเลเพียงอย่างเดียว มีปริมาณความหลากหลายทางชีวภาพสูงถึง 1 ใน 3 ส่วนของโลก (เช่น บึงเกลือ หญ้าทะเล ป่าชายเลน) จัดอยู่ในประเภทผู้ผลิตที่มีปริมาณมากที่สุดในภูมิภาค, ในระบบนิเวศทางทะเลอื่น ๆ เช่น แนวปะการัง ก็ยังเป็นแหล่งที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตอีกมากมาย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Marine Ecosystems US Environmental Protection Agency.
* Marine ecosystem (2008). บน Encyclopædia Britannica. เข้าถึงเมื่อ October 11, 2008, from Encyclopædia Britannica Online.
* Smithsonian Ocean Portal
เมื่อขนมปังตก ด้านที่ทาเนยไว้จะคว่ำลง
**ปรากฏการณ์ขนมปังเนย** เป็นความโน้มเอียงที่ขนมปังด้านที่ทาเนยไว้จะคว่ำลงเมื่อมันตกพื้น

เมื่อขนมปังร่วงหล่นจากมือหรือโต๊ะ มันจะตกลงด้วยมุมเอียงและหมุนรอบตัวเอง โดยเฉลี่ยแล้วความสูงของการร่วงหล่นนั้นจะอยู่ระหว่าง 0.7 ถึง 2 เมตร ซึ่งเป็นความสูงที่พอเหมาะสำหรับขนมปังที่จะหมุนรอบตัวเองเป็นเวลา 1 รอบครึ่ง เป็นเหตุให้ขนมปังด้านที่ทาเนยไว้ร่วงหล่นกับพื้น (ด้วยเงื่อนไขที่ว่าก่อนที่มันจะตก ด้านที่ทาเนยไว้จะต้องหงายขึ้น) แต่ถ้าหากโต๊ะดังกล่าวมีความสูงมากกว่า 3 เมตร ขนมปังจะหมุนรอบตัวเอง 360 องศา และด้านที่ไม่ได้ทาเนยไว้จะคว่ำลงพื้นแทน ไม่เพียงเท่านั้น ถ้าหากว่าขนมปังดังกล่าวเคลื่อนไหวด้วยความเร็ว 5.79 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มันจะหมุนน้อยลงและจะไม่ทำให้ด้านที่ทาเนยไว้คว่ำลงพื้น ในความจริงแล้ว ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นโดยค่าคงตัวทางฟิสิกส์ขั้นพื้นฐานเป็นหลัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Martin, Gary. "'Why does bread always fall buttered side down?' - the meaning and origin of this phrase". *Phrasefinder* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-06-13.
2. ↑  Devlin, Keith (July 1998). "Buttered Toast and Other Patterns". *Mathematical Association of America*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-07-02. สืบค้นเมื่อ 19 December 2012.
3. ↑  แม่แบบ:Cite show
4. ↑  Stewart, Ian (1995). "The Anthropomurphic Principle". *Why Do Math?*. Society for Industrial and Applied Mathematics. สืบค้นเมื่อ 21 December 2012.
5. ↑  Matthews, R A J (18 July 1995). "Tumbling toast, Murphy's Law and the fundamental constants". *European Journal of Physics*. **16** (4): 172–176. Bibcode:1995EJPh...16..172M. doi:10.1088/0143-0807/16/4/005. สืบค้นเมื่อ 24 April 2013.
แผนที่แสดงพื้นที่สูง ๆ ต่ำ ๆ ด้วยสีและเส้นของประเทศอุรุกวัย
**การท่องเที่ยวในประเทศอุรุกวัย**เป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจของประเทศ

สถานที่ท่องเที่ยวของประเทศอุรุกวัย ได้แก่ ปุนตาเดลเอสเต, ปิเรียโปลิส, มอนเตวิเดโอ, โกโลเนียเดลซากราเมนโต, ซัลโต, ลาบาเยฆา, โรชา, อาร์ติกัส, ริเบรา และอื่น ๆ

ใน ค.ศ. 2007 ได้มีนักท่องเที่ยวมาเยือน 1.8 ล้านคน และใช้จ่ายไปประมาณ 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวในประเทศคิดเป็นประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์ของกิจกรรมการท่องเที่ยวของประเทศ

อุรุกวัยเป็นประเทศในลาตินอเมริกาที่ได้รับนักท่องเที่ยวมากที่สุดเมื่อเทียบกับจำนวนประชากร สำหรับประเทศอุรุกวัย การท่องเที่ยวของชาวอาร์เจนตินาคิดเป็น 56 เปอร์เซ็นต์ของการท่องเที่ยวขาเข้าระหว่างประเทศ และ 70 เปอร์เซ็นต์ในช่วงฤดูร้อน ซึ่งแม้ว่านักท่องเที่ยวชาวอาร์เจนตินาจะเป็นตลาดเป้าหมายที่สำคัญสำหรับการท่องเที่ยวในประเทศอุรุกวัย แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ประเทศดังกล่าวสามารถจัดตำแหน่งตัวเองให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในตลาดอื่น ๆ ได้ โดยได้รับนักท่องเที่ยวจำนวนมากจากประเทศต่าง ๆ เช่น บราซิล, ปารากวัย และสหรัฐ ท่ามกลางบุคคลอื่น

ปุนตาเดลเอสเต
-------------

ปุนตาเดลเอสเต ราชินีแห่งรีวีเอราอุรุกวัย
บทความหลัก: ปุนตาเดลเอสเต
ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของประเทศ บนคาบสมุทรเล็ก ๆ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ และถือเป็นขอบเขตทั่วไปบนชายฝั่งอุรุกวัยระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและแม่น้ำเพลต ซึ่งชายหาดนั้นแบ่งออกเป็นมันซา ที่หมายถึงอ่อนโยน (ฝั่งแม่น้ำ) และบราบา ที่หมา่ยถึงกล้าหาญ (ฝั่งมหาสมุทร) โดยชื่อที่ตั้งให้แก่หาดเหล่านี้เป็นเพราะชื่อแรกมอบให้แก่แม่น้ำเพลต และได้รับการปกป้องจากลมรวมถึงกระแสน้ำจากมหาสมุทรแอตแลนติก ที่มักจะแสดงให้เห็นผืนน้ำที่ค่อนข้างสงบเสมอ ในขณะที่หาด "บราบา" ซึ่งเป็นมหาสมุทรที่ยาวกว่านั้น มีคลื่นที่แรงกวา ทั้งนี้ ปุนตาเดลเอสเตแทบจะเชื่อมต่อกับเมืองมัลโดนาโด และแผ่ขยายออกไปทางทิศตะวันออก โดยครอบคลุมลาบาร์รากับโฆเซอิกนาซิโอ ซึ่งประกอบด้วยโรงแรม 122 แห่ง, ร้านอาหาร 80 แห่ง, สนามบินนานาชาติ และท่าเรือยอชต์ที่สามารถรองรับเรือได้ 500 ลำ นอกจากนี้ ห่างจากปุนตาเดลเอสเตไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 8 กิโลเมตรคือเกาะโลบอสที่เต็มไปด้วยแมวน้ำขนปุยอเมริกาใต้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Overview: Argentina, Uruguay and Paraguay Trade Relations". *Biz Latin Hub*. 10 April 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การท่องเที่ยวในประเทศอุรุกวัย**

วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***ประเทศอุรุกวัย***

* Tourism in Uruguay (ในภาษาสเปน)
* Fascinating Uruguay (ในภาษาสเปน)
ภาพถ่ายจุดอาราโก (จุดสว่างเล็ก ๆ ตรงกลาง) ภายในเงาของสิ่งกีดขวางทรงกลมขนาด 5.8 มิลลิเมตร
**จุดอาราโก** (Arago spot) หรือ **จุดปัวซง** (Poisson spot) หรือ **จุดแฟรแนล** (Fresnel spot) เป็นจุดสว่างที่ปรากฏตรงกลางเงาเมื่อแหล่งกำเนิดแสงแบบจุดถูกฉายผ่านสิ่งกีดขวางทรงกลม ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากการเลี้ยวเบนแฟรแนล

ปรากฏการณ์นี้ได้ถูกค้นพบครั้งแรกใน ปี 1723 โดยจาโกโม ฟีลิปโป มารัลดี แต่ในตอนนั้นยังไม่ได้เป็นที่รู้จักนัก

จุดอาราโกมีบทบาททางประวัติศาสตร์ในทฤษฎีที่ว่าแสงเป็นคลื่น โดยใน ปี 1818 ทางสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศสได้จัดการแข่งขันการสร้างทฤษฎีเพื่ออธิบายคุณสมบัติของแสง ออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนล ซึ่งขณะนั้นเป็นวิศวกรหนุ่มได้เข้าร่วมการแข่งขันและส่งทฤษฎีแสงเป็นคลื่นของเขา แต่ซีเมอง เดอนี ปัวซงซึ่งเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนทฤษฎีของไอแซก นิวตันที่ว่าแสงเป็นอนุภาคนั้นเป็นผู้ตัดสินในการแข่งขัน ตามทฤษฎีแสงเป็นคลื่นของปัวซงแล้วได้แสดงให้เห็นว่าจะต้องมีจุดสว่างปรากฏขึ้นตรงกลางเงาของสิ่งกีดขวางวงกลม ซึ่งจากประสบการณ์ในชีวิตประจำวันแล้วไม่เคยมีการค้นพบ ดังนั้นเขาจึงสรุปว่าทฤษฎีแสงเป็นคลื่นของแฟรแนลนั้นผิด อย่างไรก็ตาม ฟร็องซัว อาราโก ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายการแข่งขันได้ทำการทดลองจริงและสังเกตปรากฏการณ์จุดสว่างในเงามืดได้สำเร็จ ด้วยการค้นพบนี้ นักวิทยาศาสตร์จำนวนมากจึงยอมรับทฤษฎีแสงเป็นคลื่น และแฟรแนลก็ชนะการแข่งขัน อาราโกยังได้กล่าวถึงในภายหลังว่าปรากฏการณ์นี้ได้ถูกค้นพบตั้งแต่เมื่อศตวรรษก่อนแล้วโดยโฌแซ็ฟ นีกอลา เดอลิล และ จาโกโม ฟีลิปโป มารัลดี

การปรากฏจุดอาราโกสามารถเข้าใจได้ง่ายตามหลักการของเฮยเคินส์ โดยเมื่อแสงส่องสว่างวัตถุกลม ทุกจุดบนเส้นรอบวงของวงกลมจะทำหน้าที่เป็นแหล่งกำเนิดจุดใหม่ เนื่องจากแต่ละจุดอยู่ห่างจากศูนย์กลางของเงาเท่ากัน แสงทั้งหมดจึงเกิดการแทรกสอดแบบเสริมกัน ทฤษฎีนี้สามารถอธิบายการเกิดจุดสว่างภายในเงาได้ ในขณะที่ทั้งทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต และ ทฤษฎีแสงเป็นอนุภาคไม่สามารถอธิบายการมีอยู่ของจุดอาราโกได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Law, Jonathan; Rennie, Richard (2015), "Poisson's Spot", *A Dictionary of Physics*, Oxford University Press, p. 444, ISBN 978-0198714743, SBN-10: 0198714742
2. ↑  Hecht, Eugene; Zajac, Alfred (1974), "10.3, "Diffraction,"", *Optics* (1st ed.), Addison Wesley, p. 374, ISBN 0-201-02835-2
3. ↑  Katz, Debora M. *Physics for Scientists and Engineers: Foundations and Connections, Advance Edition, Volume 2,* Cengage Learning, 2015. ISBN 1305537203
4. ↑  Pedrotti, Frank L.; Pedrotti, Leno S.; Pedrotti, Leno M. (2007), *Introduction to Optics* (3rd ed.), Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, p. 315, ISBN 978-0-13-149933-1
5. ↑  Walker, Jearl (2008), *Fundamentals of Physics* (8th ed.), John Wiley & Sons, p. 992, ISBN 978-0-470-04472-8
6. ↑  Ohanian, Hans (1989), *Physics* (2nd ed.), W.W. Norton, p. 984, ISBN 0-393-95786-1
7. ↑  Hecht, Eugene (2002), *Optics* (4th ed.), Pearson Education, p. 494, ISBN 0-321-18878-0
**กลุ่มผู้ผูกขาดเพื่อครอบงำตลาด** (อังกฤษ: cartel) คือกลุ่มผู้เข้าร่วมตลาดอิสระที่สมรู้ร่วมคิดกันเพื่อเพิ่มผลกำไรและครองตลาด กลุ่มผู้ผูกขาดเพื่อครอบงำตลาดคือองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นโดยผู้ผลิตเพื่อจำกัดการแข่งขันและเพิ่มราคาโดยการสร้างการขาดแคลนเทียมผ่านโควตาการผลิตที่ต่ำ การกักตุนสินค้า และโควตาทางการตลาด นอกจากนี้ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีหรือการเกิดขึ้นของสิ่งทดแทนอาจบ่อนทำลายอำนาจการกำหนดราคาของกลุ่มผู้ผูกขาด ซึ่งนำไปสู่การพังทลายของความร่วมมือที่จำเป็นในการรักษากลุ่มผู้ผูกขาด กลุ่มผู้ผูกขาดมักเป็นกลุ่มสมาคมในขอบเขตธุรกิจเดียวกัน และเป็นพันธมิตรของคู่แข่ง 

เขตอำนาจศาลส่วนใหญ่พิจารณาว่าเป็นพฤติกรรมต่อต้านการแข่งขันและได้ห้ามการปฏิบัติดังกล่าว พฤติกรรมของกลุ่มผู้ผูกขาดรวมถึง การกำหนดราคา การควบคุม ราคาเสนอ และการลดผลผลิต กลุ่มผู้ผูกขาดเพื่อครอบงำตลาดแตกต่างจากรูปแบบอื่นของการสมรู้ร่วมคิดหรือองค์กรต่อต้านการแข่งขัน เช่น การควบรวมกิจการ

อ้างอิง
-------

1. ↑   Margaret C. Levenstein and Valerie Y. Suslow, "What determines cartel success?." *Journal of economic literature* 44.1 (2006): 43-95 online.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แลตช์
**แลตซ์** (อังกฤษ: Latch) เป็นกลุ่มวงจรที่มีขา enable จะกระตุ้นด้วย ระดับของสัญญาณนาฬิกา แทนที่จะเป็น ขอบของสัญญาณนาฬิกา เหมือน ฟลิปฟล็อป จะใช้ขา enable แบ่งเป็นสองประเภทคือ จะทำงานเมื่อสัญญาณนาฬิกาเป็นหนึ่ง (high enable) กับทำงานเมื่อสัญญาณนาฬิกาเป็นศูนย์ (low enable)

วงจรแลตช์ (Latch)
-----------------

เป็นกลุ่มของวงจร D F/F ที่ทำหน้าที่เก็บสภาวะโลจิกไว้สำหรับติดต่อกับภายนอก วงจร Latch มีหลายเบอร์เช่น 74LS373, 74LS374, 74LS377

แสดงตารางค่าความจริง และวงจรของ วงจรแล็ช (Latch)

(ก) สัญลักษณ์ของวงจร

(ข) ตารางความจริง

อาร์เอสแลตช์ (RS latch)
-----------------------

**อาร์เอสแลตช์** (RS Latch) เป็นวงจรลำดับเบื้องต้น มีลักษณะเป็นแลตซ์ที่มีสามอินพุตคือ R (รีเซต:Reset) S (เซ็ต:set) และ enable แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด

* นอร์แลตช์ (nor latch)
* แนนด์แลตช์ (nand latch)

  

### นอร์แลตช์ (NOR Gate Latch)

เป็น SR Latch ที่ทำจาก NOR gate ขาอินพุต S คือ Set ส่วนขาอินพุต R คือขา Reset และมีเอาต์พุต 2 เอาต์พุต คือ Q และ ดังแสดงในวงจร

อธิบายการทำงานจากตารางความจริง

1. ในขณะที่ Q และ มีสถานะเดิมเป็นอะไรก็ได้ เมื่อให้ S=1 และ R=0 จะทำให้ Q=1และ =0 ทันที ในขณะเดียวกันถ้าเปลี่ยนให้ S=0 และ R ยังเป็น 0 เหมือนเดิม เอาต์พุตยังคงเหมือนไม่เปลี่ยนแปลง คือ Q=1 และ =0 นั่นคือการเก็บข้อมูลเดิม (Store) นั่นเอง และอินพุทที่ทำให้ Q=1 ก็คือ S=1 และ R=0 สถานะนี้เรียกว่าสถานะ SET 

การ SET คือการทำให้ Q=1 

2. ในขณะที่ Q และ มีสถานะเดิมเป็นอะไรก็ได้ เมื่อให้ S=0 และ R=1 จะทำให้ Q=0 และ =1 ทันที ในขณะเดียวกันถ้าเปลี่ยนให้ R=0 และ S ยังเป็น 0 เหมือนเดิม เอาต์พุตยังคงเหมือนไม่เปลี่ยนแปลง คือ Q=0 และ =1 นั่นคือการเก็บข้อมูลเดิม (Store) นั่นเอง และอินพุทที่ทำให้ Q=0 ก็คือ S=0 และ R=1 สถานะนี้เรียกว่าสถานะ RESET 

การ RESET คือการทำให้ Q=0 

3. ในขณะที่ Q และ มีสถานะเดิมเป็นอะไรก็ได้ เมื่อให้ S=1 และ R=1 จะทำให้ Q=0 และ =0 ทันที สถานะดังกล่าวไม่ใช่คุณสมบัติของ ฟลิบฟลอบ ดังกล่าวมาแล้ว (ฟลิบฟลอบมีมีค่าลอจิกเอาต์พุตตรงข้ามกัน) สถานะนี้จึงเป็นสถานะที่ไม่พึงประสงค์ หรือห้ามใช้

  

### แนนด์แลตซ์ (NAND Gate Latch)

ดีแลตช์
-------

**ดีแลตช์** (D Latch) เป็นแลตช์ที่ทำงานเลียนแบบดีฟลิปฟล็อป ซึ่งได้ใช้น้อย เพราะการทำงานแบบแลตช์จะทำให้บันทึกค่านานเกินไป

ดูเพิ่ม
-------

* ฟลิปฟล็อป
* ลอจิกเกต
**วัดนครธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัฒนานคร อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว

วัดนครธรรม เดิมชื่อ **วัดสระลพ** เพราะพบสระน้ำโบราณสี่เหลี่ยมผืนผ้าภายในวัด ตัววัดตั้งขึ้นใหม่ภายหลังจากที่ชาวลาวได้เข้ามาตั้งถิ่นฐาน โดยมีการนำพระพุทธรูปหลวงพ่อขาว พระพุทธรูปศิลปะล้านช้างจากวัดร้างที่บ้านจิกมาประดิษฐาน มีเรื่องเล่ากันว่าเมื่อครั้งสมเด็จพระนเรศวรเสด็จไปตีเมืองละแวกของกัมพูชา ได้มาพักทัพค้างแรมและโปรดให้ขุดสระขึ้น ชาวบ้านและทางวัดเชื่อกันว่า สระดังกล่าวคือสระลพในวัดนี้ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดนครธรรม" เพื่อให้เป็นมงคลนามแก่พระครูวิวัฒน์นครธรรม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 เริ่มแรกสร้างอุโบสถหนึ่งหลัง จากนั้นอัญเชิญหลงพ่อขาวมาประดิษฐาน โดยขณะที่อัญเชิญมานั้นเอง ได้มีภิกษุเห็นน้ำพระเนตรของหลวงพ่อไหลออกมา พร้อมกันนั้นได้เกิดฝนตกลงมาอย่างหนัก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2526

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อขาว หรือ หลวงพ่อปูน เป็นพระพุทธรูปโบราณนั่งขัดสมาธิสร้างด้วยปูนขาว หน้าตักกว้าง 130.9 เซนติเมตร และ สูง 199 เซนติเมตร วัดนครธรรมยังมีพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากวัดปมะดุลลาราชะมหาวิหาร เมืองรัตนปุระ ประเทศศรีลังกา รอยพระพุทธบาทจำลองและพระสยามเทวาธิราช

อ้างอิง
-------

1. ↑  กำพล จำปาพันธ์. "ร่องรอยอารยธรรมเขมรโบราณและสยามอโยธยาในเขตจังหวัดสระแก้ว". วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ.
2. ↑  "วัดนครธรรม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดนครธรรม". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
4. ↑  "วัดนครธรรม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
5. ↑  "วัดนครธรรม" (PDF).
**เครื่องอิสริยาภรณ์กุหลาบขาวแห่งฟินแลนด์** (ฟินแลนด์: *Suomen Valkoisen Ruusun ritarikunta*) เป็นหนึ่งในสามของเครื่องอิสริยาภรณ์ของประเทศฟินแลนด์ร่วมกับเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งผู้ปลดปล่อยและเครื่องอิสริยาภรณ์สิงโตแห่งฟินแลนด์ มอบให้แก่ผู้กระทำคุณประโยชน์ต่อรัฐการและประชาชนชาวฟินแลนด์ทั้งชาวฟินแลนด์และชาวต่างประเทศ

ประวัติ
-------

เครื่องอิสริยาภรณ์นี้ถูกสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2462 โดยคาร์ล กุสตาฟ เอมิล มันเนอร์เฮม โดยที่มาของชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์มาจากดอกกุหลาบ 9 ดอกในตราแผ่นดินของฟินแลนด์ โดยบรรจุอยู่ในรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปีเดียวกัน เครื่องอิสริยาภรณ์นี้ออกแบบโดยอักเซลี การ์เลน-คาเรลา

ลักษณะและลำดับชั้น
------------------

เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้น 10 ชั้น โดยมีแพรแถบสีน้ำเงินครามตามสีธงชาติฟินแลนด์ ตัวดวงตราจารึกคำขวัญว่า *Isänmaan hyväksi* (เพื่อปิตุภูมิที่ดี) โดยลำดับชั้นของเครื่องอิสริยาภรณ์ดังกล่าวมีดังนี้

* ประถมาภรณ์ (พร้อมสายสร้อย)
* ประถมาภรณ์ (พร้อมสายสะพาย)
* ทวีติยาภรณ์
* ตริตาภรณ์
* จัตุรถาภรณ์
* เบญจมาภรณ์
* ดวงตรากางเขน
* เหรียญชั้นที่ 1 พร้อมกางเขนสีทอง
* เหรียญชั้นที่ 1
* เหรียญกุหลาบขาวแห่งฟินแลนด์

การมอบ
------

ประธานาธิบดีฟินแลนด์ คือประธานของเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ และมีการแต่งตั้งคณะกรรมการประจำเครื่องอิสริยาภรณ์เพื่อค้นหาผู้ที่เหมาะสมและเสนอชื่อเพื่อรับมอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ โดยสมาชิกอิสริยาภรณ์นี้ที่มีชื่อเสียงอันได้แก่ ยอซีป บรอซ ตีโต ประมุขแห่งยูโกสลาเวีย สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน บัชชาร อัลอะซัด ประธานาธิบดีซีเรีย เคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน ประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะแห่งญี่ปุ่น เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Ritarikuntien organisaatio". *Ritarikunnat - Suomen Valkoisen Ruusun ja Suomen Leijonan ritarikunnat* (ภาษาฟินแลนด์). 7 January 2022. สืบค้นเมื่อ 22 September 2022.
2. ↑  "Finnish Orders and Where to Find Them". *Tallinn Museum of Orders of Knighthood*. December 6, 2017. สืบค้นเมื่อ January 23, 2022.
3. ↑  "The Order of the White Rose of Finland". *Presidentti.fi*. สืบค้นเมื่อ January 23, 2022.
4. ↑  Matikkala 2017, p. 52. sfn error: no target: CITEREFMatikkala2017 (help)
5. ↑  Matikkala 2017, pp. 44–45. sfn error: no target: CITEREFMatikkala2017 (help)
6. ↑  "IS: Syyrian sotarikoksista syytetyllä presidentillä Suomen korkein kunniamerkki". *Savon Sanomat* (ภาษาฟินแลนด์). 2013-09-20. สืบค้นเมื่อ 2023-01-05.
7. ↑  "Suomen Valkoisen Ruusun ritarikunnan suurristin ketjuineen ulkomaalaiset saajat". *Ritarikunnat* (ภาษาฟินแลนด์). 2020-10-09. สืบค้นเมื่อ 2023-01-12.
ราชรถปืนใหญ่ ซึ่งใช้ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช จัดแสดงที่โรงราชรถ พิพิธภัณฑสภานแห่งชาติ พระนคร
แบบจำลองราชรถปืนใหญ่ขณะเทียบเกรินบันไดนาค ขนาดสัดส่วน 1:10
**ราชรถปืนใหญ่** เป็นราชรถที่เชิญพระโกศพระบรมศพของพระมหากษัตริย์ไทย หรือพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ ฝ่ายหน้า ที่ทรงรับราชการทหารเมื่อครั้งดำรงพระชนม์ชีพ ซึ่งถูกใช้แทนที่พระยานมาศสามลำคาน ตามธรรมเนียมเดิม จากพระบรมมหาราชวังหรือวังของพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์นั้น ๆ สู่พระเมรุมาศหรือพระเมรุ และแห่อุตราวัฏรอบพระเมรุมาศ 3 รอบ ซึ่งเป็นธรรมเนียมใหม่เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพจอมพล พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช เมื่อปี พ.ศ. 2459 เป็นครั้งแรก ต่อมาได้ใช้ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลและอัญเชิญมาใช้อีกครั้งในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560

ปัจจุบัน เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร

ส่วนประกอบ
----------

1. ส่วนหน้า สำหรับใส่หีบบรรจุกระสุน
2. ส่วนหลัง สำหรับประดิษฐานพระบรมโกศขณะเคลื่อนรอบพระเมรุมาศ

การเชิญพระโกศพระบรมศพและพระศพ
-----------------------------

1. พ.ศ. 2459 เชิญพระโกศพระศพพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช
2. พ.ศ. 2468 เชิญพระโกศพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
3. พ.ศ. 2493 เชิญพระโกศพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
4. พ.ศ. 2560 เชิญพระโกศพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""ราชรถปืนใหญ่" ในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพในหลวง ร.๙ มีความคืบหน้าแล้วเสร็จกว่า ๙๕ % เตรียมส่งมอบ กรมศิลปากร ในวันที่ ๑ พฤษภาคมนี้". ทีนิวส์. 28 เมษายน 2560. สืบค้นเมื่อ 27 กันยายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
**วัดนครอินทร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 76 ตารางวา อาณาเขตด้านทิศเหนือติดต่อกับซอยพิบูลสงคราม 13 ทิศตะวันออกติดต่อกับที่ดินเอกชน ทิศใต้ติดต่อกับคลองบางขุนเทียน และทิศตะวันตกติดต่อกับโรงเรียนนครนนท์วิทยา 3 วัดนครอินทร์

ประวัติ
-------

แหล่งข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่า นายอินทร์และนางนครเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัดนครอินทร์ เดิมวัดนี้มีชื่อว่า **วัดบางขุนเทียน** เนื่องจากตั้งอยู่ริมคลองบางขุนเทียน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น **วัดใหม่นครอินทร์** (และต่อมาเรียกว่า "วัดนครอินทร์") เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ในขณะที่แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า ผู้สร้างวัดนครอินทร์เป็นชาวมอญชื่อมะโดดหรือมะซอนซึ่งเข้ามารับราชการในช่วงต้นสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นนายกองรามัญ กรมอาษาทะมาตย์ กล่าวขานกันว่าเป็นทหารคู่พระทัยอีกคนหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น นายมะโดดได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระยานครอินทร์ แล้วเลื่อนเป็นเจ้าพระยารามจตุรงค์หรือบางแห่งก็เรียกว่าพระยารามัญวงษ์

อย่างไรก็ตาม จากหลักฐานทางโบราณวัตถุ สันนิษฐานกันว่าวัดนครอินทร์น่าจะสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย แรกเริ่มเดิมทีคงเป็นเพียงที่พักสงฆ์ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเหนือของคลองบางขุนเทียน มีหลักฐานที่ยังปรากฏอยู่คือกุฏิสงฆ์และศาลาท่าน้ำริมคลองบางขุนเทียนซึ่งผุพังเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา ยังพบพระพุทธรูปศิลาแลงปางนาคปรกและพระพุทธรูปหินแกะสลักตามแบบสุโขทัยและอยุธยา โดยพระพุทธรูปศิลาแลงปางนาคปรกนั้นในปัจจุบันประดิษฐานอยู่ภายในวิหารด้านข้างอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2360 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 27 เมตร ยาว 41 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2370

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว สูง 130 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 เล่ากันว่าได้สร้างขึ้นจากองค์เดิมที่เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงที่ได้อัญเชิญมาจากกรุงศรีอยุธยาพร้อมกับชาวมอญที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขตชุมชนตลาดขวัญและตลาดแก้วในสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อดำ* ด้วยเหตุที่ครั้งหนึ่งชาวบ้านเผาสวนแล้วไฟเกิดลามมาไหม้ ถึงกระนั้นองค์พระก็ยังคงสมบูรณ์เหมือนเดิมทุกประการ มีเพียงรอยดำอยู่บ้างเท่านั้น

ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้และและอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการทับ (พระอุปัชฌาย์)
* พระอธิการสิงห์
* พระอธิการสุด
* พระอธิการแจ้ง
* พระอธิการสอน
* อธิการพันธุ์ พ.ศ. 2455–2462
* พระครูเล็ก ติสฺโส พ.ศ. 2462–2508 (พระอุปัชฌาย์)
* พระครูนนทไพโรจน์ พ.ศ. 2509–2526 (พระอุปัชฌาย์)
* พระมหาสุวัฒน์ ทีปสาโร พ.ศ. 2527–2554 (พระอุปัชฌาย์)
* พระปลัดเจริญ ทนฺตจิตฺโต, ดร. พ.ศ. 2554–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนครอินทร์ (พระยานครอินทร์) ต.สวนใหญ่ อ.เมือง นนทบุรี". ทัวร์วัดไทย.
2. ↑  "ตายไปพร้อมกับพระเจ้าตากสิน!! เปิดประวัติ ผู้สร้าง "วัดนครอินทร์" วัดของทหารคู่พระทัย "สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช" (ชมคลิป) !!". tnews.co.th.
3. ↑  "วัดนครอินทร์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
ทุ่งกุลาร้องไห้
**ทุ่งกุลาร้องไห้** เป็นที่ราบขนาดใหญ่ในภาคอีสาน มีพื้นที่ประมาณ 2 ล้านไร่ มีที่ตั้งติด แม่น้ำมูล และลำน้ำสาขาของแม่น้ำมูล เช่น ห้วยทับทัน (ลำทับทันหรือคลองทับทัน) ห้วยเสียว ลำพลับพลา และบางส่วนที่ติด แม่น้ำชี ครอบคลุมพื้นที่ 13 อำเภอ 5 จังหวัด ได้แก่ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม; อำเภอชุมพลบุรีและอำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์; อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอเกษตรวิสัย อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย และอำเภอหนองฮี จังหวัดร้อยเอ็ด; อำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล และอำเภอยางชุมน้อย บางส่วนของ อำเภออุทุมพรพิสัย อำเภอห้วยทับทัน อำเภอบึงบูรพ์ ที่มีที่ตั้งติดห้วยทับทัน ลำทับทันหรือคลองทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ; อำเภอค้อวัง และอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร

ทุ่งกุลาร้องไห้ มีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า ชนเผ่ากุลาซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยจากเมืองเมาะตะมะ ประเทศพม่า ได้เดินทางมาค้าขายผ่านทุ่งแห่งนี้ ปกติแล้วชนเผ่ากุลาเป็นชนเผ่าที่มีความอดทนสูงมาก สู้งาน สู้แดด ลม ฝน แต่เมื่อได้เดินทางผ่านทุ่งแห่งนี้ ที่มีพื้นที่กว้างขวางเหลือประมาณ ต้องใช้เวลาเดินทางหลายวัน ไม่พบหมู่บ้านใด ๆ เลย น้ำก็ไม่มีดื่ม ต้นไม้ก็ไม่มีที่จะให้ร่มเงา มีแต่ทุ่งหญ้าเต็มไปหมด พื้นดินก็เป็นทราย เดินทางยากลำบากเหมือนอยู่กลางทะเลทราย ทำให้คนพวกนี้ถึงกับร้องไห้ ดังนั้น จึงได้ชื่อว่า "ทุ่งกุลาร้องไห้"

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทุ่งกุลาร้องไห้
2. ↑  ประวัติทุ่งกุลาร้องไห้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ทุ่งกุลาร้องไห้
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 15°28′09″N 103°40′42″E﻿ / ﻿15.469192°N 103.678431°E﻿ / 15.469192; 103.678431
**เซียร์เกย์ วิคโตโรวิช ลัฟรอฟ** (รัสเซีย: Сергей Викторович Лавров; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวรัสเซีย ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศรัสเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ในฐานะสมาชิกของพรรคสหรัสเซีย ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้แทนถาวรของรัสเซียประจำสหประชาชาติ โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ถึง 2004 ลัฟรอฟ อยู่ภายใต้การคว่ำบาตรส่วนบุคคลโดย สหภาพยุโรป สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา แคนาดา และ ออสเตรเลีย สำหรับบทบาทของเขาใน การรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565

ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา
-------------------------

ลัฟรอฟเกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1950 ในกรุงมอสโก บิดาเป็นชาวอาร์เมเนียจากเมืองทบิลิซี สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย และมารดาเป็นชาวรัสเซียจากเมืองโนกินสค์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย นามสกุลเดิมบิดาคือ Kalantaryan แม่ของเขาทำงานในกระทรวงการค้าต่างประเทศของสหภาพโซเวียต ลัฟรอฟ จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมด้วยเหรียญเงิน เนื่องจากวิชาโปรดของเขาคือวิชาฟิสิกส์ เขาจึงวางแผนที่จะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยวิจัยนิวเคลียร์แห่งชาติ หรือ สถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีแห่งมอสโก แต่เขาเข้าเรียนที่สถาบันความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1972

ระหว่างการศึกษาที่ MGIMO ลัฟรอฟ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ในไม่ช้าเขาก็เรียน ภาษาสิงหล ซึ่งเป็นภาษาราชการภาษาเดียวของ ศรีลังกา รวมทั้ง ภาษาธิเวหิ ซึ่งเป็นภาษาราชการของ มัลดีฟส์ นอกจากนี้ ลัฟรอฟ ยังเรียนภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส แต่เขาได้แจ้งว่าเขาไม่สามารถพูดภาษาฝรั่งเศสได้คล่อง หลังจากที่เขาเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยแล้ว ลัฟรอฟ พร้อมด้วยนักศึกษาคนอื่นๆ ก็ถูกส่งไปยังกองพลน้อยก่อสร้างที่สร้าง Ostankino Tower เป็นเวลาหนึ่งเดือน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Lavrov Sergey Viktorovich". Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 September 2013. สืบค้นเมื่อ 4 February 2013.
2. ↑  Ukraine invasion: West imposes sanctions on Russia's Putin and Lavrov
3. 1 2  Dubien, Arnaud (June 2012). "The composition of Russia's new Cabinet and Presidential Administration, and its significance". *Policy Department DG External Policies*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 July 2013. สืบค้นเมื่อ 28 March 2013.
4. ↑  "Armenian who Was Born on Ararat Street: Sergey Lavrov – the Unsurpassed Diplomat". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2021. สืบค้นเมื่อ 24 September 2021.
5. ↑  Lyons, Kate (22 April 2015). "Cher, Kim Kardashian and Andre Agassi: Armenia's A-list diaspora". Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 December 2016. สืบค้นเมื่อ 16 December 2016.
6. ↑  Waal, Thomas de (2010). *The Caucasus: An introduction*. Oxford: Oxford University Press. p. 97. ISBN 978-0199750436. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 June 2016. สืบค้นเมื่อ 11 October 2015.
7. ↑  "Лавров рассказал, что хотел учиться в МИФИ, но мама посоветовала МГИМО". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 June 2021. สืบค้นเมื่อ 31 May 2021.