นายกรัฐมนตรีคนแรก สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์นายกรัฐมนตรีคนที่สอง ฮุน เซน
**รัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2540** (เขมร: រដ្ឋប្រហារកម្ពុជាឆ្នាំ១៩៩៧) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกัมพูชาในเดือนกรกฎาคม –สิงหาคม พ.ศ. 2540 ผลที่ตามมาจากเหตุการณ์นี้คือ ฮุน เซน นายกรัฐมนตรีร่วม ปลดพระนโรดม รณฤทธิ์ นายกรัฐมนตรีร่วมอีกคนหนึ่งได้ มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ 10 คน

ภูมิหลัง
--------

ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2535 คณะผู้บริหารของอันแทคได้เดินทางมาถึงกัมพูชาเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการจัดการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2536 เขมรแดงหรือพรรคกัมพูชาประชาธิปไตยไม่ยอมวางอาวุธ ไม่หยุดเคลื่อนไหว และไม่ให้ประชาชนในเขตของตนเข้าร่วมการเลือกตั้ง ผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่าพระนโรดม รณฤทธิ์จากพรรคฟุนซินเปกชนะการเลือกตั้ง โดยฮุน เซนจากพรรคประชาชนกัมพูชาได้ลำดับที่สอง ทั้งสองพรรคได้จัดตั้งรัฐบาลโดยมีพระนโรดม รณฤทธิ์และฮุน เซน เป็นนายกรัฐมนตรีร่วม

การต่อสู้
---------

ใน พ.ศ. 2540 ความตึงเครียดที่ยาวนานระหว่างพรรคร่วมรัฐบาลทั้งสองพรรคกลายเป็นการต่อสู้ระหว่างพระนโรดม รณฤทธิ์กับฮุนเซน ทั้งสองฝ่ายพยายามแย่งชิงโอกาสในการกุมอำนาจทั้งหมด รวมทั้งพยายามดึงเขมรแดงเข้ามาเป็นพวก ฮุนเซนได้ออกมากล่าวหาว่าพระนโรดม รณฤทธิ์วางแผนจะยึดอำนาจโดยมีทหารเขมรแดงหนุนหลัง จึงสั่งให้ทหารในฝ่ายของตนจับกุมฝ่ายของฟุนซินเปก เหตุการณ์เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 เกิดการปะทะระหว่างทหารที่สนับสนุนฮุน เซนกับพระนโรดม รณฤทธิ์กลางกรุงพนมเปญ ทหารฝ่ายฮุน เซนสามารถยึดครองพื้นที่ได้ 90% ฝ่ายของพระนโรดม รณฤทธิ์ที่มีพลเอกญึก บุญชัยเป็นหัวหน้าได้ล่าถอยมาตั้งมั่นที่โอร์เสม็ดติดแนวชายแดนที่จังหวัดสุรินทร์ โดยมีกองกำลังเขมรแดงส่วนหนึ่งเข้าช่วยเหลือฝ่ายพระนโรดม รณฤทธิ์ คือกลุ่มของเขียว สัมพันและตา มกที่ตั้งมั่นอยู่ที่อันลองเวง อีกกลุ่มหนึ่งเข้าโจมตีฝ่ายรัฐบาลที่บ้านโอตาเตี๊ยะตรงข้ามกับอำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราดนำโดยตา มุต และตา มิต การต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่ายทำให้กระสุนเข้ามาตกในเขตไทย ทหารไทยเสียชีวิต 1 นาย บาดเจ็บ 3 นาย ชาวกัมพูชาอพยพหนีเข้ามาฝั่งไทยประมาณ 3,000 คน มีการต่อสู้กับฝ่ายของฮุน เซนจนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 เมื่อฮุน เซนเป็นฝ่ายชนะ พระนโรดม รณฤทธิ์ลี้ภัยไปฝรั่งเศส ผู้นำพรรคฟุนซินเปกอีกหลายคนออกนอกประเทศไปด้วย อึง ฮวดได้เป็นนายกรัฐมนตรีร่วมแทน

ผู้นำของพรรคฟุนซินเปกกลับสู่กัมพูชาในช่วงสั้น ๆ ระหว่างการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 ซึ่งพรรคประชาชนกัมพูชาเป็นฝ่ายชนะแต่เสียงไม่พอจัดตั้งรัฐบาลจึงต้องจัดตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคฟุนซินเปกอีก

ดูเพิ่ม
-------

* กัมพูชายุคใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hul, Reaksmey (9 July 2015). "Opposition Marks Anniversary of 1997 Coup". *Voice of America*. สืบค้นเมื่อ 3 August 2019.
2. ↑  Willemnys, Alex (5 July 2017). "Making of a strongman: In July 1997, Hun Sen took full control of the country – and his party". *The Phnom Penh Post*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-03. สืบค้นเมื่อ 3 August 2019.
3. ↑  Hutt, David (28 June 2017). "Remembering the Cambodian Coup". *The Diplomat*. สืบค้นเมื่อ 3 August 2019.
4. ↑  "Cambodge: les royalistes assiégésAidés des Khmers rouges ils défendent leur - Libération". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-04. สืบค้นเมื่อ 2009-08-26.
5. ↑  Ayres, David M. (2000). *Anatomy of a Crisis*. p. 150. ISBN 9780824822385. สืบค้นเมื่อ 2015-01-23.
6. ↑  David Ashley. "Between war and peace: Cambodia 1991-1998 | Conciliation Resources". C-r.org. สืบค้นเมื่อ 2018-07-04.
7. ↑  Cambodia: July 1997: Shock and Aftermath by Brad Adams
8. ↑  วัชรินทร์ ยงศิริ. สงครามกัมพูชา จุดสุดท้ายที่โอร์เสม็ด ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 30-37
9. ↑

### บรรณานุกรม

* Mehta, Harish C. & Julie B. (2013). *Strongman: The Extraordinary Life of Hun Sen: The Extraordinary Life of Hun Sen*. Singapore: Marshall Cavendish International Asia Pte Ltd. ISBN 978-9814484602.
* Peou, Sorpong (2000). *Intervention & Change in Cambodia: Towards Democracy?*. National University of Singapore: Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 9813055391.
* Widyono, Benny (2008). *Dancing in Shadows: Sihanouk, the Khmer Rouge, and the United Nations in Cambodia*. Lanham, Maryland, United States of America: Rowman & Littlefield. ISBN 978-0742555532.