recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**อาหารว่าง**หรือ**ของว่าง** (snack food หรือ snack) ในสายตาของชาวตะวันตกคือประเภทของอาหารที่ไม่ได้บริโภคเป็นอาหารหลักในแต่ละวัน อาหารว่างมีหน้าที่เพียงแต่บรรเทาความหิวได้ชั่วคราวเท่านั้น ให้พลังงานแก่ร่างกายได้อย่างรวดเร็วหรือเป็นสิ่งที่รับประทานเพื่อความสุขเท่านั้น เป็นต้น 

อาหารว่างออกแบบมาให้ทนต่อสภาพอากาศและมีหน้าตาน่ารับประทานกว่าอาหารตามธรรมชาติทั่วไป มักมีส่วนประกอบของสารให้ความหวาน สารกันบูดในจำนวนมาก รวมไปถึงส่วนผสมเย้ายวนผู้บริโภคไม่ว่าจะเป็นช็อกโกแลต ถั่วลิสง และสารปรุงแต่งรสชาติ (เช่นรสชาติของมันฝรั่งทอดกรอบ)

อาหารที่ผลิตขึ้นเพื่อจุดประสงค์นี้ในขั้นต้นจะถูกมองว่าเป็นอาหารขยะ (junk food) เป็นอาหารที่มีคุณค่าทางอาหารน้อยหรือแทบจะไม่มีเลย ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์แก่สุขภาพ

ในแต่ละปี อุตสาหกรรมอาหารว่างในบางประเภทเช่นสหรัฐอเมริกาทำรายได้หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ ตลาดของอาหารจำพวกนี้กว้าง หลายบริษัทต้องการเป็นหุ้นส่วนของตลาดอาหารว่างนี้ ผลที่ตามมาก็คือการจัดรายการที่กระตุ้นให้ผู้บริโภคซื้อสินค้าจำพวกนี้ โฆษณาของอาหารกินเล่นมีมากกว่าโฆษณาของอาหารปกติ (เช่นผลไม้ ผัก เนื้อหรือผลิตภัณฑ์ที่ทำจากนม) และโฆษณาในโทรทัศน์ส่วนใหญ่จะมุ่งขายอาหารประเภทนี้ 

หลังจากที่ความตระหนักถึงคุณค่าทางอาหาร อาหารที่รับประทานเข้าไป การลดหรือคุมน้ำหนัก และสุขภาพเริ่มมีมากขึ้น หลายคนจึงเริ่มหันมาบริโภคเพื่อสุขภาพ และเลือกอาหารว่างที่มีเป็นของธรรมชาติเช่นผลไม้ (สดหรืออบแห้ง) ผัก (แท่งแครอต) ถั่วและธัญพืช

ตัวอย่างรายการอาหารว่าง
-----------------------

### มันฝรั่งทอดกรอบ

อาหารว่างยอดนิยม มันฝรั่งทอด
1. ชีสเคิร์ล
2. คอมโบ
3. เพรตเซล
4. มันฝรั่งทอดกรอบ
5. ตอร์ตียาชิป

### ขนมหวานหรือลูกกวาด

1. แคนดีบาร์

### อาหารว่างประเภทอื่น

1. บีฟเจอร์กี
2. แครกเกอร์
3. คุกกี้
4. บิสกิต
5. โดนัท
6. เฟรนช์ฟรายส์
7. ไอศกรีม
8. ถั่ว
9. หอมใหญ่ทอด
10. ข้าวโพดคั่ว
***อำนาจบาดเลือดแค้น*** (อังกฤษ: The Power of the Dog​)​ เป็นภาพยนตร์แนวคาวบอยตะวันตกที่มีการดำเนินเนื้อเรื่องแบบไซโค-ดรามา ออกฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 2021 โดยเป็นการร่วมทุนสร้างของ 4 ประเทศได้แก่ นิวซีแลนด์, ออสเตรเลีย, สหรัฐอเมริกา และ สหราชอาณาจักร กำกับการแสดงและเขียนบทภาพยนตร์โดย เจน แคมเปียน ใช้เนื้อเรื่องจากนวนิยายของ โธมัส ซาเวจ ที่เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1967 นำแสดงโดย เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ ร่วมด้วย เคียร์สเต็น ดันสต์, เจสซี เพลมอนส์, โคดี สมิท-แม็คฟี และ ฟรานเซส คอนรอย ในบทนักแสดงสมทบ การถ่ายทำโดยส่วนใหญ่ของเรื่องใช้พื้นที่ในเขตชนบทของโอทาโก ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะใต้ของประเทศนิวซีแลนด์ โดยเนื้อเรื่องเน้นการบอกเล่าและนำเสนอเกี่ยวกับความรัก, ความเศร้าโศก, ความเคียดแค้น, การอิจฉาริษยา และ กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ซึ่งคำว่า "The Power of The Dog" ซึ่งเป็นชื่อภาษาอังกฤษของภาพยนตร์เรื่องนี้ นำมาจากข้อความหนึ่งที่ปรากฏใน *หนังสือเพลงสดุดี* บทที่ 22:20 อันเป็นส่วนหนึ่งของคำภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ฉบับพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ

*อำนาจบาดเลือดแค้น* ถูกนำออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2021 ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 78 โดย เจน แคมเปียน ได้รับรางวัลสิงโตเงิน สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม หลังจากนั้นได้นำออกฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปแบบจำกัดโรงภาพยนตร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 และเผยแพร่ทั่วโลกผ่านระบบสตรีมมิงทางเน็ตฟลิกซ์เป็นช่องทางหลักตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2021 

หลังจากภาพยนตร์ถูกนำออกเผยแพร่ก็ประสบความสำเร็จในแง่ของคำวิจารณ์เมื่อได้รับกระแสชื่นชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ทั่วโลก โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันได้จัดอันดับให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2021 และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 3 สาขา ได้แก่ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทดราม่า , นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (โคดี สมิต-แม็คฟี) และ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เจน แคมเปียน) นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์มากถึง 12 สาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พร้อมกับทำสถิติเป็นภาพยนตร์ที่เข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดในปี 2022 โดยเจน แคมเปียน ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

นักแสดง
-------

Benedict Cumberbatch at the 2016 San Diego Comic-Con International in San Diego, California.Kirsten Dunst at the 2015 Cannes Film Festival in Cannes, France.Jesse Plemons in 2015Kodi Smit-McPhee at the 2019 Wondercon in Anaheim, California.นักแสดงที่รับบทเด่นในเรื่อง เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์, เคียร์สเต็น ดันสต์, เจสซี เพิลมอนส์ และ โคดี สมิท-แม็คฟี
* เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ รับบท ฟิล เบอร์แบงค์
* เคียร์สเต็น ดันสต์ รับบท โรส กอร์ดอน
* เจสซี เพิลมอนส์ รับบท จอร์จ เบอร์แบงค์
* โคดี สมิท-แม็คฟี รับบท ปีเตอร์ กอร์ดอน
* โธมาซิน แม็คเคนซี รับบท โลลา
* เจนีวีฟ เลมอน รับบท คุณนายลูอีส
* คีธ คาร์ราดีน รับบท เอ็ดเวิร์ด
* ฟรานเซส คอนรอย รับบท คุณนายเบอร์แบงค์

อ้างอิง
-------



1. ↑  "The Power of the Dog". *Venice International Film Festival*. July 16, 2021. สืบค้นเมื่อ July 26, 2021.
2. ↑  Romney, Jonathan (September 3, 2021). "'The Power Of The Dog': Venice Review". สืบค้นเมื่อ December 24, 2021.
3. ↑  Keegan, Rebecca (September 10, 2021). "Jane Campion on 'The Power of the Dog's Toxic Masculinity and Why She Won't Make a Marvel Movie". *The Hollywood Reporter*. สืบค้นเมื่อ November 11, 2021.
4. ↑  "The Power of the Dog". *Box Office Mojo*.
5. ↑  "The Power of the Dog (2021) - Financial Information". *The Numbers*.
สำหรับเขตเลือกตั้งของรัฐบาลกลางเป็นตัวแทนในเดวันรักยัต ดูที่ โกตาติงกี (เขตเลือกตั้งของรัฐบาลกลาง)

**โกตาติงกี** (มลายู: *Kota Tinggi*) เป็นทั้งเมืองและเมืองหลวงของอำเภอโกตาติงกี, รัฐยะโฮร์, ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ห่างจากโจโฮร์บะฮ์รูไปทางตะวันออกเฉียงเหนือไปราว ๆ 42 กิโลเมตร บนเส้นทางไปที่เมอร์ซิง

กัวลาเซอดีลี หรือตันจุงเซอดีลี เป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็กที่อยู่ห่างจากตัวเมืองไป 37 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือ

ภูมิประเทศ
----------

ตัวเมืองมีพื้นที่ 17 กม2.

การขนส่ง
--------

### ถนน

คุณสามารถไปเมืองนี้ได้ผ่านทางรถบัสจากโจโฮร์บารูเซนตรัล (6B, 41, 227), ลาร์กินเซนตรัล (66, 227). หรือทางเส้นทางคอสเวย์ลิงก์หมายเลข 6B.

ทางหลวงหมายเลข3, 91 และ92 ได้ตัดผ่านที่โกตาติงกี. ทางหลวงหมายเลข  เป็นทางหลวงหลักที่เชื่อมจากโจโฮร์บะฮ์รูไปที่เมืองกวนตัน (รัฐปะหัง), กัวลาเตอเริงกานู (รัฐตรังกานู) และโกตาบารู (รัฐกลันตัน). ทางหลวงหมายเลข  เชื่อมจากโกตาติงกีถึงเมืองทางรถไฟแห่งกลวง ในขณะที่ทางหลวงหมายเลข  เชื่อมโกตาติงกีไปที่เปอเงอรัง และทางหลวงหมายเลข  เชื่อมโกตาติงกีไปที่กูไล.

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "Bus Routes in Johor Bahru". *BusInterchange.net*. สืบค้นเมื่อ 22 November 2017.
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***Kota Tinggi***

* Kota Tinggi WIFI List เก็บถาวร 2010-12-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Official website of the Kota Tinggi District Council
* The Kota Tinggi waterfalls

พิกัดภูมิศาสตร์: 1°44′N 103°54′E﻿ / ﻿1.733°N 103.900°E﻿ / 1.733; 103.900
Satyaki in Javanese Wayang (Javanese shadow puppet). *The picture above is a puppet form of Satyaki and does not resemble the actual character.*
**ยุยุธัน** (อักษรโรมัน: *Yuyudhana*, สันสกฤต: युयुधान, *Yuyudhāna*) หรืออีกชื่อหนึ่งคือ **สาตยกี** (อักษรโรมัน: *Satyaki*, สันสกฤต: सात्यकि, Sātyaki) เป็นนักรบที่ทรงพลังในตระกูล Vrishni แห่งราชวงศ์ยาทพ ซึ่งมี พระกฤษณะ ร่วมตระกูลด้วย ในบันทึกของปุราณะ เขาเป็นหลานชายของศินี แห่งตระกูลวริศนี และเป็นลูกชายของสาตยกา ซึ่งเขาได้รับการตั้งชื่อตามชื่อพ่อ สาตยกีเป็นนักรบผู้กล้าหาญ เขาอุทิศตนเพื่อพระกฤษณะและเป็นลูกศิษย์ของ อรชุน

สงครามทุ่งกุรุเกษตร
-------------------

ดูบทความหลักที่: สงครามทุ่งกุรุเกษตร
สาตยกีเห็นด้วยกับเหตุผลของปาณฑพ มากกว่า เการพ ใน สงครามทุ่งกุรุเกษตร ก่อนที่จะเกิดสงคราม สาตยกีเดิมทางร่วมกับกฤษณะไปยังเมืองหลวงของกุรุ โดยมีกฤษณะเป็นทูตแห่งสันติภาพของปาณฑพ หลังจากการเจรจาสงบลง สาตยกีได้นำกองทัพสีวีไปยังค่ายของปาณฑพ ในขณะที่สาตยกีเเข้าร่วมกับกลุ่มปาณฑพ พระกฤษณะสัญญากับกองทัพของเขากับทุรโยธน์ ดังนั้นชาวยาทพที่ขึ้นตรงกับทวารกา เช่น กฤษวรมัน ที่ต่อสู้เพื่อเการพ ซึ่งหมายความว่าสาตยี ต้องต่อสู้กับญาติพี่น้องของเขาเองในสงคราม

### สงครามวันที่ 2

สาตยกีและภีมะช่วยกันทำลายกองทัพจากแคว้นกาลิงคะ สาตยกีฆ่าสารถีของภีษมะตาย

### สงครามวันที่ 12

ในวันที่ 12 ของสงครามทุ่งกุรุเกษตร สาตยกีชนะกรรณะ แต่สาตยกีได้ไว้ชีวิตเขาโดยระลึกถึงคำสาบานของ อรชุน โทรณาอาจารย์, ท้าวชัยชรัถ และทุรโยธน์มาช่วยเขาเอาไว้

### สงครามวันที่ 14

สาตยกีและภีมะตามเข้าไปช่วยอรชุน สาตยกีถูกภูริศรวัสขัดขวาง แต่สาตยกีสามารถสังหารภูริศรวัสได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pargiter, F.E. (1972) [1922]. *Ancient Indian Historical Tradition*, Delhi: Motilal Banarsidass, p.107.
2. ↑  "Defeat of Karna by hands of Satyaki".

แห่งข้อมูลอื่น
--------------

* Yadu Genealogy
* Mahabharata translated by C Rajagopalachari

| * ด
* ค
* ก
*มหาภารตะ* ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- |
| บรรพทั้ง 18 | 
* อาทิบรรพ
* สภาบรรพ
* วนบรรพ
* วิราฏบรรพ
* อุทโยคบรรพ
* ภีษมบรรพ
* โทรณบรรพ
* กรรณบรรพ
* ศัลยบรรพ
* เสาปติกบรรพ
* สตรีบรรพ
* ศานติบรรพ
* อนุศาสนบรรพ
* อัศวเมธิกบรรพ
* อาศรมวาสิกบรรพ
* เมาสลบรรพ
* มหาปรัสถานิกบรรพ
* สวรรคโรหณบรรพ
* หริวงศ์

 |  |
| แคว้นกุรุ | ท้าวศานตนุ · พระแม่คงคา · ท้าวภีษมะ · สัตยวดี · จิตรางคทะ · วิจิตรวีรยะ · เจ้าหญิงอัมพิกา · เจ้าหญิงอัมพาลิกา · เจ้าหญิงอัมพา · ท้าววิทูร · ท้าวธฤตราษฎร์ · พระนางคานธารี · ศกุนิ · เจ้าหญิงสุภัทรา · ท้าวปาณฑุ · พระนางกุนตี · พระนางมาทรี · ยุธิษฐิระ · ภีมะ · อรชุน · นกุล · สหเทพ · ทุรโยธน์ · ทุหศาสัน · ยุยุตสุ · นางทุหศาลา · พระนางเทราปที · นางหิฑิมพี · ฆโฎตกัจ · Ahilawati · นางอุตตรา · นางนาคอุลูปี · นางจิตรางคทา |
| ตัวละครอื่น ๆ | กรรณะ · โทรณาจารย์ · วยาส · อภิมันยุ · พระกฤษณะ · สาตยกี · ธฤษฏะทยุมัน · สัญชัยสารถี · อิราวัต · พภรุวาหนะ · ปรีกษีต · ท้าววิราฎ · กิจกะ · กฤปาจารย์ · อัศวัตถามา · เอกลัพย์ · กฤตวรมา · ชราสันธ์ · มายาสูร · ฤๅษีทุรวาส · ชนะเมนชัย · ชัยทรัถ · พระพลราม · ท้าวทรุปัท · หิฑิมพะ · ท้าวศัลยะ · อธิราธาสารถี · ศิขัณทิน · ปรศุราม |
| ข้อมูลอื่น ๆ | ปาณฑพ · เการพ · หัสตินาปุระ · อินทรปรัสถ์ · อาณาจักรในอินเดียโบราณ · สงครามทุ่งกุรุเกษตร · ภควัทคีตา · อัสตระ |
ริชาร์ด แบรนสัน
**เซอร์ ริชาร์ด ชาร์ลส นิโคลาส แบรนสัน** หรือ **ริชาร์ด แบรนสัน** (18 กรกฎาคม ค.ศ. 1950 - ) นักธุรกิจชาวอังกฤษ เป็นเจ้าของธุรกิจกว่า 360 บริษัท ที่ใช้ชื่อการค้า "เวอร์จิ้น"

ริชาร์ด แบรนสัน เริ่มทำธุรกิจตั้งแต่อายุ 15 ปี โดยเริ่มทำนิตยสารรายเดือนสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย ชื่อว่า *Student* และเริ่มขยายธุรกิจจัดจำหน่ายแผ่นเสียงทางไปรษณีย์ ในปี พ.ศ. 2513 และเปิดเครือข่ายร้านจำหน่ายแผ่นเสียง ใช้ชื่อว่า *Virgin Records* ทั่วประเทศอังกฤษ พร้อมกับทำธุรกิจห้องบันทึกเสียง และเริ่มผลิตแผ่นเสียงในสังกัดของตัวเอง ศิลปินที่มีชื่อเสียงในสังกัด ในยุคแรกเช่น ไมค์ โอลด์ฟิลด์, แทนเจอรีน ดรีม, เซ็กซ์ พิสทอลส์ และยุคถัดมาเช่น เจเนซิส, ฟิล คอลลินส์, ปีเตอร์ แกเบรียล, บอย จอร์จ

ในปี พ.ศ. 2527 ริชาร์ด แบรนสัน เริ่มเข้าสู่ธุรกิจสายการบิน โดยเปิดสายการบินเวอร์จิน แอตแลนติก และเริ่มขยายสู่ธุรกิจอื่นเป็นจำนวนมาก เช่น โทรศัพท์มือถือ รถไฟ ลอตเตอรี่ เกมคอมพิวเตอร์ น้ำโคล่า วอดก้า สิ่งพิมพ์ ฯลฯ

ชีวิตส่วนตัว ริชาร์ด แบรนสัน ชื่นชอบการผจญภัยและสร้างสถิติโลก ส่วนหนึ่งเพื่อช่วยประชาสัมพันธ์ตราสินค้า "เวอร์จิ้น" ของเขาไปในตัว ในปี พ.ศ. 2529 เขาขับเรือเร็วข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก รายการ "บลูริบบันด์" (Blue Riband) เป็นระยะทางกว่า 3,000 ไมล์ ใช้เวลา 3 วัน 8 ชั่วโมง 31 นาที ทำลายสถิติเดิมกว่า 2 ชั่วโมง  นอกจากนี้เขายังทำสถิติเดินทางด้วยบัลลูนข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ในปี พ.ศ. 2530 และข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก ในปี พ.ศ. 2533

ในปี พ.ศ. 2547 ริชาร์ด แบรนสัน ได้ประกาศแผนการที่จะสนับสนุนโครงการ Spaceship One โดยมีกำหนดเปิดให้บริการขนส่งผู้โดยสารเชิงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2553

อ้างอิง
-------

1. ↑  ริชาร์ด แบรนสัน, *ครั้งเดียวไม่พอ* แปลและเรียบเรียงจาก *Richard Branson, Losing My Virginity, The Autobiography*, แบรนด์เอจบุ๊คส์, ISBN 974-8290-87-5

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Virgin Group Website
* "Who is Richard Branson" on virgin.com
**ซากดึกดำบรรพ์ของละอองเรณูและสปอร์** (อังกฤษ: sporopollen fossil) เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีความสำคัญและมีประโยชน์ในการศึกษาเกี่ยวกับประวัติวิวัฒนาการของพืช และรวมถึงประโยชน์ทางธรณีวิทยาเป็นอย่างมาก เมื่อดอกไม้ร่วงหล่นลงสู่โคนต้นและอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ละอองเรณูจะถูกเก็บรักษาไว้ในชั้นตะกอน และในเวลาต่อมาทางธรณีวิทยาชั้นตะกอนได้เปลี่ยนเป็นชั้นหิน จึงทำให้พบซากดึกดำบรรพ์ละอองเรณูของพืชดังกล่าวอยู่ในชั้นหินนั้น โดยทั่วไปเรณูสัณฐาน (pollen morphology) ดังกล่าวจะยังคงรักษาลักษณะหลายประการจึงสามารถตรวจพิสูจน์ได้ว่าเรณูสัณฐานนั้นเป็นของพืชชนิดใด อย่างไรก็ตามเรณูสัณฐานในชั้นหินหนึ่งๆมักจะแบนราบขนานไปกับแนวการวางตัวของชั้นหิน

เรณูสัณฐานของซากดึกดำบรรพ์ละอองเรณูที่นำมายกเป็นตัวอย่างชื่อ *ไอเล็กพอลเลนนิทีส ไอลิเอคัส*(*Ilexpollenites iliacus*) จากเหมืองลิกไนต์บ้านป่าคา อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน มีลักษณะคล้ายลูกรักบี้ มีร่องเปิดรูปรี (colpi) จำนวน 3 ร่อง ตรงกลางร่องเปิดมีรูเปิด (pore) เรียกช่องเปิดนี้แบบผสม(3-colporoidate) บนพื้นผิวของเรณูสัณฐานเรียงรายไปด้วยเม็ดตุ่มฐานเล็กส่วนปลายพองบวมออก (clavate) ลักษณะของเรณูสัณฐานนี้เปรียบเทียบได้ดีกับละอองเรณูของพืชปัจจุบันสกุลไอเล็ก (*Ilex* spp.) ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้ที่เจริญเติบโตได้ดีในที่ที่มีความชุ่มชื้นสูง การปรากฏของ *ไอเล็กพอลเลนนิทีส ไอลิเอคัส* อยู่ในชั้นหินนี้ พบปรากฏร่วมกับเรณูสัณฐานอื่นๆอีกมาก ทั้งของพวกสน ไม้ดอก เฟิน และสาหร่าย โดยรวมถึงเรณูสัณฐานของพืชน้ำอย่างเช่น กระจับ (*สปอโรทราปอดิทีส*) ทำให้ทราบได้ว่าเหมืองบ้านป่าคาเมื่อหลายล้านปีก่อนมีสภาพเป็นหนองน้ำและมีป่าไม้อยู่โดยรอบ และภูมิอากาศเป็นแบบเขตอบอุ่น

สำหรับ**ซากดึกดำบรรพ์สปอร์** (อังกฤษ: spore fossil) เป็นเซลล์สืบพันธุ์ของพืชที่ไม่มีดอก ได้แก่ เฟิน(fern) และพืชชั้นต่ำ(Bryophyta)โดยทั่วไป เป็นต้น ในที่นี้ขอยกตัวอย่างจำพวกเฟิน กลุ่มของสปอร์จะอยู่ในอับสปอร์ใต้ใบเฟิน เมื่อสปอร์แก่เต็มที่อับสปอร์จะแตกออกและสปอร์จะร่วงหล่นลงไปโดยเฉพาะบริเวณที่มีความชุ่มชื้นสูง สปอร์จะพัฒนาเป็นแผ่นโปรทัลลัส และแผ่นโปรทัลลัสนี้จะสร้างสเปิร์มและไข่ขึ้นมา เมื่อสเปิร์มปฏิสนธิกับไข่แล้วก็จะพัฒนาเป็นไรโซมและต้นเฟินอ่อน เมื่อแก่หรือมีอายุโตเต็มที่พร้อมสืบพันธุ์ใต้ใบเฟินบางใบจะมีสปอร์เกิดขึ้นเป็นวัฏจักรหมุนเวียนต่อเนื่องกันไป

สำหรับตัวอย่างสปอร์สัณฐาน ชื่อ *แครสโซเรติไทรลิทีส แวนแรดชูเวนิไอ* (*Crassoretitriletes vanraadshoovenii*) จากเหมืองลิกไนต์เชียงม่วน จังหวัดพะเยา มีลักษณะเกือบทรงกลม ที่ด้านหนึ่งของลูกสปอร์มีร่องสามแฉก(trilete) พื้นผิวสปอร์เป็นลายตาข่ายแบบร่างแห ลายเส้นตาข่ายหนาขนาดประมาณเท่ากับขนาดรูเปิดตาข่าย ลักษณะของสปอร์สัณฐานนี้เปรียบเทียบได้ดีกับสปอร์ของเฟินปัจจุบันชื่อ กระฉอด (*Lygodium microphyllum*) เป็นเฟินที่พบทั่วไปในป่าเขตร้อนถึงกึ่งร้อนที่เป็นพื้นที่ชื้น สปอร์สัณฐานนี้พบในชั้นหินอายุหลายล้านปีร่วมกับเรณูสัณฐานของพืชเขตร้อนอีกหลายชนิด ทำให้ทราบได้ว่าพื้นที่เชียงม่วนก่อนนั้นมีภูมิอากาศแบบเขตร้อน อุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าดิบ

อ้างอิง
-------

* Ruksat,L. Songtham, W. Ratanasthien, B. Watanasak, M. Mildenhall, D.C. Singharajwarapan, S. and Kandharosa, W. (2005) Tertiary basin evolution in northern Thailand: a palynological point of view. *Nat. Hist. Siam Soc*. **53** (1) : 17-32.
สำหรับฉบับซีรีส์ ดูที่ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้
ระวังสับสนกับ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย
**เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่** (จีนตัวเต็ม: 新上海灘, จีนตัวย่อ: 新上海滩, พินอิน: Xīn Shànghǎi Tān; อังกฤษ: Shanghai Grand) ภาพยนตร์ดราม่า-แอ็คชั่นสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, เลสลี่ จาง, หนิง จิง อำนวยการสร้างโดย ฉีเคอะ กำกับโดย ทัง หยวนเฉีย

เนื้อเรื่อง
-----------

ทศวรรษที่ 20 สวี่เหวินเฉียง เป็นนายทหารจีนคณะชาติที่หนีทัพ และถูกตามล่าเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดจากกองทัพญี่ปุ่น ขณะเดียวกันกับที่กองทัพญี่ปุ่นกำลังแผ่แสนยานุภาพเข้าสู่จีน สวี่เหวินเฉียง หลบหนีเข้ามาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ได้ ที่นั่น เขาได้พบกับ ติงลี่ เด็กหนุ่มข้างถนนวัยเดียวกัน ติงลี่ช่วย ฟ่งเฉิงเฉิง คุณหนูลูกสาวเพียงคนเดียวของ ฟ่งฉิงหยาง เจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลของเซี่ยงไฮ้ นั่นทำให้ทั้งสวี่เหวินเฉียงและติงลี่ได้คบหากันเป็นสหายรัก และแผ่อำนาจอิทธิพลเพิ่มขึ้น ด้วยการกำจัดผู้มีอิทธิพลเก่า แต่แล้ว มิตรภาพของทั้งสองก็ต้องขาดสะบั้นเมื่อ ติงลี่กำลังจะแต่งงานกับ ฟ่งเฉิงเฉิง แต่ทว่าเธอกลับไปรักกับสวี่เหวินเฉียง และสวี่เหวินเฉียงพบว่า แท้จริงแล้ว ฟ่งฉิงหยาง เป็นคนขายชาติให้กับพวกญี่ปุ่น และเป็นอยู่เบื้องหลังการฆ่าเพื่อน ๆ ทหารไต้หวันของเขาเอง

นักแสดง
-------

* สวี่เหวินเฉียง...เลสลี่ จาง
* ติงลี่...หลิว เต๋อหัว
* ฟ่งเฉิงเฉิง...หนิง จิง
* ฟ่งฉิงหยาง...อู๋ ชิ่งหัว
* ลุงหลิว...หลิว ชุน

เบื้องหลัง
----------

*Shanghai Grand* ดัดแปลงมาจากซีรีส์เรื่องดัง *Shanghai Bund* หรือ *เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้* ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1980 ของทีวีบี นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ และหลี่ เหลียงเหว่ย

ซึ่งในครั้งนี้ที่เป็นภาพยนตร์จอเงิน ได้ดัดแปลงเนื้อหามา โดยมี ฉีเคอะ เป็นผู้อำนวยการสร้าง และได้ เลสลี่ จาง มารับบท สวี่เหวินเฉียง ที่โจว เหวินฟะ เคยแสดงไว้ และหลิว เต๋อหัว รับบท ติงลี่ ที่หลี่ เหลียงเหว่ย แสดงไว้ โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 3 องก์ด้วยกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IMDb (อังกฤษ)
2. ↑  *Shanghai Grand* (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
2023 ซิงเกิลโดยเดธกริปส์

"**กิโยตีน (อิตโกสยา)**" (อังกฤษ: Guillotine (It goes Yah)) เป็นเพลงที่ขับร้องโดยกลุ่มศิลปินฮิปฮอปอเมริกัน เดธกริปส์ เป็นซิงเกิลนำจากมิกซ์เทปเปิดตัว *เอกซ์มิลิทารี* ของพวกเขา วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2011

การเผยแพร่
----------

มิวสิกวิดีโอเพลง "กีโยตีน" ได้รับการเผยแพร่ผ่านยูทูบผ่านช่องของวงเอง เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2011 โดยเป็นซิงเกิลนำของมิกซ์เทปเปิดตัว *เอกซ์มิลิทารี* จนกระทั่งได้นำซิงเกิลนี้ไปเผยแพร่บนไอจูนส์เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2011

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
------------------

ในปี ค.ศ. 2013 แกเร็ธ มาโลน นักร้องประสานเสียง ได้นำเพลง "กีโยตีน" ไปขับร้องใหม่ในอัลบั้ม *วอยซ์ส* ของเขา ต่อมาในเดือนเมษายน 2019 Björk นักร้องชาวไอซ์แลนด์ เล่นเพลงนี้ระหว่างการแสดงที่โรงเรียนเต้นรำในประเทศไอซ์แลนด์

เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 มีกลุ่มแฮกเกอร์ได้เข้าไปเปลี่ยนหน้าแรกเว็บไซต์ศาลรัฐธรรมนูญของไทยด้วยมิวสิกวิดีโอ ควบคู่ไปกับการเปลี่ยนชื่อเว็บไซต์ว่า "*ศาลจิงโจ้*" (kangaroo court) การกระทำดังกล่าวเป็นการประท้วงต่อต้านคำตัดสินของศาลรัฐธรรมนูญ ของกลุ่มนักเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย ซึ่งพยายามจะล้มล้างรัฐบาลและสถาบันพระมหากษัตริย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Death Grips - Guillotine". *YouTube*. Death Grips. April 26, 2011. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 9, 2020. สืบค้นเมื่อ October 29, 2020.
2. ↑  "Guillotine - Single by Death Grips". *Apple Music*. August 3, 2011. สืบค้นเมื่อ October 26, 2020.
3. ↑  Cooper, Leonie (August 27, 2013). "TV choirmaster Gareth Malone covers Death Grips' 'Guillotine'". *NME*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 12, 2020. สืบค้นเมื่อ October 29, 2020.
4. ↑  Ingvaldsen, Torsten (April 14, 2019). "Björk DJ'd at Her Old School's Dance & Fervently Dropped Death Grips' "Guillotine"". *Hypebeast*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 7, 2020. สืบค้นเมื่อ October 29, 2020.
5. ↑  coconutsbangkok (2021-11-11). "Hackers replace Thai court's homepage with 'Guillotine' song". *Coconuts* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2021-11-11.
**สหภาพเศรษฐกิจ** (อังกฤษ: Economic union) เป็นรูปแบบหนึ่งของการบูรณาการทางเศรษฐกิจซึ่งประเทศสมาชิกภายในกลุ่มจะดำเนินกิจการภายใต้ของเศรษฐกิจเดียวกัน เช่น ใช้ระบบการเงินการคลังเดียวกัน ไม่มีการเก็บภาษีการค้าระหว่างกัน มีการเคลื่อนย้ายปัจจัยการผลิตระหว่างสมาชิกได้อย่างเสรีเปรียบเสมือนเป็นประเทศเดียวกัน วัตถุประสงค์คือ การเพิ่มประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจและการสร้างความสัมพันธ์กับเมืองใกล้ชิดและวัฒนธรรมระหว่างประเทศสมาชิก

สหภาพเศรษฐกิจ คือ การตกลงผ่านการค้า

รายชื่อสหภาพเศรษฐกิจ
--------------------

รวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในโลก:  
   สหภาพเศรษฐกิจและการเงิน   สหภาพเศรษฐกิจ   ศุลกากรและสหภาพการเงิน   ตลาดร่วม (EEA, EFTA, CES)   สหภาพศุลกากร   เขตการค้าเสรี
* สหภาพยุโรป
* CARICOM Single Market and Economy
* สหภาพเศรษฐกิจยูเรเชีย
* Mercosur
* พฤตินัย iechtenstein–Switzerland relations

ดูเพิ่ม
-------

* สหภาพเหนือชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Economic union between all EU member states, but those of them inside the Eurozone are also part of an economic and monetary union.
2. ↑  Established by the Treaty of Rome in force from 1958-1-1. WT/REG138/2 เก็บถาวร 2012-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Established by the Treaty of Chaguaramas in force from 1973-8-1 WT/REG92/R/B/1 เก็บถาวร 2009-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑  "WT/COMTD/1/Add.17". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-27. สืบค้นเมื่อ 2015-12-24.
5. ↑  Common market in EFTA, Customs union since 1924.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* การรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจ: ภาพรวม
เนื้องอกผิวหนัง ทั้งเนื้องอกไม่เป็นอันตราย (ที่ไม่เป็นมะเร็ง) และก้อนเนื้อร้าย (ที่เป็นมะเร็ง) ที่มีอยู่ ประมาณ 20-40 เปอร์เซ็นต์ของเนื้องอกผิวหนังหลักเป็นก้อนเนื้อร้ายในสุนัข และ 50-65 เปอร์เซ็นต์เป็นก้อนเนื้อร้ายในแมว ซึ่งไม่ได้เป็นทุกรูปแบบของ**โรคมะเร็งผิวหนังในสุนัขและแมว**ที่เกิดจากแสงแดด แต่มันสามารถเกิดขึ้นได้ในบางครั้ง โดยในสุนัข จมูกและเท้าจะมีลักษณะผิวที่แพ้ง่ายซึ่งไม่มีขนที่ป้องกันจากดวงอาทิตย์ เช่นเดียวกับแมวและสุนัขที่มีความบอบบางและขนสีอ่อน ซึ่งมีความเสี่ยงสูงขึ้นของการได้รับอันตรายจากแสงอาทิตย์ที่ผ่านสู่ร่างกายทุกส่วนของพวกมัน

การวินิจฉัย
-----------

โดยปกติ ทั้งเซลล์วิทยาหรือการวิเคราะห์ทางจุลพยาธิวิทยาของก้อนที่น่าสงสัยจะได้รับการพบก่อนที่จะเริ่มทำการรักษา การตรวจวินิจฉัยที่ใช้กันทั่วไปสำหรับเนื้องอกผิวหนังจะใช้วิธีการตรวจเซลล์ผิดปกติจากเนื้อเยื่อและการตัดเนื้อออกตรวจ

วิทยาเซลล์เป็นเครื่องมือสำคัญที่สามารถช่วยให้สัตวแพทย์แยกเนื้องอกจากรอยโรค เทคนิคการตัดเนื้อออกตรวจที่นำมาใช้ส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับขนาดของเนื้องอกและตำแหน่ง โดยก้อนขนาดเล็กมักได้รับการตัดออกอย่างสมบูรณ์ และส่งต่อไปยังแผนกพยาธิวิทยาเพื่อยืนยันสุขภาพเนื้อเยื่อโดยรอบว่าเนื้องอกที่ตัดออกมาไม่ได้มีเซลล์มะเร็งใด ๆ แต่ถ้าเนื้องอกมีขนาดใหญ่กว่า จะมีการนำกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็กออกมาสำหรับการวิเคราะห์ และการรักษาที่เหมาะสมจะขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ที่ตรวจพบ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับชนิดของเนื้องอกและระดับของความรุนแรง การตรวจวินิจฉัยเพิ่มเติมจะรวมถึงการตรวจเลือดเพื่อประเมินสุขภาพโดยรวมของสัตว์เลี้ยง, เอ็กซ์เรย์หน้าอกเพื่อตรวจสอบการแพร่กระจายในช่องปอด และการตรวจอัลตราซาวนด์ช่องท้องสำหรับการตรวจสอบการแพร่กระจายไปยังอวัยวะภายในอื่น ๆ

การรักษา
--------

การรักษาที่เฉพาะเจาะจงจะขึ้นอยู่กับชนิด, ตำแหน่งที่ตั้ง และขนาดของเนื้องอก รวมถึงการแพร่กระจายไปยังอวัยวะอื่นของมะเร็ง การผ่าตัดเนื้องอกจะเป็นไปตามมาตรฐานของทางเลือก แต่รูปแบบของการรักษาเพิ่มเติม เช่น รังสีรักษา, เคมีบำบัด หรือการใช้ภูมิคุ้มกันบำบัด จะคงอยู่

เมื่อตรวจพบได้เร็ว โรคมะเร็งผิวหนังในแมวและสุนัขมักจะได้รับการรักษาที่ประสบความสำเร็จ ในหลายกรณี การตัดเนื้อออกตรวจสามารถนำเนื้องอกออกได้ทั้งหมด ตราบใดที่นำเนื้อเยื่อที่ดีออกนอกพื้นที่เนื้องอกที่ไม่ได้มีเซลล์มะเร็งใด ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Dogs and Skin Cancer". WebMD. สืบค้นเมื่อ 28 September 2011.
2. ↑  Withrow SJ, MacEwen EG (2001). *Small Animal Clinical Oncology* (3rd ed.). W.B. Saunders Company.
3. ↑  "Mast Cell Tumors in Cats". PetCareCenter.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-09-15. สืบค้นเมื่อ 27 September 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Skin Cancer in Cats and Dogs* from Pet Cancer Center
* *Skin Cancer in Dogs* from CanineCancer.com' เก็บถาวร 2007-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**มะเม่าดง** หรือ **เม่าช้าง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Antidesma bunius*) ภาษากะเหรี่ยงเรียกส่าคู่โพ เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Phyllanthaceae แยกเพศ ลำต้นตรง ใบหนาและเหนียวเป็นมันวาว เส้นกลางใบนูนเด่นด้านหลังใบ ใบอ่อนสีม่วงแดงเป็นมัน หลังใบสีเขียวเข้มกว่าท้องใบ ดอกช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก ดอกตัวผู้ไม่มีก้านดอก กลีบดอกกลม ดอกตัวเมียมีก้านดอก ผลสดมีเมล็ดเดียว สีแดงอมเหลืองไปจนถึงม่วง แดงอมน้ำเงิน เนื้อผลฉ่ำน้ำ เมล็ดรูปไข่ มีถิ่นกำเนิดในอินเดียแถบเทือกเขาหิมาลัย กระจายพันธุ์ลงมาทางใต้จนถึงศรีลังกา พม่า มาเลเซีย ปลูกเป็นการค้าในอินโดนีเซียและอินโดจีน

ผลสดรับประทานได้ มีสีติดมือและปาก สุกไม่พร้อมกัน เมื่อดิบเปรี้ยว นิยมใช้ทำแยม น้ำคั้นผลสุกใช้ทำเครื่องดื่มหรือไวน์ อินโดนีเซียใช้ผลิตน้ำปลาที่มีรสเปรี้ยว ใบอ่อนใช้ปรุงแต่งรสเปรี้ยวและรับประทานเป็นผัก เปลือกลำต้นมีอัลคาลอยด์และมีรายงานว่าเป็นพิษ รสเปรี้ยวของผลเกิดจากกรดซิตริก

อ้างอิง
-------

* ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม เก็บถาวร 2021-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 97 - 99

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Purdue New Crops Profile
* *Antidesma* Species Accounts
ราชวงศ์ปาณฑพซึ่งมียุธิษฐิระ ภีมะ อรชุน นกุล และสหเทพในมหาภารตะ. เจ้าชายทั้งห้าองค์ได้อภิเษกสมรสพร้อมกันกับพระนางเทราปตี ซึ่งถือว่าเป็นรูปแบบของการมีสามีหลายคน
**การมีสามีหลายคน** (polyandry, /ˈpɒliˌændri, ˌpɒliˈæn-/; จากภาษากรีก πολυ- *poly-*, "หลายคน" และ ἀνήρ *anēr*, "ผู้ชาย") เป็นรูปแบบของการสมรสคู่ครองหลายคนในเวลาเดียวกันซึ่งผู้หญิงได้มีสามีตั้งแต่สองคนขึ้นไปในเวลาเดียวกัน การมีสามีหลายคนนั้นได้เปรียบเทียบกับการมีภรรยาหลายคน ที่เกี่ยวข้องกับผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงสองคนขึ้นไป ถ้าการสมรสด้วยจำนวนมากของผู้ที่เข้าร่วม"สามีและภรรยา"ของแต่ละเพศ ก็สามารถเรียกได้ว่า การสมรสคู่ครองหลายคนในเวลาเดียวกัน การแต่งงานร่วมกันหรือเป็นกลุ่ม ในการใช้คำอย่างกว้างขวาง การมีสามีหลายคน หมายถึงความสัมพันธ์ทางเพศด้วยผู้ชายหลายคนภายในหรือภายนอกสมรส 

จากสังคมที่จำนวน 1,231 รายชื่อที่มีอยู่ในแผนที่ชาติพันธุ์วิทยา ค.ศ. 1980 ได้พบว่า 186 ที่มีคู่ครองคนเดียว; 453 ที่มีภรรยาหลายคนเป็นครั้งคราว; 588 ที่มีภรรยาหลายคนบ่อยขึ้น; และ 4 ที่มีสามีหลายคน การมีสามีหลายคนนั้นหาพบได้ยากกว่าตัวเลขนี้ที่แนะนำ เนื่องจากที่ได้มีการถือว่าเป็นเพียงตัวอย่างที่พบในเทือกเขาหิมาลัย (28 สังคม) จากการศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้ได้พบว่า มากกว่า 50 สังคมอื่น ๆ ได้ปฏิบัติการมีสามีหลายคน

การมีสามีหลายคนในหมู่พี่น้องได้มีประสบการณ์ในท่ามกลางทิเบตในเนปาล ส่วนหนึ่งของจีนและส่วนหนึ่งของอินเดียเหนือ ซึ่งพี่น้องสองคนหรือมากกว่าจะแต่งงานกับภรรยาคนเดียวกัน ด้วยภรรยาที่มี "วิธีการเข้าถึงทางเพศ" ที่เท่าเทียมกันแก่พวกเขา มันได้เกี่ยวข้องกับความเป็นพ่อ ความเชื่อทางวัฒนธรรมที่เด็กสามารถมีพ่อได้มากกว่าหนึ่งคน

อ้างอิง
-------

1. ↑  McCullough, Derek; Hall, David S. (27 February 2003). "Polyamory - What it is and what it isn't". *Electronic Journal of Human Sexuality*. **6**.
2. ↑  Zeitzen, Miriam Koktvedgaard (2008). *Polygamy: a cross-cultural analysis*. Berg. p. 3. ISBN 1-84520-220-1.
3. ↑  *Ethnographic Atlas Codebook* เก็บถาวร 2012-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน derived from George P. Murdock’s *Ethnographic Atlas* recording the marital composition of 1,231 societies from 1960 to 1980.
4. 1 2  Starkweather, Katherine; Hames, Raymond (2012). "A Survey of Non-Classical Polyandry". *A Survey of Non-Classical Polyandry*. **23** (2): 149–150.
5. ↑  Dreger, A. (2013). "When Taking Multiple Husbands Makes Sense". The Atlantic. สืบค้นเมื่อ 31 July 2018.
6. ↑  Gielen, U. P. (1993). Gender Roles in traditional Tibetan cultures. In L. L. Adler (Ed.), *International handbook on gender roles* (pp. 413-437). Westport, CT: Greenwood Press.
**เอ็ดเวิร์ด มโพฟู** (Edward Mpofu) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 4) เสมอ 4 แพ้ 12

ประวัติ
-------

มโพฟูขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2541 เสมอกับ แอนโทนี ทเซลา ที่แอฟริกาใต้ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค วูยิซิเล ติงกา ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอินโดนเซนต์ มทาลาเน เสียแชมป์ไปเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2543 หลังจากนั้นมโพฟูขึ้นชกชนะรวดตลอด รวมทั้งชนะคะแนนลุยจิ ค้สติโยเนที่อิตาลีด้วย จากนั้นขึ้นิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ปรากฏว่าแพ้คะแนนทากาลานี นโดลวู ไม่ได้แชมป์ จากนั้นในเดือนธันวาคม มโพฟูเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทย ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาล ยก 12

หลังจากชกแพ้สมศักดิ์ มโพฟูหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2548 ซึ่งมโพฟูได้ชกชิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวทอีกถึงสองครั้ง แต่ไม่สำเร็จ ครั้งแรก แพ้คะแนนมัลคอร์ม กลาสเซน ใน พ.ศ. 2548และแพ้คะแนน ลูดูโม กาลาดา เมื่อ พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น มโพฟูชกแพ้และเสมอ ไม่ชนะใครอีก จนกระทั่งแพ้คะแนน ทันดูโซโล ดยานี เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 มโพฟูจึงแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์แอฟริกาใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2543)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ยก 12 ที่ กรุงเทพฯ

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
กระบวนพิจารณาในที่ประชุมของวุฒิสภาสหรัฐระหว่างการพิจารณาประธานาธิบดีบิล คลินตันในปี 2542 โดยมีประธานศาลสูงสุด วิลเลียม เรนควิสต์เป็นประธาน ผู้จัดการสภาผู้แทนราษฎรนั่งข้างโต๊ะรูปหนึ่งส่วนสี่ของวงกลมทางซ้าย และที่ปรึกษาส่วนตัวของประธานาธิบดีนั่งอยู่ขวา
**การฟ้องให้ขับบิล คลินตันออกจากตำแหน่ง** เป็นกระบวนการซึ่งสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐเริ่มเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2541 ต่อบิล คลินตัน ประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 42 ใน 2 ข้อหา ข้อหาหนึ่งฐานเบิกความเท็จ และอีกข้อหนึ่งฐานขัดขวางกระบวนการยุติธรรม ข้อหาทั้งสองเกิดจากคดีการก่อกวนทางเพศที่พอลลา โจนส์ฟ้องคลินตัน ต่อมา วุฒิสภาปล่อยตัวคลินตันจากข้อเหาเหล่านี้เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2542 ส่วนมาตราฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งอีกสองมาตรา คือ ข้อหาเบิกความเท็จที่สองและข้อหาละเมิดอำนาจ ไม่ผ่านสภาผู้แทนราษฎร

ก่อนหน้าการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง ที่ปรึกษาอิสระ เคน สตาร์ (Ken Starr) ยื่นเอกสารต่อคณะกรรมาธิการตุลาการของสภาผู้แทนราษฎร หัวหน้าอัยการ เดวิด ชิพเพอส์ (David Schippers) และทีมของเขาทบทวนเอกสารและตัดสินว่ามีมูลพอให้ฟ้องให้ขับประธานาธิบดีออกจากตำแหน่ง ผลคือ สภาผู้แทนราษฎรเต็มสภาพิจารณาสี่ข้อหา โดยผ่านสองข้อหา ทำให้คลินตันเป็นประธานาธิบดีคนที่สองที่ถูกฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง คนแรกคือ แอนดรูว์ จอห์นสันในปี 2411 และเป็นคนที่สามที่มาตราฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งถูกเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรเต็มสภาเพื่อพิจารณา (ริชาร์ด นิกสันลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีในปี 2517 ระหว่างที่มีกระบวนการฟ้องให้ขับเขาออกจากตำแหน่ง)

การพิจารณาในวุฒิสภาสหรัฐเริ่มทันทีหลังมีการประชุมรัฐสภาชุดที่ 106 ซึ่งพรรครีพับลิกันเริ่มด้วยสมาชิกวุฒิสภา 55 คน ต้องการคะแนนเสียงสองในสาม (67 เสียง) เพื่อถอดถอนคลินตันออกจากตำแหน่ง สมาชิกวุฒิสภา 50 คนออกเสียงลงคแนนให้ถอดถอนคลินตันฐานขัดขวางกระบวนการยุติธรรม และ 45 เสียงในถอดถอนเขาในข้อหาเบิกความเท็จ ไม่มีสมาชิกพรรคเดโมแครตของเขาออกเสียงลงคะแนนให้มีความผิดทั้งสองข้อหา คลินตันถูกปล่อยตัวในทุกข้อกล่าวหา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Erskine, Daniel H. (2008). "The Trial of Queen Caroline and the Impeachment of President Clinton: Law As a Weapon for Political Reform". *Washington University Global Studies Law Review* (ภาษาอังกฤษ). **7** (1). ISSN 1546-6981.
2. ↑  Baker, Peter (February 13, 1999). "The Senate Acquits President Clinton". *The Washington Post*. The Washington Post Co. สืบค้นเมื่อ 4 December 2013.
เอ็ดเวิร์ด วินด์เซอร์ ลอร์ดแห่งดาวน์แพทริก (อังกฤษ: Edward Windsor, Lord Downpatrick) เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1988 เป็นโอรสคนใหญ่ใน จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ และ ซิลเวนา โทมาเซลลี เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ พระปนัดดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ พระญาติใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร รัชกาลปัจจุบัน เอ็ดเวิร์ดเติบโตมาในเคมบริดจ์ เขามีพระมารดาทูลหัวคือ ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ เขามีความสนิทกับ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งยอร์ก เนื่องจากอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน น้องสาวของเขาทั้ง 2 คนคือ เลดีมารีนา วินด์เซอร์ และ เลดีอาเมเลีย วินด์เซอร์ เป็นนางแบบมืออาชีพในวงการนางแบบสหราชอาณาจักร ด้านการศึกษาเขาเรียนเกี่ยวกับภาษาฝรั่งเศสและเยอรมัน และได้เป็นทหารหลังจบจากมหาวิทยาลัย แต่ก็ไม่ได้เต็มที่กับกิจการทหารมากนัก เนื่องจากเขาบาดเจ็บจากการเล่นรักบี้ ปัจจุบันเขาได้คิคค้นแบรด์เสื้อผ้าเกี่ยวกับการเดินป่าเป็นของตัวเอง

### สิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์

จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ บิดาของเขา เคยถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์แห่งสหราชอาณาจักรจากการสมรสกับหญิงคริสตัง ถือเป็นการละเมิดพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 อย่างไรก็ตามแคเทอริน ดัชเชสแห่งเคนต์ ย่าของเขาก็เปลี่ยนไปเข้ารีตนิกายโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 1994 ซึ่งเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ ปู่ของเขามิได้ถูกถอดถอนจากลำดับการสืบราชสมบัติ เพราะการเปลี่ยนนิกายของดัชเชสแห่งเคนต์นั้นเกิดขึ้นภายหลังการเสกสมรสในปี ค.ศ. 1961 แต่ต่อมาลอร์ดนิโคลัส วินด์เซอร์ อาของเขาได้เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 2001 จึงถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์ไปอีกคน

ครั้นเมื่อมีการออกพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 2013 (*Succession to the Crown Act 2013*) ซึ่งเป็นกฎหมายฉบับใหม่ ทำให้เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ มีชื่ออยู่ในการสืบราชสมบัติอีกครั้ง แต่ตัวของเขา และ เลดีมารีนา วินด์เซอร์ ยังยืนยันศรัทธาที่มีต่อนิกายโรมันคาทอลิกและยอมละทิ้งสิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์ ด้วยเหตุนี้เลดีอาเมเลียจึงเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์ ปัจจุบันเลดีอาเมเลีย วินด์เซอร์ อยู่ในลำดับที่ 43 ในการสืบราชบัลลังก์ของสหราชอาณาจักรต่อจากบิดา

อ้างอิง
-------

* TwentyMileClub. "Founder of FIDIR: Eddy Downpatrick – Twenty Mile Club".
* "Q&A Lord Eddy Downpatrick Founder of FIDIR - The Luxury Editor". 15 January 2018.
* "Lord Eddy Downpatrick: The royal family has been hiding this serious hottie". www.news.com.au.
* "Scotland's on the cusp of a fashion renaissance". 12 April 2018.
**เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส** (Edmund Nonong Devilleres) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 4) เสมอ 5 แพ้ 21

ประวัติ
-------

เดวิลลีเรสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 กรกฎาคมพ.ศ. 2543 ชนะคะแนน ริโอ นาวาเรส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ 2003 PPBL ฟลายเวท ทัวร์นาเมนต์เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูยีน กอนซาเลซแค่ยกแรก ต่อมาได้มาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่านแพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 จากนั้นมาชกแพ้น็อค สด ปูนนกอินทรียิม และชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และชิงแชมป์สหพันธ์มวยฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค จูน ทาลาเป ยก 5 จากนั้น เดวิลลีเรสขึ้นชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกแพ้น็อคประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2549 และชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ไม่ได้แชมป์ หลังจากที่ชกแพ้น็อค เออร์วิน จัมลัน ยก 7 เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แล้ว เดวิลลีเรสก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 26 มีนาคม 2547 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2549 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 4 ที่ นครสวรรค์

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**สุข ปราสาทหินพิมาย** มีชื่อจริงว่า **สุข จาดพิมาย** แต่ต่อมาเมื่อเลิกมวยแล้วเปลี่ยนนามสกุลเป็น ปราสาทหินพิมาย ตามชื่อสมัยยังชกมวยอยู่ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2452 ที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หัดมวยไทยเมื่อถูกเกณฑ์ทหาร และได้รับคัดเลือกให้เป็นพลตำรวจ ครูมวยคนแรกคือ ส.ต.ต.บุญ ชูรัตน์ ขึ้นชกมวยไทยครั้งแรกที่ เวทีมวยชั่วคราว แถวอำเภอพิมาย เมื่อ พ.ศ. 2474 ด้วยวัย 22 ปี ชนะคู่ต่อสู้คือ นายเบา ในยกที่ 2

ติดคุก
------

สุขถูกจับด้วยคดีฆ่าคนตายเมื่ออายุได้ 27 ปี ถูกศาลพิพากษาจำคุก 20 ปี ที่เรือนจำนครราชสีมาแต่ได้ออกมาซ้อมโดยมีผู้คุมคือนายเขียว สมการ และได้รับโทษเพียง 8 ปี 4 เดือน ก็ถูกปล่อยตัวเพราะความประพฤติดี ระหว่างอยู่ในเรือนจำ เคยถูกเบิกตัวออกมาชกกับ ประเสริฐ ส.ส. นักมวยที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น ในงานไว้อาลัยเหล่าทหารที่เสียชีวิตในสงครามอินโดจีน ผลปรากฏว่า เสมอกัน

พ้นโทษมาเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียง
--------------------------------

เมื่อพ้นโทษ พัศดีช่วยพามาฝากฝังกับนายสนามเวทีราชดำเนิน สุขจึงได้ขึ้นชกมวยไทยอีกครั้ง ด้วยวัย 34 ปี ปราบคู่ชกคนแล้วคนเล่า ไฟต์ที่สร้างชื่อคือ ชนะคะแนน สมาน ดิลกวิลาศ และ ชนะน็อค สมพงศ์ เวชสิทธิ์ ยก 3 จนหาคู่ชกไม่ได้ ต้องเลิกชกไปถึง 3 ปี

จนกระทั่ง นักมวยรุ่นน้อง สุรชัย ลูกสุรินทร์ โด่งดัง ขึ้นมา เวทีราชดำเนินจึงติดต่อสุขให้มาชกกับ สุรชัย ชกครั้งแรก สุขแพ้คะแนนเพราะเรื้อเวทีไปนาน แต่ก็ตามแก้มือได้ภายหลัง สุขชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2496 ยอมแพ้ ลิงลม ฉวีวงษ์ เพราะสังขารไม่ไหว

เมื่อเลิกชก สุขกลับไปอยู่ที่นครราชสีมา เป็นผู้ใหญ่บ้านจนเกษียณ เมื่ออายุ 60 ปี เสียชีวิตด้วยโรคชรา เมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2543 รวมอายุได้ 91 ปี ลูกหลานของสุข ที่มีชื่อเสียงทางหมัดมวยมีหลายคนได้แก่ สรศักดิ์ ส.ลูกบุคคโล แชมป์รุ่น จูเนียร์เวลเตอร์เวท ของ ลุมพีนี สกัด เพชรยินดี แชมป์ OPBF รุ่น ไลต์เวท สุริยา ปราสาทหินพิมาย เหรียญทองแดงกีฬาโอลิมปิกที่กรีซ

สถิติการชก
----------

* ชนะน็อค นายเบา ในยกที่ 2
* ชนะน็อค นายเสถียร ในยกที่ 1
* ชนะน็อค ปะ ไชยยุระ
* ชนะคะแนน ลี เทียมกำแหง

**ถูกศาลพิพากษาจำคุก**
ถูกเบิกตัวออกมาชก 1 ครั้ง

* เสมอกับ ประเสริฐ ส.ส.

**พ.ศ. 2489**

* ชนะน็อค ศรีเมือง อินทรยศ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค ประสิทธิ์ ชมสีเมฆ ในยกที่ 2 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค ทวี ใจมีบุญ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน

**พ.ศ. 2490**

* เสมอ ประเสิรฐ ส.ส. /ราชดำเนิน
* ชนะคะแนน ถวัลย์ วงศ์เทเวศก์ /ราชดำเนิน

**พ.ศ. 2491**

* ชนะคะแนน สมาน ดิลกวิลาศ /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค สมพงศ์ เวชสิทธิ์ ยก3 /ราชดำเนิน
* ชนะคะแนน ถวัลย์ วงศ์เทเวศก์ /ราชดำเนิน

**พ.ศ. 2494**

* แพ้คะแนน สุรชัย ลูกสุรินทร์ /ธรรมศาสตร์
* แพ้น็อค ชูชัย พระขรรค์ชัย ในยกที่ 5 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค สุรชัย ลูกสุรินทร์ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน
* ชนะน็อค ทวีเดช สมานฉันท์ ในยกที่ 3 /ราชดำเนิน
* ชนะคะแนน พิทยา กล้าศึก /ราชดำเนิน

**พ.ศ. 2495**

* ชนะน็อค สมาน ดิลกวิลาศ ในยกที่ 4 /ลำปาง
* ชนะคะแนน สมศรี เทียมกำแหง /ยะลา

**พ.ศ. 2496**

* ชนะน็อค สุรชัย ลูกสุรินทร์ ในยกที่ 1 /ราชดำเนิน
* แพ้คะแนน ศักดิ์ชัย นาคพยัคฆ์ /ราชดำเนิน
* ไฟต์สุดท้าย แพ้น็อค ลิงลม ฉวีวงศ์ ยกที่ 5 /ราชดำเนิน

**แขวนนวม**

อ้างอิง
-------

* ชายพจน์. "ยักษ์ผีโขมด" สุข ปราสาทหินพิมาย โคตรมวยของไทยคนแรกผู้จากไป. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 801. มกราคม 2543
* 

| * ด
* ค
* ก
นักมวยไทยที่ถูกบรรจุชื่อในหอเกียรติยศของเวทีราชดำเนิน |
| --- |
| 
* ผล พระประแดง
* สุข ปราสาทหินพิมาย
* ชูชัย พระขรรค์ชัย
* ประยุทธ์ อุดมศักดิ์
* อดุลย์ ศรีโสธร
* อภิเดช ศิษย์หิรัญ
* วิชาญน้อย พรทวี
* พุฒ ล้อเหล็ก
* ผุดผาดน้อย วรวุฒิ
* ดีเซลน้อย ช.ธนะสุกาญจน์

 |
**ปลาซิวพม่า** หรือ **ปลาซิวควายพม่า** (อังกฤษ: Slender rasbora, Black-line rasbora; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Rasbora daniconius*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีลักษณะคล้ายกับปลาซิวทอง (*R. einthovenii*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน คือ ครีบทุกครีบใส มีแถบสีดำพาดตามความยาวลำตัว แต่มีความแตกต่างกัน คือ ปลาซิวพม่ามีครีบอกสั้นกว่าความยาวส่วนหัว และเกล็ดระหว่างเส้นข้างลำตัวที่คาดหางมี 9 แถว ในขณะที่ปลาซิวทองมีครีบอกที่ยาวกว่าความยาวหัว เกล็ดที่เส้นข้างลำตัวที่คาดหางมี 7 แถว 

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำสายใหญ่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น แม่น้ำโขง, เจ้าพระยา และตอนเหนือของคาบสมุทรมลายู นอกจากนี้แล้วยังพบในภูมิภาคเอเชียใต้ เช่น ลุ่มน้ำสาะวินและแม่น้ำสายใหญ่ในประเทศพม่า และแม่น้ำสายใหญ่ในรัฐมหาราษฏระ และรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ปลาซิวควายพม่า". aquatoyou.com. 30 March 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 30 March 2014.
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 162. ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rasbora daniconius***
**การพิมพ์ลูกกลิ้งเดี่ยว** (อังกฤษ: Rotary printing press) เป็นเทคนิคการพิมพ์ชนิดหนึ่งซึ่งใช้ลูกกลิ้งประกอบด้วยภาพกลับด้านเป็นแม่พิมพ์ แม่พิมพ์จะรับหมึกก่อนนำมากลิ้งลงบนกระดาษ ทำนองเดียวกับการพิมพ์แบบประทับอักษรหรือตราประทับ การพิมพ์ลูกกลิ้งเดี่ยวต่างจากการพิมพ์ลูกกลิ้งคู่ตรงที่การพิมพ์ลูกกลิ้งคู่ แม่พิมพ์จะไม่ใช้ภาพกลับด้าน ทำให้ต้องมีลูกกลิ้งยางรับหมึกกลับด้านจากแม่พิมพ์เพื่อนำไปถ่ายทอดลงบนกระดาษ 

การพิมพ์ลูกกลิ้งเดียวตามที่มีหลักฐานนั้น วิลเลียม นิโคลสัน (พ.ศ. 2333) เป็นผู้จดสิทธิบัตรคนแรก แต่เครื่องพิมพ์ดังกล่าวยังใช้คนหมุนอยู่ ต่อมาฟรีดริช เคอนิก (พ.ศ. 2354) พัฒนาเครื่องพิมพ์ของโยฮันน์ กูเทนแบร์กให้เป็นเครื่องพิมพ์ชนิดที่แม่พิมพ์หมุนได้ด้วยกำลังไอน้ำ ทำให้สามารถพิมพ์กระดาษที่ใหญ่ขึ้นได้ ต่อมาริชาร์ด มาร์ช โฮ พัฒนาเครื่องพิมพ์ให้มีหลายลูกกลิ้งในปี พ.ศ. 2386 บางแหล่งกล่าวว่า อิปโปลีต โอกุสต์ มารีนอนี เป็นผู้คิดค้นเครื่องพิมพ์ชนิดลูกกลิ้งเดี่ยว

ดูเพิ่ม
-------

* การพิมพ์ออฟเซต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rotary press ใน Encyclopedia Brittanica
2. ↑  "Edward Lloyd: Victorian newspaper proprietor, publisher and enterpreneur". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-03. สืบค้นเมื่อ 2017-11-02.
3. ↑  Weygand, Zina (2009). *The Blind in French Society from the Middle Ages to the Century of Louis Braille*. Stanford: Stanford University Press.
4. ↑  Meggs, Philip B. (1998). *A History of Graphic Design* (Third ed.). John Wiley & Sons, Inc. p. 147. ISBN 978-0-471-29198-5.
5. ↑  Hoiberg, Dale H. บ.ก. (2010). "Abell, A(runah) S(hepardson)". *Encyclopædia Britannica*. Vol. I: A-ak Bayes (15th ed.). Chicago, Illinois: Encyclopædia Britannica Inc. p. 26. ISBN 978-1-59339-837-8.
**ปลาซิวแคระ** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Boraras* (/บอรารัส/) อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

สกุลปลาซิวแคระนั้นถูกแยกออกมาจากสกุล *Rasbora* ในปี ค.ศ. 1993 โดยมอริส ก็อตลา นักมีนวิทยาชาวสวิส และชวลิต วิทยานนท์ นักมีนวิทยาชาวไทย โดยมีทั้งหมด 6 ชนิดในปัจจุบัน พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงหมู่เกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย

เป็นปลาที่มีขนาดลำตัวเล็กมาก โดยมีความยาวเฉลี่ยเพียง 1.3 เซนติเมตรเท่านั้น นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูงเหมือนปลาซิวสกุลอื่น ๆ และบางครั้งอาจปะปนไปกับปลาซิวสกุลอื่นหรือสกุลเดียวกันแต่ต่างชนิดกันได้ มีลักษณะเด่น คือ ทุกชนิดจะมีสีบริเวณช่องท้อง และสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ กลุ่มที่มีลายจุดบนลำตัวและกลุ่มที่มีลายเส้นบนลำตัว ทุกชนิดนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ และสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้

การจำแนก
--------

**กลุ่มที่มีลายจุด**

* *Boraras naevus* Conway & Kottelat, 2011
* *Boraras maculatus* (Duncker, 1904)
* *Boraras micros* Kottelat & Vidthayanon, 1993

**กลุ่มที่มีลายเส้น**

* *Boraras brigittae* (Vogt, 1978)
* *Boraras merah* (Kottelat, 1991)
* *Boraras urophthalmoides* (Kottelat, 1991)

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Boraras* on Funet.fi
2. ↑  สุริศา ซอมาลี *Boraras naevus* เธอคือใครกัน หน้า 109-120 คอลัมน์ Mimi Fishes นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 19 ปีที่ 2: มกราคม 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Boraras ที่วิกิสปีชีส์
**พระชลโธปมคุณมุนี** นามเดิม **พุฒ** ฉายา **ปุณฺณโก** อดีตเจ้าคณะใหญ่เมืองชลบุรี

กำเนิด
------

เกิดวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2361 (ปีเถาะ) เป็นบุตรของนายจีน และนางปาน ทองคำ ครอบครัวตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัดขุนจันทร์ คลองบางกอกใหญ่ ธนบุรี

บรรพชาและอุปสมบท
----------------

บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ที่วัดประยุรวงศาวาสวรวิหารอยู่ 8 พรรษา เมื่ออายุ 21 ปี อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายา "ปุณฺณโก" พระศรีวิสุทธิวงศ์ (ฟัก) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ (ภายหลังลาสิกขาออกมาเป็นรับราชการ ได้รับบรรดาศักดิ์สุดท้ายที่พระยาศรีสุนทรโวหาร) ต่อมาได้รับตำแหน่งที่ *พระครูสมุห์* ฐานานุกรมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อุปสมบทได้ 8 พรรษา ได้ลาสิกขา ออกมารับราชการเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รวม 20 ปี ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรให้เป็น *ขุนสาครวิสัย* จุลศักราช 1229 ตรงกับรัตนโกสินทร์ศก 86 ท่านได้บรรพชาอุปสมบทครั้งที่ 2 เมื่ออายุได้ 49 ปี ที่วัดบุปผารามวรวิหาร ธนบุรี มีพระอมรโมฬี (นบ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดเรือง ธมฺมรกฺขิโต เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายา "ปุณฺณโก" เหมือนเมื่ออุปสมบทครั้งแรก เมื่ออุปสมบทแล้วได้เที่ยวแสวงหาปริเวกธรรมตามอัธยาศัยล่วงไป 3 พรรษา

ศาสนกิจ
-------

เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) ซึ่งเป็นบุตรของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ผู้สถาปนาวัดเขาบางทราย เกิดความเลื่อมใสศรัทธาในความสามารถหลายด้านของพระชลโธปมคุณมุนี (พุฒ ปุณฺณโก) จึงอาราธนาให้มาจำพรรษาเป็นเจ้าอาวาสวัดเขาบางทราย ด้วยความสามารถทั้งการปกครองสงฆ์และการอบรมสั่งสอนประชาชนจนปรากฏแก่บ้านเมือง โดยเหตุนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรตำแหน่งพระครูเจ้าคณะเมืองให้เป็น *พระครูชลโธปมคุณมุนี* ต่อมาวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 จึงได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนเป็นพระราชาคณะยกที่ *พระชลโธปมคุณมุนี* มีนิตยภัตเดือนละ 3 ตำลึง เจ้าคณะภาคตะวันออก บังคับบัญชาภิกษุสามเณรในวัด 3 หัวเมือง คือเมืองชลบุรี เมืองพนัสนิคม และเมืองบางละมุง

มรณภาพ
------

พระชลโธปมคุณมุนี อาพาธเป็นไข้ มรณภาพเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2449 เวลาสามยามกับเศษ 1 นาฬิกา 25 นาที รวมสิริอายุได้ 89 ปี พรรษา 39 ถึงวันที่ 19 มกราคม ร.ศ. 126 (นับแบบปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2451) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เจ้าพนักงานส่งหีบศิลาหน้าเพลิงไปพระราชทานเพลิงศพพระชลโธปมคุณมุนี และพระราชทานไตร 1 ไตร เงิน 100 เฟื้อง และผ้าขาว 2 สำรับ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระสงฆ์ที่ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรและพัดเปรียญ, เล่ม 16, ตอน 34, 19 พฤศจิกายน ร.ศ. 118, หน้า 489
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ข่าวมรณภาพ, เล่ม 23, ตอน 30, 21 ตุลาคม ร.ศ. 125, หน้า 783-784
3. ↑  "ส่งหีบศิลาหน้าเพลิงไปพระราชทาน" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **24** (42): 1145. 19 มกราคม ร.ศ. 126. สืบค้นเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2562. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)

* หนังสือที่ระลึก ในพระราชวโรกาสที่ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธียกฉัตรพระประธาน และ เททองหล่อพระประจำวันเกิด สมเด็จพระญาณวโรดม (ประยูร สนฺตงฺกุโร) ในโอกาสที่จะมีอายุ 90 ปี ณ วัดอุทกเขปสีมาราม หมู่ที่ 4 ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี วันจันทร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2548 เวลา 15:00 น.
ซิวหนู พบบริเวณป่าพรุ ที่อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส โดยนายแพทย์วรกานต์ รุ่งประเสริฐ
**ปลาซิวหนู** (อังกฤษ: Least rasbora, Exclamation-point rasbora; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Boraras urophthalmoides*) เป็นปลาซิวชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีลักษณะคล้ายปลาซิวชนิดอื่น แต่มีขนาดเล็กกว่ามาก หัวและตามีขนาดโต ปากมีขนาดเล็ก ครีบและเกล็ดมีขนาดใหญ่ หัวและลำตัวมีสีส้มหรือแดงอมส้ม มีแถบสีดำพาดตามแนวยาวกลางลำตัว โคนหางมีจุดสีคล้ำ

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1.5-2 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่และว่ายขึ้นมาใกล้ผิวน้ำ ในแหล่งน้ำที่นิ่งมีหญ้าและพืชน้ำขึ้นหนาแน่น และน้ำมีสภาพเป็นกรดเล็กน้อย (pH ต่ำกว่า 7 เล็กน้อย) เช่น น้ำในป่าพรุ เป็นต้น

จัดเป็นปลาที่พบได้น้อยในแหล่งที่อยู่ในธรรมชาติ โดยพบกระจายทั่วไปในภูมิภาคอินโดจีน สำหรับในประเทศไทยพบเพียงไม่กี่แห่ง อาทิ พื้นที่ชุ่มน้ำชายฝั่งทะเลใกล้ปากแม่น้ำเจ้าพระยา ในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศ เป็นต้น 

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง

ฝูงซิวหนู พบที่อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส โดยนายแพทย์วรกานต์ รุ่งประเสริฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Boraras urophthalmoides* (ปลาซิวแคระ) (ไทย)
2. ↑  WWF - ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและระบบนิเวศเกษตร จากกองทุนสัตว์ป่าโลก (ไทย)
3. ↑  ชวลิต วิทยานนท์ ดร. *คู่มือปลาน้ำจืด* หน้า 125 (สำนักพิมพ์สารคดี กรุงเทพ, พ.ศ. 2547) ISBN 9744841486

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Boraras urophthalmoides* (อังกฤษ)
**ปลาซิวหัวตะกั่วสุโขทัย** หรือ **ปลาท้องพลุ** หรือ **ปลาข้าวเม่า** (อังกฤษ: Flying minnow, Flying barb, Leaping barb, Siamese hatchetfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Laubuka caeruleostigmata*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างค่อนข้างกว้าง ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนท้องเป็นสัน เส้นข้างลำตัวโค้งลงเห็นชัดเจน และขนานกับริมท้อง ครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยว ที่หัวและบนหลังตอนหน้าครีบหลังมีจุดสีน้ำเงินเข้ม บนลำตัวหลังช่องเหงือกมีจุดสีดำขนาดใหญ่ 1 จุด และเหนือครีบอกมีจุดสีดำ 4-9 จุด สีของลำตัวทั่วไปเป็นสีขาวอมเขียวแวววาว

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 7 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ย 4-5 เซนติเมตร จัดเป็นปลาซิวหัวตะกั่ว 1 ใน 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบนและแม่น้ำโขง

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็กในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้ขึ้นหนาแน่น กินอาหารบริเวณผิวน้ำ เช่น แมลง, ลูกน้ำ, ลูกไร เป็นอาหาร เป็นปลาที่เมื่อตกใจแล้วสามารถกระโดดพ้นน้ำได้สูง

มีสถานะพบในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์แล้ว นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะรวบรวมจากแหล่งธรรมชาติจำหน่ายยังต่างประเทศ และในปัจจุบัน ก็สามารถเพาะขยายพันธุ์ในบ่อเลี้ยงได้เป็นผลสำเร็จ

อ้างอิง
-------

1. ↑   Kottelat, M. 1996. *Chela caeruleostigmata*. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 19 July 2007.
2. ↑  เก็บถาวร 2012-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้าวเม่า ๒ น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 59. ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
World water distribution.World water distribution.
**อุทกภาค** (จากภาษาบาลี "อุทก" แปลว่า น้ำ, "ภาค" แปลว่า ส่วน รวมกันหมายถึงส่วนที่เป็นน้ำ) ในวิชาภูมิศาสตร์กายภาพหมายถึง แหล่งที่น้ำจำนวนมากมาอยู่รวมกันบนหรือใต้ผิวโลก

อีกอร์ ชีโคลมานอฟ ผู้ถูกคัดเลือกโดยองค์การสหประชาชาติให้ศึกษารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับทรัพยากรน้ำ ได้ประเมินว่าบนโลกมีน้ำทั้งสิ้น 1,386 ล้านลูกบาศก์กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงน้ำในรูปของเหลว ของแข็ง น้ำบาดาล ธารน้ำแข็ง มหาสมุทร ทะเลสาบ และแม่น้ำ โดยร้อยละ 97.5 ของน้ำทั้งหมดบนโลกเป็นน้ำเค็ม น้ำจืดมีอยู่เพียงร้อยละ 2.5 เท่านั้น และร้อยละ 68.7 ของน้ำจืดก็อยู่ในรูปของน้ำแข็งและหิมะปกคลุมบริเวณอาร์กติก แอนตาร์กติกา และในเขตภูเขา ส่วนที่เหลืออีกร้อยละ 29.9 อยู่ในรูปของน้ำบาดาล ร้อยละ 0.26 ของน้ำจืดเท่านั้นที่สามารถใช้เป็นสาธารณูปโภคได้ ซึ่งสามารถพบน้ำเหล่านี้ใต้ในทะเลสาบ อ่างเก็บน้ำ และระบบแม่น้ำต่าง ๆ มวลทั้งหมดของน้ำบนโลกอยู่ที่ประมาณ 1.4 × 1018 ตัน ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 0.023 ของมวลโลกทั้งหมด ประมาณ 20 × 1012 ตันของน้ำทั้งหมดนั้นอยู่ในบรรยากาศของโลก (โดยน้ำ 1 ลูกบาศก์เมตรมีน้ำหนักเท่ากับ 1 ตัน) ประมาณร้อยละ 75 ของผิวโลกทั้งหมดหรือประมาณ 361 ล้านตารางกิโลเมตรนั้นเป็นมหาสมุทร ค่าความเค็มเฉลี่ยของมหาสมุทรในโลกนั้นอยู่ที่ประมาณ 35 ของเกลือหนึ่งกรัมต่อน้ำทะเลหนึ่งกิโลกรัม (ร้อยละ 3.5)

ดูเพิ่ม
-------

* ทะเลสาบ
* ธารน้ำแข็ง
* น้ำ
* มหาสมุทร
* วัฏจักรน้ำ
* หิมะภาค

อ้างอิง
-------

1. ↑  พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ. 2554
2. 1 2  World Water Resources: A New Appraisal and Assessment for the 21st Century (Report). UNESCO. 1998. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-27. สืบค้นเมื่อ 13 June 2013.
3. ↑  Kennish, Michael J. (2001). *Practical handbook of marine science*. Marine science series (3rd ed.). CRC Press. p. 35. ISBN 0-8493-2391-6.
**โต๊ หืว** (เวียดนาม: *Tố Hữu*) เป็นนามปากกาของ **เหงียน กิม ถั่ญ** (เวียดนาม: *Nguyễn Kim Thành*) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2463 ที่เว้ บิดาเป็นครู เขานิยมอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ตั้งแต่อายุ 13 ปี และเข้าเป็นสมาชิกพรรคเมื่อ พ.ศ. 2481 เขาถูกฝรั่งเศสจับขังคุกเมื่อ พ.ศ. 2482 แต่สามารถหนีออกมาได้ใน พ.ศ. 2484 และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อีก เคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี

ถั่ญเริ่มเขียนกวีนิพนธ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 และได้ตีพิมพ์รวมเล่มบทกวีชุดแรกเรื่อง "เมื่อนั้น" ใน พ.ศ. 2489 โดยเนื้อหาแสดงถึงการยึดมั่นในอุดมการณ์คอมมิวนิสต์และการปฏิวัติ ผลงานชุดต่อมาคือ "เหวียดบั๊ก" เป็นการสะท้อนภาพของสังคมเวียดนามระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ผลงานชุด "ลมพัด" แสดงแนวคิดเกี่ยวกับระบบสังคมนิยมในภาคเหนือและการทำสงครามกับสหรัฐอเมริกา ผลงานรวมบทกวีที่สำดัญของถั่ญคือชุด "เสียงพิณ" เป็นผลงานชุดสุดท้ายของเขา ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2536 และได้รับรางวัลซีไรต์ ผลงานเรื่องนี้ต่างจากบทกวีก่อนหน้าของเขา เนื่องจากเป็นการสะท้อนภาพสังคมเวียดนามหลังสงคราม แฝงความเศร้าและความสิ้นหวังในอนาคตของประเทศ เขาเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2545

อ้างอิง
-------

* มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2553. หน้า 246 - 250