**ค่าความรู้** (อังกฤษ: The Cost of Knowledge) เป็นการประท้วงโดยนักวิชาการต่อหลักปฏิบัติทางธุรกิจของสำนักพิมพ์วารสารวิชาการชื่อว่าแอ็ลเซอเฟียร์ ด้วยหลายเหตุผล โดยหลักแล้วเน้นไปที่การเรียกร้องให้วารสารปรับลดราคาลง รวมไปถึงรณรงค์ให้เพิ่มการเข้าถึงแบบข้อมูลเปิด งานหลักของโปรเจกต์นี้คือการขอให้นักวิจัยเซ็นคำแถลงว่าจะไม่สนับสนุนวารสารจากแอ็ลเซอเฟียร์ ไม่ว่าจะเป็นการตีพิมพ์ ทำการตรวจสอบแบบเสรี หรือให้บริการทางบรรณาธิการแก่วารสารเหล่านี้

ประวัติ
-------

ก่อนการเกิดของอินเทอร์เน็ต การกระจายบทความซึ่งรายงานผลของงานวิจัยนั้นมีความลำบาก ในอดีต สำนักพิมพ์ให้การบริการหลายอย่าง เช่น การพิสูจน์อักษร การเรียงพิมพ์ การปรับปรุงต้นฉบับ การพิมพ์ และการแจกจ่ายทั่วโลก ในยุคปัจจุบัน ผู้วิจัยทุกคนถูกคาดหวังให้ส่งสำเนาดิจิทัลของผลงานที่ผ่านการดำเนินการโดยสมบูรณ์แล้วแก่สำนักพิมพ์ เรียกได้ว่านักวิชาการสมัยนี้ถูกคาดหวังให้ทำงานที่เคยเป็นงานและค่าใช้จ่ายของสำนักพิมพ์ โดยไม่มีค่าตอบแทน สำหรับการแผยแพร่แบบดิจิทัลนั้น การพิมพ์นั้นไม่จำเป็น การทำสำเนานั้นไม่เสียค่าใช้จ่าย และสามารถแจกจ่ายทั่วโลกออนไลน์ได้ทันที เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตที่มาพร้อมกับต้นทุนต่อหัวที่ลดลงอย่างชัดเจน ทำให้สำนักพิมพ์วิทยาศาสตร์หลักทั้ง 4 สำนักพิมพ์อย่าง แอ็ลเซอเฟียร์ สปริงเกอร์ วิลลีย์ และอินฟอร์มา มีโอกาสลดต้นทุนและสร้างกำไรสนธิอย่างต่อเนื่อง

### การเปลี่ยนแปลงจากสถานะเดิม

ในวันที่ 21 มกราคม 2555 นักคณิตศาสตร์ ทิโมธี โกเวอส์ เรียกร้องให้คว่ำบาตรแอ็ลเซอเฟียร์ โดยการเผยแพร่ข้อความบนบล็อกส่วนตัวของเขา ข้อความนี้ได้รับความสนใจมากพอที่จะดึงดูดให้สื่อเรียกว่าเป็นการริเริ่มของขบวนการ สามเหตุผลที่ทำให้เค้าขอร้องให้มีการคว่ำบาตรได้แก่ ราคาสมาชิกที่สูงของแต่ละวารสาร การรวมชุดวารสารที่มีมูลค่าและความสำคัญต่างกัน และการที่แอ็ลเซอเฟียร์สนับสนุนร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์ (SOPA) ร่างรัฐบัญญัติคุ้มครองไอพี รวมไปถึงร่างรัฐบัญญัติงานวิจัย

แอ็ลเซอเฟียร์ได้โต้เถียงกับคำกล่าวอ้าง และบอกว่าราคาของพวกเขานั้นต่ำกว่าราคาเฉลี่ยในอุตสาหกรรมด้วยซ้ำไป และยังบอกอีกว่าการรวมชุดวารสารนั้นเป็นเพียงหนึ่งในตัวเลือกในการสั่งซื้อวารสารของแอ็ลเซอเฟียร์เท่านั้น บริษัทยังอ้างว่ากำไรของบริษัทนั้นเป็น "ผลลัพธ์จากการบริหารอย่างมีประสิทธิภาพ" ผู้วิจารณ์ของแอ็ลเซอเฟียร์อ้างว่าในปี ในปี 2553 นั้น 36% ของรายได้ทั้งหมดของแอ็ลเซอเฟียร์ซึ่งมีมูลค่าราว 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐนั้นคือกำไร ขณะที่แอ็ลเซอเฟียร์อ้างว่ามี อัตรากำไรจากการดำเนินงานจำนวน 25.7% ในปี 2553

### ผลกระทบและการยอมรับ

ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2555 นักวิเคราะห์ของแบงค์  Exane Paribas ได้รายงานผลกระทบทางการเงินของแอ็ลเซอเฟียร์ด้วยราคาหุ้นที่ตกลงหลังจากการคว่ำบาตร เดนนิส สโนเวอร์ วิจารณ์ระบบผูกขาดของสำนักพิมพ์วิทยาศาสตร์ ทว่าในขณะเดียวกันได้บอกว่าเขาไม่สนับสนุนการคว่ำบาตรแม้ว่าเขาดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของวารสารที่เข้าถึงได้แบบเสรีในด้านเศรษฐศาสตร์ก็ตาม เขาคิดว่าควรส่งเสริมการแข่งขันระหว่างวารสารแทนที่จะทำการคว่ำบาตร

เว็บไซต์
--------

เว็บไซต์ "เดอะคอสต์ออฟนอลิจ" ถูกสร้างขึ้น และเชิญชวนนักวิจัยและนักวิชาการให้ลงนามประกาศความตั้งใจที่จะไม่ส่งงานพิมพ์ให้กับวารสารของแอ็ลเซอเฟียร์ ไม่ช่วยตัดสินบทความสำหรับวารสารของแอ็ลเซอเฟียร์ และไม่เข้าร่วมกองบรรณาธิการ ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2555 ประกาศได้มีผู้เข้าร่วมถึง 1,000 คน จากนั้นในภายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 นักวิจัยกว่า 16,000 คนได้เซ็นชื่อลงนามในประกาศนี้ ผู้ลงนามในสัญญาหลายๆคนมาจากสาขาเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ วิทยาการคอมพิวเตอร์ และชีววิทยา ใน พ.ศ. 2557 แอ็ลเซอเฟียร์ได้รับบทความจากผู้เขียน 1.8 ล้านคน

ปฏิกิริยาจากแอ็ลเซอเฟียร์
-------------------------

ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ปี 2555 แอ็ลเซอเฟียร์ได้ประกาศข้อความบนเว็บไซต์ว่าได้เพิกถอนการสนับสนุนต่อร่างรัฐบัญญัติงานวิจัยเป็นที่เรียบร้อย แม้ว่าขบวนการค่าความรู้ไม่ได้ถูกเอ่ยถึง ข้อความชี้ถึงความหวังที่ขบวนการจะ "ช่วยลดบรรยากาศที่คุกรุ่น และสร้างบรรยากาศที่ก่อให้เกิดผลมากขึ้น" สำหรับการสนทนากับนายทุนงานวิจัย

ขณะที่ผู้ร่วมลงชื่อได้ทำการฉลองกับการที่แอ็ลเซอเฟียร์ได้เพิกถอนการสนับสนุนต่อร่างรัฐบัญญัติงานวิจัย แอ็ลเซอเฟียร์ได้ปฏิเสธและอ้างว่าการกระทำนั้นไม่ได้ส่งผลมาจากการคว่ำบาตร แต่กลับบอกว่าพวกเขาเพิกถอนเนื่องมากจากคำขอของนักวิจัยที่ไม่ได้ร่วมลงชื่อคว่ำบาตร

ในวันเดียวกันแอ็ลเซอเฟียร์ได้ส่งจดหมายเปิดผนึกให้สมาคมคณิตศาสตร์เพื่อแจ้งเกี่ยวกับเป้าหมายที่จะลดราคาของบทความให้อยู่ที่บทความละ 11 ดอลลาร์สหรัฐ หรือน้อยกว่านั้น หลายชั่วมองต่อมาผู้แทน ดาร์เรลล์ อิสสา และคาร์โรไลน์ มาโลนีย์ ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนร่างรัฐบัญญัติได้เผยแพร่ข้อความว่าพวกเขาจะไม่กระตุ้นการออกกฎหมายจากร่างรัฐบัญญัตินี้อีกต่อไป การคว่ำบาตรยังถูกดำเนินการอยู่ในปัจจุบัน  ก่อนหน้านั้น ไมก์ เทย์เลอร์จากมหาวิทยาลัยบริสตอลได้กล่าวหาว่าแรงบันดาลใจของอิสสาและมาโลนีย์อาจถูกขับเคลื่อนโดยเงินบริจาคก้อนใหญ่จากแอ็ลเซอเฟียร์ในปี 2554

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  Taylor, Mike (21 February 2012). "It's Not Academic: How Publishers Are Squelching Science Communication". *Discover*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-12. สืบค้นเมื่อ 22 February 2012.
2. ↑  See Sir William Timothy Gowers (January 21, 2012).
3. ↑  Grant, Bob (7 February 2012). "Occupy Elsevier?". *The Scientist*. สืบค้นเมื่อ 12 February 2012.
4. ↑  Worstall, Tim (28 January 2012). "Elsevier's Publishing Model Might be About to Go Up in Smoke". *forbes.com*. สืบค้นเมื่อ 12 February 2012.
5. 1 2  "Scientific publishing: The price of information". *The Economist*. 4 February 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-16. สืบค้นเมื่อ 2016-01-12.
6. 1 2  Flood, Alison (2 February 2012). "Scientists sign petition to boycott academic publisher Elsevier". *The Guardian*. London: GMG. ISSN 0261-3077. OCLC 60623878. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-16. สืบค้นเมื่อ 2016-01-12.
7. ↑  Fischman, Josh (30 January 2012). "Elsevier Publishing Boycott Gathers Steam Among Academics". *The Chronicle of Higher Education*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-16. สืบค้นเมื่อ 2016-01-12.
8. ↑  Cook, Garret (12 February 2012). "Why scientists are boycotting a publisher – Opinion – The Boston Globe". *bostonglobe.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-02. สืบค้นเมื่อ 12 February 2012.
9. ↑  "2010 highlights". *reports.reedelsevier.com*. 2012. สืบค้นเมื่อ 17 February 2012. operating margin
10. ↑  Storbeck, Olaf (14 February 2012). "Teure Wissenschaft: Forscher boykottieren Fachverlag". *Handelsblatt* (ภาษาเยอรมัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-14. สืบค้นเมื่อ 16 February 2012.
11. ↑  Storbeck, Olaf (13 February 2012). "Dennis Snower: 'Herausgeber können Gott spielen'". *Handelsblatt* (ภาษาเยอรมัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-26. สืบค้นเมื่อ 16 February 2012.
12. ↑  Hyland, Andy (7 February 2012). "Heard on the Hill: University Senate considering boycotting publisher Elsevier..." *Lawrence Journal-World*. สืบค้นเมื่อ 16 February 2012.
13. ↑  Slind-Flor, Victoria (28 September 2012). "Bard, Motorola, Medicaid, Bullfrog: Intellectual Property". *bloomberg.com*. สืบค้นเมื่อ 13 February 2012.
14. ↑  "The Cost of Knowledge". สืบค้นเมื่อ 25 November 2016.
15. ↑  Peek, Robin (13 February 2012). "The Cost of Knowledge Versus Elsevier: 5,600 Signatures and Growing". *Information Today, Inc.* สืบค้นเมื่อ 13 February 2012.
16. ↑  "Elsevier Backs Down as Boycott Grows". สืบค้นเมื่อ 29 February 2012.
17. ↑  Taylor, Mike (16 January 2012). "Academic publishers have become the enemies of science". *The Guardian*. London. สืบค้นเมื่อ 29 February 2012.
18. ↑  Howard, Jennifer (27 February 2012). "Legislation to Bar Public-Access Requirement on Federal Research Is Dead". *The Chronicle of Higher Education*. สืบค้นเมื่อ 28 February 2012.
19. 1 2  Aron, Jacob. "Elsevier vows to keep price of mathematics journals low". *New Scientist*.
20. ↑  "Sponsors and Supporters Back Away from Research Works Act". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-02. สืบค้นเมื่อ 29 February 2012.
21. ↑  Taylor, Mike (16 January 2012). "Academic publishers have become the enemies of science". *The Guardian*. London. สืบค้นเมื่อ 29 February 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* Gowers, Timothy (21 January 2012). "Elsevier – my part in its downfall". *Gowers's Weblog*. WordPress.com. — The blog post associated with the start of the campaign
* Elsevier's open letter response
* collection of media coverage of The Cost of Knowledge