recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**อาการใคร่ไม่รู้อิ่ม** (อังกฤษ: hypersexuality) คือ การมีแรงขับทางเพศหรือกิจกรรมทางเพศเพิ่มขึ้นบ่อยหรือเฉียบพลันสุดโต่ง แม้อาการใคร่ไม่รู้อิ่มเกิดได้จากภาวะทางการแพทย์หรือยารักษาโรคบางอย่าง แต่สำหรับผู้ป่วยส่วนมากไม่ทราบสาเหตุ ปัญหาสุขภาพจิตอย่างความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่งสามารถก่อให้เกิดอาการใคร่ไม่รู้อิ่มได้ และแอลกอฮอล์และยาบางชนิดยังสามารถมีผลต่อการยับยั้งทางสังคมและเพศในบางคน มีการใช้แบบจำลองทฤษฎีจำนวนหนึ่งเพื่ออธิบายหรือรักษาอาการใคร่ไม่รู้อิ่ม แบบจำลองที่ใช้มากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสื่อซึ่งเป็นที่นิยม คือ การเข้าสู่การติดทางเพศ แต่นักเพศวิทยายังไม่บรรลุการเห็นพ้องต้องกัน คำอธิบายทางเลือกสำหรับภาวะดังกล่าวมีแบบจำลองพฤติกรรมตามแรงกดดัน (compulsive) และหุนหัน (impulsive) อาการนี้เกี่ยวข้องกับ โรคใคร่ไม่รู้อิ่ม (hypersexual disorder) 

บัญชีจำแนกโรคระหว่างประเทศ (ICD-10) ขององค์การอนามัยโลก รวม "ความต้องการทางเพศมากผิดปกติ" (รหัส F52.7) ซึ่งแบ่งเป็น**อาการใคร่ไม่รู้อิ่มของชาย** (satyriasis) และ**อาการใคร่ไม่รู้อิ่มของหญิง** (nymphomania) และ "การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองมากเกินไป" (รหัส F98.8) กำลังมีการพิจารณาเพื่อรวมข้อเสนอให้รวมการวินิจฉัยที่เรียก ความผิดปกติอาการใคร่ไม่รู้อิ่ม โดยอธิบายอาการง่าย ๆ โดยไม่ส่อความทฤษฎีใดโดยเฉพาะ ในภาคผนวกของ DSM แต่ไม่อยู่ในรายการหลักของการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการ

สมาคมจิตเวชอเมริกา (APA) ปฏิเสธข้อเสนอเพิ่มการติดทางเพศเข้ารายการความผิดปกติทางจิตเวช คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต (DSM) ผู้ประพันธ์บางคนตั้งคำถามว่า การอภิปรายอาการใคร่ไม่รู้อิ่มสมเหตุสมผลหรือไม่ โดยแย้งว่าการตีตราแรงขับทางเพศ "สุดโต่ง" เป็นเพียงการประทับมลทินแก่บุคคลซึ่งไม่ปฏิบัติตามบรรทัดฐานของวัฒนธรรมหรือกลุ่มระดับเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Carver, DD (1997). "Clinical Aspects of Borderline Personality Disorder". *Medscape Psychiatry & Mental Health eJournal*. **2** (5): 1–5. สืบค้นเมื่อ 3 July 2014.
2. ↑  "DSM-5 Development Page for Sexual Dysfunctions". Dsm5.org. สืบค้นเมื่อ 2012-06-22.
3. ↑  Levine, M. P; Troiden, R. R. (1988). "The Myth of Sexual Compulsivity". *Journal of Sex Research*. **25** (3): 347–363. doi:10.1080/00224498809551467. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-02. สืบค้นเมื่อ 2014-10-04.
**โยฮัน อาดัม ชัล ฟ็อน เบ็ล** (เยอรมัน: *Johann Adam Schall Von Bell*; ค.ศ. 1591–1666) เป็นนักบวชคณะเยสุอิตและนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตในฐานะมิชชันนารีในประเทศจีนและกลายเป็นที่ปรึกษาของจักรพรรดิชุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิง

โยฮันเกิดในครอบครัวชนชั้นสูงในโคโลญ ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เขาจบการศึกษาในโคโลญ เขาย้ายไปโรม มีวิชาที่เรียนเช่นคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ ใน ค.ศ. 1611 เขาเข้าร่วมคณะเยสุอิต และศึกษาต่อ

ใน ค.ศ. 1618 เขาออกเดินทางไปจีนด้วยเรือของโปรตุเกสพร้อมกับกลุ่มมิชชันนารีภายใต้การนำของนีกอลา ทรีโก ปีถัดมากลุ่มมิชชันนารีเดินทางถึงท่าเรือค้าขายของโปรตุเกสที่มาเก๊าที่ซึ่งชัล ฟ็อน เบ็ล ใช้เวลาเรียนรู้ภาษาจีน เขาเริ่มงานเผยแผ่ศาสนาในจีนใน ค.ศ. 1622 แต่ความสำเร็จของเขาค่อนข้างจำกัด เขาเข้าร่วมในการป้องกันมาเก๊าจากการรุกรานของชาวดัตช์ในปีเดียวกัน และจับกัปตันชาวดัตช์ได้จากชัยชนะในการรบ

ชัล ฟ็อน เบ็ล และจาโคโม โร ถูกส่งไปยังปักกิ่งใน ค.ศ. 1630 เพื่อสานต่องานของโยฮัน เชร็ค ที่ล่วงลับไปแล้วในการปฏิรูปปฏิทินจีน เขาได้ร่วมกับสฺวี กวังฉี่ แก้ไขปฏิทินจีนซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อปฏิทินฉงเจิน ซึ่งตั้งชื่อตามพระนามของจักรพรรดิฉงเจิน จักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์หมิง

อ้างอิง
-------

1. 1 2   Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Schall, Johann Adam von". *สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911*. Vol. 24 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. p. 312.
2. ↑  Goodrich, L. Carrington; Fang, Chaoying, บ.ก. (1976). *Dictionary of Ming Biography, 1368–1644*. Columbia University Press. p. 1136. ISBN 0-231-03801-1.
**โยเซ็ฟ บาร์ท** (เยอรมัน: *Joseph Barth*; 28 ตุลาคม ค.ศ. 1746 – 7 เมษายน ค.ศ. 1818) เป็นจักษุแพทย์ชาวออสเตรียสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่มีชื่อเสียง

การศึกษา
--------

โรงเรียนกายวิภาคและศัลยกรรมที่ซากราอินเฟร์เมรีอา วัลเลตตา (ประเทศมอลตา), โรงพยาบาลซันโตสปีรีโตในโรม (ประเทศอิตาลี), มหาวิทยาลัยเวียนนา (ประเทศออสเตรีย) เขาได้รับคุณวุฒิในปี ค.ศ. 1772

อาชีพ
-----

ได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าราชการครูสาขาจักษุวิทยาและกายวิภาคศาสตร์ (ค.ศ. 1773), ศาสตราจารย์สาขาจักษุวิทยาและกายวิภาคศาสตร์ (ค.ศ. 1774) รวมทั้งจักษุแพทย์และศาสตราจารย์สาขาสรีรวิทยา (ค.ศ. 1786) ที่มหาวิทยาลัยเวียนนา; เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงที่ปรึกษาหลวง (ค.ศ. 1774) และได้รับการแต่งตั้งเป็นจักษุแพทย์ประจำจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1776) เขาเกษียณอายุราชการในปี ค.ศ. 1791 แต่ยังดำรงตำแหน่งแพทย์และจักษุแพทย์ของจักรพรรดิจนกระทั่งเสียชีวิต

ความสำเร็จ
----------

โยเซ็ฟ บาร์ท ได้รับชื่อเสียงในการปฏิบัติด้านจักษุวิทยาและดำรงตำแหน่งประธานจักษุวิทยาคนแรกในยุโรป เขาได้รับโปรดเกล้าฯแต่งตั้งโดยจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา แห่งออสเตรีย โดยคำนึงถึง "ทักษะพิเศษในโรคตารวมถึงความถนัดในกายวิภาคศาสตร์ของเขา" บาร์ทยังคงเป็นผู้นำในด้านจักษุวิทยา กับตำแหน่งศาสตราจารย์ที่ได้รับภายหลัง ที่จัดให้มีขึ้นเฉพาะในเบอร์ลินเมื่อปี ค.ศ. 1866

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โยเซ็ฟ บาร์ท**

* Barth's neurotree profile
**ลาบิโอบาร์บุส** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Labiobarbus*) เป็นสกุลของปลาสร้อยจำพวกหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

โยฮัน กุนราด ฟัน ฮัสเซิลต์ ได้ตั้งสกุลนี้ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1823 โดยกำหนดเป็นชื่อสกุลของปลา 2 ชนิดจากเกาะชวา ต่อมาในปี ค.ศ. 1842 ฌอร์ฌ กูว์วีเย และอาชีล วาล็องเซียน ได้ตั้งสกุลดังกิลา (*Dangila*) ขึ้น โดยไม่ทราบว่าฟัน ฮัสเซิลต์ ได้ตั้งสกุลลาบิโอบาร์บุสไว้ก่อนแล้ว ดังกิลาจึงกลายเป็นชื่อพ้องไป

ปลาในสกุลลาบิโอบาร์บุสเป็นปลาที่พบได้ชุกชุมในแหล่งน้ำจืดของประเทศไทยรวมถึงประเทศอื่นในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ มีลักษณะเด่นที่สังเกตได้ง่าย คือ ฐานครีบหลังยาว มีก้านครีบแขนง 21–27 ก้าน จะงอยปากมีติ่งเนื้อเล็ก ๆ เป็นกระจุก ริมปากบนและล่างติดต่อรวมกันที่มุมปาก มีหนวดยาว 2 คู่ โดยแบ่งออกเป็นปลายจะงอยปาก 1 คู่ และมุมปาก 1 คู่ มีเกล็ดเล็ก มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 30 เซนติเมตร

ในประเทศไทย อาจเรียกปลาบางชนิดในสกุลนี้ว่า "ปลาซ่า" เนื่องมาจากพฤติกรรมที่รวมตัวกันเป็นฝูง เมื่อตกใจจะกระโดดขึ้นเหนือน้ำพร้อม ๆ กันจนเกิดเสียงดังซ่า โดยชื่อปลาซ่ายังหมายรวมถึงปลาในวงศ์ปลาตะเพียนอื่น ๆ ที่มีลักษณะใกล้เคียงกันอีกด้วย เช่น ปลาในสกุลปลาสร้อยนกเขา (*Osteochilus*) เป็นต้น

การจำแนก
--------

* *Labiobarbus cyanopareja* (Heckel, 1843)
* *Labiobarbus fasciatus* (Bleeker, 1853)
* *Labiobarbus festivus* (Heckel, 1843)
* *Labiobarbus lamellifer* Kottelat, 1994
* *Labiobarbus leptocheilus* (Valenciennes, 1842) (ปลาสร้อยลูกนุ่น, ปลาหลาวทอง, ปลาซ่า)
* *Labiobarbus lineatus* (Sauvage, 1878) (ปลาสร้อยลูกกล้วยลาย, ปลาตาแดง, ปลาหลาวทอง, ปลาซ่า)
* *Labiobarbus ocellatus* (Heckel, 1843)
* *Labiobarbus sabanus* (Inger & Chin, 1962)
* *Labiobarbus siamensis* (Sauvage, 1881) (ปลาสร้อยลูกกล้วย, ปลามะลิเลื้อย, ปลาซ่า, ปลาคุยลาม)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, 2547: หน้า 96
2. 1 2  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, 2547: หน้า 98
3. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, 2547: หน้า 97
4. ↑  "*Labiobarbus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 30 June 2016.

บรรณานุกรม
----------

* อัคคะทวีวัฒน์, สมโภชน์ (2547). *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. องค์การค้าของคุรุสภา. ISBN 974-00-8701-9. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=` (help)
**พระครูคณานัมสมณาจารย์** นามเดิม **ทิก เจิน ฮึง** (เวียดนาม: *Thích Chân Hưng*) หรือ **องฮึง** (เวียดนาม: *Ông Hưng*) เป็นพระภิกษุนิกายมหายาน เป็นเจ้าคณะใหญ่อนัมนิกายรูปแรก และเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดอุภัยราชบำรุง

ประวัติ
-------

พระครูคณานัมสมณาจารย์ มีนามเดิมว่า องฮึง เป็นเจ้าอาวาสวัดญวนตลาดน้อย และเป็นพระผู้ใหญ่ในคณะสงฆ์ญวนชุดแรก ๆ ของสยาม ในรัชกาลที่ 3 ระหว่างที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระผนวชอยู่ ทรงสนพระทัยในลัทธิประเพณีและการปฏิบัติของพระสงฆ์ฝ่ายมหายาน ซึ่งในขณะนั้นพระสงฆ์ฝ่ายมหายานมีแต่ฝ่ายอนัมนิกาย ยังไม่มีฝ่ายจีนนิกาย จึงโปรดให้นิมนต์องฮึงเจ้าอาวาสวัดญวนตลาดน้อยในขณะนั้นมาเข้าเฝ้า ทรงถูกพระราชอัธยาศัยเป็นอย่างดี เมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์ ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้คณะสงฆ์ฝ่ายอนัมนิกายเข้ามาอยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ และได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสมณศักดิ์แด่องฮึงเป็นที่ *พระครูคณานัมสมณาจารย์*

เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์ ทรงปฏิสังขรณ์วัดญวนตลาดน้อยอีกครั้ง และได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดอุภัยราชบำรุง พร้อมทั้งโปรดฯ ให้พระครูคณานัมสมณาจารย์เป็นเจ้าคณะใหญ่อนัมนิกาย

พระครูคณานัมสมณาจารย์อาพาธด้วยโรคชรามาตั้งแต่พ.ศ. 2427 มรณภาพเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2428 อายุ 83 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  เปิดป้ายประวัติศาสตร์วัดเวียดนามในกทม.
2. ↑  สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ / เล่มที่ ๓๑ / เรื่องที่ ๒ วัดญวนในประเทศไทย / ประวัติความเป็นมา
3. ↑  "ข่าวตาย" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. เล่ม 1 (ตอน 39): หน้า 351. 8 ตุลาคม 2428. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**สมเด็จพระปทุมสุริยวงษ์ราชามหาอุปโยราช หรือ สมเด็จพระอุไทย** (ឧទ័យរាជាទី១; 2120-5 มกราคม 2185) เจ้าชายแห่งกัมพูชาซึ่งเป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ระหว่างปี พ.ศ. 2171 ถึง พ.ศ. 2185

พระอุไทยเป็นพระราชโอรสองค์เล็กของ พระบรมราชาที่ 7 หรือ พระศรีสุพรรณมาธิราช พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น พระมหาอุปราช (รัชทายาทหรืออุปราช) ในปี พ.ศ. 2161 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ หลังการเสด็จสวรรคตของ พระไชยเชษฐาที่ 2 ในพระอิสริยยศที่ พระมหาอุปโยราช (ឧភយោរាជ)

พระอุไทยอภิเษกกับอดีตพระคู่หมั้นของ พระศรีธรรมราชาที่ 2 ซึ่งพระศรีธรรมราชาที่ 2 พยายามก่อกบฏต่อสู้กับพระองค์แต่พ่ายแพ้และถูกสำเร็จโทษพร้อมกับอดีตพระคู่หมั้น ในปี พ.ศ. 2174 พระองค์ทองราชา (พญาหนู) พระอนุชาของพระศรีธรรมราชาที่ 2 จึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นกษัตริย์องค์ต่อมา พระองค์ทองราชาเสด็จสวรรคตอย่างมีเงื่อนงำในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2183 เจ้าพระยาจันท์ พระราชโอรสของ พระไชยเชษฐาที่ 2 ที่ประสูติแต่พระสนมมีสิทธิที่จะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่พระอุไทยก็ได้บีบให้เจ้าพระยาจันท์มอบราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสของพระองค์คือ พระปทุมราชา

กับความช่วยเหลือของทหารรับจ้างชาว จาม และ มาเลย์ เจ้าพระยาจันท์ปลงพระชนม์พระอุไทยเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2185 ในเวลาเดียวกัน พระปทุมราชา เสด็จออกไปล่าสัตว์เจ้าพระยาจันท์ตามไปกุมพระองค์พระปทุมราชาและนำมาสำเร็จโทษที่ อุดงมีชัย และเจ้าพระยาจันท์ได้ขึ้นเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  the historical background - Shodhganga, page. 30

* Bernard Philippe Groslier avec la collaboration de C.R. Boxer *Angkor et le Cambodge au XVIe siècle d'après les sources portugaises et espagnoles*, p. 26 Tableau III « Succession d'Ang Chan » P.U.F (Paris) 1958;
* *Chroniques Royales du Cambodge de 1594 à 1677*. École française d'Extrême Orient. Paris 1981 ISBN 2855395372
* Achille Dauphin-Meunier *Histoire du Cambodge* Presses universitaires de France, Paris 1968 Que sais-je ? n° 916.
**หลวงปู่สาย ปาโมกโข** เดิมชื่อสาย บุตะเคียน เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ณ บ้านตะเคียนตะวันตก ตําบลปรือใหญ่ อําเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ปัจจุบันคือตำบลตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ บิดาชื่อนายพรหม บุตะเคียน มารดาชื่อนางเว็ด บุตะเคียน เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลวงปู่สายบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2500 ที่วัดปราสาทใต้ ตำบลห้วยเหนือ (ปัจจุบันคือตำบลห้วยใต้) อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ พักจำพรรษาที่วัดตะเคียนราม ในระหว่างที่บวชเป็นสามเณรอยู่นั้นมีความเพียรพยายามหาความรู้เช่นศึกษาบทสวดเจ็ดตำนาน ศึกษาคัมภีร์ใบลานอักษรขอม จนสามารถอ่านออกเขียนได้จนแตกฉาน

หลวงปู่สาย ปาโมกโข อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อปี พ.ศ. 2503 ณ พัทธสีมาวัดปราสาทใต้ ตำบลห้วยเหนือ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยมีพระครูโสภิธรรมขันธ์ (เอี้ยง ภคุโณ) วัดกลางขุขันธ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากอุปสมบทได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดตะเคียนราม หลวงปู่สาย ปาโมกโข ได้ศึกษาวิชาอาคมจากอาจารย์จอมขมังเวทย์ที่เป็นฆราวาสชาวไทยและพระสงฆ์ชาวกัมพูชาและหลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน นอกจากศึกษาวิทยาอาคมแล้ว ท่านยังได้ศึกษาสมถะกรรมฐานและวิปัสสนากรรมฐาน และได้ออกธุดงค์ในสถานที่ต่างๆ ทั้งในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา ต่อมาหลวงปู่ได้สร้างเหรียญและวัตถุมงคลหลายรายการเพื่อหาทุนสร้างศาสนวัตถุไว้ในพระพุทธศาสนาซึ่งวัตถุมงคลของหลวงปู่ล้วนเป็นที่กล่าวขานเรื่องประสบการณ์เรื่องแคล้วคลาดและโชคลาภ หลวงปู่สาย ปาโมกโข ละสังขารเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เวลา 02.00 น. สิริอายุ 75 ปี 55 พรรษา ทางวัดได้สร้างมณฑปปราสาทศิลปะขอมเพื่อตั้งสรีระสังขาร และจัดเป็นพิธภัณฑ์แสดงเครื่องอัฐบริขาร ที่วัดตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยเปิดให้ศิษยานุศิษย์เข้ากราบสรีระสังขารทุกวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑   "ประวัติหลวงปู่สาย ปาโมกโข วัดตะเคียนราม".
2. ↑  "ประวัติหลวงปู่สาย วัดตะเคียนราม".
3. ↑  "หลวงพ่อสาย ปาโมกโข วัดตะเคียนราม อ.ภูสิงห์ จ.ศรีสะเกษ".
ดาวศุกร์ผ่านหน้าดวงอาทิตย์ พ.ศ. 2547ภาพดาวศุกร์ผ่านหน้าดวงอาทิตย์ เช้าวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2555
**ดาวศุกร์ผ่านหน้าดวงอาทิตย์** (Transit of Venus) เป็นปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ ที่เกิดขึ้นเมื่อดาวศุกร์เคลื่อนที่ผ่านแนวเส้นตรงที่เชื่อมระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ คนบนโลกจะเห็นดาวศุกร์เป็นดวงกลมดำขนาดเล็กเคลื่อนที่ผ่านดวงอาทิตย์ การผ่านหน้าคล้ายกับสุริยุปราคาที่เกิดจากดวงจันทร์บดบังดวงอาทิตย์ ต่างกันตรงที่ดาวศุกร์อยู่ห่างจากโลกมากกว่าดวงจันทร์ (แม้ว่าจะมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่า) เราจึงมองเห็นดาวศุกร์มีขนาดเล็กมาก ในอดีตนักดาราศาสตร์ใช้ปรากฏการณ์นี้ในการวัดระยะทางระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์โดยอาศัยการเกิดแพรัลแลกซ์

เจเรไมอาห์ ฮอร์รอกส์ นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษเป็นคนแรกที่ได้คำนวณและสังเกตเห็นการเคลื่อนตัวในวงโคจรของดาวศุกร์ผ่านหน้าดวงอาทิตย์ดังกล่าวเมื่อเวลาตั้งแต่ 15.15 น. จนดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2182

ปรากฏการณ์ดาวศุกร์ผ่านหน้าดวงอาทิตย์ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5–6 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และเป็นครั้งสุดท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 21 โดยครั้งต่อไปจะเกิดขึ้นในวันที่ 10–11 ธันวาคม พ.ศ. 2660 และวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2668

=10ส.ค2546

อ้างอิง =
=========

1. ↑  นิพนธ์ ทรายเพชร. "ดาวศุกร์ผ่านหน้าดวงอาทิตย์ (Transit of Venus)". *จดหมายข่าวราชบัณฑิตยสถาน ปีที่ 14 ฉบับที่ 157, มิถุนายน 2547*. ราชบัณฑิตยสถาน. สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม 2555. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  Paul Marston (2004). *Jeremiah Horrocks - young genius and first Venus transit observer*. University of Central Lancashire, 14–37.
3. ↑  Sample, Ian (5 June 2012). "Transit of Venus – Q&A". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 13 January 2019.
4. ↑  "This Month in Astronomical History: 2004 Venus Transit". *American Astronomical Society*. 16 June 2017. สืบค้นเมื่อ 13 January 2019.
Horrocks2019

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Transits of Venus, Six Millennium Catalog: 2000 BCE to 4000 CE เก็บถาวร 2011-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* HM Nautical Almanac Office, Transits of Venus 1000 AD - 2700 AD เก็บถาวร 2006-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* [ เก็บถาวร 2006-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *Reanimating the 1882 Transit of Venus*, in *Sky and Telescope*
* June 5/6, 2012: Venus Transit
* Transit of Venus
* Transit of Venus เก็บถาวร 2021-01-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ดาวศุกร์ผ่านหน้าดวงอาทิตย์: 8 มิถุนายน 2547
**รูปจำลองพระบรมรัตนโกศ** (เขมร: រូបសំណាកព្រះបរមរតនកោដ្ឋ ; อังกฤษ: Norodom Sihanouk Memorial) เป็นอนุสรณ์สถานที่อุทิศแด่อดีตพระมหากษัตริย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุที่กรุงพนมเปญ, ประเทศกัมพูชา อนุสาวรีย์ทองแดงมีความสูง 4.5 เมตร ซึ่งอยู่ใต้สถูปที่สูง 27 เมตร ในฝั่งตะวันออกของสวนวิมานเอกราช มีการใช้เงินสร้างตัวอนุสาวรีย์ไปประมาณ 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐและใช้เวลาประมาณ 8 เดือนจะแล้วเสร็จ ในวันเปิดตัวอนุสาวรีย์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 มีสารวัตรทหารจัดบริเวณใกล้ตัวอนุสาวรีย์ ทำให้มีการตรวจสอบอย่างแน่นหนาก่อนเข้าถึงอนุสาวรีย์ในวันนั้น พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เสด็จสวรรคตในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ที่ปักกิ่ง, ประเทศจีน คงเหลือแด่พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา และพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี

อนุสาวรีย์นี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อยกย่องความสำเร็จของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ในการทำให้ประเทศเป็นเอกราชจากอาณานิคมฝรั่งเศสในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Sen, David (2013-10-13). "Sihanouk statue inaugurated". *Phnom Penh Post* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2017-04-29.
2. ↑  Khy, Sovuthy (2013-10-17). "Norodom Sihanouk Statue, Phnom Penh Still Under Guard - The Cambodia Daily". *The Cambodia Daily* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-09. สืบค้นเมื่อ 2017-04-29.
3. ↑  Johnson, Kay. "Cambodia's Mercurial Former King, Norodom Sihanouk, Dies at 89". *Time*. ISSN 0040-781X. สืบค้นเมื่อ 2017-04-30.
**สกุลยาสุฮิโกทาเกีย** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Yasuhikotakia* (/ยา-สุ-ฮิ-โก-ทา-เกีย/)

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวยาว แบนข้าง คอดหางใหญ่ มีหนังหนาคลุมเกล็ดมิด มีเขี้ยวพับเก็บได้ในร่องบริเวณด้านหน้าของตา ปากเล็กยื่นแหลมมีหนวด 3 คู่ รอบปาก

ปลาในสกุลนี้ เดิมเคยจัดอยู่ในสกุล *Botia* แต่ในปี ค.ศ. 2002 ดร.มอริส ก็อตลา นักมีนวิทยาชาวสวิสที่พำนักอยู่ในสิงคโปร์ ซึ่งเป็นผู้ศึกษาปลาน้ำจืดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้ ได้ทำการแยกสกุลของปลาหมูเสียใหม่ หลายชนิด โดยที่สกุล *Yasuhokotakia* นี้ โดยมากจะมีรูปร่างเล็กกว่าสกุล *Botia* และเป็นสกุลที่พบได้ในภูมิภาคอินโดจีน โดยทำการตั้งชื่อสกุลเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.ยะสุฮิโกะ ทะกิ นักเลี้ยงปลาและสำรวจปลาชาวญี่ปุ่น

กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำโขงและลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยามีทั้งหมด 7 ชนิด ได้แก่

* ปลาหมูหางจุด (*Yasuhikotakia caudipunctata*)
* ปลาหมูหางแดง (*Yasuhikotakia eos*)
* ปลาหมูสัก (*Yasuhikotakia lecontei*)
* ปลาหมูหลังยาว (*Yasuhikotakia longidorsalis*)
* ปลาหมูขาว (*Yasuhikotakia modesta*)
* ปลาหมูค้อ (*Yasuhikotakia morleti*)
* ปลาหมูหางลาย (*Yasuhikotakia splendida*)

มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตามพื้นท้องน้ำ มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการใช้บริโภค โดยเฉพาะ ปลาหมูขาว และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "แข้วไก้"

เดิมทีปลาในสกุลนี้มีทั้งหมด 9 ชนิด แต่ในปี ค.ศ. 2012 คอทเทเลท ได้ทำการแยกเป็นสกุลใหม่ คือ *Ambastaia* และได้ให้ 2 ชนิดที่เคยอยู่สกุลนี้ แยกไปอยู่สกุลใหม่ คือ ปลาหมูน่าน (*A. nigrolineata*) และปลาหมูอารีย์ (*A. sidthimunki*)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kottelat, M. 2004. *Botia kubotai*, a new species of loach (Teleostei: Cobitidae) from the Ataran River basin (Myanmar), with comments on botiine nomenclature and diagnosis of a new genus. Zootaxa, 401: 1-18.
2. ↑  ITIS
3. ↑   Kottelat, M.; 2012: Conspectus cobitidum: an inventory of the loaches of the world (Teleostei: Cypriniformes: Cobitoidei). The Raffles Bulletin of Zoology, Suppl. No. 26: 1-199.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Yasuhikotakia ที่วิกิสปีชีส์



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สกุลยาสุฮิโกทาเกีย**
มุมระยะไกลของพระพุทธมงคลมหาราช ที่ประดิษฐานบนพื้นที่ราบส่วนยอดของเขาคอหงส์ ด้านหลังของรูปสลักพระโพธิสัตว์กวนอิมฯ
**พระโพธิสัตว์กวนอิมเขาคอหงส์** เป็นรูปสลักพระโพธิสัตว์กวนอิมขนาดใหญ่ประดิษฐานบนเขาคอหงส์ สวนสาธารณะเทศบาลนครหาดใหญ่ เทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ สลักด้วยหินหยกขาว ซึ่งเทศบาลนครหาดใหญ่นำโดยนายเคร่ง สุวรรณวงศ์ นายกเทศมนตรี และประชาชน รวมทั้งสมาคมมูลนิธิหาดใหญ่ต่าง ๆ ร่วมสร้างเนื่องในวโรกาสที่รัชกาลที่ 9 ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี (พ.ศ. 2539)

โครงสร้าง
---------

พระโพธิสัตว์กวนอิมเขาคอหงส์ เป็นรูปสลักพระโพธิสัตว์กวนอิมปางประทานพร ในท่ายืน ศิลปะจีน ขนาดความสูง 9.9 เมตร น้ำหนักประมาณ 80 ตัน แกะสลักโดยช่างชาวจีนจากมณฑลเห่ยเป่ย ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ทั้งสลักแยกชิ้นจากหินหยกขาว จำนวน 8 ท่อน

ใต้รูปสลักฐานพระโพธิสัตว์กวนอิม เป็นอาคารตำหนักทรงแปดเหลี่ยม เสากลางภายในรายล้อมด้วยรูปปั้นพระโพธิสัตว์ขนาดเล็กสีทองจำนวนมาก ประมาณ 1,000 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระพุทธมงคลมหาราช ท้าวมหาพรหม พระโพธิสัตว์กวนอิม เขาคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา". *BloggerTrip*. 2016-08-24.
2. ↑  "พระโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิม – หาดใหญ่ – Hatyai Taxi".
3. 1 2  "พระโพธิสัตว์กวนอิม : สวนสาธารณะ" (ภาษาอังกฤษ).`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
**อ็องแซลม์ ปาแย็ง** (ฝรั่งเศส: *Anselme Payen*; 6 มกราคม ค.ศ. 1795 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1878) เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส เกิดที่กรุงปารีส ได้รับการศึกษาจากบิดาก่อนจะเรียนต่อด้านเคมีที่วิทยาลัยสารพัดช่าง (*École Polytechnique*) เมื่อปาแย็งอายุได้ 23 ปี เขาทำงานเป็นผู้จัดการโรงงานผลิตบอแรกซ์ ปาแย็งพัฒนากระบวนการสังเคราะห์บอแรกซ์จากโซเดียมและกรดบอริก วิธีนี้ช่วยลดการนำเข้าบอแรกซ์จากอินเดียตะวันออกและสิ้นสุดการผูกขาดตลาดการค้าบอแรกซ์ของดัตช์ นอกจากนี้เขายังพัฒนากระบวนการผลิตน้ำตาล แป้งและแอลกอฮอล์จากมันฝรั่ง คิดค้นวิธีคำนวณหาปริมาณไนโตรเจนและประดิษฐ์ดีคัลเลอริมิเตอร์ (decolorimeter) เพื่อใช้ศึกษาคุณสมบัติของน้ำตาล

ในปี ค.ศ. 1833 ปาแย็งค้นพบเอนไซม์ชนิดแรกคือ ไดแอสเทส (diastase) ต่อมาเขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยกลางปารีส (*École Centrale Paris*) ในปี ค.ศ. 1838 ปาแย็งค้นพบเซลลูโลส เขาเสียชีวิตที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1878

สิ่งสืบเนื่อง
-------------

สมาคมเคมีแห่งอเมริกาสาขาเซลลูโลสและวัสดุทดแทน (Cellulose and Renewable Materials Division) นำชื่อของปาแย็งไปตั้งเป็นรางวัลอ็องแซลม์ ปาแย็ง เพื่อมอบให้กับผู้ที่มีผลงานเกี่ยวกับเซลลูโลส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Anselme Payen | French chemist | Britannica.com
2. ↑  ดู:

	* Hill, Robert; Needham, Joseph (1970). *The Chemistry of Life: Eight Lectures on the History of Biochemistry*. London: Cambridge University Press. p. 17.
	* Silverman, Richard B. (2002). *The Organic Chemistry of Enzyme-catalyzed Reactions* (2nd ed.). London: Academic Press. p. 1.
	* Stenesh, Jochanan (1998). *Biochemistry*. Vol. 2. New York: Plenum. p. 83.
	* Meyers, Robert A. บ.ก. (1995). *Molecular Biology and Biotechnology: A Comprehensive Desk Reference*. New York: Wiley-VCH. p. 296.
3. ↑  Vital Forces: The Discovery of the Molecular Basis of Life, เล่มที่ 945 โดย Graeme K. Hunter
4. ↑  Nanocellulose: From Nature to High Performance Tailored Materials by Alain Dufresne
5. ↑  Anselme Payen Award - American Chemical Society

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อ็องแซลม์ ปาแย็ง
หิน
**หินรูปเนื้อ** (จีน: 肉形石; พินอิน: *Ròuxíngshí*) เป็นชื่อหินก้อนหนึ่งซึ่งสลักเป็นรูปหมูสามชั้น ทำขึ้นในราชวงศ์ชิงจากหินแจสเพอร์ที่มีชั้นต่าง ๆ ก่อทับกันขึ้นตามธรรมชาติในห้วงเวลาหลายปี แต่ละชั้นมีสีสันต่างกันไป เมื่อแกะสลัก หินได้รับการย้อมสีให้เหมือนหมูสามชั้นจริง ๆ

หินสูง 5.73 เซนติเมตร กว้าง 6.6 เซนติเมตร และหนา 5.3 เซนติเมตร

ปัจจุบัน หินนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติในไทเป ไต้หวัน แม้ในทางประวัติศาสตร์ศิลปะจะมีคุณค่าเพียงระดับกลาง แต่กลับได้รับความสนใจเข้าเยี่ยมชมสูงและมีชื่อเสียงมาก ทั้งได้รับการเรียกขานว่า เป็น "งานชิ้นเอกอันเลื่องชื่อที่สุด" ของพิพิธภัณฑ์ และจัดเข้ากลุ่มกับผลงานอีกสองชิ้น คือ ผักกาดหยกเขียว (翠玉白菜) กับหม้อเหมากง (毛公鼎) รวมกันเป็น "ไตรรัตน์" (三宝) ประจำพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ อนึ่ง สาธารณชนยังลงคะแนนให้หินนี้เป็นวัตถุยอดสำคัญในบรรดาสิ่งของของพิพิธภัณฑ์ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Meat-shaped Stone". *National Palace Museum*.
2. ↑  "肉形石". *國立故宮博物院*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-08. สืบค้นเมื่อ 2017-05-17.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
3. ↑  Leslie Hook. "The Jade Cabbage" *Wall Street Journal*. 27 July 2007. Retrieved 20 November 2010.
4. ↑  倪再沁 (2007). "神畫的形塑—論故宮三寶".
5. ↑  Sam Ju. "The Crystallization of the Jadeite Cabbage." เก็บถาวร 2016-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Translated by David Smith. *Taiwan Panorama*. October 2009. p. 83. Retrieved 20 November 2010.
**หมู่เกาะลามู** เป็นหมู่เกาะซึ่งตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ใกล้บริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเคนยา มีเมืองสำคัญได้แก่เมืองลามู (Lamu) และเมืองคีอุนกา (Kiunga) อยู่ในเขตการปกครองของเทศมณฑลลามู จังหวัดโคสต์ ประกอบไปด้วยเกาะขนาดใหญ่ ได้แก่ เกาะปาเต เกาะมันดา และเกาะลามู นอกจากนี้ยังมีเกาะขนาดน้อย คือ เกาะคิวายู ซึ่งขึ้นอยู่กับแหล่งสงวนธรรมชาติทางทะเลคีอุนกา (Kiunga Marine National Reserve)

หมู่เกาะแห่งนี้เป็นที่ตั้งของแหล่งโบราณคดีที่สำคัญหลายแห่ง เช่น เมืองตักวา (Takwa) และเมืองมันดา (Manda) บนเกาะมันดา และเมืองชันกา (Shanga) บนเกาะปาเต ซึ่งปัจจุบันมีการขุดค้นทางโบราณคดีบ้างแล้ว อันจะเกิดประโยชน์ต่อการศึกษาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาวสวาฮีลี

ในชุมชนบนเกาะมีมุขปาฐะ เล่าเรื่องราวของกองเรือสินค้าของเจิ้ง เหอ ซึ่งจมลงใกล้เกาะลามูเมื่อ ค.ศ. 1415 ชาวจีนผู้รอดชีวิตได้ตั้งถิ่นฐานบนเกาะและสมรสกับหญิงท้องถิ่น เรื่องราวดังกล่าวได้รับการพิสูจน์ จากการค้นพบโบราณวัตถุที่เชื่อมโยงและสนับสนุนมุขปาฐะ และมีการตรวจดีเอ็นเอของประชาชนบนเกาะซึ่งพบว่าชาวเกาะบางคนมีบรรพบุรุษเชื้อสายจีนจริง

ระเบียงภาพ
----------

* การสัญจรในเมืองลามูการสัญจรในเมืองลามู
* ชายฝั่งทะเลบนเกาะลามูชายฝั่งทะเลบนเกาะลามู
* พื้นที่อาบน้ำละหมาด (วุฎูอ์) ที่เมืองตักวา มีชามกระเบื้องแบบจีนประดับอยู่พื้นที่อาบน้ำละหมาด (วุฎูอ์) ที่เมืองตักวา มีชามกระเบื้องแบบจีนประดับอยู่
* ป้อมซียู บนเกาะปาเตป้อมซียู บนเกาะปาเต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eliot 1966, p. 11. sfn error: no target: CITEREFEliot1966 (help)
2. ↑  "Kenyan girl with Chinese blood steals limelight". *Chinese Embassy in Kenya*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 8, 2013. สืบค้นเมื่อ 3 April 2009.
3. ↑  Kristof, Nicholas D. (6 June 1999). "1492: The Prequel". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 3 April 2009.
หินสปลิทแอปเปิล
**หินสปลิทแอปเปิล** (อังกฤษ: Split Apple Rock) เป็นรูปแบบของหินทางธรณีวิทยาในอ่าวแทสมันนอกชายฝั่งทางตอนเหนือของเกาะใต้ของนิวซีแลนด์ หินก้อนนี้เป็นหินแกรนิตมีรูปร่างเหมือแอปเปิ้ลผ่าครึ่ง ตั้งในอุทยานแห่งชาติอาเบลแทสมันห่างจากชายฝั่งประมาณ 50 เมตรระหว่างเมืองแมราฮัวกับเมืองไคร์เทอริเทอและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในอ่าวแทสมัน

คาดกันว่ามันเกิดจากการแยกออกโดยน้ำแข็ง รอยแยกของหินก้อนนี้เป็นปรากฎการที่เกิดเองตามธรรมชาติและด้วยความที่ว่าไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไรและเมื่อใดดังนั้นรอยแตกนี้จึงใช้ตำนานในการอธิบาย

Apple Rock เป็นชื่ออย่างเป็นทางการในช้วง พ.ศ. 2531 และได้มีเปลี่ยนเป็น Tokangawhā หรือ Split Apple Rock ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Split Apple Rock". Www.wonderwalkers.co.nz. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-01-28. สืบค้นเมื่อ 12 May 2013.
2. ↑  "Split Apple Rock, South Island, New Zealand". Www.intltravelnews.com. สืบค้นเมื่อ 12 May 2013.
3. ↑  "NZGB decisions". Land Information New Zealand. August 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 November 2015. สืบค้นเมื่อ 6 November 2015.

พิกัดภูมิศาสตร์: 41°01′06″S 173°01′13″E﻿ / ﻿41.018293°S 173.020155°E﻿ / -41.018293; 173.020155


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หินสปลิทแอปเปิล**
มาตรการความมั่นคงที่ใช้ป้องกันอาคารรัฐสภาในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร บล็อกคอนกรีตหนักเหล่านี้ออกแบบมาเพื่อป้องกันคาร์บอมบ์หรืออุปกรณ์อื่นมิให้ทะลวงเข้าไปในอาคาร
**ความมั่นคงแห่งชาติ** (อังกฤษ: national security) หรือ **การป้องกันประเทศ** (national defense) เป็นมโนทัศน์ว่ารัฐบาล ตลอดจนรัฐสภา ควรพิทักษ์รัฐและพลเมืองของรัฐต่อวิกฤตการณ์ "แห่งชาติ" ทุกชนิดโดยใช้การแสดงอำนาจ (power projection) ต่าง ๆ เช่น อำนาจทางการเมือง การทูต อำนาจทางเศรษฐกิจ แสนยานุภาพ เป็นต้น

มีการพัฒนามโนทัศน์ดังกล่าวเป็นหลักในสหรัฐหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เดิมทีมุ่งเน้นแสนยานุภาพ แต่ปัจจุบันครอบคลุมแง่มุมต่าง ๆ ซึ่งล้วนกระทบต่อความมั่นคงที่มิใช่ทางทหารหรือเศรษฐกิจของชาติ และค่านิยมที่ความมั่นคงแห่งชาติรับมาใช้ ฉะนั้น เพื่อให้มีความมั่นคงแห่งชาติ ชาติจึงจำเป็นต้องมีความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ความมั่นคงทางพลังงาน ความมั่นคงทางสิ่งแวดล้อม ฯลฯ ภัยคุกคามความมั่นคงมิได้มีเฉพาะข้าศึกตามแบบ เช่น รัฐชาติอื่นเท่านั้น แต่ยังมีตัวแสดงที่มิใช่รัฐ (non-state actor) เช่น ตัวแสดงที่มิใช่รัฐรุนแรง พ่อค้ายาเสพติด บรรษัทข้ามชาติและองค์การนอกภาครัฐ ทางการบางแห่งยังรวมภัยพิบัติธรรมชาติและเหตุการณ์ซึ่งก่อความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมอย่างรุนแรงอยู่ในหมวดนี้ด้วย

มาตรการที่ดำเนินเพื่อประกันความมั่นคงแห่งชาติ ได้แก่

* การใช้การทูตเพื่อระดมพันธมิตรและแยกภัยคุกคาม
* การระดมอำนาจทางเศรษฐกิจเพื่ออำนวยหรือขับบริษัท
* การรักษากองทัพที่มีประสิทธิภาพ
* การใช้การป้องกันฝ่ายพลเรือนและมาตรการความพร้อมภาวะฉุกเฉิน (รวมทั้งกฎหมายต้านการก่อการร้าย)
* การประกันความยืดหยุ่นและการมีโครงสร้างพื้นฐานสำคัญสำรอง
* การใช้การสืบราชการลับเพื่อตรวจหาและพิชิตหรือเลี่ยงภัยคุกคามและจารกรรม และเพื่อคุ้มครองสารสนเทศลับ
* การใช้การต่อต้านการสืบราชการลับหรือตำรวจลับเพื่อพิทักษ์ชาติจากภัยคุกคามในประเทศ

อ้างอิง
-------
**"ความรักไม่ผิด"** เป็นซิงเกิลของเป้ วง Mild และ มาเรียม เกรย์ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ปราโมทย์ ปาทาน ,จักร เชยโฉม ออกจำหน่ายในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ที่มาของเพลงนั้น 9 ปีของคลับฟลายเดย์ คือคอนเสิร์ตที่จะรวบรวมทุกความประทับใจต่­อคลับฟลายเดย์ ทำให้พี่ฉอด (สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา) เกิดความคิดที่อยากจะมีเพลงใหม่เพื่อให้สอ­ดคล้องกับความรักหลากหลายเรื่องราว พี่ฉอดได้มอบหมายให้นักแต่งเพลงมือหนึ่ง ฟองเบียร์ ซึ่งเคยร่วมงานกับคลับฟลายเดย์มาแล้ว 

เนื้อหาของเพลงพูดแทนความรักของทุกคน ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ไม่ว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไร แต่สุดท้ายความรักก็ไม่ผิดและยังเป็นที่ปร­ารถนาของทุกคน ไม่ว่ารักนั้นจะทำให้เราเป็นอย่างไรก็ตาม เพลงความรักไม่ผิดจึงต้องการเสียงของนักร้­องทั้งหญิง และ ชาย เพื่อให้เพลงนี้สมบูรณ์แบบและถ่ายทอดความร­ักทั้งหมดได้จริงๆ

การตอบรับ
---------

เพลง "ความรักไม่ผิด" ได้ติดอันดับสูงสุด 37 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ ประจำวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 37 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 54 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันที่ 25 ตุลาคม 2557". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-14. สืบค้นเมื่อ 2016-04-06.
2. ↑  100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด จาก GMM Grammy Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 21 กันยายน 2558
**หินหนืด** (อังกฤษ: magma) เป็นสารเหลวที่อยู่ลึกลงไปภายใต้เปลือกโลก มีความหนืดหรือข้นมากกว่าปกติ เคลื่อนตัวได้ในวงจำกัด มีส่วนผสมของแข็ง ของเหลว หรือแก๊สรวมอยู่ด้วย มีอุณหภูมิที่สูงมาก เมื่อแทรกดันหรือพุ่งขึ้นจากผิวโลก จะเย็นตัวลงกลายเป็นหินแข็ง เรียกว่า หินอัคนี

หินหนืดมีอุณหภูมิอยู่ในช่วง 650–1,200 องศาเซลเซียส ถูกอัดอยู่ภายใต้แรงดันสูง บางครั้งถูกดันขึ้นมาผ่านปล่องภูเขาไฟเป็นหินหลอมเหลว (lava) ผลลัพธ์จากการระเบิดของภูเขาไฟ มักจะได้ของเหลว ผลึก และแก๊ส ที่ไม่เคยผุดขึ้นจากเปลือกโลกมาก่อน หินหนืดจะสะสมตัวอยู่ในช่องภายใต้เปลือกโลก โดยมีองค์ประกอบต่าง ๆ กันเล็กน้อยในพื้นที่ต่าง ๆ

การเกิดหินหนืด
--------------

การเกิดหินหนืดนั้น บางส่วนของโลกจะต้องมีความร้อนพอที่จะละลายหินได้ ในสภาวะปกติจะไม่มีความร้อนที่สูงพอจะละลายหินได้ เว้นแต่บริเวณแกนโลกด้านนอก ดังนั้นหินหนืดจึงเกิดในสภาพพิเศษเท่านั้น และต้องมีแรงดันที่เพิ่มขึ้น ทำให้อุณหภูมิในการหลอมละลายเปลี่ยนไปด้วย

ชนิดของหินหนืด
--------------

* หินหนืดบะซอลต์ (Basaltic magma) หรือ หินหนืดแกบโบร (Gabbroic magma)
* หินหนืดไดออไรต์ (Dioritic magma) หรือ หินหนืดแอนเดสไซต์ (Andesitic magma)
* หินหนืดไรโอไลต์ (Rhyolitic magma) หรือ หินหนืดแกรนิต (Granitic magma)
* หินหลอมเหลว

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Earth Science Australia เก็บถาวร 2005-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**หินชนวน** (อังกฤษ: Slate) เป็นหินแปรที่มีเม็ดละเอียด มีริ้วขนาน และเป็นเนื้อเดียวกัน มีต้นกำเนิดจากหินตะกอนชนิดดินดานผ่านการแปรสภาพบริเวณไพศาลระดับต่ำ ซึ่งตัวหินตะกอนประกอบด้วยดินเหนียวหรือเถ้าภูเขาไฟ หินชนวนเป็นหินแปรมีริ้วขนานที่มีเม็ดหินเล็กที่สุด

ริ้วขนานของหินชนวนเกิดจากการบีบอัดอย่างรุนแรงจนทำให้สะเก็ดดินเหนียวเม็ดเล็กงอกใหม่เป็นระนาบตั้งฉากกับแรงอัด ทำให้ริ้วขนานไม่สอดคล้องกับชั้นตะกอนเดิม เมื่อกรีดหินทางขนานกับริ้วขนานด้วยเครื่องมือเฉพาะในเหมืองหิน หินชนวนจะแสดงคุณสมบัติที่เรียกว่าแนวแตกถี่ ก่อเป็นแผ่นหินเรียบที่ใช้สำหรับมุงหลังคา ปูกระเบื้องปูพื้น และวัตถุประสงค์อื่น ๆ หินชนวนมักเป็นสีเทาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นคลุมหลังคา อย่างไรก็ตามหินชนวนสามารถเกิดขึ้นในหลากหลายสีแม้จะมาจากที่เดียว ตัวอย่างเช่นหินชนวนจากนอร์ทเวลส์ ซึ่งสามารถพบได้ในเฉดสีเทาหลายเฉดตั้งแต่สีซีดไปจนถึงสีเข้ม และอาจเป็นสีม่วง สีเขียว หรือสีฟ้าได้เช่นกัน หินชนวนมักถูกสับสนกับหินชีสต์หรือหินดินดานซึ่งเป็นที่มาของหินชนวน

นอกจากใช้สำหรับหินแล้ว คำว่า "ชนวน" ยังใช้สำหรับวัตถุบางประเภทที่ทำจากหินชนวนอีกด้วย เช่น กระดานชนวน

การใช้
------

### หินชนวนในอาคาร

หินชนวนถูกใช้ในการทำหลังคา เมื่อหินชนวนแตกแล้วจะรักษาลักษณะธรรมชาติ ในขณะที่ยังคงค่อนข้างแบนและง่ายต่อการซ้อนกัน มี "Slate Booms" เกิดขึ้นในยุโรปหลายครั้งจากยุค 1870 จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่หนึ่งหลังจากการปรับปรุงระบบการขนส่งทางรถไฟ ถนน และทางน้ำ หินชนวนเหมาะสมอย่างยิ่งในการเป็นวัสดุมุงหลังคาเนื่องจากมีดัชนีการดูดซึมน้ำที่ต่ำมากซึ่งน้อยกว่า 0.4% ทำให้วัสดุทนต่อความเสียหายจากน้ำค้างแข็ง

### การใช้งานอื่น ๆ

เนื่องจากหินชนวนเป็นฉนวนไฟฟ้าที่ดีและทนไฟ จึงมักถูกใช้เพื่อสร้างแผงสวิตช์ไฟฟ้าในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และควบคุมรีเลย์สำหรับมอเตอร์ไฟฟ้าขนาดใหญ่ เนื่องจากความเสถียรทางความร้อนและความเฉื่อยต่อสารเคมี หินชนวนถูกนำมาใช้กับส่วนบนโต๊ะในห้องปฏิบัติการและสำหรับโต๊ะบิลเลียด

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Essentials of Geology, 3rd Ed, Stephen Marshak
2. ↑  Schunck, Eberhard, and Hans Jochen Oster. *Roof Construction Manual Pitched Roofs*.. Basel: De Gruyter, 2003. 12. Print.
3. ↑  Chavez, Mark (2013). "Should I Replace My Slate Roof with a Synthetic?". *National Park Service*. สืบค้นเมื่อ 28 June 2021.
4. ↑  Bowles, Oliver (1922). *The Technology of Slate*. U.S. Government Printing Office.
ทรงสี่เหลี่ยมมุมฉากรูปหนึ่ง แสดงความกว้าง ความยาว และความสูง
**ความยาว** คือ ปริมาณของรูปหนึ่งมิติ หรือ มิติตามแนวยาวของวัตถุใด ๆ ความยาวของของสิ่งหนึ่งคือระยะทาง (หรือการกระจัด) จากจุดเริ่มต้นไปยังจุดสิ้นสุด ซึ่งเป็นการขยายเชิงเส้นตรงจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง ความยาวอาจมีความหมายแยกออกจากความสูง ซึ่งเป็นการขยายตามแนวดิ่ง และ**ความกว้าง** ซึ่งเป็นระยะทางจากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง เช่นวัดจากมุมข้างซ้ายไปยังมุมข้างขวาผ่านวัตถุเป็นต้น ในทางวิทยาศาสตร์กายภาพและวิศวกรรม คำว่า *ความยาว* นี้มีความหมายเหมือนกับ *ระยะทาง* และย่อด้วยอักษร *l* หรือ *L* (แอล) หรือสัญลักษณ์คล้ายแอล ℓ

ความยาวเป็นการวัดในหนึ่งมิติ ในขณะที่พื้นที่เป็นการวัดในสองมิติ และปริมาตรเป็นการวัดในสามมิติ ในระบบการวัดส่วนใหญ่ หน่วยความยาวเป็นหน่วยวัดพื้นฐานสำหรับการนิยามหน่วยวัดอื่น ๆ

หน่วยความยาว
------------

ดูบทความหลักที่: หน่วยความยาว
ความยาวนั้นมีหน่วยวัดหลายประเภท หน่วยความยาวอาจอ้างอิงจากส่วนต่าง ๆ ในร่างกายมนุษย์ ระยะในการเดินเป็นจำนวนก้าว ระยะระหว่างจุดสังเกตหรือสถานที่ต่าง ๆ บนโลก หรือความยาวที่ไม่มีกฎเกณฑ์ระหว่างวัตถุที่ไม่เคลื่อนที่สองชนิด

ในหน่วยเอสไอ ซึ่งเป็นระบบหน่วยวัดสากล หน่วยความยาวที่เป็นพื้นฐานที่สุดคือ เมตร ซึ่งปัจจุบันได้นิยามไว้ในพจน์ของความเร็วแสง หน่วยเซนติเมตรหรือกิโลเมตรก็เป็นหน่วยที่ใช้กันโดยทั่วไป ซึ่งต่อยอดมาจากหน่วยเมตร ระบบนี้จึงมีอีกชื่อว่าระบบเมตริก ส่วนระบบอังกฤษ (รวมทั้งอเมริกาก็ใช้) มักใช้หน่วยความยาวเป็น นิ้ว ฟุต หลา และไมล์

หน่วยที่ใช้วัดระยะทางที่กว้างขวางมากในอวกาศ มีทั้งหน่วยดาราศาสตร์ที่อ้างอิงจากระยะทางโดยเฉลี่ยระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ หน่วยปีแสงที่อ้างอิงจากการเดินทางของแสง และหน่วยพาร์เซก ส่วนหน่วยที่ใช้วัดระยะทางที่เล็กมากในระดับอะตอมหรือโมเลกุล มีทั้งหน่วยไมครอน (ปัจจุบันใช้ไมโครเมตร) และหน่วยอังสตรอม เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* อันดับของขนาด (ความยาว)
**จักรพรรดิคังซี** (จีน: 康熙王朝) (อังกฤษ: Kangxi Dynasty) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงพระราชประวัติของจักรพรรดิคังซี นำแสดงโดย เฉิน เต้าหมิง, ซือซิน เกาหว่า, หลี่ หงเทา, หลิว ต้าอิ้น ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ในรัชสมัยจักรพรรดิซุ่นจื้อปีที่ 18 โรคฝีดาษระบาดเข้ามาในวังหลวงสนมที่ซุ่นจื้อทรงโปรดสิ้นพระชนม์ด้วยโรคฝีดาษ จักรพรรดิซุ่นจื้อเสียพระทัยมาก ทำให้พระองค์ทรงตัดสินพระทัยออกผนวช เสี้ยวจ้วงไทเฮา ขึ้นกุมอำนาจราชสำนักโดยยก **องค์ชายเสฺวียนเยี่ย** (Xuanye) ซึ่งมีพระชนมายุเพียงแปดพรรษาขึ้นเป็นฮ่องเต้และเถลิงพระนามใหม่เป็นจักรพรรดิคังซี (Kangxi emperor)

หลังจากที่คังซี เถลิงราชสมบัติแล้ว คังซี ต้องเผชิญกับเอ๋าไป้ซึ่งกุมอำนาจราชสำนักไว้ เอ๋าไป้ และพวกขุนนางวางแผนโค่นบัลลังก์ คังซี ต้องเผชิญกับภัยรอบด้านแต่ในที่สุดคังซีก็โค่นเอ๋าไป้ลงได้ ปกครองประเทศอย่างผาสุก 

ต่อมา อู๋ซันกุ้ยซึ่งกุมกำลังทหารเป็นจำนวนมากคิดตั้งตัวเป็นใหญ่ คังซี ใช้สติปัญญาจนสามารถโค่นอู๋ซันกุ้ยลงได้หลังจากที่กำจัดอู๋ซันกุ้ยได้แล้วทายาทราชวงศ์หมิงก็คิดที่จะโค่นบัลลังก์ต้าชิงกอบกู้ราชวงศ์หมิงขึ้นอีกครั้งอีกทั้งราชสำนักก็ยังสั่นคลอนทำให้คังซี ท้อแท้พระทัยเป็นอันมากแต่แล้วคังซีก็ฝ่าฟันอุปสรรคเหล่านี้ไปได้โดยอาศัยขุนนางที่เป็นชาวฮั่นและกองกำลังทหารจากอู๋ซันกุ้ยกวาดล้างพวกกู้ชาติได้สำเร็จแต่แท้จริงแล้ว เจิ้งจิง ซึ่งเป็นทายาทของ เจิ้งเฉิงกง ก็ตั้งตัวเป็นใหญ่ที่เกาะไต้หวัน อีกทั้งเก่อเอ่อตานแห่งมองโกลก็พยายามโค่นราชวงศ์ชิง คังซีแก้ปัญหามองโกลโดยยกองค์หญิงสุดที่รักของพระองค์ให้อภิเษกสมรสกับเกอเอ่อตานทำให้วิกฤตที่ซีเป่ยคลี่คลายลงได้ นอกจากนี้ คังซียังใช้ซือเหลียงเป็แม่ทัพยกทัพปราบกบฏไต้หวันอีกด้วยจากนั้นพระองค์ก็มีรับสั่งให้นำทัพสองแสนกวาดล้างพรรคพวกที่เหลือของเก่อเอ่อตานสร้างความเป็นปึกแผ่นและนำความผาสุกมาสู่แผ่นดินต้าชิง

ต่อมา เสี้ยวจ้วงไทเฮา สวรรคตองค์รัชทายาทและบรรดาขุนนางทั้งหลายสมคบคิดกันโค่นล้มราชบัลลังก์ คังซี กำจัดรัชทายาทนำมาซึ่งปัญหาการแตกแยกจึงมีพระบรมราชโองการประกาศรัชทายาทที่จะสืบแทนราชบัลลังก์แทนพระองค์ต่อเหล่าขุนนางและองค์ชายทั้งหลาย ต่อมา คังซีก็สิ้นพระชนม์โดยไม่มีใครล่วงรู้ความลับที่แท้จริงของราชโองการ

นักแสดง
-------

### นักแสดงนำ

* เฉิน เต้าหมิง รับบท จักรพรรดิคังซี
* ซือซิน เกาหว่า รับบท เสี้ยวจ้วงไทเฮา
* เกา หลานคุน รับบท หมิงซู่
* เหยา ฉางอัน รับบท เอ๋าไป้
* เกา เทียนห้าว รับบท อิ้นจือ
* ซู เหยิน รับบท สนมถังจีหยา
* เกา หยงเสียง รับบท อู๋ ซานกุ้ย
* หลิว จุน รับบท จักรพรรดิซุ่นจื้อ

อ้างอิง
-------

ดูเพิ่ม
-------

* จักรพรรดิคังซี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จักรพรรดิคังซี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* (จีน) *Kangxi Dynasty* on Sina.com
**ผักกูด** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Diplazium esculentum*) เป็นชื่อของผักชนิดหนึ่งที่อยู่ในตระกูลเฟิร์นที่อยู่ในวงศ์ Athyriaceae ซึ่งมนุษย์สามารถนำมาปรุงเป็นอาหารได้ นอกจากจะนำมาเป็นอาหารได้แล้วยังนำมาเป็นสมุนไพรได้อีกด้วย ผักกูดมักจะขึ้นอยู่ตามริมน้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำ มากกว่าในป่าทึบ มักพบบ่อยเพราะเป็นช่วงเจริญเติบโตในฤดูฝน

มีเหง้าสูงได้ 1-2 เมตร ใบเป็นแผงรูปขนนก ตอนอายุยังน้อยจะแตกเป็นรูปขนนกชั้นเดียวคู่ขนานกันไปตั้งแต่โคนใบถึงปลายใบ เมื่ออายุมากขึ้นใบจะเปลี่ยนเป็นรูปขนนก 2 ชั้น ยอดอ่อนและปลายยอดม้วนงอแบบก้นหอย พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชียและโอเชียเนีย

ใบของผักกูดใช้ต้มน้ำดื่มหรือกินสด ช่วยแก้ไข้ตัวร้อน, แก้พิษอักเสบ, บำรุงสายตา, บำรุงโลหิต, แก้โลหิตจาง ป้องกันเลือดออกตามไรฟันและขับปัสสาวะเด็ดขาดมาก ลดความดันโลหิตสูง ลดคอเลสเตอรอลในเม็ดเลือด มีสารบีตา-แคโรทีนและธาตุเหล็กสูง ส่วนใหญ่จะนำใบอ่อน ช่ออ่อน ทำแกงกับปลาเนื้ออ่อนน้ำจืด เช่นปลาช่อนหรือลวกจิ้มน้ำพริกชนิดต่างๆ ยำผักกูด, ผักกูดผัดน้ำมันหอย, แกงกะทิกับปลาย่าง, ลวกกะทิ แต่ไม่นิยมกินสด ๆ กันเพราะจะมียางเป็นเมือกอยู่ที่ก้าน

นอกจากนี้แล้ว ผักกูดยังเป็นดัชนีชี้วัดถึงสภาพแวดล้อมให้ได้รู้ว่า บริเวณไหนอากาศไม่ดี ดินไม่บริสุทธิ์ มีสารเคมีเจือปนอยู่ ผักกูดจะไม่ขึ้นหรือแตกต้นในบริเวณนั้นเด็ดขาด

ระเบียงภาพ
----------

* กูดน้ำกูดน้ำ
* กูดน้ำกูดน้ำ
* กูดน้ำกูดน้ำ
* กูดน้ำกูดน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผักกูด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-05. สืบค้นเมื่อ 2012-05-06.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Diplazium esculentum***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Diplazium esculentum ที่วิกิสปีชีส์
**ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว** คือ ผลไม้ที่มีเปลือกแข็งห่อหุ้มเนื้อเยื่อ (เนื้อผลไม้) และเมล็ดพันธุ์ไว้ภายใน โดยเมื่อแบ่งตามชนิดของผลไม้ตามเปลือกและการแตกของผลแล้วได้ 2 ประเภท คือ ผลแห้งและผลไม่แตก เช่น มะพร้าว ทุเรียน เป็นต้น และอีกประเภทหนึ่ง คือ ผลสดที่มีเปลือกหนาและเหนียว เช่น แตงโม แคนตาลูป

ประเภทผลแห้งและผลไม่แตก
-----------------------

ผลไม้ที่มีเปลือกหนาประเภทผลแห้งและผลไม่แตก เมื่อผลเจริญเต็มที่แล้วความชื้นจะลดลงร้อยละ 10-15 ผลจึงมีความแข็ง และเปลือกจะยังติดอยู่กับผล เมล็ดจึงสามารถแพร่กระจายไปพร้อมกับผลได้ เช่น มะพร้าว มะขวิด ทุเรียน ขนุน เป็นต้น

ประเภทผลสดที่มีเปลือกหนาและเหนียว
---------------------------------

ผลไม้ที่มีเปลือกหนาประเภทผลสดที่มีเปลือกหนาและเหนียว เมื่อผลเจริญเต็มที่แล้วจะมีความชื้นร้อยละ 80-90 เปลือกจึงมีความนิ่ม แต่เนื่องจากเปลือกค่อนข้างหนา และเหนียว เมื่อสัมผัสจึงรู้สึกว่าแข็ง เช่น แคนตาลูป แตงโม เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ชนิดของผลไม้แบ่งตามเปลือกและการแตกของผลจากสำนักพิมพ์ MAC
2. ↑  "ชนิดของผลจากเว็บไซต์ Thai Good View". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2014-03-27.
**สะพานสามหอ** เป็นสะพานรถไฟ 1 ใน 3 แห่งที่สร้างขึ้นเพื่อให้รถไฟข้ามหุบเขาระหว่างจังหวัดลำปาง กับจังหวัดลำพูน อยู่ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ระหว่างสถานีรถไฟแม่ตานน้อย และสถานีรถไฟขุนตาน บริเวณกิโลเมตรที่ 677.903 เหตุที่เรียกว่า "สะพานสามหอ" เนื่องจากสะพานตั้งอยู่บนหอสูง 3 หอ แต่ปัจจุบันมีการเสริมหอเพื่อรองรับน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 4 หอแล้ว

ตัวสะพาน
--------

สะพานสามหอ เป็นสะพานทางตรง มีความลาดชัน 25 ใน 1,000 ตัวสะพานทำด้วยเหล็ก ขนาด 30.00 + 60.00 + 30.00 + 22.00 เมตร สะพานเหล็กช่วง 30.00 + 60.00 + 30.00 เมตร เป็นสะพานแบบโครงยีน (Cantiliver type deck truss) ตั้งอยู่บนเสาหอเหล็ก ตัวโครงสะพานยื่นออกไปสองข้าง ด้านริมฝั่งมีตอม่อคอนกรีตรองรับไว้ และมีน้ำหนักถ่วงมิให้ปลายอีกข้างหนึ่งกระดกเมื่อมีรถไฟวิ่งผ่าน ที่ระหว่างปลายโครงยื่นช่วงกลางมีสะพานสั้น ยาว 9.20 เมตร วางพาดอยู่ ส่วนสะพานช่วง 22.00 เมตรสุดท้ายเป็นแบบ Simple deck truss สะพานนี้มีเสาหอเหล็กรวม 3 เสาตั้งรองรับอยู่ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2458 พร้อมกันกับสะพานสามหอ (ยังใช้งานอยู่) และสะพานห้าหอ (เลิกใช้งานไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2510)

การบูรณะสะพานในปี พ.ศ. 2510
---------------------------

สะพานสามหอ ได้ใช้งานมานานกว่า 50 ปี และต่อมาน้ำหนักกดเพลาของรถจักรก็เพิ่มขึ้น ซึ่งแต่เดิมออกแบบให้รับน้ำหนักกดเพลาเพียง 10.5 ตันต่อหน่วยต่อเพลา แต่พอเมื่อได้เพิ่มน้ำหนักเพลาเป็น 15 ตันต่อหน่วยต่อเพลา จึงมีการพิจารณาตรวจสอบสะพานทั้ง 3 แห่ง (สะพานสองหอ สะพานสามหอ สะพานห้าหอ) ปรากฏว่าอยู่ในสภาพที่ไม่น่าจะปลอดภัยนัก ตัวสะพานเหล็กมีอาการล้าตัวและอ่อนตัว การพิจารณาเกี่ยวกับสะพานสูงทั้ง 3 แห่งนี้ ได้ถูกหยิบยกขึ้นมาพิจารณาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 ได้มีการพิจารณากันหลายครั้งและนำวิธีการต่างๆ มาเปรียบเทียบเพื่อให้การปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่งเป็นไปโดยความเหมาะสมและประหยัด โดยการช่วยเหลือจากการรถไฟแห่งชาติญี่ปุ่น เมื่อได้หยิบยกวิธีการต่าง ๆ มาพิจารณาทั้งข้อดีและข้อเสียแล้ว จึงได้ตกลงเลือกสร้างและปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่ง ในปี พ.ศ. 2508 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2510

**สะพานสามหอ** ตัวเหล็กโคงสะพานทั่วไปอยู่ในสภาพดี จุดอ่อนแออยู่ที่ปลายโครงเหล็กยื่น ที่ช่องกลางมีอาการอ่อนตัวมาก จึงได้พิจารณาเพื่อเสริมกำลังความแข็งแกร่งของสะพานนี้ โดยวิธีตั้งเสาหอเหล็กขึ้นใหม่ที่กึ่งกลางสะพาน ขึ้นไปรับปลายโครงการสะพานยื่นที่ช่องกลางทำการเสริมตัวโครงสะพานเหล็กโดยเพิ่มเนื้อที่หน้าตัดให้มีความแข็งแรงขึ้น ค่าบูรณะปรับปรุงเสริมกำลังความแข็งแรงของสะพานสองหอ และสะพานสามหอ รวมเป็นเงิน 6,290,000 บาท

สถานที่ใกล้เคียง
----------------

* สถานีรถไฟแม่ตานน้อย
* สถานีรถไฟขุนตาน
* สะพานคอมโพสิต
* สะพานสองหอ
* อุโมงค์ขุนตาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "การสร้างสะพานหอสูง 3 แห่งในภาคเหนือ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2009-10-08.
รูปสิบห้าเหลี่ยมด้านเท่า
ในทางเรขาคณิต **รูปสิบห้าเหลี่ยม** (อังกฤษ : pentadecagon) คือรูปหลายเหลี่ยม ที่มี 15 ด้าน และ 15 มุม 

รูปสิบห้าเหลี่ยมด้านเท่า หรือรูปสิบห้าเหลี่ยมปกตินั้น มีมุมภายในมุมละ 156° และมีความยาวด้าน *a* จะมีพื้นที่ดังนี้

{\displaystyle A={\frac {15}{4}}a^{2}\cot {\frac {\pi }{15}}={\frac {15a^{2}}{8}}\left({\sqrt {3}}+{\sqrt {15}}+{\sqrt {2}}{\sqrt {5+{\sqrt {5}}}}\right)\simeq 17.6424a^{2}.}

การสร้างรูปสิบห้าเหลี่ยม
------------------------

รูปสิบห้าเหลี่ยมด้านเท่า สามารถสร้างได้ด้วยวงเวียนและไม้บรรทัด ภาพเคลื่อนไหวต่อไปนี้แสดงการสร้างรูปสิบห้าเหลี่ยม 36 ขั้นตอน ซึ่งปรับปรุงจากวิธีการที่ระบุในหนังสือ Element เล่ม 4 ประพจน์ 16 ของยุคลิด

โปรดสังเกตว่า รัศมีของวงเวียนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ระหว่างขั้นตอนที่ 14 ถึง 21

ภาพเคลื่อนไหว แสดงการสร้างรูปสิบห้าเหลี่ยมด้วยวงเวียนและไม้บรรทัด

| * ด
* ค
* ก
รูปหลายเหลี่ยม |
| --- |
| รายชื่อรูปหลายเหลี่ยมตามจำนวนด้าน |
| 1-10 ด้าน | หนึ่งเหลี่ยม
* สองเหลี่ยม
* สามเหลี่ยม
* สี่เหลี่ยม
* ห้าเหลี่ยม
* หกเหลี่ยม
* เจ็ดเหลี่ยม
* แปดเหลี่ยม
* เก้าเหลี่ยม
* สิบเหลี่ยม
 |
| 10-20 ด้าน | สิบเอ็ดเหลี่ยม
* สิบสองเหลี่ยม
* สิบสามเหลี่ยม
* สิบสี่เหลี่ยม
* สิบห้าเหลี่ยม
* สิบหกเหลี่ยม
* สิบเจ็ดเหลี่ยม
* สิบแปดเหลี่ยม
* สิบเก้าเหลี่ยม
* ยี่สิบเหลี่ยม
 |
| อื่นๆ | อนันต์เหลี่ยม |
| รูปดาวหลายแฉก | ดาวห้าแฉก
* ดาวหกแฉก
* ดาวเจ็ดแฉก
* ดาวแปดแฉก
* ดาวเก้าแฉก
* ดาวสิบแฉก
* ดาวสิบเอ็ดแฉก
* ดาวสิบสองแฉก
 |
ในทางเรขาคณิต **รูปหกเหลี่ยม** หมายถึงเป็นรูปหลายเหลี่ยมแบบหนึ่งที่มีด้าน 6 ด้าน และจุดยอด 6 จุด

รูปหกเหลี่ยมปรกติ
-----------------

สัญลักษณ์ชเลฟลีของรูปหกเหลี่ยมปรกติ คือ {6}

มุมภายในของหกเหลี่ยมปกติ หรือหกเหลี่ยมด้านเท่า (มีความยาวด้านเท่ากันทุกด้าน และขนาดมุมเท่ากันทุกมุม) เท่ากับ 120° รูปหกเหลี่ยมด้านเท่าก็เหมือนกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และสามเหลี่ยมด้านเท่า ที่สามารถวางเรียงในแนวระนาบต่อกันไปโดยไม่มีช่องว่าง และมีประโยชน์มากสำหรับการสร้าง เทสเซลเลชัน หรือ การวางรูปซ้ำ ๆ ต่อกันจนเต็มระนาบโดยไม่ซ้อนทับกันหรือมีช่องว่าง ช่องรังผึ้งช่องหนึ่งเป็นรูปหกเหลี่ยมด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ และเนื่องจากรูปทรงนี้ทำให้สามารถใช้วัสดุการสร้างและพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ สำหรับ Voronoi diagram ของตาข่ายสามเหลี่ยมด้านเท่า เป็นเทสเซลเลชั่นรังผึ้งของหกเหลี่ยมนั่นเอง 

พื้นที่ของหกเหลี่ยมด้านเท่า ที่มีความยาวด้าน {\displaystyle a\,\!} มีค่า

{\displaystyle A={\frac {6}{2}}a^{2}\cos {\frac {\pi }{6}}={\frac {3{\sqrt {3}}}{2}}a^{2}\simeq 2.59808a^{2}}

เส้นรอบรูป หรือความยาวรอบรูปหกเหลี่ยม ที่มีความยาวด้านละ {\displaystyle a\,\!} หน่วย มีค่าเท่ากับ {\displaystyle 6a\,\!} และมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวสุด {\displaystyle 2a\,\!} เส้นผ่าศูนย์กลางสั้นสุด {\displaystyle {\sqrt {3}}a\,\!}

ไม่มีทรงตันเพลโตแบบใดที่สร้างขึ้นจากรูปหกเหลี่ยมด้านเท่าเลย ทรงตันอาร์คิมิดิสที่มีหน้าหกเหลี่ยม ได้แก่ ทรงสี่หน้าปลายตัด (truncated tetrahedron) , ทรงแปดหน้าปลายตัด (truncated octahedron) , ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron; รูปทรงลูกฟุตบอล และโครงสร้างฟูลเลอรีน) คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด (truncated cuboctahedron) และทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด (truncated icosidodecahedron)

ในภาษาฝรั่งเศส คำว่า *l'hexagone* (รูปหกเหลี่ยม) มักจะหมายถึงประเทศฝรั่งเศส เพราะประเทศนี้มีรูปร่างคล้ายรูปหกเหลี่ยม

การสร้างรูปหกเหลี่ยม
--------------------

รูปหกเหลี่ยมปกติ สามารถสร้างได้ด้วยวงเวียนและไม้บรรทัด ต่อไปนี้เป็นภาพเคลื่อนไหวแสดงขั้นตอนการวาดรูปหกเหลี่ยมดังกล่าวตาม Proposition 15 เล่ม IV จากตำรา Elements ของยูคลิด

ภาพเคลื่อนไหวแสดงการสร้างรูปหกเหลี่ยมด้านเท่าภาพเคลื่อนไหวแสดงการสร้างรูปหกเหลี่ยมด้านเท่า

ดูเพิ่ม
-------

* iconสถานีย่อยคณิตศาสตร์

* จำนวนหกเหลี่ยม (hexagonal number)

| * ด
* ค
* ก
รูปหลายเหลี่ยม |
| --- |
| รายชื่อรูปหลายเหลี่ยมตามจำนวนด้าน |
| 1-10 ด้าน | หนึ่งเหลี่ยม
* สองเหลี่ยม
* สามเหลี่ยม
* สี่เหลี่ยม
* ห้าเหลี่ยม
* หกเหลี่ยม
* เจ็ดเหลี่ยม
* แปดเหลี่ยม
* เก้าเหลี่ยม
* สิบเหลี่ยม
 |
| 10-20 ด้าน | สิบเอ็ดเหลี่ยม
* สิบสองเหลี่ยม
* สิบสามเหลี่ยม
* สิบสี่เหลี่ยม
* สิบห้าเหลี่ยม
* สิบหกเหลี่ยม
* สิบเจ็ดเหลี่ยม
* สิบแปดเหลี่ยม
* สิบเก้าเหลี่ยม
* ยี่สิบเหลี่ยม
 |
| อื่นๆ | อนันต์เหลี่ยม |
| รูปดาวหลายแฉก | ดาวห้าแฉก
* ดาวหกแฉก
* ดาวเจ็ดแฉก
* ดาวแปดแฉก
* ดาวเก้าแฉก
* ดาวสิบแฉก
* ดาวสิบเอ็ดแฉก
* ดาวสิบสองแฉก
 |
**พระราชบัญญัติผู้ชมฟุตบอล ค.ศ. 1989** (อังกฤษ: Football Spectators Act 1989) เป็นพระราชบัญญัติที่ รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร ตราขึ้นในระหว่างการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ มาร์กาเรต แทตเชอร์ บทบัญญัตินี้ใช้กับการแข่งขันฟุตบอลที่เล่นในอังกฤษและเวลส์เป็นหลัก

จุดมุ่งหมายของพระราชบัญญัตินี้คือการระบุตัวบุคคลที่ทราบกันว่าทำให้เกิดความวุ่นวายในและรอบ ๆ การแข่งขันฟุตบอล ไม่ว่าในสหราชอาณาจักรเองหรือในต่างประเทศ

ความผิดเกี่ยวกับฟุตบอล
----------------------

พระราชบัญญัติและที่แก้ไขเพิ่มเติมระบุจำนวนความผิดเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับแฟนคลับ รวมถึงการขว้างสิ่งของลงบนสนามหรือเข้าไปในฝูงชน เหยียดผิวหรือลามกระหว่างการแข่งขัน; ความรุนแรงต่อบุคคลหรือทรัพย์สิน รวมถึงการคุกคามและอันตรายต่อชีวิตของบุคคลใด ๆ ความผิดเกี่ยวกับแอลกอฮอล์ที่หลากหลาย และการนำหรือมีไว้ในครอบครองของดอกไม้ไฟในการแข่งขันกีฬาที่กำหนด
อย่างไรก็ตาม ความผิดทางอาญาเกือบทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเกมที่เกิดขึ้นภายใน 24 ชั่วโมงเมื่อจบการแข่งขันฟุตบอลนัดใดนัดหนึ่งสามารถกำหนดเป็นความผิดเกี่ยวกับฟุตบอลได้

พระราชบัญญัติยังแนะนำ **คำสั่งห้ามฟุตบอล** (Football Banning Order) ซึ่งผู้พิพากษาสามารถห้ามบุคคลไม่ให้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอล (ไม่ว่าจะในประเทศหรือต่างประเทศ) เป็นระยะเวลา 2-10 ปีและยังสามารถกำหนดข้อจำกัดเพิ่มเติมได้ ศาลมักจะกำหนด FBOs หลังจากมีคนถูกตัดสินว่ามีความผิดเกี่ยวกับฟุตบอล สามารถกำหนดได้แม้กระทั่งกับบุคคลที่ถูกตั้งข้อหาแต่พ้นผิดจากความผิดดังกล่าว หรือเพื่อตอบสนองต่อคำให้การของตำรวจว่า FBO จะป้องกันความรุนแรงหรือความวุ่นวายที่เกี่ยวข้องกับฟุตบอล

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "Football banning orders". *In Brief*. Claims.co.uk Ltd. สืบค้นเมื่อ 16 July 2018.
*ระวังสับสนกับ ปลาสากหางเหลือง*

**ปลาสากเหลือง** หรือ **ปลาน้ำดอกไม้เหลือง** (อังกฤษ: Obtuse barracuda; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sphyraena obtusata*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)

มีรูปร่างเรียวยาว ปากกว้าง จะงอยปากแหลม ขากรรไกรล่างยื่นยาวกว่าขากรรไกรบนมีฟันเขี้ยว ช่องปากสีเหลือง กระดูกแก้มอันแรกมีเหลี่ยมรูปมุมฉาก ครีบหลังอันแรกมีเทาปนกับสีเหลือง ครีบอก, ครีบก้น, ครีบหลังอันที่ 2 และครีบหางมีสีเหลืองแต่ครีบท้องมีสีขาว ลำตัวสีเหลืองอ่อน ท้องสีขาวเงิน ตามลำตัวไม่มีแถบสีหรือลวดลายใด ๆ 

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 20-30 เซนติเมตร พบยาวที่สุด 55 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนต่าง ๆ ทั่วโลก ในน่านน้ำไทยพบชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน มักจะสับสนกับปลาสากหางเหลือง (*S. flavicauda*) 

เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กทั่วไป บางครั้งอาจพบรวมฝูงกันเล็กตามชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ

นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมนำเนื้อไปทำข้าวต้มหรือปลาเค็ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  คู่มือจำแนกปลาสากในภาคสนาม[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  จาก fishbase.us (อังกฤษ)
3. ↑  Yellowtail Barracuda (อังกฤษ)
4. ↑  ปลาสากเหลือง[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาสากเหลือง**

* เก็บถาวร 2016-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517** พระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับที่ 3 ของประเทศไทยซึ่งได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2517  โดยประกาศใช้แทน พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ที่ถูกยกเลิกโดยประกาศของคณะปฏิวัติที่ 9 ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 

ซึ่งรายละเอียดของพระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับนี้ไม่แตกต่างจากฉบับก่อนมากนักแต่แตกต่างกันในรายละเอียดปลีกย่อยโดยสาระสำคัญของพระราชบัญญัติฉบับนี้คือให้ยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 9 รวมถึงกำหนดให้ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคต้องมีจำนวน 1,000 คนซึ่งมากกว่าฉบับก่อนที่ได้กำหนดไว้เพียง 500 คนและเป็นพระราชบัญญัติฉบับแรกที่ได้กำหนดให้ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งต้องสังกัดพรรคการเมืองเนื่องจากพระราชบัญญัติทั้งสองฉบับก่อนหน้าสามารถให้ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งลงสมัครแบบอิสระได้ซึ่งมักจะทำให้เกิดปัญหาในการบริหารราชการแผ่นดินและได้กำหนดให้พรรคการเมืองมิต้องยุบพรรคในกรณีที่พรรคการเมืองไม่ได้ ส.ส. แม้แต่คนเดียว

พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ลงวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519

อ้างอิง
-------

1. ↑   พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 91 ตอน 173 ก พิเศษ หน้า 1 15 ตุลาคม พ.ศ. 2517
2. ↑   ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 9 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 88 ตอน 126 ก พิเศษ หน้า 3 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
3. ↑   ประกาศของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 93 ตอน 120 ก พิเศษ หน้า 19 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519