recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ท่าอากาศยานนานาชาตินิโคเซีย** (กรีก: Διεθνές Αεροδρόμιο Λευκωσίας, ตุรกี: *Lefkoşa Uluslararası Havaalanı*, อังกฤษ: Nicosia International Airport) เป็นท่าอากาศยานที่ถูกทิ้งร้างตั้งอยู่ราว 8.2 km (5.1 mi) ทางตะวันตกของนิโคเซียเมืองหลวงของประเทศไซปรัส ในย่านลากาทาเมีย ในอดีตเคยเป็นท่าอากาศยานหลักของเกาะไซปรัส แต่การใช้งานเชิงพาณิชย์ของท่าอากาศยานถูกระงับตั้งแต่ตุรกีบุกเข้าไซปรัสในปี 1974 ปัจจุบันท่าอากาศยานใช้งานหลัก ๆ โดยกองกำลังพิทักษ์สันติภาพของสหประชาชาติในไซปรัส

ท่าอากาศยานสร้างขึ้ในทศวรรษ 1930s เพื่อเป็นสถานีของกองทัพอากาศอังกฤษในชื่อ อารืเอเอฟนิโคเซัย จนกระทั่งปี 1974 จนถึงปัจจุบัน เจ้าของของท่าอากาศยานคือกระทรวงกลาโหมของอังกฤษ ในปี 1948 สายการบินพาณิชย์ที่บินเข้าออกจากท่าอากาศยานเป็นประจำคือ มิแซร์, บีโอเอซี, สายการบินไซปรัส และ เอ็มอีเอ และมีการเปิดตัวอาคารผู้โดยสารใหม่ขึ้นแทนหลังเดิมในปี 1968 ส่วนอาคารหลังเดิมยังคงถูกใช้งานบางส่วน

ในวันที่ 20 กรกฎาคม 1974 ตุรกีบุกไซปรัส และวางระเบิดโจมตีท่าอากาศยานบางส่วน และสิ้นสุดลงด้วยการยึดท่าอากาศยานเป็นของกองกำลังสหประชาชาติ ชุมชนชาวไซปรัสเริ่มมีการพูดคุยถึงความเป็นไปได้ในการเปิดใช้งานท่าอากาศยานอีกครั้งในปี 1975 อย่างไรก็ตามแผนการดังกล่าวล้มเหลว

เที่ยวบินพาณิชย์เที่ยวบินสุดท้ายออกจากท่าอากาศยานนิโคเซีย และงจอดที่ลอนดอนในปี 1977 ภายใต้การดูแลของสหประชาชาติ ที่ซึ่งเครื่องบินสามลำของสายการบินไซปรัสซึ่งถูกจอดทิ้งไว้ตั้งแต่ปี 1974 ถูกเรียกคืนโดยทีมวิศวกรของสายการบินบริติช

ในปัจจุบัน เกาะไซปรัสมีท่าอากาศยานหลักทดแทนนิโคเซีย โดยประเทศไซปรัสมีท่าอากาศยานลาร์นากาซึ่งเปิดให้บริการในปี 1975 กับท่าอากาศยานพาโฟสซึ่งเปิดให้บริการในปี 1983 และประเทศไซปรัสเหนือมีท่าอากาศยานเอร์กานซึ่งเปิดให้บริการในปี 2004

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *House of Commons Hansard* Written Answers for 19 Jan 2005 (pt 6)
2. ↑  Kevork K Keshishian (1990) Nicosia the Capital of Cyprus Then and Now ISBN 9963-571-21-2
3. ↑  Special report by the UN Secretary-General on development in Cyprus: UN Docs. S/11624, 18 February 1975, and S/11717, 9 June 1975. See also House of Commons Debates, Vol. 885, Col. 1380, 5 February 1975.

แหล่งข้อมูอื่น
--------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nicosia International Airport

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สหรัฐ

 |
ตราอาร์มของสันตะสำนัก
**สภาปกครองโรมัน** (ละติน: *Curia Romana* *กูเรียโรมานา*) เป็นองค์การปกครองของสันตะสำนัก ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อบริหารงานในคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมดร่วมกับพระสันตะปาปา

คำว่า กูเรีย ในภาษาละตินแปลว่า ราชสำนัก ดังนั้น กูเรียโรมานา จึงแปลตามตัวอักษรว่า *ราชสำนักโรม* ซึ่งหมายถึงสำนักสันตะปาปา และมีหน้าที่ช่วยเหลือพระสันตะปาปาในการบริหารปกครองศาสนจักร จึงมีลักษณะคล้ายกับรัฐบาลในฝ่ายอาณาจักร และมีสมณะกระทรวงทำหน้าที่คล้ายกระทรวง

สภาปกครองโรมันประกอบด้วยองค์กรในระดับต่าง ๆ ดังนี้

สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน
สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน (The Secretariat of State) เป็นองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดในสภาปกครองโรมัน ก่อตั้งมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถือเป็นรัฐบาลของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐเป็นหัวหน้า มีหน้าที่ดูแลเกี่ยวกับบทบาททางการเมืองและการทูตของสันตะสำนัก

สมณะกระทรวง
สมณะกระทรวง (Congregations) เป็นองค์การปกครองส่วนกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีสมณมนตรีซึ่งล้วนแต่มีสมณศักดิ์เป็นพระคาร์ดินัลเป็นหัวหน้า

ศาลชำนัญพิเศษ
ศาลชำนัญพิเศษ (Tribunals) ของสันตะสำนักประกอบด้วย สมณทัณฑสถาน โรมันโรตา และศาลชำนัญพิเศษสูงสุดแห่งพระสมณนาม

สมณะทบวง
สมณะทบวง (Pontifical Councils) คือกลุ่มตัวแทน ซึ่งรวมเป็นองค์กรขนาดกลางช่วยเหลือพระสันตะปาปาในการจัดการด้านต่าง ๆ แต่ละสมณะทบวงมีพระคาร์ดินัลหรืออัครมุขนายกเป็นประธาน

สมัชชามุขนายก
สมัชชามุขนายก (Synod of Bishops) ก่อตั้งขึ้นสมัยสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ถือเป็นคณะที่ปรึกษาของพระสันตะปาปาในการตัดสินใจ สมาชิกของสมัชชาคัดเลือกมาจากมุขนายกจากภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วโลก โดยมีพระสันตะปาปาดำรงตำแหน่งประธานสมัชชา

สำนักงาน
สำนักงาน (Offices) มีอยู่ 3 สำนักงาน ทำหน้าที่ดูแลการเงินและทรัพย์สินของศาสนจักร

สมณะกรรมาธิการ
สมณะกรรมาธิการ (Pontifical Commissions) คือคณะกรรมาธิการที่พระสันตะปาปาทรงแต่งตั้งขึ้นจากชาวคาทอลิกผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน 

องครักษ์สวิส
องครักษ์สวิส (Swiss Guard) เป็นทหารชาวสวิสที่ทำนหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กับพระสันตะปาปาและศาสนพิธีต่าง ๆ 

สำนักงานแรงงานแห่งสันตะสำนัก
สำนักงานแรงงานแห่งสันตะสำนัก (Labour Office of the Apostolic See) เป็นหน่วยงานที่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงตั้งขึ้น มีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องแรงงานสัมพันธ์ระหว่างสันตะสำนักกับเหล่าลูกจ้าง

สมณบัณฑิตยสถาน
สมณบัณฑิตยสถาน (Pontifical Academies) เป็นสมาคมผู้คงแก่เรียนที่ก่อตั้งโดยสันตะสำนัก ปัจจุบันมีสมณบัณฑิตยสถานอยู่ทั้งสิ้น 11 แห่ง ตั้งอยู่ภายในนครรัฐวาติกัน กรุงโรม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 405
**ท่าอากาศยานนานาชาติพัณฑารนายกะ** หรือ **ท่าอากาศยานนานาชาติปัณฏาระนายักกะ** (อังกฤษ: Bandaranaike International Airport, **BIA**; สิงหล: බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ, อักษรโรมัน: *Bandāranāyaka Jātyantara Guvantoṭupaḷa*; ทมิฬ: பண்டாரநாயக்க சர்வதேச விமான நிலையம், อักษรโรมัน: *Paṇṭāranāyakka Carvatēca Vimāṉa Nilaiyam*) (IATA: **CMB**, ICAO: **VCBI**) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักของประเทศศรีลังกา ตั้งชื่อตามอดีตนายกรัฐมนตรี โซโลมัน วัยสฏ์ ริชเว ฑยัส พัณฑารนายกะ (1899–1959) ตั้งอยู่ในย่านชานเมืองเนกอมโบ 32.5 กิโลเมตร (20 1⁄4 ไมล์) ทางตอนเหนือของเมืองหลวงเก่าและศูนย์กลางเศรษฐกิจ โคลอมโบ ท่าอากาศยานอยู่ภายใต้การดูแลขององค์การบริการท่าอากาศยานและการบินศรีลังกา จก. (Airport and Aviation Services (Sri Lanka) Ltd) และเป็นฮับของสายการบินศรีลังกันแอร์ไลส์ สายการบินประจำชาติของศรีลังกา นอกจากพัณฑารยนายกะแล้ว โคลอมโบยังมีอีกสนามบินคือท่าอากาศยานนานาชาติรัตมลานะ

เริ่มแรก ท่าอากาศยานเป็นลานบินของกองทัพอากาศอังกฤษในปี 1944 สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ในชื่อ อาร์เอเอฟเนกอมโบ (RAF Negombo) โดยมี No. 45 Squadron RAF (1946–49), No. 232 Squadron RAF (1945), No. 249 Squadron RAF (1950) และ No. 1303 Flight RAF (1945–46) ประจำตามลำดับ ในปี 1957 นายกรัฐมนตรีโซโลมัน วัยสฏ์ ริชเว ฑยัส พัณฑารนายกะ ได้รื้อถอนแอร์ฟีลด์ของอังกฤษออกจากศรีลังกาทั้งหมด ส่วนลานบินนี้กองทัพอากาศหลวงซีลอน (Royal Ceylon Air Force; RCyAF) ได้รับช่วงดูแลต่อ และเปลี่ยนชื่อเป็น กฏุนายกะ (Katunayake) ซึ่งบางส่วนของท่าอากาศยานในปัจจุบันยังคงใช้งานเป็นลานบินของกองทัพ ในปี 1964 อนิล มุเนสิงหะ รัฐมนตรีกระทรวงการขนส่ง เริ่มต้นการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่มาแทนที่รัตมลานะ โดยได้รับทุนช่วยเหลือจากแคนาดา ท่าอากาศยานใหม่นี้สร้างแล้วเสร็จในปี 1967 แอร์ซีลอน สายการบินแห่งชาติ เริ่มต้นบินเที่ยวบินระหส่างประเทศจากทีาอากาศยานด้วย ฮอกเกอร์ ซิดดะลี ไทรเดินท์ และ วีซีเท็น ลำที่เช่ามาจากองค์การอากาศยานอังกฤษ (BAC) ภายใต้องค์การสายการบินโพ้นทะเลอังกฤษ (BOAC) ท่าอากาศยานเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อของนายกรัฐมนตรีพัณฑารนายกะในปี 1970 ต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นท่าอากาศยานนานาชาติกฏุนายกะ (Katunayake International Airport) ในปี 1977 ก่อนจะเปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อของพัณฑารนายกะอีกครั้งในปี 1995

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Airport & Aviation Services (Sri Lanka) Limited". *www.airport.lk*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 November 2015. สืบค้นเมื่อ 23 April 2019.
2. ↑  "Welcome to Civil Aviation Authority". *www.caa.lk*. สืบค้นเมื่อ 28 April 2021.
3. ↑  Jefford 1988, p. 40.
4. ↑  Jefford 1988, p. 75.
5. ↑  Jefford 1988, p. 78.
6. ↑  Lake 1999, p. 84.
7. ↑  "Sri Lankan Aviation history". airport.lk. สืบค้นเมื่อ 31 January 2019.

### บรรณานุกรม

* Jefford, C.G. (1988). *RAF Squadrons. A comprehensive record of the movement and equipment of all RAF squadrons and their antecedents since 1912*. Shrewsbury: Airlife. ISBN 1-85310-053-6.
* Lake, A (1999). *Flying units of the RAF*. Shrewsbury: Airlife. ISBN 1-84037-086-6.
**วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปะกง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูอภัยประชาธรรม (ประทุม อภโย) เป็นเจ้าอาวาส

วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม หรือ **วัดล่าง** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2443 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 มีหลวงพ่อคงเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อคงนี้มีวิชาอาคมแก่กล้า ท่านเป็นลูกจีนนอก บิดามารดามาจากเมืองจีนโพ้นทะเล ในวัยหนุ่มมีความสนใจในวิชาอาคม ต่อมาท่านได้สร้างวัดที่บ้านบางปะกงล่างบนที่ดินมรดกของท่าน และเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดนี้ และให้ชื่อวัดว่า **วัดคลองยายเม้ย** แต่ชาวบ้านจะเรียกกันว่า "วัดล่าง"

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2500 ที่ด้านนอกและด้านในเป็นสีขาวมุก กำแพงเป็นรูปธรรมจักรล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันมีหลวงพ่อคงเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ ตั้งอยู่ในวิหารบูรพาจารย์ ประชาชนมักมาบนบานของหายแล้วจะได้คืนทุกราย สิ่งของแก้บนของหลวงพ่อคง คือ กล้วยน้ำว้า และขนมครก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อคง พ.ศ. 2443–2460
* พระอาจารย์เฉื่อย ธมฺมโฆโส พ.ศ. 2465–2508
* พระครูวิบูลธรรมรักษ์ (ฟุ้ง พุทฺธสโร)
* พระครูประกาศปิยคุณ (ปราศรัย) พ.ศ. 2517–2547
* พระครูอภัยประชาธรรม (ประทุม อภโย) พ.ศ. 2554–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "ศูนย์เรียนรู้การท่องเที่ยว". กศน.ตำบลบางปะกง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-25. สืบค้นเมื่อ 2022-09-05.
**วัดบางเตยกลาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดบางเตยกลางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมาชาวมอญอพยพหนีสงครามมาอยู่ปะปนกับคนไทย วัดนี้จึงมีสภาพเป็นวัดมอญแปลง มอญเรียกว่า **เพี้ยฮะปร้าง** แต่ภายหลังเรียกผิดเพี้ยนไปเป็น **วัดเปิ้ง** ต่อมาพระยามหัยสวรรค์กลับจากการรบกับเงี้ยว เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ดีขึ้นกว่าเดิมจึงเปลี่ยนเป็นชื่อวัดเป็น **วัดลิ้มกลีบอัมไพรมหัยสวรรค์** (ลิ้มกลีบเป็นภรรยาพระยาอำภัยมหัยสวรรค์) แต่ต่อมาพระครูธีรานุวัตรเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางเตยกลาง" จนถึงปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527

สิ่งสำคัญในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะทรงไทยโบราณ และมีพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิเพชรจึงมีชื่อเรียกว่า *หลวงพ่อเพชร* พระยืนปางห้ามสมุทร ปางห้ามญาติของเก่าแก่ รูปปั้นหลวงพ่อพระครูธีรานุวัตร (หลวงปู่หอม) และโอ่งดินเผาสมัยของชุมชนไทยเชื้อสายมอญ

พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของวัด คือ พระครูธีรานุวัตร หรือ หลวงพ่อหอม รามธัมโม หนึ่งในพระปฏิบัติดีรูปหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี ท่านได้เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะที่ชำรุดทรุดโทรมมากในขณะนั้น โดยสร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง และสร้างอุโบสถหลังใหม่หมด ยังนิยมสร้างพระเครื่องมาก มีทั้งพระสมเด็จ ตะกรุด เหรียญและพระพิมพ์ต่าง ๆ มากมาย วัตถุมงคลได้รับความนิยมอย่างมาก โดยปฏิบัติอยู่ในศีลเคร่งครัดมาก จนชาวบ้านนับถือมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติหมู่บ้าน บ้านบางเตย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดบางเตยกลาง ต.บางเตย อ.สามโคก ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
3. ↑  "วัดบางเตยกลาง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
4. ↑  "หลวงพ่อหอม รามธัมโม วัดบางเตยกลาง ปทุมธานี". ข่าวสด.
**ช้องเจ้าฟ้า** (ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Buxus sirindhorniana*) หรือ (*Buxus sirindhorniana* W.K.Soh, von Sternb. Hodk. & J.Parn ) เป็นพรรณไม้ชนิดใหม่ของโลกในวงศ์ Buxaceae ช้องเจ้าฟ้าพบได้ตามเขาหินปูน ตั้งแต่ชายแดนเมียนมา จ.กาญจนบุรี, อุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน จ.ลำปาง, ดอยหลวงเชียงดาว จ.เชียงใหม่ พบได้ง่ายที่สุดที่ดอยหัวหมด อ.อุ้มผาง จ.ตาก ซึ่งเป็นเขาหินปูนที่ผุกร่อน พบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2465 โดยหมอคาร์ ผู้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์พืชแห่งแรกในประเทศไทย ปัจจุบันช้องเจ้าฟ้าได้มีการเก็บตัวอย่างโดยเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้ สวนพฤกษศาสตร์คิว กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ทั้งนี้แม้มีการเก็บตัวอย่างมาเกือบ 100 ปี แต่ไม่เคยมีการตีพิมพ์ว่าเป็นพืชชนิดใหม่เนื่องจากนักพฤกษศาสตร์ไม่แน่ใจว่าจัดอยู่ในสกุลใด เพราะปรกติพืชตระกูลช้องจะมีรังไข่ 3 ช่องแต่ช้องเจ้าฟ้ามีรังไข่แค่ 2 ช่อง เมื่อได้ศึกษาในระดับชีวโมเลกุลยืนยันได้ว่าช้องเจ้าฟ้าอยู่ในสกุลช้อง นายสมราน สุดดี นักวิทยาศาสตร์ชำนาญการพิเศษ ได้ตีพิมพ์ในวารสาร Nordic Journal of Botany เล่มที่ 32(4) หน้า 452 - 458 ปี 2014 โดยช้องเจ้าฟ้าจัดอยู่ในสกุล **sirindhorniana** ชื่อสกุลของพืชชนิดนี้ตั้งตามพระนามาภิไธยของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

อ้างอิง
-------


1. ↑
**ปัญหาของดิฟฟีเฮลแมน** (อังกฤษ: Diffie–Hellman problem) เป็นปัญหาเชิงคณิตศาสตร์ที่ออกแบบโดยวิทฟิลด์ ดิฟฟี และมาร์ติน เฮลแมน ว่าด้วยวิทยาการเข้ารหัสลับแบบสมมาตร แรงจูงใจสำหรับปัญหานี้มาจากว่า การเข้ารหัสลับในหลายรูปแบบจะใช้ฟังก์ชันทางเดียว ซึ่งเป็นกระบวนการทางคณิตศาสตร์ที่สามารถประมวลผลได้อย่างรวดเร็วแค่ในทิศทางเดียว กล่าวคือระบบเหล่านี้จะสามารถเข้ารหัสข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ได้ง่าย แต่การถอดรหัสนั้นจะเป็นไปได้ยาก ปัญหาดังกล่าวมีดังต่อไปนี้

> กำหนดให้ {\displaystyle G} เป็นเซตของสมการพีชคณิต แล้วให้ {\displaystyle g\in G} และ {\displaystyle x,y\in \mathbb {Z} } แล้วถ้ารู้ค่าของ {\displaystyle g^{x}} กับ {\displaystyle g^{y}} จงหาค่าของ {\displaystyle g^{xy}}
> 
> 

ยกตัวอย่างเช่น ในการสลับกุญแจดิฟฟีเฮลแมน หากผู้ส่งมีกุญแจส่วนตัว {\displaystyle x} ผู้รับมีกุญแจส่วนตัว {\displaystyle y} และทั้งคู่มีกุญแจสาธารณะ {\displaystyle g^{x}} กับ {\displaystyle g^{y}} นักดักฟังจะสามารถเข้าถึงค่าของ {\displaystyle g^{x}} กับ {\displaystyle g^{y}} ได้เท่านั้น ผู้ส่งและผู้รับสามารถหาค่าของ {\displaystyle g^{xy}} ได้ง่าย แต่นักดักฟังจะหาค่าได้ยากเนื่องจากในความเป็นจริงจะต้องใช้เวลานานมากในการหาค่า {\displaystyle x} และ {\displaystyle y} จากค่า {\displaystyle g^{x}} และ {\displaystyle g^{y}}

ความซับซ้อนในการคำนวณ
---------------------

ในวิทยาการเข้ารหัสลับ มีการคาดคะเนว่าการแก้ไขปัญหาของดิฟฟีเฮลแมนนั้นจะทำได้ยาก ซึ่งเรียกว่า **สันนิษฐานของดิฟฟีเฮลแมน** ปัญหาดังกล่าวได้ผ่านการพิจารณามาหลายทศวรรษแล้ว แต่ในปัจจุบันก็ยังไม่พบวิธีการแก้ปัญหานี้โดยไม่มีความซับซ้อน อย่างไรก็ตาม ในปี 2006 ได้มีการแผยแพร่วิธีการแก้ไขปัญหานี้โดยการคำนวณผ่านลอการิทึ่มแบบไม่ต่อเนื่อง กล่าวคือสามารถหาค่าของ {\displaystyle x} เมื่อรู้ค่าของ g และ {\displaystyle g^{x}} ได้ แต่การคำนวณดังกล่าวก็ยังมีข้อถกเถียงว่ามีความซับซ้อนไม่แพ้ปัญหาของดิฟฟีเฮลแมน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* B. den Boer, *Diffie–Hellman is as strong as discrete log for certain primes* in Advances in Cryptology – CRYPTO 88, Lecture Notes in Computer Science 403, Springer, p. 530, 1988.
* U. M. Maurer and S. Wolf, *Diffie–Hellman oracle* in Advances in Cryptology – CRYPTO 96, (N. Koblitz, ed.), Lecture Notes in Computer Science 1070, Springer, pp. 268–282, 1996.
* D. Boneh and R. J. Lipton, *Algorithms for black-box fields and their application to cryptotography* in Advances in Cryptology – CRYPTO 96, (N. Koblitz, ed.), Lecture Notes in Computer Science 1070, Springer, pp. 283–297, 1996.
* A. Muzereau, N. P. Smart and F. Vercauteran, *The equivalence between the DHP and DLP for ellipti curves used in practical applications*, LMS J. Comput. Math. **7**, pp. 50–72, 2004. See [www.lms.ac.uk].
* Biham, Eli; Boneh, Dan; Reingold, Omer (1999). "Breaking generalized Diffie–Hellman modulo a composite is no easier than factoring". *Information Processing Letters*. **70** (2): 83–87. CiteSeerX 10.1.1.39.110. doi:10.1016/S0020-0190(99)00047-2.
เจ้าชายอับบาส มีร์ซา
**อับบาส มีร์ซา** (Abbas Mirza;(ภาษาเปอร์เซีย:عباس میرزا ) ประสูติเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2332 เป็นมกุฎราชกุมารและอุปราชแห่งมณฑลอาเซอร์ไบจาน แคว้นเปอร์เซีย ระหว่าง พ.ศ. 2342 – 2376 พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฟาติห์ อาลี ชาห์แห่งราชวงศ์กอชาห์ของอิหร่านที่ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2341 – 2377 

มีร์ซาทรงพยายามปรับปรุงประเทศให้ทันสมัยตามแบบตะวันตก พยายามขยายอำนาจไปควบคุมอิหร่านตะวันออกในช่วงที่อังกฤษและรัสเซียพยายามขยายอิทธิพลเข้ามาในอิหร่าน และทำให้อิหร่านรอดพ้นจากการเป็นอาณานิคมได้ พระองค์พยายามสร้างกองทัพแบบตะวันตกโดยให้ฝรั่งเศสและอังกฤษเข้ามาเป็นครูฝึก แต่ในสงครามระหว่างอิหร่านและรัสเซียใน พ.ศ. 2347 – 2356 อิหร่านเป็นฝ่ายพ่ายแพ้จนต้องทำสนธิสัญญาสันติภาพโกเลสตานกับรัสเซีย ใน พ.ศ. 2456 โดยอิหร่านต้องเสียเมืองในเขตเทือกเขาคอเคซัส 5 เมือง ยกเลิกการอ้างสิทธิ์เหนือจอร์เจียและดาเกสถาน ส่วนรัสเซียจะสนับสนุนมีร์ซาให้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป

ในช่วงที่รัสเซียทำสงครมมกับจักรพรรดินโปเลียน อังกฤษได้เข้ามาทำสนธิสัญญาเดฟินิทีฟเพื่อให้อิหร่านไม่ร่วมมือกับชาติที่เป็นศัตรูกับอังกฤษและไม่ยอมให้กองกำลังของต่างชาติเข้าสู่บริติชอินเดีย และอังกฤษจะช่วยอิหร่านในการทำสงครามกับอัฟกานิสถาน ต่อมา มีร์ซาได้ทำสงครามกับจักรวรรดิออตโตมันภายใต้การสนับสนุนของรัสเซีย แต่ไม่มีผลแพ้ชนะต่อกัน อิหร่านอ่อนกำลังลงมากหลังจากเหตุการณ์นี้ ต่อมาใน พ.ศ. 2468 รัสเซียกลับยกทัพมาโจมตีอิหร่าน อิหร่านขอให้อังกฤษช่วยแต่ไม่สำเร็จ กองทัพอิหร่านที่อ่อนแอและกษัตริย์ไม่สนับสนุนจึงพ่ายแพ้ เสียเมืองใหญ่ๆไปหลายเมือง จนต้องทำสนธิสัญญาเติร์กมันไชใน พ.ศ. 2471 เสียดินแดนทั้งหมดทางตะวันตกของทะเลสาบแคสเปียน และยอมรับสิทธิสภาพนอกอาณาเขตของรัสเซีย

มีร์ซาสิ้นพระชนม์เมื่อ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2376 ก่อนหน้าพระบิดาของพระองค์ และหลังจากพระเจ้าฟาติห์ อาลีชาห์สิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2377 มุฮัมมัดชาห์ได้ครองราชย์ต่อมา

อ้างอิง
-------

* ศรีสุรางค์ พูลทรัพย์. อับบาส มีร์ซา ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 1-2
**เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ทแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค** (เยอรมัน: *Elisabeth von Sachsen-Weimar-Eisenach*) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในคาร์ล อเล็คซันเดอร์ แกรนด์ดยุกแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค กับเจ้าหญิงโซฟีแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อครั้นทรงพระเยาว์นั้น พระองค์เคยไปประทับร่วมกับพระอัยกาฝ่ายพระมารดา พระอัยกาของพระองค์ตรัสชมว่า

> หน้าตาเหมือนแม่เขาตอนเด็ก งดงามเหมือนยายของเขาพร้อมกับฉลาดเหมือนเรา
> 
> — พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์  
> พระอัยกา

เมื่อเจริญพระชันษาย่างเข้าวัยสาว พระองค์ทรงเสกสมรสกับ ดยุกจอห์นแห่งเมคเลินบวร์ค เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886 ณ ไวมาร์ ดินแดนของพระบิดาพระองคฺ์ รับพระราชทานพระยศ **ดัชเชสจอห์นแห่งเมคเลินบวร์ค พระชายา** ไม่มีพระบุตรร่วมกัน จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ส. 1908 สิริพระชันษา 54 ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* ค.ศ. 1910 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายใน)

อ้างอิง
-------

* Grewolls, Grete (2011). Wer war wer in Mecklenburg und Vorpommern. Das Personenlexikon (in German). Rostock: Hinstorff Verlag. p. 2460. ISBN 978-3-356-01301-6.

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๒๖ , ตอน๐ ง, ๖ มีนาคม พ.ศ.๒๔๕๒, หน้า ๒๖๒๕
**วัดเกาะเปริด** [—เปฺริด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะเปริด อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 11 ไร่ 2 งาน

วัดเกาะเปริดก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2449 ในที่ดินผืนนี้ โดยมีพระเวียง ไม่ทราบฉายา มาจากบ้านธรรมชาติ บางกระดาน เขตท้องที่จังหวัดตราด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 ชื่อ "เกาะเปริด" มีหลายข้อสันนิษฐาน บ้างเล่าว่ามีชาวจีนแผ่นดินใหญ่ล่องเรือสำเภามาค้าขาย อาศัยพักค้างเกาะที่เป็นทะเลเปิด และได้ลงหลักปักฐานสร้างบ้านเรือนในเกาะแล้วเกิดโรคภัยไข้เจ็บ มีผู้คนล้มตายจำนวนมากจึงหนีออกจากเกาะไปหมดจึงเรียกว่า "เกาะเปิด" ภายหลังเรียก "เกาะเปริด" เพื่อแก้เคล็ดและเพื่อเป็นสิริมงคล อีกข้อสันนิษฐานมาจาก "เก๊าะเปิด" เป็นภาษาเขมร แปลว่า กวาง ในอดีตเกาะเปริดมีสภาพเป็นเกาะ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2488 หลวงพ่ออวน ฉันโน เป็นเจ้าอาวาส ได้เริ่มมีการสร้างสะพานไม้ จนกระทั่ง พ.ศ. 2518 สมัยคึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี ได้อนุมัติเห็นชอบให้ถมดินสร้างถนนเชื่อมจากแผ่นดินมายังเกาะ

ในสมัยพระอธิการคีมมีการขยายพื้นที่วัดอารามให้กว้างขวางและเจริญขึ้นเป็นลำดับมา รวมถึงได้ร่วมกับชาวบ้านภายในเกาะจัดสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้น 1 หลัง ในสมัยพระอธิการโถได้ย้ายที่ตั้งวัดมายังกลางหมู่บ้านปัจจุบันอยู่ที่หมู่ที่ 2 ของตำบลเกาะเปริด เป็นที่ธรณีสงฆ์ มีเนื้อที่ทั้งหมด 1 ไร่ 1 งาน 86 วา แต่ภายหลังในสมัยพระอธิการอวน ฉนฺโน ได้ย้ายวัดและโรงเรียนไปอยู่ที่เดิมเพราะพื้นที่กว้างขวางดี ได้เริ่มสร้างวัดใหม่วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2500

วัดเกาะเปริดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านมักมากราบไหว้บูชา คือ ท้าวเวสสุวรรณ รวมถึงองค์เจ้าแม่กวนอิม ท้าววิรูปักโข และพญาครุฑ ซึ่งสร้างจุดดึงดูดให้คนรู้จักวัดเกาะเปริดมากขึ้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระฟู พ.ศ. 2455
* พระแหยม พ.ศ. 2457
* พระเล็ก พ.ศ. 2461–2462
* พระอธิการคีม พ.ศ. 2463–2474
* พระอธิการวุ่น พ.ศ. 2475–2478
* พระอธิการโถ พ.ศ. 2479–2487
* พระอธิการอวน ฉนฺโน พ.ศ. 2488–2530
* ท่านพระครูวิบูลธรรมคุณ พ.ศ. 2531–2558

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะเปริด". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "แนะนำอันซีนจันทบุรี เกาะเปริด แหลมสิงห์ เที่ยวไหว้พระ ผจญภัยเกาะโจรสลัด". ไทยรัฐ.
3. ↑  "ท้าวเวสสุวรรณ วัดเกาะเปริด จ.จันทบุรี". ช่อง 7.
**มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ศูนย์การศึกษาบึงกาฬ** (อังกฤษ:UdonThani Rajabhat University Bueng Kan Education Center) เป็นศูนย์การศึกษาแห่งหนึ่ง ของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ตั้งอยู่ที จังหวัดบึงกาฬ

ข้อมูลทั่วไป
------------

### ประวัติ

มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีเป็นสถาบันอุดมศึกษา ซึ่งสอดคล้องกับบทบาทหน้าที่ ตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 คือ ให้การศึกษาวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ทำการวิจัยให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ปรับปรุงถ่ายทอดและพัฒนาเทคโนโลยี ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ผลิตครู และส่งเสริมวิทยฐานะครูในท้องถิ่น เขตรับผิดชอบซึ่งมีจังหวัดอุดรธานี หนองคาย และหนองบัวลำภู จากการศึกษาสถาพปัญหาที่ผ่านมาพบว่า มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีมีสถานที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี ซึ่งเป็นสถานที่ให้บริการการศึกษาแก่ท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว ทำให้ไม่สามารถให้บริการการศึกษาแก่ประชาชนและเยาวชน ในเขตรับผิดชอบของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีได้อย่างทั่วถึง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเขตพื้นที่ที่อยู่ห่างไกลจากที่ตั้งของมหาวิทยาลัย ด้วยเหตุนี้จังหวัดหนองคายเป็นจังหวัดที่อยู่ในเขตพื้นที่ของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีซึ่งประชาชนและเยาวชนส่วนใหญ่ในพื้นที่ขาดโอกาสในการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น ความสำคัญอีกประการหนึ่งได้แก่ ปัญหาเศรษฐกิจ อันเนื่องมาจากสภาพทางเศรษฐกิจของชุมชนในท้องถิ่นค่อนข้างยากจน ทำให้ไม่สามารถส่งบุตรหลานของตน ไปศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีที่มีที่ตั้งอยู่ไกลจากชุมชนที่อยู่อาศัย

มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ซึ่งรับผิดชอบการจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษาได้ตระหนักถึงบทบาทหน้าที่และพันธกิจในการพัฒนาบุคลากร ในสาขาอาชีพต่างๆ มหาวิทยาลัยได้คำนึงถึงการกระจายโอกาสทางการศึกษาในระดับอุดมศึกษา เพื่อตอบสนองความต้องการของชุมชน ทางมหาวิทยาลัยจึงได้การจัดตั้ง

ศูนย์การศึกษาในเขตอำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย (ปัจจุบันเป็นอำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ) การจัดตั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีมีความจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อให้การปฏิบัติภารกิจหน้าที่ดังกล่าวบรรลุเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

หลักสูตรที่เปิดสอน
------------------

* สาขาวิชาภาษาอังกฤษ เก็บถาวร 2016-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ศศ.บ.)
* สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ เก็บถาวร 2016-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (บธ.บ.)
* สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ เก็บถาวร 2016-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (รป.บ.)

| * ด
* ค
* ก
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี |
| --- |
| สัญลักษณ์ | พระราชลัญจกร · วันราชภัฏ |  |
| คณะ | คณะครุศาสตร์ · คณะวิทยาศาสตร์ · คณะวิทยาการจัดการ · คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ · คณะเทคโนโลยี · คณะพยาบาลศาสตร์ |
| โครงการจัดตั้งคณะ | โครงการจัดตั้งคณะนิติศาสตร์ · โครงการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ · โครงการจัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ |
| สำนัก | สำนักวิชาศึกษาทั่วไป |
| วิทยาลัย | บัณฑิตวิทยาลัย |
| ศูนย์การศึกษา | ในเมือง · สามพร้าว · บึงกาฬ |
| อื่น ๆ | โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี · โรงพยาบาลสัตว์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี · หอประชุมนานาชาติสามพร้าว |
| หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย |
**วัดเกาะหวาย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะหวาย อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก

วัดเกาะหวายตั้งอยู่ในชุมชนชาวไทยพวนที่อพยพมาจากเวียงจันทน์เมื่อประมาณ พ.ศ. 2338 ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ.2376 ที่ชื่อว่าวัดเกาะหวายเพราะะแต่เดิมพบหวายจำนวนมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 24 มรกราคม พ.ศ. 2500

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าซึ่งปัจจุบันได้รื้อและสร้างใหม่เป็นวิหาร ประดิษฐาน *หลวงพ่ออายาติก* มีการบูรณปฏิสังขรณ์วิหารเมื่อ พ.ศ. 2535 แต่เดิมอุโบสถมีลายปูนปั้นเกี่ยวกับประเพณีของไทยพวน ฯลฯ บริเวณด้านหลังอุโบสถมีการเก็บรักษาโบราณวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูป บานประตูเก่า พระพุทธรูปในวิหาร (อุโบสถเก่า) หล่อด้วยทองเหลือง และมีพระพุทธรูปเก่าแก่สร้างก่อน พ.ศ. 2431 อยู่ในวิหาร 3 องค์ นอกจากนี้วัดยังมีพระพุทธบาทจำลอง สร้างหลัง พ.ศ. 2431 โดยชาวบ้านสร้าง และมีเจดีย์ย่อมุมศิลปะรัตนโกสินทร์ มีการบูรณะซ่อมแซมองค์เจดีย์ใหม่ เดิมยอดเจดีย์มีบาตรพระจำลองประดับอยู่ และฐานยอดเจดีย์เป็นบัวกลุ่ม มีการทาสีทับองค์เจดีย์และฐานชาวบ้านเรียกว่าพระธาตุ บรรจุของขลังและพระพุทธรูป สร้างมาประมาณ 100 ปี ในสมัยหลวงพ่อทองจันทร์ทองเป็นเจ้าอาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะหวาย". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเกาะหวาย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**รูด็อล์ฟ เช็งเคอร์** (เยอรมัน: *Rudolf Schenker*) เกิดวันที่ 31 สิงหาคม 1948 ที่ฮิลเดิสไฮม์ ประเทศเยอรมนี เขาเป็นมือกีตาร์เยอรมันและสมาชิกผู้ก่อตั้งวงเฮฟวีเมทัล วงสกอร์เปียนส์ เขาเป็นมือกีตาร์และนักแต่งเพลงหลักของวง เขาตั้งวงเมื่อปี 1965 ในขณะที่เขาอายุ 17 ปี หลังจากเริ่มฝึกโดย Fender Stratocaster เขาเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีในตำแหน่งกีตาร์ไฟฟ้าและกีตาร์โปร่งของวง

ในการให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับอัลบั้ม *World Wide Live* เขากล่าวว่าเป้าหมายของเขาไม่ได้ที่จะกลายเป็นมือกีตาร์ที่ดีที่สุดหรือเก่งที่สุด แต่ต้องการที่จะเป็นนักแต่งเพลงที่ดีที่สุด ในที่สุดวงสกอร์เปียนส์ก็ได้มือกีตาร์ฝีมือดีคือ Matthias Jabs มาเล่นโดยมีข้อแม้ว่าทุกเพลงที่เล่นจะต้องให้ตนเป็นผู้โซโลกีตาร์ เช่น เพลง "Wind of Change", "Always Somewhere", "Still Loving You", "As Soon as the Good Times Roll", "Through My Eyes" "Coast to Coast", "Big City Nights"

มิชชาเอล เช็งเคอร์ น้องชายของเขา ที่เป็นสมาชิกของวงสกอร์เปียนส์ตั้งแต่แรกเริ่ม ก่อนที่จะออกจากวงเพื่อไปเล่นกีตาร์ให้กับวงยูเอฟโอ ใน ค.ศ. 2000 เขาได้รับรางวัลเมืองที่เมืองฮันโนเฟอร์คือแผ่นเสียงทองคำอีกด้วย

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2012-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนHannover.De. Retrieved 2011-12-07
**การยุยงให้บ่อนทำลายอำนาจรัฐ** (จีน: 煽动颠覆国家政权罪) เป็นอาชญากรรมภายใต้กฎหมายสาธารณรัฐประชาชนจีน ปรากฏในมาตรา 105 วรรค 2 ของประมวลกฎหมายอาญาสาธารณรัฐประชาชนจีน พ.ศ. 2540

ข้อหาดังกล่าวมักตกแก่ผู้รณรงค์เรียกร้องสิทธิมนุษยชนในประเทศจีน ซึ่งมีโทษจำคุก รายงานโดยเว็บไซต์นักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนชาวจีน ระบุรายชื่อบุคคล 34 คนที่ถูกพิพากษาว่ามีความผิดภายใต้กฎหมายดังกล่าว ซึ่งหลายบุคคลในกลุ่มนี้ได้โพสต์บทความในอินเทอร์เน็ตโดยมีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลจีน

ข้อกฎหมาย
---------

มาตรา 105 วรรค 2 ของประมวลกฎหมายอาญาสาธารณรัฐประชาชนจีน:

> 
> "ผู้ใดใช้ข่าวลือ การกล่าวหมิ่นประมาทหรือวิธีการอื่นใดเพื่อส่งเสริมการบ่อนทำลายอำนาจทางการเมืองของรัฐหรือเพื่อโค่นล้มระบบสังคมนิยม ต้องระวางโทษจำคุกสูงสุดไม่เกินห้าปี ทว่า ผู้นำกลุ่มและผู้ก่ออาชญากรรมร้ายแรงต้องระวางโทษจำคุกไม่ต่ำกว่าห้าปี"
> 
> 
>

อ้างอิง
-------

1. 1 2  

Title The 1997 Criminal Code of the People's Republic of China
Volume 1 of Chinese law series
Laws, etc. (Chinese law series) ; v. 1
Authors Wei Luo
Publisher Wm. S. Hein Publishing, 1998
ISBN 1575883988, 9781575883984
pg 73
2. ↑  A report of Chinese Human Rights Defenders (via archive.org)
January 8, 2008
"Inciting Subversion of State Power":
A Legal Tool for Prosecuting Free Speech in China
เรือรบสหรัฐ*ไอโอวา*ยิงโจมตีเต็มกำลังด้วยปืนใหญ่เรือ 16 นิ้ว/50 จำนวนเก้ากระบอก และ 5 นิ้ว/38 จำนวนหกกระบอก ระหว่างการฝึกเป้าใกล้เกาะบิเอเกส ปวยร์โตรีโก เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1984
**การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ** (อังกฤษ: naval gunfire support; อักษรย่อ: NGFS) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม **การระดมยิงฝั่ง** (อังกฤษ: shore bombardment) เป็นการใช้งานของปืนใหญ่เรือเพื่อให้การยิงสนับสนุนการโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก และกองทหารอื่น ๆ ที่ปฏิบัติการภายในระยะของพวกเขา การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือเป็นหนึ่งในหลายสาขาวิชาที่ล้อมรอบด้วยคำว่า*การยิงด้วยปืนเเรือ* การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือสมัยใหม่เป็นหนึ่งในสามองค์ประกอบหลักของการสนับสนุนปฏิบัติการจู่โจมการสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก พร้อมด้วยอากาศยาน และขีปนาวุธโจมตีภาคพื้นดินที่ปล่อยจากเรือ ส่วนในอดีต มีการใช้ปืนทางเรือปะทะกับการป้องกันชายฝั่งตั้งแต่การสงครามทางเรือในสมัยกลาง

ยุทธวิธี
--------

การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือแบ่งออกเป็นสองประเภท ได้แก่ การยิงตรง ที่เรือมีแนวสายตากับเป้าหมาย (ไม่ว่าจะเป็นทางสายตาหรือผ่านการใช้เรดาร์) และการยิงแฝง ซึ่งเพื่อความแม่นยำ ต้องใช้ผู้สังเกตการณ์ปืนใหญ่เพื่อปรับการยิง

เมื่ออยู่ในแนวปืน เรือมีความเสี่ยงสูงที่จะถูกโจมตีจากอากาศยาน โดยเฉพาะจากทางบกและการบินต่ำเพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับด้วยเรดาร์ หรือจากเรือดำน้ำเนื่องจากเส้นทางที่แน่นอนและคาดการณ์ได้ (ซึ่งไม่หลบหนี)

ประวัติ
-------

### ประวัติตอนต้น

การใช้ประโยชน์จากการบอมบาร์ดชายฝั่งเป็นช่วงต้นของการล้อมกาแลในปี ค.ศ. 1890 เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ได้กรีฑาพลเรือบรรทุกปืนบอมบาร์ดและปืนใหญ่อื่น ๆ

เรือแบบแรกที่ออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์ในการบอมบาร์ดชายฝั่งคือเรือปืนครก ซึ่งนำมาใช้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เรือเหล่านี้เป็นเรือลำเล็กที่มีอาวุธหลักคือปืนครกขนาดใหญ่หนึ่งหรือสองกระบอกที่ยิงกระสุนระเบิดได้ในมุมสูง โดยทั่วไปแล้วพวกมันเป็นเรือใบที่ไม่ดีพอ ซึ่งมีการใช้งานจำกัดนอกบทบาทพิเศษของพวกมัน อย่างไรก็ตาม เรือลำเล็กที่มีปืนครกขนาดใหญ่พบการใช้กระทั่งเมื่อสงครามกลางเมืองอเมริกา เมื่อนาวีสหภาพใช้พวกมันในการโจมตีป้อมปราการชายฝั่งหลายครั้ง

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เรือชั้นพิเศษอื่นที่รู้จักกันในชื่อเรือบรรทุกปืนได้ถูกคิดค้นขึ้นเพื่อการบอมบาร์ดชายฝั่ง การใช้งานครั้งแรกของพวกมัน คือการใช้โดยฝรั่งเศสและสเปนในช่วงการล้อมยิบรอลตาร์ครั้งยิ่งใหญ่ (ค.ศ. 1779–1782) ส่วนในช่วงสงครามนโปเลียน กองทัพเรือสหราชอาณาจักรได้นำเรือชั้น*มัสคีโท* และชั้น*เฟิร์ม*หลายลำออกมาใช้ เรือพวกนี้บรรทุกทั้งปืนยาวทางเรือหรือไม่ก็ปืนคาร์โรเนด นอกจากนั้น เรือบรรทุกปืนยังใช้โดยทั้งฝรั่งเศสและอังกฤษในช่วงสงครามไครเมีย รวมถึงทั้งสองฝ่ายระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Royal Artillery Institution, บ.ก. (1894). *Journal of the Royal Artillery*. Woolwich: Royal Artillery Institution. **21**: 31. `{{cite journal}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)

* U.S Marine Corps: An Annotated Bibliography of Naval Gunfire Support

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การยิงสนับสนุนฝั่งด้วยปืนเรือ
**บานูอิสราอิล** หรือ **บานีอิสราอิลี** เป็นกลุ่มอิสลามิกชนในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ชื่อของพวกเขามีความหมายว่า "บุตรของอิสราเอล" พวกเขาอ้างตัวว่าสืบเชื้อสายจากชาวยิวในนครมะดีนะฮ์ พวกเขาอยู่ในวรรณะชัยค์ และใช้นามสกุลอิสราอิลี ทั้งยังเป็นคนละกลุ่มกับชาวเบเนอิสราเอล ซึ่งเป็นชื่อเรียกของชาวยิวแถบอินเดียตะวันตก

ประวัติ
-------

การตั้งถิ่นฐานของชาวบานูอิสราอิลในอินเดียไม่ปรากฏแน่ชัด แต่เป็นที่แน่นอนว่าพวกเขานับถือศาสนาอิสลามตั้งแต่ก่อนมาตั้งถิ่นฐานที่นี่แล้ว โดยสังเกตได้จากพิธีกรรม ชาวบานูอิสราอิลส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชุมชนเมือง โดยกระจายอยู่ตามหัวเมืองใหญ่ทางทิศตะวันตกของรัฐอุตตรประเทศ โดยเฉพาะที่เมืองอลีครห์ ในยุครัฐสุลต่านเดลีและจักรวรรดิโมกุล มีชาวบานูอิสราอิลเพียงไม่กี่คนที่เข้าสู่ชนชั้นปกครอง ดำรงตำแหน่ง *โกตวาล* ซึ่งทำหน้าที่เป็นตำรวจและผู้บัญชาการกองทหารรักษาการณ์ในเมืองอลีครห์

นอกจากนี้ยังพบชาวบานูอิสราอิลในชุมชนเมืองธามปุร อำเภอพิชเนาร์ เมืองพิลารี อำเภอมุราทาพาท เมืองสหัสวานและพทายูน อำเภอพทายูน และเมืองพเรลี อำเภอพเรลี ทั้งยังพบหลักแหล่งของบานูอิสราอิลในแถบชนบทของอำเภอเอฏา

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Lost Tribes of Israel: The History of a Myth by Tudor Parfit ISBN 0-297-81934-8 page 131
2. ↑  Boundaries and identities : Muslims, work and status in Aligarh by E. A. Mann ISBN 0-8039-9422-2
3. ↑   Ganjdundwara in Kasganj District, Tribes and Castes of North Western Provinces and Oudh Volume IV by William Crook
รูธ เบลวิลล์อยู่นอกกำแพงของหอดูดาวกรีนีซ ค.ศ.1908
**อลิซาเบธ รูธ นาโอมิ เบลวิลล์** (อังกฤษ: Elizabeth Ruth Naomi Belville; 5 มีนาคม พ.ศ. 2397 – 7 ธันวาคม พ.ศ. 2486) หรือ **หญิงแห่งเวลากรีนิช** เป็นนักธุรกิจสาวชาวลอนดอน เธอ แม่ของเธอ มาเรีย อลิซาเบธ และพ่อของเธอ จอห์น เฮนรี่ ขายเวลาแก่ผู้คน โดยการตั้งเวลานาฬิกาไปที่เวลามาตรฐานกรีนิชตามนาฬิกากรีนิช จากนั้นขายเวลาโดยการให้ผู้คนดูเวลาจากนาฬิกานั้น

ประวัติ
-------

มาเรีย เบลวิลล์ พ.ศ. 2435
พ่อของรูธ เบลวิลล์ที่ชื่อว่า จอห์น เฮนรี่ เบลวิลล์ ให้บริการลูกค้าถึง 200 คนในพ.ศ. 2379 ทุกๆ เช้าจอห์น เฮนรี่จะไปที่หอดูดาวหลวงกรีนิชซึ่งเป็นที่ทำงานของเขา และตั้งเวลานาฬิกาของเขาตามเวลามาตรฐานกรีนิช จากนั้นเขาจะขับรถเล็กๆ ของเขาไปหาลูกค้าที่เป็นสมาชิก

จอห์น เฮนรี่ให้บริการนี้จนเสียชีวิตเมื่อพ.ศ. 2399 จากนั้นภรรยาของเขา มาเรีย ทำการรับช่วงต่อจนเกษียนเมื่อพ.ศ. 2435 ขณะอายุมากกว่าแปดสิบปี ต่อมารูธ เบลวิลล์ทำการรับช่วงต่อกิจการ เธอทำกิจการจนพ.ศ. 2483 ขณะสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มขึ้น เบลวิลล์มีอายุมากกว่าแปดสิบปีเมื่อเธอเกษียน ขณะเธออายุ 86 ปีเธอยังสามารถเดินทางประมาณ 12 ไมล์จากบ้านและไปถึงหอดูดาวก่อน 9 โมงเช้า เธอเสียชีวิตขณะอายุ 89 ปี[*dead link*]

บทวิจารณ์
---------

ธุรกิจของเบลวิลล์โดนโจมตีโดยเซนต์ จอห์น เวย์น กรรมการบริษัทสแตนดาร์ดไทม์ ซึ่งขายสัญญาณเวลาระบบส่งโทรเลข และเป็นคู่แข่งหลักของเบลวิลล์ เวย์นพูดถึงเบลวิลล์ว่า "วิธีการของเธอ (เบลวิลล์) ล้าสมัยอย่างน่าขบขัน" นอกจากนี้เขายังสื่อเป็นนัยว่าเธอใช้ความเป็นผู้หญิงของเธอเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ

บทพูดถูกตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์*เดอะไทมส์*ทว่าบทความไม่ได้ระบุชื่อบริษัทสแตนดาร์ดไทม์ และความจริงที่เขาเป็นคู่แข่งของเบลวิลล์ หลังจากนั้น เบลวิลล์รับมือกับคำโจมตีได้เป็นอย่างดี จึงทำให้ยอดขายเพิ่มากขึ้น เบลวิลล์ยังกล่าวอีกว่าสิ่งที่เวย์นทำเพียงแต่โฆษณาให้เธอเท่านั้น[*dead link*]

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Green". *QI*. ฤดูกาล G.15. 26 March 2010. BBC. BBC One. `{{cite episode}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|city=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|location=`) (help)
2. 1 2  Lienhard, John H. "No. 2070: TIME & RUTH BELVILLE". University of Houston: Engines of Our Ingenuity. สืบค้นเมื่อ 27 March 2010.
3. 1 2 3 4  Mendham, Trevor. "The Greenwich Time Lady". Horology Stuff. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-22. สืบค้นเมื่อ 27 March 2010.

อ่านเพิ่ม
---------

* Rooney, David (2008). *Ruth Belville: The Greenwich Time Lady*. National Maritime Museum. ISBN 0948065974.
*บาบิโลโนเกีย*
***บาบิโลโนเกีย*** (อังกฤษ: Babylonokia) เป็นชิ้นงานศิลปะสร้างขึ้นในปี 2012 โดย Karl Weingärtner ในรูปของแผ่นจารึกดินเหนียวรูปคล้ายกับโทรศัพท์มือถือ โดยแป้นพิมพ์และหน้าจอแสดงอักษรรูปลิ่ม

Weingärtner สร้างสรรค์งานชิ้นนี้ขึ้นเพื่อแสดงถึงวิวัฒนาการของการส่งต่อข้อมูลข่าวสารจากโลกยุคโบราณจนถึงปัจจุบัน เหล่านักวิทยาศาสตร์ชายขอบ และผู้สนับสนุนโบราณคดีเทียมเท็จ ได้ตีความหมายภาพถ่ายนี้ผิด ๆ ว่าเป็นโบราณวัตถุอายุกว่า 800 ปีที่มีการค้นพบ เรื่องนี้ถูกทำให้เป็นที่รู้จักในวงกว้างในวิดีโอบนยูทูบโดยช่อง *Paranormal Crucible* และนำไปสู่การรายงานในสื่อบางเจ้าว่าวัตถุนี้เป็นวัตถุลึกลับ

ชิ้นงาน
-------

Weingärtner สร้างสรรค์จารึกดินเหนียวที่มีจารึกอักษรรูปลิ่มเพื่อเป็นชิ้นงานตอบโต้การจัดแสดงหนึ่งที่พิพิธภัณฑ์การสื่อสาร ในเบอร์ลิน ที่ชื่องานว่า *From the Cuneiform to the SMS: Communication Once and Today* (*จากอักษรรูปลิ่มถึงเอสเอมเอส: การสื่อสารในอดีตกับปัจจุบัน*)

รูปคล้ายโทรศัพท์มือถือนี้คล้ายคลึงมากที่สุดกับโทรศัพท์มือถือรุ่นเอริกสัน S868 ซึ่งมีผลิตในทศวรรษ 1990s ศิลปินไม่ได้มีความหมายเจาะจงใดเป็นพิเศษในการเลือกมือถือรุ่นนี้มาทำ แต่เป็นการแทนถึงอุปกรณ์โทรศัพท์มือถือโดยรวม

ผลงานศิลปะชิ้นนี้มีความโดดเด่นและปัจจุบันเป็นของสะสมส่วนตัวของศิลปิน โดยสามารถร้องขอชิ้นงานไปจัดแสดงตามงานนิทรรศการและพิพิธภัณฑ์ได้ ชิ้นงานทำมาจากดินเหนียวน้ำหนัก 91 กรัม (3¼ ออนซ์) และมีขนาดประมาณ 13.5 โดย 6.5 โดย 0.8 เซนติเมตร (0.443 โดย 0.213 โดย 0.026 ฟุต)

การตีความผิด ๆ
--------------

Weingärtner เผยแพร่ภาพถ่ายของชิ้นงานบนเฟซบุ๊ก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขายชิ้นงาน ความคิดเห็นหนึ่งบนเฟซบุ๊กเรียกงานชิ้นนี้ว่า "BabyloNokia" (บาบิโลโนเกีย) สามปีถัดมา ภาพนี้ถูกเผยแพร่บนเว็บไซต์ Conspiracy Club (ชมรม[ทฤษฎี]สมรู้ร่วมคิด) พาดหัวว่า "ค้นพบโทรศัทพ์มือถืออายุกว่า 800 ปี ในออสเตรีย? มาดูนี่เร็ว" (800-Year-Old Mobile Phone Found In Austria? Check This Out.) *The Express* รีโพสต์ภาพของ Weingärtner โดยไม่มีการอ้างที่มาและอ้างว่าโบราณวัตถุชิ้นนี้มีการระบุอายุอยู่ที่ 1300 ปีก่อนคริสตกาล

Weingärtner เคยพูดถึงการที่ผลงานของเขาถูกนำไปใช้ในสื่อชายขอบว่า "ภาพนี้ถูกนำไปใช้โดยที่เราไม่รู้เรื่อง และไม่ได้ให้ความยินยอมด้วยซ้ำ [...] เราไม่ได้อยากให้มันเป็นอย่างงี้เลย เราไม่เชื่อในยูเอฟโอ และก็ไม่เชื่อในเอเลียนด้วย"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Evon, Dan. "FALSE: 800-Year-Old Alien Cellphone Found". *snopes*. สืบค้นเมื่อ 3 January 2017.
2. 1 2  "Angeblich "Alien-Handy" in Österreich entdeckt - news.ORF.at". 31 December 2015.
3. 1 2  "Centuries Old Cell-Phone Artifact Presents Modern Day Mystery". 19 January 2017.
4. 1 2 3 4 5 6  Moye, David (11 January 2016). "Ancient Babylonian Cellphone Isn't Ancient, Babylonian Or A Phone". *HuffPost*. สืบค้นเมื่อ 3 January 2017.
5. ↑  "Is this an 800-year-old mobile phone? (Video) - Canada Journal - News of the World".
6. ↑  Martin, Aaron. "Archeologists Discover 800-Year-Old Cell Phone Tablet-Fiction!". *www.truthorfiction.com*. สืบค้นเมื่อ 3 January 2017.
คินซีย์สเกลของการตอบสนองทางเพศ ใช้แสดงรสนิยมทางเพศ 
**มาตราคินซีย์** (อังกฤษ: Kinsey scale) หรือ**ตัววัดระดับความชอบเพศเดียวกัน** ถูกนำมาใช้ในงานวิจัยเพื่ออธิบายรสนิยมทางเพศของบุคคลตามประสบการณ์หรือการตอบแบบสอบถาม ณ ขณะนั้น ค่าต่ำสุดคือ 0 หมายถึง ชอบเพศตรงข้ามเท่านั้น และมากสุดคือ 6 หมายถึง ชอบเพศเดียวกันเท่านั้น จากรายงานของคินซีส์ทั้งหญิงและชายมีค่าพิเศษคือ "X" หมายถึงไม่มีความรู้สึกด้านเพศเลย รายงานนี้ออกเผยแพร่ครั้งแรกใน *พฤติกรรมทางเพศของมนุษย์เพศชาย* (*Sexual Behavior in the Human Male* (1948)) และยังเป็นส่วนหนึงของ *พฤติกรรมทางเพศของมนุษย์เพศหญิง* (*Sexual Behavior in the Human Female* (1953))

ตาราง
-----

คินซีย์สเกลเริ่มจาก 0 สำหรับผู้ที่ชอบเพศตรงข้ามเท่านั้นและไม่มีประสบการ์หรือความต้องการทางเพศต่อเพศเดียวกัน จนถึง 6 สำหรับผู้ที่ชอบเพศเดียวกันเท่านั้นและไม่มีประสบการ์หรือความต้องการทางเพศต่อเพศตรงข้ามเลย และระหว่าง 1 - 5 สำหรับผู้ที่ระดับความต้องการทางเพศต่อทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้าม รวมถึง "บังเอิญ" หรือ "เป็นครั้งคราว" อยากร่วมเพศกับเพศเดียวกัน

| คะแนน | คำบรรยาย |
| --- | --- |
| 0 | รักต่างเพศเท่านั้น |
| 1 | ส่วนใหญ่รักต่างเพศ มีรักร่วมเพศโดยบังเอิญเท่านั้น |
| 2 | ส่วนใหญ่รักต่างเพศ มีรักร่วมเพศเป็นครั้งคราวเท่านั้น |
| 3 | รักต่างเพศและรักร่วมเพศเท่า ๆ กัน |
| 4 | ส่วนใหญ่รักร่วมเพศ มีรักต่างเพศโดยบังเอิญเท่านั้น |
| 5 | ส่วนใหญ่รักร่วมเพศ มีรักต่างเพศเป็นครั้งคราวเท่านั้น |
| 6 | รักร่วมเพศเท่านั้น |
| X | ไม่มีปฏิกิริยาทางเพศ |

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Kinsey's Heterosexual–Homosexual Rating Scale". The Kinsey Institute. สืบค้นเมื่อ 8 September 2011.
2. ↑  "Kinsey Sexuality Rating Scale". The Kinsey Institute. สืบค้นเมื่อ 2013-12-02.
**ณรงค์ศักดิ์ เบี้ยทอง** นักกีฬาเรือพายทีมชาติไทย เกิดที่จังหวัดปทุมธานี

ประวัติ
-------

**ณรงค์ศักดิ์ เบี้ยทอง** ชื่อเล่น โอ๊ด เกิดวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2557  ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี โอ๊ดตอนเด็กๆชอบเล่นฟุตบอล แต่อนาคตพิกพลัน หันมามีใจรักกีฬาเรือพาย ได้เดินทางไปแข่งขันในต่างประเทศมากมาย เช่น ประเทศสิงคโปร์ ประเทศจีน

การศึกษาตอนประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดปทุมนายก มัธยมศึกษาศึกษาที่โรงเรียนหนองเสือวิทยาคม จ.ปทุมธานี ปัจจุบันศึกษาที่ สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตลำปาง

โอ๊ด ยังเป็นญาติกับ ลูกตั้ม - ธวัชชัย ทองอินทร์ เดอะ คอมเมเดียน ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 2 โดยเป็นญาติทางคุณตา โดยคุณตาของโอ๊ด ก็นามสกุล ทองอินทร์ พ่อของ ลูกตั้ม เป็นนักร้องท้องถิ่นในจังหวัดนครนายกและทั่วประเทศ

รางวัลการแข่งขัน
----------------

* ถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช การแข่งขันเรือยาวประเพณี ประจำปี ๒๕๕๖
* ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มากกว่า 10 กว่าถ้วย ของแชมป์
* เหรียญทอง 26 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เรือยาว 12 ฝีพาย ชาย ระยะ 1000 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-29. สืบค้นเมื่อ 2014-02-06.
2. ↑
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2014-02-06.
**นพพร สุวรรณพานิช** (6 ธันวาคม พ.ศ. 2489 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553) อดีตล่ามฉับพลันประจำองค์กรสหประชาชาติ และ อาจารย์ด้านรัฐศาสตร์ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

ประวัติ
-------

**นพพร สุวรรณพานิช** เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2489 ที่บ้านเลขที่ 5 ถนนพญาไท เขตพญาไท เป็นบุตรของคุณวีรศักดิ์ นฤหล้า และคุณรวยรื่น สุวรรณพานิช เจ้าของกิจการรวยรื่นไหมไทย นพพรเป็นอดีตล่ามฉับพลันประจำองค์กรสหประชาชาติ และ อาจารย์ด้านรัฐศาสตร์ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการด้านรัฐศาสตร์ ความสัมพันะ์ระหว่างประเทศ เคยเข้าร่วมขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตย เป็น 1ใน 13 กบฏรัฐธรรมนูญใน เหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 เป็นผู้ให้การและลงนามต่อหน้าทนายความศาลสูงอังกฤษ ณ กรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2521 กรณีเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 นอกจากนี้ ยังเป็นเจ้าของร้านอาหารและร้านหนังสือ "บุ๊คส์ แอนด์ เบียร์" (ย่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิและสุขุมวิท) อันโด่งดังในอดีต และเป็นตำนานหนึ่งของประวัติศาสตร์ร้านหนังสือเมืองไทย

ชีวิตครอบครัวสมรสกับนางธิติกร สุวรรณพานิช มีบุตรสาว 2 คน คือ น.ส. เชิญตะวัน สุวรรณพานิช และ น.ส.เฌอทะเล สุวรรณพานิช ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

การศึกษา
--------

นพพรสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษารุ่นที่ 25 ได้รับทุนรัฐบาลญี่ปุ่นไปศึกษาระดับปริญญาตรีด้านรัฐศาสตร์ การทูตที่ University of Tokyo (Todai) ต่อมาได้ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ UCLA, UC Berkely สหรัฐอเมริกาด้วยทุนส่วนตัว

การทำงานและบทบาทการเมือง
------------------------

* เคยเข้าร่วมขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตย เป็น 1ใน 13 กบฏรัฐธรรมนูญใน เหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516
* เป็นผู้ให้การและลงนามต่อหน้าทนายความศาลสูงอังกฤษ ณ กรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2521 กรณีเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
* เคยทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านการเมืองให้กับพรรคประชาธิปัตย์ เป็นล่ามฉับพลันให้กับองค์กรสหประชาชาติ (United Nations)
* เป็นอาจารย์พิเศษที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และเป็นที่ปรึกษาด้านการเมืองประมาณ 30 ปี

ผลงาน
-----

* นอกจากนี้ยังเป็นนักสะสมหนังสือเก่า หนังสือโบราณ เป็นนักเขียนสารคดี นักแปล มีผลงานต่าง ๆ ซึ่งตีพิมพ์มาแล้วกว่า 40 เล่ม และแปลตำราต่างๆ จากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษมากกว่า 10 เล่ม

สำหรับผลงานสารคดีที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในหมู่นักอ่าน เช่น พจนานุกรมเครื่องดื่ม พจนานุกรมตำนานคำ พจนานุกรมขนมนมเนย พจนานุกรมชาและกาแฟ พจนานุกรมการพนัน พจนานุกรมฉบับสัปดน
คำนี้มีที่มา คำผรุสวาท และ คำอุทาน ฯลฯ 

* นพพร สุวรรณพานิช ยังได้เขียนตำราด้านรัฐศาสตร์ เช่น The Communist Party of Thailand and Conflict in Indochina โดยเขียนร่วมกับ นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ
* และเมื่อปี 2552 ได้รับรางวัลสุรินทราชา ในฐานะนักแปลและล่ามดีเด่น จากสมาคมนักแปล และล่ามแห่งประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักสะสมหนังสือเก่า หนังสือโบราณ
**วัดนราภิรมย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ 20 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูพิศาลบุญญากร (เฟื่อง กตปุญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดนราภิรมย์ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2469 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 ภายในวัดยังมีศูนย์ศึกษาและพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดนราภิรมย์ เปิดดำเนินการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2548 และเป็นที่ตั้งของศูนย์เฝ้าระวังทางวัฒนธรรมในสถานศึกษาระดับอำเภอ ของอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม จัดตั้งขึ้นเพื่อจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแป๊ะ
* พระอธิการฟัก
* พระอธิการสงวน
* พระอธิการบัว
* พระครูวิสุทธาภิรม (ปริสุทฺโธ) พ.ศ. 2488–2535
* พระครูพิศาลบุญญากร (เฟื่อง กตปุญฺโญ) พ.ศ. 2536–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนราภิรมย์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดนราภิรมย์". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดนราภิรมย์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "ศูนย์ศึกษาและพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดนราภิรมย์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
5. ↑  "ศูนย์เฝ้าระวังทางวัฒนธรรมในสถานศึกษาโรงเรียนวัดนราภิรมย์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
***มาชาอัลลอฮ์*** (อาหรับ: مَا شَاءَ ٱللَّٰهُ) เป็นประโยคภาษาอาหรับที่หมายถึง "พระประสงค์ของอัลลอฮ์" และใช้สำหรับการแสดงความยินดี, ความสุข, การสรรเสริญ หรือการขอบคุณต่อเหตุการณ์หรือบุคคลที่ได้รับกล่าวถึง คำนี้ยังเป็นการแสดงออกโดยทั่วไปในโลกมุสลิมเพื่อขอการป้องกันบางสิ่งหรือบางคนจากพระเจ้าให้พ้นจากนัยน์ตาปีศาจ

การใช้แบบอื่น
-------------

"มาชาอัลลอฮ์" สามารถใช้ในการแสดงความยินดีให้บุคคลนั้น ที่เป็นสิ่งเตือนความจำว่า แม้ว่าคนนั้นจะถูกยินดี แต่นั่นมาจากพระประสงค์ของพระเจ้า ในบางวัฒนธรรม ผู้คนอาจพูด *มาชาอัลลอฮ์* ด้วยความเชื่อว่า เป็นสิ่งที่ปกป้องพวกเขาจากความอิจฉา, นัยน์ตาปีศาจ หรือญิน

ชาวคริสต์และกลุ่มอื่น ๆ ใช้คำนี้ในดินแดนที่ปกครองโดยจักรวรรดิออตโตมัน: ชาวเซิร์บ, ชาวบัลแกเรีย, ชาวคริสต์แอลเบเนีย และชาวมาซีโดเนียพูดคำว่า "машала" ("mašala") ที่แปลว่า "งานที่สำเร็จลุล่วง"; และชาวจอร์เจีย, ชาวอาร์มีเนีย, ชาวกรีกพอนติก (ลูกหลานจากประเทศตุรกี), ชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก และชาวยิวเซฟาร์ดีบางส่วนก็พูดคำนี้ด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* อินชาอัลลอฮ์
* ตัสบีฮ์
* ตะฮ์มีด
* ตะฮ์ลีล
* ตักบีร
* ซิกร์
* อัสสลามุอะลัยกุม
* อะลัยฮิสสลาม
* เศาะละวาต
* เบ็ซรัต ฮาเช็ม (B'ezrat Hashem)
* มาเซล โตฟ (Mazel tov)
* เดโอ โวเลนเต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bhala, Raj (24 May 2011). *Understanding Islamic Law*. LexisNexis. p. 1143. ISBN 9781579110420.
2. ↑  Al Subaihi, Thamer (22 May 2013). "Mashallah: what it means, when to say it and why you should". *Thenational.ae*. สืบค้นเมื่อ 19 July 2019.
3. ↑  Karadžić, Vuk (1818). *Lexicon serbico-germanico-latinum*. Gedruckt bei den P.P. Armeniern.
4. ↑  "μάσιαλλα". *Wikipriaka.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-08. สืบค้นเมื่อ 2021-03-04.
5. ↑  Naar, Devin E. (2019-01-31). "Sephardic Studies and the boundaries of Jewish Studies: A year in review". *jewishstudies.washington.edu*.
**วัดนาคูโมทนามัยปุญญาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะไห อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน ปัจจุบันมีพระครูประโชติวุฒิคุณเป็นเจ้าอาวาส 

วัดนาคูโมทนามัยปุญญาราม เดิมชื่อ **วัดโมทนามันปุญญาราม** เดิมตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2442 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยมีหลวงนครเป็นผู้ริเริ่มก่อสร้าง ต่อมาได้มีการขุดคูลัดข้างวัดไปคลองบางกะไห เพื่อความสะดวกในการสัญจรไปมา ชาวบ้านจึงเรียกชื่อว่า **วัดนาคู** ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดนาคูโมทนามัยปุญญาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2430 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ซึ่งพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ศาลาการเปรียญ กุฏิ เจดีย์ 3 องค์ ซึ่งนายเผือก นางอิ่ม สร้าง 1 องค์ นายหรั่ง นางเป้า สร้าง 1 องค์ และ 1 องค์ คงสร้างในสมัยเดียวกัน โรงเรียนพระปริยัติธรรมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และในสมัยพระครูธรรมกิจนิเทศก์ (หลวงพ่อบุญชู นิจเจริญ) เป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างโรงเรียนประชาบาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนาคูโมทนามัยปุญญาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". SBL Magazine.
วิดีโอเกม ค.ศ. 1983

***บริสเซิลส์*** (อังกฤษ: *Bristles*) เป็นวิดีโอเกมที่เขียนโดยเฟร์นันโด เอร์เรรา สำหรับตระกูลอาตาริ 8-บิต และเผยแพร่โดยบริษัทที่เขาร่วมก่อตั้งคือเฟิสต์สตาร์ซอฟต์แวร์ใน ค.ศ. 1983 เกมนี้ได้รับการพอร์ตสู่ระบบคอมโมดอร์ 64, แซดเอกซ์ สเปกตรัม และระบบอาร์เคดแมกซ์-เอ-เฟลกซ์ ของบริษัทเอกซิดี โดยในเกม*บริสเซิลส์* ผู้เล่นต้องใช้บันไดและลิฟต์เพื่อเคลื่อนย้ายช่างทาสีที่ชื่อปีเตอร์ผ่านมุมมองของบ้านเพื่อทาสีผนังทั้งหมด

รูปแบบการเล่น
-------------

ภาพหน้าจอรูปแบบการเล่น (อาตาริ 8-บิต)
ในเกม*บริสเซิลส์* ผู้เล่นจะควบคุมช่างทาสีที่ชื่อปีเตอร์ โดยมีเป้าหมายในการทาสีผนังบ้านแปดหลังภายในเวลาที่กำหนด หากต้องการย้ายไปมาระหว่างชั้นต่าง ๆ ปีเตอร์สามารถขึ้นลิฟต์หรือขึ้นบันไดได้ และถ้าเขาติดอยู่ในปล่องลิฟต์ที่เปิดอยู่ ปีเตอร์จะถูกส่งไปยังด้านล่างของอาคาร

วัตถุอันตรายที่ขัดขวางงานของปีเตอร์คือ "ครึ่งแก้วบิน" ที่จะน็อกเขา และ "ถังใบ้" ที่ขโมยแปรงของปีเตอร์ ส่วนด่านต่อมาได้เพิ่ม "เด็กเหลือขอที่ชื่อเบรนดา" ซึ่งทิ้งรอยมือไว้ทั่วผนังที่ทาสีใหม่ และ "ถังสาด" ที่ไม่เคยหยุดไล่ตามปีเตอร์ โดยผู้เล่นสามารถทำให้เบรนดาสงบลงได้ด้วยไม้เท้าลูกกวาด และถังสาดสามารถติดอยู่ชั่วคราวในเครื่องผสมสี ผู้เล่นเริ่มต้นด้วย 10 แปรงที่ทำหน้าที่ในฐานะครองชีวิต และอีกสองแปรงจะได้รับการเพิ่มหลังจากเสร็จสิ้นงานทาสีในทุกด่าน

### ดนตรี

ซาวด์แทร็กของเกม*บริสเซิลส์*ใช้การจัดเรียงท่อนต่าง ๆ จากเดอะนัทแครกเกอร์สวีท โอปุสที่ 71 เอ ของไชคอฟสกี เกมนี้มีธีมหลักคือ*อี. ดองส์กาแรกเดอริสติก - อา. มาร์ช* และเมื่อผู้เล่นถูกน็อก เกมจะตอบสนองด้วยท่อนอีเซเป็น*รัสเซียนแดนซ์* และเมื่อเบรนดากำลังทำลายผนังที่ทาสีใหม่ จะมีการบรรเลงท่อนอีเซเป็น*ไชนีสแดนซ์*

การตอบรับ
---------

ในบทวิเคราะห์สำหรับนิตยสาร*แอนติก*เมื่อ ค.ศ. 1984 จอร์จ อดัมสัน ได้เขียนว่า: "เกมดำเนินไปอย่างรวดเร็วและอลหม่าน แม้ว่าด่านที่สูงกว่าจะไม่เร็วกว่า แต่*บริสเซิลส์*ได้เสนอความท้าทายใหม่ ๆ แทน" ส่วนนิตยสาร*วิดีโอเกม*ได้เขียนว่า "แม้ภาพจะยอดเยี่ยมและมีสีสัน แต่ทำนองเพลงตลอดการแข่งครั้งนี้ก็เป็นตัวหยุดนำเสนอโดยแท้"

ครั้นใน ค.ศ. 1985 ในบทวิเคราะห์เกมที่ได้อ่อนตัวของนิตยสาร*แอนะล็อกคอมพิวติง* นักวิจารณ์ที่ชื่อแอนดี เอ็ดดี ได้เตือนว่า "ผู้เล่นหลายคนจะพบว่า*บริสเซิลส์*ยากเกินไป รวมถึงเรียกร้องมากเกินควร เนื่องจากเป็นเกมที่ยากมากที่จะเชี่ยวชาญ"

สิ่งสืบทอด
----------

ใน ค.ศ. 2004 ได้มีการเผยแพร่การดัดแปลงเวอร์ชันคอมพิวเตอร์อาตาริ 8-บิต ที่ได้รับอนุญาตในฐานะตลับอาตาริ 5200

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Bristles". *Spectrum Computing*.[*ลิงก์เสีย*]
2. 1 2  Hague, James. "The Giant List of Classic Game Programmers".
3. ↑  แม่แบบ:Lemon64 game
4. ↑  Stulir, Mike. "Exidy Max-A-Flex System". *American Classic Arcade Museum*.
5. ↑  Adamson, George (April 1984). "Product Reviews: Bristles". *Antic*. **3** (1): 93.
6. ↑  Salamone, Ted (May 1984). "Computer Corner: Bristles". *Video Games*. Pumpkin Press. **2** (8): 80.
7. ↑  Eddy, Andy (November 1985). "Bargain Bin". *ANALOG Computing* (36): 19.
8. ↑  "Atari 5200 Bristles (First Star Software)". *AtariAge*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Bristles* at Atari Mania
* Review in *Electronic Fun with Computers & Games*
* Review in *Commodore User*
* Review in *GAMES* magazine
**วัดนางตรา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าศาลา อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช

วัดนางตรา เดิมชื่อว่า **วัดพระนางสุพัตรา** โดยตำนานได้กล่าวไว้ว่า พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช ได้นำพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้ามาจากชมพูทวีปและได้มาสร้างเจดีย์ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชเพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ข่าวการสร้างเจดีย์ได้แพร่ถึงอาณาจักรศรีวิชัยในเกาะสุมาตรา ซึ่งมีเจ้าหญิงองค์หนึ่งทรงพระนามว่า พระสุมาตรา ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนามาก มีความปรารถนาจะร่วมสร้างพระเจดีย์จึงได้จัดเรือสำเภา 300 ลำ พร้อม ทรัพย์สมบัติข้าทาสบริวารเดินทางจากเกาะสุมาตราสู่นครศรีธรรมราช แต่เกิดอุบัติเหตุเรือล่มประกอบกับการสร้างพระเจดีย์ได้เสร็จเรียบร้อยแล้ว พระนางจึงได้สร้างวัดขึ้นโดยตั้งชื่อวัดว่า **วัดพระนางสุพัตรา** แต่ภายหลังเรียกสั้นลงเหลือ "วัดนางตรา"

ส่วนอีกตำนานกล่าวว่าวัดนางตราสร้างโดยพระนางเลือดขาว สำหรับชื่อ "วัดนางตรา" มาจากวัดอยู่ใกล้แม่น้ำท่าสูง พระนางจึงสั่งให้สร้างทำบนกั้นน้ำ หรือพนังกั้นน้ำ เพื่อป้องกันน้ำท่วม ชาวบ้านเรียกกันว่า **วัดพนังตรา** หรือ "วัดนางตรา" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดนางตราตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560

โบราณสถานเก่าแก่ของวัดได้แก่อุโบสถกว้างประมาณ 5 เมตร สร้างด้วยอิฐหน้าวัว มีคูรอบอุโบสถ มีเจดีย์ประธานลักษณะคล้ายพระบรมธาตุไชยาแต่ยอดหัก อยู่ทางทิศเหนือ แหล่งโบราณสถานนี้มีอายุเก่าแก่สมัยศรีวิชัยในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12–18 มีการขุดพบพระพิมพ์ทั้งเนื้อดิน ชิน ทอง เงิน และสัมฤทธิ์ ที่เป็นพระเครื่องและพระบูชามากมาย สันนิษฐานว่าพระนางเลือดขาวทรงสร้างไว้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนางตรา (วัดพระนางตรา)". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดนางตรา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดนางตรา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "ยอดพระเมืองใต้ ชุด 'ไตรภาคี'". สยามรัฐ.