recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เทียนอันเหมินเพเพอส์** (อังกฤษ: *Tiananmen Papers*) จัดพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษในเดือนมกราคม 2001 โดยพับบลิกแอฟแฟส์ ฉบับภาษาจีนมีการจัดพิมพ์ในเดือนเมษายน ปีเดียวกัน ภายใต้ชื่อ 中國六四真相 (พินอิน: *Zhōngguó Liùsì Zhēnxiàng*, แปลว่า "สี่มิถุนายน: เหตุการณ์จริง") โดยมิเรอร์บุ๊กส์ในฮ่องกง หนังสือนี้นำเสนอการรวบรวมเอกสารราชการลับของจีนจำนวนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินปี 1989 กล่าวกันว่าเอกสารที่ใช้ในหนังสือทั้งสองเล่มนั้นได้มาจากผู้รวบรวมชาวจีนภายใต้นามปากกา จางเหลียง ซึ่งมีการซ่อนรูปพรรณเพื่อคุ้มครองจากการถูกดำเนินคดี กระนั้น มีการตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับความจริงแท้ของหนังสืออยู่เนือง ๆ เพราะบรรณาธิการไม่เคยให้เอกสารจริง มีเพียงฉบับที่จัดรูปแบบใหม่เท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zhang Liang. *The Tiananmen Papers*. New York: PublicAffairs, 2001. ISBN 978-1-58648-122-3. pp.*xxxv – xxxvi*.
2. ↑  Zhang Liang. *The Tiananmen Papers*. New York: PublicAffairs, 2001. ISBN 978-1-58648-122-3. p.*xxxix*.
3. ↑  Zhang Liang. *The Tiananmen Papers*. New York: PublicAffairs, 2001. ISBN 978-1-58648-122-3. p.472.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Zhang Liang (16 พฤษภาคม 2002). Andrew J. Nathan; Perry Link (บ.ก.). *The Tiananmen Papers* (ภาษาอังกฤษ). PublicAffairs. ISBN 978-1-58648-122-3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 ตุลาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.
* 張良 (15 เมษายน 2001). 中國「六四」眞相 [*June Fourth: The True Story*]. 明鏡出版社 [*Mirror Books*] (ภาษาจีน). ISBN 978-962-8744-36-7.
**การก่อการกำเริบสปาตาคิสท์** ยังเป็นที่รู้จักกันคือ **การก่อการกำเริบเดือนมกราคม** เป็นการนัดหยุดงานทั่วไป (และการสู้รบด้วยอาวุธปืนประกอบไปด้วย) ในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่วันที่ 5 ถึง 12 มกราคม ค.ศ. 1919 เยอรมนีได้อยู่ในช่วงกลางของการปฏิวัติหลังสงคราม และสองเส้นทางที่ได้รับรู้ในความก้าวหน้าคือ ประชาธิปไตยสังคมหรือรัฐสภาสาธารณรัฐเช่นเดียวกับหนึ่งเส้นทางที่ถูกสร้างขึ้นโดยบอลเชวิคในรัสเซีย การก่อการกำเริบครั้งนี้เป็นการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี(SPD) ภายใต้การนำโดยฟรีดริช เอเบิร์ท และกลุ่มคอมมิวนิสต์หัวรุนแรงของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีภายใต้การนำโดยคาร์ล ลีพคเน็ชท์และโรซา ลุคเซิมบวร์ค ที่ได้ก่อตั้งเมื่อก่อนหน้านี้และนำสันนิบาติสปาตาคิสท์(Spartakusbund) การต่อสู้แย่งชิงอำนาจครั้งนี้เป็นผลมาจากการสละราชบังลังก์ของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และการลาออกของนายกรัฐมนตรี มัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน ซึ่งได้มอบอำนาจไปยังเอเบิร์ท ในฐานะที่เป็นผู้นำของพรรคที่ใหญ่ที่สุดในรัฐสภาเยอรมัน การก่อการกำเริบที่คล้ายกันได้เกิดขึ้นและถูกปราบปรามในเบรเมิน, รูร์, ไรน์ลันท์, ซัคเซิน, ฮัมบวร์ค, ทือริงเงิน และบาวาเรีย และอีกครั้งของการสู้รบบนถนนที่รุนแรงกว่าที่เกิดขึ้นในกรุงเบอร์ลินในเดือนมีนาคม ซึ่งนำไปสู่ความท้อแท้อย่างกว้างขวางด้วยรัฐบาลไวมาร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jennifer Llewellyn, Jim Southey and Steve Thompson (2014). "The German Revolution". Alpha History.
**เทียบ คงลายทอง** เป็นบุตรของนายแปลก และนางสอน เกิดเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2445 ที่อำเภอธนบุรี กรุงเทพมหานคร เริ่มเรียนดนตรีจากบิดาด้วยการหัดเป่าขลุ่ยตั้งแต่เล็ก ครั้นอายุได้ 9 ปี จึงเรียนฆ้องวงใหญ่จากทองดี ชูสัตย์ ผู้มีศักดิ์เป็นปู่ของจางวางทั่ว พาทยโกศล ต่อมาเรียนปี่ในกับจุ ภิญโญอยู่ระยะหนึ่ง เมื่ออายุประมาณ 16 ปี บิดาได้พาไปฝากตัวเป็นศิษย์พระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน)

เทียบเข้าเป็นคนปี่ในวงปี่พาทย์ของเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี เสนาบดีกระทรวงวังในสมัยรัชการที่ ๖ ต่อมาเมื่ออายุครบเกณฑ์ทหารก็เข้ารับราชการทหารสังกัดกรมทหารรักษาวัง เมื่อพ้นราชการทหารเมื่อ พ.ศ. 2469 ได้เข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็กกองพิณพาทย์หลวง กรมมหรสพ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นเปลี่ยนแปลงการปกครองแล้ว พ.ศ. 2478 เทียบโอนมาสังกัดแผนกดุริยางค์ไทย กรมศิลปากร และรับราชการในกรมศิลปากรเรื่อยมาจนเกษียณอายุราชการ 

เทียบบรรเลงดนตรีได้ทุกเครื่องมือ แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ ปี่ ฝีมือปี่ของครูเทียบนั้นโด่งดังมาตั้งแต่การประชันวงปี่พาทย์ที่วังบางขุนพรหม เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ 2466 เทียบเป่าปี่ในคู่กับเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล บุตรชายจางวางทั่ว ผลปรากฏว่า สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตประทานเงินคนละ ๑ ชั่ง เท่ากัน นอกจากนี้เทียบยังเคยไปแสดงฝีมือเพื่อเผยแพร่นาฎศิลป์และดนตรีไทยในต่างประเทศ เช่น ลาว พม่า มาเลเซีย อินโดนีเซีย เยอรมันและญี่ปุ่น 

เทียบได้ร่วมบันทึกเสียงกับกรมศิลปากรเพื่อเก็บรักษาไว้เป็นสมบัติของชาติหลายเพลง ผลงานที่เทียบภาคภูมิใจคือ การเป่าปี่แสดงฝีมือเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ พระตำหนักไทยเรือนต้น ภายในพระราชวังจิตรลดารโหฐาน นอกจากฝีมือทางดนตรีแล้ว เทียบมีฝีมือทางช่างกลึงปี่ตัดลิ้นปี่และทำกำพวดปี่ด้วย ได้ทำปี่ขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวาย ๑ เลา ณ พระราชวังไกลกังวล เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 และได้ถวายแบบฝึกหัดเป็นโน้ตสากล และเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอีกหลายครั้ง

ชีวิตครอบครัว สมรสกับสว่าง วิเชียรปัญญา มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น 12 คน เทียบถึงแก่กรรมด้วยโรคไต เมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2525

อ้างอิง
-------

*
ใน ค.ศ. 1869 เอชเอ็มเอส *Rosario* เข้าจับกุม *Daphne* ซึ่งเป็นเรือใบของกลุ่มแบล็กเบิร์ดเดอร์และปลดปล่อยกลุ่มแบล็กเบิร์ดให้เป็นอิสระ
**แบล็กเบิร์ดดิง** (อังกฤษ: blackbirding) เป็นการบังคับผู้คนด้วยการหลอกลวงหรือการลักพาตัวให้ทำงานเป็นทาสหรือแรงงานค่าจ้างต่ำในประเทศที่ห่างไกลจากบ้านเกิด ศัพท์นี้โดยทั่วไปแล้วใช้กับกระบวนการขนาดใหญ่ที่นำชาวพื้นเมืองไปสู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้คนที่ถูกบังคับ (blackbirded people) กลุ่มนี้ถูกเรียกว่ากานากาหรือชาวหมู่เกาะทะเลใต้ พวกเขามักถูกนำมาจากหมู่เกาะโซโลมอน วานูอาตู นีวเว เกาะอีสเตอร์ หมู่เกาะกิลเบิร์ต ตูวาลู และเกาะต่าง ๆ ของกลุ่มเกาะบิสมาร์กและที่อื่น ๆ

นายทาส กัปตัน และลูกเรือที่เกี่ยวข้องถูกเรียกว่า "แบล็กเบิร์ดเดอร์" (blackbirder) ความต้องการแรงงานราคาถูกเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วมีที่มาจากชาวยุโรปที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในนิวเซาท์เวลส์ ควีนส์แลนด์ ซามัว นิวแคลิโดเนีย ฟีจี ตาฮีตี และฮาวาย รวมไปถึงไร่นาขนาดใหญ่ในเปรู เม็กซิโก และกัวเตมาลา การใช้แรงงานในไร่อ้อย ฝ้าย และกาแฟในดินแดนเหล่านี้เป็นกลุ่มหลักที่ต้องการแรงงานจากแบล็กเบิร์ดดิง และมีการใช้คนกลุ่มนี้เป็นแรงงานในภาคอุตสาหกรรมอื่นอีกด้วย เรือที่ปฏิบัติการแบล็กเบิร์ดดิงเริ่มตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1840 และทำเรื่อยมาจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1930 แบล็กเบิร์ดเดอร์จากทวีปอเมริกาแสวงหาแรงงานสำหรับใช้งานในไร่นาของตนและทำเหมืองปุ๋ยขี้นกบนเกาะชินชา ขณะที่แบล็กเบิร์ดเดอร์ชาวยุโรปในควีนส์แลนด์ ฟีจี และนิวแคลิโดเนียใช้แรงงานคนกลุ่มนี้ในการทำไร่อ้อย

ตัวอย่างของแบล็กเบิร์ดดิงนอกแปซิฟิกใต้ เช่น ช่วงแรกของอุตสาหกรรมไข่มุกในออสเตรเลียตะวันตกที่อ่าวนิกโคลและบรูมที่ชาวอะบอริจินถูกนำตัวมาจากพื้นที่โดยรอบ การปฏิบัติที่คล้ายกับแบล็กเบิร์ดดิงยังคงมีมาอยู่จนถึงปัจจุบัน ตัวอย่างหนึ่งคือการลักพาตัวและการบังคับด้วยปืนกับชาวพื้นเมืองในอเมริกากลางให้ทำงานเป็นแรงงานในไร่นาในภูมิภาคนั้น ๆ พวกเขามีคุณภาพชีวิตที่ต่ำ อยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีการใช้ยาฆ่าแมลงอย่างหนัก และทำงานหนักโดยได้รับค่าตอบแทนเพียงเล็กน้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Emma Christopher, Cassandra Pybus and Marcus Buford Rediker (2007). *Many Middle Passages: Forced Migration and the Making of the Modern World*, University of California Press, pp. 188–190. ISBN 0-520-25206-3.
2. ↑  Maude, H.E. (1981). *Slavers in Paradise*. ANU Press. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 July 2019. สืบค้นเมื่อ 4 July 2019.
3. ↑  Willoughby, Emma. "Our Federation Journey 1901–2001" (PDF). Museum Victoria. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 25 June 2006. สืบค้นเมื่อ 14 June 2006.
4. ↑  Reid Mortensen, (2009), "Slaving In Australian Courts: Blackbirding Cases, 1869–1871" เก็บถาวร 18 พฤษภาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Journal of South Pacific Law*, 13:1, accessed 7 October 2010
5. ↑  Collins, Ben (2018-09-09). "Reconciling the dark history of slavery and murder in Australian pearling, points to a brighter future". *ABC News*. Australian Broadcasting Corporation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 February 2020. สืบค้นเมื่อ 2020-03-06.
6. ↑  Roberts, J. Timmons; Thanos, Nikki Demetria (2003). *Trouble in Paradise: Globalization and Environmental Crises in Latin America*. Routledge, London and New York. p. vii.
**สกุลปลาแพะ** (อังกฤษ: Corydorases, Corie, Cory) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Corydoras* (/คอ-รี่-ดอ-เรส/)

เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 5-9 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ตั้งแต่ เวเนซุเอลา, เปรู, บราซิล, เอกวาดอร์, ตรินิแดดและโตเบโก ไปตลอดจนแนวเทือกเขาแอนดีส

มีจำนวนสมาชิกไม่แน่นอน เนื่องจากค้นพบชนิดใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี แต่ ณ ปัจจุบัน มีมากกว่า 100 ชนิดแล้ว นับว่าเป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดในวงศ์นี้ นับเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม หลายชนิดสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ ทั้งง่ายและยาก เป็นปลาที่หากินอยู่กับหน้าดิน และอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ และหนอนแดง อยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ไม่เกิน 7 

โดยชนิดที่นิยมเลี้ยง เช่น ปลาแพะเขียว (*C. aeneus*), ปลาแพะทรีลิเนียตัส (*C. trilineatus*), ปลาแพะสเตอร์ไบ (*C. sterbai*), ปลาแพะแพนด้า (*C. panda*), ปลาแพะพลิคาเรอัส (*C. duplicareus*) เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 36-37, *สกุล (Genus) Corydoras* โดย Jens Kühne คอลัมน์ Mini Atlas. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 26: สิงหาคม 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Corydoras ที่วิกิสปีชีส์
**เหมือดโลด** (ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Aporosa villosa*) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Phyllanthaceae ลำต้นแตกเป็นร่องลึก เปลือกสีเทาดำ ใบเดี่ยว ดอกช่อออกตามซอกใบ ดอกแยกเพศ แยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อแบบหางกระรอก ดอกตัวเมียเป็นช่อเชิงลด สีเหลืองอ่อน ไม่มีกลีบดอก ผลมีขนสีน้ำตาลแกมเหลือง แห้งแตก เยื่อหุ้มเมล็ดสีส้ม 

ชาวกะเหรี่ยงรับประทานผลสุกเป็นผลไม้ ไม้ใช้ทำฟืนหรือเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ เปลือกต้น สับเป็นชิ้นเล็กๆตากแห้ง ใช้เป็นไส้บุหรี่ขี้โย เปลือกต้นมียางสีแดงใช้ทำสีย้อม ทางอุบลราชธานีใช้ประสมในยาแก้ตัวเหลือง ตาเหลือง ทางจังหวัดมุกดาหารใช้ประสมในยารักษาโรคกระเพาะอาหาร ทางภาดเหนือใช้เปลือกไม้สดแก้ไข้ ทางภาคอีสานนำรากหรือแก่นนำมาฝนน้ำดื่ม เป็นยาแก้ไข้

อ้างอิง
-------

* สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544. หน้า 121

1. ↑
2. ↑  ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม เก็บถาวร 2021-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑
**หุ่นฟาง** (อังกฤษ: straw man) เป็นการให้เหตุผลแบบที่พบได้ทั่วไปและเป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัยที่ยึดการให้ความประทับใจว่าได้โต้แย้งเหตุผลของอีกฝ่าย แต่ที่จริงโต้แย้งการให้เหตุผลที่อีกฝ่ายมิได้เสนอ ผู้ที่ใช้เหตุผลวิบัตินี้กล่าวได้ว่า "โจมตีหุ่นฟาง" (attacking a straw man)

การให้เหตุผลหุ่นฟางตรงแบบสร้างภาพลวงว่าได้โต้แย้งหรือเอาชนะญัตติของอีกฝ่ายอย่างเบ็ดเสร็จผ่านการลอบสับเปลี่ยนญัตตินั้นด้วยญัตติอื่น เรียก "ตั้งหุ่นฟาง" (stand up a straw man) แล้วก็โต้แย้งการให้เหตุผลเท็จนั้น เรียก "ล้มหุ่นฟาง" (knock down a straw man) แทนญัตติแท้จริงของอีกฝ่าย

มีการใช้เทคนิคนี้มาตลอดประวัติศาสตร์ในการโต้วาที โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับประเด็นที่มีอารมณ์รุนแรงสูง ซึ่งมีการให้คุณค่า "การสัประยุทธ์" ที่ดุเดือดน่าสนุกสนานและการพิชิต "ศัตรู" มากกว่าการคิดวิเคราะห์หรือทำความเข้าใจประเด็นทั้งสองฝ่าย

ตัวอย่าง
--------

มักหยิบยกการให้เหตุผลหุ่นฟางในการโต้วาทีสาธารณะอย่างการโต้วาทีห้ามเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (ที่สมมติขึ้น) ดังนี้

ก: เราควรผ่อนปรนกฎหมายห้ามเบียร์
ข: ไม่ สังคมไหนที่เข้าถึงสิ่งมึนเมาโดยไม่หวงห้ามล้วนเสียจริยธรรมการทำงานและมีไว้เฉพาะเพื่อความพึงพอใจเฉพาะหน้าทั้งนั้น
ข้อเสนอเดิมคือให้ผ่อนปรนกฎหมายห้ามเบียร์ แต่ ข ตีความผิด/นำเสนอผิดข้อเสนอนี้โดยสนองตอบข้อเสนอดังกล่าวราวกับประโยค "เราควรมีการเข้าถึงสิ่งมึนเมาโดยไม่หวงห้าม" ดังนี้เป็นเหตุผลวิบัติเพราะ ก มิได้สนับสนุนการอนุญาตการเข้าถึงสารมึนเมาโดยไม่หวงห้ามดังกล่าว

หรืออีกตัวอย่างหนึ่ง

ก: ควรยกเลิกระเบียบการแต่งกายของโรงเรียนและมหาวิทยาลัย
ข: ไม่ ประเดี๋ยวก็มีคนแก้ผ้ามาเรียน
จากตัวอย่างนี้ ข ตีความผิด/นำเสนอผิดเช่นเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Downes, Stephen. "The Logical Fallacies". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2016-02-25.
2. ↑  Pirie, Madsen (2007). *How to Win Every Argument: The Use and Abuse of Logic*. UK: Continuum International Publishing Group. pp. 155–157. ISBN 978-0-8264-9894-6.
3. ↑  "The Straw Man Fallacy". *fallacyfiles.org*. สืบค้นเมื่อ 12 October 2007.
| บอมเบอร์ |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| **ชื่ออื่นๆ** | ผู้บัญชาการเครื่องบินทิ้งระเบิด |
| **ประเภท** | ไวรัส |
| **วันที่พบ** | ค.ศ. 2002 |

 |
| **ข้อมูล** |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| **ความรุนแรง** |  |
| **การโจมตี** |  |
| **แพร่กระจาย** |  |

 |

**บอมเบอร์** (อังกฤษ: Bomber) เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์แบบรหัสโพลีมอร์ฟิคที่ฝังตัวอยู่ในหน่วยความจำของระบบปฏิบัติการดอส เป็นไวรัสที่กระจายแบบรวดเร็ว ในปี 2002 และเป็นการการติดเชื้อแบบไม่ให้ผู้ใช้งานรู้ ไวรัสประเภทนี้ตรงกันข้ามกับไวรัสคอมพิวเตอร์ปกติที่จะแทรกคำสั่งเข้ากับระบบปฏิบัติการและเปลี่ยนการทำงานของคอมพิวเตอร์ ซึ่งไวรัสบอมเบอร์จะแทรกโค้ดบางส่วนลงในตำแหน่งสุ่มภายในระบบ เมื่อเครื่องติดเชื้อแล้วไฟล์จะถูกควบคุมและถูกถ่ายโอน

วิธีการติดไวรัสทำให้การตรวจหาไวรัสทำได้ยากด้วยโปรแกรมป้องกันไวรัสธรรมดา การที่จะนำไวรัสออกนั้นจะต้องสแกนไฟล์ทั้งหมดเพื่อตรวจหาไวรัส
ขนาดไฟล์ของไวรัสบอมเบอร์อยู่ที่ประมาณ 4096 ไบต์ มีข้อความดังต่อไปนี้:

```
                                         COMMANDER BOMBER WAS HERE
                                                      [DAME] [DAME]
```

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Kaspersky Threats — Bomber". *threats.kaspersky.com* (ภาษาอังกฤษ).
**บอมเบย์เบอร์มาห์เทรดดิงคอร์เพอเรชัน** (อังกฤษ: Bombay Burmah Trading Corporation) เป็นบริษัทในประเทศอินเดียที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1863 (หรือ พ.ศ. 2406 ตรงกับปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยพี่น้องตระกูลวอลเลซ เดิมบริษัทก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทมหาชนที่เข้ามาทำธุรกิจใบชาในพม่า นับเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในอินเดีย

พี่น้องตระกูลวอลเลซได้เปิดธุรกิจค้าขายที่เอดินบะระ พี่น้องหกคนจากตระกูลนี้เดินทางมาถึงบอมเบย์ (ปัจจุบันคือมุมไบ) ครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1840 ได้ก่อตั้งห้างหุ้นส่วนจำกัดขึ้นใน ค.ศ. 1848 (หรือ พ.ศ. 2391 ตรงกับปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) ในชื่อ "Wallace Bros & Co." ต่อมาในกลางคริสต์ทศวรรษ 1850 ตระกูลวอลเลซได้เข้ามาทำธุรกิจในย่างกุ้งโดยขนส่งใบชาไปบอมเบย์ และใน ค.ศ. 1863 ได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นในชื่อ "บอมเบย์เบอร์มาห์เทรดดิงคอร์เพอเรชัน" (บีบีทีซี) เมื่อถึงคริสต์ทศวรรษ 1870 พวกเขากลายเป็นผู้นำในการแปรรูปไม้สักในพม่าและสยาม นอกจากนี้บริษัทยังทำธุรกิจอื่นควบคู่กันไปด้วย เช่น ผลิตผ้าฝ้าย สำรวจน้ำมัน ขนส่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Company Profile". *The Bombay Burmah Trading Corporation, Limited*. สืบค้นเมื่อ 27 April 2019.
2. ↑  "Our Locations". *The Bombay Burmah Trading Corporation, Limited*. สืบค้นเมื่อ 27 April 2019.
3. ↑  "List of Directors". *The Bombay Burmah Trading Corporation, Limited*. สืบค้นเมื่อ 27 April 2019.
4. ↑  "Annual Report" (PDF). *The Bombay Burmah Trading Corporation, Limited*. สืบค้นเมื่อ 27 April 2019.
5. ↑  "Shareholding" (PDF). *The Bombay Burmah Trading Corporation, Limited*. สืบค้นเมื่อ 27 April 2019.
ไดอานา ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน มีนามเดิมว่า ไดอานา รูธ แม็กคอนเนล (อังกฤษ: Diana Wellesley, Duchess of Wellington) เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2465 ณ มลฑลวูลวิช ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร เป็นบุตรีเพียงคนเดียวของ พลตรีดักลาส แม็กคอนเนล กับ รูธ เจนเน็ต บล็อฟเฟลด บิดาของเธอเป็นครูสอนโรงเรียนนายร้อยทหาร เธอมีพี่ชาย 1 คน แต่เสียชีวิตหลังคลอดได้ไม่นาน เมื่อโตขึ้นพ่อและแม่ของเธอ ได้แนะนำให้รู้จักกับชายหนุ่มคนนึง แต่เธอมิได้ชอบด้วย ต่อมาเธอและพ่อแม่ ได้ย้ายไป อินเดีย เป็นเวลาสองปี เธออายุเพียงไม่ถึง 17 ปียังไม่จบชั้นมัธยมปลาย ก็เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เธออาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเมื่อพ่อของเธอถูกส่งไปประจำที่นั่น เธอทำงานเป็นเลขานุการทหารในที่โรงแรมคิงเดวิดและมักจะมาช่วยงานพ่อของเธอในค่ายเสมอๆ

แต่งงาน
-------

ลอร์ดแห่งโดรูยังคงรับราชการทหารยศขณะนั้นคือ พลจัตวา เธอและสามีได้อาศัยอยู่กับเขาในประเทศไซปรัส ในปี 2493 และอัลมาดริด ในปี 2507-2510 ต่อมาลอร์ดแห่งโดรูไดลาออกจากกองทัพในปี 2510 และพวกเขาย้ายไปสฟตราเฟลดในปีพ.ศ. 2515 โดยต่อม เจอราลด์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 7 แห่งเวลิงตัน บิดาของสามีเสียชีวิตลง ทำให้สามีได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ดยุกแห่งเวลลิงตัน และเธอก็กลายเป็น ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน ในปี 2550 เธอได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช จาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร

ไดอานา เวลสลีย์ ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 พฤสจิกกายน 2553 สิริอายุรวม 88 ปี

อ้างอิง
-------





1. ↑   Obituary for Diana, Duchess of Wellington; accessed 18 May 2016.
2. ↑   Obituary for the Duchess of Wellington, The Daily Telegraph; accessed 18 May 2016.
3. ↑   Diana Ruth McConnel profile, thepeerage.com; accessed 18 May 2016.
4. ↑   "Duke has great-grand-Kidds", dailymail.co.uk; accessed 18 May 2016.
5. ↑   Otras disposiciones: Sección III del BOE, boe.es; accessed 18 May 2016.(in Spanish)
**แมตทิว เพจ เดมอน** (อังกฤษ: Matthew Paige Damon) เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกัน เขาได้รับรางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมจากการเขียนบทในภาพยนตร์เรื่อง *Good Will Hunting* และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงนักยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่องเดียวกันนี้ จากนั้นจึงมีชื่อเสียงเรื่อยมาจากปี 1997 เขาอยู่ในรายชื่อนักแสดงชายแถวหน้าของวงการภาพยนตร์ และได้จัดอันดับนักแสดงระดับต้นของวงการฮอลลีวูด

เขาแสดงนำในภาพยนตร์ดังอย่าง *Private Ryan, The Talented Mr. Ripley, Ocean's Eleven, The Bourne Identity, Ocean's Twelve, The Bourne Supremacy, Syriana, The Brothers Grimm, The Good Shepherd, The Departed, Ocean's Thirteen* และ *The Bourne Ultimatum* เขาได้รับรางวัลด้านการแสดงหลายรางวัล รวมถึงเป็นดาราบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เขาเป็น 1 ใน 20 อันดับของนักแสดงผู้ทำรายได้มากที่สุดตลอดกาล ในปี 2007 เขายังอยู่ในรายชื่อผู้ชายที่เซ็กซี่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่โดยการจัดของนิตยสารพีเพิล

เขายังร่วมงานการกุศลหลายองค์กร รวมถึงแคมเปญวัน และ เอชทูโอแอฟริกาฟาวด์เดชัน ทางด้านชีวิตส่วนตัวภรรยาเขาคือ ลูเซียนา โบซาน บาร์โรโซ มีลูกสาว 2 คนคือ อิซซาเบลลา และ เจีย และลูกเลี้ยงคือ อเล็กเซีย ลูกติดของบาร์โรโซ
บิสกิตมอนเตการ์โล
แยกบิสกิตมอนเตการ์โลออก แสดงให้เห็นไส้
บิสกิตมอนเตการ์โลสิบสองชิ้นภายในบรรจุภัณฑ์เชิงพาณิชย์
**บิสกิตมอนเตการ์โล** (อิตาลี: *Monte Carlo biscuits*) เป็นบิสกิตหวานของออสเตรเลียที่ผลิตตั้งแต่ปี 1926 (97 ปีที่แล้ว) (1926) โดย Arnott's Biscuits Holdings

บิสกิตแต่ละชิ้นประกอบด้วยบิสกิตสองชั้นประกบไส้ครีม ในขณะที่บิสกิตจำนวนมากถูกขึ้นรูปให้มีรูปแบบ บิสกิตมอนเตการ์โลทั้งสองด้านจะหยาบ ชั้นบิสกิตมีรสชาติอ่อน ๆ ของโกลเดนไซรัป น้ำผึ้ง และมะพร้าว และชั้นครีมประกอบด้วยไส้ครีมกลิ่นวานิลลาที่ล้อมรอบด้วยทอฟฟี่บาง ๆ คล้ายเคลือบด้วยแยมราสเบอร์รี่

บิสกิตมอนเตการ์โลมีจำหน่ายในซูเปอร์มาร์เก็ตส่วนใหญ่ของออสเตรเลีย โดยทั่วไปจะขายในรูปแบบห่อละ 12 ชิ้น 250 กรัม (8.8 ออนซ์) และเป็น 1 ใน 5 บิสกิตในแพ็ครวมของ Arnott's Assorted Creams 500 กรัม (18 ออนซ์) และด้วยมวลเฉลี่ย 20.8 กรัม (0.73 ออนซ์) มอนเตการ์โลจึงเป็นบิสกิตที่หนักที่สุดที่มีอยู่ในแพ็คครีมต่าง ๆ

บิสกิตถูกตั้งชื่อตามเมืองมอนเตการ์โล

อ้างอิง
-------

1. ↑  de Moeller, Olga (14 May 2015). "Arnott's celebrates 150 years". *The West Australian*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-09-18. สืบค้นเมื่อ 16 August 2016.
2. ↑  "Coconut Biscuits with Raspberry Cream". 612 ABC Brisbane (ABC Local Radio). 31 January 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-09-10. สืบค้นเมื่อ 16 August 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 1951 video of manufacture of biscuits, including Monte Carlos (2 min 24 sec video with audio)
**แอร์ซัทซ์แฮร์** (เยอรมัน: *Ersatzheer*) คือกองกำลังสำรองในสังกัดกองทัพบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอยู่ในสังกัดแวร์มัคท์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หน้าที่ของกำลังสำรอง คือการส่งกำลังพลเข้าทดแทนส่วนที่พร่องหรือขาดในแต่ละหน่วยรบของกองทัพบก

กำลังสำรองในปี 1939 มีจำนวนทหารประมาณ 9.9 แสนนาย และในปี 1944 มีจำนวนทหารถึง 2.5 ล้านนาย ซึ่งในปีดังกล่าว มีความพยายามลอบสังหารฮิตเลอร์ และใช้กำลังสำรองเพื่อก่อรัฐประหารโค่นล้มรัฐบาลฮิตเลอร์แต่ลงเลยบนความล้มเหลว

ผู้บัญชาการกำลังสำรองในสงครามโลกครั้งที่สอง
-------------------------------------------

รายนามผู้บัญชาการกำลังสำรอง *(Befehlshaber des Ersatzheeres)*

| ลำดับ | ภาพ | ชื่อ | ดำรงตำแหน่ง | พ้นจากตำแหน่ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | พลเอกทหารราบ**โยอาคิม ฟอน ชตึพนาเกิล** (Joachim von Stülpnagel) | 26 สิงหาคม 1939 | 31 สิงหาคม 1939 |
| 2 |  | พลเอกอาวุโส**ฟรีดริช ฟร็อม**(Friedrich Fromm) | 1 กันยายน 1939 | 20 กรกฎาคม 1944 |
| 3 |  | ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส**ไฮน์ริช ฮิมเลอร์**(Heinrich Himmler) | 21 กรกฎาคม 1944 | เมษายน 1945 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ph.D, David T. Zabecki (2014-10-28). *Germany at War: 400 Years of Military History [4 volumes]: 400 Years of Military History* (ภาษาอังกฤษ). ABC-CLIO. ISBN 9781598849813.
**จอห์น เฮนรี เดวีส์** (อังกฤษ: John Henry Davies; ป. 2407 - 24 ตุลาคม 2470) เป็นเจ้าของโรงต้มเบียร์ชาวอังกฤษ ซึ่งในปี พ.ศ. 2445 เขาได้เข้าครอบครองสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งตอนนั้นยังเรียกว่า นิวตันฮีท โดยที่สโมสรกำลังมีปัญหากับหนี้ 2,670 ปอนด์

เดวีส์เกิดใน Tutbury, สแตฟฟอร์ดเชอร์ เป็นลูกคนที่ห้าในบรรดาเก้าคนของ เดวิด เดวีส์ วิศวกรชาวเวลส์จาก Mold, Flintshire และ ซูซานนาห์ นีลด์ เดวีส์ จาก Bunbury, เชชเชอร์ เขาเติบโตขึ้นมาใน Chorlton-on-Medlock, แมนเชสเตอร์

เขาไม่ได้เกิดมาจากครอบครัวที่ร่ำรวย แต่เดิมนั้นเขาทำงานเป็นตัวแทนขายที่ดินและเจ้าของโรงแรม เวลาต่อมาเขาได้เข้ามาอยู่ในธุรกิจการกลั่นเบียร์ในช่วงปลายทศวรรษ 2430 ในฐานะผู้อำนวยการโรงเบียร์ John Henry Lees ใน Moss Side (ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2440) ซึ่งเขาเป็นประธานของ วอล์คเกอร์ และ ฮอมเฟรย์ บริวเวอรี่ และในปี พ.ศ. 2447 เขาก็กลายเป็นประธานของ บริษัท แมนเชสเตอร์ บริวเวอรี่ ซึ่งเป็นเจ้าของผับหลายแห่งในแมนเชสเตอร์และซอลฟอร์ด ต่อมาบริษัทวอล์คเกอร์และฮอมเฟรย์ได้เข้าควบคุมโรงเบียร์หลายแห่งในเมืองแมนเชสเตอร์ในปี พ.ศ. 2455 เดวีส์ยังได้เข้าซื้อบริษัท แดเนียล คลิฟตัน แอนด์ คอมพานี ซึ่งมีฐานอยู่ในสตอกพอร์ตซึ่งเป็นเจ้าของผับประมาณ 50 แห่ง ในปี พ.ศ. 2463 เขาได้ก่อตั้งบริษัท Moss Side Brewery และ Palatine Bottling Company

ก่อนที่เขาจะเข้าสู่วงการฟุตบอล เขามีฐานะร่ำรวยและได้แต่งงานกับคนที่มาจากครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวยเหมือนกับเขา ภรรยาของเขาเป็นหลานสาวและผู้ดูแลของเศรษฐีพ่อค้าน้ำตาล เซอร์ เฮนรี่ เทต เดวีส์และภรรยาของเขาได้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ใจบุญ และมีชื่อเสียงในด้านการสนับสนุนกีฬาอื่น ๆ ในเขตแมนเชสเตอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *England & Wales, National Probate Calendar (Index of Wills and Administrations), 1861-1941*
2. ↑  *1871 England Census*
3. ↑  *1881 England Census*
4. ↑  *1911 England Census*
5. ↑  *Manchester, England, Marriages and Banns, 1754-1930 (Cathedral)*
6. 1 2 3  Barnes et al. (2001), p. 22.
7. ↑  Richardson (1984), pp. 14–15.
**"อาการรัก"** เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง *ธรณีนี่นี้ใครครอง* ประพันธ์คำร้องโดย ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ปรเมศวร์ เหมือนสนิท ขับร้องโดย อุรัสยา เสปอร์บันด์ นอกจากนี้ในอัลบั้มเพลงประกอบละครยังมีออริจินัลสโกว รูปแบบ ฮัมอะคูสติก อีกด้วย

ที่มาและความหมาย
----------------

เพลงนี้เป็นเพลงของนางเอก เนื่องจากในเรื่อง ดรุณี มีศักดิ์เป็นญาติของอาทิจ ความรักที่เกิดขึ้นเลยเหมือนเป็นเรื่องที่ต้องห้าม ซึ่งเก็บความรู้สึกไว้ในใจ เพลงนี้ถูกแต่งขึ้นให้เชื่อมโยงกับความรู้สึกที่แปลกไปของดรุณี จะมีเรื่องราวเกี่ยวกับความน่ารัก ๆ ทำไร่ เพราะดรุณีมีความน่ารัก ๆ เลยนำเรื่องราวที่เกี่ยวกับเกษตรกรรมมารวมบลักษณะของการแอบรักอย่างมีความสุข จากการได้ดูแลคนอื่น โดยผู้ให้มีความสุขมากกว่าการเป็นผู้รับ เป็นที่มาของชื่อเพลง *"อาการรัก"*

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (พ.ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ด เอฟเอ็ม 97.5 | 6 |
| ฮอตเวฟ 91.5 | 13 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ญเดชน์-ญาญ่า" โชว์หวานในเพลงประกอบละคร "ธรณีนี่นี้ใครครอง"
2. 1 2  บริษัท โนพลอบเล็ม จำกัด. *ธรณีนี่นี้ ใครครอง The Photobook*. กรุงเทพฯ : อทิตตา พริ้นติ้ง, 2555. ISBN 978-616-7063-40-9
3. ↑  Seed Chart – วันที่ 19 สิงหาคม 2555 อันดับที่ 6 อาการรัก ญาญ่า (ost. ธรณีนี่นี้ใครครอง)﻿
4. ↑  Hot Chart Top 20 91.5 FM - วันที่ 10 สิงหาคม 2555﻿
**นวพล ตันตระเสนีย์** มีชื่อเล่นว่า**แบ็ค** เป็นนักฟุตบอลชาวไทย โดยเล่นในตำแหน่งกองหลัง

ประวัติ
-------

นวพล ตันตระเสนีย์ เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดระยอง เป็นบุตรชายของนายชุมพล ตันตระเสนีย์เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนอัสสัมชัญระยองก่อนจะย้ายมาศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา โดยลงเล่นฟุตบอลนักเรียนให้สถาบันในรุ่น 14 ปี ประเภท ก.(แชมป์),16 ปี ประเภท ก.(แชมป์),และได้แชมป์รุ่น 18 ปี ประเภท ก. หลังจากนั้นจึงย้ายมาเรียนชั้นม.6ที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย และเป็นหนึ่งในทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ชิงแชมป์เอเซีย

การเล่นฟุตบอลอาชีพ
------------------

ในฟุตบอลระดับสโมสร นวพล ตันตระเสนีย์เริ่มต้นด้วยการเป็นตัวสำรองของสโมสรชลบุรี เอฟซีชุดที่ได้แชมป์ลีก ฤดูกาล 2550 และย้ายมาร่วมทีมศรีราชาชุดรองแชมป์ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2551 และเมืองทองฯ ยูไนเต็ด โดยลงสนามในไทยพรีเมียร์ลีกให้เมืองทองฯ ยูไนเต็ดนัดแรกในวันที่ 18 เมษายน 2552 ในเกมส์ที่ชนะสโมสรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค 1-0

### พิษณุโลก ทีเอสวาย เอฟซี

นวพล ตันตระเสนีย์ ย้ายมาร่วมทีมพิษณุโลก ทีเอสวาย เอฟซี ที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในยามาฮ่า ลีกวัน 2557 และได้ลงสนามในลีกนัดแรกให้พิษณุโลก ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 ในเกมส์ยามาฮ่า ลีก 1 ฤดูกาล 2557 ที่ทีมเสมอกับขอนแก่น เอฟซี 2-2 ที่สนามพิจิตร สเตเดี้ยม

นวพล ลงสนามในลีกให้สโมสรพิษณุโลกเพียง 7 นัด โดยอยู่กับทีมแค่จบเลกแรก ก็ย้ายไปร่วมทีมกัลฟ์-สระบุรี เอฟซี

### กัลฟ์ สระบุรี

เดือน มิถุนายน 2557 นวพล ย้ายมาร่วมทีมกัลฟ์-สระบุรี ในยามาฮ่า ลีกวัน 2557 เลกที่ 2

เกียรติประวัติ
--------------

ศรีราชา-สันนิบาต
* ดิวิชัน 1 รองชนะเลิศ: 2551
มุมมองทางอากาศของวาดีอัสซะลาม
**วาดีอัสซะลาม** (อาหรับ: وادي السلام; แปลว่า หุบเขาแห่งสันติภาพ) เป็นสุสานในศาสนาอิสลาม ที่ตั้งอยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งนาจาฟ ประเทศอิรัก จัดเป็นสุสานที่ใหญ่ที่สุดในโลก ครอบคลุมพื้นที่ 1,485.5 เอเคอร์ และมีศพอยู่หลายล้านศพฝังที่นี่ และยังคงมีการฝังศพต่อเนื่องมาตลอด 1,400 ปี ซึ่งในปล่องใต้ดินแต่ละปล่องบรรจุศพได้ถึง 50 ร่าง ที่นี่ยังดึงดูดผู้แสวงบุญให้มาเยือนจำนวนหลายล้านคนต่อปี

ความเก่าแก่ของสุสานที่นี่นั้นย้อนหลังไปได้ถึงสมัยจักรวรรดิพาร์เธียและจักรวรรดิซาเซเนียน และมีความเชื่อมโยงกับเมืองต่าง ๆ ในสมัยเมโสโปเตเมีย ที่มีลักษณะของสุสานใกล้เคียงกัน ทั้งนี้ในช่วงสงครามอิรักที่นี่มีศพถูกฝังทุกวันเฉลี่ย 200 ถึง 250 ศพ อย่างไรก็ดีในปี ค.ศ. 2010 จำนวนศพที่ฝังได้ลดลงเหลือน้อยกว่า 100 ศพต่อวัน มีการกะประมาณว่า ทุกปีจะมีศพใหม่ถึง 50,000 ศพถูกฝังที่สุสานแห่งนี้จากทั่วโลก เพิ่มขึ้นจาก 20,000 ศพต่อปีในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะศพจากอิหร่าน ซึ่งชาวอิรักและชาวอิหร่านมากมายหลายครอบครัวมีศพญาติถูกฝั่งที่นี่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hala Mundhir Fattah; Frank Caso (2009). *A brief history of Iraq*. Infobase Publishing. p. 140. ISBN 978-0-8160-5767-2. สืบค้นเมื่อ 18 October 2010.
2. ↑  HOW BIG IS WADI-US-SALAAM CEMETERY? เก็บถาวร 2015-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, washingtonmonthly.com.
3. ↑  Anthony Ham (15 Sep 2010). *Middle East*. Lonely Planet. p. 224. ISBN 9781742203591.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Satellite photograph of the cemetery
* Wadi-us-salaam Photos เก็บถาวร 2014-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

พิกัดภูมิศาสตร์: 32°00′18″N 44°18′54″E﻿ / ﻿32.00500°N 44.31500°E﻿ / 32.00500; 44.31500

* A Drone flying over the Cemetery -
**วิชิต เมืองร้อยเอ็ด** หรือนายวิชิต สุวรรณพฤกษ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2501 ที่ อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 1

ประวัติ
-------

วิชิตเริ่มชกมวยไทยในชื่อโกต๋อง เมืองร้อยเอ็ด และได้ชกมวยสากลสมัครเล่นให้กับจังหวัดร้อยเอ็ด ได้แชมป์กีฬาแห่งชาติสามปีซ้อน ตั้งแต่ พ.ศ. 2518 – 2520 จึงได้หันมาชกมวยสากลอาชีพในสังกัด สนอง รักวานิช โดยมีอนุชา วัชระตังคะเป็นผู้จัดการ ชกครั้งแรก ชนะคะแนน แสงชัย ลูกมาตุลีในแบบสากล 6 ยก และต่อมาได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เวทีลุมพินี ชนะคะแนน ถิ่นขจร เดชขจร

วิชิตได้เข้าอันดับโลกครั้งแรกเมื่อไปชกนอกรอบที่ฟิลิปปินส์ ชนะคะแนนริค คิวฮาโน แชมป์ OPBF จึงได้เป็นรองแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก วิชิตชกอุ่นเครื่องชนะติดต่อกันหลายครั้งจนได้เป็นรองแชมป์โลกของสภามวยโลกด้วย ใน พ.ศ. 2522 ผู้สนับสนุนจึงได้ติดต่อริคาร์โด คาร์โดน่า แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท สมาคมมวยโลกมาป้องกันตำแหน่งด้วยที่จังหวัดร้อยเอ็ด แต่หลังจากชั่งน้ำหนัก ฝ่ายผู้จัดหาเงินค่าตัวแชมป์โลกมาจ่ายตามสัญญาไม่ทัน คณะของคาร์โดน่าจึงประกาศยกเลิกการชก เดินทางกลับทันที วิชิตจึงไม่ได้ชิงแชมป์โลก และเกิดเหตุจลาจล แฟนมวยไม่พอใจถึงกับเผาเวทีทิ้ง

ต่อมา ใน พ.ศ. 2524 วิชิตชกไต่อันดับใหม่ ชนะวิลลี่ ลูกัส แชมป์ OPBF ชาวฟิลิปปินส์จึงได้เข้าอันดับโลกอีกครั้ง และได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท สมาคมมวยโลก กับเซอร์จิโอ พัลม่า ที่อาร์เจนตินา แต่วิชิตเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ต่อมา ใน พ.ศ. 2526 วิชิตขึ้นชกชนะคะแนน พงศ์พันธ์ ศ.พญาไท นักมวยไทยระดับรองแชมป์โลก ผู้สนับสนุนจึงเตรียมจัดวิชิตชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับลีโอ ครูซ โดยกำหนดวันชกเป็น 12 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ที่ร้อยเอ็ด แต่วิชิตกลับประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่จังหวัดขอนแก่นจนเสียชีวิตเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2526 ทำให้การชกต้องล้มเลิกไป

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อ 3 ต.ค. 2524 แพ้คะแนน เซอร์จิโอ วิคเตอร์ พัลม่า (อาร์เจนตินา) ที่ บูเอโนสไอเรส, อาร์เจนติน่า

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com[*ลิงก์เสีย*] (อังกฤษ)
* ชายพจน์. วิชิต เมืองร้อยเอ็ด ตายเสียก่อนเป็นแชมป์โลก. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 29 ฉบับที่ 1412 28 กันยายน – 4 ตุลาคม 2554 หน้า 48 – 49
**วิชาชีพเกษตร** เป็นหลักหลักการปฏิบัติงานเกษตร เน้นทักษะด้านการเกษตรกรรม การเลือกใช้และดูแลเครื่องมืออุปกรณ์การเกษตรตามหลักการและกระบวนการที่ถูกต้องเหมาะสม สร้างให้นักเกษตรมีเจตคติที่ดีต่อการประกอบอาชีพด้านการเกษตร สร้างกิจนิสัยในการทำงานด้วยความรับผิดชอบ รอบคอบ ขยันและอดทน มีความเข้าใจหลักการปฏิบัติงานเกษตรในฟาร์ม ส่งเสริมให้เกษตรกรสามารถปฏิบัติงานเกษตรตามหลักการและกระบวนการ 

วิชาชีพเกษตรเป็นหลักการจัดการเรียนการสอนในวิทยาลัยเกษตรกรรมที่ฝึกให้มีความรู้ ความเข้าใจเกษตรกรรมสาขาทั่วไป เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับสูง จะเน้นทักษะวิชาชีพเกษตรที่มุ่งให้มีการปฏิบัติจริงมากขึ้นให้เกิดทักษะและความชำนาญ วิชาชีพเกษตรมีการส่งเสริมในหลาย ๆ ด้านด้วยกัน เช่น วิชาชีพพืชศาสตร์ วิชาชีพสัตวศาสตร์ วิชาชีพประมง วิชาชีพเกษตรทั่วไป เป็นต้น

วิชาชีพพืชศาสตร์
----------------

เน้นเรื่องการฝึกทักษะด้านพืช ซึ่งประกอบด้วย พืชสวน พืชไร่ ไม้ผล ไม้ดอก ไม้ประดับ ไม้กลางแจ้ง การจัดและตกแต่งสวนเบื้องต้น การปลูกพืชไฮโดรโพนิกส์ เป็นการสร้างทักษะด้านการดูแลรักษา การจัดการเก็บเกี่ยวพืชประเภทต่าง ๆ การกำจัดวัชพืช การป้องกันกำจัดแมลงศัตรูพืช การดูแลบำรุงรักษาดิน การใช้ปุ๋ยอินทรีย์ชีวภาพ

วิชาชีพสัตวศาสตร์
-----------------

เน้นเรื่องการฝึกทักษะการผลิตโคเนื้อ การผลิตโคนม การผสมเทียมสัตว์ หลักการเลี้ยงสัตว์ การปรับปรุงพันธุ์สัตว์ อาหารและการให้อาหารสัตว์ โภชนการสัตว์ โรคและการสุขาภิบาลสัตว์ กายวิภาคสัตว์ มาตรฐานอาหาร ผลิตภัณฑ์นม

วิชาชีพประมง
------------

เน้นการฝึกทักษะด้านการประมงเบื้องต้น การเพาะและอนุบาลสัตว์น้ำ การเพาะเลี้ยงปลาสวยงาม โรคและศัตรูสัตว์น้ำ การวิเคราะห์คุณภาพน้ำ การขบายพันธุ์ไม้น้ำ แพลงก์ตอน อาหารสัตว์น้ำ บ่อและการสร้างบ่อ

วิชาชีพเกษตรมีการเปิดสอนในวิทยาลัยเกษตรกรรม

* ดูงานกล้วยไม้ดูงานกล้วยไม้
* ฝึกงานกล้วยไม้ฝึกงานกล้วยไม้
* ฝึกทักษะวิชาชีพประมงฝึกทักษะวิชาชีพประมง
* ฝึกทักษะพืชไร่ฝึกทักษะพืชไร่
เกล็ดหิมะค็อคที่ได้จากการสร้าง 4 ขั้นแรก
**เกล็ดหิมะค็อค** หรือ **ดาวค็อค** (อังกฤษ: Koch snowflake หรือ Koch star) เป็นเส้นโค้งทางคณิตศาสตร์ และเป็นเส้นโค้งแฟร็กทัลแรก ๆ ที่ได้บรรยายไว้ เกล็ดหิมะค็อคปรากฏในบทความชื่อภาษาฝรั่งเศส *Sur une courbe continue sans tangente, obtenue par une construction géométrique élémentaire* ซึ่งแปลว่า *เกี่ยวกับเส้นโค้งต่อเนื่องที่ไม่มีเส้นตั้งฉาก สร้างได้จากเรขาคณิตพื้นฐาน* โดย เฮลเก ฟอน ค็อค (Helge von Koch) นักคณิตศาสตร์ชาวสวีเดน

วิธีการสร้าง
------------

เกล็ดหิมะค็อคสร้างจากรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า โดยในแต่ละขั้นจะมีการดัดแปลงเส้นตรงแต่ละส่วนของรูปดังต่อไปนี้

1. แบ่งเส้นตรงออกเป็นสามส่วนเท่า ๆ กัน
2. วาดสามเหลี่ยมด้านเท่าให้มีฐานตรงกับของส่วนกลางในข้อ 1 และสามเหลี่ยมมียอดชี้ออกด้านนอก
3. ลบเส้นตรงส่วนที่เป็นฐานของสามเหลี่ยมในข้อ 2 ออก

ถ้าแก้ไขตามกฎเกณฑ์ข้างต้นไปเรื่อย ๆ ในที่สุดรูปที่ได้จะเข้าใกล้เกล็ดหิมะค็อค

ถ้าหากเริ่มต้นดัดแปลงจากเส้นตรงแทนที่จะเป็นรูปสามเหลี่ยม ผลลัพธ์ที่ได้จะเรียกว่า**เส้นโค้งค็อค** (Koch curve) เส้นโค้งค็อค จัดเป็นเส้นโค้งเดอแรม (de Rham curve) ชนิดหนึ่ง

คุณสมบัติ
---------

เกล็ดหิมะค็อคมีความยาวเป็นอนันต์เนื่องจากในแต่ละขั้นของการวาด เส้นตรงจะถูกแบ่งเป็นสามส่วน ส่วนที่อยู่ตรงกลางถูกแทนที่ด้วยเส้นตรงสองเส้น ทำให้ความยาวเพิ่มขึ้นเป็น 4/3 ของความยาวเดิม ถ้าผ่านไป *n* ขั้นจะมีความยาวเป็น (4/3)n เท่า และเมื่อ *n* เข้าสู่อนันต์ ทำให้ความยาวเป็นอนันต์ด้วย

เส้นโค้งค็อค มีมิติแฟร็กทัลเท่ากับ log 4/log 3 ≈ 1.26 ซึ่งมากกว่ามิติของเส้นตรงแต่น้อยกว่ามิติของเส้นโค้งพีอาโน (Peano space-filling curve) เส้นโค้งค็อคต่อเนื่องทุกจุดแต่ไม่สามารถหาอนุพันธ์ได้เลย

พื้นที่ภายในของเกล็ดหิมะค็อคเท่ากับ {\displaystyle {\frac {2{\sqrt {3}}s^{2}}{5}}} โดยที่ *s* เป็นความยาวของด้านของสามเหลี่ยมเดิม ดังนั้นเกล็ดหิมะค็อคเป็นเส้นตรงความยาวอนันต์ซึ่งล้อมรอบพื้นที่ที่มีขนาดจำกัด

ในระบบ L
--------

เส้นโค้งค็อค สามารถอธิบายโดยใช้การเขียนระบบ Lดังนี้ 

**ตัวอักษร** : F
**ค่าคงที่** : +, −
**เริ่มต้น** : F++F++F
**กฎการแปลง**:
F → F−F++F−F
โดยที่ *F* แทน "ลากเส้นไปข้างหน้า", *+* แทน "เลี้ยวขวา 60°" และ *-* แทน "เลี้ยวซ้าย 60°"

ตัวอย่างโปรแกรม
---------------

ตัวอย่างโปรแกรมภาษาโลโก เขียนได้ดังนี้

````
to koch :x
  repeat 3 [triline :x rt 120]
end
to triline :x
  if :x < 1 [fd :x] [triline :x/3 lt 60 triline :x/3 rt 120 triline :x/3 lt 60 triline :x/3]
end
````

เวลาเริ่มต้นให้เรียก `rt 30 koch 100`

อ้างอิง
-------

1. ↑  Koch Snowflake โดย Larry Riddle

* Koch Snowflake ที่ MathWorld

ดูเพิ่ม
-------

* แฟร็กทัล


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เส้นโค้งค็อค**

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เกล็ดหิมะค็อค**
**ศาลเจ้าโทโก** (ญี่ปุ่น: 東郷神社; โรมาจิ: *Tōgō-jinja*) เป็นศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ในย่านฮาราจูกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ถูกสร้างขึ้นในปี 1940 สร้างเพื่ออุทิศให้แด่ เก็นซุย (หรือ จอมพล-พลเรือเอก) มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร หลังจากที่เขาเสียชีวิตได้ไม่นาน ต่อมาในการทิ้งระเบิดโตเกียวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ศาลเจ้าถูกระเบิดทำลาย อย่างไรก็ตามตัวศาลเจ้าก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในปี 1964

ในศาลเจ้า มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร ได้ถูกยกย่องดั่งเทพเจ้าชินโตองค์หนึ่ง

มีพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กและร้านหนังสือกเกี่ยวกับ มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร ตั้งอยู่ในบริเวณรอบ ๆ โดยศาลเจ้านั้น ตั้งอยู่ใกล้ทางแยกของถนนทาเกชิตะและถนนเมจิ และยังสามารถนั่งมาลงสถานีรถไฟฮาราจูกุได้เช่นกัน

ร่างของเก็นซุยถูกถูกฝังไว้ที่สุสานทามะในโตเกียว อ้างอิงจากเดอะเทลิกราฟ ในปี 2005 ศาลเจ้าโทโกได้ครอบครองธงศึกดั้งเดิมของ พลเรือเอก โทโก ไว้ ซึ่งก่อนหน้านั้น อังกฤษเป็นผู้ครอบครองธงไว้ตั้งแต่ปี 1911

ศาลเจ้าอื่น
-----------

ดังเช่น พลเอก โนกิ มาเรซุเกะ ผู้ที่ถูกนำชื่อไปตั้งเป็นชื่อศาลเจ้าอย่าง ศาลเจ้าโนกิ ทั่วประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้าโทโกก็มีอยู่หลากหลายแห่งเช่นกัน เช่น ในเมืองซึยาซากิ จังหวัดฟูกูโอกะ ที่ซึ่ง มาร์ควิส โทโก ไปสู้รบในยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะและได้รับชัยชนะกลับมา เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tōgō Shrine official homepage, "Togo,deified for his victories". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-08. สืบค้นเมื่อ 2019-06-09.
2. ↑  Colin Joyce (January 6, 2005). "Japan proudly flies battleflag again". *The Telegraph*. สืบค้นเมื่อ March 28, 2017.

* *Togo Heihachiro in images* (図説東郷平八郎、目で見る明治の海軍), Tōgō Shrine and Tōgō Association (東郷神社・東郷会), (Japanese)
**หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่** นักวิชาการทางการเกษตรชาวไทย ซึ่งมีผลงานทางการเกษตรมากมายและยังเป็นนักเขียนชาวไทย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ โอรสของพลตรี หม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ และหม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา อดีตรัฐมนตรีกระทรวงเกษตรในสมัยของจอมพลถนอม กิตติขจร กับ ศาสตราจารย์ ท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา มีพี่น้อง 4 คน คือ

1. หม่อมหลวงประจักษศิลป ทองใหญ่ (2482-ปัจจุบัน)
2. หม่อมหลวงนีลนารา ชิโมมุระ (ทองใหญ่)
3. หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่
4. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.หม่อมหลวงสุนทรานี ทองใหญ่

หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่ ได้เข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรีที่คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งในขณะนั้นบิดาของท่าน ได้ดำรงตำแหน่งรักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น จนในที่สุดก็สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่ เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถทางด้านการเกษตร เป็นนักวิชาการการเกษตร และเขียนหนังสือต่างๆมากมาย ยังมีรายงานการวิจัยต่างๆอีก อาทิเช่น การวิจัยเรื่องการเปรียบเทียบความสามารถในการเพิ่มผลผลิตมันสำปะหลังโดยใช้ ปุ๋ยพืชสด ปุ๋ยเคมี และปุ๋ยคอก ปัจจุบัน หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่ ได้ถึงแก่กรรมแล้ว
**ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมัง** (ญี่ปุ่น: 盛岡八幡宮; โรมาจิ: *Morioka Hachiman-gū*) เป็นศาลเจ้าชินโตในนครโมริโอกะทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้านี้เป็นที่รู้จักกันในเรื่องของงานเทศกาลประจำปี โดยจะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่สองของเดือนมิถุนายน ซึ่งขึ้นชื่อในเรื่อง *ชากุ ชากุ อุมักโกะ* การเดินขบวนพาเรดม้าซึ่งได้รับการยอมรับให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมพื้นบ้านที่จับต้องไม่ได้ในปี 1978 ต่อมาในปี 1996 เสียงกระดิ่งของ *ชากุ ชากุ อุมักโกะ* ได้รับการคัดเลือกโดยกระทรวงสิ่งแวดล้อมให้เป็นหนึ่งใน 100 ทัศนียภาพเสียงแห่งญี่ปุ่น ศาลเจ้านี้ยังเป็นที่โด่งดังจากการจัดแสดงการยิงธนูบนหลังม้า ยาบุซาเมะ ในวันที่ 15 กันยายน ของทุก ๆ ปี

ประวัติ
-------

ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมังถูกสร้างขึ้นในปี 1062 ช่วงปลายของยุคเฮอัง เมื่อ มินาโมโตะ โนะ โยริโยชิ ได้นำการบุนเรของศาลเจ้าแห่งตระกูลมินาโมโตะที่มีนามว่า ศาลเจ้าอิวาชิมิซุฮาจิมัง ตั้งอยู่ ณ นครเกียวโต โดยนำไปเพื่ออธิษฐานให้มีชัยในการสู้รบกับตระกูลอาเบะระหว่างสงครามเก้าปีเดิม โดยศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมังนี้ แต่เดิมถูกเรียกว่า ศาลเจ้าฮาโตโมริฮาจิมัง (鳩森八幡宮) ต่อมาในปี 1593 ก็ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่โดยตระกูลนันบุเพื่อให้เป็นศาลเจ้าอารักษ์ปราสาทโมริโอกะ ภายใต้ระบบการจัดอันดับศาลเจ้าของศาสนาชินโตตั้งแต่ปี 1871 ถึง 1946 ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมังถูกกำหนดให้เป็น "ศาลเจ้าประจำจังหวัด" อย่างเป็นทางการ โครงสร้างของยุคเอโดะถูกไฟเผาลงตั้งแต่ปี 1884 โดยโครงสร้างปัจจุบันนั้นถูกสร้างขึ้นในปี 2006

ความเชื่อทางลัทธิชินโต
----------------------

ศาลเจ้านี้อุทิศให้กับการเคารพนับถือ ฮาจิมัง หนึ่งในเทพเจ้าของชินโต โดยฮาจิมังได้รับการยอมรับว่าเป็นการผสมเรื่องราวกึ่งตำนานระหว่างจักรพรรดิโอจิง และพระราชมารดาของพระองค์ จักรพรรดินีจิงงู

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Database of National Cultural Properties". Agency for Cultural Affairs. สืบค้นเมื่อ 18 April 2011.
2. ↑  "北海道・東北 - チャグチャグ馬コの鈴の音". Ministry of the Environment. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 June 2012. สืบค้นเมื่อ 18 April 2011.
3. ↑  Ponsbonby-Fane, *Studies,* pp. 78, 196.

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ศาลเจ้าโมริโอกะฮาจิมัง**

* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
**เงินปันผล** (อังกฤษ: dividend) เป็นค่าตอบแทนที่บริษัทจ่ายให้แก่ผู้ถือหุ้น ซึ่งมักเป็นการกระจายกำไร เมื่อบริษัทได้กำไรหรือส่วนเกิน บริษัทสามารถนำไปลงทุนในธุรกิจต่อ (เรียก กำไรสะสม) หรือสามารถจ่ายให้แก่ผู้ถือหุ้นก็ได้ บริษัทอาจสงวนกำไรหรือส่วนเกินส่วนหนึ่ง และจ่ายส่วนที่เหลือเป็นเงินปันผล การจ่ายแก่ผู้ถือหุ้นอาจเป็นรูปเงินสด (มักเป็นการฝากเข้าบัญชีธนาคาร) หรือ หากบริษัทมีแผนนำเงินปันผลไปลงทุนต่อ ปริมาณค่าตอบแทนอาจจ่ายเป็นรูปหุ้นเพิ่มหรือการซื้อหุ้นคืนได้

เงินปันผลจัดสรรในปริมาณต่อหุ้นตายตัว โดยผู้ถือหุ้นจะได้รับเงินปันผลเป็นสัดส่วนกับการถือหุ้น สำหรับบริษัทร่วมทุน การจ่ายเงินปันผลไม่เป็นค่าใช้จ่าย แต่เป็นการแบ่งรายได้หลังหักภาษีกันของผู้ถือหุ้น กำไรสะสมแสดงในส่วนส่วนของผู้ถือหุ้น (shareholder equity) ในงบดุลของบริษัท เช่นเดียวกับหุ้นทุนที่นำออกจำหน่าย บริษัทมหาชนมักจ่ายเงินปันผลตามกำหนดเวลาตายตัว แต่อาจประกาศเงินปันผลเมื่อใดก็ได้ บางครั้งเรียก เงินปันผลพิเศษ เพื่อแยกกับเงินปันผลตามเวลาตายตัว ตรงข้ามกับสหกรณ์ ซึ่งจ่ายเงินปันผลตามกิจกรรมของสมาชิก ฉะนั้นเงินปันผลของสหกรณ์จึงมักจัดเป็นค่าใช้จ่ายก่อนหักภาษี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Michael Simkovic, "The Effect of Enhanced Disclosure on Open Market Stock Repurchases", 6 Berkeley Bus. L.J. 96 (2009).
2. ↑  Amedeo De Cesari, Susanne Espenlaub, Arif Khurshed and Michael Simkovic, "The Effects of Ownership and Stock Liquidity on the Timing of Repurchase Transactions", 2010
**อนาคต** คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในเวลาหลังจากปัจจุบัน การมาถึงของอนาคตเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะเวลาและกฎของฟิสิกส์ เนื่องจากอนาคตมีธรรมชาติของความเป็นจริงและมีภาวะที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกสิ่งที่มีอยู่ในขณะนี้และจะมีอยู่ต่อไปนั้น สามารถจัดว่าเป็นสิ่งถาวร หมายความว่ามันจะมีอยู่ตลอดไป หรือเป็นสิ่งชั่วคราว หมายความว่ามันจะสิ้นสุดลง อนาคตและมโนทัศน์ของนิรันดร์เป็นหัวข้อหลักของวิชาปรัชญา ศาสนา และวิทยาศาสตร์ และการนิยามนิรันดร์โดยไร้ข้อถกเถียงที่ผ่านมานั้นไม่เกี่ยวข้องกับความคิดของคนส่วนใหญ่ในมุมมองของวัฒนธรรมตะวันตก ซึ่งใช้มโนทัศน์เชิงเส้นเกี่ยวกับเวลา อนาคตเป็นส่วนหนึ่งของเส้นเวลาที่ยื่นออกไปที่ถูกคาดการณ์ว่าจะเกิดขึ้น ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ อนาคตถือว่าเป็นอนาคตสัมพัทธ์ หรือกรวยแสงอนาคต

ในปรัชญาเวลา ทฤษฏีปัจจุบันเป็นความเชื่อว่ามีเฉพาะปัจจุบันเท่านั้นที่มีอยู่จริงและอนาคตกับอดีตถือว่าไม่มีจริง เมื่อพูดถึงประเด็นต่าง ๆ เช่น กรรม ชีวิตหลังความตาย และอวสานวิทยา ศาสนาหลายศาสนามองว่าอนาคตศึกษาเรื่องจุดจบของเวลาและลักษณะจุดจบของโลกเป็นอย่างไร บุคคลทางศาสนา เช่น ผู้เผยพระวจนะ และโหร อ้างว่ามองเห็นอนาคต ความพยายามที่จะทำนายหรือพยากรณ์อนาคตอาจมาจากการสังเกตวัตถุวิเศษของคนโบราณ

ดูเพิ่ม
-------

* เส้นเวลาของอนาคต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Moore, C.-L. & Yamamoto, K. (1988). Beyond words: movement observation and analysis. New York: Gordon and Breach. Page 57. (cf. The representation of time as a linear, unidirectional progression is a distinctly Occidental point of view.)
2. ↑  Eddington, A. S. (1921). Space, time and gravitation; an outline of the general relativity theory. Cambridge: University Press. Page 107.
**อัศฮาบุลอิจญ์มาอ์** (อาหรับ: اصحاب الاجماع) หมายถึง สายรายงานฮะดีษที่น่าเชื่อถือที่สุดของชีอะฮ์มีทั้งหมด 18 ท่าน ตามคำกล่าวของเชคศ็อดดู๊ก บุคคลดังกล่าวนี้ถือเป็นสายรายงานที่น่าเชื่อถือ โดยที่นักวิชาการด้านนิติศาสตร์ของชีอะฮ์, นักวิชาการด้านการตรวจสอบสายรายงานและฮะดีษต่าง ๆ ต่างให้การยอมรับและอ้างอิงฮะดีษจากพวกเขาโดยปราศจากความเคลือบแคลงใด ๆ และนับว่าฮะดีษที่พวกเขารายงานถือเป็นฮะดีษที่ศอเฮียะฮ์ และจะต้องยึดตามอะดีษของพวกเขา แม้ว่าจะมีสายรายงานบางคนที่ไม่น่าเชื่อถือปะปนมาด้วยก็ตาม

รายชื่อ
-------

### สาวกของอิมามบากิร (อ) และอิมามศอดิก (อ)

* ซฺุรอเราะห์ อิบนิ อะอฺยัน ชีบานี
* มูฮัมหมัด อิบนิ มุสลิม
* ฟุเฏล อิบนิ ยะซาร
* บุเรด อิบนิ มุอาวียะฮ์ อะจะลี
* อบู บะศีร มุรอดี หรือ อบู บะศีร อะซะดี (เป็นประเด็นขัดแย้งกัน)
* มะอฺรูฟ บิน ค็อรบูซฺ มักกี

### สาวกของอิมามศอดิก (อ)

* จุเมล อิบนิ ดัรรอจ
* อะบาน อิบนิ อุษมาน (มุฮัดดิษของชีอะฮ์)
* อับดุลลาห์ บิน บุเกร ชีบานี
* อับดุลลาห์ บอน มิซกาน
* ฮัมมาด บิน อีซา
* ฮัมมาด บิน อุษมาน

### สาวกของอิมาม มูซา กาวิม และ อิมามริฏอ (อ)

* สอฟวาน อิบนิ ยะฮ์ยา
* อับดุลเลาะฮ์ อิบนิ มุฆอยเราะห์
* ฮะซัน บิน มะฮ์บูบ
* ยูนุซ บิน อับดุลเราะห์มาน
* มุฮัมหมัด บิน อบี มุเมร
* อะฮ์หมัด อิบนิ อบี นัศร์ บัซฺนะตี

อ้างอิง
-------

1. ↑  اصحاب اجماع، قسمت اول پایگاه حوزهอัศฮาบบุ้ลอิจมาอฺ ,ช่วงแรก เว็บ ฮูว์ซฺะฮฺ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สายรายงานฮะดีษ
* อัศฮาบ
**อัศฮาบุรร็อส** (อาหรับ: أصحاب الرس) หรือที่เรียกว่า **ชาวบ่อน้ำ** หรือ **ชาวอัรร็อส** เป็นกลุ่มชนชาวอาหรับโบราณที่ได้รับการกล่าวถึงในอัลกุรอาน อัลกุรอานให้ข้อมูลเล็กน้อยเกี่ยวกับพวกเขานอกเหนือจากรายชื่อชุมชนอื่น ๆ รวมทั้งอ๊าด, ษะมูด, กลุ่มชนของนบีนูห์ และอัลกุรอานได้รวมกลุ่มชุมชนเหล่านี้เข้าด้วยกันเป็นประชาชาติที่หลงผิดและพินาศเพราะบาปของพวกเขา นักวิชาการมุสลิมเล่าว่า อัศฮาบุรร็อสเป็นชุมชนในภูมิภาคของอาเซอร์ไบจาน รากความหมายของ *ร็อส* คือบ่อน้ำ แต่นักวิชาการบางคนระบุว่า "ร็อส" เป็นชื่อของแม่น้ำหรือเมืองนั่นเอง มีการสันนิษฐานว่าแม่น้ำอารัสในปัจจุบันคืออัรร็อส

อีกทฤษฎีหนึ่งที่พบได้น้อยคือ อัศฮาบุรร็อสเป็นอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ โดย *ร็อส* แปลว่า "บ่อน้ำ" "ริมร่องน้ำ" หรือ "ร่องน้ำ" หมายถึง ณ สถานที่ที่มีบ่อน้ำมาก ปัจจุบันนี้ เราทราบดีว่าที่โมเฮนโจ-ดาโรมีบ่อน้ำประมาณ 700 บ่อ ณ จุดสูงสุดของอารยธรรมของพวกเขา ประมาณการที่คล้ายกัน เมืองโบราณฮารอบาที่มี 300 บ่อ เช่นเดียวกันกับโธฬาวีราซึ่งมีการสร้างคูน้ำมากมายเพื่อเก็บกักน้ำ ชาวอาหรับบางคนเรียกชาวสินธุว่าเป็นอัศฮาบุรร็อส

การตัฟซีร
---------

วรรณกรรมอิสลามอื่น ๆ ให้ข้อมูลเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสถานที่หรือผู้คนในชุมชนนี้ อย่างไรก็ตาม อิบน์ กะษีร กล่าวในกิเศาะศุล อัมบิยาอ์ ว่านบีที่พระองค์อัลลอฮ์ทรงส่งไปยังพวกเขา โดยท่านมีนามว่า ฮันเซาะละฮ์ บุตรศ็อฟวาน นักตัฟซีรบรรยายว่าผู้คนในชุมชนนี้โยนนบีท่านนี้ลงไปในบ่อน้ำ โดยมีบางเรื่องราวที่เล่าว่าเขาเสียชีวิตในบ่อน้ำนั้น และบางเรื่องราวก็เล่าว่าเขารอดชีวิตมาได้ แต่พวกอัศฮาบุรร็อสก็ถูกอัลลอฮ์ทรงทำลายอยู่ดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ซูเราะฮ์ อัลฟุรกอน บทที่ 25 โองการที่ 38 และซูเราะฮ์ กอฟ บทที่ 50 โองการที่ 12
2. ↑  *A-Z of Prophets in Islam and Judaism*, B.M. Wheeler, *People of the Well*
3. ↑  *A-Z of Prophets in Islam and Judaism*, B.M. Wheeler, *People of the Well*
4. ↑  Dictionary of Arabic to English meanings, *Rass*
5. ↑  *Stories of the Prophets*, Ibn Kathir, Chapter XIII: *Towns Destroyed By Divine Punishment*
6. ↑  *A-Z of Prophets in Islam and Judaism*, B.M. Wheeler, *People of the Well*
**อัศวินดาบกายสิทธิ์** หรือ **อภินิหารดาบทองคำ** เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายใน ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513 นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา กำกับโดย เฉิน เลียก ปิน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง ถ่ายทำที่ฮ่องกงและไต้หวัน

เรื่องย่อ
---------

ในระหว่างศึกสองตระกูล ระหว่างตระกูลชิงกับตระกูลเหอ เพื่อแย่งชิงสิทธิ์เหนือภูเขา ซึ่งมีแร่เกลือมูลค่ามหาศาล เหว่ยชิง บุตรชายตระกูลชิง (มิตร ชัยบัญชา) เกิดความรักกับบุตรสาวตระกูลเหอ (เพชรา เชาวราษฎร์ และกว่าน หลิง) ซึ่งสร้างความโกรธแค้นให้กับผู้นำของทั้งสองตระกูล ในขณะเดียวกัน ลู่หุ้ย (เถียนเหย่) ซึ่งก็หมายปองในตัวบุตรสาวตระกูลเหอ ก็เข้ามาขัดขวางความรักของคนทั้งคู่ การฆ่าฟันกันเพื่อความรัก และศักดิ์ศรีของตระกูลจึงเกิดขึ้น

การสร้าง
--------

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ต่างประเทศเรื่องแรก ที่มิตรร่วมแสดง และเป็นเรื่องเดียวจาก 3 เรื่องที่มิตรร่วมถ่ายทำจนจบก่อนจะเสียชีวิต มิตรถ่ายภาพยนตร์จีนค้างอีกเรื่องหนึ่ง คือ เรื่อง จอมดาบพิชัยยุทธ (2514) ซึ่งได้เปลี่ยนนักแสดงนำเป็น ลือชัย นฤนาท แสดงต่อ และอีกเรื่องให้ ไชยา สุริยัน แสดงแทน โดยหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง *บ้านสาวโสด* มิตรเดินทางไปฮ่องกงพร้อมกับเพชราและคณะ ระหว่างวันที่ 1-5 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เพื่อถ่ายทำปิดกล้อง ก่อนจะกลับมาเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตในวันที่ 8 ตุลาคม ในการถ่ายทำเรื่อง *อินทรีทอง* 

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีการถ่ายทำเป็นสองเวอร์ชัน มีกว่าน หลิง ดาราชาวฮ่องกง รับบทนางเอกสำหรับฉบับที่ฉายในต่างประเทศ และเพชรา เชาวราษฎร์ รับบทนางเอกสำหรับฉบับที่ฉายในประเทศไทย เดิมทีภาพยนตร์จะใช้ชื่อไทยว่า *อภินิหารดาบทองคำ* หรือ *ดาบอาญาสิทธิ์*  แต่เมื่อฉายจริงได้เปลี่ยนชื่อเป็น *อัศวินดาบกายสิทธิ์*

หลังจากมิตร ชัยบัญชาเสียชีวิต ผู้สร้างได้แก้ปัญหาการถ่ายทำฉากที่ค้างอยู่ โดยใช้นักแสดงสมัครเล่นจากจังหวัดชัยภูมิ ชื่อ ชาติ ชัยภูมิ ซึ่งมีหน้าตาท่าทางคล้ายมิตรมาก มาแสดงแทน

เชิงอรรถ
--------

1. ↑   มิตรถ่ายภาพยนตร์จีนค้างอีกเรื่องหนึ่ง คือเรื่อง จอมดาบพิชัยยุทธ (2514) ซึ่งได้เปลี่ยนนักแสดงนำเป็น ลือชัย นฤนาท แทน

อ้างอิง
-------

* หนึ่งเดียว, ประวัติการณ์ที่สุดหนังไทย, 2549 ISBN 974-94228-8-0

1. ↑  ฐานข้อมูลภาพยนตร์
2. ↑  อัศวินดาบกายสิทธิ์ 2514
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2007-07-19.
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-29. สืบค้นเมื่อ 2007-07-19.
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-29. สืบค้นเมื่อ 2007-07-19.
6. ↑  โรม บุนนาค. *แวดวงบันเทิงเมื่อวันวาน สุดยอดเรื่องเด็ดในวงการบันเทิงไทยตั้งแต่ยุคเริ่มหนังไทย*. กรุงเทพฯ : สยามบันทึก, 2551. 232 หน้า. ISBN 978-974-06-6637-0
7. ↑  ชาติ ชัยภูมิมาแสดงภาพยนตร์แทนมิตร ชัยบัญชา ปี (2513-2514)
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**สงครามอิตาลี** หรือ **มหาสงครามอิตาลี** (อังกฤษ: Italian Wars หรือ Great Italian Wars หรือ Great Wars of Italy) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างปี ค.ศ. 1494 จนถึงปี ค.ศ. 1559 ผู้เข้าร่วมสงครามในช่วงต่าง ๆ ก็ได้แก่นครรัฐอิตาลี (Italian city-states) ต่าง ๆ ส่วนใหญ่, อาณาจักรพระสันตะปาปา รัฐสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตกที่รวมทั้งฝรั่งเศส, สเปน, จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ราชอาณาจักรอังกฤษ และ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังรวมจักรวรรดิออตโตมัน

สาเหตุเบื้องต้นของสงครามเกิดจากความขัดแย้งระหว่างตระกูลต่าง ๆ ในการปกครองอาณาจักรดยุคแห่งมิลาน และ ราชอาณาจักรเนเปิลส์ แต่ความขัดแย้งก็บานปลายอย่างรวดเร็วจนกลายไปเป็นความขัดแย้งโดยทั่วไปในอำนาจการปกครองดินแดนต่างของผู้เกี่ยวข้อง และทวีความรุนแรงและความยุ่งเหยิงมากขึ้นฝ่ายต่าง ๆ ที่เข้าร่วมทำสัญญาสร้างพันธมิตรระหว่างกัน, ละเมิดข้อตกลงการเป็นพันธมิตร, สร้างพันธมิตรซ้อน และ เปลี่ยนข้าง ที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ

ที่มา
-----

หลังจากสงครามลอมบาร์ดีระหว่างอาณาจักรดยุคแห่งมิลานและสาธารณรัฐเวนิสสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1454 ตอนเหนือของอิตาลีก็ตกอยู่ในภาวะที่สงบสุขในระหว่างสมัยการปกครองของโคสิโม เดอ เมดิชิ และ ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ ใน ฟลอเรนซ์ ยกเว้นก็แต่ระหว่างสงครามเฟอร์ราราระหว่างปี ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1484 จนกระทั่งฝรั่งเศสเริ่มทำการขยายดินแดนเข้ามาทางตอนเหนือของอิตาลี ในช่วงนั้นสเปนก็ทำความตกลงกับฝรั่งเศสในสนธิสัญญาบาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 1493 ว่าจะดำรงความเป็นกลางขณะที่ฝรั่งเศสดำเนินรุกรานอิตาลี เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับรูซียง และ แซร์ดาญ (Cerdagne) ที่ฝรั่งเศสมอบให้สเปน

สงครามแบ่งออกเป็นช่วงๆ ช่วงที่สำคัญก็ได้แก่:

* สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1494-1498)
* สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1499-1504)
* สงครามสหพันธ์คัมแบร
* สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526)
* สงครามสหพันธ์คอนญัค
* สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1536-1538)
* สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1542-1546)
* สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1551-1559)

อ้างอิง
-------

* Guicciardini, Francesco. The History of Italy. Translated by Sydney Alexander. Princeton: Princeton University Press, 1984. ISBN 0-691-00800-0.

ดูเพิ่ม
-------

* ประวัติศาสตร์อิตาลี
* บุคคลในสงครามอิตาลี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**เจนตุลลีโอ กัมปัญโญโล** (อิตาลี: *Gentullio (Tullio) Campagnolo*; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1901 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983) เป็นนักจักรยานและนักประดิษฐ์ชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งบริษัทกัมปัญโญโล ผู้ผลิตชิ้นส่วนจักรยานชั้นนำของโลก ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นผลิตภัณฑ์ไฮเอนด์สำหรับใช้ในการแข่งขันระดับนานาชาติ เขาเป็นผู้ออกแบบและจดสิทธิบัตรแกนล้อจักรยานแบบปลดเร็ว (quick release skewer) ในปี ค.ศ. 1930 ซึ่งยังคงใช้กันอยู่จนถึงทุกวันนี้

ตุลลีโอเกิดที่เมืองวีเชนซา แคว้นเวเนโต เริ่มเป็นนักแข่งขันจักรยานสมัครเล่นตั้งแต่อายุ 21 ปี และชนะการแข่งขันหลายรายการ โดยในการแข่งขันครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927 เขาเกือบเป็นผู้ชนะเลิศแต่ต้องพ่ายไปเนื่องจากยางล้อแบนบนเส้นทางระหว่างช่องเขาในจังหวัดเบลลูโน และไม่สามารถถอดล้อเพื่อเปลี่ยนยางได้ จากเหตุการณ์นี้ทำให้เขาคิดออกแบบดุมล้อที่สามารถถอดประกอบได้ด้วยมือเปล่า ไม่ต้องใช้เครื่องมือใด ๆ  และวางจำหน่ายเป็นสินค้าชิ้นแรกของกัมปัญโญโล ในปี ค.ศ. 1933

ตุลลีโอยังเป็นผู้พัฒนาล้อรถยนต์แมกนีเซียมอัลลอยในปี ค.ศ. 1961 ให้กับผู้ผลิตรถยนต์ชั้นนำของอิตาลี ทั้งอัลฟาโรมีโอ เฟอร์รารี ลัมโบร์กีนี และมาเซราตี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Singlespeed Conversions - Solid-Axle vs Quick Release". สืบค้นเมื่อ 2007-01-18.
2. ↑  Frank Berto (2009). *The Dancing Chain* (3rd ed.). Van der Plas Publications. pp. 140–141.
3. ↑  "Campy Timeline". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-25. สืบค้นเมื่อ 2013-06-06.