recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ผ้าฝ้ายทแยง
Chino pantsกางเกง​ที่ทำจากผ้าชิโน ที่เรียกโดยทั่วไปว่า ชิโน (Chinos)
**ผ้าชิโน** (อังกฤษ: chino cloth) เป็นผ้าถักแบบทแยงชนิดหนึ่ง โดยเดิมผลิตมาจากผ้าฝ้าย​ 100 เปอร์เซ็นต์ เสื้อผ้าที่พบได้ทั่วไปที่ผลิตจากผ้าประเภทนี้คือ กางเกงที่มีชื่อเรียกรู้จักโดยทั่วไปว่า "ชิโน" (chinos)  ปัจจุบันผ้าชิโนถูกผลิตมาจากผ้าฝ้ายสังเคราะห์นั้นก็มีเช่นเดียวกัน

ผ้าชิโนได้ถูกทหารอังกฤษและฝรั่งเศสนำมาปรับเป็นเครื่องแบบทางทหารในศตวรรษที่ 19 และต่อภายหลังได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นเครื่องแต่งกายของพลเรือน

ในสหรัฐ กางเกงที่ทำมาจากผ้าชิโนได้รับความนิยมจากทหารผ่านศึกอเมริกันที่กลับมาจากประเทศฟิลิปปินส์ ในสงครามสเปน อเมริกัน

ศัพทมูลวิทยา
------------

ผ้าชนิดนี้แต่เดิมถูกผลิตในประเทศจีนและถูกมาผลิตทำเป็นกางเกง โดยชาวสเปนเรียกกางเกงนี้ในภาษาสเปน​ว่า "Pantolanes Chinos" (ปันโตลาเนส ชิโนส) มีความหมายว่า "กางเกงจีน" ภายหลังได้ถูกเรียกย่อในภาษาอังกฤษโดยง่ายว่า "chinos"

ประวัติ
-------

ผ้าชิโนถูกออกแบบครั้งแรกเพื่อใช้ในการทหาร และถูกนำมาให้แพร่หลายโดยเป็นเครื่องแต่งกายของพลเรือน

เนื้อผ้านี้โดยเดิมถูกผลิตเพื่อเป็นเครื่องแต่งกายให้ดูแลรักษาง่าย คงทนและสะดวกสบาย สำหรับให้ทหารสวมใส่ โดยใช้สีเลียนแบบธรรมชาติภายหลังได้พัฒนาเป็นสีลายพราง ต่อมาทหารสหราชอาณาจักรและทหารสหรัฐได้สวมใส่เครื่อแบบที่ทำจากผ้าชิโนเป็นมาตรฐานตั้งแต่หลังคริสต์ทศวรรษ 1800

กางเกงที่ผลิตจากผ้าประเภทนี้ที่เรียกว่า "ชิโน" (chinos) สีที่ผลิตโดยเริ่มแรกคือ สีกากี (น้ำตาลปนเหลือง) เป็นสีที่ดั้งเดิมที่สุดและได้รับความนิยมมากที่สุด ภายหลังกางเกงชิโนได้ถูกผลิตในสีและเฉดสีที่หลากหลาย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "The History Of The Chino". Duchamp London. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 October 2013. สืบค้นเมื่อ 8 May 2021.
2. ↑  "Wardrobe Essentials: The Khaki Chino". Wardrobe Ministry. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-08. สืบค้นเมื่อ 8 May 2021.
ลูกตุ้มของเคเตอร์ชิ้นแรก ในระหว่างการเปรียบทียบคาบการแกว่งกับลูกตุ้มนาฬิกาที่เที่ยงตรงข้างหลัง ศูนย์เล็งทางซ้ายถูกใช้สำหรับการป้องกันความคลาดเคลื่อนจากพารัลแลกซ์
ลูกตุ้มของเคเตอร์เป็นลูกตุ้มอิสระแบบหนึ่ง ซึ่งประดิฐษ์โดยนักฟิสิกส์จากอังกฤษ และกัปตัของกองทัพ เฮนรี่ เคเตอร์ในปี 1817 สำหรับการใช้เป็นเครื่องวัดความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วงในบริเวณนั้น อุปกรณ์นี้มีข้อดีเช่นเดียวกับเครื่องวัดความโน้มถ่วงที่ทำจากลูกตุ้มแบบอื่นๆ คือ สามารถใช้งานวัดได้โดยไม่ต้องทราบถึงตำแหน่งศูนย์กลางมวลที่แน่นอนของอุปกรณ์ ทำให้การวัดทำได้ละเอียดมากขึ้น เป็นช่วงเวลากว่าศตวรรษ ที่ลูกตุ้มของเคเตอร์ และอุปกรณ์คล้ายกันนี้ ถูกใช้เป็นเครื่องมือมาตรฐานในการศึกษาสันฐานของโลกจนถึงช่วงคริสต์ศักราชที่ 1930 ปัจจุบัน ลูกตุ้มของเคเตอร์ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการแสดงสมบัติของหลักการเคลื่อนที่ของลูกตุ้มเท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kater, Henry (1818). "An account of experiments for determining the length of the pendulum vibrating seconds in the latitude of London". *Phil. Trans. R. Soc*. London. **104** (33): 109. Retrieved 2008-11-25.
**สมคิด บาลไธสง** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย 2 สมัย

ประวัติ
-------

นายสมคิด บาลไธสง เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของ นายสิงห์ และนางพี บาลไธสง สำเร็จการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมศึกษา วิทยาลัยครูอุดรธานี และ MINI MBA สาขาการบริหารการสหกรณ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางทองมา บาลไธสง มีบุตร 2 คน

การทำงาน
--------

นายสมคิด เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคายหลายสมัย เคยสังกัดหลายพรรคการเมือง อาทิ พรรคความหวังใหม่ พรรคพลังธรรม พรรคไทยรักไทย พรรคชาติไทย พรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย มีบทบาทในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2552

ในปี พ.ศ. 2552 มีส่วนในเหตุทะเลาะวิวาทในรัฐสภาและในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 นายสมคิด บาลไธสง เป็นจำเลยฐานหมิ่นประมาทพ.ท.เกรียงศักดิ์ นันทโพธิ์เดช ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 12 รักษาพระองค์ ร่วมกับ นางอรุณี ชำนาญยา กรณีกล่าวหาว่าเป็นคนทำร้ายร่างกายผู้หญิงที่ใส่ชุดสีแดงในวีดิทัศน์ในสภาผู้แทนราษฎรในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2552
ในปี พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 10 เมษายน นายสมคิดมีบทบาทในการปราศัยบนเวทีสะพานผ่านฟ้าร่วมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ

ต่อมาในการเลือกตั้ง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 นายสมคิดลงสมัครหนองคาย เขต2 ในสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง แต่คณะกรรมการการเลือกตั้งได้พิจารณาให้ใบเหลืองแก่นายสมคิด ในข้อหาแจกเงินขนคนไปฟังการปราศรัย และกำหนดให้มีการเลือกตั้งใหม่วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ผลการเลือกตั้งใหม่ในครั้งนี้ทำให้นายสมคิด บาลไธสง ได้กลับมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งตามความคาดหมาย

กระทั่ง พ.ศ. 2561 นายสมคิดมีข่าวว่าได้เตรียมย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ แต่จากนั้นไม่นานนายสมคิดได้ตัดสินใจย้ายมาร่วมงานกับ พรรคชาติไทยพัฒนา พร้อมกับนาย ภักดีหาญส์ หิมะทองคำ และได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.หนองคาย เขต 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปี 2551[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  เมีย สมคิด ปัดผัวเมา! ท่าเดิน-เสียงพูดแบบนี้ตั้งแต่เกิด
3. ↑
4. ↑
5. ↑  แจกเหลืองเขต2หนองคายเพื่อไทย ลต.ใหม่31กค.
6. ↑
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓๘, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒ เก็บถาวร 2022-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๗๙, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
**แฟลช กัลเลโก** (Flash Gallego) หรือ เปอร์เฆนตีโน กัลเลโก นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 18

ประวัติ
-------

กัลเลโกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ชนะคะแนน อเล็กซ์ อะลาร์เด ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และไปชกชนะที่ญี่ปุ่นถึง 3 ครั้งใน พ.ศ. 2512 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2512 แพ้น็อค สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต ยก 10 ไม่ได้แชมป์ กัลเลโกมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 ชนะน็อค ลิโต มาเนซ ยก 11 จากนั้น กัลเลโกได้ไปชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2515 แพ้คะแนน ซูซูมุ โอกาเบะ ไม่ได้แชมป์ กัลเลโกยังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2519 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยไปชกกับโรเบอร์โต ดูรันที่ปานามาเมื่อ พ.ศ. 2517 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 7 กัลเลโกขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน เฟล เปดรานซา จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2513)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวทเมื่อ 3 ตุลาคม 2512 แพ้น็อด สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต ยก 10 ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวทเมื่อ 23 มีนาคม 2515 แพ้คะแนน ซูซูมุ โอกาเบ ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com
แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด (อังกฤษ: Patricia Lascelles, Countess of Harewood)

ประวัติ
-------

แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด (สกุลเดิม : ทักเวลล์) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 ณเมลเบิร์น รัฐวิกทอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นธิดาในชาลส์ ทักเวลล์ และ เอลิซาเบธ ทักเวลล์ โดยเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของ แบร์รี ทักเวลล์ นักไวโอลีนชื่อดัง โดยเมื่อโตขึ้นเธอได้เป็นนักเปียโนระดับโลก โดยทำให้เธอได้รู้จักกับ แอทอล ชมิธ สามีในอนาคตคนแรกของเธอ

แต่งงานครั้งแรกกับแอทอล ชมิธ
----------------------------

แพทริเซีย ทักเวลล์ ได้แต่งงานกับ แอทอล ชมิธ เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1948 โดยเธอได้เปลี่ยนชื่อเป็น แบมบี้ ชมิธ โดยมีลูกชาย 1 คนคือ 

1. ไมเคิล ชมิธ ปัจจุบันเป็นนักข่าวชื่อดังในออสเตรเรีย

ต่อมาทั้งคู่ได้หย่าขาดจากกันเมื่อปี ค.ศ. 1957

แต่งงานครั้งที่ 2
-----------------

เธอได้แต่งงานครั้งที่ 2 กับ จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด พระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งฮาร์วุด และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ในปีเดียวกัน โดยทั้งคู่ทีลูกชาย 1 คนคือ

1. มาร์ก แลสเซิลส์

เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด
-------------------

แพทริเซีย แลสเซิลส์ ภายหลังแต่งงานครั้งที่ 2 เธอก็กลายเป็น **แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด** และกลายเป็นสมาชิกราชวงศ์วินด์เซอร์ ทันที โดยกรณียากิจของเธอนั้น เธอได้อุปถัมภ์สมาคมโรฮินตัน และได้อุปการะ สโมสรฟุตบอลลีดส์ยูไนเต็ด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011-2017 

แพทริเซีย แลสเซิลส์ เคาน์เตสแห่งฮาร์วุด ถึงแก่กรรมอย่างสงบ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่ผ่านมาด้วยวัย 91 ปี ณ คฤหาสน์ฮาร์วุด
433 อีออส

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**433 อีรอส** (อังกฤษ: 433 Eros) เป็นดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกชนิดเอส ขนาดประมาณ 34.4×11.2×11.2 กิโลเมตร เป็นดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกขนาดใหญ่สุดเป็นอันดับสองรองจาก 1036 แกนีมีด มีการค้นพบในปี 1898 และเป็นดาวเคราะห์น้อยใกล้โลกดวงแรกที่ถูกค้นพบ เป็นดาวเคราะห์น้อยดวงแรกที่มียานไปโคจรรอบ (ในปี 2000) จัดอยู่ในกลุ่มอะมอร์ (Amor)

อีรอสเป็นดาวเคราะห์น้อยตัดวงโคจรดาวอังคาร (Mars-crosser) เป็นดวงแรกที่ทราบ วัตถุในวงโคจรดังกล่าวสามารถอยู่ตรงนั้นได้เพียงไม่กี่ร้อยล้านปีก่อนวงโคจรจะถูกรบกวนจากอันตรกิริยาความโน้มถ่วง การหาปฏิพันธ์พลวัตเสนอว่าอีรอสอาจเปลี่ยนเป็นตัดวงโคจรโลก (Earth-crosser) ในระยะเวลาสองล้านปี และมีโอกาสประมาณ 50% ในการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในเวลา 108–109 ปี เป็นดาวเคราะห์น้อยที่อาจพุ่งชนโลก มีขนาดใหญ่ประมาณห้าเท่าของอุกกาบาตพุ่งชนโลกที่ก่อให้เกิดหลุมอุกกาบาตชีคชุลูบ (Chicxulub) ซึ่งนำไปสู่การสูญพันธุ์ของไดโนเสาร์

ยานเนียร์ชูเมกเกอร์ไปถึงอีรอสสองครั้ง ครั้งแรกบินผ่านในปี 1998 และครั้งที่สองโคจรรอบในปี 2000 เมื่อได้ถ่ายภาพพื้นผิวของดาวอย่างกว้างขวาง เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2001 เมื่อสิ้นสุดภารกิจ ยานลงจอดบนพื้นผิวดาวเคราะห์น้อยโดยใช้เจ็ตขับเคลื่อน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Michel, Patrick; Farinella, Paolo; Froeschlé, Christiane (1996-04-25). "The orbital evolution of the asteroid Eros and implications for collision with the Earth". *Nature*. **380** (6576): 689–691. Bibcode:1996Natur.380..689M. doi:10.1038/380689a0. สืบค้นเมื่อ 2011-02-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**433 อีรอส**

* NEAR Shoemaker spacecraft
*Fiat iustitia pereat mundus*.
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
**จงมีความยุติธรรม แม้โลกาจะวินาศก็ตามที** (อังกฤษ: let there be justice, though the world perish หรือ may justice happen, even if the world decays; ละติน: *fiat iustitia, et pereat mundus*) เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมายซึ่งเป็นคติพจน์ของจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และบ่งบอกถึงเจตคติที่จะประสาทความยุติธรรมในทุกกรณี

ภาษิตนี้สันนิษฐานว่าสันนิษฐานว่าน่าจะมีที่มาจากหนังสือเรื่อง "โลคีคอมมูเนส" (ละติน: *'Loci communes*) ของ ฟิลิปป์ เมลันช์เธิน (อังกฤษ: Philipp Melanchthon) นักเทววิทยาชาวเยอรมัน เมื่อ ค.ศ. 1521 (พ.ศ. 2064) 

การใช้ภาษิต "จงมีความยุติธรรม แม้โลกาจะวินาศก็ตามที" ครั้งหนึ่งที่มีการกล่าวขานกันมากที่สุดได้แก่การใช้ของ อิมมานูเอิล คานต์ (อังกฤษ: Immanuel Kant) นักปรัชญาชาวเยอรมัน ในงานเขียนของเขาเรื่อง "เพอร์พีชวลพีซ" (อังกฤษ: Perpetual Peace, "อนันตสันติ") เมื่อ ค.ศ. 1795 (พ.ศ. 2338) ซึ่งเขาแปลภาษิต "fiat iustitia, pereat mundus" อย่างหลวม ๆ ว่า "ให้ความยุติธรรมนำไป แม้ว่าคนโฉดทั้งหลายในพื้นพิภพจะจบสิ้นลงเพราะเหตุนี้" (อังกฤษ: let justice reign, should all the rascals of the universe perish) 

ในประเทศเยอรมันปัจจุบันนี้ ภาษิตดังกล่าวได้รับการอ้างถึงในทางไม่งาม เพื่อเสียดสีแนวคิดหรือแนวปฏิบัติทางกฎหมายซึ่งต้องการให้ปฏิบัติตามภาษิตนี้ในทุกกรณีแม้ว่าจะส่งผลเสียต่อส่วนรวมก็ตาม

ดูเพิ่ม
-------

* จงประสาทความยุติธรรม แม้ฟ้าจะถล่มก็ตามที (อังกฤษ: let the justice be done, though the heavens fall; ละติน: *fiat justitia ruat caelum*) - ภาษิตกฎหมายในทำนองเดียวกัน แต่ได้รับการตีความในแง่บวก

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  Littera F, cum sententiis XXIV; 2009 : Online.
2. ↑  Immanuel Kant, 1796 : 61.
3. ↑  Immanuel Kant, n.d. : Online.
4. ↑  Muriel Kasper, 2000 : 108.

อ้างอิง
-------

* *Littera F, cum sententiis XXIV.* (2009). [Online]. Lieferbar: <klicken>. (Zugriff: 31 Juli 2009).
* Immanuel Kant.
	+ 1796. *Project for a perpetual peace  : a philosphical essay.* [Online]. London : S. Couchman for Vernor and Hood. Available: <click>. (Accessed: 27 July 2009).
	+ (n.d.). *Perpetual peace : appendix I*. [Online]. Available: <click เก็บถาวร 2009-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน>. (Accessed: 27 July 2009).
* Muriel Kasper. (2000). *Reclams Lateinisches Zitaten-Lexikon.* Ditzingen : Reclam. ISBN 3-15-010478-5.
**ว่านขมิ้นขาวเสน่ห์** เป็นพืชมงคลของไทย เป็นพืชที่บ่งบอกว่าเป็นความหวังที่ดี ว่านขมิ้นขาวเสน่ห์นั้นมีลักษณะต้นเหมือนกับต้นขมิ้น มีหัวใต้ดินเป็นไหล ไม่มีแง่ง ใบแทงขึ้นจากหัวใต้ดิน เป็นใบเดี่ยวลักษณะใบเป็นรูปหอกหรือรูปรี ปลายและโคนใบแหลม โคนก้านใบเป็นกาบหุ้มลำต้น เส้นกลางใบเป็นสีเลือดหมู ใบสีเขียว

ลักษณะดอก
---------

ดอกของว่านขมิ้นขาวเสน่ห์จะแทงขึ้นจากหัวเป็นช่อตั้งขึ้น มีกลีบเลี้ยงหรืออาจเรียกว่ากาบหุ้มดอกเป็นรูปรีเกือบกลม มีสีขาวนวล เนื้อกลีบแข็ง ออกเรียงสลับซ้อนกันเป็นชั้นๆ โดยในส่วนปลายของช่อดอกจะมีกลีบเลี้ยงรูปปากเป็ดจำนวน 2 กลีบ ยาวและใหญ่กว่ากลีบเลี้ยงสีขาวนวล เป็นสีชมพูอมม่วงตัดกันชัดเจน

การขยายพันธุ์ และ การดูแลรักษา
------------------------------

นิยมให้ส่วนหัวเพื่อขยายพันธุ์ สะดวกและง่าย ช่วงเวลาออกดอกคือ ฤดูร้อนจนถึงฤดูฝนของทุกปี หัวพันธุ์ที่เอามาต้องอยู่ในภาวะที่สมบูรณ์ด้วย จากนั้นใส่ ดินร่วนปนทราย ขี้เถ้าแกลบ และกาบมะพร้าวสับละเอียด คลุกเคล้าให้เข้ากันเป็นอย่างดี เจาะรูขนาดเท่าหัวว่าน ใส่หัวว่านลงไป กดดินบริเวณนั้นแต่พอแน่น ปักไม้เพื่อใช้ยึดกับต้นว่าน เพื่อป้องกันการโอนเอนของต้นว่าน แล้วรดน้ำแต่พอชุ่ม อย่าให้โชก นำไปวางในที่ร่ม หรือที่ที่มีแสงแดดส่องผ่านเพียงรำไร รดน้ำเวลาประมาณ 4 โมงเช้า ในแต่ละวันจะเป็นการดีที่สุด เมื่อเริ่มแตกใบใหม่ จึงนำมาให้พบกับแสงแดดมากขึ้น เพื่อเร่งให้ว่านได้ใช้แสงแดดสังเคราะห์อาหารได้มากขึ้น

ประโยชน์
--------

ตามความเชื่อของคนโบราณ ว่านขมิ้นขาวเสน่ห์ เป็นพืชที่มีศิริมงคล จัดอยู่ในประเภทว่านเมตตามหานิยมดอกมีลักษณะสวยงาม และมีความเชื่อที่ดีเกี่ยวกับพืชชนิดนี้ นิยมปลูกไว้ในกระถาง ตั้งไว้หน้าบ้าน หรือบริษัทร้านค้า โดยเชื่อว่าจะมีผู้คนไปมาหาสู่ไม่ขาดสาย ความเชื่ออีกอย่างหนึ่งคือถ้าตัดว่านขมิ้นขาวเสน่ห์ติดตัวไว้ จะเป็นเสน่ห์ชั้นยอด จึงเป็นที่นิยมของชายโบราณ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ปัจจุบันว่านขมิ้นขาวเสน่ห์นี้จะถูกนำมาใช้ประโยชน์ในทางพานิชย์ โดยมีการซื้อ-ขายกันอยู่ทั่วไปตามท้องตลาด ราคาสูงถึงหลักพันบาท

อ้างอิง
-------


* ว่านขมิ้นขาวเสน่ห์ (ข่าวเกษตร) เก็บถาวร 2012-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* บ้านสีเขียว : ปลูก ว่าน ให้สวย... วางประดับบ้าน เก็บถาวร 2009-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
พาโคลบิวทราโซล
**พาโคลบิวทราโซล** (Paclobutrazol; PBZ) ชื่อทางเคมีคือ (2*RS*, 3*RS*)-1-(4-Chlorphenyl)-4,4-dimethyl-2-(1*H*-1,2,4-triazol-1-yl)pentan-3-ol เป็นสารชะลอการเจริญเติบโตของพืชที่นิยมใช้กับมะม่วงและพืชไร่ และเป็นสารกำจัดเชื้อรากลุ่ม triazole ออกฤทธิ์ในทางตรงข้ามกับจิบเบอเรลลิน โดยยับยั้งการสังเคราะห์จิบเบอเรลลิน ลดการยืดตัวของปล้อง เพิ่มการเจริญเติบโตของราก เร่งให้เกิดดอก ทำให้ออกลูกเร็วและเพิ่มการผลิตเมล็ดในพืชเช่นมะเขือเทศ  และพริกไทย  PBZ ลดความไวต่อความเย็นของพืชด้วย 

PBZ ถูกใช้ในการจัดสวนเพื่อลดการเจริญเติบโตของยอด ใช้ได้ผลดีกับไม้พุ่มและไม้ต้น ช่วยเพิ่มความทนทานต่อความเครียดจากความแล้ง เกิดใบไม้สีเขียวเข้ม มีความต้านทานต่อเชื้อราและแบคทีเรียเพิ่มขึ้นและเพิ่มการพัฒนาของราก การเจริญของแคมเบียมเช่นเดียวกับการยับยั้งการเจริญของยอดในไม้ต้นบางชนิด

วิธีการใช้
----------

ปกติใช้ PBZ กับดินเพื่อให้ซึมเข้าสู่พืชทางราก และขนส่งผ่านไซเลมไปยังส่วนยอด การใช้ที่ใบส่วนใหญ่ไม่ได้ผล  ใช้แช่เมล็ดเพื่อลดการงอกและการเจริญของต้นกล้า เป็นส่วนประกอบที่ออกฤทธิ์ของ Bonzi TM

อ้างอิง
-------

* สถาพร ดียิ่ง. 2542. ฮอร์โมนพืช. ฉะเชิงเทรา: มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.

1. ↑  Berova and Zlatev, *Physiological response and yield of paclobutrazol treated tomato plants* Plant Growth Regulation, Volume 30, Number 2, February 2000 [*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Grossi *et al.*, *Effects of paclobutrazol on growth and fruiting characteristics of* Pitanga *ornamental pepper* Acta Horticulturae, 2005 (No. 683) 333-336
3. ↑  Chaney *et al.* 1996; Fletcher *et al.* 2000; Rademacher 2000; Chaney 2003
4. ↑  Bai *et al.* 2004
5. ↑  Grossi *et al.*, *Effects of paclobutrazol on growth and fruiting characteristics of* Pitanga *ornamental pepper* Acta Horticulturae, 2005 (No. 683) 333-336
6. ↑  Pasian and Bennett, *Paclobutrazol-Soaked Ornamental Kale Seeds Produce Short Seedlings*
เครื่องโลหะร้อนเปล่งแสงในช่วงที่มองเห็นได้ รังสีความร้อนนี้ยังขยายไปในช่วงอินฟราเรด ซึ่งมองไม่เห็นด้วยตามนุษย์และกล้องที่จับภาพนี้ แต่กล้องอินฟราเรดจะเห็น
**การเปล่งแสง** (อังกฤษ: incandescence) คือ การปลดปล่อยแสง ซึ่งเป็นรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าที่มองเห็นได้ จากวัตถุร้อนเนื่องจากอุณหภูมิของมัน

ในเชิงปฏิบัติ สสารในสถานะของแข็งหรือของเหลวเกือบทุกชนิดเริ่มเปล่งแสงที่อุณหภูมิประมาณ 798K (525°C) โดยมีสีแดงมัวมาก เพราะไม่มีปฏิกิริยาเคมีเกิดขึ้นซึ่งทำให้เกิดแสงอันเป็นผลมาจากกระบวนการคายความร้อน ขีดจำกัดนี้เรียกว่า จุดเดรพเพอร์ การเปล่งแสงนั้นไม่ได้หายไปอย่างสิ้นเชิงในอุณหภูมิต่ำกว่านั้น เพียงแต่อ่อนเกินไปในสเปกตรัมที่มองเห็นได้กว่าที่จะสังเกตได้

การเปล่งแสงนั้นเกิดขึ้นในหลอดไส้ร้อนแบบธรรมดา ซึ่งไส้หลอดนั้นได้รับความร้อนจนถึงอุณหภูมิที่ส่วนหนึ่งของรังสีตกอยู่ในช่วงสเปกตรัมที่มองเห็นได้ อย่างไรก็ดี รังสีส่วนใหญ่ปลดปล่อยในช่วงคลื่นอินฟราเรดของสเปกตรัม จึงทำให้หลอดไส้เป็นแหล่งกำเนิดแสงที่ค่อนข้างไร้ประสิทธิภาพ

หลอดฟลูออเรสเซนต์ไม่ได้ทำงานโดยหลักการเปล่งแสง แต่ใช้การปล่อยเนื่องจากความร้อนและการกระตุ้นของอะตอมเนื่องจากการชนกับอิเล็กตรอนพลังงานสูงแทน ในหลอดไส้ มีเพียงอิเล็กตรอนบนยอดแถบเท่านั้นที่สามารถชนได้ ขณะที่อุณหภูมิที่สูงขึ้นสามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้ แต่ปัจจุบันยังไม่มีวัสดุที่สามารถทนอุณหภูมิเช่นนั้นได้ซึ่งเหมาะที่จะใช้ในหลอดไฟ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dionysius Lardner (1833). *Treatise on Heat*. Longman, Rees, Orme, Brown, Green & Longman.
2. ↑  William Elgin Wickenden (1910). *Illumination and Photometry*. McGraw-Hill.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Figurative use: Rangers 1 Unirea-Urziceni 4 etc.
การฉลองวันชาติมอญครั้งที่ 61 ที่ ลอนดอน
**วันชาติมอญ** (Mon National Day) หรือ ภาษามอญเรียก*ตะงัวโกนแกะกาวโม่น* ตรงกับวันแรมค่ำ 1 เดือน 3 หลังวันมาฆบูชา 1 วัน ซึ่งเป็นวันรำลึกถึงการสร้างกรุงหงสาวดีครั้งแรก เริ่มจัดงานฉลองครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 ที่บ้านเกาะฮะมาง เมืองมะละแหม่ง หลังจากที่พม่าได้รับเอกราชจากอังกฤษและปฏิเสธข้อตกลงเวียงปางหลวง การจัดงานฉลองนี้จะจัดทั้งชาวมอญในไทยและพม่า โดยในพม่านั้น ถ้าเป็นพื้นที่ในเขตควบคุมของพรรคมอญใหม่ และในรัฐมอญ เช่น มะละแหม่ง สะเทิม จะมีการร้องเพลงชาติมอญและเชิญธงชาติมอญสู่ยอดเสา แต่ถ้าในพื้นที่นอกรัฐมอญจะถูกรัฐบาลทหารของพม่าคุมเข้ม ไม่ให้แสดงสัญลักษณ์ทางการเมือง พม่าเพิ่งจะผ่อนคลายให้จัดงานวันชาติมอญในย่างกุ้งได้ในช่วงที่พม่าเปิดประเทศ ขนมที่สำคัญในงานนี้ในพม่าคือข้าวมาฆะ

งานวันชาติมอญในไทยจัดครั้งแรกที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2525 โดยมีลักษณะเป็นงานสัมมนาว่าด้วยเรื่องมอญ ต่อมา ใน พ.ศ. 2537 ได้เปลี่ยนมาจัดงานที่เน้นศิลปวัฒนธรรมมอญ และจัดต่อเนื่องมาจนปัจจุบัน โดยเรียกว่าวันรำลึกชนชาติมอญ

อ้างอิง
-------

* องค์ บรรจุน. ข้างสำรับมอญ. กรุงเทพฯ: มติชน. 2557 หน้า 261
ภาพจง ขุย ก่อน ค.ศ. 1304 โดย กง ไข่
**จง ขุย** (จีน: 鍾馗; พินอิน: *Zhōng Kuí*) เป็นเทพกึ่งปีศาจในตำนานเทพของจีน เชื่อกันว่าจงเขว่ยเป็นผู้กำราบปิศาจร้าย และมักจะวาดภาพจงเขว่ยไว้ที่หน้าประตู เพื่อเป็นผู้ปกปักษ์คุ้มครองบ้าน 

ตามตำนานของจีน เล่าว่าจง ขุยเป็นชายหนุ่ม มีความรู้ดี แต่หน้าตาอัปลักษณ์ เขาเดินทางไปกับตู้ผิง (杜平) เพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน เพื่อเข้าสอบรับราชการเป็นบัณฑิต ที่เรียกว่า จอหงวน ในเมืองหลวง แม้ว่าจงจะสอบได้คะแนนสูงสุด แต่ฮ่องเต้ก็มิได้ประทานตำแหน่งจอหงวน ให้เพราะจง ขุยมีรูปร่างหน้าตาที่น่าเกลียดนั่นเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ จงเขว่ยจึงโกรธและน้อยใจอย่างยิ่ง และฆ่าตัวตายที่บันไดพระราชวังนั่นเอง ส่วนตู้ผิงก็ช่วยทำศพเพื่อน ครั้นเมื่อตายไปแล้ว จง ขุยได้เป็นราชาแห่งปิศาจในนรก และจะกลับบ้านเกิดในช่วงปีใหม่ (นั่นคือ ตรุษจีน) นอกจากนี้ ยังได้ตอบแทนความมีน้ำใจของตู้ผิง โดยการมอบน้องสาวให้แต่งงาน 

เรื่องราวของจง ขุยนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในนิทานพื้นบ้านของจีน ตั้งแต่สมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง (唐玄宗) ในราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 712 ถึง ค.ศ. 756) จากเอกสารในสมัยราชวงศ์ซ่ง ระบุว่า เมื่อจักรพรรดิเสวียนจงทรงพระประชวรหนัก ทรงพระสุบินเห็นปิศาจสองตน ตนเล็กขโมยถุงเงินไปจากพระสนม นามว่าหยางกุ้ยเฟย และขลุ่ยขององค์จักรพรรดิ ส่วนปิศาจคนใหญ่นั้น สวมหมวกขุนนาง มาจับปิศาจตนเล็ก และดึงลูกตาออกมากินเสีย จากนั้นปิศาจตนใหญ่ก็แนะนำตนว่าชื่อจงเขว่ย และบอกว่าตนได้สาบานที่จะกำจัดอาณาจักรแห่งความชั่วร้าย เมื่อจักรพรรดิตื่นบรรทม ก็ทรงหายจากอาการประชวร จากนั้นได้มีบัญชาให้นายช่างหลวง ชื่อ อู่ เต้าจื่อ (吴道子) วาดภาพจง ขุยให้เหล่าขุนนางดู และภาพดังกล่าวมีอิทธิพลอย่างมากต่อภาพวาดจง ขุยในสมัยต่อ ๆ มา

"อู๋เต้าจื่อ" วาดภาพของจงขุยตามที่เห็นในพระสุบิน และทรงแจกจ่ายรูปของจงขุยให้แก่ประชาราษฏร์ติดที่หน้าประตูบ้าน เพื่อป้องกันสิ่งอัปมงคลและสิ่งชั่วร้ายนานาประการ ในตำนานยังกล่าวด้วยว่า จงขุยได้รับมอบหมายจากสวรรค์ให้มีทหารในสังกัดถึง 3 พันนาย เพื่อช่วยในการปราบปีศาจ ดังนั้น สำหรับชาวจีนแล้ว จงขุยคือเทพผู้สำคัญที่สุดในยามที่ชาวบ้านเกรงกลัวภูตผี และกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าผู้พิทักษ์มนุษย์ให้พ้นจากภัยรังควานของภูตผีปีศาจสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน เชื่อกันว่า ใครที่กลัวจะถูกทำของใส่ หรือถูกคุณไสยเล่นเอา ต้องมีจงขุยคุ้มครองอยู่ในบ้าน หรือกรณีที่ต้องเข้าโรงพยาบาล หรือคนป่วยไปพักฟื้นที่ไหน สถานที่เหล่านั้นถือว่า มันสกปรก คือมีคนตายมาก ต้องมีผีอยู่ ให้เอาเทพปราบมารองค์นี้ไปด้วย
แล้วจะปลอดภัยหายเป็นปกติกลับบ้านได้
**เดิมพันบัลลังก์เดือด** (เกาหลี: 대박; ฮันจา: 大撲) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในประเทศเกาหลีใต้ช่วงปี ค.ศ. 2016 กล่าวถึงประวัติของ แพค แท-กิน เจ้าชายองค์หนึ่งของราชวงศ์โชซ็อน ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 3 แฟมิลี่ ตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 19:00 น. - 20:00 น. นำแสดงโดย ชัง กึน-ซ็อก, ยอ จิน-กู, ช็อน กวัง-รย็อล, ชอย มิน-ซู, ยุน จิน-ซอ, อิม จี-ย็อน, คิม ฮยอน-วู

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ลี อินจวา ชายผู้มีความแค้นต่อพระราชาแห่งโชซอน เขาได้วางแผนให้ บ๊กซุน ซึ่งเป็นภรรยาของนักพนัน แพคมันกึม ใช้เสน่ห์ทำให้พระราชาหลงใหล จนในที่สุด พระเจ้าซุกจง ก็ได้แย่งชิงนางมาจากมันกึมด้วยเกมการพนัน ต่อมาบ๊กซุนได้กลายเป็น พระสนมซุกบิน ตามแผนที่อินจวาวางไว้ และได้ให้กำเนิดบุตรชาย ซุกบินกลัวว่าลูกของนางอาจจะถูกฆ่าเพราะเป็นลูกที่เกิดจากสามีเก่า นางจึงส่งลูกไปให้มันกึมเลี้ยงดูนอกวัง แต่มันกึมกลับทำตัวเสเพล ไม่เลี้ยงดูลูก ในที่สุดบุตรชายของพระสนมซุกบินก็ตกอยู่ในมือของอินจวา เขาจะใช้เด็กคนนี้ให้เป็นเครื่องมือในการแก้แค้นต่อไป หลังจากนั้นไม่นาน พระสนมซุกบินก็ได้ให้กำเนิดโอรสอีกคน นามว่า องค์ชายยอนอิง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพระเจ้ายองโจ 

20 ปีผ่านไป จากเด็กชายตัวเล็กได้เติบใหญ่ เป็นที่รู้จักของผู้คนในนาม "แพคแทกิล" นักพนันมืออาชีพที่ใช้ชีวิตเสเพล เจ้าชู้ ขี้เมา เพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าโจมตีของเหล่าเสนาบดี และคอยมองหาโอกาสแย่งชิงบัลลังก์ เขาตามหาหลักฐานเพื่อพิสูจน์สายเลือดของตนเอง จนวันหนึ่งแทกิลได้พบกับองค์ชายยอนอิง โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายคือสายเลือดเดียวกัน ทั้งสองตกหลุมรักผู้หญิงคนเดียวกัน นามว่า ดัมซอ และยังกลายเป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมา แต่อินจวาก็ได้คอยก่อกวนทั้งสอง ทำให้แทกิลและยอนอิงพบอุปสรรคมากมาย ยอนอิงถูกขัดขวางไม่ให้ทำงานสำเร็จ แทกิลก็ต้องตกระกำลำบากยิ่งกว่าตกนรก

โชคชะตานำพาให้แทกิลได้รับรู้ความจริงเรื่องวัยเด็กของเขา การตายของบิดา รวมถึงเรื่องมารดาที่เป็นพระสนมของพระเจ้าซุกจง ทำให้ตัวเขาต้องกลายมาเป็นสามัญชนจนถึงทุกวันนี้ ความลับที่ถูกปิดตายมาตลอดยี่สิบปีได้ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง ด้วยความแค้นที่สั่งสมมา แทกิลตัดสินเล่นเกมพนันครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เดิมพันชีวิตของตนเองกับบัลลังก์ของพระเจ้ายองโจ น้องชายร่วมสายเลือดของตนเอง ท่ามกลางการยั่วยุของอินจวาที่ต้องการให้แทกิลยึดครองบัลลังก์ และกลายเป็นพระราชาในแบบที่อินจวาต้องการ ยอนอิงต้องการปกปักษ์รักษาบัลลังก์และความมั่นคงของโชซอน ส่วนแทกิลต้องการหยุดยั้งความสูญเสียที่เกิดจากการชิงอำนาจ ศึกสายเลือดดำเนินไปโดยการชักใยของอินจวา การเล่นพนันเดิมพันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เพื่อแก้แค้นและยึดครองบัลลังก์ของพี่น้องร่วมสายเลือดได้เริ่มต้นขึ้น

นักแสดงนำ
---------

* ชัง กึน-ซ็อก รับบท แพค-แทกิล
* ยอ จิน-กู รับบท องค์ชายยอน อิง-กุน (พระเจ้ายองโจ)
* ช็อน กวัง-รย็อล รับบท อีอินจวา
* ชอย มิน-ซู รับบท พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน
* ยุน จิน-ซอ รับบท บ๊ก-ชุน
* อิม จี-ย็อน รับบท ดัม ซอ
* คิม ฮยอน-วู รับบท พระเจ้าคย็องจงแห่งโชซ็อน

อ้างอิง
-------

1. ↑  *여진구, 무시무시한 카리스마 "도성 향해 고개도 들지마라" 《The Royal Gambler》 대박 EP24*. *YouTube* (ภาษาเกาหลี). SBS Drama. สืบค้นเมื่อ January 4, 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เดิมพันบัลลังก์เดือด* ที่ฮันซีเนมา
* แม่แบบ:MyDramaList title
เว็บไซต์ที่เก็บบทความที่ถูกลบจากวิกิพีเดีย

**ดิลีตชันพีเดีย** (อังกฤษ: Deletionpedia) เป็นวิกิจดหมายเหตุออนไลน์ที่มีบทความที่ถูกลบจากวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ โดยในนี้มีข้อมูลเพิ่มเติมอีกว่า บทความโดนลบเร็วเท่าใด มีการอภิปรายในการลบที่ไหน และใครเป็นคนลบบทความ เว็บไซต์รุ่นเดิมดำเนินการในเดือนกุมภาพันธ์ถึงกันยายน ค.ศ. 2008 แล้วเริ่มดำเนินการภายใต้การจัดการใหม่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013

เว็บไซต์นี้มีฐานจากมีเดียวิกิ ซึ่งดำเนินการคล้ายกับ "ที่เก็บเรื่องราววิกิ" โดยเก็บบทความที่ถูกลบจากวิกิพีเดียอัตโนมัติ

นอกจากการเก็บข้อมูลจากวิกิพีเดียแล้ว ดิลีตชันพีเดียยังมีหมวดหมู่บทความของตนเอง ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ในการลบ หน้าเหล่านี้ถูกเรียงไปตามเดือนที่ถูกลบ ตามจำนวนผู้ใช้ที่ทำงานในหน้านั้น และตามระยะเวลาที่บทความยังคงอยู่ในวิกิพีเดีย

ดิลีตชันพีเดียกล่าวว่า ตนจะไม่บริการในหน้าถูกลบที่ละเมิดลิขสิทธิ์ หน้าที่มีปัญหาการหมิ่นประมาทที่ร้ายแรง หน้าที่มีประวัติย้อนหลังในโครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย และหน้าที่ดูหมิ่นผู้อื่น

บทความที่ถูกเก็บรักษาในดิลีตชันพีเดีย ถูกลบจากวิกิพีเดียด้วยเหตุผลหลายประการ ตั้งแต่ "ไม่มีชื่อเสียงพอ" จนถึง "มีส่วนในการสนใจทางการเมืองและธุรกิจ" เนื่องจากเว็บนี้เป็นเว็บที่อ่านได้อย่างเดียว ทำให้เว็บนี้ไม่รับเงินบริจาค โดยแนะนำว่าผู้สนับสนุนควรบริจาคให้กับมายโซไซตีย์หรือมูลนิธิวิกิมีเดียแทน

โครงการคล้ายกัน
---------------

มีโครงการคล้าย ๆ กันในภาษาอื่น เช่น PlusPedia ในภาษาเยอรมัน PrePedia ในภาษาโปแลนด์ และ Wikisage ในภาษาดัตช์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Homepage". Deletionpedia.org. สืบค้นเมื่อ 6 May 2014.
2. ↑  Category:Deletionpedia:Pages by deletion date, from the Deletionpedia website
3. ↑  "Deletionpedia statistics". Deletionpedia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 October 2008. สืบค้นเมื่อ 6 May 2014.
4. 1 2  Schneider, K. G. (September 26, 2007). "Wikipedia's Awkward Adolescence". *CIO magazine*. International Data Group. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 January 2013. สืบค้นเมื่อ 27 September 2008.
5. ↑  "Deleted from Wikipedia - Category:Deletionpedia:Pages on Wikipedia for 1000 or more days - Deletionpedia". *deletionpedia.dbatley.com*.
6. ↑  Deletionpedia:Archive เก็บถาวร 2016-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, from the Deletionpedia website
7. ↑  Henning Steier (19 Sep 2008). "Friedhof der Wikipedia-Artikel" (ภาษาเยอรมัน). 20 minuten.
8. ↑  Deletionpedia:Donate เก็บถาวร 2019-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, from the Deletionpedia website
9. ↑  "PlusPedia". *de.pluspedia.org*.
10. ↑  "PrePedia – wolna encyklopedia". *pl.prepedia.org*.
11. ↑  "Wikisage". *nl.wikisage.org*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* Deletionpedia dump โดยวิกิทีม (อาจพบข้อผิดพลาด)
**Dim Mak Records,**ค่ายเพลงเล็กๆ ก่อตั้งขึ้นโดย Steve Aoki ในปี ค.ศ. 1996 ในสหรัฐอเมริกา รัฐแคลิฟอเนียร์ 
เปิดตัวด้วยอัลบั้ม 7" ของวง Stickfigurecarousel เจาะกลุ่มผู้ฟังแนวเพลงประเภท Hardcore และ Punk ก่อน แล้วภายหลัง
จึงได้ครอบคลุมไปถึงแนวเพลงประเภทอื่นๆ เช่น punk, garage rock and roll, Disco Punk, new wave ฯลฯ ทำให้มีกลุ่มผู้ฟังเยอะขึ้นและขยายตัวมากขึ้น

ธุรกิจด้านอื่นๆ
---------------

นอกจากค่ายเพลงแล้ว Dim Mak ยังออกไลน์เสื้อผ้า และ แว่นตากันแดดออกมาด้วยโดย
Dim Mak Collection เป็น ไลน์เสื้อผ้าซึ่งเป็นธุรกิจอีกหนึ่งอย่างของ Aoki เริ่มก่อตั้งในปี 2006 
เป็นคอลเลคชั่นเสื้อผ้าที่ Steve ออกแบบร่วมกันกับน้องสาวของเขา Devon Aoki และมีหุ้นส่วนอีกสองคนคือผู้ก่อตั้งแบรนด์ดัง Ksubi
George Garrow และ Dan Single ไลน์เสื้อผ้านี้ใช้เวลาเตรียมอยู่ประมาณสองปี และได้เริ่มวางขายในปี 2009

วงดนตรีในสังกัด (ปัจจุบัน)
--------------------------

* All Leather
* Armand Van Helden
* Autoerotique
* Felix Cartal
* From Monument to Masses
* Machines Don't Care
* MOTOR
* MSTRKRFT
* Pase Rock
* Scanners
* SHADOW DANCER
* Shinichi Osawa
* Shitdisco
* S.P.A.
* Steve Aoki
* The Bloody Beetroots
* The Deadly Syndrome
* Weird Science
* Whitey
* WILLOWZ
* ZUPER BLAHQ

อ้างอิง
-------

* Dim Mak เก็บถาวร 2009-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Steve Aoki on MySpace
**วันชาติสวีเดน** (สวีเดน: *Sveriges nationaldag*) เป็นวันหยุดประจำชาติของประเทศสวีเดน เกิดขึ้นในวันที่ 6 มิถุนายน ของทุกปี ก่อนหน้า ค.ศ. 1938 ถูกเรียกว่า **วันธงชาติสวีเดน** (สวีเดน: *Svenska flaggans dag*) และต่อมาถูกจัดให้เป็นวันหยุดในประเทศสวีเดนโดยริกส์ดัก

ประวัติ
-------

 สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟและสมเด็จพระราชินีซิลเวีย ณ Skansen ใน ค.ศ. 2009
ประเภณีการเฉลิมฉลองวันที่ 6 มิถุนายน เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1916 ณ สนามกีฬาโอลิมปิกสต็อกโฮล์ม เพื่อเป็นเกียรติแก่การแต่งตั้งพระเจ้ากุสตาฟที่ 1 ใน ค.ศ. 1523 ซึงถือว่าเป็นการก่อตั้งของประเทศสวีเดนสมัยใหม่

หลายคนตั้งคำถามเกี่ยวกับการนับให้วันนั้นเป็นวันชาติ ด้วยความที่ไม่ได้นับว่าเป็นวันหยุดจนหลายทศวรรษต่อมา อย่างไรก็ตามเหตุการณ์นี้ชี้ถึงจุดจบของสหภาพคาลมาร์ ดังนั้นจึงเป็นเหมือนวันเอกราชของประเทศสวีเดน แม้เหตุการณ์จะผ่านมาแล้วเป็นเวลานานจนแทบไม่มีความตระหนักทางสังคม เช่น วันรัฐธรรมนูญนอร์เวย์ (17 พฤษภาคม) 

ใน ค.ศ. 2005 วันนี้กลายเป็นวันนักขัตฤกษ์แทนที่ Whit Monday การเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลให้วันหยุดจากการทำงานมีจำนวนน้อยลง ด้วยความที่วันที่ 6 มิถุนายน อาจเป็นวันเสาร์หรืออาทิตย์ในบางปี ต่างกับ Whit Monday ที่เฉลิมฉลองในวันจันทร์เท่านั้น สิ่งนี้สร้างความไม่พอใจให้กับสหภาพแรงงานบางแห่งของประเทศสวีเดน

ชาวสวีเดนส่วนใหญ่ไม่เฉลิมฉลองวันชาติสวีเดน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bové, Klara and Ekengren Oscarsson, Henrik, "Fler firar den svenska nationaldagen" in *Larmar och gör sig till : SOM-undersökningen 2016* (PDF). SOM-institutet. 2017-06-28. ISBN 978-91-89673-39-7. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-03. สืบค้นเมื่อ 15 December 2017. "Mellan 2011 och 2016 ökade andelen som firar nationaldagen från 25 till 31 procent."
**ปลาตะกรับเจ็ดแถบ** (อังกฤษ: Bengal sergent fish, Narrow-banded sergeant major; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Abudefduf bengalensis*) เป็นปลาทะเลขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae)

มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับปลาตะกรับห้าแถบ (*A. vaigiensis*) เพียงแต่มีลายแถบสีคล้ำในแนวตั้งทั้งหมด 7 แถบ และมีสีสันที่คล้ำกว่า มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังและชายฝั่งในมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง และรวมฝูงกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน เป็นปลาที่ไม่ตื่นกลัวมนุษย์ และมักจะเป็นปลาชนิดที่ว่ายเข้ามากินขนมปังที่มนุษย์โปรยให้เป็นอาหารตามทะเลหรือแหล่งท่องเที่ยวทั่วไป ร่วมกับปลาสลิดหินห้าแถบ

ปัจจุบัน เป็นปลาที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว เช่นเดียวกับปลาสลิดหินห้าแถบ แต่ทว่าไม่สวยงามเมื่อเทียบกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน จึงไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนักในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  *ปลาทะเลที่เพาะพันธุ์ได้ในประเทศไทย ตอนจบ*, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ หน้า 142 คอลัมน์ Blue Planet นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 22 ปีที่ 2: เมษายน 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Abudefduf bengalensis***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Abudefduf bengalensis ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**กลุ่มภาษาทมิฬ-กันนาดา** เป็นสมมติฐานของการจัดกลุ่มภายในกลุ่มภาษาดราวิเดียนใต้ซึ่งรวมภาษาทมิฬและภาษากันนาดา (การจัดกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาดราวิเดียนแตกต่างกันเล็กน้อยตามความเห็นของนักภาษาศาสตร์แต่ละคน)กลุ่มภาษาทมิฬ-กันนาดาเป็นสาขาของกลุ่มภาษาทมิฬ-ตูลู จากนั้นแบ่งย่อยเป็นกลุ่มภาษาทมิฬ-โกทคุ และกลุ่มภาษากันนาดา-พทคะ ซึ่งประกอบด้วยภาษาทมิฬ ภาษามลยาฬัม ภาษาอีรูลา ภาษาโตทะ ภาษาโกทคุ ภาษาพทคะ และภาษากันนาดา

การแยกตัวของกลุ่มภาษาทมิฬ-กันนาดาเกิดขึ้นหลังการแยกภาษาตูลูออกไปและก่อนการแยกตัวของภาษาโกทคุออกจากภาษาดาริเดียนใต้ดั้งเดิมเมื่อราว 1,457 - 957 ปีก่อนพุทธศักราช ปัจจุบันภาษาทมิฬและภาษากันนาดาเป็นภาษาราชการในอินเดีย มีผู้พูดอยู่ในอินเดียใต้

ลักษณะทางสัทวิทยา
-----------------

ภาษาทมิฬมีเสียงม้วนลิ้นด้านข้างและเสียงม้วนลิ้นเสียดแทรก แต่ภาษากันนาดามีเฉพาะเสียงม้วนลิ้นด้านข้างเท่านั้น เสียงทั้งสองแบบเคยมีในภาษากันนาดามาก่อนแล้วหายไปภายหลัง ในภาษากันนาดา เสียงไม่ก้อง เกิดจากริมฝีปาก (pหรือ /ป/)ที่จุดเริ่มต้นของหลายคำเปลี่ยนไปกลายเป็นเสียง h (/ฮ/) หรือหายไปเลย ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภาษากันนาดาที่ไม่พบในภาษาตระกูลดราวิเดียนอื่นๆ และไม่พบในภาษาทมิฬ

อักษร
-----

มีทฤษฎีที่ต่างกันเกี่ยวกับต้นกำเนิดของอักษรกันนาดาและอักษรเตลูกู บางคนมองว่าอักษรเตลูกูมาจากอักษรกันนาดา แต่บางคนมองในทิศทางตรงกันข้าม

อ้างอิง
-------


* Krishnamurti, B. The Dravidian Languages, Cambridge University Press, 2003. ISBN 0-521-77111-0
* Subrahmanyam, P.S. Dravidian Comparative Phonology, Annamalai University, 1983.
* Zvelebil, Kamil. Dravidian Linguistics: An Introduction", PILC (Pondicherry Institute of Linguistics and Culture), 1990
**กลุ่มภาษาปาหารี**เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภาษาอินโดอารยันเหนือ เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่ใช้พูดในบริเวณที่ราบของเทือกเขาหิมาลัยจากเนปาลทางตะวันออก ไปจนถึงรัฐหิมาจัลประเทศทางตะวันตก ภาษาในกลุ่มนี้แบ่งย่อยเป็น 3 กลุ่มคือ กลุ่มตะวันออกประกอบด้วยสำเนียงต่างๆของภาษาเนปาล เช่น โดขาลี กุรขาลี คาสกุรา กลุ่มกลาง ประกอบไปด้วยภาษาที่พูดในรัฐอุตรขัณฑ์และกลุ่มตะวันตกพูดในรัฐหิมาจัลประเทศ

ในเนปาล ภาษาเนปาลเป็นภาษาแม่ของชนกลุ่มอินโด-อารยันส่วนใหญ่ที่อยู่ในหุบเขาทางเหนือของอินเดียจนถึงเขตสูงสุดที่สามารถปลูกข้าวได้ ภาษาแม่ของชนเผ่าในบริเวณภูเขาส่วนใหญ่เป็นกลุ่มภาษาทิเบต-พม่า ภาษาเนปาลมีความแตกต่างจากภาษาปาหารีกลางเพราะได้รับอิทธิพลทั้งทางไวยากรณ์และคำศัพท์จากภาษากลุ่มทิเบต-พม่า ผู้พูดภาษาปาหารีกลางและตะวันตกไม่มีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับภาษากลุ่มทิเบต-พม่า จึงรักษาเอกลักษณ์ของกลุ่มภาษาอินโด-อารยันได้ แม้ว่าชาวปาหารีจะได้พัฒนารูปแบบของตนเองและมีการใช้อย่างแพร่หลาย แต่บางครั้งก็จัดภาษาเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของภาษาฮินดี ชื่อเรียกของภาษาเหล่านี้มีมาก เช่น เนปาลี (ภาษาของชาวเนปาล) กุรขาลี (ภาษาของชาวกุรข่า) ปัรภติยะ (ภาษาของชาวภูเขา) ภาษาปัลปาเป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาเนปาล บางครั้งถูกแยกเป็นอีกภาษาหนึ่งต่างหาก

มีผู้พูดภาษากลุ่มปาหารีจำนวนมากในหุบเขาทางเหนือของปากีสถาน ระหว่างแคชเมียร์และอัฟกานิสถาน ภาษาเหล่านี้ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษาประจำชาติในบริเวณนั้นเช่น ภาษาอูรดูและภาษาปัญจาบ
**มาร์กาเร็ต โรดส์** (อังกฤษ: Margaret Rhodes) เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2468 ณ เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นธิดาคนเล็กใน ซิดนีย์ แอลฟินสโตน ลอร์ดที่ 16 แอลฟินสโตน และ แมรี แอลฟินสโตน เลดีแอลฟินสโตน เธอเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระญาติชั้นแรกใน ควีนเอลิซาเบธที่ 2 และด้วยความที่เธอมีอายุมากกว่าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ราว 1 ปี ส่งผลให้เธอมัศักดิ์เป็น พระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) ใน ชาลส์ที่ 3  รัชกาลปัจจุบัน

มาร์กาเร็ต แอลฟินสโตนเกิดใน เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน โดยมี จอร์จที่ 6  พระมาตุลา (น้าเขย) เป็นพ่อทูลหัวของเธอ เธอและ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มีความใกล้ชิดกันโดยสายเลือด ทำให้ทั้ง 2 สนิทกัน และด้วยวัยใกล้เคียงกัน เธอจึงเป็นพระสหายของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เธออาศัยอยู่ที่ปราสาทวินด์เซอร์ ใน พระราชวังบักกิงแฮม เธอเรียนหลักสูตรเลขานุการเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 เธอเป็นเพื่อนเจ้าสาวของ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับ อดีตดยุกแห่งเอดินบะระ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เธอทำงานเป็นเลขานุการของ MI6 เธอยังดำรงตำแหน่งนางกำนัล และ ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2545 ในวันเกิดปี 2543 โรดส์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นร้อยโทแห่งราชรัฐวิกตอเรีย (LVO) ในช่วงที่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มีพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 โรดส์ให้สัมภาษณ์กับบีบีซี โดยเธอกล่าวว่า สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ไม่มีพระบรมราชประสงค์สละราชสมบัติ โรดส์ปรากฏตัวในสารคดีเจ็ดเรื่องเกี่ยวกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 

เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 พระราชวังบัคกิงแฮม ยืนยันว่ามาร์กาเร็ต โรดส์ถึงแก่กรรมแล้วด้วยวัย 91 ปี เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน หลังอาการป่วยไม่นาน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย อดีตดยุกแห่งเอดินบะระ ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งเวสเซกส์ เคาน์เตสแห่งเวสเซกส์ ดยุก และ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ และ เลดีโอกิลวี ร่วมงานศพของเธอ

ครอบครัว
--------

มาร์กาเร็ต แอลฟินสโตน สมรสกับ เด็นนิส กราเวเนอร์ โรดส์ (พ.ศ. 2462-2524) ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 ซึ่งเขานักเขียนชื่อ โดยมีเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตเป็นเพื่อนเจ้าสาว ทั้งคู่มีลูกสี่คน คือ

* อันนาเบล โรดส์
* วิกตอเรีย โรดส์
* ไซมอน โรดส์
* ไมเคิล โรดส์

อ้างอิง
-------

* "Margaret Rhodes". Desert Island Discs. 3 June 2012. BBC Radio 4. Retrieved 18 January 2014.
* "Index entry". FreeBMD. ONS. Retrieved 28 November 2016.
* Knapton, Sarah (27 November 2016). "Queen's cousin and best friend Margaret Rhodes dies aged 91". The Daily Telegraph. Retrieved 28 November 2016.
* Rhodes, Margaret (2012). The Final Curtsey: A Royal Memoir by the Queen’s Cousin. Birlinn. ISBN 978-1780270852.
* Barry Neild; Nick Glass (5 June 2012). "How Diana's death turned queen into 'proper granny'". London: CNN. Retrieved 16 August 2013.
* Grice, Elizabeth (13 April 2011). "Margaret Rhodes: The Queen's cousin". The Daily Telegraph. Retrieved 28 November 2016.
**มาร์ค พี ภูแสง** (Mark P Poosaeng) ชื่อจริง **ภุชพงศ์ ภูแสง** เกิด 4 พฤศจิกายน 2516 จังหวัดขอนแก่น นักเขียนหลากแนว ทั้งวรรณกรรมเยาวชน นิยาย เรื่องสั้น สารคดี นิยายวิทยาศาสตร์ เรื่องขำขัน บทโทรทัศน์ เรื่อง/ภาพ การ์ตูนเด็ก ตีพิมพ์นิตยสารหญิงไทย มีผลงานในหลายนามปากกา ภุชพงศ์ ภูแสง , ภุชพงศ์ ,นายใบตอง , พงศ์ รัตนกร , นายสำเภา, พี่ผึ้ง
เรื่องสั้น แร้งหลงฝูง เข้ารอบสิบสองเรื่องสั้นสุดท้าย รางวัลกองทุนสุภาเทวกุล พ.ศ.2551ถึงปัจจุบัน ทำข่าวการชุมนุม ถูกยิงด้วยกระสุนจริง เมื่อวันที่ 17 พ.ค.53 บริเวณแยกบ่อนไก่ได้รับบาดเจ็บ

**ผลงาน**
---------

นิยายวิทยาศาสตร์ วันที่สูญหาย สำนักพิมพ์มติชน นามปากกา มาร์ค พี ภูแสง
---------------------------------------------------------------------

สาราณุกรม จังหวัดระยอง สำนักพิมพ์ นามปากกา ภุชพงศ์ ภูแสง
--------------------------------------------------------

รวมนิทานเด็ก(พยัญชนะ ก-ฮ) เรื่อง นิทานพ่อเล่า สำนักพิมพ์เรือนปัญญา นามปากกา ภุชพงศ์ ภูแสง
-----------------------------------------------------------------------------------------

เรื่อง ภาพ การ์ตูนเด็ก น้องผักผจญภัย ตีพิมพ์ นิตยสาร หญิงไทย นามปากกา พี่ผึ้ง
-----------------------------------------------------------------------------

รวมเรื่องสั้นชุดเมียเด็ก สำนักพิมพ์ สำเภาสำนักพิมพ์ นามปากกา ภุชพงศ์ ภูแสง
--------------------------------------------------------------------------
**ปลาตาดำ** หรือ **ปลาเปี่ยน** หรือ **ปลาปากเปี่ยน** (อังกฤษ: Sharp-mouth barb) เป็นปลาน้ำจืดสกุล *Scaphognathops* (/สแค-โฟ-แน็ธ-ออฟส์/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 

มี 3 ชนิด คือ

* *Scaphognathops bandanensis* Boonyaratpalin & Srirungroj, 1971
* *Scaphognathops stejnegeri* (Smith, 1931)
* *Scaphognathops theunensis* Kottelat, 1998

มีรูปร่างโดยรวมคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวกว้างและแบนข้างมากกว่า ส่วนหัวมีขนาดเล็ก จะงอยปากแหลม ริมฝีปากล่างมนกลมและมีขอบแข็ง ไม่มีหนวด เกล็ดใหญ่ ครีบหลังสีคล้ำ ปลายขอบของก้านครีบอันแรกเป็นหยักแข็ง ถัดจากส่วนนี้ไปจะมีลักษณะเรียวแหลม ครีบหางเว้าลึก ครีบอกและครีบท้องเล็ก ตัวมีสีเงินอมเทามีแต้มประสีคล้ำบนเกล็ด ขอบครีบหางสีแดงเรื่อ ด้านหลังสีจาง ปลาในช่วงวัยรุ่นจะมีจุดสีดำที่บริเวณโคนครีบหาง มีพฤติกรรมชอบไล่กัดกินเกล็ดของปลาตัวอื่น

มีขนาดประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 25 เซนติเมตร

เป็นปลาที่พบเฉพาะในแม่น้ำโขงตั้งแต่จังหวัดหนองคายลงมา เป็นปลาเศรษฐกิจในภาคอีสาน นิยมบริโภคโดยการปรุงสด ทำปลาร้า และรมควัน เป็นต้น และยังเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วยที่มีพบขายในตลาดปลาสวยงามเป็นบางครั้ง เพราะเป็นปลาที่พบตามฤดูกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จาก ITIS.gov (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-04. สืบค้นเมื่อ 2010-11-19.
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 171. ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Scaphognathops ที่วิกิสปีชีส์
*บทความนี้หมายถึงปลา ส่วนตะลุมพุกในความหมายอื่นดูที่: ตะลุมพุก*

**ปลาตะลุมพุก** หรือ **ปลากระลุมพุก** หรือ **ปลาหลุมพุก** (ใต้) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่งที่เข้ามาวางไข่ในน้ำจืด มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tenualosa toli* ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)

ลักษณะ
------

ปลาตะลุมพุกมีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลาตะเพียน แต่ลำตัวเพรียวกว่า และส่วนครีบหลังหางยาวเว้าลึกกว่ามาก ปากกว้าง ลูกตามีเยื่อไขมันคลุม ครีบอก ครีบท้อง และครีบก้นเล็ก เกล็ดใหญ่แต่บางคลุมทั้งลำตัว เกล็ดท้องเป็นสันคม ลำตัวด้านหลังมีสีคล้ำอมฟ้าอ่อนหรือเขียวอ่อน เช่นเดียวกับหัว ด้านข้างเป็นสีเงินอมฟ้าหรือเหลืองอ่อนไปจนถึงท้อง ในปลาที่ไม่สดนักมักมีสีแดงเรื่อ ๆ ที่ข้างลำตัว ครีบมีสีเหลืองอ่อน ครีบหางสีเหลืองอ่อนเหลือบฟ้า ขอบสีคล้ำ มีขนาดโตเต็มที่ได้ราว 35–45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งทะเลตั้งแต่อ่าวเบงกอลจนถึงทะเลจีนใต้และอินโด-แปซิฟิก

พบในประเทศไทย
-------------

สำหรับในประเทศไทย ในอดีตราว 60 ปีก่อน เคยพบชุกชุมในแม่น้ำเจ้าพระยา โดยจะว่ายเข้ามาวางไข่ถึงตำบลบางยี่ขัน อำเภอบางพลัด เชื่อกันว่าปลาชนิดนี้ชอบมากินกากส่าเหล้าที่โรงสุราบางยี่ขัน (ปัจจุบัน คือ ที่ตั้งของมูลนิธิชัยพัฒนา ภายในสวนหลวงพระราม 8 บริเวณเชิงสะพานพระราม 8 ฝั่งธนบุรี) กลั่นทิ้ง โดยแหล่งขึ้นชื่อการวางไข่ของปลาตะลุมพุก พบได้ตั้งแต่ตำบลสามเสน ขึ้นไปวางไข่ไกลถึงอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี รวมถึงพบชุกชุมที่แหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช อันเป็นที่มาของชื่อสถานที่ด้วย ซึ่งในปัจจุบันมีอนุสาวรีย์ปลาตะลุมพุกสีเหลืองแสดงไว้อยู่

ในปี ค.ศ. 1935 ซึ่งในเวลานั้นจำนวนปลาก็ลดลงมากแล้ว ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ อธิบดีกรมประมงคนแรกรายงานว่า 

> เป็นปลาที่มีความนิยมมากในหมู่คนจีน และมีผู้มารอรับซื้อจากชาวประมงอวนลอย ให้ราคาตัวละ 1-3 บาท
> 
> 

ปัจจุบัน ปลาตะลุมพุกสูญพันธุ์ไปแล้วจากแม่น้ำเจ้าพระยา และหายากมากที่ทะเลสาบสงขลาและระนอง แต่ยังมีพบบ้างที่แม่น้ำราจังที่รัฐซาราวัก ในมาเลเซีย แต่ก็ลดจำนวนลงมากแล้ว  ปลาตะลุมพุกที่พบวางขายในตลาดสดในกรุงเทพมหานคร หรือภาคใต้ นั้นนำเข้ามาจากประเทศอื่นในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ได้แก่ พม่า, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย เข้าใจว่าน่าจะเป็นปลาตะลุมพุกชนิด *T. ilisha* ซึ่งเป็นปลาคนละชนิดมากกว่า เป็นปลาที่ชาวจีนนิยมบริโภคมาก แม้ว่าเนื้อจะมีก้างมาก แต่ต้องรู้วิธีการปรุงและบริโภคจึงไม่ถูกก้างตำ เนื้อมีรสชาติดี มีราคาขายที่แพงมาก

ในกลางปี ค.ศ. 2010 ทางกรมประมงได้ทำโครงการปะการังเทียมขึ้นทั้งทางอ่าวไทยและทะเลอันดามัน ปรากฏว่า มีปลาหลายชนิดที่หายากหวนกลับคืนมา รวมถึงปลาตะลุมพุกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Tenualosa toli*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  เก็บถาวร 2011-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รวมศัพท์น่ารู้จากราชบัณฑิตยสถาน
3. ↑  "วิเคราะห์คอลัมนิสต์". *ฟ้าวันใหม่*. 2018-07-05.
4. ↑  กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, ชวลิต วิทยานนท์ ดร. *ปลาน้ำจืดหายากที่สุด ๑๐ ชนิดของไทย* นิตยสาร Aquarium Biz หน้า 66 ฉบับที่ 16 ปีที่ 2: ตุลาคม 2011
5. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *ปลาน้ำจืดไทย*. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์, 2544. 116 หน้า. หน้า 36. ISBN 974-475-655-5
6. ↑  "ปะการังเทียมช่วยปลาตะลุมพุก หวนกลับสู่น่านน้ำไทย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-19. สืบค้นเมื่อ 2011-10-08.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาตะลุมพุก
**มารีแห่งฝรั่งเศส** (อังกฤษ: Marie of France) เป็นเจ้าหญิงฝรั่งเศสและเคาน์เตสแห่งช็องปาญ ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งอาณาจักรเคานต์ช็องปาญในปี ค.ศ. 1179 – 1181 และ ค.ศ. 1190 – 1197

พระองค์เป็นพระธิดาคนโตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับดัชเชสอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน การอภิเษกสมรสของพระบิดามารดาถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 และสิทธิ์ในการเลี้ยงดูมารีกับพระขนิษฐา อลิกซ์ ตกเป็นของพระบิดา ทั้งหลุยส์และเอเลนอร์แต่งงานใหม่เร็วมาก โดยเอเลนอร์จะกลายเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษในฐานะคู่สมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 มารีมีพี่น้องร่วมพระบิดา-พระมารดาเป็นจำนวนมาก รวมถึงพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส กับพระเจ้าจอห์นและพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ

ชีวิตช่วงแรก
------------

มารีเป็นพระราชธิดาในอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส การอภิเษกสมรสของทั้งคู่สั่นคลอนในตอนที่เอเลนอร์ให้กำเนิดพระธิดาคนที่สอง อลิกซ์ ในปี ค.ศ. 1151 และทั้งคู่รู้ตัวว่าพวกตนไม่น่าจะมีพระโอรส กฎหมายแซลิกตีความได้ว่าพระธิดาหรือสามีของพระธิดาไม่มีสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศส เอเลนอร์กับหลุยส์จึงให้การอภิเษกสมรสถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 ตอนแรกเอเลนอร์กลับไปอยู่ที่อากีแตนและต่อมาแต่งงานกับทายาทในราชบัลลังก์อังกฤษ เฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส อลิกซ์กับมารีถูกทิ้งให้อยู่ที่ฝรั่งเศสกับพระบิดาและพระมารดาเลี้ยงในเวลาต่อมา

การแต่งงาน
----------

ในปี ค.ศ. 1160 เมื่อหลุยส์อภิเษกสมรสกับพระมเหสีคนที่สาม อาเดลแห่งช็องปาญ หลุยส์หมั้นหมายพระธิดา อลิกซ์กับมารี กับพี่น้องชายของพระมเหสีคนใหม่ มารีกับอองรี เคานต์แห่งช็องปาญ แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1164

อองรีไปสู้รบในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทิ้งให้มารีเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ในช่วงที่อองรีไม่อยู่ พระอนุชาร่วมบิดาของมารี ฟิลิป สืบทอดต่อจากพระบิดาเป็นกษัตริย์ และยึดเอาดินแดนที่ตกเป็นของพระมเหสีม่ายของพระมารดา อาเดลแห่งช็องปาญ ที่เป็นพี่น้องหญิงของสามีของมารีไป

มารีกับคนอื่นๆ ร่วมมือกับอาเดลต่อต้านการกระทำของฟิลิป เมื่ออองรีกลับมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มารีกับฟิลิปหาทางออกให้กับความขัดแย้งของทั้งคู่ได้

การเป็นม่าย
-----------

เมื่ออองรีตายในปี ค.ศ. 1181 มารีทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้บุตรชาย อองรีที่ 2 จนถึงปี ค.ศ. 1187 เมื่ออองรีที่ 2 ไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อสู้ในสงครามครูเสด มารีก็ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอีกครั้ง

พระองค์เกษียณตนไปอยู่ที่สำนักชีฟงแต็งซ์-เลซ์-นนซ์ ใกล้กับโมซ์ และสิ้นพระชนม์ที่นั่นในปี ค.ศ. 1198 ทรงถูกฝังในอาสนวิหารโมซ์

พระโอรส-ธิดา
------------

ในปี ค.ศ. 1164 มารีอภิเษกสมรสกับอองรีที่ 1 เคานต์แห่งช็องปาญ ทั้งคู่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันสี่พระองค์

* อองรีที่ 2 แห่งช็องปาญ (ค.ศ. 1166 – 1197)
* สโคลาสทิกแห่งช็องปาญ (ค.ศ. 1172 – 1219) อภิเษกสมรสกับวิลเลียมที่ 4 แห่งแมคง
* มารีแห่งช็องปาญ (ค.ศ. 1174 – 1294) อภิเษกสมรสกับบาลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล
* ธีโอบาลด์ที่ 3 แห่งช็องปาญ (ค.ศ. 1179 – 1201)

แหล่งข้อมูล
-----------
ในทางอุณหพลศาสตร์ **ขอบเขต** หมายถึงบริเวณที่ล้อมรอบพื้นที่เชิงปริมาณของสิ่ง ๆ หนึ่งเอาไว้ โดยขอบเขตนี้จะเป็นขอบเขตที่มีปรากฏอยู่จริงหรือโดยจินตนาการก็ได้ และปริมาณต่าง ๆ เช่น ความร้อน มวล หรืองาน สามารถไหลผ่านขอบเขตเหล่านี้ได้  หรืออาจจะสรุปสั้น ๆ ได้ว่า ขอบเขตคือเส้นแบ่งระหว่างระบบ และ สิ่งแวดล้อมนั่นเอง ขอบเขตนี้อาจจะถูกกำหนดให้เป็นอะเดียบาติก ไอโซเทอร์มอล ฯลฯ ก็ได้ อีกทั้งยังอาจจะเป็นขอบเขตที่เคลื่อนที่ไม่ได้ หรือเคลื่อนที่ได้ก็ได้

โดยพื้นฐานแล้ว ขอบเขตจะเขียนด้วยเส้นประล้อมรอบปริมาณของบางสิ่งที่สนใจ หรือที่เรียกว่า "ระบบ" ซึ่งจะถูกศึกษาการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในของมัน อะไรก็ตามที่ไหลเข้ามาในระบบจะก่อนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในซึ่งสามารถคำนวณได้ตามหลักการของกฎทรงพลังงาน ระบบนี้อาจจะเป็นเพียงอะตอมหนึ่งอะตอมที่สั่นฟ้องกับพลังงานดั่งที่มักซ์ พลังค์ได้นิยามเอาไว้ใน พ.ศ. 2443 หรือ เป็นไอน้ำหรืออากาศในเครื่องจักรไอน้ำ ตามที่ซาดี การ์โนต์ นิยามไว้ในปี พ.ศ. 2367 หรืออาจจะเป็นพายุไต้ฝุ่นตามทฤษฎีของเคอร์รี เอ็มมานูเอลที่ถูกสร้างใน พ.ศ. 2529 หรืออาจจะเป็นเพียงนิวไคลด์ ในระบบควาร์ก ตามทฤษฎีอุณหพลศาสตร์ ควอนตัม

สำหรับในเครื่องยนต์ ขอบเขตเคลื่อนที่ไม่ได้คือการที่ลูกสูบถูกยึดตรึง อันเป็นช่วงที่กระบวนการปริมาตรคงที่เกิดขึ้น และในเครื่องยนต์เดียวกัน การเคลื่อนที่ของขอบเขตคือการเคลื่อนที่ขึ้น-ลงของลูกสูบนั่นเอง

สำหรับในระบบปิด (ระบบที่ไม่ยอมให้เกิดการถ่ายเทมวลสาร) ขอบเขตของระบบเป็นสิ่งที่มีอยู่จริง ในขณะที่ระบบเปิด (ยอมให้มีการถ่ายเทมวลสาร) ขอบเขตมักจะมาจากการสร้างในจินตนาการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Perrot, Pierre (1998). *A to Z of Thermodynamics*. Oxford University Press. ISBN 0-19-856552-6.
2. Parm Suksakul (2003). A Pity Boy. 0895643421
**สหภาพฟิสิกส์บริสุทธิ์และประยุกต์ระหว่างประเทศ** (อังกฤษ: International Union of Pure and Applied Physics, IUPAP) เป็นองค์การนอกภาครัฐระหว่างประเทศซึ่งมีภารกิจสนับสนุนการพัฒนาฟิสิกส์ทั่วโลก เพื่อส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศด้านฟิสิกส์ และช่วยเหลือการนำฟิสิกส์ไปใช้แก้ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับมนุษยชาติ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1922 และมีการจัดสมัชชาใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 1923 ในกรุงปารีส

IUPAP ดำเนินภารกิจโดยการสนับสนุนการประชุมระหว่างประเทศ การส่งเสริมการสื่อสารและสิ่งพิมพ์เผยแพร่ การส่งเสิมการวิจัยและการศึกษา การส่งเสริมการเดินทางเสรีของนักวิทยาศาสตร์ การส่งเสริมความตกลงระหว่างประเทศต่อการใช้สัญลักษณ์ หน่วย การตั้งชื่อและมาตรฐาน และการร่วมมือกับองค์การอื่นในปัญหาทั้งในสาขาวิชาและระหว่างสาขาวิชา

IUPAP เป็นสมาชิกของสภาวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ (International Council for Science, ICSU)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* International Union of Pure and Applied Physics
* IUPAP 'Red Book'

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สเปน
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น
* ออสเตรเลีย

 |
| ฐานข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ | 
* CiNii (Japan)

 |
| อื่น ๆ | 
* SUDOC (France)
	+ 1
* Trove (Australia)
	+ 1

 |
**อึชตานิฌเลา ดา กงไซเซา อาไลชู มารีอา ดา ซิลวา** (โปรตุเกส: *Estanislau da Conceição Aleixo Maria da Silva*; เกิดวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองติมอร์-เลสเต และสมาชิกคนสำคัญของแนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก เขาได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ถึง 8 สิงหาคม พ.ศ. 2550

หลังจากติมอร์-เลสเตได้รับเอกราช ดา ซิลวาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตร ป่าไม้ และประมงคนแรก เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีคนแรกของติมอร์-เลสเต เขาทำหน้าที่ะรักษาการนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 แทนฌูแซ รามุช-ออร์ตาที่ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี เขาพ้นจากตำแหน่งหลังชานานา กุฌเมาเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2550 หลังการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549

อ้างอิง
-------

1. ↑  "National Provisional Results from the 30 June 2007 Parliamentary Elections" เก็บถาวร 2007-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Comissão Nacional de Eleições Timor-Leste, 9 July 2007.

| * ด
* ค
* ก
นายกรัฐมนตรีติมอร์-เลสเต |
| --- |
| 
* มารี อัลกาตีรี
* ฌูแซ รามุช-ออร์ตา
* อึชตานิฌเลา ดา ซิลวา
* ชานานา กุฌเมา
* รุย มารีอา ดือ อาราอูฌู
* มารี อัลกาตีรี
* ตาอูร์ มาตัน รูอัก

 | Flag of East TimorFlag of East Timor |