recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ตราบธุลีดิน** เป็นซิงเกิลลำดับที่ 3 ของปู่จ๋าน ลองไมค์ ประพันธ์คำร้องและทำนองโดยอรลลินทร์ ปุญยวัฒนานนท์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักและความใคร่ เมื่อมีความรักแล้วแม้ไม่มีทรัพย์สินเงินทองมากมายแต่ก็จะอยู่กันไปจนแก่ชรา เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2559

แต่ด้วยเนื้อหาที่หยาบคาย พบคำหยาบถึง 4 คำ จึงถูกคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) สั่งห้ามเผยแพร่ในสื่อต่างๆ อย่างเด็ดขาด แต่ต่อมายุติคำสั่งดังกล่าว[]

ชาร์ต
-----

เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 2 จากการสำรวจของดุสิตโพล

ทั้งนี้ ปัณฑพล ประสารราชกิจ (โอม ค็อกเทล) ได้นำเพลงนี้ไปขับร้องในรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 2 ในรอบ Semi-Final ของ Group C ซึ่งยิ่งทำให้เป็นการตอบรับชื่อเสียงครั้งใหญ่ จนกลายเป็นสุดยอดคลิปวิดีโอที่ได้รับความนิยมสูงสุดประจำปี พ.ศ. 2560 ของยูทูบ ส่วนสุพรรณษา เวชกามา (ลำไย ไหทองคำ) ก็นำไปขับร้องใหม่และได้รับความนิยมถึง 3,000,000 วิว

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้ากากหอยนางรม ขวัญใจคนทั้งประเทศคนใหม่ ร้อง ตราบธุรีดิน วันเดียววิวเป็นล้าน
2. ↑  "คลิป 'ตราบธุลีดิน' จาก 'หน้ากากหอยนางรม' ครองแชมป์อันดับ 1 โลกจาก YouTube Top 10 Trending Videos of 2017". thestandard.co. 6 ธันวาคม 2560. สืบค้นเมื่อ 17 เมษายน 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  "ลำไย ไหทองคำ"คัฟเวอร์ตราบธุรีดินยอดวิวพุ่ง3ล้าน - TNNthailand
**อาเลสซันโดร สการาโน** (อิตาลี: *Alessandro Scarano*; เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2526) เป็นนักการเมืองชาวซานมารีโนซึ่งดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการร่วม ร่วมกับอาเดเล ตอนนีนี ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2566 ถึง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2566

ชีวประวัติ
----------

อาเลสซันโดร สการาโน เกิดที่บอร์โกมัจโจเร และจบการศึกษาด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยโบโลญญา

สการาโนเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยคริสเตียนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 เขาดำรงตำแหน่งในสภานิติบัญญัติชุดที่ 27 ของสภาใหญ่สามัญตั้งแต่ พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2555 และอีกครั้งในสภานิติบัญญัติชุดที่ 30 มาตั้งแต่ พ.ศ. 2562 เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการถาวรด้านกิจการภายในและการต่างประเทศประจำสภาสามัญ และหลงใหลเกี่ยวกับการเดินทาง ศิลปะ และโบราณคดี เขาฝึกขี่ม้าจนได้รับชัยชนะจากการแข่งขันชิงแชมป์ซานมารีโน

ในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2566 สภาใหญ่สามัญได้เลือกสการาโนและอาเดเล ตอนนีนี เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมแห่งซานมารีโน เริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2566 ถึง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2566

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "S.E. Alessandro Scarano". *Official Website of the Grand and General Council*. (ในภาษาอิตาลี)
2. 1 2 3 4 5  "Eletti i nuovi Capitani Reggenti: i profili di Alessandro Scarano e Adele Tonnini". *San Marino Rtv* (ภาษาอิตาลี). 17 March 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-03-18.
**ยานคูบา มินเตห์ โมอาต** (เกิด 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2004) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวแกมเบียที่เล่นในตำแหน่งปีกให้กับโอเดนเซ โบลด์คลับ ในวันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 เขาย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนที่จะถูกยืมตัวไปยังไฟเยอโนร์ด

ระดับสโมสร
----------

มินเตห์เริ่มต้นอาชีพของเขากับ Steve Bico Football Club ในแกมเบีย ในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2022 เขาย้ายไปร่วมทีมโอเดนเซ โบลด์คลับ ของเดนมาร์ก เขาประเดิมสนามในเดนิชซูเปอร์ลีกาเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2022 ในเกมที่ชนะโคเปนเฮเกน 2–1 และทำประตูชัยได้ในเวลาเพียง 3 นาทีหลังจากลงมาเป็นตัวสำรองแทนที่ฟรังโก ตังยา

### นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

ในวันจันทร์ที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2023 นิวคาสเซิลยูไนเต็ดประกาศว่าพวกเขาบรรลุข้อตกลงในการเซ็นสัญญาคว้าตัว มินเตห์ โดยมีผลตั้งแต่วันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 รายงานจากสื่ออ้างว่านิวคาสเซิลจะจ่ายค่าตัวให้โอเดนเซ 7 ล้านยูโร พร้อมกันนี้ นิวคาสเซิลยังประกาศด้วยว่าเมื่อเขามาถึง มินเทห์จะถูกยืมตัวทันทีโดยสโมสรไฟเยอโนร์ดแชมป์เอเรดีวีซีสำหรับฤดูกาล 2023–24

อ้างอิง
-------

1. ↑  "OB-profil: Sisto dræbte hele tiden mit hold". *Tipsbladet* (ภาษาเดนมาร์ก). 1 November 2022.
2. ↑  "OB vs. FC Copenhagen". *Soccerway*. 10 September 2022.
3. ↑  "Yankuba Minteh Promoted to Odense First Team". *GambiaFF.org*. 27 October 2022.
4. ↑  "Feyenoord sign 18-year-old Gambian winger Yankuba Minteh on loan from Newcastle United". *OneFootball* (ภาษาอังกฤษ). 2023-06-12. สืบค้นเมื่อ 2023-06-13.
5. ↑  "Newcastle United sign Gambia forward Yankuba Minteh". Newcastle United FC. 2 June 2023. สืบค้นเมื่อ 12 June 2023.
**พิพิธภัณฑ์ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ** (อังกฤษ: Dr. Bhau Daji Lad Museum) หรือ **ภาอู ดาจี ลาฑ สังครหาลัย** (มราฐี: भाऊ दाजी लाड संग्रहालय) เป็นพิพิธภัณฑ์ในมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่วีรมาตา จีจาบาอี โภนสเล อุทยาน ใกล้กับสวนสัตว์ไบกุลลา ในย่านไบกุลลาอีสต์ พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1855 เพื่อเก็บสะสมสมบัติและชิ้นงานศิลปกรรม ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เพื่อให้เกียรติแด่ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ

ลอร์ดเอลฟินสะโตนสถาปนาพิพิธภัณฑ์กลางประวัติศาสตร์ธรรมชาติ เศรษฐศาสตร์ ธรณีวิทยา อุตสาหการ และศิลปกรรม (*Central Museum of Natural History, Economy, Geology, Industry and Arts*) ขึ้นในปี 1855 เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกในบอมเบย์ ต่อมาในปี 1857 พิพิธภัณฑ์ได้ปิดตัวลงและของสะสมถูกโอนย้ายไปยังศาลาว่าการนครมุมไบแทน กระทั่งปี 1858 จอร์จ เบิร์ดวูด ได้รับการแต่งตั้งเป็นภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑ์ ต่อมาเขาได้ตั้งคณะกรรมการขึ้น อันประกอบด้วยตัวเขาเอง, ภาอู ดาจี ลาฑ และ ชคันนาถ ศังกรเศฐ เพื่อเรี่ยๆรเงินในการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่ ซึ่งมีการวางศิลาฤกษ์ในปี 1862 และก่อสร้างขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของเศรษฐีใจบุญมากมาย เช่น เดวิด ซาสซูน, ชามเสตจี จีจีโภย และ ชคันนาถ ศังกรเศฐ

การก่อสร้างดำเนินไปในพื้นที่ของจีจีมาตาอุทยานในไบกุลลาตั้งแต่ปี 1862 แล้วเสร็จในปี 1871 ก่อนจะเปิดในปี 1872 ภายใต้ชื่อพิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต บอมเบย์ (*The Victoria and Albert Museum, Bombay*) ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อในปี 1975 เป็นพิพิธภัณฑ์ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ ผู้ว่าการนครมุมไบคนแรกที่เป็นชาวอินเดีย นักประวัติศาสตร์ ผู้ใจบุญ และศัลยแพทย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hoskote, Ranjit (7 September 2005). "Honour for a treasure trove of art". *The Hindu*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 February 2008. สืบค้นเมื่อ 27 June 2009.`{{cite news}}`: CS1 maint: unfit URL (ลิงก์)
2. ↑  "PLACES". Maharashtra State Gazetteers-Greater Bombay District. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 August 2011.
3. ↑  "DR. Bhau Daji Lad Mumbai City Museum - About". *bdlmuseum.org*. สืบค้นเมื่อ 23 April 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ภาอู ดาจี ลาฑ สังครหาลัย**

* Museum site
* Dr. Bhau Daji Lad Mumbai City Museum at Google Cultural Institute
**นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด** (อังกฤษ: Nontanund Entertainment Co. Ltd.) หรือที่นิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า **นนทนันท์** เป็นอดีตบริษัทจำกัดที่ประกอบกิจการสร้างภาพยนตร์ไทยและนำเข้าภาพยนตร์จากต่างประเทศสำหรับฉายในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพยนตร์ฮ่องกงหรือภาพยนตร์กำลังภายใน และกิจการโรงภาพยนตร์ต่าง ๆ 

นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ก่อตั้งขึ้นโดย อานนท์ อัศวานันท์ โดยแรกเริ่มใช้ชื่อว่า **กรุงเกษมภาพยนตร์** หรือ **กรุงเกษม เอนเตอร์เทนเมนต์** ประกอบกิจการนำเข้าภาพยนตร์ต่างประเทศสำหรับการฉายในโรงภาพยนตร์ต่าง ๆ ในประเทศ เช่น *เดชคัมภีร์เทวดา* ในปี พ.ศ. 2533 เป็นต้น จนได้ชื่อว่าเป็นคู่แข่งรายสำคัญ ของ สหมงคลฟิล์ม ซึ่งจุดเด่นของภาพยนตร์ต่างประเทศของบริษัทนี้ คือ การพากย์ที่เป็นเอกลักษณ์ โดยใช้ทีมพากย์จากช่อง 3

ในส่วนของกิจการการผลิตภาพยนตร์ไทย มีผลงาน อาทิ *คู่กรรม 2* ในปี พ.ศ. 2539, *เพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ* ในปี พ.ศ. 2540 เป็นต้น และกิจการโรงภาพยนตร์ มีโรงภาพยนตร์ในเครือต่าง ๆ อาทิ แอมบาสเดอร์, รามา, โอเดียน และในต้นปี พ.ศ. 2539 ได้เปิดกิจการโรงภาพยนตร์แห่งแรกในประเทศไทยที่เป็นระบบ THX ทั้งหมด คือ NK THX จำนวน 6 โรง ที่ห้างสรรพสินค้านิวเวิลด์ รัตนาธิเบศร์ จังหวัดนนทบุรี และเปิดเพิ่มอีกต่อมาในกลางปี พ.ศ. 2540 จำนวน 4 โรง ที่ห้างเดอะมอลล์ สาขาท่าพระ

จากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2540 ที่ส่งผลกระทบต่อธุรกิจประเภทต่าง ๆ รวมถึงธุรกิจภาพยนตร์ด้วย ทาง นนทนันท์เองก็ต้องปรับตัว โดยเป็นผู้บุกเบิกการนำเข้าภาพยนตร์เกาหลี อาทิ *เดชคัมภีร์บีชุนมู* ในปี พ.ศ. 2544

ปัจจุบัน นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ได้ปิดกิจการทั้งหมดลงแล้ว โดยได้เปลี่ยนไปเป็นบริษัท เอ็ม พิคเจอร์ส จำกัด นำเข้าภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดและจัดจำหน่ายลิขสิทธิ์วีซีดีและดีวีดีแทน ซึ่งเป็นการควบรวมกิจการกับเครือเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ กรุ๊ป โดยมี วิชา พูลวรลักษณ์ เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ภาพยนตร์
--------

| เรื่อง |
| --- |
| คู่กรรม 2 |
|

ดูเพิ่ม
-------

* เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ กรุ๊ป

อ้างอิง
-------

1. ↑  นนทนันท์ เอนเตอร์เทนเม้นท์ ภูมิใจเสนอ ..... (ประวัติความเป็นมา)
2. ↑  นนทนันท์ใช้หนังเกาหลีทำตลาด

| * ด
* ค
* ก
บริษัทภาพยนตร์ไทย |
| --- |
| บริษัทหลัก | จีดีเอช • พระนครฟิลม์ • ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น • สหมงคลฟิล์ม • เอ็ม สตูดิโอ (เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ • ทาเลนต์ วัน • ทรานส์ฟอร์เมชั่น ฟิล์ม • ซีเจ เมเจอร์ • ไท เมเจอร์ • รฤก โปรดั๊กชั่น) • เนรมิตรหนังฟิล์ม |
| บริษัทอื่น ๆ | กันตนา • เวิร์คพอยท์ พิคเจอร์ส • ไอแอม ฟิลม์ • บาแรมยู • ไอยราฟิล์ม • โกลเด้น เอ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ • คัม ออน สวีท • ซาก้า สตูดิโอ • เซย์แคช ฟิล์มส • บั้งไฟ ฟิล์ม • พร้อมมิตร โปรดักชั่น • โมโนฟิล์ม • ยิ้มแย้ม • ไนท์เอดจ์ พิคเจอร์ส • อาริยาฟิล์ม • ไทบ้าน สตูดิโอ • ทองคำฟิล์ม • เลเซอร์แคท • เวฟ พิคเจอร์ส • โอเรียนทัล อายส์ |
| บริษัทในอดีต | แกรมมี่ภาพยนตร์ • จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ • จีทีเอช • ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ • ทเว็นตี้จูน เอนเตอร์เทนเมนท์ • ที โมเมนต์ • นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ • ฟิล์มบางกอก • ลักษ์ ฟิล์ม • อาร์เอสฟิล์ม • โอเรียลเต็ล อาร์ตติส • ไชโยโปรดักชั่นส์ |
| หมวดหมู่ |
**วัดเตว็ด** โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ริมคลองปทาคูจาม ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเหลือตัวอาคารมีเพียงผนังสกัดหน้า เหลืออยู่เพียงด้านเดียว ลักษณะเป็นอาคารสองชั้นก่ออิฐถือปูน ยกพื้นมีใต้ถุนสูง เจาะช่องประตูเป็นรูปวงโค้ง ใช้ระบบผนังรับน้ำหนักหลังคา

วัดเตว็ดถูกสร้างขึ้นในสมัย กรุงศรีอยุธยา แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นอยุธยาในสมัยใดแต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราชหรือหลังจากนั้นเพราะอุโบสถของวัดเตว็ดถูกสร้างในรูปแบบคล้าย ๆ กับโบสถ์คริสต์ตามสไตล์ตะวันตก มีหน้าบันที่ประดับปูนปั้นลายพรรณพฤกษา ลายก้านขดอิทธิพลศิลปะตะวันตกและรูปหน้าชาวตะวันตก ขนาดอาคารประมาณกว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร นอกจากนั้นยังได้พบฐานใบเสมาหนึ่งแห่ง ขนาดอุโบสถกว้าง 17 เมตร ยาว 32 เมตร เคยผ่านการบูรณะหลายสมัย

กรมศิลปากรดำเนินการทางโบราณคดี ได้มีการขุดค้นและขุดแต่งโบราณสถานในบริเวณวัด ได้แก่ เจดีย์ อุโบสถ มณฑปและวิหาร มีการแบ่งเขตสังฆาวาสและพุทธาวาส ต่อมาได้พบแนวอิฐที่ถูกเรียงในลักษณะเป็นทางเดินจากอาคารของวัดมุ่งสู่ *คลองคูจาม* ซึ่งปัจจุบันมีถนนที่ถูกสร้างขึ้นเลียบคลองในภายหลังคั่นอยู่

ชื่อของวัดปรากฏอยู่ในพงศาวดาร รวมถึงแผนที่ของพระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) ก็ระบุตำแหน่งวัดแห่งนี้ไว้ วัดเตว็ดอยู่ใกล้ชิดติดกับตำหนักของกรมหลวงโยธาเทพ พระราชธิดาของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชและพระอัครมเหสีฝ่ายขวาของ สมเด็จพระเพทราชา ซึ่งได้เสด็จมาผนวชเป็นแม่ชี พร้อมกับ เจ้าฟ้าตรัสน้อย ผู้เป็นพระราชโอรสที่เสด็จมาบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดแห่งนี้

วัดเตว็ดแห่งนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับ วัดท่าหอย ที่เคยเป็นที่ประทับ สมเด็จพระอริยวงษญาณ (สุก ญาณสังวร) สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "หน้าบันสมัยพระณารายณ์ วัดเตว็ด".
2. ↑  "โบราณสถานวัดเตว็ด วัดท่าหอย และวัดถนนจีน". โพสต์ทูเดย์.
3. ↑  "ทึ่ง! นักโบราณคดีพบ "ทางเดินลงท่าน้ำ" สมัยอยุธยา เผยปริศนาระดับน้ำคลองคูจามในอดีต".
แมววิเชียรมาศที่ปรับปรุงสายพันธุ์จากฝั่งตะวันตก (ยุโรปและสหรัฐ)
รูปทรงแมววิเชียรมาศแบบพันธุ์แท้ แต่มีลักษณ์พันธุ์ทางซึ่งปรากฏลายริ้วอ่อน ๆ ที่ขาเหมือนพ่อแม่เป็นลายเสือ
**วิเชียรมาศ** บางตำราเรียก **แมวแก้ว** เป็นแมวไทยโบราณ ตำราว่า ตัวเป็นสีดำดังหมึกวาด และเป็นแมวมงคล มักเลี้ยงกันในวังมาตั้งแต่สมัยอยุธยา สามัญชนไม่สามารถเลี้ยงได้ มีมูลค่าสูง ซื้อขายได้ถึงหนึ่งแสนตำลึงทอง เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ถูกนำไปพม่าเพราะเห็นว่าเป็นทรัพย์สินมีค่า หลังจากนั้นก็สูญหายไปจากไทย ต่อมา สมเด็จพุฒาจารย์ พุทฺธสโร ท่องเที่ยวเมืองอยุธยาที่ร้างแล้ว ได้พบสมุดข่อยที่ไม่ถูกเผาซึ่งเอ่ยถึงแมวนี้ จึงให้คนไปไล่หาแมวนี้มาจนพบ จึงได้พันธุ์แมววิเชียรมาศกลับสู่ไทย. ราคา1,000,000บาท

ลักษณะโดยทั่วไป
---------------

### ลักษณะที่เป็นข้อเด่น

* **ขน** ขนสั้นแน่นสีขาว หรือสีน้ำตาลอ่อน มีแต้มสีครั่ง หรือสีน้ำตาลไหม้ที่บริเวณใบหน้า หูทั้งสองข้าง เท้าทั้งสี่ หางและที่อวัยวะเพศ (ทั้งแมวเพศผู้และแมวเพศเมีย) รวมเก้าแห่ง ขณะที่อายุยังเป็นลูกแมว ขนจะออกสีครีมอ่อน ๆ หรือขาวนวล พอโตขึ้นสีจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามลำดับจนเป็นสีน้ำตาล (สีลูกกวาด)
* **หัว** หัวไม่กลมหรือแหลมเกินไป หน้าผากใหญ่และแบน จมูกสั้น หูใหญ่ ตั้งสูงเด่นบนส่วนหัว
* **ตา** สีฟ้า
* **หาง** ยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนใหญ่และค่อย ๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

### ลักษณะที่เป็นข้อด้อย

ขนยาวเกินไป มีแต้มสีไม่ครบทั้งเก้าแห่ง แต้มสีอื่นที่ไม่ใช่สีน้ำตาลไหม้ นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสีหรือเป็นสีอื่น ๆ ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นเกินไป (เมื่อยืนขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
------------------

แมววิเชียรมาศใช้เป็นสัญลักษณ์ในการแข่งขันซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานคร และยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อว่า "สวัสดี" (Sawasdee)
นอกจากนี้ ในโครงการพิเศษ "แคทไอดอล" ของวงไอดอลซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต มีแมวที่เป็นสมาชิกตัวหนึ่งที่เป็นสายพันธุ์วิเชียรมาศ ชื่อว่า "หอมนวล"

* แมวมาเลศและแมววิเชียรมาศจากสมุดข่อยโบราณแมวมาเลศและแมววิเชียรมาศจากสมุดข่อยโบราณ
* สัญลักษณ์ซีเกมส์ 1985สัญลักษณ์ซีเกมส์ 1985
* สัญลักษณ์ซีเกมส์ 1995 ชื่อ "สวัสดี"สัญลักษณ์ซีเกมส์ 1995 ชื่อ "สวัสดี"

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วิเชียรมาศ**

| * ด
* ค
* ก
สายพันธุ์แมวไทย |
| --- |
| แมวให้คุณ | กรอบแว่น • กระจอก • การเวก • เก้าแต้ม • โกนจา • จตุบท • แซมเสวตร • นิลจักร • นิลรัตน์ • ปัดเสวตร • มาเลศ • มุลิลา • รัตนกำพล • วิเชียรมาศ • วิลาศ • ศุภลักษณ์ • สิงหเสพย์ |  |
| แมวให้โทษ | กอบเพลิง • ทุพลเพศ • ปีศาจ • พรรณพยัคฆ์ • หิณโทษ • เหน็บเสนียด |
| สายพันธุ์อื่น | กลีบบัว • ขาวมณี • ท็องกินีส • เบอร์มีส • วิฬาร์กรุงเทพ |
**อลิอันซ์ริวีเอรา** (ฝรั่งเศส: *Allianz Riviera*) เป็นสนามกีฬา ในเมืองนิส ประเทศฝรั่งเศส โดยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก ซึ่งสนามนี้เป็นสนามเหย้าของโอเฌเซนิส และในบางครั้งจะใช้จัดการแข่งขันรักบี้ยูเนียน มีความจุ 35,624 คน โดยใช้แทนสนามสตาดดูว์เรย์ การก่อสร้างเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 และเสร็จสิ้นในสองปีถัดมา โดยเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2013 เป็นการแข่งขันระหว่างโอเฌเซนิส กับ วาล็องเซียนส์

สนามนี้มีแผนที่จะสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2007 อย่างไรก็ตาม การก่อสร้างได้หยุดชะงักเพราะมีปัญหาเรื่องค่าก่อสร้างในอนาคต ซึ่งตั้งอยู่ในแซ็งติซีดอร์ ใกล้กับแม่น้ำวาร์ แต่โครงการนี้ได้ถูกรื้อขึ้นมาอีกครั้งเมื่อฝรั่งเศสได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ส่วนชื่อของสนาม เมื่อใช้แข่งขันรายการของยูฟ่าจะใช้ชื่อ "สตาดเดอนิส" เนื่องจากกฎการใช้ชื่อผู้สนับสนุน

การแข่งขัน
----------

### ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016

สนามนี้เป็นหนึ่งในสนามจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ในนัดต่อไปนี้:


| วันที่ | เวลา (เวลายุโรปกลาง) | ทีม | ผลการแข่งขัน | ทีม | รอบ | ผู้ชม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 มิถุนายน 2016 | 18:00 | ธงชาติโปแลนด์ โปแลนด์ | 1–0 | ธงชาติไอร์แลนด์เหนือ ไอร์แลนด์เหนือ | กลุ่มซี | 33,742 |
| 17 มิถุนายน 2016 | 21:00 | ธงชาติสเปน สเปน | 3–0 | ธงชาติตุรกี ตุรกี | กลุ่มดี | 33,309 |
| 22 มิถุนายน 2016 | 21:00 | ธงชาติสวีเดน สวีเดน | 0-1 | ธงชาติเบลเยียม เบลเยียม | กลุ่มอี | 34,011 |
| 27 มิถุนายน 2016 | 21:00 | ธงชาติอังกฤษ อังกฤษ | 1–2 | ธงชาติไอซ์แลนด์ ไอซ์แลนด์ | รอบ 16 ทีม | 33,901 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑   [*ลิงก์เสีย*]
2. ↑
3. ↑  "Allianz Buys Stadium Naming Rights To Ligue 1 Club Nice's New Facility". Sports Business Daily. สืบค้นเมื่อ 24 July 2012.
4. ↑  "Stade de Nice". UEFA. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 December 2014. สืบค้นเมื่อ 30 July 2019.
5. ↑  "UEFA Europa League - Nice-Schalke". UEFA. สืบค้นเมื่อ 10 January 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อลิอันซ์ริวีเอรา**

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ฝรั่งเศส)

พิกัดภูมิศาสตร์: 43°42′18.5″N 7°11′33.3″E﻿ / ﻿43.705139°N 7.192583°E﻿ / 43.705139; 7.192583
**ชวาหัร กลา เกนทระ** (อักษรโรมัน: Jawahar Kala Kendra, **JKK**) เป็นศูนย์ศิลปะหลากแขนง ตั้งอยู่ในชัยปุระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยรัฐบาลรัฐราชสถานเพื่ออนุรักษ์ศิลปหัตถกรรมของรัฐราชสถาน ศูนย์ประกอบด้วยแปดส่วนซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ แอมฟิเทียเตอร์ หอประชุม หอสมุด ห้องจัดแสดงงานศิลปะ โรงอาหาร และสตูดิโอศิลปะ

ชวาหัร กลา เกนทระ สร้างขึ้นให้ใีรูปลักษณ์ประดุจป้อมปราการสีแดง ไม่ีหน้าต่างบนฟาซาดของอาคาร การออกแบบเป็นผลงานโดยสถาปนิก ชาลส์ คอเรีย ในปี 1986 การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 1992 แปลนอาคารได้รับแรงบันดาลใจมาจากผังเมืองดั้งเดิมของนครชัยปุระ อันประกอบด้วยสี่เหลี่ยมจัตุรัสเก้ากล้อง โดยกล่องสี่เหลี่ยมตรงกลางเป็นพื้นที่เปิด ชวาหัร กลา เกนทระ ได้ปรับเอาแนวคิดจากหลักสถาปัตยกรรมโบราณของอินเดีย วาสตุศาสตร์ มาใช้

สถาปัตยกรรมของชวาหัร กลา เกนทระ ใช้หลักการการออกแบบ "วาสตุปุรุษมณฑล" ที่ซึ่งมองแปลนอาคารเป็นแบบจำลองของเอกภพ มณฑลที่ใช้ในการออกแบบโดยเฉพาะคือนพเคราะห์ แปลนประกอบด้วยสี่เหลี่ยมจัตุรัสสี่กล่อง แต่ละกล่องเป็นตัวแทนของดาวเคราะห์ ซึ่งรวมถึงดาวราหูและดาวพระเกตุ

แนวคิดของการใช้งานคือเพื่อใช้เป็นศูนย์ด้านวัฒนธรรมที่เต็มไปด้วยบริบททางวัฒนธรรมและบรรยากาศประวัติศาสตร์ของพื้นถิ่น ที่ทางเข้าของพิพิธภัณฑ์มีภาพเขียนฝาผนังรูปการอ่านฝ่ามือที่มีการระบุชื่อของดาวนพเคราะห์แทนจุดนูนต่าง ๆ บนฝ่ามือ แสดงเป็นความสัมพันธ์ระหว่างโหราศาสตร์กับดาราศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Charles Correa: Exhibitions and Museums website.
2. ↑  Jawahar Kala Kendra Britannica.com
3. ↑  Sachdev, Vibhuti; Tillotson, Giles (2004). *Building Jaipur: The Making of an Indian City*. pp. 155–160. ISBN 978-1861891372.
4. ↑  Vibhuti Chakrabarti. *Indian Architectural Theory: Contemporary Uses of Vastu Vidya*. Routledge. pp. 86–92.
5. ↑  Jain, Ashok Kumar (2015-11-02). "Charles Correa (1st September 1930–16th June 2015)". *International Journal of Environmental Studies*. **72** (6): 903–907. doi:10.1080/00207233.2015.1077593. ISSN 0020-7233.
6. ↑  Parsons, Ella (2019). "Jawahar Kala Kendra". *World Literature Today* (ภาษาอังกฤษ). **93** (1): 112–112. doi:10.1353/wlt.2019.0146. ISSN 1945-8134.
**ถนนพุทธสาคร** (อักษรโรมัน: Thanon Phutthasakhon) หรือ **ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3651 สายแยกสาครเกษม–คลองมะเดื่อ** [เดิมคือทางหลวงชนบท สค.1018 สายแยก ทล. 4 (กม.ที่ 21+700) – บ้านคลองมะเดื่อ] และบางครั้งเรียกว่า "ถนนพุทธมณฑล สาย 4 ตัดใหม่" เป็นถนนที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง (รับโอนความรับผิดชอบจากกรมทางหลวงชนบทเมื่อ พ.ศ. 2566)[] เริ่มต้นจากทางแยกสาครเกษมซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนเพชรเกษม (ทางหลวงท้องถิ่น สค.ถ 4-0001) และถนนพุทธมณฑล สาย 4 (ทางหลวงท้องถิ่น สค.ถ 4-0002) ในเขตตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จนสิ้นสุดที่ถนนเศรษฐกิจ 1 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3091) ในเขตตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน ระยะทางประมาณ 7.445 กิโลเมตร 

เดิมถนนพุทธสาครเป็นโครงการถนนลาดยางสาย ง 1 ผังเมืองรวมเมืองกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2547 ประกอบด้วยถนนแอสฟัลต์คอนกรีตขนาด 4 ช่องจราจร และสะพานทางแยกต่างระดับกระทุ่มแบน ต่อมากรมทางหลวงชนบทได้ก่อสร้างสะพานข้ามแยกตัดกับถนนเพชรเกษม แล้วเสร็จเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 เรียกว่าสะพานสาครเกษม ก่อนที่จะก่อสร้างสะพานกลับรถบริเวณฝั่งถนนพุทธสาครและถนนพุทธมณฑล สาย 4 แล้วเสร็จเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2550

ถนนพุทธสาครสามารถเชื่อมต่อระหว่างถนนพระรามที่ 2 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 35) โดยใช้เส้นทางถนนเศรษฐกิจ 1 ที่ทางแยกต่างระดับมหาชัย แล้วตรงไปยังถนนพุทธสาครได้อย่างต่อเนื่อง เมื่อถึงถนนเพชรเกษม สามารถเลี้ยวซ้ายไปยังจังหวัดนครปฐม หรือจะขึ้นสะพานข้ามแยกสาครเกษม เพื่อที่จะตรงไปตามถนนพุทธมณฑล สาย 4 ไปยังถนนบรมราชชนนี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 338) หรือขึ้นสะพานกลับรถอีกครั้งเพื่อเลี้ยวซ้ายไปยังเขตหนองแขมและเขตบางแค กรุงเทพมหานครได้

ถนนสายใกล้เคียง
---------------

* ถนนเพชรเกษม
* ถนนพุทธมณฑล สาย 4
* ถนนเศรษฐกิจ 1

สถานที่สำคัญ
------------

* สำนักงานเทศบาลตำบลสวนหลวง

สายรถโดยสารประจำทางที่ผ่าน
--------------------------

* 189 วัดบางยาง-ตลาดกระทุ่มแบน–สนามหลวง (รถธรรมดา ครีม-แดง ขสมก.)
* 6033 (วงกลม) โรงพยาบาล​กระทุ่มแบน​-อ้อมน้อย-ถนนพุทธสาคร (รถสองแถว)
**บั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด** (Bug Town Records) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่ปรับสถานะแยกออกมาจากทีมผลิตเพลง Music Production ภายใต้การนำของ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์ หรือ อุ๋น เรนโบว์ มือคีย์บอร์ดและหัวหน้าวงเรนโบว์ อดีตศิลปินชื่อดังของบริษัท อาร์ เอส จำกัด

ประวัติ
-------

พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ ทำให้มีการปรับรูปแบบการทำงานของทีมผลิตเพลงต่างๆในขณะนั้นออกมาเป็นรูปแบบบริษัทค่ายเพลงย่อย โดยทีมผลิตเพลง Music Production ได้แยกส่วนออกมาเป็น 2 ทีม คือ ทีมของ อุ๋น ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์ ในชื่อ  **Bugs Town Record**  และทีมของ เจี๊ยบ พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร ในชื่อ  **Monster Music** 

พ.ศ. 2546 เปิดตัวค่ายเพลง บั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด โดนมีศิลปินทั้งเก่าจากอาร์เอสเดิมและศิลปินใหม่ในแนวทางที่ค่อนข้างหลากหลายเข้ามาร่วมงาน

พ.ศ. 2547 เป็นแกนหลักในการรวบรวมศิลปินเพื่อนพี่น้องมาทำงานอัลบั้มใหม่ให้กับ อิทธิ พลางกูร อดีตศิลปินที่ประสบปัญหาสุขภาพ รวมทั้งจัดคอนเสิร์ตใหญ่ในชื่อ **เก็บตะวัน A Tribute to อิทธิ พลางกูร** เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2547 ก่อนที่อดีตศิลปินชื่อดังผู้นี้จะล่วงลับไปในวันที่ 11 พฤศจิกายน 2547 อนึ่งในปีนี้ได้มีการทดลองเปิดค่ายเพลงย่อยในแนวทางดนตรีนอกกระแสชื่อ **SLY** ขึ้นโดย **ปอนด์ กฤษฎา วดีศิริศักดิ์** (ปอนด์ วงปลื้ม) เพื่อทดลองตลาดโดยมีศิลปินเปิดตัวคือ **A Nature** และ **Boost** แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก

พ.ศ. 2548 เนื่องจากแนวทางการทำงานเพลงของค่ายไม่ชัดเจนและซ้ำซ้อนกับค่ายย่อยอื่นๆ โดยเฉพาะค่ายมอนสเตอร์ จึงได้มีการลดสถานะของค่ายกลับมาเป็น ยูนิตเพลงย่อยหนึ่งของค่ายส่วนกลาง อาร์เอส มิวสิค

พ.ศ. 2549 ยุบรวมยูนิตย่อย บั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด, มอนสเตอร์ มิวสิก และ เรียลแอนด์ชัวร์ ฯลฯ มารวมเป็นค่ายส่วนกลาง อาร์เอส มิวสิค

ศิลปินในสังกัด
--------------


|  |  |
| --- | --- |
| * อิทธิ พลางกูร
* ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง
* แหม่ม พัชริดา
* ศรราม เทพพิทักษ์
* เอิร์น จิรวรรณ
* วงปลื้ม
* วงโมทีฟ
* วงเบบี้ บูล
* โฟร์ท นฤมล
 | * วงนีโอ-เอ็กซ์
* วงทรีพลัสวัน
* แจ็ค มงคล ธรรมดี
* ไดซ์ ณัฐชานันท์
* แอน มาแนง
* นิ้ง เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล
* เอ เนเจอร์
* บูสท์ (Boost)
* The Sis

  |



| * ด
* ค
* ก
อาร์เอส |
| --- |
| บุคลากรสำคัญ | 
* สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
* พุทธ อภิวรรณ (ผู้อำนวยการฝ่ายข่าวช่อง 8)

 |  |
| อาร์เอส มิวสิค | 
* โรสซาวด์
* กามิกาเซ่
* อาร์ สยาม

 |
| อาร์เอส มัลติมีเดีย | 
* ช่อง 8
* คูลฟาเรนไฮต์

 |
| ธุรกิจในอดีต | 
* *ซันบ็อกซ์*
* *อาร์.เอส.ฟิล์ม*
* *ดาราเดลี่*

 |
| ดูเพิ่ม | 
* รายชื่อศิลปิน
* รายชื่อคอนเสิร์ต
	+ ช็อต ชาร์จ ช็อค ร็อก คอนเสิร์ต
	+ แกรมมี่ อาร์เอส คอนเสิร์ตส

 |
ร้อยตรี **เนตร พูนวิวัฒน์** เป็นอดีตหัวหน้าพรรคชาตินิยม (2499-2501) และเป็นนักเขียนเจ้าของผลงานหนังสือ กบฏ ร.ศ. 130 ซึ่งเป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน

ประวัติ
-------

เนตร พูนวิวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2434 และเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2523 โดยมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ ฌาปนสถานวัดมกุฏกษัตริยาราม กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2523

งานการเมือง
-----------

เนตร เป็น 1 ใน 7 คณะผู้ก่อการกบฏ ร.ศ. 130 ซึ่งเป็นการกบฏที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2455 วางแผนปฏิบัติการโดยหมายให้พระมหากษัตริย์พระราชทานรัฐธรรมนูญให้ และเปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบประชาธิปไตย แต่แผนการแตกเสียก่อน

เนตร ได้ก่อตั้งพรรคการเมืองโดยจดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 เป็นลำดับที่ 1/2499 ในชื่อ "พรรคชาตินิยม" เขานำทีมสมาชิกลงสมัคร ส.ส. ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ได้รับเลือกตั้งเพียง 3 คน คือ พึ่ง ศรีจันทร์ จากจังหวัดอุตรดิตถ์ ร้อยตำรวจตรี ชัยชาญ งามสง่า จากจังหวัดเพชรบูรณ์ และ ทอง กันทาธรรม จากจังหวัดแพร่ ส่วนในการเลือกตั้งครั้งต่อมาได้รับเลือกเพียง 1 ที่นั่ง และพรรการเมืองของเขาได้ยุติบทบาทลงเนื่องจากประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 8 ลงวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2501

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจดทะเบียนพรรคการเมืองชาตินิยม เก็บถาวร 2018-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เล่ม 73 ตอน 17 ง หน้า 738 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499
2. ↑  หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน บทสรุปโครงการวิจัย
3. ↑  ธนาพล ลิ่มอภิชาต และวริศา กิตติคุณเสรี. (2551, ต.ค.-ธ.ค.). ประวัติศาสตร์และการเมืองของวาทกรรม "หนังสือดี". อ่าน. 1(3): 38-60.
4. ↑  เผยบันทึกผู้วางแผน "กบฏ ร.ศ.130" เมื่อทหารหนุ่มประชุมลับถามหาอนาคตของประเทศ!
5. ↑  ณัฐนันท์ สอนพรินทร์. *เจาะลึก สมาคมลับ กับการปฏิวัติโลก*. กรุงเทพ : อมรินทร์บุ๊คเซ็นเตอร์, พ.ศ. 2550. หน้า หน้าที่. ISBN 978-974-7489-88-0
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญช่วยราชการเขตภายใน, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๙๓๕, ๑๖ กันยายน ๒๔๘๔
กิ่วแม่ปาน
นักท่องเที่ยวสำรวจเส้นทางที่กิ่วแม่ปาน
**กิ่วแม่ปาน** หรือ **เส้นทางศึกษาธรรมชาติกิ่วแม่ปาน** อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ ตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ บริเวณกิโลเมตรที่ 42 ของถนนสายจอมทอง-ยอดดอยอินทนนท์ ใกล้กับพระมหาธาตุนภเมทนีดลและพระมหาธาตุนภพลภูมิสิริ คำว่า "กิ่ว" ในภาษาไทยถิ่นเหนือ หมายถึง เส้นทางเล็ก ๆ ที่มีขนาดแคบ ส่วนคำว่า "แม่ปาน" หมายถึง ลำห้วยแม่ปาน

กิ่วแม่ปานตั้งอยู่ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 2,400 เมตร เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน–31 พฤษภาคม ของทุกปี สภาพธรรมชาติแตกต่างกัน 2 ลักษณะ คือ ป่าดิบเขากับทุ่งหญ้าบนสันเขา มีจุดชิมวิวที่กิโลเมตรที่ 42 ชมพระอาทิตย์ขึ้นและชมทะเลหมอก มีน้ำตกลานเสด็จ ผาแง่มน้อย

เส้นทางศึกษาธรรมชาติกิ่วแม่ปานเป็นเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติระยะสั้น เป็นวงรอบระยะทางประมาณ 3.2 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดิน 2–3 ชั่วโมง แบ่งออกได้เป็น 4 ระยะ ช่วงแรกเป็นป่าดิบชื้นมีมอส และเฟิร์นขึ้นอยู่อย่างหนาแน่นตามลำต้นของไม้ใหญ่ ช่วงที่สองเป็นทุ่งหญ้าขนาดใหญ่ ช่วงที่สามมีกุหลาบพันปีแดง ขึ้นอยู่ตามหน้าผาเป็นดงกว้างจำนวนมากและมีขนาดใหญ่ ผลิดอกเบ่งบานในช่วงเดือนมกราคม–มีนาคม รวมทั้งมีไม้พุ่มขนาดเล็กอย่างช้ามะยมดอยและต่างไก่ป่า และช่วงที่สี่คือ ลำห้วยแม่ปาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แบกเป้เที่ยว "กิ่วแม่ปาน" โอบกอดขุนเขา สัมผัสลมหนาวดอยอินทนนท์". ไทยรัฐ.
2. ↑  "กิ่วแม่ปาน". ระบบฐานข้อมูลสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ.
3. ↑  "กิ่วแม่ปาน...เส้นทางธรรมชาติ บนดอยอินทนนท์ พร้อมเปิดบริการ 1 พฤศจิกายน 2565 นี้". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
4. ↑  "10 ไฮไลต์ "กิ่วแม่ปาน" มนต์เสน่ห์ธรรมชาติแห่งดอยอินทนนท์". ผู้จัดการออนไลน์.
5. ↑  ""กิ่วแม่ปาน" ความงดงามแห่งยอดดอยอินทนนท์". ผู้จัดการออนไลน์.
6. ↑  "กิ่วแม่ปาน - อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์". สำนักอุทยานแห่งชาติ.
**วัดนาสร้าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าแซะ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 84 ตารางวา ส.ค.1 เลขที่ 114 มี่ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา

วัดนาสร้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1858 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2529 วัดมีตำนานเกี่ยวข้องกับตำนาน *พระนางเลือดขาว* เล่ากันว่าพระนางเลือดขาวได้เดินทางผ่านมาบริเวณนี้และได้สร้างวัดและนาไว้แปลงหนึ่ง เมื่อสร้างนาและวัดเสร็จพระนางเลือดขาวก็เสด็จลงไปทางใต้ ต่อมาบริเวณวัดที่พระนางเลือดขาวที่ได้สร้างไว้เป็นที่ดินของนางเผือกและเปลี่ยนจากที่นาเป็นสวน 

บริเวณวัดได้เคยขุดพบอิฐเก่า ๆ สันนิษฐานว่าคงเป็นอิฐของวัดที่พระนางเลือดขาวสร้าง แต่ปัจจุบันนี้ถูกทำลายไปหมดสิ้นแล้ว เหลือเป็นที่ทำกินของนางเผือกประมาณ 12 ไร่เศษ อาคารเสนาสนะภายในวัดมีอุโบสถเก่าแก่ วิหารรวมทั้งพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ยังมีพระนอนเป็นที่เคารพสักการะของประชาชนด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนาสร้าง". สำนักงานเทศบาลตำบลท่าแซะ.
2. ↑  "วัดนาสร้าง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดนาสร้าง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
เว็บย่อ:* udcbat

หน้านี้ถูกป้องกันการย้าย

**วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี** (อังกฤษ: Udonthani College of Business Administration and Tourism)  

เป็นสถานศึกษาเฉพาะทาง 1 ใน 3 ของประเทศ จัดการเรียนการสอนด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว, บริหารธุรกิจแล้วจึงมาเปิดสอนด้านการโรงแรม  

เพิ่มในภายหลัง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2540 โดยนายสุขวิช รังสิตพลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้นและเปิดการเรียนการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา 2541 ในช่วงแรกใช้สถานที่ของ  

วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานีเป็นสำนักงานและที่ทำการสอนชั่วคราว จากนั้นจึงได้ย้ายมาอยู่ในสถานที่ปัจจุบันภายหลัง

วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี ตั้งอยู่ริมถนนมิตรภาพ ห่างจากจังหวัดอุดรธานี 25 กิโลเมตร มีขนาดเนื้อที่ 50 ไร่  

2 งาน 41 ตารางวา มีชื่อเรียกกันเล่น ๆ ว่า "Udon C-Bat"

หลักสูตรที่สอน
--------------

วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี ได้จัดการเรียนการสอนโดยใช้หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พ.ศ. 2545  

ปรับปรุง พ.ศ. 2546 และหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พ.ศ. 2546 โดยดำเนินการเปิดสอน รวมทั้งสิ้น 2 หลักสูตร ได้แก่  
  
**1.หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)**  
  
ประเภทวิชาพาณิชยกรรม  
1. สาขางานการบัญชี  
2. สาขางานการขาย  
3.สาขางานคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  
4.สาขางานธุรกิจค้าปลีก  
  
ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว  
1. สาขางานการโรงแรม (ระบบปกติ และ ระบบเทียบโอนประสบการณ์)  
2.สาขางานการท่องเที่ยว

ตราประจำวิทยาลัย (เดิม)  
เป็นรูปเรือใบ อยู่บนลูกโลกกลางกลีบบัว 8 กลีบ  
**2.หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)**  
  
ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ  
1.สาขาวิชาการบัญชี  
2.สาขาวิชาการตลาด  
3.สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  
4.สาขาวิชาการจัดการธุรกิจค้าปลีก  
  
ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว  
1.สาขาวิชาการโรงแรมและการบริการ  
2.สาขาวิชาการจัดการธุรกิจท่องเที่ยว  

ดอกสุพรรณิการ์ (ฝ้ายคำ) ดอกไม้ประจำวิทยาลัยพระพุทธหฤทัยบำเพ็ญ พระพุทธรูปประจำวิทยาลัย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี
* Facebook วบท.อุดรธานี

Fanpage วิทยาลัยฯ

ดูเพิ่ม
-------

* วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวกรุงเทพ
* วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวนครราชสีมา
* วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี
* วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี
* วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีอุดรธานี
* วิทยาลัยเทคนิคกาญจนาภิเษกอุดรธานี

| 
	+ ด
	+ ค
	+ กสถาบันอุดมศึกษาและอาชีวศึกษาในจังหวัดอุดรธานี |
| --- |
| มหาวิทยาลัยของรัฐ | ราชภัฏอุดรธานี  • ราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์อุดรธานี • การกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอุดรธานี • มหาสารคาม ศูนย์อุดรธานี • บัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ศูนย์อุดรธานี • พระบรมราชชนก *(วิทยาลัยพยาบาล)* |  |
| มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ | มจร.หนองคายศูนย์อุดรธานี |
| สถาบันอุดมศึกษาระบบเปิด | รามคำแหง สาขาอุดรธานี • มสธ. ศูนย์อุดรธานี |
| มหาวิทยาลัยเอกชน | ราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี |
| วิทยาลัยเอกชน | สันตพล • พิชญบัณฑิต ศูนย์อุดรธานี |
| วิทยาลัยรัฐ (อาชีวศึกษา) | บริหารธุรกิจและการท่องเที่ยวอุดรธานี • สารพัดช่างอุดรธานี • การอาชีพหนองหาน • การอาชีพบ้านผือ • การอาชีพกุมภวาปี |
| วิทยาลัยเอกชน (อาชีวศึกษา) | ช่างกลอุดรธานี • เทคนิคพาณิชย์บ้านจั่น • เทคโนโลยีพณิชยการหนองหาน • เทคโนโลยีพณิชยการบ้านดุง • เทคโนโลยีพิชญบัณฑิต2 • เทคนิคพิชญบัณฑิต • เทคโนโลยีภูมิบัณฑิต • เทคโนโลยีรังสิโยภาส • เทคโนโลยีสันตพล • โปลีเทคนิคอุดรธานี • เทคโนอีสานเหนือ • เทคโนอีสานเหนือ2• โรงเรียนช่าลกลอุดรธานี • |
| หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย |

หมวดหมู่
--------
ในวัสดุศาสตร์ **โมดูลัสของแรงเฉือน (shear modulus)** , *G* หรือบางครั้ง *S* หมายถึง **โมดูลัสของความคงรูป (modulus of rigidity)**  นิยามจากอัตราส่วนระหว่างความเค้นเชิงเฉือน (shear stress) ต่อความเครียดเชิงเฉือน (shear strain):

{\displaystyle G\equiv {\frac {F/A}{\Delta x/h}}={\frac {Fh}{\Delta xA}}}

เมื่อ *F/A* คือความเค้นเชิงเฉือน และ *Δx/h* คือความเครียดเชิงเฉือน

โมดูลัสเชิงเฉือนมักวัดในหน่วย ksi (กิโลปอนด์ตารางนิ้ว) หรือ GPa (จิกะปาสกาล)

ค่าตัวอย่าง
-----------

ต่อไปนี้เป็นค่าโมดูลัสของแรงเฉือนสำหรับวัสดุที่อุณหภูมิห้อง

| วัสดุ | โมดูลัสแรงเฉือน (GPa) |
| --- | --- |
| เหล็กกล้า | 79.3 |
| ทองแดง | 63.4 |
| ไทเทเนียม | 41.4 |
| แก้ว | 26.2 |
| อะลูมิเนียม | 25.5 |
| พอลิเอทิลีน | 0.117 |
| ยาง | 0.0003 |

คำอธิบาย
--------

โมดูลัสของแรงเฉือนเป็นหนึ่งในปริมาณสำหรับวัดความแข็งแรงของวัสดุ ปริมาณทั้งหมดเกิดขึ้นในกฎของฮุคแบบทั่วไป มอดุลัสของยัง บรรยายการตอบสนองของวัสดุต่อความเครียดเชิงเส้น (เช่นการดึงปลายสายวัสดุ) โมดูลัสของแรงเฉือนบรรยายการตอบสนองของวัสดุต่อความดันสม่ำเสมอและโมดูลัสของแรงเฉือน (shear modulus) บรรยายการตอบสนองของวัสดุที่มีต่อความเครียดเชิงเฉือน วัสดุแบบแอนไอโซทรอปิก เช่น ไม้ และ กระดาษ จะให้การตอบสนองต่างกันเมื่ออัดหรือดึงในการทดสอบทิศต่าง ๆ กัน

ในของแข็ง มี คลื่นเสียง อยู่สองประเภท คือ pressure waves และ shear waves อัตราเร็วเสียง ของ shear waves ควบคุมโดยโมดูลัสเชิงเฉือน

ดูเพิ่ม
-------

* อัตราส่วนของปัวซอง
* มอดุลัสของยัง (โมดูลัสของความยืดหยุ่น)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ศูนย์การศึกษาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยมหิดล เก็บถาวร 2006-10-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รวบรวมแหล่งความรู้เกี่ยวกับฟิสิกส์ และคณิตศาสตร์ รวมทั้งเว็บบอร์ดสำหรับแลกเปลี่ยนความคิดเห็น โจทย์ เกี่ยวกับฟิสิกส์ รวมทั้งข้อมูลเกี่ยวกับฟิสิกส์โอลิมปิก และฟิสิกส์ สอวน.
* มูลนิธิส่งเสริมโอลิมปิกวิชาการและพัฒนามาตรฐานวิทยาศาสตร์การศึกษา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (สอวน.) รวบรวมโจทย์ฝึกฝนลับสมอง และสนทนาวิชาการ เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ รวมทั้งข้อมูลเกี่ยวกับโครงการโอลิมปิกวิชาการของ สอวน.
สำหรับวัดโพธารามแห่งอื่น ดูที่ วัดโพธาราม

**วัดโพธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 21 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่ากัน สภาพแวดล้อมเป็นทุ่งนาของชาวบ้าน ปัจจุบันเจ้าอาวาส คือ พระครูวิชาญโพธิวัฒน์

วัดโพธาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดโพธิ์** สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 โดยมีนายหมวดแดงเป็นประธานดำเนินการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2438 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร มีช่วงหนึ่งวัดตกอยู่ในสภาพวัดร้างเนื่องจากภาวะความไม่สงบ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง และหอฉัน 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโพธาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "พุทธบุตร...เพื่อพระศาสนา".
3. ↑  "วัดโพธาราม (บ้านสวนหมาก)". กระทรวงวัฒนธรรม.
สะพานจันทร์สมอนุสรณ์ มุมจากฝั่งตรงข้ามตัวเมืองเชียงใหม่
**สะพานจันทร์สม** หรือ **สะพานจันทร์สมอนุสรณ์** เป็นสะพานคนเดินข้ามแม่น้ำปิง สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2421 โดยนายชีค มิชชันนารี เพื่อให้ชาวบ้านสัญจรระหว่างชุมชนวัดเกต กับชุมชนบริเวณตลาดวโรรสในปัจจุบัน เป็นสะพานที่มีความสำคัญในการเป็นทางเชื่อมระหว่างชุมชนแหล่งเศรษฐกิจสำคัญของเมืองเชียงใหม่ ฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปิง รวมถึงเป็นสะพานที่เป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์ระหว่างพ่อค้าชาวปากีสถาน และชาวไทย

ประวัติ
-------

สะพานจันทร์สม ก่อสร้างขึ้นด้วยไม้สัก ในปี พ.ศ. 2421 ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 ได้มีการรื้อถอนสะพานเก่าเนื่องจากไม้ผุพัง ทำให้ราษฎรเกิดความลำบากในการสัญจรไปมาระหว่างกัน ทางราชการจึงสร้างสะพานไม้ไผ่ขึ้นมาใช้ทดแทน ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "ขัวแตะ" หมายถึง สะพานที่สร้างโดยใช้ไม้ไผ่สาน

ในปี พ.ศ. 2507 นายโมตีราม โกราน่า (นายมนตรี โกศลาภิรมย์) เจ้าของกิจการขายผ้าชาวอินเดีย ได้บริจาคเงินจำนวน 2 แสนบาทให้เทศบาลเชียงใหม่ สร้างสะพานคอนกรีตถาวรแทนสะพานขัวแตะ เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงความรักของตน กับนางจันทร์สม ซึ่งใช้สะพานนี้ในการสัญจรไปมาตลอด ชาวบ้านจึงให้ชื่อสะพานนี้ว่า **"สะพานจันทร์สม"** หรือชื่ออื่นอีกหลายๆ ชื่อที่มีการเรียกขานสะพานนี้ เช่น ขัวแขก (สะพานแขก)

พ.ศ. 2554 สะพานมีการปิดซ่อมแซมโดยเทศบาลนครเชียงใหม่ ระหว่างนั้น กรมเจ้าท่า ได้ร้องต่อศาลปกครองว่าสะพานนี้สร้างโดยไม่ได้รับอนุญาตและมีการบุกรุกลำน้ำปิง ต่อมา ศาลสั่งให้ระงับซ่อมแซมและให้รื้อถอนตามคำร้องของกรมเจ้าท่า เทศบาลเห็นว่าสะพานนี้ไม่ได้สร้างขึ้นใหม่ สะพานมีอายุกว่า 50 ปี และมีประวัติมานานนับร้อยปี จึงยื่นอุธรณ์ขอสร้างใหม่ ศาลจึงอนุญาตให้มีการสร้างได้

สะพานจันทร์สมอนุสรณ์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการอีกครั้ง เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2559

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ย่านถนนช้างม่อย(ตอนจบ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-24. สืบค้นเมื่อ 2013-11-06.
2. ↑  โครงสร้างพื้นฐาน เทศบาลนครเชียงใหม่
3. ↑  อนุ เนินหาด, พ.ต.ท. (2543). เชียงใหม่สะปะเรื่องตะวา. เชียงใหม่ : นพบุรีการพิมพ์.
4. ↑  ปิดฉากสะพานจันทร์สมประวัตศาสตร์เมืองเชียงใหม่[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  สกู๊ปหน้า 1… "ขัวแขก" สะพานจันทร์สมอนุสรณ์

| **สะพานข้ามแม่น้ำปิงในปัจจุบัน** |
| --- |
| **เหนือน้ำ**สะพานนครพิงค์ | **สะพานจันทร์สมอนุสรณ์** | **ท้ายน้ำ**สะพานนวรัฐ |
อนุสาวรีย์วอชิงตัน
**อนุสาวรีย์วอชิงตัน** (อังกฤษ: Washington Monument) เป็นอนุสาวรีย์ที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่จอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ ณ กรุงวอชิงตัน ดีซี สหรัฐอเมริกา มีลักษณะเป็นแท่งโอเบลิสก์ ทำด้วยหินอ่อน หินแกรนิต และหินทราย สูง 555 ฟุต 5 ½ นิ้ว (169 เมตร) เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในวอชิงตัน ดี.ซี. ออกแบบโดยโรเบิร์ต มิลส์ สถาปนิกในยุคนั้น เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1848 แต่กว่าจะสร้างเสร็จก็ล่วงเข้ามาจนถึงปี ค.ศ. 1884 ใช้เวลาสร้างนานถึง 36 ปี เนื่องจากเงินบริจาคหมด ประกอบกับเกิดสงครามกลางเมืองอเมริกัน ได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1888 ใช้หินไป 36,491 ก้อน หนัก 90,854 ตัน ใช้เงินไปทั้งสิ้น 1,187,710 ดอลลาร์สหรัฐ ข้างบนเป็นจุดชมวิว มีลิฟต์และบันได 897 ขั้น หินแต่ละก้อนที่นำมาสร้างบันไดในอนุสาวรีย์ได้มาจากที่ต่างๆทุกรัฐของอเมริกา และจากการบริจาคจากองค์กรเอกชนและรัฐบาลมิตรประเทศต่างๆของอเมริกา อาจเรียกว่าเป็นหินนานาชาติ

อนุสาวรีย์วอชิงตัน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอนุสรณ์สถานลินคอล์น ทางตะวันตกของอาคารรัฐสภาสหรัฐอเมริกา และทางใต้ของทำเนียบขาว

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Washington Monument … Washington DC[*ลิงก์เสีย*]
**ศูนย์สถาปัตยกรรมและการออกแบบสวีเดน** (สวีเดน: *Statens centrum för arkitektur och design*; Swedish Centre for Architecture and Design) หรือ **อาร์คเดส** (*ArkDes*) หรือชื่อเดิม พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรม (*Arkitekturmuseet*) เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของสวีเดนด้านการออกแบบและสถาปัตยกรรม ตั้งอยู่บนเกาะสเค็ปส์ฮ็อลเมนในนครสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โดยตั้งอยู่เป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคารเดียวกับมอเดอร์นามูเซต พิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม, หารวางผังเมือง และการออกแบบ ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์คนปัจุจุบันคือ คีราน ลอง และอยู่ภายใต้การบริหารงานของกระทรวงวัฒนธรรม

ประวัติศาสตร์
-------------

พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมก่อตั้งขึ้นในปี 1962 ภายใต้การนำของสมาคมแห่งชาติสถาปนิกสวีเดน (National Association of Swedish Architects; (*Sveriges Arkitekters Riksförbund*) โดยตั้งขึ้นเป็นมูลนิธิเอกชน ก่อนที่จะถูกแปรเป็นของรัฐในปี 1978 ณ เวลานั้น พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในอาคารของกรมแผนที่ทะเลบนเกาะสเค็ปส์ฮ็อลเมน อาคารหลังใหม่ออกแบบโดยเจ้าของรางวัลพริทซ์เคอร์ ราฟาเอล โมเนโอ เปิดในปี 1998

ในปี 2013 รัฐบาลสวีเดนออกระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อศูนย์เป็นชื่อในปัจจุบัน และนับตั้งแต่ทศวรรษ 1990s กระทรวงวัฒนธรรมของสวีเดนเป็นผู้บริหารงาน

อาคาร
-----

อาร์คเดสตั้งอยู่ในสองอาคาร ได้แก่อดีตโถงฝึกซ้อมของกองทัพเรือ *เอ็กเซอร์ซีสฮูเซท* และอาคารหลังใหม่ที่ออกแบบโดยสถาปนิกชาวสเปน ราฟาเอล โมเนโอ สร้างขึ้นในปี 1994 ถึง 1997 นิทรรศการทั้งถาวรและชั่วคราวมีจัดแสดงในอาคารเก่าแก่ที่ออกแบบโดยเฟรดริค บล็อม และอาคารหลังใหม่ที่ออกแบบด้วยรูปแบบอัตถประโยชน์นิยม อาคารหลังที่โมเนโอออกแบบได้รับรางวัลคัสเพอร์ ซาลีน ในปี 1998

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "Statens centrum för arkitektur och design". *www.regeringen.se* (ภาษาSwedish). Government of Sweden. pp. 6–17. สืบค้นเมื่อ 3 June 2015.`{{cite web}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
2. ↑  "MODERNA MUSEET, ARKITEKTURMUSEET (EXERCISHUSET) (akt.)". *www.bebyggelseregistret.raa.se*. Swedish National Heritage Board. สืบค้นเมื่อ 4 June 2015.
3. 1 2  Moneo, Rafael; Mårtelius, Johan; Jewson, William; Lidman, Åke E:son (1998). *Modern Museum and Swedish Museum of Architecture in Stockholm* (ภาษาSwedish). Stockholm: Arkitektur. ISBN 91-87214-76-8.`{{cite book}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
4. ↑  Schiratzki, Malin. "Kasper Salinpriset till Arkitekturmuseum" (PDF). *www.sfv.se*. National Property Board of Sweden. สืบค้นเมื่อ 4 June 2015.
สตีเฟน เครน(Stephen Crane)
**สตีเฟน เครน** (Stephen Crane - 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1871 – 5 มิถุนายน ค.ศ. 1900) นักเขียนชาวอเมริกันผู้เสียชีวิตด้วยวัณโรคและมาลาเรียตั้งแต่อายุเพียง 28 ปี เป็นนักเขียนที่ผลงานซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีได้แก่เรื่อง Red badge of courage (ค.ศ. 1895) อันนำชื่อเสียงในระดับนานาชาติมาให้แก่เขา นิยายเรื่องนี้เล่าถึงชีวิตของทหารธรรมดาคนหนึ่งในช่วงสงครามกลางเมือง และเครนเขียนขึ้นก่อนที่เขาจะได้สัมผัสการสู้รบจากประสบการณ์จริงในการเป็นผู้สื่อข่าวสงครามในกรีซ คิวบา เท็กซัส และเม็กซิโก เครนเป็นลูกคนที่สิบสี่ บิดาเป็นพระนิกายเมทอดิสต์ เมื่ออายุเพียง 16 ปี เขาก็เริ่มเขียนคอลัมน์ลงใน New York Tribune ก่อนที่นิยายเรื่องที่สองจะประสบความสำเร็จ เครนใช้ชีวิตสนุกสนานเยี่ยงนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์อิสระ สองปีก่อนเสียชีวิต เขาได้ไปลงหลักปักฐานที่ประเทศอังกฤษ โดยคบหาเป็นเพื่อนกับโจเซฟ คอนราด เฮนรี เจมส์ และเอช. จี. เวลส์ ผลงานของเครนนับเป็นการนำเสนอความสมจริงให้วรรณกรรมอเมริกัน "อย่างไรก็ตาม ความแปลกใหม่ในด้านเทคนิคและลีลา และการใช้สัญลักษณ์ทำให้ผลงานที่ยอดเยี่ยมของเขาเด่นในด้านความโรแมนติกมากกว่าความเป็นธรรมชาติ" (จาก Online Literature)

**คำคม** Every sin is the result of collaboration. (บาปทั้งหลายเป็นผลจากการร่วมมือ)

ผลงานด้านกวี
------------

งานกวีของสตีเฟน เครน มีสองเล่ม คือ

* *The Black Riders and Other Lines* (ค.ศ. 1895)
* *War is Kind and Other Lines* (ค.ศ. 1899)

บทกลอนของเขาจะสั้นๆ ไม่มีชื่อ ไม่ลงสัมผัส ไม่มีกฎเกณฑ์ ต่อไปนี้ คือบทกวีสองบทที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัดมากที่สุดของเขา 

In the desert
I saw a creature, naked, bestial,
who, squatting upon the ground,
Held his heart in his hands,
And ate of it.
I said, "Is it good, friend?"
"It is bitter—bitter," he answered;
"But I like it
Because it is bitter,
And because it is my heart." 
("The Black Riders and Other Lines," III)
A man saw a ball of gold in the sky;
He climbed for it,
And eventually he achieved it --
It was clay.
Now this is the strange part:
When the man went to the earth
And looked again,
Lo, there was the ball of gold.
Now this is the strange part:
It was a ball of gold.
Aye, by the heavens, it was a ball of gold
("The Black Riders and Other Lines)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* กลุ่มผู้เชี่ยวชาญเรื่องสตีเฟน เครน - The Stephen Crane Society (ภาษาอังกฤษ)
* เรื่องสั้น *A Dark Brown Dog* เก็บถาวร 2012-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาอังกฤษ)
* ผลงานกวี The Black Rider and Other Lines (ภาษาอังกฤษ)
* ผลงานกวี War is Kind and Other Lines (ภาษาอังกฤษ)
* วิเคราะห์งานเขียนเรื่อง "The Bride Comes to Yellow Sky" (ภาษาอังกฤษ)

### ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

* ใต้พันธนาการ (Manacled) เก็บถาวร 2005-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *ละคร "สมจริง"*
* เจ้าสาวผู้มาเยือนเยลโลสกาย (The bride comes to Yellow Sky) *นายอำเภอ จอมอันธพาล ปืน และ...เจ้าสาว?*
**โครงการแก้มลิง** เป็นการบริหารจัดการน้ำตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เกี่ยวกับพื้นที่หน่วงน้ำ (detention basin) เพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม ปัจจุบันมีพื้นที่แก้มลิงขนาดใหญ่อยู่ทางฝั่งตะวันออกของกรุงเทพมหานคร เหนือท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยกำหนดในผังการใช้ที่ดินเป็นพื้นที่เขียวลาย ไม่เหมาะกับการพัฒนา นอกจากนี้ยังมีแก้มลิงเล็กใหญ่กระจายอยู่ทั่วกรุงเทพมหานครกว่า 20 จุด

โครงการแก้มลิง มีแนวคิดจากการที่ลิงอมกล้วยไว้ในกระพุ้งแก้มไว้ได้คราวละมาก ๆ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้มีพระราชกระแสอธิบายว่า "ลิงโดยทั่วไปถ้าเราส่งกล้วยให้ ลิงจะรีบปอกเปลือก เอาเข้าปากเคี้ยว แล้วนำไปเก็บไว้ที่แก้มก่อนลิงจะทำอย่างนี้จนกล้วยหมดหวีหรือ เต็มกระพุ้งแก้ม จากนั้นจะค่อย ๆ นำออกมาเคี้ยวและกลืนกินภายหลัง"

ในโครงการ มีการวางแผนพื้นที่แก้มลิงอย่างเป็นระบบ โดยหน่วยงานต่าง ๆ เช่น กรุงเทพมหานคร กรมชลประทาน เป็นต้น แก้มลิงมี 3 ขนาด จากใหญ่ กลาง เล็ก มีวัตถุประสงค์เพื่อการชะลอน้ำก่อนที่จะจัดการระบายออกในเวลาต่อมา สามารถเป็นได้ทั้งพื้นที่ของรัฐและเอกชน

อ้างอิง
-------

* แก้มลิง เก็บถาวร 2006-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากมูลนิธิชัยพัฒนา
* Kaem Ling Project initiated by His Majesty the King เก็บถาวร 2008-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน In the part of Royal Irrigation Department’s Responsibilities
**วัดศรีภูมิ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาหอ อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย

วัดศรีภูมิ หรือที่เรียกว่า **วัดบ้านนาหอ** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2095 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2399

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มณฑปรอยพระพุทธบาทจำลองทองเหลือง อุโบสถเก่าแก่สถาปัตยกรรมล้านช้าง ภายในอุโบสถมีพระประธานที่ก่อด้วยอิฐถือปูน ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2.50 เมตร สูง 3.30 เมตร ยังมีพระพุทธชินราชจำลอง สร้างด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 2.30 เมตร ชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อเหย่ย* (ภาษาลาว) หรือ *หลวงพ่อใหญ่* อุโบสถยังมีพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์โบราณ กุฏิไม้ หอระฆัง เจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐานกว้างประมาณ 3 เมตรสูง 10 เมตร 1 องค์ นอกจากนั้นวัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน มีโบราณวัตถุหลายอย่าง เช่น พระพุทธรูป สมุดไทย ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีภูมิ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ท่องไปในแดนธรรม - วัดศรีภูมิ' วัดคู่เมืองด่านซ้าย กับ...งานบุญหลวงประเพณีแห่ผีตาโขน". คมชัดลึก.
3. ↑  "วัดศรีภูมิ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
4. ↑  Ya-Liang Chang. "ภาพผะเหวด ณ วัดศรีภูมิ บ้านนาหอ ตำบลนาหอ อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย". ศิลปวัฒนธรรม.
**สปีดเมทัล** (อังกฤษ: Speed metal) เป็นแนวเพลงย่อยของเฮฟวีเมทัล เริ่มมีตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 มีที่มาจาก NWOBHM และฮาร์ดคอร์พังก์ ในเว็บไซต์ออลมิวสิกอธิบายแนวเพลงนี้ไว้ว่า "เร็ว เกรี้ยวกราด และต้องใช้ความสามารถทางเทคนิค อย่างสุดขีด" และสปีดเมทัลในท้ายสุดก็หย่อนจังหวะความรุนแรงลง และค่อย ๆ พัฒนามาเป็นแนวเพลงแทรชเมทัลในที่สุด

เพลง "Stone Cold Crazy" ของวงควีน จากอัลบั้มปี 1974 ชุด *Sheer Heart Attack* ก็เป็นเครื่องแสดงถึงเพลงสปีดเมทัล เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่โดยเมทัลลิกา ส่วนเพลงที่ถือเป็นเพลงสปีดเมทัลเพลงแรก โดยแฟนเพลงแนวนี้พูดถึงคือ เพลง "Highway Star" โดยวงดีปเพอร์เพิล จากอัลบั้มในปี 1972 ชุด *Machine Head* รวมถึงเพลง "Kill the King" ของวงเรนโบว์ จากอัลบั้มในปี 1978 ชุด *Long Live Rock 'n' Roll* ที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดาเพลงแนวสปีดเมทัลเพลงแรก ส่วนวงดนตรีที่มีอิทธิพลแนวเพลงนี้มากที่สุด 2 วงคือวงมอเตอร์เฮด และจูดาสพรีสต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Speed Metal". Allmusic. สืบค้นเมื่อ 2008-06-07.
2. ↑  Erlewine, Stephen Thomas. "( Motörhead > Biography )". allmusic.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-28.
3. ↑  Erlewine, Stephen Thomas. "( Judas Priest > Biography )". allmusic.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-28.
**กรมหลวงเทวินทรสุดา** หรือ **กรมหลวงเทพินทรสุดา** เป็นสมเด็จพระมาตุจฉาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มีนามเดิมว่า **อั๋น** หรือ **ฮั้น** สันนิษฐานว่าเป็นธิดาของขุนนางในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นน้องสาวของนกเอี้ยง (ต่อมาคือ กรมพระเทพามาตย์ พระราชชนนีของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี) สันนิษฐานว่าพระองค์อาจมีเชื้อสายจีนแซ่โหงว และมีถิ่นฐานเดิมอยู่บ้านแหลม เขตจังหวัดเพชรบุรี และได้อพยพเข้ามาพำนักอยู่ในกรุงศรีอยุธยาเป็นเวลาช้านาน

ทั้งนี้พระองค์เสกสมรสกับใครหรือพระภัสดาเสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น ไม่เป็นที่ปรากฏ ครั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติแล้ว ได้ทรงสถาปนาอั๋นพระมาตุจฉาขึ้นทรงกรมเป็น **กรมหลวงเทวินทรสุดา** หรือ **เทพินทรสุดา**

เมื่อเกิดการผลัดแผ่นดินสิ้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์ได้รับโปรดเกล้าฯ ลดพระยศเป็น "หม่อมอั๋น" ด้วยเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายหญิงก็จึงต้องโทษจองจำไว้ ขณะที่พระบรมวงศานุวงศ์ที่เป็นชายมักถูกประหารพร้อมกับขุนนาง ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า

> "ยังเหลืออยู่แต่พระราชบุตร และบุตรีน้อย ๆ มีเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ [เจ้าฟ้าเหม็น] อันเป็นพระราชนัดดาของพระองค์นั้นเป็นต้น และเจ้าฮั้น [กรมหลวงเทวินทรสุดา] ซึ่งเป็นน้าของเจ้าตากสิน และเจ้าส่อนหอกลางซึ่งเป็นกรมหลวงบาทบริจาอัครมเหสี กับญาติวงศ์ซึ่งเป็นหญิงนั้นให้จำไว้ทั้งสิ้น"
> 
> 

หลังจากการผลัดแผ่นดิน ทรงดำรงพระชนม์อย่างสงบสุขในธนบุรีนั้นเอง ซึ่งยังมีผู้คอยอุปถัมภ์ค้ำชูอยู่ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี พระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ด้วยมีความสนิทสนมคุ้นเคย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  *พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา.* คลังวิทยา. 2516, หน้า 452
2. ↑  ธำรงศักดิ์ อายุวัฒนะ. *ราชสกุลจักรีวงศ์ และราชสกุลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2544. 490 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-222-648-2
3. ↑  สุทธิศักดิ์ ระบอบ สุขสุวานนท์. สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี "ลูกจีนกู้ชาติ" ในประวัติศาสตร์การเมืองไทย. ใน*ศิลปวัฒนธรรม.*, หน้า 104
4. 1 2  สุทธิศักดิ์ ระบอบ สุขสุวานนท์. สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี "ลูกจีนกู้ชาติ" ในประวัติศาสตร์การเมืองไทย. ใน*ศิลปวัฒนธรรม.*, หน้า 105
5. ↑  นิธิ เอียวศรีวงศ์. *การเมืองไทยสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี*. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : มติชน, 2548, หน้า 115
6. ↑  ปรามินทร์ เครือทอง. *กบฏเจ้าฟ้าเหม็น*. พิมพ์ครั้งที่ 3 (ปรับปรุง). กรุงเทพฯ:มติชน. 2555, หน้า 61
7. ↑  สมเด็จพระพี่นางพระองค์ใหญ่ เก็บถาวร 2010-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จุลลดา ภักดีภูมินทร์. **นิตยสารสกุลไทย**. ฉบับที่ 2482 ปีที่ 48 ประจำวันอังคารที่ 14 พฤษภาคม 2545

| * ด
* ค
* ก
การเฉลิมพระยศเจ้านายในสมัยกรุงธนบุรี |
| --- |
| กรมพระ | *กรมพระเทพามาตย์* |  |
| กรมหลวง | *กรมหลวงเทวินทรสุดา* X • *กรมหลวงบาทบริจา* X |
| กรมขุน | กรมขุนอินทรพิทักษ์ • เจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์ (\*) • กรมขุนอนุรักษ์สงคราม • กรมขุนรามภูเบศร์ • กรมขุนสุรินทรสงคราม |
| กรมบริจา | *กรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์*

---

 \* = กรมพระราชวังบวร • *ตัวเอียง* = ฝ่ายใน • X = ถอดจากฐานันดรศักดิ์ |
| **สมัยกรุงศรีอยุธยา • สมัยกรุงธนบุรี • สมัยกรุงรัตนโกสินทร์**  |