recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***ฮอสพิทัลไทคูน*** (อังกฤษ: *Hospital Tycoon*) เป็นวิดีโอเกมจำลองธุรกิจที่พัฒนาโดยบริษัทดีอาร์ สตูดิโอส์ และเผยแพร่โดยบริษัทโค้ดมาสเตอส์สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เกมนี้เปิดตัวใน ค.ศ. 2007 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายนในทวีปอเมริกาเหนือ, 8 มิถุนายนในทวีปยุโรป และ 12 สิงหาคมในทวีปออสเตรเลีย

เกมดังกล่าวให้ผู้เล่นจัดการโรงพยาบาลจากมุมมองของพระเจ้า โรงพยาบาลแต่ละแห่งมีทีมแพทย์และเต็มไปด้วยผู้ป่วยที่ไม่สบาย ผู้เล่นจำเป็นต้องบริหารบุคลากรและให้แน่ใจว่าผู้ป่วยได้รับการดูแล รวมถึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกในการรักษาที่ถูกต้อง โดยเมื่อเวลาผ่านไป จะต้องสร้างอุปกรณ์ใหม่เพื่อรองรับผู้ป่วยที่เข้ามา ซึ่งเกมนี้สามารถเล่นได้ในโหมดแซนด์บอกซ์

การตอบรับ
---------

| การตอบรับ |
| --- |
|  |

เกมดังกล่าวได้รับคะแนนบทวิจารณ์เชิงลบจากนักวิจารณ์วิดีโอเกมที่ติเตียนกราฟิกและจุดบกพร่องของเกม บทวิจารณ์จำนวนมากติเตียนเกมนี้ว่าเป็นเกมที่แตกมาจาก*ธีมฮอสพิทัล* อย่างไรก็ตาม เกมดังกล่าวได้รับการยกย่องในโครงเรื่องที่พัฒนาขึ้น ซึ่งคล้ายกับละครโทรทัศน์อย่างเช่น*อีอาร์*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hospital Tycoon Player's Manual" (PDF). *Steam*. สืบค้นเมื่อ 27 May 2020.
2. ↑  "Hospital Tycoon". *Power Unlimited* (ภาษาดัตช์). August 6, 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 13, 2007. สืบค้นเมื่อ August 12, 2022.
3. ↑  Hospital Tycoon at GameRankings.
4. 1 2  Hospital Tycoon Review at GameSpot.
5. ↑  Hospital Tycoon at Strategy Informer.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Hospital Tycoon at GameSpot
* *ฮอสพิทัลไทคูน* ที่ MobyGames
**ปลาไหลไฟฟ้า** (อังกฤษ: electric eel) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Electrophorus electricus* จัดอยู่ในวงศ์ Gymnotidae จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้

ลักษณะ
------

มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหล ตามีขนาดเล็ก ลำตัวสีน้ำตาลเขียวเข้ม ใต้ท้องสีเหลือง หัวมีขนาดใหญ่ ปากกว้าง ใต้ท้องมีครีบยาวตั้งแต่ส่วนอกไปจนถึงปลายหาง ชอบอยู่ตามบึงน้ำตื้น ๆ หมกโคลนเลน หรือซ่อนตามวัชพืชในน้ำ ชอบน้ำนิ่งและเก่า (ค่า pH สูง) มีขนาดโตเต็มที่เกือบ 2 เมตร ที่ใหญ่ที่สุดพบถึง 2.5 เมตร น้ำหนักมากกว่า 44 ปอนด์

มีความสามารถพิเศษคือ ปล่อยไฟฟ้าได้สูงถึง 800

โวลต์ หรืออาจมากกว่านั้น ในปลาที่โตเต็มที่ ซึ่งเท่ากับสามารถให้ไฟฟ้าในปริมาณที่พอใช้ในบ้านหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง และไม่เกิน 100 โวลต์ในปลาที่ยังเล็กอยู่ โดยกล้ามเนื้อที่อยู่บริเวณลำตัวไปจนถึงปลายหางมีเซลล์พิเศษที่สร้างประจุไฟฟ้าได้ นับเป็นสัตว์ที่สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าได้สูงที่สุดในโลก เพื่อป้องกันตัวและใช้นำทางหาอาหาร เพราะปลาไหลไฟฟ้ามักอาศัยอยู่ในน้ำที่ขุ่นมัว จึงไม่สามารถใช้ประสาทตามองเห็นได้ดีนัก ปลาไหลไฟฟ้าจะกินเนื้อจำพวกสัตว์น้ำที่มีขนาดเล็กกว่า โดยการช็อตสัตว์เหล่านี้ให้สลบแล้วจึงเขมือบกิน และยังเป็นปลาที่ไม่ต้องหายใจผ่านเหงือกเหมือนปลาทั่วไป แต่จะใช้การฮุบอากาศบนผิวน้ำเพื่อรับออกซิเจนโดยตรงโดยผ่านเส้นเลือดฝอยจำนวนมากที่อยู่ที่ปาก โดยจะใช้เวลานานประมาณ 5-10 นาทีจึงขึ้นมาฮุบอากาศหนึ่งครั้ง อีกทั้งยังอยู่บนบกได้อีกนานนับชั่วโมงถ้าผิวหนังยังเปียกชื้นอยู่

ที่อยู่
-------

พบอาศัยอยู่ทั่วไปในลุ่มน้ำอะเมซอนและโอริโนโค ในทวีปอเมริกาใต้

เป็นปลาที่ไม่ได้ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น เนื่องจากอันตรายในการถูกช็อต ซึ่งมีรายงานการที่มีมนุษย์เสียชีวิตมาแล้วหลายรายจากการปล่อยไฟฟ้าของปลาไหลไฟฟ้า แต่ก็สามารถบริโภคได้เมื่อปลาไหลไฟฟ้าถูกฆ่าตายแล้วแตกต่างจากปลาที่มีพิษแม้ฆ่าตายแล้วพิษก็ยังอยู่ ในนิทานพื้นบ้านของชาวพื้นเมืองอเมริกาใต้ เล่าว่า ชนเผ่านักรบโบราณลืมปล่อยสายฟ้าลงบนตัวปลา จึงเกิดเป็นปลาไหลไฟฟ้า แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้ สำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ และนิยมชอบโชว์ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก โดยมักมีหลอดไฟแสดงกระแสไฟฟ้าอยู่หน้าตู้ด้วย สำหรับในประเทศไทยยังไม่จัดว่าเป็นสัตว์น้ำต้องห้าม แต่ถูกประกาศว่ามีอันตราย ต้องระมัดระวังตามประกาศของกรมประมง

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาดุกไฟฟ้า
* ปลาไฟฟ้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Electrophorus electricus*". The IUCN Red List of Endangered Species. สืบค้นเมื่อ 2014-06-07.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. 1 2 3 4  รายการ *River Monsters* ตอน *Electric Executioner* ทางดิสคัฟเวอรี่ แชนแนล ทางทรูวิชั่นส์: วันพุธที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
4. ↑  ELECTRIC EEL

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาไหลไฟฟ้า



วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ปลาไหลไฟฟ้า**
รูปภาพของนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์
รายชื่อดังต่อไปนี้เป็นรายชื่อของนักแสดงชายที่ปรากฏในภาพยนตร์ลามกเกย์ ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมภาพยนตร์ที่มีมูลค่ามากถึง 13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2009 โดยภาพยนตร์ลามกเกย์ก็ถือเป็นอุตสาหกรรมภาพยนตร์ลามกที่กินส่วนแบ่งร้อยละ 5 ถึง ร้อยละ 10 จากตลาดภาพยนตร์ลามกทั้งหมด

ชื่อของนักแสดงอาจจะเป็นทั้งชื่อจริงหรือนามแฝงของนักแสดง การใช้นามแฝงในวงการภาพยนตร์ลามกเกย์นั้นมีเหตุผลด้วยกันหลายประการ อาทิ เหตุผลทางด้านกฎหมาย, เหตุผลตามระเบียบของแต่ละค่ายภาพยนตร์ หรือ เหตุผลตามความต้องการของนักแสดงเอง เป็นต้น 

ทั้งนี้รายชื่อของนักแสดงชายที่ปรากฏไม่ได้หมายความว่าบุคคลในรายชื่อทั้งหมดจะเป็นผู้ชายที่มีความหลากหลายทางเพศ แต่สามารถเป็นผู้ชายรักต่างเพศได้เช่นกัน *(ดูเพิ่มเติมที่: เกย์-ฟอร์-เพย์)* ซึ่งในที่นี้ตัวนักแสดงอาจจะปรากฏในภาพยนตร์ลามกประเภทอื่นทั้งในรูปแบบรักต่างเพศ หรือ รักร่วมสองเพศ

เนื้อหา

* ก
* ข
* ฃ
* ค
* ฅ
* ฆ
* ง
* จ
* ฉ
* ช
* ซ
* ฌ
* ญ
* ฎ
* ฏ
* ฐ
* ฑ
* ฒ
* ณ
* ด
* ต
* ถ
* ท
* ธ
* น
* บ
* ป
* ผ
* ฝ
* พ
* ฟ
* ภ
* ม
* ย
* ร
* ฤ
* ล
* ฦ
* ว
* ศ
* ษ
* ส
* ห
* ฬ
* อ
* ฮ

เจฟฟ์ สไตรเกอร์
เทรนตัน ดูคาติ
บิลลี เฮอร์ริงตัน
เบรนต์ คอร์ริแกน
ฟรังซัวส์ ซากัต
ไมเคิล ลูคัส
ราฟาเอล อะเลนการ์
แวน ดาร์กโฮล์ม
ออสติน วูล์ฟ
อาร์แพด มิคลอส

ก
-

* กริฟฟิน บาร์โรวส์

ค
-

* คริส สตีล
* โค มาซากิ

จ
-

* จอห์นนี แรพิด
* เจฟฟ์ สไตรเกอร์
* โจอี สเตฟาโน

ซ
-

* เซ็บ แอทลาส

ด
-

* ดีเซล วอชิงตัน

ท
-

* เทรนตัน ดูคาติ
* ไทเกอร์ ไทสัน

บ
-

* บิลลี เฮอร์ริงตัน
* เบรนต์ คอร์ริแกน

ป
-

* ปิแอร์ ฟิตช์

ฟ
-

* ฟรังซัวส์ ซากัต

ม
-

* แมทธิว รัช
* ไมเคิล ลูคัส

ร
-

* ราฟาเอล อะเลนการ์
* ริกกี มาร์ติเนซ

ล
-

* ลูคัส ริดจ์สตัน

ว
-

* แวน ดาร์กโฮล์ม

อ
-

* ออสติน วูล์ฟ
* อาร์แพด มิคลอส

ดูเพิ่ม
-------

* ภาพยนตร์ลามกเกย์
* ภาพยนตร์ลามก

อ้างอิง
-------

1. ↑  CNBC documentary 'Porn: Business of Pleasure': Inside The Business of Porn July 2009, CNBC.
2. ↑  "Hub of all that's hot: San Francisco – surprise! – has surpassed Los Angeles as the capital of the gay adult entertainment industry". Wyatt Buchanan. *San Francisco Chronicle*. February 23, 2007.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **นักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์**
ชั้นของปฏิบัติการทางทหาร|  |
| การรบ |
| การสนับสนุนการรบ |
| การสนับสนุนการช่วยรบ |
| * ด
* ค
* ก
 |

ในวิชาการทหาร **การสนับสนุนการช่วยรบ** (combat service support ตัวย่อ: CSS หรือ **สชร.**) บ้างเรียก **การช่วยรบ** หมายถึงกิจกรรมและภาระหน้าที่ทั้งปวงในเขตหลังแนวรบเพื่อรับประกันความมั่นคงของระบบส่งกำลังบำรุงและโครงสร้างอื่น บุคลากรฝ่ายสนับสนุนการช่วยรบถือว่าเป็น ผู้ไม่มีหน้าที่ทำการรบ (non-combatant)

ภาระหน้าที่
-----------

### ทางตรง

**การสนับสนุนทางการส่งกำลังบำรุง** (logistic support) ถือเป็นการสนับสนุนการช่วยรบทางตรง ประกอบด้วยการให้บริการในหลากหลายด้าน อาทิ การส่งกำลัง (supply), การขนส่ง (transportation), การซ่อมบำรุง (maintenance), การแพทย์ (medical), การยุทธโยธา (construction), การสุขอนามัย (hygiene) เป็นต้น

### ทางอ้อม

ถือเป็นการสนับสนุนการช่วยรบทางอ้อม ประกอบด้วย สารสนเทศ (information), การสื่อสาร (communication), วัสดุ/ยุทธภัณฑ์ (material), บริภัณฑ์ (equipment), การวิจัย (research), การอบรม (education), สารวัตรทหาร (police), นิติการ (legal affair), การบัญชี (accounting), กำลังพล (personnel) เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร. พจนานุกรมศัพท์ทหาร อังกฤษ-ไทย ฉบับใช้ร่วมสามเหล่าทัพ พ.ศ. 2558 เก็บถาวร 2021-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน หน้า 54
2. ↑  วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร. เรื่องเดียวกัน หน้า 216
3. ↑  วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร. เรื่องเดียวกัน หน้า 184
4. ↑  ระเบียบว่าด้วยความปลอดภัยแห่งชาติ พ.ศ. 2517 ระบุว่า "ยุทธภัณฑ์ หมายความถึงสิ่งของทั้งหลายที่ใช้ประจำกายหรือประจำหน่วยกำลังถืออาวุธของทางราชการ เช่นทหาร ตำรวจ เป็นต้น ได้แก่เครื่องนุ่งห่ม เครื่องมือ เครื่องใช้ ยานพาหนะ อาวุธ และสิ่งอื่นๆ ในทำนองนี้"
5. ↑  ระเบียบว่าด้วยความปลอดภัยแห่งชาติ พ.ศ. 2517 ระบุว่า "บริภัณฑ์ หมายความถึงเครื่องจักร เครื่องมือ เครื่องกล สิ่งอุปกรณ์ และสิ่งอื่นๆ ในทำนองนี้"
**โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซี** เป็นโรงเรียนในเครือมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย ตั้งอยู่ในจังหวัดลำปาง ก่อตั้งโดยมิชชันนารีคณะเพรสไบทีเรียนอเมริกัน

ประวัติ
-------

โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซีก่อตั้งโดยคณะมิชชันนารีนิกายเพรสไบทีเรียน โดยมีประวัติการก่อตั้งจากเด็กชายเคนเน็ต แม็คเคนซี นักเรียนอายุ 16 ปี แห่งโรงเรียนระวีวารศึกษาในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา เคนเน็ตได้ถึงแก่กรรมวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1950 ครูของเขา คือ นางโฮเมอร์ ซี แคมป์แปลล์ จึงได้รวบรวมเงินจำนวนหนึ่งส่งมายังประเทศไทย เพื่อจัดสร้างอนุสรณ์สถานให้แก่ศิษย์รักของตนเองที่เสียชีวิตลง โรงเรียนนี้จึงมีชื่อตามสมญาว่า "เคนเน็ตแม็คเคนซี" 

แต่ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นเคนเน็ตแม็คเคนซีนั้นต้องนับถอยหลังไปอีก 5 ปี คือ ใน ค.ศ. 1890 ดร.เอส. ซี. พีเพิลร์ เป็นผู้แรกดำริหาที่สร้างโรงเรียนโดยซื้อที่ดินจากเจ้าปกครองนครลำปาง แล้วสร้างอาคารหลังแรกด้วยไม้ไผ่ มุงด้วยหญ้าคาและใบตอง โดย ดร.พีเพิลร์ ได้รายงานต่อคณะมิชชันนารี เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1890 "We are assumed of the place we requested to and we hereby express our gratitude to God for granting us this success." 

ค.ศ. 1946 สงครามยุติลงแล้ว โรงเรียนเหลือเพียงซากปรักหักพังไม่สามารถกลับมาตั้งโรงเรียนที่เดิมได้ นักเรียน 103 คน และครู 6 คน จึงได้เปิดโรงเรียนโดยใช้สมญาว่า โรงเรียนขวัญนครวิทยาลัย ที่โรงเรียนเทศบาลห้าแยกและที่สถานกงสุลอังกฤษ (ปัจจุบันกองบังคับการตำรวจภูธรเขต 5) ค.ศ. 1952 ได้ย้ายกลับมาที่เดิมพร้อมกับอาคารใหม่หลังหนึ่งซึ่งอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ต่อมาค.ศ.1953 โรงเรียนได้รับรองวิทยฐานะเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ระบบการบริหารจึงได้เปลี่ยนอีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ.1957 (2500) เมื่อคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียนมิชชั่นได้สลายตัวเข้ามาสู่สภาคริสตจักรในประเทศไทย ฉะนั้นความเป็นเจ้าของโรงเรียนตามพระราชบัญญัติโรงเรียนราษฏร์จึงเป็นของมูลนิธิแห่งสภาคริตสจักรในประเทศไทย

ปัจจุบัน โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซีเป็นของมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทยโดยอยู่ภายใต้การควบคุมการ บริหารงานสำนักงานพันธกิจการศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ประเภทสามัญศึกษา ดำเนินการสอน 3 ระดับ ระดับก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษา ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนได้รับการอุดหนุนจากรัฐบาล

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซี[*ลิงก์เสีย*]

| * ด
* ค
* ก
สถาบันการศึกษาและสถาบันการแพทย์ในเครือมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย |
| --- |
| มหาวิทยาลัย | คริสเตียน • พายัพ |  |
| โรงเรียน | กุญแจคริสเตียนวิทยา • คริสเตียนเยอรมันเชียงใหม่ • เคนเน็ตแม็คเคนซี • เจริญราษฎร์ • เชียงรายวิทยาคม • เชียงใหม่คริสเตียน • ดาราวิทยาลัย • ตรังคริสเตียนศึกษา • น่านคริสเตียนศึกษา • นานาชาติเชียงใหม่ • บำรุงวิทยา • ปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย • ปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัยเวียงป่าเป้า • ผดุงราษฎร์ • รังษีวิทยา • วัฒนาวิทยาลัย • วิชชานารี • ศรีธรรมราชศึกษา • ศรีธรรมราชศึกษา สุราษฎร์ธานี • สว่างวิทยา • สหคริสเตียนศึกษา • สัจจพิทยา • สืบนทีธรรม • สุริยวงศ์ • อรุณประดิษฐ • อุดรคริสเตียนวิทยา • คริสเตียนบึงกาฬ |
| โรงพยาบาล | กรุงเทพคริสเตียน • กรุงเทพคริสเตียนนครปฐม • แพร่คริสเตียน • แมคคอร์มิค • โอเวอร์บรุ๊ค • คริสเตียนแม่นํ้าแควน้อย • แวนแซนต์วูร์ด • ผู้สูงอายุแมคเคน |
| หมวดหมู่ |
เด็กทริกออร์ทรีต
**ทริกออร์ทรีต** (อังกฤษ: trick or treat, แปลว่า หลอกหรือเลี้ยง) เป็นประเพณีฮาโลวีนสำหรับเด็กในหลายประเทศ เด็กจะแต่งชุดตระเวนไปตามบ้านขอเลี้ยง เช่น ลูกกวาด (หรือเงินในบางวัฒนธรรม) ด้วยวลี "ทริกออร์ทรีต" "ทริก" เป็นการขู่กระทำปัญหาแก่เจ้าบ้านหรือทรัพย์สินของเขาหากไม่เลี้ยงเขา (แต่โดยปกติมักนิ่งเฉย) มีขึ้นในเย็นวันที่ 31 ตุลาคม เจ้าบ้านบางคนส่งสัญญาณว่าตนเต็มใจเลี้ยงขนม ตัวอย่างเช่น ประดับเครื่องตกแต่งฮาโลวีนไว้นอกบ้าน บางคนอาจทิ้งขนมไว้ที่ชานบ้าน 

ในทวีปอเมริกาเหนือ ทริกออร์ทรีตเป็นประเพณีฮาโลวีนตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ในบริเวณและในไอร์แลนด์ ประเพณีการไปตามบ้านเพื่อเก็บอาหารในฮาโลวีนย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เช่นเดียวกับประเพณีคนแต่งชุดในฮาโลวีน ในบริเตนและไอร์แลนด์คริสต์ศตวรรษที่ 19 มีบันทึกจำนวนมากว่าบุคคลไปตามบ้านในฮาโลวีน ท่องบทร้อยกรองแลกอาหาร และบ้างเตือนว่าอาจเกิดโชคร้ายหากไม่ต้อนรับตน แม้ว่าการตระเวนไปตามบ้านในชุดจะยังได้รับความนิยมในหมู่ชาวสกอตและไอริช แต่ประเพณีการกล่าว "ทริกออร์ทรีต" เพิ่งมาแพร่หลายเมื่อไม่นานนี้ กิจกรรมดังกล่าวพบมากในสหรัฐอเมริกา แคนาดา สหราชอาณาจักร สาธารณรัฐไอร์แลนด์ เปอร์โตริโกและเม็กซิโกภาคตะวันตกเฉียงเหนือและกลาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Roger, Nich (2003). *Halloween: From Pagan Ritual to Party Night*. Oxford University Press. pp. 28–30. ISBN 0-19-514691-3.
เตินปาเซ็นรับ ศาสดาของศาสนาเพิน
วัดศาสนาเพินที่มณฑลเสฉวน
**ศาสนาเพิน** (ทิเบต: བོན, ไวลี: *bon*, พินอินทิเบต: *pön*, อักษรสากล : [pʰø̃̀]) หรือ **เปิ้นเจี้ยว** (苯教) เป็นศาสนาเก่าแก่ดั้งเดิมของชนชาติทิเบตและชนชาติอื่น ๆ ในแถบที่ราบสูงทิเบต เช่นชาวซังซุง มีถิ่นกำเนิดทางแถบตะวันตกของทิเบต มีผู้นับถือมานานตั้งแต่ก่อนที่พุทธศาสนาจะเข้ามาสู่ทิเบตในช่วงที่จักรวรรดิทิเบตเริ่มเรืองอำนาจ และเริ่มถูกแทนที่ด้วยพุทธศาสนาแบบทิเบต แต่จนถึงทุกวันนี้ก็ยังมีผู้นับถือลัทธินี้หลงเหลืออยู่บ้างทั้งในทิเบตและภูฏาน อย่างไรก็ตาม ศาสนาเพินมีความคล้ายคลึงและส่งอิทธิพลสู่ศาสนาพุทธแบบทิเบต มีการพัฒนาระบบความเชื่อทางศาสนาเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 10-11 แต่ยังคงรักษาความเชื่อและพิธีกรรมทางศาสนายุคบรรพกาลไว้ได้ ปัจจุบันศาสนาเพินเป็นศาสนาของชนกลุ่มน้อยในทิเบต โดยเฉพาะทิเบตตะวันออก และบริเวณโดยรอบเทือกเขาหิมาลัย

พระศาสดาของศาสนาเพินมีนามว่า **เตินปาเซ็นรับ** (ทิเบต: སྟོན་པ་གཤེན་རབ་, ไวลี: *ston pa gshen rab*, พินอินทิเบต: *dön ba xen rab*) ผู้ที่นับถือศาสนาบอนเรียกว่า **เพินโป** (ทิเบต: བོན་པོ་, ไวลี: *bon po*, พินอินทิเบต: *pön bo*)

ความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาเพินกับศาสนาพุทธยังคงเป็นที่ถกเถียง กอฟฟรีย์ แซมูเอล (Geoffrey Samuel) นักวิชาการร่วมสมัย อธิบายว่า "ศาสนาเพินคือศาสนาพุทธแบบทิเบตรูปแบบหนึ่ง" เพราะมีความคล้ายคลึงกับนิกายญิงมาอยู่หลายประการ แต่ศาสนาเพินยังเก็บรักษาความเชื่อยุคเก่าที่มีมาก่อนการรับศาสนาพุทธ เดวิด สเนลโกรฟ (David Snellgrove) ก็เห็นพ้องว่าศาสนาเพินคือศาสนาพุทธรูปแบบหนึ่ง แต่เป็นแบบนอกรีต ส่วนจอห์น พาเวอส์ (John Powers) อธิบายว่า "...หลักฐานทางประวัติศาสตร์ชี้ให้เห็นว่าศาสนาเพินเป็นศาสนาที่พัฒนาด้วยตัวเองภายใต้อิทธิพลของศาสนาพุทธ..."

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Samuel 2012, pp. 220–221.
2. ↑  Kværne, Per (1995). *The Bon Religion of Tibet: The Iconography of a Living Tradition*. Boston, Massachusetts: Shambhala. p. 13. ISBN 9781570621864. สืบค้นเมื่อ 4 November 2022. According to its own historical perspective, Bon was introduced into Tibet many centuries before Buddhism and enjoyed royal patronage until it was finally supplanted by the 'false religion' (i.e. Buddhism) from India ...
3. ↑  Samuel 2012, p. 220.
4. 1 2  Kvaerne 1996, pp. 9–10.
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-21. สืบค้นเมื่อ 2022-02-21.
6. ↑  Powers 2007, pp. 500–501
7. ↑  Powers (2007), p. 497.
ตลาดมืดแห่งหนึ่งในบาร์เซโลนา ค.ศ. 2015
**ตลาดมืด** (อังกฤษ: black market) เป็นตลาดลับที่มีการซื้อขายสินค้าและบริการอย่างผิดกฎหมาย หรือมีแง่มุมที่ไม่สอดคล้องกับกฎหมาย มักเกิดจากการควบคุมทางด้านเศรษฐกิจ หรือการบังคับใช้กฎหมายที่ห้ามไม่ให้มีการผลิตหรือจำหน่ายสินค้าและบริการบางอย่าง ตัวอย่างเช่น การค้ายาเสพติด การค้าประเวณี ฯลฯ และนอกจากนี้ยังมักมีการหนีภาษีอีกด้วย ซึ่งตลาดมืดนั้น หากไม่สามารถควบคุมได้ หรือควบคุมได้ไม่ทั่วถึง ก็จะทำให้มีการซื้อขายหรือแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการกันในราคาหรืออัตราที่สูงกว่าที่กำหนดไว้

และเนื่องจากการหนีภาษีหรือการมีส่วนเกี่ยวข้องในตลาดมืดถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจึงมักปิดบังการกระทำเหล่านี้ของตนไว้เพื่อไม่ให้เจ้าหน้าที่พบเห็น นอกจากนี้ในตลาดมืดยังมักใช้เงินสดในการซื้อขายแลกเปลี่ยน เนื่องจากเป็นวิธีที่ติดตามและตรวจสอบย้อนกลับได้ยาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  A. Horning; และคณะ (2019). "Risky business: Harlem pimps' work decisions and economic returns". *Deviant Behavior 41 (2), 160-185*.
2. ↑  Feige, Edgar L. (2009). "Defining And Estimating Underground And Informal Economies: The New Institutional Economics Approach". *World Development*. Elsevier. **18** (7): 989–1002. doi:10.1016/0305-750x(90)90081-8. S2CID 7899012.
3. ↑  Feige, Edgar L. (2012). pp. 239-263. "New Estimates of U.S. Currency Abroad, the Domestic Money Supply and the Unreported Economy" (PDF). *Crime, Law and Social Change*. **57** (3): 239–263. doi:10.1007/s10611-011-9348-8. S2CID 153877115.
**ปลาโอดำ** หรือ **ปลาโอหม้อ** หรือ **ปลาทูน่าน้ำลึก** (อังกฤษ: longtail tuna, northern bluefin tuna;
 ชื่อวิทยาศาสตร์: *Thunnus tonggol*) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)

จัดเป็นปลาโอหรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง เป็นปลาผิวน้ำที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงเช่นเดียวกับปลาชนิดอื่นในวงศ์นี้ทั่วไป มีลำตัวค่อนข้างกลมและยาวเพรียวแบบกระสวย ครีบหลังที่แยกออกจากกันเป็นสองอันและอยู่ห่างกันเพียงเล็กน้อยเท่าขนาดความ ยาวของตา ครีบอกหลังยาวมาก ครีบท้องตั้งอยู่ในแนวเดียวกับครีบอก ครีบก้นอยู่เยื้องครีบหลังอันที่สองเล็กน้อย ครีบหางใหญ่เว้าลึกเป็นรูปวงเดือน มีเกล็กเล็กละเอียดอยู่บริเวณแนวท้อง มีจุดสีขาวเรียงกันเป็นแถวไปตามความยาวของส่วนท้อง ครีบฝอยของครีบหลังและครีบก้นมีสีเทาแกมเหลือง

มีความยาวประมาณ 40-70 เซนติเมตร มีขนาดความยาวใหญ่สุดถึง 145 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 35.9 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดงและแอฟริกาตะวันออกถึงนิวกินี, ทะเลญี่ปุ่นตอนเหนือ จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ในน่านน้ำไทยพบทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่หากินบริเวณผิวน้ำ โดยล่าปลาหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร

เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่ง เนื้อสามารถทำไปปลาดิบในอาหารญี่ปุ่นได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Collette, B. Di Natale, A. Fox, W. Juan Jorda, M. Miyabe, N. Nelson, R. Sun, C. & Uozumi, Y. (2011). "*Thunnus tonggol*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.1*. สืบค้นเมื่อ 6 December 2011.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  "*Thunnus tonggol"*. ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  "เกิดอะไรขึ้น "ปลาทูน่าน้ำลึก" ทะลักเข้ามาชายฝั่งชุมพรทุกวัน". bkkclub.net/. 13 August 2015. สืบค้นเมื่อ 14 August 2015.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  Hutchins, B. & Swainston, R. (1986). *Sea Fishes of Southern Australia*. pp. 104 & 141. ISBN 1-86252-661-3
5. ↑  Allen, G. (1999). *Marine Fishes of Tropical Australia and South-East Asia*. p. 230. ISBN 0-7309-8363-3
6. ↑  ปลาโอดำ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thunnus tonggol ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Thunnus tonggol***
แผนที่แคว้นญี่ปุ่น (2411) เน้นแคว้นบุงโงะ
**แคว้นบุงโงะ** (豊後国) เป็นแคว้นของญี่ปุ่นทางทิศตะวันออกของ เกาะคีวชู ในพื้นที่ของ จังหวัดโออิตะ. บางครั้งเรียกว่าโฮชู (豊州) พร้อมด้วย แคว้นบูเซ็ง. แคว้นบุงโงะมีอาณาเขตติดต่อกับ แคว้นบูเซ็ง, แคว้นฮีวงะ, แคว้นฮิโงะ, แคว้นชิกูโกะ และ แคว้นชิกูเซ็ง

ประวัติศาสตร์
-------------

ในตอนท้ายของ คริสต์ศตวรรษที่ 7 จังหวัดโทโย ถูกแบ่งออกเป็นบูเซ็ง และบุงโงะ. จนกระทั่งถึงช่วง ยุคเฮอัง บุงโงะถูกอ่านเป็น โทโยกูนิ โนะ มิชิ โนะ ชิริ.

เป็นที่เชื่อกันว่าเมืองหลวงของบุงโงะตั้งอยู่ใน ฟูรูโงะ (古国府) ส่วนของเมืองโออิตะ แต่เมื่อปี 2559 ไม่พบหลักฐานทางโบราณคดี

ศาลเจ้าชินโตที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งบุงโงะ (豊前一宮, บูเซ็ง อิชิโนะมิยะ) มอบให้แก่ศาลเจ้าอูซะที่รู้จักในชื่อ ศาลเจ้าฮาชิมังแห่งอูซะ หรือ ศาลเจ้าชินโตแห่งอูซะ ในเขตอูซะ (อูซะ, จังหวัดโออิตะ ในปัจจุบัน) ศาลเจ้าอูซะไม่เพียงแต่มีอำนาจทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังมีอิทธิพลทางการเมืองต่อการปกครองท้องถิ่น แต่อิทธิพลของพวกเขาก็ลดลงจนถึง ยุคเซ็งโงกุ

ในช่วง ยุคเซ็งโงกุ ในช่วงกลางของ ศตวรรษที่ 16 บุงโงะเป็นฐานที่มั่นของ ตระกูลโอโทโมะ. ตระกูลโออูชิ ในภาคตะวันตกของชูโงกุได้รับอิทธิพลทางการเมืองจากแคว้นบูเซ็ง ในช่วงกลางของสมัยทั้งสองตระกูลเริ่มเสื่อมอำนาจ. หลังจาก โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ได้มอบอำนาจในคีวชู, 120,000 koku ของแคว้นบูเซ็งให้แก่ คูโรดะ โยชิตากะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1587, ผู้สร้างโคกูระ, ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ คิตะคีวชู, จังหวัดฟูกูโอกะ, และสร้างปราสาทบนที่ดินของเขา ส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดแบ่งออกเป็นส่วน ๆ และมอบให้กับ ไดเมียว คนอื่น ๆ

ในปี ค.ศ. 1600 เรือของเนเธอร์แลนด์ซึ่งเดินเรือโดยชาวอังกฤษ วิลเลี่ยม อดัมส์ ได้อับปางบนชายฝั่งของบุงโงะ

| * ด
* ค
* ก
แคว้นของญี่ปุ่น (อดีตจังหวัด) |
| --- |
| คิไน | 
* อิซูมิ
* คาวาจิ
* เซ็ตสึ
* ยามาชิโระ
* ยามาโตะ
* โยชิโนะ 716–738

 |
| โทไกโด | 
* อาวะ
* ฮิตาจิ
* อิงะ
* อิเซะ
* อิซุ
* คาอิ
* คาซูซะ
* มิกาวะ
* มูซาชิ
* โอวาริ
* ซางามิ
* ชิมะ
* ชิโมซะ
* ซูรูงะ
* โทโตมิ

 |
| โทซันโด | 
* เดวะ -1869
* ฮิดะ
* อิวากิ 718–724
* อิวากิ 1869–
* อิวาเซะ 718–724
* อิวาชิโระ 1869–
* โคซูเกะ
* มิโนะ
* โอมิ
* มุตสึ –1869
* ริกูโอ (หรือ มุตสึ) 1869–
* ริกูจู 1869–
* ริกูเซ็ง 1869–
* ชิมตสึเกะ
* ชินาโนะ
* ซูวะ 721–731
* อูโงะ 1869–
* อูเซ็ง 1869–

 |
| โฮะกุริกุโด | 
* เอจิโกะ
* เอจิเซ็ง
* เอ็ตจู
* คางะ
* โนโตะ
* ซาโดะ
* วากาซะ

 |
| ซันอินโด | 
* โฮกิ
* อินาบะ
* อิซูโมะ
* อิวามิ
* โอกิ
* ทาจิมะ
* ทัมบะ
* ทังโงะ

 |
| ซันโยโด | 
* อากิ
* บิงโงะ
* บิตจู
* บิเซ็ง
* ฮาริมะ
* มิมาซากะ
* นางาโตะ
* ซูโอ

 |
| นังไกโด | 
* อาวะ
* อาวาจิ
* อิโย
* คิอิ
* ซานูกิ
* โทซะ

 |
| ไซไกโด | 
* บุงโงะ
* บุเซ็ง
* ชิกูโงะ
* ชิกูเซ็ง
* ฮิโงะ
* ฮิเซ็ง
* ฮีวงะ
* อิกิ
* โอซูมิ
* ซัตสึมะ
* ทาเนะ 702–824
* สึชิมะ

 |
| ฮกไกโด1869– | 
* ชิชิมะ
* ฮิดากะ
* อิบูริ
* อิชิการิ
* คิตามิ
* คูชิโระ
* เนมูโระ
* โอชิมะ
* ชิริเบชิ
* เทชิโอะ
* โทกาจิ

 |
| แคว้นก่อนประมวลกฎหมายไทโฮ | 
ชิจิบุ
ฟูซะ
ฮิ
เคโนะ
คิบิ
โคชิ
คูมาโซะ
โทโย
สึกูชิ
 |
**ชายข้ามเพศ** หรือ **ทรานส์แมน** (อังกฤษ: Trans man, Trans male, Transsexual man, Transsexual male) คือคนที่แปลงเพศหรือคนข้ามเพศจากหญิงเป็นชาย หรือเรียกอีกอย่างว่า Female-to-male (FTM, F2M) หมายถึง คนที่มีเพศกำเนิดเป็นหญิง กฎหมายจึงระบุให้เป็นเพศหญิง แต่เนื่องจากเขารับรู้อัตลักษณ์ทางเพศว่าตนเป็นชาย จึงมีความต้องการที่จะเปลี่ยนเพศเพื่อให้สอดคล้องกับจิตใจที่เป็นชาย

**ผู้ชายข้ามเพศ** (Transsexual male) กับ ทอม (Butch) มีความหมายที่ต่างกัน 
ข้อแตกต่างก็คือ ผู้ที่เป็นทอม (Butch) นั้นยังคงนิยามตนเองว่าเป็นหญิงและยังมีความพึงพอใจที่จะเป็นเพศหญิง พึงพอใจกับร่างกายของตน และไม่รู้สึกว่าตนจำเป็นจะต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในร่างกายตัวเอง 
ในขณะที่ผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) นั้นรับรู้ว่าตนเป็นชายและมีความต้องการที่จะเปลี่ยนสภาพทางร่างกายเพื่อให้ตรงกับจิตใจภายในของตน

การข้ามเพศ
----------

กระบวนการข้ามเพศแต่เดิมคำว่า "ผู้ชายข้ามเพศ" (Transman, Transsexual male) จะใช้เรียกเฉพาะผู้ที่ข้ามเพศจากหญิงเป็นชายที่มีการเปลี่ยนแปลงร่างกายด้วยฮอร์โมนและ/หรือการผ่าตัด แต่ในระยะหลังมานี้ คำจำกัดความของ "กระบวนการข้ามเพศ" (Transition) นั้นขยายกว้างรวมไปถึงการพัฒนาทางด้านจิตใจ การยอมรับและเข้าใจตนเอง

**ผู้ชายข้ามเพศ** (Transsexual male) โดยส่วนมากนั้น จะต้องการเข้าสู่ขั้นตอนทางการแพทย์ เช่น การบำบัดด้วยฮอร์โมนทดแทนและการผ่าตัดเพื่อให้ร่างกายของพวกเขานั้นสอดคล้องกับการแสดงออกทางเพศให้มากที่สุด
อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) อีกจำนวนมากที่ไม่สามารถเข้าถึงกระบวนการทางการแพทย์ หรือ ไม่เลือกที่จะเข้ารับการผ่าตัดและบำบัดด้วยฮอร์โมนเช่นกัน

การข้ามเพศนั้นมักจะต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องต่อไปนี้
--------------------------------------------------

* การเปลี่ยนแปลงทางสังคม: การเปลี่ยนชื่อ, การสวมใส่เสื้อผ้าที่เหมาะสมกับเพศ, การวางตัวและการปฏิบัติตัวในสังคม การเปิดเผยต่อครอบครัว เพื่อน และเพื่อนร่วมงาน
* ขั้นตอนการรักษาด้วยการแปลงเพศ: ฮอร์โมนทดแทน (Hormone Replacement Therapy) และ/หรือ การผ่าตัด (Sex Reassignment Surgery)
* การรับรองเพศสภาพตามกฎหมาย : การเปลี่ยนคำนำหน้านาม และ การเปลี่ยนเพศที่ระบุในเอกสารประจำตัวตามกฎหมาย (ยังไม่มีกฎหมายรองรับในประเทศไทย)

ชายข้ามเพศที่มีชื่อเสียง
------------------------

* Buck Angel, ผู้กำกับและนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่
* Ben Barres, ดอกเตอร์ทางด้าน Neurobiologist ปัจจุบันสอนอยู่ที่ Stanford University
* Chaz Bono, นักเขียนชาวอเมริกันและนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิความหลากหลายทางเพศ ลูกชายคนเดียวของนักดนตรีชื่อดัง Sonny Bono และนักร้องชื่อดัง Cher
* Balian Buschbaum, นักกีฬากระโดดค้ำถ่อชาวเยอรมัน
* Ian Harvie, นักแสดงตลกชาวอเมริกัน
* Katastrophe, (Rocco Katastrophe Kayiatos) โปรดิวเซอร์และนักร้องเพลงฮิพฮอพ
* Ryan Sallans, นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิความหลากหลายทางเพศ อาจารย์ วิทยากร และนักพูด
* Brandon Teena,(1972–1993), เหยื่อของอคติและความเกลียดชังคนข้ามเพศ (Transphobia) ซึ่งภาพยนตร์เรื่อง Boy Don't Cry นั้นได้สร้างมาจากชีวิตจริงของเขา
* Kris Chotidhanitsakul, นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิความหลากหลายทางเพศ อาจารย์ วิทยากร
* Elliot Page, นักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวแคนาดา
**ด้วงกว่างชน** หรือ **ด้วงกว่างโซ้ง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Xylotrupes gideon*; อังกฤษ: Siamese rhinoceros beetle, Fighting beetle) อยู่ในวงศ์ Dynastinae ลำตัวมีสีตั้งแต่สีน้ำตาลอมแดงจนถึงเกือบดำ ตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่เรียกว่า *กว่างโซ้ง* หรือ *กว่างชน* มีเขาที่หลังอกยื่นยาวเป็นจะงอยเรียวไปทางด้านหน้าและโค้งลง ตรงปลายเป็น 2 แฉก กับที่หัวมีเขาเล็กยื่นออกไปเป็นเขาเดี่ยว โค้งขึ้นคล้ายนอแรด แต่ปลายแยกเป็น 2 แฉก บางตัวใต้ท้องอาจมีขนสีเหลืองอ่อนนุ่มคล้ายกำมะหยี่ ในตัวผู้ที่มีขนาดย่อมมีเขาสั้นเรียก *กว่างกิ* หรือ *กว่างแซม* ตัวเมียไม่มีเขาเรียก *กว่างแม่* หรือ *กว่างอีลุ่ม*

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1-2 นิ้ว ขณะที่ตัวเมียจะมีความเล็กกว่า พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีชนิดย่อยทั้งหมด 4 ชนิด

วงจรชีวิต
---------

ด้วงกว่างชน มีวงจรชีวิตที่สั้น หลังจากเป็นหนอนอาศัยอยู่ใต้ดินมาเป็นเวลาเกือบปีแล้ว เมื่อเป็นตัวเต็มวัยจะมีอายุอยู่ได้เพียงแค่ไม่เกิน 3 เดือนเท่านั้น โดยจะออกจากดินในช่วงฤดูฝน ประมาณเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม ด้วงกว่างชนจัดเป็นแมลงศัตรูพืชชนิดหนึ่งเนื่องจากทั้งตัวเต็มวัยและตัวอ่อนกินพืชเศรษฐกิจบางชนิดเป็นอาหาร เช่น มะพร้าวและอ้อย ตัวเต็มวัยจะออกหากินในเวลากลางคืน

การเลี้ยง
---------

ด้วงกว่างชน จัดเป็นสัตว์เลี้ยงที่คนไทยใช้ละเล่นให้ต่อสู้กันเป็นเวลานาน เช่นเดียวกับ ไก่ชน หรือ ปลากัด จนกลายเป็นประเพณีตามฤดูกาลที่ถิ่นล้านนา เช่นที่ จังหวัดเชียงใหม่ หรือน่าน ในต่างประเทศยังพบได้ที่ตอนเหนือของลาวและพม่า โดยจะนำตัวผู้ 2 ตัวมาขวิดกัน เรียกว่า *"ชนกว่าง"* โดยจะนำด้วงกว่างตัวผู้ 2 ตัวมาอยู่บนกระบอกไม้ยาวประมาณ 80-100 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร เรียกว่า *ไม้กอน* แล้วนำตัวเมียมาใส่รูปิดไว้ให้เห็นแต่เพียงหลัง เพื่อให้กลิ่นของตัวเมียดึงดูดตัวผู้ ด้วงกว่างชนตัวผู้จะสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย แต่จะไม่สู้กันจนถึงตายเหมือนปลากัด การแพ้-ชนะ ขึ้นอยู่กับตัวที่ได้ล่าง คือ สามารถใช้เขางัดอีกตัวหนึ่งให้ลอยและคว่ำหงายท้องลงได้ ในขณะที่ตัวผุ้กำลังสู้กัน อาจใช้ไม้เรียวยาว ขนาดประมาณ 8 เซนติเมตร ที่เรียกว่า *ไม้ฝัน* ใช้ปั่นหรือยั่วยุให้ด้วงกว่างชนต่อสู้ให้รุนแรงยิ่งขึ้น โดยการใช้ไม้นี้แหย่หรือปั่นบริเวณหน้าหรือเขาหรือด้านข้างของตัวด้วงกว่างชน ให้เดินหรือทำในสิ่งที่ต้องการ

ชนิดย่อย
--------

* *X. g. borneensis* Minck, 1920
* *X. g. philippinensis* Endrodi, 1957
* *X. g. sondaicus* Silvestre, 2002
* *X. g. sumatrensis* Minck, 1920

การอ้างอิงในสัญลักษณ์
---------------------

สัญลักษณ์ทีมเชียงราย ยูไนเต็ด
ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลประจำจังหวัดเชียงราย และได้รับฉายาว่า *"กว่างโซ้งมหาภัย"*

อ้างอิง
-------

1. ↑  มรช.เตรียมเวทีรวมพลคนรักษ์กว่าง-นักสู้แห่งขุนเขา[*ลิงก์เสีย*]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Xylotrupes gideon***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* กว่าง
तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी सर तन से जुड़ा हुआ रण्डी mamta तेरे राज्य के सारे औरतों को नंगा करके चोदा रण्डी mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी सर तन से जुड़ा हुआ रण्डी mamta तेरे राज्य के सारे औरतों को नंगा करके चोदा रण्डी mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी सर तन से जुड़ा हुआ रण्डी mamta तेरे राज्य के सारे औरतों को नंगा करके चोदा रण्डी mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी सर तन से जुड़ा हुआ रण्डी mamta तेरे राज्य के सारे औरतों को नंगा करके चोदा रण्डी mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी सर तन से जुड़ा हुआ रण्डी mamta तेरे राज्य के सारे औरतों को नंगा करके चोदा रण्डी mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी सर तन से जुड़ा हुआ रण्डी mamta तेरे राज्य के सारे औरतों को नंगा करके चोदा रण्डी mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद mamta तेरी चूत को और शरीर को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी mamta तेरी दूध को काट काट कर फाड़ दिया रण्डी मादरचोद तेरी सर तन से जुड़ा हुआ रण्डी mamta

อ้างอิง
-------
***มิสติกวอริเออส์: ราธออฟเดอะนินจาส์*** (ญี่ปุ่น: ミスティックウォリアーズ -怒りの忍者-; อังกฤษ: *Mystic Warriors: Wrath of the Ninjas*) เป็นเกมแนวชูตเอ็มอัปแบบเลื่อนด้านข้างที่มีธีมนินจา ซึ่งเปิดตัวในฐานะวิดีโอเกมหยอดเหรียญโดยบริษัทโคนามิใน ค.ศ. 1993 ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยทีมเดียวกันกับที่ผลิตเกมอาร์เคดก่อนหน้า นั่นคือ*ซันเซตไรเดอส์*ที่มีธีมตะวันตก และมีรูปแบบการเล่นที่คล้ายคลึงกับเกมก่อนหน้า

รูปแบบการเล่น
-------------

ภาพหน้าจอการเล่นสโนว์บอร์ดของยูริในสเตจภูเขาหิมะ
การควบคุมของเกมประกอบด้วยก้านควบคุมแปดทิศทาง รวมถึงปุ่มสองปุ่มสำหรับโจมตีและกระโดด คล้ายกันกับในเกม*ซันเซตไรเดอส์* ผู้เล่นสามารถกระโดดข้ามระดับที่สูงขึ้นหรือต่ำลงได้ เช่นเดียวกับการสไลด์ ตัวละครของผู้เล่นจะโจมตีโดยการปาดาวกระจาย/มีดสั้นไม่จำกัดจำนวน หรือใช้อาวุธของเขา/เธอในระยะใกล้ เกมดังกล่าวมีการปรับปรุงบางอย่างที่ไม่รวมอยู่ใน*ซันเซตไรเดอส์* เช่นเดียวกับมาตรวัดชีวิตที่ช่วยให้ผู้เล่นสามารถยังชีพจากการโจมตีของศัตรูได้ถึงสี่ครั้งก่อนที่จะเสียชีวิต

ผู้เล่นจะต้องกำจัดศัตรูที่ถือกล่องเพื่อรับไอเทมเพิ่มพลัง ซึ่งรวมถึงการเพิ่มพลังดาวกระจายที่สามารถเพิ่มพลังการปาของผู้เล่นได้ถึงสองระดับ (โดยมีความแตกต่างกันระหว่างเหล่าตัวละคร), อาหาร (ซูชิ, เท็มปูระ, อูดง, สุกียากี้) ที่จะมาเติมเกจชีวิตของผู้เล่น, ลูกกลมสีน้ำเงินที่มีตัวอักษรคันจิอย่าง*ชิโนบิ* (忍) จะล้อมรอบผู้เล่นด้วยบาเรียในช่วงเวลาจำกัด, ลูกกลมสีเหลืองที่มีตัวอักษรคันจิอย่าง*ชิการะ* (力) จะทำลายศัตรูบนหน้าจอทั้งหมด และเครื่องประดับชนิดต่าง ๆ สำหรับคะแนนพิเศษ รวมถึงการอยู่ยงคงกระพันชั่วคราว

ซาวด์แทร็ก
----------

ซาวด์แทร็กสมบูรณ์ของ*มิสติกวอริเออส์*มีอยู่ใน*โคนามิอะมิวส์เมนต์ซาวส์ '93: ซัมเมอร์อิดิชัน* ที่เป็นอัลบัมสองซีดี ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1993 โดยมีหมายเลขแคตตาล็อกคือเคไอซีเอ-7616-7 และแทร็กที่ 23–46 ในแผ่นที่ 2 นั้นมาจากเกม

การตอบรับ
---------

ในประเทศญี่ปุ่น *เกมแมชชีน*ในฉบับวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1993 ได้ระบุว่า*มิสติกวอริเออส์*เป็นหน่วยอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับเก้าของปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Konami Amusement Sounds '93 Summer - GAIAPOLIS - VGMdb".
2. ↑  "Game Machine's Best Hit Games 25 - テーブル型TVゲーム機 (Table Videos)". *Game Machine* (ภาษาญี่ปุ่น). No. 447. Amusement Press, Inc. 15 April 1993. p. 29.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Mystic Warriors* at GameFAQs
* *Mystic Warriors* *on the Killer List of Videogames*
พระราชบัลลังก์และราชอาณาจักรภายใต้พระมหากษัตริย์คาทอลิกในยุโรป
ศัพท์ **พระมหากษัตริย์คาทอลิก** หมายถึงสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยาและพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน การอภิเสกสมรสของทั้งสองพระองค์นั้นถือเป็นการรวมชาติสเปนโดยพฤตินัย โดยทั้งสองพระองค์เป็นสมาชิกในราชวงศ์ตรัสตามาราและยังเป็นพระญาติกันผ่านทางพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยา เนื่องจากถือเป็นการแต่งงานในหมู่พระญาติซึ่งผิดกฎหมายศาสนาในสมัยนั้น จึงได้รับพระราชานุญาตจากสมเด็จพระสันตะปาปาซิกตัสที่ 4 เป็นกรณีพิเศษ นักวิชาการส่วนใหญ่เห็นต้องกันว่าการอภิเษกสมรสนี้ถือเป็นการรวมสเปนเป็นหนึ่งอาณาจักร

เนื่องจากการกำเนิดสเปนนั้นมีลักษณะเป็นการรวมสองราชวงศ์เข้าด้วยกันมากกว่าจะมีลักษณะเป็นรัฐเดี่ยว โดยกัสติยาและอารากอนยังคงแยกเป็นอาณาจักรของตนมาโดยตลอดจนกระทั่งมีพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาใน ค.ศ. 1707–1716 ราชสำนักของทั้งสองพระองค์ในสมัยนั้นย้ายเมืองอยู่บ่อยครั้งเนื่องจากมีความจำเป็นในการเรียกแรงสนับสนุนจากเหล่าขุนนางศักดินาทั้งหลาย พระราชอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์และพระราชินีคาทอลิก" (ละติน: *Rex Catholicissimus*) เป็นพระราชสมัญญาที่ได้รับถวายจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ใน ค.ศ. 1494 ในฐานะของกษัตริย์ผู้พิทักษ์ความเชื่อในนิกายโรมันคาทอลิก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ชื่อเรียกในภาษาต่าง ๆ :

	* ภาษากัสติยาสมัยกลาง: *Rey(e)s Catholicos*
		+ ภาษากัสติยาสมัยใหม่: *Reyes Católicos*
	* ภาษากาตาลาและภาษาอารากอนสมัยกลาง: *Reys Catholichs*
		+ ภาษาอารากอนสมัยใหม่: *Reis Catolicos*
		+ ภาษากาตาลาสมัยใหม่: *Reis Catòlics*
	* ภาษาละติน: *Reges Catholici*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bethany Aram, "Monarchs of Spain" in *Iberia and the Americas*, vol. 2, p. 725. Santa Barbara: ABC Clio 2006.
2. ↑  Kamen, H. (2005). *Spain 1469–1714: A Society of Conflict*. Routledge:Oxford. p. 37.
**วั่งเจี่ยว** (จีน: 旺角; พินอิน: *Wàngjiǎo*) หรือสำเนียงกวางตุ้งว่า **หม่องก็อก** (ยฺหวิดเพ็ง: *mong4 gok3*; อักษรโรมัน: Mong Kok: MK) เป็นพื้นที่ในเกาลูน ฮ่องกง

หม่องก็อกเป็นหนึ่งในย่านการค้าหลักในฮ่องกงที่มีอาคารผสมผสานระหว่างแบบเก่าและใหม่ โดยมีภัตตาคารและร้านค้าอยู่ชั้นล่าง และย่านเชิงพาณิชย์หรือที่อยู่อาศัยอยู่ชั้นบน พื้นที่นี้ถูกกล่าวถึงและพรรณาในภาพยนตร์เป็นย่านที่พวกอั้งยี่เปิดบาร์, ไนต์คลับ และอาบอบนวด โดยมีความหนาแน่นประชากรสูงมากที่ 130,000 คนต่อตารางกิโลเมตร *กินเนสบุ๊ก*ได้บันทึกเป็นย่านที่มีผู้คนชุกชุมมากที่สุดในโลก

ชื่อ
----

ก่อน พ.ศ. 2473 บริเวณนี้มีชื่อว่า **Mong Kok Tsui** (芒角嘴). ชื่อในอักษรโรมันปัจจุบันเป็นการทับศัพท์จากภาษาจีนเก่าของคำว่า 望角 (ยฺหวิดเพ็ง: *mong6 gok3*; สัทอักษรสากล: [mɔːŋ˨ kɔːk˧]), หรือ 芒角 (ยฺหวิดเพ็ง: *mong4 gok3*; สัทอักษรสากล: [mɔːŋ˨˩ kɔːk˧]) ซึ่งตั้งชื่อมาจากในอดีตตอนที่ยังเป็นภูมิภาคชายฝั่ง เคยมีเฟิร์นอุดมสมบูรณ์ในบริเวณนี้ ส่วนชื่อภาษาจีนในปัจจุบัน "旺角" (ยฺหวิดเพ็ง: *wong6 gok3*; สัทอักษรสากล: [wɔːŋ˨ kɔːk˧]) หมายถึง "มุมที่อุดมสมบูรณ์" หรือ "มุม(ที่มีคน)ชุกชุม" แต่ชื่อในอักษรโรมันยังคงเหมือนเดิม

การประท้วง พ.ศ. 2557
--------------------

หม่องก็อกเป็นหนึ่งในสถานที่หลักของการประท้วงในฮ่องกง พ.ศ. 2557 ธนาคาร, ร้านอัญมณี และร้านขายเสื้อต้องปิดร้านจากการประท้วงของผู้สนับสนุนประชาธิปไตย

สถานที่สำคัญ
------------

* ตลาดผู้หญิง
* ตลาดปลาทอง
* ตลาดนก
* ตลาดดอกไม้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ruwitch, John; Baldwin, Clare (3 October 2014). "Hong Kong protesters face backlash, threaten to abandon talks". *Reuters*. Reuters. สืบค้นเมื่อ 3 October 2014.
2. ↑  Boland, Rory. "Mongkok Ladies Market". About.com Guide. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-01-11. สืบค้นเมื่อ 6 April 2013.
3. ↑  Yau Tsim Mong District Council, You Jian Wang Qu Fengwuzhi(油尖旺區風物志), Hong Kong: 1999. p18. "Mong Kok Tsui"(芒角嘴)
4. ↑  "Protests in Mong Kok, Causeway Bay". *The Standard*. 29 September 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 November 2014.
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-11-03. สืบค้นเมื่อ 2008-10-24.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **หม่องก็อก**

* Flickr: Photos tagged with Mongkok
* Photo gallery featuring Flower Market Road over the Chinese New Year.[*ลิงก์เสีย*]

พิกัดภูมิศาสตร์: 22°19′21″N 114°10′14″E﻿ / ﻿22.32250°N 114.17056°E﻿ / 22.32250; 114.17056

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่

 |
**แจ็คเกอรีน ไทยรัฐ** หรือ **แจ็คเกอรีน ทีวีพูล** มีชื่อเดิมว่า "จักริน อดิเรก" และ "พัฒนะชัย อดิเรก" ตามลำดับ เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ.2522
เป็นผู้ประกาศข่าวดีเจและพิธีกรชาวไทยเกิดที่จังหวัดสุรินทร์ เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการสมัครเป็นผู้ประกาศข่าวในสายบันเทิงต่างประเทศ ของนิตยสารทีวีพูล ปัจจุบันเป็นโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์และเป็นผู้สื่อข่าวบันเทิง พิธีกร ดีเจ วีเจ สังกัด "บริษัท โน้ต พับลิชชิง จำกัด" และ "บริษัท ไทยทีวี จำกัด ของ "พันธุ์ทิพา ศกุณต์ไชย หรือ ติ๋ม ทีวีพูล" มีชื่อเสียงจากผลงาน พิธีกรหลักประจำรายการ ทีวีพูลTonight ออกอากาศทางช่อง 5 ซึ่งเป็นข่าวบันเทิงรายการแรกสุด ของเครือนิตยสารทีวีพูลและในปัจจุบัน แจ็คเกอรีน เป็นผู้ประกาศข่าวบันเทิงและเป็นผู้สื่อข่าวในช่องไทยรัฐทีวีเป็นต้น

ประวัติ
-------

แจ็คเกอรีน มีชื่อเดิมว่า "จักริน อดิเรก" และ "พัฒนะชัย อดิเรก" ตามลำดับ เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ.2522 เป็นผู้ประกาศข่าว ดีเจและพิธีกรชาวไทยเกิดที่จังหวัดสุรินทร์ มีพี่น้องร่วมกัน 3 คน แจ็คเกอรีนเป็นบุตรคนเล็กซึ่งจบการศึกษาปริญญาตรีคณะปริญญานิเทศศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

### ประวัติการทำงาน

แจ็คเกอรีน เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการสมัครเป็นผู้ประกาศข่าวในสายบันเทิงต่างประเทศ ของนิตยสารทีวีพูล ปัจจุบันเป็นโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์และเป็นผู้สื่อข่าวบันเทิง พิธีกร ดีเจ วีเจ สังกัด "บริษัท โน้ต พับลิชชิง จำกัด" และ "บริษัท ไทยทีวี จำกัด ของ "พันธุ์ทิพา ศกุณต์ไชย" หรือ ติ๋ม ทีวีพูล" มีชื่อเสียงจากผลงาน พิธีกรหลักประจำรายการ ทีวีพูลTonight ออกอากาศทางช่อง 5 ซึ่งเป็นข่าวบันเทิงรายการแรกสุด ของเครือนิตยสารทีวีพูลและในปัจจุบัน มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง แฟนเก่า เมื่อในปี พ.ศ. 2552 และผลงานละคร ในฐานะนักแสดงรับเชิญ ปัจจุบันแจ็คเกอรีน เป็นผู้ประกาศข่าวบันเทิงและเป็นผู้สื่อข่าวในช่องไทยรัฐทีวีเป็นต้น

ผลงาน
-----

* (2542 - 2554) พิธีกรข่าวบันเทิงรายการ Tv pool Tonight ช่อง 5

* (2558 - ปัจจุบัน) พิธีกรข่าวไทยรัฐบันเทิง และ ผู้สื่อข่าวบันเทิงช่องไทยรัฐทีวี

### การแสดง

* (2552) ภาพยนตร์ แฟนเก่า
* (2553) ละคร ดอกรักริมทาง ช่อง 5
* (2554) ละคร สุดหัวใจเจ้าชายเทวดา ช่อง เอ็มคอตเอชดี
* (2558) ละคร น้ำตากามเทพ ช่อง GTH
* (2559) ละคร หน้ากากนางเอก ช่อง เวิร์คพอยท์
* (2560) ละคร ชายไม่จริง หญิงแท้ ช่องวัน
* (2562) ละคร คำตอบสำหรับสวรรค์ ช่องวัน
* (2564) ภาพยนตร์ รักซัมเมอร์ รักตะลอนออนเดอะบีช
* (2565) ภาพยนตร์ Love เลย 101

ผลงานรางวัล
-----------

* (2561) รางวัล Top Awards

อ้างอิง
-------

[]

* แจ็คเกอรีน ไทยรัฐ ที่อินสตาแกรม

1. ↑  ประวัติข่าวคร่าว แจ็คเกอรีน ทีวีพูล
2. ↑  แจ็คเกอรีนเริ่มเข้าสู่วงการเป็นนักข่าวช่องทีวีพูล
3. ↑  "แจ๊คเกอรีน" เผยข่าววงใน มีความรักกับคนในวงการ!
4. ↑  แจ็คเกอรีน ทีวีพูล"นักข่าวสายบันเทิงตัวแม่ มาเปิดใจทุกประเด็นในรายการคุยแซ่บShow
5. ↑   ประวัติ แจ็คเกอรีน ทีวีพูล นักข่าวไทยรัฐทีวี
6. ↑  จากใจรุ่นพี่! แจ็คเกอรีน – แอนนา วิเคราะห์กระแสร้อนดาราดังลั่นเ-ี้ยใส่นักข่าวจริงไหม?
7. ↑  แจ็คเกอรีน ทีวีพูล นักข่าวคนดังโบกมือลา เจ๊ติ๋ม หลังทำงานมานาน 20 ปี
8. ↑  ควักหัวใจ เจ้าแม่ข่าวบันเทิง แจ็คเกอรีน ตัวแม่ตัวจริง
9. ↑  มีใครบ้าง?​ ดีๆ ก็มี-ไร้สปิริตก็เยอะ ดาราไทยกับงานประกาศรางวัล
***คุโซมิโซ เทคนิค*** (ญี่ปุ่น: くそみそテクニック; โรมาจิ: *Kuso Miso Tekunikku*; คำแปล *เทคนิคเต้าเจี้ยวอุจจาระ*; อังกฤษ: Kuso Miso Technique) เป็นการ์ตูนรักร่วมเพศตอนเดียวจบ เขียนโดย จุนอิจิ ยามากาวะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในตอนเสริมของนิตยสารรักร่วมเพศของบาราโซคุ ใน ค.ศ. 1987 งานชุดนี้กลายเป็นศัพท์ใหม่บนอินเทอร์เน็ต (โดยเฉพาะฟอรั่มออนไลน์ในญี่ปุ่น) และได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวางในฐานะตัวแทนงานเขียนของยามาวากะและทำให้งานอื่นๆของเขาเองก็มีชื่อเสียงไปด้วย

เนื้อเรื่อง
-----------

มาซาคิ มิชิซึตะ นักเรียนเตรียมเอ็นท์ ผู้เป็นเกย์แบบไม่ถาวร กำลังวิ่งไปห้องน้ำหน้าสวนสาธารณะ เพื่อปลดทุกข์ และมองเห็นชายผู้หนึ่งใส่ชุดหมีนั่งอยู่บนม้านั่ง ชายคนนั้นคือ ทากาคาสุ อาเบะ

อาเบะรูดซิปชุดหมีของเขา และแสดงตรงนั้นออกมา แล้วพูดว่า "จะเริ่มกันยัง?" (ญี่ปุ่น: やらないか?; โรมาจิ: *yaranaika*; ทับศัพท์: ยาราไนก้า?; จะเริ่มกันยัง?) จากนั้นทั้งคู่ก็เข้าไปในห้องน้ำ และมีเพศสัมพันธ์กัน

เมื่ออาเบะทำรักด้วยปากให้มิชิซึตะ มิชิซึตะก็ทนกลั้น ปัสสาวะไม่ได้จึงปล่อยออกมาในปากของอาเบะ ดังนั้นอาเบะจึงแนะนำให้มิชิซึตะ ปัสสาวะ ในทวารหนักของเขา และเมื่อถึงคราวที่มิชิซึตะต้องเป็นฝ่ายรับบ้าง เขาก็กลั้น อุจจาระไม่ไหวและปล่อยออกมาขณะมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก ทำให้อาเบะหัวเสีย และมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งได้ยินการสนทนาของทั้งสองโดยบังเอิญว่า "คุณว่าไหม มันต้องสนุกแน่ๆถ้าเราทำอะไรกันทั้ง ๆ ที่มันเปื้อนอุจจาระแบบนี้"

ตัวละคร
-------

มาซาคิ มิชิซึตะ (道下 正樹)
นักเรียนเตรียมเอ็นท์ผู้ไม่เคยมีประสบการณ์รักร่วมเพศมาก่อน แต่เคยจินตนาการถึง ถูกอาเบะดึงดูดความสนใจตั้งแต่แรกเห็นจนคิดในใจว่า "โอ้ว! หล่อจัง" (ウホッ! いい男･･･ uho! ii otoko...)
ทากาคาสุ อาเบะ (阿部 高和)
ช่างยนต์ผู้มีประสบการณ์รักร่วมเพศอย่างช่ำชองและมีอวัยวะเพศใหญ่ ในเรื่อง เขากำลังนั่งบนม้านั่งมองหาคู่ขาอยู่

ผลกระทบ
-------

ความสนใจในมังงะเรื่องนี้กระจายออกไปนอกวงการรักร่วมเพศ และได้รับการกล่าวถึงมานานกว่าสิบปีนับแต่ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเนื่องจากถูกห้ามนำมาโพสต์บน "Ayashii World" ใน ค.ศ. 2002

มีนาคม ค.ศ. 2003 หน้าของการ์ตูนเรื่องนี้ถูกนำมาโพสต์บน Futaba Channel กระตุ้นความสนใจในงานของยามาวากะ ซึ่งเรียกกันว่า "ยามะจุน บูม" ในเวลาเดียวกัน Shift\_JIS art ของการ์ตูนเรื่องนี้บน 2channel ก็ทำให้การ์ตูนเรื่องนี้เป็นที่รู้จักมากขึ้น จนทำให้คำว่า "uho! ii otoko..." และ "yaranaika" กลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "ภาษาของยามะจุน" นั้นกลายเป็นสแลงในโลกออนไลน์ด้วย ในฟอรั่มภาษาญี่ปุ่นและบอร์ดโพสต์รูป คำอุทาน "uho!" และคำอื่นๆจากการ์ตูนเรื่องนี้ก็นิยมใช้ในลักษณะรักร่วมเพศดังเหตุผลข้างต้น

งานล้อเลียนการ์ตูนเรื่องนี้ มักจะเป็นการตัดต่อภาพของหน้าตัวละครแล้วแปะบนภาพอื่น ๆ
พิพิธภัณฑ์เอกชนในกรุงลอนดอน

**พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์** (อังกฤษ: The Sherlock Holmes Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับเชอร์ล็อก โฮมส์ ตัวละครนักสืบที่มีชื่อเสียง เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกที่สร้างอุทิศให้กับตัวละครในวรรณกรรมเชอร์ล็อก โฮมส์ เปิดทำการในปี ค.ศ. 1990 ตั้งอยู่บนถนนเบเกอร์ โดยมีเลขที่บ้าน 221 บี ที่ได้รับอนุญาตจากนครเวสต์มินสเตอร์ แม้ว่าตัวพิพิธภัณฑ์จะตั้งอยู่ระหว่างบ้านเลขที่ 237 และ 241 ใกล้กับสุดทางเหนือของถนนเบเกอร์ในใจกลางลอนดอนใกล้กับสวนสาธารณะรีเจนส์พาร์ก

ทาวน์เฮาส์สถาปัตยกรรมจอร์เจียนซึ่งเป็นของพิพิธภัณฑ์ในฐานะ "บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์" สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1815 เดิมใช้เป็นบ้านเช่าตั้งแต่ ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1936 ครอบคลุมช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 1881 ถึง ค.ศ. 1904 ซึ่งเนื้อเรื่องระบุว่าเชอร์ล็อก โฮมส์และหมอวัตสันอาศัยอยู่ในฐานะผู้เช่าของคุณนายฮัดสัน ทาวน์เฮาส์นี้ถูกจัดเป็นบ้านระดับ 2 โดยรัฐบาลเพราะลักษณะทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ที่พิเศษ พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งของจากสื่อดัดแปลงต่าง ๆ ของเชอร์ล็อก โฮมส์ และจำลองฉากจากซีรีส์โทรทัศน์*เชอร์ล็อก โฮมส์*ของกรานาดาเทลิวิชันในปี ค.ศ. 1984

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Harper, Philip. "Sherlock Holmes Museum | Museums London – FREE resource of all 200 museums in London". *www.museumslondon.org*. สืบค้นเมื่อ 2020-10-13.
2. ↑  McClure, Rosemary (30 October 2018). "A not-so-elementary guide to Sherlock Holmes' London". *Los Angeles Times*. สืบค้นเมื่อ 23 November 2018.
3. ↑  was Thomas Bruce Wheeler (2003). *Finding Sherlock's London: Travel Guide to Over 200 Sites in London*. iUniverse. ISBN 0-595-28114-1.
4. ↑  "Sherlock Holmes 101". *Washington Post*. 11 January 2004.
5. ↑  "About the museum". *Sherlock Holmes Museum* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-10-13.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์
คูหาขนาดเล็กและมิดชิดซึ่งใช้ในการสารภาพบาป
ส่วนสารภาพบาปที่อาสนวิหารตูลูซ
ส่วนสารภาพภาพในโบสถ์ลูเทอร์ (เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์)
**ส่วนสารภาพบาป** (อังกฤษ: confessional) เป็นกล่อง ตู้ คูหา หรือที่นั่งที่บาทหลวงในโบสถ์คาทอลิกบางแห่งใช้นั่งเพื่อฟังการสารภาพบาปของผู้สำนึกผิด เป็นบริเวณที่มักใช้สำหรับทำพิธีศักดิ์สิทธิ์ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและคริสตจักรลูเทอแรน แต่โครงสร้างที่คล้ายกันนี้ยังใช้ในคริสตจักรแองกลิคันของนิกายแองโกล-คาทอลิก ในคริสตจักรคาทอลิก การสารภาพบาปจะต้องได้ยินเฉพาะในส่วนสารภาพบาปหรือในโบสถ์ประจำเท่านั้น เว้นแต่จะมีเหตุผลอันควร

ส่วนสารภาพบาปโดยทั่วไปเป็นโครงสร้างไม้ โดยมีช่องหรือห้องตรงกลางที่เข้าผ่านประตูหรือผ้าม่านซึ่งมีบาทหลวงนั่งอยู่ด้านใน แต่ละด้านมีโครงไม้ที่ขัดกันเป็นช่องตาข่ายสำหรับให้ผู้สำนึกผิดได้พูดผ่านเข้าไปให้ได้ยินข้างในได้ และมียกพื้นสำหรับนั่งคุกเข่า ด้วยลักษณะของส่วนสารภาพบาปเช่นนี้ บาทหลวงจึงซ่อนอยู่ภายใน ส่วนผู้สำนักผิดเห็นได้ในที่สาธารณะ บางครั้งส่วนสารภาพบาปเป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบทางสถาปัตยกรรมของโบสถ์ ตัวอย่างของส่วนสารภาพบาปที่มีการตกแต่งอย่างวิจิตรงดงามจำนวนมากมีอายุตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 16 และศตวรรษที่ 17 พบได้ในโบสถ์ต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ตัวอย่างที่โดดเด่นเป็นส่วนสารภาพบาปแบบสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในโบสถ์นักบุญมีคาเอล [fr] ที่เมืองเลอเฟิน แต่โดยทั่วไปแล้วส่วนสารภาพบาปเป็นเครื่องเรือนซึ่งสามารถเคลื่อนย้ายได้

ในแนวปฏิบัติสมัยใหม่ของคริสตจักรคาทอลิก คริสตจักรลูเทอแรน และคริสตจักรแองกลิคัน นอกเหนือจากการได้รับการให้อภัยบาปในส่วนสารภาพบาปแล้ว โบสถ์หลายแห่งยังเสนอการสารภาพบาปและการให้อภัยบาปเป็นการส่วนตัวที่ราวแท่นบูชาหรือในห้องปรองดอง เช่นเดียวกับในระหว่างพิธีกรรมสำนึกผิดของชุมชน

คลังภาพ
-------

* ส่วนสารภาพบาปในพื้นที่เปิดในงานศิลปะ Cornelis van Alkemade: Behandeling van 't kamp regt, 1740ส่วนสารภาพบาปในพื้นที่เปิดในงานศิลปะ Cornelis van Alkemade: *Behandeling van 't kamp regt*, 1740
* ส่วนสารภาพบาปที่อาสนวิหารพาร์มาส่วนสารภาพบาปที่อาสนวิหารพาร์มา
* ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์กางเขนศักดิ์สิทธิ์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิกขณะมีการสารภาพบาป เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์กางเขนศักดิ์สิทธิ์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิกขณะมีการสารภาพบาป เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
* ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์วิซิเทชันนิสต์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีไฟเป็นสัญญาณว่าบาทหลวงกำลังรออยู่ภายใน  เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์วิซิเทชันนิสต์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีไฟเป็นสัญญาณว่าบาทหลวงกำลังรออยู่ภายใน เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Schmucker, Samuel Simon (2013). *American Lutheranism Vindicated: or, Examination of the Lutheran Symbols, on Certain Disputed Topics* (ภาษาอังกฤษ). Simon & Schuster. p. 81. ISBN 978-1627935715.
2. 1 2   ประโยคหรือส่วนของบทความก่อนหน้านี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Phillips, Walter Alison (1911). "Confessional". ใน Chisholm, Hugh (บ.ก.). *สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911*. Vol. 6 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. pp. 904–905.
3. ↑  1983 Code of Canon Law, Canon 964.3
4. ↑  Cunningham, Lawrence (2009). *An Introduction to Catholicism* (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. p. 113. ISBN 978-0521846073.
5. ↑  "Private Absolution and the Confessional Seal" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). Evangelical Lutheran Synod. 1 October 2019. p. 2. สืบค้นเมื่อ 20 April 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ส่วนสารภาพบาป
**สมเด็จพระพนรัตน์** เป็นเจ้าคณะใหญ่คณะใต้ และเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร

ประวัติ
-------

สมเด็จพระพนรัตน์ ไม่ทราบนามเดิม เกิดวันอังคาร ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 3 ปีขาล พ.ศ. 2277 ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าบรมโกศ

ถึงรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ท่านเป็นพระราชาคณะที่*พระธรรมเจดีย์* อยู่วัดนาค เมื่อทรงปราบชุมนุมเจ้าพระฝางสำเร็จแล้ว จึงโปรดให้ท่านขึ้นไปเมืองพิษณุโลกเพื่อจัดการสังฆมณฑลฝ่ายเหนือ เสร็จแล้วจึงทรงเลื่อนเป็น*พระพิมลธรรม* มาครองวัดโพธาราม ในช่วงปลายรัชกาล พระเจ้ากรุงธนบุรีสำคัญพระองค์ว่าเป็นโสดาบัน จึงรับสั่งให้พระภิกษุถวายบังคม ครั้งนั้นมีพระภิกษุ 3 รูป คือ สมเด็จพระสังฆราช (ศรี) พระพุทธาจารย์ และพระพิมลธรรม ไม่ยอมทำ จึงทรงถอดจากสมณศักดิ์และเฆี่ยนทั้งสามรูป

เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษก จึงโปรดให้ทั้ง 3 รูปรับสมณศักดิ์คืนดังเดิม ให้ไปครองพระอารามตามเดิม และทรงสรรเสริญว่าท่าน *มีสันดานสัตย์ซื่อมั่นคง ดำรงรักษาพระพุทธศาสนาโดยแท้ มิได้อาลัยแก่ร่างกายและชีวิต ควรเป็นที่นับถือไหว้นบเคารพสักการบูชา แม้มีข้อสงสัยสิ่งใดในพระบาลีไปภายหน้า จะให้ประชุมพระราชาคณะไต่ถาม ถ้าพระผู้เป็นเจ้าทั้ง 3 ว่าอย่างไรแล้ว พระราชาคณะอื่น ๆ จะว่าอย่างอื่นไป ก็คงจะเชื่อถ้อยคำพระผู้เป็นเจ้าทั้ง 3 ซึ่งจะเชื่อถ้อยฟังความตามพระราชาคณะอื่น ๆ ที่เป็นพวกมากนั้นหามิได้ ด้วยเห็นใจเสียครั้งนี้แล้ว* แล้วโปรดให้พระสงฆ์วัดบางว้าใหญ่ และวัดโพธารามเข้ามารับบิณฑบาตในพระราชวังทั้ง 2 โดยผลัดเวรกันวัดละ 7 วันเป็นนิจกาล ถึงปี พ.ศ. 2337 จึงโปรดให้เลื่อนเป็น*สมเด็จพระพนรัตน*

ท่านถึงมรณภาพในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

หมายเหตุ
--------

**ก**  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ระบุว่าสืบนามเดิมไม่ได้ แต่ธนิต อยู่โพธิ์ อ้างจาก *ประกาศเรื่องบำเพ็ญพระราชกุศลเทศน์มหาชาติ ในรัชกาลที่ 1* ว่านามเดิมคือ**แก้ว** แต่ศานติ ภักดีคำ ตรวจสอบเอกสารดังกล่าวแล้ว ไม่พบข้อมูลดังที่อ้าง

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. 1 2  *เรื่องตั้งพระราชาคณะผู้ใหญ่ในกรุงรัตนโกสินทร์ เล่ม ๑*, หน้า 53
2. ↑  พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ ๑ : ๗. ตั้งตำแหน่งพระราชาคณะ
3. ↑  *ตำนานสมณศักดิ์ พระวันรัต และ สมเด็จพระราชาคณะผู้ทรงสมณศักดิ์ สมเด็จพระวันรัตในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์*, หน้า 8
4. ↑  *พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน*, หน้า (51)

บรรณานุกรม

* ทิพากรวงศ์ (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา (11 สิงหาคม 2531). "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ ๑". ห้องสมุดดิจิทัลวชิรญาณ. สืบค้นเมื่อ 21 สิงหาคม 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
* ธนิต อยู่โพธิ์. *ตำนานสมณศักดิ์ พระวันรัต และ สมเด็จพระราชาคณะผู้ทรงสมณศักดิ์ สมเด็จพระวันรัตในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์*. กรุงเทพฯ : ศิวพร, 2516. 447 หน้า.
* สมมตอมรพันธุ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. *เรื่องตั้งพระราชาคณะผู้ใหญ่ในกรุงรัตนโกสินทร์ เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2545. 428 หน้า. ISBN 974-417-530-3
* ศานติ ภักดีคำ. พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน. *พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ตรวจสอบชำระจากเอกสารตัวเขียน*. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง, 2558. 558 หน้า. หน้า (35)-(50). ISBN 978-616-92351-0-1 [จัดพิมพ์โดยเสด็จพระราชกุศลในการพระราชทานเพลิงศพพระธรรมปัญญาบดี (ถาวร ติสฺสานุกโร ป.ธ.๔)]