recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เออร์เนสต์ มาร์สเดน
**เซอร์เออร์เนสต์ มาร์สเดน** (อังกฤษ: Sir Ernest Marsden; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1889 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ-นิวซีแลนด์ เกิดที่อีสต์แลงคาเชอร์ เข้าศึกษาที่ Queen Elizabeth's Grammar School เมืองแบล็กเบิร์น เขาได้พบกับเออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด ขณะศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ เมื่อยังเป็นนักศึกษา เขาได้ทำการทดลองอันมีชื่อเสียงคือ การทดลองไกเกอร์-มาร์สเดน (Geiger-Marsden experiment) หรือการทดลองแผ่นฟอยล์ทองคำร่วมกับฮันส์ ไกเกอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1909 ภายใต้การกำกับดูแลของรัทเทอร์ฟอร์ด ต่อมาในปี 1905 เขาได้เป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยวิกตอเรียแห่งเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยการแนะนำจากรัทเทอร์ฟอร์ด 

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มาร์สเดนทำงานตำแหน่งวิศวกรหลวงให้แก่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อสิ้นสุดสงคราม เขากลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้าของนิวซีแลนด์ เป็นผู้ก่อตั้งหน่วยงานวิจัยด้านวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม (Department of Scientific and Industrial Research, DSIR) ในปี ค.ศ. 1926 ซึ่งมีงานวิจัยหลักในด้านเกษตรกรรม ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาทำงานวิจัยเกี่ยวกับเรดาร์ ต่อมาในปี 1947 ได้เป็นเจ้าหน้าที่ความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์ในลอนดอน เขาเสียชีวิตเมื่อปี 1970 ที่บ้านของเขาในโลเวอร์ฮัท ใกล้ชายฝั่งเมืองเวลลิงตัน

ผลงานอันโดดเด่นของมาร์สเดนทำให้เขาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอนในปี ค.ศ. 1946 เป็นประธานราชสมาคมแห่งนิวซีแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1947 ได้ตำแหน่ง Rutherford Memorial Lecture ในปี ค.ศ. 1948 และได้รับยศอัศวินในปี ค.ศ. 1958 มีการก่อตั้ง "กองทุนมาร์สเดน" (Marsden Fund) สำหรับงานวิจัยพื้นฐานในนิวซีแลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1994

อ้างอิง
-------

* University of Canterbury (NZ) เก็บถาวร 2009-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน biography of Marsden
* Biography in 1966 *Encyclopaedia of New Zealand* เก็บถาวร 2007-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Address in *Transactions of the Royal Society of New Zealand*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Marsden Fund
**นกอัลบาทรอสคิ้วดำ** (อังกฤษ: Black-browed albatross; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Thalassarche melanophrys* หรือ *melanophris*) เป็นนกทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จำพวกนกอัลบาทรอส (Diomedeidae)

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ เป็นนกอัลบาทรอสขนาดกลาง มีส่วนหัวที่ใหญ่กว่าลูกเบสบอลเล็กน้อย มีคิ้วสีดำที่โดดเด่นคาดเหนือดวงตาสีดำขลับ จะงอยปากยาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีโทนสีไล่กันจากโคนสีเหลืองนวลเป็นสีชมพูอ่อนและชมพูเข้มตอนปลาย นกในช่วงวัยรุ่นจะมีจะงอยปากสีเข้ม  นกขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัว 80–95 เซนติเมตร (31–37 นิ้ว) ความกว้างปีก 200–240 เซนติเมตร (79–94 นิ้ว) น้ำหนักโดยเฉลี่ย 2.9–4.7 กิโลกรัม (6.4–10 นิ้ว) และมีอายุขัยได้มากกว่า 70 ปี

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ กระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกใต้ ทั้งมหาสมุทรแอตแลนติก และแปซิฟิก โดยเฉพาะในหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และอาจพบได้ถึงเกาะแคมป์เบลล์ ในนิวซีแลนด์ นกวัยรุ่นจะกลับเข้าหาฝั่งเป็นครั้งแรกหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในทะเลนาน 4-5 ปี เพื่อหาคู่ โดยจะอวดท่วงท่าลีลา รำแพนหาง และส่งเสียงขันคู หรือโก่งคอเข้าหาคู่และเอียงจะงอยปากแนบกัน เพื่อแสดงความพร้อมในการผสมพันธุ์ การหาคู่มักใช้เวลานานราว 2 ปี นกที่เข้าคู่กันได้ดีและนั่งอยู่ด้วยกันเป็นเวลานาน เพื่อทำความรู้จักและเข้าคู่กัน เพราะการเลี้ยงลูกต้องอาศัยทั้งตัวผู้และตัวเมีย โดยทำรังบนหน้าผาชายฝั่ง 

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ จำนวน 399,000 คู่ หรือ 2 ใน 3 ของนกอัลบาทรอสคิ้วดำทั่วโลกจะบินมาวางไข่ที่หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แต่จำนวนของนกลดลงอย่างน่าใจหาย เนื่องจากการประมงเบ็ดราวและอวนลากในมหาสมุทรของซีกโลกใต้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2003 สหภาพระหว่างประเทศว่าด้วยการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ประกาศให้เป็นสัตว์อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ทั่วโลกมาจนถึงปัจจุบัน

นกอัลบาทรอสคิ้วดำ ได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ครั้งแรกว่า *Diomedea melanophris* โดย คอนราด จาค็อบ แทมมินค์ นักสัตววิทยาชาวดัตช์ ในปี ค.ศ. 1828 โดยได้ต้นแบบมาจากแหลมกูดโฮป

โดยที่คำว่า *melanophrus* มาจากภาษากรีก 2 คำ คือ "melas" หรือ "melanos" หมายถึง "ดำ" และ "ophrus" หมายถึง "คิ้ว" ที่หมายถึงขนสีดำคล้ายคิ้วรอบดวงตานก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN
2. ↑  จาก itis.gov
3. 1 2 3  หน้า 135-137, *เหินร่อนหวงหาวกับเจ้าเวหา* อัลบาทรอส โดย คาร์ล ซาฟินา, National Geographic ฉบับภาษาไทย: ฉบับที่ 77 ธันวาคม 2550 ISSN 1513-9840
4. ↑  Arata, J.; Robertson, G.; Valencia, J.; Lawton, K (2003). "The Evangelistas Islets, Chile: a new breeding site for black-browed albatrosses". *Polar Biology* (26) : 687–690.
5. ↑  Robertson, G.; Moreno, C. A.; Lawton, K.; Arata, J.; Valencia, J.; Kirkwood, R. (2007). "An estimate of the population sizes of Black-browed (Thalassarche melanophrys) and Grey-headed (T. chrysostoma) Albatross breeding in the Diego Ramírez Archipelago, Chile". *Emu* (107) : 239–244.
6. ↑  Gotch, A. F. (1995) [1979]. "Albatrosses, Fulmars, Shearwaters, and Petrels". *Latin Names Explained A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals*. New York, NY: Facts on File. p. 191. ISBN 0-8160-3377-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thalassarche melanophris ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Thalassarche melanophris***
**นกสาลิกาเขียว** (อังกฤษ: Common green magpie; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cissa chinensis*) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกกา (Corvidae) มีขนาด 38 ​เซนติ​เมตร มีปากหนาสี​แดงสด วงรอบตาสี​แดง​และมี​แถบสีดำคาด​เหมือนหน้ากาก บริ​เวณกระหม่อมสี​เขียวอม​เหลือง ลำตัวด้านบนสี​เขียวสด ​ใต้ท้องสี​เขียวอ่อน ช่วงปีกตรงหัว​ไหล่​เป็นสี​เขียว ปลายปีก​เป็นสี​แดง​เข้ม ​และตอน​ในของขนกลางปีกมี​แถบสีดำสลับขาว ขาสี​แดงสด ​ใต้หางมีสีดำสลับขาว ​และส่วนปลายหางจะ​เป็นสีขาว ร้องดัง "กวีก.ก..กวีก..ก..ก...." 

กระจายพันธุ์ในเทือกเขาหิมาลัยในตอนเหนือของภาคตะวันออกของประเทศอินเดียไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านภาคกลางของประเทศไทย มาเลเซีย ถึงเกาะสุมาตราและทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว ในป่าไม่ผลัดใบ ป่า​เบญจพรรณ

นกหากินเป็นคู่หรือเป็นฝูงตามต้นไม้และพื้นดิน กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง, สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก ลูกนก และไข่เป็นอาหาร ทำรังอยู่ตามง่าม​ไม้ รัง​ทำจากกิ่ง​ไม้ ​ใบ​ไม้​แห้ง ​และ​ใบ​ไผ่ วางซ้อนกัน​และสาน​ไปมา​เป็นรูปลักษณะถ้วยตื้นๆ ตรงกลางมีกิ่ง​ไม้​เล็กวางรองอีกชั้น ออก​ไข่ครั้งละ 4 - 6 ฟอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Cissa chinensis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกสาลิกาเขียว**

* นกสาลิกาเขียว, หนังสือพิมพ์​แนวหน้า วันอาทิตย์ที่ 12 มิถุนายน 2554

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cissa chinensis ที่วิกิสปีชีส์
**บทความนี้มีข้อความภาษาฮินดี** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่ภาษาฮินดี

**เจ้าชายวีตโศก** (อักษรโรมัน: *Vitashoka*, ประสูติ ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล) หรือ **เจ้าชายติสสะ** เจ้าชายแห่ง จักรวรรดิเมารยะ เป็นพระราชอนุชาร่วมพระมารดาพระองค์เดียวของ พระเจ้าอโศกมหาราช และเป็นพระราชอนุชาพระองค์เดียวที่ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ของพระเจ้าอโศกมหาราชแต่เดิมเจ้าชายวีตโศกนับถือพวก เดียรถีย์ และคอยวิพากษ์วิจารณ์เหล่าพระภิกษุใน พระพุทธศาสนา ที่ได้รับการอุปถัมภ์จากพระเชษฐาของพระองค์ว่าจะตัดกิเลสได้อย่างไรพระเจ้าอโศกมหาราชจึงคิดอุบายให้พระราชอนุชาเปลี่ยนพระทัยมานับถือศาสนาพุทธโดยให้ข้าราชสำนักยกเจ้าชายวีตโศกขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นเวลา 7 วันหากพ้นกำหนดก็จะสำเร็จโทษซึ่งเจ้าชายวีตโศกก็ได้รับการดูแลอย่างดีตามแบบพระเจ้าจักรพรรดิราชทุกประการเมื่อครบกำหนดพระเจ้าอโศกจึงตรัสถามพระอนุชาว่าสบายไหมเจ้าชายวีตโศกจึงกราบทูลว่าไม่สบายเลยพระเจ้าอโศกจึงอธิบายจนพระอนุชาเข้าพระทัยและเปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนา

เจ้าชายวีตโศกตัดสินพระทัยออกผนวชและปฏิบัติธรรมจนสามารถบรรลุเป็นพระอรหันต์ได้สำเร็จ
**เลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบน** โดยทั่วไปนิยามว่าเป็นเลือดออกจากหลอดอาหาร กระเพาะอาหารหรือลำไส้เล็กส่วนต้น อาจสังเกตเลือดในอาเจียน (อาเจียนเป็นเลือด) หรือพบเลือดที่กลายสภาพแล้วในอุจจาระ (อุจจาระดำ) ผู้ป่วยอาจมีอาการของปริมาตรเลือดไหลเวียนไม่เพียงพอและช็อก ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการเสียเลือด ผลทำให้ภาวะเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบนถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์อย่างหนึ่ง และตรงแบบต้องการการดูแลรักษาในโรงพยาบาลเพื่อการวินิจฉัยและรักษาโดยด่วน เลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบนอาจเกิดได้จากแผลเปื่อยเพปติก การกร่อนของกระเพาะอาหาร หลอดเลือดขอดหลอดอาหาร และโรคที่พบน้อยบางชนิดอย่างมะเร็งกระเพาะอาหาร

การประเมินขั้นต้นมีการวัดความดันโลหิตและอัตราหัวใจเต้น ตลอดจนการตรวจเลือดเพื่อดูความเข้มข้นของฮีโมโกลบิน ในภาวะที่มีเลือดออกอย่างสำคัญ มักจำเป็นต้องให้สารน้ำทดแทน เช่นเดียวกับการถ่ายเลือด ก่อนหาจุดเลือดออกโดยการส่องกล้องทางเดินอาหารส่วนบนด้วยการส่องล้องหลอดอาหาร กระเพาะอาหารและลำไส้เล็กส่วนต้น (esophagogastroduodenoscopy) สามารถใช้การบำบัดด้วยการส่องกล้องเพื่อลดความเสี่ยงเลือดออกซ้ำ โดยขึ้นอยู่กับจุดเลือดออก การรักษาด้วยยาบางอย่าง (เช่น ยายับยั้งการหลั่งกรดสำหรับโรคแผลเปื่อยเพปติก) หรือด้วยหัตถการบางอย่าง (เช่น ทิปส์สำหรับเลือดออกจากหลอดเลือดขอด) เลือดออกซ้ำหรือเลือดออกไม่หยุดอาจมีความจำเป็นต้องผ่าตัด แม้พบน้อยลงเรื่อย ๆ เนื่องจากการักษาด้วยการส่องกล้องและยาที่ดีขึ้น

มีผู้ป่วยเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนบนประมาณ 50 ถึง 150 ต่อ 100,000 คนต่อปี มีความเสี่ยงตายโดยประเมิน 11% แต่ขึ้นอยู่กับความรุนแรงด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  British Society of Gastroenterology Endoscopy Committee (October 2002). "Non-variceal upper gastrointestinal haemorrhage: guidelines". *Gut*. 51 Suppl 4: iv1–6. doi:10.1136/gut.51.suppl\_4.iv1 (inactive 2019-05-24). PMC 1867732. PMID 12208839.`{{cite journal}}`: CS1 maint: DOI inactive as of พฤษภาคม 2019 (ลิงก์)
**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึ** (โปรตุเกส: *Filipe de Brito e Nicote*) หรือ **งะซีนกา** (พม่า: ငဇင်ကာ, ออกเสียง: [ŋə zɪ̀ɰ̃kà]; ประมาณ ค.ศ. 1566 – เมษายน ค.ศ. 1613) เป็นนักเดินทางและทหารรับจ้างชาวโปรตุเกสภายใต้การบังคับบัญชาจากอาณาจักรยะไข่ของมเยาะอู้ และต่อมาคืออาณาจักรอยุธยาของสยาม:185–187 มีการบันทึกชื่อของเขาที่สะกดแบบภาษาฝรั่งเศสว่า **ฟิลิปเดอบริโต** (ฝรั่งเศส: *Philippe de Brito*):36

ประวัติ
-------

ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึเกิดที่ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส พ่อเป็นชาวฝรั่งเศส ดึบรีตูออกเดินทางมายังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ครั้งแรกในฐานะเด็กเรือ

ต่อมาเขารับใช้มี่นยาซาจี้ กษัตริย์แห่งอะระกันและได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองสิเรียม (ปัจจุบันคือตาน-ลยีน) ใน ค.ศ. 1599 พร้อมกับบังคับบัญชาเรือรบโบราณ 3 ลำและทหาร 3,000 นาย เขาสนับสนุนให้ชาวโปรตุเกสตั้งรกรากอยู่ในสิเรียมและสร้างป้อมปราการ ต่อมาเขาได้ประกาศอิสรภาพจากอาระกันพร้อมกับจับมิน ขะเมาง์ (Min Khamaung) มกุฎราชกุมารแห่งอะระกันระหว่างที่ตองอูและอาระกันกำลังต่อสู้กันอยู่ เพื่อเป็นหลักประกันในการประกาศอิสรภาพจากพม่าใน ค.ศ. 1603 ต่อมาฟีลีปึ ดึ บรีตูสมรสกับบุตรสาวของ พญาทะละแห่งเมาะตะมะ ซึ่งเวลานั้นอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรอยุธยา (สยาม ปัจจุบันคือประเทศไทย):185–187

ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1602 ฟีลีปึ ดึ บรีตูกลับไปรัฐกัวเพื่อรับการรับรองอย่างเป็นทางการและได้รับการแต่งตั้งเป็น "ผู้บัญชาการแห่งสิเรียม", "นายพลผู้มีชัยแห่งหงสา "และ "ราชาแห่งหงสา" โดยรัฐบาลหลวงของโปรตุเกส

สมเด็จพระเอกาทศรถแห่งอยุธยาระดม พญาทะละ และฟีลีปึ ดึ บรีตูเพื่อมาช่วยตองอูจากการโจมตีโดยอังวะ และหลังจากนะฉิ่นเหน่าง์แห่งตองอูได้ขอสวามิภักดิ์ต่ออยุธยา อย่างไรก็ตามตองอูได้ยอมแพ้แก่อังวะ จากนั้นนะฉิ่นเหน่าง์กับฟีลีปึ ดึ บรีตูก็เผาตองอูนำทรัพย์สินและประชาชนที่เหลือกลับไปยังสิเรียม ฟีลีปึ ดึ บรีตูฉวยใช้โอกาสนี้ในการ"ยึดครองสิ่งของมีค่าตามวัดวา"และยังมีการ"ทำลายพระพุทธรูปศาลเจ้าและเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์":188–189

การเสียชีวิต
------------

ใน ค.ศ. 1613 สิเรียมถูกปิดล้อมโดยกองทัพพม่าของพระเจ้าอะเน่าก์แพตหลุ่น หลังจากการล่มสลายของเมืองในเดือนเมษายน ค.ศ. 1613 ฟีลีปึ ดึ บรีตูถูกประหารชีวิตพร้อมกับนะฉิ่นเหน่าง์ ฟีลีปึ ดึ บรีตูถูกประหารชีวิตด้วยการเสียบประจาน ซึ่งใช้เวลาสามวันจึงเสียชีวิต ชาวโปรตุเกสมากกว่า 400 คนเป็นเชลยและถูกนำตัวกลับไปอังวะ:190

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Rajanubhab, D. 2001, Our Wars With the Burmese, Bangkok: White Lotus Co. Ltd. ISBN 9747534584
2. ↑  Beveridge, Henry (1876). *The district of Bákarganj; its history and statistics*. London: Trübner & Co.
3. ↑  R. Findlay & K.H. O'Rourk, "Power and Plenty: Trade, War, and the World Economy in the Second Millennium", (2007), Princeton University Press, p.196

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Danvers, Frederick Charles, *The Portuguese in India*. London, 1966.
* Harvey, G. E. *A History of Burma*. n.p. 1967.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สหรัฐ

 |
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระจักรพรรดินีเหรินหฺวาย
**สมเด็จพระจักรพรรดินีเหรินหฺวาย** (จีน: 仁怀皇后; อังกฤษ: Empress Renhuai) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีในสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ซ่งในประวัติศาสตร์จีน ทรงเป็น ฮองเฮา ที่น่าเห็นใจที่สุดในราชวงศ์ซ่ง แม้นกระทั่งในประวัติศาสตร์จีน น้อยครั้งที่พระนางทรงได้รับความสุขสมบูรณ์ในฐานะ ฮองเฮา เมื่อจักรวรรดิล่มสลาย พระนางก็ต้องรับเคราะห์ทรงทนทุกข์ยากติดตาม ฮ่องเต้ ในฐานะพระราชสวามี ไปในฐานะเชลยตัวประกัน ทรงติดตามพระราชสวามี เริ่มต้นใช้ชีวิตที่ถูกกดขี่เยี่ยงข้าทาสในจักรวรรดิจิน

พระราชประวัติ
-------------

พระชาติตระกูลของพระนาง คือ (จีน: 朱; อังกฤษ: Zhu) มีพระนามเดิมว่า จูเหลียน (จีน: 朱琏; อังกฤษ: Zhu Lian) ทรงเป็นชาวเมืองไคฟง พระบิดาเป็นข้าหลวงในกองทัพ อู่คัน (บู่คัง) จูเป๋อ (จูเปะ) ในสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจงดำรงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาท สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงทรงทอดพระเนตรเห็นความงดงามเฉลียวฉลาดของพระนาง จึ่งทรงเลือกพระนางเป็นพระวรชายาเอกขององค์รัชทายาท ต่อมาทรงเสวยราชสมบัติ ทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี ในสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง

การทิวงคต
---------

เดือนที่ 11 ปีที่ 2 ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง สมเด็จพระจักรพรรดิกองทัพของจักรวรรดิจิน บุกเข้าเมืองหลวงนครหลวงของราชวงศ์ซ่งได้สำเร็จ และได้จับตัว สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง,สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งชินจง, สมเด็จพระจักรพรรดินีเจิ้ง, และพระนาง, ต่างถูกส่งตามเสด็จ ทรงถูกขังรวมกัน ณ หน้าค่ายของราชวงศ์จิน แล้วส่งคนควบคุมไปส่ง ณ เมืองหลวงของราชวงศ์จิน เมื่อเสด็จถึงนครหลวงของราชอาณาจักรจิน ทรงถูกนำตัวไปเฝ้า จักรพรรดิจินไท่จงแต่ทว่าจักรพรรดิจินไท่จง ยังทรงอยู่ในระหว่างประพาสล่าสัตว์ จึงถูกสั่งให้ประทับอยู่ที่วัด หมินจงจี้ ระหว่างนั้นทรงถูกทหารของราชวงศ์จินดูถูกและเกี้ยวพาราสี สมเด็จพระจักรพรรดินีทนความอัปยศอดสูไม่ได้ จึงทรงกระทำอัตวินิบาตกรรมทันที

หลังการทิวงคต
-------------

ภายหลังต่อมาอีก 70 ปี ในรัชสมัยของราชวงศ์ซ่งใต้ ในรัชกาลของจักรพรรดิซ่งหนิงจง ค.ศ.1193 พระนางทรงได้รับการสถาปนาพระนามวว่า **สมเด็จพระจักรพรรดินีเหรินหฺวาย** และได้สร้างพระป้ายของพระนางและพระราชสวามี ไว้สำหรับสักการบูชาร่วมสมเด็จพระบรมราชบุพบการีในศาลพระประจำราชวงศ์


| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเหรินหฺวาย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สมเด็จจักรพรรดินีเจิ้ง** |  |  **จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ซ่ง**  |  | **สมเด็จพระจักรพรรดินีเสียง (ราชวงศ์ซ่งใต้)**

 |
เทือกเขาตะนาวศรีในอำเภอกะปง จังหวัดพังงา
**เทือกเขาตะนาวศรี** (พม่า: တနင်္သာရီ တောင်တန်း) เป็นชื่อทางภูมิศาสตร์ของเทือกเขาซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศพม่ากับประเทศไทย และลากยาวผ่านคอคอดกระลงไปจนถึงคาบสมุทรมลายู ยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาตะนาวศรี ชาวพม่าเรียกว่า "บีล็อกตอง" (Bilauktaung)

ศัพทมูลวิทยา
------------

แนวเทือกเขานี้ได้ชื่อตามเขตตะนาวศรีในพม่า ชื่อนี้อาจเพี้ยนมาจากภาษามลายูสำเนียงไทรบุรี คือคำว่า **ตานะฮ์เซอรี** (มลายู: *Tanah Sari; Tanah Seri*) *ตานะฮ์* มีความหมายว่า "แผ่นดิน" กับ *เซอรี* มาจากคำว่า *ซีเระฮ์* แปลว่า "พลูหรือใบพลู" รวมกันจึงมีความหมายว่า "แผ่นดินที่ปลูกพลู"

ภูมิศาสตร์
----------

ทางใต้ของเส้นขนานที่ 16 เทือกเขาฉานได้แยกออกเป็นแนวเทือกเขาสูงชั้นขนาบข้างแคบ ๆ ซึ่งทอดลงไปทางใต้ตามคอคอดกระ แนวเทือกเขาที่อยู่ทางตะวันตกสุดนั้นถูกตัดจากชายฝั่งตะนาวศรีโดยรอยเลื่อนเจดีย์สามองค์ ส่วนทางตะวันออกของเทือกเขาตะนาวศรีนั้นเป็นหุบเขาสาละวินและคเยง[]

ไปทางตะวันออก ด้านประเทศไทย เทือกเขานี้มีแม่น้ำแควใหญ่และแควน้อยไหลตัดผ่าน ในบริเวณนี้ มีลักษณะเป็นแนวลาดเขาเล็ก ๆ สลับหุบเขาแคบ ๆ ซึ่งมักจะกว้างเพียงราว 2 กิโลเมตร และถัดออกไปทางตะวันออกอีกนั้นมีเพียงลาดเขาโดด ๆ อันเป็นจุดที่เทือกเขาตะนาวศรีสิ้นสุดลงในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย

ระดับความสูงเฉลี่ยของเทือกเขาตะนาวศรีในฝั่งพม่าจะสูงกว่าฝั่งไทย โดยมียอดเขาหลายยอดที่สูงถึง 1,000 เมตร ขณะที่ฝั่งไทย ยอดเขาสูงสุดสามารถวัดได้ราว 800 เมตร

จุดสูงที่สุดในเทือกเขาตะนาวศรีนั้นอยู่ในเทือกเขาบีล็อกตอง อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ซึ่งสูงที่สุดที่ 2,231 เมตร แนวเทือกเขาที่ลากต่อลงไปทางใต้ของเทือกเขาบีล็อกตองนั้นจะไปบรรจบกับปลายสุดด้านเหนือของคอคอดกระ งานวิจัยทางธรณีวิทยาล่าสุดกล่าวถึงส่วนใต้สุดของเทือกเขาตะนาวศรีในพื้นที่คอคอดว่า "เทือกเขาภูเก็ต", "เทือกเขานครศรีธรรมราช" และ "เทือกเขาสันกาลาคีรี" อย่างไรก็ตาม ชื่อเหล่านี้จะไม่พบปรากฏอยู่ในหลักฐานธรณีวิทยาสมัยเก่า

เทือกเขาตะนาวศรีเป็นส่วนหนึ่งของสันเขาแกรนิตยาวซึ่งมีอายุเก่ากว่าเทือกเขาหิมาลัย ที่ราบสูงมลายูอันเป็นจุดใต้สุดของระบบภูเขานี้และเทือกเขาตีตีวังซานั้นเป็นจุดเริ่มต้นของเทือกเขาโกตาบารูในฝั่งมาเลเซีย

เทือกเขาตะนาวศรีปกคลุมไปด้วยป่าไม้เป็นบริเวณกว้าง และเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์หลายชนิด ซึ่งรวมไปถึงช้างเอเชียและเสือโคร่ง[]

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประพนธ์ เรื่องณรงค์. รศ. *จดหมายจากครูยูโซะ เล่าเรื่องภาษามลายูในภาษาไทย*. กรุงเทพฯ:สถาพรบุ๊คส์. 2556, หน้า 71
2. ↑  *The Physical Geography of Southeast Asia*, Avijit Gupta, Oxford University Press, 2005. ISBN 9780199248025
3. ↑  Wolf Donner, *The Five Faces of Thailand*. Institute of Asian Affairs, Hamburg 1978 - ISBN 0-7022-1665-8

ดูเพิ่ม
-------

* ด่านเจดีย์สามองค์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เทือกเขาตะนาวศรี**

* Geography of Thailand เก็บถาวร 2009-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Khun Phaen’s flight with Wanthong - Phra Hill เก็บถาวร 2009-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Google Books, *The Physical Geography of Southeast Asia*

| * ด
* ค
* ก
ทิวเขาในประเทศไทย |
| --- |
| 
* จันทบุรี
* ดงพญาเย็น
* แดนลาว
* ตะนาวศรี
* ถนนธงชัย
	+ ถนนธงชัยกลาง
	+ ถนนธงชัยตะวันตก
	+ ถนนธงชัยตะวันออก
* นครศรีธรรมราช
* บรรทัด
* ผีปันน้ำ
	+ ขุนตาน
* พนมดงรัก
* เพชรบูรณ์
* ภูเก็ต
* ภูพาน
* สันกาลาคีรี
* สันกำแพง
* หลวงพระบาง

 |
ตะเกียงฮานุกกะห์ จากแลมแบร์ก, พิพิธภัณฑ์ยิวนิวยอร์ก
**เมโนราห์ฮานุกกะห์** (อังกฤษ: Hanukkah menorah) หรือ **ฮานุกกีอะห์** (อักษรโรมัน: hanukkiah) เป็นเชิงเทียนเก้าก้านที่ใช้จุดระหว่างเทศกาลฮานุกกะห์ เทศกาลยิวระยะเวลาแปดวันแปดคืน แปดจากเก้าก้านของเมโนราห์แทนคืนทั้งแปดของเทศกาล ในแต่ละคืนจะจุดเทียนเพิ่มหนึ่งเล่ม จนถึงคืนสุดท้าย เทียนทั้งแปดเล่มจะถูกจุดทั้งหมด ส่วนก้านที่เก้าไว้ตั้งเทียนที่เรียกว่า *ชัมมัช* (shamash; ผู้ดูแล) ซึ่งไว้ใช้จุดอีกแปดเล่มที่เหลือ

เมโนราห์สำหรับฮานุกกะห์แตกต่างกันกับเมโนราห์เจ็ดก้านที่ใช้ในวิหารเยรูซาเลมในสมัยโบราณ เมโนราห์วิหารจะมีเจ็ดก้านและมีดาราเดวิด และปรากฏทั่วไปในศิลปะยิว

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ชื่ออื่น ๆ เช่น **chanukiah** (ฮีบรู: מנורת חנוכה *menorat ḥanukkah*, pl. *menorot*; also ฮีบรู: חַנֻכִּיָּה *ḥanukkiyah*, or *chanukkiyah*, pl. *ḥanukkiyot*/*chanukkiyot*, or ยิดดิช: חנוכּה לאָמפּ *khanike lomp*, lit. "Hanukkah lamp")

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hanukkah Lamp, BD, Judaica, Ceremonial Art". The Jewish Museum. สืบค้นเมื่อ 2018-10-06.
2. ↑  Judaism A-Z Yacov Newman, Gavriel Sivan

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เมโนราห์ฮานุกกะห์**

* Yearly lighting of the Menorah at the White House
* Hanukkah Lamps from the collection of The Jewish Museum (New York)
* แม่แบบ:IMJ-Collections

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ถูกกฎหมาย
  การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ถูกกฎหมายสำหรับชาวมุสลิมเท่านั้น
  การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย, แต่ในทางปฏิบัติไม่ได้ถูกประกาศว่าผิดกฎหมาย
  การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย แต่ในทางปฏิบัติได้ถูกประกาศว่าผิดกฎหมาย
  ไม่ทราบสถานะทางกฎหมาย 
* ในประเทศเอริเทรีย, อินเดีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, และศรีลังกา การมีภรรยาหลายคนนั้นถูกกฎหมายสำหรับชาวมุสลิมเท่านั้น
* ในประเทศไนจีเรียและแอฟริกาใต้, การสมรสภรรยาหลายคนภายใต้กฎหมายจารีตประเพณีและสำหรับชาวมุสลิมได้รับการยอมรับอย่างถูกกฎหมาย
* ในประเทศมอริเชียส, สมาคมการมีภรรยาหลายคนนั้นไม่ได้มีการรับรองทางกฎหมาย. อย่างไรก็ตาม, ชายชาวมุสลิมหลายคน, ได้"แต่งงาน"กับผู้หญิงไม่เกินสี่คน, แต่พวกเขาไม่ได้มีสถานะทางกฎหมายของภรรยา
 
**การมีภรรยาหลายคน** (**Polygyny**-(/pəˈlɪdʒɪniː/; from Neoclassical Greek πολυγυνία from πολύ- *poly-* "หลายคน", และ γυνή *gyne* "ผู้หญิง" หรือ "ภรรยา")) เป็นรูปแบบที่ได้พบมากที่สุดและเป็นที่ยอมรับของการมีคู่ครองหลายคนในเวลาเดียวกัน(Polygamy) นำมาซึ่งการแต่งงานของผู้ชายกับผู้หญิงหลายคน ประเทศส่วนใหญ่ที่ได้อนุญาตให้มีการสมรสคู่ครองหลายคนในเวลาเดียวกันคือ ประเทศรัฐอิสลามเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งการมีภรรยาหลายคนเป็นรูปแบบเดียวที่ได้รับการยอมรับ (ส่วนการมีสามีหลายคน (Polyandry) เป็นแนวทางการปฏิบัติของผู้หญิงที่มีสามีตั้งแต่สองคนขึ้นไป)

ในบางประเทศที่การมีภรรยาหลายคนนั้นผิดกฎหมาย และบางครั้งแม้ในทางกฎหมาย ที่บางครั้งก็ได้เป็นที่รู้กันว่าผู้ชายที่มีอนุภรรยาหนึ่งคนหรือสองคนขึ้นไป ซึ่งพวกเขาไม่ได้แต่งงาน สถานะของอนุภรรยานั้นไม่ได้เป็นภรรยาที่แท้จริง และเด็กๆที่เกิดจากความสัมพันธ์ดังกล่าวและบางครั้งก็ยังถือว่าผิดกฎหมายและอาจจะมีผลเสียทางกฎหมาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *A Greek–English Lexicon*, Liddell & Scott, s.v. γυνή
**เทือกเขาอะแลสกา** (อังกฤษ: Alaska Range) เป็นแนวเทือกเขารูปโค้ง มีความยาวประมาณ 750 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา ทิวเขานั้นกินพื้นที่ตั้งแต่ชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบคลาร์ก ไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงใต้ บริเวณแม่น้ำไวท์ในดินแดนยูคอนของประเทศแคนาดา

ยอดเขาเดนาลีซึ่งถือว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือก็ตั้งอยู่ในเทือกเขานี้ โดยเทือกเขาอะแลสกามีพื้นที่ธารน้ำแข็งทั้งหมดประมาณ 13,900 ตารางกิโลเมตร

ด้วยความสูงประมาณ 6,194 เมตร ทำให้เทือกเขาอะแลสกาจัดได้เป็นเทือกเขาที่สูงเป็นอันดับ 10 ของโลก

ธรณีวิทยา
---------

ผลจากการทำแผนที่ธรณีวิทยาพื้นผิว (Mapped surface geology), ข้อมูลทางธรณีฟิสิกส์ และ การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิของหินในบริเวณเทือกเขา ทำให้ Paul Fitzgerald และเพื่อนร่วมงานของเขาสรุปว่า การยกตัวและการเปลี่ยนรูปของเทือกเขานั้นเริ่มต้นเมื่อประมาณ 25 ล้านปีก่อน จากการที่แผ่นธรณียาคุทัต (Yakutat microplate) เข้ามาชนกับแผ่นอเมริกาเหนือ

นักวิทยาศาสตร์ทราบว่ายอดเขาเดนาลีนั้นสูงขึ้นประมาณ 0.5 มิลลิเมตรต่อปี นั่นอาจดูเหมือนไม่มาก แต่ในอัตรานั้น ยอดเขาจะสูงขึ้น 1 กิโลเมตรในอีกสองล้านปีข้างหน้า ซึ่งเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ สำหรับเหตุการณ์ทางธรณีวิทยา และองค์ประกอบของมันเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ยอดเขาเดนาลีสูงขึ้นอย่างมาก เพราะองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นหินอัคนีจำพวกหินแกรนิตเป็นส่วนมาก ซึ่งสร้างจากแมกมาใต้ผิวโลก และเป็นส่วนหนึ่งของหินอัคนีมวลไพศาล

เทือกเขาอะแลสกาเป็นส่วนหนึ่งของวงแหวนไฟและรอยเลื่อนเดนาลี อยู่บริเวณตามขอบแผ่นดินทางใต้ของรัฐอะแลสกา ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง และยังมีภูเขาไฟสเพอร์ (Mount Spurr) เป็นหนึ่งในภูเขาไฟแบบกรวยสลับชั้นตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขาอีกด้วย

รายละเอียด
----------

คนหลายคนกล่าวไว้ว่าเทือกเขาอะแลสกาเป็นเทือกเขาที่หนาวเย็นที่สุดจากการที่มีจุดยอดจำนวนมาก บวกกับการที่เทือกเขานั้นตั้งอยู่ละติจูดที่ 63 องศาเหนือ หากนำมาเทียบกับยอดเขาเอเวอเรสต์ที่มีความสูงประมาณ 8,847 เมตร ตั้งอยู่ที่ละติจูด 28 องศาเหนือ ปรากฏว่าเทือกเขาอะแลสกานั้นอยู่ขึ้นไปทางทิศเหนือถึง 3,862 กิโลเมตร ทำให้สร้างความแตกต่างทางอุณหภูมิอย่างมาก

ทางด้านการกัดเซาะนั้น ส่วนมากเกิดจากธารน้ำแข็ง และเป็นส่วนน้อยที่เกิดจาก น้ำ ลม และแรงโน้มถ่วง การกัดเซาะจะพาชิ้นส่วนที่ถูกกัดเซาะไปด้วยไม่มากก็น้อย ขึ้นกับการกัดเซาะนั้น ๆ 

แม่น้ำที่มีต้นกำเนิดจากเทือกเขานี้ เช่น แม่น้ำนาเบสนา, แม่น้ำสุสิตนา, แม่น้ำแมกคินลีย์ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  กรมสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา. Alaska Range. *(pubs.usgs.gov)*. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2565
2. ↑  World Atlas. The World's Tallest Mountain Ranges. *(worldatlas.com)*. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2565
3. ↑  Enslin, Rob. 19 พฤศจิกายน 2557. Geologists Shed Light on Formation of Alaska Range. *(news.syr.edu)*. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2565
4. 1 2  Denali National Park & Preserve. 14 กันยายน 2564. The Alaska Range and Denali: Geology and Orogeny. *(nps.gov)*. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2565
**อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2526** เป็นเหตุการณ์น้ำท่วมที่ร้ายแรงครั้งหนึ่งในประเทศไทย เกิดขึ้นในช่วงกลางปีค่อนไปทางปลายปี พ.ศ. 2526

เหตุเกิดเนื่องจากพายุดีเปรสชัน 2 ลูก พัดผ่านเข้ามายังในประเทศไทย คือ เฮอร์เบิร์ตและคิม ส่งผลให้เกิดฝนตกหนักจนเขื่อนและอ่างเก็บน้ำที่รองรับปริมาณน้ำฝนรับไม่ไหว จนเกิดเป็นน้ำท่วมในหลายพื้นที่ของภาคเหนือ อีสาน และตะวันออก รวมเป็นหลังคาบ้านเรือนที่พักอาศัยกว่า 5,000 หลัง ประกอบกับการที่น้ำเหนือไหลบ่าและน้ำทะเลหนุน ทำให้ระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาสูงกว่าปกติ 2 เมตร ในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ทำให้พื้นที่ของกรุงเทพมหานครและปริมณฑลเกิดน้ำท่วม เริ่มจากฝั่งตะวันออกของกรุงเทพมหานคร ก่อนที่จะขยายไปยังส่วนต่าง ๆ ของกรุงเทพมหานครทั่วกัน ถนนรวมทั้งสิ้น 30 สาย เกิดน้ำท่วมขัง รถยนต์ไม่อาจจะสัญจรวิ่งได้ตามปกติ เช่น ถนนรามคำแหง, ถนนสุขุมวิท, ถนนวิภาวดีรังสิต, ถนนเพชรเกษม ประชาชนต้องนำเรือออกมาพายแทน และเฉพาะในพื้นที่ฝั่งธนบุรี พื้นที่เกษตรกรรมหลายแห่ง ก็ได้รับผลกระทบ

พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินทรงตรวจแนวกั้นน้ำตลอดแนวคลองแสนแสบ ทรงมีรับสั่งให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดประสานร่วมมือกันหามาตรการที่จะบรรเทาความเดือดร้อน ทั้งการขยายประตูระบายน้ำที่ปทุมธานี หรือการยกแนวคันกั้นน้ำให้สูงขึ้นตลอดคลองแสนแสบ เพิ่มเครื่องสูบน้ำและกระสอบทรายที่คลองบางกะปิ เป็นต้น

จากเหตุน้ำท่วมในครั้งนี้ ทำให้สถานศึกษาหลายแห่งต้องเลื่อนการสอบกลางภาคหรือเลื่อนการเปิดภาคเรียนออกไป โดยมหาวิทยาลัยรามคำแหงและศูนย์กีฬาหัวหมาก ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ ๆ ได้รับผลกระทบมากที่สุด

ในส่วนการช่วยเหลือของรัฐบาล ในเดือนตุลาคม ได้มีการจัดรายการพิเศษทางโทรทัศน์ "น้ำท่วมพ่ายน้ำใจ" ถ่ายทอดสดทางช่อง 7 สี เพื่อขอรับเงินบริจาค โดยมีนักร้อง นักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน ร่วมร้องเพลงและรับโทรศัพท์รับเงินบริจาคด้วยตนเอง เช่น ยอดรัก สลักใจ, พุ่มพวง ดวงจันทร์, สรพงษ์ ชาตรี และธงไชย แมคอินไตย์ เป็นต้น รวมถึงยังเป็นการปรากฏตัวทางโทรทัศน์ครั้งแรกของสายัณห์ สัญญา จากนั้นเมื่อสถานการณ์เข้าสู่ภาวะปกติ รัฐบาลได้ดำเนินการเสนอลดภาษีประเภทต่าง ๆ ลง รวมทั้งควบคุมราคาสินค้าประเภทอุปโภค บริโภค เป็นต้น

สถานการณ์น้ำท่วมเริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนสิงหาคม, กันยายน, ตุลาคม จนเข้าสู่เดือนพฤศจิกายน สถานการณ์จึงค่อยดีขึ้นและค่อยเข้าสู่ภาวะปกติ รวมระยะเวลาที่เกิดเหตุทั้งหมด 4 เดือน มีพื้นที่ได้รับความเสียหายทั้งสิ้น 42 จังหวัด ผู้เสียชีวิต 49 คน และคิดมูลค่าความเสียหายร่วม 6,000 ล้านบาท

อ้างอิง
-------

1. ↑  สายัณห์ สัญญา. *สายัณห์ สัญญา ออกรายการทีวีครั้งแรก Ep.1*. ห้องสมุดลูกทุ่ง.
2. ↑  น้ำท่วมกรุงเทพในอดีต.flv จากวอยซ์ทีวี
3. ↑  ดีเปรสชันถล่มไทยอ่วม เสียหาย 42 จังหวัด กลืน 49 ชีวิต, หน้า 187. *กาลานุกรมสยามประเทศไทย 2485-2554* โดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ISBN 978-974-228-070-3
4. ↑  กรุงเทพฯ เมืองบาดาล, หน้า 75. *289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์ มติชน* โดย กองบรรณาธิการมติชน ISBN 974-323-889-1

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ย้อนรอยน้ำท่วมกรุงเทพฯ จากไทยรัฐ (รวมภาพเหตุการณ์)
* รวมภาพเหตุการณ์ จากโพสต์ทูเดย์เก็บถาวร 2012-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ZERO** เป็นซิงเกิลของ ซีล ในปี พ.ศ. 2559 สังกัดค่ายเพลงมิวสิกมูฟเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม และเรียบเรียงโดย ซีล เพลงนี้ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

โดย Zero ในความหมายของเพลงนี้ เปรียบเสมือนพลังงานบวกที่อยากส่งถึงคนฟังเพื่อเป็นกำลังใจในการใช้ชีวิตให้ได้ลองทำในสิ่งที่ไม่เคย หรือไม่กล้า พวกเขาเชื่อว่าความสำเร็จเริ่มจากกล้าลงมือเท่านั้น

เนื้อหาเป็นเรื่องราวที่เป็นไปไม่ได้ แต่ขอเพียงคุณมีความกล้าที่จะก้าวผ่านเท่านั้น เพลงนี้เหมือนเราต้องต่อสู้กับตัวเองอีกครั้งนึง ต้องแนะนำตัวเองใหม่เหมือนเริ่มจากศูนย์

การตอบรับ
---------

เพลง ZERO ได้อันดับสูงสุด 18 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 18 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Zeal กลับมาอีกครั้ง พร้อมปล่อยเพลงใหม่ Zero สะท้อนตัวตนอย่างแท้จริง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-18. สืบค้นเมื่อ 2016-09-24.
2. ↑  20 เพลงเพราะๆ สุดฮิตจาก ซี๊ดชาร์ท 97.5 FM SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 14 สิงหาคม 2559
ผู้อพยพจากตำบลฮั่วหยวนโข่ว เนื่องจากน้ำท่วม
**เหตุอุทกภัยที่แม่น้ำหวง พ.ศ. 2481** เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1938 จากการกระทำของรัฐบาลจีนพรรคก๊กมินตั๋ง นำโดยเจียง ไคเชก ในระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เพื่อเป็นการสกัดกั้นการรุกคืบหน้าอย่างรวดเร็วของกองทัพญี่ปุ่น

หลังเริ่มสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2480 กองทัพญี่ปุ่นยึดพื้นที่ของประเทศจีนได้เป็นจำนวนมาก ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 ได้ครอบครองพื้นที่ตอนเหนือของจีนเกือบทั้งหมด โดยยึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของมณฑลเหอหนานได้ในวันที่ 6 มิถุนายน และกำลังจะยึดเจิ้งโจว ที่เป็นศูนย์กลางการคมนาคม มีทางรถไฟไปสู่เมืองสำคัญอย่างอู่ฮั่นและซีอาน

เพื่อหยุดการโจมตีของญี่ปุ่นไม่ให้รุกคืบไปทางตะวันตกและทางใต้ของจีน และถ่วงเวลาเพื่อเตรียมการสำหรับยุทธการที่อู่ฮั่น เจียง ไคเชกและที่ปรึกษาได้ตัดสินใจทำลายคันกั้นน้ำริมแม่น้ำหวง ใกล้กับเมืองเจิ้งโจว เดิมกำหนดจุดทำลายที่ตำบลจ้าวโข่ว แต่ประสบกับอุปสรรคจึงย้ายมาที่ตำบลฮั่วหยวนโข่ว

น้ำจากแม่น้ำหวงเริ่มไหลบ่าตั้งแต่เช้าตรู่วันที่ 9 มิถุนายน ท่วมพื้นที่ประมาณ 54,000 ตารางกิโลเมตรของมณฑลเหอหนาน มณฑลอันฮุย และมณฑลเจียงซู ประมาณการว่ามีผู้เสียชีวิตเบื้องต้น 500,000 คน ผู้ไร้ที่อยู่อาศัยกว่า 12 ล้านคน  โดยเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งนี้ ทางการจีนไม่ได้ประกาศเตือนภัยล่วงหน้าให้ประชาชนเตรียมการอพยพ  หลังจากนั้นยังเกิดโรคระบาด อีกทั้งยังเกิดน้ำท่วมซ้ำอีกในปี พ.ศ. 2486 ทำลายพืชผลการเกษตร และมีความอดอยากติดต่อกันมาอีกหลายปี

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อุทกภัยแม่น้ำหวง พ.ศ. 2481**

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-07. สืบค้นเมื่อ 2010-06-15.
2. ↑   เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีน)
**มอสโกไพรด์** (รัสเซีย: Московский Гей-Прайд) เป็นการเดินขบวนของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศซึ่งตั้งใจว่าจะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคมเป็นประจำทุกปีนับตั้งแต่ปี 2006 ในมอสโก เมืองหลวงของประเทศรัสเซีย กระนั้น มอสโกไพรด์ถูกสั่งห้ามจัดโดยศาลาว่าการนครมอสโก นำโดยยูรี ลูจคอฟ เป็นประจำเรื่อยมาถึงปี 2010 การเดินขบวนในปี 2006, 2007 และ 2008 ล้วนเผชิญหน้ากับความรุนแรงจากกลุ่มต่อต้านเกย์ ส่วนในปี 2009 รอดมาได้เรื่องจากมีการย้ายสถานที่จัดในนาทีสุดท้าย ผู้จัดมอสโกไพรด์ในทุก ๆ ปี คือนิโกไล อาเลกเซเยฟ และเกย์รัสเซียดอตอาร์ยู ในเดือนมิถุนายน 2012 ศาลของรัสเซียได้ประกาศภายใต้กฎหมายให้ห้ามมีการจัดขบวนพาเรดไพรด์ไปเป็นระยะเวลาหนึ่งร้อยปี ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปได้มีคำสั่งให้การสั่งห้ามเช่นนี้เป็นการละเมิดซึ่งเสรีภาพของการรวมตัวซึ่งอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนในยุโรปได้รับประกันไว้

มอสโกไพรด์ครั้งแรกจัดขึ้นในปี 2006 และถูกสั่งห้ามจัดโดยรัฐ หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยของนายกเทศมนตรีนครมอสโก นิโกไล กูลีคอฟ (Nikolai Kulikov) ระบุในการสัมภาษณ์ทางวิทยุว่าเทศกาลเกย์ไพรด์จะถูกสั่งห้ามเนื่องจากมุมมองทางลบของประชาชนรัสเซียต่อพวกรักร่วมเพศ และระบุว่า "[พวกรักร่วมเพศ]ละเมิดสิทธิของพวกเรา เรามีขนบธรรมเนียมของเรา กลุ่มศาสนาจำนวนมากบอกกับเราว่าพวกเขาต่อต้านเกย์ไพรด์" ผู้นำมุฟตีขององค์การปกครองด้านจิตวิญญาณกลางของมุสลิมในรัสเซีย ตัลกัด ตัดจูดดีน สนับสนุนให้มีการก่อความรุนแรงต่อผู้ประท้วงที่จะมาเดินขบวนเกย์ไพรด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Clemons, Steve (8 June 2012). "Not The Onion: Moscow Bans Gay Pride for Next 100 years". *The Atlantic*. สืบค้นเมื่อ 8 June 2012.
2. ↑  "Polska z Rosją i Katarem chce utrudnić prawną ochronę marszów równości". *oko.press*. สืบค้นเมื่อ 21 August 2020.
3. ↑  Tatchell, Peter (2006-05-24). "Guardian". London. สืบค้นเมื่อ 21 July 2009.
สำหรับเนยแข็งฝรั่งเศส ดูที่ เมิงสแตร์ชีส

**มึนสเตอร์** (Muenster; ภาษาอังกฤษ: /ˈmʌnstər/ หรือ /ˈmʊnstər/) หรือ **มุนสเตอร์** (Munster) เป็นเนยแข็งกึ่งนุ่มจากสหรัฐอเมริกา เชื่อกันว่าเป็นการเลียนแบบมาจากเมิงสแตร์ชีส ที่ผลิตกันในแคว้นอาลซัส นำเข้ามาโดยผู้อพยพชาวเยอรมัน ชื่อของมึนสเตอร์ชีสนั้นไม่เกี่ยวข้องกับเมืองมึนสเตอร์ (Münster) ในประเทศเยอรมนี หรือจังหวัดมุนสเตอร์ (Munster) ในประเทศไอร์แลนด์ แต่มาจากเมือง เมิงสแตร์ (Munster) ในแคว้นอาลซัส, จังหวัดโอ-แร็ง ซึ่งเคยอยู่ในเยอรมนีในช่วงที่มึนสเตอร์ชีสถูกนำไปเผยแพร่ในอเมริกา แต่ในปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศฝรั่งเศส

มึนสเตอร์มีสีอ่อนและผิวนุ่มโดยมีเปลือก (rind) สีส้ม มึนสเตอร์ผลิตมาจากนมวัวที่พลาสเจอไรซ์แล้ว ส่วนเปลือกสีส้มนั้นมาจาก annatto เครื่องปรุงรสหวานและกลิ่นคล้ายถั่ว ที่ใช้ในการเติมสีและรสมห้กับเนยแข็งต่าง ๆ เช่น เชดดาร์ชีส, คอลบีชีส, เรดเลสเตอร์, และ Mimolette

อ้างอิง
-------

1. ↑  Muenster at cheese.com
2. ↑  Muenster Cheese at ifood.tv
3. ↑  Paul Kinstedt, Cheese and Culture: A History of Cheese and its Place in Western Civilization, pp. 130, 210
**อีดีเอ็ม4เอส** (อังกฤษ: **EDM4S**, *Electronic Drone Mitigation 4 - System* หรือ **EDM4S SkyWiper**) เป็นอุปกรณ์สงครามอิเล็กทรอนิกส์แบบพกพาสำหรับต่อต้านโดรนที่ผลิตโดยบริษัท NT Service ในประเทศลิทัวเนีย มันถูกออกแบบมาเพื่อรบกวนอากาศยานไร้คนขับขนาดเล็กและขนาดกลาง โดยการรบกวน (jamming) ระบบสื่อสารและระบบนำทางด้วยดาวเทียมของ UAV ด้วยพัลส์คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า

ประวัติ
-------

อุปกรณ์นี้ได้รับการจัดแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 โดยบริษัท NT Service (จากเมืองเกานัส ประเทศลิทัวเนีย) ในงานนิทรรศการความปลอดภัยและการต่อต้านการก่อการร้าย (Security and Counter Terror Exhibition) ที่กรุงลอนดอน

สมรรถนะ
-------

อุปกรณ์สามารถนำพาได้โดยบุคคลเดียว ผู้ปฏิบัติงานจะเล็งอุปกรณ์ไปที่อากาศยานไร้คนขับเป้าหมาย และส่งสัญญาณเพื่อขัดขวางการสื่อสารของโดรนในระยะ 3–5 กิโลเมตร (2–3 ไมล์) รวมถึงขัดขวางความสามารถในการนำทางด้วยดาวเทียม ซึ่งจะทำให้ UAV ดังกล่าวอาจจะตกลงมาจากท้องฟ้า, ทำการลงจอดแบบใช้การควบคุม, กลับไปยังจุดอ้างอิงก่อนหน้านี้ หรือทำงานต่อไปตามปกติ อย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นอยู่กับระดับการทำงานอัตโนมัติของโดรน

อุปกรณ์สามารถติดตั้งสายอากาศ 4 หรือ 6 เสา โดยพื้นฐานจะมี สายอากาศสองเสาสำหรับแถบความถี่ 2.4 GHz และ 5.8 GHz ซึ่งมีกำลังส่ง 10 วัตต์ต่อเสา อีกหนึ่งเสาสำหรับระบบนำทางจีพีเอส แถบความถี่ 1.5 GHz ที่มีกำลังส่ง 10 วัตต์ และอีกหนึ่งเสาสำหรับระบบนำทาง GLONASS (ГЛОНАСС) แถบความถี่ 1.5 GHz ที่มีกำลังส่ง 10 วัตต์

อุปกรณ์
-------

โครงสร้างอุปกรณ์ทำจากอลูมิเนียมและมีรูปร่างเหมือนปืนไรเฟิล รวมถึงใช้ไกปืนเพื่อสั่งงานอุปกรณ์ และมีอุปกรณ์กล้องเล็งเป้าหมาย น้ำหนัก 5.5 กิโลกรัม มีขนาด 1,050 × 220 × 360 มิลลิเมตร เมื่อยืดพานท้าย (830 × 220 × 360 มิลลิเมตร โดยเก็บพานท้าย) ใช้พลังงานจากแบตเตอรีแรงดัน 24 โวลต์ โดยใช้งานได้นานถึง 35 นาที

การใช้งาน
---------

อุปกรณ์รุ่น EDM4S-UA ซึ่งมีราคาต่อหน่วย 15,000 ดอลลาร์สหรัฐ ถูกใช้เป็นครั้งแรกในปี 2021 โดยกองทัพยูเครนเพื่อต่อต้านโดรนของกองกำลังแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนโดยรัสเซียในภูมิภาคดอนบัส นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็มีการใช้งานเพิ่มเติมระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย โดยปฏิบัติการทำให้โดรนเช่น เอเลรอน-3 (Элерон-3) ของรัสเซียตก ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ลิทัวเนียได้บริจาค อีดีเอ็ม4เอส จำนวน 110 หน่วยให้แก่ยูเครน ซึ่งมีมูลค่า 1.5 ล้านยูโร (1.56 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "NT Service UAB EDM4S (Sky Wiper)". *militaryfactory.com*. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2022.
2. 1 2  "Lithuanian anti-drone jammer EDM4S Sky Wiper (portable equipment REW) : Anti-drone Weapons". *Armedconflicts.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2022.
3. 1 2 3  Kadam, Tanmay (13 เมษายน 2022). "SkyWiper - Ukraine Flaunts Its Futuristic Counter-Drone Rifle That Can Identify, Track & Disrupt Enemy UAVs". *Latest Asian, Middle-East, EurAsian, Indian News*. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2022.
4. ↑  Trinko, Myroslav. "The Ukrainian armed forces used the EDM4S Sky Wiper anti-drone cannon to shoot down the Russian Eleron-3 reconnaissance UAV". *gagadget.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2022.
5. ↑  "EDM4S-UA Anti-Drone Jammer – 5 pieces". *Help Heroes Of Ukraine | Ukrainian World Charity Foundation*. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2022.
6. ↑  "110 Lithuanian EDM4S anti-drone rifles for the Armed Forces • Mezha.Media". *mezha.media*. 13 มิถุนายน 2022. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2022.
**สโมสรฟุตบอลติรานา** (แอลเบเนีย: *Klubi i Futbollit Tirana*) เป็นสโมสรฟุตบอลแอลเบเนียที่ตั้งอยู่ในเมืองหลวงของประเทศอย่างติรานา โดยสโมสรฟุตบอลชายถือเป็นส่วนหนึ่งของสโมสรกีฬาติรานา นับเป็นสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศ โดยชนะเลิศถ้วยรางวัลภายในประเทศทั้งสิ้น 51 ครั้ง สนามเหย้าของสโมสรคือสนามกีฬาเซลมัน สเตอร์มาซี ในติรานา ปัจจุบันแข่งขันในกาเตกอรีอาซูเปรีออเร

สโมสรก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1920 ในนามสมาคมกีฬาอากีมี และได้เข้าร่วมแข่งขันในลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศโดยที่ไม่เคยตกชั้นเป็นระยะเวลาอันยาวนาน อย่างไรก็ตาม ในฤดูกาล 2016–17 พวกเขาจบอันดับที่ 9 ของตาราง ทำให้ต้องตกชั้นสู่เฟิสต์ดิวิชัน (ลีกระดับสอง) เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร

พวกเขาเคยลงแข่งขันโดยใช้ชื่อสโมสรกีฬาติรานาระหว่าง ค.ศ. 1927–1947 ก่อนที่จะถูกกลุ่มคอมมิวนิสต์ในประเทศบังคับให้เปลี่ยนชื่อเป็น *ชตาเติมเบอดีเยเตอเนินตอรีติรานา*, *ปูนาติรานา* และ *เกอเซอ ชตาเติมเบอดีเยเตอเนินตอรี* จนกระทั่งใน ค.ศ. 1991 ได้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อสโมสรกีฬาติรานาอีกครั้ง และถูกแบ่งเป็นสองส่วนย่อย ได้แก่ ส่วนอเนกกีฬา ใช้ชื่อว่าสโมสรกีฬาติรานาเช่นเดิม และส่วนฟุตบอล ใช้ชื่อสโมสรฟุตบอลติรานา

ติรานาเป็นสโมสรฟุตบอลจากแอลเบเนียที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันระดับทวีปยุโรปมากที่สุด โดยเคยผ่านรอบแรกถึง 11 ครั้งนับตั้งแต่เริ่มลงเล่นระดับทวีปในฤดูกาล 1965–66 พวกเขาเข้าถึงรอบ 16 ทีมสุดท้ายของการแข่งขันยุโรปถึง 4 ครั้ง ซึ่งรวมถึง 3 ครั้งในยูโรเปียนคัพในคริสต์ทศวรรษ 1980 ติรานาเป็นสโมสรฟุตบอลจากแอลเบเนียที่มีอันดับตามการจัดอันดับของ IFFHS ดีที่สุดในโลก โดยเคยอยู่อันดับที่ 31 ใน ค.ศ. 1987 ซึ่งต่อเนื่องจากผลงานที่ดีในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพฤดูกาล 1986–87 นอกจากนี้ ติรานายังเป็นสมาชิกสมาคมสโมสรยุโรป (อีซีเอ) อีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Official webpage of KF Tirana เก็บถาวร 3 เมษายน 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  "World Stadiums – Stadiums in Albania". Worldstadiums.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-25. สืบค้นเมื่อ 26 July 2012.
3. ↑  "KF Tirana". ECA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-11. สืบค้นเมื่อ 2020-07-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สโมสรฟุตบอลติรานา**

* Official website
* KF Tirana at UEFA.com
* KF Tirana at Albanian Football Association

| * ด
* ค
* ก
กาเตกอรีอาซูเปรีออเร |
| --- |
| สโมสรในปัจจุบัน (2019–20) | 
* บือลิส
* ฟลามูร์ตารี
* กูเกอซี
* ลาชี
* ลุฟเตอตารี
* ปาร์ตีซานี
* สเกินเดร์เบอู
* เตอูตา
* ติรานา
* วลัซนีอา

 |
| สโมสรในอดีต | 
* อัลบ์เปตรอล
* อาปอลอนีอา
* เบซา
* เบเซอลีดียา
* บูร์เรลี
* ดีนามอติรานา
* เอกนาตีอา
* เอลบาซานี
* เอร์เซนี
* กรามอซี
* อีลีรีอา
* กัมซา
* กัสตรีออตี
* กอราบี
* ลุฟเตอตารีตีราเนอ
* ลุชญา
* นัฟเตอตารี
* ปอกราเดตซี
* เปอร์เมตี
* เซเลนิตซา
* ชกุมบีนี
* ชเกินดียาตีราเนอ
* ซอปอตี
* สปาร์ตากู
* สตูเดนตี
* เตกส์ตีลิสตี
* ตอมอรี
* เตอร์บูนี

 |
**ตุ๊กแกบ้านสีเทา** (อังกฤษ: Smith's green-eyed gecko, Large forest gecko; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Gekko smithii*) สัตว์เลื้อยคลานประเภทจิ้งจกและตุ๊กแกชนิดหนึ่ง

เป็นตุ๊กแกขนาดใหญ่ ขนาดใหญ่เต็มที่ประมาณ 20-25 เซนติเมตร หัวมีขนาดใหญ่และค่อนข้างเรียว แต่ไม่กว้างเหมือนตุ๊กแกบ้าน (*G. gekko*) ตาโตสีเขียว ลำตัวสีน้ำตาลเทา ตุ๊กแกที่ยังไม่โตเต็มวัย จะมีจุดสีขาวทั่วลำตัว ตัวเต็มวัยตามลำตัว และหางจะมีแต้มสีขาว และมีลายเส้นสีดำรูปแบบไม่แน่นอนกระจายทั่ว

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศไทย เช่น จังหวัดกระบี่, พังงา, สตูล, ปัตตานี, ยะลา, นราธิวาส ไปตลอดแหลมมลายูจนถึงอินโดนีเซีย, พม่า, หมู่เกาะนิโคบาร์ โดยมีการค้นพบครั้งแรกที่เกาะปีนัง และตั้งชื่อวิทยาศาสตร์เพื่อเป็นเกียรติแก่ แอนดรูว์ สมิธ นักสัตววิทยาชาวสกอต 

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Boulenger, G.A. 1885 Catalogue of the Lizards in the British Museum (Nat. Hist.) I. Geckonidae, Eublepharidae, Uroplatidae, Pygopodidae, Agamidae. London: 450 pp.
2. ↑  Gray, J. E. 1842 Description of some new species of Reptiles, chiefly from the British Museum collection. The Zoological Miscellany: 57-59.
3. ↑  Grossmann, W. 2004 Gekko smithii Gray 1842. Sauria Supplement 26 (3): 627-634
4. ↑  Rösler, H. 2001 Studien am Tokeh: 1. Gekko gecko azhari Mertens 1955 (Sauria: Gekkonidae). Gekkota 3: 33-46
5. ↑  "เตือนขาย'ตุ๊กแก'ต้องเหลือไว้ขยายพันธุ์ จากศูนย์สื่อสารวิทยาศาสตร์ไทย สวทช". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-29. สืบค้นเมื่อ 2013-09-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Gekko smithii ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Gekko smithii***
**เลโอพาร์ท 2** (เยอรมัน: *Leopard 2*) เป็นรถถังหลักของกองทัพเยอรมนี ได้รับการพัฒนาโดยเคราส์-มัฟไฟ (Krauss-Maffei) ในช่วงปี 1970และได้นำไปใช้ในกองทัพในปี 1978 จนถึงปัจจุบัน ผลิตมาให้กับกองทัพเยอรมนีตะวันตก เป็นรุ่นเสริมต่อมาจากเลโอพาร์ท 1 ปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ได้นำไปใช้ในกองทัพต่าง ๆ มากกว่า 12 ประเทศในยุโรป เลโอพาร์ท 2 ได้ถูกผลิตมาแล้วมากกว่า 3,480 คัน มีราคาต่อคัน ประมาณ 5.74 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ในปี 2007) หรือประมาณ 172 ล้านบาท เลโอพาร์ท 2 ได้ถูกนำไปใช้ยุทธการคอซอวอเป็นครั้งแรก และได้นำไปใช้ในสงครามอัฟกานิสถาน ร่วมกับเดนมาร์กและแคนาดา

เลโอพาร์ท 2 มี 7 รุ่นย่อยแยกออกไปอีกจนถึงรุ่นเลโอพาร์ท 2อา4 (Leopard 2A4) ซึ่งเป็นรุ่นที่ได้มีการพัฒนาเกราะและป้อมปืน เลโอพาร์ท 2อา5 (Leopard 2A5) ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงมากที่สุดในบรรดารุ่นทั้งหมด โดยปัจจุบัน เลโอพาร์ท 2อา7 ถือว่าเป็นรุ่นใหม่สุดของเลโอพาร์ท 2 ทุกรุ่น เลโอพาร์ท 2 ได้พัฒนาระบบการยิงด้วยระบบดิจิทัลและตัวเล็งด้วยเลเซอร์ที่ทันสมัยที่สุดในปัจจุบัน ระบบการขับในตอนกลางคืน รวมถึงมีความสามารถในการยิงวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ได้แม่นยำกว่ารุ่นก่อน

ประเทศผู้ใช้งาน
---------------

แผนที่โลกที่แสดงประเทศที่ใช้รถถังเลโอพาร์ท 2 ในสีน้ำเงิน (สีแดงคืออดีตประเทศผู้ใช้งาน)
* ออสเตรีย
* แคนาดา
* ชิลี
* เดนมาร์ก
* เยอรมนี
* กรีซ
* อินโดนีเซีย
* นอร์เวย์
* โปแลนด์
* โปรตุเกส
* สิงคโปร์
* สเปน
* สวีเดน
* สวิตเซอร์แลนด์
* ตุรกี

อดีตประเทศผู้ใช้งาน
* เนเธอร์แลนด์

อนาคต
* กาตาร์
* ซาอุดีอาระเบีย

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เลโอพาร์ท 2**
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

V อื่นๆ (Various)

V10A Anti-inflammatory agents
-----------------------------

### V10AA Yttrium (90Y) compounds

V10AA01 Yttrium (90Y) citrate colloid
V10AA02 Yttrium (90Y) ferrihydroxide colloid
V10AA03 Yttrium (90Y) silicate colloid
### V10AX Other anti-inflammatory therapeutic radiopharmaceuticals

V10AX01 Phosphorus (32P) chromicphosphate colloid
V10AX02 Samarium (153Sm) hydroxyapatite colloid
V10AX03 Dysprosium (165Dy) colloid
V10AX04 Erbium (169Er) citrate colloid
V10AX05 Rhenium (186Re) sulfide colloid
V10AX06 Gold (198Au) colloidal

V10B Pain palliation (bone seeking agents)
------------------------------------------

### V10BX Various pain palliation radiopharmaceuticals

V10BX01 Strontium (89Sr) chloride
V10BX02 Samarium (153Sm) lexidronam
V10BX03 Rhenium (186Re) etidronic acid

V10X Other therapeutic radiopharmaceuticals
-------------------------------------------

### V10XA Iodine (131I) compounds

V10XA01 Sodium iodide (131I)
V10XA02 Iobenguane (131I)
V10XA53 Tositumomab/iodine (131I) tositumomab
### V10XX Various therapeutic radiopharmaceuticals

V10XX01 Sodium phosphate (32P)
V10XX02 Ibritumomab tiuxetan (90Y)
**การรณรงค์ร้อยบุปผา** หรือเรียกอีกอย่างว่า **ขบวนการร้อยบุปผา** (จีน: 百花齐放) เป็นช่วงเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1956 ถึง ค.ศ. 1957 ในสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน(CCP) ได้ส่งเสริมให้ประชาชนแสดงความคิดเห็นอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์ ผลที่ตามมาซึ่งจบลงด้วยความล้มเหลวของการรณรงค์ครั้งนี้ ประธานแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน เหมา เจ๋อตง ได้ออกคำสั่งให้ดำเนินทำการปราบปรามกลุ่มผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์พรรค ซึ่งดำเนินเรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1959[]

ในช่วงรณรงค์ดังกล่าว มุมมองและแนวทางการแก้ไขนโยบายระดับชาติที่แตกต่างซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยอิงมาจากสำนวนที่มีชื่อเสียงโด่งดังของเหมาที่ว่า:"นโยบายในการปล่อยให้ร้อยบุปผาบานพร้อมพรัก และร้อยสำนักได้ประชันเสียงกันเพื่อส่งเสริมความเจริญรุ่งเรืองของศิลปะและความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์" ขบวนการดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งในการตอบสนองต่อการทำลายขวัญกำลังใจ(demoralization) ของกลุ่มปัญญาชนซึ่งมีความรู้สึกหมางเมินต่อพรรคคอมมิวนิสต์ ภายหลังจากช่วงเวลาสั้น ๆ ของการปล่อยเสรี การปราบปรามยังคงดำเนินต่อไปจนถึง ค.ศ. 1957 และ ค.ศ. 1959 ซึ่งเป็นการรณรงค์ต่อต้านฝ่ายขวาเพื่อต่อต้านผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงระบอบการปกครองและอุดมการณ์ ประชาชนนับแสนคนต่างพากันแห่รุมล้อม ถูกตำหนิติเตียนในที่สาธารณะและถูกลงโทษในการเข้าค่ายกักขังเพื่อเป็นการปรับทัศนคติผ่านทางการใช้แรงงานอย่างหนัก หรือไม่เว้นแม้แต่การประหารชีวิต การปราบปรามทางอุดมการณ์ดังกล่าวได้นำเอาลัทธิเหมามาใช้ในการแสดงออกในที่สาธารณะอีกครั้ง และกระตุ้นขบวนการต่อต้านฝ่ายขวามากขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  MacFarquhar, Roderick. 1960. *The Hundred Flowers*. pp. 3
2. ↑  "Hundred Flowers Campaign." *Encyclopædia Britannica*. Retrieved 24 July 2020.
3. ↑  "Definition of Hundred Flowers". Oxford Dictionaries. สืบค้นเมื่อ 2012-05-17.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Double-Hundred Policy (1956-1957)". *chineseposters.net*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-12. สืบค้นเมื่อ 2017-02-11.
5. ↑  Short, Philip (2000). *Mao: A Life*. Macmillan. pp. 457–471. ISBN 978-0-8050-6638-8.
**เฮเทเฟเรสที่ 2** เป็นสมเด็จพระราชินีและพระมเหสีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงระยะเวลาของราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์โบราณ

ชีวประวัติ
----------

|  |
| --- |
|  |
| เฮเตเฟอร์เรส |
| สมัย: ราชอาณาจักรเก่า(2686–2181 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

### ประสูติและพระประวัติ

พระนางเฮเทเฟเรสที่สอง อาจจะเป็นสมาชิกที่มีอายุยาวนานที่สุดพระองค์หนึ่งในราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์คูฟู และพระองค์ประสูติระหว่างรัชสมัยของพระอัยกาของพระองค์ ฟาโรห์สเนฟรู หรือในช่วงปีแรกๆ ของการครองราชย์ของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามพระอัยยิกาของพระองค์นามว่าพระนางเฮเตเฟอร์เรสที่หนึ่ง และพระมาตุฉาของเฮเตเฟอร์เรสที่หนึ่งก็มีพระนามว่าเฮเตเฟอร์เรส A ซึ่งพบพระนามในหลุมฝังศพของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง อาจจะบ่งชี้ว่าพระนางเมริตเตสที่หนึ่งเป็นพระมารดาของพระองค์

### การอภิเษกสมรส

ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์คูฟู พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเชษฐาของพระองค์เจ้าชายกาวาบ ซึ่งพระองค์มีพระราชโอรสหรือธิดาอย่างน้อยหนึ่งพระองค์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีพระองค์แรกของพระองค์ พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสกับพระเชษฐาอีกพระองค์หนึ่งนามว่า เจ้าชายดเจดีเฟร (ต่อมาเป็นฟาโรห์ดเจดีเฟร)

พระโอรสและพระธิดา
-----------------

### พระโอรสและพระธิดา กับเจ้าชายกาวาบ

สฟิงซ์ของพระนางเฮเตเฟอร์เรสที่สอง
* ดูเอนฮอร์ - พระศพฝังอยู่ที่ จี 7550
* คาเอมเซคเคม - พระชายานามว่า คา'อาเปอร์
* มินดเจเดฟ - พระชายาของพระองค์นามว่า คูฟูอังค์ สุสานของพระองค์อยู่ที่กีซ่า : จี 7760
* เมเรสอังค์ที่สาม - เป็นพระมเหสีของฟาโรห์คาเฟร

### พระโอรสและพระธิดา กับฟาโรห์ดเจดีเฟร

* เนเฟอร์เฮเตเพส - สันนิษฐานว่าเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ยูเซอร์กาฟ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Porter and Moss, Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Reliefs, and Paintings; Part III
2. ↑  Grimal, A History of Ancient Egypt, pg 72
**ตุ่นจมูกดาว** (อังกฤษ: Star-nosed mole, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Condylura cristata*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในอันดับตุ่น (Soricomorpha) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Condylura* แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)

ตุ่นจมูกดาว มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับตุ่นชนิดอื่น ๆ แต่มีส่วนหางยาว โดยลักษณะเฉพาะตัวที่ดูโดดเด่น คือ เส้นขนที่จมูกที่บานออกเป็นแฉก ๆ คล้ายดาว ซึ่งทำหน้าที่เป็นประสาทสัมผัส 22 เส้นอยู่รอบรูจมูก โดยมีปลายสัมผัสที่เส้นขนเหล่านี้มากมายราวถึงหนึ่งแสนจุด

ตุ่นจมูกดาว อาศัยอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มชื้นแฉะ ในบริเวณภาคตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือระหว่างแคนาดาและสหรัฐอเมริกา โดยพบไปถึงชายฝั่งทะเลในรัฐจอร์เจีย

โตเต็มวัยจะมีความยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 55 กรัม มีฟัน 44 ซี่ หากินด้วยการใช้กรงเล็บอันแข็งแรงขุดคุ้ยดินในพื้นที่ชุ่มน้ำหรือตะกอนลำธาร โดยใช้หนวดรอบจมูกคอยสอดส่องหา อันได้แก่ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก ๆ เช่น แมลงน้ำและตัวอ่อนชนิดต่าง ๆ, สัตว์จำพวกหอยและปลาหมึก เป็นต้น

ซึ่งประสาทสัมผัสรอบจมูกนี้มีความว่องไวมาก ทำให้ตุ่นจมูกดาวสามารถจับเหยื่อเพื่อกินได้ในเวลาเพียง 120 มิลลิวินาทีเท่านั้น

นอกจากนี้แล้ว ตุ่นจมูกดาวยังเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่สามารถดมกลิ่นใต้น้ำได้อีกด้วย โดยจะใช้หนวดสำรวจหาเหยื่อตามก้นแหล่งน้ำ โดยจะพ่นฟองอากาศออกมาจากรูจมูกหลายครั้ง เพื่อให้โมเลกุลกลิ่นในน้ำผสมกับอากาศ จากนั้นก็ทำการสูดหายใจเอาฟองอากาศกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วด้วยความถี่ประมาณ 10 ครั้งต่อวินาทีเพื่อตรวจหากลิ่นของเหยื่อในน้ำ อีกทั้งยังเป็นตุ่นที่มีพฤติกรรมชอบใช้ชีวิตและหากินบนพื้นดินมากกว่าจะขุดโพรงอยู่ใต้ดินเหมือนเช่นตุ่นชนิดอื่น ๆ อีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  Hutterer, Rainer (16 November 2005). Wilson, Don E. and Reeder, DeeAnn M.. ed. *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.). pp. 300–301. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494. .
4. ↑  Gould, Edwin; McShea, William; Grand, Theodore (1993). "Function of the Star in the Star-Nosed Mole, *Condylura cristata". Journal of Mammalogy* (American Society of Mammalogists) 74 (1): 108–116. doi:10.2307/1381909. JSTOR 1381909.
5. ↑  หน้า 37, *สัตว์สวยป่างาม* โดย ชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล (สิงหาคม, 2518)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Condylura cristata***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Condylura cristata ที่วิกิสปีชีส์