recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**โกฐสิงคลี** จัดเป็นเครื่องยาประเภทสัตว์วัตถุชนิดหนึ่ง โดยคำว่า "สิงคลี" แปลว่า "เขาของสัตว์" ซึ่งโกฐสิงคลีนี้คือ "เขากุย" (Saiga horn) ภาษาจีนกลางเรียก "หลิงหยางเจี่ยว" ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียก "เล่งเอี๊ยง" เป็นเครื่องยาที่ได้มาจากเขาของสัตว์กีบชนิดที่เรียกว่า "กุย" (Saiga antelope) ที่มีชื่อวิทยาศาสตร์:  *Saiga tatarica* ในวงศ์ Bovidae ซึ่งอาศัยอยู่ในที่ราบทุ่งหญ้าและบริเวณเนินสูงที่มีลมหนาวจัดและมักมีละอองฝุ่นทรายพัดกระจัดกระจายอยู่ โดยพบตั้งแต่ประเทศโปแลนด์ไปจนถึงตอนใต้ของประเทศรัสเซีย และทุ่งหญ้าในที่ราบสูงของประเทศมองโกเลีย พบมากสุดในเขตทุ่งหญ้าของประเทศคาซัคสถาน

โกฐสิงคลีที่มีขายในร้านขายเครื่องยาจีนส่วนใหญ่ นำเข้ามาจากทางภาคเหนือของเขตปกครองตนเองชนชาติอุยเกอร์แห่งซินเกียง มีสีขาวอมเหลือง ประมาณหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งจากโคนเขาจะมีเนื้อกระดูกที่แข็งและแน่น เมื่อเอาออกจะทำให้เขากลวง โปร่งใส เมื่อส่องกับแสงจะเห็นภายใน ส่วนครึ่งหลังของเขากุยจะมีช่องเล็กๆ ทอดเป็นเส้นตรงยาวไปจนถึงปลายเขาเรียกว่า "รูทะลุปลายเขา" ซึ่งจะเป็นลักษณะเฉพาะของโกฐสิงคลีนี้

ในพระคัมภีร์ทางแพทย์แผนไทยและตำราแผนโบราณกล่าวว่า "โกฐสิงคลี" มีฤทธิ์เย็นจัด มีรสเค็ม ใช้ในผู้ป่วยที่มีไข้สูง และมีอาการอื่นๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับอาการไข้สูง เช่น ชัก หมดสติ เพ้อคลั่ง เป็นต้น อีกทั้งยังใช้ตัวยานี้เป็นยากันชักได้อีกด้วย โดยพบว่าเมื่อรับประทานโกฐสิงคลีนี้เข้าไปแล้วจะทำให้ร่างกายเย็นลง และสรรพคุณนี้แรงกว่าเขากระบือถึง 15 เท่า

อ้างอิง
-------

* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คำอธิบายตำราพระโอสถพระนารายณ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548. หน้า 253 – 255
**เดวาเคิร์ส**(Devacurse) เป็นเกมการ์ดโดยมีการ์ดเป็นอุปกรณ์ประกอบในการเล่น จัดเป็นกลุ่มประเภท Trading Collectable Card Game ที่ผู้เล่นการ์ดจะถูกเรียกว่า "เดวา" คือ สมมุติตัวผู้เล่นเสมือน เทวะ (Deva) ที่กำลังอยู่ท่ามกลางสงครามแห่งการแย่งชิงอำนาจของเหล่าทวยเทพทั้งหลาย ตามนิยายเดวาเคิร์ส โดยมีกองการ์ดที่เปรียบได้กับจักรวาล (Universe) ที่ตนเองปกปักษ์รักษาอยู่ เสกลงมาเป็นกองทัพและ เครื่องมือ (Soilder, Event cards ) อีกทั้งยังสามารถอวตารร่างของตนลงมาในสนามรบในรูปแบบของ Hero ที่สามารถแบ่งภาคลงมาเล่นได้หลายร่าง เพื่อใช้ในการปกป้องบริวารของตนเองและต่อกร กับเดวา คนอื่นๆ รวมถึงร่ายกำลังพลทหารและอำนาจพิเศษต่างๆโดยใช้ค่าพร (blessing cost) ที่ได้จากการ์ดสวด (prayer card) ที่วางอยู่ในตำแหน่ง temple zone มาให้พลังงาน แก่การ์ดต่างๆ ตามจำนวนค่าร่ายที่กำหนดไว้, ชนิดธาตุต่างๆ (Elements) ที่กำหนดไว้ ได้แก่ ดิน (earth), น้ำ (water), ลม (wind), ไฟ (fire), ไม้ (wood), เหล็ก (metal) และมีการ์ดที่ดึงออกมาจากอนุสรณ์สถาน (cenotaph) เพื่อจ่ายเป็น guardian cost ให้แก่การ์ดฮีโร่ เพื่อการอวตาร เสมือนกับอวตารร่างของตนลงมาจากความศรัทธาของวิญญาณเหล่าทหารที่ล่วงลับไปแล้ว โดยมี Faith point (หรือ FP ค่าความศรัทธา) อยู่ 30 หน่วย เป็นเหมือนพลังชีวิตให้กับผู้เล่นแต่ละคนในเกม ซึ่งเดว่าตนใดที่สูญเสียค่าความศรัทธาจนหมด จะเป็นฝ่ายพ่ายปราชัยในสงคราม

6 elements = ธาตุพื้นฐานของการ์ดเดวาเคิร์ส ประกอบไปด้วย ดิน(สีน้ำตาล)น้ำ(สีน้ำเงิน) ลม (สีขาว) ไฟ (สีแดง)ไม้ (สีเขียว) และ เหล็ก (สีดำ)

คำศัพท์ เดวา
------------

* Devacurse (เดวาเคิร์ส) แปลว่า คำสาปแห่งเทพ
* Deva (เดวา) = Player (ผู้เล่น)
* Universe (ยูนิเวิร์ส) = สำรับการ์ด, กองการ์ด (deck)
* Avatar (อวตาร) = การแบ่งภาคของผู้เล่นลงมาใน battle filed บนตำแหน่ง hero line
* Prayer card = การ์ดใดๆ ก็ตามที่อยู่ในตำแหน่ง temple zone และ ทำหน้าที่ให้ค่าพร (Blessing cost) แก่การ์ด อื่นๆ เพื่อจะได้นำการ์ดนั้นๆ มาใช้งานได้
* Guardian Card = การ์ดที่อยู่ในกอง cenotaph ที่ถูกดึงมาใช้จ่ายเป็น guardian cost (GC) ให้แก่การ์ดฮีโร่ เพื่อการอวตาร และอัพเกรดเปลี่ยนระดับความสามารถของการ์ดฮีโร่
* Faith point (FP) = ค่าความศรัทธาของเดวา เปรียบเสมือนพลังที่เป็นเกราะคุ้มครองเดวาแต่ละคน ถ้าไม่เหลือพลังศรัทธา เดวาก็ไม่สามารถจะอยู่ต่อไปได้ ในบางครั้งเราอาจจะเรียกว่า deva point (DP) ได้

Blessing cost = ค่าพร prayer card จ่ายให้กับการ์ดต่างๆยกเว้นฮีโร่เพื่อลงมาบน battle field

* Deplete = การใช้พลังงานของการ์ด โดยการตะแคงการ์ดในแนวนอน (tapped)
* Flash Event = การ์ด event ที่สามารถเรียกใช้ได้นอกเหนือจากช่วงเวลาที่สามารถเรียก event ทั่วไปได้ (หรือเวทความเร็วสูง)

เว็ปไซท์แนะนำ
-------------

* เก็บถาวร 2010-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - หน้าหลักของการ์ดเกม**เดวาเคิร์ส**
**โกฐหัวบัว** ชื่อสามัญ Szechuan lovage, Selinumชื่อวิทยาศาสตร์: *Ligusticum chuanxiong* ภาษาจีนกลางเรียกซานซยง ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกชวงเกียง เป็นพืชพื้นเมืองในอินเดียและเนปาล รากสีเหลืองอมน้ำตาล ผิวหยาบ มีตะปุ่มตะป่ำจำนวนมาก ใช้เป็นยากระตุ้นการไหลเวียนของเลือดลำต้นใต้ดินใช้เป็นยากระตุ้นการไหลเวียนเลือด ขับลม  

**ลักษณะของโกฐหัวบัว**
ต้นโกฐหัวบัว จัดเป็นพรรณไม้พุ่มหรือไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีอายุหลายปี มีความสูงได้ประมาณ 30-80 เซนติเมตร ลำต้นมีลักษณะตั้งตรง โคนต้นเป็นข้อ ๆ และมีรากฝอยงอกอยู่ที่ข้อ บริเวณช่วงบนจะแตกกิ่งก้านมาก มีกลิ่นหอม ขยายพันธุ์ด้วยการใช้ข้อของลำต้น ชอบอากาศร้อนชื้น ชอบดินหนาและลึก การระบายน้ำดี มีฤทธิ์เป็นกลางหรือกรดเล็กน้อย เจริญเติบโตได้ดีในที่ความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500-1,500 เมตร มีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 15 องศาเซลเซียส สูงสุด 34 องศาเซลเซียส และต่ำสุด -5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 1,200 มิลลิเมตร ความชื้นสัมพันธ์เฉลี่ย 80% มีอายุการเก็บเกี่ยวประมาณ 2 ปี พืชชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดอยู่ในมนฑลเสฉวน กุ้ยโจว ยูนนาน หูเป่ยของประเทศจีน และได้มีการนำมาใช้ในเครื่องยาไทยที่เรียกว่า "พิกัดโกฐ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภาสกิจ วัณณาวิบูล. รู้เลือกรู้ใช้ 100 ยาจีน. กทม. ทองเกษม. 2555
2. ↑  ศุภนิมิต ทีฆชุณหเสถียร. ยาจีนปรับสมดุลเลือด. กทม. ซีเอ็ดยูเคชัน. 2554

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Ligusticum wallichii* (Plants for a Future Database Report) เก็บถาวร 2008-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *Ligusticum wallichii* (www.efloras.org)
**นกหัวขวานด่างแคระ** (อังกฤษ: Grey-capped pygmy woodpecker, Grey-capped woodpecker; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Dendrocopos canicapillus*) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae)

มีความยาวประมาณ 15 เซนติเมตร ด้านบนลำตัวสีดำมีแถบเป็นจุดสีขาว ด้านล่างลำตัวสีขาวลายดำ ด้านบนหัวสีเทา มีแถบสีดำคาดเหนือตา ตัวผู้มีแถบสีแดงเล็ก ๆ เหนือคิ้ว ซึ่งบางครั้งมองเห็นได้ยากมาก ไม่มีหงอน มีพฤติกรรมเวลาบินจะใช้กระพือบินสลับกับการร่อนกันไป ขณะบินจะส่งเสียงร้องดัง เวลาหากินจะใช้ปากเจาะเข้าไปในต้นไม้ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และตายแล้ว พร้อมกับใช้ลิ้นที่ยาวซึ่งมีน้ำลายเหนียวและหนามแหลมยื่นยาวออกไปแมลงและหนอน กินเป็นอาหาร วางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง มีพฤติกรรมหากินร่วมกับนกขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ เช่น นกไต่ไม้, นกเฉี่ยวดง เรียกว่า "เบิร์ดเวฟ"

นกหัวขวานด่างแคระเป็นนกที่พบได้ในป่าทุกประเภท ตั้งแต่ที่ราบไปจนถึงระดับความสูงจากน้ำทะเล 1,830 เมตร โดยเฉพาะป่าโปร่ง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูฐาน, บังกลาเทศ, อินเดีย, เนปาล, บรูไน, กัมพูชา, อินโดนีเซีย, จีน, เกาหลี, รัสเซีย, เกาะไต้หวัน และเวียดนาม สำหรับในประเทศไทยจัดเป็นนกประจำถิ่น พบทั่วทุกภาค ยกเว้นภาคกลาง จึงสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้มากถึง 15 ชนิด (ดูในตาราง)

สำหรับในประเทศไทย นกที่พบทางภาคใต้จัดเป็นชนิดย่อย *D. c. auritus* ซึ่งมีสีเข้มกว่าชนิดย่อยหลัก *D. c. canicapillus* ที่พบได้ทั่วไปเล็กน้อย และขนหางคู่กลางมีลายจุดจางกว่ามาก ส่วนทางภาคตะวันออกจะสามารถพบชนิดย่อย *D. c. delacouri* ซึ่งมีสีจางและลายขีดที่อกไม่ชัดเจนเท่าอีก 2 ชนิดย่อยนั้น และตามกฎหมายจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Dendrocopos canicapillus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. 1 2  "*Dendrocopos canicapillus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. 1 2  "นกหัวขวานด่างแคระ". *คมชัดลึก*.
4. ↑  นกหัวขวานด่างแคระ[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Dendrocopos canicapillus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dendrocopos canicapillus ที่วิกิสปีชีส์
**วังอาแซ-เลอ-รีโด** (ฝรั่งเศส: *Château d'Azay-le-Rideau*) เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่เมืองอาแซ-เลอ-รีโดในจังหวัดแอ็งเดรลัวร์ ทางตอนกลางของประเทศฝรั่งเศส

วังอาแซ-เลอ-รีโดก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1515 ถึง ค.ศ. 1527 สำหรับค.ศ. 1527 เป็นวังในสมัยแรกแห่งหนึ่งที่สร้างขึ้นในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศสบนเกาะกลางน้ำของแม่น้ำแอ็งดร์ ฐานปราสาทลอยตรงขึ้นจากพื้นน้ำ

ประวัติ
-------

ฌีล แบร์เตอโล องคมนตรีคลังแห่งฝรั่งเศสภายใต้พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 และนายกเทศมนตรีแห่งตูร์เริ่มการสร้างอาแซ-เลอ-รีโดเพิ่มเติมตัวสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นปราสาทที่สร้างในยุคกลาง แต่ผู้ดูแลคุมการก่อสร้างที่จริงแล้วคือฟีลิป เลบาอี ภรรยา ที่รวมทั้งบันไดกลาง (*escalier d'honneur*) ที่เป็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดสิ่งหนึ่งของวังที่ได้รับอิทธิพลมาจากบันไดที่สร้างขึ้นที่ชาโตเดิง

เมื่อถูกต้องสงสัยว่ายักยอก แบร์เตอโลก็จำต้องหนีจากอาแซ-เลอ-รีโดที่ยังสร้างไม่เสร็จในปี ค.ศ. 1528 แบร์เตอโลจึงไม่มีโอกาสได้เห็นอาแซ-เลอ-รีโดอีก หลังจากนั้นพระเจ้าฟร็องซัวก็ทรงยึดทรัพย์สินของแบร์เตอโลและยกเป็นรางวัลให้กับข้าราชสำนักผู้มีตำแหน่งสูงของพระองค์

ต่อมาอาแซ-เลอ-รีโดก็เปลี่ยนมืออีกหลายครั้งมาจนกระทั่งถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อรัฐบาลฝรั่งเศสทำการซื้อและบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ภายในวังตกแต่งใหม่ทั้งหมดด้วยเฟอร์นิเจอร์จากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในปัจจุบันวังเปิดให้สาธารณชนได้เข้าชม

ลักษณะการก่อสร้าง
-----------------

ส่วนยาวของวังและการตกแต่งด้วยรูปสลักเป็นแบบแบบอิตาลีแต่หอเชิงเชิงเทิน (bastion) ตรงมุมครอบด้วยหลังคาทรงกรวยแหลม กลุ่มหน้าต่างแนวตั้งระหว่างสองชั้นแยกด้วยเส้นตัดแนวนอนที่เห็นได้ชัด แต่หลังคาจั่วสูงที่ลาดลงมาเป็นลักษณะแบบฝรั่งเศสแท้ การใช้หอเชิงเชิงเทินประดับสี่มุม ซึ่งแบร์เตอโลต้องขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ก่อสร้างได้ เพิ่มความมีลักษณะเป็นสิ่งก่อสร้างของขุนนางโบราณให้แก่ผู้ที่เพิ่งได้รับตำแหน่งหน้าที่อันสูงส่งใหม่

บันไดกลางเป็นจุดสนใจหลักที่ผู้เข้าจะได้เห็นเป็นสิ่งแรกเมื่อเข้าไปภายในอาคาร บันไดเป็นส่วนหนึ่งภายในตัวอาคารแทนที่จะเป็นบันไดที่ยื่นออกมาจากผนังและมองเห็นจากภายนอกตามแบบบันไดฝรั่งเศสเช่นที่พบที่พระราชวังบลัว

วังอาแซ-เลอ-รีโดเป็นส่วนหนึ่งของปราสาทและวังที่ตั้งอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ที่ได้รับการประกาศโดยองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2000

อ้างอิง
-------

1. ↑  UNESCO: 933

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วังอาแซ-เลอ-รีโด

* Centre des Monuments Nationaux เก็บถาวร 2007-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Office de Tourisme
* Pays d'Azay Le Rideau เก็บถาวร 2007-09-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Vins d'Azay-le-Rideau
* Photos of the chateau


|  |  |
| --- | --- |
|   | **สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส** |


| * ด
* ค
* ก
ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ |
| --- |
| 
* อ็องบวซ
* อ็องเฌ
* อาแซ-เลอ-รีโด
* บลัว
* บูร์เดแซียร์
* ช็องบอร์
* โชมง
* เชอนงโซ
* ชาโตเดิง
* เชอแวร์นี
* ล็องแฌ
* ล็อช
* เมอนาร์
* มงซอโร
* แปลซี-บูเร
* เลอรีโว
* โซมูร์
* ซูว์ลี
* ตาลซี
* ทรูแซ
* อูว์เซ
* วาล็องแซ
* วีล็องดรี

 |  |
**นกสาลิกา** หรือ **นกแม็กพาย** (อังกฤษ: magpie) เป็นชื่อสามัญของนกจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์นกกา (Corvidae) 

โดยนกที่ได้ชื่อว่า "นกสาลิกา" หรือ "นกแม็กพาย" นั้นจะเป็นนกขนาดเล็กที่กระจายพันธุ์อยู่ในภาคพื้นยุโรป, ยูเรเชีย และเอเชีย จะอยู่ในสกุล *Pica*, *Urocissa*, *Cissa*, *Cyanopica* โดยในบางสกุลจะถูกเรียกว่า "สาลิกาดง" แต่โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึง นกสาลิกาปากดำ (*Pica pica*) ที่มีสีลำตัวขาว-ดำ พบกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรปและเอเชียกลาง รวมถึงประเทศไทย

นอกจากนี้แล้ว ยังอาจจะหมายถึงนกบางชนิดในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae) เช่น นกเอี้ยงสาลิกา (*Acridotheres tristis*) และนกสาลิกาลิ้นทอง (*Ampeliceps coronatus*) เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  magpie จากพจนานุกรมหลายภาษา-ไทย[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Madge, Steve & Burn, Hilary (1994) : *Crows and jays: a guide to the crows, jays and magpies of the world* A&C Black, London. ISBN 0-7136-3999-7
3. ↑  จากสารานุกรม ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
4. ↑  นกกิ้งโครงโผลงมาจับกรงนกเอี้ยง อ้อยอี๋เอียงเถียงกันตลอดเวลา จากราชบัณฑิตยสถาน
5. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิดีโอ, ภาพ, เสียง ของนกสาลิกา
**วังเจ้าเมืองพัทลุง** เป็นวังของเจ้าเมืองพัทลุงในสมัยการปกครองแบบกินเมือง ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 ตำบลลำปำ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง ประกอบด้วยวังเก่าและวังใหม่ เป็นเรือนไทยที่มีรูปแบบผสมผสานระหว่างภาคกลางกับภาคใต้

ประวัติ
-------

วังเจ้าเมืองพัทลุงสร้างโดยพระยาอภัยบริรักษ์ (น้อย) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองพัทลุงระหว่าง พ.ศ. 2412–2431 ได้สร้างที่พำนัก ซึ่งใช้เป็นที่ว่าราชการเมืองด้วย แต่ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างในสมัยใด ตกทอดเป็นของเจ้าเมืองคนถัดมาคือ พระยาวรวุฒิไวย ฯ (น้อย) ได้พำนักอยู่ที่วังเก่าจนถึงอนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2446 วังเก่าจึงตกเป็นมรดกแก่บุตรชายของท่าน คือหลวงศรีวรวัตร (พิณ จันทโรจวงศ์) หลังจากนั้นก็ตกเป็นมรดกของคุณยายประไพ มุตตามระ บุตรีของหลวง ศรีวรวัตร ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานของพระยาวรวุฒิไวย ฯ ก่อนจะมอบให้แก่กรมศิลปากร กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานวังเก่า เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2535

ส่วนวังใหม่สร้างโดยพระยาอภัยบริรักษ์ (เนตร) เมื่อ พ.ศ. 2434 วังใหม่สร้างขึ้นด้านหลังวังเก่าทางด้านทิศใต้ติดกับคลองลำปำ จึงมีชาวบ้านเรียกวังใหม่นี้ว่า *วังชายคลอง* หรือ *วังใหม่ชายคลอง* แต่ไม่เป็นที่นิยมเรียกเท่าชื่อ "วังใหม่" ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานในส่วนวังใหม่เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526

สถาปัตยกรรม
-----------

### วังเก่า

วังเก่าเป็นเรือนไทยแฝดสามหลังติดกัน จั่วขวางตะวัน ใต้ถุนสูงหลังที่ 1 และ 2 ทำเป็นห้องนอนหน้าห้องนอนของหลังที่ 1 และ 2 ปล่อยเป็นห้องโถงติดต่อกันห้องแม่ทานเป็นห้องที่ 3 ลักษณะเป็นห้องยาวครอบคลุมพื้นที่แนวห้องโถงหน้าเรือนหลังที่ 1 และ 2 ถัดออกไปเป็นชานขนาดเล็กต่อไปยังเรือนครัววัสดุก่อสร้างเป็นไม้ทั้งหมด

### วังใหม่

วังใหม่
วังใหม่เป็นกลุ่มเรือนไทย 5 หลังยกพื้นสูงล้อมรอบชานบ้านที่อยู่ตรงกลางเป็นลานทรายก่อด้วยกำแพงอิฐกั้นทรายไว้เพื่อยกระดับลานทรายให้สูงกว่าพื้นธรรมดา กลุ่มเรือนไทย 5 หลังประกอบไปด้วยเรือนประธาน ซึ่งเป็นที่พักของพระยาอภัยบริรักษ์ (เนตร) เจ้าเมือง พร้อมภรรยาเอกและบุตร ลักษณะเป็นเรือนแฝด 2 หลัง ภายในเรือนแฝดมีห้องนอนหลายห้อง

หน้าห้องนอนลักษณะเป็นโถง คงเป็นที่สำหรับเจ้าเมืองว่าราชการโดยมีระเบียงลดระดับลงไปจากห้องนี้อยู่ 2 ด้าน ถัดลงไปก็เป็นลานบ้านซึ่งเป็นลานทราย กลางลานทรายมีต้นชมพู่ขนาดใหญ่ต้นหนึ่งมีแท่นก่อด้วยอิฐรอบเป็นที่นั่ง ส่วนเรือนไทยอีก 4 หลัง ที่ล้อมรอบลานบ้านอยู่นี้ 3 หลัง เป็นเรือนขนาดเล็ก มีห้องนอนและระเบียงหน้าห้องเหมือนกันทั้ง 3 หลัง ใช้เป็นที่อยู่ของอนุภรรยาและบุตร อีกหลังหนึ่งเป็นเรือนครัวมีขนาดใหญ่กว่าเรือนเล็กทั้ง 3 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วังเจ้าเมืองพัทลุง (วังเก่า-วังใหม่)". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วังเจ้าเมืองพัทลุง". มิวเซียมไทยแลนด์.
3. ↑  "วังเจ้าเมืองพัทลุง". อบจ.พัทลุง.
4. ↑  "วังเจ้าเมือง".
5. ↑  กรมศิลปากร. "วังเจ้าเมืองพัทลุง(วังใหม่,ที่ดินวังเจ้าเมืองเก่าวังใหม่(วังเจ้าเมืองพัทลุง)) "ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2566. เข้าถึงจาก
**นกหัวค้อน** (อังกฤษ: Hamerkop; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Scopus umbretta*) นกชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Scopidae ในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) จัดเป็นนกเพียงสกุลเดียวและชนิดเดียว ในวงศ์นี้เท่านั้น

ศัพทมูลวิทยา
------------

คำว่า "Hamerkop" เป็นภาษาแอฟริคานส์ มีความหมายในภาษาอังกฤษว่า "Hammerhead" (หัวค้อน) โดยเรียกตามลักษณะส่วนหัวของนก ซึ่งมองเหมือนหัวค้อน

ลักษณะและพฤติกรรม
-----------------

นกหัวค้อน เป็นนกน้ำขนาดกลาง ซึ่งพบได้เฉพาะทวีปแอฟริกาและเกาะมาดากัสการ์เท่านั้น ไม่พบในทวีปอื่น มีขนาดความยาวเต็มที่ 56 เซนติเมตร มีส่วนหัวโดยเฉพาะด้านหลังที่ใหญ่และแหลมดูแลคล้ายส่วนหัวของค้อน มีขนลำตัวเพียงสีเดียว คือ สีน้ำตาล

ที่อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, แทนซาเนีย
อาศัยและหากินตามแหล่งน้ำจืด โดยเฉพาะตามลำธารที่มีน้ำไหลช้า ๆ ตามชายฝั่งทะเลสาบ และหนองบึง กินอาหารได้ทุกชนิด รวมทั้งกบ, หอยกาบ, ปลา และสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ

นกหัวค้อน เป็นนกที่สร้างรังขนาดใหญ่มากบนต้นไม้ โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันสร้างรังจากกิ่งไม้ โดยรังอาจจะมีขนาดใหญ่ได้ถึง 1.5 เมตร นกคู่หนึ่งอาจสร้างรังได้มากถึง 4–5 รัง และหากจับกลุ่มรวมกัน จะร่วมกันเต้นระบำเป็นภาพที่สวยงาม และเมื่อสร้างรังใหม่เสร็จแล้ว อาจมีนกหัวค้อนตัวอื่นเข้ามาเยี่ยมเยือนหรือร่วมอาศัยในลักษณะแบบนิคมได้ด้วย

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ

* *S. u. umbretta* พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อนของแอฟริกา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอาระเบีย และเกาะมาดากัสการ์
* *S. u. minor* พบตามชายฝั่งทะเลของเซียร์ราลีโอน ถึงไนจีเรียตะวันออก

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Scopus umbretta*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 18 November 2013.
2. 1 2  del Hoyo, J. Elliott, A. & Sargatal, J. (editors). (1992) *Handbook of the Birds of the World. Volume 1: Ostrich to Ducks*. Lynx Edicions. ISBN 84-87334-10-5
3. 1 2  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 272 หน้า. ISBN 978-616-90508-0-3
4. ↑  "สุดหล้าฟ้าเขียว: อุทยานแห่งชาติเซเรนเกตี". *ช่อง 3*. August 20, 2016. สืบค้นเมื่อ August 20, 2016.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Scopus umbretta***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Scopus umbretta ที่วิกิสปีชีส์
เจ้าชายอัชวินแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ (อังกฤษ: Prince Aschwin of Lippe-Biesterfeld) ประสูติเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2457 ณ จักรวรรดิเยอรมัน เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ (ค.ศ. 1872–1934) กับ อาร์มการ์ด ฟอน แครม เป็นพระอนุชาใน เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ และเป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์และพระเชษฐานั้นประสูติมาพร้อมกับราชสกุล บีสเตอร์เฟลด์ เมื่อ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เข้ามามีอำนาจในเยอรมันมากขึ้น พระองค์ทรงสนับสนุนนาซี และกลายเป็นเจ้าหน้าที่อย่างเปิดเผย ในช่วงสงคราม พระองค์ศึกษาในศิลปะเอเชียตะวันออก ในเดือนพฤศจิกายนปี พ.ศ. 2485 ทรงได้รับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ทรงเขียนภาพจิตรกรรมจีนไผ่และหิน แล้วทรงงานที่กรมภาพเขียนของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชียตะวันออกในเมืองโคโลญ

ในปี 2488 ทรงออกจากหน่วยเยอรมนและทรงทำงานในฐานะผู้ช่วยวิจัยในนิวยอร์กในปี 2492 ภาควิชาฟาร์อีสท์ของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิน จนเกษียณในปี 2516 ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา บทความเกี่ยวกับภาพวาดจีนและประติมากรรมพุทธศาสนาจากใต้และตะวันออกเฉียงใต้ของพระองค์นั้น ถูกเผยแพร่อย่างมาก

เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2494 เจ้าชายอัชวินได้แต่งงานกับ ซีโมน อาร์นอตซ์ ในกรุงลอนดอน เธอเป็นชาวฝรั่งเศสและเคยแต่งงานกับ กอทท์ฟรีด อดัม วอลรัส ฟอน วัลเธอดอฟ โดยมีบุตร 2 คน คือ สเตฟาน ฟอน วัลเธอดอฟ และ ไธโล ฟอน วัลเธอดอฟ โดยพระองค์และซ๊โมนไม่มีพระบุตรร่วมกัน 

พระองค์เป็นพระบิดาทูลหัวให้กับ เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ ต่อมาพระองค์ประชวรโดยโรคพาร์กินสัน และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2531 สิริพระชันษา 73 ชันษา

อ้างอิง
-------

* Publications by Prince Aschwin on Google Books ,
โถงใหญ่ (The Great Hall)
**เดอะเวนีเชียนมาเก๊า** (อังกฤษ: The Venetian Macau; จีน: 澳門威尼斯人) เป็นชื่อโรงแรมหรูในมาเก๊า ภายในมีห้องพักรับรองหลายพันห้อง มีห้องคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ให้บริการ และมีกาสิโนที่นักพนันและนักท่องเที่ยวระดับไฮโซมาเล่นกันเพื่อความสนุกสนาน มากกว่าเล่นเพื่อผลาญทรัพย์เชิงอบายมุข ตลอดจนมีแหล่งจับจ่ายระดับโลกรวมอยู่ในที่เดียวกัน และยังมีเรือกอนโดลาบริการสำหรับผู้ต้องการล่องเรือในบรรยากาศเวนิสจำลองด้วยเช่นกัน ในส่วนที่เป็นตัวตึก ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรม และคาสิโนนั้น กินพื้นที่มากถึง 980,000 ตารางเมตร สูง 40 ชั้น จนได้รับการบันทึกสถิติว่าเป็นโรงแรม ที่ตั้งอยู่แบบเดี่ยวๆที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และยังเป็นอาคารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของโลกอีกด้วย ภายในตัวอาคารทั้งหมด ถูกออกแบบตามสไตล์อิตาเลียน และที่โดดเด่นที่สุด คงหนีไม่พ้นบนเพดาน ที่วาดลวดลวยเอาไว้อย่างวิจิตรบรรจง

พื้นที่ของคลองซานลูก้า
สำหรับพื้นที่ที่แบ่งเป็นคาสิโนนั้น มีมากถึง 50,700 ตารางเมตร แบ่งเป็น 4 โซนใหญ่ๆ คือ Golden Fish, Imperial House, Red Dragon และ Phoenix พร้อมกับเครื่อง slot machines อีกกว่า 3,400 เครื่อง และโต๊ะเล่นการพนันอีก 900 โต๊ะ อีกทั้ง ยังมีห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีที่นั่งมากถึง 15,000 ที่นั่ง ไว้สำหรับการจัดงานพิเศษ เช่น การจัดกีฬาชกมวยนัดพิเศษต่างๆ และการแข่งขันบาสเก็ตบอล เป็นต้น

ห้องโถง Venetian lobby
มากันที่ส่วนที่เป็นโรงแรมกันบ้าง โรงแรมของเวเนเชียน มาเก๊านั้น มีห้องพักมากเกือบ 3,000 ห้อง โดยแต่ละห้องก็ตกแต่งอย่างหรูหรา ตามสไตล์อิตาเลียน ซึ่งห้องมาตรฐาน จะเริ่มที่ขนาด 70 ตารางเมตร และห้องที่ใหญ่ที่สุดอย่าง "เพรสิเดนเต้" นั้น ( Presidente ) มีจำนวนถึง 12 ห้อง โดยแต่ละห้องประกอบไปด้วยห้องนอนย่อยอีก 4 ห้อง ที่สามารถมองเห็นวิวของชายหาดได้อีกด้วย เรียกได้ว่า อยู่กันได้ทั้งครอบครัวอย่างสบายๆเลยทีเดียว

และถ้าใครที่รักการช้อปปิ้งนั้น การมาเยือนเวเนเชียน มาเก๊า คงกลายเป็นสวรรค์ไปเลยทีเดียว เพราะที่นี่ได้จัดแบ่งพื้นที่ให้นักท่องเที่ยวได้ช้อปปิ้งมากถึง 150,000 ตางรางเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านค้าแบรนด์เนม กว่า 350 ร้าน ที่ตั้งอยู่รายรอบของแกรนด์ คาเนล ซึ่งจำลองแบบมาจากเมืองเวนิสของประเทศอิตาลี พร้อมกับเรือกอนโดลามากกว่า 50 ลำ สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องเรือชมความสวยงามของเวเนเชียน มาเก๊าแบบเต็มๆ โดยเรือกอนโดลาเหล่านี้ จะล่องไปตามคลอง 3 คลอง ที่อยู่ภายในอาคาร และมีทางออกเชื่อมกับทะเลสาบด้านนอกอีกด้วย และที่โดดเด่นที่สุดในย่านช็อปปิ้งนี้ คงหนีไม่พ้นเพดานสีฟ้าสดใส ที่ถูกเพนท์เป็นลวดลายของก้อนเมฆน้อยใหญ่ จนทำให้คนที่เดินช้อปปิ้งอยู่นั้น ลืมวันลืมคืนกันไปเลยทีเดียว

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เดอะเวเนเชี่ยนมาเก๊า**

* Venetian Macao
เจ้าชายอาซิม บิน นาเยฟ (อังกฤษ: Prince Asem bin Nayef) ประสูติเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2491 ณ อะเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายนาเยฟ บิน อับดุลลอฮ์ และ เจ้าหญิงไมไฮมา เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลาห์ที่ 1 แห่งจอร์แดน เป็นพระราชภาติยะใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน พระองค์ทรงอยู่ในอันดับที่ 42 แห่งการสืบราชบัลลังก์จอรแดน พระองค์ทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมของเขาที่โรงเรียนมิลฟิลด์ และโรงเรียนซัมเมอร์เซ็ต ในอังกฤษ ทรงได้รับปริญญาด้านสถาปัตยกรรมภายในของอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2515 

หลังจากที่มหาวิทยาลัย ทรงทำงานเป็นเวลาหลายปีใน สเปน กับ บริษัทสถาปนิกชั้นนำที่ได้รับประสบการณ์ ในปี พ.ศ. 2517 ทรงกลับมายังกรุงอัมมานซึ่งเริ่มต้นธุรกิจสถาปัตยกรรมของพระองค์เองนอกเหนือจากการนำเข้าและส่งออกเฟอร์นิเจอร์และอุปกรณ์เสริม

ระหว่างปี 2537 และปี 2539 ทรงเป็นอาจารย์สอนการออกแบบตกแต่งภายในที่มหาวิทยาลัยเพตรา ในปี พ.ศ. 2536 ทรงก่อตั้ง บริษัท รักษาความปลอดภัยขึ้นชื่อว่า อัช-ชา ซิลเคลิตี้ นอกจากนี้ยังทรงจัดตั้ง บริษัท จอร์แดนวิสัยทัศน์สำหรับการโทรคมนาคมในประเทศ ทรงเป็นประธานของทั้งสองบริษัท

งานอดิเรกของพระองค์คือการ ขี่ม้า ดำน้ำ และทรงพระอักษร (อ่านหนังสือ)

ด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ ฟรอสเซน โวกาชูริ ในปี 2517 และทรงหย่าในปี 2528 มีพระธิดาดังนี้

1. เจ้าหญิงยัสมิน บินต์ อาซิม
2. เจ้าหญิงซารา บินต์ อาซิม
3. เจ้าหญิงนูร์ บินต์ อาซิม

ต่อมาทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ ซารา คาลิมาส ต่อมาเป็น เจ้าหญิงซานา อาซิม มีพระธิดา-โอรสดังนี้

1. เจ้าหญิงซัลฮา บินต์ อาซิม
2. เจ้าหญิงไนลา บินต์ อาซิม
3. เจ้าชายนาเยฟ บิน อาซิม

อ้างอิง
-------
**จันลูกา กอนเต** (อิตาลี: *Gianluca Conte*; เกิด 28 พฤษภาคม 1972) เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีม นักวิเคราะห์ และอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี

กอนเต เริ่มอาชีพของเขาที่สโมสรบ้านเกิดคือ เลชเช กอนเตอยู่ในม้านั่งสำรองและไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงในทีมชุดใหญ่ได้ ต่อมาเขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟอจจา ในสาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา และติดตามพี่ชายของเขาเป็นเจ้าหน้าที่บริหาร อาชีพการบริหารของเขาเริ่มต้นในปี ค.ศ.2007 เขาช่วยพี่ชายของเขาเพื่อนำบารีไปสู่ตำแหน่งแชมป์เซเรีย บี ฤดูกาล 2008-09 และ เซียนา ได้เลื่อนชั้นจากดิวิชันเดียวกันในอีกสองปีต่อมา จากนั้นเขาก็มาถึงยูเวนตุสในปี ค.ศ. 2011 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการทีมเขาได้แชมป์ลีก 3 สมัยติดต่อกัน จากนั้นเขาก็ติดตามพี่ชายของเขาอีกครั้งในการรับหน้าที่ดูแลทีมชาติอิตาลีในปี ค.ศ. 2014 จนถึงยูโร 2016

ระดับสโมสร
----------

กอนเตเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับทีมเยาวชนของสโมสรในบ้านเกิดอย่าง เลชเช่ กอนเตลงเล่นให้กับเลชเช่เพียง 9 นัดตลอดอาชีพของเขา หลังจากล้มเหลวในการแย่งชิงตำแหน่งในทีมชุดใหญ่ กอนเตก็จบอาชีพของเขาเพื่อศึกษาต่อในด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา

อ้างอิง
-------

1. ↑  รายชื่อทีมงานสต๊าฟ
2. ↑  "Antonio Conte and his large backroom staff – From The Stands". fromthestands.co.uk. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-04-21. สืบค้นเมื่อ 11 September 2016.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **บทความนี้อักษรเกาหลีปรากฏอยู่** คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถามหรือสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลอักษรฮันกึลและอักษรฮันจาได้อย่างถูกต้อง |

**องค์ชายอันพย็อง** (안평대군; 18 ตุลาคม 1961 - 18 พฤศจิกายน 1996) พระนามเดิม **ลีย็อง** (이용) องค์ชายแห่ง ราชวงศ์โชซ็อน พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 1961 โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 ที่ประสูติแต่ พระนางโซฮ็อน พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น องค์ชายอันพย็อง เมื่อ พ.ศ. 1973

ในรัชสมัย พระเจ้าทันจง พระราชาลำดับที่ 6 ผู้เป็นพระราชนัดดาที่ยังเยาว์ องค์ชายอันพย็องซึ่งมีพระปรีชาสามารถทางด้านการเขียนได้พยายามที่จะฟื้นฟูพระราชอำนาจของพระเจ้าทันจงให้กลับคืนมาเช่นเดียวกับ องค์ชายซูยัง พระเชษฐาร่วมพระมารดาซึ่งมีพระปรีชาสามารถทางด้านการทหารเพราะอำนาจทั้งหมดตกอยู่ในกำมือของสองผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอย่าง ฮวัง โบ-อิน และ คิม จง-ซอ

แต่ในเวลาต่อมาทั้ง ฮวัง โบ-อิน และ คิม จง-ซอ ได้พยายามเข้าหาองค์ชายอันพย็องทำให้องค์ชายซูยังเกิดความระแวงขึ้นจึงตัดสินพระทัยบุกเข้าไปสังหารสองผู้สำเร็จราชการถึงใน พระราชวังคย็องบก พร้อมกับบีบให้พระเจ้าทันจงมีพระราชโองการเนรเทศองค์ชายอันพย็องไปยัง เกาะเชจู และในเวลาต่อมาองค์ชายอันพย็องตัดสินพระทัยปลงพระชนม์พระองค์เองด้วยการผูกพระศอเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996 หรือ 1 เดือนหลังจากฉลองพระชนมายุครบ 35 พรรษา
**อภินิหารดาบมังกรสะท้านพิภพ** หรือ **อภินิหาร 9 มุกล่าทะลุเวลา** (อังกฤษ: The Holy Pearl; จีน: 女媧傳說之靈珠; พินอิน: *Nǚ wā chuánshuō zhī líng zhū*; คำแปล: *ตำนานไข่มุกนฺหวี่วา*) ซีรีส์ในแนวกำลังภายใน-แฟนตาซีสัญชาติจีน ออกฉายในปี ค.ศ. 2011

เนื้อเรื่อง
-----------

ติงเหยา หรือ เหยาเหยา สาวน้อยอายุ 20 ปี บุตรสาวของนักโบราณคดี ได้เดินทางข้ามเวลามายังอดีตกาลเมื่อ 3,500 ปีก่อน ณ เมืองหนานเย่ว ที่ซึ่งเป็นดินแดนแห่งเทพเจ้าผู้มีอิทธิฤทธิ์ ในยุคสมัยที่มวลมนุษยชาติเต็มไปด้วยสงคราม เธอได้พบกับเหตุการณ์ในชาติปางก่อนของเธอ ติงเหยาทำให้แจกันปีศาจแตก จนมุกดวงวิญญาณกลาดเกลื่อนไปทั่ว ติงเหยาจึงต้องสะสมมุกวิญญาณจากความอนุเคราะห์ของเหวินเทียน ลูกครึ่งมังกรที่เป็นคนรักของเซียนเย่ว ซึ่งเป็นอดีตชาติของเธอ ติงเหยาและเหวินเทียนจะต้องตามหา 12 ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ที่นำไปสู่การต่อสู้ระหว่างมนุษย์, เทพ และปีศาจ เพื่อกลับคืนความสงบสู่โลกดังเดิม

นักแสดง
-------

* จิลเลียน ชุง...ติงเหยา, เซียนเย่ว
* ผู่ ปาเจี่ย...เหวินเทียน
* ถัน เหย้าเหวิน...หย่งตี้
* เกา เซียนนี่...มู่เหลียน
* หลี่ เชี่ยน...หยี่เตี๋ย
* ซุน ซิ่ง...ซือโยวหมิง
* เจียง ยี่...อู๋เต้า
* ศตวรรษ เศรษฐกร...วุ่ยเหลียว

การสร้างและการออกฉาย
--------------------

*The Holy Pearl* ได้เค้าโครงเรื่องมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องดัง ผลงานของรุมิโกะ ทะกะฮะชิ เรื่อง *อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน* (ญี่ปุ่น: 犬夜叉, Inuyasha) โดยดัดแปลงเค้าโครงเรื่องมาเป็นตัวละครและการดำเนินเรื่องราว

ออกฉายทางช่อง ZJSTV ของจีนแผ่นดินใหญ่ เมื่อปี ค.ศ. 2011 สำหรับในประเทศไทยเผยแพร่ครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 ในช่วงหนังรอบเช้า เวลา 08:30 น. และนำกลับมาออกอากาศซ้ำอีกครั้งในเวลา 03:00 น. ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Holy Pearl อภินิหาร9มุกล่าทะลุเวลา HD". ยูทิวบ์. 2015-03-12. สืบค้นเมื่อ 2015-08-07.
2. ↑  "ตำนานเทพหนี่วา ตอน มุกเทพฤทธิ์". fongfei.exteen.com/. 2011-08-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-08-07.
3. ↑  ""ภ.จีนชุด "อภินิหารดาบมังกรสะท้านพิภพ "(THE HOLY PEARL)"". *ช่อง 7*. 7 August 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *อภินิหารดาบมังกรสะท้านพิภพ* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**ฌอน ไมเคิล รูนีย์** (อังกฤษ: Sean Michael Rooney) (เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ที่ วีทตัน, รัฐอิลลินอย, สหรัฐอเมริกา) เป็นวอลเลย์บอลชาวอเมริกัน สมาชิกคนหนึ่งของทีมชาติอเมริกา ได้รับเหรียญทองในการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์, ปักกิ่ง 2008 และ วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก (2008, 2014)

ชีวิตส่วนตัว
------------

รูนีย์ เกิดในวีทตัน, รัฐอิลลินอย, สหรัฐอเมริกา เขาเข้าเรียนที่วีทตันวอร์เรนวิลล์ไฮสกูล และได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 2001 ผู้เล่นแห่งปีในรัฐอิลลินอย (เกร็กโปโชเปี้ยน - คาร์ลแซนด์เบิร์กไฮสกูล) และนำทีมไปคว้าชิงแชมป์แห่งรัฐ นอกเหนือจากวอลเลย์บอล เขายังเล่นกอล์ฟและบาสเกตบอล

วิทยาลัย
--------

รูนีย์ เขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ดีน ใน มาลิบู, รัฐแคลิฟอร์เนีย เขาจบการศึกษาในปี ค.ศ. 2005 ในคณะการบริหารธุรกิจ

ในปี ค.ศ. 2005 เขานำทีมเปปเปอร์ดีนในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอ็นซีเอเอ พวกเขาแพ้ ทีมยูซีแอลเอ ในบ้านในเช็ทที่ 5 เป็นครั้งแรกในรอบ 35 ปีที่ยูซีแอลแพ้ในบ้านในเอ็นซีเอเอทัวร์นาเมนต์ รูนีย์ถูกเสนอชื่อเป็นผู้เล่นทรงคุณค่าในสี่คนสุดท้าย

ผลงานในระดับอาชีพ
-----------------

ในช่วงฤดูหนาวของปี 2006 และ 2007 รูนีย์เล่นให้กับสโมสรโชนันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ ในลีกเกาหลีใต้ ซึ่งเขาได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า หลังจากนำทีมคว้าแชมป์สองครั้งติดกันในลีกเกาหลี

ในฤดูกาล 2007–08 เขาเล่นให้กับสโมสรดีนาโม-ยันตาร์ ที่ คาลินินกราด, ประเทศรัสเซีย

ในฤดูกาล 2008–09 รูนีย์เล่นให้กับ Fakel Novy Urengoy สโมสรวอลเลย์บอล ใน ประเทศรัสเซีย

ทีมชาติ
-------

### โอลิมปิก

ลี ได้เปิดตัวในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกกับทีมชาติสหรัฐในปี ค.ศ. 2008 ซึ่งช่วยให้ทีมชาติสหรัฐได้รับเหรียญทอง นอกจากนี้เขายังเข้าร่วมโอลิมปิก 2012

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Considine, Mike. Rooney close to realizing long-held Olympic dream เก็บถาวร 2010-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *My Suburban Life* (June 26, 2008). Retrieved on August 18, 2008.
2. ↑  Senior Sean Rooney named AVCA National Player of the Year[*ลิงก์เสีย*] Pepperdine Athletic Department (May 4, 2005). Retrieved on August 18, 2008.
3. ↑  Pepperdine rallies to claim national championship[*ลิงก์เสีย*] Pepperdine Athletic Department (May 7, 2005). Retrieved on August 18, 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Sean Rooney at the United States Olympic Committee
* Bio at NBC Olympics ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (*archived พฤศจิกายน 3, 2009*).

| * ด
* ค
* ก
รายชื่อนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ – โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- |
| 
* 1 แอนเดอร์สัน
* 2 รูนีย์
* 4 ลี
* 5 แลมเบิร์น
* 6 ลอตแมน
* 7 ซักโซ
* 8 พิตดี
* 11 ทอร์นตัน
* 12 โฮล์มส์
* 13 สแตนลีย์ **(C)**
* 16 แมคเกียนซี
* 20 สมิธ
* ผู้ฝึกสอน: ไนป์

 | สหรัฐ |
**"อยากให้เธอลอง"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีมัสเกตเทียส์ ในปี พ.ศ. 2555 ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยชาครีย์ ลาภบุญเรือง และเรียงเรียงโดย มัสเกตเทียส์

ที่มาของเพลงนั้น "เท็น" ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องราวของเพื่อนคนหนึ­่งถึง เหตุการณ์ที่ "เมื่อเราได้มีโอกาสพบกับผู้หญิงคนหน­ึ่งที่ทั้งสวย มีเสนห์ น่าค้นหา แต่ดูแล้วยากที่ จะเข้าถึง หากเราอยากเข้าไปทำความรู้จักอยากคุยด้วยแ­ต่ก็ไม่กล้า...เราจะทำอย่างไร" และจากจินตนาการนี้เองก็กลายมาเป็นบทเพลงสุดโรแมนติกที่มี­ชื่อว่า "อยากให้เธอลอง" นอกจากนี้เขายังใส่ซาวด์ดนตรีแนวสนุกสนาน เซ็กซี่ ออกแนวเชิญชวนไว้เป็นลูกเล่นให้เพลง ๆ นี้ฟังแล้วมีเสนห์ (เหมือนสาวในจินตนาการ) มากขึ้นอีกด้วย ก่อนทิ้งท้ายแบบเขิน ๆ

ส่วนมิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 เวลา 20.00 น ในยูทูบ

การตอบรับ
---------

เพลง "อยากให้เธอลอง" ได้อันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 1 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| สนุก! ชาร์ตท็อป 20 | 6 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 2 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  อยากให้เธอลอง อันดับ1seed chart top20 สัปดาห์นี้แล้วครับ
2. ↑  VIRGIN HITZ CHART TOP 40 วันอาทิตย์ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556
**ฌอร์ฌ อ็องตวน ปง ราแย** (ฝรั่งเศส: *Georges Antoine Pons Rayet*, 22 ธันวาคม 1839 – 14 มิถุนายน 1906) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เขามีชื่อเสียงจากการค้นพบดาวฤกษ์ที่มีสเปกตรัมแตกต่างจากดาวฤกษ์ทั่วไป ร่วมกับชาร์ล วอลฟ์ และได้รับการตั้งชื่อดาวประเภทนั้นร่วมกัน เรียกว่า ดาววอลฟ์–ราแย

ชีวประวัติ
----------

ราแยเกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2382 ในเมืองบอร์โด ในครอบครัวชนชั้นกลางของฝรั่งเศษ เขาได้เข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่เอกอลนอร์มาลซูว์แปรีเยอร์ในปี 1859 และได้รับปริญญาตรีสาขาฟิสิกส์ในอีก 3 ปีต่อมา หลังจากหนึ่งปีของการสอนที่เมืองออร์เลอ็อง ในปี 1863 เขาได้ทำงานในแผนกการพยากรณ์อากาศที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ที่หอดูดาวปารีส

ราแยยังมีความสนใจในประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์และยังได้เหลืองานวิจัยเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของนาฬิกาแดดของกรีกและการถ่ายภาพทางดาราศาสตร์ไว้ด้วย

เขาเสียชีวิตด้วยโรคปอดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1906

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  LÉvy, Jacques R. (2008). "Rayet, Georges Antoine Pons". *Complete Dictionary of Scientific Biography*. Vol. 11. Detroit, Mich.: Charles Scribner's Sons. pp. 319–321. ISBN 9780684315591. สืบค้นเมื่อ 2022-07-16.
2. 1 2  คิโยชิ ทากาดะ (1983-03-25). "ライエ Rayet, Georges Antoine Pons（1839〜1906）". ใน ชิเงรุ นากายามะ (บ.ก.). *天文学人名辞典*. 現代天文学講座 別巻 (初版第一刷 ed.). pp. 190–191.
**"อย่าบอก"** เป็นซิงเกิลลำดับที่ 7 ของ อะตอม-ชนกันต์ รัตนอุดม ในปี พ.ศ. 2560 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย อะตอม-ชนกันต์ รัตนอุดม และเรียบเรียงโดย กันต์ รุจิณรงค์ ,กวิน อินทวงษ์ และชนกันต์ รัตนอุดม ออกจำหน่ายในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560

เพลง อย่าบอก พูดถึงคนเราเวลาแยกกัน ความสัมพันธ์ที่ โดนแฟนบอกเลิก มันมักจะมีการแสดงความเสียใจของฝ่ายที่บอกเลิก แบบเค้าพยายามแสดงความเสียใจ ไม่รู้ว่าพยายามหรือเปล่า แต่คนที่ถูกบอก มันไม่มีประโยชน์เลย คำขอโทษ หรือเหตุผลที่เค้าจะแสดงหรือต้องการให้อีกคนรู้ว่าเสียใจ มันไม่มีประโยชน์ ทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง คงโทษใครไม่ได้ว่าเป็นความผิดของเค้า เพลงนี้ยังพูดในมุมว่า ถ้าจะไปก็ไปเลย ไม่ต้องพูดมากดีกว่า ใจความ คือ จะมาเสียเวลาพูดทำไมว่า เสียใจขนาดไหน ก็เค้าเลือกจะไป ผมว่า คนแพ้ควรมีเวลาทำใจอย่างสงบ ปราศจากการตอแยจากคนที่เลือกจะไปแล้ว

ส่วนมิวสิกวีดีโอนี้ มีเนื้อหาเป็นเรื่องในออฟฟิศ เป็นเรื่องของการแสร้งทำเป็นเสียใจซะมากกว่า มันอาจจะบิดไปจากเรื่องจริงประมาณนึง แต่เราว่ามันก็น่าจะเจ็บปวดอยู่ เป็นนางเอกที่อยากให้โลกรู้ว่า ตัวเองเสียใจ ทั้งๆที่ตัวเองมีคนใหม่อยู่แล้ว แต่ว่าพระเอกคนที่เจ็บจริงไม่พูดอะไรเลย

การตอบรับ
---------

เพลง **อย่าบอก** ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ Youtube Top Trending ในไทย ด้วยบนยอดวิว 1,000,000 วิว ใน youtube หลังจากปล่อยไปได้ 1 วัน

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อินเท็นซีฟวอท์ชท็อป 20 ชาร์ต เพลงไทยสากล | 1 |
| JOOX Top 100 Chart | 7 |
| JOOX Top Top 50 Thai Songs Chart | 7 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2561) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 8 |
| 98 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นสตาร์ ชาร์ตท็อป 10 | 4 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "MUSIC ข่าวสารวงการเพลงข่าวเพลงไทย 1 วัน ทะลุล้านวิว! อย่าบอก เพลงอกหักล่าสุด ของ อะตอม ชนกันต์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-10. สืบค้นเมื่อ 2018-01-20.
2. ↑  #อย่าบอก Atom NO.1 IW Weekly Music Chart เพลงไทยสากล ประจำสัปดาห์ที่ 51/2017 (17.12.2017 - 23.12.2017)
3. ↑  JOOX Top Chart [DEC'17]
**โทกูงาวะ อิเอชิเงะ** (ญี่ปุ่น: 徳川 家重; โรมาจิ: *Tokugawa Ieshige*; 28 มกราคม ค.ศ. 1717 - 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1761) เป็น โชกุน ลำดับที่ 9 ของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น

เป็นบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ โยชิมูเนะ มารดาของเขาเป็นบุตรสาวของ โอกูโบะ ทาดานาโอะ รู้จักในชื่อ โอซูมะ โนะ กาตะ มารดาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1713 เมื่อเขาอายุเพียง 2 ขวบ เขาจึงได้รับการเลี้ยงดูโดย โอกอน โนะ กาตะ ภรรยาน้อยของโยชิมูเนะ แต่ต่อมาโอกอนได้ให้กำเนิด โทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ ดังนั้นเขาจึงได้รับการเลี้ยงดูจากภรรยาน้อยของโยชิมูเนะอีกคนหนึ่งคือ โอกูเมะ โนะ กาตะ ในฐานะ บุตรชายแท้ ๆ ของเธอ

ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ นางาโตมิมารู (長福丸) เขาเข้าพิธี เก็มปูกุ ในปี ค.ศ. 1725 ภรรยาเอกของเขาเป็นพระธิดาของ เจ้าชายคูนินางะ ภรรยาน้อยของเขา โอโก เป็นบุตรสาวของข้าราชสำนักที่ได้ติดตามภรรยาเอกของเขาจากราชสำนักมายังรัฐบาลโชกุนใน เอโดะ ภรรยาน้อยที่มีอัธยาศัยดีที่มีชื่อเสียงคนนี้คือมารดาของอิเอฮารุ ที่จะกลายเป็นทายาทของอิเอชิเงะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Screech, T. *Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822*, p. 130.

| ก่อนหน้า |  | โทกูงาวะ อิเอชิเงะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **โทะกุงะวะ โยะชิมุเนะ** |  |  **โชกุนแห่งเอะโดะบะคุฟุ** (ค.ศ. 1745 – 1760) |  | **โทะกุงะวะ อิเอะฮะรุ** |



| * ด
* ค
* ก
Tokugawa family crest โชกุนแห่งรัฐบาลเอโดะ |
| --- |
| อิเอยาซุ  **·**  ฮิเดตาดะ  **·**  อิเอมิตสึ  **·**  อิเอสึนะ  **·**  สึนาโยชิ  **·**  อิเอโนบุ  **·**  อิเอ็ตสึงุ  **·**  โยชิมุเนะ  **·**  อิเอชิเงะ  **·**  อิเอฮารุ  **·**  อิเอนาริ  **·**  อิเอโยชิ  **·**  อิเอซาดะ  **·**  อิเอโมจิ  **·**  โยชิโนบุ |
**การพิสูจน์ทฤษฎีบทด้วยคอมพิวเตอร์** เป็นบทพิสูจน์ทฤษฎีทางคณิตศาสตร์ที่มีบางส่วนถูกสร้างขึ้นโดยคอมพิวเตอร์ บทพิสูจน์ที่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วยส่วนใหญ่ในปัจจุบัน มักใช้วิธีการพิสูจน์โดยการลองทุกความเป็นไปได้ของทฤษฎีที่พยายามพิสูจน์อยู่ ทฤษฎีบทสี่สีเป็นทฤษฎีใหญ่อันแรกที่ถูกพิสูจน์ด้วยคอมพิวเตอร์

แนวคิดของวิธีการนี้ คือการให้คอมพิวเตอร์รับหน้าที่ทำการคำนวณอันยืดยาว โดยใช้เทคนิคเลขคณิตเชิงช่วงในการควบคุม ไม่ให้มีความผิดพลาดมากเกินไป นั่นคือ เราสามารถมองการคำนวณที่ซับซ้อน เป็นลำดับของการคำนวณพื้นฐาน (เช่น +, -, \*, /) ผลที่ได้จากการคำนวณพื้นฐานแต่ละขั้นนี้ เป็นผลโดยประมาณเนื่องจากคอมพิวเตอร์มีความแม่นยำจำกัด อย่างไรก็ตาม เราสามารถสร้างช่วงของคำตอบที่ถูกต้องได้จากผลโดยประมาณนี้ จากนั้นเราสามารถดำเนินการขั้นตอนต่อๆไป โดยการทำการคำนวณระหว่างช่วงของตัวเลขแต่ละตัวที่ได้มา

นอกจากนี้ ในสาขาวิจัยทางด้านปัญญาประดิษฐ์ ยังได้มีความพยายาม ที่จะสร้างบทพิสูจน์ใหม่ที่กระชับและชัดเจนกว่าเดิม โดยการใช้เทคนิคการให้เหตุผลโดยเครื่องจักร เช่น การค้นหาแบบฮิวริสติก ตัวพิสูจน์โดยอัตโนมัติดังกล่าวนี้ ได้ช่วยพิสูจน์ทฤษฏีใหม่ๆ อีกทั้งยังสร้างบทพิสูจน์ใหม่ๆ ให้กับทฤษฏีที่เคยได้รับพิสูจน์มาแล้วอีกด้วย

เป้าหมายเชิงปรัชญา
------------------

การพิสูจน์ทฤษฎีบทด้วยคอมพิวเตอร์ เป็นประเด็นที่มีการโต้เถียงกันมากในวงการคณิตศาสตร์ นักคณิตศาสตร์บางคนมีความเชื่อว่า บทพิสูจน์ที่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วยอันแสนยืดยาวนั้น ไม่ถือเป็นบทพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์*จริงๆ* เนื่องจากบทพิสูจน์แบบนี้ เต็มไปด้วยขั้นตอนการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ ที่ยาวเกินกว่าที่มนุษย์จะสามารถตรวจสอบได้ และรู้สึกว่านักคณิตศาสตร์ถูกบังคับให้ไว้ใจ ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์

ในทางกลับกัน เราสามารถถามคำถามโต้กลับได้ว่า หากมนุษย์ไม่ไว้ใจคอมพิวเตอร์ให้ทำการคำนวณอันยืดยาวแล้ว เหตุใดเราจึงไว้ใจในการใช้เหตุผลอันยืดยาวไม่แพ้กัน ของนักคณิตศาสตร์บางคน?

อ้างอิง
-------

* Lenat, D.B. (1976), AM: An artificial intelligence approach to discovery in mathematics as heuristic search, Ph.D. Thesis, STAN-CS-76-570, and Heuristic Programming Project Report HPP-76-8, Stanford University, AI Lab. Stanford, CA.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Edmund Furse; Why did AM run out of steam? เก็บถาวร 2006-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Keith Devlin; Last doubts removed about the proof of the Four Color Theorem เก็บถาวร 2005-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *MAA Online*, January 2005

 (formal method)
สุรพงษ์ เอี่ยมพิชัยฤทธิ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ **สุรพงษ์ เอี่ยมพิชัยฤทธิ์** เกิดมาในตระกูลช่างภาพโดยแท้ ในปัจจุบันนี้คนในสังคมจำนวนมากที่รู้จักร้านถ่ายภาพโบราณ "ศิลป์ธรรมชาติ" ที่ตลาดร้อยปีสามชุก หลายคนเคยไปถ่ายภาพที่ร้านนี้มาแล้ว ที่ร้านถ่ายภาพโบราณนี้คือที่กำเนิดของบุคคลผู้มีนามว่า สุรพงษ์ เอี่ยมพิชัยฤทธิ์ จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ)

ปัจจุบัน สุรพงษ์ เอี่ยมพิชัยฤทธิ์ เป็นอาจารย์ประจำที่สาขาศิลปะภาพถ่าย คณะศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ และเป็นหัวหน้าสาขาศิลปะภาพถ่าย สุรพงษ์ เอี่ยมพิชัยฤทธิ์ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการถ่ายภาพสี เชี่ยวชาญเรื่องโซนซิสเต็ม มีผลงานด้านการถ่ายภาพ
และร่วมแสดงงานกับกลุ่มศิลปินภาพถ่ายต่าง ๆ อยู่เสมอ ๆ

ความสนใจอีกด้านหนึ่งที่ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุรพงษ์ เอี่ยมพิชัยฤทธิ์ สนใจคือการถ่ายภาพด้วยกล้องรูเข็ม สร้างกล้องรูเข็มแบบต่าง ๆ 
ขึ้นมาถ่ายภาพและมีผลงานที่ถ่ายด้วยกล้องรูเข็มเป็นจำนวนมาก นับว่าเป็นแนวทางการทำภาพศิลปะอืกแนวหนึ่ง
ที่ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุรพงษ์ เอี่ยมพิชัยฤทธิ์ มีความถนัด

อ้างอิง
-------
**การมีส่วนร่วมของเยอรมนีในสงครามกลางเมืองสเปน** เริ่มต้นพร้อมกับการปะทุของสงครามในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 โดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ส่งหน่วยกองกำลังอากาศและหน่วยยานเกราะที่มีประสิทธิภาพทันทีเพื่อช่วยเหลือนายพลฟรันซิสโก ฟรังโกและกลุ่มแห่งชาติของเขา สหภาพโซเวียตได้ส่งกองกำลังขนาดเล็กเพื่อช่วยเหลือรัฐบาลของฝ่ายนิยมสาธารณรัฐ ในขณะที่อังกฤษและฝรั่งเศสและประเทศอื่น ๆ อีกยี่สิบกว่าประเทศได้ตั้งกฎห้ามส่งอาวุธยุทโธปกรณ์หรือทหารเข้าไปในสเปน เยอรมนีได้ลงนามเช่นกัน แต่ภายหลังก็ละเลยเสีย[]

สงครามครั้งนี้ได้ให้ประสบการณ์การรบด้วยเทคโนโลยีล่าสุดสำหรับการทหารเยอรมัน อย่างไรก็ตาม การแทรกแซงยังทำให้เกิดความเสี่ยงที่จะก้าวเข้าสู่สงครามโลกซึ่งฮิตเลอร์ยังไม่พร้อม เขาจึงได้จำกัดความช่วยเหลือและสนับสนุนให้มุสโสลินีส่งหน่วยทหารอิตาลีขนาดใหญ่เข้าไปแทน กลุ่มแห่งชาติของฟรังโกได้รับชัยชนะ เขารักษาความเป็นกลางอย่างเป็นทางการในสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ให้ความช่วยเหลือแก่ฝ่ายอักษะในรูปแบบต่าง ๆ ระหว่างปี ค.ศ. 1940–1943 แม้กระทั่งเสนอว่าจะเข้าร่วมสงครามในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1940 เพื่อแลกเปลี่ยนกับความช่วยเหลือในการสร้างจักรวรรดิอาณานิคมสเปน การมีส่วนร่วมของเยอรมนีในสเปนดำรงอยู่ประมาณสามปีและเป็นบทนำขนาดเล็กสู่สงครามโลกซึ่งปะทุขึ้นใน ค.ศ. 1939

นาซีให้การสนับสนุนนายพลฟรังโกด้วยปัจจัยหลายประการ ซึ่งรวมถึงการเป็นจุดหันเหความสนใจจากยุทธศาสตร์ยุโรปกลางของฮิตเลอร์และการสร้างรัฐสเปนที่เป็นมิตรกับเยอรมนีเพื่อข่มขู่ฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังได้โอกาสฝึกกำลังคนและทดสอบอาวุธยุทโธปกรณ์และยุทธวิธี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Weinberg, Gerhard A World In Arms, Cambridge: Cambridge University Press, 2005 page 177.
**อูเมดะ** (ญี่ปุ่น: 梅田; โรมาจิ: *Umeda*) เป็นย่านการค้า ธุรกิจ และบันเทิง ในเขตคิตะ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่ตั้งของชุมทางสถานีรถไฟสายหลักทางทิศเหนือของโอซากะ (สถานีรถไฟโอซากะ และสถานีรถไฟอูเมดะ) คำว่า อูเมดะ มีความหมายว่า "ทุ่งบ๊วย"

อูเมดะเป็นจุดที่มีการคมนาคมสัญจรสูง มีสำนักงาน โรงแรม ตั้งอยู่หลายแห่งในอูเมดะตะวันตก โดจิมะ และนากาโนชิมะ มีตึกระฟ้าตั้งอยู่ในบริเวณนี้กว่า 40 ตึก อูเมดะเป็นที่รู้จักกันในฐานะแหล่งช็อปปิ้ง มีห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดของเมืองโอซากะตั้งอยู่ที่นี่ (ห้างฮันคิน ห้างฮันคิว ห้างไดมารุ และห้างอิเซตัน) และมีห้างเล็กอีกมากมาย อาทิ ดิอามอร์โอซากะ HEP Five Hep Navio และวิตตี้ โอซากะ

อูเมดะใต้ ยามค่ำคืน

เศรษฐกิจ
--------

ที่อูเมดะ มีสำนักงานของสายการบินแอร์ฟรานซ์ตั้งอยูที่ตึกชินซะกุระบะชิ มีสำนักงานของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ตั้งอยู่ที่ตึกสโนว์คริสตัล รวมทั้งมีสถานกงสุลใหญ่ของประเทศเบลเยียมตั้งอยู่ที่ตึกไดอิชิเซเม

สถานีรถไฟ
---------

### เจอาร์เวสต์

* สถานีโอซากะ
* สถานีคิตะชินชิ

### รถไฟฮันกีว

* สถานีอูเมดะ

### รถไฟฮันชิน

* สถานีอูเมดะ

### รถไฟใต้ดินโอซากะ

* สถานีอูเมดะ
* สถานีนิชิอูเมดะ
* สถานีฮิงะชิอูเมดะ

สถานีรถไฟย่านอูเมดะรับส่งผู้โดยสาร 2.3 ล้านคนต่อวัน นับเป็นย่านที่หนาแน่นมากที่สุดอันดับ 4 ของญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Contact / Air France agencies." *แอร์ฟรานซ์ ญี่ปุ่น*. Retrieved on January 16, 2009.
2. ↑  "JAL Group Offices Information. Japan Airlines. March 28, 2009. Retrieved on July 21, 2011.
3. ↑  "List of Consulates in Kansai Area เก็บถาวร 2008-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." *Creation Core Higashi Osaka*. Retrieved on January 15, 2009.
**การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง** หรือ **การฟ้องเจ้าหน้าที่ชั้นสูงในทางอาญา** (อังกฤษ: impeachment) เป็นกระบวนการซึ่งสภานิติบัญญัติตั้งข้อกล่าวหาต่อข้าราชการ การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งมิได้ถอดถอนข้าราชการผู้นั้นออกจากตำแหน่ง ทำนองเดียวกับคำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์ในกฎหมายอาญา จึงเป็นคำแถลงข้อกล่าวหาต่อข้าราชการโดยสภาพ ในขณะที่บางประเทศปัจเจกบุคคลดังกล่าวจะถูกถอดถอนชั่วคราว บางประเทศบุคคลดังกล่าวยังดำรงตำแหน่งอยู่ระหว่างการพิจารณา เมื่อบุคคลถูกยื่นฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง หลังจากนั้นเขาจะต้องเผชิญกับโอกาสถูกพิพากษาลงโทษตามข้อกล่าวหาด้วยการออกเสียงของสภานิติบัญญัติ ซึ่งไม่ใช่การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่ง แต่เป็นขั้นตอนต่อเนื่องกัน และคำพิพากษาซึ่งพิพากษาลงโทษตามคำฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งจะเป็นการถอดถอนข้าราชการผู้นั้นออกจากตำแหน่ง

เนื่องจากการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งและการพิพากษาลงโทษข้าราชการเกี่ยวข้องกับการกลับกระบวนการปกติตามรัฐธรรมนูญซึ่งบุคคลได้รับตำแหน่งสูง (ผ่านการเลือกตั้ง การให้สัตยาบันหรือการแต่งตั้ง) และโดยทั่วไปต้องการฝ่ายข้างมากกว่าปกติ (supermajority) โดยทั่วไปจึงสงวนไว้สำหรับผู้ที่ดูกระทำการละเมิดในตำแหน่งหน้าที่อย่างร้ายแรง ตัวอย่างเช่น ในสหรัฐ การฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งในระดับสหพันธรัฐจำกัดไว้สำหรับผู้ที่อาจกระทำ "การกบฏ การรับสินบนหรืออาชญากรรมและความผิดอาญาที่ไม่ร้ายแรงระดับสูงอื่น" (Treason, Bribery, or other high crimes and misdemeanors)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Erskine, Daniel H. (2008). "The Trial of Queen Caroline and the Impeachment of President Clinton: Law As a Weapon for Political Reform". *Washington University Global Studies Law Review* (ภาษาอังกฤษ). **7** (1). ISSN 1546-6981.
2. ↑  Baltzell, George W. "The Constitution of the United States—We the People—an easy to read and use version". *constitutionus.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2019-04-12.
แผนที่การก่อจลาจลและกบฏในปลายราชวงศ์สุยโดยโต้วเจี้ยนเต๋อแทนด้วยสีชมพู
แผนที่แสดงสถานการณ์ทางภาคเหนือของจีนในช่วงยุคเปลี่ยนผ่าน
เส้นทางการเดินทัพระหว่างยุทธการที่ด่านเฮาโล
**โต้วเจี้ยนเต๋อ** (จีน: 竇建德; พินอิน: *Dóu Jiándè*,573 – 3 สิงหาคม 621) เป็นผู้นำของกลุ่มกบฏชาวนาที่ลุกขึ้นต่อต้านการปกครองของ จักรพรรดิสุยหยาง ช่วงใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของ ราชวงศ์สุย โดยทั่วไปถือว่าเป็นคนจิตใจดีและมีความสามารถมากที่สุดของผู้นำกบฏชาวนาในช่วงนั้นในที่สุดเขาก็สามารถยึดเขต มณฑลเหอเป่ย์ ในปัจจุบันและประกาศตัวเองในขั้นต้นว่าเป็น ฉางเล่อหวัง แล้วก็เซี่ยหวัง

ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 617 โต้วได้เข้ายึดดินแดนบริเวณ มณฑลเหอเป่ย์ เป็นฐานที่มั่นพร้อมกับสถาปนาตนเองเป็น **ฉางเล่อกงหวัง** (พินอิน: *Chánglegōngwáng*) ก่อนจะเปลี่ยนเป็น **เซี่ยกงหวัง** (พินอิน: *Xìagōngwáng*) เมื่อฤดูร้อน ค.ศ. 619 ภายหลังจากที่ หวังซื่อชง อีกหนึ่งผู้นำกบฏได้ทำการปลด จักรพรรดิสุยกง ลงจากราชบัลลังก์พร้อมกับตั้งรัฐเจิ้งขึ้นมา

ภายหลังจาก ยุทธการที่ด่านเฮาโล เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 621 โต้วยอมแพ้แก่กองทัพถังแต่ก็ถูกสังหารเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ปีเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Academia Sinica Chinese-Western Calendar Converter เก็บถาวร 22 พฤษภาคม 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
2. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 189.
**เหตุอุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2563** เกิดขึ้นหลังฝนตกมากเป็นพิเศษอย่างต่อเนื่องในประเทศซูดานนับตั้งแต่ต้นเดือนกันยายน 2020 ซึ่งนำไปสู่อุทกภัยในพื้นที่อย่างน้อย 16 รัฐของซูดาน อุทกภัยนี้ส่งผลต่อประชากรกว่า 500,000 คน, ทำลายบ้านเรือนไปมากกว่า 100,000 หลังคาเรือน และส่งให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 102 ราย

เหตุอุทกภัย
-----------

ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์ในพื้นที่ของซูดานได้สูงเป็นประวัติการณ์ และไหลเข้าท่วมบ้านเรือนของผู้คนมากกว่า 60,000 หลังคาเรือน และมีผู้เสียชีวิตหลายสิบคน ระดับน้ำในแม่น้ำบลูไนล์สูงมากกว่า 17 เมตร สูงที่สุดนับตั้งแต่มีการวัดระดับมา ในประเทศเอธิโอเปียซึ่งตั้งอยู่ติดกันนั้น ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์สูงขึ้นถึง 17.5 เมตร (57 ฟุต) ในปลายเดือนสิงหาคม สูงสุดในรอบศตวรรษตามข้อมูลของกรมชลประทานประเทศซูดาน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่แหล่งโบราณสถานหมู่ปีระมิดแห่งเมโรเอ (Pyramids of Meroë) ตกอยู่ภายใต้ความเสี่ยงที่จะถูกน้ำท่วม

อัตราฝนตกนั้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์ สูงกว่าที่มีการบันทึกไว้ในปี 1946 และ 1988 ผู้เชี่ยวชาญบางส่วน รวมถึงอินเทอร์เนชั่นนอลริเวอส์คาดการณ์ว่าด้วยสภาวะภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงเป็นผลให้เกิดอุทกภัยหนักสลับกับแล้งต่อไปในอนาคต

การตอบสนอง
----------

แหล่งมรดกโลกหมู่ปีระมิดแห่งเมโรเอ (Pyramids of Meroë)
เจ้าหน้าที่ได้จัดการสร้างกำแพงจากกระสอบทรายและติดตั้งเครื่องสูบน้ำในพื้นที่รอบแหล่งโบราณสถานต่าง ๆ ทั่วประเทศที่เสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วม โดยเฉพาะที่แหล่งโบราณสถาน Al-Bajrawiya เมืองเก่าแก่ของจักรวรรดิเมโอเร (Meroë) อายุสองพันกว่าปี และเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก แหล่งโบราณสถานนี้ไม่เคยถูกน้ำท่วมในอุทกภัยครั้งใดที่เคยเกิดขึ้นในซูดานมาก่อน

ดูเพิ่ม
-------

* อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2550
* อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2556
* อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2561

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Slawson, Nicola (5 September 2020). "Sudan declares state of emergency as record flooding kills 99 people". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 September 2020. สืบค้นเมื่อ 6 September 2020 – โดยทาง The Guardian.
2. ↑  Staff, Reuters (8 September 2020). "Record floods threaten pyramid sites in Sudan". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 September 2020. สืบค้นเมื่อ 9 September 2020 – โดยทาง af.reuters.com.
3. ↑  "Sudan – Torrential Rains Flood Khartoum". *FloodList*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 August 2020. สืบค้นเมื่อ 2020-09-09.
4. ↑  "Sudan: Dozens dead, thousands of homes destroyed by floods". *Al Jazeera English*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2020. สืบค้นเมื่อ 6 September 2020.
5. ↑  "Sudan floods: Nile water level threatens ancient pyramids". *news.yahoo.com*. BBC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 September 2020. สืบค้นเมื่อ September 8, 2020.
6. ↑  Ketz, Sammy. "Highest Nile waters for a century swamp Sudan". *news.yahoo.com*. AFP. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 September 2020. สืบค้นเมื่อ September 4, 2020.
7. ↑  "Sudan floods threaten ancient archaeological site, experts say". *Al Jazeera*. September 8, 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2020. สืบค้นเมื่อ 8 September 2020.
ในชื่อบุคคลญี่ปุ่นนี้นามสกุลคือ  *โทกูงาวะ*

**โทกูงาวะ มาซาโกะ** (ญี่ปุ่น: 徳川 和子; โรมาจิ: *Tokugawa Masako*; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1607 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1678) บ้างออกพระนามว่า **คาซุโกะ** เป็น จักรพรรดินีญี่ปุ่น เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิโกะ-มิซุโน และเป็นธิดาของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ โชกุนคนที่สองของยุคเอโดะ

พระราชประวัติ
-------------

โทกูงาวะ มาซาโกะ เป็นธิดาของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ กับโอเอโยะ ภริยาที่สอง เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1607 ณ ปราสาทเอโดะ มีพระนามเดิมว่า ท่านหญิงมัตสึ (松姫) ครั้นเมื่อเจริญพระชันษาใน ค.ศ. 1620 พระองค์ถูกส่งเข้าเฝ้าถวายตัวแก่องค์พระจักรพรรดิในพระราชวังในตำแหน่งเนียวโง (女御) พระราชพิธีอภิเษกสมรสถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ทั้ง ๆ ที่ในเวลานั้นจักรพรรดิโกะ-มิซูโนมีนักนางสนมคอยถวายงานจำนวนมากแล้วก็ตาม ต่อมาใน ค.ศ. 1624 มาซาโกะได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าฝ่ายในตำแหน่งชูงู (中宮) ซึ่งเป็นตำแหน่งพระมเหสีลำดับสอง ถือเป็นฝ่ายในพระองค์แรกที่ดำรงพระยศนี้ตั้งแต่รัชสมัยจักรพรรดิโกะ-ฮานาโซโนะเป็นต้นมา

หลังจักรพรรดิโกะ-มิซูโนสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1629 จักรพรรดินีมาซาโกะได้รับพระปรมาภิไธยใหม่ว่า **โทฟูกุมงอิง** (東福門院) หลังจากนั้นจึงมีการสถาปนาเจ้าหญิงโอกิโกะ พระราชธิดาพระองค์แรก เสวยราชสมบัติสืบพระราชชนก มีพระปรมาภิไธยว่าจักรพรรดินีเมโช หลังจักรพรรดินีเมโชสละราชสมบัติ จักรพรรดิโกะ-โคเมียว และจักรพรรดิโกะ-ไซ ซึ่งเป็นพระราชอนุชาต่างชนนีของจักรพรรดินีเมโช ขึ้นเสวยราชสมบัติตามลำดับ และจักรพรรดิสองพระองค์หลังนี้ก็ได้รับการอุปถัมภ์อำรุงจากจักรพรรดินีมาซาโกะตั้งแต่ทรงพระเยาว์ดุจพระราชโอรสของพระองค์เอง

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. ↑  Ponsonby-Fane, Richard. (1959). *The Imperial Family of Japan*, p. 113.
2. ↑  Ponsonby-Fane, pp. 113–114; Titsingh, Isaac. (1834). *Annales des empereurs du japon*, p. 410.
3. ↑  Ponsonby-Fane, p. 114.
4. 1 2  Ponsonby-Fane, p. 115.
5. ↑  Ponsonby-Fane, pp. 115–116.

บรรณานุกรม
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). *The Imperial House of Japan.* Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac. (1834). *Nihon Ōdai Ichiran*; ou, *Annales des empereurs du Japon*. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691


| ก่อนหน้า |  | โทกูงาวะ มาซาโกะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ไม่ปรากฏพระนาม** |  | **จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น** (ค.ศ. 1624–1629) |  | **ทากัตสึกาซะ ฟูซาโกะ** |