recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
สมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็ก ของสหรัฐอเมริกา
**สมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็ก** (อังกฤษ: stamp booklet) ประกอบขึ้นจาก แสตมป์แผงเล็ก ๆ ปกติมีแสตมป์อยู่ระหว่าง 10 ถึง 20 ดวง พับและติดอยู่บนกระดาษ ผู้ซื้อสามารถฉีกแสตมป์ออกมาใช้เป็นค่าไปรษณีย์ได้ ส่วน **สมุดตราไปรษณียากร** เป็นคำที่มีความหมายกว้างกว่า ครอบคลุมทั้งสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็ก หรือเล่มที่รวบรวมแสตมป์ชุดต่าง ๆ จำหน่ายโดยไปรษณีย์ (เช่น **สมุดตราไปรษณียากรประจำปี** ซึ่งรวบรวมแสตมป์ทุกชุดที่ออกในปีหนึ่ง ๆ) ไปจนถึง อัลบั้มแสตมป์

สมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็กเป็นรูปแบบการจำหน่ายแสตมป์ที่นิยมมากแบบหนึ่ง โดยเฉพาะการจำหน่ายจากตู้หยอดเหรียญอัตโนมัติ และตามร้านสะดวกซื้อ 
แผงแสตมป์ที่ติดอยู่ในสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็กอาจจะฉีกออกจากแผ่นใหญ่ (sheet หรือ pane) หรือ พิมพ์เป็นพิเศษสำหรับงานนี้โดยเฉพาะ ในกรณีหลัง แสตมป์อาจไม่มีการปรุรูครบทั้งสี่ด้านของแสตมป์

ในประเทศไทย
-----------

สำหรับประเทศไทย เริ่มมีการจำหน่ายสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็กเป็นครั้งแรกเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ในสมัยรัชกาลที่ 7 ภายในมีแสตมป์ราคา 2, 3, 5 และ 10 สตางค์ อย่างละ 6 ดวง แต่ไม่ได้รับความนิยมและหยุดไปจนกระทั่ง 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 จึงมีการจำหน่ายใหม่ (มีแสตมป์ราคา 75 สตางค์ 10 ดวง)

ในช่วงนี้ มีการจัดทำสมุดตราไปรษณียากรเล่มเล็กสำหรับการสะสมด้วย โดยการนำแสตมป์ที่ระลึกเฉพาะราคาค่าส่งจดหมายมาใส่ (ถ้าเป็นราคา 1 และ 2 บาทจะมีจำนวน 5 ดวง ส่วนชุดเก่า ๆ เมื่ออัตราค่าส่ง 1.25 บาท จะมี 4 ดวงในเล่ม) และออกพร้อมกับแสตมป์ที่ระลึกอย่างสม่ำเสมอ หลายชุดมีการประทับตราวันแรกจำหน่ายที่ด้านปกด้วย ปัจจุบันได้ยกเลิกไปแล้วเนื่องจากไม่ได้รับความนิยม โดยชุดสุดท้ายคือ ชุดสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย พ.ศ. 2544 เมื่อปรับอัตราค่าส่งจดหมายในประเทศจาก 2 บาท เป็น 3 บาท

ปัจจุบันคงเหลือแต่แบบที่ใช้สำหรับใช้งานเท่านั้น ซึ่งหาซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อเซเว่น อีเลฟเว่น มีทั้งราคา 30 บาท (แสตมป์ 3 บาท 10 ดวง) และ 150 บาท (แสตมป์ 15 บาท 10 ดวง สำหรับติดโปสการ์ดไปต่างประเทศ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bennett, Russell and Watson, James; *Philatelic Terms Illustrated*, Stanley Gibbons Publications, London (1978).
2. ↑  นายแพทย์ภิเษก ยิ้มแย้ม, *แสตมป์พระรูปในสมุดแสตมป์เล่มเล็กของไทย*, วารสารตราไปรษณียากร, กรกฎาคม พ.ศ. 2550

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สมุดตราไปรษณียากร**

* Links to articles on British and Australian booklets
* Luxembourg stamp booklets (note that the 1906 date is likely wrong)
* The £sd Postage Stamp Booklets of Great Britain
ซองวันแรกจำหน่ายชุดอเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ เมื่อปี 1940
**วันแรกจำหน่าย** (first day of issue cover, first day cover) คือวันแรกที่วางจำหน่ายแสตมป์ชุดหนึ่ง ๆ ให้กับนักสะสมและผู้สนใจ แสตมป์สามารถหาซื้อได้ในวันดังกล่าวจากที่ทำการไปรษณีย์ต่าง ๆ ที่มีเคาน์เตอร์จำหน่ายแสตมป์สำหรับการสะสม หรือจากร้านจำหน่ายแสตมป์ที่ไปรษณีย์จัดในงานต่าง ๆ เช่น งานกาชาด หรือ งานสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย เป็นต้น

ในกรณีที่วันแรกจำหน่ายตรงกับวันหยุดราชการ ไปรษณีย์บางแห่งจะเปิดทำการเป็นพิเศษสำหรับจำหน่ายแสตมป์โดยเฉพาะ แต่ไม่เปิดให้บริการด้านไปรษณีย์หรือบริการอื่น ๆ

ซองวันแรกจำหน่าย
----------------

**ซองวันแรกจำหน่าย** (first day cover) เป็นซองพิเศษที่จัดทำขึ้นโดยไปรษณีย์และติดแสตมป์ชุดที่เกี่ยวข้อง พร้อมตราประทับวันแรกจำหน่าย สำหรับจำหน่ายให้นักสะสมในวันแรกจำหน่ายของแสตมป์นั้น ๆ 
นักสะสมจะนำซองดังกล่าวไปประทับตราประจำวันที่ไปรษณีย์ สำหรับยืนยันว่าได้ซื้อซองดังกล่าวในวันที่แสตมป์ออกซึ่งซองอาจส่งจริงทางไปรษณีย์หรือไม่ก็ได้ 
ซองที่ซื้อในวันอื่นจะมีคุณค่าในการสะสมลดน้อยลงเนื่องจากไม่ได้ประทับตราตรงกับวันที่แสตมป์ออก
ในหลายประเทศก็มีการออกซองวันแรกสำหรับชีทที่ระลึกด้วย

ซองวันแรกของไทย ในอดีตภายในซองยังมีการ์ดพิมพ์รายละเอียดต่าง ๆ เกี่ยวกับแสตมป์ด้วย แต่ปัจจุบันใช้วิธีพิมพ์รายละเอียดด้านหลังซองแทน ซองเท่าที่มีผลิตขึ้นแบ่งออกได้เป็น 2 แบบขึ้นกับตำแหน่งของตราประทับวันแรกจำหน่าย ได้แก่ ซองประทับนอก (ตราอยู่นอกดวงแสตมป์) และ ซองประทับใน (ตราอยู่บนดวงแสตมป์) 
ซองวันแรกที่ออกตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2536 จะมีเฉพาะซองประทับในเท่านั้น

ซองวันแรกจำหน่าย จะมีคุณค่ามากยิ่งขึ้นหากประทับตราประจำวันที่เกี่ยวข้องกับแสตมป์ ในหลาย ๆ ชุด ไปรษณีย์จะจัดงานขึ้นพิเศษ ซึ่งอาจจัดขึ้นที่ทำการไปรษณีย์บางแห่ง หรือ เป็นงานเฉพาะ เช่น งานครบรอบต่าง ๆ และมีให้บริการประทับตราที่ระลึกและอาจมีตราประจำวันแบบพิเศษด้วย

ถึงจะไม่มีการจัดงานสำหรับแสตมป์ที่ออก ก็อาจไปประทับ ณ ที่ทำการไปรษณีย์ที่มีชื่อสัมพันธ์กับแสตมป์ได้ ยกตัวอย่าง เช่น แสตมป์พระบรมฉายาลักษณ์อาจไปประทับที่ ปณจ. มหาราช ตั้งอยู่ที่อำเภอมหาราช จังหวัด พระนครศรีอยุธยา หรือแสตมป์ชุดกุหลาบ ซึ่งออกเพื่อใช้ในโอกาสวันวาเลนไทน์ ก็ไปประทับที่ ปณจ. บางรัก ที่เขตบางรัก กรุงเทพ เป็นต้น

กิจกรรมอื่นในวันแรกจำหน่าย
--------------------------

นอกเหนือจากการจำหน่ายแสตมป์ ซองวันแรกจำหน่าย และสิ่งสะสมอื่น ๆ กิจกรรมอื่นที่อาจจัดขึ้นในไปรษณีย์หรือสถานที่เกี่ยวข้อง เช่น จัดแสดงนิทรรศการ ให้ประทับตราที่ระลึก และการแจกลายเซ็นโดยผู้ออกแบบแสตมป์ เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* ซองที่ระลึก
* ตราประทับ
**วัดบางนางเกรง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางนางเกรง ตำบลบางด้วน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่

วัดบางนางเกรงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2420 โดยมีนายเหลือ เศรษฐีคนหนึ่งเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ตั้งชื่อว่า **วัดเหลือราษฎร์ศรัทธาธรรม** ตามนามผู้ถวายที่ดิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดบางนางเกรง" เพื่อให้สอดคล้องกับสถานที่ตั้งวัด วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516

อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2516 สร้างแทนหลังเก่า ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 2.50 เมตร สูง 3 เมตร หอระฆัง สุสาน อาคารเรียนพระปริยัติธรรม นอกจากนี้ยังสร้างห้องสมุดสำหรับค้นคว้าและมีโรงเรียนประชาบาลตั้งอยู่ในวัดอีกด้วย มีศาลาทั้งหมด 6 ศาลา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแก้ว
* พระอธิการจำปี ปภสฺโร
* พระอธิการเนื่อง
* พระครูอดุลสมุทรสาร (สำเภอ เหมือนเดช)
* พระครูสมุทรคุณาภรณ์
* พระปลัดเล็ก ปภาโส (ปั้นทอง) พ.ศ. 2543–2564
* พระครูวินัยธรไมตรี ฐิตเปโม (เชาวน์สังเกตุ) พ.ศ. 2565 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางนาเกรง". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดบางนางเกรง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สโมสรฟุตบอลในประเทศอุซเบกิสถาน

**ซอกเดียนาจีซแซก** (อุซเบก: Soʻgʻdiyona Jizzax Futbol Klubi / "Сўғдиёна" Жиззах Футбол Клуби) เดิมชื่อ **ซอกเดียนา** เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอุซเบกิสถานซึ่งตั้งอยู่ในนครจีซแซก โดยแข่งในอุซเบกิสถานซูเปอร์ลีก

สโมสรฟุตบอลซอกเดียนาจีซแซกก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1970 และตั้งชื่อตามพื้นที่ประวัติศาสตร์โบราณของซอกเดีย ในสมัยโซเวียต สโมสรนี้มีส่วนร่วมในลีกเซคันด์และเฟิสต์ของการแข่งชิงแชมป์สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเป็นหลัก โดยใน ค.ศ. 1979 ทีมนี้ได้กลายเป็นผู้ชนะโซน "เอเชียกลาง" ของเซคันด์ลีกของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ในการจับสลากนัดแรกของอุซเบกิสถานไฮเออร์ลีกเมื่อ ค.ศ. 1992 ซอกเดียนาคว้าเหรียญทองแดงของลีกนี้ได้อย่างน่าตื่นเต้น ซึ่งเป็นความสำเร็จที่ยังคงสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ของพวกเขา นอกจากนี้ พวกเขายังเป็นผู้ชนะสามสมัยของอุซเบกิสถานเฟิสต์ลีก (ปัจจุบันเรียกว่าอุซเบกิสถานโปรลีก) และเคยได้รับเหรียญเงินในลีกดังกล่าวหนึ่งสมัย รวมถึงยังเป็นผู้ชนะอุซเบกิสถานลีกคัพสองสมัยเช่นกัน

สนามกีฬา
--------

สนามกีฬาของทีมซอกเดียนาคือสนามกีฬาจีซแซกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1970 ด้วยความจุ 9,000 ที่นั่ง โดยใน ค.ศ. 2012 สนามกีฬาดังกล่าวได้ถูกปิดเพื่อสร้างใหม่ ซึ่งในฤดูกาล 2013–2014 ทีมซอกเดียนาได้ลงแข่งนัดเหย้าที่*สนามกีฬาซามิน* และงานก่อสร้าง*สนามกีฬามาร์กาซี*ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่แล้วเสร็จใน ค.ศ. 2015 สนามกีฬาแห่งนี้เปลี่ยนชื่อเป็นสปอร์ตคอมเพลกซ์*ซอกเดียนา*และจุผู้ชมได้ 11,650 คน โดยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2015 สนามกีฬาดังกล่าวได้เปิดอย่างเป็นทางการด้วยการแข่งลีกระหว่างซอกเดียนากับโกกอน 1912 ซึ่งซอกเดียนาได้รับชัยชนะด้วยการชนะ 2 ประตูต่อ 1

ฟุตบอลหญิง
----------

สโมสรนี้ยังดำเนินการทีมฟุตบอลหญิง โดยเรียกในชื่อซอกเดียนาจีซแซกเช่นกัน และได้เข้าร่วมในการแข่งเอเอฟซีวีเมนส์คลับแชมเปียนชิป 2022

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Jizzakh Stadium". *allstadiums.ru* (ภาษารัสเซีย). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-03-30.
2. ↑  Генсек ФФУ принял участие в открытии нового стадиона в Джизаке (ภาษารัสเซีย). sports.uz. 2015-06-25. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-06-28.
3. ↑  "FC Sogdiana Matches". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-08.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ. เก็บถาวร 2014-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาอุซเบกและรัสเซีย).
* Sogdiana Jizzakh at Soccerway
**ฮิปปี้ สิงห์มณี** (เกิด 14 สิงหาคม 2510) เป็นอดีตยอดมวยไทย เขาเป็นแชมป์สนามมวยลุมพินี (แชมป์รุ่น 105 ปอนด์ 2 สมัย และแชมป์รุ่น 108 ปอนด์) ในยุคทองของมวยไทย เขามักจะได้รับการยกย่องจากยอดมวยคนอื่น ๆ ให้เป็นนักมวยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์มวยไทย ได้รับการยกย่องในการเอาชนะคู่ต่อสู้ในรุ่นน้ำหนักที่สูงกว่า รวมถึงการผสมผสานพลังเข้ากับเทคนิคในสไตล์การชกของเขา

ประวัติและอาชีพ
---------------

### ประวัติวัยเด็ก

ฮิปปี้เกิดในครอบครัวที่ยากจนที่มีพี่น้อง 8 คน (ชาย 4 หญิง 4) เขาปล่อยให้ผมยาวและตัดเฉพาะตอนที่ผมยาวเกินไป ดังนั้นผู้คนจึงเริ่มเรียกเขาว่า "ฮิปปี้" ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นชื่อบนเวทีของเขา เมื่ออายุ 10 ขวบ เขาเริ่มฝึกมวยไทยในค่ายของ เชิด ชูทอง ผู้เป็นบิดาคือค่ายสิงห์มณีอันโด่งดัง ร่วมกับพี่น้องของเขาคือ ทุ่งสง และ คมพยัคฆ์ ฮิปปี้มีไฟต์แรกในอีกหลายเดือนต่อมา โดยน็อกคู่ต่อสู้ในยกที่ 3 สมัยเด็ก ๆ ฮิปปี้เป็นนักมวยชื่อดังแห่งแดนใต้ คว้าแชมป์ระดับภูมิภาคหลายรายการ คมพยัคฆ์ สิงห์มณี น้องชายของเขา ก็เป็นนักมวยชื่อดังระดับแชมป์เช่นเดียวกัน (แชมป์รุ่นมินิฟลายเวทสนามมวยลุมพินี 2 สมัย)

ก่อนชกมวยในกรุงเทพฯ ฮิปปี้พบกับคู่ต่อสู้ฝีมือดีหลากหลายคนบนเวทีมวยทางภาคใต้ รวมถึงเวทีมวยนานาชาติรังสิต และสนามมวยสำโรง เมื่ออายุ 15 ปี ฮิปปี้ได้ขึ้นชกครั้งแรกในกรุงเทพฯ โดยชกกับฉัตรชัย สาสะกุล (หนึ่งธรณี เพชรยินดีในขณะนั้น) เนื่องจากฮิปปี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงมาก่อน เขาจึงเชื่อว่าหนึ่งธรณีเป็นคู่ต่อสู้ที่เอาชนะได้อย่างง่ายดาย เขาพิสูจน์ให้เห็นว่า หนึ่งธรณี เป็นคู่ต่อสู้ที่ต่อสู้ยาก โดยฮิปปี้เองก็อ้างว่า หนึ่งธรณี มักจะเคลื่อนไหวรอบเวทีอยู่เสมอ พวกเขาเสมอ แต่ฮิปปี้เชื่อว่าหนึ่งธรณีน่าจะชนะ หลังจากที่ฮิปปี้ปรับรูปแบบการชกเอาชนะหนึ่งธรณีในการรีแมตช์พร้อมเอาชนะ 2 พี่น้องฝาแฝด บุญหลง และ บุญหลาย ส.ธนิกุล

### สไตล์การชก

ฮิปปี้เป็นมวยฝีมือที่เชี่ยวชาญในการเตะก้านคอและฟันศอก ในขณะที่มวยฝีมือส่วนใหญ่ชอบชกเพื่อคุมคู่ต่อสู้ ฮิปปี้ใช้รูปแบบการเตะให้คู่ต่อสู้ได้รับบาดเจ็บ และใช้ศอกที่ทำให้ใบหน้าและศีรษะของคู่ต่อสู้มีแผลแตก เทคนิคโปรดของฮิปปี้คือการเตะก้านคอซึ่งเขามักใช้ในการน็อก

อ้างอิง
-------

1. ↑  von Duuglas-Ittu, Sylvie; Yuchumphol, Suvit; และคณะ. "Top 5 Greatest Muay Thai Fighters As Picked By Legends & Great Fighters - YouTube". *Youtube* (ภาษาThai).`{{cite web}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
2. ↑  "ร้อนวิชาตอน50 "ฮิปปี้" ขอ3ไฟท์.....อยากโชว์พิษสงให้เห็น!!". *siamsport.co.th*.
3. ↑  *123 All-Time Greatest Muay Thai Fighters of Thailand* (ภาษาThai). Yod Muay Muang Siam. 2014. p. 181.`{{cite book}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
4. 1 2  Dino, Nui; Chuthong, Pichet, "Hippy Singmanee Interview", *Muaythai Iyarin* (ภาษาThai), สืบค้นเมื่อ 2023-12-20`{{citation}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
5. ↑  von Duuglas-Ittu, Sylvie; Chuthong, Pichet (October 4, 2017). "Bonus Session 4: Hippy Singmanee Ultra Violence". *Patreon*.
6. ↑  Trefeu, Serge (2014-02-21). "HIPPY SINGMANEE". *SIAM FIGHT MAG* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2023-12-20.
**สรรพลี้หวน** (อ่านว่า สับ-พะ-ลี้-หวน) เป็นวรรณกรรมท้องถิ่นทางภาคใต้ (จังหวัดนครศรีธรรมราช) ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าใครเป็นผู้ประพันธ์ สันนิษฐานกันว่าคงจะเป็นระหว่างสมัย[รัชกาลที่3]และ[รัชกาลที่4] ลักษณะการประพันธ์ เป็นแบบ นิทานคำกลอน หรือ กลอนสุภาพหรือ กลอนแปดตามขนบนิยม เนื้อหาเป็นคำผวนเกี่ยวกับเรื่องเพศและอวัยวะเพศ มีเนื้อหาชวนให้ขบขันมากกว่าก่อให้เกิดอารมณ์ทางเพศ มีความยาว 197 บท เนื้อหายังไม่จบสมบูรณ์

สรรพลี้หวนสำนวนเก่าพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 โดยขุนพรหมโลก (นามแฝง) ซึ่งผู้พิมพ์ให้ความเห็นไว้ว่า ผู้แต่งอาจเป็นชาวนครศรีธรรมราช แต่งขึ้นประมาณ พ.ศ. 2425 - 2439 ต่อมามีผู้แต่งเลียนแบบขึ้นอีกหลายสำนวน ในหอพระสมุดเองมีหนังสือเรื่องหนึ่งชื่อ "ศัพท์ลี้หวน" ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกัน

คุณค่า
------

* เป็นแหล่งรวบรวมศัพท์ภาษาไทยถิ่นใต้
* เป็นต้นแบบวรรณกรรมอื่นได้แก่ สรรพลี้หวนสำนวนยะลา สรรพลี้หวน'75 สรรพลี้หวนสำนวนใหม่ สรรพล้อด้วน
* มีลักษณะใกล้เคียงกับบทหนังตะลุงร่วมสมัย อาจเคยใช้เล่นหนังตะลุงมาบ้างแล้วก็ได้

อ้างอิง
-------

* "สรรพลี้หวน" ใน *วรรณกรรมทักษิณ วรรณกรรมคัดสรร เล่ม 7*. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 2548.
**คิง เอ็นดาเตะ** (円舘 金, えんだて きん, เกิด 15 ธันวาคม 1960) เป็นนักดาราศาสตร์สมัครเล่นชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองอิวาอิซึมิ จังหวัดอิวาเตะ สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยนักออกแบบฮกไกโด ภาควิชาการถ่ายภาพ ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่เมืองบิโฮโระ จังหวัดฮกไกโด

เขาได้ทำการสำรวจวัตถุทางดาราศาสตร์ที่หอดูดาวในเมืองสึเบ็ตสึในฮกไกโด โดยใช้เวลาว่างจากอาชีพหลักซึ่งเป็นงานช่างไม้ เขาได้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักล่าดาวเคราะห์น้อย ร่วมกับคาซึโอะ วาตานาเบะ ซึ่งอาศัยอยู่ในฮอกไกโด ทั้งคู่ได้ค้นพบ ดาวเคราะห์น้อยกว่า 600 ดวง

ดาวเคราะห์น้อยที่พวกเขาค้นพบนั้นได้รับการตั้งชื่อตามบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น คิว ซากาโมโตะ, เลอิจิ มัตสึโมโตะ, ยุตากะ คางายะ และ โทโมเอะ ชิโนฮาระ นอกจากนี้ ยังมีชื่อต่าง ๆ ทีตั้งตามสถานที่ซึ่งเกี่ยวข้องกับบ้านเกิดของเขาในจังหวัดอิวาเตะ และหลังจากที่เขาย้ายไปฮกไกโด ก็ยังได้ตั้งชื่อตามสถานที่ทางตะวันออกของฮกไกโดเป็นหลัก

เขาได้รับรางวัลส่งเสริมวัฒนธรรมเมืองบิโฮโระประจำปี 2000

* ดาวเคราะห์น้อย 4282 เอ็นดาเตะ ตั้งชื่อตามเขา
* ดาวเคราะห์น้อย 4460 บิโฮโระ ตั้งชื่อตามสถานที่พำนักของเขา
* ดาวเคราะห์น้อย 4641 อายาโกะ ตั้งชื่อตามภรรยาของเขา
* ดาวเคราะห์น้อย 4712 อิวาอิซึมิ ตั้งชื่อตามบ้านเกิดของเขา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "(4282) Endate = 1959 EJ = 1983 RT = 1987 UQ1". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-12.
2. ↑  "(4460) Bihoro = 1937 PF = 1937 RV = 1942 PF = 1947 PB = 1970 ES2 = 1980 BF3 = 1980 FH9 = 1987 QG = 1990 DS". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-12.
3. ↑  "(4641) Ayako = 1935 SH1 = 1961 UK = 1976 GZ1 = 1977 RX1 = 1984 YO5 = 1984 YR6 = 1987 UU9 = 1990 QT3". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-12.
4. ↑  "(4712) Iwaizumi = 1931 EN = 1950 RB1 = 1964 CB = 1979 YN2 = 1987 FO1 = 1989 QE". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-12.
ในบทความนี้นามสกุลคือ  *โก*

**โกกัน** (? — ค.ศ. 206) ขุนศึกแห่ง วุยก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก

โกกันเป็นหลานชายของ อ้วนเสี้ยว เมื่ออ้วนเสี้ยวได้ก่อตั้งกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองในการปราบตั๋งโต๊ะ (อังกฤษ: Coalition against Dong Zhuo) เมื่อ ค.ศ. 190 โกกันได้ติดตามอ้วนเสี้ยวมาทำศึกครั้งนี้ต่อมาเมื่อกองทัพพันธมิตรได้สลายตัวไปขุนศึกคนอื่น ๆ ได้แยกย้ายกลับไปยังดินแดนของตนเองยกเว้นโกกันและ Xun Chen ที่ยังติดตามอ้วนเสี้ยวและทำหน้าที่บังคับ ฮันฮก ให้ยอมแพ้ต่ออ้วนเสี้ยว

ภายหลังจาก ศึกกัวต๋อ (อังกฤษ: Battle at Guandu) เมื่อ ค.ศ. 200 Yuan Cheng พี่ชายของอ้วนเสี้ยวได้แบ่งดินแดนให้กับขุนศึกและบุตรชายของอ้วนเสี้ยวโดยโกกันได้ปกครองเป๊งจิ๋ว (อังกฤษ: Bing Province) 

ค.ศ. 204 โกกันได้ยอมแพ้ต่อ โจโฉ ต่อมาเมื่อ อ้วนถำ และ อ้วนซง ถูกสังหารใน ค.ศ. 205 โจโฉได้ยกทัพขึ้นไปตอนเหนือกวาดล้างกองทัพตระกูลอ้วนจนหมดสิ้นทำให้โจโฉสามารถยึดครองดินแดนภาคเหนือได้แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ใน ค.ศ. 206 โกกันได้ก่อกบฏต่อโจโฉที่ด่านหูกวน (อังกฤษ: Hu Pass) และได้รบกับขุนศึกคนสำคัญ 2 คนคือ ลิเตียน และ งักจิ้น แต่ก็พ่ายแพ้และเสียเป๊งจิ๋วให้กับโจโฉหลังจากพ่ายแพ้แล้วโกกันได้หนีลงใต้ไปยังเกงจิ๋ว (อังกฤษ: Jing Province) แต่ถูกจับอย่างรวดเร็วโดยกองทัพโจโฉและถูกประหารชีวิต

ตำแหน่ง
-------

* ผู้ตรวจการแห่งเป๊งจิ๋ว (อังกฤษ: Inspector at Bing Province)

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
**หอยสังข์แตร** (อังกฤษ: Triton's trumpet, Giant triton; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Charonia tritonis*) จัดเป็นมอลลัสคาในชั้นหอยฝาเดี่ยว

มีรูปร่างลักษณะและลวดลายสีสวยงาม เปลือกค่อนข้างบาง ยอดเรียวแหลมคล้ายเจดีย์ ช่องปากเปิดกว้างมีสีส้มพื้นผิวด้านนอกสีน้ำตาลอ่อนแต้มด้วยลวดลายสีน้ำตาลเข้มจางสลับกัน ขนาดความยาวเปลือกประมาณ 1 ฟุต มักอาศัยอยู่ในแนวปะการังน้ำตื้น ของอินโด-แปซิฟิก สำหรับในน่านน้ำไทยจัดว่าเป็นหอยฝาเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยจะพบในความลึกประมาณ 30 เมตร ทั้ง
บริเวณอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน เช่นอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ จังหวัดภูเก็ต เป็นต้น

กินอาหารจำพวก ปลิงทะเลและดาวทะเลเป็นอาหาร โดยเฉพาะดาวมงกุฎหนาม ซึ่งเป็นสัตว์ที่กินปะการังเป็นอาหาร จึงจัดได้ว่าหอยสังข์แตรเป็นตัวควบคุมตามธรรมชาติมิให้ปะการังต้องสูญหาย ถือเป็นสัตว์น้ำที่หาได้ยากในปัจจุบัน และมีสถานะทางกฎหมายเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ปัจจุบันกรมประมงเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพื่อปล่อยกลับลงทะเลดังเดิมเพื่อคงปริมาณจำนวนในธรรมชาติไว้ให้สมดุล

เปลือกของหอยสังข์แตร ใช้เป็นเครื่องเป่าในพิธีกรรมต่าง ๆ ของศาสนาพราหมณ์มาตั้งแต่สมัยโบราณ

โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้น ตั้งมาจากชื่อของ ไทรตัน ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งท้องทะเลตามเทพปกรณัมกรีก


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Charonia tritonis***

สัญลักษณ์
---------

*หอยสังข์แตร* ถูกนำมาเป็นสัญลักษณ์ในคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  หอยสังข์แตร
2. ↑  "หอยสังข์แตร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15.
3. ↑  ห่วงหอยสังข์แตรสูญพันธ์ เร่งวิจัยเพาะปล่อยทะเล
4. ↑  "สัญลักษณ์หอยสังข์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-29. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15.
5. ↑  ["*Charonia tritonis* Linne`(อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-11. สืบค้นเมื่อ 2012-04-11. *Charonia tritonis* Linne`(อังกฤษ)]
6. ↑  สัญลักษณ์และสิ่งอันทรงคุณค่า
พันเอก **สุชาติ จันทรโชติกุล** (เกิด 3 มีนาคม พ.ศ. 2493) ผู้ประสานงาน พรรครวมไทยสร้างชาติ ดูแลพื้นที่ภาคใต้ แกนนำกลุ่มด้ามขวานไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัยและอดีต สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ สายการปกครองท้องถิ่น

ประวัติ
-------

พันเอกสุชาติ จันทรโชติกุล เกิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2493 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต จาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

การทำงาน
--------

พันเอกสุชาติ เคยดำรงตำแหน่งเป็น ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 4 กรมทหารราบที่ 5 และ ผู้บังคับการกรมทหารพรานที่ 43 จังหวัดนราธิวาส ในช่วงปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2535

งานการเมือง
-----------

พันเอกสุชาติ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกใน เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ ซึ่งได้รับเลือกตั้งครั้งเดียว 

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

พันเอกสุชาติ จันทรโชติกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคความหวังใหม่

### สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ

พันเอกสุชาติได้รับโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2558 กระทั่งได้ลาออกจากตำแหน่งสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศโดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ในวันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561 พันเอกสุชาติได้จับมือกับนาย ชวน ชูจันทร์ ประธานประชาคมตลาดน้ำคลองลัดมะยมยื่นจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมืองในชื่อ พรรคพลังประชารัฐ ก่อนจะตัดสินใจลาออกจากสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ และไปสมัครเป็นสมาชิก พรรคกล้า เมื่อช่วงปลายปี พ.ศ. 2564 และรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคดูแลพื้นที่ภาคใต้ ก่อนจะลาออกจากรองหัวหน้าพรรคกล้า และมาสมัครเป็นสมาชิกพรรคภูมิใจไทย รับตำแหน่งผู้ประสานงานพรรค ดูแลพื้นที่ภาคใต้

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)
* พ.ศ. 2560 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)
* พ.ศ. 2528 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นายสั่ง"ผู้การชาติสละเรือ"พรรคกล้า"หันซบ"รวมไทยสร้างชาติ"
2. ↑  เทศาภิบาล ฉบับพิเศษ "เลือกตั้ง 22 มีนาคม 2535". กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. 2535
3. ↑  พันเอก สุชาติ จันทรโชติกุล
4. ↑  ทำเนียบผู้บังคับหน่วย กรมทหารพรานที่ 43
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๔ ข หน้า ๔, ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ประจำปี ๒๕๖๐ เก็บถาวร 2022-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๔๘ ข หน้า ๕, ๒๘ กันยายน ๒๕๖๐
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน เก็บถาวร 2022-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๒ ตอนที่ ๑๗๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔๔, ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๒๘
"ออกแบบ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับนักแสดง ดูที่ ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง

ตัวอย่างการออกแบบโครงสร้างและเพดาน
**การออกแบบ** หมายถึง การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ หรือปรับปรุงดัดแปลงสิ่งที่มีอยู่ให้ดีขึ้น และมีรูปแบบที่เปลี่ยนไปจากเดิม การถ่ายทอดรูปแบบจากความคิดออกมาเป็นผลงาน ที่ผู้อื่นสามารถมองเห็น รับรู้ หรือสัมผัสได้ ซึ่งการออกแบบครอบคลุมถึงการออกแบบวัตถุ ระบบ หรือ ปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ และยังรวมไปถึง การคิดเชิงออกแบบ (design thinking) แบบที่ออกมาอาจเป็นสิ่งที่เป็นไปได้จริง หรือแบบที่เป็นเพียงนามธรรมก็ได้
ผู้ที่ออกแบบจะเรียกว่า นักออกแบบ ซึ่งหมายถึงคนที่ทำงานวิชาชีพในสาขาการออกแบบที่แตกต่างกันไป เช่น นักออกแบบแฟชั่น, นักออกแบบแนวความคิด หรือนักออกแบบเว็บไซต์

การออกแบบนั้นมีความจำเป็นที่ต้องพิจารณาด้าน สุนทรียศาสตร์ ประโยชน์ใช้สอย หลักเศรษฐศาสตร์ และมุมมองสังคมการเมือง ทั้งในสิ่งที่ออกแบบและขั้นตอนการออกแบบ การออกแบบอาจเกี่ยวข้องกับการค้นหาข้อมูล ความคิด การทำแบบจำลอง การปรับแก้แบบแบบมีปฏิสัมพันธ์ และ การรื้อแบบใหม่ (re-design) ขณะที่ความหลายหลายของการออกแบบอาจรวมไปถึง เสื้อผ้า ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ตึกระฟ้า เอกลักษณ์องค์กร การจัดการกระบวนการทางธุรกิจ หรือแม้กระทั่งกระบวนการออกแบบเอง

การแบ่งประเภทของงานออกแบบ งานออกแบบเป็นสื่อกลางความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ และมนุษย์ กับวัตถุ ดังนั้นงานออกแบบจึงไม่อาจทำได้เพียงเพื่อความต้องการส่วนตนแต่จะต้อง คำนึงถึงความต้องการของผู้อื่นและสภาพแวดล้อมด้วย สภาพแวดล้อมในที่นี้ คือ สภาพวัตถุ วัฒนธรรมและพฤติกรรมของคนในสังคม ซึ่งอาจแบ่งประเภทของงาน ออกแบบกว้าง ๆ ได้เป็น 3 ประเภท คือ

1. งานออกแบบเพื่อประโยชน์ใช้สอย
2. งานออกแบบเพื่อการติดต่อสื่อสาร
3. งานออกแบบเพื่อคุณค่าทางความงาม

== อ้างอิง ==ปลูกต้นไม้

1. ↑  Brinkkemper, S. (1996) Method engineering: engineering of information systems development methods and tools, Information and Software Technology (38:4), p. 275-280.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-10-09. สืบค้นเมื่อ 2022-10-09.
**แผนภาพปริภูมิ-เวลา** เส้นระหว่างนาฬิกาทุกเรือนมีความยาวเท่ากันที่หนึ่งชั่วโมงแสง (1.07 ล้านล้านกิโลเมตร) แต่หากเรามองแผนภาพนี้ในฐานะผู้สังเกตการณ์ เราจะรู้สึกว่าเส้นสีน้ำเงินมีความยาวกว่าเส้นเขียว
ในวิชาฟิสิกส์ **ปริภูมิ-เวลา** (อังกฤษ: spacetime) เป็นแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ใด ๆ ที่รวมปริภูมิและเวลาเข้าด้วยกันเป็นความต่อเนื่องประสานเดียว ปริภูมิ-เวลาของเอกภพนั้นเดิมตีความจากมุมมองปริภูมิแบบยุคลิด (Euclidean space) ซึ่งถือว่าปริภูมิประกอบด้วยสามมิติ และเวลาประกอบด้วยหนึ่งมิติ คือ "มิติที่สี่" โดยการรวมปริภูมิและเวลาเข้าไปในแมนิโฟลด์ (manifold) เดียวที่เรียกกันว่า ปริภูมิ-เวลาแบบมินคอฟสกี (Minkowski space) นักฟิสิกส์ได้ทำให้ทฤษฎีทางฟิสิกส์จำนวนมากดูมีความเรียบง่ายขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ตลอดจนอธิบายการทำงานของเอกภพทั้งระดับใหญ่กว่าดาราจักรและเล็กกว่าอะตอมได้อย่างเป็นรูปแบบเดียวกันมากยิ่งขึ้น

คำอธิบาย
--------

ในกลศาสตร์ดั้งเดิมที่ไม่เป็นเชิงสัมพัทธ์, การใช้ปริภูมิแบบยุคลิดแทนปริภูมิเวลามีความเหมาะสม, เนื่องจากเวลานั้นถือว่าเป็นสากลและคงที่, ดำรงอยู่อย่างเป็นอิสระในฐานะแห่งสถานะของการเคลื่อนที่ของผู้สังเกตการณ์ (observer) ในบริบทเชิงสัมพัทธภาพ,เวลาไม่สามารถแยกออกจากสามมิติของปริภูมิได้เพราะอัตราของการสังเกตที่ซึ่งเวลาได้ผ่านไปสำหรับวัตถุนั้นขึ้นอยู่กับความเร็วของวัตถุเทียบกับผู้สังเกตการณ์และยังขึ้นอยู่กับความแรงของสนามความโน้มถ่วง (gravitational field) อีกด้วย, ซึ่งสามารถที่จะชะลอการล่วงไปของเวลาสำหรับวัตถุที่มองเห็นได้โดยผู้สังเกตการณ์ที่อยู่ภายนอกของสนาม

ในจักรวาลวิทยา, แนวคิดของปริภูมิเวลาจะเป็นการรวมเอาทั้งปริภูมิและเวลาเข้าด้วยกันให้กลายเป็นเอกภพ (universe) ที่เป็นนามธรรมเพียงหนึ่งเดียว ในทางคณิตศาสตร์นั้น มันก็คือแมนิโฟลด์ที่ประกอบไปด้วย "เหตุการณ์" ซึ่งจะถูกอธิบายได้ตามประเภทของระบบพิกัดบางอย่าง โดยปกติแล้ว มิติเชิงพื้นที่ทั้ง 3 มิติ (ความยาว, ความกว้าง, ความสูง) และอีกมิติหนึ่งชั่วขณะ (เวลา) เป็นสิ่งจำเป็นต้องมี

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ประจำชาติ | 
* สเปน
* ฝรั่งเศส
* BnF data
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย

 |
| อื่น ๆ | 
* IdRef

 |
**วัดช่างเหล็ก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองชักพระ ในแขวงคลองชักพระ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดช่างเหล็กเดิมชื่อ **วัดปางเหล็ก** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2323 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2330 แต่สันนิษฐานว่าวัดน่าจะเก่าแก่กว่านั้น ดังเห็นได้จากพระพุทธรูปหินทรายหรือหลวงพ่อดำ และตำแหน่งของเขตพุทธาวาสของวัดที่ตั้งที่อยู่ห่างจากฝั่งคลองชักพระซึ่งเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิมมาก เชื่อว่าน่าจะสร้างในสมัยอยุธยา ก่อนที่จะได้รับการบูรณะในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เช่น รูปทรงอุโบสถที่อาจเก่าถึงรัชกาลที่ 1 และเจดีย์ทรงเครื่องย่อมุมแบบสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น 2 องค์ที่หน้าอุโบสถ

ชื่อของวัดนั้นมาจากอาชีพของชาวบ้านรอบ ๆ วัดที่มีอาชีพตีเหล็ก โดยเฉพาะทำเคียวเกี่ยวข้าว เพราะฝีมือการตีเคียวเป็นที่เลื่องลือ

วัดมีโรงเรียนปริยัติธรรมเปิดสอนเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2484 นอกจากนี้ยังได้ให้ที่ดินสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัดและจัดให้มีห้องสมุดประชาชนอีกด้วย

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2497 มีขนาด 7 ห้อง ด้านหน้ามีประตู 3 ช่อง ด้านหลัง 2 ช่อง หน้าบันด้านหน้าเป็นรูปเทวดาทรงครุฑ ด้านหลังเป็นเทวดาทรงหนุมาน ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีน้ำมัน เป็นรูปพุทธประวัติฝีมือช่างร่วมสมัย ใบเสมาเป็นหินแกรนิตสีเทาดำ มีกนกเอวเป็นเศียรนาค ยอดเป็นมงกุฎครอบ

วิหารอยู่ข้างอุโบสถเป็นอาคารทรงไทย หน้าบันเป็นภาพพระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์ ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* หรือ *หลวงพ่อปราการ* พระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตัก 4 ศอก ผู้คนนิยมมาบนบานศาลกล่าวหลวงพ่อดำ โดยเฉพาะไม่ให้ติดทหาร มีการแก้บนคือไข่ต้มและลิเก วิหารยังเป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส เช่น พระครูศีลขันธ์วิจารณ์ (ทองดี)

เจดีย์ทรงเครื่องย่อมุม 2 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตั้งอยู่ลานด้านหน้าวิหารและอุโบสถ และมีเจดีย์ทรงระฆัง 2 องค์ ขนาดใกล้เคียงกันอยู่ด้านหน้าวัดด้านริมคลองบางกอกน้อย อีกองค์หนึ่งอยู่ใกล้ปากคลองบางระมาด มณฑปพระพุทธบาทตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของวัด ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระภิกษุเพิก
* พระภิกษุบ่าย พ.ศ. 2451
* พระครูศีลขันธ์วิจารณ์ (ทองดี) พ.ศ. 2481–2525
* พระอธิการเอื้อน โอภาโส (โบ)
* พระวินัยธรสมพิศ ชุตินทโร
* พระครูเกษมจิตตานุยุต (สวง)
* พระครูวิมล วัชรกิตติ (วิเชียร มหาวีโร) พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-21.
2. ↑  ประภัสสร์ ชูวิเชียร. "วัดโบราณในคลองบางระมาด." *เมืองโบราณ 32*, 4 (ต.ค.-ธ.ค. 2549) : 73-88.
3. ↑  วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. *การศึกษาภูมิหลังและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมวัฒนธรรมชุมชนในพื้นที่ตลิ่งชัน*. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน), 2552. หน้า 160.
4. ↑  "วัดช่างเหล็ก". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.
วิดีโอเกม ค.ศ. 1983

***ชิวัลรี*** (อังกฤษ: *Chivalry*) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่เขียนโดยริชาร์ด เฮฟเตอร์, สตีฟ เวิร์ธธิงตัน และเจนี เวิร์ธธิงตัน สำหรับแอปเปิล II ซึ่งเผยแพร่ใน ค.ศ. 1983 โดยวีกลีรีดเดอร์แฟมิลีซอฟต์แวร์

รูปแบบการเล่น
-------------

พระราชาถูกอัศวินดำจับพระองค์ไป และผู้เล่นจะต้องเดินทางไปยังปราสาทของอัศวินดำและนำพระองค์กลับมา

เกมดังกล่าวเป็นการผสมผสานระหว่างเกมกระดาน (แม้ว่าตัวกระดานจะไม่แสดงอยู่ในเกมก็ตาม) และเกมแอ็กชัน ส่วนจำนวนผู้เล่นสามารถเล่นได้สูงสุดสี่คน แต่ต้องรอถึงตาของพวกเขาจึงจะดำเนินการ โดยในแต่ละตา คอมพิวเตอร์จะ "ทอยลูกเต๋า" หรือ "หมุนวงล้อ" เพื่อสุ่มให้ตัวละครเคลื่อนที่หนึ่ง, สอง หรือสามช่อง ตัวอย่างเช่น ในการทอยหรือหมุนครั้งแรก ผู้เล่นแต่ละคนจะจบลงที่การพบปะของนักธนู (Archers' Meet), เนินกลิ้ง (Rolling Hill) หรือโรงสี (Mill) และในแต่ละช่องกระดาน ตัวละครดังกล่าวจะถูกนำเสนอด้วยการเล่าเรื่อง, ตัวเลือก หรือมินิเกมแอ็กชัน รวมถึงตัวเลือกหรือไอเทมที่ได้รับมาก่อนหน้านี้บนกระดานอาจส่งผลต่อการเล่นในไทล์ต่อ ๆ ไป

การตอบรับ
---------

จอห์นนี วิลสัน ได้เขียนบทวิจารณ์โปรแกรมดังกล่าวสำหรับนิตยสาร*คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์* และระบุว่า "*ชิวัลรี*เป็นเกมสำหรับครอบครัวที่น่ารื่นรมย์ แน่นอนว่าสำหรับเกมคอมพิวเตอร์สำหรับผู้ใหญ่ส่วนใหญ่แล้ว ชีวิตคือเกมกระดานสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งเรียบง่ายมาก ถึงกระนั้น นี่คือเกมที่นำเสนอความท้าทายที่น่าสนใจสำหรับผู้ใหญ่และเด็ก"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "CHIVALRY". *Retro Gamer*. Future Publishing. 24 June 2014. สืบค้นเมื่อ 2017-05-29.
2. 1 2 3  Hague, James. "The Giant List of Classic Game Programmers".
3. ↑  Wilson, Johnny (June 1984). "Micro-Reviews". *Computer Gaming World*. Vol. 1 no. 16. pp. 33–34.
**เคดเจอรี** (อังกฤษ: Kedgeree หรือปรากฏสะกด kitcherie, kitchari, kidgeree, kedgaree, kitchiri, khichuri, และ kaedjere) เป็นอาหารที่ประกอบด้วยเนื้อปลาปรุงสุก ฉีกเป็นชิ้น (รูปแบบดั้งเดิมใช้ปลาแฮดดอกรมควัน), ข้าวสวย, พาร์สลีย์, ไข้ต้ม, ผงกะหรี่, เนย หรือ ครีม หรือ นม เนื้อปลาชนิดอื่น ๆ ที่อาจใช้ เช่น แซลมอนและค็อด ซึ่งไม่ใช่เนื้อปลาที่ใช้กันดั้งเดิม

อาหารจานนี้เป็นอาหารอังกฤษที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดีย และเข้าใจว่ามีต้นกำเนิดหรือได้รับแรงบันดาลใจมาจากอาหารอินเดีย ขิจุฑี (khichuṛī) ซึ่งเป็นแกงข้าวและถั่ว

ประวัติศาสตร์
-------------

เข้าใจกันเคดเจอรีว่ามีต้นกำเนิดหรือได้รับแรงบันดาลใจมาจากอาหารอินเดีย ขิจุฑี (khichuṛī) ซึ่งเป็นแกงข้าวและถั่ว ปรากฏหลักฐานตั้งแต่ปี 1340 หรือก่อนหน้า เป็นที่เข้าใจกันทั่วไปว่าอาหารจานนี้นำเข้ามาสู่สหราชอาณาจักรโดยเจ้าหน้าที่อาณานิคมบริติชอินเดีย ในยุควิกตอเรีย อาหารจานนี้เป็นอาหารเช้าที่มีสไตล์ ในฐานะอาหารกลุ่มอังกฤษ-อินเดียที่มีความประณีต

ปรากฏการกล่าวถึงอาหารจานนี้ย้อนกลับไปถึงปี 1790 ในตำราอาหารของสเตฟานา มัลคอล์ม ออฟ เบินฟุต (Stephana Malcolm of Burnfoot) ในดัมฟรีชเชอร์

ดูเพิ่ม
-------

* ขิจฑี
* โกชารี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Recipe for kedgeree". Scottishrecipes.co.uk. 2007-06-06. สืบค้นเมื่อ 2009-03-12.
2. 1 2  *Lobscouse and Spotted Dog; Which It's a Gastronomic Companion to the Aubrey/Maturin Novels*, Anne Chotzinoff Grossman and Lisa Grossman Thomas, Norton, 1997, p. 12. ISBN 978-0-393-32094-7
3. ↑  Smith, Delia. "Buttery Kedgeree". *Delia Smith's Complete Cookery Course*. สืบค้นเมื่อ 2008-03-10.
4. ↑  "Sustainable shore - October recipe - Year of Food and Drink 2015 - National Library of Scotland". *nls.uk*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***kedgeree***

* เคดเจอรี ที่วิกิตำรา-ตำราอาหาร
**นายทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์** ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (นางมนพร เจริญศรี) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 สมัย โดยเป็น อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พรรคไทยรักไทย 2 สมัย และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย 1 สมัย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (นางมนพร เจริญศรี) และเหรัญญิกพรรคเพื่อไทย

ประวัติ
-------

ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายเลียง และนางเอมอร อนรรฆพันธ์ มีพี่น้อง 6 คน คนหนึ่งคือ สุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ส.ส.จังหวัดเพชรบูรณ์ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท จากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับผู้บริหารระดับสูง รุ่นที่ 7 สถาบันพระปกเกล้า

การทำงาน
--------

ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 69 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ แทนตำแหน่งที่ว่าง  ของนายวิเชียร ขาวขำ ซึ่งลาออกไปลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 76

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เขตเลือกตั้งที่ 3 สังกัดพรรคเพื่อไทย

ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (นางมนพร เจริญศรี)

ได้รับโล่เกียรติคุณในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดีเด่น ปี 2544,2545 และ 2546

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง ให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองเลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง ราชกิจานุเบกษา
3. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)
4. ↑  ‘ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์’ ผู้สมัคร ส.ส.เพชรบูรณ์ เขต 3 พรรคเพื่อไทย โผล่ใช้สิทธิล่วงหน้า
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕ เก็บถาวร 2022-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๘, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๓๖, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
ระวังสับสนกับ แก๊สธรรมชาติเหลว (LNG)
สัญลักษณ์แก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG) ใช้ในยานพาหนะ
ถังทรงกลมบรรจุแก๊สปิโตรเลียมเหลว
**แก๊สปิโตรเลียมเหลว** หรือ **แอลพีจี** (อังกฤษ: liquefied petroleum gas: LPG) จัดเป็นเชื้อเพลิงอีกชนิดหนึ่งที่มาจากซากดึกดำบรรพ์ (อังกฤษ: fossil fuel) เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการแยกน้ำมันดิบในโรงกลั่นน้ำมันหรือการแยกแก๊สธรรมชาติ ในโรงแยกแก๊สธรรมชาติ ซึ่งประกอบด้วยส่วนผสมของไฮโดรคาร์บอน 2 ชนิด คือ โพรเพนและบิวเทนไม่มีกลิ่น ไม่มีสี ปราศจากพิษ หนักกว่าอากาศ ติดไฟได้ในช่วงของการติดไฟที่ 2–15 % ของปริมาณในอากาศ และอุณหภูมิที่ติดไฟได้เองคือ 400 องศาเซลเซียส

ในประเทศไทยแก๊สหุงต้มส่วนใหญ่ได้จากการกลั่นน้ำมัน โดยใช้อัตราส่วนผสมของโพรเพน และบิวเทนประมาณ 70:30 ซึ่งจะให้ค่าความร้อนที่สูง

การใช้ประโยชน์
--------------

แก๊สปิโตรเลียมเหลวสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงในการประกอบอาหารในครัวเรือน จึงเรียกกันว่า **แก๊สหุงต้ม** สามารถใช้ในโรงงานอุตสาหกรรมและยานพาหนะได้

อ้างอิง
-------

* บทความเรื่องแก๊สปิโตรเลียมเหลว LPG เก็บถาวร 2011-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* คุณสมบัติของแก๊สปิโตรเลียมเหลว เก็บถาวร 2010-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **แก๊สปิโตรเลียมเหลว**

* WLPGA World LP Gas Association
* PERC Propane Education & Research Council
* NPGA เก็บถาวร 2016-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน National Propane Gas Association, USA
* Propane 101 Explaining propane and LP Gas fundamentals
* Calor เก็บถาวร 2010-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Information from Calor, a UK LPG supplier
* Pixie Gas เก็บถาวร 2011-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Information from Pixie Gas, a USDOT LPG supplier
* Rural Fuel เก็บถาวร 2010-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Calor gas guide to LPG in the UK
**มหาสังฆิกะ** (สันสกฤต: महासांघिक *mahāsāṃghika*) เป็นนิกายหนึ่งที่สำคัญในพระพุทธศาสนาในช่วงครั้งสังคายนาครั้งที่ 2 ซึ่งฝ่ายเถรวาทลังกาอ้างอิงเนื้อหาจากปกรณ์และพงศาวดารลังกา ได้บันทึกว่า มหาสังฆิกะ คือกลุ่มภิกษุชาววัชชีบุตรที่ยกประเด็น เรื่องวัตถุ 10 ประการขึ้นมา และเป็นจุดเริ่มของสังคายนาครั้งที่ 2 นั้นเอง และกลุ่มนั้นมีขนาดใหญ่จึงได้ชื่อว่า มหาสังฆิกะ นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ได้ศึกษา มหาสังฆิกะ ไม่พบหลักฐานใดๆเลยที่เชื่อมโยง มหาสังฆิกะกับกลุ่มวัชชีบุตรอย่างที่ฝ่ายเถรวาทลังกา กล่าวอ้างแต่อย่างใดเลย เนื้อหาการแยกนิกายครั้งนี้มาปรากฏในพงศาวดารรุ่นหลัง เช่น ทีปวงศ์ มหาวงศ์ ซึ่งเป็นการเชื่อมโยงที่คาดเคลื่อนเป็นอย่างมาก นักวิชาการได้แปลคำภีร์พระวินัยฝ่ายมหาสังฆิกะ ปรากฏว่า ได้มีการบันทึกการไม่รับยอมวัตถุ 10 ประการของภิกษุวัชชีบุตรที่ยกขึ้น รวมทั้งพระวินัยอื่นๆ เช่นเดียวกับเถรวาท สรุปได้ว่า เนื้อสาระในพระวินัยมหาสังฆิกะก็ขัดแย้งกับการลดทอนเรื่องสิกขาบทของกลุ่มวัชชีบุตรเหมือนกันกับเถรวาท 

  

อนึ่ง นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการสากล อธิบายการแตกนิกายครั้งแรกๆ ผ่านปรณ์ฝ่ายมหาสังฆิกะ ชื่อว่า คำภีร์สารีปุตรปฤจฉา และส่วนใหญ่ยอมรับพุทธศาสนาดั้งเดิมแบบมหาสังฆิกะมากกว่า

หลักธรรม
--------

โดยทั่วไปนิกายมหาสังฆิกะยอมรับหลักธรรมสำคัญของพุทธศาสนา เช่น อริยสัจ 4 กฎแห่งกรรม ปฏิจสมุปบาท เช่นเดียวกับเถรวาท ส่วนที่ต่างออกไปคือ

### พระพุทธเจ้า

นิกายนี้ถือว่าพระพุทธเจ้าเป็นโลกุตตระ ประกอบด้วยตรีกายคือ ธรรมกาย สัมโภคกาย และนิรมาณกาย มีการนับถือพระโพธิสัตว์โดยถือว่าเป็นโลกุตตระแบบเดียวกับพระพุทธเจ้า

### พระอรหันต์

นิกายนี้ถือว่าพระอรหันต์อาจถูกมารยั่วยวนในความฝันจนอสุจิเคลื่อนได้ พระอรหันต์มีอัญญาณได้ มีกังขาได้ พระอรหันต์จะรู้ตัวว่าตนบรรลุมรรคผลเมื่อได้รับการพยากรณ์จากผู้อื่น มรรคผลจะปรากฏเมื่อผู้บำเพ็ญเพียรเปล่งคำว่า ทุกข์หนอ ๆ

### หลักธรรมอื่น ๆ

นิกายนี้ถือว่าธรรมชาติของจิตเดิมแท้ผ่องใสแต่มัวหมองเพราะกิเลสจรมา ซึ่งใกล้เคียงกับแนวคิดของปรัชญาจิตนิยมของนิกายโยคาจารที่เกิดขึ้นภายหลัง ปฏิเสธอันตรภพ ถือว่าพระโสดาบันอาจเสื่อมจากโสดาปัตติผลได้ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 329

* อภิชัย โพธิ์ประสิทธิ์ศาสตร์. พระพุทธศาสนามหายาน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กทม. มหามกุฏราชวิทยาลัย. 2539
***จัสต์คอส 3*** (อังกฤษ: Just Cause 3) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยโลกเปิด พัฒนาโดยทีมแอวาลานช์สตูดิโอส์ และจำหน่ายโดยสแควร์อีนิกซ์ เกมเปิดตัวในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เป็นเกมที่สามในเกมชุด*จัสต์คอส* และเป็นภาคต่อของเกม*จัสต์คอส 2* ที่จำหน่ายในปี ค.ศ. 2010 เกมจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2015 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์ วัน

เนื้อเรื่องเริ่มขึ้นหลังเหตุการณ์ภาคที่แล้วหกปี *จัสต์คอส 3* เล่าเกี่ยวกับตัวเอก ริโก โรดริเกซ ขณะเขาเดินทางกลับมาที่ เมดิชี ประเทศสมมุติแถบเมดิเตอร์เรเนียน บ้านเกิดของเขา ภายใต้การปกครองของนายพลเซบาสเตียโน ดี ราเบโย ผู้นำเผด็จการ เกมเล่นด้วยมุมมองบุคคลที่สาม และให้ผู้เล่นสำรวจเกาะเมดิชีในสภาพแวดล้อมแบบปลายเปิด

*จัสต์คอส 3* ได้รับคำวิจารณ์ทั่วไปในด้านดี นักวิจารณ์ยกย่องระบบเกมปลายเปิด กลไกการทำลายล้าง และการเลื่อนระดับตัวสนับสนุนของผู้เล่น ขณะที่มีข้อตำหนิในเรื่องเนื้อเรื่อง ซึ่งมองว่าธรรมดาและไม่มีแรงบันดาลใจ และนักวิจารณ์หลายคนสังเกตถึงปัญหาเกี่ยวกับสมรรถนะ โดยเฉพาะในคอนโซลเกม

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  แต่งเพลงเพิ่มเติมโดยแซก เอบรัมสัน และอเล็กซ์ เบลเชอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Opelova (September 21, 2015). "DEV Q&A: Audio". *JustCause.com*. สืบค้นเมื่อ November 18, 2015.
อาณาจักรสาวไทยต้นพุทราอินเดีย (*Z. mauritiana*)
**พืชที่ถูกละเลยและมีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย** (อังกฤษ: Neglected and Underutilized Crops; NUS) คือ พืชที่โดยปกติสามารถนำมาใช้เป็นอาหาร เป็นพืชเส้นใย ทำเป็นอาหารสัตว์ เป็นพืชน้ำมัน หรือเป็นพืชมีคุณสมบัติทางยา พืชจำพวกนี้ยังมีการศึกษาน้อยถึงศักยภาพเพื่อความมั่นคงทางอาหาร สารอาหาร สุขภาพ รายได้ และความเป็นประโยชน์ต่อสภาพแวดล้อม ซึ่งเป็นพืชที่นักวิจัยและคนอื่นๆ มองข้ามความสำคัญ

ภาพรวม
------

NUS ถูกปลูกอยู่ในพื้นที่เล็กๆ ปัจจุบันมีเพียงพืช 3 ชนิด คือ ข้าวโพด ข้าวสาลี และข้าว ซึ่งเป็นแหล่งโปรตีนและพลังงานส่วนใหญ่ของโลก มี 95 % ของอาหารบนโลกได้มาจากพืชเพียง 30 ชนิด ในขณะที่ยังเหลือพืชอีกประมาณ 7,500 ชนิดบนพื้นโลกที่สามารถกินได้ ซึ่งพืชเหล่านี้ถูกจัดให้เป็นพืชที่มีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย และพืชที่ถูกละเลย รวมถึงพืชที่มีการใช้อย่างกว้างขวางในอดีตแต่ปัจจุบันลดน้อยลง พืชจำพวก NUS นอกจากจะมีศักยภาพด้านการค้าแล้ว พืชดังกล่าวยังเป็นมิตรต่อสภาพแวดล้อม ทั้งนี้เนื่องจากความสามารถในการปรับตัวต่อดินและสภาพอากาศ 

พืชที่ถูกจัดว่าเป็น underutilized crops มีคุณสมบัติ 3 ประการดังนี้
1.มีคุณประโยชน์ทางอาหารและพลังงาน

2.นำมาปลุกได้ หรือ เคยปลูกในอดีตแต่ปัจจุบันมีการปลูกน้อยลง

3.การเพาะปลูกน้อยเมื่อเทียบกับพืชอื่น

Neglected and Underutilized crops มีลักษณะสำคัญดังนี้
1.มีคุณประโยชน์ในแง่ของความหลากหลายและมีศักยภาพสูงในการเพิ่มรายได้ ช่วยในเรื่องความมั่นคงของอาหาร มีสารอาหารสูง

2.มีความสัมพันธ์ในแง่การปรับตัวกับพื้นที่ปลูกหรือแหล่งกำเนิดได้ดี

3.เป็นทั้งพืชในท้องถิ่นและพืชการค้า หรือพืชป่าที่มีข้อมูลเกี่ยวกับชีววิทยา การเพาะปลูก และการนำไปใช้น้อย

4.ปรับตัวได้ในระบบนิเวศน์เฉพาะและแหล่งกำเนิด

5.มีข้อจำกัดของระบบการผลิตเมล็ดพันธุ์

6.นำมาใช้ในประเพณีระดับท้องถิ่น

7.ถูกรวบรวมจากป่าและนำมาผลิตเพื่อการค้า

8.ได้รับความสนใจน้อยจากการวิจัย นักส่งเสริม เกษตรกร ผู้วางแผนระดับนโยบาย ผู้ผลิตทางเทคโนโลยี และผู้บริโภค

9.อาจเป็นพืชที่มีคุณค่าทางอาหารสูงและมีสารทางยา
**โรตีจอห์น** (มลายู: *Roti john*, روتي جون) เป็นแซนด์วิชไข่เจียว เชื่อว่าถือกำเนิดครั้งแรกที่ประเทศสิงคโปร์เมื่อราวคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 ต่อมาได้กลายเป็นอาหารข้างถนนที่แพร่หลายไปทั่วบริเวณคาบสมุทรมลายู ปัจจุบันคือประเทศมาเลเซีย และประเทศอินโดนีเซีย

ประวัติ
-------

*โรตี* มาจากคำสันสกฤตว่า *โรติกา* (rotikā) แปลว่า ขนมปัง โดยทั่วไปจะหมายถึงอาหารที่ทำจากขนมปังหรือคล้ายขนมปัง ซึ่งรวมไปถึงแซนด์วิช และแพนเค้ก ส่วนชื่อ *จอห์น* นั้นไม่ทราบที่มาว่าอยู่ในชื่ออาหารนี้ได้อย่างไร แต่อาจจะมาจากการที่ชาวสหราชอาณาจักรจะเรียกชื่อบุคคลชายใด ๆ ว่าจอห์นไว้ก่อน ในกรณีที่ไม่รู้จักกัน จำชื่อไม่ได้ หรือชื่อออกเสียงยากเกินไป จนอาจกลายเป็นชื่อที่กองทัพสหราชอาณาจักรใช้เรียกพ่อค้าแม่ขายซึ่งเป็นชนพื้นเมืองในบริติชมาลายา

มีมุขปาฐะอ้างว่าอาหารดังกล่าวมีต้นกำเนิดมาจากพ่อครัวชาวมลายูในสิงคโปร์เมื่อช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 และมีเรื่องเล่าทำนองนี้อีกหลายเรื่อง แต่มุขปาฐะเรื่องสุดท้าย กล่าวถึงการขายโรตีจอห์นที่ศูนย์การค้าหาบเร่ตามันเซอราซี ที่เริ่มขายอาหารจานนี้ใน ค.ศ. 1976 หลังได้สูตรจากพ่อค้าหาบเร่คนหนึ่ง ที่ต่อมาร้านค้าแผงดังกล่าวได้ย้ายไปขายที่ตลาดสวนเซอรังกูนใน ค.ศ. 2001

อย่างไรก็ตามโรตีจอห์นได้แพร่หลายไปทั่วคาบสมุทรมลายูเป็นที่เรียบร้อย และในยุคปัจจุบันผู้คนนิยมรับประทานโรตีจอห์นหน้าปลาซาร์ดีน มากกว่าเนื้อสัตว์อื่น

ส่วนประกอบ
----------

วัตถุดิบในการทำโรตีจอห์น ประกอบด้วย ขนมปังบาแก็ต ไข่ เนื้อสับ (อาจเป็นเนื้อไก่ ปลาซาร์ดีน หรือเนื้อแกะ) หัวหอม และเสิร์ฟพร้อมซอสพริกผสมมะเขือเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Naleeza Ebrahim; Yaw Yan Yee (2006). *Singapore*. Marshall Cavendish. p. 232. ISBN 978-981-232-922-6.
2. 1 2 3 4  Bonny Tan. "Roti John". National Library Board, Singapore. สืบค้นเมื่อ 22 October 2018.
3. 1 2 3  Jaime Koh; Stephanie Ho (22 June 2009). *Culture and Customs of Singapore and Malaysia*. ABC-CLIO. pp. 98–. ISBN 978-0-313-35116-7.
4. 1 2  Wendy Hutton (15 November 2013). *The Little Malaysian Cookbook*. Marshall Cavendish International Asia Pte Ltd. pp. 45–. ISBN 978-981-4516-92-1.
5. ↑  Jean Duruz; Gaik Cheng Khoo (18 December 2014). *Eating Together: Food, Space, and Identity in Malaysia and Singapore*. Rowman & Littlefield Publishers. pp. 93–. ISBN 978-1-4422-2741-5.
6. ↑  Rajagopal, Pakirisamy. "Oral History Interview On The Origins Of 'Roti John', Recorded in 2002". *Archivist Pick of the Week*. National Archives of Singapore. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-21. สืบค้นเมื่อ 21 August 2019.
7. ↑  "Roti John | Infopedia". *eresources.nlb.gov.sg*. สืบค้นเมื่อ 2021-09-22.
บัตรภาพฯ แบบสมบูรณ์ชุดปีศิลปหัตถกรรมไทย
**บัตรภาพตราไปรษณียากร** (อังกฤษ: maximum card) หรือ เรียกสั้น ๆ ว่าบัตรภาพฯ ประกอบไปด้วยแสตมป์ผนึกบนด้านหน้าของโปสการ์ดที่มีภาพสอดคล้องกัน และตราประทับก็ยังเกี่ยวข้องกับเรื่องราวบนแสตมป์อีกด้วย การสะสมในลักษณะนี้เรียกว่า *maximaphily* และเป็นที่นิยมมากในยุโรป แต่เดิมนักสะสมต้องค้นหาโปสการ์ดที่เกี่ยวข้องเอง แต่ในปัจจุบันไปรษณีย์ของหลาย ๆ ประเทศรวมไปถึงประเทศไทยได้ออกบัตรภาพฯ สำเร็จรูปมาจำหน่ายให้กับนักสะสมแสตมป์

สำหรับประเทศไทย บัตรภาพฯ ที่จำหน่ายมี 2 แบบ คือ **บัตรภาพฯ แบบธรรมดา** ซึ่งเป็นโปสการ์ดเปล่า ยังไม่ได้ติดแสตมป์ และ**บัตรภาพฯ แบบสมบูรณ์** ซึ่งติดแสตมป์และประทับตราเรียบร้อยแล้ว แบบธรรมดามักออกวางจำหน่ายก่อนแสตมป์ออกจริงประมาณสองอาทิตย์เพื่อมีเวลาให้นักสะสมเตรียมตัว ส่วนแบบสมบูรณ์จะออกพร้อมแสตมป์ชุดที่เกี่ยวข้อง

บัตรภาพฯ ชุดแรกของไทยคือ ชุดการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ (แสตมป์วันแรกจำหน่าย 22 มกราคม พ.ศ. 2527) โดยบัตรภาพฯ รุ่นแรก ๆ มีเฉพาะแบบธรรมดาเท่านั้น บัตรภาพฯ แบบสมบูรณ์ชุดแรกคือ ชุดสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย พ.ศ. 2529 (แสตมป์วันแรกจำหน่าย 5 ตุลาคม พ.ศ. 2529) ปัจจุบันไปรษณีย์ของไทยได้ยกเลิกการออกบัตรภาพฯ แล้ว นักสะสมจำเป็นต้องหาโปสการ์ดมาติดแสตมป์และประทับตราด้วยตัวเอง

บัตรภาพฯ สามารถส่งได้ทางไปรษณีย์ได้ โดยที่ทางไปรษณีย์ไทยวางกฎเกณฑ์ของบัตรภาพฯว่าจะต้องติดแสตมป์ด้านที่เขียนที่อยู่ผู้รับของโปสการ์ดให้พอกับค่าไปรษณีย์อีกด้วย นอกเหนือจากแสตมป์ที่ติดบนด้านที่เป็นรูปภาพ
ประติมากรรมภูเตศวรยักษิณี ราวศตวรรษที่ 2 พิพิธภัณฑ์มถุรา
**ยักษิณี** (यक्षिणी สันสกฤต: yakṣiṇī ; บาลี: yakkhiṇī) เป็นอมนุษย์ผู้หญิงในศาสนาพราหมณ์ ฮินดู พุทธศาสนาและศาสนาเชน ในศาสนาฮินดูเป็นมีฤทธิ์ประเภทกับเทวดาและอสูร คนธรรพ์ นางอัปสร ยักษิณีและยักษ์(เพศบุรุษ) เป็นอมนุษย์นอกเหนือปรกติที่เกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์ในศาสนาแบบอินเดีย นอกจากนี้ยักษิณียังปรากฏในตำนานท้องถิ่นของชนเผ่าทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ตำนานโบราณของรัฐเกรละ และในนิทานพื้นบ้านของชาวแคชเมียร์มุสลิม รวมถึงศาสนาซิกข์ยังกล่าวถึงยักษิณีและยักษ์ในคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย 

ในด้านโบราณคดีนั้น ยักษิณี คือเทวีประจำต้นไม้ (รุกขเทวดา) มักทำท่าเหนี่ยวกิ่งไม้และใช้เท้ากระแทกต้นไม้ เพื่อให้ต้นไม้ออกดอกออกผล แต่เดิมชาวอินเดียโบราณนับถือยักษิณีเป็นเทวีพื้นเมือง ผู้ประทานความอุดมสมบูรณ์ ต่อมาเมื่อเกิดพุทธศาสนาขึ้นจึงนำยักษิณีมาประดับไว้รอบสถูป เพื่อบ่งบอกผู้ศรัทธาว่าแม้แต่เทวีเหล่านี้ยังเคารพต่อพระพุทธเจ้า
ถือเป็นวิธีรวบรวมความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับศาสนาใหม่ และยังเป็นการอำนวยความอุดมสมบูรณ์ให้แก่ผู้ที่เดินทางมายังศาสนสถานด้วย

นอกเหนือจากอนุทวีปอินเดีย
-------------------------

ในประเทศจีน ไต้หวัน และญี่ปุ่น ยักษิณีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ นางหาริตี นางเป็นหนึ่งในเทพธรรมบาล 24 พระองค์ของศาสนาพุทธมหายานแบบจีน ในญี่ปุ่น วัดคิชิโมจินใน ย่านโซซิงามะ เมืองโทะชิมะ โตเกียวเป็นศาลเจ้าของนางที่มีชื่อเสียงอย่างมาก

ในประเทศไทย ยักษิณีเป็นรู้จักและเป็นที่นิยมสักการะบูชาในฐานะเทพอารักษ์ หรือ มเหศักดิ์(มเหสักข์)จากศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูโดยได้รับอิทธิพลอย่างมากจากศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทยและความเชื่อท้องถิ่นของไทย มีศาลมากมายที่อุทิศแด่นางยักษิณีเหล่านี้ ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จัก เช่น นางผีเสื้อสมุทร ในฐานะอารักษ์ของป้อมผีเสื้อสมุทร อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ และนางยังได้รับการนับถือเป็นอารักษ์ในเขตพื้นที่หาดแสงจันทร์ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง หรือนางสุพรรณอัปสรจอมเทวี ซึ่งเป็นพระเสื้อวัดรักษาวัดนางตะเคียน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงครามหรือ นางพันธุรัตน์ จากวรรณคดีสังข์ทองที่เป็นอารักษ์รักษาวนอุทยานเขานางพันธุรัต ตำบลเขาใหญ่ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี

ในประเทศพม่า นางยักษิณีได้รับการผสมกับคติศาสนาพื้นบ้านพม่า บรรดานางยักษ์ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเช่น โปะป้า เมดอว์ซึ่งเป็นนัตอารักษ์ของเขาโปะป้าหรือนางยักษีผู้รักษาเจดีย์ชเวดากองเป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* นางอัปสร
* นางสาลพรรณยิการ์
* เจ้าแม่ศีตลา
* นารีผล
* นิมฟ์
* นางฟ้า
* ฮูรุลอัยน์
* นางโยคินี
* รายนามรุกขเทวดา
* ฆิลมาน
* ซักคิวบัส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Huntington, John C. and Susan L. The Huntington Archive. Ohio State University, accessed 30 August 2011.
2. ↑  *A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century* by Upinder Singh, Pearson Education India, 2008
3. ↑  "ยักษิณี สัญลักษณ์มงคลเพื่ออวยพรให้ศาสนิกชนได้รับมงคลกลับไป". สืบค้นเมื่อ 29 January 2023.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑
15. ↑
16. ↑
17. ↑
18. ↑

เพิ่มเติม
---------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **นางยักษิณี**

* Concept of Yakshi (archived 21 July 2011)
* Encyclopædia Britannica — "Yaksha"
* RBI Monetary Museum — "Yaksha and Yakshini"
* Ideals of Female Beauty in Ancient India
* Huntingdon Archive เก็บถาวร 2015-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระนามที่ใช้เรียกกษัตริย์ชาวฟีลิสเตียในคัมภีร์ฮีบรู
อาบีเมเลคทรงพระเนตรอิสอัคและเรเบคาห์; จานที่มีขอบหยัก; เครื่องปั้นเผา majolica – พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งลียง
**อาบีเมเลค** ({{lang-en|Abimelech หรือ Abimelek หรือ Avimelech; แม่แบบ:Hebrew Name 2) เป็นพระนามโดยทั่วไปที่ใช้เรียกกษัตริย์ของชาวชาวฟีลิสเตียทุกพระองค์ในคัมภีร์ฮีบรูตั้งแต่ยุคของอับราฮัมจนถึงกษัตริย์ดาวิด ในหนังสือผู้วินิจฉัย อาบีเมเลคบุตรกิเดโอนแห่งเผ่ามนัสเสห์อุปโลกน์ตนเป็นกษัตริย์แห่งเชเคมหลังการเสียชีวิตของบิดา

ศัพทมูล
-------

ชื่อหรือตำแหน่ง *อาบีเมเลค* ประกอบด้วยคำภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่า "บิดา" และ "กษัตริย์" และอาจตีความหมายได้หลากหลาย ได้แก่ "บิดา-กษัตริย์", "บิดาของเราเป็นกษัตริย์" หรือ "บิดาแห่งกษัตริย์" ในเบญจบรรณ ชื่อ*อาบีเมเลค*ใช้ชื่อตำแหน่งของเหล่ากษัตริย์ในดินแดนนคานาอัน

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อาบีเมเลค**

1. ↑  "Abimelech". *Chabad.org*. สืบค้นเมื่อ 8 February 2022.
2. ↑  ผู้วินิจฉัย 8:31
3. ↑  9 1:6
4. ↑  Wolfgang Bluedorn (19 December 2001). *Yahweh Versus Baalism: A Theological Reading of the Gideon-Abimelech Narrative*. A&C Black. p. 192. ISBN 978-1-84127-200-9.
5. ↑  Wolfgang Bluedorn (19 December 2001). *Yahweh Versus Baalism: A Theological Reading of the Gideon-Abimelech Narrative*. A&C Black. p. 191. ISBN 978-1-84127-200-9.