recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ศาลา, ซุ้ม, ปะรำ หรือ พิดาน

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

พิดานที่คราเคาในประเทศโปแลนด์
**พิดาน** (อังกฤษ: **Canopy**) คือโครงสร้างแบบเพดานที่ใช้เป็นร่มเงาหรือที่บัง พิดานอาจจะเป็นเต็นท์ก็ได้แต่โดยทั่วไปจะไม่มีพื้น

คำว่า "Canopy" มาจากภาษากรีกโบราณ "κωνώπειον" ที่แปลว่า "ที่บังที่กันแมลง" จากคำว่า "κώνωψ" ที่แปลว่า "หน้า-แหลม" ที่หมายถึงที่เป็นคำสมาสที่แปลว่า "ยุง" อักษร "o" ที่เปลี่ยนเป็น "a" อาจจะเป็นอิทธิพลจากชื่อสถานที่ในอียิปต์ที่คล้ายคลึงกันที่ชื่อ "Canopus"

"พิดาน" เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่ยื่นออกไปจากสิ่งก่อสร้างหลักที่ใช้เป็นสิ่งตกแต่งหรือเป็นที่หลบจากภาวะอากาศ พิดานใช้ตัวสิ่งก่อสร้างที่สร้างติดอยู่ในการรับน้ำหนัก และจะมีเสาอีกอย่างน้อยสองเสาที่ช่วยรับ ตอนบนอาจจะเป็นผ้าหรือโลหะ แต่ "พิดาน" ก็อาจจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นอิสระได้เช่น "ศาลาสวน" ที่ทำด้วยผ้าใบ หรือ "คาบานา"

ผ้าที่ใช้สำหรับการทำ "พิดาน" ก็จะมีลักษณะต่างๆ ที่อาจจะเป็นวัสดุที่ทนทานต่อสภาวะอากาศ, มีสีสดใส, ทำความสะอาดได้ง่าย และทนไฟ โครงสร้างสมัยใหม่ก็เป็นโครงสร้างที่ทนทานเพิ่มขึ้นและกันสนิมที่ทำให้โครงสร้างมั่นคง, ราคาถูก และเป็นที่ต้องตากว่าเดิม

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน:พิดาน เก็บถาวร 2017-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

ดูเพิ่ม
-------

* เบญจา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พิดาน
**วัดหทัยนเรศวร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม

วัดหทัยนเรศวร์รสร้างเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2532 คุณหญิงสมนึก เปรมวัฒนะ พร้อมด้วยบุตรธิดา ได้มีจิตศรัทธายกที่ดิน จำนวน 5 ไร่ 40 ตารางวา ถวายให้หลวงพ่อท่านเจ้าคุณพระโสภณสมาธิคุณ (เผื้อง ปิยธมฺโม ป.ธ.5) อดีตเจ้าอาวาสวัดเจ้ามูล เพื่ออุทิศเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช จึงได้ตั้งชื่อว่า **สำนักสงฆ์หทัยนเรศวร์** ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2536 ได้ดำเนินการซื้อที่ขยายที่พักสงฆ์ เพิ่มเติมอีก 1 ไร่เศษ เพื่อให้ครบ 6 ไร่ ถูกต้องตามพระราชบัญญัติปกครองคณะสงฆ์ปี พ.ศ. 2505 และเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 ได้มีความเห็นชอบจากมหาเถรสมาคม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ จึงประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนา มีนามว่า "วัดหทัยนเรศวร์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2549 ชื่อของวัดมีความหมายว่า "เป็นดวงหทัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช"

ซุ้มประตูวัดด้านหน้าจะมีรูปปั้นไก่ตัวใหญ่ 2 ตัว ยืนอยู่ทั้งด้านซ้ายและขวา อุโบสถลอยฟ้า คือตัวอุโบสถอยู่ที่ชั้น 2 ส่วนที่ชั้นล่างก็ใช้พื้นที่ว่างให้เป็นประโยชน์ โดยใช้เป็นสำนักงาน และห้องอเนกประสงค์ เพื่อทำกิจกรรมต่าง ๆ ของทางวัด วิหารสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งอยู่ด้านข้างของอุโบสถ ด้านนอกวิหารมีพระบรมรูปของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีรูปปั้นไก่หลากหลายขนาดเรียงรายอยู่ ด้านหลังเป็นภาพเขียนสี เรื่องราวในวันประกาศอิสรภาพของกรุงศรีอยุธยา โดยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงหลั่งทักษิโณทกลงเหนือแผ่นดินเมืองแครง เพื่อประกาศตัดขาดไมตรีกับกรุงหงสาวดี เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จากประเทศศรีลังกา ส่วนชั้นล่างจัดทำเป็นห้องสมุดและมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ นอกจากนี้ก็ยังเป็นศูนย์การเรียนรู้ชุมชน ของ กศน. ตำบลศาลายา อีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ทึ่ง!ไก่แก้บนสมเด็จพระนเรศวรล้นวัด". บ้านเมือง.
2. ↑  "วัดหทัยนเรศวร์". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  หนุ่มลูกทุ่ง. "สักการะพระนเรศวรฯ ที่ "วัดหทัยนเรศวร์"". ผู้จัดการออนไลน์.
**วัดหนองกระโดน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านยาง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีเนื้อที่ 58 ไร่ 2 งาน 59 ตารางวา 

วัดหนองกระโดนก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 โดยมีนางมณฑา ทองคำ ได้ถวายที่ดินให้ตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ในขณะนั้นประชาชนในหมู่บ้านหนองกระโดน มีอยู่ประมาณ 80 ครัวเรือน และเป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลจากวัดต่าง ๆ ชาวบ้านในหมู่บ้านจึงได้ช่วยกันปลูกสร้างที่อยู่อาศัยของพระภิกษุ โดยตั้งอยู่ในดงไม้กระโดน ชายหนองน้ำ ชาวบ้านจึงตั้งชื่อว่า "วัดหนองกระโดน" ในระยะแรก ได้มีพระภิกษุเปลี่ยนมาจำพรรษา ตั้งแต่ พ.ศ. 2485 จนถึง พ.ศ. 2499 พระอธิการบัว สิริธมฺโม ย้ายมาจากวัดทัพหลวงมาจำพรรษาที่วัดหนองกระโดน ได้มีการพัฒนาสร้างกุฏิและสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508

วัดยังมีตำนานเล่าว่า บริเวณที่สร้างวัดมีพระธุดงค์ ชื่อว่า พระแสงทอง ฉายา ปุคคโล แต่ชาวบ้านเรียกกันในนาม หลวงปู่ปุคคโล แสงทอง ได้จารึกมาปักกลดบริเวณใต้ต้นกร่างใหญ่และได้มรณภาพใต้ต้นกร่างใหญ่นั้น ต่อมาชาวบ้านได้สร้างรูปปั้นหลวงปู่ปุคฺคโล แสงทองขึ้น ในปี พ.ศ. 2522 และได้มีการจัดงานปิดทองรูปปั้นขึ้นในวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 ของทุกปี

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเหว่า ญาณสโย พ.ศ. 2485–2487
* พระอธิการพิน ปคฺโคโต พ.ศ. 2487–2489
* พระอธิการเจ็ก กิตฺติภทฺโท พ.ศ. 2489–2491
* พระอธิการเกียว กตปุญโญ พ.ศ. 2491–2493
* พระอธิการแดง วรวํโส พ.ศ. 2493–2494
* พระอธิการก๋ง เขมนฺโท พ.ศ. 2494–2496
* พระอธิการบัว สิริธมฺโม พ.ศ. 2496–2499
* พระอธิการบัว ฐิติโก พ.ศ. 2499–2521
* พระครูเกษมบุญวัฒน์ (บุญทีป เขมงกโร) พ.ศ. 2521
* พระครูปฐมสุตากร (รัตนะ สิทฺธิรตโน ป.ธ.4) พ.ศ. 2550

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 42–43.
2. ↑  "สมาคมไวยาวัจกร - หลวงพ่อน้ำฝน ร่วมทอดผ้าป่าสร้างอาคารอเนกประสงค์ ร.ร.บ้านหนองกะโดน". ข่าวสด. 29 พฤศจิกายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดหนองกร่าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดหนองกร่างสร้างขึ้นโดยสมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) เจ้าอาวาสวัดธรรมมงคล เพื่อเป็นวิทยาลัยสงฆ์กำแพงแสน โดยเริ่มสร้างกุฏิ ศาลา อาคารเรียน วิหารและอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2511 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จพระราชดำเนินทรงยกช่อฟ้าและวางศิลาฤกษ์วิทยาลัยสงฆ์วัดหน่องกร่าง เมื่อ พ.ศ. 2514

อาคารและเสนาสนะภายในวัดได้แก่ กุฏิ 80 หลัง ศาลาการเปรียญ มีอาคารเรียน 3 หลัง อุโบสถ 2 ชั้น มีพระภิกษุสงฆ์ สามเณรศึกษาอยู่ประมาณ 200 รูป ปูชนียวัตถุได้แก่ รูปหล่อพระโสณะและพระอุตตระ หลวงพ่อทันใจหน้าอุโบสถ รวมถึงรูปหล่อสมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระธรรมมงคลญาณ (วิริยังค์ สิรินฺธโร)". หอประวัติมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
2. ↑  "วัดหนองกร่าง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดหนองกร่าง". พระสังฆาธิการ.
4. ↑  "วัดหนองกร่าง จัดพิธีเจริญพระพุทธมนต์ถวายเป็นพระราชกุศล "ในหลวง-ราชินี"". ผู้จัดการออนไลน์.
**วัดหนองกาทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี

ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างเมื่อใด สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ตามบัญชีวัดแผนกศึกษาธิการ อำเภอบ้านลาดระบุว่า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 และจากหลักฐานที่เหลืออยู่ปรากฏว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่ได้รับการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด มีตำนานที่เกี่ยวข้องหรือความเชื่อเพราะในสมัยก่อนมีกาอยู่ในหนองน้ำด้านหลังวัด

วิหารก่ออิฐฉาบปูน ขนาด 3 ห้อง มีเสาอิงประดับ บัวหัวเสาเป็นบัวแวงปูนปั้นทาสี ฐานอ่อนโค้งเล็กน้อยมีประตูทั้งด้านหน้าและหลัง ด้านละ 1 ประตู ไม่มีหน้าต่าง ซุ้มประตูประดับลวดลายปูนปั้น ด้านหลังมีรูปสิงห์คู่ ประดับหน้าประตู เครื่องบนเป็นไม้ หลังคามุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ ส่วนปีกนกมุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วยดินเผา เดิมส่วนหลังคาคงมุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วยดินเผาเช่นเดียวกัน เครื่องลำยองปูนปั้น ช่อฟ้า หางหงส์ เป็นรูปเศียรเทวดา หอระฆังก่ออิฐถือปูน ทรงจัตุรมุข มีบันไดทางขึ้น 4 ด้าน หน้าบันไดทำเป็นมุขยื่นออกไป เป็นที่ตั้งประติมากรรมรูปยักษ์ทั้งสี่ทิศ ซุ้มทั้งสี่ทิศเป็นซุ้มยอดแหลมตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ส่วนหลังคาทำเป็นชั้น ๆ ลดหลั่นกันขึ้นไป ส่วนยอดแหลมสูง ตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้นเช่นเดียวกัน

ปูชนียวัตถุมีพระประธาน ในอุโบสถหลังใหม่ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ส่วนใบเสมาของอุโบสถหลังใหม่ เป็นทรงสี่เหลี่ยม แบบที่นิยมในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหนองกาทอง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ข้อมูลโบราณสถานวัดหนองกาทอง อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี". สำนักศิลปากรที่ ๑ ราชบุรี.
**วัดหนองคันจาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านพริก อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก ปัจจุบันมี พระครูโสภณอรรถสาร (สุชิน อตฺตสาโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดหนองคันจามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 เดิมเป็นเพียงสำนักสงฆ์ ต่อมา พ.ศ. 2456 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า ในสมัยก่อน บริเวณดังกล่าวมีโขลงช้างป่าจำนวนมากเข้ามาอาศัยแหล่งน้ำบริเวณทุ่งหลังวัด เนื่องจากมีหนองน้ำขนาดใหญ่ จึงมีการใช้บ่วงสำหรับดักช้างเรียกกันว่า *คันจาม* เมื่อช้างลงกินน้ำที่หนองน้ำจะสะดุดคันจามที่ดักไว้ นอกจากนั้นยังมีพิธีคล้องช้างที่บริเวณหนองคันจาม มีกรมโขลงช้างเป็นผู้ดูแลจาม

อุโบสถหลังเดิม เป็นแบบก่ออิฐถือปูน โครงสร้างหลังคาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง กระเบื้องว่าวแบบทำจากแม่พิมพ์ ลักษณะโครงหลังคาแบบลดหรือซ้อนกัน 2 ชั้น มีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง วัดมีเสาหงส์ขนาดใหญ่ เป็นโบราณวัตถุตั้งแต่สมัยอยุธยาเมื่อตอนพม่าเข้าครอบครอง ภายหลังได้รื้อถอนออกไป ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ พระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่ พระพุทธรูปทรงเครื่องน้อย ซุ้มเรือนแก้วสำหรับครอบพระพุทธรูป ตู้พระธรรม หีบพระธรรม เครื่องถ้วยเบญจรงค์ เครื่องถ้วยจีน เครื่องถ้วยญี่ปุ่น และเครื่องถ้วยพม่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหนองคันจาม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดหนองคันจาม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "แหล่งโบราณคดี วัดหนองคันจาม". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดนครนายก.[*ลิงก์เสีย*]
**เดชเซียวฮื้อยี้**(อังกฤษ: The Proud Twins) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายใน สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1979 กำกับโดย ชอร์ หยวน เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเรื่อง เดชเซียวฮื้อยี้ของโก้วเล้ง นำแสดงโดย อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง, อู๋ ไหว่กัว เรื่องราวที่ว่าด้วยเรื่อง **เซียวฮื้อยี้** ที่มีชื่อภาษาอังกฤษเป็นชื่อเดียวกันกับภาพยนตร์เรื่องนี้คือ เดชเซียวฮื้อยี้ ที่ออกอากาศห่างกันเกือบ 30 ปี

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เรื่องราวสะท้านบู๊ลิ้มของเซียวฮื้อยี้ เด็กน้อยจอมกะล่อนที่อาศัยอยู่ในหุบเขาคนโฉดกับจอมยุทธ์อี่น้ำเทียน ที่เป็นลุง จนอายุ 18 ปี จึงเดินทางออกจากหุบเขาคนโฉด มุ่งหน้าสู่บู๊ลิ้ม เพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับความตายของพ่อแม่ของเขา โดยไม่รู้ว่าตัวเขาเองมีพี่น้องฝาแฝดอยู่อีกคนหนึ่ง ซึ่งถูกเลี้ยงดูมาเพื่อภารกิจสำคัญคือการสังหารเขานั่นเอง

นักแสดงนำ
---------

* อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง รับบท เซียวฮื้อยี้
* อู๋ ไหวกัว รับบท ฮวยบ่อข่วย
* หว่อง ยัง รับบท อี่น่ำเทียน
* เหวิน ช๊วะอา รับบท ทิซิมลั้ง
* ซูซานน่า เอ้า หยาง รับบท เตียเจ็ง
* เฉิน เชน รับบท สิบเจ้าจอมโฉด

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เดชเซียวฮื้อยี้ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *เดชเซียวฮื้อยี้* จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์สะท้อนแสงโพลาไรซ์ s ที่ช่องว่างอากาศภายใน โดยส่งผ่านเฉพาะองค์ประกอบโพลาไรซ์ p เท่านั้น แกนลำแสงอยู่ในแนวตั้งบนระนาบของภาพ
**ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์** (Glan–Taylor prism) เป็นปริซึมชนิดหนึ่งที่ใช้เป็นโพลาไรเซอร์หรือตัวแยกลำแสง เป็นหนึ่งในประเภทของปริซึมโพลาไรซ์ที่นิยมใช้ ปริซึมชนิดนี้ได้ถูกเสนอเป็นครั้งแรกโดยอาร์การ์ดและเทย์เลอร์ในปี 1948

ปริซึมชนิดนี้ประกอบด้วยปริซึมรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก 2 อันที่ทำจากแคลไซต์ (หรืออาจเป็นวัสดุอื่น ๆ ที่เกิดการหักเหสองแนวได้เช่นกัน) ซึ่งพื้นผิวถูกแยกออกจากกันโดยช่องว่างอากาศ แกนลำแสงของผลึกแคลไซต์เรียงตัวขนานกับระนาบการสะท้อน การสะท้อนกลับทั้งหมด ของแสงโพลาไรซ์ s ที่ช่องว่างอากาศช่วยให้มั่นใจได้ว่ามีเพียงแสงโพลาไรซ์ p เท่านั้นที่ผ่านเข้ามายังอุปกรณ์ เนื่องจากมุมตกกระทบอาจใกล้เคียงกับมุมบริวสเตอร์ จึงลดการสะท้อนของแสงโพลาไรซ์ p ที่ไม่ต้องการลง ทำให้ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ส่งผ่านได้ดีกว่าเมื่อเทียบกับปริซึมกลาน–ฟูโก อย่างไรก็ตาม ที่จะโพลาไรซ์อย่างสมบูรณ์คือลำแสงส่งผ่านเท่านั้น ส่วนลำแสงสะท้อนจะไม่เป็นเช่นนั้นด้วย พื้นผิวของผลึกสามารถขัดเงาเพื่อให้ลำแสงสะท้อนออกมา หรือสามารถทำให้สีดำเพื่อให้ดูดกลืนได้ ช่วยลดการสะท้อนที่ไม่ต้องการของลำแสงขาออกตามสมการแฟรแนล

ปริซึมชนิดนี้สามารถดัดแปลงไปเป็นรูปแบบที่เรียกว่า **ปริซึมกลาน–เลเซอร์** (Glan–laser prism) ซึ่งเป็นปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ที่มีการตัดมุมปริซึมให้ชันขึ้น ซึ่งช่วยลดการสูญเสียการสะท้อนเนื่องจากความกว้างของมุมมองที่ลดลง โพลาไรเซอร์เหล่านี้มักจะได้รับการออกแบบมาให้ทนต่อความเข้มของลำแสงที่สูงมาก เช่นเดียวกับที่ผลิตโดยเลเซอร์

การออกแบบปริซึมอาจปรับปรุงให้ต่างออกไปได้อีก เช่น อาจใช้แคลไซต์แบบที่คัดมาเป็นพิเศษให้การสูญเสียจากการกระเจิงต่ำ หรือปรับปรุงคุณภาพการขัดเงาบนใบหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนแต่ละหน้าของผลึก และการเคลือบป้องกันแสงสะท้อนที่ดีขึ้น ปริซึมที่มีขีดจำกัดความเสียหายความรับอาบรังสีมากกว่า 1 GW/cm² มีจำหน่ายทั่วไปในท้องตลาด

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Bennett, Jean M. (1995). "Polarizers". ใน Bass Michael, Ed. (บ.ก.). *Handbook of Optics Volume II* (2nd ed.). McGraw-Hill. pp. 3.13–3.14. ISBN 0-07-047974-7.
2. ↑  Archard, J. F.; Taylor, A. M. (1948). "Improved Glan-Foucault prism". *J. Sci. Instrum*. **25** (12): 407–409. Bibcode:1948JScI...25..407A. doi:10.1088/0950-7671/25/12/304.
3. ↑  J.-Y. Fan; และคณะ (2003). "A study on transmitted intensity of disturbance for air-spaced Glan-type polarizing prisms". *Optics Communications*. **223** (1–3): 11–16. arXiv:physics/0211045. Bibcode:2003OptCo.223...11F. doi:10.1016/S0030-4018(03)01618-3. S2CID 119094515.
***เดดสเปซ 3*** (อังกฤษ: Dead Space 3) เป็นวีดิโอเกมยิงปืนสามคน พัฒนาโดยวิสเซอเริลเกม และจัดจำหน่ายโดยอิเล็กทรอนิก อาตส์ โดยประกาศในงานอี3 2012 ในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2012 และออกจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เป็นภาคต่อจาก*เดดสเปซ 2* และเป็นเกมที่สามของชุดเกม*เดดสเปซ*

ฉากส่วนใหญ่ของเกมตั้งอยู่บนดาวเคราะห์แช่แข็งของ Tau Volantis เกมต่อไปนี้ตัวละครเอกคือ ไอแซค คลาร์ก และ จอห์น คาร์เวอร์ ขณะที่พวกเขาพยายามที่จะยุติการคุกคามของ Necromorph

*เดดสเปซ 3* ได้รับการวิจารณ์อย่างดีจากนักวิจารณ์เกมมากที่สุด นักวิจารณ์ยกย่องรูปแบบการเล่นของเกมที่คุ้มค่า แต่ถูกวิจารณ์จากการเน้นไปที่แอคชั่นมากกว่าความสยดสยอง เช่นเดียวกับเนื้อเรื่องที่อ่อนแอและไม่โฟกัสเมื่อเปรียบเทียบกับเกมภาคก่อนหน้าและการใช้ไมโครทรานส์แอคชั่น แม้จะมียอดขายจะไม่ดี แต่อิเล็กทรอนิก อาตส์และวิสเซอเริลเกมก็แสดงความสนใจในในการพัฒนาภาคต่อ อย่างไรก็ตามวิสเซอเริลเกม ถูกปิดตัวลงในปี 2017 ทำให้แผนการพัฒนาภาคที่สี่ของชุดเกมถูกพับลง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Fletcher, JC (2012-08-14). "Dead Space 3 out Feb. 5 in North America, Feb. 8 in Europe". Joystiq. สืบค้นเมื่อ 2012-08-15.
2. 1 2
3. ↑  "Dead Space 3".
4. ↑
5. ↑  , Visceral Games now defunct

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------



วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***เดดสเปซ 3***

* เว็บไซต์ทางการ
* *เดดสเปซ 3* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**"เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด (Birth)"** เป็นซิงเกิลของวงโลโมโซนิก ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้องโดย โลโมโซนิก, ฮันมะ ยูจิโร่ แต่งทำนอง-เรียบเรียงโดย โลโมโซนิก ออกจำหน่ายและมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558 โดยมี มาเรียม เกรย์ มาร้องประสานในเพลงนี้

เพลงนี้พูดถึงมุมมองของคนที่เคยสูญเสียในความรัก ความหมายรวมทั้งชื่อของเนื้อเพลงได้อธิบายธรรมชาติของความรักไว้อย่างหนึ่งว่า "ความรักไม่เลือกเวลาเกิด" ซึ่งอาจมีความหมายถึงความรักที่จบไปแล้วหรือยังคงดำเนินอยู่

ในส่วนของดนตรี Lomosonic ได้เรียบเรียงดนตรีที่เน้นการสอดประสานของเครื่องดนตรีมากขึ้น มีการเอาเปียนเข้ามาเป็นส่วนผสมหลักของเพลงโดยที่ยังคงเอกลักษณ์แบบเดิมๆ ของวงเอาไว้ พัฒนาการในส่วนที่เห็นได้ชัดที่สุดคือบรรยากาศของเพลงที่แตกต่างจากเพลงอื่นๆที่วงเคยทำมาอย่างชัดเจน โดยเฉพาะท่อนโซโลที่รับเอาอิทธิพลของการเล่นกีตาร์ในแนวดนตรีอื่นยุคสมัยอื่นเข้ามาผสมเป็นหลัก

การตอบรับ
---------

เพลง **"เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด (Birth)"** ได้ติดอันดับสูงสุด 8 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 14 |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 8 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 86 |
| เอฟเอ็ม 98.5 คลิกชาร์ต ท็อป 20 | 2 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด" บทสรุปของความรักจาก Lomosonic
2. ↑  100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 02 พฤศจิกายน 2558[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  97.5 FM SEED CHART TOP 20 วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558
4. ↑  EFM 94 เพลงฮิต 94 เพลง วันที่ 0711 58
5. ↑  ชาร์ตเพลงฮิตจากสถานีดัง FM 98.5 Click Chart Top 20 ประจำวันที่ 19 ธันวาคม 2558[*ลิงก์เสีย*]
**ปริซึมอับเบอ** (Abbe prism) เป็นองค์ประกอบทางทัศนศาสตร์ ที่ตั้งชื่อตามผู้ประดิษฐ์คือ แอ็นสท์ อับเบอ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เป็นประเภทที่คล้ายกับปริซึมเปลลิน–โบรกาโดยเป็นปริซึมสำหรับกระจายแสงไปในมุมคงที่

โครงสร้าง
---------

 ปริซึมอับเบอ (ภาพไม่ได้วาดตามมาตราส่วน ใช้สำหรับการอ้างอิงเท่านั้น)
ปริซึมชนิดนี้เป็นก้อนกระจกแก้วมุมฉากที่มีมุมสามมุม 30°-60°-90° เมื่อใช้งาน ลำแสงจะเข้ามาจากพื้นผิว AB และหลังจากการหักเห แสงจะเกิดการสะท้อนกลับทั้งหมดจากพื้นผิว BC ไปยังพื้นผิว AC แล้วเกิดการหักเหออกจากพื้นผิว AC ปริซึมนี้ได้รับการออกแบบให้แสงที่ความยาวคลื่นเฉพาะค่าเบี่ยงเบนไป 60° (เทียบกับทิศทางเดิม) เมื่อออกจากปริซึม นี่คือมุมเบี่ยงเบนต่ำสุดที่จะเบี่ยงเบนได้ภายในปริซึมนี้ สำหรับความยาวคลื่นอื่น ๆ ของแสงจะเบี่ยงเบนไปในมุมที่กว้างกว่า อ้างอิงจากรูปด้านขวา สามารถทำการหมุนโดยมีจุด **O** เป็นจุดใด ๆ บนระนาบของภาพโดย **AB** เป็นแกนการหมุน เพื่อเลือกความยาวคลื่นที่จะให้เบี่ยงเบนไป 60° ได้

อนึ่ง อย่าสับสนระหว่างปริซึมของอับเบอชนิดนี้ที่ใช้สำหรับการกระจาย กับปริซึมชนิดอื่นที่มีชื่อของอับเบออยู่ ได้แก่

* ปริซึมปอร์โร–อับเบอ
* ปริซึมอับเบอ–เคอนิช

ซึ่งเป็นปริซึมสำหรับเปลี่ยนทิศทางแสง โดยไม่ได้ทำหน้าที่กระจายแสง

อ้างอิง
-------

* Hecht, Eugene (2001). *Optics (4th ed.)*. Pearson Education. ISBN 978-0-8053-8566-3.
**เซียวฮื้อยี้ กระบี่ไม่มีคำตอบ** (อังกฤษ: Handsome Siblings, 1992) ภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติจีนฮ่องกง ประเภทดัดแปลงบทประพันธ์(Adapted Screenplay) ซึ่งดัดแปลงเนื้อหามาจากวรรณกรรม เรื่อง เซียวฮื้อยี้ (ภาษาจีน :绝代双骄 - 绝代双骄 ภาษาอังกฤษ :Juedai Shuangjiao) ของนักเขียนวนิยายชื่อดังโกวเล้ง กำกับการแสดงโดย  เฉิง จื้อเหว่ย์ นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว , หลิน ชิงเสีย , จาง เหมี่ยน , อู๋ ม่งต๊ะ , อู๋ จวิ่นหวี่ 

ภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นภาพยนตร์ดัดแปลงที่ไม่แอบอิงนวนิยายดั้งเดิม มีการดัดแปลงบทประพันธ์จนไม่เหลือเค้าโครงบทประพันธ์เดิมในหลายๆส่วน เช่น ตัวละครหลัก ฮ่วย บ่อข่วย กลับกลายเป็นหญิงสาว และเป็นนางเอกของเรื่อง เป็นต้น ภาพยนตร์ออกฉายในเกาะฮ่องกงเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 1992 ประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างมหาศาล สวนทางกลับคำวิจารณ์ว่า เป็นภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายที่เลอะเทอะ และยอดแย่ แต่ภาพยนตร์ก็ได้เข้าชิงรางวัลตุ๊กทองฮ่องกงฟิล์ม อวร์อด ในรางวัลใหญ่ถึง 2 สาขา คือ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม หลิน ชิงเสีย และนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม อู๋ จวิ่นหวี่

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ภาพยนตร์เรื่องนี้ เล่าถึงความแค้นระหว่างเจ้าแม่วังบุปผา กับ 10 คนโฉด แห่งหุบเขาคนโฉด ซึ่งมี 2 คนโฉดที่ทรยศหักหลังใส่ความพี่น้อง ตามกฏยุทธจักรบู้ลิ้มจะมีการประลองยุทธเพื่อชิงเจ้ายุทธจักรที่ต้องจัดขึ้นเป็นประจำทุกๆ 18 ปี มีอำนาจให้คุณให้โทษชาวยุทธทั่วหล้า ในการประลองยุทธรอบใหม่นี้ เจ้าแม่หวังบุปผา และ 10 คนโฉด ต่างส่งตัวแทนเข้าร่วมชิงเจ้ายุทธจักรเพื่อหวังจะลงโทษซึ่งกันและกัน แต่ในครั้งนี้มีตัวโกงผู้มีวรยุทธสูงส่งและมีสัญชาตญาณโหดเหี้ยม อำมหิต เข้าร่วมชิงเจ้ายุทธจักรเพื่อหวังยึดครองยุทธจักรบู้ลิ้มไว้ในมือเพียงผู้เดียว มีแผนการซ่อนเงื่อนผูกปมไว้มากมาย ทั้งการทรยศหักหลัง ใส่ความ ระหว่างพี่น้อง พ่อกับลูก ลูกศิษย์กับอาจารย์ สามีกับภรรยา เพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่ในใต้หล้า แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมีผู้ขัดขวางแผนการของทุกๆคน ซึ่งก็คือ เซียวฮื่อยี้ (หลิว เต๋อหัว) เด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ ทะเล้น เจ้าชู้กลุ้มกริ่ม และยังมีเรื่องราวความรักโรแมนติกกับหญิงสาวผู้ปลอมตัวเป็นชายที่มาเข้าร่วมประลองยุทธในครั้งนี้อีกด้วย

ตัวละครหลัก
-----------

หลิว เต๋อหัว รับบทตัวละคร เซียว ฮื่อยี้ , หลิน ชิงเสีย รับบทตัวละคร ฮ่วย บ่อข่วย , จาง เหมี่ยน รับบทตัวละคร เจ้าแม่หวังบุปผา , อู๋ ม่งต๊ะ รับบทตัวละคร พี่ใหญ่แห่ง 10 คนโฉด , อู๋ จวิ๋นหวี่ รับบท ตัวโกง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เดชเซียวฮื่อยี้* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *เดชเซียวฮื้อยี้ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2535)* จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง



1. ↑  *เดชเซียวฮื้อยี้ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2535)* จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
**พระศรีสุริโยวงษ์** (**เขมร**: ឝ្រីសូយ៌្យោទយ) หรือ พระศรีสุริโยทัยที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมรพระองค์ที่ 35 พระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 1872 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของพระบรมนิพพานบท

ก่อนที่กองทัพอยุธยาจะเข้าโจมตีและยึดนครธม ราชธานีเอาไว้ พระศรีสุริโยวงษ์ได้ปลีกพระองค์ (หลบหนี) ไปยังล้านช้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 1900 พระศรีสุริโยวงษ์ได้ยกทัพมาตีนครธมคืนจากพระกฎุมบงพิสี จากนั้นพระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ขณะพระชนมายุได้ 28 พรรษา เฉลิมพระนามว่า "พระบาทสมเด็จพระศรีสุริโยวงศ์ราชาธิราช" 

พระศรีสุริโยวงษ์ กำจัดชาวสยามให้ออกพ้นจากนครราชสีมาไปทางทิศพายัพและทิศประจิมไปทิศหรดี เป็นไปได้ว่า พระศรีสุริโยวงษ์ ได้รับคำสั่งจากจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงพระองค์แรก ให้ส่งและจ่ายส่วยในทันที

พงศาวดารเขมร จ.ศ.1158 ระบุว่าพระบาทสุริโยวงศ์ สวรรคตในปี พ.ศ. 1909 ขณะพระชนมายุได้ 37 พรรษา พระนัดดาของพระองค์คือ พระบรมราชา พระราชโอรสของพระบรมลำพงษ์ราชาเสด็จขึ้นครองราชย์แทน

หมายเหตุ
--------

- พงศาวดารเขมร จ.ศ. 1217 เรียกว่า พระศรีสุริโยวงษ์ราชา 

- ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา ฉบับพระองค์นพรัตน์  เรียกว่า พระศรีสุริโยวงษ์ 

- พระราชพงศาวดารพระมหากษัตริย์เสวยราชสมบัติในกรุงกัมพูชาธิบดีเป็นลำดับเรียงมา เรียกว่าว่า พระศรีสุริโยวงศ์ราชาธิราช และระบุว่าขึ้นครองราชย์เมื่อ จ.ศ. 719 (พ.ศ. 1900 เหมือนกับพงศาวดารเมืองละแวก จ.ศ. 1158)

- พระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา ฉบับออกญาวังวรเวียงชัย (ชวน) เรียกว่า พระศรีสุริโยทัย และระบุว่าขึ้นครองราชย์เมื่อ จ.ศ. 711 (พ.ศ. 1892)

- เอกสารมหาบุรุษเขมร เรียกว่า พระสุริโยวงศ์ ขึ้นครองราชย์เมื่อ จ.ศ. 721 (พ.ศ. 1902)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภักดีคำ, ศานติ (2011). *เขมรรบไทย*. Matichon Public Company Limited. ISBN 978-974-02-0810-5.
**อนุภาคเหมือน** (อังกฤษ: identical particle) หรือเรียก **อนุภาคแยกไม่ได้** หรือ **อนุภาคสังเกตไม่ได้** เป็นอนุภาคที่ไม่สามารถแยกจากกันได้แม้ในหลักการ ชนิดของอนุภาคเหมือน เช่น อิเล็กตรอน อนุภาคเล็กกว่าอะตอมที่ประกอบขึ้นเป็นอะตอม เช่น นิวเคลียสของอะตอม เช่นเดียวกับอะตอมและโมเลกุล

คำอธิบายทางกลศาสตร์ควอนตัม
--------------------------

### สถานะสมมูลและอสมมูล

Symmetric wavefunction for a (bosonic) 2-particle state in an infinite square well potential.
ให้ n แสดงถึงเลขควอนตัมที่ไม่ต่อเนื่องสำหรับการระบุสถานะของอนุภาคเดี่ยว (ตัวอย่างเช่น สำหรับปัญหาเกี่ยวกับอนุภาคที่อยู่ในกล่อง ให้แทน n เป็น quantized wave vector ของ wavefunction) เพื่อให้ง่ายจะพิจารณาระบบที่ประกอบด้วย 2 identical particles สมมติว่าอนุภาคหนึ่งอยู่ในสถานะ n1 และอีกตัวหนึ่งอยู่ในสถานะ n2 จะได้สถานะควอนตัมของระบบเป็น

{\displaystyle |n\_{1}\rangle |n\_{2}\rangle }

นี่เป็นเพียงวิธีอย่างง่ายในการสร้าง basis สำหรับ tensor product space {\displaystyle H\otimes H} ของระบบรวมจากแต่ละ space อย่างไรก็ตาม ความคิดนี้แสดงถึงความสามารถในการจำแนกอนุภาคที่ n1 เป็น "อนุภาคที่ 1" และอนุภาคที่ n2  เป็น "อนุภาคที่ 2" ซึ่งจะเป็นไปไม่ได้โดยนิยาม ที่อนุภาคไม่สามารถจำแนกได้ เพราะ {\displaystyle |n\_{1}\rangle |n\_{2}\rangle } และ {\displaystyle |n\_{2}\rangle |n\_{1}\rangle } เป็น 2 สถานะที่ต่างกัน โดย 2 สถานะจะเท่ากันตามหลักฟิสิกส์ ก็ต่อเมื่อมันแตกต่างกันด้วยเฟสเชิงซ้อน (complex phase factor) ซึ่งจะต้องใช้เงื่อนไขนี้เพื่อนำไปสู่ข้อสรุปที่ว่า สถานะเป็นไปตามความเป็นไปได้ 2 อย่าง :

{\displaystyle |n\_{1}\rangle |n\_{2}\rangle \pm |n\_{2}\rangle |n\_{1}\rangle }

Antisymmetric wavefunction for a (fermionic) 2-particle state in an infinite square well potential.
เพื่อที่จะมองให้เห็นภาพสิ่งนี้ ลองจินตนาการถึงระบบอนุภาคสอง identical particles และเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าหนึ่งในอนุภาคจะอยู่ในสถานะ n1 และอีกตัวหนึ่งอยู่ในสถานะ n2 ซึ่งก่อนที่จะมีการวัด ไม่มีทางรู้ได้ว่าอนุภาคที่ 1 อยู่ในสถานะ n1 และอนุภาคที่ 2 อยู่ในสถานะ n2 หรืออื่น ๆ เนื่องจากอนุภาคจำแนกไม่ได้ ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้ในการเกิดขึ้นของแต่ละสถานะอย่างเท่า ๆ กัน ซึ่งหมายความว่าระบบอยู่ในการซ้อนทับ (Superposition) ของทั้งสองสถานะก่อนที่จะมีการวัด

สถานะที่เป็นผลรวม เรียกว่า symmetric และสถานะที่เกี่ยวข้องกับผลต่าง เรียกว่า Antisymmetric

โดยสถานะแบบ symmetric มีรูปแบบเป็น

{\displaystyle |n\_{1},n\_{2};S\rangle \equiv {\mbox{constant}}\times {\bigg (}|n\_{1}\rangle |n\_{2}\rangle +|n\_{2}\rangle |n\_{1}\rangle {\bigg )}}

ในขณะที่สถานะแบบ antisymmetric มีรูปแบบเป็น

{\displaystyle |n\_{1},n\_{2};A\rangle \equiv {\mbox{constant}}\times {\bigg (}|n\_{1}\rangle |n\_{2}\rangle -|n\_{2}\rangle |n\_{1}\rangle {\bigg )}}

แต่ถ้า n1 และ n2 เท่ากัน Antisymmetric จะให้ค่าเป็นศูนย์ ซึ่งไม่สามารถเป็น state vector เนื่องจากไม่สามารถเป็น normalized ได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ในสถานะ antisymmetric ของ identical particle 2 ตัวจะไม่สามารถอยู่ในสถานะเดียวกันได้ นี่เรียกว่า หลักการกีดกันของ Pauli และเป็นเหตุผลพื้นฐานที่อยู่เบื้องหลังคุณสมบัติทางเคมีของอะตอมและความเสถียรของสสาร
ปริซึมกลาน–ทอมป์สัน เบี่ยงเบนแสงสามัญและส่งผ่านแสงวิสามัญ แกนลำแสงจะตั้งฉากกับระนาบของภาพ อนึ่ง ลำแสงสีแดงที่ชี้ไปทางล่างขวาจะเกิดการหักเหเมื่อออกจากปริซึมด้วย แต่ไม่ได้แสดงในภาพนี้
**ปริซึมกลาน–ทอมป์สัน** (Glan–Thompson prism) เป็นปริซึมสำหรับโพลาไรเซอร์ชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปริซึมนิคอล และ ปริซึมกลาน–ฟูโก โดยประกอบไปด้วยปริซึมสองก้อนที่ทำจากผลึกแคลไซต์เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน

เมื่อแสงผ่านเข้ามายังแคลไซต์ก้อนแรก จะเกิดการหักเหสองแนวขึ้น แล้วทำให้ลำแสงที่เข้ามาถูกแยกออกเป็นสองลำ แต่ละลำจะแผ่ไปตามเส้นทางเดียวกันโดยมีค่าดรรชนีการหักเหที่แตกต่างกัน ที่ส่วนรอยต่อ แสงสามัญ (o-ray) จะเกิดการสะท้อนกลับทั้งหมด เหลือเพียงแสงวิสามัญ (e-ray) ที่จะถูกส่งผ่าน ดังนั้นปริซึมกลาน–ทอมป์สัน จึงสามารถใช้เป็น ตัวแยกลำแสงโพลาไรซ์ได้ วัตถุดิบสำหรับเชื่อมต่อนั้นเดิมทีใช้น้ำมันสนบาลซัม แต่ในปัจจุบันโดยทั่วไปมักถูกแทนที่ด้วยโพลิเมอร์สังเคราะห์

มุมรับแสง (มุมระหว่างลำแสงตกกระทบกับพื้นผิวปกติถึงพื้นผิวที่แสงผ่าน) ของปริซึมกลาน–ทอมป์สันจะกว้างกว่าเมื่อเทียบกับของปริซึมกลาน–ฟูโก (ซึ่งส่วนรอยต่อถูกแทนที่ด้วยอากาศ) แต่ขีดจำกัดบนของความรับอาบรังสีจะต่ำกว่าของปริซึมกลาน–ฟูโกมาก โดยจะอยู่ที่ประมาณ 1W/cm2 ในขณะที่ของปริซึมกลาน–ฟูโก จะอยู่ที่ประมาณ 100W/cm2

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bennett, Jean M. (1995). "Polarizers". ใน Bass, Michael (บ.ก.). *Handbook of Optics Volume II* (2nd ed.). McGraw-Hill. pp. 3.10–3.11. ISBN 0-07-047974-7.
2. ↑  Hecht, Eugene (2002), *Optics* (ภาษาอังกฤษ) (4th ed.), United States of America: Addison Wesley, ISBN 0-8053-8566-5
ภาพถ่ายทางอากาศของแอเรีย 51
**สตอร์มแอเรีย 51 เดย์แคนต์สต็อปออลออฟอัส** (อังกฤษ: Storm Area 51, They Can't Stop All of Us) เป็นงานกิจกรรมบนเฟซบุ๊ก ประกาศจัดขึ้นวันที่ 20 กันยายน 2019 ที่แอเรีย 51 ซึ่งเป็นศูนย์ทดสอบและฝึกอบรมเนวาดาของกองทัพอากาศสหรัฐ งานกิจกรรมมีวัตถุประสงค์เพื่อจู่โจมและค้นหาสิ่งมีชีวิตนอกโลก งานกิจกรรมสร้างโดย แมตตี รอเบิตส์ ซึ่งเขายืนยันว่ามันเป็นเพียงเรื่องตลก และปฏิเสธความรับผิดชอบกรณีบาดเจ็บล้มตายหากผู้คนพยายามจะจู่โจมฐานทัพ รอเบิตส์สร้างงานกิจกรรมเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2019 ผู้คนมากกว่า 2 ล้านคนตอบ "เข้าร่วม" และ 1.5 ล้านคนตอบ "สนใจเข้าร่วม" ในหน้างานกิจกรรม ซึ่งต่อมางานกิจกรรมนี้ได้โด่งดังไปอย่างแพร่หลาย และทำให้งานกิจกรรมนี้กลายเป็นมีมในโลกอินเทอร์เน็ต

ลอรา แม็กแอนดรูว์ส โฆษกกองทัพอากาศกล่าวว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐได้รับทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าว และมีมาตรการกีดกันผู้คนจากการพยายามทำลายทรัพย์สินของกองทัพ ผู้บังคับใช้กฎหมายรัฐเนวาดา ยังเตือนผู้เข้าร่วมที่อาจเกิดขึ้นในกรณีที่มีการบุกรุก แม้ว่าจะเป็นเรื่องตลก แต่ก็มีผลกระทบต่อธุรกิจทั้งในท้องถิ่นรัฐเนวาดาและทั่วสหรัฐอเมริกา ซึ่งกำลังสร้างการเตรียมการสำหรับคนที่จะไป นอกจากนี้ผู้คนเริ่มรวมตัวกันในเมืองใกล้เคียงเช่นราเชล รัฐเนวาดา

ในเทศมณฑลลินคอล์น รัฐเนวาดา ยังมีสองเทศกาลดนตรีที่เตรียมจัดงาน: เอเลียนสต็อกอินราเชล และสตอร์มแอเรีย 51 เบสแคมป์ในฮิโก รัฐเนวาดา อย่างไรก็ตาม รัฐบาลท้องถิ่นและตำรวจกลัวว่าแม้จะจัดกิจกรรมอย่างถูกกฎหมาย แต่อาจเป็นปัญหาหากมีคนจำนวนมากเกินไป งานเอเลียนสต็อกยกเลิกโดยรอเบิตส์ เนื่องจากการวางแผนที่ไม่ดีและวางแผนว่าจะย้ายไปที่ลาสเวกัส

เบื้องหลัง
----------

งานกิจกรรมบนเฟซบุ๊กและมีมบนอินเทอร์เน็ต
---------------------------------------

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nevett, Joshua (September 13, 2019). "Storm Area 51: The joke that became a 'possible humanitarian disaster'". BBC News. สืบค้นเมื่อ 15 September 2019.
2. 1 2  Betz, Bradford (2019-07-17). "Creator of 'Storm Area 51' comes forward after satirical Facebook page takes off". Fox News. สืบค้นเมื่อ 2019-07-18.
3. ↑  Montanaro, David (July 16, 2019). "'Storm Area 51' social media movement is 'getting somewhat out of hand,' says UFO expert". Fox News.
4. ↑  Allyn, Bobby (July 15, 2019). "More Than 1 Million People Agree To 'Storm Area 51,' But The Air Force Says Stay Home". NPR.
5. ↑  Matei, Adrienne (July 16, 2019). "1.5 million people have signed up to storm Area 51. What could go wrong?". *The Guardian*.
6. ↑  Fortin, Jacey (July 15, 2019). "Storm Area 51? It's a Joke, but the Air Force Is Concerned". *The New York Times*.
7. ↑  Boom, Daniel Van (July 16, 2019). "1.3 million want to raid Area 51 to 'see them aliens'". *CNET*.
8. ↑  Brice-Saddler, Michael. "Half a million people signed up to storm Area 51. What happens if they actually show?". *The Washington Post*.
9. ↑  Whalen, Andrew (2019-07-16). "Nevada Law Enforcement Already Overreacting To Area 51 Raids' Naruto Runners". *Newsweek*. สืบค้นเมื่อ 2019-07-18.
10. ↑  "'Storm Area 51' raid commences in US". *New Straits Times*. 2019-09-20. สืบค้นเมื่อ 2019-09-20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* งานกิจกรรมบนเฟซบุ๊ก
*
มัสยิดในอันตานานารีโว
**ศาสนาอิสลาม** ได้รับการยอมรับอย่างดีในอาณาเขตที่ปัจจุบันเรียกว่าประเทศมาดากัสการ์มาหลายศตวรรษ และปัจจุบันมีชาวมุสลิมเป็นตัวแทน 7 เปอร์เซ็นต์ของประชากร ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ในมาดากัสการ์นับถือนิกายซุนนีของสำนักนิติศาสตร์ชอฟี

ประวัติความเป็นมา
-----------------

### การตั้งถิ่นฐานของชาวอาหรับ

ข้อมูลเพิ่มเติม: อักษรโซราเบ
เริ่มต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 พ่อค้างาสัตว์ชาวอาหรับ, โซมาลี และแซนซิบาร์เดินทางไปตามชายฝั่งตะวันออกของทวีปแอฟริกาในเรือใบเดาของพวกเขาและตั้งถิ่นฐานบนชายฝั่งตะวันตกของมาดากัสการ์ กลุ่มที่น่าสังเกตที่สุดของผู้คนเหล่านี้คือซาฟิรามิเนีย ซึ่งเป็นบรรพบุรุษดั้งเดิมของอันเตโมโร, อันตาโนซี และชาติพันธุ์อื่น ๆ ในชายฝั่งตะวันออก คลื่นสุดท้ายของผู้อพยพชาวอาหรับคืออันตาลาโอตราที่อพยพมาจากอาณานิคมทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา พวกเขาตั้งถิ่นฐานทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ (พื้นที่มาจังกา) และเป็นกลุ่มแรกที่นำศาสนาอิสลามมาสู่เกาะ

ผู้อพยพชาวมุสลิมอาหรับและชาวโซมาลีมีจำนวนน้อยเมื่อเทียบกับชาวอินโดนีเซียและชาวบันตู แต่พวกเขาทำให้คนเลื่อมใสยั่งยืน ชื่อของชาวมาลากาซีสำหรับฤดูกาล, เดือน, วัน และเหรียญเป็นชื่อของศาสนาอิสลามต้นกำเนิด เช่นเดียวกับการเข้าสุหนัต, เมล็ดข้าวชุมชน และรูปแบบต่าง ๆ ของการทักทาย นักวิเศษชาวอาหรับหรือที่เรียกว่า*ออมเบียซี* ได้สถาปนาตัวเองในสำนักของอาณาจักรชนเผ่ามาลากาซีหลายแห่ง ผู้อพยพชาวอาหรับ-โซมาลีได้นำระบบชายเป็นใหญ่ของครอบครัวและตระกูลของการปกครองที่ไม่ใช่อารยธรรมอิสลามมาสู่มาดากัสการ์ ซึ่งแตกต่างจากระบบผู้นำที่เป็นหญิงแบบโพลีนีเซียโดยสิทธิในสิทธิพิเศษและทรัพย์สินจะมอบให้แก่ชายและหญิงอย่างเท่าเทียมกัน ส่วนโซราเบเป็นตัวอักษรที่มาจากภาษาอาหรับที่ใช้ในการถอดเสียงภาษามาลากาซีและภาษาถิ่นอันเตโมโรโดยเฉพาะ ชาวอาหรับยังเป็นกลุ่มแรกที่ระบุที่มาของชาวมาลากาซีส่วนใหญ่ได้อย่างถูกต้อง โดยบอกว่าเกาะนี้ได้ตั้งรกรากโดยชาวอินโดนีเซีย

การล่าอาณานิคมและเอกราช
-----------------------

มัสยิดแอนต์ซีราเบ
เมื่อได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1960 มาดากัสการ์ได้เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมหาอำนาจทางโลกอย่างแข็งขันกับสหภาพโซเวียต โดยสิ่งนี้ได้ขัดขวางการขยายของทุกศาสนาในมาดากัสการ์รวมทั้งศาสนาอิสลาม อย่างไรก็ตาม ในคริสต์ทศวรรษ 1980 มาดากัสการ์ได้หลบหนีความสัมพันธ์จากสหภาพโซเวียตและกลับไปหาฝรั่งเศส

ทั้งนี้ มีสาวกคิดเป็นประมาณ 7 เปอร์เซ็นต์ของประชากรตามข้อมูลของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐในปี ค.ศ. 2011 (ลดลงจากการประมาณการก่อนหน้านี้ที่ 10 ถึง 15 เปอร์เซ็นต์ในปี ค.ศ. 2009) หรือ 3 เปอร์เซ็นต์ตามข้อมูลของสำนักวิจัยพิวในปี ค.ศ. 2010[]

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Madagascar". *Global Religious Futures*. Pew Research Center. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 May 2021. สืบค้นเมื่อ 14 July 2021.
2. ↑  "The World Factbook - Madagascar". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-14. สืบค้นเมื่อ 2021-01-24.
3. ↑  "Religious Beliefs In Madagascar". *WorldAtlas* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-16. สืบค้นเมื่อ 2021-08-16.
4. ↑  Informed Comment
5. ↑  Bureau of African Affairs (3 May 2011). "Background Note: Madagascar". U.S. Department of State. สืบค้นเมื่อ 24 August 2011.
6. ↑  "Madagascar". US Department of State. 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-11-30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ศาสนาอิสลามในประเทศมาดากัสการ์**
**อนุมูลอิสระ** (อังกฤษ: radical หรือมักใช้ว่า free radical) คือ อะตอม โมเลกุลหรือไอออนซึ่งมีอิเล็กตรอนเดี่ยวในวงนอกสุด (unpaired valence electron) หรือการมีจัดเรียงอิเล็กตรอนเป็นแบบเชลล์เปิด (open-shell electronic configuration) อนุมูลอิสระอาจมีประจุเป็นบวก ลบหรือเป็นศูนย์ก็ได้ ด้วยข้อยกเว้นบางประการ อิเล็กตรอนคู่โดดเดี่ยวเหล่านี้ทำให้อนุมูลอิสระว่องไวต่อปฏิกิริยาสูง
อนุมูลอิสระมีบทบาทสำคัญในการสันดาป เคมีบรรยากาศ พอลิเมอไรเซชัน เคมีพลาสมา ชีวเคมี และกระบวนการทางเคมีอีกหลายอย่าง ในสิ่งมีชีวิต ซูเปอร์ออกไซด์ ไนตริกออกไซด์และผลิตภัณฑ์จากปฏิกิริยาของมันควบคุมหลายกระบวนการ เช่น ควบคุมการบีบตัวของหลอดเลือด ซึ่งควบคุมความดันโลหิตอีกต่อหนึ่ง นอกจากนี้ อนุมูลอิสระยังมีบทบาทสำคัญในเมแทบอลิซึมตัวกลางของสารประกอบทางชีวภาพหลายชนิด 

อนุมูลอิสระเกิดขึ้นเป็นปกติจากปฏิกิริยาในร่างกายอยู่แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมีธาตุเหล็ก ทองแดง แมงกานีส โคบอลต์ โครเมียม นิเกิลน้อย มักเกิดเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ โดยร่างกายจะมีระบบกำจัดอนุมูลอิสระ แต่หากร่างกายได้รับสารอนุมูลอิสระจากภายนอก เช่น ได้รับจากอาหารบางชนิด จากขบวนการประกอบอาหาร เช่น การย่างเนื้อสัตว์ที่มีไขมันประกอบสูง การนำน้ำมันที่ใช้ทอดอาหารที่อุณหภูมิสูง ๆ มาใช้อีก หรือจากสิ่งแวดล้อม เช่น แสงอาทิตย์ซึ่งมีรังสีอัลตราไวโอเลต การแผ่รังสี รังสีเอกซ์ หรือจากมลพิษ เช่น ควันบุหรี่ ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์จากไอเสียรถยนต์ มากเกินไป หรือในภาวะที่ร่างกายสามารถกำจัดอนุมูลอิสระได้ลดลง ก็จะทำให้มีอนุมูลอิสระมากเกินไป เป็นสาเหตุของโรคภัยได้

อนุมูลอิสระที่มากเกินไปจะเป็นอันตรายต่อไขมัน (โดยเฉพาะไลโปโปรตีนความหนาแน่นต่ำ) โปรตีน หน่วยพันธุกรรม และคาร์โบไฮเดรต ซึ่งจะไม่กล่าวถึงรายละเอียดในที่นี้ ทำให้เพิ่มอัตราการเสี่ยงต่อการเป็นโรคหลายชนิด โรคที่สำคัญและมีการศึกษากันมาก ได้แก่ โรคหลอดเลือดตีบและแข็งตัว โรคมะเร็งบางชนิด โรคอัลไซเมอร์ โรคไขข้ออักเสบ โรคความแก่ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

* G. Herzberg (1971), "The spectra and structures of simple free radicals" ISBN 048665821X

ดูเพิ่ม
-------

* สารต้านอนุมูลอิสระ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* อนุมูลอิสระคืออะไร เก็บถาวร 2008-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เกร็ดความรู้จากโรงพยาบาลวิภาวดี
**วัลบูร์กา ฮาพส์บวร์ค ดักลาส** (พระนามเต็ม: วาร์ลบูก้า มาเรีย ฟรานซิสก้า เฮเลน เอลิซาเบธ; Walburga Maria Franziska Helene Elisabeth von Habsburg-Lothringen) ประสูติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ณ เมืองชล๊อสเบิร์ก ประเทศลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย และเจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการี เป็นพระธิดาองค์ที่ 5 ในออตโต มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน พระองค์ทรงเป็นนักกฎหมายและนักการเมือง โดยเป็นสมาชิกสภาแห่งประเทศสวีเดน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยพระองค์มีพระนามทางการเมืองว่า **วาร์ลบูก้า ฮาพส์บวร์ค-ดักลาส (Warlburga Habsburg-Douglas)** 

พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับท่านเค้านท์อาร์คิบาล์ด ดักลาส ชาวสวีเดนเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ทั้งสองมีพระโอรสเพียงพระองค์เดียว คือ เค้านท์มอริตซ์ ออตโต เว็นเซล ดักลาส ซึ่งประสูติเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2537

อาชีพและการทรงงานของพระองค์
---------------------------

หลังจากที่ทรงสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2520 ณ เมืองตุ๊ดส์เบิร์ก บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี พระองค์ทรงศึกษาต่อวิชากฎหมายในระดับด๊อกเตอร์ ณ เมืองซาร์ลซบูร์ก

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2535 พระองค์ทรงทำงานให้กับสภาสหภาพยุโรป ปีพ.ศ. 2526 พระองค์ทรงศึกษาด้านการประชาสัมพันธ์และสื่อสารมวลชน ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และทรงทำงานให้กับนิตยสารรีเดอร์ส ไดเจสต์ ต่อมาทรงทำงานให้กับกระทรวงประชาสัมพันธ์ ประเทศโอมาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2535 และปี พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเป็นสมาชิกสื่ออาหรับนานาชาติในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร

ในปีพ.ศ. 2516 พระองค์ทรงก่อตั้งสมาคมทนายความแพนยูโรปา (Paneuropa-Jugend Deutschland) ณ บาวาเรีย โดยพระองค์ทรงเป็นรองประธานในระดับนานาชาติ และอีก 3 ปีต่อมา พระองค์ทรงก่อตั้งสมาคมบรูซวิทซ์ เซนทรัม (Brüsewitz-Zentrum; Christlich-Paneuropäisches Studienwerk) โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2531 ทรงเป็นผู้ช่วยด้านการรักษาความปลอดภัยของสมาคมแพนยูโรเปียนนานาชาติ ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง พ.ศ. 2547 ทรงเป็นเลขานุการและทรงเป็นรองเลขานุการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา
พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมแพนยูโรปา-ปิคนิค เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ณ พรมแดนระหว่างประเทศออสเตรียและประเทศฮังการี ในโอกาสนี้ สมาคมนี้เปิดเพื่อเป็นที่หลบภัยของผู้ลี้ภัยชาวเยอรมันกว่า 660 คนจากแดนตะวันออก ตั้งแต่กำแพงเบอร์ลินได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์ของยุโรปตะวันออก

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 พระองค์ทรงเป็นประธานหญิงของที่ปรึกษาพรรคพอเพียงในประเทศสวีเดน รวมไปถึงทรงเป็นสมาชิกมูลนิธิจาร์ล ฮาร์จมาเซน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2547 พระองค์ทรงเข้าสู่สภาสหภาพยุโรป ปี พ.ศ. 2545 และ พ.ศ. 2549 ทรงเข้าสู่สภานานาชาติ (ริกส์ดาเก้น) และพระองค์ทรงเป็นสมาชิกสภาสวีเดนในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2549 พระองค์จึงทรงประทับอยู่กับครอบครัวที่ประเทศสวีเดน โดยไม่ค่อยทรงกลับประเทศออสเตรียบ่อยนัก
**การตีความฝัน** (อังกฤษ: The Interpretation of Dreams; เยอรมัน: *Die Traumdeutung*) เป็นหนังสือโดย ซิกมุนด์ ฟรอยด์ นักจิตวิทยา หนังสือนี้แนะนำทฤษฎีจิตไร้สำนึกที่เกี่ยวข้องกับการตีความฝัน และยังเป็นหนังสือเล่มแรกที่อภิปรายถึงสิ่งที่ต่อมาเป็นทฤษฎีปมเอดิเพิส (Oedipus complex) ฟรอยด์ทบทวนหนังสือนี้อย่างน้อยแปดครั้ง และในฉบับพิมพ์ครั้งที่สาม ได้เพิ่มส่วนกว้างขวางซึ่งกล่าวถึงสัญลักษณ์นิยมฝันเป็นตัวอักษรมาก ตามอิทธิพลของวิลเฮล์ม ซทีเคิล (Wilhelm Stekel) ฟรอยด์กล่าวถึงงานนี้ว่า "วิจารณญาณนี้ตกแก่ผู้หนึ่งเพียงครั้งหนึ่งในชีวิต" (Insight such as this falls to one's lot but once in a lifetime.) หนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกขายได้น้อยมาก กว่าจะขายได้ 600 เล่มแรกก็ใช้เวลาหลายปี ทว่า งานนี้ได้รับความนิยมตามฟรอยด์ และมีการจัดพิมพ์อีกเจ็ดครั้งในชั่วชีวิตของเขา

เอ. เอ. บริลล์ นักจิตวิเคราะห์แบบฟรอยด์ เป็นผู้แปลจากภาษาเยอรมันเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรก หลายปีต่อมา มีการจัดพิมพ์การแปลที่ได้รับอนุญาต โดยเจมส์ สเทรชี (James Strachey) การแปลภาษาอังกฤษครั้งล่าสุดโดย จอยซ์ คริก เพราะหนังสือนี้ยาวและซับซ้อนมาก ฟรอยด์จึงเขียนฉบับย่อชื่อ *ว่าด้วยฝัน* (*On Dreams*)

อ่านเพิ่ม
---------

* Marinelli, Lydia (2003). *Dreaming by the book : Freud's The interpretation of dreams and the history of the psychoanalytic movement*. Andreas Mayer. New York: Other Press. ISBN 1-59051-009-7. OCLC 52728852. ผู้เขียนสำรวจความเปลี่ยนแปลงในแต่ละฉบับของ *Die Traumdeutung* และอธิบายภาพรวมว่าทำไมหนังสือเล่มนี้จึงเป็นหนังสือสำคัญของจิตวิทยาแบบจิตวิเคราะห์
**เดอะเรียลอเมริกันส์** (The Real Americans) เป็นทีมนักมวยปล้ำของ WWE ประกอบด้วย แจ็ก สแวกเกอร์ และ ซีซาโร โดยมี เซบ โคลเตอร์ เป็นผู้จัดการ

ประวัติ
-------

ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013) สแวกเกอร์และซีซาโรได้ชิงกระเป๋าฝั่งสแมคดาวน์โดยแดเมียน แซนดาวคว้ากระเป๋าไปได้ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) เรียลอเมริกันส์ได้เข้าร่วมแมตช์แทกทีมเทอมอยล์ เพื่อชิงแชมป์แท็กทีม WWE โดยมีไพรม์ไทม์เพลเยอส์, ท็อนส์ออฟฟังก์, ดิอูโซส์ และทรีเอ็มบีร่วมปล้ำด้วย สุดท้ายเรียลอเมริกันส์ก็แพ้ไปอีกเป็นครั้งที่ 3 ติดต่อกัน ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เรียลอเมริกันส์ได้มีแมตช์ชิงแชมป์แทกทีม 4 เส้า ก่อนเริ่มรายการ แต่ก็ไม่สำเร็จ โดยหลังแมตช์ สแวกเกอร์ไม่พอใจซีซาโร และจะมาจับใส่ Patriot Lock แต่โคลเตอร์เข้ามาห้ามไว้และให้ทั้งคู่จับมือกัน แต่ซีซาโรก็จับสแวกเกอร์ใส่ท่า Giant Swing และทีมเรียลอเมริกันส์ก็ได้แตกทีมกัน คืนเดียวกันซีซาโรได้เป็นผู้ชนะแบทเทิลรอยัล ได้ถ้วยรางวัลอ็องเดรเดอะไจแอนต์ ในรอว์คืนต่อมา ซีซาโรออกมาพร้อมกับ โคลเตอร์ โดยโคลเตอร์พูดชื่นชมซีซาโร ต่างๆ นาๆ แต่แล้วซีซาโรกลับบอกว่าเขาไม่ใช่เด็กของ โคลเตอร์ หรอกนะ เป็นเด็กของพอล เฮย์แมนต่างหาก!! เฮย์แมนออกมาเยาะเย้ยโคลเตอร์ แต่อยู่ดีๆ สแวกเกอร์ก็มาอัดซีซาโรกลิ้งตกเวทีไป สแวกเกอร์ทำลายรางวัลอ็องเดรเดอะไจแอนต์จนแหลกเป็นชิ้นๆ ทำให้ซีซาโรโมโหอัดสแวกเกอร์ตกเวทีไปบ้าง และทั้งคู่ก็ได้แมตช์กัน แต่สู้กันได้ไม่นาน สแวกเกอร์ก็โดนอัปเปอร์คัตรัวจนมึน แล้วซีซาโรก็ตั้งท่าจะใช้ท่า Giant Swing แต่สแวกเกอร์หนีลงเวทีไปซะก่อน สแวกเกอร์กับโคลเตอร์หนีกลับบ้านไปดื้อๆ ทำให้ซีซาโรชนะไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tag Team Turmoil Kickoff Match". WWE. 9 September 2013.
**เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา สกายวอร์ดซอร์ด** (อังกฤษ: The Legend of Zelda: Skyward Sword, ญี่ปุ่น: ゼルダの伝説 スカイウォードソード) เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 2011 เป็นเกมแนวแอคชั่นผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับวี.

เกมนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่ภาคที่ไม่ได้ดำเนินเรื่องอยู่ในอาณาจักรไฮรูลเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่จะดำเนินเรื่องอยู่ในเกาะที่อยู่บนท้องฟ้าที่มีชื่อว่า **"สกายลอฟท์"** ซึ่งคุ้มครองโดยผู้พิทักษ์นามว่า **"ไฮเลีย"** (*Hylia*) โดยที่ผู้เล่นจะสวมบทบาทเป็นลิงก์ คอยจัดการกับศัตรูและแก้ไขปริศนาต่างๆพร้อมกับตามหาไทรฟอร์ซเพื่ออกไปจากคุกใต้ดิน 4 แห่งก่อนกิราฮิมเอาตัวเซลดา

ตัวละคร
-------

* ผู้กล้าลิงก์ เด็กชายผู้อาศัยอยู่กับอัศวินในสกายลอฟท์ ซึ่งผู้เล่นจะได้สวมบทบาทเป็นเขาในการเล่น
* เจ้าหญิงเซลดา ลูกหลานของเหล่านักปราชญ์ทั้งเจ็ดซึ่งถูกพัดด้วยพายุทอร์นาโด
* กิราฮิม ตัวร้ายของเกมนี้ ผู้ซึ่งปลุกเดมิสขึ้นมา
* เดมิส ตัวร้ายผู้ที่ 2 ของเกมนี้ซึ่งนำวิญญาณของเซลดามาครอบครอง
* ฟาย เทพีที่มีร่างเป็นมนุษย์ซึ่งอยู่ในดาบที่รูปปั้น
* อิมปา พี่เลี้ยงของเซลดา

ระบบการเล่น
-----------

ในภาคนี้ ยังคงรูปแบบเกมแอคชั่นผจญภัยเหมือนภาคอื่นๆ โดยที่มุมมองส่วนใหญ่จะเป็นมุมมองจากข้างบน ผู้เล่นจะต้องผจญภัยอยู่ในพื้นโลกต่อสู้กับศัตรูและตะลุยดันเจี้ยน ในภาคนี้ดันเจี้ยนจะกว้างและยากกว่าภาคก่อนๆ และมีบอสที่เรียกว่า เดมิส ซึ่งเราต้องจัดการแล้วเอาเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามมาสร้างดาบมาสเตอร์ซอร์ดเพื่อจบเกม โดยที่เมื่อเราชนะเดมิส เราจะออกจากมิติหนึ่ง ถ้าหัวใจเราหมด เราจะตายแล้วเริ่มใหม่ที่สกายลอฟท์ที่เราเปิดในเกม
**ราฟาเอล เอร์เรรา** (Rafael Herrera) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองยาลิสโก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 48 เสมอ 4 แพ้ 9

ประวัติ
-------

เอร์เรราเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBC และ WBA ชนะน็อก รูเบน โอลิบาเรส ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2515 และเสียแชมป์ไปในการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับเอนริกิว ปินเดอร์ ต่อมาปินเดอร์ได้สละแชมป์ของ WBC เพราะปฏิเสธที่จะชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก กับโรโดลโฟ มาร์ติเนซ เอร์เรราได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับมาร์ติเนซ และเป็นฝ่ายชนะน็อก ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย เขาป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง รวมทั้งชนะเวนิส บ.ข.ส. อดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทชาวไทยที่ข้ามรุ่นขึ้นมาชิงด้วย ก่อนจะเสียแชมป์ให้มาร์ติเนซใน พ.ศ. 2517 การชกครั้งนี้เกิดข้อโต้แย้งตามมา เพราะเอร์เรราลุกขึ้นมาได้เมื่อกรรมการผู้ห้ามบนเวทีนับถึง 7 และบอกกรรมการว่าพร้อมจะสู้ต่อ แต่กรรมการกลับหันไปชูมือให้มาร์ติเนซเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ​ไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ NABF รุ่นแบนตัมเวท
	+ ชิง 20 มกราคม 2514 ชนะคะแนน โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ที่ สหรัฐ
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 สิงหาคม 2514 ชนะคะแนน ชูโช กัสติโญ ที่ สหรัฐ
	+ สละแชมป์
* แชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBC และ WBA
	+ ชิง 19 มีนาคม 2515 ชนะน็อค รูเบน โอลิบาเรส ยก 8 ที่ เม็กซิโก
	+ เสียแชมป์ 29 กรกฎาคม 2515 แพ้คะแนน เอ็นริกิว ปินเดอร์ ที่ ปานามา
* แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC
	+ ชิง 14 เมษายน 2516 ชนะน็อค โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ยก 12 ที่ เม็กซิโก
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 ตุลาคม 2516 ชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. ที่ สหรัฐ
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 25 พฤษภาคม 2517 ชนะทีเคโอ​ โรเมโอ อนายา ยก 6 ที่ เม็กซิโก
	+ เสียแชมป์ 7 ธันวาคม 2517 แพ้ทีเคโอ​ โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ยก 4 ที่ เม็กซิโก

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
ดูเพิ่ม: ชีอะฮ์ในประเทศอิรัก
ประวัติศาสตร์ของ**ศาสนาอิสลามในประเทศอิรัก**สืบไปถึงเกือบ 1,400 ปีถึงสมัยของศาสดามุฮัมมัด (เสียชีวิตใน ค.ศ. 632) มุสลิมอิรักนับถือตาม 2 นิกาย คือ ชีอะฮ์ (ส่วนใหญ่) และซุนนี (ส่วนน้อย)

ประชากรศาสตร์
-------------

ข้อมูลผู้นับถือศาสนาในประชากรอิรักยังคงคลุมเครือ โดยร้อยละ 95–99 ของประชากรเป็นมุสลิม เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊กใน ค.ศ. 2015 ประมาณการว่าร้อยละ 29–34 นับถือนิกายซุนนี และร้อยละ 64–69 นับถือนิกายชีอะฮ์ รายงานจากผลสำรวจของสำนักวิจัยพิวใน ค.ศ. 2011 ร้อยละ 51 บอกว่าตนนับถือชีอะฮ์ และร้อยละ 42 นับถือซุนนี

ภาพ
---

* มัสยิดอัลคุละฟาอ์ แบกแดดมัสยิดอัลคุละฟาอ์ แบกแดด
* ศาลเจ้าอิหม่ามฮุซัยน์ กัรบะลาอ์ศาลเจ้าอิหม่ามฮุซัยน์ กัรบะลาอ์
* ชีอะฮ์ฉลองในเดือนมุฮัรร็อมที่เมืองศักดิ์สิทธิ์กัรบะลาอ์ชีอะฮ์ฉลองในเดือนมุฮัรร็อมที่เมืองศักดิ์สิทธิ์กัรบะลาอ์
* มัสยิดอิหม่ามอะลี นาจาฟมัสยิดอิหม่ามอะลี นาจาฟ
* หออะซานเกลียวที่มัสยิดใหญ่แห่งซามัรรออ์หออะซานเกลียวที่มัสยิดใหญ่แห่งซามัรรออ์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "CIA World Fact Book". 2021-04-21. สืบค้นเมื่อ 2021-04-25.
2. 1 2  Michael Lipka (2014-06-18). "The Sunni-Shia divide: Where they live, what they believe and how they view each other". Pew Research Center. สืบค้นเมื่อ 2021-04-15.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เรือไทยมัจฉาณุ

**เรือหลวง*มัจฉาณุ*** (HTMS *Matchanu*) เป็นเรือดำน้ำประจำกองทัพเรือไทย เป็นประเภทเรือดำน้ำรักษาฝั่ง ขนาดเล็ก (ระวางขับน้ำต่ำกว่า 500 ตัน) ประกอบขึ้นที่อู่ต่อเรือบริษัทมิตซูบิชิ เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น พร้อมกันจำนวน 4 ลำ พร้อมกับ เรือหลวงวิรุณ เรือหลวงสินสมุทร และเรือหลวงพลายชุมพล โดยเรือหลวงมัจฉาณุ ประกอบขึ้นพร้อมกับเรือหลวงวิรุณ

ชื่อเรือหลวงมัจฉาณุ เป็นชื่อพระราชทาน มา ณ วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2480 มาจากชื่อตัวละครในวรรณคดีไทยซึ่งมีอิทธิฤทธิ์ในการดำน้ำ คือ มัจฉานุ จากเรื่องรามเกียรติ์

เรือหลวงมัจฉาณุ และเรือหลวงวิรุณ ประกอบแล้วเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2480 ทางบริษัทมิตซูบิชิได้จัดพิธีส่งมอบให้เป็นกรรมสิทธิของกองทัพเรือไทย และนำลูกเรือเข้าประจำเรือ กองทัพเรือไทยจึงถือว่าวันที่ 4 กันยายน เป็น **วันที่ระลึกเรือดำน้ำ**

เรือดำน้ำของไทยทั้งสี่ลำ เดินทางออกจากเมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2481 ถึงกรุงเทพเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2481 เข้าประจำการเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ได้ออกปฏิบัติการในสงครามอินโดจีนกับฝรั่งเศส และสงครามโลกครั้งที่สอง

เมื่อครั้งกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศส เรือดำน้ำทั้ง 4 ลำ ได้ออกไปลาดตระเวนอยู่หน้าฐานทัพเรือเรียม (กัมพูชา) ใช้เวลาดำอยู่ใต้น้ำทั้งสิ้นลำละ 12 ชั่วโมงขึ้นไป นับเป็นการดำที่นานที่สุด

เรือหลวงมัจฉาณุปลดประจำการเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 พร้อมกันทั้ง 4 ลำ เนื่องจากขาดแคลนชิ้นส่วนอะไหล่ หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามโลก และไม่ได้รับอนุญาตให้ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ และโรงงานแบตเตอรีของไทยที่ตั้งขึ้นก็ไม่สามารถผลิตแบตเตอรีสำหรับใช้ประจำเรือได้ ประกอบกับเหตุการณ์กบฏแมนฮัตตัน เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างขนานใหญ่ในกองทัพเรือ มีคำสั่งยุบหมวดเรือดำน้ำ โอนย้ายไปรวมกับหมวดเรือตรวจฝั่งที่ตั้งขึ้นใหม่

ภายหลังปลดประจำการ เรือทั้งสี่ลำได้นำมาจอดเทียบกันที่ท่าเรือในแม่น้ำเจ้าพระยา ใกล้กับโรงพยาบาลศิริราช ต่อมาได้มีการขายเรือให้กับบริษัทปูนซีเมนต์ไทย เพื่อทำการศึกษาและทำการวิศวกรรมย้อนกลับ [] คงเหลือแต่หอบังคับการ อาวุธปืน และกล้องส่อง ทางกองทัพเรือได้นำมาจัดสร้างสะพานเรือจำลอง จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ทหารเรือ หน้าโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ

อ้างอิง
-------

* ศิริพงษ์ บุญราศรี. *เรือดำน้ำแห่งราชนาวีสยาม*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์, พ.ศ. 2547. 168 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-276-277-5
* สงวน อั้นคง, สิ่งแรกในเมืองไทย ชุด 2, แพร่พิทยา

1. ↑  ในเอกสารกองทัพเรือไทย ระบุชื่อเรือดำน้ำว่า "มัจฉานุ" แต่ในพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ลงนามโดยผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา, เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) และเจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม อินทรโยธิน)) ขนานนามเรือดำน้ำว่า "มัจฉาณุ"

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เรือรบในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร

ผังโครงสร้างเรือดำน้ำชั้นมัจฉาณุ
เรือหลวงมัจฉาณุในปัจจุบัน ที่พิพิธภัณฑ์กองทัพเรือ โรงเรียนนายเรือ

| * ด
* ค
* ก
เรือดำน้ำชั้นมัจฉาณุ |
| --- |
| 
* *มัจฉาณุ*
* *วิรุณ*
* *พลายชุมพล*
* *สินสมุทร*

 |
**อุทยานแห่งชาติมือริทซ์** (เยอรมัน: *Müritz-Nationalpark*) เป็นอุทยานแห่งชาติในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ระหว่างกรุงเบอร์ลินกับเมืองรอสทอค อุทยานนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1990 กินพื้นที่ 318 ตารางกิโลเมตร หรือ 198,750 ไร่

  

อุทยานนี้แบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือ มือริทซ์ (Müritz) เป็นพื้นที่ตั้งแต่ชายฝั่งทางตะวันออกของทะเลสาบมือริทซ์ไปจนถึงเมืองนอยชเตรลิทซ์ และส่วนที่สองคือ เซอร์ราน (Serrahn) ส่วนนี้มีพื้นที่เล็กกว่าส่วนแรกตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองนอยชเตรลิทซ์ ภูมิประเทศของอุทยานแห่งชาตินี้เป็นภูมิประเทศแผ่นดินต่ำทำให้ในบางจุดเกิดเป็นกองตะกอนธารน้ำแข็ง กว่า 65% ของอุทยานเป็นป่าและ 12% เป็นทะเลสาบ

สัตว์ป่าขึ้นชื่อที่อาศัยอยู่ในอุทยานนี้ได้แก่ กวางแดง, นกกระเรียน, อินทรีหางขาว และเหยี่ยวออสเปร ส่วนสัตว์ชนิดอื่น ๆ ก็อาทิ นกยางแดงใหญ่, นกพงขลุ่ย, นกทะเลขาแดง, นกทะเลขาเขียว, นกกระสาดำ, นกเป็ดน้ำยูเรเซีย, เป็ดลาย และ นกสติ๊นท์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "UNESCO Weltnaturerbe "Alte Buchenwälder Deutschlands"". Nationalparkamt Müritz. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-02. สืบค้นเมื่อ 2015-03-19.
เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ (อังกฤษ: Friedrich II, Duke of Anhalt) ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2399 ณ แกรนด์ดัชชีดัชชีอันฮัลท์ เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก พระองค์กลายเป็นรัชทายาทในตำแหน่ง **ดยุกแห่งอันฮัลท์** ภาหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐาคือ เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ และกลายเป็นดยุกแห่งอันฮัลท์เมื่อปี 2447 ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ลง

เสกสมรส
-------

เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2432 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศที่  **ดัชเชสแห่งอันฮัลท์ พระชายา** ไม่มีพระบุตร

พระกรณียากิจในฐานะ ดยุกแห่งอันฮัลท์
-----------------------------------

ในรัชกาลของพระองค์นั้นเป็นที่ขนานนามและเป็นที่รู้จักเป็นอย่างยิ่งเรื่องการดนตรี ทรงอุปภัมภ์โครงการเกี่ยวกับดนตรีไว้มากมาย ซึ่งพระกรณียากิจดังกล่าวเป็นที่ประจักษ์แก่ประเทศในยุโรป

สิ้นพระชนม์
-----------

เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2461 สิริพระชันษา 61 ชันษา ตำแหน่งดยุกแห่งอันฮัลท์ตกไปเป็นของพระอนุชาคือ เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์

อักษรย่อพระนามประจำพระองค์

อ้างอิง
-------

* Almanach de Gotha. 1858. p. 3.
* Almanach de Gotha. 1910. p. 2.
* "Duke of Anhalt is dead". New York Times. 1904-01-25. p. 7.
* "Music-Loving Duke dead". New York Times. 1918-04-23. p. 13.
เอ็มเอส โอเอซิสออฟเดอะซีส์ ขณะเทียบท่าที่เมืองนัสซอ ประเทศบาฮามัส
**เรือสำราญ** (อังกฤษ: cruise ship) เป็นเรือขนส่งผู้โดยสารที่มีจุดประสงค์ด้านการพักผ่อนและความบันเทิงเป็นหลัก เรือสำราญมักล่องเป็นเวลา 2-3 วันโดยไม่แวะจอดที่ท่าเรือใด ๆ

เรือสำราญมักถูกเรียกว่าเป็น "โรงแรมลอยน้ำ" ซึ่งจะมีพนักงานคอยให้บริการในพื้นที่ต่าง ๆ ภายในเรือสำราญ ต่างจากเรือทั่วไปที่จะมีเพียงลูกเรือ โดยมักจะมีจำนวนมากกว่าผู้โดยสารที่มาใช้บริการ ภายในเรือสำราญแต่ละลำที่ให้บริการจะมีสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ แตกต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็น ร้านอาหาร ร้านค้าต่าง ๆ บาร์ สปา โรงภาพยนตร์ ที่พัก ฯลฯ

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Compare: Mayntz, Melissa. "Cruise to Nowhere". *Cruises.lovetoknow.com*. สืบค้นเมื่อ 2018-11-02. A two-night, three-day cruise to nowhere can offer a quick vacation for a very reasonable price. Ships depart from their home port and sail in a loop to and from the same port, without any other stops.
2. ↑  Wolber, Ben; Papathanassis, Alexis; Vogel, Michael (2012). *The business and management of ocean cruises*. CABI. ISBN 9781845938468.