สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นามาซุ
ภาพมนุษย์กำลังต่อสู้กับโอนามาซุ
**โอนามาซุ** (ญี่ปุ่น: 大鯰オオナマズ; โรมาจิ: *ōnamazu*) ตามตำนานญี่ปุ่นเป็นปลาดุกยักษ์ที่อาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่น เมื่อมันขยับตัวจะทำให้เกิดแผ่นดินไหว โอนามาซุอาศัยอยู่ใต้เกาะญี่ปุ่นและถูกควบคุมโดยเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิ ที่ประดิษฐานอยู่ที่คาชิมะ ซึ่งเทพเจ้าทาเกมิกาซูจิจะยับยั้งการขยับของโอนามาซุด้วยหิน แต่เมื่อทาเกมิกาซูจิชะล่าใจและปล่อยให้หินของเขาล้มลง โอนามาซุก็จะใช้โอกาสนี้ในการขยับตัวซึ่งจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง

ตำนาน
-----

ตามตำนานของญี่ปุ่นเล่าว่าโอนามาซุคือปลาดุกขนาดมหึมาที่อาศัยอยู่ใต้พื้นโลก ซึ่งเป็นสาเหตุของแผ่นดินไหว ความเกี่ยวข้องระหว่างโอนามาซุกับแผ่นดินไหวเกิดขึ้นครั้งแรกในทะเลสาบบิวะ ในช่วงเวลาประมาณศตวรรษที่ 16 โอนามาซุได้รับการวาดจากภาพโอสึเอะ ซึ่งเป็นศิลปะในบริเวณนั้น

โอนามาซุมีเกี่ยวข้องกับเทพพระเจ้าทาเกมิกาซูจิและ "หินรากฐาน" ในเมืองคาชิมะ จังหวัดอิบารากิ ซึ่งเป็นหินขนาดใหญ่ที่ทับไม่ให้ปลาดุกขยับได้ แต่เมื่อพระเจ้าทาเกมิกาซูจิชะล่าใจ โอนามาซุก็จะขยับตัวจนทําให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง 

### คําอธิบาย

ความเชื่อเกี่ยวกับปลาดุกและแผ่นดินไหวไม่ได้มีอยู่ในญี่ปุ่นจนถึงปลายศตวรรษที่ 17 และได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นหลังความเชื่อในการทํานายแผ่นดินไหวในช่วงศตวรรษที่ 19 ก่อนเกิดแผ่นดินไหวในเอโดะในปี ค.ศ. 1855 ชาวประมงที่กำลังจะไปหาปลาไหลรายงานว่าพบปลาดุกมีพฤติกรรมผิดปกติในแม่น้ำ ซึ่งเขาก็ใช้ปลาดุกเป็นตัวทํานายแผ่นดินไหว ต่อมาในคืนนั้นก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น สอดคล้องกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยซึ่งบันทึกไว้ในพงศาวดารปี ค.ศ. 1856 รายงานข่าวเกี่ยวกับปลาดุกสามารถทํานายแผ่นดินไหวได้ตามธรรมชาติ ในช่วงทศวรรษที่ 1930 นักแผ่นดินไหวชาวญี่ปุ่น ชินกิชิ ฮาไต และโนโบรุ อาเบะ ได้ แสดงให้เห็นว่าปลาดุกในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมีพฤติกรรมผิดปกติก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวหลายชั่วโมง 
และสามารถคาดการณ์แผ่นดินไหวด้วยความแม่นยํา 80%

ประวัติ
-------

### นามาซุเอะ

ทาเกมิกาซูจิควบคุมโอนามาซุด้วยหิน เพื่อป้องกันแผ่นดินไหวในปี ค.ศ. 1855
นามาซุเอะ เป็นภาพพิมพ์ปลาดุกที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 19 ภาพเหล่านี้ถูกตีพิมพ์และเผยแพร่ในปริมาณมากหลังจากเกิดแผ่นดินไหวในเอโดะ พ.ศ. 2398 ถือเป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่ที่สุดในยุคอันเซ
ภาพพิมพ์แกะไม้เหล่านี้ส่วนใหญ่มีฉากเทพเจ้าที่ปราบปลาดุก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rabitz, Albrecht; Rabitz, Gisela (2010). "When the *Namazu* Shakes its Body", *Andon* (88), pp. 5–27.
2. ↑  Ouwehand (1964), p. 6.
3. ↑  Smits (2009), pp. 10–11.
4. ↑  Ouwehand (1964), pp. 67–72.
5. 1 2  Smits, Gregory (2012). "Conduits of Power: What the Origins of Japan's Earthquake Catfish Reveal about Religious Geography". *Japan Review* (24): 41–65. ISSN 0915-0986. JSTOR 41592687.
6. ↑  Smits, Gregory (2014). *Seismic Japan : the long history and continuing legacy of the Ansei Edo earthquake*. Honolulu: University of Hawaiʻi Press. ISBN 978-0-8248-3910-9. OCLC 869303977.
7. ↑  "Sensitivity of Fish to Earthquakes". *Nature* (ภาษาอังกฤษ). **132** (3343): 817. November 1933. Bibcode:1933Natur.132R.817.. doi:10.1038/132817b0. ISSN 0028-0836.
8. ↑  Smits (2009), p. 10.
9. ↑  Smits (2006), p. 1055; Smits (2009), pp. 10–11

บรรณานุกรม

* Ouwehand, Cornells (1964). *Namazu-e and Their Themes: An Interpretative Approach to Some Aspects of Japanese Folk Religion*. Leiden: Brill.
* Smits, Gregory (Summer 2006). "Shaking up Japan: Edo Society and the 1855 Catfish Picture Prints" (PDF). *Journal of Social History*. **39** (4): 1045–1078. doi:10.1353/jsh.2006.0057. S2CID 53392354. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-11-05. สืบค้นเมื่อ 2023-04-06.
* —— (2009). "Warding off Calamity in Japan: A Comparison of the 1855 Catfish Prints and the 1862 Measles Prints" (PDF). *East Asian Science, Technology, and Medicine*. **30**: 9–31. doi:10.1163/26669323-03001003.