recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ฟาร์มโทมิตะในเดือนกรกฎาคม.
ฟาร์มโทมิตะในเดือนกรกฎาคม.
**ฟาร์มโทมิตะ** (ญี่ปุ่น: ファーム富田) เป็นฟาร์มในเมืองนากะฟูราโนะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครซัปโปโระไปราว 120 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ราว 2 ชั่วโมง ฟาร์มเปิดให้เข้าชมระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนพฤศจิกายน ช่วงเหมาะสมไปเยือนที่สุดคือเดือนกรกฎาคม การเข้าชมฟาร์มไม่มีค่าใช้จ่าย

ฟาร์มโทมิตะก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1903 โดยนายโทกูมะ โทมิตะ เกษตรกรจากจังหวัดฟูกูอิ ก่อนที่ในปี 1958 จะได้เริ่มมีการปลูกต้นลาเวนเดอร์เพื่อใช้ทำน้ำมันหอมระเหย พื้นที่แปลงลาเวนเดอร์เคยกว้างที่สุดถึง 1,400 ไร่ในปี 1970 ก่อนที่จะลดขนาดลงมา ต่อมาในปี 1976 ทุ่งลาเวนเดอร์ของฟาร์มโทมิตะถูกนำไปใช้เป็นภาพบนปฏิทินของกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (JR) ทำให้เกิดกระแสนักท่องเที่ยวหลั่งไหลมาเยี่ยมชมจากทั่วญี่ปุ่น ตั้งแต่นั้นมาก็เริ่มมีการพัฒนาฟาร์มเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีการปลูกดอกไม้ สร้างเรือนกระจก สร้างพิพิธภัณฑ์ตามมา

ในปัจจุบัน ฟาร์มโทมิตะสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวได้กว่าหนึ่งล้านคนต่อปี และกลายเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางของการท่องเที่ยวในจังหวัดฮกไกโด

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฟาร์มโทมิตะ (อังกฤษ)
* "Farm Tomita in Nakafurano" Lavender Field That 1 Million Tourists Visit เก็บถาวร 2019-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**ปลาแบสลายจุด** (อังกฤษ: Spotted bass; หรือที่เรียกว่า "Spotty", "Leeman" และ"Spots"; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Micropterus punctulatus*) เป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลากะพงปากกว้าง (Centrarchidae) ในอันดับปลากะพง เป็นปลาแบสดำชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีข้ามไปถึงรัฐรอบอ่าวเม็กซิโก จากกลางรัฐเท็กซัสผ่านรัฐฟลอริดาไปถึงรัฐตอนกลางของมหาสมุทรแอตแลนติก และถูกนำเข้าสู่ทางตะวันตกของรัฐนอร์ทแคโรไลนาและรัฐเวอร์จิเนีย รวมถึงทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกาที่ซึ่งสามารถดำรงอยู่ได้ในแหล่งน้ำโดดเดี่ยวบางแห่ง บ่อยครั้งที่เกิดการเข้าใจผิด เพราะว่ามีลักษณะคล้ายกับปลาแบสปากใหญ่ (*M. salmoides*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน

ปลาแบสลายจุดมีขนาดยาวประมาณ 64 เซนติเมตร หนักได้ถึง 4.6 กิโลกรัม มีช่วงชีวิตอย่างน้อยที่สุด 7 ปี ลำตัวมีลายจุดสีดำใต้เส้นข้างลำตัวของอันเป็นที่มาของชื่อ ปลาแบสลายจุดจะคล้ายกับปลาแบสปากใหญ่มากในเรื่องของลักษณะและสีสัน แต่ปลาแบสลายจุดมีปากที่มีขนาดเล็กกว่า ปลากินแมลง, กุ้ง-กั้ง-ปู, กบ, แอนเนลิดา และปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร

อ้างอิง
-------

* FishBase: *Micropterus punctulatus*
* *"Micropterus punctulatus"*. Integrated Taxonomic Information System.
* Rohde, F. C. et al. *Freshwater Fishes of the Carolinas, Virginia, Maryland, and Delaware.* Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1994.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Micropterus punctulatus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Micropterus punctulatus ที่วิกิสปีชีส์
**"ฆ่าก่อน รายงานทีหลัง"** หรือ **"ประหารก่อน รายงานทีหลัง"** (จีน: 先斬後奏; พินอิน: *xiānzhǎnhòuzòu, เซียนฉ่านโฮ่วโจ้ว*; อังกฤษ: kill first, report later) เป็นสำนวนจีน ใช้อุปมาอุปไมยถึงการที่ผู้ใต้บังคับบัญชาปฏิบัติหน้าที่ใดให้ลุล่วงไปก่อนแล้วจึงค่อยรายงานผลต่อผู้บังคับบัญชาทีหลัง

ที่มาของสำนวนนี้ ว่ากันไว้สองทาง ทางแรกว่าในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในวันที่ขุนนาง**ตงซวน** (พินอิน: *Dong Xuan*) ได้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการนครลั่วหยาง เมืองหลวงของประเทศจีนในสมัยนั้น เขาพบว่ามีคดีหนึ่งค้างอยู่ในศาลซึ่งที่ผ่านมาไม่มีทางจะลุล่วงได้ โดยคดีมีว่าข้าราชบริพารคนหนึ่งของพระราชธิดาหูหยาง เป็นคนหยาบช้าและได้กระทำฆาตกรรมขึ้น แต่ไม่มีผู้ได้กล้าลงโทษเพราะเกรงพระราชหฤทัยและอิทธิพลของพระราชธิดา ขุนนางตงซวนนั้นเป็นคนใจซื่อมือสะอาด ไม่เกรงกลัวอิทธิพลของผู้ใด จึงสั่งให้ตำรวจไปจับกุมข้าราชบริพารผู้นั้นขณะที่โดยเสด็จพระราชธิดา และสั่งลงโทษประหารชีวิตทันที พระราชธิดาทรงพระพิโรธ เสด็จไปกราบบังคมทูลพระกรุณาขอให้มีรับสั่งประหารขุนนางตงซวน ขุนนางตงซวนได้เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทและกราบบังคมทูลรายงานเกี่ยวกับคดี ซึ่งเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิได้ทรงสดับแล้วเห็นว่าการกระทำของขุนนางตงซวนมิได้เป็นผิดเป็นโทษแต่อย่างใด ก็มิได้ทรงเอาโทษ เป็นที่มาของสำนวนว่า "ฆ่าก่อน รายงานทีหลัง"

อีกทางหนึ่งเกี่ยวข้องกับ**เปาบุ้นจิ้น**ในสมัยราชวงศ์ซ่ง ซึ่งมีที่มาจากวรรณกรรมจีนเกี่ยวกับเปาบุ้นจิ้นเรื่อง "เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม" โดยกล่าวว่าเปาบุ้นจิ้นได้รับพระราชทานชุดเครื่องประหารจากสมเด็จพระจักรพรรดิ ประกอบด้วย

* เครื่องประหารหัวสุนัข (เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ฉบับภาษาไทย เรียก "มีดตัดหัวสุนัข") - สำหรับประหารนักโทษที่เป็นสามัญชน
* เครื่องประหารหัวพยัคฆ์ (เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ฉบับภาษาไทย เรียก "มีดบั่นศีรษะพยัคฆ์") - สำหรับประหารนักโทษที่เป็นข้าราชการ
* เครื่องประหารหัวมังกร (เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ฉบับภาษาไทย เรียก "มีดปลิดเศียรมังกร") - สำหรับประหารนักโทษที่เป็นเชื้อพระวงศ์
* เครื่องประหารหัวสิงโต (เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ฉบับภาษาไทย เรียก "มีดผ่าคอสิงโต") - สำหรับประหารนักโทษที่เป็นทูตผีปีศาจ

โดยทรงให้เปาบุ้นจิ้นมีอาญาสิทธิ์ คือ สิทธิที่จะใช้เครื่องประหารทั้งสี่ประหารผู้กระทำผิดได้ทันทีโดยไม่ต้องขอพระราชทานพระราชานุญาตก่อนตามธรรมเนียมปฏิบัติ แต่เมื่อสั่งประหารผู้ใดแล้วให้ทูลถวายรายงานคดีด้วย ในวรรณกรรมอีกชุดหนึ่งก็ว่าอาญาสิทธิ์ดังกล่าวของเปาบุ้นจิ้นนั้นได้มาจากการที่ได้รับพระราชทานกระบี่อาญาสิทธิ์ ทั้งนี้ เป็นที่มาอีกแห่งหนึ่งของสำนวนว่า "ฆ่าก่อน รายงานทีหลัง"

อ้างอิง
-------

* "Kill First, Report Later." (2008). *Chinese Idioms.* [Online]. Available: <  เก็บถาวร 2008-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน >. (Accessed: 26 December 2008).
* *เปาบุ้นจิ้น : 7 ผู้กล้า 5 ผู้ทรงธรรม.* (2538). จีนแส แปล. กรุงเทพฯ : ดอกหญ้า. ISBN 9746028308.
* *เปาบุ้นจิ้นฉบับสมบูรณ์.* นักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีน คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แปล, ถาวร สิกขโกศล และ ปกรณ์ ลิมปนุสรณ์ บรรณาธิการ. กรุงเทพฯ : ดอกหญ้า. ISBN 9746031929.
* *เปาบุ้นจิ้น เทพเจ้าแห่งความยุติธรรม แปลโดย นายหยอง ทหารปืนใหญ่ เรียบเรียงโดย นายวรรณ.* (2519). นายหยอง ทหารปืนใหญ่ และนายวรรณ แปล. กรุงเทพฯ : ศรีเมืองการพิมพ์.
* *เปาเล่งถูกงอั้น เปาบุ้นจิ้น.* (2514). พระนคร : องค์การค้าของคุรุสภา.
**อิสฮาก** (อาหรับ: إسحاق หรือ إسحٰق*, ʾIsḥāq*) ชาวมุสลิมได้รับการยอมรับว่าเป็นนบีของอัลลอฮ์  เช่นเดียวกับใน ศาสนายูดาย และ ศาสนาคริสต์ และ อิสลาม ยืนยันว่านบีอิสฮากเป็นบุตรชายของนบีอิบรอฮีม จากภรรยาของท่านซาราห์ ชาวมุสลิมนับถือนบีอิสฮากด้วยความเคารพอย่างลึกซึ้งเพราะพวกเขาเชื่อว่าทั้งนบีอิสฮากและนบีอิสมาอีล พี่ชายต่างมารดาของท่านยังคงสืบทอดมรดกทางจิตวิญญาณของบิดาของพวกท่านผ่านการเทศนาสาส์นของอัลลอฮ์ หลังจากการตายของนบีอิบรอฮีม  มีการกล่าวถึงนบีอิสฮากในสิบห้าครั้งในอัลกุรอาน  นบีอิสฮากได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนบีของศาสนาอิสลาม

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

เนื่องจากพระคุณและพันธสัญญาของอัลลอฮ์ที่ทรงทำกับนบีอิบรอฮีม ซาเราะห์จึงตั้งท้องในวัยชรา

ในอัลกุรอาน
-----------

นบีอิสฮากถูกกล่าวชื่อถึงสิบห้าครั้งในอัลกุรอาน โดยมักจะกล่าวถึงบิดาและบุตรชายของท่าน ยะอ์กูบ (ยาโคบ)  อัลกุรอานกล่าวว่า เราได้แจ้งข่าวดีแก่เขาว่า จะได้อิสฮากเป็นนบี ในหมู่คนดีทั้งหลาย (37:112) "และเราได้แจ้งข่าวดีแก่เขาถึงอิสฮาก นบีในหมู่ผู้ยำเกรง และเราได้อวยพรแก่เขาและอิสฮาก และในหมู่ลูกหลานของพวกเขาคือผู้มีคุณธรรมและผู้ที่อธรรมอย่างชัดเจน"  ในคำอธิบายที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เมื่อมะลาอิกะฮ์มาหานบีอิบรอฮีม เพื่อบอกเขาเกี่ยวกับการลงโทษในอนาคตที่จะกำหนดต่อเมืองสะดูมและอะมูเราะห์ ซาเราะห์ภรรยาของเขา "หัวเราะ และเราได้แจ้งข่าวดีแก่นางเกี่ยวกับอิสฮากและหลังจากอิสอัคคือยะอ์กูบ (หลานชาย)" (11:71-74) และมีการอธิบายเพิ่มเติมว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นแม้ว่านบีอิบรอฮีมและนางซาเราะห์จะอายุมากแล้วก็ตาม หลายข้อพูดถึงนบีอิสฮากว่าเป็น "ของขวัญ" แก่นบีอิบรอฮีม (6:84; 19:49-50) และ 29:26-27 เสริมว่าอัลลอฮ์ทรงสร้าง "บรรดานบีและคัมภีร์ให้อยู่ท่ามกลางลูกหลานของเขา" ซึ่งถูกตีความ เพื่ออ้างถึงบุตรชายที่เป็นนบีสองคนของอับราฮัม ยะอ์กูบหลานชายของท่านผู้เป็นนบี และยูสุฟ เหลนของท่านผู้เป็นนบี ในคัมภีร์กุรอาน เล่าในภายหลังว่านบีอิบรอฮีมยังสรรเสริญอัลลอฮ์ที่ให้นบีอิสมาอีลและนบีอิสฮากแก่ท่านในวัยชรา (XIV: 39-41)

ที่อื่นในอัลกุรอานมีการกล่าวถึงนบีอิสฮากใน: นบียูสุฟปฏิบัติตามศาสนาของนบีอิบรอฮีม นบีอิสฮากและนบียะอ์กูบบรรพบุรุษของท่าน (12:38) และกล่าวถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกเขา (12:6); บุตรชายของยะอ์กูบทุกคนเป็นพยานในความเชื่อและสัญญาว่าจะนมัสการพระเจ้าที่บรรพบุรุษของพวกเขา "อิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก" บูชา (2:127); และอัลกุรอานสั่งให้ชาวมุสลิม เชื่อในการวะฮีย์ที่ประทานแก่ "นบีอิบรอฮีม นบีอิสมาอีล นบีอิสฮาก นบียะอ์กูบ และคนอื่นๆ" (2:136; III:84)

สถานที่ฝังศพ
------------

หลุมฝังศพของนบีอิสฮาก
หลุมฝังศพของท่านและภรรยาของท่าน คือเรเบคคาห์ ถือว่าอยู่ในมัสยิดอิบรอฮีมในเฮโบรน, เวสต์แบงค์ ข้างๆ หลุมฝังศพของนบีอิสฮากคือหลุมฝังศพของนบีในอัลกุรอาน/คัมภีร์ไบเบิล คนอื่นๆ และภรรยาของพวกท่าน ได้แก่ นบีอิบรอฮีม นางซาเราะห์ และนบียะอ์กูบและนางลีอะห์

ดูเพิ่ม
-------

* เรื่องเล่าในพระคัมภีร์และอัลกุรอาน
* นบี
* เรื่องราวของบรรดานบี

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Lives of the Prophets*, L. Azzam, *Isaac and Jacob*
2. ↑  *Stories of the Prophets*, Kisa'i, *Isaac*
3. ↑  Watt, W. Montgomery, "Isḥāḳ", in: Encyclopaedia of Islam, Second Edition, Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs.
4. ↑  *Encyclopedia of Islam*, W. Montgomery Watt, *Isaac*
5. ↑  Dagli, Caner; Dakake, Maria; Lumbard, Joseph, บ.ก. (2015). *The Study Qur'an* (1st ed.). New York: Harper One. p. 1095.
หน้ากากผ้าทำเอง
**หน้ากากผ้า** เป็นหน้ากากที่ทำจากสิ่งทอทั่วไปโดยมักเป็นฝ้าย มีไว้สวมปิดปากและจมูก แม้จะมีประสิทธิภาพน้อยกว่าหน้ากากอนามัยหรือหน้ากาก N95 แต่สาธารณชนทั่วไปใช้ในครัวเรือนและในแหล่งชุมชนโดยถือว่าเป็นการป้องกันต่อโรคติดเชื้อและมลพิษทางอากาศที่เป็นอนุภาค ด้วยเหตุนี้ หน่วยงานสาธารณสุขโดยทั่วไปจึงแนะนำหน้ากากผ้าเฉพาะสำหรับการควบคุมแหล่งโรคในสถานการณ์โรคระบาด แต่ไม่ถือเป็นอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล

เจ้าหน้าที่สาธารณสุขใช้หน้ากากผ้าเป็นประจำเริ่มตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในคริสต์ทศวรรษ 1960 หน้ากากผ้าทยอยเลิกใช้ในประเทศพัฒนาแล้วหันมาใช้หน้ากากอนามัยสมัยใหม่แทน แต่ยังใช้กันอยู่แพร่หลายในประเทศกำลังพัฒนา ระห่วางการระบาดทั่วของโควิด-19 มีการหันกลับมาใช้หน้ากากผ้าเนื่องจากขาดแคลนหน้ากากอนามัยและอุปกรณ์ช่วยหายใจ

ข้อแนะนำ
--------

องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำให้ใช้หน้ากากที่ประกอบด้วยวัสดุต่างกันอย่างน้อยสามชั้น เชื่อว่าพอลีโพรพีลีนสปันบอนด์ (spunbond) สองชั้นมีการกรองและหายใจได้เพียงพอ 

เมื่อผลิตหน้ากากผ้า ควรคำนึงถึงตัวแปรเสริมสองตัว ได้แก่ ประสิทธิผลการกรองของวัสดุและการหายใจได้ ปัจจัยคุณภาพการกรองเรียก "Q" ใช้ในตัวบ่งชี้คุณภาพการกรองรวม เป็นฟังก์ชันของประสิทธิผลการกรองและการหายใจได้ โดยค่ายิ่งสูงยิ่งบอกสมรรถนะดี ผู้เชี่ยวชาญแนะนำปัจจัย Q ตั้งแต่สามขึ้นไป

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Advice on the use of masks in the context of COVID-19". *WHO*. 5 June 2020.
**บทความนี้มีข้อความภาษาจีน** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรจีน

**โต้วเหมี่ยว** (จีน: 竇妙: สิ้นพระชนม์ 172) ฐานันดรศักดิ์ **จักรพรรดินีหฺวันซื่อ** (อังกฤษ: Empress Huansi) เป็นจักรพรรดินีระหว่าง ราชวงศ์ฮั่น พระนางเป็นจักรพรรดินีองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิฮั่นหฺวัน หลังจากพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 168 พระนางเป็นผู้สำเร็จราชการสำหรับผู้สืบทอดของเขา จักรพรรดิหลิง ความช่วยเหลือโดยพระบิดาของพระนาง เตาบู และบัณฑิต ลัทธิขงจื๊อ ตันผวน (จีน: 陳蕃)แต่ เตาบู และ ตันผวน มีความขัดแย้งอย่างหนักกับ ขันที ที่ทรงอำนาจ ต่อมาในปี ค.ศ. 168 พวกเขาพ่ายแพ้และถูกสังหาร หลังจากนั้น พระนางถูกกักบริเวณกระทั่งพระนางสิ้นพระชนม์

ภูมิหลังของครอบครัวและการอภิเษกกับจักรพรรดิฮั่นหฺวัน
----------------------------------------------------

ไม่รู้ว่าจักรพรรดินีพระพันปีหลวงโต้วประสูติเมื่อไร. เตาบู พระบิดาของพระนางเป็นขุนนางระดับล่างในช่วงการปกครองของจักรพรรดิฮั่นฮวนและปราชญ์ขงจื๊อที่มีชื่อเสียง; เขามาจากภูมิหลังของขุนนาง, เป็นทายาทของ โต้ว หรง (竇融), ซึ่งมีส่วนอย่างมากในการฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่นภายใต้ จักรพรรดิฮั่นกวังอู่. ไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องภูมิหลังทางครอบครัวของพระมารดาของพระนาง.

ใน ค.ศ. 165, ในช่วงเวลาที่จักรพรรดิฮั่นหฺวันปลดจักรพรรดินีองค์ที่สองของพระองค์ จักรพรรดินี เติ้งเมิ่งนฺหวี่, โต้วเหมี่ยว กลายเป็นจักรพรรดินีของจักรพรรดิ. อย่างไรก็ตาม, จักรพรรดิฮั่นหฺวันไม่ชอบพระนาง. ต่อมาในปีนั้น, เมื่อเลือกจักรพรรดินีองค์ใหม่, พระนางก็ได้รับการพิจารณา. จักรพรรดิฮวนต้องการสถาปนาพระสนมเทียน เฉิง (田圣) สนมคนโปรดของพระองค์แต่ขุนนางนำโดย ตันผวน คัดค้านเนื่องจากพระสนมเทียนชาติกำเนิดต่ำต้อย.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lily Xiao Hong Lee, A.D. Stefanowska, Sue Wiles:*Biographical Dictionary of Chinese Women: Antiquity Through Sui, 1600 B.C.E*
ในกฎหมายออสเตรเลีย **หน่วยโทษ** (อังกฤษ: penalty unit หรือเรียกโดยย่อว่า **PU**) เป็นจำนวนเงินซึ่งใช้คำนวณโทษปรับฐานละเมิดกฎหมายลายลักษณ์อักษร ค่าปรับสำหรับความผิดฐานใดคำนวณได้โดยคูณมูลค่าหน่วยโทษเข้ากับจำนวนหน่วยโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดฐานนั้น เช่น ถ้าต้องโทษปรับ 20 หน่วยโทษ และหน่วยโทษหน่วยหนึ่งเท่ากับ 100 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ก็คำนวณค่าปรับได้โดยนำ 100 คูณ 20

ในแต่รัฐและดินแดนที่ประกอบขึ้นเป็นออสเตรเลียมีการกำหนดค่าหน่วยโทษไว้แยกจากกันเป็นเอกเทศซึ่งหน่วยโทษของรัฐและดินแดนก็ใช้กับการกระทำผิดฝ่าฝืนกฎหมายท้องถิ่นในรัฐและดินแดนเหล่านั้น (เช่น กฎหมายจราจรทางบกของรัฐออสเตรเลียตะวันตก ห้ามมิให้ปล่อยฝูงปศุสัตว์โดยไม่มีคนดูแลไว้บนถนนสาธารณะ หากฝ่าฝืนต้องระวางโทษปรับหนึ่งหน่วยโทษ ) ส่วนรัฐบาลกลางก็มีหน่วยโทษที่ใช้กับการฝ่าฝืนกฎหมายของคอมมอนเวลธ์ (เช่น กฎหมายเลือกตั้ง ให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทุกคนไปลงทะเบียนภายใน 21 วันนับแต่มีสิทธิ์ หากฝ่าฝืนต้องระวางโทษปรับหนึ่งหน่วยโทษ) 

ความถี่และวิธีการปรับค่าหน่วยโทษให้ทันสมัยเป็นอำนาจของรัฐบาลกลาง รัฐบาลรัฐและดินแดนจะกำหนดขึ้นเอาเองตามกรอบอำนาจของตน ในรัฐออสเตรเลียตะวันตกกำหนดหน่วยโทษเกี่ยวกับการจราจรทางบกไว้ที่ 50 ดอลลาร์ออสเตรเลีย แต่สำหรับความผิดร้ายแรงอื่นกำหนดไว้ที่ 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ส่วนรัฐออสเตรเลียใต้ไม่มีการใช้หน่วยโทษ ในรัฐวิคตอเรียค่าของหน่วยโทษจะกำหนดตามปีงบประมาณโดย Treasurer และประกาศลงใน Government Gazette ภายใต้บังคับของ Monetary Units Act 2004 โดยในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 หนึ่งหน่วยโทษของรัฐวิคตอเรียมีค่า 140.84 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ในขณะที่หนึ่งหน่วยโทศในรัฐนิวเซาท์เวลส์มีค่า 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย และในรัฐควีนส์แลนด์มีค่า 100 ดอลลาร์ออสเตรเลีย สำหรับรัฐบาลกลางกำหนดค่าหน่วยโทษสำหรับบุคคลธรรมดาไว้ที่ 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ตั้งแต่ ค.ศ. 2007

อนึ่ง หน่วยโทษสำหรับนิติบุคคลมักมีค่ามากกว่าหน่วยโทษสำหรับบุคคลธรรมดา เช่น ในมณฑลนครหลวงออสเตรเลียหนึ่งหน่วยโทษสำหรับบุคคลธรรมดามีค่า 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย แต่มีค่า 550 ดอลลาร์ออสเตรเลียสำหรับบรรษัท

หน่วยโทษอาจกำหนดไม่เป็นจำนวนเต็ม เช่น 1.5 หน่วยโทษก็ได้ (เช่น ความผิดขับรถเร็วเกินกว่ากำหนดในรัฐออสเตรเลียตะวันตก) และในกฎหมายฉบับหนึ่งอาจกำหนดโทษเป็นจำนวนเงินและเป็นหน่วยโทษปะปนไปก็ได้ (เช่น กฎหมายเลือกตั้งกำหนดค่าปรับกรณีไม่ไปเลือกตั้งไว้เป็นตัวเงิน แต่ค่าปรับกรณีไม่ลงทะเบียนเลือกตั้งกำหนดเป็นหน่วยโทษ)

หลักการและเหตุผล
----------------

ในอดีตค่าปรับกำหนดไว้เป็นหน่วยเงินธรรมดา (ปอนด์สเตอร์ลิงและต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นดอลลาร์ออสเตรเลีย) แต่เพราะด้วยเงินเฟ้อทำให้โทษค่าปรับที่กำหนดไว้แต่แรกนั้นมีค่าทางเศรษฐศาสตร์ลดน้อยลงไปไม่เหมาะสมแก่สถานการณ์ การแก้ไขค่าปรับในกฎหมายบ่อย ๆ ย่อมก่อให้เกิดความยุ่งยากและสิ้นเปลืองเวลา หน่วยโทษเป็นวิธีการอย่างง่ายที่ปรับปรุงค่าปรับ ค่าธรรมเนียม หรืออัตราอื่น ๆ ที่กำหนดไว้ในกฎหมายทั้งหมดได้ในคราเดียวกัน

ดูเพิ่ม
-------

* Standard scale

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Penalty & Fee Units". Office of the Chief Parliamentary Counsel. สืบค้นเมื่อ 2010-10-15.
5. ↑  "Crimes (Sentencing Procedure) Act 1999 (NSW) s.17". AustLII. สืบค้นเมื่อ 2010-01-04.
6. ↑  "Penalties and Sentences Act 1992 (Qld) s.5" (PDF). Queensland Government. สืบค้นเมื่อ 2011-05-26.
7. ↑  "Crimes Act 1914 (Cth) s.4AA". AustLII. สืบค้นเมื่อ 2010-01-04.
8. ↑

* "Rural Law Online Glossary". สืบค้นเมื่อ 2008-03-22.
สำหรับไทป์เฟซ ดูที่ ฟิรา (ไทป์เฟซ) สำหรับอักษรย่อ "FIRA" ดูที่ FIRA (แก้ความกำกวม)
โบสถ์พระแม่รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ
**ฟีรา** (กรีก: Φηρά, ออกเสียง [fi.'ra]; Firá) เป็นเมืองหลวงปัจจุบันของเกาะซันโดรีนีในทะเลอีเจียนของประเทศกรีซ และเป็นนิคมดั้งเดิมบนซันโดรีนี "Firá" มาจากการออกเสียงอีกแบบหนึ่งของ "Thíra" ชื่อโบราณของเกาะซันโดรีนี บ้านเรือนและสิ่งก่อสร้างของฟีราเป็นสีขาว และสร้างกันอยู่บนขอบของแอ่ง (caldera) ที่ความสูง 400 เมตร (1,312 ฟุต) บนขอบทางตะวันตกของซีรา พิพิธภัณฑ์สำคัญสองแห่งของเกาะคือ พิพิธภัณฑ์โบราณคดีซีรา และ พิพิธภัณฑ์ซีรายุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก อาสนวิหารออร์ทอดอกซ์ และ ไตรระฆังแห่งฟีรา

อ้างอิง
-------

1. ↑   Greek National Tourism Organisation

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ฟีรา**

* คู่มือการท่องเที่ยว Fira จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)

พิกัดภูมิศาสตร์: 36°25.2′N 25°25.9′E﻿ / ﻿36.4200°N 25.4317°E﻿ / 36.4200; 25.4317

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เช็กเกีย

 |

แม่แบบ:SAegean-geo-stub
**เมโลดิกเดธเมทัล** (อังกฤษ: Melodic death metal) (หรือ กอเธนเบิร์คเมทัล, เมโลเดธ, สแกนดิเนเวียนเมทัล, และ โพสต์เดธ) คือสาขาย่อยของเดธเมทัล เมโลดิกเดธเมทัลผสมผสานสไตล์ที่นุ่มนวลและเมโลดี้ที่มีจังหวะครึกครื้นของบริทิชเมทัล กับเสียงที่รุนแรงตามแบบฉบับเดทเมทัลและแทรชเมทัล หลังจากนั้นเมโลดิกเดทเมทัลก็มีวิวัฒนาการจากการได้รับอิทธิพลต่างๆ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดได้แก่ มีการใช้คีย์บอร์ดเป็นเครื่องดนตรีที่เพิ่มขึ้นมานั้นเอง

ภูมิหลัง
--------

เมโลดิกเดทเมทัล มีท่อนริฟกีตาร์แบบเมโลดิก ท่อนโซโล และเสียงอะคูสติกกีต้าร์ มากกว่าเดทเมทัล นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาที่สามารถเข้าถึงได้ และเสียงร้องปรกติสลับกับเสียงร้องคำรามแบบเดท โดยทั่วไปแล้วโครงสร้างของเพลงมีความแปลกใหม่มากกว่า โดยมีการใช้แนวเพลงที่หลากหลายตลอดทั้งเพลง วง Death และ Morbid Angel ที่ถูกมองว่าเป็นบิดาอุปถัมป์ของเดทเมทัลบ่อย ๆ นั้น คือผู้มีอิทธิพลหลักของแนวนี้ เช่นเดียวกับแหล่งกำเนิดอย่างเช่น Dark Tranquillity, At the Gates, In Flames และ Carcass กับงานอัลบัมที่ชื่อว่า Heartwork ในบางครั้งวง Sentenced ก็ถูกยกย่องว่า เป็นผู้ที่สร้างอัลบัมเมโลเดทขึ้นมาเป็นอัลบัมแรกในชื่อ North from Here บางคนยกให้ In Flames เป็นวงที่ทำให้แนวนี้เป็นที่นิยม บางคนถึงกับยกย่องให้เป็นผู้ประดิษฐ์คิดค้นแนวนี้ขึ้นมาเลยทีเดียว

ภูมิภาคที่นิยม
--------------

วงเมโลดิกเดทเมทัลส่วนใหญ่มาจากภูมิภาคแถวสแกนดิเนเวียและยุโรปตอนเหนือ โดยเฉพาะจากประเทศสวีเดน และประเทศฟินแลนด์ ตัวอย่างของวงจากฟินแลนด์ที่มีชื่อคือ Norther และ Kalmah และวงอย่าง Children of Bodom ที่สไตล์ของพวกเขายังเป็นที่ถกเถียงของแฟนๆอยู่ แต่ในบ่อยครั้งพวกเขาก็ไม่ถูกจัดว่าเป็นเมโลดิกเดทเมทัล

**ในปัจจุบัน**

แนวเมโลดิกเดทเมทัลได้รับความนิยมมากขึ้นอย่างล้นหลามจนมีผู้ติดตามในทวีปอเมริกาตอนเหนือ โดยเฉพาะในกลุ่มแฟนๆในอเมริกาตอนเหนือที่ชื่นชอบวงสแกนดิเนเวียผู้ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกแนวเพลงเมโลดิกเดทเมทัลจวบจนถึงวันนี้ แนวเพลงนี้ยังมีผู้ติดตามในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งผลิตดนตรีวงดนตรีเมโลดิกเดทเมทัลของตัวเองเช่น Blood Stain Child อีกด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**โทกูงาวะ อิเอมาซะ** (ญี่ปุ่น: 徳川 家正; โรมาจิ: *Tokugawa Iemasa*; 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) รู้จักกันในชื่อ อิเยมาซะ หรือ **เจ้าโทกูงาวะที่ 2** เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นใน ยุคไทโช และต้น ยุคโชวะ ผู้นำ ตระกูลโทกูงาวะ คนที่ 17 และประธานคนสุดท้ายของ สภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

อิเอมาซะเกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 ที่ เซ็นดางายะ, ฐานะบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ อิเอซาโตะ และภรรยาของเขา, โคโนเอะ ฮิโรโกะ, ธิดาของ โคโนเอะ ทาดาฟูซะ. เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมายของ มหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี ค.ศ. 1909, และได้เข้ารับราชการใน กระทรวงการต่างประเทศ ในปีเดียวกัน. ในปี ค.ศ. 1924, เขาได้รับแต่งตั้งเป็น กงสุลใหญ่ ประจำสถานกงสุลที่ ซิดนีย์,ออสเตรเลีย. ในปี ค.ศ. 1929, เขาได้รับแต่งตั้งเป็น ทูต ไป แคนาดา และจาก ค.ศ. 1937 ถึง 1939 รับราชการในฐานะ เอกอัครราชทูต ประจำ ตุรกี.

อิเอมาซะเป็นพันธมิตรกับบิดาของเขา, เจ้าชาย โทกูงาวะ อิเอซาโตะ ในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่าง ญี่ปุ่น และ ยุโรป, แคนาดา, และสหรัฐอเมริกา. ในปี ค.ศ. 1940, จากการเสียชีวิตของบิดาของเขา, เขาได้รับตำแหน่ง **โคชากุ** หรือ **เจ้าชาย** (公爵) ภายใต้ระบบ คาโซกุ, และที่นั่งฐานะสมาชิกของ สภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น. ในวันพุธที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1946, เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภาขุนนางญี่ปุ่น, เขาดำรงตำแหน่งจนถึงวันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947. เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันได้ยกเลิกสภาขุนนาง.

เขาถึงแก่อสัญกรรมด้วย โรคระบบหัวใจหลอดเลือด ที่บ้านของเขาที่ ชิบูยะ,โตเกียว, เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963, โดยได้พระราชทาน เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสูงสุด มงกุฎดอกพอลโลเนีย ย้อนหลัง. หลุมศพของเขาตั้งอยู่ที่ สุสานยานากะ.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aydin, Cemil (2005). "Orientalism by the Orientals? The Japanese Empire and Islamic Studies (1931-1945)" (PDF). *www.isam.org.tr/*.

* Banno, Junji. *The Establishment of the Japanese Constitutional System*. Routledge (1992). ISBN 0-415-00497-7
* Lebra, Sugiyama Takie. *Above the Clouds: Status Culture of the Modern Japanese Nobility*. University of California Press (1995). ISBN 0-520-07602-8
* Sims, Richard. *Japanese Political History Since the Meiji Renovation 1868–2000*. Palgrave Macmillan. ISBN 0-312-23915-7

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* ญี่ปุ่น

 |
โต๊ะหมู่บูชาในพระอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม
**โต๊ะหมู่บูชา** คือ โต๊ะที่จัดตั้งเครื่องสักการะพระพุทธรูป พระบรมฉายาลักษณ์ พระบรมสาทิสลักษณ์ พระบรมรูปหล่อของพระมหากษัตริย์ พระบรมวงศานุวงศ์ หรือรูปของบรรพบุรุษ ตามความเชื่อของแต่ละบ้าน ใช้วางเครื่องบูชาเพื่อแสดงความเคารพ และแสดงถึงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ

โต๊ะหมู่บูชาประกอบด้วชุดโต๊ะที่มีการจัดลำดับการตั้งวางลดหลั่นกันไป อาจมีการจัดโต๊ะตั้งแต่แบบหมู่ 3, 4, 5, 7 และ 9 โดยโต๊ะหมู่บูชาหมู่ 9 จะเป็นโต๊ะที่มีขนาดใหญ่มากที่สุด บนโต๊ะหมู่มักจะตั้งวางพระพุทธรูป สิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ รวมไปถึงเชิงเทียน กระถางธูป พานพุ่ม หรือแจกันดอกไม้ เป็นต้น

โต๊ะหมู่บูชาเกิดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่เดิมเรียกว่า *เครื่องบูชาอย่างม้าหมู่* เป็นแนวคิดการบูชาอย่างไทยแกมจีน โดยประยุกต์เอาเครื่องเรือนอย่างจีน หรือที่เรียกว่า *ลายฮ่อ* และลายแจกัน เครื่องถ้วยชามอย่างจีน เรียกว่า *ลายปักโก๊* ที่สวยงามมาใช้ โดยเมื่อ พ.ศ. 2391 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำริให้จัดสร้างม้าหมู่ขึ้น โดยดัดแปลงตามเครื่องฮ่อ ใช้สำหรับตั้งเครื่องบูชาหน้าพระประธานในพระอุโบสถในงานฉลองวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ภายหลังมีความนิยมเอาอย่าง มีการจัดโต๊ะเครื่องบูชาอย่างม้าหมู่สำหรับใช้ประดิษฐานพระพุทธรูปและมีโต๊ะประกอบที่ตั้งเครื่องบูชา ในการทำบุญโอกาสต่าง ๆ ของพระบรมวงศานุวงศ์และเจ้านายในสมัยนั้นๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วิธีจัดโต๊ะหมู่บูชา และการเลือกพระประธานที่ถูกต้อง". ไทยรัฐ.
2. ↑  "โต๊ะหมู่บูชาสำคัญหรือไม่ จำเป็นแค่ไหนที่จะต้องมีโต๊ะหมู่บูชาในบ้าน?". มติชน.
3. ↑  "อธิบายเครื่องบูชา พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ". สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
**เอ็นวายยูคลับ** (อังกฤษ: N.Y.U.Club) คือ ค่ายเพลงอิสระที่ก่อตั้งขึ้นมาในเมืองไทยในปี 2543 โดยไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหรือองค์กรใด ๆ ในนิวยอร์ก ทั้งสิ้น **N.Y.U.** ย่อมาจาก **New York Underground** โดยได้แรงบัลดาลใจจาก วิธีการทำงานเพลงของกลุ่มศิลปินใต้ดินในนิวยอร์ก ที่มีรูปแบบอิสระ ไม่จำกัดแนวเพลง

ประวัติ
-------

เอ็นวายยูคลับก่อตั้งมาเมื่อปี 2543 โดยมีผลงานศิลปินคนแรก คือ ดาจิมโดยออกอัลบั้มชื่อว่า *Hip Hop Underworld* มีกระแสตอบรับพอประมาณ และ ปี 2544 เอ็นวายยูคลับได้จดทะเบียนเป็นบริษัทตามกฎหมาย และ ได้ออกผลงานดาจิม ชุด 2 ชื่อชุดว่า *Hip Hop Above The Law* ซึ่งเป็นชุดที่ทำให้ดาจิมโด่งดัง

เอ็นวายยูคลับยังออกผลงานอยู่สม่ำเสมอ แต่เป็นผลงานที่มีคนฟังเฉพาะกลุ่มเป็นส่วนใหญ่ ใน ปี 2545 มีผลงานออกของศิลปินวง Scum! อัลบั้ม สบถ ในแนวฮาร์ดคอร์แร็ป และ SpydaMonkee (ตอนนี้อยู่ ก้านคอคลับ) อัลบั้ม *Battle Tank* ในแนว Turntablist ซึ่งในเมืองไทยยังไม่มีใครเคยทำมาก่อน 

ปี 2546 ออกผลงานของศิลปิน F1 (เคยอยู่วง Afro Bros) อัลบั้ม *Phoenix 13 BKC 2003* ในแนวฮิปฮอป หลังจากนั้นก็ได้หยุดพักไปประมาณ 3 ปี เอ็นวายยูคลับออกผลงานของศิลปิน Room Shaker อัลบั้ม *Room Shaker* แนวป็อปพังก์ ในปี 2549 

ในปี 2550 ออกผลงานศิลปิน N.M.C. อัลบั้ม *Nomercy Online* ในแนวฮิปฮอป อาร์แอนด์บี ได้รางวัลสีสันอวอร์ดส สาขาศิลปิน ฮิปฮอปยอดเยี่ยมแห่งปี และออกศิลปิน PsyCho อัลบั้ม *PsyCho & Lil’ Mario : Dem Crazy Boyz* ในแนวฮิปฮอป ซึ่งร้องเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด โดยมีน้องชายคือ มาริโอ้ เมาเร่อมาร่วมร้องด้วย ทั้งอัลบั้ม และตั้งแต่ปี 2551 N.Y.U. เริ่มออกอัลบั้ม แรกคือ อัลบั้มครบรอบ 8 ปี N.Y.U.Club โดยเป็นอัลบั้มรวมศิลปินของเอ็นวายยูคลับทั้งหมด ที่กำลังจะออกต่อๆไป โดยมีทั้ง Da Jim และ Mcca (แม็ก ชวนชื่น) ที่ออกจากแกรมมี่ มา เพื่อทำอัลบั้มใหม่กับเอ็นวายยูคลับ
แต่กระแสของ NYU ตกต่ำถึงขีดสุด สมาชิกค่ายต่างแยกย้ายออกไปทำงานของตนเอง จากนั้น NYU จึงเปลี่ยนชื่อเป็น WE ROCK

ศิลปินในสังกัด
--------------

* Da Jim
* Scum!
* SpydaMonkee
* F1
* Room Shaker
* N.M.C.
* PsyCho
* Mcca
* Cruel Pistol
* 90110
* Sweet Eye
* Wanchanok
* The Studio Project

ผลงานอัลบั้ม
------------

### อัลบั้มของศิลปิน

* Da Jim - Hip Hop Underworld (2543)
* Da Jim - Hip Hop Above the Law (2544)
* Scum! - สบถ (2545)
* SpydaMonkee - Battle Tank (2545)
* F1 - Phoenix 13 BKC 2003 (2546)
* Room Shaker - Room Shaker (2549)
* N.M.C. - Nomercy Online (2550)
* PsyCho - PsyCho & Lil’ Mario : Dem Crazy Boyz (2550)

### อัลบั้มรวม

* N.Y.U.Club - Incoming (2549)
* N.Y.U.Club - The 8th Anniversary Album (2551)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* nyuclub.com
**เมโทรเซ็กชวล** (อังกฤษ: metrosexual) มาจากศัพท์ 2 คำ ที่นำมารวมกัน คำแรกคือคำว่า "Metropolitan" ที่มีความหมายตรงกับคำว่าเมือง เมื่อนำมาใช้ในคำว่า "Metro sexual" ก็หมายถึงว่า ผู้ชายที่ใช้ชีวิตในรูปแบบสังคมเมือง เป็นบุคคลที่เข้าสังคม ในขณะเดียวกัน "Sexual" เป็นศัพท์ที่นำมาจาก "Heterosexual" ซึ่งในที่นี้มีหมายถึง ผู้ชายปกติที่ชอบเพศตรงข้าม แต่ก็มีความกังวลเกี่ยวกับรูปร่าง การดูแลรักษาตัวเอง รวมถึงเรื่องแฟชั่นซึ่งไม่ต่างจากเกย์ เป็นกลุ่มคนผู้ชายที่นิยมความสวยความงามบนตัวเองมากกว่าปกติ โดยจะมีเรื่องการดูแลเครื่องแต่งกาย ใบหน้าและผิวพรรณสูงกว่าผู้ชายทั่วไป ซึ่งส่วนมากนิยมใช้สินค้าที่มียี่ห้อราคาสูง ใช้น้ำหอม ชอบช๊อปปิ้ง เล่นฟิตเนส โดยพฤติกรรมของคนกลุ่มนี้ ไม่ได้สนใจแต่เรื่องสุขภาพอย่างเดียว แต่ยังเป็นคนทันสมัย ชอบการเปลี่ยนแปลง สนใจเรื่องเทคโนโลยี เรียนรู้และพัฒนาตนเองตลอดเวลา มุ่งมั่นทุ่มเทในการทำงาน เพื่อความสำเร็จ มีอาชีพที่มั่นคง และมีรายได้สูง ที่สำคัญยังเป็นนักช็อปตัวยง ซึ่งจะมีลักษณะตรงข้ามกับลักษณะที่เรียกว่า เรโทรเซ็กชวล

เมโทรเซ็กชวลมีลักษณะคล้ายลักษณะจิตวิทยาที่เรียกว่า นาร์ซิสซิสซึม เป็นลักษณะที่เพศชายหลงใหลในตัวเอง เปรียบเทียบตามเทพเจ้าในตำนานกรีก นาร์ซิสซัส วิจัยโดย ซิกมุนด์ ฟรอยด์ ในปี 2457

คำว่า "เมโทรเซ็กชวล" เริ่มใช้ครั้งแรกโดย มาร์ก ซิมป์สัน นักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษเขียนในหนังสือของเขาที่ตีพิมพ์เมื่อ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 แต่ไม่เป็นที่นิยมจนกระทั่งในปี 2545 ซิมป์สันได้นำมาใช้ในแมกาซีนที่เขาเขียนอีกครั้งในหัวข้อชื่อ *Meet the metrosexual* และในเดือนมิถุนายน 2546 หนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้มีการใช้คำศัพท์นี้โดยใช้ชื่อหัวข้อว่า *Metrosexuals Come Out* โดยกล่าวว่ามาจากคำที่ มาร์ก ซิมป์สันใช้ในปี 2537 

สำหรับในไทยนั้นได้มีการเริ่มใช้กันในช่วงปี 2547 โดยมีการกล่าวถึงในนิตยสาร Positioning ของไทย หรือ อย่างบริษัทโฆษณาชื่อดัง โอกิลวี่ แอนด์ เมเธอร์ แอดเวอร์ไทซิ่ง ได้มีการจัดสัมมนา ในหัวข้อชื่อ *Meet the Metrosexuals : The Next Big Spender* ต้นปี 2549 

บุคคลที่มีชื่อเสียงที่อาจเข้าข่ายเมโทรเซ็กชวล เช่น เดวิด เบคแคม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สัมมนา Meet the Metrosexuals : The Next Big Spender". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-03. สืบค้นเมื่อ 2006-12-07.
2. ↑  แนวโน้มไลฟ์สไตส์ปี 2004 เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ftawatch.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Metrosexual Power บทความโดย นิตยสาร Positioning รายละเอียดของเมโทรเซ็กชวล
* Metro-Society.com men's magazine online เพื่อปลุกกระแสการดูแลตนเอง การหันกลับมาสนใจสุขภาพ รูปร่าง การแต่งกาย ของผู้ชายไทย
* Metro.in.th METRO LIFESTYLE ONLINE MAGAZINE
**โทกินา** (トキナー) ชื่อเต็มว่า **บริษัทโทกินาจำกัด** (株式会社トキナー) หรือนิยมเรียกว่า **โทคิน่า** ป็นอดีตผู้ผลิตอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์ของญี่ปุ่น สถานที่ตั้งคือเมืองมาจิดะ โตเกียว

บริษัทก่อตั้งในปี 1950 โดยเด็งกิจิ คาวางุจิ ภายใต้ชื่อว่า โตเกียวโคกิเซย์ซากุโชะ (東京光器製作所) ในเขตชินจุกุ จากนั้นจึงได้เปลี่ยนจาก "โตเกียว" มาเป็ฯ "โฟโตกินะ" (フォトキナ) ซึ่งมาจากชื่องานแสดงอุปกรณ์ถ่ายภาพระดับโลก ในปี 1971 ชื่อบริษัทจึงได้ได้เปลี่ยนเป็น "โทกินาโคงากุ" (トキナー光学) และในปี 1974 บริษัทได้จัดแสดงนิทรรศการที่โฟโตกินะเป็นครั้งแรก 

ในปี 1994 โทกินาได้กลายเป็นบริษัทในเครือของเค็งโก ซึ่งจำหน่ายตัวกรองและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ และเปลี่ยนชื่อจาก "โทกินาโคงากุ" เป็น "โทกินา" ผลิตเลนส์แบบเปลี่ยนได้สำหรับ กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว และอุปกรณ์ระบบรักษาความปลอดภัย

เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2011 ได้รวมกิจการและกลายเป็นเค็งโกโทกินา ตั้งแต่นั้นมา "โทกินา" ก็ถูกใช้เป็นชื่อแบรนด์ของเลนส์แบบเปลี่ยนได้ของบริษัทสำหรับกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว นอกจากเลนส์สำหรับกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวแบบดิจิทัลแล้ว ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บริษัทได้กลายเป็นแบรนด์ที่มีผู้ชื่นชอบมากมายในการผลิตและจำหน่ายเลนส์สำหรับกล้องมิเรอร์เลส

อ้างอิง
-------

1. ↑  　ケンコーの昔語り
2. ↑   TOKINA 70周年記念サイト
**ไลโพโปรตีนหนาแน่นต่ำมาก** (อังกฤษ: Very-low-density lipoprotein; **VLDL**) เป็นไลโพโปรตีนชนิดหนึ่งที่ผลิตจากตับ VLDL เป็นหนึ่งในไลโพโปรตีนห้ากลุ่มหลัก (ไคโลไมครอน, VLDL, IDL, LDL, HDL) ที่ช่วยให้ไขมันและคอเลสเตอรอลสามารถละลายในน้ำและเดินทางขนส่งได้ภายในเลือด VLDL ประกอบขึ้นในตับ จากไตรกลีเซอไรด์, คอเลสเตอรอล และ อะโพลิโพโปรตีน VLDL จะถูกเปลี่ยนในกะแสเลือดเป็นไลโพโปรตีนหนาแน่นต่ำ (LDL) และ ไลโพโปรตีนหนาแน่นปานกลาง (IDL) อนุภาคของ VLDL มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 30–80 nm VLDL ช่วยขนส่งผลิตภัณฑ์จากภายในเซลล์ ในขณะที่ไคโลไมครอนบนส่งผลิตภัณฑ์จากภายนอกเซลล์ (จากการกิน)

VLDL ขนส่งไตรกลีเซอไรด์, ฟอสโฟลิพิด, คอเลสเตอรอล และ คอเลสเตอริลเอสเทอร์จากภายในเซลล์ VLDL จึงเป็นเสมือนกลไกสำหรับการขนส่งลิพิดภายในร่างกาย รวมถึงขนส่งแมสเซนเจอร์ไฮโดรฟอบิกในระยะไกล เช่น มอร์ฟอเจนIHH

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gibbons GF, Wiggins D, Brown AM, Hebbachi AM (2004). "Synthesis and function of hepatic very-low-density lipoprotein". *Biochem Soc Trans*. **32** (Pt 1): 59–64. doi:10.1042/bst0320059. PMID 14748713.
2. ↑  Queiroz KC, Tio RA, Zeebregts CJ, Bijlsma MF, Zijlstra F, Badlou B, de Vries M, Ferreira CV, Spek CA, Peppelenbosch MP, Rezaee F (2010). "Human plasma very-low density lipoprotein carries". *J Proteome Res*. **9** (11): 6052–6059. doi:10.1021/pr100403q. PMID 20839884.
**กองธงเหลือง** (จีน: 正黃旗; พินอิน: *Zhèng Huáng Qí*) เป็นหนึ่งในแปดกองธงของกองทัพแมนจูในสมัยราชวงศ์จินยุคหลัง และราชวงศ์ชิงของจีน กองธงเหลืองเป็น 1 ใน 3 กองธงระดับสูงภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของจักรพรรดิ และเป็น 1 ใน 4 กองธงปีกขวา เดิมเป็นกองธงที่พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อมีพระบัญชาเป็นการส่วนพระองค์ กองธงเหลืองและกองธงขลิบเหลืองถูกแยกออกจากกันในปี ค.ศ. 1615 เมื่อสี่กองธงเดิม (เหลือง,น้ำเงิน,แดงและขาว) ถูกแบ่งออกเป็นแปดกองโดยเพิ่มขลิบให้กับธงอีก 4 ผืนให้เห็นอย่างชัดเจน หลังการสวรรคตของพระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ โอรสของพระองค์ หฺวัง ไท่จี๋ กลายเป็นข่านและเข้าบังคับบัญชาทั้งกองธงเหลือง และกองธงขลิบเหลือง ต่อมาจักรพรรดิชุ่นจื้อเข้าบังคับบัญชากองธงขาว จากจุดนี้ทำให้องค์จักรพรรดิได้บังคับบัญชา 3 กองธงด้วยพระองค์เอง (กองธงเหลือง, กองธงขลิบเหลือง และกองธงขาว)

ธงของกองธงเหลืองต่อมาได้กลายเป็นแม่แบบพื้นฐานของธงราชวงศ์ชิง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Elliott 2001, p. 79.
2. ↑  Elliott 2001, p. 59.
3. ↑  Wakeman Jr. 1985, p. 158.
4. ↑  Elliott 2001, pp. 404–405.

บรรณานุกรม
----------

* Elliott, Mark C. (2001), *The Manchu Way: The Eight Banners and Ethnic Identity in Late Imperial China*, Stanford University Press, ISBN 9780804746847

* Wakeman Jr. Frederic (1985), *The Great Enterprise: The Manchu Reconstruction of Imperial Order in Seventeenth-century China*, Berkeley: University of California Press, ISBN 0520048040
**เคลาส์ ไมน์เนอ** (เยอรมัน: *Klaus Meine*) เกิดวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ที่ฮันโนเฟอร์ ประเทศเยอรมัน เป็นที่รู้จักกันดีในนามของนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นอกจากนี้มือกีตาร์ของวง รูดอล์ฟ เชงเกอร์เป็นหนึ่งในสมาชิกของวง ที่มีข้อเท็จจริงว่าพวกเขาร่วมวงกันหลังปี 1970

อยู่กับวงสกอร์เปียนส์
---------------------


เขาเป็นนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นักร้อง เคลาส์ ไมน์เนอ เกิด 25 พฤษภาคม 1948 ในเมืองฮันโนเฟอร์ ในปี 1970 เขากลับมาที่บ้านเกิดของเขาและได้พบกับมือกีตาร์วัยรุ่นคือ Michael Schenkerและเขาได้เข้าร่วมกับวงสกอร์เปียนส์ เมือประมาณ 6ปีก่อน ก่อตั้งโดยพี่ชายของMichael Schenkerคือ Rudolf Schenker
ในปี 1972 วงได้ปล่อยอัลบั้มแรกออกมาคือ Lonesome Crow การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ในปี 1974 คือ Fly to the Rainbow และ 1976 Virgin Killer พวกเขาได้รับชื่อเสียงไปทั่วยุโรป ในปี 1980อัลบั้ม Animal Magnetism และเขาบุกตลาดอเมริกาได้ แต่เมื่อ เคลาส์ ไมน์เนอประสบปัญหาเกี่ยวกับเสียงของเขา เขาต้องเข้ารับการผ่าตัด ก่อนที่จะออกอัลบั้มใหม่ แม้จะมีข่าวลือว่าเขาจะออกจากวง ในปี 1982 เสียงของเขาก็กลับมาเป็นดังเดิมพร้อมกับอัลบั้มใหม่ Blackout ในปี 1984อัลบั้มของเขา Love at First Sting ก็ออกมา ในปี 1988 เขาก็ได้แสดงคอนเสริ์ตที่รัสเซีย และเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาคือ Wind of Change"

อ้างอิง
-------

* สัมภาษณ์Klaus Meine
* เก็บถาวร 2019-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน hearya.com
**เกิดมาเป็นเจ้าพ่อ** (จีนตัวเต็ม: 勝者為王, จีนตัวย่อ: 胜者为王, อังกฤษ: Born to be King) ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, เฉิน เสี่ยวชุน, ซอนนี่ ชิบะ, ซูฉี, เหอ ยุ่นตง, ว่าน จือเหลียง, อู๋ จินหยู กำกับการแสดงโดย แอนดริว เลา

เนื้อเรื่อง
-----------

ไก่ป่า (เฉิน เสี่ยวชุน) ลูกน้องคนสนิทของ เฉิน ห้าวหนาน (เจิ้ง อี้เจี้ยน) ของแก๊งค์หงเซิน มาเฟียของฮ่องกง กำลังจะเป็นลูกเขยของ คุซาการิ (ซอนนี่ ชิบะ) หัวหน้าแก๊งค์ยามาโต้ของญี่ปุ่น ขณะเดียวกันนั้นทางฝั่งไต้หวันทางแก๊งค์ 3 สหาย ก็เกิดความขัดแย้งกันเมื่อสมาชิกเกิดความเห็นแตกแยกกันว่าจะสยบยอมต่อรัฐบาลชุดใหม่ที่กำลังจะมี เฉิน สุยเปี่ยน ขึ้นเป็นประธานาธิบดีดีหรือไม่ เสี่ยหลุย หรือ หลุย ฟุกวาน (เหอ ยุ่นตง) ลูกชายหัวหน้าแก๊งค์เพิ่งเรียนจบจากสหรัฐอเมริกา เข้ามามีอิทธิพลในแก๊งค์แทนบิดาที่จากไป ขณะเดียวกัน อาเฉิง (ว่าน จือเหลียง) หัวหน้าแก๊งค์หงเซินก็กำลังจะวางมือ โดยหันไปใช้ชีวิตเรียบง่ายที่ประเทศไทย และถ่ายโอนอำนาจให้แก่ เฉิน ห้าวหนาน ดังนั้น หลุย ฟุกวานจึงวางแผนกำจัดอิทธิพลของบรรดาแก๊งค์ต่าง ๆ ให้ราบคาบ ด้วยการส่ง อากิระ (จาง เหยาหยาง) ลูกน้องคนสนิทไปเก็บสมาชิกคนสำคัญของแก๊งค์ต่าง ๆ เพื่อให้เข้าใจผิดว่า ไก่ป่า เป็นผู้บงการ

เบื้องหลัง
----------

*Born to be King* นับเป็นภาพยนตร์ชุดในภาพยนตร์ซีรีส์ชุด *Young and Dangerous* หรือในชื่อภาษาไทยว่า *กู๋หว่าไจ๋* ในเรื่องนี้นับเป็นภาคที่ 6 ดังนั้นจึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า *Young and Dangerous 6*

โดยใช้ทีมงาน ผู้กำกับฯ และนักแสดงส่วนใหญ่จาก *The Strom Riders* หรือ *ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า* ที่เคยประสบความสำเร็จมาก่อนในปี ค.ศ. 1998 เป็นส่วนใหญ่

อ้างอิง
-------

1. ↑  BORN TO BE KING จากสนุกดอตคอม
2. ↑  *Born to be King* (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก IMDb (อังกฤษ)
**วัดไทรทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองโสน อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด ปัจจุบันมีพระครูนิโครธสุวรรณวิวัฒน์ (วรรณุ สุวณฺโณ ป.ธ.3) เป็นเจ้าอาวาส

วัดไทรทอง หรือเดิมชื่อว่า **วัดหนองโสน** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นวัดที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จมาประทับแรมเมื่อคราวประพาสตัวเมืองตราด โดยบันทึกไว้ว่า เสด็จประทับที่ศาลาวัดซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณเมรุ แต่ศาลาหลังนี้ได้มีการรื้อทิ้งแล้ว นอกจากนั้นยังมีเรื่องเล่าว่าเมื่อครั้งจังหวัดตราดตกเป็นของฝรั่งเศส มีทหารฝรั่งเศสมาจับปลาในสระของวัด ห้ามเท่าใดก็ไม่ฟัง จึงได้ให้เรสิตังค์สอบสวน ภายหลังทหารฝรั่งเศสต้องชดใช้ให้วัด

ภายในวัดมีหอไตรเก่าแก่ อายุราวอยุธยาตอนปลายหรือสมัยธนบุรี ภายในเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างชั้นครู ภาพเขียนส่วนมากจะวาดบนเพดาน และคอสองของหอสวดมนต์ แสดงเนื้อหาทำบาป การผิดศีล การทำชั่ว และต้องได้รับผลกรรมในนรกลักษณะต่าง ๆ กัน การตกกระทะทองแดง ขึ้นต้นงิ้ว เป็นเปรต เป็นอสูรกายในรูปแบบต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตามรอยเสด็จฯ เกาะช้าง จังหวัดตราด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-10-24. สืบค้นเมื่อ 2022-10-24.
2. ↑  "วัดไทรทอง". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับการเสด็จประพาสเกาะช้าง จังหวัดตราด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-10-24. สืบค้นเมื่อ 2022-10-24.
**วัดไทรย์นิโคธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจรเข้ร้อง อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านทางด้านทิศตะวันตก มีเนื้อที่ 32 ไร 3 งาน 4 ตารางวา

ตามประวัติของวัดกล่าวว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1950 แต่สภาพในปัจจุบันก็ไม่ปรากฏร่องรอยของโบราณวัตถุสถานใด ๆ ที่มีอายุสืบไปถึงปีสร้างได้ ชาวบ้านในละแวกนั้นเรียกชื่อวัดว่า **วัดไทร** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2345

สิ่งก่อสร้างเก่าแก่ คือ หอระฆังซึ่งตั้งอยู่ติดกับศาลาการเปรียญ ฐานก่ออิฐถือปูนก่อท้องสำเภาเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้ยี่สิบ กว้างด้านละ 7.50 เมตร ฐานยกสูงขึ้นไปมาก ตัวหอระฆังก่ออิฐถือปูนเช่นกันคงจะทำเป็นทรงมณฑปมียอด แต่เครื่องยอดชำรุดหักหายไปหมดสิ้นแล้ว คงเหลือแต่อาคารสี่เหลี่ยมย่อมุม มีซุ้มยื่นออกมาเล็กน้อยทั้งสี่ทิศ และมีบันไดใหญ่ที่มีพนักบันไดก่ออิฐถือปูนทอดจากพื้นล่างสู่หอระฆังเบื้องบนได้ หอระฆังอยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมซึ่งปกคลุมด้วยวัชพืชต่าง ๆ

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วยอุโบสถ สร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีตและไม้ เมื่อ พ.ศ. 2505 ขนาดกว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ 9 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไทรย์นิโคธาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "จังหวัดอ่างทอง".
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดไทรย์นิโครธาราม" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2565. เข้าถึงจาก
เม็มมะวางอยู่ใจกลางราเม็งโตเกียว ดูเหมือนแท่งเสาสีเหลืองที่มีการตัดเป็นสี่เหลี่ยม
 โฮซากิเม็มมะ
**เม็มมะ** (メンマ, 麺麻, 麺媽) เป็นส่วนประกอบอาหาร ที่เกิดจากการหมักหน่อไม้กับกรดแล็กติก มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า**ชินาจิกุ** (支那竹)

เม็มมะเป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ใช้กินได้ ซึ่งแต่เดิมหมักจาก หน่อไม้พันธุ์มาจิกุ (*Dendrocalamus latiflorus Munro*) ทางตอนใต้ของประเทศจีน และ ไต้หวัน

ต้นไผ่แบ่งเป็นไผ่เขตอบอุ่น (ชนิดก้านเดี่ยว) ไผ่กึ่งเขตร้อน (ชนิดก้านกึ่งต่อเนื่อง) และไผ่ เขตร้อน (ชนิดก้านต่อเนื่อง) มาจิกุเป็นไผ่ชนิดหนึ่งที่ขึ้นในจีนตอนใช้และไต้หวันซึ่งเป็นกึ่งเขตร้อน เมื่อเก็บเกี่ยวมาจิกุจะนุ่มมากจนสามารถตัดด้วยเคียวได้ และเนื้อสัมผัสของมันจะแตกต่างจาก ไผ่มาดาเกะ ที่ปลูกในญี่ปุ่น ในจีนตอนใต้และไต้หวัน มาจิกุที่เก็บเกี่ยวได้จะถูกนึ่งแล้วนำไปดองเกลือแล้วหมักโดยใส่ในภาชนะปิดสนิท แล้วเอาไปตากแห้งก็จะได้เม็มมะมา นั้นจึงนำไปดองใน เกลือ และหมักในสภาวะที่ปิดสนิท นอกจากนี้ยังมีการจำหน่ายอาหารปรุงรสและปรุงสำเร็จที่สามารถรับประทานได้ตามต้องการ

ในไต้หวันมีชื่อเรียกเม็มมะหลายแบบ ได้แก่ สุ่นกาน (筍乾), สุ่นซือ (筍絲), สุ่นหรง (筍茸), สุนเหว่ย์เพี่ยน (筍尾片) เป็นต้น ในโอกินาวะ จะเรียกว่า เรียกว่า**ซุนชี** (スンシー) และขายในลักษณะต้มจนนิ่ม และรับประทานเป็น **ซุนชีอิริจี** (スンシーイリチー) ซึ่งย่างกับซี่โครงหมู ในไต้หวันและ จีนแผ่นดินใหญ่นั้นมีการใช้เม็มมะเป็นกับข้าวในเบนโต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "麺麻とは - コトバンク". สืบค้นเมื่อ 2021-05-11.
2. 1 2  内村悦三 (2012). *竹資源の植物誌*. 創森社. p. 125.
3. ↑  内村悦三 (2012). *竹資源の植物誌*. 創森社. p. 68.
4. ↑  内村悦三 (2012). *竹資源の植物誌*. 創森社. pp. 145–146.
5. ↑  "地方特產 加工筍品 - 筍乾、桶筍、筍絲、筍茸、醬筍". 台湾南投縣政府. สืบค้นเมื่อ 2017-03-13.
6. ↑  "台鐵便當酸菜二氧化硫超標 台中餐廳改用筍絲". 自由時報. สืบค้นเมื่อ 2017-03-13.
**วัดไพร่ฟ้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเดื่อ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 76 ตารางวา มีอาณาเขตทิศเหนือยาว 140 เมตร ติดต่อกับคลองบางโพธิ์ใต้ 

วัดไพร่ฟ้าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2406 โดยมีนายลุ่ยและนางริ้ว สีไพล เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการก่อสร้างวัด และในครั้งแรกที่สร้างวัดเสร็จได้ขนานนามว่า **วัดนอก** เนื่องจากวัดนี้อยู่นอกทำนบกั้นน้ำ ต่อมาพระธรรมานุสารี (สว่าง) เจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี ในขณะนั้นได้ปรารภว่า ชาวบ้านล้วนเป็นไพร่ฟ้าประชาชนมีความศรัทธาร่วมใจกันสร้างขึ้น จึงได้เปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า "วัดไพร่ฟ้า" ต่อมามีผู้ถวายที่ดินเพิ่มเติม คือ นายเหรียญ เย็นทรวง นางพลอย สีไพล ถวาย 3 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา และนางแง สมใจ ได้ถวาย 3 งาน 20 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 

วัดไพร่ฟ้ามีเกจิอาจารย์ คือ พระอธิการบุญธรรม ท่านมีความเก่งกาจในทางไสยศาสตร์มาก และยังแล่นแร่แปรธาตุอีกด้วย ยังรักษาโรคต่าง ๆ ด้วยคาถาอาคมบวกกับตัวยาสมุนไพร เครื่องรางของขลังพระอธิการบุญธรรม ท่านทำเองและปลุกเสกเอง แต่ทำไม่มาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไพร่ฟ้า". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "ประวัติวัดไพร่ฟ้า". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-24. สืบค้นเมื่อ 2021-06-23.
**เมโทรโพลิส** (เยอรมัน: *Metropolis*) หรือในชื่อไทยว่า **เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์** เป็นภาพยนตร์ไซไฟ จากประเทศเยอรมนี ที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2470 และได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งมีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง 2001 จอมจักรวาล ในปี พ.ศ. 2511 จึงเสียอันดับไป

เมโทรโพลิส เป็นภาพยนตร์เงียบ ขาว-ดำ ผลงานสร้างและกำกับของ ฟริทซ์ แลง นักสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรีย ด้วยทุนสร้างมหาศาลในขณะนั้น ใช้นักแสดงประกอบชายถึง 26,000 คน นักแสดงประกอบหญิง 11,000 คน และเด็ก 950 คน  โดยมีนวนิยายชื่อเดียวกัน เขียนโดย Thea von Harbou ภรรยาชาวเยอรมันของ ฟริทซ์ แลง นำเค้าโครงเรื่องจากบทภาพยนตร์ที่ฟริทซ์ แลง เขียนไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2467

หุ่นยนต์ มาเรีย
เมโทรโพลิส ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเยอรมัน ด้วยความยาว 210 นาที เมื่อนำมาฉายในสหรัฐอเมริกา กลับถูกตัดต่อเหลือเพียง 114 นาที เนื่องจากภาพยนตร์มีความยาวมากเกินไป และม้วนฟิล์มภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิม กลับสูญหายไป จากนั้นได้มีการตัดต่ออีกหลายครั้ง ฉายที่ความยาวประมาณ 80-90 นาที

ในปี ค.ศ. 1984 มีการนำภาพยนตร์ออกมาฉายใหม่ ตัดต่อเหลือความยาวประมาณ 80 นาที และทำดนตรีประกอบใหม่ในรูปแบบเพลงป๊อป-ร็อก (จากต้นฉบับเดิม บรรเลงด้วยวงออเคสตรา)

ในโอกาสฉลองครบรอบ 75 ปี ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในปี ค.ศ. 2002 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกบูรณะด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก และเพิ่มเติมฟุตเตจ จนมีความยาว 123 นาที และบันทึกเสียงดนตรีประกอบใหม่ ด้วยวงออเคสตรา โดยยึดถือตามต้นฉบับเดิม

เมโทรโพลิส เข้ามาฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นภาพยนตร์ฉายปิดงานเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพ ครั้งที่ 1 (World Film Festival of Bangkok 2003) ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  บรรเลงดนตรีโดยวงออเคสตราจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

เรื่องย่อ
---------

สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้
------------------------

เมโทรโพลิส นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ถือเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ไซไฟในเวลาต่อมา อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยองค์ประกอบทางศิลปะอย่างที่เรียกว่า เยอรมัน เอกซ์เพรสชั่นนิสม์ (German Expressionism) เรื่องสำคัญอีกด้วย ตัวละคร หุ่นมาเรีย ในเรื่อง ก็เป็นต้นแบบของ หุ่นซีทรีพีโอในเรื่อง สตาร์วอรส์ ในเวลาต่อมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชัยวัฒน์ คุประตกุล, นิยายวิทยาศาสตร์ โลกหนังสือและภาพยนตร์, ประพันธ์สาส์น, 2545 ISBN 974-230-847-0
2. ↑  "The Making of Metropolis". www.scifidimensions.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-01-07. สืบค้นเมื่อ 2007-01-25.
3. ↑
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-29. สืบค้นเมื่อ 2007-05-26.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เมโทรโพลิส**

* ข้อมูลภาพยนตร์ เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์ จาก สยามโซน
* บทความ *ต้นตระกูลหนังไซไฟ กับ (Bangkok) Metropolis* (ต้นฉบับจาก คอลัมน์สนามวิจารณ์ หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ 31 ต.ค. 2546)
**วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ** (อังกฤษ: Seahorse, Pipefish) เป็นวงศ์ปลาวงศ์หนึ่ง ในอันดับ Syngnathiformes ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Syngnathidae (/ซีน-แนท-อิ-ดี/) 

เป็นปลากระดูกแข็ง มีรูปร่างประหลาดไปจากปลาในวงศ์อื่น ๆ ทั่วไป กล่าวคือ มีรูปร่างเรียวราวคล้ายกิ่งไม้ มีเกล็ดลำตัวแข็งดูคล้ายเกราะ ลำตัวแบ่งเป็นปล้อง ๆ หางยาว จำนวนปล้องนี้จะเท่ากับข้อกระดูกสันหลัง ตัวผู้จะเป็นผู้ที่ดูแลไข่โดยจะฟักไข่ไว้ในถุงหน้าท้องหลังจากไข่จากตัวเมียได้รับการปฏิสนธิแล้ว จนกว่าไข่จะฟักเป็นลูกปลาขนาดเล็ก ดวงตามีขนาดเล็ก ไม่มีฟันและขากรรไกร ครีบทุกครีบมีขนาดเล็ก ไม่มีครีบท้องและครีบก้น ครีบหลังมีเฉพาะก้านครีบแขนง ไม่มีก้านครีบแข็ง ด้วยลักษณะทางสรีระเช่นนี้จึงทำให้ว่ายน้ำได้ช้า ๆ ปากยาวเป็นท่อ หากินโดยการดูดอาหาร จำพวก แพลงก์ตอนสัตว์และสัตว์น้ำขนาดเล็ก

พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล โดยมากจะพบในทะเลมากกว่า มีพบในน้ำจืดและน้ำกร่อย ไม่กี่ชนิด

แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อย คือ วงศ์ Hippocampinae มี 2 สกุล หรือ ม้าน้ำ กับ Syngnathinae หรือ ปลาจิ้มฟันจระเข้ มี 52 สกุล โดยพบทั้งหมดประมาณ 215 ชนิด ใน 2 วงศ์ย่อยนี้

พบได้ทั่วโลก จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ที่มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ยเต็มที่ไม่เกิน 30 เซนติเมตร ประกอบกับรูปร่างที่แปลก จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ในตู้ปลาส่วนตัว หรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ อีกทั้งยังมีการนำไปปรุงเป็นยาสมุนไพรตามตำรับยาจีนอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จากยาฮู.คอม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-17. สืบค้นเมื่อ 2010-07-23.
2. ↑  หน้า 110, *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทยเล่ม ๒* โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8738-8

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Family Syngnathidae - Pipefishes and seahorses (อังกฤษ)
**วงศ์ปลากะพงขาว** (อังกฤษ: Perch) วงศ์ปลาวงศ์หนึ่ง เป็นปลากินเนื้อในอันดับ Perciformes พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล พบกระจายในภูมิภาคเขตร้อนตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงทวีปเอเชีย ทั้งในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ใช้ชื่อวงศ์ว่า Latidae (/เลท-ที-เด-อา/)

มีทั้งหมด 11 ชนิด ใน 3 สกุล ได้แก่

* *Hypopterus*
* *Lates*
* *Psammoperca*

มีลักษณะร่วม คือ ปากยาวสามารถยืดหดได้ จะงอยปากค่อนข้างยาวและแหลม นัยน์ตาโต ปากกว้างยืดหดได้ มุมปากอยู่เลยไปทางหลังนัยน์ตา ฟันเป็นฟันเขี้ยวอยู่บนขากรรไกรบนและล่าง ขอบกระดูกแก้มเป็นหนามแหลม ขอบกระดูกกระพุ้งเหงือกแข็งและคม คอดหางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง เกล็ดใหญ่มีลักษณะสากมือ ปลาชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ คือ ปลากะพงแม่น้ำไนล์ (*Lates niloticus*) ที่พบในแม่น้ำและทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในทวีปแอฟริกา

เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมาก โดยใช้บริโภคเป็นอาหารมาช้านาน เช่น ปลากะพงขาว (*L. calcarifer*) เป็นต้น

ซึ่งในบางข้อมูล ได้จัดให้วงศ์นี้เป็นวงศ์ย่อยของ วงศ์ Centropomidae โดยใช้ชื่อวงศ์ว่า Latinae

ดูเพิ่ม
-------

* Centropomidae

อ้างอิง
-------

1. ↑  มีนวิทยา[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  Family Latidae - Lates perches (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Latidae***
**วงศ์ปลากะพงดำ** (อังกฤษ: Tripletail) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง ใช้ชื่อว่า Lobotidae

ซึ่งคำว่า Lobotidae มาจากภาษากรีกคำว่า "Lobo" หมายถึง ก้านครีบ

ลักษณะของปลาในวงศ์นี้ ลักษณะลำตัวแบนค่อนข้างลึก ความยาวหัวจะสั้นกว่าความลึกลำตัว ปากกว้างเฉียงขึ้น มุมปากจะอยู่แนวเดียวกับปุ่มกลางนัยน์ตา ครีบหลังจะเป็นก้านครีบเดี่ยวเป็นซี่ปลายแหลมประมาณ 11-13 ก้าน และก้านครีบแขนง 13-16 ก้าน ส่วนครีบหลัง ครีบก้น ครีบหางขนาดใกล้เคียงกันดูเหมือนจะมีครีบหาง 3 ครีบ อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ 

มีลักษณะเด่นอีกประการ คือ มีสีลำตัวที่ดูเลอะเปรอะเปื้อนเพื่อใช้ในการอำพรางตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม โดยปลาในวงศ์นี้มักจะอยู่ลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ โดยใช้ส่วนหัวทิ่มลงกับพื้น และมักแอบอยู่ตามวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น ซากเรือจม, กองหิน หรือ ขอนไม้ และขณะเป็นลูกปลาวัยอ่อนมักจะลอยตัวนิ่ง ๆ ดูเหมือนใบไม้อีกด้วย โดยมักพบตามปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด และมีเพียงสกุลเดียวเท่านั้น ได้แก่

* *Lobotes pacificus* Gilbert, 1898
* *Lobotes surinamensis*  (Bloch, 1790)

พบกระจายพันธุ์ในท้องทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วทั้งโลก

อนึ่ง ปลาในวงศ์นี้เดิมเคยมีสกุลและชนิดที่มากกว่านี้ อาทิ วงศ์ปลาเสือตอ (Datnioididae) ก็เคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์นี้เช่นเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
2. ↑  Family Lobotidae - Tripletails (อังกฤษ)
3. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, หน้า 133 หนังสือสาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8738-8
**วงศ์ปลากุเรา** (อังกฤษ: Threadfins) เป็นวงศ์ปลาในอันดับ Perciformes ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Polynemidae (/โพ-ลี-นี-มิ-ดี/)

มีรูปร่างทั่วไปเป็นทรงกระบอก ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวและจะงอยปากทู่ ปากกว้างอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก ตาเล็กอยู่ตอนปลายของหัวและมีเยื่อไขมันบาง ๆ คลุม ครีบหลังแบ่งเป็น 2 ตอนอยู่ห่างกัน ตอนแรกเป็นก้านแข็งสั้น ตอนท้ายเป็นก้านอ่อน ครีบหางเว้าลึก ครีบอกแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนบนเป็นครีบยาวแหลม ส่วนล่างเป็นเส้นยาวแยกออกเป็นเส้นตั้งแต่ 4 - 14 เส้น มีความยาวแล้วแต่ชนิด เกล็ดเป็นแบบสากมีขนาดเล็กละเอียด

เป็นปลากินเนื้อ โดยกินกุ้ง, ปลา หาเหยื่อและสัมผัสได้ด้วยครีบอกที่เป็นเส้น มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ พบในเขตอบอุ่นทั่วโลก โดยมากเป็นปลาทะเล พบในน้ำกร่อยและน้ำจืดเพียงไม่กี่ชนิด มีทั้งหมด 8 สกุล 38 ชนิด มีขนาดใหญ่สุดได้ถึง 2 เมตร คือ ปลากุเราแอฟริกา (*Polydactylus quadrifilis*) พบในประเทศไทยประมาณ 10 ชนิด เช่น ปลากุเรา 4 หนวด (*Eleutheronema tetradactylum*) เป็นต้น แต่มีเพียง 3 ชนิดเท่านั้นที่พบในน้ำจืด คือ ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 7 เส้น (*Polynemus paradiseus*), ปลาหนวดพราหมณ์ทอง (*P. melanochir*) และ ปลาหนวดพราหมณ์หนวด 14 เส้น (*P. multifilis*) นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย สำหรับปลาที่พบในน้ำจืด

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 139. ISBN 974-00-8738-8

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Polynemidae***

* จาก Fishbase.org
**วงศ์ปลาตาเหลือก** (อังกฤษ: Tarpon, Oxeye) วงศ์ปลากระดูกแข็งในอันดับ Elopiformes ในชื่อวงศ์ว่า Megalopidae เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ ที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ มีรูปร่างโดยรวมป้อม ปากกว้าง ที่ใต้คางระหว่างกระดูกกรามล่างมีแผ่นกระดูกแข็ง 1 ชิ้น และมีก้านครีบหลังอันสุดท้ายยื่นยาวเป็นเส้น เกล็ดเป็นสีเงินแวววาวตลอดทั้งลำตัว ตามีขนาดโต และมีเยื่อไขมันคลุมตาในปลาตาเหลือก (*Megalops cyprinoides*) เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร แต่ไม่มีฟัน เมื่อจับเหยื่อจะใช้เพียงกรามนั้นงับ

ปลาในวงศ์นี้มีอยู่เพียงแค่สองชนิดเท่านั้น จัดอยู่แค่ในสกุลเดียว คือ *Megalops* ได้แก่ ปลาตาเหลือก (*M. cyprinoides*) หรือ ปลาแปซิฟิกทาร์ปอน กระจายพันธุ์อยู่แถบมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ 1.5 เมตร และ ปลาแอตแลนติกทาร์ปอน (*M. atlanticus*) กระจายพันธุ์อยู่ที่มหาสมุทรแอตแลนติกตั้งแต่แอฟริกาตะวันตก, อเมริกาเหนือจนถึงอเมริกาใต้

ซึ่งทั้งหมดนิยมตกเป็นเกมกีฬา และมีการเลี้ยงเป็นปลาตู้เนื่องจากความใหญ่ในรูปร่างและความสวยงามด้านสีเงินที่แวววาวของเกล็ด อีกทั้งยังมีพฤติกรรมการกินอาหารที่ว่องไว

ดูเพิ่ม
-------

* วงศ์ปลาตาเหลือกยาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sepkoski, Jack (2002). "A compendium of fossil marine animal genera". *Bulletins of American Paleontology*. **364**: 560. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-10. สืบค้นเมื่อ 2008-01-08.
2. ↑  Family Megalopidae - Tarpons

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Megalopidae***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Megalops ที่วิกิสปีชีส์