recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**คำขาว** หรือ **กุหลาบพันปีป่า** (อังกฤษ: Westland's rhododendron; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Rhododendron moulmainense*) เป็นไม้ประเภทกุหลาบพันปีชนิดหนึ่ง ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae)

เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก มีความสูงลำต้นตั้งแต่ 2-8 เมตร ใบเป็นแบบใบเดี่ยวเรียงเวียนสลับ เป็นกลุ่มห่าง ๆ กลุ่มละ 3-6 ใบ รูปรีแกมรูปหอก กว้าง 3-6 เซนติเมตร ยาว 7-14 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ดอกมีสีขาว ออกเป็นช่อ ตามปลายกิ่งและซอกใบ ช่อละ 3-5 ดอก ขนาดดอกบานเต็มที่ กว้างถึง 6 เซนติเมตร กลีบดอกเชื่อมติดกันรูปกรวย ปลายแยกแผ่เป็น 5 กลีบ บริเวณโคนกลีบมีประสีเหลืองอ่อนแต้มเป็นทาง เกสรเพศผู้มี 10 อัน ยาวไม่เท่ากัน โคนก้านชูอับเรณูมีขนสีขาว รังไข่รูปทรงกระบอก ผลเป็นรูปทรงกระบอก มี 5 พู ขนาด 3-4 เซนติเมตร ปลายแหลมยาว ผลแก่แตกเป็น 5 เสี่ยง เมล็ดแบน มีขนาดเล็ก มีจำนวนมาก มีปีกบางใสล้อมรอบ

คำขาว แพร่กระจายพันธุ์ตามป่าดิบเขา ที่ค่อนข้างโปร่ง สูงจากระดับน้ำทะเล 950-2,200 เมตร ออกดอกระหว่างเดือนตุลาคม-พฤษภาคม พบตั้งแต่ทางตอนใต้ของจีน, พม่า, มาเลเซีย, ภาคใต้ของไทยจนถึงอินโดนีเซีย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา และฮ่องกง

ดอกคำขาว
คำขาว สามารถนำมาปลูกเป็นไม้ดอก ไม้ประดับได้ โดยขึ้นได้ดีในที่สูง มีความชื้นพอประมาณ และชอบแสงแดดตลอดทั้งวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  *ไม้ดีมีประโยชน์ : 'คำขาว' กุหลาบป่าดอกงาม :* โดย...นายสวีสอง, คมชัดลึกหน้าเกษตร-วิทยาศาสตร์-ไอที  : ข่าวทั่วไป : ฉบับวันอังคารที่ 12 มีนาคม 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhododendron moulmainense***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhododendron moulmainense ที่วิกิสปีชีส์
***บูตะซัง*** (ญี่ปุ่น: ぶたさん; หรือที่รู้จักกันในชื่อ ***มร. พิก*** (อังกฤษ: *Mr. Pig*) และ ***พิกแอนด์บอมเบอส์*** (อังกฤษ: *Pig and Bombers*)) เป็นเกมอาร์เคดใน ค.ศ. 1987 ที่พัฒนาโดยบริษัทเอ็นเอ็มเคและจาเลโค

จุดสำคัญ
--------

ภาพจับหน้าจอในเกม
ผู้เล่นควบคุมหมูและเป้าหมายของเกมคือการระเบิดหมูตัวอื่นด้วยการขว้างระเบิดใส่พวกมัน ระเบิดจะสุ่มวางทั่วแผนที่รวมถึงสามารถหยิบขึ้นมาและโยนไปที่หมูตัวอื่นได้ ระเบิดจะมอบหมายเลขระหว่าง 5 ถึง 30 เมื่อโยนระเบิดดังกล่าวจะใช้เวลาหลายวินาทีในการระเบิด ระเบิดที่โดนหมูโดยตรงจะระเบิดเมื่อสัมผัส นอกจากนี้ มีเพาเวอร์อัปต่าง ๆ ตลอดทั้งเกม เช่น แก๊สที่ทำให้ตัวละครอื่น ๆ หลับ

ส่วนโบนัสเกมย่อยเกี่ยวข้องกับหมูสุ่มที่โผล่ออกมาจากหลุม และผู้เล่นจะต้องเคาะพวกมันกลับลงไปในหลุมด้วยหมูของตัวเอง ในโหมดการเล่นที่คล้ายกับการตีตัวตุ่น

| การตอบรับ |
| --- |
|  |

เกมดังกล่าวได้รับการวางจำหน่ายในระบบคอมพิวเตอร์ตามบ้านต่าง ๆ เช่น แซดเอกซ์ สเปกตรัม, คอมโมดอร์ 64, เอ็มเอสเอกซ์ และแอมสตรัด ซีพีซี โดยบริษัทยู.เอส. โกลด์ ในชื่อ**ไซโคพิกส์ ยู.เอกซ์.บี.**

ทั้งนี้ มีการวิพากษ์วิจารณ์หลายครั้งเกี่ยวกับลัทธิกีดกันทางเพศเมื่อโฆษณาของเกมดังกล่าวแสดงนางแบบกึ่งเปลือยที่ถือกล่องวิดีโอเกมได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารเฉพาะทางบางฉบับ

พอร์ต
-----

เกมดังกล่าววางจำหน่ายในนินเท็นโด สวิตช์ ในนินเท็นโด อีชอป เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 โดยบริษัทแฮมสเตอร์คอร์ปอเรชัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์อาร์เคดอาร์ไคส์ และในเพลย์สเตชัน 4 เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 โดยเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์เดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Crash".
2. ↑  "Sinclair User".
3. ↑  "Your Sinclair".
4. ↑  "ACE".
5. ↑  "The Games Machine".
6. ↑  Psycho Pigs U.X.B. review เก็บถาวร 2009-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at ysrnry.co.uk
7. ↑  "Video Game Print Ads • "Psycho Pigs U.X.B. / Butasan" [Home Computer]..." *Video Game Print Ads*. April 2015. สืบค้นเมื่อ 2016-03-06.
8. ↑  "Image of the polemical advert".
9. ↑  "Zzap Rrap - Psycho Pigs UXB Advert". *www.zzap64.co.uk*. สืบค้นเมื่อ 2016-03-06.
10. ↑  Lane, Gavin (2020-03-13). "Guide: Every Arcade Archives Game On Nintendo Switch, Plus Our Top Picks". *Nintendo Life* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-28. สืบค้นเมื่อ 2020-03-28.
11. ↑  "Arcade Archives | HAMSTER Corporation". *www.hamster.co.jp*. สืบค้นเมื่อ 2020-03-28.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *บูตะซัง* ที่ Killer List of Videogames

* แม่แบบ:WoS game
* Buta san Arcade Archives page
**อัลเมเรอ** (ดัตช์: *Almere*) เป็นเมืองสำคัญของจังหวัดเฟลโฟลันด์ ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ติดกับเมืองเลลีสตัดและเมืองเซโวลเดอ ประกอบไปด้วย 6 เขตได้แก่ อัลเมเรอสตัด อัลเมเรอเบาเติน อัลเมเรอปัมปุส อัลเมเรอฮาเฟิน อัลเมเรอเฮาต์ และอัลเมเรอโปร์ต

อัลเมเรอเป็นเมืองที่ใหม่ที่สุดของเนเธอร์แลนด์ พื้นที่นี้เกิดจากการผันน้ำทะเลออกจากทะเลสาบไอส์เซิลเมร์ระหว่าง ค.ศ. 1959 ถึง ค.ศ. 1968 มีการสร้างบ้านหลังแรกในปี ค.ศ. 1976 และยกระดับเป็นเทศบาลในปี ค.ศ. 1984 อัมเมเรอเป็นเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดเฟลโฟลันด์ มีประชากร 207,904 คนในปี ค.ศ. 2019 มากเป็นอันดับ 7 ของเนเธอร์แลนด์ และมีแผนจะขยายเมืองรอบรับประชากรให้ได้ 350,000 คนในปี ค.ศ. 2030

ประวัติศาสตร์
-------------

โครงการเซาเดอร์เซเวิร์ค เป็นโครงการผันน้ำทะเลออกเพื่อสร้างผืนดินขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เดิมทีรัฐบาลต้องการให้เป็นพื้นที่ทำการเกษตรเพิ่มเติม แต่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง จำนวนประชากรของอัมสเตอร์ดัมเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จึงมีแผนจะสร้างเมืองใหม่ในผืนดินแห่งใหม่ในชื่อ *โอสเตอไลก์ เฟลโฟลันด์* และ*เซาเดอไลก์ เฟลโฟลันด์*

*โอสเตอไลก์ เฟลโฟลันด์* กลายมาเป็นเมืองเลลีสตัด เมืองหลวงของจังหวัดเฟลโฟลันด์ในเวลาต่อมา ส่วนเซาเดอไลก์ เฟลโฟลันด์ แต่เดิมถูกเรียกว่าเซาด์เว็สต์สตัด (เมืองทางตะวันตกเฉียงใต้) ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น **อัลเมเรอ** เมื่อราวทศวรรษ 1970 อันเป็นชื่อเรียกทะเลสาบย่านนั้นในสมัยกลาง

บ้านหลังแรกของอัลเมเรอแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1976 โดยมีบริษัท ZIJP เป็นผู้รับเหมา ต่อมาในปี ค.ศ. 1984 อัลเมเรอยกระดับเป็นเทศบาลอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม บ้านที่ปลูกในสมัยแรกและสมัยหลังนั้นมีความแตกต่างกัน โดยบ้านสมัยแรกจะเน้นการใช้งานพื้นฐานที่เรียบง่าย ส่วนบ้านสมัยใหม่จะเน้นการออกแบบที่จัดจ้านและมีการฟังก์ชันครบครัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The municipal executive". Gemeente Almere. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-05. สืบค้นเมื่อ 1 September 2013.
2. ↑  "Kerncijfers wijken en buurten" [Key figures for neighbourhoods]. *CBS Statline* (ภาษาดัตช์). CBS. 2 July 2013. สืบค้นเมื่อ 12 March 2014.
3. ↑  "Postcodetool for 1315HR". *Actueel Hoogtebestand Nederland* (ภาษาดัตช์). Het Waterschapshuis. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 September 2013. สืบค้นเมื่อ 1 September 2013.
4. ↑
5. ↑  Lijst van grooste gemeenten in Nederland. Retrieved on 2010-12-31.
6. ↑  Schaalsprong Almere 2030, PDF[*ลิงก์เสีย*]. Retrieved on 2008-06-09.
7. ↑  Feiten en cijfers over Almere, Almere.nl.
อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส (อังกฤษ: His Serene Highness Albert, 12th Prince of Thurn and Taxis) ประสูติเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ณ รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์เล็กและพระองค์เดียวในโยฮันเนิส เจ้าชายที่ 11 แห่งทวร์นและทัคซิส และ โกลรีอา เจ้าหญิงแห่งทวร์นและทัคซิส พระองค์เป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากันซา พระราชโอรสใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส พระองค์ทรงประกอบอาชพเป็นนักแข่งรถ ทั้งยังทรงถูกจัดอันดับให้เป็นมหาเศรษฐีอายุน้อยที่สุดของโลก เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ลงใน พ.ศ. 2533 พระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น **เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส** ขณะมีพระชันษาเพียง 8 ปี พระองค์ทรงได้รับพระราชมรดกจำนวน 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐและหนี้สิน 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่พระบิดาทรงสร้างไว้ ซึ่งการที่พระองค์ได้รับมรดกนั้น ศาลต้องพิจารณาถึงสายพระโลหิต ความเกี่ยวข้องของผู้สิ้นพระชนม์และสาเหตุต่าง ๆ จนในปี 2534 พระองค์ได้รับการยืนยันว่า สามารถมีสิทธิในพระราชทรัพย์ของพระบิดาร่วมกับพระเชษฐภคินีทั้ง 2 พระองค์โดยถูกกฎหมาย 
อัลแบร์ททรงจบการศึกษาโรงเรียนมัธยมของพระองค์ในกรุงโรมและแล้วการรับราชการทหารของพระองค์หลังจากที่ทรงศึกษาวิชาเศรษฐศาสตร์และเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ ในปี 2558 ทรงถูกจัดอันดับที่ 11 ผู้มีชื่อเสียงของโลกโดยนิตยสารฟอบส์

อาชีพนักแข่งรถ
--------------

อัลแบร์ททรงเป็นที่รู้จักในฐานะนักแข่งรถมากกว่าเจ้าชาย ทรงเป็นนักขับรถแข่งรองแชมป์ (2007/2008) และแชมป์ (2010) ของเยอรมัน GT Championship ADAC GT Masters กับเยอรมันทีมวิศวกรรมไรเตอร์ ทรงเริ่มอาชีพในที่ชุมชนในปี 2552 การแข่งขันในEuropean Rally Championship ตั้งแต่ปี 2559

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Thurn and Taxis Family Homepage
* Richest Germans: Silver Spoon Baby^
* Homepage of Albert of Thurn und Taxis เก็บถาวร 2012-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน



1. ↑   In 1919 royalty and nobility were mandated to lose their privileges in Germany, hereditary titles were to be legally borne thereafter only as part of the surname, according to Article 109 of the Weimar Constitution. Styles such as majesty and highness were not retained.
2. ↑   "Photographic image" (JPG). S-media-cache-ak0.pinig.com. Retrieved 13 November 2016.
3. ↑   "09/10/2008 (London) Mass and Investiture at the". Constantinianorder.org. 9 October 2008. Archived from the original on 21 July 2015. Retrieved 13 November 2016.
4. ↑   "The Conversation of Gloria TNT". Vanity Fair. June 2006. Retrieved 26 June 2015.
**วัดบัวสุวรรณประดิษฐ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื่อที่ 154 ไร่ 3 งาน 84 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง โฉนดเลขที่ 749 ทางทิศเหนือของวัดติดต่อกับลำคลองมหาโยธา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบต่ำ

วัดบัวสุวรรณประดิษฐ์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยมีนายบุญ นางสำเภา บัวสุวรรณ เป็นผู้ถวาย เรียกว่า **วัดใหม่ตาบุญ** ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบัวสุวรรณประดิษฐ์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 27 เมตร ยาว 43 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2470

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 26 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง และฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการบุญมี บัวสุวรรณ
* พระอธิการถนอม บัวสุวรรณ
* พระอธิการสุมนต์ ทองเผือก พ.ศ. 2479–2485
* พระครูพินิจศีลขันธ์ พ.ศ. 2490–2528
* พระครูสิริบุญสถิต พ.ศ. 2529–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัวสุวรรณประดิษฐ์". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดบัวสุวรรณประดิษฐ์".
**ทุตโมส** (หรือที่ถูกต้องกว่าคือ **ดจุตโมส**) เป็นพระราชโอรสพระองค์โตในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีทีเย ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์นำไปสู่การครองราชย์ของฟาโรห์อเคนาเตน พระอนุชาของพระองค์ในฐานะองค์รัชทายาท การเริ่มต้นและจุดจบลงของลัทธิอาเตน บันทึกแห่งอาร์มานา และการเปลี่ยนแปลงบทบาทของอำนาจของราชอาณาจักร

พระชนม์ชีพ
----------

พระองค์มีบทบาทและหน้าที่เป็นนักบวชแห่งเทพพทาห์ในเมืองเมมฟิส ตำแหน่งของพระองค์ปรากฏอยู่ที่โลงศพของแมวสัตว์เลี้ยงของพระองค์: *"องค์รัชทายาท ผู้ดูแลเหล่านักบวชแห่งอียิปต์บนและล่าง นักบวชชั้นสูงแห่งพทาห์ในเมมฟิส"* และมีรูปสลักชนาดเล็กของพระองค์ที่จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ พระองค์ไม่ได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกและสันนิษฐานว่าจะสิ้นพระชนม์ในช่วงปลายของการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ซึ่งตำแหน่งองค์รัชทายาทถูกเปลี่ยนมาเป็นพระอนุชาของพระองค์คือ อเนมโฮเทปที่ 4 หรือที่รู้จักกันดีว่า อเคนาเตน

โลงศพหินของแมวสัตว์เลี้ยงของพระองค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aidan Dodson (1990). "Crown Prince Djhutmose and the Royal Sons of the Eighteenth Dynasty". *Journal of Egyptian Archaeology*. **76**. p.88
2. ↑  Dodson, JEA 76, p.88
3. ↑  Dodson & Hilton, p.157
**อ้ายจาม** หรือ**ไอจาม** เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ต่างกับชาวปู้อีซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท และอาศัยอยู่ในประเทศจีน ชาวอ้ายจามมีมีภาษาใกล้เคียงกับกลุ่ม ต้ง-สุย แต่ชาวปู้อีมีภาษาใกล้เคียงกับคำเมือง (ล้านนา) ในตระกูลภาษาขร้า-ไท ปัจจุบันมีชาวอ้ายจามทั้งหมด 2,800 คน ทั้งหมดอาศัยอยู่ในประเทศจีน

ศาสนา
-----

ชาวอ้ายจามส่วนมากนับถือศาสนาดั้งเดิมถึงร้อยละ 97 มีความเชื่อเรื่องพระเจ้า ผี และความเชื่อเหนือธรรมชาติต่าง ๆ ไสยศาสตร์ ชาวอ้ายจามเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำ ต้นไม้ หรือก้อนหินใหญ่ จะมีผีหรือเทพารักษ์อาศัยอยู่ นับถือพระพุทธศาสนาร้อยละ 0.5 คริสต์ศาสนาร้อยละ 0.5 เช่นกัน และอีกร้อยละ 2 เป็นกลุ่มไม่มีศาสนา

| * ด
* ค
* ก
กลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท |
| --- |
| ภาษาไหล-เกยัน | หลี • เจียมาว • เกลาว • ลาติ • ลาติขาว • จาเบียว • ลาคัว • ลาฮา |
| ภาษากัม-ไท | เบ • แสก • ลักเกีย • อ้ายจาม • ต้ง • คัง • มู่หล่าว • เหมาหนาน • สุย |
| **กลุ่มภาษากัม-ไท > กลุ่มภาษาไท** |
| กลุ่มเชียงแสน | ชาวยวน • ชาวสยาม • ชาวลื้อ • ชาวยอง • ชาวเขิน |
| กลุ่มลาว-ผู้ไท | ชาวลาว • ญ้อ • ผู้ไท |
| กลุ่มไทพายัพ | อาหม • อ่ายตน • คำตี้ • คำยัง • พ่าเก • ไทใหญ่ (ชาน) • ไทเหนือ • ไทขาว • ไทดำ |
| กลุ่มอื่น ๆ | ปายี • ไทถาน • ไทหย่า • ไทฮ่างตง • ไทแดง • พวน • ตูลาว |
| ภาษาไท (อื่น ๆ) | จ้วง • นุง • ตั่ย (โท้) • ตุรุง • นาง • ปู้อี |
**ลูลู่** (ญี่ปุ่น: ルールー; โรมาจิ: *Rūrū*) เป็นตัวละครหนึ่งในเกม ไฟนอลแฟนตาซี X เธอทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันของยูน่าและดูแลยูน่าเหมือนกับเป็นน้องสาว การโจมตีโดยใช้อาวุธของลูลู่ไม่รุนแรง แต่เป็นตัวละครที่สามารถใช้เวทมนตร์ดำได้ โดยจัดให้อยู่ในกลุ่มอาชีพของนักเวทมนตร์ดำ ลูลู่ไม่ได้โจมตีศัตรูโดยตรงแต่ใช้ตุ๊กตาในการโจมตีแทน โดยมีตุ๊กตาหลายชนิดเช่น ตุ๊กตามูเกิลและซาโบเทนเดอร์ (กระบองเพชร) วิธีการที่ลูลู่ใช้ควบคุมตุ๊กตาเหล่านี้ไม่ได้กล่าวไว้ชัดเจนแต่คาดว่าคงใช้ความสามารถทางด้านเวทมนตร์ของลูลู่ในการควบคุม การโจมตีโดยโอเวอร์ไดรว์เรียกว่า ฟิวรี่ ซึ่งทำให้ลูลู่สามารถใช้เวทมนตร์ดำโจมตีได้หลายครั้ง โดยจำนวนครั้งและความรุนแรงขึ้นอยู่กับเวทมนตร์ที่ใช้และจำนวนครั้งในการหมุนแกนอะนาล็อกขวาของตัวควบคุมเพลย์สเตชัน 2 ดูอัลช็อค

การออกแบบตัวละคร
----------------

เท็ตซึยะ โนมูระ ผู้ออกแบบตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี X มีความคิดว่าอยากให้ลูลู่ซึ่งเป็นนักเวทมนตร์ดำมีลักษณะที่แตกต่างไปจากภาพลักษณ์ของนักเวทมนตร์ดำที่ผู้เล่นไฟนอลแฟนตาซีโดยทั่วไปคุ้นเคย ซึ่งสังเกตได้จากทรงผมและชุดที่ลูลู่สวมใส่ โนมูระกล่าวว่าเนื่องจากเทคโนโลยีที่ทันสมัยขึ้นทำให้เขาสามารถเพิ่มเติมรายละเอียดสำหรับชุดของตัวละครได้อย่างมาก ซึ่งก็นับเป็นเรื่องที่ท้าทายโปรแกรมเมอร์สร้างภาพเหมือนเช่นกัน โดยชุดของลูลู่ในไฟนอลแฟนตาซี X ปรากฏออกมาในรูปแบบของเข็มขัดหลายเส้นที่ร้อยติดกันอยู่บนด้านหน้ากระโปรงของลูลู่ โดยเขาออกแบบให้เข็มขัดและหัวเข็มขัดมีการจัดเรียงตัวกันในรูปแบบเฉพาะเจาะจง ทำให้ทีมสร้างและออกแบบเกมต้องพยายามรักษารูปแบบของเข็มขัดให้เหมือนเดิมตลอดเวลา

ประวัติย่อ
----------

ลูลู่เกิดบนเกาะบีเสด เธอเติบโตมาพร้อมกับวักก้า, ยูน่า และชัปปู น้องชายของวักก้า ถึงแม้ว่าลูลู่จะมีท่าท่างเคร่งขรึมและเป็นคนยิ้มยาก แต่จริง ๆ แล้ว เธอเป็นคนเห็นอกเห็นใจและเป็นห่วงผู้อื่นเสมอ ลูลู่เป็นคนฉลาดและเป็นคนหนึ่งในสาวกเยวอนที่ตั้งคำถามถึงวัตุประสงค์ของศาสนาเยวอน ถึงแม้ว่าลูลู่จะเป็นคนที่เข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ได้เร็วกว่าคนอื่น ๆ ในกลุ่ม แต่ลูลู่ก็ยังสับสนกับคำสอนที่หลอกลวงของเยวอน ก่อนที่ลูลู่จะมาเป็นผู้คุ้มกันของยูน่า เธอได้เคยเป็นผู้คุ้มกันของผู้อัญเชิญสองคนในการเดินทางแสวงบุญที่ต้องยุติลงอย่างกะทันหันก่อนไปถึงเมืองซานัคคันที่ล่มสลาย โดยผู้อัญเชิญคนแรกคือจินเน็ม ซึ่งเสียชีวิตภายในถ้ำแห่งความฝันที่ถูกขโมยระหว่างหาทางเพื่อให้ได้อสูรโยจิมโบ เหตุการณ์นี้ยังฝังใจและมีผลต่อความรู้สึกของลูลู่ตลอดมา แต่เมื่อยูน่าและเพื่อน ๆ เดินทางมาถึงหุบเขาที่ถ้ำนี้ตั้งอยู่ ลูลู่ก็ตัดสินใจเผชิญกับความทรงจำที่เจ็บปวดอีกครั้ง ที่ด้านหลังถ้ำ ทุกคนก็ได้พบกับดวงจิตของจินเน็มซึ่งเต็มไปด้วยความชิงชังต่อการมีชีวิต ลูลู่รู้สึกว่าเธอควรทำหน้าที่ครั้งสุดท้ายในฐานะผู้คุ้มกันของจินเน็มเพื่อให้ดวงจิตของจินเน็มได้รับการปลดปล่อยและพักผ่อนอย่างสงบที่ฟาร์เพลน หลังจากต่อสู้และเอาชนะโยจิมโบซึ่งเป็นอสูรที่จินเน็มเรียกออกมา ดวงจิตของจินเน็มก็ได้เดินทางไปสู่ฟาร์เพลน สำหรับผู้อัญเชิญคนที่สองของลูลู่คือ หลวงพ่อซูค ซึ่งหยุดการเดินทางแสวงบุญที่ดินแดนแห่งความสงบซึ่งเป็นสถานที่ที่ผู้อัญเชิญหลายคนตัดสินใจเลิกการเดินทางแสวงบุญ

  

ลูลู่มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับชัปปูก่อนที่ชัปปูจะเสียชีวิตลงด้วยน้ำมือของซิน การจากไปของชัปปูยังเป็นเหมือนบาดแผลในใจของลูลู่อีกด้วย อย่างไรก็ตาม ลูลู่ละวักก้าก็รักกันและแต่งงานหลังจากจบเหตุการณ์ในไฟนอลแฟนตาซี X ในไฟนอลแฟนตาซี X-2 ลูลู่ก็ได้ให้กำเนิดลูกชายของวักก้า ซึ่งวักก้าให้ชื่อว่า วิดิน่า ซึ่งหมายถึงอนาคตในความหมายของชาวอัลเบ็ด
**9แก๊ก** (อังกฤษ: 9GAG) เป็นเว็บไซต์ขำขันภาษาอังกฤษซึ่งดำเนินการโดยกลุ่ม Rollin' Egg โดยเป็นที่รู้จักเนื่องจากเว็บไซต์นี้มักนำอินเทอร์เน็ตมีมมาใช้บ่อยครั้งเพื่อสร้างความบันเทิง

เนื้อหาและรูปแบบ
----------------

เว็บไซต์ไนน์แก๊กมีการนำเสนอในรูปแบบคล้ายบล็อก โดยโพสต์แต่ละโพสต์จะเรียกว่า "แก๊ก" และในแต่ละหน้าจะแสดงแก๊กทั้งหมด 9 แก๊ก อันเป็นที่มาของชื่อเว็บไซต์ แก๊กต่าง ๆ เหล่านี้จะประกอบด้วยรูปภาพทั้งหมด (ในบางครั้งอาจพบเป็นวิดีโอยูทูบ) โดยอาจมีคำบรรยายภาพ พร้อมกับหัวเรื่องซึ่งอธิบายแก๊กต่าง ๆ เหล่านี้อย่างสั้น ๆ เนื้อหาของแก๊กต่าง ๆ มักจะเป็นการนำอินเทอร์เน็ตมีมที่มีอยู่แล้วมาใช้ซ้ำ เช่น การใช้ตัวละครการ์ตูนที่มีรูปหน้าโมโห (Rage comic) ลอลแคท (Lolcat; ภาพแมวพร้อมคำบรรยายภาพโดยเจตนาจะให้เกิดอารมณ์ขัน) ภาพสเก็ตซ์ชีวิตประจำวันในเชิงขำ ๆ แก๊กเกี่ยวกับสามัญทัศน์ของผู้ชาย ผู้หญิง นักการเมือง หรือประเด็นอื่น ๆ ข้อวิพากษ์วิจารณ์ต่อศิลปินและนักแสดง กับผลงานที่เกี่ยวข้อง (เช่น ที่เกี่ยวกับจัสติน บีเบอร์หรือโรเบิร์ต แพททินสัน) ประเด็นเกี่ยวกับเกรียนบนอินเทอร์เน็ต (Trolling) ชีวิตมนุษย์ในแง่ขำขันหรือแง่โศกเศร้า การล้อเลียนหรือความเห็นต่อเหตุการณ์ปัจจุบัน คำพูด เป็นต้น ในบางครั้งไนน์แก๊กยังมีการเรียกให้รวมใจเป็นหนึ่งเดียวด้วยเหตุผลอย่างใดอย่างหนึ่งด้วย

เว็บไซต์ไนน์แก๊กไม่จำเป็นต้องลงทะเบียน แต่ฟังก์ชันบางประการจำเป็นต้องลงทะเบียน เช่น การแสดงความเห็น การเข้าชมเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมทางเพศหรือทางภาษา และการโพสต์แก๊ก โดยเมื่อผู้ใช้โพสต์แก๊กลงไปแล้ว แก๊กต่าง ๆ จะเข้าสู่กระบวนการโหวด หากมีจำนวนโหวดมากพอ แก๊กอาจเลื่อนไปสู่หมวดเทรนดิง (Trending) ซึ่งสามารถนำไปปรากฏที่หน้าหลักได้

การจัดอันดับเว็บไซต์
--------------------

ด้วยลักษณะเนื้อหาของเว็บไซต์ ทำให้ไนน์แก๊กติดอันดับ 315 ของเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในโลกตามการจัดอันดับของอเล็กซา โดยเมื่อจำแนกตามประเทศ ไนน์แก๊กเป็นเว็บที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดเป็นอันดับ 20 ในโปรตุเกส ลำดับที่ 21 ในมาซิโดเนีย ลำดับที่ 33 ในเอสโตเนีย ลำดับที่ 302 ในไทย ลำดับที่ 339 ในเยอรมัน ลำดับที่ 557 ในสหราชอาณาจักร และลำดับที่ 817 ในสหรัฐอเมริกา

เคลย์ เชอร์กี ได้เขียนไว้ในหนังสือของเขาที่ชื่อ *Cognitive Surplus: Creativity and Generosity in the Connected Age* ว่าไนน์แก๊กเป็นผลิตผลของกระบวนการสร้างสรรค์เวลาว่างของมนุษย์

ข้อวิพากษ์วิจารณ์
-----------------

### การคุกคามทางไซเบอร์

เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 มีรายงานว่าสมาชิกไนน์แก๊กได้มีส่วนร่วมในการคุกคามหน้าเฟซบุ๊กซึ่งเป็นอนุสรณ์ของอแมนดา คัมมิงส์ อายุสิบห้าปีที่ก่ออัตวินิบาตกรรม โดยการโพสต์ข้อความและรูปภาพอันไม่เหมาะสมเชิงดูถูกและเย้ยหยันมรณกรรมของเธอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "About 9GAG". 9GAG. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-04. สืบค้นเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2555. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "Statistics Summary for 9gag.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-22. สืบค้นเมื่อ January 22, 2012. เก็บถาวร 2016-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Shirky, Clay (2010). *Cognitive surplus : creativity and generosity in a connected age* (1. publ. ed.). New York: Penguin Press. p. 242. ISBN 9781594202537.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  0,7811987.story? 'Activists Counter Cyber Attack Against Bully Victim Amanda Cummings'PIX11 News, 7 January 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ไนน์แก๊ก
**อ้นเล็ก** (อังกฤษ: Lesser bamboo rat; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cannomys badius*) เป็นสัตว์ฟันแทะในอยู่ในวงศ์ย่อย Rhizomyinae ในวงศ์ Spalacidae

จัดเป็นอ้นชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุด และจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในสกุล *Cannomys* มีความแตกต่างไปจากอ้นที่อยู่ในสกุล *Rhizomys* คือ ฝ่าเท้าจะเรียบ และมีลายสีขาวบริเวณหน้าผากและหัวคล้ายหนูตะเภา ในขณะที่มีขนอ่อนนุ่มสีน้ำตาล โดยขนที่ท้องจะมีสีเข้มกว่าขนที่หลัง 

มีความยาวตั้งแต่ปลายจมูกจรดหางประมาณ 15-30 เซนติเมตร หางมีขนาดสั้นยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร น้ำหนักตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 0.5 กิโลกรัม มีจุดเด่นคือ ฟันแทะคู่หน้าที่ยาวอย่างเห็นได้ชัดเจน ใช้สำหรับขุดโพรงใต้ดินเพื่ออยู่อาศัยและใช้กัดแทะอาหาร ซึ่งได้แก่ ไม้ไผ่และหน่อไม้ รวมถึงผลไม้ประเภทต่าง ๆ ด้วยที่หล่นบนพื้นดิน บริเวณปากโพรงที่อ้นอยู่อาศัยจะมีกองดินปิดไว้ มักจะขุดโพรงในป่าบริเวณใกล้แหล่งน้ำหรือบริเวณที่เป็นป่าไผ่ ออกหากินในเวลากลางคืนและพลบค่ำ ออกลูกครั้งละ 3-5 ตัว

พบกระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดียตั้งแต่ เนปาล, บังกลาเทศ, รัฐอัสสัมในอินเดีย, ภูมิภาคอินโดจีน สำหรับในประเทศไทยพบกระจายพันธุ์อยู่เหนือบริเวณคอคอดกระ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aplin, K.; Lunde, D.; Musser, G.; Frost, A.; Molur, S. (2008). *Cannomys badius*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 2014-09-30. Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern
2. 1 2  ITIS
3. ↑  อ้นเล็ก
4. ↑  อ้นเล็ก โดย สุรชิต แวงโสธรณ์[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cannomys badius***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cannomys badius ที่วิกิสปีชีส์
แอนเจลีนา โจลี ทูตสันถวไมตรีข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) ที่สภาเศรษฐกิจโลก พร้อมคู่สมรส แบรด พิตต์ และ โคฟี แอนนัน, เลขาธิการสหประชาชาติกับคู่สมรสของเขาในเมืองดาโวส ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ปี ค.ศ. 2006
**ทูตสันถวไมตรี** (อังกฤษ: goodwill ambassador) เป็นบุคคลตัวแทนผู้สนับสนุนสาเหตุที่เฉพาะเจาะจง หรือปัญหาระดับโลก โดยพื้นฐานเป็นบุคคลสาธารณะที่มีความโดดเด่น ทูตสันถวไมตรีเป็นบุคคลสำคัญที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง มีความโดดเด่นจากหลากหลายวงการ และเป็นผู้ที่มีความมุ่งมั่นสมัครใจและยินดีที่จะทุ่มเทกำลังและความสามารถอย่างที่สุดในการระดมความช่วยเหลือจากสาธารณชนเพื่อส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีโดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใด ๆ ซึ่งเป็นคำที่ควรแตกต่างจากคำว่า ทูตตราสินค้า (อังกฤษ: brand ambassador) ที่มีบทบาทในการสนับสนุนบริษัทหรือสินค้าเพื่อให้บุคคลทั่วไปสนใจ  ทูตสันถวไมตรีอาจเป็นบุคคลที่พำนักอยู่ประเทศหนึ่ง แล้วเดินทางไปอีกประเทศหนึ่ง เพื่อเป็นคณะผู้แทนทางทูต (หรือภารกิจมิตรภาพระหว่างประเทศ) ซึ่งเป็นได้ทั้งในระดับประเทศหนึ่งไปประเทศหนึ่ง ระดับรัฐไปรัฐ เมืองไปเมือง หรือเป็นสื่อกลาง เอกอัครราชทูต ตัวแทนขององค์กร หรือกลุ่มทางวัฒนธรรม

ดูเพิ่ม
-------

* ทูตเยาวชน
* เอกอัครราชทูต
* กงสุล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Fasulo, Linda (2015). *An Insider's Guide to the UN* (3rd ed.). Yale University Press. p. 35. ISBN 9780300210729. สืบค้นเมื่อ 28 October 2015.
2. ↑  Szmigin, Isabelle; Piacentini, Maria (2014). *Consumer Behaviour*. Oxford University Press. p. 292. ISBN 9780199646449. สืบค้นเมื่อ 28 October 2015.
**เอดส์แวนคูเวอร์** (อังกฤษ: AIDS Vancouver) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรและองค์กรอนามัยชุมชนที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1983 ที่มีภารกิจคือบรรเทาความเสี่ยงต่อเอชไอวีและเอดส์ผ่านการสนับสนุน, การศึกษาจากภาครัฐ และการวิจัยชุมชน องค์กรนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเยียวยาทั้งชีวิตของผู้คนมีชีวิตอยู่กับเอชไอวีและเอดส์ และเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเอชไอวีโดยการริเริ่มการศึกษา องค์กรนี้ตั้งอยู่ในแวนคูเวอร์ ซึ่งเป็นองค์กรบริการโรคเอดส์และเอชไอวีที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดของแวนคูเวอร์

ด้วยความช่วยเหลือของอาสาสมัคร 200 คน เอดส์แวนคูเวอร์ได้ให้บริการฟรีและรักษาความลับสำหรับผู้คนหนึ่งในสามที่มีชีวิตอยู่กับเอชไอวีในรัฐบริติชโคลัมเบีย ท่ามกลางการให้บริการโดยองค์กรเป็นการจัดการรายกรณี, โครงการสนับสนุน, การกระจายร้านขายของชำและคำแนะนำทางโภชนาการ, ความช่วยเหลือทางการเงิน, การเข้าถึงสายด่วน, ศูนย์ทรัพยากรชุมชน และการศึกษา

เงินทุนและอาสาสมัคร
-------------------

การให้บริการโดยเอดส์แวนคูเวอร์ได้อาศัยเจ้าหน้าที่แผนกจ่ายกับอาสาสมัคร 200 คน ซึ่งเหล่าอาสาสมัครได้ช่วยเหลือ 20,000 คนเป็นเวลาหลายชั่วโมงในแต่ละปี ซึ่งเป็นจำนวนมูลค่างานที่ประมาณ 400,000 ดอลลาร์

ปัจจุบัน 80 เปอร์เซ็นต์ของเงินทุนมาจากแหล่งของรัฐบาลกลางและส่วนภูมิภาค จากผู้บริจาคเพิ่มเติมอีก 12 เปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลืออีก 8 เปอร์เซ็นต์มาจากกิจกรรมการพัฒนากองทุน โดยมีผู้ให้การสนับสนุนรายสำคัญ ได้แก่ หน่วยงานสาธารณสุขชายฝั่งแวนคูเวอร์, สำนักงานสาธารณสุขแห่งประเทศแคนาดา และคณะกรรมาธิการบ่อนแห่งรัฐบริติชโคลัมเบีย

ใน ค.ศ. 2009 เอดส์แวนคูเวอร์ได้ร่วมมือกับทีชเอดส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรของสหรัฐอเมริกาเพื่อจัดหาวัสดุการศึกษาสำหรับรัฐดังกล่าว โดยได้ทำการพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด

ดูเพิ่ม
-------

* เอชไอวี
* เอดส์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Piya Sorcar (1 December 2010). "A New Approach to Global HIV/AIDS Education". *The Huffington Post*. สืบค้นเมื่อ 20 December 2010.
2. ↑  "AIDS Vancouver uses TeachAIDS materials". *TeachAIDS*. 30 April 2009. สืบค้นเมื่อ 20 December 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* AIDS Vancouver –
* Positive Living BC -  เก็บถาวร 2013-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* BC Centre for Excellence in HIV/AIDS -  เก็บถาวร 2013-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* AIDS Walk Vancouver -  เก็บถาวร 2012-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* World AIDS Day –  เก็บถาวร 2009-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Canadian AIDS Society -
* CANFAR –
* HiM -  เก็บถาวร 2010-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Qmunity -
**เอดิธ แมรี โทลคีน** (อังกฤษ: Edith Mary Tolkien; *สกุลเดิม:*  **Bratt**; 21 มกราคม ค.ศ. 1889 – 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971) เป็นหญิงชาวอังกฤษ ผู้เป็นภรรยาและมิวส์ของนักเขียนเจ.อาร์.อาร์. โทลคีน และเธอยังเป็นแรงบันดาลใจในตัวละครในนวนิยายของเขาเรื่อง ตำนานแห่งซิลมาริล อย่าง ลูธิเอน และ อาร์เวน

ประวัติ
-------

### ชีวิตช่วงต้น

เอดิธเกิดที่ กลอสเตอร์ มณฑลกลอสเตอร์เชอร์ เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1889 แม่ของเธอ ฟรานเชส แบรด อายุ 30 ไม่เคยแต่งงาน และเป็นบุตรสาวของช่างทำรองเท้าและรองเท้าบู๊ทในท้องถิ่น 

ฮัมฟรีย์ คาร์เพนเตอร์ รายงานว่า ฟรานเชส แบรต แม่ของเอดิธไม่เคยแต่งงานและไม่มีชื่อพ่อของเอดิธอยู่บนใบสูติบัตรของเธอ แต่ได้มีการบันทึกเอาไว้ว่า ฟรานเชส ยังคงเก็บรูปภาพและชื่อพ่อของเอดิธเอาไว้ไม่ให้คนในตระกูลแบรดรู้ เอดิธจึงเชื่อแบบสนิทใจว่าเธอเป็นบุตรนอกสมรส ขนาดชื่อของตาของเธอแม่ของเธอยังไม่เคยบอกให้รู้ 

ในภายหลังได้มีการค้นคว้าเรื่องตัวตนที่แท้จริงของพ่อของ เอดิธ โทลคีน จึงทำให้ทราบว่าพ่อของเธอคือ ตัวแทนจำหน่ายกระดาษจากเมืองเบอร์มิงแฮมชื่อ อัลเฟรด เฟรเดอริก วอร์ริลโลว์ ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยจ้าง ฟรานเชส ให้ทำหน้าที่เป็นคนรับใช้ให้กับลูกสาวของเขา เนลลี วอร์ริลโลว์ เมื่อวอร์ริลโลว์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1891 เขาเสนอชื่อเธอให้ดูแลเขาแต่เพียงผู้เดียว

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
------------------

* ลิลี คอลลินส์รับบทเป็นเอดิธ โทลคีนในภาพยนตร์ชีวประวัติ *โทลคีน* ใน ค.ศ. 2019

อ้างอิง
-------

1. ↑  Carpenter (1977), p. 38.
2. ↑  Carpenter (1977), p. 38-39.
3. ↑  Duriez (2012), p. 33.
4. ↑  Duriez (2012), p. 222.
5. ↑  "Tolkien (2019)". *IMDB*. สืบค้นเมื่อ 5 November 2020.

### บรรณานุกรม

* Carpenter, Humphrey (1977). *J. R. R. Tolkien: A Biography*. London: George Allen & Unwin. ISBN 0-04-928037-6.
* Carpenter, Humphrey; Tolkien, Christopher, บ.ก. (1981). *The Letters of J. R. R. Tolkien*. London: George Allen & Unwin. ISBN 0-04-826005-3.
* Duriez, Colin (2012). *J. R. R. Tolkien: The Making of a Legend*. Lion Books. ISBN 978-0745955148.
* Garth, John (2003). *Tolkien and the Great War: The Threshold of Middle-earth*. London: HarperCollins. ISBN 0-00-711952-6.
* Tolkien, John; Tolkien, Priscilla (1992). *The Tolkien Family Album*. HarperCollins. ISBN 0-261-10239-7.
ข้อความที่สร้างขึ้นใหม่ของตราประทับ
ในปี ค.ศ. 1985 สถาบันโบราณคดีแห่งเยอรมนีได้ค้นพบรอยประทับของตราประทับทรงกระบอกในหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์เดนแห่งราชวงศ์ที่หนึ่ง ซึ่งได้รับการตีพิมพ์โดยกุนเธอร์ เดรเยอร์ ในปีถัดมา รอยตราประทับดังกล่าวเป็นหลักฐานชิ้นแรกที่ยืนยันว่าเป็นบันทึกพระนามกษัตริย์จากช่วงอียิปต์โบราณ

มีรายพระนามเรียงตามลำดับดังนี้:

* นาร์เมอร์
* ฮอร์-อฮา
* ดเจอร์
* ดเจต
* เดน
* เมอร์นิธ (พระราชมารดาและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของฟาโรห์เดน)

บันทึกพระนามดังกล่าวเป็นหลักฐานสนับสนุนข้อโต้แย้งที่ว่า ฟาโรห์นาร์เมอร์ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่หนึ่งขึ้น ซึ่งต่างจากการที่พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์องค์สุดท้ายก่อนการรวมพระราชอาณาจักรที่ไธนิส สิ่งที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ บันทึกดังกล่าวไม่ปรากฏพระนาม *เมเนส* โดยฉันทามติทางวิชาการเชื่อว่า *เมเมน* เป็นรูปแบบภายหลังของพระนาม *นาร์เมอร์*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Cervello-Autuori, Josep (2003). "Narmer, Menes and the Seals from Abydos". ใน Hawass, Zahi (บ.ก.). *Egyptology at the Dawn of the Twenty-first Century: Proceedings of the Eighth International Congress of Egyptologists, 2000*. Vol. 2. Cairo: American University in Cairo Press. pp. 168–75.
2. ↑  Günter Dreyer: *Ein Siegel der frühzeitlichen Königsnekropole von Abydos*, in: *MDAIK* 43 (1986). 33-43
ลิ้นของอัลโตแซกโซโฟน และเทเนอร์แซกโซโฟน
**ลิ้น** เป็นวัสดุแผ่นบางๆ ที่สั่นสะเทือนทำให้เกิดเสียงในเครื่องดนตรีบางชนิด ลิ้นของเครื่องลมไม้นั้นนิยมทำมาจากต้นอ้อชนิดหนึ่ง (*Arundo donax*) หรือวัสดุสังเคราะห์ สำหรับลิ้นของฮาร์โมนิกา และแอคคอร์เดียนนั้นทำจากโลหะ หรือวัสดุสังเคราะห์

ลิ้นเดี่ยว
----------

ลิ้นเดี่ยวนั้นใช้ในส่วนเมาธ์ของคลาริเน็ต และแซกโซโฟน มีลักษณะแบน บรรจุเข้าพอดีกับส่วนเมาธ์ ด้านบนติดกับปลายบางๆ โดยมากมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยกเว้นส่วนปลายบางๆ ที่สั่นสะเทือน ซึ่งโค้งให้เข้ารูปกับส่วนโค้งของปลายเมาธ์ แม้ลิ้นเดี่ยวทั้งหมดมีรูปร่างคล้ายคลึงกัน แต่ก็มีขนาดแตกต่างกัน เพื่อให้เหมาะกับส่วนเมาธ์ (mouthpiece) ของเครื่องดนตรีแต่ละชิ้น

ลักษณะของลิ้นนั้นมีความหลากหลายอย่างมากที่ออกแบบมาสำหรับเครื่องดนตรีชนิดเดียวกันนั้น มีความหนา(หรือ ความแข็ง) แตกต่างกันไป ปกติแล้วมีการระบุความหนาเป็นตัวเลข จากอ่อนสุด คือ 1 จนถึง แข็งสุด คือ 5 นี่ไม่ใช่มาตรฐานวัดความแข็งของลิ้น ซึ่งแตกต่างกันไปในบรรดาผู้ผลิตรายต่างๆ ลิ้นที่อ่อน จะสั่นสะเทือนได้ง่ายกว่า

ตัวแปรอีกอย่างหนึ่งที่มีผลต่อประสิทธิภาพ ก็คือรูปร่างของลิ้น ความหนาของส่วนปลายและขอบ และความลึก ส่วนแต่มีผลต่อเสียงและการเล่น ไม้ที่มีความหนาแน่นแตกต่างกัน แม้จะตัดมาโดยมีขนาดเท่ากัน ก็ยังให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันด้วย

เดิมนั้นนักดนตรีจะลิ้นจากไม้โดยใช้เครื่องมือง่ายๆ เป็นกระบวนการที่ใช้เวลาและยุ่งยาก ทุกวันนี้นักเล่นเครื่องดนตรีลิ้นเดี่ยวนิยมซื้อลิ้นที่ผลิตจากโรงงาน แต่นักดนตรีมืออาชีพบางคนนิยมทำลิ้นด้วยตนเอง เพราะเชื่อว่าลิ้นที่ผลิตจากโรงงานนั้นมีคุณภาพด้อยกว่า นอกจากนี้การทำลิ้นด้วยตนเองยังทำให้ได้คุณภาพของลิ้นอย่างที่ตัวเองต้องการด้วย

ลิ้นคู่ของบาสซูน
ลิ้นสังเคราะห์นั้นมีอายุยาวนานกว่าลิ้นทำจากไม้ และดูแลรักษาง่ายกว่า แต่ส่วนใหญ่ถือว่าลิ้นไม้ที่ทำเองให้เสียงที่ดีกว่า

ขลุ่ยจีนนั้น มีลักษณะลิ้นที่แตกต่างไป ทมาจากเผื่อไผ่บาง ส่วนปี่ของไทยก็ต้องใช้ลิ้นเช่นเดียวกัน

ลิ้นคู่
-------

ลิ้นคู่นั้นมีใช้ในบาสซูน โอโบ แบกไปป์ อิงลิชฮอร์น และออร์แกนบางแบบ ลิ้นคู่นี้ไม่ได้ใช้เชื่อมกับเมาธ์ แต่จะสั่นสะเทือนกระทบกัน ความแข็งของลิ้นนั้น แบ่งเป็น 1 ถึง 5 เช่นเดียวกับลิ้นเดี่ยว

ดูเพิ่ม
-------

* เครื่องดนตรีมีลิ้น
ในชื่อบุคคลญี่ปุ่นนี้นามสกุลคือ  *อิชิดะ*

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**อิชิดะ มิตสึนาริ** (ญี่ปุ่น: 石田 三成; โรมาจิ: *Ishida Mitsunari*; ค.ศ. 1559 - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1600) เป็นขุนศึกที่รับใช้โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ และเป็นผู้นำกองทัพตะวันตกในยุทธการที่เซกิงาฮาระ

อิชิดะ มิตสึนาริ เกิดเมื่อค.ศ. 1559 ที่แคว้นโอมิ (จังหวัดชิงะในปัจจุบัน) เป็นบุตรชายคนรองของอิชิดะ มาซัตสึงุ (ญี่ปุ่น: 石田 正継; โรมาจิ: *Ishida Masatsugu*) และมีพี่ชายคือ อิชิดะ มาซาซูมิ (ญี่ปุ่น: 石田 正澄; โรมาจิ: *Ishida Masazumi*) ตระกูลอิชิดะเป็นซามูไรข้ารับใช้ของตระกูลอาซาอิ ซึ่งในขณะนั้นมีผู้นำคืออาซาอิ นางามาซะ หลังจากที่ตระกูลอาซาอิสูญสิ้นลงเมื่อค.ศ. 1573ด้วยน้ำมือของโอดะ โนบูนางะ สามพ่อลูกตระกูลอิชิดะจึงเข้ารับใช้ตระกูลโอดะต่อมา

อิชิดะ มิตสึนาริ มีความสามารถทางด้านการบริหารและการคลัง ผิดกับซามูไรร่วมสมัยโดยทั่วไปซึ่งเน้นการทหารเป็นหลัก ในสมัยการปกครองของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ มิตสึนาริจึงได้รับแต่งตั้งเป็นบูเงียว (ญี่ปุ่น: 奉行; โรมาจิ: *Bugyō*) ซึ่งมีหน้าที่ทางด้านการบริหารปกครอง และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นไดเมียวผู้ปกครองปราสาทซะวะยะมะ (ญี่ปุ่น: 佐和山城; โรมาจิ: *Sawayama-jō* แถบเมืองฮิโกเนะในปัจจุบัน) ในช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) *ไทโก*ฮิเดโยชิได้แต่งตั้งให้มิตสึนาริเป็นผู้ตรวจการตรวจสอบการทำงานของบรรดาขุนศึกที่ยกทัพไปรุกรานอาณาจักรโชซ็อน มิตสึนาริรายงานกลับมายังไทโกว่าการรุกรานนั้นไม่มีประสิทธิภาพ สร้างความไม่พอใจแก่บรรดาขุนศึกระดับสูงที่นำการรุกรานเกาหลีเป็นอย่างมาก

ก่อนที่ไทโกฮิเดโยชิจะถึงแก่อสัญกรรมลงในค.ศ. 1598 ได้ทำการแต่งตั้งให้อิชิดะ มิตสึนาริ เป็นหนึ่งในคณะ *โกบูเงียว* (ญี่ปุ่น: 五奉行; โรมาจิ: *Go-Bugyō*) หรือรัฐมนตรีทั้งห้า เพื่อคอยบริหารดูแลอาณาเขตของฮิเดโยชิในช่วงที่โทโยโตมิ ฮิเดโยริ (ญี่ปุ่น: 豊臣秀頼; โรมาจิ: *Toyotomi Hideyori*) ผู้เป็นทายาทของฮิเดโยชิยังอยู่ในวัยเยาว์

อ้างอิง
-------

อ่านเพิ่ม
---------

* Bryant, Anthony. *Sekigahara 1600: The Final Struggle for Power*. Praeger Publishers, 2005

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อิชิดะ มิตสึนาริ**

* SengokuDaimyo.com The website of Samurai Author and Historian Anthony J. Bryant
* SamuraiArchives.com เก็บถาวร 2007-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
**ลิโต ซิสโนริโอ** (อังกฤษ: Lito Sisnorio; เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ที่ประเทศไทย) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 6

ประวัติ
-------

ลิโต ซิสโนริโอ ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน เบิร์ต เกาอัด ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นชึ้นชกชนะรวดมาตลอด โดยเคยชนะคะแนนโรเบิร์ต คอสเตโล และเสมอกับ โรแลนโด ทูยูกอน ชกแพ้ครั้งแรกเมื่อมาชกแพ้คะแนน ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ที่ กรุงเทพ จากนั้นได้มาชิงแชมป์โลกเยาวชนในไทยสองครั้งติดต่อกัน โดยครั้งแรกขึ้นชิงแชมป์รุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 28 ตุลาคมพ.ศ. 2548 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ยก 6 จากนั้นมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ซึ่งครั้งนี้ ซิสโนริโอเป็นฝ่ายชนะน็อค ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา ยก 5 ได้แชมป์มาครองแบบพลิกความคาดหมาย แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายเลียแชมป์ไปเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิมไป 

จากนั้น ซิสโนริโอขึ้นชกชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ฟิลิปปินส์ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ฟิลิป พาร์คอน ไปในปี พ.ศ. 2550 ซิสโนริโอมาชกในเมืองไทยสองครั้งติดต่อกัน โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 4 เมื่อวันที่ 21 มกราคม ซึ่งการขึ้นชกครั้งนี้ของซิสโนริโอไม่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการมวยของฟิลิปปินส์ และขึ้นชกโดยไม่มีใบอนุญาตจากทางฟิลิปปินส์ให้ขึ้นชก หลังจากนั้น ซิสนอริโตมาชกกับฉัตรชัย อีลิทยิม เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ที่สนามกีฬาโรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร โดยเป็นการมาชกแบบไม่มีใบอนุญาตอีกเช่นกัน ผลปรากฏว่าซิสโนริโตเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 ซิสโนริโอบอบช้ำจากการชกครั้งนี้มาก และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 เมษายน เวลา 21.15 น. ที่โรงพยาบาลปิยะมินทร์ ถนนบางนา-ตราด เนื่องจากสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจากการชกกับฉัตรชัย หลังจากแพทย์พยายามผ่าตัดช่วยชีวิตแล้วแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากมีเลือดคั่งในสมองมากและก้อนเลือดกดทับก้านสมอง สิริอายุได้ 25 ปี

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC
	+ ชิง 26 พฤษภาคม 2549 ชนะน็อค ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา ยก 5 ที่ กทม.
	+ เสียแชมป์ 5 ตุลาคม 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม ที่ กทม.
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 28 ตุลาคม 2548 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ยก 6 ที่ กทม.

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2012-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)

1. 1 2  Maitem, Jeoffrey (2007-04-03). "Requiem for a boxer: Who will cry for Angelito?". *Sports Headlines*. Philippine Daily Inquirer. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-04-06. สืบค้นเมื่อ 2007-04-03.
2. ↑  "นักชกปินส์เลือดคั่งดับหลังโดนไอ้หนึ่งน็อคมอผ่าตัดสุดยื้อชีวิต". *ที่นี่ดอตคอม*. April 2, 2016. สืบค้นเมื่อ September 5, 2016.
**ผีตุ๋มติ๋ม** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกเป็นผลงานกำกับโดย สุกิจ นรินทร์ โดยเข้าฉายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ภาพยนตร์ทำรายได้ 1.75 ล้านบาท

แท้จริงแล้วชื่อเดิมของผีตุ๋มติ๋มคือ**ผีกระเทย**และภาพยนตร์เรื่องนี้เคยถูกกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2546 แต่กลับไม่ได้ฉายเนื่องจากผลงานกำกับเรื่องแรกของสุกิจ นรินทร์คือเรื่องผู้หญิง 5 บาป ซึ่งในขณะนั้นกลับไม่ประสบความสำเร็จและสมัยนั้นสุกิจอยู่ในสังกัดสหมงคลฟิล์มจึงไม่ได้ฉายตั้งแต่ 6 ปี

เนื้อเรื่อง
-----------

**ถนอม** ผู้รักษาประตูทีมชาติไทยชุดคัดเลือกไปบอลโลกสุดหล่อที่จู่ๆก็เกิดตายระหว่างคัดเลือกบอลโลกกับซาอุดิอาระเบียเพราะหัวไปกระแทกกับเสาตายทางนรกภูมิได้รักษาร่างของถนอมเอาไว้แต่ **เสงี่ยม** หรือ **ลูซี่** กะเทยไฮโซดันฆ่าตัวตายเสียก่อนทางนรกภูมิจึงให้วิญญาณ ของเสงี่ยมไปอาศัยร่างของถนอมเพราะร่างของเสงี่ยมได้ถูกเผาไปแล้วพร้อมกับให้ **ยมทูตดุ๋งดิ๋ง** คอยมากำกับวิญญาณของเสงี่ยมเพื่อไม่ให้วิญญาณของเสงี่ยมทำอะไรกับร่างของถนอม แต่แล้วก็ดันมีนักข่าวจอมแส่อย่าง **มิ่งขวัญ** เข้ามายุ่งและมี **ลดา** แฟนสาวของถนอมเข้ามาร่วมด้วยและภารกิจสำคัญของเสงี่ยมคือการมุ่งทำความดี 5 อย่างเพื่อมิให้ร่างกายของถนอมเน่าเปื่อยและการพาทีมชาติไทยเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกให้ได้แล้วเรื่องราวเฮฮาของผีกะเทยกับร่างนักบอลหนุ่มจะจบลงอย่างไร

นักแสดง
-------

* วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ เป็น ถนอม
* นพดล ทรงแสง เป็น เสงี่ยม/ลูซี่
* เทพ โพธิ์งาม เป็น มิ่งขวัญ
* อนุวรรตน์ ทับวัง เป็น ยมทูตดุ๋งดิ๋ง
* พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์ เป็น ลดา

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังไทยไตรมาสสี่ เก็บถาวร 2009-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน deknang.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลเรื่อง ผีตุ๋มติ๋ม ในเว็บไซต์หนังดี
* *ผีตุ๋มติ๋ม (2009)* ที่สยามโซน
* ภาพยนตร์ตัวอย่าง
**วัดมณีโคตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจุมพล อำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย

จากจารึกวัดมณีโคตรกล่าวว่า สร้างในสมัยสมเด็จพระโพธิวรวงศา เมื่อ พ.ศ. 2144 เป็นวัดที่เมืองปากห้วยหลวง และกล่าวถึงพระนามบุรพกษัตริย์ล้านช้างอีก 2 พระองค์ คือ พระเจ้าชมพู และพระเจ้าตนหล้าซึ่งเคยพระราชทานเขตที่ดินให้แก่วัดนี้ ในทะเบียนเเจ้งว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2221 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ชาวบ้านเรียกว่า **วัดปากห้วยหลวง**

โบราณวัตถุที่สำคัญคือ ศิลาจารึกเป็นใบเสมาหินทรายแบบแผ่นแบนอยู่ในอุโบสถ มีขนาดสูง 71.5 เซนติเมตร กว้าง 37 เซนติเมตร หนา 10 เซนติเมตร และ หลวงพ่อพระเสี่ยง พระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 22–ต้นพุทธศตวรรษที่ 23 มีขนาดหน้าตักกว้าง 20 เซนติเมตร สูง 58 เซนติเมตร ฐานกว้าง 34 เซนติเมตร ที่ฐานทำห่วงติดฐานไว้ คงเพื่อใช้สำหรับเสียบไม้คานหาม พุทธศิลป์แบบล้านช้าง มีตำนานการสร้างกล่าวว่าสร้างในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช พร้อมกับพระเจ้าองค์ตื้อ พระเสริม และพระใส

วัดมีประเพณีเกี่ยวกับหลวงพ่อพระเสี่ยง คือ ประเพณีสงกรานต์วันที่ 13 เมษายน ของทุกปี และงานประเพณีบุญบั้งไฟ ในวันเพ็ญเดือน 6 ของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จารึกวัดมณีโคตร". จารึกในประเทศไทย.
2. ↑  "วัดมณีโคตร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดมณีโคตร ตำบลจุมพล อำเภอโพนพิสัย".
**บึงหล่ม** เป็นสถานที่หนึ่งที่อยู่ในบริเวณติดต่อกับบ้านท้องโพลงและนาอิน ในปัจจุบันสถานที่แห่งนี้ได้กลายเป็นบึงหนองน้ำปัจจุบันและมีดอกบัวขึ้นอยู่เต็มไปหมด

ประวัติ
-------

บึงหล่มซึ่งแต่ก่อนบึงหล่มได้เรียกกันว่า "บึงล่ม" สาเหตุที่เรียกกันว่าบึงล่มเพราะในสมัยก่อนมีเรื่องเล่ากันว่าบึงหล่มเป็นเมืองเก่าเมืองหนึ่งซึ่งมีพระมหากษัตริย์ปกครองอยู่และมีเจ้าชายปกครองเมืองอยู่ด้วยวันหนึ่งเจ้าชายของบึงหล่มได้ลงไปอาบน้ำเหมือนทุกๆวันในขณะที่กำลังอาบน้ำอยู่สายตาเหลือบไปเห็นดอกบัว 2 ดอก เจ้าชายก็แปลกใจเพราะบริเวณนั้นไม่เคยมีป่าบัวเลย ดอกบัวที่โผล่ขึ้นมานั้นเป็นดอกบัวบานและดอกบัวตูมที่มีความงดงามมาก แต่เมื่อเจ้าชายพิจารณาแล้วก็คิดว่าดอกบัวบานนั้นงดงามกว่าดอกบัวตูม เจ้าชายจึงเด็ดดอกบัวและนำดอกบัวบานที่คิดว่างดงามมากกว่าดอกบัวตูมให้กับภรรยา ส่วนบัวตูมนั้นให้กับมารดา เมื่อกาลเวลาผ่านไปกลีบดอกบัวบานก็เริ่มร่วงหล่นไปตามกาลเวลาพร้อมกับภรรยาก็เริ่มชราลงเป็นลำดับทำให้เกิดความเบื่อหน่ายตรงกันข้ามกับมารดาที่มีความงดงามขึ้นดังกับดอกบัวตูมที่ค่อยๆแย้มกลีบทำให้เกิดความปรารถนาในตัวมารรดาของตนฉันชู้สาวเพียงแค่เจ้าชายคิดภายใต้เมืองหล่มก็เกิดเสียงดังขลุกขลักๆและลั่นขึ้นมาทันที่สร้างความตกใจให้กับชาวบ้านยิ่งนัก

วันหนึ่งเจ้าชายเข้าไปหามารดาและพูดสนทนาในเรื่องต่างๆแล้วตั่งคำถามกับมารดาว่า "ประตูที่เราเคยออกมาแล้วเราจะเข้าไปอีกได้ไหม" มารดาคิดว่าเจ้าชายคงถามตามปกติจึงตอบลูกว่า "ทำไมละลูกประตูที่เราเคยเข้าเคยออกเป็นประจำอยู่แล้วทำไมเราจะเข้าไปอีกไม่ได้" ทำให้เจ้าชายพึ่งพอใจในคำตอบมากหลังจากวันนั้นเจ้าชายจึงตัดสินใจว่าจะต้องเข้าไปหามารดาและปลุกปล้ำให้ได้ เมื่อเจ้าชายเคาะประตูเรียกมารดาหลังจากสิ้นเสียงเคาะประตูแผ่นดินของเมืองก็เกิดการสั่นและค่อยๆยุบตัวลงอย่างช้าด้วยสัญชาตญาณทำให้ต่างก็วิ่งหนีไปคนละทาง

กล่าวถึงเจ้าชายได้วิ่งหนีไปพร้อมกับบริวารอีกมากมายไปทางทิศใต้ของเมืองหล่มมาพักเหนื่อยที่บ้านทุ่งสาร (ในอำเภอพรหมพิรามปัจจุบัน) แต่ก็ยังเกรงว่าแผ่นดินจะถล่มมาถึงจึงพาบริวารเดินทางต่อไปและมาหยุดเพื่อเรียกขวัญที่หมู่บ้านเหล่าขวัญ (หมู่บ้านเหล่าขวัญในปัจจุบัน) เมื่อบรรดาผู้ติดตามได้มีกำลังใจดีแล้วจึงเดินทางต่ออย่างไร้จุดหมายและไม่มีผู้ใดทราบเรื่องราวของเจ้าชาย

กล่าวถึงมารดาของเจ้าชายเมื่อเกิดเหตุการณ์แผ่นดินถล่มก็ได้พาบริวารหนีไปทางทิศเหนือของบึงหล่มและมาพักนั่งอิงต้นไม้ใหญ่ซึ่งแต่ก่อนเรียกว่าหมู่บ้านนางอิง (หมู่บ้านนาอินปัจจุบัน) นางหยุดพักได้เพียงครู่เดียวก็ออกเดินทางต่อเมื่อแน่ใจว่าแผ่นดินคงถล่มมาไปถึงจึงงมาพักที่หมู่บ้านนางยั้ง (หมู่บ้านนายางปัจจุบัน) แล้วจึงออกเดินทางต่อและมาหยุดคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงเรียกว่าหมู่บ้านนางคำนึง (หมู่บ้านนาคนึงในปัจจุบัน) และออกเดินทางต่อและมาตั้งถิ่นฐานในเมืองลับแลจังหวัดอุตรดิตถ์ปัจจุบัน

อาณาเขตของบึงหล่ม
-----------------

บึงหล่มมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอุตรดิตถ์ ใน อำเภอพิชัย ตำบลนาอิน และติดต่อกับ หมู่บ้านท้องโพลง ตำบลดงประดำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลกโดยมีบึงขนาดกว้างอยู่ระหว่างกลางและมีเนื้อที่ประมาณ 4000-7000 ไร่

ลักษณะภูมิประเทศ
----------------

ลักษณะภูมิประเทศของบึงหล่มเป็นที่ราบสูงติดกับเขาฝากบึงเขาปรัง เป็นบึงที่มีน้ำลึกประมาณ 3-4 เมตร และมีชาวบ้านทำนาบริเวณรอบบึง

ลักษณะประชากร
-------------

ลักษณะประชากรระว่าง บ้านนาอิน กับ บ้านท้องโพลง มีหมู่บ้านประมาณ 15 หมู่และมีประชากร ประมาณ 8000 ถึง 9000 คน
**ตะกอนไหล** (อังกฤษ: debris flow) เป็นการย้ายมวลแบบหนึ่งของมวลตะกอนซึ่งส่วนมากขนาดเล็กลงตั้งแต่ทรายเป็นต้นไป ลงมาตามความลาดชัน ในบางกรณีอาจเริ่มต้นด้วยการไถลตัวก่อน ดินไหลมี 2 ชนิด คือ แบบช้าอาจไหลตัวในอัตราไม่เกิน 1 เมตรต่อปี และแบบเร็วที่มีความเร็วมากกว่า 7-8 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยทั่วไปดินไหลมักมีส่วนปลายเป็นรูปพัดหรือคล้ายลิ้นหรือบางครั้งมีลักษณะเป็นเส้นโค้งหลายเส้นขนานกันเหมือนการเกิดธารน้ำแข็ง ดินไหลมักเกิดตอนที่ฝนตกลงมาอย่างหนักติดต่อกันเป็นเวลานาน ๆ จนทำให้พื้นดินเกิดการอิ่มตัวด้วยน้ำ แต่ถ้าขนาดตะกอนมีขนาดเล็กกว่าทรายและมีปริมาณน้ำมากกว่า ลักษณะแบบนี้เป็นการเกิดตะกอนไหลที่เรียกว่าดินไหล (earth flow) หรือดินลมหอบไหล (loess flow) ทั้งดินไหลและดินหอบไหลจะเกิดในบริเวณที่มีความลาดชันสูงและมักเกิดเนื่องจากแผ่นดินไหว และถ้าหากน้ำมากกว่าและตะกอนส่วนใหญ่มีขนาดเล็กมาก ๆ จะเรียกโคลนไหล ความหนืดของโคลนไหลขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำ ในบริเวณที่มีการระเบิดของภูเขาไฟบ่อย ๆ เถ้าถ่านของภูเขไฟอาจทำให้เกิดดินไหลเรียกว่าลาฮา (lahar) มาจากภาษาอินโดนีเซีย ซึ่งหมายถึงดินไหลในบริเวณภูเขาไฟที่ประกอบด้วนเถ้าถ่านภูเขาไฟเป็นส่วนใหญ่ เกิดตอนภูเขาไฟระเบิดหรือตอนฝนตกหนัก ๆ และอาจเคลื่อนที่มาได้ไกล ด้วยอัตราเร็ว 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

อ้างอิง
-------

* ปัญญา จารุศิริ, ธรณีวิทยากายภาพ, สำนักพิมพ์ บริษัท พลัสเพลส จำกัด, 2545
**บีโอไอแฟร์** (BOI FAIR) เป็นมหกรรมแสดงนิทรรศการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย[] จัดโดย สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน หรือ บีโอไอ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงศักยภาพของอุตสาหกรรมไทย ตลอดจนเทคโนโลยีและนวัตกรรมอันจะเป็นประโยชน์ต่อการเพิ่มประสิทธิภาพ และการพัฒนาความสามารถในการแข่งขันของภาคอุตสาหกรรมในอนาคต

การแสดงนิทรรศการ
----------------

บีโอไอแฟร์ 95 จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่๙ ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี และเพื่อให้ประชาชนชาวไทยได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่และศักยภาพของภาคอุตสาหกรรมไทยต่อการเป็นฐานการการลงทุน การผลิตและการพัฒนาสินค้าที่สำคัญของโลก 17 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 บนพื้นที่กว่า 400 ไร่ บริเวณท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี โดยได้รับการตอบสนองจากผู้เข้าร่วมชมงานทั่วประเทศ จนต้องขยายระยะเวลาการจัดงานเพิ่มขึ้นอีก 2 วัน โดยสิ้นสุดงานในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

บีโอไอแฟร์ 2000 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 3 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ที่ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพคเมืองทองธานี เพื่อเฉลิมฉลองในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงเจริญพระชนมพรรษา 72 พรรษา ในปี พ.ศ. 2542 รวมทั้งเพื่อสร้างความเชื่อมั่นในการลงทุนในประเทศไทยให้ประจักษ์แก่สายตาชาวโลก

บีโอไอแฟร์ 2011 ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 5 - 20 มกราคม พ.ศ. 2555 ที่ ทะเลสาบ เมืองทองธานี ภายใต้แนวคิด รวมพลังน้ำใจ "โลกสดใส ไทยยั่งยืน" หรือ "Going Green for the Future" เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงศักยภาพของอุตสาหกรรมไทย ตลอดจนเทคโนโลยีและนวัตกรรมอันจะเป็นประโยชน์ต่อการเพิ่มประสิทธิภาพ และการพัฒนาความสามารถในการแข่งขันของภาคอุตสาหกรรมในอนาคต

ดูเพิ่ม
-------

* เอ็กซ์โป

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* บีโอไอแฟร์ เก็บถาวร 2011-04-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**"ผิดแค่ไหน"** เป็นซิงเกิลของ ถังเบียร์ - ภูริวัชร์ ธีระชาติ ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้องโดย ถังเบียร์ & มานพ สุขพาสน์เจริญ แต่งทำนองโดย ถังเบียร์ & ม.ล. บวรชัย สุขสวัสดิ์ และเรียบเรียงโดย ม.ล. บวรชัย สุขสวัสดิ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2558

เนื้อหาเพลงพูดถึงความรักที่ต้องการหาคำตอบ ซึ่งจริงๆน่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว แต่เสียงหัวใจมันดังกว่าเสียงในสมอง จะทำอะไรยังไงก็ไม่สามารถดึงรั้งความรู้สึกนั้นไว้ได้ ส่วนมิวสิกวีดีโอนี้มี เป๊ก-เปรมณัช สุวรรณานนท์ และเม-อาระตี ตันมหาพราน มาแสดงในมิวสิกวีดีโอนี้

ในปี พ.ศ. 2558 เพลงนี้ถูกนำไปใช่ในเพลงประกอบละคร คู่ปรับฉบับหัวใจ และเพลงประกอบละคร ไฟหิมะ ในปี พ.ศ. 2562 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

การตอบรับ
---------

เพลง "ผิดแค่ไหน" ได้อันดับสูงสุดที่ 10 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 10 |
| ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต | 1 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชาร์ตเพลงฮิตจากคลื่น 97.5 FM SEED CHART TOP 20 วันที่ 9 สิงหาคม 2558
2. ↑
**วัดมหัตตมังคลาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองอู่ตะเภา ในตำบลควนลัง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่รวม 26 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา

วัดมหัตตมังคลารามเดิมชื่อ **วัดหาดใหญ่ใน** เริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2479 โดยนายทอง และนางฉิ้น ใจเย็น ได้บริจาคที่ดินของตนส่วนหนึ่งในครั้งแรกและได้ประชุมตกลงร่วมกับประชาชนชาวบ้านหาดใหญ่ อาราธนาพระมหาคลิ้ง อัตถจาโร จากวัดเลียบ อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2498 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ซึ่งต่อมาทางวัดได้สร้างอุโบสถขึ้น กว้าง 18 เมตร ยาว 37 เมตร ต่อมา พ.ศ. 2520 ได้เปลี่ยนนามวัดมาเป็น "วัดมหัตตมังคลาราม" เพื่อให้สอดคล้องกับนามพระพุทธไสยาสน์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทาน

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระนอนขนาดใหญ่ *พระพุทธมหัตตมงคล* มีความยาว 35 เมตร สูง 15 เมตร และกว้าง 10 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดมหัตตมังคลาราม (วัดหาดใหญ่ใน)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-30. สืบค้นเมื่อ 2021-09-30.
2. ↑  "วัดมหัตตมังคลาราม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**วัดมหาราชฐานสุทธาวาส** หรือ **วัดไทลื้อ** (จีน: 曼春满佛寺, อังกฤษ: Manchunman Temple) เป็นวัดในพระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท ในหมู่บ้านกาหลั่นป้า เมืองเชียงรุ่ง จังหวัดปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน เป็นวัดของชาวไทลื้อ ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมาก

ชาวไทลื้อเรียกว่า **วัดสวนม่อน** สร้างเมื่อ พ.ศ. 1126 มีอายุมากกว่า 1,400 ปี วัดมีความชำรุดทรุดโทรมหลังปฏิวัติวัฒนธรรมจีน พระพุทธศาสนาในสิบสองปันนาได้สูญหายไป ชาวไทลื้อในหมู่บ้านได้พากันนำพระคัมภีร์ของวัดไปซุกซ่อน แล้วทำทีปล่อยให้เป็นวัดร้าง โดยนำวัวควายมาผูกเลี้ยงไว้ในวัดและอุโบสถ เหมือนไม่ได้เคารพศรัทธา วัดแห่งนี้จึงรอดพ้นจากการถูกเผาทำลายมาได้ จนวัดกลับมาฟื้นฟูอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2519

ป้ายของวัดมีระบุประวัติการบูรณปฏิสังขรณ์ โดยได้รับการอนุเคราะห์จากไทย เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2540 กระทรวงการต่างประเทศ บริจาคเงิน 225,800 หยวน สมทบการซ่อมแซมวิหาร นายมีชัย ฤชุพันธุ์บริจาค 198,888 หยวน สมทบการซ่อมแซมวิหาร ก่อสร้างกำแพงกับซุ้มประตูใหญ่ และจัดซื้อที่เพื่อสร้างอุโบสถหลังใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""สิบสองปันนา" ดินแดนแห่งวัฒนธรรมชาวไทลื้อ เรื่องดีดีทั่วไทย". TNNช่อง16.
2. ↑  "วัดมหาราชฐานสุทธาวาส ทัวร์สิบสองปันนา จีน".
3. ↑  "สิบสองปันนา :: นครเมิงไต". มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
**วัดมณีไพรสณฑ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

วัดมณีไพรสณฑ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2328 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2473

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์วิหารสัมพุทเธ เป็นเจดีย์ศิลปะพม่า บนเจดีย์จะประกอบไปด้วยเจดีย์องค์เล็ก ๆ จำนวน 233 องค์ ล้อมรอบตัวเจดีย์องค์ใหญ่ และในแต่ละองค์เจดีย์จะประดิษฐานพระพุทธรูปองค์เล็ก ๆ จำนวน 512,028 องค์ เจดีย์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 มีขนาดกว้าง 35 เมตร ยาว 15 เมตร และมีการบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ภายในเจดีย์วิหารสัมพุทเธมีพระประธานองค์ใหญ่ของแต่ละด้านประดิษฐานอยู่ เช่นพระพุทธรูปทรงเครื่องแบบพม่า พระแก้วมรกตจำลอง และพระพุทธรูปอื่น ๆ เป็นต้น อุโบสถเก่าแก่อายุกว่า 200 ปี มีลวดลายไม้ฉลุตรงบริเวณหน้าบัน โบสถ์เก่าแก่อายุกว่า 200 ปี วิหารเก่าแก่ ภายในประดิษฐาน *พระพระศากมุนีศรีเมืองฉอด* สร้างด้วยปูนเก่าและพระเจ้าแสนหลวงปิดทองทั้งสององค์ บริเวณโดยรอบวัดมีซุ้มและศาลาประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ได้แก่ พระมหากัจจายนะ พระพุทธรูปปูนปั้นปางพุทธไสยาสน์ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมณีไพรสณฑ์". เทศบาลนครแม่สอด.
2. ↑  "วัดมณีไพรสณฑ์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดมณีไพรสณฑ์". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร-ตาก.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดมณีไพรสณฑ์**
**วัดมหาวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

วัดมหาวัน หรือ **วัดมหาวันวนาราม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1200 เป็นพระอารามหลวงของพระนางจามเทวี พระนางได้นำพระศิลามาประดิษฐานไว้ด้วย เป็นศิลาจารึกหินทรายรูปใบเสมาใหญ่ อักษรมอญโบราณ ภาษามอญ อายุพุทธศตวรรษที่ 17–18 ศิลากล่าวถึงการนิมนต์ ตชุอรหทีปนี ซึ่งน่าจะเป็นนักบวชผู้เป็นที่นับถืออย่างสูงในขณะนั้น มายังลำพูน และได้ทำบุญร่วมกับผู้ปกครองกับเจ้านายชั้นสูง ในจารึกกล่าวถึงการสร้างเจดีย์ที่มีคูหา การบริจาคที่ดิน เงิน ทอง ข้าทาส ที่สำคัญคือกล่าวถึงพระนามพระพุทธรูป 2 องค์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอไตร ปูชนียวัตถุ พระพุทธรูปพระประธานสร้างด้วยอิฐถือปูน ศิลปะล้านนา เจดีย์วัดมหาวันเป็นที่บรรจุพระรอดลำพูน 1 ใน 5 พระเครื่องชุดเบญจภาคีที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด เชื่อกันว่า พระรอดมีความศักดิ์สิทธิ์หรือความขลังในด้านแคล้วคลาด ปราศจากภัยอันตรายและความวิบัติต่าง ๆ มีเสน่ห์เมตตามหานิยม ได้ลาภผลและคงกระพันชาตรี กรุพระเครื่องชื่อดัง คือ พระรอดมหาวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ศิลาจารึกวัดมหาวัน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดลำพูน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดมหาวัน". จังหวัดลำพูน.