recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เจ้าชายปีเตอร์แห่งยูโกสลาเวีย (ปีเตอร์ คาราจอร์เจวิช; เซอร์เบีย: Петар Карађорђевић; 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523)** ประสูติที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐ พระองค์เป็นพระโอรสพระองค์แรกในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิช กับเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ อดีตพระวรชายา เจ้าชายปีเตอร์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย พระบิดาอุปถัมภ์พระองค์คือเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย พระโอรสในเจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวียผู้สำเร็จราชการ

เจ้าชายปีเตอร์ทรงพำนักในชิคาโก จนกระทั่ง พ.ศ. 2524 เมื่อต้องทรงย้ายตามพระบิดาและพระมารดาไปยังรัฐเวอร์จิเนีย ใน พ.ศ. 2526 ทรงเข้าศึกษาที่ไทซัน คอร์เนอร์ และใน พ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียน ใน พ.ศ. 2531 เมื่อมีพระชนมายุได้ 8 พรรษา ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมความพร้อม ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2541 ทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเดอะคิงส์ที่เคนเตอร์บิวรี ประเทศอังกฤษ ทรงได้รับการศึกษาในศิลปะ ภาษาสเปน และภาษาฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2542 ทรงเข้าศึกษาศิลปะในกรุงลอนดอน ที่วิทยาลัยศิลปะแคมเบิลเวล ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 ทรงจบแผนการภาควิชาศิลปะภาคพื้นทวีปยุโรปในบาร์เซโลนาและเซบิยา เจ้าชายปีเตอร์ทรงใช้เวลา 1 ปีที่โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ ปัจจุบันพระองค์ทรงทำงานด้านการออกแบบกราฟิกและเทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ เจ้าชายปีเตอร์ทรงสามารถตรัสภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน และภาษาฝรั่งเศส ปัจจุบันกำลังศึกษาภาษาเซอร์เบีย

เจ้าชายปีเตอร์ได้เดินทางมาที่เซอร์เบียใน พ.ศ. 2534 และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2543 ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 พระราชวงศ์ได้รับสิทธิ์ในพระราชวังหลวงเบลี ดีวอร์ที่กรุงเบลเกรด พระองค์ได้เดินทางในยุโรป สหรัฐ ตะวันออกกลาง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้

จากซ้าย:เจ้าชายปีเตอร์แห่งยูโกสลาเวีย, อาเล็กซานดาร์ มกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวีย,บาทหลวงออร์ทอด็อกซ์,เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวียและเจ้าชายฟิลิป เจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวีย
ปัจจุบันเจ้าชายปีเตอร์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทางพระมารดาพระองค์ทรงเป็นเชื้อสายรุ่นที่ 10 ในมาเรีย เลสไชน์สกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและทรงเป็นเชื้อพระวงศ์สายตรงในราชวงศ์บูร์บง พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เนมานจิคแห่งบอลข่านในยุคกลาง เจ้าชายปีเตอร์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวียผู้เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงแอสปาเชีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ สายบิดาสืบเชื้อสายจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซทางราชวงศ์โคเมนอสและทางมารดาจากโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซทางราชวงศ์โรมานอฟ

พระองค์มีพระอนุชาอยู่ 2 พระองค์คือ

* เจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย ทรงเป็นฝาแฝดกับเจ้าชายอเล็กซานเดอร์
* เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย ทรงเป็นฝาแฝดกับเจ้าฟ้าชายฟิลิป

ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2565 เจ้าชายปีเตอร์ได้สละตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวียต่อพระองค์และทายาทของพระองค์ ทำให้เจ้าชายฟิลิปพระอนุชา ดำรงตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวีย

อ้างอิง
-------

* 
* - Peter, Hereditary Prince
**เจ้าชายฟิลิป เจ้าชายรัชทายาทแห่งเซอร์เบีย** **หรือ** เจ้าชายฟิลิป เจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวีย **(Philip, Hereditary Prince of Yugoslavia; ประสูติ 15 มกราคม พ.ศ. 2525)** ประสูติที่แฟร์เฟ็กซ์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ ทรงเป็นรัชทายาทแห่งราชวงศ์ยูโกสลาเวีย

พระองค์เป็นพระโอรสในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชกับอดีตพระวรชายาเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ ซึ่งปัจจุบันเจ้าหญิงมาเรียทรงอภิเษกสมรสกับดยุกแห่งเซกอร์เบ และพระองค์ยังเป็นพระเชษฐาฝาแฝดกับเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชบัลลังก์เซอร์เบียรองจากพระเชษฐาคือ เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย พระอัยกาและพระอัยยิกาของพระองค์คือสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียและสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวียผู้ซึ่งเป็นพระธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงแอสปาเซีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ ผู้มีสายทรงบิดาจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซที่ราชวงศ์โคเมนอส สายทางมารดาจากโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซที่ราชวงศ์โรมานอฟ พระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาของเจ้าชายฟิลิปคือเจ้าชายเปโดร กัสโตรแห่งออร์เลออง-บราแกนซากับเจ้าหญิงมาเรีย เดอ ลา เอสปาเรนซา แห่งบูร์บง-ทูซิชิลี มีพระบิดามารดาอุปถัมภ์คือสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน,สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซและเจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย

เจ้าชายฟิลิปทรงพำนักในรัฐเวอร์จิเนียจนกระทั่ง พ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนในกรุงลอนดอนพร้อมกับพระอนุชาฝาแฝด ใน พ.ศ. 2543 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนคิงส์ที่เคนเตอร์บิวรี ทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยลอนดอนในด้านศิลปะ ปัจจุบันทรงทำงานที่สถาบันการเงินในลอนดอน

ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เจ้าชายฟิลิปและพระราชวงศ์ได้รับสิทธิ์ในพระราชวังเบลิ ดีวอร์ในกรุงเบลเกรด พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษอีกด้วย ทางพระมารดาทรงเป็นเชื้อสายของมาเรีย เลสไชน์สกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสโดยเป็นเชื้อสายในราชวงศ์บูร์บง พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เนมานจิคแห่งบอลข่านในยุคกลาง

ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2565 พระเชษฐาของพระองค์เจ้าชายปีเตอร์ได้สละตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวียต่อพระองค์และทายาทของพระองค์ ทำให้เจ้าชายฟิลิปกลายเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวีย

อ้างอิง
-------

* Royalfamily.org - Prince Philip
**เซนแฮบิตส์**  (อังกฤษ: Zen Habits) เป็นหนึ่งในบล็อกที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในโลก มีสมาชิกลงทะเบียนไว้กว่า 240,000 ราย  และจากการจัดอันดับของอเล็กซ่าถือเป็นเวปไซต์ยอดนิยมอันดับที่ 5,706 ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยครอบคลุมเรื่องความเรียบง่าย การใช้ชีวิตอย่างประหยัด การเลี้ยงดูลูก ความสุข แรงจูงใจ การขจัดหนี้ การออม อาหารเพื่อสุขภาพ ความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนนิสัย การบรรลุจุดมุ่งหมาย

เซนแฮบิทถูกสร้างขึ้นโดยลีโอ บาเบาต้า(เกิดเมื่อ 30 เมษายน 2516) บล็อกเกอร์ นักเขียนบทความ ผู้แต่งหนังสือหลายเล่ม ปัจจุบันย้ายจากหมู่เกาะกวมมาอยู่ที่ซานฟรานซิสโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ลีโอได้เขียนบทความแรกลงเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2550 ในเดือนก.พ.2552 นิตยสารไทม์ให้บล็อกเซนแฮบิทเป็นสุดยอด 25 บล็อกแห่งปี 2552 และในเดือนมิถุนายน 2553 ได้ให้เซนแฮบิตเป็นอันดับหนึ่งในสุดยอด25บล็อกของนิตยสารไทม์ เนื้อหาจนถึงปี 2553 ส่วนใหญ่เน้นไปทางการเพิ่มประสิทธิภาพ ประสิทธิผล(Productivity)และการจัดระเบียบชีวิต แต่ในเวลาต่อมาลีโอเองได้เปลี่ยนหัวข้อของบล็อกและส่งเสริมให้ผู้อ่านมุ่งเน้นเรื่องการทำชีวิตให้เรียบง่ายมากกว่าการทำงานให้สำเร็จลุล่วงให้มากขึ้น ดูได้จากโพส"โยนการเพิ่มผลผลิตทิ้งไป"(Toss Productivity Out) ซึ่งโพสเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2554

ลีโอยังมีบล็อกที่เกี่ยวกับการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย mnmlist.com เขากระตุ้นให้โครงการ *The 100 Things Challenge* อยู่ในความสนใจของผู้คน ซึ่งเป็นวิธีการหนึ่งที่สำคัญเพื่อการมีชีวิตที่เรียบง่าย (Simple living)โครงการท้าทายให้ลดสิ่งที่เป็นเจ้าของจำกัดอยู่ที่ 100 ชิ้นหรือต่ำกว่า ซึ่งต่อมาลีโอได้ท้าทายให้เหลือแค่ 50 ชิ้นใน *50 Things Challenge*

ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2550 ลีโอได้ออกหนังสือฉบับอิเล็กทรอนิกส์ *Zen To Done: The Ultimate Simple Productivity System* was made available to purchase. ซึ่งเป็นการรวบรวมบทความยอดนิยมที่โพสไว้ในบล็อกเซนแฮบิท

ในวันที่ 7 มกราคม 2551 บล็อกเซนแฮบิทและหนังสือ Zen To Done ได้ประกาศตัวเป็นส่วนที่ไม่มีลิขสิทธิ์ สามารถนำไปใช้ในสาธารณะโดยอิสระ

ในวันที่ 30 ธันวาคม 2551 ลีโอตีได้พิมพ์หนังสือเล่มแรกของเขา *The Power of Less* โดยสำนักพิมพ์ Hyperion Books ซึ่งต่อมาได้อยู่ในรายชื่อหนังสือที่ขายดีของร้านหนังสืออเมซอนในวันแรกที่วางขาย  และยังคงเป็นหนังสือที่มียอดขายลำดับต้นๆของหนังสือในกลุ่มแรงจูงใจ ธุรกิจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  About Zen Habits
2. ↑  "Alexa Rankings accessed on 30 October 2012". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-02. สืบค้นเมื่อ 2013-01-14.
3. ↑  Beginner’s Guide to GTD
4. ↑  "Time.com Top 25 Blogs for 2009 - Zen Habits". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-26. สืบค้นเมื่อ 2013-01-14.
5. ↑  "Time.com Top 25 Blogs for 2010 - Zen Habits". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-25. สืบค้นเมื่อ 2013-01-14.
6. ↑  *The 100 Things Challenge*
7. ↑  *The 100 Things Challenge*
8. ↑  "*50 Things Challenge*". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-22. สืบค้นเมื่อ 2013-01-14.
9. ↑  Zen To Done: The Simple Productivity E-Book!
10. ↑  Open Source Blogging: Feel Free to Steal My Content
11. ↑  The Power of Less Has Launched
12. ↑  Amazon page for The Power of Less

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Zen Habits
* *Zen To Done: The Ultimate Simple Productivity System by Leo Babauta*
* Leo Babauta's bio
* Leo Babauta's personal site
* The Power of Less website เก็บถาวร 2021-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* mnmlist
**วัดดอกคำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 1 ไร่ 3 ตารางวา

วัดดอกคำสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 ดังที่ปรากฏในคำจารึกจากฐานพระพุทธรูปในวิหาร ในสมัยพระเจ้ากาวิละเป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ทรงขยายอาณาเขตและได้โปรดให้กวาดต้อนชาวเมืองบันและเมืองตองกายมาไว้ในเมืาองเชียงใหม่ ตั้งเป็นชุมชน ต่อมาชาวเมืองเหล่านี้ได้ร่วมกันสร้างวัดดอกคำขึ้น เดิมวัดมีชื่อว่า **วัดช่างท้อคำ** สาเหตุที่เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดดอกคำ" เพราะต้องการให้คล้องจองกับวัดใกล้เคียง เช่น วัดดอกเอื้อง วัดดอกเงิน และวัดดอกแก้ว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2527

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา ก่ออิฐถือปูมีหน้าบันเป็นลายปูนปั้น ทั้งลวดลายพรรณพฤกษา กวางกับธรรมจักร พญานาค นกการเวก และสัตว์ทั้ง 12 นักษัตร ด้านล่างเป็นซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูปปางห้ามญาติ ภายในวิหารมีหมู่พระประธานเป็นกลุ่มพระพุทธรูปปางมารวิชัยสีทอง 5 องค์ มีจิตรกรรมฝาผนังด้านหลัง มีสีทองบนพื้นสีแดง เบื้องหน้าพระประธานเป็นสัตตภัณฑ์ แกะสลักเป็นรูปเทวดา ราหูอมจันทร์ และพญานาค ด้านข้างมีหีบธรรมโบราณกับธรรมาสน์แกะสลักเป็นลายเครือเถา ฝาผนังด้านข้างเขียนเรื่องทศชาติชาดก และเจดีย์ที่อยู่ด้านหลังวิหารเป็นทรงล้านนา ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม เหนือขึ้นไปเป็นฐานย่อเก็จยกสูงรองรับมาลัยเถา 8 เหลี่ยม ซ้อนกัน 3 ชั้น ถัดขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดดอกคำ" (PDF).
2. ↑  "วัดดอกคำ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ประวัติความเป็นมา วัดดอกคำ".
**จอมจักรพรรดิ จูหยวนจาง** (จีน: 大明群英) (อังกฤษ: Born to Be a King) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงพระราชประวัติของพระเจ้าหงอู่แห่งราชวงศ์หมิง นำแสดงโดย เหริน ต๋าหัว, เฉิน หมิ่นเอ๋อ, หลิว ชิงยฺหวิน, หว่อง หยีคาม, บ็อบบี เอ้ายึ้ง

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์หมิงนาม**จู หยวนจาง** เดิมถือกำเนิดในอำเภอเพ่ย มณฑลเจียงซู ในวัยเยาว์จูหยวนจางมักจะแวะเวียนไปเที่ยวเล่นที่วัดหวงเจี๋ยว์ จนเจ้าอาวาสที่วัดให้ความเอ็นดูในความฉลาดหลักแหลม และสอนการอ่านเขียนให้ จนทำให้จูหยวนจางสามารถรู้หนังสือได้ในระดับหนึ่ง เมื่อจูหยวนจางอายุได้ 17 ปีได้เกิดภัยแล้ง ภัยจากตั๊กแตน และโรคระบาดขึ้น ทำให้บิดา มารดา และพี่ของเขาทยอยเสียชีวิตไปในเวลาเพียงครึ่งเดือน จูหยวนจางจึงตัดสินใจปลงผมออกผนวช โดยมีหน้าที่คอยจุดธูป กวาดพื้น ตีระฆัง อีกทั้งในช่วงเวลานั้นยังต้องอดทนต่อการถูกหลวงจีนรูปอื่นๆค่อนขอดว่าออกบวช เพื่อให้มีข้าวกิน ต่อมาได้เข้าร่วมกองทัพประชาชน ภายใต้ธงของกัวจื่อซิง หลังจูหยวนจางไปเข้าร่วมกับกองทัพ ได้สร้างผลงานทางการศึกหลายครั้ง บวกกับเป็นคนที่อ่านออกเขียนได้ในระดับหนึ่ง จึงได้รับการให้ความสำคัญจากกัวจื่อซิงเป็นอย่างยิ่ง จนได้ก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในแม่ทัพสำคัญในกองทัพ อีกทั้งได้แต่งงานกับบุตรีบุญธรรมของกัวจื่อซิง ชีวิตค่อนข้างเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว แต่สุดท้ายก็ค่อยๆสามารถรวมรวมไพร่พลได้อีกครั้ง จนสามารถบุกพิชิตกองทัพของเฉิน โหย่วเลี่ยงได้และเอาชนะกองกำลังของจาง ซื่อเฉิง สุดท้ายก็ขับไล่มองโกลออกจากแผ่นดินได้สำเร็จ จึงปราบดาภิเษกตนขึ้นเป็นฮ่องเต้ และทำให้ประเทศจีนได้กลับคืนสู่ความเป็นปึกแผ่นอีกครั้ง...

นักแสดงนำ
---------

* เหริน ต๋าหัว รับบท จู หยวนจาง(จักรพรรดิหงอู่)
* เฉิน หมิ่นเอ๋อ รับบท จักรพรรดินีหม่า
* หลิว ชิงยฺหวิน รับบท เฉิน โหย่วเลี่ยง
* หว่อง หยีคาม รับบท สนมเอกกัว หนิงเฟย
* บ็อบบี เอ้ายึ้ง รับบท สวี ต๋า
* หว่อง เหมินหมิง รับบท ไป๋ อู่ผิง
* หม่า ซ่งเต๋อ รับบท ฉาง อู่ชุน
* เลี่ยว จุนเสียง รับบท หู ต้าไห่
* อ๋า ไหว่ รับบท ท่าง เหอ
* จาง หยิงไค รับบท หลี่ เชนฉาง
* หลิว หยิ่งหง รับบท ซุน เฉิน
* ไต้ จื้อเหว่ย รับบท ฮู่ เหว่ยหยง
* เฉิน จ้งเจียน รับบท กัว จื่อซิง
* ไป๋ เหยินเยา รับบท สวี่ โจ่วโฮย
* ซู่ เหว่ยหลิน รับบท จู ตี้(จักรพรรดิหย่งเล่อ)
* อู๋ เจี้ยหลี่ รับบท ฉิน ชู่ชู่

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official website เก็บถาวร 2008-01-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
*นกกระตั้วดำอีกจำพวกดูที่: นกกระตั้วดำ*

**นกกระตั้วดำ** (อังกฤษ: Black cockatoo, Palm cockatoo, Goliath cockatoo; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Probosciger aterrimus*) นกปากขอชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระตั้ว (Cacatuidae)

เป็นนกกระตั้วที่แตกต่างจากนกกระตั้วชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัดเจน กล่าวคือ มีลำตัวและหงอนสีทึบทึมคล้ายสีดำ จึงถูกจัดให้เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Probosciger* โดยแบ่งออกได้เป็น 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) ซึ่งความแตกต่างของชนิดย่อยเหล่านี้จะแตกต่างกันที่ขนาดลำตัว (ชนิด *P. a. goliath* จะมีขนาดใหญ่ที่สุด)

ลักษณะทั่วไป คือ มีขนสีเทาดำ มีหงอนใหญ่โค้งไปด้านหลังมีลักษณะแคบและยาว สีข้างแก้มสีแดง ตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ นอกจากนี้แล้วตัวผู้ขนทั่วตัวมีสีน้ำตาลปนดำ ใต้คอปลายขนมีขอบสีเขียว ส่วนบริเวณหูมีสีเหลือง ปากสีเทา ขาสีน้ำตาล ม่านตาสีน้ำตาล ส่วนตัวเมียขนบริเวณส่วนหูจะมีสีเหลืองจางกว่าเพศผู้ และจะมีลักษณะเด่นของจุดสีเหลือง ๆ บริเวณขนหาง เปลือกตาสีเทา 

มีขนาดลำตัวใหญ่ประมาณ 55–60 เซนติเมตร (22–24 นิ้ว) น้ำหนักตัวประมาณ 910–1,200 กรัม พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะเกาะนิวกินีและรัฐควีนส์แลนด์ ทางตอนเหนือของออสเตรเลียเท่านั้น มีอายุการฟักไข่ประมาณ 30 วัน

จัดเป็นนกที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงและแสดงตามสวนสัตว์อีกชนิดหนึ่ง แต่มีราคาซื้อขายแพงมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Probosciger aterrimus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. 1 2 3  จาก itis.gov
3. 1 2  "นกกระตั้วดำ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-24. สืบค้นเมื่อ 2012-11-03.
4. ↑  นกในทวีปเอเชีย[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑   Forshaw (2006). plate 1.
6. ↑  ชวนดู "นกกว่า 50 สายพันธุ์ทั่วโลก" จากบ้านเมือง

บรรณานุกรม
----------

* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Illustrated by Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Probosciger aterrimus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Probosciger aterrimus ที่วิกิสปีชีส์

* The Palm Cockatoo Research Project. เก็บถาวร 2013-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**สมศักดิ์ บุญประชม** (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานีครั้งแรกในปี 2566 สังกัดพรรคเพื่อไทรวมพลัง นับเป็นหนึ่งในสองสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคเพื่อไทรวมพลังที่ได้รับเลือกตั้งแบบเหนือความคาดหมาย และเป็นประธานชมรมคนรักน้ำยืน

ประวัติ
-------

สมศักดิ์ บุญประชม หรือ เสี่ยเชียง เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 จบการศึกษาปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น

การทำงาน
--------

สมศักดิ์ บุญประชม เป็นเจ้าของห้างหุ้นส่วนจำกัดอุบลลำปางก่อสร้าง (ศรีสมหวัง) สมศักดิ์ทำงานการเมืองโดยการลงพื้นที่ช่วยเหลือในการสร้างถนน ซ่อมแซมสาธารณะประโยชน์ที่ชำรุดทรุดโทรม พร้อมกับสร้างสนามกีฬา สนับสนุนอุปกรณ์กีฬา รวมทั้งจัดแข่งขันกีฬาเยาวชนระดับตำบล ระดับอำเภอ ไปร่วมงานบุญประเพณีประจำปี และในช่วงโควิด-19 ระบาด เขาเดินสายแจกเครื่องยังชีพ อุปกรณ์ดูแลผู้ป่วย แจกจ่ายแอลกอฮอล์และเวชภัณฑ์ให้ชาวบ้าน จนกระทั่งในปี 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี เขต 10 อำเภอน้ำยืน ในสังกัดพรรคเพื่อไทรวมพลัง และได้รับการเลือกตั้ง เอาชนะ สมคิด เชื้อคง อดีต ส.ส.หลายสมัยไปได้อย่างคาดไม่ถึง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ม้ามืดของจริง! เพื่อไทรวมพลังล้มช้างเมืองอุบล 2 เขต เผยได้ใจชาวบ้านช่วงโควิด-19 ระบาด
2. ↑  เสี่ยเชียง-สมศักดิ์ บุญประชม ว่าที่ส.ส.เพื่อไทรวมพลัง ชูรพ.หนี้ช่วยเกษตรกร
3. ↑  เข้าสภาแล้ว ‘สส.ล้มช้าง’ เปิดเคล็ดลับ ‘เพื่อไทรวมพลัง’ โค่นแชมป์เก่า
**นอร์มัน ไวต์ไซด์** (เกิด 7 พฤษภาคม 1965) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไอร์แลนด์เหนือที่เล่นในตำแหน่ง กองกลาง และ กองหน้า

ประวัติ
-------

นอร์มันเกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 ที่ เบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือเขาชอบเล่นฟุตบอลตั้งแต่เด็กจึงทำให้ฟอร์มไปเข้าตาแมวมองของ อิปสวิชทาวน์ คือ เบน ร็อดเจอร์ส แต่พ่อแม่ของนอร์แมนคือนอร์มันซีเนียร์และเอลีนกลับเป็นแฟนบอลของปีศาจแดงทั้งคู่จึงสนับสนุนให้ลูกชายเข้าทีมเยาวชนของปีศาจแดงซึ่งผู้ที่พาไปคือแมวมองของปีศาจแดงที่ชื่อ จิม บิชอป

เริ่มต้นอาชีพ
-------------

### แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

นอร์มันได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของปีศาจแดงเมื่อปี ค.ศ. 1978 ด้วยวัยเพียง 13 ปีจนถึงปี ค.ศ. 1982 อายุได้ 17 ปีก็โชว์ฟอร์มเข้าตา รอน แอตกินสัน กุนซือของทีมในขณะนั้นจนถูกจับเซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพในเวลาต่อมา

หลังจากอยู่กับปีศาจแดงนานถึง 7 ปีนอร์มันจึงถูก อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน กุนซือคนต่อมาขายไปให้ เอฟเวอร์ตัน ในปี ค.ศ. 1989 ด้วยค่าตัว 650,000 ปอนด์ เนื่องจากพฤติกรรมนอกสนามที่ไม่เหมาะสมของนอร์มันเช่น ดื่มเหล้า,ปาร์ตี้ เป็นต้น

### เอฟเวอร์ตัน

หลังจากย้ายมาร่วมทีมทอฟฟี่สีน้ำเงินนอร์มันก็ประสบปัญหาอาการบาดเจ็บที่เข่าจึงทำให้เขาต้องประกาศเกษียณในปี ค.ศ. 1991 ขณะอายุเพียง 26 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นอร์มัน ไวต์ไซด์". *Barry Hugman's Footballers*. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2017.
**วัดประชานิยม** ตั้งอยู่เลขที่ 84 ถนนถีนานนท์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ปัจจุบันมี พระเทพสารเมธี (บัวศรี ชุตินฺธโร) เป็นเจ้าอาวาส เป็นสถานที่ตั้งของ โรงเรียนพระปริยัติสามัญวัดประชานิยม และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ ที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา ตาม โฉนดที่ดิน เลขที่ 2027

ประวัติ
-------

พื้นที่แต่ก่อนเป็นป่าช้าโคกกลาง ยังไม่มีผู้ใดถือครองเป็นกรรมสิทธิ์ อยู่ห่างจากชุมชน (เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์)ประมาณ 5 ก.ม. ต่อมาในปี 2480 พระสุธรรมคณาจารย์ (หลวงปู่แดง ธมฺมรกฺขิโต) ซึ่งเป็นพระกัมมัฏฐาน ศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ได้ธุดงค์มาจากจังหวัดสกลนคร ถึงป่าช้าโคกกลาง เห็นว่าเป็นสถานที่อันสัปปายะ เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม จึงหยุดพักปักกลดบำเพญกรรมฐาน ณ ป่าช้าโคกกลาง ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ในสมัยนั้น อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ โดยเฉพาะบริเวณรอบชานเมืองกาฬสินธุ์ ยังไม่มีวัดสาย พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต อยู่เลยแม้แต่วัดเดียว การเข้ามาหยุดพักปักกลดปฏิบัติกรรมฐาน ณ ป่าช้าโคกกลาง ของหลวงปู่แดง จึงเป็นเรื่องแปลกหูแปลกตา ของชาวพุทธบริเวณใกล้เคียง ข่าวการมาของหลวงปู่แดง จึงแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ประชาชนพากันหลั่งไหลไปฟังธรรมและปฏิบัติธรรมกับท่านเป็นจำนวนมาก ในลักษณะ "ตื่น "พระกรรมฐาน อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน จึงทำให้ป่าช้าโคกกลาง อันปกคลุมไปด้วยต้นไม้นานาชนิด ต้องกลายสภาพเป็นสถานที่อันโล่งเตียนภายใต้ร่มไม้ที่ร่มรื่น เป็นที่สัปปายะเหมาะแก่การปฏิบัติธรรมอย่างที่หลวงปู่แดงคิดในครั้งแรกที่ เดินธุดงค์มาถึงภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือนการพัฒนาป่าช้าโคกกลางให้เป็นวัด เริ่มต้นขึ้นเมื่อประชาชนผู้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสในหลวงปู่แดง ประกอบด้วย นายเปรื่อง ยลถวิล,นายภา ยลพันธ์, นายภู ฆารกุล, นายอื๊ด ฆารกุล, นางทองดำ ทองทวี, ได้ร่วมกันจับจองที่ดินแห่งนี้ (ป่าช้าโคกกลาง) แล้วถวายเป็นศาสนสมบัติเพื่อสร้างเป็นวัด โดย เจ้าประคุณสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) วัดพระศรีมหาธาตุ กรุงเทพมหานคร ให้นามว่า **วัดประชานิยม** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2498

อาณาเขตที่ตั้งวัด
-----------------

* ทิศเหนือ จดทางสาธารณประโยชน์
* ทิศใต้ จดทางสาธารณประโยชน์
* ทิศตะวันออก ติดลำธารสาธารณประโยชน์
* ทิศตะวันตก จดทางสาธารณประโยชน์

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

|  |
| --- |
| **ลำดับเจ้าอาวาสวัดประชานิยม ต.กาฬสินธุ์ อ.เมือง จ.กาฬสินธุ์**  |
| ที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
|  | พระสุธรรมคณาจารย์ (แดง ธมฺมรกฺขิโต) | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2480 | พ.ศ. 2505 | มรณภาพ |
|  | พระราชธรรมานุวัตร (อ่อน จกฺกธมฺโม) | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2505 | พ.ศ. 2529 | มรณภาพ |
|  | พระเทพสารเมธี (บัวศรี ชุตินฺธโร) | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2530 | ปัจจุบัน |  |

สถานที่ภายในวัด
---------------

* โรงเรียนพระปริยัติสามัญวัดประชานิยม
* มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์

อ้างอิง
-------

1. ↑   เอกสารการขอยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวง.2549 : 10 -15
*บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากเป็นการนำเสนอคำศัพท์*
ดูเพิ่ม: คริสต์มาส และ คริสต์มาส (แก้ความกำกวม)
การโฆษณาคำว่า "เอกซ์มาสต์" ในปี ค.ศ. 1922
**เอกซ์มาสต์** (อังกฤษ: Xmas) เป็นคำย่อซึ่งใช้กันโดยทั่วไปของคำว่า "คริสต์มาส" คำว่า "-มาส" มาจากคำในภาษาอังกฤษเก่า ซึ่งนำมาจากภาษาละตินอีกทีหนึ่ง หมายถึง "มิสซา" ส่วนตัวอักษร "X" ใน เอกซ์มาสต์ มาจากตัวอักษรกรีก *ไค* ซึ่งเป็นตัวอักษรตัวแรกของคำในภาษากรีก *Χριστός* ซึ่งมีความหมายว่า "คริสต์"

การนำไปใช้
----------

คำว่า "Xmas" ไม่ได้รับการยอมรับจากการแนะนำการเขียนสมัยใหม่ การแนะนำการเขียนในนิวยอร์กไทมส์ *เดอะไทมส์*, *เดอะการ์เดียน* และบีบีซีจะตัดคำดังกล่าวออกเกือบทุกแห่งที่พบ *The Cambridge Guide to Australian English Usage* กล่าวว่า "Xmas" ควรถูกพิจารณาว่าเป็นการสะกดแบบไม่เป็นทางการ และควรสงวนไว้สำหรับบริบทที่ต้องการความสั้นกระชับ เช่น ในพาดหัวข่าวและในบัตรอวยพรเท่านั้น และใน *The Christian Writer's Manual of Style* ยอมรับการใช้คำว่า "Xmas" ในอดีต ซึ่งใช้เพื่อความเคารพ จึงได้กล่าวว่า การใช้คำดังกล่าวไม่ควรเขียนอย่างเป็นทางการ

สำหรับการใช้ในภาษาอังกฤษ พจนานุกรมภาษาอังกฤษฉบับออกซฟอร์ดและโออีดีซัพพลีเมนต์ได้กล่าวอ้างอิงการใช้คำว่า "X-" และ "Xp-" แทนคำว่า "Christ-" ในปี ค.ศ. 1485, 1598, 1634, 1811, 1845, 1915, 1940 และ 1966 ในคำว่า "Xpain", "Xtian" และ "Xtianity" ซึ่งโออีดีกล่าวอ้างว่า "หลักฐานส่วนใหญ่ของการใช้คำดังกล่าวมาจากชาวอังกฤษผู้มีการศึกษาและเคยเรียนภาษากรีกมาก่อน"

ความเชื่อ
---------

ในทุกวันนี้ ความรู้ทางด้านภาษาดั้งเดิมมีความแพร่หลายน้อยกว่าในอดีต บางคนจึงมีความเชื่อที่ผิดว่า คำ Xmas เป็นความพยายามที่จะ "นำคริสต์ออกจากคริสต์มาส" หรือในทางภาษา คือ "การขีดฆ่าคริสต์"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Catholic Encyclopedia: Liturgy of the Mass. Retrieved 20 December 2007.
2. ↑  Siegel, Allan M. and William G. Connolly, *The New York Times Manual of Style and Usage*, Three Rivers Press, 1999, ISBN 9780812963892, pp 66, 365, retrieved via Google Books, December 27, 2008
3. ↑  Griffiths, Emma, "Why get cross about Xmas?", BBC website, December 22, 2004. Retrieved December 28, 2008.
4. ↑  Peters, Pam, "Xmas" article, *The Cambridge Guide to Australian English Usage*, Cambridge University Press, 2007, ISBN 9780521878210, p 872, retrieved via Google Books, December 27, 2008
5. ↑  Hudson, Robert, "Xmas" article, *The Christian Writer's Manual of Style: Updated and Expanded Edition*, Zondervan, 2004, ISBN 9780310487715 p 412, retrieved via Google Books, December 27, 2008
6. ↑   "Xmas" article, *Merriam-Webster's Dictionary of English Usage*, Merriam-Webster, 1994, p 968, ISBN 9780877791324, retrieved via Google Books, December 27, 2008
7. ↑  "The Origin of "Xmas"". CRI/Voice. 2007-12-03. สืบค้นเมื่อ 2009-08-16.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* An icon of Christ featuring the abbreviations IC and XC in the upper corners
* "Why get cross about Xmas?" (BBC, December 22, 2004)
**บานไม่รู้โรยป่า** เป็นไม้ล้มลุกและไม้ยืนต้น พุ่มต้นสูงประมาณ 40-100 เมตร มีถิ่นกำเนิดในอาร์เจนตินา, โบลิเวีย, บราซิล, เอกวาดอร์, ปารากวัย และอุรุกวัย กลายเป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียแปซิฟิก เช่น ออสเตรเลีย, ภูฏาน, จีน, เกาะคริสต์มาส, รัฐฮาวาย, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, นิวแคลิโดเนีย, นิวซีแลนด์, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, ศรีลังกา, ไต้หวัน, ไทย, เวียดนาม และหลายประเทศในทวีปแอฟริกา เช่น บอตสวานา, แคเมอรูน, อียิปต์, เอริเทรีย, เอธิโอเปีย, กานา, กินี, เคนยา, เลโซโท, หมู่เกาะมาเดรา, มาลาวี, มอริเชียส, โมซัมบิก, นามิเบีย, รวันดา, แอฟริกาใต้, แทนซาเนีย, ยูกันดา, แซมเบีย และซิมบับเว ในประเทศไทยพบมากทางภาคเหนือ

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

บานไม่รู้โรยป่าเป็นไม้ล้มลุกและไม้ยืนต้น พุ่มต้นสูงประมาณ 40-100 ซม. ต้นค่อนข้างกลมอวบน้ำ สีเขียวแกมขาว ยาวตรง กิ่งแขนงเลื้อย ทอดไปเป็นรัศมีโดยรอบ ส่วนปล้องค่อนข้างยาว ลำต้นมีขนเล็กๆปกคลุม ใบเดี่ยว เรียงตัวแบบตรงข้าม ก้านใบยาว 2-5 มม. โคนก้านเป็นร่องเล็ก ๆ แล้วแผ่เป็นกาบสั้น ๆ หุ้ม ข้อ ใบรูปไข่กลับยาวรี ถึงรูปใบหอกโคนใบแหลมและ attenuate ปลายใบค่อนข้างแหลมหรือมน ผิวใบมีขนสีขาวปก คลุม ขอบใบเรียบ ใบกว้าง 0.5-1 ซม. ยาว 2-3.5 ซม. 

ดอกช่อเชิงลดรูปขอบขนาน เกิดที่ปลายกิ่ง ก้านดอกยาว 5-15 ซม. ปลายก้านดอกมี ใบประดับ รูปร่าง คล้ายใบ 1 คู่ อยู่ใต้กลุ่มดอกย่อย แต่ละดอกย่อยมีใบประดับ 1 อันรูปไข่ปลายแหลม กว้าง 1.5-2 มม. ยาว2-3 มม. กลีบ 5 กลีบ แยกกัน สีขาว บางและแห้ง รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายแหลม กว้าง 1-1.5 มม. ยาว 4-8 มม. โคน กลีบมีขนสีขาว เกสรเพศผู้ จำนวน 5 อัน ก้านชูอับเรณูเชื่อมติดกันเป็นหลอดเยื่อบาง ๆความยาวหลอด 3-4 มม. อับ เรณูสีเหลือง เกสรเพศเมีย 1 อัน รังไข่ superior ovary สีเขียว ขนาด 0.5-1 มม. ก้านเกสรสั้นๆ ยอดเกสรเป็น 2 แฉก ดอกบานเวลากลางวันจะหุบเวลากลางคืน ผลแห้งแบบผลกระเปาะ รูปไข่กลับ มีกลีบและใบประดับห่อหุ้ม เมล็ดรูปเลนส์ สีดำขนาด 1 มม.

การป้องกันและกำจัด
------------------

* รดน้ำให้ดินนิ่มและทำการถอนให้โคนต้นหลุดออกจากดิน หากมีจำนวนมากไม่สามารถถอนได้หมดในคราวเดียวควรตัดต้นออกก่อนที่ดอกจะแก่ สามารถควบคุมการแพร่กระจายได้ระดับหนึ่ง
* ใช้สารเคมีประเภทดูดซึม เช่น ไกลโฟเซต (48% เอสแอล) การใช้สารเคมีประเภทนี้ควรปฏิบัติตามคำแนะนำอย่างเคร่งครัด เนื่องจาก เป็นสารเคมีที่เป็นอันตรายต่อผู้ใช้มาก อัตราที่ใช้ 70 - 80 ซี.ซี. ผสมน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นให้ทั่วและเพื่อให้ได้ผลในการกำจัดควรใช้ร่วมกับสารจับใบเพื่อการเกาะติดของสารเคมีกับใบพืช

สรรพคุณ
-------

* ต้น  : แก้กามโรค หนองใน ขับปัสสาวะ ขับนิ่ว แก้ระดูขาว
* ราก : แก้โรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ ขับนิ่ว

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  *Gomphrena celosioides*, DISCOVER LIFE
2. ↑  เต็ม สมิตินันทน์ *ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย* เก็บถาวร 2010-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549
3. ↑
4. ↑
5. ↑  "*Gomphrena celosioides*". *Germplasm Resources Information Network (GRIN)*. Agricultural Research Service (ARS), United States Department of Agriculture (USDA). สืบค้นเมื่อ 25 January 2018.
6. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-14. สืบค้นเมื่อ 2020-08-11.
**วัดเมืองเล็น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเล็น อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา

วัดเมืองเล็นตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2279 โดยพระอธิการงก ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 โดยมีเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร ศาลาบาตร หอไตร หอกลอง หอระฆัง กุฏิสงฆ์ และโรงครัว

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ (พระนอน) เป็นพระประธานในวิหาร ขนาดกว้าง 1.9 เมตร ยาว 5.9 เมตร สันนิษฐานว่าพระนอนได้สร้างโดยพระอธิการงกร่วมกับชาวบ้านที่อพยพมาจากเชียงตุงเป็นผู้สร้าง โดยการแยกตัวออกมาจากวัดหัวฝาย ตำบลเมืองเล็น อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ มาตั้งชุมชนขึ้นใหม่

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการงก
* พระอธิการสุรินทร์
* พระอธิการก๋อง
* พระอธิการปั๋น
* พระอธิการเล็น
* พระอธิการคำปัน ธนนฺชโย
* พระอธิการสมชัย จิรธฺมโม
* พระอธิการประมวล สีลสโร
* พระอธิการขาน นรินฺโท
* พระครูสถิตวิริยาภรณ์ (ประทีป ฐิตวิริโย)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเมืองเล็น". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเมืองเล็น". มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
**สถาบันเกษตราธิการ** เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งทำการอยู่ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ประวัติ
-------

สถาบันเกษตราธิการ เดิมมีชื่อว่า *สถาบันพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์* ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535

ทั้งนี้สถาบันพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์ในขณะนั้น ทำหน้าที่ ฝึกอบรม และพัฒนานักบริหารการเกษตรสมัยใหม่ ที่เน้นรูปแบบการบริหารแบบผสมผสานเป็นสำคัญ และสอดคล้องกับแนวความคิดที่จะปฏิรูปทัศนคติของข้าราชการ จากการเป็นข้าราชการสังกัดกรม ไปสู่การเป็นข้าราชการของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อย่างแท้จริง

จนกระทั่งในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2545 สถาบันพัฒนาพัฒนาผู้บริหารการเกษตรและสหกรณ์แห่งนี้ ได้มีการปรับปรุงโครงสร้าง บทบาทหน้าที่และภารกิจใหม่ ตามนโยบายของรัฐบาลขณะนั้น อันมีนโยบายการบริหารปรับเปลี่ยนและการปฏิรูประบบราชการ จนกระทั่งเปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันเกษตราธิการ" นั่นเอง

ทั้งนี้ "สถาบันเกษตราธิการ" มีหน้าที่เพื่อทำการศึกษา วิจัย เพื่อพัฒนาระบบ รูปแบบ และยุทธศาสตร์ ในการบริหารพัฒนาข้าราชการของ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และเป็นองค์กรในการบริการทางด้านวิชาการและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง เพื่อพัฒนาข้าราชการ ระดับสูง และทรัพยากรบุคคลของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

อ้างอิง
-------

* สถาบันเกษตรธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**บ้านท่าแดง** ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลท่าแดง อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์

ประวัติ
-------

บ้านท่าแดง เกิดจากแม่น้ำสองสายมาบรรจบกันที่ปากลำกง ซึ่งมีแม่น้ำป่าสักเป็นแม่น้ำสายยาวไหลมาไกล ถึงเดือนกันยายน ตุลาคม น้ำทางเหนือจากหล่มสักผ่านเพชรบูรณ์ ไหลลงมาทำให้น้ำขุ่นตกตะกอนเป็นน้ำใสไหลลงมาผ่านหมู่บ้านท่าแดงมาบรรจบกับคลองลำกงซึ่งเป็นคลองสั้น ต้นน้ำมาจากภูเขาชื่อพระยาฝ่อ ผ่านบ้านท่าด้วง บ้านวังท่าดีและบ้านท่าเยี่ยม นำเอาสิ่งปฏิกูลเซาะดินซึ่งเป็นเขาสีแดงลงมาด้วย น้ำขุ่นข้นเป็นสีแดงตลอดคลองลำกงออกสู่แม่น้ำป่าสัก มาปะทะน้ำใสที่ปากคลองลำกง เรียกว่า ปากสาน ทำให้เป็นเป็นน้ำสองสี ซีกหนึ่งสี่แดงอีกซีกหนึ่งเป็นน้ำใสและเรียกที่แห่งนั้นว่า ท่าแดง ซึ่งเป็นสีแดง และเป็นน้ำใสไหลไป ประมาณ 3 กิโลเมตร จึงเรียกเพี้ยนมาเป็น บ้านท่าแดง จนถึงทุกวันนี้

ภูมิศาสตร์ และการคมนาคม
-----------------------

สภาพทั่วไปของหมู่บ้านท่าแดง เป็นที่ราบลุ่ม ฤดูน้ำหลากจะท่วมขังเป็นเวลานาน มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

* ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านวังโบสถ์
* ทิศใต้ ติดต่อกับ บ้านท่าสวาย
* ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านท่าเยี่ยม
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านเนินมะเกลือ

การคมนาคม ก่อน พ.ศ. 2500 เป็นป่าอุดมสมบูรณ์ มีทางเกวียนและทางเท้า ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2510 เริ่มมีถนนลูกรัง ปี พ.ศ. 2525 สำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบทได้ทากรสร้างถนนลาดยางได้รับความสะดวกสบายขึ้น มีรถยนต์วิ่งตลอดเวลา ระยะทางจากบ้านท่าแดงถึงอำเภอหนองไผ่ ประมาณ 8 กิโลเมตร

ประชากร
-------

มีประชากร 1280 คน ชาย 635 คน หญิง 645 คน 243 ครัวเรือน มีกลุ่มคน 3 กลุ่ม คือ กลุ่มชาวหล่ม กลุ่มชาวสุโขทัย และกลุ่มคนพื้นบ้านเดิม (ไทยเดิ้ง) ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางการเกษตร รับจ้าง รับราชการมีส่วนน้อย และมีการประกอบอาชีพประมงจับปลาในลำน้ำป่าสักขาย พืชเศรษฐกิจ คือ ข้าว ถั่ว พืชผักสวนครัว และ ข้าวโพด

วัฒนธรรม
--------

ประชากรส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาพุทธ ศาสนาอื่นมีน้อย ชาวพุทธนิยมทำบุญตักบาตรตามประเพณีนิยมและถือปฏิบัติกันมาเป็นเวลาช้านาน คือ วันเข้าพรรษา และวันออกพรรษา ทำบุญคุ้ม และมีการละเล่นของหนุ่มสาวตามท้องถิ่น การแต่งกายของแต่ละกลุ่มจะเหมือนกัน เช่น กลุ่มหล่ม การแต่งกายชายแต่งแบบสากลทั่วไป หญิงแต่งผ้าซิ่น กลุ่มสุโขทัย หญิงนุ่งผ้าซิ่นเชิงลายสีดำ เรียกว่า พวกโซ่ง กลุ่มไทยเดิ้ง แต่งแบบสากลทั่วไป ภาษาพูดส่วนใหญ่จะพูดภาษากลุ่มของตนเอง เมื่อถึงเทศกาลมีการละเล่นพื้นบ้าน เช่น การรำวง การเล่นช่วงชัย และมีการละเล่นของแต่ละกลุ่มชน ในด้านของการทำอาหารและการทำขนมต่าง ๆ เช่น กลุ่มหล่มจะทำขนมจีนน้ำยา กลุ่มสุโขทัยจะทำขนมหวานต่าง ๆ
*Mycobacterium tuberculosis* (ติดสีแดง) ในเนื้อเยื่อ(ติดสีน้ำเงิน)
***Mycobacterium tuberculosis*** (MTB) เป็นแบคทีเรียก่อโรคในสกุล *Mycobacterium* และเป็นสาเหตุของวัณโรค ค้นพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2425 โดยโรแบร์ท ค็อค *M. tuberculosis* มีลักษณะพิเศษคือมีส่วนที่เป็นไขห่อหุ้มเซลล์ (มักจะเป็น mycolic acid) ทำให้ย้อมสีแบบแกรมไม่ติด ต้องใช้การย้อมแบบ acid-fast แทน *M. tuberculosis* เป็นเชื้อที่ต้องการออกซิเจนในการเจริญสูงมาก เป็นเชื้อก่อโรคในทางเดินหายใจของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม MTB ติดเชื้อที่ปอด วิธีที่ใช้ในการวินิจฉัยได้แก่ tuberculin skin test, การย้อมสี acid-fast และเอกซเรย์ปอด

จีโนมของ *M. tuberculosis* ได้หาลำดับเบสแล้วเมื่อ พ.ศ. 2541

*M. tuberculosis* มาจากสกุล *Mycobacterium* ซึ่งมีสมาชิกที่เป็นที่รู้จักแล้วหลายร้อยสปีชีส์ ซึ่งที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายคือ *M. tuberculosis* และ *M. leprae* (leprosy) *M. tuberculosis* มีความหลากหลายทางพันธุกรรม ซึ่งเป็นผลมาจากความแตกต่างของฟีโนไทป์ระหว่างเชื้อที่คัดแยกได้ทางคลินิก สายพันธุ์ที่ต่างกันของ*M. tuberculosis* เกี่ยวข้องกับความแตกต่างทางภูมิศาสตร์ แต่ไม่มีผลต่อการวินิจฉัยและการผลิตวัคซีน โดยวิวัฒนาการในระดับเล็กน้อยจะส่งผลต่อความเหมาะสม และกลไกในการแพร่กระจายของสายพันธุ์ที่ดื้อยาปฏิชีวนะ

ประวัติ
-------

*M. tuberculosis*ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2425 โดย Robert Koch ซึ่งต่อมาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์สำหรับการค้นพบนีใน พ.ศ. 2448 ซึ่งเรียกแบคทีเรียนี้ว่า "Koch's bacillus".

การปรากฏของวัณโรคพบได้ทั่วไปในประวัติศาสตร์ แต่มีการเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง ใน พ.ศ. 2263 เริ่มมีการเก็บตัวอย่างจากผู้ป่วยวัณโรค ดังที่นายแพทย์ Benjamin Marten ได้อธิบายไว้ใน *A Theory of Consumption* ว่าวัณโรคอาจเกิดจากสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ส่งผ่านระหว่างผู้ป่วยทางอากาศ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Ryan KJ, Ray CG, บ.ก. (2004). *Sherris Medical Microbiology* (4th ed.). McGraw Hill. ISBN 0-8385-8529-9.
2. ↑  Cole ST, Brosch R, Parkhill J; และคณะ (June 1998). "Deciphering the biology of Mycobacterium tuberculosis from the complete genome sequence". *Nature*. **393** (6685): 537–44. doi:10.1038/31159. PMID 9634230.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  Camus JC, Pryor MJ, Médigue C, Cole ST (October 2002). "Re-annotation of the genome sequence of Mycobacterium tuberculosis H37Rv". *Microbiology (Reading, Engl.)*. **148** (Pt 10): 2967–73. PMID 12368430.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
4. ↑  (Page 576;Textbook of Diagnostic Microbiology, Mahon, Lehman, Manuselis)
5. ↑  Gagneux S (2009). "Strain variation and evolution". ใน Parish T, Brown A (บ.ก.). *Mycobacterium: Genomics and Molecular Biology*. Caister Academic Press. ISBN 978-1-904455-40-0.
6. ↑  "Robert Koch and Tuberculosis: Koch's Famous Lecture". Nobel Foundation. 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-11-18.
7. ↑  "Tuberculosis History Timeline". สืบค้นเมื่อ 2010-06-18.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **Mycobacterium tuberculosis**

* Database of *Mycobacterium tuberculosis* genome sequences and related information.
**สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง** (อังกฤษ: Oil Fuel Fund Office) หน่วยงานของรัฐที่เป็นนิติบุคคลและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน

ประวัติ
-------

สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงก่อตั้งขึ้นเมื่อวันอังคารที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2562 ตามมาตรา 18 แห่ง พระราชบัญญัติกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๖๒  แทนที่ สถาบันบริหารกองทุนพลังงาน (องค์การมหาชน) ที่ถูกยุบไป  โดยมีผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด

หน้าที่และอำนาจ
---------------

สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงมีหน้าที่และอำนาจตามมาตรา ๑๙ ดังต่อไปนี้

(๑) รับผิดชอบงานธุรการของคณะกรรมการและคณะอนุกรรมการ 

(๒) จัดทำแผนรองรับวิกฤตการณ์ด้านน้ำมันเชื้อเพลิงและแผนยุทธศาสตร์กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง รวมทั้งรายงานผลการประเมินการปฏิบัติงานและการเสนอแนะมาตรการแก้ไขปัญหาอุุปสรรคการปฏิบัติการตามแผนดังกล่าวเสนอต่อคณะกรรมการ

(๓) กู้ยืมเงินตามมาตรา ๒๖

(๔) เสนอแผนการเงินและงบประมาณประจำปีต่อคณะกรรมการ

(๕) จัดทำรายงานประจำปีและความเห็นเกี่ยวกับปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานด้านต่าง ๆ ของสำนักงาน รวมทั้งรายงานการเงินและบัญชี เสนอต่อคณะกรรมการ

(๖) ถือกรรมสิทธิ์ มีสิทธิครอบครอง และมีทรัพย์สินใด ๆ

(๗) ก่อตั้งสิทธิหรือทำนิติกรรมเกี่ยวกับทรัพย์สิน

(๘) ดำเนินคดีทางแพ่ง ทางอาญา และทางปกครอง ที่เกี่ยวกับการดำเนินงานของกองทุนหรือการบริหารกองทุนและกิจการอื่นที่เกี่ยวกับหรือเกี่ยวเนื่องกับการจัดการกิจการของกองทุน

(๙) ปฏิบัติการตามที่คณะรัฐมนตรี รัฐมนตรี คณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ หรือคณะกรรมการมอบหมาย

(๑๐) ปฏิบัติการอื่นใดที่กฎหมายกำหนดให้เป็นหน้าที่ของสำนักงาน

คณะกรรมการบริหารกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง
--------------------------------------

ตามมาตรา ๙ ของพระราชบัญญัติกำหนดให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า "คณะกรรมการบริหารกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง" ประกอบด้วย

(๑) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน เป็นประธานกรรมการ

(๒) ปลัดกระทรวงพลังงาน เป็นรองประธานกรรมการ

(๓) กรรมการโดยตำแหน่ง ได้แก่

* ปลัดกระทรวงการคลัง
* ปลัดกระทรวงคมนาคม
* ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม
* เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
* อธิบดีกรมการค้าภายใน
* อธิบดีกรมธุรกิจพลังงาน
* อธิบดีกรมบัญชีกลาง
* ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน

(๔) กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวนสี่คน ซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งจากผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ในด้านการเงินและด้านธุรกิจน้ำมันเชื้อเพลิง อย่างน้อยด้านละหนึ่งคน หรือด้านอื่นที่เกี่ยวข้องและเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานของกองทุน

ให้ผู้อำนวยการเป็นกรรมการและเลขานุการ และให้ผู้อำนวยการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่สำนักงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการ

การแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิตาม (๔) ให้ดำเนินการสรรหาตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่คณะกรรมการกำหนด

อ้างอิง
-------

1. ↑   พระราชบัญญัติกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๖๒
2. ↑  ราชกิจจาฯ เผยแพร่ พ.ร.ฎ.ยุบเลิกสถาบันบริหารกองทุนพลังงาน
3. ↑   พระราชกฤษฎีกายุบเลิกสถาบันบริหารกองทุนพลังงาน (องค์การมหาชน) พ.ศ. ๒๕๖๒

| * ด
* ค
* ก
หน่วยงานในสังกัดและหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงพลังงาน |
| --- |
| กรม | 
* สำนักงานรัฐมนตรี
* สำนักงานปลัดกระทรวง
* กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน
* สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน
* กรมธุรกิจพลังงาน
* กรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ

 |  |
| รัฐวิสาหกิจ | 
* บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
* การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย

 |
| หน่วยงานที่กำกับดูแลของรัฐมนตรี | 
* สำนักงานกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง

 |
| อื่น ๆ | 
* กองทุนน้ำมันเชื้อเพลิง
* สถาบันบริหารกองทุนพลังงาน (องค์การมหาชน) (อดีต)

 |
| หมวดหมู่ |
เครื่องหมายบนปกเสื้อธงประจำตำแหน่ง *ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส*
***ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส*** (เยอรมัน: *Reichsführer-SS*) เป็นตำแหน่งและยศของผู้บัญชาการของหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) ตำแหน่งนี้ปรากฏอยู่ระหว่างค.ศ. 1925 ถึง 1945 ซึ่งระหว่างค.ศ. 1925 ถึง 1933 นี้เอง *ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส* นี้เป็นเพียงแค่ตำแหน่งหนึ่งเท่านั้น จนกระทั่งในค.ศ. 1934 *ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส* ก็กลายเป็นตำแหน่งควบคู่กับยศ โดยเป็นยศที่สูงที่สุดในเอ็สเอ็สเทียบเท่าได้กับยศจอมพลในแวร์มัคท์

ผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้ยาวนานที่สุดคือไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ซึ่งเข้าดำรงตำแหน่งในค.ศ.1929 ขณะที่เขามียศอย่างเป็นทางการในเอ็สเอ็สเป็น *โอเบอร์กรุพเพินฟือเรอร์* ต่อมาในปีค.ศ. 1934 ฮิมเลอร์ก็สถาปนา *ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส* ให้เป็นยศยศหนึ่งของเอ็สเอ็สและเขาใช้ยศใหม่นี้แทนยศเดิมของเขา ฮิมเลอร์จึงมีตำแหน่งและยศเป็น *ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส* ตั้งแต่นั้นมาจนถึงการล่มสลายของนาซีเยอรมนีในค.ศ. 1945

รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง
--------------------

มีผู้ดำรงตำแหน่งนี้อยู่ห้าคนตลอดเวลา 20 ปีที่มีตำแหน่งนี้อยู่ คือ: 

1. ยูลิอุส เชร็ค (ค.ศ. 1925–1926)
2. โยเซฟ เบร็คโทลด์ (ค.ศ. 1926–1927)
3. แอร์ฮาร์ด ไฮเดิน (ค.ศ. 1927–1929)
4. ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ (ค.ศ. 1929–1945)
5. คาร์ล ฮันเคอ (ค.ศ. 1945)

สามคนแรกและคนสุดท้ายดำรงตำแหน่ง *ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส* แต่มียศเป็นอย่างอื่น ในขณะที่ ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ มีทั้งยศและตำแหน่งเป็น *ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส*

ดูเพิ่ม
-------

* ฟือเรอร์
* จอมพลไรช์
* ยศและเครื่องหมายของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6  McNab 2009, pp. 16, 17. sfn error: no target: CITEREFMcNab2009 (help)

| * ด
* ค
* ก
*ชุทซ์ชตัฟเฟิล* (เอ็สเอ็ส) |
| --- |
| สาขา | 
* เอ็สเอ็สสามัญ
* เอ็สเอ็สสรรพาวุธ
* เอ็สเอ็ส-ตราหัวกะโหลก

 | SS insignia |
| ผู้นำเอ็สเอ็ส | 
* ยูลีอุส เชร็ค
* โยเซ็ฟ แบร์ชท็อลท์
* แอร์ฮาร์ท ไฮเดิน
* ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
* คาร์ล ฮังเคอ

 |
| บุคลากรหลัก | 
* ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช
* แอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์
* ไฮน์ริช มึลเลอร์

 |
| หน่วยงานหลัก | 
* กรมการใหญ่เอ็สเอ็ส
* กรมการใหญ่ผู้นำ
* กรมการใหญ่ความมั่นคงไรช์ (RSHA)
* กรมการใหญ่เศรษฐการและอำนวยการ
* กรมการใหญ่ชาติพันธุ์และการตั้งถิ่นฐาน (RuSHA)
* ศูนย์ประสานงานชนเยอรมัน (VOMI)
* สำนักผู้ตรวจการไรช์เพื่อความเป็นเอกภาพแห่งชนชาติเยอรมัน (RKFDV)
* กรมการศาลเอ็สเอ็ส
* กรมการใหญ่กำลังพล
* กรมการศึกษา

 |
| ตำรวจ | 
* ตำรวจรักษาความสงบ (ออร์โพ)
* ตำรวจอารักขา (ชูโพ)
* ตำรวจอาชญากรรม (ครีโพ)
* ตำรวจลับ (เกสตาโพ)
* ตำรวจความมั่นคง (ซีโพ)
* สำนักอำนวยความปลอดภัย (เอ็สเด)

 |
***แมจิกซอร์ด*** (อังกฤษ: *Magic Sword*; คาตากานะ: マジックソード) มีชื่อเต็มคือ***แมจิกซอร์ด: ฮีโรอิกแฟนตาซี*** (อังกฤษ: *Magic Sword: Heroic Fantasy*) เป็นเกมแนวสับและเฉือนแฟนตาซีแบบเลื่อนด้านข้างที่วางจำหน่ายโดยบริษัทแคปคอมสำหรับอาร์เคดใน ค.ศ. 1990 เกมดังกล่าวให้ผู้เล่นสวมบทเป็นตัวละครเอกที่ต้องต่อสู้ฝ่าฟันผ่านหอคอยลึกลับเพื่อปกป้องโลก ผู้เล่นสามารถใช้ดาบ, ขวาน หรือพลังเวทมนตร์ รวมถึงยังสามารถช่วยเหลือและสรรหาพรรคพวกที่มีศักยภาพจากคลาสตัวละครต่าง ๆ ซึ่งแต่ละคลาสจะมีความสามารถพิเศษของตัวเอง โดยเมื่อสามปีก่อน ทางบริษัทแคปคอมได้เปิดตัวเกม*แบล็กไทเกอร์*ที่คล้ายกัน

โครงเรื่อง
----------

*แมจิกซอร์ด*เกิดขึ้นในโลกนิรนาม ซึ่งกำลังถูกคุกคามโดยจ้าวแห่งความมืดผู้มีนามว่าดรอกมาร์ (หรือแดรกมาร์ในต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น) ผู้ควบคุมคริสตัลปิศาจที่เรียกว่า "แบล็กออร์บ" ซึ่งจะทำให้เขาสามารถปกครองโลก เพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งนี้เกิดขึ้น ตัวละครเอกที่รู้จักกันในชื่อเบรฟวัน (หรือแอลันในต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น) จะต้องไต่ขึ้นไปบนยอดหอคอยสูง 50 ชั้นที่ดรอกมาร์อาศัยอยู่ หรือที่รู้จักในชื่อดรากอนคีป

ซึ่งในตอนท้ายของเกม เมื่อดรอกมาร์ถูกกำจัด ผู้เล่นมีทางเลือกสองทาง ได้แก่: ทำลายแบล็กออร์บ หรือควบคุมมัน และกลายเป็นจ้าวแห่งความมืดคนใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Magic Sword (SNES) - Next Wave". *Electronic Gaming Monthly*. No. 33. Sendai Publishing. January 1992. p. 84.
2. ↑
3. ↑  "『マジックソード』1992年／スーパーファミコン". 15 June 2023.
4. ↑  "『マジックソード』1992年／スーパーファミコン". 15 June 2023.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *แมจิกซอร์ด* ที่ MobyGames
* *แมจิกซอร์ด* ที่ Killer List of Videogames
บทความนี้เกี่ยวกับภาษาศาสตร์ สำหรับนิติศาสตร์ ดูที่ การออกเสียงลงคะแนน
**การออกเสียง** อาจเรียกว่า **เสียงอ่าน** **คำอ่าน** หรือแม้แต่ **การอ่าน** หมายถึงวิธีการหรือรูปแบบของคำหรือวลีในภาษาที่ถูกพูดหรือเปล่งเสียงออกมา ถ้ากล่าวถึง "การออกเสียงที่ถูกต้อง" จะหมายถึงการออกเสียงโดยอิงสำเนียงที่เฉพาะเจาะจงอย่างหนึ่ง เช่นสำเนียงกลางมาตรฐาน

ปัจเจกบุคคลหรือกลุ่มบุคคลหลากหลายสามารถพูดคำหรือวลีหนึ่ง ๆ ด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างอาทิ ภูมิภาคที่พวกเขาเติบโตหรืออาศัยอยู่ หรือในกรณีที่พวกเขามีความผิดปกติในการพูดหรือความผิดปกติในการเปล่งเสียง  กลุ่มชาติพันธุ์ ชั้นชนทางสังคม หรือการศึกษาของพวกเขา

ศัพท์เฉพาะทางภาษาศาสตร์
-----------------------

พยางค์ต่าง ๆ นับว่าเป็นหน่วยของเสียง (phone) ที่ถูกใช้ในภาษา แขนงวิชาของภาษาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับหน่วยของเสียงคือสัทศาสตร์ (phonetics) เสียงต่าง ๆ ที่มีบทบาทเดียวกันและถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นชั้นเรียกว่าหน่วยเสียง (phoneme) และการศึกษาเกี่ยวกับหน่วยเสียงคือสัทวิทยา (phonology)

เสียงในฐานะองค์ประกอบของการเปล่งเสียงโดยปกติในทางวิชาการจะอธิบายด้วยสัทอักษรสากล (IPA)  นอกจากนี้เสียงก็สามารถอธิบายได้ด้วยพยางค์ที่เทียบเท่ากันเช่น การออกเสียงของคำว่า "สงบ" สามารถแสดงเป็น *สะ*-หฺงบ หรือคำว่า "pronunciation" อธิบายได้เป็น pr*uh*-nuhn-see-**ey**-sh*uh*n เป็นต้น แต่วิธีการอย่างหลังก็อาจทำให้เกิดความกำกวมเนื่องจากปัจจัยต่าง ๆ ของบุคคลดังที่ได้กล่าวแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Beech, John R.; Harding, Leonora; Hilton-Jones, Diana (1993). *Assessment in speech and language therapy*. CUP Archive. p. 55. ISBN 0415078822.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Labov, William (2003). "Some Sociolinguistic Principles". ใน Paulston, Christina Bratt; Tucker, G. Richard (บ.ก.). *Sociolinguistics: the essential readings*. Wiley-Blackwell. pp. 234–250. ISBN 0631227172.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: editors list (ลิงก์)
3. ↑  Schultz, Tanja; Kirchhoff, Katrin (2008). *Multilingual speech processing*. Academic Press. p. 12. ISBN 0120885018.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การออกเสียง**
**ไวต์คริสต์มาส** (อังกฤษ: White Christmas) เป็นของหวานในประเทศออสเตรเลีย ทำจากผลไม้แห้ง ได้แก่ ลูกเกด, เชอร์รีเชื่อม, มะพร้าวแห้ง, น้ำตาลไอซิง, นมผง และข้าวพอง โดยมีน้ำมันมะพร้าวที่ผ่านกระบวนการไฮโดรจีเนชัน (เช่นยี่ห้อ Copha) เป็นส่วนผสมที่ใช้ยึดเกาะ

วิธีทำไวต์คริสต์มาสโดยการนำน้ำมันมาหลอมเหลวและผสมกับส่วนผสมแห้ง เทส่วนผสมลงในแม่พิมพ์อบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าและปล่อยให้ขึ้นรูป โดยมักจะวางไว้ในตู้เย็น เมื่อขึ้นรูปแล้วให้ตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสพร้อมรับประทาน 

ไวต์คริสต์มาสเป็นอาหารคริสต์มาสยอดนิม เด็ก ๆ ก็สามารถทำด้วยตนเองได้ง่าย ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dodeman, A.; Raimbault, É. (2017). *Literary Location and Dislocation of Myth in the Post/Colonial Anglophone World*. Cross/Cultures. Brill Publishers. p. 155. ISBN 978-90-04-36140-9.
2. ↑  "Dinner and a Movie: White Christmas". *THE FOOD HISTORIAN* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-09-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Recipe for White Christmas
* A second recipe for the dish
* A traditional recipe for White Christmas by Copha


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ไวต์คริสต์มาส (อาหาร)**
ระวังสับสนกับ ซุนหลิม (เหลนของซุนเกี๋ยน)

**ซุนหลิม** (จีน: 孫綝 , ค.ศ. 231 – ค.ศ. 258) ชื่อรองว่า **จื่อถง** เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งง่อก๊กในรัชสมัย พระเจ้าซุนเหลียง – พระเจ้าซุนฮิว

ซุนหลิมเกิดเมื่อ ค.ศ. 231 ในรัชสมัย พระเจ้าซุนกวน ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ง่อเป็นเหลนของ ซุนเจ้ง แฝดผู้น้องของ ซุนเกี๋ยน พระบิดาของพระเจ้าซุนกวนซึ่งเส้นทางการรับราชการของซุนหลิมมีบันทึกไว้น้อยมากจนกระทั่ง **ซุน จวิ้น** ญาติผู้พี่ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินถึงแก่กรรมอย่างกะทันหันในค.ศ. 256 ซุนหลิมจึงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินสืบต่อมา

แต่การปกครองของซุนหลิมนั้นค่อนข้างโหดเหี้ยมยิ่งกว่าสมัยของ ซุน จวิ้น รวมถึงใช้อำนาจบาตรใหญ่ในราชสำนักและข่มเหงองค์จักรพรรดิคือพระเจ้าซุนเหลียงทำให้พระเจ้าซุนเหลียงไม่พอพระทัยและได้ร่วมมือกับขุนนางอาวุโสบางคนในการพยายามโค่นล้มซุนหลิมแต่แผนการกลับรั่วไหลซุนหลิมจึงนำกำลังทหารบุกเข้าพระราชวังปลดพระเจ้าซุนเหลียงลงจากราชบัลลังก์และเนรเทศไปเมืองชายแดนพร้อมกันนี้ซุนหลิมได้ยกซุนฮิวพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของพระเจ้าซุนเหลียงขึ้นสืบราชบัลลังก์แทน

แต่หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ไม่นานพระเจ้าซุนฮิวก็นำกำลังทหารบุกไปโค่นล้มและสังหารซุนหลิมเมื่อ ค.ศ. 258 เมื่ออายุได้เพียง 27 ปี

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

| * ด
* ค
* ก
บุคคลสำคัญในง่อก๊ก |
| --- |
| จักรพรรดิ | 
* ซุนกวน
* ซุนเหลียง
* ซุนฮิว
* ซุนโฮ

 |
| จักรพรรดินีและพระสนม | 
* เซี่ยฟูเหริน
* ซีฮูหยิน
* พัวฮูหยิน
* ปู้ เลี่ยนชือ
* ฮองฮูหยิน
* จักรพรรดินีจิ้งไหฺว
* เฉฺวียน ฮุ่ยเจี่ย
* จักรพรรดินีจู
* พระพันปีเหอ
* เถิงฟานหลาน

 |
| เชื้อพระวงศ์ | 
* กิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน)
* ซุนเต๋ง
* ซุน ลฺวี่
* ซุนโห
* ซุน ป้า
* ซุน เฟิ่น
* ซุน หลู่ยฺวี่
* ซุนหวน
* ซุนเสียว

 |
| ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน | 
* ซุน เช่า
* โกะหยง
* ลกซุน
* เปาจิด
* จู จฺวี้
* ซุนจุ๋น
* ซุนหลิม
* ผูหยาง ซิง
* ลู่ ข่าย
* ว่าน ยฺวี่
* เตียวเค้า

 |
| ขุนนางฝ่ายพลเรือน | 
* งอซัน
* งำเต๊ก
* งิมหุน
* จี้ เยี่ยน
* ซีหอง
* เตียวเจียว
* เตียวอุ๋น
* เทียเป๋ง
* พัวโยย
* ยีหวน
* เหยียมจุ้น

 |
| ขุนนางฝ่ายทหาร | 
* จวนจ๋อง
* จิวท่าย
* จิวหอง
* จูกัดกิ๋น
* จูกัดเก๊ก
* จูตี
* จูหวน
* จูเหียน
* ชีเซ่ง
* ซงเขียม
* เตงฮอง
* เตียวเป๋า
* เตียวหิว
* เทียเภา
* บิฮอง
* บุนขิม
* บุนเอ๋ง
* พัวเจี้ยง
* ลกข้อง
* เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)
* เล่งทอง (หลิง ถ่ง)
* ลิต้าย
* ลิห้อม
* ฮันต๋ง
* เฮ่อ ฉี

 |
| อื่น ๆ | 
* เก๋อ เสฺวียน
* เฉา ปู้ซิ่ง

 |
**พรรคกลางเยอรมนี** (เยอรมัน: *Deutsche Zentrumspartei*) เป็นพรรคการเมืองนิกายคาทอลิกในประเทศเยอรมนี ซึ่งเคยมีอิทธิพลในสมัยจักรวรรดิเยอรมันและสาธารณรัฐไวมาร์

พรรคกลางเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงทำการอยู่จนถึงในปัจจุบัน พรรคกลางถูกก่อตั้งเมื่อปี 1870 และได้รับชัยชนะเหนือปฏิบัติการของปรัสเซียที่เรียกว่า *คุลทัวร์คัมพฟ์* (*Kulturkampf*) ซึ่งเกิดขึ้นโดยคำสั่งของอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค มุขมนตรีปรัสเซีย เพื่อต่อต้านอำนาจของคริสตจักรคาทอลิก

ในเวลาไม่นาน พรรคกลางสามารถครองที่นั่งกว่าหนึ่งในสี่ของที่ประชุมใหญ่ไรชส์ทาค สมาชิกส่วนใหญ่เป็นคาทอลิกซึ่งจะนั่งเก้าอี้บริเวณส่วนกลางที่ประชุม คั่นระหว่างฝ่ายก้าวหน้ากับฝ่ายอนุรักษ์นิยม และเนื่องจากพรรคนี้เป็นกลุ่มสายกลาง ทำให้พรรคกลางมีบทบาทเป็นผู้ตัดสินใจประเด็นสำคัญที่ต้องอาศัยเสียงข้างมาก

ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐไวมาร์ พรรคกลางเป็นพรรคที่ครองที่นั่งมากเป็นอันดับสามในไรชส์ทาค และถือเป็นกำแพงของสาธารณรัฐ ซึ่งมีส่วนร่วมในทุกรัฐบาลจนถึงปี 1932 ในเวลาต่อมาเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจในต้นปี 1933 พรรคกลางเป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่ลงมติเห็นชอบรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ซึ่งมอบอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแก่ฮิตเลอร์ แต่แล้วในกลางปีเดียวกันนั้นเอง พรรคกลางก็ถูกยุบโดยกฤษฎีกาของฮิตเลอร์

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคกลางถูกฟื้นฟูใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถมีบทบาทสำคัญเท่าแต่ก่อน เนื่องจากบรรดาอดีตสมาชิกส่วนใหญ่หันไปเข้าร่วมกับพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (CDU) และพรรคสหภาพสังคมคริสเตียน (CSU) สองพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตาม พรรคกลางก็ยังคงดำเนินกิจกรรมทางการเมืองต่อไปในฐานะพรรคขนาดเล็ก โดยมีฐานอยู่ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  David Blackbourn, "The Political Alignment of the Centre Party in Wilhelmine Germany: A Study of the Party's Emergence in Nineteenth-Century Württemberg," *Historical Journal* Vol. 18, No. 4 (Dec. 1975), pp. 821-850 in JSTOR
**โบกูตาจิ โนะ เซ็นโซ** (ญี่ปุ่น: 僕たちの戦争; โรมาจิ: *Bokutachi No Sensou*) เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มสองคนที่มีหน้าตาเหมือนกัน ราวกับเป็นคนๆเดียวกัน แต่มีพื้นเพที่มา และอุปนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง ที่สำคัญพวกเขาอยู่กันคนละช่วงเวลา ห่างกันถึง 60 กว่าปี

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

**ปี 2005**
เคนตะเป็นเหมือนวัยรุ่นทั่วไปในปัจจุบัน ที่ไม่ค่อยสนใจอะไรรอบตัวมากนัก เขาใช้ชีวิตไปเรื่อยเปื่อย ไม่สนใจที่จะทำงานให้เป็นหลักแหล่ง งานอดิเรกคือการเล่นเซิร์ฟ วันหนึ่งเขาทะเลาะกับพ่อ เรื่องที่พ่อดุว่าเขาว่าเป็นคนไม่เอาถ่าน เคนตะจึงเตลิดออกจากบ้าน และดื่มเหล้าจนเมา สิ่งเดียวที่อยู่ในความคิดของเขาคือ การไปเล่นเซิร์ฟ ให้ลืมความทุกข์ใจของตนเอง

ด้วยความที่เมามาก ทำให้เขาประคองตัวไม่อยู่ พลัดตกจากบอร์ดและจมน้ำหายไป

**ปี 1944**
ในช่วงปลายสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นทั้งประเทศกำลังอยู่ในภาวะสงคราม ผู้หญิง เด็กและคนชรา ต้องประสบความยากลำบากทั้งจากภาวะขาดแคลนอาหาร และระเบิดที่ถูกทิ้งจากเครื่องบินแทบไม่เว้นวัน

โกะอิจิ ชายหนุ่มที่มีปัญหาในครอบครัว เขามุ่งมั่นอยากเป็นทหาร เพื่อปกป้องน้องสาวที่กำลังป่วยหนัก วันหนื่งขณะกำลังฝึกบินอยู่นั้น เครื่องบินที่เขาขับเกิดขัดข้องจากพายุฝนและตกลงสู่ทะเล

เคนตะและโกะอิจิ ต่างก็ตกใจมากเมื่อทั้งคู่รู้สึกตัวตื่นขึ้น พบว่าพวกเขาได้สลับช่วงเวลากัน โดยเคนตะต้องไปอยู่ในยุดสงครามโลก รวมทั้งถูกเกณฑ์เข้าเป็นทหารในกองทัพ และโกะอิจิต้องมาเผชิญหน้ากับเทคโนโลยีและวัฒนธรรมยุคใหม่ พร้อมกับความรู้สึกผูกพันที่เกิดขึ้นเมื่อได้พบกับมินามิ คนรักของเคนตะที่เข้าใจผิดว่าเขาคือคนรักของเธอ

นักแสดง
-------

* คนที่อยู่ในปี 2005
	+ เคนตะ โอจิม่า (มิระอิ โมริยาม่า)
	+ มินามิ คาโมชิดะ (จุริ อุเอะโนะ)
* คนที่อยู่ในปี่ 1944
	+ โกะอิจิ เซคิเท (มิระอิ โมริยาม่า)
	+ ฟุมิโกะ ซาวามุระ (รินะ อุจิยาม่า)

รางวัล
------

* Asian Television Award 2007 สาขา Best Single Drama

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2008-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**แอ ม่วงดี** หรือนาย อิสมาแอล ม่วงดี เกิดที่ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้เข้ามาเรียนหนังสือในพระนครที่โรงเรียนอันยุมันอิสลาม และหัดมวยไทยกับครูซัน มหานาค เขาขึ้นชกแบบคาดเชือกเป็นครั้งแรกเมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2466 ชนะน็อค แฉล้ม เสาวคนธ์ ยก 2 ที่สนามมวยสวนเจ้าเชตุ จากนั้น ได้ชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ชนะ ซิว อบเพชร ชกกับ สุวรรณ นิวาศวัต 3 ครั้ง แพ้ 2 เสมอ 1 เสมอกับเนียม ชัยชมพู ชนะน็อค สิน สาระเทียน ยก 2

ต่อมา พระยาคทาธรบดีสีหบาลเมือง นายสนามเวทีสวนสนุก ได้สนับสนุนให้แอไปชกที่มลายูและสิงคโปร์ ซึ่งแอได้ไปเรียนวิชารำมวยจากครูมวยชาวชวาจนกลายเป็นนักมวยไทยที่ไหว้ครูได้งามมากผู้หนึ่ง ขึ้นชกแบบฟรีสไตล์กับฮัจญีโมฮัมหมัด ราซัด แชมป์สีลัตจากไทรบุรีซึ่งแอเป็นฝ่ายชนะ เขาได้นำกระจับโลหะแบบที่นักมวยในสิงคโปร์ใช้มาใช้ในไทยเป็นคนแรก และได้ชักชวนแบตตลิง กิลโมร์มาชกมวยในไทยด้วย

เมื่อกลับมาเมืองไทยอีกครั้ง แอขึ้นชกที่เวทีสวนสนุกอีกหลายครั้งทั้งมวยไทยและมวยสากล โดยสังกัดคณะกิลโมร์ โดยชกมวยสากลแพ้น็อค ศิริ อ่องสุนทร ชกมวยไทย แพ้คะแนน วิชาญ ราชวัตร ชนะคะแนน บุญ สีมา แสวง ทองเจิม และชนะน็อค ชุบ ราชวัตร เมื่ออายุมากขึ้น แอได้แขวนนวม หันไปฝึกสอนนักมวยรุ่นใหม่ โดยตั้งคณะม่วงดีขึ้น ต่อมา ใน พ.ศ. 2489 แอ ม่วงดี ร่วมกับบัว วัดอิ่ม แนบ นิ่มรัตน์ เกิด แสงจันทร์ พูน พระขรรค์ชัย และมูล สังข์วิฑูรย์ขอขึ้นชกมวยคาดเชือกถวายในงานพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล แต่ไม่ได้มีการจัดแต่อย่างใด ต่อมา แอล้มป่วยเป็นอัมพาตนานถึง 3 ปี ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่ บ้านคลอง19 อ.บางน้ำเปรี้ยว จ.ฉะเชิงเทรา

อ้างอิง
-------

* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. ตำนานมวยมุสลิม. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 36 ฉบับที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 หน้า 138 - 155