สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ออกซฟอร์ด (แก้ความกำกวม)

**มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด** (อังกฤษ: University of Oxford หรือ Oxford University) หรือชื่อเรียกอย่างง่ายว่า **ออกซฟอร์ด** เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยซึ่งตั้งอยู่ในเมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานประวัติการก่อตั้งที่แน่นอน แต่มีบันทึกเป็นหลักฐานว่าได้เริ่มสอนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1096 ทำให้ถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ และเก่าแก่เป็นอันดับสองในบรรดามหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดของโลกที่ยังเปิดสอน ออกซฟอร์ดเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ. 1167 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ทรงห้ามมิให้นักศึกษาชาวอังกฤษไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส ภายหลังจากการพิพาทระหว่างนักศึกษาและชาวเมืองออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1206 นักวิชาการบางส่วนได้หนีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือสู่เมืองเคมบริดจ์ ซึ่งพวกเขาได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ขึ้น ทั้งสอง "มหาวิทยาลัยโบราณ" มักจะถูกเรียกว่า "ออกซบริดจ์"

มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเติบโตขึ้นจากความหลากหลายของสถ​​าบันการศึกษาต่าง ๆ รวมถึงวิทยาลัยร่วมทั้ง 39 แห่ง และหน่วยงานทางวิชาการซึ่งแบ่งออกเป็นสี่แผนก แต่ละวิทยาลัยมีระบบการจัดการอย่างอิสระในการควบคุมสมาชิกรวมทั้งมีระบบโครงสร้างภายในและกิจกรรมเป็นของตนเอง มีลักษณะเป็นเมืองมหาวิทยาลัยซึ่งมีอาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกกระจายอยู่ทั่วใจกลางเมือง การศึกษาระดับปริญญาตรีส่วนใหญ่ที่ออกซฟอร์ดเป็นการจัดการด้วยวิธีติวเตอร์ตลอดรายสัปดาห์ไปในแต่ละวิทยาลัยและฮอลล์ต่าง ๆ โดยได้รับการสนับสนุนจากชั้นเรียน การบรรยาย และการปฏิบัติการซึ่งจัดขึ้นโดยคณะและภาควิชาต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดยังดำเนินงานพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก รวมถึงสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในโลก และมีระบบห้องสมุดทางวิชาการที่ใหญ่ที่สุดในบริเตน ออกซฟอร์ดมีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก รวมถึงผู้ได้รับรางวัลโนเบล 28 คน นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร 27 คน ประมุขแห่งรัฐและผู้นำรัฐบาลหลายแห่งทั่วโลก ออกซฟอร์ดเป็นแหล่งที่ตั้งของทุนการศึกษาโรดส์ซึ่งเป็นหนึ่งในทุนการศึกษานานาชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและมีชื่อเสียงมากที่สุด ซึ่งได้นำนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยมานานกว่าศตวรรษ

ประวัติ
-------

### การก่อตั้ง

วิทยาลัยแบเลียน – หนึ่งในวิทยาลัยร่วมที่เก่าแก่ที่สุดของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดไม่มีช่วงเวลาการก่อตั้งที่แน่นอน การสอนที่ออกซฟอร์ดบางส่วนปรากฏอย่างน้อยที่สุดใน ค.ศ. 1096 แต่ก็ยังไม่ชัดเจนว่ามหาวิทยาลัยตั้งขึ้นเมื่อไร ออกซฟอร์ดเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วใน ค.ศ. 1167 เมื่อนักศึกษาชาวอังกฤษกลับมาจากมหาวิทยาลัยปารีส นักประวัติศาสตร์เจอรัลด์แห่งเวลส์ทำการบรรยายให้กับนักวิชาการต่าง ๆ ใน ค.ศ. 1188 และนักวิชาการชาวต่างชาติคนแรกที่รู้จักคืออีโมแห่งฟรีสลันด์มาที่ออกซฟอร์ดใน ค.ศ. 1190 ผู้นำของมหาวิทยาลัยใช้ชื่อตำแหน่งว่าอธิการบดี (อังกฤษ: Chancellor) อย่างน้อยที่สุดใน ค.ศ. 1201 และได้รับการยอมรับว่าเป็นมหาวิทยาลัยหรือบรรษัทใน ค.ศ. 1231 มหาวิทยาลัยได้รับพระบรมราชานุญาตใน ค.ศ. 1248 ในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 3

ภายหลังจากข้อพิพาทระหว่างนักศึกษาและชาวเมืองออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1209 นักวิชาการบางส่วนได้หลบหนีจากความรุนแรงไปยังเคมบริดจ์ และได้ก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์

มุมมองทางอากาศบริเวณม็อบควอดของวิทยาลัยเมอร์ตัน เป็นลานสี่เหลี่ยมที่เก่าแก่ที่สุดของมหาวิทยาลัย สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1288 ถึง 1378
นักศึกษามีความเกี่ยวข้องบนพื้นฐานของพื้นเพทางภูมิศาสตร์แบ่งเป็นสอง "ชาติ" ประกอบด้วยทางเหนือ (*ชาวเหนือ* หรือ *โบเรียลิส* หมายถึงชาวอังกฤษที่อยู่ทางเหนือของแม่น้ำเทรนต์และชาวสกอต) และทางใต้ (*ชาวใต้* หรือ *ออสเตรลีส* หมายถึงชาวอังกฤษที่อยู่ทางใต้ของแม่น้ำเทรนต์ ชาวไอริช และชาวเวลส์) ในหลายศตวรรษต่อมาพื้นเพทางภูมิศาสตร์ยังคงมีอิทธิพลต่อความเชื่อมโยงของนักศึกษาจำนวนมากผ่านการเข้าเป็นสมาชิกของวิทยาลัยหรือฮอลล์ซึ่งกลายเป็นขนบธรรมเนียมของออกซฟอร์ด นอกจากนี้สมาชิกของคณะนักบวชจำนวนมากรวมถึงดอมินิกัน ฟรันซิสกัน คาร์เมไลท์ และออกัสติเนียนเข้ามายังออกซฟอร์ดในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งมีอิทธิพลและดูแลบ้านหรือฮอลล์ต่าง ๆ ให้กับนักศึกษา ในเวลาเดียวกันผู้อุปถัมภ์ต่าง ๆ ได้จัดตั้งวิทยาลัยต่าง ๆ เป็นชุมชนวิชาการอิสระไม่มีสังกัด ในบรรดาผู้ก่อตั้งกลุ่มแรก ๆ เช่น วิลเลียมแห่งเดอรัมผู้ก่อตั้งวิทยาลัยยูนิเวอซิตีใน ค.ศ. 1249 และจอห์น แบเลียน บิดาของกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในอนาคตได้ก่อตั้งวิทยาลัยแบเลียนตามชื่อของเขา วอลเตอร์ เดอ เมอร์ตันผู้ก่อตั้งอีกคนซึ่งเป็นประธานศาลสูงสุดแห่งอังกฤษและภายหลังเป็นบิชอปแห่งรอเชสเตอร์ได้ยกร่างกฎระเบียบสำหรับการดำรงชีวิตในวิทยาลัย ด้วยเหตุนี้วิทยาลัยเมอร์ตันได้กลายเป็นตัวอย่างของการใช้กฎปฏิบัติในออกซฟอร์ด รวมถึงมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ภายหลังจากนั้นนักศึกษาที่มีจำนวนมากขึ้นได้อาศัยอยู่ในวิทยาลัยมากกว่าฮอลล์และบ้านของกลุ่มศาสนา

ใน ค.ศ. 1333-34 ความพยายามจากนักวิชาการออกซฟอร์ดบางส่วนที่ไม่พอใจต่อการจัดตั้งมหาวิทยาลัยใหม่ที่สแตมฟอร์ด, ลิงคอล์นเชอร์ได้ยุติการจัดตั้งมหาวิทยาลัยใหม่โดยมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ได้ร้องฎีกาต่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ภายหลังจากนั้นจนกระทั่งทศวรรษที่ 1820 ไม่มีมหาวิทยาลัยใหม่ที่ได้รับอนุญาตให้ก่อตั้งขึ้นในอังกฤษแม้แต่ในลอนดอน เพราะฉะนั้นออกซฟอร์ดและเคมบริดจ์จึงมีลักษณะผูกขาดเพียงสองแห่งซึ่งแตกต่างจากประเทศอื่น ๆ ในยุโรปตะวันตก

### สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

ใน ค.ศ. 1605 ออกซฟอร์ดยังคงเป็นเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบ แต่วิทยาลัยจำนวนมากได้รับการสร้างนอกกำแพงเมือง (ทิศเหนืออยู่ที่ด้านล่างของแผนที่นี้)
การเรียนรู้แบบใหม่ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยามีอิทธิพลต่อออกซฟอร์ดอย่างมากตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 15 เป็นต้นไป นักวิชาการของมหาวิทยาลัยในสมัยนั้นคือวิลเลียม โกรซินผู้มีส่วนร่วมในการฟื้นฟูการศึกษาภาษากรีก และจอห์น โคเล็ตผู้เป็นนักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิล

การปฏิรูปศาสนาในอังกฤษและยุติความสัมพันธ์กับคริสตจักรโรมันคาทอลิก ทำให้นักวิชาการที่ไม่เข้าร่วมกิจการของคริสตจักรแห่งอังกฤษจากออกซฟอร์ดหนีไปยังทวีปยุโรป โดยตั้งหลักอยู่ที่มหาวิทยาลัยดูแอ วิธีการสอนที่ออกซฟอร์ดถูกเปลี่ยนจากอัสสมาจารย์นิยมในยุคกลางเป็นการศึกษาแบบฟื้นฟูศิลปวิทยาแม้ว่าสำนักต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยจะต้องสูญเสียที่ดินและรายได้ จากที่เป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้และทุนการศึกษา ชื่อเสียงของออกซฟอร์ดเสื่อมลงในยุคเรืองปัญญา การลงทะเบียนเรียนลดลงและการเรียนการสอนถูกละเลย

ใน ค.ศ. 1637 วิลเลียม ลอดจ์ อธิการบดีและอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขึ้น กฎระเบียบเหล่านี้ยังคงอยู่จนถึงช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ลอดยังเป็นผู้รับผิดชอบต่อการให้สิทธิ์พิเศษแก่สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย และเขามีส่วนสำคัญต่อห้องสมุดบอดเลียนซึ่งเป็นห้องสมุดหลักของมหาวิทยาลัย จากการเริ่มต้นของคริสตจักรแห่งอังกฤษในฐานะคริสตจักรที่ถูกสถาปนาขึ้นจนถึง ค.ศ. 1866 สมาชิกของคริสตจักรถูกกำหนดให้ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต (BA) จากมหาวิทยาลัย และ"ผู้คัดค้าน"ได้รับอนุญาตให้รับแต่เพียงปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (MA) ใน ค.ศ. 1871

ภาพแกะสลักของวิทยาลัยไครต์เชิร์ชที่ออกซฟอร์ดใน ค.ศ. 1742
มหาวิทยาลัยเป็นศูนย์กลางของฝ่ายนิยมเจ้าในระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ (ค.ศ. 1642–1649) ในขณะที่เมืองได้รับการสนับสนุนจากผู้ต่อต้านคือฝ่ายรัฐสภา ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมามหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดมีส่วนร่วมเล็กน้อยในความขัดแย้งทางการเมือง

วิทยาลัยวอแดมได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1610 เป็นวิทยาลัยระดับปริญญาตรีของเซอร์คริสโตเฟอร์ เรน เรนเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มชั้นนำของนักวิทยาศาสตร์เชิงทดลองที่ออกซฟอร์ดในทศวรรษที่ 1650 หรือชมรมปรัชญาออกซฟอร์ดซึ่งรวมถึงรอเบิร์ต บอยล์และรอเบิร์ต ฮุกมักพบปะกันเป็นประจำที่วอแดมภายใต้การแนะนำของผู้อำนวยการวิทยาลัยจอห์น วิลกินส์และกลุ่มนี้ได้เป็นจุดเริ่มต้นของการนำไปสู่การก่อตั้งราชสมาคม

วิทยาลัยที่สังกัดมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปัจจุบัน
-----------------------------------------------

ปัจจุบันนี้ มีวิทยาลัยที่สังกัดมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด 39 แห่ง ซึ่งผู้สมัครสามารถเลือกเข้าไปอยู่ได้ ถ้ามีคุณสมบัติตรงตามที่วิทยาลัยต้องการ วิทยาลัยต่างๆ

เกียรติภูมิของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
----------------------------------

ออกซฟอร์ดเป็นสถาบันการศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ และได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลก มหาวิทยาลัยหลายแห่งในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ เช่น มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในอังกฤษ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เยล พรินซ์ตัน ฯลฯ ในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยหลายแห่งในแคนาดา ออสเตรเลีย ฯลฯ ล้วนแต่เคยใช้มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเป็นต้นแบบในการพัฒนา ไม่ว่าจะในรูปสถาปัตยกรรม ระบบการศึกษา วัฒนธรรมการใช้ชีวิตของนักศึกษาและครูอาจารย์ภายในมหาวิทยาลัย และระบบจัดการศึกษา ตึกเรียนของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น แฮร์รี่ พอตเตอร์ และเจมส์ บอนด์

วารสาร *Research Forthnight* ซึ่งเป็นนิตยสารที่เชื่อมโยงระหว่างอุตสาหกรรมกับมหาวิทยาลัยชั้นนำในยุโรป ได้ยกให้ออกซฟอร์ดเป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งในอังกฤษด้านกำลังการวิจัย (Research Power) ออกซฟอร์ดยังมีภาควิชาหลายภาควิชาที่ใหญ่ที่สุดในโลก เช่น ภาควิชาเคมี และ ภาควิชาคลาสสิกส์ (ภาษาและวรรณคดีกรีกและละติน) ส่วนสถาบันบริหารธุรกิจซาอิด (Said Business School) ของออกซฟอร์ดได้รับการยกย่องว่าเป็นสถาบันบริหารธุรกิจที่เติบโตเร็วที่สุดของยุโรป และสามารถจัดหลักสูตรบริหารจัดการทางธุรกิจหลักสูตรปีเดียวได้ดีที่สุดในสหราชอาณาจักร ส่วนการจัดการเรียนการสอนวิชาบริหารธุรกิจระดับปริญญาตรีในออกซฟอร์ดได้รับการยกย่องจาก *Times Good University Guides* ว่าดีที่สุดในสหราชอาณาจักรทุกปี ล่าสุด หนังสือแนะแนวมหาวิทยาลัยสำหรับนักเรียนมัธยมอังกฤษของหนังสือพิมพ์*ไทมส์*ชื่อ *Good University Guides* และหนังสือพิมพ์ *The Guardian* ได้จัดอันดับให้ออกซฟอร์ดเป็นมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดของอังกฤษ

ศิษย์เก่าที่โดดเด่นของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
------------------------------------------

ดูเพิ่ม: รายชื่อบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดจำนวนมากเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับโลก อาทิ เป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในอังกฤษ, ร่วมในคณะนักบวชพิวริตันก่อตั้งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด, ในสหรัฐอเมริกา ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด คือ เจเรมี เบนทัม ผู้นำปรัชญาประโยชน์นิยมซึ่งเคยศึกษาที่วิทยาลัยควีนส์ในออกซฟอร์ด เป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของมหาวิทยาลัยลอนดอน ในอังกฤษ, อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและมหาวิทยาลัยเยล, ผู้พิพากษาศาลสูงสุดของอินเดีย, พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ระหว่างที่ทรงปรับปรุงจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากโรงเรียนมหาดเล็ก ก็ทรงได้รับอิทธิพลความคิดจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดนั่นเอง

นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดยังได้สร้างนายกรัฐมนตรีอังกฤษมาแล้ว 25 คน เคยมีบุคคลสำคัญมาศึกษาที่ออกซฟอร์ดก่อนได้ตำแหน่งสำคัญทางการเมือง อาทิ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา, อินเดียและนายกรัฐมนตรีอินเดีย, นายกรัฐมนตรีไทย, นายกรัฐมนตรีจาไมกา, นายกรัฐมนตรีแคนาดา, นายกรัฐมนตรีศรีลังกา, นายกรัฐมนตรีของออสเตรเลีย, วุฒิสมาชิกในรัฐสภาคองเกรส, ประธานาธิบดีกานา เป็นต้น

นอกจากนี้ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงในสาขาอื่นที่โดดเด่นได้แก่ 

* สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฏาน
* สตีเฟน ฮอว์คิง (นักฟิสิกส์)
* อดัม สมิท (นักเศรษฐศาสตร์การเมือง)
* อมร วาณิชวิวัฒน์ กรรมการและอดีตโฆษกกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ กรธ 2558
* อองซาน ซูจี นักต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยในพม่า
* ศาสตราจารย์วิทิต มันตาภรณ์ (นักกฎหมายระหว่างประเทศชาวไทย)
* กิลอัด สุขเคอร์แมน (นักภาษาศาสตร์)

มหาวิทยาลัยคู่แข่งในอังกฤษ
--------------------------

มหาวิทยาลัยที่เป็นคู่แข่งขันของออกซฟอร์ด คือ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทั้งสองมหาวิทยาลัยนี้เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ จึงจับคู่กันพัฒนา มีหลายนโยบายที่ทำไปในทิศทางเดียวกัน จึงเรียกนักศึกษาและครูอาจารย์ของสองมหาวิทยาลัยนี้รวม ๆ ว่าพวก **ออกซบริดจ์** เพราะคนเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วมาจากระบบการศึกษาที่เหมือนกัน เมื่อนโยบายชัดเจนแล้วก็แข่งขันกันด้านคุณภาพวิชาการในหมู่ครูอาจารย์ และการกีฬาในหมู่นักศึกษา โดยเฉพาะกีฬาแข่งเรือจัดเป็นกีฬาที่มีชื่อเสียงที่สุดที่นักศึกษาสองมหาวิทยาลัยแห่งนี้จัดกันขึ้น สถานีโทรทัศน์บีบีซีถ่ายทอดสดการแข่งขันในช่วงปลายเดือนมีนาคมหรือต้นเดือนเมษายนของทุกปี 

การแข่งขันทางวิชาการของสองมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่แห่งนี้ ได้เป็นต้นตำรับของการแข่งขันกันทางวิชาการของมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ตามมา อาทิ ฮาร์วาร์ด-เยล ในสหรัฐอเมริกา, เคโอ-วาเซดะ ในญี่ปุ่น, เมลเบิร์น-ซิดนีย์ ในประเทศออสเตรเลีย, ปักกิ่ง-ชิงหฺวา ในประเทศจีน เอ็มกู (มหาวิทยาลัยมอสโก)-เซนปีเตอร์สเบิร์ก ในประเทศรัสเซีย หรือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย-มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในประเทศไทย

ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
-------------------------------

ออกซฟอร์ดมีสำนักหอสมุดกลางชื่อว่าบ๊อดเลียน (Bodlean Library) และมีห้องสมุดในเครือข่ายกระจายไปตามภาควิชาต่างๆ มากมาย สำนักหอสมุดของออกซฟอร์ดเป็นห้องสมุดมหาวิทยาลัยแห่งที่สองที่จดทะเบียนเป็นห้องสมุดสงวนลิขสิทธิ์ (Copyright Library) ถัดจากสำนักหอสมุดแห่งชาติของอังกฤษ (The British Library) หมายความว่า หนังสือที่จัดพิมพ์ทุกเล่มในสหราชอาณาจักรจะต้องส่งไปยังห้องสมุดของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดจำนวนหนึ่งเพื่อเข้าห้องสมุด ด้วยเหตุนี้ สำนักหอสมุดของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดจึงมีหนังสือที่จัดพิมพ์ใหม่ให้ค้นคว้ามากมาย นอกเหนือจากต้นฉบับคัมภีร์โบราณ (Old manuscripts) ที่บันทึกด้วยภาษาต่างๆ อาทิ กรีก ฮิบรู ฮิทไทท์ สันสกฤต ฯลฯ ที่หามิได้ที่อื่น

เพราะมีคัมภีร์ต้นฉบับดั้งเดิมมากมาย คณาจารย์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดจึงสามารถจัดทำพจนานุกรมฉบับตั้งโต๊ะออกมาเผยแพร่ได้สำเร็จ เช่น พจนานุกรมภาษากรีก ภาษาละติน ภาษาฮิบรู ภาษาอังกฤษ ฯลฯ หนังสือเหล่านี้สร้างชื่อให้อ๊อกซฟอร์ดมาหลายศตวรรษ มีจัดแสดงที่ร้านหนังสือสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ถนนไฮสตรีต ย่านใจกลางเมือง ออกซฟอร์ด ดังนั้น สำนักหอสมุดออกซฟอร์ดจึงมีการถ่ายเทหนังสือวิชาการเก่าที่มีเนื้อหาล้าสมัยออกจากห้องสมุดทุกๆปี แล้วเอาหนังสือใหม่ที่ผ่านการปรับปรุงข้อมูลให้ทันสมัยเข้าไปแทน 

ออกซฟอร์ดไม่ได้เน้นปริมาณหนังสือว่าจะต้องมากที่สุด แต่มุ่งเน้นคุณภาพของหนังสือที่นำเข้าเก็บในห้องสมุด ตามข้อมูลมหาวิทยาลัยในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดมีหนังสือไม่ต่ำกว่า 10 ล้านเล่ม หนังสือเหล่านี้ล้วนแต่ผ่านการคัดเลือกอย่างดี มหาวิทยาลัยมีนโยบายให้นักศึกษาได้ค้นอ่านข้อเขียนของนักวิชาการระดับท็อปของโลก หนังสือไหนที่มีชื่อเสียงล้วนแต่มีให้ค้นอ่านที่ออกซฟอร์ด ถึงไม่มี สำนักหอสมุดก็สามารถขอยืมจากภายนอกมาให้อ่านได้ นอกจากนี้ ยังมีสาระสังเขป (abstract) วิทยานิพนธ์ของนักศึกษาเด่นๆ จากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงต่างๆ ทั่วโลกให้นักศึกษาได้ค้นคว้าศึกษาและยังมีระบบอำนวยความสะดวก กล่าวคือมีเจ้าหน้าที่ไว้ช่วยบริการให้นักศึกษาและครูอาจารย์ค้น คว้าทำวิจัยได้อย่างรวดเร็วด้วย

สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ สำหรับนักศึกษา
--------------------------------------

แม้ว่าการใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดจะได้ชื่อว่าเครียด แต่ก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกหลายอย่าง บัตรนักศึกษาของมหาวิทยาลัย ออกซฟอร์ดสามารถช่วยได้ส่วนลดจากการซื้อสินค้าตามร้านต่างๆ หลายรายการถ้าหากใช้ซื้อสินค้าที่ตั้งอยู่ในเมืองออกซฟอร์ด ลดค่าตั๋วเข้าชมการแสดงหรือละเล่นต่างๆ ได้ส่วนหนึ่ง 

สถานที่เล่นกีฬาซึ่งมหาวิทยาลัยเตรียมไว้ให้นักศึกษาปรกติจะได้มาตรฐานโอลิมปิก เช่น สนามเล่นฟุตบอล สนามเล่นสคว็อช สระว่ายน้ำ สถานีสำหรับฝึกพายเรือของวิทยาลัยต่างๆ สนามฝึกแบดมินตัน สนามฝึกเทนนิส สนามฝึกคริเกต นอกจากนี้ ยังมีสำนักหรือกลุ่มผู้ฝึกมวยจีน อันได้แก่มวยไท้เก๊ก (Tai Chi Chuan) เพลงมวยหย่งชุน (Wing Chun Kung Fu) ซึ่งแตกแขนงมาจากเส้าหลินใต้ จัดกิจกรรมกันเป็นระยะๆ เพื่อดึงดูดให้นักศึกษาเข้าร่วม

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
* มหาวิหารออกซฟอร์ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The University as a charity". *University of Oxford*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 January 2016.
2. 1 2 3 4 5 6  "Introduction and History". University of Oxford. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 October 2014. สืบค้นเมื่อ 21 October 2014.
3. 1 2  "Finance and funding". *ox.ac.uk*. สืบค้นเมื่อ 3 April 2020.
4. ↑  "Declaration of approval of the appointment of a new Vice-Chancellor". *Oxford University Gazette*. University of Oxford. 25 June 2015. p. 659. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 June 2015. สืบค้นเมื่อ 28 June 2015.
5. ↑  "New Vice-Chancellor pledges 'innovative, creative' future for Oxford". *News and Events*. University of Oxford. 4 January 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 January 2016. สืบค้นเมื่อ 6 January 2016.
6. ↑  "Who's working in HE?". HESA. สืบค้นเมื่อ 23 August 2021.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
7. ↑  "University of Oxford – Student Statistics". *Tableau Software*.
8. ↑  "Student Numbers". *University of Oxford*. University of Oxford. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2017. สืบค้นเมื่อ 2 September 2019.
9. ↑  "The brand colour – Oxford blue". Ox.ac.uk. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 May 2013. สืบค้นเมื่อ 16 August 2013.
10. ↑  Sager, Peter (2005). *Oxford and Cambridge: An Uncommon History*. p. 36.
11. 1 2  "Early records". University of Cambridge.
12. ↑  "Oxford divisions". University of Oxford. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-20. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
13. ↑  "Colleges and Halls A-Z". University of Oxford. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-25. สืบค้นเมื่อ 4 October 2008.
14. ↑  Balter, Michael (16 February 1994). "400 Years Later, Oxford Press Thrives". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 28 June 2011.
15. ↑  "Libraries". University of Oxford. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 ธันวาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2017.
16. ↑  "Famous Oxonians". University of Oxford. 30 October 2007. สืบค้นเมื่อ 13 June 2014.
17. ↑  "Preface: Constitution and Statute-making Powers of the University". University of Oxford. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-01-04. สืบค้นเมื่อ 2017-08-05.
18. ↑  Adolphus Ballard, James Tait. (2010.) *British Borough Charters 1216–1307*, Cambridge University Press, 222.
19. ↑  Davies, Mark (4 November 2010). "'To lick a Lord and thrash a cad': Oxford 'Town & Gown'". *BBC News*. BBC. สืบค้นเมื่อ 3 January 2014.
20. 1 2  H. E. Salter and Mary D. Lobel (editors) (1954). "The University of Oxford". *A History of the County of Oxford: Volume 3: The University of Oxford*. Institute of Historical Research. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-01-16. สืบค้นเมื่อ 15 January 2014. `{{cite web}}`: `|author=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
21. ↑  H. Rashdall, *Universities of Europe*, iii, 55–60.
22. 1 2 3  Christopher Brooke, Roger Highfield. Oxford and Cambridge.
23. ↑  Edward France Percival. The Foundation Statutes of Merton College, Oxford.
24. ↑  Henry Julian White. Merton College, Oxford.
25. ↑  G. H. Martin, J. R. L Highfield. A history of Merton College, Oxford.
26. ↑  May McKisack, The Fourteenth Century, Oxford History of England, p. 501
27. ↑  Daniel J. Boorstin. (1958.) *The Americans; the Colonial Experience*, Vintage, pp. 171–184 เก็บถาวร 24 มิถุนายน 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
28. ↑  Christopher Nugent Lawrence Brooke. (1988.) *Oxford and Cambridge*, Cambridge University Press, Cambridge, p. 56.
29. ↑  "Early Modern Ireland, 1534-1691", editors: T. W. Moody, Theodore William Moody, Francis X. Martin, Francis John Byrne, Oxford University Press (1991), p. 618,
30. ↑  "Universities Tests Act 1871". UK Parliament. สืบค้นเมื่อ 30 December 2015.
31. ↑  "Civil War: Surrender of Oxford". *Oxfordshire Blue Plaques Scheme*. Oxfordshire Blue Plaques Board. 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-01. สืบค้นเมื่อ 30 December 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด**

* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
* ศูนย์ข้อมูลการท่องเที่ยวประจำเมืองออกซฟอร์ด เก็บถาวร 2006-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ชมภาพตึกวิทยาลัยและห้องประชุมของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
* วิทยาลัยธุรกิจซาอิด (Said Business School)
* ออกซฟอร์ดได้รับยกย่องเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของอังกฤษ เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

  


| * ด
* ค
* ก
กลุ่มรัสเซล (Russell Group) |
| --- |
| 
* เบอร์มิงแฮม
* บริสตอล
* เคมบริดจ์
* คาร์ดิฟฟ์
* เดอรัม
* เอดินบะระ
* เอ็กซิเตอร์
* กลาสโกว์
* อิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน
* คิงส์คอลเลจลอนดอน
* ลีดส์
* ลิเวอร์พูล
* วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์
* แมนเชสเตอร์
* นิวคาสเซิล
* นอตทิงแฮม
* ออกซฟอร์ด
* ควีนส์
* วิทยาลัยควีนแมรี
* เชฟฟีลด์
* เซาแทมป์ตัน
* มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน
* วอริก
* ยอร์ก

 |

| * ด
* ค
* ก
สถาบันอุดมศึกษาในสหราชอาณาจักร |
| --- |
| อังกฤษ | 

|  |  |
| --- | --- |
| ตะวันออก (East Anglia) | 
* แองเกลียรัสกิน
* BPP
* เคมบริดจ์
* อีสต์แองเกลีย
* Norwich University of the Arts
* ซัฟฟอล์ก

 |
| ลอนดอน | 

|  |  |
| --- | --- |
| มหาวิทยาลัยลอนดอน | 
* Birkbeck
* ซิตี
* Courtauld
* Goldsmiths
* Institute of Cancer Research
* คิงส์คอลเลจ
* London Business School
* LSE
* LSHTM
* ควีนแมรี
* Royal Academy of Music
* Royal Central School of Speech and Drama
* Royal Holloway
* Royal Veterinary College
* School of Advanced Study
* St George's
* SOAS
* UCL

 |
| อื่น ๆ | 
* BPP
* บรูเนล
* อีสต์ลอนดอน
* กรีนิช
* อิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน
* Kingston
* ลอว์
* London Met
* London South Bank
* Middlesex
* Ravensbourne
* Regent's University London
* Richmond, The American International University in London
* Royal College of Art
* Royal College of Music
* Roehampton
* St Mary's
* มหาวิทยาลัยศิลปะ
* เวสต์มินสเตอร์
* เวสต์ลอนดอน

 |

 |
| ตอนกลาง  (Midlands) | 
* แอสตัน
* BPP
* เบอร์มิงแฮม
* เบอร์มิงแฮมซิตี
* Bishop Grosseteste
* คอเวนทรี
* เดอมงฟอร์ต
* ดาร์บี
* Harper Adams
* Keele
* ลอว์
* เลสเตอร์
* ลิงคอล์น
* ลัฟบะระ
* Newman
* นอร์ทแธมป์ตัน
* นอตทิงแฮม
* นอตทิงแฮมเทรนต์
* สแตฟฟอร์ดเชอร์
* มหาวิทยาลัยคอลเลจเบอร์มิงแฮม
* วอริก
* วุลเวอร์แฮมป์ตัน
* วุร์สเตอร์

 |
| ตอนเหนือ (North) | 
* โบลตัน
* BPP
* Bradford
* Central Lancashire
* เชสเตอร์
* คัมเบรีย
* เดอรัม
* Edge Hill
* ฮัดเดอส์ฟีลด์
* ฮัลล์
* แลงคัสเตอร์
* ลอว์
* ลีดส์
* Leeds Arts
* Leeds Beckett
* Leeds Trinity
* ลิเวอร์พูล
* Liverpool Hope
* Liverpool John Moores
* LSTM
* แมนเชสเตอร์
* นครแมนเชสเตอร์
* นิวคาสเซิล
* นอร์ทัมเบรีย
* ซัลฟอร์ด
* เชฟฟีลด์
* เชฟฟีลด์แฮลลัม
* ซันเดอร์แลนด์
* Teesside
* ยอร์ก
* ยอร์กเซนต์จอห์น

 |
| ตอนใต้ (South) | 
* Arts University Bournemouth
* บาธ
* บาธสปา
* เบดฟอร์ดเชอร์
* บอร์นมัท
* BPP
* ไบรตัน
* บริสตอล
* บักกิงแฮม
* บักกิงแฮมเชอร์นิว
* แคนเทอร์เบอรีไครสต์เชิร์ช
* ชิชิสเตอร์
* แครนฟิลด์
* Creative Arts
* เอสเซกซ์
* เอ็กซิเตอร์
* ฟัลมัท
* กลอสเตอร์เชอร์
* ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
* เคนต์
* ลอว์
* ออกซฟอร์ด
* ออกซฟอร์ดบรูกส์
* พลิมัท
* พอร์ตสมัท
* เรดดิง
* Royal Agricultural University
* St Mark & St John
* โซเลนต์
* เซาแทมป์ตัน
* เซอร์เรย์
* ซัสเซ็กส์
* เวสต์ออฟอิงแลนด์
* วินเชสเตอร์

 |

 |
| ไอร์แลนด์เหนือ | 
* ควีนส์
* อัลสเตอร์

 |
| สกอตแลนด์ | 
* แอเบอร์ดีน
* Abertay Dundee
* ดันดี
* เอดินบะระ
* Edinburgh Napier
* กลาสโกว์
* กลาสโกว์คาเลโดเนียน
* แฮเรียต-วัตต์
* Highlands and Islands
* ควีนมาร์กาเรต
* รอเบิร์ตกอร์ดอน
* Royal Conservatoire of Scotland
* เซนต์แอนดรูส์
* สเตอร์ลิง
* สแตรธไคลด์
* เวสต์ออฟสกอตแลนด์

 |
| เวลส์ | 
* อาเบอรีสวิท
* บังกอร์
* คาร์ดิฟฟ์
* Cardiff Metropolitan
* เซาท์เวลส์
* สวอนซี
* UW Trinity Saint David
* Wrexham Glyndŵr

 |
| ดินแดนโพ้นทะเล | 
* Bermuda College
* Cayman Islands Law School
* International College of the Cayman Islands
* Saint James School of Medicine
* St. Matthew's University
* มหาวิทยาลัยยิบรอตาร์
* University College of the Cayman Islands
* University of Science, Arts and Technology
* University of the West Indies

 |
| Crown dependencies | 
* *University of the Channel Islands in Guernsey*

 |
| Non−geographic | 
* Arden University
* Open University
* University of London International Programmes

 |