สิ่งพิมพ์ข่าวและกิจการระหว่างประเทศประจำสัปดาห์ภาษาอังกฤษ
สำหรับอาชีพ ดูที่ นักเศรษฐศาสตร์ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ดิอีโคโนมิสต์ (แก้ความกำกวม)

***ดิอีโคโนมิสต์*** (อังกฤษ: *The Economist*) เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ระหว่างประเทศที่พิมพ์ในรูปแบบนิตยสารและเผยแพร่ในรูปแบบดิจิทัลซึ่งเน้นที่เหตุการณ์ปัจจุบัน, ธุรกิจระหว่างประเทศ, การเมือง และเทคโนโลยี หนังสือพิมพ์ดังกล่าวตั้งฐานอยู่ในลอนดอน ซึ่งมีดิอีโคโนมิสต์กรุปเป็นเจ้าของ โดยมีกองบรรณาธิการหลักในสหรัฐ เช่นเดียวกับเมืองใหญ่ ๆ ในยุโรปภาคพื้นทวีป, เอเชีย และตะวันออกกลาง ซึ่งใน ค.ศ. 2019 ปริมาณการพิมพ์ทั่วโลกเฉลี่ยมากกว่า 909,476 ฉบับ และเมื่อรวมกับการปรากฏตัวทางดิจิทัลแล้ว มีจำนวนมากกว่า 1.6 ล้านฉบับ ส่วนในแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย มีผู้ชม 35 ล้านคนใน ค.ศ. 2016 หนังสือพิมพ์นี้ให้ความสำคัญกับวารสารศาสตร์ข้อมูล และการวิเคราะห์มากกว่าการรายงานที่เป็นต้นฉบับ ทั้งในด้านคำวิจารณ์และคำชม

*ดิอีโคโนมิสต์*ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1843 เผยแพร่ครั้งแรกโดยเจมส์ วิลสัน นักเศรษฐศาสตร์ชาวสกอต เพื่อรวบรวมการสนับสนุนการยกเลิกคอร์นลอส์ของอังกฤษ (ค.ศ. 1815–ค.ศ. 1846) ซึ่งเป็นระบบภาษีนำเข้า เมื่อเวลาผ่านไป ความครอบคลุมของหนังสือพิมพ์ได้ขยายไปสู่เศรษฐศาสตร์การเมือง และในที่สุดก็เริ่มเขียนบทความเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน, การเงิน, การพาณิชย์ ตลอดจนการเมืองของอังกฤษ ตลอดช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้การขยายการจัดวางและรูปแบบโดยเพิ่มคอลัมน์ความคิดเห็น, รายงานพิเศษ, การ์ตูนล้อการเมือง, จดหมายของผู้อ่าน, เรื่องจากปก, บทวิจารณ์ศิลปะ, บทวิจารณ์หนังสือ และคุณลักษณะทางเทคโนโลยี หนังสือพิมพ์นี้มักจะจดจำได้ด้วยป้ายชื่อสีแดงรถดับเพลิงและภาพประกอบปกเกี่ยวกับหัวข้อ บทความแต่ละบทความเขียนขึ้นโดยไม่ระบุชื่อ ซึ่งไม่มีบรรทัดย่อย เพื่อให้บทความบรรยายเป็นเสียงเดียวกัน เสริมด้วยนิตยสารไลฟ์สไตล์พี่น้องอย่าง *1843* รวมถึงพอดแคสต์, ภาพยนตร์ และหนังสือที่หลากหลาย

จุดยืนของบรรณาธิการ*ดิอีโคโนมิสต์*ส่วนใหญ่เวียนวนเกี่ยวกับเสรีนิยมคลาสสิก, เสรีนิยมสังคม และที่โดดเด่นที่สุดคือเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ นับตั้งแต่ก่อตั้ง บริษัทได้สนับสนุนการเมืองสายกลางมูลวิวัติ นิยมนโยบายและรัฐบาลที่รักษาการเมืองสายกลาง โดยทั่วไปแล้ว หนังสือพิมพ์นี้สนับสนุนเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตลาดเสรี, การค้าเสรี, การย้ายถิ่นเสรี, การผ่อนคลายกฎระเบียบ และโลกาภิวัตน์ แม้จะมีจุดยืนด้านบรรณาธิการที่เด่นชัด แต่ก็ถูกมองว่ามีอคติในการรายงานเพียงเล็กน้อย และใช้การตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างเข้มงวดกับการแก้ไขการคัดลอกที่เข้มงวด หนังสือพิมพ์นี้ใช้การเล่นคำครอบคลุม, ราคาสมัครสมาชิกสูง และความครอบคลุมในเชิงลึกได้เชื่อมโยงบทความนี้กับผู้อ่านที่มีรายได้สูงและมีการศึกษา ซึ่งดึงความหมายทั้งด้านบวกและด้านลบ โดยอ้างสอดคล้องกับสิ่งนี้ว่ามีผู้อ่านที่มีอิทธิพลของผู้นำธุรกิจและผู้กำหนดนโยบายที่โดดเด่น

ดูเพิ่ม
-------

สถานีย่อย:* เหตุการณ์ปัจจุบัน
* map ทวีปยุโรป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Economist Is a Newspaper, Even Though It Doesn't Look Like One". *Observer* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2013-09-02. สืบค้นเมื่อ 2020-04-08.
2. ↑  Iber, Patrick (2019-12-17). "The World The Economist Made". *The New Republic*. ISSN 0028-6583. สืบค้นเมื่อ 2020-04-08.
3. 1 2  Zevin, Alexander (December 20, 2019). "Liberalism at Large — how The Economist gets it right and spectacularly wrong". *www.ft.com*. สืบค้นเมื่อ March 11, 2020.
4. 1 2  Mishra, Pankaj. "Liberalism According to The Economist". *The New Yorker*. สืบค้นเมื่อ 2020-04-09.
5. ↑  "Is The Economist left- or right-wing?". *The Economist*. 2 September 2013. สืบค้นเมื่อ 24 April 2016.
6. ↑  "True Progressivism". *The Economist*. 13 October 2012. สืบค้นเมื่อ 16 October 2016.
7. ↑  "The Economist - Data - ABC | Audit Bureau of Circulations". *www.abc.org.uk*.
8. ↑  Pressman, Matt (April 20, 2009). "Why Time and Newsweek Will Never Be The Economist". *Vanity Fair*. สืบค้นเมื่อ March 11, 2020.
9. ↑  Leadership, The Berlin School Of Creative (February 1, 2017). "10 Journalism Brands Where You Find Real Facts Rather Than Alternative Facts". *Forbes*. สืบค้นเมื่อ March 10, 2020.
10. ↑  Burnell, Ian (31 January 2019). "Why The Economist swapped its famous elitist marketing for emotional messaging". *The Drum*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 August 2020. สืบค้นเมื่อ 11 March 2020.
11. ↑  Peters, Jeremy W. (2010-08-08). "The Economist Tends Its Sophisticate Garden". *The New York Times* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2020-03-13.

อ่านเพิ่ม
---------

* Arrese, Angel (1995), *La identidad de The Economist,* Pamplona: Eunsa. ISBN 978-84-313-1373-9. (preview)
* Edwards, Ruth Dudley (1993), *The Pursuit of Reason: The Economist 1843–1993*, London: Hamish Hamilton, ISBN 978-0-241-12939-5
* Tungate, Mark (2004). "*The Economist*". *Media Monoliths*. Kogan Page Publishers. pp. 194–206. ISBN 978-0-7494-4108-1.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

**ฟังเสียงบทความนี้** (info/dl)   

noicon
บทความเสียงวิกิพีเดีย
ไฟล์เสียงนี้ถูกสร้างขึ้นจากรุ่นของบทความ "ดิอีโคโนมิสต์" เมื่อวันที่ และอาจไม่ใช่การแก้ไขล่าสุด (วิธีใช้เสียง)
**บทความเสียงเพิ่มเติม**



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ดิอีโคโนมิสต์**

* เว็บไซต์ทางการ
* แม่แบบ:HathiTrust Catalog

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี

 |