recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ด้านล่างนี้เป็น**รายนามประธานาธิบดีแคเมอรูน**ตั้งแต่ประเทศได้รับเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2503 จนถึงปัจจุบัน ประเทศแคเมอรูนมีประธานาธิบดีเพียง 2 คนเท่านั้น ประธานาธิบดีแคเมอรูนคนปัจจุบัน ชื่อ ปอล บียา ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525

ประวัติ
-------

ดูบทความหลักที่: ประวัติศาสตร์แคเมอรูน
ตำแหน่งกำหนดให้มีขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 เมื่อแคเมอรูนกลายเป็นสาธารณรัฐโดยได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศส อามาโด อาหิดโจ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี (2503) ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ในปี พ.ศ. 2504 ดินแดนตะวันตกเฉียงใต้ของแคเมอรูน (ภายใต้อาณัติของอังกฤษ) ได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับแคเมอรูนทำให้เกิดการสร้างสหพันธ์สาธารณรัฐแคเมอรูนโดยมีประธานาธิบดีคนเดียว แต่มีหัวหน้ารัฐบาลสองคน ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 มีการจัดตั้งระบบพรรคเดียวที่ควบคุมโดยสหภาพแห่งชาติแคเมอรูน (ฝรั่งเศส: *Union nationale camérounaise*; UNC)

แคเมอรูนอนุมัติรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในปี พ.ศ. 2515 ซึ่งประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 5 ปี และกฎหมายในปี พ.ศ. 2522 อนุญาตให้นายกรัฐมนตรีเข้ารับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแทนในกรณีที่ประธานาธิบดียุติบทบาทจากการลาออก, การตาย หรือความพิการ ต่อมาในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ประธานาธิบดีอาหิดโจ ซึ่งมีปัญหาสุขภาพได้ลาออกจากตำแหน่งและนายกรัฐมนตรีปอล บียา เข้ารับหน้าที่แทน

บียาคงสถานะรัฐพรรคการเมืองเดียวโดยในปี พ.ศ. 2528 พรรค UNC เปลี่ยนชื่อเป็นขบวนการประชาธิปไตยประชาชนแคเมอรูน (ฝรั่งเศส: *Rassemblement démocratique du Peuple Camerounais*; RDPC) จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2533 เมื่อระบบหลายพรรคการเมืองได้รับการนำกลับมาใช้ ได้นำไปสู่การเลือกตั้งประธานาธิบดีและรัฐสภาในปี พ.ศ. 2535 

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 ระยะเวลาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีลดลงเป็นวาระละ 4 ปี ต่อมารัฐธรรมนูญได้รับการแก้ไขในปี พ.ศ. 2539 ให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีที่สามารถแต่งตั้งและถอดถอนนายกรัฐมนตรีได้อย่างเป็นอิสระจากสมัชชาแห่งชาติ และขยายระยะเวลาดำรงตำแหน่งเป็น 7 ปี

รายชื่อ
-------

| ลำดับที่ | ประธานาธิบดี
(เกิด–เสียชีวิต) | รูป | เริ่มวาระ | สินสุดวาระ | การเลือกตั้ง | กลุ่มการเมือง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **สาธารณรัฐแคเมอรูน** |
| 1 | อามาโด อาหิดโจ
(2467–2532) |  | 5 พฤษภาคม 2503 | 1 ตุลาคม 2504 | – | สหภาพแคเมอรูน |
| **สหพันธสาธารณรัฐแคเมอรูน** |
| (1) | อามาโด อาหิดโจ
(2467–2532) |  | 1 ตุลาคม 2504 | 2 มิถุนายน 2515 | 2508
2513 | สหภาพแคเมอรูน
สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน |
| **สหสาธารณรัฐแคเมอรูน** |
| (1) | อามาโด อาหิดโจ
(2467–2532) |  | 2 มิถุนายน 2515 | 6 พฤศจิกายน 2525
(*ลาออก*) | 2518
2523 | สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน |
| 2 | ปอล บียา
(2475–) |  | 6 พฤศจิกายน 2525 | 4 กุมภาพันธ์ 2527 | – | สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน |
| **สาธารณรัฐแคเมอรูน** |
| (2) | ปอล บียา
(2475–) |  | 4 กุมภาพันธ์ 2527 | ปัจจุบัน | 2527

2531
2535
2540
2547
2554
2561 | สหภาพแห่งชาติแคเมอรูน
ขบวนการประชาธิปไตยประชาชนแคเมอรูน |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Cameroon's Constitution of 1972 with Amendments through 2008" (PDF). *constituteproject.org*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official Website
* World Statesmen – Cameroon
**วัดกลางสวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านเทิงทะโมกข์ ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ลักษณะพื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาประมาณ 180 เมตร ตรงข้ามกับว่าที่ว่าการอำเภอพระประแดง

วัดกลางสวนสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2360 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย หลังสร้างป้อมปู่เจ้าสมิงพรายเสร็จ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) คุมทหารมอญมาประจำที่ป้อมนี้ เมื่อ พ.ศ. 2358 แล้วทหารมอญได้สร้างวัดขึ้น ชาวบ้านเรียกว่า *วัดแผ่โม่น* ซึ่งเป็นภาษามอญ ต่อมาชาวบ้านได้ทำสวนปลูกผลไม้ต่าง ๆ ทางทิศตะวันออกของวัด จึงได้เปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดกลางสวน" วัดกลางสวนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2371

อาคารเสนาสนะของวัดได้แก่ พระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่อโตที่จำลองมาจากหลวงพ่อโตที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 กุฏิสงฆ์ 8 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกลางสวน". *หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ*.
2. ↑  "วัดกลางสวน". *เทศกาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-15. สืบค้นเมื่อ 2020-09-24.
**วัดกลางธนรินทร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแป้ง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี

วัดกลางธนรินทร์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวเวียงจันทน์ซึ่งถูกกวาดต้อนมาในฐานะเชลย ได้มาตั้งหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ ณ ตำบลบ้านแป้งในปัจจุบัน ซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีพระยากลางธนรินทร์ เป็นหัวหน้าของชาวเวียงจันทน์อยู่นั้น จึงร่วมกันสร้างวัดขึ้น ร่วมกันสร้างวัดนี้ขึ้นเป็น 1 ในสี่วัด คือ วัดคู วัดกลางธนรินทร์ วัดจินดามณี และวัดพุทธาราม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2435

วัดมีพระบรมธาตุเจดีย์บ้านแป้ง มีลักษณะคล้าย ๆ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง มีขนาดกว้าง 24.70 เมตร ยาว 27.40 เมตร มีลักษณะเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม ภายในมณฑปเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลองและพระบรมสารีริกธาตุ รอบมณฑปมีเจดีย์เล็ก ๆ เรียงรายอยู่อีก 8 องค์ และวิหารคดล้อมรอบอีก 4 ทิศ บริเวณโดยรอบมีต้นโพธิ์และต้นจามจุรี (ต้นก้ามปู) ขนาดใหญ่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เจดีย์วัดกลางธนรินทร์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "เปิดให้ชมและสักการะแล้ว..พระพุทธบาทจำลอง..พระบรมสารีริกธาตุ พระบรมธาตุเจดีย์ วัดกลางธนรินทร์".
3. ↑  "วัดกลางธนรินทร์". กรมประชาสัมพันธ์.
**วัดกลางบางแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำนครชัยศรี ในหมู่ที่ 2 บ้านปากคลองบางแก้ว ตำบลนครชัยศรี อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

ประวัติ
-------

วัดกลางบางแก้วเดิมมีชื่อว่า **วัดคงคาราม** คนทั่วไปแถบนครชัยศรีมักเรียกว่า **วัดกลาง** จากหลักฐานที่พบ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลายและเจริญรุ่งเรืองในยุครัตนโกสินทร์ตราบจนปัจจุบัน ในอดีต อุโบสถหลังเก่ามีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติที่งดงามมาก โดยเฉพาะตอนมารผจญ แต่เกิดเพลิงไหม้เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 ทำให้อุโบสถเสียหายหมดทั้งหลัง จากสภาพโบราณวัตถุภายในวัด เป็นต้นว่าอุโบสถ ใบเสมา และวิหาร ตลอดจนพระพุทธรูปหินทรายแดงซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถ คือ *หลวงพ่อโต* ทำให้ทราบว่าวัดกลางบางแก้วนี้ไดรับการปฏิสังขรณ์ซ่อมสร้างสืบต่อกันเรื่อยมา

อาคารเสนาสนะและพิพิธภัณฑ์พระพุทธวิถีนายก
----------------------------------------

สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด คือ หอไตร ลักษณะเป็นแบบอาคารทรงไทย ส่วนบนสอบเล็กน้อยเข้าหาแนวกึ่งกลาง ในแนวยาวของผนังด้านทิศใต้สระน้ำ มีขนาดกว้าง 10.4 เมตร ยาว 14 เมตร เห็นได้ชัดว่าเป็นสระที่ขุดขึ้นสำหรับหอไตรโดยเฉพาะผนังทั้งสี่ด้าน ก่ออิฐกรุแน่นหนาโดยรอบ ไม่เหมือนกับบางแห่งที่มีสระน้ำใหญ่แล้วมีหอไตรตั้งอยู่เป็นส่วนหนึ่งของสระ แต่สระนี้มีขนาดรับกันพอดีกับหอไตร ภายในหอไตรแต่เดิมเป็นที่เก็บคัมภีร์และสมุดข่อย ตู้ลายรดน้ำจำนวน 5 ตู้ และของเก่าบางอย่างเอาไว้ค่อนข้างหนาแน่นและไม่เป็นระเบียบ ปัจจุบันทางวัดได้นำคัมภีร์สมุดข่อยและข้าวของต่าง ๆ ไปจัดแสดงไว้อย่างเป็นระเบียบในพิพิธภัณฑ์พระพุทธวิถีนายกซึ่งเป็นอาคารใหญ่ทางด้านหน้าของหอไตร 

ภายในมีพิพิธภัณฑ์พระพุทธวิถีนายก เก็บรักษาโบราณวัตถุและศิลปวัตถุล้ำค่าต่าง ๆ รวมทั้งข้าวของเครื่องใช้ของอดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ หลวงปู่บุญหรือท่านเจ้าคุณพุทธวิถีนายก (บุญ ขันธโชติ) ซึ่งปกครองวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2429–2478 และหลวงปู่เพิ่ม พระพุทธวิถีนายก (เพิ่ม ปุญญวสโน) ภายในแบ่งเป็น 3 ชั้น ชั้นล่างจัดแสดงประวัติและข้าวของเครื่องใช้ของหลวงปู่บุญและหลวงปู่เพิ่ม เครื่องราง วัตถุมงคล และพระบูชาของหลวงปู่ อีกส่วนหนึ่งจัดเป็นเรื่องตัวยาไทย สมุนไพร ยารักษาโรค ปฏิทินโหราศาสตร์เขียนด้วยลายมือหลวงปู่ นอกจากนี้ มีคัมภีร์ใบลาน สมุดข่อย ตำราโหราศาสตร์ ตำรายาไทย สมุดภาพพระมาลัย ชั้นที่สองจัดแสดงเครื่องถ้วยชามของใช้ แก้วเจียระไน เครื่องทองเหลือง ธรรมาสน์มุกของหลวงปู่บุญ ชั้นที่สามจัดแสดงพระบุเงิน ธรรมาสน์บุษบกเก่าสลักไม้ลงรักปิดทองและกุฏิเก่าของหลวงปู่ที่นำมาประกอบในลักษณะเดิม เพื่อประดิษฐานหุ่นขี้ผึ้งของหลวงปู่เหมือนสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่

อุโบสถหันสู่แม่น้ำ ทำให้อาคารหันไม่ตรงทิศเท่าใดนัก

วัตถุมงคล
---------

วัดมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงปู่เจือ เช่น เหรียญเสมาหลวงปู่เจือ รุ่น 1 พ.ศ. 2534 เนื้อเงิน เนื้อกะไหล่ทอง รูปหล่อลอยองค์ รูปเหมือนบูชา พระพิฆเนศวรบูชา พระกริ่งนเรศวรตรึงไตรภพ พระพิมพ์ปรกโพธิ์เนื้อผง พระนางพญาสะดุ้งกลับเนื้อผงขมิ้นเสก และเนื้อดินเผา พระพิมพ์เศียรโล้น พระพิมพ์ซุ้มแหลม พระขุนแผนเคลือบ เหรียญหล่อหลวงปู่เจือ พระปิดตา เนื้อผง ผ้ายันต์ และยาจินดามณี

อ้างอิง
-------

1. ↑  *ปกิณกศิลปวัฒนธรรม เล่ม 15 จังหวัดนครปฐม*. กรมศิลปากร. 2552. p. 97. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดกลางบางแก้ว". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดกลางบางแก้ว".
4. ↑  "หลวงพ่อเจือ วัดกลางบางแก้ว". องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดกลางบางแก้ว**
การคล้องช้างในเพนียด
พระครูปะกำ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่หมอช้างให้การเคารพบูชา
**การจับช้าง** หรือ **การคล้องช้าง** ถือเป็นศิลปศาสตร์อย่างหนึ่งที่มีการเรียนรู้มาตั้งแต่โบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์พระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งต้องศึกษาศิลปวิทยาแขนงนี้เพื่อทรงสามารถสรรหาช้างดีมาไว้ประดับพระบารมี ทั้งในยามปกติจะใช้ทรงเป็นพาหนะ และในยามสงครามที่จะทรงใช้เป็นคชาธารออกรณรงค์หมู่ปัจจามิตร ดังนั้น จะพบว่าในประวัติศาสตร์องค์พระมหากษัตริย์ทรงมักจะเสด็จออก เพื่อไปวังช้างด้วยพระองค์เอง ทั้งนี้ก็เพื่อฝึกพระองค์และขุนนางช้าราชบริพาร ได้ฝึกซ้อมการคล้องช้างป่าให้มีความชำนาญเชี่ยวชาญในการจับช้าง และรอบรู้ถึงป่าในราชอาณาจักรได้ดีขึ้น ทั้งเป็นการฝึกการขับขี่ช้าง และใช้ช้างให้ชำนาญขึ้น นอกจากนี้การไปวังช้าง หรือการคล้องช้างนี้ก็เพื่อคัดเลือกช้างมาไว้ใช้งานเป็นพาหนะบรรทุกสิ่งของต่างๆ

ในการจับช้างในป่าเพื่อนำช้างมาฝึกหัดในงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกช้างศึกช่วยรบ หรือนำช้างงานแบกสัมภาระต่างๆ หรือจับช้างมาเพื่อส่งออกไปขายในดินแดนใกล้เคียง โดยบุคคลที่มาร่วมจับช้างเหล่านี้ที่มีแต่โบราณที่เรียกว่า ควาญ ถ้าเป็นผู้ที่เพิ่งจะเริ่มมาทำงาน เรียกว่า "ควาญซ้าย" และ ถ้ามีความชำนาญมากขึ้นจะได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็น "ควาญขวา" และถ้ามีความเชี่ยวชาญในการจับช้างมากขึ้น และมีอายุสมควรจะได้รับเลื่อนเป็น "หมอช้าง" แต่ที่สำคัญจะต้องเป็นคนที่มีความสามารถในการคล้องช้างเหนือควาญช้างผู้อื่น หมอช้างเองก็ยังมีครูที่คอยควบคุมอยู่อีกชั้นหนึ่ง ที่เรียกว่า "ปะกรรม" หรือ "ปะกำ" ซึ่งจะรับคำสั่งจากหัวหน้าใหญ่ซึ่งเรียกว่า "ปฏิยายะ" อีกต่อหนึ่ง

วิธีการจับช้างหรือการคล้องช้าง
------------------------------

* การคล้องช้างในเพนียด
* การคล้องช้างหรือจับช้างในซอง
* การจับช้างด้วยวิธีหลุมพราง
* การคล้องช้างหรือการจับช้างกลางน้ำ
* การจับช้างด้วยวิธีใช้ช้างต่อ

ดูเพิ่ม
-------

* เพนียดคล้องช้าง
* คชศาสตร์

อ้างอิง
-------

* ณัฎฐภัทร จันทวิช. **ชุดมรดกไทย: ช้างราชพาหนะ**. กรุงเทพฯ :มรดกไทย, 2542. หน้า 91-150. ISBN 9742567565
ฮาเซกาว่า จิซาเมะ จาก *คุณครูจอมเวท เนกิมะ!* เป็นนักเรียนซึ่งมีนิสัยไม่ชอบสุงสิงกับใครในโลกจริง แต่เป็นเน็ตไอดอลและนักเลงคอมพิวเตอร์ในโลกไซเบอร์ เป็นตัวอย่างของ "สาวแว่น" และ "สาวในชุดนักเรียน"
**สาวแว่น** (ญี่ปุ่น: メガネっ娘; โรมาจิ: *meganekko, เมะงะเน็กโกะ*; "glasses girl"; อังกฤษ: glasses-wearing girl) หมายถึง หญิงสาวที่สวมแว่นตาจนเป็นบุคลิกลักษณะ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อหญิงนั้นน่ารักเหมือนตัวละครในอนิเมะมังงะ คำนี้เดิมผู้คลั่งอนิเมะมังงะใช้เรียกตัวละครหญิงสวมแว่น ต่อมาขยายไปหมายถึงหญิงสาวในโลกจริงหรือในอนิเมะมังงะก็ได้

สาวแว่น ไม่ว่าที่เป็นมนุษย์จริง หรือตัวละคร อาจสวมแว่นเพราะมีปัญหาทางสายตาหรือไม่ก็ได้ ไม่เป็นข้อพิจารณาของคำว่า "สาวแว่น" อนึ่ง ไม่ถือกันด้วยว่า แว่นเป็นวัตถุเร้ากามารมณ์ (fetish) เหมือนอย่างเครื่องแบบนักเรียนของสาวในชุดนักเรียน (seifuku) หรือชุดของสาวใช้ (meido)

ในอนิเมะและมังงะ มักแสดงภาพสาวแว่นว่า เป็นพวกมีโลกส่วนตัวสูง โดยเฉพาะพวกหนอนหนังสือหรือบ้าคอมพิวเตอร์ในเรื่องวัฒนธรรมร่วมสมัย และมักไม่เข้าสังคมในโลกจริง ตัวอย่างของสาวแว่นทำนองนี้ คือ ฮาเซกาว่า จิซาเมะ (Hasegawa Chisame) จากมังงะเรื่อง *คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (Negima! Magister Negi Magi)* ของเค็ง อะกะมะสึ (Ken Akamatsu)

นอกจากนี้ ในญี่ปุ่น โดยเฉพาะในวรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่น มักมีทัศนคติโดยทั่วไปว่า สาวแว่นเป็นนักเรียนหญิง มีนิสัยเรียบร้อย มีเสน่ห์ แต่บางครั้งชอบเอาแต่ใจและชอบบงการ สาวแว่นทำนองนี้ปรากฏให้เห็นบ่อยเป็นตัวละครประเภท "หัวหน้าห้อง" (いいんちょう iinchō, *อีนโช*; class representative) ซึ่งมักเป็นที่เคารพเลื่อมใสของนักเรียนดี และมักถูกนักเรียนเหลวไหล (slacker) ล้อเลียนเสมอ ตัวอย่างเช่น ทาคาระ มิยูกิ (Takara Miyuki) จากมังงะเรื่อง *ลัคกี้ สตาร์ (Lucky Star)* ของคะงะมิ โยะชิมิซุ (Kagami Yoshimizu) และมิโดริคาวะ เลตัส (Midorikawa Letasu) จากมังงะเรื่อง *โตเกียวเหมียวเหมียว (Tokyo Mew Mew)* ของเรโกะ โยะชิดะ (Reiko Yoshida)

สำหรับผู้ชายที่ใส่แว่นนั้นเรียก "หนุ่มแว่น" (メガネ男子 meganedanshi, *เมะงะเนะดันชิ*) ส่วนในทางวิชาการ เรียกการเกิดกามารมณ์ต่อบุคคลที่สวมแว่นว่า "การเกิดอารมณ์เพศจากแว่นสายตา" (glasses fetishism)

ดูเพิ่ม
-------

* โมะเอะ (moe), คำญี่ปุ่น หมายถึง บุคลิกลักษณะอย่างตัวละครในอนิเมะ หรือความบ้าคลั่งบุคลิกลักษณะเช่นนั้น
* สาวในชุดนักเรียน, ตัวละครหญิงในอนิเมะที่มักสวมชุดนักเรียนญี่ปุ่นที่เรียก ชุดกะลาสี
* สาวใช้ (meido), ตัวละครหญิงในอนิเมะที่มักสวมชุดสาวใช้แบบฝรั่งเศส (French maid)
* กีกชิก (geek chic), บุคคลที่ชอบสวมกรอบแว่นสีดำ และบางทีมักสวมเสื้อมีข้อความกวนอารมณ์ ซึ่งเรียก "มุกแบบกีก" (geek in-jokes) ประกอบเครื่องแต่งกายซับซ้อนหรือพัลวันอย่างอื่นด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  友利昂介著「日本人はなぜ黒ブチ丸メガネなのか」 ごま書房 、2006年ISBN 4-34-101885-X
2. ↑  Web-japan.org/trends (2006). "megane danshi". สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2011.
3. ↑  Aggrawal, Anil (2009). *Forensic and Medico-legal Aspects of Sexual Crimes and Unusual Sexual Practices*. Boca Raton: CRC Press. p. 121. ISBN 1420043080.
4. ↑  少年サンデー特別編集プロジェクト編「コナンドリル : オフィシャル・ブック」 小学館 、2003年ISBN 4-09-179402-5
5. ↑  黒石翁と彼女のレンズにうつり隊著「眼鏡っ娘大百科」 二見書房 、2005年ISBN 4-57-605155-5
6. ↑  Abraham, Karl (January 1, 1988). *Selected Papers on Psychoanalysis (Maresfield Library)*. Translated by D. Bryan and A. Strachey. Karnac Books. p. 179. ISBN 0946439591.
7. ↑  drupagliassotti (10 ธันวาคม 2007). "Megane & Clockwork Heart". drupagliassotti.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-15. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2011.
อาร์เธอร์ เวลสลีย์ เอิร์ลแห่งมอนิงตัน (อังกฤษ: Arthur Wellesley, Earl of Mornington)

ประวัติ
-------

อาร์เธอร์ เวลสลีย์ เอิร์ลแห่งมอนิงตัน เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1978 เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงอันโทเนีย ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน และ  ชาลส์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 9 แห่งเวลลิงตัน โดยตำแหน่งปัจจุบันของเขาคือ **มาควิสแห่งโดรู** แต่เขาต้องการจะใช้ตำแหน่งเอิร์ลแห่งมอนิงตันต่อไป อาร์เธอร์จบการศึกษาที่วิทยาลัยอีตันและเขายังเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของธนาคารของบิดา

อาร์เธอร์เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งปรัสเซีย และเป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย ผ่านทางสายพระมารดา และยังสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จึงทำให้เขามีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ

สมรส
----

อาร์เธอร์ สมรสกับ เจมมา คิดด์ ซึ่งเป็นช่างแต่งหน้าและนักแฟร์ชันแนวหน้าของวงการ ทั้งนี้เจมมาสืบเชื้อสายจากนลอร์ดเบร์เวอร์บอร์ค ขุนนางมหาอำนาจแห่งอังกฤษสมัย พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ โดยเขามีบุตร-ธิดาดังนี้

1. เลดีเมย์ มาเดอลีน เวลสลีย์
2. อาร์เธอร์ เดซี เวลสลีย์ เอิร์ลแห่งมอนิงตัน
3. เดอะ ฮอลเรเนอเบิล อัลเฟรด เวลสลีย์

อาร์เธอร์เป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง ดยุกแห่งเวลลิงตัน ดยุกแห่งครูแดด โรเดียร์โก เจ้าชายแห่งวอเทอร์ลู ดยุกแห่งวิกตอเรีย
ภาพจำลองของซอร์เดส
***ซอร์เดส*** (อังกฤษ: Sordes) เป็นเทอโรซอร์ตัวเล็กจากยุคจูราซซิกตอนปลายในประเทศคาซัคสถาน

ชื่อสกุลถูกตั้งชื่อในปีค.ศ.1971 โดย Aleksandr Grigorevich Sharov ชื่อสกุลต้นแบบของมันคือ *Sordes pilosus*

รายละเอียด
----------

*ซอร์เดส* มีขนาดปีกอยู่ที่ 0.63 เมตร  เป็นขนาดปีกที่สั้นมาก. คอของ*ซอร์เดส* นั้นสั้น และมีหางที่ยาว

### กะโหลก

กะโหลกของมันดูเรียวเรียบ ไม่กลม ขนาดหัวยาวมาก มีฟัน กระโหลกใหญ่ประมาณ 8 ซม. ไม่เหมือนกับเทอโรซอร์ส่วนใหญ่ มันไม่มีหงอนที่ท้ายหัว

การค้นพบ
--------

ฟอสซิลที่ดูค่อนข้างสมบูรณ์ถูกค้นพบในช่วงปี 1960 ที่ Karatau ประเทศคาซักสถาน

การแบ่งประเภท
-------------

*ซอร์เดส*ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม Rhamphorhynchidae ที่มีเทอโรซอร์ในยุคแรก ที่วิวัฒนาการในยุคไทรแอสซิกตอนปลาย และรอดจนถึงยุคจูราสซิกตอนปลาย. Unwinได้บอกว่า ซอร์เดสสมควรอยู่ในกลุ่ม Scaphognathinae มากกว่า อย่างไรก็ตามมีบางคนอย่าง Alexander Kellner และ Lü Junchang ว่า ซอร์เดสไม่ได้อยู่ในกลุ่ม rhamphorhynchid

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อของเทอโรซอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sharov, A. G. 1971 Novyiye lyetayushchiye reptili iz myezozoya Kazakhstana i Kirgizii [New flying reptiles from the Mesozoic of Kazakhstan and Kirghizia]. *Trudy paleont. Inst. Moscow*. Russian text with end plates.

เว็บที่เชื่อมโยง
----------------

* Artistic reconstruction of a Sordes pilosus at the Fossilsmith Studioss เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* A fossil of a Sordes at paleo.ru เก็บถาวร 2012-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Article and picture of Sordes
**ซอลิดิตี** (อังกฤษ: Solidity) เป็นภาษาโปรแกรมในการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุสำหรับการเขียนสัญญาอัจฉริยะ ซึ่งได้ถูกนำมาใช้ในการสร้างและจัดการทำสัญญาอัจฉริยะ ในหลายแพลตฟอร์มบล็อกเชน โดยส่วนใหญ่จะเป็นอีเธอร์เรียม ซอลิดิตีพัฒนาโดย คริสเตียน ไรต์วิสเนอร์ (Reitwiessner) และ แอเล็กซ์ แบเรจส์ซัสซี (Alex Beregszaszi) พร้อมกับนักพัฒนาอีเธอร์เรียม โดยตัวโปรแกรมคอมไพล์และทำงานบนเครื่องจักรเสมือนของอีเธอร์เรียม

แพลตฟอร์ม
---------

* Remix ตัวหลักของอีเธอร์เรียม
* Microsoft Visual Studio
* Microsoft Visual Studio Code

ตัวอย่างโค้ด
------------

```
pragma solidity >= 0.7.0 <0.8.0;

contract Coin {
 // The keyword "public" makes variables
 // accessible from other contracts
 address public minter;
 mapping (address => uint) public balances;

 // Events allow clients to react to specific
 // contract changes you declare
 event Sent (address from, address to, uint amount);

 // Constructor code is only run when the contract
 // is created
 constructor() public {
 minter = msg.sender;
 }

 // Sends an amount of newly created coins to an address
 // Can only be called by the contract creator
 function mint(address receiver, uint amount) public {
 require(msg.sender == minter);
 require(amount < 1e60);
 balances[receiver] += amount;
 }

 // Sends an amount of existing coins
 // from any caller to an address
 function send(address receiver, uint amount) public {
 require(amount <= balances[msg.sender], "Insufficient balance.");
 balances[msg.sender] -= amount;
 balances[receiver] += amount;
 emit Sent (msg.sender, receiver, amount);
 }
}

```

อ้างอิง
-------

1. ↑  Afshar, Vala; Evangelist, ContributorChief Digital; Salesforce (2017-07-17). "Ethereum Is The Second Most Valuable Digital Currency, Behind Bitcoin". *HuffPost* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-04-10. `{{cite web}}`: `|first2=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
2. ↑  
"SOFE Berlin: Swift unveils blockchain proof-of-concept". *Finextra* (News). 24 November 2016. สืบค้นเมื่อ 24 November 2016.
3. ↑  "Someone Just Stole $50 Million from the Biggest Crowdfunded Project Ever. (Humans Can't Be Trusted)". *Wired* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
4. ↑  "List of contributors".
5. ↑  Teeter, Cale (2016-04-01). "Solidity Integration with Visual Studio". *Medium (website)*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-11-27. สืบค้นเมื่อ 2021-06-10.
6. ↑  PatAltimore. "Use Visual Studio Code to connect to Azure Blockchain Service - Azure Blockchain". *docs.microsoft.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-03-27.
**วัดศรีวโนภาส** หรือ **วัดศรีวโนภาสสถิตย์พร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแกลง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง

วัดศรีวโนภาสได้มีการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2497 โดยคุณแจง และคุณแข่ง ศรีธาราม เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อก่อสร้างวัดโดยมีเนื้อที่ประมาณ 48 ไร่ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ได้ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา โดยเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้มีการสร้างกุฏิสงฆ์ขี้นมาใหม่อีก 12 หลัง รวมทั้งมีการพัฒนาปรับปรุงสภาพของวัดขึ้นมาใหม่ ในปี พ.ศ. 2547 ได้ดำเนินการก่อสร้างเรือนรับรองสมเด็จฯ เพื่อรับรองพระเถรานุเถระและพระผู้ใหญ่ รวมถึงได้ใช้ที่ดินส่วนหนึ่งของวัดดสร้างศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านเนินสำราญและสร้างที่อยู่อาศัยให้กับชาวบ้านที่ยากจนไม่มีที่อยู่อาศัย

ปัจจุบันวัดศรีวโนภาส มีพระครูบวรสาธุกิจ หรือพระอาจารย์จิ้ม เป็นเจ้าอาวาส ทั้งนี้ท่านได้พัฒนาและมีความพร้อมทางถาวรวัตถุที่ใช้ในทางพระพุทธศาสนาในระดับหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีวโนภาส". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดศรีวโนภาสสถิตย์พร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดศรีวโนภาสฯสร้าง'ขุนแผนพรายกุมาร'". คมชัดลึก.
4. ↑  "วัดศรีวโนภาสสถิตย์พร". กศน. ตำบลแกลง.
**ผู้ครองราชสมบัติร่วม** เป็นสถานการณ์ที่ตำแหน่งผู้ปกครอง (เช่น เจ้าชาย เจ้าหญิง กษัตริย์ พระราชินี จักรพรรดิ หรือจักรพรรดินี) ซึ่งโดยปกติจะมีเพียงบุคคลเดียว แต่กลับมีผู้ปกครองขึ้นมาบริหารสองคนหรือมากกว่านั้น ซึ่งจะแตกต่างจากระบบการปกครองทวิราชาธิปไตย (Diarchies หรือ Duumvirates) อย่างเช่น การปกครองของนครรัฐสปาร์ตาโบราณและจักรวรรดิโรมัน พร้อมกับผู้สำเร็จราชการที่ซึ่งในกรณีส่วนใหญ่ผู้ปกครองที่ยังเยาว์วัยกว่าที่จะปกครองด้วยตนเองได้หรือไร้ความสามารถ โดยเฉพาะจะมีผู้อาวุโสเหนือผู้ปกครองและไม่ใช้อำนาจใด ๆ นอกเหนือจากการดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐตามกฎหมาย

ตัวอย่างทางประวัติศาสตร์
------------------------

การครองราชสมบัติร่วมนั้นเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยเฮลเลนิสติก ตามที่นักวิชาการท่านหนึ่งได้กล่าวว่า "โดยปกติแล้วสามารถอธิบายได้ว่าการครองราชสมบัติร่วมเป็นวิธีการหลีกเลี่ยงวิกฤตการสืบราชสันตติวงศ์หรือความขัดแย้งภายใน และเป็นการเสริมสร้างเอกลักษณ์และอุดมการณ์ของราชวงศ์" ตัวอย่างอื่นๆ ได้แก่ การครองราชสมบัติร่วมของพระเจ้าเฟรดเดอริกที่ 1 แห่งออสเตรียและจักรพรรดิลูทวิชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชอาณาจักรเยอรมนี นอกจากนี้ยังสามารถพบผู้ปกครองตามสิทธิ์ของพระมเหสี (*Jure uxoris*) ในราชอาณาจักรต่างๆ เช่น สเปนและโปรตุเกส (พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 และสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา, พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 และสมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยา, พระเจ้าเปดรูที่ 3 และสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส เป็นต้น) และในราชอาณาจักรนาวาร์ พระสวามีของสมเเด็จราชินีนาถผู้ทรงครองราชย์ทรงได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ปกครองร่วม[]

อ้างอิง
-------

1. ↑  Skuse, Matthew L. (2017). "Coregency in the Reign of Ptolemy II: Findings from the Mendes Stela". *The Journal of Egyptian Archaeology*. **103** (1): 89–101. doi:10.1177/0307513317722457. ISSN 0307-5133. JSTOR 26948553. S2CID 191525385.
**วัดศรีสมสนุกบ้านคุย** ตั้งอยู่ที่ บ้านคุย หมู่ที่ 6 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2462

ประวัติ
-------

### ประวัติ

"วัดศรีสมสนุกบ้านคุย" ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2462 ชื่อเดิมคือ วัดบ้านคุย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านคุย หมู่ที่ 6 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย 

ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 58 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ จดโรงเรียน ทิศใต้ จดสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก จดสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตก จดสาธารณประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 กว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กว้าง 13 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516

วัดศรีสมสนุกบ้านคุย ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2462 ชื่อเดิมคือ วัดบ้านคุย โดยมีนายโคตร ศรีเมือง และนายพรม โคตะสิงห์ เป็นผู้นำชาวบ้านในการสร้างวัด ขึ้นจนถึงปัจจุบันนี้ การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ พระสิงห์ สุจิตฺโต การบริหารการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2496 นอกจากนี้มีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2474

### ศาสนวัตถุ

1. มี พระพุทธรูป ปางมารวิชัย
2. อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 30เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524
3. ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว24 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว
4. กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้

### ลำดับเจ้าอาวาส

|  |
| --- |
| **ลำดับเจ้าอาวาสวัดศรีสมสนุกบ้านคุย ต.สามขา อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์**  |
| ที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 | พระสิงห์ สุจิตฺโต  | เจ้าอาวาส | พ.ศ.  | พ.ศ. |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองพุทธสถาน,กรมการศาสนา. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร หน้าที่ 166 เล่ม 13 ,กรุงเทพฯ : กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา, 2526.
พระมหาเจริญชัย จนฺทสาโร เจ้าอาวาส
**วัดศรีสินมา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนส้ม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร

วัดศรีสินมาตั้งเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2541 โดยมี นายเท่ง นางอับและนายไพบูลย์ สินมา เป็นผู้บริจาคที่ดิน ผู้ดำเนินก่อสร้างวัดคือ นายสุข แสงอินทร์ นายสอน สนามชัย นายกร ทองกำพร้า นายฟ้อน ทองกำพร้า นายอ่อน ทองกำพร้า และนายสำรอง เบานิด ได้ชักชวนราษฎรบ้านสวนส้มร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ เพื่อใช้เป็นที่พักสงฆ์และบำเพ็ญกุศล และผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดคือ นายอุทัย บุญมีรอด นายบุญส่ง พงษ์สวัสดิ์ เป็นไวยาวัจกรและนายจำลอง แทนเจ็ดริ้ว เป็นกรรมการวัด เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูสังฆรักษ์สิทธิพร ชตงกโร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2541

อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธาน ขนาดหน้าตัก 116 นิ้ว ความสูงตั้งแต่ฐานถึงยอดเกศเปลวเพลิงมีขนาดความสูง 179 นิ้ว กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 3.20 เมตร ยาว 7.20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ซึ่งภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อพรหมมุนี* เนื้อหินทรายแดง สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9.20 เมตร ยาว 21.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง กุฏิอุบาสิกา 1 หลัง หอกลองไม้ 1 หลัง หอระฆังทรงไทย 1 หลัง และศาลาพักร้อน 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติความเป็นมา".
2. ↑  "วัดศรีสินมา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดศรีสุพรรณ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา

วัดศรีสุพรรณ หรือเดิมชาวบ้านเรียกว่า **วัดแม่ใจปงสนุก** ในอดีตเรียกว่า **วัดไชยปงสนุก** บางท่านเรียกว่า **วัดพระเจ้าทองทิพย์** สร้างขึ้นโดยชาวลำปางคณะหนึ่งอยู่ที่หมู่บ้านปงสนุก ได้อพยพมาตั้งรกรากทำมาหากิน ณ บ้านแม่ใจ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2362 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ตั้งชื่อวัดเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้านเดิมของตนที่อพยพมาจากบ้านปงสนุก จังหวัดลำปาง

ชาวบ้านได้ค้นพบพระพุทธรูปองค์หนึ่งบริเวณที่สร้างเป็นวัดศรีสุพรรณในปัจจุบัน มีลักษณะงดงามโดยได้ขนานนามว่า *พระเจ้าทองทิพย์* เป็นพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย เรียกว่าพระสิงห์รุ่น 3 คือผสมผสานศิลปะเชียงแสน ฺศิลปะสุโขทัย และศิลปะล้านช้าง ได้อย่างกลมกลืน โดยกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติของชาติเมื่อ พ.ศ. 2534 หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 24 นิ้ว มีพุทธลักษณะงดงาม เดิมที่มีการพบพระเจ้าทองทิพย์อยู่ในดงไม้ไผ่ได้สร้างอาคารครอบไว้ และต่อมาได้ร่วมกันสร้างวิหารถาวรครอบไว้บริเวณก่อไผ่เดิม ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ 13–17 เมษายน จะมีประเพณีแห่พระเจ้าทองทิพย์ โดยถือวันที่ 17 เป็นวันสำคัญที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีสุพรรณ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดศรีสุพรรณ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "พะเยา". SBL Magazine. p. 120.
4. ↑  "วัดศรีสุพรรณ". thai-tour.com.
5. ↑  "วัดศรีสุพรรณ". อีสานร้อยแปด.
**แซลลี เซซีเลีย ฮอว์กินส์** (อังกฤษ: Sally Cecilia Hawkins; เกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เธอเปิดตัวงานแสดงครั้งแรกกับผู้กำกับ ไมก์ ลีห์ ในภาพยนตร์เรื่อง *ออลออร์นอตติง* (2002) เธอยังคงร่วมงานกับลีห์ โดยการรับบทสนับสนุนใน *วีราเดรก* (2004) และรับบทนำใน *ป๊อบปี้...เธอสุขไม่มีสุด* (2008) ทำให้ฮอว์กินส์ได้รับรางวัลจากหลายสถาบัน รวมถึงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก และรางวัลหมีเงิน สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

ฮอว์กินส์ปรากฏในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลนถึงสองเรื่องใน *เกมรักเล่ห์ลึก* (2007) และ *วิมานลวง* (2013) ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้เธอรับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากรางวัลออสการ์และรางวัลแบฟตาด้วย เธอยังรับบทนำใน *เมดอินดาเกแนม* (2010), *แพดดิงตัน คุณหมี หนีป่ามาป่วนเมือง* (2014), *เมาดี* (2016) และ *แพดดิงตัน 2 ของขวัญที่หายไป* (2017) ฮอว์กินส์แสดงเป็นตัวเอกในบทพนักงานทำความสะอาดผู้เป็นใบ้ ในภาพยนตร์แฟนตาซีเรื่อง *เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์* (2017) ซึ่งประสบความสำเร็จทางด้านเสียงวิจารณ์และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม

ฮอว์กินส์เริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นนักแสดงละครเวทีในหลายเรื่อง เช่น *โรเมโอและจูเลียต* ในบทจูเลียต คาปูเล็ต, *มัชอะดูอะเบาต์นอตติง* ในบทฮีโร และ *ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน* ในบทเฮอร์เมีย เธอยังปรากฏในละครเวทีของโรงละครรอยัลคอร์ต ในลอนดอน และในปี ค.ศ. 2010 เธอแสดงละครบรอดเวย์ครั้งแรกในเรื่อง *มิสซิสวอร์เรนเพอร์เฟกชัน* ในปี ค.ศ. 2012 เธอได้แสดงเรื่อง *คอนสตัลเลชันส์* ที่โรงละครรอยัลคอร์ต ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปที่โรงละครดยุกแห่งยอร์กในเวสต์เอ็นด์ บนจอโทรทัศน์เธอปรากฏในละครเลสเบียนทางช่องบีบีซีเรื่อง *ขอหยุดหัวใจไว้ที่เธอ* (2002) ดัดแปลงจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของซาราห์ วอเตอส์ โดยรับบทเป็นเซนา เบลก และในเรื่อง *เล่ห์รัก นักล้วง* (2005) รับบทเป็นซูซาน ทรินเดอร์ เขียนโดยวอเตอส์อีกเช่นกัน เธอยังรับบทเป็นแอนน์ เอลเลียตในละครเรื่อง *เพอร์ซูเอชัน* (2007) ออกอากาศทางช่องไอทีวี สร้างจากนวนิยายของเจน ออสเตน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แซลลี ฮอว์กินส์**

* แซลลี ฮอว์กินส์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* แซลลี ฮอว์กินส์ ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
**วัดศรีวิสารวาจา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดศรีวิสารวาจาก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2513 ชื่อวัดตามพระยาศรีวิสารวาจา (เทียนเลี้ยง ฮุนตระกูล) ซึ่งท่านได้เป็นกำลังสำคัญในการสร้างวัดและได้อุปถัมภ์วัดมาโดยตลอด และวัดได้รับการบูรณะซ่อมแซม และพัฒนามาโดยตลอด ในสมัยหลวงพ่อทองใบ สุมโน เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ก่อสร้างและบูรณะวัดศรีวิสารวาจา รวมทั้งโรงเรียนบ้านหนองนางแช่เรื่อยมา อาทิ เช่น สร้างกุฏิสงฆ์ หอระฆัง โรงครัว กำแพงวัด และซุ้มประตู เป็นต้น รวมทั้งท่านยังได้สร้าง วัตถุมงคล ออกมาเป็นจำนวนมาก เพื่อนำเงิน ที่ญาติโยมผู้ที่มีจิตศรัทธาได้ถวายและทำบุญบูชา วัตถุมงคลได้มาบูรณะวัดต่อไป วัตถุมงคลของท่านเช่น พระสมเด็จปรกโพธิ์ ขุนช้างจ้าวทรัพย์ ลิงนั่งกอดกัน และตะกรุดโทน เป็นต้น ต่อมาในสมัยหลวงพ่อกริ่ง หรือพระครูใบฎีกาชัยวัฒน์ เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างมณฑป ห้องน้ำ ศาลาพัก ฌาปนสถาน และศาลาหอวิปัสสนาจารย์ เป็นต้น

วัดศรีวิสารวาจาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูธรรมรัต (ทองใบ สุมโน) พ.ศ. 2511–2521
* พระครูสุกิตติวราภรณ์ (กิตติพงษ์ กวิสฺสโร) พ.ศ. 2521–2524
* พระสมุห์ ถนอม ปภากโร พ.ศ. 2524–2536
* พระมหาอนันต์ ทนฺตกาโย พ.ศ. 2536–2543
* พระอธิการธีรวุฒิ ฉนฺทโสภโณ พ.ศ. 2543–2546
* พระอธิการยอดชาย ปชฺโชโต พ.ศ. 2547–2550
* พระครูใบฎีกา ชัยวัฒน์ ญาโณภาโส พ.ศ. 2551

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีวิสารวาจา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดศรีวิสารวาจา". อัศจรรย์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-27. สืบค้นเมื่อ 2021-07-27.
3. ↑  "วัดศรีวิสารวาจา". พระสังฆาธิการ.
อาสนวิหารนักบุญสเทเฟน กรุงเวียนนา
**อัครมุขมณฑลเวียนนา** (เยอรมัน: *Erzdiözese Wien*) เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา รัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์ ประเทศออสเตรีย

เดิมอัครมุขมณฑลนี้มีสถานะเป็นมุขมณฑล ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1469 โดยแยกออกมาจากมุขมณฑลพัสเซา ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1722 จึงได้ยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑลจวบจนปัจจุบัน

อัครมุขมณฑลเวียนนาแบ่งออกเป็น 660 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกราว 1,360,433 คน มีอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนเป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑล อัครมุขนายกองค์ปัจจุบันคือพระคาร์ดินัลคริสทอฟ เชินบอร์น ซึ่งได้รับแต่งตั้งเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1995

ปริมุณฑล
--------

อัครมุขมณฑลเวียนนา มีปริมุขมณฑลในสังกัด 3 มุขมณฑล ได้แก่

* มุขมณฑลไอเซินชตัท
* มุขมณฑลลินทซ์
* มุขมณฑลซังคท์ เพิลเทิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Archdiocese of Wien {Vienna}". The Hierarchy of the Catholic Church. 11 กุมภาพันธ์ 2556. สืบค้นเมื่อ 7 มีนาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. ↑  "Christoph Cardinal Schönborn, O.P." The Hierarchy of the Catholic Church. 12 กุมภาพันธ์ 2556. สืบค้นเมื่อ 7 มีนาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
**วัดศรีสุทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ลักษณะพื้นที่เป็นเนินเตี้ย มีป่าไม้เบญจพรรณล้อมรอบมีพื้นที่เป็นวัดและธรณีสงฆ์ รวม 43 ไร่ 3 งาน 73 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดศรีสุทธาวาสมีหลายชื่อ ได้แก่ **วัดศรีราชคฤห์** (วัดราช) หรือ **วัดนอก** (นอกเวียง) **วัดหลวงราชคฤห์** **วัดใหม่** **วัดราษฏร์** **วัดกิตติวาส** **วัดเจดีย์สุวรรณ** ตามประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรของกรมศาสนา ระบุไว้ว่าวัดศรีสุทธาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2286 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2427 แต่ประวัติการสร้างวัดมีการสร้างจากหลักฐานแผ่นศิลาจารึก ชร.1 จารึกวิหารจันทรอาราม ระบุว่าเริ่มก่อสร้างวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2011 โดยเจ้าหมื่นท้าวลูกหมื่นพลางเงินญาง เจ้าเมืองวังเหนือได้สร้างวิหารขึ้นชื่อว่า "จันทรอาราม" มีพระพุทธรูปสัมฤทธิ์จารึกอักษรโบราณ และมีแนววิหารโบราณเป็นหลักฐานให้เห็นถึงปัจจุบัน สมัยสร้างราว พ.ศ. พ.ศ. 2256–2286 ตรงกับสมัยของพญามังราย สร้างใหม่หลังจากร้างไปหลายปี 

ใน พ.ศ. 2286 ได้สร้างต่อเติมบูรณะไปเรื่อย ๆ จนเสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2297 แล้วก็ร้างไปจนกระทั่ง พ.ศ. 2426 พระครูอุตตมะ พร้อมพระครูยติวัตตวิมล พระยาเทพณรงค์ เจ้าเมืองเวียงป่าเป้า พระขันธเสมาหน่องส่วยโหง่งและลูกศิษย์ ร่วมกันบูรณะสร้างวัด พระพุทธรูปในวิหาร เจดีย์ อุโบสถ หอไตร ธรรมาสน์ และหอสรงบางส่วน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2464 พระครูยติวัตตวิมล ได้บูรณะปฏิสังขรณ์พระธาตุเจดีย์ซึ่งเหลือแต่ฐานเป็นเจดีย์แบบพม่าขึ้นมาใหม่ สร้างพระประธานในวิหาร และวิหารหลังใหม่ครอบวิหารหลังเดิมครอบพระพุทธรูปประประธาน พ.ศ. 2533–2538 ได้สร้างวิหารหลังใหม่ให้ใหญ่ขึ้นเป็นแบบทรงภาคกลางครอบวิหารหลังเดิมซึ่งชำรุด

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่หอไตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2446 กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. 2544 ปัจจุบันมีสภาพทรุดโทรมมาก พระธาตุเจดีย์แบบสิบสองปันนา อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2451 มีมุขสร้างคร่อมบันไดรูปปูนปั้นครุฑแบกนาค ยักษ์แบกนาค และแม่พระธรณีบีบมวยผม ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานแบบพม่าประดิษฐานในวิหาร อยู่บนฐานชุกชีและที่ฐานมีปูนปั้นเรื่องราวพุทธประวัติและทศชาติชาดก ฝีมือช่างไทใหญ่และสิบสองปันนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีสุทธาวาส ศิลปะพม่า เวียงป่าเป้า เชียงราย". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเชียงราย.
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดศรีสุทธาวาส". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-03. สืบค้นเมื่อ 2022-08-03.
**แซราห์ โรส ซัมเมอส์** (อังกฤษ: Sarah Rose Summers; เกิดวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994) เป็นนางแบบและนางงามชาวอเมริกัน ผู้ชนะการประกวดมิสยูเอสเอ 2018 ซึ่งเป็นตัวแทนของรัฐเนแบรสกาคนแรกที่ได้ตำแหน่งมิสยูเอสเอ โดยเธอเป็นตัวแทนของสหรัฐในการประกวดนางงามจักรวาล 2018 ที่ประเทศไทย และเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายได้สำเร็จ ก่อนหน้านี้ซัมเมอส์เป็นผู้ชนะในการประกวดมิสเนแบรสกาทีนยูเอสเอ 2012 และเป็นตัวแทนของรัฐเนแบรสกาในการประกวดมิสทีนยูเอสเอ 2012 แต่ไม่ได้รับตำแหน่งใด ๆ

ประวัติ
-------

ซัมเมอส์เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 ในโอมาฮา รัฐเนแบรสกา เมื่ออายุได้ 4 ขวบ เธอเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเกล็ดเลือดต่ำจากภูมิคุ้มกัน (Immune Thrombocytopenic Purpura หรือ ITP) ที่ไม่ทราบสาเหตุ

การประกวด
---------

### มิสเนแบรสกายูเอสเอ 2018

ในปี ค.ศ. 2018 ซัมเมอส์ได้รับตำแหน่งมิสเนแบรสกายูเอสเอ 2018 โดยแจสมิน ฟุลเบิร์ต เป็นผู้สวมมงกุฏให้กับซัมเมอส์ผู้ครองตำแหน่งมิสเนแบรสกายูเอสเอ 2018 ตัวแทนจากโอมาฮา

### มิสยูเอสเอ 2018

หลังจากที่ชนะมิสเนแบรสกายูเอสเอ ซัมเมอส์ได้รับสิทธิในการเป็นตัวแทนของรัฐเนแบรสกาในการประกวดมิสยูเอสเอ 2018 ซึ่งจัดขึ้นในรัฐลุยเซียนา โดยต่อมาเธอได้รับตำแหน่งชนะเลิศมิสยูเอสเอ 2018 ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศคนแรกจากรัฐเนแบรสกา และเป็นผู้เข้าประกวดมิสทีนยูเอสเอคนที่ 11 ที่ได้ตำแหน่งมิสยูเอสเอ

### นางงามจักรวาล 2018

ซัมเมอส์เป็นตัวแทนสหรัฐในประกวดนางงามจักรวาล 2018 ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร โดยเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายได้สำเร็จ ผู้ชนะในปีนั้นคือ แคทรีโอนา เกรย์ จากประเทศฟิลิปปินส์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Miss USA & Teen USA 2018 - Pageant Planet". *www.pageantplanet.com*. สืบค้นเมื่อ 2019-04-04.
2. ↑  "Sarah Rose Summers". *www.pageantplanet.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-04-04.
3. ↑  "Where else would I celebrate my 22nd than @zyn22\_?! 😉". Sarah Rose Summers. 4 November 2016.
4. ↑  Furley, Adam (21 May 2018). "Papillion native in Miss USA competition". Papillion Times.
5. ↑  "Meet your Miss USA 2018... Sarah Rose Summers!". Miss Universe Organization. 21 May 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-12-15. สืบค้นเมื่อ 2018-12-16.
6. ↑  Peters, Chris (January 9, 2018). "Sarah Rose Summers crowned Miss Nebraska USA". Omaha.com.
7. ↑  "Miss Nebraska, an Omaha native, is named Miss USA". Omaha World-Herald. 21 May 2018.
8. ↑  "The winner of Miss USA is ... Miss Nebraska". USA Today. 21 May 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แซราห์ โรส ซัมเมอส์ ที่อินสตาแกรม
* แซราห์ โรส ซัมเมอส์ ที่ทวิตเตอร์


| ก่อนหน้า |  | แซราห์ โรส ซัมเมอส์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รางวัลและความสำเร็จ |
| **แมดิสัน โนวัก** |  | **มิสเนแบรสกาทีนยูเอสเอ** (2012) |  | **แจสมิน ฟุลเบิร์ต** |
| **แจสมิน ฟุลเบิร์ต** |  | **มิสเนแบรสกายูเอสเอ** (2018) |  | **บรี คอฟฟีย์** |
| **วอชิงตัน ดี.ซี. แครา แมกคัลล็อก** |  | **มิสยูเอสเอ** (2018) |  | **รัฐนอร์ทแคโรไลนา เชสลี คริสต์** |
**เรือบรรทุกอากาศยาน *กราฟ เซ็พเพอลีน*** (เยอรมัน: *Graf Zeppelin*) เป็นเรือนำในชั้นเรือ *กราฟ เซ็พเพอลีน* ถูกสั่งต่อโดยครีคส์มารีเนอของนาซีเยอรมนี เซ็พเพอลีนเป็นเรือบรรทุกอากาศยานเพียงลำเดียวที่นาซีเยอรมนีสร้างขึ้น เพื่อรักษาแสนยานุภาพทางน้ำของกองทัพเรือเยอรมันที่ถูกจำกัดอยู่ในทะเลบอลติกและทะเลเหนือ เรือลำนี้สามารถบรรทุกเครื่องบินต่อสู้และเครื่องบินดำทิ้งระเบิดได้รวมกัน 42 ลำ

การสร้างเรือ *กราฟ เซ็พเพอลีน* เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1936 มีการวางกระดูกงูเรือที่อู่ต่อเรือในเมืองคีล เรือลำนี้ถูกตั้งชื่อให้เป็นเกียรติแก่*กราฟ* แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน ผู้คิดค้นเรือเหาะเซ็พเพอลีนอันเลื่องชื่อ เรือถูกปล่อยลงน้ำในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1938 เรือลำนี้สร้างเสร็จไปแล้ว 85% ยามที่สงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้นในเดือนกันยายน 1939 และคาดว่าจะต่อแล้วเสร็จในกลางปีค.ศ. 1940

อย่างไรก็ตาม ภายหลังเข้ายึดนอร์เวย์ได้ในปฏิบัติการเวเซอร์อือบุง เยอรมนีจำเป็นต้องป้องกันท่าเรือและชายฝั่งอันทอดยาวของนอร์เวย์ กองทัพเยอรมันมีความต้องการปืนป้องกันชายฝั่งและปืนต่อต้านอากาศยานจำนวนมากเป็นการเร่งด่วน ในการประชุมทหารเรือเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1940 จอมพลเรือเอริช เรเดอร์ เสนอต่อฮิตเลอร์ให้ระงับการต่อเรือกราฟ เซ็พเพอลีน ฮิตเลอร์เห็นชอบและอนุญาตให้ถอดปืน 15 มม. ของเรือกราฟ เซ็พเพอลีน และส่งไปที่ประเทศนอร์เวย์ ส่วนปืนต่อต้านอากาศยานขนาด 10.5 ซม.ได้ถูกถอดไปใช้งานที่อื่นก่อนแล้ว เรือลำนี้จึงไม่เคยสร้างเสร็จและไม่เคยออกปฏิบัติการใดๆตลอดสงคราม เรือลำนี้ถูกโซเวียตใช้เป็นเป้าทดสอบอาวุธในปีค.ศ. 1946 และอัปปางลงนอกชายฝั่งทางเหนือของเมืองกดือญา ประเทศโปแลนด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chesneau, pp. 76–77
2. ↑  Whitley (1985), p. 30
3. ↑  "'Nazi aircraft carrier' located". *BBC News*. 28 July 2006.
อังกาเกะคิชิเม็ง
**อังกาเกะ** (ญี่ปุ่น: 餡掛け) เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียกอาหารที่ทำโดยการเติมแป้ง (แป้งคูซุ, แป้งมันฝรั่ง ฯลฯ) ที่ละลายในน้ำหรือน้ำซุปดาชิ แล้วให้ความร้อน ใส่โทโรมิ นอกจากนี้ยังหมายถึงเส้นอูดงและเส้นโซบะที่ใส่โทโรมิที่ทำโดยใช้แป้งคูซุหรือแป้งมันฝรั่งที่ละลายลงน้ำใส่ลงในน้ำซุปดาชิที่ปรุงรสเป็นพิเศษ

ภาพรวม
------

อังกาเกะจากแป้งคูซุนั้นอาจเรียกอีกอย่างว่า **คูซูทามาริ** (葛溜) บางครั้งใช้วางบนจานนึ่งหรือต้มหรือรองข้างใต้

อาหารที่ใช้อังกาเกะมีลักษณะที่เรียบลื่นเมื่อสัมผัส และทำให้ร่างกายอบอุ่นไม่เย็นลงง่าย ๆ

ในอาหารจีนเรียกว่า **ลิว** (溜, liū)

ในประเทศจีนนั้น ข้าวราดอังกาเกะโดยทั่วไปเรียกว่า **ฮุ่ยฟั่น** (烩饭, 燴飯, huì fàn) และรับประทานกันอย่างแพร่หลายไม่เพียงแต่ในจีนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงภูมิภาคที่มีคนจีนอยู่มากภายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างเช่นสิงคโปร์ด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  『料理食材大事典』主婦の友社 p.44 1996年
2. 1 2  『丸善食品総合辞典』丸善 p.63 1998年
3. 1 2  松下幸子著『図説江戸料理事典』柏書房 p.362 1996年
4. ↑  岡田哲編『コムギ粉料理探究事典』東京堂出版 p.51 1999年
5. ↑  川上行蔵監修『日本料理由来事典（上）』同朋舎出版 p.74 1990年
6. ↑  松下幸子著『図説江戸料理事典』柏書房 p.358 1996年
7. ↑  松下幸子著『図説江戸料理事典』柏書房 p.363 1996年
8. ↑  "汎用漢字読み検索". สืบค้นเมื่อ 2015-08-31.[*ลิงก์เสีย*]
**การเชื่อฟัง** (อังกฤษ: obedience) เป็น "รูปแบบของอิทธิพลทางสังคมซึ่งบุคคลยินยอมตามการสอนหรือคำสั่งจากผู้มีอำนาจอย่างชัดเจน" การเชื่อฟังต่างจากการยอมตาม (compliance) ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากผู้เท่าเทียมกัน (peer) และจากความลงรอยกัน ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ตั้งใจให้เหมือนกับพฤติกรรมของส่วนใหญ่

มนุษย์ได้แสดงให้เห็นว่า เชื่อฟังอย่างน่าประหลาดใจในการกระทำต่อหน้าผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายที่รับรู้ได้ ดังที่แสดงโดยการทดลองของมิลแกรมในคริสต์ทศวรรษ 1960 การทดลองนี้แสดงให้เห็นว่า การเชื่อฟังต่อผู้มีอำนาจเป็นบรรทัดฐาน มิใช่ข้อยกเว้น สแตนลีย์ มิลแกรม ผู้ทำการทดลอง กล่าวว่า "การเชื่อฟังนั้นเป็นส่วนประกอบพื้นฐานในโครงสร้างของชีวิตสังคมพอ ๆ กับที่คนหนึ่งสามารถบอกได้ ระบบอำนาจหน้าที่บางระบบเป็นสิ่งต้องการของการดำรงชีวิตในสังคม และมีเพียงคนที่อาศัยอยู่เดี่ยว ๆ เท่านั้นที่ไม่ถูกบังคับให้สนองต่อคำสั่งของผู้อื่น ผ่านการท้าทายหรือความอ่อนน้อม"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Abate, Frank R. (Ed.). (1997).
2. ↑  Coleman, A. "Oxford Dictionary of Psychology". สืบค้นเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2012.
3. ↑  Milgram, Stanley. (1963). "Behavioral Study of Obedience" เก็บถาวร 2006-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Journal of Abnormal and Social Psychology* **67**, 371–8.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การเชื่อฟัง**
***สาวเชียร์เท้าไฟ หัวใจวี้ดบึ้ม*** (อังกฤษ: Bring It On) ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเชียร์ลีดเดอร์โดยตรง ที่นับได้ว่า เป็นภาพยนตร์ที่ปลุกกระแสวงการเชียร์ลีดเดอร์ในประเทศไทย นำแสดงโดยนักแสดงวัยรุ่น Kirsten Dunstและ Eliza Dushku โดย กำกับโดย Peyton Reed และเขียนบทโดย Jessica Bendinger โดยมีภาคต่อชื่อ Bring It On Again ออกมาในปี พ.ศ. 2547 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่โรงเรียนสตรี คาโทลิกไฮ ในเมืองซานดิเอโก

นักแสดง
-------

* เคิร์สเตน ดันสต์ รับบท ทอร์แรนซ์ ชิบแมน
* เอลิซา ดัชกุ รับบท มิสซี่ แพนโทน
* เจสซี แบรดฟอร์ด รับบท คลิฟฟ์ แพนโทน
* กาเบรียล ยูเนียน รับบท ไอซิส
* แคลร์ เครเมอร์ รับบท คอร์ทนีย์
* นิโคล บิลเดอร์แบ็ค รับบท วิทนีย์
* ซานิน่า โจเอลสัน รับบท ดาร์ซีย์
* รินี่ เบลล์ รับบท เคซีย์
* นาธาน เวสต์ รับบท แจน
* ฮันท์ลีย์ ริตเตอร์ รับบท เลส
* ชามารี เฟียร์ส รับบท ลาวา
* นาติน่า รีด รับบท เจเนโลพี
* แบรนดี วิลเลียมส์ รับบท ลาเฟรด
* ริชาร์ด ฮิลแมน รับบท แอรอน
* ลินด์ซีย์ สโลน รับบท "บิ๊กเรด"
* เบียงก้า คาจลิช รับบท คาร์เวอร์
* เพจ อินแมน รับบท เจสสิกา่
* โฮล์มส์ ออสบอร์น รับบท บรูซ ชิปแมน
* เชอร์รี เฮอร์ซีย์ รับบท คริสทีน ชิปแมน
* โคดี้ แมคเมนส์ รับบท จัสติน ชิปแมน
* เอียน โรเบิร์ตส์ รับบท "สปาร์คกี้" โพลาสทรี
* ไรอัน ดรัมมอนด์ รับบท เธียเตอร์บอย
* เพย์ตัน รีด คามีโอในบท ละครใบ้ (ในเครดิตมีชื่อว่า "ไซเลยซิโอ พอร์ เฟเวอร์")

เนื้อเรื่อง
-----------

เรื่องราวของ ทอแรนส์ เป็นกัปตันทีมเชียร์ลีดเดอร์คนใหม่ของทอรอส ซึ่งเธอใฝ่ฝันที่จะเป็นมาโดยตลอด และเป็นแชมป์เชียร์ลีดเดอร์มาหลายสมัย จนกระทั่งต่อมาเธอได้รู้ว่าที่ทีมเชียร์ลีดเดอร์ของเธอเป็นแชมป์มาโดยตลอด นั่นเพราะรุ่นพี่ของเธอเป็นคนไปอัดวิดีโอจากทีม อีส คอมตัน โคลฟเวอร์ (East Compton Clovers) ซึ่งเป็นทีมชาวผิวสีที่เก่ง จากโรงเรียนเล็กๆ เมืองหนึ่ง ที่ยากจนและไม่มีทุนสนับสนุนให้พวกเขาไปแข่งเชียร์ลีดเดอร์ ในรายการ Cheerleading National Champion ซึ่งเป็นรายการที่พวกเขาใฝ่ฝันจะไปแข่งมาโดยตลอด แต่ทุกปีทีมทอรอส ก็มาคอยก้อบปี้พวกเขาทุกปี ทำให้ ไอซิส (Eliza Dushku) กัปตันทีม อีส คอมตัน โคลฟเวอร์ (East Compton Clovers) และคนในทีมไม่พอใจทีมทอรอสเป็นอย่างมาก ทอแรนส์เมื่อรู้ความจริงเธอแทบหัวใจสลาย เพราะเชียร์ลีดเดอร์เป็นชีวิตจิตใจของเธอและเธอภูมิใจกับมันมาตลอด เธอแทบจะเลิกเป็นกัปตันทีมอีกทั้งคนในทีมบางคนต้องการจะก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันแทนเธออีกด้วย เมื่อเธอรู้ความจริงเธอเลิกก้อบปี้และหาโค้ชมาสอนเพื่อแข่งในรอบคัดเลือก เมื่อวันแข่งมาถึง ปรากฏว่าโค้ชที่มาสอน สอนซ้ำกันกับอีกหลายโรงเรียน แต่ในฐานะแชมป์เก่าทางกรรมการให้แก้ตัวได้ในรอบถัดไป ดังนั้น ทอแรนส์กับ ทุกคนจึงหาทางทุกวิถีทาง ศาสตร์ทุกศาสตร์เข้ามาประยุกต์เอง ในการแข่งขันครั้งต่อไป เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเธอนั้นไม่ได้เก่งแต่ก้อปปี้คนอื่นเท่านั้น 

เรื่องราวของเรื่องทั้งหมด มุ่งไปที่การแข่งขันของทีมเชียร์ลีดเดอร์ทั้งสองทีม ทีมทอรอสที่ต้องการพิสูจน์ความสามารถของทีม ทีม อีส คอมตัน ที่มีความสามารถที่แท้จริงและมีความตั้งใจจริง แต่ขาดทุนที่จะส่งตัวเองไปแข่งในระดับ National เขาจะหาทุนเพื่อให้ไปแข่งขันได้อย่างไร เนื้อเรื่องประกอบไปด้วยเรื่องราวความรักของทอแรนส์ที่ไม่รู้ว่าจะเลือกใคร ส่วนการแข่งขันผลจะเป็น่เช่นไร ติดตามต่อไป

อ้างอิง
-------

* ข้อมูลภาพยนตร์ Bring It On
* Bring It On ที่ สยามโซน.คอม



1. ↑  Goodridge, Mike (7 September 2000). "Bring It On". *Screen International*. สืบค้นเมื่อ 27 September 2021.
2. 1 2  "Bring It On (2000) - Box Office Mojo". *Box Office Mojo*. สืบค้นเมื่อ 2010-06-10.
ท่าบางศรีเมือง หรือ ท่าน้ำบางศรีเมือง หรือ ท่าเรือข้ามฟากบางศรีเมือง หรือ ท่าเทียบเรือเทศบาลเมืองบางศรีเมือง หรือ ท่าน้ำนนท์ฝั่งบางศรีเมือง เป็นท่าน้ำริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตั้งอยู่บริเวณปลายถนนบางศรีเมือง ตำบลบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี เป็นท่าเรือข้ามฟาก

ความสำคัญ
---------

ท่าน้ำบางศรีเมือง เป็นจุดที่ตั้งอยู่ระหว่างนนทบุรีฝั่งตะวันตก (ท่าน้ำบางศรีเมือง) และนนทบุรีฝั่งตะวันออก (ท่าน้ำนนทบุรี) โดยทางฝั่งท่าน้ำบางศรีเมืองเองก็เป็นชุมทางของต้นสายสองแถวมากถึงสี่สาย เชื่อมต่อพื้นที่ราว ๆ สี่ถึงแปดตำบล ส่วนทางฝั่งท่าน้ำนนทบุรีเองก็เป็นชุมทางระบบขนส่งมวลชน ทั้งชุมทางสายเรือด่วนเจ้าพระยา, ชุมทางสายรถเมล์และรถสองแถวอีกหลากหลายสาย เชื่อมต่อพื้นที่ย่านศูนย์กลางธุรกิจ ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ท่าน้ำบางศรีเมือง กลายมาเป็นจุดเชื่อมต่อระบบขนส่งสาธารณะที่สำคัญอีกจุดหนึ่งด้วยเช่นกัน

สถานที่สำคัญ
------------

* ท่าน้ำบางศรีเมือง
* อุทยานเฉลิมกาญจนาภิเษก
* วัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร
* วัดสลักใต้
* ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง (เดิม)
* วัดโตนด
* วัดป่าเรไร
* วัดบางศรีเมือง
* วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์

การเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนอื่น
------------------------------

### ท่าเรือข้ามฟาก

* เรือข้ามฟาก ท่าน้ำบางศรีเมือง - ท่าน้ำนนทบุรี (ฝั่งหอนาฬิกา)

### รถสี่ล้อสองแถว

* สองแถว 1002 (ท่าน้ำบางศรีเมือง - บางใหญ่เก่า)
* สองแถว 1003 (ท่าน้ำบางศรีเมือง - บางบัวทอง)
* สองแถว 1003 (ท่าน้ำบางศรีเมือง - บางกรวย - สถานีบางบำหรุ)
* สองแถว 17004 (ท่าน้ำบางศรีเมือง - วัดประชารังสรรค์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สองแถว นนทบุรี บริเวณรอบ ๆ ท่าน้ำนนท์ และท่าน้ำบางศรีเมือง ผ่านที่ไหนบ้าง? (Songthaew around Nonthaburi Pier and Bang Si Muang Pier)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ท่าบางศรีเมือง
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°50′31″N 100°29′21″E﻿ / ﻿13.841898°N 100.489274°E﻿ / 13.841898; 100.489274
ป๊อกกี้รสสตรอเบอร์รี
**ป๊อกกี้** (ญี่ปุ่น: ポッキー; โรมาจิ: *Pokkii*) เป็นชื่อผลิตภัณฑ์ขนมขบเคี้ยว ของบริษัทเอซากิ กูลิโกะ ประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมในหลายๆ ประเทศ เริ่มผลิตและออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2509 ปัจจุบันมีการผลิตออกมาแล้วหลายรสชาติ

ประวัติ
-------

ในปี พ.ศ. 2509 บริษัทเอซากิกูลิโกะ ได้มีโครงการที่จะออกผลิตภัณฑ์ใหม่ โดยการนำ เพรทซ์ ผลิตภัณฑ์ของบริษัทซึ่งเป็นขนมปังกรอบแบบแท่งยาว มาเคลือบด้วยช็อกโกแลตทั้งแท่ง ทางบริษัทจึงคิดที่จะใช้กระดาษสีเงินมาห่อตรงปลายเพื่อไม่ให้มือเลอะเทอะเวลากิน แต่ก็ติดปัญหาด้านต้นทุนและการผลิต สุดท้ายจึงได้เคลือบช็อกโกแลต (รวมถึงรสชาติอื่นๆ) โดยเว้นส่วนปลายแท่งไว้นิดหน่อยเพื่อให้เป็นเหมือนกับ "ที่จับ" ดังที่เห็นในปัจจุบัน

แต่เดิม ขนมชนิดนี้ได้ออกวางจำหน่ายโดยใช้ชื่อว่า ช็อกโกเทก (Chocoteck) ซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่วัยรุ่นชาวญี่ปุ่น จนสามารถทำยอดขายได้ถึง 3 หมื่นล้านเยน ในการออกวางจำหน่ายช่วง 2 ปีแรก ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ป๊อกกี้ (Pocky) โดยมีที่มาจากเสียง "ป๊กกิง" (ญี่ปุ่น: ポッキン; โรมาจิ: *Pokkin*) ซึ่งเป็นเสียงที่เกิดขึ้นเวลากัดขนมชนิดนี้ (คล้ายกับเสียง กรุบๆ ในภาษาไทย)

ในปี พ.ศ. 2514 ทางบริษัทได้ผลิตป๊อกกี้รสชาติใหม่อย่างรสอัลมอนด์ออกมา ติดตามมาด้วยรสสตรอเบอร์รี ในปี พ.ศ. 2520 จากนั้นก็ยังผลิตออกมาอีกหลายรสชาติด้วยกัน เช่น รสนม, ชาเขียว, มะพร้าว, เมลอน, คัสตาร์ด, น้ำผึ้ง ,แตงโม ฯลฯ ซึ่งบางรสชาติจะมีผลิตออกมาเฉพาะบางท้องที่ หรือบางฤดูกาลเท่านั้น

ป๊อกกี้ x กันดั้ม
-----------------

ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ทางบริษัทเอซากิกูลิโกะ ได้ร่วมมือกับบริษัทบันได ออกผลิตภัณฑ์พิเศษที่ชื่อว่า "ป๊อกกี้ <กันพลา> แพ็ก" โดยตั้งใจจับกลุ่มลูกค้าผู้ชายวัย 30 ปีขึ้นไปเป็นหลัก ซึ่งในกล่องป๊อกกี้ จะมีโมเดลพลาสติกจากเรื่องกันดั้ม ขนาดสเกล 1/144 แถมมาด้วย 3 แบบ ได้แก่ RX-78-2 กันดั้ม แถมมากับซูเปอร์ไฟน์ ป๊อกกี้ (สีขาว) , MS-06S ซาคุ II แถมมากับป๊อกกี้รสช็อกโกแลต (สีแดง) และ MS-06F ซาคุ II แถมมากับเมนส์ ป๊อกกี้ (สีเขียว)

ป๊อกกี้ โฮลซัม
--------------

ในพ.ศ. 2563 ได้ออกผลิตภัณฑ์ใหม่ที่มีชื่อว่า ป๊อกกี้ โฮลซัม พร้อมแท่งโฮลวีต

วันป๊อกกี้และเพรทซ์
-------------------

ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ทางบริษัทเอซากิกูลิโกะ ได้ก่อตั้งวันที่11และเดือน11เป็นวันป๊อกกี้และเพรทซ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ポッキー×ガンプラ　人気定番商品のコラボレーション". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-06. สืบค้นเมื่อ 2007-02-09.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของป๊อกกี้ (ญี่ปุ่น)
* Pocky Gallery รวมภาพป๊อกกี้รสชาติต่างๆ (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ป๊อกกี้**