recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ไก่นวล** (อังกฤษ: Long-billed partridge) เป็นนกในวงศ์ Phasianidae พบได้ในบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า และ ประเทศไทยตั้งแต่แนวเทือกเขาตะนาวศรีลงไป

มีถิ่นอาศัยในป่าแล้งเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ป่าชื้นพื้นราบและเขาสูงเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน อาจจะอยู่บนที่สูงกว่า 900 เมตรก็ได้ สถานะปัจจุบันกำลังถูกคุกคามจากการสูญเสียถิ่นอาศัย และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเืทศไทย ที่มีรายงานพบเพียงแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้นเอง

มีขนาดลำตัวยาว 35 เซนติเมตร ลำตัวสีน้ำตาลออกเหลืองและมีลายขีดบนหลังและปีก มีจะงอยปากโค้งยาวสีคล้ำเห็นเด่นชัด นกตัวผู้มีแถบสีเทาคาดบริเวณคอตอนล่าง นกตัวเมียมีแถบนี้สีน้ำตาลแดง แข้งและเท้าสีเหลือง ทั้งสองเพศมีเดือยแหลมที่ขาข้างละอัน ลักษณะพิเศษ คือ ปลายของเดือยจะโค้งงอลงด้านล่าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International 2004. *Rhizothera longirostris*[*ลิงก์เสีย*]. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 10 July 2007.
2. 1 2 3  "ไก่นวล". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-10. สืบค้นเมื่อ 2012-11-05.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhizothera longirostris***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhizothera longirostris ที่วิกิสปีชีส์
ไข่ของไก่ฟ้าหลังขาว
**ไก่ฟ้าหลังขาว** (อังกฤษ: Silver pheasant; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lophura nycthemera*) เป็นนกในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae) ที่พบในป่าในภูมิภาคอินโดจีน และทางตะวันออกและทางใต้ของจีน ถูกนำเข้าไปในรัฐฮาวายและในบางส่วนของสหรัฐอเมริกา ตัวผู้มีสีดำและขาว ตัวเมียมีสีน้ำตาล ทั้งสองเพศมีหน้ากากหนังสีแดงที่หน้า ขามีสีแดง (ใช้แบ่งชนิดจากไก่ฟ้าหลังเทาที่มีขาสีเทา)

ลักษณะ
------

ไก่ฟ้าหลังขาว เป็นนกขนาดกลาง - ใหญ่ ความยาวจากปลายปากถึงปลายหาง ประมาณ 50 - 125 เซนติเมตร ในประเทศไทยพบ 2 ชนิดย่อย คือ ไก่ฟ้าหลังขาว และไก่ฟ้าหลังขาวจันทรบูร ตัวผู้มีขนหงอนบนหัวสีน้ำเงินแก่ยาวคลุมท้ายทอย ใบหน้ามีแผ่นหนังสีแดง ขนตอนบนของลำตัวส่วนใหญ่และปีกสีขาววาวเหมือนเงิน มีลายเป็นเส้นบาง ๆ สีดำเป็นรูปตัววี (V) อยู่บนขน ตัวเมียมีขนหงอนบนหัวสีน้ำเงินแก่ แต่มีเพียงเล็กน้อยพอสังเกตเห็นเท่านั้น ขนตามตัวส่วนใหญ่สีน้ำตาลคล้ำ แข้งสีแดง ไม่มีเดือย

การกระจายพันธุ์
---------------

พบในประเทศจีน พม่า ไทย และ อินโดจีน ในประเทศไทยพบทาง ภาคตะวันตก ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันออก

พฤติกรรม
--------

หากินเป็นคู่ ๆ ไม่ชอบอยู่เป็นฝูงเหมือนไก่ป่า หากินตอนเช้าและพลบค่ำ ในเวลากลางคืนจะจับคอนนอนตามกิ่งไม้ หรือกิ่งไผ่ เริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 3 ปี วางไข่ครั้งละ 4 - 6 ฟอง ระยะฟักไข่นาน 23 - 24 วัน โดยตัวเมียฟักไข่เพียงตัวเดียว ลูกนกแรกเกิดมีขนอุยปกคลุมทั่วตัว เมื่อขนแห้งก็เดินตามแม่ไปหาอาหารกินได้เลย อาหารได้แก่ เมล็ดพืช ดอกหญ้า ใบไม้ ผลไม้ แมลง ตัวหนอน ไข่มด

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2009). *Lophura nycthemera.* In: IUCN 2009. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 15 March 2009.
2. ↑  McGowan, P. J. K. (1994). Silver Pheasant (*Lophura nycthemera*). pp. 533 in: del Hoyo, J, A. Elliott, & J. Sargatal (1994). *Handbook of the Birds of the World*. Vol. 2. New World Vultures to Guineafowl. Lynx Edictions. ISBN 84-87334-15-6
3. ↑  ไก่ฟ้าหลังขาว องค์การสวนสัตว์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lophura nycthemera***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lophura nycthemera ที่วิกิสปีชีส์

* ไก่ฟ้าหลังขาวจากช่อง7
**ถ้ำนาคา** เป็นถ้ำในพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูลังกา อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ มีจุดเด่นของลักษณะหินเกิดจากการกัดกร่อน มีลวดลายคล้ายเกล็ดงู

การค้นพบ
--------

ถ้ำนาคาเป็นถ้ำที่ถูกค้นพบเมื่อราว พ.ศ. 2563 โดยมีกลุ่มนักท่องเที่ยวที่เป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์วินิจ สุเมโทร จากวัดถ้ำชัยมงคล ได้บันทึกภาพกลุ่มหินที่เกิดการกัดกร่อน มีลวดลายคล้ายเกล็ดปลาหรือเกล็ดงู ประกอบกับการโค้งตัวของหินทำให้รูปร่างโดยรวมคล้ายกับการขดตัวของงูใหญ่หรือพญานาค และโพสต์รูปภาพเหล่านั้นขึ้นบนสื่อโซเชียล และเกิดการกระจายข่าวไปตามความเชื่อส่วนบุคคลจนเป็นที่โด่งดัง 

ถ้ำนาคาเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นิยมมาก แม้จะอยู่ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย

ลักษณะทางกายภาพ
---------------

ถ้ำนาคาเป็นถ้ำขนาดเล็ก การเข้าถึงต้องเดินขึ้นเขาจากวัดถ้ำชัยมงคลขึ้นไปตามบันไดที่ชันมากหลายช่วง ประมาณไม่ต่ำกว่า 600 ขั้น ใช้เวลาเดินขึ้นจนไปถึงถ้ำประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง 

หินเกิดจากการกัดกร่อน มีลวดลายคล้ายเกล็ดงู มีความสูง 5–30 เมตร บริเวณดังกล่าวเป็นหินทรายขนาดใหญ่ ทางธรณีวิทยา เรียกกันว่า *ซันแครก* (Sun Crack) หรือ *หมอนหินซ้อน* ลักษณะการแตกผิวหน้าของหิน เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิที่แตกต่างกัน ระหว่างกลางวันและกลางคืนอย่างรวดเร็ว ทำให้หินเกิดการขยายตัวและหดตัวสลับไปมา จนแตกเป็นลายเหลี่ยม ต่อมามีการผุผังและกัดเซาะโดยน้ำและอากาศในแนวดิ่ง ทำให้เกิดลักษณะเป็นชั้น ๆ จากการคำนวณแล้วหินทรายชนิดนี้มีอายุประมาณ 70 ล้านปี เป็นหินที่เกิดในยุคครีเทเชียสตอนปลาย

ตำนานและความเชื่อ
-----------------

มีความเชื่อว่ากลุ่มหินรูปงู อาจจะเป็นงูยักษ์ตายแล้วกลายเป็นหิน เมื่อหลายร้อยล้านปีมาแล้ว งูยักษ์พอตายลงยังไม่เน่าเปื่อยก็โดยทับถมด้วยดินหินมานับล้านปี จนแร่ธาตุจับเกาะในตัวงูกลายเป็นหิน ผูกเข้ากับตำนานท้องถิ่นทีว่า องค์อือลือเคยอาศัยอยู่ เป็นราชาผู้ถูกสาปให้เป็นพญานาค ทำให้เมืองล่มสลายกลายเป็นบึงโขงหลง องค์อือลือจะพ้นคำสาปก็ต่อเมื่อบังเกิดเมืองขึ้นใหม่ ปัจจุบันเชื่อกันว่า เมืองที่ว่านี้อยู่ที่บึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ

รายการอ้างอิง
-------------

1. ↑  "เปิดตำนาน "ถ้ำนาคา" แห่งภูลังกา จ.บึงกาฬ ลือเป็นพญานาคถูกสาปให้แข็ง". สนุก.คอม.
2. ↑  "ถ้ำนาคา (Naka Cave) - อุทยานแห่งชาติภูลังกา (เปิดบางแหล่ง)". สำนักอุทยานแห่งชาติ.
3. ↑  "เจ้าเชื่อเรื่องพญานาคบ่ "ถ้ำนาคา" ตำนานเล่าขาน พลังศรัทธานักเที่ยวสายมู". ไทยรัฐ.
4. ↑  "เปิดความลับ "ถ้ำนาคา" หินเกล็ดพญานาคเกิดขึ้นได้อย่างไร". คมชัดลึก.
5. ↑  "เมื่อ 'ถ้ำนาคา' จ.บึงกาฬ ปลุกความเชื่อ 'พญานาค' กลับมาอีกครั้ง!". กรุงเทพธุรกิจ.
**จาการ์ตา คอมมอนส์** (Jakarta Commons) เป็นหนึ่งในโครงการย่อยของโครงการจาการ์ตาภายใต้การกำกับดูแลของมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี จุดมุ่งหมายของคอมมอนส์คือต้องการเผยแพร่ซอฟต์แวร์จาวาที่เป็นโอเพนซอร์สและสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ (reusable) ส่วนมากจะเป็นแพ็กเกจในรูปแบบ JAR พร้อมเอกสารการใช้งาน เพื่อนำเข้าลงในเครื่องมือช่วยเขียนโปรแกรมแล้วใช้งานได้ทันที คอมมอนส์แบ่งออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ ได้แก่ คอมมอนส์สมบูรณ์ (Commons Proper) คอมมอนส์ทดลอง (Commons Sandbox) และคอมมอนส์พักการพัฒนา (Commons Dormant)

คอมมอนส์สมบูรณ์
---------------

คอมมอนส์สมบูรณ์ สร้างขึ้นมาเพื่ออุทิศให้สำหรับการสร้างสรรค์และการดูแลรักษาคอมโพเนนต์บนแพลตฟอร์มจาวา คอมมอนส์สมบูรณ์เป็นแหล่งซอฟต์แวร์เพื่อการทำงานและการใช้ข้อมูลร่วมกันระหว่างนักพัฒนาซอฟต์แวร์ที่ใช้ซอฟต์แวร์ในโครงการจาการ์ตา ผู้พัฒนาตัวคอมมอนส์จะพยายามกำหนดการเรียกใช้ไลบรารีอื่นให้น้อยที่สุด ซึ่งจะทำให้คอมมอนส์ใช้งานง่าย ยิ่งไปกว่านั้น คอมโพเนนต์ในคอมมอนส์จะรักษาส่วนต่อประสาน (interface) ให้เสถียรมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้ผู้ที่ใช้ซอฟต์แวร์ในโครงการจาการ์ตาอื่นๆ สามารถนำคอมมอนส์ไปใช้ได้โดยไม่ต้องกังวลกับการเปลี่ยนแปลงการทำงานภายในในอนาคต

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 มีมากกว่า 30 โครงการที่จัดอยู่ในคอมมอนส์สมบูรณ์ และสามารถแบ่งออกเป็น 5 หมวดหมู่ย่อย

| ประเภทคอมโพเนนต์ | ตัวอย่าง |
| --- | --- |
| เว็บ | FileUpload, HTTPClient, Net |
| เอกซ์เอ็มแอล | Betwixt, Digester, Jelly, JXPath |
| เครื่องมือ | BeanUtils, Configuration, Logging, DBCP, Pool, Validator |
| แพ็กเกจ | Codec, Modeler เก็บถาวร 2007-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |
| จิปาถะ | CLI, Discovery, Lang, Collections |

ดูรายชื่อโครงการทั้งหมดที่เป็นคอมมอนส์สมบูรณ์ในปัจจุบันได้ที่หน้านี้

คอมมอนส์ทดลอง
-------------

คอมมอนส์ทดลอง เป็นพื้นที่สำหรับพัฒนาและทดลองคอมโพเนนต์ที่ยังไม่บรรจุเป็นคอมมอนส์สมบูรณ์ และจะบรรจุคอมโพเนนต์นั้นเมื่อได้รับการรับรองจากสมาชิกในโครงการจาการ์ตาคนอื่นๆ และได้รับการพัฒนาถึงขั้นระดับมาตรฐานแล้ว

ดูรายชื่อโครงการทั้งหมดที่เป็นคอมมอนส์ทดลองในปัจจุบันได้ที่หน้านี้

คอมมอนส์พักการพัฒนา
-------------------

คอมมอนส์พักการพัฒนา เป็นกลุ่มคอมโพเนนต์ที่ได้ประกาศว่าจะไม่มีการพัฒนาต่อในอนาคตอันใกล้ด้วยสาเหตุบางประการ คอมโพเนนต์เหล่านี้อาจสามารถนำไปใช้ได้ แต่ก็ต้องนำไปแปลโปรแกรมและสร้างด้วยตัวเอง

ดูรายชื่อโครงการทั้งหมดที่เป็นคอมมอนส์พักการพัฒนาในปัจจุบันได้ที่หน้านี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Goyal, Vikram (2003), Using the Jakarta Commons, Part I เรียกดูวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2550

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jakarta Commons Homepage
**จาง ป๋อจือ** (จีน: 张栢芝; จีนตัวย่อ: 张栢芝; จีนตัวเต็ม: 張栢芝; พินอิน: *Zhāng Bǎizhī*; ยฺหวิดเพ็ง: *Ceong1 Paak3 Zi1* ; อังกฤษ: Cecilia Cheung, Cecilia Cheung Pak-Chi) นักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ที่ฮ่องกง บิดาของเธอเป็นชาวจีน กับมารดาลูกครึ่งจีน-อังกฤษ เธอเริ่มแสดงโฆษณาเครื่องดื่มชามะนาวยี่ห้อ หยังกวาง ในปี ค.ศ. 1998 ขณะที่เดินทางกลับฮ่องกงจากการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้น โรงเรียนสอนภาษาสตรีจาก ออสเตรเลีย

จากนั้นในปี ค.ศ. 1999 ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ใหญ่เป็นเรื่องแรกโดยแสดงคู่กับ โจว ซิงฉือ ซึ่งเป็นทั้งนักแสดงและผู้กำกับฯเองด้วย ในเรื่อง *The King of Comedy* ซึ่งเป็นภาพยนตร์ตลกชวนหัว จากนั้นก็ได้มีผลงานตามมาทันทีในแนวดราม่าโรแมนติก *Fly Me to Polaris* ประกบคู่กับ เยิ่น เสียนฉี นักแสดงหนุ่มชาวไต้หวัน ซึ่งในเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงดางรุ่งยอดเยี่ยม ทำให้มีชื่อเสียงขึ้นมา

จากนั้นจึงได้มีผลงานตามมาอีกเรื่อย ๆ ทั้ง *Wu Yen* จากการกำกับของ ตู้ ฉีฟง และ*The Legend of Zu* ในปี ค.ศ. 2001 ภาพยนตร์กำลังภายในแฟนตาซี จากการกำกับของฉีเคอะ ที่ร่วมแสดงกับนักแสดงชั้นนำอีกหลายคน เช่น เจิ้ง อี้เจี้ยน, กู่ เทียนเล่อ, ถัน เหย้าเหวิน และ *The Lion Roars* ในปี ค.ศ. 2002 ที่ได้ร่วมแสดงกับ กู่ เทียนเล่อ อีกครั้ง

ทางด้านผลงานเพลงได้ออกอัลบั้มชุดแรกในแนวคันโตป็อปในปี ค.ศ. 1999 และเรื่อยมาจนถึงปี ค.ศ. 2008 มีทั้งหมด 11 ชุด

ชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับ เซียะ ถิงฟง นักแสดงหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2006 ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ชื่อ ลูคัส กับ ควินตัส แต่แล้วจู่ ๆ ในกลางปี ค.ศ. 2008 เธอก็มีข่าวคราวฉาวเมื่อปรากฏรูปถ่ายในชุดค่อนข้างเปลือยในสภาพที่หน้าแดงเหมือนเมาเหล้าโดยการถ่ายเก็บไว้ของ เฉิน กวานซี นักแสดงหนุ่มชื่อดังอีกคนของวงการบันเทิงฮ่องกง พร้อมกับนักแสดงชาวอีกราย คือ อาเจียว แห่งวงทวินส์ นั่นหมายความว่าเธอได้นอกใจสามีของเธอ แต่เซียะ ถิงฟงก็ได้อยู่ร่วมกับเธอต่อมาอีกสักพักแต่ก็มีความตึงเครียดกันมาโดยตลอด จนกระทั่งในกลางปี ค.ศ. 2011 ทั้งคู่ถึงได้หย่าร้างกัน  พร้อมกับมีคลิปวิดีโอว่าเธอถูกจับมัดมือและเท้าซึ่งเกี่ยวข้องกับภาพถ่ายก่อนหน้านั้น

ผลงานภาพยนตร์
-------------

* The King of Comedy (1999)
* Fly Me to Polaris (1999)
* The Legend of Speed (1999)
* Tokyo Raiders (2000)
* Wu Yen (2001)
* Shaolin Soccer (2001)
* Master Q (2001)
* The Legend of Zu (2001)
* The Lion Roars (2002)
* Honesty (2003)
* Lost in Time (2003)
* Cat and Mouse (2003)
* The Promise (2005)
* All's Well, Ends Well 2011 (2011)
* The Lion Roars 2 (2011)
* Legendary Amazon (2011)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Asiaone.com. "Asiaone.com."  *Will Edison's Girls survive scandal?.* Retrieved on 22 April 2008.
2. ↑  จางป๋อจือ - Cecilia Cheung
3. ↑  เซี่ยถิงฟง สามีจางป๋อจือ ไล่ต่อย เฉินกวนซี จากสนุกดอตคอม
4. ↑  ลือสะพัด"เซียะถิงฟง"ตกลงหย่า"จางป๋อจือ"แล้วหลังถูกท้า เผยฝ่ายหญิงสุดเครียด ขู่ฆ่าตัวตาย จากมติชน
5. ↑  โดนอีก! จางป๋อจือ คลิปหลุดถูกจับมัดมือ-เท้า

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลจาก IMDb


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**จาง ป๋อจือ**
**พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า** (อังกฤษ: Local Progressive Party) เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนจัดตั้งตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 โดยยื่นจดทะเบียนต่อปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2514ทะเบียนเลขที่ 16/2514 โดยมีหัวหน้าพรรคคือ นายชำนาญ ยุวบูรณ์ รองหัวหน้าพรรคคือ นางสุนทรี ชมธวัช เลขาธิการพรรคคือ นางแร่ม พรหโมบล บุณยประสพ

และมีกรรมการอำนวยการอื่น ได้แก่ ร้อยเอก บุญ สนิทพันธ์ นายมณี วงศ์เครือมั่น นายเอี่ยม อร่ามรักษ์ นายแนบ เมฆใหญ่ นายยวง ชูตินันท์ นายลพ มัติศิลปิน นายวิศาล ภัทรธรรมมาศ นายประชุม ทองมี นายพงษ์ศักดิ์ ปัณยาชีวะ นายสมเจตน์ ชวนชาติ นายธีระยุทธ ไกรณรงค์ นายสมัย จินตกานนท์ นายสโรช รัตนากร นายอุดม มหาวังศวัต นายแสวง จินดานนท์ นายประสงค์ รังสิวัฒนะ พันตำรวจโท ประจักรา บุนนาค พันตำรวจเอก ศิริ คชหิรัญ นายผูกพัน อินทวงศ์ นายอารีย์ ตันติเวชกุล

พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า จัดตั้งได้ไม่นานก็ต้องสิ้นสุดบทบาทลง เช่นเดียวกับพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ทั้งหมด เนื่องจากการปฏิวัติของจอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จดทะเบียนพรรคการเมือง (พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า)" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-06-12. สืบค้นเมื่อ 2018-04-17.
2. ↑  ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๙ (มีสถานะเทียบเท่าพระราชบัญญัติ ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช ๒๕๑๑ และห้ามตั้งพรรคการเมืองขึ้น)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สุจิต บุญบงการ, การพัฒนาการเมืองของไทย: ปฏิสัมพันธ์ระหว่างทหาร สถาบันทางการเมือง และการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531
* เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช, การสมัครรับเลือกตั้งในนามของพรรคการเมืองในประเทศไทย, วิทยานิพนธ์หลักสูตรชั้นปริญญาโท ภาค 2 ทางรัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2519
**ราชอาณาจักรอัสตูเรียส** (ละติน: *Regnum Asturorum*)เป็นราชอาณาจักรในคาบสมุทรไอบีเรียที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 718 โดยเปลาโย ผู้นำชาวอัสตูเรียส และเป็นกลุ่มทางการเมืองกลุ่มแรกของชาวคริสต์ที่สถาปนาขึ้นหลังชาวอุมัยยะฮ์พิชิตอีสปาเนียของชาววิซิกอธในปี ค.ศ. 718 หรือ 722 เปลาโยได้ปราบกองทัพอุมัยยะฮ์ที่สมรภูมิโกบาดองกาซึ่งถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเรกองกีสตา ราชอาณาจักรอัสตูเรียสได้เปลี่ยนเป็นราชอาณาจักรเลออนในปี ค.ศ. 924 เมื่อพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 แห่งอัสตูเรียสขึ้นเป็นกษัตริย์โดยมีพระราชสำนักอยู่ในเลออน

ประวัติศาสตร์
-------------

อัสตูเรียสเป็นราชอาณาจักรคริสเตียนอิสระในช่วงปี ค.ศ. 718 ถึง ค.ศ. 910 ที่ก่อตั้งขึ้นมาโดยขุนนางและเจ้าหน้าที่ชาววิซิกอธที่ถูกขับไล่ออกจากถิ่นที่อยู่เดิมโดยการรุกรานสเปนของชาวมุสลิม ชาววิซิกอธเลือกเปลาโยเป็นกษัตริย์และสร้างเมืองหลวงขึ้นมาที่กันกัสเดโอนีส ราชอาณาจักรขยายพรมแดนออกไปทางฝั่งตะวันตกเฉียงใต้จนถึงกาลิเซียและทางตะวันออกจนถึงกันตาเบรียก่อนยุติลงในคริสต์ศตวรรษที่ 8 การย้ายเมืองหลวงเกิดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 780 โดยย้ายไปอยู่ที่ปาเวีย และย้ายไปอยู่ที่โอบีเอโด เมืองใหม่ซึ่งเป็นพื้นที่ทางยุทธศาสตร์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 3 (ค.ศ. 866 – 910) พรมแดนของอัสตูเรียสขยายไปทางใต้จนถึงแม่น้ำดูเอโรซึ่งทอดยาวตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติกจนถึงออสมา

ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ราชอาณาจักรมีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะควบคุมจากโอบีเอโด เมืองหลวงที่ตั้งอยู่บนภูเขา ในปี ค.ศ. 910 พระเจ้าการ์เซียที่ 1 จึงได้ตั้งเลออนที่อยู่ทางตอนใต้เป็นเมืองหลวง ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากการ์เซียขนานนามตนเองว่า "กษัตริย์แห่งเลออนและอัสตูเรียส" สุดท้ายก็เหลือแค่ "กษัตริย์แห่งเลออน"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Collins, Roger (1989). The Arab Conquest of Spain 710-797. Oxford, UK / Cambridge, USA: Blackwell. p. 49. ISBN 0-631-19405-3.
2. ↑  Collins, Roger (1989). The Arab Conquest of Spain 710-797. Oxford, UK / Cambridge, USA: Blackwell. p. 49. ISBN 0-631-19405-3.
3. ↑  Collins, Roger (1989). The Arab Conquest of Spain 710-797. Oxford, UK / Cambridge, USA: Blackwell. p. 49. ISBN 0-631-19405-3.
4. ↑  Collins, Roger (1989). *The Arab Conquest of Spain 710-797*. Oxford, UK / Cambridge, USA: Blackwell. p. 49. ISBN 0-631-19405-3.
5. ↑  Collins, Roger (1983). *Early Medieval Spain*. New York: St. Martin's Press. p. 238. ISBN 0-312-22464-8.
**เอคาร์ต ทอเลอ** (/ˈɛkɑːrt ˈtɒlə/ ***ek**-art* ***to**-lə*; เสียงอ่านภาษาเยอรมัน: [ˈɛkaʁt ˈtɔlə], ชื่อเกิด **Ulrich Leonard Tölle** เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948) เป็นชาวเยอรมัน อาศัยอยู่ในประเทศแคนาดา รู้จักกันในนามนักประพันธ์หนังสือ *พลังแห่งจิตปัจจุบัน* (The Power of Now ) และ*โลกใหม่ ตื่นรู้สู่จุดหมายแห่งชีวิต* (A New Earth: Awakening to your Life's Purpose) ใน ค.ศ. 2011 วอตคินส์รีวิวบรรจุชื่อเขาในรายชื่อผู้ที่มีอิทธิพลทางจิตวิญญาณที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 2008 นักเขียนคนหนึ่งจากหนังสือพิมพ์*นิวยอร์กไทมส์*เรียกทอเลอว่า "นักเขียนที่มีชื่อเสียงด้านจิตวิญญาณที่สุดในสหรัฐอเมริกา"

ทอเลอกล่าวว่าเขารู้สึกหดหู่มาตลอดทั้งชีวิตจนเขาประสบกับ "การแปลงภายใน" เมื่ออายุ 29 ปี จากนั้นเขาใช้เวลาหลายปีเดินทางและว่างงาน "ในสภาวะความสุขสำราญลึกซึ่ง" ก่อนจะเป็นอาจารย์ด้านจิตวิญญาณ จากนั้น เขาย้ายไปที่อเมริกาเหนือ และเป็นที่ที่เขาเริ่มเขียนหนังสือเล่มแรก พลังแห่งจิตปัจจุบัน ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1997 และได้เป็นหนึ่งในหนังสือขายดีของ*นิวยอร์กไทมส์*ใน ค.ศ. 2000

พลังแห่งจิตปัจจุบัน และโลกใหม่ ขายได้ประมาณ 3 ล้านและ 5 ล้านเล่มตามลำดับในอเมริกาเหนือภายใน ค.ศ. 2009 ใน ค.ศ. 2008 นักอ่านประมาณ 35 ล้านคนเข้าร่วมงานสัมมนาสดผ่านเว็บ 10 ครั้งร่วมกับทอเลอและรายการโทรทัศน์ของโอปราห์ วินฟรีย์ ทอเลอไม่นับถือศาสนาใด ๆ แต่เขามีแรงบันดาลใจจากงานเขียนเชิงจิตวิญญาณหลากหลายแขนง เขาอาศัยอยู่ในแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ตั้งแต่ ค.ศ. 1995

อ้างอิง
-------

1. ↑  "About Eckhart Tolle". *Eckhart Teachings*.
2. ↑  "Eckhart Tolle - The Energies Around You".
3. ↑  "The Watkins Review Announces Its Spiritual 100 List". Marketwire.com. 2011-03-29. สืบค้นเมื่อ 2012-09-08.
4. ↑  McKinley, Jesse (2008-03-23). "The Wisdom of the Ages, for Now Anyway". New York Times. สืบค้นเมื่อ 2009-10-19.
5. ↑  Tolle, Eckhart (2005). *The Power of Now (2005 edition)*. Hodder and Stoughton Ltd. ISBN 978-0-340-73350-9.
6. ↑  Best Sellers. *New York Times* (2000-08-12). Hardcover advice. Retrieved 2010-06-04.
7. 1 2  Ken MacQueen (2009-10-22). "Eckhart Tolle vs. God". Macleans.ca. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-24. สืบค้นเมื่อ 2009-10-24.
8. ↑  Eckhart Tolle Biography. *New York Times* (2008-03-05). Times Topics.
9. ↑  About Eckhart Tolle. *EckhartTolle.com*. Retrieved March 24, 2015.
เส้นโค้งฮิลเบิร์ท 8 ขั้นแรก
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทขั้นที่ 1
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทอันดับที่ 1 และ 2
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทอันดับที่ 1, 2 และ 3
เส้นโค้งฮิลเบิร์ทใน 3 มิติ
**เส้นโค้งฮิลเบิร์ท**  (อังกฤษ: Hilbert curve) เป็นแฟรกทัลรูปแบบหนึ่ง เป็นเส้นโค้งที่แผ่ปิดคลุมปริภูมิ เสนอขึ้นโดยดาวิท ฮิลเบิร์ท นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน

มิติเฮาส์ดรอฟของเส้นโค้งฮิลเบิร์ทที่จะเติมเต็มผิวระนาบที่อันดับ {\displaystyle n\to \infty } มีค่าเป็น 2 

ระยะทางแบบยูคลิดของเส้นโค้งฮิลเบิร์ท {\displaystyle H\_{n}} อันดับ {\displaystyle n} เป็น {\displaystyle 2^{n}-{1 \over 2^{n}}} นั่นคือเพิ่มขึ้นตาม {\displaystyle n} แบบเอกซ์โพเนนเชียล

ในระบบ L
--------

เส้นโค้งฮิลเบิร์ท สามารถอธิบายโดยใช้การเขียนระบบ L ดังนี้ 

**ตัวอักษร** : A, B
**ค่าคงที่** : F + −
**เริ่มต้น** : A
**กฎการแปลง**:
A → − B F + A F A + F B −
B → + A F − B F B − F A +
โดยที่ *F* แทน "ลากเส้นไปข้างหน้า", *+* แทน "เลี้ยวขวา 90°", *-* แทน "เลี้ยวซ้าย 90°" โดย A และ B จะไม่ถูกพิจารณาเมื่อตอนวาดภาพ

ดูเพิ่ม
-------

* เส้นโค้งค็อค
* เส้นโค้งเบลอม็องฌ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  D. Hilbert: Über die stetige Abbildung einer Linie auf ein Flächenstück. *Math. Ann.* 38 (1891), pp. 459–460. doi:10.1007/BF01199431
ในทางคณิตศาสตร์ **เอกลักษณ์การบวก** ของเซตที่มีการดำเนินการของการบวก คือสมาชิกในเซตที่บวกกับสมาชิก *x* ใดๆ แล้วได้ *x* เอกลักษณ์การบวกตัวหนึ่งที่เป็นที่คุ้นเคยมากที่สุดคือจำนวน 0 จากคณิตศาสตร์มูลฐาน แต่เอกลักษณ์การบวกก็สามารถมีในโครงสร้างทางคณิตศาสตร์อื่นๆ ที่นิยามการบวกเอาไว้ เช่นในกรุปหรือริง

นิยามทั่วไป
-----------

ให้ *N* เป็นเซตที่มีคุณสมบัติปิดภายใต้การดำเนินการของการบวก ซึ่งเขียนแทนด้วยเครื่องหมาย +

เอกลักษณ์การบวกของ *N* คือ สมาชิก *e* ที่ทำให้เงื่อนไขนี้เป็นจริง สำหรับทุกสมาชิก *n* ในเซต *N*

*e* + *n* = *n* = *n* + *e*

ตัวอย่าง
--------

* เอกลักษณ์การบวกในคณิตศาสตร์มูลฐานคือศูนย์ เขียนแทนด้วย 0 จะได้ว่า

0 + 5 = 5 = 5 + 0
* ในจำนวนธรรมชาติรวมไปถึงซูเปอร์เซต (เช่นจำนวนเต็ม จำนวนตรรกยะ จำนวนจริง จำนวนเชิงซ้อน) มีเอกลักษณ์การบวกคือ 0 ดังนั้นสำหรับจำนวน *n* ใดๆ

0 + *n* = *n* = *n* + 0
* ในกรุปหนึ่งๆ เอกลักษณ์การบวกคือสมาชิกเอกลักษณ์ของกรุปนั้น ซึ่งมักจะแทนด้วย 0 และมีเพียงค่าเดียว (ดูการพิสูจน์ด้านล่าง)
* ในริงหรือฟีลด์หนึ่งๆ เป็นกรุปที่อยู่ภายใต้การดำเนินการของการบวก ดังนั้นริงหรือฟีลด์นั้นจึงมีเอกลักษณ์การบวกเป็น 0 เช่นกัน ซึ่งสิ่งนี้ถูกนิยามไว้ให้แตกต่างจากเอกลักษณ์การคูณ 1 เมื่อริง (หรือฟีลด์) นั้นมีสมาชิกมากกว่าหนึ่งตัว แต่ถ้าเอกลักษณ์การบวกกับเอกลักษณ์การคูณคือตัวเดียวกัน ริงนั้นจะเรียกว่ามีภาวะชัด (trivial) (ดูการพิสูจน์ด้านล่าง)
* ในกรุปของเมทริกซ์มิติ *m*×*n* เหนือกรุป *G* หรือเขียนแทนด้วย M*m*×*n*(*G*) เอกลักษณ์การบวกจะเขียนแทนด้วย **0** และเมทริกซ์ที่ประกอบด้วยสมาชิกเอกลักษณ์ใน *G* ทั้งหมด (นั่นคือ 0) ดังตัวอย่าง ในเมทริกซ์มิติ 2×2 เหนือเซตของจำนวนเต็ม M2×2(**Z**) เอกลักษณ์การบวกของเมทริกซ์นี้คือ

{\displaystyle \mathbf {0} ={\begin{pmatrix}0&0\\0&0\end{pmatrix}}}

การพิสูจน์
----------

### เอกลักษณ์การบวกมีเพียงหนึ่งเดียวในกรุป

กำหนดให้ (*G*, +) เป็นกรุปหนึ่ง และให้ 0 กับ 0' ในเซต *G* เป็นตัวแทนของเอกลักษณ์การบวก ดังนั้นสำหรับสมาชิก *g* ใดๆ ในเซต *G*

0 + *g* = *g* = *g* + 0 และ
0' + *g* = *g* = *g* + 0'
ซึ่งสามารถทำให้

0 + (0') = (0') = (0') + 0
จะได้ว่า 0 = 0' นั่นคือ 0 กับ 0' คือค่าเดียวกัน

### เอกลักษณ์การบวกและเอกลักษณ์การคูณ แตกต่างกันในริงที่ไม่อยู่ในภาวะชัด

กำหนดให้ *R* คือริงหนึ่ง และสมมติให้เอกลักษณ์การบวก 0 กับเอกลักษณ์การคูณ 1 มีค่าเท่ากัน นั่นคือ 0 = 1 ดังนั้นสำหรับสมาชิก *r* ใดๆ ในริง *R*

*r* = *r* × 1 = *r* × 0 = 0
พิสูจน์ได้ว่า *R* มีภาวะชัด (trivial) นั่นคือ *R* = {0} (มีสมาชิกเพียงตัวเดียวคือ 0) ในทางกลับกันจะได้ว่า เมื่อ *R* ไม่อยู่ในภาวะชัด ดังนั้น 0 จะไม่เท่ากับ 1 หมายความว่าเอกลักษณ์การบวกและเอกลักษณ์การคูณไม่เท่ากันนั่นเอง

อ้างอิง
-------

* David S. Dummit, Richard M. Foote, *Abstract Algebra*, Wiley (3d ed.): 2003, ISBN 0-471-43334-9

ดูเพิ่ม
-------

* ตัวผกผันการบวก (อินเวิร์สการบวก)
* สมาชิกเอกลักษณ์
* เอกลักษณ์การคูณ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* uniqueness of additive identity in a ring ที่ PlanetMath.
* Margherita Barile, "Additive Identity" จากแมทเวิลด์.
***ปรากฏการณ์โจเซฟสัน (Josephson effect)***  (Kittel.1997) เป็นปรากฏการณ์ที่สามารถทำให้เกิดได้ ภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสม โดยเป็นปรากฏการณ์ที่คู่คูเปอร์ที่เป็นตัวนำในตัวนำยวดยิ่งสามารถทะลุผ่านผ่านฉนวนบางๆที่กั้นกลางระหว่างตัวนำยวดยิ่งได้ สามารถเกิดขึ้นได้ 2 แบบ คือ แบบ DC Josephson effect และ แบบ AC Josephson effect

**แบบ DC Josephson effect** เป็นปรากฏการณืที่มีกระแสตรงพุ่งทะลุผ่านบริเวณรอยต่อจากตัวนำยวดยิ่งด้านหนึ่งไปสู่ตัวนำยวดยิ่งอีกด้านหนึ่งได้ แม้จะมีฉนวนกั้นกลางอยู่และไม่มีการใส่สนามไฟฟ้าหรือสนามแม่เหล็ก 

โดยกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านรอยต่อจะมีค่าตามสมการ **I = I˳sinδ**
เมื่อ I˳ คือ กระแสสูงที่สุดที่สามารถไหลผ่านได้
δ คือ ความต่างเฟสของฟังกืชั่นคลื่นของคู่คูเปอร์ในตัวนำยวดยิ่งในแต่ละด้าน

**แบบ AC Josephson effect** เป็นปรากฏการณ์เมื่อใส่แหล่งจ่ายไฟกระแสตรงให้แก่ระบบ จะเกิดการสั่นของกระแสไฟฟ้าแบบ rf ที่บริเวณรอยต่อ และจากค่าที่ได้สามารถนำมาคำนวณหาค่า ℏ/e ที่แม่นยำมาก ๆ ได้

โดยกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านรอยต่อจะมีค่าตามสมการ **I=I˳sin[δ (0) -2eVt/ℏ]**
เมื่อ ความถี่ของกระแสไฟฟ้าเป็น ω=2eV/ℏ
δ (0) คือความต่างเฟสเริ่มต้น
e คือประจุของอิเล็กตรอน
V คือความต่างศักย์ที่ใส่เข้าไป
t คือเวลา
จากสมการของความถี่ ω=2eV/ℏ ถ้ารู้ค่า V และความถี่ที่ได้จากการทดลองอย่างแม่นยำก็จะได้ค่า ℏ/e ที่แม่นยำมากๆ ได้ ซึ่งมีประโยชน์มากๆในการใช้เป็นตัวกำหนดค่ามาตรฐาน

อ้างอิง
-------



  

www.abdn.ac.uk/physics/case/99/appendix.html
[]
The Nobel Foundation : http://nobelprize.org
Oak Ridge National Laboratory : http://www.ornl.gov/sci/htsc/pdfs/SuperconTimeline202000.pdf เก็บถาวร 2012-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กราเซียโน ร็อคซีเกียนี** (Graciano Rocchigiani) นักมวยสากลชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองดืสบวร์ค ประเทศเยอรมันเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2506 สิถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 19) เสมอ 1 แพ้ 6

ประวัติ
-------

ร็อคซีเกียนีเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน เมาโร เฮอร์นันเดซ และต่อมาได้ครองแชมป์เยอรมันรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ พ.ศ. 2528 และแชมป์เยอรมันรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2529 ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2530 ชนะน็อค วินเซนต์ บุลแวร์ ยก 8 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้ง โดยการป้องกันตำแหน่งเมื่อ 3 มิถุนายน 2530 ชนะคะแนน นิคกี้ วอล์คเกอร์ เป็นการชกกำหนด 15 ยกครั้งสุดท้ายของรุ่นนี้ ก่อนที่เขาจะสละตำแหน่งเพื่อไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่า
เมื่อข้ามรุ่นมาแล้ว ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วขึ้นชกป้องกันแชมป์อีกเพียงครั้งเดียวก็หยุดชกไปตลอดปี พ.ศ. 2535 กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2536 ในปีถัดมา ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท WBO และขึ้นชิงแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทแต่ไม่สำเร็จ

ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท IBF กับเฮนรี่ มาสเก้ถึงสองครั้ง แต่ก็แพ้ไปทั้งสองครั้ง ใน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าแพ้คะแนน ดาริอุส มิซาลเชฟสกี จน พ.ศ. 2541 ร็อคซีเกียนีจึงประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ชนะคะแนน ไมเคิล นันท์ แต่หลังจากได้แชมป์ เขากลับหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าเสมอกับ ดาริอุส มิซาลเชฟสกีไปเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2543 เขาขึ้นชกใน พ.ศ. 2544 อีกเพียงครั้งเดียว ก็หยุดชกไป กลับมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ที่ว่างใน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โธมัส อุลริซ จากนั้นจึงแขวนนวมไป

อ้างอิง
-------

* ฅนเหล็ก. *กราเซียโน ร็อคซีเกียนี ‘ร็อคกี้’ ตัวจริงของเมืองเบียร์*. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 30 ฉบับที่ 1440 11-17 เมษายน พ.ศ. 2555 หน้า 48 - 49
**หยาง หู่เฉิง**(จีนตัวเต็ม: 楊虎城; จีนตัวย่อ: 杨虎城; พินอิน: *Yáng Hǔchéng*; เวด-ไจลส์: *Yang Hu-ch'eng*) (26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1893 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1949) เป็นนายพลจีนในช่วงสมัยขุนศึกแห่งสาธารณรัฐจีนและนายพลแห่งก๊กมินตั๋งในช่วงสงครามกลางเมืองจีน

หยาง หู่เฉิงได้เข้าร่วมการปฏิวัติซินไฮ่ในวัยหนุ่มของเขาและกลายเป็นขุนศึกที่เป็นที่นิยมของมณฑลส่านซี ในปี ค.ศ. 1926 หลังความพ่ายแพ้ของ Feng Yuxiang และ Yan Xishan ในสงครามที่ราบภาคกลาง ในปี ค.ศ. 1930 หยางเป็นพันธมิตรกับพรรคก๊กมินตั๋งแห่งสาธารณรัฐจีน ดังนั้นจึงกลายเป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพตะวันตกเหนือของก๊กมินตั๋ง คำสั่งในการทำลายล้างพรรคคอมมิวนิสต์จีน(CPC) ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งตั้งฐานที่มั่นที่หยานอัน กับจาง เสวียเหลียง แห่งกองทัพตะวันออกเหนือในปี ค.ศ. 1935 ทั้งตัวหยางและจาง เสวียเหลียงต่างประทับใจกับความสามารถในการป้องกันและการสู้รบที่มีประสิทธิภาพของฝ่ายคอมมิวนิสต์จีน พวกเขาเชื่อมั่นโดยข้อเสนอของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในการปกป้องประเทศจีนจากการรุกรานจีนของญี่ปุ่น

ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายได้ยุติสงคราม ประธานพรรคก๊กมินตั๋ง เจียง ไคเชก ได้บินไปยังเมืองซีอานในต้นเดือนธันวาคมเพื่อตรวจสอบที่การรบไม่ดำเนินต่อไป ในช่วงอุบัติการณ์ซีอานที่ตามมา เนื่องจากเจียงได้ปฏิเสธข้อเสนอของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในการเข้าร่วมในการก่อตั้งกองกำลังต่อต้านญี่ปุ่น หยางและจาง เสวียเหลียงได้ทำการจับกุม เจียง ไคเชก และกักขังเขาไว้เป็นจำเลยจนกว่าเขาจะยอมตกลงที่จะจัดตั้งพันธมิตรระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน หลังจากที่ได้บินกลับไปที่เมืองหลวงของก๊กมินตั๋งที่หนานจิงกับเจียง ไคเชก จาง เสวียเหลียงได้ถูกจับกุมทันทีเมื่อเดินทางมาถึง​ ภายหลังจากนั้นก็ถูกกักบริเวณ​ภายในบ้านนานนับห้าสิบปี ส่วนหยางก็ถูกจับกุมอย่างลับๆในเวลาต่อมา และเขาอยู่ในคุกนานกว่าสามสิบปีจนกระทั่งเจียง ไคเชกได้ออกคำสั่งให้ประหารชีวิตเขาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1949 พร้อมกับภรรยา บุตร และเจ้าหน้าที่คนสนิทบางส่วนของเขา ไม่นานก่อนที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จะบุกเข้ายึดครองหนานจิง ซึ่งสงครามกลางเมืองจีนใกล้จะยุติลง สุสานผู้พลีชีพของนายพล หยาง หู่เฉิง (杨虎城烈士陵园) อยู่ในเขตฉาง, ซีอาน บางส่วนของสมาชิกครอบครัวคนอื่นๆต่างได้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "蒋介石屠杀杨虎城全家秘录". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-14. สืบค้นเมื่อ 2019-04-08.
2. ↑  "杨虎城曾想把17路军改编成红军". Cpc.people.com.cn. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-16. สืบค้นเมื่อ 2013-01-19.
3. ↑  crystaldagger,redapple. "杨虎城的遗孀和儿女". Shang.cnfamily.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-12. สืบค้นเมื่อ 2013-01-19.
**ชะอม** เป็นพืชจำพวกอาเคเซีย นิยมรับประทานในทุกภาคของไทย เป็นพืชยื่นต้น ใช้ใบแก่และอ่อน เป็นสมุนไพร ของไทย ลำต้นของชะอมมีหนาม ใบมีขนาดเล็กและมีกลิ่นฉุน ใบอ่อนของชะอมหรือส่วนยอดของใบสามารถนำมารับประทานได้ มีชื่อเรียกแตกต่างกันไปแต่ละภาค โดยมากมักปลูกตามรั้วบ้านเนื่องจากมีหนามแล้วยังเป็นผักที่ทานได้ตลอดทั้งปี พืชอีกชนิดหนึ่งที่พบในประเทศ ซึ่งเป็นคนละสปีชีส์ย่อยกับชะอมคือผักคา

การปลูก
-------

ปลูกโดย การปักชำ เพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง หรือการโน้มกิ่งลงดิน โดยไม่ได้ต่อตาหรือชำกิ่ง ส่วนมากใช้การเพาะเมล็ด เนื่องจากได้ต้นที่แข็งแรง ทนทานต่อสภาพอากาศและยังมีหนามมากกว่าการปลูกด้วยวิธีปลูกแบบอื่น 

รูปแบบการเพาะนำเมล็ดใส่ถุงพลาสติก รดน้ำวันละครั้ง เมื่อเมล็ดงอกทำการย้ายลงดิน ปลูกห่างกันประมาณ 1 เมตร บำรุงต้นด้วย ปุ๋ยสดหรือมูลสัตว์ การเก็บยอดควรเหลือยอดไว้ 3-4 ยอด เพื่อให้ต้นได้โต ควรปลูกในฤดูร้อนช่วยรดน้ำเจริญดีกว่าปลูกในฤดูฝนหากปลูกในฤดูฝนชะอม มีโอากาศเมล็ดเน่าได้มาก ชะอมไม่ค่อยมีโรคและแมลงมารบกวนหากพบโรคป้องกันโดยใช้ ปูนขาวโรยรอบโคนต้นหรือจุ่มท่อนพันธุ์ในน้ำปูนขาวก่อนปลูก ส่วนแมลงมีหนอนกินยอดชะอม ใช้ยาฆ่าแมลงฉีดทุก ๆ 8 วัน ควรเก็บยอดชะอมหลังฉีดยาแล้วไม่น้อยกว่า 7 วันสามารถเก็บเกี่ยวจากต้นที่ปลูกกิ่งตอนได้ประมาณ 10 -15 วัน ตัดยอดขายได้ ทุก ๆ 2 วัน ควรบำรุงและดูแลต้นอย่างสม่ำเสมอ

การรับประทาน
------------

ไข่เจียวชะอม
* นำยอดชะอมมาต้มหรือลวก รับประทานร่วมกับน้ำพริก
* ใส่ลงพร้อมไข่เจียว

สรรพคุณทางยา
------------

* ราก แก้ปวดท้อง ท้องอืด ท้องเฟ่อ ขับลมในลำไส้
* แก้ลิ้นอักเสบเป็นผื่นแดง

รายอ้างอิง
----------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-21. สืบค้นเมื่อ 2007-03-21.
2. ↑  ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-21. สืบค้นเมื่อ 2007-03-21.
4. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ชะอม**
บทความนี้เกี่ยวกับถนนในนิวออร์ลีนส์ สำหรับแจ๊สคลับในโทรอนโท ดูที่ บูร์บงสตรีท (โทรอนโท)
ถนนบูร์บงมุ่งหน้าย่านซีบีดี
**ถนนบูร์บง** (อังกฤษ: Bourbon Street, ฝรั่งเศส: *Rue Bourbon*, สเปน: *Calle de Borbón*) เป็นถนนสายประวัติศาสตร์ในใจกลางย่านเฟรนช์ควอร์เทอร์ของเมืองนิวออร์ลีนส์ ถนนมีความยาวสิบสามช่วงอาคาร (blocks) เขื่อมถนนคาแนลกับถนนเอสพลานาด ถนนบูร์บงเป็นที่รู้จักจากบาร์และคลับจำนวนมากตลอดสายถนน ถนนบูร์บงมีผู้เยี่ยมชมราว 17.74 ล้านคนเมื่อปี 2017 ถนนบูร์บงจึงถือว่าเป็นถนนสายสำคัญของเมืองนิวออร์ลีนส์โดยเฉพาะในทางการท่องเที่ยว จำนวนนักท่องเที่ยวต่อปีสูงขั้นมาตลอดนับตั้งแต่เมืองนิวออร์ลีนส์ถูกถล่มด้วยเฮอร์ริเคนแคทรินาในปี 2005 จึงถือไดว้าเมืองนิวออร์ลีนส์ประสบความสำเร็จในการเกิดขึ้นใหม่ในฐานะเมืองท่องเที่ยว ถนนบูร์บงเป็นถนนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และเป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมือง

ดูเพิ่ม
-------

* เฟรนช์ควอร์เทอร์
* ตลาดฝรั่งเศส
* จัตุรัสแจ็คสัน
* ถนนรอยัล
* ถนนแบซิน
* ถนนคาแนล
* โรงแรมและคาซิโนถนนบูร์บง

อ้างอิง
-------

1. ↑  CityBusiness Staff (2018-05-09). "Nearly 18 million visitors spent $8.7B in New Orleans last year". *New Orleans CityBusiness* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-12-18.
2. ↑  "New Orleans tourism grapples with 'lost decade,' 10 years after Katrina". *Fortune* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-12-18.
3. ↑  "Bourbon Street | New Orleans Streets to Visit". *www.neworleans.com*. สืบค้นเมื่อ 2018-12-18.
4. ↑  "New Orleans French Quarter History, Architecture and Pictures". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-03-25. สืบค้นเมื่อ 2006-10-28.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ถนนบูร์บง**

**แผนที่เส้นทาง**: 

|  |  |
| --- | --- |
|  | **ไฟล์ KML** (แก้ไข • วิธีใช้) |

w:en:Template:Attached KML/Bourbon StreetKML is from Wikidata
* Bourbon Street on neworleans.com
* Bourbon Street on frenchquarter.com

พิกัดภูมิศาสตร์: 29°57′32″N 90°03′55″W﻿ / ﻿29.9590°N 90.0653°W﻿ / 29.9590; -90.0653
**โก อู-รี** (เกาหลี: 고우리; เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **Woori** หรือในชื่อ **Go Na-eun** เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของเรนโบว์ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้และกลุ่มย่อย Rainbow Blaxx ภายใต้สังกัดดีเอสพีมีเดีย

ประวัติ
-------

อูรี เกิดใน เมืองช็อนจู จังหวัดช็อลลาเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 1988 เธอได้รับการฝึกเต้น ร้องเพลงและทักษะการแร็ปเป็นอย่างดี เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศิลปะแทจ็อนและมหาวิทยาลัยกีฬาแห่งเกาหลี เธอเคยฝึกอบรมอยู่ที่ SM Entertainment ก่อนที่จะมาออดิชั่นกับบริษัทดีเอสพีมีเดีย

อาชีพ
-----

### เรนโบว์

อูรีเข้าร่วมวงเรนโบว์เป็นคนสุดท้าย และมีกำหนดเป็นตัวในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2009 

### การแสดง

เธอได้รับบทรับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง Heartbeat ของปี 2010 []ในปี 2010 อูรีและเพื่อนๆได้รับเชิญในละครเรื่อง Dae Mul ซึ่งรับเชิญในตอนที่ 5 ในปี 2011 อูรีได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง You're My Pet ซึ่งรับบทเป็น อี มิน-ซันในเดือนกรกฎาคม 2012 อูรีเป็นนักแสดงในละครเรื่อง I Need a Fairy ทางสถานีเคบีเอส

### รายการโทรทัศน์

ในปี 2011 อูรีเข้าเป็นสมาชิกรายการ ชอนชุลบุลแพ ซีซั่น 2 แต่เธอถอนตัวจากรายการชอนชุลบุลแพ ในวันที่ 7 เมษายน 2012 พร้อมด้วย แอมเบอร์
ในปี 2013 เดือนกุมภาพันธ์อูรีได้เป็นพิธีกรพิเศษในรายการ M! Countdown ร่วมกับ คิม จี-ซุก และ คิม แจ-คย็อง.

ผลงาน
-----

### ภาพยนตร์

| ปี | รายการ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2553 |  *Heartbeat* | — | รับเชิญ |
| 2554 |  *You're My Pet* | Lee Min Sun |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-01. สืบค้นเมื่อ 2014-01-24.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-01. สืบค้นเมื่อ 2014-01-24.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Ko Woo-ri เก็บถาวร 2013-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on Cyworld
* โก อู-รี ที่ทวิตเตอร์
**ถนนป่าโทน** หรือถนนเดชาวุธ อยู่ในเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา เป็นชื่อถนนที่มีมาแต่โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งตามชื่อย่านค้าขาย คำว่า "ป่า" หมายถึงตลาด 
ถนนป่าโทนจึงหมายถึงถนนช่วงที่ผ่านย่านตลาดขายโทนและเครื่องดนตรีไทย 

ต่อมาในราวสมัยรัชกาลที่ 5 ถนนป่าโทนได้ถูกตั้งชื่อใหม่ว่า **"ถนนเดชาวุธ"** ซึ่งเป็นชื่อของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา พระโอรสพระองค์ที่ 62 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 7 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทรา บรมราชินีนาถ ได้ประทานชื่อถนนสายนี้ ครั้นดำรงตำแหน่งเป็น ผู้บัญชาการกองพลทหารบกที่ 3 ได้ขออนุญาตสร้างทางขึ้นบนถนนป่าโทน เพื่อใช้เป็นเส้นทางลำเลียงพล จากกรมทหารตำบลหัวแหลมซึ่งด้านตะวันตกของเกาะเมือง มุ่งตัดตรงผ่ากลางเมืองไปสู่ท่าเรือข้ามฟากใต้สถานีรถไฟที่ด้านตะวันออกของเกาะเมือง เพื่อสำเลียงทหารและยุทธสัมภาระจากกองพลทหารบกที่ 3 ไปยังสถานีรถไฟกรุงเก่า ซึ่งอยู่ฝากตรงข้ามแม่น้ำป่าสัก หน้าและพอมีการสร้าง สาขาของที่ทำการไปรษณีย์บนถนนสายนี้ จึงตั้งชื่อสาขาว่าเดชาวุธ และเป็นดูเหมือนจะเป็นสถานที่เดียวในปัจจุบันที่ยืนยันว่าถนนสายนี้เคยชื่อว่า ถนนเดชาวุธมาก่อน

อ้างอิง
-------

1. ↑  โบราณราชธานินทร์. (2527). **เรื่องเกี่ยวกับพระนครศรีอยุธยา.** ไม่ปรากฏเลขหน้า.
2. ↑  เกื้อกูล ยืนยงอนันต์. (2527). **ความเปลี่ยนแปลงภายในเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา.** หน้า 51.
ไข่มุกจากการเลี้ยง
**ไข่มุกเลี้ยง** (อังกฤษ: Cultured pearl) หมายถึงไข่มุกที่มีผู้เลี้ยงขึ้นมาภายใต้สภาพแวดล้อมที่ได้รับการควบคุม

การพัฒนาของไข่มุก
-----------------

ไข่มุกเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อปลายยอดชั้นนอกได้รับความเสียหายจากปรสิต, จากการกัดกินของปลาหรือเหตุการณ์อื่นซึ่งสร้างความเสียหายแก่บริเวณขอบที่อ่อนแอของเปลือกสัตว์จำพวกพวกหอยชั้น Bivalvia หรือแกสโทรโพดา เนื้อเยื่อปลายยอดชั้นนอกจึงตอบสนองโดยการหลั่งน้ำมุกเข้าไปเคลือบสิ่งแปลกปลอมนั้น ในทางเคมี สารที่หลั่งออกมานี้เป็นแคลเซียมคาร์บอเนตและเส้นใยโปรตีนที่เรียกว่า คอนชิโอลิน เมื่อน้ำมุกถูกสร้างขึ้นในชั้นของอะราโกไนต์บาง ๆ แล้ว มันจะสะสมถุงไข่มุกจนกระทั่งเติบโตขึ้นเป็นไข่มุก โดยมีการเล่ากันว่าเม็ดทรายสามารถก่อให้เกิดไข่มุกได้ อย่างไรก็ตาม น้ำมุกจะไม่หลั่งออกมาเคลือบสิ่งไม่มีชีวิตแต่อย่างใด 

ไข่มุกตามธรรมชาติหมายถึงไข่มุกซึ่งเกิดขึ้นเองในธรรมชาติ ซึ่งมีโอกาสน้อย ตรงกันข้ามกับไข่มุกเลี้ยง ซึ่งเป็นการเกิดไข่มุกโดยอาศัยการช่วยเหลือของมนุษย์ คือ การใส่เนื้อเยื่อของหอย จากนั้นถุงมุกจะก่อตัวขึ้น และแคลเซียมคาร์บอเนตจะตกตะกอนในรูปของน้ำมุก

อุตสาหกรรมไข่มุก
----------------

ไข่มุกเลี้ยงสมัยใหม่ส่วนมากมักเป็นผลมาจากการค้นพบในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยนักวิจัยชาวญี่ปุ่น มิเซะและนิชิกาวา ถึงแม้ว่าในการเพาะเลี้ยงบางครั้งจะยาวนานจนสามารถกระตุ้นให้สัตว์พวกหอยสามารถผลิตไข่มุกได้โดยมนุษย์ แต่ไข่มุกประเภทนี้มักบวมพองมากกว่าจะกลม วิธีการที่มิเซะและนิชิกากวาค้นพบนั้นเป็นเทคนิคเฉพาะในการชักนำให้เกิดการผลิตไข่มุกกลมภายในอวัยวะสร้างเซลล์สืบพันธุ์ของสัตว์จำพวกหอย ซึ่งเทคนิคนี้ได้รับการจดสิทธิบัตรโดยโคกิชิ มิกิโมโตไม่นานหลังจากนั้น และผลผลิตรอบแรกผลิตเสร็จในปี ค.ศ. 1916

ทุกวันนี้ไข่มุกมากกว่า 99% ที่ขายกันอยู่ทั่วโลกเป็นไข่มุกเลี้ยง 

ไข่มุกเลี้ยงสามารถแยกแยะจากไข่มุกธรรมชาติได้โดยการใช้รังสีเอกซ์ โดยการมองนิวเคลียสภายในไข่มุก

ดูเพิ่ม
-------

ไข่มุก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Cultured Pearl Information Guide
* Pearl Types
* Grading Pearls
บทความนี้เกี่ยวกับถนนประชาราษฎร์ ในเขตจังหวัดนนทบุรี สำหรับถนนประชาราษฎร์ ในเขตกรุงเทพมหานคร ดูที่ ถนนประชาราษฎร์ (แก้ความกำกวม)
ถนนประชาราษฎร์บริเวณวัดทินกรนิมิต
**ถนนประชาราษฎร์** (อักษรโรมัน: *Thanon Pracha Rat*) เป็นเส้นทางการคมนาคมในท้องที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีระยะทางเริ่มต้นจากทางแยกติวานนท์ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนติวานนท์ ถนนนครอินทร์ และถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรีในพื้นที่ตำบลตลาดขวัญ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โค้งและตรงไปทางทิศตะวันตก จนกระทั่งตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรีที่ทางแยกประชาราษฎร์-เลี่ยงเมืองนนทบุรี และเข้าเขตตำบลสวนใหญ่ จากนั้นเบี่ยงลงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เล็กน้อย ก่อนตัดกับถนนพิบูลสงครามที่ทางแยกศรีพรสวรรค์ และไปสิ้นสุดที่วงเวียนหอนาฬิกาท่าน้ำนนทบุรี

ถนนประชาราษฎร์เป็นถนนสายแรก ๆ ของจังหวัดนนทบุรี ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่นเพื่อตัดถนนจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลบางขวางขึ้นไปถึงวัดลานวัว จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2474 โดยมีแนวเส้นทางเริ่มจากแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลบางขวาง (ปัจจุบันคือตำบลสวนใหญ่) ไปทางทิศตะวันออกจนถึงบริเวณเหนือวัดลานวัว (ปัจจุบันคือวัดลานนาบุญ) ทั้งนี้เพื่อให้การจราจรทางบกในจังหวัดนนทบุรีมีความสะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น หลังจากที่เมื่อ พ.ศ. 2471 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายศาลากลางจังหวัดนนทบุรีจากปากคลองบางซื่อลงมาตั้งที่ตำบลบางขวาง รวมทั้งยังโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเรือนจำมหันตโทษกลางขึ้นที่นั่นด้วย 

ในปีต่อมา (พ.ศ. 2475) พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามถนนสายนี้รวมกับถนนที่ตัดมาจากตำบลบางซื่อ กรุงเทพพระมหานคร (ซึ่งตัดขึ้นในช่วงเดียวกัน) ว่า **ถนนประชาราษฎร์** จนกระทั่งภายหลังได้มีการแบ่งถนนประชาราษฎร์ช่วงตั้งแต่ทางแยกเตาปูนถึงทางแยกติวานนท์ออกไปเป็นถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ถนนประชาราษฎร์จึงมีระยะทางอยู่ในจังหวัดนนทบุรีเท่านั้น ปัจจุบันช่วงตั้งแต่ทางแยกติวานนท์ถึงทางแยกศรีพรสวรรค์เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 และอยู่ในเขตควบคุมของหมวดทางหลวงนนทบุรี แขวงทางหลวงนนทบุรี (หน่วยงานของกรมทางหลวง)

ดูเพิ่ม
-------

* ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306
* ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนประชาราษฎร์
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°48′27″N 100°31′05″E﻿ / ﻿13.807630°N 100.518185°E﻿ / 13.807630; 100.518185
**จิมมี เบรดาห์ล** (Jimmi Bredahl)นักมวยสากลชาวเดนมาร์ก เกิดเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2510 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 7) แพ้ 3 เป็นพี่ชายของจอห์นนี เบรดาห์ลที่เป็นแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทของสมาคมมวยโลก

ประวัติ
-------

เบรดาห์ลเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนนเดส กาการิโน จากนั้นชกชนะรวดตลอดมา จน พ.ศ. 2535 จึงได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท และได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวทขององค์กรมวยโลกในปีเดียวกันเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนแดเนียล ลอนดาส เบรดาห์ลป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ใน พ.ศ. 2536 จากนั้น ใน พ.ศ. 2537 เขาขึ้นชกป้องกันตำแหน่งกับออสการ์ เดอ ลา โฮยา ซึ่งเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติสหรัฐที่ได้เหรียญทองในกีฬาโอลิมปิกมาก่อนที่จะหันมาชกมวยอาชีพ ปรากฏว่าเบรดาห์ลเป็นฝ่ายแพ้อาร์ทีดี​ เสียแชมป์ไป

หลังจากนั้น เบรดาห์ลขึ้นชิงแชมป์ยุโรปอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ เขายังชกมวยต่อมาจน พ.ศ. 2539 หลังจากที่ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท องค์กรมวยนานาชาติไม่สำเร็จ แพ้น็อค ทรอย ดอร์ซีย์ ยก 8 เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2539 จึงแขวนนวมไปในที่สุด

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
	+ ชิง 7 มีนาคม 2535 ชนะน็อค ปีแอร์ ลอว์ซีย์ ยก 11
* แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท​ WBO
	+ ชิง 4 กันยายน 2535 ชนะคะแนนแดเนียล ลอนดาส
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กันยายน 2536 ชนะคะแนน เรนาโต คอร์เน็ต
	+ เสียแชมป์ 5 มีนาคม 2537 แพ้อาร์ทีดี​ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ยก 10
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 7 ตุลาคม 2537 แพ้คะแนน จาโคมัน โยมา

อ้างอิง
-------

* ฅนเหล็ก. *จิมมี่ เบรดาห์ล สิงห์หมัดซ้ายแดนโคนม.* นิตยสารมวยโลก ปีที่ 30 ฉบับที่ 1438 28 มีนาคม – 3 เมษายน 2555 หน้า 48 - 49
* สถิติการชก
**วัดหลง** เป็นโบราณสถานตั้งอยู่ในตำบลตลาดไชยา อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี กรมศิลปากรได้ประกาศให้เป็นโบราณสถานสําหรับชาติมาตั้งแต่ พ.ศ. 2479

ชื่อของวัดหลง สันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจาก "วัดหลวง" ตั้งอยู่ในเมืองโบราณไชยาอยู่ระหว่างวัดเวียงกับวัดแก้ว ด้านทิศใต้ห่างจากวัดประมาณ 30 เมตร มีคลองไชยาไหลผ่าน วัดหลงเป็นวัดร้างมีซากอาคารขนาดใหญ่อยู่หลังหนึ่งเหลือเพียงส่วนฐาน เนื่องจากอิฐส่วนบนถูกรื้อไปทำกำแพงแก้วในคราวบูรณะพระบรมธาตุไชยา สภาพก่อนการขุดแต่งเป็นเนินดินปนเศษอิฐมีต้นไม้ขึ้นปกคลุมหนาแน่น ภายหลังการขุดแต่งเผยให้เห็นฐานอาคารที่มีรูปแบบแผนผังทรงกากบาทคล้ายคลึงกับโบราณสถานที่วัดแก้ว สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 14–15 สมัยเดียวกับเจดีย์วัดพระบรมธาตุไชยา

บริเวณใกล้เคียงกับวัดหลง เป็นบ้านนายสอนเพชรศักดิ์ ราษฎรบ้านหัวคู อยู่ห่างจากคลองไชยาไปทางทิศใต้ประมาณ 30 เมตร มีการขุดบ่อน้ำบริเวณสวนกล้วย พบโบราณวัตถุสำคัญหลายชิ้น ได้แก่ ประติมากรรมสำริดรูปนางตารา 8 กร ลักษณะทางประติมานวิทยาคล้ายกับที่พบในภาคตะวันออกของแคว้นเบงกอล ในประเทศอินเดีย ศิลปะปาละ กำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 15-16 ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ชิ้นส่วนคันฉ่องสำริดสมัยราชวงศ์ซ่ง ชิ้นส่วนเครื่องประดับหินลูกปัดสีเหลือง เครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์ซ่งและเครื่องถ้วยจีนสมัยอันนัมของเวียดนาม โบราณวัตถุเหล่านี้แสดงหลักฐานการตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยของชุมชนบนสันทรายที่เป็นเมืองโบราณไชยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหลง (Wat Long)". ฐานข้อมูลท้องถิ่นภาคใต้-มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
2. ↑  "วัดหลง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหลง**
**คณะกรรมการแห่งชาติปาปัวตะวันตก** (National Committee for West Papua) เป็นกลุ่มของชาวปาปัวที่ต่อสู้เพื่อเอกราชของปาปัวและปาปัวตะวันตก ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551 ที่เมืองชยปุระโดยกลุ่มที่หลากหลาย เพื่อเรียกร้องให้สหประชาชาติและอินโดนีเซียยอมให้ปาปัวได้มีสิทธิ์ตัดสินใจเกี่ยวกับอนาคตตนเอง สภานานาชาติแห่งปาปัวตะวันตกและทนายความนานาชาติแห่งปาปัวตะวันตกได้ยอมรับให้คณะกรรมการแห่งชาติปาปัวตะวันตกเป็นผู้ประสานงานในท้องถิ่นของขบวนการต่อสู้เพื่อเอกราชของปาปัวตะวันตก

ใน พ.ศ. 2552 คณะกรรมการแห่งชาติปาปัวตะวันตก ได้จัดให้นักศึกษาชาวปาปัวในชวา บาหลี มากัสการ์และมานาโดกลับไปสู่ปาปัวและจัดประท้วงในสวนสาธารณะที่เซนตานีก่อนจะถูกเจ้าหน้าที่จับกุมในที่สุด ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 มีผู้ประท้วง 8 คนถูกตำรวจสังหาร ระหว่างการประท้วงที่สนับสนุนโดยคณะกรรมการแห่งชาติปาปัวตะวันตก การประท้วงเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งมีชาวปาปัวถูกจับหลังจากตำรวจสลายฝูงชน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official Website of the KNPB
* KNPB on YouTube
* KNPB Sentani Branch เก็บถาวร 2012-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Statement by Viktor Yeimo\*
แผนที่ต้นฉบับของจอห์น สโนว์แสดงให้เห็นถึงการกระจุกของบริเวณที่เกิดอหิวาตกโรค (ระบุด้วยสัญลักษณ์รูปสีเหลี่ยมผืนผ้าทึบ) ในลอนดอนซึ่งระบาดใน ค.ศ. 1854 ปั้มที่ปนเปื้อนเชื้อโรคตั้งอยู่บริเวณจุดแยกของถนนบรอดและถนนเคมบริดจ์ (ถนนเลกซิงตันในปัจจุบัน) จนไปถึงถนนลิตเติลวินด์มิลล์
**การระบาดของอหิวาตกโรคในถนนบรอด** (อังกฤษ: Broad Street cholera outbreak) หรือ **การระบาดในโกลเดนสแควร์** (*Golden Square outbreak*) คือการระบาดของอหิวาตกโรคอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1854 ใกล้เคียงกับถนนบรอด (ถนนบรอดวิคในปัจจุบัน) ในเขตโซโฮของนครเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ และเกิดขึ้นในช่วงที่มีการระบาดของอหิวาตกโรคทั่วโลกในระหว่าง ค.ศ. 1846–1860 การระบาดนี้มีผู้เสียชีวิต 616 คน และเป็นที่รู้จักจากการศึกษาของนายแพทย์จอห์น สโนว์ถึงสาเหตุของการระบาดและสมมติฐานว่าน้ำที่ปนเปื้อนเชื้อโรคเป็นแหล่งกำเนิดของอหิวาตกโรคมากกว่าที่จะเป็นอนุภาคในอากาศ (อ้างอิงจาก "ภาวะอากาศเป็นพิษ") การค้นพบนี้มีอิทธิพลต่อทางสาธารณสุขและวางรากฐานในการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกทางสุขาภิบาลในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นคำศัพท์คำว่า "จุดแหล่งโรคของการติดเชื้อ" (*focus of infection*) ได้ถูกนำมาใช้ในการอธิบายที่เกิดเหตุ อาทิ เครื่องสูบน้ำในถนนบรอดเป็นปัจจัยสำคัญในการแพร่เชื้อ ความพยายามของสโนว์ในการค้นหาสาเหตุของการแพร่เชื้อยังส่งผลให้เขาสร้างการทดลองแบบอำพรางสองฝ่าย (*double-blind experiment*) โดยไม่รู้ตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eyeler, William (July 2001). "The changing assessments of John Snow's and William Farr's Cholera Studies". *Sozial- und Präventivmedizin*. **46** (4): 225–32. doi:10.1007/BF01593177. PMID 11582849.
2. ↑  Paneth, N; Vinten-Johansen, P; Brody, H; Rip, M (1998-10-01). "A rivalry of foulness: official and unofficial investigations of the London cholera epidemic of 1854". *American Journal of Public Health*. **88** (10): 1545–1553. doi:10.2105/ajph.88.10.1545. ISSN 0090-0036. PMC 1508470. PMID 9772861.

บรรณานุกรม
----------

* Snow, John (1855). *On the Mode of Communication of Cholera* (2nd ed.). London: John Churchill. See also: Mode of Communication of Cholera(John Snow, 1855)

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* Ball, Laura (2009). "Cholera and the Pump on Broad Street: The Life and Legacy of John Snow". *The History Teacher*. **43** (1): 105–119. JSTOR 40543358.
* Vinten-Johansen, Peter; Brody, Howard; Paneth, Nigel; Rachman, Stephen; Rip, Michael (2003). *Cholera, Chloroform, and the Science of Medicine: A Life of John Snow*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 9780199747887.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Interactive version of John Snow's Map (Ghost Map)
* Microorganisms in water from the Broad Street Pump
**พรรคดวงดาวปฏิรูป** (Reform Star Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Bintang Reformasi) เป็นพรรคการเมืองนิยมอิสลามในอินโดนีเซีย เดิมพรรคนี้เป็นขบวนการภายในพรรคสหพัฒนาการ ที่สนับสนุน ฮัมซะห์ ฮัซ รองประธานาธิบดีให้ขึ้นเป็นหัวหน้าพรรค ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2541 - 2546 แต่ล้มเหลวเพราะเขาไม่มีเวลาบริหารพรรคผู้นำขบวนการคือไซนุดดิน เอ็มซี ซึ่งเป็นครูสอนศาสนาและผู้นำส่วนกลางของพรรค เขาและสมาชิกพรรคที่ไม่พอใจได้วางแผนที่จะจัดตั้งพรรคใหม่ในชื่อพรรคสหพัฒนาการ-การปฏิรูป ต่อมา ไซนุดดีนได้ลาออกจากพรรคเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2545 และได้ตั้งพรรคใหม่เมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2545 พรรคนี้ใช้สัญลักษณ์เหมือนพรรคสหพัฒนาการแต่ตัดดาว 5 ดวงออกไป แต่กฎหมายเลือกตั้งไม่อนุญาตให้ใช้ตราดังกล่าว ไซนุดดีนจึงเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคดวงดาวปฏิรูปและใช้ตราใหม่

พรรคนี้มีความขัดแย้งภายในระหว่างไซนุดดีนและแซนัล มาอารีฟ ซึ่งเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคทั้งสองคน แซนัลได้เป็นหัวหน้าพรรค สมาชิกกลุ่มอื่นได้ออกจากพรรคและเข้าเป็นสมาชิกพรรคอื่น ไซนุดดีนเองไปรวมกับพรรคขบวนการอินโดนีเซียที่ยิ่งใหญ่ใน พ.ศ. 2549 

พรรคนี้ได้รับเลือกตั้ง 14 ที่นั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 แต่ไม่ได้รับเลือกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Partai-Partai Politik Indonesia: Ideologi dan Program 2004-2009 (Indonesian Political Parties: Ideologies and Programs 2004-2009* Kompas (1999) ISBN 979-709-121-X pp328-338
2. ↑  *Tempo* magazine No. 0931/March 31-April 06, 2009, p. 20
3. 1 2  *Tempo* magazine No. 0931/March 31-April 06, 2009, p.21
4. ↑  Indonesian General Election Commission website[*ลิงก์เสีย*] Official Election Results
5. ↑  *The Jakarta Post* 10 May 2009 เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Democratic Party controls 26% of parliamentary seats
6. ↑   เก็บถาวร 2009-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน accessed 29 September 2008 (**Indonesian**)
7. ↑  *Profil Partai Politik* (Profile of Political Parties), *Kompas* newspaper 14 July 2008 pp. 38-39
8. ↑   DPR website – Factions (**Indonesian**)
**ดรักแบงก์** (DrugBank) เป็นฐานข้อมูลทางการแพทย์รวมเรื่องราวเกี่ยวกับยาจัดทำโดยมหาวิทยาลัยอัลเบอร์ตา (University of Alberta) โดยเน้นใช้งานให้เป็นแหล่งข้อมูลทางชีวสารสนเทศศาสตร์ (bioinformatics) และเคมีสารสนเทศศาสตร์ (cheminformatics) เชื่อมโยงรายละเอียดของตัวยา เช่นข้อมูลทางเคมี เภสัชวิทยาแลเภสัชกรรม ฐานข้อมูลปัจจุบันดูแลโดย เดวิด วิชาร์ต (David Wishart) ปัจจุบันมีข้อมูลมากกว่า 4,800 ข้อมูล ประกอบด้วย

* ยาโมเลกุลเล็ก (small molecule drug) ที่ผ่านการอนุมัติโดยองค์การอาหารและยา (FDA) มากกว่า 1,000 ชนิด
* ยาไบโอเทค (biotech drug) ที่ผ่านการอนุมัติโดย FDA 110 ชนิด
* อาหารที่เป็นยา (nutraceutical) มากกว่า 100 ชนิด
* ยาทดลอง (experimental drug) มากกว่า 3,200 ชนิด

นอกจากนี้มีข้อมูลลำดับโปรตีน อีก 15,000 ตัวที่เชื่อมโยงไปยังข้อมูลยาเหล่านั้น ยาแต่ละตัวประกอบไปด้วยข้อมูลมากกว่า 80 รายการ โดยกว่ากึ่งหนึ่งเกี่ยวกับข้อมูลทางยาและเคมีและอีกครึ่งเกี่ยวกับเป้าหมายยา (drug target) หรือข้อมูลโปรตีน

ดูเพิ่ม
-------

* PubChem

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติดรักแบงก์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ดรักแบงก์
ดอกแก้วกัลยา
**ดอกแก้วกัลยา** คือชื่อดอกไม้ชนิดหนึ่งซึ่งสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามดอกไม้ประดิษฐ์โดยคนพิการของศูนย์ส่งเสริมอาชีพและพัฒนาคนพิการ ทั้งยั้งทรงพระราชทานพระอนุญาตให้ใช้เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ ของคนพิการ

ที่มาของชื่อ ดอกแก้วกัลยา
-------------------------

สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามดอกไม้ประดิษฐ์โดยคนพิการของศูนย์ส่งเสริมอาชีพและพัฒนาคนพิการ สภาสังคมสงเคราะห์ฯ ว่า "ดอกแก้วกัลยา" ทั้งทรงพระราชทานพระอนุญาตให้ใช้เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ ของคนพิการ และมีพระดำรัสให้ฝึกอบรมวิชาชีพคนพิการเพื่อประดิษฐ์ดอกแก้วกัลยา ให้คนพิการมีรายได้เลี้ยงตัวเองและครอบครัว เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2547 ตามที่ศูนย์ส่งเสริมอาชีพฯ ได้มีหนังสือขอพระราชทานพระอนุญาต

ดอกแก้วกัลยาได้จดลิขสิทธิ์ 2 ฉบับ คือ
-------------------------------------

1. ในนามสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และทรงมอบให้คณะกรรมการส่งเสริมอาชีพ ฯ เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
2. ในนามศูนย์ส่งเสริมอาชีพและพัฒนาคนพิการ สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

ดอกแก้วกัลยานั้นเป็นดอกไม้ในจินตนาการ มาจากดอกไม้ 2 ชนิดด้วยกันคือ ดอกแก้ว และดอกแก้วเจ้าจอม ที่มีกลีบดอกสีฟ้าคราม ซึ่งดอกแก้วทั้ง 2 ชนิดนี้เป็นดอกไม้ยืนต้นที่แข็งแรง ใบสวยงาม ออกดอกเป็นพวง ให้ความหมายเปรียบเทียบประดุจคนเราทุกคนมีน้ำใจเป็นหนึ่งเดียว เพราะฉะนั้นความหมายโดยรวมของดอกแก้วกัลยานั้นคือ ดอกไม้จากนางแก้ว ที่มีน้ำพระหฤทัยสดใส ให้แสงสว่างอบอุ่นกับมวลหมู่คนพิการในแผ่นดินไทย ดั่งน้ำพระหฤทัยจากองค์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์

อ้างอิง
-------

* ดอกแก้วกัลยา เก็บถาวร 2008-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ ปัญญาไทยดอตคอม
* ดอกแก้วกลัยา[*ลิงก์เสีย*] จาก เว็บไซต์ มูลนิธิพัฒนาคนพิการไทย