recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ตังเก** เป็นบทเพลงเพื่อชีวิตยอดนิยม จากการแต่งคำร้องและขับร้องครั้งแรกของพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ ในอัลบั้ม *คนจนรุ่นใหม่* เมื่อ พ.ศ. 2533

ที่มา
-----

พงษ์เทพใช้เวลาคิดและเขียนเพลงนี้นานถึง 2 ปี ซึ่งต้องแก้อยู่หลายรอบ จนเกิดเป็นเพลงที่ฟังง่าย สนุกสนาน แต่เนื้อหาสะท้อนความรู้สึกที่ห่างไกล และกลายเป็นเพลงที่สร้างชื่อให้กับพงษ์เทพอีกเพลงหนึ่ง ถัดจากเพลง "คนกับหมา" และ "ลิงทโมน"

แต่ทำนองของเพลง "ตังเก" ได้มีการอ้างในยูทูบว่า เดิมมาจากเพลงปฏิวัติชื่อ "ฉันเกิดเป็นลูกอิสาน" แต่งโดย ส.เยาวภา โดยเนื้อร้องบรรทัดแรก และทำนองในท่อนแรกมีความคล้ายคลึงกับเพลงตังเกมาก ซึ่งพงษ์เทพอาจจะเอาอิทธิพลของเพลงนั้นมาแต่งเพลงของตนเอง

การนำไปร้องต่อ
--------------

เพลง "ตังเก" ถือเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในยุครุ่งเรืองของตลาดเพลงเพื่อชีวิตและจังหวะสามช่า และเป็นเพลงที่ดีที่สุดของพงษ์เทพ ด้วยเสียงร้องและเนื้อหาที่กลมกลืนอย่างลงตัว บวกกับจังหวะดนตรีสามช่าที่ถูกใจคอเพลงเพื่อชีวิตมาเนิ่นนาน ซึ่งช่วยเพิ่มความไพเราะน่าฟังยิ่งขึ้น จนมีการนำมาขับร้องใหม่ด้วยตัวเองอยู่หลายครั้ง และโดยศิลปินนักร้องคนอื่น ๆ เช่น พี สะเดิด จากอัลบั้ม สะเดิดสุดเดช พ.ศ. 2550 ใน พ.ศ. 2552 ทางหัวลำโพงริดดิม ได้ดัดแปลงรูปแบบดนตรีให้ต่างไปจากเดิมและเข้ากับความต้องการของวัยรุ่น เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง *หนีตามกาลิเลโอ* โดยมอบให้สิงโต เดอะสตาร์ เป็นผู้ขับร้อง พร้อมด้วยชุติมา ทีปะนาถ และจรินทร์พร จุนเกียรติ นักแสดงนำจากภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว ซึ่งได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งแง่บวกและลบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  เยี่ยมไร่ดอกเหงื่อ ของ น้าหมู พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
2. ↑  ฉันเกิดเป็นลูกอิสาน (ต้นฉบับ ตังเก)
3. ↑  ตังเก สุดยอดเพลงเพื่อชีวิตของ พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฟังเพลง ตังเก โดย พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
* ฟังเพลง ตังเก Ost.หนีตามกาลิเลโอ โดย สิงโต-ต่าย-เต้ย
**อาณาจักรเห็ด** (ญี่ปุ่น: キノコ王国; โรมาจิ: *Kinoko Ōkoku*) เป็นเมืองสมมุติในเกมมาริโอ *และเป็นที่แรกสุดของเกมนี้*

ข้อมูล
------

อาณาจักรเห็ดเป็นอาณาจักรแบบยุคกลาง ระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าหญิงพีชเป็นทั้งผู้นำและผู้สืบทอด ส่วนเกม*ซุปเปอร์มาริโอ อาร์พีจี* และ*เปเปอร์มาริโอ* อธิบายว่าผู้นำของอาณาจักรคือนายกรัฐมนตรี ในขณะที่เจ้าหญิงพีชและพี่น้องมาริโอเป็นมนุษย์ แต่ประชากรของอาณาจักรเป็นโท้ด (หรือ "คิโนปิโอ" ในญี่ปุ่น) ในอาณาจักรนี้มีสัตว์หลายชนิด เช่นโยชิ, กูปปะ, กูมบา ฯลฯ อาณาจักรนี้มักถูกบาวเซอร์โจมตีบ่อยครั้งเพื่อลักพาตัวเจ้าหญิงพีชเกือบทุกเกม เนื่องจากว่าเธอมีพลังที่จะหยุดการทำงานของเขา แต่ในเกมช่วงแรกนั้น เขาลักพาตัวเธอเพราะตกหลุมรัก ในเกมมาริโอส่วนใหญ่อธิบายว่าอาณาจักรเห็ดเป็นศัตรูกับแคว้นบาวเซอร์ของอาณาจักรคูปะ(Koopa Kingdom) ไม่มีใครรู้ว่าอาณาจักรนี้แยกต่างหากหรืออยู่ในบางส่วนของอาณาจักรเห็ด

สถานที่ต่างๆ
------------

**ปราสาทเจ้าหญิงพีช** เป็นปราสาทขนาดใหญ่แนวยุโรปยุคกลาง ตัวปราสาทและหลังคามีสีขาวและแดง เป็นที่อยู่ของเจ้าหญิงพืช และบริวารของเธอ

**ปราสาทบาวเซอร์** เป็นที่อยู่ของบาวเซอร์ โดยตัวปราสาทมักจะถูกทำลายและสร้างใหม่หลายครั้ง รอบๆ ปราสาทมักจะมีธารลาวา, กับดัก และสมุนของบาวเซอร์ 

**เมืองโท้ด** เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเห็ด โดยมีประชากรเป็นโท้ด และประชากรส่วนน้อย เช่น ชาแมน, กูปปะ พาราทรูปปา (เต่าบิน) และดูแกน

ทิวทัศน์
--------

ภาพเห็ดในเกมมาริโอ
นาตาลี กริกสัน สังเกตว่าทุ่งหญ้า, ภูเขา, น้ำตก และเห็ดสีแดงสลับกับขาว รอบๆ ปราสาทเจ้าหญิงพีช ดูเหมือนสิ่งที่มีในเมืองออสโล

การขนส่งและสิ่งของ
------------------

การขนส่งในอาณาจักรเห็ดคือท่อน้ำ โดยขึ้นอยู่ตามขนาด เช่น: บางท่อจะไปได้แค่ระยะหนึ่ง (เช่นบนและใต้ดิน) ในขณะที่บางท่อไปได้ถึงบริเวณอื่น ในอาณาจักรเห็ดมีสิ่งของมากมาย เช่นอิฐสีน้ำตาล และอิฐ "ปรัสนี"(?) สีทองโดยมีเงินหรือไอเท็มพิเศษอยู่ด้านใน จากข้อมูลวิดีโอเกมของซูเปอร์มาริโอบราเธอส์เขียนว่า บาวเซอร์ได้สาปชาวโท้ดหลายตัวให้กลายเป็นอิฐและอีควิซีตัม

การล้อเลียน
-----------

GamesRadarได้เขียนหัวข้อ "7 อันดับสิ่งที่แปลกที่สุดในอาณาจักรเห็ด" ตัวอย่างเช่น "วีรบุรุษของอาณาจักรคือช่างประปา", "ระบอบการปกครองดูสับสนและยุ่งเหยิง" และ"ทุกอย่างมีชีวิตหมด"

นักศึกษาในมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอนได้ทำหนังสือสำรวจสายพันธุ์ของเห็ดราในอาณาจักรเห็ด และหลังจากนั้น ทาง"โกตาคุ"ได้แนะนำให้อ่านหนังสือเล่มนี้

ดูเพิ่ม
-------

* ไฮรูล

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "The Top 7... Most disturbing things about the Mushroom Kingdom". Games Radar. สืบค้นเมื่อ 1 October 2015.
2. ↑  Grubb, Jeff (2013-07-03). "Princess Peach's castle is worth nearly $1 billion (if it were real)". *VentureBeat*.
3. ↑  McWhertor, Michael (2012-09-10). "Nintendo's Revised History Of Super Mario Bros". *Kotaku*.
4. ↑  "'The Science of the Mushroom Kingdom' Explores Super Flora". Kotaku. สืบค้นเมื่อ 1 October 2015.
**มาเต** (สเปน: *yerba mate*), **มาชี** (โปรตุเกสแบบบราซิล: *erva-mate*) หรือ **ชาบราซิล** (ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Ilex paraguariensis*) เป็นพืชในวงศ์ Aquifoliaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ แตกกิ่งมาก ใบหนาและเหนียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกช่อออกตามซอกใบ แยกเพศ ดอกสีขาว ผลสุกสีแดงหรือสีดำ เมล็ดเดียว แข็ง แบ่งเป็น 2 สายพันธุ์คือ var. *paraguariensis* ไม่มีขนปกคลุม เป็นพันธุ์ที่นิยมปลูก และ var. *vesita* มีขนหนาแน่น ไม่นิยมปลูก

มาเตเป็นพืชพื้นเมืองในอเมริกาใต้ ตามที่ราบลุ่มแม่น้ำในอาร์เจนตินา บราซิล อุรุกวัย และปารากวัย เป็นพืชที่นิยมนำมาทำเครื่องดื่มมากกว่าชา ใบนำมาทำเครื่องดื่มที่เรียกมาเตโดยนำใบและกิ่งไปอบในน้ำร้อนแบบเดียวกับการชงน้ำชาจากต้นชา มาเตมีสีเขียวอ่อน กลิ่นหอมฉุน มีสรรพคุณขับปัสสาวะ แก้อาการเมื่อยล้า ในยุโรปนิยมดื่มเป็นเครื่องดื่มเพื่อลดน้ำหนัก เพราะทำให้เบื่ออาหาร ในใบมาเต 100 กรัมมีคาเฟอีน 0.6–1.6 กรัม กลิ่นหอมของใบจะต่างไปตามอายุ โดยจะหอมที่สุดเมื่อผลใกล้สุก

ต้นมาเตอ่อน

อ้างอิง
-------

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. **ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 16 : พืชให้สารกระตุ้น.** พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 2544, หน้า 107–109.
**บิต** (อังกฤษ: bit) เป็นหน่วยข้อมูลที่เล็กที่สุด ใช้ระบบคอมพิวเตอร์แบบดิจิทัลและทฤษฎีข้อมูล

ข้อมูลหนึ่งบิต มีสถานะที่เป็นไปได้ 2 สถานะ คือ

* 0 (ปิด)
* 1 (เปิด)

**เวิร์ด** (word) เป็นคำที่ใช้เรียกจำนวนบิตที่มากขึ้น แต่ก็ไม่มีขนาดเป็นมาตรฐานตายตัว บนเครื่องคอมพิวเตอร์สถาปัตยกรรม IA-32 จำนวน 16 บิตจะเรียกว่าเวิร์ด ในขณะที่ 32 บิตเรียกว่า ดับเบิลเวิร์ด (double word) หรือ dword ในขณะที่สถาปัตยกรรมอื่น ๆ หนึ่งเวิร์ดมีค่าเท่ากับ 32 บิต, 64 บิต หรือค่าอื่น ๆ ซึ่งหน่วยประมวลผลกลาง จะทำการประมวลผลกับเวิร์ดได้สะดวกที่สุด

ในระบบโทรคมนาคม หรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ความเร็วในการส่งนิยมใช้หน่วยในรูปของ บิตต่อวินาที (bps - bits per second)

บิตเป็นหน่วยวัดข้อมูลเล็กที่สุดที่ใช้กันทั่วไป อย่างไรก็ตามในการคำนวณทางควอนตัม (quantum computing) จะใช้หน่วยข้อมูลที่เล็กที่สุดเป็น คิวบิต

หน่วยนับ
--------

* 1 กิโลบิต (Kb) = 1000\*8 บิต หรือ 1024\*8 บิต
* 1 เมกะบิต (Mb) = 1000 กิโลบิต หรือ 1024 กิโลบิต
* 1 จิกะบิต (Gb) = 1000 เมกะบิต หรือ 1024 เมกะบิต
* 1 เทราบิต (Tb) = 1000 จิกะบิต หรือ 1024 จิกะบิต

ดูเพิ่ม
-------

* คิวบิต
**วัดชุมนุมศรัทธา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางไทรป่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 98 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน

วัดชุมนุมศรัทธาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 เดิมชื่อ **วัดบางเลน** โดยตั้งชื่อตามคลองบางเลนที่วัดตั้งอยู่ บ้างเรียก **วัดเก่า** ต่อมาพระเทพเวทีให้ชื่อใหม่ว่า "วัดชุมนุมศรัทธา" ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดคือ นางไพรและนางเกตุ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2487 พระยาศิริชัยบุรินทร์ได้ถวายที่ดินเพื่อสร้างศาลาการเปรียญ วัดชุมนุมศรัทธาได้เปลี่ยนจากสังกัดมหานิกายมาเป็นธรรมยุติกนิกายในสมัยพระฟุ้งดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2490 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ศาลาการเปรียญกว้าง 24.5 เมตร ยาว 44 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง ปูชนียวัตถุทีสำคัญคือ *พระบุญวันสัมมาสัมพุทธวรโท* เป็นพระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย วัดยังมีท้าวเวสสุวรรณ เป็นปูนลักษณะการปั้นด้วยมือ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 สร้างสมัยหลวงพ่อธง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดชุมนุมศรัทธา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  นัยนา ศีลธร, วิติ จงไพศาล, เกรียงศักดิ์ บุญประสิทธิ์ (2546). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรเล่ม 22*. กองพุทธศาสนสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. p. 41.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  "วัดชุมนุมศรัทธา บวงสรวงท้าวเวสสุวรรณ สร้างวัตถุมงคลหลวงพ่อท้วม รุ่นอายุยืน เป็นกองทุนค่ารักษาพยาบาล ซื้อรถวีลแชร์ ให้ผู้ป่วย ผู้สูงอายุ คนพิการ".
**วัดทุ่งพิชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 35 หมู่ที่ 3 ตำบลห้วยพระ อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 32 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน

วัดทุ่งพิชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 9 หลัง และตึก 3 หลัง ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแกะ
* พระอธิการสุทีป
* พระอาจารย์ชอุ่ม อินฺทวงฺโส รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดทุ่งพิชัย
* พระอาจารย์ทองดี พ.ศ. 2498–2501
* พระอาจารย์แบน พ.ศ. 2501–2502
* พระครูวิชัยวรคุณ สิริวณฺโณ พ.ศ. 2502–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทุ่งพิชัย". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
2. ↑  "วัดทุ่งพิชัย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  นัยนา ศีลธร, วิติ จงไพศาล, เกรียงศักดิ์ บุญประสิทธิ์ (2546). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรเล่ม 22*. กองพุทธศาสนสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. p. 60.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
หนังสือเด็กโดย ดร.ซูสส์ในปี พ.ศ. 2503

***กรีน เอ้กส์ แอนด์ แฮม*** (อังกฤษ: Green Eggs and Ham) เป็นหนังสือสำหรับเด็ก เขียนโดยดร. ซูสส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2503 หนังสือมียอดจำหน่ายทั่วโลก 8 ล้านเล่มเมื่อปี พ.ศ. 2562 เรื่องราวของหนังสือได้รับการดัดแปลงในสื่ออื่นหลายครั้ง เริ่มต้นตั้งแต่แอนิเมชัน *ดร. ซูสส์ออนเดอะลูส* ในปี พ.ศ. 2516 ซึ่งพอล วินเชลล์ให้เสียงตัวละครหลักทั้งสองคนในเรื่อง สื่อดัดแปลงล่าสุดเป็นซีรีส์แอนิเมชันโทรทัศน์ชื่อเรื่องเดียวกันทางเน็ตฟลิกซ์ (ซึ่งตั้งชื่อตัวละครที่ถูกแซมรบกวนซึ่งเดิมไม่มีชื่อว่า "กาย-แอม-ไอ")

เนื้อเรื่อง
-----------

แซม-ไอ-แอม (Sam-I-Am) ยื่นจานไข่เขียวกับแฮมให้ชายคนหนึ่งกิน แต่ชายคนนั้นบอกแซมว่าตนไม่ชอบอาหารจานนี้ ตลอดทั้งเรื่องแซมยังคงขอให้ชายคนนี้กินไข่เขียวกับแฮมในสถานที่ต่าง ๆ (ในบ้าน, ในกล่อง, ในรถ, บนต้นไม้, บนรถไฟ, ในความมืด, กลางสายฝน, บนเรือ) และกับสัตว์ชนิดต่าง ๆ (หนู, สุนัขจิ้งจอก, แพะ) แต่ชายคนนั้นก็ยังคงปฏิเสธ ในที่สุดแซมเสนอให้ชายคนนั้นลองชิมดูก่อน ชายคนนั้นก็จำใจลองกิน แต่แล้วก็บอกออกมาอย่างเป็นสุขว่าอาหารจานนี้อร่อยมากที่เดียว

ภูมิหลัง
--------

*กรีน เอ้กส์ แอนด์ แฮม* เป็นเรื่องหนึ่งในชุด "บีกินเนอร์บุ๊กส์" ของ ดร. ซูสส์ เขียนโดยใช้คำศัพท์ภาษาอังกฤษระดับพื้นฐานสำหรับนักอ่านเริ่มต้น คำศัพท์ในเรื่องราวประกอบด้วยคำเพียง 50 คำ เป็นผลมาจากการเดิมพันระหว่าง ดร. ซูสส์ และเบ็นเน็ตต์ เคิร์ฟที่เป็นผู้ตีพิมพ์ผลงานของ ดร. ซูสส์ ว่า ดร. ซูสส์จะสามารถเขียนเรื่องราวโดยใช้จำนวนคำที่ไม่เกินกำหนดได้หรือไม่ (หลังจาก ดร. ซูสส์ได้เขียนเรื่อง *เดอะ แคต อิน เดอะ แฮต* โดยใข้ 236 คำ) คำทั้ง 50 คำ ได้แก่ *a*, *am*, *and*, *anywhere*, *are*, *be*, *boat*, *box*, *car*, *could*, *dark*, *do*, *eat*, *eggs*, *fox*, *goat*, *good*, *green*, *ham*, *here*, *house*, *I*, *if*, *in*, *let*, *like*, *may*, *me*, *mouse*, *not*, *on*, *or*, *rain*, *Sam*, *say*, *see*, *so*, *thank*, *that*, *the*, *them*, *there*, *they*, *train*, *tree*, *try*, *will*, *with*, *would*, และ *you* โดยคำว่า *anywhere* เป็นคำเดียวที่มีมากกว่า 1 พยางค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "20 Best-Selling Children's Books of All Time". *HowStuffWorks*. December 9, 2011.
2. 1 2 3  "10 stories behind Dr. Seuss stories". CNN. January 23, 2009. สืบค้นเมื่อ January 26, 2009.
3. ↑  "Green Eggs and Ham". *snopes.com*. 2012. สืบค้นเมื่อ May 4, 2012.
4. ↑  "99 Interesting Facts about the world #18". *All That is Interesting*. January 27, 2014. สืบค้นเมื่อ January 22, 2015.
5. ↑  Daven, Hiskey (May 24, 2011). "Dr. Seuss Wrote "Green Eggs and Ham" on a Bet that He Couldn't Write a Book with 50 or Fewer Words". *TodayIFoundOut.com*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Claasen, Lynda (January 16, 2015). *How Dr. Seuss Created Green Eggs and Ham* (Video) (ภาษาอังกฤษ).
ประวัติ
-------

**คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี** เกิดการจัดตั้งขึ้นมาเป็นการภายในเมื่อ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ได้กำเนิดขึ้นตาม พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548  

เริ่มต้นการก่อตั้งคณะจากการรวมกันของแผนกวิชาและคณะวิชาต่างๆใน วิทยาเขตพระนครใต้ วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพ และ วิทยาเขตบพิตรพิมุขมหาเมฆ ดังนี้  

1. แผนกวิชาวิทยาศาสตร์ คณะวิชาศึกษาทั่วไปของ วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพฯ วิทยาเขตพระนครใต้   

2. แผนกวิชาคณิตศาสตร์ คณะวิชาศึกษาทั่วไปของ วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพฯ วิทยาเขตพระนครใต้ และ วิทยาเขตบพิตรพิมุขมหาเมฆ   

3. แผนกวิชาเคมีปฏิบัติ คณะวิชาเทคโนโลยีเคมี วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพฯ   

4. สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ วิทยาเขตบพิตรพิมุข มหาเมฆ   

5. สาขาวิชา / แผนกวิชาเทคโนโลยีการพิมพ์, แผนกวิชาเทคโนโลยีการถ่ายภาพและภาพยนตร์ คณะวิชาเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพฯ   

6. สาขาวิชา / แผนกวิชาเคหภัณฑ์ คณะวิชาออกแบบอุตสาหกรรม วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพฯ   

7. สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สาขาวิชาออกแบบเครื่องเรือน คณะสถาปัตยกรรม วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพฯ   

เริ่มการจัดตั้งคณะเมื่อวันที่ 1 พ.ย. 2548 โดยคณะกรรมการจัดตั้งคณะประกอบด้วย หัวหน้าแผนก / หัวหน้าสาขา หัวหน้าคณะวิชาเดิม และอาจารย์ผู้ได้รับการเสนอชื่อ จำนวนทั้งสิ้น 19 คน
(ปัจจุบัน 135 คน ข้อมูล เมื่อ 22 ธันวาคม 2555)  

  

เทคนิคกรุงเทพฯ

หน่วยงานภายในคณะ
----------------

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้รับการประกาศเป็นคณะที่ถูกต้องตามกฎหมายในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 28 พ.ย. 2549 โดยแบ่งโครงสร้างภายในเป็น 3 ภาควิชา 9 สาขาวิชา ดังนี้  

### ภาควิชาวิทยาศาสตร์

* สาขาวิชาเคมี
* สาขาวิชาชีววิทยา
* สาขาวิชาฟิสิกส์
* สาขาเทคโนโลยีและการจัดการความปลอดภัยของอาหาร

### ภาควิชาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์

* สาขาวิชาคณิตศาสตร์
* สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์

### ภาควิชาเทคโนโลยีสื่อสารและอุตสาหกรรม

* สาขาวิชาเทคโนโลยีการถ่ายภาพและภาพยนตร์
* สาขาวิชาเทคโนโลยีการพิมพ์
* สาขาวิชาเทคโนโลยีเครื่องเรือนและการออกแบบ
* สาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์และอุตสาหกรรม
* สาขาวิชาเทคโนโลยีการโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง
**โชคชัย บูลกุล** นักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียงด้านการปศุสัตว์และพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โชคชัยเป็นบุตรชายของ นายมา และนางบุญครอง บูลกุล เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านการปศุสัตว์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์  สหรัฐอเมริกา

เริ่มต้นการทำงานในปี พ.ศ. 2500 โดยทำธุรกิจด้านรับเหมาก่อสร้าง มีผลงานต่าง ๆ อาทิ สนามบินตาคลี ที่จังหวัดนครสวรรค์ และอีกหลายสนามบินในหลายจังหวัด พร้อมกับทำการบุกเบิกที่ดินบริเวณเชิงเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นป่าดิบทึบ ซึ่งยังถูกเรียกว่าดงพญาไฟ และเต็มไปด้วยป่าไม้ สัตว์ป่า และโจรผู้ร้ายชุกชุม

โดยกิจการที่บุกเบิกนั้นคือ ฟาร์มโชคชัย ซึ่งเป็นฟาร์มโคนมที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2511 ได้จดทะเบียนบริษัท โชคชัยแรนช์ จำกัด ขึ้น จากนั้นได้ขยายเป็นกิจการภัตตาคาร โชคชัยสเต็กเฮ้าส์ ที่จำหน่ายสเต็กเป็นหลัก และผลิตนมสดพาสเจอไรซ์ ในยี่ห้อ "ฟาร์มโชคชัย" เช่นในปัจจุบัน 

ชีวิตส่วนตัว โชคชัยชื่นชอบวิถีชีวิตแบบคาวบอยมาตั้งแต่อายุ 16 ปี จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เรียนต่อด้านการปศุสัตว์ ชอบแต่งตัวในรูปแบบคาวบอย มีของสะสมส่วนตัวที่เป็นของมีค่าหายาก มีราคาสูงจำนวนมากจนสามารถเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ได้ อาทิ ปืนไรเฟิลจำนวนกว่า 400 กระบอก, เครื่องแก้วสวารอฟสกี้, รถเบนซ์หลายรุ่น รวมถึงรถประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ใช้หลบหนีการรัฐประหารเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 โดย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์, กล้องถ่ายรูป รวมถึงสัตว์เผือกชนิดต่าง ๆ ที่มีโครงการจะเปิดเป็นสวนสัตว์เผือกในอนาคตอีกด้วย เป็นต้น

ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางสุจริต บูลกุล มีบุตรชายสองคน คือ โชค บูลกุล ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร และชัย บูลกุล และบุตรสาวซึ่งเป็นคนกลางคือ อร บูลกุล ซึ่งปัจจุบันได้ผ่อนถ่ายกิจการให้บุตรชายทั้งสองเป็นผู้ดูแลต่อ

โชคชัย บูลกุล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 สิริอายุได้ 85 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
2. ↑  โชคชัย บูลกุล "ปืนผา ป่าไม้ รถหรู และคริสตัล" ของสะสมสร้างสุข จากนิตยสาร WHO
3. ↑  "อาลัย "โชคชัย บูลกุล" เจ้าของฟาร์มโชคชัย เสียชีวิตอย่างสงบ ด้วยวัย 85 ปี". *www.thairath.co.th*. 2022-09-30. สืบค้นเมื่อ 2022-09-30.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เทปสัมภาษณ์ จากรายการ วู้ดดี้เกิดมาคุย และ เจาะใจ
**วัดแก้วไพฑูรย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูวิมลรัตนาธารหรือหลวงพ่อจรินทร์ จุดเด่นของวัดคือศาลาการเปรียญที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น "เรือนไม้วิเศษ หนึ่งเดียวในสยาม"

วัดแก้วไพฑูรย์สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2390 เนื่องจากวัดนี้ตั้งอยู่ริมคลองบางประทุน ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า **วัดบางประทุนใน** ในสมัยของหลวงพ่อบุญเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างศาลาการเปรียญซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแกะสลักอย่างสวยงามโดยกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุ 

ศาลาดังกล่าวมีลักษณะเป็นเรือนไทย ใต้ถุนสูงขนาด 7 ห้อง ก่อสร้างด้วยวิธีเข้าไม้แบบโบราณ หลังคาทรงจั่วลดชั้น 2 ชั้น มุงกระเบื้องหางมน เครื่องลำยองประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ตามอย่างศิลปะไทยแบบประเพณี ผนังโดยรอบเป็นฝาไม้ปะกน จำหลักไม้ทั้งหลังด้วยลวดลายแฝงความหมายอันเป็นมงคลในกลิ่นอายวัฒนธรรมจีน พื้นที่ด้านล่างบริเวณมุมทั้งสองของกรอบหน้าต่าง ซึ่งเรียกว่า สองตีนช้าง สลักภาพชุดสุธนุชาดกจากปัญญาสชาดก แผ่นแรกจากมุมทิศตะวันตกเฉียงใต้ วนไปทางขวาแบบทวนเข็มนาฬิกา รวม 44 ช่อง

ต่อมาวัดบางประทุนในได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดแก้วไพฑูรย์" มาจนถึงปัจจุบัน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานที่ประกาศลงทะเบียนแล้วเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 โดยให้มีพื้นที่โบราณสถาน 7 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแก้วไพฑูรย์ฉลองศาลาการเปรียญวันสุดท้าย แห่ชม 'ไม้จำหลัก' แน่น". *มติชน*.
2. ↑  "ชวนเที่ยวงาน"วัดแก้วไพฑูรย์"". *เดลินิวส์*. 7 กุมภาพันธ์ 2562.
3. ↑  "จากแรกบูรณะ สู่ความงดงามบริบูรณ์ ศาลาการเปรียญวัดแก้วไพฑูรย์ เรือนไม้อันวิเศษแห่งย่านข้าหลวงเดิม". *มติชน*. 5 เมษายน 2560.
4. ↑  "ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **138** (พิเศษ 14 ง): 4. 23 กรกฎาคม 2563.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดแก้วไพฑูรย์**
ธงชาติของ**เรปูบลิกาเซิร์ปสกา** ในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 1992 ธงมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสามสี มีแถบสีแนวนอน 3 แถบ คือสีแดง น้ำเงิน และขาว มีลักษณะเกือบจะเหมือนกันกับธงชาติเซอร์เบีย แต่มีอัตราส่วน 1:2 แทนที่จะเป็น 2:3 และมีเฉดสีต่างกันเล็กน้อยแบบเดียวกับธงที่ใช้ในรัฐมิซิโอเนสในอาร์เจนตินา

แม้ว่าศาลรัฐธรรมนูญแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาจะประกาศว่าตราแผ่นดินของเรปูบลิกาเซิร์ปสกานั้นจะขัดต่อรัฐธรรมนูญ โดยอ้างว่าไม่ได้เป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์ที่ไม่ใช่เซิร์บที่อาศัยอยู่ในดินแดนนั้น แต่ธงดังกล่าวก็ถือว่าสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญ ศาลตัดสินว่าแม้ว่าลักษณะธงจะเกือบเหมือนกับธงไตรรงค์ของเซอร์เบีย แต่การใช้สีแดง น้ำเงิน และขาวก็ถือเป็นสีของชาวสลาฟเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Одлука о облику и изгледу заставе Српске Републике Босне и Херцеговине". *Службени гласник српског народа у БиХ* (ภาษาเซอร์เบีย). 12 May 1992 – โดยทาง Wikisource.
2. ↑  Heimer, Zeljko. "The FAME: Republic of Srpska". *zeljko-heimer-fame.from.hr*. สืบค้นเมื่อ 2018-03-18.
3. ↑  Flag of Republika Srpska crwflags.com
**กฎหมายสงคราม** เป็นภาษาเฉพาะวงการกฎหมายซึ่งหมายถึงกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมืองส่วนที่ว่าด้วยการให้เหตุผลว่าชอบด้วยกฎหมายที่ยอมรับได้ที่จะเข้าสู่สงคราม (jus ad bellum) และจำกัดความประพฤติยามสงครามที่ยอมรับได้ (jus in bello หรือกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ)

กฎหมายสงครามสมัยใหม่กล่าวถึงการประกาศสงคราม การยอมรับการยอมจำนน การปฏิบัติต่อเชลยศึก ความจำเป็นทางทหาร การแยกแยะพลรบกับพลเรือน (distinction) และความได้สัดส่วน (proportionality) และการห้ามอาวุธบางอย่างซึ่งอาจก่อความทุกข์ทรมานที่ไม่จำเป็น เป็นต้น

กฎหมายสงครามถูกพิจารณาแยกกับประชุมกฎหมายอื่น เช่น กฎหมายในประเทศของคู่สงครามหนึ่ง ๆ ซึ่งอาจให้ข้อจำกัดทางกฎหมายต่อความประพฤติหรือการให้เหตุผลว่าชอบด้วยกฎหมายของสงครามเพิ่มเติม

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Program for Humanitarian Policy and Conflict Research at Harvard University, "IHL PRIMER SERIES | Issue #1" Accessed at  เก็บถาวร 2013-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* War & law index – International Committee of the Red Cross website
* International Law of War Association
**ชาร์ล ปีร็อต** (ค.ศ. 1906 — 15 มีนาคม ค.ศ. 1954) เป็นพันโทชาวฝรั่งเศสและทหารผ่านศึกการทัพอิตาลีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นที่รู้จักกันมากกว่าในการปฏิบัติหน้าที่สามครั้งในเวียดนามระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ปีร็อตบัญชาการทหารปืนใหญ่ในยุทธการที่เดียนเบียนฟูในช่วงที่หุบเขาถูกล้อมโดยเวียดมินห์ หลังจากความล้มเหลวที่หน่วยปืนใหญ่ของเขาไม่สามารถให้การสนับสนุนได้เท่าที่ควร เขาได้ทำอัตวินิบาตกรรมด้วยระเบิดมือในบังเกอร์ของตน

อินโดจีน
--------

ปีร็อตปฏิบัติหน้าที่สามครั้งในอินโดจีน ครั้งแรก ในสมัยพลเอกฟีลิป เลอแกลร์ เดอ โอตคล็อก ในฐานะพันตรีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945 เขาได้รับบรรจุในเหล่าทหารราบแทนที่จะเป็นเหล่าปืนใหญ่ เนื่องจากความต้องการทหารในแนวหน้าและการขาดเป้าหมายสำหรับการยิงด้วยปืนใหญ่ ปีร็อตได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นนายทหารผู้บัญชาการที่ได้รับความนิยมระหว่างรับบราชการทางเหนือของไซ่ง่อนในพื้นที่ซึ่งรู้จักกันว่า โถวเดามอต เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1946 ปีร็อตได้รับบาดเจ็บสาหัสระหว่างการซุ่มโจมตี แต่ยังคงบังคับบัญชาอยู่ต่อไปจนกระทั่งถูกนำตัวไปยังไซ่ง่อน ที่ซึ่งแขนของเขาถูกตัดออกโดยไม่ใช้ยาชา

ปีร็อตถูกส่งตัวไปรักษาตัวในฝรั่งเศส แต่ในปีต่อมา (1950) นายพลฝรั่งเศสคนใหม่ ฌ็อง เดอ ลัทร์ เดอ ตาซีญี ได้ปลดเขาออกจากคณะเสนาธิการทหาร เมื่อถึงปลายปี ค.ศ. 1953 ปีร็อตได้รับคำสั่งให้บัญชาการกองกำลังปืนใหญ่ที่เดียนเบียนฟู โดยผู้บัญชาการการป้องกัน พันเอกคริสตีย็อง เดอ กัสตรี ในช่วงแรกของยุทธการ ปืนใหญ่ไม่สามารถให้การสนับสนุนกองกำลังฝรั่งเศสในค่ายเบอาตรีซและกาบรีแอลที่ถูกล้อมได้เท่าที่ควร ค่ายทั้งสองตกอยู่ในเงื้อมมือของนายพลเวียดมินห์ หวอ เหวียน ย้าบ และปีร็อตรู้สึกทรมานต่อแรงกดดันมหาศาล ไม่เพียงแต่ความล้มเหลวของปืนใหญ่ของเขาที่ไม่สามารถสนับสนุนฝ่ายป้องกันได้ แต่ยังรวมไปถึงความล้มเหลวในการทำลายปืนใหญ่เวียดมินห์ก่อนที่ยุทธการจะเริ่มต้นดังที่เขาได้สัญญาไว้

เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1954 หลังจากได้เดินไปรอบค่ายเพื่อขอโทษนายทหารติดตามหลายนาย ปีร็อตได้กลับไปยังบังเกอร์ของเขา ก่อนจะดึงสลักระเบิดมือออกแล้วจับไว้แนบกับอกของตน ร่างของเขาถูกฝังไว้อย่างลับ ๆ ในบังเกอร์ และการเสียชีวิตของเขาได้รับการปกปิดเป็นเวลาหลายวันจนกระทั่งหนังสือพิมพ์ที่ถูกส่งทางอากาศมาถึงทหาร ข่าวการเสียชีวิตรั่วไหลไปถึงหนังสือพิมพ์จากแหล่งใดไม่ทราบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Windrow p342
2. 1 2  Windrow p343
3. 1 2 3  Windrow p412

บรรณานุกรม
----------

* Windrow, Martin. *The Last Valley: Dien Bien Phu and the French Defeat in Vietnam.* London: Weidenfeld & Nicolson, 2004. ISBN 0-297-84671-X
สำหรับอดีตนักฟุตบอลของลีดส์ยูไนเต็ดและแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ดูที่ อลัน สมิธ

**อลัน มาร์ติน สมิธ** (อังกฤษ: Alan Martin Smith; เกิด 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นเป็นกองหน้า เขาเป็นผู้ร่วมวิจารณ์ และบางครั้งก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอลในสตูดิโอของสกาย สปอร์ตส์

ระดับสโมสร
----------

### เลสเตอร์ซิตี

สมิธเริ่มต้นอาชีพของเขาที่สโมสรฟุตบอลนอกลีกคือ Alvechurch ทางตะวันออกเฉียงเหนือของ Worcestershire ซึ่งเขาสามารถผสมผสานฟุตบอลเข้ากับการเรียนในระดับปริญญาที่คอเวนทรีพอลีเทคนิค

จากนั้นเขาก็เซ็นสัญญาอาชีพกับเลสเตอร์ซิตี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1982 ในฤดูกาลแรกของเขา เขายิงได้ 13 ประตูโดยจับคู่กับแกรี ลินิเกอร์ ขณะที่ เดอะฟ็อกซ์เลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 1 เขาใช้เวลา 5 ฤดูกาลที่เลสเตอร์ ยิงได้ 84 ประตูจาก 217 นัด ในฤดูกาลสุดท้ายของสมิธกับสโมสร พวกเขาตกชั้นและเขาเซ็นสัญญากับอาร์เซนอลในราคา 850,000 ปอนด์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1987 แต่จากนั้นก็ถูกยืมตัวกลับไปเล่นกับเลสเตอร์ในช่วงที่เหลือของฤดูกาล

### อาร์เซนอล

สมิธเป็นหนึ่งในการเซ็นสัญญาครั้งสำคัญของจอร์จ เกรแฮม และแม้จะทำแฮตทริกได้ในวันอาทิตย์ที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1987 ในเกมกับพอร์ทสมัทที่ไฮบิวรี สมิธเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับอาร์เซนอลได้อย่างยากลำบาก โดยอาร์เซนอลเก็บได้เพียง 1 แต้มภายในเวลา 2 เดือนโดยที่เขาทำประตูไม่ได้ แต่สมิธก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาคุ้มค่ากับเงินที่เสียไปในระยะยาว และครองอันดับดาวยิงสูงสุดใน 4 จาก 5 ฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร การซื้อปีก ไบรอัน มาร์วูด จากเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1988 พิสูจน์แล้วว่าเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญสำหรับ สมิธ และ อาร์เซนอล โดย มาร์วูด เป็นคนจ่ายบอลให้เขาทำประตูบ่อยที่สุด ฤดูกาลแรกของเขา จบลงด้วยลิตเติ้ลวูดส์คัพรอบชิงชนะเลิศที่เวมบลีย์ซึ่งเขาทำประตูได้ในเกมแพ้ลูตันทาวน์ 2–3

ในฤดูกาลถัดมา สมิธคว้ารองเท้าทองคำเป็นครั้งแรกด้วยผลงาน 23 ประตูจาก 36 นัดในลีก โดยประตูที่สำคัญที่สุดคือประตูแรกในชัยชนะ 2–0 ของอาร์เซนอลที่แอนฟิลด์เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 ซึ่งทำให้โทนี แอดัมส์ในฐานะกัปตันทีมได้ชูถ้วยแชมป์ลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี ฤดูกาล 1989–90 เป็นฤดูกาลที่น่าผิดหวังทั้งสำหรับสโมสรและสำหรับอลัน สมิธ เขายิงได้เพียง 13 ประตูในทุกรายการ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "อลัน สมิธ". *Barry Hugman's Footballers*. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2020.
2. ↑  Dunk, Peter, บ.ก. (1987). *Rothmans Football Yearbook 1987–88*. London: Queen Anne Press. p. 46. ISBN 978-0-356-14354-5.
3. ↑  "Greatest 50 Players – 27. Alan Smith". *Arsenal.com*.
4. ↑  Smith, Alan (3 May 2016). "Leicester have come long way from greasy spoons and post-match pork pies". *The Daily Telegraph*. สืบค้นเมื่อ 26 March 2019.
5. ↑  *Gunning for Glory*. Simon & Schuster. 1994. p. 143.
6. ↑  "Arsenal appearances 1987/88". *Arseweb.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-27. สืบค้นเมื่อ 2023-06-05.
7. ↑  "arsenal.com".
8. ↑  Smith, Alan (2018). *Heads Up: My Life Story*. Constable.
**เอฟวี101 สกอร์เปียน** (อังกฤษ: FV101 Scorpion) เป็นยานเกราะลาดตระเวนของสหราชอาณาจักร และเป็นรถถังเบา โดยเป็นพาหนะประเภทนำและยิงสนับสนุนในตำแหน่งยานรบลาดตระเวน (สายพาน) (อักษรย่อ: CVR(T)) ซึ่งเป็นตระกูลของเจ็ดยานเกราะ ที่ผลิตโดยบริษัทอัลวิส ซึ่งเข้าประจำการในกองทัพบกสหราชอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1973 และถอนตัวออกใน ค.ศ. 1994 โดยมีการผลิตมากกว่า 3,000 คัน และใช้เป็นยานเกราะลาดตระเวนหรือรถถังเบา นับเป็นสถิติโลกกินเนสส์สำหรับรถถังที่ผลิตได้เร็วที่สุด โดยทำความเร็วได้ 82.23 กม./ชม. (51.10 ไมล์ต่อชั่วโมง) ที่สนามทดสอบยานพาหนะของบริษัทคิเนติก ณ เมืองเชิร์ตซีย์ เซอร์รีย์ เมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2002

อ้างอิง
-------

1. ↑  "MV Spotlight: The Scorpion CVR(T)".
2. ↑  "FV101 Scorpion: Keeping the Light Tank Relevant". *HistoryNet*. 25 February 2015. สืบค้นเมื่อ 2018-03-17.
3. ↑  "Fastest tank". Guinnessworldrecords.com. 2002-03-26. สืบค้นเมื่อ 2014-05-31.

### แหล่งที่มา


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เอฟวี101 สกอร์เปียน**

* Foss, Christopher F; Sarson, Peter (1995). *Scorpion Reconnaissance Vehicle 1972-94*. Osprey Publishing. ISBN 1-85532-390-7.
* Razoux, Pierre (2015). *The Iran-Iraq War*. Harvard University Press. ISBN 9780674088634.

|  |  |
| --- | --- |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**ค้างคาวยอดกล้วยผีเสื้อ** หรือ **ค้างคาวสี** (อังกฤษ: painted bat, painted woolly bat; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Kerivoula picta*) เป็นค้างคาวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ค้างคาวกินแมลง (Vespertilionidae)

เป็นค้างคาวขนาดเล็ก มีขนาดลำตัวและปีกพอ ๆ กับผีเสื้อ มีน้ำหนักประมาณ 10 กรัม ความยาวตลอดปลายปีกประมาณ 15 เซนติเมตร ขนตามลำตัวสีส้มสด ใบหูใหญ่ ปีกมีสีแดงแกมน้ำตาลบางส่วน ส่วนที่เหลือเหมือนค้างคาวทั่วไป ซึ่งชื่อวิทยาศาสตร์นั้น คำว่า *"pict"* เป็นรากศัพท์ภาษาละติน หมายถึง "ระบายสี" โดยรวมแล้วหมายถึง มีสีสันหลายสีในตัวเดียวกัน ค้นพบครั้งแรกในหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย

กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปตั้งแต่อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ตอนใต้ของประเทศจีน, เวียดนาม, ไทย, มาเลเชีย และอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยแล้ว เป็นค้างคาวที่พบได้น้อย แต่สามารถพบได้ทั่วทุกภาค

มีพฤติกรรม มักเกาะอาศัยตามยอดใบกล้วยที่ม้วนเป็นหลอดหรือท่อ และจะย้ายไปเรื่อย ๆ เมื่อยอดกล้วยแก่ขยายออกไม่ม้วนเป็นหลอดแล้ว นอกจากนี้ยังพบเกาะตามใบไม้แห้งของต้นไม้, ยอดหญ้าพง, ยอดอ้อ และยอดอ้อย รวมทั้งมีรายงานเกาะตามรังของนกกระจาบธรรมดาตัวผู้ ซึ่งเป็นรูปหยดน้ำแขวนตามกิ่งก้านของต้นไม้ อยู่เป็นคู่หรือโดดเดี่ยว ออกหากินในเวลาเย็น โดยบินต่ำระดับยอดไม้พุ่ม ลักษณะการบินคล้ายผีเสื้อกลางคืนขนาดใหญ่ แต่บินเร็วกว่ามาก อาหารได้แก่แมลงต่าง ๆ โดยเฉพาะแมลงที่มีขนาดเล็ก มีพฤติกรรมจับคู่ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมิถุนายน ค้างคาวตัวผู้และตัวเมียรวมทั้งลูกอ่อนที่เกาะติดอกแม่ถูกจับได้พร้อมกันบนใบตองแห้งในเดือนสิงหาคม

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  Huang, J.C.-C. Lim, L.S. & Chakravarty, R. (2020). "*Kerivoula picta*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2020**: e.T10985A22022952. สืบค้นเมื่อ 10 July 2020.`{{cite journal}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
2. ↑  "ชาวสกลฯ พบค้างคาวประหลาดคล้ายผีเสื้อ". *ผู้จัดการออนไลน์*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ฮือฮา!'ค้างคาวยอดกล้วยปีกผีเสื้อ'". *คมชัดลึก*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Kerivoula picta***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Kerivoula picta ที่วิกิสปีชีส์
ขนมปังที่ใช้ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ศาสนิกชน
แผ่นศีลบนจานพาเท็น
**แผ่นศีล** หรือ **ขนมปังศีลมหาสนิท** (อังกฤษ: Sacramental bread, Communion bread, Communion wafer, Eucharistic bread, Lamb หรือ host; ละติน: *hostia*, แปลตรงตัว 'เหยื่อสังเวย') เป็นขนมปังที่ใช้ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ศาสนิกชน เป็นหนึ่งในสององค์ประกอบสำคัญในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์คู่กับไวน์ศีลมหาสนิท ขนมปังอาจใส่เชื้อหรือไม่ใส่เชื้อขึ้นอยู่กับธรรมเนียม 

เทววิทยาของคริสตจักรโรมันคาทอลิกสอนโดยทั่วไปว่า ที่คำสถาปนาศีล ขนมปังถูกเปลี่ยนให้เป็นพระกายของพระคริสต์ (transubstantiation) ในขณะที่เทววิทยาของคริสตศาสนิกชนในโลกตะวันออกมองว่าคำอัญเชิญพระจิตเจ้าคือจุดที่ขนมปังเปลี่ยนเป็นพระกายของพระคริสต์ ขนมปังยังมีการใช้ในพิธีกรรมในอารามของศาสนายูดาห์ เช่นเดียวกับในพิธีกรรมของศาสนามันดาอีและศาสนามิถรา:161–162 และวัฒนธรรมพาเกินอื่น ๆ ที่คล้ายกับวัฒนธรรมของอียิปต์โบราณ:66–68

อ้างอิง
-------

1. ↑  Willoughby, H. R. (2008) [1929]. *Pagan Regeneration: A Study of Mystery Initiations in the Graeco-Roman World*. United Kingdom: Wipf and Stock Publishers.
2. ↑  Carpenter, E. (1920). *Pagan & Christian Creeds: Their Origin and Meaning*. Harcourt, Brace.

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* Tony Begonja, *Eucharistic Bread-Baking As Ministry*, San Jose: Resource Publications, 1991, ISBN 0-89390-200-4.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แผ่นศีล
* New Advent Catholic Encyclopedia: Altar Breads
***สาวน้อยนักปีนเขา*** (ญี่ปุ่น: ヤマノススメ; โรมาจิ: *Yama no Susume*) เป็นซีรีส์มังงะแนวเสี้ยวชีวิต เขียนเรื่องและวาดภาพโดยชิโระ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร*คอมิกเอิร์ทสตาร์*ของสำนักพิมพ์เอิร์ทสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2554 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอทบิตออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2556 ฤดูกาลที่สองออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2557 ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันวางจำหน่ายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 และฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะชุดใหม่ชื่อว่า *สาวน้อยนักปีนเขา: เน็กซ์ซัมมิต* ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

ตัวละคร
-------

ยูกิมูระ อาโออิ (雪村 あおい, *Yukimura Aoi*)
ให้เสียงโดย: ยูกะ อิงูจิ
นักเรียนหญิงมัธยมปลายผู้กลัวความสูงหลังตกจากเครื่องเล่นในสนามเด็กเล่นและขาหัก แต่ภายหลังฮินาตะเป็นแรงบันดาลทำให้เริ่มสนใจการปีนเขา
คุราอุเอะ ฮินาตะ (倉上 ひなた, *Kuraue Hinata*)
ให้เสียงโดย: คานะ อาซูมิ
เด็กสาวร่าเริงผู้รักการปีนเขา เคยเป็นเพื่อนกับอาโออิสมัยเรียนชั้นประถมก่อนจะมาพบกันอีกครั้งในโรงเรียนมัธยมปลาย ให้กำลังใจอาโอกิให้เอาชนะความกลัวความสูงและชวนไปปีนเขา
ไซโต้ คาเอเดะ (斎藤 楓, *Saitō Kaede*)
ให้เสียงโดย: โยโกะ ฮิกาซะ

Kokona Aoba (青羽 ここな, *Aoba Kokona*)
ให้เสียงโดย: Yui Ogura

Honoka Kurosaki (黒崎 ほのか, *Kurosaki Honoka*)
ให้เสียงโดย: Nao Tōyama

Yuuka Sasahara (笹原 ゆうか, *Sasahara Yūka*)
ให้เสียงโดย: Yui Makino

Ken'ichi Kuraue (倉上 健一, *Kuraue Ken'ichi*)
ให้เสียงโดย: Seirō Ogino

Hikari Onozuka (小野塚 ひかり, *Onozuka Hikari*)
ให้เสียงโดย: Yuko Gibu

Koharu Senjuin (千手院 小春, *Senjuin Koharu*)
ให้เสียงโดย: Emiri Iwai

Megumi Yukimura (雪村 恵, *Yukimura Megumi*)
ให้เสียงโดย: Aya Hisakawa
แม่ของอาโออิ
Mai Aoba (青羽 麻衣, *Aoba Mai*)
ให้เสียงโดย: Risa Hayamizu
แม่ของโคโคนะ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Loo, Egan (September 12, 2012). "Yuka Iguchi, Kana Asumi, Yui Ogura Lead Yama no Susume Cast". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ April 22, 2022.
2. ↑  Loo, Egan (October 11, 2012). "Yōko Hikasa Joins Yama no Susume TV Anime Cast". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ April 22, 2022.
3. 1 2 3  「ヤマノススメ」3期は7月2日放送開始、しょんぼり顔のあおいの場面カットも. *Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). Natasha, Inc. June 5, 2018. สืบค้นเมื่อ April 22, 2022.
4. ↑  Loo, Egan (September 5, 2021). "Encouragement of Climb: Next Summit TV Anime's Teaser Unveils More Cast, 2022 Debut". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ September 5, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของมังงะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* *สาวน้อยนักปีนเขา* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
รุ้งกินน้ำแบบกึ่งวงกลมซ้อนกันสองชั้น ใน Elias National Park, อลาสกา (ชั้นที่สองมองเห็นเพียงจาง ๆ)
ระวังสับสนกับ รุ้งกินน้ำ (อัลบั้ม)
**รุ้งกินน้ำ** คือปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เรามักจะพบเห็นได้หลังช่วงเวลาฝนตก เนื่องจากเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดจากการหักเหของแสงอาทิตย์เข้าสู่แนวสายตาเป็นมุม 40° - 42°[] ผ่านละอองน้ำในอากาศทำให้เกิดแถบสเปกตรัมปรากฏเป็นเส้นโค้งสีรุ้งขึ้นบนท้องฟ้า โดยจะมีสีจากล่างขึ้นบนเรียงตามลำดับ คือ ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง นอกจากนี้ในบางครั้งเรายังสามารถเห็นรุ้งกินน้ำได้สองแถบพร้อมกัน คือ รุ้งกินน้ำปฐมภูมิ และรุ้งกินน้ำทุติยภูมิ ซึ่งรุ้งกินน้ำตัวแรกที่อยู่ด้านล่าง หรือรุ้งกินน้ำปฐมภูมิ คือ รุ้งที่มีแถบสีแดงอยู่บนสุด แถบสีม่วงอยู่ล่างสุด รุ้งกินน้ำตัวที่สองจะอยู่ด้านบน หรือรุ้งกินน้ำทุติยภูมิ จะเรียงลำดับสีกลับกัน คือจากสีแดงไปยังสีม่วงจากข้างล่างขึ้นข้างบน โดยรุ้งกินน้ำทุติยภูมิเกิดจากการหักเหแสงภายในหยดน้ำสองครั้ง โดยถ้าแสงอาทิตย์ทำมุมกับหยดน้ำแล้วหักเหเป็นมุม 52° เข้าสู่แนวสายตา ก็จะมองเห็นเป็นแสงสีม่วง แต่ถ้าแสงอาทิตย์ทำมุมกับหยดน้ำแล้วหักเหเป็นมุม 50° เข้าสู่แนวสายตา ก็จะมองเห็นเป็นแสงสีแดง[] ด้วยเหตุนี้รุ้งทุติยภูมิจึงปรากฏอยู่ทางด้านบน และมีสีสลับกันกับรุ้งปฐมภูมินั่นเอง

การมองเห็น
----------

ลักษณะการเกิดรุ้งกินน้ำ
เราสามารถมองเห็นรุ้งกินน้ำได้เมื่อมีละอองน้ำในอากาศและมีแสงอาทิตย์ส่องมาจากด้านหลังของผู้สังเกตการณ์ในมุมที่สูงจากพื้นไม่มากนัก โดยส่วนใหญ่รุ้งกินน้ำจะปรากฏให้เห็นชัดเจนเมื่อท้องฟ้าส่วนมากค่อนข้างมืดครึ้มด้วยเมฆฝน ส่วนผู้สังเกตการณ์อยู่ในที่พื้นที่สว่างซึ่งมีดวงอาทิตย์ จะทำให้มองเห็นรุ้งกินน้ำพาดผ่านฉากหลังสีเข้ม

ปรากฏการณ์รุ้งกินน้ำยังอาจพบเห็นได้ในบริเวณใกล้กับน้ำตกและน้ำพุ หรืออาจสร้างขึ้นเองได้โดยการพ่นละอองน้ำไปในอากาศกลางแสงแดด รุ้งกินน้ำยังอาจเกิดจากแสงอื่นนอกจากแสงอาทิตย์ ในคืนที่แสงจันทร์มีความสว่างมาก ๆ อาจทำให้เกิดรุ้งกินน้ำก็ได้ เรียกว่า รุ้งจันทรา แต่ภาพรุ้งที่เกิดขึ้นจะค่อนข้างจางมองเห็นได้ไม่ชัด และมักมองเห็นเป็นสีขาวมากกว่าจะเห็นเป็นเจ็ดสี

การถ่ายภาพวงโค้งสมบูรณ์ของรุ้งกินน้ำทำได้ยาก เพราะจำเป็นต้องกระทำในมุมมองประมาณ 84° ถ้าใช้กล้องถ่ายภาพแบบปกติ (35 mm) จะต้องใช้เลนส์ขนาดความยาว 19 mm หรือเลนส์ไวด์แองเกิลจึงจะใช้ได้ ถ้าผู้สังเกตการณ์อยู่บนเครื่องบิน อาจมีโอกาสมองเห็นรุ้งกินน้ำแบบเต็มวงได้ โดยมีเงาของเครื่องบินอยู่ที่ศูนย์กลางวง โดยรุ้งกินน้ำนั้น สีที่เราเห็นมักจะมองเห็นไม่ครบ 7 สี เพราะ สีบางสีจะกลืนซึ่งกันและกัน

แสงที่เกิดเป็นรุ้งนั้นคือแสงขาว และเกิดการหักเหจนเกิดเป็นแถบสี 7 แถบได้แก่ ม่วง,คราม,น้ำเงิน,เขียว,ฟันเตย กอล์ฟ,แสด,แดง โดยสีม่วงจะมีการหักเหมากที่สุด สีแดงมีการหักเหน้อยที่สุดและสีเหลือง เหม็นที่สุด

ดูเพิ่ม
-------

* สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **รุ้งกินน้ำ**

* ปรากฏการณ์ของรุ้งในท้องฟ้า เก็บถาวร 2008-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ทฎษฎีการเกิดรุ้งกินน้ำ เก็บถาวร 2009-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* รุ้งกินน้ำทำไมโค้ง เก็บถาวร 2009-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เส้นเวลาโดยสังเขปของ สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป ที่ได้รับความนิยมในกลุ่มระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ (โลโก้แบบสีขาวดำระบุว่าเริ่มพัฒนาเมื่อใหร่ ส่วนโลโก้สีระบุว่าได้เปิดตัวเวอร์ชันแรกเมื่อใหร่
ในการคอมพิวเตอร์ **สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป** (อังกฤษ: desktop environment) หรือ **DE** คือ ระบบที่มีแนวคิดมาจากการอุปลักษณ์เดสก์ท็อป โดยจะประกอบไปด้วยกลุ่มโปรแกรมที่ทำงานบน ระบบปฏิบัติการ ที่ใช้ ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (GUI) ร่วมกัน บางครั้งสิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป ก็ถูกเรียกว่า เชลล์กราฟิก สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อปจะพบเห็นได้บน คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่งมีอุปกรณ์เคลื่อนที่ เพิ่มมากขึ้น 

แม้ว่าเดิมทีคำว่า *สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป* จะใช้อธิบายลักษณะของส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ ตามการอุปลักษณ์เดสก์ท็อป แต่ต่อมาก็ใช้คำนี้ในการกล่าวถึงชุดของโปรแกรมที่ทำงานตามหลักการอุปลักษณ์เดสก์ท็อปนั้นด้วย  ชุดของโปรแกรมที่มักถูกเรียกว่า *สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป* มีตัวอย่างเช่น เอกซ์เอฟซีอี, เคดีอีพลาสมา และ กะโนม

แกลเลอรี่
---------

* AmbientAmbient
* Bugie DesktopBudgie
* CDECDE
* CinnamonCinnamon
* Deepin DEDeepin DE
* EnlightenmentEnlightenment
* GNOME ShellGNOME Shell
* GNUstep/Window MakerGNUstep/Window Maker
* KDE Plasma 5KDE Plasma 5
* LuminaLumina
* LXDELXDE
* LXQtLXQt
* MATEMATE
* PantheonPantheon
* ROX DesktopROX Desktop
* SugarSugar
* TrinityTrinity
* UKUI (desktop environment)UKUI (desktop environment)
* UnityUnity
* XfceXfce

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Window managers and desktop environments – Linux 101". *clemsonlinux.org*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-04.
**วัดเขาลังพัฒนา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเกตุ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี

วัดเขาลังพัฒนาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่ไม่มีสิ่งปลูกสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ จึงได้ถูกปล่อยทิ้งร้างมานานกว่าร้อยปี จนถึงเมื่อ พ.ศ. 2547 พระครูสุนทรปรีชากิจ (พระอาจารย์แดงหรือพระอธิการปรีชาทานุวโรในสมัยนั้น) ได้ออกธุดงค์แสวงหาสถานที่ที่สงบวิเวก เหมาะสำหรับปฏิบัติธรรม ด้วยการแนะนำของพระอาจารย์สนธนา ซึ่งเป็นพระผู้ใหญ่ในท้องที่อำเภอโคกสำโรง
ท่านจึงนำพระอาจารย์แดงมายังวัดเขาลังพัฒนาเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2548 วัดได้รับการพัฒนาจนเริ่มมีพระภิกษุเข้ามาจำพรรษาที่วัด บริเวณวัดได้พบกับโครงกระดูกมนุษย์และชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผากว่า 2,500 ปี ซึ่งขุดพบในบริเวณวัด

ภายในวัดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ได้แก่ พญานาคองค์ใหญ่สีดำ ด้านในทางเดินจะเป็นสระน้ำที่มีน้ำไหลอยู่ตลอดทั้งปี คล้ายกับว่าเป็นแหล่งน้ำที่อาศัยของเหล่าพญานาค

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเขาลังพัฒนา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ความเป็นมาของวัดเขาลังพัฒนา ต.คลองเกตุ อ.โคกสำโรง จ.ลพบุรี".
3. ↑  "แห่ไหว้พญานาค วังนาคะราชามหาเศรษฐี หมดเกลี้ยงเลขความยาวรูปปั้น". ข่าวสด.
4. ↑  "รีวิว ไหว้ท้าววิรูปักษ์โข วัดเขาลังพัฒนา จังหวัดลพบุรี".
**มองมอง** (พม่า: မောင်မောင်, ออกเสียง: [màʊɴ màʊɴ]; 11 มกราคม พ.ศ. 2468 – 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นประธานาธิบดีสหภาพพม่าคนที่ 7 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 18 กันยายน พ.ศ. 2531 และยังเป็นนักเขียนชื่อดัง

มองมองรับผิดชอบงานด้านกฎหมายของพลเอกเนวี่น พ.ศ. 2501–2503 เมื่อเนวี่นทำรัฐประหารปี พ.ศ. 2505 มองมองได้เป็นผู้พิพากษาสูงสุด และเขาเป็นสมาชิกที่เป็นพลเรือนคนสำคัญของคณะกรรมการกลางพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า เขามีบทบาทส่วนใหญ่ในการร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2517 และการเปลี่ยนแปลงระบบการพิจารณาคดี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ท่ามกลางการประท้วงขนาดใหญ่ของประชาชน มองมองได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีและประธานพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า การประท้วงต่อต้านรัฐบาลอย่างต่อเนื่องและการหยุดชะงักอย่างกว้างขวางส่งผลให้ทหารทำรัฐประหารอีกครั้งนำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 หลังจากเขาได้อยู่ในอำนาจเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี พ.ศ. 2531 มองมองหายไปจากสายตาของสาธารณชนแม้ว่าจะมีข่าวลือว่าเขาจะช่วยร่างกฎหมายว่าด้วยการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2533

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mydans, Seth (20 August 1988). "MAN IN THE NEWS: U Maung Maung; Widely Traveled Leader for Rangoon". *The New York Times*.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-01. สืบค้นเมื่อ 2015-10-25.
5. ↑

| * ด
* ค
* ก
ประเทศพม่า ประมุขแห่งรัฐของประเทศพม่า (รายชื่อ) |
| --- |
| สหภาพพม่า(ค.ศ. 1948–1962) | 
* เจ้าส่วยแต้ก
* บะอู้
* วี่น-มอง

 |  |
| สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า(ค.ศ. 1962–1988) | 
* เนวี่น
* ซ่านยุ
* เซน-ลวีน
* *เอ้โก*
* มองมอง

 |
| สหภาพพม่า/เมียนมา(ค.ศ. 1988–2011) | 
* ซอมอง
* ต้านชเว

 |
| สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา(ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน) | 
* เต้นเซน
* ทีนจอ
* *มหยิ่นซเว*
* วี่น-มหยิ่น
* *มหยิ่นซเว*

 |
| 
* **^[ท]** ทหาร
* **^[ร]** รักษาการ

 |
**เดอะ ริเวอร์** (อังกฤษ: The River) เป็นโครงการคอนโดมีเนียมระฟ้า ตั้งอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงข้ามอีกฝั่งเป็นโรงแรมแชงกรี-ลา และตั้งอยู่ติดเชิงสะพานสาทรหรือสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เดอะริเวอร์แบ่งเป็น 2 อาคาร คืออาคาร เอ หรือ อาคารใต้ ซึ่งสูง 265.64 เมตร จำนวน 73 ชั้น ส่วนอาคารบี หรือ อาคารเหนือ สูง 151.78 เมตร มี 43 ชั้น อาคารทั้งหมดได้รับการออกแบบจากบริษัทฮ่องกง เอชบีดีไซน์ (HB Design) 

ปัจจุบัน (พ.ศ. 2562) เดอะ ริเวอร์ ทาวเวอร์ เอ เป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับ 6 ของประเทศไทยและเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 3 ในฝั่งธนบุรี

รางวัล
------

เดอะริเวอร์ได้รับการชื่นชมในฐานะจุดเด่นในอาคารสูงสมัยใหม่ของกรุงเทพมหานคร จนชนะรางวัล "Thailand Property Awards" ในหัวข้อ "คอนโดหรูที่ดีที่สุดในกรุงเทพ" ในปี 2012 และ "งานพัฒนาคอนโดดีที่สุด" ในปีเดียวกัน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The River เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2019-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The River South Tower Facts : CTBUH Skyscraper Database". CTBUH. สืบค้นเมื่อ 27 August 2012.
2. ↑
3. ↑  "Thailand Property Awards 2012 Winners Unveiled". *Pattaya Today*. 29 Oct 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-01. สืบค้นเมื่อ 2016-05-17.
**เจดีย์ซีน-พยูแม** (พม่า: ဆင်ဖြူမယ်စေတီ, ออกเสียง: [sʰɪ̀ɰ̃.pʰjù.mɛ̀.zè.dì]) หรือที่รู้จักในชื่อ **เมียะเต้นดานเซดี** (မြသိန်းတန်စေတီ, [mja̰.θéɪ̯ɰ̃.dàɰ̃.zè.dì]) เป็นเจดีย์ขนาดใหญ่ทางตอนเหนือของมี่นกู้น ภาคซะไกง์ ประเทศพม่า บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอิรวดี ห่างจากมัณฑะเลย์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) และตั้งอยู่ใกล้กับเจดีย์มี่นกู้น เจดีย์ทาสีขาวและจำลองตามลักษณะเขาพระสุเมรุ

การก่อสร้าง
-----------

เจดีย์นี้สร้างขึ้นปี พ.ศ. 2359 โดยพระเจ้าจักกายแมง เพื่อรำลึกถึงเจ้าหญิงซีน-พยูแม (ဆင်ဖြူမယ်; แปลตามตัวอักษร "เจ้าหญิงช้างเผือก"; พ.ศ. 2332–2355) พระมเหสีพระองค์แรกซึ่งสวรรคตขณะประสูติโอรสในสถานที่ใกล้เคียง

การออกแบบ
---------

การออกแบบเจดีย์แตกต่างจากบรรทัดฐานรูปแบบเจดีย์ของพม่าอย่างมาก โดยมีพื้นฐานอิงจากตำนานจุฬามณีเจดีย์บนเขาพระสุเมรุ และส่วนล่างของเจดีย์เป็นตัวแทนของภูเขา 7 ทิว หรือสัตบริภัณฑ์ ตามตำนานทางพุทธศาสนา

การบูรณะ
--------

เจดีย์ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวปี พ.ศ. 2381 และได้รับการบูรณะโดยพระเจ้ามินดงในปี พ.ศ. 2417

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Colonel Sladen's Account of Senbyoo Pagoda at Mengoon, 1868" (PDF). SOAS. สืบค้นเมื่อ 2007-03-15.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Rita Dumais. "PhotoPlus - Myanmar Mingun Myatheindan Pagoda". photoplus.ws. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-21. สืบค้นเมื่อ 2011-03-12.
3. ↑  "Hsinbyume or Myatheindan Pagoda". myanmar-image.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-20. สืบค้นเมื่อ 2011-03-12.

* Central Myanmar Destinations, Yadana Narawat[*ลิงก์เสีย*]
* The Hsinphyume Pagoda

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจดีย์ซีน-พยูแม
นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกร่วมเล่นสาดน้ำ ในมัณฑะเลย์ ปัจจุบันนี้
**ตะจาน** (พม่า: သင်္ကြန်; MLCTS: Thinjan or Thajan, มอญ: သၚ်္ကြန် Saṅkranเกี่ยวกับเสียงนี้ listen  (วิธีใช้·ข้อมูล)  [θɪ́ɰ̃dʑàɰ̃]; ยะไข่: [θɔ́ɰ̃kràɰ̃]; มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า "สงกรานต์" ซึ่งหมายถึง "ดวงอาทิตย์โคจรจากราศีมีนสู่ราศีเมษ")

ตะจานเป็นวัฒนธรรมของชาวพม่าแต่โบราณไม่ต่ำกว่า 3,000 ปี และถือเป็นวันขึ้นปีใหม่ เพื่อกำหนดวันขึ้นปีใหม่ให้สะดวกขึ้น วันขึ้นปีใหม่ของพม่าจึงกำหนดตามปฏิทินสากล ซึ่งตรงกับเดือนเมษายน โดยทั่วไปแล้วจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 12 เมษายน ถึง 16 เมษายน ช่วงนี้จะเป็นการเล่นสาดน้ำต้อนรับปีใหม่ และในวันที่ 17 เมษายน ถือเป็นวันขึ้นปีใหม่ เดิมทีทางการพม่าได้กำหนดระหว่างวันที่ 12 เมษายนจนถึงวันที่ 16 เมษายน เป็นวันหยุดราชการ แต่ปัจจุบันได้กำหนดให้เป็นวันหยุดราชการไปจนถึงวันที่ 22 เมษายน 

ตะจานคล้ายกับประเพณีสงกรานต์ในประเทศอื่นในภูมิภาคเดียวกัน คือ การเล่นสาดน้ำเพื่อคลายร้อน และเปรียบเหมือนเป็นการลบล้างสิ่งไม่ดีจากปีเก่าเพื่อความเป็นสิริมงคล ในสมัยอดีตจะใช้การเล่นสาดน้ำอย่างเบา ๆ โดยใช้ยอดหว้าอ่อนชุบใส่น้ำปรุงแล้วแตะเบา ๆ บนไหล่ของผู้ที่จะเล่นสาดน้ำด้วย นอกจากการเล่นสนุกสนานแล้ว ยังมีประเพณีบุญ คือ การทำบุญเพื่อความเป็นสิริมงคล เช่น การตักบาตร, สรงน้ำพระพุทธรูป, ถือศีลปฏิบัติธรรม, ทำความสะอาดวัดหรือศาสนสถาน, ทำบุญบ้าน, สระผมหรืออาบน้ำทำความสะอาดให้แก่คนชราที่ไร้ญาติ รวมถึงการปล่อยสัตว์ต่าง ๆ เช่น นก, ปลา หรือสัตว์ใหญ่อย่าง วัวหรือควาย นอกจากนี้แล้วผู้คนที่ไปใช้ชีวิตอยู่ในต่างถิ่น ก็จะเดินทางกลับสู่ถิ่นเกิดเพื่อกราบไหว้ผู้ใหญ่ในครอบครัว เช่น พ่อแม่, ปู่ย่าตายาย, ลุงป้าน้าอา เป็นต้น และเชื่อว่าหากได้สระผมหรือตัดเล็บก่อนไปทำบุญที่วัด จะเป็นการตัดสิ่งไม่ดีในปีเก่าทิ้งไปและรับสิ่งดี ๆ เข้ามา

ในเทศกาลตะจานนี้มีอาหารพิเศษหลายอย่าง เช่น *โหมะน์โล่นเยบอ* (မုန့်လုံးရေပေါ်) เป็นขนมที่ทำรับประทานกันโดยเฉพาะในช่วงนี้ โดยมีความหมายถึง ความสามัคคี เพราะเมื่อทำขนมนี้ต้องใช้ผู้คนหลายคน และแจกจ่ายแก่บุคคลอื่นที่ผ่านไปมา และ *ตะจานทะมี่น* (သင်္ကြန်ထမင်း) เป็นข้าวสวยที่แช่ในน้ำที่มีกลิ่นเทียนหอม รับประทานกับเครื่องเคียง คือ ปลาช่อนแห้งผัดกับหอมเจียวและยำมะม่วงดอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Min Kyaw Min. "Thingyan". Northern Illinois University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-15. สืบค้นเมื่อ 2014-04-11.
2. ↑  "ข่าวฟ้ายามเย็น 13 04 59 เบรก1". ฟ้าวันใหม่. 14 April 2016. สืบค้นเมื่อ 13 April 2016.
3. ↑  หน้า 22 การศึกษา, *ปีใหม่พม่า หรือ เทศกาลน้ำ 'ตะ-จาน'*  โดย ตูซาร์ นวย. **เดลินิวส์**ฉบับที่ 23,556: วันศุกร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2556

ดูเพิ่ม
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ตะจาน**

สงกรานต์
**ศูนย์รักษาความปลอดภัย** (อักษรย่อ: ศรภ.) (อังกฤษ: Armed Forces Security Center: AFSC RTARF) เป็นหน่วยงานราชการทหาร ภายใต้สังกัดกองบัญชาการกองทัพไทย กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยข่าวทางทหาร มีผู้บัญชาการเป็นหัวหน้าส่วนราชการ 

ศรภ. มีภารกิจหลักด้านกิจการข่าวกรองทางทหาร และการรักษาความปลอดภัย สถาบัน และบุคคลสำคัญ การปฏิบัติการข่าวกรอง และต่อต้านการข่าวกรอง ข่าวกรองทางการสื่อสาร และการรักษาความปลอดภัย รวมทั้งประสานความร่วมมือด้านการข่าว กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และมิตรประเทศ ตลอดจนพัฒนายุทโธปกรณ์ที่สนับสนุนการปฏิบัติการข่าว และการรักษาความปลอดภัยให้มีความทันสมัย

โรงเรียนรักษาความปลอดภัย
------------------------

โรงเรียนรักษาความปลอดภัย เป็นหน่วยงานขึ้นตรงของ ศูนย์รักษาความปลอดภัยกองบัญชาการกองทัพไทย มีภารกิจจัดการดำเนินการด้านการศึกษา อบรมเฉพาะทางเพื่อพัฒนางานและกองทัพอากาศ ตลอดจนถึงข้าราชการตำรวจ และข้าราชการพลเรือน ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในด้านที่เกี่ยวข้องกับงานด้านข่าวเพื่อให้งานการข่าว มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผล ทันต่อเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงทั้งในโลกปัจจุบันและอนาคต

โรงเรียนรักษาความปลอดภัย ศูนย์รักษาความปลอดภัยเดิมมีที่ตั้งที่ทำการอยู่ภายในศูนย์รักษาความปลอดภัย ณ 17 รามอินทรา บางเขน กทม. แต่เพื่อให้เกิดเอกภาพในการบังคับบัญชาและรวมการปฏิบัติงานข่าวภายในประเทศและต่างประเทศไว้ด้วยกัน ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดย บก.ทหารสูงสุด มีคำสั่ง บก.ทหารสูงสุด (ณ 242 ถนนพระราม 5 ดุสิต กทม.)ไปขึ้นอยู่กับ ศรภ.สน.ผบ.ทหารสูงสุด ผู้บังคับบัญชาศูนย์รักษาความปลอดภัยในขณะนั้น จึงได้พิจารณาให้ย้ายสถานที่ตั้งทำการของโรงเรียนรักษาความปลอดภัย มาอยู่แทน ณ 242 พระราม 5 ดุสิต กทม. ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน

ปัจจุบัน ผู้บัญชาการศูนย์รักษาความปลอดภัยได้แก่ พลโท ทวีศักดิ์ มณีวงศ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้นายทหารรับราชการ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 140 ตอน 209 ง หน้า 15 วันที่ 30 สิงหาคม 2566
2. ↑  ผู้บังคับบัญชา ศรภ. – ศูนย์รักษาความปลอดภัย (rtarf.mi.th)[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  วิสัยทัศน์ / พันธกิจ – ศูนย์รักษาความปลอดภัย (rtarf.mi.th)[*ลิงก์เสีย*]

| * ด
* ค
* ก
ไทย หน่วยสืบราชการลับของประเทศไทย |
| --- |
| สำนักนายกรัฐมนตรี | 
* สำนักข่าวกรองแห่งชาติ (NIA)
* กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (ISOC)

 |
| กระทรวงกลาโหม | 
* ศูนย์รักษาความปลอดภัย (AFSC)
* ข่าวกรองทางทหาร (DJI)

 |
| องค์กรตำรวจ | 
* กองปราบปราม (CSD)
* กองบัญชาการตำรวจสันติบาล (SBB)

 |
| กระทรวงยุติธรรม | 
* กรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI)
* คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ONCB)

 |
**อนาคอนดา 3: แพร่พันธุ์เลื้อยสยองโลก** (อังกฤษ: Anaconda 3 The Offspring, Anaconda III, Anaconda: Offspring) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญ สัญชาติอเมริกา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2008 กำกับโดย ดอน อี. ฟอนเทิลรอย ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 3 ของภาพยนตร์ชุด อนาคอนด้า ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ อนาคอนดา เลื้อยสยองโลก 2: ล่าอมตะขุมทรัพย์นรก และมีภาคต่ออีกคือ อนาคอนดา 4 ล่าโคตรพันธุ์เลื้อยสยองโลก นำแสดงโดย เดวิด แฮสเซลฮอฟ, คริสตัล อัลเลน, ไรอัน แม็คคลัสคีย์, แพทริก เรจิส, แอนโทนี กรีน, จอห์น รีส-เดวี่

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

แฮมเม็ตต์ นายพรานนักล่างูมือฉมัง ผู้ไม่ยอมอ่อนข้อให้กับอสรพิษใดๆ ณ ศูนย์การทดลองลับสุดยอดของรัฐบาล อนาคอนดาสองตัวถูกทดลองอยู่ภายใต้การดูแลของอแมนด้า นักวิทยาศาสตร์สาวผู้ปราดเปรื่อง แต่เมื่อเมอร์ดอช มหาเศรษฐีผู้อุปถัมภ์การทดลองครั้งนี้ ผลักดันการทดลองให้ก้าวไกลจนเลยเถิด อนาคอนดาทั้งสองตัวที่หิวโหยอย่างเต็มที่ จึงมุ่งหน้าเลื้อยเข้าเมืองเพื่อหาแหล่งอาหารของพวกมัน แต่แฮมเม็ตต์ไม่รู้มาก่อนว่าเจ้างูยักษ์ตัวหนึ่งกำลังตั้งท้องลูกอ่อนและพร้อมแพร่พันธุ์เลื้อยสยองโลก หนทางเดียวคือจะต้องสังหารพวกมัน ก่อนที่เมืองทั้งเมืองจะได้รับหายนะ

นักแสดง
-------

* เดวิด แฮสเซลฮอฟ รับบท สตีเฟน แฮมเมตต์
* คริสตัล อัลเลน รับบท ดร.อาแมนด้า ฮาเยส
* ไรอัน แม็คคลัสคีย์ รับบท พิงกัส
* แพทริก เรจิส รับบท นิค
* แอนโทนี กรีน รับบท กัปตันโกรซนีย์
* จอห์น รีส-เดวี่ รับบท ปีเตอร์ เจ. ดี. มาโดช

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *อนาคอนดา 3: แพร่พันธุ์เลื้อยสยองโลก* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *อนาคอนดา 3: แพร่พันธุ์เลื้อยสยองโลก* ที่ออลมูวี
**วัดป่าคลอง 11** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี บนเนื้อที่ 16 ไร่ 

เมื่อ พ.ศ. 2531 คุณกำพล และคุณทิพวรรณ รุจิอาภรณ์ มีความประสงค์ตั้งสำนักวิปัสสนาสำหรับผู้มาปฏิบัติธรรม ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2536 คุณกำพลเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งปอด คุณทิพวรรณและลูก ๆ ได้ดำเนินการต่อโดยมอบหมายให้คุณอรสา รุจิอาภรณ์ บุตรสาวคนโตเข้าพบกับคุณชัย วิวัฒนปิยะวงค์ เพื่อประสงค์ให้คุณชัยช่วยสร้างวัดป่าคลอง 11 จากนั้นได้นิมนต์พระโชคชัยอิสฺสรเตโช ที่จำพรรษาอยู่ที่วัดแผงม้า ตำบลวังน้ำเขียว มาสำรวจที่ดิน ได้รับที่ดินจำนวน 16 ไร่ คุณชัยและคณะจึงวางแผนรวบรวมทุนทรัพย์จากผู้มีจิตศรัทธา และได้จัดคณะผู้ก่อสร้างขึ้น ทำถนนทางเข้าวัด ขุดสระน้ำใหญ่ สระคั่นเขตสงฆ์ สระข้างถนนทางเข้า สร้างกุฏิ จนดำเนินการสำเร็จเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2542

จุดเด่นของวัดป่าคลอง 11 คือ รูปปั้นแกะสลักพญานาคขนาดใหญ่กับโบสถ์ไม้กลางสระน้ำที่ล้อมรอบด้วยรูปปั้นแกะสลักพญานาคขนาดใหญ่ ประชาชนมักมาสักการะองค์ปู่ศรีสุทโธและย่าศรีปทุมมา หลวงพ่อนาคปรกแก้วมณีโชติ และลูกแก้วสีแดงขนาดใหญ่ เชื่อกันว่าเป็นหัวใจพญานาค

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าคลอง ๑๑ (คำชะโนด2) ต.บึงกาสาม อ.หนองเสือ ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
2. ↑  "วัดป่าคลอง 11 จ.ปทุมธานี ชมรูปปั้นพญานาค กราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดปทุมธานี.
3. ↑  "คำชะโนด 2! แชร์เต็มโซเชียล แห่ไหว้พญานาควัดป่าคลอง 11 เลขเด็ดเพียบ". ไทยรัฐ.