recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
นิโคลัส เฟลมเมล
**นิโคลัส เฟลมเมล** (ฝรั่งเศส: *Nicolas Flamel*; ประมาณค.ศ. 1330 – 22 มีนาคม ค.ศ. 1418) เป็นอาลักษณ์และผู้ขายเอกสารตัวเขียนชาวฝรั่งเศสที่ประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียงหลังเสียชีวิตแล้วว่าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ จากงานอันมีชื่อเสียงของเขาในศิลานักปราชญ์

ชื่อเสียงในฐานะศิลานักปราชญ์หลังเสียชีวิต
-----------------------------------------

ตามการนำสู่ผลงานของเขาและรายละเอียดเพิ่มเติมที่เพิ่มขึ้นนับแต่การตีพิมพ์ เฟลมเมลเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุชาวยุโรปที่ประสบความสำเร็จที่สุด การกล่าวยืนยันสมัยใหม่ว่า การอ้างถึงเขาและงานเขียนของเขาปรากฏในตำราเล่นแร่แปรธาตุในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อย่างไรก็ดี ไม่ได้เชื่อมโยงกับแหล่งไหนเป็นพิเศษ แก่นชื่อเสียงของเขาคือ เขาประสบความสำเร็จในเป้าหมายเวทมนตร์สองประการของการเล่นแร่แปรธาตุ คือ เขาสามารถประดิษฐ์ศิลานักปราชญ์ ซึ่งเปลี่ยนตะกั่วให้เป็นทอง และว่าเขากับภรรยา เพอรีแนล บรรลุความเป็นอมตะโดยการดื่มยาอายุวัฒนะ

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
------------------

* *คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม* ของ วิกตอร์ อูโก (2374)
* *แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์* ของ เจ. เค. โรว์ลิง (2540)
* *รหัสลับดาวินชี* ของ แดน บราวน์ (2546)
* *สัตว์มหัศจรรย์: อาชญากรรมของกรินเดลวัลด์ ของ เจ. เค. โรว์ลิง (2561)*
**โลมาปากขวด** หรือ **โลมาหัวขวด** (อังกฤษ: Bottlenose dolphin) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Tursiops* (/ทูร์-ไซ-ออฟส์/) จัดอยู่ในวงศ์โลมามหาสมุทร (Delphinidae)

มีลำตัวสีน้ำเงินเข้มอมเทา สีจางหรือบางครั้งอมชมพูด้านท้อง จะงอยปากค่อนข้างสั้นใหญ่ครีบหลังขนาดค่อนข้างใหญ่ เป็นรูปโค้งอยู่กึ่งกลางหลัง รูปร่างค่อนข้างอ้วน ไม่มีลายหรือจุดประแต่ประการใด ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 2.3-3.1 เมตร 

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ในบางฝูงอาจพบได้ถึงหลายร้อยตัวจนถึงหลักพัน และชอบว่ายน้ำแข่งกับเรือขณะที่เรือเดินอยู่ในทะเลได้หลายไมล์ และมีความเร็วในการว่ายน้ำประมาณ 40.5 กิโลเมตร/ชั่วโมง

โลมาปากขวด เป็นโลมาที่ฉลาด มีความแสนรู้ ขี้เล่น เป็นมิตรกับมนุษย์ จึงนิยมเลี้ยงไว้แสดงตามสวนสัตว์และสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำทั่วไป พบกระจายพันธุ์ตามทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นรวมถึงเขตหนาวทั่วโลก 

แต่เดิมถูกแบ่งไว้เพียงชนิดเดียว คือ โลมาปากขวดธรรมดา (*T. truncatus*) แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการแบ่งออกเป็นอีกชนิดหนึ่ง คือ โลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก (*T. aduncus*)
 โดยมีความแตกต่างกันอยู่ที่ถิ่นที่อยู่อาศัย เนื่องจากโลมาปากขวดธรรมดาจะพบในมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเป็นพื้นที่ ๆ มีอากาศหนาวเย็น แต่โลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก พบในพื้นที่ ๆ เป็นอากาศอบอุ่นและพื้นที่เขตร้อน เช่น ในประเทศไทย เป็นต้น และมีความแตกต่างกันที่สภาพกายภาพภายนอก กล่าวคือ โลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก มีจุดสีเทาเข้มประปรายตามลำตัวด้านข้างและด้านท้อง และมีขนาดลำตัวเล็กกว่าโลมาปากขวดธรรมดา

จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2011 นักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลียได้ประกาศว่ามีโลมาปากขวดชนิดใหม่ คือ โลมาปากขวดบูร์รูนาน (*T. australis*) โดยพบประมาณ 150 ตัวว่ายน้ำอย่างเริงร่าบริเวณท่าเรืออ่าวฟิลลิป และทะเลสาบกิปป์สแลนด์ บริเวณชายฝั่งเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ในตอนแรกคิดว่าเป็นโลมาปากขวดสองชนิดแรกที่รู้จัก แต่ทว่าเมื่อได้ทำการศึกษาลงไป พบว่ามีความแตกต่างกันทางสรีระและกะโหลกศีรษะ รวมถึงความแตกต่างกันด้านดีเอ็นเอด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Charlton-Robb, K.; Gershwin, L.-A.; Thompson, R.; Austin, J.; Owen, K.; McKeschnie, S. 2011. A New Dolphin Species, the Burrunan Dolphin *Tursiops australis* sp. nov. Endemic to Southern Australian Coastal Waters. *PLoS ONE* **6** (9): e24047. doi:10.1371/journal.pone.0024047
2. 1 2  "โลมาปากขวด". dmcr. 16 February 2014. สืบค้นเมื่อ 16 February 2014.
3. ↑  หน้า 39, *สัตว์สวยป่างาม* (ชมรมนิเวศวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล, สิงหาคม 2518)
4. ↑   หน้า 104, *ความสามารถพิเศษของสัตว์*. "โลกเร้นลับของสิ่งมีชีวิต" แปลโดย ขวัญนุช คำเมือง (พิมพ์ครั้งที่ 5 กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์ มกราคม 2543) ISBN 974-472-262-2
5. ↑   Wells, R. and Scott, M. (2002). "Bottlenose Dolphins". In Perrin, W.; Wursig, B. and Thewissen, J.. E*ncyclopedia of Marine Mammals*. Academic Press. p. 122–127. ISBN 0-12-551340-2.
6. ↑  Möller Luciana M. Beheregaray Luciano B. 2001. Coastal bottlenose dolphins from southeastern Australia are *Tursiops aduncus* according to sequences of the mitochondrial DNA control region. Marine Mammal Science 17(2): 249-263.
7. ↑  "พบโลมาชนิดใหม่ว่ายวนใต้จมูกออสเตรเลีย". ไทยรัฐ. 19 September 2011. สืบค้นเมื่อ 16 February 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tursiops***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tursiops ที่วิกิสปีชีส์
สำหรับโลมาสีชมพูที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด ที่แม่น้ำอเมซอน ดูที่ โลมาแม่น้ำอเมซอน
ระวังสับสนกับ โลมาแม่น้ำจีน

**โลมาหลังโหนก** หรือ **โลมาขาวเทา** หรือ **โลมาเผือก** หรือ **โลมาสีชมพู** (อังกฤษ: Chinese white dolphin, Pacific humpback dolphin, Indo-Pacific humpbacked dolphin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sousa chinensis*; จีน: 中華白海豚; พินอิน: *Zhōnghuá bái hǎitún*) เป็นโลมาชนิดหนึ่ง ในวงศ์โลมามหาสมุทร (Delphinidae)

มีลักษณะทั่วไป คือ มีจะงอยปากยาวโค้งเล็กน้อยที่เด่นชัดคือส่วนของฐานครีบหลังจะเป็นสันนูนสูงรองรับครีบหลังสีลำตัวจะมีการผันแปรต่างกันมาก ตัวเล็กจะมีสีจางจนเหมือนเผือก แม้บางตัวก็มีสีออกขาว หรืออย่างน้อยขาวในบางส่วน หรือสีชมพู ซึ่งสีเหล่านี้ไม่ได้มาจากเม็ดสี แต่เป็นสีของหลอดเลือดที่ช่วยให้ไม่ให้อุณหภูมิร่างกายสูงจนเกินไป และมีส่วนหลังที่เป็นสันนูนเหมือนโหนก อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ

ขนาดโตเต็มที่ ตัวผู้ยาวประมาณ 3.2 เมตร ขณะที่ตัวเมียยาว 2.5 เมตร และลูกแรกเกิดยาวประมาณ 1 เมตร มีอายุโดยเฉลี่ย 40 ปี โลมาหลังโหนกเมื่ออายุมากขึ้นสีชมพูตามตัวจะยิ่งเข้มขึ้น และส่วนด้านท้องและด้านล่างลำตัวจะเป็นจุด และมีสีที่สว่างกว่าลำตัวด้านบน  

กระจายพันธุ์ตามแถบชายฝั่งหรือแหล่งน้ำตื้นที่มีความลึกไม่เกิน 20 เมตร บริเวณอินโดแปซิฟิก พบมากที่สุด คือ อ่าวรีพัลส์ หรือเกาะลันเตา ที่ฮ่องกง ที่มีจำนวนประชากรในฝูงนับร้อย โดยมากชายฝั่งทะเลที่โลมาหลังโหนกอาศัยอยู่นั้นมักจะมีป่าชายเลนอยู่ด้วยเสมอ ๆ แต่จะต้องอยู่ในบริเวณน้ำตื้นเท่านั้น มีอุปนิสัยอาศัยประจำที่หรือมีการย้ายที่อพยพน้อยมากและอาศัยไม่ห่างจากชายฝั่งเกินระยะ 1 กิโลเมตร จึงพบเห็นตัวได้โดยง่าย โดยมักจะพบเห็นตั้งแต่ตอนเช้า จะอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ประมาณ 10 ตัว ว่ายน้ำช้า ประมาณ 4.8 กิโลเมตร/ชั่วโมง และจะดำน้ำประมาณ 40-60 วินาที ก่อนจะโผล่ขึ้นมาหายใจ

กินปลาทั้งตามชายฝั่งและในแนวปะการังเป็นอาหารหลัก รวมทั้งหมึก, กุ้ง, ปู ออกหาอาหารเป็นฝูง โดยใช้คลื่นเสียง เป็นโลมาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมนำมาฝึกกันตามสวนน้ำหรือสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง โดยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

รูปภาพ
------

* ส่วนปากและฟันส่วนปากและฟัน
* ส่วนหัวส่วนหัว
* ส่วนหางส่วนหาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Reeves, R.R. Dalebout, M.L. Jefferson, T.A. Karczmarski, L. Laidre, K. O’Corry-Crowe, G. Rojas-Bracho, L. Secchi, E.R. Slooten, E. Smith, B.D. Wang, J.Y. & Zhou, K. (2008). *Sousa chinensis*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 24 March 2009.
2. 1 2  จาก itis.gov
3. ↑  โลมา ๒ น.ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
4. 1 2 3 4  "โลมาสีชมพู พระเอกแห่งทะเลขนอม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-14. สืบค้นเมื่อ 2012-12-11.
5. 1 2  โลมาเผือก, หลังโหนก
6. ↑  กฎหมายว่าด้วยการอนุรักษ์ โลมาและปลาวาฬ

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โลมาหลังโหนก**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sousa chinensis ที่วิกิสปีชีส์
พอร์ต-ออฟ-สเปน ที่มองจากท่าเรือในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งมีนิโคลัสทาวเวอร์ที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โดยอยู่ทางด้านขวาของภาพ
**นิโคลัสทาวเวอร์** (อังกฤษ: Nicholas Tower) ตั้งอยู่ที่อินดิเพนเดนซ์สแควร์ พอร์ต-ออฟ-สเปน ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เป็นอาคารที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในตรินิแดดและโตเบโก เช่นเดียวกับประเทศที่พูดภาษาอังกฤษในแคริบเบียน ประการที่สอง อาคารนี้เป็นหนึ่งใน 26 อาคารที่ตั้งอยู่ในโครงการอินเตอร์เนชันแนลวอเตอร์ฟรอนต์ อาคารมีพื้นเป็นรูปไข่และสูง 21 ชั้น และสูง 88 เมตร การก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2003 และในแต่ละชั้นมีพื้นที่ 8,000 ตารางฟุต (700 ตร.ม.) โดยปล่อยให้เช่าในราคา 96,000 ดอลลาร์ตรินิแดดและโตเบโกต่อเดือน (ณ ปี ค.ศ. 2005) ซึ่งอาคารนี้มีลักษณะเป็นหอกระจกสีฟ้า

อาคารได้รับการสร้างขึ้นที่ฝั่งตรินิแดดคลับยูเนียน ซึ่งเป็นสโมสรเอกชนอายุ 136 ปี ซึ่งมีห้องสูทเพนท์เฮาส์ของนิโคลัสทาวเวอร์อยู่ในปัจจุบัน ส่วนตลาดหลักทรัพย์ตรินิแดดและโตเบโก เป็นอีกผู้เช่าเดิมของอาคารยูเนียนคลับ และยังคงอยู่ที่อาคารหลังนี้ และสำนักงานอินชัวรันซ์ไจแอนต์คลิโกอยู่ตรงบริเวณชั้น 9 ของอาคาร รวมถึงสำนักงานใหญ่ของสายการบินแคริบเบียน (ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของตรินิแดดและโตเบโก) ก็ตั้งอยู่ในนิโคลัสทาวเวอร์นี้เช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chouti, Sandra, Changing the face of PoS เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Trinidad Guardian*, February 9, 2006.
2. ↑  Javeed, Asha, Mobile provider wants to stay downtown เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Trinidad Guardian*, August 25, 2005
3. 1 2 3 4  Javeed, Asha, Union Club enters new era เก็บถาวร 2007-03-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*Trinidad Guardian*, July 27, 2006
4. ↑  Long, Sherwin, TTSE finds new home เก็บถาวร 2007-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Trinidad Guardian*, November 10, 2005.

พิกัดภูมิศาสตร์: 10°38′57″N 61°30′39″W﻿ / ﻿10.6492°N 61.5108°W﻿ / 10.6492; -61.5108
**โจวี่ ชาน** หรือ **โจวี่ ชาน-ฮาล็อก** (อังกฤษ: Jovy Chan) เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2518 สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 11) เสมอ 2 แพ้ 19

ประวัติ
-------

ชาน ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2537 เสมอกับ โบเยต นิก ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ต้อยติ่ง เกียรติเพชรน้อย ยก 8 จากนั้นเขามาชกในไทยอีกหลายครั้ง ใน พ.ศ. 2538 มาชกแพ้คะแนน เด็ดดวง ป.พงษ์สว่าง แพ้คะแนน วิหค จ๊อกกี้ยิม ชนะน็อค แสงอาทิตย์ ว.สุธีรา แพ้น็อค ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม ยก 5 ใน พ.ศ. 2539 มาชกแพ้คะแนน ยอดชิงชัย ศรทองยิม แล้วได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 แพ้น็อค หลักหิน ซีพียิม ยก 2 จากนั้น ชานขึ้นชกที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง แพ้น็อค เออิจิ คาวามูระ ยก 2 จากนั้น ชานหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2541 แม้จะแพ้มากกว่าชนะ เขามาชกในไทยอีกครั้งใน พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย แพ้น็อค ยอดดำรง ศิษย์ยอดธง ยก 3 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค เทโอ โมดิเซ ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง เขาชกป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค ทอดด์ มาเคลิน ยก 1 ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ริกกี กายาโม ยก 6 จากนั้น ชานขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้น็อค ดาวิด ซานโตส ยก 4 ที่สหรัฐเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ชานก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC
	+ ชิง 27 พฤศจิกายน 2542 ชนะน็อค ธีโอ โมดิเซอ ยก 1 ที่ ฝรั่งเศส
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 มิถุนายน 2543 ชนะน็อค ทอดด์ มาเคลิน ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์ 13 มกราคม 2544 แพ้น็อค ริคกี้ กายาโม ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤษภาคม 2539 แพ้น็อค หลักหิน ซีพียิม ยก 2 ที่ สมุทรสาคร

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
ระวังสับสนกับ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า
**สมเด็จพระสังฆราชเจ้า** เป็นพระอิสริยยศ ของเจ้านายชั้นพระอนุวงศ์ ผู้ทรงดำรงสมณศักดิ์ในตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช ทรงฉัตรตาดเหลือง 5 ชั้น ซึ่งพระอนุวงศ์ที่ทรงดำรงพระอิสริยยศดังกล่าวมีอยู่ 1 พระองค์ คือ

* พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า

ในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2499 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาสมเด็จพระสังฆราช ขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราชเจ้า นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่มีการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชที่มาจากสามัญชนขึ้นทรงกรม ได้แก่

* สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์

นอกจากนี้การเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอัฐิสมเด็จพระสังฆราช ขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราชเจ้า 2 พระองค์ ได้แก่

* สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ
* สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ สถาปนาพระสังฆราชขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราชเจ้ากรมหลวง, เล่ม ๗๔, ตอน ๖ ก ฉบับพิเศษ, ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๐, หน้า ๒๑
2. ↑  "ประกาศ เรื่อง สถาปนาสมเด็จพระสังฆราชเจ้า" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **136** (40 ข): 1. 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| Disambiguation icon |  หน้าแก้ความกำกวมนี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
ถ้าลิงก์ภายในใดนำคุณมาหน้านี้ คุณอาจต้องการแก้ไขลิงก์ให้ชี้ไปยังหน้าที่ต้องการโดยตรง |
นักดนตรี
**นิโก** (ญี่ปุ่น: ニゴー; โรมาจิ: '**Nigō'**) หรือชื่อเมื่อเกิด **นางาโอะ โทโมะอากิ** (Nagao Tomoaki; 長尾 智明) (เกิด 23 ธันวาคม 1970) เป็นนักออกแบบแฟชั่น, ดีเจ และ ผู้ผลิตดนตรีชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักดีที่สุดในฐานะผู้ผลิตไลน์เครื่องแต่งกายสตรีทแวร์แบรนด์ อะเบธิงเอป (A Bathing Ape หรือ เบป; Bape)

อาชีพทางแฟชั่น
--------------

รองเท้าผ้าใบแบรนด์ Bapesta
นิโกเริ่มต้นสายวานในวงการแฟชั่นจากการจำหน่ายเสื้อผ้าและฮูดดีในร้านเล็ก ๆ ภายใต้แบรนด์ Bape โดยมีลักษณะคือการพรินท์ลายพราง (camouflage) ที่ซึ่งเป็นที่นิยมมากในหมู่วัยรุ่น ในปี 2002 นิโกได้ปล่อยรองเท้าผ้าใบภายใต้แบรนด์เบปสตา (Bapesta) ที่ซึ่งผู้สื่อข่าวบีบีซี จอนาธาน รอสระบุว่าได้กลายมาเป็น "รองเท้าตัวอย่างของวงการสะสมรองเท้าผ้าใบ" ด้วยลักษณะที่คล้ายกับการออกแบบแอร์ฟอร์ซวันของไนกี แต่แทนที่ตราไนกีด้วยตราเบปสตาด้านข้าง เขาลาออกจากแบรนด์ของตัวเองในปี 2013 สองปีหลังแบรนด์ถูกซื้อโดยเครือบริษัทสัญชาติฮ่องกง

ในปี 2020 หลุยส์ วิตตองร่วมมือกับนิโกและเวอร์จิล อาบโลออกแบบคอลเลกชั่นแคปซูลพิเศษภายใต้ชื่อ Louis Vuitton x NIGO® Capsule

อาชีพทางดนตรี
-------------

นิโกมีความเกี่ยวข้องกับแรปเปอร์ชื่อดังอย่างคานเย เวสต์ และ ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ และเป็นดีเจประจำวงดนตรีฮิปฮอป เทริยากิบอยซ์ และเป็นเจ้าของค่ายดนตรี BAPE Sounds นอกจากนี้เขาเป็นผู้จัดรายการทางช่องเอ็มทีวี เจแปน ภายใต้ชื่อรายการ นิโกลเดินอาย (Nigoldeneye)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lemola, Hasse. "NIGO on the Intersection of Streetwear & Fast Fashion". *Hypebeast*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-21. สืบค้นเมื่อ 13 January 2017.
2. ↑  "Nigo | HYPEBEAST". *hypebeast.com*. สืบค้นเมื่อ 2020-03-01.
3. ↑  "Bathing Ape Bapes History | SneakerFiles". *SneakerFiles* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-07-04.
4. ↑  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-17. สืบค้นเมื่อ 2008-10-08.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
5. ↑  "A Look Back at the Best BAPESTAs Ever Released". *HYPEBEAST*. สืบค้นเมื่อ 2018-07-04.
6. ↑  "Here's a Look at the Upcoming Louis Vuitton x NIGO® Capsule Collection". *Complex* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-07-27.
7. ↑  "Genius | Song Lyrics & Knowledge". *Genius* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-07-27.
8. ↑  "sothebys".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น

 |
| ฐานข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ | 
* CiNii (Japan)

 |
| อื่น ๆ | 
* มิวสิกเบรนซ์ ศิลปิน
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
**ห้าดาว ซีพียิม** มีชื่อจริงว่า **พรชัย เตชสินชัย** เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 ที่กรุงเทพมหานคร

แชมป์ราชดำเนิน
--------------

ห้าดาวเรียนจบชั้นปวช.ที่วิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี ฝึกมวยสากลครั้งแรกกับกาจบัณฑิต บูรณะธัญญะ ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่น ได้แชมป์มวยนักเรียนของกรมพลศึกษา จน พ.ศ. 2531 จึงขึ้นชกมวยสากลอาชีพในชื่อ "กาจ ชาติบัณฑิต" การชกในช่วงนี้เป็นไปอย่างลุ่ม ๆ ดอน ๆ แพ้บ้าง ชนะบ้าง จนได้ครองแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินรุ่นฟลายเวทเมื่อ พ.ศ. 2536 นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ แห่งกาแล็คซี่โปรโมชั่น นำไปสร้างสรรค์ในชื่อใหม่ "ห้าดาว ซีพียิม"

ชิงแชมป์โลก
-----------

ห้าดาวได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2537 กับเลโอ กาเมซ แชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา ที่เวทีราชดำเนิน ก่อนฟุตบอลโลก 1994 จะเริ่มขึ้นไม่นาน การชกวันนั้น ห้าดาวชกได้ดีมาก สามารถชกกาเมซลงไปให้กรรมการนับแปดได้ในยกที่ 7 แต่ผลการชกออกมาเสมอกันไปอย่างไม่น่าเชื่อ ชนิดที่ตัวห้าดาวเองถึงกับอ้าปากค้างยืนตะลึงด้วยความงงงวยเมื่อทราบผลคะแนน

ต่อมาห้าดาว ยังคงชกมวยอยู่ต่อไป จนในปี พ.ศ. 2541 ห้าดาวจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในรุ่นเดิม สถาบันเดิม กับนักมวยรุ่นน้องชาวไทยด้วยกัน คือ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ เป็นศึกสายเลือดอีกครั้งหนึ่งของวงการมวยไทย ทั้งคู่ชกกันเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ที่เวทีมวยชั่วคราว สี่แยกราชวงศ์ เยาวราช ในโอกาสเฉลิมฉลองเทศกาลตรุษจีน ผลการชกปรากฏว่า ห้าดาวซึ่งขณะนั้นอายุมากแล้วไม่อาจสู้นักมวยรุ่นน้องที่หนุ่มสดกว่าอย่างพิชิตได้เลย โดยเฉพาะในยกสุดท้ายห้าดาวเกือบถูกพิชิตน็อกด้วยซ้ำ แต่พิชิตก็ไม่ซ้ำในจังหวะที่ได้เปรียบ และเมื่อครบ 12 ยก ห้าดาวก็แพ้คะแนนไปอย่างขาดลอย จากนั้นห้าดาวได้ชกกับนักมวยไทยชาวไทยด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง คือ เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ผลคือ ห้าดาวแพ้น็อกไปในยกที่ 3 และจากนั้นจึงได้แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท (2536)
	+ ชิง 28 สิงหาคม 2536 ชนะคะแนน หลักชัย เดชากุล
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 พฤศจิกายน 2536 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 6
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท, 27 มิ.ย. 2537 เสมอกับ เลโอ กาเมซ (เวเนฯ) ที่เวทีราชดำเนิน
	+ ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท,1 มี.ค. 2541 แพ้คะแนน พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ที่ เยาวราช กทม.

อ้างอิง
-------

* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์: ห้าดาว ซีพียิม ฝีมือถึงแต่วาสนาไม่ถึงแชมป์โลก. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 1177 มีนาคม 2550 หน้า 44 - 46
* สถิติการชก เก็บถาวร 2015-03-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(อังกฤษ)
วัลฮัลลาในเปลวเพลิง หนึ่งในฉากหลักของอุปรากรภาคนี้ (จิตรกรรมโดย Max Brückner ค.ศ. 1894)
***เกิทเทอร์เด็มเมอรุง*** (เยอรมัน: *Götterdämmerung*) แปลว่า ***เทวาอัสดง*** เป็นอุปรากรภาคสุดท้ายในจำนวนสี่ภาคของเรื่อง *แหวนของนีเบอลุง* (*Der Ring des Nibelungen*) โดยริชชาร์ท วากเนอร์ ซึ่งประพันธ์จบในค.ศ. 1874 อุปรากรภาคนี้ขึ้นแสดงรอบปฐมทรรศน์ที่โรงละครเทศกาลไบรอยท์เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1876 ถือเป็นการจบโดยสมบูรณ์ของเรื่อง *แหวนของนีเบอลุง*

เกิทเทอร์เด็มเมอรุงเป็นชื่อภาษาเยอรมันที่แปลจากวลี *Ragnarök* ในภาษานอร์สโบราณ เกิทเทอร์เด็มเมอรุงมีเนื้อหาเกี่ยวกับโศกนาฎกรรมของซีคฟรีทและบรึนฮิลเดอ, ไฟบรรลัยกัลป์, การสิ้นสุดยุคสมัยทวยเทพเป็นใหญ่, น้ำท่วมโลก และการเริ่มต้นยุคสมัยมนุษย์เป็นใหญ่

เกิทเทอร์เด็มเมอรุงประกอบด้วย 3 องก์ 11 ฉาก ไม่มีการหยุดพักระหว่างช่วงโหมโรงกับองก์แรก แต่ละฉากดำเนินไปอย่างไร้รอยต่อโดยมีเพลงออร์เคสตราบรรเลงระหว่างสลับฉาก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Götterdämmerung

* Richard Wagner – *Götterdämmerung*. A gallery of historic postcards with motifs from Richard Wagner's operas.
* Wagner Operas. A comprehensive website featuring photographs of productions, recordings, librettos, and sound files.
* Vocal score of *Götterdämmerung*
**ปลาไซเชเดลิกา** (อังกฤษ: Psychedelica frogfish, Ambon frogfish) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Histiophryne psychedelica* (/ฮิส-ทิ-โอฟ-ไรน์-ไซ-เช-เด-ลิ-กา/) อยู่ในวงศ์ปลากบ (Antennariidae) 

มีลักษณะทั่วไป คือ มีลายรอบตัวเหมือนม้าลายสีน้ำตาลไหม้ และสีลูกพีช ซึ่งพาดยาวจากดวงตาสีน้ำเงินไปปลายหาง มีขนาดประมาณกำปั้น ร่างกายปกคลุมด้วยผิวหนังย่น ๆ เป็นวุ้นหนา ๆ เพื่อป้องกันอันตรายจากปะการังที่แหลมคม มีใบหน้าแบนและดวงตามองตรงหน้าได้ อีกทั้งยังมีปากที่อ้าได้กว้าง ที่มีครีบทั้ง 2 ข้างของลำตัว ที่ใช้คืบคลานไปกับพื้นทะเล หรือกระแทกหรือกระเด้งเหมือนลูกบอลไปกับพื้นทะเล จะกางครีบออกแล้วพ่นน้ำออกจากเหงือก เพื่อส่งตัวเองให้พุ่งไปข้างหน้า ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่แปลกประหลาด

พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังบริเวณเกาะอัมบนของอินโดนีเซีย จัดเป็นปลาชนิดใหม่ที่เพิ่งมีการค้นพบและถูกตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 2009 ถูกจำแนกชนิดออกจากปลาชนิดอื่นในสกุล *Histiophryne* ด้วยความแตกต่างทางดีเอ็นเอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "PSYCHEDELIC" FISH PICTURE: New Species Bounces on Reef จากเนชั่นแนลจีโอกราฟิก (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาไซเชเดลิกา**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Histiophryne psychedelica ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาแอฟริกันไทเกอร์** (อังกฤษ: African tigerfishes) เป็นสกุลของปลาน้ำจืด 5 ชนิดที่อยู่ในวงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน (Alestiidae) ในอันดับปลาคาราซิน ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Hydrocynus* (/ไฮ-โดร-ไซ-นัส/) โดยมาจากภาษากรีก คำว่า "hydro" (ὕδωρ) หมายถึง "น้ำ" บวกกับคำว่า "kyon" (κύων) ที่หมายถึง "สุนัข"

เป็นปลากินเนื้อทั้งหมด มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวเพรียวยาวเหมือนตอร์ปิโด เกล็ดมีขนาดใหญ่ มีสีเงินแวววาว และที่ชิ้นเกล็ดจะมีจุดสีเข้ม ทำให้เห็นเป็นลายพาดตามยาวไปตามแนวข้างลำตัวเหนือเส้นข้างลำตัว ทำให้มองดูคล้ายลายของเสือลายพาดกลอน อันเป็นที่มาของชื่อ นอกจากแถบดังกล่าวแล้วส่วนที่ไม่ใช่แถบจะมีสีออกสีเงิน, สีขาว และสีเทา ขณะที่บางตัวอาจมีเหลือบสีฟ้า, สีเขียว, สีส้ม หรือสีเหลืองอ่อนผสมอยู่ด้วย ปลาในสกุลนี้จะมีลักษณะเช่นเดียวกันนี้ทั้งหมด ครีบหลังจะอยู่ในระดับเดียวกับ ครีบท้องอาจจะอยู่ข้างหน้าเล็กน้อย ภายในปากมีฟันหนึ่งชุดที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนและเป็นจุดเด่น ซึ่งฟันแต่ละซี่ตั้งอยู่ในเบ้า ระหว่างฟันซี่อื่น ๆ บนขากรรไกร และจะแลเห็นได้ตลอดเวลาแม้แต่เมื่อปิดปากสนิท ขากรรไกรมีความแข็งแรงและทรงพลังมาก อีกทั้งสามารถยืดขยายได้กว้างเพราะมีจุดยึดกับมุมปากอยู่ถึงสองจุด ตาจะถูกคลุมโดยเปลือกตาเกือบทั้งหมด ครีบหางเว้าลึกเป็นสองแฉก 

พบในลุ่มแม่น้ำคองโก ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวมากในทวีปแอฟริกาตอนกลาง เป็นปลาล่าเหยื่อที่ล่าได้อย่างรวดเร็ว ดุดัน ไม่แพ้ปลาปิรันยาในลุ่มแม่น้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้ แต่ไม่นิยมล่ารวมเป็นฝูง เป็นปลาที่กินพวกเดียวกันเองเป็นอาหารและกัดทำร้ายจระเข้ได้  รวมถึงเคยมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์ได้อีกด้วย โดยที่ชาวพื้นเมืองแอฟริกาได้เรียกปลาสกุลนี้ในภาษาลิงกาลาว่า **เอ็มเบ็งกะ** (Mbenga) หรือ **อิงเกวส** (Ndweshi) และมีความเชื่อว่าการที่มันล่าและทำร้ายมนุษย์เพราะมีวิญญาณที่ชั่วร้ายสิงสถิตอยู่

มีทั้งหมด 5 ชนิด โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ *H. goliath* ที่มีความยาวที่สุดได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักถึง 100 ปอนด์

* *H. brevis* (Günther, 1864)
* *H. forskahlii* (Cuvier, 1819)
* *H. goliath* (Boulenger, 1898)
* *H. tanzaniae* Brewster, 1986
* *H. vittatus* (Castelnau, 1986)

เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา จัดเป็นปลาที่ตกได้ยากมากจำพวกหนึ่ง เพราะอาศัยในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว และชอบกระโดด และยังเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Hydrocynus*, fishbase.org
2. ↑  สุดยอดสารคดีสุดสัปดาห์, "มนต์เสน่ห์สวรรค์บนดิน (TRAVELOGUE EARTH)" ทางช่อง 7: อาทิตย์ที่ 14 พฤษภาคม 2560
3. ↑  Pack of Teeth, "River Monsters" ทางดิสคัพเวอรีแชนแนล, สารคดีทางทรูวิชั่นส์: เสาร์ที่ 29 ธันวาคม 2555
4. ↑  "*River Monsters - Demon Fish*". *Animal Planet*.
5. ↑  "AFRICAN TIGER FISH genus *Hydrocynus*". *angelfire*.
6. ↑  "ตะลึง! พบ 'ไทเกอร์ฟิชยักษ์' ฟันคมเหมือนฉลามฉีกร่างมนุษย์สบายๆ". *ผู้จัดการออนไลน์*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-23. สืบค้นเมื่อ 2011-01-27.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Hydrocynus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ตกปลาเอ็มเบ็งกะ เก็บถาวร 2011-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์ตกปลาไทเกอร์ฟิช
* เว็บไซต์ตกปลาแอฟริกันไทเกอร์ฟิช โกไลแอต
* สารคดีตกปลาไทเกอร์ฟิช

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hydrocynus ที่วิกิสปีชีส์
| ฐานันดรศักดิ์ยุโรป |
| --- |
|  |
| จักรพรรดิ / กษัตริย์-จักรพรรดิ / ไคเซอร์ / ซาร์ |
| จอมกษัตริย์ / มหาราช |
| กษัตริย์ / ราชินีนาถ |
| อาร์ชดยุก / เซซาเรวิช |
| แกรนด์พรินซ์ / แกรนด์ดยุก |
| คัวร์เฟือสท์ / เจ้าชาย / เจ้าหญิง / มกุฏราชกุมาร / อินฟันเต / โดแฟ็ง |
| ดยุก |
| เฟือสท์ |
| มาร์ควิส / มาร์คกราฟ / ลันท์กราฟ |
| เคานต์ / เอิร์ล / กราฟ / บวร์คกราฟ |
| ไวเคานต์ / วีดาม |
| บารอน / ไฟรแฮร์ |
| บารอเนต / อัศวินจักรวรรดิ |
| อัศวิน / เดม / เซอร์ / แซร์ / มาดาม / ลอร์ด / เลดี |
| เอ็สไควร์ / เอดเลอร์ / สุภาพบุรุษ / ยุงเคอร์ |
| Ministerialis |
| * ด
* ค
* ก
 |

**บารอเนต** (อังกฤษ: Baronet) สตรีเรียกว่า **บารอเนเตส** (Baronetess) เป็นฐานันดรสืบตระกูลของราชอาณาจักรอังกฤษ จัดอยู่ในอภิชน (Aristocrat) แต่ไม่ใช่ขุนนาง (Peerage) บารอเนตมักใช้คำว่าลอร์ดหรือเลดี้เป็นคำนำหน้าชื่อตัว ถือเป็นฐานันดรต่ำสุดที่ถูกเรียกว่าลอร์ด

ฐานันดรบารอเนตถูกสถาปนาในค.ศ. 1611 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ต้องการรวบรวมเงินเพื่อปราบกบฏบนเกาะไอร์แลนด์ ผู้ที่จะได้เป็นบารอเนตจะต้องทูลเกล้าถวายเงิน 1,080 ปอนด์ และให้ถือว่าบารอเนตอยู่เหนืออัศวินทั้งปวง ยกเว้นอัศวินหรือบุคคลที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทริสเติล

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ชาคริต ชุ่มวัฒนะ (2561). *ระดับชั้นและบรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษ*. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 40(1): 158-179
**ปลาใบขนุน** หรือที่นิยมเรียกและรู้จักกันในชื่อภาษาแต้จิ๋วว่า **ปลาอังนั้ม** (จีน: 乳香鱼; อังกฤษ: False trevally, Milkfish, Whitefish, Butterfish) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Lactarius lactarius* อยู่ในวงศ์ Lactariidae

เป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้และวงศ์นี้

มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายกับปลาทู ซึ่งอยู่ในวงศ์ Scombridae คือ มีลำตัวป้อม แบนข้าง หัวโตปากกว้างและเชิดขึ้น มีฟันซี่เล็ก ๆ เรียงกันเป็นแผงอยู่บนขากรรไกรเพดานและลิ้น เกล็ดเป็นแบบบางเรียบขนาดใหญ่และหลุดง่าย มีครีบหลัง 2 ตอน ตอนที่ 2 ยาวและมีลักษณะคล้ายครีบก้นซึ่ง อยู่ตรงข้ามและยาวกว่าเล็กน้อย มีลำตัวสีเงินตลอด ที่ขอบด้านบนของแผ่นปิดเหงือกมีจุดสีดำดูเด่น ครีบต่าง ๆ สีเหลืองอ่อน และมีสีน้ำเงินแทรกด้านหลังและท้องบริเวณหลัง

เป็นปลากินเนื้อ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินตามชายฝั่งซึ่งบางครั้งอาจพบได้ในแถบน้ำกร่อย มีขนาดโตเต็มที่ยาวได้ 40 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป คือ 15-30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ตอนใต้ทะเลญี่ปุ่น, ออสเตรเลียทางตอนเหนือ และฟิจิ ในน่านน้ำไทย พบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน

ปลาใบขนุนที่ตลาดสดของรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง เนื้อมีรสชาติดี นิยมนำมาบริโภคด้วยการปรุงสด

ปลาใบขนุนยังมีมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "ปลาขนุน", "ปลาซับขนุน", "ปลาสาบขนุน" หรือ "ปลาญวน" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
2. ↑  เก็บถาวร 2018-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ใบขนุน น. (๑) ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  *Lactarius lactarius* จากสนุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lactarius lactarius***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lactarius lactarius ที่วิกิสปีชีส์
**Spike directivity** เป็นเวกเตอร์ที่กำหนดความเปลี่ยนแปลงความหนาแน่นของประจุไฟฟ้าแบบชั่วครู่ (transient charge density) ที่เกิดเมื่อศักยะงานในเซลล์ประสาทกำลังแพร่กระจาย
คือ แบบจำลองการแพร่กระจายแบบเอกรูปของศักยะงานที่คล้ายกับสัญญาณดิจิทัล ดูเหมือนจะไม่เข้ากับข้อมูลทางการทดลอง
นักสรีรวิทยาไฟฟ้าได้แสดงแล้วว่า รูปร่างของศักยะงานสามารถเปลี่ยนไปได้ตามเวลา
เช่น งานศึกษาปี 2554 แสดงว่า ศักยะงานในนิวรอนอาจเปลี่ยนรูปคลื่นเมื่อวิ่งไปตามแอกซอนหรือเดนไดรต์
เพราะรูปร่างของนิวรอน เพราะการเปลี่ยนแปลงของการนำไอออนเฉพาะที่ ๆ และเพราะคุณสมบัติ/เหตุการณ์ทางชีวกายภาพอื่น ๆ รวมทั้งการปล่อยสารสื่อประสาท

เชิงอรรถและอ้างอิง
------------------

1. ↑  Aur, D; Connolly, CI; Jog, MS (2005). "Computing spike directivity with tetrodes". *Journal of Neuroscience Methods*. **149** (1): 57–63. doi:10.1016/j.jneumeth.2005.05.006. PMID 15978667.`{{cite journal}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
2. ↑  Sasaki, T; Matsuki, N; Ikegaya, Y (2011). "Action-potential modulation during axonal conduction". *Science*. **331** (6017): 599–601.`{{cite journal}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)

ดูเพิ่ม
-------

* เซลล์ประสาท
* ศักยะงาน
* การเข้ารหัสทางประสาท
**อะแพชี อิงคิวเบเตอร์** (อังกฤษ: Apache Incubator) เป็นประตูสำหรับโครงการซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซที่ต้องการเป็นโครงการของมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี

อิงคิวเบเตอร์ก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ.2545 เพื่อเป็นเส้นทางเข้าสู่มูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี สำหรับโครงการและโค้ดที่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิ การบริจาคโค้ดทั้งหมดจากองค์กรภายนอกและโครงการภายนอกที่มีอยู่ซึ่งต้องการย้ายไปยังอะแพชีจะต้องป้อนผ่านโครงการนี้ 

โครงการอะแพชี อิงคิวเบเตอร์ ทำหน้าที่เป็นโครงการคอนเทนเนอร์ชั่วคราวจนกว่าโครงการจะสามารถตั้งตัวและได้รับการยอมรับ จนกลายเป็นโครงการระดับบนสุดของมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี หรือกลายเป็นโครงการย่อยของโครงการที่เหมาะสม เช่น โครงการจาการ์ตา หรือ Apache XML ในอีกทางหนึ่ง โครงการอิงคิวเบเตอร์จะบันทึกวิธีการทำงานของมูลนิธิ และวิธีการทำงานให้เสร็จสิ้นภายในกรอบการทำงาน ซึ่งหมายถึงการจัดทำเอกสารกระบวนการ บทบาท และนโยบายภายในมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชีและโครงการที่เป็นสมาชิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  
"What is Apache Incubator? - Definition from Techopedia". สืบค้นเมื่อ December 16, 2021.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Apache Incubator
	+ โครงการทั้งหมดในอิงคิวเบเตอร์
* Apache Incubator OpenOfficeProposal
* HCatalog Mailing List Archives
**ปลาไบเคอร์จุด** หรือ **ปลาบิเชียร์จุด** (อังกฤษ: Ornate bichir) เป็นปลาไบเคอร์ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Polypterus ornatipinnis*

มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงูผสมกับปลาช่อน (Channidae) มีขากรรไกรบนยื่นยาวกว่าขากรรไกรล่าง มีส่วนหัวขนาดกลมเล็ก ขากรรไกรมีขนาดเล็กและสั้น มีรูปร่างเพรียวยาวและบอบบาง มีก้านครีบหลังทั้งหมด 11 ก้าน มีลวดลายสีดำและเหลืองตามลำตัว มีขนาดใหญ่เต็มที่ได้ราว 60 เซนติเมตร นับเป็นปลาไบเคอร์ชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุด 

พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำคองโกและทะเลสาบแทนกันยีกาในแอฟริกากลางและแอฟริกาตะวันออก

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม นับว่าเป็นปลาไบเคอร์ที่มีความสวยงามชนิดหนึ่ง ซึ่งในปัจจุบันมีการเพาะเลี้ยงกันได้แล้ว และยังมีมีการเพาะกันเป็นปลาเผือกได้อีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Evans, Sean. "*Polypterus ornatipinnis*". Polypterus.info. สืบค้นเมื่อ 2008-08-16.
2. ↑  ชวิน ตันพิทยคุปต์, *ไบเคอร์ยักษ์แพลทินัมตัวที่ 2 ของโลก* คอลัมน์ Rare Collection หน้า 60 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 17 ปีที่ 2: พฤศจิกายน 2011

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Polypterus ornatipinnis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Polypterus ornatipinnis* (อังกฤษ)
**บารังเกรา** (กาตาลา: *Berenguera*) หรือ **เบเรงเกลา** (สเปน: *Berenguela*; ค.ศ. 1116 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1149) เป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งเลออนจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและจักรพรรดิแห่งสเปน ทรงเป็นบุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 3 เคานต์แห่งบาร์เซโลนากับดุสแห่งพรอว็องส์ และเป็นน้องสาวของราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนา พระองค์เป็นพระมารดาของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออนกับพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยา

พระราชประวัติ
-------------

จัตุรัสเก่าที่เมืองซัลดัญญา มีการต่อสู้วัวกระทิงเกิดขึ้นครั้งแรกตามเอกสารในปี ค.ศ. 1128 ในช่วงพิธีหมั้นหมายของพระราชินีบารังเกรา
บารังเกราอภิเษกสมรสที่ซัลดัญญาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1128 กับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งเลออน พระโอรสและทายาทของพระราชินีอูร์รากาที่ 1 แห่งเลออน มีจัดการต่อสู้วัวกระทิงเพื่อฉลองพิธีอันยิ่งใหญ่ที่จัตุรัสเก่าในเมืองดังกล่าว นับเป็นการต่อสู้วัวกระทิงครั้งแรกที่ปรากฏในประวัติศาสตร์สเปน

ในช่วงที่บารังเกรามีชีวิตอยู่ได้มีกลุ่มทางการเมืองใหม่พัฒนาตนเองขึ้นมาในทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทร นั่นคือการแยกตัวออกมาจากเลออนของโปรตุเกส ซึ่งทำให้กลุ่มราชอาณาจักรคริสเตียนมีความสมดุลมากขึ้น ราโมน บารังเกที่ 4 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาและเจ้าชายแห่งอารากอน พี่ชายของพระองค์สามารถปลดแอกตนเองจากอำนาจของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 โดยมีบารังเกราผู้เป็นน้องสาวคอยให้ความช่วยเหลือ อินฟันตาด็อลซาแห่งอารากอน บุตรสาวของราโมน บารังเกที่ 4 หลานอาของบารังเกรา ต่อมาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส

พระราชินีบารังเกราสิ้นพระชนม์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1149 หลังสิ้นพระชนม์ ร่างของพระองค์ถูกนำไปที่กาลิเซียเพื่อทำการฝังในอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา หลุมฝังศพที่มีร่างที่เหลืออยู่ของพระราชินีบารังเกราตั้งอยู่ในโบสถ์น้อยของอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา

การอภิเษกสมรสและทายาท
---------------------

พระองค์มีพระโอรสธิดาจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออน ดังนี้

* พระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยา (ค.ศ. 1134–1158) สืบทอดบัลลังก์กัสติยาต่อจากพระบิดา ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในอาสนวิหารโตเลโด
* ราโมนแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1136–?) ไม่ทราบวันสิ้นพระชนม์
* ซันชาแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1137–1179) อภิเษกสมรสกับพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์ ร่างของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างพระสวามีในอาสนวิหารปัมโปลนา
* พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน (ค.ศ. 1137–1188) สืบทอดตำแหน่งกษัตริย์แห่งเลออนต่อจากพระบิดา ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
* กอนส์ตันซาแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1136–1160) อภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1154 กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ร่างของพระองค์ถูกฝังอยู่ในมหาวิหารแซ็ง-เดอนี
* การ์ซิอาแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1142–1146) ถูกฝังอยู่ในอารามซานซัลบาดอร์เดออญญา
* อัลฟอนโซแห่งกัสติยา (ค.ศ. 1144/1146–1149) ฝังอยู่ในอารามซานเกลเมนเตเดโตเลโด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Arco y Garay, 1990 , p. 203
2. ↑  Vila Jato y Díaz, 2000 , p. 56
**ปลาโรนันจุด** (อังกฤษ: Giant guitarfish, White-spotted guitarfish, Spotted guitarfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Rhynchobatus australiae*) ปลากระดูกอ่อนทะเลขนาดใหญ่ จำพวกปลาโรนัน โดยอยู่ในวงศ์ปลาโรนันยักษ์ (Rhinobatidae)

มีจะงอยปากแหลม หัวดูคล้ายหัวเรือ ครีบอกปลายแหลม ครีบหลังเรียวโค้งอยู่ห่างกัน ครีบหางเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว กลางหลังมีสันขรุขระและแคบ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลอ่อนหรือสีกากี ลำตัวรวมถึงครีบอกมีจุดสีขาวเป็นดวง ชานครีบอกมีจุดกลมสีดำ ส่วนท้องสีขาว

เป็นปลาโรนันขนาดใหญ่ ขนาดโตเต็มที่โดยเฉลี่ย 250 เซนติเมตร และอาจใหญ่ได้ถึง 3 เมตร อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ ไม่กี่ตัว ตามชายฝั่งและแนวปะการังตอนลึก จนถึงไหล่ทวีป กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำหน้าดิน เช่น ปู, กุ้ง หรือหอย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งสองฟากฝั่งทะเล แต่เป็นปลาที่พบได้น้อย 

ในอดีตถือว่าเป็นปลาโรนันที่เป็นชนิดซับซ้อนกับปลาโรนันชนิดอื่น ๆ คือ ปลาโรนันจุดขาว (*R. djiddensis*), ปลาโรนันจมูกกว้าง (*R. springeri*) และอาจเป็นไปได้ว่ารวมถึงปลาโรนันจมูกเรียบ (*R. laevis*)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  White, W.T. & McAuley, R. 2003. Rhynchobatus australiae[*ลิงก์เสีย*]. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 3 August 2007.
2. ↑  ดร. ชวลิต วิทยานนท์. *คู่มือปลาทะเล*. กรุงเทพฯ : สารคดี, 2551. 192 หน้า. หน้า 100. ISBN 978-974-484-261-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม(อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhynchobatus australiae ที่วิกิสปีชีส์
**การล้อมโอซากะ** (ญี่ปุ่น: 大坂の陣) เป็นชุดของการต่อสู้ที่ดำเนินการโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะของญี่ปุ่นกับตระกูลโทโยโตมิ และจบลงด้วยการทำลายล้างตระกูลโทโยโตมิ โดยแบ่งออกเป็นสองช่วง (การรบในฤดูหนาวและฤดูร้อน) และกินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1614 ถึง 1615 การล้อมได้ยุติการต่อต้านรัฐบาลโชกุนครั้งใหญ่ครั้งสุดท้าย การสิ้นสุดของความขัดแย้งบางครั้งเรียกว่าการสงบศึกเก็นนะ (元和偃武) เพราะศักราชถูกเปลี่ยนจากเคโชเป็นเก็นนะทันทีหลังจากการล้อมสิ้นสุดลง

เบื้องหลัง
----------

เมื่อโทโยโตมิ ฮิเดโยชิถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1598 ญี่ปุ่นก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของสภาผู้อาวุโสทั้งห้า ซึ่งโทกูงาวะ อิเอยาซุมีอำนาจสูงสุด หลังจากเอาชนะอิชิดะ มิตสึนาริในยุทธการที่เซกิงาฮาระในปี ค.ศ. 1600 อิเอยาซุก็ปกครองญี่ปุ่นด้วยตัวเองและล้มเลิกสภา ในปี ค.ศ. 1603 รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้ก่อตั้งขึ้น โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เอโดะ ฮิเดโยริซึ่งเป็นลูกชายคนเดียวของฮิเดโยชิและแม่ของเขาคือโยโดะ โดโนะได้รับอนุญาตให้อยู่ที่ปราสาทโอซากะ ป้อมปราการที่เคยเป็นที่อยู่อาศัยของฮิเดโยชิ และฮิเดโยริยังคงถูกกักขังอยู่ในปราสาทแห่งนี้เป็นเวลาหลายปี นอกจากนี้ เพื่อเป็นกลไกในการควบคุม เห็นพ้องกันว่าในปี ค.ศ. 1603 เขาจะแต่งงานกับลูกสาวของฮิเดตาดะคือเซ็นฮิเมะที่เกี่ยวข้องกับทั้งสองตระกูล อิเอยาซุพยายามสร้างระบอบการปกครองที่ทรงอำนาจและมั่นคงภายใต้การปกครองของตระกูลของเขาเอง มีเพียงโทโยโตมิที่นำโดยโทโยโตมิ ฮิเดโยริ ลูกชายของฮิเดโยชิภายใต้อิทธิพลของโยโดะ โดโนะแม่ของเขาเท่านั้นที่ยังคงเป็นอุปสรรคต่อเป้าหมายนั้น

อ้างอิง
-------
**ปลาใบโพจุด** (หรือสะกด **ปลาใบโพธิ์จุด**) (อังกฤษ: Spotted sicklefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Drepane punctata*) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาใบโพ (Drepaneidae)

มีลำตัวป้อมสั้นเกือบกลม ด้านข้างแบน ดูคล้ายใบโพ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก สันหลังโค้งนูน หัวค่อนข้างใหญ่ จะงอยปากสั้น นัยน์ตาโต บริเวณระหว่างตาโค้งนูนออกมา ปากเล็กและยืดหดได้ มีฟันเล็กและแหลมคมบนขากรรไกรบนและล่าง ลำตัวด้านบนสีขาวปนเทาและมีจุดเล็ก ๆ สีส้มเรียงเป็นแถวขวางลำตัวจำนวน 4-11 แถว ปลาวัยอ่อนจะมีแถบสีดำในบริเวณที่เป็นจุดสีส้ม

มีความยาวประมาณ 20-25 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 40 เซนติเมตร พบอาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำที่เป็นกรวดทรายใกล้แนวปะการังและแหล่งน้ำกร่อย กินสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดียจนถึงออสเตรเลียตอนเหนือ ในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน

จัดเป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ปลา ที่พบในจังหวัดสงขลา". sc.psu.ac.th. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-08. สืบค้นเมื่อ 4 July 2015.
2. ↑  เก็บถาวร 2018-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ใบโพ ๒ น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  ใบโพธิ์จากสนุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Drepane punctata***
ระวังสับสนกับ การปิดล้อมฉนวนกาซา

**การล้อมกาซา** (อังกฤษ: Siege of Gaza) เป็นการสู้รบระหว่างพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งราชอาณาจักรมาซิโดเนียกับฝ่ายจักรวรรดิเปอร์เซียอะคีเมนิด เกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม 332 ปีก่อนคริสต์ศักราชที่เมืองกาซา

บาติส (Batis) ผู้บัญชาการเมืองกาซาต้องการยึดอียิปต์จนกว่าผู้ปกครองเปอร์เซียจะส่งกองทัพมารบกับมาซิโดเนียที่นี่ เมืองกาซาเป็นเมืองชายขอบทะเลทรายและมีถนนจากซีเรียไปถึงอียิปต์ ตั้งอยู่สูงกว่า 60 ฟุต (18.29 เมตร) ท่ามกลางชุมชนเปอร์เซีย บาติสรู้ด้วยว่าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์จะยกทัพมาที่นี่หลังจากยึดเมืองไทร์ได้

เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ยกทัพมาถึง พระองค์พบว่ากำแพงเมืองด้านใต้เป็นจุดที่เหมาะจะโจมตีที่สุด จึงสั่งให้มีการสร้างเนินขึ้นเพื่อใช้เป็นทางเข้าเมือง วันหนึ่งฝ่ายเปอร์เซียพยายามตีฝ่าวงล้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์สั่งให้ทหารใช้โล่เป็นแนวป้องกันจนพระองค์ได้รับบาดเจ็บ อาร์ริอัน นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกบันทึกว่า "เนินถูกสร้างรอบ ๆ กำแพงเมืองและใช้เครื่องทุ่นแรงจากไทร์ร่วมด้วย" หลังจากความพยายามสามครั้ง ทหารมาซิโดเนียก็ทลายกำแพงและบุกเข้าเมืองได้สำเร็จ ผู้ชายถูกฆ่า ส่วนผู้หญิงและเด็กถูกจับไปเป็นทาส กวินตุส กูร์ตีอุส รูฟุส (Quintus Curtius Rufus) นักประวัติศาสตร์ชาวโรมันบันทึกว่า "บาติสถูกลากไปรอบกำแพงเมืองจนเสียชีวิตเช่นเดียวกับเจ้าชายเฮกเตอร์แห่งทรอย"

หลังเมืองถูกยึด พระเจ้าอเล็กซานเดอร์สามารถเดินทัพไปที่อียิปต์ได้โดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Alexander - A History of the Origin and Growth of the Art of War from the Earliest Times to the Battle of Ipsus, B.C. 301, with a Detailed Account of the Campaigns of the Great Macedonian - Theodore Ayrault Dodge - Google eBookstore*. Books.google.com. 2008-11-07. สืบค้นเมื่อ 2012-11-07.
2. 1 2  *Alexander - A History of the Origin and Growth of the Art of War from the Earliest Times to the Battle of Ipsus, B.C. 301, with a Detailed Account of the Campaigns of the Great Macedonian - Theodore Ayrault Dodge - Google eBookstore*. Books.google.com. 2008-11-07. สืบค้นเมื่อ 2012-11-07.
3. 1 2 3  *Alexander - A History of the Origin and Growth of the Art of War from the Earliest Times to the Battle of Ipsus, B.C. 301, with a Detailed Account of the Campaigns of the Great Macedonian - Theodore Ayrault Dodge - Google eBookstore*. Books.google.com. 2008-11-07. สืบค้นเมื่อ 2012-11-07.
4. ↑  Alexander the Great: Volume 2, Sources and Studies, เล่มที่ 2 by W. W. Tarn, William Woodthorpe Tarn

พิกัดภูมิศาสตร์: 31°31′N 34°27′E﻿ / ﻿31.517°N 34.450°E﻿ / 31.517; 34.450
**คลองบางบัวทอง** เป็นคลองธรรมชาติมีความคดเคี้ยวเป็นส่วนใหญ่โดยเฉพาะบริเวณปากคลอง เป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณตรงข้ามเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี คลองมีความยาวประมาณ 6 กิโลเมตร บริเวณปากคลองเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านขนมหวานและเกาะน้อย ปลายคลองอยู่ในเขตอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ผ่านประตูน้ำบางบัวทองไปบรรจบกับคลองลำโพและคลองพระพิมล สองฝั่งคลองเป็นชุมชนชาวสวนและชาวไร่ ปลูกผลไม้ เช่น ทุเรียน ส้ม มะม่วง กระท้อน มะปราง ปลูกมากตั้งแต่ปากคลองใกล้ประตูน้ำบางบัวทอง

มีตำนานเล่าว่ามีเจ้านายในวังเสด็จประพาสทางน้ำและได้มาจอดเรือที่ปากคลองโดยได้ทำกระบวยทองตกลงไปในคลอง จึงได้ใช้แหอวนลากหากระบวยแต่ไม่พบ ทำให้คนแถบนั้นเรียกคลองนี้ว่า "คลองกระบวยทอง" แต่ภายหลังเรียกเพี้ยนกันเป็น "คลองบางบัวทอง" แต่ก็มีข้อสันนิษฐานบริเวณคลองสายนี้แต่เดิมมีต้นบัวหลวงอยู่มากมาย

ในอดีตราษฎรหมู่ที่ 1, 2, 3 และ 4 ของตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด ปลูกบ้านเรือนอยู่ตามริมคลองบางบัวทอง ประกอบอาชีพทำนา ตามคันนาจะปลูกต้นตาลเป็นจำนวนมาก ภายหลังจึงได้นำผลิตผลจากต้นตาลมาทำเป็นขนมหวาน เริ่มแรกทำขนมจากลูกตาลเช่นจาวตาลเชื่อม ภายหลังได้พัฒนาเป็นขนมไทยชนิดต่าง ๆ เช่น ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง เม็ดขนุน ฯลฯ คลองบางบัวทองช่วงต้นจึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **คลองขนมหวาน** ต่อมาหน่วยงานของรัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาสนับสนุนส่งเสริมอาหารและขนมไทยพื้นบ้านโบราณของหมู่บ้านคลองขนมหวาน อำเภอปากเกร็ด มากขึ้น

พื้นที่บริเวณวัดละหารในครั้งอุทกภัย พ.ศ. 2554 เคยเป็นจุดที่คันกั้นน้ำพังถล่มลงจนเป็นเหตุทำให้มวลน้ำปริมาณมหาศาลไหลทะลักเข้าท่วมในพื้นที่อำเภอบางบัวทองจนสูงกว่า 1.5 เมตร ตั้งแต่ตลาดบางบัวทองจนถึงทางแยกบางพลู

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คลองบางบัวทอง". สำนักบรรณสารสนเทศ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-12. สืบค้นเมื่อ 2022-05-12.
2. ↑  "ตำบลอ้อมเกร็ด". สำนักงานเกษตรอำเภอปากเกร็ด. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-04. สืบค้นเมื่อ 2022-05-12.
3. ↑  "เทศบาลเมืองบางบัวทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  ชวาลา ละวาทิน, ทิพย์สุคนธ์ ไตรต้นวงศ์. "อาหารและขนมไทยพื้นบ้านโบราณ หมู่บ้านคลองขนมหวาน อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี". วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.
5. ↑  "แนวกั้นเอาไม่อยู่! พระ-เณรขนกระสอบทรายกลางดึก คลองบางบัวทองทะลักแล้ว". ข่าวสด.
**อีซาค มาร์โควิช ฮาลัตนีคอฟ** (รัสเซีย: Исаак Маркович Халатников) หรือ **อีซาอัก มาร์กอวึช คาลัตนือกอว์** (ยูเครน: Ісаа́к Ма́ркович Хала́тников; 17 ตุลาคม 1919 – 9 มกราคม 2021) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎี ชาวโซเวียต ผู้อำนวยการกิตติมศักดิ์ของสถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีลันเดาแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์รัสเซีย เข้าร่วมในการพัฒนาระเบิดปรมาณูลูกแรกของสหภาพโซเวียต

ชีวประวัติ
----------

ฮาลัตนีคอฟเกิดในปี 1919 ในครอบครัว ชาวยิวยูเครน ในเมืองเยคาเตรีโนสลัฟ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (ปัจจุบันคือเมืองดนีปรอ ประเทศยูเครน) ในปี 1936 เขาเข้าเรียนภาควิชาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยดนีปรอ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในปี 1941 เขาได้เข้าทำงานที่สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียตตามคำแนะนำของเลฟ ลันเดาเพื่อศึกษาในฐานะนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาหลังจากสิ้นสุดสงครามโซเวียต-เยอรมัน ในปี 1952 เขาได้รับปริญญาเอก ตั้งแต่ปี 1964 เขาเป็นผู้อำนวยการสถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีลันเดา และภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เขาได้รับตำแหน่งกรรมการกิตติมศักดิ์

ในช่วงปลาย ทศวรรษที่ 1940 และต้น ทศวรรษที่ 1950 เขาเข้าร่วมในการวิจัยอาวุธนิวเคลียร์ของโซเวียต เขาได้รับรางวัลสตาลินในปี 1953 ได้รับรางวัลลันเดาในปี 1974 ในปี 1994 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกต่างชาติราชสมาคมของสหราชอาณาจักร

เขาถึงแก่อนิจกรรมที่เมืองเชร์โนโกลอฟกา แคว้นมอสโก ประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2021 ขณะอายุได้ 101 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "参与苏联首枚原子弹研制的俄罗斯科学家哈拉特尼科夫去世". 澎湃新闻. 2021-01-09. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-12. สืบค้นเมื่อ 2021-01-10.
2. ↑  "Халатников, Исаак Маркович" (ภาษารัสเซีย). ТАСС. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-11. สืบค้นเมื่อ 2021-01-10.
3. ↑  Prominent Physicist Khalatnikov, Involved In Building 1st Soviet Nuclear Weapon, Dies
4. ↑  "Умер последний из создателей первой советской атомной бомбы" (ภาษารัสเซีย). РИА Новости. 2021-01-09. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-11. สืบค้นเมื่อ 2021-01-10.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* นอร์เวย์
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย
* เนเธอร์แลนด์

 |
| ฐานข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ | 
* CiNii (Japan)
* MathSciNet
* Mathematics Genealogy Project
* Scopus author
* zbMATH

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* RERO (Switzerland)
	+ 1
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
คลองบึงขวางช่วงตัดกับถนนร่มเกล้า
**คลองบึงขวาง** หรือ **คลองลำบึงขวาง** เป็นคลองขุดสาขาของคลองสองต้นนุ่น มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่บริเวณคลองลาดบัวขาวตัดกับคลองสองต้นนุ่น ไปสิ้นสุดที่คลองสี่ คลองอยู่ในท้องที่เขตมีนบุรี

เดิมทีคลองบึงขวางมีชื่อว่า **คลองบึงทองหลาง** ต่อมาผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณนี้เรียกกันติดปากว่า "คลองบึงขวาง"

สถานที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ มัสยิดอันนูรอยน์ (บึงขวาง) ได้เริ่มทำการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 ยังมีถนนเลียบคลองคือถนนบึงขวาง เป็นถนนที่เชื่อมต่อระหว่างถนนร่มเกล้ากับถนนสุวินทวงศ์ ช่วงจากคลองบึงขวางถึงคลองสาม ระยะทางประมาณ 2,200 เมตร กว้าง 12 เมตร ประชาชนช่วยกันบริจาคที่ดินอุทิศให้เป็นที่สาธารณะ คิดเป็นเนื้อที่ดินบริจาคจัดสร้างถนน จำนวน 1 ไร่ 2 งาน นอกจากนั้นบริเวณเคหะชุมชนรามคำแหง ชุมชนใช้เป็นแหล่งน้ำทิ้งของชุมชน

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิกร ด้วงทรง. "ความเหมาะสมด้านกายภาพของการจัดรูปที่ดิน เพื่อการพัฒนาศูนย์ชุมชนชานเมืองมีนบุรี" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย. p. 92.
2. ↑  "มัสยิดอันนูรอยน์ (บึงขวาง)".
3. ↑  "ปลัด กทม.นำทีมลงพื้นที่แก้น้ำท่วมย่านลาดกระบัง-มีนบุรี". มติชน.
4. ↑  "ผู้ว่าฯ กทม.เปิดถนน "บึงขวาง" เขตมีนบุรี เส้นทางลัดสายใหม่ แก้ปัญหาจราจร".
5. ↑  "ระหว่างเดือนมกราคม-มิถุนายน พ.ศ. 2561 โครงการเคหะชุมชนรามคำแหง" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-07-16. สืบค้นเมื่อ 2022-07-16.
| * ด
* ค
* ก
ศึกผาแดง |
| --- |
| 
* เตียงปัน
* ผาแดง
* อิเหลง
* หลู่
* หับป๋า
* กังเหลง

 |

**กบฏอำเภอหลู่** (อังกฤษ: Lu County rebellion) กบฏที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 209 ใน **อำเภอหลู่** (ในทุกวันนี้ หลู่อัน, อานฮุย) หลังจาก ยุทธการที่ผาแดง ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน ตันหลัน และ Mei Cheng อดีต 2 ขุนพลของขุนศึก อ้วนสุด เป็นผู้เริ่มก่อการกบฏ ขุนศึก โจโฉ ซึ่งควบคุมราชสำนักฮั่นส่วนกลาง ส่งทัพแบ่งเป็น 2 ทัพไปปราบกบฏ: อิกิ๋ม และ จงป้า ไปโจมตี Mei Cheng ส่วน เตียวเลี้ยว กับ เตียวคับ และ งิวกาย ในฐานะรองแม่ทัพของเขาไปโจมตี ตันหลัน

ในเวลาต่อมาระหว่างที่ 2 ทัพปะทะกัน Mei Cheng ทำทียอมแพ้ต่อ อิกิ๋ม และนำคนของเขาไปร่วมกับ ตันหลัน ที่ ภูเขาเทียนจู่ ในเวลาต่อมา อิกิ๋ม และ จงป้า ล่าถอย ด้านมือที่สาม เตียวเลี้ยว กังวลกับคู่แข่งของโจโฉ ขุนศึก ซุนกวน ได้ส่งขุนพลของเขา ฮันต๋ง กับกองทัพไปช่วยเหลือตันหลันการป้องกันเมืองหว่านเฉิงอยู่ในความดูแลของ ฮันต๋ง ป้อมปราการที่สำคัญใน เมืองโลกั๋ง ในเวลานั้นด้าน เตียวเลี้ยว ส่ง จงป้า ไปโจมตี หว่านเฉิง เพื่อให้มั่นใจว่า ฮันต๋ง จะไม่เคลื่อนทัพกบฏตามมา

อ้างอิง
-------
**คลองบางบาล** เป็นคลองสาขาแยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา มีความยาวประมาณ 16 กิโลเมตร ไหลผ่านอำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ครอบคลุมพื้นที่ 10 ตำบล ได้แก่ ตำบลบางชะนี ตำบลไทรน้อย ตำบลบางบาล ตำบลวัดยม ตำบลมหาพราหมณ์ ตำบลสะพานไทย ตำบลกบเจา ตำบลบ้านคลัง ตำบลพระขาว และตำบลน้ำเต้า

ประวัติ
-------

แม่น้ำเจ้าพระยาจากจังหวัดอ่างทองไหลลงไปถึงหน้าวัดจุฬามณีได้แยกออกเป็น 2 สาย คือแม่น้ำสายเดิมแยกเข้าคลองบางบาลไปลงแม่น้ำน้อยและแม่น้ำเจ้าพระยาปัจจุบันที่ผ่านคลองบ้านใหม่หรือคลองบ้านกุ่มไปยังหัวแหลมท้ายเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา เป็นคลองที่ขยายกว้างในภายหลัง คลองบางบาลไหลลงไปบรรจบกับแม่น้ำน้อยบริเวณตรงข้ามวัดสีกุก

บริเวณริมคลองบางบาลน่าจะเคยเป็นแม่น้ำใหญ่มาก่อน มีผู้คนอยู่อาศัยหนาแน่น คาดว่าน่าจะมีชุมชนมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น มีหลายวัดที่ตั้งอยู่ริมน้ำ เช่นวัดยมซึ่งมีเจดีย์สมัยอยุธยาตอนต้น วัดเก้าห้องซึ่งพบใบเสมาหินทรายแดงแบบหนาของสมัยอยุธยาตอนต้น วัดโบสถ์ซึ่งพบใบเสมาหินชนวน

สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงทางน้ำของคลองบางบาลหรือแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม สันนิษฐานว่าเมื่อราว พ.ศ. 2400 มีการขุดคลองบ้านกุ่มจากวัดจุฬามณี เป็นคลองลัดมาลงแม่น้ำที่บ้านใหม่ และขุดออกจากท้องคุ้งเช่นเดียวกัน น้ำไหลลงทางคลองนี้แรงและเชี่ยวจัดทำให้แม่น้ำทางอำเภอบางบาลตื้นและแคบเข้าในเวลาไม่ถึงร้อยปี แม่น้ำเจ้าพระยาจากวัดจุฬามณีได้เปลี่ยนแนวกลับมาเป็นทางบ้านใหม่ เกาะเมืองอยุธยา บางปะอิน บางไทร ซึ่งเป็นแม่น้ำเดิม นับเป็นการเปลี่ยนเป็นครั้งที่ 2 และยังคงเป็นอยู่มาจนทุกวันนี้ที่สีกุกก็เช่นเดียวกับที่เกาะเมืองอยุธยา โดยเป็นที่รวมของแม่น้ำสีกุก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำน้อยในปัจจุบัน และแม่น้ำน้อยสายเดิมซึ่งเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาที่เปลี่ยนเป็นครั้งที่ 1 และเป็นคลองบางบาลในปัจจุบัน

การใช้พื้นที่ริมคลอง
--------------------

ในปัจจุบันชุมชนริมคลองบางบาลเป็นชุมชนชาวนาดั้งเดิม มีบ้านเรือนเป็นเรือนไทยมีใต้ถุน เนื่องจากยังมีสภาพน้ำหลากทุกปี ชุมชนยังมีกลุ่มงานปั้นจิ๋วในพื้นที่ด้วย

ตลอดคลองบางบาลมีศาสนสถานทั้งหมด 25 แห่ง โดยแบ่งเป็นวัด 23 แห่ง ได้แก่ วัดจุฬามณี วัดปราสาททอง วัดเก้าห้อง วัดยม วัดบ้านแดง วัดสีกุก วัดไทรน้อย วัดโบสถ์ วัดท่าสุทธาวาส วัดธรรมจักร์ วัดนกกระจาบ วัดแจ้ง วัดไผ่ล้อม วัดกำแพงแก้ว วัดจันทาราม วัดโพธิ์กบเจา วัดใหม่กบเจา วัดธรรมโชติการาม วัดพิกุลโสคันธ์ วัดพระขาว วัดสันติการาม วัดบางปลาหมอ และมัสยิด 2 แห่ง คือมัสยิดอาปลียิ้ลฮูดาและมัสยิดสมคิดอิสลาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Theerachet Chaomeepurm. "สมบัติทางกายภาพและโครงสร้างของตะกอนตลิ่งแม่น้ำ บริเวณคลองบางบาล อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา".
2. ↑  "คลองบางบาล คือแม่น้ำเจ้าพระยา (สายเดิม) และคลองมหาพราหมณ์ อ. บางบาล อยุธยา". มติชน.
3. 1 2  สถาปัตย์ สร้อยจำปา. "การจัดการภูมิทัศน์วัฒนธรรม: กรณีศึกษา ชุมชนริมคลองบางบาลอำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ชุมชนหมู่บ้านริมคลองบางบาล". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.