recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ยีราฟรอทส์ไชลด์** (อังกฤษ: Rothschild's giraffe; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Giraffa camelopardalis rothschildi*) เป็นชนิดย่อยของยีราฟ (*G. camelopardalis*) ชนิดหนึ่ง

ยีราฟรอทส์ไชลด์ มีลักษณะและพฤติกรรมทั่วไปเหมือนยีราฟชนิดอื่น ๆ ต่างกันตรงที่บริเวณข้อเท้าจนถึงหัวเข่าจะมีสีขาวคล้ายสวมถุงเท้า โดยชื่อสามัญและชื่อวิทยาศาสตร์นั้นตั้งมาจากชื่อของลอร์ด วอลเตอร์ รอทส์ไชลด์ นักสัตววิทยาชาวอังกฤษที่เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการสำรวจแอฟริกาเมื่อกว่า 100 ปีก่อน ปัจจุบันยีราฟรอทส์ไชลด์ถือเป็นยีราฟชนิดหนึ่งที่หายากที่สุดในโลก โดยเหลืออยู่ไม่เกิน 670 ตัวในโลกเท่านั้น ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเคนยาและยูกันดา ในอดีตถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นของเคนยา แต่ใกล้สูญพันธุ์เพราะการล่าจากมนุษย์และสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย ต่อมาได้มีสวนสัตว์เอกชนได้เพาะขยายพันธุ์จนถึงมีปริมาณมากขึ้นและนำปล่อยสู่ธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Fennessy, J. & Brenneman, R. (2010). "Giraffa camelopardalis ssp. rothschildi". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 24 June 2012.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. 1 2  "Not one but 'six giraffe species'". BBC News Online. 2007-12-21. สืบค้นเมื่อ 2007-12-27.
3. 1 2  Reed, Christopher (2005-10-11). "Obituary - Betty Leslie-Melville". London: The Guardian. สืบค้นเมื่อ 2007-04-19.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Giraffa camelopardalis rothschildi***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Giraffa camelopardalis rothschildi ที่วิกิสปีชีส์
**ฟร็องซัว ม็องซาร์** (ฝรั่งเศส: *François Mansart*; 13 มกราคม ค.ศ. 1598 - 23 กันยายน ค.ศ. 1666 ที่กรุงปารีส) เป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ผู้คิดแนวทางการออกแบบระบบคลาสสิกเข้าไปผสมกับแบบบารอกในฝรั่งเศส สารานุกรมบริตานิกา (The Encyclopædia Britannica) ได้กล่าวถึงม็องซาร์ว่า เป็นสถาปนิกที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 17 เป็นผู้ที่ทำงานอย่างละเอียดละออ ใส่ใจกับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในทุกส่วนของสถาปัตยกรรม 

ม็องซาร์เกิดมาในตระกูลครอบครัวช่างไม้ ไม่ได้รับการฝึกหัดให้เป็นสถาปนิก แต่ได้รับการฝึกฝนจากญาติ ๆ ให้เป็นช่างก่อหินและประติมากร นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า ม็องซาร์ได้รับการฝึกให้เป็นสถาปนิกในสำนักของซาลอมง เดอ บร็อส ซึ่งเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงที่สุดในแผ่นดินของพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

ม็องซาร์ได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากในทศวรรษที่ 1620 ในด้านแนวคิดการออกแบบและทักษะของเขา แต่ข้อเสียก็คือ เขาถูกมองว่าเป็นสถาปนิกที่ดื้อรั้น และเป็นผู้ที่ต้องการความสมบูรณ์ในผลงานทุกชิ้น หรือที่เรียกกันว่า เพอร์เฟกชันนิสต์ (perfectionist) ถึงขนาดมีการสั่งให้ทุบอาคารลงทั้งหมดเพื่อสร้างใหม่ตั้งแต่ต้นในบางกรณี ดังนั้นคนที่จะมีโอกาสว่าจ้างม็องซาร์ให้ทำงานได้ต้องเป็นมหาเศรษฐีเท่านั้น
ภาพสเก็ตช์โครงสร้างหลัก ๆ ของโตรณะแบบพุทธที่พบที่สถูปสาญจี
โตรณะแบบฮินดูที่มุขเทศวรมณเทียร
**โตรณะ** (Torana) หมายถึงซุ้มประตูลอยตัวที่ตกแต่งอย่างวิจิตร ตั้งอยู่เพื่อบ่งบอกทางเข้า พบในสถาปัตยกรรมฮินดู พุทธ และเชน ในอนุทวีปอินเดีย ซึ่งเผยแพร่ไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถึง เอเชียตะวันออก

โตรณะแรกค้นพบที่สถูปสาญจีซึ่งสร้างขึ้นในสมัยเมารยะ ราว 300 ปี ก่อน ค.ศ. โตรณะที่พบที่สาญจีนั้นสร้างขึ้นด้วยหินเป็นหลัก อันเป็นลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมยุคนั้นที่มีการสร้างอนุสาวรีย์หินขนาดใหญ่

เชื่อกันว่า "ไผฟาง" ในสถาปัตยกรรมจีน, "โทริอิ" ในสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นนั้นพัฒนามาจากโตรณะนอกจากนี้ยังรวมถึงซุ้มประตูที่คล้ายกัน เช่น "อิลจูมุน [en]"(일주문) และ "ฮงซัลมุน [en]"(홍살문) ในสถาปัตยกรรมเกาหลี และบางเอกสารเชื่อว่าอาจรวมถึงซุ้มประตูวัดในไทย อีกด้วย สังเกตได้จากเป้าหมายการใช้งานและลักษณะโครงสร้างที่คล้ายกัน แต่มีการพัฒนาเป็นแบบพื้นถิ่น เช่นการมีเสาหลายชั้นและหลังคากระเบื้องซ้อนในจีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Adam Hardy, บ.ก. (2003). "Toraṇa". *Grove Art Online* (ภาษาอังกฤษ). Oxford University Press. doi:10.1093/gao/9781884446054.article.T085631. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2018.
2. ↑  Albert Henry Longhurst (1992). *The Story of the Stūpa*. Asian Educational Services. p. 17. ISBN 978-81-206-0160-4.
3. ↑  Ronald G. Knapp (2000). *China's old dwellings*. University of Hawaii Press. p. 85. ISBN 0-8248-2214-5.
4. ↑  Simon Foster; Jen Lin-Liu; Sharon Owyang; Sherisse Pham; Beth Reiber; Lee Wing-sze (2010). *Frommer's China*. Frommers. p. 435. ISBN 0-470-52658-0.
**ยีราฟลายร่างแห** หรือ **ยีราฟโซมาลี** (อังกฤษ: Reticulated giraffe, Somali giraffe; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Giraffa reticulata*) เป็นสปีชีส์ของยีราฟ (*Giraffa*) ชนิดหนึ่ง

ยีราฟลายร่างแห มีลักษณะและพฤติกรรมเหมือนกับยีราฟชนิดอื่นทั่วไป มีความแตกต่างที่ลวดลายมีขนาดใหญ่ และมีเส้นสีขาวตัดเส้นอยู่รอบ ๆ เห็นชัดเจน บางลายจะปรากฏเป็นสีแดงเข้ม และลวดลายนี้พบได้จนถึงช่วงขา

ยีราฟลายร่างแห เป็นหนึ่งในยีราฟที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด และพบได้ตามสวนสัตว์ทั่วไปเหมือนกับยีราฟรอทส์ไชลด์ (*G. c. rothschildi*) พบกระจายพันธุ์ในโซมาลี, ตอนเหนือของเคนยา และตอนใต้ของเอธิโอเปีย 

ในเขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู ในเคนยา ยีราฟลายร่างแห ถือเป็นไฮไลต์หรือจุดสนใจในบรรดาสัตว์ป่า 5 ชนิด ที่พบได้ในนั้น ซึ่งประกอบไปด้วย ยีราฟลายร่างแห, เจเรนุค, นกกระจอกเทศโซมาลี, ม้าลายเกรวี และไบซาออริคส์

ปัจจุบัน ยีราฟลายร่างแหเหลือเพียงประมาณ 500 ตัวเท่านั้นในโลก ในประเทศไทย ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 เชียงใหม่ไนท์ซาฟารีสามารถเพาะพันธุ์ได้สำเร็จ โดยได้ลูกยีราฟเพศผู้ จากแม่ยีราฟวัย 14 ปี กับพ่อยีราฟวัย 10 ปี แม่ยีฟราตั้งท้องนาน 400 วัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ISIS (2010). *Giraffa.* Version 1 October 2010
2. ↑  *สุดหล้าฟ้าเขียว*, สารคดีทางช่อง 3 โดย ปองพล อดิเรกสาร: เสาร์ที่ 24 มีนาคม 2555
3. ↑  "สำเร็จขยายพันธุ์สัตว์หายากยีราฟโซมาลี". สำนักข่าวไทย. 1 February 2016. สืบค้นเมื่อ 31 January 2016.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Giraffa camelopardalis reticulata***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Giraffa camelopardalis reticulata ที่วิกิสปีชีส์
**บ่อน้ำมันฝาง** หรือ **ศูนย์พัฒนาปิโตรเลียมภาคเหนือ** เป็นแหล่งน้ำมันดิบบนบกแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลแม่คะ อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ดำเนินการโดยกรมการพลังงานทหาร

ประวัติ
-------

บ่อน้ำมันฝาง ถูกค้นพบเมื่อราวปี พ.ศ. 2464 เนื่องจากชาวบ้านพบน้ำมันลักษณะสีดำไหลซึมขึ้นมาบนผิวดิน เมื่อความทราบถึงเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ จึงมีดำริให้กันบ่อน้ำมันไว้เป็นของราชการ ทำให้คนทั่วไปเรียกว่า "บ่อหลวง" หรือ "บ่อเจ้าหลวง"

ในปี พ.ศ. 2477 กรมเชื้อเพลิงทหารบก ได้เข้ามาสำรวจและการจ้างนักธรณีวิทยาชาวสวิสเซอร์แลนด์ 2 คน ทำการสำรวจแต่ยังไม่พบอะไรมากนัก กระทั่งระหว่างปี พ.ศ. 2492-2499 ได้มีหน่วยสำรวจน้ำมันฝางเข้ามาดำเนินการภายใต้กรมโลหะกิจ ขุดเจาะแหล่งน้ำมันไชยปราการ สร้างโรงกลั่นน้ำมันทดลองขนาดเล็ก ทำการกลั่นน้ำมันเป็นครั้งคราว แต่ละครั้งได้น้ำมันดิบครั้งละประมาณ 1,000 ลิตร

ในปี พ.ศ. 2499 งานบ่อน้ำมันฝางได้โอนไปขึ้นกับกรมพลังงานทหาร และในปีเดียวกันนั้น ได้มีการสำรวจและรายงานว่า น้ำมันดิบที่อำเภอฝางมีมากพอสามารถกลั่นออกมาขายได้ และเสนอให้มีการสำรวจเพื่อตั้งโรงกลั่นน้ำมันขนาด 1,000 บาเรลขึ้น ดังนั้นเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2499 กรมพลังงานทหาร จึงได้เริ่มพัฒนาการผลิตน้ำมันที่แหล่งน้ำมันฝางอย่างเป็นทางการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  แหล่งน้ำมันฝาง แหล่งน้ำมันดิบบนบกแห่งแรกของไทย[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  บ่อน้ำมันฝาง : แท่นขุดเจาะน้ำมัน เมื่อพ.ศ. 2495[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  กระทู้ถามที่ ส. ๒๐/๒๕๐๐ ของนายทองดี อิสราชีวิน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ เรื่อง โครงการพัฒนาการน้ำมันฝาง จังหวัดเชียงใหม่
**บะละมี่นทีน** หรือ **บะละมี่นดีน** (พม่า: ဗလမင်းထင်) เป็นแม่ทัพที่มีชื่อเสียงระหว่างสงครามจีน-พม่า เขาเป็นแม่ทัพคู่บารมีอีกคนหนึ่งของพระเจ้ามังระ เป็นนายทหารผู้ยิ่งใหญ่หนึ่งใน 68 ทหารผู้กล้าหาญที่ร่วมกันสถาปนาราชวงศ์โก้นบอง ผู้ซึ่งพระเจ้ามังระให้ความสำคัญไม่แพ้อะแซหวุ่นกี้ โดยให้เขาเป็นผู้รักษาเมืองก้องโตน เมืองหน้าด่านที่เป็นเสมือนหัวใจแห่งราชวงค์โก้นบองจากจักรวรรดิต้าชิง

### ผู้เป็นดั่งปราการแห่งราชวงศ์โก้นบอง

หากอะแซหวุ่นกี้คือคมดาบที่พระเจ้ามังระไว้ใจมากที่สุด บะละมี่นทีนก็เปรียบเสมือนโล่ที่พระเจ้ามังระโปรดปรานมากที่สุด เขาได้รับการยกย่องจากการใช้กำลังทหารที่น้อยกว่ามาก ต้านทานการบุกของกองทัพต้าชิงได้ถึง 4 ครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1765–1769 จนเป็นที่เลื่องลือ โดยในการบุกครั้งที่ 3 ของต้าชิงนั้น เขาสามารถใช้ทหาร 7,000 นาย ต้านทานการบุกของทหารต้าชิง 20,000 นายเอาไว้ได้ สุดท้ายกองทัพต้าชิงที่บุกทางเส้นนี้ต้องถอนทัพ เนื่องจากเสียหายหนักเกินกว่าจะสู้ต่อได้อีก และตลอดเวลาที่เขาอยู่รักษาเมืองก้องโตนนั้น กองทัพต้าชิงไม่เคยสามารถย่างกลายเข้ามาได้เลย นั้นเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่กองทัพต้าชิงไม่ประสบผลสำเร็จในการเข้าทำลายกรุงอังวะ และมีการทำสนธิสัญญาก้องโตนที่เมืองก้องโตนนี้เอง

ดูเพิ่ม
-------

* สงครามจีน–พม่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kyaw Thet (1962). *History of Burma* (ภาษาพม่า). Yangon: University of Rangoon Press. pp. 268–270.
**การลอบสังหารโซเครติส กิโอลิอาส** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เมื่อกิโอลิอาส ผู้สื่อข่าวเชิงสืบสวนและผู้กระจายเสียงชาวกรีก ถูกยิงอย่างน้อย 15 นัดที่ระยะเผาขนนอกบ้านของเขาในกรุงเอเธนส์ สัณฐานของมือปืนยังไม่เป็นที่รู้จัก แต่อาวุธที่ใช้สังหารนั้นเกี่ยวโยงกับการโจมตีครั้งที่แล้วของเซ็คท์ออฟเรโวลูชันนารี หนึ่งในกลุ่มก่อการร้ายที่อันตรายที่สุดซึ่งยังคงปฏิบัติการอยู่ในกรีซ กิโอลิอาสเป็นผู้สื่อข่าวรายแรกที่ถูกฆาตกรรมในกรีซในเวลากว่า 25 ปี

การลอบสังหาร
------------

เมื่อเวลาประมาณ 5.30 น. (UTC) วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ชายสามคนแต่งกายคล้ายกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและสวมเสื้อเกราะกันกระสุนมาที่บ้านของกิโอลิอาส ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงเอเธนส์ ชายสามคนดังกล่าวได้เรียกกิโอลิอาสทางอินเทอร์คอมไปยังถนนนอกบ้านพักของเขาโดยแสร้งทำเป็นว่ารถของเขากำลังถูกขโมย แต่เมื่อกิโอลิอาสมาถึง มีรายงานว่าชายกลุ่มดังกล่าวได้เปิดฉากยิงใส่เขาด้วยไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ 9 มม. สองกระบอก จำนวนทั้งสิ้น 16 นัด ก่อนที่จะขับรถหนีออกไป กิโอลิอาสเสียชีวิตทันที

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Greece: Journalist Is Shot Dead; Police Suspect Leftist Guerrillas". New York Times. 19 July 2010. สืบค้นเมื่อ 20 July 2010.
2. ↑  "Greek journalist shot dead in Athens". *Reuters*. 19 July 2010. สืบค้นเมื่อ 19 July 2010.
3. ↑  "Journalist Sokratis Giolias gunned down in Greece". *BBC News*. BBC. 19 July 2010. สืบค้นเมื่อ 19 July 2010.
4. ↑  "Assassination in Athens". *Newsbook*. The Economist. 19 July 2010. สืบค้นเมื่อ 20 July 2010.
5. ↑  "Greek journalist investigating corruption shot dead at his home". *The Independent*. AP. 19 July 2010. สืบค้นเมื่อ 20 July 2010.
6. ↑  "Greek journalist gunned down, police cite terror". *Yahoo*. AP. 19 July 2010. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-22. สืบค้นเมื่อ 20 July 2010.
**"ไอเลิฟอะเรนนีไนต์"** เป็นเพลงของนักร้องเพลงคันทรี เอดดี แรบบิตต์ ออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1980 เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มชุด *Horizon* เพลงนี้ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลลอร์ดฮอต 100 นาน 2 อาทิตย์ ในปี ค.ศ. 1981 เพลงนี้โค่นแชมป์เพลงอันดับ 1 ก่อนหน้านี้ของดอลลี พาร์ตันในเพลง "9 to 5" บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ถือเป็นครั้งสุดท้ายบนชาร์ตนี้ที่มีเพลงแนวคันทรีอันดับ 1 ติดต่อกัน

ประวัติของเพลง
--------------

แรบบิตต์ เป็นคนชอบเก็บเทปเก่า ๆ ไว้ในห้องใต้ดินของบ้านเขาอยู่แล้ว มีอยู่วันหนึ่งในปี ค.ศ. 1980 เขาก็ได้รื้อเทปเก่า ๆ นั้น และได้พบเพลงหนึ่งที่เขาแต่งในคืนวันฝนตก ราวปี ค.ศ. 1968
เมื่อเขาฟังเพลงเสียงแตก ๆ เพียงแค่ 6 วินาที ภาพในอดีตในสมองเขาก็ทำให้เขาย้อนเวลาไปในวันนั้นในวันนั้นของปี ค.ศ. 1968 เขานั่งอยู่ในอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ นั่งมองออกนอกหน้าต่างไป ในเวลาตี 1 มองดูฝนตกลงมา
โดยเขาฮัมเพลงลงในเทปว่า 'I love a rainy night, I love a rainy night' กลับมาอีก 12 ปีต่อมา เขาก็นำมาแต่งเพลงต่อจนจบ กับคู่หู เอเวน สตีเวนส์และเดวิด มัลลอย

อันดับ
------

| ชาร์ต (1980-1981) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Canadian *RPM* Country Tracks | 4 |
| Canadian *RPM* Top Singles | 11 |
| New Zealand Singles Chart | 8 |
| U.S. *Billboard* Hot Country Singles | 1 |
| U.S. *Billboard* Hot 100 | 1 |
| U.S. *Billboard* Hot Adult Contemporary Tracks | 1 |
| U.K. Singles Chart | 53 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bronson, Fred, "The Billboard Book of Number One Hits" 5th ed. Billboard Publications, New York, 2003. ISBN 0-8230-7677-6.
**ฮิบาริ เคียวยะ** (ญี่ปุ่น: 雲雀 恭弥, อักษรโรมัน: *Hibari Kyōya*) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! พากย์เสียงภาษาไทย โดย กริณ อักษรดี

เทคนิคและอาวุธที่ใช้
--------------------

อาวุธ
ฮิบาริมักพกกระบองสั้น (ทอนฟา) ติดตัวไว้เสมอ เป็นอาวุธที่ติดอุปกรณ์เสริมต่าง ๆ เอาไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นลูกตุ้ม ตะขอเกี่ยว โซ่ ขาล็อก ฯลฯ
กำไลข้อมือเมฆา version x
เป็นวองโกเล่เกียร์ธาตุเมฆาที่ปรับปรุงใหม่จากแหวนวองโกเล่และแหวนอาวุธกล่องที่ชำรุดเสียหายจากการจู่โจมของชิม่อน โดยเมื่อทำการใส่ไฟธาตุเมฆา "โรลเวอร์ชัน X" ก็จะออกมาและเมื่อแคมพิโอฟอร์มม่าก็จะกลายเป็นเสื้อคลุมของกรรมการคุมกฎ เป็นเสื้อคลุมตัวยาวสีดำที่ปักลายนกกางปีกอยู่ข้างใน โดยมีพลังในการจู่โจมเพิ่มมากขึ้นและมีอาวุธมากมายซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุม
อาวุธกล่อง
**เม่นเมฆา พอลคอสพิโน่ นูโวล่า** (โรล) อาวุธกล่องธาตุเมฆาของฮิบาริที่มีความสามารถในการเพิ่มจำนวนได้ ด้านหลังที่ปกคลุมไปด้วยเข็มเมื่อเพิ่มจำนวนจะสามารถใช้เป็นอาวุธได้ บางครั้งก็ใช้เป็นแท่นเหยียบ ใช้พลังไฟธาตุเมฆาเพิ่มความหนาแน่นจนกลายเป็นบอลหนามที่ไม่สามารถทำลายได้ ฮิบาริเรียกว่า"โรล"แต่คุซาคาเบะแอบเรียกในใจว่า เจ้าหนูบาริ
**กล่องวองโกเล่ธาตุเมฆา** เป็นกล่องที่เสริมพลังให้กับเม่นเมฆาของฮิบาริทำให้มีพลังเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว เมื่อแคมพิโอฟอร์มม่าก็จะกลายเป็นกุญแจมือของผู้พิทักษ์เมฆารุ่น1 ชื่อ "กุญแจมือของอลาวดี้" สามารถเพิ่มพูนจำนวนด้วยความเร็วที่สูงมากจนสามารถล็อกคู่ต่อสู้ได้ทั้งตัว
ท่าไม้ตาย
**ลูกตุ้มหนามเบื้องหลัง** เมื่อใส่ไฟในจำนวนที่มากกว่าปกติให้กับกล่องเม่นเมฆาก็จะสามารถสร้างโลกเสมือนจริงภายในตัวของเม่นเมฆาได้ ภายในเต็มไปด้วยหนามต่าง ๆ มากมายที่สามารถทิ่มแทงใครก็ได้แม้แต่ตัวฮิบาริเอง และเนื่องจากต้องใช้ออกซิเจนจำนวนมหาศาลในการจุดไฟธาตุเมฆาเพื่อให้ตัวเม่นคงรูป ออกซิเจนภายในตัวเม่นจะค่อย ๆ หมดไปทีละน้อย ฮิบาริใช้ท่านี้ในการต่อสู้กับอัศวินมายาเพื่อไม่ให้ "สเปคโทร นูดิบลังกี" ของอัศวินมายาเสริมพลังภาพมายาได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Takashi Kondo at Anime News Network
2. ↑  ข้อมูลการ์ตูนครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น

| * ด
* ค
* ก
*ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!* โดย อะกิระ อะมะโนะ |
| --- |
| ผู้พิทักษ์แหวน(วองโกเล่ แฟมิลี) | ซาวาดะ สึนะโยชิ - โกคุเดระ ฮายาโตะ - ยามาโมโตะ ทาเคชิ - ซาซางาวะ เรียวเฮ - ฮิบาริ เคียวยะ - โครม โดคุโร - โรคุโด มุคุโร่ - แรมโบ้ |
| วาเรีย | ซันซัส - สเปลบี สควอโล่ - เบลเฟกอล - เลวี่ อาแทน - มาม่อน - ลูซซูเรีย - โกร่ามอสก้า - ฟราน |
| แฟมิลีอื่นๆ | คาบัคโรเน่ แฟมิลี - โทมาโซ แฟมิลี - มิลฟีโอเล่ แฟมิลี - แฟมิลีอื่นๆ |
| อื่นๆ | อัลโกบาเล่โน่ - เชลเบคโค - ดวงตาวัฏสงสาร - เจสตาร์วิกตอรีวีเอส |
**ไอเท็น ครีเอทีฟมอลล์** (อังกฤษ: ITEN Creative Mall) ตั้งที่บนชั้น 4 อาคารอินสแควร์ ตั้งอยู่บริเวณถนนกำแพงแพชร ตรงข้ามตลาดนัดจตุจักร ติดสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินกำแพงแพชร ก่อตั้งโดยนาย นพขัย ศรีสุวนันท์ ประธานกรรมการบริหาร บริษัท เจ-บิ๊คส์ ฟิล์ม ได้ทุ่มงบประมาณกว่า 700 ล้านบาท เปิดห้างสรรพสินค้า ไอเท็น ครีเอทีฟมอลล์ ขึ้นพร้อมเปิดให้บริการในสิ้นปี 2554

ตลาดนัดจตุจักร
--------------

ตลาดนัดจตุจัดรเป็นตลาดนัดมหาชนระดัยนานาขาติที่ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ เป็นตลาดนัดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีผู้มาเยือนถึง 8-10 ล้านคนต่อปร และเป็นชาวต่างชาติหลายแสนคน มีสินค้าและผลิตภัณฑ์หลากหลาย จากผู้ประกอบการค้าทั่วประเทศกว่า 15,000 ราย ใกล้สถานีขนส่งสายเหนือ ครอบคลุมการขนส่งทางบกถึง 50 จังหวัด 70% ของประเทศไทย แล้วยังใกล้ ถนนพหลโยธิน ถนน วิภาวดีรังสิต และ ทางด่วนพิเศษด่านกำแพงเพชร ใกล้ สถานีบางซื่อ และ ชุมทางขนส่งมวลชนกรุงเทพฯ เช่น สีแดง ตลิ่งชัน สีม่วง บางใหญ่

IN SQUARE
---------

ห้าง IN SQUARE เป็นห้างที่เป็นที่ตั้งของ ITEN Creative Mall ตั้งอยู่บริเวณ ถนน กำแพงแพชร ตรงข้าม ตลาดนัดจตุจักร ติดสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินกำแพงแพชร (ไม่ถึง 100 เมตร) ตรงข้ามองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อ.ต.ก.) สถานที่ตั้งอาคารอยู่ใจกลางฝูงชนผู้มาเยือนตลาดนัดจตุจักร ตัวอาคารเป็นอาคารปรับอากาศหรูทันสมัยเด่นที่สุดในบริเวณ ตลาดนัดจตุจักร ตัวอาคาร สูง 8 ชั้น จอดรถได้ 970 คัน มีสะพายลอยขนาดใหญ่ข้ามถนน จากอาคารไปฝั่งตรงข้ามติดบันไดเลื่อน เพื่อเชื่อมเป็นเนื้อเดียวกัน ในแต่ละชั้นจัดสินค้าเป็นกลุ่มสินค้าอย่างเป็นระเบียบ

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์thairath
* เว็บไซต์manager online เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ไออาห์** (หรือ **ยาห์**, **จาห์** หรือ **อาอาห์** ซึ่งมีความหมายว่า *"ดวงจันทร์"*) เป็นพระราชมารดาของฟาโรห์และพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ราว 2060 ปีก่อนคริสตกาล ในช่วงกลางราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ (ระหว่าง 2134–1991 ปีก่อนคริสตกาล) พระองค์อาจจะเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อินโยเตฟที่ 2 และเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และพระองค์เป็นพระราชินีในฟาโรห์อินโยเตฟที่ 3

พระชีวประวัติ
-------------

ไม่ค่อยทราบอย่างแน่ชัดเกี่ยวกับการประสูติและพระชนม์ชีพของพระองค์ พระองค์ได้รับพระยศเป็น *พระราชธิดาแห่งกษัตริย์ (S3t-nswt)* ซึ่งบ่งชี้ว่า พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ ซึ่งอาจจะเป็นฟาโรห์อินโยเตฟที่ 2 แต่มันยังคงเป็นเพียงการสันนิษฐาน พระนามของพระองค์เป็นพระนามที่อ้างมาจากเทพไออาห์ เทพแห่งดวงจันทร์ของอียิปต์โบราณ

พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับฟาโรห์อินโยเตฟที่ 3 ถึงแม้ว่าจะไม่ปรากฏพระยศที่สำคัญคือ *พระมเหสีแห่งกษัตริย์* ก็ตาม พระโอรส - ธิดาของพระองค์คือ:

* ฟาโรห์เนบเฮเพตเร เมนทูโฮเทปที่ 2 (ระหว่าง 2046 – 1995 ปีก่อนคริสตกาล)
* พระราชินีเนเฟรูที่ 2

ในฐานะพระราชมารดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และพระราชินีเนเฟรูที่ 2 พระองค์จึงเป็นทั้งพระอัยยิกาทั้งฝ่ายพระราชมารดาและฝ่ายพระราชบิดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 3พระองค์ปรากฏอยู่บนจารึกหินในชัตต์ เออร์-ริกัล ซึ่งพระองค์ทรงยืนอยู่ข้างหลังฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ด้านหน้าของทั้งสองพระองค์ มีภาพสลักของพระราชบิดาผู้ทรงเป็นที่รักแห่งเทพเจ้า, พระโอรสแห่งเทพรา, อินเตฟ และผู้ถือตราพระราชลัญจกรและผู้ดูแลพระคลังมหาสมบัตินามว่า เคติ พระองค์ยังปรากฏในหลุมฝังพระศพ ทีที 319 ของพระราชินีเนเฟรูที่ 2 พระธิดาของพระองค์ พระองค์ยังได้รับบันทึกพระนามไว้บนชิ้นส่วนจารึกของหลุมฝังพระศพของพระราชินีเนเฟรู และบนโลงพระศพจำลอง ซึ่งบันทึกไว้ว่า: "เนเฟรู ผู้ประสูติแต่ไออาห์"

พระยศ
-----

* พระราชมารดา ผู้เป็นที่รักแห่งกษัตริย์ *(mwt-nswt mryt-f)*
* นักบวชสตรีแห่งฮาธอร์ *(ḥmt-nṯr-ḥwt-ḥr)*
* พระราชธิดาแห่งกษัตริย์ *(sȝt-nswt)*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allen, James P. (2000). *Middle Egyptian: An Introduction to the Language and Culture of Hieroglyphs*. Cambridge University Press. p. 436
2. 1 2  Joyce Tyldesley, *Chronicle of the Queens of Egypt*, Thames & Hudson. 2006, pp. 66-68. ISBN 0-500-05145-3
3. ↑  Remler, Pat. (2000). *Egyptian Mythology A to Z: A Young Reader's Companion*. Facts On File. P. 1
4. ↑  Clayton, Peter A. *Chronicle of the Pharaohs: The Reign-by-Reign Record of the Rulers and Dynasties of Ancient Egypt*. Thames & Hudson. p. 72. 2006. ISBN 0-500-28628-0
5. ↑  Firth, Lesley (editor-in-chief) et al (1985). "Mentohotep III". *Who Were They? The Simon & Schuster Color Illustrated Question & Answer Book*. Little Simon Book, Simon & Schuster, Inc. New York City, ISBN 0671604767. page 12.
6. ↑  Silke Roth: *Die Königsmütter des Alten Ägypten*, Wiesbaden 2001, ISBN 3447043687, p. 426
7. ↑  William C. Hayes: *The Scepter of Egypt I*, New York 1953, ISBN 0870991906, p. 160, 327
**ซาปา** (เวียดนาม: *Sa Pa*) เป็นเมืองชายแดนตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ในจังหวัดหล่าวกาย มีจุดเด่นคือมีการทำนาขั้นบันไดมาก ทำให้มีภูมิทัศน์สวยงามแก่การท่องเที่ยว เดิมซาปาเป็นเมืองตากอากาศของเจ้านายชั้นสูงชาวฝรั่งเศสที่มาทำงานในเวียดนาม จึงมีสถาปัตยกรรมอาคารบ้านเรือนและการวางผังเมืองแบบอาณานิคมฝรั่งเศส (French Colonial) มีจุดเด่นที่ตั้งอยู่กลางเมืองคือ โบสถ์คาทอลิก

ภูมิศาสตร์
----------

ทิวทัศน์เมืองซาปา
เมืองซาปาตั้งอยู่ในจังหวัดหล่าวกาย บริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ซึ่งห่างจากชายแดนประเทศจีนประมาณ 380 กิโลเมตรมีภูมิประเทศแบบเทือกเขา โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฮวงเหลียนเซิน (The Hoàng Liên Son) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดของเทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาแห่งนี้เป็นที่ตั้งของยอดเขาฟานซีปัง ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเวียดนามที่ระดับความสูง 3,143 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล 

สำหรับชุมชนเมืองซาปานั้น ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงโดยเฉลี่ย 1,500 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีลักษณะภูมิอากาศตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน (Köppen climate classification) แบบ Cwb มีลักษณะโดยทั่วไปคืออบอุ่นชื้นและมีฝนตกในฤดูร้อน (เดือนพฤษภาคม-สิงหาคม) อบอุ่นและแห้งในฤดูหนาว โดยเมืองซาปาบางปีนั้นจะมีหิมะตกได้ในบางวัน

เมืองซาปาเป็นชุมชนชาวเขาขนาดเล็กและเป็นบ้านเกิดของชนกลุ่มน้อยหลายเผ่าพันธุ์ มีประชากรทั้งหมด 36,000 คน ประกอบไปด้วย กลุ่ม Kinh (Viet) ร้อยละ 15 และกลุ่มชาติพันธุ์หลักอีก 5 กลุ่มด้วยกัน ประกอบด้วยกลุ่ม Hmong ร้อยละ 52 กลุ่ม Dao ร้อยละ 25 กลุ่ม Tay ร้อยละ 5 กลุ่ม Giay ร้อยละ 2 และกลุ่ม Xa Pho จำนวนเล็กน้อย โดยประมาณ 7,000 คนอาศัยอยู่ในตัวเมือง ส่วนประชากรกลุ่มที่เหลือกระจายไปอาศัยอยู่ตามชุมชนย่อยในเขตชนบท

ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพโดยอาศัยภูมิประเทศที่ลาดชันคล้ายขั้นบันได โดยมีผลผลิตทางเกษตรกรรมหลักคือข้าวและข้าวโพด

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซาปา**

* ซาปา เมืองแห่งลมหนาว สายหมอก และดอกไม้ (ผู้จัดการออนไลน์) เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สุดยอดอากาศหนาวทั้งปีที่ซาปา (สนุก! ท่องเที่ยว)
ร้าน fcuk
**เฟรนช์คอนเนกชัน** (French Connection, FC) หรือรู้จักในชื่อ **เอฟซียูเค (fcuk)**  บริษัทเสื้อผ้าชั้นนำจากอังกฤษ สำนักงานก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 ตั้งอยู่ที่ ลอนดอน สหราชอาณาจักร เสื้อผ้าของเฟรนช์คอนเนกชันมีหลากหลายตั้งแต่ เสื้อผู้ชาย เสื้อผู้หญิง และเสื้อเด็ก

เฟรนช์คอนเนกชันได้เพิ่มแผนการตลาดใหม่ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2001 โดยใช้ชื่อแบรนด์ว่า "fcuk" โดยได้ไอเดียชื่อนี้ หลังจากที่เห็นจดหมายที่มีชื่อย่อของ ร้านเฟรนช์คอนเนกชัน ในฮ่องกง (FCHK - French Connection Hong Kong) เขียนไว้และชื่อ fcuk ก็ย่อมาจาก (French Connection United Kingdom) โดยเมื่อแบรนด์ fcuk ได้ออกมา เสื้อผ้าของเฟรนช์คอนเนกชัน ได้มียอดการจำหน่ายสูงขึ้นหลายเท่าตัวภายในช่วงเวลาไม่นาน โดยเป็นที่นิยมมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่วัยรุ่น ในขณะเดียวกันก็ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างสูง ถึงขนาดที่ร้านขายเสื้อผ้า และห้างสรรพสินค้าหลายแห่ง ห้ามวางขายเสื้อของเฟรนช์คอนเนกชันทั้งหมด

ปัจจุบันนอกเหนือจากการผลิตเสื้อผ้าเครื่องกายแล้ว fcuk ยังมีผลิตภัณฑ์คุณภาพมากมายหลายอย่างออกวางจำหน่ายสู่ตลาดทั่วโลก ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลาย อาทิเช่น น้ำหอม กระเป๋า รองเท้า และกรอบแว่นตาแฟชั่น แว่นกันแดด เข็มขัดหนัง เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติเอฟซียูเค

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์เฟรนช์คอนเนกชัน
**กริซตัง** (มลายู: *Kristang*, เรียกว่า "ยูเรเชียเชื้อสายโปรตุเกส" หรือ "โปรตุเกสมะละกา") หรือ **เซอรานี** (*Serani*) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ลูกผสมระหว่างคนโปรตุเกสกับชนพื้นเมืองในมะละกา พวกเขาตั้งถิ่นฐานในประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ นอกจากโปรตุเกสแล้วพวกเขาได้รับอิทธิพลหรือมีเชื้อสายจากดัตช์ อังกฤษ ยิว มลายู จีน และอินเดีย ผ่านการแต่งงานข้ามชาติพันธุ์ ซึ่งเป็นเรื่องปรกติในหมู่ชาวกริซตัง หลังเกิดการล้างบางชาวยิวในโปรตุเกส ชาวยิวเหล่านี้ได้หลอมรวมกับกับชาวกริซตังในมะละกาในเวลาต่อมา วัฒนธรรมลูกผสมนี้ก่อตัวในคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 ในช่วงที่เมืองมะละกาตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกส ลูกหลานกริซตังบางคนยังพูดภาษากริซตัง ซึ่งเป็นภาษาโปรตุเกสลูกผสม ภาษามลายูเองก็ยืมคำจากภาษากริซตังไปใช้จำนวนมาก

ชาวกริซตังเกิดจากการที่ชายชาวโปรตุเกส สมรสข้ามชาติพันธุ์กับชนพื้นเมืองในมะละกา เพราะช่วงแรกของการตั้งอาณานิคมนั้นไม่มีผู้หญิงโปรตุเกสอยู่เลย แต่ปัจจุบันชาวกริซตังมักจะสมรสกับชาวจีนและอินเดียมากกว่ามลายูเพราะกฎหมายศาสนา หากคนนอกศาสนาจะสมรสกับชาวมุสลิมก็ต้องเข้ารีตนับถือศาสนาอิสลามเสียก่อน ซึ่งชาวกริซตังนั้นค่อนข้างจะหวงแหนอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตนและไม่ยอมเปลี่ยนศาสนา ซึ่งเมื่อศตวรรษก่อน คนกริซตังสามารถสมรสกับคนมลายูได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนศาสนา

ชื่อ *กริซตัง* (*Kristang*) มาจากคำว่า *กริชเตา* (*Cristão*) ที่แปลว่า "คริสต์ศาสนิกชน" ในภาษาโปรตุเกส และมีคำเรียกเชิงเหยียดหยันว่า *กราโก* (*Grago*) หรือ *กราโกะก์* (*Gragok*) มาจากคำว่า *กามาเรา* (*camarão*) ที่แปลว่า "กุ้ง" ในภาษาโปรตุเกส ที่สื่อถึงอาชีพดั้งเดิมคือชาวประมงตกกุ้งในมะละกา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "People, Culture & Politics".
2. ↑  Humanistic & Secular Jews Build Communities and Congregations Worldwide: Malaysia "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 ตุลาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 4 ธันวาคม 2010.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
3. ↑  *Language Is the Soul of our Kristang Heritage* เก็บถาวร 28 พฤษภาคม 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Joan Marbeck Website, accessed 12 June 2009.
4. ↑  Julian Wong, "When Exactly Can You Call an Eurasian a ‘Grago’?"  เก็บถาวร 2021-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน/

| * ด
* ค
* ก
ชาวโปรตุเกสพลัดถิ่น |
| --- |
| แอฟริกา | 
* โมซัมบิก
* แองโกลา
* แอฟริกาใต้

 | Flag of Portugal |
| อเมริกา | 
* กายอานา
* แคนาดา
* ซูรินาม
* บราซิล
	+ ปาร์ดู
* เม็กซิโก
* เวเนซูเอลา
* สหรัฐ
	+ นิวเจอร์ซีย์
	+ ฮาวาย
* อาร์เจนตินา
* อุรุกวัย

 |
| เอเชีย | 
* ไทย
* ปากีสถาน
* พม่า
* มาเก๊า
* มาเลเซีย
* ศรีลังกา
	+ เบอร์เกอร์
	+ เมสติซุส
* อินเดีย
	+ ยิว
* อินโดนีเซีย
	+ มาร์ดิจเกอร์
	+ อินโด

 |
| ตะวันออกกลาง | 
* ตุรกี
* อิสราเอล

 |
| ยุโรป | 
* เนเธอร์แลนด์
* ฝรั่งเศส
* เยอรมนี
* ลักเซมเบิร์ก
	+ ยิว
* สวีเดน
* สหราชอาณาจักร
	+ ยิว

 |
| โอเชียเนีย | 
* นิวซีแลนด์
* ออสเตรเลีย
* ฮาวาย

 |
**การล้อมทูบลัก**ได้กินเป็นเวลา 241 วันในปี ค.ศ. 1941 ภายหลังจากกองกำลังฝ่ายอักษะได้รุกผ่านไซเรไนกาจาก El Agheila ในปฏิบัติการดอกทานตะวันเข้าปะทะกับกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในลิเบีย, ในช่วงการทัพทะเลทรายตะวันตก(ค.ศ. 1940-1943)ในสงครามโลกครั้งที่สอง ในปลายปี ค.ศ. 1940 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้มีชัยชนะเหนือกองทัพที่ 10 ของอิตาลีในช่วงปฏิบัติการเข็มทิศ (9 ธันวาคม ค.ศ. 1940-9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941) ส่วนใหญ่ของกองกำลังทะเลทรายตะวันตก (WDF) ได้ถูกส่งไปยังการทัพกรีซและซีเรีย ขณะที่ทหารเยอรมันและอิตาลีได้เสริมกำลังมาถึงลิเบีย เพียงโครงกระดูกกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่เหลือ ที่ยังขาดแคลนอุปกรณ์และสัมภาระเสบียง

ปฏิบัติการดอกทานตะวัน (6 กุมภาพันธ์-25 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) การบีบบังคับฝ่ายสัมพันธมิตรให้ล่าถอยไปยังชายแดนอียิปต์ กองทหารรักษาการณ์ ประกอบด้วยส่วนใหญ่ของกองพลออสเตรเลียที่ 9 (พลโท Leslie Morshead) ยังคงเหลืออยู่ที่ทูบลัก เพื่อไม่ให้ท่าเรือต้องตกไปอยู่ในเงื้อมมือฝ่ายอักษะ ในขณะที่ WDF ได้จัดระเบียบและเตรียมความพร้อมที่จะโจมตีตอบโต้กลับ ฝ่ายอักษะได้ล้อมทูบลักเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน เมื่อท่าเรือได้ถูกโจมตีโดยกองกำลังภายใต้การบัญชาของพลโท แอร์วิน รอมเมิลและต่อเนื่อง ในช่วงที่ได้มีการพยายามที่จะบรรเทาสามครั้ง ได้แก่ ปฏิบัติการแบร์วิตี้ (Operation Brevity)(15-16 พฤษภาคม), ปฏิบัติการขวานรบ (15-17 มิถุนายน) และปฏิบัติการครูเซเดอร์(18 พฤศจิกายน – 30 ธันวาคม) การยึดครองทูบลักนั้นเป็นการป้องกันฝ่ายอักษะจากท่าเรือขนส่งสัมภาระที่ใกล้กับชายแดนอียิปต์-ลีเบียกว่าจะถึงเบงกาซี 560 ไมล์ (900 กิโลเมตร) ทางตะวันตกของชายแดนอียิปต์ซึ่งอยู่ในพิสัยของเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศหลวงของอังกฤษ (RAF) ตริโปลีอยู่ห่างประมาณ 930 ไมล์ (1,500 กิโลเมตร)จากทางตะวันตกของตริโปลิเตเนีย

การล้อมของฝ่ายทหารอักษะได้ถูกหันไปสนจากชายแดนและทหารรักษาการณ์ได้ขับไล่กองกำลังฝ่ายอักษะ ท่าเรือได้ถูกกระหน่ำยิงด้วยปืนใหญ่ เครื่องบินดำทิ้งระเบิด และการทิ้งระเบิดขนาดกลาง ในขณะที่ RAF ได้บินเที่ยวเข้าป้องกันจากสนามบินที่ห่างไกลออกไปในอียิปต์ กองทัพเรือฝ่ายสัมพันธมิตร เช่น กองเรือเมดิเตอร์เรเนียน (รวมทั้งกองทหารชายฝั่ง) ได้ดำเนินเข้าขัดขวาง ทำการขนทหารเข้ามาเสริมกำลังและสัมภาระเสบียงและแบกทหารบาดเจ็บและเชลยออกไป เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ทูบลักได้รับการบรรเทาโดยกองทัพที่ 8 (ซึ่งถูกควบคุมกองกำลังภาคพื้นดินของอังกฤษและฝ่ายสัมพันธมิตรอื่น ๆ ในทะเลทรายตะวันตกจากเดือนกันยายน ค.ศ. 1941) ในปฏิบัติการครูเซเดอร์
**การล้อมแฮลิคาร์แนสซัส** (อังกฤษ: Siege of Halicarnassus) เป็นการสู้รบระหว่างพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งราชอาณาจักรมาซิโดเนียกับฝ่ายจักรวรรดิเปอร์เซียอะคีเมนิด เกิดขึ้นเมื่อปีที่ 334 ก่อนคริสต์ศักราชที่เมืองแฮลิคาร์แนสซัส (ปัจจุบันคือเมืองโบดรุม (Bodrum) ประเทศตุรกี)

ฝ่ายเปอร์เซียใช้กองทัพเรือยั่วยุพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ซึ่งพระองค์ไม่มีกองเรือไว้ต่อต้าน กองเรือเปอร์เซียแล่นมาที่เมืองแฮลิคาร์แนสซัสเพื่อใช้เป็นเมืองตั้งรับ พิกซอดารัสแห่งแคเรีย (Pixodarus of Caria) สั่งปลดราชินีเอดา (Ada of Caria) พระภคินี (พี่สาว) ของตนเองและปกครองเมืองแทน แต่ไม่นานหลังจากนั้นพิกซอดารัสก็สวรรคต ฝ่ายเปอร์เซียจึงแต่งตั้งโอรอนโตบาเตส (Orontobates) ขึ้นปกครองเมืองต่อ เขาและเมมนอนแห่งโรดส์ (Memnon of Rhodes) ได้ร่วมกันสร้างปราการเพื่อรอรับมือกองทัพมาซิโดเนีย

เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ยกทัพมาถึง พระองค์ได้รับความช่วยเหลือจากราชินีเอดา พระองค์ใช้แผนส่งสายลับเข้าไปเพื่อช่วยเปิดประตูเมือง แต่เกิดการปะทะกันขึ้น ทหารมาซิโดเนียสามารถทลายกำแพงเมืองได้ แต่ฝ่ายเปอร์เซียโต้กลับด้วยเครื่องยิงหิน (catapult) และส่งทหารเข้าต่อสู้ อย่างไรก็ตาม ทหารมาซิโดเนียบุกเข้าเมืองได้สำเร็จ เมื่อเห็นว่าเสียเมืองแล้ว เมมนอนสั่งให้จุดไฟเผาเมืองและถอนทัพออกไป ลมที่พัดแรงยิ่งโหมเปลวไฟให้ลุกลามเผาเกือบทั้งเมือง

หลังยึดเมืองได้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้คืนตำแหน่งเจ้าเมืองให้ราชินีเอดา ราชินีเอดาจึงรับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์เป็นบุตรเพื่อรักษาสิทธิ์ผู้สืบทอดหลังพระองค์สวรรคต พระเจ้าอเล็กซานเดอร์เลือกที่จะให้ราชินีเอดาปกครองเมืองต่อไปเพราะพระองค์เป็นที่รักของประชาชนและประชาชนจะไม่ลุกฮือต่อต้านพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ในภายหลัง

อ้างอิง
-------

* Paul Cartledge. *Alexander the Great: The Hunt for a New Past*. Woodstock, NY; New York: The Overlook Press, 2004 (hardcover, ISBN 1-58567-565-2); London: PanMacmillan, 2004 (hardcover, ISBN 1-4050-3292-8); New York: Vintage, 2005 (paperback, ISBN 1-4000-7919-5).
**การเกิดเอ็มบริโอมนุษย์** เป็นการศึกษาการเจริญของมนุษย์ระหว่างแปดสัปดาห์แรกตั้งแต่การเกิดเซลล์สืบพันธุ์ (การเจริญของสเปิร์มและโอโอไซต์) ผ่านการปฏิสนธิ (การผสมสเปิร์มกับโอโอไซต์) ไปจนถึง 8 สัปดาห์หลังการฝังตัวของไซโกต (ไข่ที่ได้รับการปฏิสนธิ) ในมดลูก หลังสัปดาห์ที่ 8 ของการฝังตัว เอ็มบริโอที่กำลังเจริญกลายเป็นทารกในครรภ์ โดยปกติ บุคคลส่วนใหญ่ใช้เวลาเก้าเดือนแรกของชีวิต (38 สัปดาห์ หรือ 266 วัน) ภายในมดลูกของมารดา

การเกิดเอ็มบริโอมนุษย์เป็นขบวนการการแบ่งเซลล์และการเปลี่ยนสภาพของเซลล์ของเอ็มบริโอมนุษย์ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงแรกของการเจริญ ซึ่งการเจริญของมนุษย์นั้นเริ่มตั้งแต่เซลล์สืบพันธุ์ (โอวุมและตัวอสุจิ) ผ่านการปฏิสนธิ การเจริญก่อนคลอด และเติบโตสู่วัยผู้ใหญ่

ระหว่างขั้นนี้ การปฏิสนธิสร้างไซโกต ซึ่งนิยามเป็นเอ็มบริโอ เพราะมีสารพันธุกรรมครบถ้วน ในมนุษย์ เอ็มบริโอถูกเรียกว่าทารกในครรภ์ในการเจริญก่อนคลอดขั้นหลัง การเปลี่ยนจากเอ็มบริโอเป็นทารกในครรภ์นั้นไม่มีกำหนดชัดเจน แต่เกิด 8 สัปดาห์หลังการปฏิสนธิหรือ 8 สัปดาห์หลังการฝังตัว ทารกในครรถ์มีลักษณะภายนอกเห็นได้ชัดเจนว่าเอ็มบริโอ และมีกลุ่มอวัยวะภายในที่กำลังเจริญสมบูรณ์กว่า ขบวนการทั้งหมดเกี่ยวข้องกับการประสานการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของยีน การเติบโตและการเปลี่ยนสภาพของเซลล์บางตำแหน่งชั่วคราว ขบวนการที่เกือบเหมือนกันยังเกิดในสปีชีส์อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในบรรดาสัตว์มีแกนสันหลัง
**โลมาฮาวี่ไซด์** (อังกฤษ: Haviside's dolphin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cephalorhynchus heavisidii*) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกโลมา จัดเป็นวาฬมีฟันชนิดหนึ่ง ในวงศ์โลมามหาสมุทร (Delphinidae)

โลมาฮาวี่ไซด์ จัดเป็นโลมาขนาดเล็ก มีความยาวประมาณ 180 เซนติเมตร น้ำหนัก 75 กิโลกรัม อายุขัยโดยเฉลี่ย 20 ปี ตั้งชื่อตามชื่อของกัปตันฮาวี่ไซด์ ซึ่งนำตัวโลมาชนิดนี้จากนามิเบียไปยังสหราชอาณาจักรเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 เพื่อทำการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ แต่ชื่อนี้ได้ถูกสะกดผิดเป็น "เฮฟวี่ไซด์" (Heaviside) แต่ชื่อฮาวี่ไซด์ก็ยังนิยมใช้อยู่ทั่วไป

ขนาดเมื่อเทียบกับมนุษย์
โลมาฮาวี่ไซด์ พบได้เฉพาะชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของนามิเบียและแอฟริกาใต้เท่านั้น พบได้ง่ายที่อ่าววัลฟิส ของนามิเบีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Reeves, R.R. Crespo, E.A. Dans, Jefferson, T.A. Karczmarski, L. Laidre, K. O’Corry-Crowe, G. Pedraza, S. Rojas-Bracho, L. Secchi, E.R. Slooten, E. Smith, B.D. Wang, JY. & Zhou, K. (2008). "Cephalorhynchus heavisidii". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 18 January 2013.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 272 หน้า. ISBN 978-616-90508-0-3

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cephalorhynchus heavisidii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cephalorhynchus heavisidii ที่วิกิสปีชีส์
ชาลส์ แม็กแมน (ซ้าย) และดาร์วิน จัดจ์ (ขวา)
**ชาลส์ แม็กแมน** (อังกฤษ: Charles McMahon; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 – 29 เมษายน พ.ศ. 2518) และ **ดาร์วิน ลี จัดจ์**  (*Darwin Lee Judge*; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 – 29 เมษายน พ.ศ. 2518) 
เป็นนาวิกโยธินสังกัดกองพันนาวิกโยธินรักษาความปลอดภัย (เอ็มเอสจี) ประจำสถานทูตสหรัฐในกรุงไซ่ง่อน ประเทศเวียดนามใต้ พวกเขาถูกส่งมาที่เวียดนามใต้ ช่วงเดือนมีนาคมถึงเมษายน พ.ศ. 2518 ในช่วงท้ายสงครามเวียดนาม โดยทั้งสองถูกส่งให้มารักษาความปลอดภัย ณ สำนักงานผู้ช่วยทูตทหารของสหรัฐ (ดีเอโอ) ซึ่งตั้งอยู่ติดกับท่าอากาศยานเตินเซินเญิ้ต

การเสียชีวิต
------------

ในช่วงก่อนที่ไซ่ง่อนใกล้จะแตก ข้าศึกฝ่ายคอมมิวนิสต์ซึ่งกำลังเข้าประชิดเมืองหลวง ได้ทำการโจมตีด้วยจรวดและปืนใหญ่จากฝ่ายข้าศึกมาที่สนามบินตลอดค่ำคืนจนถึงรุ่งเช้าของวันที่ 29 เมษายน ปรากฏว่าในช่วงเวลาประมาณสามนาฬิกาเศษ ได้มีจรวดขนาด 122 มม. ลูกหนึ่งของข้าศึกพุ่งมาตกใส่จุดรักษาการของทั้งสอง ทำให้นาวิกโยธินรักษาความปลอดภัยทั้งสองนายเสียชีวิตทันที

ศพของพวกเขาถูกนำไปเก็บไว้ในโรงพยาบาลมิชชันซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยาน และด้วยสถานการณ์ที่เกิดความโกลาหลสับสนอลหม่านในช่วงนั้น ทำให้ศพของนาวิกโยธินตกสำรวจจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลที่เข้าใจว่าได้ส่งศพคืนกลับไปแล้ว เมื่อสงครามสงบลง ครอบครัวของนาวิกโยธินที่สูญหายนี้จึงได้ดำเนินการค้นหาร่างของลูก ๆ ของพวกเขาเพื่อนำกลับสหรัฐ โดยการติดต่อวุฒิสมาชิกเท็ด เคนนิดี ให้ช่วยเป็นผู้ดำเนินเรื่อง โดยประสานงานผ่านคณะอนุกรรมาธิการผู้ลี้ภัยของวุฒิสภาเพื่อเป็นตัวกลางไปเจรจากับรัฐมนตรีการต่างประเทศของรัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาลแห่งเวียดนามใต้ ในที่สุดการนำศพของนาวิกโยธินทั้งสองนายออกจากเวียดนามก็เป็นผลสำเร็จ ศพได้รับการเคลื่อนย้ายจากกรุงไซ่ง่อนมาพักไว้ที่ท่าอากาศยานดอนเมืองเพื่อส่งกลับสหรัฐในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519

อ้างอิง
-------

1. ↑  "CPL Charles McMahon". *The Virtual Wall*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-26.
2. ↑  "CPL Darwin L Judge". *The Virtual Wall*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-26.
**โจวันนี เบนเวนูตี** (อิตาลี: *Giovanni Benvenuti*) เป็นอดีตแชมป์โลกและอดีตนักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิกชาวอิตาลี เกิดเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2481 และเคยเป็นนักแสดงในช่วงเวลาสั้น ๆ

ประวัติ
-------

เบนเวนูตีเคยชกมวยสากลสมัครเล่นติดทีมชาติอิตาลีไปแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก และได้เหรียญทองในรุ่นเวลเตอร์เวทในกีฬาโอลิมปิกที่กรุงโรม พ.ศ. 2503 ก่อนที่จะชกมวยสากลอาชีพใน พ.ศ. 2504 เบนเวนูตีประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์อิตาลีรุ่นมิดเดิลเวทและได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท WBC และ WBA ก่อนจะเสียแชมป์ให้คิม กีซูเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2509 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปในการชก 15 ยกและเป็นการแพ้ครั้งแรกของเบนเวนูตีด้วย

จากนั้น เบนเวนูตีก้าวขึ้นมาครองแชมป์โลกรุ่นมิดเดิลเวท WBC และ WBAเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2510 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนอีมิล กริฟฟิธ ได้ครองแชมป์โลก แต่ก็เสียแชมป์คืนให้กริฟฟิทในการชกแก้มือใหม่ เบนเวนูตีขอแก้มืออีกใน พ.ศ. 2511 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย

เบนเวนูตีขึ้นชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 4 ครั้งรวมทั้งชนะน็อค ทอม บีเธีย นักมวยชาวออสเตรเลียที่เบนเวนูตีเคยแพ้น็อคในการชกนอกรอบก่อนหน้านี้ด้วย เบนเวนูตีเสียแชมป์โลกเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนการ์โลส มอนซอนจากอาร์เจนตินาไปอย่างบอบช้ำ เบนเวนูตีชกแก้มือกับมอนซอนอีกครั้ง เมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 แต่การชกจบลงอย่างรวดเร็วเพราะเบนเวนูตีสู้มอนซอนไม่ได้ ถูกไล่ถลุงอยู่ข้างเดียวจนกรรมการต้องยุติการชกในยกที่ 3 ให้มอนซอนเป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิค​ไป หลังจากการชกครั้งนี้ เบนเวนูตีจึงแขวนนวมไป

อ้างอิง
-------

* ย้อนอดีตมวยดัง: *จิโอวานนี่ ‘นิโน่’ เบนเวนูตี ยอดมวยอันดับ 1 มะกะโรนี*. นิตยสารมวยโลก ฉบับที่ 714 13 – 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 หน้า 38 - 39
*บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม*

**SDMA** (Space-Division Multiple Access or Spatial Division Multiple Access) เป็น MIMO (Multiple-Input and Multiple-Output, a multiple antenna schematic architecture) ซึ้งยึดเอาสถาปัตยกรรมการสื่อสารเครือข่ายไร้สายเป็นหลัก ที่เหมาะสมสำหรับเครือข่าย Ad - Hoc บนมือถือ ซึ่งจะช่วยให้เข้าถึงช่องทางการสื่อสารโดยการระบุตำแหน่งของผู้ใช้และการสร้าง one-to-one mapping ระหว่างการแบ่ง bandwidth ของเครือข่ายกับตำแหน่งที่ตั้งของพื้นที่ ที่ระบุ

SDMA เป็นการแบ่งพื้นที่การให้บริการซึ่งสามารถทำได้หลายหลากรูปแบบ เช่นการใช้เครื่องอ่านและสายอากาศหลายๆชุดเรียงกันในลักษณะของ Array ซึ่งเหมาะสำหรับงานประยุกต์ที่ต้องการพื้นที่บริการที่กว้างหรืออีกแบบหนึ่งคือการใช้เครื่องอ่านที่มีสายอากาศแบบปรับทิศทางได้ ซึ่งจะทำให้พื้นที่การอ่านเปลี่ยนแปลงไปในตำแหน่งต่างๆตามที่กำหนด เทคนิคนี้จะใช้รูปแบบที่แตกต่างกันของช่องแบ่งพื้นที่และเป็นเทคนิคที่ช่วยให้ผู้ใช้หลายคนสามารถรับส่ง สื่อสาร แลกเปลี่ยนข้อมูลพร้อมกัน ๆ โดยผ่านช่องความถี่เดียวกันได้ ซึ่งเทคนิคดังกล่าวนี้สามารถช่วยให้รองรับปริมาณผู้ใช้งานที่มากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่นในดาวเทียมโดยใช้เสาอากาศหลายเสาคานแต่ละเชื้อเพลิงที่ภูมิภาค ต่างๆของผิวโลก ส่วนต่างๆของสถานีภาคพื้นดินซึ่งในเวลาเดียวกันแม้ว่าจะทำงานโดยใช้ความถี่ เดียวกันระหว่างพวกเขาจะไม่รบกวน Space Division Multiple Access (SDMA) ยังเป็นวิธีการเพิ่มช่องทางความสามารถได้ความถี่กลับมาใช้ใช้เต็มของทรัพยากร ความถี่ SDMA ยังอื่น ๆ วิธีการเข้าถึงหลายกันทำให้รวมกันหลายเทคนิคเช่นอากาศกองรหัสแยกเข้าหลาย (SD - CDMA)

สถาปัตยกรรม SDMA ยังสามารถตั้งค่าปรับแต่งและนำไปประยุกต์ใช้ในสถาปัตยกรรมต่างๆได้อีก ส่วนมากจะนำไปประยุกต์ในสถาปัตยกรรม Mobile Communications ที่เรารู้จักกันดี เช่น CDMA (Code Division Multiple Access), TDMA (Time Division Multiple Access) และ FDMA (Frequency Division Multiple Access)

วัตถุประสงค์หลักของสถาปัตยกรรม SDMA คือ สามารถกำหนดให้เพิ่มหรือลดความสามารถของ self-starting (เริ่มต้นทำงานด้วยตัวมันเองได้), self-maintaining (การดูแลรักษาได้ด้วยตัวเอง), และ self-regulating (การกำกับด้วยตัวเอง) ได้ตามสภาพแวดล้อมของเครือข่ายการสื่อสารแบบไร้สาร โดยทั่วไปแล้วสถาปัตยกรรม SDMA ยังมีความสามารถในการ collision-free (ไม่มีการชนกันของข้อมูล) ในการเข้าถึงช่องสัญญาณการสื่อสารแบบไร้สายและยังมีคุณลักษณะของ delay-bounded (การสื่อสารอย่างมีขอบเขตการ delay) ที่มีคุณภาพแบบ real time สำหรับแอปพลิเคชันที่มีความ sensitive (อ่อนไหว) กับเรื่องการ delay ของสัญญาณ

ในระบบเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่, SDMA จะมีคุณสมบัติในการระบุตำแหน่งที่ตั้งในพื้นที่ของโทรศัพท์ปลายทาง, เครื่องมือและอุปกรณ์สื่อสารที่มีอยู่ในพื้นที่นั้น โดยจะมีการเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้งาน Network bandwidth
ซึ่งจะแตกต่างจากระบบเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบเดิมที่จะมีสถานีศูนย์กลางเป็นตัวเชื่อมโยง แผ่กระจายสัญญาณไปในทุกทิศทางในพื้นที่ โดยที่ไม่รู้ว่าในสถานที่นั้นจะมีอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่หรือไม่ ซึ่งสถาปัตยกรรม SDMA จะเป็นการใช้ช่องทาง (channel) ของคลื่นสัญญาณวิทยุบนพื้นฐานของตำแหน่งอุปกรณ์มือถือ ด้วยวิธีนี้สถาปัตยกรรม SDMA ไม่เพียงแต่จะป้องกันเรื่องคุณภาพของสัญญาณแล้ว ยังป้องกันคลื่นเสียงที่ก่อให้เกิดการรบกวนและการเสื่อมสภาพของสัญญาณที่มาจากบริเวณพื้นที่ ที่อยู่ติดกัน แต่อย่างไรก็ตาม SDMA ยังช่วยป้องกันการซ้ำซ้อนของสัญญาณในพื้นที่ที่ไม่มีอุปกรณ์โทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้งานอยู่หรือไม่มีอยู่ในบริเวณนั้น
**โลมาปากขวดธรรมดา** หรือ **โลมาหัวขวดธรรรมดา** (อังกฤษ: Bottlenose dolphin, Common bottlenose dolphin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tursiops truncatus*) เป็นโลมาชนิดหนึ่ง ที่เป็นรู้จักกันเป็นอย่างดี 

เป็นโลมาจำพวกโลมาปากขวด มีลำตัวสีน้ำเงินเข้มอมเทา สีจางหรือบางครั้งอมชมพูด้านท้อง จะงอยปากค่อนข้างสั้นใหญ่ครีบหลังขนาดค่อนข้างใหญ่ เป็นรูปโค้งอยู่กึ่งกลางหลัง รูปร่างค่อนข้างอ้วน ไม่มีลายหรือจุดประแต่ประการใด ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 2.3-3.1 เมตร 

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ในบางฝูงอาจพบได้ถึงหลายร้อยตัวจนถึงหลักพัน และชอบว่ายน้ำแข่งกับเรือขณะที่เรือเดินอยู่ในทะเลได้หลายไมล์ และมีความเร็วในการว่ายน้ำประมาณ 40.5 กิโลเมตร/ชั่วโมง

โลมาปากขวดธรรมดา เป็นโลมาที่ฉลาด มีความแสนรู้ ขี้เล่น เป็นมิตรกับมนุษย์ จึงนิยมเลี้ยงไว้แสดงตามสวนสัตว์และสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำทั่วไป พบกระจายพันธุ์ตามทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก (แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย ดูรายชื่อในตาราง) สำหรับในประเทศไทย ไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง เนื่องจากโลมาปากขวดที่พบในประเทศไทย มิใช่โลมาปากขวดชนิดนี้ หากแต่เป็นโลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก (*T. aduncus*) ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน 

ครั้งหนึ่ง กองทัพเรือสหรัฐและอีกหลายกองทัพเรือของชาติมหาอำนาจ เคยฝึกให้โลมาปากขวดปฏิบัติการในการสงคราม ด้วยการผูกติดระเบิดไว้กับตัว แล้วว่ายไปชนกับเรือข้าศึกแบบพลีชีพเหมือนกามิกาเซ่ แต่มีปัญหาอยู่ว่าจะสอนให้แยกแยะได้อย่างไรว่า เรือลำไหนคือเรือข้าศึก เรือลำไหนคือเรือที่เป็นมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องมองเรือจากใต้น้ำที่เหมือนกันหมด

ดูเพิ่ม
-------

* โลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Database entry includes a lengthy justification of why this species is listed as data deficient Cetacean Specialist Group (1996). *Tursiops truncatus*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 08 May 2006.
2. 1 2 3  จาก itis.gov
3. ↑  หน้า 39, *สัตว์สวยป่างาม* (ชมรมนิเวศวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล, สิงหาคม 2518)
4. ↑   หน้า 104, *ความสามารถพิเศษของสัตว์*. "โลกเร้นลับของสิ่งมีชีวิต" แปลโดย ขวัญนุช คำเมือง (พิมพ์ครั้งที่ 5 กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์ มกราคม 2543) ISBN 974-472-262-2
5. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง
6. ↑  โลมาปากขวด
7. ↑  *Out of The Blue* สารคดีทางTrue Explore 1, ทรูวิชั่นส์: ศุกร์ที่ 11 มกราคม 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โลมาปากขวดธรรมดา**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tursiops truncatus ที่วิกิสปีชีส์
**สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย** (อังกฤษ: Her Majesty Queen Geraldine of Albania) ทรงเป็นสมเด็จพระบรมราชินีใน พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย และพระราชมารดาใน เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายแห่งแอลเบเนีย

พระราชประวัติ
-------------

สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2458 ณ ออสเตรีย-ฮังการี มีพระนามเดิมว่า *เคาน์เตสเจรัลดีน มาร์จิต เวอร์จีเนีย โอลกา มาเรีย อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี* เป็นธิดาใน เคานต์กุยลา อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี และ แกลดีส เวอร์จีเนีย สติววาร์ด โดยพระอัยกาของพระองค์นั้นทำงานเป็นเป็นนักการทูตในอเมริกา ต่อมาได้เป็นกงสุลแห่งเบลเยียม เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 3 พรรษา ครอบครัวของพระองค์ไดย้ายไปอาศัยในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาปีพ.ศ. 2464 ครอบครัวของพระองค์ได้ย้ายกลับไปออสเตรีย-ฮังการีอีกครั้งเนื่องจากนายพลมิกโลช โฮร์ตี ได้เชิญครอบครัวของพระองค์กลับมาอาศัยในออสเตรีย-ฮังการี และต่อมาเมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสียชีวิตทั้งหมดจึงได้ย้ายไปประเทศฝรั่งเศส

อภิเษกสมรส
----------

เคาน์เตสเจรัลดีน ได้เริ่มมีความสัมพันธ์กับ พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้พระราชทานพระบรมราชวโรกาส ให้เคาน์เตสเจรัลดีเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ ท้องพระโรงพระราชวังหลวง หลังจากนั้นไม่กี่วัน ทั้ง 2 ก็ได้ราชาภิเษกสมรสกัน โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้มีพระราชดำรัสชื่นชมเคาน์เตสว่า *กุหลาบขาวแห่งฮังการี* และเคาน์เตสได้รับการยกย่องว่าเป็นเจ้าหญิงแห่งแอลเบเนียภายหลังที่พระเจ้าซ็อกที่ 1 มีพระราชดำรัสต่อหน้าสาธารณชน

ต่อมาเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2481 ทั้งคู่ได้เข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกัน ณ ติรานา ซึ่งเธอได้รับการสถาปนาให้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น **สมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย** ทั้งคู่มีพระราชโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ

1. เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย

พระชนม์ชีพหลังอิตาลิรุกราน
--------------------------

ในปี พ.ศ. 2482 รัฐบาลอิตาลีได้เข้าทำการรุกรานแอลเบเนีย และล้มล้างระบอบราชวงศ์ ทำให้ราชวงศ์แอลเบเนียต้องเสด็จพระราชดำเนินไปประทับประเทศอื่นๆ โดยพระองค์และพระราชสวามีพร้อมด้วยพระราชโอรสในเสด็จพระราชดำเนินลี้ภัยผ่านประเทศกรีซและตุรกีก่อนจะเสด็จไปประเทศที่ประทับ ณ แอฟริกาใต้ ซึ่งเมื่อพระองค์ พระราชสวามี พร้อมด้วยพระราชโอรส เสด็จพระราชดำเนินนิวัติแอลเบเนีย พระองค์ทรงยืนยันว่า เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระราชโอรสนั้น เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งแอลเบเนียอย่างถูกต้อง และทรงเรียกร้องให้รัฐบาลฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ แต่ถึงกระนั้นรัฐบาลก็มิได้ทำตามมากนัก โดยประชาชนให้ความเคารพนับถือเจ้าชายเลกาที่ 1 ในฐานะพระมหากษัตริย์เพียงในพระนามเท่านั้น

สวรรคต
------

สมเด็จพระราชินีเจรัลดี เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2545 สิริพระชนมพรรษา 87 พรรษา โดยพระอาการพระหทัยวายเฉียบพลัน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* Knight Grand Cross of the Order of Fidelity (26 April 1938).
* Mother Teresa Medal [posthumous] (5 April 2004).



1. ↑  Royal Ark
2. ↑  Getty Images
**คตินิยมเชื้อชาติในประเทศอิสราเอล** หมายความรวมถึง คตินิยมเชื้อชาติทุกรูปแบบและการแสดงเจตนาที่ประสบในประเทศนั้น โดยไม่ขึ้นกับสีผิวหรือหลักความเชื่อของผู้ลงมือและผู้เสียหาย หรือสถานภาพพลเมือง ผู้อยู่อาศัยหรือผู้มาเยือน

ทว่า ที่เจาะจงกว่าในบริบทอิสราเอล คตินิยมเชื้อชาติในประเทศอิสราเอลหมายถึงคตินิยมเชื้อชาติที่ยิวอิสราเอลมุ่งเป้าต่ออาหรับอิสราเอล คตินิยมเชื้อชาติระหว่างยิวด้วยกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ยิวต่าง ๆ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อยิวเอธิโอเปีย คตินิยมเชื้อชาติในอดีตและปัจจุบันต่อยิวมิซราฮีและยิวผิวสี) และคตินิยมเชื้อชาติของอาหรับอิสราเอลบางส่วนต่อยิวอิสราเอล

คตินิยมเชื้อชาติในส่วนของยิวอิสราเอลต่ออาหรับมุสลิมในประเทศอิสราเอลนั้นปรากฏในนโยบายสถาบัน ทัศนะส่วนบุคคล สื่อ การศึกษา สิทธิการเข้าเมือง การเคหะ ชีวิตสังคมและนโยบายทางกฎหมาย บางคนในประชากรยิวอิสราเอลอัชเคนาซิยังมีการอธิบายว่าถือทัศนะเลือกปฏิบัติต่อยิวด้วยกันที่มีภูมิหลังอื่น ๆ รวมทั้งยิวเอธิโอเปีย ยิวอินเดีย ยิวมิซราฮี ยิวเซฟาร์ดี เป็นต้น แม้การสมรสระหว่างอัชเคนาซิมและเซฟาร์ดิม/มิซราฮิมพบบ่อยมากขึ้นในประเทศ อิสราเอล และบูรณาการทางสังคมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ความไม่เสมอภาคยังคงมีอยู่ ยิวเอธิโอเปียเผชิญการเลือกปฏิบัติจากยิวที่มิใช่ผิวดำมากเป็นพิเศษ มีการเสนอว่าสถานการณ์ของยิวเอธิโอเปีย "ที่กำลังกลายเป็นขาว" คล้ายกันกับผู้เข้าเมืองชาวยุโรป เช่น ชาวโปแลนด์และอิตาลี ซึ่งเข้าสหรัฐในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

ประเทศอิสราเอลมีกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติอย่างกว้างขวางซึ่งห้ามการเลือกปฏิบัติของทั้งภาครัฐและเอกชนบนพื้นฐานของเชื้อชาติ ศาสนา และลัทธิการเมือง และห้ามการยุยงให้นิยมเชื้อชาติ รัฐบาลอิสราเอลและหลายกลุ่มในประเทศดำเนินความพยายามเพื่อต่อสู้กับคตินิยมเชื้อชาติ ประเทศอิสราเอลเป็นรัฐภาคีของอนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติในทุกรูปแบบ และเป็นผู้ลงนามอนุสัญญาต่อต้านการเลือกปฏิบัติในการศึกษา

อ้างอิง
-------

1. ↑  IRIN; Andreas Hackl (7 September 2012). "ISRAEL-OPT: Upping sticks and heading for Ramallah". *IRIN humanitarian news and analysis*. UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs. สืบค้นเมื่อ 14 October 2012.
2. ↑   Thousands in Jerusalem protest racism against Ethiopian Israelis
3. ↑  "World Report 2012: Israel/Occupied Palestinian Territories". *Human Rights Watch*. Human Rights Watch. 2012. สืบค้นเมื่อ 1 May 2016.
4. ↑  Steven Kaplan, "Can the Ethiopian Change His Skin? The Beta Israel (Ethiopian Jews) and Racial Discourse", *African Affairs*, Vol. 98, No. 393 (Oct. 1999), p. 548
5. ↑  Navot, Suzi, *Constitutional law of Israel*, p 240
ถนนปู่เจ้าสมิงพราย บริเวณสะพานข้ามคลองบางนางเกรง
**คลองบางนางเกรง** บ้างเขียนว่า **คลองบางนางเกร็ง** เป็นคลองลัดทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ในอำเภอพระประแดงและอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

ประวัติ
-------

ตามประวัติกล่าวว่าคลองขุดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (ครองราชย์ พ.ศ. 2154–2171) พระองค์ทรงเห็นว่าแผ่นดินตรงปากแม่น้ำเจ้าพระยามีตลิ่งงอกออกไปจึงโปรดให้ขุดคลองแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อการสัญจรและขนส่ง ทั้งนี้ยังขุดคลองบางด้วนและคลองบางหมูด้วย โดยฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยาโปรดให้ขุดคลองบางปลากด แผนที่โดยเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ พ.ศ. 2223 ปรากฏชื่อของ *Bantianphia* หรือ *บางเจ้าพระยา* เป็นชุมชนปากน้ำหน้าด่านตั้งอยู่ปากคลองบางนางเกรง และยังมีอาคารของทางราชการตั้งอยู่ด้วย

คลองบางนางเกรงมีปัญหาเรื่องมลพิษทางน้ำ เมื่อ่ พ.ศ. 2553 กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประจำประเทศไทย รายงานว่าตัวอย่างน้ำที่เก็บจากคลองบางนางเกรงพบปนเปื้อนสารโนนิลฟีนอลและไตร-ไอโซ-บิวทิลฟอสเฟต (TiBP) และยังพบทองแดงและนิกเกิลสูงกว่าค่ามาตรฐานน้ำผิวดินของไทยถึง 2 เท่า นอกจากนี้ตัวอย่างตะกอนดินจากคลองบางนางเกร็งยังปนเปื้อนโครเมียม ทองแดง สังกะสี และนิกเกิลสูงที่สุดในตัวอย่างตะกอนดินทั้งหมดที่เก็บในการศึกษาครั้งนี้ โดยค่าสังกะสีและนิกเกิลมีค่าสูงกว่าค่าความเข้มข้นพื้นฐานปกติถึง 30 และ 80 เท่า ตามลำดับ

เมื่อ พ.ศ. 2564 มีการสร้างสถานีสูบน้ำบริเวณคลองบางนางเกรง เป็นจุดที่รองรับน้ำในพื้นที่เทศบาลตำบลบางเมืองและเทศบาลตำบลสำโรงเหนือจากคลองขุดสายย่อยต่าง ๆ ก่อนจะระบายลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา และยังมีเครื่องสูบน้ำ เครื่องคัดแยกวัชพืชและขยะ พร้อมระบบสังเกตการณ์จากกล้องวงจรปิด มาตรวัดระดับน้ำและหอสำหรับเจ้าหน้าที่ โดยมีองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ดำเนินการออกแบบก่อสร้างและควบคุมงานเอง แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2564

สถานที่ริมคลอง
--------------

บริเวณปากคลองเป็นที่ตั้งของวัดบางนางเกรง วัดอื่นที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ วัดบางด้วนใน และวัดสวนส้ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  สรรเกียรติ กุลเจริญ. "การเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรมทอ้งถิ่น: ศึกษากรณีงานประเพณีสงกรานต์พระประแดง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ" (PDF). มหาวิทยาลัยบูรพา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-02-11. สืบค้นเมื่อ 2022-06-10.
2. ↑  Tricky Vandenberg. "INTERACTIVE MAP OF THE CHAO PHRAYA RIVER BY ENGELBERT KAEMPFER (Siam 1690)". Ayutthaya Historical Research.
3. ↑  "เจ้าพระยาปนเปื้อนสารเคมีอันตราย กรีนพีซจี้รัฐออกมาตรการปกป้องแหล่งน้ำโดยด่วน". กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประจำประเทศไทย.
4. ↑  "กมธ.ปกครองท้องถิ่น วุฒิสภาหารือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นการบริหารงานและงบประมาณของอบจ. สมุทรปราการ ณ ห้องประชุม 1 ชั้น 2 สำนักงานเทศบาลนครสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ". *สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา*. 23 ธันวาคม 2021.
ท่าน้ำหน้าวัดบางโฉลงนอก
**คลองบางโฉลง** เป็นคลองแยกจากคลองสำโรงที่วัดบางโฉลงนอก อำเภอบางพลี เชื่อมกับคลองสำโรง 3 จุด คือ ปากคลองที่อยู่ใกล้ตลาดบางโฉลง (เดิม) ปากคลองที่อยู่ข้างวัดบางโฉลงนอก และปากคลองที่เชื่อมต่อกับคลองบางน้ำจืด ผ่านท้องที่ตำบลบางโฉลงและตำบลหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

ประวัติ
-------

สุนทรภู่ได้แต่งนิราศเมืองแกลง เดินทางไปเมืองแกลง จังหวัดระยอง เมื่อ พ.ศ. 2350 มีความตอนหนึ่งถึงบางโฉลงว่า

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ลึกล่วงทางถึงบางโฉลง |  | เป็นทุ่งโล่งลานตาล้วนป่าแขม |
| เหงือกปลาหมอกอกกกับกุ่มแกม |  | คงคาแจ่มเค็มจัดดังกัดเกลือ |

จากคำบรรยายทำให้ทราบว่าบริเวณบางโฉลงเป็นทุ่งโล่งในคลองมีวัชพืชขึ้นริมน้ำทั้งเหงือกปลาหมอ แขม กก กุ่ม ลำน้ำเป็นน้ำกร่อยหรือค่อนข้างเค็ม

เมื่อ พ.ศ. 2372 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวหลังกบฏเจ้าอนุวงศ์ ได้เชลยชาวลาวเป็นจำนวนมากมาตั้งถิ่นฐานในหลายจังหวัดของภาคกลาง หนึ่งในนั้นคือริมคลองบางโฉลงในหมู่ที่ 5 ซึ่งมีชื่อเรียกว่า *บ้านลาว* และตั้งแต่ พ.ศ. 2400 ชาวจีนไหหลำและแต้จิ๋วโดยมากมีอาชีพค้าขาย เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณปากคลองบางโฉลงหรือตลาดบางโฉลงเก่าและบริเวณศาลพ่อหลวงคงเพชร 

หลังการตัดถนนสุขุมวิทเมื่อ พ.ศ. 2479 ถนนสุขุมวิทได้กั้นน้ำเค็มจากทะเลไม่ให้หนุนเข้าสู่แม่น้ำและลำคลอง ส่งผลให้ปลูกข้าวได้ผลดี ในพื้นที่บางโฉลงมีการตั้งโรงสีขึ้น 3 แห่ง หนึ่งในนั้นคือโรงสีนายสินตั้งอยู่ตลาดปากคลองบางโฉลงเก่า ก่อนหน้าที่จะตัดถนนสุขุมวิท น้ำในคลองบางโฉลงค่อนข้างเค็ม มีสัตว์น้ำลักจืดลักเค็มหลายชนิด เช่น ปลากะพง ปลากระบอก กุ้งแชบ๊วย กุ้งตะกาด ภายหลังตัดถนนสุขุมวิท สัตว์น้ำเริ่มเปลี่ยนไปเป็นปลาน้ำจืด ส่วนปลาลักจืดลักเค็มหรือปลาน้ำกร่อยเริ่มหายไป รวมถึงปลาสลิดก็ลดจำนวนมาก

ในช่วง พ.ศ. 2500 มีการขุดลอกคลองบางโฉลงทำให้น้ำทะเลหนุนเข้ามามาก น้ำในบางช่วงกลายเป็นน้ำกร่อย เกิดปัญหาในการทำนาบ้างแต่ภาวะนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตลอด ปัจจุบันคลองบางโฉลงเป็นเพียงเส้นทางระบายน้ำของเสียจากชาวบ้าน เป็นที่รวมขยะต่าง ๆ ลำคลองในช่วงที่ไม่มีบ้านเรือนจะเต็มไปด้วยผักตบชวาและหญ้าปล้อง

สถานที่สำคัญ
------------

บริเวณคลองบางโฉลงเป็นที่ตั้งของวัดบางโฉลงนอก วัดบางโฉลงในซึ่งมีการบิณฑบาตทางเรือ ศาลหลวงพ่อคงเพชร ตลาดบางโฉลงเก่า (ปัจจุบันยกเลิกกิจการไปแล้ว)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บางโฉลง". คมชัดลึก.
2. ↑  "รายงานโครงการจัดทำแผนที่ แสดงความลาดชันของพื้นที่เพื่อการพัฒนาที่ดิน จังหวัดสมุทรปราการ" (PDF). กลุ่มจัดการและบริการแผนที่และข้อมูลทางแผนที่ สำนักเทคโนโลยีการสำรวจและทำแผนที่ กรมพัฒนาที่ดิน.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  เพชรณภัค นามแสงผา. "การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของชาวบางโฉลง อำเภอบางพลี" (PDF). มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ.