recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**คิวจีไอเอส** หรือ **คิวจิส** (อังกฤษ: QGIS) หรือรู้จักกันในชื่อก่อนหน้านี้ว่า **ควอนตัมจีไอเอส** (*Quantum GIS*) คือโปรแกรมประยุกต์ด้านระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์สำหรับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะประเภทข้ามแพลตฟอร์มที่เป็นซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ซซึ่งสนับสนุนการดู แก้ไขและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพื้นที่

หน้าที่
-------

คิวจีไอเอสทำหน้าที่เป็นซอฟต์แวร์ด้านระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ซึ่งช่วยให้ผู้ใช้สามารถวิเคราะห์และแก้ไขสารสนเทศเชิงพื้นที่รวมถึงการสร้างและส่งออกแผนที่กราฟิก คิวจีไอเอสรองรับทั้งชั้นข้อมูลแรสเตอร์และเวกเตอร์ โดยข้อมูลเวกเตอร์ได้รับการเก็บไว้ทั้งคุณลักษณะจุด (*point*) เส้น (*line*) หรือรูปหลายเหลี่ยม (*polygon*) ส่วนภาพแรสเตอร์หลายรูปแบบได้รับการรองรับและซอฟแวร์สามารถตรึงพิกัดภาพได้

คิวจีไอเอสรองรับรูปแบบเชฟไฟล์ คัฟเวอเรจ ดีเอกซ์เอฟ แมปอินโฟ โพสต์จีไอเอส ฐานข้อมูลเชิงพื้นที่ส่วนบุคคลและอื่น ๆ บริการเว็บเซอร์วิซรวมถึงการบริการแผนที่เว็บและการบริการคุณลักษณะเว็บรองรับการใช้งานข้อมูลจากแหล่งภายนอก

คิวจีไอเอสทำงานร่วมกับโปรแกรมสำเร็จด้านระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ที่เป็นโอเพนซอร์ซอื่น ๆ รวมถึงโพสต์จีไอเอส กราสจีไอเอสและแมปเซิร์ฟเวอร์ การเขียนโปรแกรมเสริมด้วยภาษาไพทอนหรือซีพลัสพลัสช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้กับคิวจีไอเอส โปรแกรมเสริมสามารถใช้จีออโคด (*geocode*) ผ่านกูเกิลจีออโคดดิงเอพีไอ (*Google Geocoding API*) ซึ่งทำหน้าที่ประมวลผลเชิงพื้นที่คล้ายกับเครื่องมือมาตรฐานที่พบในอาร์กจีไอเอสและส่วนต่อประสานกับฐานข้อมูลของโพสต์เอสคิวแอลหรือโพสต์จีไอเอส สเปเชิลลิทและมายเอสคิวแอล

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "QGIS Official Website". QGIS. สืบค้นเมื่อ 16 October 2013.
2. ↑  Gray, James (2008-03-26). "Getting Started With Quantum GIS". *Linux Journal*.
3. 1 2  
Cavallini, Paolo (August 2007). "Free GIS desktop and analyses: QuantumGIS, the easy way". *The Global Geospatial Magazine*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**คิวจีไอเอส**

* QGIS Blog
* QGIS Podcast
* QGIS Blogposts
* QGIS - Map Showcase (Flickr)
* QGIS - Screenshots (Flickr)
* QGIS Spanish Blogpost
วัดเชตุพน
**พระสี่อิริยาบถ** คือกลุ่มพระพุทธรูปขนาดใหญ่ในศิลปะสุโขทัย ที่สร้างรวมกันให้พระพุทธรูปทั้งสี่องค์หันหลังชนกัน ประกอบด้วยพระพุทธรูปในอิริยาบถเดิน ยืน นั่ง และนอน มีลักษณะแกนรับน้ำหนักก่ออิฐถือปูนที่เป็นอาคารรูปแบบหนึ่ง พระพุทธรูปปางลีลาประดิษฐานด้านตะวันออกเสมอ พระพุทธรูปยืนที่ผนังตะวันตก พระพุทธรูปนอนอยู่ด้านทิศเหนือ พระพุทธรูปนั่งอยู่ด้านทิศใต้ อย่างไรก็ตามอาจมีบางแห่งสลับที่กัน ส่วนตำแหน่งที่สร้างจะมีวิหารต่อเนื่องไปทางทิศตะวันออก แกนสี่เหลี่ยมนี้จะแทนเจดีย์ประธานของวัด ดังปรากฏที่วัดเชตุพน จังหวัดสุโขทัย

คติความเชื่อนั้นสร้างตามคัมภีร์พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค ซึ่งส่วนหนึ่งของคัมภีร์นี้มีกล่าวถึง *กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน* คือการใช้สติพิจารณาดูกายเป็นอารมณ์ การสร้างพระสี่อิริยาบถเป็นกลุ่มพุทธปฏิมาขนาดใหญ่ อาจต้องการให้เห็นชัดเจนว่าเมื่อพระพุทธองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่จะมีขนาดพระสรีระเท่าใด และทรงดำเนินพระชนม์ชีพในแต่ละวันปฏิบัติกิจสิ่งใดบ้าง

การปรากฏ
--------

ลักษณะพระพุทธรูปปางสี่อิริยาบถปรากฏหลักฐานอยู่ 3 แห่ง คือ วัดพระพายหลวง วัดเชตุพน อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย และวัดพระสี่อิริยาบถ จังหวัดกำแพงเพชร เป็นรูปแบบเฉพาะของศิลปะสุโขทัย

เชื่อว่าพระสี่อิริยาบถวัดพระพายหลวงน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นการสร้างพระพุทธรูปแบบสี่อิริยาบถ สันนิษฐานว่าการทำพระพุทธลีลาที่นี่น่าจะหมายถึงปางเสด็จจากดาวดึงส์ ดังเห็นจากเค้าโครงประดับเทวดาพนมมืออยู่ทั้งสองข้างของพระพุทธเจ้า ส่วนผนังด้านทิศตะวันออกประดิษฐานพระพุทธรูปลีลา ยังมีเค้าโครงการกำหนดเขตในลักษณะของ "มูลคันธกุฎี" หรือ "กุฏิของพระพุทธเจ้า"

อ้างอิง
-------

1. ↑  อลงกรณ์ ประมวญทรัพย์. "พุทธปฏิมาไสยาสน์ขนาดใหญ่ในดินแดนไทย:คติการสร้างที่ปรับเปลี่ยน และความสัมพันธ์กับขนาดการสร้าง". มหาวิทยาลัยศิลปากร.
2. ↑  ""อฏฐารส" คติความเชื่อ และการสร้างสรรค์งานพุทธปฏิมา". หน้าจั่ว.
3. ↑  สันติ เล็กสุขุม, *ศิลปะสุโขทัย*, พิมพ์ครั้งที่ 2 (กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ, 2549), 89.
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ สำหรับเพลงของคาราวาน ดูที่ อเมริกันอันตราย (เพลง)

***อเมริกันอันตราย*** (อังกฤษ: *The Ugly American*) เป็นนวนิยายเชิงการเมืองในปี ค.ศ. 1958 ของยูจีน เบอร์ดิกและวิลเลียม เลดเดอเรอร์ ถือเป็นนวนิยายขายดีในช่วงเวลานั้นและยังคงมีการตีพิมพ์อยู่[] มีเรื่องราวเกี่ยวกับชาวอเมริกันในประเทศเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ที่ต่อสู้กับคอมมิวนิสต์ ซึ่งต่อมาต้องพ่ายแพ้อันเป็นผลเนื่องมาจากความหยิ่งยะโสและการปฏิเสธที่จะเรียนรู้และเข้าใจวัฒนธรรมท้องถิ่น ในบทประพันธ์มีเรื่องเกี่ยวกับประเทศสมมติที่ชื่อ สารขัณฑ์ ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่คล้ายกับพม่าหรือประเทศไทย และพูดเป็นนัยพาดพิงถึงเวียดนาม

ต่อมาในปี ค.ศ. 1963 เรื่องราวในนวนิยายได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ กำกับโดยจอร์จ อิงลันด์ บทภาพยนตร์โดยสจ๊วต สเติร์น นำแสดงโดยมาร์ลอน แบรนโดที่รับบทเป็นแฮร์ริสัน คาร์เตอร์ แม็กไวต์ นอกจากนี้ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช รับบทเป็นนายกรัฐมนตรีประเทศสารขัณฑ์ ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1975 ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 13 ของประเทศไทย 

ฉบับภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมและผู้กำกับยอดเยี่ยม 

ภาพปกหนังสือ "สารขัณฑ์" ซึ่งมีความผิดพลาดในการพิมพ์ชื่อผู้ประพันธ์เป็น ยูจีน โอนีล

สารขัณฑ์
--------

**สารขัณฑ์** (อังกฤษ: Sarkhan) เป็นชื่อประเทศสมมติในนวนิยายเรื่องดังกล่าว และภาคต่อชื่อ *Sarkhan* แต่งโดย William Lederer และ Eugene Burdick โดยในเรื่อง อเมริกันอันตราย ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ภาพยนตร์เรื่อง *The Ugly American* (1963) นำแสดงโดย มาร์ลอน แบรนโด โดยมี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช รับบทเป็นนายกรัฐมนตรีประเทศสารขัณฑ์ (ในฉบับแปล ใช้ชื่อประเทศเป็น "ซาคาน")

ในนิยายทั้งสองเรื่อง ประเทศสารขัณฑ์ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างประเทศพม่ากับประเทศไทย ตอนเหนือติดประเทศจีน และมีบางส่วนติดกับประเทศเวียดนาม มีประชากรประมาณ 20 ล้านคน มีเมืองหลวงคือกรุงไฮโด (ไฮโธ) ซึ่งหันหน้าไปทางมหาสมุทรแปซิฟิก (ซึ่งเป็นไปไม่ได้ในทางภูมิศาสตร์) โดยสถานการณ์ภายในประเทศค่อนข้างวุ่นวาย

ประเทศสารขัณฑ์ถูกนำมาใช้เชิงเปรียบเทียบถึงประเทศไทย เพื่อต้องการเลี่ยงการออกชื่อประเทศไทยโดยตรง

* The Ugly American แปลเป็นภาษาไทยในชื่อเดียวกัน โดย รัตนะ ยาวะประภาษ และ ถาวร ชนะภัย
* Sarkhan แปลเป็นภาษาไทยในชื่อ สารขัณฑ์ โดยปรัญญา อินจัน

อ้างอิง
-------

1. ↑
**เจ้านางทิพย์ธิดา** หรือสำเนียงท้องถิ่นว่า **ติ๊บสีลา** (พม่า: စဝ်နန်းတစ်ထီလာ; ไทเขิน: တိပ့္ထီးလား; ค.ศ. 1871 – ?) เป็นพระธิดาของเจ้าฟ้าโชติกองไท เป็นพระเชษฐภคินีของเจ้าฟ้าก๋องคำฟู และเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เจ้าผู้ครองรัฐเชียงตุง เจ้านางทิพย์ธิดาเคยเป็นผู้สำเร็จราชการเชียงตุง ทั้งเป็นอดีตมหาเทวีและผู้สำเร็จราชการรัฐเชียงคำ

พระประวัติ
----------

เจ้านางทิพย์ธิดา เป็นพระธิดาของเจ้าฟ้าโชติกองไท เจ้าผู้ครองรัฐเชียงตุง หลังพระบิดาพิราลัย เจ้าฟ้าก๋องคำฟู พระอนุชาร่วมพระชนนีจึงกินเมืองเชียงตุงสืบมา แต่ครองเมืองได้ไม่นานนักก็พิราลัยไปอีก จึงสถาปนาเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง พระอนุชาต่างมารดาครองเมืองต่อ ซึ่งขณะนั้นมีพระชันษาเพียง 14 ปี เจ้านางทิพย์ธิดาที่มีพระชันษา 16 ปี จึงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นระยะเวลาสองปี

เมื่อจำเริญพระชันษา เจ้านางเสกสมรสกับเมียวซาแห่งรัฐเชียงคำ ประสูติการพระโอรสพระองค์หนึ่งคือเจ้าขุนหอคำ ภายหลังเจ้านางเลิกรากับเมียวซาแล้วย้ายกลับไปประทับที่เมืองเชียงตุง ทว่าเมียวซาเชียงคำพิราลัยขณะพระโอรสมีพระชันษา 11 ปี เจ้านางทิพย์ธิดาจึงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ณ รัฐเชียงคำจนกว่าเจ้าขุนหอคำ พระโอรสจะมีพระชันษา 22 ปี รวมแล้วเจ้านางทิพย์ธิดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่รัฐเชียงคำเป็นเวลาอีก 11 ปี แต่หลังเจ้านางทิพย์ธิดาพ้นอำนาจจากเชียงคำแล้ว เจ้าขุนหอคำครองเมืองได้ 5 ปี ก็ถูกปลดออก เพราะทรงสังหารคนรับใช้ในหอคำ ทางสหราชอาณาจักรจึงคุมพระองค์ไว้ในตองจี แล้วยุบรัฐเชียงคำขึ้นกับรัฐเมืองนายแทน

เจ้านางทิพย์ธิดาเดิมมีฐานะร่ำรวยและมีชื่อเสียงโด่งดังยิ่ง เจ้านางมีพระชนม์ชีพในเมืองเชียงตุงและตองจีจนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สองแต่ยากจนลงเพราะการพนัน แล้วพิราลัยในเมืองตองจี

พระจริยวัตร
-----------

เจ้านางทิพย์ธิดามีชื่อเสียงในฐานะนักธุรกิจหญิงที่ห้าวหาญ หลังทรงสละอำนาจจากเชียงคำแล้ว ทรงเริ่มประกอบธุรกิจเชิงพาณิชย์ต่าง ๆ ตั้งแต่การค้าช้างและรถยนต์ เคยเสด็จจากเชียงตุงไปตองจี ร่างกุ้ง และมะละแหม่งด้วยล่อ ทรงพกพระแสงปืนสำหรับป้องกันพระองค์ไปด้วย นอกจากนี้ยังเคยเดินทางข้ามทะเลไปเมืองกัลกัตตาและเดลีในประเทศอินเดีย

เจ้านางเคยเข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีแมรี ซึ่งตามเสด็จสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักรเมื่อคราเสด็จประพาสบริติชอินเดีย ทว่าระหว่างทางเครื่องเพชรหาย เมื่อถึงเวลาเข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีในเดลีร่วมกับเหล่ารานีจากแว่นแคว้นต่าง ๆ ในอารักขาของสหราชอาณาจักร ที่แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเครื่องเพชรวูบวาบ แต่เจ้านางทิพย์ธิดากลับไม่มีเครื่องประดับใด ๆ บนพระวรกายเลย สมเด็จพระราชินีแมรีจึงตรัสว่า "ทิพย์ธิดาผู้น่าสงสาร ฉันได้ยินมาว่าเธออุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาขึ้นเฝ้าฉัน แต่เครื่องเพชรกลับมาหายเสียอีก" เจ้านางทิพย์ธิดาจึงกราบทูลว่า "เครื่องเพชรของหม่อมฉันหายไป แต่ก็ได้เข้าเฝ้าพระองค์เพคะ" หลังจากนั้นสมเด็จพระราชินีแมรีทรงถอดพระธำมรงค์วงหนึ่งจากพระองคุลี สวมพระราชทานแก่เจ้านางทิพย์ธิดา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cahoon, Ben (2000). "World Statesmen.org: Shan and Karenni States of Burma". สืบค้นเมื่อ 21 December 2010.
2. 1 2 3 4 5 6  Ritpen, Supin (2013). *The Princess of Mangrai–Kengtung* (PDF). Chiang Mai: The Ethnic Art and Culture Center, Tha Kradat Temple. p. 21-22. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-12-08. สืบค้นเมื่อ 2020-09-04.
3. 1 2 3 4 5  บ. บุญค้ำ. *เที่ยวเมืองเชียงตุงและแคว้นสาละวิน*. กรุงเทพฯ : ศยาม, 2555, หน้า 236-237
"**อเนกประสงค์" (อังกฤษ : Anekprasong) เป็นวงดนตรี แนว ป๊อบ ร็อก โดยปัจจุบันสังกัดค่าย Crispy Sound**

ประวัติ
-------

อเนกประสงค์ คือวงดนตรีแนวร็อคที่เกิดขึ้นจากการรวมตัว ของนักดนตรีอาชีพที่เล่นตามผับ ในจังหวัดพิษณุโลก จากการนำทีม ของ "บอล" (นักร้องนำ) ที่สานต่อความฝันที่เคยได้ตังใจไว้ เมื่อ 8 ปี ก่อนหน้านี้ อเนกประสงค์ ก่อตั้งเมื่อปี 2549 เริ่มเล่นที่ แรก คือ "ร้านสนุกนึก" ผับชื่อดัง ในจังหวัดพิษณุโลก ผู้ก่อตั้งรุ่นแรก จะมีบอล(ร้องนำ) และ อุ้ม (กีต้าร์) กับ วิว (เบส) ที่เป็นเสาหลักของ อเนกประสงค์ ต่อมา ก็มีการเปลี่ยนแปลง มาตลอดในการเล่น ดนตรีอาชีพ กลางคืน จน มาถึง 1 ธันวาคม 2555 กับการเปลี่ยนแปลงวง ในเซท ปัจจุบัน นำทีม โดย บอล(ร้องนำ) , ดุ๊ก (เบส) , กั้ง(กีต้าร์) และ จิ๊ฟ (กลอง) ได้รวมตัวกันทำเพลง ขึ้น เพลงแรก ชื่อว่า "โลกกลม" ซึ่งแต่งโดย อุ้ม มือกีต้า คนก่อตั้งวงในยุคแรก ทำให้ เราทั้ง 4 คน ได้เป็นจุดเริ่มต้นของการทำเพลง จากนั้น ก็ได้ทำเพลงต่อ โดยการที่ ทุกคนช่วยกันคิดที่จะทำเพลงในทางที่ตัวเองชอบ จึงได้เพลง "อดีต" มาอีก 1 เพลง ความพยายามที่จะมีสังกัด บอลจึงติดต่อ ทุกช่องทางในการส่งเพลง แต่แล้ววันนึง บอล ได้เห็น คลิป ใน Youtube เพลง "ไม่บอกเธอ" และรู้สึกว่าอยากได้งานแบบนี้ จึงติดต่อ Crispysound ผ่าน ช่องทางนี้ และก็มีการโทรติดต่อกลับมา โดยมี พี่จิ๊บหรือ Audiojiffy (producer) และได้นัดวัน กัน มาพูดคุยและ ร่วมกับสังกัด Crispysound อย่างเป็นทางการ หลังจากนั้น พวกเราก็ได้ ทำเพลง "อดีต" กันใหม่ ทั้งหมด โดยการดูแล ของ พี่จิ๊บหรือ Audiojiffy (producer) จนเสร็จสิ้น และได้เพลง "อดีต" เป็น Single แรก ที่ได้ ออกกับ Crispysound

หลังจากที่ปล่อย Single อดีตมาได้ไม่นาน สมาชิกในวง ก็ได้มีการเปลี่ยนแปลง เนื่องจากปัญหาบ้านเมืองที่ผ่านมา ทำให้สมาชิกแต่ละคน ต้องแยกย้านเพื่อไปทำงานของตัวเอง ทำให้บอลต้องหาสมาชิกมาใหม่ในการฟอร์มทีม อเนกประสงค์ ณ ปัจจุบัน จึงได้ จัมโบ้ มาแทนกั้ง ก่อน หลังจากนั้นการทำงานที่ ค่อนข้างไม่เข้าขากันภายในวง จำทำให้ จิ๊ฟ และดุ๊กตัดสินใจ ออกจากวง เพื่อไปฟอร์ม ทีมใหม่ จากนั้นบอลร้องนำจึงได้ ชักชวน บอล นพพร ทนงค์ มาช่วยเล่นกีต้าร์ , บอย มาตีกลอง , แซ็ก มาเล่นเบส แทนสมาชิกทีมเก่าทั้งหมด จึเป็น ทีมที่สมบูรณ์แบบ กว่าเดิม เนื่องจากมี มือกีต้าร์ ถึง 2 คนที่เข้ามาทำให้ ในส่วนของดนตรีมีความแน่นขึ้น

ผลงาน
-----

* มีสองซิงเกิ้ล ดังนี้
	+ เพลง โลกกลม (2013)
	+ เพลง อดีต (2014)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-05-16. สืบค้นเมื่อ 2014-09-05.
**ลูเมน** (lumen, สัญลักษณ์: **lm**) เป็น หน่วยวัดของค่าฟลักซ์ส่องสว่าง เป็นหน่วยหนึ่งของมาตรวัดในระบบเอสไอ

คำนิยาม
-------

SI ได้ให้คำนิยามของหน่วยลูเมนไว้ว่า "ฟลักซ์การส่องสว่างที่ปล่อยออกมาภายในมุมตัน 1 สเตอเรเดียนจากแหล่งกำเนิดจุดมาตรฐานที่มีความเข้มของการส่องสว่าง 1 แคนเดลาในทุกทิศทาง"

lumen เป็นคำในภาษาละติน แปลว่า "แสงกลางวัน" เนื่องจากชื่อไม่ได้มาจากชื่อบุคคล สัญลักษณ์หน่วยทั้งหมดจึงเป็นตัวพิมพ์เล็ก หน่วยลูเมนถูกสร้างขึ้นใน 1925 แต่คำจำกัดความในขณะนั้นขึ้นอยู่กับหน่วยความเข้มการส่องสว่างแบบเก่า คือแรงเทียน ในปี 1946 คณะกรรมการชั่งตวงวัดระหว่างประเทศ (CIPM) จึงได้ได้ลงมติให้กำหนดหน่วยใหม่ของความเข้มการส่องสว่างเป็นแคนเดลาแบบใหม่ และลูเมนก็เปลี่ยนคำจำกัดความโดยใช้หน่วยแคนเดลาใหม่นี้ด้วย โดยบางครั้งก็ใช้คำเรียกว่า "ลูเมนใหม่" เพื่อแยกความแตกต่างจากคำจำกัดความเก่าของลูเมน

วิธีการวัดโดย ANSI
------------------

ANSI ได้กำหนดวิธีการวัดฟลักซ์การส่องสว่างที่ปล่อยออกมาจากแหล่งกำเนิดแสงของเครื่องฉายภาพ ระนาบการฉายภาพแบ่งออกเป็น 3 ×3 = 9 ตามแนวตั้งและแนวนอน และวัดค่าความส่องสว่างเฉลี่ยในหน่วยลักซ์ (lx) ของแต่ละระนาบ คูณด้วยพื้นที่ ของพื้นผิวการฉายภาพในหน่วยตารางเมตร (m2) เพื่อให้ได้ค่าฟลักซ์การส่องสว่าง เนื่องจาก lx = lm/m2 เมื่อนำค่าความส่องสว่างในลักซ์มาคูณด้วยตารางเมตรก็จะได้ลูเมน ค่าลูเมนของฟลักซ์การส่องสว่างที่กำหนดโดยวิธีการวัดนี้อาจเรียกโดยเจาะจงว่า **ANSI lumen**
**เจ้าชายโยเซ็ฟ-เอมานูเอ็ลแห่งลีชเทินชไตน์** (อังกฤษ: His Serene Highness Prince Josef-Emanuel of Liechtenstein, Count of Rietberg) ประสูติเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2532 เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งลีชเทินชไตน์ และ เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ พระภาติยะใน เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ ทางพระบิดา เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระภาติยะใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม ผ่านทางพระมารดา ด้วยพระบิดาดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศเบลเยียม ทำให้ครอบครัวพระองค์สนิทสนมกับ เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต และครอบครัวของพระองค์ และทรงเติบโตมากับ เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต เจ้าหญิงมาเรีย ลอราแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต เจ้าชายโจอาคิมแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต และ เจ้าหญิงลุยซา มาเรียแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต ผู้เป็นพระญาติวงศ์ พระองค์สามารถรับสั่งภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส ดัตช์ และอังกฤษ พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่ 15 ในการสืบราชบัลลังก์ลีชเทินชไตน์ ถัดจาพระบิดา เช่นเดียวกับพระญาติบุรุษของพระองค์ ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ มียศทางทหารที่ ร้อยโท โดยมีพิธีมอบธงโดยเอลิซาเบธที่ 2 สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักร
**เจ้าชายโรแมน เปโตรวิชแห่งรัสเซีย** (อังกฤษ: Prince Roman Petrovich of Russia) ประสูติเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1896 ณ จักรวรรดิรัสเซีย เป็นพระโอรสลำดับที่ 2 และพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกปีเตอร์ นิไคโลวิชแห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร ผานทางสายพระมารดา และเป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย ผ่านทางสายพระบิดา

ในปี ค.ศ. 1916 ภายหลังทรงสำเร็จการศึกษาจากสถาบันวิศวกรรม พระองค์ทรงถูกเรียกให้เป็นทหาร โดยทรงดำรงตำแหน่งทหารม้าเอกแห่งตุรกี ต่อมาเมื่อ จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ทรงสละราชสมบัติ พระองค์จึงพำนักในดูลเบอร์ ซึ่งทรงมีพระตำหนักในแถวคาบสมุทรไครเมีย ในปี ค.ศ. 1919 พระองค์ได้เข้าทำงานทหารอีกครั้ง ในตำแหน่งกองกำลังทหารอังกฤษ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1941 รัฐบาลมอนเตเนโกร มีข้อความทูลเกล้าถวายพระองค์ให้ดำรงตำแหน่งว่าที่องค์พระมหากษัตริย์ของมอนเตเนโกรถัดจาก พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร พระอัยกาฝ่ายพระมารดา แต่พระองค์มิทรงรับ และพอพระทัยในการดำรงชีวิตแบบนี้

เสกสมรส
-------

เจ้าชายโรแมน เปโตรวิชแห่งรัสเซีย ทรงเสกสมรสกับ เคาน์เตสพาโกเวีย เชอร์เมนเทรฟนา เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921 ซึ่งพระชายามิได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิง เนื่องจากเป็นการเสกสมรสแบบมิเห็นด้วยต่อองค์ประชุมและรัฐบาล แต่ถึงกระนั้น พระบุตรมีสิทธิได้รับพระอิสริยยศ ทั้ง 2 มีพระโอรสคือ

1. นิโคลัส โรมานอฟ เจ้าชายแห่งรัสเซีย
2. เจ้าชายดิมิทรี โรมานอฟ

อ้างอิง
-------




1. ↑   Lundy, Darryl. "Roman Petrovich Romanov, Prince of Russia". The Peerage. Retrieved 2008-01-25.
2. ↑   "Nikolai Romanov Prince of Russia Presentation". Archived from the original on 2008-06-17. Retrieved 2008-01-25.
3. ↑   Cahoon, Ben. "Montenegro". Worldstatesmen. Retrieved 2008-01-25.
การประชุมของนเรนทรมณฑลในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941
**นเรนทรมณฑล** (ฮินดี: नरेन्द्रमण्डल *นเรนฺทฺรมณฺฑลฺ*; อังกฤษ: Chamber of Princes) เป็นสถาบันที่จัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1920 ตามพระราชโองการของพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ในฐานะจักรพรรดิแห่งอินเดีย เพื่อให้ผู้ปกครองริยาสัต (रियासतें *ริยาสตฺ*; princely state) มีที่ประชุมแสดงความต้องการและความปรารถนาต่อรัฐบาลอาณานิคมบริติชราช (ब्रिटिश राज *บฺริติศราชฺ*; British Raj) สถาบันนี้ดำรงอยู่จนกระทั่งบริติชราชสิ้นสุดลงเมื่อ ค.ศ. 1947

ภาพรวม
------

พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงตั้งนเรนทรมณฑลขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1920 ตามพระราชโองการลงวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1919 หลังจากที่ทรงอนุมัติพระราชบัญญัติการปกครองอินเดีย ค.ศ. 1919 (Government of India Act 1919) การจัดตั้งนเรนทรมณฑลนี้เป็นผลมาจากการที่ชาติบริเตนเลิกใช้นโยบายแยกผู้ปกครองท้องถิ่นในอินเดียออกจากกันและออกจากโลกภายนอก

นเรนทรมณฑลประชุมกันครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 เริ่มแรกมีสมาชิก 120 คน ในจำนวนนี้ 108 ตำแหน่งไว้สำหรับผู้แทนรัฐสำคัญ ๆ ซึ่งได้เป็นสมาชิกตามสิทธิอันชอบธรรมของตนเอง ส่วน 12 ตำแหน่งที่เหลือไว้สำหรับผู้แทนรัฐต่าง ๆ อีก 127 รัฐ ทำให้รัฐเล็กรัฐน้อย 327 รัฐไม่มีผู้แทน นอกจากนี้ ผู้ปกครองรัฐสำคัญอย่างรัฐพโรทา (बड़ोदा राज्य *พโรทาราชฺย*; Baroda State), รัฐ ควาลิยัร (Gwalior State), และรัฐโหลการ์ (होलकर *โหลฺการ*; Holkar) ก็ไม่ยอมร่วมนเรนทรมณฑล

ปรกติแล้ว นเรนทรมณฑลประชุมกันปีละครั้ง ประธานที่ประชุม คือ มหาราชยปาล (महाराज्यपाल *มหาราชฺยปาลฺ*; Viceroy of India) นเรนทรมณฑลยังตั้งคณะกรรมาธิการซึ่งประชุมกันค่อนข้างบ่อย

ที่ประชุมของนเรนทรมณฑล คือ อาคารสันสัทภวัน (संसद भवन *สนฺสทฺภวนฺ*; Sansad Bhavan)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vapal Pangunni Menon (1956) *The Story of the Integration of the Indian States*, Macmillan Co. pp. 17-19
2. ↑  Barbara N. Ramusack, *The Princes of India in the Twilight of Empire: Dissolution of a Patron-client System, 1914–1939* (Ohio State University Press, 1978) p. xix
3. 1 2  John Allan, Wolseley Haig, Henry Dodwell, *The Cambridge Shorter History of India* (1969), p. 1065
**วัดคุ้งตำหนัก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี

ในพระราชพงศาวดารกล่าวถึงการเสด็จมาตกปลาทะเลของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (พระเจ้าเสือ) ในสมัยอยุธยาตอนปลายและประทับแรมอยู่ ณ วัดคุ้งตำหนัก ยังปรากฏหลักฐานในนิราศเมืองเพชรของสุนทรภู่ที่กล่าวไว้ว่า 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ถึงที่วังตั้งประทับรับเสด็จ |  | มาทรงเบ็ดปลากระโห้ไม่สังหาร |
| ให้ปล่อยไปในทะเลเอาเพดาน |  | แต่โบราณเรียกว่าองค์พระทรงปลา |

อย่างไรก็ตามในปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยของพระตำหนักดังกล่าว สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดคุ้งตำหนักตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2466

วัดมีอุโบสถเก่าแก่ สันนิษฐานว่าคงสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย สร้างขึ้นด้วยไม้สักทั้งหลัง ภายในประดิษฐานพระประธาน สร้างมาจากไม้ทองหลาง วัดคุ้งตำหนักตั้งอยู่ในชุมชนชาวมอญที่อพยพจากหงสาวดีในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตรงกับแผ่นดินของสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีเจดีย์รูปแบบเจดีย์ชเวดากอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศรีศักร วัลลิโภดม. "ลุ่มน้ำเพชรบุรี". วารสารเมืองโบราณ.
2. ↑  "วัดคุ้งตำหนัก". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ทัวร์เมืองเก่า เล่าเรื่องวันวาน ผ่านที่เที่ยวหลากหลาย ที่ "เพชรบุรี"". ผู้จัดการออนไลน์.
4. ↑  ""คุ้งตำหนัก" อีกวิถีหนึ่งของคนมอญปลายแม่น้ำเพชรบุรี" (PDF). p. 126.
ในวิชาเทววิทยาและมนุษยปรัชญา **บันทึกนภา** (อังกฤษ: Akashic records) หรือ **อากาศานุกรม** (มาจากศัพท์สันสกฤตว่า आकाश "อากาศ" อันแปลว่าท้องฟ้า) คือประมวลองค์ภูมิทั้งหมดของมวลมนุษย์ ทั้งการกระทำ, คำพูด, ความคิด, อารมณ์ และเจตนา ซึ่งได้เคยเกิดขึ้นมาในอดีต กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบัน หรือจะเกิดขึ้นในอนาคต นักเทววิทยาเชื่อว่าองค์ภูมิเหล่านี้จะถูกจารึกไว้ในร่างปราศกายเนื้อระดับอนุภาคที่เรียกว่ากายทิพย์ (Etheric body) แม้บันทึกนภานี้จะปรากฏหลักฐานโดยเรื่องเล่าแต่ก็ไม่มีหลักฐานใดๆทางวิทยาศาสตร์มาพิสูจน์

นักเทววิทยาชาวอังกฤษ อลิซ ไบลีย์ (Alice Bailey) ได้อธิบายว่าบันทึกนภานั้น เปรียบเสมือนม้วนฟิมล์ภาพยนตร์เรื่องหนึ่งที่มีความยาวอย่างเหลือคณานับ บันทึกความประสงค์และความเป็นไปทั้งหมดบนผืนแผ่นดินโลกของดาวเคราะห์ดวงนี้ ผู้ที่ได้รับชมม้วนฟิมล์นี้จะเห็นภาพความเป็นไปทั้งหมดของมนุษย์ทุกผู้ชนตั้งแต่โลกถือกำเนิด ความเป็นไปและวิวัฒนาการของวงศ์สัตว์โลกทั้งมวล ตลอดจนกรรมทั้งหมดของทุกดวงจิตมนุษย์ตั้งแต่ถือกำเนิดเป็นดวงจิตขึ้นมา การได้รับชมม้วนฟิมล์นี้อาจสามารถอธิบายถึงการมีญาณหยั่งรู้อนาคต อย่างไรก็ตาม มีผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นที่จะสามารถจำแนกออกว่าภาพที่ตนเห็นเป็นแค่ความฝันที่เกิดขึ้นจากจิตนาการหรือเป็นภาพจากบันทึกนภา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ellwood, Robert S. (1996). "Theosophy". ใน Stein, Gordon (บ.ก.). *The Encyclopedia of the Paranormal*. Prometheus Books. pp. 759–66. ISBN 978-1-57392-021-6.
2. ↑  Regal, Brian (2009). *Pseudoscience: A Critical Encyclopedia*. Greenwood. p. 29. ISBN 978-0-313-35507-3. Other than anecdotal eyewitness accounts, there is no evidence of the ability to astral project, the existence of other planes, or of the Akashic Record.
3. ↑  Drury, Nevill (2011). *Heaven: The Rise of Modern Western Magic*. New York: Oxford University Press. p. 308. ISBN 978-0-19-975100-6.
4. ↑  Alice Bailey. *Light of the Soul on The Yoga Sutras of Patanjali – Book 3 – Union achieved and its Results (1927)*
วัดคุ้งท่าเลา
**วัดคุ้งท่าเลา** เป็นวัดราษฏร์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพึ่ง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี มีสิ่งที่น่าสนใจคือประตูทางเข้าวัดเป็นรูปหนุมานกำลังอ้าปากตั้งเด่นเป็นสง่า ประดับกระจกสีสวยสะดุดตา เป็นความคิดริเริ่มของเจ้าอาวาสที่นำตำนานเมืองลพบุรีที่เกี่ยวกับเรื่องรามเกียรติ์มาประยุกต์ในการสร้าง นับว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีูรูปร่างค่อนข้างแปลกแต่แฝงไปด้วยความงดงามในตัว นับว่าเป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งของอำเภอบ้านหมี่และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่หนึ่งที่น่าสนใจมาก มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ภายในพระอุโบสถเรื่องเทศน์มหาชาติ และพระมาลัย วัดมีพระพุทธรูปเก่าสมัยเชียงแสน ขนาดหน้าตักกว้าง 12 นิ้ว สำหรับการเดินทาง ใช้เส้นทางเดียวกับวัดท้องคุ้ง อยู่ห่างมาอีกประมาณ 3.5 กิโลเมตร

วัดคุ้งท่าเลาจดทะเบียนปีก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2430 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรก เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2462 ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ได้ผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 สร้างวัดโดยนายเลา บริจาคที่ดินให้สร้างวัด และนายปา นายปั้น กองแก้ว ได้ดำเนินการก่อสร้างวัด มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ.2500 และมีโรงเรียนประถมศึกษาตั้งอยู่ในวัดนี้

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดลพบุรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคุ้งท่าเลา". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**ออนอเร กาบรีแยล รีเกติ เคานต์แห่งมีราโบ** (ฝรั่งเศส: *Honoré Gabriel Riqueti, comte de Mirabeau*) เป็นผู้นำการปฏิวัติฝรั่งเศสในช่วงต้น เขาเคยเป็นขุนนางที่ตกเป็นข่าวฉาวมากมายจนชื่อเสียงของเขาพังยับในช่วงก่อนการปฏิวัติจะเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1789 อย่างไรก็ตาม มีราโบสามารถก้าวขึ้นมาอยู่แถวหน้าในสนามการเมืองฝรั่งเศสในช่วง ค.ศ. 1789–1791 และได้รับคะแนนเสียงความไว้วางใจจากประชาชน และด้วยการที่เขามีวาทศิลป์ในการพูด เขากลายเป็นผู้นำของกลุ่มการเมืองสายกลางท่ามกลางกระแสการปฏิวัติ มีราโบเสนอให้ใช้ระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญตามตัวแบบบริเตนใหญ่

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าแนวทางสายกลางของเขาจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่มีราโบถูกมองเป็นดั่งวีรบุรุษของชาติยามที่เขาถึงแก่อสัญกรรมตามธรรมชาติ ถึงกระนั้น เมื่อมีการค้นพบภายหลังว่ามีราโบรับเงินจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ตลอดจนรับเงินจากออสเตรียซึ่งเป็นศัตรูของฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1790 การค้นพบนี้ทำให้ชื่อเสียงในหลุมศพเขาป่นปี้ นักประวัติศาสตร์มักจะถกเถียงกันว่าสรุปแล้วมีราโบเป็นวีรบุรุษหรือผู้ยิ่งใหญ่ที่กอบกู้ฝรั่งเศสจากสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว หรือเป็นเพียงนักการเมืองเลวทรามเจ้าวาทกรรมคนนึงที่แก่นแท้แล้วไม่มีอะไรดี หรือเป็นเพียงผู้ทรยศที่แอบรับเงินจากชาติศัตรูกันแน่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Epstein (1970) pp 576–77
**วัดน้อยใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลิ่งชัน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร งานประจำปีที่สำคัญคืองานเทศน์มหาชาติในปลายเดือน 10 เริ่มจัดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 วัดมีโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (วัดน้อยใน) ในพระราชูปถัมภ์ฯ ตั้งอยู่ในที่ดินวัด

ประวัติ
-------

วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังสุดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ครอบครัวของนางน้อยซึ่งเป็นหญิงหม้าย มีบุตรสาว 2 คน คือ ผึ้งและจีด พร้อมด้วยพระสงฆ์รูปหนึ่งคือ พระอาจารย์หน่าย ซึ่งเป็นพระวิปัสสนา และข้าทาสบริวารของนางน้อยได้อพยพโดยทางเรือจากบ้านป่าถ่าน เกาะเมืองอยุธยา จนมาถึงบริเวณนี้ นางน้อยเห็นว่าบริเวณนี้เป็นป่ารกปราศจากผู้คน จึงจับจองที่ทำมาหากิน และทางตอนใต้ที่ดินมีวัดร้างตั้งอยู่ มีโบสถ์เก่าและวิหารรูปเรือสำเภา 

ในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่บ้านเมืองสงบแล้ว มีผู้คนมาอาศัยอยู่ในบริเวณนี้มากขึ้น นางน้อยกับพระอาจารย์หน่ายและชาวบ้านได้ร่วมกันบูรณะวัดร้าง มีพระอาจารย์หน่ายเป็นสมภาร มีพระสงฆ์มาสมัครเป็นศิษย์เพื่อเรียนวิปัสสนากรรมฐานกันมากมาย จนเมื่อสิ้นพระอาจารย์หน่ายกับนางน้อย นางผึ้งบุตรสาวคนโตผู้ไปได้สามีอยู่ที่บางเขนก็ได้สร้างวัดหนึ่ง แล้วจะตั้งชื่อวัดว่า "วัดน้อย" ตามชื่อมารดา แต่นางจีดผู้เป็นน้องไม่ยินยอม เพราะอยากจะให้วัดที่มารดาบูรณะมีชื่อว่าวัดน้อยเช่นกัน ทั้งสองคนตกลงกันไม่ได้ พระอาจารย์จีนผู้เป็นสมภารต่อจากพระอาจารย์หน่าย ได้ตัดสินใจให้วัดที่นางผึ้งสร้างใหม่มีชื่อว่า "วัดน้อยนอก" ส่วนวัดที่นางน้อยผู้เป็นมารดาได้บูรณะมีชื่อว่า "วัดน้อยใน"

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังเก่ารื้อถอนเมื่อปี พ.ศ. 2524 แล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ณ ตำแหน่งเดิม มีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นอุโบสถทรงไทย มุงกระเบื้องดินเผาเคลือบ มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ หน้าบันทั้งด้านหน้าและด้านหลังประดับตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้นต่าง ๆ มีเครื่องหมาย "พร" ประดับมงกุฎอันเป็นพระนามย่อของสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระประธานในอุโบสถหล่อขึ้นใหม่ตามแบบพระพุทธรูปสุโขทัย เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 9 นิ้ว ลงรักปิดทอง ประดิษฐานบนฐานชุกชีปิดทองประดับกระจก มีนามว่า *พระพุทธวชิรสุวัทนาสิริโสภาบพิตร*

เจดีย์ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงระฆังแบบอยุธยาขนาดใหญ่ทาสีทองทั้งองค์ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ทรงไทยยกพื้น ศาลาบำเพ็ญกุศลตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมรุ ศาลาริมน้ำอยู่ริมคลองบางกอกน้อย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2533 ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ พระครูวิทยานุกูล (มั่ง อินฺทสโร) และพระอธิการนิ่ม โกวิโท

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงตาบุญมา
* พระครูวิทยานุกูล (มั่ง อินฺทสโร)
* พระอธิการนิ่ม โกวิโท, หลวงตาขัณท์ (รักษาการ 2 ปี)
* พระมหาวิรัต จนฺทเทโว
* พระครูอดุลย์สาธุวัฒน์ (ชื้น ธมฺมสาโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-21.
2. ↑  วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. *การศึกษาภูมิหลังและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมวัฒนธรรมชุมชนในพื้นที่ตลิ่งชัน*. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน), 2552.
3. ↑  "วัดน้อยใน". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.
**วัดนายโรง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดนายโรงสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2403 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างโดยท่านเจ้ากรับซึ่งเป็นเจ้าของโรงละครนอกที่มีชื่อเสียงในอดีต ท่านนำเงินมาซื้อที่แล้วสร้างวัดประจำตระกูล ตั้งชื่อว่า "วัดนายโรง" หมายถึง วัดที่ก่อสร้างขึ้นโดยเจ้าของโรงละคร บ้างก็เรียกว่า **วัดเจ้ากรับ** หรือ **วัดละครเจ้ากรับ**

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อวัดนายโรงใหม่ว่า **วัดสัมมัชชผล** แต่ประชาชนในท้องถิ่นมักจะเรียกว่า **วัดนอก** เรียกคู่กันกับวัดใน (วัดบางบำหรุ) ซึ่งอยู่ใกล้กัน หรือบางทีก็เรียกว่า **วัดปากคลอง** เพราะตั้งอยู่ตรงปากคลองบางบําหรุ

อาคารเสนาสนะ
------------

พระพุทธเจดีย์สารีริกธาตุ
อุโบสถและวิหารมีรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังวาดโดยช่างฝีมือชั้นครู เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติชุดทศชาติชาดก เหนือกรอบหน้าต่างอุโบสถ ช่างปั้น ปั้นเป็นชฎาพระ ส่วนวิหารมีงานปั้นเป็นกระบังหน้าและหูกระต่ายขี้รัก เครื่องสวมหัวของเสนาผู้ใหญ่ฝ่ายไทย อันเป็นเครื่องสวมหัวของตัวละครนอก กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนอุโบสถเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อปี พ.ศ. 2520 พระประธานในอุโบสถมีนามว่า *พระพุทธสัพพัญญู* เป็นพระพุทธรูปสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางสีหไสยาสน์ที่เก่าแก่ มีนามว่า *พระพุทธไสยาสน์*

พระพุทธเจดีย์สารีริกธาตุเป็นมณฑปประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่วัดได้รับมอบถวายจากวัดไทยทีปฑุตมาราม นครโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา เมื่อปี พ.ศ. 2440

วัดมีมณฑปหลวงปู่รอด เป็นที่ตั้งรูปเหมือนหลวงปู่รอด หีบทองทึบ และอัฐิของหลวงปู่รอด และรูปเหมือนพระครูปริยัติวิมล อดีตเจ้าอาวาส มีเรือนท่านเจ้ากรับ เป็นที่ตั้งรูปเหมือนท่านเจ้ากรับผู้ก่อตั้งวัดนายโรง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงปู่รอด
* พระอาจารย์หมาด
* พระอาจารย์ตั้ง (รักษาการเจ้าอาวาส)
* พระอาจารย์ทิน (รักษาการเจ้าอาวาส)
* พระอาจารย์อยู่ (รักษาการเจ้าอาวาส)
* พระอธิการปาน อุตฺตโม นธ.เอก. ปธ.๓
* พระอาจารย์แนบ สิริจนฺโท
* พระคำนวณ ปคุโณ (รักษาการเจ้าอาวาสครั้งที่ 1 พ.ศ. 2500)
* พระมหาสมใจ สมจิตโต นธ.เอก. ปธ.๔
* พระครูปริยัติวิมล (คำนวณ ปคุโณ) นธ.เอก.ปธ.๕
* พระครูรัตนโสภณ (สุรัฐ สิริปุญโญ นธ.เอก. พธ.บ.(สังคมวิทยา), M.A.(sociology). Ph.D.(sociology)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนายโรงวัดแห่งตำนาน'เบี้ยแก้หลวงปู่รอด' : ท่องแดธรรม เรื่องและภาพโดยไตรเทพ ไกรงู". *คมชัดลึก*. 7 ธันวาคม 2555. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  จิตรกรรมฝาผนังธนบุรี. กรุงเทพฯ : สมาคมอนุรักษ์ศิลปกรรมและสิ่งแวดล้อม การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย, 2523.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดนายโรง**
**วัดนิโรธรังสี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่เศษ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอาจารย์วิชาญ ขันติญาโน

วัดนิโรธรังสี หรือ **วัดควน** มีประวัติการสร้างราว พ.ศ. 2490 พระกัมมัฎฐาน คณะธรรมยุติได้ออกธุดงคืประกาศธรรมวินัยฝ่ายปฏิบัติและวิปัสนา มีหัวหน้าคณะ คือ พระอาจารย์อำพันธ์ จิรวฒโก คณะสงฆ์กลุ่มนี้ได้เข้ามาพักแรมที่บ้านท้ายเหมือง จนชาวบ้านในละแวกนั้นเกิดความเลื่อมในปฏิปทา จึงมีผู้นิมนต์ท่านและคณะให้ประจำอยู่ ณ ตำบลแห่งนี้ เริ่มจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ขึ้นโดยมีนายใจ จิตใจ อดีตนายอำเภอท้ายเหมือง ขุนชินประชา เจ้าของที่ดิน (ถือกรรมสิทธิ์ตามเขตประทานบัตรทำเหมืองแร่) นายสุนทโร ณ ระนอง ผู้ดูแลจัดการที่ดินของขุนชินประชา นายสว่าง ศิริกุล และนายติ้น ศิริกุล ตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญและกุฏิ ภายในพื้นที่ของวัดมีกลุ่มต้นเทพทาโรมงคล ต้นใหญ่สุดมีขนาดเส้นรอบวงวัดได้ 2.6 เมตร สูง 30 เมตร อายุกว่า 80 ปี โดยในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน วัดจะเก็บผลมาทำเป็นน้ำมันแจกจ่ายแก่ญาติโยม กลุ่มต้นไม้นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนิโรธรังสี(วัดควน)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดนิโรธรังสี". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "รุกข มรดกของแผ่นดิน ใต้ร่มพระบารมี". สมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์.
พนักงานธนาคารในนาคปุระนัดหยุดงานประท้วง ส่วนหนึ่งของ "ภารตบันด์" ของธนาคารในอินเดีย เพื่อประท้วงร่างรัฐบัญญัติการปฏิรูปภาคธนาคารเมื่อปี 2012
**บันด์** (เทวนาครี: बंद ทับศัพท์เป็น Bandh; แปลตรงตัว: ปิด, มาจากเปอร์เซีย: بند‎) เป็นรูปแบบการประท้วงทางการเมืองในเอเชียใต้โดยเฉพาะอินเดียกับเนปาล คล้ายคลึงกับการนัดประท้วงหยุดงาน โดยประกาศและกระทำโดยพรรคการเมือง ชุมชน หรือกลุ่มคน หนึ่งในคำที่ปรากฏใช้มากในอินเดียคือ "ภารตบันด์" (*Bharat bandh*) ซึ่งหมายถึงการเรียกร้องให้กระทำบันด์ทั้งประเทศ

ชุมชนหรือพรรคการเมืองที่ประกาศบันด์จะคาดหวังให้สาธารณชนผู้เข้าร่วมโดยทั่วไปอยู่ที่บ้านและไม่เดินทางมาทำงาน, ร้านค้าปิดบริการ และการชนส่งสาธารณะ รถโดยสารประจำทาง รถแท็กซี่ ไม่ลงขับตามถนนหรือไม่รับผู้โดยสาร และเคยสำเร็จในระดับนครมาแล้ว เช่นครั้งหนึ่งที่เบงกาลูรุในปี 2012 บันด์อาจเรียกได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการดื้อแพ่ง และส่วนใหญ่มีเป้าหมายเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลแก้ไขปัญหาเฉพาะต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Berntsen, Maxine, "बंद", in A Basic Marathi-English Dictionary, New Delhi: American Institute of Indian Studies, 1982-1983.
3. ↑  "Will Bharat Bandh shut Mumbai down on Thursday?". *NDTV*. 28 May 2012. สืบค้นเมื่อ 30 May 2012.
4. ↑  "Bengaluru to shut on Bharat Bandh". *Deccan Chronicle*. สืบค้นเมื่อ 30 May 2012.
5. ↑  "Bharat Bandh on May 31 against UPA's petrol bomb". *Yahoo News*. สืบค้นเมื่อ 30 May 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Johari, J. C. (1982). *Comparative Politics*. Sterling Publishers Pvt. Ltd, New Delhi. ISBN 8120704681. Chapter 20: *Techniques of Pressure Politics*. pp. 393–410.
**วัดน้อยสุวรรณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 54 ตารางวา 

วัดน้อยสุวรรณารามได้รับอนุญาตให้สร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2515 โดยมีนางน้อย สายพานทอง เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ได้ประกาศเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ได้ตั้งวัดตามชื่อผู้ถวายที่ดินว่า "วัดน้อยสุวรรณาราม" ได้พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2514 และแผนกบาลี ในปี พ.ศ. 2548

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 26.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ศาลาการเปรียญกว้าง 8.50 เมตร ยาว 48.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารทรงไทยสองชั้น กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง ซึ่งเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 9 หลัง และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 4 หลัง วิหาร กว้าง 10.27 เมตร ยาว 19.11 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 3 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดน้อยสุวรรณาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดน้อยสุวรรณาราม". กศน.ตำบลแพรกษาใหม่.
**นูเมนอร์** (Númenor) เป็นชื่อเกาะแห่งหนึ่งในโลกจินตนาการของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นแผ่นดินที่แยกต่างหากออกมาจาก มิดเดิลเอิร์ธ มีแนวคิดในการประพันธ์มาจากแผ่นดินจมสมุทรแอตแลนติส ชื่อนูเมนอร์มาจากภาษาเควนยา ว่า *Númenórë* ซึ่งมีความหมายว่า *แผ่นดินตะวันตก* โทลคีนเขียนไว้ว่า เมื่อแปลงจากคำภาษาเควนยาเป็นภาษานูเมนอเรียน ชื่อนี้ออกเสียงเป็น *อนาดูเน (Anadûnê)*

ประวัติ
-------

นูเมนอร์เป็นอาณาจักรของมนุษย์ชาวเอไดน์ หลังสิ้นสุดสงครามในยุคที่หนึ่ง ทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้ทะเล ปวงเทพจึงสร้างเกาะแห่งนี้ให้เป็นรางวัลแก่มนุษย์ที่ช่วยเหลือการศึกกับฝ่ายเทพ โดยยกแผ่นดินขึ้นเป็นเกาะกลางมหาสมุทรใหญ่ ระหว่างทวีปอามันกับมิดเดิลเอิร์ธ เรียกชื่อดินแดนนี้ว่า **อันดอร์** (Andor) หมายถึง 'แผ่นดินอันเป็นกำนัล' มนุษย์ชาวเอไดน์ออกเดินทางมาสู่ดินแดนนี้โดยแล่นเรือติดตามดวงดาวของเออาเรนดิล ดังนั้นดินแดนนี้จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **เอเลนนา** (Elenna) ซึ่งแปลว่า 'มุ่งสู่ดวงดาว'

เอลรอส บุตรแห่งเออาเรนดิล ผู้เลือกชะตาชีวิตเยี่ยงมนุษย์ ได้เป็นกษัตริย์องค์แรกของชาวนูเมนอร์ ทรงพระนามว่า 'ทาร์-มินยาทัวร์' ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปีที่ 32 ถึง 442 ของยุคที่สอง ทายาทในสายวงศ์ของพระองค์ล้วนมีอายุยืนยาวมากกว่ามนุษย์โดยปกติทั่วไปมาก 

ปวงเทพสั่งห้ามชาวนูเมนอร์มิให้ล่องเรือไกลไปทางตะวันตกจนกระทั่งมองไม่เห็นแผ่นดินของตน เพื่อป้องกันมิให้พวกเขาคิดเดินทางมาสู่แผ่นดินอมตะ แต่ด้วยใจรักการเดินทางทำให้ชาวนูเมนอร์ออกสำรวจโลกไปกว้างไกลทั้งทางตะวันออก ทางเหนือ และทางใต้ กษัตริย์นักเดินเรือคนสำคัญของนูเมนอร์คือ ทาร์-อัลดาริออน ทรงบุกเบิกดินแดนบนมิดเดิลเอิร์ธกว้างและไกล และทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับกิล-กาลัด ที่สร้างอาณาจักรอยู่ที่ชายฝั่งทางเหนือ คือที่ลินดอน

รัชสมัยของ อาร์-ฟาราโซน (หรือ ทาร์-คาลิออน) ทรงยกทัพไปครองมิดเดิลเอิร์ธ เซารอนไม่กล้าสู้ด้วย จึงแสร้งเป็นยอมจำนน และมาอยู่นูเมนอร์ในฐานะเชลย แต่แล้วก็สร้างความเชื่อถือของตัวขึ้นจนได้เป็นที่ปรึกษาสำคัญขององค์กษัตริย์ เซารอนในร่างแปลงของ 'อันนาทาร์' ยุยงให้อาร์-ฟาราโซน คิดเหิมเกริมจะไปช่วงชิงความเป็นอมตะจากปวงเทพ จนเป็นเหตุแห่งความพินาศของอาณาจักรในที่สุด

ภูมิประเทศ
----------

บทบรรยายเรื่องลักษณะภูมิประเทศของนูเมนอร์ แสดงไว้ในหนังสือ Unfinished Tales ตอน "บทพรรณนาว่าด้วยลักษณะของเกาะนูเมนอร์" กล่าวว่า ตัวเกาะตั้งอยู่กลางมหาสาคร (The Great Sea) ค่อนไปทางทวีปอามันมากกว่ามิดเดิลเอิร์ธ ลักษณะของเกาะรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก แบ่งเป็นแคว้นต่างๆ ดังนี้

* โฟโรสตาร์ ฆรือ "แคว้นอุดร"
* อันดูสตาร์ หรือ "แคว้นปัจจิม"
* ฮยาร์นูสตาร์ หรือ "แคว้นหรดี"
* ฮยาร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นอาคเนย์"
* ออร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นบูรพา"
* มิททัลมาร์ หรือ "แผ่นดินใน"

### เมืองและสถานที่สำคัญ

* อาร์เมเนลอส เมืองหลวงของอาณาจักร ตั้งอยู่ที่แคว้นมิททัลมาร์
* อันดูนิเอ
* โรเมนนา
* เอลดาลอนเด
* ฮยาร์รัสโตนิ
* อีลิกราบส์

ดูเพิ่ม
-------

* อคัลลาเบธ
* ราชวงศ์นูเมนอร์

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน. *ลอร์ดออฟเดอะริงส์* ภาคผนวก, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน. *Unfinished Tales* ว่าด้วยนูเมนอร์และยุคที่สอง, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.

| * ด
* ค
* ก
ดินแดนในยุคที่สอง ตามตำนานของโทลคีน |
| --- |
| มนุษย์ | 
* นูเมนอร์
* อุมบาร์
* ฮารัด

 |
| เอล์ฟ | 
* ลินดอน
* เอเรกิออน
* ริเวนเดลล์
* ลอธลอริเอน
* กรีนวูด

 |
| คนแคระ | 
* คาซัดดูม
* เอเรบอร์

 |
| ฝ่ายอธรรม | 
* โดลกุลดัวร์
* บารัดดูร์
* มอร์ดอร์

 |
| ดินแดนอื่น ๆ | 
* เอเรียดอร์
* โรห์วาเนียน

 |
**วัดคิรีวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชำราก อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด

วัดคีรีวิหาร เดิมชื่อว่า **วัดท่าเลื่อน** หรือ **วัดภูเขายวน** ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2429 ต่อมาในสมัยที่ฝรั่งเศสเข้ามาปกครองเมืองตราด ได้แต่งตั้งเจ้าอาวาสเป็นพระครูรัฐาภิมุกข์และเรียกชื่อวัดนี้ว่า **วัดภูเขายวน** เมื่อไทยได้เมืองตราดกลับคืนมา สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ทรงพระทานชื่อให้เลือก 3 ชื่อ คือ วัดคีรีเวสวิหาร วัดเวสคีรีวิการและวัดคิรีวิหาร จึงได้ใช้ชื่อ "วัดคิรีวิหาร" มาจนปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2523

ที่ตั้งอยู่บนภูเขาทำให้มองเห็นวิวทิวทัศน์ด้านล่างที่เป็นป่า เขา และทะเล มีสวนป่าขนาดย่อม ๆ มีต้นสักปลูกอย่าง เป็นระเบียบ ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหญ่ เจดีย์ เรือนรับรองสมเด็จพระเทพฯ กุฏิธรรมสารอุทิศ และกุฏินิรมิตสามัคคี ศาลาการเปรียญ วิหารจีนที่ประดิษฐานพระพุทธอุดมสมบูรณ์ พระอวโลกิเตศวร และพระสังกัจจายน์ และยังมีกุฏิทรงไทยที่สร้างได้ถูกต้องตามพระวินัยบัญญัติมีขนาดพอแค่ภิกษุอยู่ได้รูปเดียวเท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคีรีวิหาร". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดคิรีวิหาร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดคีรีวิหาร". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดน้อยนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 15 ไร่ 28 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบติดต่อกับคลองบางกระสอและแม่น้ำเจ้าพระยา

หนังสือ *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2* ระบุว่า วัดน้อยนอกตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2393 แต่ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เมื่อแรกสร้างวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ ต่อมาชาวบ้านได้ถวายที่ดินเพิ่มเติม ทำให้วัดมีที่ดินตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์มากขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2393 (พร้อมประกาศการสร้างวัด) และยังแบ่งที่ดินส่วนหนึ่งให้สร้างโรงเรียนธัมมสิริศึกษานนทบุรีด้วย

อาคารและเสนาสนะสำคัญของวัดน้อยนอกได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2393 ภายในประดิษฐานพระประธานสร้างด้วยหิน หน้าตักกว้างประมาณ 1.50 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูใบฏีกาลมัย นิติสาโร (ปีแดง) พ.ศ. 2515
* พระมหานพดล อาสโภ พ.ศ. 2552

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 537–538. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดน้อยนอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดคุณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ตั้งวัดอยู่บนถนนรอบเกาะระหว่างทางเข้าน้ำตกหน้าเมืองและหัวถนน ปัจจุบัน พระครูสิริทีปคุณากร (ประจวบ ปญฺญาทีโป ป.ธ.5) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดคุณาราม **วัดเขาโป๊ะ** หรือ **วัดหลวงพ่อแดง** ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545

วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อแดงหรือพระครูสมถกิตติคุณท่านเป็นชาวเกาะสมุยตั้งแต่กำเนิด หลังจากท่านมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2516 เหล่าลูกศิษย์ได้บรรจุสังขารของท่านตามที่ท่านสั่งไว้และประดิษฐานไว้บนศาลาวัดคุณาราม สังขารท่านยังคงไม่เน่าเปื่อยและยังคงอยู่ในท่านั่งขัดสมาธิให้ชาวบ้านและนักท่องเที่ยวได้กราบไหว้ขอพร หลวงพ่อแดง ท่านเป็นพระวิปัสสนากรรมฐานและเดินธุดงค์ตามป่าเขาบนเกาะสมุย จากนั้นมารับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดคุณาราม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคุณาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดคุณาราม (วัดเขาโป๊ะ, วัดหลวงพ่อแดง)". เทศบาลนครเกาะสมุย.
4. ↑  "เนรมิตสุดอลังการประติมากรรมปูนปั้นเรือพนมพระ วัดคุณารามแห่งแรกในสมุย". สยามรัฐออนไลน์.
5. ↑  "เที่ยวทั่วไทยไปกับพี่หนุ่ม-สุทน พาไปรู้จักสถานที่ท่องเที่ยวบนเกาะสมุย วัดคุณาราม หาดหินตา หินยายและจุดชมวิวลาดเกาะ อ.เกาะสมุย จ.สุราษฎร์ธานี".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดคุณาราม**
**วัดนาเตา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะเกษ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน

วัดนาเตาตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2356 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478 จากจารึกวัดนาเตาระบุว่า เมื่อ พ.ศ. 2356 เริ่มปฏิสังขรณ์วิหารวัดหนองเทา (วัดนาเตา) โดยมีครูบาเจ้าวัดนาราบเป็นที่ปรึกษา มีพระอุปนันทะเจ้าอาวาสวัดหนองเทาเป็นประธานฝ่ายบรรพชิต และมีแสนทักขิณะเป็นประธานฝ่ายฆราวาสร่วมกับพระภิกษุสามเณรและคนบ้านหนองเทาและคนในหมู่บ้านใกล้เคียง ในการนี้มีพระปัญโญเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง

ภายในอุโบสถมีองค์พระประธานที่เป็นองค์นอนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก หอไตรไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ลักษณะเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสก่ออิฐถือปูน ส่วนฐานหน้ากระดานลูกแก้วอกไก่ หลังคามุงหลังคาเดิมเป็นหินชนวน ต่อมาเป็นกระเบื้องดินเผา วิหารศิลปะล้านนา หลังคาลดหน้า 3 ชั้น มีโครงสร้างหลังคาแบบม้าต่างไหม หลังคาเดิมเป็นกระเบื้องดินขอเปลี่ยนเป็นแป้นเกล็ด ในปี พ.ศ. 2522 มีการเทปูนซีเมนต์ลงทับพื้น เสาและคานหุ้มไม้จากพื้นเดิม ในปี พ.ศ. 2545 บันไดทางขึ้นด้านหน้าแก้ไขจากเหงามาเป็นนาค

วัดยังมีจารึกบนพระบฏซึ่งพบเพียงแห่งเดียวในจังหวัดน่าน ระบุปีที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2358

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จารึกวัดนาเตา". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
2. ↑  "วัดนาเตา". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดนาเตา" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 19 ธันวาคม 2565. เข้าถึงจาก
4. ↑  กรรณิการ์ วิมลเกษม, ชัยณรงค์ กลิ่นน้อย. "จารึกพระบฏ วัดนาเตา อ.นาน้อย จ.น่าน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
**วัดจรเข้ใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านคลองบางฉมาน ตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่ อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 72 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา

วัดจรเข้ใหญ่ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยนายคง ร่วมกับทายก ก่อสร้างอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2434 ชุมชนบ้านใหญ่ซึ่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่ในตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่ได้ร่วมกันพัฒนาวัดมาอย่างต่อเนื่อง แต่เนื่องจากอุโบสถเก่ามีขนาดเล็ก ไม่สามารถรองรับญาติโยมที่มาร่วมพิธีกรรมทางศาสนาได้ อีกทั้งยังมีสภาพทรุดโทรม พระครูพิพัฒน์สมุทรธาดา (หลวงพ่อภักดิ์) เจ้าอาวาส จึงบอกบุญเชิญชวนญาติโยมผู้มีจิตศรัทธาให้ร่วมกันก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ และได้จัดงานปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 28 มกราคม ถึงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร ลักษณะทรงไทย เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ส่วนใหญ่เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเผือก
* พระอธิการแจ้
* พระอธิการปลั่ง
* พระอธิการตุ๋ย
* พระอธิการเหลือ
* พระอธิการขาบ
* พระอธิการบุญ
* พระครูสุตาภินันท์ (พระอาจารย์ชื่น)
* พระครูพิพัฒน์สมุทรธาดา ปวิชฺ โช
* พระครูวิบูลปัญญากร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจรเข้ใหญ่". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 752. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**โซลานา อิมานี โรว์** (อังกฤษ: Solána Imani Rowe; เกิด 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) หรือรู้จักในนาม **ซีซา** (SZA /ˈsɪzə/ ***siz**-ə*) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เริ่มทำงานดนตรีในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2010 โดยออกอีพีชุด *ซี.ซีซา.รัน* (2012) และ *เอส* (2013) ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับค่ายเพลงฮิปฮอปชื่อ ท็อปดอกเอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งมีผลงานชุด *ซี* (2014) ในปีเดียวกันนี้เธอร่วมแต่งเพลง "ฟิลลิงมายเซลฟ์" กับนิกกี มินาจและบียอนเซ่ โนวส์ ต่อมาปี 2016 เธอมีส่วนร่วมในเพลงของรีแอนนาที่ชื่อว่า "คอนซิเดอเรชัน"

สตูดิโออัลบัมชุดแรกของซีซาชื่อว่า *คอนโทรล* (2017) ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ดนตรี ถือเป็นอัลบั้มลำดับที่ 2 ในประวัติศาสตร์ที่ติดอันดับอัลบั้มอาร์แอนด์บียาวนานที่สุดโดยศิลปินหญิงบนชาร์ต *บิลบอร์ด* 200 และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวสามชุดจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2017 เธอมีส่วนร่วมร้องเพลงกับมารูนไฟฟ์ในเพลงฮิตติดอันดับในสิบอันดับแรกที่ชื่อเพลงว่า "วอตเลิฟเวอส์ดู" ปีถัดมาเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลออสการ์ในผลงานที่เธอร่วมร้องกับเคนดริก ลามาร์ในเพลงที่ชื่อ "ออลเดอะสตาส์" ซึ่งประกอบภาพยนตร์เรื่อง *แบล็ค แพนเธอร์*

ปี 2020 เธอออกซิงเกิล "กูดเดยส์" ปีถัดมาออกซิงเกิล "ไอเฮตยู" และผลงานร่วมงานกับโดจา แคต ในเพลง "คิสมีมอร์" ซึ่งทั้งสามซิงเกิลดังกล่าวติดหนึ่งในสิบอันดับบนชาร์ต *บิลบอร์ด* ฮอต 100 ในปี 2021 ซึ่งเพลงหลังสร้างสถิติเป็นซิงเกิลการร่วมงานศิลปินหญิงล้วนที่ครองท็อป 10 ยาวนานที่สุด ต่อมาอัลบั้มชุดที่สองของซีซาที่ชื่อ *เอสโอเอส* (2022) ติดอันดับ 1 บนชาร์ต *บิลบอร์ด* 200 อัลบั้มนี้มีซิงเกิลคือ "โนบอดีเก็ตส์มี" และ "คิลบิล" ทั้งสองเพลงติดท็อป 10

ผลงานเพลง
---------

* *Ctrl* (2017)
* *SOS* (2022)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "SZA Albums and Discography". *AllMusic*.
2. ↑  "SZA teases new song "PSA" as she celebrates her 33rd birthday". *The FADER* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ December 21, 2022.
3. ↑  "CTRL by SZA". *Metacritic*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 8, 2017. สืบค้นเมื่อ December 1, 2017.
4. ↑  Smith, Danyel (2023-02-08). "SZA's Ruination Brought Her Everything". *The New York Times* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2023-02-09.
5. ↑  Davis, Rachaell (January 22, 2019). "All The Stars: SZA And Kendrick Lamar Are Now Oscar-Nominated". *Essence* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 9, 2019. สืบค้นเมื่อ May 21, 2019.
6. ↑  "Morgan Wallen, SZA Hit Hot 100's Top 10, Chris Brown & Young Thug Rule Radio Songs". *Billboard* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ March 10, 2021.
7. ↑  "SZA reacts to landing her first solo 'Billboard' Hot 100 hit, "Good Days" - Music News - ABC News Radio". *abcnewsradioonline.com* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-02. สืบค้นเมื่อ March 10, 2021.
8. ↑  "Doja Cat & SZA's "Kiss Me More" Breaks Record Held By Brandy & Monica". *www.hotnewhiphop.com*. August 24, 2021. สืบค้นเมื่อ August 25, 2021.
**เพชรไทย ชูวัฒนะ** หรือชื่อจริง **นฤพล สุกใส** เกิดวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่จังหวัดชัยนาท สถิติการชก 9 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 7) แพ้ 1

ประวัติ
-------

เพชรไทยหัดชกมวยไทยกับพี่ชายก่อนจะเดินสายชกมวยไทยตามงานวัด และชกมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาแห่งชาติ ต่อมา จึงได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชกมวยอาชีพในสังกัดของชูเจริญ รวีอร่ามวงศ์ โดยขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนนสมเดช แก่นนรสิงห์ จากนั้น ชกชนะน็อครวดอีก 6 ครั้งจนได้เป็นรองแชมป์มวยสากลทั้งเวทีลุมพินีและราชดำเนิน

เมื่อครั้งที่เมืองชัย กิตติเกษมป้องกันแชมป์โลกกับลี เจืองแจ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2533 เพชรไทยได้เป็นคู่ซ้อมให้กับลี ซึ่งเพชรไทยชกจนลีเลือดกำเดาไหลต้องหยุดซ้อม ทางด้านชูเจริญ ผู้จัดการจึงสนับสนุนเพชรไทยเต็มที่ ติดต่อกับอลัน คิม ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้จัดการของคิม บองจุนแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทของสมาคมมวยโลก เพื่อเปิดโอกาสให้เพชรไทยได้ขึ้นชิงแชมป์โลก 

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2533 เพชรไทยได้เป็นรองแชมป์โลกอันดับ 10 รุ่นมินิมัมเวทของสมาคมมวยโลกทั้งที่เคยชกกับนักมวยสากลชาวไทยทั้งสิ้น จากนั้น เพชรไทยได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกกับคิม บองจุนเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ที่โซล ปรากฏว่าเพชรไทยเป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 3 จากนั้น เพชรไทยขึ้นชกอีกแค่ครั้งเดียวเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ชนะน็อค ศุภชัยน้อย ทวีรัตน์ ยกแรก จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 10 ก.พ. 2533 แพ้น็อค คิม บองจุน (เกาหลีใต้) ยก 3

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ชายพจน์. เพชรไทย ชูวัฒนะ ส้มหล่นชิงแชมป์โลก. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 30 ฉบับที่ 1432 15 – 21 กุมภาพันธ์ 2555 หน้า 44-45

* สถิติการชก[*ลิงก์เสีย*]
**วัดหนองบัว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าคา อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน

วัดหนองบัวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2215 ที่บ้านหนองบัว เป็นหมู่บ้านชาวไทลื้อกลุ่มใหญ่อาศัยมาช้านาน มีเรื่องเล่าว่าเป็นชาวไทลื้อจากเมืองล้า สิบสองปันนาที่อพยพเข้ามาอยู่ในเมืองน่าน เมื่อประมาณจุลศักราช 1184 (พ.ศ. 2365)

วิหารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เรียบง่าย มีความโดดเด่นที่จิตรกรรมผาผนังแบบเดียวกับวัดภูมินทร์ วิหารวัดหนองบัว สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2405 โดยการนำของครูบาหลวงสุนันต๊ะร่วมกับชาวบ้านหนองบัวช่วยกันสร้างขึ้น เป็นสถาปัตยกรรมรูปแบบไทลื้อ ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมที่แสดงเรื่องราวทางพุทธชาดก โดยช่างฝีมือสกุลไทลื้อที่ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงสองแห่งคือที่วัดภูมินทร์กับที่วัดหนองบัว ภาพเขียนจิตรกรรมในวิหารวัดหนองบัวเขียนโดย ทิดบัวผัน ซึ่งเป็นช่างชาวลาวพวนที่นายเทพได้นำตัวมาจากเมืองพวนในแคว้นหลวงพระบาง ส่วนเรื่องราวที่เขียนในภาพได้แก่เรื่อง จันทคาธชาดก ซึ่งเป็นนิยายคติธรรมเก่าแก่อันดับที่ 11 ในหนังสือปัญญาสชาดกปัจฉิมภาค นอกจากนี้ในภาพจิตรกรรมยังมีภาพเรือกลไฟและทหารชาวฝรั่งเศส ซึ่งตามประวัติของเรือกลไฟแล้วมีแหล่งกำเนิดอยู่ในยุโรปและอเมริกา สันนิษฐานว่าว่าช่างเขียนคงจะเขียนภาพอยู่ในช่วงสมัยรัชกาลที่ 4 ถึงรัชกาลที่ 5 นอกจากนั้นในบางตอนของภาพยังมีการเขียนภาพวิถีชีวิตของชาวไทลื้อเอาไว้ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด จังหวัดน่าน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหนองบัว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "เที่ยว "วัดหนองบัวเมืองน่าน" ชมภาพจิตรกรรมล้านนา 150 ปี". เชียงใหม่นิวส์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหนองบัว**
**วัดหนองผักนาก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองผักนาก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 37 ไร่

วัดหนองผักนากตั้งเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2497 บริเวณวัดพลโบราณสถานขนาดใหญ่และพบโบราณวัตถุจำนวนมาก จึงมีดำริที่จะจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ที่ชุมชนมีส่วนร่วมขึ้นมา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง วิหาร กว้าง 10 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2519 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการวิสุทธิ์
* พระอธิการเผือน
* พระอธิการทอง
* พระอธิการบุญ
* พระครูสิรสุตคุณ
* พระอธิการฟุ้ง
* พระอธิการโหน่ง
* พระมหาประสิทธิ์
* พระมหาสวง
* พระอธิการบุญช่วย
* พระครูสุวรรณธีรวัฒน์ (ชำนาญ) พ.ศ. 2521–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหนองผักนาก". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "นักปวศ.ดังผนึกกำลังดัน 'พิพิธภัณฑ์วัดหนองผักนาก' หลังคนสุพรรณฯเผยพบโบราณวัตถุอื้อ". มติชน.
3. ↑  "วัดหนองผักนาก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหนองผักนาก**