recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาสังกะวาดท้องคม** เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Pseudolais pleurotaenia* อยู่ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) มีลักษณะ หัวสั้น ตาโต ปากแคบ หนวดสั้น ลำตัวแบนข้างกว่าชนิดอื่น ๆ ท้องเป็นสันคมตลอด ปลาตัวผู้มักมีรูปร่างเพรียวยาวกว่าตัวเมีย ครีบท้องเล็กอยู่สูงกว่าระดับสันท้อง ครีบไขมันเล็ก ครีบก้นยาว ครีบหางเว้าเป็นแฉก ตัวด้านบนสีคล้ำเหลือบเขียวหรือเหลือง ข้างลำตัวสีจางมีแถบสีคล้ำตามยาวตั้งแต่บริเวณโคนครีบอก ท้องสีจาง ครีบหางสีเหลืองอ่อนขอบคล้ำ

มีขนาดประมาณ 15-20 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 30 เซนติเมตร จัดว่าเป็นปลาขนาดเล็กเมื่อเทียบกับปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์นี้

กินแมลงเป็นอาหารหลัก กินเมล็ดพืช ผลไม้ และพืชน้ำในบางครั้ง พบมากในแม่น้ำโขง, แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง พบน้อยในแม่น้ำตาปี เป็นปลาที่พบชุกชุม จึงเป็นปลาเศรษฐกิจโดยเฉพาะภาคอีสาน นิยมบริโภคเป็นปลาแห้งและปรุงสด

มีชื่อเรียกเป็นภาษาถิ่นอีสานว่า "ปลายอนปีก" หรือ "ปลายอนหลังเขียว"

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือปลาน้ำจืดไทย โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (กรุงเทพ, 2544) 277 หน้า ISBN 974-475-655-5
2. ↑  ชวลิต วิทยานนท์ และ สมศักดิ์ เจนศิริศักดิ์. 2536. พรรณปลาสวายและสังกะวาด (วงศ์ Schibeidae และ Pangasiidae) ของประเทศไทย. เอกสารวิชาการฉบับที่ 150/2536. สถาบันวิจัยประมงน้ำจืดแห่งชาติ, กรมประมง. 57 หน้า

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาสังกะวาดท้องคม เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาสลิดหินม้าลาย** หรือ **ปลาสลิดหินอานม้า** (หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **ปลาม้าลาย** หรือ **ปลาอานม้า**; อังกฤษ: Whitetail dascyllus, Hambug dascyllus, Three stripe damsel, Threebar dascyllus) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Dascyllus aruanus* อยู่ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae)

ลักษณะ
------

มีลักษณะลำตัวค่อนข้างกลมและแบนข้างมาก จะงอยปากสั้น มีความโดดเด่นที่สีของลำตัว ที่เป็นสีขาวสลับกับลายแถบสีดำที่พาดขวางลำตัว 3 แถบ คือ บริเวณหน้า กลางลำตัว และใกล้โคนหาง ครีบท้องมีสีดำ ครีบหางเว้าตื้นมีปลายเรียว 

มีขนาดเมื่อโตเต็มที่ 10 เซนติเมตรเท่านั้น มีขนาดโดยเฉลี่ย 5-6 เซนติเมตร มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงประมาณ 10-20 ตัว อาศัยอยู่ตามแนวปะการังเขากวาง ขนาดของฝูงจะขึ้นอยู่กับขนาดของปะการังเขากวาง ปกติเป็นปลาที่รักสงบ แต่หากมีการบุกรุกจากปลาฝูงอื่น ก็จะมีการกัดกันได้ พบได้ในระดับความลึกตั้งแต่ 0-20 เมตร

ที่อยู่
-------

ฝูงปลาสลิดหินม้าลาย
พบกระจายพันธุ์กว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดงและชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย และพบได้จนถึงออสเตรเลียทางตอนใต้

เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมากและกินอาหารได้หลากหลายอีกชนิดหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  พันธุ์ปลาขนาดใหญ่ในแนวปะการังฝั่งอ่าวไทย
2. ↑  Three Stripe Damselfish (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Dascyllus aruanus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**เทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน** เป็นเทศกาลภาพยนตร์ประจำปีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1957 และจัดขึ้นในสหราชอาณาจักร โดยจัดขึ้นเป็นเวลา 2 สัปดาห์ในช่วงเดือนตุลาคม โดยได้รับความร่วมมือจากสถาบันภาพยนตร์อังกฤษ ทำการฉายภาพยนตร์สารคดี และหนังสั้นมากกว่า 300 เรื่องจากประมาณ 50 ประเทศ

ประวัติ
-------

ในงานเลี้ยงอาหารค่ำในปี ค.ศ. 1953 ที่บ้านของ ดิลีส พาวเวลล์ นักวิจารณ์ภาพยนตร์ของหนังสือพิมพ์เดอะซันเดย์ไทมส์ ซึ่งเจมส์ ควินน์ ผู้จัดเทศกาลภาพยนตร์ได้เข้าร่วมงานนี้ด้วย และแนวคิดของเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอนก็ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดภายในงาน ควินน์ได้เริ่มงานเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอนครั้งแรกซึ่งจัดขึ้นที่โรงภาพยนตร์แห่งชาติแห่งใหม่ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น BFI Southbank) ตั้งแต่วันที่ 16-26 ตุลาคม ค.ศ. 1957 การจัดงานครั้งแรกฉายภาพยนตร์ 15-20 เรื่องจากการคัดเลือกของผู้กำกับไปจนถึงภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในเทศกาลอื่น ๆ  รวมถึง Throne of Blood ของอากิระ คูโรซาวะ (ซึ่งฉายเปิดเทศกาล), Aparajito ของสัตยชิต ราย, Kanal ของ Andrzej Wajda, White Nights ของ Luchino Visconti, The Seventh Seal ของอิงมาร์ เบิร์กแมน, The Night of Calibria ของเฟเดรีโก เฟลลีนี และ A Face in the Crowd ของ Elia Kazan การจัดงานครั้งแรกได้รับการสนับสนุนจากเดอะซันเดย์ไทมส์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "A brief history of the BFI London Film Festival". *British Film Institute* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-01-25.
2. 1 2 3 4 5  Baughan, Nikki. "A brief history of the BFI London Film Festival". *BFI*. สืบค้นเมื่อ 20 January 2020.
3. 1 2  "10-Day London Fest Films Preems Oct. 16". *Variety*. 9 October 1957. p. 14 – โดยทาง Archive.org.
**ปลาสร้อยนกเขาไฟ** หรือ **ปลาสร้อยนกเขาแดง** หรือ **ปลาสร้อยนกเขาสีเพลิง** (อังกฤษ: Two-striped sweetlips, Giant sweetlips, Indian grun; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Plectorhinchus albovittatus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกปลาสร้อยนกเขา ในวงศ์ปลากะพงแสม (Haemulidae)

เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อน มีความสวยงามและมีลวดลายสีสันเหมือนกับปลาสร้อยนกเขาชนิดอื่น ๆ ด้วยมีแถบสีเหลืองตัดกับสีดำชัดเจน เมื่อโตเต็มที่แล้วจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีน้ำผึ้งและค่อย ๆ ซีดจางลงกลายเป็นสีเทาเสมอกันทั้งตัว ขอบครีบท้ายกลายเป็นสีดำสนิท มีความยาวได้ถึง 100 เซนติเมตร (39 นิ้ว) นับเป็นปลาสร้อยนกเขาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก 

พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน แถบชายฝั่ง, แนวปะการัง รวมถึงแหล่งน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำหรือชะวากทะเล มีเลี้ยงเป็นปลาสวยงามรวมถึงจัดแสดงตามสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำต่าง ๆ แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยมเนื่องจากเป็นปลาขนาดใหญ่คล้ายปลาเศรษฐกิจมากกว่า และสีสันไม่สวย ทั้งที่เป็นปลาที่มีอุปนิสัยกินง่าย แต่มีนิสัยก้าวร้าว หวงถิ่น จนถึงขนาดไล่กัดปลาตัวอื่นร่วมตู้ถึงกับตายได้ ด้วยในธรรมชาติเป็นปลาที่ออกหากินตามลำพังหรือเป็นคู่ก็มีพบไม่มาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 71-73, *สร้อยนกเขาไฟ*. "Into The Deep" โดย ภวพล. นิตยสาร The FISHMAX: February 2014 [Vol.55]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Plectorhinchus albovittatus ที่วิกิสปีชีส์
**ศุภพร มาพึ่งพงศ์**  (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550) ผู้บรรยายกีฬาโดยเป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬาอเมริกันฟุตบอลในประเทศไทย

ในปี พ.ศ. 2521 ช่อง 3 ได้ลิขสิทธิ์การถ่ายทอดกีฬาอเมริกันฟุตบอลเป็นครั้งแรก ทำการพากย์โดย ชัยณรงค์ มนเทียรวิเชียรฉาย ต่อมา ศุภพร ซึ่งจบการศึกษาจากสหรัฐอเมริกา โดยในขณะเรียนเป็นนักกีฬาอเมริกันฟุตบอลของมหาวิทยาลัยในตำแหน่งตัวเตะ ได้เข้ามาเป็นผู้บรรยายร่วมและได้เป็นผู้บรรยายหลักในเวลาต่อมา โดยมีเทคนิคการพากย์ที่เน้นการอธิบายกฎกติกา เทคนิค และรายละเอียดปลีกย่อยของเกม นักกีฬา โค้ช รวมถึงแผนการเล่นต่างๆจนกีฬาชนิดนี้เป็นรู้จัก ทำให้ศุภพรได้เป็นผู้บรรยายกีฬาชนิดนี้ติดต่อกันนานหลายปี 

ต่อมาศุภพรได้เป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬามวยปล้ำหญิง โดยนำเทปการแข่งขันจากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทอดทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2530 เขาเป็นผู้จัดการสำนักงานส่งเสริมกีฬา บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด มีหน้าที่ดูแลนักกอล์ฟสมัครเล่นในสังกัดของสโมสรสิงห์

ศุภพร เสียชีวิตเมื่อคืนวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนำนักกีฬากอล์ฟในสังกัดของบริษัท ไปฝึกซ้อม แล้วเกิดอาการไม่สบายกะทันหัน สิริอายุได้ 61 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศุภพร มาพึ่งพงศ์ : ยอดนักพากย์ ผู้ทำให้คนไทยรู้จัก 'อเมริกันฟุตบอล'
2. ↑  'ศุภพร มาพึ่งพงศ์' นักพากย์กีฬาชื่อดัง เสียชีวิตอย่างกะทันหัน
**มังคลัตถทีปนี** (บาลี: มงฺคลตฺถทีปนี) หรือ **มงคลทีปนี** เป็นปกรณ์วิเสสภาษาบาลีที่พระสิริมังคลาจารย์ชาวเชียงใหม่รจนาขึ้นในสมัยอาณาจักรล้านนา เพื่ออธิบายความในมงคลสูตรที่ปรากฏในพระไตรปิฎก 2 แห่ง คือ ในขุททกปาฐะและสุตตนิบาตแห่งพระสุตตันตปิฎก ท่านได้อธิบายถึงความหมายของพระสูตรนี้โดยละเอียดด้วยภาษาไพเราะและสละสลวย เนื้อหาอ้างอิงเนื้อความจากอรรถกถา ทั้งฎีกา ทั้งอนุฎีกา ทั้งคำเกจิอาจารย์ และมีการยกเรื่องจากคัมภีร์และชาดกอื่นๆ มาอธิบายประกอบ ค้นพบเป็นคัมภรีใบลานและสมุดข่อยจารโดยอักษรหรืออักขระพม่าและอักขระไทยเหนือ ต่อมาได้ปริวรรตเป็นอักษรไทยภาษาบาลีและมหาวิทยาลัยมหามกุฏ ฯลฯ ได้จัดพิมพ์เป็นจำนวนหลายครั้งเพื่อใช้ประกอบการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยชั้นเปรียญธรรม 4 ประโยค และเปรียญธรรม 5 ประโยค เป็นหนังสือที่ปราชญ์ภาษาบาลีทั้งศรีลังกาและพม่าให้การยอมรับโดยมีการนำไปเผยแพร่ยังประเทศศรีลังกา กัมพูชา ลาว และพม่า

ประวัติ
-------

แต่งขึ้นเมื่อปีวอก จ.ศ. 886 ตรงกับ พ.ศ. 2067 โดยพระสิริมังคลาจารย์ พระภิกษุชาวล้านนาสมัยพญาแก้วครองเมืองเชียงใหม่ ตอนที่ท่านแต่งมงคลทีปนีนี้ท่านได้อาศัยสูญญาคาร (เรือนว่าง) ที่สงบเงียบ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองเชียงใหม่ ห่างจากตัวเมืองประมาณ 4 กิโลเมตร ปัจจุบันคือวัดตำหนักสวนขวัญศิริมังคลาจารย์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
ซาก "ป้อมไมล์" หมายเลข 39
**ป้อมไมล์** (อังกฤษ: **Milecastle** หรือ **milecastle fort**) เป็นสิ่งก่อสร้างแบบสร้างเสริมที่ใช้ในการทหารที่สร้างตามแนวกำแพงเฮเดรียนในอังกฤษ ประโยชน์ของการใช้สอยคือการเป็นป้อมยามและค่ายทหารที่ควบคุมการเข้าออกตามพรมแดน ป้อมไมล์แต่ละป้อมห่างกันหนึ่งไมล์โรมัน ป้อมไมล์ตามกำแพงเฮเดรียนมีทั้งหมดด้วยกัน 81 ป้อมสร้างสลับกับหอสังเกตการณ์อีก 160 หอและป้อมใหญ่ๆ อีก 16 ป้อม กำแพงและป้อมสร้างขึ้นเพื่อการป้องกันการย้ายถิ่นฐานของคนภายนอกเข้ามาในดินแดนที่เป็นของโรมันบริเตนไม่ใช่เป็นการป้องการรุกรานที่เป็นจริงเป็นจังของผู้ที่อยู่นอกพรมแดน

อ้างอิง
-------

1. ↑  David Else and Oliver Berry, *England*, 2005, 780 pages ISBN 40599225
2. ↑  C.Michael Hogan (2007) *Hadrian's Wall*, ed. A. Burnham, The Megalithic Portal
3. ↑  Stephen Johnson (2004) *Hadrian's Wall*, Sterling Publishing Company, Inc, 128 pages, ISBN 0713488409

ดูเพิ่ม
-------

* จักรวรรดิโรมัน
* โรมันบริเตน
* กำแพงเฮเดรียน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ป้อมไมล์

* UNESCO เขตแดนของจักรวรรดิโรมัน
* ข่าวทางเดินกำแพงเฮเดรียน
* Sycamore Gap photography feature เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ขวดนมที่บรรจุครีมเต็มขวด
**ครีม** (อังกฤษ: cream) คือผลิตภัณฑ์นมที่ประกอบด้วยชั้นไขมันเนยตักออกจากส่วนบนของนมก่อนกระบวนการรวมเป็นเนื้อเดียวกัน (homogenization) ในนมที่ไม่ผ่านกระบวนการนั้น ไขมันซึ่งหนาแน่นน้อยกว่าจะฟูขึ้นด้านบนในที่สุด ในอุตสาหกรรมกระบวนการผลิตครีม กระบวนการนี้จะเร่งด้วยเครื่องหมุนเหวี่ยง เรียกว่า "เครื่องแยก" ในหลายประเทศ ครีมมีขายในหลายเกรดขึ้นกับเนื้อไขมันเนยรวม ครีมอาจแห้งและกลายเป็นผงได้ในระหว่างการขนส่งสู่ตลาดระยะไกล

ครีมที่ตักออกจากนมอาจเรียกว่า "สวีตครีม" (sweet cream) หรือ "ครีมหวาน" เพื่อแยกตัวจากครีมหางนมที่ตักจากหางนม ซึ่งเป็นผลิตผลพลอยได้จากการทำเนยแข็ง ครีมหางนมจะมีเนื้อไขมันต่ำกว่าและมีรสเค็ม เปรี้ยว และ "รสเนย" (cheesy)

ครีมที่ผลิตจากวัว (โดยเฉพาะวัวเจอร์ซีย์) ที่กินหญ้าตามทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์จะมีสารแคโรทีนอยด์ธรรมชาติที่สกัดจากพืชที่พวกมันกิน ทำให้ครีมมีสีออกเหลืองอ่อน จึงเรียกสีขาวออกเหลืองดังกล่าวว่า สีครีม ครีมจากนมแพะ หรือจากวัวที่เลี้ยงในที่ร่มให้กินธัญพืช หรือเม็ดอาหารที่สกัดจากธัญพืช จะมีสีขาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Article on sweet cream, whey cream, and the butters they produce
**เรนาโต อินอล** (Renato Inal) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) แพ้ 9

ประวัติ
-------

อินอลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 แพ้น็อค บัดดี ซัลวาดอร์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชกอีก 2 ครั้ง แพ้ 1ชนะ 1 ก็ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่าง แพ้น็อค บ๊อบบี้ ปาเกียว ยก 11 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น อินอลเดินทางไปชกที่อินโดนีเซียในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 ถึง 6 ครั้ง ชนะ 3 แพ้ 3 แล้วได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2546 คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคบ๊อบบี้ ปาเกียว ยก 6 ไม่ได้แชมป์ อินอลยังคงขึ้นชกต่อเนื่องมา และได้เดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เวท WBC ที่ว่างในไทยเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 แพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 4 จากนั้น อินอลขึ้นชกอีกแค่ครั้งเดียว ชนะน็อค อัล เดลิเกร์ ยก 4 เมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เวท WBC เมื่อ 24 ธันวาคม 2547 แพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 4 ที่ นครปฐม

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**ฮะเก๋า** เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2551 กำกับโดย มารยาท ไทยนิวัฒน์วิไล เขียนโดย วิโรจน์ สุขชู ทำรายได้รวม 13 ล้าน

นักแสดง
-------

* เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา - น้าอสุนี
* วัตถาภรณ์ เอี่ยมสินธร - ใบหม่อน
* พงษ์พิสุทธิ์ ผิวอ่อน - บุ้ง
* บุศริน มโหทาน - ต้นข้าว
* สกาว เอื้อวิวัฒน์สกุล - น้ำตาล
* ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์ - กังฟู
* เฉลิมศักดิ์ แย้มขะมัง - พี่โข่ง
* สิทธิพล วิศาลาภรณ์ - แว่น
* ณรงค์ ชัยนาม - ปารีส
* อัคเรศ สุขตลอดชีพ - บ๊วย
* ภัทราภรณ์ พูนพิริยะพงศ์ - แก้มใส
* สายสิน วงษ์คำเหลา - สายสิน
* สาธิดา เขียวชะอุ่ม - กัญญา

เรื่องย่อ
---------

ใบหม่อน (วัตถาภรณ์ เอี่ยมสินธร) นักศึกษาทอมบอยเสน่ห์แรง กับ บุ้ง (พงษ์พิสุทธิ์ ผิวอ่อน) เพื่อนซี้หนุ่มผู้ไม่เคยรักใคร มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเหมือนดั่งคู่ซี้ปาท่องโก๋ และมีเพื่อนร่วมก๊วนอีก 4 คน คือ พี่โข่ง (เฉลิมศักดิ์ แย้มขะมัง) กังฟู (ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์) ไอ้แว่น (สิทธิพล วิศาลาภรณ์) และ ปารีส (ณรงค์ ชัยนาม)

เมื่อเพื่อนๆ อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันเมื่อไร มักมีเรื่องสนุกๆ ชวนปวดหัวอยู่เสมอ โดยเฉพาะใบหม่อนที่มักจะนำปัญหาเรื่องผู้หญิงมาให้บุ้งช่วยเหลืออยู่เป็นประจำ นอกจากนี้ใบหม่อนก็ยังมี น้าอสุนี (เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา) น้าชายอารมณ์ศิลป์ที่คอยทำทุกวิถีทางที่จะให้ใบหม่อนมีรสนิยมชอบผู้ชาย

เมื่อวันเปิดภาคเรียนมาถึง ชมรมภาพยนตร์ได้รับสมาชิกใหม่เข้ามา ซึ่งหนึ่งในนั้น คือ ต้นข้าว (บุศริน มโหทาน) รุ่นน้องปี 1 ที่เป็นถึงดาวคณะศิลปกรรม บุ้งประทับใจต้นข้าวแต่แรกเห็น จึงขอร้องให้ใบหม่อนช่วยให้เขาได้ใกล้ชิดกับต้นข้าว ในขณะที่ใบหม่อนเองก็กำลังอกหักและผิดหวังจาก น้ำตาล (สกาว เอื้อวิวัฒน์สกุล) แฟนสาวที่ทนพฤติกรรมรักๆ เล่นๆ ของใบหม่อนไม่ไหวอีกต่อไป

แต่แล้วความสัมพันธ์ของบุ้งและต้นข้าวที่พัฒนาขึ้น กลับทำให้เพื่อนรักเริ่มห่างกัน บุ้งกลายเป็นคนที่มีความรัก ในขณะที่ใบหม่อนเป็นฝ่ายถอยห่างออกมาจากชีวิตบุ้ง เพราะไม่อาจหาคำตอบให้กับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเพื่อนสนิทได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ที่สุดของหนังเด่น-หนังโดนแห่งปี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-31. สืบค้นเมื่อ 2009-05-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ฮะเก๋า (2008)* ที่สยามโซน
**นีกอลา แฌร์แวซ** (ฝรั่งเศส: *Nicolas Gervaise*; 2206 - 20 พฤศจิกายน 2272) เป็น มิชชันนารี นิกาย เยซูอิต ชาวฝรั่งเศส

ชีวประวัติ
----------

นีกอลา แฌร์แวซ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2206 ที่ กรุงปารีส เขาใช้เวลาสี่ปีในสยาม (2224 - 2228) ก่อนจะเดินทางกลับฝรั่งเศสและได้เป็นบาทหลวงประจำเมืองวานส์

ในปี พ.ศ. 2231 เขาได้ตีพิมพ์หนังสือ 2 เล่มชื่อ *ประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรมากัสซาร์* และ *ประวัติศาสตร์ธรรมชาติและการเมืองของราชอาณาจักรสยาม (ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช)*

ในปี พ.ศ. 2265 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งฮอร์เร็น ปฏิบัติภารกิจเผยแพร่ศาสนาใน กัวเดอลุป และ มาร์ตีนิก ก่อนจะถูกลอบสังหารที่ริม แม่น้ำโอริโนโก เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2272

บรรณานุกรม
----------

* Antoine Francois Prevost d'Exile, Alexandre Deleyre, Anne-Gabriel Meusnier de Querlon, General History of Travel , 1757, p.113
* Alban Butler, Jean François Godescard, Charles Butler, Lives of Fathers, Martyrs, and other major saints ', vol.17, 1832, p.12-13
* François Angelier , Dictionary of Western Travelers and Explorers , Pygmalion, 2011, p.330

อ้างอิง
-------

1. ↑  L'ouvrage a été réédité en 2003 par Jean-Pierre Duteil aux éditions Kimé.
2. ↑  ou d'Auren
3. ↑  *L'Ami de la religion et du roi*, vol.59, 1829, p.194
**เม่นใหญ่แผงคอยาว** (อังกฤษ: Malayan porcupine, Himalayan porcupine, Large porcupine; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hystrix brachyura*) เป็นเม่นขนาดใหญ่ หูและหางสั้น ขนตามลำตัวสีดำหรือสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ มีขนแข็งแหลมและยาวมากบนหลังและสะโพก ซึ่งขนดังกล่าวจะชี้ตรงไปทางด้านหลัง ก้านขนมีสีขาว บางเส้นอาจมีวงสีดำสลับอยู่ ขนแผงคอยาวประมาณ 3-6 เซนติเมตร มีสีน้ำตาลเข้ม มีฟันหน้าที่ใหญ่ยาวและแข็งแรงมาก

มีความยาวลำตัวและหัว 63.5-72.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 6.4-11.4 เซนติเมตร น้ำหนัก 20-27 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ในเนปาล, อินเดีย, ภูฏาน, จีน, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา

สามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ทั้งป่าสมบูรณ์และป่าเสื่อมโทรมที่ผ่านการทำลายมาแล้ว หลับนอนในโพรงที่ขุดขึ้นมาเอง บริเวณปากโพรงจะปกคลุมด้วยพืชรกชัฏเพื่ออำพราง ออกหากินในเวลากลางคืน กินอาหารจำพวกรากพืช หน่อไม้ เปลือกไม้ ผลไม้สุกที่ร่วงจากต้น กระดูกสัตว์รวมทั้งเขาสัตว์ด้วย เช่น เขาของเก้งหรือกวางที่ผลัดทิ้งเพื่อเพิ่มแคลเซี่ยมให้กับร่างกาย อีกทั้งเป็นการขัดฟันไม่ให้ยาวเกินไปในตัวด้วย นอนหลับในเวลากลางวันในโพรง โดยจะลากเอาเขาหรือกระดูกสัตว์เข้ามาแทะถึงในโพรง 

เมื่อพบศัตรูจะกระทืบเท้าเสียงดัง หากไม่สำเร็จจะค่อย ๆ เดินหนี หากศัตรูยังตามมา จะวิ่งหนีรวดเร็วและหยุดอย่างกะทันหัน เพื่อให้ศัตรูหยุดไม่ทันและถูกหนามแหลมทิ่ม 

โดยปกติจะสั่นขนของตัวเองอยู่เสมอ ทำให้มักได้ยินเสียงการกระทบกันของเส้นขนอยู่บ่อย ๆ ซึ่งเป็นการอวดศักยภาพของตัวเอง หรือแม้แต่เดินธรรมดา ๆ ก็จะได้ยินเสียงเส้นขนลากกับพื้น เม่นใหญ่แผงคอยาวออกลูกครั้งละ 2-3 ตัว มีอายุสูงสุดในที่เลี้ยง 27 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lunde, D. Aplin, K. & Molur, S. (2008). *Hystrix brachyura*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 5 January 2009.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  Weers, D.J. van. (2003) The porcupine Hystrix (Acanthion) brachyura punungensis subsp. nov. from Late Pleistocene fissure deposits near Punung, Java. Scripta Geologica, 126: 217-225 PDF
4. ↑  "เม่นใหญ่แผงคอยาว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2009-01-02.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เม่นใหญ่แผงคอยาว เก็บถาวร 2012-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Hystrix brachyura***
**เม่นหางพวง** (อังกฤษ: Asiatic brush-tailed porcupine; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Atherurus macrourus*) เป็นสัตว์ฟันแทะจำพวกเม่นชนิดหนึ่ง ในวงศ์เม่นโลกเก่า (Hystricidae) 

เป็นเม่นขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวและส่วนหัว 36–52 เซนติเมตร ความยาวหาง 14–23 เซนติเมตร ขนตามลำตัวและหนามเป็นสีน้ำตาล มีลักษณะเด่น คือ มีหางที่ยาวกว่าหางของเม่นในสกุล *Hystrix* ปลายหางเป็นพู่ แต่จะไม่มีขนแผงคอ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่รัฐอัสสัมในอินเดีย, ภาคใต้และมณฑลไหหลำของจีน, ภาคเหนือและตะวันออกของเมียนมา, ทั่วทุกภาคของไทย, ลาว, กัมพูชา และเวียดนาม, มาเลเซีย ตลอดจนถึงเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย มีชื่อพ้อง คือ *Atherurus assamensis* (Thomas, 1921) และ *Atherurus macrourus* (Thomas, 1921) และชนิดย่อย คือ *assamensis*

เป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ตั้งแต่ป่าอุดมสมบูรณ์ไปจนถึงพื้นที่เกษตรกรรม อาหารได้แก่ รากไม้, ผลไม้, เปลือกไม้ของพืชบางชนิด และซากกระดูกหรือเขาสัตว์ ออกหากินในเวลากลางคืน โดยมักจะอยู่รวมกันเป็นฝูง ๆ ละ 6–8 ตัว นอนตามโพรงไม้ในเวลากลางวัน โดยใช้โพรงไม้เดิมเป็นเวลาหลายปี บางครั้งพบว่าอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นคู่ในโพรงเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  {{{assessors}}} (2008). *Atherurus macrourus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 5 January 2009.
2. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ (รวบรวม). *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : ไซเบอรัส, 2543. 256 หน้า. หน้า 149–150. ISBN 974-87081-5-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Woods, C. A. and C. W. Kilpatrick. (2005). Hystricognathi. Pp 1538–1600 *in* Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference 3rd ed. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Smithsonian Institution Press, Washington D.C.

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Atherurus macrourus ที่วิกิสปีชีส์
**บรรพบุรุษ** คือ บิดาหรือมารดา หรือบิดาหรือมารดาของบรรพบุรุษ (คือ ปู่ย่าตายาย ทวด เทียด ขึ้นไป) บรรพบุรุษคือ "บุคคลใดซึ่งผู้หนึ่งสืบเชื้อสายมา ในทางกฎหมาย คือ บุคคลที่ยกมรดกให้"

ปัจเจกบุคคลสองคนมีความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมหากผู้หนึ่งเป็นบรรพบุรุษของอีกผู้หนึ่ง หรือแต่ก่อนมีบรรพบุรุษร่วมกัน ในทฤษฎีวิวัฒนาการ สปีชีส์ซึ่งมีบรรพบุรุษทางวิวัฒนาการร่วมเรียกว่า ผู้สืบเชื้อสายร่วม (common descent) ทว่า มโนทัศน์นี้ไม่ใช้กับแบคทีเรียหรือสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่สามารถถ่ายทอดยีนในแนวราบ

หากสมมติว่าบรรพบุรุษของทุกคนบนโลกไม่มีความเกี่ยวข้องกัน โดยปัจเจกบุคคลมีบรรพบุรุษ 2*n* คนในชั่วคนที่ *n* ก่อนหน้าเขา และมีบรรพบุรุษทั้งสิ้นประมาณ 2*g*+1 คนใน *g* ชั่วคนก่อนหน้าเขา ทว่า ในทางปฏิบัติชัดเจนว่าบรรพบุรุษมนุษย์ส่วนใหญ่ (และสปีชีส์อื่นทั้งหมด) มีความสัมพันธ์กันแบบทวีคูณ พิจารณา *n* = 40 สปีชีส์มนุษย์มีมากกว่า 40 ชั่วคน แต่จำนวน 240 หรือประมาณ 1 ล้านล้าน มีมากกว่าจำนวนมนุษย์ที่เคยมีชีวิตอยู่มาก

บางวัฒนธรรมที่การเคารพนับถือบรรพบุรุษ ทั้งที่ยังอยู่และเสียชีวิตแล้ว ในทางตรงข้าม บริบทวัฒนธรรมที่เน้นเยาวชนมากกว่าแสดงความเคารพนับถือผู้อาวุโสน้อยกว่า ในบริบทวัฒนธรรมอื่น บางคนขอการปกปักษ์รักษาจากบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว การปฏิบัตินี้เรียก การบูชาบรรพบุรุษ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**บรรพบุรุษ**
*ฮิการิเรลสตาร์* ทำขบวนด้วยรุ่น 700 series 
**ฮิการิ** (ญี่ปุ่น: ひかり; โรมาจิ: *hikari*) เป็นขบวนรถไฟความเร็วสูงในประเทศญี่ปุ่น ให้บริการในเส้นทางโทไกโดชิงกันเซ็งและซันโยชิงกันเซ็ง รถไฟประเภทนี้วิ่งช้ากว่าขบวนโนโซมิ แต่ยังเร็วกว่าขบวนโคดามะ หากใช้สิทธิ์ตามบัตรผ่านรถไฟญี่ปุ่น ขบวนฮิการินี้จะเป็นรถไฟประเภทที่เร็วที่สุดที่ให้บริการบนเส้นทางโทไกโดและซันโยชิงกันเซ็ง เมื่อชิงกันเซ็งเปิดให้บริการในปี 1964 ฮิการิได้เป็นรถไฟที่เร็วที่สุดบนเส้นทางที่วิ่งจากโตเกียวไปยังสถานีชินโอซะกะ มีการหยุดรถเพียงแค่สองครั้งเท่านั้นคือที่นาโงยาและที่เกียวโต ต่อมา ฮิการิได้ขยายไปให้บริการบนซันโยชิงกันเซ็งแม้ว่ารถไฟฮิการิจะเร็วกว่าเพียงขบวนโคดามะเท่านั้น ทั้งคู่จึงได้รับฉายาสั้นๆร่วมกันว่า "ฮิดะมะ"

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลางเป็นผู้ให้บริการฮิการิ ปัจจุบันนี้ใช้รถไฟขนาด 16 โบกี้ หลายซีรีส์ได้แก่ 700 ซีรีส์ และ 300 ซีรีส์ รถไฟฮิการิส่วนใหญ่จะหยุดตามสถานีต่างเช่น ชิซุโอะกะ, ไมบาระ หรือฮิเมะจิ เพื่อให้รถไฟที่เร็วกว่า เช่น ขบวนโนโซมิ วิ่งผ่านไปด้วยความเร็วสูงสุดก่อน

ในเดือนมีนาคม ปี 2008 ขบวนฮิการิได้นำชิงกันเซ็ง N700 ซีรีส์ มาใช้สำหรับการเดินทางระหว่างสถานีชินโยโกะฮะมะและสถานีฮิโระชิมะ และสำหรับรถไฟเที่ยวดึกระหว่างสถานีโตเกียวและนาโงยา

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตกเริ่มให้บริการ***ฮิการิ เรล สตาร์*** (Hikari Rail Star) ในปี 200 ซีรีส์0 โดยมีเฉพาะเส้นทางซันโยชิงกันเซ็งเท่านั้น โดยใช้รถไฟขบวนพิเศษขนาด 8 โบกี้ซีรีส์ 700 ซีรีส์ ที่มีความเร็วสูงสุด 285 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การที่บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตกนำมาให้บริการนี้เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันกับสายการบินที่บินอยู่ในเส้นทางโอซะกะไปยังฟุกุโอะกะ ที่นั่งที่สำรองเอาไว้บนรถไฟ*ฮิการิ เรล สตาร์*มีการจัดแบบ 2-2 แทนที่จะเป็น 3-2 เหมือนฮิการิทั่วๆไป และด้านหน้าของแต่ละที่นั่งนั้นจะมีจุดจ่ายไฟฟ้าสำหรับผู้ใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาอีกด้วย

ก่อนและระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2นั้น ฮิการิเคยเป็นชื่อของรถไฟด่วนที่วิ่งจากปูซาน ประเทศเกาหลี ไปยังชางชุน ในแมนจูเรีย ต่อมา ในทศวรรษที่ 1950 ชื่อนี้ได้นำมาใช้เป็นชื่อรถไฟด่วนที่วิ่งจากฟุกุโอะกะไปยังคาโงชิมะและเบ็ปปุ

| * ด
* ค
* ก
ชิงกันเซ็ง |
| --- |
| เส้นทาง | 

|  |  |
| --- | --- |
| สายหลัก | 
* โทไกโด
* ซันโย
* โทโฮกุ
* โจเอ็ตสึ
* โฮกูริกุ
* คีวชู
* นิชิคีวชู
* ฮกไกโด

 |
| มินิชิงกันเซ็ง | 
* ยามางาตะ
* อากิตะ

 |

 |
| เส้นทางในอนาคต | 
* ชูโอ (พ.ศ. 2570)

 |
| ยกเลิก | 
* นาริตะ

 |
| ชื่อขบวนรถ | 

|  |  |
| --- | --- |
| ประจำการ | 
* *อาซามะ*
* *ฮากุตากะ*
* *ฮายาบูซะ*
* *ฮายาเตะ*
* *ฮิการิ*
* *คางายากิ*
* *คาโมเมะ*
* *โคดามะ*
* *โคมาชิ*
* *มิซุโฮะ*
* *นาซูโนะ*
* *โนโซมิ*
* *ซากูระ*
* *ทานิงาวะ*
* *โทะชกิ*
* *สึบาเมะ*
* *สึบาซะ*
* *สึรุงิ*
* *ยามาบิโกะ*

 |
| อดีต | 
* *อาโอบะ*
* *อาซาฮิ*

 |

 |
| รุ่น | 

|  |  |
| --- | --- |
| ในประจำการ | 
* 500 ซีรีส์
* 700 ซีรีส์
* N700 ซีรีส์
* 800 ซีรีส์
* E2 ซีรีส์
* E3 ซีรีส์
* E4 ซีรีส์
* E5 ซีรีส์
* E6 ซีรีส์
* E7 ซีรีส์
* W7 ซีรีส์

 |
| แผนงาน | 
* L0 ซีรีส์

 |
| ปลดระวาง | 
* 0 ซีรีส์
* 100 ซีรีส์
* 200 ซีรีส์
* 300 ซีรีส์
* 400 ซีรีส์
* E1 ซีรีส์

 |

 |
| รุ่นที่ไม่ถูกบรรจุ | 
* คลาส 1000
* คลาส 951
* คลาส 961
* คลาส 962
* ดอกเตอร์ เยลโลว์
* WIN350
* STAR21
* 300X
* Fastech 360
* ฟรีเกจเทรน
* MLX-01

 |
| ผู้ดำเนินงาน | 

|  |  |
| --- | --- |
| ปัจจุบัน | 
* JR ตะวันออก
* JR ตอนกลาง
* JR ตะวันตก
* JR ฮกไกโด
* JR คีวชู

 |
| อดีต | 
* การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น (ค.ศ. 1964-1987)

 |

 |
| บุคลากรหลัก | 
* ฮิเดโอะ ชิมะ
* ชินจิ โซโง

 |
แสตมป์จีนหายาก

**เฉวียนกั๋วชานเหออีเพี่ยนหง** (จีน: 全国山河一片红) หรือชื่อแปล **ทั้งประเทศเป็นสีแดง** (อังกฤษ: The Whole Country is Red) เป็นดวงตราไปรษณียากรจีนที่ปล่อยออกมาเมื่อ 24 พฤศจิกายน 1968 ที่มีปัญหาในการออกแบบ ดวงตราไปรษณียากรนี้ประกอบด้วยภาพของแผนที่ประเทศจีนพร้อมด้วยตัวหนังสือภาษาจีนที่แปลว่า "ทั้งประเทศเป็นสีแดง" และมีภาพแรงงาน ชาวนา และทหาร ยืนชู*สมุดปกแดง*อยู่ใต้แผนที่ แต่ในแผนที่มีส่วนของเกาะไต้หวันที่ไม่ได้ระบายเป็นสีแดง มูลค่าหน้าดวงตราไปรษณียากรอยู่ที่ 8 *เฟิน*

เหตุผลที่ไต้หวันไม่ได้ถูกระบายเป็นสีแดงในดวงตราไปรษณียากร เนื่องจากในขณะที่ตีพิมพ์นั้น ไต้หวันอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน ไม่ใช่สาธารณรัฐประชาชนจีน (ในปัจจุบันก็ยังคงเป็นเช่นนี้อยู่) โดยทางการจีนให้เหตุผลในการยึดคืนดวงตราไปรษณียากรทั้งหมดว่า ในแผนที่นี้ไม่มีหมู่เกาะสแปรตลีกับหมู่เกาะแพราเซล รวมถึงพรมแดนที่ติดกับประเทศมองโกเลีย ภูฏาน และพม่า วาดออกมาไม่ถูกต้อง ในขณะที่ดวงตราไปรษณียากรกระจายออกไปได้ไม่ถึงครึ่งวัน บรรณาธิการของไซโนแมปส์เพรสก็เห็นปัญหาตรงแผนที่ของไต้หวัน และได้รายงานต่อกระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศ มีผลให้ที่ทำการไปรษณีย์ทั่วประเทศถูกสั่งให้หยุดจำหน่ายและต้องส่งคืนดวงตราไปรษณียากรทั้งหมด โดยมีจำนวนน้อยเท่านั้นที่อยู่ในมือของนักสะสม ผู้ออกแบบ วั่น เหวย์เชิง ได้ให้สัมภาษณ์กับ AFP ว่า "ผมกังวลอยู่นานเลยว่าผมจะติดคุกหรือเปล่า"

ปัจจุบันดวงตราไปรษณียากรนี้จัดว่าหายาก โดยมีชิ้นหนึ่งที่ขายไปในปี 2009 ด้วยมูลค่า 3.68 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง (475,000 ดอลลาร์สหรัฐ)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Far East Collector's Guide*, a supplement to Gibbons Stamp Monthly, November, 2011, p. 3.
2. 1 2  Lin, Xu (27 April 2012). "#8 The Whole Country is Red（全国山河一片红）". *Top 13 most valuable postage stamps in the world*. China Internet Information Center. สืบค้นเมื่อ 24 February 2013.
3. 1 2  "'Red' China stamp fetches record". BBC News. 2 November 2009. สืบค้นเมื่อ 24 February 2013.
**ฮิการิ มิตสึชิมะ** (ญี่ปุ่น: 満島 ひかり; โรมาจิ: *Mitsushima Hikari*; เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดง, นักร้อง และนักเดินแบบชาวญี่ปุ่น เธอได้นำแสดงในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เธอได้นำแสดงในภาพยนตร์ที่มีผู้กำกับเป็นอดีตสามี *คาวะโนะโซโกะคาระคนนิจิวะ* (Sawako Decides) ใน ค.ศ. 2010 และสมรสในปีเดียวกันที่ออกฉาย

อาชีพของฮิการิเริ่มจากอาชีพในวงการดนตรี ใน ค.ศ. 1997 ในฐานะนักร้องไอดอลของวงเจ-ป๊อป "โฟลเดอร์" และ "โฟลเดอร์ 5" อีกทั้งยังเปิดตัวในฐานะนักแสดงในปีเดียวกัน เธอแสดงเป็น ชิโอริ อูจิอูระในภาพยนตร์ไคจูเรื่อง *กำเนิดใหม่​ม็อท​ซู​ร่า​ 2* (Rebirth of Mothra II) ฮิการิปรากฏตัวในละครโทรทัศน์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2005 รับบทเป็น เอลี ใน *อุลตร้าแมนแม็กซ์*, ภาพยนตร์ระทึกขวัญที่ดัดแปลงมาจากมังงะ *สมุดโน้ตกระชากวิญญาณ* และแสดงเป็นโยโกะ โอซาวะ ในภาพยนตร์ศิลป์ (art film) ค.ศ. 2008 แนวคอเมดีดรามาโดย ชิอง โซโนะ เรื่อง *ลิขิตรัก นักส่อง กกน.* (Love Exposure) การแสดงของเธอในภาพยนตร์นี้ทำให้เธอได้รับความสนใจและรางวัลในหลายสาขา ใน ค.ศ. 2022 เธอนำแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง *รักแรก* (First Love) ร่วมกับ ทาเกรุ ซาโต ละครชุดได้รับแรงบันดาลใจจากเพลง "เฟิสต์เลิฟ" และ "ฮัตสึโคย" โดย ฮิการุ อูตาดะ กำหนดเผยแพร่ทั่วโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "満島ひかり、25年前"女優デビュー"の貴重写真 モスラと現在の2ショットも「あれから何年?… 25年!!」". *ออริคอน* (ภาษาญี่ปุ่น). 2022-01-25. สืบค้นเมื่อ 2022-09-26.
2. ↑  "満島ひかりがブレイク前に出演していた映画「デスノート」". *Excite News* (ภาษาญี่ปุ่น). 2016-06-20. สืบค้นเมื่อ 2022-09-26.
3. ↑  "園子温「愛のむきだし」最長版レンタル開始、映像特典含むBlu-rayも発売". *Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). 2017-08-13. สืบค้นเมื่อ 2022-09-26.
4. ↑  Aoki, Mizuho (30 April 2010). "Hikari Mitsushima: from pop idol to screen diva?". *Japan Times*. สืบค้นเมื่อ 27 October 2010.
5. ↑  "満島ひかり＆佐藤健「First Love 初恋」切なくも美しい初映像が公開！". *Cinema Today* (ภาษาญี่ปุ่น). 2022-09-25. สืบค้นเมื่อ 2022-09-25.
ผู้คนอาบน้ำอมฤตในตีร์ตาเอิมปุล
**ปูราตีร์ตาเอิมปุล** (อินโดนีเซีย: *Pura Tirta Empul*) เป็นโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี (ปูรา) และบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ใกล้กับเมืองตัมปักซีริง บาหลี ประเทศอินโดนีเซีย โครงสร้างหลักของปูราคือ *เปอตีร์ตาอัน* (*petirtaan*) หรือบ่อน้ำขนาดใหญ่ เป็นที่รู้จักจากน้ำมนต์จากน้ำพุร้อน ซึ่งชาวฮินดูบาหลีเดินทางมาเพื่อประกอบพิธีชำระล้าง โดยเชื่อกันว่าน้ำจากบ่อยี้เป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์หรือ "อมฤต" คำว่า *Tirta Empul* เป็นภาษาบาหลี แปลว่า "บ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์" โดยคำว่า *Tirta* มีรากมาจากคำในภาษาสันสกฤตว่า *ตีรถะ* ซึ่งหมายถึงสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์หรือได้รับการเคารพมาก

ปูราสร้างขึ้นในราว ค.ศ. 962 ล้อมรอบบ่อน้ำพุธรรมชาติ ในสมัยจักรวรรดิวาร์มาเดวา (คริสต์ศตวรรษที่ 10–14) ชื่อ "ตีร์ตาเอิมปุล" มาจากชื่อเรียกของบ่อน้ำธรรมชาติ ซึ่งเป็นต้นน้ำของแม่น้ำปาเกอรีซัน ปูราแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ จาบาปูรา (Jaba Pura; ลานด้านหน้า), จาบาเตองะฮ์ (Jaba Tengah; ลานตรงกลาง) และจาบาเจอโรอัน (Jaba Jeroan; ลานด้านในสุด) จาบาเตงงาฮ์ประกอบด้วยบ่อน้ำ 2 บ่อ และฝักบัว 30 ฝัก

ปูรานี้สร้างขึ้นถวายบูชาแด่พระวิษณุเป็นองค์หลัก 
บนเขาใกล้กันกับปูรามีวิลลาสมัยใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่พำนักของซูการ์โนซึ่งเดินทางมาที่นี่เมื่อปี 1954 ปัจจุบันวิลลายังคงใช้เป็นครั้งคราวเพื่อรับแขกคนสำคัญ

โคโคนัตส์บาหลีรายงานในปี 2017 ระบุว่าเจ้าหน้าที่ภาครัฐได้เข้ามาตรวจสอบคุณภาพน้ำที่ตีร์ตาเอิมปุล พบว่าน้ำมีความเสี่ยงต่อสุขภาพ รวมถึงพบเชื้อ *E. coli* ในแหล่งน้ำ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Pura Tirta Empul". Burari Bali. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-06. สืบค้นเมื่อ 5 October 2014.
2. ↑  Carroll, Ryan Ver Berkmoes, Adam Skolnick, Marian (2009). *Bali & Lombok* (12th ed.). Footscray, Vic.: Lonely Planet. p. 202. ISBN 9781742203133. สืบค้นเมื่อ 5 October 2014.
3. ↑  Pura Tirta Empul, babadbali.com
4. ↑  "E.coli found in Bali temple water has Gianyar regency focusing on water quality standards". *Coconuts Bali*. 5 July 2017.

  



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปูราตีร์ตาเอิมปุล**

พิกัดภูมิศาสตร์: 8°24′59″S 115°18′53″E﻿ / ﻿8.41639°S 115.31472°E﻿ / -8.41639; 115.31472
โลโก้พอดแคสต์
***เฮลโลอินเทอร์เน็ต*** (อังกฤษ: Hello Internet) เป็นพอดแคสต์เสียงที่สร้างขึ้นโดยยูทูบเบอร์เพื่อการศึกษาเบรดี ฮาราน และซีจีพี เกรย์ พอดแคสต์นี้เปิดตัวใน ค.ศ. 2014 และจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 มีการออกอากาศไป 136 ตอนที่มีลำดับเลขและ 18 ตอนที่ไม่มีลำดับเลข ปัจจุบันพอดแคสต์นี้ถูกระงับและไม่มีการใช้งานอย่างไม่มีกำหนด ผู้ฟังพอดแคสต์มีชื่อเรียกว่า "ทิมส์"

เนื้อหา
-------

แฟนอาร์ตนี้แสดงให้เห็นว่า ฮารานและเกรย์มักระบุตนเองเป็นมนุษย์ถ้ำและหุ่นยนต์ตามลำดับ เพื่ออธิบายถึงบุคลิกภาพที่แตกต่างกัน
พอดแคสต์นี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับชีวิตของพวกเขาในฐานะผู้สร้างมืออาชีพสำหรับยูทูบ เนื้อหาวิดีโอล่าสุดรวมถึงความสนใจและความรำคาญ หัวข้อทั่วไปได้แก่ยูทูบ, มารยาททางเทคโนโลยี, หนังสือ, รีวิวภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์, อุบัติเหตุเครื่องบิน, ธัชวิทยา, อนาคตศึกษา และความแตกต่างในบุคลิกภาพและการใช้ชีวิตระหว่างฮารานกับเกรย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "15 Podcasts for Extremely Specific Kinds of Nerds". *Mental Floss*. สืบค้นเมื่อ 22 May 2016.
2. ↑  "The 43 best websites for learning something new". Business Insider. สืบค้นเมื่อ 9 April 2017.
3. ↑  "Hello Internet Nerd Stats". *Nerd Stats*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-11. สืบค้นเมื่อ 2022-06-26.
4. ↑  Leyden, John (26 July 2017). "Time-rich netizens marshall ballot-stuffing bots against... Radio Times contest". *The Register* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 26 June 2020.
5. ↑  Wellhofer, Jack (15 February 2017). "Hello Internet piques interest". *The Polytechnic* (ภาษาอังกฤษ). Troy, United States: Rensselaer Polytechnic Institute. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 August 2017. สืบค้นเมื่อ 22 August 2017.
6. ↑  Adams, Josh (31 December 2015). "Top 3 Podcasts You Must Listen To In 2016". *intentiondeficit.com* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 August 2017. สืบค้นเมื่อ 22 August 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เฮลโลอินเทอร์เน็ต**

* เว็บไซต์ทางการ
บทนำ
----

  

ปูเยติ *(Kiwa hirsuta)* ปูชนิดนี้ถูกค้นพบในทะเลลึกแถบมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างออกไปทางใต้จากเกาะอิสเตอร์ราว 1,500 กิโลเมตรในเขตน่านน้ำของประเทศชิลี การค้นพบนี้เป็นการค้นพบโดยบังเอิญจากการที่มีเรือดำน้ำลงไปสำรวจทะเลที่ความลึก 2,200 เมตร (7,200 ft) และพบว่ามีตัวแปลกๆ เกาะอยู่ที่รอยแยกตรงพื้นทะเล ด้วยลักษณะที่มีขนปกคลุมจึงถูกเรียกว่า เยติ มาเรื่อย ปูเยติ มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Kiwa hirsuta

ลักษณะ
------

ปูเยติ จัดอยู่ในไฟลัม Arthropoda ไฟลัมย่อย Crustacea ชั้น Malacostraca วงศ์: Kiwaidae สกุล: Kiwa ชนิด: K. hirsuta 
โดยมีที่มาของชื่อจากลักษณะของขนสีขาวบนตัวและก้ามที่มีความคล้ายคลึงกับขนของเยติ(Yeti) มนุษย์หิมะ 
แห่งเทือกเขาหิมาลัยตามความเชื่อของชาวเชอร์ปา นักวิทยาศาสตร์และนักวิจัยแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับหน้าที่ขนบนลำตัวของปูเยติออกเป็นสองแนวความคิด 
คือ ฝ่ายแรกเห็นว่าขนเหล่านี้น่าจะมีเพื่อเป็นกับดักแบตทีเรีย ที่ปูเยติใช้เป็นอาหาร แต่อีกฝ่ายแย้งว่าขนมากมายเหล่านั้นน่าจะมีหน้าที่ในการกรองธาตุที่มีพิษ 
ที่พ่นออกมาจากช่องใต้ทะเลมากกว่า นอกจากนี้ปูเยติ ยังมีก้ามที่มีลักษณะสีสันสวยงามโดยมักจะยื่นก้ามเข้าไปในน้ำแร่ร้อนที่พ่นออกตามรอบแยกของพื้นทะเล
ทั้งนี้ก็ยังปริศนาอีกประการว่าการกระทำเช่นนี้ทำไปเพื่ออะไร

ถิ่นที่อยู่และการค้นพบปูเยติ
----------------------------

  

ปูเยติเริ่มเป็นที่รู้จักโดยบุคคลภายนอกจากนักบุกเบิก ในปลายยุค 1950 และ 1960 
การค้นพบนี้เกิดขึ้นขณะที่กำลังทำการสำรวจโดยใช้เรือดำน้ำ ( submersible vehicles ) ที่ความลึกกว่า 1250 กิโลเมตร 
ขณะนั้นกับพบว่ามีอะไรบางอย่างเกาะอยู่บริเวณใกล้รอยแยกที่พื้นทะเล ที่มีน้ำแร่ร้อน เรียกว่า **hydrothermal vents** 
มันเป็นสิ่งที่ไม่เคยพบมาก่อน และจากรูปลักษณ์ที่มีขนสีขาวปกคลุม คล้ายกับตัว เยติ ทำให้มันได้รับชื่อว่า ปูเยติ 
และมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Kiwa hirsuta "หลังจากการค้นพบหนึ่งปีนักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษา ปูเยติ ต่างลงความเห็นว่า
"มีอีกหลายอย่างเกี่ยวกับ ปูเยติ ที่พวกเรายังไม่เข้าใจมัน" โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าที่ของขนบนลำตัวของมันนั้นเอง

ปริศนาที่ยังรอการพิสูจน์ค้นคว้า
-------------------------------

เนื่องจากปูเยติถูกค้นพบได้ไม่นานนักข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปูชนิดนี้จึงมีอยู่อย่างจำกัด โดยนักวิทยาศาสตร์ นักสำรวจ นักวิจัย
ล้วนแล้วแต่ตั้งคำถามเกี่ยวกับปูชนิดนี้ค่อนข้างมากไม่ว่าจะเป็น

* ปูเยติมีการวิวัฒนาการตัวเองให้มีขนตามตัวเพื่อสาเหตุใด
* อาหารและการดำรงชีวิตของปูเยติเป็นไปในลักษณะใด
* แหล่งที่อยู่อื่นที่ปูชนิดนี้อาศัยอยู่ สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของปูชนิดนี้
* หน้าที่ของอวัยวะและพฤติกรรมของปูเยติ

อย่างไรก็ดีในปัจจุบันได้มีการสำรวจเพิ่มเติมมากขึ้น และมีแนวโน้มว่าในอนาคต ประเด็นปัญหาในช้างต้นจะได้รับการหาคำตอบอย่างแน่นอน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-25. สืบค้นเมื่อ 2013-10-10.
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-20. สืบค้นเมื่อ 2013-10-10.
**ปู่โสมเฝ้าทรัพย์** เป็นภาพยนตร์ไทย แนวสยองขวัญ-ผจญภัย ดัดแปลงจากนิทานปรัมปราเกี่ยวกับวิญญาณชายชราผู้มีหน้าที่เฝ้าขุมสมบัติโบราณ 

ถ่ายทำระบบ 35 มม. ไวด์สกรีน ขาวดำ ซาวออนฟิล์ม ในนาม ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง แบบวสุวัต พ.ศ. 2476

เรื่องย่อ
---------

การผจญภัยตื่นเต้นโลดโผนของพระเอก (เสน่ห์ นิลพันธ์) กับนักวิทยาศาสตร์ (ปลอบ ผลาชีวะ) และสองสหายสาว ที่พบขุมสมบัติโบราณซึ่งมีวิญญาณปู่โสมและบริวารรวมทั้งฝูงงูพิษเฝ้าพิทักษ์รักษา

งานสร้าง
--------

เมื่อศรีกรุงสร้างเครื่องถ่ายแบบฟิล์มคู่ (Double System) แบบที่เริ่มใช้ในโรงถ่ายของฮอลลีวู้ด ซึ่งมีกล้องถ่ายเสียงแยกต่างหาก เดินพร้อมกับกล้องภาพด้วยเครื่องไฟฟ้า หลังจากทดลองเป็นผลสำเร็จ เรียกชื่อว่า **แบบวสุวัต** แล้วได้นำมาใช้ถ่ายทำเรื่องใหม่ที่เตรียมไว้ทันที ขณะนั้นหนังผีหรือวิทยาศาสตร์สยองขวัญ เช่น *แฟรงเกนสไตน์ (Frankenstein)* ของฝรั่งกำลังได้รับความนิยม เพราะความสนุกแปลกใหม่ ศรีกรุงจึงนำนิทานผีไทยมาดัดแปลงให้ทันสมัยขึ้นเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของสังคมหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 โดยริเริ่มให้นักแสดง**แต่งตัวแนวสากลนิยมรวมถึงชุดเดินป่าใส่รองเท้าบูท** และมี**เพลงไทยแนวสากลประกอบเรื่องครั้งแรก** (จังหวะรัมบ้า) แทนเพลงไทยเดิมที่เคยใช้ในเรื่อง *หลงทาง* ก่อนหน้า

มีการใช้ ทริค (Trick) ฉากพระเอกและชาวบ้านสู้กับผีดิบ อีกฉากหนึ่งที่พระเอกต้องเผชิญงูจงอางขนาดใหญ่แผ่พังพานสูงกว่าศีรษะ งูฉกขาตั้งกล้องใหญ่ล้มกระเด็นถึง 2-3 ครั้ง ฉากพระเอกตกลงในบ่อขุมทรัพย์ที่ล้อมรอบด้วยงูเห่าชูคอแผ่พังพานสลอน โดยนายแพทย์สถานเสาวภาคุมตลอด 

ฉากพระเอกขับรถคุยกับนางเอก ใช้ถนนราชดำริ (ข้างสนามม้าและสวนลุมพินีในปัจจุบัน) ซึ่งสมัยนั้นเป็นเพียงทางราดยางแคบๆ มีไม้ใหญ่สองข้างทางตัดผ่านทุ่งและสุมทุมพุ่มไม้ ไม่ค่อยมีเสียงอื่นรบกวนเหมาะสำหรับการถ่ายทำหนังเสียง กองถ่ายต้องถอดเครื่องอัดเสียงและกล้องจากโรงถ่ายมาติดตั้งในรถบรรทุกวิ่งนำหน้า ติด ไมโครโฟนไว้ที่รถตัวแสดงแล้วโยงสายไฟมาที่รถบรรทุกตลอดทาง ถ่ายเสร็จก็ถอดอุปกรณ์ต่างๆไปติดตั้งคืนที่เดิมในห้องอัดเสียงของโรงถ่าย วันหลังจะถ่ายต่อก็ถอดเอามาใส่รถบรรทุกใหม่ (ตอนนั้นศรีกรุงยังไม่มีรถอัดเสียงใช้)

นอกจากนี้ยังมีการทดลองถ่ายฉากลานตึกตอนกลางวันและฉากสวนที่บ้านสะพานขาวตอนกลางคืนด้วย**ฟิล์มและล้างน้ำยาพิเศษให้ออกสีได้** ซึ่งเพิ่งเริ่มมีในหนังต่างประเทศ แต่ไม่นิยมเพราะต้องลงทุนสูงกว่าหนังขาวดำถึงเท่าตัวและสียังไม่ดี ต้องพัฒนาอีกมาก 

ฉายพร้อมกันที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง และ โรงภาพยนตร์พัฒนากร เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2476 ก่อนฉายทีมงานคิดริเริ่มให้มีการโชว์ตัวนางเอกทั้งคู่ร้องเพลงในเรื่องบนเวทีทุกรอบเป็นครั้งแรกของวงการด้วย ผลปรากฏว่าคนดูแน่นเป็นประวัติการณ์ จนรั้วเหล็กของเฉลิมกรุงด้านถนนเจริญกรุงพังทั้งแถบ ส่วนโรงพัฒนากร ประตูใหญ่ของโรงหลุดจากฝาผนัง ล้มลงมาทั้งกรอบ

สถานที่ถ่ายทำ
-------------

* **โรงถ่ายบ้านสะพานขาว** ฉากภายในห้อง กระท่อม สวน/ป่าตอนกลางคืน
* **บริเวณวังเพ็ชรบูรณ์** ฉากป่าตอนกลางวัน
* **ตึกสร้างใหม่แถววัฒนาวิทยาลัย** ฉากลานบ้านของตึกร้าง
* **ถนนราชดำริ** ฉากพระเอกขับรถคุยกับนางเอก

เพลง
----

* (ลาที) กล้วยไม้ (มณี - องุ่น)

เพลงต้นฉบับ บันทึกลงแผ่นเสียงครั่ง 78  ต่อมาบันทึกใหม่โดย จินตนา สุขสถิตย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ขุนวิจิตรมาตรา ,หน้า 224
2. ↑  กาญจนาคพันธุ์ หน้า 115-116
3. ↑  กาญจนาคพันธุ์,หน้า 91
4. ↑  กาญจนาคพันธุ์ หน้า 52-53,115-116
5. ↑  รายการเพื่อนฝัน สวท 891
6. ↑  ซีดี ลิขสิทธิ์ของมูลนิธิขุนวิจิตรมาตรา
**เจ้าชายก็อทฟรีทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค** (เยอรมัน: *Gottfried zu Hohenlohe-Langenburg*) หรือพระนามเต็มคือ **ก็อทฟรีท แฮร์มัน อัลเฟรท เพาล์ มักซีมีลีอาน วิคทอร์** (เยอรมัน: *Gottfried Hermann Alfred Paul Maximilian Viktor*) ทรงเป็นองค์อธิปัตย์แห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค เป็นพระโอรสใน แอนสท์ที่ 2 เจ้าชายแห่งโฮเอนโลเออ-ลังเงินบวร์ค และเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เป็นพระนัดดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ในปี ค.ศ. 1918 พระองค์ยังทรงดำรงพระอิสริยยศ ผู้นำราชวงศ์ลังเงินบวร์ค ทรงรับราชการ สงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ทรงได้รับบาดเจ็บจากสงคราม พระองค์ทรงออกจากราชการ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระเชษฐภคินีใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1931 ในเลนเดอร์เบิร์ก เยอรมัน โดยพระพระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายรัชทายาทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค ต่อมา 11 ธันวาคม ค.ศ. 1947 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค พระชายาจึงดำรงพระอิสริยยศเป็น  **เจ้าหญิงพระชายาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค** มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงไม่มีพระนาม (ตกไปเมื่ออายุครรภ์ได้ 2 เดือน)
2. คราฟท์ เจ้าชายแห่งโอเฮนโล-ลังเงินบวร์ค
3. เจ้าหญิงเบียทริซ
4. เจ้าชายจอร์จ อังเดร
5. เจ้าชายรีเฟลเทส
6. เจ้าชายอัลเบรซ

อ้างอิง
-------

* thePeerage.com — Gottfried Hermann Alfred Paul Maximilian Viktor VIII Fürst zu Hohenlohe-Langenburg
* Genealogics — Leo van de Pas — Gottfried, 8.Fürst zu Hohenlohe-Langenburg
* Queen Victoria's Descendants, New York, 1987, Eilers, Marlene A. Reference: 197

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Gottfried zu Hohenlohe-Langenburg
**ปูแป้น** หรือ **ปูจาก** หรือ **ปูใบไม้** (อังกฤษ: Green tidal crab; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Varuna litterata*) เป็นครัสเตเชียนจำพวกปูชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Varunidae

ปูแป้น จัดเป็นปูขนาดเล็กมีขนาดประมาณ 5–7 เซนติเมตร กระดองแบนและมีสีน้ำตาลแกมเหลือง สีของกระดองจะเข้มกว่าสีของขาเดิน มีหนามข้างกระดองหยักเป็นฟันเลื่อยมี 2 ซี่ ขอบตาเว้าระยะห่างพอ ๆ กัน ก้ามซ้ายขวามีลักษณะค่อนข้างแบนและขนาดใกล้เคียงกัน ขนอ่อนเส้นสั้น ๆ เรียงติดกันเป็นแผงตามขอบบนด้านในของข้อที่ 3–4 ส่วนข้อที่ 5 มีหนามยื่นยาวอยู่หนึ่งอันเล็ก ๆ อีกข้างละอัน ข้องที่ 4 ขาเดินทั้งสี่ไม่มีหนาม แต่มีขนอ่อนเรียงเต็มนิ้วของขาเดินแบนกว้าง ซึ่งจากลักษณะขาและขนทำให้เป็นปูแป้นเป็นปูที่ว่ายน้ำเร็วอีกชนิดหนึ่ง 

เนื่องด้วยความที่มีกระดองลักษณะแบนแป้น จึงได้ชื่อว่า "ปูแป้น"

ปูแป้น มีลักษณะคล้ายกับปูแสม แต่มีขนาดเล็กกว่าและผิวกระดองเรียบกว่า แต่ไม่มีพฤติกรรมในการขุดรูอยู่เหมือนปูแสม ตอนกลางวันจะหลบอยู่ตามโคนต้นไม้ตามแหล่งที่อยู่อาศัย และออกหากินในเวลากลางคืน พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในหลายจังหวัดของไทยทั้งฝั่งอ่าวไทยในภาคตะวันออก และภาคใต้ทั้งสองฝั่งทะเล โดยถือเป็นปูสองน้ำ เนื่องจากขณะที่ยังเป็นตัวอ่อนอยู่นั้นจะอาศัยอยู่ในทะเล จากนั้นลอยตามน้ำขึ้นมาอาศัยในน้ำจืดและน้ำกร่อยจนเป็นตัวเต็มวัย พอถึงฤดูสืบพันธุ์ก็จะเดินทางไปผสมพันธุ์และปล่อยไข่ในทะเล มีถิ่นที่อยู่ตามแหล่งน้ำที่ได้รับอิทธิพลจากน้ำขึ้นน้ำลง เช่น ป่าจาก หรือนาข้าว ในที่ ๆ เป็นน้ำกร่อย 

ฤดูสืบพันธุ์ของปูแป้นจะมีในช่วงกลางปีถึงปลายปีราวเดือนสิงหาคม–ธันวาคม โดยจะมีปรากฏการณ์ปูแป้นจำนวนมากอพยพเข้าในวางไข่ในแหล่งน้ำจืด โดยสถานที่ ๆ พบได้มากที่สุดในประเทศไทย คือ แม่น้ำเวฬุ และลำคลองสาขา ในเขตตำบลเกวียนหัก อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี จนเป็นงานเทศกาลของจังหวัดที่เรียกว่า "เทศกาลดูปูแป้น ชื่นชมธรรมชาติ" ในช่วงเดือนตุลาคม–พฤศจิกายนของทุกปี ปูแป้นจะมีจำนวนมากลอยมาตามกระแสน้ำหรือเกาะตามใบไม้ หรือเศษวัสดุต่าง ๆ ถึงขนาดใช้อวนหรือสวิงช้อนจับได้คราวละมาก ๆ ในเวลากลางคืน โดยจะปรากฏมากที่สุดในช่วง 2 วันหลังคืนวันเพ็ญของเดือนพฤศจิกายน (วันลอยกระทง) และจะเกิดต่อเนื่องเพียง 1–2 วัน ครั้งละ 90–120 นาที ซึ่งจะเป็นช่วงที่น้ำขึ้นน้ำลงขึ้นเต็มที่ในรอบปี นิยมนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น ผัดปูแป้นกับก๋วยเตี๋ยวเส้นจันทร์ หรือจับปิ้งปูแป้นดองน้ำปลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Varuna litterata* (Fabricius, 1798)". WoRMS taxon details. สืบค้นเมื่อ 5 December 2015.
2. 1 2 3 4  "ภัตตาคารบ้านทุ่ง 05 ธันวาคม 2558 ตอน ปูแป้น". ไทยพีบีเอส. 5 December 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 5 December 2015.
3. ↑  "ปูแป้น". สนุกดอตคอม. 5 December 2015. สืบค้นเมื่อ 5 December 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Varuna litterata***
เจ้าชายกอห์ลัมเรซา ปาห์ลาวี (อังกฤษ: Gholamreza Pahlavi) ประสูติเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2466 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับ คาร์มา อัล-โมลูก เป็นพระอนุชาต่างพระมารดาใน พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระองค์ทรงเรียนจบจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และเริ่มอาชีพของในกองทัพอิหร่าน ทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจการทั่วไป หลังจากดำรงตำแหน่งต่างๆ ในกองทัพทรงด้รับการเลื่อนยศให้พลโทใน 2516 ในปี 2498 ทรงก็กลายเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล นอกจากนี้ทรงยังทำหน้าที่เป็นประธานของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิหร่าน และเป็นสมาชิกของสภาพระองค์สำคัญในระหว่างที่พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดาเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศต่างๆ ตั้งแต่วันที่ 5-13 ธันวาคม พ.ศ. 2516 พระองค์และพระชายาได้เสด็จเยือนประเทศจีน อย่างเป็นทางการในฐานะที่เป็นประธานการเกษตรและอุตสาหกรรมของอิหร่าน ต่อมาทรงเกษียณอายุราชการในตำแหน่งพลจัตวา

เสกสมรส
-------

เจ้าชายกอห์ลัมเรซา ปาห์ลาวี ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ โฮมา อาลัม เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2490 โดยมีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงมาซาน
2. เจ้าชายบาห์มา

ต่อมาทรงหย่าในปี 2499 และเสกสมรสใหม่กับ มาเรียนจา จาคาไบ ในปี 2505 มีพระบุตรดังนี้

1. >เจ้าหญิงอซูดริก
2. เจ้าหญิงมาร์ยาม
3. เจ้าชายบาร์ราม

โดยในปี 2522 เกิดการปฏิวัติอิหร่าน พระองค์และพระญาติพระองค์อื่นๆเสด็จออกจากประเทศอิหร่านไปประทับยัง ปารีส พระองค์ทรงเป็นนักเขียนหนังสือและทรงประพันธ์หนังสือขึ้นมาหลานเรื่อง เพื่อเป็นค่าเลี้ยงชีพ โดยรายได้หลักของพระองค์นั้นมาจากการประพันธ์หนังสือและเงินจากสำนักพระราชวัง จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2560 สิริพระชันษา 93 ชันษา ซึ่งต่อมาอีกเพียง 9 วัน จะเป็นวันครบรอบวันประสูติปีที่ 94

* ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี พระภคินีต่างพระมารดาของพระองค์เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2559 พระองค์จึงกลายเป็นพระบรมวงศานุวงศืแห่งอิหร่านที่มีพระชันษายืนยาวที่สุด

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* Knight Grand Cross of the Order of Pahlavi
* Order of Glory
* Order of Military Merit, 2nd class
* Order of Honour, 2nd class
* Order of Rashtakhiz, 1st class
* National Uprising Medal [28th Amordad 1332 Medal] (1953)
* Imperial Coronation Medal (26 October 1967)
* Order of the Supreme Sun, 1st Class (Kingdom of Afghanistan)
* Knight Grand Cross of Royal Order of Isabella the Catholic (Kingdom of Spain, 1978)


1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
**สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์** (อังกฤษ: Holy Week) เป็นสัปดาห์สำคัญในปีพิธีกรรมของศาสนาคริสต์ ตรงกับสัปดาห์สุดท้ายของเทศกาลมหาพรต ซึ่งครอบคลุมช่วงเวลา 1 สัปดาห์ก่อนวันอีสเตอร์ ในสัปดาห์นี้มีวันสำคัญหลายวัน ได้แก่ วันอาทิตย์ใบลาน วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ วันศุกร์ประเสริฐ และวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่รวมวันอีสเตอร์ สำหรับนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์จะเริ่มจากวันเสาร์ลาซารัส (ก่อนวันอาทิตย์ใบลาน)

วันสำคัญในสัปดาห์
-----------------

### วันอาทิตย์ใบลาน

"วันอาทิตย์ใบลาน" (โรมันคาทอลิก) "วันอาทิตย์ใบปาล์ม" หรือ "วันอาทิตย์ทางตาล" (โปรเตสแตนต์) เป็นวันฉลองถึงเหตุการณ์ที่พระเยซูเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเลมอย่างผู้พิชิต ซึ่งสื่อนัยะสำคัญ 2 ประการ คือ 1. พระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์ 2. พระเยซูเป็นกษัตริย์แห่งสันติภาพ

ตามพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูการะบุว่าก่อนการตรึงพระเยซูที่กางเขน พระเยซูได้เสด็จออกจากเมืองเยรีโค เพื่อเดินทางเข้าสู่กรุงเยรูซาเลม ครั้งนั้นพระองค์ทรงลา ชาวเยรูซาเลมออกมาต้อนรับพระองค์จำนวนมากด้วยความยินดี บ้างก็นำเสื้อและกิ่งไม้มาปูลาดพื้น ขณะเสด็จเข้าเมืองคนที่เดินนำน่าก็ตะโกนถวายพระพรว่า "*โฮซันนา แก่บุตรของดาวิด ขอให้ท่านผู้ที่เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระเจริญ โฮซันนา ในที่สูงสุด*"

### วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์

"วันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์" เป็นวันฉลองเหตุการณ์ที่พระเยซูทรงร่วมรับประทานอาหารค่ำมื้อสุดท้ายกับเหล่าอัครทูต ในคราวนั้นพระเยซูทรงริเริ่มพิธีกรรมสำคัญ 2 ประการที่คริสตจักรยังคงรักษาสืบมาจนปัจจุบัน คือ 1. การล้างเท้าอัครทูต 2. การสถาปนาพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์

พระวรสารนักบุญยอห์นกล่าวว่าก่อนถึงวันปัสคา ระหว่างรับประทานอาหารเย็น พระเยซูได้ทรงล้างเท้าให้อัครทูตทั้ง 12 คน และตรัสทำนายว่ายูดาส อิสคาริโอท จะทรยศพระองค์ ส่วนพระวรสารสหทรรศน์ระบุว่าในคราวนั้นได้ทรงตั้งพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ด้วย โดยบิขนมปังออก ตรัสว่า "*จงรับไปกินเถิด นี่เป็นกายของเรา*" แล้วแจกให้อัครทูตทุกคน จากนั้นทรงนำถ้วยเหล้าองุ่นมาให้ทุกคนแบ่งกันดื่ม ตรัสว่า "*นี่เป็นโลหิตของเราอันเป็นโลหิตแห่งพันธสัญญาที่หลั่งออกเพื่อยกบาปโทษคนจำนวนมาก*" หลังจากเหตุการณืนี้พระเยซูทรงถูกจับกุมและนำตัวไปสอบสวนตลอดทั้งคืน

### วันศุกร์ประเสริฐ

"วันศุกร์ประเสริฐ" หรือ "วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์" เป็นวันระลึกถึงการตรึงพระเยซูที่กางเขน ซึ่งคริสต์ศาสนิกชนถือว่าพระเยซูได้เป็นพระผู้ไถ่บาปให้มวลมนุษย์ที่เชื่อและยอมรับว่าพระองค์คือพระคริสต์ พระบุตรพระเป็นเจ้า

หลังจากถูกไต่สวนและรับทรมาน พระเยซูถูกตัดสินให้ประหารชีวิตด้วยการตรึงกางเขน พร้อมกับโจรอีก 2 คน เหนือกางเขนของพระองค์มีป้ายติดชื่อว่า "*เยซู กษัตริย์ของพวกยิว*" ราวบ่าย 3 โมงจึงสิ้นพระชนม์ พระวรสารนักบุญยอห์นระบุเพิ่มเติมว่าหลังสิ้นพระชนม์ ได้มีทหารได้นำทวนมาแทงสีข้างของพระองค์ ก็มีน้ำและพระโลหิตหลั่งออกมา

อ้างอิง
-------

* *พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน 2011*, สมาคมพระคริสตธรรมไทย

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 221-2, 252-3, 395-6
2. ↑  มัทธิว 21
3. ↑  ยอห์น 13
4. ↑  มัทธิว 26
5. ↑  มัทธิว 27
6. ↑  ยอห์น 19:34
แผนที่จำแนกถึงการแบ่งประชาคม แคว้น และพื้นที่ภาษาของประเทศเบลเยียม

|  |  |
| --- | --- |
|   ภาษาดัตช์ |   ภาษาฝรั่งเศส |
|   ภาษาเยอรมัน |   ทวิภาษา (ดัตช์/ฝรั่งเศส) |
| ประชาคม | แคว้น |
| **เฟลมิช** | **เฟลมิช** (ฟลานเดอส์) |
| **นครหลวง** (บรัสเซลส์) |
| **ฝรั่งเศส** |
| **วอลลูน** (วอลโลเนีย) |
| **เยอรมัน** |

อาณาเขตของแต่ละจังหวัดแบ่งโดยเส้นทึบสีดำ

**ประเทศเบลเยียม**แบ่งการปกครองเป็นรัฐบาลย่อยๆ โดยมี**รัฐบาลกลาง, รัฐบาลแคว้น และรัฐบาลประชาคม**  โดยรัฐบาลในแต่ละระดับมีบทบาทและหน้าที่แยกกันตามรัฐธรรมนูญเบลเยียม

รัฐบาลกลาง
----------

ดูเพิ่ม: รัฐบาลกลางเบลเยียม
รัฐบาลกลางเบลเยียมเป็นฝ่ายบริหารสูงสุดในราชอาณาจักรเบลเยียม

รัฐบาลเฟลมิช
------------

ดูเพิ่ม: รัฐบาลเฟลมิช
รัฐบาลเฟลมิชเป็นฝ่ายบริหารของทั้งสององค์กร คือ แคว้นเฟลมิช และประชาคมเฟลมิช

รัฐบาลวอลลูน
------------

ดูเพิ่ม: รัฐบาลวอลลูน
รัฐบาลวอลลูนเป็นฝ่ายบริหารของวอลโลเนีย (แคว้นวอลลูน)

รัฐบาลประชาคมฝรั่งเศส
---------------------

ดูเพิ่ม: รัฐบาลประชาคมฝรั่งเศส

รัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
------------------------------

ดูเพิ่ม: รัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน
รัฐบาลประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันเป็นฝ่ายบริหารของประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน

รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
---------------------------

ดูเพิ่ม: รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์

อ้างอิง
-------



| * ด
* ค
* ก
รัฐบาลในประเทศเบลเยียม |
| --- |
| ราชอาณาจักรเบลเยียม | 

|  |  |
| --- | --- |
| รัฐบาลกลาง | 
* นายกรัฐมนตรี

 |
| รัฐสภา | 

|  |  |
| --- | --- |
| สภาผู้แทนราษฏร (เขตเลือกตั้ง) | สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร |
| วุฒิสภา | สมาชิกวุฒิสภา |

 |

 | Flag of Belgium |
| แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ | 
* รัฐบาลบรัสเซลส์
	+ *มุขมนตรี*
* สภาบรัสเซลส์
	+ *สมาชิก*

 |
| แคว้นและประชาคมเฟลมิช(สถาบันร่วม) | 
* รัฐบาลเฟลมิช
	+ *มุขมนตรี*
* สภาเฟลมิช
	+ *สมาชิก*

 |
| แคว้นวอลลูน | 
* รัฐบาลวอลลูน
	+ *มุขมนตรี*
* สภาวอลลูน
	+ *สมาชิก*

 |
| ประชาคมฝรั่งเศส | 
* รัฐบาล
	+ *มุขมนตรี*
* สภา
	+ *สมาชิก*

 |
| ประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน | 
* รัฐบาล
	+ *มุขมนตรี*
* สภา
	+ *สมาชิก*

 |
| 
ดูเพิ่ม
การเมืองในเบลเยียม
พรรคการเมืองในเบลเยียม
การเลือกตั้งในเบลเยียม
 |
**วัดสุทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดสุทธาวาสสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2314 บางแหล่งระบุสร้างเมื่อ พ.ศ. 2315 บ้างว่าท้าวทรงกันดารเป็นผู้สร้าง บ้างว่าพระสนมดุสิตหรือเจ้าแม่ดุสิตเป็นผู้สร้างหลังได้หลบภัยสงครามมาจากกรุงศรีอยุธยา จึงได้ชื่อว่า **วัดดุสิต** ตามนามผู้สร้าง ในระยะแรกน่าจะเป็นเพียงสำนักสงฆ์และคงจะได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 (ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) ต่อมาในสมัยพระอธิการชื่นเป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดสุทธาวาส" 

ทางวัดยังได้สนับสนุนให้พระภิกษุสามเณร ศึกษาพระปริยัติธรรมจากสำนักเรียนอื่นได้ตามอัธยาศัยการศึกษาแผนกสามัญ

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถแบบสมัยกรุงศรีอยุธยา​ มีลวดลายไม้สลักสวยงาม​ หน้าบันเป็นลายเทพนมลอยออกจากดอกบัวสามองค์เรียงกัน​ ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นแบบสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ภายในประดิษฐานพระประธานนาม *หลวงพ่อมงคลประสิทธิ์* หรือ *หลวงพ่อดำ* เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ไม่ทราบสมัยที่สร้าง ส่วนพระพุทธบริวาร​รูปยืนขนาบข้าง​ 6 องค์ ในปัจจุบันถูกโจรกรรม​ไป​ 1​ องค์ หน้าอุโบสถมีเจดีย์ 1 องค์ มีพระพุทธรูปเป็นพระประจำวันอยู่รอบพระเจดีย์ ใบเสมาทำด้วยหินทรายแดงสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง 

อาคารเสนาสนะอื่นได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตรยาว 21 เมตร เป็นอาคาร 2 ชั้น ลักษณะทรงไทยครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร กุฏิสงฆ์มีอยู่ 4 หลัง อาคารเรียนพระปริยัติธรรม 2 หลัง หอประชุม ศาลาบำเพ็ญกุศล 4 หลัง และฌาปนสถาน​ (เมรุ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-14.
2. ↑  "วัดสุทธาวาส". *กองการท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-15. สืบค้นเมื่อ 2020-10-14.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสุทธาวาส**