recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ระวังสับสนกับ คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ**คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน** (Central Committee of the Chinese Communist Party) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน** (Central Committee of the Communist Party of China) เป็นองค์กรทางการเมืองที่ประกอบด้วยผู้นำระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 205 คน และสมาชิกสำรอง 171 คน (ดูรายชื่อ) ในทางทฤษฎี สมาชิกจะได้รับการเลือกตั้งทุก ๆ 5 ปีโดยสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีน (National Congress of the Chinese Communist Party) แต่ในทางปฏิบัติ กระบวนการคัดเลือกสมาชิกจะดำเนินเป็นการลับ โดยผ่านการประชุมของคณะกรมการเมือง และคณะกรรมาธิการถาวรประจำกรมการเมืองที่เกี่ยวข้อง

คณะกรรมาธิการกลางจะถือเป็นองค์กรที่มีอำนาจสูงสุดของพรรคอย่างเป็นทางการ เมื่อสภาแห่งชาติไม่อยู่ในการประชุมเต็มคณะ ตามรัฐธรรมนูญพรรคคอมมิวนิสต์จีน คณะกรรมาธิการกลางพรรคมีอำนาจในการเลือกเลขาธิการพรรค สมาชิกคณะกรมการเมือง และคณะกรรมาธิการถาวรกรมการเมือง รวมทั้งคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง รับรององค์ประกอบของสำนักเลขาธิการ และคณะกรรมาธิการสอบวินัยส่วนกลาง นอกจากนี้ยังกำกับดูแลการทำงานขององค์กรบริหารระดับชาติต่าง ๆ ของพรรค กิจการบริหารคณะกรรมาธิการอยู่ในความรับผิดชอบของสำนักงานคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (General Office of the Chinese Communist Party) ซึ่งจะแต่งตั้งเจ้าหน้าที่สนับสนุนหน่วยงานกลางที่ทำงานในนามของคณะกรรมาธิการกลางระหว่างการประชุมใหญ่ (เต็มคณะ)

โดยปกติคณะกรรมาธิการจะประชุมกันอย่างน้อยปีละครั้งในการประชุมใหญ่ และทำหน้าที่เป็นเวทีหลักสำหรับการอภิปรายเกี่ยวกับประเด็นนโยบายที่เกี่ยวข้อง อย่างไรก็ตาม คณะกรรมาธิการดำเนินงานบนหลักการประชาธิปไตยรวมศูนย์ หมายความว่า เมื่อมีการตัดสินใจแล้ว ทั้งหน่วยงานจะพูดเป็นเสียงเดียวกัน บทบาทของคณะกรรมาธิการกลางในประวัติศาสตร์มีความแตกต่างกันไป แม้ว่าจะสามารถใช้อํานาจผ่านขั้นตอนอย่างเป็นทางการที่กําหนดไว้ในรัฐธรรมนูญพรรค แต่ความสามารถในการมีอิทธิพลต่อผลการตัดสินใจของบุคลากรในระดับชาตินั้นมีข้อจํากัด เนื่องจากในทางปฏิบัติแล้วหน้าที่นั้นดำเนินการโดยกรมการเมืองและผู้อาวุโสในพรรคที่เกษียณแล้วซึ่งรักษาอิทธิพลไว้ อย่างไรก็ตาม การประชุมของคณะกรรมาธิการกลางจะทำหน้าที่เป็นที่สําหรับการอภิปราย ปรับนโยบาย และเผยแพร่ต่อสาธารณชนในรูปแบบของ "มติ" หรือ "การตัดสินใจ"

1. ↑  Bo, Zhiyue (2007). *China's Elite Politics: Political Transition and Power Balancing*. World Scientific. p. 300. ISBN 9789812700414. OCLC 664685160. สืบค้นเมื่อ 18 October 2017.
**มาร์เลเนอ ชมิท** (เยอรมัน: *Marlene Schmidt*) เป็นอดีตนักแสดงและนางงามชาวเยอรมันที่ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 1961

มาร์เลเนอเติบโตในประเทศเยอรมนีตะวันออก และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาวิศวกรรมศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1960 เธอย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่เมืองชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนีตะวันตก ซึ่งเธอได้ทำงานเป็นวิศวกรอิเล็กทรอนิกส์ ในปี ค.ศ. 1961 เธอได้เข้าร่วมการประกวดนางงามของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ จากนั้นเธอได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดนางงามระดับชาติที่เมืองบาเดิน-บาเดิน ซึ่งเธอได้รับตำแหน่งมิสเยอรมนี 1961 และเป็นตัวแทนของประเทศในการประกวดนางงามจักรวาล 1961 ที่จัดขึ้นในไมแอมีบีช รัฐฟลอริดา สหรัฐ มาร์เลเนอได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้เธอเป็นนางงามชาวเยอรมันคนแรกและเพียงคนเดียวที่ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลจนถึงปัจจุบัน

หลังจากหมดวาระนางงามจักรวาล เธอได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์และประสบความสำเร็จในอาชีพการงานของเธอ ต่อมาเธอย้ายกลับไปอาศัยอยู่ที่เมืองซาร์บรึคเคิน ประเทศเยอรมนี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Willowy Silver-Blonde German Reigns As New Miss Universe". The Sumter Daily Item. 1961-07-17.
2. ↑  "1961 Marlene Schmidt GERMANY". *pageantmania*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-19. สืบค้นเมื่อ 2009-02-20.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
3. ↑  Frederick Kempe (2011-06-01). "The East German refugee who became a beauty queen". *reuters.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-11-22. สืบค้นเมื่อ 2021-04-23.

แหล่งข้อมูล
-----------

* มาร์เลเนอ ชมิท ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Article in Der Spiegel (2001 / German)


| ก่อนหน้า |  | มาร์เลเนอ ชมิท |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| รางวัลและความสำเร็จ |
| **สหรัฐ ลินดา บีเมนท์** |  | **นางงามจักรวาล** (1961) |  | **อาร์เจนตินา นอร์มา โนลัน** |
**สุพรชัย เจริญเมือง** หรือนายสุพร อุดม เกิดเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2481 ที่จังหวัดชลบุรี สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 3

ประวัติ
-------

ในวัยหนุ่ม สุพรชื่นชอบมวยสากลมากจึงมาขอหัดมวยกับ ชาย ร.ส.พ. อดีตนักมวยชื่อดัง ขึ้นชกครั้งแรก เป็นฝ่ายแพ้คะแนนบรรจง อุดมศักดิ์ แต่สุพรชัยก็ยังไม่ท้อขึ้นชกต่อไป ชนะ จำเริญ นภาพล และเชวงศักดิ์ จิตปรีชาได้ และสู้กับสายเพชร ยนตรกิจได้อย่างสูสี ก่อนจะเป็นฝ่ายแพ้คะแนน แต่พอชกแพ้คะแนน สุรัตน์ชัย ศ.บางคอแหลม ฟอร์มการชกก็ตกต่ำลง จนในที่สุดครูชายจึงให้เลิกชกมวยสากล ให้มาชกมวยไทยแทน

ต่อมา ครูชายยุบค่าย ร.ส.พ. ไป สุพรชัยจึงมาอยู่ค่ายเจริญเมือง การขึ้นชกมวยไทยของสุพรชัยประสบความสำเร็จมากกว่ามวยสากล ชนะคู่ชกที่มีชื่อเสียงหลายราย เช่น พรศักดิ์ แหลมฟ้าผ่า นิมิต เลือดเมืองใต้ วีระเดช ส.ลูกพิทักษ์ เมื่ออิ่มตัวในแบบมวยไทย สุพรชัยหันมาชกมวยสากลอีกครั้ง ปรากฏว่าประสบความสำเร็จมากกว่าครั้งแรก โดยชนะ เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต ได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวทของเวทีราชดำเนิน จากนั้น ชกแพ้คะแนนอภิเดช ศิษย์หิรัญแบบสูสี และชนะคะแนนอดุลย์ ศรีโสธร แต่เมื่อขึ้นชกกับ เฟล เปรดันซา จากฟิลิปปินส์ สุพรชัยกลับเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปขาดลอย ขึ้นชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลาร์รี่ ฟลาเวียโน่อีก 

เมื่อไม่ประสบความสำเร็จ สุพรชัยจึงตัดสินใจแขวนนวม หลังจากแขวนนวมแล้ว เขามีอาการบาดเจ็บที่ดวงตา ต้องพักรักษาตัว ต่อมาได้ทำงานที่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
	+ ชิง ชนะคะแนน เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต
	+ ป้องกันแชมป์ 23 ตุลาคม 2510 ชนะคะแนน อดุลย์ ศรีโสธร
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท เมื่อ 17 มิถุนายน 2511 แพ้คะแนน ลาร์รี่ ฟลาเวียโน (ฟิลิปปินส์)

อ้างอิง
-------

* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์: สุพรชัย เจริญเมือง ไอ้แรดดง แชมป์ 140 ป. เวทีราชดำเนิน. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 29 ฉบับที่ 1418 9-15 พฤศจิกายน 2554 หน้า 48 – 49
* สถิติการชก[*ลิงก์เสีย*]
**จักรพรรดิหย่งลี่** (จีนตัวย่อ: 永历; จีนตัวเต็ม: 永曆; พินอิน: *Yǒnglì*; ค.ศ. 1623–1662) พระนามเดิม **จู โหย่วหลาง** เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 และพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์หมิงใต้

จู โหย่วหลางเป็นโอรสของจู ฉางหยิ่ง (朱常瀛) พระราชโอรสพระองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิว่านลี่ และจักรพรรดินีเซี่ยวกังควง พระองค์สืบทอดตำแหน่งเจ้าชายแห่งกุ้ย (桂王) จากพระเชษฐาของพระองค์และใช้ชีวิตที่คลุมเครือในฐานะสมาชิกชั้นรองของราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่มาก จนกระทั่งการล่มสลายของปักกิ่งและการฆ่าตัวตายของจักรพรรดิฉงเจิน จักรพรรดิราชวงศ์หมิงองค์สุดท้ายในปี 1644 เนื่องจากการกบฏราชวงศ์ชุ่นของหลี่ จื้อเฉิง และจางเซี่ยนจง หลังจากที่หลี่ จื้อเฉิงยึดกรุงปักกิ่ง ผู้ได้รับประโยชน์ที่แท้จริงของการล่มสลายของราชวงศ์หมิงคือราชวงศ์ชิงซึ่งก่อตั้งโดยชาวแมนจูทางตะวันออกเฉียงเหนือของตระกูลอ้ายซินเจว๋หลัว ที่ยึดครองจีนตอนเหนือ หุบเขาแยงซีตอนล่าง และจีนตอนกลางอย่างรวดเร็ว หลังจากอู๋ ซานกุ้ยปล่อยให้ราชวงศ์ชิงผ่านกำแพงเมืองจีนเพื่อต่อสู้กับหลี่ จื้อเฉิง ลูกหลานของราชวงศ์หมิงยังคงระหกระเหินทางใต้ และจู โหย่วหลางขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิหมิงใต้องค์ที่สี่โดยมีพระนามว่า จักรพรรดิหย่งลี่ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1646 เมื่อถึงปี ค.ศ. 1661 พระองค์ก็กลับไปยังมณฑลยูนนานและหนีไปพม่า กองทัพชิงฮั่นนำโดยอู๋ ซานกุ้ยตามพระองค์ไปที่นั่น และพระองค์ถูกประหารชีวิตในเดือนมิถุนายน 1662

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dates given here are in the Gregorian calendar.

| * ด
* ค
* ก
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หมิง |
| --- |
| หมิง | 
* หงอู่
* เจี้ยนเหวิน
* หย่งเล่อ
* หงซี
* เซฺวียนเต๋อ
* เจิ้งถง
* จิ่งไท่
* เจิ้งถง (ครั้งที่ 2)
* เฉิงฮั่ว
* หงจื้อ
* เจิ้งเต๋อ
* เจียจิ้ง
* หลงชิ่ง
* ว่านลี่
* ไท่ชาง
* เทียนฉี
* ฉงเจิน

 | 明 |
| หมิงใต้ | 
* หงกวง
* หลงอู่
* เกิงหยิน
* เฉาอู่
* หย่งลี่
* ตงอู่
* ติงอู่

 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |
**มาตราขนาดโมเมนต์** (อังกฤษ: moment magnitude scale; MMS, Mw) เป็นหน่วยที่นักวิทยาแผ่นดินไหวใช้เพื่อวัดขนาดของแผ่นดินไหวในแง่ของพลังงานที่ปลดปล่อยออกมา แมกนิจูดนั้นขึ้นอยู่กับโมเมนต์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้น ซึ่งเท่ากับความคงรูปของโลกคูณกับค่าเฉลี่ยของการเลื่อนบนรอยแยกและขนาดของพื้นที่ที่เลื่อน มาตราดังกล่าวได้รับการพัฒนาขึ้นมาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910 เพื่อใช้แทนมาตราริกเตอร์ ซึ่งใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 แม้ว่าสูตรในการคำนวณจะต่างกัน แต่มาตราใหม่นี้ยังคงให้ค่าแมกนิจูดที่ใกล้เคียงตามที่จำกัดความไว้โดยมาตราริกเตอร์เดิม มาตราโมเมนต์แมกนิจูดนี้ใช้เพื่อประเมินแมกนิจูดสำหรับแผ่นดินไหวขนาดใหญ่สมัยใหม่ทั้งหมดโดยสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา

การจำกัดความ
------------

สัญลักษณ์ของมาตราโมเมนต์แมกนิจูด คือ M\_{{\mathrm {w}}} โดยมีตัวห้อย {\mathrm {w}} หมายถึง งานเชิงกลที่เกิดขึ้น โมเมนต์แมกนิจูด M\_{{\mathrm {w}}} เป็นปริมาณไร้มิติซึ่งจำกัดความโดย

M\_{{\mathrm {w}}}={{\frac {2}{3}}}\log \_{{10}}M\_{0}-10.7
โดยที่ M\_{0} เป็นแมกนิจูดของโมเมนต์แผ่นดินไหวในหน่วยดายน์เซนติเมตร (10-7 นิวตันเมตร)  ส่วนค่าคงตัวในสมการนี้ถูกเลือกเพื่อให้สอดคล้องกับค่าแมกนิจูดที่คำนวณได้จากมาตราเก่า โดยที่สำคัญที่สุดคือ มาตราท้องถิ่น (หรือ "ริกเตอร์")

เช่นเดียวกับมาตราริกเตอร์ การเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับของมาตราเชิงลอการิทึมสอดคล้องกับพลังงานที่ปลดปล่อยออกมาเพิ่มขึ้น 101.5 ≈ 32 เท่า และการเพิ่มขึ้นสองระดับจะสอดคล้องกับพลังงานที่ปลดปล่อยออกมาเพิ่มขึ้น 103 = 1000 เท่า

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Hanks, Thomas C.; Kanamori, Hiroo (May 1979). "Moment magnitude scale" (PDF). *Journal of Geophysical Research*. **84** (B5): 2348–50. doi:10.1029/JB084iB05p02348. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-08-21. สืบค้นเมื่อ 2011-03-27.
2. ↑  USGS Earthquake Magnitude Policy
อุโมงค์เขาพลึง
**อุโมงค์เขาพลึง** เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 8 แห่งของประเทศไทย และเป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ตั้งอยู่ในพื้นที่ระหว่าง ตำบลบ้านด่านนาขาม อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ กับ ตำบลห้วยไร่ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ ระหว่างที่หยุดรถไฟเขาพลึง(จ.อุตรดิตถ์)กับ ห้วยไร่(จ.แพร่) มีความยาว 362.44 เมตร อยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 516.410-516.773 ภายในอุโมงค์เป็นผนังคอนกรีต แต่จะมีบางส่วนที่เป็นหินล้วนๆ ไม่ได้มีการดาดคอนกรีตลอดอุโมงค์ ใช้หมอนไม้เนื้อแข็งและราง 70 อาร์ (12 เมตร) บริเวณปากอุโมงค์ฯ จะมีที่หยุดรถไฟเขาพลึง ที่ผู้โดยสารสามารถลงที่นี่ได้ โดยมีขบวนรถที่หยุด ณ สถานีนี้เพียง 2 ขบวนรถท้องถิ่น คือ นครสวรรค์-เชียงใหม่ (ขาขึ้น-ขาล่อง)

อุโมงค์เขาพลึง อยู่ห่างกันกับอุโมงค์ปางตูบขอบ เพียง 2 กิโลเมตร หากเดินทางจากสถานีรถไฟปางต้นผึ้ง ไปยังที่หยุดรถไฟเขาพลึง ต้องผ่านอุโมงค์ทั้ง 2 แห่งนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-04-01. สืบค้นเมื่อ 2008-04-01.
2. ↑  "ประวัติอุโมงค์ขุนตาน และการก่อสร้างอุโมงค์ขุนตาน" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-08-08. สืบค้นเมื่อ 2013-10-08.

| * ด
* ค
* ก
อุโมงค์รถไฟในประเทศไทย |
| --- |
| สายเหนือ | 
* ปางตูบขอบ
* เขาพลึง
* ห้วยแม่ลาน
* ขุนตาน

 |
| สายใต้ | 
* ช่องเขา
* บ่อฝ้าย (หัวหิน)

 |
| สายชายฝั่งทะเลตะวันออก | 
* พระพุทธฉาย

 |
| สายอีสาน | 
* เขาพังเหย

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่

 |
**ตำบลปากน้ำ** อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เป็นชุมชนชาวประมง ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำหลังสวน ชายทะเล อ่าวไทย ภาคใต้ มีสภาพบ้านเมืองที่สงบสุข และมีชื่อเสียงด้านสถานที่ ท่องเที่ยว พักผ่อนชายทะเล แห่งหนึ่งของจังหวัดชุมพร รวมทั้งเป็นสถานที่ที่ประชาชนทั่วไปนิยมไปกราบไหว้ "เสด็จเตี่ย" กรมหลวงชุมพร ปากน้ำหลังสวน ยังเป็นศูนย์กลางเชื่อมต่อไปยังแหล่งท่องเที่ยวทางทะเล ภูเขา น้ำตก อื่น ๆ ได้สะดวก เช่น ปากน้ำตะโก สวี ละแม พะโต๊ะ และระนอง

ที่ตั้งเเละอาณาเขต
------------------

ตำบลปากน้ำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบางน้ำจืด
* **ทิศตะวันออก** ติดกับอ่าวไทย
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบางมะพร้าว
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลแหลมทราย

ประวัติ
-------

ชุมชนปากน้ำหลังสวน ตั้งอยู่ปากแม่น้ำหลังสวน และชายทะเลฝั่งอ่าวไทย ห่างจากตัว อำเภอหลังสวน ประมาณ 9 กิโลเมตร เป็นชุมชนประมง มีการตั้งถิ่นฐานทั้งสองฟากฝั่งแม่น้ำ สืบสานวิถีชีวิต และวัฒนธรรม มายาวนานกว่าร้อยปี ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์ มีแม่น้ำหลังสวน เป็นแม่น้ำสายหลัก วิถีชีวิตคนไทยในสมัยก่อน ที่อาศัยผูกพันอยู่กับสายน้ำ การสัญจรทางน้ำจึงเป็นเส้นเลือดหลักในการคมนาคมระหว่างหัวเมืองต่างๆ เมืองหลังสวนเป็นเมืองสำคัญบนเส้นทางค้าขาย ภายในและระหว่างประเทศ ร่องรอยจากอดีตหลังสวนเคยเป็นจังหวัดหลังสวน และที่ปากน้ำหลังสวนยังเป็นที่ตั้งของด่านศุลกากร รวมทั้งบันทึกจากประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทางชลมารค ประพาสหัวเมืองภาคใต้ และแหลมมลายู พ.ศ. 2432 (ร.ศ.108) พ.ศ. 2441 (ร.ศ.117) และ พ.ศ. 2452 (ร.ศ.128) เสด็จเยี่ยมพสกนิกร ที่เมืองหลังสวน และปากน้ำหลังสวน จากลักษณะดังกล่าว สภาพทางสังคมของปากน้ำหลังสวน จึงประกอบด้วยประชากรที่ตั้งถิ่นฐานเดิม และประชากรที่อพยพมาทำมาหากิน ทั้งจากถิ่นใกล้เคียง รวมทั้งคนจีนจากโพ้นทะเลที่อพยพมาเมื่อครั้งอดีต ผสมผสานพัฒนาต่อเนื่องเป็นชุมชนขนาดใหญ่ และมีสถานะเป็นเทศบาลตำบล

การแบ่งเขตการปกครอง
-------------------

* ตำบลปากน้ำ แบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 6 หมู่บ้าน

การเดินทาง
----------

รถไฟ: สามารถนั่งรถไฟมาลงได้ที่สถานีหลังสวน แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือรถตุ๊กตุ๊กรับจ้าง หรือรถสองแถวในตลาดหลังสวน (มีบริการถึง 5 โมงเย็น)

รถทัวร์: จากสายใต้ถึงขนส่งหลังสวน แล้วต่อรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือรถตุ๊กตุ๊กรับจ้าง หรือรถสองแถวในตลาดหลังสวน (มีบริการถึง 5 โมงเย็น) บ. สุวรรณทีทัวร์ส่งถึงปากน้ำหลังสวนบริเวณหน้าที่ทำการไปรษณีย์ซึ่งอยู่บริเวณเขตตลาดของตำบล

อ้างอิง
-------

* ปากน้ำหลังสวน.. ชุมพร เก็บถาวร 2006-11-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เทศบาลตำบลปากน้ำหลังสวน เก็บถาวร 2006-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระวังสับสนกับ ความส่องสว่างปรากฏ มาตราลอการิทึมของความสว่างทางดาราศาสตร์

  

**ความส่องสว่าง**ของอุปราคา คือ เศษส่วนของเส้นผ่านศูนย์กลางของตัวคราส ทั้งสุริยุปราคาและจันทรุปราคา ระหว่างอุปราคาบางส่วนและวงแหวน ค่าความส่องสว่างของอุปราคาจะอยู่ระหว่าง 0.0 ถึง 1.0 ขณะที่ระหว่างอุปราคาเต็มดวง ค่าความส่องสว่างจะอยู่ที่อย่างน้อยที่สุด 1.0 เสมอ

การวัดนี้ไม่ควรสับสนกับการคลุมเครือของอุปราคา สิ่งนี้คือเศษส่วนของตัวอุปราคาถูกบดบังโดยตัวคราส ในทางตรงกันข้ามความส่องสว่างของอุปราคา คือ อัตราของเส้นผ่าศูนย์กลางอย่างแท้จริง

ผลของความส่องสว่างบนสุริยุปราคา
-------------------------------

แต่ละสัญรูปแสดงมุมมองจากศูนย์กลางของจุดดำ แสดงถึงดวงจันทร์ (ไม่ตามสเกล)
ในสุริยุปราคา ความส่องสว่างของอุปราคา คือ อัตราส่วนระหว่างขนาดเชิงมุมปรากฏของดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์ ในระหว่างเกิดอุปราคา เป็นผลให้อัตราส่วนมีค่าน้อยกว่า 1.0

ในสุริยุปราคาเต็มดวง ซึ่งเป็นอุปราคาศูนย์กลาง ความส่องสว่างก็เช่นเดียวกัน ค่าอัตราส่วนเส้นผ่าศูนย์กลางปรากฏของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ แต่ครั้งนี้ค่าอัตราส่วนจะมากกว่าหรือเท่ากับ 1.0 ถ้าสุริยุปราคาเต็มดวงไม่เป็นแบบศูนย์กลาง ความส่องสว่างจะอยู่ระหว่าง 1.0 และค่าอัตราส่วนของเส้นผ่านศูนย์กลางปรากฏ

ในสุริยุปราคาบางส่วน ความส่องสว่างของอุปราคา คือ เศษส่วนของเส้นผ่านศูนย์กลางดวงอาทิตย์ถูกบดบังโดยดวงจันทร์ในเวลาสุริยคราสเต็มที่ ดวงจันทร์และโลกมีขนาดปรากฏโดยประมาณเท่ากัน แต่ทั้งคู่ก็แปรปรวน เพราะ ระยะห่างระหว่างโลกและดวงจันทร์นั้นแปรปรวน (ระยะห่างระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ ก็แปรปรวนแต่มีผลกระทบน้อยมากในการเปรียบเทียบ)

เมื่อความส่องสว่างของอุปราคามากกว่า 1 จานดวงจันทร์จะคลุมจานดวงอาทิตย์ได้อย่างสมบูรณ์ในท้องฟ้า และจะเป็นอุปราคาแบบเต็มดวง เส้นทางของอุปราคาเต็มดวง (นั้นคือ เงาที่เคลื่อนไปของดวงจันทร์ตัดแสงอาทิตย์ไปทั้งหมดจากพื้นผิวโลก) คือ ริ้วแคบสัมพัทธ์ (Relatively narrow strip) ที่เคลื่อนผ่านหลายร้อยกิโลเมตร

เมื่อความส่องสว่างของอุปราคาน้อยกว่า 1 จานดวงจันทร์จะไม่สามารถคลุมจานดวงอาทิตย์ได้อย่างสมบูรณ์ เมื่อศูนย์กลางของทั้งสองจานอยู่ในแนวเดียวกันอย่างเพียงพอ จะมีวงแหวนของแสงดวงอาทิตย์มองเห็นได้รอบดวงอาทิตย์ นี้คืออุปราคาแบบวงแหวน ในภาษาอังกฤษคำว่า *annular* มาจากภาษาลาติน หมายความว่า "วงแหวน"

ดูเพิ่ม
-------

* สุริยุปราคา
* จันทรุปราคา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Glossary of Solar Eclipse Terms". NASA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-27. สืบค้นเมื่อ 2009-07-27.
2. ↑  Erickson, Robbi (2008). "Happy Living Magazine - Solar eclipse viewing schedule and information". Happy Living Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-09. สืบค้นเมื่อ 2009-07-27.
**เวนดิโก** (อังกฤษ: Wendigo) เป็นความเชื่อที่อยู่ในคติชนวิทยาของกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในทวีปอเมริกาเหนือ

เวนดิโก มีชื่อเรียกต่างออกไปในหลายชื่อ ได้แก่ **วินดาโก** (*Windago*), **วินดิโก** (*Windiga*), **วิติโก** (*Witiko*), **วีตีโก** (*Wee-tee-go*), หรือ **วีห์ติโก** (*Wihtikow*) หรือคำอื่น ๆ ที่ใกล้เคียงกัน

เวนดิโกเป็นความเชื่อรวมกันของชนพื้นเมืองชาวอเมริกันเผ่าต่าง ๆ ทั้งในแคนาดาและสหรัฐอเมริกาโดยเฉพาะบริเวณเกรตเลกส์ เช่น เผ่าครี, เผ่าอินนู และเผ่าซอเท็ก เวนดิโกคล้ายกับซอมบี้ เป็นปีศาจร้ายแห่งป่าที่เข้าสิงผู้คนให้กินเนื้อมนุษย์ด้วยกันเป็นอาหาร โดยเชื่อว่า เวนดิโกมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีรูปร่างที่ผอมบางจนเห็นกระดูก ผิวหนังซีดเหมือนศพ มีตาลึกโบ๋และริมฝีปากแห้ง มีเลือดนองอยู่ตลอดเวลา มีเขี้ยวสีเหลืองยาวและลิ้นยาวที่ตวัดไปมาได้ แถมยังมีหัวใจเป็นน้ำแข็ง
นอกจากนี้แล้ว เวนดิโกยังมีกลิ่นตัวเหม็นคล้ายกับกลิ่นซากศพขณะเน่าเปื่อยอย่างเต็มที่ ซึ่งเวนดิโกสามารถเติบโตและมีร่างกายที่ใหญ่โตตามระยะเวลาที่ได้สั่งสมการกินเนื้อมนุษย์ แต่ในภาพยนตร์ฮอลลีวูดมักออกแบบเวนดิโกเป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์ที่มีเขากวางหรือในภาพวาดยุคใหม่มักวาดส่วนหัวของเวนดิโกเป็นกะโหลกของกวาง แต่ลักษณะดังกล่าวไม่ปรากฏในความเชื่อพื้นเมืองดั้งเดิม

ซึ่งในวิถีของอินเดียนแดงบางเผ่า มีลักษณะคล้ายกับเวนดิโกอยู่ เช่น มีรายงานจากทางตอนเหนือของรัฐมินนิโซตา ที่มักมีรายงานการหายสาบสูญของนักเดินป่า เป็นต้น เรื่องราวของเวนดิโกที่โด่งดังที่สุดเกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1879 ที่รัฐแอลเบอร์ตา ในแคนาดา นักดักสัตว์ที่ชื่อ สวิฟต์ รันเนอร์ ถูกจับข้อหาฆาตกรรมสมาชิกในครอบครัวตนเอง เช่น ภรรยา, ลูกทั้งหกคน, แม่ และพี่น้อง รันเนอร์ได้สังหารและกินเนื้อพวกเขาในช่วงฤดูหนาวที่ยาวนาน เขาอ้างว่าเขาถูกวิญญาณเวนดิโกเข้าสิงให้ทำเช่นนั้น ที่สุด รันเนอร์ถูกพิพากษาให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ

เวนดิโกถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ อาทิ นวนิยายเรื่อง *The Wendigo* โดย อัลเจอร์นอน แบล็กวูด ภาพยนตร์เรื่อง *เมืองสยอง คนเขมือบ* (*Ravenous*) ใน ค.ศ. 1999 ซีรีส์ชุด *ล่าปริศนาเหนือโลก* ตอน *อสุรกายเวนดิโก* หรือเกม อันทิลดอว์น ใน ค.ศ. 2015 เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* สกินวอร์คเกอร์
* มนุษย์กินคน
* อันทิลดอว์น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Wendigo". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-31. สืบค้นเมื่อ 2011-08-21.
2. ↑  "สารคดี Zombies A Living History (พากย์ไทย)". *ฮิสทรี*. 2015-03-07.
เคอร์เนลเชื่อมต่อระหว่างฮาร์ดแวร์กับซอฟต์แวร์
**เคอร์เนล** (kernel อ่านว่า **เคอร์เนิล** เนื่องจากตัว e ไม่ออกเสียง) หมายถึง ส่วนประกอบหลักของระบบปฏิบัติการ ซึ่งคอยดูแลบริหารทรัพยากรของระบบ และติดต่อกับฮาร์ดแวร์และ ซอฟต์แวร์ เนื่องจากว่าเป็นส่วนประกอบพื้นฐานของระบบปฏิบัติการ เคอร์เนล นั้นเป็นฐานล่างสุดในการติดต่อกับทรัพยากรต่างๆ เช่น หน่วยความจำ หน่วยประมวลผลกลาง และ อุปกรณ์อินพุตและเอาต์พุต

ประเภทรูปแบบ เคอร์เนล
---------------------

รูปภาพแสดงหลักการทำงานของโมโนลิทิก เคอร์เนล
### โมโนลิทิก เคอร์เนล (Monolithic kernel)

โมโนลิทิก เคอร์เนล เป็นเคอร์เนลที่เน้นการทำงานแบบหนึ่งต่อหนึ่ง โดยจะเรียกชุดคำสั่งทั้งหมดทีเดียวในหนึ่งรอบ ทำให้การประมวลผลเร็วมาก แต่มีข้อเสียคือเมื่อเคอร์เนลล่มจะทำให้ระบบแฮงค์ในทันที (ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการออกแบบเคอร์เนล)

โมโนลิทิก เคอร์เนลมีอยู่ใน:

* Linux kernel
* Android OS
* MS-DOS, Microsoft Windows 9x Series (Windows 95 Windows 98 เป็นต้น)
* Agnix

### ไมโครเคอร์เนล (Microkernel)

รูปภาพแสดงหลักการทำงานของไมโครเคอร์เนล
ไมโครเคอร์เนล เป็นเคอร์เนลที่แบ่งการทำงานในแต่ละภาคส่วนออกจากกัน ตัวอย่างเช่น แบ่งส่วนของซอฟต์แวร์ประยุกต์ ส่วนของอุปกรณ์ ส่วนจัดการไฟล์ ฯลฯ ในทางทฤษฎีไมโครเคอร์เนลมีความเสถียรสูงเนื่องจากแบ่งการทำงานทุกภาคส่วนออกจากกัน แต่มีข้อเสียคือเรียกประสิทธิภาพของระบบออกมาได้ไม่เต็มที่

ตัวอย่างของไมโครเคอร์เนล และ ระบบปฏิบัติการที่มีพื้นบน ไมโครเคอร์เนล:

* AIX
* AmigaOS
* Amoeba
* Chorus microkernel
* EROS
* Haiku
* K42
* LSE/OS
* KeyKOS
* The L4 microkernel family
* Mach, used in GNU Hurd, NEXTSTEP, OPENSTEP, and Mac OS X
* MERT
* Minix
* MorphOS
* NewOS
* QNX
* Phoenix-RTOS
* RadiOS
* Spring operating system
* VSTa
* Symbian OS

### เคอร์เนลแบบผสม (Hybrid kernel)

เคอร์เนลแบบผสม เป็นเคอร์เนลที่รวมความสามารถของไมโครเคอร์เนลและโมโนลิทิกเคอร์เนลเข้าด้วยกันเพื่อเลียนแบบประสิทธิภาพและเสถียรภาพของโมโนลิทิกเคอร์เนลและไมโครเคอร์เนล

* BeOS kernel
* DragonFly BSD
* Haiku kernel
* NetWare kernel
* Plan 9 kernel
* ReactOS kernel
* NT kernel Windows NT kernel (Windows 2000, Windows XP, Windows 2003, and Windows Vista)
* XNU kernel (ใช้ใน Mac OS X)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สะกด kernel ว่า เคอร์เนล ตามศัพท์บัญญัติของราชบัณฑิตยสถาน

* Andrew Tanenbaum, *Operating Systems - Design and Implementation (Third edition)* ;
* Andrew Tanenbaum, *Modern Operating Systems (Second edition)* ;
* Daniel P. Bovet, Marco Cesati, *The Linux Kernel*;
* David A. Peterson, Nitin Indurkhya, Patterson, *Computer Organization and Design*, Morgan Koffman  (ISBN 1-55860-428-6) ;
* B.S. Chalk, *Computer Organisation and Architecture*, Macmillan P. (ISBN 0-333-64551-0).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Kernel คืออะไร - แหล่งข้อมูลความรู้ภาษาไทย
**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**พระนางแมนุ** (พม่า: နန်းမတော် မယ်နု, ออกเสียง: [náɴmədɔ̀ mɛ̀ nṵ]; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1783 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1840) เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักกายแมงแห่งราชวงศ์โก้นบองจาก ค.ศ. 1819–1837 พระนางอภิเษกกับพระเจ้าจักกายแมงครั้งยังดำรงพระยศเป็นเจ้าชายแห่งซะไกง์เมื่อ ค.ศ. 1801 และได้กลายเป็นพระมเหสีเมื่อพระสวามีได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1819 สืบต่อจาก พระเจ้าปดุง ผู้เป็นพระอัยกา (ปู่) โดยพระนางได้พระอิสริยยศ *น่านมะดอมิพะย่าคองจี้* (พระอัครมเหสี)

พระนางแมนุพร้อมกับมองโอ (พระเชษฐาหรือพระอนุชาของพระองค์) และนายพลมหาพันธุละ สนับสนุนการทำสงครามกับอังกฤษในโถงพระโรงของพระเจ้าจักกายแมง หลังสิ้นสุด สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง อาณาจักรก็เริ่มเสื่อมอำนาจและอ่อนแอลง พระเจ้าจักกายแมงทรงเก็บตัวมากขึ้น พระนางแมนุและมองโอจึงเข้าปกครองอาณาจักรโดยพฤตินัยและผู้คนต่างเริ่มต่อต้านการปกครองของพระนาง ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1837 เจ้าชายสารวดี พระอนุชาของพระเจ้าจักกายแมงประสบความสำเร็จในการก่อกบฏ และให้พระเจ้าจักกายแมงสละราชบัลลังก์ในเดือนเมษายน พระเจ้าจักกายแมงถูกกักบริเวณภายในพระราชวัง ส่วนพระนางแมนุและมองโอถูกประหารชีวิต

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. 1 2  Buyers 11
2. ↑  Myint-U 2006: 112

บรรณานุกรม

* Buyers, Christopher. "The Konbaung Dynasty Genealogy". royalark.net. สืบค้นเมื่อ 19 September 2009.
* Myint-U, Thant (2006). *The River of Lost Footsteps—Histories of Burma*. Farrar, Straus and Giroux. ISBN 978-0-374-16342-6.
แผนที่ของจักรวรรดิเซอร์เบียในรัชสมัยของจักรพรรดิเสตฟาน ดูซาน
**ประวัติศาสตร์เซอร์เบีย** ครอบคลุมพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของประเทศเซอร์เบียและรัฐในอดีต ตั้งแต่ยุคหินจนถึงปัจจุบัน ตลอดจนประชาชนเซอร์เบียและดินแดนที่เคยปกครองในอดีต ถิ่นที่อยู่อาศัยและการปกครองของเซอร์เบียมีความแตกต่างกันมากในแต่ละยุคสมัย และผลที่ตามมาก็คือ ประวัติศาสตร์ของเซอร์เบียถือว่ามีการเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกันในสิ่งที่รวมอยู่ด้วย

ชาวเซิร์บเข้ามาตั้งถิ่นฐานในคาบสมุทรบอลข่านในศตวรรษที่ 6 และ 7 โดยโดยมีรัฐที่โดดเด่นที่สุดคือราชรัฐเซอร์เบียของราชวงศ์วลาสตีมีรอวิชี ซึ่งปกครองเหนือดินแดนมอนเตเนโกร บอสเนีย แดลเมเชีย และเซอร์เบียในปัจจุบัน โดยได้พัฒนาเป็นราชรัฐภายในคริสต์ศตวรรษที่ 11 และในปี 1217 ราชอาณาจักรและคริสตจักร (คริสตจักรเซอร์เบียออร์ทอดอกซ์) ได้รับการสถาปนาขึ้นโดยราชวงศ์เนมันจิช ในปี 1345 จักรวรรดิเซอร์เบียได้รับการสถาปนาขึ้น ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรบอลข่าน ในปี 1540 เซอร์เบียกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน

ชาวเซิร์บจำนวนมากอพยพไปทางตอนเหนือคือราชอาณาจักรฮังการีซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสถาปนาดินแดนเป็นเซอร์เบียวอยวอดีนา และเกิดการปฏิวัติของเซอร์เบียเพื่อต่อต้านการปกครองของออตโตมันใน 1817 ถือเป็นการกำเนิดของราชรัฐเซอร์เบีย ซึ่งได้รับเอกราชโดยพฤตินัยใน 1867 และได้รับการรับรองอย่างสมบูรณ์จากมหาอำนาจในสนธิสัญญาเบอร์ลินเมื่อปี 1878 ต่อมาในปี 1882 เซอร์เบียได้เปลี่ยนสถานะจากราชรัฐและสถาปนาขึ้นเป็นราชอาณาจักร และได้เกิดสงครามบอลข่านในปี 1912 และ 1913 ซึ่งเซอร์เบียได้รับชัยชนะจากสงคราม ทำให้เซอร์เบียได้ยึดคืนวาร์ดาร์มาซิโดเนีย, คอซอวอและเมทอฮียา และรัชกา (ดินแดนเก่าของเซอร์เบีย) กลับคืนมา เมื่อปลายปี 1918 ด้วยความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เซอร์เบียจึงได้ขยายอาณาเขตให้ครอบคลุมภูมิภาคของอดีตเซอร์เบียวอยวอดีนาด้วย เซอร์เบียรวมเป็นหนึ่งเดียวกับรัฐอื่นๆ ของออสเตรีย-ฮังการีเข้ารวมกับรัฐสลาฟคือ รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ ซึ่งราชอาณาจักรเซอร์เบียเข้าร่วมสหภาพเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 1918 และประเทศนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน

เซอร์เบียได้บรรลุเขตแดนในปัจจุบันเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อเป็นดินแดนภายในสหพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวีย (ประกาศในเดือนพฤศจิกายน 1945) หลังจากการล่มสลายของยูโกสลาเวียและเกิดสงครามในคริสต์ทศวรรษ 1990 เซอร์เบียก็กลายเป็นรัฐเอกราชอีกครั้งในวันที่ 5 มิถุนายน 2006 หลังจากการล่มสลายของสหภาพกับมอนเตเนโกร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cirkovic, Sima M. (2008-04-15). *The Serbs* (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. ISBN 978-1-4051-4291-5.
2. ↑  Cirkovic, Sima M. (2008-04-15). *The Serbs* (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. ISBN 978-1-4051-4291-5.
3. ↑  Cirkovic, Sima M. (2008-04-15). *The Serbs* (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. ISBN 978-1-4051-4291-5.
4. ↑
5. ↑  "Timeline: Montenegro" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2012-01-24. สืบค้นเมื่อ 2023-12-07.
ระวังสับสนกับ หลวงปู่เขียว อินฺทมุนี เจ้าอาวาสวัดหรงบน

**พ่อท่านเขียว กิตติคุโณ** (19 สิงหาคม พ.ศ. 2472 – 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565) เป็นพระเกจิอาจารย์สายหลวงปู่ทวด ผู้มีศีลวัตรปฏิบัติอันงดงาม และเป็นที่น่าเคารพนับถือ โดยท่านได้สืบทอดวิชามาจากพระเกจิอาจารย์รุ่นเก่า รวมไปถึงเกจิฆราวาส โดยสืบวิชาจำพวกสมุนไพร, สืบอายุ, เมตตา, แคล้วคลาด, โภคทรัพย์ ฯลฯ ซึ่งวัตถุมงคลของพ่อท่านเขียวนั้นมีประสบการณ์มาก ประชาชนทั้งชาวไทยและต่างประเทศต่างเลื่อมใสศรัทธาในองค์พ่อท่านเขียว[]

ประวัติ
-------

พ่อท่านเขียว กิตติคุโณ วัดห้วยเงาะ เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2472 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ณ ตำบลหน้าถ้ำ อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา เป็นบุตรของนายทอง เพชรภักดี และนางกิ๊ม นวลศรี ครอบครัวชาวนาในจังหวัดยะลา โดยเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 7 คน ช่วงชีวิตในวัยเด็ก ท่านเรียนจบระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เพราะบิดาถึงแก่กรรม จึงต้องออกมาช่วยมารดาทำงานเพื่อช่วยเหลือครอบครัว จนกระทั่งเมื่อมีอายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดนางโอ (หรือวัดบุพนิมิต ในปัจจุบัน) ตำบลแม่ลาน (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น อำเภอแม่ลาน) จังหวัดปัตตานีเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2492 โดยมีพระครูมนูญสมณการ วัดพลานุภาพ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการแดง ธมฺมโชโต เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอธิการคำ ติสสโร เป็นพระอาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทความรู้วิชาให้แก่พ่อท่านเขียวก่อนอุปสมบท หลังจากนั้นท่านจึงได้ฝึกฝนสวดมนต์บทต่าง ๆ ในเจ็ดตำนานและการสวดภาณยักษ์

พรรษาที่ 2 ท่านได้ย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่วัดสุนทรประชาราม อำเภอรามัน จังหวัดยะลา

พรรษาที่ 3 พ่อท่านเขียวได้กลับไปที่วัดนางโออีกครั้ง พร้อมกับได้ศึกษาวิชากับ ตาเลี่ยม กับฆราวาสที่เชี่ยวชาญด้านวิปัสสนากรรมฐาน รวมทั้งศึกษาสรรพวิชาต่าง ๆ จากฆราวาสอีกหลายท่าน พ่อท่านเขียวยังสอบได้นักธรรมชั้นโท แล้วยังได้รับตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาสวัดนางโอ ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในเวลาต่อมา พ่อท่านเขียวเป็นคนที่รักความสันโดษ และใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มัธยัสถ์ อดออม และรักการอ่านและการศึกษาหาความรู้ ไม่ว่าจะเป็นทางด้านกฎหมายหรือทางด้านเกษตรกรรม หรือในทางด้านทางธรรม ท่านก็ศึกษาพระปริยัติธรรม บาลีไวยากรณ์ และ นักธรรม รวมทั้งสวดมนต์พิธีต่าง ๆ

พรรษาที่ 5 สามารถสวดปาฏิโมกข์ได้ มีความเคร่งครัด ไม่ยึดติดในลาภยศ สรรเสริญ

พ่อท่านเขียว กิตติคุโณ ได้ย้ายมาจำพรรษา ณ วัดห้วยเงาะ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี ในสมัยที่พ่อท่านธีร์ ลูกศิษย์ของท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาส

มรณภาพ
------

พระครูอนุศาสน์กิจจารทร (พ่อท่านเขียว กิตฺติคุโณ) ถึงแก่กาลมรณภาพด้วยโรคชรา เมื่อวันพุธที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เวลา 21.25 น. (ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 12) ณ โรงพยาบาลปัตตานี 

โดยมีกำหนดนำสรีระสังขารกลับไปบำเพ็ญกุศล ณ วัดอรัญวาสิการาม (ห้วยเงาะ) ในวันพฤหัสบดีที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565

อ้างอิง
-------

1. ↑  **หนังสือ 19 คณาจารย์ยอดนิยมยุคปัจจุบัน**
2. ↑  ชีวประวัติพ่อท่านเขียว วัดห้วยเงาะ[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "พ่อท่านเขียว วัดห้วยเงาะ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-13. สืบค้นเมื่อ 2011-10-10.

| ก่อนหน้า |  | พระครูอนุศาสน์กิจจาทร (เขียว กิตฺติคุโณ) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **หลวงพ่อดำ** |  | **เจ้าอาวาสวัดนางโอ** (พ.ศ. 2497 – พ.ศ. 2500) |  | **พระครูกิตติคุณากร** |
เคิร์ต อัลเบิร์ตในปี ค.ศ. 1985
**เคิร์ต อัลเบิร์ต** (เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1954 ที่เมืองนูเรมเบิร์ก ประเทศเยอรมนี – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2010 ที่เมืองแอร์ลังเงิน, ประเทศเยอรมนี) เป็นนักปีนเขาและช่างภาพจากประเทศเยอรมนี เคิร์ต อัลเบิร์ตเริ่มปีนเขาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 หรือตั้งแต่อายุ 14 ปี และในปี ค.ศ. 1986 เคิร์ต อัลเบิร์ตเป็นครูสอนคณิตศาสตร์และฟิสิกส์

อัลเบิร์ตได้ประสบอุบัติเหตุจากการปีนเขา เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2010 ด้วยความสูง 18 เมตร (59 ฟุต) ขณะที่อัลเบิร์ตถ่ายรูป ผ่านไปสองวันหลังจากประสบอุบัติเหตุ อัลเบิร์ตก็เสียชีวิตลงที่โรงพยาบาลในเมืองแอร์ลังเงิน

หนังสือ
-------

* Kn Tr Benoit (Herausgeber). *Kurt Albert*. ISBN 3-930650-15-0.
* Albert, Kurt (2005). Fight gravity. Klettern im Frankenjura. tmms-verlag. ISBN 3-930650-16-9.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Rätselraten um Kurt Albert". สืบค้นเมื่อ 2010-11-01.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Homepage of Kurt Albert เก็บถาวร 2020-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Portrait of Kurt Albert bergleben.de
* Gedenkfeier an der "Glatten Wand" Abschied von Kurt Albert
* Kurt Albert stirbt nach Sturz an Klettersteig
* Kurt Albert is dead. Goodbye to a climbing legend
ระวังสับสนกับ พระครูอนุศาสน์กิจจาทร (เขียว กิตฺติคุโณ) วัดห้วยเงาะ

**พ่อท่านเขียว อินทมุนี** เป็นพระเกจิอาจารย์อดีตเจ้าอาวาสวัดหรงบน ก่อนที่ท่านจะมรณภาพนั้นก็สามารถบอกถึงกำหนดวันมรณภาพล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำ นอกจากสังขารไม่เน่าเปื่อยแล้วยังเผาไม่ไหม้อีกด้วย

พระเครื่องและวัตถุมงคลของท่านได้รับความนิยมสูงมาก เช่น เหรียญรูปเหมือน, รูปหล่อลอยองค์, ผ้ายันต์รอยมือรอยเท้า, เชือกคาดเอว, ลูกอม, ตะกรุด และพระปิตตา ฯลฯ

ประวัติ
-------

พ่อท่านเขียว เกิดเมื่อวันอาทิตย์ เดือนยี่ ปีมะเมีย พ.ศ. 2424 ที่บ้านหนองยาว ต.ไสหมาก อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อยังเยาว์วัย พ่อท่านเขียวอาศัยพระในบ้านช่วยสอนหนังสือให้อ่านเขียนได้ตามอักขระสมัย ท่านชอบศึกษาเล่าเรียนเป็นชีวิตจิตใจ รวมทั้งการศึกษาวิชาอาคมตามประเพณีนิยมของชาติไทยสมัยก่อน จนเมื่อมีอายุได้ 18 ปี ท่านจึงได้ตัดสินใจบวชเป็นสามเณร จนเมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์จึงอุปสมบทในปีฉลู พ.ศ. 2444 ณ วัดคงคาวดี (วัดกลาง) ปีเถาะ พ.ศ. 2446 พระครูสมัยนั้น เป็นพระอุปัชฌายะ พระครูบริหารสังฆกิจ (เต็ง) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ พระเกื้อเป็นพระกรรมวาจา ได้รับฉายาว่า "อินทมุนี"

หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านก็อยู่รับใช้ปรนนิบัติพระอุปัชฌาย์ รับฟังโอวาทจากพระอุปัชฌายะชั่วระยะเวลาหนึ่ง จากนั้นท่านก็กราบลาพระอุปัชฌาย์ ไปศึกษาเล่าเรียนต่อกับพระอาจารย์เอียด วัดบน พระอาจารย์เอียดเก่งทั้งทางโลกและทางธรรม อบรมสั่งสอนให้รู้จักตัดกิเลสออกไปจากจิตใจได้ จนท่านตั้งใจว่า ขอถือบวชอยู่ในพุทธศาสนาตลอดไป หลวงปู่เขียวท่านตัดสินใจเดินธุดงค์เป็นวัตร คือ ถือผ้านุ่งห่มบังสกุล 3 ชิ้น มีผ้าสบง อังสะ จีวร บิณฑบาตร และฉันอาหารมื้อเดียว (เอกา) เป็นวัตร จึงกราบลาอาจารย์เดินธุดงค์สู่ป่าเขาลำเนาไพร และธุดงค์ไปบำเพ็ญสมาธิ ฝึกจิตให้แก่กล้าขึ้น ผู้ที่ร่วมเดินทางไปกับท่านก็คือ พระครูนนทจรรยาวัตรหรือพระครูนนท์ ยอดพระเกจิอาจารย์อีกรูปหนึ่งของภาคใต้ ด้วยวัตถุมงคลของท่าน ประชาชนชาวสยาม (ชาวไทย) ในปัจจุบัน ได้นำวัตถุมงคลของท่านไปบูชา ท่านได้สร้างลูกอมและผ้ายันต์รอยมือรอยเท้ามีหลายแบบ ผ้ายุคแรก ๆ จะประทับด้วยผงขมิ้นละลายน้ำ รุ่นหลังจากนั้นจะประทับด้วยคราม หมึกน้ำเงิน และหมึกดำ ผ้าบางผืนก็มีแต่รอยเท้าอย่างเดียว เป็นที่นิยมกันมาก ผืนที่มีสภาพสมบูรณ์เช่าหากันหมื่นกว่าบาทและมีประสบการณ์ไม่แพ้ไปกว่าลูกอม ส่วนเหรียญรุ่นแรกและรุ่นเดียวของท่านก็อ เหรียญปี 2513

พ่อท่านเขียวถึงแก่มรณภาพเมื่อวันเสาร์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 เวลา 17.15 น. สิริอายุได้ 95 ปี พรรษา 74

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ยุทธนะ เตมิศิริ (8 กรกฎาคม 2020). "แห่กราบไหว้เทพเจ้าแห่งลุ่มน้ำปากพนัง "หลวงปู่เขียว"สุดอัศจรรย์มรณภาพ 43 ปี สรีระสังขารสังขารไม่เน่าเปื่อย". เนชั่น. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-15. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2022.
2. ↑  **หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์**

* วัดหรงบน (พ่อท่านเขียว)
ระวังสับสนกับ ฌอง-คล็อด แวน แดมม์
**ฌอง-คล็อด ลอเยอร์** (อังกฤษ: Jean-Claude Leuyer; 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 – ) หรือเรียกแบบง่าย ๆ ว่า **ฌอง คล็อด** เป็นทั้งอดีตคิกบ็อกเซอร์รุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวท และนักมวยไทยชาวอเมริกัน เขาเป็นแชมป์โลกมาแล้วถึงหกสมัย โดยเป็นผู้ครองแชมป์ในสี่องค์กรที่แตกต่างกัน และเข้าแข่งขันในการต่อสู้ระดับโลกสิบหกรายการ เขามีผลงานเด่นจากการมีชัยเหนือร็อบ กามัน และโทมัส คูฮาเชฟสกี ในเค-วัน

ทั้งนี้ เขาเป็นผู้เรียนวิชามวยไทยจากก้านยาว อรุณเหลือง (พิเชษฐ์ อรุณเหลือง) ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนแห่งค่ายมวยแฟร์เท็กซ์

ประวัติ
-------

#### อาชีพในช่วงต้น

แม้ว่าจะใช้วิชามวยไทยเป็นวิชาชีพ แต่ลอเยอร์ก็ได้เริ่มต้นฝึกศิลปะการต่อสู้ครั้งแรกเมื่ออายุห้าขวบในศาสตร์แห่งคาราเต้สายโชโตกัน เขาได้มีชื่อเสียงใน ค.ศ. 1994 เมื่อครั้งที่เขาชนะรายการยูเอสเอ็มทีเอเฮฟวี่เวทแชมเปี้ยนชิพ หลังจากนั้น เขาก็ชนะรายการชิงแชมป์ฟรีสไตล์รุ่นซูเปอร์เฮฟวี่เวทระหว่างทวีปของไอเอสเคเอ โดยเป็นฝ่ายชนะ ฮิราวี ที แรนจี จากประเทศนิวซีแลนด์ ณ วันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1994 ภายหลังในระดับอาชีพของเขา เขายังเป็นผู้ชนะรายการไอเอสเคเอเวิลด์ซูเปอร์เฮฟวี่เวทฟรีสไตล์แชมเปี้ยนชิพ กับรายการไอเอสเคเอเวิลด์ซูเปอร์เฮฟวี่เวทมวยไทยแชมเปี้ยนชิพ

#### คำเชิญสู่เค-วัน

ใน ค.ศ. 1996 ลอเยอร์ได้รับเชิญให้มีส่วนร่วมในเค-วัน เวิลด์กรังด์ปรีซ์ ซึ่งเป็นการรวมพลประจำปีของเหล่าคิกบ็อกเซอร์รุ่นเฮฟวี่เวทที่ดีที่สุดระดับโลกในประเทศญี่ปุ่น มีการเรียกชื่อเขาอย่างง่าย ๆ ว่า "ฌอง คล็อด" ในการประชาสัมพันธ์ เขาได้รับการเปิดตัวโดยได้พบกับคู่ชกที่มีชื่อว่าปีเตอร์ เอิร์ทส์ ในรายการ *เค-วัน กรังด์ปรีซ์ '96 โอเพนนิงแบทเทิล* ที่โยโกฮามา ณ วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1996 ในช่วงสุดท้ายของยกแรก เอิร์ทส์เป็นฝ่ายน็อคลอเยอร์อย่างจังด้วยท่าเตะสูงขวา

ชีวิตส่วนตัว
------------

ภายหลังจากที่เขาอำลาวงการการต่อสู้ ลอเยอร์ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์เป็นจำนวนมากในฐานะนักแสดงและสตันท์แมน รวมถึงภาพยนตร์ *จอมคนผงาดโลก* ที่เจ็ท ลี นำแสดง และเขายังเป็นผู้ฝึกสอนที่โรงเรียนคิกบ็อกซิงอเมริกัน

รายการที่ชนะ
------------

* **ไอเอฟซีเอ**
	+ ไอเอฟซีเอมวยไทยเวิลด์แชมเปียนชิพ

* **สมาคมกีฬาคาราเต้นานาชาติ**
	+ ไอเอสเคเออินเตอร์คอนติเนนตัลซูเปอร์เฮฟวีเวทฟรีสไตล์แชมเปียนชิพ
	+ ไอเอสเคเอเวิลด์ซูเปอร์เฮฟวีเวทฟรีสไตล์แชมเปียนชิพ
	+ ไอเอสเคเอเวิลด์ซูเปอร์เฮฟวีเวทมวยไทยแชมเปียนชิพ

* **ยูเอสเอชอี**
	+ ยูเอสเอชอีเฮฟวีเวทแชมเปียนชิพ

* **สมาคมมวยไทยสหรัฐ**
	+ ยูเอสเอ็มทีเอเฮฟวีเวทมวยไทยแชมเปียนชิพ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Pacific Ring Sports - Ganyao Arunleung". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-06-16. สืบค้นเมื่อ 2013-05-24.
2. ↑  8 World Champions Face Off On Walken, Texas Ranger
3. ↑  Muay Thai Tourney Held in Phoenix
4. ↑  "K-1 Grand Prix '96 Opening Battle Results". K-1 Official Website. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-12-08.
5. ↑  Jean Claude Leuyer's IMDb profile

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official K-1 Profile เก็บถาวร 2012-04-26 ที่ archive.today
* ฌอง-คล็อด ลอเยอร์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ระวังสับสนกับ คาร์ลอส สลิม เฮลู มหาเศรษฐีชาวเม็กซิโก
**คาร์ล สลิม** (อังกฤษ: Karl Slym; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 — 26 มกราคม ค.ศ. 2014) เป็นนักธุรกิจและกรรมการผู้จัดการของทาทา มอเตอร์ส ชาวอังกฤษ ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 2014  โดยก่อนที่จะเข้าร่วมทาทา มอเตอร์ส สลิมได้เป็นรองประธานบริหารเอสจีเอ็มดับเบิลยูมอเตอร์ส ประเทศจีน และเป็นทั้งประธาน, กรรมการผู้จัดการ และคณะกรรมการบริษัทของเจเนรัลมอเตอร์ ประเทศอินเดีย ระหว่างปี ค.ศ. 2007 และ 2011 ทั้งนี้ เขาเป็นศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดและได้รับทุนสโลน

เสียชีวิต
---------

สลิมเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2014 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยเขาได้ตกมาจากชั้น 22 ลงสู่ชั้น 4 ของโรงแรมแชงกรีล่า ในกรุงเทพมหานคร ที่ซึ่งเขาได้เข้าร่วมการประชุมของทาทา มอเตอร์ส ประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "BBC News - Tata Motors chief Karl Slym dies". Bbc.co.uk. 2014-01-26. สืบค้นเมื่อ 2014-01-26.
2. ↑  "Tata Motors boss Karl Slym dies after hotel balcony fall". Telegraph. 2013-10-15. สืบค้นเมื่อ 2014-01-26.
3. ↑  "Who was Karl Slym?". สืบค้นเมื่อ 26 January 2014.
4. ↑  "Tata Motors' Managing Director Karl Slym dies in Bangkok". NDTV.com. 2013-11-08. สืบค้นเมื่อ 2014-01-26.
5. ↑  "Tata Motors MD Karl Slym dies after falling from Hotel in Bangkok". Biharprabha News. สืบค้นเมื่อ 26 January 2014.
ขวดกาลูอา 700 มิลลิลิตร
แผงขายกาลูอาที่ร้านเหล้าในญี่ปุ่น
**กาลูอา** (สเปน: *Kahlúa*) เป็นเหล้ารสกาแฟจากประเทศเม็กซิโก เครื่องดื่มชนิดนี้ประกอบไปด้วยรัม น้ำตาล วานิลลา และกาแฟอะแรบิกา เปโดร โดเมก เริ่มผลิตกาลูอาในปี ค.ศ. 1936 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา กาลูอามีแอลกอฮอล์ลดลงเหลือร้อยละ 20.0 จากเดิมร้อยละ 26.5

การใช้
------

กาลูอามักนำมาทำค็อกเทล บ้างก็นำมาทำขนมอบหรือใส่ในไอศกรีม เค้ก และชีสเค้ก โดยมากจะผสมกับนม กาแฟ และโกโก้

กาลูอาทำมาจากเมล็ดกาแฟจึงมีกาเฟอีนประมาณ 10 มิลลิกรัมต่อ 100 มิลลิลิตร หรือประมาณร้อยละ 25 ของกาแฟ

กาลูอาเป็นส่วนประกอบของค็อกเทล เช่น 

* เอสเปรสโซมาร์ตีนี
* ไวต์รัชเชียน
* แบล็กรัชเชียน
* ไมนด์อิเรเซอร์
* บี-52
* เบบีกินนิสส์
* เบรฟบุลล์
* คอโลราโดบุลล์ด็อก
* เดอร์ตีมัทเทอร์
* กาลูอาซาวเวอร์
* มูสมิลก์
* มัดสไลด์
* กาแฟสเปน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Kahlúa Revitalizes Iconic Packaging". Pernod Ricard USA. September 14, 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 2, 2007. สืบค้นเมื่อ 2008-02-17.
2. ↑  Kahlúa ad from 1975 Retrieved 2011-02-12.
3. ↑  Carnaha, Ted. "Kahlua and Caffeine". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-12-11. สืบค้นเมื่อ 11 March 2012.
4. ↑  "Spanish Coffee". *Imbibe Magazine*. สืบค้นเมื่อ 16 November 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **กาลูอา**

* เว็บไซต์ทางการ
* ว่าด้วยกาลูอาและกาเฟอีน เก็บถาวร 2009-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
พระพุทธมงคลมหาราชบนเขาคอหงส์ สวนสาธารณะเทศบาลนครหาดใหญ่
**พระพุทธมงคลมหาราช** เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ประดิษฐานบนเขาคอหงส์ สวนสาธารณะเทศบาลนครหาดใหญ่ เทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ มีขนาดใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งในภาคใต้ นับได้ว่าเป็น "พระพุทธรูปประจำเมืองหาดใหญ่" ประติมากรรมองค์พระสร้างขึ้นด้วยจิตศรัทธาของพุทธศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 (72 พรรษา) ในรัชกาลที่ 9 ออกแบบโดย ภิญโญ สุวรรณคีรี (ศิลปินแห่งชาติ) หล่อด้วยทองเหลือง ได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ว่า "พระพุทธมงคลมหาราช" ซึ่งหมายความว่า "ความเป็นสิริมงคลอันยิ่งใหญ่" เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ.2542 สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสังฆราชเป็นองค์ประธานพิธีเททองพระหัตถ์พระพุทธมงคลมหาราช ณ มณฑลพิธีพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม เมื่อวันอาทิตย์ที่ 19 มีนาคม พ.ศ.2543 จากนั้นสมเด็จพระเทพรัตนสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จทรงประกอบพิธีเททองหล่อพระเกตุมาลาเมื่อวันพฤหัสที่ 10 สิงหาคม พ.ศ.2553 ขึ้นมายังเขาคอหงส์ หันหน้าพระพักต์เข้าสู่เมืองหาดใหญ่

โครงสร้าง
---------

พระพุทธมงคลมหาราช เป็นพระพุทธรูปทองเหลืองหล่อแยกชิ้น ขนาดเมื่อประกอบแล้วมีความสูง 19.9 เมตร (ไม่นับรวมฐาน) น้ำหนัก 200 ตัน ปางห้ามญาติ หันหน้าพระพักต์เข้าสู่เมืองหาดใหญ่ ฐานพระพุทธมงคลมหาราชได้รับพระบรมราชาณุญาตให้ ใช้ตราสัญลักษณ์งานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ.2552 ประดิษฐานบนเนินราบของเขาคอหงส์ (ยอดมีความสูง 371 เมตรเหนือน้ำทะเล) และสามารถโดยสารกระเช้าลอยฟ้ารางคู่ มีระยะทาง 525 เมตร จากสถานีท้าวมหาพรหม ไปยังสถานีพระพุทธมงคลมหาราช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระพุทธมงคลมหาราช พระประจำเมืองหาดใหญ่". *hatyaifocus.com*.
2. ↑  "พระพุทธมงคลมหาราช – หาดใหญ่ – Hatyai Taxi".
3. ↑  "พระพุทธมงคลมหาราช ท้าวมหาพรหม พระโพธิสัตว์กวนอิม เขาคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา". *BloggerTrip*. 2016-08-24.
4. ↑  Juth (2017-02-03). "พระพุทธมงคลมหาราช เขาคอหงส์". *Juth.Net* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
บทความนี้เกี่ยวกับพระนาคสวาดิเรือนแก้ว สำหรับพระแก้วองค์อื่นๆ ดูที่ พระแก้ว

**พระนากสวาดิเรือนแก้ว** เป็นพระรัตนปฏิมาจำลอง สลักจากหยกสีเขียว ศิลปะราวสมัยพุทธศตวรรษที่ 21 และถือเป็นพระแก้วประจำรัชกาลที่ 3

ประวัติ
-------

ในปี พ.ศ. 2368 ซึ่งตรงกับสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดสงครามต่อต้านอำนาจสยามโดยเจ้าอนุวงศ์ขึ้นที่นครเวียงจันทน์ จึงได้มีรับสั่งให้พระยาราชสุภาวดี (สิงห์ สิงหเสนี) เป็นแม่ทัพหน้ายกไปปราบปรามบรรดาหัวเมืองลาวและนครเวียงจันทน์ ภายหลังจากที่ปราบปรามสำเร็จพระยาราชสุภาวดี (สิงห์ สิงหเสนี) ก็ได้กระทำการยึดเอาสมบัติล้ำค่าของหัวเมืองลาวและนครเวียงจันทน์ อัญเชิญพระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาจากเมืองเวียงจันทน์หลายองค์ ได้แก่ พระบาง(อัญเชิญลงมาเป็นครั้งที่สอง) พระแทรกคำ พระฉันสมอ พระเสริม พระสุก พระใส พระแก่นจันทน์ พระเงินหล่อ พระเงินบุ พระสรงน้ำ รวมถึงพระพุทธรูปศิลาเขียวด้วย โดยผลแห่งความดีความชอบในครั้งนี้พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาราชสุภาวดีว่าที่สมุหนายก ต่อมาภายหลังพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างเรือนแก้วทองคำลงยาราชาวดีถวายพระพุทธรูปศิลาเขียว และทรงถวายพระนามว่า ***พระนากสวาดิเรือนแก้ว*** ถือว่าเป็นพระแก้วประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
-------

* พระนากสวาดิเรือนแก้ว เก็บถาวร 2010-05-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เจ้าอนุวงศ์
**พระแจ้ง** (ພຣະແຈ້ງ) หรือ **พระอรุณ** (ພຣະອະຣຸນ) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะลาว เป็นพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2401 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้อัญเชิญพระอรุณ หรือพระแจ้งมาจากเมืองเวียงจันทน์ โดยมีพระราชประสงค์จะอัญเชิญมาประดิษฐานในพระบรมมหาราชวัง แต่ภายหลังพระองค์ได้มีพระราชดำริที่จะย้ายพระอรุณมาประดิษฐาน ณ วัดอรุณราชวรารามแทนด้วยเหตุที่นามพระพุทธรูปพ้องกับชื้อวัด ดังปรากฏหลักฐานจากพระราชหัตถเลขา ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถึงพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปีมะเมีย จ.ศ. 1220 (พ.ศ. 2401) ความตอนหนึ่งว่า "...ยังมีพระที่มีชื่อเอามาแต่เมืองเวียงจันทน์อีกสองพระองค์ พระอินแปลงน่าตัก 2 ศอกเศษ พระอรุณน่าตักศอกเศษ พระอรุณนั้น ฉันคิดว่าจะเชิญลงมาไว้ในพระวิหารวัดอรุณ เพราะชื่อวัดกับชื่อพระต้องกันสมควรแต่จะให้จัดแจงที่ฐานเสียให้เสร็จก่อน แล้วจึงจะเชิญลงมาต่อน่าน้ำ..." จากพระราชดำริดังกล่าว ในเวลาต่อมา จึงโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระอรุณประดิษฐานในพระวิหารวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร โดยโปรดให้ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีด้านหน้าพระพุทธชัมพูนุท ซึ่งเป็นพระประธานนับแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน ในช่วงวันสงกรานต์ของทุกปี ในวันที่ 12 เมษายน จะอัญเชิญพระอรุณองค์จำลองแห่เวียน ตั้งแต่ถนนอรุณอมรินทร์ไปจนถึงถนนอิสรภาพ และในวันที่ 13 เมษายน จะอัญเชิญพระอรุณองค์จำลองออกมาให้ประชาชนสรงน้ำพระเป็นประจำทุกปี

อ้างอิง
-------
***ซูเปอร์มาริโอเวิลด์*** (อังกฤษ: **Super Mario World**; ญี่ปุ่น: スーパーマリオワールド; โรมาจิ: *Sūpā Mario Wārudo*) หรือชื่อเมื่อเริ่มออกจำหน่ายในญี่ปุ่นคือ ***ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 4*** (อังกฤษ: **Super Mario Bros. 4**; ญี่ปุ่น: スーパーマリオブラザーズ4; โรมาจิ: *Sūpā Mario Burazāzu fō*) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มที่พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโด จำหน่ายแบบเกมแพ็กอิน (pack-in) สำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม และเป็นเกมที่ห้าในวิดีโอเกมชุดซูเปอร์มาริโอ เกมพัฒนาโดยทีมนินเท็นโดอีเอดี นำโดยชิเงรุ มิยาโมโตะ ซึ่งเป็นผู้ผลิตเกม

เกมมีจุดศูนย์กลางที่ภารกิจของมาริโอและลุยจิในการช่วยชีวิตไดโนซอร์แลนด์จากบาวเซอร์ ปฏิปักษ์ของเกมชุด สองพี่น้องต้องเดินทางข้ามโลก 7 โลกเพื่อคืนความสงบให้ไดโนซอร์แลนด์ เกมสร้างบนระบบการเล่นของเกม*มาริโอ*ภาคเก่า แนะนำเพาเวอร์อัปชนิดใหม่ที่เพิ่มความสามารถของตัวละคร และสร้างข้อตกลงต่าง ๆ ที่ต่อมาถูกนำมาใช้ในเกมในอนาคต *ซูเปอร์มาริโอเวิลด์*เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของโยชิ ไดโนเสาร์เพื่อนร่วมทางและสัตว์พาหนะของมาริโอ

*ซูเปอร์มาริโอเวิลด์*ได้รับการตอบรับที่ดีอย่างท่วมท้นและประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขายได้มากกว่า 20 ล้านหน่วยทั่วโลก และแฟนเกมถือเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดที่เคยทำขึ้นมา เกมถูกนำมาจำหน่ายซ้ำอีกหลายครั้ง ครั้งแรกเป็นส่วนหนึ่งของชุดรวมเกม ซูเปอร์มาริโอออลสตาส์ สำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม ใน ค.ศ. 1994 ครั้งที่สอง จำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ในชื่อ ***ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 2*** (อังกฤษ: **Super Mario Advance 2**; ญี่ปุ่น: スーパーマリオアドバンス2; โรมาจิ: *Sūpā Mario Adobansu Tsū*) ใน ค.ศ. 2001 และจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่นในชื่อ ***ซูเปอร์มาริโอเวิลด์: ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 2*** ใน ค.ศ. 2002 โดยมีระบบการเล่นที่ปรับปรุงใหม่ การจำหน่ายซ้ำครั้งที่สาม สำหรับคอนโซลเสมือน วี ใน ค.ศ. 2006 ในอเมริกาเหนือ และภูมิภาค PAL ใน ค.ศ. 2007 ทั้งนี้ ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ จากรุ่นแฟมิคอม เกมจำหน่ายสำหรับคอนโซลเสมือนวียูที่รวมคุณสมบัติออฟทีวีเพลย์ และมีเวิร์ส เข้ากับตัวเกมด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nintendo. *Super Mario World* (Super Famicom) (ภาษาญี่ปุ่น). Level/area: Front packaging.
UGM-133 Trident II ขณะทะยานพ้นจากผิวน้ำหลังจากถูกปล่อยจากเรือดำน้ำนิวเคลียร์ของกองทัพเรือสหรัฐในปี พ.ศ. 2527
**ขีปนาวุธทิ้งตัวติดเรือดำน้ำ** หรือ **ขีปนาวุธทอดตัวติดเรือดำน้ำ** (อังกฤษ: Submarine-launched ballistic missile หรือ SLBM) เป็นขีปนาวุธทิ้งตัวที่ติดตั้งและสามารถปล่อยจากเรือดำน้ำได้ ปัจจุบันได้มีการพัฒนาจนสามารถบรรทุกหัวรบกลับสู่ชั้นบรรยากาศชนิดแยกเป้าโจมตีได้ หรือ MIRV ได้อีกด้วย โดยแต่ละหัวรบเป็นหัวรบนิวเคลียร์ที่สามารถกำหนดเป้าโจมตีแยกค่างหากจากกันได้ ระยะทำการของขีปนาวุธทิ้งตัวติดเรือดำน้ำในปัจจุบัน มีความใกล้เคียงกับขีปนาวุธข้ามทวีป ซึ่งมีระยะทำการมากกว่า 5,500 กิโลเมตร (3,000 ไมล์ทะเล)

ประวัติ
-------

แนวคิดการปล่อยขีปนาวุธจากเรือดำน้ำได้รับการพัฒนาขึ้นในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง และทวีความเข้มข้นขึ้นในยุคสงครามเย็น เรือดำน้ำโจมตีชั้นซูลู (Zulu-class submarine) ของสหภาพโซเวียตประสบความสำเร็จในการปล่อยขีปนาวุธติดเรือดำน้ำ R-11FM จากการยิงใต้น้ำได้เป็นครั้งแรกของโลกในปี ค.ศ. 1955. ทางฝั่งกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาเริ่มต้นจากการปรับปรุงขีปนาวุธจูปิเตอร์ของกองทัพบก แต่ภายหลังหันมาพัฒนาจรวดเชื้อเพลิงแข็งซึ่งมีขนาดเล็กกว่า และเหมาะกับการติดตั้งในเรือดำน้ำมากกว่า. หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการกองทัพเรือสหรัฐ (Chief of Naval Operations) ในขณะนั้นจึงทุ่มทรัพยากรทางการวิจัยของกองทัพเรือเพื่อพัฒนาขีปนาวุธแบบเชื้อเพลิงแข็ง "โพลาริส" ขึ้น และประสบความสำเร็จในการยิงขีปนาวุธ โพลาริส-เอ1 จากเรือดำน้ำติดตั้งขีปนาวุธทิ้งตัวพลังงานนิวเคลียร์ (SSBN) *ยูเอสเอส จอร์จ วอชิงตัน* (SSBN-598) เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1959. ในระยะแรกขีปนาวุธโพลาริสมีระยะโจมตีอยู่ในพิสัยกลาง คือ ราว 1,900 กิโลเมตร (1,000 ไมล์ทะเล) แต่พอถึงปลายทศวรรษที่ 1960 กองทัพเรือสหรัฐสามารถพัฒนาจรวดโพลาริสรุ่นใหม่ (โพลาริส-เอ3) ซึ่งมีรัศมีปฏิบัติการถึง 4,600 กิโลเมตร (2,500 ไมล์ทะเล) เป็นผลสำเร็จ. ด้วยเหตุนี้ขีปนาวุธทิ้งตัวติดเรือดำน้ำ (SLBMs) ของอเมริกาทั้งหมดจึงใช้เทคโนโลยีจรวดเชื้อเพลิงแข็งมาจวบจนปัจจุบัน

พอถึงช่วงต้นทศวรรษที่ 1970 กองทัพเรือสหรัฐฯ ก็พัฒนาขีปนาวุธโพเซดอน ขึ้นเพื่อเข้าประจำการแทนที่โพลาริส. ขีปนาวุธโพเซดอนมีขีดความสามารถแบบ MIRV สูง โดยสามารถบรรทุกหัวรบที่โปรแกรมแยกเป้าโจมตีได้ถึง 14 หัวรบ และพอถึงปลายทศวรรษที่ '70s สหรัฐอเมริกาก็สามารถพัฒนาขีปนาวุธทอดตัวพิสัยไกลเพื่อติดตั้งในเรือดำน้ำนิวเคลียร์ได้สำเร็จ ได้แก่ ขีปนาวุธไทรเดนท์ I (C-4) ซึ่งมีพิสัยโจมตีถึง 7,400 กิโลเมตร (4,000 ไมล์ทะเล) โดยสามารถติดตั้งหัวรบแยกเป้าโจมตีได้ 8 หัวรบ. 

| * ด
* ค
* ก
ประเภทของมิสไซล์ |
| --- |
| แบ่งตามการเดินทาง | 
* ขีปนาวุธทิ้งตัว (BM)
* ขีปนาวุธร่อน (CM)

 |
| แบ่งตามฐานยิง | 
* ขีปนาวุธทิ้งตัวติดอากาศยาน (ALBM)
* ขีปนาวุธร่อนติดอากาศยาน (ALCM)
* ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศ (AAM)
* ขีปนาวุธอากาศสู่พื้น (ASM)
* ขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM)
* ขีปนาวุธพิสัยกลาง (IRBM)
* ขีปนาวุธประทับบ่า
* ขีปนาวุธทิ้งตัวติดเรือดำน้ำ (SLBM)
* ขีปนาวุธร่อนติดเรือดำน้ำ (SLCM)
* ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ (SAM)
* ขีปนาวุธพื้นสู่พื้น (SSM)

 |
| แบ่งตามเป้าหมาย | 
* ขีปนาวุธต่อต้านขีปนาวุธ (ABM)
* อาวุธต่อต้านดาวเทียม (ASAT)
* ขีปนาวุธทิ้งตัวต่อต้านเรือ (ASBM)
* ขีปนาวุธต่อต้านเรือ (AShM)
* ขีปนาวุธต่อต้านเรือดำน้ำ (ASM)
* ขีปนาวุธต่อต้านรถถัง (ATGM)

 |
พลอากาศเอก **สุเมธ โพธิ์มณี** อดีตรองหัวหน้า พรรคเพื่อธรรม  อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษและเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 รุ่นเดียวกันกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร

ประวัติ
-------

สุเมธ โพธิ์มณี เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2492 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10) และโรงเรียนนายเรืออากาศเมื่อปี พ.ศ. 2516

การทำงาน
--------

### รับราชการทหาร

พล.อ.อ.สุเมธ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน (อ.ย.) เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในยศ พลอากาศโท (พล.อ.ท.) และในเหตุการณ์การรัฐประหารเมื่อคืนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 นั้น หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน ซึ่งถือได้ว่าเป็นหน่วยกำลังพล ภายใต้การบังคับบัญชาการของ พล.อ.อ.สุเมธ ได้ถูกคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (ค.ป.ค.) เข้าควบคุม โดยใช้ทหารจากกรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ (ร.31 รอ.) จากจังหวัดลพบุรี ด้วยไม่วางใจในตัวของ พล.อ.อ.สุเมธ ซึ่งมีความสนิทสนมกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในเวลานั้น ในฐานะที่เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 ด้วยกัน และ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ได้สนับสนุนให้ พล.อ.อ.สุเมธ ดำรงตำแหน่งผู้คุมกำลังพลและมีทีท่าว่าจะสนับสนุนให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศต่อไปในอนาคตด้วย โดยถูกทำการควบคุมตัวนานถึง 11 วัน ที่ตึกแปดแฉกของกองบัญชาการกองทัพอากาศ

หลังการรัฐประหารแล้ว ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 พล.อ.อ.สุเมธ ก็ได้พ้นจากตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน ไปเป็นเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารอากาศ จากนั้นได้ถูกย้ายเข้าไปประจำที่กระทรวงกลาโหม ในตำแหน่งหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ก่อนจะถูกปรับออกจากตำแหน่งในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552 เป็น ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ก่อนที่จะเกษียณอายุราชการไปในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2552

### งานการเมือง

ภายหลังจากเกษียณแล้ว ในกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 นั้น พล.อ.อ.สุเมธ พร้อมด้วยเพื่อนนายทหารและตำรวจรุ่นเตรียมทหาร 10 อันเป็นรุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ได้แถลงข่าวเปิดตัวเข้าสังกัดพรรคเพื่อไทยกว่า 40 คน พร้อมตอบโต้กับทุกประเด็นที่กล่าวหามา โดยมี พล.อ.อ.สุเมธ เป็นแกนนำ

พล.อ.อ.สุเมธ มีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย หลังการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีของพรรคครั้งที่ 1 ในปี พ.ศ. 2554 และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 123 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 พลอากาศเอกสุเมธได้ลาออกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทยและได้ย้ายมาสมัครเป็นสมาชิก พรรคเพื่อธรรม พร้อมกับได้เลือกให้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑   ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง การเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรคเพื่อธรรม
2. ↑
3. ↑  หนังสือ ลับ ลวง พราง โดย วาสนา นาน่วม สำนักพิมพ์มติชน ISBN 9789740200871
4. ↑  ย้าย 454นายทหาร เพื่อน"แม้ว"ตท.10 เด้งยกแผง "ประวิตร-อนุพงษ์"ดันคนสนิทคุมกำลัง ตั้ง7นายพลหญิงใหม่
5. ↑  "พล.อ.อ.สุเมธ โพธิ์มณี ไขปม"กฐินสามัคคี"โค่นบัลลังก์"ทักษิณ"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-16. สืบค้นเมื่อ 2009-10-24.
6. ↑  เก็บถาวร 2020-09-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน พท.มติเอกฉันท์เลือก11กก.บห.ชุดใหม่ จากเดลินิวส์
7. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)