**ยากูซ่า** (ญี่ปุ่น: ヤクザ; โรมาจิ: *yakuza*; ทับศัพท์: ยากูซะ) หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า **โกกูโด** (ญี่ปุ่น: 極道; โรมาจิ: *gokudō*; เส้นทางสุดขั้ว) เป็นสมาชิกของกลุ่มองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ ที่มีต้นกำเนิดจากในประเทศญี่ปุ่น ตำรวจญี่ปุ่นและสื่อตามคำเรียกร้องของตำรวจ เรียกพวกเขาว่า **โบเรียวกูดัง** (ญี่ปุ่น: 暴力団; โรมาจิ: *bōryokudan*; กลุ่มหัวรุนแรง) ขณะที่ *ยากูซ่า* ก็เรียกตัวเองว่า **นิงเกียวดันไต** (ญี่ปุ่น: 任侠団体/仁侠団体; โรมาจิ: *ninkyō dantai*; องค์กรที่กล้าหาญ) *ยากูซ่า* ขึ้นชื่อในเรื่องจรรยาบรรณที่เคร่งครัด การจัดระเบียบศักดินาของพวกเขาและพิธีกรรมที่ไม่ธรรมดาหลายอย่าง เช่น *ยูบิตสึเมะ* หรือการตัดนิ้วก้อยซ้าย สมาชิกมักถูกอธิบายว่าเป็นผู้ชายสวม "ชุดสูทที่ดูดี" โดยมีร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยสักและมีผมสลวย กลุ่มนี้ยังคงถูกมองว่าเป็นหนึ่งใน "องค์กรอาชญากรรมที่ซับซ้อนและร่ำรวยที่สุด"

*ยากูซ่า* ยังคงปรากฏอยู่ในสื่อญี่ปุ่นอย่างกว้างขวางและดำเนินการในระดับสากล ณ จุดสูงสุดของพวกเขาในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ตำรวจคาดว่า *ยากูซ่า* มีสมาชิกมากกว่า 200,000 คน อย่างไรก็ตาม จำนวนสมาชิกลดลงอย่างมาก เนื่องมาจากโอกาสทางการตลาดที่เปลี่ยนแปลงไป และการพัฒนาทางกฎหมายและสังคมหลายประการในญี่ปุ่น ซึ่งไม่สนับสนุนการเติบโตของสมาชิกภาพ *ยากูซ่า* *ยากูซ่า* ยังคงดำเนินกิจกรรมทางอาญาอยู่เป็นประจำ และประชาชนชาวญี่ปุ่นจำนวนมากยังคงหวาดกลัวต่อภัยคุกคามที่บุคคลเหล่านี้ก่อขึ้นต่อความปลอดภัยของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีข้อห้ามที่เข้มงวดเกี่ยวกับการเป็นสมาชิก *ยากูซ่า* ในญี่ปุ่นปัจจุบัน แม้ว่ารัฐบาลญี่ปุ่นได้ออกกฎหมายจำนวนมากโดยมุ่งเป้าไปที่การขัดขวางรายได้และเพิ่มความรับผิดสำหรับกิจกรรมทางอาญา

ศัพทมูลวิทยา
------------

คำว่า *ยากูซ่า* มีต้นกำเนิดมาจากเกมไพ่ญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมชื่อว่า *โออิโจกาบุ* เป้าหมายของเกมคือการจั่วไพ่สามใบรวมกันได้ 9 แต้ม หากผลรวมของไพ่เกิน 10 แต้ม ก็จะใช้หลักที่สองเป็นแต้มแทนและหากผลรวมเป็น 10 เท่ากัน แต้มก็จะเป็น 0 หากไพ่สามใบที่จั่วเป็น 8-9-3 (ภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า **ยะ-คุ-ซะ**) ทำให้ผลรวมเป็น 20 ดังนั้นแต้มจึงเป็น 0 การจั่วไพ่ได้เลขดังกล่าวจึงถือว่าเป็นการจั่วไพ่ที่แย่ที่สุด ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า *ยากูซ่า* มักเขียนด้วยตัวอักษรคาตากานะ (ヤクザ)

ต้นกำเนิด
---------

ภาพอูกิโยะแสดงยากูซ่าที่มีรอยสักรูปมังกรกำลังวิ่งไปช่วยสหายของเขาที่กำลังต่อสู้กับตำรวจ
หัวหน้ายากูซ่า ชิมิซุ จิโรโจ (โชโกโระ ยามาโมโตะ)
แม้จะไม่แน่ใจเกี่ยวกับที่มาเดียวขององค์กร *ยากูซ่า* ก็ตาม *ยากูซ่า* ในยุคสมัยใหม่นั้นมาจากการจำแนกทางสังคมสองประเภทที่เกิดขึ้นในช่วงกลางยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1868) ได้แก่ *เทกิยะ* หมายถึง ผู้ที่เร่ขายของผิดกฎหมาย, ของโจรหรือของคุณภาพต่ำเป็นหลัก และ *บากูโตะ* หมายถึง ผู้ที่เกี่ยวข้องหรือมีส่วนร่วมในการพนัน

*เทกิยะ* (หาบเร่) เป็นหนึ่งในกลุ่มสังคมที่ต่ำที่สุดในยุคเอโดะ เมื่อพวกเขาเริ่มก่อตั้งองค์กรของตนเอง พวกเขาเข้ามาทำหน้าที่บริหารบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับการค้า เช่น การจัดสรรแผงลอยและการคุ้มครองกิจกรรมทางการค้าของตน ในเทศกาลชินโต หาบเร่เหล่านี้เปิดแผงขายของและสมาชิกบางคนได้รับการว่าจ้างให้ทำหน้าที่เป็นความปลอดภัย หาบเร่แต่ละคนจ่ายค่าเช่าเพื่อแลกกับพื้นที่แผงลอยและการคุ้มครองระหว่างงานเทศกาล

*เทกิยะ* เป็นกลุ่มที่มีโครงสร้างสูงและมีลำดับชั้น โดยมี *โอยาบุง* (หัวหน้า) อยู่ลำดับชั้นสูงสุด และ *โคบุง* (สมาชิกแก๊ง) อยู่ลำดับชั้นต่ำสุด ลำดับชั้นนี้คล้ายกับโครงสร้างที่คล้ายกับตระกูล ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นดั้งเดิม *โอยาบุง* มักถูกมองว่าเป็นพ่อเลี้ยงและ *โคบุง* เป็นลูกเลี้ยง ในยุคเอโดะ รัฐบาลได้รับรอง *เทกิยะ* อย่างเป็นทางการ ในเวลานั้น ภายในเทกิยะ "โอยาบุง" ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้างานและได้รับสถานะใกล้เคียงกับ ซามูไร ซึ่งหมายความว่าพวกเขาได้รับอนุญาตให้มีศักดิ์ศรีของนามสกุลและดาบสองเล่ม

*บากูโตะ* (นักพนัน) มีสถานะทางสังคมที่ต่ำกว่าผู้ค้ามาก เพราะการพนันเป็นสิ่งผิดกฎหมาย บ่อนการพนันเล็ก ๆ หลายแห่งถูกสร้างขึ้นในวัดร้างหรือศาลเจ้าที่ถูกทิ้งร้างตามชายขอบเมืองและหมู่บ้านต่าง ๆ ทั่วประเทศญี่ปุ่น บ่อนการพนันเหล่านี้ส่วนใหญ่ทำธุรกิจเกี่ยวกับการปล่อยสินเชื่อให้กับลูกค้า และพวกเขามักจะดูแลเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตนเอง สังคมโดยรวมมองบ่อนการพนันเหล่านี้และเหล่า *บากูโตะ* ด้วยความรังเกียจ ภาพที่ไม่พึงประสงค์ของยากูซ่าส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดมาจาก *บากูโตะ* ซึ่งรวมถึงชื่อ *ยากูซ่า* ด้วย 

เนื่องจากสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในช่วงกลางยุคเอโดะและชนชั้นพ่อค้ามีอิทธิพลเหนือกว่า กลุ่มยากูซ่าที่กำลังพัฒนาจึงประกอบด้วยกลุ่มคนแปลกแยกและอันธพาลที่เข้าร่วมหรือตั้งกลุ่มยากูซ่าเพื่อรีดไถลูกค้าในตลาดท้องถิ่นโดยการขายสินค้าปลอมหรือสินค้าราคาถูก 

ชิมิซุ จิโรโจ (ค.ศ. 1820–1893) เป็นยากูซ่าและวีรบุรุษพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น ชื่อจริงของเขาคือ โชโกโระ ยามาโมโตะ ชีวิตและการหาประโยชน์ของเขาปรากฏอยู่ในภาพยนตร์สิบหกเรื่องระหว่างค.ศ. 1911 ถึง 1940 

รากเหง้าของยากูซ่าที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบันอยู่ในพิธีบวงสรวง ซึ่งรวมพิธีกรรมของเทกิยะหรือบากูโตะ แม้ว่ายากูซ่าสมัยใหม่จะมีความหลากหลาย แต่แก๊งบางกลุ่มยังคงระบุได้ว่าเป็นกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ตัวอย่างเช่น แก๊งที่มีแหล่งรายได้หลักเป็นการพนันที่ผิดกฎหมาย อาจเรียกตนเองว่า *บากูโตะ* เป็นต้น

### คีวชู

เกาะคีวชู แหล่งที่ใหญ่ที่สุดของสมาชิก "ยากูซ่า"
เกาะคีวชูเป็นแหล่งที่ใหญ่ที่สุดของสมาชิก "ยากูซ่า" มาอย่างยาวนาน รวมทั้งหัวหน้าที่มีชื่อเสียงมากมายในยามางูจิ-กูมิ อิโซกิจิ โยชิดะ (ค.ศ. 1867–1936) มาจากย่านคิตะกีวชู ถือเป็นยากูซ่าสมัยใหม่คนแรกที่มีชื่อเสียง ชิโนบุ สึกาซะและคูนิโอะ อิโนอูเอะ หัวหน้าของสองตระกูลที่ทรงพลังที่สุดในยามางูจิ-กูมิ มีต้นกำเนิดมาจากคีวชู ฟูกูโอกะ ซึ่งอยู่ตอนเหนือสุดของเกาะ มีองค์กรยากูซ่าจำนวนมากที่สุดในบรรดาจังหวัดทั้งหมด

การแต่งตัว
----------

การแต่งตัวของสมาชิกยากูซ่าจากอดีตที่ผ่านมาจะเน้นการแต่งตัวและการทำผมไม่เหมือนใคร โดยจะสวมแว่นดำ สูทสีดำ เนคไทสีฉูดฉาด หากเป็นผู้นำจะแต่งตัวด้วยเครื่องประดับระยิบระยับราคาแพง และจะใช้นิยมใช้รถยุโรป ต่างจากชาวญี่ปุ่นทั่วไปที่มักจะใช้รถยนต์ที่ผลิตในประเทศตัวเองมากกว่า 

แต่ช่วงหลังทางการญี่ปุ่นเริ่มปราบปรามเด็ดขาด การแต่งตัวและการใช้รถจึงเปลี่ยนมาเป็นแบบคนปกติทั่วไปมากขึ้น

สมาคม
-----

### สามสมาคมที่ใหญ่ที่สุด

แม้ว่าสมาชิกยากูซ่าจะลดลงตั้งแต่มีการดำเนินการตามพระราชบัญญัติต่อต้านโบเรียวกูดัง ใน ค.ศ. 1992 แต่ก็ยังมีสมาชิกยากูซ่าประมาณ 25,900 คนในญี่ปุ่นในค.ศ. 2020 ยากูซ่าไม่ได้ประกอบด้วยกลุ่มเดียว แต่มีกลุ่มสมาคมที่แตกต่างกันจำนวนมากที่รวมกัน เป็นหนึ่งในของกลุ่มอาชญากรที่ใหญ่ที่สุดในโลก

| ครอบครัวหลัก | คำอธิบาย | ตราประจำ |
| --- | --- | --- |
| ยามางูจิ-กูมิ (ญี่ปุ่น: 山口組; โรมาจิ: *Yamaguchi-gumi*) | ยามางูจิ-กูมิ เป็นตระกูลยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดอันดับหนึ่งในญี่ปุ่น คิดเป็นร้อยละ 30 ของยากูซ่าทั้งหมดในญี่ปุ่น มีสมาชิกประมาณ 8,200 คน ณ ค.ศ. 2020 ก่อตั้งสำนักงานใหญ่ใน โกเบ ดำเนินการกิจกรรมทางอาญาทั่วประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานในเอเชียและสหรัฐอเมริกา ชิโนบุ สึคาซะ หรือรู้จักในชื่อ เค็งอิจิ ชิโนดะ เป็นโอยาบุงของยามางูจิ-กูมิ เขาปฏิบัติตามนโยบายการขยายขอบเขตและเพิ่มการดำเนินงานใน โตเกียว (ซึ่งแต่เดิมไม่เคยเป็นอาณาเขตของยามางูจิ-กูมิ)

ตระกูลยามางูจิ ประสบความสำเร็จจนถึงจุดที่ชื่อของตระกูลมีความหมายเหมือนกันกับองค์กรอาชญากรรมของญี่ปุ่นในหลายพื้นที่ของเอเชียนอกประเทศญี่ปุ่น คนจีนหรือเกาหลีหลายคนที่ไม่รู้จักชื่อ "ยากูซ่า" จะรู้จักชื่อ "ยามากุจิ-กูมิ" ซึ่งมักถูกแสดงในภาพยนตร์อันธพาล | 

"ยามาบิชิ" (山菱) |
| ซูมิโยชิ-ไก (ญี่ปุ่น: 住吉会; โรมาจิ: *Sumiyoshi-kai*) | ซูมิโยชิ-ไก เป็นตระกูลยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองในญี่ปุ่น มีสมาชิกประมาณ 4,200 คน ซูมิโยชิ-ไกเป็นสมาคมของกลุ่มยากูซ่าขนาดเล็ก หัวหน้า (ไคโจ 会長) คนปัจจุบันคือ อิซาโอะ เซกิ โครงสร้างของ ซูมิโยชิ-ไก แตกต่างจากคู่แข่งหลักอย่าง ยามางูจิ-กูมิ ที่มีโครงสร้างเป็นสหพันธ์ สายการบังคับบัญชาของ ซูมิโยชิ-ไก นั้นมีความเข้มงวดน้อยกว่า และมีการกระจายความเป็นผู้นำในหมู่สมาชิกคนอื่น ๆ |  |
| อินางาวะ-ไก (ญี่ปุ่น: 稲川会; โรมาจิ: *Inagawa-kai*) | อินางาวะ-ไก เป็นตระกูลยากูซ่าที่ใหญ่ที่สุดอันดับสามในญี่ปุ่น มีสมาชิกประมาณ 3,300 คน ตั้งอยู่ในพื้นที่โตเกียว-โยโกฮามะ และเป็นหนึ่งในครอบครัวยากูซ่ากลุ่มแรกที่ขยายการดำเนินงานนอกประเทศญี่ปุ่น |  |

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Submission, Internal (13 April 2021). "Coronavirus pandemic hits Japan's feared Yakuza in the pocket". *Telegraph*.
2. ↑  Bosmia, Anand N.; Griessenauer, Christoph J.; Tubbs, R. Shane (2014). "Yubitsume: ritualistic self-amputation of proximal digits among the Yakuza". *Journal of Injury and Violence Research*. **6** (2): 54–56. doi:10.5249/jivr.v6i2.489. PMC 4009169. PMID 24284812.
3. ↑  "Feeling the heat; The yakuza". *The Economist*. Vol. 390 no. 8620. 28 February 2009. แม่แบบ:Gale.
4. ↑  Reilly, Edward (1 January 2014). "Criminalizing Yakuza Membership: A Comparative Study of the Anti-Boryokudan Law". *Washington University Global Studies Law Review*. **13** (4): 801–829. แม่แบบ:Gale.
5. ↑  "Police of Japan 2017"  เก็บถาวร 2018-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
6. ↑  Hill, Peter (February 2004). "The Changing Face of the Yakuza". *Global Crime*. **6** (1): 97–116. doi:10.1080/1744057042000297007. S2CID 153495517.
7. 1 2  Shikata, Ko (October 2006). "Yakuza – organized crime in Japan". *Journal of Money Laundering Control*. **9** (4): 416–421. doi:10.1108/13685200610707653. ProQuest 235850419.
8. ↑  "Yakuza" definition. Kotobank (in Japanese)
9. ↑  Dubro, A.; Kaplan, David E. (1986). *Yakuza: The Explosive Account of Japan's Criminal Underworld*. Da Capo Press. pp. 18–21. ISBN 978-0-201-11151-4.
10. ↑  Joy, Alicia. "A Brief History of the Yakuza Organization". Culture Trip. Last modified 31 October 2016.  เก็บถาวร 2018-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
11. 1 2  Raz, Jacob. "Insider Outsider: The Way of the Yakuza." Kyoto Journal. Last modified 17 April 2011. .
12. ↑  Dubro, A.; Kaplan, David E. (1986). *Yakuza: The Explosive Account of Japan's Criminal Underworld*. Da Capo Press. p. 22. ISBN 978-0-201-11151-4.
13. ↑  Kaplan, David E.; Dubro, Alec (2012). *Yakuza: Japan's Criminal Underworld* (25th Anniversary ed.). the University of California Press. ISBN 978-0520215627.
14. ↑  "Portraits of Modern Japanese Historical Figures". National Diet Library, Japan. May 22, 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 22, 2019.
15. ↑  Johnston, Eric, "From rackets to real estate, yakuza multifaceted", *Japan Times*, 14 February 2007, p. 3.
16. 1 2 3  "Fight against Organized Crimes" (PDF). *National Police Agency*. 26 June 2020. pp. 28–30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เจาะลึกยากูซ่า (JapanKIKU.com) เก็บถาวร 2007-07-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ยากูซ่า**