|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของการเมืองการปกครอง |
| **ระบบการลงคะแนน** |
| Ballot box |
| ระบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า/เสียงข้างมาก

---

* **ระบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า**

* ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
* แบบเสียงเดียวโอนไม่ได้
* แบบจำกัดคะแนนเสียง
* ระบบแบ่งเขตหลายเบอร์ (ลงคะแนนยกชุด)
* ระบบแบ่งเขตยกพรรค


---

* **แบบหลายรอบ**

* สองรอบ
* บัตรลงคะแนนหลายรอบ


---

* **ระบบจัดลำดับ/จัดลำดับความชอบ**

* แบบหลายรอบในทันที (จัดลำดับตัวแทน)
	+ ระบบการลงคะแนนแบบมีเงื่อนไข
	+ วิธีของคูมส์
* วิธีกงดอร์แซ (โคปแลนด์, ด็อดจ์สัน, เคเมนี-ยัง, มินิแมกซ์, แนนสัน, ระบบจัดลำดับคู่, ชุลท์เซอ, Alternative Smith)
* ระบบการลงคะแนนแบบพิกัด (การนับแบบบอร์ดา, ระบบนาอูรู/ดาวดาล, การประกวดเพลงยูโรวิชัน)
* แบบบักลิน
	+ ระบบผู้สมัครรอบแรกของโอกลาโฮมา
* ตามชอบยกชุด


---

* **คาร์ดินัล/ระบบเกรด**

* คะแนนรวม
* คะแนนอนุมัติ (แบบผู้สมัครรอบแรกอย่างรวม)
	+ คะแนนอนุมัติผสม
* การตัดสินแบบปกติ
* คะแนนอนุมัติตามความชอบ
* การตัดสินแบบเสียงข้างมาก
* แบบสตาร์

 |
| ระบบสัดส่วน

---

* **ระบบบัญชีรายชื่อ**

* (บัญชีเปิด, บัญชีปิด, บัญชีท้องถิ่น)
* ค่าเฉลี่ยสูงสุด (โดนต์, แซ็งต์-ลากูว์, ฮันติงตัน-ฮิลล์)
* เหลือเศษสูงสุด (แฮร์, ดรูป, อิมเปรีอาลี, ฮาเกินบัค-บิชช็อฟ)


---

* **ระบบสัดส่วนในแบบจัดลำดับ**

* แบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (เกรกอรี, ไรต์)
* CPO-STV
* Schulze STV


---

* **ระบบสัดส่วนในแบบคะแนนอนุมัติ**

* คะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน
* คะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วนมีลำดับ


---

* **ระบบสัดส่วนคู่**

* เสียงข้างมากแบบยุติธรรม


---

* **ระบบถ่วงน้ำหนัก**

* การมีผู้แทนโดยตรง
* การมีผู้แทนแบบโต้ตอบ
* ประชาธิปไตยแบบลื่นไหล

 |
| ระบบผสม

---

* **ระบบผสมแบบไม่ชดเชยที่นั่ง**

* ระบบคู่ขนาน (เสียงข้างมากผสม)


---

* **ระบบผสมแบบชดเชยที่นั่ง**

* ระบบสัดส่วนสมาชิกผสม
* ระบบสมาชิกเพิ่มเติม
* ระบบเสียงเดียวผสม
* สกอร์โปโร

* คะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม
* สัดส่วนสมาชิกคู่
* สัดส่วนเขตกันดาร-เขตเมือง


---

* **ระบบผสมอื่นๆ**

* เสียงข้างมากเพิ่มที่นั่ง

 |
| **ระบบอื่น ๆ และทฤษฎีเกี่ยวข้อง**
* การลงคะแนนแบบสะสม
* แบบทวินาม
* การลงคะแนนด้วยตัวแทน
	+ Delegated voting
* การเลือกแบบสุ่ม (การจับสลาก, บัตรลงคะแนนสุ่ม)

---

* การเปรียบเทียบระบบลงคะแนนต่างๆ
* ทฤษฎีตัวเลือกสังคม
	+ ทฤษฎีของแอร์โรว์
	+ ทฤษฎีของกิบบาร์ด-แซตเตอร์ธเวท
* ทฤษฎีตัวเลือกสาธารณะ

 |
| icon สถานีย่อยการเมือง |
| * ด
* ค
* ก
 |

**โควตาแฮร์** (Hare quota) หรือเรียกว่า **โควตาอย่างง่าย** (simple quota) เป็นสูตรคำนวนที่ใช้สำหรับการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (single transferable vote) และใช้ในการคำนวนวิธีเหลือเศษสูงสุดสำหรับระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ ในระบบการลงคะแนนเหล่านี้จะมีโควตาซึ่งเป็นจำนวนคะแนนเสียงขั้นต่ำสำหรับพรรคการเมืองหรือผู้สมัครต่อหนึ่งที่นั่ง และโควตาแฮร์เป็นจำนวนคะแนนเสียงทั้งหมดหารด้วยจำนวนที่นั่งที่มี

โควตาแฮร์เป็นโควตาแบบที่ง่ายที่สุดที่สามารถใช้คำนวนในระบบการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (STV) ซึ่งในระบบนี้ ผู้สมัครรายที่ได้คะแนนถึงโควตาจะได้รับเลือกในขณะที่คะแนนเสียงส่วนเกินจากโควตานั้นจะถูกโอนไปให้ผู้สมัครรายอื่น

โควตาแฮร์เริ่มใช้โดยทอมัส แฮร์ ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนการลงคะแนนในระบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (STV) ในระยะแรก ในค.ศ. 1868 เฮนรี ริชมอนด์ ดรูป (ค.ศ. 1831-1884) ผู้คิดค้นโควตาดรูป เพื่อเป็นอีกตัวเลือกแทนโควตาแฮร์ และโควตาดรูปนั้นใช้งานกันอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน ส่วนโควตาแฮร์นั้นไม่ค่อยได้ใช้กันกับระบบถ่ายโอนคะแนนเสียง 

ในบราซิลซึ่งใช้วิธีเหลือเศษสูงสุดนั้นใช้โควตาแฮร์ในการคำนวนหาจำนวนที่นั่งขั้นต่ำที่จัดสรรให้แต่ละพรรคการเมือง (หรือพันธมิตร) ที่นั่งส่วนที่เหลือนั้นจะจัดสรรในวิธีโดนต์ โดยขั้นตอนนี้ใช้ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎร สภานิติบัญญัติของรัฐ สภาเทศบาล และสภาเขต

เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีที่คล้ายกัน การใช้โควตาแฮร์กับวิธีเหลือเศษสูงสุดมักจะให้ผลลัพธ์แบบที่พรรคเล็กได้เปรียบในขณะที่พรรคใหญ่เสียประโยชน์ ดังนั้นในฮ่องกง การใช้โควตาแฮร์ทำให้แต่ละพรรคการเมืองนั้นใส่ชื่อผู้สมัครลงในรายชื่อที่แยกออกจากกัน ซึ่งในระบบนี้อาจจะได้ที่นั่งเพิ่มได้

สูตรคำนวน
---------

{\displaystyle {\frac {{\mbox{total}}\;{\mbox{votes}}}{{\mbox{total}}\;{\mbox{seats}}}}}
* **Total votes** = จำนวนคะแนนเสียงทั้งหมด (บัตรดี) ที่ได้ในการเลือกตั้ง
* **Total seats** = จำนวนที่นั่งทั้งหมดในการเลือกตั้ง

ตัวอย่างในระบบถ่ายโอนคะแนนเสียง
-------------------------------

สมมติว่าในการเลือกตั้งซึ่งมี 2 ที่นั่ง และผู้สมัคร 3 คน ได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และแบรด โดยมีคะแนนเสียงทั้งหมด 100 คะแนนจากผู้ลงคะแนนทั้งหมด 100 คน คนละหนึ่งเสียงแต่สามารถให้ตัวสำรองได้ (ลำดับสอง) ในการบัตรลงคะแนนได้ผลลัพธ์ดังนี้

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **ผู้ลงคะแนน 60 คน**1. แอนเดรีย
2. คาร์เตอร์
 | **ผู้ลงคะแนน 14 คน**1. คาร์เตอร์
 | **ผู้ลงคะแนน 26 คน**1. แบรด
2. แอนเดีย
 |

เนื่องจากมีผู้ลงคะแนน 100 คน และ 2 ที่นั่ง จึงได้โควตาแฮร์ที่

{\displaystyle {\frac {100}{2}}=50}
โดยเริ่มทำการนับคะแนนเสียงจากเฉพาะลำดับแรกก่อนทั้งหมด โดยได้ผลคะแนนดังนี้

* แอนเดรีย 60 คะแนน
* คาร์เตอร์ 14 คะแนน
* แบรด 26 คะแนน

แอนเดรียซึ่งได้เกินกว่า 50 คะแนน ดังนั้นถือว่าได้ตามโควตาและได้รับเลือกไปในที่สุด โดยยังเหลือคะแนนส่วนเกินจากโควตาจำนวน 10 คะแนน ดังนั้นคะแนนส่วนเกินจะถ่ายโอนให้กับคาร์เตอร์ตามที่ระบุไว้ในบัตรลงคะแนน โดยในรอบที่สองนี้สามารถรวมคะแนนได้ดังนี้

* คาร์เตอร์ 24 คะแนน
* แบรด 26 คะแนน

ในขั้นตอนต่อไปนั้นคือการกำจัดผู้สมัครที่มีคะแนนน้อยสุดให้ตกรอบ ในกรณีนี้คือ คาร์เตอร์ ถึงแม้แบรดจะไม่ได้รับคะแนนถึงโควตาแต่ได้รับเลือกตั้งไปเนื่องจากเหลือผู้สมัครแค่เพียง 2 คน และยังได้คะแนนมากกว่าคาร์เตอร์ (เกณฑ์คะแนนนำ) 

ผู้ชนะการเลือกตั้งในครั้งนี้คือ แอนเดรีย และแบรด

เปรียบเทียบกับโควตาดรูป
-----------------------

อ้างอิง
-------

1. ↑  (ในภาษาโปรตุเกส) Brazilian Electoral Code, (Law 4737/1965), Articles 106 to 109.
2. ↑  Tsang, Jasper Yok Sing (11 March 2008). "Divide then conquer". *South China Morning Post*. Hong Kong. p. A17.