recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**การจำแนกแบบการ์เดิน** (อังกฤษ: Garden classification) เป็นระบบการจัดประเภทของการแตกหักของกระดูสะโพกที่แตกภายในแคปซูลของส่วนคอกระดูกฟีเมอร์ การหักเช่นนี้สามารถรบกวนหลอดเลือดที่เลี้ยงส่วนหัวกระดูกฟีเมอร์

ศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวอังกฤษ รอเบิร์ท ซีมอน การ์เดิน [fr] เป็นผู้บรรยายระบบการจำแนกสำหรับกระดูกหักแบบดัง่าว เรียกว่าการจัดจำแนกแบบการ์เดิน ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่ประเภท ดังนี้

การจัดจำแนก
-----------

| ชนิด | คำบรรยาย |
| --- | --- |
| 1 | กระดูกหักไม่สมบูรณ์แต่มั่นคง (Incomplete Stable fracture) ที่มีผลการกระทบแบบวอลกัส |
| 2 | กระดูกหักสมบูรณ์แต่ไม่เคลื่อนหลุด (Complete but non displaced) โดยกลุ่มเส้น (group of trabeculle) ทั้งสองยังคงรูปเส้น (in line) |
| 3 | กระดูกหักมีการเคลื่อนหลุดบางส่วน (Partially displaced) ที่มีผลการกระทบแบบวารัส และมีการรบกวนเส้นทั้งหมดทั้งสามเส้น (all three trabeculle disturb) |
| 4 | กระดูกหักที่เคลื่อนหลุดโดยสมบูรณ์ (Completely displaced) โดยไม่มีการเชื่อมต่อระหว่างชิ้นกระดูกที่แตก |

ความสัมพันธ์ในทางคลินิก
-----------------------

หอลดเลือดที่เลี้ยงส่วนหัวกระดูกฟีเมอร์มีแนวดน้มที่จะถูกรบกวนในกระดูกหักแบบการ์เดินชนิด 3 หรือ 4
แพทย์อาจให้การรักษากระดูกหักประเภทเ่านี้โยการทดแทนกระดูกที่หักด้วยอาร์โทรพลาสทีทดแทน หรือใช้การรักษาที่ทำการรีดักชั่นกระดูกที่หักให้กลับเข้าในตำแหน่งที่เหมาะสม จากนั้นจึงยึดเข้าด้วยกันโดยใช้สกรูโลหะ ในเวชปฏิบัติโดยทั่วไปนั้น การ์เดินชนิด 1 และ 2 จะใช้สกรู ส่วนการ์เดินชนิด 3 และ 4 จะใช้อาร์โทรพลาสที ยกเว้นในผู้ป่วยที่ยังไม่สูงวัยอาจลองรักษาด้วยวิธียึดสกรูก่อน แล้วจึงเปลี่ยนมาเป็นอาร์โทรพลาสทีหากจำเป็น

อ้างอิง
-------

1. ↑  R. S. Garden. Obituary. *British Medical Journal*, vol 285, 11 December 1982, p.1751.
2. ↑  Hieu T Truong *et al.* Femoral Neck Fracture Imaging
3. ↑  Akhtar M Khan, Fractures of the Lower Limb
**นายฉัตรพันธ์ เดชกิจสุนทร** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งคณะที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์)

ประวัติ
-------

นายฉัตรพันธ์ เดชกิจสุนทร (ชื่อเล่น: แมน) เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2513 ที่ตำบลหนองขาว อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบุตรของนายม่วง กับนางน้ำจืด กระต่าย เขาได้รับประทานนามสกุลจากสมเด็จพระสังฆราชสกลมหาสังฆปรินายกเป็น "เดชกิจสุนทร"

ฉัตรพันธ์ เข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดอินทาราม "โกวิทอินทราทร" จ.กาญจนบุรี และโรงเรียนบูรณะศาสตร์ จ.นครปฐม ชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดห้วยจระเข้วิทยาคม จ.นครปฐม โรงเรียนหนองขาวโกวิทพิทยาคม จ.กาญจนบุรี ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนวิสุทธรังษี จ.กาญจนบุรี จากนั้นเข้าเรียนปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขารัฐศาสตร์มหาบัณฑิต (การเมืองการปกครอง)

ประวัติการทำงาน-การเมือง
------------------------

**ฉัตรพันธ์ เดชกิจสุนทร** ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จ.กาญจนบุรี พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดกาญจนบุรี ด้วยคะแนน 45,540 คะแนน ชนะ พล.ต.ศรชัย มนตริวัต สังกัดพรรคเพื่อไทย และนายสันทัด จีนาภักดิ์ สังกัดพรรคภูมิใจไทย

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ,ไทยรัฐ.
2. ↑   เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน,ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้งเรื่องผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง (ครั้งที่ 4).
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕ เก็บถาวร 2022-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๗๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๑๘๓, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
**ข้อมูลอภิพันธุ์** (อังกฤษ: metadata) หมายถึง ข้อมูลหรือสารสนเทศที่ถูกจัดทำขึ้นอย่างมีโครงสร้างเพื่อใช้ในการบรรยายทรัพยากรสารสนเทศ ในด้านลักษณะเนื้อหา และบริบทที่เกี่ยวข้องซึ่งได้แก่ลักษณะทางกายภาพและการผลิตทรัพยากรสารสนเทศ ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบที่ใช้ในการบรรยายทรัพยากรสารสนเทศ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อตอบสนองการทำงาน คือ การสืบค้นและการบริหารจัดการ ซึ่งประกอบไปด้วยการกำหนดสิทธิในการใช้ การกำหนดความคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา การสงวนรักษา

หน้าที่
-------

หน้าที่สำคัญของข้อมูลอภิพันธุ์ ซึ่งมีมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่มในรูปของบัตรรายการ ก็คือการช่วยให้ผู้ใช้สามารถค้นหาสารสนเทศหรือความรู้ที่ตรงกับความต้องการของตนเองได้ จนกระทั่งปัจจุบันที่ทรัพยากรสารสนเทศมีหลายรูปแบบและซับซ้อนมากขึ้น ทำให้ข้อมูลอภิพันธุ์ต้องทำหน้าที่มากกว่าการเป็นบัตรรายการที่ช่วยให้ผู้ใช้เลือกหนังสือจากชั้นเท่านั้น หากยังต้องช่วยในการบริหารจัดการทรัพยากรสารสนเทศอีกด้วย จัดกลุ่มตามวัตถุประสงค์ใหญ่ ๆ ได้ 3 หน้าที่หลัก ดังนี้

* การอธิบายและการสืบค้นทรัพยากรสารสนเทศ (resource description and information retrieval)
* การบริหารจัดการทรัพยากรสารสนเทศ (administration and management of resources)
* การทำงานร่วมกันระหว่างระบบ (interoperability)

ประเภท
------

โดยส่วนใหญ่แล้วนักวิชาการมักจะแบ่งประเภทของข้อมูลอภิพันธุ์ออกเป็น 3 ประเภทใหญ่ ตามหน้าที่หลักของข้อมูลอภิพันธุ์ คือ 

* ข้อมูลอภิพันธุ์เพื่อการบรรยายทรัพยากรสารสนเทศ (descriptive metadata)
* ข้อมูลอภิพันธุ์เพื่อการบริหารทรัพยากรสารสนเทศ (administrative metadata)
* ข้อมูลอภิพันธุ์เพื่อการแสดงโครงสร้างของทรัพยากรสารสนเทศ (structural metadata)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรมศัพท์เทคโนโลยีทางภาพ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 185.
2. ↑  วิศปัตย์ ชัยช่วย, ลำปาง แม่นมาตย์, วิลาศ วูวงศ์, นิศาชล จำนงศรี (2560). การวิเคราะห์คุณลักษณะทางสารสนเทศเพื่อกำหนดองค์ประกอบเมทาดาตาของจารึก. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 28,1 DOI: http://dx.doi.org/10.14456/asj-psu.2017.4
3. ↑  Metadata scheme development for a digitized inscriptions management
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-17. สืบค้นเมื่อ 2018-03-16.
**พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์** (พ.ศ. 2325 — สมัยรัชกาลที่ 3) พระนามเดิม **หม่อมเจ้าปฐมวงศ์** เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ เป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ประสูติตั้งแต่ประดิษฐานพระราชวงศ์ จึงได้พระนามว่า "ปฐมวงศ์"

พระประวัติ
----------

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2325 เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ เป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ประสูติตั้งแต่ประดิษฐานพระราชวงศ์ จึงได้พระนามว่า *ปฐมวงศ์* เดิมมีพระนามว่า *หม่อมเจ้าปฐมวงศ์* ต่อมาในปี พ.ศ. 2329 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น *พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์*

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ มีพระโสทรภราดา และพระโสทรภคินี 5 พระองค์ คือ

1. พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระนามเดิม ปาน) ต้นราชสกุลปาลกะวงศ์
2. พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ
3. พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระนามเดิม บัว)
4. พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ (พระนามเดิม แตง) ต้นราชสกุลเสนีวงศ์
5. พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ผนวชที่วัดระฆังโฆษิตาราม โดยมีสุนทรภู่ถวายตัวเป็นมหาดเล็ก สุนทรภู่ได้แต่งกลอนกล่าวถึงพระองค์เจ้าปฐมวงศ์ไว้ว่า

> กลับถึงกรุงมุ่งหน้ามาวังหลัง คอยยืนนั่งอยู่สนองรองพระบาท  
> รับใช้สงฆ์พระองค์เจ้าเฝ้าไม่คาด เป็นมหาดเล็กหลวงไม่ห่วงใคร  
> ทรงผนวชบวชพระวัดระฆัง ใกล้วังหลังริมแม่น้ำไหลฉ่ำใส  
> ท่านจึงทู้อยู่นี่ไม่หนีไป พึ่งอาศัยใบบุญอุ่นทุกครา  
> พระองค์นี้มีนามตามเผ่าพง ราชวงศ์องค์แรกไม่แปลกหนา  
> เป็นโอรสยศยิ่งแต่ชิงลา หลายพรรษาผนวชสิงสิ่งโปรดปราน  
> ด้วยเมตตามาเสมอเจอเรียกหา ภู่จึงมาเมียงมองจ้องรับขาน  
> หวังพระองค์ทรงใช้ได้สำราญ ถวายงานทุกวันมั่นชั่วกาล
> 
> 

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ปรากฏพุทธศักราช

อ้างอิง
-------

1. 1 2  กรมศิลปากร. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ (2554). *ราชสกุลวงศ์* (PDF). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร. p. 146. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-02-02. สืบค้นเมื่อ 2017-06-09.
2. ↑  ประวัติสุนทรภู่

| * ด
* ค
* ก
พระโอรสและพระธิดาในกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขแห่งราชวงศ์จักรี |
| --- |
| พระโอรส | 
* พระองค์เจ้าปาน
* พระองค์เจ้าบัว
* พระองค์เจ้าแตง
* พระองค์เจ้าปฐมวงศ์
* หม่อมเจ้าจัน
* หม่อมเจ้าหมี
* หม่อมเจ้าสุวรรณ
* หม่อมเจ้ากำพร้า
* หม่อมเจ้าสุดชาติ
* หม่อมเจ้ากุหลาบ
* หม่อมเจ้าใย
* หม่อมเจ้าน้อย
* หม่อมเจ้าเณร
* หม่อมเจ้าละมั่ง
* หม่อมเจ้าสุทัศน์
* หม่อมเจ้านิล
* หม่อมเจ้าฟัก

 |  |
| พระธิดา | 
* พระองค์เจ้ากระจับ
* พระองค์เจ้าจงกล
* หม่อมเจ้ารัศมี
* หม่อมเจ้าใหญ่
* หม่อมเจ้าพิกุล
* หม่อมเจ้าธิดา
* หม่อมเจ้าเรไร
* หม่อมเจ้าปิ่น
* หม่อมเจ้ายี่สุ่น
* หม่อมเจ้าอำพา
* หม่อมเจ้านุช
* หม่อมเจ้าอะงุ่น
* หม่อมเจ้าพลับจีน
* หม่อมเจ้าป้อม
* หม่อมเจ้าเล็ก
* หม่อมเจ้ากลาง
* หม่อมเจ้านกเขา
* หม่อมเจ้าเรศร์

 |
**วัดปากคลองพระอุดม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระอุดม (คลองบ้านแหลม) ในหมู่ที่ 5 บ้านปากคลองพระอุดม ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 26 ไร่

วัดปากคลองพระอุดมเป็นวัดของชุมชนมอญสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ชุมชนนี้อยู่บริเวณปากคลองบ้านแหลมซึ่งเป็นที่ลุ่มชายเลน ต่อมาดินโคลนที่ไหลมาตามลำน้ำเจ้าพระยาได้ทับถมกันมากขึ้นจนทำให้มีแผ่นดินงอกออกไปทางปากคลอง พระสงฆ์ที่มาจากมอญและชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษาคม พ.ศ. 2418 แล้วตั้งชื่อวัดว่า **วัดปากคลอง** หรือที่ในภาษามอญเรียกว่า **เภี่ยะปานเกริง** ชาวบ้านยังเรียกว่า **วัดบ้านแหลม** ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งวัด ทางวัดได้สร้างอุโบสถและขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2442 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2426

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ภายในประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาอเนกประสงค์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปากคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี". วัดปากคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 471.
3. ↑  "วัดปากคลองพระอุดม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-12. สืบค้นเมื่อ 2021-04-12.
น้ำตกไรเชินบัค
**น้ำตกไรเชินบัค** (เยอรมัน: *Reichenbachfälle*) เป็นน้ำตกเจ็ดชั้นบนธารรือเชินบัคในพื้นที่แบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีความสูงทั้งหมดรวม 250 เมตร น้ำตกชั้นบนส่วนที่ความสูง 110 เมตรมีชื่อว่า **น้ำตกไรเชินบัคใหญ่** (*Grosser Reichenbachfall*) ถือเป็นหนึ่งในน้ำตกที่ใหญ่และสูงที่สุดในเทือกเขาแอลป์ และเป็นหนึ่งในน้ำตกที่สูงที่สุดสี่สิบแห่งของสวิตเซอร์แลนด์

เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ รู้สึกประทับใจน้ำตกแห่งนี้มากจนนำไปเป็นฉากไคล์แมกซ์ในวรรณกรรมอมตะของเขาเรื่อง *เชอร์ล็อก โฮมส์* ในตอนที่โฮมส์ต่อสู้เพียงลำพังกับศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี ตัวร้ายของเรื่อง จนตัวตาย บริเวณน้ำตกมีป้ายที่จารึกสามภาษาไว้ว่า "ณ สถานที่น่ากลัวแห่งนี้ เชอร์ล็อก โฮมส์ ได้กำราบศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1892"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "1210 - Innertkirchen" (Map). *Reichenbachfall* (2015 ed.). 1:25 000. National Map 1:25'000. Wabern, Switzerland: Federal Office of Topography – swisstopo. 2013. ISBN 978-3-302-01210-0. สืบค้นเมื่อ 2017-07-11 – โดยทาง map.geo.admin.ch.
2. ↑  "Wasserfall-DB". *waterfall.ch* (ภาษาเยอรมัน). Zurich, Switzerland: Schweizerische Greina-Stiftung (SGS). สืบค้นเมื่อ 2017-07-11. `{{cite web}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|editors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|editor=`) (help)
ตัวอ่อนระยะมอรูลา (Morula) , ระยะ 8 เซลล์
**1** - มอรูลา (morula), **2** - บลาสตูลา (blastula)
เอ็มบริโอ 6 สัปดาห์หลังประจำเดือนครั้งสุดท้าย
**คัพภวิทยา** หรือ **วิทยาเอ็มบริโอ** (อังกฤษ: Embryology) เป็นการศึกษาการเจริญของเอ็มบริโอ เอ็มบริโอคือขั้นหนึ่งของการเจริญของสิ่งมีชีวิตก่อนคลอดหรือออกจากไข่ หรือในพืชคือในระยะก่อนการงอก (germination)

คัพภวิทยาหมายถึงการเจริญของไข่ที่ได้รับการผสมแล้ว (ไซโกต) และมีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นเนื้อเยื่อและอวัยวะต่าง ๆ หลังจากระยะแยก (cleavage) เซลล์ที่กำลังแบ่งตัว หรือมอรูลา (morula) จะกลายมาเป็นลูกบอลกลวง หรือบลาสตูลา (blastula) ซึ่งมีการเจริญของรูหรือช่องที่ปลายด้านหนึ่ง

ในสัตว์ บลาสตูลาจะมีการเจริญแบ่งได้ออกเป็น 2 ทาง ทำให้สามารถแบ่งสัตว์ในอาณาจักรสัตว์ออกเป็น 2 ประเภท ประเภทแรกคือหากมีการเจริญของรูในบลาสตูลา (บลาสโตพอร์ (blastopore)) กลายเป็นปากของสัตว์ จะเรียกว่าพวกโพรโตสโตม (protostome) แต่หากรูนั้นเจริญเป็นทวารหนัก จะเรียกว่าพวกดิวเทอโรสโตม (deuterostome) สัตว์พวกโพรโตสโตมได้แก่สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น แมลง หนอน และพวกหอยกับปลาหมึก ในขณะที่พวกดิวเทอโรสโตมได้แก่สัตว์ที่วิวัฒนาการสูงเช่นสัตว์มีกระดูกสันหลัง (vertebrates) บลาสตูลาจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นโครงสร้างที่เรียกว่า แกสตรูลา (gastrula)

**1** - บลาสตูลา (blastula), **2** - แกสตรูลา (gastrula) และบลาสโตพอร์ (blastopore); **สีส้ม**แทนเอ็กโทเดิร์ม, **สีแดง**แทนเอนโดเดิร์ม
แกสตรูลาและบลาสโตพอร์จะเจริญไปเป็นชั้นต่าง ๆ 3 ชั้น (germ layers) ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของอวัยวะและเนื้อเยื่อในร่างกายทั้งหมด

* ชั้นในสุด หรือ เอนโดเดิร์ม (endoderm) เจริญไปเป็นอวัยวะในทางเดินอาหาร ปอด และกระเพาะปัสสาวะ
* ชั้นกลาง หรือ เมโซเดิร์ม (mesoderm) เจริญไปเป็นกล้ามเนื้อ โครงกระดูก และระบบเลือด
* ชั้นนอกสุด หรือ เอ็กโทเดิร์ม (ectoderm) เจริญไปเป็นระบบประสาทและผิวหนัง

สำหรับในมนุษย์ เอ็มบริโอหมายถึงกลุ่มเซลล์ที่กำลังแบ่งตัวรูปทรงกลมจากระยะที่ไซโกตฝังตัวอยู่ในผนังมดลูกจนกระทั่งถึงสิ้นสุดสัปดาห์ที่ 8 หลังจากตั้งครรภ์ หลังจากสัปดาห์ที่ 8 จะเรียกตัวอ่อนของมนุษย์ว่าทารกในครรภ์ (fetus) เอ็มบริโอของสัตว์หลายชนิดจะมีลักษณะคล้ายกับสัตว์ชนิดอื่น ๆ ในระยะการเจริญช่วงแรกๆ เหตุผลที่มีความคล้ายคลึงกันนั้นเนื่องจากสิ่งมีชีวิตมีการปรับตัวในสิ่งแวดล้อมของการตั้งครรภ์ ความคล้ายคลึงกันในสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดเรียกว่า โครงสร้างกำเนิดต่างกัน (analogous structures) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่ทำหน้าที่หรือกลไกเหมือนกันแต่วิวัฒนาการมาจากคนละส่วนกัน

อ้างอิง
-------


* UNSW Embryology Large resource of information and media
* Definition of embryo according to Webster เก็บถาวร 2010-01-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Scott F. Gilbert. *Developmental Biology*. Sinauer, 2003. ISBN 0-87893-258-5.
* Lewis Wolpert. *Principles of Development*. Oxford University Press, 2006. ISBN 0-19-927536-X.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Embryo Research UK philosophy and ethics website discussing the ethics of embryology
* Human embryo research เก็บถาวร 2008-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Canadian website covering the ethics of human embryo research
* University of Indiana's Human Embryology Animations เก็บถาวร 2019-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ***The Developing Human (Keith L.Moore*)**


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **คัพภวิทยา**
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ นรปติ (แก้ความกำกวม)

**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**สาลินมิบะยา** (พม่า: စလင်း မိဖုရား, ออกเสียง: [səlɪ́ɴ mḭbəjá]; รู้จักในพระนาม **นรปติแมดอ** (နရပတိ မယ်တော်)) เป็นพระอัครมเหสีของตะโดธรรมราชาที่ 2 อุปราชแห่งเมืองแปร

พระองค์เป็นราชธิดาองค์ที่ 2 ของพระเจ้าบาเยงทเวแห่งแปร พระนางอภิเษก 3 ครั้ง โดยครั้งแรกอภิเษกกับพระญาติชั้นที่ 1 มินบาสอ พระโอรสของพระมาตุลาแต่ได้ไม่นานเมื่อพระเชษฐา พระเจ้านรปติ สั่งประหารเขา ซึ่งพระเจ้านรปติได้ยกพระนางให้แต่งงานกับสีตูจอทิน เจ้าเมืองสาลิน บุคคลที่เรืองอำนาจในสหภาพรัฐชานเป็นการแต่งงานแบบรัฐกับรัฐในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1530 (แปรเป็นรัฐอารักขาโดยพฤตินัยของสหภาพรัฐชานซึ่งควบคุมพรมแดนอังวะทั้งหมดยกเว้นตองอูในพม่าตอนบน) พระองค์ยังคงประทับที่สาลินจนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1544 เมื่อกองทัพตองอูของบุเรงนองยึดเมืองได้ พระราชสวามีของพระองค์หลบหนีไปที่อังวะแต่ถูกจับตัวได้ก่อนไปส่งที่พะโค ใน ค.ศ. 1545 พระองค์อภิเษกกับนันทยอทา พระอนุชาของบุเรงนอง ในพิธีบรมราชาภิเษกพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ที่พระราชวังพะโค

พระองค์เสด็จกลับแปรในฐานะราชินีใน ค.ศ. 1551 เมื่อพระเจ้าบุเรงนองแต่งตั้งพระราชสวามีของพระองค์เป็นอุปราชประจำแคว้นนี้ โดยมีพระราชธิดากับตะโดธรรมราชาที่ 2 สองพระองค์ ซินพยูชินเมดอผู้กลายเป็นอัครมเหสีพระเจ้านรธามังสอ อุปราช (ต่อมาเป็นกษัตริย์) แห่งล้านนา กับมินตะยาเมดอผู้เป็นมเหสีหลักของพระเจ้านันทบุเรง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Maha Yazawin Vol. 3 2006: 89
2. ↑  Ni Ni Myint 2004: 16
3. ↑  Maha Yazawin Vol. 2 2006: 168
4. ↑  Maha Yazawin Vol. 2 2006: 172
5. ↑  Maha Yazawin Vol. 3 2006: 37, 103

บรรณานุกรม
----------

* Kala, U (1724). *Maha Yazawin* (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.
* Ni Ni Myint (2004). *Selected Writings of Ni Ni Myint*. Yangon: Myanmar Historical Commission.
**สมมูลเท็จ** (อังกฤษ: false equivalence) เป็นเหตุผลวิบัติซึ่งมีการลากสมมูลระหว่างเรื่องสองเรื่องโดยอยู่บนการให้เหตุผลที่มีข้อบกพร่องหรือเป็นเท็จ เป็นเหตุผลวิบัติประเภทไม่สอดคล้องกัน (fallacy of inconsistency)

เหตุผลวิบัติแบบนี้หมายถึงเมื่อบุคคลแบ่งปันลักษณะร่วมระหว่างเรื่องสองเรื่องที่สันนิษฐานว่าแสดงสมมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอันดับของขนาด (order of magnitude) เมื่อสมมูลไม่จำเป็นต้องเป็นผลลัพธ์ตามตรรกะเสมอไป สมมูลเท็จเป็นผลโดยทั่วไปเมื่อมีการชี้ความคล้ายกันว่าเท่ากัน แต่เมื่อไตร่ตรองโดยถี่ถ้วนแล้วความคล้ายกันนั้นตั้งอยู่บนการทำให้ง่ายเกิน (oversimplification) หรือละเลยต่อปัจจัยอื่น ๆ แบบรูปของสมมูลเท็จ เช่น "ถ้า ก มีลักษณะ ค และ ง, และ ข มีลักษณะ ง และ จ; ทั้ง ก และ ข มีลักษณะ ง, ดังนั้น ก และ ข จึงเท่ากัน" ทั้งนี้ ไม่จำเป็นว่า ง ต้องปรากฏอยู่ในทั้งสองเรื่องที่นำมาเปรียบเทียบกัน คือเพียงแต่ชี้ให้เห็นความคล้ายกันก็ถือว่าเข้าข่ายเหตุผลวิบัติชนิดนี้แล้ว

การให้เหตุผลสมมูลเท็จมักใช้ในการหนังสือพิมพ์ และในการเมือง เมื่อมีการเปรียบเทียบข้อบกพร่องของนักการเมืองคนหนึ่งกับนักการเมืองที่มีสภาพต่างกันโดยสิ้นเชิงของผู้อื่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Phillips, Harry; Bostian, Patricia (2014). *The Purposeful Argument: A Practical Guide, Brief Edition* (Second ed.). Cengage Learning. p. 129. ISBN 9781285982847.
2. ↑  "False Equivalence". *Truly Fallacious*. 2013-08-16. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-14. สืบค้นเมื่อ 2017-02-17.
3. ↑  Krugman, Paul (September 26, 2016). "The Falsity of False Equivalence". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ February 17, 2017.
4. ↑  Phillips, Ari (2016-08-26). "Welcome to the maddening world of false equivalence journalism". *Fusion*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-05-09. สืบค้นเมื่อ 2017-02-17.
5. ↑  Buchanan, Neil H. (June 22, 2016). "The False Equivalence of Clinton and Trump's Negatives". *Newsweek*. สืบค้นเมื่อ February 17, 2017.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พญาเกียรติ์ (แก้ความกำกวม)

**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**พญาเกียรติ์** (พม่า: ဗညားကျန်း, เสียงอ่านภาษาพม่า: [bəɲá tɕáɴ]; ถึงแก่กรรม ค.ศ. 1538) เสนาบดีผู้ใหญ่ในราชสำนักของ พระเจ้าสการะวุตพี แห่ง อาณาจักรหงสาวดี เขาและ พญาลอ เสนาบดีชั้นผู้ใหญ่อีกคนหนึ่งสามารถป้องกันการรุกรานจากกองทัพของ อาณาจักรตองอู ที่บุกเข้ามาในหน้าแล้งได้ถึง 3 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1534–1538 ทั้งสองยังเคยเป็นพระอาจารย์ของยุวกษัตริย์พระเจ้าสการะวุตพี ภายหลังทั้งสองกลับถูกประหารตามพระบัญชาของพระเจ้าสการะวุตพีในปี ค.ศ. 1538 โดยพระเจ้าสการะวุตพีหลงเชื่อข้อมูลลวงของตองอู หลังจากสิ้นเสนาบดีทั้งสองท่านแล้ว พระเจ้าสการะวุตพีก็ขาดแม่ทัพผู้มีความสามารถจนนำไปสู่การสูญเสียอาณาจักรหงสาวดีแก่อาณาจักรตองอู ซึ่งนำทัพโดยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และพระเจ้าบุเรงนอง

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. ↑  Htin Aung 1967: 107–108
2. ↑  Sein Lwin Lay 2006: 152–156

บรรณานุกรม

* Htin Aung, Maung (1967). *A History of Burma*. New York and London: Cambridge University Press.
* Sein Lwin Lay, Kahtika U (1968). *Mintaya Shwe Hti and Bayinnaung: Ketumadi Taungoo Yazawin* (ภาษาพม่า) (2006, 2nd printing ed.). Yangon: Yan Aung Sarpay.
พิกัดภูมิศาสตร์: 7°13′29.37″N 100°34′46.77″E﻿ / ﻿7.2248250°N 100.5796583°E﻿ / 7.2248250; 100.5796583

**สงขลาอะควาเรี่ยม** (อังกฤษ: Songkhla Aquarium) หรือเดิม **สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ สงขลา** ตั้งอยู่ที่แหลมสนอ่อน อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เป็นแหล่งเรียนรู้ระบบนิเวศวิทยาและจัดแสดงพันธุ์สัตว์น้ำนานาชนิดแห่งแรกของภาคใต้ตอนล่าง โดยเริ่มเปิดให้เข้าชมตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2551 ก่อนหน้าพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินเปิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552  ลักษณะโดยรวมคือมีความโดดเด่นในการจำลองระบบนิเวศวิทยาภาคใต้ และจำลองสภาพวิถีชีวิตของชาวใต้

การก่อสร้าง
-----------

ใช้งบประมาณ 240 ล้านบาทและใช้เวลาก่อสร้าง 4 ปี โดยเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 และแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2552

อาคารแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ
-----------------------

อาคารแสดงพันธุ์สัตว์น้ำภายในแบ่งส่วนการจัดแสดงออกเป็น 4 โซน ได้แก่

* โซนเอ กลุ่มสัตว์น้ำจืด และกลุ่มปลาบริเวณต้นน้ำ
* โซนบี กลุ่มสัตว์น้ำกร่อย กลุ่มปลาเศรษฐกิจ
* โซนซี กลุ่มสัตว์น้ำเค็ม กลุ่มปลาสวยงาม ปะการัง
* โซนดี เรียกว่าโซน Big Tank จัดแสดงสัตว์น้ำเค็มต่างๆ เช่นฉลาม กระเบน

ภายในห้องโถงตรงกลางอาคารจะเป็นลานนิทรรศการกลางแจ้ง และร้านจำหน่ายของที่ระลึก

อ้างอิง
-------

1. ↑  สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ สงขลา[*ลิงก์เสีย*] ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในประเทศไทย, สืบค้นวันที่ 8 มิ.ย. 2552
2. ↑  พระเทพฯเสด็จเปิดสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำสงขลา News Thaiza.com, สืบค้นวันที่ 8 มิ.ย. 2552

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของสงขลาอะควาเรี่ยม เก็บถาวร 2009-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สงขลาอะควาเรี่ยม[*ลิงก์เสีย*] โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
**ไจคะมี** (พม่า: ကျိုက္ခမီ, เอ็มแอลซีทีเอส: *kyuikhka.mi*, ออกเสียง: [tɕaɪʔkʰəmì]; มอญ: ကျာ်ခမဳ) เป็นเมืองพักตากอากาศในรัฐมอญ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า

ในสมัยอาณาจักรอยุธยา เป็นไปได้ว่าเมืองนี้เป็นเมืองขึ้นของอยุธยา คนไทยรู้จักในชื่อว่า **เชียงกราน** หรือ **เชียงตราน** ต่อมาเปลี่ยนชื่อเมืองตามนามวิลเลียม แอมเฮิสต์ เอิร์ลแอมเฮิสต์ที่ 1 ผู้ว่าอินเดีย ที่ได้เมืองนี้ไปในช่วงสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง ว่า **แอมเฮิสต์** (อังกฤษ: Amherst)

เมืองตั้งอยู่บนคาบสมุทรทางตอนใต้ของเมืองเมาะลำเลิงราว 48 กิโลเมตร เป็นจุดหมายปลายทางที่ได้รับความนิยมของนักท่องเที่ยวท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวต่างชาติ เมืองมีเจดีย์ไจคะมีเยเลที่ก่อสร้างขึ้นบนทะเล โดยใช้วัสดุตามธรรมชาติของแนวหินปะการังเป็นฐานรากเชื่อมต่อทางเดินไปยังหาด 

เมืองนี้มีสถิติปริมาณน้ำฝน 75 มิลลิเมตร เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2545 มีปริมาณน้ำฝนที่สูงที่สุดภายใน 24 ชั่วโมงของเดือนมกราคม ในรอบ 30 ปีที่ผ่านมา

อ้างอิง
-------

1. ↑   Page 1 Column 4

| * ด
* ค
* ก
รัฐมอญ |
| --- |
| **เมืองหลัก**: มอละมไยน์ |
| จังหวัดไจโท | 
* อำเภอไจโท
* อำเภอบี้ลี่น

 |  |
| จังหวัดมอละมไยน์ | 
* อำเภอไจมะรอ
* อำเภอช่องโซน
* อำเภอตาน-พยูซะยะ
* อำเภอมุโดน
* อำเภอมอละมไยน์

 |
| จังหวัดเย่ | 
* อำเภอเย่

 |
| จังหวัดสะเทิม | 
* อำเภอปอง
* อำเภอสะเทิม

 |
| เมืองสำคัญ | 
* กะมาแวะ
* คอซา
* ไจคะมี
* ไจโท
* ไจมะรอ
* ช่องโซน
* ซิต้อง
* ซี่นไจ
* ตาน-พยูซะยะ
* ตุวูนนะวดี
* บี้ลี่น
* ปอง
* มุโดน
* มอละมไยน์
* เย่
* สะเทิม

 |
ระวังสับสนกับ วันสันติภาพโลก (World Day of Peace)

**วันสันติภาพสากล** (อังกฤษ: International Day of Peace หรือ World Peace Day) ตรงกับวันที่ 21 กันยายนของทุกปี จัดขึ้นเพื่ออุทิศแก่สันติภาพ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการปราศจากสงคราม บ้างถือเป็นโอกาสพิเศษกำหนดหยุดยิงชั่วคราวในพื้นที่ที่ยังสู้รบกันอยู่ มีการเฉลิมฉลองวันสันติภาพสากลในบรรดาชาติ กลุ่มการเมือง กลุ่มทางทหาร และประชาชนทั้งหลาย วันสันติภาพสากลจัดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2524

ในการเริ่มวันดังกล่าว มีการเคาะ "ระฆังสันติภาพ" ที่สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ระฆังนั้นถูกหล่อขึ้นจากเหรียญที่รับบริจาคมาจากเด็กทั่วโลก มันถือเป็นของขวัญโดยสมาคมสหประชาชาติแห่งญี่ปุ่น และถูกกล่าวถึงว่าเป็น "เครื่องเตือนใจมนุษย์ถึงมูลค่าแห่งสงคราม" มีข้อความ "สันติภาพโลกเบ็ดเสร็จจงเจริญ" จารึกอยู่ด้านข้างของระฆัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Secretary-General's Message on the International Day of Peace 21 September 2002". สืบค้นเมื่อ 2008-01-06.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* United Nations International Day of Peace Main Page
* International Day of Peace website
**เกาะครก** เป็นเกาะขนาดเล็กในอ่าวพัทยา เป็นเกาะบริวารของเกาะล้าน ในท้องที่เมืองพัทยา ตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากเกาะล้านประมาณ 600 เมตร เยื้องไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสาก อยู่ทางทิศตะวันตกของแหลมพัทยา ห่างจากชายฝั่งประมาณ 8 กิโลเมตร 

โดยรอบเกาะครกเป็นโขดหิน มีหาดทรายอยู่สองหาด คือ หาดทรายบริเวณอ่าวด้านเหนือ ซึ่งมีความยาวประมาณ 250 เมตร เป็นจุดที่นักท่องเที่ยวมักจอดเรือมาลงเล่นนี้ อีกหาดคือ หาดทางตอนใต้ของเกาะซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับหาดแรก มีทางเดินติดกันได้ หาดมีความยาวประมาณ 80 เมตร มีแนวปะการังอยู่บริเวณด้านหน้าหาด นักท่องเที่ยวสามารถดำน้ำดูปะการังบริเวณนี้ แนวปะการังรอบเกาะอยู่ในระดับความลึก 12–15 เมตร มีสัตว์ทะเลเช่น ฟองน้ำครก ฟองน้ำแจกันสีน้ำเงิน และทากเปลือย ฯลฯ

เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 มีการปลูกปะการังบนแท่นอิฐบล็อก จากปะการังที่แตกหักและยังมีชีวิต จำนวน 16,000 กิ่ง พื้นที่ 10 ไร่ ในกิจกรรม ฟื้นฟูระบบนิเวศแนวปะการังธรรมชาติเสริมสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับระบบนิเวศทางทะเลและชายฝั่งบริเวณเกาะครก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ธรณีวิทยาจังหวัดชลบุรี และแหล่งเรียนรู้ทางธรณีวิทยา" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-11-23. สืบค้นเมื่อ 2022-08-12.
2. ↑  "แหล่งท่องเที่ยวในอำเภอบางละมุง". ที่ว่าการอำเภอบางละมุง.
3. ↑  "'ชลบุรี'หลากสีสันแห่งโลกใต้ทะเล". แนวหน้า.
4. ↑  "ดำน้ำจิตอาสา ฟื้นฟูแนวปะการังเกาะครก ทะเลชลบุรี". กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เกาะครก**
**ตองอู** (พม่า: တောင်ငူ, ออกเสียง: [tàʊɴŋù] *เต่างฺหงู่*; คำแปล: *เมืองในขุนเขา*) หรือ **เกตุมะดี** (พม่า: ကေတုမဒီ; บาลี: Ketumadi *เกตุมดี*) เป็นเมืองในภาคพะโค (หงสาวดี) ประเทศพม่า อยู่ห่างจากย่างกุ้งไปทางเหนือ 220 กิโลเมตร ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสะโตง เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอิสระตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14–16 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นเข้ายึดครองระหว่างปี ค.ศ. 1942–1945

ในประวัติศาสตร์ ตองอูถือเป็นเมืองที่เป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์พม่าในอาณาจักรที่ 2 คือ อาณาจักรตองอู ด้วยเป็นเมืองแรกที่พระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์ตองอูได้สถาปนาขึ้นเป็นเมืองหลวงเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ตรงกับคืนเดือนเพ็ญ ค.ศ. 1510 (ข้อมูลอย่างเป็นทางการบันทึกไว้ว่าตรงกับวันที่ 21 พฤศจิกายน) ก่อนที่ในรัชกาลถัดมาคือพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ซึ่งเป็นราชบุตร และพระเจ้าบุเรงนอง จะได้ขยายอาณาจักรลงใต้สู่หงสาวดี อันเคยเป็นเมืองหลวงเก่าของชาวมอญมาก่อน

ในปี ค.ศ. 2010 ทางรัฐบาลทหารพม่าได้เฉลิมฉลองการครบรอบ 500 ปี การสถาปนาเมืองตองอูอย่างเป็นทางการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Myanmar". *City Population*. สืบค้นเมื่อ 10 May 2018.
2. ↑  นายต่อ (แปล). *มหาราชวงษ์ พงษาวดารพม่า*. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์, 2562, หน้า 409
3. ↑  "พม่าจัดรำลึก 500 ปี "ทองอู" อาณาจักรพระเจ้าบุเรงนอง". *ผู้จัดการออนไลน์*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-13. สืบค้นเมื่อ 2012-04-01.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ตองอู**
ระวังสับสนกับ เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน หรือเอมิเรตอัฟกานิสถาน (ค.ศ. 1929)

**เอมิเรตอัฟกานิสถาน** (อังกฤษ: Emirate of Afghanistan; ปาทาน: د افغانستان امارت *Da Afghānistān Amārat*) เป็นเอมิเรตที่ปกครองอัฟกานิสถานระหว่างปี ค.ศ. 1823–1926 เอมิเรตแห่งนี้แยกตัวออกจากจักรวรรดิดุรรานีในช่วงที่พระเจ้าดอสต์ โมฮัมหมัด ข่าน (Dost Mohammed Khan) แห่งราชวงศ์บารักไซ (Barakzai) ขึ้นครองราชย์ ความขัดแย้งของพระเจ้าดอสต์ โมฮัมหมัด ข่านกับมูฮัมหมัด ชาห์แห่งอิหร่าน มีส่วนทำให้รัสเซียและอังกฤษที่กำลังมีข้อพิพาทกันอยู่สนใจแผ่อิทธิพลเข้ามาในภูมิภาคนี้ จนนำไปสู่สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่หนึ่ง ระหว่างปี ค.ศ. 1939–1942 หลังสงครามและการสวรรคตของพระเจ้าดอสต์ โมฮัมหมัด ข่าน ตำแหน่งเอมีร์ก็เปลี่ยนมือหลายครั้งจนมาถึงรัชสมัยของพระเจ้าเชอร์ อาลี ข่าน (Sher Ali Khan) ซึ่งเคยถูกเนรเทศไปอยู่ในรัสเซีย การขึ้นครองราชย์ของเอมีร์องค์นี้ทำให้เกิดความขัดแย้งกับอังกฤษอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1878 อังกฤษยาตราทัพเข้าสู่อัฟกานิสถาน เกิดเป็นสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สอง การสู้รบยุติลงในปี ค.ศ. 1880 หลังอังกฤษและอัฟกานิสถานทำสนธิสัญญาสันติภาพและสถาปนาพระเจ้าอับดุร ราห์มาน ข่าน (Abdur Rahman Khan) ขึ้นเป็นเอมีร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1893 อังกฤษและอัฟกานิสถานลงนามยอมรับเส้นดูรันด์ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างอัฟกานิสถานและปากีสถาน และเป็นพื้นที่กันชนระหว่างรัสเซียกับอังกฤษ

หลังพระเจ้าอับดุร ราห์มาน ข่านสวรรคตในปี ค.ศ. 1901 พระเจ้าฮาบิบุลลอฮ์ ข่าน (Habibullah Khan) พระโอรส ทรงขึ้นครองราชย์ต่อ พระองค์ทรงพยายามประนีประนอมกับทั้งรัสเซียและอังกฤษ และวางตัวเป็นกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังพระเจ้าฮาบิบุลลอฮ์ ข่านสวรรคต พระเจ้านาสรุลลอฮ์ ข่าน (Nasrullah Khan) พระอนุชาทรงขึ้นครองราชย์ต่อ แต่ต่อมาถูกโค่นอำนาจโดยพระเจ้าอมานุลเลาะห์ พระองค์ทำสงครามกับอังกฤษอีกครั้งในสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สาม และทำให้อัฟกานิสถานได้รับเอกราชจากอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1926 พระเจ้าอมานุลเลาะห์ทรงขึ้นครองราชย์เป็น "กษัตริย์แห่งอัฟกานิสถาน" และเปลี่ยนจากเอมิเรตเป็นราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Great Game in Asia | Foreign Affairs
2. 1 2 3  "ANGLO-AFGHAN WARS – Encyclopaedia Iranica". สืบค้นเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2015.
3. ↑  Second World War Books: History Page - Stone & Stone
4. ↑  Poullada, L. B. "AMĀNALLĀH". *Encyclopædia Iranica* (Online ed.). United States: Columbia University.
**คาเฟ่ อเมซอน** (อังกฤษ: Café Amazon) เป็นกิจการร้านกาแฟของบริษัท ปตท. น้ำมันและการค้าปลีก จำกัด (มหาชน) ในกลุ่ม ปตท. ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกในปี 2545

ประวัติ
-------

คาเฟ่ อเมซอน ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จุดเริ่มต้นมาจากแนวความคิดของอดีตผู้บริหารคือ อภิสิทธิ์ รุจิเกียรติกำจร ในช่วงนั้นปั๊มน้ำมันของ ปตท. ยังไม่มีธุรกิจเสริม มีเพียงเซเว่น อีเลฟเว่น เพียงบางสาขา เริ่มแรกที่เปิดขายได้เพียง 20 แก้วต่อวัน จนกระทั่งเมื่อเปิดร้านได้ 300 สาขา จึงหันมาเปิดร้านคาเฟ่ อเมซอนนอกปั๊มน้ำมัน

พ.ศ. 2555 ได้เปิดสาขาในรูปแบบแฟรนไชส์และเปิดสาขาต่างประเทศแห่งแรกที่ลาว

จากข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เฉพาะในประเทศไทยเพียงแห่งเดียว คาเฟ่ อเมซอนมีสาขา 3,802 แห่ง นอกจากนี้ยังมีสาขาในอีก 10 ประเทศ โดย 7 ประเทศ ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่เหลืออีก 3 ประเทศ คือ จีน ญี่ปุ่น และโอมาน นับเป็นแบรนด์ร้านกาแฟที่มีจำนวนสาขามากที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นอันดับ 6 ของโลก

ธุรกิจ
------

ชาวต่างชาติเพศชายที่กำลังกินกาแฟในคาเฟ่ อเมซอน
### แฟรนไชส์

สาขาส่วนใหญ่ของคาเฟ่ อเมซอน อยู่ในรูปแบบของแฟรนไชส์ สาขาที่ ปตท.บริหารเองมีประมาณ 100 สาขา (ข้อมูล พ.ศ. 2559) ส่วนแฟรนไชส์มี 2 รูปแบบ คือเป็นร้านแฟรนไชส์ที่เจ้าของปั๊มน้ำมันเป็นผู้ดำเนินการเอง อีกแบบหากเป็นนอกปั๊มน้ำมันก็ให้บุคคลทั่วไปมาซื้อแฟรนไชส์ได้

### การผลิต

คาเฟ่ อเมซอนเลือกแหล่งปลูกเมล็ดกาแฟอะราบิกาและโรบัสตาทางภาคเหนือของไทย โดยร่วมมือกับเกษตรกรชาวเขาทั้งในโครงการหลวง สหกรณ์การเกษตร และวิสาหกิจชุมชนหลายแห่ง คาเฟ่ อเมซอนมีโรงคั่วกาแฟเป็นของตนเอง มีกำลังการผลิต 2,700 ตันต่อปี โรงคั่วตั้งอยู่ที่อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

### ธุรกิจค้าปลีก

นอกจากมีร้านกาแฟแล้ว ยังมีธุรกิจค้าปลีก บริษัทได้เปิดให้บริการศูนย์ธุรกิจค้าปลีกโออาร์ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บนพื้นที่ 200 ไร่ แบ่งเป็น ศูนย์กระจายสินค้า (ดีซี) โรงคั่วกาแฟที่มีเครื่องคั่ว 2 ตัว มาจากอิตาลีและเยอรมนี กำลังการผลิต 15 ตันต่อวัน โรงผงผสม กำลังผลิตทั้งผลโกโก้ ผงชาเขียว ครีมเทียม และน้ำตาลอยู่ที่ 1.2 หมื่นตันต่อปี และโรงงานเบอเกอรี่ผลิตขนมออกขายตามสาขา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "จากธุรกิจเสริม สู่ธุรกิจดาวรุ่ง 'คาเฟ่ อเมซอน' ดัง ปัง เพราะอะไร?". ไทยรัฐ.
2. ↑  "เจาะกลยุทธ์ "Beyond Coffee" ดัน "คาเฟ่ อเมซอน" ขึ้นแท่นแบรนด์ผู้นำธุรกิจกาแฟสดในตลาดประเทศไทย". กรุงเทพธุรกิจ.
3. ↑  "Café Amazon วางแผนภายในปี 2568 จะต้องมีร้านในต่างประเทศ 1,000 สาขา พร้อมปั้นรายได้รวม 3.4 หมื่นล้านบาท". เดอะสแตนดาร์ด.
4. ↑  Cafe Amazon ได้รับรางวัลแบรนด์ระดับโลก  06 พฤศจิกายน 2560
5. ↑  "โควิดทำอะไรไม่ได้! เจาะธุรกิจเรือธง OR ร้าน Café Amazon กับแผนเปิดอีก 2,500 สาขา". brandbuffet.
6. ↑  "เบื้องหลัง "คาเฟ่ อเมซอน" 3,700 สาขา ปั้นแบรนด์ให้แกร่งจาก "คุณภาพกาแฟ" และ "คุณภาพบริการ"". positioningmag.
7. ↑  "20ปี "คาเฟ่ อเมซอน" ทุ่ม 20 ล้าน เนรมิตร้านกาแฟรับไลฟ์สไตล์ยุคดิจิทัล". กรุงเทพธุรกิจ.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* คาเฟ่ อเมซอน
* Facebook Official คาเฟ่ อเมซอน
* Instagram คาเฟ่ อเมซอน
ระวังสับสนกับ หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) หน่วยงานดูแลมรดกภาพยนตร์ของประเทศไทย
**หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ** (อังกฤษ: National Film Registry (NFR)) เป็นการคัดเลือกภาพยนตร์ที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์โดยคณะกรรมการอนุรักษ์ภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ (United States National Film Preservation Board's (NFPB)) โดยคณะกรรมการฯ ได้ก่อตั้งขึ้นจากรัฐบัญญัติการอนุรักษ์ภาพยนตร์แห่งชาติ ค.ศ. 1988 (National Film Preservation Act of 1988) ซึ่งได้มีการอนุมัติผ่านสภาคองเกรสในปี ค.ศ. 1992, 1996, 2005 และอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 ภารกิจของคณะกรรมการฯ คือ ช่วยดำรง เก็บรักษา และเพิ่มจำนวนมรดกภาพยนตร์อเมริกันต่อสาธารณะ กฎหมายในปี ค.ศ. 1996 ได้ทำให้มูลนิธิอนุรักษ์ภาพยนตร์แห่งชาติ (National Film Preservation Foundation) มูลนิธิในเครือของคณะกรรมการฯ สามารถหาเงินทุนจากภาคเอกชนได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Reagan Signs Law on Film". *The New York Times*. September 28, 1988. สืบค้นเมื่อ July 22, 2009.
2. ↑  "Legislative Authorization". National Film Preservation Board. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 29, 2008. สืบค้นเมื่อ July 22, 2009.
3. ↑  "Public Law 110–336—Oct. 2, 2008" (PDF). United States Government Printing Office. สืบค้นเมื่อ August 15, 2009.
4. ↑  "About This Program - National Film Preservation Board". *loc.gov*.
5. ↑  Fox, Michael (May 28, 2003). "Running Around San Francisco for an Education". *SF Weekly*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-29. สืบค้นเมื่อ July 30, 2009.
**หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ** (25 ธันวาคม พ.ศ. 2426 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2445) เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ที่ประสูติแต่ หม่อมเอม (สกุลเดิม: กุณฑลจินดา) ธิดาหลวงวรศักดาพิศาล (ตาล กุณฑลจินดา) เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2426 โดยมีพระอนุชาและพระขนิษฐา 13 พระองค์ เป็นชาย 8 พระองค์ และหญิง 5 พระองค์

เสกสมรส
-------

หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี เสกสมรสกับ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2441 มีพระโอรสธิดา คือ

* **หม่อมเจ้าหญิงวิมลปัทมราช จิรประวัติ** (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 - 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508)
* **หม่อมเจ้าหญิงนิวาศสวัสดี จิรประวัติ** (16 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2519)
* **หม่อมเจ้าประสบศรีจิรประวัติ จิรประวัติ** (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483)
* **หม่อมเจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม**

สิ้นชีพิตักษัย
--------------

หม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดี ได้สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2445 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระเกียรติยศแก่ศพหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี อย่างพระวรวงศ์เธอ ด้วยได้ทรงพระมหากรุณาชุบเลี้ยงเป็นสะใภ้หลวงชั้นสูง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชทานเพลิงศพหม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดี ณ วัดเทพศิรินทราวาส และในวันที่ 7 มีนาคม ร.ศ.121 เวลาบ่าย 5 โมงเศษ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเครื่องครึ่งยศขาว ประดับเครื่องราชอิศริยาภรณ์ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพหม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดี ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส และหลังจากที่หม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดีได้สิ้นชีพตักษัยลง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดชจึงทรงเสกสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม: โสณกุล) เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2447 ซึ่งหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ เป็นพระขนิษฐาร่วมพระบิดามารดาเดียวกันกับหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี โดยเสด็จในกรมหลวงนครไชยศรีและหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ทรงมีพระโอรสด้วยกัน 2 พระองค์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* 

* พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  กิติวัฒนา (ไชยันต์) ปกมนตรี, หม่อมราชวงศ์. *สายพระโลหิตในพระพุทธเจ้าหลวง*. กรุงเทพฯ : ดีเอ็มดี, พ.ศ. 2551. 290 หน้า. ISBN 978-974-312-022-0
2. ↑  การเมรุวัดเทพศิรินทราวาส
3. ↑  "การพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์สำหรับตระกูลพระจุลจอมเกล้าแลถวายบังคมพระบรมรูป" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **16** (34): 498. 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2020-04-03. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
ระวังสับสนกับ บัวขาว ป.ประมุข นักมวยไทยที่เกิดใน พ.ศ. 2525

**บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก** (7 มกราคม พ.ศ. 2528 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดบุรีรัมย์ เริ่มหัดมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี และเข้าแข่งขันเวทีมวยไทยมาตรฐานครั้งแรกเมื่ออายุได้ 17 ปี ปัจจุบันอยู่ในสังกัดวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม

ประวัติ
-------

เมื่อครั้งที่เขาแข่งมวยไทยในประเทศไทย เขาเป็นฝ่ายชนะ 36 ครั้ง (ชนะน็อกโดยเทคนิค 3 ครั้ง) แพ้ 17 ครั้ง เสมอ 5 ครั้ง ผู้ซึ่งเป็นนักกีฬาถนัดซ้ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทคนิคเตะกลาง บัวขาวได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่มีการเปิดตัวฮายาโตะ ฮาตาเกยามะ ในรายการ*เอ็ม-วันมวยไทยชาลเลนจ์ สุดยอดมวยไทยฉบับ 1* ซึ่งบัวขาวได้เป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิคจากการใช้เข่า ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ได้ตอกย้ำความสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะฮิเดกาซุ ทานากะ และยูซากุ ฟูจิกูระ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอต่อที-98 ในเวลาต่อมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  ブアカーオ・ウィラサクレック - FIGHTS SPIRAL
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  ブアカーオ・ウィラサクレックの衝撃事実が発覚！ - eFight 【イーファイト】
3. ↑  ブアカーオ・ウィラサクレック - GBR
4. ↑  "ブアカーオ・ウィラサクレックがMA初参戦：5.6 新宿 - Bout Review". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-28. สืบค้นเมื่อ 2012-12-15.
5. ↑  【レベルス】再戦も大激闘！フルラウンドの殴り合いを森井が制す - GBR

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ウィラサクレック・フェアテックス・ムエタイジム
* M-1ムエタイチャレンジ เก็บถาวร 2009-11-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดแหลมมะเกลือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามง่าม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 5 แปลง มีเนื้อที่ 73 ไร่ 2 งาน

วัดแหลมมะเกลือตั้งเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2506 ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.45 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 16.27 เมตร ยาว 20.85 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 3 ชั้น ชั้นบนเป็นที่พังสงฆ์ หอสวดมนต์ กว้าง 14.30 เมตร ยาว 17.80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้นหลังคาทรงไทยตรีมุข ชั้นบนเป็นที่เรียนพระปริยัติธรรม ชั้นกลางเป็นที่สวดมนต์ ชั้นล้างเป็นหอฉัน กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง และตึก 4 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 17.40 เมตร ยาว 18.57 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาเฉลิมพระเกียรติ 2 ชั้น 1 หลัง กว้าง 15 เมตร 1 มุข หอระฆัง ศาลาประดิษฐานพระประจำวัน 7 วัน มณฑปประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญและพระบูรพาจารย์ และศาลาท่าน้ำ 2 หลัง รวมทั้งลานปฏิบัติธรรมและมีที่พักสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมอย่างเพียงพอ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระชน
* พระใจ
* พระสมัย
* พระครูมนตวิสุทธิ์ (จำลอง มนฺตคุตฺโต) พ.ศ. 2505–2549
* พระครูสิริสิกขกิจ (พระมหาพลลภัตน์ สิกฺขาสโภ) พ.ศ. 2549–2565
* พระมหาเทือง วราโภ พ.ศ.2566 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแหลมมะเกลือ". ทรูปลูกปัญญา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-07-06.
2. ↑  "วัดแหลมมะเกลือ".[*ลิงก์เสีย*]
บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

**พระมเหสีชิ่งกง** หรือ **ชิ่งกงหวงกุ้ยเฟย** (ค.ศ. 1724-ค.ศ. 1774) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง

ประวัติ
-------

**พระมเหสีชิ่งกง**กำเนิดในครองครัวชาวฮั่นตระกูลลู่ บิดาคือลู่สือหลงเกิดในสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง พระนางเข้าวังในปี 1740 และได้เป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และต่อมาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นพระชายาชิ่ง (慶嬪) และได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็นพระอัครชายาชิ่ง (慶妃) ในปี 1759 ในปี 1765 ทรงเสด็จพระราชดำเนินตามพระราชสวามีประพาสทางภาคใต้ของประเทศ และสามปีต่อมาในปี 1768 ก็ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นพระราชเทวีชิ่ง (慶貴妃)
พระนางสิ้นพระชนม์ในปี 1774 พระสุสานมีชื่อว่าอวี้หลิง ในปี 1796 พระโอรสองค์ที่สิบห้าคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนของสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง และทรงแต่งตั้งพระนางขึ้นเป็นพระมเหสีชิ่งกง (慶恭皇貴妃) ในปี 1799 เพราะพระนางทรงเลี้ยงพระองค์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์

อ้างอิง
-------


| ก่อนหน้า |  | ชิ่งกงหวงกุ้ยเฟย์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนฉุน** |  |  **จักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิชิง (ราชวงศ์ชิง)**  |  | **จักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย** |


| * ด
* ค
* ก
ภรรยาในจักรพรรดิเฉียนหลง |
| --- |
| จักรพรรดินี | 
* จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
* จักรพรรดินีจี้
* จักรพรรดินีเซี่ยวอี๋ฉุน

 |
| หวงกุ้ยเฟย | 
* ฮุ่ยเสียนหวงกุ้ยเฟย
* เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย
* ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย
* ซูเจียหวงกุ้ยเฟย
* ชิ่งกงหวงกุ้ยเฟย

 |
| กุ้ยเฟย | 
* อวี๋กุ้ยเฟย
* หวั่นกุ้ยเฟย
* อิ่งกุ้ยเฟย
* ซินกุ้ยเฟย
* สวินกุ้ยเฟย

 |
| เฟย | 
* ซูเฟย
* อวี้เฟย
* หรงเฟย
* จิ้นเฟย
* ตุนเฟย
* ฟางเฟย

 |
| ผิน | 
* อี๋ผิน
* อี๋ผิน
* สวินผิน
* กงผิน
* เซิ่นผิน
* เฉิงผิน

 |
| กุ้ยเหริน | 
* ซุ่นกุ้ยเหริน
* เอ้อกุ้ยเหริน
* โซ่วกุ้ยเหริน
* รุ่ยกุ้ยเหริน
* ลู่กุ้ยเหริน
* ไป๋กุ้ยเหริน
* อู่กุ้ยเหริน
* จินกุ้ยเหริน
* เซิ่นกุ้ยเหริน
* ซินกุ้ยเหริน
* ฝูกุ้ยเหริน
* ซิ่วกุ้ยเหริน
* น่ากุ้ยเหริน

 |
| ฉางไจ้ | 
* ขุยฉางไจ้
* หนิงฉางไจ้
* ผิงฉางไจ้
* จางฉางไจ้

 |
| ตาอิ้ง | 
* เสียงตาอิ้ง
* หลานตาอิ้ง

 |
**นพดล มาตรศรี** เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี 2 สมัย ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทยพัฒนา

ประวัติ
-------

นพดล มาตรศรี (ชื่อเล่น กิมเลี้ยง) เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2509 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนอู่ทอง ระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตร์บัณฑิต (ศิลปศาสตร์) และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ (นโยบายสาธารณะ) จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

นพดล สมรสกับนางวาสนา มาตรศรี

การทำงาน
--------

นพดล มาตรศรี เคยเป็นผู้ใหญ่บ้านในพื้นที่ตำบลพลับพลาไชย อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด และเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุพรรณบุรี นายนพดล เป็นนักการเมืองที่เป็นคนสนิทของ บรรหาร ศิลปอาชา

กระทั่งในปี 2551 พรรคชาติไทยถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรค และตัดสิทธิ์ทางการเมืองกรรมการบริหารพรรค จึงต้องมีการเลือกตั้งใหม่ในพื้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี นายนพดลจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรีเป็นสมัยที่ 2 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 4 ของพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นสมัยที่ 3

นายนพดล ได้รับเลือกในการประชุมใหญ่พรรคชาติไทยพัฒนา ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เป็นกรรมการบริหารพรรค

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สภาผู้แทนราษฎร
2. ↑  ชื่นมื่น! 'กรวิทย์'หอบสินสอด3ล้านบาท สู่ขอลูกสาวส.ส.ดังเมืองสุพรรณบุรี
3. ↑  "บิ๊กท็อป" ร่วมอวยพรวันคล้ายวันเกิด "ส.ส.นพดล"
4. ↑  หาม*นพดล*ส.ส.สุพรรณคนสนิท*เติ้ง*ส่งรพ.
5. ↑  ตามคาด'กัญจนา'หัวหน้าพรรคชทพ.'ประภัตร'นั่งเลขาฯ
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๖, เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๔ ข หน้า ๒, ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๖
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๗, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**พระยาอายลอง** (พม่า: ဗညားအဲလောင်, ออกเสียง: [bəɲá ʔɛ́ làʊ̯ɴ] *บะญาเอเหล่าง์*) เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระยาอายลาว พระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 พระองค์ติดตามพระบิดาไปอยู่เมืองเมาะตะมะในฐานะรัชทายาทเมืองเมาะตะมะ ระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1340s

พระยาอายลองมีพระญาติที่เป็นคู่ชิงตำแหน่งรัชทายาทคือ**เจ้ามุนะ** พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย กษัตริย์รัชกาลที่ 7 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละ ซึ่งต่อมาได้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง เพราะพระยาอายลองสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคฝีดาษ แต่ "ราชาธิราช" ระบุว่าเป็นอหิวาตกโรค

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. ↑  *ราชาธิราช*, หน้า 51
2. ↑  Pan Hla 2005: 44
3. ↑  *ราชาธิราช*, หน้า 52

บรรณานุกรม

* เจ้าพระยาพระคลัง (หน). *วรรณกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ หมวดบันเทิงคดี เรื่อง **ราชาธิราช***. กรุงเทพฯ : สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์, 2546. 500 หน้า. หน้า 21-38.
* Pan Hla, Nai (1968). *Razadarit Ayedawbon* (ภาษาพม่า) (8th printing, 2005 ed.). Yangon: Armanthit Sarpay.
พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
**พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ** (ญี่ปุ่น: 熊本県立装飾古墳館; โรมาจิ: *Kumamoto kenritsu sōshoku kofun-kan*) เป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับ*โคฟุง* (เนินฝังศพโบราณในยุคโคฟุง) ในนครยามางะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์ได้แก่ห้องจำลองขนาดเท่าของจริงของห้องด้านในของสุสานโบราณ 12 แห่ง

พิพิธภัณฑ์ได้รับการออกแบบโดยทาดาโอะ อันโด และสร้างเสร็จด้วยทุนสร้าง 1.6 พันล้านเยนเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2535

ดูเพิ่ม
-------

* ยุคโคฟุง
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Exhibition". Kumamoto Prefectural Ancient Burial Mound Museum. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012.
2. ↑  "Tadao Ando – Works". Tadao Ando Architect & Associates. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 January 2013. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012.
3. ↑  "Kumamoto Art Polis". Kumamoto Prefectural Ancient Burial Mound Museum. สืบค้นเมื่อ 30 January 2012.
4. ↑  Heneghan, Tom (1992). "熊本県立装飾古墳館". *Shinkenchiku*. **67** (10): 222–225.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (ในภาษาญี่ปุ่น) พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
* (ในภาษาญี่ปุ่น) ฐานข้อมูลโคฟุง

พิกัดภูมิศาสตร์: 32°59′37″N 130°40′11″E﻿ / ﻿32.99361°N 130.66972°E﻿ / 32.99361; 130.66972
**โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล** เป็นโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร 
รองหรือผอ ชื่อ เกรียง
นักเรียน ร.ร เกทุกคน

ประวัติโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒
---------------------------------

ด้วยกรมสามัญศึกษามีนโยบายที่จะให้จัดตั้งโรงเรียนชานเมืองเพื่อเป็นการรองรับนักเรียนรอบนอก ที่จะเข้าไปเรียนในตัวจังหวัด นายบุญธรรม กัลยาบาล ผู้อำนวยการโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล จึงเริ่มโครงการจัดตั้งสาขาโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูลขึ้น เมื่อเดือนกันยายน 2535 
โดยมอบหมายให้นายสุชาติ หอมไกรลาศ รักษาการรองผู้อำนวยการ โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล เป็นผู้ดูแลสาขา 

พื้นที่ก่อตั้งโรงเรียน ตำนานเล่ากันว่าที่มเหศักดิ์สาธารณประโยชน์ เดิมเป็นเส้นทางผ่านของโขลงช้างเผือก เจ้าปู่ จนกลายเป็นคูลึก จึงเรียกว่า "คูช้างเผือก "เมื่อเจ้าปู่ตายกลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สิงสถิตย์อยู่ในป่าเป็นอาถรรพ์

ประกาศตั้งโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งโรงเรียน เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2537 เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นแบบสหศึกษาชื่อ
" โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒ "และในปีการศึกษา 2540 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและเมื่อวันที่ 4 ธ.ค. 2550
ถ่ายโอนสถานศึกษา มาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร

ผู้อำนวยการโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒
-------------------------------------

นางอรทัย ประทุมรัตน์ 
ตำแหน่ง ผู้อำนวยการเชี่ยวชาญ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซด์โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒ เก็บถาวร 2006-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โบ้โบ้จี้ที่เจดีย์โบตะทองในย่างกุ้ง
**โบ้โบ้จี้** (พม่า: ဘိုးဘိုးကြီး, Bo Bo Gyi, ออกเสียง: [bó bó dʑí]; แปลว่า พ่อปู่กลวง, ในไทยนิยมเรียก **โบโบยี**) โดยธรรมเนียมเป็นคำเรียกเทพเจ้า (นะ) ที่เป็นเทพารักษ์ประจำวัดหรือพระเจดีย์ในศาสนาพุทธแบบพม่า โดยทั่วไปนิยมสร้างรูปเคารพโบ้โบ้จี้เป็นรูปเคารพชายสูงวัยขนาดเท่าบุคคล สวมเครื่องประดับศีรษะ บางครั้งถือไม้เท้าเพื่อย้ำถึงความอาวุโส เครื่องสักการะที่นิยมคือผ้าและโลนจี ศาลบูชาโบ้โบ้จี้นั้นสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศพม่า และบางศาลเป็นที่นิยมสักการะมากกว่าที่อื่น เช่น ศาลโบ้โบ้จี้ที่ชเวยองบิน เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ซื้อรถใหม่ซึ่งมักนำรถยนต์ใหม่ที่พึ่งซื้อไปขอพรให้ดวงวิญญาณของโบ้โบ้จี้คุ้มครอง

ในคนไทย โบ้โบ้จี้มักเป็นที่รู้จักในชื่อ **เทพทันใจ** และนับถือสักการะในฐานะเทพเจ้าที่ช่วยดลบันดาลคำขอต่าง ๆ ได้

ระเบียงภาพ
----------

* โบ้โบ้จี้ในอำเภอเจาะต้าน เขตย่างกุ้งโบ้โบ้จี้ในอำเภอเจาะต้าน เขตย่างกุ้ง
* ศาลโบ้โบ้จี้ในเจดีย์ซู่เลศาลโบ้โบ้จี้ในเจดีย์ซู่เล
* ศาลโบ้โบ้จี้แห่งหนึ่งในพะโคศาลโบ้โบ้จี้แห่งหนึ่งในพะโค

อ้างอิง
-------

1. 1 2  อาโด๊ด รามัญคดี (2021-03-16). "ข้าฯ ถูกอุปโลกน์ให้เป็น "เทพทันใจ"" [I am established as "thep than chai"]. *ศิลปวัฒนธรรม*. สืบค้นเมื่อ 2021-11-20.
2. 1 2  Sadan, Mandy (2005). Skidmore, Monique (บ.ก.). *Burma at the turn of the twenty-first century*. Hawaii: University of Hawaii Press. pp. 90–111. ISBN 978-0-8248-2897-4.
3. ↑  "Myanmar's Belief in the Dead". *The Wall Street Journal*. 29 June 2008.(ต้องรับบริการ)
4. ↑  Verlag, Nelles (1998). *Myanmar (Burma)*. Hunter Publishing. p. 100. ISBN 978-3-88618-415-6.
**วัดเชียงแสน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลออนใต้ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่

ในบริเวณใกล้ ๆ โบราณสถานมีเตาเผาเครื่องถ้วยสันกำแพงอยู่ห่างไม่เกิน 200 เมตร กล่าวกันว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดในอำเภอสันกำแพง เป็นแหล่งโบราณสถานที่รวมโบราณวัตถุเอาไว้มากมาย มีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ศิลาจารึก และซากเตาเผาเครื่องถ้วยสันกำแพง รวมทั้ง วังจำป่าเฮี้ยบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ บ่อน้ำซึ่งมีน้ำแร่ไหลออกมาตามธรรมชาติ ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ บรรเทาอาการเจ็บป่วยได้ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

จากประวัติวัดเชียงแสนหรือ **วัดสาลกัลญาณมหันตาราม** กล่าวว่าหมื่นดาบเรือนเป็นผู้สร้างวัดแห่งนี้ ดังประวัติที่ปรากฏบนจารึกที่มีจากการค้นพบ จารึกเป็นจารึกของอักษรสุโขทัย ระบุว่าเมื่อ "สัมฤทธิศก (เปลิกสัน) จุลศักราช ๘๕๐ เดือน ๗ ขึ้น ๘ ค่ำ วันพุธ หมื่นดาบเรือนได้ชักชวนบรรดาทายกทายิกกาทั้งหลายเป็นต้นว่า ชาวพูเลาเป็นต้น มาประชุม เพื่อสร้างพระวิหาร พระเจดีย์ และหอพระไตรปิฎก เมื่อเสร็จแล้วขนานนามว่า สาลกัลญาณมหันตาราม"

สิ่งก่อสร้างในวัดได้แก่ เจดีย์ศิลปะล้านนาได้รับการบูรณะโดยช่างฝีมือแบบพม่า เป็นเจดีย์ย่อเก็จ 28 ฐานล่างเป็นสี่เหลี่ยมส่วนยอดกลม อุโบสถพื้นเมืองมีใบเสมาหินแปดเหลี่ยมฝังลึกแปดทิศ วิหารพื้นเมืองกำลังก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ อาคารอื่น ๆ เป็นศาลาไม้แบบชั่วคราวมีแนวกำแพงเก่าก่อด้วยอิฐสองด้าน คือ ทิศตะวันตกของเจดีย์และทิศเหนือสภาพชำรุดสูงจากพื้นดินประมาณ 50 เซนติเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""ออนใต้-พันนาภูเลา" เรื่องเล่าจาก...สันกำแพง". ไทยรัฐ.
2. ↑  "วัดเชียงแสน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดเชียงแสน". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.