**แดร์เรน แอชลีย์ เบนต์** (อังกฤษ: Darren Ashley Bent, เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984)​ เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายจาเมกา ตำแหน่งกองหน้า​ โดยเล่นในระดับพรีเมียร์ลีก​ให้กับ 9 สโมสร และติดทีมชาติอังกฤษ​ระหว่างปี ค.ศ. 2006–2011 ในยุคของสเวน-เยอราน เอริกซอน, สตีฟ แม็คคลาเรน และฟาบีโอ กาเปลโล​ นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิงประตูในพรีเมียร์ลีกมากเกินกว่า 100 ประตู

เบนต์ เริ่มต้นเล่นฟุตบอลระดับเยาวชนกับสโมสรฟุตบอลก็อดแมนเชสเตอร์ โรเวอส์ ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลระดับสมัครเล่นในเคมบริดจ์เชอร์และถูกค้นพบโดยแมวมองของอิปสวิช ทาวน์​ ก่อนจะเข้ามาอยู่ในทีมเยาวชนของสโมสรในปี ค.ศ. 1998 หลังจากนั้นเขาได้รับโอกาสลงสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของอิปสวิช ทาวน์ เป็นครั้งแรกด้วยอายุเพียง 17 ปี ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2001–2002 แม้ในฤดูกาลดังกล่าวสโมสรจะตกชั้นแต่หลังจากนั้นเขาก็ได้กลายเป็นผู้เล่นตัวหลักของสโมสรในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป​ โดยลงสนามในลีกให้กับอิปสวิช ทาวน์รวม 122 นัด และยิงในลีกได้ 48 ประตู

ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2005–06 ชาร์ลตัน แอธเลติก​ ได้ซื้อตัวเขามาร่วมทีมด้วยราคา 2.5 ล้านปอนด์ ทำให้เขาได้เล่นในลีกสูงสุดอีกครั้ง ก่อนจะสร้างผลงานเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดของสโมสรถึง 2 ฤดูกาลติดต่อกัน และก้าวขึ้นไปติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ จากฟอร์มการเล่นอันยอดเยี่ยมของเขาทำให้สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์​ซื้อตัวเขาไปร่วมทีมในปี ค.ศ. 2007 ด้วยค่าตัวเป็นสถิติถึง 16.5 ล้านปอนด์ โดยในฤดูกาลแรกเขาไม่ได้รับโอกาสลงสนามมากนักโดยตกเป็นตัวสำรองของดีมีตาร์ เบร์บาตอฟ​และร็อบบี คีน​ ต่อมาในฤดูกาล 2008–09 เมื่อเบร์บาตอฟและคีน ย้ายออกจากทีมไปทำให้เขาได้เล่นเป็นกองหน้าตัวจริงของทีมคู่กับโรมัน ปัฟลูย์เชนโค​ โดยเขายิงประตูในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2008–09 ได้ 12 ประตู แต่การย้ายกลับมาร่วมทีมอีกครั้งของร็อบบี คีน หลังย้ายออกไปแค่ 6 เดือน ทำให้แดร์เรน เบนต์ ต้องกลับมาแย่งตำแหน่งตัวจริงภายในทีมอีกครั้ง แม้ว่าจะเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดของทีมในฤดูกาลนั้นก็ตาม

ฤดูกาล 2009–10 เบนต์ย้ายมาร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ ภายใต้การคุมทีมของสตีฟ บรูซ​และแสดงผลงานอันยอดเยี่ยมด้วยการยิงประตูในพรีเมียร์ลีกถึง 24 ประตู โดยเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมรวมถึงเป็นผู้ทำประตูสูงสุดอันดับ 3 ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลดังกล่าวรองจากดีดีเย ดร็อกบา​ และเวย์น รูนีย์ และจากผลงานการยิงประตูของเขาทำให้เฌราร์ อูลีเย​ ตัดสินใจซื้อตัวเขามาร่วมทีมแอสตัน วิลลา​ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 ด้วยค่าตัวเป็นสถิติสโมสรที่ 18 ล้านปอนด์โดยอาจเพิ่มถึง 24 ล้านปอนด์ตามผลงานของเขา​ โดยแม้เขาจะย้ายมายังแอสตัน วิลลา ในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล 2010–11 แต่ก็สามารถยิงประตูให้ทีมได้ 9 ประตู และเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมร่วมกับแอชลีย์ ยัง​ รวมทั้งเป็นผู้ทำประตูสูงสุดอันดับที่ 4 ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2010–11 ที่จำนวน 17 ประตู (8 ประตู ยิงให้ซันเดอร์แลนด์ช่วงครึ่งฤดูกาลแรก) ในฤดูกาลต่อมาแม้ว่าเขาจะยิงประตูที่ 100 ในพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ และยังคงเป็นผู้เล่นที่ยิงประตูได้มากที่สุดของทีมในฤดูกาลนั้น แต่กลับต้องประสบปัญหาอาการบาดเจ็บหนักจากการเข้าสกัดบอลของอันโตลิน อัลการัซ กองหลังของวีแกน แอธเลติก จนเอ็นข้อเท้าฉีก​​ หลังจากรักษาอาการบาดเจ็บกลับมาได้ในฤดูกาล 2012–13 เขาต้องตกเป็นตัวเลือกลำดับที่ 4 ในตำแหน่งกองหน้าต่อจากคริสตีย็อง แบนเตเก, กาเบรียล อักบอนลาฮอร์และ​อันเดรอัส ไวมัน ทำให้เขาต้องย้ายไปเล่นให้กับทีมอื่นด้วยสัญญายืมตัวโดยเขาย้ายไปเล่นให้กับฟูลัม ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2013–14 แต่ก็ไม่อาจเรียกฟอร์มเก่งกลับมาได้ โดยยิงในลีกได้เพียงแค่ 3 ประตูตลอดฤดูกาล ต่อมาในฤดูกาล 2014–15 เขาย้ายไปเล่นด้วยสัญญายืมตัวอีกครั้งกับไบรตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบียน​และดาร์บี เคาน์ตีในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ก่อนที่จะถูกปล่อยตัวออกจากสโมสรแอสตัน วิลลาในที่สุด

หลังหมดสัญญากับแอสตัน วิลลา เบนต์ย้ายมาร่วมทีมดาร์บี เคาน์ตี แบบไม่มีค่าตัว ก่อนจะประสบปัญหาอาการบาดเจ็บอีกครั้ง โดยในฤดูกาล 2017–18 เบนต์ได้รับบาดเจ็บบริเวณกล้ามเนื้อต้นขา จนไม่ได้ลงสนามให้กับทีมและหลังจากที่เข้ารับการรักษาเขาได้ย้ายไปเล่นแบบยืมตัวให้กับเบอร์ตัน อัลเบียน และหมดสัญญากับดาร์บีหลังจบฤดูกาล

แดร์เรน เบนต์ประกาศเลิกเล่นฟุตบอลในปี ค.ศ. 2019

การเล่นทีมชาติ
--------------

แดร์เรน เบนต์ ถูกเดวิด แพลตต์ เรียกตัวติดทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี​ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 หลังมีผลงานโดดเด่นกับสโมสรอิปสวิช ทาวน์ และได้ลงแข่งขันในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี รอบคัดเลือก โดยเขาสามารถยิงประตูได้ในการแข่งขันรอบคัดเลือกนัดเพลย์ออฟ​กับทีมชาติฝรั่งเศส รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี แต่อังกฤษต้องตกรอบเนื่องจากผลประตูรวม 2 นัดแพ้ไป 2–3

ต่อมาจากผลงานการยิงประตูในพรีเมียร์ลีกกับชาร์ลตัน แอธเลติก ทำให้แดร์เรน เบนต์ถูกสเวน-เยอราน เอริกซอน​เรียกตัวติดทีมชาติอังกฤษ​ชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในการแข่งขันนัดกระชับมิตรกับทีมชาติเดนมาร์ก​ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2005 แต่ไม่ได้ถูกส่งลงสนาม ก่อนจะได้ลงสนามให้ทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2006 โดยเป็นการพบกับทีมชาติอุรุกวัยที่สนามแอนฟีลด์ ​ในการแข่งขันนัดดังกล่าวเป็นการแข่งกระชับมิตรเพื่อเตรียมความพร้อมและคัดตัวผู้เล่นที่จะใช้ในฟุตบอลโลก 2006 โดยท้ายที่สุดแล้วเขาก็ถูกตัดออกจากทีมชุดแข่งฟุตบอลโลก

หลังจากนั้นแม้ว่าเขาจะไม่ได้ไปแข่งในฟุตบอลโลกแต่ก็ยังถูกเรียกตัวติดทีมชาติในฐานะกองหน้าตัวสำรองอยู่เป็นระยะๆ เช่นการถูกเรียกมาแทนแอนดรูว์ จอห์นสัน กองหน้าทีมชาติที่บาดเจ็บกะทันหัน ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008​ รอบคัดเลือก โดยทีมชาติอังกฤษตกรอบและไม่ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย รวมถึงการถูกเรียกตัวในนามทีมชาติแทนที่คาร์ลตัน โคล ที่บาดเจ็บในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010​ รอบคัดเลือก และมีรายชื่อเป็นหนึ่งใน 30 ผู้เล่นที่ผ่านการคัดตัวเพื่อไปแข่งขันในฟุตบอลโลก 2010 รอบสุดท้าย ที่ประเทศแอฟริกาใต้​ ก่อนจะหลุดออกจากทีมในช่วงที่คัดเหลือ 23 คน

แดร์เรน เบนต์ ยิงประตูแรกในนามทีมชาติได้เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2010 ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์​ หลังลงมาเป็นตัวสำรองแทนที่เจอร์เมน เดโฟ​ โดยฟาบีโอ กาเปลโลผู้จัดการทีมชาติอังกฤษในขณะนั้นได้กล่าวชื่นชมฟอร์มการเล่นของเขาในทีมชาติ ก่อนจะส่งเขาเป็นผู้เล่นตัวจริงในนัดต่อมาซึ่งเป็นการแข่งขันกระชับมิตรกับทีมชาติเดนมาร์ก​ และเบนต์สามารถยิงประตูได้จากลูกผ่านของทีโอ วอลคอตต์​ หลังจากนั้นเขาได้รับโอกาสให้เป็นกองหน้าตัวจริงของทีมชาติอีกครั้งในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับทีมชาติเวลส์ และยิงประตูให้อังกฤษเอาชนะไปได้ 2–0 โดยถือเป็นการยิงประตูให้ทีมชาติ 3 นัดติดต่อกัน

หลังจากนั้นแม้ว่าในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รอบคัดเลือก เขาจะเป็นผู้เล่นตัวหลักและยิงประตูให้ทีมชาติได้อีกครั้งในการพบกับทีมชาติมอนเตเนโกร​ แต่เขากลับต้องประสบปัญหาอาการบาดเจ็บหนักที่เอ็นข้อเท้าและต้องเข้ารับการรักษา ทำให้รอย ฮอดจ์สัน​ผู้จัดการทีมชาติอังกฤษในขณะนั้นต้องตัดชื่อเขาออกจากทีมชุดฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 เนื่องจากสภาพร่างกาย โดยหลังจากหายจากอาการบาดเจ็บเขาก็ไม่สามารถเรียกฟอร์มการเล่นอันยอดเยี่ยมได้เหมือนเดิมจนตกเป็นตัวสำรองของสโมสรและไม่ได้รับการเรียกตัวในทีมชาติอีกเลย

สถิติ
-----

### สโมสร

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก | เอฟเอคัพ | ลีกคัพ | อื่นๆ | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ดิวิชัน | ลงสนาม | ประตู | ลงสนาม | ประตู | ลงสนาม | ประตู | ลงสนาม | ประตู | ลงสนาม | ประตู |
| อิปสวิช ทาวน์ | 2001–02 | พรีเมียร์ลีก | 5 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 1 | 0 | 7 | 2 |
| 2002–03 | ดิวิชัน 1 | 35 | 12 | 2 | 3 | 3 | 2 | 3 | 1 | 43 | 18 |
| 2003–04 | ดิวิชัน 1 | 37 | 15 | 1 | 0 | 1 | 0 | 2 | 1 | 41 | 16 |
| 2004–05 | แชมเปียนชิป | 45 | 20 | 1 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | 50 | 20 |
| รวม | 122 | 48 | 4 | 3 | 7 | 3 | 8 | 2 | 141 | 56 |
| ชาร์ลตัน แอธเลติก | 2005–06 | พรีเมียร์ลีก | 36 | 18 | 5 | 2 | 3 | 2 | — | 44 | 22 |
| 2006–07 | พรีเมียร์ลีก | 32 | 13 | 0 | 0 | 3 | 2 | — | 35 | 15 |
| รวม | 68 | 31 | 5 | 2 | 6 | 4 | — | 79 | 37 |
| ทอตนัม ฮอตสเปอร์ | 2007–08 | พรีเมียร์ลีก | 27 | 6 | 0 | 0 | 1 | 0 | 8 | 2 | 36 | 8 |
| 2008–09 | พรีเมียร์ลีก | 33 | 12 | 1 | 0 | 3 | 1 | 6 | 4 | 43 | 17 |
| รวม | 60 | 18 | 1 | 0 | 4 | 1 | 14 | 6 | 79 | 25 |
| ซันเดอร์แลนด์ | 2009–10 | พรีเมียร์ลีก | 38 | 24 | 2 | 1 | 0 | 0 | — | 40 | 25 |
| 2010–11 | พรีเมียร์ลีก | 20 | 8 | 1 | 1 | 2 | 2 | — | 23 | 11 |
| รวม | 58 | 32 | 3 | 2 | 2 | 2 | — | 63 | 36 |
| แอสตัน วิลลา | 2010–11 | พรีเมียร์ลีก | 16 | 9 | — | — | — | 16 | 9 |
| 2011–12 | พรีเมียร์ลีก | 22 | 9 | 2 | 1 | 1 | 0 | — | 25 | 10 |
| 2012–13 | พรีเมียร์ลีก | 16 | 3 | 2 | 2 | 5 | 1 | — | 23 | 6 |
| 2014–15 | พรีเมียร์ลีก | 7 | 0 | — | 1 | 0 | — | 8 | 0 |
| รวม | 61 | 21 | 4 | 3 | 7 | 1 | — | 72 | 25 |
| ฟูลัม (ยืมตัว) | 2013–14 | พรีเมียร์ลีก | 24 | 3 | 3 | 2 | 3 | 1 | — | 30 | 6 |
| ไบรตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบียน (ยืมตัว) | 2014–15 | แชมเปียนชิป | 5 | 2 | — | — | — | 5 | 2 |
| ดาร์บี เคาน์ตี (ยืมตัว) | 2014–15 | แชมเปียนชิป | 15 | 10 | 2 | 2 | — | — | 17 | 12 |
| ดาร์บี เคาน์ตี | 2015–16 | แชมเปียนชิป | 21 | 2 | 1 | 1 | 1 | 0 | 2 | 0 | 25 | 3 |
| 2016–17 | แชมเปียนชิป | 37 | 10 | 2 | 2 | 3 | 1 | — | 42 | 13 |
| 2017–18 | แชมเปียนชิป | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| รวม | 73 | 22 | 5 | 5 | 4 | 1 | 2 | 0 | 84 | 28 |
| เบอร์ตัน อัลเบียน (ยืมตัว) | 2017–18 | แชมเปียนชิป | 15 | 2 | — | — | — | 15 | 2 |
| รวมทั้งหมด | 486 | 179 | 25 | 17 | 33 | 13 | 24 | 8 | 568 | 217 |

1. 1 2 3 4  Appearance(s) in UEFA Cup
2. ↑  Appearances in First Division play-offs
3. 1 2  Appearances in Championship play-offs

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hugman, Barry J. (2005). *The PFA Premier & Football League Players' Records 1946–2005*. Queen Anne Press. p. 56. ISBN 1852916656.
2. 1 2  "Darren Bent". Soccerbase. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-29. สืบค้นเมื่อ 10 July 2007.
3. ↑  Taylor, Louise (17 January 2011). "Darren Bent heads for Aston Villa in record £24m deal". *The Guardian*. London. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 August 2016.
4. ↑  "Wigan 0–0 Aston Villa". *BBC Sport*. 25 February 2012. สืบค้นเมื่อ 29 November 2016.
5. ↑  "Aston Villa confirm departure of Darren Bent and offer Ron Vlaar new contract". *The Guardian*. London. 8 June 2015. สืบค้นเมื่อ 29 November 2016.
6. ↑  "Darren Bent: Ex-England and Tottenham striker retires aged 35". *BBC Sport*. 25 July 2019. สืบค้นเมื่อ 26 July 2019.
7. ↑  "England's matches: The under 21's: 2000–10". *England Football Online*. 29 September 2017. สืบค้นเมื่อ 24 July 2018.
8. ↑  Rollin, Glenda; Rollin, Jack, บ.ก. (2003). *Sky Sports Football Yearbook 2003–2004*. London: Headline Publishing Group. p. 886. ISBN 978-0-7553-1228-3.
9. ↑
10. ↑  Díaz Rubio, Julian (5 August 2002). "European U-19 Championship 2002". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. สืบค้นเมื่อ 24 July 2018.
11. ↑  "Bent replaces Johnson for England". *BBC Sport*. 14 August 2005. สืบค้นเมื่อ 18 May 2011.
12. ↑  "Walcott & Lennon in England squad". *BBC Sport*. 8 May 2006. สืบค้นเมื่อ 18 May 2011.
13. ↑  "Round-up: Johnson blow for England". *The Daily Telegraph*. London. 4 October 2006. สืบค้นเมื่อ 18 May 2011.
14. ↑  "Fabio Capello makes surprise England World Cup choices". *BBC Sport*. 11 May 2010. สืบค้นเมื่อ 18 May 2011.
15. ↑
16. ↑  Evans, Gregg (26 March 2011). "Aston Villa: Darren Bent set for first competitive England start". *Birmingham Mail*. สืบค้นเมื่อ 10 November 2015.
17. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2001/2002". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
18. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2002/2003". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
19. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2003/2004". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
20. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2004/2005". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.  
"Ipswich 2–1 Wolves". *BBC Sport*. 30 August 2004. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
21. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2005/2006". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
22. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2006/2007". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
23. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2007/2008". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
24. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2008/2009". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
25. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2009/2010". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 17 September 2012.
26. 1 2  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2010/2011". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 29 November 2016.
27. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2011/2012". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 16 August 2012.
28. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2012/2013". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 27 December 2015.
29. 1 2 3  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2014/2015". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 8 June 2015.
30. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2013/2014". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 27 December 2015.
31. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2015/2016". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 30 May 2016.
32. ↑  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2016/2017". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 7 December 2017.
33. 1 2  "Games played by แดร์เรน เบนต์ in 2017/2018". *Soccerbase*. Centurycomm. สืบค้นเมื่อ 24 July 2018.