ขอบของภูเขาน้ำแข็ง บี-15เอ ในทะเลรอสส์ทวีปแอนตาร์กติกา, 29 มกราคม 2545
**ภูเขาน้ำแข็งบี-15** เป็นภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดตามขนาดพื้นที่ตั้งแต่มีการบันทึก มันมีความยาว 295 กม. กว้าง 37 กม. คิดเป็นพื้นที่ขนาด 11,000 ตารางกิโลเมตร—ซึ่งใหญ่กว่าประเทศจาเมกา

ภูเขาน้ำแข็งบี-15 แยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 ต่อมาใน พ.ศ. 2546 ภูเขาน้ำแข็งบี-15 ได้แตกออก โดยก้อนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดมีชื่อว่า บี-15เอ ซึ่งมีขนาด 6,400 ตารางกิโลเมตร บี-15เอ ลอยออกไปจากเกาะรอสส์มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือไปทางทะเลรอสส์ และในเดือนตุลาคม 2548 บี-15เอ ก็ได้แตกออกเป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดเล็ก พ.ศ. 2561 ภูเขาลูกใหญ่ที่สุดที่แตกออกจาก บี-15 ยังคงเดินทางขึ้นไปทางทิศเหนือ โดยมีต่ำแหน่งคร่าว ๆ คืออยู่ระหว่างหมู่เกาะฟอล์กแลนด์และเกาะเซาท์จอร์เจีย

ประวัติ
-------

ภูเขาน้ำแข็งบี-15เอ ที่เดินทางเป็นระยะเวลาสี่ปี ตั้งแต่ กรกฎาคม 2545 ถึง มีนาคม 2549
เส้นทางของภูเขาน้ำแข็งบี-15แซด ตั้งแต่ 2557–2561
ในสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 ภูเขาน้ำแข็งบี-15 ได้แยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ใกล้กับเกาะโรสเวลต์ ทวีปแอนตาร์กติกา การแยกตัวออกมานั้นเป็นการแยกตัวตามรอยแต่ที่มีอยู่แล้วตามหิ้งน้ำแข็ง ภูเขาน้ำแข็งสามารถวัดความยาวได้ประมาณ 295 กิโลเมตร กว้าง 37 กิโลเมตร คิดเป็นขนาดพื้นที่ 10,915 ตร.กม.—ขนาดใกล้เคียงกับเกาะจาเมกา นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าการที่ก้อนน้ำแข็งขนาดมหึมาแตกออกนั้นเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักรตามธรรมชาติในระยะยาวซึ่งเกิดขึ้นทุก ๆ 50–100 ปี ใน พ.ศ. 2543, 2545 และ 2546 แตกออกมาเป็นภูเขาน้ำแข็งเล็ก ๆ หลายลูก โดยมีลูกที่ใหญ่ที่สุดคือ ภูเขาน้ำแข็งบี-15เอ ที่มีขนาด 6,400 ตร.กม.

เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ภูเขาน้ำแข็งบี-15เจได้แตกออกจากภูเขาน้ำแข็งบี-15เอ ทำให้บี-15เอได้ลอยตัวออกจากเกาะรอสส์สู่ทะเลรอสส์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ภูเขาน้ำแข็งรูปมีดบี-15เคได้แตกออกทำให้บี-15เอลอยขึ้นไปทางเหนือ เมื่อถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 กระแสน้ำได้พัดบี-15เอไปทางลิ้นน้ำแข็งไดรกัลสกี (เป็นธารน้ำแข็งที่อยู่บริเวณส่วนปลายของธารน้ำแข็งดาวิด มีลักษณะเป็นพื้นน้ำแข็งยืนยาวออกไปในทะเล) ก่อนจะถึงลิ้นน้ำแข็งไดรกัลสกีไม่กี่กิโลเมตร บี-15เอก็เกยตื้นกับภูเขาใต้ทะเล ก่อนจะลอยไปทางเหนืออีกครั้ง ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2548 บี-15เอชนกับลิ้นน้ำแข็ง ทำให้ส่วนปลายของลิ้นน้ำแข็งแตกออก แต่บี-15เอไม่ได้รับผลกระทบจากการปะทะ

ภูเขาน้ำแข็งบี-15เอยังคงลอยเรียบไปตามชายฝั่งแมกเมอร์โดเซาน์ เมื่อวันที่ 27–28 ตุลาคม พ.ศ. 2548 บี-15เอเกยตื้นที่นอกชายฝั่งแหลมอาแดร์ วิกตอเรียแลนด์และได้แตกออกเป็นภูเขาน้ำแข็งลูกเล็ก ๆ แรงสั่นสั่นสะเทือนจากการชนวัดได้ไกลถึงสถานีวิจัยขั้วโลกใต้อามุนด์เซน-สก็อตต์ การชนกันครั้งนี้ได้แตกเป็นภูเขาน้ำแข็งบี-15พี บี-15เอ็มและบี-15เอ็น ส่วนภูเขาน้ำแข็งลูกที่ใหญ่ที่สุดใช้ชื่อว่าบี-15เอต่อไป (1,700 ตร.กม.) บี-15เอได้ลอยไกลขึ้นไปทางเหนือก่อนจะแตกออกเป็นภูเขาน้ำแข็งลูกเล็ก ๆ ตามการรายงงานของหน่วยลาดตระเวนการประมงของกองทัพอากาศในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549[] ในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มีผู้พบเห็นเศษภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่หลายลูกห่างจากชายฝั่งทิมารุ ประเทศนิวซีแลนด์เพียง 60 กม. ลูกที่ใหญ่ที่สุดวัดขนาดได้ประมาณ 18 กิโลเมตร โผล่พ้นผิวน้ำทะเล 37 เมตร

ใน พ.ศ. 2561 ศูนย์น้ำแข็งแห่งชาติติดตามภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่เหลือได้ 4 ลูก (ขนาดไม่ต่ำกว่า 37,040 ตร.ม.) เช่น บี-15แซด ที่อยู่ห่างจากเกาะเซาท์จอร์เจียไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 277.8 กิโลเมตร วัดขนาดได้ 18,520x9,260 ตารางเมตร และยังคงลอยไปทางเหนือ ยิ่งมันลอยไปเหนือเท่าไหร่อัตราการละลายของมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

ใน พ.ศ. 2563 มีภูเขาน้ำแข็งเพียง 2 ลูกที่ยังติดตามได้คือ บี-15เอเอ อันเป็นเศษของบี-15แซด อยู่บริเวณตะวันออกของเกาะเซาท์จอร์เจียในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ กับอีกลูกคือ บี-15เอบี ที่ยังลอยอยู่นอกชายฝั่งแอนตาร์กติกา

ภาพถ่ายจากดาวเทียม
------------------

|  |  |
| --- | --- |
| บี-15เอ ลอยไปทางลิ้นน้ำแข็งไดรกัลสกี ก่อนจะชนกันในวันที่ 2 มกราคม 2548 (นาซา) | ส่วนหนึ่งของภูเขาน้ำแข็ง บี-15 ที่แยกออกจากกัน โดยในภาพได้ถายรูปของ บี-15เอ็ม, บี-15เอ็น, และ บี-15พี, 31 ตุลาคม 2548 (ดีเอ็มพีเอส) |

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อภูเขาน้ำแข็งที่บันทึกตามขนาดพื้นที่

อ้างอิง
-------

### หมายเหตุ

1. ↑  ภูเขาน้ำแข็งบี-15 เป็นภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดที่บันทึกได้โดยภาพถ่ายจากดาวเทียม ใน พ.ศ. 2499 มีรายงานว่าภูเขาน้ำแข็งในแอนตาร์กติกมีขนาดความยาวประมาณ 333 กิโลเมตร (207 ไมล์) และกว้างประมาณ 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) แต่เป็นบันทึกก่อนที่จะมีภาพถ่ายจากดาวเทียม ทำให้ขนาดภูเขาน้ำแข็ง พ.ศ. 2499 นั้นมีความน่าเชื่อถือน้อย

### อ้างอิง

1. ↑  Goering, Laurie (24 March 2000). "Mammoth Iceberg Is Born In Antarctic". *Chicago Tribune*. สืบค้นเมื่อ 18 February 2014.
2. 1 2  Arrigo, Kevin R.; Van Dijken, Gert L. (January–February 2004). "Annual changes in sea-ice, chlorophyll a, and primary production in the Ross Sea, Antarctica". *Deep-Sea Research Part II: Topical Studies in Oceanography*. **51** (1–3): 117–138. Bibcode:2004DSRII..51..117A. doi:10.1016/j.dsr2.2003.04.003.
3. 1 2  Specktor, Brandon (2018-06-08). "Antarctica's Largest Iceberg Is About to Die ... Near the Equator". *Space.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-08-01.
4. 1 2 3  "Massive Iceberg Peels Off from Antarctic Ice Shelf". *National Science Foundation*. 22 March 2000. สืบค้นเมื่อ 17 February 2014.
5. ↑  "Biggest iceberg tracked from space". *The ATSR Project*. 9 May 2000. สืบค้นเมื่อ 17 February 2014.
6. 1 2  "Pile-up as berg hits Antarctica". BBC. 19 April 2005. สืบค้นเมื่อ 17 February 2014.
7. ↑  Bhattacharya, Shaoni (19 April 2005). "World's largest iceberg 'goes bump in the night'". *New Scientist*. สืบค้นเมื่อ 17 February 2014.
8. ↑  MacAyeal, Douglas R.; และคณะ (12 September 2006). "Transoceanic wave propagation links iceberg calving margins of Antarctica with storms in tropics and Northern Hemisphere". *Geophysical Research Letters*. **33** (17): L17502. Bibcode:2006GeoRL..3317502M. doi:10.1029/2006gl027235.
9. ↑  Martin, Seelye; Drucker, Robert; Aster, Richard; Davey, Fred; Okal, Emile; Scambos, Ted; MacAyeal, Douglas (2010). "Kinematic and seismic analysis of giant tabular iceberg breakup at Cape Adare, Antarctica". *Journal of Geophysical Research*. **115** (B6): B06311. Bibcode:2010JGRB..115.6311M. doi:10.1029/2009jb006700.
10. ↑  Eleanor Imster (11 June 2018). "End of the journey for iceberg B-15?". สืบค้นเมื่อ 22 July 2019.
11. ↑  Scott Sutherland (28 April 2020). "New satellite images reveal Iceberg A-68's days are numbered". สืบค้นเมื่อ 20 May 2021.

### อ่านเพิ่ม

* Stone, Gregory S. (2003). *Ice Island : Expedition to Antarctica's Largest Iceberg*. Boston, Massachusetts: New England Aquarium Press, National Geographic Society. ISBN 1593730179. OCLC 52739140.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ภูเขาน้ำแข็งบี-15**

* ESA: Situation Around Balleby Islands; Icebergs B-15A, B-15N, C-19A (2 March 2006)
* ESA: Envisat Shows Behemoth B-15A Iceberg Breaking Up (7 November 2005)
* NASA: Antarctic Iceberg Gets Stuck เก็บถาวร 2017-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (6 January 2005)
* B-15A Iceberg Blocks McMurdo Sound (NASA Earth Observatory), (2004-12-15)
* Tracking the World's largest Iceberg B 15 (video)