recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ในทางคณิตศาสตร์ **เครื่องหมายกรณฑ์** เป็นสัญลักษณ์ของรากที่สองหรือรากที่สูงกว่าของจำนวน รากที่สองของจำนวน {\displaystyle x} เขียนได้เป็น:

{\displaystyle {\sqrt {x}},}
ในขณะที่รากที่ {\displaystyle n} ของ {\displaystyle x} เขียนได้เป็น:

{\displaystyle {\sqrt[{n}]{x}}.}
ในภาษาศาสตร์สัญลักษณ์นี้ใช้เพื่อแสดงถึงคำราก

ที่มา
-----

ที่มาของเครื่องหมายกรณฑ์ √ ส่วนใหญ่เป็นการคาดเดา แหล่งข้อมูลบางแห่งคาดว่านักคณิตศาสตร์ชาวอาหรับใช้สัญลักษณ์นี้เป็นครั้งแรก จากตำนานเล่าว่านำมาจากอักษรอาหรับ "ج" (ǧīm) ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกในคำภาษาอาหรับ "جذر" (jadhir แปลว่า "ราก") อย่างไรก็ตามเลออนฮาร์ด ออยเลอร์ เชื่อว่ามีต้นกำเนิดมาจากตัวอักษร "r" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของคำภาษาละติน "radix" (หมายถึง "ราก") ซึ่งหมายถึงการกระทำทางคณิตศาสตร์แบบเดียวกัน

สัญลักษณ์ดังกล่าวปรากฏเป็นครั้งแรกในการพิมพ์โดยไม่มี vinculum ("แถบ" แนวนอนอยู่เหนือตัวเลขในเครื่องหมายกรณฑ์) ในปี 1525 ใน *Die Coss* โดย Christoff Rudolff นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ในปี 1637 เดส์การตส์เป็นคนแรกที่รวมเครื่องหมายกรณฑ์ของเยอรมัน √ เข้ากับขีดแนวนอนข้างบนเป็นสัญลักษณ์รากศัพท์ที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Leonhard Euler (1755). *Institutiones calculi differentialis* (ภาษาละติน).
2. ↑  Cajori, Florian (2012) [1928], *A History of Mathematical Notations*, vol. I, Dover, p. 208, ISBN 978-0-486-67766-8
เครื่องเคลือบสีเขียวหรือเซลาดอน
โถเขียนลายสีดำ หรือสีน้ำตาลใต้เคลือบใส
**เครื่องสังคโลก** หมายถึง เครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตขึ้นในรูปแบบของภาชนะ เครื่องประกอบสถาปัตยกรรม ตุ๊กตา เช่น ถ้วย ชาม จาน ไหดิน โอ่งน้ำ ขวดดิน กระปุก ป้านน้ำชา ช้อน ตลอดจนตุ๊กตารูปคน รูปสัตว์ เช่น ช้าง รูปยักษ์ รูปเทวดา พระพุทธรูป กระเบื้องมุงหลังคา สิงห์สังคโลก ลูกมะหวด ท่อน้ำ ตุ๊กตาเสียกบาล ตัวหมากรุก ช่อฟ้า บราลี ฯลฯ มีทั้งชนิดเคลือบน้ำยาและไม่เคลือบน้ำยา

ประวัติ
-------

เครื่องสังคโลกมีการผลิตมาตั้งแต่สมัยสุโขทัยไปจนถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง โดยมีการพัฒนาทั้งรูปแบบและวิธีการผลิตจนสามารถส่งเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญในช่วงระหว่างพุทธศตวรรษที่ 20–22 การผลิตเครื่องสังคโลกลดลงตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 23 เหตุผลสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้ตลาดการค้าสังคโลกเปลี่ยนแปลงคือ การที่จีนหวนกลับมาผลิตเครื่องลายครามน้ำเงิน-ขาว ซึ่งกลายเป็นที่นิยม และการค้าสมัยกรุงศรีอยุธยาเปลี่ยนแปลงไปตามข้อเรียกร้องของชาวตะวันตกที่มีบทบาททางการเมืองในภูมิภาคนี้ เมื่อสุโขทัยอยู่ภายใต้อยุธยา ฝีมือการทำเครื่องปั้นดินเผาก็เสื่อมลงเป็นแค่การปั้นดินหยาบ ๆ เท่านั้น

แหล่งผลิต
---------

เครื่องสังคโลกผลิตขึ้นจากเตาในอำเภอเมืองสุโขทัยและอำเภอศรีสัชนาลัย เฉพาะภาชนะขนาดใหญ่ เช่น ไห ได้พบว่า มีแหล่งเตาเผาร่วมสมัยกันอยู่อีก 2 แหล่ง คือ ที่บ้านชีปะขาวหาย อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก กับที่เตาใกล้วัดพระปรางค์ ตำบลเชิงกลัด อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี

ชื่อ
----

คำว่า "สังคโลก" สันนิษฐานว่าคำว่า "สัง" น่าจะเพี้ยนเสียงมาจากคำว่า "ซ้อง" อันเป็นนามราชวงศ์ซึ่งปกครองประเทศจีนระหว่าง พ.ศ. 1503–1819 เหตุด้วยเครื่องเคลือบสีเทาชนิดเดียวกับสังคโลกนั้นเกิดขึ้นในเมืองจีนสมัยของราชวงศ์ซ้องมาก่อน ส่วนคำว่า "โลก" มาจาก คำว่า "โกลก" แปลว่า เตา เมื่อรวมกับคำว่า ซ้อง แล้ว อาจแปลความได้ว่า "เตาแผ่นดินซ้อง" อีกสมมติฐานหนึ่งเชื่อว่า เพี้ยนเสียงมาจาก คำว่า "สวรรคโลก" เป็นชื่อเรียกของเมืองศรีสัชนาลัย โดยให้เหตุผลประกอบว่าคงเป็นสินค้าส่งออกที่แพร่หลายที่เครื่องถ้วยดังกล่าวผลิตจากเมืองศรีสัชนาลัยหรือเมืองสวรรคโลก

ประเภท
------

ลักษณะเนื้อดินและลวดลาย เนื้อดินเป็นประเภทเนื้อแกร่ง ซึ่งใช้อุณหภูมิในการเผาสูงประมาณ 1150-1280 องศาเซลเชียส ลวดลายที่ปรากฏในถ้วยชามสังคโลกที่พบมากในจาน ชาม คือ รูปปลา กงจักร ดอกไม้ โดยเฉพาะรูปปลานั้นสันนิษฐานว่าเป็นปลากา

ส่วนเทคนิคการตกแต่งทั้งการเคลือบและลวดลายมีดังนี้

* เครื่องปั้นดินเผาเนื้อแกร่งไม่เคลือบ ประดับลวดลายด้วยการใช้แม่พิมพ์กดลวดลายประทับ เช่น ลายก้านขด หรือลายเรขาคณิต มีการประดับด้วยวิธีปั้นดินแล้วแปะติดเข้ากับภาชนะก่อนเผา
* เครื่องถ้วยสีน้ำตาลเข้ม เป็นการเคลือบสีพื้นเดียว
* เครื่องถ้วยเคลือบขาวที่เขียนลวดลายใต้เคลือบน้ำตาลดำ
* เครื่องถ้วยเคลือบขาวที่เขียนลวดลายบนเคลือบสีน้ำตาลทอง
* เครื่องถ้วยเคลือบสีเขียวไข่กา หรือ เซลาดอน ซึ่งตกแต่งลวดลายด้วยวิธีการขูดและขุดลายในเนื้อดินแล้วเคลือบทับ

อ้างอิง
-------

1. ↑  นริศรา ผิวแดง. "เส้นสายลายสังคโลก". มิวเซียมไทยแลนด์.
2. ↑  "เครื่องถ้วยสมัยสุโขทัยและสมัยอยุธยาตอนต้น". สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ.
3. ↑  "สังคโลก คืออะไร?". กลุ่มเผยแพร่และประชาสัมพันธ์.
4. ↑  "เครื่องสังคโลก". มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**คดีระหว่างบอสต็อกและเทศมณฑลเคลย์ตัน รัฐจอร์เจีย** (อังกฤษ: Bostock v. Clayton County, Georgia) (590 U.S. \_\_\_ (2020)) เป็นคดีหมุดหมายสำคัญของศาลสูงสุดสหรัฐซึ่งศาลตัดสินคดีว่าลักษณะ 7 ในรัฐบัญญัติสิทธิพลเมือง ปี 1964 คุ้มครองลูกจ้างจากการเลือกปฏิบัติเพราะรสนิยมทางเพศหรืออัตลักษณ์ทางเพศ

เจอรัลด์ บอสต็อก (Gerald Bostock) โจทก์ของคดี ถูกไล่ออกหลังเขาแสดงความสนใจในลีกซอฟต์บอลของเกย์แห่งหนึ่งในที่ทำงาน ศาลชั้นต้นยึดตัดสินตามคดีเดิมของศาลอุทธรณ์ภาคสิบเอ็ด ว่าลักษณะ 7 ไม่ครอบคลุมการคุ้มครองการเลือกปฏิบัติในการจ้างงานจากรสนิยมทางเพศ มีการรวมคดีพิจารณากับ *คดีระหว่างบริษัท อัลติจูดเอ็กซ์เพรส จำกัด กับซาร์ดา (Altitude Express, Inc. v. Zarda)* เป็นคดีคล้ายกันซึ่งว่าด้วยการเลือกปฏิบัติตามที่ปรากฏเนื่องจากรสนิยมทางเพศจากศาลอุทธรณ์ภาคสองแต่ท้ายที่สุดได้ถูกเพิ่มเข้าไปในการแยกอุธรณ์ (circuit split) ศาลนั่งพิจารณาคำแถลงการณ์ด้วยวาจาในวันที่ 8 ตุลาคม 2019 ไปพร้อมกับ คดีระหว่างอาร์.จี แอนด์ จี.อาร์ แฮร์ริสฟิวนรอลโฮมส์ จำกัด กับคณะกรรมาธิการเพื่อโอกาสการจ้างงานที่เท่าเทียม (*R.G. & G.R. Harris Funeral Homes Inc. v. Equal Employment Opportunity Commission*) ซึ่งเป็นปัญหาเดียวกันว่าด้วยการเลือกปฏิบัติในลักษณะ 7 ภายใต้รัฐบัญญัติสิทธิพลเมืองที่เกียวช่วยข้องกับบุคคลข้ามเพศ

ในวันที่ 15 มิถุนายน 2020 ศาลวินิจฉัยโดยมีมติเสียงข้างมาก 6–3 ครอบคลุมทั้งสามคดีว่าการเลือกปฏิบัติโดยเกณฑ์รสนิยมทางเพศหรืออัตลักษณ์ทางเพศจัดเป็นการเลือกปฏิบัติ "ด้วยเหตุเพศ" ซึ่งต้องห้ามตามลักษณะ 7 ในความเห็นฝ่ายข้างมากของศาลฯ ซึ่งตุลาการ นีล กอร์ซัช (Neil Gorsuch) เป็นผู้ร่างขึ้นนั้นระบุว่า เนื่องจากนายจ้างเลือกปฏิบัติต่อลูกจ้างที่เป็นเกย์หรือบุคคลข้ามเพศยอมรับพฤติกรรมบางอย่าง (เช่นดึงดูดต่อหญิง) ในลูกจ้างเพศหนึ่ง แต่ไม่ยอมรับพฤติกรรมอย่างเดียวกันในลูกจ้างเพศอื่น

คำวินิจฉัยดังกล่าวได้รับการเชิดชูว่าเป็นหนึ่งในคำวินิจฉัยทางกฎหมายที่สำคัญที่สุดต่อสิทธิบุคคลที่มีความหลากหมายทางเพศในสหรัฐ ควบคู่กับคดีระหว่างลอว์เรนซ์ กับรัฐเท็กซัส (*Lawrence v. Texas*, ปี 2003) และคดีระหว่างออเบอร์จเฟลล์ กับฮอกเจส (*Obergefell v. Hodges*, ปี 2015)

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Bostock v. Clayton Cnty. Ga.*, No. 17-1618, 590 U.S. \_\_\_ (2020).
2. ↑  Barbaro, Michael. "A Landmark Supreme Court Ruling". *The Daily*. The New York Times. สืบค้นเมื่อ 16 June 2020.
**สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ทหาร** เป็นหน่วยทหารของกองทัพบก สังกัดศูนย์อํานวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า กรมแพทย์ทหารบก มีภารกิจให้บริการตรวจวินิจฉัยและวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์แก่กำลังพลกองทัพบก และดำเนินงานด้านการวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ทหาร และ ปัจจุบันมีพลตรี ณัฐนนท์ ภุคุกะ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ

ประวัติ
-------

พ.ศ. 2504 กระทรวงกลาโหมได้อนุมัติอัตราจัดตั้ง สำนักงานโครงการวิจัยทางการแพทย์ขององค์การ สปอ. หรือ SEATO LAB (สน.วพ.สปอ.) เป็นส่วนราชการขึ้นตรงต่อสำนักผู้บัญชาการทหารสูงสุด กองบัญชาการทหารสูงสุด กระทรวงกลาโหม ประกอบด้วย หน่วยวิจัยฝ่ายไทย หน่วยวิจัยฝ่ายสหรัฐอเมริกา ต่อมาในพ.ศ. 2520 ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ทหาร โดยให้เป็นหน่วยงานของสำนักผู้บัญชาการทหารสูงสุด พ.ศ. 2531 ปรับโอนเป็นหน่วยขึ้นตรงต่อกรมแพทย์ทหารบก พ.ศ. 2550 ได้มีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง โดยเป็นหน่วยขึ้นตรงศูนย์อํานวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า

สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ทหารใช้นามย่อ "สวพท." ปัจจุบันมีที่ตั้งอยู่ที่ถนนราชวิถี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร

หน่วยงานภายใน
-------------

* กองอำนวยการ
* กองวิจัย
* กองวิเคราะห์
* หน่วยวิจัยทางการแพทย์ฝ่ายสหรัฐอเมริกา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้นายทหารรับราชการ". *ราชกิจจานุเบกษา*. 2022-09-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-09-12. สืบค้นเมื่อ 2022-09-10.
2. ↑  โปรดเกล้าฯ "พระราชทานยศทหารชั้นนายพล" จำนวน 530 ราย ประกาศลงราชกิจจาฯ
**วงศ์ปลาช่อน** (อังกฤษ: Snakehead fish) ปลาในวงศ์นี้มีรูปร่างเรียวทรงกระบอก ส่วนหัวโตจะงอยปากยื่น ปากกว้าง ตาโต มีฟันเป็นเขี้ยวบนขากรรไกร หัวด้านบนราบ ถ้าดูจากตอนบนจะโค้งมนคล้ายงู ลำตัวค่อนข้างกลม ครีบหลังและครีบก้นยาว ครีบหางปลายมน ครีบอกใหญ่ ครีบท้องเล็ก เกล็ดมีขนาดใหญ่มีขอบเรียบ ปลาช่อนมีอวัยวะช่วยหายใจเป็นหลืบเนื้อสีแดงอยู่ในคอหอย เรียกว่า Suprabranchia จึงสามารถอยู่ในแหล่งน้ำที่มีออกซิเจนต่ำได้ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Channidae (/ชาน-นิ-ดี้/)

แพร่พันธุ์โดยการวางไข่โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันปรับพื้นที่น้ำตื้น ๆ ให้เป็นแปลงกลม แล้ววางไข่ลอยเป็นแพ ตัวผู้เป็นผู้ดูแลไข่จนไข่ฟักเป็นตัวแล้วเลี้ยงลูกปลาจนโต เรียกว่า "ลูกครอก" ซึ่งมีสีแดงหรือส้ม รูปร่างคล้ายพ่อแม่ จากนั้นจึงปล่อยให้หากินเอง

พบในเขตร้อนของทวีปแอฟริกาและเอเชีย ปัจจุบันพบทั้งสิ้น 31 ชนิด (และยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้อนุกรมวิธาน) แบ่งเป็น 2 สกุล คือ *Channa* 28 ชนิด พบในทวีปเอเชีย และ *Parachanna* ซึ่งพบในทวีปแอฟริกา 3 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบประมาณ 10 ชนิด ปลาขนาดเล็กสุดคือ ปลาก้าง (*C. limbata*) ซึ่งมีขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 1 ฟุต และใหญ่ที่สุดคือ ปลาชะโด (*C. micropeltes*) ที่ใหญ่ได้ถึง 1-1.5 เมตร

จัดเป็นวงศ์ปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมาก จนอาจกล่าวได้ว่าเป็นปลาน้ำจืดที่คนไทยนิยมบริโภคมากเป็นอันดับหนึ่งก็ว่าได้ โดยปลาช่อนชนิดที่นิยมนำมาบริโภคคือ ปลาช่อน (*C. straita*) ซึ่งพบได้ทุกแหล่งน้ำและทุกภูมิภาค

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *ปลาน้ำจืดไทย*. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์, 2544. 116 หน้า. หน้า 98. ISBN 974-475-655-5

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ปลาช่อน (อังกฤษ)


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Channidae***
*ระวังสับสนกับปลาวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาแป้น*

**วงศ์ปลาดอกหมาก** (อังกฤษ: Mojarra, Silver biddy) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gerreidae 

เป็นปลาที่มีลำตัวแบนข้าง ดูผิวเผินคล้ายปลาในวงศ์ปลาแป้น (Leiognathidae) มีขนาดปานกลาง เกล็ดบนหัวเป็นแบบบางขอบเรียบ หรือเกล็ดสาก มีเหงือกเทียม ขอบของกระดูกพรีโอเพอร์เคิลเป็นหยักเล็กน้อย มีฟันบนขากรรไกร และเพดานปาก ไม่มีฟันเขี้ยว ปากยืดหดได้ มีสเกรีชีทที่ฐานครีบหลังและครีบก้น ครีบหลังมีตอนเดียว ครีบหางเว้าแบบส้อม ปกติอยู่เป็นฝูงในทะเลเขตร้อน ตั้งแต่ทะเลแคริเบียน, อเมริกาใต้ จนถึงเอเชีย แต่ก็อาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด 

แบ่งออกได้ทั้งหมด 6 สกุล

* *Diapterus* Ranzani, 1842
* *Eucinostomus* Baird & Girard in Baird, 1855
* *Eugerres* Jordan & Evermann, 1927
* *Gerres* Quoy & Gaimard, 1824
* *Parequula* Steindachner, 1879
* *Pentaprion* Bleeker, 1850

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Family Gerreidae". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-16. สืบค้นเมื่อ 2012-05-07.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Family Gerreidae - Mojarras (อังกฤษ)
**เล็บขบ** หรือ **เล็บคุด** (อังกฤษ: ingrown nail, onychocryptosis) เป็นรูปแบบทั่วไปของโรคเล็บ เล็บขบมักเป็นสภาวะที่เจ็บปวดซึ่งเล็บโตจนบาดเข้าไปในเนื้อใต้เล็บข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้าง สภาวะนี้พบเฉพาะในวัฒนธรรมที่สวมรองเท้าและไม่พบในประชากรที่เดินเท้าเปล่าเป็นประจำ เพราะโรคนี้เกิดจากรองเท้าดันเล็บลงข้างล่าง

สภาพดังกล่าวเริ่มต้นจากการอักเสบของเนื้อใต้เล็บอันเกิดจากจุลินทรีย์ รองจากกรานูโลมา ผลคือ เล็บถูกฝังอยู่ในกรานูโลมา แม้ว่าเล็บขบสามารถเกิดได้ทั้งในเล็บมือและเล็บเท้า แต่โดยทั่วไปพบเกิดกับเล็บเท้ามากกว่า เล็บขบแท้เกิดจากเล็บเจาะเข้าไปในเนื้อจริง เล็บขบไม่ควรสับสนกับสภาพของเล็บที่เจ็บปวดอื่น ๆ เช่น เล็บโค้ง (involuted nail) หรือมีตาปลา (corn) หนังหนาด้าน (callus) หรือเศษอยู่ใต้ร่องเล็บ (nail sulcus) หรือแผ่นเล็บ (nail plate)  นอกจากนี้ยังไม่ควรสับสนกับความผิดปกติของเล็บที่คล้ายกันอย่างเล็บนูน (convex nail)

อ้างอิง
-------

1. ↑  SHULMAN, Pod.D,, SAMUEL B. (1949). "Survey in China and India of Feet That Have Never Worn Shoes". *The Journal of the National Association of Chiropodists*. สืบค้นเมื่อ 27 September 2012.`{{cite journal}}`: CS1 maint: extra punctuation (ลิงก์) CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Howell, Phd, Dr Daniel (2010). *The Barefoot Book*. Hunter House.
3. ↑  Chapeskie H (2008). "Ingrown toenail or overgrown toe skin?". *Canadian Family Physician*. **54** (11): 1561–2. PMC 2592332. PMID 19005128.
4. 1 2  Harry Gouvas: Wedge Resection (Lateral Onychoplasty) as the method of choice for Ingrown Toenail". Orthopaedic Medical Congress in Athens, 14 Oct, 2004, paper, 148
5. ↑  Ingrown Toenail:
6. ↑  Ingrown Toenail:  เก็บถาวร 2012-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วงศ์ปลาค้อ** (อังกฤษ: Hillstream loachs, River loachs) เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดที่มีขนาดเล็กชอบอาศัยอยู่ตามต้นน้ำลำธารทั่วไปในทวีปเอเชียและอนุทวีปยูเรเชีย ใช้ชื่อวงศ์ว่า Balitoridae (/บา-ลิ-ทอร์-อิ-ดี้/)

มีลักษณะคล้ายปลาในวงศ์ปลาหมู (Cobitidae) มีลักษณะสำคัญ คือ หัวกลม ลำตัวเรียวยาว ด้านล่างแบนราบ ปากอยู่ใต้จะงอยปาก ไม่มีฟันในลำคอ มีหนวดอย่างน้อย 3 คู่ ไม่มีเงี่ยงแข็งที่บริเวณหน้าหรือใต้ตา ครีบอกและครีบท้องแผ่ออกทั้ง 2 ข้างของลำตัว ใช้สำหรับเกาะยึดติดกับโขดหินหรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำเพื่อมิให้ตัวถูกกระแสน้ำพัดพาไหลไป เป็นปลาที่จะอาศัยอยู่บริเวณแหล่งน้ำที่เป็นต้นน้ำ คือ ลำธารบนภูเขาสูงที่ไหลมาจากน้ำตก ที่มีกระแสน้ำไหลเชี่ยว ปลาในวงศ์นี้ว่ายน้ำไม่เก่ง แต่สามารถคืบคลานต้านกระแสน้ำบนโขดหินได้เป็นอย่างดี

ในประเทศไทย พบหลายชนิด เช่น ปลาจิ้งจกสมิธ (*Homaloptera smithi*) และปลาจิ้งจกหัวแบน (*Balitora brucei*) ปลาเหล่านี้สามารถใช้เป็นดัชนีบ่งชี้คุณภาพน้ำทางกายภาพได้เป็นอย่างดี เนื่องจากส่วนใหญ่แล้วอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำธรรมชาติที่สะอาด และกินแมลงน้ำและตะไคร่น้ำเป็นอาหาร โดยแมลงน้ำและตะไคร่น้ำจะต้องอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่สะอาดเช่นกัน

ไม่ใช้เป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจในแง่ของการเป็นปลาบริโภค เพียงแต่อาจมีการบริโภคกันในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามหลายชนิดด้วยกัน โดยมักจะเรียกในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาจิ้งจก" หรือ "ปลาผีเสื้อติดหิน" หรือ "ปลาซัคเกอร์ผีเสื้อ" เป็นต้น 

และเดิมทีวงศ์นี้ยังแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อยอีก 2 วงศ์ แต่ปัจจุบันได้แยกออกเป็นวงศ์ต่างหาก คือ Nemacheilidae (วงศ์ปลาค้อหิน) และ Gastromyzontidae

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Kottelat, M. (2012): Conspectus cobitidum: an inventory of the loaches of the world (Teleostei: Cypriniformes: Cobitoidei). เก็บถาวร 2013-02-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *The Raffles Bulletin of Zoology, Suppl. No. 26: 1-199.*
2. 1 2  Randall, Z.S. & Page, L.M. (2015): On the paraphyly of *Homaloptera* (Teleostei: Balitoridae) and description of a new genus of hillstream loaches from the Western Ghats of India. *Zootaxa, 3926 (1): 57–86.*
3. ↑  "Balitoridae". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
4. ↑  Banister, K.E. (1998). Paxton, J.R.; Eschmeyer, W.N. (บ.ก.). *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. p. 100. ISBN 0-12-547665-5.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วงศ์ปลาค้อ**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Balitoridae***
**วงศ์ปลาซักเกอร์** (อังกฤษ: Sucker, Armored catfish) เป็นปลาที่มีวงศ์ใหญ่มากชนิดหนึ่งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) มีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้ มีรูปร่างโดยรวมคือ หัวโต ตาเล็ก มีจุดเด่นคือ ปากขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านล่างที่สามารถเกาะหรือดูดกับวัสดุต่าง ๆ ในน้ำได้ มีลำตัวแข็งและหยาบกร้านดูเหมือนมีเกล็ด แต่ความเป็นจริงแล้ว นั่นคือ ผิวหนังที่พัฒนาจนแข็ง ครีบหลังและครีบหางมีขนาดใหญ่ มีหนวดสั้น บางชนิดไม่มีครีบไขมัน ที่มีครีบไขมันจะมีเงี่ยงแข็งหนึ่งอันอยู่หน้าครีบ มีลำไส้ยาว มีกระดูกสันหลัง 23-38 ข้อ หากินตามพื้นน้ำ โดยกินซากพืชซากสัตว์และสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร ใช้ชื่อวงศ์ว่า Loricariidae (/ลอ-ริ-คา-ริ-ดี/)

ตัวผู้จะมีเงี่ยงแหลมยื่นออกมาเห็นได้ชัดบริเวณข้างส่วนหัวและครีบอก เรียกว่า odontodes ในขณะที่ตัวเมียท้องจะอูมกว่า

เป็นปลาที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นปลาสวยงาม เช่น ปลาซักเกอร์ธรรมดา (*Hypostomus plecostomus*) ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาที่เก็บเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือ จนได้อีกชื่อนึงว่า "ปลาเทศบาล" และหลายชนิดก็มีสีสันและรูปร่างที่แปลกตา เช่น ปลาซักเกอร์พานากิ้วลาย (*Panaque nigrolineatus*), ปลาซักเกอร์บลูพานากิ้ว (*Baryancistrus beggini*), ปลาซักเกอร์ม้าลาย (*Hypancistrus zebra*) เป็นต้น ซึ่งผู้ที่นิยมเลี้ยงจะเลี้ยงเพื่อเป็นความสวยงาม

ในแวดวงการค้าปลาสวยงามแล้ว ปลาในวงศ์นี้ถูกตั้งชื่อเป็นรหัสต่าง ๆ เพื่อความสะดวกในการเรียกขาน ทั้งนี้เนื่องจากได้มีการค้นพบปลาในวงศ์นี้กว่า 700 ชนิด แต่หลายชนิดยังมิได้ทำการอนุกรมวิธาน จึงมีการตั้งรหัสเรียกแทน โดยใช้ตัวอักษร L (ย่อมาจากชื่อวงศ์) นำหน้าหมายเลข เช่น L-46 เป็นต้น โดยเริ่มจากนิตยสารปลาสวยงามฉบับหนึ่งของเยอรมนีในปี ค.ศ. 1988

สำหรับปลาซักเกอร์ธรรมดาแล้ว เป็นปลาที่มีความอดทนมากในการที่อยู่ในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้ จึงสามารถทนกับสภาพแวดล้อมทางน้ำของประเทศไทยได้เป็นอย่างดี ปัจจุบันกรมประมงได้ประกาศให้เป็นปลาที่ต้องห้าม ทั้งนี้เนื่องจากปัญหาที่มันแพร่พันธุ์ในแหล่งน้ำธรรมชาติมากจนเกินไปจนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่คุกคามสัตว์น้ำพื้นเมือง

สำหรับชื่อสามัญในภาษาอังกฤษแล้ว ยังเรียกปลาในวงศ์นี้อีกว่า "เพลโก" (Pleco) หรือ "แอลจี อีตเตอร์" (Algae eater) เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Provenzano R. Francisco (2003). Buth, D. G. (บ.ก.). "New, Possibly Extinct Lithogenine Loricariid (Siluriformes, Loricariidae) from Northern Venezuela" (PDF). *Copeia*. American Society of Ichthyologists and Herpetologists. **2003** (3): 562–575. doi:10.1643/CI-02-160R1. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 83. ISBN 974-00-8738-8
3. ↑  "ลุยฆ่าปลาซักเกอร์นับหมื่นแพร่เร็ว-กินแหลก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-03-04. สืบค้นเมื่อ 2009-03-22.
4. ↑  กรมประมงออกมาตรการแก้ปัญหาปลาซักเกอร์ เอกสารดาวน์โหลด

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วงศ์ปลาซักเกอร์**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Loricariidae***
**ชนกนันท์ รวมทรัพย์** เป็นนักเคลื่อนไหวชาวไทยที่สนับสนุนประชาธิปไตยเธอเคยเป็นโฆษกขบวนการประชาธิปไตยใหม่และสมาชิกกลุ่มประชาคมจุฬาเพื่อประชาชนเธอลี้ภัยทางการเมืองที่ประเทศเกาหลีใต้ หลังรัฐบาลไทยแจ้งความดำเนินคดีในข้อหาวิจารณ์พระมหากษัตริย์โดยการแบ่งปันบทความเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์องค์ใหม่ของประเทศให้กับบีบีซีปัจจุบันเธออาศัยที่มัลเมอและเรียนปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยมัลเมอ ประเทศสวีเดน

รอยเตอร์สรายงานว่า "บทความของบีบีซี ถูกเผยแพร่ไปไม่นานหลังจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเถลิงราชสมบัติในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 หลังจากพระราชบิดา พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรสวรรคตในเดือนตุลาคมด้วยพระชนมพรรษา 88 พรรษา" ขณะกำลังแบ่งปันให้กับบีบีซี เธอเขียนว่า: "ถ้าคุณกล้าเขียน ฉันก็กล้าแบ่งปัน"

ชนกนันท์ถูกตั้งข้อหาความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทยซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะกฎหมายการหมิ่นประมาทที่รุนแรงที่สุดในโลก ตามกฎหมายแล้ว ผู้ที่ดูหมิ่นพระบรมวงศานุวงศ์จะถูกจำคุกสูงสุด 15 ปี จตุภัทร์ "ไผ่ ดาวดิน" นักเคลื่อนไหวอีกคนที่แบ่งปันในบทความก็ถูกจับด้วยข้อหาเดียวกัน และถูกจำคุกในจังหวัดขอนแก่น

จากผู้ใช้ที่แชร์บทความในเฟซบุ๊กมากกว่า 3,000 บัญชี ไผ่เป็นคนแรก ส่วนชนกนันท์เป็นคนที่สองที่ถูกตั้งข้อหาเดียวกัน วันที่ 14 ตุลาคม ปี 2563 เธอจัดประท้วงที่สถานเอกอัครราชฑูตไทย ณ กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้

อ้างอิง
-------

1. ↑  วงเสาวนา ‘คุยความจริง: เมื่อเสรีภาพ กลายเป็นอาชญากรรม’ ขอ คสช. คืน ‘เสรีภาพ’ ให้คนในชาติ
2. ↑  "Anti-coup activist Chanoknan flees country to avoid lese majeste trial - The Nation". *The Nation* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-21. สืบค้นเมื่อ 2018-06-21.
3. ↑  "Thai student activist flees to avoid lese majeste charge - NY Daily News". *nydailynews.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). Associated Press. สืบค้นเมื่อ 2018-06-20.
4. ↑  "Thai activist flees royal insult charge for posting BBC article". *Business Insider Malaysia* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2018-01-29. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-20. สืบค้นเมื่อ 2018-06-20.
5. ↑  "Activist Says She Faces Arrest for Sharing Stories Online". *Khaosod English* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2016-12-08. สืบค้นเมื่อ 2018-06-21.
6. ↑  "Activist 'Pai Dao Din' Arrested For Lese Majeste". *Khaosod English* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2016-12-03. สืบค้นเมื่อ 2018-06-21.
7. ↑  "Activist Chanoknan flees lese majeste summons". *Bangkok Post*. สืบค้นเมื่อ 2018-06-21.
**วงศ์ปลากัด ปลากระดี่** (อังกฤษ: Labyrinth fishes, Gouramis, Gouramies) เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์ใหญ่ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Osphronemidae (/ออฟ-โฟร-นิ-มิ-ดี้/)

พบกระจายอย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเกาหลี โดยมากปลาที่อยู่ในวงศ์นี้จะมีลักษณะเป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวป้อมแบน เกล็ดสากเป็นแบบทีนอยด์ มีสีสันสวยงาม ตัวผู้มีขนาดใหญ่และสีสดสวยกว่าตัวเมีย ครีบอกคู่แรกเป็นเส้นยาวใช้สำหรับสัมผัส มีความสามารถพิเศษคือ มีอวัยวะช่วยในการหายใจอยู่ในเหงือก เรียกว่า "อวัยวะเขาวงกต" (Labyrinth organ) จึงทำให้สามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรง โดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาทั่วไป จึงสามารถอยู่ในน้ำที่มีออกซิเจนต่ำได้ มักอยู่ในแหล่งน้ำนิ่งขนาดเล็ก เช่น ห้วย, หนอง, บึง, นาข้าว หรือ ร่องสวนมากกว่าแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น คลอง หรือ แม่น้ำ ในบางสกุล ตัวผู้จะใช้น้ำลายผสมกับอากาศเรียกว่า "หวอด" ก่อติดกันเป็นกลุ่มก้อนเพื่อวางไข่ และตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลรักษาไข่และตัวอ่อน เป็นปลาที่มีนิสัยก้าวร้าว ในบางชนิดตัวผู้เมื่อพบกันจะกัดกันจนตายกันไปข้าง 

ปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่มีขนาดไม่เกิน 10 เซนติเมตร และมีสีสันสวยงาม จึงนิยมนำมาเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่าบริโภค เป็นที่รู้จักกันดีเช่น ปลากัด (*Betta spendens*) , ปลากระดี่นางฟ้า (*Trichogaster trichopterus*) ปลาพาราไดซ์ (*Macropodus opercularis*) เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม ปลาบางชนิดเป็นปลาเศรษฐกิจที่นำมาบริโภคได้ เช่น ปลาสลิด (*Trichogaster pectoralis*) และปลาแรด (*Osphronemus goramy*) สำหรับปลาแรดซึ่งมีขนาดใหญ่ได้ถึง 90 เซนติเมตร และพบได้ทุกภาคในประเทศไทย ตลอดไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย

วงศ์ย่อย และ สกุล
-----------------

**วงศ์ย่อย Belontiinae** ได้แก่

* *Belontia* – ปลาหมอจำปะ พบ 2 ชนิด

**วงศ์ย่อย Luciocephalinae** ได้แก่

* *Ctenops* – ปลากระดี่โนเบิล พบ 1 ชนิด
* *Luciocephalus* – ปลาช่อนเข็ม พบ 2 ชนิด
* *Sphaerichthys*  – ปลากระดี่ช็อคโกแล็ต พบ 4 ชนิด
* *Parasphaerichthys* – ปลากระดี่พม่า พบ 2 ชนิด
* *Pseudosphromenus* – ปลาพาราไดซ์หางหนาม พบ 2 ชนิด
* *Trichopodus* – ปลากระดี่, ปลาสลิด พบ 4 ชนิด
* *Trichogaster* – ปลากระดี่แคระ, ปลากระดี่อินเดีย พบ 4 ชนิด

**วงศ์ย่อย Macropodusinae** ได้แก่ 

* *Betta* – ปลากัด พบทั้งหมดราว 73กว่า ชนิด
* *Macropodus* – ปลาพาราไดซ์ พบ 5 ชนิด
* *Malpulutta* – ปลาออร์เนตพาราไดซ์ พบ 1 ชนิด
* *Parosphromenus* – ปลากริมแรด, ปลาขิม พบ 10กว่า ชนิด
* *Trichopsis* – ปลากริม, ปลาหมัด พบ 3 ชนิด

**วงศ์ย่อย Osphroneminae** ได้แก่

* *Osphronemus* – ปลาแรด, ปลาเม่น, ปลามิน พบ 4 ชนิด

อื่น ๆ
------

นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาจำพวกอื่นที่มีลักษณะคล้ายเคียงกัน แต่ถูกแยกออกเป็นวงศ์ต่างหากอีก ได้แก่

* วงศ์ปลาหมอ (Anabantidae)
* วงศ์ปลาหมอตาล (Helostomatidae)

อ้างอิง
-------

1. ↑  labyrinth fish (อังกฤษ)
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, 2539: หน้า 187
3. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, 2539: หน้า 188-214
4. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, 2539: หน้า 217-218

บรรณานุกรม
----------

* อัคคะทวีวัฒน์, สมโภชน์ (2547). *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. องค์การค้าของคุรุสภา. ISBN 974-00-8738-8. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วงศ์ปลากัด ปลากระดี่**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Osphronemidae***
**วงศ์ปลาตาเหลือกยาว** (อังกฤษ: Ladyfish, Tenpounder, Bigeyed herring, Tarpon, วงศ์: Elopidae) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาตาเหลือก (Elopiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Elopidae

เป็นปลาที่มีลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาตาเหลือก (Megalopidae) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในอันดับเดียวกัน กล่าวคือ มีรูปร่างเพรียวยาว ปลายหางแฉกเป็นสองแฉกเว้าลึก แบนข้าง เกล็ดมีสีเงินแวววาว ตามีความกลมโต ปากกว้าง 
ที่ใต้คางระหว่างกระดูกขากรรไกรล่างมีแผ่นกระดูกแข็ง 1 ชิ้น เหมือนกัน แต่มีลำยาวยาวกว่า และที่ก้านครีบหลังก้านสุดท้ายไม่มีเส้นครีบยื่นยาวออกมา

เป็นปลาขนาดใหญ่ มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1 เมตร น้ำหนักเต็มที่ประมาณ 10 กิโลกรัม มีความปราดเปรียวว่องไว หากินโดยกินปลาขนาดเล็ก และสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในทะเลแถบเขตร้อนและเขตอบอุ่น และสามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้

มีทั้งหมด 1 สกุล 7 ชนิด

* *Elops affinis* Regan, 1909
* *Elops hawaiensis* Regan, 1909
* *Elops lacerta* Valenciennes, 1847
* *Elops machnata* (Forsskål, 1775)
* *Elops saurus* Linnaeus, 1766
* *Elops senegalensis* Regan, 1909
* *Elops smithi* McBride, C. R. Rocha, Ruiz-Carus & Bowen, 2010

โดยคำว่า *Elops* หรือ Elopidae นั้นมาจากภาษากรีกแปลว่า "ชนิดของงู"

ดูเพิ่ม
-------

* วงศ์ปลาตาเหลือก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
2. ↑  เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ตาเหลือก ๒ ตาพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Elopidae***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Elops ที่วิกิสปีชีส์
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จะละเม็ด
ระวังสับสนกับ ปลาเปคู

**วงศ์ปลาจะละเม็ด** (อังกฤษ: Butterfish, Harvestfish, Pomfret, Rudderfish, วงศ์: Stromateidae) เป็นวงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง อยู่ในอันดับScombriformes

รูปร่างโดยรวมของปลาในวงศ์นี้ มีลำตัวรูปไข่แบนข้างมาก เกล็ดเป็นแบบขอบเรียบขนาดเล็ก ไม่มีครีบท้อง ส่วนหัวเล็กมน ปากเล็ก บริเวณคอดหางไม่มีสันคม ครีบหางเป็นแฉกยาวเว้าลึก

มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงในทะเล พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ชายฝั่งของอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้, แอฟริกา และเอเชีย ในแถบอินโด-แปซิฟิก

วงศ์ปลาจะละเม็ดแบ่งได้เป็น 3 สกุล (ดูในตาราง) 17 ชนิด จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญมากจำพวกหนึ่ง เช่น ปลาจะละเม็ดขาว (*Pampus argenteus*), ปลาจะละเม็ดเทา (*P. chinensis*)

อนึ่ง ปลาจะละเม็ดดำ (*Parastromateus niger*) แม้จะได้ชื่อสามัญว่าเป็นปลาจะละเม็ดเหมือนกัน แต่ไม่จัดอยู่ในวงศ์นี้ แต่ถูกจัดอยู่ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
2. ↑  เก็บถาวร 2012-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จะละเม็ด ๑ น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  "มีนวิทยา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-03. สืบค้นเมื่อ 2012-03-07.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติมจาก Fishbase.org (อังกฤษ)
ห้างสรรพสินค้าแฮร์รอดส์ พ.ศ. 2452 เป็นศูนย์รวมพบปะของชนชั้นสูงในกรุงลอนดอน
**ชนชั้นสูง** (อังกฤษ: upper class) ในสังคมสมัยใหม่ประกอบด้วยกลุ่มบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดของสังคมและรวมถึงผู้ที่ทรงอิทธิพลทางการเมือง ดังนั้นจึงสามารถจำแนกชนชั้นสูงออกได้ตามความร่ำรวยซึ่งส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น ดังตัวอย่างที่เห็นได้ชัดในสหรัฐอเมริกา กลุ่มคนที่รวยที่สุดของประเทศ 1% ถือครองทรัพย์สินกว่า 34% ของประเทศ

คนในชนชั้นนี้ส่วนใหญ่มักเป็นชนชั้นสูงมาตั้งแต่กำเนิด ชนชั้นสูงอาจสูญเสียอิทธิพลทางการเมืองในสังคมที่ตนเองอาศัยอยู่ เราจะเรียกกลุ่มคนเหล่านี้ว่าผู้ดีเก่า ซึ่งเกิดขึ้นมากในช่วงการเปลี่ยนผ่านจากยุคศตวรรษที่ 20 สู่ศตวรรษที่ 21 จากการเมืองการปกครองที่เปลี่ยนแปลงไปตามวิถีประชาธิปไตยและรวมไปถึงการกำเกิดใหม่มากมายของคนชนชั้นกลาง ในภายหลังถือว่าปริมาณความมั่งคั่งและชื่อเสียงไม่ใช่ตัวชี้วัดที่จะแบ่งคนในชนชั้นนี้ออกได้ ชนชั้นสูงมีวิถีชีวิตและวัฒนธรรมร่วมกันในชนชั้น 

ในประวัติศาสตร์ มีชนชั้นสูงจำนวนไม่น้อยที่สามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องทำมาหาเลี้ยงชีพ แต่อาศัยกินดอกผลจากค่าเช่าที่ดินหรือผลตอบแทนในกิจการที่เป็นสมบัติตกทอดกันมา ดังนั้นหากวัดด้วยจำนวนเงินแล้ว ชนชั้นสูงอาจจะไม่ได้ร่ำรวยเท่ากับพวกพ่อค้าวาณิชย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Number of households with net-worths over one million dollars
* Relationship between income and education

| * ด
* ค
* ก
ชนชั้นและสถานะทางสังคม |
| --- |
| แบ่งตามประเภท | 

|  |  |
| --- | --- |
| สร้างสรรค์ | 
* โบฮีเมียนิยม
* บารอนโจร
* เจ้าสัว

 |
| ชั้นกลาง | 
* ชนชั้นกลางขั้นล่าง
* ชนชั้นกลางขั้นบน
* กระฎุมพี
* แพศย์

 |
| กรรมกร | 
* กรรมกรยาจก
* ชนกรรมาชีพ
* ศูทร
* ลุมเพนโปรเลแทเรียท

 |
| นักรบ | 
* ฮารี
* คชาตริยา
* ยาดัฟ
* นายาร์
* ฮาชาชิน
* อัศวิน
* วรรณียา
* ซามูไร
* ควาอู
* โอเซลอตล์
* สปาร์ตัน

 |
| ชั้นต่ำ | 
* คนไร้วรรณะ
* คนนอกกฎหมาย
* กสิกร / ข้ารับใช้
* รายาห์
* ทาส
* จัณฑาล
* ทลิต

 |
| ชั้นสูง | 
* ผู้ดี
* สุภาพชน
* ขุนนาง
* ผู้ดีเก่า

 |
| ปกครอง | 
* อภิชน
* เจ้า
* กษัตริย์

 |
| ปัญญาชน | 
* ภูมิกรรมกร
* พราหมณ์

 |

 |
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ Herb
ดอกเวอโรนิคา ลองกิโฟเลีย (Veronica longifolia) ซึ่งเป็นพืชโตชั่วฤดูชนิดหนึ่ง
**ไม้ล้มลุก** (อังกฤษ: Herbaceous plant ในภาษาพฤกษศาสตร์เรียกสั้นๆ ว่า "Herb") เป็นพืชที่ใบและก้านตายราบลงไปถึงดินเมื่อสิ้นฤดูการปลูก พืชโตชั่วฤดูอาจจะเป็นพืชปีเดียว, พืชสองปี หรือไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้

พืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชปีเดียวจะตายโดยไม่ฟื้นเมื่อสิ้นฤดูการปลูก หรือเมื่อออกดอกและผลแล้วก็จะปลูกจากเมล็ดได้อีกในฤดูการปลูกของปีต่อมา

ไม้ล้มลุกหลายปีและพืชสองปีจะมีก้านที่ตายราบลงเมื่อสิ้นฤดูการปลูกแต่บางส่วนที่ติดดินของยังคงมีเซลล์ที่มีชีวิตอยู่ต่อไปในฤดูที่จะมาถึง (ในกรณีพืชสองปีก็จะมีชีวิตอยู่จนถึงฤดูการปลูกในปีต่อมาก่อนที่จะออกดอกและตาย) ส่วนที่จะโตขึ้นใหม่ในฤดูการปลูกในปีถัดมาจะก่อตัวขึ้นบนดินหรือใต้ดินที่รวมทั้วราก หัว ไรโซม หรือ หน่อ หรือกิ่งใต้ดินแบบต่างๆ ตัวอย่างของพืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชสองปีก็ได้แก่แครอท และ พาร์สนิพ ไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้แก่โบตั๋น, ฮอสตา, สะระแหน่ และ เฟิร์นเกือบทุกชนิด ในทางตรงกันข้ามพืชที่ไม่ใช่ไม้ล้มลุกหลายปีจะเป็นไม้แข็ง (woody plant) ที่มีกิ่งเหนือดินที่ยังมีชีวิตอยู่ระหว่างช่วงที่หยุดเจริญเติบโต และแตกหน่อในฤดูการปลูกในปีต่อมาจากกิ่งที่อยู่เหนือดินซึ่งรวมทั้งต้นไม้ ไม้พุ่ม และ ไม้เถา

ลักษณะการเติบโตเช่นที่กล่าวนี้เกิดขึ้นในบริเวณภูมิภาคที่อากาศเย็นและมีสี่ฤดูที่ฤดูการปลูกจะอยู่ในช่วงระหว่างฤดูใบไม้ผลิจนถึงฤดูร้อน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Levine, Carol. 1995. A guide to wildflowers in winter: herbaceous plants of northeastern North America. New Haven: Yale University Press. page 1.
**ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก** (อังกฤษ: Disk tetra, Black-barred redhook; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Myleus schomburgkii*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ ในวงศ์ปลาปิรันยา (Serrasalmidae)

จัดเป็นปลากลุ่มซิลเวอร์ดอลลาร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีรูปร่างแบนข้างมาก มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาปิรันยาหรือปลาเปคู ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า และอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ปลาแบล็คบาร์เรดฮุกมีขนาดเล็กกว่า มีลำตัวสีเงินแวววาวตลอดทั้งตัว มีจุดเด่น คือ มีแถบสีดำขนาดใหญ่ที่ด้านข้างลำตัวข้างละขีดบริเวณกลางลำตัว และมีครีบต่าง ๆ ยาวได้มากกว่า มีส่วนปลายของครีบก้นยาวงอนเหมือนตะขอและเป็นสีแดง อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน, แม่น้ำโอรีโนโก ในประเทศบราซิล, เวเนซุเอลา, เปรู และซูรินาม

เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์น้ำ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Myleus schomburgkii* (อังกฤษ)
2. ↑  ["Black Bar Red Hook !!! (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-23. สืบค้นเมื่อ 2012-07-21. Black Bar Red Hook !!! (ไทย)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Myleus schomburgkii***
ชนชั้นขุนนางในโปแลนด์ ช่วงค.ศ. 1697-1795
งานเลี้ยงของเหล่าขุนนางและชนชั้นสูงในออสเตรีย ค.ศ. 1904
ขุนนางจีนสมัยราชวงศ์หมิง
**ชนชั้นขุนนาง** (อังกฤษ: nobility) เป็นชนชั้นทางสังคมที่อยู่รองลงมาจากชนชั้นเจ้า ชนชั้นนี้ถือครองสิทธิ์หรือชื่อเสียงมากกว่าชนชั้นอื่นในสังคมเป็นส่วนใหญ่ สิทธิของขุนนางอาจหมายถึง ความได้เปรียบเหนือกว่าชนชั้นอื่น หรืออาจเป็นเกียรติยศ ซึ่งมีบริบทแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศและในแต่ละยุค ปกติชนชั้นขุนนางสืบทอดสิทธิตามสายโลหิตฝ่ายบิดา ในอดีตการจะเข้าสู่ชนชั้นขุนนางได้จะต้องได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์หรือได้รับแต่งตั้งจากรัฐบาล บางทีการเลื่อนชนชั้นจากสามัญชนเป็นขุนนางอาจต้องอาศัยอำนาจ ความมั่งคั่ง อำนาจทางทหารหรือความโปรดปรานของพระมหากษัตริย์

ในชนชั้นขุนนางเองก็จะมีการแบ่งออกเป็นอีกหลายระดับ ในประเทศที่ปกครองโดยกษัตริย์มักจะมีกฎหมายหรือข้อบัญญัติเกี่ยวกับชนชั้นขุนนาง แต่ในบางอดีตประเทศที่เป็นสาธารณรัฐก็มีกฎหมายที่เกี่ยวเนื่องเช่นเดียวกัน อาทิ สาธารณรัฐดัตช์ (ค.ศ. 1581–1795), สาธารณรัฐเจนัว (ค.ศ. 1005–1815), สาธารณรัฐเวนิส (ค.ศ. 697–1797) เป็นต้น ในปัจจุบันยังคงมีอีกหลายประเทศที่มีข้อบัญญัติทางชนชั้นอยู่ในลักษณะไม่สืบทอดสิทธิ์ อาทิ ประเทศซานมารีโน, นครรัฐวาติกันในยุโรป ฐานันดรศักดิ์ขุนนางยุโรปที่ทราบกันดี เช่น ดยุก เคานต์ และบารอน

ชนชั้นขุนนางที่ไม่สืบทอดตำแหน่งตามสายโลหิตก็มี โดยจะมีการคัดเลือกด้วยวิธีอื่น เช่น การสอบขุนนางในจีนสมัยจักรวรรดิ

ดูเพิ่ม
-------

* ขุนนางกรุงศรีอยุธยา
* ขุนนางไทย
* ขุนนางอังกฤษ
* ขุนนางจักรวรรดิญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Move Over, Kate Middleton: These Commoners All Married Royals, Too". *Vogue* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-25. สืบค้นเมื่อ 2018-10-24.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ **nobility**
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ชนชั้นขุนนาง
* Genealogy of Georgian Nobility
* WW-Person เก็บถาวร 2013-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, an on-line database of European noble genealogy
* Genealogics, an extensive database of European nobles
* Worldroots, a selection of art and genealogy of European nobility

| * ด
* ค
* ก
ชนชั้นและสถานะทางสังคม |
| --- |
| แบ่งตามประเภท | 

|  |  |
| --- | --- |
| สร้างสรรค์ | 
* โบฮีเมียนิยม
* บารอนโจร
* เจ้าสัว

 |
| ชั้นกลาง | 
* ชนชั้นกลางขั้นล่าง
* ชนชั้นกลางขั้นบน
* กระฎุมพี
* แพศย์

 |
| กรรมกร | 
* กรรมกรยาจก
* ชนกรรมาชีพ
* ศูทร
* ลุมเพนโปรเลแทเรียท

 |
| นักรบ | 
* ฮารี
* คชาตริยา
* ยาดัฟ
* นายาร์
* ฮาชาชิน
* อัศวิน
* วรรณียา
* ซามูไร
* ควาอู
* โอเซลอตล์
* สปาร์ตัน

 |
| ชั้นต่ำ | 
* คนไร้วรรณะ
* คนนอกกฎหมาย
* กสิกร / ข้ารับใช้
* รายาห์
* ทาส
* จัณฑาล
* ทลิต

 |
| ชั้นสูง | 
* ผู้ดี
* สุภาพชน
* ขุนนาง
* ผู้ดีเก่า

 |
| ปกครอง | 
* อภิชน
* เจ้า
* กษัตริย์

 |
| ปัญญาชน | 
* ภูมิกรรมกร
* พราหมณ์

 |

 |
**ปลาแปบสยาม** หรือ **ปลาแปบบาง** (อังกฤษ: Siamese glass fish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Parachela siamensis*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

เป็นปลาแปบชนิดหนึ่ง มีครีบหลังอยู่หลังครีบก้นเล็กน้อย เส้นข้างลำตัวยาวถึงฐานด้านหลังของครีบก้นเท่านั้น ครีบอกยาวแต่เลยครีบท้อง สีลำตัวเป็นสีขาวเงินสะท้อนแสง ด้านหลังสีเหลืองจาง ๆ ครีบหางมีลักษณะเป็นสีเขม่าจาง ๆ ครีบอิ่นใสไม่มีสี

มีความยาวเฉลี่ย 8-12 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ มีการอพยพย้ายถิ่นในฤดูน้ำหลากเพิ่อเข้าสู่แหล่งน้ำท่วม กินแมลงและแพลงก์ตอนสัตว์ต่าง ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั่วประเทศ รวมถึงบึงบอระเพ็ด และป่าพรุโต๊ะแดง ในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสด้วย

เหตุที่ได้ชื่อว่า *siamensis* อันหมายถึง "อาศัยอยู่ที่ประเทศสยาม" เนื่องจากพิพิธภัณฑ์สยามได้ส่งตัวอย่างปลาจำนวน 3 ตัวอย่างที่จับได้จากแม่น้ำบางปะกง ไปพิพิธภัณฑ์อังกฤษ เพื่อทำการอนุกรมวิธาน

ในภาคอีสานมีชื่อเรียกว่า "ปลาแตบเกล็ดบาง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 130. ISBN 974-00-8701-9
2. ↑  ดร. ชวลิต วิทยานนท์. *คู่มือปลาน้ำจืด*. กรุงเทพฯ : สารคดี, 2547. 232 หน้า. หน้า 122. ISBN 974-484-148-6

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาแองหวู** (เวียดนาม: Anh Vũ cá) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Semilabeo*

ลักษณะ
------

ปลาแองหวู มีลำตัวเรียวยาวทรงกระบอก สีน้ำตาลตลอดทั้งลำตัว มีจุดเด่น คือ มีส่วนปากบริเวณปากบนบริเวณรอบ ๆ ปากเป็นกระดูกอ่อนที่เป็นสันหนา เห็นได้ชัดเจน อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง หากินอาหารบริเวณใต้พื้นน้ำ มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 20–30 เซนติเมตร

ชนิด
----

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ

* *Semilabeo notabilis* Peters, 1881
* *Semilabeo obscurus* Lin in Zheng, 1981

วงจรชีวิต
---------

มีวงจรชีวิตที่เป็นปลาอพยพและวางไข่ โดยจะพบได้เฉพาะในจีนตอนใต้และเวียดนามตอนเหนือเท่านั้น ในฤดูน้ำหลาก จะว่ายทวนน้ำขึ้นมาวางไข่ในลำธารที่ตื้น และน้ำใสสะอาด ก่อนที่ลูกปลาจะโตขึ้น และว่ายกลับคืนสู่น้ำลึกเมื่อโตขึ้น

รสชาติ
------

ปลาแองหวู เป็นอาหารรสเลิศมาตั้งแต่อดีต โดยเฉพาะกับชาวเวียดนาม โดยในอดีต ขุนนางได้ออกล่าเพื่อเอาส่วนปากที่หนาไปเป็นเครื่องประดับบารมี เช่นเดียวกับนอแรด, เขากวาง, กรามหรือครีบของปลาฉลาม เป็นต้น และส่วนปากนั้น มีความเชื่อว่าเป็นยาเสริมสมรรถนะทางเพศเช่นเดียวกับยาไวอะกร้าในปัจจุบัน และส่วนกระเพาะก็เชื่อว่าเป็นยาอายุวัฒนะ เนื่องจากเชื่อว่าปลาจำพวกนี้จะกินพืชที่ใต้น้ำลึกที่มีสรรพคุณทางยา

ความเสี่ยง
----------

ปัจจุบัน ปลาแองหวูเป็นปลาที่หาได้ยากมากขึ้น ใกล้จะสูญพันธุ์มากขึ้น จากการจับมากขึ้นและสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ในหลายพื้นที่ที่เคยพบก็หายสาบสูญไป ทำให้มีราคาขายที่แพงมาก ถึงกิโลกรัมละ 800,000 ด่ง (ประมาณ 38 ดอลลาร์) ถึง 1,000,000 ด่ง (ประมาณ 45 ดอลลาร์) ในกรุงฮานอย ซึ่งทางการเวียดนามจึงให้มีการเพาะขยายพันธุ์และปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ ด้วยวิธีการผสมเทียม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Semilabeo*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  ["Anh Vu Fish – A silent resurrection (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-11. สืบค้นเมื่อ 2012-04-12. Anh Vu Fish – A silent resurrection (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลของปลาแองหวู ในFishbase.org (อังกฤษ)
**ไม้บาง** หรือ **ไม้วีเนียร์** (อังกฤษ: veneer) เป็นวัสดุที่ทำจากไม้เนื้ออ่อน โดยผลิตจากปอกผิวเนื้อไม้ออกเป็นแผ่นบาง ๆ และนำไปอบและรีด โดยมากทำจากไม้ยางพารา ใช้เป็นวัสดุทำไม้อัดและเฟอร์นิเจอร์ ไม้วีเนียร์ คือ ไม้แผ่นบางที่มีความหนาไม่เกิน 3 มิลลิเมตร ที่ถูกฝานเป็นแผ่นบาง ๆ ออกจากท่อนซุง เพื่อนำมาใช้เป็นวัสดุตกแต่งบ้าน ที่พักอาศัยทำให้เกิดความภูมิฐาน หรือใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตเฟอร์นิเจอร์ไม้อันทรงคุณค่า ความสวยงามของไม้วีเนียร์เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ซึ่งไม้แต่ละชนิดจะให้ความสวยงาม และเอกลัษณ์ แตกต่างกันออกไป วิธีฝานไม้ก็เป็นส่วนสำคัญที่จะกลั่นกรองความสวยงามของลายไม้ให้ปรากฏออกมา ปัจจัยความสวยงามต่าง ๆ เช่น สีสัน ลวดลาย ตำหนิของไม้ ธรรมชาติลักษณะเกรนไม้ (Grain) และฟิคเกอร์ไม้ (Figure) ล้วนเป็นสิ่งที่เราให้ความสำคัญเป็นพิเศษ ประกอบการคัดเลือกไม้คุณภาพ และความสวยงามของไม้วีเนียร์ จากเทคโนโลยีปัจจุบัน มีความก้าวหน้าสูงทำให้เราสามารถผลิต เฟอร์นิเจอร์ไม้ วีเนียร์อันสวยงามให้มีคุณภาพดีที่สุดจนได้รับการยอมรับในคุณค่า และความงดงามอย่างกว้างขวางไปทั่วโลก

ลักษณะของวีเนียร์
-----------------

เกรนไม้ (grain)ความหนาแน่นในโครงสร้างเซลล์เนื้อไม้ ซึ่งทิศทางของลายไม้ จะเป็นไปตามแกนของลำต้น เราสามารถพิจารณาธรรมชาติของเกรนไม้ได้โดยดูที่การจัดเรียงตัวของเซลล์ต่าง ๆ ตามยาวซึ่งต้นไม้ที่เจริญเติบโตอย่างสม่ำเสมอ และมีลำต้นตรงจะให้ลายเกรนที่ตรง ส่วนลายเกรนที่เป็นคลื่นเกิดจากต้นไม้ที่มีโครงสร้างเซลล์ที่เป็นคลื่น
ฟิกเกอร์ (figure)การรวมตัวกันของลักษณะเด่นตามธรรมชาติที่สะสมมาตลอดการเจริญเติบโตของต้นไม้แต่ละชนิด ฟิคเกอร์เกิดจากความแตกต่างระหว่างการเจริญเติบโตของไม้ที่เกิดก่อนกับเกิดทีหลัง ความหนาแน่นของวงปีที่เป็นวงซ้อน ๆ กันอยู่หรือที่เป็นวงบิดเบี้ยว การกระจายตัวของผิวเนื้อไม้ ผลกระทบจากเชื้อโรค หรือการถูกทำลายทางกายภาพ ตลอดจนวิธีการแปรรูปไม้ท่อนไปเป็นแผ่นไม้

ลักษณะเฉพาะ
-----------

* ความหยาบ ความเรียบของเนื้อไม้ (Texture) ขนาดของเซลล์เนื้อไม้ Fine Textured พื้นผิวไม้เรียบ เซลล์เนื้อไม้มีขนาดเล็ก และมีพื้นที่ว่างระหว่างเซลล์อยู่ชิดกัน
* Whilst Coarse Textured เซลล์เนื้อไม้มีขนาดใหญ่ วงปีที่เกิดก่อน กับเกิดหลังมีความแตกต่างกันไม่มาก เนื้อไม้จะเรียงสม่ำเสมอ
* เบิร์สวีเนียร์ (Buri Veneer) วีเนียร์ไม้ปุ่มหายากที่ถูกฝานจากส่วนลำต้นที่มีตาไม้ รวมกันอยู่หนาแน่นจะเป็นรูปวงแหวน หรือปุ่มไม้ที่มีลวดลายสวยงาม ดึงดูดใจและมีราคาสูง


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ไม้บาง**
**ปลาแฟลกเทลแคทฟิช** (อังกฤษ: Flagtail catfish, Stripedtail catfish, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Dianema urostriatum*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) 

มีรูปร่างเรียวยาวเป็นทรงกระบอก ส่วนหัวแหลม ปากแบนเล็ก มีหนวดบนปากสองเส้นและข้างปากอีกสองเส้น และริมฝีปากอีก 4 เส้น ใช้ในการสัมผัสหาอาหาร ลำตัวมีผิวหนังที่พัฒนาเป็นเกราะแข็งใช้สำหรับป้องกันตัว ส่วนหัวมีจุดสีดำกระจัดกระจายไปทั่ว มีแถบสีดำในแนวนอนลากยาวตั้งแต่จมูกจรดแผ่นปิดเหงือก ดวงตาอยู่ตรงขนานกับปาก ครีบหางมีลายสีขาวดำพาดผ่านเป็นแนวนอน

เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวไม่เกิน 10 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแม่น้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้ ในสภาพที่มีน้ำไหลเอื่อย ๆ ไม่แรงมากนัก มีเศษซากใบไม้หรือพืชน้ำทับถมรวมกันและขึ้นอยู่บ้าง หากินโดยใช้ปากควานหาอาหารกับพื้นน้ำ 

เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเพื่อเก็บกินเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือไว้ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย กินอาหารได้หลากหลายทั้งอาหารสดและอาหารเม็ด มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าว ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แลวในสถานที่เลี้ยง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ป.ปลาระเบิด (เกล็ดกระจาย), *Dianema longibarbis* เรือดำน้ำน่ารัก หน้า 65-66 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 21 ปีที่ 2: มีนาคม 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Dianema urostriatum* - Flagtail Catfish (อังกฤษ)
**เจตพังคี** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cladogynos orientalis*) เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Euphorbiaceae และเป็นพืชเพียงชนิดเดียวในสกุลนี้ ชื่ออื่น ๆ คือ ใบหลังขาว (กลาง) เปล้าน้ำเงิน (ใต้) ตองตาพราน (สระบุรี) ตะเกีย เปล้าเงิน หนาดตะกั่ว (นครราชสีมา) มนเขา (สุราษฎร์ธานี) สมี (ประจวบคีรีขันธ์) ปานดง พังคี ปานดงเหลือง รากเรียวและยาว เปลือกหุ้มรากเป็นเยื่อบางสีเหลืองเข้ม มีกลิ่นหอม

เจตพังคีเป็นพืชสมุนไพร ใช้ ราก แก้ท้องขึ้น ปวดแน่นท้อง ทำให้ผายลม แก้ท้องอืดเฟ้อ แก้ปวดท้อง ใช้ ทั้งต้น ต้มน้ำหรือทำเป็นผง หรือดองเหล้า กินแก้ลมจุกเสียด ท้องขึ้น ท้องเฟ้อ ท้องร่วง ราก ผสมกับรากกำยาน ต้มน้ำดื่ม บำรุงธาตุ บำรุงหัวใจ หรือผสมกับสมุนไพรอื่น บดเป็นผง ละลายน้ำ เติมน้ำตาลทรายพอหวาน ดื่มเป็นยารักษาธาตุ เจริญอาหาร ขับลมที่คั่งในลำไส้ และกระเพาะอาหาร ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก ต้มน้ำดื่ม หรือฝนทา แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ในเด็ก หรือตำประคบ แก้ปวด ทางภาคเหนือใช้รักษาอาการเลือดคั่ง หรือเกิดอาการกระสับกระส่าย ให้เอาเจตพังคีผสมกับตัวยาอื่น ตำเป็นผงใส่น้ำเย็น เอาเหล็กหล่อเผาให้ร้อนแดง แล้วโยนใส่น้ำยา แล้วนำมากิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  เจตพังคี-ฐานข้อมูลเครื่องยา
**ไรขาว** ชื่อวิทยาศาสตร์ คือ *Polyphagotarsonemus latus* (Banks) (อังกฤษ: Broad mite) มีขนาดเล็กสามารถมองเห็นไรขาวได้โดยการมองผ่านกล้องจุลทรรศน์ เป็นศัตรูพืชชีวภาพอย่างหนึ่ง มักพบระบาดหนักในฤดูฝนช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน ทำให้เกิดการหยุดเจริญในพืช ได้แก่ พริก กะเพรา แตงกวา ส้มโอ ฯลฯ ส่งผลกระทบต่อพืชเศรษฐกิจจำนวนมาก

ลักษณะรูปร่างและโครงสร้าง
-------------------------

### ไข่

เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 94 ไมครอน กว้างประมาณ 69 ไมครอน โปร่งใส มีตุ่มเรียงเป็นแถว 6-7 แถวโดยรอบ ประมาณ 36-43 ตุ่ม

### ตัวอ่อนเกิดใหม่

เป็นรูปทรงรี มีสีขาวขุ่นคล้ายนม มีขา 3 คู่ มีส่วนท้ายลำตัวแหลมเรียกว่า tegula เมื่อเริ่มโตจะมีสีสว่างกว่าตอนเกิดใหม่

### ระยะหยุดนิ่ง

ยาวประมาณ 165 ไมครอน กว้าง 83 ไมครอน โปร่งใส กลางหลังมีรูป dumble

### เพศเมียตัวเต็มวัย

มีขา 4 คู่ เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 200 ไมครอน มีลำตัวตอนท้ายกว้าง โปร่งใสเมื่ออายุมากขึ้นจะเริ่มมีสีเหลืองค่อยๆเข้มขึ้น มีแถบกลางหลัง

### เพศผู้ตัวเต็มวัย

มีขา 4 คู่ เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 175 ไมครอน กว้างประมาณ 93 ไมครอน

โดยทั่วไปเพศเมียมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้

ลักษณะความเสียหาย
-----------------

ไรขาวมีอวัยวะส่วนปากไม่ค่อยแข็งแรง เช่นในพริก พบไรขาวที่ส่วนยอดของต้นพริก โดยพบว่าการกินดูดกินน้ำเลี้ยงที่พื้นผิวของใบอ่อนด้านใต้ใบ และวงจรชีวิตของไรขาวอยู่ที่พื้นผิวใบอ่อนด้านใต้ใบ พื้นผิวใต้ใบจะส่องแสงระยิบเมื่อนำมาส่องกระทบกับแสงอาทิตย์ จากนั้นจะพบว่าใบเริ่มมีสีเหลืองซีดเกิดอาการหงิก ขอบใบม้วนลง และเกิด necrosis ที่ยอดทำให้เกิดการแคระแกร็น อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะพบไรขาวหรือไข่ของมัน ที่อยู่บนกิ่งไม้ ตาดอก ดอก และผลของพริก แต่ไม่พบอาการเสียหายใด

วิธีการป้องกันและกำจัด
----------------------

ตรวจดูไรขาวบนใบพืชตั้งแต่เริ่มปลูกอย่างสม่ำเสมอ ถ้าเริ่มตรวจพบให้รีบกำจัดโดยการใช้สารฆ่าเฉพาะไร อาจเป็นสารสกัดจากพืช สารเคมีกำจัดไร เช่น เคลเทน คลอโรเบนไซเลท และพลิคแทรน หรือศัตรูทางชีวภาพของไรขาวเช่นไรตัวห้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  , รูปไรขาว
2. ↑  , Polyphagotarsonemus latus
3. ↑  [*ลิงก์เสีย*],ไรขาว
4. ↑  MANJIT SINGH and M.S. DHOORIA. 2006. BIOLOGY, HOST RANGE AND POPULATION DYNAMICS OF TARSONEMID MITE, POLYPHAGOTARSONEMUS LATUS (BANKS) ON CHILLI (CAPSICUM ANNUM) IN PUNJAB. J. Appl. Zool. Res. 17(1): 18-23

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ไรตัวห้ำ[*ลิงก์เสีย*]
* สารกำจัดไรขาว
* ลักษณะความเสียหายจากไรขาว เก็บถาวร 2012-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Acari เก็บถาวร 2012-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Acariformes
* Trombidiformes
* Tarsonemidae
**ปลาแป้นเขี้ยว** (อังกฤษ: Toothed ponyfish, Toothed soapy; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Gazza minuta*) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแป้น (Leiognathidae)

มีลำตัวป้อมสั้นเป็นสีขาวเงิน ด้านข้างแบน นัยน์ตาโต ปากมีขนาดเล็ก ปากสามารถยืดหดได้คล้ายปลาแบบทั่ว ๆ ไป มีฟันเขี้ยวตรงบริเวณริมฝีปากบนและล่าง บริเวณลำตัวมีเกล็ดเล็กแต่ส่วนหัวและครีบใต้หูไม่มีเกล็ด ครีบหลังมีก้านครีบแข็งแล้วต่อด้วยก้านครีบอ่อนเช่นเดียวกับครีบก้น ครีบหางเว้าแฉกเข้าด้านใน ส่วนบนของลำตัวจะมีลายเส้นสีน้ำตาลทองและมีรอยแต้มสีแดงและสีน้ำเงิน บริเวณครีบอกครีบก้นจะมีแถบสีเหลืองอยู่ตรงบริเวณตอนส่วนหน้าของครีบ 

จัดเป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวประมาณ 6-12 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 21 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ เป็นปลาที่กินสัตว์น้ำขนาดเล็กรวมถึงสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, หมู่เกาะริวกิว และออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ที่ฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เช่น บางปะกง, ชลบุรี, สมุทรปราการ, ภูเก็ต, ระนอง, พังงา เป็นต้น

เป็นปลาที่มักถูกทำเป็นปลาเป็ด คือ ปลาป่นสำหรับทำอาหารสัตว์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Gazza minuta* (ไทย)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**หน่วยเสียง** (อังกฤษ: phoneme) เป็นองค์ประกอบพื้นฐานของภาษาพูด สมาคมสัทศาสตร์สากลนิยามหน่วยเสียงว่าหมายถึง "ส่วนที่เล็กที่สุดของเสียงที่ใช้เพื่อสร้างความหมายต่าง ๆ เมื่อเปล่งเสียงออกมา"

ในทางภาษาศาสตร์ยังมีทรรศนะแตกต่างกันว่าหน่วยเสียงเป็นอย่างไรแน่ และภาษาจำแนกออกเป็นหน่วยเสียงได้อย่างไร แต่โดยทั่วไปจะเข้าใจอย่างกว้าง ๆ ร่วมกันว่าหน่วยเสียงเป็นภาวะนามธรรมของชุดเสียงพูดที่ถือว่ามีลักษณะเหมือนกันในภาษานั้น ๆ ตัวอย่างเช่นในภาษาอังกฤษ *k* ในคำ *kit* และ *skill* ออกเสียงต่างกัน แต่ผู้พูดภาษาอังกฤษรับรู้ว่าเป็นเสียงเดียวกัน ดังนั้น *k* ในคำทั้งสองจึงเป็นสมาชิกของหน่วยเสียงเดียวกันคือ /k/ กรณีเสียงพูดต่างกันแต่ใช้หน่วยเสียงเดียวกันนี้เรียกว่าหน่วยเสียงย่อย ดังนั้นจึงถือว่าหน่วยเสียงเป็นตัวแสดงคำต่าง ๆ ออกมา

การศึกษาระบบหน่วยเสียงถือเป็นประเด็นศึกษาหลักของสัทวิทยาซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของภาษาศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, 2553, หน้า 43
2. ↑  International Phonetic Association (1999), "Phonetic description and the IPA chart", *Handbook of the International Phonetic Association: a guide to the use of the international phonetic alphabet*, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-63751-0, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-06, สืบค้นเมื่อ 2012-06-08
**สถาบันวัฒนธรรมประชาชน** (Institute of People's Culture) หรือ**เลิมบากา เกอบูดายาอัน รักยัต** (Lembaga Kebudajaan Rakjat) หรือเรียกในชื่อว่า**เลอกรา** (Lekra) เป็นขบวนการเรียนรู้เชิงสังคมที่มีความเกี่ยวข้องกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2493 เลอกราได้ชักนำให้ศิลปินและนักเขียนดำเนินรอบตามหลักการสัจจสังคมนิยม กลุ่มนี้ถูกคว่ำบาตรไปพร้อมกับพรรคคอมมิวนิสต์หลังการเกิดขึ้นของขบวนการ 30 กันยายน

ประวัติ
-------

เลอกราก่อตั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2493 โดย เอ. เอส. ดารมาซึ่งเป็นเลขาธิการทั่วไปคนแรก การตั้งองค์กรนี้เป็นการตอบสนองต่อขบวนการเกอลังฆังซึ่งขบวนการเชิงสัจจนิยมและชาตินิยม กลุ่มนี้ได้ตีพิมพ์หนังสือมูกามิดะห์ (Mukamidah) ซึ่งหมายถึงการำเข้ามา และเป็นการเรียกร้องให้คนหนุ่มสาวโดยเฉพาะศิลปินและนักเขียน ให้เข้ามาร่วมก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชน ต่อมาใน พ.ศ. 2499 เลอกราได้ออกมาเชิญชวนอีกครั้งที่มีพื้นฐานบนสัจจสังคมนิยม ซึ่งเรียกร้องให้ศิลปินสนับสนุนความก้าวหน้าของสังคมและสะท้อนความเป็นจริงของสังคม แทนที่จะแสดงถึงจิตใจและอารมณ์ของมนุษย์ เลอกราจัดการประชุมระดับนานาชาติครั้งแรกที่สุรการ์ตาใน พ.ศ. 2502 ซึ่งได้เชิญประธานาธิบดีซูการ์โนเข้าร่วมด้วย

ใน พ.ศ. 2505 เลอกราได้เริ่มแสดงเสียงเรียกร้องให้ต่อต้านขบวนการของบุคคลต่างๆรวมทั้งผู้นำทางศาสนา ฮัขญี อัลดุล มาลิก การิม อัมรุลเลาะห์ และเอกสารของ เฮชบี ญาสซีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เป็นต้นมา เลอกราประกาศว่ามีสมาชิกราว 100,000 คนและมีสาขา 200 แห่ง และเริ่มถูกจับตาโดยกองกำลังรักษาความมั่นคงของกองทัพโดยใกล้ชิด หลังจากรัฐประหารที่ล้มเหลวในวันที่ 30 กันยายน มีการสังหารผู้ที่เกี่ยวข้องกับคอมมิวนิสต์อย่างกว้างขวาง เลอกราถูกมองว่าเป็นองค์กรที่เกี่ยวข้องกับคอมมิวนิสต์ในที่สุดองค์กรนี้ถูกคว่ำบาตรไป

อ้างอิง
-------

* Bodden, Michael (2010). "Modern Drama, Politics, and the Postcolonial Aesthetics of Left-Nationalism in Sumatra: The Forgotten Theater of Indonesia's Lekra, 1955-1965". ใน Day, Tony (บ.ก.). *Cultures at War: The Cold War and Cultural Expression in Southeast Asia*. Studies on Southeast Asia. Ithaca, New York: Southeast Asia Program Publications. ISBN 978-0-8108-4935-8.
* Cribb, Robert; Kahin, Audrey (2004). *Historical Dictionary of Indonesia*. Historical dictionaries of Asia, Oceania, and the Middle East. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-4935-8.
* Rampan, Korrie Layun (2000). *Leksikon Susastra Indonesia* [*A Lexicon of Indonesian Literature*] (ภาษาอินโดนีเซีย). Jakarta: Balai Pustaka. ISBN 978-979-666-358-3.[*ลิงก์เสีย*]