recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
สำหรับการลอบสังหารพี่ชายของโรเบิร์ต ดูที่ การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี

**การลอบสังหารโรเบิร์ต ฟรานซิส "บ็อบบี้" เคนเนดี** สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ และเป็นน้องชายของจอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ "แจ็ก" เคนเนดี ประธานาธิบดีลำดับที่ 35 แห่งสหรัฐที่ถูกลอบสังหาร เกิดขึ้นหลังเที่ยงคืนในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1968 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ระหว่างฤดูหาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 1968 หลังจากที่ชนะการเลือกตั้งผู้สมัครรอบแรกในรัฐแคลิฟอร์เนียและเซาท์ดาโคตาเพื่อเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต เพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดีถูกยิงขณะที่เดินผ่านห้องครัวของโรงแรมแอมแบสซะดอร์ และเสียชีวิตในโรงพยาบาลกูดแซมมาไรเตน อีก 26 ชั่วโมงให้หลัง เซอร์แฮน เซอร์แฮน ผู้อพยพชาวปาเลสไตน์/จอร์แดน วัย 24 ปี ถูกตัดสินลงโทษฐานฆ่าเคนเนดีและมีโทษจำคุกตลอดชีวิต ทนายความของเซอร์แฮน ได้เปิดแถลงการณ์หลักฐานอ้างว่าเขาถูกใส่ความ

ดูเพิ่ม
-------

* ปริศนาฆาตกรรม โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี้
* ตระกูลเคนเนดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Bullet switch proves Sirhan Sirhan innocent of Robert F Kennedy assassination, claim lawyers". Daily Record.co.uk. สืบค้นเมื่อ December 1, 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Mary Ferrell Foundation - RFK Assassination Documents – LAPD and FBI investigation files and the trial transcript at the Mary Ferrell Foundation
* FBI file on the RFK assassination[*ลิงก์เสีย*]
* "Two Minutes to Midnight: The Very Last Hurrah" เก็บถาวร 2013-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, a contemporary eyewitness account by Pete Hamill, *The Village Voice*, June 13, 1968

พิกัดภูมิศาสตร์: 34°03′35″N 118°17′50″W﻿ / ﻿34.0597°N 118.2971°W﻿ / 34.0597; -118.2971
**พรรครวมใจไทย** เป็นพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเป็นลำดับที่ 1/2566 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2566 โดยมีนายบุญรวี ยมจินดา พี่ชายแท้ ๆ ของนายจักรพันธุ์ ยมจินดา ดีเจชื่อดัง อดีตผู้ประกาศข่าว และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง พรรคประชาธิปัตย์ และพรรคไทยรักไทย และนายอรุณ คูณคำ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก พร้อมกับกรรมการบริหารพรรคอีก 7 คน

ก่อนที่นายบุญรวีจะก่อตั้งพรรครวมใจไทยนั้น ในช่วงปี 2564 เขาเคยเป็นประธานยุทธศาสตร์พรรคภราดรภาพ ในช่วงที่มีกระแสข่าวลือว่าพิมรี่พาย แม่ค้าและอินฟลูเอ็นเซอร์ชื่อดัง จะมาสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อลงลงเล่นการเมือง ก่อนที่ต่อมาเขาจะลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคและประธานยุทธศาสตร์พรรคภราดรภาพเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนากลาง จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นถิ่นฐานบ้านเกิดของมารดา

ต่อมานายอรุณ เลขาธิการพรรค และสิบเอกอรัญ คูณคำ โฆษกพรรคขาดสมาชิกภาพ ทำให้พ้นจากตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2566 พรรครวมใจไทยจึงได้จัดประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2566 เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2566 เพื่อแก้ไขข้อบังคับพรรคโดยยกเลิกฉบับเดิมทั้งฉบับและประกาศใช้ข้อบังคับพรรคฉบับปี 2566 และเลือกตั้งกรรมการบริหารพรรคแทนตำแหน่งที่ว่างจำนวน 2 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนางสาวจินดารัตน์ สุขสังวาลย์ และพลตรีฉัตรมงคล เกิดปั้น เป็นเลขาธิการพรรคและโฆษกพรรคคนใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  โคราชคึกคัก!! บุญรวี ยมจินดา ผู้สมัครนายก อบต. ลุยตลาดนัดหาเสียงตั้งใจพัฒนาชาวนากลาง อย่างมั่นใจ
2. ↑  ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง รับจดทะเบียนจัดตั้งพรรครวมใจไทย
3. ↑  พรรคภราดรภาพ พร้อมอ้าแขนรับ พิมรี่พาย หลังลือจะสมัครเข้าพรรค ลงเล่นการเมือง
4. ↑  ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง การเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรครวมใจไทย
5. ↑  ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง การเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรคและกรรมการบริหารพรรครวมใจไทย
**พระภัททิยะ** หรือ **พระภัททิยเถระ** เป็นพระภิกษุสาวกของพระพุทธเจ้า เป็นหนึ่งในปัญจวัคคีย์ และพระอสีติมหาสาวก

พระภัททิยะ เมื่อได้ตรัสรู้ธรรมแล้ว มีบทบาทสำคัญในการช่วยเผยแพร่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล ท่านดำรงอายุพอสมควรแก่กาลก็ดับขันธปรินิพพาน

ชาติกำเนิด
----------

พระภัททิยะ เกิดในตระกูลพราหมณ์ในกรุงกบิลพัสดุ์ เดิมชื่อ "โคธา"

การศึกษา
--------

เมื่อเจริญเติบโตขึ้น ท่านได้ศึกษาศิลปะวิทยาจนจบไตรเพทในสำนักพราหมณ์แห่งเมืองกบิลพัสดุ์

สาเหตุที่ออกบวช
---------------

เนื่องด้วยพราหมณ์ผู้เป็นบิดาของท่าน เคยเป็นพราหมณ์ 1 ใน 8 คนที่ได้รับนิมนต์เข้ารับภัตตาหารในพระราชวังกรุงกบิลพัสดุ์ในวันขนานพระนามเจ้าชายสิทธัตถะ และได้ทำนายว่าเจ้าชายสิทธัตถะหากออกผนวชจะได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า บิดาของท่านจึงตั้งใจว่าหากเจ้าชายออกผนวชตนจะออกบวชตาม แต่ด้วยบิดาของท่านมีอายุมากแล้ว และเกรงว่าตนอาจจะอยู่ไม่ถึงวันที่เจ้าชายบรรลุเป็นพระอรหันต์ ท่านจึงสั่งเสียให้ลูกชายคือภัททิยะพราหมณ์ออกบวชหากเจ้าชายออกผนวชตามคำทำนาย โดยเมื่อเจ้าชายออกบวชท่านได้ตามโกณฑัญญะพราหมณ์และบุตรพราหมณ์ 1ใน 8 จำนวน 3 คนออกบวชด้วย

ประวัติของท่านหลังจากนี้คล้ายคลึงกับประวัติท่านพระอัญญาโกณฑัญญะ

ดูเพิ่มได้ที่ พระอัญญาโกณฑัญญะ

บุพกรรมในอดีตชาติ
-----------------

ความสำคัญในพระพุทธศาสนา
-----------------------

พระภัททิยะแม้จะเป็นหนึ่งใน 5 ของกลุ่มพระปัญจวัคคีย์ แต่หลังจากตรัสรู้ธรรมแล้ว ท่านไม่ปรากฏบทบาทสำคัญในทางพระพุทธศาสนาในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา แต่อย่างไรก็ดีท่านก็ถือว่าเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการช่วยพระพุทธเจ้าเผยแพร่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล

บั้นปลายชีวิต
-------------

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานเมื่อใดและที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน

อ้างอิง
-------

1. สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2525). **ธรรมวิภาคปริเฉทที่ 2**. พิมพ์ครั้งที่ 23. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการแผนกตำรา มหามกุฏราชวิทยาลัย.

ดูเพิ่ม
-------

* พระอัญญาโกณฑัญญะ
* ปัญจวัคคีย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

1. เว็บไซต์ 84000
2. เว็บไชต ธรรมะ เกตเวย์ เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. บุพกรรมของพระอัญญาโกณฑัญญะ จาก อรรถกถาธรรมบท

| * ด
* ค
* ก
ปัญจวัคคีย์ทั้ง 5 |
| --- |
| อัญญาโกณฑัญญะ • วัปปะ • ภัททิยะ • มหานามะ • อัสสชิ |
**คาวาจา ชามซู ดิน มูฮัมหมัด ฮาฟิซ ชิราซิ** (เปอร์เซีย: خواجه شمس‌ دین محمد حافظ شیرازی) เจ้าของนามปากกา **ฮาฟิซ** (ค.ศ. 1325/1326 – 1389/1390), เป็นกวีชาวเปอร์เซีย ผลงานของเขาประกอบด้วยวรรณกรรมชุดของเปอร์เซีย (Diwan) ซึ่งจะพบในบ้านของคนส่วนใหญ่ในประเทศอิหร่าน อัฟกานิสถาน และทาจิกิสถาน เช่นเดียวกับที่อื่น ๆ ในโลกที่เรียนรู้บทกวีของเขาเพื่อศึกษาใจความและใช้เป็นสุภาษิตและคำพูดมาจนถึงทุกวันนี้ ชีวิตและบทกวีของเขาได้รับการวิเคราะห์ และตีความคำที่มีอิทธิพลในยุคหลังคริสต์ศตวรรษที่ 14 อย่างแพร่หลาย เขาเป็นกวีที่เขียนเกี่ยวกับเปอร์เซียมากกว่านักเขียนอื่น ๆ

ในรูปแบบของกาซาลส์ บทกวีของเขาเป็นความศรัทธาที่เผยให้เห็นความเจ้าเล่ห์ อิทธิพลของเขาในชีวิตของชาวอิหร่านสามารถพบได้ใน "การอ่านฮาฟิซ" (فالحافظ) บทกวีของเขาถูกนำมาใช้บ่อยครั้งในเพลงดั้งเดิมเปอร์เซีย ภาพศิลปะ และการเขียนตัวอักษรภาษาเปอร์เซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Yarshater. Accessed 25 July 2010.
3. ↑  Hafiz and the Place of Iranian Culture in the World by Aga Khan III, November 9, 1936 London.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ฮาฟิซ**

English translations of Poetry by Hafez
* Hafez in English from *Poems Found in Translation* website
* Poems by Hafez from Blackcat Poems website
* *Hafez Divan* in Persian and English เก็บถาวร 2013-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Life and Poetry of Hafez from "Hafiz on Love" website เก็บถาวร 2014-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Hafez Poems translated G. Bell เก็บถาวร 2012-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Selection of Love Poems by Hafez
สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ อีวิลลาฟ

เสียงหัวเราะอันชั่วร้ายที่มีเสียงสะท้อน

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

**อีวิลลาฟเตอร์** (อังกฤษ: evil laughter) หรือ **มาไนอาคัลลาฟเตอร์** (maniacal laughter) เป็นเสียงประกอบเผื่อใช้ที่เป็นเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของวายร้ายในนวนิยาย ผลิตใน ค.ศ. 1860 ส่วน "วิกเก็ดลาฟ" (wicked laugh) ถูกผลิตใน ค.ศ. 1784 และ "ซาร์ดอนิกลาฟ" (sardonic laugh) ผลิตใน ค.ศ. 1714 หรือก่อนหน้านั้น

ในหนังสือการ์ตูน เมื่อตัวร้ายที่มีพลังพิเศษจะหัวเราะ คำพูดนั้นจะถูกแปลงเป็น *มุวะฮาฮาฮา* (mwahahaha, muwhahaha, muahahaha), *บวะฮาฮาฮา* (bwahahaha) เป็นต้น ในคริสต์ทศวรรษ 1930 *เดอะแชโดว์* รายการวิทยุอันโด่งดังได้ใช้เสียงหัวเราะเป็นส่วนหนึ่งของรายการ ซึ่งให้เสียงโดยนักแสดง แฟรงก์ รีดิก (Frank Readick) และยังคงถูกใช้ต่อ หลังจากออร์สัน เวลส์เป็นพิธีกรต่อ เสียงนี้เป็นที่สะดุดตาในตอนท้ายของมิวสิกวิดีโอ *ไมเคิล แจ็กสัน ทริลเลอร์*

ในภาพยนตร์ มักใส่เสียงนี้ในตอนที่ตัวร้ายไม่ปรากฏต่อหน้ากล้อง เช่น เสียงหัวเราะไล่ตามวีรบุรุษหรือเหยี่อที่พยายามหลบหนี ดังตัวอย่างใน *ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Littell, Eliakim; Littell, Robert S.; Making of America Project (1860), "The Luck of Ladysmede, part X", *Littell's The living age*, Littell, son & company, **64**: 228
2. ↑  Burney, Fanny (1784), Barrett, Charlotte (บ.ก.), *Diary and Letters of Madame D'Arblay: 1778 to 1784*, Bickers and son, p. 279
3. ↑  Steele, Richard; Addison, Joseph (April 14, 1714), *The Guardian*, vol. 1, J. Tonson, p. 118
4. ↑  Zawacki, Neil; Dignan, James (2003). *How to be a villain: evil laughs, secret lairs, master plans, and more!!!*. Chronicle Books. p. 23. ISBN 0-8118-4666-0.
5. ↑  Mott, Robert L. (2009). *The audio theater guide: vocal acting, writing, sound effects and directing for a listening audience*. McFarland. p. 31. ISBN 0-7864-4483-5.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Evil Laugh on TV Tropes
**พรรคมาชูมี** (อังกฤษ: Masyumi Party) หรือ **สภาแห่งสมาคมมุสลิมแห่งอินโดนีเซีย** (อินโดนีเซีย: *Partai Majelis Syuro Muslimin Indonesia*) เป็นพรรคการเมืองนิยมอิสลามพรรคหลักในอินโดนีเซีย พรรคนี้ถูกคว่ำบาตรเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยประธานาธิบดีซูการ์โน เพราะสนับสนุนการกบฏของ PRRI

ประวัติ
-------

ซูการ์โนในการประชุมพรรคมาชูมี พ.ศ. 2497
มาชูมีเป็นชื่อองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นระหว่าที่ญี่ปุ่นเข้ามายึดครองใน พ.ศ. 2486 ซึ่งเป็นความพยายามที่จะควบคุมศาสนาอิสลามในอินโดนีเซีย หลังจากที่อินโดนีเซียประกาศเอกราชได้มีการจัดต้งมาชูมีขึ้นใหม่เมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 และกลายเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย ในเวลาไม่ถึงปี โดยรวมองค์กรมุสลิมเข้ามาหลายองค์กร เช่น นัดห์ลาตุล อูลามา และมูฮัมหมัดดิยะห์ ในยุคประชาธิปไตย สมาชิกพรรคมาชูมีได้รับเลือกตั้งจำนวนมาก และให้การสนับสนุนนายกรัฐมนตรี เช่น มูฮัมหมัด นัตซีร์ และบูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป

ในการเลือกตั้งพ.ศ. 2498 มาชูมีได้คะแนนเสียง 20.9% และได้ 57 ที่นั่งในสภา มาชูมีได้รับความนิยมมากในพื้นที่นับถือศาสนาอิสลามและมีความทันสมัย เช่น สุมาตราตะวันตก จาการ์ตา และอาเจะฮ์ คะแนนเสียงของมาชูมี 51.3% มาจากเกาะชวา แต่มาชูมีเป็นพรรคที่มีความโดดเด่นนอกเกาะชวา ในสุมาตรา กาลีมันตัน และซูลาเวซี มาชูมีได้คะแนนเสียง 42.8% 32% 33.9% ของพื้นที่นั้นตามลำดับ

ใน พ.ศ. 2501 สมาชิกของพรรคมาชูมีบางคนเข้าร่วมในกบฏ PRRI ต่อต้านซูการ์โน ทำให้ใน พ.ศ. 2503 พรรคมาชูมีถูกคว่ำบาตรไปพร้อมกับพรรคสังคมนิยม หลังถูกคว่ำบาตร สมาชิกพรรคมาชูมีได้จัดตั้งกลุ่มใหม่คือคือครอบครัวดาวเดือนเสี้ยว (*Keluarga Bulan Bintang*) เพื่อเรียกร้องให้ใช้กฎหมายอิสลามและการสอนศาสนาอิสลาม มีความพยายามที่จะจัดตั้งพรรคในยุคระเบียบใหม่แต่ไม่ได้รับอนุญาต หลังจากซูฮาร์โตลงจากอำนาจใน พ.ศ. 2541 มีความพยายามที่จะฟื้นฟูพรรคอีกครั้งและได้จัดตั้งพรรคดาวเดือนเสี้ยวเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 2547 และ 2552

อ้างอิิง
--------

1. ↑  Madinier 2015, p. xiii. sfn error: no target: CITEREFMadinier2015 (help)
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *หาน (韓)*

**ฮันกี๋** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หาน ฉี** (จีน: 韓琪; พินอิน: *Hán Qí*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*สามก๊ก* เป็นบุตรชายคนที่ 4 ของฮันเต๊กและขุนพลของมณฑลเลียงจิ๋วแห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก ใช้ดาบคู่อาวุธ

ฮันกี๋เป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ฮันเขงปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 92 ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งแรกในปี ค.ศ. 228 ฮันเต๊กนำกองกำลังชนเผ่าเสเกี๋ยง (西羌 *ซีเชียง*) หรือเกี๋ยงตะวันตกแปดหมื่นนายยกมาสนับสุนนแฮหัวหลิมแม่ทัพวุยก๊กในการรบกับจ๊กก๊ก ฮันเขงและบุตรชายคนอื่นของฮันเต๊กอีก 3 คนคือฮันเอ๋ง (韓瑛 *หาน อิง*) ฮันเอี๋ยว (韓瑤 *หาน เหยา*) และฮันเขง (韓瓊 *หาน ฉฺยง*) ได้ติดตามฮันเต๊กผู้บิดามาร่วมรบด้วย

ฮันเต๊กและบุตรชายเข้ารบกับเตียวจูล่งขุนพลจ๊กก๊กที่เขาฮองเบงสัน (鳳鳴山 *เฟิ่งหมิงชาน*) ฮันเอ๋งบุตรชายคนโตของฮันเต๊กเป็นคนแรกที่เข้ารบตัวต่อตัวกับเตียวจูล่งและถูกแทงตกม้าเสียชีวิต ฮันเอี๋ยวบุตรชายคนรองจึงขับม้าถือดาบเข้ารบกับเตียวจูล่ง ฮันเอี๋ยวสู้เตียวจูล่งไม่ได้ ฮันเขงและฮันกี๋ก็เข้าช่วยรบ ฮันกี๋ถูกเตียวจูล่งแทงตกม้า รองขุนพลในทัพฮันเต๊ํกออกไปช่วยพาตัวฮันกี๋กลับเข้าในทัพได้ แต่ฮันกี๋ก็เสียชีวิตด้วยบาดแผลที่ถูกเตียวจูล่งแทงในเวลาต่อมา

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 70
2. ↑  ชื่อตัวของเตียวจูล่ง
3. ↑  นวนิยาย*สามก๊ํก*ไม่ได้ระบุการเสียชีวิตของฮันกี๋โดยตรง แต่สามารถอนุมานว่าฮันกี๋เสียชีวิตได้จากความในนิยาย*สามก๊ก*ในภายหลังว่า "ฮันเต๊กเห็นบุตรชายสี่คนต่างถูกฆ่าด้วยมือของเจ้า ยฺหวิน (趙雲)"

อ้างอิง
-------

1. ↑  (四子韓琪，見二兄戰雲不下，也縱馬掄兩口日月刀而來，圍住趙雲。) *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.
2. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๗๐". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 7, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  (韓德見四子皆喪趙雲之手) *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.
4. ↑  *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 92.
สัปตปุรีตั้งอยู่ในประเทศอินเดียอโยธยา**อโยธยา**มถุรา**มถุรา**หฤทวาร**หฤทวาร**พาราณสี**พาราณสี**กาญจีปุรัม**กาญจีปุรัม**อุชไชนะ**อุชไชนะ**ทวารกา**ทวารกา**สัปตปุรีทั้งเจ็ดแห่ง
**สัปตปุรี** (Sanskrit सप्त-पुरी *saptapurī*, "นครทั้งเจ็ด") เป็นกลุ่มนครเจ็ดแห่งที่ในศาสนาฮินดูถือว่าเป็นแหล่งจาริกแสวงบุญที่สำคัญ (*ตีรถะ*) ในประเทศอินเดีย เชื่อกันว่าการได้จาริกแสวงบุญไปยังสถานที่ทั้งเจ็ดจะให้พรโมกษะแก่ผู้นั้นให้ได้หลุดพ้นการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ

นครต่าง ๆ ในสัปตปุรีล้วนมีความสำคัญทางศาสนา เช่น อโยธยาเป็นชนมภูมิ (ที่เกิด) ของพระราม ส่วนพาราณสีกับหฤทวารเป็น "นิตยตีรถะ" หรือสถานที่ที่เต็มไปด้วยพลังงานทางจิตวิญญาณอยู่ตามธรรมชาติ กาญจีปุรัมเป็นที่รู้จักดีจากกามากษีอัมมันเทวาลัยบูชาเทวมารดา ในมหาภารตะระบุว่าพระกฤษณะมีพระชนม์ชีพช่วงเยาว์อยู่ในมถุรา ก่อนจะประทับทวารกาเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี และเสด็จกลับไปประทับยังวิมานเดิม หฤทวารยังเป็นจุดที่แม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นไหลออกจากเทือกเขาสู่ที่ราบ และพาราณสียังเป็นนครที่มีความเกี่ยวเนื่องอย่างมากกับพระศิวะ อุชไชนะเป็นที่ตั้งของหนึ่งใน 12 ชโยติรลึงค์ ที่มหากาเลศวรมนเทียร ทั้งหฤทวารและอุชไชนะเป็นสถานที่ประกอบพิธีกุมภเมลาซึ่งมีขึ้นทุก 12 ปี ส่วนที่กาญจีปุรีมมีพิธี กามากษี และกฤษณชนมาษฏมี เฉลิมฉลองเป็นพิเศษในทวารกาและมถุรา

โศลกจากครุฑปุราณะบรรยายถึงสัปตปุรีเจ็ดแห่งไว้ว่า *อโยธฺยา มถุรา มายา กาศี กาญฺจี อวนฺติกา ฯ ปุรี ทฺวาราวตี ไจว สปฺไตเต โมกฺษทายกะห์* อันแปลว่า "อโยธยา, มถุรา, คยา, กาศี, กาญจี, กวันติกา, ทวาราวตี - นครทั้งเจ็ดนี้ จักเป็นที่ทราบในฐานะผู้ประทานโมกษะ" ชื่อของนครทั้งเจ็ดในปัจจุบัน ได้แก่ อโยธยา, มถุรา, หฤทวาร (มายา หรือ คยา), พาราณสี (กาศี), กาญจีปุรัม (กาญจี), อุชไชนะ (อวันติกา), ทวารกา (ทวารวดี)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Anu Kapur (2019). *Mapping Place Names of India*. Taylor & Francis. pp. 74–75. ISBN 978-0429614217.
2. ↑  Sunita Pant Bansal (2008). *Hindu Pilgrimage*. *Teertha*. Pustak Mahal. pp. 6–9 & 34–35. ISBN 9788122309973. สืบค้นเมื่อ 2009-08-07.
3. 1 2  Sivaprasad Bhattacharyya; D S Sarma (1987). "The Religious Practices of the Hindus". ใน Kenneth W. Morgan (บ.ก.). *The Religion of the Hindus*. Motilal Banarsidass. pp. 188–191. ISBN 81-208-0387-6. สืบค้นเมื่อ 2009-08-09. Pilgrimages to the seven holy sites are highly prized: to Conjeeveram, Dwaraka, Ayodhya, Mathura, Hardwar, Banaras, and Ujjain.
4. ↑  Shivswaroop Sahay (2008). *Pracheen Bharatiya Dharm Evam Darshan*. Motilal Banarsidass. p. 151. ISBN 978-8120823686.
5. ↑  *Garuḍa Purāṇa*. แปลโดย Ernest Wood; S.V. Subrahmanyam. 1911. p. XVI:114. สืบค้นเมื่อ 2023-02-25.
6. ↑  Anuradha Roma Choudhury (1994). "Hinduism". ใน Jean Holm; John Bowker (บ.ก.). *Sacred Place*. London: Pinter Ltd. p. 70. ISBN 1-85567-104-2. [...] group of seven *tīrtha*s designated as *mokṣapurī*s (holy cities/*purī* where one gains liberation/*mokṣa*), i.e. Ayodhya, Mathura, Kasi, Kanchi, Avantika, Puri, and Dvaravati.
**อัลอะเตาะบาตุลอาลิยาต** (อาหรับ: العتبات العالیات; มีอีกชื่อว่า **อัลอะเตาะบาตุลมุก็อดดะซะฮ์** (แปลว่า ธรณีประตูอันประเสริฐ)) เป็นสักการสถานอิสลามทั้งหกของอิหม่ามชีอะฮ์ใน 4 เมือง ได้แก่นาจาฟ, กัรบะลาอ์, อัลกาซิมียะฮ์ และซามัรรออ์

นาจาฟ
-----

มัสยิดอิหม่ามอะลี หนึ่งในสถานที่สำคัญในนาจาฟ
นาจาฟเป็นเมืองในภาคกลางของประเทศอิรัก ซึ่งอยู่ห่างจากแบกแดดไปทางใต้ประมาณ 160 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 2013 เมืองนี้มีประชากรโดยประมาณที่ 1,000,000 คน ถือกันว่าเป็นเมืองที่ศักดิ์สิทธิ์อันดับสามของชีอะฮ์ และเป็นศูนย์กลางทางจิตวิญญาณและอำนาจทางการเมืองของชีอะฮ์ในประเทศอิรัก เมืองนี้เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าอะลี อิบน์ อะบีฏอลิบ

กัรบะลาอ์
---------

กัรบะลาอ์
กัรบะลาอ์เป็นเมืองในประเทศอิรัก ที่เกิดเหตุการณ์ในวันอาชูรออ์ จุดสำคัญของเมืองนี้คือศาลเจ้า/สุสานผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฮุซัยน์ อิบน์ อะลี และศาลเจ้าอับบาส อิบน์ อะลี นอกจากนี้ ยังมีสุสานของลูกชายฮุซัยน์ (อะลี อักบัร) และสาวกในศาลเจ้านี้ด้วย

อัลกาซิมียะฮ์
-------------

อัลกาซิมียะฮ์
อัลกาซิมียะฮ์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไทกริส โดยมีศาลเจ้าของมูซา อัลกาซิม (อิหม่ามคนที่ 7 ของชีอะฮ์) และมุฮัมมัด อัลญะวาด (อิหม่ามคนที่ 9 ของชีอะฮ์)

ซามัรรออ์
---------

ซามัรรออ์
ซามัรรออ์เป็นเมืองที่อยู่ทางตอนเหนือของแบกแดด ซึ่งเป็นที่ฝังศพของอิหม่ามคนที่ 10 (อะลี อัลฮาดี) และอิหม่ามคนที่ 11 (ฮะซัน อัลอัสกะรี) ของชีอะฮ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kadhimiyah hawzah.net Retrieved 3 June 2018
2. ↑  Al-Atabat Al-Aliyat yjc.ir Retrieved 3 June 2018
3. ↑  َAtabat Aliyat dictionary.abadis.ir Retrieved 3 June 2018
4. ↑  The Sunna and Shi'a in history, Ofra Bengio and Meir Litvak, P. 88
5. 1 2  ArabKhani, Atabat Aliyat in Iran & Uthmani relationship (19th century), P. 23
6. ↑  Atabat-i Aliyat in Iran-Ottoman Relations in The Nineteenth Century (in Persian) academia.edu Retrieved 3 June 2018
7. ↑  Report image เก็บถาวร 2020-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน gitionline.ir Retrieved 3 June 2018
8. ↑  Hundred women will preach the teachings of Islam during the walk from Najaf to Karbala เก็บถาวร 2021-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน en.shabestan.ir Retrieved 4 June 2018
9. ↑  Al Najaf Intl เก็บถาวร 2018-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน en.hellowings.com Retrieved 4 June 2018
10. ↑  History of the shrine of Imam Ali ibn Abi Talib, peace be upon him al-islam.org
11. ↑  Karbala เก็บถาวร 2020-04-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน al-islam.org Retrieved 5 June 2018
12. ↑  The Route of Imam Husayn from Makkah to Karbala al-islam.org Retrieved 5 June 2018
13. ↑  ArabKhani, Atabat Aliyat in Iran & Uthmani relationship (19th century), P. 32
14. ↑  ArabKhani, Atabat Aliyat in Iran & Uthmani relationship (19th century), p. 34–36
**สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเซี่ยนตวนจิง** (จีน: 孝獻端敬皇后อังกฤษ: Empress Xiaoxian zhuan)(ค.ศ.1639–1660) เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิซุ่นจื้อแห่ง ราชวงศ์ชิง พระนามของพระนางมักถูกเรียกสับสนกับ นางตงเสี้ยวกวัง (จีน: 董小宛อังกฤษ: Dong Xiaowan) นางคณิกา ชื่อดังในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงต้น

พระประวัติ
----------

จักรพรรดินีเซี่ยวเซี่ยนตวนจิง เกิดในราชสกุลแมนจูเผ่า คังโกว (จีน: 董鄂อังกฤษ: Donggo) ตระกูลของพระนางอยู่ในธงสีขาวธรรมดาของแปดกองทัพ พระบิดาของพระนาง ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (จีน: 鄂硕宛อังกฤษ: E'shuo) ในราชสำนักชิงในขณะที่พระมารดา เป็นชาวฮั่นถิ่นฐานเดิมของพระนางอยู่ในในมณฑลเหลียวหนิง.

ได้เข้าถวายตัวเป็นราชบาทบริจาริกาเมื่อพระชนมายุ 18 พระชันษา และเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิซุ่นจื้อเป็นอย่างมาก พระนางได้รับการสถาปนาพระยศ เป็นเซียนเฟย (จีน: 贤妃 อังกฤษ: Consort Xian) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ.1656 และได้รับการสถาปนาพระอิริยายศเป็น หวงกุ้ยเฟย (จีน: 皇贵妃 อังกฤษ: Imperial Noble Consort) ในเดือนมกราคม 1657

ต่อมาต่งเอ้อเฟย์ให้กำเนิดโอรสในปี ค.ศ. 1657 แต่ได้สิ้นพระชนม์ก่อนที่จะถึงพระชันษาหนึ่งปี การที่พระโอรสองค์นี้สิ้นพระชนม์ ส่งผลให้พระอัครมเหสีต่งเอ้อและจักรพรรดิซุ่นจื้อ ทรงเสียพระทัยเป็นอย่างมาก ทำให้พระอัครมเหสีต่งเอ้อล้มป่วยลงและสิ้นพระชนม์ ในปี ค.ศ. 1660 รวมพระชันษาได้ 21 ปี การที่พระสนมองค์โปรดสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันนี้ทำให้จักรพรรดิซุ่นจื้อทรงเสียพระทัยเป็นอย่างมาก ถึงกับทรงงดออกว่าราชกิจเป็นเวลาห้าวันเพื่อไว้อาลัยแก่พระสนมพระองค์นี้ พระศพของพระมเหสีต่งเอ้อถูกฝังอยู่ในสุสานราชวงศ์ชิงตะวันออก

พระอิศริยยศหลังสิ้นพระชนม์
--------------------------

ต่งเอ้อเฟย์ได้รับการสถาปนาหลังสิ้นพระชนม์ พระนามดังนี้:

* **Empress Xiaoxian zhuanghe zhide xuanren wenhui duanjing**  
孝獻莊和至德宣仁溫惠端敬皇后

อ้างอิง
-------

* Ranks of Imperial Consorts in China#Qing
* Qing Dynasty nobility


| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเซี่ยวเซี่ยนตวนจิง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดินีเซี่ยวซือเกา** |  |  **สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิชิง (สถาปนาภายหลังสิ้นพระชนม์)**  |  | **จักรพรรดินีเซี่ยวอี๋ฉุน**

 |
รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก
รถไฟใต้ดินมอสโก
รถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ในฮ่องกง
รถไฟฟ้าแอร์เออแอร์
สถานีฉัตรปติศิวาชีของมุมไบ สถานีรถไฟที่พลุกพล่านที่สุดในประเทศอินเดีย
**การขนส่งสาธารณะ** คือบริการคมนาคมขนส่งผู้โดยสารที่สามารถใช้ได้โดยสาธารณชน ซึ่งแตกต่างจากรถแท็กซี รถร่วม หรือรถเมล์เช่าเหมาคันที่จะไม่รับผู้โดยสารแปลกหน้าหากไม่มีการตกลงกันก่อนล่วงหน้า

วิธีการขนส่งสาธารณะรวมไปถึงรถประจำทางสาธารณะ รถราง รถลาก และรถไฟ แล้วยังหมายรวมถึงระบบขนส่งมวลชนเช่นรถไฟฟ้าและรถไฟฟ้าใต้ดินและเรือข้ามฟาก สายการบิน รถทัวร์ และรถไฟระหว่างเมืองมักจะใช้ในการขนส่งผู้โดยสารระหว่างเมือง มีการพัฒนาเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงในหลายพื้นที่ทั่วโลกอีกด้วย

การขนส่งสาธารณะส่วนใหญ่ให้บริการโดยมีกำหนดเวลา แท็กซี่ร่วมให้บริการเมื่อมีผู้โดยสารหรือมีผู้โดยสารเต็มคันแล้วแต่กรณี ระบบการขนส่งที่เป็นโครงข่ายรองมีให้บริการในพื้นที่ที่มีประชากรน้อยหรือในพื้นที่ที่ต้องการการให้บริการส่งถึงหน้าบ้าน

การขนส่งสาธาณะในมหานครมีความแตกต่างในพื้นที่เอเซีย อเมริกาเหนือ และยุโรปเป็นอย่างมาก ในเอเซียการขนส่งมวลชนมีผู้ให้บริการคือบริษัทเอกชนหรือมหาชนที่แสวงหาผลกำไรและผู้ลงทุนทางการอสังหาริมทรัพย์ ในอเมริกาเหนือ หน่วยงานด้านการขนส่งมวลชนเป็นผู้ดูแลการบริการขนส่งสาธารณะ ในยุโรป รัฐบาลมักมอบหมายให้บริษัทเอกชนเป็นผู้ดูแลจัดการการขนส่งสาธารณะ

บริการขนส่งสาธารณะได้รับกำไรจากการเก็บค่าโดยสารซึ่งอาจจะขึ้นอยู่กับระยะทางของการเดินทางหรืออาจจจะเก็บแบบราคาเดียวก็ได้ หากมีจำนวนผู้โดยสารมากและราคาค่าเดินทางสูงพอก็อาจจะทำให้มีกำไรได้ ทั้งนี้รัฐบาลอาจจะอัดฉีดเงินภาษีเพื่อสนับสนุนการดำเนินงาน เมืองบางเมืองมีการให้บริการขนส่งสาธารณะที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายโดยรัฐบาลเป็นผู้ออกค่าดำเนินงานทั้งหมด

เหตุผลทางประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ทำให้มีการใช้การขนส่งสาธารณะในรูปแบบที่แตกต่างกันไป ประเทศในโลกเก่ามักมีระบบที่น่าเชื่อถือและครอบคลุมพื้นที่ใหญ่ซึ่งให้บริการเมืองที่มีประชากรมากแต่เดิม ทั้งนี้ประเทศในโลกใหม่มักประสบปัญหา "คนเมือง" และมีระบบขนส่งมวลชนที่ไม่ทั่วถึง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-14. สืบค้นเมื่อ 2013-12-28.
2. ↑  "Rail integrated communities in Tokyo". JTLU.org.
3. ↑  "Lessons from Japanese Experiences of Roles of Public and Private Sectors in Urban Transport". Japan Railway & Transport Review. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-26. สืบค้นเมื่อ 2013-12-28.
**วินเซนต์ เดอ ปอล** (ฝรั่งเศส: *Vincent de Paul*; 24 เมษายน 1581 – 27 กันยายน 1660) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศสผู้ได้อุทิศตนทำงานด้านสังคมสงเคราะห์จนได้ชื่อว่าเป็น "บิดาแห่งนักสังคมสงเคราะห์"

ประวัติ
-------

แว็งซ็อง เดอ ปอล เกิดในครอบครัวชาวนา เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1581 ในจังหวัดล็องด์ (Landes) ที่หมู่บ้านปุย (Pouy) ใกล้เมืองดักซ์ (Dax) ประเทศฝรั่งเศส ในปัจจุบันหมู่บ้านที่เดอ ปอลเกิดนั้นชาวบ้านเรียกว่า หมู่บ้านนักบุญแว็งซ็อง เดอ ปอล

แว็งซ็อง เดอ ปอล เป็นบุตรคนที่สามของบิดามารดาที่มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน ตลอดวัยเด็กเขาอยู่ในฟาร์มของ บิดา มารดา และเคยไปเฝ้าฝูงสัตว์ตั้งแต่เยาว์ ดังนั้น เขาจึงผ่านวัยเด็กในท่ามกลางธรรมชาติ ชอบการอยู่สันโดษและการสำรวมใจ

เดอ ปอลเป็นเด็กที่มีสติปัญญาว่องไวและเป็นที่สังเกตของบาทหลวง อธิการโบสถ์และผู้พิพากษาในหมู่บ้าน เดอ ปอลเข้าเรียนที่ โรงเรียนกอร์เดอลีแยร์ (Cordeliers) ที่เมืองดักซ์และในปี ค.ศ. 1596 แว็งซ็อง เดอ ปอล ได้รับศีลโกนและอนุกรมน้อย หลังจากนั้นท่านได้เดินทางไปเมืองตูลูซ เพื่อเข้าศึกษาทางเทววิทยา จะกระทั่งปี ค.ศ. 1600 ท่านได้รับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงในเมื่ออายุไม่ถึง 19 ปี

เมื่อเดอ ปอลอายุ 19 ปีเขาจึงตัดสินใจบวชเป็นบาทหลวงและได้ศึกษาชีวิตของพระคาร์ดินัล เดอ เบรุลเลอ และของนักบุญฟร็องซัว เดอ ซาลอย่างจริงจัง ซึ่งต่อมาได้มีอิทธิพลทำให้ท่านได้อุทิศตนเข้าหาพระคริสต์ทั้งกายและใจ แว็งซ็อง เดอ ปอล ได้เป็นอธิการโบสถ์กลีซีในกรุงปารีส และได้เป็นบาทหลวงที่ดูแลพวกทาส ทั้งได้เป็นผู้อำนวยการขององค์การการกุศลต่าง ๆ ในกรุงปารีสอีกหลาย ๆ องค์การ อันทำให้ท่านได้กลายเป็นผู้มีอิทธิพลในราชสำนักด้วย เดอ ปอลเป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มสตรีและกลุ่มสัตบุรุษ ให้ทำการช่วยเหลือคนยากจน ท่านได้รับประกันที่จะช่วยเหลือพวกคนจน พวกทาส พวกนักโทษ และพวกที่น่าสงสาร ด้วยการที่ท่านได้พยายามขจัดพวกขี้เกียจทำงานแล้วมานั่งขอทาน โดยพยายามหางานให้พวกเขาทำ ท่านได้ให้ความช่วยเหลือในพื้นที่ที่มีความอดอยาก และโรคติดต่ออันมีสาเหตุมาจากสงคราม

งานที่เด่นของ แว็งซ็อง เดอ ปอล 2 ชิ้นคือ ความมีใจร้อนรนของท่านต่องานแพร่ธรรมท่ามกลางคนบ้านนอกโดยได้ตั้งคณะแพร่ธรรม (Congregation of the Mission) สำหรับการนี้โดยเฉพาะ คือสำหรับจะสร้างบาทหลวงตามหมู่บ้านต่าง ๆ และงานอีกชึ้นหนึ่งก็คือความเอาใจใส่เป็นห่วงที่จะพยายามยกฐานะของชนชั้นกรรมาชีพในเมืองหลวงให้สูงขึ้นโดยได้ตั้งคณะธิดาเมตตาธรรมแห่งนักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล โดยความร่วมมือของนักบุญหลุยส์ เดอ มารียัก


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **Vincent de Paul**

วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***Vincent de Paul***

อ้างอิง
-------

* นักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล เก็บถาวร 2010-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Life of St. Vincent de Paul by F. A. Forbes
* The life of St. Vincent de Paul (1856)
* Founder Statue in St Peter's Basilica
* Vincent on Leadership: The Hay Project
* "St. Vincent of Paul, Confessor", *Butler's Lives of the Saints*
**ไฮด์** (อังกฤษ: hyde) (ญี่ปุ่น: ハイド) อ่านว่า "ไฮโดะ" ใน ภาษาญี่ปุ่น และ "ไฮด์" ใน ภาษาอังกฤษ) เป็นนักร้องนำวง L'Arc~en~Ciel วง เจ-ร็อก ชื่อดัง ประวัติของเขาไม่แน่ชัดนัก ทั้งวันเกิดและชื่อจริงของเขาเป็นความลับทั้งหมด นอกจากนี้เขายังเป็นรู้จักในฐานะศิลปินเดี่ยวภายใต้สังกัด Haunted Records ในเครือ Sony Music อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2000 ไฮด์ ได้แต่งงานกับนางแบบ โออิชิ เมกุมิ และมีลูกชายหนึ่งคน

ชื่อของไฮด์ในภาษาอังกฤษจะสะกดตัวพิมพ์เล็กหมด hyde

ประวัติ
-------

บ้านเกิดของไฮด์ อยู่ที่วากายาม่า ในแถบคันไซของญี่ปุ่น ตั้งแต่เด็กไฮด์มักจะถูกแม่ของเขาจับให้แต่งตัวเป็นผู้หญิงเสมอ และเมื่อเขาอายุได้แปดขวบ เขาก็เริ่มหันมาฟังเพลง โดยแนวเพลงที่เขาชอบคือ เฮฟวี่ เมทัล หลังจากนั้นเขาก็เข้าสู่วงการครั้งแรกโดยตั้งวงดนตรีที่ชื่อ Jerusalem's Rod ขึ้นมา โดยเขาเป็นมือกีตาร์ และออกแสดงสดตามที่ต่าง ๆ จนกระทั่งเขาได้พบกับ เท็ตสึ ซึ่งในขณะนั้นเป็นมือเบสของวงอื่น ครั้งแรกที่พบกันเท็ตสึเข้าใจว่าไฮด์เป็นผู้หญิง แต่เมื่อได้ฟังเสียงจึงรู้ว่าไม่ใช่ และรู้สึกประทับใจในความสามารถในการร้องเพลงของไฮด์ จึงเริ่มเข้ามาทำความรู้จักและทาบทามให้มาเป็นนักร้อง เท็ตสึต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าไฮด์จะยอมอำลาวงเก่า และออกมาเป็นสมาชิกของ "L'Arc~en~Ciel"

และในปี ค.ศ. 2000 ทางวงได้พักงานชั่วคราว ซึ่งตอนนี้เองที่ไฮด์เริ่มงานโซโล่ของตัวเอง โดยออกอัลบั้มและซิงเกิลออกมามากมาย รวมทั้งเล่นหนังเรื่อง *Moon Child* กับนักร้องชื่อดังอย่าง แก๊กต์ อีกด้วย

จนกระทั่งปี ค.ศ. 2003 ทางวงก็กลับมารวมตัวอีกครั้ง และพักอีกครั้งในปี ค.ศ. 2006 ไฮด์ได้แต่งเพลง "Glamorous Sky" ซึ่งใช้ประกอบหนังที่สร้างจากการตูนญี่ปุ่นเรื่อง นานะ และเพลงนี้ยังได้ มิกะ นากาชิม่า ผู้สวมบทนานะ มาร้องให้อีกด้วย นอกจากนี้ทั้งสองยังได้แสดงสดในรายการ มิวสิกสเตชัน ด้วยกัน โดยไฮด์เล่นกีตาร์

เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2006 ไฮด์ได้ออกซิงเกิล Season's Call ซึ่งใช้ประกอบการ์ตูน อะนิเมะ เรื่อง Blood+

ไฮด์กลับเข้ามาในวงอีกครั้งเพื่องฉลองครบ 15 ปี L'Arc~en~Ciel และออกซิงเกิล SEVENTH HEAVEN, MY HEART DRAWS A DREAM, DAYBEARK'S BELL และ HERRY XMASออกมา ซึ่งhyde เป็นคนแต่งเนื้อเพลง

ปัจจุบันได้ออกอัลบั้มล่าสุด อัลบั้ม KISS กับวง L'Arc~en~Ciel

ผลงานเพลง
---------

### ดีวีดี

* *Roentgen Stories* (2004)
* *FAITH Live* (2006)

### อัลบั้ม

* *Roentgen* (2002)
* *Roentgen Overseas Version* (2002)
* *666* (2003)
* *roentgen.ENGLISH* (2004)
* *FAITH*  (2006)
* *FAITH, U.S. Version* (2006)

### ซิงเกิล

* *Evergreen* (2001) #1 Japan
* *Angel's Tale* (2001)
* *Shallow Sleep* (2002)
* *Hello* (2003) #1 Japan
* *Horizon* (2003)
* *Countdown* (2005) #1 Japan
* *Season's Call* (2006) #1 Japan

อ้างอิง
-------

1. ↑  www.imdb.comข้อมูลหนังเรื่อง Moon Child
2. ↑  Mika Nakashima, Hyde - GLAMOROUS SKY จากรายการ Music Station วันที่ 26 สิงหาคม ปี2005
3. ↑  www.sonymusic.co.jpข้อมูลผลงานทั้งหมดของไฮด์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* HYDEIST (official site)
* HAUNTED RECORDS (record label) เก็บถาวร 2016-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* HALLOWEEN OF THE LIVING DEAD (official site) เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* TOFU RECORDS (artist page)
* Hideto Takarai ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* J!-ENT 2006 Interview (J!-ENT Interview)
* J!-ENT 2006 Article (J!-ENT HYDE Hollywood and Anaheim Concert Coverage)
**ธงชาติกรันโกลอมเบีย** ออกแบบโดยฟรันซิสโก เด มิรันดา เป็นธงไตรรงค์ แถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง สำหรับใช้เป็นธงชาติของสาธารณรัฐเวเนซุเอลาที่ 1 ต่อมาประเทศเอกวาดอร์ โคลอมเบีย และเวเนซุเอลา ต่างได้นำเอามาดัดแปลงเป็นแบบธงชาติของตนเองสืบมาจนถึงปัจจุบัน

พัฒนาการธง
----------

### แบบธงฟรันซิสโก เด มิรันดา

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |
| ธงผืนที่ 1 ค.ศ. 1801 | ธงผืนที่ 2 ได้โบกสะบัดครั้งแรกที่ ลา เวลา เด โคโร ค.ศ. 1806 | ธงผืนที่ 3 แบบธงที่ได้รับการรับรองจากสภาแห่งชาติ ค.ศ. 1811 | สาธารณรัฐเวเนซุเอลา ที่ 1 ค.ศ. 1811 |

### ค.ศ. 1819-1820

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |
| อัตราส่วนของแถบ 2:1:1 | อัตราส่วนของแถบ 3:2:1 | อัตราส่วนของแถบ 2:1:1 | อัตราส่วนของแถบ 3:2:1 |

ธงผืนที่ 1 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1819 โดยมีแบบอย่างจากธงชาติเวเนซุเอลา ค.ศ. 1811 ประกอบตราแผ่นดินที่กลางผืนธง ธงผืนแรกได้ใช้จนถึงวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1820

### ค.ศ. 1820-1821

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |
| อัตราส่วนของแถบ 2:1:1 | อัตราส่วนของแถบ 3:2:1 | อัตราส่วนของแถบ 2:1:1 | อัตราส่วนของแถบ 3:2:11 |

10 มกราคม ค.ศ. 1820 จังหวัดกุนดินามาร์กา ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ ต่มาได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินสำหรับเขตการปกครองเวเนซุเอลา รัฐสภาแห่งสหภาพได้ประกาศใช้ตราแผ่นดินของกุนดินามาร์กาประกอบบนธงเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1821 ในความเป็นจริง ธงของกุนดินามาร์กาในช่วงเวลานั้นได้ใช้ธงสามสีของสหภาพซึ่งมีสถานะธงชาติของเขตการปกครองเวเนซุเอลาอย่างเป็นทางการ ในบางแห่งยังมีการใช้ธงที่มีตราแผ่นดินอยู่กลางผืนธง ธงผืนที่ 2 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1821

### ค.ศ. 1821-1830

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |
| ธงแบบที่ 1 | ธงแบบที่ 2 | ธงแบบที่ 3 |

ธงผืนที่ 3 ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1821 โดยได้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดินโดยเพิ่มข้อความจารึกในแถบว่า *Republica de Colombia* ภายในมีรูปขวานมัดหวายประกอบธนู รองรับด้วยกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์

### ธงแบบนำเสนอ ค.ศ. 1822

  

เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 กัวยากิลได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ โดยได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินแบบใหม่ โดยเพิ่มจำนวนดวนบนธง 9 ดวง และ 12 ดวงตามลำดับ ซึ่งเดิมมี 3 ดวงใบบางแห่งยังมีการใช้ธงที่ไม่ปรากฏรูปดาว โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับลงมาเป็นสีฟ้าหม่น ธงผืนที่ 4 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1830

ธงชาติในปัจจุบัน
----------------

* ธงชาติโคลอมเบียธงชาติโคลอมเบีย
* ธงชาติเอกวาดอร์ธงชาติเอกวาดอร์
* ธงชาติเวเนซุเอลาธงชาติเวเนซุเอลา

โคลอมเบียและเอกวาดอร์ ยังคงใช้ธงชาติอัตราส่วนของแถบ 2:1:1 โดยในส่วนของธงราชการ และ ธงกองทัพของโคลอมเบียนั้น ประกอบตราแผ่นดินธงที่ใจกลางธง ในส่วนของเอกวาดอร์ โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับเพิ่มมาเป็นสีน้ำเงินเข้ม. และ เวเนซุเอลา ยังใช้ธงชาติที่มีอัตราส่วนของแถบ 1:1:1 กลางธงมีรูปกลุ่มดาว 7 ดวงสีขาว ซึ่งการจัดวางกลุ่มดาวนั้นได้มีการแก้ไขแบบในช่วงเวลาที่มีความผันผวนทางการเมือง.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ธงชาติกรันโกลอมเบีย**

* Flags of The World, Gran Colombia
**การคุกคาม** เป็นพฤติกรรมต่าง ๆ ที่น่ารังเกียจและทำให้ความหวาดกลัว ส่วนมากแล้วการคุกคามจะมีลักษณะเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามหรือทำให้ผู้อื่นอับอาย ส่วนในทางกฎหมายจะมีลักษณะเป็นการก่อกวน สร้างความไม่พอใจ ความไม่สบายใจและการข่มขู่ การคุกคามยังการเลือกปฎิบัติเพื่อทำให้บุคคลอื่น ๆ เสียสิทธิประโยชน์ของบุคคลของตน หากมีการคุกคามบ่อยครั้งจะเป็นการยกระดับไปสู่การข่มเหงรังแก

ชนิด
----

### อิเล็กทรอนิกส์

เป็นทฤษฎีสมคบคิดที่ว่ารัฐบาลจะเป็นทำการทรมาน โจมตีและคุกคามเป้าหมายด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือการทรมานทางจิตโดยใช้รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าหรืออาวุธคลื่นอิเล็คโทรแมคเนติก ยกตัวอย่างเช่น นักจิทวิยาหลายคนได้เสนอหลักฐานการใช้คนที่มีอาการประสาทหลอนทางการได้ยิน โรคหลงผิดหรือความผิดปกติทางจิตอื่น ๆ เพื่อทำลายชื่อเสียงเป้าหมายบนชุมชนออนไลน์

### โลกออนไลน์

บทความหลัก: การระรานทางไซเบอร์
การจำแนกการระรานทางไซเบอร์ สถิติจากหน่วยงานป้องกันโรคติดต่อในสหรัฐอเมริกาตัวอย่างจากวัยรุ่นสหรัฐ ค.ศ. 2008
เป็นการคุกคามโดยใช้คำหยาบ การดูถูกและความคิดเห็นเชิงลบต่อเป้าหมาย เช่นพูดดูถูกสำเนียงภาษา เชื้อชาติ เพศ ศาสนาของเป้าหมายซึ่งมักเกิดขึ้นในห้องสนทนาออนไลน์ นอกจากนี้ยังมีการนำรูปภาพส่วนตัว รูปครอบครัวของเหยือไปโพสต์บนโซเชียลมีเดียเพื่อให้เกิดความอับอายและเกิดความทุกข์

### ตำรวจ

คือการที่ตำรวจหรือผู้บังคับใช้กฎหมายปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมต่อเหยื่อโดยการใช้กำลังเกิดกว่าเหตุ การบังคับขู่เข็ญ เหยียดสีผิวเชื้อชาติและเพศหรื่ออื่น ๆ ที่ดูเหมือนเป็นการเลือกปฏิบัติ

### เชื้อชาติ

เป็นการคุกคามบุคคลที่มีเชื้อชาติต่างจากตน โดนอาจจะเป็นการคุกคามในเชิงเหยีดหนือแสดงท่าทางที่ทำให้ผุ้ถูกคุกคามรู้สึกอาย

### ศาสนา

เป็นการคุกคามบุคคลที่มีความเชื้อและศาสนาต่างจากตนเอง การคุกคามแบบนี้อาจรวมถึงการบังคับให้พูดโดยไม่สมัครใจ

### เพศ

บทความหลัก: การคุกคามทางเพศ
ลักษณะเป็นการแสดงพฤติกรรมที่ไม่ดีทั้งกายและวาจาต่อเพศของเหยื่อ การคุกคามเช่นนี้เกิดขึ้นได้ทุกที่ แต่มักเกิดขึ้นในที่ทำงาน โรงเรียน และกองทัพ ซึ่งส่วนมากแล้วมักเกิดขึ้นกับผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554
2. 1 2  Weinberger, Sharon (January 14, 2007). "Mind Games". *Washington Post*. สืบค้นเมื่อ 12 January 2014.
3. ↑  Kershaw, Sarah (November 12, 2008). "Sharing Their Demons on the Web". *The New York Times*.
4. ↑  Monroe, Angela (November 12, 2012). "Electronic Harassment: Voices in My Mind". *KMIR News*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 13, 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-02-25.
5. ↑  Olga Pochechueva. *EMR Deliberately Directed At You* — Moscow: LOOM Publishing, 2015 (in Russian). — 30 p. — ISBN 978-5-906072-09-2
6. ↑  Hertz, M. F.; David-Ferdon, C. (2008). *Electronic Media and Youth Violence: A CDC Issue Brief for Educators and Caregivers* (PDF). Atlanta (GA): Centers for Disease Control. p. 9. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-09-26. สืบค้นเมื่อ 2015-02-03.
7. ↑  Ybarra, Michele L.; Diener-West, Marie; Leaf, Philip J. (December 2007). "Examining the overlap in internet harassment and school bullying: implications for school intervention". *Journal of Adolescent Health*. **41** (6 Suppl 1): S42–S50. doi:10.1016/j.jadohealth.2007.09.004. PMID 18047944.
8. ↑  Maeve Duggan. PEW Research Center. 2014. "Online Harassment". "".
9. ↑  "EEOC Home Page". *www.eeoc.gov*. สืบค้นเมื่อ 2016-04-29.
**มุก** (ญี่ปุ่น: ムック; โรมาจิ: *Mukku*; อังกฤษ: MUCC) เป็นวงดนตรีแนวร็อควิชวลเคของญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี1997โดยทัตสึโร่(ร้องนำ)มิยะ(กีต้าร์)ซาโตจิ(กลอง)และฮิโระ(มือเบสอดีตสมาชิก)
โดยชื่อวงมาจากตัวละครจากรายการโทรทัศน์สำหรับเด็กของญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า" Gachapin Hirake! Ponkikki"ทางช่องฟูจิทีวี ชื่อวงนั้นบางครั้งเรียกอีกอย่างว่า"69"ซึ่งพ้องเสียง"มุคุ"ในภาษาญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

เริ่มก่อตั้งวง
MUCCก่อตั้งในปี1997โดยมิยะ ทัตสิโร่ ซาโตจิและฮิโระ(อดีตมือเบส)โดยเริ่มจากการโคฟเวอร์(เล่นดนตรีเลียนแบบเพลงของศิลปินที่ชื่นชอบ)
โดยตอนนั้นได้โคฟเวอร์วงThe Blue HeartsและGlay 
ต่อมาในปี1999ฮิโระได้ลาออกจากวง และยุคเคซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็กของมิยะ ก็ได้เข้าร่วมวงในตำแหน่งมือเบส
ในเดือนธันวาคม MUCCก็ได้ออกEPชื่อว่า"Antique"และอัลบั้มแรกในชื่อ"Tsūzetsu"(สึเซตสึ)ในเดือนมกราคมปี2002
และในปี2002,พวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับค่าย"Shu"ซึ่งเป็นค่ายเล็กที่อยู่ในสังกัดของค่ายใหญ่" Danger Crue"และได้ออกอัลบั้มที่สองในชื่อ"Hōmura Uta"(โฮวมุระ อุตะ)

เดบิวช์ในยุโรป
MUCCเริ่มเดบิวช์ในยุโรปในเดือนสิงหาคมปี2005และได้เข้าร่วมเทศกาลดนตรี"Wacken Open Air"ของประเทศเยอรมันและในปีต่อมาได้เข้าร่วมแสดงในงาน"Otakon"ของประเทศอังกฤษ
จากนั้นในปี2007MUCCก็ได้กลับมาแสดงในอังกฤษอีกครั้งในงานเทศกาลดนตรี"JRock Revolution Festival"

แนวดนตรีที่แปลกใหม่
MUCCเริ่มต้นปี2010ด้วยคอนเสิร์ตในเดือนกุมภาพันธ์ที่ NHK HALLและในคอนเสิร์ตดังกล่าว
พวกเขาได้ประกาศกำหนดออกวางจำหน่ายอัลบั้มใหม่ในชื่อ"Karma"ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน ซึ่งอัลบั้มดังกล่าวเป็นการผสมผสานระหว่างดนตรีแดนท์,ดิสโก้
กับเพลงฮาร์ดร็อคและเมทัลที่เป็นแนวเพลงของวงมาก่อนอยู่แล้ว

ในเดือนพฤษภาคมปี2011 ในไลฟ์คอนเสิร์ต"Mucc History Gigs 97～11"ที่บุโดกัน MUCCก็ได้ประกาศย้ายสังกัดไปอยู่กับค่าย"Sony Music Associated Records"
และได้วางจำหน่ายซิงเกิล"Akatsuki"ทั้งในคอนเสิร์ตและดิจิทัลดาวน์โหลด ซึ่งรายได้ทั้งหมดบริจาคให้ผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวใหญ่และสึนามิในโทโฮคุ
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พวกเขาได้ออกซิงเกิล"Nirvana"ซึ่งใช้เป็นเพลงOPประกอบการ์ตูนอนิเมะเรื่อง"Inu x Boku SS"หลังจากที่ก่อนหน้านี้ซิงเกิล"Chain Ring"
และ"Yakusoku"ก็เคยได้ใช้ประกอบในการ์ตูนอนิเมะมาก่อนแล้ว

สมาชิก
------

ทัตสึโร่(逹瑯) / ร้องนำ
เกิดวันที่21สิงหาคม กรุ๊ปเลือดเอ

* นอกจากเป็นสมาชิกของวงมุคคุแล้ว ยังเป็นสมาชิกให้กับวงคาราซุ(カラス)ซึ่งก่อตั้งในปีค.ศ2009

ร่วมกับ ฮิโรโตะ(มือกีต้าร์วงอลิสไนน์),มิสึกิ(มือกีต้าร์วงSadie),Dunch(มือเบสวงJealkb)และเคนโซ(มือกลองวงAyabie)อีกด้วย

มิยะ(ミヤ) / กีต้าร์
เกิดวันที่26กรกฎาคม กรุ๊ปเลือดโอ

ยุคเค(YUKKE) / เบส
เกิดวันที่5กันยายน กรุ๊ปเลือดเอ

ซาโตจิ**(SATOち) / กลอง**
เกิดวันที่12สิงหาคม กรุ๊ปเลือดเอ

ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง
------------------

* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
* ムック オフィシャルブログ『MUCC THE RIPPER〜切り裂きムック〜』- บล็อกอย่างเป็นทางการ
* ムック オフィシャル Myspace

อ้างอิง
-------
**ไบรอน อัลเดมาร์ โมเรโน รัวเลส** (สเปน: *Byron Aldemar Moreno Ruales* เกิดเมื่อ 23 พฤศจิกายน 1969) เป็นผู้ตัดสินกีฬาฟุตบอลชาวเอกวาดอร์และผู้ลักลอบขนยาเสพติด

อาชีพผู้ตัดสิน
--------------

18 มิถุนายน 2002ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 โมเรโนได้รับหน้าที่เป็นผู้ตัดสินในเกมส์รอบ 16 ทีมสุดท้ายระหว่างอิตาลีกับเกาหลีใต้เจ้าภาพ ทีมชาติอิตาลีแพ้ให้กับเจ้าภาพ 2-1 ประตูในช่วงต่อเวลาพิเศษ การตัดสินของเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากทั้งเรื่อง การให้จุดโทษกับเกาหลีใต้ในครึ่งเวลาแรก (อย่างไรก็ตามจันลุยจี บุฟฟอนสามารถเซฟเอาไวได้) อีกทั้งยังตัดสินลูกโกลเดนโกลของดามีอาโน ตอมมาซีให้เป็นลูกล้ำหน้านอกจากนี้ยังมีการให้ใบเหลืองที่ 2 ให้ฟรันเชสโก ตอตตีข้อหาฟุ่งล้มในเขตโทษของฝั่งเกาหลีใต้ทั้ง ๆ ที่อยู่หากจากลูกฟุตบอล 40 หลา

เดือนกันยายน 2002 โมเรโนถูกห้ามไม่ให้ตัดสินกว่า 20 เกมและได้รับการสอบสวนโดยเจ้าหน้าที่สหพันธ์ฟุตบอลเอกวาดอร์เนื่องจากการตัดสินที่ไม่โปร่งใส่ในลีกเซริเออา เกมระหว่างเอเล.เด.อู. กิโตกับบาร์เซโลนา เอเซ.เซ. นอกจากนี้ช่วง 2-3 เดือนหลังฟุตบอลโลกฟีฟ่าได้มีการสอบสวนหลังได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในญี่ปุ่น อิตาลีและอเมริกาใต้

ถูกจับกุม
---------

โมเรโนถูกจับเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2010 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีขณะพยายามลักลอบนำเข้าเฮโรอีนน้ำหนักหกกิโลกรัม ในเดือนมกราคม 2011 เขาได้รับสารภาพผิดในข้อกล่าวหาในศาลนิวยอร์กซึ่งโทษนี้อาจติดคุกถึง 10 ปี เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2011 โมเรโนถูกตัดสินให้จำคุก 2 ปีครึ่งในข้อหาลักลอบนำเข้าเฮโรอีน 26 เดือนหลังจากนั้นเขาได้รับการปล่อยตัวออกจากคุกและกลับสู่เอกวาดอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Fifa investigates Moreno". *BBC News*. 2002-09-13.
2. ↑  "Soccer Referees on Run, and They Can't Hide". The New York Times. 21 June 2002.
3. ↑  "Referee suspended for 20 matches". Soccernet. 2002-09-11. สืบค้นเมื่อ 2006-08-06.
4. ↑  "FIFA investigates Moreno". Soccernet. 2002-09-13. สืบค้นเมื่อ 2006-08-06.
5. ↑  "Fifa investigates Moreno". *BBC News*. 2002-09-13.
6. ↑  "L'arbitro che eliminò l'Italia da Corea 2002 arrestato a New York con sei chili di eroina". La Repubblica. 2010-09-21. สืบค้นเมื่อ 2010-09-21.
7. ↑  *Ex-Referee Byron Moreno Pleads Guilty To Heroin Smuggling*
8. ↑  *Ex-referee sentenced to 2½ years*
9. ↑  ""Byron Moreno enfrenta otra indagación"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-06. สืบค้นเมื่อ 2018-11-27.

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

WikinewsWikinews
วิกิข่าว มีข่าวเกี่ยวกับบทความ:   
**Former Ecuadorian football referee Byron Moreno arrested for drug smuggling**

* 2002 FIFA World Cup profile (archive)
**วัดพระมหาธาตุราชบวรวิหาร** (ลาว: ວັດມະຫາທາດຣາຊະບໍວອນວິຫານ) หรือ **วัดธาตุน้อย** เป็นวัดตั้งอยู่บนถนนเจ้าฟ้างุ้ม ในหลวงพระบาง ประเทศลาว ติดกับวัดหอเซียงวรวิหาร สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2091 ในสมัยสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช

จากจารึกของวัดระบุว่าเกี่ยวข้องกับงานประเพณีโบราณ คือ การกัลปนาที่ดิน ที่นา ข้าวัด และการส่งส่วย ในศักราช 910 (พ.ศ. 2091) พระราชอัยกามหาเทวีเจ้า (น่าจะหมายถึงยายของสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช หรือพระมเหสีของพระเมืองเกษเกล้า มากกว่าย่าของสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช) ทรงตั้งพระมหาธาตุและถวายข้าไพร่แก่อาราม กำหนดให้บ้านโคม บ้านคาง บ้านโจน ส่งส่วยข้าว (งวดข้าว) บ้านใหม่ บ้านจีม และ บ้านซวากส่งส่วยหมาก (งวดหมาก) ตามที่กำหนดและนาพูภู (ภูกูด) และถวายนาข้าว พระพุทธรูป ข้าทาส ไว้แก่วัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ สิมสถาปัตยกรรมแบบล้านช้าง ซึ่งหลังเดิมถูกพายุพัดทำลายลงไปเมื่อ พ.ศ. 2443 และได้สร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2450–2455 โดนเจ้ามหาอุปราชบุนคง มีการบูรณะวัดอยู่หลายครั้ง เช่นเมื่อ พ.ศ. 2494 ได้รื้อหลังคาใหม่ ก่อผนังปูน มีการติดลายทอง ทำหน้าบันใหม่ มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง

ธาตุเป็นเจดีย์ทรงปราสาทที่แสดงอิทธิพลศิลปะล้านนาในพุทธศตวรรษที 21 อย่างมาก อย่างไรก็ตาม รายละเอียดของเจดีย์องค์นี้แตกต่างพอสมควรไปจากเจดีย์ล้านนา ซึ่งความแตกต่างดังกล่าวอาจแสดงให้เห็นว่าเจดีย์องค์นี้ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ในระยะหลังด้วย ธาตุอยู่ในผังสี่เหลี่ยม ไม่ยกเก็จ (ล้านนามักสร้างฐานยกเก็จเสมอ) ฐานบัวสองชั้นที่มีท้องไม้คั่นกลาง แต่กลับไม่เพิ่มมุมใดๆ ฐานดังกล่าวรองรับเรือนธาตุในผังเพิ่มมุม ซ้อนกันตามรูปแบบเจดีย์ล้านนา เรือนธาตุมีซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูป ถัดขึ้นไปเป็นหลังคาลาด และส่วนยอดเป็นเจดีย์ทรงระฆัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาธาตุ (ธาตุน้อย)". ฐานข้อมูลศิลปกรรมเอเซียอาคเนย์ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.
2. ↑  "มหาธาตุ". ฐานข้อมูลศิลปกรรมในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-29. สืบค้นเมื่อ 2021-08-29.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดพระมหาธาตุราชบวรนิหาร**
**วัดอินแปง** (ลาว: ວັດອິນແປງ) เป็นวัดในเวียงจันทน์ ประเทศลาว เป็นวัดเก่าแก่ ไม่ทราบว่าสร้างขึ้นสมัยใด แต่จากหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ใบเสมาหิน พระพุทธรูป เสาหิน ซึ่งเป็นวัฒนธรรมสมัยมอญและขอม แต่วัตถุเหล่านี้อาจมีการเคลื่อนย้ายมาก็ได้ สำหรับชื่อว่า คำว่า "อิน" อาจนำมาจากคำว่าพระอินทร์ อาจเป็นไปได้ว่าสร้างขึ้นเพื่อเป็นศาสนาสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาพราหมณ์ หรือสถานที่ทางศาสนาสมัยมอญหรือขอม

วัดอินแปงโบราณเก่าแท้แต่แรกคงพังไปหมดแล้ว แต่การบูรณะต่อเนื่องมาจนถึงอย่างในปัจจุบันโดยเริ่มงานบูรณะมาตั้งแต่ พ.ศ. 2454 เรื่อยมาจนช่วงหลังปี พ.ศ. 2513 โดยประมาณ มีการบูรณะสิมและเขียนจิตรกรรมฝาผนังได้มาแล้วเสร็จในช่วงปี พ.ศ. 2523–2528

อาคารเสนาสนะ
------------

สิมมีลักษณะล้านช้างรุ่นหลัง ตั้งอยู่บนฐานบัว อาคารไม่สูงมากนัก มีการซ้อนชั้นหลังคา และมีตับ 2 ตับ ลดชั้นหลังคาเท่ากันทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ป้านลมอ่อนโค้งเล็กน้อย หน้าบันมีการประดับช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ ซึ่งเป็นอิทธิพลศิลปะรัตนโกสินทร์ สันนิษฐานว่าเป็นฝีมือช่างไทยจากจังหวัดอุดรธานี ภายในสิมประดิษฐาน *พระเจ้าใหญ่อินแปง* มีองค์เล็กเป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านช้างอยู่เบื้องหน้า

หอพระไตรปิฎกแบบศิลปะล้านช้างเพียงแห่งเดียยวที่รอดจากการถูกทำลายในสมัยเจ้าอนุวงศ์ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็กในผังสี่เหลี่ยมผืนผ้า ฐานเป็นบัวเข่าพรหมที่มีลวดบัวแบบลาวอย่างซับซ้อน เรือนธาตุด้านหน้ามีประตู อีกสามด้านมีหน้าต่างที่มีรายละเอียดอย่างมาก ผนังด้านนอกประดับด้วยปูนปั้น โดยแบ่งเป็นช่อง ๆ เป็นภาพสวรรค์ ป่าหิมพานต์ ด้านในมีหงส์หันเข้าซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะล้านนา ยอดปราสาทด้านบนและทวารบาลมีรูปแบบคล้ายศิลปะล้านนา บริเวณหน้าบันมีจารึกระบุว่ามีการบูรณะเฉพาะส่วนหลังคา เมื่อ พ.ศ. 2503

วัดมีธาตุขนาดย่อม เป็นธาตุในผังแปดเหลี่ยม ยอดเป็นทรงดอกบัวเหลี่ยมซึ่งถือเป็นเอกลักษณ์ของศิลปะล้านช้าง ฐานเป็นฐานบัวเข่าพรหมในรูปของขาสิงห์ คงได้รับอิทธิพลจากศิลปะอยุธยาตอนกลางและคล้ายคลึงวัดศรีชมภูองค์ตื้อ จังหวัดหนองคาย

งานบุญนมัสการพระธาตุหลวง
------------------------

งานบุญนมัสการพระธาตุหลวงซึ่งจัดขึ้นประมาณเดือนพฤศจิกายนของทุกปีนั้น จะเริ่มต้นงานบุญด้วยการแห่ปราสาทผึ้งและต้นกัลปพฤกษ์จากวัดสีเมือง แล้วไปพระธาตุหลวง ต่อมาเป็นวัดไตใหญ่ วัดองค์ตื้อ และวัดอินแปง ตามลำดับ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอินแปง". ฐานข้อมูลศิลปกรรมเอเซียอาคเนย์ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร.
2. ↑  "หอพระไตรปิฎก วัดอินแปง". ฐานข้อมูลศิลปกรรมในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-28. สืบค้นเมื่อ 2021-08-28.
3. ↑  "ธาตุ วัดอินแปง". ฐานข้อมูลศิลปกรรมในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-28. สืบค้นเมื่อ 2021-08-28.
4. ↑  "วัดอินแปง เมืองเวียงจันทน์ ประเทศลาว".

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดอินแปง**
**กังวาลไพร ลูกเพชร** (28 มกราคม พ.ศ. 2487 -) หรือชื่อจริง ปัญญา ชูไพฑูรย์ เป็นคนตำบลท่าทราย อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เรียนจบมัธยมศึกษาปีที่ 6 คิดจะเรียนต่อทางด้านศิลปะที่โรงเรียนเพาะช่างในสมัยนั้น แต่โชคไม่ดีสอบไม่ติดในระหว่างเรียนชอบร้องรำทำเพลงแม้จะไม่จริงจังนัก กังวาลไพรมักจะถ่อมตัวว่าเสียงไม่ดีร้องเพลงไม่ค่อยเก่ง เพื่อนร่วมชั้นเรียนที่ร้องเพลงเก่ง ๆ มีหลายคนเช่น รุ่งเพชร แหลมสิงห์ เป็นต้น แต่เขาก็ยังได้เป็นนักร้องประจำวงดนตรีของโรงเรียน

กังวาลไพร ลูกเพชร อยู่กับครูสุรพล สมบัติเจริญจนถึงวินาทีสุดท้ายที่ครูเสียชีวิตและยังอยู่กับวงต่อมาระยะหนึ่งก่อนจะแยกตัวมาก่อตั้งวงศิษย์สุรพล ช่วงนี้เขาอัดแผ่นเองหลายเพลง เช่น วอนผีพ่อ, เสียแล้วเสียไป ฯลฯ ทำให้พอมีชื่อเสียงและมาได้เพลงของชาตรี ศรีชล ได้มอบให้เช่น อยากกินลม, ลมว่าว, ใจจะขาด เป็นต้น 

อยากดัง เป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงอีกเพลงหนึ่ง แต่งโดยครูสมาน เมืองราช กังวาลไพรเคยตั้งวงเป็นหัวหน้าวงเดินสายทั่วประเทศมาแล้ว และแสดงภาพยนตร์เป็นตัวเอกอีกหลายเรื่อง เช่น ฝนใต้, มนต์ปาริชาติ เป็นต้น

ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง
-----------------------

* อยากดัง
* แม่ค้าแม่ขาย
* ลมว่าว
* เที่ยวงานวัด
* อยากกินรัก
* ใจจะขาด
* เหม็นเบื่อ
* วอนผีพ่อ
* เสียแล้วเสียไป
* ตลุงฝากรัก
* หมดลมหมดเรื่อง
* โลกบ้าบ้าบอบอ
* เศรษฐีโลกพระจันทร์ (ต้นฉบับ พร พนาไพร)

อ้างอิง
-------

1. ↑   เก็บถาวร 2013-09-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ชมรมอนุรักษ์เพลงลูกทุ่งไทย
**วัดใหม่สุวรรณภูมาราม** เดิมเป็นวัดหลวง ตั้งอยู่ในหลวงพระบาง แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว ตั้งอยู่ใกล้พระราชวังหลวงพระบาง (หอคำ) มากที่สุด ถือเป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดของหลวงพระบาง สร้างโดยเจ้าอนุรุทธและเจ้ามันธาตุราช เป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราชของลาวจนถึงสิ้นสมัยราชอาณาจักร

สมัยเจ้ามันธาตุราชได้มีการสร้างพระพุทธรูป พระธาตุ หอขวาง และสมัยพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร โปรดให้สร้างระเบียงคดเพิ่มเติม เป็นต้น วัดเคยเป็นที่ประดิษฐานพระบาง และใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา

สิมของวัดเป็นแบบผสมผสานหลายสกุลช่างเข้าด้วยกัน เป็นสิมแบบโอ่โถงอยู่ในผังสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เกือบจะคล้ายกับสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีขนาดใหญ่ สูงโปร่ง เครื่องประกอบหลังคา มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์อย่างอุโบสถศิลปะรัตนโกสินทร์ หลังคาแอ่นโค้ง มีโหง่และช่อฟ้า (สัตตะบูริพัน) ตกแต่งด้วยลายฟอกคำอย่างสิมแบบหลวงพระบาง หลังคามีการซ้อนชั้นแบบเชียงขวาง และมีคอสองแบบไทลื้อ ทวารบาล เช่น รูปเทวดาถือช่อดอกกระดันงา ตามแบบที่นิยมในศิลปะลาว ขณะเดียวกันก็มีรูปมังกรแบบจีนสลักไว้ด้านล่าง ส่วนภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง คนลาวเรียกว่า *พระเอ้* เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องต้นอย่างพระมหาจักรพรรดิ ศิลปะรัตนโกสินทร์ ส่วนผนังด้านในประดับพระพิมพ์ปิดทององค์เล็ก ๆ เป็นหมื่นองค์ มีภาพปูนปั้นปิดทองเรื่องพระเวสสันดรที่แฝงด้วยเรื่องราวการดำเนินชีวิตของชาวเมืองหลวงพระบาง ด้านหน้ายังปรากฏหอขวาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Temples: Wat Mai". La Résidence Phou Vao. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 March 2008. สืบค้นเมื่อ 3 March 2020.
2. ↑  "สิมวัดใหม่". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-26. สืบค้นเมื่อ 2021-06-26.
3. ↑  "สิมในศิลปะลาว" (PDF). สำนักหอสมุดกลาง.
4. ↑  "วัดใหม่สุวรรณภูมาราม (วัดใหม่สุวันนะพูมาราม)". ภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-26. สืบค้นเมื่อ 2021-06-26.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดใหม่สุวรรณภูมาราม**
**ซูเปอร์เซลล์** (อังกฤษ : supercell) เป็นวงดนตรีเจป็อป นำโดยนักดนตรี,นักแต่งเพลงนามว่า ryo โดยวงนี้ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 ในฐานะวงดนตรีโดจิน(หมายถึงเป็นวงที่ปล่อยเพลงโดยไม่ได้สังกัดค่ายเพลง) ก่อนได้รับสัญญากับทางโซนี่มิวสิกในภายหลัง วงซูเปอร์เซลล์มีสมาชิก 11 คน นำโดยหัวหอกอย่าง ryo ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการทำเพลงเกือบทั้งหมด ส่วนอีก 10 คนที่เหลือจะเป็น ศิลปิน และนักออกแบบที่จะทำหน้าที่วาดภาพปกอัลบั้ม ภาพประกอบบุ๊กเล็ตอัลบั้ม หรือแม้แต่มิวสิกวิดีโอในบางเพลงของวงเอง (วงนี้ไม่มีนักร้องนำประจำวง นักร้องจะมาในรูปแบบของแขกรับเชิญที่จะร่วมงานกันในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ เท่านั้น จึงไม่นับนักร้องนำเป็นสมาชิกของวง)

ช่วงแรกวงซูเปอร์เซลล์ทำเพลงโดยใช้เสียงร้องของ ฮัตสึเนะ มิกุ (ซึ่งเป็นเสียงสังเคราะห์ของโปรแกรมโวคาลอยด์) โดยเริ่มเผยแพร่ผลงานผ่านเว็บไซต์ นิโกะ นิโกะ โดกะ เว็บไซต์สำหรับแชร์วิดีโอยอดนิยมของญี่ปุ่น (คล้าย ๆ ยูทูบ) เวลาผ่านไป ซูเปอร์เซลล์ได้รับความนิยมมากขึ้นจนได้รับการเซ็นสัญญากับทางค่ายโซนี่ มิวสิก เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (ญี่ปุ่น) พร้อมกับปล่อยอัลบั้มที่ชื่อ Supercell ในฐานะสตูดิโออัลบั้มอย่างเป็นทางการครั้งแรก เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552

ต่อมาซูเปอร์เซลล์เริ่มมีการเปลี่ยนไปใช้นักร้องที่เป็นเสียงคนจริง ๆ ซึ่งได้ นางิ ยานางิ มาเป็นนักร้องนำคนแรกของวง โดยมีซิงเกิลเดบิวต์คือ Kimi no Shiranai Monogatari (2552) นางิกับซูเปอร์เซลล์ปล่อยผลงานต่ออีก 2 ซิงเกิลในปีพ.ศ. 2553 ก่อนจะปล่อยอัลบั้มที่ 2 ของวงอย่าง Today Is A Beautiful Day (2554) ซึ่งก็เป็นผลงานสุดท้ายของนางิที่ทำร่วมกับซูเปอร์เซลล์ ก่อนที่นางิจะแยกทางจากวงเพื่อไปเป็นศิลปินเดี่ยว

ซูเปอร์เซลล์ได้เปิดออดิชันเพื่อเฟ้นหานักร้องนำของวงคนใหม่ ซึ่งจากแคนดิเดตกว่า 2,000 คน ทางวงได้คัดเลือกจนเหลือ 2 คน สำหรับทำ 2 โปรเจกต์ โดยคนแรกคือ Koeda วัย 15 ปี ได้รับหน้าที่มาเป็นนักร้องนำของวงซูเปอร์เซลล์คนใหม่ กับคนที่สองคือ Chelly วัย 17 ปี ซึ่งจะได้รับหน้าที่เป็นนักร้องนำของโปรเจกต์ใหม่ในนามวง Egoist

โดย Koeda กับซูเปอร์เซลล์ เริ่มปล่อยซิงเกิลแรกออกมาในชื่อ My Dearest (2554) ก่อนจะตามออกมาอีก 4 ซิงเกิล ในช่วงปี พ.ศ. 2555 - พ.ศ. 2556 ซูเปอร์เซลล์กับ Koeda ยังออกอัลบั้มอีกหนึ่งอัลบั้ม ซึ่งถือได้ว่าเป็นอัลบั้มที่ 3 ของวงอย่าง Zigaexperientia (2556) ก่อนที่ Koeda กับ ซูเปอร์เซลล์จะแยกทางกัน

ในปี พ.ศ. 2562 ซูเปอร์เซลล์ได้กลับมาปล่อยเพลงในนามของวงซูเปอร์เซลล์อีกครั้งอีกครั้ง โดยได้ Ann และ Gaku มาเป็นนักร้อง

อัลบั้ม Supercell (2552) และ Today Is A Beautiful Day (2554) ยังเคยได้รับรางวัล Gold Disc โดยสมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงแห่งญี่ปุ่น ซึ่งเป็นรางวัลที่จะให้สำหรับอัลบั้มที่มียอดขายแผ่นรวมเกิน 100,000 ชุดใน 1 ปี วงซูเปอร์เซลล์ยังเคยได้รับเลือกเป็นหนึ่งใน"5 ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม(ญี่ปุ่น)"ประจำปี พ.ศ. 2552 ที่จัดโดย Japan Gold Disc Award 2010อีกด้วย

1. ↑  "Japanese band Supercell welcomes Filipina vocalist". Philippine Daily Inquirer. August 4, 2019. สืบค้นเมื่อ December 24, 2019.
2. ↑  "*K-On!* Wins DVD of the Year, Gold Disc of the Year Awards". Anime News Network. February 26, 2010. สืบค้นเมื่อ December 25, 2019.