**มารี-อาน ชาร์ล็อต เดอ กอร์แด ดาร์มง** (ฝรั่งเศส: *Marie-Anne Charlotte de Corday d'Armont*) หรือเรียกย่อว่า **ชาร์ล็อต กอร์แด** เป็นบุคคลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เธอถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในค.ศ. 1793 ในข้อหาลอบสังหารฌ็อง-ปอล มารา ผู้นำฝ่ายฌากอแบ็งซึ่งรับผิดชอบด้านการโฆษณาชวนเชื่อแนวคิดการปฏิวัติ มารามีส่วนสำคัญในการกำจัดอิทธิพลทางการเมืองของฝ่ายฌีรงแด็งที่กอร์แดฝักใฝ่อยู่ ในค.ศ. 1847 นักเขียนและกวีอย่างอาลฟงส์ เดอ ลามาร์ตีน ตั้งฉายาให้เธอว่า "เทพธิดาสังหาร" (*l'ange de l'assassinat*) เธอกลายเป็นหนึ่งในสตรีทรงอิทธิพลอันเป็นสัญลักษณ์ของยุคปฏิวัติฝรั่งเศสเฉกเช่นมารี อ็องตัวแน็ต และมาดามรอล็อง

กอร์แดมีโอกาสได้ฟังการปราศรัยของพวกฌีรงแด็งในเมืองก็องและมีใจโน้มเอียงไปกับพวกเขา หลังการสังหารหมู่เดือนกันยายนในปี ค.ศ. 1792 (*Massacres de Septembre*) ซึ่งมารามีส่วนรับผิดชอบ กอร์แดก็เชื่อว่ามาราเป็นบุคคลอันตรายต่อประเทศอย่างแท้จริง นอกจากนี้เธอยังมีความเชื่อว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ไม่สมควรถูกประหาร เธอมีความนิยมโครงสร้างสังคมอย่างในสมัยกรีกโบราณหรือโรมโบราณ ซึ่งเป็นแนวทางที่เธอเห็นว่าขัดกับสิ่งที่มารากำลังทำอยู่

การลอบสังหารฌ็อง-ปอล มารา
-------------------------

ฌ็อง-ปอล มาราเป็นสมาชิกแนวหน้าของฝ่ายหัวรุนแรงฌากอแบ็งที่มีบทบาทสำคัญในยุคสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัวของฝรั่งเศส มาราซึ่งเป็นนักสื่อสารมวลชนที่ทรงอิทธิพลผ่านหนังสือพิมพ์ *L'Ami du people* ("เพื่อนประชาชน")

นางสาวกอร์แดกำลังถูกนำตัวไปลานประหาร
ในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 กอร์แดออกเดินทางไปกรุงปารีสและเช่าโรงแรมอยู่ เธอซื้อมีดยาวหกนิ้วและเขียนจดหมายจ่าหน้าซอง *"ถึงประชาชนฝรั่งเศส เหล่าสหายแห่งกฎหมายและสันติภาพ"* เพื่ออธิบายถึงแรงจูงใจในการสังหารมารา เดิมทีเธอตั้งใจจะสังหารมาราต่อหน้าสมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ แต่เมื่อเธอทราบว่ามาราเลิกเดินทางมาประชุมได้สักพักหนึ่งแล้วจากอาการป่วยโรคผิวหนัง เธอจึงเปลี่ยนแผนโดยไปยังบ้านพักของมาราในช่วงบ่ายของวันที่ 13 กรกฎาคม โดยเธออ้างว่าเธอรู้แผนการของพวกฌีรงแด็งที่จะก่อการลุกฮือในเมืองก็อง อย่างไรก็ตาม กอร์แดถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าพบโดยน้องสาวของคู่หมั้นมารา

เมื่อเธอกลับมาอีกครั้งในตอนค่ำ มารายอมให้เข้าพบ ขณะนั้นมาราอยู่ระหว่างการแช่อ่างอาบน้ำผสมยาเพื่อรักษาอาการป่วยทางผิวหนัง ในขณะที่มารากำลังดูรายชื่อของพวกฌีรงแด็งที่เธอส่งให้นั้น เธอก็ชักมีดออกมาและแทงไปที่หน้าอกของมารา มาราตะโกนขอความช่วยเหลือและสิ้นลมหายใจ เธอถูกจับกุมและนำตัวขึ้นไต่สวนต่อศาลอาญาปฏิวัติ เธอให้การว่ามารานั้นเป็นสัตว์ประหลาดที่ถูกบูชาเฉพาะในปารีส *"ฉันรู้ดี มาราน่ะกำลังพาฝรั่งเศสหลงผิด ฉันฆ่าคนไปหนึ่งคนเพื่อช่วยคนอีกนับแสน"* เธอยังให้การว่าเธออาศัยโชคในการแทงมาราจนสิ้นใจในมีดเดียวโดยไม่ได้ฝึกฝนมาก่อน

กอร์แดถูกประหารชีวิตโดยมือเพชฌฆาตชาร์ล-อ็องรี ซ็องซง ที่ปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียงในกรุงปารีสต่อหน้าสาธารณชนในอีกสี่วันให้หลังก่อเหตุ เธอถูกจัดให้สวมกระโปรงตัวนอกสีแดงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้ทรยศชาติ เมื่อหัวเธอหลุดจากบ่าด้วยเครื่องกิโยตีน พวกผู้นำฌากอแบ็งก็สั่งให้มีการพิสูจน์พรหมจรรย์เธอทันทีเนื่องจากเชื่อว่าเธออาจร่วมหลับนอนกับบุรุษซึ่งอยู่เบื้องหลังใช้ให้เธอมาสังหารมารา แต่ก็พบว่าเธอนั้นยังเป็นพรหมจารี อย่างไรก็ตาม การตายของเธอมิอาจหยุดสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัวอันเกิดจากการปกครองอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดของพวกฌากอแบ็งได้

อ้างอิง
-------

1. ↑   name = "Whitham":160
2. ↑  Thomas, Chantal (1989). *HEROISM IN THE FEMININE: THE EXAMPLES OF CHARLOTTE CORDAY AND MADAME ROLAND*. University of Pennsylvania Press.
3. ↑  Schama 2005, p. 445.
4. ↑  ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส: *Addresse aux Français amis des lois et de la paix*
5. ↑  Schama, Simon. *Citizens*. p. 735. ISBN 0-670-81012-6.
6. ↑  Schama, Simon. *Citizens*. p. 736. ISBN 0-670-81012-6.
7. ↑  Schama 2005, pp. 736–37.
8. ↑  Corazzo, Nina; Montfort, Catherine R (1994), "Charlotte Corday: femme-homme", ใน Montfort, Catherine R (บ.ก.), *Literate Women and the French Revolution of 1789*, Birmingham, AL: Summa Publications, p. 45