**เสม็ดขาวใบยาว** หรือ **เสม็ดกือแล** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Melaleuca leucadendra*) หรือรู้จักกันทั่วไปว่า **เสม็ดขาว** (ชื่อสามัญ อังกฤษ: weeping paperbark, long-leaved paperbark, white paperbark) เป็นพืชในสกุลเมอร์เทิล ของวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) และแพร่กระจายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ภาคเหนือของ ประเทศออสเตรเลีย, นิวกีนี และช่องแคบทอร์เรส มีความสูงของต้นได้มากกว่า 20 เมตร ลำต้นปกคลุมด้วยเปลือกสีขาวลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ เรียงซ้อนกันเป็นปึกหนานุ่ม ลอกออกได้เป็นแผ่น ๆ กิ่งก้านที่บางกว่า และมีลักษณะเด่นคือกิ่งที่มักห้อยลง ออกดอกและติดผลได้ตลอดทั้งปี มักปลูกเป็นต้นไม้ในสวนสาธารณะและริมถนน เป็นพืชในสกุลเมอร์เทิลชนิดแรกที่ได้รับการตั้งชื่อจากตัวอย่างที่มาจากประเทศอินโดนีเซีย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

 ภาพประกอบศตวรรษที่ 19 ของ *M. leucadendra*
 ทรงต้นเสม็ดขาวใบยาว 
เสม็ดขาวใบยาว (*Melaleuca leucadendra*) จัดอยู่ในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นทั่วไป 5–20 เมตร แต่สูงได้ถึง 25 เมตร มีเรือนยอดแคบเป็นพุ่มทรงสูง ลำต้นมักบิด เปลือกลำต้นเป็นสีขาวนวล สีชมพูหรือครีม จนถึงสีน้ำตาลเทา เปลือกเป็นแผ่นบาง ๆ เรียงซ้อนกันเป็นปึกหนานุ่ม ลอกออกได้เป็นแผ่น ๆ 

กิ่งก้านมักห้อยลง (ในภาษาอังกฤษเรียกลักษณะกิ่งที่ห้อยลงว่า weeping - ร้องไห้) ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของเสม็ดขาวใบยาว 

ใบและกิ่งอ่อนปกคลุมด้วยขนละเอียดสั้นสีขาวเมื่อยังอ่อน แต่จะเรียบเป็นมันเมื่อใบแก่ ออกใบเรียงรอบกิ่งไม่เป็นระเบียบ ใบยาว 75–270 มิลลิเมตร กว้าง 6.5–40 มิลลิเมตร 6.5–40 mm (0.3–2 in) ใบแบน รูปใบหอก ทรงยาวเรียว มีเส้นใบตามยาว 5 เส้น (บางครั้งมากถึง 9 เส้น) และมักไม่สมมาตร คือมีลักษณะโค้งหรือรูปเคียว (รูปพระจันทร์เสี้ยว) และในต้นที่มีใบที่ยาวใบส่วนมากมักห้อยลง

ดอกมีสีครีม สีขาว หรือสีขาวอมเขียว เป็นพู่ ออกที่ปลายกิ่ง ซึ่งสามารถเติบโตผลิยอดต่อไปหลังจากดอกโรยทางปลายช่อดอกได้ บางครั้งออกดอกที่ด้านบนของซอกใบ ดอกพู่กระจุกเป็นช่อ 7 ถึง 22 ดอก คล้ายแปรงล้างขวดแต่กระจายกันแบบหลวม ๆ ปลายกิ่งเดียวมีได้มากถึง 3 ช่อ และช่อดอกอาจมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว้างถึง 35 มิลลิเมตร ยาวได้สูงสุดถึง 80 มิลลิเมตร กลีบดอกยาวประมาณ 3–4 มิลลิเมตร และร่วงหล่นตามวัยเมื่อดอกบานเต็มที่แล้ว มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ซึ่งกระจุกกันเป็นมัด 5 มัดรอบ ๆ แต่ละมัดมีเกสรเพศผู้ 5 ถึง 12 เส้น ออกดอกได้ตลอดทั้งปี 

ผล แตกออกได้เป็น 3 พู ลักษณะของผลเป็นรูปถ้วย ปลายปิด ขนาดเล็ก ยาว 3.9–4.9 มิลลิเมตร ผลออกเป็นกระจุกหลวม ๆ เรียงยาวรอบกิ่ง ผลแก่เป็นสีน้ำตาลอมเทาถึงสีคล้ำคล้ายสีเปลือกไม้ ผลแห้งแตกด้านบน ภายในมีเมล็ดขนาดเล็กอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งออกดอกและติดผลได้ตลอดทั้งปี

เสม็ดขาวใบยาว มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ใกล้เคียงกันมากกับ เสม็ดขาว (*Melaleuca cajuputi*) ที่พบในประเทศไทย และ เสม็ดใบกว้าง *(Melaleuca quinquenervia*) ที่พบในประเทศออสเตรเลีย ทั้งสามเป็นพืชในสกุล *Melaleuca* ลักษณะเด่นของเสม็ดขาวใบยาวที่ต่างจากอีกสองชนิด คือ ใบที่ยาว โค้งเป็นรูปเคียว กิ่งก้านมักห้อยลง ช่อดอกยาว ดอกและผลกระจุกกันหลวม ๆ และทั้งสามชนิดมีถิ่นกำเนิดต่างกัน

* ช่อดอกเสม็ดขาวใบยาว M. leucadendra ดอกกระจุกกันหลวม ๆ ในอุทยานแห่งชาติ Mount Archerช่อดอกเสม็ดขาวใบยาว *M. leucadendra* ดอกกระจุกกันหลวม ๆ ในอุทยานแห่งชาติ Mount Archer
* ช่อดอกที่ยาวกว่าเสม็ดขาวชนิดอื่น ๆ ดอกสีเข้มเป็นดอกที่เริ่มแห้งและรอการร่วงช่อดอกที่ยาวกว่าเสม็ดขาวชนิดอื่น ๆ ดอกสีเข้มเป็นดอกที่เริ่มแห้งและรอการร่วง
* ใบเสม็ดขาวใบยาว M. leucadendra ยาวโค้งเป็นรูปเคียว มักห้อยลง ในสวน Royal Botanic เมืิอง Sydneyใบเสม็ดขาวใบยาว *M. leucadendra* ยาวโค้งเป็นรูปเคียว มักห้อยลง ในสวน Royal Botanic เมืิอง Sydney
* ใบที่ยาว โค้งเป็นรูปเคียว กิ่งและใบห้อยลงใบที่ยาว โค้งเป็นรูปเคียว กิ่งและใบห้อยลง
* เส้นใบ 5 - 9 เส้นเส้นใบ 5 - 9 เส้น
* ผล M. leucadendra เป็นผลแห้งสีเปลือกไม้ เป็นรูปถ้วย กระจุกกันหลวม ๆ (ภาพถ่ายจากสนามบิน Cairns)ผล *M. leucadendra* เป็นผลแห้งสีเปลือกไม้ เป็นรูปถ้วย กระจุกกันหลวม ๆ (ภาพถ่ายจากสนามบิน Cairns)
* ผลกระจุกกันหลวม ๆ ห้อยลงตามกิ่ง ผลกระจุกกันหลวม ๆ ห้อยลงตามกิ่ง
* เปลือกเสม็ดขาวใบยาวเปลือกเสม็ดขาวใบยาว
* ลำต้นบิด เปลือกเป็นแผ่นเรียงซ้อนกันเป็นปึกลำต้นบิด เปลือกเป็นแผ่นเรียงซ้อนกันเป็นปึก

อนุกรมวิธานและการตั้งชื่อ
-------------------------

เสม็ดขาวใบยาว (*M. leucadendra)* ถูกตั้งชื่ออย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี 1762 โดยลินเนียส (Carl Linnaeus) ใน *Species Plantarum* โดยให้ชื่อว่า *Myrtus leucadendra* ลินเนียสใช้ชื่อชนิดที่ระบุโดยรัมฟีอุส (Georg Eberhard Rumphius) ในปี 1741 ก่อนที่ระบบการเรียกชื่อสมัยใหม่จะถูกคิดค้น (โดยลินเนียส) รัมฟีอุสได้ระบุถึงพืชที่เติบโตในอินโดนีเซียชนิดนี้ ต่อมาลินเนียสได้ตระหนักว่าพืชชนิดนี้มีความเหมือนร่วมกับพืชอื่น ๆ ในสกุล *Myrtus* เพียงเล็กน้อย จึงแยกและตั้งชื่อสกุล *Melaleuca* ขึ้นใหม่เพื่อรองรับพืชชนิดนี้ ดังนั้น *Melaleuca leucadendra* จึงกลายเป็นพืชในสกุล *melaleuca* ชนิดแรกที่ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ และถูกตีพิมพ์ในปี 1767 ใน *Mantissa plantarum* แม้ว่า *Melaleuca* เกือบทั้งหมดจะพบเฉพาะในออสเตรเลีย แต่ตัวอย่างของชนิดต้นแบบแรกนั้นมาจากอินโดนีเซีย

ชื่อเฉพาะ *leucadendra* มาจากคำภาษากรีกโบราณ *λευκός* (*leukós*) แปลว่า *ขาว*  :856 และ *δένδρον (déndron)* แปลว่า *ต้นไม้* :813 หมายถึง *พืชที่มีเปลือกสีขาว*

เสม็ดขาวใบยาว (*M. leucadendra*) นั้นดูเผิน ๆ คล้ายกับต้นเสม็ดชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะเสม็ดขาว (*Melaleuca cajuputi*), เสม็ดใบกว้าง (*Melaleuca quinquenervia*), *Melaleuca linariifolia* และ *Melaleuca viridiflora* ทำให้บางครั้งถูกเรียกว่า *Cajuput* หรือ *Cajeput* ซึ่งเป็นชื่อสามัญภาษาอังกฤษที่ใช้เรียกน้ำมันที่ได้จากใบของเสม็ดขาว (*M. cajuputi*) ซึ่งคำนี้อาจเป็นการทับศัพท์จากคำว่า *kayu putih* ในภาษาอินโดนีเซีย ในภาษามลายู เสม็ดขาวใบยาว (*M. leucadendra) เรียกว่า* *Gelam*  และสันนิษฐานว่าใช้อ้างอิงในการตั้งชื่อให้กับเขตกัมปุงเกอลัมในสิงคโปร์

การแพร่กระจายและถิ่นกำเนิด
--------------------------

มีถิ่นกำเนิดในออสเตรเลีย นิวกินี และอินโดนีเซีย
เสม็ดขาวใบยาว (*M. leucadendra)* แพร่กระจายอยู่ทั่วไปทางตอนเหนือของออสเตรเลียตะวันตก ในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และควีนส์แลนด์ ทางตอนใต้ของอ่าวโชลวอเตอร์ นอกจากนี้ยังเกิดขึ้นในนิวกินีและอินโดนีเซีย เจริญเติบโตได้ดีมากในสภาพที่ลุ่มมีน้ำขัง มักพบได้ทั่วไปตามชายทะเล ป่าชายหาดใกล้ทะเล ในที่ลุ่มน้ำขัง ตามขอบของป่าพรุ

การใช้ประโยชน์
--------------

เปลือกไม้ที่เหมือนกระดาษนั้น ชาวอะบอริจินใช้ในการรอง *คูลามอน* (ถาดทรงยาวคล้ายฟักผ่าครึ่ง) ใช้เปลือกไม้จากต้นไม้นี้และมัดไว้กับโครงของกิ่งก้าน *Dodonaea* เพื่อสร้างกระท่อมที่กันน้ำได้ เปลือกไม้ใช้ห่ออาหารก่อนปรุงในเตาอบใต้ดินที่เรียกว่า *kap mari* นอกจากนี้ยังใช้ห่อศพของพวกเขา มีการนำเปลือกจากลำต้นของต้นไม้ขนาดใหญ่มาทำเรือแคนู ใบบดใช้รักษาโรคติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ และนำดอกมาทำเป็นเครื่องดื่มรสหวาน

ในออสเตรเลีย มักปลูกเสม็ดขาวใบยาวในสวนสาธารณะ และเป็นต้นไม้ริมถนนในพื้นที่เขตร้อนและกึ่งร้อนเช่น บริสเบน และไกลไปทางใต้ของซิดนีย์ ชอบสถานที่ที่มีแสงแดดส่องถึง แต่ทนต่อดินเหนียว ดินพรุ และดินที่มีน้ำขัง นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นต้นไม้ข้างถนนในฮ่องกง

### น้ำมันหอมระเหย

น้ำมันหอมระเหยหลายชนิดสามารถกลั่นได้จากพืชชนิดนี้ขึ้นอยู่กับว่าพื้นที่ที่ต้นไม้เติบโต น้ำมันที่กลั่นได้เรียกว่า "น้ำมันเขียว" (Cajuput oil) หรือ "น้ำมันเสม็ด" ซึ่งจะมีกลิ่นคล้ายกับการบูร น้ำมันเสม็ดนี้มีคุณสมบัติในทางยาคล้ายกับน้ำมันยูคาลิปตัส แต่มีสีเหลืองอ่อน สารสำคัญที่พบมากที่สุดสองชนิดคือ เมทิลยูจีนอล และ อี-เมทิลไอโซ ยูจีนอล เป็นน้ำมันที่ไม่เป็นพิษ และทำให้เกิดอาการระคายเคืองได้น้อยมาก

### ไม้

ไม้ซุงจาก *M. leucadendra* สามารถใช้สำหรับงานก่อสร้างทั่วไป เนื้อไม้เสม็ดขาวมีคุณสมบัติคงทนต่อสภาพที่เปียกชื้นและในน้ำเค็มได้ดี ในเวียดนามใช้สำหรับทำเสาเข็ม ไม้ฟืน และเศษไม้วัสดุปลูกหรือโรยหน้าดิน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2 3 4 5 6  Brophy, Joseph J.; Craven, Lyndley A.; Doran, John C. (2013). Melaleucas : their botany, essential oils and uses. Canberra: Australian Centre for International Agricultural Research. pp. 224–225. ISBN 978-1-922137-51-7.
3. 1 2 3  Holliday, Ivan (2004). Melaleucas : a field and garden guide (2nd ed.). Frenchs Forest, N.S.W.: Reed New Holland Publishers. pp. 170–171. ISBN 1-876334-98-3.
4. 1 2 3  "Melaleuca leucadendra". James Cook University. Retrieved 25 January 2018.
5. ↑  Linnaeus, Carl (1762). Species Plantarum (Volume 1) (2 ed.). p. 676. Retrieved 13 May 2015.
6. ↑  "Myrtus leucadendra". APNI. Retrieved 13 May 2015.
7. ↑  Brophy, Joseph J.; Craven, Lyndley A.; Doran, John C. (2013). Melaleucas : their botany, essential oils and uses (PDF). Canberra: Australian Centre for International Agricultural Research. p. 15. ISBN 978-1-922137-52-4. Archived from the original (PDF) on 28 May 2015. Retrieved 13 May 2015.
8. ↑  Linnaeus, Carl (1767). Mantissa plantarum. p. 105. Retrieved 13 May 2015.
9. ↑  "Melaleuca leucadendra". APNI. Retrieved 13 May 2015.
10. 1 2  Brown, Roland Wilbur (1956). The Composition of Scientific Words. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press.
11. ↑  Brophy, Joseph J.; Craven, Lyndley A.; Doran, John C. (2013). Melaleucas : their botany, essential oils and uses (PDF). Canberra: Australian Centre for International Agricultural Research. p. 104. ISBN 978-1-922137-52-4. Retrieved 13 May 2015.  เก็บถาวร 2014-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
12. ↑  "Gelam or Kayu putih". Wild Singapore. Retrieved 13 May 2015.
13. ↑  Keng, Hsuan (1990). The Concise Flora of Singapore: Gymnosperms and dicotyledons. Singapore: Singapore Univ. Press. p. 222. ISBN 9971-69-135-3
14. 1 2
15. ↑  Calvert, Greg. "Bush tucker: White paperbark (Melaleuca leucadendra)". Society for growing Australian plants, Queensland. Retrieved 25 January 2018.  เก็บถาวร 2018-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
16. ↑  Wrigley, John W.; Fagg, Murray (1983). Australian native plants : a manual for their propagation, cultivation and use in landscaping (2nd ed.). Sydney: Collins. pp. 351–352. ISBN 0-00-216575-9
17. ↑  "Melaleuca leucadendra" (PDF). Waverley Council. Retrieved 13 May 2015. www.waverley.nsw.gov.au/\_\_data/assets/pdf\_file/0003/3000/Melaleuca\_leucadendra.pdf
18. ↑  Jim, C. Y. (1986). "Street trees in high-density urban Hong Kong". Journal of Arboriculture. International Society of Arboriculture. 12 (10): 257–263. Retrieved 12 August 2012.

| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน |
| --- |
| *Melaleuca leucadendra* | 
* Wikidata: Q310876
* Wikispecies: Melaleuca leucadendra
* APDB: 16691
* EoL: 2508585
* EPPO: MLALE
* FloraBase: 5932
* GBIF: 5415976
* GRIN: 23805
* iNaturalist: 157286
* IPNI: 598002-1
* ITIS: 506176
* IUCN: 61917032
* NCBI: 164936
* NZOR: 2a09c2c7-ae2c-4ed4-859b-3cd87089c00b
* Plant List: kew-123740
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:598002-1
* Tropicos: 22102271
* WCSP: 123740

 |
| *Myrtus leucadendra* | 
* Wikidata: Q39280675
* APDB: 228610
* GRIN: 310502
* IPNI: 599934-1
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:599934-1
* Tropicos: 22103120

 |