| * ด
* ค
* ก
ความขัดแย้งในพม่า |
| --- |
| 
ความขัดแย้งด้วยอาวุธ
* คอมมิวนิสต์ (2491–2531)
* ชายแดนจีน-พม่า (2503–2504)
* กะชีน
* กะเหรี่ยง
* กะเหรี่ยง–มอญ
* โกก้าง
	+ 2552
	+ 2558
* โรฮีนจา
	+ 2521
	+ 2534–2535
	+ 2559–ปัจจุบัน
* ไทใหญ่
* หลังรัฐประหารปี 2564
	+ 2566

การวางระเบิดและการโจมตี
* 2490
* 2526
* 2542
* 2546
* 2548
* 2553
* 2556
* 2561

รัฐประหาร
* 2505
* 2531
* 2564

การประท้วง
* 2505
* 2517
* 2531
* 2550–2551
* 2564–2565

ความรุนแรงต่อต้านมุสลิม
* 2555
* 2556
* 2558
* 2559–ปัจจุบัน

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง
* การหยุดยิง
* พลรบในความขัดแย้ง
* องค์การติดอาวุธชาติพันธุ์

 |

| ประวัติศาสตร์พม่า |
| --- |
|  |
| * ยุคก่อนประวัติศาสตร์ 11,000–200 BCE
* นครรัฐปยู 200 BCE – 1050

(อาณาจักรศรีเกษตร, อาณาจักรตะก้อง)* อาณาจักรมอญ 400 BCE – 1057

(อาณาจักรสุธรรมวดี)* อาณาจักรยะไข่ 788?–1406
 |
| * อาณาจักรพุกาม 849–1297
	+ อาณาจักรพุกามตอนต้น 849–1044
* ยุครณรัฐ
	+ พม่าตอนบน 1297–1555
		- มยีนไซ่ง์ และ ปี้นยะ 1297–1364
		- อาณาจักรซะไกง์ 1315–1364
		- อาณาจักรอังวะ 1364–1555
		- อาณาจักรแปร 1482–1542
	+ อาณาจักรหงสาวดี 1287–1539, 1550–1552
	+ รัฐชาน 1215–1563
	+ อาณาจักรมเยาะอู้ 1429–1785
* ราชวงศ์ตองอู 1510–1752
	+ ตองอูยุคต้น 1510–1599
	+ ยุคญองยาน 1599–1752
* อาณาจักรหงสาวดีใหม่ 1740–1757
* ราชวงศ์โก้นบอง 1752–1885
 |
| * ยุคอาณานิคมบริติช 1824–1948
	+ สงครามอังกฤษ–พม่า 1824–1885 (ครั้งที่ 1, ครั้งที่ 2, ครั้งที่ 3)
	+ ขบวนการต่อต้าน 1885–1895
	+ ขบวนการชาตินิยม 1900–1948
	+ การยึดครองของญี่ปุ่น 1942–1945
 |
| * สมัยใหม่ 1948–ปัจจุบัน
	+ สหภาพพม่า 1948–1962
	+ สาธารณรัฐสังคมนิยม 1962–1988
	+ สหภาพเมียนมา 1988–2010
	+ การปฏิรูปการเมือง 2011–2015
	+ สภาบริหารแห่งรัฐ (2021–ปัจจุบัน)
 |
| ตัวเลขคือปีคริสต์ศักราชBCE หมายถึง ปีก่อนคริสต์ศักราช |
| * ด
* ค
* ก
 |

**การก่อการกำเริบ 8888** (อังกฤษ: 8888 Uprising; พม่า: ၈၄လုံး หรือ ရ္ဟစ္‌လေးလုံး) เป็นการกำเริบระดับชาติเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยในประเทศพม่า เมื่อ ค.ศ. 1988 การก่อการกำเริบนี้เริ่มขึ้นในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1988 และจากวันที่นี้ (8-8-88) ทำให้เหตุการณ์นี้มักเป็นที่รู้จักในชื่อ "การก่อการกำเริบ 8888"

ประเทศพม่าปกครองด้วยพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าในฐานะรัฐที่มีพรรคการเมืองเดียวมาตั้งแต่ พ.ศ. 2505 การปกครองเน้นชาตินิยมและรัฐเข้าควบคุมการวางแผนทุกประการ การลุกฮือครั้งนี้เริ่มจากนักศึกษาในย่างกุ้งเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 การประท้วงของนักศึกษาได้แพร่กระจายไปทั่วประเทศ ต่อมามีคนเรือนแสนที่เป็นพระภิกษุ เยาวชน นักศึกษา แม่บ้านและหมอ ออกมาประท้วงต่อต้านระบอบการปกครอง การประท้วงสิ้นสุดลงในวันที่ 18 กันยายน หลังจากเกิดรัฐประหารที่นองเลือดของสภาฟื้นฟูกฎหมายและกฎระเบียบแห่งรัฐซึ่งเป็นองค์กรที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า มีผู้เสียชีวิตนับพันคนจากปฏิบัติการทางทหารระหว่างการก่อการกำเริบ ในขณะที่ในพม่ารายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 350 คน

ในระหว่างวิกฤติการณ์ อองซาน ซูจีได้ปรากฏตัวขึ้นในฐานะสัญลักษณ์ของชาติ เมื่อทางกองทัพจัดการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2533 พรรคของเธอคือสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยได้ 80% ของที่นั่งทั้งหมดในสภา แต่กองทัพปฏิเสธผลการเลือกตั้งและกักตัวอองซาน ซูจีไว้ในบ้านพัก การกักตัวสิ้นสุดลงประมาณ พ.ศ. 2553

ภูมิหลัง
--------

### ปัญหาทางเศรษฐกิจ

ก่อนเข้าสู่วิกฤติ พม่าปกครองด้วยระบบที่โดดเดี่ยวตัวเองของเนวินตั้งแต่ พ.ศ. 2505 ประเทศมีหนี้สิน 3.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ มีเงินสดสำรองระหว่าง 20 – 35 ล้านเหรียญ อัตราหนี้สินภาคบริการเป็นครึ่งหนึ่งของงบประมาณของประเทศ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2528 มีนักศึกษาออกมาประท้วงคว่ำบาตรรัฐบาลที่ประกาศยกเลิกธนบัตรที่ใช้ในตลาด

ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2530 เนวินได้ประกาศยกเลิกธนบัตรราคา 100 75 35 และ 25 จ๊าดที่เพิ่งออกใช้ใหม่ และให้ใช้ธนบัตรเพียง 45 และ 90 จ๊าด เนื่องจากเป็นธนบัตรที่ตัวเลขหารด้วยเก้าลงตัว ซึ่งถือเป็นเลขนำโชคของเนวิน นักศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีย่างกุ้งได้เริ่มประท้วงที่ย่างกุ้ง ทำให้มหาวิทยาลัยในย่างกุ้งปิดเพื่อให้นักศึกษากลับบ้าน ต่อมา มีการประท้วงครั้งใหญ่ในมัณฑะเลย์โดยพระสงฆ์และกรรมกร มีการเผาอาคารของรัฐและธุรกิจของรัฐ สื่อในพม่ารายงานเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับการประท้วง แต่ข้อมูลได้แพร่กระจายไปโดยเร็วในหมู่นักศึกษา

เมื่อมีการเปิดเรียนอีกครั้งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2530 มีกลุ่มที่เคลื่อนไหวใต้ดินในย่างกุ้งและมัณฑะเลย์ออกมาวางระเบิดในเดือนพฤศจิกายน ตำรวจได้รับจดหมายจากกลุ่มใต้ดินซึ่งจัดการประท้วงขนาดเล็กในมหาวิทยาลัย หลังจากที่พม่าได้รับสถานะประเทศที่พัฒนาน้อยที่สุดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2530 รัฐบาลได้วางนโยบายให้เกษตรกรขายผลผลิตในราคาที่ต่ำกว่าราคาตลาด เพื่อให้รัฐบาลได้กำไรเพิ่มขึ้น จึงมีการประท้วงอย่างรุนแรงในเขตชนบท

### การประท้วงระยะแรก

ในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2531 นักศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีย่างกุ้งได้โต้เถียงในร้านน้ำชาซานดา ซินเกี่ยวกับการเล่นดนตรีผ่านเครื่องเสียง คนที่เมาไม่สามารถกรอเทปไปยังเพลงที่นักศึกษาต้องการ ทำให้เกิดการทำร้ายร่างกายกันขึ้น คนในร้านที่เป็นลูกชายของเจ้าหน้าที่ BSPP ถูกจับกุมในข้อหาทำร้ายนักศึกษาและถูกปล่อยตัวอย่างรวดเร็ว นักศึกษาได้ประท้วงที่สถานีตำรวจในท้องถิ่น แต่มีตำรวจ 500 คนมาสลายการชุมนุม นักศึกษาคนหนึ่งชื่อโพน เมาถูกยิงเสียชีวิต เหตุการณ์ทำให้ผู้ต้องการประชาธิปไตยโกรธแค้นและมีการปลุกระดมในมหาวิทยาลัย นักศึกษาที่ไม่เคยเข้าร่วมมาก่อนได้มาร่วมด้วยและได้ขยายเป้าหมายจากการใช้อำนาจของตำรวจไปสู่การประท้วงการทำงานของรัฐบาล 

ในช่วงกลางเดือนมีนาคม มีการประท้วงเกิดขึ้นหลายแห่ง และมีการสลายฝูงชนด้วยแก๊สน้ำตา กลุ่มนักศึกษาได้ขว้างก้อนหินเข้าใส่ตำรวจ เผาร้านน้ำชาและอาคารอีกหลายหลัง ในวันที่ 16 มีนาคม นักศึกษาประท้วงต้องการให้เน วินลาออกและยกเลิกการปกครองด้วยระบอบพรรคการเมืองเดียว และได้ตั้งขบวนเดินเข้าหาทหารที่ทะเลสาบอินยา ทำให้มีนักศึกษาหลายคนเสียชีวิตและถูกข่มขืน นักศึกษาหลายคนได้ยินเสียงตำรวจตะโกน "อย่าให้มันหนี" และ "ฆ่ามัน" ซึ่งทำให้กลุ่มต่อต้านได้รับการสนับสนุนมากขึ้น การประท้วงครั้งนี้ได้ลุกลามไปจนถึงวันที่ 18 มีนาคม รัฐบาลจึงควบคุมสถานการณ์ได้ รัฐบาลพม่ารายงานว่าตำรวจยิงนักศึกษาเสียชีวิต 2 คน นักศึกษาถูกจับกุม 625 คน ต่อมาได้ปล่อยตัว 484 คน ควบคุมตัวไว้ 141 คน

### เน วินลาออก

หลังจากการประท้วงครั้งล่าสุด ได้ประกาศปิดมหาวิทยาลัยเป็นเวลาหลายเดือน ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2531 มีการประท้วงครั้งใหญ่ของนักศึกษา .ในวันที่ 17 มิถุนายน นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งย่างกุ้งได้จัดชุมนุมใหญ่ เรียกร้องให้ปล่อยตัวนักศึกษาที่ถูกจับกุม และให้รัฐบาลรับรองสหภาพนักศึกษาที่ถูกยุบไปเมื่อ พ.ศ. 2505 รัฐบาลสั่งปิดมหาวิทยาลัยในวันที่ 21 มิถุนายนและสั่งให้นักศึกษาจากต่างจังหวัดกลับภูมิลำเนา นักศึกษายังคงประท้วงต่อไป มีนักศึกษาและตำรวจปราบจลาจลจำนวนมากที่เสียชีวิตจากการประท้วงในเดือนนี้ รัฐบาลได้ประกาศห้ามออกนอกเคหสถานตั้งแต่ 18.00 – 6.00 น. จนถึง 19 กรกฎาคม และมีการประท้วงได้กระจายไปเกิดขึ้นในอีกหลายเมืองในพม่า เช่น พะโค มัณฑะเลย์ ทวาย ตองอู ชิตตเว ปกอกกู เมอกุย มินบู และมยิตจีนาเป็นต้น ผู้ประท้วงต้องการให้ใช้ระบอบหลายพรรคการเมือง ทำให้เน วินประกาศลาออกเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เน วินกล่าวว่าเขาเห็นด้วยกับระบบหลายพรรคการเมืองแต่ต้องให้เป็นหน้าที่ตัดสินใจของเส่ง วิน ผู้นำคนใหม่

การประท้วงหลัก
--------------

### 1 – 7 สิงหาคม

ธงของ พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า
การประท้วงมาถึงจุดสูงสุดในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2531 นักศึกษาวางแผนให้มีการประท้วงทั่วประเทศในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ข่าวของการประท้วงไปถึงเขตชนบท และ 4 วันก่อนการประท้วง นักศึกษาทั่วประเทศออกมาประท้วงให้เส่ง วินลาออกและรัฐบาลทหารสลายตัวไป มีการติดโปสเตอร์ตามถนนในย่างกุ้งโดยสหภาพนักศึกษาพม่าทั้งมวล กลุ่มใต้ดินออกมาเคลื่อนไหวซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับที่อยู่เบื้องหลังการประท้วงของพระสงฆ์และคนงานใน พ.ศ. 2523 ในช่วง 2 - 10 สิงหาคม กลุ่มผู้ประท้วงได้ปรากฏตัวในเมืองส่วนใหญ่ในพม่า

ธงของ สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยที่กลายเป็นสัญลักษณ์การต่อสู้บนท้องถนนของพม่า
ในช่วงนี้ หนังสือพิมพ์ของฝ่ายต่อต้านได้ตีพิมพ์อย่างอิสระ การเดินขบวนประท้วงสามารถทำได้ และผู้ปราศรัยได้รับการคุ้มครอง ในย่างกุ้ง สัญลักษณ์แรกของการเคลื่อนไหวปรากฏในวันพระที่ชเวดากอง ซึ่งนักศึกษาออกมาสนับสนุนการประท้วง ในบางพื้นที่มีการบริจาคเพื่อสนับสนุนการเดินขบวน

ในช่วง 2-3 วันแรกของการประท้วงในย่างกุ้ง ผู้ประท้วงได้ติดต่อทนายและพระในมัณฑะเลย์เพื่อให้เข้าร่วมการประท้วง นักศึกษาเข้าร่วมการประท้วงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับชาวพม่าหลายอาชีพ การประท้วงบนถนนในย่างกุ้งได้แพร่กระจายไปตามเมืองสำคัญ มีผู้ประท้วง 10,000 คนที่พระเจดีย์สุเล มีการเผาหุ่นของเน วินและเส่ง วิน มีการประท้วงเกิดขึ้นต่อเนื่องในสนามกีฬาและโรงพยาบาลทั่วประเทศ รัฐบาลได้ประกาศกฏอัยการศึกในวันที่ 3 สิงหาคมห้ามชุมนุมเกิน 5 คนและห้ามออกนอกเคหสถานระหว่าง 20.00 – 4.00 น.

### 8 – 12 สิงหาคม

การนัดหยุดงานที่วางแผนไว้เริ่มในวันที่ 8 สิงหาคม การประท้วงอย่างหนักเกิดขึ้นทั้งพม่ารวมทั้งชนกลุ่มน้อย ชาวพุทธและมุสลิม นักศึกษา คนงาน เยาวชน ล้วนออกมาประท้วง มีการเรียกร้องให้ทหารออกมาร่วมกับการเรียกร้องของประชาชน ในมัณฑะเลย์มีการประท้วงอย่างเป็นระบบและอภิปรายเกี่ยวกับระบบหลายพรรค ประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน ผู้เข้าร่วมมาจากเมืองและหมู่บ้านใกล้เคียง มีการนัดหยุดงาน ชาวนาที่ไม่พอใจรัฐบาลได้ไปประท้วงที่ย่างกุ้ง

หลังจากนั้นไม่นาน รัฐบาลไดมีคำสั่งให้สลายฝูงชนด้วยอาวุธ เน วินสั่งว่า "ปืนไม่ได้มีไว้ยิงขึ้นฟ้า" ผู้ประท้วงได้ใช้ดาบ มีด ก้อนหิน สารพิษและรถจักรยานเป็นอาวุธ ผู้ประท้วงเผาสถานีตำรวจ ในวันที่ 10 สิงหาคม ทหารได้บุกเข้าไปในโรงพยาบาลย่างกุ้ง ฆ่าหมอและพยาบาลที่รักษาผู้บาดเจ็บจากการประท้วง วิทยุของรัฐบาลรายงานว่ามีผู้ถูกจับกุม 1,451 คน ทหารได้รายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 95 คน บาดเจ็บ 240 คน

### 13 – 31 สิงหาคม

เส่ง วินได้ลาออกอย่างไม่มีใครขาดหมายในวันที่ 12 สิงหาคม ทำให้ผู้ประท้วงเกิดความสับสน ในวันที่ 19 สิงหาคม ท่ามกลางเสียงเรียกร้องต้องการรัฐบาลพลเรือน ดร. หม่อง หม่องได้เข้ามาเป็นรัฐบาล ซึ่งเขาเป็นพลเรือนคนเดียวในพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า การเข้ามาของหม่อง หม่องทำให้นักศึกษาที่เป็นแกนนำในการประท้วงได้ประกาศปฏิเสธการแต่งตั้งผู้นำคนใหม่ การประท้วงเกิดขึ้นอีกครั้งในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ในมัณฑะเลย์มีผู้ออกมาประท้วง 100,000 คนรวมทั้งพระสงฆ์ และในชิตตเวอีก 50,000 คน มีการเดินขบวนในตองจีและมะละแหม่ง อีก 2 วันต่อมามีผู้คนหลากหลายอาชีพเข้าร่วมการประท้วง ในช่วงนี้

ในวันที่ 26 สิงหาคม อองซาน ซูจีได้ออกมาร่วมกับผู้ประท้วงที่พระเจดีย์ชเวดากองซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นในการกลายเป็นสัญลักษณ์เพื่อการต่อสู้ในพม่า ซูจีเรียกร้องให้ประชาชนชุมนุมโดยสงบ ณ จุดนี้ ในเวลานั้น การลุกฮือมีลักษณะคล้ายกับการกำเริบพลังประชาชนในฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2529 ในเวลานี้ อูนุและอาวจีได้กลับมามีบทบาททางการเมืองอีก

### กันยายน

ในการประชุมสภาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2531 มีผู้ออกเสียงให้ใช้ระบบหลายพรรคการเมืองถึง 90% พรรคโครงการสังคมนิยมพม่าออกมาประกาศว่าจะจัดการเลือกตั้ง แต่พรรคฝ่ายค้านเรียกร้องให้ลาออก เพื่อให้มีรัฐบาลชั่วคราวเข้ามาจัดการเลือกตั้ง พรรคโครงการสังคมนิยมพม่าปฏิเสธ ทำให้กลุ่มผู้ประท้วงออกมาอีกครั้งในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2531 ในช่วงกลางเดือนกันยายน การประท้วงเป็นไปด้วยความรุนแรงและผิดกฎหมาย เกิดการประท้วงกันอย่างรุนแรง

รัฐประหารและสลอร์ก
------------------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| ถ้าทหารยิง มันไม่ใช่การยิงขึ้นฟ้า แต่จะยิงไปข้างหน้าเพื่อฆ่า | "|
|   | — เน วิน |

ในวันที่ 18 กันยายน ทหารได้กลับมาปกครองประเทศอีกครั้ง นายพลซอหม่องได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2517 และจัดตั้งสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐหรือสลอร์ก หลังจากที่ได้ประกาศกฏอัยการศึก ได้เกิดการประท้วงที่รุนแรงขึ้น นักศึกษา พระสงฆ์และนักเรียนราวพันคนถูกสังหาร และมีประชาชนอีก 500 คนถูกฆ่าในการประท้วงนอกสถานทูตสหรัฐอเมริกา นักศึกษาบางส่วนได้หลบหนีเข้ามาในประเทศไทย

สิ้นเดือนกันยายน ประมาณว่ามีผู้เสียชีวิตราว 3,000 คน และผู้บาดเจ็บไม่ทราบจำนวน เฉพาะในย่างกุ้งมีผู้เสียชีวิตประมาณพันคน ในวันที่ 21 กันยายน รัฐบาลได้เข้ามาปกครองประเทศและขบวนการต่อต้านได้สลายตัวไปในเดือนตุลาคม เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2531 เชื่อว่าผู้เสียชีวิตร่วมหมื่นคนและสูญหายอีกจำนวนมาก

หลังจากนั้น
-----------

การรำลึกเหตุการณ์การก่อการกำเริบ 8888 มีอย่างต่อเนื่องทั่วโลก
หลายคนในพม่าเชื่อว่าระบอบนี้จะล่มสลายเพราะสหประชาชาติและประเทศเพื่อนบ้านตัดความช่วยเหลือ ชาติตะวันตกและญี่ปุ่นตัดความช่วยเหลือทันที อินเดียได้ปิดชายแดนและจัดตั้งค่ายผู้อพยพตามแนวชายแดนพม่า ใน พ.ศ. 2532 สมาชิกพรรคสันนิบาตแห่งชาติประชาธิปไตยได้ออกไปอยู่ในพื้นที่ของชนกลุ่มน้อยตามแนวชายแดนที่มีกลุ่มต่อต้านรัฐบาลเช่นกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง ต่อมาหลายคนเข้าร่วมฝึกเป็นทหาร

สื่อในพม่าระหว่างนั้นถูกควบคุมและรายงานข่าวที่เป็นมิตรกับรัฐบาล ระหว่าง พ.ศ. 2531 – 2543 รัฐบาลพม่าได้สร้างพิพิธภัณฑ์ 20 แห่ง ให้รายละเอียดเกี่ยวกับบทบาทของทหารในประวัติศาสตร์พม่า

ความสำคัญ
---------

ในปัจจุบันเหตุการณ์นี้เป็นที่จดจำในพม่า นักศึกษาพม่าที่อยู่ในไทยได้จัดงานรำลึกทุกวันที่ 8 สิงหาคม ในการฉลองครบรอบ 20 ปีของเหตุการณ์นี้ในพม่า มีผู้ถูกจับกุม 48 คน มีผู้เขียนบทกวีเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์นี้ ภาพยนตร์ใน พ.ศ. 2538 เรื่อง Beyond Rangoon ใช้ข้อมูลจากเหตุการณ์นี้ ผู้ประท้วงบางคนมีบทบาทอีกในการประท้วงต่อต้านรัฐบาลพม่าใน พ.ศ. 2550 กลุ่มนักศึกษา 88 มีส่วนในการจัดการประท้วงและถูกจับกุมคุมขังหลายคน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Neeraj Gautam (2009). *Buddha, his life & teachings*. Mahavir & Sons Publisher. ISBN 81-8377-247-1.
2. 1 2  Fong (2008), pp. 149
3. 1 2 3  Ferrara (2003), pp. 313
4. 1 2  Fogarty, Phillipa (7 August 2008). Was Burma's 1988 uprising worth it?. BBC News.
5. 1 2  Wintle (2007)
6. 1 2  Yawnghwe (1995), pp. 170
7. ↑  Aung-Thwin, Maureen. (1989). Burmese Days เก็บถาวร 2006-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Foreign Affairs*.
8. ↑  *Ottawa Citizen*. 24 September 1988. pg. A.16
9. ↑  Associated Press. *Chicago Tribune*. 26 September 1988.
10. ↑  Lintner (1989), pp. 94–95.
11. ↑  Boudreau (2004), pp. 192
12. ↑  Tucker (2001), pp. 228
13. ↑  Lwin (1992)
14. 1 2 3  Boudreau (2004), pp. 193
15. ↑  Lintner (1989), pp. 95–97.
16. ↑  Yitri (1989)
17. ↑  Fong (2008), pp. 147
18. ↑  Fong (2008). In 1962, Lwin had ordered troops to fire on student protestors, killing dozens, and ordered the Union Building at Rangoon University to be blown up.
19. ↑  Mydans, Seth. (12 August 1988). Uprising in Burma: The Old Regime Under Siege. *The New York Times*.
20. ↑  Yeni. "Twenty Years of Marking Time". The Irrawaddy. สืบค้นเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2011.
21. ↑  Kyi May Kaung (8 สิงหาคม 2008). "Burma: waiting for the dawn". Open Democracy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 มกราคม 2012. สืบค้นเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2011.
22. ↑  
	* Tun, Aung Hla. (8 August 2008). Myanmar arrests "8-8-88" anniversary marchers. *International Herald Tribune*.

**หนังสือและวารสาร**

* Boudreau, Vincent. (2004). *Resisting Dictatorship: Repression and Protest in Southeast Asia.* Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-83989-1.
* Burma Watcher. (1989). *Burma in 1988: There Came a Whirlwind.* Asian Survey, **29**(2). A Survey of Asia in 1988: Part II pp. 174–180.
* Callahan, Mary. (1999). *Civil-military relations in Burma: Soldiers as state-builders in the postcolonial era.* Preparation for the State and the Soldier in Asia Conference.
* Callahan, Mary. (2001). *Burma: Soldiers as State Builders.* ch. 17. cited in Alagappa, Muthiah. (2001). *Coercion and Governance: The Declining Political Role of the Military in Asia.* Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-4227-6
* Clements, Ann. (1992). *Burma: The Next Killing Fields?* Odonian Press. ISBN 978-1-878825-21-6
* Delang, Claudio. (2000). *Suffering in Silence, the Human Rights Nightmare of the Karen People of Burma.* Parkland: Universal Press.
* Europa Publications Staff. (2002). *The Far East and Australasia 2003.* Routledge. ISBN 978-1-85743-133-9.
* Ferrara, Federico. (2003). *Why Regimes Create Disorder: Hobbes's Dilemma during a Rangoon Summer.* The Journal of Conflict Resolution, **47**(3), pp. 302–325.
* Fink, Christina. (2001). *Living Silence: Burma Under Military Rule.* Zed Books. ISBN 978-1-85649-926-2
* Fong, Jack. (2008). *Revolution as Development: The Karen Self-determination Struggle Against Ethnocracy (1949–2004).* Universal-Publishers. ISBN 978-1-59942-994-6
* Ghosh, Amitav. (2001). *The Kenyon Review, New Series.* Cultures of Creativity: The Centennial Celebration of the Nobel Prizes. **23**(2), pp. 158–165.
* Hlaing, Kyaw Yin. (1996). *Skirting the regime's rules.*
* Lintner, Bertil. (1989). *Outrage: Burma's Struggle for Democracy.* Hong Kong: Review Publishing Co.
* Lintner, Bertil. (1990). *The Rise and Fall of the Communist Party of Burma (CPB).* SEAP Publications. ISBN 978-0-87727-123-9.
* Lwin, Nyi Nyi. (1992). *Refugee Student Interviews*. A Burma-India Situation Report.
* Maung, Maung. (1999). *The 1988 Uprising in Burma.* Yale University Southeast Asia Studies. ISBN 978-0-938692-71-3
* Silverstein, Josef. (1996). *The Idea of Freedom in Burma and the Political Thought of Daw Aung San Suu Kyi.* Pacific Affairs, **69**(2), pp. 211–228.
* Smith, Martin. (1999). *Burma – Insurgency and the Politics of Ethnicity.* Zed Books. ISBN 978-1-85649-660-5
* Steinberg, David. (2002). *Burma: State of Myanmar.* Georgetown University Press. ISBN 978-0-87840-893-1
* Tucker, Shelby. (2001). *Burma: The Curse of Independence.* Pluto Press. ISBN 978-0-7453-1541-6
* Wintle, Justin. (2007). *Perfect Hostage: a life of Aung San Suu Kyi, Burma’s prisoner of conscience.* New York: Skyhorse Publishing. ISBN 978-0-09-179681-5
* Yawnghwe, Chao-Tzang. *Burma: Depoliticization of the Political.* cited in Alagappa, Muthiah. (1995). *Political Legitimacy in Southeast Asia: The Quest for Moral Authority.* Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-2560-6
* Yitri, Moksha. (1989). *The Crisis in Burma: Back from the Heart of Darkness?* University of California Press.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Protests mark Burma anniversary ข่าวบีบีซี
* Burma's 1988 Protests ข่าวบีบีซี
* 'Voices of '88' เก็บถาวร 2008-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดยโซรอส
* รายชื่อบางส่วนของเหยื่อในการก่อการกำเริบ 8888 เก็บถาวร 2008-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน