recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาสอดหางดาบเขียว** (อังกฤษ: Swordtail fish, Green swordtail; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Xiphophorus hellerii*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae)

มีลำตัวยาวเรียว และหัวแหลม มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับปลาวงศ์นี้ คือ มีความแตกต่างระหว่างเพศสูง ตัวผู้มีขนาดเล็กและผอมเพรียวกว่าตัวเมีย แต่มีครีบและสีสันต่าง ๆ สวยงามกว่า มีลักษณะที่เด่น คือ ในตัวผู้มีก้านครีบหางตอนล่างยาวเลยขอบหาง มีลักษณะเรียวแหลมคล้ายดาบ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ ขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ที่เป็นชื่อชนิดถูกตั้งเพื่อเป็นเกียรติแด่นักพฤกษศาสตร์ เวียนเนียส เฮลเลอร์

มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำปกคลุมหนาแน่น ในสภาพแหล่งน้ำที่หลากหลาย ในเม็กซิโก, เบลิซ และฮอนดูรัส กินอาหารจำพวกพืชน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก รวมถึงตัวอ่อนของแมลง มีความยาวลำตัวโดยเฉลี่ย 12.5 เซนติเมตร และส่วนปลายหางที่คล้ายดาบมีความยาวประมาณ 4-8 เซนติเมตร ทำให้ตัวผู้มีความยาวประมาณ 14 เซนติเมตร ขณะที่ตัวเมียมีความยาวประมาณ 16 เซนติเมตร แต่บางตัวอาจมีความยาวแค่ 5-6 เซนติเมตร บวกความยาวของดาบประมาณ 3 เซนติเมตร ทำให้มีบางตัวยาว 8-10 เซนติเมตร 

ขณะที่สีตามลำตัวมีความหลากหลายมากตามสภาพของแหล่งที่อยู่อาศัย โดยทั่วไปแล้วจะมีสีเขียวและมีแถบตรงกลางลำตัวสีแดงเข้มหรือสีน้ำตาลพาดตามลำตัว และบางทีอาจพบแถบสีเพิ่มอีก 4 แถบ เป็นด้านบน 2 แถบ และด้านล่างแถบกลางลำตัวอีก 2 แถบ ช่วงท้องจะมีสีขาว และที่ครีบหลังจะมีจุดแดง ตัวผู้ที่ขอบครีบหางตอนล่างมีลักษณะคล้ายดาบจะมีสีเหลืองและดำ บางครั้งอาจพบจุดสีดำบนลำตัว เป็นต้น

เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์ด้วยฝีมือมนุษย์จนกลายเป็นสีแดงสดทั้งลำตัว จึงได้ชื่อเรียกชื่อหนึ่งว่า "ปลาสอดแดง"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ปลาสอดแดง จากกรมประมง
3. ↑  ปลาสอด จากกรมประมง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Xiphophorus hellerii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Xiphophorus hellerii ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**พูโล ซูการ์ เรย์** (Pulo Sugar Ray) หรือ พูโล ทัมริน นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 3) แพ้ 2

ประวัติ
-------

ซูการ์ เรย์เริ่มชกมวยสากลเมื่อ 25 มกราคม ค.ศ. 1987 ชนะน็อค ไซปา โมโนด ยก 1 ที่อินโดนีเซีย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC ที่ว่างเมื่อ 15 มีนาคม ค.ศ. 1987 ชนะคะแนนเกอร์รอน พอร์ราส ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC ที่ว่าง เมื่อ 21 กันยายน ค.ศ. 1987 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ช่อ ห้าพลัง ยก 6 ที่อินโดนีเซีย ไม่ได้แชมป์ ซูการ์เรย์ขึ้นชกชนะรวดอีกสามครั้ง รวมทั้งชกแก้มือชนะน็อค ช่อ ห้าพลัง ยก 8 ด้วย ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 21 กันยายน ค.ศ. 1988 ชนะคะแนน ฆานีตาลา ได้แชมป์มาครอง ซูการ์เนย์ขึ้นชกชนะอีกเพียงครั้งเดียว ก็ไปชกแพ้คะแนน เรนาโต คอร์เน็ต ที่ออสเตรเลีย หลังจากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกเยาวชนรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC
	+ ชิง 15 มีนาคม 1987 ชนะคะแนนเกอร์รอน พอร์ราส ที่อินโดนีเซีย
	+ สละแชมป์
* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2531)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 21 กันยายน 2531 แพ้น็อค ช่อ ห้าพลัง ยก 6 ที่ อินโดนีเซีย

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**ปลาย่าดุก** (อังกฤษ: Freshwater lionfish, Three-spined frogfish) ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่ง ที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Batrachomoeus trispinosus* อยู่ในวงศ์ปลาคางคก (Batrachoididae) มีรูปร่างหัวโต ปากกว้าง มีติ่งเนื้อสั้น ๆ อยู่รอบมุมปาก ตาโต ครีบอกเป็นวงกลมและแผ่กางได้ ครีบหลังและครีบท้องยาวไปจรดหาง ครีบหางเป็นวงกลม ลำตัวอ่อนนุ่ม ไม่มีเกล็ด พื้นสีลำตัวสีน้ำตาลมีแถบดำเป็นลายเลอะพาดตลอดทั้งตัว ขนาดโตได้เต็มที่ราว 30 เซนติเมตร

พบอาศัยอยู่ตามชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก และยังพบในปากแม่น้ำ หรือในเขตน้ำกร่อยในภาคตะวันออก และภาคใต้ของประเทศไทย ในต่างประเทศพบตั้งแต่อินโด-แปซิฟิก, ปาปัวนิวกินี จนถึงออสเตรเลีย มีพฤติกรรมมักกบดานอยู่นิ่ง ๆ ตามพื้นน้ำเพื่อดักรอเหยื่อ โดยสีของลำตัวกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม สามารถกินปลาที่ใหญ่กว่าตัวได้ โดยปรกติปลาในวงศ์นี้จะมีพิษอยู่ที่เงี่ยงครีบหลังและครีบอก แต่ปลาย่าดุกทุกครีบเป็นครีบอ่อน ไม่มีพิษใดๆ เมื่อถูกจับพ้นน้ำจะส่งเสียงร้องว่า *"อุบ อุบ"*

เป็นปลาที่เมื่อกินเบ็ดแล้ว กินลึกลงถึงในคอ ในบางพื้นที่มีการบริโภค โดยเนื้อนุ่ม มีรสชาติอร่อย และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยต้องทำการปรับสภาพน้ำให้อยู่ในน้ำจืดให้ได้เสียก่อน 

มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาอุบ" หรือ "ปลาสิงโต" ในแวดวงปลาสวยงาม

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาคางคก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  หน้า 110-129, *Amphidromous story สุดยอดนักล่า ปลาสองน้ำ*. คอลัมน์ Wild Ambition โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์, กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 3 ฉบับที่ 35: พฤษภาคม 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Three-spined toadfish รูปและข้อมูลปลาย่าดุก (อังกฤษ)
**ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ** (อังกฤษ: Emperor angelfish) เป็นปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Pomacanthus imperator* อยู่ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ กล่าวคือ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร มีลายสีเหลืองสลับสีน้ำเงินตามความยาวลำตัว ลำตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยม และมีเงี่ยงที่บริเวณแผ่นปิดเหงือก มีแถบสีดำตัดด้วยเส้นสีน้ำเงินบาง ๆ ตั้งแต่บริเวณหน้าผากผ่านดวงตาลงมาและย้อนขึ้นไปตัดกับลายเส้นบนลำตัว ครีบและแก้มเป็นสีน้ำเงิน และปลายปากเป็นสีขาว

มักพบในแหล่งที่น้ำใสของแนวปะการังที่สมบูรณ์ ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน แต่จะพบได้ในทะเลอันดามันมากกว่า เป็นปลาที่มักอยู่ลำพังตัวเดียวหรืออยู่เป็นคู่ ในความลึกตั้งแต่ 3-100 เมตร

ในช่วงที่เป็นปลาวัยอ่อนนั้น จะมีสีน้ำเงิน มีเส้นลายสีขาวและมีลายก้นหอยบริเวณส่วนปลายของลำตัวใกล้โคนหาง และไม่มีสีเหลืองมาปะปน กระทั่งเติบโตขึ้น ครีบหางและครีบใต้ท้องด้านใกล้โคนหางก็จะเริ่มมีสีเหลืองและลวดลายของลำตัวก็จะเริ่มเปลี่ยนไป จนกระทั่งมีลวดลายและสีสันคล้ายกับปลาที่โตเต็มที่ขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามวัย สันนิษฐานว่าเป็นไปเพื่อป้องกันตัวจากนักล่า เนื่องจากเป็นปลาที่ไม่ดูแลลูกอ่อน

ปลาสินสมุทรจักรพรรดิเป็นปลาอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยจะต้องจับปลามาจากแหล่งกำเนิดในทะเล จัดว่าเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายชนิดหนึ่ง สามารถฝึกให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ไม่ยาก โดยต้องทำการเลี้ยงในตู้ที่มีขนาดใหญ่กว่า 60 นิ้วขึ้นไป เนื่องจากเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ ซึ่งพฤติกรรมในที่เลี้ยง ปลาสินสมุทรจักรพรรดิเป็นปลาที่มีความก้าวร้าวต่อปลาชนิดเดียวกันหรือวงศ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน แต่มีความสุภาพต่อปลาในวงศ์อื่น ๆ 

ปลาสินสมุทรจักรพรรดิที่พบในอ่าวไทยหรือด้านมหาสมุทรแปซิฟิก มีความแตกต่างปลาสินสมุทรจักรพรรดิที่พบในทะเลอันดามัน หรือ มหาสมุทรอินเดีย คือ ไม่มี "เปีย" หรือชายครีบบนที่ยื่นยาวออกมาเป็นเส้นคล้ายกับปลาสินสมุทรวงฟ้า (*P. annularis*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน โดยปลาที่มีเปียยื่นยาวออกมาจะมีราคาซื้อขายที่แพงกว่าพวกที่ไม่มี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ
2. ↑  เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ / วินิจ รังผึ้ง จากผู้จัดการออนไลน์
3. ↑  ปลาสินสมุทรจักรพรรดิ โดย ภวพล จากโลกวันนี้

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pomacanthus imperator***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**ปูเสฉวนยักษ์จุดขาว** (อังกฤษ: Giant hermit crab, White-spotted hermit, crab, Spotted hermit crab; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Dardanus megistos*) เป็นปูเสฉวนชนิดหนึ่ง

มีลำตัวสีแดงแต้มด้วยจุดสีขาวขอบสีน้ำตาลกระจายทั่วไป ก้านตาสีแดง บริเวณโคนหนวดคู่ที่สองสีขาวยาวมากและมีขนแข็งกระจายอยู่ทั่วลำตัวที่เห็นได้จากภายนอก ก้ามมีขนาดใหญ่ แต่มีขนาดไม่เท่ากันปล้องสุดท้ายของขาเดินสองคู่แรกเรียวยาวขนาดความยาวกระดองประมาณ 8 เซนติเมตร นับเป็นปูเสฉวนขนาดใหญ่สุดที่พบในน่านน้ำไทย สามารถใหญ่ได้ถึง 20 เซนติเมตร 

กระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังของแถบอินโด-แปซิฟิกพบได้จนถึงแอฟริกา, ทะเลจีนใต้ และฮาวาย มักอยู่ตามพื้นทะเลที่ห่างจากชายฝั่ง และจับได้ด้วยอวนลาก มักอาศัยอยู่ในเปลือกหอยสังข์จุกพราหมณ์ ซึ่งเป็นหอยเปลือกหนา ปลายยอดเป็นจุก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Patsy McLaughlin (2009). Patsy McLaughlin (บ.ก.). "*Dardanus megistos* (Herbst, 1804)". *World Paguroidea database*. World Register of Marine Species. สืบค้นเมื่อ February 6, 2010.
2. ↑  Dardanus megistos (Herbst, 1804) (อังกฤษ)
3. ↑  "ปูเสฉวนยักษ์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-11. สืบค้นเมื่อ 2012-07-24.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Dardanus megistos***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dardanus megistos ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาวาเรียตัส** (อังกฤษ: Variable platyfish, Variegated platy; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Xiphophorus variatus*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae) อันดับปลาออกลูกเป็นตัว (Cyprinodontiformes)

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาพลาตี้ (*X. maculatus*) แต่มีความแตกต่างกันที่รูปร่าง, ลำตัว และครีบหลังโดย ปลาวาเรียตัสมีลำตัวกว้างน้อยกว่า และครีบหลังสูงกว่า และลักษณะลำตัวมีลักษณะกึ่งกลางระหว่างปลาพลาตี้ กับปลาสอดหางดาบ (*X. helleri*) คือ มีขนาดยาวกว่าปลาพลาตี้ แต่มีความยาวไม่เท่าปลาพลาตี้ ลักษณะสีดั้งเดิมในธรรมชาติคล้ายกับปลาพลาตี้ 

มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ในประเทศเม็กซิโกตอนใต้ และตะวันออก มักอาศัยอยู่แหล่งน้ำนิ่งขนาดเล็ก เช่น หนอง, บึง เป็นต้น อุหณภูมิประมาณ 20-24 องศาเซลเซียส กินสัตว์น้ำขนาดเล็ก และตัวอ่อนของแมลง เป็นอาหาร 

ปลาวาเรียตัส ก็เช่นเดียวกับปลาพลาตี้หรือปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และมีการเพาะขยายพันธุ์จนได้สีและลวดลายหรือครีบต่าง ๆ หลากหลายสวยกว่าปลาดั้งเดิมในธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Xiphophorus variatus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  "51 สายพันธุ์ปลาออกลูกเป็นตัว". *ราชาปลาทอง*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากสายพันธุ์ปลาออกลูกเป็นตัว แหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-10-23. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|url=` (help)
3. ↑  "ปลาแพทตี้". *กรมประมง*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Xiphophorus variatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Xiphophorus variatus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาสร้อยนกเขาลายขวาง** หรือ **ปลาตะเภาม้าลาย** หรือ **ปลาแตงโม** (อังกฤษ: Oriental sweetlips, Indian Ocean oriental sweetlips; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Plectorhinchus vittatus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแสม (Haemulidae)

มีส่วนหัวลาดโค้งเหมือนมีดอีโต้ ริมฝีปากหนาและอยู่ต่ำ ครีบอกและครีบหางมีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว ครีบหางมีขนาดใหญ่และเป็นแบบเว้าตื้น ครีบต่าง ๆ เป็นสีเหลือง มีความยาวประมาณ 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 86 เซนติเมตร 

ปลาสร้อยนกเขาลายขวาง มีจุดเด่น คือ มีลายเส้นสีดำพาดขวางลำตัวบนพื้นสีขาว ซึ่งเป็นจุดเด่น พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภาคพื้นอินโด-แปซิฟิก ในแนวปะการัง อาศัยอยู่เป็นฝูง หากินโดย กินสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ ตามหน้าดินเป็นอาหาร

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า ๐๗๘-๐๗๙, *ปลาสร้อยนกเขาลายขวาง*. "โลกใต้ทะเล" โดย นัท สุมนเตมีย์. อนุสาร อ.ส.ท. ปีที่ ๕๗ ฉบับที่ ๑ สิงหาคม ๒๕๕๙
2. ↑  ["Oriental sweetlips – *Plectorhinchus orientalis* (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-02. สืบค้นเมื่อ 2012-08-04. Oriental sweetlips – *Plectorhinchus orientalis* (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Plectorhinchus vittatus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Plectorhinchus vittatus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาสิงโตปีก** หรือ **ปลาสิงโตปีกจุด** (อังกฤษ: Red lionfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pterois volitans* /เท-โร-อิส-โว-ลิ-แทนส์/) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกปลาสิงโต ในวงศ์ปลาแมงป่อง (Scorpaenidae) 

มีครีบอกแผ่กว้างมีก้านครีบแข็งยื่นยาวออกไป และมีเยื่อยึดระหว่างก้านครีบ ครีบหางโค้งมน พื้นลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อน มีจุดสีดำแต้มบนเยื่อยึดระหว่างก้านครีบอก ครีบหลังมีก้านครีบแข็งทั้งหมด 13 ก้าน ซึ่งแต่ละก้านสามารถเคลื่อนไหวเป็นอิสระ โดยมีครีบเป็นตัวยึดติดไว้ ในก้านครีบหลังมีบางก้านซึ่งมีเข็มพิษและภายในบรรจุถุงพิษ รวมถึงครีบอื่น ๆ เช่น ครีบก้น, ครีบอก ด้วย หากถูกแทงจะได้รับความเจ็บปวดมาก เมื่อแทงเข้าไปในเนื้อเยื่อของผู้ที่โดนแทงจะก่อให้เกิดความปวดแสบปวดร้อน เพราะมีผลต่อระบบกล้ามเนื้อ ก่อให้เกิดอาการต่าง ๆ เช่น เป็นอัมพาต หรืออัมพาตชั่วคราว รวมถึงเป็นแผลพุพองได้ด้วย

ขนาดโตเต็มที่สามารถยาวได้ถึง 47 เซนติเมตร (18.5 นิ้ว) ในขณะที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีความยาวสั้นกว่า 1 นิ้ว (2.5 เซนติเมตร) มีอายุขัยเฉลี่ยประมาณ 10 ปี 

เป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดในแถบร้อนของอินโด-แปซิฟิก แต่ปัจจุบันได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นของน่านน้ำแถบอเมริกาเหนือและแคริบเบียน เช่น มหาสมุทรแอตแลนติก, ฟลอริดา และบาฮามาส แต่ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ามีการแพร่ระบาดข้ามคลองปานามาด้วยหรือไม่ เชื่อว่า มาจากการปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยพบครั้งแรกเมื่อฤดูร้อนของปี ค.ศ. 2002 โดยนักดำน้ำผู้หนึ่งที่ฟลอริดา 

จากการสำรวจของนักวิทยาศาสตร์พบว่า ปลาสิงโตปีกแพร่ระบาดแทบทุกแนวปะการัง โดยสามารถพบได้ในที่ ๆ มีความลึกได้ถึง 600-800 ฟุต แต่โดยเฉลี่ยจะพบชุกชุมที่ความลึกไม่เกิน 200-400 ฟุต เป็นต้นเหตุทำให้ปลาขนาดเล็กซึ่งเป็นปลาพื้นถิ่นหลายชนิดหายไป เนื่องจากเป็นปลาที่กินอาหารได้จุมาก และแพร่ขยายพันธุ์ได้รวดเร็ว แม่ปลาหนึ่งตัวสามารถผลิตไข่ได้ถึงปีละ 2 ล้านฟอง และมีความสามารถสูงในการสืบพันธุ์ทุก ๆ 3-4 วัน ครั้งละนับแสนฟอง จนต้องมีการกำจัดด้วยวิธีการต่าง ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ปลาแพร่พันธ์มากจนเกินไป และไปทำลายระบบนิเวศ วิธีการกำจัดนั้นมีหลายวิธี รวมถึงการล่ามาเพื่อรับประทานเป็นอาหารของรัฐบาลบาฮามาสด้วย โดยในเริ่มแรกยังไม่มีผู้กล้ารับประทานเนื้อเพราะเกรงว่าจะมีพิษ แต่ความจริงแล้ว สามารถรับประทานได้ เนื้อปลามีความนุ่มอ่อนและมีรสชาติดี แต่กระนั้นก็ยังไม่เพียงพอ

นอกจากนี้แล้ว ปลาสิงโตปีกยังเป็นอาหารที่ชื่นชอบของปลากินเนื้อขนาดใหญ่กว่า เช่น ปลากะรัง ในขณะที่ปลาขนาดใหญ่บางจำพวก เช่น ปลาฉลาม กลับไม่กินเป็นอาหาร เนื่องจากเป็นปลาที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในท้องถิ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov สืบค้น. 23 ธันวาคม 2013
2. ↑  Largest Lionfish Caught สืบค้น. 23 ธันวาคม 2013
3. ↑  National Oceanic and Atmospheric Administration, National Centers for Coastal Ocean Science "Have You Seen Me?"
4. ↑  Encyclopedia of Life (EOL). (2011, January 19). Retrieved 4 May 2011 from ()
5. ↑  Cote, I.M. A. Maljkovie. 2010. Predation rates of Indo-Pacific lionfish on Bahamian coral reefs. Marine Ecology Progress Series 404:219-225.
6. ↑  *The Lion Fish*, "The Conquerors". สารคดีทางแอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: เสาร์ที่ 21 ธันวาคม 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pterois volitans***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pterois volitans ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาสลิดหินหางเหลืองนอก** หรือ **ปลาแดมเซลหางเหลืองนอก** (อังกฤษ: Yellowtail damsel, Goldtail demoiselle, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chrysiptera parasema*) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae)

มีขนาดโตเต็มที่ได้ 7 เซนติเมตร มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาสลิดหินหางเหลือง (*Pomacentrus smithi*) ที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ว่าปลาสลิดหินหางเหลืองนอกมีรูปร่างที่ป้อมสั้นกว่า และมีสีสันที่สวยสดกว่า โดยเฉพาะเมื่อกระทบถูกแสงไฟ 

ไม่พบในน่านน้ำไทย แต่พบในหมู่เกาะโซโลมอน, หมู่เกาะริวกิวในทะเลญี่ปุ่น, ทะเลฟิลิปปิน จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟในออสเตรเลีย

เป็นปลาที่ได้รับความนิยมอย่างมากในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เพราะมีความสวย ประกอบกับการเลี้ยงง่าย นิสัยไม่ก้าวร้าว อีกทั้งยังสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว แต่ส่วนใหญ่ปลาที่มีขยายกันในตลาดค้าปลาสวยงามในประเทศไทย จะถูกนำเข้ามาจากประเทศอินโดนีเซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  *ปลาทะเลที่เพาะพันธุ์ได้ในประเทศไทย ตอนจบ*, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ หน้า 140 คอลัมน์ Blue Planet นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 22 ปีที่ 2: เมษายน 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาสลิดหินหางเหลืองนอก**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chrysiptera parasema ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาริวกิว** **ปลาเลียวเซียว** หรือ **ปลาลู่ทู่** (อังกฤษ: Giant catfish, Giant sea catfish, Giant salmon catfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Netuma thalassina*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกปลาหนัง ในวงศ์ปลากดทะเล (Ariidae)

มีรูปร่างคล้ายคลึงกับปลากดหรือปลาแขยงที่พบในน้ำจืด หรือปลากดทะเลชนิดอื่น ๆ แต่มีขนาดใหญ่มากกว่า มีลำตัวยาวและค่อนข้างกลม หางแบนข้างและหัวใหญ่ ด้านหลังตรงหัวเป็นกระดูกแข็ง หน้าแหลม จะงอยปากยาว ปากกว้าง ฟันมีขนาดเล็กและสั้น มีหนวดใต้คาง 2 คู่และริมฝีปากบน 1 คู่ ครีบหลังและครีบอกมีเงี่ยงเป็นหนามแหลมครีบละหนึ่งอัน ครีบไขมันเล็กอยู่ใต้โคนหาง ครีบหางเป็นแฉกลึก พื้นลำตัวสีน้ำตาลปนเทา ท้องสีขาวนวล ครีบต่าง ๆ สีเทาคล้ำ ครีบไขมันสีดำ

กินปลาและสัตว์น้ำที่อาศัยอยู่ตามบริเวณหน้าดินเป็นอาหาร จัดเป็นปลาอุก หรือปลากดทะเลที่มีขนาดใหญ่ มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 1.2 เมตร แต่ความยาวเฉลี่ย 30–40 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ตามพื้นทะเลที่เป็นโคลนหรือโคลนเหลว บางครั้งอาจพบได้ในบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยหรือน้ำจืด ในน่านน้ำไทยพบทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่ใช้เนื้อในการบริโภคกันจนเป็นที่รู้จักดี รวมถึงแปรรูปเป็นปลาเค็มหรือปลาหวาน ไข่ของปลาริวกิวนิยมนำมาทำเป็นแกงส้มเหมือนปลากดทะเลชนิดอื่น ๆ แต่ไข่ปลาริวกิวนั้นมีความคาวมาก เมื่อจะนำมาปรุงอาหารต้องล้างน้ำหลาย ๆ ครั้ง ปลาจะมีไข่ได้ทุกฤดูกาล แต่ช่วงที่ไข่สมบูรณ์มากที่สุด คือ ช่วงฤดูหนาวหรือช่วงปลายฝนต้นหนาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Netuma thalassinus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ July 8, 2015.
2. 1 2  "แกงส้มผักกระชับกับไข่ปลาเรียวเซียว ร้าน ครัวมารวย". thaitv.com. 26 December 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 8 July 2015.
3. ↑  "ริวกิว". สนุกดอตคอม. สืบค้นเมื่อ 8 July 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Netuma thalassina ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาสำลี** หรือ **ปลาช่อลำดวน** (อังกฤษ: Black-banded trevally, Black-banded kingfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Seriolina nigrofasciata*) ปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในสกุล *Seriolina* (เป็นภาษาละตินหมายถึง "หม้อดินเผาขนาดใหญ่")

มีความแตกต่างจากปลาหางแข็งชนิดและสกุลอื่น ๆ ตรงที่ที่ไม่มีเกล็ดแข็งบนเส้นข้างตัวตอนปลาย ลำตัวค่อนข้างยาว ปลายจะงอยปากมน ส่วนหัวโค้งนูน และลาดเมื่อใกล้จุดเริมของครีบหลัง ปากกว้าง โคนขากรรไกรบนมน มุมปากยื่นมาใต้นัยน์ตา ยาวเสมอขอบนัยน์ตา ยาวเสมอขอบนัยน์ตาด้านหลัง
ครีบหลังแยกจากกันเป็นสองตอน ตอนหน้าเล็กและสั้น ตอนหลังมีฐานยาว ครีบก้นอยู่ตรงข้ามกับครีบหลังมีฐานสั้นกว่ามาก ครีบอกมีปลายแหลม และเล็กกว่าครีบอื่น ๆ ครีบท้องอยู่ใต้ครีบอก ครีบหางมีปลายเว้าลึก เส้นข้างตัวบริเวณโคนหางมีสันเนื้อหนา ๆ นูนขึ้นมา สีหลังสีเทาอมน้ำตาล สีข้างและท้อง
เป็นสีเทาจางลงมาเรื่อย ๆ บริเวณสันท้องจะเป็นสีขาว ปลาขนาดเล็กจะมีแถบดำ 5-7 แถบ ขวางลำตัวบริเวณเหนือเส้นข้างตัว 

ขนาดใหญ่ที่สุดยาวถึง 70 เซนติเมตร และน้ำหนักประมาณ 50 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ทั้งมหาสมุทรอินเดีย, แปซิฟิก, แอตแลนติก, ชายฝั่งของแอฟริกาใต้ โดยพบมากบริเวณหน้าดิน และระดับน้ำลึกตั้งแต่ 20-150 เมตร ในเขตน่านน้ำไทยพบได้ทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคกันอย่างแพร่หลาย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Seriolina nigrofasciata* (Rüppell, 1829)". marinespecies.org. สืบค้นเมื่อ 1 January 2015.
2. ↑  "*Seriolina nigrofasciata* Rüppell, 1829". fishbase.org. สืบค้นเมื่อ 1 January 2015.
3. ↑  "สำลี". dictionary.sanook.com. สืบค้นเมื่อ 1 January 2015.
4. ↑  "ครัวคุณต๋อย ปลาสำลีเผา ครัวคุณต๋อยย้อนหลัง 20 ตุลาคม 57". ช่อง 3. 20 October 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 1 January 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Seriolina nigrofasciata***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Seriolina nigrofasciata ที่วิกิสปีชีส์
**นกปักษาสวรรค์ใหญ่** (Greater Bird-of-paradise) เป็นนกปักษาสวรรค์ในสกุล *Paradisaea* คาโรลัส ลินเนียสตั้งชื่อนกชนิดนี้ว่า *Paradisaea apoda* ซึ่งแปลว่า "นกปักษาสวรรค์ไร้ขา" เนื่องจากการส่งขายซากนกไปที่ทวีปยุโรปเมื่อก่อน ซากจะไม่มีขาจากการเตรียมซากของชาวพื้นเมือง ซึ่งนำไปสู่ความเข้าใจผิดที่ว่านกที่สวยงามชนิดนี้มาจากสวรรค์ และไม่เคยสัมผัสพื้นดินเลยจนกระทั่งตาย

ลักษณะ
------

นกปักษาสวรรค์ใหญ่เป็นนกขนาดใหญ่ในสกุล *Paradisaea* ตัวผู้วัดได้ถึง 43 ซm (17 in) (ไม่รวมขนหางคู่ยาว) ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า ประมาณ 35 ซm (14 in) ชุดขนของนกชนิดนี้มีความแตกต่างระหว่างเพศอย่างชัดเจน ตัวผู้มีหน้าและคอสีเขียวเหลือบ มีสีเหลืองออกเงาที่หัว กระหม่อมมีสีเงินเหลือบ ลำตัวมีสีน้ำตาล-แดงเลือดหมู ขนปีกที่ใช้ในการแสดงมีสีเหลืองเป็นพื้นจนถึงขาวมีลายสีเลือดหมู ตัวเมียมีสีน้ำตาล-แดงเลือดหมู ทั้งสองเพศมีตาสีเหลือง ปากสีฟ้า

การกระจายพันธุ์
---------------

นกปักษาสวรรค์ใหญ่มีการกระจายพันธุ์ในป่าต่ำและป่าบนภูเขาในทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะนิวกินีและหมู่เกาะอารู (Aru Islands) ในประเทศอินโดนีเซีย นกจะกินผลไม้ เมล็ดพืช และแมลงขนาดเล็กเป็นอาหาร มีกลุ่มประชากรขนาดเล็กที่ถูกนำเข้าไปในเกาะลิตเติ้ลโทบาโก (Little Tobago) ของแคริบเบียนโดยเซอร์ วิลเลียม อินแกรม (William Ingram) ในปี ค.ศ. 1909-1912 เพื่อที่จะพยายามรักษานกชนิดนี้ไว้ไม่ให้สูญพันธุ์จากการล่าเอาขน ประชากรนกเหล่านั้นมีชีวิตอยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1966

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Paradisaea apoda*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  Jobling, James A. (1991). *A Dictionary of Scientific Bird Names*. Oxford: Oxford University Press. pp. 15–16. ISBN 0-19-854634-3.
3. ↑  Firth, Clifford B.; Firth, Dawn W. (2009), "Family Paradisaeidae (Birds-of-paradise)", ใน del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew; Christie, David (บ.ก.), *Handbook of the Birds of the World. Volume 14, Bush-shrikes to Old World Sparrows*, Barcelona: Lynx Edicions, pp. 487–488, ISBN 978-84-96553-50-7
4. ↑  Dinsmore, James J. (1970). "Courtship Behavior of the Greater Bird of Paradise". *The Auk*. **87** (2): 305–321.

* Galley Press. The world Atlas of Birds

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Paradisaea apoda***

* BirdLife Species Factsheet เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาวัวจมูกยาว** หรือ **ปลาวัวจุดส้ม** (อังกฤษ: Long-nose filefish, Orangespotted filefish, Harlequin filefish, Beaked leatherjacket) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Oxymonacanthus longirostris* อยู่ในวงศ์ปลาวัวจมูกยาว (Monacanthidae)

มีรูปร่างเรียวยาวอย่างเห็นได้ชัด มีจะงอยปากยื่นยาวคล้ายหลอดหรือท่อ ครีบหลังแบ่งเป็น 2 ตอน ตอนแรกมีเงี่ยงแข็งซึ่งสามารถตั้งชี้หรือกระดกได้เพื่อใช้ข่มขู่ผู้รุกรานหรือป้องกันตัวจากปลาที่ใหญ่กว่า เมื่อเวลาถูกกินเข้าปากจะถูกเงี่ยงนี้ทิ่มเอา ครีบท้องลดรูปลงไปทำให้เล็กและมีก้านครีบแข็งเช่นเดียวกับครีบหลัง สามารถพับเก็บได้ ครีบท้องยาว ครีบหางกลมเป็นรูปพัด มีจุดกลมสีส้มกระจายอยู่ทั่วบนพื้นลำตัวสีเขียวอมฟ้า โดยที่ส่วนหน้าจะเป็นรอยขีดยาวตามดวงตา ที่ปลายครีบหางจะมีจุดสีดำขนาดใหญ่

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่ชายฝั่งของทวีปแอฟริกาฝั่งตะวันออกและใต้, โมซัมบิก, ทะเลแดง, ซามัว, หมู่เกาะริวกิวในทะเลจีนตะวันออก, นิวแคลิโดเนีย, ตองงา และเกรต แบร์ริเออร์ รีฟ ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่มักอยู่เป็นคู่ โดยจะพบมากที่สุดในแนวปะการัง เพราะกินปะการังเขากวาง (*Acropora* spp.) เป็นหลัก พบได้ในความลึกตั้งแต่ 4-30 เมตร หากินในเวลากลางวัน และนอนหลับในเวลากลางคืนในแนวปะการังหรือกองหิน

เป็นปลาที่เป็นที่ชื่นชอบถ่ายรูปของนักดำน้ำเนื่องจากเป็นปลาที่สวยงามและไม่มีพฤติกรรมก้าวร้าว และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปลาวัวจมูกยาว
2. ↑  ["Orangespotted Filefish (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2011-09-27. Orangespotted Filefish (อังกฤษ)]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาวัวจมูกยาว**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**ปลาสวายหนู** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Helicophagus waandersii*  อยู่ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) มีลักษณะหัวหลิม ตาเล็ก ขอบตามีแผ่นหนังคลุม จะงอยปากเรียว ปากเล็กกว่าปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ ริมฝีปากบางมีแผ่นหนังนิ่มหุ้ม รูจมูกอยู่ห่างกัน หนวดทั้ง 2 คู่ยาวถึงช่องเปิดเหงือก รูปร่างเพรียวแบนข้างเล็กน้อย ครีบก้นยาว ครีบไขมันยาว ลำตัวสีเทาอ่อนหรืออมฟ้า ด้านข้างลำตัวสีจางไม่มีแถบสี หัวและท้องสีจางอมชมพู ครีบสีจาง ปลาวัยอ่อนมีสีเทาอมชมพู

มีขนาดประมาณ 30-40 เซนติเมตร ใหญ่สุดประมาณ 60 เซนติเมตร อาหารกินแต่เฉพาะหอยขนาดเล็ก ทั้งหอยฝาเดียวและหอยฝาคู่ โดยมักหากินใกล้พื้นท้องน้ำ มักกินจุจนท้องป่อง แล้วถ่ายออกมาเฉพาะเปลือก อาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ พบในแม่น้ำโขงและเจ้าพระยา ไม่พบในภาคใต้ของไทย แต่มีในมาเลเชียจนถึงเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเชีย ในประเทศไทยบริโภคโดยการปรุงสุดและหมักสับปะรด (เค็มบักนัด)

ปลาสวายหนู มีชื่อที่เรียกในภาษาถิ่นอีสานว่า "ยอนหนู" และ "หน้าหนู"

ปัจจุบัน กรมประมงได้มีการศึกษาเอนไซน์ในระบบการย่อยอาหารของปลาสวายหนู เพื่อนำไปศึกษาเพื่อพัฒนาเป็นการเลี้ยงในเชิงพาณิชย์ต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  คุณลักษณะของเอนไซน์ย่อยอาหารในปลาสวายหนู

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Sitthi Kulabtong, Sawika Kunlapapuk and Piyathap Avakul. 2012. Some Fishery Biology of Molluscivorous Catfish,Helicophagus leptorhynchus in Thailand. Journal of Life Sciences 6(8):913-916. ( เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)

* รูปและข้อมูลปลาสวายหนู
**ปลาสีนวล** หรือ **ปลากะพงสลิดลายน้ำเงิน** หรือ **ปลาสลิดทะเลน้ำเงิน** (อังกฤษ: Bluefish, Topsail drummer; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Kyphosus cinerascens*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงสลิด (Kyphosidae) 

มีลำตัวหนาแบนข้าง รูปร่างเป็นทรงรูปไข่ ครีบหลังและครีบก้นตอนท้ายปลายเรียว ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังแบ่งออกเป็นสองตอนชัดเจน เกล็ดมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นขน ลำตัวสีเทาคล้ำ มีแถบสีน้ำตาลตามแนวเกล็ดหลายแถบ ครีบต่าง ๆ มีสีคล้ำ

มีขนาดความยาวเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ว่ายไปไหนมาไหนด้วยกันทั้งฝูง มักรวมตัวกันบริเวณกองหินหรือแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินสาหร่ายเป็นอาหารหลัก

เป็นปลาที่มีความสำคัญทางการประมงเพียงเล็กน้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Kyphosus cinerascens*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  "ปลาที่พบในจังหวัดสงขลา". *sc.psu.ac.th*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2012-08-24.
3. ↑  หน้า 144, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
4. ↑  "Blue sea chub (*Kyphosus cinerascens*) fish profile". *guppies.za.net*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Kyphosus cinerascens***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาวัวลายส้ม** หรือ **ปลาวัวหางเหลือง** (อังกฤษ: Orange-lined triggerfish, Orange-striped triggerfish, Undulated triggerfish, Green trigger, Redlined triggerfish) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Balistapus undulatus* อยู่ในวงศ์ปลาวัว (Balistidae) เป็นเพียงชนิดเดียวนั้นที่อยู่ในสกุล *Balistapus*

ลักษณะลำตัวแบนทางด้านข้างตาเล็กอยู่เยื้องขึ้นไปใกล้ส่วนหลัง ปากมีขนาดเล็ก ครีบหลังมี 2 ตอนแยกออกจากกัน ตอนหน้ามีก้านครีบแข็งตอนหลังเป็นครีบอ่อนโค้งไปตามแนวลำตัว เช่นเดียวกับครีบก้น ครีบหูเล็กครีบท้องสั้นครีบหางปลายตัดและเว้าตรงกลางเพียงเล็กน้อย โดยที่ครีบหลังอันหน้าสุดได้ลดรูปไปเหลือเป็นเพียงก้านครีบแข็งอันเดียวมองเห็นได้ชัด มีลักษณะคล้ายกับเขาสัตว์ ซึ่งเป็นเอกลักษณะเฉพาะ

มีขนาดความยาวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พื้นผิวลำตัวเป็นสีเขียวไพรและมีลายคาดสีส้มตามแนวเฉียงจากปากและหลังลงมายังครีบก้นและหางจำนวนประมาณ18-20 เส้นครีบหลังตอนท้ายและครีบก้นมีก้านครีบอ่อนสีส้ม ครีบหางสีส้มสลับลายเส้นสีน้ำเงินตรงโคนหางก่อนถึงครีบหางมีปานสีดำ

พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแนวปะการังและกองหินใต้น้ำทางของมหาสมุทรอินเดีย โดยไม่พบในอ่าวไทย พบได้ตั้งแต่ความลึกประมาณ 2-50 เมตร เป็นปลาวัวอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาวัวลายส้ม**

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ปลาวัว
3. ↑  "*Balistapus undulatus* (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-12. สืบค้นเมื่อ 2011-09-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**เล่ห์ร้ายพ่ายรัก** (อังกฤษ: Jaat Ki Jugni) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2017 ออกอากาศทาง ช่อง 8 ออกอากาศ ทุกวันพฤหัสบดี-ศุกร์ เวลา 21.00 น. นำแสดงโดย วิชาล วาศิษฐา, มาดิรักศรี มันเดิล ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศต่อจากเรื่องนี้คือละครเรื่อง แผนรักลวงใจ

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

**มุนนี่** ถูกเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนู มีคนคอยรับใช้ดูแลตลอด มีพี่ชายสามคน ซึ่งพี่ชายคนโตรักมุนนี่มากไม่ว่าใครที่มาขัดขวางความสุขของมุนนี่ จะต้องโดนซ้อมหรือถึงขั้นฆ่าปิดปากได้ แต่มุนนี่ก็ไม่เคยรู้ความจริงว่าพี่ชายทั้งสามคนของตนเป็นมาเฟียจิตใจโหดเหี้ยม เพราะทั้งสามคนคอยสร้างภาพกับมุนนี่เสมอ และคอยปกปิดความจริงทุกอย่างกับมุนนี่มาโดยตลอด ทำให้มุนนี่เข้าใจผิดและเคารพรักพี่ชายทั้งสามคนมาก คิดว่าพี่ชายของตนเป็นคนดีมีคนนับหน้าถือตา แต่ที่จริงทุกคนทำลงไปด้วยความกลัวว่าจะโดนซ้อมหรือฆ่าปิดปากแต่ผู้คนกล่าวขวัญไปทั่วเมืองฮายาน่าว่าครอบครัวนี้เลวทรามต่ำช้า ไม่มีใครอยากตอแยด้วยมีเพียงมุนนี่คนเดียวเท่านั้นที่ไม่เคยได้รู้ความจริงเรื่องนี้ **บิตตู** ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองฮายาน่า ทนอยู่ไม่ได้ที่ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อน ซึ่งเวลาที่มุนนี่จะไปไหนมาไหนทีต้องมีการปิดถนนปิดตลาด โดยคำสั่งของพี่ชาย สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้คนจำนวนมาก และ ประเด็นที่ปะทุขึ้นเนื่องจาก เพื่อนบิตตูได้เข้าไปคุยกับมุนนี่ จึงทำให้เพื่อนบิตตูโดนซ้อมปางตาย บิตตูโกรธจัดจึงบุกไปลักพาตัวมุนนี่จากถึงในบ้าน สร้างความโกรธแค้นให้กับพี่ชายของมุนนี่เป็นอย่างมาก จึงไล่ล่าตามตัวบิตตูหมายจะเอาชีวิต ส่วนบิตตูเมื่อได้เจอมุนนี่ จึงรู้ว่ามุนนี่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง และรู้ความจริงมาก่อนว่าพี่ชายตนเป็นคนแบบไหน จึงหาทางพิสูจน์ให้มุนนี่ได้รู้ความจริงให้ได้ ว่าพี่ชายของมุนนี่เป็นคนประเภทไหนกันแน่ ซึ่งพระเอกตั้งฉายาให้มุนนี่ว่า คุณหนูผู้หลงผิด และระหว่างที่หาข้อพิสูจน์ก็ได้ผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมากมายจนทำให้บิตตูตกหลุมรักในความใสซื่อบริสุทธิ์ และไร้เดียงสาของมุนนี่ แต่ความรักครั้งนี้มีอุปสรรคอย่างใหญ่หลวง ทั้งพี่ชายมุนนี่และแม่ของบิตตูไม่เห็นด้วย

นักแสดง
-------

* วิชาล วาศิษฐา รับบท บิตตู ซิงห์ ดาฮิยา
* มาดิรักศรี มันเดิล รับบท มุนนี ซิงห์ อาห์ราวัต
* บาซ ถง รับบท จันฑาลี การ์เจนเดอร์ ซิงห์ อาห์ราวัต
* ริชา โซนิ รับบท สาวิตา การ์เจนเดอร์ ซิงห์ อาห์ราวัต
* ทิปาริ มุชิการ์ รับบท มุซกาน ประทับ ซิงห์ อาห์ราวัต
* อาร์ยา ธารามจารด์ กุมาร รับบท ประทับ ซิงห์ อาห์ราวัต
* ราเกซ ปันเดย์ รับบท คาร์ซาน ซิงห์ ดาฮิยา
* ซาการ์ ไซนี รับบท มาสเตอร์จี
* รินคุ การ์มาร์การ์ รับบท พูล กุมารี ดาฮิยา
* อมิตร ปาโชรี รับบท ภีม ซิงห์ อาห์ราวัต
* อัซไมราห์ ซิงห์ รับบท สุเนนา ภีม ซิงห์ อาห์ราวัต
* ภาร์คา ซิงห์ รับบท ชโยติ
* ปาราส มาธาน รับบท ดร. วิกรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Movie breaks on the set of Jaat Ki Jugni". *Timesofindia.indiatimes.com*. 2017-03-21. สืบค้นเมื่อ 2017-06-14.
2. ↑  "'Goddess Sita' Madirakshi Mundle excited to play regular girl in new TV show 'Jaat Ki Jugni' - Entertainment". *Mid-day.com*. สืบค้นเมื่อ 2017-06-14.
3. ↑  "Here's why Yash Tonk charges fees from his 'Jaat ki Jugni' co-actors". *Timesofindia.indiatimes.com*. สืบค้นเมื่อ 2017-06-14.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เล่ห์ร้ายพ่ายรัก* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**ปลาลิ่น** หรือ**ปลาเกล็ดเงิน** หรือ**ปลาหัวโต** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Hypophthalmichthys molitrix* ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีส่วนหัวโต ตาเล็กอยู่ต่ำกว่ามุมปาก ปากและข้างแก้มกว้าง ครีบหลังเล็กอยู่ประมาณกึ่งกลางลำตัว ครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึก เกล็ดเล็กแบบขอบเรียบ ด้านท้องเป็นสันแคบ ตัวมีสีเงินคล้ำที่ด้านหลัง และสีเงินแวววาวที่ด้านท้อง หัวมีสีคล้ำอมแดงหรือสีเนื้อ ครีบมีลักษณะสีจาง

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30-50 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 105 เซนติเมตร หนักได้ถึง 50 กิโลกรัม เป็นปลาพื้นเมืองของจีนแผ่นดินใหญ่มีถิ่นกำเนิดในแม่น้ำฮวงโหและแม่น้ำอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกัน เป็นปลาที่ชาวจีนนิยมบริโภคเพราะมีรสชาติดีแม้ว่าจะมีก้างเยอะก็ตาม

ปัจจุบัน นิยมเลี้ยงในบ่อและถูกปล่อยลงในแหล่งน้ำที่ถูกสร้างขึ้น เช่น บ่อปลาในโครงการต่าง ๆ ของกรมประมงหรือหมู่บ้านหรืออ่างเก็บน้ำ โดยให้ปลาลิ่นกินเศษอาหารและแพลงก์ตอนจากการกินพืชจำพวกหญ้า และมูลจากปลาชนิดอื่น เช่น ปลาไน (*Cyprinus carpio*) เป็นต้น ขยายพันธุ์ได้ด้วยการผสมเทียมเท่านั้น ไม่พบการแพร่พันธุ์เองในแหล่งน้ำธรรมชาติของไทย ถูกนำเข้ามาในประเทศในปี พ.ศ. 2465 - พ.ศ. 2475 โดยถูกนำเข้ามาพร้อมกับชาวจีนทางเรือสำเภา และต่อมากรมประมงและคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ทำการทดลองผสมเทียมขึ้นจนสำเร็จจนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ดร.ชวลิต วิทยานนท์ หน้า 58, ปลาน้ำจืดไทย (กรุงเทพ พ.ศ. 2544) ISBN 974-475-655-5

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Hypophthalmichthys molitrix***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาลิ่น

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hypophthalmichthys molitrix ที่วิกิสปีชีส์
**นกม่วง** หรือ **นกม่วงโยกหัว** (อังกฤษ: Trash Doves) คืออินเทอร์เน็ตมีมซึ่งมีต้นแบบมาจากสติกเกอร์ที่สร้างและออกแบบขึ้นในปี พ.ศ. 2560 โดยมีลักษณะเป็นนกพิราบสีม่วงที่มีตาขนาดใหญ่พร้อมกับทำท่าทางต่างๆ ในบรรดาสติกเกอร์มีสติกเกอร์ตัวหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากโดยมีลักษณะนกพิราบสีม่วงโยกหัวขึ้นและลงซึ่งถูกจัดภาพอยู่ในไฟล์ GIF ไม่นานหลังจากที่นำสติกเกอร์นี้ลงสู่เว็ปไซต์เฟซบุ๊กในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 สติกเกอร์นกพิราบสีม่วงได้รับความนิยมแพร่หลายอย่างมากซึ่งมีผู้ตัดต่อและนำมาล้อเลียนอย่างรวดเร็ว

ผู้ออกแบบสติกเกอร์นี้คือ ซิท ไวเรอร์ เธอเป็นศิลปินที่อาศัยอยู่ในรัฐฟลอริดา สหรัฐ โดยในตอนแรกจุดประสงค์ที่เธอทำสติกเกอร์คือทำมาเพื่อขายเท่านั้น ซึ่งซิทยังได้กล่าวขอบคุณคนไทยที่ได้ทำให้เป็นกระแสที่ดังในโลกโซเชียล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นกม่วงโยกหัวมาจากไหน ทำไมถึงฮิตบนโซเชียล ?". *ทรูปลูกปัญญา*. 9 กุมภาพันธ์ 2560. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ""นกม่วง" โยกหัวคือ? ทำไมถึงเห็นเต็ม Facebook". *Sanook!*. 10 กุมภาพันธ์ 2560. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
**เจ้าชายอเล็คซันเดอร์ แฟร์ดีนันท์แห่งปรัสเซีย** (อังกฤษ: Prince Alexander Ferdinand of Prussia) ประสูติเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2455 เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายออกัส วิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย และ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา วิกตอเรียแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค เป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และ เอากุสเทอ วิคโทรีอา แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และเป็นพระนัดดาใน ฟรีดริช แฟร์ดีนันท์ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ พระบิดาและพระมารดาของพระองค์ทรงหย่ากันในปี 2463 พระมารดาทรงเสกสมรสใหม่อีก 2 ปีถัดมา พระองค์ถูกดูแลจากพระบิดา พระองค์ทรงเป็น 1 ในแขกงานเสกสมรสของ เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน กับ เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระญาติ ในปี 2475 และนับเป็นครั้งแรกที่สมาชิกราชวงศ์เยอรมันตั้งแต่เยอรมันกลายเป็นสาธารณรัฐ เมื่อเดือนพฤศจิกายน ปี 2482 พระองค์ทรงเป็นทหารยศร้อยโทพระองค์แรกในกองสัญญาณกองทัพอากาศเยอรมัน โดยประจำการในวีสบาเดิน เช่นเดียวกับพระบิดา พระองค์กลายเป็นผู้สนับสนุนที่โดดเด่นของพรรคนาซี พระบิดาของพระองค์เองหวังอย่างลับๆว่า พระโอรสของพระองค์อาจจะกลายเป็นสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเยอรมัน โดยทรงปรารภกับ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โดยการสนับสนุนที่พ่อมีต่อลูกชายมีผลทำให่ จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ทรงวิตกว่า อาจจะทำให้มีผลต่อความสัมพันธ์กับราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ในปีพ.ศ. 2476 พระองค์ทรงลาออกจากกองทัพอากาศเยอรมัน และกลายเป็นบุคคลในกองทัพเยอรมัน ต่างจากเจ้าชายพระองค์อื่น พระองค์ทรงถูกการได้รับการไว้วางใจจาก อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ มากเป็นพิเศษ

พระองค์ทรงเสกสมรสเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2481 ในโบสถ์กองทหารรักษาการณ์เดรส กับอาร์มการ์ด เวย์แกนด์ (22 สิงหาคม พ.ศ. 2455 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2544) บุตรีของพันตรีฟรีดริช เวย์แกนด์และคาร์ลา ฟรานซีสกา โอไฮม์ และมีพื้นเพมาจากวีสบาเดิน ที่พระองค์เคยประจำการอยู่ เนื่องจากการแต่งงานไม่ได้รับการยอมรับจากราชวงศ์ ไม่มีพระญาติหรือพระราชวงศ์พระองค์ใดเข้าร่วมในพิธี แต่มีเพื่อนพระสหายที่เจ้าหน้าที่เป็นแขกในงาน มีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ 

* เจ้าชายสเตฟาน อเล็คซันเดอร์แห่งปรัสเซีย

พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2528 สิริพระชันษา 72 ปี

อ้างอิง
-------

* de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. ‘’Le Petit Gotha’’. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, pp. 78, 93, 96-97 (French). ISBN 2-9507974-3-1
* Coburg Royal Wedding, 21 October 1932, pp. The Irish Times
* "Family of Ex-Kaiser Sends Many to Front", The New York Times, 26 November 1939
* Associated Press (26 November 1939), "Kaiser's Kin Serve Hitler In Nazi Army", The Washington Post, Berlin
* "Prince Alexander Weds", The New York Times, Dresden, Germany, 21 December 1938
* MacDonogh, Giles (2000). The Last Kaiser: The Life of Wilhelm II. New York: St. Martin's Press. p. 449. ISBN 9780312305574.
* Prince Chosen by Hitler as Reich Regent (PDF), 2 January 1934, pp. Tonawanda Evening News
* Petropoulos, Jonathan (2006). Royals and the Reich: The Princes von Hessen in Nazi Germany. New York: Oxford University Press. p. 243. ISBN 9780199796076.
* "Grandson of Kaiser Weds Airman's Widow", The Washington Post, Dresden, Germany, 21 December 1938
* "HOHENZOLLERN, KINGS OF PRUSSIA, GERMAN EMPERORS". Royalty (travel) Guide. Archived from the original on 4 November 2010. Retrieved 14 December 2010.
**บริษัท ยูนิโคล่ จำกัด** (ญี่ปุ่น: 株式会社ユニクロ; โรมาจิ: *Kabushiki-gaisha yunikuro, คาบูชิกิ ไงฉะ ยูนิคูโระ*) เป็นตราสินค้าประเภทเครื่องแต่งกายของประเทศญี่ปุ่น นอกจากในประเทศญี่ปุ่นแล้ว ยังมีสาขาในต่างประเทศอีกทั้งหมด 14 ประเทศทั่วโลก

ประวัติ
-------

### ต้นกำเนิดที่ประเทศญี่ปุ่น

ยูนิโคล่ใน กินซะ กรุงโตเกียว
ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2492 จากบริษัทที่มีที่ตั้งอยู่ในจังหวัดยามางูจิ โอโงริ โชจิ ได้เปิดร้านขายเสื้อผ้าสำหรับผู้ชายที่มีชื่อว่า "เมนส์ช็อปโอเอส" (Men's Shop OS) ขึ้น ในเมืองอูเบะ

ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2527 เขาก็เปิดร้านขายเสื้อผ้าโดยมีคอนเซ็ปต์ made for all หรือเสื้อผ้าลำลองที่ทำมาเพื่อทุกคน คุณภาพดี ใส่สบาย ราคาถูก มีให้เลือกหลายสี และไม่ตามเทรนด์แฟชั่น เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัยใน ฟุกุโรมาชิ ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองนากากุ จังหวัดฮิโรชิมะ ภายใต้ชื่อ "ยูนีคโคลธิงแวร์เฮาส์" (Unique Clothing Warehouse) ในช่วงแรกนั้น จากชื่อ "ยูนีคโคลธิง" ก็ได้ปลี่ยนชื่อเป็น "ยูนิโคล่" (uni-clo) อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2531 จากการบริหารงานระหว่างในสาขาที่ฮ่องกง พนักงานได้อ่านผิดจาก "ซี" (C) เป็น "คิว" (Q) ทำให้หลังจากนั้นจึงกลายเป็นชื่อใหม่ ซึ่งทาดาชิ ยานาอิ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ยูนิโคล่" (uniqlo) ในประเทศญี่ปุ่นด้วย หลังจากนั้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2534 ชื่อบริษัทได้ถูกเปลี่ยนจาก "โอโงริ โชจิ" (Ogori Shōji) เป็น "ฟาสต์รีเทลลิง"(Fast Retailing) และในเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 ก็มีร้านยูนิโคล่มากกว่า 100 สาขาในประเทศญี่ปุ่น

สาขาในต่างประเทศ
----------------

แผนที่ยูนิโคล่สาขาในต่างประเทศ
### สาขาในประเทศไทย

ยูนิโคล่เปิดสาขาแรกในประเทศไทยที่เซ็นทรัลเวิลด์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยเป็นประเทศที่ 3 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อจากสิงคโปร์ และมาเลเซีย ตามลำดับ ต่อมาได้เปิดสาขาพัฒนาการ ซึ่งเป็นโรดไซด์สโตร์แห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี 2561 ได้แต่งตั้ง ญาญ่า – อุรัสยา เสปอร์บันด์ เป็นแบรนด์พรีเซนเตอร์คนแรกของเมืองไทย ในปี 2563 รวมไปถึงการเปิดร้านยูนิโคล่ในแต่ละภาคทั่วประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "寫錯公司名 將錯就錯作品牌". mpfinance.com. 26 เมษายน 2557. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-27. สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2559. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
**ไบเฟนทริน** เป็น สารเคมีกำจัดแมลง ในกลุ่ม ไพรีทรอยด์ ส่งผลต่อ ระบบประสาท ของ แมลง ผลิตภัณฑ์ที่มีไบเฟนทรินเป็นสารออกฤทธิ์ เช่น แม็กซ์ธอร์, ทาวสตาร์, ไบเกรด, และออโธ โฮม ดีเฟนส์ แม๊กซ์ เป็นต้น

ไบเฟนทริน, ไพรีทรอยด์ยุคที่ 4, ถูกค้นพบและพัฒนาขึ้นโดยบริษัท FMC Corporation Pty Ltd ไบเฟนทรินละลายในน้ำต่ำ มีค่าการละลายน้ำน้อยกว่า 1 ไมโครกรัม/ลิตร มีความคงทนในดินสูง(ค่าครึ่งชีวิต = 7 วัน - 8 เดือน) เป็นสารเคมีกำจัดปลวกที่มีฤทธิ์ตกค้างนานที่สุดที่ขึ้นทะเบียนวางขายในท้องตลาด ณ ปัจจุบัน

เอกสารข้อมูลเพื่อความปลอดภัย (MSDS) ของ แม็กซ์ธอร์ (ชื่อการค้าของไบเฟนทริน) ของบริษัท Ensystex Australasia Pty Ltd แสดงว่าไม่เป็นสารก่อมะเร็ง เป็นพิษ สูงต่อ ปลา, เพราะ, เหมือนกับทุกสารในกลุ่มไพรีทรอยด์ , เป็นสารที่ยับยั้ง ATPase สัตว์มีกระดูกสันหลังที่อาศัยในน้ำมีความอ่อนแอสูงต่อสารที่ยับยั้ง ATPase กว่าสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อาศัยบนบกเนื่องจากพวกมันต้องขึ้นอยู่กับกระบวนการสังเคราะห์ ATP ที่เหงือกเพื่อจะรักษาสมดุลออสโมซิส

* USA MSDS
* Australian MSDS[*ลิงก์เสีย*]
* EPA Studies on Bifenthrin: (2002)

ข้อมูลจากการประเมินความเสี่ยง, EPA สรุปว่าไม่มีอันตรายที่จะส่งผลต่อประชากรทั่วไป ทารกและเด็กจากการได้รับและสะสมสารตกค้างจากไบเฟนทริน
**ตู้ เหวินเจ๋อ** (อังกฤษ: Chapman To, จีนตัวย่อ: 杜汶泽; จีนตัวเต็ม: 杜汶澤; พินอิน: *Dù Wénzé*) นักแสดงชายชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ที่ฮ่องกง

ตู้ เหวินเจ๋อ เริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากบทบาทตัวประกอบในละครโทรทัศน์ประเภทน้ำเน่าของ ATV ก่อนจะเข้าสู่การแสดงที่ใหญ่กว่านั้นในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งบทบาทส่วนมากจะเป็นไปในแบบตัวประกอบที่ตลก มีสีสัน ต่อมาได้พลิกบทบาทมารับบทดราม่าที่หนักเข้ม กับบท อาคัง ลูกน้องในของแก๊งค์มาเฟียของแซม ใน *Infernal Affairs*, *Infernal Affairs II*, *Infernal Affairs III* ทั้ง 3 ภาค ในปี ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2003 ซึ่งแสดงได้ดีจนเป็นที่จดจำ และมีชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยมด้วย ต่อมาได้รับบทนำเป็นครั้งแรกใน *Isabella* ในปี ค.ศ. 2006

นอกจากการเป็นนักแสดงแล้ว ยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ โดยเป็นเจ้าของรายการเองชื่อ *On a Clear Day* (在晴朗的一天出發) เป็นรายการโชว์ในตอนเช้า ร่วมกับ อู๋ จินหยู และยังเป็นนักถ่ายภาพสมัครเล่นอีกด้วย

ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ เทียน เย่าหนี ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2005

ผลงาน
-----

* Never Say Goodbye (2001)
* Golden Chicken (2002)
* Infernal Affairs (2002)
* Black Mask 2: City of Masks (2002)
* Nine girls and a Ghost (2002)
* Infernal Affairs II (2003)
* Infernal Affairs III (2003)
* The Twins Effect (2003)
* Cat and Mouse (2003)
* Escape from Hong Kong Island (2004)
* Jiang Hu (2004)
* Initial D (2005)
* Colour of the Loyalty (2005)
* Isabella (2006)
* Confession of Pain (2006)
* Legend of the Fist: The Return of Chen Zhen (2010) - พากย์
* All's Well, Ends Well (2011)
* Mr. and Mrs. Incredible (2011)
* The Sorcerer and the White Snake (2011)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2007-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Confession of Pain...งานย้อนรอย 2 คน (ที่เกือบจะ) คม (กริบ) จากผู้จัดการออนไลน์
2. ↑  Maaf Tuan..Saya Tak Tertarik dengan Tawaran Anda! (อังกฤษ)
3. ↑  Chapman To Man-Chat (อังกฤษ)
4. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลจาก IMDb
* เว็บบล็อกส่วนตัว
**นีกอลา อาแปร์** (ฝรั่งเศส: *Nicolas Appert*) เป็นชาวฝรั่งเศสผู้คิดค้นกรรมวิธีการถนอมอาหารด้วยบรรจุภัณฑ์กระป๋อง ซึ่งเขาอธิบายว่าเป็นกรรมวิธีที่สามารถถนอมอาหารได้ทุกประเภท เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งการบรรจุกระป๋อง"

อาแปร์เป็นพ่อครัวและคนทำลูกกวาดในกรุงปารีสตั้งแต่ ค.ศ. 1784 ต่อมาใน ค.ศ. 1795 เขาเริ่มทดสอบและคิดค้นวิธีถนอมอาหาร ทั้งซุป พืชผัก น้ำผลไม้ เยลลี่ แยม น้ำเชื่อม และผลิตภัณฑ์จากนม เขานำอาหารเหล่านี้ใส่ไว้ในขวดโหลแก้ว ปิดปากด้วยจุกไม้ก๊อกและป้ายด้วยขี้ผึ้ง จากนั้นจึงนำไปจุ่มในน้ำเดือด

ใน ค.ศ. 1800 จักรพรรดินโปเลียนเสนอเงินรางวัล 12,000 ฟรังก์ให้ใครก็ตามที่คิดค้นวิธีถนอมอาหารแบบใหม่ได้ ใน ค.ศ. 1806 อาแปร์นำขวดแก้วบรรจุอาหารต่าง ๆ ที่เขาถนอมไว้ออกมาแสดงที่งานนิทรรศการผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมฝรั่งเศส (*Exposition des produits de l'industrie française*) แต่กลับไม่ชนะและไม่ได้รับเงินรางวัลใด ๆ ต่อมาใน ค.ศ. 1810 กระทรวงมหาดไทยฝรั่งเศสเสนอเงิน 12,000 ฟรังก์ให้อาแปร์ โดยมีเงื่อนไขว่าเขาต้องเผยแพร่กรรมวิธีถนอมอาหารนี้แก่สาธารณชน อาแปร์ยอมรับและตีพิมพ์หนังสือเพื่ออธิบายกรรมวิธีดังกล่าวในปีนั้นเอง หนังสือของเขามีชื่อว่า *ศิลปะการถนอมเนื้อสัตว์และพืชผัก* (*L'Art de conserver les substances animales et végétales*) ตีพิมพ์ครั้งแรกจำนวน 200 เล่ม

*ลาแมซงอาแปร์* (*La Maison Appert*) ในเมืองมาซีใกล้กับกรุงปารีส กลายเป็นโรงงานบรรจุอาหารลงขวดแห่งแรกในโลก นับเป็นเวลาหลายปีก่อนที่หลุยส์ ปาสเตอร์ จะพิสูจน์ได้ว่าความร้อนสามารถฆ่าแบคทีเรีย กรรมวิธีถนอมอาหารของอาแปร์ได้จุดประกายให้เกิดธุรกิจถนอมอาหารหลากหลายชนิดในบรรจุภัณฑ์ปิด กรรมวิธีถนอมอาหารของเขาแพร่หลายไปอย่างรวดเร็วมาก ในปีเดียวกับที่เขาตีพิมพ์หนังสือนั้นเอง พ่อค้าชาวอังกฤษนามว่าปีเตอร์ ดูแรนด์ (Peter Durand) ได้นำกรรมวิธีนี้ไปใช้แต่เปลี่ยนบรรจุภัณฑ์เป็นกระป๋องแทน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Lance Day, Ian McNeil, บ.ก. (1996). *Biographical Dictionary of the History of Technology*. Routledge. ISBN 0-415-19399-0.
2. ↑  Garcia & Adrian 2009, p. 120. sfn error: no target: CITEREFGarciaAdrian2009 (help)
3. ↑  Robertson 1998, p. 174. sfn error: no target: CITEREFRobertson1998 (help)
ปลาแสงอาทิตย์วัยอ่อน ขนาด 1 มิลลิเมตร
**วงศ์ปลาแสงอาทิตย์** หรือ **วงศ์ปลาโมลา** (อังกฤษ: Mola, Sunfish, Headfish, Trunkfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Molidae (/โม-ลิ-ดี้/)

มีลำตัวกลมรูปไข่ แบนข้างมาก ตามีขนาดเล็ก ช่องเปิดเหงือกที่ขนาดเล็ก ปากอยู่ในตำแหน่งตรงมีขนาดเล็กฟันทั้งสองข้างเชื่อมต่อกันมีลักษณะคล้ายปากนก ครีบหลังและครีบก้นอยู่ตรงข้ามกัน ครีบอกมีเล็ก ไม่มีครีบท้อง ในน่านน้ำไทยส่วนใหญ่พบทางฝั่งทะเลอันดามัน ส่วนหางของลำตัวตัดตรง ไม่มีครีบหาง ปกติเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรเข้ามาในเขตน้ำตื้นโดยบังเอิญหรือติดมากับอวนของชาวประมงที่ออกไปทำการประมงในมหาสมุทร เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่

เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้ช้า เนื่องจากรูปร่าง กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์, แมงกะพรุน และสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ ขณะที่ว่ายน้ำจะใช้ครีบก้นและครีบหาง ขณะที่ครีบอกจะใช้ควบคุมทิศทาง มีถุงลมขนาดใหญ่ ปากรวมทั้งเหงือกจะพ่นน้ำออกมาเพื่อเป่าทรายเหมือนเครื่องยนต์เจ็ตเพื่อค้นหาอาหารที่ใต้ทรายอีกด้วย

แบ่งออกเป็น 3 สกุล 4 ชนิด โดยชนิดที่รู้จักกันดีที่สุดและพบได้บ่อย คือ ปลาแสงอาทิตย์ (*Mola mola*) ซึ่งเป็นชนิดที่มีความใหญ่ที่สุดด้วย โดยสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 3 เมตร น้ำหนักกว่า 2 ตัน ซึ่งนับเป็นปลากระดูกแข็งที่มีน้ำหนักมากที่สุดในโลก และถือเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดในอันดับนี้อีกด้วย

การจำแนก
--------

* *Masturus* Gill, 1884 
	+ *Masturus lanceolatus*  (Liénard, 1840)
* *Mola* Koelreuter, 1766
	+ *Mola mola*  (Linnaeus, 1758)
	+ *Mola ramsayi*  (Gigoli, 1883)
* *Ranzania* Nardo, 1840
	+ *Ranzania laevis*  (Pennant, 1776)

มีพฤติกรรมโดยทั่วไป มักว่ายอยู่ลำพังเพียงตัวเดียว แต่บางครั้งอาจพบรวมฝูงกันหลายสิบตัว แม้จะเป็นปลาใหญ่และมีรูปร่างแปลก แต่สามารถกระโดดเหนือผิวน้ำได้เป็นสิบฟุต มีการบริโภคเป็นอาหารบ้าง แต่ในอวัยวะภายในมีรายงานว่ามีพิษเช่นเดียวกับปลาปักเป้า

กระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลเปิดทั่วโลก มักพบในเขตน้ำลึกและมีอุณหภูมิที่เย็น

โดยคำว่า "Mola" นั้นเป็นภาษาลาติน แปลว่า "หินโม่" มีความหมายถึง รูปร่างของปลาในวงศ์นี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sepkoski, Jack (2002). "A compendium of fossil marine animal genera". *Bulletins of American Paleontology* 364: 560.  เก็บถาวร 2011-07-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Retrieved 2008-01-08.
2. ↑  "Family Molidae". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-16. สืบค้นเมื่อ 2013-03-19.
3. ↑  Keiichi, Matsura & Tyler James C. (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N.. ed. *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. p. 231. ISBN 0-12-547665-5.
4. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
5. ↑  "โมลา โมล่า". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-03-15.
6. ↑  Family Molidae - Molas or Ocean Sunfishes (อังกฤษ)
**ปลาไหลมอเรย์** หรือ **ปลาหลดหิน** (อังกฤษ: Moray eel, Moray) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Muraenidae อยู่ในอันดับปลาไหล (Anguilliformes)

มีรูปร่างเรียวยาวเหมือนปลาไหลทั่วไป ไม่มีครีบอก ครีบหลังเชื่อมต่อกับครีบก้นและครีบหาง โดยมีจุดเด่นร่วมกันคือ มีส่วนปากที่แหลม ไม่มีเกล็ดแต่มีหนังขนาดหนาและเมือกลื่นแทน เหงือกของปลาไหลมอเรย์ยังลดรูป เป็นเพียงรูเล็ก ๆ อยู่ข้างครีบอกที่ลดรูปเหมือนกัน เลยต้องอ้าปากช่วยหายใจเกือบตลอดเวลา คล้ายกับการที่อ้าปากขู่ นอกจากนี้แล้วภายในกรามยังมีกรามขนาดเล็กซ้อนกันอยู่ข้างใน ซึ่งปกติจะอยู่ในช่วงคอหอย แต่จะออกมาซ้อนกับกรามใหญ่เมื่อเวลาอ้าปาก ใช้สำหรับจับและขบกัดกินอาหารไม่ให้หลุด

ปลาไหลมอเรย์เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร ออกหากินในเวลากลางคืน โดยการล่าเหยื่อด้วยการใช้ประสาทสัมผัสทางกลิ่น ที่เป็นแท่งเล็ก ๆ ยื่นอยู่ตรงปลายปาก 2 แท่ง คล้ายจมูก ซึ่งอวัยวะส่วนนี้มีความไวต่อกลิ่นมาก โดยเฉพาะกลิ่นคาวแบบต่าง ๆ เช่น กลิ่นเลือดหรือกลิ่นของสัตว์ที่บาดเจ็บมีบาดแผล อาหารได้แก่ ปลาทั่วไป รวมถึงสัตว์ที่มีกระดองแข็งเช่น กุ้ง, กั้ง, ปู รวมถึงหมึกด้วย

โดยปกติแล้วปลาไหลมอเรย์จะอาศัยอยู่ตามโพรงหินหรือซอกปะการังในแนวปะการัง โดยยื่นแต่เฉพาะส่วนหัวโผล่ออกมาราว 1/4 ของความยาวลำตัว พร้อมกับอ้าปากส่ายหัว เพื่อป้องกันถิ่นที่อยู่อาศัยและหาเหยื่อ ที่จะออกมาว่ายน้ำนั้นจะเป็นช่วงเวลากลางคืนที่หาอาหาร

ปลาไหลมอเรย์มีกรามที่แข็งแรงและฟันที่แหลมคม แม้จะมีหน้าตาน่ากลัว แต่ไม่ใช่เป็นปลาที่ดุร้าย กลับกันกลับเป็นปลาที่รักสงบ แต่จะจู่โจมใส่ผู้ที่บุกรุก โดยหลายครั้งที่นักประดาน้ำไปเผลอรบกวนโดยไม่ได้ตั้งใจ ก็อาจถูกกัดเป็นแผลเหวอะหวะถึงขั้นนิ้วขาดได้ เพราะฟันที่แหลมคมและการกัดที่ไม่ปล่อย และอีกช่วงที่ปลาไหลมอเรย์จะดุร้าย คือ ในฤดูผสมพันธุ์ 

ปลาไหลมอเรย์ มีทั้งหมดราว 70 ชนิด พบในทะเลเขตร้อนและอบอุ่นทั่วโลก ส่วนใหญ่มีสีสันและลวดลายสวยงามแตกต่างกันออกไปตามแตค่ละชนิดหรือสกุล แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อย ในบางชนิดที่มีขนาดเล็ก จะไม่ความยาวไม่เกิน 2 ฟุตและอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ขณะที่ชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลาไหลมอเรย์ยักษ์ (*Gymnothorax javanicus*) ยาวได้ถึง 3 เมตร น้ำหนัก 36 กิโลกรัม

การจำแนก
--------

* วงศ์ย่อย Muraeninae
	+ *Cirrimaxilla*
	+ *Diaphenchelys*
	+ *Echidna*
	+ *Enchelycore*
	+ *Enchelynassa*
	+ *Gymnomuraena*
	+ *Gymnothorax*
	+ *Monopenchelys*
	+ *Muraena*
	+ *Pseudechidna*
	+ *Rhinomuraena*
	+ *Scuticaria*
	+ *Strophidon*

* วงศ์ย่อย Uropteryginae
	+ *Anarchias*
	+ *Channomuraena*
	+ *Uropterygius*

รูปภาพ
------

* ปลาไหลมอเรย์ปลาไหลมอเรย์
* ปลาไหลมอเรย์ Yellow Marginedปลาไหลมอเรย์ Yellow Margined
* ปลาไหลมอเรย์ดำปลาไหลมอเรย์ดำ
* ปลาไหลมอเรย์จุดปลาไหลมอเรย์จุด
* ปลาไหลมอเรย์แคลิฟลอเนียปลาไหลมอเรย์แคลิฟลอเนีย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  สัตว์ทะเลที่เป็นอันตราย(ปลาไหลมอเรย์)[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  *Gymnothorax tile* (อังกฤษ)
4. ↑  Randall, J. E. (2005). *Reef and Shore Fishes of the South Pacific*. University of Hawi'i Press. ISBN 0-8248-2698-1

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วงศ์ปลาไหลมอเรย์**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Muraenidae***