**ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์** (อังกฤษ: Philippine Heart Center) เป็นโรงพยาบาลในเกซอนซิตี ประเทศฟิลิปปินส์ ที่เชี่ยวชาญด้านการรักษาโรคหัวใจ โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1975

ภูมิหลัง
--------

ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์เป็นโรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญด้านการรักษาโรคหัวใจ โดยมีห้องสำหรับผู้ป่วยที่ต้องเสียค่าใช้จ่ายและการกุศลเพื่อผู้ป่วย ตลอดจนรับผู้ป่วยมากกว่า 14,000 รายทุกปี รวมถึง 3,300 รายที่ได้รับการผ่าตัดหัวใจ โดยมีโครงการฝึกสำหรับผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์เป็นประจำ นับเป็นศูนย์ผ่าตัดหัวใจพิการแต่กำเนิดที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย ตามข้อมูลของเว็บไซต์ดังกล่าว ซึ่งปัจจุบันได้รับการนำโดยโยเอล เอเม. อาบานียา ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ

ประวัติ
-------

ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์ได้รับการก่อตั้งขึ้นตาม*กฤษฎีกาประธานาธิบดีฉบับที่ 673* ซึ่งออกโดยประธานาธิบดี เฟอร์ดินันด์ อี มากอส ใน ค.ศ. 1975 อาคารนี้ได้รับการระบุด้วยสิ่งที่เรียกว่า' "หมู่อาคารคฤหาสน์" ของมาร์กอส ซึ่งนิยามโดยสถาปนิก ฌาราร์ต ลิโก ว่าเป็น "ความหลงใหลและความบีบบังคับในการสร้างสิ่งปลูกสร้างเพื่อเป็นจุดเด่นของความยิ่งใหญ่" โรงพยาบาลแห่งนี้สร้างขึ้นโดยใช้งบประมาณสุขภาพแห่งชาติ 50 เปอร์เซ็นต์ ตามที่วุฒิสมาชิก โฮเซ อูเบโดเบล. ดิออกโน กล่าวว่า "ในขณะที่ทั่วประเทศชาวฟิลิปปินส์เสียชีวิตด้วยโรคที่รักษาได้ เช่น ทีบี [วัณโรค], โรคไอกรน และโรคบิด"

ชื่อเดิมของศูนย์คือศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์เพื่อเอเชีย และได้เปลี่ยนเป็นรูปแบบปัจจุบันใน ค.ศ. 1975 ส่วนผู้ป่วยรายแรกที่เข้ารับการรักษาในศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์คืออีเมลดา ฟรันซิสโก เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1975

ผู้เชี่ยวชาญระบบหัวใจหลอดเลือด ได้แก่ คริสเตียน บาร์นาร์ด, เดนตัน คูลีย์, โดนัลด์ เอฟเฟลอร์ และชาลส์ ไบลีย์ ฝึกที่นั่น[] ส่วนผู้อำนวยการคนแรกของศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์คืออาเบนีโล เป. อาเบนตูรา (ค.ศ. 1974–1986) ซึ่งเป็นศัลยแพทย์ระบบหัวใจหลอดเลือดที่เป็นผู้บุกเบิกการผ่าตัดหลายครั้งในประเทศฟิลิปปินส์ รวมถึงการปลูกถ่ายไตที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกใน ค.ศ. 1970, การผ่าตัดทำทางเบี่ยงหลอดเลือดหัวใจครั้งแรกใน ค.ศ. 1972 รวมถึงได้พัฒนาและปลูกฝังลิ้นหัวใจเทียมที่ทำจากเนื้อเยื่อครั้งแรกของอาเซียน นั่นคือลิ้นหัวใจหมูของศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์เพื่อเอเชีย

ใน ค.ศ. 2014 ศูนย์หัวใจฟิลิปปินส์ได้รับการรับรองเหรียญทองคุณภาพระดับสากลของคิวเมนตัมในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 – 2017 สำหรับ "ความเป็นเลิศในการปฏิบัติในโรงพยาบาลและความปลอดภัย"

สถาปัตยกรรมและการออกแบบ
-----------------------

อาคารโรงพยาบาลได้รับการออกแบบโดยสถาปนิก ฮอร์เฮ ราโมส ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็นรูปแบบบรูทัลลิสต์ โดยได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1975 ด้วยราคาที่รายงานเกือบ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งร่วมก่อตั้งโดย ดร. ลุดเฆริโอ เด. ตอร์เรส

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Presidential Decree No. 673, s. 1975". *Official Gazette of the Republic of the Philippines*. 19 March 1975. สืบค้นเมื่อ 18 April 2020.
2. ↑  Pagaduan-Araullo, Carol (March 28, 2016). "Philippine health care system, from bad to worse". *BusinessWorld* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "Welcome to PHC". *Philippine Heart Center*. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
4. ↑  *Philippine Heart Center Annual Report 2013*. Philippine Heart Center.
5. ↑  "Mandate". *Philippine Heart Center*. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
6. ↑  "Officials". *Philippine Heart Center*. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
7. ↑  "Joel M. Abanilla, MD". *Philippine Heart Center*. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
8. ↑  "Masagana 99, Nutribun, and Imelda's 'edifice complex' of hospitals". *GMA News* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). September 20, 2012. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
9. ↑  Afinidad-Bernardo, Deni Rose M. "Edifice complex | 31 years of amnesia". *The Philippine Star*. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
10. ↑  Santos, Roselle. "Book Review: Edifice Complex: Power, Myth, and the Marcos State Architecture by Gerard Lico : Philippine Art, Culture and Antiquities". *Artes de las Filipinas*. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
11. ↑  ""To Sing Our Own Song" (1983)". *Jose W. Diokno*. May 13, 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-05-04. สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
12. ↑  *Philippine Heart Center Annual Report 2014*. Philippine Heart Center.
13. 1 2  Villa, Kathleen de (September 16, 2017). "Imelda Marcos and her 'edifice complex'". *Philippine Daily Inquirer* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
14. ↑  Reyes, Anthea (2017-09-21). "Looks like the Marcoses were Brutalists by choice". *NOLISOLI* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-05-03.
15. ↑  Myles, Garcia (2016). *Thirty years later... : catching up with the Marcos-era crimes*. Quezon City, Philippines. ISBN 9780578175607. OCLC 945380506.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ