|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

"การประกาศของเทพ" โดยซานโดร บอตตีเชลลี ที่เขียนระหว่าง ค.ศ. 1489 ถึง ค.ศ. 1490 เป็นตัวอย่างงานเขียนของยุคนี้
**กวัตโตรเชนโต** (อิตาลี: *Quattrocento* แปลว่า "400" หรือจากคำว่า "millequattrocento" ที่แปลว่า "1400" ) เป็นสมัยศิลปะของปลายยุคกลางโดยเฉพาะในสมัยกอทิกนานาชาติและต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

ประวัติ
-------

หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 แล้วสิ่งที่ตามมาคือความยุ่งเหยิงทางการเมืองและทางการค้าที่เกิดขึ้นในยุโรป ซึ่งเป็นการเริ่มสมัยยุคกลางตอนต้นที่ยืนยาวมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อการค้าขายเริ่มมีการฟื้นตัวขึ้น ประชากรก็เพิ่มจำนวนมากขึ้น และอำนาจของพระสันตะปาปาก็มั่นคงขึ้น

ในปลายยุคกลางโครงสร้างทางการเมืองของทวีปยุโรปค่อย ๆ วิวัฒนาการจากกลุ่มชนเล็ก ๆ ที่มีหัวหน้าเผ่าปกครองมาเป็นรัฐ-ชาติที่ปกครองโดยระบบพระมหากษัตริย์ซึ่งทำให้สถานะภาพทางการเมืองโดยทั่วไปมีความมั่นคงขึ้น ในอิตาลีศูนย์กลางของเมืองก็เพิ่มความสำคัญขึ้น ในการเป็นที่พำนักอาศัยและประกอบกิจการของพ่อค้าและชนชั้นที่ทำการค้าขายผู้สามารถป้องกันตนเองได้ เงินมาแทนที่ดินในการใช้ในการแลกเปลี่ยน และผู้ที่เคยเป็นทาสที่ดิน (serfs) ก็ได้รับอิสระเพิ่มขึ้น ความเปลี่ยนแปลงของยุคกลางในอิตาลีและความเสื่อมความนิยมของระบบศักดินาเป็นการปูทางให้กับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจ กวัตโตรเชนโตถือกันว่าเป็นยุคคาบสมัยระหว่างสมัยกลางกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

กวัตโตรเชนโตเป็นขบวนการที่นำหน้าสมัยที่ต่อมาเป็นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ศิลปะในยุคนี้เป็นศิลปะที่สะท้อนให้เห็นถึงศิลปะและวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งเป็นลักษณะของศิลปะของตอนปลายสมัยกลางและต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่มีแนวโน้มที่เป็นศิลปะที่มีลักษณะเป็นเอกลักษณ์ของตนเองในการพยายามแสดงความเจริญทางวิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม สังคม และเศรษฐกิจเพื่อการรักษาสถาบันพระมหากษัตริย์โดยการใช้คริสต์ศาสนาเป็นเครื่องมือ

การวิวัฒนาการของกวัตโตรเชนโต
----------------------------

ศิลปะกวัตโตรเชนโตทิ้งการตกแต่งด้วยโมเสกที่นิยมกันในศิลปะไบแซนไทน์ และลักษณะศิลปะที่ใช้ในการสร้างคริสต์ศาสนศิลป์ในรูปแบบของหน้าต่างประดับกระจกสี, จิตรกรรมฝาผนัง, หนังสือวิจิตร และ ประติมากรรม แต่ศิลปินและประติมากร "กวัตโตรเชนโต" เริ่มนำรูปทรงของศิลปะคลาสสิกเข้ามาผสม

ศิลปินในยุคกวัตโตรเชนโต
-----------------------

ในเมื่อสมัย "กวัตโตรเชนโต" คาบกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ศิลปินบางคนจึงกล่าวได้ว่าเป็นทั้งศิลปินยุคกวัตโตรเชนโต และ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาพร้อมกัน

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * อันเดรอา เดล คาตานโย
* อันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ
* อันเดรอา เดลลา รอบเบีย
* อันเดรีย มานเทนยา
* อันโตเนลโล ดา เมสสินา
* อันโตนิอัซโซ โรมาโน
* อันโตนิโอ โพลลาอูโล
* อันโตนิโอ รอสเซลลิโน
* เบนนอซโซ กอซโซลิ
* แบร์โตลโด ดิ จิโอวานนิ
* คาร์โล คริเวลลิ
* โคสิโม ทูรา
* เดซิเดริโอ ดา เซตติยาโน
* โดเมนนิโค ดิ บาร์โตโล
* โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา
* โดเมนนิโค เวเนซิอาโน
* โดนาเทลโล
 | * แอร์โคเล เด โรแบร์ติ
* ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี
* ฟิลิปโป ลิปปี
* ฟราอันเจลิโค
* ฟรานเชสโค เดล คอสสา
* ฟรานเชสโค ดิ จอร์โจ
* ฟรานเชสโค ซควาร์ชิโอเน
* เจ็นทิเล เบลลินี
* เจ็นทิเล ดา ฟาบริอาโน
* จิโอวานนี เบลลินี
* จิโอวานนี ดิ เพาโล
* จาคโคโป เบลลินี
* จัสตัสแห่งเก้นท์
* เลโอนาร์โด ดา วินชี
* ลอเร็นโซ กิเบอร์ติ
* ลูคา เดลลา รอบเบีย
* ลูคา ซินยอเรลลิ
 | * มาซาชิโอ
* มาโซลิโน ดา พานิคาเล
* เมลอซโซ ดา ฟอร์ลิ
* เปาโล อูเชลโล
* เปโดร แบร์รูเกเต
* เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
* เปียโตร เปรูจิโน
* ซานโดร บอตติเชลลี
* สเตฟาโน ดิ จิโอวานนิ
* เวชชิเอตตา
* วิตโตเร คาร์พัชชิโอ
* วิตโตเร คริเวลลิ
 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Frederik Hartt. *History of Italian Renaissance Art*. New York: Abrams (1994)

ดูเพิ่ม
-------

* สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา