recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เจ้าหญิงมารีแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (อังกฤษ: Princess Marie of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2400 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับเจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งนัสเซา เป็นพระภคินีในเอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์และเจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน พระองค์เป็นพระภาคิไนยในแกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2420 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงวิลเฮ็ล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระชายา** พร้อมฐานันดรรอยัลไฮเนส มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงเพาลีเนอแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (ค.ศ. 1877–1965)
2. เจ้าชายอุลริช

เจ้าหญิงมารีแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์และพระบุตรพระองค์ที่ 3 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2425 จากภาวะแทรกซ้อนจากการคลอดพระบุตรที่ชตุทท์การ์ท สิริพระชันษาปีที่ 25

อ้างอิง
-------

* Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (Hrsg.): *Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon.* Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, p. 335
* Hansmartin Decker-Hauff: *Frauen im Hause Württemberg* DRW-Verlag, Leinfelden-Echterdingen 1997, ISBN 3-87181-390-7, p. 266
**วัดราษฎร์ธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร บริเวณรอยต่อกับจังหวัดสมุทรสงคราม อยู่ไม่ไกลจากทะเล ปัจจุบันมีพระปลัดพิพัฒน์ อคฺควฑฺฒโน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส 

วัดราษฎร์ธรรมารามได้รับอนุญาตสร้างวัดจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2510 ในนาม "วัดราษฎร์ธรรมาราม" ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นายชั้น มากสัมพันธ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 วัดยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในพื้นที่ของวัด คือ โรงเรียนวัดราษฎร์ธรรมาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เปิดสอนระดับชั้นอนุบาลถึงระดับประถมศึกษา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลองตั้งอยู่บนฐานชุกชี มีองค์อัครสาวกอยู่เบื้องซ้ายและขวา วิหาร ศาลาการเปรียญทรงไทยมีเครื่องลำยอง ช่อฟ้าใบระกา ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาอเนกประสงค์ชั้นเดียว และเจดีย์ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อิ่มบุญถ้วนหน้า นักแสดงช่อง 3 และพนักงานจิตอาสา ร่วมถวายหน้ากากผ้ารีไซเคิลจากขวดพลาสติก และทำความสะอาดโบสถ์ ณ วัดราษฎร์ธรรมาราม จ.สมุทรสาคร". ช่อง 3.
2. ↑  "ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งวัดราษฎร์ธรรมาราม" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
3. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-04-22.
**ภาษาขาริโพลี** หรือภาษาขาทิโพลี ภาษาขาทิ-โพลี หรือสำเนียงขารี (/ kʰəɽiː boːliː /; ภาษาฮินดี: खड़ी बोली; ภาษาอูรดู: كهڑى بولى, *ตรงตัว "สำเนียงยืนพื้น"*)เป็นสำเนียงของภาษาฮินดีมีผู้พูดทางตะวันตกของรัฐอุตตรประเทศและเดลีในประเทศอินเดีย สำเนียงนี้เป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษาอูรดูที่มีลักษณะทางภาษาศาสตร์ใกล้เคียงกับภาษาฮินดี

อิทธิพลในระยะแรก
----------------

บริเวณที่เป็นแหล่งกำเนิดของภาษาขาริโพลีอยู่ทางตะวันตกของรัฐอุตรประเทศซึ่งเป็นสำเนียงชาวบ้านเมื่อก่อนพ.ศ. 2300 บริเวณนี้เป็นบริเวณชายขอบของวัฒนธรรมอิสลามทางตะวันตกและตะวันออกจากเดลฮีและลุคนาว วรรณกรรมในบริเวณนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซีย ภาษาตุรกีและภาษาอาหรับ อิทธิพลเหล่านี้ทำให้สำเนียงขาริโพลีพัฒนาขึ้นมา

บริเวณรอบๆเดลฮีเป็นศูนย์กลางอำนาจในอินเดียเหนือทำให้สำเนียงนี้ได้รับการยอมรับเหนือกว่าสำเนียงอื่นๆของภาษาฮินดี ในช่วงพ.ศ. 2400 ก่อนหนานั้นสำเนียงอื่นๆเช่นภาษาพรัชและภาษาอวธีเป็นสำเนียงที่ใช้ในวรรณกรรม

วรรณคดี
-------

วรรณคดียุคแรกๆดูได้จากผลงานของกานีร์และอานีร์ ขุสโร วรรณคดีที่มีพัฒนาการมากขึ้นพบในช่วงพ.ศ. 2300 ตัวอย่างเช่น Chand Chand Varnan ki Mahima เขียนโดย คันคภัตต์ (Gangabhatt) Yogavasshishtha เขียนโดยรามประสาท นิรันชนี (Ramprasad Niranjani) ในพ.ศ. 2353 บริษัทอีสต์อินเดียของอังกฤษจัดตั้งวิทยาลัยสำหรับการศึกษาขั้นสูงที่กัลกัตตา ชื่อวิทยาลัยฟอร์ต วิลเลียม (Fort William Collage) จอห์น บอร์ทวิก กลิคริสต์ (John Borthwick Glichrist) อธิการบดีมหาวิทยาลัยสนับสนุนให้อาจารย์เขียนผลงานด้วยภาษาถิ่น และมีงานบางส่วนเขียนด้วยภาษาขาริโพลี

ในยุคแรกๆ ภาษาขาริโพลีถูกมองว่าเป็นสำเนียงที่ไม่เหมาะกับการเขียนวรรณกรรม แต่เมื่อได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลจึงมีการใช้อย่างแพร่หลาย ในขณะที่สำเนียงที่เก่ากว่านี้เช่นภาษาพรัช ภาษาไมถิลี และภาษาอวธี มีการใช้น้อยลง

หลังได้รับเอกราช
----------------

หลังจากอินเดียได้รับเอกราชเมื่อพ.ศ. 2490 สำเนียงขาริโพลีได้รับการยอมรับให้เป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษาฮินดี ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในรัฐบาลกลาง และมีการสอนให้กับชาวอินเดียทางใต้และตะวันออกที่ไม่ได้ใช้ภาษาฮินดีเป็นภาษาแม่

การทำให้เป็นสันสกฤต
-------------------

ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลตั้งแต่ พ.ศ. 2493 มีการเปลี่ยนแปลงภาษาขาริโพลีหลายประการ การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดคือการทำให้เป็นสันสกฤตด้วยการนำศัพท์จากภาษาสันสกฤตเข้ามาใช้มากขึ้น ด้วยเหตุผลคือ

* ภาษาสันสกฤตแสดงให้เห็นความเป็นชาติและอิทธิพลของวัฒนธรรมเก่าแก่ของอินเดีย
* การได้รับเอกราชขึ้นกับเส้นแบ่งทางศาสนา ในขณะที่ภาษาของมุสลิมคือภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับมีอิทธิพลต่อภาษาฮินดีมาก เพื่อสร้างความแตกต่างระหว่างภาษาฮินดีกับภาษาอูรดูให้มากขึ้นจึงต้องเพิ่มอิทธิพลจากภาษาสันสกฤตเข้าไป.
* ประชาชนทางตะวันออกและทางใต้ห่างไกลจากภาษาฮินดีที่เป็นภาษาทางอินเดียเหนือและได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมมูกัล (จากเปอร์เซียและตุรกี) แต่กลุ่มคนเหล่านี้ยอมรับภาษาสันสกฤตได้มากกว่า การทำให้เป็นสันสกฤตจึงทำให้ภาษาฮินดีมีความเป็นภาษาประจำชาติมากขึ้น

รูปแบบที่ไม่ได้ทำให้เป็นสันสกฤตของภาษาขาริโพลีใช้ในภาพยนตร์ภาษาฮินดีและใช้เป็นส่วนใหญ่ในโทรทัศน์ เพลง การศึกษา และการสนทนาทั่วไปในอินเดียภาคเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Central Hindi Directorate ควบคุมการใช้ อักษรเทวนาครี และการสะกดคำภาษาฮินดีในอินเดีย: Central Hindi Directorate: Introduction
2. ↑  
Indian male is dissected andfound wanting ดึงข้อมูลเมื่อ 24/3/2007
**เรกี พาลาบรีกา** (Regie Palabrica) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 5) เสมอ 1 แพ้ 11

ประวัติ
-------

พาราบรีกาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ดาร์วิน กันตน ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBU เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 แพ้น็อค หนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพร ยก 7 จากนั้นมาชกแพ้คะแนน ยอดดอย สิงห์วังชา พาลาบรีกายังขึ้นชกมวยอย่างต่อเนื่องมาตลอด รวมทั้งเคยไปชกที่เกาหลีใต้และแอฟริกาใต้ด้วย พาลาบรีกาได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2541 โดยขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ จากนั้น ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค ชอย โยซัม ยก 2 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBU เมื่อ 31 กรกฎาคม 2539 แพ้น็อค หนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพร ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 12 มิถุนายน 2541 แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ ที่ อ่างทอง
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 27 สิงหาคม 2541 แพ้น็อค ชอย โยซัม ยก 2 ที่ เกาหลีใต้

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**วัดราษฎร์นิยมธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันพระครูสถิตปุญญานุวัฒน์ (บุญเอิบ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดราษฎร์นิยมธรรมได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2515 โดยมีนายสังเวียน ขาวสบาย เป็นผู้สร้างวัดขึ้นในที่ดินของนายขมังและนางสวาท แก่นเพชร บริจาค 41 ไร่ นางสมัย ทั่งนาค บริจาค 4 ไร่ ได้รวบรวมปัจจัยเพิ่มเติมอีก 6 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา ดำเนินการสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2506 ผู้ร่วมดำเนินการริเริ่มสร้างวัด ได้แก่ นายฉุย โชติช่วง และนายสวงค์ ทั่งนาค รวมถึงราษฎรชาวหมู่บ้านนี้ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2516 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 60 เมตร ยาว 80 เมตร ปัจจุบันมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม

ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 5 ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์นิยมธรรม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดราษฎร์นิยมธรรม". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "วัดราษฎร์นิยมธรรม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง
**เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง** หรือพระนามเต็ม **มาเรีย อันนุนซีอาตา อีซาเบลลา ฟีโลเมนา ซาบาเซีย** (อังกฤษ: Princess Maria Annunciata of the Two-Sicilies; พรนามเต็ม *Maria Annunziata Isabella Filomena Sabasia von Habsburg-Lothringen* (ราชสกุลเดิม de Bourbon)) ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย หลังจากทรงอภิเษกสมรส และเป็นพระชายาองค์ที่ 2 ในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียด้วย

เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตา ประสูติเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2386 ณ เมืองกาแซร์ตา ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในเมืองเนเปิลส์ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์จวบจนสำเร็จการศึกษา

เมื่อทรงสำเร็จการศึกษา สมเด็จพระราชมารดาทรงจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสให้ทันที โดยพระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2405 โดยหลังจากอภิเษกสมรส พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ดังนี้

* อาร์ชดยุก**ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์** คาร์ล ลุดวิก โจเซฟ แห่งออสเตรีย-เอสต์ ประสูติเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2406 สิ้นพระชนม์เนื่องจากถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2457 ทรงอภิเษกสมรสกับ เค้านท์เตสโซฟี โชเท็ค มีพระโอรสและพระธิดารวม 3 พระองค์
* อาร์ชดยุก**อ๊อตโต้ ฟรานซ์** โจเซฟ คาร์ล ลุดวิก มาเรีย แห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2408 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนี มีพระโอรสทั้งหมด 2 พระองค์
* อาร์ชดยุก**เฟอร์ดินานด์ คาร์ล** ลุดวิก โจเซฟ โจฮันน์ มาเรีย แห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2411 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2458 ทรงอภิเษกสมรสกับสาวสามัญชน เบอร์ต้า ซูเบอร์ ไม่มีพระโอรสหรือพระธิดาเลย
* อาร์ชดัชเชส**มาร์กาเร็ต โซฟี** มารี แอนนันซิเอตา เธเรเซีย แคโรไลน์ หลุยส์ โจเซฟิน โจฮันนา แห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2413 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2445 ทรงอภิเษกสมรสกับ ดยุคอัลเบรชท์แห่งวืร์มเต็มเบิร์ก มีพระโอรสและพระธิดารวม 6 พระองค์

หลังจากทรงให้ประสูติกาลพระบุตรทั้ง 4 พระองค์แล้ว พระองค์มีพระอาการประชวรบ่อยครั้ง จนพระอาการประชวรได้แย่ลงเรื่อยๆ จนในที่สุด พระองค์ก็ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2414 ด้วยพระอาการวัณโรค พระศพถูกฝังไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา

อ้างอิง
-------


* Marie Annunciade di Borbone, Principessa di Borbone della Due Sicilie
**เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง** เป็นเขตอุตสาหกรรมปกครองพิเศษของประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2545 จากส่วนหนึ่งของนครปกครองโดยตรงแคซ็อง (Kaesŏng Directly Governed City)

ลักษณะเฉพาะที่โดดเด่นที่สุด คือ นิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งดำเนินการเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจความร่วมมือกับประเทศเกาหลีใต้ นิคมแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเขตปลอดทหารเกาหลีไปทางเหนือ 10 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์จากกรุงโซลหนึ่งชั่วโมง โดยมีการเชื่อมต่อถนนและรางกับเกาหลีใต้โดยตรง สวนแห่งนี้อนุญาตให้บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ว่าจ้างแรงงานราคาถูกซึ่งมีการศึกษา มีทักษะ และเชี่ยวชาญภาษาเกาหลี ขณะที่เป็นแหล่งเงินตราต่างประเทศสำคัญของเกาหลีเหนือ

จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ 123 แห่งว่าจ้างแรงงานเกาหลีเหนือประมาณ 53,000 คน และเจ้าหน้าที่เกาหลีใต้ 800 คน ค่าจ้าง ซึ่งรวมเป็น 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี ถูกจ่ายให้แก่รัฐบาลเกาหลีเหนือโดยตรง

เมื่อเกิดความตึงเครียดระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ การเข้าถึงนิคมอุตสาหกรรมของเกาหลีใต้ถูกจำกัด วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556 เกาหลีเหนือกันมิให้พลเมืองเกาหลีใต้ทั้งหมดเข้าถึงเขตอุตสาหกรรม และวันที่ 8 เมษายน ชะลอปฏิบัติการที่นิคมฯ วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2556 รัฐบาลเกาหลีเหนือย้ายคนงาน 50,000 คนออกจากนิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งเป็นการหยุดกิจกรรมทั้งหมดโดยชะงัด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "North Korea's resort seizure ends project of hope". BBC. 22 September 2011. สืบค้นเมื่อ 8 April 2013.
2. 1 2  Gale, Alastair. "North Korea Suspends Operations at Kaesŏng Industrial Complex - WSJ.com". Online.wsj.com. สืบค้นเมื่อ 8 April 2013.
3. ↑  "N. Korea Urgers Foreigners to Flee From S. Korea". *The Express*. 10 April 2013. p. 6.
**เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งบาเดิน** (อังกฤษ: Princess Margarita of Baden) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เบอร์โธล์ดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน และ เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก โดยพระนามของพระองค์มาจาก เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ผู้เป็นพระมาตุจฉา(ป้าฝ่ายแม่) โดยพระองค์ทรงเข้าศึกษา ณ โรงเรียนเคิร์ตฮาร์น ต่อมาพระองค์ได้เสด็จเข้ามาประทับ ณ ลอนดอน และทรงเป็นนางพยาบาล ณ โรงพยาบาลเซนต์โทมัส ต่อมาพระองค์ได้เข้าร่วมพระราชพิธีเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระเสด็จขึ้นครองราชย์ ในขณะนั้นทรงเป็นตัวแทนของพระราชวงศ์บาเดิน และได้ทรงพบกับเจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย พระสวามีในอนาคตที่มรงเป็นตัวแทนจากพระราชวงศ์ยูโกสลาเวีย

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1957 ซึ่งพระสวามีของพระองค์มีศักดิ์เป็นพระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย หลังกจาเสกสมรสแล้วทรงได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงแห่งยูโกสลาเวีย พระชายา** และมีพระบุตรร่วมกัน 2 พระองค์คือ

1. เจ้าชายนิโคลาแห่งยูโกสลาเวีย
2. เจ้าหญิงคาทารีนาแห่งยูโกสลาเวีย

ต่อมาทรงหย่าขาดจากพระสวามีใน ค.ศ. 1981

พระกรณียากิจ
------------

พระองค์ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในด้านต่าง ๆ เช่น ประทานแควนมารี ทั้งยีงทรงเป็นผู้ที่มีพระปรีชาสามารถใรด้านการร้องเพลง โดยทรงเป็นประธานมูลนิธิเสียงเพลงแห่งความสุข

ปลายพระชนม์ชีพ
--------------

หลังการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระองค์ทรงเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรที่มีพระชนม์ชีพอยู่ ภายหลังพระพลานามัยของพระองค์เริมไม่ดีนัก และเข้าประทับรักษาพระอาการประชวร ณ มหาวิทยาลัยเวสมินเตอร์ พระอาการก็กลับมาหายดี ต่อมาเมื่อคราวพระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียมกับแคเธอริน มิดเดิลตัน ทรงได้รับเชิญในฐานะแขกอาวุโส ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2013 พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยโรคพระชรา สิริพระชันษา 80 ปี โดยในการนี้ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ อาเลกซานดาร์ คาราจอร์เจวิชอดีตมกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวีย เสด็จพระราชดำเนินไปในพิธีพระศพนี้ด้วย

  


| * ด
* ค
* ก
เจ้าหญิงแห่งบาเดินโดยกำเนิด |
| --- |
| เริ่มนับรุ่นจากแกรนด์ดยุกชาร์ลส์ เฟรเดริก กษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชรัฐบาเดิน (Grand Duchy of Baden) |
| รุ่นที่ 1 | 
* Amalie, Princess von Fürstenberg

 |
| รุ่นที่ 2 | 
* Princess Amalie
* สมเด็จพระราชินีแคโรไลน์แห่งบาวาเรีย
* จักรพรรดินีเอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนาแห่งรัสเซีย
* Frederica, Queen of Sweden
* Marie, Duchess of Brunswick and Lunenburg
* Wilhelmine, Grand Duchess of Hesse
* Alexandrine, Duchess of Saxe-Coburg and Gotha
* Marie, Princess of Leiningen
* Cecilie, Grand Duchess Olga Feodorovna of Russia
* Sophie, Princess of Lippe
* Princess Elisabeth
* Leopoldine, Princess of Hohenlohe-Langenburg

 |
| รุ่นที่ 3 | 
* สมเด็จพระราชินีวิกตอเรียแห่งสวีเดน
* Marie, Duchess of Anhalt

 |
| รุ่นที่ 4 | 
* เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดรา เจ้าหญิงโวล์ฟกังแห่งเฮสส์

 |
| รุ่นที่ 5 | 
* เจ้าหญิงมาร์การีตา เจ้าหญิงโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย\*

 |
| รุ่นที่ 6 | 
* Princess Marie Louise, Mrs. Richard Dudley Baker\*
* Princess Sophie Thyra\*
* Princess Aglaë Margarete\*

 |
| \*Titular princess of Baden due to the 1918 German Revolution |
ภาพหน้าแรกของหนังสือ *The Assayer* โดย ฟรันเชสโก วิลลาเมนา (Franceso Villamena)

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**อิลซัจจาโตเร** (อิตาลี: *Il Saggiatore*; อังกฤษ: The Assayer; หมายถึง *นักวิเคราะห์*) เป็นหนังสือที่เขียนโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี ตีพิมพ์เผยแพร่ในกรุงโรมเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1623

เนื้อหาภายในหนังสือเป็นการโต้แย้งงานเขียนเกี่ยวกับ ดาวหาง ของ โอราซิโอ กราสซี พระเยซูอิดผู้เป็นนักคณิตศาสตร์ที่วิทยาลัยโรมาโน เมื่อ ค.ศ. 1618 โดยที่ในคราวนั้น กราสซีกับเพื่อนๆ ผู้นิยมนับถืออริสโตเติล เป็นฝ่ายถูก ส่วนกาลิเลโอเป็นฝ่ายผิด เนื่องจากกาลิเลโอเข้าใจว่าดาวหางเป็นเพียงภาพลวงตาจากแสง ไม่ใช่วัตถุจริงๆ

ค.ศ. 1616 กาลิเลโอดูจะสงบปากสงบคำลงเนื่องจากแนวคิดจากโคเปอร์นิคัส จนถึง ค.ศ. 1623 พระคาร์ดินัล มัฟฟีโอ บาร์เบรินี ผู้อุปถัมภ์แห่ง Lynx และลุงของพระคาร์ดินัลฟรันเชสโก บาร์เบรินี ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ทำให้กาลิเลโอลำพองใจจากการที่มีผู้สนับสนุนเป็นผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดในศาสนจักร ซึ่งยืนยันจากการที่เขาเดินทางไปยังกรุงโรม

หน้าปกของ *อิลซัจจาโตเร* เป็นตราสัญลักษณ์ของตระกูลบาร์เบรินี ประกอบด้วยผึ้งงานสามตัว หนังสือนี้เขียนคำอุทิศถวายแด่พระสันตะปาปาองค์ใหม่ ภาพบนหน้าปกยังแสดงพระสันตะปาปาโปรดให้สมาชิกของ Lynx คนหนึ่งคือ Cesarini เป็นผู้ถวายการรับใช้สูงสุด หนังสือนี้มีเหล่าสมาชิกของ Lynx ช่วยในการเรียบเรียงและพิมพ์เผยแพร่ด้วย

แม้ว่า *อิลซัจจาโตเร* จะมีใจความสำคัญเกี่ยวกับฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ แต่ประเด็นหลักของเรื่องคือการเย้ยหยันนักดาราศาสตร์เชิงคณิตศาสตร์ โดยมีเป้าหมายไปที่ทฤษฎีเกี่ยวกับดาวหางของพระเยซูอิด ออราซิโอ กราสซี ผู้โต้แย้งจากผลสังเกตพารัลแลกซ์ว่าดาวหางนั้นเคลื่อนที่อยู่ในระดับสูงกว่าดวงจันทร์ ขณะที่กาลิเลโอเห็นว่าดาวหางเป็นภาพแสงที่เกิดขึ้นแบบภาพลวงตา ทว่าหนังสือนี้เป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 มากจนโปรดให้อ่านระหว่างรับประทานอาหารเสมอ

ดูเพิ่ม
-------

* กาลิเลโอ กาลิเลอี

อ้างอิง
-------

* Galileo Galilei, *Il Saggiatore* (Rome, 1623); *The Assayer*, แปลเป็นภาษาอังกฤษโดย สทิลแมน เดรค และ ซี.ดี. โอ'มัลลีย์, ใน *The Controversy on the Comets of 1618* (สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย, 1960).
* Pietro Redondi, *Galileo eretico* (Italy, 1983); *Galileo: Heretic* (แปลโดย: Raymond Rosenthal) สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน 1987 (พิมพ์ซ้ำ 1989 ISBN 0-691-02426-X); Penguin 1988 (พิมพ์ซ้ำ 1990 ISBN 0-14-012541-8)
**วัดรางกำหยาด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เนื้อที่ตั้งวัด 17 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 46 ไร่ 56 ตารางวา

ชื่อรางกำหยาด หมายถึง ร่องน้ำฝนที่ไหลตามธรรมชาติ เพราะในปัจจุบัน คลองรางกำหยาดซึ่งเป็นรางน้ำ ไหลตามธรรมชาติ ยังปรากฏอยู่หลังโรงเรียนวัดรางกำหยาด ห่างไปทางทิศเหนือประมาณ 300 เมตร มูลเหตุที่จะสร้างวัดรางกำหยาด เนื่องจากประชาชนที่อาศัยอยู่ในแถบถิ่นนั้น มีความเลื่อมใสศรัทธาในบวรพุทธศาสนา พิจารณาเห็นว่าในท้องถิ่นนี้น่าจะได้มีวัดไว้สักแห่งหนึ่ง นายตาล สุพรรณไพ กับนายฟ้ง ท่านทั้งสองได้ อุทิศที่ดินของตนให้เป็นที่สำหรับสร้างวัดคนละครึ่ง เป็นเนื้อที่ 16 ไร่ 26 ตารางวา พร้อมทั้งได้ชักชวนประชาชนมาประชุมปรึกษาหารือ ในการสร้างวัดขึ้น เริ่มแรก ได้ช่วยกันหักร้างถางพงสร้างเป็นสำนักสงฆ์ขึ้นก่อน โดยสร้างกุฏิหลังเล็กๆ ขึ้น เป็นที่สำหรับ พระสงฆ์ได้พักอาศัย หลังคามุงด้วยแฝกเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2435 เมื่อแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ มีชื่อว่า สำนักสงฆ์รางกำหยาด หรือสำนักสงฆ์อะไรหลักฐานไม่ปรากฏ เมื่อได่หักร้างถางพงและสร้างกุฏิสงฆ์เสร็จแล้วก็ได้นิมนต์ให้ หลวงพ่อแฉ่ง มาเป็นเจ้าอาวาสและจำพรรษาอยู่ที่สำนักสงฆ์แห่งนี้พร้อมด้วย หลวงตาเดื่อย

วัดรางกำหยาดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อบางว้าอัญเชิญมาจากวัดอมรินทรารามวรวิหาร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงตาแฉ่ง
* หลวงตาเตื่อย
* หลวงตาอ่วม
* หลวงพ่อบุญ จนฺโท พ.ศ. 2453–2467
* หลวงพ่อเจริญ ปริปุณฺโณ พ.ศ. 2467–2495
* พระครูวิสุทธิ์คุณาธาร (ชุติมา) พ.ศ. 2496–2529
* พระมหาเพลิน ธมฺมกาโม ป.ธ.7 พ.ศ. 2531–2542
* พระมหาสมชัย ฐิติธมฺโม ป.ธ.7 พ.ศ. 2543–2552
* พระครูวินัยธร ทวีป ปสนฺโน พ.ศ. 2556

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดรางกำหยาด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดรางกำหยาด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-15. สืบค้นเมื่อ 2021-07-15.
3. ↑  "วัดรางกำหยาด". พระสังฆาธิการ.
เจ้าหญิงมาเรีย แคโรไลนา ดัชเชสแห่งกัสโตร (พระนามเดิม:เคาน์เตสมาเรีย แคโรไลนา ซามอสกา) (อังกฤษ: Maria Carolina Zamoyska) ประสูติเมื่อวันที่ 22 กันยายน 2439 ณ ออสเตรีย-ฮังการี เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องใน เจ้าหญิงมาเรีย แคโรไลนาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง (พ.ศ. 2399-2484) และ เคานต์แอนไซต์ ซามอสกา ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายฟรานซิส เคานต์แห่งทราปานี พระบิดาของพระองค์เป็นขุนนางที่มิได้มีฐานะร่ำรวยนัก หากแต่มีรายได้จากการค้าขายและเก็บค่าเช่าที่ดินของตระกูล และมีเงินที่พระอัยกาฝ่ายพระมารดาประทานมาให้เป็นครั้งคราว และด้วยพระองค์ทรงมีพระเชษฐาและพระภคินีหลายท่าน จึงทำให้พระองค์ค่อนข้างมิได้รับการเอาใจใส่มากนัก เนื่องจากพระบิดาและมารดาต้องดูแลโอรส-ธิดาทั้ง 6 จึงประชวรและหายช้าเป็นประจำ

เสกสมรส
-------

ตราอาร์มประจำพระองค์
เคาน์เตสมาเรีย แคโรไลนา ซามอสกา ได้เสกสมรสกับ เจ้าชายรานีเอรี ดยุกแห่งกัสโตร พระญาติ เมื่อวันที่ 12 กันยายน 2466 ทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศ **ดัชเชสแห่งกัสโตร พระชายา เจ้าหญิงแห่งซิซิลีทั้งสอง** มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงมาเรีย เดอ คาเมน
2. เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งกัสโตร

อ้างอิง
-------

* Royal House of Bourbon-Two Sicilies
**เรซอ แอซีมี** (เปอร์เซีย: رضا عظیمی) เป็นนักการเมืองและทหารชาวอิหร่าน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม (หรือกระทรวงกลาโหม) ในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดา และผู้บัญชาการทหารของอิหร่าน นอกจากนี้เขายังเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามในหลายรัฐบาล เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของอิหร่านคนหนึ่ง และยังเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของพระเจ้าชาห์อีกด้วย

ประวัติ
-------

เรซอ แอซีมี เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1912 (หรือในปี ค.ศ. 1913) หลังจากนั้นเขาเข้าเรียนโรงเรียนนายทหารในเตหะรานเมื่อปี ค.ศ. 1929 และหลังจากนั้นเขาประจำการที่กองทัพอิหร่านและเรียนที่วิทยาลัยสงครามในปี ค.ศ. 1940

ตำแหน่งทางทหารและการเมืองของเขา
-------------------------------

เขาเป็นผู้บัญชาการทหารบกแห่งจักรวรรดิอิหร่านในประมาณปี ค.ศ. 1960-1966 และเขาลาออกด้วยข้ออ้างในอาการป่วยและต่อมาเขาเป็นผู้ช่วยทั่วไปของพระเจ้าชาห์จนถึงปีค.ศ. 1970

ต่อมาเขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามในปี ค.ศ. 1971 ถึง 1977 ในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดา ซึ่งเขาได้รับตำแหน่งนี้ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1971 เขาเป็นหนึ่งในเก้าของคณะรัฐมนตรีที่ไม่ใช่ลูกน้องหรือคนสนิทของนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วยกระทรวงสงครามก็คือพลเอกแฮสแซน ทูฟานียอน ในขณะที่เขาจัดการเรื่องด้านกฎหมายในขณะที่รัฐมนตรีช่วย, นายพลทูฟานียอนรับผิดชอบในจัดจ้างซื้ออาวุธ

เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามในคณะรัฐมนตรีของแจมชีด ออมูซกอร์ในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1977 และคณะรัฐมนตรีของแจอ์แฟร์ แชรีฟเอมอมีในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1978 และเขาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามในคณะรัฐมนตรีของโกลอมเรซอ แอซฮอรีเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978

และเขาหนีออกจากอิหร่านและหลังการปฏิวัติอิหร่านและอาศัยอยู่ในปารีสทันที

แหล่งอ้างอิง
------------



1. 1 2 3 4  "Azimi, General Reza | Foundation for Iranian Studies". *web.archive.org*. 2021-03-15. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-15. สืบค้นเมื่อ 2022-09-02.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
2. ↑  Martell, Paul; Hayes, Grace P. (1974). *World Defence Who's who* (ภาษาอังกฤษ). Macdonald and Jane's. ISBN 978-0-356-08003-1.
3. 1 2  Fatemi, Khosrow (1982). "Leadership by Distrust: The Shah's Modus Operandi". *Middle East Journal*. **36** (1): 48–61. ISSN 0026-3141.
4. ↑  "Chronology August 16, 1971-November 15, 1971". *Middle East Journal*. **26** (1): 37–53. 1972. ISSN 0026-3141.
5. 1 2  Studies, American University (Washington, D. C. ) Foreign Area (1978). *Iran, a Country Study* (ภาษาอังกฤษ). Department of Defense, Department of the Army.
6. ↑
7. ↑  Zabir, Sepehr (2012-04-27). *The Iranian Military in Revolution and War (RLE Iran D)* (ภาษาอังกฤษ). Taylor & Francis. ISBN 978-1-136-81270-5.
**พัก ชัน-ฮี** (Park Chan-hee; เกาหลี: 박찬희; ฮันจา: 朴贊希) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2500 ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 6) เสมอ 2 แพ้ 4

ประวัติ
-------

พักเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเคยติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล และเคยเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ได้เหรียญทอง

พักขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ชนะน็อก ชูจิ มูโตะ ยก 1 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด มีเสมอกับ ซีโอนี การูโป เมื่อ พ.ศ. 2522 เพียงครั้งเดียว จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2522 ชนะคะแนน มิเกล คันโต ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ป้องกันแชมป์ไว้ได้ 5 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 แพ้น็อก โชจิ โอกูมะ ยก 9 ที่ เกาหลีใต้ พักขึ้นชิงแชมป์คืนจากโอกูมะถึง 2 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2523 และ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ที่ ญี่ปุ่น หลังจากที่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2525 แพ้น็อก วิก เทนกัม ยก 4 พักก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC
	+ ชิง 18 มีนาคม 252 ชนะคะแนน มิเกล คันโต
	+ ป้อง 1 20 พฤษภาคม 2522 ชนะคะแนน ชิการะ อิการาชิ ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้อง 2 9 กันยายน เสมอกับ มิเกล คันโต ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้อง 3 16 ธันวาคม 2522 ชนะน็อก กูดี เอสปาดาส ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้อง 4 10 กุมภาพันธ์ 2523 ชนะคะแนน อาเมล อาร์โรซัล ที่เกาหลีใต้
	+ ป้อง 5 12 เมษายน 2523 ชนะคะแนน อัลเบร์โต โมราเลส ที่ เกาหลีใต้
	+ เสียแชมป์ 18 พฤษภาคม 2523 แพ้น็อก โชจิ โอกูมะ ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงปชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 18 ตุลาคม 2523 แพ้คะแนน โชจิ โอกูมะ ที่ ญี่ปุ่น
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2524 แพ้คะแนน โชจิ โอกูมะ ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)

1. ↑  "Results of the boxing competitions at the Asian Games". amateur-boxing.strefa.pl. สืบค้นเมื่อ 14 October 2013.
การหมอบกราบระดับต่าง ๆ (รวมทั้งการโค้งคำนับ) จากการใช้ในศาสนาอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
**การหมอบกราบ** (อังกฤษ: prostration) เป็นการวางกายในท่าคว่ำเพื่อเป็นการแสดงออกซึ่งความบูชาหรือยอมจำนน ทั้งนี้การหมอบกราบแยกได้จากการโค้งคำนับหรือการคุกเข่าตรงที่มีส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเหนือเข่าแตะพื้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมือ

ศาสนาใหญ่ของโลกใช้ท่าหมอบกราบเพื่อแสดงความยอมจำนนหรือเทิดทูนบูชาแก่พระเป็นเจ้าหรือเทวดาที่บูชา แต่เดิมถือเป็นส่วนสำคัญของพิธีกรรมและงานพิธีทางศาสนา งานพลเมืองและประเพณี และยังมีใช้อยู่ในหลายวัฒนธรรม

ตัวอย่าง
--------

### เบญจางคประดิษฐ์

**เบญจางคประดิษฐ์** แปลว่า *ตั้งไว้เฉพาะซึ่งองค์ห้า* คือการกราบโดยให้อวัยวะ 5 ส่วนจดลงให้ติดกับพื้น คือเข่าทั้งสอง ฝ่ามือทั้งสอง และหน้าผาก เป็นการกราบที่แสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อบุคคลที่ควรเคารพนับถือสูงสุด การกราบที่ใช้สำหรับกราบพระ เรียกว่า **กราบแบบเบญจางคประดิษฐ์**

การกราบแบบนี้ผู้ชายให้นั่งคุกเข่า เรียกว่านั่งท่าพรหมหรือท่าเทพบุตร ผู้หญิงให้นั่งคุกเข่าราบ คือนั่งทับฝ่าเท้าทั้งสอง เรียกว่านั่งท่าเทพธิดา ประนมมือไหว้ที่หน้าอกแล้วยกมือขึ้นไหว้โดยให้หัวแม่มืออยู่ระดับหว่างคิ้ว ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับตีนผม แล้วหมอบลง ทอดฝ่ามือไว้บนพื้น ให้ฝ่ามือทั้งสองห่างกันเล็กน้อย วางหน้าผากลงจดพื้นระหว่างฝ่ามือ เมื่อหน้าผากถึงพื้นแล้วเงยหน้า ตั้งตัวตรงแล้วเริ่มกราบใหม่ครั้งที่สอง ครั้งที่สามก็เหมือนกัน
เลดีมารีนา วินด์เซอร์ (อังกฤษ: Lady Marina Windsor) เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1992 เป็นธิดาคนรองใน จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ และ ซิลเวนา โทมาเซลลี เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ พระปนัดดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ พระญาติใน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร รัชกาลปัจจุบัน เธอเติบโตในเคมบริดจ์ และเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์แมรีพร้อมกับน้องสาวของเธอ เลดีอาเมเลีย วินด์เซอร์ ณ บาร์กเชอร์ เธอละน้องสาวเป็นนางแบบมืออาชีพในสหราชอาณาจักร

ในปี ค.ศ. 2012 เธอเดินทางเป็นการส่วนตัวมายังประเทศไทย โดยได้ฝึกซ้อมมวยไทย

### สิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์

จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ บิดาของเธอ เคยถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์แห่งสหราชอาณาจักรจากการสมรสกับหญิงคริสตัง ถือเป็นการละเมิดพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 อย่างไรก็ตามแคเทอริน ดัชเชสแห่งเคนต์ ย่าของเธอก็เปลี่ยนไปเข้ารีตนิกายโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 1994 ซึ่งเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ ปู่ของเธอมิได้ถูกถอดถอนจากลำดับการสืบราชสมบัติ เพราะการเปลี่ยนนิกายของดัชเชสแห่งเคนต์นั้นเกิดขึ้นภายหลังการเสกสมรสในปี ค.ศ. 1961 แต่ต่อมาลอร์ดนิโคลัส วินด์เซอร์ อาของเธอได้เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 2001 จึงถูกถอดออกจากการสืบราชสันตติวงศ์ไปอีกคน

ครั้นเมื่อมีการออกพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 2013 (*Succession to the Crown Act 2013*) ซึ่งเป็นกฎหมายฉบับใหม่ ทำให้เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ มีชื่ออยู่ในการสืบราชสมบัติอีกครั้ง แต่ตัวเธอและเอ็ดเวิร์ด วินด์เซอร์ ลอร์ดแห่งดาวน์แพทริก ยังยืนยันศรัทธาที่มีต่อนิกายโรมันคาทอลิกและยอมละทิ้งสิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์ ด้วยเหตุนี้เลดีอาเมเลียจึงเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์ ปัจจุบันเลดีอาเมเลีย วินด์เซอร์ อยู่ในลำดับที่ 43 ในการสืบราชบัลลังก์ของสหราชอาณาจักรต่อจากบิดา

อ้างอิง
-------

* Lundy, Darryl. "Lady Marina-Charlotte Alexandra Katherine Helen Windsor". The Peerage. Retrieved 2 February 2019.
* "Court Circular". The Independent. Independent Print Limited. 26 January 1993. Retrieved 2 February 2019.
* Walker, Tim (4 March 2011). "Lady Marina Windsor: No more modelling". The Daily Telegraph. Telegraph Media Group. Retrieved 2 February 2019.
* "The 'Most Beautiful Royal' Isn't Invited To Prince Harry And Meghan Markle's Royal Wedding". Archived from the original on 2018-07-17. Retrieved 2019-02-02.
**วัดนางในธัมมิการาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง

วัดนางในธัมมิการาม หรือชาวบ้านเรียก **วัดนางใน** สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2393 หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต พนักงานนางในที่มีนิวาสสถานอยู่วิเศษไชยชาญก็ประสงค์จะสร้างกุศลตามพระราชดำริจึงรวบรวมทุนทรัพย์ปัจจัยมาสร้างวัดแห่งหนึ่งในหย่อมย่านบ้านเดิมของตน เพื่อเป็นการอุทิศกุศลถวายพระราชกุศล ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2453 การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มจิงจังขึ้นมากในสมัยของพระอุปัชฌาย์นุ่ม ธมมาราโม เป็นเจ้าอาวาส นับตั้งแต่ พ.ศ. 2468

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถได้รับการดูแลรักษาโดยไม่มีการรื้อถอน มีใบเสมาที่ฝังไว้กับผนังอุโบสถ อุโบสถของวัดได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2506 หอบูรพาจารย์เป็นกุฎิหลังเก่าทรงปั้นหยา ได้ที่ได้รวบรวมสิ่งของ รูปภาพที่มีค่าของบูรพาจารย์ รวบรวมไว้เพื่อเป็นการเชิดชูคุณความดีของหลวงพ่อนุ่ม ธัมมาราโม และหลวงพ่อชม ธัมมธีโร อาคารหลังนี้ออกแบบจากคณะอาจารบ์สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง สร้างคร่อมบนกุฎิหลังเก่าของหลงงพ่อนุ่ม ตัวอาคารเป็นคอนกรีต ด้านหลังมีศาลาการเปรียญทรงโบราณประยุกต์แบบเปิดโล่งจัดเก็บพระพุทธรูปปางต่าง ๆ และยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดนางในธัมมิการาม ต.ศาลเจ้าโรงทอง อ.วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง". เอกราชนิวส์.
2. ↑  "วัดนางในธัมมิการาม วัดเก่าแก่สถานที่รวมความเป็นสิริมงคล". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-24. สืบค้นเมื่อ 2022-12-24.
3. ↑  "หอบูรพาจารย์ วัดนางในธัมมิการาม". มิวเซียมไทยแลนด์.
**วัดนาจอมเทียน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ตั้งวัด 55 ไร่ 2 งาน 49 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 ไร่ 1 งาน 46 ตารางวา

วัดนาจอมเทียนเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2310 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2532

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าซึ่งได้รับการบูรณะในสมัยปัจจุบัน เคยใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญต่าง ๆ เมื่อยามออกศึกสงคราม และยังใช้เป็นที่ปลุกเสกอาวุธศาตราและเครื่องรางต่าง ๆ อุโบสถหลังใหม่ ศาลาการเปรียญ กุฏิ ศาลา กำแพง เมรุ หอระฆัง อาคารเรียนปริยัติธรรมของวัด และอาคารในวัดที่ใช้เป็นโรงเรียนของทางราชการ ภายในวัดยังมีพระบรมรูปสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สร้างขึ้นเพราะพระองค์เสด็จผ่านหรือพำนักอยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนาจอมเทียน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "บูรณะโบสถ์ไม้เก่าโบราณกว่า 200 ปีสมัย 'พระเจ้าตากสิน' แต่ยังขาดทุนทรัพย์". แนวหน้า.
3. ↑  "วัดนาจอมเทียนพิธีอัญเชิญพระบรมรูป'สมเด็จพระเจ้าตากสิน'ประดิษฐานบนแท่นใหม่". แนวหน้า.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดนาจอมเทียน**
วัดนรนาถสุนทริการาม
**วัดนรนาถสุนทริการาม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิตร ตรงมุมคลองผดุงกรุงเกษม ตัดกับถนนสามเสน แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดนรนาถสุนทริการาม เดิมชื่อว่า "วัดเทพยพลี" บางคนเรียกเพื้ยนไปเป็น วัดฉิมพลี สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นระหว่างปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ถึงก่อน พ.ศ. 2394 ซึ่งเป็นปีที่รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษม และคลองนี้ได้ตัดผ่าน พื้นที่ของวัดเทพยพลีด้วย ต่อมาสมัยต้นรัชกาลที่ 5 พระยาโชฎีกราชเศรษฐี (เถียน โชติกเสถียร) ครั้งยังเป็นพระยานรนาถภักดี กับคุณหญิงสุ่น (ภรรยา) ได้มีจิตศรัทธาสละทรัพย์ทำการปฏิสังขรณ์วัด แทบจะกล่าวได้ว่าเป็นการสร้างวัดขึ้นใหม่เพราะ ได้สร้างพระอุโบสถ พระวิหาร ศาลาการเปรียญ พระเจดีย์ และกุฏิสงฆ์ใหม่หมด แม้แผ่นศิลาสี่เหลี่ยมจำนวนมากที่ปูภายใน บริเวณวัดก็สั่งมาจากเมืองจีน ครั้นปฏิสังขรณ์เสร็จเรียบร้อย ก็ได้น้อมเกล้าฯ ถวายแด่รัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์ท่านก็ทรงรับไว้ เป็นพระอารามหลวงและได้ทรงแปลงให้เป็นวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกาย พระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดนรนาถสุนทริการาม" ตั้งแต่ พ.ศ. 2418 เป็นต้นมา

ครั้นต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้ทรงเห็นความทรุดโทรมของวัดในคราวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงถวายผ้าพระกฐิน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำการซ่อมแซมหมดทั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัติยนารี พระราชธิดาในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฎ ปิยมหาราชปดิวรัดา ได้ทรงช่วยซ่อมพระอุโบสถ พระวิหาร และกุฏิสงฆ์อีกครึ่งหนึ่ง ในสมัยสงครามเอเชียบูรพา ปูชนียวัตถุภายในวัดแตกร้าวหักพังเพราะแรงสะเทือน ภายหลังเมื่อสงครามสงบแล้ว ต่อมาใน ระยะหลังๆ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมบ้างและสร้างกุฏิสงฆ์ศาลาการเปรียญ และตึกสามัคคีเนรมิตเพิ่ม

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

นับตั้งแต่ก่อตั้งมา เท่าที่ปรากฏหลักฐานสืนค้นได้ วัดนรนาถฯ มีเจ้าอาวาสตามลำดับดังนี้

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **ลำดับที่** | **รายนาม** | **เริ่มวาระ** | **สิ้นสุดวาระ** |
| 1 | พระครูปัณฑรธรรมสโมทาน (สด) | พ.ศ. 2418 |  ? |
| รักษาการ | พระครูพันธสีลาจารย์ (พันธ์) | พ.ศ. 2436 |  ? |
| 2 | พระศรีจันทรคุณ (ศรีจันทร์ กนฺตสีโล) | พ.ศ. 2436 | พ.ศ. 2444 |
| 3 | สมเด็จพระมหามุนีวงศ์ (สนั่น จนฺทปชฺโชโต) | พ.ศ. 2501 | พ.ศ. 2541 |
| 4 | พระธรรมบัณฑิต (ศิลา สิทฺธิธมฺโม) | พ.ศ. 2541 | พ.ศ. 2550 |
| รักษาการ | พระพรหมมุนี (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต) | พ.ศ. 2550 | พ.ศ. 2551 |
| 5 | พระราชสารเมธี (สุริยันต์ จนฺทปญฺโญ) | พ.ศ. 2551 | ปัจจุบัน |

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศกระทรวงธรรมการ แผนกกรมสังฆการี เรื่อง จัดระเบียบพระอารามหลวง เก็บถาวร 2011-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๓๒, ตอน ๐ ก, ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๕๘, หน้า 293
2. ↑  ที่ระลึกบำเพ็ญกุศลถวายสมเด็จพระมหามุนีวงศ์ ปีที่ ๑๕, หน้า 19

บรรณานุกรม

* วัดนรนาถสุนทริการาม. *ที่ระลึกบำเพ็ญกุศลถวายสมเด็จพระมหามุนีวงศ์ ปีที่ ๑๕*. กรุงเทพฯ : [ม.ป.พ.], พฤศจิกายน, 2556. 127 หน้า. ISBN 978-616-348-135-1

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดนรนาถสุนทริการาม
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°46′11″N 100°30′10″E﻿ / ﻿13.769646°N 100.502884°E﻿ / 13.769646; 100.502884
**"ป.ล. คิดถึง (P.S. I Miss You)"** เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557 ของนักร้องสิงโต นำโชค สังกัดค่ายวอทเดอะดัก ประพันธ์เนื้อร้องโดย สิงโต นำโชค ,สถาปัตย์ ธีรนิตยภาพ (ตั้ม โมโนโทน) ทำนองโดย สิงโต นำโชค และเรียบเรียงโดย Kijjaz (กิจจาศักดิ์ ตริยานนท์) ออกจำหน่ายในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2558

เพลงนี้พูดถึงช่วงเวลาหนึ่งที่ไม่ได้เจอใค­รบางคนที่เรารอคอยนานแสนนาน แล้วกลับมาเจอกัน ทุกตัวอักษรของเนื้อเพลงใส่ความคิดถึง ดีใจ มีความสุขล้น ที่ได้กลับมายืนตรงหน้ากันอีกครั้ง เหมือนอารมณ์ห่างจากเพื่อนสนิท ห่างบ้านเกิด ห่างพ่อแม่ญาติสนิทมาไกลแสนไกลแล้วได้กลับ­มาพบกัน คุยกัน กอดกัน บวกกับเมโลดี้ที่สนุก

ส่วนมิวสิกวีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2558

การตอบรับ
---------

เพลง "ป.ล. คิดถึง (P.S. I Miss You)" ติดอันดับสูงสุดที่ 9 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2558 และอันดับสูงสุด 8 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 6 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 8 |
| แคตเรดิโอ ชาร์ตท็อป 30 | 25 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 4 ตุลาคม 2558[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันที่ 21 พฤศจิกายน 2558". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-21. สืบค้นเมื่อ 2016-06-18.
3. ↑  "CAT RADIO CHART TOP 30 : ประจำวันเสาร์ที่ 12 กันยายน 2558". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-26. สืบค้นเมื่อ 2016-06-18.
**สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา** (อังกฤษ: Canadian Cancer Society; ฝรั่งเศส: *Société canadienne du cancer*) เป็นองค์กรการกุศลระดับชุมชน และระดับประเทศ ของอาสาสมัครที่มีภารกิจคือการกำจัดโรคมะเร็งและยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้ที่มีชีวิตอยู่กับโรคดังกล่าว

สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา เป็นองค์กรการกุศลด้านโรคมะเร็งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดา รวมถึงเป็นผู้ระดมทุนการกุศลสำหรับการวิจัยโรคมะเร็ง ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดา

ประวัติ
-------

ความคิดในการก่อตั้งสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดาเดิมมาจากสมาคมการแพทย์รัฐซัสแคตเชวันในปี ค.ศ. 1929 เมื่อพวกเขาได้จัดตั้งคณะกรรมธิการโรคมะเร็งขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศแคนาดา

ในปี ค.ศ. 1937 คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติได้แนะนำการก่อตั้งขององค์กรใหม่ ซึ่งต่อมาได้เรียกในชื่อสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดาสำหรับการควบคุมของโรคมะเร็ง

สมาคมได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในทศวรรษต่อมา ในปี ค.ศ. 1938 เพื่อให้ความรู้แก่ชาวแคนาดาเกี่ยวกับสัญญาณเตือนแรกของโรคมะเร็ง โดยในเวลานั้น หลายคนไม่ได้ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ กระทั่งเข้าสู่การเยียวยาของโรคมะเร็งระยะลุกลาม

ในปี ค.ศ. 1947 ทางสมาคมได้เริ่มระดมทุนการวิจัยโรคมะเร็งผ่านการสร้าง**สถาบันมะเร็งแห่งชาติแคนาดา** ที่มาจากข้อตกลงระหว่างสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา กับกรมอนามัยและสวัสดิการแห่งชาติ สมาคมยังคงให้เงินทุนสนับสนุนการวิจัยโรคมะเร็งในสถาบันวิจัยของสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา

ภารกิจ
------

สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดาเป็นองค์กรชุมชนระดับประเทศ ของอาสาสมัครที่มีภารกิจคือการกำจัดโรคมะเร็ง และการเพิ่มประสิทธิภาพของคุณภาพชีวิตผู้คนที่มีชีวิตอยู่กับโรคมะเร็ง สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดา เป็นองค์กรการกุศลด้านโรคมะเร็งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดา รวมถึงเป็นผู้ระดมทุนการกุศลสำหรับการวิจัยโรคมะเร็ง ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ

โดยพึ่งพาผู้บริจาคและอาสาสมัครสนับสนุน ซึ่งสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศแคนาดาได้ตอบสนองภารกิจของตนโดย:

* ทำทุกอย่างเพื่อป้องกันการเกิดโรคมะเร็ง
* การระดมทุนเพื่อการวิจัยในการกำจัดโรคมะเร็ง
* เพิ่มขีดความสามารถ, รายงาน และช่วยเหลือชาวแคนาดาที่มีชีวิตอยู่กับโรคมะเร็ง
* เรียกร้องสำหรับนโยบายสาธารณะ เพื่อปรับปรุงสุขภาพของชาวแคนาดา
* การรวมกำลังของชาวแคนาดาสำหรับการมีส่วนร่วม ในการต่อสู้กับโรคมะเร็ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Canadian Cancer Society

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Canadian Cancer Society
	+ "Daffodil Days" เก็บถาวร 2012-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
	+ "*Relay For Life*" เก็บถาวร 2010-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
	+ "Cops for Cancer" เก็บถาวร 2012-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
	+ "Thing-a-ma-boob"
	+ "Ride2Survive"
**อิกาเมชิ** (ญี่ปุ่น: 烏賊飯; โรมาจิ: *Ikameshi*) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยหมึกยัดไส้ข้าวในลักษณะคล้ายกับไส้กรอกหรือหมึกยัดไส้ อิกาเมชิเป็นอาหารท้องถิ่นในแถบคาบสมุทรโอชิมะทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโด

วิธีปรุง
--------

อิกาเมชิเตรียมโดยการเอาหนวดและเครื่องในของหมึกออกจนเหลือแต่ตัว จากนั้นจึงนำข้าวที่ซาวแล้วใส่เข้าไปและนำไปต้มในน้ำซุปดาชิ ข้าวที่ใช้จะใช้ข้าวเจ้าและข้าวเหนียวผสมกัน นอกจากนี้ส่วนไส้ยังผสมส่วนประกอบอื่น ๆ ลงไปได้อีกเช่นหนวดหมึกสับ หน่อไม้ แคร์รอต และอาบูระ-อาเกะ เป็นต้น.

ประวัติ
-------

พ.ศ. 2484 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อาหารขาดแคลนโดยเฉพาะข้าว ร้านอาเบโชเต็งซึ่งจำหน่ายเอกิเบ็งที่สถานีรถไฟโมริ จังหวัดฮกไกโดได้ตัดสินใจใช้หมึกที่มีเป็นจำนวนมากมาประกอบอาหาร หลังสิ้นสุดสงคราม พ.ศ. 2509 ห้างสรรพสินค้าเคโอในกรุงโตเกียวได้จัดงานเทศกาลเอกิเบ็งประจำปีเป็นครั้งแรกซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้ค้าเอกิเบ็งและอาหารท้องถิ่นได้มาออกร้าน ร้านอาเบโชเต็งได้นำอิกาเมชิมาจำหน่าย ในปีถัดมาอิกาเมชิได้รับความนิยมอย่างมาก ยอดขายของอิกาเมชิขึ้นสู่อันดับหนึ่งและได้มาจำหน่ายในงานดังกล่าวอีกหลายครั้งด้วยกัน ทำให้ชื่อเสียงของอิกาเมชิโด่งดังมากขึ้นและเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะอาหารขึ้นชื่อของเมืองโมริ กิ่งจังหวัดโอชิมะ และของจังหวัดฮกไกโดในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "いかめし" [Ikameshi]. *Dijitaru Daijisen* (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shogakukan. 2012. OCLC 56431036. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-25. สืบค้นเมื่อ 2012-10-11.
2. ↑  西尾芳博「イカめし」,『日本の郷土料理』1巻（北海道・東北I）,ぎょうせい,1986年,76頁.
3. ↑  益田喜頓「鰊・鰯・烏賊・・・生地の味が一番」、『日本の郷土料理』1巻（北海道・東北I）、ぎょうせい、1986年、23頁。
4. ↑  北海道雑学百科ぷっちがいど
เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874) (อังกฤษ: Princess Maria of Romania (1870–1874))

พระประวัติ
----------

เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2413 ณ ประเทศโรมาเนีย ทรงเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และ เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย โดยขณะเจริญพระชันษา 2 พรรษา พระองค์สามารถระบุแผนที่และบอกชื่อประเทศได้โดยเพียงทอดพระเนตรเพียงครั้งเดียว โดยก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงตรัสกับพระราชมารดาว่า

> หนูจะขึ้นไปนั่งบนดวงดาว
> 
> — เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874)

เจ้าหญิงมาเรีย ทรงไม่มีสิทธิในการขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย เนื่องจากต้องเป็นบุรุษเท่านั้นที่ทรงราชย์ได้

สิ้นพระชนม์
-----------

ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงมาเรียทรงประชวรด้วยไข้หวัดอีดำอีแดง ซึ่งระบาดมากในเมือง บูคาเรสต์ ทำให้มีประชากรล้มตายเป็นจำนวนมาก โดยพระองค์ถูกนำส่งไปที่ประสาทเพลส โดยได้รับการถวายพระโอสถจากนายแพทย์ทีโอดอร์และคณะแพทย์คนอื่นๆอีกมากมาย แต่พระอาการก็ไม่ดีขึ้นและสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2417 สร้างความเสียพระราชหฤทัยอันใหญ่หลวงสู่พระราชบิดาและพระราชมารดารวมทั้งประชาชนโรมาเนียเป็นอย่างมาก โดยพระศพของเจ้าหญิงมาเรียถูกฝังไว้ ณ วิหารคอร์เนีย ตามพระราชประสงค์ของพระราชมารดา โดย เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย มีพระราชดำรัสถึงพระราชธิดาเป็นครั้งสุดท้ายว่า

> อย่าร้องไห้ เธอยังไม่ตาย แค่นอนหลับ
> 
> — เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย  
> พระราชมารดา

พระรูปของเจ้าหญิงมาเรีย
-----------------------

* Princess Maria and her mother shortly after her birth, in 1870.Princess Maria and her mother shortly after her birth, in 1870.
* Maria and her mother in 1871.Maria and her mother in 1871.
* Princess Maria with her mother in 1872.Princess Maria with her mother in 1872.
* Maria with her parents in 1873.Maria with her parents in 1873.
* Princess Maria with her nanny, ป. 1873.Princess Maria with her nanny, ป. 1873.
* Prince Carol I and Princess Elisabeth at Maria's grave shortly after her death.Prince Carol I and Princess Elisabeth at Maria's grave shortly after her death.
* Marie's remains being taken to the Cathedral of Curtea de Argeș, in 1916.Marie's remains being taken to the Cathedral of Curtea de Argeș, in 1916.

  


| * ด
* ค
* ก
เจ้าหญิงแห่งโรมาเนีย |
| --- |
| รุ่นที่ 1 | 
* เจ้าหญิงมาเรีย

 |
| รุ่นที่ 2 | 
* สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธแห่งกรีซ
* สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย
* เจ้าหญิงอีเลียนา

 |
| รุ่นที่ 3 | 
* *ไม่มี*

 |
| รุ่นที่ 4 | 
* สมเด็จพระนางเจ้ามาร์กาเรตา
* เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารี
* เจ้าหญิงอีรีนา\*
* เจ้าหญิงโซเฟีย
* เจ้าหญิงมาเรีย

 |
**พะเนียง พูนธรัตน์** เกิดเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีสถิติการชกทั้งหมด 31 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 12) แพ้ 1 เป็นน้องชายแท้ ๆ ของพเยาว์ พูนธรัตน์ อดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท สภามวยโลก (WBC) และเหรียญทองแดงโอลิมปิกในรุ่นไลท์ฟลายเวท กีฬาโอลิมปิก 1976 ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา

ประวัติ
-------

พะเนียงเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 ชนะคะแนนเจฟ บาซิล จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด โดยเคยชกชนะคะแนน อีริค ชาเวซ อดีตแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2536 และชนะคะแนน เลดิออน เชนิชา เมื่อ พ.ศ. 2537 ต่อมา ใน พ.ศ. 2539 พะเนียงได้ขึ้นชกในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ และชกชนะสามครั้งรวด รวมทั้งชนะน็อค แมนนี่ เมลชอร์ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ในยกที่ 3 พะเนียงจึงได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน ริค มากราโม จูเนียร์ ได้แชมป์มาครอง

หลังจากได้แชมป์ พะเนียงขึ้นชกชนะอีก 3 ครั้ง โดยไม่ได้ป้องกันตำแหน่ง จากนั้น เขาก็สละแชมป์และเดินทางไปชกมวยสากลอาชีพที่ญี่ปุ่น ระหว่าง พ.ศ. 2541 – 2544 ในสังกัดโอกูดะยิม ใช้ชื่อว่าพะเนียง โอกูดะ โดยพะเนียงขึ้นชกชนะรวด 5 ครั้ง จนเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ทราซ นากามูระ เมื่อ พ.ศ. 2544 พะเนียงก็เดินทางกลับมาชกมวยสากลในไทยอีกครั้ง โดยขึ้นชกชนะรวดอีก 4 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะคะแนน เบิร์ต คาโน่ เมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2546 แล้วก็แขวนนวมไป ปัจจุบันเป็นเทรนเนอร์ในค่ายมวยศิษย์สองพี่น้อง

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์สมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (PABA) รุ่นไลท์ฟลายเวท
	+ ชิง 12 มกราคม 2540 ชนะคะแนน ริค มากราโม จูเนียร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ฉะเชิงเทรา
	+ มิถุนายน 2541 สละแชมป์

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก
**อุ้ยเสี่ยวป้อ เจาะเวลาทะลุโลก** (อังกฤษ: Hero - Beyond The Boundary Of Time) ภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายในแนวตลกจากการกำกับของ Blackie Ko โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อดังเรื่องสุดท้ายของสุดยอดนักเขียนนวนิยายกำลังภายในระดับตำนาน กิมย้ง ซึ่ง เหลียง เฉาเหว่ย ได้กลับมารับบท **อุ้ยเสี่ยวป้อ** อีกครั้งหลังจากเคยรับบทนี้ในภาพยนตร์โทรทัศน์ของ ทีวีบี เรื่อง จอมยุทธ์อุ้ยเสี่ยวป้อ เมื่อ พ.ศ. 2527

เรื่องย่อ
---------

เรื่องราวของ **อุ้ยเสี่ยวป้อ** (เหลียง เฉาเหว่ย) ขุนนางจอมทะเล้นซึ่งมีภรรยามากถึง 7 คนได้รับพระบัญชาจาก จักรพรรดิคังซี (ทัง เจี้ยนเย่) ให้เดินทางข้ามเวลามา 300 ปีเพื่อตามหาหญิงสาวที่จะมาเป็นฮองเฮาขององค์จักรพรรดิจนได้พบกับนายตำรวจหนุ่ม (จาง เว่ย์เจี้ยน) ซึ่งมีใบหน้าละม้ายคล้ายกับ **เฉินจิ้นหนาน** ประมุขพรรคฟ้าดินผู้เป็นอาจารย์ของเสี่ยวป้อทั้งสองจึงต้องร่วมมือกันค้นหาจนพบกับหญิงสาวที่เหมาะจะเป็นฮองเฮาขององค์คังซีแต่เธอดันเป็นภรรยาของมาเฟียใหญ่นามว่า **สง** เสี่ยวป้อจึงต้องพาเธอหนีทำให้เขาเกิดหลงรักเธอขึ้นมา

ขณะเดียวกันขุนนางใหญ่นาม อู๋ซานกุ้ย ได้ส่งนักฆ่า 2 คนข้ามเวลามาเพื่อขัดขวางภารกิจและจัดการกับเสี่ยวป้ออีกด้านองค์หญิงเจี้ยนหนิงภรรยาเอกของเสี่ยวป้อทราบข่าวว่าอู๋ซานกุ้ยส่งนักฆ่าข้ามเวลาไปฆ่าสามีตัวเององค์หญิงพร้อมกับซวงเอ๋อหนึ่งในอนุภรรยาของเสี่ยวป้อที่มีวิทยายุทธ์มากที่สุดได้ข้ามเวลามาช่วยเสี่ยวป้อสุดท้ายแล้วอุ้ยเสี่ยวป้อจะจัดการกับเรื่องราวทั้งหมดอย่างไร
**เซอร์มูฮัมมัด อิกบาล** (อังกฤษ: Muhammad Iqbal) (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1877 - 21 เมษายน ค.ศ. 1938) มักเรียกว่า **อัลลามา อิกบาล** เป็นกวีและนักปรัญชาเกิดในเซียลคอต ซึ่งขณะนั้นอยู่ในแคว้นปัญจาบ บริติชอินเดีย ซึ่งปัจจุบันอยู่ในปากีสถาน อิกบาล ผู้เขียนบทกวีในภาษาอุรดูและภาษาเปอร์เซีย ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่เป็นสัญลักษณ์ (icon) ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในสมัยใหม่

หลังศึกษาในอังกฤษและเยอรมนี อิกบาลได้ทำงานด้านกฎหมาย แต่ยังมุ่งสนใจงานเขียนผลงานเชิงวิชาการว่าด้วยการเมือง เศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ปรัชญาและศาสนาเป็นหลัก ผลงานที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดเป็นงานด้านบทกวี

อิกบาลเป็นผู้เสนอการฟื้นฟูอารยธรรมอิสลามทั่วโลกอย่างแข็งขัน แต่โดยเฉพาะยอ่างยิ่งในอินเดีย เขาเป็นหนึ่งในผู้นำที่โดดเด่นของสันนิบาติมุสลิมทั่วอินเดีย (All-India Muslim League) และสนับสนุนการสถาปนา "รัฐในทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียสำหรับมุสลิมชาวอินเดีย" ในการปราศรัยประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1930 แนวคิดดังกล่าวได้ชื่อว่า ทฤษฎีสองชาติ วันคล้ายวันเกิดของเขา ซึ่งตรงกับวันที่ 9 พฤศจิกายน เป็นวันหยุดในปากีสถาน

ชีวิตวัยเด็ก
------------

อิกบาลเกิดเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2420 ที่แคว้นกัษมีระ บิดาชื่อเชค นูรมุฮัมมัด อาชีพช่างตัดเสื้อ กับมารดาชื่ออิมามบีบี ต้นตระกูลเดิมเป็นพราหมณ์ แล้วเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามภายหลัง ในวัยเด็กเติบโตมาในครอบครัวที่นับถือศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด ได้เรียนทั้งภาษาเปอร์เซียและภาษาอังกฤษ

เมื่อเรียนจบหลักสูตรพื้นฐานได้รับทุนเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยมิชชันนารีของชาวสกอตแลนด์ จน พ.ศ. 2448 ได้เดินทางสู่ยุโรป และเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเรียนต่อจนจบปริญญาเอกที่เมืองมิวนิก หลังจากเรียนจบ ท่านได้เดินทางกลับสู่บ้านเกิด

ผลงาน
-----

อิกบาลเป็นผู้มีความสามารถทางด้านภาษา เรียนภาษาเยอรมันจนกระทั่งอ่านออกเขียนได้ภายใน 2 เดือน เขียนบทกวีด้วยภาษาอูรดู และเขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงด้วยภาษาเปอร์เซียอีกหลายเล่ม

ทางด้านการเมือง พ.ศ. 2457 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติของรัฐปัญจาบ พ.ศ. 2474 เป็นคณะผู้แทนชาวมุสลิมไปร่วมประชุมที่ลอนดอนซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้เพื่อแยกปากีสถานออกจากอินเดีย อิกบาลได้ทุ่มเทการทำงานเพื่อแยกปากีสถาน จนสุขภาพทรุดโทรมและเสียชีวิตเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2481 ก่อนที่ฝันของท่านจะเป็นจริงถึง 10 ปี

สุสาน
-----

สุสานของอิกบาลตั้งอยู่ทางด้านหน้าของมัสยิดบัดชาฮี ก่อด้วยหินอ่อนอย่างงดงาม มีชาวปากีสถานเข้าไปเคารพศพของท่านไม่ขาด ในฐานะกวี และผู้ต่อสู้เพื่อประเทศปากีสถาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Anil Bhatti. "Iqbal and Goethe" (PDF). *Yearbook of the Goethe Society of India*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-30. สืบค้นเมื่อ 28 March 2011.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
2. ↑  "Sir Muhammad Iqbal's 1930 Presidential Address". *Speeches, Writings, and Statements of Iqbal*. สืบค้นเมื่อ 2006-12-19.

* ภาณุ มณีวัฒนกุล. อินชา อัลลอฮ์ ตามประสงค์ของพระเจ้า. กทม. openbooks.2550. หน้า 116-117
**วัก** (อังกฤษ: vug) คือ ช่องว่างหรือโพรงเล็กๆในสายแร่หรือหิน โดยปรกติจะมีผลึกแร่ต่างชนิดกับผลึกแร่ของหินที่ล้อมรอบอยู่เคลือบผนังช่องว่างนั้น บางครั้งอาจมีกระบวนการเกิดค่อนข้างหลากหลาย รอยแยกและรอยแตกทั้งหมดมักเกิดจากกระบวนการทางธรณีแปรสัณฐาน (การคดโค้งโก่งงอและรอยเลื่อน) โดยแร่ ควอตส์ แคลไซน์ และแร่ทุติยภูมิต่างๆ จะเข้าไปเติมในรอยแตกนั้น รอยเปิดและหินกรวดเหลี่ยมยุบ มวลเศษหินซึ่งประกอบด้วยกรวดเหลี่ยมที่เกิดจากการยุบตัวลงมาของเพดานหินในโพรงหิน หรือถ้ำหรือของหินท้องที่ซึ่งอยู่เหนือหินอัคนีแทรกซอน เป็นตัวสำคัญของบริเวณที่มีการเกิดวัก วักบางครั้งเป็นผลจากเมื่อผลึกแร่หรือฟอสซิลในเนื้อหินที่เกิดการกัดกร่อนและถูกละลายออกมาอาศัยอยู่ในช่องว่าง โดยบริเวณผิวหน้าของโพรงข้างในหินจะถูกเคลือบและตกผลึกของสารละลาย ถ้ามีการเกิดอย่างเสถียรและช้าๆจะทำให้เกิดเป็นผลึกแร่ หรือผลึกที่มีหน้าสมบูรณ์ สวยงาม 

วักมักไม่พบในสายแร่ แนวแตกหรือรอยแยกขนาดใหญ่ที่ปะทุให้เห็นเป็นแนวยาวแต่อาจพบการเกิดวักในช่องว่างหรือโพรงที่เกิดตามธรรมชาติใต้ผิวดินหรือเกิดขึ้นจากองอากาศในเนื้อหิน โดยเฉพาะหินภูเขาไฟ จีโอดเป็นวักปกติที่เกิดในหิน

คำว่า วัก เป็นชื่อภาษาอังกฤษตั้งโดย Cornish miners ภาษา Cornish มาจากคำว่า vooga แปลว่า "ถ้ำ" โดยสามารถสะกดได้อีกว่า vugg และ vugh

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rockhounding Florida.

* ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ศัพท์ธรณีวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2544.384 หน้า.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัก**