สำหรับความหมายอื่น ดูที่ การฆ่าตัวตาย

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

"การฆ่าตัวตายของโสกราตีส" โดยฌาคส์-ลุยส์ ดาวิด ราว ค.ศ. 1787
**การบังคับให้ฆ่าตัวตาย** (อังกฤษ: forced suicide) เป็นวิธีการลงโทษโดยผู้ถูกลงโทษมีโอกาสเลือกระหว่างการฆ่าตัวตายเอง หรือการตายด้วยวิธีอื่นที่อาจจะได้รับการทรมานมากกว่า, หรือการจำขังสมาชิกในครอบครัวหรือผู้ที่เกี่ยวข้อง หรือการเผชิญหน้าต่อความอัปยศต่าง ๆ

ในสมัยกรีกและโรมันโบราณ
-----------------------

การบังคับให้ฆ่าตัวตายเป็นวิธีการลงโทษที่ใช้กันบ่อยในสมัยกรีก และโรมันโบราณ การลงโทษด้วยวิธีนี้ถือว่าเป็นการลงโทษที่ให้เกียรติแก่ผู้ถูกลงโทษที่สงวนไว้สำหรับผู้มียศถาบรรดาศักดิ์สูงๆ ผู้มีโทษถึงตายเท่านั้น ผู้มีโทษอาจจะเลือกดื่มยาพิษที่ทำจากเฮ็มล็อก (Conium) หรือล้มลงไปบนดาบของตนเอง ในสมัยโรมันโบราณบางครั้งวิธีการฆ่าตัวตายเช่นที่ว่านี้ก็เป็นผลมาจากเศรษฐกิจ ในสมัยนั้นผู้มีโทษถึงตายจะถูกยึดทรัพย์โดยรัฐบาล ผู้มีโทษก็อาจจะพยายามเลี่ยงการถูกยึดทรัพย์เพื่อให้ทรัพย์สมบัติตกไปเป็นของลูกหลานแทนที่โดยชิงฆ่าตัวตายเสียก่อนที่จะถูกจับ

การบังคับให้ฆ่าตัวตายที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคือการการฆ่าตัวตายของนักปรัชญาโสกราตีสผู้ดื่มยาพิษหลังจากการพิจารณาของศาลในข้อหาว่าสร้างความเสื่อมโทรมทางความคิดแก่เยาวชนชาวเอเธนส์ อีกกรณีหนึ่งก็เมื่อเซเนกานักปรัชญาลัทธิสโตอิกฆ่าตัวตายตามคำขอร้องของจักรพรรดิเนโรผู้เป็นลูกศิษย์ผู้ต่อมาก็ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตายเช่นกัน การบังคับให้ฆ่าตัวตายอื่นๆ ก็ได้แก่การตายของบรูตุส, มาร์ค แอนโทนี และจักรพรรดิโอโธ

ในเอเชีย
--------

การบังคับให้ฆ่าตัวตายเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์จีน เช่นในกรณีที่แม่ทัพหรือผู้นำทางทหารนำความเสียหายมาสู่บ้านเมือง ก็จะได้รับคำสั่งให้ฆ่าตัวตาย นอกจากนั้นก็ยังเป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการสังหารอาชญากรสตรีที่ถือว่าเป็นวิธีที่ทารุณน้อยกว่าการตัดหัว

ในอินเดียวัฒนธรรมการสตีหรือการกระโดดเข้ากองไฟเผาตัวตายตามสามี ไม่ถือว่าเป็นยโศโฆษาฆาต (honor killing) หรือการฆ่าเพื่อรักษาเกียรติ แต่เป็นการถูกบังคับตามประเพณีให้ฆ่าตัวตาย แต่การจะกล่าวว่าการกระโดดเข้ากองไฟจะเป็นการกระทำโดยความตั้งใจของผู้กระทำเองหรือถูกบังคับให้ทำก็ยังเป็นเรื่องที่ไม่อาจจะตกลงกันได้ เช่นในกรณีเมื่อไม่นานมานี้ของรูพ คานวาร์ ที่สงสัยกันว่าเป็นการบังคับให้ทำสตี นอกจากกรณีนี้แล้วก็ยังมีกรณีอื่นๆ ที่ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานใดใดที่สนับสนุนว่าเป็นการบังคับ

ประเพณีเซ็ปปุกุของญี่ปุ่นก็อยู่ในข่าย "การบังคับให้ฆ่าตัวตาย" หรือประเพณีบูชิโดที่ปฏิบัติโดยซามูไรที่ต้องฆ่าตัวตายเมื่อพบว่าขาดความจงรักภักดี ซึ่งเป็นการกระทำที่ทำให้ไดเมียวหรือโชกุนไม่ต้องเสียเกียรติในการที่จะต้องฆ่าผู้ติดตามด้วยตนเอง ที่ปฏิบัติกันโดยเฉพาะในยุคเอะโดะที่เห็นได้จากตัวอย่างในกรณีของ อาซาโนะ นางาโนริ (Asano Naganori)

ในยุโรป
-------

กรณีที่มีชื่อเสียงอีกกรณีหนึ่งของ "การบังคับให้ฆ่าตัวตาย" คือการฆ่าตัวตายของจอมพลเออร์วิน รอมเมล (Erwin Rommel) แม่ทัพของกองทัพเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อรอมเมลแสดงความขาดความเชื่อมั่นว่าเยอรมันจะชนะสงครามและถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมในแผนการลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 เพราะความที่เป็นที่นิยมของประชาชนเยอรมันรอมเมลจึงถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย ฮิตเลอร์ให้รอมเมลเลือกระหว่างการลงโทษโดยการกินไซยาไนด์ (cyanide) หรือโดยการลงโทษครอบครัวและผู้ที่ทำงานกับรอมเมลให้ได้รับความอัปยศ รอมเมลจึงเลือกวิธีแรก นอกจากกรณีนี้แล้วก็ยังมีผู้นำทางการทหารอีกหลายคนในรัฐบาลของฮิตเลอร์ที่ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมีเหตุการณ์เกี่ยวกับ "การบังคับให้ฆ่าตัวตาย" หลายครั้งในระบบการทหารของสตาลิน เช่นที่แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Burnt by the Sun" ซึ่งเป็นทางเลือกที่มีเกียรติกว่าการถูกขึ้นศาลทหาร

วิธีแทนที่การฆ่าเพื่อรักษาเกียรติยศ
-----------------------------------

การบังคับให้ฆ่าตัวตายเองอาจจะเป็นวิธีที่ใช้แทนยโศโฆษาฆาต[*คืออะไร?*] เมื่อสตรีทำผิดประเพณีและนำความเสื่อมเสียมาให้แก่ครอบครัวหรือตระกูล บีบีซีรายงานว่า สหประชาชาติกล่าวว่าในปี ค.ศ. 2006 พยายามสืบสวนกรณีการบังคับให้ฆ่าตัวตายของสตรีในตุรกี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hawley, John C. (1994). *Sati, the blessing and the curse: the burning of wives in India*. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. pp. 102, 166. ISBN 0-19-507774-1. `{{cite book}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help)
2. ↑  Smith, Bonnie G. (2004). *Women's history in global perspective*. Urbana: University of Illinois Press. p. 103. ISBN 0-252-02997-6. `{{cite book}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help)
3. ↑  Jörg Fisch (2005). *Immolating Women: A Global History from Ancient Times to the Present*. Orient Longman. p. 320. ISBN 81-7824-134-X.
4. ↑  Rajeswari Sunder Rajan, *Real and Imagined Women*, Routledge, 1993.
5. ↑  Lata Mani: *Contentious Traditions: The Debate on Sati in Colonial India*. Berkeley & Los Angeles, 1998
6. ↑  "Self-immolation of a widow: India's best kept secret about women". helium.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-02-16. สืบค้นเมื่อ 2008-02-08.
7. ↑  Douglas James Davies and Lewis H. Mates (eds.), *Encyclopedia of Cremation*, p371, Ashgate Publishing, 2005.
8. ↑  Mani, Lata; (Kim, Seung-Kyung and McCann, Carole R. eds.) (2003). *"Multiple Mediations" in Feminist theory reader: local and global perspectives*. New York: Routledge. pp. 373–4. ISBN 0-415-93152-5. `{{cite book}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
9. ↑  "Woman commits Sati in Uttar Pradesh". rediff.com. สืบค้นเมื่อ 2008-02-08.
10. ↑  "Woman dies after jumping into husband's funeral pyre". rediff.com. สืบค้นเมื่อ 2006-08-22.
11. ↑  "Visitors flock to 'sati' village". bbc.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2008-02-08.
12. ↑  "UN probes Turkey 'forced suicide", BBC News, 05-24-2006.

ดูเพิ่ม
-------

* โทษประหารชีวิต
* การฆ่าตัวตาย
* เซ็ปปุกุ