ขุนนางของรัฐวุยก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 238)
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *หาน (韓)*

**หันค่าย** (เสียชีวิต 10 เมษายน ค.ศ. 238) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หาน จี้** (จีน: 韓曁; พินอิน: *Hán Jì*) ชื่อรอง **กงจื้อ** (จีน: 公至; พินอิน: *Gōngzhì*) เป็นขุนนางชาวจีนผู้รับราชการในรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมรับใช้ขุนศึกเล่าเปียวและโจโฉในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

ประวัติช่วงต้น
--------------

หันค่ายเป็นชาวอำเภอตู่หยาง (堵陽縣 *ตู่หยางเซี่ยน*) เมืองลำหยง (南陽郡 *หนานหยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอฟางเฉิง มณฑลเหอหนาน บรรพบุรุษของหันค่ายคือหาน ซิ่น (韓信) หรือหานหวางซิ่น (韓王信) เป็นหนึ่งในผู้ปกครองของยุคสิบแปดรัฐในช่วงเปลี่ยนผ่านจากราชวงศ์จิ๋นเป็นราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ปู่ของหันค่ายคือหาน ชู่ (韓術) และบิดาของหันค่ายคือหาน ฉุน (韓純) รับราชการเป็นเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองฮอตั๋ง (河東郡 *เหอตงจฺวิ้น*; อยู่บริเวณนครยฺวิ่นเฉิง มณฑลซานซีในปัจจุบัน) และเมืองลำกุ๋น (南郡 *หนานจฺวิ้น*; อยู่บริเวณนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ตามลำดับในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

เมื่อหันค่ายอายุยังเยาว์ เฉิน เม่า (陳茂) ชายผู้มั่งคั่งและทรงอิทธิพลในอำเภอตู่หยางได้ใส่ร้ายบิดาและพี่ชายของหันค่ายในข้อหาอุกฉกรรจ์ เป็นผลทำให้บิดาและพี่ชายของหันค่ายถูกจับและถูกประหารชีวิต หันค่ายยังคงนิ่งเงียบต่อความอยุติธรรมที่ครอบครัวของตนได้รับ ขณะเดียวกันก็วางแผนอย่างลับ ๆ ที่จะแก้แค้นเฉิน เม่า หันค่ายหางานทำสะสมรายได้ และใช้เงินจ้างมือสังหารเพื่อช่วยในการแก้แค้น พวกเขาสะกดรอยตามเฉิน เม่าและสังหารเสีย ตัดศีรษะเฉิน เม่าไปวางเซ่นหลุมศพของบิดาหันค่าย หันค่ายกลายเป็นผู้มีชื่อเสียงหลังจากเหตุการณ์นี้

หันค่ายได้รับการเสนอชื่อเป็น*เซี่ยวเหลียน* (ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับราชการพลเรือน) และได้รับเสนองานในสำนักของเสนาบดีโยธาธิการ (司空 *ซือคง*) แต่หันค่ายปฏิเสธ เมื่อความวุ่นวายทั่วแผ่นดินจีนในทศวรรษ 180 หันค่ายปลอมตัวตนและไปอาศัยอยู่ในชนบทของอำเภอโลเอี๋ยง (魯陽縣 *หลู่หยางเซี่ยน*; ปัจจุบันคืออำเภอหลู่ชาน มณฑลเหอหนาน) เวลานั้นหันค่ายได้ยินว่าชาวบ้านกำลังวางแผนจะกลายเป็นโจรเพราะชีวิตยากลำบากเกินไป หันค่ายจึงใช้ทรัพย์สินส่วนตัวจัดงานเลี้ยงให้กับเหล่าผู้นำชาวบ้านและโน้มน้าวให้พวกเขายกเลิกแผนที่จะกลายเป็นโจร

ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 189 ถึง ค.ศ. 192 เมื่อขุนศึกอ้วนสุดครองเมืองลำหยง อ้วนสุดได้ชื่อเสียงของหันค่ายจึงเรียกหันค่ายมารับใช้ตน หันค่ายปฏิเสธและไปหลบซ่อนตัวอยู่ที่เนินเขาใกล้อำเภอชานตู (山都縣 *ชานตูเซี่ยน*; อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครเซียงหยาง มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) เพื่อหลีกเลี่ยงอ้วนสุด เมื่อเล่าเปียวเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลหูเป่ย์และมณฑลหูหนานในปัจจุบัน) พยายามจะเชิญหันค่ายมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา หันค่ายก็หนีลงใต้ไปยังอำเภอช่านหลิง (孱陵縣 *ช่านหลังเซี่ยน*; ทางตะวันตกของอำเภอกงอาน มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) เพื่อหลบหลีกเล่าเปียว ภายหลังหันค่ายเป็นผู้บุคคลที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นับถือของผู้คนในท้องถิ่น เล่าเปียวรู้สึกไม่พอใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้ หันค่ายกลัวว่าเล่าเปียวจะดำเนินการรุนแรงกับตนจึงตกลงอย่างไม่เต็มใจที่จะรับใช้เล่าเปียว เล่าเปียวตั้งให้หันค่ายเป็นนายอำเภอ (長 *จ่าง*) ของอำเภอยี่เซง (宜城縣 *อี๋เฉิงเซี่ยน*; อยู่ในนครเซียงหยาง มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน)

รับใช้โจโฉ
----------

ภายหลังการเสียชีวิตของเล่าเปียวในปี ค.ศ. 208 เล่าจ๋องบุตรชายคนรองและทายาทของเล่าเปียวยอมสวามิภักดิ์และสละตำแหน่งเจ้ามณฑลเกงจิ๋วให้กับขุนศึกโจโฉผู้ควบคุมพระเจ้าเหี้ยนเต้จักรพรรดิหุ่นเชิดและกุมอำนาจราชสำนักราชวงศ์ฮั่น
 โจโฉรับหันค่ายเข้ารับราชการในสำนักของอัครมหาเสนาบดี (丞相 *เฉิงเซี่ยง*) ซึ่งเป็นตำแหน่งของโจโฉ ภายหลังได้เลื่อนขั้นให้หันค่ายเป็นเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองเล่าหลิง (樂陵郡 *เล่าหลิงจฺวิ้น*; อยู่บริเวณอำเภอหยางซิ่น มณฑลชานตงในปัจจุบัน)

ต่อมาหันค่ายได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้กำกับดูแลงานหลอมเหล็ก (監冶謁者 *เจียนเหย่เย่เจ่อ*) ทำหน้าที่ดูแลอุตสากรรมการหล่อเหล็ก ในสมัยก่อนลูกสูบของเตาหลอมเหล็กทุกเตาใช้ม้าลาก 100 ตัว ต่อมาอุตสาหกรรมเปลี่ยนไปใช้แรงงานคน เมื่อหันค่ายเข้ามาดูอุตสาหกรรม หันค่ายเห็นว่าการใช้แรงงานคนไร้ประสิทธิภาพเกินไปและต้องใช้กำลังคนมากเกินไป จึงเสนอเสนอให้ใช้พลังน้ำในการควบคุมลูกสูบ ซึ่งเป็นวิธีการที่คิดค้นโดยตู้ ชือเมื่อต้นยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังการเปลี่ยนแปลง ปริมาณเหล็กหล่อที่ผลิตได้ในอุตสาหกรรมจึงเพิ่มขึ้นสามเท่าเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน หันค่ายดูแลอุตสาหกรรมการหล่อเหล็กเป็นเวลา 7 ปี และทำงานได้เป็นอย่างดีโดยระดับการผลิตเหล็กหล่อยังคงสูง จึงมั่นใจได้ว่าทหารโจโฉจะมีอาวุธยุทโธปกรณ์ที่มีคุณภาพ ราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นจึงออกพระราชโองการยกย่องหันค่ายสำหรับความดีความชอบอันยอดเยี่ยม และเลื่อนขั้นให้หันค่ายมีตำแหน่งนายร้อยโลหะ (司金都尉 *ซือจินตูเว่ย์*) มีฐานะรองลงมาจากเก้าเสนาบดีในลำดับชั้นราชการของราชวงศ์ฮั่น

รับราชการในวุยก๊ก
-----------------

ช่วงปลายปี ค.ศ. 220 โจผีบุตรชายและทายาทของโจโฉแย่งชิงบัลลังก์จากพระเจ้าเหี้ยนเต้ โค่นล้มราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและก่อตั้งรัฐวุยก๊กโดยตนขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ หลังขึ้นครองราชย์ โจผีตั้งให้หันค่ายมีบรรดาศักดิ์เป็นอี๋เฉิงถิงโหว (宜城亭侯)

ในปี ค.ศ. 226 โจผีเลื่อนตำแหน่งให้หันค่ายเป็นเสนาบดีพิธีการ (太常 *ไท่ฉาง*) เปลี่ยนบรรดาศักดิ์จาก "อี๋เฉิงถิงโหว" เป็น "หนานเซียงถิงโหว" (南鄉亭侯) และพระราชทานศักดินา 200 ครัวเรือน

ในช่วงเวลานั้น เนื่องจากโจผีเพิ่มกำหนดให้ลกเอี๋ยงเป็นนครหลวงของวุยก๊ก จึงยังมีราชพิธี ธรรมเนียม พิธีกรรม และเรื่องที่เกี่ยวกับระเบียบวิธีที่ยังไม่เรียบร้อยดี นอกจากนี้ศาลบรรพชนของตระกูลโจยังคงอยู่ที่เงียบกุ๋น (鄴 *เย่*; อยู่ในนครหานตาน มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) นครหลวงของราชรัฐเดิมของวุยก๊กในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังจากหันค่ายเข้ารับตำแหน่งเสนาธิบดีพิธีการแล้ว จึงเขียนฎีกาเสนอให้ราชสำนักสร้างศาลบรรพชนแห่งใหม่ในลกเอี๋ยง และย้ายป้ายวิญญาณบรรพชนจากเงียบกุ๋นมายังลกเอี๋ยง เพื่อให้จักรพรรดิและข้าราชบริหารสามารถทำพิธีเซ่นไหว้บรรพชนได้อย่างเหมาะสม ตลอดระยะเวลา 8 ปีที่หันค่ายดำรงตำแหน่งเสนาบดีพิธีการ หันค่ายได้คิดค้นรูปแบบราชพิธี ธรรมเนียม พิธีกรรม และระเบียบวิธีีสำหรับรัฐวุยก๊ก และยกเลิกแนวปฏิบัติเก่าจากยุคราชวงศ์ฮั่น หันค่ายลาออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 234 เนื่องจากปัญหาสุขภาพ และได้รับตำแหน่งกิตติมศักดิ์ในฐานะที่ปรึกษาราชวัง (太中大夫 *ไท่จงต้าฟู*)

ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 238 ในรัชสมัยของโจยอยทายาทของโจผี ราชสำนักออกพระราชโองการว่า "ที่ปรึกษาราชวังหันค่ายเปี่ยมด้วยคุณธรรมและประพฤติตนด้วยความซื่อสัตย์สุจริต แม้ว่าท่านจะอายุเกิน 80 ปีแล้ว ก็ยังคงมุ่งมั่นในการส่งเสริมความชอบธรรมและหลักศีลธรรม นี่คือความหมายของการที่ยิ่งอาวุโสมากขึ้น ยิ่งมีคุณธรรมและยิ่งซื่อสัตย์มากขึ้น ด้วยเหตุนี้จึงขอแต่งตั้งให้เป็นเสนาบดีมหาดไทย (司徒 *ซือถู*)"

เสียชีวิต
---------

หันค่ายเสียชีวิตในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 238 ก่อนที่จะเสียชีวิต หันค่ายบอกว่าตนต้องการให้จัดงานศพอย่างเรียบง่าย ให้แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ตนสวมตามปกติขณะมีชีิวิต และอยู่ในหลุมศพธรรมดาที่ไม่มีอะไรนอกจากดินที่กลบหน้าโลงศพ ถูกฝังพร้อมด้วยเครื่องใช้ในงานศพที่ทำจากเครื่องดินเผา หันค่ายยังเขียนฎีกาถึงราชสำนักเพื่อสื่อถึงความต้องการตนที่ให้จัดงานศพอย่างเรียบง่าย แม้ว่าตนจะรู้อยู่ว่าตามธรรมเนียมแล้วตนควรได้รับการจัดงานศพที่ประณีตกว่านี้เพราะมีตำแหน่งระดับเสนาบดี หลังจากโจยอยทรงอ่านฎีกาของหันค่าย จึงทรงชื่นชมในความถ่อมตนของหันค่ายและมีรับสั่งให้หันค่ายได้รับการจัดงานศพอย่างเรียบง่ายตามความปรารถนาสุดท้ายของหันค่าย พระองค์ยังพระราชทานเครื่องใช้ในงานศพ ชุดเสื้อคลุมราชสำนัก และกระบี่พิธีการทำจากหยก นอกจากนี้ยังพระราชทานสมัญญานามว่า "กงโหว" (恭侯)

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. 1 2 3  *จดหมายเหตุสามก๊ก*บันทึกว่าหันค่ายเสียชีวิตในวัน*เกิงจื่อ*ในเดือน 4 ของศักราชจิ่งชูปีที่ 2 ในรัชสมัยของโจยอย เทียบได้กับวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 238 ในปฏิทินกริโกเรียน
2. ↑  *จดหมายเหตุสามก๊ก*บันทึกว่าหันค่ายได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีมหาดไทยในวัน*กุ๋ยเหม่า* เดือน 2 ศักราชจิ่งชูปีที่ 2 ในรัชสมัยของโจยอย เทียบได้กับวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 238 ในปฏิทินกริโกเรียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ([景初二年]夏四月庚子，司徒韓曁薨。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 3.
2. ↑  ("พระเจ้าโจยอยเห็นชอบด้วย จึงแต่งหนังสือตามคำสุมาอี้ให้**หันค่าย**ถือไปแจ้งแก่โจจิ๋น สุมาอี้จึงสั่งแก่คนถือหนังสือว่า ท่านอย่าบอกแก่โจจิ๋นว่า เราทูลพระเจ้าโจยอยให้มีหนังสือกำชับมา โจจิ๋นจะน้อยใจเรา **หันค่าย**ผู้ถือหนังสือรับคำแล้วก็คำนับลาไป") "สามก๊ก ตอนที่ ๗๔". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ November 4, 2023.
3. 1 2  de Crespigny (2007), pp. 297–298.
4. ↑  (韓曁字公至，南陽堵陽人也。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
5. ↑  (楚國先賢傳曰：曁，韓王信之後。) อรรถาธิบายจาก*ฉู่กั๋วเซียนเสียนจฺว้าน*ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
6. ↑  (祖術，河東太守。父純，南郡太守。) อรรถาธิบายจาก*ฉู่กั๋วเซียนเสียนจฺว้าน*ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
7. ↑  (同縣豪右陳茂，譖曁父兄，幾至大辟。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
8. 1 2  de Crespigny (2007), p. 297.
9. ↑  (曁陽不以為言，庸賃積資，陰結死士，遂追呼尋禽茂，以首祭父墓，由是顯名。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
10. ↑  Sima (1084), vols. 58-59. harv error: no target: CITEREFSima1084 (help)
11. ↑  (舉孝廉，司空辟，皆不就。乃變名姓，隱居避亂魯陽山中。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
12. ↑  (山民合黨，欲行寇掠。曁散家財以供牛酒，請其渠帥，為陳安危。山民化之，終不為害。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
13. ↑  Sima (1084), vols. 59-60. harv error: no target: CITEREFSima1084 (help)
14. ↑  (避袁術命召，徙居山都之山。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
15. ↑  (荊州牧劉表禮辟，遂遁逃，南居孱陵界，所在見敬愛，而表深恨之。曁懼，應命，除宜城長。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
16. ↑  Sima (1084), vol. 65. harv error: no target: CITEREFSima1084 (help)
17. ↑  (太祖平荊州，辟為丞相士曹屬。後選樂陵太守， ...) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
18. ↑  (... 徙監冶謁者。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
19. ↑  (舊時冶，作馬排，每一熟石用馬百匹；更作人排，又費功力；曁乃因長流為水排，計其利益，三倍於前。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
20. ↑  (在職七年，器用充實。制書襃歎，就加司金都尉，班亞九卿。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
21. 1 2 3 4  de Crespigny (2007), p. 298.
22. ↑  Sima (1084), vol. 69. harv error: no target: CITEREFSima1084 (help)
23. ↑  (文帝踐阼，封宜城亭侯。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
24. ↑  (黃初七年，遷太常，進封南鄉亭侯，邑二百戶。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
25. ↑  (時新都洛陽，制度未備，而宗廟主祏皆在鄴都。曁奏請迎鄴四廟神主，建立洛陽廟，四時蒸嘗，親奉粢盛。崇明正禮，廢去淫祀，多所匡正。在官八年，以疾遜位。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
26. ↑  [景初二年]二月癸卯，以太中大夫韓曁為司徒。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 3.
27. ↑  Sima (1084), vol. 74. harv error: no target: CITEREFSima1084 (help)
28. ↑  (景初二年春，詔曰：「太中大夫韓曁，澡身浴德，志節高絜，年踰八十，守道彌固，可謂純篤，老而益劭者也。其以曁為司徒。」) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
29. ↑  (楚國先賢傳曰：曁臨終遺言曰：「夫俗奢者，示之以儉，儉則節之以禮。歷見前代送終過制，失之甚矣。若爾曹敬聽吾言，斂以時服，葬以土藏，穿畢便葬，送以瓦器，慎勿有增益。」) อรรถาธิบายจาก*ฉู่กั๋วเซียนเสียนจฺว้าน*ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
30. ↑  (又上疏曰：「生有益於民，死猶不害於民。況臣備位台司，在職日淺，未能宣揚聖德以廣益黎庶。寢疾彌留，奄即幽冥。方今百姓農務，不宜勞役，乞不令洛陽吏民供設喪具。懼國典有常，使臣私願不得展從，謹冒以聞，惟蒙哀許。」) อรรถาธิบายจาก*ฉู่กั๋วเซียนเสียนจฺว้าน*ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
31. ↑  (帝得表嗟歎，乃詔曰：「故司徒韓曁，積德履行，忠以立朝，至於黃髮，直亮不虧。旣登三事，望獲毗輔之助，如何奄忽，天命不永！曾參臨沒，易簀以禮；晏嬰尚儉，遣車降制。今司徒知命，遺言卹民，必欲崇約，可謂善始令終者也。其喪禮所設，皆如故事，勿有所闕。」) อรรถาธิบายจาก*ฉู่กั๋วเซียนเสียนจฺว้าน*ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
32. ↑  (時賜溫明祕器，衣一稱，五時朝服，玉具劒佩。) อรรถาธิบายจาก*ฉู่กั๋วเซียนเสียนจฺว้าน*ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.
33. ↑  (夏四月薨，遺令歛以時服，葬為土藏。謚曰恭侯。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 24.

### บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
* de Crespigny, Rafe (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms 23-220 AD*. Leiden: Brill. ISBN 9789004156050.

| * ด
* ค
* ก
บุคคลสำคัญในวุยก๊ก |
| --- |
| จักรพรรดิ | 
* โจผี
* โจยอย
* โจฮอง
* โจมอ
* โจฮวน

 |
| จักรพรรดินี | 
* เปียนซี
* เอียนซี
* กุยฮุย
* มอซือ
* กวยทายเฮา
* จักรพรรดินีเจิน
* เตียวฮองเฮา
* จักรพรรดินีหวาง
* จักรพรรดินีเปี้ยน (มเหสีของโจมอ)
* จักรพรรดินีเปี้ยน (มเหสีของโจฮวน)

 |
| องค์ชายและราชนิกูลชาย | 
* โจเจียง
* โจสิด
* โจฮู
* เฉา ก้ง
* เฉา ก้าน
* เฉา กุ่น
* เฉา จฺวิ้น
* เฉา จฺวี้
* เฉา เจี้ยน
* เฉา เปียว
* เฉา เม่า (อ๋องแห่งเล่อหลิง)
* เฉา ยง
* เฉา สฺวิน
* เฉา เสีย
* เฉา เหยี่ยน
* เฉา หรุย
* เฉา หลิน (อ๋องแห่งตองไฮ)
* เฉา หลิน (อ๋องแห่งไพก๊ก)
* เฉา หลี่
* เฉา ฮุย

 |
| เจ้าหญิงและราชนิกูลหญิง | 
* โจเฮา
* เฉา เซี่ยน
* เฉา หฺวา
* หลิว ม่าน
* เจ้าหญิงตงเซียง
* เจ้าหญิงอานหยาง

 |
| ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน | 
* โจซอง
* สุมาอี้
* สุมาสู
* สุมาเจียว
* สุมาเอี๋ยน

 |
| ขุนนางฝ่ายพลเรือน | 
* กว่าน หนิง
* กาเซี่ยง
* กาอุ้น
* จงฮิว
* จูจ้าน
* เจียวเจ้
* โจจุ้น
* ชาง ฉือ
* ตังเจี๋ยว
* ตันกุ๋น
* ปิดห้วน
* เป้า ซฺวิน
* ลิเตียน
* เล่าหัว
* เลียงกี๋
* หันค่าย
* หุยสิว
* เหลียงซี
* อองลอง
* อุยก๋วน
* ฮวนกาย
* ฮวนห้อม
* ฮัวหิม
* ฮูสวน
* แฮเฮาเหียน
* โฮอั๋น

 |
| ขุนนางฝ่ายทหาร | 
* กองซุนเอี๋ยน
* กากุ๋ย
* กุยห้วย
* คันห่อง
* เคาทู
* งักจิ้น
* จงป้า
* จงโฮย
* จีนล่ง
* จูกัดสู
* จูกัดเอี๋ยน
* จูเหลง
* โจจิ๋น
* โจเจียง
* โจหยิน
* โจหอง
* โจฮิว
* ซินต๋ำ
* ซินหงี
* ซิหลง
* ซุนเล้
* ต้านท่าย
* เตงงาย
* เตาอี้
* เตียวคับ
* เตียวเลี้ยว
* เตียวอี้
* ไต้เหลง
* บังเต๊ก
* เบ้งตัด
* บุนขิม
* บุนเพ่ง
* บุนเอ๋ง
* บู๊ขิวเขียม
* ปีเอียว
* สุมาปอง
* หมันทอง
* อองสง
* อิกิ๋ม
* อินเล้
* อุยก๋วน
* เอียวเก๋า
* เอียวฉิว
* เฮ็กเจียว
* แฮหัวซง
* แฮหัวตุ้น
* แฮหัวป๋า
* แฮหัวหลิม

 |
| อื่น ๆ | 
* กวนลอ
* ปู้ตู้เกิน
* ม้ากิ้น
* ห่อปี

 |