**เขาโปะป้า** (พม่า: ပုပ္ပါးတောင်, เอ็มแอลซีทีเอส: *puppa: taung*, ออกเสียง: [poʊ̯ʔ.pá.tàʊ̯ɰ̃]) เป็นภูเขาไฟสูง 1,518 เมตร (4,981 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ภาคกลางของพม่า ประมาณ 50 กิโลเมตร (31 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้จากพุกาม บริเวณทิวเขาพะโค ในสภาพอากาศที่แจ่มใสสามารถมองเห็นได้จากแม่น้ำอิรวดี ในระยะ 60 กิโลเมตร (37 ไมล์) เขาโปะป้าเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในฐานะที่ตั้งของศาล นะ วัดและสถานที่เก็บโบราณวัตถุบนยอดเขา

ชื่อ
----

ชื่อ *โปะป้า* เชื่อว่ามีที่มาจากคำว่า *ปุปฺผ* หรือ *ปุษฺป* จากภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต ซึ่งหมายถึง ดอกไม้

ธรณีวิทยา
---------

ส่วนประกอบหลักของกรวยภูเขาไฟประกอบไปด้วยหินบะซอลต์ หินบะซอลติก แอนดีไซต์ หินสคอเรีย และหินตะกอนลาวาจากการประทุของภูเขาไฟ ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดขึ้นในช่วงระยะหลังของการขยายตัวของภูเขาไฟ ภูเขาไฟยังมีที่ราบลึกขนาด 1.6 กิโลเมตร (0.99 ไมล์) และกว้าง 0.85 กิโลเมตร (0.53 ไมล์) ที่แผ่ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ คาดว่าเกิดขึ้นจากการถล่มเนื่องจากความลาดชันของภูเขาไฟ มีดินถล่มกว่า 3 ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.72 บาศก์ไมล์) ทำให้แอ่งภูเขาไฟรูปกระจาดทางด้านเหนือเกิดรอยแหว่ง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่กว่า 27 ตารางกิโลเมตร (10 ตารางไมล์)

ลักษณะเด่น
----------

ตองกะละ
ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขาโปะป้าเป็นที่ตั้งของ *ตองกะละ* (เนินเขาบริเวณฐาน) ซึ่งเป็นปลักภูเขาไฟหรือคอขวดภูเขาไฟที่สูงชันซึ่งสูงกว่าระดับน้ำทะเล 657 เมตร (2,156 ฟุต) มีศาลนะ และวัดตั้งอยู่บนยอด มีบันไดทางขึ้น 777 ขั้นสู่ยอดเขา *ตองกะละ* บางครั้งถูกเรียกว่าเขาโปะป้า ซึ่งความจริงแล้วเขาโปะป้าคือภูเขาไฟ ส่วน *ตองกะละ* คือคอขวดภูเขาไฟซึ่งอยู่บริเวณฐานของเขาโปะป้า เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนจึงเรียกเขาโปะป้าโดยทั่วไปว่า *ตองมะจี้* (เนินแม่)

จุดสูงสุดของ *ตองกะละ* มีทัศนียภาพงดงามสามารถมองเห็นเมืองโบราณของพุกามในทางทิศเหนือ ด้านทิศตะวันออกสามารถมองเห็นเขาโปะป้าที่มีลักษณะทรงกรวยคล้ายภูเขาฟูจิในญี่ปุ่น มีขนาดใหญ่ประมาณ 610 เมตร (2,000 ฟุต) และกว้าง 914 เมตร (3,000 ฟุต) ภูเขามีรูปทรงที่แตกต่างกันไปตามทิศทางที่มองเห็น พื้นที่ทั่วไปโดยรอบแห้งแล้ง แต่พื้นที่บริเวณเขาโปะป้ามีน้ำซับและลำธารกว่า 200 แห่ง ดังนั้นจึงเปรียบเสมือนกับโอเอซิสในทะเลทรายแห้งแล้งของพม่า ซึ่งหมายความว่าภูมิทัศน์โดยรอบมีพุ่มไม้ลักษณะเต็มไปด้วยหนามและต้นไม้แคระแกรนเมื่อเทียบกับป่าและแม่น้ำอันอุดมสมบูรณ์ที่มีชื่อเสียงในแห่งอื่นของพม่า ต้นไม้ พืชดอก และสมุนไพรเติบโตขึ้นเนื่องจากดินอุดมสมบูรณ์จากเถ้าภูเขาไฟ ลิงมาคากคือบรรดาสัตว์ที่โดดเด่นที่สุดในแหล่งท่องเที่ยวบน *ตองกะละ*

ภาพเขาโปะป้า ส่วน *ตองกะละ* คือเขาขนาดเล็กอยู่ทางด้านซ้ายของภาพ

อ้างอิง
-------

* Burmese Encyclopedia, Vol. 7, p. 61. Printed in 1963.
* "Popa". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution.

1. 1 2  "Popa: Summary". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution.
2. ↑  "Popa: Eruptive History". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution.
3. 1 2 3  "Sacred Mount Popa". MRTV3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-25. สืบค้นเมื่อ 2008-09-14.
4. ↑  Htin Aung, Maung "Folk Elements in Burmese Buddhism", Oxford University Press: London, 1962.
5. 1 2  Fay, Peter Ward "The Forgotten Army: India's Armed Struggle for Independence 1942-1945", University of Michigan Press: 1995.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เขาโปะป้า**

วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***เขาโปะป้า***

* The petrology and mineralogy of Mt. Popa Volcano and the nature of the late-Cenozoic Burma Volcanic Arc D Stephenson and T R Marshall, *Journal of the Geological Society*, July 1984
* Britannica Article on Mount Popa
* Myanmar's Ministry of Ecotourism page เก็บถาวร 2006-03-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Mt Popa Flickr photo pool
* Legend of the Mount Popa Evelina Rioukhina, Magazine *UN Special*, March 2003
* Ancient Burmese Fable from Mount Popa: Tiger in the Jungle
* Spiritual Land of Prayers and Pagodas Andrew Sinclair, *New York Times*, June 8, 1986