recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เจ้าชายโยฮัน เกออร์ค ฟ็อน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น** (อังกฤษ: His Serene Highnness Prince Johann Georg of Hohenzollern) เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 6 และพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในฟรีดริช เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น กับเจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ คาโรลาแห่งซัคเซิน

พระประวัติ
----------

เจ้าชายโยฮันประสูติในประเทศเยอรมนี โดยมีสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย เป็นองค์ต้นพระราชสกุลแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น พระองค์เป็นพระอนุชาในฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

เสกสมรส
-------

เจ้าชายโยฮันทรงเข้าพระพิธีเสกสมรสกับเจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน พระเชษฐภินีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ถึงแม้จะเป็นการสมรสต่างฐานันดร กล่าวคือ พระองค์อยู่ในฐานันดรเซอรีนไฮเนส แต่เจ้าหญิงอยู่ในฐานันดรรอยัลไฮเนส แต่เจ้าหญิงก็ไม่ถูกลดพระอิสริยยศ แต่พระบุตรที่ประสูติมาจะอยู่ในฐานันดรเซอรีนไฮเนสเช่นเดียวกับพระองค์ และไม่มีสิทธิ์นการสืบราชบัลลังก์สวีเดน

พระบุตร
-------

เจ้าชายโยฮันและเจ้าหญิงบีร์กิตตาทรงมีพระโอรส-ธิดา ดังนี้

1. เจ้าชายคาร์ล คริสทีอัน ฟ็อน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
2. เจ้าหญิงเดซีเร ฟ็อน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
3. เจ้าชายฮูแบร์ทุส ฟ็อน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

ทรงงาน
------

เจ้าชายโยฮันทรงปฏิบัติงานในเมืองมิวนิก ทรงเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านศิลปะ

สิ้นพระชนม์
-----------

เจ้าชายโยฮันสิ้นพระชนม์ด้วยโรคพระชรา สิริพระชันษา 83 ชันษา

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์อเมริกา สำหรับภาพยนตร์เกาหลี ดูที่ เรดอาย ไม่ตาย แต่ไม่กลับ
**เรดอาย เที่ยวบินระทึก** (อังกฤษ: Red Eye) เป็นภาพยนตร์ สัญชาติอเมริกา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 กำกับโดย เวส คราเวน นำแสดงโดย ราเชล แม็กอดัมส์, คิลเลียน เมอร์ฟี, ไบรอัน ค็อกซ์, เจย์มา เมย์ส

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ลิซ่า ไรเซิร์ต เกลียดการขึ้นเครื่องบิน แต่ความน่าสะพรึงกลัวที่รอเธออยู่บนเที่ยวบินไฟต์ดึกเพื่อมุ่งหน้าสู่ไมอามี่ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับการกลัวการขึ้นเครื่องบินแต่อย่างใด

หลังจากขึ้นไปนั่งประจำที่อยู่บนเครื่องบิน ลิซ่าต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเธอนั่งติดกับ แจ็คสัน ผู้ชายท่าทางมีเสน่ห์คนที่เธอเคยนั่งดื่มอยู่ด้วยกันที่อาคารผู้โดยสารในสนามบิน และเป็นคนที่ทำท่าเหมือนจะเข้ามาจีบเธออยู่ชั่วขณะหนึ่งแต่หลังจากเครื่องทะยานขึ้นจากสนามบินไม่นาน แจ็คสันทิ้งหน้าฉากของตัวเอง และเปิดเผยเหตุผลที่แท้จริงที่เขาขึ้นมาอยู่บนเครื่องบินลำนี้ว่าเขามีแผนที่จะสังหารเลขาธิการหน่วยงานรักษาความปลอดภัยของประเทศ และลิซ่าคือกุญแจที่จะไขไปสู่ความสำเร็จของแผนการนี้ ถ้าเธอปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ พ่อของเธอจะต้องถูกสังหารโดยมือสังหารที่กำลังรอโทรศัพท์จากแจ็คสันอยู่เมื่อต้องติดอยู่ภายในเครื่องบินที่บินอยู่สูงถึง 30,000 ฟุต

ลิซ่าไม่มีที่ให้หลบหนีและไม่มีทางที่จะขอความช่วยเหลือจากใครได้โดยไม่นำชีวิตพ่อของเธอรวมไปถึงผู้โดยสารคนอื่นๆ และชีวิตของตัวเธอเองไปเสี่ยงอันตราย แต่ละไมล์ที่เครื่องบินบินไป ลิซ่ารู้ดีว่าเวลาของเธอยิ่งหมดลง เมื่อเธอพยายามหาวิธีที่จะขัดขวางผู้ชายที่จับตัวเธอไว้และหยุดแผนการฆาตกรรมในครั้งนี้

นักแสดงนำ
---------

* ราเชล แม็กอดัมส์ รับบท ลิซ่า ไรเซิร์ต
* คิลเลียน เมอร์ฟี รับบท แจ๊คสัน ริปป์เนอร์
* ไบรอัน ค็อกซ์ รับบท โจเซฟ "โจ" ไรเซิร์ต
* เจย์มา เมย์ส รับบท ซินเทียส์
* แจ็ค สกาเลีย นับบท ชาล์ส "ซาร์ลี" คีฟ
* โรเบิร์ต ไพน์ รับบท บ็บ เทย์เลอร์
* เทเรซา เพรส-มาร์กซ รับบท มาเรียนน์ เทย์เลอร์
* แองเจล่า เพตัน รับบท หญิงใจดี
* ลอว์รา จอห์นสัน รับบท สาวผมบลอนด์
* บริตทานี โอ๊คส์ รับบท รีเบคก้า
* เจนนี เวด รับบท พนักงานสาวขายกาแฟ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*RED EYE* (12A)". *British Board of Film Classification*. August 10, 2005. สืบค้นเมื่อ November 26, 2015.
2. 1 2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------



วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***เรดอาย เที่ยวบินระทึก***

* เว็บไซต์ทางการ
* *เรดอาย เที่ยวบินระทึก* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *เรดอาย เที่ยวบินระทึก* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
* *เรดอาย เที่ยวบินระทึก* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *เรดอาย เที่ยวบินระทึก* ในเมทาคริติก
**พระยาประธานนคโรไทย (รอด รัตนวราห) (รัตนวราหะ)**(พ.ศ. 2346 - พ.ศ. 2440) เป็นบุตรชายนายจันทร์ มหาดเล็กหุ้มแพร เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2346 ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเกศ กรมขุนอิศรานุรักษ์เมื่อปี พ.ศ. 2361 ต่อมาในปี พ.ศ. 2363 ได้เป็นปลัดเวรมหาดเล็กและนายเวรมหาดเล็ก พ.ศ. 2370 รับตำแหน่งที่เมืองอุไทยธานี จนถึงปี พ.ศ. 2376 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ขอตัวมาอยู่กรมมหาดไทย ได้รับราชการต่อมาอีกหลายแห่ง จนถึงปี พ.ศ. 2418 ได้รับแต่งตังเป็น พระยาพิไชยสุนทร ผู้ว่าราชการเมืองอุทัยธานี และได้เป็น พระยาประธานนคโรไทย จางวางกำกับเมืองอุทัยธานีในเวลาต่อมา ท่านเจ้าเมืองที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงไว้วางพระราชหฤทัยมาก เป็นผู้ที่มั่นอยู่ในความจงรักภักดีเป็นอย่างยิ่ง เคยจัดงานสมโภชพระชนมพรรษาถวายพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 19 - 21 กันยายน พ.ศ. 2429

พระยาประธานนคโรไทยสมรสกับคุณหญิงนวน บุตรีของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) มีบุตรธิดา ดังนี้
1. พระพิทักษ์อุไทยเขตร (ขำ)
2. พระยาประธานนคโรไทย (ชื่น)
3. พระยาพิไชยสุนทร (ชม)
4. นางภู่ ภรรยาของหลวงภูมิเมือง 

ท่านถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 รวมอายุได้ 94 ปี

**พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว** ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุล **รัตนวราห** แก่ พระยาประธานนคโรทัย(ชื่น) จางวางกำกับราชการเมืองอุไทยธานี เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2457 เป็นต้นตระกูล **รัตนวราห** (**รัตนวราหะ**) สืบมา

บรรดาศักดิ์
-----------

* **นายรอด** (พ.ศ. 2346 - พ.ศ. 2361)
* **นายรอด มหาดเล็ก** (พ.ศ. 2361 - พ.ศ. 2363)
* **นายเวรมหาดเล็ก** (พ.ศ. 2363 - พ.ศ. 2376)
* *ไม่ปรากฏบรรดาศักดิ์* (พ.ศ. 2376 - พ.ศ. 2418)
* **พระยาพิไชยสุนทร** (พ.ศ. 2418 - *ไม่ปรากฏ*)
* **พระยาประธานนคโรไทย** (*ไม่ปรากฏ* - พ.ศ. 2440)

อ้างอิง
-------

1. ↑  บุคคลสำคัญ:ฐานข้อมูลท้องถิ่งจังหวัดอุทัยธานี พระยาประธานนคโรไทย เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  อุทัยธานี:สถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดอุทัยธานี ข้อมูลเที่ยวอุทัยธานี[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  มูลนิธิพระบรมราชานุสรณ์ พระบามสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในพระบรมราชูปถัมภ์


1. ↑
**วัดคีรีวงศ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ มีพื้นที่ของวัดทั้งบนเขาและที่ราบ ประมาณ 280 ไร่ และยังเป็นที่ตั้งศูนย์เผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัดนครสวรรค์ ในความอุปถัมภ์ของกรมการศาสนา และเป็นที่ตั้งอุทยานการศึกษา ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ รวมทั้งเป็นสำนัก ปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดแห่งที่ 1

วัดคีรีวงศ์สร้างในสมัยปลายกรุงสุโขทัย เดิมเป็นวัดร้างกลางป่าเขา ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2504 มีพระธุดงค์แสวงบุญมาพบ ภายหลังยังได้พบวัตถุโบราณ เช่น อิฐเก่า ใบเสมาเก่า พระพุทธรูปเก่าและฐานอุโบสถเก่า เป็นต้น จึงได้ชักชวนประชาชนสร้างกุฏิเล็ก ๆ ที่เชิงเขา 4–5 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2507 กรมการศาสนาได้จัดส่งเจ้าหน้าที่ขึ้นมาสำรวจรังวัดจากหลักฐานวัตถุโบราณ ได้สำรวจรังวัดและทำแผนที่ไว้ได้พื้นที่วัดทั้งบนเขาและที่ราบ พ.ศ. 2508 คณะกรรมการผู้ริเริ่มสร้างวัดคีรีวงศ์ ซึ่งมีนายเปงซ้ง แซ่ตั้ง เป็นหัวหน้าได้ ไปขอพระสงฆ์จากเจ้าคณะ อำเภอเมืองฯ ที่วัดนครสวรรค์ เพื่อมาสร้างวัดคีรีวงศ์ คณะสงฆ์ได้ส่งพระมหาบุญรอด ปญฺญาวโร ให้มาสร้างวัดคีรีวงศ์ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สมเด็จพระพุทธโคดมจำลอง ศาลาพุทธานุภาพ วิหารหลวงพ่อโต และพระจุฬามณีเจดีย์ ซึ่งสร้างในสมัยศตวรรษที่ 19 เป็นองค์เจดีย์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนยอดเขาด้านในเจดีย์ มีทั้งหมดสี่ชั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคีรีวงศ์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดคีรีวงศ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดคีรีวงศ์". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดคีรีวงศ์**
**วัดคีรีวันต์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากช่อง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา

วัดคีรีวันต์ เดิมชื่อ **วัดบ้านปากช่อง** ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2477 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2484 แต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ที่ตั้งอยู่ระหว่างช่วงเขาดงพญาไฟ (เย็น) ครั้นต่อมาได้มีการจับจองที่ดินกันมากขึ้น จึงมีการยกที่ดินให้เป็นที่พำนักสงฆ์ขึ้นเพื่อสะดวกในการทำบุญ วัดได้สร้างถาวรวัตถุมาตามลำดับ โดยมีพระคณาจารย์จากถิ่นต่าง ๆ ธุดงค์มาบ้าง และมาเยี่ยมบ้าง แล้วเข้าพักอาศัยอยู่ชั่วคราว เพื่อมาอบรมศีลธรรมแก่ญาติโยม หรือ มารักษาปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บแก่ญาติโยมบ้าง ตามที่ญาติโยมได้อาราธนานิมนต์

จน พ.ศ. 2480 มีพระภิกษุสามเณรมาอยู่จำพรรษามากขึ้น ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์มล (ท่านพระครูวิมลคีรีเขต) จากจังหวัดร้อยเอ็ด มาอยู่จำพรรษา มีการปลูกสร้างกุฏิสงฆ์ขึ้นตามที่เห็นอยู่ขณะนี้ ตลอดถึงสร้างอุโบสถไม้ขึ้นอีก 1 หลัง ครอบครัวนายผิวและนางผง ได้มีจิตศรัทธายกให้เป็นที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 326 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูเกษตรสีลาจารย์ สุจิตฺโต (หลวงพ่อกัณหา)
* พระอาจารย์มณี ญาณวโร
* พระอาจารย์บุญ เกสโร (หลวงพ่อบุญ)
* พระอาจารย์สา วิสารโท (หลวงพ่อสา)
* พระอาจารย์ชะลอ ชุติปญฺโญ (หลวงพ่อชะลอ)
* พระครูวิมลคีรีเขต วิมโล
* พระครูอุดมคีรีวันต์ มโหธโร (หลวงพ่อเยี่ยม มโหธโร) รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2500–2547
* พระเมธีสุตาภรณ์ (เหมือน อุปมงฺกโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคีรีวันต์". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
2. ↑  "วัดคีรีวันต์". พระสังฆาธิการ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดคีรีวันต์**
**วัดคูเต่า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ทอม อำเภอบางกล่ำ จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ตั้งวัด 15 ไร่ 3 งาน 13 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 16 ไร่ 3 งาน 47 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดคูเต่าตั้งขึ้นประมาณ พ.ศ. 2299 สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาโดยพระอุปัชฌาย์แก้ว ในที่ดินเป็นของนายสร้าง (ไม่ทราบนามสกุล) ซึ่งเป็นชาวจีน เดิมอยู่ที่บ้านหนองหิน ตำบลแม่ทอม ซึ่งปัจจุบันยังมีป่าช้าหนองหินเหลือเป็นหลักฐานอยู่ เนื่องจากรอบ ๆ บริเวณที่ตั้งวัดเดิมเป็นที่ลุ่ม และเป็นที่อาศัยของเต่าเป็นจำนวนมากชาวบ้านจึงเรียกกันว่า **วัดสระเต่า** ต่อมามีชาวจีนเข้ามาอยู่อาศัยอยู่บริเวณสองฟากของคลองอู่ตะเภามากขึ้น จนบริเวณริมน้ำเกิดเป็นหมู่บ้านขึ้น ที่ตั้งเดิมก็สัญจรไม่สะดวกจึงได้ย้ายวัดมา ณ ที่ตั้งปัจจุบัน 

เหตุที่ใช้ชื่อว่า "วัดคูเต่า" เพราะชาวจีนได้เข้ามาทำมาหากินกันมาก ทำสวนส้มจุกกันมาก ชาวบ้านจึงร่วมกันขุดคูขึ้นทางทิศเหนือของวัดที่เชื่อมติดกับลำคลองและขุดยาวไปทางทิศตะวันตก พอให้เรือเล็กแล่นผ่านไปมาได้ในฤดูฝน บริเวณคูนี้มีเต่าอยู่มาก จึงได้เรียกวัดว่า "วัดคูเต่า" วัดคูเต่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2433 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 19 เมตร ยาว 32 เมตร ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. 2434

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 14 เมตร โครงสร้างก่ออิฐถือปูนและล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีเจดีย์ทั้ง 4 มุมกำแพง องค์เจดีย์กว้างและยาวองค์ละ 2 เมตร สูง 7 เมตร มีซุ้มประตู 3 ประตู โดยที่ซุ้มประตูก่ออิฐถือปูนขาว ยอดเป็นจัตุรมุขแกะลายกนกและซุ้มสีมาลายกระหนก หน้าบันเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ พระพรหมทรงหงส์ มีลายกนกและรูปสัตว์ประกอบ ภายในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องประวัติพระเวสสันดรชาดก เขียนโดยช่างพื้นบ้านภาคใต้ ประดิษฐานพระประธานหล่อด้วยสัมฤทธิ์ปางสมาธิ อุโบสถวัดคูเต่าได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากรณ์ โดยได้มีการปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2538

ศาลาการเปรียญเป็นอาคารที่มีลักษณะเป็นโถงยกพื้น หลังคากระเบื้องพื้นบ้านแบบเกาะยอ หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นสวยงาม เป็นอาคารโรงเรียนสอนปริยัติธรรมแห่งแรกของอำเภอหาดใหญ่ ศาลาที่กล่าวมานี้มี 2 หลัง และมีกุฏิโบราณ 3 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคูเต่า มรดกโลกทางวัฒนธรรม".
2. ↑  "วัดคูเต่า โบราณสถานชาวตำบลแม่ทอม". องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ทอม.
3. ↑  "วัดคูเต่า (Wat Khutao)". ฐานข้อมูลท้องถิ่นภาคใต้-มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดคูเต่า**
**โรแมนซ์** (ภาษาอังกฤษ: ROMANS (อ่านเหมือนคำว่า: romance) / ภาษาญี่ปุ่น: ろまんす) คือ กลุ่มนักร้องหญิงระยะสั้นของสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ ในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2546 ประกอบด้วยสมาชิกทั้งสิ้น 5 คนด้วยกัน โดยขณะนั้น แต่ละคนก็เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องกลุ่มอื่น ๆ ในสังกัดเดี่ยวกันอยู่แล้ว ซึ่งได้แก่ มาริ ยางูจิ กับริกะ อิชิกาวะ จากมอร์นิงมุซุเมะ, อายากะ คิมูระ จากโคโคนัทส์มุซุเมะ, ไม ซาโตดะ จากคันทรีมุซุเมะ และฮิโตมิ ไซโต จากเมลอนคิเน็มบิ โดยในช่วงที่ก่อตั้งกลุ่มนี้ขึ้นมา ริกะ อิชิกาวะ ยังมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น ซึ่งถือว่าเป็นสมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุดในกลุ่ม 

โรแมนซ์สร้างผลงานเพลงซิงเกิลออกมาเพียงเพลงเดียว นั่นคือเพลง *เซ็กซีไนท์ ~วาซุเรราเรไนคาเระ~ (SEXY NIGHT～忘れられない彼～)*  ซึ่งเพลงนี้นอกจากจะได้รับการบันทึกลงในอัลบั้มของกลุ่มเองแล้ว มันยังได้รับการบันทึกเอาไว้ในซีดีชุด *พุคจิโมนิ เบสท์ 4* ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมเพลงของกลุ่มมินิโมนิอีกด้วย (วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2546)

สมาชิก
------

* มาริ ยางูจิ (ญี่ปุ่น: 矢口真里; โรมาจิ: *Yaguchi Mari*) – หัวหน้ากลุ่ม
* ริกะ อิชิกาวะ (ญี่ปุ่น: 石川梨華; โรมาจิ: *Ishikawa Rika*)

(จากกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ)

* อายากะ คิมูระ (ญี่ปุ่น: 木村絢香; โรมาจิ: *Kimura Ayaka*)

(จากกลุ่มโคโคนัทส์มุซุเมะ)

* ไม ซาโตดะ (ญี่ปุ่น: 里田まい; โรมาจิ: *Satoda Mai*)

(จากกลุ่มคันทรีมุซุเมะ)

* ฮิโตมิ ไซโต (ญี่ปุ่น: 斉藤瞳; โรมาจิ: *Saito Hitomi*)

(จากกลุ่มเมลอนคิเน็มบิ)

ผลงาน
-----

หน้าปกซีดีเพลง ชุด *โรแมนซ์*
### เพลงซิงเกิล

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ชื่อภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ | วันที่วางจำหน่าย | ยอดขายรวม 1 สัปดาห์แรก (ก๊อปปี้) | ยอดขายรวมทั้งหมด (ก๊อปปี้) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | เซ็กซีไนท์ ~วาซุเรราเรไนคาเระ~ | SEXY NIGHT～忘れられない彼～ | 20 ส.ค. 46 | 19,413 | 25,749 |

ดูเพิ่ม
-------

* เฮลโล! โปรเจกต์

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง
----------------------------

* วิกิเดอะพีพีเอ็น เก็บถาวร 2007-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มโรแมนซ์ (ภาษาอังกฤษ)
* เฮลโล! โปรเจกต์ ดอตคอม ข้อมูลส่วนบุคคลของสมาชิกในกลุ่มโรแมนซ์ (ภาษาญี่ปุ่น)
* อัพ-ฟรอนท์-เวิร์คส ดอตเจพี เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลเกี่ยวกับผลงานของกลุ่มโรแมนซ์
**รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิตาลี** (Costituzione della Repubblica Italiana) ผ่านความเห็นชอบจากสภาร่างรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1947 โดยมีเสียงเห็นชอบ 453 เสียง และคัดค้าน 62 เสียง ตัวบทกฎหมาย ซึ่งมีการแก้ไขแล้ว 13 ครั้ง ได้รับการประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่มพิเศษฉบับที่ 298 วันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1947 สภาร่างรัฐธรรมนูญได้รับเลือกตั้งมาโดยสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1946 ขณะเดียวกับการลงประชามติว่าด้วยการสละราชสมบัติของพระมหากษัตริย์ รัฐธรรมนูญมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1948

รัฐธรรมนูญอิตาลียาว 139 มาตรา (มี 4 มาตราที่ถูกยกเลิกไปภายหลัง) และจำแนกได้เป็นสามส่วนหลัก คือ หลักการพื้นฐาน (มาตรา 1-12), ส่วนแรก ว่าด้วยสิทธิและหน้าที่ของพลเมือง (มาตรา 13-54), และสามที่สอง ว่าด้วยการจัดระเบียบสาธารณรัฐ (55-139) ตามด้วยบทบัญญัติเฉพาะกาลและบทบัญญัติสุดท้าย 18 ข้อ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Einaudi, Mario The Constitution of the Italian Republic *The American Political Science Review* vol. 42 no. 4 (pp. 661-676), August 1948

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* La Costituzione della Repubblica Italiana Senato della Repubblica (อิตาลี)
* The Constitution of the Italian Republic Senate of the Republic (อังกฤษ)
**วัดงิ้วราย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดงิ้วราย สันนิษฐานว่าเป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นตั้งแต่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย (แต่กรมการศาสนาระบุว่าสร้างราว พ.ศ. 2360) เพราะลักษณะอุโบสถเป็นแบบหลังคาชั้นเดียว มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีลักษณะคล้ายเรือสำเภา มีภาพลายนูนก่ออิฐถือปูนแบบโบราณ มีประตูเข้าออกด้านหน้าเพียงด้านเดียว มีหน้าต่างด้านละ 2 บาน มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันได้รื้ออุโบสถแล้วก่อสร้างเป็นวิหารเรือนแก้วขึ้นแทนที่ มีเพียงประตูหน้าด้านเดียว พระประธานอุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยศิลาแลงประทับนั่งขัดสมาธิปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปทำด้วยศิลาแลงล้อมรอบพระประธานอีก 5 องค์

เสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2498 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2502 มีหลังคา 3 ชั้น ประตู 4 บาน หน้าต่างด้านละ 5 บาน มีกำแพงแด้วล้อมรอบประกอบด้วยซุ้มประตู 4 ซุ้ม พระประธานในอุโบสถได้จำลองมาจากวัดโสธรวราราม จังหวัดฉะเชิงเทรา มณฑปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 หอฉันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 วิหารอดีตเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2523

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ยวง
* พระอาจารย์ทรัพย์
* พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (บุญเกิด)
* พระครูปุริมานุรักษ์ (บุญมี)
* พระอาจารย์สมปอง อาทิจฺจวํโส
* พระมหาสมบัติ ยสสฺสโม
* พระครูขันตยาภิรัต (เชื่อม ขนฺติธโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดงิ้วราย". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  ""วัดงิ้วราย" แหล่งท่องเที่ยวน่าสนใจในตำบลงิ้วราย".
| * ด
* ค
* ก
หน่วยทหารและการจัดกำลังทหาร |
| --- |
| หน่วยรอง | 
* ชุด / ชุดยิง  **Ø**

* หมู่  ●

* ตอน  ●●

* หมวด  ●●●

 |
| หน่วย | 
* กองร้อย / กองร้อยปืนใหญ่ / ฝูงบิน **❘**

* กองพัน / Squadron / Cohort **❘ ❘**

* กรม / Group  **❘ ❘ ❘**

 |
| หน่วยหลัก | 
* กองพลน้อย / กลุ่ม / กองบิน **☓**

* กองพล **☓☓**

* กองทัพน้อย **☓☓☓**

 |
| หน่วยบังคับบัญชา | 
* กองทัพภาค / กองบัญชาการ **☓☓☓☓**

* กลุ่มทัพ / แนวรบ **☓☓☓☓☓**

* ยุทธบริเวณ / เขตสงคราม **☓☓☓☓☓☓**

 |

**กองทัพสนาม** (หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **กองทัพ**) เป็นรูปขบวนทางทหารในกองทัพหลายประเทศ ประกอบด้วยกำลังพลสองกองทัพน้อยหรือกว่านั้น และอาจเป็นหน่วยรองของหมู่กองทัพ (army group) กองทัพสนามหนึ่งมีกำลังพลประมาณ 100,000 ถึง 150,000 นาย

ปกติมีการตั้งชื่อหรือกำหนดหมายเลขแก่กองทัพสนามหนึ่ง ๆ เพื่อแยกแยะจาก "กองทัพบก" ที่หมายถึงกองทัพภาคพื้นดินทั้งหมดของประเทศ ในภาษาอังกฤษ ลีลาการตั้งชื่อกองทัพสนามใช้เลขคำ เช่น "กองทัพที่ 1" (First Army) ส่วนกองทัพน้อยปกติแยกโดยใช้เลขโรมัน เช่น กองทัพน้อยที่ 1 จะเขียนว่า "I Corps" และรูปขบวนหน่วยรองใช้จำนวนเชิงอันดับที่ เช่น "กองพลที่ 1" (1st Division) กองทัพสนามอาจได้รับชื่อภูมิศาสตร์นอกเหนือไปจากหรือแทนชื่อจำนวน เช่น กองทัพไรน์บริเตน กองทัพนีเมนหรือกองทัพอีเจียน (หรือกองทัพที่ 4)

ในกองทัพบางประเทศ "กองทัพสนาม" เทียบเท่ากับหน่วยระดับกองทัพน้อย เช่นก่อนปี 2488 ในกรณีของกุน (軍) ในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งเป็นรูปขบวนที่มีขนาดเทียบเท่ากับกองทัพสนาม คือ "กองทัพภาค" (方面軍 โฮเม็นกุน) ในกองทัพแดงโซเวียตและกองทัพอากาศโซเวียต ยามสงครามกองทัพสนามเป็นหน่วยรองของแนวรบ (ซึ่งเทียบเท่ากับกลุ่มกองทัพ) กองทัพสนามโซเวียตประกอบด้วยอย่างน้อยสามถึงห้ากองพล ร่วมกับหน่วยสนับสนุนปืนใหญ่ การป้องกันทางอากาศ ลาดตระเวนและหน่วยสนับสนุนอื่น อาจจำแนกได้เป็นกองทัพผสมเหล่า (combined arms army) หรือกองทัพรถถัง แม้ทั้งสองเป็นรูปขบวนผสมเหล่า กองทัพผสมเหล่ามีกองพลปืนยาวเคลื่อนที่ด้วยยานยนต์ ส่วนกองทัพรถถังมีกองพลรถถังจำนวนมาก ในยามสงบ กองทัพสนามโซเวียตปกติเป็นหน่วยรองของภาคทหาร (military district)
**กองทัพประชาชนใหม่** (อังกฤษ: New People’s Army) เป็นกองทหารของพรรคคอมมิวนิสต์ฟิลิปปินส์ จัดตั้งขึ้นในช่วงระหว่าง 26 ธันวาคม พ.ศ. 2511 – 7 มกราคม พ.ศ. 2512 ที่จังหวัดตาร์ลัก บนเกาะลูซอน ได้รับการสนับสนุนจากกองกำลังนิยมคอมมิวนิสต์อื่นๆของฟิลิปปินส์ ผู้นำกองทัพคือ เบอร์นาเบ บุสเดโน ใช้ยุทธวิธีการรบแบบกระจายอำนาจสู้กับรัฐบาลฟิลิปปินส์ของเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ที่ประกาศกฎอัยการศึกตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2515 อย่างมีประสิทธิภาพ ความโหดร้ายของทหารฝ่ายรัฐบาลทำให้ประชาชนหันไปสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์มากขึ้น จนคาดว่าจะยึดครองประเทศได้ในที่สุด

กองทัพประชาชนเริ่มตกต่ำเมื่อ พ.ศ. 2519 หลังจากรัฐบาลของมาร์กอสถูกโค่นล้ม นางคอราซอน อากีโนขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน กองทัพประชาชนออกมาปฏิเสธกระบวนการรัฐธรรมนูญ ทำให้ความนิยมของประชาชนลดลงและมีความแตกแยกภายในขบวนการมากขึ้น ในสมัยฟิเดล รามอส สถานะของกองทัพยิ่งแย่ลง เมื่อรามอสดำเนินการปิดฐานทัพของสหรัฐอเมริกาในประเทศได้สำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นข้อเรียกร้องของกองทัพมานาน และยังยอมรับให้พรรคคอมมิวนิสต์เป็นพรรคที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วย

อย่างไรก็ตาม กองทัพยังไม่ได้ยกเลิก ยังมีกองกำลังราวพันคนทำการรบแบบกองโจรในเขตชนบท ยังมีการโจมตีสถานีตำรวจ และการลักพาตัวนายทหาร กองกำลังมีความเข้มแข็งมากขึ้นในช่วง พ.ศ. 2542 – 2543

อ้างอิง
-------


* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Project Ploughshares - Armed Conflict Report 2002, Philippines-CPP/NPA เก็บถาวร 2011-02-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* U.S. Embassy in Manila - Philippine Communist Party Designated Foreign Terrorist Group เก็บถาวร 2006-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Statement of the NDFP Negotiating Panel in defense to the U.S. declaring CPP/NPA as a terrorist organization เก็บถาวร 2008-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* New People's Army Extract of article about NPA's tactics and strategy, May 2006 (full article needs subscription)
**วัดคู** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านแป้ง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี

วัดคูตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 บริเวณติดต่อกับวัดเป็นคูค่ายพม่า ซึ่งมีลักษณะเป็นเนินดิน จึงได้มีนามว่า "วัดคู" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2459 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 60 เมตร ยาว 106 เมตร ตามตำนานระบุว่า วัดสร้างโดยชาวลาวเวียง (เวียงจันทน์) กลุ่มเดียวกับรากเง้าบรรพบุรุษดั้งเดิมของชาวตำบลบ้านแป้ง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี โดยเคลื่อนย้ายมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี แล้วมาตั้งบ้านเรือนใกล้เคียงกันใน 3 หมู่บ้าน คือบ้านสามหาวหรือบ้านสลักหิน บ้านสามหมื่น และบ้านฉางปูน ชาวลาวเวียงได้สร้างวัด 4 วัด คือ วัดคู วัดกลางธนรินทร์ วัดจินดามณี และวัดพุทธาราม

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเก่า ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย ศาลาและกุฏิ ที่ทำจากไม้สัก โดยยังคงสภาพมั่นคงและแข็งแรง หอระฆังเก่า และศาลาหลวงตาคู เป็นศาลาทรงไทย ภายในมีรูปหล่อเหมือนหลวงพ่อพระครูวิจิตรธรรมศาสตร์ หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าหลวงตาคู

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคู". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ชวนเที่ยวชม..วัดคู อ.พรหมบุรี 1 ใน 4 วัด ของชาวลาวเวียงบ้านแป้ง แหล่งอารยธรรม+ประเพณี..สิงห์บุรี".
**วีเอชวัน** (VH1) ย่อมาจาก Video Hits One เป็นสถานีโทรทัศน์ทางดนตรีอเมริกัน เริ่มออกอากาศ ตั้งแต่ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1985 ครั้งแรกในอเมริกา
เดิมเจ้าของเป็น Warner-Amex Satellite Entertainment ตอนนี้เจ้าของคือ เอ็มทีวี 
วีเอชวัน เป็นช่องเครือลูกของ เอ็มทีวี เน็ตเวิร์ก ซึ่งเป็นของ บ. Viacom
วีเอชวันในช่วงแรกเน้นเปิดเพลงฮิต เพลงแนว Easy-listening เช่น เอลตัน จอห์น, ไดอาน่า รอสส์,บิลลี่ โจเอล เป็นต้น โดยเน้นกลุ่มผู้ดู อายุ ตั้งแต่ 18-35 ปี

วีเอชวัน ประเทศไทย
------------------

เป็นสถานีโทรทัศน์ทางดนตรี 24 ชั่วโมง ที่เน้นกลุ่มผู้ดู อายุ ตั้งแต่ 25-44 ปี โดยเปิดเพลงสากล 100 %
เปิดตัว อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2003
โดยเดิม เริ่มแรกได้ออกอากาศทางยูบีซี ช่อง 50 แล้วย้ายมาออกอากาศทางยูบีซี ช่อง 33 
เปิดเพลงเก่าที่หาดูยาก ควบคู่กับเพลงใหม่ล่าสุด และ รายการสารคดีเกี่ยวกับเพลง เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และเรื่องซุบซิบดาราต่างประเทศ มีรายการเป็นที่นิยมอย่าง VH1 All Access และ VH1 Fabulous Life เป็นต้น

วีเอชวันไทยแลนด์ ประกาศย้ายการออกอากาศในไทยวันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 จากเคเบิลทีวี ช่องยูบีซีไปแพร่ภาพทางทีวีดาวเทียม ดีทีเอช  และเคเบิลท้องถิ่น โดยเริ่มเปิดเพลงไทยบ้าง แต่ก็ยังคงเน้นเปิดเพลงสากลเป็นหลัก

ล่าสุดวีเอ็ชวันไทยแลนด์ ได้ยุติการออกอากาศจากสไมล์ทีวี เน็ตเวิร์ค หลังจากเอ็มทีวีไทยแลนด์ได้กลับมาออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เว็บไซต์ผู้จัดการ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-12. สืบค้นเมื่อ 2006-11-05.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์วีเอชวัน อเมริกา
* วีเอชวัน ประเทศไทย เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* รายการเด่นประจำเดือน วีเอชวัน ประเทศไทย เก็บถาวร 2006-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
|  |
| --- |
|  |
| ḫmnw |
| สมัย: ราชอาณาจักรกลาง(2055–1650 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**แฮร์โมโปลิส** (กรีกโบราณ: Ἑρμούπολις, "นครแห่งเฮอร์มีส"), **แฮร์โมโปลิสมักนา**, **แฮร์โมโปลิสเมกาแล** (กรีกโบราณ: Ἑρμοῦ πόλις μεγάλη), **คามาเนา** (อียิปต์โบราณ: *ḫmnw*, χaˈmaːnaw), **ชโมน** (คอปติก: Ϣⲙⲟⲩⲛ) หรือ **อัลอัชมูนัยน์** (อาหรับ: الأشمونين) เป็นเมืองขนาดใหญ่ในสมัยอียิปต์โบราณ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้พรมแดนระหว่างดินแดนอียิปต์ล่างกับอียิปต์บน

โดยเป็นเมืองหลักของเขตปกครองมาตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรเก่าแห่งอียิปต์ เมืองแฮร์โมโปลิสได้พัฒนามาเป็นเมืองขนาดใหญ่ในช่วงที่จักรวรรดิโรมันมีอำนาจเหนืออียิปต์ และเป็นศูนย์กลางของคริสตศาสนาในยุคแรก ๆ ตั้งแต่คริสตศตวรรษที่สาม แฮร์โมโปลิสได้ถูกทิ้งร้างหลังจากการพิชิตอียิปต์ของชาวมุสลิม แต่ได้รับการบูรณะฟิ้นฟูในภายหลังเช่นเดียวกับคริสตศาสนานิกายโรมันคาทอลิก (ในขณะเดียวกันก็ถูกปราบปราม) และนิกายคอปติกออร์ทอดอกซ์

ที่ตั้งของเมืองโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่นี้ตั้งอยู่ใกล้เมืองอัลอัชมูนัยน์ ซึ่งเป็นชื่อเมืองที่มาจากภาษาคอปติก ในมัลลาวี เขตผู้ว่าการอัลมินยา ประเทศอียิปต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gauthier, Henri (1927). *Dictionnaire des Noms Géographiques Contenus dans les Textes Hiéroglyphiques Vol. 4*. p. 176.
2. ↑  G. Mussies in: Matthieu Sybrand Huibert, Gerard Heerma van Voss (eds.), *Studies in Egyptian Religion: Dedicated to Professor Jan Zandee* (1982), p. 92.
**เต่าบิน** หรือ **เต่าจมูกหมู** หรือ **เต่าฟลายริเวอร์** (อังกฤษ: Pig-nosed turtle, Fly river turtle) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Carettochelys insculpta* ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Carettochelyidae และสกุล *Carettochelys*

รูปร่างทั่วไปคล้ายตะพาบ คือ กระดองหลังอ่อนนุ่ม แต่ไม่มีกระดูกในชั้นหนังเหมือนตะพาบ สีกระดองสีเทา ในวัยเล็กจะเป็นสีชมพูและจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามอายุ บริเวณขอบกระดอกเป็นหยักเหมือนเต่า ใต้ท้องสีขาว ขาทั้ง 4 ข้างแผ่แบนเป็นครีบ มีเล็บ แต่เล็บไม่อาจเคลื่อนไหวได้ เมื่อวายน้ำจะไม่เหมือนกับเต่าอื่น ๆ คือ จะใช้ครีบคู่หน้าเป็นตัวว่าย และครีบคู่หลังควบคุมทิศเหมือนหางเสือ คล้ายกับเต่าทะเล

มีจมูกยื่นยาวมาและงุ้มหักลงคล้ายหมู จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร น้ำหนัก 55 กิโลกรัม

แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำ, ลำคลอง หรือทะเลสาบที่มีความลึกไม่มากนัก ที่เกาะปาปัวนิวกินี และทวีปออสเตรเลียทางตอนเหนือ กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ หรือซากสัตว์ เนื่องจากเป็นเต่าที่มีสายตาไม่ค่อยดี 

สถานภาพปัจจุบัน ใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว เนื่องจากถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัยและถูกจับมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งเป็นเต่าอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันมาก ซึ่งอุปนิสัยของเต่าบินไม่ดุมากนัก เมื่อเทียบกับเต่าหรือตะพาบชนิดอื่น แถมยังเชื่องกับผู้เลี้ยงอีกต่างหาก โดยในที่เลี้ยงสามารถจะเลี้ยงไว้ในน้ำได้ตลอดชีวิต ไม่ต้องขึ้นบกเหมือนเต่าหรือตะพาบทั่วไป แต่เต่าบินก็สามารถปีนขึ้นมาอาศัยอยู่บนบกได้ด้วยเช่นกัน

ในปี ค.ศ. 1979 เต่าบินถือเป็นเต่าที่หายากและมีราคาแพงมาก โดยทั่วโลกมีผู้ครอบครองเพียง 5 ตัว ใน 5 ประเทศเท่านั้น ในประเทศไทย มีเพียงตัวเดียวเป็นของ นาวาอากาศโท วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทยที่มีชื่อเสียง เป็นเต่าตัวผู้ มีราคา 25,000 บาท ซึ่งทาง น.ท.วิโรจน์ ตั้งใจจะหาเต่าตัวเมียมาผสมพันธุ์เพื่อแพร่ขยายพันธุ์ต่อไป แต่ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เต่าบินตัวนี้ได้ถูกผู้ขโมยไปและนำไปแกงเป็นอาหารรับประทาน แต่ในปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วที่อินโดนีเซีย โดยแม่เต่าจะถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 25 ปี โดยวางไข่ในเวลากลางคืน บนสันดอนฝั่งแม่น้ำช่วงฤดูแล้ง เอ็มบริโอที่เจริญเป็นเต่าวัยอ่อนโดยสมบูรณ์แล้วยังคงอยู่ภายในเปลือกไข่จนกระทั่งสันดอนถูกน้ำท่วมในช่วงฤดูฝนจึงค่อยฟักตัวออกจากไข่

รูปภาพ
------

* วิดีโอคลิป
* เต่าบินคู่ในตู้เลี้ยงเต่าบินคู่ในตู้เลี้ยง
* ใต้ท้องใต้ท้อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑  Fritz Uwe; Peter Havaš (2007). "Checklist of Chelonians of the World" (PDF). *Vertebrate Zoology*. **57** (2): 163–164. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-17. สืบค้นเมื่อ 29 May 2012.
3. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
4. 1 2  หน้า 359-360, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* (พ.ศ. 2552) โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา ISBN 978-616-556-016-0
5. ↑  *เต่าตัวนี้ ราคา 25,000 บาท*, นิตยสาร สวนสัตว์ ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2522
6. ↑  ยอดฮิตเต่าบินจมูกหมู สัตว์ประหลาด..ที่เลี้ยงง่าย จากไทยรัฐ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Carettochelys insculpta ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เต่าบิน**
**พระควัมปติเถระ** เป็นพระภิกษุสาวกเอตทัคคะของพระพุทธเจ้า นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญในพระพุทธศาสนาในสมัยต้นพุทธกาล

พระควัมปติเถระ เป็นพระสงฆ์กลุ่มแรก ๆ ในพระพุทธศาสนา โดยท่านเป็นพระสงฆ์ผู้เป็นสหายของพระยสเถระ เมื่อท่านบวชแล้วได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล

ชาติภูมิ
--------

พระควัมปติเถระ เป็นบุตรแห่งเศรษฐีชาวเมืองพาราณสี ท่านเป็นสหายของยสกุลบุตร ซึ่งต่อมาบวชเป็นพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา ท่านทราบข่าวว่ายสกุลบุตรออกบวชจึงคิดว่าพระธรรมวินัยของเพื่อนเราคงไม่เลวทราม จึงไปชักชวนสหายพาไปหาพระยสะเพื่อออกบวช พระยสะจึงพาไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า ทรงสั่งสอนจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ และไดส่งท่านเป็นพระสาวกรุ่นแรก ๆ ไปช่วยเผยแพร่พระพุทธศาสนา ท่านนับเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล

บั้นปลายชีวิต
-------------

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน

อ้างอิง
-------

1. สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2525). **ธรรมวิภาคปริเฉทที่ 2**. พิมพ์ครั้งที่ 23. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการแผนกตำรา มหามกุฏราชวิทยาลัย.

ดูเพิ่ม
-------

* พระอสีติมหาสาวก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

1. เว็บไซต์ 84000
2. เว็บไชต ธรรมะ เกตเวย์ เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**เต่าน้ำบอร์เนียว** (อังกฤษ: Malaysian giant turtle, Bornean river turtle, Malayan giant terrapin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Orlitia borneensis*) เป็นสัตว์เลื้อยคลานประเภทเต่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่านา (Bataguridae)

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Orlitia* เป็นเต่าขนาดใหญ่ กระดองเรียบเป็นรูปไข่สีน้ำตาลเข้มหรือดำ ด้านล่างเป็นสีน้ำตาลเหลืองออกขาว เมื่อโตเต็มที่แล้วขอบกระดองจะราบเรียบ แต่เมื่อยังเป็นวัยที่โตไม่เต็มที่ จะโค้งเป็นโดมมากกว่านี้ และขอบข้างเป็นหยัก มีเล็บนิ้วเท้าที่แหลมคมและเท้าเป็นพังผืด

ขนาดโตเต็มที่ ตัวผู้อาจมีความยาวได้กว่า 80 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร น้ำหนักกว่า 100 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมียเล็กกว่าเกือบครึ่งตัว โดยมีกระดองยาว 50 เซนติเมตร น้ำหนักเพียง 30 กิโลกรัม จัดเป็นเต่าน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก และใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้และที่พบในทวีปเอเชีย

พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดของเกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา และคาบสมุทรมลายูตอนล่าง อาจพบได้ถึงภาคใต้สุดของไทย แถบจังหวัดสตูล กินพืช, ผัก, ผลไม้และสัตว์น้ำต่าง ๆ ตลอดจนซากสัตว์ตายลอยน้ำ 

เป็นสัตว์ที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์แล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  Fritz Uwe (2007). "Checklist of Chelonians of the World" (PDF). *Vertebrate Zoology*. **57** (2): 238. ISSN 18640-5755. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-17. สืบค้นเมื่อ 29 May 2012. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
3. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
4. ↑  อัศจรรย์สัตว์ยักษ์ในงาน "ประมงน้อมใจ ไทยทั่วหล้า"[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  Malayan Giant Terrapin (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Orlitia borneensis ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เต่าน้ำบอร์เนียว**
**หลวงพ่อสุข วัดบันไดทอง** (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 - 9 ตุลาคม พ.ศ. 2518) เป็นพระคณาจารย์อีกรูปหนึ่ง เป็นผู้มีเมตตาสูง ท่านเป็นศิษย์เอกของหลวงพ่อหนึ่ง วัดห้วยโรง เพชรบุรี ท่านจึงมีวิทยาคมไม่แพ้เกจิอาจารย์อื่น ๆ  ในรุ่นราวคราวเดียวกับท่านเป็นที่เคราพนับถือของชาวบ้านในถิ่นนั้นตลอดจนถิ่นอื่น ๆ เป็นอันมาก วัตถุมงคลของท่าน สร้างไว้ ก็มีเหรียญ พระปรกใบมะขาม และลูกอม ดีทางเมตตาและป้องกันภัยอันตรายต่าง ๆ

ประวัติ
-------

ท่านมีนามเดิมว่า ทองสุข กลิ่นนาค เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 ที่บ้านหมู่ที่ 2 ตำบลห้วยโรง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี บิดามารดามีอาชีพทำนา อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2464 ที่วัดห้วยโรง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี โดยมีพระอธิการหนึ่ง วัดห้วยโรง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์นิ่ม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์เซ่ง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า **สุจิตโต** ในระหว่างที่เป็นพระได้ศึกษาวิชาอักขระขอมจนแตกฉาน ต่อมาจึงได้ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดบันไดทอง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2479 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส และได้รับสมณศักดิ์ต่าง ๆ มากมาย ดังนี้ เป็นพระครูชั้นประทวน เป็นเจ้าคณะตำบล เป็นพระครูสุตานโยค และเป็นพระอุปัชฌาย์ ตามลำดับ

สมณศักดิ์
---------

* พ.ศ. 2478 - ท่านได้รักษาการเจ้าอาวาสวัดบันไดทอง หลวงปู่เต็ง มรณภาพ
* พ.ศ. 2479 - ท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบันไดทอง
* พ.ศ. 2482 - ได้รับการแต่งตั้งเป็น **พระครูชั้นประทวน**
* พ.ศ. 2492 - ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นตรี ในนาม พระครูสุดาโยค
* พ.ศ. 2509 - ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นโท
* พ.ศ. 2516 - ได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตรชั้นเอก

ได้ศึกษาวิชากับหลวงพ่อหนึ่ง วัดห้วยโรง พระเกจิอาจารย์ชื่อดังที่มีวิทยาคมสูงรูปหนึ่งในสมัยนั้น หลวงพ่อหนึ่งท่านมีของดีหลายอย่าง เช่น ลูกอม ตะกรุด เหรียญ ผ้ายันต์ เสื้อยันต์ เป็นต้น  หลวงพ่อสุขจึงได้รับการถ่ายทอดวิชาเหล่านี้เอาไว้ทั้งหมด ต่อมาท่านได้สร้างเหรียญและลูกอมขึ้นมาเช่นเดียวกับอาจารย์ของท่าน หลวงพ่อสุขท่านเป็นพระแท้ที่ควรได้รับการเทิดทูนว่าเป็นพระแท้ที่ควรแก่การเทิดทูน ด้วยความเคร่งครัดต่อพระธรรมวินัย เปี่ยมด้วยเมตตาอย่างสูง โดยให้ความอนุเคราะห์แก่ผู้คนทั่วไปเสมอมา ทำการปกครองวัดบันไดทองจนก้าวหน้า เจริญยิ่งขึ้น เป็นที่ศรัทธาของประชาชนและเกิดผลดีต่อศาสนา ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2518

อ้างอิง
-------


1. ↑   หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์
2. ↑   ประวัติหลวงพ่อสุข วัดบันไดทอง
3. ↑  
หนังสือวัตถุมงคลหลวงพ่อสุข
4. ↑   หนังสือพระดีเมืองเพชร
5. ↑   หนังสือชีวประวัติหลวงพ่อสุข วัดบันไดทอง
**หลวงพ่อด่วน อินทปัญโญ** (พ.ศ. 2444 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529) พระเกจิอาจารย์รุ่นเก่าแห่ง พระนครศรีอยุธยา อดีตเจ้าอาวาส วัดกล้วย เป็นสุดยอดพระคณาจารย์คนหนึ่ง ที่มีความสามารถในการปลุกเสกวัตถุมงคล และอัฏฐิของท่านนั้นยังเก็บอยู่ที่วัดกล้วย

ประวัติ
-------

**หลวงพ่อด่วน** ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2444 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่กรุงพนมเปญ ท่านได้อยู่จำพรรษา อยู่ 1 พรรษา เมื่อออกรับผ้ากฐินแล้ว จึงเดินทางกับประเทศไทย ในช่วงวัยรุ่น หลวงปู่ต่วน ท่านได้ศึกษาวิชาอาคม และ ศึกษาวิชาคาถา ต่าง ๆ ร่างกายของท่าน มีการสักยันต์ และ อาบน้ำว่านเย็น เต็มไปหมด หลังท่านอุปสมบทแล้ว ท่านได้เดินทางธุดงค์ ไปปฏิบัติธรรมในประเทศไทย และในระหว่างทาง ก็ได้เดินทางกลับมามีสหายเดินทางหลายรูป แต่ส่วนใหญ่กลับสู่ประเทศเขมรหมดแล้ว คงเหลือแต่พระสหายเพียง 2 พระองค์ ก็คือ หลวงปู่หิน วัดระฆัง ธนบุรี กับ หลวงปู่สร้อย วัดทางหลวง อำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ต่อมาในปี พ.ศ. 2469 ท่านได้มาจำพรรษาวัดหัวโนน หรือวัดหัวใน ตำบลหนองแค อำบลหนองแค จังหวัดสระบุรี เพื่อเรียนวิปัสนากรรมฐาน กับหลวงปู่ทา เจ้าอาวาส ซึ่งเป็นชาวจังหวัดอุทัยธานี หลวงปู่ทาเป็นพระอาจารย์ที่มีวิชาอาคมมาก ท่านเป็นพระสหายที่ร่วมเดินธุดงค์กับหลวงปู่กลั่น วัดพระญาติ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา หลวงพ่อต่วน ท่านอยู่จำพรรษาอยู่กับ หลวงปู่ทา เพื่อเรียนวิชากับท่าน ที่วัดหัวโนน อยู่เพียง 3 พรรษา หลวงปู่ทา ก็ให้หลวงพ่อต่วน เดินทางมาจำพรรษา เพื่อพัฒนาวัดกล้วยเพื่อพัฒนาที่วัดกล้วยเจริญมากขึ้น ในปี พ.ศ. 2514 และได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสในปีนั้นด้วย

วัตถุมงคล
---------

วัตถุมงคลของท่าน ที่โดงดังไม่เป็นรองใคร ก็คือ ด้านหน้าเหรียญเป็นรูปเหมือนหลวงพ่อต่วน รอบเหรียญยกขอบนูนขึ้น ที่ขอบเหรียญด้านซ้ายมีอักษรเขียนว่า "ที่ระลึกในงานยกช่อฟ้าพระอุโบสถ ขอบเหรียญด้านขวาเขียนว่า "วัดกล้วย จ.อยุธยา" ขอบล่างเขียนว่า "หลวงพ่อต่วน อินฺทปญฺโญฺ" ด้านหลังเหรียญเรียบไม่ยกขอบมีรูปยันต์ตรงกลาง เขียนอักษรขอมเป็นตัว นะ สาลิกา ต่อด้วยอุนาโลม 9 ชั้น ภายในยันต์ทั้ง 4 ทิศเขียนตัวภาษาขอมว่า "นะ ชา ลิ ติ" รอบยันต์ เป็นอักษรขอม เขียนว่า "นะ จัง งัง ปิ ยัง อะ" ซึ่งล้วนแต่เป็นคาถาเกี่ยวกับความเมตตามหานิยมต่อผู้ที่พบเห็น ใต้ยันต์มีอักษรเขียนว่า พ.ศ. ๒๕๒๕ (เป็นเลขไทย) ที่สนใจสามารถหาเช่าบูชาได้ที่วัดกล้วย ตำบลกะมัง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และยังเข้าไปกราบไหว้รูปหล่อหลวงพ่อต่วนและอัฐิธาตุเพื่อความเป็นสิริมงคลได้อีก ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

อ้างอิง
-------

* ประวัติพระสงฆ์ไทย
* หนังสือประวัติหลวงพ่อด่วน อินทปัญโญ[*ลิงก์เสีย*]
**อีฟ โรเช** (ฝรั่งเศส: *Yves Rocher*) เป็นบริษัทผลิตภัณฑ์บำรุงผิว เครื่องสำอาง และน้ำหอมของฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1965 โดยอีฟ โรเช ผู้ประกอบการชาวฝรั่งเศสในลา กาซิญี่ ปัจจุบันบริษัทมีร้านค้ากว่า 3,000 แห่ง โดยประมาณครึ่งหนึ่งเป็นสาขาแฟรนไชส์ใน 88 ประเทศใน 5 ทวีป และมีพนักงาน 13,500 คน สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ในเมืองแรน แคว้นเบรอตาญ นอกจากนี้ยังดูแลสวนพฤกษศาสตร์ *Jardin botanique Yves Rocher de La Gacilly* ซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมที่โรงงานใน ลา กาซิญี่ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

สำหรับประสบการณ์ระดับประเทศและระดับนานาชาติของบริษัทในด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนและผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ทำให้รางวัล Environment Possibility Award ได้มอบรางวัลในสาขา "วีรบุรุษด้านสิ่งแวดล้อมแห่งปี" ให้กับอีฟ โรเช ในปี ค.ศ. 2020

โรเช กรุ๊ป ซึ่งเดิมคือ อีฟ โรเช กรุ๊ป มีผลประกอบการ 2.75 พันล้านยูโรในปี ค.ศ. 2019 ในกลุ่มยังรวมถึงแบรนด์ Daniel Jouvance, DR Pierre Ricaud, Isabel Derroisne, Petit Bateau, Kiotis, Stanhome และ Galerie Noemie

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Yves Rocher - Naturally Successful". *franchising.eu*. สืบค้นเมื่อ 13 October 2021.
2. ↑  GOFF, Laurent LE (February 22, 2016). "Rennes. Les vélos en libre-service aux couleurs d'Yves-Rocher". *Ouest-France.fr*. สืบค้นเมื่อ October 23, 2019.
3. ↑  "Yves Rocher Eco Shampoo Concentrated I Love My Planet won the 2020 Environmental Heroes of the Year". *A.A. Environment Possibility Award* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-12-27.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Group Rocher" (PDF). Yves Rocher. 2019. สืบค้นเมื่อ 2020-06-30.
**เตโอฟิโล เอสติเบนซอน เลาเรนส์** (สเปน: *Teófilo Stevenson Lawrence*) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวคิวบา เกิดเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2495 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นที่คว้าเหรียญทองรุ่นเฮฟวีเวตในกีฬาโอลิมปิกถึงสามสมัยซ้อน คือใน พ.ศ. 2515 ที่มิวนิก ประเทศเยอรมัน พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา และ พ.ศ. 2523 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต และพลาดโอกาสคว้าเหรียญทองสมัยที่สี่อย่างน่าเสียดายเมื่อคิวบาคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2527 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ

เอสติเบนซอนเป็นผู้จงรักภักดีกับระบอบคอมมิวนิสต์และประธานาธิบดีฟิเดล กัสโตรมาก โดยปฏิเสธการชกมวยสากลอาชีพซึ่งเป็นสิ่งผิดกฎหมายในคิวบา เมื่อเขาเลิกชกมวยสากลสมัครเล่นใน พ.ศ. 2529 เขาได้ไปเป็นผู้ฝึกสอนในสหพันธ์มวยคิวบา และสามารถสร้างนักมวยรุ่นน้องคือเฟลิกซ์ ซาบอน ที่ได้เหรียญทองกีฬาโอลิมปิกสามสมัยซ้อนคือ พ.ศ. 2535 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน พ.ศ. 2536 ที่แอตแลนตา สหรัฐ และ พ.ศ. 2543 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย

เอสติเบนซอนเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2555 รวมอายุได้ 60 ปี

อ้างอิง
-------

* สตีเวนสันเสียชีวิตแล้ว. นิตยสารมวยโลก ปีที่ 30 ฉบับที่ 1450 20-26 มิถุนายน พ.ศ. 2555 หน้า 11
**เต่าจักร** (อังกฤษ: Spiny turtle, Spiny terrapin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Heosemys spinosa*) สัตว์เลื้อยคลานประเภทเต่าชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae)

เต่าจักร หรือ เต่าหนาม มีสันหนาเป็นเส็นกลางแผ่นเกล็ดสันหลังทุกแผ่น และมีตุ่มหลายตุ่มบนแผ่นเกล็ดชายโครงแต่ละแผ่น เมื่อยังเป็นเต่าวัยอ่อนจะมีแผ่นเกล็ดขอบกระดองแต่ละชิ้นคล้ายหนามแหลม 1 หนามคล้ายจักร อันเป็นที่มาของชื่อ ยกเว้นแผ่นเกล็ดขอบกระดอง ที่ 4 ที่ 5 จะมี 2 หนามซึ่งหนามที่ปรากฏในลูกเต่าจะค่อย ๆ หายไปเมื่อโตเต็มที่ ขาหน้าไม่มีผังพืด กระดองหลังสีน้ำตาลแดง กระดองท้องและด้านข้างแผ่นเกล็ดขอบกระดองออกสีเหลืองหรือสีส้ม และมีเส้นลายสีน้ำตาลดำ ขาสีน้ำตาลดำเกล็ดลำตัวออกสีชมพูอ่อน ผิวสีน้ำตาลเทา ส่วนหัวสีน้ำตาล

พบกระจายพันธุ์ในที่ชุ่มชื้นของป่าดิบตั้งแต่แหลมมลายูลงไป ตั้งแต่ภาคใต้ของไทย เช่น ชุมพร, สุราษฎร์ธานี, ระนอง ไปจนถึงพม่า, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, บรูไน จนถึงฟิลิปปินส์

เต่าจักร หรือ เต่าหนาม เป็นเต่าที่อาศัยอยู่บนบกมากกว่าอยู่ในน้ำ โดยมักจะอยู่ในสภาพพื้นที่ ๆ มีความชุ่มชื้นและมีอุณหภูมิที่ค่อนข้างเย็นมากกว่า และพบได้ในที่สูงจากระดับน้ำทะเลถึง 900 เมตร กินผักและผลไม้เป็นอาหาร จัดเป็นเต่าอีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร น้ำหนักไม่เกิน 6.5 กิโลกรัม นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง ปัจจุบันสามารถขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว โดยพฤติกรรมการผสมพันธุ์และวางไข่จะเลียนแบบตามพฤติกรรมในธรรมชาติ คือ เต่าตัวผู้จะไล่กัดตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์ในช่วงฤดูฝนหรือเวลาที่ฝนตก เต่าตัวเมียวางไข่ในช่วงเวลากลางคืน สามารถวางไข่ได้ 3 ครั้งต่อปี มีระยะเวลาฟักเป็นตัวนานประมาณ 106, 110, และ 145 วัน เต่าจักรเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ตามกฎหมายในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Rhodin, Anders G.J.; van Dijk, Peter Paul; Inverson, John B.; Shaffer, H. Bradley; Roger, Bour (2011-12-31). "Turtles of the world, 2011 update: Annotated checklist of taxonomy, synonymy, distribution and conservation status" (PDF). *Chelonian Research Monographs*. **5**. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-22.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Asian Turtle Trade Working Group (2000). "Heosemys spinosa". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2*. สืบค้นเมื่อ 29 May 2012.
3. ↑  Fritz, Uwe (2007). "Checklist of Chelonians of the World" (PDF). *Vertebrate Zoology*. **57** (2): 224–225. ISSN 18640-5755. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-17. สืบค้นเมื่อ 29 May 2012. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-06. สืบค้นเมื่อ 2014-04-25.
5. ↑  "เต่าจักร". ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดสตูล. 25 April 2014. สืบค้นเมื่อ 25 April 2014.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Heosemys spinosa***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Heosemys spinosa ที่วิกิสปีชีส์
**วันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ คนข้ามเพศ และคนรักสองเพศ** (อังกฤษ: International Day Against Homophobia, Biphobia and Transphobia) ตรงกับวันที่ 17 พฤษภาคม มีเป้าหมายเพื่อจัดกิจกรรมในระดับนานาชาติเพื่อสร้างความตระหนักต่อการละเมิดสิทธิของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ และเสริมสร้างความเข้าใจและรณรงค์ซึ่งสิทธิดังกล่าวในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ในปี 2016 มีประเทศต่าง ๆ ที่จัดกิจกรรมรวม 132 ประเทศ

วันที่ 17 พฤษภาคม ถูกเลือกเนื่องจากเป็นวันถอดถอนการรักร่วมเพศออกจากบัญชีการจำแนกโรคสากลขององค์การอนามัยโลกในปี 1990 และเริ่มต้นโดยลุยส์-จอร์จิส ทิน (Louis-Georges Tin) ผู้ก่อตั้งวันวันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ คนข้ามเพศ และคนรักสองเพศ

ประเทศไทยโดยกรุงเทพมหานคร (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น)และยูเนสโก ประเทศไทย ยอมรับและจัดงานเป็นประจำที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครที่เขตปทุมวัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "International Day Against Homophobia, Biphobia and Transphobia". IDAHO Committee. สืบค้นเมื่อ 9 October 2013.
2. ↑  "All Events, United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 9 October 2013.
3. ↑  "Summary Report 2016" (PDF). IDAHO Committee. 2016. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-05-17. สืบค้นเมื่อ 21 June 2018.
4. ↑  "May 17th is the Intl Day Against Homophobia". Ilga.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-04. สืบค้นเมื่อ 2013-12-03.
5. ↑  "International Day Against Homophobia and Transphobia". United States Embassy of London. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-08. สืบค้นเมื่อ 2015-11-01.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ คนข้ามเพศ และคนรักสองเพศ**

* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอังกฤษ)
ไม้จิ้มฟัน
ไม้จิ้มฟัน พร้อมไหมขัดฟัน ในชิ้นเดียวกัน
**ไม้จิ้มฟัน** คือชิ้นไม้หรือพลาสติกหรือวัสดุอื่น ลักษณะเป็นแท่งสั้น ๆ ขนาดเล็ก มีปลายแหลมหนึ่งหรือสองข้าง เป็นอุปกรณ์เพื่อใช้กำจัดเศษอาหารหรือสิ่งสกปรกตามซอกฟัน โดยเฉพาะหลังรับประทานอาหาร ในประเทศไทยไม้จิ้มฟันมักทำมาจากไม้ไผ่ โดยการฝานไม้ไผ่ให้บาง ตัดพอดีชิ้น สุดท้ายลับและเหลาให้คม ปัจจุบันมักผลิตโดยเครื่องจักร

ประวัติ
-------

ไม้จิ้มฟันอาจจะเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาดฟันที่เก่าแก่ที่สุด ในหลายวัฒนธรรมต่างก็รู้จักและใช้ไม้จิ้มฟัน ก่อนที่แปรงสีฟันจะถูกประดิษฐ์ขึ้น ผู้คนรู้จักการใช้ชิ้นไม้ที่แข็งหรืออ่อนเพื่อทำความสะอาดฟัน ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองสำริดถูกค้นพบในสุสานก่อนประวัติศาสตร์ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีและทางตะวันออกของเทือกเขาแอลป์ รวมถึงในอารยธรรมเมโสโปเตเมีย

ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองและไม้ยางเรซินถูกค้นพบในสถานที่ที่เคยเป็นจักรวรรดิจีนมาก่อน และในคริสต์ศตวรรษที่ 9 มีการผลิตไม้จิ้มฟันให้มีความหรูหรา เช่นทำจากโลหะมีค่า วาดลวดลายให้วิจิตรบรรจง และมีการเคลือบให้เงางามคงทน

ในปี ค.ศ. 1859 เบนจามิน แฟรงคลิน สเตอร์เตแวนท์ ได้จดสิทธิบัตรสหรัฐเลขที่ 26627 สำหรับวิธีการปอกท่อนไม้เป็นแผ่นบาง (วีเนียร์) และ ค.ศ. 1863 ได้จดสิทธิบัตรสหรัฐเลขที่ 38768 สำหรับการตัดแผ่นบางนั้นออกเป็นชิ้นเล็กมีจุดประสงค์เพื่อนำมาทำหมุดตอกรองเท้า แต่ชาลส์ ฟอร์สเตอร์ นักธุรกิจชาวบอสตันได้ขอซื้อสิทธิจากสเตอร์เตแวนท์ เพื่อนำมาดัดแปลงผลิตไม้จิ้มฟัน ประมาณปี 1867 เขาได้เปิดโรงงานผลิตไม้จิ้มฟันแบบเหลี่ยมด้วยเครื่องจักรขึ้นเป็นครั้งแรกในโลกที่บอสตันและต่อมาย้ายไปยังรัฐเมน ที่มีไม้เบิร์ชคุณภาพดีอยู่มากเมื่อ ค.ศ. 1870 หลังจากนั้น ชาลส์ ฟรีแมน ผู้ทำงานกับฟอร์สเตอร์ได้จดสิทธิบัตรเครื่องจักรและผลิตภัณฑ์ไม้จิ้มฟันแบบกลมขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อปี ค.ศ. 1891 ดังนั้นจึงเป็นความเข้าใจผิดที่เผยแพร่กันว่า ค.ศ. 1872 ซิลาส โนเบิลและเจ. พี. คูลีย์ได้จดสิทธิบัตรเครื่องผลิตไม้จิ้มฟันเครื่องแรกของโลก ซึ่งเป็นสิทธิบัตรการปรับปรุง (improvement) เท่านั้น เนื่องจากชาลส์ ฟอร์สเตอร์ได้ทำการผลิตไม้จิ้มฟันด้วยเครื่องจักรมาหลายปีก่อนหน้านั้นแล้ว

ในทุกวันนี้ ไม้จิ้มฟันไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในศาสตร์ทันตกรรมสมัยใหม่ การใช้ไหมขัดฟันหรือแปรงสีฟันเป็นสิ่งที่ทันตแพทย์แนะนำ อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุที่การพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตไม้จิ้มฟันยังมีความสำคัญอยู่ ไม้จิ้มฟันจึงยังคงเป็นที่นิยมต่อใครหลาย ๆ คน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  "[invently] 132 ปีของสิทธิบัตรไม้จิ้มฟัน 24 มีนาคม ค.ศ. 1891 (พ.ศ. 2434) สำนักงานสิทธิบัตรสหรัฐอเมริกาได้ออกสิทธิบัตรเลขที่ 448,647 ให้กับชาร์ล ซี ฟรีแมน แห่งรัฐเมน สำหรับสิ่งประดิษฐ์ที่ชื่อว่า "ไม้จิ้มฟัน" (TOOT". *www.blockdit.com*.
4. ↑
5. ↑  Historical note[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  **24 มีนาคม 1891 ครบรอบสิทธิบัตรไม้จิ้มฟัน**
**สิ่งประดิษฐ์สุดมินิมอล**
**ปัณฑรหัตถี** เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลช้าง ลักษณะภายนอกเป็นช้างที่มีกายสีดั่งรัศมีเงิน มีอีกชื่อหนึ่งว่า นาคันธร ห้าวหาญองอาจในการสงคราม  ปัณฑรหัตถี เรียกได้ว่าเป็นประติมากรรม "คชสาร หรือ ช้าง "อีกองค์ประกอบหนึ่งที่ประดับอยู่บริเวณสระอโนดาตทางทิศเหนือของพระเมรุมาศ ซึ่งประติมากรรมของสัตว์หิมพานต์ถูกสร้างขึ้นมาพื่อประดับตกแต่งพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

ความหมายของชื่อ
---------------

**ปัณฑรหัตถี**[ปันดะระ-] น. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล กายสีขาวดังเขาไกรลาส, ช้าง ๑๐ ตระกูล คือ ๑. กาฬาวกหัตถี ๒. คังไคยหัตถี ๓. ปัณฑรหัตถี ๔. ตามพหัตถี ๕. ปิงคลหัตถี ๖. คันธหัตถี ๗. มงคลหัตถี ๘. เหมหัตถี ๙. อุโบสถหัตถี ๑๐. ฉัททันต์หัตถี  ซึ่งเป็นช้าง ที่พระพรหมได้สร้างขึ้น ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นชาติพราหมณ์ มี ๑๐ หมู่  ช้างตระกูลปัณฑรนาเคนทร์หรือปัณฑรหัตถี ว่ามีสีตัวดังเขาไกรลาส ไกรลาส คือ หมายถึงสีขาวนั่นเอง เพราะเขาไกรลาสนั้นว่ากันว่ามีหิมะจับขาวไปหมด

ลักษณะพิเศษ
-----------

**ปัณฑรหัตถี**

อัลบั้มภาพ
----------

อ้างอิง
-------

1. ↑  ตระกูลช้าง[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ช้างมงคล 10 ตระกูล
3. ↑  ฉบับราชบัณฑิตยสถานพ.ศ.๒๕๕๔
4. ↑  "เอกสารประกอบ:พระราชบัญญัติว่าด้วยแบบอย่างธงสยามร.ศ.110". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-24. สืบค้นเมื่อ 2018-06-09.
5. ↑

* 
*
**โซฟี มังก์** (อังกฤษ: Sophie Monk) เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1979 เป็น นักร้องออสเตรเลีย

ประวัติ
-------

โซฟี มังก์ เกิดใน อังกฤษ แต่พ่อแม่ก็ย้ายไป รัฐควีนส์แลนด์ ใน ออสเตรเลีย เธอเคยเป็นสมาชิกของวง ป็อป ออสเตรเลีย Bardot และได้ก่อตั้งมาตั้งแต่งานเดี่ยว เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอกลายเป็นหน้าที่ที่ปรากฏในภาพยนตร์เช่น *Date Movie*, *Click* และ *Sex and Death 101*

งานเพลงของเธอเริ่มอาชีพในปี ค.ศ. 1999 เมื่อเธอตอบสนองต่อโฆษณาที่ขอหญิงด้วยเสียงและการเต้นรำโฆษณาได้สำหรับชุดโทรทัศน์ออสเตรเลีย *Popstars* แสดงโทรทัศน์ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างกลุ่มผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จใหม่ หลังจากหลายรอบของการร้องเพลงและเต้นเธอได้รับเลือกเป็นสมาชิกของกลุ่มซึ่งเป็นชื่อ Bardot

หลังจากแยก Bardot, โซฟี มังก์ เริ่มทำงานในงานเดี่ยวของเธอและนี่ผลออกก่อนเดียวเธอ *Inside Outside* ในเดือนตุลาคม 2002 และอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกของเธอ *Calendar Girl* พฤษภาคม 2003 ซึ่งประหลาดใจมากโดยผสม ป็อป ร่วมสมัยและเต้นรำกับ อุปรากร คลาสสิกพระได้รับการฝึกอบรมในคลาสสิกเติบโต

โซฟี มังก์ ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อตัวเองใน ฮอลลีวูด ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ของบทบาทของเธอมีขนาดเล็กพอสมควร ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2006 เธอติดดาวในบทบาทคุณลักษณะของเธอเปิดตัวเป็นสาวเจ้าชู้และเสน่ห์ในตลกหลอกว่า *Date Movie* ในเดือนมิถุนายน 2006 เห็นการออกฟิล์ม *Click* เรื่องราวเกี่ยวกับการควบคุมระยะไกลทั่วไป โซฟี มังก์ มีบทบาทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เป็นเลขานุการเจ้าชู้นี้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2009-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Sophie Monk ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**จักรพรรดิแห่งหลิวซ่งที่ถูกปลดในภายหลัง** (จีน: (劉)宋後廢帝) หรือ **จักรพรรดิโฮ่วเฟย์** (1 มีนาคม ค.ศ. 463 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 477) หรือที่รู้จักโดยตำแหน่งว่า **อ๋องแห่งคังอู่** พระนามเดิมว่า **หลิว อิ้ว** เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์หลิวซ่งของจีน

ในช่วงรัชสมัยที่ทรงครองราชย์มีประราชประวัติโดยสังเขประบุว่า พระองค์ทรงมีพระอุปนิสัยรุนแรงและไร้เหตุผล และในปี ค.ศ. 477 พระองค์ทรงถูกขุนนาง เสี่ยว เต้าเฉิง ของพระองค์เองสังหาร ซึ่งทำให้พระเชษฐาของพระองค์คือ จักรพรรดิเชิ่น ขึ้นครองบัลลังก์ในปี 479 ถือเป็นจุดอวสานแห่งราชวงศ์หลิวซ่ง ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับช่วงเวลาที่เริ่มก่อตั้ง ราชวงศ์ฉีใต้

พระราชประวัติ
-------------

พระองค์ทรงพระราชสมภพในปี 463 เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง ในช่วงรัชสมัยของ จักรพรรดิหลิวซ่งเสี้ยวอู่ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์โต และพระมารดาของพระองค์คือ นางสนม เฉิน เหมียวเติ้ง (อ๋องแห่งเซียงตงเคยเกลียดชังแม่นางเฉินและมอบนางให้แก่หลี่ ต้าวเอ๋อดูแล แล้วจึงรับเธอกลับ ดังนั้นจึงมีข่าวลืออยู่เสมอว่าบิดาผู้ให้กำเนิดคือหลี่ ไม่ใช่พระองค์)

หลังจากที่อ๋องแห่งเซียงตงขึ้นครองราชย์ (จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง) หลังจากที่ลอบสังหารพระนัดดา จักรพรรดิเฉียนเฟย (พระราชโอรสของจักรพรรดิเสี้ยวอู่) ในปี ค.ศ. 465 แล้วพระองค์ก็ทรงแต่งตั้งหลิว อิ้ว เป็นรัชทายาท ในปี 466 เมื่อรัชทายาทเจริญวัย พระองค์มีพระอุปนิสัยแปรปรวนรุนแรงและหุนหันพลันแล่นจนคนรับใช้ของเขาไม่สามารถหยุดยั้งการกระทำที่รุนแรงได้ จักรพรรดิหมิงมักให้ไทเฮาเฉินเฆี่ยนตีเขาเป็นการลงโทษอยู่บ่อยครั้ง ในปี 470 จักรพรรดิหมิงได้อภิเษกสำหรับรัชทายาทตามราชประเพณี

ในปี 472 จักรพรรดิหมิงสวรรคต และรัชทายาทหลิวอิ้ว ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโฮ่วเฟย์ เมื่ออายุเก้าขวบ พระองค์ทรงแต่งตั้ง จักรพรรดินีหวัง เจิ้นเฟิง เป็น ฮองเฮา และพระสนมเฉินเป็น "ไทเฮา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Song Shu·Ming Emperor Ji": "In October of the second year of Taishi, Wu Yin, the prince Yu was made the crown prince."
2. ↑  "Song Shu · Ruan Dianfu Biography": "Tai Zong Yanjia, the later abolished emperor ascended the throne, the tenant husband's power became more important, and he also served as the general secretary of the Chinese book, and added to the generals of Shizhong and the auxiliary country. , General Wei Yuan Can and below are all different, but the tenant husband said that she would not dare to hold on to it."

| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิแห่งหลิวซ่งที่ถูกปลดในภายหลัง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง** |  | **พระมหากษัตริย์จีน** (ค.ศ. 472-477) |  | **จักรพรรดิหลิวซ่งเชิ่น** |