recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***เดอะวอยซ์*** (อังกฤษ: The Voice) เป็นรายการที่มีต้นแบบจาก The Voice of Holland ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยจะมีโค้ช 4 คนในแต่ละฤดูกาลที่มีความถนัดประเภทร้องเพลงแตกต่างกัน การคัดเลือกจะไม่เหมือนการประกวดร้องเพลงทั่วๆ ไปเนื่องจากมีหลายรอบการแสดงและรูปแบบที่แตกต่างกันเพื่อให้เกิดความหลากหลาย และเค้นศักยภาพในด้านต่างๆ ออกมาให้มากที่สุด โดยจะมี 5 รอบการแข่งขันที่แตกต่างกันดังต่อไปนี้

The Blind Audition
------------------

ผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับเลือก จะต้องเข้ามาร้องเพลงเพื่อให้โค้ชทั้ง 4 คนฟังโดยกรรมการจะมองไม่เห็นผู้เข้าแข่งขันก่อน จะได้ยินเพียงแต่เสียงเท่านั้นเมื่อกรรมการต้องการนักร้องจะกดปุ่มสีแดงและจะมีคำว่า "I WANT YOU" ขึ้นและเก้าอี้จะหมุนขึ้นมา เมื่อจบเพลง ถ้ามีโค้ชกดคนเดียว ผู้เข้าแข่งขันจะเข้าไปอยู่ในทีมนั้นๆ โดยทันที แต่ถ้ามีโค้ชกดมากกว่า 1 คนผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกเองว่าจะอยู่ทีมใดที่กดเลือกมา สรุปแต่ละทีมจะมีสมาชิก 12 คน

Battle Round
------------

เมื่อโค้ชแต่ละคนได้สมาชิกในทีมแล้ว ก็จะเข้าสู่การแข่งรอบ The Battle ที่หลังจากผ่านการฝึกฝนแล้ว สมาชิกในทีมของโค้ชแต่ละคนจะถูกจับคู่ให้มาร้องด้วยกัน ในเพลงเดียวกันที่จะแบ่งท่อนกันร้อง และจะเป็นผู้ตัดสินใจว่า จะเลือกสมาชิกคนใดให้เข้ารอบถัดไป ซึ่งในรอบนี้โค้ชคนอื่น สามารถแย่งชิงลูกทีมคนที่ตกรอบจากการ Battle นั้นๆ (Steal) มาเข้าทีมตัวเองได้ 2 คนทำให้สุดท้ายจะเหลือสมาชิกในแต่ละทีม 8 คน

The Knockouts
-------------

ในรอบนี้โค้ช จะทำการจับลูกทีมกันเองเหมือนรอบ Battle แต่ต่างกันตรงที่จะร้องคนละเพลงแล้วตัดสินไปเลยว่าให้ใครผ่านเข้ารอบถัดไป โดยในรอบนี้โค้ชคนอื่นสามารถกด Steal กับลูกทีมคนอื่นที่ตกรอบจากการ Knockouts นั้นๆ ผ่านเข้าไปสู่รอบ Live Show และย้ายเข้ามาอยู่ทีมตนเองได้ 1 คนทำให้สุดท้ายจะเหลือสมาชิกในแต่ละทีม 5 คน

The Play Offs
-------------

The Play Offs เป็นการแสดงโชว์เต็มรูปแบบเหมือนรอบ Live Show แต่ไม่ได้ทำการถ่ายทอดสด โดยโค้ชจะทำการคัดออก 2 คนจาก 5 คนที่มีอยู่ในทีม ให้เข้าสู่รอบ Live Show ต่อไปโดยไม่มีการโหวตใดๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง ในรอบนี้โค้ชจะได้เห็นการร้องเดี่ยวและองค์ประกอบการโชว์เต็มรูปแบบ สุดท้ายจะเหลือทีมละ 3 คน

Live Show
---------

จากทีมละ 3 คนรวมทั้งหมดเป็น 12 คน โดยจะไม่มีการแยกทีมกันแต่อย่างใด และโค้ชจะไม่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจใดๆ อีกและจะใช้ผลโหวตตัดสินเท่านั้น โดยทุกสัปดาห์ผู้เข้าแข่งขันจะถูกคัดออกทีละ 2 คนโดยเริ่มจาก 12 และจะเหลือ 4 คนสุดท้ายในรอบชิงชนะเลิศ เพื่อหาผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว

ดูเพิ่ม
-------

* เดอะวอยซ์ไทยแลนด์
* เดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์
* เดอะวอยซ์ ซีเนียร์ ไทยแลนด์

อ้างอิง
-------
**วัดสันกำแพง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะกอก อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 1 ไร่ 90 ตารางวา

ตามเอกสาร *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร* กล่าวว่า วัดสันกำแพงแต่เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2190 ได้มีชาวบ้านมาแผ้วถางป่าเพื่อทำไร่ทำสวน ได้พบว่ามีวัดที่มีกำแพงซ้อนกันถึง 3 ชั้น ส่วนสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้หักพังหมดแล้ว จึงมีความประสงค์ที่จะปฏิสังขรณ์ขึ้นเป็นวัดใหม่อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2220 โดยได้นิมนต์ครูบาอุปละ วัดหนองเงือก มาเป็นประธานในการบูรณะ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2225 วัดได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 และประกาศเป็นมรดกจังหวัดลำพูนเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร เจดีย์สร้างประมาณพุทธศตวรรษที่ 24 ปัจจุบันมีสภาพสมบูรณ์ อุโบสถที่เป็นอุทกสีมา (อุโบสถล้อมด้วยน้ำ) และหอไตรก่อสร้างด้วยไม้ทั้งหลังซึ่งเป็นหอไตรกลางสระน้ำที่เป็นศิลปะล้านนาสมัยพุทธศตวรรษที่ 24 มีความสวยงามและสมบูรณ์มาก หลังคาลดหลั่นอย่างสวยงาม กรอบหน้าจั่วเป็นตัวนาค นอกจากนี้ยังมีลวดลายไม้แกะสลักซึ่งประดับกระจกอย่างงดงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสันกำแพง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสันกำแพง (กำแพงงาม)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "วัดสันกำแพง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสันกำแพง**
**วัดสามร่ม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกงในตำบลบางเล่า อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา มีอาณาเขต ทิศเหนือจดที่ดินเอกชน ทิศใต้จดแม่น้ำบางปะกง ทิศตะวันออกจดโรงเรียนวัดสามร่ม (ไพบูลย์ปัญญา) ทิศตะวันตกจดที่ดินเอกชน มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 26 ไร่ 1 งาน

วัดสามร่ม (จีโรตมาราม) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 25 เมตร 
เป็นวัดที่หลวงพ่อเหลือแห่งวัดสาวชะโงกได้เดินทางมาถึง ณ ที่วัดแห่งนี้ และได้ปักร่มกลดธุดงค์จำนวน 3 คัน เพื่อใช้เป็นสถานที่ในการนั่งสมาธิปฎิบัติธรรมฐาน ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกว่า "วัดสามร่ม"

อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ๋ญกุศล ฌาปนสถาน และกุฏิ ภายในวัดสามร่ม มีวิหารหล่วงพ่อพุทธจำลองและพระสิวลี บรรยกาศภายในวัดค่อนข้างที่จะกว้างขวาง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระแดง
* พระครูนิ่ม
* พระตั๊วะ
* พระครูหลิน
* พระครูชวลิต
* พระครูสุทธิวรากร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสามร่ม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดสามร่ม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
**มันมือเสือ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Dioscorea esculenta*) เป็นพืชในวงศ์กลอย และเป็นพืชที่มีหัวเล็กที่สุดในสกุลเดียวกัน มีขนาดใกล้เคียงมันฝรั่ง เป็นไม้เลื้อย ไม่มีเนื้อไม้ มีขนและหนามปกคลุม รากของพันธุ์ป่าจะแข็งเป็นหนาม พันธุ์ปลูกมักไม่มีหนาม เปลือกหัวสีน้ำตาลหรือแกมเทา เนื้อสีขาว เลื้อยพันไปทางซ้าย มีหนามมากที่โคน ใบเดี่ยว รูปหัวใจ ดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้เป็นช่อเดี่ยว ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจะหรือช่อเชิงลด โค้งลงด้านล่างผลเป็นแคบซูลโค้งงอ มันมือเสือแบ่งเป็น 2 พันธุ์คือ variety *spinosa* มีหนามในส่วนราก variety *fasiculata* มีหนามในส่วนรากน้อย

ถิ่นกำเนิดอยู่ในไทยและอินโดจีน กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย พม่า ไปจนถึงนิวกินี ในเวียดนามเรียกว่า*khoai từ* หรือ *củ từ* ซึ่งนำแป้งจากมันชนิดนี้ไปทำขนมได้ มีหัวขนาดเล็กกว่ามันเสา เนื้อหัวเหนียว นำไปทำแกงเลียง ใช้แทนมันฝรั่งในแกงกะหรี่หรือแกงมัสมั่นได้หัวนำมาต้มหรือเผารับประทาน สกัดแป้งจากหัว หัวขูดเป็นฝอยใช้พอก ลดอาการบวม มีรสหวานเพราะมีน้ำตาลมาก ในอาหารจีน นำมันมือเสือไปทำเป็นอาหารหวาน เช่น มันมือเสือในน้ำเชื่อม ส่วนในอาหารญี่ปุ่นใช้ทำพิซซ่าญี่ปุ่น ใส่ในข้าวห่อสาหร่าย และสลัดมันมือเสือ ชาวมอญนิยมนำมาทำแกงเลียง หรือนำไปต้มกินเป็นอาหารว่าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "หัวมันหัวกลอย" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-09-27. สืบค้นเมื่อ 2013-09-07.
2. ↑  องค์ บรรจุน. ข้างสำรับมอญ. กรุงเทพฯ: มติชน. 2557

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 124 - 125
ห้องพักภายในเรียวกังที่ทามัตซึกุริ อนเซ็ง
เรียวกังที่ อะริมะ อนเซ็ง (Arima Onsen)
**เรียวกัง** (ญี่ปุ่น: 旅館; โรมาจิ: *ryokan*) คือโรงแรมขนาดเล็ก หรือโรงเตี๊ยมในประเทศญี่ปุ่นซึ่งมีต้นกำเนิดในสมัยยุคเอะโดะ (ค.ศ. 1603 - ค.ศ. 1868) โดยมักตั้งอยู่รายรอบทางหลวงสำคัญในอดีตเพื่อรองรับผู้เดินทางไปมา โดยปกติเรียวกังจะมีจุดเด่นคือ ห้องพักปูเสื่อ (ตาตามิ) อ่างอาบน้ำรวม และบริเวณสาธารณะที่ผู้เข้าพักจะต้องสวมยูกาตะ

เรียวกังจะพบยากในเขตโตเกียว รวมถึงเมืองใหญ่อื่น ๆ เนื่องจากมีราคาแพงมากเมื่อเทียบกับโรงแรมทั่ว ๆ ไป โดยชาวญี่ปุ่นหันมาใช้บริการโรงแรมกันอย่างแพร่หลายมากขึ้นในปัจจุบัน ในเมืองใหญ่บางแห่งยังพบเรียวกังในราคาที่เหมาะสม ที่มีราคาเริ่มต้นเพียง 1200 บาทต่อคืนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เรียวกังมักจะพบในบริเวณที่มีทัศนียภาพสวยงาม เช่น บริเวณภูเขา และชายทะเล เป็นต้น ในปัจจุบันนั้นได้มีการพัฒนาเรียวกังให้เป็นคอนเซปในการออกแบบของโรงแรมในเครือสมัยใหม่ซึ่งมีชื่อว่า "โฮชิโน รีสอร์ต" ซึ่งได้เปิดให้บริการเรียวกังในเมืองคารุอิซาวะ ในปีค.ศ. 1914

ลักษณะพิเศษ
-----------

เรียวกังดั้งเดิมนั้นจะประกอบด้วยทางเข้าขนาดใหญ่ ซึ่งประกอบด้วยที่นั่งและตั่งสำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการเพื่อนั่งและสนทนา เรียวกังในสมัยใหม่นั้นได้มีการเพิ่มโทรทัศน์เข้าไปด้วย ห้องพักนั้นสร้างในแบบประเพณีของญี่ปุ่น โดยมีการปูพื้นด้วยเสื่อ (ตาตามิ) และประตูเป็นบานเลื่อน ถึงแม้ว่าจะมีการรักษาความปลอดภัยด้วยประตูที่มีกลอนอย่างแน่นหนา มักจะเปิดเข้ามาเป็นทางเข้าเล็ก ๆ ซึ่งกั้นระหว่างห้องนอนด้วยประตูบานเลื่อน โดยด้านนอกประตูเป็นที่วางรองเท้า และภายในปูด้วยเสื่อตาตามิอีกเช่นเคย ห้องพักในเรียวกังมักจะมีระเบียงยื่นออกไปด้านนอก โดยจะต้องผ่านประตูเลื่อนออกไปอีกเช่นเคย

เรียวกังส่วนใหญ่นั้นจะมีบริเวณอาบน้ำรวม หรือ โอฟุโร ซึ่งจะแบ่งตามเพศ โดยใช้น้ำร้อนจากแหล่งน้ำร้อนจากธรรมชาติ (อนเซ็ง) ถ้าพบในบริเวณใกล้เคียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตที่มีบ่อน้ำร้อนนั้นจะพบเรียวกังเป็นจำนวนมาก เรียวกังระดับสูงนั้นมักจะมีห้องอาบน้ำส่วนตัวด้วย ในปกติภายในเรียวกัง จะให้ผู้เข้าพักสวมใส่ยูกาตะภายในเขตเรียวกัง เพื่อไว้เล่นกีฬาสันทนาการต่าง ๆ รวมทั้งบางที่ยังอนุญาตให้นำออกไปสวมใส่นอกเรียวกังได้ 

เครื่องนอนที่ให้บริการในห้องพักนั้นจะเป็นฟูกปูบนพื้นเสื่ออีกทีหนึ่ง เมื่อแขกเข้าพักนั้น มักจะมีโต๊ะอยู่กลางห้องพร้อมอุปกรณ์ในการชงชา โดยโต๊ะตัวนี้ยังใช้สำหรับให้บริการอาหารเมื่อมีการสั่งอาหารสำหรับให้บริการในห้อง และเมื่อผู้เข้าพักออกไปนอกห้องแล้ว พนักงานจะย้ายโต๊ะกลางนี้ไปไว้ข้าง ๆ ห้อง และปูที่นอนให้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Japan Guide
2. ↑  Japan National Tourism Organization[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "History". Hoshino Resorts. สืบค้นเมื่อ 2013-05-01.
**คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ** (เยอรมัน: *Karl Schmidt-Rottluff*; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1884 – 10 สิงหาคม ค.ศ. 1976) เป็นศิลปินชาวเยอรมัน

ชมิท-ร็อทลุฟ เป็นลูกชายเจ้าของโรงโม่ ศึกษาที่โรงเรียนประถมประจำท้องถิ่นจนกระทั่ง ค.ศ. 1895 เขาพบกับเอริช เฮ็คเคิล ที่โรงเรียนในเมืองเค็มนิทซ์ หลังจากที่เขาออกจากโรงเรียนใน ค.ศ. 1905 เขาเริ่มศึกษาเกี่ยวกับด้านสถาปัตยกรรมที่วิทยาลัยเทคนิคในเมืองเดรสเดิน เขาได้ร่วมก่อตั้งกลุ่มดีบรึคเคอร่วมกับสมาชิกในกลุ่มคนอื่น ๆ ซึ่งเขาทำงานต่อต้านสังคมที่เป็นไปตามกรอบในยุคนั้น งานของพวกเขาจัดอยู่ในประเภทลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เขาย้ายจากเดรสเดินมายังเบอร์ลิน และมีส่วนร่วมกับนิทรรศการซ็อนเดอร์บุนท์ หลังจากที่ได้กลับไปเบอร์ลิน เขาได้เป็นสมาชิกของสภาแรงงานเพื่อศิลปะ (*Arbeitsrat für Kunst*) ใน ค.ศ. 1933 เขาออกจากสถาบันศิลปะปรัสเซียที่ซึ่งเขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกใน ค.ศ. 1931 ถัดมาใน ค.ศ. 1937 ผลงานของเขากว่า 600 ชิ้นได้ถูกยึด และ 25 ชิ้นจาก 600 กว่าชิ้น ถูกจัดแสดงในงานนิทรรศการศิลปะที่เสื่อมทรามเหมือนกับเอมีล น็อลเดอ เขาถูกแยกออกจากหอวิจิตรศิลป์ไรช์ (Reich Chamber of Fine Art) และถูกห้ามไม่ให้เขียนภาพอีกต่อไป งานของเขาถูกทำลายเช่นเดียวกับสตูดิโอของเขาที่เบอร์ลิน เขาเสียชีวิตที่เบอร์ลินในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1976 รวมอายุได้ 91 ปี

ลักษณะของผลงาน
--------------

คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ นิยมทำงานภาพทิวทัศน์บก ไม่นิยมภาพที่มีสีสันฉูดฉาด งานที่เขาทำเป็นงานประเภทภาพพิมพ์แกะไม้ ภาพพิมพ์หิน เป็นต้น
นับได้ว่าคาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ เป็นสมาชิกที่สำคัญคนหนึ่งในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน

อ้างอิง
-------

* Barron, Stephanie. *German expressionism.* Munich: Prestel,1988.
* Elger, Dietmar. *Expressionism.* Koln: Taschen, 2002.
* โวล์ฟ, นอร์แบร์ท. *เอกซ์เพรสชั่นนิสม์.* กรุงเทพฯ : เดอะเกรทไฟน์อาร์ท, 2552.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***คาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ***

* Arthistory Century 20th Diebrucke
* Bridge เก็บถาวร 2012-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
*
ธงชาติรัสเซีย (ซ้าย) และธงชาติเบลารุส (ขวา) ขณะโบกสะบัดไปด้วยกัน
**ความสัมพันธ์เบลารุส–รัสเซีย** หมายถึงความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศเบลารุสกับประเทศรัสเซีย ทั้งสองประเทศมีพรมแดนทางบก และถือเป็นสหภาพรัฐเหนือชาติ ซึ่งรัสเซียเป็นหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจและการเมืองที่ใหญ่ที่สุดรวมทั้งสำคัญที่สุดของเบลารุส ทั้งสองเป็นสมาชิกขององค์การระหว่างประเทศต่าง ๆ รวมถึงเครือรัฐเอกราช, สหภาพศุลกากรยูเรเซียน, องค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน และสหประชาชาติ

ประวัติ
-------

### ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990

หลังจากที่สหภาพโซเวียตล่มสลาย รัฐรัสเซียที่ตั้งขึ้นใหม่พยายามที่จะรักษาการควบคุมพื้นที่หลังสหภาพโซเวียต โดยการสร้างองค์การระดับภูมิภาคขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1991 – ซึ่งคือเครือรัฐเอกราช (CIS) อย่างไรก็ตาม ประเทศเบลารุส เช่นเดียวกับสาธารณรัฐอื่น ๆ ในเครือรัฐเอกราช เริ่มถอยห่างจากประเทศรัสเซีย ซึ่งในขณะนั้นกำลังพยายามรักษาเสถียรภาพของเศรษฐกิจที่พังทลาย และความสัมพันธ์กับโลกตะวันตก

ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 รัสเซียกังวลว่าการมีส่วนร่วมในต่างประเทศใกล้เคียง เช่น เบลารุส จะเสี่ยงต่อความสัมพันธ์ที่พยายามสร้างร่วมกับโลกตะวันตก อย่างไรก็ตาม เมื่อเนโทเริ่มขยายไปทางตะวันออก รัสเซียพบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก ด้านหนึ่ง กำลังเผชิญกับการล่มสลายของกลุ่มภูมิรัฐศาสตร์ขนาดใหญ่ที่เคยควบคุม ส่วนอีกด้านหนึ่ง ก็รู้สึกว่าโลกตะวันตกกำลังพยายามแยกมันโดยอาศัยการล้อมรอบของยุโรป โดยการรวบรวมบรรดาชิ้นส่วนอดีตจักรวรรดิของตน ซึ่งสิ่งนี้ได้นำไปสู่การเพิ่มเพิ่มความสำคัญ ของความสัมพันธ์ที่ดีต่อประเทศเบลารุส

* ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (ค.ศ. 1954–1991)ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (ค.ศ. 1954–1991)
* ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (ค.ศ. 1951–1991)ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (ค.ศ. 1951–1991)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Two Decades of the Russian Federation’s Foreign Policy in the Commonwealth of Independent States: The Cases of Belarus and Ukraine เก็บถาวร 20 พฤศจิกายน 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Ef.huji.ac.il, p. 17
2. ↑  Doklad ‘Rossiia-SNG’: nuzhdaetsia li v korrektirovke pozitsiia Zapada? (Moscow: Sluzhba vneshnei razvedki Rossii, 1994)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ความสัมพันธ์เบลารุส–รัสเซีย**

* Belarus and Russia – Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Belarus
* Belarus – The Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation
* Current analysis of Belarus-Russia relations on Belarus Digest เก็บถาวร 2017-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วงศ์นกบูบี** เป็นวงศ์ของนกทะเลขนาดใหญ่วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อว่า **Sulidae** จัดอยู่ในอันดับนกบูบี (Suliformes; ในข้อมูลเก่าจะจัดอยู่ในอันดับ Pelecaniformes หรือ อันดับนกกระทุง)

นกในวงศ์นี้จัดเป็นนกขนาดกลางและขนาดใหญ่ ประกอบไปด้วยนกบูบี และนกแกนเน็ต มีขนาดลำตัวประมาณ 70–100 เซนติเมตร ปากยาวกว่าหัว ปากเป็นกรวยปลายปากแหลมโค้งลงเล็กน้อยและไม่เป็นขอ ขอบปากหยักคล้ายฟันเลื่อย โคนจะงอยปากบนเป็นรอยบากเล็กน้อย จมูกเป็นรางยาว รูจมูกไม่เปิดออกสู่ภายนอก ปีกยาว ปลายปีกแหลม ขนปลายปีกเส้นนอกสุดยาวที่สุด หางเป็นแบบหางพลั่ว มีขนหาง 12–18 เส้น ขาใหญ่ นิ้วที่ 4 ยาวเท่ากับนิ้วที่ 3 ตีนมีพังผืดขนาดใหญ่ กินปลาเป็นอาหารโดยบินลงจับเหยื่อในน้ำ ทำรังเป็นกลุ่มบนหินหรือพื้นทราย ไม่ค่อยพบทำรังบนต้นไม้ วางไข่ครอกละ 1–2 ฟอง เปลือกไข่สีขาว, ฟ้า, เขียว หรือชมพู ใช้เวลาฟัก 42 ถึง 55 วันขึ้นกับสายพันธุ์ โดยทั้งตัวเมียและตัวผู้ทำการกกไข่ นกในวงศ์นี้ไม่มีแผ่นฟักไข่ (Brood patch) เช่นเดียวกับวงศ์ใกล้เคียง แต่เท้าจะมีเส้นเลือดหล่อเลี้ยงและมีความร้อน โดยจะกกไข่ไว้ใต้อุ้งเท้า ไข่ที่เสียไปในช่วงครึ่งแรกของการฟักไข่จะมีการออกใหม่ทดแทน

เป็นนกที่หากินอยู่ใกล้ทะเลแถบร้อนและอบอุ่นทั่วโลก

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 3 สกุล คือ

* *Morus* (นกแกนเน็ต)
* *Papasula* (นกบูบีแอบบ็อต)
* *Sula* (นกบูบี)

โดยนกในวงศ์นี้ที่พบในหมู่เกาะกาลาปากอสมีทั้งหมด 3 ชนิด และพบในประเทศไทย 3 ชนิด ซึ่งล้วนแต่เป็นนกพลัดหลง หรือนกอพยพ หายาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mlíkovský, Jirí (2002). *Cenozoic Birds of the World (Part 1: Europe)* (PDF). Praha, Česka: Ninox Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 9 ตุลาคม 2018. p.66
2. ↑  C.J.O. Harrison's *Pseudosula* of 1975 is a junior homonym of *Pseudosula* as established by Boetticher in 1955: Mlíkovský (2002: p.67)
3. 1 2  Harrison, Peter; Peterson, Roger Tory (1991). *Seabirds: A Complete Guide to the Seabirds of the World (Helm Identification Guides)*. Christopher Helm Publishers Ltd. ISBN 0-7136-3510-X.
4. 1 2  Nelson, J. Bryan (6 September 2003): Gannets and Boobies. *In:* Perrins, C. (ed.): *The Firefly Encyclopedia of Birds*: 82–87. Firefly Books, Oxford. ISBN 978-1-55-297777-4.
5. ↑  "Sulidae Reichenbach, 1849". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2015.
6. ↑  Nelson, Bryan (มกราคม 1968). *Galapagos Island of Birds'*. New York: William Morrow & Company. ISBN 978-1-199-34632-2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sulidae ที่วิกิสปีชีส์
ประวัติ

โรงเรียนพลอยจาตุรจินดา ตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ จัดชั้นเรียนแบบสหศึกษา เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ถึงมัธยมศึกษาปีที่ ๖ ได้รับการจัดตั้งตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๕๑๙ เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๑๙ รับนักเรียนเข้าเรียนแบบสหศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ถึงมัธยมศึกษาปีที่ ๓
พลตำรวจโทประชา บูรณธนิต ประธานดำเนินการจัดสร้างโรงเรียนร่วมกับคณะ คือ
นางปราณี บูรณธนิต พระครูสังฆคารวิสุทธิ์(เพี้ยน เฟื่องนคร)เจ้าอาวาสวัดหลวงประชาบูรณะ พร้อมด้วยคณะกรรมการวัดหลวงประชาชนชาวตำบลท่าพระยาและตำบลใกล้เคียงที่ร่วมจัดสร้างโรงเรียน
ด้วยเหตุที่นายกร จาตุรจินดา ได้บริจาคที่ดินและเงินจำนวน ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท เพื่อสร้างอาคารเรียนแบบ ๒๑๖ก. พร้อมครุภัณฑ์ มีความประสงค์ขอใช้ชื่อโรงเรียนเป็นอนุสรณ์แก่มารดาท่านซึ่งถือกำเนิดเป็นชาวนครชัยศรีและถึงแก่กรรมไปแล้ว ปัจจุบันบรรจุอัฐิอยู่ในเจดีย์ ณ วัดหลวงประชาบูรณะดังนั้นทางราชการจึงอนุมัติให้ใช้ชื่อโรงเรียน "พลอยจาตุรจินดา" ตามความประสงค์ของผู้บริจาค
โรงเรียนพลอยจาตุรจินดา ตั้งอยู่บริเวณวัดหลวงประชาบูรณะหมู่ที่ ๑ ตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรีจังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ทั้งหมด ๓๘ ไร่ ๖๒ ตารางวา ได้จากที่ดินของวัดประชาบูรณะส่วนหนึ่ง และประชาชนบริจาคให้อีกส่วนหนึ่ง มีรายละเอียดโดยย่อ ดังนี้
๑. ที่ดินธรณีสงฆ์ของวัดประชาบูรณะ จำนวน ๙ ไร่ ๓ งาน
๒. นายกร จาตุรจินดา มอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๗ จำนวน ๖ ไร่ ๓ งาน ๒๔ ตารางวา และบริจาคเงิน จำนวน ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท
๓. พลตำรวจโทประชา บูรณธนิต มอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๔ จำนวน ๗ ไร่ ๒ งาน ๗๔ ตารางวา และบริจาคเงินจำนวน ๙๐๐,๐๐๐ บาท
๔. นางปราณี บูรณธนิต มอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๕ จำนวน ๕ไร่ ๑ งาน ๔๐ ตารางวา
๕. นายเบี้ยว เมืองสถาน ร่วมกับชาวบ้านมอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๖ จำนวน ๕ ไร่ ๓ งาน ๒๔ ตารางวา
๖. ชาวบ้านร่วมกันมอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๗๙๔๙ จำนวน ๒ ไร่ ๓ งาน
กรมสามัญศึกษา (สมัยนั้น) แต่งตั้งนายปลิว เนตรแก้ว วุฒิ กศ.บ. ผู้ช่วยครูใหญ่โรงเรียนงิ้วรายบุญมีรังสฤษฏ์ มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนพลอยจาตุรจินดา เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ได้ จำนวน ๙๐ คน โรงเรียนได้รับความร่วมมือช่วยเหลืออย่างดียิ่งจาก นายกร จาตุรจินดา พลตำรวจโทประชา บูรณธนิต เจ้าอาวาสวัดหลวงประชาบูรณะ คณะกรรมการวัด และประชาชนตำบลท่าพระยา และตำบลใกล้เคียงช่วยกันพัฒนากิจการต่างๆ ของโรงเรียนเจริญขึ้นเป็นลำดับ

สัญลักษณ์
---------

### ตราประจำโรงเรียน

เรือนแหวนหัวพลอย มงกุฎครอบ

### ปรัชญาประจำโรงเรียน

ปัญญา นรานัง รัตนัง (ปัญญาเป็นรัตนะของเหล่านรชน)

### คำขวัญประจำโรงเรียน

ซื่อสัตย์ กตัญญู รู้หน้าที่

### สีประจำโรงเรียน

สีชมพู - เขียว

### อักษรย่อชื่อโรงเรียน

พ.จ.จ.

อ้างอิง
-------
ญี่ปุ่นและตองงามีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ญี่ปุ่นเป็นผู้นำด้านการให้ความช่วยเหลือตองงาในด้านเทคโนโลยี รัฐบาลญี่ปุ่นอธิบายถึงความสัมพันธ์กับตองงาว่า "ดีเยี่ยม" และเพิ่มเติมว่าราชวงศ์ญี่ปุ่นและราชวงศ์ตองงามีพัฒนาการของความสัมพันธ์ที่จริงใจและส่วนตัวในแต่ละปี ญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในสี่ประเทศที่มีสถานทูตในนูกูอาโลฟา ขณะที่ตองงาก็มีสถานทูตในโตเกียว

ในช่วงต้น ค.ศ. 2009 ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศที่สี่ที่มีสถานทูตในตองงา (ต่อจากออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสาธารณรัฐประชาชนจีน) โดยในเดือนมีนาคม ยาซูโอะ ทากาเสะเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำตองงาคนแรก และเขายังเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นที่มีถิ่นพำนักในประเทศพอลินีเซียคนแรกอีกด้วย

การเปิดสถานทูตนำมาสู่คำอธิบายของการเพิ่มขึ้นของความช่วยเหลือด้านการพัฒนาของญี่ปุ่นในแปซิฟิก

การเยี่ยมเยียนระหว่างรัฐ
------------------------

ในเดือนพฤษภาคม 2009 นายกรัฐมนตรีตองงาเฟเลติ เซเวเลได้รับการต้อนรับจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะในการสนทนาระดับภูมภาคเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือ

สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 (พระมหากษัตริย์ตองงาระหว่าง ค.ศ. 1965–2006) เคยเสด็จเยือนญี่ปุ่นเจ็ดครั้ง

การค้า
------

ใน ค.ศ. 2013 ตองงาส่งออกสินค้าไปยังญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฟักทองและปลาทูน่าคิดเป็นมูลค่า 146 ล้านเยน ขณะที่ตองงานำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรคิดเป็นมูลค่า 460 ล้านเยน และญี่ปุ่นเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของตองงา

คณะผู้แทนทางทูต
---------------

ญี่ปุ่นส่งเอกอัครราชทูตที่เป็นข้าราชการทางการทูตมายังตองงาเท่านั้น ในทางกลับกันตองงาเคยมีเอกอัครราชทูตเป็นเชื้อพระวงส์ได้แก่เจ้าชายตูโปโตอา อูลูกาลาลา (ค.ศ. 2010–12) ซึ่งดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมารในขณะนั้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "Japan-Tonga Relations", Japanese Ministry of Foreign Affairs
2. ↑  "King attends reception for new Japanese Embassy" เก็บถาวร 2011-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Matangi Tonga, May 30, 2009
3. ↑  "First resident Japanese Ambassador in Tonga" เก็บถาวร 2011-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Matangi Tonga, March 20, 2009
4. ↑  "Japan to lay out new development assistance to Pacific at PALM". *Radio New Zealand International*. May 21, 2009. สืบค้นเมื่อ October 6, 2011.
5. ↑  "Pacific Leaders call on Japan for leadership in Water and Sanitation" เก็บถาวร 2011-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Matangi Tonga, May 21, 2009
6. ↑  "Emperor Akihito welcomes Pacific Islands leaders" เก็บถาวร 2011-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Matangi Tonga, May 22, 2009
7. ↑  "Tonga's Crown Prince New Ambassador to Japan | Pacific Islands Report". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-11. สืบค้นเมื่อ 2021-11-11.
ภาพสะพานมาร์โก โปโลในอดีต
**สะพานมาร์โก โปโล** หรือ **สะพานหลูโกว** (อังกฤษ: Marco Polo Bridge, Lugou Bridge; จีนตัวย่อ: 卢沟桥; จีนตัวเต็ม: 盧溝橋; พินอิน: *Lúgōu Qiáo*) เป็นสะพานหินโค้งเชื่อมต่อที่เก่าแก่ที่สุดของกรุงปักกิ่ง เป็นสะพานข้ามแม่น้ำหย่งติ้ง (永定河; *ปัจจุบันแม่น้ำแห่งนี้ได้เหือดแห้งไปหมดแล้ว*) ตั้งในเขตเฟิงไถ (丰台区) ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงปักกิ่ง ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 15 กิโลเมตร เริ่มสร้างในสมัยจักรพรรดิจินซีจง ในยุคราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1189) ได้รับการบูรณะซ่อมแซมในสมัยราชวงศ์หมิง หลังได้รับความเสียหายจากอุทกภัยก็มีการบูรณะใหม่อีกครั้งในสมัยจักรพรรดิคังซี แห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1698) โดยที่มาของชื่อ มาจากมาร์โก โปโล นักเดินทางชาวอิตาเลียนในศตวรรษที่ 13 ที่ได้เดินทางมายังประเทศจีนในขณะนั้น และได้พรรณาถึงความงามของสะพานแห่งนี้จนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก 

สะพานมาร์โก โปโลมีความยาว 266.5 เมตร กว้าง 7.5 เมตร ประกอบด้วยตอม่อหิน 11 ต้น และช่องโค้งใต้สะพาน 11 ช่อง ตัวสะพานทั้งหมดทำด้วยแท่งหิน โดยใช้ตะขอเงินเชื่อมต่อในจุดที่สำคัญ นับว่าเป็นสะพานหินโบราณที่ยาวที่ในพื้นที่ภาคเหนือของจีน บนราวสะพานจะมีการแกะสลักหินเป็นลวดลายที่วิจิตรงดงาม และสิงโตหินแกะสลักที่ขึงขังอยู่เต็มราวสะพาน นับได้ว่าเป็นสิ่งปลูกสร้างโบราณที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์และศิลปะอย่างยิ่ง 

ในด้านประวัติศาสตร์ สะพานมาร์โก โปโลยังเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 ที่กินระยะเวลายาวนานกว่า 8 ปี โดยเริ่มต้นจากปืนที่ทหารแห่งกองทัพคณะปฏิวัติแห่งชาติจีนยิงใส่ทหารแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ซึ่งเหตุการณ์นี้เรียกว่า "เหตุการณ์สะพานมาร์โก โปโล" (盧溝橋事變)

รูปภาพ
------

* สะพานมาร์โก โปโล
* สะพานมาร์โก โปโลในปัจจุบันสะพานมาร์โก โปโลในปัจจุบัน
* สิงโตหินบนสะพานสิงโตหินบนสะพาน
* ด้านข้างของสะพานด้านข้างของสะพาน
* อนุสรณ์สถานจักรพรรดิคังซีบูรณะสะพานจากเหตุการณ์อุทกภัยอนุสรณ์สถานจักรพรรดิคังซีบูรณะสะพานจากเหตุการณ์อุทกภัย
* ภาพสลักด้านตะวันออกของสะพานภาพสลักด้านตะวันออกของสะพาน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Damian Harper and Daniel McCrohan. *Lonely Planet China.* Lonely Planet, 2007. ISBN 978-1740599153. p. 176.
2. ↑  Li, Lillian M. (2007). *Fighting Famine in North China: State, Market, and Environmental Decline, 1690s-1990s*. Stanford University Press. pp. 41–43. ISBN 0-8047-5304-0.
3. ↑  中国历史常识 Common Knowledge about Chinese History pp 185 ISBN 962-8746-47-2
4. ↑  Japanese War History library (Senshi-sousyo)No.86 [Sino-incident army operations 1 until 1938 Jan.] Page138

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์ มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ:  

Lugou Bridge (หมวดหมู่)

* สะพานมาร์โก โปโล ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
* Marco Polo Bridge at China.org.cn
* Marco Polo Bridge at Travel China

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |

พิกัดภูมิศาสตร์: 39°50′57″N 116°12′47″E﻿ / ﻿39.84917°N 116.21306°E﻿ / 39.84917; 116.21306
**วงศ์ปลากระบอก** (วงศ์: Mugilidae (/มู-จิ-ลิ-ดี/)) เป็นปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับ Mugiliformes นับเป็นวงศ์เดียวที่อยู่ในอันดับนี้

ปลากระบอกมีรูปร่างโดยรวมเรียวยาวค่อนข้างกลมเป็นทรงกระบอก ปากเล็ก มีครีบหลัง 2 ตอน เป็นปลาที่พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล มีตาทรงกลมโต พบทั่วไปในทั้งในทวีปยุโรป, อเมริกาเหนือ และทวีปเอเชีย เช่น อินโด-แปซิฟิก, ฟิลิปปิน และออสเตรเลีย มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง มีความปราดเปรียวว่องไว เกล็ดโดยมากเป็นสีเงินเหลือบเขียวหรือเทาขนาดใหญ่

ปลากระบอก สามารถแบ่งออกได้เป็นสกุล 17 สกุล ประมาณ 80 ชนิด โดยมีชนิดที่สำคัญ ๆ เป็นที่รู้จักกันดี อาทิ ปลากระบอกท่อนใต้ (*Liza vaigiensis*), ปลากระบอกดำ (*L. parsia*), ปลากระบอกขาว (*L. seheli*) เป็นต้น

เป็นปลาที่เป็นที่นิยมในการตกปลา และเป็นปลาเศรษฐกิจ มีการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในในเชิงการประมง

### สกุล

* *Agonostomus* (3 ชนิด)
* *Aldrichetta* (มีชนิดเดียว)
* *Cestraeus* (3 ชนิด)
* *Chaenomugil* (มีชนิดเดียว)
* *Chelon* (3 ชนิด)
* *Crenimugil* (2 ชนิด)
* *Joturus* (มีชนิดเดียว)
* *Liza* (24 ชนิด)
* *Moolgarda* (มีชนิดเดียว)
* *Mugil* (17 ชนิด)
* *Myxus* (4 ชนิด)
* *Neomyxus* (2 ชนิด)
* *Oedalechilus* (2 ชนิด)
* *Rhinomugil* (2 ชนิด)
* *Sicamugil* (2 ชนิด)
* *Valamugil* (9 ชนิด)
* *Xenomugil* (มีชนิดเดียว)

โดยที่ปลากระบอก มีชื่อเรียกในภาษาไทยแตกต่างออกไปตามแต่ละท้องที่ อาทิ ในภาษาใต้จะเรียกว่า "กระเมาะ", "ละเมาะ", "ยมก" หรือ "มก" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ชนิดปลาที่นิยมเลี้ยง: ปลาไทย โดย นายเมฆ บุญพราหมณ์ ตามสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่มที่ 7 จากสนุกดอตคอม
3. ↑  เก็บถาวร 2011-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กระบอก ๒ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลากระบอก**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Mugiliformes (อังกฤษ)


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ  ***Mugiliformes***
**ไข่อีสเตอร์** (อังกฤษ: Easter egg) เป็นคำที่ใช้อธิบายข้อความ, รูปภาพ หรือคุณลักษณะเชิงโต้ตอบที่ตั้งใจให้เกิดขึ้นที่ซ่อนอยู่ในวิดีโอเกม, ภาพยนตร์ หรืออื่น ๆ โดยปกติจะอยู่ในสื่ออิเล็กทรอนิกส์ คำที่ใช้ในลักษณะนี้ได้รับการประกาศเกียรติคุณเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2522 โดย สตีฟ ไรท์ ผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาซอฟต์แวร์ในแผนกผู้บริโภคของอาตาริ เพื่ออธิบายข้อความที่ซ่อนอยู่ในวิดีโอเกม *Adventure* ของ Atari ซึ่งอ้างอิงถึงการล่าไข่อีสเตอร์

จากข้อมูลโดยผู้ออกแบบเกม วอร์เรน รอบิเนตต์ คำนี้คิดขึ้นโดยฝ่ายบุคลากรของอาตาริ สำหรับใช้ในบริบทของสื่อ ที่รู้สึกตื่นตัวกับข้อความลับที่รอบิเนตต์ซ่อนไว้ในเกม *แอดเวนเชอร์* เกม*แอดเวนเชอร์*ของอาตาริ ออกจำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1979 มีไข่อีสเตอร์อย่างแรกที่ค้นพบโดยผู้เล่น โดยสิ่งที่ซ่อนอยู่คือชื่อของโปรแกรมเมอร์ที่สร้างเกม วอร์เรน รอบิเนตต์ ต่อมา รอบิเนตต์ใส่ไข่อีสเตอร์ในขั้นตอนการพัฒนาเพื่อให้งานของเขาเป็นที่จดจำ เนื่องจากขณะนั้นอาตาริเก็บชื่อของโปรแกรมเมอร์ไว้เป็นความลับมาตลอด ใน ค.ศ. 2004 พบไข่อีสเตอร์ในเกม *วิดีโอวิซบอล* เกมสำหรับเครื่องแฟร์ไชลด์แชนเนิลเอฟ แสดงชื่อนามสกุลของโปรแกรมเมอร์ แบรดลีย์ รี้ด-เซลท์

การกระทำเช่นนี้คล้ายกับการซ่อนลายเซ็นลับไว้ เช่น การที่ดิเอโก ริเวรา ใส่ชื่อตนเองในจิตรกรรมฝาผนังของเขา การปรากฏตัวของอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก การปรากฏของฟริตซ์ในผลงานของคริส แวน ออลสเบิร์ก และ "ฮิดเดนมิกกีส์" ที่พบได้ทั่วดิสนีย์พาร์ก

ภาพยนตร์
--------

Easter Egg ถ้าแปลตามตัวแล้วมันคือ ไข่ในเทศกาลอีสเตอร์ ซึ่งคนส่วนใหญ่มักนำไข่ หรือ ของรูปทรงกลมมาทาสีข้างในสอดไส้ด้วยของที่ระลึก ขนม หรือของขวัญ เป็นสัญลักษณ์แห่งการเกิดใหม่ ส่วนในโลกภาพยนตร์ความหมายของ Easter Egg คือจุดเชื่อมโยงไปยังหนังในจักรวาลเดียวกัน มุกล้อเลียน หรือข้อความลับที่ซ่อนอยู่ตามจุดต่างๆ ของภาพยนตร์มีทั้งบอกอย่างโจ่งแจ้ง บางครั้งก็ซ่อนไว้อย่างแนบเนียน แต่ละจุดมีความหมายซึ่งต้องอาศัยแฟนหนังตัวจริงมาเฉลย จนบางปริศนาต้องให้ผู้สร้างออกมาเฉลยเองก็มี ภาพยนตร์ที่นิยมนำรูปแบบของ Easter Egg มาใส่ไว้ในเนื้อเรื่องยุคแรก ๆ คือ ภาพยนตร์ของดิสนีย์ ที่มักจะนำสัญลักษณ์ของมิกกี้เมาส์มาซ่อนไว้ตามจุดต่างๆให้แฟนหนังได้ค้นหา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Wolf, Mark J. P. (2012). *Encyclopedia of Video Games: The Culture, Technology, and Art of Gaming*. ABC-CLIO. p. 177. ISBN 9780313379369.
2. ↑  Merrill, Arthur. "Warren Robinett Interview: A. Merrill's Talks to the Programmer of "Adventure" for the Atari 2600". Arthur's Hall of Viking Manliness. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 22, 2010. สืบค้นเมื่อ March 20, 2013.
3. ↑  Salen, Katie; Zimmerman, Eric (2006). "Adventure as a Video Game. Adventure for the Atari 2600". *The Game Design Reader: A Rules of the Play Anthology*. Cambridge, Mass.: MIT Press. pp. 690–713 (here p. 713). ISBN 0-262-19536-4. OCLC 58919795.
4. ↑  "The Greatest Easter Eggs in Gaming".
5. ↑  "Warren Robinett Interview: A. Merrill's Talks to the Programmer of "Adventure" for the Atari 2600". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 22, 2010. สืบค้นเมื่อ March 11, 2015.
6. ↑  . `{{cite web}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
**ไข้ป้าง** เป็นผลงานเดี่ยวชุดแรกของ นครินทร์ กิ่งศักดิ์ ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537 ก่อนหน้าอัลบั้มชุด *ไข้ป้าง* นครินทร์เป็นที่รู้จักในนามวง ไฮดร้า ร่วมกับ ธนา ลวสุต จากอัลบั้มชุดเดียวของวง *อัศเจรีย์* ในปี พ.ศ. 2535 แต่ท้ายที่สุดทั้งคู่ก็ยุบวง  อัลบั้มชุดนี้ นครินทร์ได้ทำให้แนวเพลง อัลเทอร์เนทีฟ มีสีสันมากขึ้นด้วยและ และยังมีเพลงที่ฮิตจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่ *สบายดี* *ประตู* และ *ประตู* ในปีเดียวกันนี้นครินทร์ยังได้รับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์เพลงไทย บริษัท โซนี่มิวสิค(ประเทศไทย) อีกด้วย นครินทร์ยังได้มีโอกาสนำผลงานไปแสดงในงานเทศกาลดนตรี "Tokyo Music Festival "โดยหน้าปกอัลบั้มไข้ป้างยังได้ ท้วม ทรนง นักแสดงอาวุโสมาร่วมในหน้าปกชุดนี้ด้วย  ในปีเดียวกันนี้ยังตรงกับการปล่อยอัลบั้มชุดแรกของวง โมเดิร์นด็อก ในส่วนของหน้าปกอัลบั้ม อภิชัย ตระกูลเผด็จไกร เป็นผู้ถ่ายหน้าปกอัลบั้ม และดำเนินการออกแบบโดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์ เอง ทั้งนี้วง ztodio tomo ก็ได้มีส่วนร่วมในการออกแบบหน้าปกด้านใน

| ลำดับ | ชื่อเพลง | ยาว |
| --- | --- | --- |
| 1. | "สบายดี" | 4:09 |
| 2. | "ปีหน้า" | 3:45 |
| 3. | "เอิ้อมไม่ถึง" | 3:51 |
| 4. | "คุยกับตัวเอง" | 3:34 |
| 5. | "ประตู" | 3:21 |
| 6. | "ที่ว่าการอำเภอ" | 4:21 |
| 7. | "คำตอบ" | 3:38 |
| 8. | "นานๆที" | 3:23 |
| 9. | "วันที่เลวร้าย" | 4:11 |
| 10. | "เลิกคอย" | 1:56 |
| 11. | "อยากเด็ก" | 2:58 |

เกร็ดสาระอัลบั้ม
----------------

* ชื่ออัลบั้มไข้ป้างเป็นการล้อเหตุการณ์ในช่วงเวลานั้นที่มักมีการยิงผู้นำชุมชนหลายแห่ง จนนักข่าวพาดหัวและเรียกกันเล่นๆว่า *ไข้โป้ง* (โป้งมาจากเสียงปืน)

จากการเล่นคอนเสิร์ตที่ลานเพลิน7สี หมอชิต ปี พ.ศ.2538 ที่มีเหล่าบรรดาวัยรุ่นและนักเรียนอาชีวศึกษาเข้ามาชมกันเป็นจำนวนมากจึงมีการกระทบกระทั่งและยกพวกตีกันเช้าวันรุ่งขึ้น นสพ.ไทยรัฐพาดหัวข่าวว่า คอนเสิร์ตไข้ป้าง กลายเป็นไข้โป้ง นักเรียนนักเลงตีกันเละ

อ้างอิง
-------

1. ↑  30เพลงโดด ในยุคอัลเทอร์เนทีฟ
2. ↑  ไข้ป้าง
3. ↑  เกร็ดน่ารู้ของหน้าปกอัลบั้มไข้ป้าง
4. ↑  Disco(ver)graphy : #2 ไข้ป้าง
**บ้านผีสิง** เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายใน ค.ศ. 2006 กำกับโดย จิล คีนัน อำนวยการสร้างโดย โรเบิร์ต เซเม็กคิส และ สตีเวน สปีลเบิร์ก ฉายในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 ส่วนประเทศไทย 31 ตุลาคม ค.ศ. 2006 เป็นครั้งแรกหลังจากเรื่อง เจาะเวลาหาอดีต ภาค 3 ที่ทั้งคู่ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง โดยเป็นเป็นผู้อำนวยการสร้างด้วยกัน ภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 2 ที่ใช้เทคนิคใหม่ในการสร้าง โดยเรื่องแรกที่ใช้เทคนิคใหม่ในการสร้างคือเรื่อง โพลาร์ เอ็กซ์เพลส โดยผู้อำนวยการสร้าง Robert Zemeckis

เรื่องย่อ
---------

ผู้พากย์เสียง
-------------

* มิตเซล มัซโซ พากย์เป็น ดัสติน เจ "ดีเจ" วอลเตอร์

* แซม เลอร์เนอร์ พากย์เป็น ชาร์เลส "เชาว์เดอร์"

* สเปนเซอร์ ล็อก พากย์เป็น เจนนิเฟอร์ "เจนนี่" เบ็นเน็ตต์

* สตีฟ บุสเซมี่ พากย์เป็น โฮเรซ เน็บเบอร์แคร็กเก้อร์

* Jon Heder พากย์เป็น เรจินัลด์ "สกัล" สกัลลิสกี้

การเข้าฉาย
----------

ในงานแถลงข่าว การจัดจำหน่ายของบริษัท Columbia ที่สำนักงานใหญ่นครนิวยอร์ก เมื่อต้นเดือน พฤษภาคม ปี 2006 เป็นการฉายครึ่งแรกของภาพยนตร์ รวมทั้งรายชื่อผู้พากย์เสียง เช่น Steve Buscemi นิค แคนนอน Maggie Gyllenhaal เควิน เจมส์ เจสัน ลี Catherine O'Hara Kathleen Turner และ Fred Willard

ผู้กำกับ จิล คีนัน ได้รับรางวัลชนะเลิศของUCLA สำหรับ แอนิเมชันสยองขวัญ-แฟนตาซี

เวอร์ชัน ดิจิตอล สามมิติ
------------------------

โพลาร์ เอ็กซ์เพลส เป็นภาพยนตร์สามมิติที่ถูกสร้างขึ้นและจำกัดพิเศษในการฉายระบบดิจิตอลสามมิติ และระบบเสียงสมจริงแทนระบบเก่า ขณะที่ภาพยนตร์เรื่อง โพลาร์ เอ็กซ์เพลส ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ไอแมกซ์ มีจอภาพใหญ่ ขนาดฟิลม์ 70 มิลิเมตร ส่วนบ้านผีสิง (Monster House) ฉายประมาณ 200 โรงภาพยนตร์ พร้อมอุปกรณ์ใหม่ คือแว่นสามมิติ ในระบบดิจิตอลภาพสามมิติ ซึ่งกรรมวิธีนี้ไม่มีในภาพยนตร์ทั่วไป แต่เป็นระบบดิจิตอลอย่างเดียว เป็นจุดเริ่มต้นของระบบดิจิตอลสามมิติ และได้สร้างปรากฏการ์ณสามมิติที่มีความหลากหลายมากขึ้นสำหรับการฉายภาพยนตร์ สำหรับสตูดิโอที่ฉายจะมีชื่อขึ้นว่า Imageworks 3D

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Monster House". British Board of Film Classification. June 16, 2006. สืบค้นเมื่อ October 28, 2012.
2. 1 2  "Monster House". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ November 12, 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**บ้านผีสิง (ภาพยนตร์)**

* เว็บไซต์ทางการ
* *Monster House* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *Monster House* ที่ออลมูวี
* *Monster House* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
* *Monster House* ที่รอตเทนโทเมโทส์
ระวังสับสนกับ กล้องโทรทรรศน์ไอแซก นิวตัน
 แผนภาพเส้นทางแสง ในรูปนี้ แสงของวัตถุมาจากด้านซ้าย
**กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตัน** (Newtonian telescope หรือ Newtonian reflector) เป็น กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง ประเภทหนึ่งที่คิดค้นโดย ไอแซก นิวตัน โดยที่ด้านหนึ่ง (ปลายสุด) ของลำกล้องเปิดโล่ง และฝั่งตรงข้าม (ก้นลำกล้อง) เป็นกระจกเงาปฐมภูมิซึ่งเป็นกระจกเงาเว้า แล้วมีการวางกระจกเงาทุติยภูมิซึ่งเป็นกระจกเงาราบไว้ที่กลางลำกล้องเพื่อสะท้อนแสงเป็นมุมตั้งฉากไปยังส่วนหูกล้องแล้วผ่านเลนส์ใกล้ตาที่วางไว้นอกลำกล้องเพื่อทำการส่องมองจากตรงนั้น

ภาพรวม
------

กล้องโทรทรรศน์ชนิดนี้ตัวแรกซึ่งประดิษฐ์โดยไอแซก นิวตัน สร้างขึ้นใน ปี 1668 ในเวลานั้นกล้องโทรทรรศน์ชนิดนี้ได้รับความนิยมเนื่องจากประสิทธิภาพดีกว่ากล้องโทรทรรศน์แบบเค็พเพลอร์

กระจกเงาเว้า (ในอุดมคติ) คือทรงพาราโบลา แต่เนื่องจากถ้ารูรับแสงไม่ใหญ่และความยาวโฟกัสยาว ความแตกต่างจากทรงกลมจะน้อยมาก และการทำกระจกเงาให้เป็นทรงพาราโบลานั้นมีค่าใช้จ่ายสูงมาก ดังนั้นจึงมักใช้กระจกเงาทรงกลมแทน

"กระจกเงาทุติยภูมิ" เอียง 45 องศากับแกนเชิงแสง ดังนั้น จึงเรียกอีกอย่างว่า "กระจกเงาเอียง" ซึ่งทำเป็นรูปวงรีที่จะมองเห็นเสมือนเป็นรูปวงกลมเมื่อมองจากภายในลำกล้อง

ทั้งกระจกเงาปฐมภูมิและกระจกเงาทุติยภูมิเฉียงอาจทำโดยชุบด้วยโลหะ เช่น อะลูมิเนียม หรือสำหรับผลิตภัณฑ์ระดับสูงอาจใช้ แก้วทนความร้อน เช่น ไพเรกซ์ ซึ่งมีการขยายตัวทางความร้อนต่ำ

เพื่อใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบที่ว่าไม่มี ความคลาดสี โดยทั่วไปเลนส์ใกล้ตาก็จะใช้แบบคุณภาพสูงที่มีความคลาดสีน้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  『天体望遠鏡のすべて'81年版』pp.50-57「歴史的な望遠鏡の光学精度を推理する」。
2. 1 2 3 4 5 6  『天体望遠鏡の作り方』pp.9-32「天体望遠鏡を作る楽しさ」。
3. 1 2 3  『天体望遠鏡の作り方』pp.101-134「100mm反射型望遠鏡の作り方」。
นะ มะฮากีริ
**ศาสนาพื้นบ้านพม่า** หมายถึงการเคารพบูชาเชิงศาสนาที่เป็นวิญญาณนิยม (Animism) และพหุเทวนิยม (Polytheism) ซึ่งบูชานะ (เทวดาที่มีรากฐานจากความเชื่อพื้นถิ่นและศาสนาฮินดู) และรวมถึงการบูชาบรรพบุรุษ ที่พบในประเทศพม่า ถึงแม้ว่าความเชื่อเกี่ยวกับ นะ จะมีต่างกันไปในภูมิภาคหรือแม้แต่ในระดับหมู่บ้านของพม่า แต่ก็มีความเชื่อหลายประการที่เป็นสากลในศาสนาพื้นบ้านพม่า

นะ เป็น "ghod" (วิญญาณหรือผีที่ได้รับการเคารพบูชาเป็นเทพเจ้า) ที่ปรากฏในรูปของมนุษย์ที่คอยปกปักดูแลสิ่งต่าง ๆ เมื่อบุคคลหนึ่งเสียชีวิตก็จะสามารถกลายเป็น นะ ได้ (คล้ายคลึงกับความเชื่อเรื่อง ผี ในศาสนาพื้นบ้านไทย-ลาว และ คามิ ในศาสนาชินโต)

ผู้ที่กลายเป็น นะ มักเสียชีวิตอย่างโหดร้ายน่ากลัว จึงทำให้พวกเขามีวิสัยความพยาบาท เชื่อกันว่า นะ สามารถควบคุมหรือเข้าสิงสัตว์ได้ เช่น เสือและจระเข้ วิญญาณเหล่านี้ยังสามารถพบในธรรมชาติ เช่นในหินหรือต้นไม้ โดยทั่วไป นะ ส่วนใหญ่ถูกมองว่าสามารถบันดาลปัญหาและฉุนเฉียวง่าย เพื่อให้ นะ สงบจึงมีการถวายอาหารและของเซ่นไหว้ต่าง ๆ

นะ รูปแบบเฉพาะหนึ่งเรียกว่า *ouktazaung* ที่มีหน้าที่ปกปักรักษาสมบัติ เป็นที่เล่าลือกันว่า *ouktazaung* จะล่อบุรุษไปหา คล้ายกับคติไซเรนในปกรณัมกรีก หากบุรุษใดโดน *ouktazaung* จับก็จะต้องอยู่เฝ้าสมบัตินั้นแทนและ *ouktazaung* ก็จะสามารถออกเร่ร่อนไปนอกบริเวณได้เป็นระยะเวลา 20 ปี ในแต่ละหมู่บ้านตามธรรมเนียมจะมี นะ ที่เป็นผู้ปกปักรักษาหมู่บ้าน เรียกว่า โบ้โบ้จี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rodrigue, Yves (1992). *Nat-Pwe: Burma's supernatural sub-culture*. Gartmore: Kiscadale. pp. 8–9.
**ซันโจ ซาเนโตมิ** (ญี่ปุ่น: 三条実美; 13 มีนาคม 1837 - 18 กุมภาพันธ์ 1891) เป็นขุนนางและรัฐบุรุษในราชสำนักของญี่ปุ่นในยุคการฟื้นฟูเมจิเขาดำรงตำแหน่งระดับสูงหลายตำแหน่งในรัฐบาลเมจิ

ประวัติ
-------

ภาพวาด ซันโจ ซาเนโตมิ
ซันโจเกิดในนครเกียวโตเป็นบุตรชายของ ไนไดจิง ซันโจ ซาเนสึมุ เขาดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในราชสำนักและกลายเป็นบุคคลสำคัญในฝ่ายต่อต้านตะวันตกและ ต่อต้านโทกูงาวะในขบวนการซนโนโจอิ เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ใน ค.ศ. 1882 และในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1882 ซันโจได้รับพระราชทานตำแหน่งเป็นโคชากุ (เจ้าชาย) ภายใต้ระบบขุนนางคาโซกุ ซันโจได้รับราชการจนกระทั่งมีการยกเลิกระบบไดโจกังใน ค.ศ. 1885 หลังจากมีการจัดตั้งระบบคณะรัฐมนตรีแล้วเขาได้กลายเป็นผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น

ใน ค.ศ. 1889 เมื่อนายกรัฐมนตรี คูโรดะ คิโยตากะ และคณะรัฐมนตรีลาออก ทำให้จักรพรรดิเมจิทรงแต่งตั้งซันโจให้เป็นหัวหน้ารัฐบาลอย่างเป็นทางการ และใน ค.ศ. 1890 เขาเข้ารับตำแหน่งในสภาขุนนางในรัฐสภาญี่ปุ่น ที่ตั้งขึ้นใหม่ตามรัฐธรรมนูญเมจิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  After the Meiji Constitution was adopted in 1890, a new system was established: "In case of death, incapacitation, resignation or removal of the prime minister, a member of the cabinet shall serve as acting prime minister until the next prime minister is formally appointed." Today Sanjō’s government is generally regarded as continuation of Kuroda’s.
กล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียงกล้องแรก ขนาด 60 ซม.
แผนภาพเส้นทางเดินของแสง
**กล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียง** (อังกฤษ: Ritchey–Chrétien telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงประเภทหนึ่งที่จอร์จ วิลลิส ริตชี และอ็องรี เครเตียง เป็นผู้คิดค้นขึ้น

ประวัติการคิดค้น
----------------

จอร์จ วิลลิส ริตชี มีความสนใจดาราศาสตร์ตั้งแต่ยังเด็ก เนื่องจากพ่อของเขาทำงานให้แก่บริษัทผู้ผลิตเครื่องจักรและเป็นแฟนตัวยงของดาราศาสตร์

กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันที่ใช้กระจกเงาทรงพาราโบลาบานเดียวมีมุมมองที่ไม่กว้าง ส่วนกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็งที่มีกระจกเงาทุติยภูมิทรงไฮเพอร์โบลาแบบนูนก็เช่นกัน ริตชีได้ร่วมมือกับอ็องรี เครเตียง เพื่อสร้างกล้องโทรทรรศน์ที่มีมุมมองกว้างซึ่งพัฒนาขึ้นมาจากกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็งเดิม โดยพยายามปรับแก้ความคลาดทรงกลมและความคลาดแบบโคมาที่ผิวของกระจกเงาทั้ง 2 บาน โดยทำให้พื้นผิวเป็นแบบคลาดทรงกลมอันดับสูงที่ใกล้เคียงพื้นผิวทรงไฮเพอร์โบลาทั้งบนกระจกเงาปฐมภูมิและกระจกเงาทุติยภูมิ และใช้เลนส์ไร้ความคลาดทรงกลม ผลงานนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์

กล้องโทรทรรศน์ขนาด 102 ซม. ที่ติดตั้งที่หอดูดาวกองทัพเรือสหรัฐในปี 1934 เป็นกล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียงที่ริตชีเป็นผู้สร้างเอง ความยาวโฟกัสเป็น 680 ซม. อย่างไรก็ตาม กล้องนี้มีความโค้งสนามมาก

โครงสร้าง
---------

กระจกเงาปฐมภูมิเป็นกระจกเงาเว้า ส่วนกระจกเงาทุติยภูมิเป็นกระจกเงานูน โดยทั้งสองกระจกเงามีรูปร่างคล้ายพื้นผิวทรงไฮเพอร์โบลา มีลักษณะคล้ายกับกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง แต่การปรับแก้ความคลาดนั้นแตกต่างกันมาก เนื่องจากไม่มีความคลาดทรงกลมและความคลาดแบบโคมา ดังนั้นจึงคมชัดแม้ที่บริเวณริมขอบเขตการมองเห็น อย่างไรก็ตาม กล้องชนิดนี้ก็มีความโค้งสนามและความคลาดเอียงอย่างมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  吉田正太郎 (1988), *天文アマチュアのための望遠鏡光学・反射編*, 誠文堂新光社, pp. 1–34, ISBN 978-4416288139
2. ↑  『増補天体写真テクニック』pp.26-32「望遠鏡のいろいろ」。
3. 1 2  吉田正太郎 1988.
กล้อง LBT ที่ใช้กระจกโค้ง 2 ข้างในการรวมแสง
**กล้องโทรทรรศน์เชิงแสง** (optical telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์ประเภทหนึ่งที่ทำงานกับแสงในช่วงคลื่นที่ตามนุษย์มองเห็นเป็นหลัก ทำหน้าที่รวบรวมแสงเข้าที่จุดโฟกัสเพื่อสร้างภาพขยาย อาจใช้สำหรับการสังเกตการณ์ด้วยตาโดยตรง หรือเพื่อสร้างภาพถ่าย หรืออาจบันทึกข้อมูลโดยผ่านเซนเซอร์รูปภาพ

กล้องโทรทรรศน์เชิงแสงมีสามประเภทหลักโดยแบ่งตามโครงสร้าง ดังนี้:

* กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสง: ใช้เลนส์หักเหแสง และอาจใช้ปริซึมด้วยเล็กน้อย
* กล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสง: ใช้กระจกเงาเพื่อสะท้อนแสง
* กล้องโทรทรรศน์แบบผสม: รวมเลนส์และกระจกเข้าด้วยกัน

ความสามารถในการแยกแยะรายละเอียดภายในภาพของกล้องโทรทรรศน์เชิงแสงนั้นสัมพันธ์โดยตรงกับเส้นผ่านศูนย์กลาง (หรือ รูรับแสง) ของ เลนส์ใกล้วัตถุ (เลนส์หลักหรือกระจกที่รวบรวมและโฟกัสแสง) และความสามารถในการรวบรวมแสงนั้นสัมพันธ์กับพื้นที่ของเลนส์ใกล้วัตถุ ยิ่งเลนส์ใกล้วัตถุมีขนาดใหญ่ กล้องโทรทรรศน์จะรวบรวมแสงได้มากขึ้น และให้รายละเอียดที่ละเอียดยิ่งขึ้น

กล้องส่องทางไกล เช่น กล้องตาเดียว และ กล้องสองตา นั้นถือเป็นกล้องโทรทรรศน์เชิงแสง ซึ่งนอกจากจะใช้ในดาราศาสตร์เชิงสังเกตการณ์แล้ว ยังอาจถูกใช้สำหรับกิจกรรมกลางแจ้ง เช่น ปักษีวิทยา การเดินอากาศ การล่า การสอดแนม และกิจกรรมในร่มหรือกึ่งกลางแจ้ง เช่น การชมศิลปะการแสดงหรือกีฬา

 กล้องโทรทรรศน์เชิงแสงที่หอดูดาวปารานัล ใช้เลเซอร์ช่วยในการปรับแก้ภาพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  พจนานุกรมดาราศาสตร์ - สมาคมดาราศาสตร์ไทย
**วงศ์อิกัวนา** (อังกฤษ: Iguana) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานประเภทกิ้งก่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อว่า Iguanidae มีลักษณะเด่น คือ ทุกชนิดมีรยางค์ขา มีเกล็ดปกคลุมด้านหลังและด้านท้องของลำตัว บางชนิดมีเกล็ดขนาดใหญ่และเรียงตัวซ้อนเหลื่อมกันและบางชนิดมีเกล็ดขนาดเล็กและเรียงตัวต่อเนื่องกัน ไม่มีกระดูกในชั้นหนัง กระดูกหัวไหล่มีกระดูกอินเตอร์คลาวิเคิลเป็นรูปตัวที (T) และมีกระดูกไหปลาร้ารูปร่างโค้ง ส่วนใหญ่มีหางยาวและบางชนิดสามารถปล่อยให้หลุดจากลำตัวได้ แต่ตำแหน่งในการปล่อยหางไม่แน่นอน พื้นผิวด้านนอกของลิ้นมีตุ่ม ฟันที่ขากรรไกรเกาะติดกับร่องที่ขอบด้านในของกระดูก กระดูกพเทอรีกอยด์มีฟันหรือไม่มีฟัน

วงศ์อิกัวนาแบ่งออกได้เป็น 8 วงศ์ย่อย แบ่งออกได้เป็น 44 สกุล และพบมากกว่า 672 ชนิด โดยชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ อิกัวนาเขียว (*Iguana iguana*) ที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และอิกัวนาทะเล (*Amblyrhynchus cristatus*) ที่อาศัยอยู่ตามเกาะต่าง ๆ ในหมู่เกาะกาลาปากอส

การจำแนก
--------

แบ่งได้เป็น 8 วงศ์ย่อย 

* Corytophaninae
* Crotaphytinae
* Hoplocercinae
* Iguaninae
* Oplurinae
* Phrynosomatinae
* Polychrotinae
* Tropidurinae

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตรวจตลาดอีกัวน่าวันนี้! กิ้งก่าตกกระป๋อง". ไทยรัฐ. 7 November 2009. สืบค้นเมื่อ 7 March 2015.
2. ↑  "สุดหล้าฟ้าเขียวปี 11 เอกวาดอร์ - กาลาปากอส". ช่อง 3. 7 November 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-16. สืบค้นเมื่อ 7 March 2015.
3. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา. *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ธันวาคม 2552. 458 หน้า. หน้า 375-379. ISBN 978-616-556-016-0

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Iguanidae***

* ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ในวิชาเคมีและฟิสิกส์ **ทฤษฎีอะตอม**คือทฤษฎีที่ว่าด้วยธรรมชาติของสสาร ซึ่งกล่าวว่า สสารทุกชนิดประกอบด้วยหน่วยเล็กๆ ที่เรียกว่า อะตอม ซึ่งตรงกันข้ามกับแนวคิดดั้งเดิมที่แบ่งสสารออกเป็นหน่วยเล็กหลายชนิดตามแต่อำเภอใจ แนวคิดนี้เริ่มต้นเป็นแนวคิดเชิงปรัชญาของชาวกรีกโบราณ (ดีโมครีตุส) และชาวอินเดีย ต่อมาได้เข้ามาสู่วิทยาศาสตร์กระแสหลักในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อมีการค้นพบในสาขาวิชาเคมีซึ่งพิสูจน์ว่า พฤติกรรมของสสารนั้นดูเหมือนมันประกอบขึ้นด้วยอนุภาคขนาดเล็ก

คำว่า "อะตอม" (จากคำกริยาในภาษากรีกโบราณว่า *atomos*, 'แบ่งแยกไม่ได้') ถูกนำมาใช้เรียกอนุภาคพื้นฐานที่ประกอบกันขึ้นเป็นธาตุเคมี เพราะนักเคมีในยุคนั้นเชื่อว่ามันคืออนุภาคมูลฐานของสสาร อย่างไรก็ดี เมื่อเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 การทดลองจำนวนมากเกี่ยวกับแม่เหล็กไฟฟ้าและสารกัมมันตรังสี ทำให้นักฟิสิกส์ค้นพบว่าสิ่งที่เราเรียกว่า "อะตอมซึ่งแบ่งแยกไม่ได้อีก" นั้นที่จริงแล้วยังประกอบไปด้วยอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอมอีกจำนวนมาก (ตัวอย่างเช่น อิเล็กตรอน โปรตอน และนิวตรอน) ซึ่งสามารถแยกแยะออกจากกันได้ อันที่จริงแล้วในสภาวะแวดล้อมสุดโต่งดังเช่นดาวนิวตรอนนั้น อุณหภูมิและความดันที่สูงอย่างยิ่งยวดกลับทำให้อะตอมไม่สามารถดำรงอยู่ได้เลยด้วยซ้ำ เมื่อพบว่าแท้จริงแล้วอะตอมยังแบ่งแยกได้ ในภายหลังนักฟิสิกส์จึงคิดค้นคำว่า "อนุภาคมูลฐาน" (elementary particle) เพื่อใช้อธิบายถึงอนุภาคที่แบ่งแยกไม่ได้ วิทยาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอมนี้เรียกว่า ฟิสิกส์อนุภาค (particle physics) ซึ่งนักฟิสิกส์ในสาขานี้หวังว่าจะสามารถค้นพบธรรมชาติพื้นฐานที่แท้จริงของอะตอมได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Berryman, Sylvia (2008). Edward N. Zalta (บ.ก.). *Ancient Atomism, The Stanford Encyclopedia of Philosophy*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แนวคิดนิยมอะตอม โดย S. Mark Cohen.
* ทฤษฎีอะตอม - ข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับทฤษฎีอะตอม โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับอิเล็กตรอนและไฟฟ้า
**อึ่งอ่าง** หรือ **อึ่ง** เป็นวงศ์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Microhylidae 

ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์นี้ คือ ตัวเต็มวัยจะมีสันพาดตามขวางที่เพดานปาก 2-3 สัน และส่วนต้นของท่อลมยืดยาวขึ้นมาที่พื้นล่างของอุ้งปาก มีกระดูกสันหลังหน้ากระดูกก้นกบมี 8 ปล้อง แต่ในบางชนิดจะมี 7 ปล้อง กระดูกสันหลังมีเซนทรัลเป็นแบบอย่างของโพรซีลัสหรือเป็นแบบอย่างของไดพลาสิโอซีลัส ลูกอ๊อดส่วนใหญ่มีช่องปากเล็กและซับซ้อน ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันในปาก ช่องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านท้ายตัวและในแนวกลางลำตัว กินอาหารแบบกรองกิน แต่ในบางชนิดจะมีฟันและมีจะงอยปาก

มีขนาดลำตัวแตกต่างกันมาก ตั้งแต่ 1 เซนติเมตร จนถึง 10 เซนติเมตร อาศัยทั้งอยู่บนบก, ในน้ำ และบนต้นไม้ ลำตัวมีรูปร่างแตกต่างไปกันหลากหลายตามสภาพแวดล้อมที่อาศัย เช่น ชนิดที่อาศัยบนต้นไม้จะมีส่วนปลายของนิ้วขยายออกเป็นตุ่ม ชนิดที่อาศัยอยู่ในโพรงดินจะมีลำตัวแบนราบและหัวกลมหลิม เป็นต้น มีรูปแบบการผสมพันธุ์ที่หลากหลาย ในบางชนิดมีการอาศัยแบบเกื้อกูลกันกับแมงมุมด้วย โดยอาศัยในโพรงเดียวกัน

การจำแนก
--------

แบ่งออกเป็น 10 วงศ์ย่อย มีประมาณ 64 สกุล พบประมาณ 436 ชนิด โดยชนิดที่พบได้บ่อยในประเทศไทย ได้แก่ อึ่งอ่างบ้าน (*Kaloula pulchra*), อึ่งอ่างหลังขีด (*K. mediolineata*) ขณะที่บางชนิดก็นิยมรับประทานกันเป็นอาหาร เช่น อึ่งปากขวด (*Glyphoglossus molossus*) เป็นต้น

**วงศ์ย่อย**

* Asterophryinae
* Brevicipitinae
* Cophylinae
* Dyscophinae
* Genyophryninae
* Melanobatrachinae
* Microhylinae
* Otophryninae
* Phrynomerinae
* Scaphiophryninae

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zweifel, Robert G. (1998). Cogger, H.G. & Zweifel, R.G.. ed. *Encyclopedia of Reptiles and Amphibians*. San Diego: Academic Press. pp. 102–103. ISBN 0-12-178560-2.
2. ↑  หน้า335-340, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Microhylidae***
ในแวดวงศึกษาศาสตร์ **การกวดวิชา** (หรือการติว/การท่องสอบ) เป็นการพยายามจดจำข้อมูลปริมาณมากในเวลาน้อยอย่างอุกอาจ นักเรียนมักใช้วิธีกวดวิชาเพื่อเตรียมสอบเพื่อให้ได้ผลสอบที่ดีขึ้นในเวลาสั้นๆ ในระยะยาวแล้ว นักศึกษาศาสตร์ไม่แนะนำวิธีดังกล่าวเพราะว่าพยายามจำจดเนื้อหาในเวลาสั้นๆจะทำให้ลืมเนื้อหาเร็วขึ้นและไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจในระยะยาว ในกวดวิชาได้ถือว่าเป็นส่วนสำคัญของสังคมไทยไปแล้วโดยมีโรงเรียนกวดวิชาเป็นจำนวนมาก ไม่เฉพาะแต่นักเรียนที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย การกวดวิชาเพื่อสอบเข้ารับราชการหรือรับตำแหน่งอื่นๆก็มี

สถานการณ์ที่พบการกวดวิชา
------------------------

การกวดวิชาพบมากก่อนการสอบในระยะเวลาสั้นๆ บางครั้ง นักเรียนอาจเลือกที่จะอ่านหนังสือท่องสอบเพียงแค่คืนเดียวก่อนการสอบ ในต่างประเทศ โดยเฉพาะในเครือจักรภพ มีการกวดวิชาหรือท่องหนังสืออย่างหนักในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการสอบ (revision week) ในประเทศไทย มีการกวดวิชาตามโรงเรียนกวดวิชาทั่วไปตลอดทั้งปี นอกจากนี้ยังมีการจ้างครูสอนพิเศษมากวดวิธีตามบ้านหรือสถานที่ต่างๆทั่วไป ผู้ปกครองอาจกวดวิชาให้บุตรหลานตนเอง นักเรียนก็อาจจะ "ติวสอบ" ตัวเองในช่วงก่อนการสอบสำคัญ เช่นการสอบเพื่อคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษา

การกวดวิชาในรูปแบบของวิธีการเรียน
---------------------------------

ในหนังสือ 'คำสาบของการศึกษา (The Curse of Education)' โดย H.E. Gorst การมีการกล่าวว่าการกวดวิชาหากทำไปพร้อมกับการเรียนอย่างสม่ำเสมอจะส่งผลที่ไม่ดีไม่แย่

ถึงแม้ว่าการกวดวิชาจะไม่ใช่วิธีเรียนที่ได้รับคำแนะนำแต่การกวดวิชาก็พบเห็นได้มากขึ้นเรื่อยๆเมื่อนักเรียนหรือนักศึกษาได้รับแรงกดดันให้เรียนดีในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา แรงกดดันด้านต่างๆ เช่นการที่นักเรียนต้องร่วมกิจกรรมมากมายนอกหลักสูตรหรือการที่ผู้เรียนมีภาระหน้าที่อื่นๆด้วยนั้น ส่งผลให้การกวดวิชาเป็นที่แพร่หลายมากขึ้น การกวดวิชาหรือการท่องหนังสือสอบจึงเป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการเตรียมสอบหรือการวัดผลอื่นๆ

ในการเรียนของนักเรียนมัธยม การกวดวิชาคือการท่องจำหรือหาสูตรลัดในการทำข้อสอบในเวลาสั้นๆ เหตุที่ต้องกวดวิชาเป็นเพราะว่าบริหารจัดการเวลาไม่ดี ทั้งนี้ อาจมีสูตรลัดหรือวิธีจำที่สถาบันกวดวิชาพัฒนาใช้ได้ผลกับนักเรียนบางรายอีกด้วย
ระบบย่อยอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง – กระเพาะอะโบมาซัมอยู่ล่างสุด
**อะโบมาซัม** หรือ **กระเพาะแท้** (อังกฤษ: abomasum หรือ maw, rennet-bag, reed tripe) เป็นกระเพาะอาหารลำดับที่ 4 และเป็นกระเพาะอาหารที่แท้จริงของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์ที่มีกระเพาะขนาดใหญ่มีความจุของกระเพาะมากเนื่องมาจากอาหารที่กินส่วนใหญ่เป็นพืช อาหารสัตว์หรืออาหารที่มีลักษณะหยาบ เช่น หญ้า ใบไม้ กิ่งไม้เล็ก ๆ รำหยาบ ฟาง เมล็ดธัญพืชทั้งเปลือก เป็นต้น ทำให้กระเพาะอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 4 ส่วน เรียงตามลำดับดังนี้ รูเมน (rumen) เรติคิวลัม (reticulum) โอมาซัม (omasum) และ อะโบมาซัม (abomasum)

คำว่า "อะโบมาซัม" มาจากภาษาละตินใหม่ ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษครั้งแรกในปี ค.ศ. 1706 โดยประกอบขึ้นจากคำว่า *ab-* + *omasum* มีความหมายว่า "ลำไส้ของวัว"

ลักษณะโครงสร้าง
---------------

อะโบมาซัม เป็นส่วนของกระเพาะที่มีต่อมสร้างน้ำย่อยที่ชั้นเยื่อเมือกเหมือนกันกับกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป มีลักษณะเหมือนลูกแพร์ (pear-shaped) มีความจุประมาณ 8% ของความจุกระเพาะทั้งหมด อะโบมาซัมจะมีขนาดเล็กลงเมื่อเปรียบเทียบกับกระเพาะรูเมนเมื่อสัตว์มีการเจริญเติบโตขึ้น กระเพาะแท้ในสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือ fundic region มีชั้นเยื่อเมือกลักษณะเป็นกลีบ (fold) ประมาณ 12 กลีบ ทำหน้าที่ขับกรดเกลือ (HCl) และเอนไซม์ชนิดต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางที่เป็นกรด และส่วนที่สองคือ pyloric region ผนังส่วนนี้จะคล้ายกับผนังกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป เป็นที่รวมของอาหารก่อนที่จะถูกบีบให้เป็นก้อน (bolus) โดยการรัดตัวของกล้ามเนื้อให้ผ่านกล้ามเนื้อหูรูด เข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น (ดูโอดินัม) ต่อไป สำหรับแพะ แกะ จะสามารถพบส่วน cardiac region ได้

ตำแหน่ง
-------

อะโบมาซัม อยู่ด้านขวาของกระเพาะรูเมน และติดกับพื้นล่างของช่องท้อง

ระบบย่อยอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง – กระเพาะอะโบมาซัมอยู่ด้านขวาของกระเพาะรูเมน และติดกับพื้นล่างของช่องท้อง

หน้าที่
-------

อะโบมาซัม จะมีต่อมที่สร้างเอนไซม์ และปล่อยออกมาย่อยอาหารพวกโปรตีน รวมทั้งจุลินทรีย์ที่ติดอยู่ในอาหารเป็นจำนวนมาก สัตว์จึงได้รับกรดอะมิโนจากเซลล์จุลินทรีย์ และวิตามินต่างๆ ที่จุลินทรีย์สังเคราะห์ขึ้นมาทำให้สัตว์ได้รับสารอาหารมากกว่าที่จะได้รับจากหญ้าเพียงอย่างเดียว เมื่ออาหารผ่านกระเพาะส่วนนี้แล้ว จะเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้นที่มีอวัยวะช่วยย่อยอาหาร จะมีการย่อยอาหารและดูดซึมสารอาหารเช่นเดียวกับสัตว์กินพืชอื่น ๆ โดยอาศัยเอนไซม์จากตับอ่อนและน้ำดีจากตับ โดยตับทำหน้าที่สร้างน้ำดีเพื่อทำให้ไขมันที่อยู่ในลำไส้เล็กเกิดการแตกตัว ตับอ่อนทำหน้าที่สร้างเอนไซม์ช่วยย่อยพวกโปรตีน ไขมัน และคาร์โบไฮเดรตที่อยู่ในลำไส้เล็ก เมื่ออาหารถูกย่อยเป็นโมเลกุลขนาดเล็กแล้วจะถูกส่งต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายต่อไป อาหารที่ยังย่อยไม่หมดและกากอาหารจะเคลื่อนที่เข้าสู่ลำไส้ใหญ่ และขับกากอาหารออกทางทวารหนักในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Chambers Dictionary, Ninth Edition, Chambers Harrap Publishers, 2003
2. ↑  สัตว์กระเพาะรวมหรือสัตว์เคี้ยวเอื้อง[*ลิงก์เสีย*]
3. 1 2  สัตว์เคี้ยวเอื้อง
4. ↑  กระบวนการย่อยอาหารของสัตว์กระเพาะรวม