recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**มังกรทะเลทับทิม** (อังกฤษ: Ruby seadragon; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Phyllopteryx dewysea*) ปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae) 

นับเป็นปลาที่เพิ่งค้นพบใหม่ ในปี ค.ศ. 2015 โดยถูกแบ่งออกมาจากมังกรทะเลใบหญ้า (*P. aeniolatus*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน นับเป็นการค้นพบปลาจำพวกมังกรทะเลเป็นครั้งแรกในรอบ 150 ปี 

โดยนักวิทยาศาสตร์ของสถาบันสมุทรศาสตร์สคริปส์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย วิทยาเขตซานดิเอโก วิเคราะห์ตัวอย่างเนื้อเยื่อของมังกรทะเลที่ได้จากทางตอนใต้ของออสเตรเลียเมื่อปี ค.ศ. 2007 พบว่า ลำดับการเรียงตัวของดีเอ็นเอไม่ตรงกับของมังกรทะเลชนิดอื่น โดยลักษณะพันธุกรรมมีลักษณะเฉพาะเช่นเดียวกับเม็ดสีซึ่งเป็นสีแดง และเครื่องสแกนสร้างภาพเอ็กซเรย์สามมิติโครงกระดูกของมังกรทะเลทับทิมพบว่ามีความแตกต่างออกไป

มังกรทะเลทับทิม มีสีแดงตลอดทั่วทั้งลำตัว ทั้งนี้เชื่อว่าเพราะการที่อาศัยอยู่ในน้ำลึก ซึ่งสีแดงจะถูกดูดซับอย่างมีประสิทธิภาพและช่วยในการอำพรางตัว โดยมังกรทะเลทับทิมจะไม่มีระยางค์ยื่นออกมาเหมือนกับมังกรทะเลอีกสองชนิดแรก และอาศัยอยู่ในระดับความลึกกว่า ทั้งนี้เชื่อการที่มีสีแดงตลอดทั้งลำตัวเพื่อใช้ในการพรางตัวเข้ากับดงสาหร่ายทะเล อันเป็นสถานที่อาศัยหลัก กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์และครัสเตเชียนขนาดเล็กจำพวกกุ้ง และเพิ่งมีการบันทึกภาพเคลื่อนไหวได้เป็นครั้งแรก เมื่อต้นปี ค.ศ. 2017 ความยาว 30 นาที โดยคณะนักวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย วิทยาเขตซานดิเอโก ร่วมกับพิพิธภัณฑ์เวสเทิร์นออสเตรเลีย ทำการสำรวจโดยใช้กล้องจากยานสำรวจใต้น้ำในระยะไกล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Geggel, Laura (February 18, 2015). "Ruby-Red Sea Dragon Is Brand-New Species". *livescience.com*. สืบค้นเมื่อ February 18, 2015.
2. ↑  "Rare Ruby Seadragon uncovered in Western Australia". Western Australian Museum. สืบค้นเมื่อ 19 February 2015.
3. ↑  Stiller, Josefin; Wilson, Nerida G.; Rouse, Greg W. (18 February 2015). "A spectacular new species of seadragon (Syngnathidae)". *Royal Society Open Science*. The Royal Society. **2** (2). doi:10.1098/rsos.140458. สืบค้นเมื่อ February 18, 2015.
4. ↑  Mihai, Andrei (February 20, 2015). "New Seadragon Species Discovered After 150 Years – Ruby Seadragon Uses Color as Camouflage". *ZME Science*. สืบค้นเมื่อ February 22, 2015.
5. ↑  หน้า 14 ประชาชื่น-ไอที,  *'มังกรทะเลทับทิม' เผยโฉมครั้งแรกในธรรมชาติ*. **มติชน**ปีที่ 40 ฉบับที่ 14193: วันพฤหัสบดีที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Phyllopteryx dewysea***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Phyllopteryx dewysea ที่วิกิสปีชีส์
**สปอติฟาย** (อังกฤษ: Spotify) เป็นบริการสตรีมเพลง พอดแคสต์ และวิดีโอที่เปิดบริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2008 สปอติฟายพัฒนาโดยบริษัทสตาร์ตอัปชื่อ สปอติฟายเอบี ในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน สปอติฟายจัดหาเนื้อหาที่มีการจัดการสิทธิดิจิทัลจากค่ายเพลงและบริษัทสื่อต่าง ๆ สปอติฟายเป็นบริการฟรีเมียม หมายความว่า คุณลักษณะหลักของบริการไม่เสียค่าใช้จ่ายแต่มีโฆษณาสนับสนุน ขณะที่คุณลักษณะเพิ่มเติมมีค่าใช้จ่ายแบบเหมาจ่าย คุณลักษณะดังกล่าวรวมถึงคุณภาพสตรีมมิงที่ดีกว่า และการดาวน์โหลดเพลงโดยไม่ต้องเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต

สปอติฟายมีให้บริการในยุโรป อเมริกา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ เกือบทั้งหมด และบางส่วนในเอเชีย บริการมีรองรับอุปกรณ์สมัยใหม่ รวมถึงคอมพิวเตอร์ระบบปฏิบัติการวินโดวส์ แม็กโอเอส และลินุกซ์ และสมาร์ตโฟนและแท็บเล็ตระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ ผู้บริการสามารถค้นหาเพลงโดยป้อนพารามิเตอร์ เช่น ศิลปิน อัลบั้มเพลง แนวเพลง เพลย์ลิสต์ หรือค่ายเพลง ผู้ใช้สามารถสร้าง แก้ไข และแบ่งปันเพลย์ลิสต์ แบ่งปันเพลงบนสื่อสังคม และสร้างเพลย์ลิสต์ร่วมกับผู้ใช้คนอื่น สปอติฟายสามารถใช้เข้าถึงเพลงได้มากกว่า 30 ล้านเพลง นับถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 สปอติฟายมีผู้ใช้ใช้งานมากกว่า 140 ล้านคน และมีผู้ใช้สมัครแบบเสียเงินมากกว่า 60 ล้านคนภายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017

สปอติฟายได้เปิดให้บริการในประเทศไทยอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2017

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อศิลปินที่มียอดผู้ฟังมากที่สุดในสปอทิฟาย
* รายชื่อศิลปินที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในสปอทิฟาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ingham, Tim (23 May 2016). "Spotify revenues topped $2BN last year as losses hit $194M". *Music Business Worldwide*. สืบค้นเมื่อ 10 July 2017.
2. ↑  Wong, Joon (24 May 2016). "Spotify's average salary keeps rising—even as its losses mount". *Quartz*. Atlantic Media. สืบค้นเมื่อ 8 November 2016.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "Spotify.com Traffic Statistics". Alexa Internet. 10 May 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-06. สืบค้นเมื่อ 10 May 2017.
4. ↑  "Spotify has more than 60 million subscribers now". The Verge. สืบค้นเมื่อ 2 August 2017.[*ลิงก์เสีย*]
**แบบจำลองข้อมูล** (อังกฤษ: data model) ระดับสูงในธุรกิจ หรือในงานต่าง ๆ เป็นแบบจำลองนามธรรม ซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงานและนักเทคนิค แบบจำลองนี้ถูกใช้ให้แสดงข้อมูลที่จำเป็นและถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการทางธุรกิจ

แบบจำลองข้อมูลในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นแบบจำลองนามธรรมซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ร่วมงาน และใช้สำหรับวางแผนสำหรับการพัฒนาแอพลิเคชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็บและการเข้าถึงข้อมูล

โฮเบอร์แมน (Hoberman: 2009) กล่าวว่า "แบบจำลองข้อมูล เป็นเครื่องมือที่ครอบคลุมทุกวิถีทางเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ร่วมงานทั้งด้านธุรกิจและผู้เชี่ยวชาญด้านไอที โดยใช้เซตของสัญลักษณ์และข้อความเพื่ออธิบายเซตย่อยของข้อมูลจริง สำหรับปรับปรุงการสื่อสารในองค์กร และนำไปสู่สภาพแวดล้อมของแอพลิเคชันที่ยืดหยุ่นและเสถียร"

แบบจำลองข้อมูลได้กำหนดโครงสร้างของข้อมูลอย่างชัดเจน แอพลิเคชันปกติของแบบจำลองข้อมูล รวมถึงแบบจำลองฐานข้อมูล การออกแบบของระบบสารสนเทศ และการทำให้ข้อมูลสามารถแลกเปลี่ยนกันได้ โดยปกติแบบจำลองข้อมูลถูกระบุในภาษาแบบจำลองข้อมูล

การสื่อสารและความถูกต้องเป็นปัจจัยสำคัญสองอย่างที่เป็นประโยชน์ในการทำให้แบบจำลองข้อมูลมีความสำคัญต่อแอพลิเคชันที่ใช้และแลกเปลี่ยนข้อมูล แบบจำลองข้อมูลเป็นตัวกลางซึ่งผู้ร่วมโครงการที่มีภูมิหลังต่างกัน มีประสบการณ์ต่างกัน สามารถสื่อสารกันได้ ความถูกต้อง หมายความว่า ทีมงานและกฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูลสามารถสื่อความหมายได้อย่างเดียวกัน ไม่กำกวม

แบบจำลองข้อมูลในบางครั้งอาจใช้ในความหมายของโครงสร้างข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของภาษาโปรแกรม และมักใช้ประกอบแบบจำลองฟังก์ชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของแบบจำลองวิสาหกิจ

ภาพรวม
------

หน้าที่หลักของระบบสารสนเทศคือการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ที่มีการจัดโครงสร้าง หรือไม่มีการจัดโครงสร้าง แบบจำลองข้อมูลอธิบายข้อมูลแบบมีโครงสร้างสำหรับจัดเก็บในระบบการจัดการข้อมูล เช่น ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ โดยปกติมันไม่อธิบายข้อมูลที่ไม่จัดโครงสร้าง เช่น เอกสารของโปรแกรมประมวลผลคำ ข้อความอีเมล ภาพ เสียง หรือวีดิทัศน์

### กฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูล

จุดมุ่งหมายหลักของแบบจำลองข้อมูลคือสนับสนุนการพัฒนาระบบสารสนเทศโดยจัดเตรียมนิยามและรูปแบบของข้อมูล ตามที่เวสและฟาวเลอร์ (2542) ได้กล่าวว่า "ถ้าสิ่งนี้ได้ทำอย่างสม่ำเสมอในระบบก็จะทำให้ข้อมูลเข้ากันได้ถ้าโครงสร้างข้อมูลเดียวกันถูกใช้สำหรับจัดเก็บและเข้าถึงข้อมูล จะทำให้ข้อมูลนั้นใช้ร่วมกันได้โดยแอพลิเคชันต่างกัน อย่างไรก็ตามระบบและอินเตอร์เฟซมักมีค่า (การเสียทรัพยากร เช่น เวลา หรือเนื้อที่) มากกว่ามันควรจะเป็น ทั้งในการสร้างการทำงานและการจัดการ มันอาจเป็นตัวจำกัดธุรกิจมากกว่าที่จะสนับสนุน สาเหตุหลักคือ คุณภาพของแบบจำลองข้อมูลที่ใช้ระบบและอินเตอร์เฟซไม่เหมาะสม"

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""Data Modeling Made Simple 2nd Edition", Steve Hoberman, Technics Publications, LLC 2009". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-08. สืบค้นเมื่อ 2012-08-28.
**แหวนเพชร วงทอง** เป็นนักร้องลูกทุ่งชายที่โด่งดังในระดับที่น่าพอใจคนหนึ่งในยุคที่สายัณห์ สัญญา กำลังรุ่งเรือง เขาเคยอยู่กับวงดนตรีดังๆ หลายวง และผลิตผลงานออกมาหลายชุด แต่หลังจากที่
อำลาวงการไปนานถึง 12 ปี ชื่อของเขากลับถูกหยิบยกมาพูดถึง และถามหากันมากขึ้น เมื่อเพลงดังของ
เขาอย่าง "รักข้ามโขง" และ"ไร่อ้อยคอยรัก" ถูก หนู มิเตอร์ นำมาปัดฝุ่นขับร้องใหม่เมื่อปี 2549 และได้รับความนิยมไปทั่วประเทศเป็นระยะเวลายาวนานโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลง "ไร่อ้อยคอยรัก"

ประวัติ
-------

แหวนเพชร วงทอง มีชื่อจริงว่า ชาญยุทธ อินทรมณี เกิดเมื่อ พ.ศ. 2497 บ้านเดิมอยู่ที่ อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เขาจบการศึกษาชั้นประถม 4 จากนั้นบวชเรียนจนได้นักธรรมเอกเปรียญ 2 สอบเทียบได้ ม.ศ.3 หลังจากสึกจากเณรแล้ว ก็เข้ากรุงเทพฯ มาประกวดร้องเพลงกับ อ.พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา จนได้ไปประจำกับวงดนตรี กาเหว่า เสียงทอง ตั้งแต่อายุราว 20 ปี และย้ายมาอยู่วง ชินกร ไกรลาศ ซึ่งในช่วงนั้นก็ได้มาร่วมงานสายัณห์ สัญญา เพราะเป็นหางเครื่องด้วยกัน 

จากนั้นแหวนเพชรย้ายมาอยู่กับวงเพลิน พรหมแดน และในปี 2522 ขณะอายุได้ 25 ปี อ.ธงชัย เล็กกัมพล ได้แต่งเพลงให้เขา 6 เพลง มี "ไร่อ้อยคอยรัก" "รักข้ามโขง" "ครู ปกส." "แอบรักคนสวย" "เสี้ยวอีสาน" และเพลง "กฐินลืมทุ่ง" อัดประกบกับเพลง" จักรยานคนจน" ของยอดรัก สลัก
ใจ คนละด้านของแผ่นเสียง ปรากฏว่า เพลง "ไร่อ้อยคอยรัก" กับ "รักข้ามโขง" และ "ครู ปกศ." ดังมากตามมหาวิทยาลัย 

อ.ธงชัย เล็กกำพล อยากให้แหวนเพชรออกมาทำวงเอง และฟอร์มวงไว้รอแล้ว แหวนเพชร วงทอง
ทำวงเดินสายอยู่ปีกว่า แต่สู้ความแรงของวงวงสายัณห์ สัญญา, ยอดรัก สลักใจ, ศรชัย เมฆวิเชียร ไม่ได้ เลยขอหยุดวง จากนั้นเขาเดินทางไปแลกเปลี่ยนวัฒณธรรมที่ศรีลังกา 3 เดือน เมื่อกลับมา สายัณห์ สัญญาทีกำลังดังจากเพลง "แด่คนชื่อเจี๊ยบ" ชวนมาอยู่ด้วย แหวนเพชร จึงมาอยู่กับสายัณห์ในทีมงาน "เจ็ดพลังหนุ่ม"จนเลิกวงไปในช่วงแรก 

จากนั้น แหวนเพชร วงทองก็ตัดสินใจหันหลังให้วงการลูกทุ่ง เพราะเห็นว่า ช่วงนั้นมีวงที่ใหญ่อยู่ไม่มาก
นอกจากของสายัณห์แล้ว ก็มีวงของชินกร ไกรลาศ และ เพลิน พรมแดน ซึ่งเขาเคยอยู่มาแล้วทั้งสองวง
การที่จะไปอยู่กับวงเล็กๆก็ไม่เหมาะกับเขาที่เคยอยู่วงใหญ่มาก่อน 

ในช่วงท้ายๆ ที่อยู่วงสายัณห์ สัญญานั้น แหวนเพชร เปลี่ยนแปลงจากคนที่ดื่มเหล้าไม่เป็น กลายเป็นผู้ที่ดื่มเหล้าขนาดหนัก ซึ่งคาดว่าสาเหตุมาจากการที่เขาเลิกกับภรรยาที่เป็นอดีตนักร้องในวงเพลิน พรหมแดน และมีลูกด้วยกันหนึ่งคน 

หลังหันหลังให้วงการ แหวนเพชร ก็กลับไปอยู่บ้านภรรยาที่ อ.เดชอุดม จ.อุบลราชธานี โดยประกอบอาชีพขายส้มตำ และของกินทั่วไป ใช้ชีวิตแบบไม่ฟุ่มเฟือย แหวนเพชร วงทอง มีลูก 4 คน ผู้หญิง 1 คน และผู้ชาย 3 คน

ชื่อแหวนเพชร วงทอง อ.ธงชัย เล็กกำพล และ มนต์ เมืองเหนือ เป็นคนตั้งให้

ผลงานเพลงดัง
------------

* รักข้ามโขง
* ครูปกศ.
* แอบรักคนสวย
* ไร่อ้อยคอยรัก
* ฝากใจไว้ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ลูกทุ่งในอดีต ในความทรงจำ[*ลิงก์เสีย*]
**วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแพ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร

วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ เปิดสอนเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยสอนในระดับอนุบาลถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 6 รูปแบบสถาปัตยกรรมมีลักษณะเป็นศิลปะมอญ วัดมีเสาหงส์อันแสดงเอกลักษณ์ของวัดมอญ

บริเวณแถบนี้เป็นชุมชนชาวมอญ หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรับสั่งให้ขุดคลองดำเนินสะดวก เมื่อ พ.ศ. 2411 ชาวมอญก็ได้อพยพย้ายถิ่นฐานเข้ามาบุกเบิกพื้นที่รกร้างและสร้างชุมชนใหม่ตามแนวคลอง เมื่อชาวบ้านเจ็ดริ้วได้ร่วมกันขุดคลองไปเชื่อมคลองจินดา จึงทำให้การสัญจรระหว่างชุมชนสะดวกขึ้น ต่อมาชาวมอญได้บริจาคที่ดินและสร้างวัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ขึ้นที่คลองตาปลั่ง ปัจจุบันชุมชนรามัญยังให้ความสำคัญรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีชาวรามัญตลอดมา เช่น สงกรานต์ไทยรามัญ วัดยังมีช่างฝีมือโลงมอญ (ฮะลาบ๊อก) ที่อาศัยอยู่ในศาลาวัดเป็นสถานที่ทำงาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "โรงเรียนวัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "สาครบุรี จากวิถีชาวบ้าน การเปลี่ยนผ่านวิถีชีวิตท้องถิ่นในลุ่มน้ำท่าจีน จังหวัดสมุทรสาคร".
4. ↑  "วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**ธีระยุทธ วานิชชัง** (เกิด 21 ธันวาคม พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 2 สมัย และกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงอุตสาหกรรม

ประวัติ
-------

ธีระยุทธ วานิชชัง เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2498 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อ พ.ศ. 2521, หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพกฎหมายชั้นสูง สภาทนายความ ใน พ.ศ. 2542 และผ่านการอบรมหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูงการบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน (ปรม.) รุ่นที่ 1 สถาบันพระปกเกล้า สมรสกับนางนำพร วานิชชัง อดีตผู้สมัคร ส.ส. อุดรธานี

### การทำงาน

ธีระยุทธ เริ่มต้นทำงานเป็นนักกฎหมายและเจ้าของสำนักงานทนายความ Inter Asia Law Office อีกทั้งยังเคยได้รับตำแหน่งผู้จัดการสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย กลุ่มท้องที่จังหวัดสงขลา และผู้จัดการบริษัท สงขลาร่วมทุนไทย – แคนาเดียน จำกัด นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งประธานชมรมศิษย์เก่าสถาบันวิชาชีพกฎหมายชั้นสูง สภาทนายความ และนายกสมาคมศิษย์เก่าสถาบันเทคโนโลยี ไทย – เยอรมัน ขอนแก่น (ส่วนกลาง)

งานการเมือง
-----------

ธีระยุทธ เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการได้รับเลือกเป็นสมาชิสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ครั้งแรก ใน พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย ซึ่งได้รับเลือกตั้งติดต่อกันรวม 2 สมัย

พ.ศ. 2550 เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เป็นระยะเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ธีระยุทธ วานิชชัง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย
2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดอุดรธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------





1. ↑  ครม.ไฟเขียวตั้ง "15 ขรก.การเมือง"
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๓๙, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย[*ลิงก์เสีย*], เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๖๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
ชุดของเล่นหอคอยแห่งฮานอย (จาน 8 แผ่น)
ภาพแอนิเมชันแนวทางของ**หอคอยฮานอย** สำหรับ *T*(4, 3)
**หอคอยฮานอย** (อังกฤษ: Tower of Hanoi, บางครั้งเรียกว่า **ปัญหาวิหารเบนาเรส** (The problem of Benares Temple), **หอพระพรหม** (Tower of Brahma) หรือ **หอคอยของลูว์กา** (Lucas' Tower) และบางครั้งเรียกสั้น ๆ ว่า **ปริศนาพีระมิด** (pyramid puzzle)) เป็นเกมคณิตศาสตร์หรือปริศนาที่มีเสาสามเสาและจานที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางที่ต่างกันซึ่งเจาะรูปตรงกลาง โดยวิธีเล่นจะเริ่มด้วยการตั้งจานทั้งหมดที่ด้านหนึ่งเรียงลำดับตามขนาด โดยอันเล็กสุดอยู่ข้างบน ทำให้เป็นรูปร่างกรวย เป้าหมายของปริศนานี้คือย้ายจานทั้งหมดไปยังเสาอันสุดท้าย โดยต้องทำตามกฎนี้:

1. ย้ายได้เพียงหนึ่งแผ่นเท่านั้น
2. ย้ายแผ่นบนไปยังแผ่นอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่าหรือบนเสาที่ว่าง
3. ห้ามวางแผ่นที่ใหญ่อยู่ด้านบนแผ่นที่เล็ก

ในเกมที่มี 3 แผ่น สามารถทำได้ภายใน 7 ครั้ง จำนวนครั้งน้อยที่สุดที่เป็นไปได้สำหรับการย้ายจานบนหอคอยฮานอยคือ 2*n* − 1, โดย *n* คือจำนวนจาน

ต้นกำเนิด
---------

นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เอดัวร์ ลูว์กา นำปริศนาหอคอยฮานอยเข้าสู่ตะวันตกใน ค.ศ. 1883 ทำให้มีตำนานมากมายเกี่ยวกับธรรมชาติอันเก่าแก่และลึกลับของปริศนาปรากฏขึ้นแทบจะทันที ซึ่งรวมตำนานหนึ่งเกี่ยวกับวิหารกาศีวิศวนาถในอินเดีย ซึ่งมีห้องขนาดใหญ่ที่มีเสาเก่าสามเสาอยู่ในนั้น กับจอนสีทอง 64 แผ่น ตามคำทำนายของพราหมณ์ว่า บรรดาพราหมณ์ได้ย้ายจานเหล่านั้นไปตามกฎที่ไม่เปลี่ยนแปลงของพระพรหมตั้งแต่นั้นมา ทำให้ปริศนานี้มีอีกชื่อว่า หอพระพรหม ตามตำนาน เมื่อมีการวางแผ่นสุดท้าย โลกก็จะถึงจุดจบ

ถ้าตำนานเป็นจริง และถ้าบรรดาพราหมณ์ย้ายแผ่นเหล่านี้ในอัตรา 1 แผ่นต่อวินาที โดยใช้จำนวนครั้งน้อยที่สุด จะต้องใช้เวลา 264 − 1 วินาที หรือเกือบ 585,000 ล้านปีจึงจะเสร็จ ซึ่งมากกว่าอายุจักรวาลในปัจจุบันประมาณ 42 เท่า

วิธีแก้
-------

ปริศนานี้สามารถเล่นด้วยจานกี่แผ่นก็ได้ ถึงแม้ว่าของเล่นส่วนใหญ่จะมีประมาณ 7 ถึง 9 แผ่น จำนวนครั้งน้อยที่สุดที่เป็นไปได้สำหรับการย้ายจานบนหอคอยฮานอยคือ 2*n* − 1 โดย *n* คือจำนวนจาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "A000225 - OEIS". *oeis.org*. สืบค้นเมื่อ 2021-09-03.
2. ↑  Hofstadter, Douglas R. (1985). *Metamagical Themas : Questing for the Essence of Mind and Pattern*. New York: Basic Books. ISBN 978-0-465-04540-2.
3. ↑  Cohn, Ernst M. (1963). "A device for demonstrating some elementary properties of integers". *The Mathematics Teacher*. National Council of Teachers of Mathematics. **56** (2): 84. doi:10.5951/MT.56.2.0084. ISSN 0025-5769. สืบค้นเมื่อ 9 March 2021.
4. ↑  Hinz, Andreas M.; Klavžar, Sandi; Milutinović, Uroš; Petr, Ciril (2013-01-31). *The Tower of Hanoi – Myths and Maths*. ISBN 978-3034802369.
5. ↑  Spitznagel, Edward L. (1971). *Selected topics in mathematics*. Holt, Rinehart and Winston. p. 137. ISBN 978-0-03-084693-9.
6. ↑  Moscovich, Ivan (2001). *1000 playthinks: puzzles, paradoxes, illusions & games*. Workman. ISBN 978-0-7611-1826-8.
7. ↑  Petković, Miodrag (2009). *Famous Puzzles of Great Mathematicians*. AMS Bookstore. p. 197. ISBN 978-0-8218-4814-2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หอคอยฮานอย**

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Tower of Hanoi" จากแมทเวิลด์.
นกหวีด "Acme Thunderer" (ซ้าย) และนกหวีด "Metropolitan" (ขวา) ที่ใช้งานโดยตำรวจอังกฤษ
นกหวีด "Fox 40" ที่ผู้ตัดสินกีฬานิยมใช้อยู่ในปัจจุบัน
**นกหวีด** (อังกฤษ: whistle หรือ call) เป็นเครื่องเป่าลม ที่สร้างเสียงจากการไหลของอากาศ โดยทำให้เกิดลมเคลื่อนผ่านส่วนที่มีลักษณะเป็นใบแคบๆ (ฟิบเปิล, fipple) ทำให้เกิดเป็นลมหมุนวนจนกระทั่งอากาศสั่นสะเทือนกลายเป็นคลื่นเสียง 

เครื่องมือส่งเสียงในลักษณะเดียวกับนกหวีด มีมาตั้งแต่สมัยคริสต์สตวรรษที่สาม [] ทหารยามจีนโบราณใช้การเป่าลมผ่านส่วนบนของเปลือกผลโอค  ส่งเสียงแจ้งเตือนการโจมตีของข้าศึกชาวมองโกล ส่วนชาวอียิปต์โบราณ [] ใช้ใบพาไพรัสสองใบประกบกันด้วยฝ่ามือ เป่าให้เกิดเสียงดัง 

นกหวีดที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบัน ถือกำเนิดขึ้นโดยโจเซฟ และเจมส์ ฮัดสัน ชาวเมืองเบอร์มิงแฮม ได้ประดิษฐ์นกหวีดทำด้วยทองเหลือง มีชื่อว่า "Acme City" ซึ่งได้ใช้โดยผู้ตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลเอฟเอคัพระหว่างนอตทิงแฮมฟอเรสต์กับเชฟฟิลด์  เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 1878 แทนการใช้ผ้าเช็ดหน้าที่ใช้มาแต่เดิม ต่อมาโจเซฟ ฮัดสันได้ค้นพบโดยบังเอิญว่า ถ้าบรรจุเมล็ดถั่วเล็กๆ ลงไป จะทำให้นกหวีดส่งเสียงดังไปได้ไกลกว่าเดิมมาก จึงเป็นต้นกำเนิดของนกหวีด "Acme Thunderer" ใช้ไม้คอร์กกลมช่วยให้เกิดเสียงดัง  ที่ใช้งานโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจอังกฤษ และกลายเป็นนกหวีดที่มีการใช้งานมากที่สุดจนถึงปัจจุบัน

ในการแข่งขันกีฬา ปัจจุบันนิยมใช้นกหวีด "Fox 40" ที่ประดิษฐ์โดย รอน ฟ็อกครอฟต์ อดีตผู้ตัดสินบาสเกตบอลชาวแคนาดา ในปี 1987 เป็นนกหวีดที่ไม่มีการใช้ลูกไม้คอร์ก และแก้ปัญหาข้อผิดพลาดจากการชำรุดของนกหวีดแบบเดิม

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติศาสตร์"นกหวีด"บนเส้นทางการต่อสู้[*ลิงก์เสีย*] โพสต์ทูเดย์ 5 พฤศจิกายน 2556
2. ↑
3. ↑  "History of the Whistle".
4. ↑  History of the Whistle
5. ↑  นกหวีด ประวัติที่น่าสนใจ ตราชู กาญจนสถิตย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Whistles
**โอกินาวะโมโนเรล** (ญี่ปุ่น: 沖縄都市モノレール; โรมาจิ: *Okinawa Toshi Monorēru*) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ **ยูอิเรล** (ญี่ปุ่น: ゆいレール; โรมาจิ: *Yui Rēru*) เป็นเส้นทางรถไฟรางเดี่ยวในเมืองนาฮะ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยบริษัทโอกินาวะโมโนเรล (ญี่ปุ่น: 沖縄都市モノレール株式会社; โรมาจิ: *Okinawa Toshi Monorēru Kabushiki-gaisha*) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2546 และเป็นการขนส่งระบบรางสายแรกของจังหวัดโอกินาวะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ทั้งนี้สถานีนาฮาคูโกเป็นสถานที่อยู่ตะวันตกสุด และสถานีอากามิเนะเป็นสถานีที่อยู่ใต้สุดของประเทศญี่ปุ่น หากเดินทางจะต้องใช้บัตรโอคีกา (ญี่ปุ่น: オキカ; โรมาจิ: *Okika*) บัตรเอนกประสงค์ไร้สัมผัสที่ใช้ในระบบขนส่งสาธารณะของโอกินาวะ

ยุอิเรล
-------

ยูอิเรลเป็นชื่อยี่ห้อและสัญลักษณ์ที่ถูกเลือกจากการแข่งขันของสาธารณะ ประกอบไปด้วย 15 สถานี จากสถานีนาฮะคูโกทางตะวันตกกับสถานีชุริทางตะวันออก โดยผ่านเมืองนาฮะ ระยะห่างโดยเฉลี่ยระหว่างสถานี 0.93 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 27 นาที และมีค่าใช้จ่าย 330 เยน ความยาวตลอดสาย 12.9 กิโลเมตร

รถไฟขบวนหนึ่งจะมีตู้โดยสารสองตู้ มีที่นั่งทั้งหมด 65 ที่นั่ง สามารถจุผู้โดยสาร 165 คน รถไฟวิ่งบนทางยกระดับความสูง 8-20 เมตรเหนือพื้นดิน ใช้ความเร็ว 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (ราว 40 ไมล์ต่อชั่วโมง) ส่วนความเร็วเฉลี่ยเมื่อวิ่งจริงคือ 28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (17 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อนับจากการหยุดรับส่งผู้โดยสาร

ส่วนต่อขยายในอนาคต
------------------

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 บริษัทโมโนเรลเมืองโอกินาวะได้รับอนุญาตสำหรับการก่อสร้างส่วนต่อขยายระหว่างสถานีชูริถึงสถานีอูรานิชิ (浦西) รวม 4 สถานี กับระยะทาง 4.1 กิโลเมตร หลังการพิจารณาเลือกเส้นทางที่จะก่อสร้างมายาวนาน โดยได้รับอนุญาตในการก่อสร้างเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 โดยเริ่มก่อสร้างในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 และจะสำเร็จในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562

สถานี
-----

| # | ชื่อสถานี | ระยะทางระหว่างสถานี(กิโลเมตร) | ระยะทางรวม(กิโลเมตร) | ที่ตั้ง |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ภาษาไทย | ภาษาญี่ปุ่น |
| 1 | นาฮะคูโก (ท่าอากาศยานนาฮะ) | 那覇空港 | - | 0.00 | นาฮะ |
| 2 | อากามิเนะ | 赤嶺 | 1.95 | 1.95 |
| 3 | โอโรกุ | 小禄 | 0.76 | 2.71 |
| 4 | โอโนมิยะโคเอ็ง (สวนสาธารณะโอโนมิยะ) | 奥武山公園 | 0.97 | 3.68 |
| 5 | สึโบงาวะ | 壺川 | 0.84 | 4.52 |
| 6 | อาซาฮิบาชิ | 旭橋 | 0.81 | 5.33 |
| 7 | เค็นโชมาเอะ (ศาลาว่าการจังหวัด) | 県庁前 | 0.58 | 5.91 |
| 8 | มิเอบาชิ | 美栄橋 | 0.72 | 6.63 |
| 9 | มากิชิ | 牧志 | 0.98 | 7.61 |
| 10 | อาซาโตะ | 安里 | 0.59 | 8.2 |
| 11 | โอโมโรมาชิ | おもろまち | 0.75 | 8.95 |
| 12 | ฟูรูจิมะ | 古島 | 1.01 | 9.96 |
| 13 | ชิริตสึเบียวอิงมาเอะ (โรงพยาบาลประจำเมือง) | 市立病院前 | 0.92 | 10.88 |
| 14 | กิโบะ | 儀保 | 0.96 | 11.84 |
| 15 | ชูริ | 首里 | 1.00 | 12.84 |
| 16 | อิชิมิเนะ | 石嶺 | 1.06 | 13.90 |
| 17 | เคียวซูกะ | 経塚 | 1.20 | 15.00 | อูราโซเอะ |
| 18 | อูราโซเอมาเอดะ | 浦添前田 | 1.00 | 16.00 |
| 19 | เทดาโกะอูรานิชิ | てだこ浦西 | 1.00 | 17.00 |

ดูเพิ่ม
-------

* รถไฟรางเดี่ยวในประเทศญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  モノレール計画概要 เก็บถาวร 2015-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, yui-rail.co.jp (Japanese)
2. ↑  "about Yui Rail" เก็บถาวร 2008-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, yui-rail.co.jp (Japanese)
3. 1 2  ご利用案內 เก็บถาวร 2014-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, yui-rail.co.jp (Japanese)
4. ↑
5. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอกินาวะโมโนเรล
* เว็บไซต์ทางการ
**กอดคอกันไว้ อย่าให้ใครเจาะกะโหลก** (อังกฤษ: Bullet in the Head; จีนตัวเต็ม: 喋血街头; จีนตัวย่อ: 喋血街頭; พินอิน: *diéxuè jiētóu*) ภาพยนตร์แอ็คชั่นสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1990

เนื้อเรื่อง
-----------

ฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1967 ท่ามกลางความผันผวนของการเมือง เบน, แฟรงก์ และพอล ชายหนุ่ม 3 คนเป็นเพื่อนรักกัน มาวันหนึ่งเบนกำลังจะแต่งงานกับ เจน แฟนสาว แฟรงก์จึงบากหน้าไปขอยืมเงินจาก ริงโก้ แต่ถูกริงโก้กับพวกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ ขณะในงานแต่งที่ฝนกำลังตกหนัก แฟรงก์กลับมาพร้อมด้วยร่างกายที่บาดเจ็บ เมื่อเบนทราบความจริงจึงกลับไปล้างแค้นริงโก้กับพวก พร้อมแฟรงก์ ทั้ง 2 ได้ฆ่าริงโก้ตาย ตำรวจจึงตามล่าตัวอย่างหนัก ทั้ง 3 จึงต้องหนีไปเวียดนาม

ทั้ง 3 ไปที่ไซง่อน เพื่อส่งของให้กับ อาหลง มาเฟียฮ่องกงที่นั่น ทันทีที่มาถึงก็พบกับสภาพอันโหดร้ายของสงครามเวียดนามทันที เมื่อทหารสามารถยิงใครก็ได้ถ้าหากมีปืน นั่นทำให้เบนเปลี่ยนไป และพบกับ ลุค เพื่อนรุ่นพี่ที่นั่น อาหลงทำธุรกิจเถื่อนทุกอย่าง และเลี้ยง แซลลี่ นักร้องสาวชื่อดังเอาไว้เป็นโสเภณีหาเงินให้ ลุค, เบน และแฟรงก์ ต้องการจะช่วยแซลลี่ ส่วนพอลต้องการทองของอาหลง ทั้งหมดจึงยิงอย่างระห่ำกับอาหลงและลูกน้อง จนฆ่าตายได้หมด พอลสามารถเอาทองของอาหลงมาได้ แต่แซลลี่ถูกยิงได้รับบาดเจ็บ ขณะที่หนีไปต้องพบกับทหารเวียดนามพรรคพวกของอาหลงตามล่า ขณะเดียวกับพวกเวียดกงก็กำลังบุก ทั้งหมดจึงต้องยิงสู้กับทั้งเวียดนาม และเวียดกง ที่สุดแซลลี่ก็ต้องตาย ขณะที่พอลห่วงแต่ทองของตัวเองเท่านั้น ทั้งหมดถูกเวียดกงจับเป็นตัวประกัน แม้จะหนีออกมาได้ เพราะทหารอเมริกันบุกถล่ม แฟรงก์ถูกยิงได้รับบาดเจ็บ ขณะที่ซ่อนในพงหญ้าพร้อมกับเบน พอลจึงยิงเข้าที่หัวของแฟรงก์ไม่ให้ร้อง และหนีไปได้

ที่สุด แม้จะรอดมาได้ แต่แฟรงก์ก็ต้องกลายเป็นคนเสียสติ อยู่กินอย่างสุนัขข้างถนน ยังชีพอยู่ได้ด้วยการรับจ้างฆ่าคนไปวัน ๆ เบนทนเห็นสภาพของเพื่อนรักไม่ไหว จึงปลิดชีวิตแฟรงก์เสีย เมื่อกลับไปฮ่องกง พอลได้ขึ้นเป็นใหญ่ในองค์กรมาเฟีย เบนเอาหัวกะโหลกของแฟรงก์ที่มีกระสุนฝังอยู่ในหัวกลับมาเพื่อล้างแค้นให้แฟรงก์

นักแสดง
-------

* เหลียง เฉาเหว่ย...เบน
* จาง เซี๊ยะโหย่ว...แฟรงก์
* หลี่ จื่อสง...พอล
* เยิ่น ต๊ะหัว...ลุค
* หยวน เจียะหยิง...เจน
* โยลินดา เยิ่น...แซลลี่
* โกวิท วัฒนกุล...ทหารเวียดนาม
* จอห์น วู...ตำรวจฮ่องกง

เบื้องหลัง
----------

*Bullet in the Head* เป็นภาพยนตร์จากการกำกับของจอห์น วู ที่โด่งดังมาจากผลงานประเภทเดียวกันมาก่อนหน้านี้จาก *A Better Tomorrow* ในปี ค.ศ. 1986 ที่ประสบความสำเร็จจนมีภาคต่อตามมาด้วยกันอีก 2 ภาค แม้ในภาคสุดท้าย จอห์น วู จะไม่ได้กำกับเอง เพราะผิดใจกับฉีเคอะ ผู้อำนวยการสร้าง ฉะนั้น ในเรื่องนี้จอห์น วู จึงรับหน้าที่ทั้งกำกับและอำนวยการสร้างเอง

ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินไปท่ามกลางความโหดร้ายของสงครามเวียดนามและค่ายเถื่อนของเวียดกง โดยบทภาพยนตร์นั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่อง *Blood Brothers* ของจางเชอะ นอกจากนี้แล้วยังถือเป็นผลงานที่ถูกอ้างอิงถึงใน *The Warlords* ของปีเตอร์ ชาน ในเวลาต่อมาอีก 20 ปีด้วย

โดยถ่ายทำฉากสงครามเวียดนามที่ประเทศไทย มีนักแสดงชาวไทย คือ โกวิท วัฒนกุล ร่วมแสดงด้วยในบทประกอบ คือ ทหารเวียดนาม นอกจากนี้แล้ว จาง เซี๊ยะโหย่ว ยังได้รับรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยมอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Films of John Woo and the Art of Heroic Bloodshed (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-21. สืบค้นเมื่อ 2012-09-03.
2. ↑  *แฟนพันธุ์แท้หนังฮ่องกง*, เกมโชว์: ศุกร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 ทางช่อง 5

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 *Bullet in the Head* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ วัดเกาะ

**วัดเกาะ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี

วัดเกาะตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2358 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 เมตร ยาว 30 เมตร วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อปุย ปุญญสิริ ได้รับสมญานามว่า *ปากพระร่วง* วัตถุมงคลของหลวงพ่อปุย ท่านสร้างไว้หลายประเภท ได้แก่ ภาพถ่าย ตะกรุด แหวน เหรียญรูปเหมือน พระผงรูปเหมือน รูปหล่อ ล็อกเก็ต ซึ่งวัตถุมงคลทุกรุ่นทุกชนิดล้วนแต่ได้รับความนิยมทั้งสิ้น

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ และตึก 1 หลัง มณฑป หอระฆัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ พร้อมพระโมคคัลลาน์ พระสาลีบุตร พระพทธรูปหิน 5 องค์ และรอยพระพุทธบาทจำลอง 1 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ตำนาน "หลวงพ่อปุย วัดเกาะ"เกจิดังเมืองสุพรรณบุรี". ทีนิวส์.
3. ↑  "วัดเกาะ". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
**จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1** KB (อังกฤษ: George Macartney, 1st Earl Macartney, 14 พฤษภาคม 1737 — 31 พฤษภาคม 1806) นักการทูตและรัฐบุรุษชาวอังกฤษเป็นที่รู้จักจากการเป็นทูตชาวอังกฤษคนแรกที่เดินทางมายังจีนในรัชสมัย จักรพรรดิเฉียนหลง

*George Macartney ไม่ควรสับสนกับSir George Macartneyซึ่งเป็นรัฐบุรุษของอังกฤษในยุคหลัง***จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1** ( 14 พฤษภาคมพ.ศ. 2280 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2349) สะกดด้วยคำว่าMacartney **เป็น**รัฐบุรุษชาวแองโกล-ไอริชผู้บริหารอาณานิคม และนักการทูต ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเกรเนดามาดราสและเคปโคโลนีที่อังกฤษยึดครอง เขามักถูกจดจำจากการสังเกตของเขาหลังจากชัยชนะของอังกฤษในสงครามเจ็ดปีและการขยายดินแดน ในเวลาต่อมา ที่สนธิสัญญาปารีสซึ่งปัจจุบันอังกฤษควบคุม "จักรวรรดิอันกว้างใหญ่ที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดิน "

ปีแรก ๆ
-------

เขาเกิดในปี พ.ศ. 2302 โดยเป็นลูกชายคนเดียวของ George McCartney นายอำเภอระดับสูงแห่ง Antrimและ Elizabeth Winder McCartney สืบเชื้อสายมาจากตระกูลMcCartney สาขาในสกอตแลนด์ ซึ่งบรรพบุรุษมีถิ่นกำเนิดในไอร์แลนด์ และได้รับที่ดินในสกอตแลนด์เพื่อรับใช้ภายใต้การนำของEdward Bruceน้องชายของ Robert the Bruce Macartneys of Auchenleck, Kirkcudbrightshireตั้งถิ่นฐานใน Lissanoure County Antrimประเทศไอร์แลนด์ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา

หลังจากจบการศึกษาจาก Trinity College Dublinในปี พ.ศ. 2302 เขาก็เข้าเป็นนักเรียนของ Temple, London ผ่านStephen Foxพี่ชายของCharles James Foxเขาถูกพาตัวไปโดยลอร์ดฮอลแลนด์ 

ได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตพิเศษประจำรัสเซียในปี พ.ศ. 2307 เขาประสบความสำเร็จในการเจรจากับแคทเธอรีนที่ 2เพื่อเป็นพันธมิตรระหว่างบริเตนใหญ่และประเทศนั้น เขาถูกส่งกลับไปยังสภาไอริช ในปี พ.ศ. 2311 ในฐานะ สมาชิกรัฐสภาของเขตอาร์มากห์เพื่อทำหน้าที่หัวหน้าเลขาธิการของไอร์แลนด์ เมื่อลาออกจากตำแหน่งนี้ เขาได้แต่งตั้งให้เป็นอัศวิน 

ในปี พ.ศ. 2318 เขากลายเป็น ผู้ ว่าการบริติชเวสต์อินดีสและได้รับแต่งตั้งเป็นบารอนมักคาร์ตนีย์ในขุนนางแห่งไอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2319 เขาได้รับเลือกให้นั่งในรัฐสภาอังกฤษ (เบเร อัลสตัน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2323 ถึง พ.ศ. 2324
**วัดธรรมประสิทธิ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่รวมประมาณ 32 ไร่ 2 งาน 90 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดธรรมประสิทธิ์ เดิมมีชื่อ **วัดคลองช่อง** เดิมเป็นสำนักสงฆ์ หลวงตาเปลี่ยน ลำภาได้เดินทางมาหาญาติและลูกหลานที่บ้านคลองช่อง ได้จำพรรษาอยู่ที่กุฏิของที่พักสงฆ์นี้หลายพรรษา ซึ่งมีกุฏิอยู่เพียงหลังเดียวเท่านั้น ต่อมานายไปล่และนางจับ สังขริ่ม ได้ถวายที่ดินประมาณ 1 ไร่เศษ เพื่อสร้างวัด เมื่อหลวงตาเปลี่ยน ลำภา มรณภาพ ไม่นาน พระมหาพรหม สว่างแจ้ง ได้นำคณะพระภิกษุจากวัดเขาวัง (วัดมหาสมณารามราชวรวิหาร) จังหวัดเพชรบุรี มาพำนักที่สำนักสงฆ์นี้และได้ส่งพระปลัดอู๊ด เสื่อมผิว มาปกครอง ต่อมามีชาวบ้านบริจาคที่ดิน สร้างกุฏิ สร้างอุโบสถ และศาลาท่าน้ำ 2 หลัง และสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในวัด

วัดมีอุโบสถหลังแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2491 ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดธรรมประสิทธิ์" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2514 วัดได้ย้ายที่ตั้งวัดมาอยู่ในที่ปัจจุบัน เนื่องจากที่เดิมอยู่บริเวณปลายคลองช่อง ซึ่งห่างไกลจากชุมชน โดยนายประสิทธิ์ อุไรรัตน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดได้เป็นผู้ริเริ่ม ได้ซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัด และชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคที่ดินสร้างวัดอีกส่วนหนึ่ง สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสมุทรสงครามประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2414 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2522

อุโบสถและปูชนียวัตถุ
--------------------

อุโบสถหลังเก่าซึ่งเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว มีสภาพชำรุดทรุดโทรม เนื่องจากประสบอัคคีภัย เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2558 จึงได้ดำเนินการสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นตามแบบของพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก

ปูชนียวัตถุ ได้แก่ *หลวงพ่อวัดคลองช่อง* เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยทองเหลือง จีวรยกดอก ปางมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย และพระประธานในอุโบสถหลังเก่า หล่อด้วยทองเหลือง ปางสมาธิ พร้อมด้วยอัครสาวกทั้งสอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธรรมประสิทธิ์ ตำบลคลองโคน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม". มูลนิธิชัยพัฒนา.
2. ↑  "วัดธรรมประสิทธิ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดธรรมประสิทธิ์**
**วัดเซกาเจติยาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเซกา อำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ เนื้อที่ของหวัดทั้งหมดมีประมาณ 83 ไร่

วัดเซกาเจติยาราม เดิมชื่อ **วัดสันติมหาวัน** หรือ **วัดบ้านเซกา** มีการเริ่มสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2518 ก่อตั้งวัดขึ้นมาโดยพระครูสันติปัญญาภรณ์ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2552

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระธาตุกตัญญูที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ โดยฐานกว้าง 12 เมตร มณฑลสูง 30 เมตร รวมฉัตร มีเจดีย์บรรจุพระอรหันตธาตุ สูง 8 เมตร อีก 4 องค์ ประจำทั้ง 4 มุม ศาลาเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษาพระบรมราชินีนาถ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระเจ้ามูลเมืองเซกา อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 19 เมตร ได้รับพระราชทานตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี มาประดิษฐานกน้าบันอุโบสถนั้นด้วย จึงให้ชื่อว่า *โบสถ์มหาราชา* ศาลาโรงธรรมเป็นทรงไทยชั้นเดียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเซกาเจติยาราม (พระอารามหลวง)". สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-04-05. สืบค้นเมื่อ 2023-04-05.
2. ↑  "วัดเซกาเจติยาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ประวัติวัดเซกาเจติยาราม". กศน. ตำบลเซกา.
4. ↑  "วัดเซกาเจติยาราม บึงกาฬ". อีสานร้อยแปด.
**นายวิทูร หลังจิ** (1 มกราคม พ.ศ. 2488 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 1 สมัย ปี 2531 และเป็นอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล ปี 2547

ประวัติ
-------

วิทูร หลังจิ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เป็นบุตรของนายศาสตร์ กับนางลัมหล๊ะ หลังจิสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จากโรงเรียนการช่างสตูล และ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จาก วิทยาเขตอุเทนถวาย

งานการเมือง
-----------

วิทูร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก และครั้งเดียว ต่อมาในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงจากประชาชนเป็นครั้งแรกในประเทศไทย กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2547 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วิทูร หลังจิ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคชาติไทย

ถึงแก่อนิจกรรม
--------------

วิทูร หลังจิ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในกระดูก เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สิริอายุรวม 64 ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
* พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*] กรมการปกครอง
2. ↑  พระปกเกล้า,สถาบัน. ฐานข้อมูลการเลือกตั้งนายก อบจ. สถาบันพระปกเกล้า : กรุงเทพ. 2547
3. ↑  "วิทูร หลังจิ"อดีต ส.ส.สตูลเสียชีวิตแล้ว จากมะเร็งในกระดูก
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๗ ตอนที่ ๒๔๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๓
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๕ ตอนที่ ๒๐๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๑
วัดโพธิ์ตาก หรือ *วัดโพธิ์* สังกัดนิกายเถรวาท คณะสงฆ์มหานิกาย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2430 โดยมี ***พระอาจารย์อินทร์ อินฺทสาโร*** เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และมีพระเถระที่มีชื่อเสียงคือ ***พระครูญาณวิสุทธิคุณ (กอง)*** หรือ *พระอุปัชฌาย์กอง* อดีตเจ้าอาวาส ซึ่ง *วัดโพธิ์ตาก* ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร

ประวัติ
-------

วัดโพธิ์ตาก หรือ *วัดโพธิ์* เดิมพื้นที่มีลักษณะเป็นป่ารกชัฏติดกับแม่น้ำมูล ซึ่งบริเวณนี้มี *ต้นโพธิ์* ขนาดใหญ่อายุหลายร้อยปีอยู่หนึ่งต้น

ปี พ.ศ. 2430 ได้สร้างวัดขึ้น โดยการนำของ ***พระอาจารย์อินทร์ อินฺทสาโร*** พร้อมด้วยญาติพี่น้อง ซึ่งได้อพยพมาจากบ้านขี้เหล็กหัวเรือ *เมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช* ย้ายมาตั้งบ้านเรือนที่ *เมืองพิมูลมังษาหาร* ในขณะนั้น ต่อมาได้ตั้งชื่อวัดว่า ***วัดโพธิ์ตาก*** และตั้งชื่อหมู่บ้านว่า ***บ้านโพธิ์ตาก*** ซึ่งตั้งชื่อตามลักษณะของภูมิสถานบริเวณที่ตั้งวัดและหมู่บ้านที่มี *ต้นโพธิ์* ขนาดใหญ่อายุหลายร้อยปีอยู่หนึ่งต้น 

ปี พ.ศ. 2474 ได้รับพระราชทาน *วิสุงคามสีมา* มีสถานะเป็นวัดตามกฎหมาย ซึ่งมีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร 

ปี พ.ศ. 2495 ได้ตั้งสำนักเรียนพระปริยัติธรรมขึ้น ณ วัดโพธิ์ตาก

ปี พ.ศ. 2500 ได้สร้าง *ศาลาการเปรียญ* ขึ้น เป็นอาคารไม้ทั้งหลัง ซึ่งมีขนาด กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร ปัจจุบันได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์โดยยกพื้นสูงขึ้น ชั้นล่างก่ออิฐถือปูนเป็นสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจ ชั้นบนยังคงสภาพศาลาการเปรียญไม้แบบศิลปะอีสานโบราณไว้ตามเดิม

ปี พ.ศ. 2515 ได้ก่อตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญขึ้น ณ วัดโพธิ์ตาก

ปี พ.ศ. 2521 ได้สร้าง *พระอุโบสถ* ขึ้นใหม่ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีขนาด กว้าง 7 เมตร ยาว 17 เมตร เพื่อใช้เป็นสถานที่สังฆกรรมสำหรับพระภิกษุสงฆ์ 

ในกาลต่อมาได้มีการสร้างอาคารเสนาสนะเพิ่มขึ้น อาทิ พระวิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง กุฏิ เมรุ 

พระอุโบสถวัดโพธิ์ตาก อ.พิบูลมังสาหาร

  

**ปูชนียวัตถุสำคัญ** คือ *พระโพธิราช* ซึ่งเป็นพระพุทธรูปขนาดหน้าตัก กว้าง 12 นิ้ว ศิลปวัตถุสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น จำนวน 1 องค์

ที่ตั้งและอาณาเขต
-----------------

**ที่ตั้ง** 

แม่น้ำมูล ณ ท่าน้ำวัดโพธิ์ตาก
* วัดโพธิ์ตาก เลขที่ 178 ถนนราชมนตรี ตำบลพิบูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี 34110 สังกัดนิกายเถรวาท คณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินของวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่

**อาณาเขต**

* *ทิศเหนือ* ติดกับ แม่น้ำมูล

* *ทิศใต้* ติดกับ ถนนวิพากย์

* *ทิศตะวันออก* ติดกับ ลำห้วยนอก

* *ทิศตะวันตก* ติดกับ ถนนราชมนตรี

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

ป้ายโรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดโพธิ์ตาก
มีเจ้าอาวาสดังรายนามต่อไปนี้

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ลำดับที่** | **รายนาม** | **เริ่ม** | **สิ้นสุด** | **ตำแหน่ง** |
| 1 | พระอาจารย์อินทร์ อินฺทสาโร | พ.ศ. 2430 | พ.ศ. 2450 | เจ้าอาวาส |
| 2 | พระครูญาณวิสุทธิคุณ (กอง นนฺทิโย) | พ.ศ. 2450 | พ.ศ. 2492 | เจ้าอาวาส |
| 3 | พระครูพิศาลโพธิวัฒน์ (ดำ สุวโจ) | พ.ศ. 2492 | พ.ศ. - | เจ้าอาวาส |
| 4 | พระอาจารย์ทอง -ไม่ทราบฉายา- | พ.ศ. - | พ.ศ. - | เจ้าอาวาส |
| 5 | พระอาจารย์มหา -ไม่ทราบฉายา- | พ.ศ. - | พ.ศ. - | เจ้าอาวาส |
| 6 | พระครูพิศาลโพธานุวัตร (ทัน ปคุโน) | พ.ศ. 2525 | ปัจจุบัน | เจ้าอาวาส |
|

อ้างอิง
-------

* ปราชญ์ชาวบ้านโพธิ์ตาก, 2555.
* ประวัติวัดโพธิ์ตาก :
* ภาพพระอุโบสถวัดโพธิ์ตาก : Benjawan Tararom. (2556). วัดโพธิ์ตาก, 14 พฤกษาคม 2556.  เก็บถาวร 2017-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ถ้ำพระพุทธรูปในเขากัง
**เขากัง** เป็นภูเขาหินปูนขนาดเล็กสูงประมาณ 50 เมตร ตั้งอยู่ภายในโรงพยาบาลพัทลุง ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง ชื่อ *เขากัง* เป็นตำนานท้องถิ่นภาคใต้แปลว่า "เกะกะไม่เรียบร้อย" หมายถึง พวกนักเลงหัวไม้หรือพวกพาลเกเร มาจากตำนานเขาอกทะลุว่านางบุปผามีลูกชายคนหนึ่ง ชื่อว่า นายซังกั้ง เมื่อตายแล้วกลายเป็นเขาซั้งกั้ง แต่ชาวพัทลุงนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "เขากัง"

ก่อน พ.ศ. 2499 บริเวณเขากังเป็นป่าช้าผีดิบ ต่อมาบริเวณดังกล่าวเป็นที่ตั้งโรงพยาบาลประจำจังหวัดและศาลจังหวัด กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2478

เขากังมีถ้ำพระอยู่ทางทิศใต้ของเขา ลักษณะเป็นเพิงผา บริเวณหน้าถ้ำมีศาลาพักร้อนสร้างด้วยไม้ 1 หลัง จากศาลามีบันไดขึ้นสู่เพิงผาหิน ด้านหน้ามีปืนใหญ่ 2 กระบอก เดิมเข้าใจว่ามี 4 กระบอก เพราะว่ายังมีรอยฐานปืนใหญ่อีก 2 แห่ง แต่ไม่มีตัวปืน ด้านขวาของปากถ้ำมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย ฝีมือนายแจ้ง  พรหมคีรี สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2469 ด้านซ้ายมือของปากถ้ำเดิมเป็นที่ตั้งศาลเทพารักษ์หรือเจ้าเขา ซึ่งคนทั่วไปเข้าใจผิดว่าเป็นอนุสาวรีย์ของดำหัวแพร ขุนโจรแห่งเมืองพัทลุงในอดีต ปัจจุบันไม่มีแล้ว ภายในถ้ำมีพระพุทธรูปจำหลักไม้ 7 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ ฝีมือช่างพื้นบ้าน ลักษณะไม่สวยงามเท่าที่ควร ที่ผนังถ้ำปั้นเป็นรูปหัวงูโผล่จากซอกหอน ชาวบ้านนับถือ เรียกว่า "ทวดเขากัง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "มรดกทางวัฒนธรรม".
2. ↑  "ถ้ำพระเขากัง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "เขากัง โบราณสถานในจังหวัดพัทลุง". กรมศิลปากร.
**วัดธรรมรังษีนิคมเขต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบุ่งค้า อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร

วัดธรรมรังษีนิคมเขต หรือ **วัดบ้านนากอก** เป็นวัดที่สร้างโดยชาวบ้านนากอกซึ่งตั้งบ้านมาตั้งแต่ พ.ศ. 2374 โดยแยกมาจากบ้านบุ่งค้า ซึ่งบรรพบุรุษดั้งเดิมอพยพมาจากเมืองเซโปนและเมืองวัง ประเทศลาว ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2444 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2541 กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 119 ตอนพิเศษ 131 ง หน้า 2 ฉบับวันที่ 28 ธันวาคม 2545 กำหนดพื้นที่โบราณสถานประมาณ 1 ไร่ 2 งาน 91 ตารางวา และบูรณะซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2555

สิมตกแต่งด้วยศิลปะพื้นถิ่นกับศิลปะฝีมือช่างญวน เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2465 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2475 มีลักษณะเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่ออิฐถือปูนแบบโบราณ หลังคามุงด้วยไม้แป้นเกล็ด ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ซึ่งทำด้วยไม้ หน้าบันประดับด้วยรูปปูนปั้น เหนือประตูหน้าต่างทำเป็นกรอบซุ้มโค้ง ตัวสิมด้านหน้าทำเป็นมุข มีช่องประตูหน้าต่าง ทำเป็นซุ้มโค้งหน้าต่าง ด้านข้างของสิมเป็นช่องสี่เหลี่ยมทั้งด้านเหนือและใต้ด้านละ 3 ช่อง และหน้าต่างหลอก อีกด้านละ 1 ช่องคันทวยไม้แกะสลักเป็นรูปพญานาคด้านละ 6 ตัว บันไดขึ้นด้านหน้าและด้านข้างมุขหน้าราวบันไดรูปนาคปูนปั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธรรมรังษีนิคมเขต". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดธรรมรังษีนิคมเขต". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดธรรมรังษีนิคมเขต (วัดบ้านนากอก) จ.ยโสธร". พุทธศิลป์อีสาน.
คำหยาบภาษาฟินแลนด์
**เปร์เกเล** (ฟินแลนด์: *Perkele*, ออกเสียง: [ˈperkele] ( ฟังเสียง)) เป็นศัพท์ภาษาฟินแลนด์ที่แปลว่า "ดวงวิญญาณชั่วร้าย" และเป็นคำหยาบภาษาฟินแลนด์ยอดนิยมที่มีการใช้งานคล้ายกับวลี "god damn" ในภาษาอังกฤษ แม้ว่าจะถือว่าเป็นคำดูหมิ่นมากกว่าก็ตาม ศัพท์นี้น่าจะเป็นคำหยาบภาษาฟินแลนด์ที่เป็นที่รู้จักในระดับสากลมากที่สุด

ศัพทมูลวิทยา
------------

ชื่อนี้มีต้นตอจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน โดยที่ Perkwunos เป็นพระนามของเทพแห่งสายฟ้าที่มีการสร้างขึ้นใหม่

นักวิจัยบางส่วนถือว่าเปร์เกเลเป็นพระนามดั้งเดิมของอุกโก เทพแห่งสายฟ้าผู้เป็นหัวหน้าเทพของบรรดาเทพในลัทธินอกศาสนาฟินแลนด์ แต่นักวิจัยทุกคนไม่ได้มีมุมมองแบบเดียวกัน มีศัพท์ที่มีความใกล้เคียงในกลุ่มภาษาฟินนิกอื่น ๆ เช่น ในภาษาเอสโตเนีย *põrgu* แปลว่านรก ส่วนภาษาคาเรเลีย *perkeleh* หมายถึงดวงวิญญาณชั่วร้าย

### อิทธิพลของศาสนาคริสต์

เมื่อฟินแลนด์ถูกทำให้เป็นคริสเตียน เทพฟินแลนด์เก่าหลายพระองค์จึงถือเป็นมารร้าย นั่นทำให้เกิดการใช้งานคำว่า "*Perkele*" ในคัมภีร์ไบเบิลภาษาฟินแลนด์ที่มีความหมายว่า "มาร" ภายหลังคำนี้จึงมีความหมายเป็น *paholainen* (ผู้ชั่วร้าย) ในหนังสือแปลอื่น ๆ


วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***perkele***

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Kielitoimiston sanakirja* [*Dictionary of the Language Office*] (ภาษาฟินแลนด์). Kotimaisten kielten tutkimuskeskus. 2006. ISBN 952-5446-20-4.
2. ↑  "How Finns Swear and What This Tells Us About Their Culture".
3. ↑  "Finnish swearwords – a list of profanities you shouldn't know". 4 March 2015.
4. ↑  *Advances in Swearing Research: New languages and new contexts*. John Benjamins Publishing Company. 2017. ISBN 978-9027256874.
5. ↑  *Handbook of Finnish*. E-painos. 2015. ASIN B015AM7Q90.
6. ↑  Siikala, Anna-Leena (2013). *Itämerensuomalaisten mytologia* [*Mythology of the Baltic Finns*] (ภาษาฟินแลนด์). Helsinki: SKS.
7. ↑  Salo, Unto (1990). *Agricola's Ukko in the light of archeology. A chronological and interpretative study of ancient Finnish religion: Old Norse and Finnish religions and cultic place-names*. Turku. ISBN 951-649-695-4.
8. ↑  "Miten suomalaiset kiroilivat ennen kristinuskoa?" [How did Finns curse before Christianity?] (ภาษาฟินแลนด์). สืบค้นเมื่อ 2015-12-25.
9. ↑  *Suomen kielen etymologinen sanakirja. 3* [*Etymological dictionary of the Finnish language. 3.*] (ภาษาฟินแลนด์). Helsinki: Suomalais-ugrilainen seura. 1976. ISBN 951-9019-16-2.
10. ↑  "Paholainen".
**จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน** (จีน: 孝敬宪皇后อังกฤษ: Empress Xiaojingxian; ค.ศ. 1722- ค.ศ1731-) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิยงเจิ้ง

พระราชประวัติ
-------------

**จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน** ทรงมาจากราชสกุลแมนจู สกุลอูลานารา ซึ่งตระกูลกลุ่มย่อยของราชสกุลแมนจูกลุ่ม **นารา** ดังนั้นพระนางจึงทรงเป็นที่รู้จักกันดีในนาม **พระนางอี๋ซิวฮองเฮา** พระนามเดิมส่วนพระองค์ไม่สามารถทราบได้ พระนางอูลาน่าลา ทรงอภิเษกสมรสกับ องค์ชายอิ้นเจิงพระโอรสองค์ที่4 ในจักรพรรดิคังซีในปี 1691 และหกปีต่อมาในปี ค.ศ. 1697 พระนางมีพระประสูติกาลพระโอรสพระนามว่าโต **หงฮุ่ย (弘晖)** ใน และในปี ค.ศ.1722 จักรพรรดิคังซี สวรรคตและองค์ชายอิ้นเจิงได้เสวยราชย์ราชสมบัติต่อมาเป็นจักรพรรดิยงเจิ้ง ทรงสถาปนาพระนางอูลานารา ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี (ฮองเฮา) และทรงสถาปนาให้ดูแลปกครองวังหลัง พระนางอี๋ซิวฮองเฮาทรงพระประชวรและสวรรคตในปี ค.ศ. 1731 และพระศพถูกฝังอยู่ในสุสาน ไถ่หมิง ในสุสานราชวงศ์ชิง หลังจากการสวรรคตของพระนางแล้วจักรพรรดิยงเจิ้ง ทรงไม่ได้สถาปนาพระมเหสีพระองค์ใดขึ้นเป็น ฮองเฮา ต่อจากพระนางแต่มีพระบรมราชโองการให้ ซีกุ้ยเฟย ดูแลวังหลังต่อมา

พระโอรส
-------

* + องค์ชายหงฮุ่ย (弘晖; 1697-1704) พระโอรสองค์โตของยงเจิงฮ่องเต้ ทรงได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศ เป็น เจ้าชายตวนที่1 (端亲王) โดยจักรพรรดิเฉียนหลง


| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเซี่ยน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวอี้เหริน** |  |  **สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิชิง**  |  | **สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเสี้ยนชุน** 

 |
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *เอ้อ (鄂)*

**งากฟัน** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เอ้อ ฮฺว่าน** (จีน: 鄂焕; พินอิน: *È Huàn*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 เป็นนายทหารของโกเตง ผู้นำชนเผ่าในเมืองอวดจุ้น (越巂郡 *เยฺว่ซีจฺวิ้น*/*เยฺว่สุ่ยจฺวิ้น*; อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้นครซีชาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) ในภูมิภาคหนานจง ทางตอนใต้ของมณฑลเอ๊กจิ๋ว

งากฟันเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

งากฟันปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 87 นิยาย*สามก๊ก*บรรยายลักษณะของงากฟันว่าความสูง 9 *ฉื่อ* เชี่ยวชาญการใช้ทวน*ฟางเที่ยนจี่* (方天戟) เป็นอาวุธ

ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กลงใต้เพื่อปราบกบฏในภูมิภาคหนานจง โกเตงร่วมกับยงคีและจูโพในการรบกับทัพจ๊กก๊ก โกเตงให้งากฟันคุมกองหน้าออกรบ แต่งากฟันเสียทีถูกอุยเอี๋ยน เตียวเอ๊ก และอองเป๋งจับตัวมาให้จูกัดเหลียง จูกัดเหลียงปฏิบัติต่องากฟันเป็นอย่างดีและปล่อยตัวไป งากฟันกลับไปหาโกเตงและยกย่องคุณธรรมของจูกัดเหลียง 

ต่อมาจูกัดเหลียงดำเนินแผนยุแยงให้โกเตงระแวงยงคีและจูโพ โกเตงจึงให้งากฟันไปสังหารยงคีและจูโพเสีย แล้วงากฟันจึงติดตามโกเตงจึงเข้าสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก จูกัดเหลียงจึงแต่งตั้งให้งากฟันมีตำแหน่งเป็นขุนพลรักษาค่ายใหญ่ (牙門將 *หยาเหมินเจี้ยง*)

### ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์

ไม่ปรากฏชื่อของงากฟันในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ 

ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*) บทประวัติลิคีระบุว่ายงคีถูกสังหารโดยผู้ใต้บังคับบัญชาของโกเตงในระหว่างการทัพปราบกบฏของจูกัดเหลียง ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก*ไม่ได้ระบุชื่อผู้ใต้บังคับบัญชาของโกเตงที่สังหารยงคี

ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* บทประวัติม้าตง ระบุว่าจูกัดเหลียงแต่งตั้งให้ม้าตงเป็นเจ้าเมืองโคกุ้น (牂柯郡 *จางเคอจฺวิ้น*; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครกุ้ยหยางหรือฝูเฉฺวียน มณฑลกุ้ยโจว) และนำกองกำลังเข้าปราบกลุ่มกบฏในเมืองโคกุ้นที่นำโดยจูโพได้สำเร็จ แต่ไม่มีการระบุถึงชะตากรรมของจูโพ

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 67

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๗". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ July 21, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 87.
3. ↑  (及丞相亮南征討闓，旣發在道，而闓已為高定部曲所殺。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่. 43.
4. ↑  (先主薨，高定恣睢於越嶲，雍闓跋扈於建寧，朱襃反叛於䍧牱。...與亮聲勢相連。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 43.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 87.
**วัดถ้ำปลา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโป่งงาม อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย อยู่ติดกับถ้ำเสาหินพญานาค อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่

วัดถ้ำปลา หรือ **วัดพุทธสถานถ้ำปลา** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 วัดมีถ้ำปลามีลักษณะเป็นนลำธารเล็ก ๆ ไหลออกจากใต้ภูเขาหินปูน ไหลทะลุผ่านภูเขาหลายเส้นทางโดยไหลออกทางหน้าปากถ้ำด้านทิศตะวันออกสายน้ำ ถ้ำมีความกว้างระมาณ 2.50 เมตร สูงประมาณ 1.50 เมตร น้ำลึกประมาณ 0.50 เมตร ภายในมีพระพุทธรูปศิลปะพม่า สร้างขึ้นโดยพระภิกษุชาวพม่า ประชาชนทั่วไปเรียกว่า *พระทรงเครื่อง* ปากถ้ำมีก้อนหินขนาดใหญ่ 3 ก้อน และลำธารที่น้ำไหลออกมานี้มีความลึก ประมาณ 3 เมตร

ต่อมาประมาณ พ.ศ 2526 พระสงฆ์ที่จำพรรษา ชื่อ พระสาม ซึ่งตาบอดทั้ง 2 ข้าง ได้ปรับปรุงและบูรณะปฏิสังขรณ์ โดยขุดลอกขยายบริเวณปากถ้ำและปรับก้อนหินให้เป็นบันไดทางเข้าถ้ำ บริเวณที่ต่อเนื่องกับเปลวปล่องฟ้าซึ่งอยู่ทางด้านทิศใต้

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร กุฎิสงฆ์ ศาลา และโรงครัว ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูป 2 องค์ และเจดีย์ 1 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระนิรมล สุทธิญาโณ
* พระข่าย จิตฺตคุตโต
* พระสม จิตตธมฺโม
* พระชาญ กิตฺติสาโร
* พระเมืองใจ จิตตกาโร
* พระเครื่อง อตฺตจิตโต
* พระประเสริฐสํวโร
* พระแสง ทองแดง
* พระเกษม ติกขปญฺโฌ
* พระมหาหล้า ภูริวฑฺโน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถ้ำปลา". เทศบาลตำบลแม่สาย.
2. ↑  "แวะเที่ยว วัดถ้ำปลา เชียงราย". กระปุก.
3. ↑  "วัดถ้ำปลา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดถ้ำปลา**
ลีเมอร์หางวงแหวน หรือ ลีเมอร์หางปล้อง (อังกฤษ: Ring-tailed lemur) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Lemur catta* เป็นชนิดของลีเมอร์ที่รู้จักกันอย่างก้าวขวาง ลักษณะทั่วไปเหมือนลีเมอร์ แต่มีลักษณะเฉพาะที่สำคัญคือส่วนหางเป็นลายปล้องสลับขาวกับดำ ลีเมอร์หางวงแหวนถูกประเมินเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็นปี 2018

ลักษณะ
------

คือรูปร่างคล้ายลิง จมูกและปากยื่นคล้ายหมาจื้งจอก ดวงตากลมโต ขนตามร่างกายหนาและแน่น มีหางยาวเป็นพวงคล้ายกระรอก และมีลักษณะเฉพาะคือสีขน โดยบริเวณหลังหัวคลุมไปถึงหลัง และด้านนอกของขาหน้าและขาหลังมีสีเทาปนน้ำตาล ใบหูส่วนนอก หน้า คอ อก เชื่อมไปจนถึงจนถึงท้อง และด้านในของขาหน้าและขาหลังมีสีขาว รอบดวงตา ปลายจมูกและใบหูส่วนในเป็นสีดำ ส่วนหางเป็นลายปล้องสลับขาวกับดำชัดเจน โดยมีแถบขาวประมาณ 12 -13 แถบ แถบสีดำ 13 -14 แถบ ปลายหางเป็นแถบดำ น้ำหนัก 2.3-5.5 กิโลกรัม ความยาวจากปลายจมูกถึงโคนหาง 39 - 46 เซนติเมตร ความยาวหาง 56 - 63 เซนติเมตร

สภาพแวดล้อมและพฤติกรรม
----------------------

ลีเมอร์หางวงแหวนเป็นสัตว์สังคม มักอยู่เป็นฝูงขนาดประมาณ 12 -25 ตัว สื่อสารระหว่างกันด้วยเสียงและกลิ่น อาศัยตามป่าเบญจพรรณ ป่าละเมาะ และป่าชายฝั่งแม่น้ำทางใต้และทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะมาดากัสการ์ โดยอาศัยในพื้นที่ๆ สูงกว่าลีเมอร์ชนิดอื่น ออกหากินตามพื้นป่าและบนต้นไม้ในเวลากลางวัน กินทั้งพืชและสัตว์ โดยกินผลไม้และยอดไม้เป็นส่วนใหญ่ และกินยังดอกไม้ เปลือกไม้ ยางไม้บางชนิด กิ้งก่า นก แมลง และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ เวลานั่งบนคบไม้จะปล่อยหางห้อยลงมา และเวลาเดินจะตั้งหางขึ้นโดยงอปลายหางคล้ายตะขอ อายุขัยเฉลี่ย 25-30 ปี ตัวผู้ลำดับสูงในฝูงมีโอกาสผสมพันธุ์กับตัวเมียหลายตัวมากกว่าตัวผู้ตัวอื่น โดยผสมพันธุ์ช่วงเดือนเมษายน ถึงมิถุนายน วงรอบปีละครั้ง ระยะตั้งท้อง 4-4.5 เดือน ออกลูกครั้งละ 1-2 ตัว และโตเต็มวัยเมื่ออายุ 2.5-3 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  LaFleur, M. & Gould, L. 2020. *Lemur catta*. *The IUCN Red List of Threatened Species* 2020: e.T11496A115565760. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2020-2.RLTS.T11496A115565760.en. Accessed on 03 August 2023.
2. 1 2  องค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์. 2564. ริงเทลลีเมอร์/Ring-tailed Lemur *(Lemur catta)*. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2566
3. 1 2  ศูนย์ข่าวศรีราชา. 2560. ลีเมอร์หางแหวนรีเทิร์น ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว. MGR Online. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2566
4. ↑  Animal Enrichment Khao Kheow Open Zoo. 2562. ลีเมอร์หางแหวน (Ring- tailed Lemur). สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2566