recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**อัล ทาราโซน่า** (Al Tarazona) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ที่เมือง Tagum City จังหวัด Davao del Norte ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 73 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 7) เสมอ 8 แพ้ 33

ประวัติ
-------

อัล ทาราโซน่าขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2531 เสมอกับ เจสซี มัลโด ก่อนที่ทาราโซน่าจะชกกับมัลโดอีกครั้งและเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้สำเร็จ จากนั้น ทาราโซน่าได้ขึ้นชกในฟิลิปปินส์ตลอด แพ้บ้าง ชนะบ้าง โดยเคยเสมอกับรูดี้ อีดาโน่เมื่อ พ.ศ. 2534 ต่อมา ใน พ.ศ. 2535 ทาราโซน่ามาชกในไทยครั้งแรก เมื่อ 21 มิถุนายน ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ จากนั้น ทาราโซน่ากลับไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งทาราโซน่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 5 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ทาราโซน่าได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2536 ทาราโซนาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน คิม จินโฮ ไป

ทาราโซน่ายังขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์เป็นส่วนใหญ่ และได้มาชกนอกรอบในไทยอีกเมื่อ พ.ศ. 2538 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน สมาน ส.จาตุรงค์ และแพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 8 จากนั้น กลับไปชกที่ฟิลิปปินส์ชนะนิค เซียนทอยและรามิล จิเวโร แล้วมาชกนอกรอบในไทยในช่วง พ.ศ. 2538 – 2539 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 แพ้น็อค สงคราม ป.เปาอินทร์ ยก 1 และแพ้คะแนนพยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น จากนั้นได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2540 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรี ยก 6 ไม่ได้แชมป์

หลังจากนั้นในช่วง พ.ศ. 2540 – 2542 ทาราโซน่ายังมาชกนอกรอบในไทยหลายครั้ง แพ้วันดี สิงห์วังชา ห้าดาว ซีพียิม ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ และยังได้ไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ แต่ไม่ได้ชิงแชมป์อีก ทาราโซน่ามีโอกาสได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นช่วงปลายของการชกมวย และเขาก็แพ้น็อค โรเดล มายอลแค่ยกแรก ทาราโซน่าขึ้นชกแพ้รวดอีกสองครั้ง หลังจากชกแพ้คะแนน โจวี โอราเซียนเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2545 ทาราโซน่าหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 2 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 6 กันยายน 2535 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 5 ที่ สมุทรปราการ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิฟลายเวทเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2536 แพ้คะแนน คิม จินโฮ (เกาหลีใต้) ที่ เกาหลีใต้
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 6 มีนาคม 2540 แพ้น็อค ขวัญใจ 3เคแบตเตอรี่ ยก 6 ที่ ยโสธร

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2013-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**วัดลากค้อน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านลากค้อน ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระครูประสิทธิ์นันทธรรม (พีรศีล ฐานวีโร) เป็นเจ้าอาวาส

วัดลากค้อนตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2480 โดยนายป๋อและนางต่วน หรั่งช้าง อุทิศที่นาให้สร้างวัด 9 ไร่ พร้อมกับนายทองใบ สุขเทียบ อุทิศให้ 3 ไร่ นางแป้น น้อยนิตย์ อุทิศให้ 1 ไร่ และต่อมานายบุญชู สุขเทียบ อุทิศให้อีก 2 ไร่ 2 งาน รวมเป็น 15 ไร่ สร้างวัดตั้งแต่วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ต่อมานางเนียมได้อุทิศเรือนทำเป็นกุฏิเพื่อสร้างที่พักพระสงฆ์เป็นหลังแรก ในช่วงแรกมีผู้เรียกชื่อวัดนี้ว่า **วัดอ่างแตก** ตามชื่อหมู่บ้านอ่างแตกซึ่งเป็นที่ตั้งวัด ต่อมาเมื่อครั้งที่พระราชปรีชามุนี (เผือก ติสฺสถิโร) เจ้าอาวาสวัดโมลีและเจ้าคณะอำเภอบางบัวทอง (ในสมัยนั้นอำเภอไทรน้อยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางบัวทอง) ได้เดินทางมาที่วัดนี้ ท่านเห็นว่าวัดตั้งอยู่ริมคลองลากค้อน จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดลากค้อน" แทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519

อาคารสำคัญของวัดประกอบด้วยอุโบสถ ลักษณะทรงไทย โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 และศาลาการเปรียญ ลักษณะทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ทางวัดยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนวัดลากค้อน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 บนเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ในสมัยที่พระอาจารย์สนุ่น ยุติโก เป็นเจ้าอาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลากค้อน". องค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์นิยม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  พิศาล บุญผูก. *วัดในอำเภอไทรน้อย.* นนทบุรี: โครงการการจัดการสารสนเทศจากภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านนนทบุรีศึกษาเพื่อส่งเสริมบริการห้องสมุดสู่ชุมชน สำนักบรรณสารสนเทศ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2551, หน้า 151–152.
3. ↑  "วัดลากค้อน". พระสังฆาธิการ.
4. ↑  "วัดลากค้อน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**สัญญาใหม่** เป็นหนึ่งในโครงการ, โปรเจกต์งานสาธารณะ การปฏิรูปทางการเงินและกฏระเบียบทีถูกประกาศใช้โดยประธานาธิบดี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ในสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1933 และ 1936 ได้ตอบสนองความต้องการเพื่อบรรเทา, การปฏิรูปและฟื้นฟูจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ โครงการหลักของรัฐบาลกลางได้รวมถึงเหล่านักอนุรักษ์นิยมพลเรือน(CCC) ฝ่ายบริหารการงานพลเรือน (CWA) ฝ่ายบริหารสวัสดิการฟาร์ม กฎหมายการฟื้นฟูอุตสาหกรรมแห่งชาติ ค.ศ. 1933 (NIRA) และฝ่ายบริหารสวัสดิการทางสังคม(SSA) พวกเขาได้ให้การสนับสนุนสำหรับเจ้าของฟาร์ม ผู้ว่างงาน เยาวชน และผู้สูงอายุ สัญญาใหม่ได้รวมถึงการจำกัดใหม่และการป้องกันต่อธุรกรรมอุตสาหกรรมและความพยายามที่จะขยายตัวทางเศรษฐกิจภายหลังจากราคาได้ตกต่ำอย่างรวดเร็ว โควงการสัญญาใหม่ได้รวมถึงทั้งการผ่านทางกฎหมายโดยสภาคองเกรสเช่นเดียวกับคำสั่งฝ่ายบริหารประธานาธิบดีในช่วงวาระแรกของการเป็นประธานาธิบดีของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ โครงการนี้ได้มุ่งเน้นไปยังสิงที่นักประวัติศาสตร์เรียกว่า "หลัก 3 ข้อ": การบรรเทาสำหรับผู้ว่างงานและคนยากจน การฟื้นฟูของเศรษฐกิจให้กลับเข้าสู่ภาวะปกติ และการปฏิรูประบบทางการเงินเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดภาวะตกต่ำกลับมาซ้ำอีก สัญญาใหม่ได้สร้างการปรับเปลี่ยนทางการเมือง ทำให้พรรคเดโมแครตมีเสียงข้างมาก(เช่นเดียวกับพรรคที่จัดตั้งในทำเนียบขาวจากเจ็ดในเก้าวาระของประธานาธิบดี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933-1969) ด้วยพื้นฐานมาจากความคิดเสรีนิยม,ทางตอนใต้ ธรรมเนียมของพรรคเดโมแครต เครื่องจักรเมืองขนาดใหญ่ และสหภาพแรงงานที่ได้รับมอบอำนาจใหม่และชนกลุ่มทางเชื้อชาติ พรรครีพับลิกันได้แตกแยกด้วยฝ่ายอนุรักษ์นิยมที่คัดค้านสัญญาใหม่ทั้งหมดซึ่งไม่เอื้ออำนายต่อธุรกิจและการเติบโตทางเศรษฐกิจและการสนับสนุนให้กับฝ่ายเสรี การปรับเปลี่ยนให้เป็นรูปธรรมเป็นการประสานกันของสัญญาใหม่ที่ครอบงำการเลือกตั้วเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1960 ในขณะที่ฝ่ายค้านที่เป็นพวกอนุรักษ์นิยมส่วนใหญ่ต่อรัฐบาลผสมที่ได้ควบคุมรัฐสภาภายในประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1937 ถึง 1964
**เต่าหญ้า** หรือ **เต่าสังกะสี** หรือ **เต่าหญ้าแปซิฟิก** (อังกฤษ: Olive ridley sea turtle, Pacific ridley) เป็นเต่าทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Lepidochelys olivacea*

เป็นเต่าทะเลขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 60-70 เซนติเมตร น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30-40 กิโลกรัม กระดองมีสีเขียวมะกอกหรือสีน้ำตาล เกล็ดบนกระดองมีลักษณะซ้อนกันเหมือนสังกะสีมุงหลังคา อันเป็นที่มาของอีกชื่อเรียกหนึ่ง ส่วนท้องมีสีเหลืองออกขาว หัวค่อนข้างโต ดวงตาปูนโปนออกมา กระดองมีความแข็งมาก ริมฝีปากสั้นทู่และคมแข็งแรงมากเพื่อใช้สำหรับขบกัดกินสัตว์มีกระดองซึ่งเป็นอาหารหลัก ส่วนของกระดองและท้องเชื่อมต่อกัน เป็นเต่าทะเลที่ว่ายน้ำได้เร็วมาก โดยอาจว่ายได้ถึง 35 กิโลเมตรต่อหนึ่งชั่วโมง

พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ในมหาสมุทรแอตแลนติกพบน้อยมาก กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น กุ้ง, ปลา, แมงกะพรุน, ปู, หอย, สาหร่ายทะเลและหญ้าทะเล

ในน่านน้ำไทยจะพบได้ในฝั่งทะเลอันดามัน ในอ่าวไทยจะพบได้น้อยกว่า จัดเป็นเต่าทะเลอีกชนิดหนึ่งที่พบได้น้อบมากในน่านน้ำไทย โดยการวางไข่มีรายงานว่าพบที่ฝั่งทะเลอันดามันเท่านั้น โดยไม่พบในฝั่งอ่าวไทย และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เต่าหญ้า". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-02. สืบค้นเมื่อ 2009-02-02.
2. ↑  ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับเต่าทะเล

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lepidochelys olivacea***

แหล่งข้อมูลใหญ่
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lepidochelys olivacea ที่วิกิสปีชีส์
**นายวิโรจน์ ณ บางช้าง** หรือ พระวิโรจน์ ภูริสีโร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม 1 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นนายกสมาคมพลังผู้บริโภคแห่งประเทศไทย

ประวัติ
-------

วิโรจน์ ณ บางช้าง เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 เขาแพ้การเลือกตั้งให้กับร้อยตรี นุกูล ธนิกุล จากพรรคความหวังใหม่ ในการเลือกตั้ง 3 ครั้งติดต่อกัน เขาจึงประกาศยุติบทบาททางการเมือง และหันไปอุปสมบทในพุทธศาสนา

ต่อมาเขากลับมามีบทบาทในสังคมอีกครั้ง เมื่อได้ลงสมัครรับเลือกตั้งวุฒิสมาชิก ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และเข้ารับการสรรหาเป็นกรรมการปฏิรูปกฎหมาย แต่ไม่ได้รับเลือก

วิโรจน์ ณ บางช้าง ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับตาลมะพร้าว และเข้ามามีบทบาทในฐานะนายกสมาคมพลังผู้บริโภคแห่งประเทศไทย รวมทั้งเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค กรุงเทพมหานคร ในสมัยของนายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

วิโรจน์ ณ บางช้าง ได้อุปสมบทในพุทธศาสนา มีฉายาว่า "พระวิโรจน์ ภูริสีโร" จนกระทั่งมรณภาพ ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ด้วยโรตมะเร็งไต อายุ 65 ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
* พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ′หัวแข็ง′ เปลี่ยนชีวิต "รังสิมา"..ฉันไม่ใช่กะหรี่การเมือง ย้ายพรรคไปยกมือให้โจร
2. ↑  "ประกาศรายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา จังหวัด กรุงเทพมหานคร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-11. สืบค้นเมื่อ 2013-11-07.
3. ↑  เลขาธิการนายกรัฐมนตรีรับหนังสือร้องเรียนจากตัวแทนผู้ค้าปลีก - ส่ง
4. ↑  นักการเมืองถิ่น จังหวัดสมุทรสงคราม[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๐ ตอนที่ ๒๐๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๖
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๗ ตอนที่ ๒๔๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๓
**วัดลาดสิงห์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านสระ อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 35 ไร่

เอกสารประวัติวัดที่จัดส่งกรมการศาสนาระบุว่า วัดลาดสิงห์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2009 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2494 มีเรื่องเล่าว่า บริเวณนี้คือที่พักทัพของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ ก่อนออกสงครามยุทธหัตถีกับพม่า การทำสงครามยุทธหัตถีระหว่างอยุธยากับพม่า มีขึ้นในปี พ.ศ. 2135 ตรงกับเดือนยี่ วันจันทร์แรม 2 ค่ำ ปีมะโรง สถานที่ยังให้น้ำหนักระหว่างอำเภอดอนเจดีย์ สุพรรณบุรีและอำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี ทรงยุทธหัตถีมีชัยชนะพระมหาอุปราชาสิ้นพระชนม์ วันเดียวกันนี้ทรงทราบข่าวว่า พระสุพรรณกัลยา พระพี่นางในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ที่ถูกจับเป็นตัวประกันที่เมืองพม่านั้นถูกประหารชีวิตเสียแล้ว โดยพระเจ้านันทบุเรง จึงมีพระราชดำริของสมเด็จพระนเรศวรเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลให้กับสมเด็จพระพี่นางสุพรรณกัลยา ภายหลังวัดได้สร้างพระบรมราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระนเรศวร พระสุพรรณกัลยา และสมเด็จพระเอกาทศรถ

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถเป็นอุโบสถไม้ที่ผสมอิฐปูน สีสันสวยงามและมีอิฐล้อมอยู่รอบ ๆ อุโบสถ ด้านหน้ามีรูปปั้นลายสิงห์คู่ มีใบเสมาหินทรายอยู่ตามทิศต่าง ๆ แต่ส่วนใหญ่แตกหักมากเป็นใบเสมาเรียบไม่มีลวดลายด้านนอกสุดมีกำแพงแก้วก่อล้อมรอบมีทางเข้าเฉพาะด้านหน้า โดยเป็นกำแพงแก้วของเดิมที่ยังไม่ได้มีการบูรณะซ่อมแซม นอกจากนี้ทางด้านหลังอุโบสถ บริเวณภายนอกกำแพงแก้วมีเนินดินปนอิฐขนาดใหญ่ สันนิษฐานอาจเป็นเจดีย์ตั้งอยู่ แต่มีเพียงฐานล่างที่พังทลายจนไม่ทราบรูปทรง ด้านบนมีชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายขาว พระเพลา แตกหักวางกองอยู่ จากรูปแบบศิลปกรรมที่ปรากฏสันนิษฐานว่าเป็นงานศิลปะอยุธยา ด้านในเป็นที่ประดิษฐานของ *หลวงพ่อดำ* ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลาแลง ปางสะดุ้งมาร (มารวิชัย) เกตุบัวตูม อายุประมาณ 500 ปี ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 และกุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระถึก
* พระเลียบ
* พระถวิล
* พระสวน
* พระบด
* พระบุญช่วย
* พระประวิทย์
* พระสุนทร
* พระครูเจริญ
* พระใบฎีกาคุณ
* พระครูกิจจาภรณ์ พ.ศ. 2530

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เรื่องเล่าที่*วัดลาดสิงห์*สามชุก". เดลินิวส์.
2. ↑  "วัดลาดสิงห์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดลาดสิงห์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดลาดสิงห์**
**วัดลครทำ** บ้างเขียน **วัดละครทำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระมหาเทอดไทย กิตฺติเมธี ป.ธ.๖ เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
-------

วัดลครทำสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยนายบุญยัง นายโรงคณะละครนอกเป็นผู้สร้าง ละครในยุคนั้นมีคณะโด่งดัง 2 คณะคือ ละครในของเจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรีและละครนอกของนายบุญยัง นายบุญยังมีฐานะดีมาก และเป็นผู้ที่มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้น ชาวบ้านได้ช่วยกันตั้งชื่อวัดว่า "วัดลครทำ"

วัดลครทำได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2513 ในพิธีดังกล่าว พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิต

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 7.70 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 มีช่อฟ้า 5 ตัว ด้านหน้า 3 ตัว หลัง 2 ตัว มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 20.50 เดิมมีเจดีย์นอน 2 องค์ หันเข้าหากันไปทางทิศเหนือและใต้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร ได้มาสร้างไว้ ปัจจุบันหมดสภาพไปแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลครทำ". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-20.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดลครทำ**
**วัดลอยเคราะห์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดลอยเคราะห์ เดิมชื่อว่า **วัดร้อยข้อ** (วัดฮ้อยข้อ) สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 1910 (สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1201) ในสมัยพญากือนา กษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์มังราย ช่วงปลายรัชสมัยพม่ายกทัพมาตีล้านนา และยึดครองล้านนาได้สำเร็จ วัดต่าง ๆ ในเชียงใหม่จึงถูกทิ้งร้างไป ต่อมาพระเจ้ากาวิละยกทัพไปตีเมืองเชียงแสนที่ยังคงอยู่ใต้การปกครองของพม่าได้สำเร็จ จึงได้กวาดต้อนชาวเชียงแสนมาอยู่ในเมืองเชียงใหม่ ชาวเชียงแสนได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดร้อยข้อขึ้นมาใหม่ และนำชื่อวัดในเมืองเชียงแสนมาตั้งเป็นชื่อใหม่ว่า "วัดลอยเคราะห์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2040 วัดได้รับการบูรณะระหว่าง พ.ศ. 2550–2551 ซึ่งเป็นการบูรณะที่ยังคงรักษารูปแบบเดิมที่สร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2408

วิหารของวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของวัด เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนสถาปัตยกรรมล้านนา ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2545 หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพระพุทธรูปปางสมาธิ สัตว์ในวรรณคดี และลายพรรณพฤกษา ประตูเป็นลวดลายรดน้ำรูปเทพนม และตัวปั้นลมหรือนาคสะดุ้งด้านหลัง ที่ทำลวดลายด้วยการติดกระจกสีต่าง ๆ ภายในประดิษฐาน *พระพุทธศุภโชคศรีลอยเคราะห์มิ่งมงคล*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลอยเคราะห์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "สถาปัตยกรรมล้านนา สะท้อนความเจริญของพุทธศาสนาในอดีต". เชียงใหม่นิวส์.
3. ↑  "วัดลอยเคราะห์". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
**วัดลาดศรัทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านลาด อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 7 ไร่

ประวัติ
-------

วัดลาดศรัทธาราม หรือ **วัดท่าหมูสี** หรือ **วัดศาลาหมูสี** ตามทะเบียนวัดภาคระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2245 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2332 (ตามบัญชีแผนกศึกษาธิการ อำเภอบ้านลาด) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 หากพิจารณาตามหลักฐานที่เหลืออยู่ พบว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่ได้รับการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาโดยตลอด พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จประทับ เสวยพระกระยาหารที่วัดนี้ เมื่อเสด็จประพาสมณฑลราชบุรี เมื่อ พ.ศ. 2452 และได้พระราชทานพัด ย่าม และจีวรแพร ให้เจ้าอธิการกลิ่น

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐฉาบปูน ขนาด 5 ห้อง ฐานอ่อนโค้งเล็กน้อย ตัวอาคารสอบมีเสาอิงประดับ หัวเสามีลวดลายปูนปั้น รูปใบไม้ ดอกไม้ ลงสีสด (น้ำเงิน แดง เหลือง) ด้านหน้าเป็นพาไลยื่นออกมา มีเสาก่ออิฐฉาบปูนรับพาไล จำนวน 4 ต้น มีประตูทั้งด้านหน้าและด้านหลังด้านละ 2 ประตู หน้าต่างด้านละ 1 บาน ซุ้มประตูหน้าต่างประดับด้วยลวดลายปูนปั้น เป็นรูปดอกไม้ ใบไม้ หลังคาเครื่องไม้ ลดหลั่นซ้อนกัน 2 ชั้น มุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ แต่ที่พาไลเป็นกระเบื้องดินเผา หน้าบันอุโบสถทั้ง 2 ด้าน เป็นลวดลายปูนปั้นลงสีสด รูปนารายณ์ทรงครุฑยุดนาคประกอบลวดลายเถาไม้ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปูนปั้น ปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีปูนปั้น เดิมลงรักปิดทอง กำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ก่ออิฐฉาบปูน เปิดช่องทางเข้า ด้านหน้าและด้านหลัง ด้านละ 1 ช่อง โดยทำเสาหัวเม็ดประดับ 2 ด้าน นอกจากนี้ที่มุมทั้ง 4 และบางช่วงของกำแพง จะทำเสาหัวเม็ดประดับ เช่นกัน รอบอุโบสถมีใบเสมาประจำทิศ สลักด้วยหินทรายสีแดง

เจดีย์ราย อยู่ด้านหน้าและด้านข้างอุโบสถ จำนวน 9 องค์ (ด้านหน้า 3 องค์ ด้านข้าง 6 องค์) เจดีย์ด้านหน้า 3 องค์ ตั้งอยู่ในกำแพงแก้วเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง เจดีย์ด้านข้าง ตั้งอยู่ทางทิศใต้นอกกำแพงแก้ว จำนวน 3 องค์ มีรูปแบบคล้ายคลึงกันจำนวน 5 องค์ โดยเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองอีกองค์เป็นเจดีย์ขนาดใหญ่กว่าเจดีย์องค์อื่น ตั้งประชิดกำแพงแก้วเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองเช่นเดียวกัน องค์ระฆังรูปเหลี่ยมประดับปูนปั้นลายรักร้อย

หอระฆังก่ออิฐฉาบปูน ทรงปราสาท หลังคาทรงจตุรมุข ยอดมงกุฎ ตั้งอยู่บนฐานบัวย่อมุมไม้สิบสอง ตัวหอระฆังโปร่งคั่นด้วยลูกกรงเตี้ย ๆ ส่วนหลังคามุงกระเบื้อง หน้าบันประดับลวดลายปูนปั้นรูปพระพุทธรูป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลาดศรัทธาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดลาดศรัทธาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  ""วัดท่าหมูสี" วัดเก่าที่บ้านลาด". วารสารเมืองโบราณ.
พระที่นั่งสุทธาสวรรย์
**พระที่นั่งสุทธาสวรรย์** โบราณสถานประเภทพระที่นั่ง ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นในของพระนารายณ์ราชนิเวศน์ สร้างโดยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นพระที่นั่งขนาดเล็กทรงตึกแบบยุโรปเป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชซึ่งช่วงปลายรัชกาลได้ประทับที่พระที่นั่งแห่งนี้จนเสด็จสวรรคต ฐานด้านหน้าพระที่นั่งมีท่อน้ำดินเผาขนาดเล็กฝังอยู่ สำหรับระบายน้ำที่ขังอยู่ออกจากพื้นที่พระที่นั่ง ทางด้านทิศเหนือของพระที่นั่งมีภูเขาทำเป็นน้ำตกจำลองก่อด้วยอิฐฉาบปูนลักษณะเป็นฐานกว้างยอดแหลมสูงลดหลั่นกันลงมาใต้ฐานยังคงมีท่อประปาดินเผาฝังอยู่ สันนิษฐานว่าคงเป็นท่อส่งน้ำเพื่อทำเป็นน้ำตกไหลจากยอดมาสู่แอ่งน้ำด้านล่าง

ซึ่ง นีกอลา แฌร์แวซ (Nicolas Gervaise) ชาวฝรั่งเศสได้บรรยายถึงลักษณะของพระที่นั่งสุทธาสวรรย์ไว้ว่า 

> หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีเหลืองคล้ายทองคำเมื่อยามต้องแสงตะวัน พระที่นั่งองค์นี้มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ตรงมุมมีสระน้ำใหญ่ 4 สระ บรรจุน้ำบริสุทธิ์ เป็นที่สรงสนาน ของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ภายใต้กระโจมซึ่งคลุมกั้น สระน้ำทางขวามือตั้งอยู่ใกล้กับภูเขาจำลองซึ่งปกคลุมด้วยต้นไม้เขียวชอุ่มและดอกไม้ซึ่งส่งกลิ่นหอมตลอดเวลา มีน้ำพุใสจ่ายแจกให้แก่ธารน้ำทั้ง 4 ในบริเวณพระที่นั่ง สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงปลูกพันธ์ไม้ดอกด้วยพระหัตถ์เอง ตรงหน้าพระที่นั่งปลูกต้นส้ม มะนาว และพันธ์ไม้ในประเทศอย่างอื่นมีใบดกหนาทึบแม้ยามแดดร้อนตะวันเที่ยงก็ร่มรื่นอยู่เสมอ
> 
>

อ้างอิง
-------

1. ↑   "พระที่นั่งสุทธาสวรรย์" ในพระราชวังสมเด็จพระนารายณ์ที่หายไป?
**วัดลาดหญ้าแพรก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสระกระเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 25 ไร่ 1 งาน 46 ตารางวา

แต่เดิมหมู่บ้านลาดหญ้าแพรกไม่มีวัดเมื่อต้องการจะทำบุญใส่บาตร ต้องเดินทางไปที่วัดหนองเสือ ซึ่งอยู่ห่างจากหมู่บ้านลาดหญ้าแพรกถึง 5 กิโลเมตร โดยประมาณ จึงไม่ค่อยได้รับความสะดวกเท่าใด จนเมื่อมีพระธุดงค์ผ่านมา ชาวบ้านทั้งเจ้าของที่ดินจึงกราบอาราธนาให้ท่านรับถวายที่ดิน เพื่อสร้างวัดตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยได้รับการถวายที่ดิน เมื่อ ร.ศ. 130 จากพระอธิการคำ และได้รับถวายจากนางจันทรา เมื่อ พ.ศ. 2488 รวมเนื้อที่ได้ 19 ไร่ 2 งาน 75 ตารางวา ในยุคนั้นยังไม่มีโฉนดที่ดิน กระทั่งในสมัยหลวงพ่อพระอธิการโป๊ะ มหาธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส ทางกรมที่ดิน จึงออกหนังสือการครอบครองที่ดิน เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2498 ในระยะแรกได้สร้างเสนาสนะกุฏิพระสงฆ์สามเณร ศาลา สร้างพระประธานประจำวัดที่เรียกชื่อท่านว่า *หลวงพ่อพระใหญ่* ต่อมาเปลี่ยนนามมาเป็น *หลวงพ่อโตศักดิ์สิทธิ์* ซึ่งมีการบูรณะหลายครั้ง

เมื่อมีการสืบค้นประวัติการสร้างวัดลาดหญ้าแพรก เคยเป็นวัดร้างมาระยะหนึ่งที่ไม่มีพระจำวัดเลย ไม่สามารถสืบค้นได้ว่าได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมา ตั้งแต่เมื่อใด ได้ค้นเอกสารจากกรมศาสนาพบเพียงได้รับการตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2433

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อทรัพย์
* พระอธิการโป๊ะ มหาธมฺโม
* พระอธิการสาย สุธมฺโม
* พระครูธรรมธรสาลี ปภสฺสโร
* พระมหาถาวร ฐานวโร
* พระมหาพาน ฉนฺทธมฺโม
* พระมหาเกรียงศักดิ์ ฐิตมโน
* พระมหาเช้า สิริปญฺโญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 56–57.
2. ↑  "วัดลาดหญ้าแพรก". องค์การบริหารส่วนตำบลสระกระเทียม.
**การสะสมพลังงานในพายุหมุน** (อังกฤษ: Accumulated cyclone energy หรือย่อว่า **ACE**) คือมาตราที่ถูกใช้โดยองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐอเมริกา ในการแสดงกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนแต่ละลูก และทั้งมวลในฤดูพายุหมุนเขตร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก ซึ่งใช้การประมาณพลังงานลมของพายุหมุนเขตร้อนตลอดอายุขัยของมัน โดยมีการคำนวณในทุก ๆ หกชั่วโมง ค่าเอซีอีของฤดูกาล คือ ผลรวมของค่าเอซีอีของพายุแต่ละลูก ซึ่งการบันทึกทางประวัติศาสตร์ ค่าเอซีอีที่สูงที่สุดในโลกเป็นของพายุเฮอร์ริเคนโอกในปี พ.ศ. 2549 ที่ 82

การคำนวณ
--------

ค่าเอซีอีของแต่ละฤดูกาลมีการคำนวนโดย ผลรวมของความเร็วลูมสูงสุดโดยประมาณการณ์ของทุกกิจกรรมของพายุโซนร้อน (ความเร็วลม 35 นอต (65 กม./ชม.) ขึ้นไป) ในแต่ละ 6 ชั่วโมงยกกำลังสอง ตั้งแต่มีการคำนวณมีการเริ่มต้นจุดของเวลาหกชั่วโมง คือ 0000, 0600, 1200 และ 1800 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ถ้าพายุลูกใดเคลื่อนข้ามปีไป ค่าเอซีอีของพายุลูกนั้นจะถูกนำไปนับรวมกับของปีก่อน ส่วนตัวเลขที่มักนำมาใช้หารคือ 10,000 เพื่อทำให้จัดการได้ง่ายขึ้น ค่าเอซีอีมีหน่วยเป็น 104 kn2 และสำหรับการใช้ดัชนีนี้ หน่วยคือการสมมติ มีสูตรคำนวณดังสมการ

{\displaystyle {\text{ACE}}=10^{-4}\sum v\_{\max }^{2}}
เมื่อ *v*max คือการประมาณการณ์ความเร็วลมต่อเนื่องในหน่วยนอต

พลังงานจลน์ คือ สัดส่วนในการยกกำลังสองของความเร็ว และโดยการเพิ่มขึ้นของพลังงานต่อบางช่วงเวลา ซึ่งการสะสมพลังงานจะพบเป็นระยะเวลาของการเพิ่มขึ้นของพายุ ค่าทั้งหมดจะถูกรวม และเช่นเดียวกันกับค่าเอซีอี เช่นนั้น พายุที่มีระยะเวลามากกว่า อาจมีพลังงานสะสมของพายุมากกว่าพายุที่ทรงพละกำลังแต่มีช่วงเวลาที่สั้นกว่า ถึงแม้ว่าค่าการสะสมพลังงานในพายุหมุน คือ ค่าสัดส่วนต่อพลังงานของระบบ มันไม่ได้ถูกคำนวณโดยตรงจากพลังงาน (มวลของการเคลื่อนตัวของอากาศและขนาดของพายุจะแสดงการคำนวณพลังงานจริง)

ปริมาณสัมพันธ์ คือ **ศักยะทำลายล้างของเฮอริเคน** (Hurricane destruction potential; HDP) ซึ่งค่าเอซีอีแต่เฉพาะการคำนวณสำหรับเวลา เมื่อระบบเป็นพายุเฮอร์ริเคน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mark Saunders; Adam Lea (2007). "Summary of 2006 NW Pacific Typhoon Season and Verification of Authors' Seasonal Forecasts" (PDF). Tropical Storm Risk. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-11-29. สืบค้นเมื่อ 2013-09-01.
2. ↑  Last advisory for T.S. Zeta 2005
3. ↑  Bell GD, Halpert MS, Schnell RC, และคณะ (2000). "Climate Assessment for 1999". *Bulletin of the American Meteorological Society*. **81** (6): 1328. Bibcode:2000BAMS...81.1328B. doi:10.1175/1520-0477(2000)081<1328:CAF>2.3.CO;2. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-07-08. สืบค้นเมื่อ 2016-07-30.
**ชะนีมงกุฎ** หรือ **ชะนีเอี๊ยมดำ** เป็นชะนีชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Hylobates pileatus*

เดิมเคยถูกจัดเป็นชนิดย่อยของชะนีมือขาว (*H. lar*) แต่มีพฤติกรรมและลักษณะบางอย่างต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย โดยสีขนจะแตกต่างออกไปตามเพศและช่วงอายุ ตัวผู้ในช่วงวัยรุ่นจะมีสีขนเหลือง เมื่ออายุ 3-4 ปี จะเปลี่ยนเป็นสีดำทั่วตัวยกเว้นคิ้ว ถุงอัณฑะ หลังมือ หลังเท้า และวงรอบใบหน้า ส่วนตัวเมียมีสีขาวนวลเหมือนเดิม แต่ที่หน้าอกและบนหัวมีสีดำ แลดูคล้ายใส่เอี๊ยม หรือผ้ากันเปื้อน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ

พบอาศัยอยู่ในแถบประเทศลาวและกัมพูชา ทางด้านทิศตะวันตกของแม่น้ำโขง สำหรับในประเทศไทยพบทางภาคตะวันออก เช่น จังหวัดสุรินทร์, บุรีรัมย์, ปราจีนบุรี, จันทบุรี, ตราด และในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่

มักอาศัยอยู่ในป่าดิบที่มียอดไม้สูงและรกชัฏ อาหารหลัก คือ ผลไม้, ใบไม้, แมลงและสัตว์เลื้อยคลาน ดื่มน้ำโดยใช้วิธีการเลียตามขนตัวเองและหาตามโพรงไม้ ออกลูกครั้งละ 1 ตัว เมื่อลูกชะนีอายุได้ 1 ปี จะเริ่มออกจากอกแม่ห้อยโหนไปมาด้วยตัวเอง ซึ่งต่างจากชะนีมือขาวที่จะเกาะอยู่กับอกแม่จนอายุได้ 2 ปี และเมื่อลูกอายุได้ 2-3 ปี แม่ชะนีมงกุฎจะเริ่มผสมพันธุ์อีกครั้ง ลูกชะนีโดยเฉพาะตัวผู้จะถูกขับไล่ออกจากฝูงเร็วกว่าตัวเมีย และจะอยู่ตามลำพังจนกระทั่งหาคู่ผสมพันธุ์ได้

ชะนีมงกุฎในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีการผสมข้ามพันธุ์กับชะนีมือขาว จนเกิดเป็นชะนีลูกผสมซึ่งมีลักษณะรูปร่างที่แตกต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย อันเนื่องจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่นับเป็นสถานที่แห่งเดียวในโลก ที่มีชะนีทั้ง 2 ชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน

ระเบียงภาพ
----------

* ชะนีมงกุฎวัยเด็กในสวนสัตว์ไทยชะนีมงกุฎวัยเด็กในสวนสัตว์ไทย
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eudey *et al* (2000). *Hylobates pileatus*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 11 May 2006. Listed as Vulnerable (VU A1cd+2cd v2.3)
2. ↑   เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ชะนีมงกุฎ]
3. ↑  ชุ่มฉ่ำกับชีวิต เสือ....ชะนี.... พิศวง เขาใหญ่[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  *วิถีวานร*, "พินัยกรรมธรรมชาติ". สารคดีทางทีวีไทย: ศุกร์ที่ 18 มกราคม 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ชะนีมงกุฎ**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hylobates pileatus ที่วิกิสปีชีส์
**พระที่นั่งบวรบริวัติ** เป็นพระที่นั่งภายในพระบวรราชวังซึ่งพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้สร้างขึ้น แต่พระองค์เสด็จสวรรคตเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดฯ ให้สร้างพระที่นั่งต่อจนเสร็จ ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้ได้รื้อลงแล้ว

ประวัติ
-------

พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างพระที่นั่งขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานที่เสด็จออกประพาสฝ่ายใน แต่พระองค์เสด็จสวรรคตก่อนที่พระที่นั่งจะสร้างเสร็จ ดังนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดฯ ให้สร้างต่อจนแล้วเสร็จ ศาลาและสวนของพระที่นั่งองค์นี้สร้างเป็นแบบจีนทั้งหมด มีบริเวณติดต่อกับพระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ซึ่งสร้างเป็นแบบตึกฝรั่ง มีประตูและกำแพงกั้นระหว่างพระที่นั่งทั้ง 2 โดยเป็นพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวที่จะทรงแบ่งบริเวณพระที่นั่งเป็นแบบจีนและแบบฝรั่งออกจากกัน

พระที่นั่งบวรบริวัติเป็นเก๋งจีนมี 2 ชั้น ยาว 5 ห้อง โดยชั้นบนนั้นมีห้องพระบรรทม 1 ห้อง และห้องที่ประทับ 1 ห้อง ส่วนชั้นล่างเป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอที่ตามเสด็จ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาประทับ ณ พระที่นั่งแห่งนี้ พระองค์ไม่โปรดฯ เนื่องจากพระที่นั่งหันหน้ารับแดดจึงร้อนมาก ดังนั้น พระองค์จึงโปรดฯ ให้สร้างพระที่นั่งสาโรชรัตนประพาสขึ้น

ในสมัยกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ พระองค์เสด็จมาประทับที่ชั้นล่างของพระที่นั่งบวรบริวัติ จนกระทั่ง การก่อสร้างพระที่นั่งสาโรชรัตนประพาสแล้วเสร็จ พระองค์จึงเสด็จไปประทับ ณ พระที่นั่งแห่งนั้น แต่พระที่นั่งบวรบริวัติบริเวณชั้นล่างก็ยังใช้เป็นห้องสมุดและเป็นที่เสด็จออกฝ่ายในเรื่อยมา

ภายหลังการเสด็จทิวงคตของกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้พระที่นั่งบวรบริวัติเป็นที่ประทับของพระองค์เจ้าหญิงวงจันทร์พระธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว

ต่อมา พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ใช้พระที่นั่งองค์นี้เป็นส่วนหนึ่งของกกองการสังคีต กรมศิลปากร และเมื่อปี พ.ศ. 2505 พระที่นั่งองค์นี้ก็ถูกรื้อลง เนื่องจากอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมมาก

อ้างอิง
-------


* แน่งน้อย ศักดิ์ศรี. *พระราชวังและวังในกรุงเทพฯ พ.ศ. 2325-2525*. [ม.ป.ท.] : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2525.
* สุนิสา มั่นคง. *วังหน้า รัตนโกสินทร์*. [ม.ป.ท.] : สำนักพิมพ์มติชน, 2543. ISBN 974-322-030-5


| * ด
* ค
* ก
พระราชวังบวรสถานมงคล |
| --- |
| วัดประจำพระราชวัง | วัดบวรสถานสุทธาวาส |  |
| เขตพระราชฐานในอดีต | หมู่พระวิมาน • พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย • พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ • พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน • พระพิมานดุสิตา • พระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลก • พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ • พระที่นั่งคชกรรมประเวศ • พระที่นั่งมังคลาภิเษกและพระที่นั่งเอกอลงกฎ • พระที่นั่งสนามจันทร์ • พระที่นั่งบวรบริวัติ • พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส • พระตำหนักแดง • เก๋งนุกิจราชบริหาร |
| พื้นที่ในปัจจุบัน | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ • สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ • พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร • โรงละครแห่งชาติ |
**วัดละหารใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง

วัดละหารใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างที่ชัดเจน แต่ในจารึกการสร้างอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดนั้น จารึกไว้ว่าอุโบสถได้สร้างขึ้นเมื่อ จ.ศ. 1199 ตรงกับ ปีระกา เดือน 4 แรม 11 ค่ำ วันพุธ ต่อมาได้มีการรื้อถอนอุโบสถ โดยมีการสร้างใหม่เพื่อทดแทนหลังเดิม ผู้มีอาวุโสเล่าว่าวัดละหารใหญ่เป็นวัดที่สร้างเป็นวัดที่ 4 ของจังหวัดระยอง สมัยนั้นชาวบ้านที่อยากให้ลูกหลานได้เรียนหนังสือ จะส่งไปเรียนที่วัดละหารใหญ่ ที่วัดยังมีสอนภาษาขอม ภาษาไทย ก่อนจะอุปสมบท

วัดละหารใหญ่มีพระเกจิอาจารย์ดังอย่างหลวงปู่สิน เจ้าตำรับพระขุนแผนพรายกุมาร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อเฒ่าจันทร์
* หลวงพ่อสังข์เฒ่า
* หลวงอธิการหั้น
* พระอธิการเกิด
* พระอธิการเทียน
* พระอธิการเพ่ง
* พระแก้ว อาภาโส
* พระครูสุภัททาจารคุณ (หลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดละหารใหญ่". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดละหารใหญ่". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
3. ↑  ไตรเทพ ไกรงู. "หลวงพ่อสินวัดละหารใหญ่ ผู้สืบทอดพุทธาคมหลวงปู่ทิม วัดละหารไร่". คมชัดลึก.
**Collection** หรือ **Container** หมายถึง แบบชนิดข้อมูลนามธรรมหรือวิธีการเก็บข้อมูล ซึ่งไม่สนใจการเรียงลำดับความสำคัญ สามารถให้ข้อมูลซ้ำได้ กล่าวคือสิ่งที่เก็บข้อมูลได้ถือว่าเป็น Collection

นิยามของ Collection เช่นนี้ส่งผลให้การเก็บข้อมูลหรือโครงสร้างข้อมูล ทุกชนิดเป็น Collection ด้วย Collection จึงอาจใช้ในความหมายว่าเป็นที่เก็บข้อมูลหรือโครงสร้างข้อมูลได้เช่น *Java Collections Framework*

จุดเด่นของ Collection
---------------------

Collection เป็นโครงสร้างข้อมูลพื้นฐานที่สุด อาจมีจุดเด่นสู้แบบชนิดข้อมูลนามธรรมหรือโครงสร้างข้อมูลอื่นๆที่ลงรายละเอียดไม่ได้ อาทิตารางแฮชก็เข้าถึงข้อมูลได้รวดเร็ว แถวคอยลำดับความสำคัญก็เข้าถึงข้อมูลตัวที่สำคัญที่สุดได้รวดเร็ว แต่ถึงอย่างไรก็ตามทุกโครงสร้างข้อมูลก็มีเงื่อนไข เช่น ตารางแฮชเก็บข้อมูลซ้ำกันไม่ได้ เป็นต้น เพราะฉะนั้น Collection มีจุดเด่นที่เห็นชัดเจนที่สุดคือ มีเงื่อนไขน้อยนั่นเอง

นอกจากนั้นแล้ว เนื่องจากการมีเงื่อนไขน้อย จึงทำให้ไม่ต้องจัดการข้อมูลมาก การเพิ่มข้อมูลจึงใช้เวลาคงที่ O (1)อีกด้วย จึงเหมาะสมกับเป็นที่เก็บข้อมูลที่เก็บมากๆ แต่ใช้น้อยๆ

บริการที่มักจะมี
----------------

* การเพิ่ม-ลบข้อมูล/ชุดข้อมูล
* การค้นหาข้อมูล
* การหาความถี่ข้อมูล (frequency)
* การทำให้ว่าง
* การทำให้เป็นแถวลำดับ (to array)

ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน
------------------------

หากกล่าวถึง Collection เฉพาะในความหมายว่าเก็บข้อมูลที่ซ้ำกันได้ และไม่เรียงลำดับความสำคัญ เนื่องจากการไม่มีเงื่อนไขของข้อมูล ส่งผลให้มีการเก็บข้อมูลหรือการเพิ่มสมาชิกรวดเร็ว เป็นเวลาคงที่ (O (1)) แต่การเข้าถึงจะช้า เพราะไม่มีการจัดการที่ดี ต้องไล่ทุกสมาชิก จึงทำให้เสียเวลาเป็นเชิงเส้นกับจำนวนข้อมูล (O (n))

การสร้าง Collection
-------------------

การสร้าง Collection อย่างง่ายอาจสร้างด้วยแถวลำดับ โดยเพิ่มสมาชิกตรงลำดับสุดท้าย ค้นหาสมาชิกโดยการใช้วงวน ไล่ทุกสมาชิกได้

ดูเพิ่ม
-------

* แบบชนิดข้อมูลนามธรรม
* โครงสร้างข้อมูล


| * ด
* ค
* ก
**แบบชนิดข้อมูลนามธรรมและโครงสร้างข้อมูล** |
| --- |
| แบบชนิดข้อมูลนามธรรม | คอลเลคชั่น • รายการ • เซต • ต้นไม้ • กองซ้อน • แถวคอย • แถวคอยสองหน้า • แถวคอยลำดับความสำคัญ • แถวลำดับแบบจับคู่ |
| รายการ | แถวลำดับ • รายการโยง • แถวลำดับพลวัต |
| ต้นไม้ | ต้นไม้แบบทวิภาค • ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค • ทรีพ • ต้นไม้แดงดำ • ต้นไม้สเปลย์ • ต้นไม้แบบที • ต้นไม้สเคปโกท • โร้ป • ฮีป |
| แถวคอย | แถวคอย • แถวคอยสองหน้า • แถวคอยลำดับความสำคัญ |
| แถวลำดับแบบจับคู่ | ตารางแฮช |
| **ดูเพิ่ม** | ฟังก์ชันแฮช • ขั้นตอนวิธี • สัญกรณ์โอใหญ่ |
**ชะนีคิ้วขาวตะวันตก** หรือ **ชะนีฮูล็อกตะวันตก** (อังกฤษ: Hoolock gibbon, Hoolock, Western hoolock gibbon; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hoolock hoolock*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในอันดับวานร (Primates)

จัดเป็นชะนีชนิดหนึ่ง ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกรองลงมาจากเซียมมัง หรือชะนีดำใหญ่ ที่พบในป่าดิบในแหลมมลายูและเกาะสุมาตรา เมื่อมีความสูงเมื่อยืนด้วยสองขาหลังได้ถึง 90 เซนติเมตร น้ำหนักเกือบ 10 กิโลกรัม แต่มีความคล่องแคล่วว่องไวเมื่ออยู่บนต้นไม้

ชะนีคิ้วขาวตะวันตก เดิมเคยถูกจัดให้เป็นชะนีฮูล็อกเพียงชนิดเดียว (โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Hylobates hoolock*) แต่ต่อมาได้ถูกจัดแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ในปี ค.ศ. 2005 โดยจำแนกจากถิ่นที่อยู่อาศัย  ตัวผู้มีขนสีดำ ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและมีขนสีขาว มีเสียงร้องและพฤติกรรมทั่วไปเหมือนชะนีชนิดอื่น ๆ 

ชะนีคิ้วขาวตะวันตกจะกระจายพันธุ์อยู่ในรัฐอัสสัมของอินเดีย อาทิ อุทยานแห่งชาติกาจิรังคา, ตอนใต้ของจีน, พม่า และซีกตะวันตกของแม่น้ำชินด์วิน

อ้างอิง
-------

1. 1 2   Brockelman, W. Molur, S. & Geissmann, T. (2008). *Hoolock hoolock*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
2. 1 2   *สุดหล้าฟ้าเขียว*, รายการสารคดี: เสาร์ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2555 ทางช่อง 3 โดย ปองพล อดิเรกสาร
3. ↑  A New Generic Name for the Hoolock Gibbon (Hylobatidae)[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  GEOGRAPHIC VARIATION IN THE HOOLOCK OR WHITE-BROWED GIBBON (*HYLOBATES HOOLOCK* HARLAN 1834)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
 ***Hoolock hoolock***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hoolock hoolock ที่วิกิสปีชีส์

* ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
***ชอฮ์นอเม*** (เปอร์เซีย: شاهنامه, *Šāhnāmeh*, [ʃɒːhnɒːˈme]; "คัมภีร์กษัตริย์") เป็นโคลงมหากาพย์เรื่องยาวเขียนโดยกวีชาวเปอร์เซีย เฟร์โดว์ซี ระหว่างประมาณ ค.ศ. 977 ถึง 1010 และเป็นมหากาพย์ประจำชาติของอิหร่าน (เปอร์เซีย), อัฟกานิสถาน (คอระซาน), ทาจิกิสถาน และโลกที่พูดภาษาเปอร์เซีย ประกอบด้วยบทร้อยกรองราว 50,000 บท *ชอฮ์นอเม* บอกเล่าตำนานและอดีตตามประวัติศาสตร์บางส่วนของจักรวรรดิเปอร์เซียตั้งแต่สร้างโลกจนการพิชิตดินแดนเปอร์เซียของอิสลามในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ปัจจุบัน ประเทศอิหร่าน อัฟกานิสถาน และภูมิภาคข้างเคียงซึ่งได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมเปอร์เซีย (เช่น จอร์เจีย อาร์มีเนีย ตุรกี ดาเกสถาน) รับเอามหากาพย์ประจำชาตินี้

งานนี้มีความสำคัญหลักในวัฒนธรรมเปอร์เซีย ถือว่าเป็นวรรณกรรมยอดเยี่ยม และเป็นการนิยามอัตลักษณ์วัฒนธรรมทางเชื้อชาติ-ชาติของประเทศอิหร่านและอัฟกานิสถานสมัยใหม่ นอกจากนี้ ยังสำคัญต่อผู้เชื่อศาสนาโซโรอัสเตอร์ร่วมสมัย เพราะได้ย้อนรอยความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์ระหว่างการกำเนิดของศาสนากับการสวรรคตของผู้ปกครองจักรวรรดิซาเซเนียนพระองค์สุดท้ายระหว่างการพิชิตดินแดนของมุสลิมและการหมดอิทธิพลของโซโรอัสเตอร์ในประเทศอิหร่าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lalani, Farah (13 May 2010). "A thousand years of Firdawsi's Shahnama is celebrated". *The Ismaili*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-05. สืบค้นเมื่อ 24 May 2010.
2. ↑  Ashraf, Ahmad (30 March 2012). "Iranian Identity iii. Medieval Islamic Period". *Encyclopædia Iranica*. สืบค้นเมื่อ April 2010. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
**วัดเนินสูง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองนารายณ์ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี

วัดเนินสูงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 ผูกพัทธสีมาครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2402 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 34 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า โครงสร้างก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่วเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ไม่มีเครื่องลำยอง มีเฉลียงด้านหน้าและ ด้านหลัง ผนังก่ออิฐฉาบปูนเรียบ มีประตูทางเข้า-ออก ที่ด้านหน้าและด้านหลัง มีช่องหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง บานประตูและบานหน้าต่างเป็นไม้ ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย และภาพจิตรกรรมฝาผนัง ฝีมือช่างพื้นบ้าน แสดงเรื่องพุทธประวัติ ทศชาติชาดก ต้นนารีผล โดยขุนกันทะราหะริรัฐเป็นผู้เขียน เริ่มลงมือวาดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2460

เนื่องจากอุโบสถหลังเก่าทรุดโทรม จึงได้ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2519 มีพิธีตัดสาแหรกลูกนิมิตเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2523

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จิตรกรรมฝาผนังวัดเนินสูง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเนินสูงอนุรักษ์ภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังฝีมือคนจันท์ภายในโบสถ์เก่าแก่อายุกว่า 100 ปี". ผู้จัดการออนไลน์.
คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เต่าร้างยักษ์น่าน**

**เต่าร้างยักษ์น่าน** (อังกฤษ: Giant fishtail palm; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Caryota obtusa*) เป็นปาล์มชนิดที่ค้นพบเป็นแห่งแรกที่จังหวัดน่าน เป็นไม้หายากและใกล้จะสูญพันธุ์ ชึ้นกระจัดกระจาย บนเทือกเขาหลวงพระบางระดับสูง บริเวณดอยภูคา จังหวัดน่าน เป็นปาล์มตระกูลเต่าร้าง ใบมีลักษณะรูปรูปขนนกสองชั้น สีเขียวเข้มเป็นมัน ลักษณะของใบย่อยคล้ายครีบหรือหางปลา เวลาลมพัดใบโบกสะบัดดูงดงามยิ่ง มีกาบหุ้มคอยอดมาก เมื่อโตเต็มที่จะออกลูกจากด้านยอดลงมาหาโคนและลำต้นแม่ก็จะตาย ลำต้นสูงใหญ่สูงได้ถึง 30 ฟุต เป็นเต่าร้างลำต้นเดี่ยว ไม่แตกกอเหมือนเต่าร้างทั่วไป เป็นไม้ต้องการแสงมาก แต่ก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับบรรยาศภายในร่มที่มีแสงน้อยได้ จัดเป็นปาล์มชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก

เป็นพืชที่หายากและใกล้สูญพันธุ์มากชนิดหนึ่ง ในประเทศไทยพบเพียงแห่งเดียวคือ ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน ในป่าดิบเขาที่มีความสูง 1,500-1,700 เมตร ที่มีเมฆหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี และยังพบเป็นปริมาณมาก ส่วนในต่างประเทศพบได้ที่รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย และเชื่อว่ายังมีเหลืออยู่บ้างในป่าดิบเขาของเทือกเขาหลวงพระบางในประเทศลาว

จัดเป็นพืชอีกชนิดหนึ่งที่มีกำเนิดมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ร่วมสมัยเดียวกับไดโนเสาร์ ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  เต่าร้างยักษ์น่าน
2. 1 2  *ดอยภูคา ป่าแห่งพันธุ์ไม้หายาก*, คอลัมน์ "อุทยานแห่งชาติ" โดย จักรพันธุ์ กังวาฬ หน้า 142-156. นิตยสารสารคดีฉบับที่ื 172: มิถุนายน 2542
**วัดเพลินเพชร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกระทุ่มล้ม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

แต่เดิมชาวบ้านบริเวณนี้ เวลาไปทำบุญจะต้องเดินทางไปทำบุญที่วัดนครชื่นชุ่มซึ่งอยู่ห่างไกล และที่ดินในบริเวณนั้น รวมถึงคลองยายปุยเป็นของแม่แก่ปุย และก๋งเพลิน สุยพงษ์พันธ์ สองสามีภรรยาผู้เป็น ต้นตระกูลสุยพงษ์พันธ์ ต่อมาที่ดินผืนนี้รวมถึงคลองแห่งนี้ได้ตกเป็นมรดกของบุตรชายทั้งสองคน คือ นายเพชรและนายบุตร สุยพงษ์พันธ์ ทั้งสองพี่น้องมีความประสงค์ตกลงใจร่วมกันว่าจะได้ถวายที่ดินแปลงนี้เป็นเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน แด่หลวงพ่อพิณ ลิปตสีโล เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดเพลินเพชร ปัจจุบันมรณะภาพไปแล้ว ให้มาร่วมกันก่อสร้างวัดขึ้น ตั้งแต่เริ่มต้นด้วยที่ดินที่เป็นผืนนาแปลงนี้ที่ยังไม่มีสิ่งปลูกสร้างใด ด้วยแรงกำลังของนายบุตร นายเพชร และชาวบ้านดั้งเดิม รวมกับแรงกำลังศรัทธาของเจ้าอาวาสรูปแรก คือหลวงพ่อพิณ จนวัดเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2517 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ปัจจุบันมี พระครูปลัดเพอ พลญาโณ เป็นเจ้าอาวาส

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูสีลวัตวิบูล (ตปสีโล) พ.ศ. 2517–2553
* พระครูปลัด เพอ พลญาโณ พ.ศ. 2554–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเพลินเพชรยอมขุดลอกสิ่งปฏิกูลออกคลองยายปุยแล้ว ชาวบ้านขอบคุณเจ้าอาวาส".
2. ↑  "วัดเพลินเพชร". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดเพลินเพชร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ถนนแก้วเงินทอง** (อักษรโรมัน: Thanon Kaeo Ngoen Thong) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองชักพระ แขวงบางพรม แขวงบางระมาด และแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร เป็นถนนขนาดเล็กมีเพียง 2 ช่องจราจร โดยเป็นถนนที่ต่อเนื่องจากซอยจรัญสนิทวงศ์ 35 ในพื้นที่แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย มีจุดเริ่มต้นที่เชิงสะพานวัดแก้วซึ่งเป็นสะพานข้ามคลองชักพระ ไปทางทิศตะวันตก ตัดกับถนนปากน้ำฝั่งเหนือ จากนั้นโค้งไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนบางพรมที่ทางแยกวัดแก้ว ข้ามคลองบางพรม และวิ่งต่อเนื่องไปข้ามคลองบางระมาด จนกระทั่งไปสิ้นสุดที่จุดตัดกับถนนฉิมพลีในแขวงฉิมพลี ใกล้กับทางตัดทางรถไฟสายใต้และที่หยุดรถไฟบางระมาด

ชื่อของถนนมาจากการที่ตัดผ่านหน้าวัดสำคัญ 3 แห่ง คือ วัดแก้ว, วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร (วัดเงิน) และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร (วัดทอง) ตามลำดับ โดยมีชื่อเดิมว่า "ถนนฉิมพลี–วัดรัชฎาธิษฐาน"

ถนนแก้วเงินทองไม่มีรถโดยสารประจำทางผ่านโดยตรง แต่ก็สามารถเข้าถึงได้ทางฝั่งถนนฉิมพลี โดยรถโดยสารปรับอากาศขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) สาย 79 อีกทั้งยังสามารถเข้าถึงได้ง่ายกว่าโดยรถสองแถวในท้องถิ่นและรถมอเตอร์ไซด์รับจ้าง

นอกจากวัดแก้ว วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหารแล้ว ถนนแก้วเงินทองยังผ่านหน้าวัดแห่งอื่น ๆ อีก ได้แก่ วัดเรไร ที่อยู่ลึกเข้าไปในซอยแก้วเงินทอง 36, วัดอังกุลา ซึ่งเป็นวัดร้างที่เหลือเพียงพระพุทธรูปสำคัญและโบราณวัตถุบางส่วน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ทองแดง, วิชญดา; ทองปาน, ศรัณย์ (2012). *ชุมทางตลิ่งชัน ย่านเก่า [ก่อน] กรุงเทพฯ*. กรุงเทพมหานคร: เมืองโบราณ. ISBN 978-974-7727-93-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนแก้วเงินทอง
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°46′03″N 100°27′08″E﻿ / ﻿13.76749°N 100.45221°E﻿ / 13.76749; 100.45221
**เต่าหก** (อังกฤษ: Asian forest tortoise) เป็นเต่าบกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Manouria emys*

เมื่อโตเต็มที่มีกระดองยาว 2 ฟุต น้ำหนักประมาณ 30-40 กิโลกรัม กระดองโค้งสูงมาก ขาหน้าด้านบนมีเกล็ดใหญ่ ๆ ขาหลังสั้นทู่มีเล็บกลมใหญ่ และไม่มีเกล็ดขนาดใหญ่ มีเดือยอยู่ระหว่างขาหลังกับหางข้างละอัน เดือยมีกระดูกอยู่ข้างใน สำหรับใช้ยันพื้นดินเวลาปีนขึ้นที่สูงจึงดูคล้ายมีขาเพิ่มอีกสองขา เป็นหกขา จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก

เต่าหก พบกระจายพันธุ์อยู่ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงอินโดนีเซีย จัดเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในทวีปเอเชีย

แม้จะเป็นเต่าบก แต่ก็ชอบความชื้น ชอบอาศัยอยู่ในโคลนตมหรือใกล้แหล่งน้ำ ในป่าดิบเขา โดยจะขุดหลุมแล้วฝังตัวอยู่ ไม่ค่อยพบในที่ราบ สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ

* เต่าหกเหลือง (*M. e. emys*) มีกระดองเป็นสีเหลือง ด้านขอบเป็นสีน้ำตาลอ่อน เดือยด้านข้างลำตัวมีลักษณะกลมกว่า พบได้ตั้งแต่ภาคใต้ของไทย แหลมมลายู ไปจนถึงเกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย

* เต่าหกดำ (*M. e. phayrei*) มีกระดองสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ เป็นชนิดที่พบได้ทั่วไป มีขนาดใหญ่กว่าเต่าหกเหลือง จัดเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก

กินพืชและผลไม้เป็นอาหารหลัก แต่ก็สามารถกินสัตว์ขนาดเล็กได้ด้วย เช่น ทากหรือสัตว์น้ำอย่าง ปู กุ้ง หรือหอย เป็นต้น

เมื่อผสมพันธุ์แล้ว ตัวเมียจะวางไข่ครั้งละ 30-50 ฟอง จัดได้เป็นเต่าบกชนิดที่มีการวางไข่มากที่สุด ด้วยการกวาดใบไม้และวัสดุต่าง ๆ มาคลุมทับไข่ไว้และเฝ้าไข่เป็นเวลาหลายวัน แทนที่จะขุดหลุมฝังเหมือนเต่าบกทั่วไป มีอายุยืนกว่า 100 ปี ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 และมีชื่อติดอยู่ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของไซเตส แต่ก็นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง

รูปภาพ
------

* เต่าหกเหลืองเต่าหกเหลือง
* เต่าหกขณะยังเป็นวัยอ่อนเต่าหกขณะยังเป็นวัยอ่อน
* ภาพวาดลักษณะกระดองเต่าหกภาพวาดลักษณะกระดองเต่าหก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Asian Turtle Trade Working Group (2000). *Manouria emys*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 11 May 2006. Listed as Endangered (EN A1cd+2 cd v2.3)
2. ↑  "เต่าหกเหลือง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2011-01-10.
3. ↑  เต่าหกดำ
4. ↑  หน้า 365, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552: ISBN 978-616-556-016-0
5. ↑  เต่าหก[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Manouria emys***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Manouria emys ที่วิกิสปีชีส์
**ค่ายมวยสิงห์มนัสศักดิ์** เป็นสถานที่จัดการแข่งขันมวยไทย (รวมถึงมวยสากล) ในจังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย ซึ่งจุผู้ชมได้น้อยกว่า 1,000 คน ค่ายมวยนี้มีเครื่องปรับอากาศที่สามารถชมได้สบาย อีกทั้งยังมีการปรับปรุงคุณภาพครั้งใหญ่ของการแข่ง อย่างไรก็ตาม ค่ายมวยนี้มีพื้นที่พักเพียงไม่กี่แห่งและมีที่จอดรถค่อนข้างน้อย ท่ามกลางฝูงชนที่แออัดและไม่ค่อยมีห้องว่างมากนัก ทั้งนี้ ทางค่ายมวยมีการประสานงานกับเวทีมวยนานาชาติรังสิต ในขณะที่เวทีมวยมาตรฐาน 2 แห่งอย่างสนามมวยราชดำเนินและสนามมวยเวทีลุมพินีที่เมืองหลวงจะไม่อนุญาตให้ผู้หญิงขึ้นสังเวียนมวย ซึ่งต่างไปจากค่ายมวยสิงห์มนัสศักดิ์

นอกจากนี้ ยังมีการก่อตั้ง**โรงเรียนสอนมวยไทย-สากล สิงห์มนัสศักดิ์-ศิริมงคลยิม** โดยมีชาวตะวันตกและชาวญี่ปุ่นจำนวนมากที่เข้าเรียนมวยไทย ซึ่งมีผู้เรียนหลายรายได้ลงแข่ง ตลอดจนมีการประสานงานกับทางสนามมวยราชดำเนิน โดยคณะกรรมการกีฬามวยแห่งประเทศไทย

สำหรับวันที่จัดการแข่ง อาจจัดทุกคืนวันเสาร์, สามหรือสี่ครั้งต่อปี หรือทุกสองสามเดือน ปกติแล้วให้เข้าชมฟรี โดยจะมีรายได้จากผู้ให้การสนับสนุน

กิจกรรมการกุศล
--------------

ค่ายมวยแห่งนี้ ยังได้รับการถ่ายทอดเรื่องราวการให้การช่วยเหลือคนงานที่มีอาการอัมพฤกษ์รายหนึ่งผ่านทาง*เนชั่นทีวี* ซึ่งทางค่ายมวยได้ให้การดูแลมาโดยตลอด และมีผู้ยินดีให้การช่วยเหลือในเบื้องต้นหลายราย ส่วนในปี พ.ศ. 2560 ได้มีการจัดการแข่งขันมวยไทย และมวยสากล เพื่อหารายได้ช่วยเหลือเด็กนักเรียนยากจนในอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี

โปรโมเตอร์
----------

มานพ (บิดาของศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์) ทำหน้าที่เป็นผู้บริหาร

ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
-----------------------

* ฟ้าเพชร สิงห์มนัสศักดิ์ (พงศธร สมพล หรือ "เจ้ามิตร") อดีตนักชกมวยสากลอาชีพ สหพันธ์มวยเอเชีย (ABF) ผู้มีรูปร่างเชิงชกฉายา "โธมัส เฮิร์นส์ เมืองไทย" เป็นนักร้องแนวลูกทุ่งอีสาน อินดี้ แบบเต็มตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  ซีรีส์ จน ดัง หมดตัว วัฏจักรนักมวยจริงหรือ
2. ↑  ถึงคราฟ้าเปิดเพื่อ.."คนตัวลาย" : ข่าวสดออนไลน์
3. ↑  ศิริมงคลชกโชว์เพื่อช่วยเหลือเด็กยากจน 25 มิ.ย.นี้ - Siamsport
4. 1 2  "เจ้าโอ๋" เปลี่ยนบทบาทขึ้นชั้นโปรโมเตอร์ประเดิมจัด 29 ก.ย.นี้ - Siamsport
5. 1 2  ชาวธัญบุรีจัดมวยวันเด็กชมฟรี - ข่าวสด
6. ↑  "โอ๋"ลั่นสั่งสอนเสี่ยตี๊นัดการกุศล - เดลินิวส์กีฬา[*ลิงก์เสีย*]
7. ↑  วอนหน่วยงานรัฐ ช่วยหนุ่มอัมพฤต - Nation TV
8. ↑  "ศิริมงคล"ชกโชว์"เสี่ยสมุนไพร"มวยกุศลเมืองปทุม - ข่าวสด
**นริศา อดิเทพวรพันธุ์** เป็นนักการเมืองชาวนครศรีธรรมราช เป็นข้าราชการการเมืองตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช อดีตประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24

ประวัติ
-------

นริศา อดิเทพวรพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เป็นบุตรของนายก่อศักดิ์ อดิเทพวรพันธุ์ เธอจบการศึกษาปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมวิทยาและมนุษวิทยา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท Master of Science in Adminstration จากมหาวิทยาลัยบอสตัน

การทำงาน
--------

นริศา อดิเทพวรพันธุ์ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราชครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. ต่อเนื่องในปี 2544, 2548, 2550, 2554 และเธอได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการพัฒนาการเศรษฐกิจในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 

เธอลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับ รงค์ บุญสวยขวัญ จากพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาเธอได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมือง ตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ช่วยงานประจำกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปลัดกระทรวง พม. ควง 'นริศา' ลุยซับน้ำตาช่วยน้ำท่วมเมืองคอน
2. ↑  หัวเชือกวัวชน ปชป.-พปชร เลือกตั้งเมืองนคร
3. ↑  ครม.ตั้ง ขรก.การเมืองหลายตำแหน่ง ส.ส.สอบตก ได้งานเพียบ
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๑๑, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๒๕, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
ในภาษาพูด **ค่าเฉลี่ย** คือตัวเลขหนึ่งตัวที่เป็นตัวแทนของรายการตัวเลขที่ไม่ว่าง ความหมายของค่าเฉลี่ยที่ต่างกันจะใช้ในบริบทที่ต่างกัน โดยส่วนมาก "ค่าเฉลี่ย" จะหมายถึงมัชฌิมเลขคณิต คือผลรวมของตัวเลขหารด้วยจำนวนตัวเลขที่นำมาเฉลี่ย ในสถิติศาสตร์ มัชฌิม มัธยฐาน และ ฐานนิยม ต่างเป็นการวัดแนวโน้มสู่ส่วนกลาง และหหการใช้ในภาษาพูดอันใดในนี้อาจเรียกว่า **ค่าเฉลี่ย**

สมบัติทั่วไป
------------

ถ้าตัวเลขทุกตัวเป็นเลขเดียวกัน แล้วค่าเฉลี่ยที่ได้จะเท่ากับตัวเลขนั้น สมบัตินี้มีอยู่ในค่าเฉลี่ยหลายชนิด

ชนิด
----

### มัชฌิมพีทาโกรัส

ดูบทความหลักที่: มัชฌิมพีทาโกรัส
มัชฌิมเลขคณิต มัชฌิมเรขาคณิต และมัชฌิมฮาร์มอนิก เรียกรวมกันว่า มัชฌิมพีทาโกรัส

#### มัชฌิมเลขคณิต

ดูบทความหลักที่: มัชฌิมเลขคณิต
ค่าเฉลี่ยที่ใช้กันทั่วไปคือมัชฌิมเลขคณิต ถ้ามีตัวเลข *n* ตัว และตัวเลขแต่ละตัวกำหนดให้เป็น *ai* (ที่ *i* = 1,2, ... *n*) แล้วมัชฌิมเลขคณิตคือผลรวมของ *ai* หารด้วย *n* หรือ

{\displaystyle {AM}={\frac {1}{n}}\sum \_{i=1}^{n}a\_{i}={\frac {a\_{1}+a\_{2}+\cdots +a\_{n}}{n}}}

มัชฌิมเลขคณิต หรือเรียกสั้นๆ ว่ามัชฌิม ของสองตัวเลข เช่น 2 และ 8 สามารถหาได้จากการหาค่าของ *A* ที่ 2 + 8 = *A* + *A* จะได้ *A* = (2 + 8)/2 = 5 สลับลำดับจาก 2 และ 8 เป็น 8 และ 2 จะไม่เปลี่ยนผลลัพท์ของค่า *A* มัชฌิม 5 จะไม่น้อยกว่าค่าน้อยสุด 2 และไม่มากกว่าค่าสูงสุด 8 ถ้าเราเพิ่มจำนวนในรายการเป็น 2, 8 และ 11 มัชฌิมเลขคณิตจะหาได้จากการแก้สมการหาค่า *A* ในสมการ 2 + 8 + 11 = *A* + *A* + *A* จะได้ *A* = (2 + 8 + 11)/3 = 7

#### มัชฌิมเรขาคณิต

มัชฌิมเรขาคณิตของจำนวนบวก *n* ตัวหาได้จากการคูณตัวเลขทุกตัว แล้วถอดรากที่ *n* ในเชิงพีชคณิต มัชฌิมเรขาคณิตของ *a*1, *a*2, ... *an* จะนิยามได้ว่า

{\displaystyle {GM}={\sqrt[{n}]{\prod \_{i=1}^{n}a\_{i}}}={\sqrt[{n}]{a\_{1}a\_{2}\cdots a\_{n}}}}

มัชฌิมเรขาคณิตอาจคิดได้เป็นแอนติลอการิทึมของมัชฌิมเลขคณิตของลอการิทึมของตัวเลข

ตัวอย่าง: มัชฌิมเรขาคณิตของ 2 และ 8 คือ {\displaystyle {GM}={\sqrt {2\cdot 8}}=4}

#### มัชฌิมฮาร์มอนิก

มัชฌิมฮาร์มอนิกของรายการตัวเลขที่ไม่ว่าง *a*1, *a*2, ... *an* ที่ไม่ใช่ 0 ถูกนิยามว่า ส่วนกลับของมัชฌิมเลขคณิตของส่วนกลับของ *ai* :

่{\displaystyle {HM}={\frac {1}{{\dfrac {1}{n}}\displaystyle \sum \limits \_{i=1}^{n}{\frac {1}{a\_{i}}}}}={\frac {n}{{\frac {1}{a\_{1}}}+{\frac {1}{a\_{2}}}+\cdots +{\frac {1}{a\_{n}}}}}}

ตัวอย่างหนึ่งที่่มัชฌิมฮาร์มอนิกมีประโยชน์คือ เมื่อหาความเร็วของการขับรถที่มีระยะทางคงที่ เช่น ถ้าความเร็วจาก *A* ไป *B* คือ 60 km/h และความเร็วจาก *B* ไป *A* คือ 40 km/h แล้วความเร็วมัชฌิมฮาร์มอนิกคือ

{\displaystyle {\frac {2}{{\frac {1}{60}}+{\frac {1}{40}}}}=48}
**ศรีนฤสิงหนาถ** (โอเดีย: ନୃସିଂହନାଥ ମନ୍ଦିର อังกฤษ: Nrusinghanath Temple) เป็นโบสถ์พราหมณ์ในรัฐโอฑิศา ประเทศอินเดีย อยู่ในบริเวณของภูเขาคันธมาทน์ใกล้กับ Paikmal, Bargarh อันพระมหากษัตริย์แห่งแคว้นปัตนะ คือ ไพชัย เทวะ สถาปนาขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด มีความสูงเพียงสี่สิบห้าฟุต แบ่งออกเป็นสองส่วน คือส่วนแรกเป็นวิหารของพระนรสิงห์นาถ (ในรูปของแมว) และส่วนที่สองคือของชคันโหมณ์ อันห้องโถงมีสามประตูและแต่ละเสารองรับด้วยเสาสี่ต้น

ทวารของนฤสิงหนาถ มณเฑียร

เทพปกรณัม
---------

ในเทพปกรณัมท้องถิ่นของรัฐโอฑิศา กล่าวถึงอสูรมุสิกราชอันได้สร้างความเดือดร้อนแก่บรรดาอาณาประชาราษฎร์และพระนารายณ์ได้เสด็จมามาปราบอสูรตนนี้ในภาคพระนรสิงห์ แต่อสูรมุสิกราชตนนี้ได้หลบหนีไปซ่อนในภูเขาคันธมาทน์พระองค์จึงทรงปรากฏรูปเป็นแมวเฝ้าหน้าถ้ำทางเข้าเพื่อคอยปราบอสูรตนนี้จนถึงปัจจุบัน และได้นามว่า **มารชารเกศรี** (โอเดีย: ମାର୍ଜାରା କେଶରୀ อังกฤษ: Marjara Keshari) จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Nirakar Mahalik (May 2011), *Legends of Harisankar and Nrusinghanath* (PDF), Orissa Review, สืบค้นเมื่อ 12 April 2021
3. ↑
4. ↑

* visit Baragarh, the Vaikuntha Dham
* Nrusimhanath temple เก็บถาวร 2014-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* the vidalanrusmiha temple

ดูเพิ่ม
-------

* Official Website เก็บถาวร 2022-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Odisha Government
* Odisha Tourism