recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**โรงเรียนบางอ้อศึกษา** ก่อตั้งโดยมูลนิธิบางอ้อ โดยนายประชา มุขตารี ได้ริเริ่มก่อตั้งมูลนิธิร่วมกับพี่น้องชาวมุสลิมตระกุลต่างๆ ในย่านบางอ้อ เพื่อพัฒนาการศึกษาแก่เยาวชนทั้งในทางศาสนาและทางวิชาการสามัญ จึงได้ก่อตั้งสถานศึกษาแห่งใหม่ของบางอ้อ แทนโรงเรียนเจริญวิทยาคารที่เลิกไป และดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียนบนที่ดินของมูลนิธิดำรงผล ซึ่งอนุญาตให้มูลนิธิบางอ้อเช่าที่ดินประมาณ 4 ไร่ และทำพิธีเปิดอาคารเรียน โดยหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอาจารย์ต่วน สุวรรณศาสน์ จุฬาราชมนตรี เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2502 

โรงเรียนได้รับอนุญาตให้เปิดทำการสอนจากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2502 โรงเรียนบางอ้อศึกษาในระยะแรกใช้แนวนโยบายของโรงเรียนเซนต์คาเบรียลเป็นแนวทางในการจัดการศึกษาและมีการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ

สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
----------------------

* **ตราประจำโรงเรียน**
	+ **สมอเรือ** หมายถึง ความมั่นคง หนักแน่น
	+ **แสงสว่าง** หมายถึง มีสติปัญญาที่ส่องนำทาง
	+ **รัศมี** หมายถึง มีความรู้กว้างไกล
	+ **ดาวเดือน** หมายถึง ความเป็นมุสลิม
	+ **บ.อ.ศ.** หมายถึง โรงเรียนบางอ้อศึกษา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เฟซบุ๊กโรงเรียนบางอ้อศึกษา

อ้างอิง
-------

1. ↑  โรงเรียนบางอ้อศึกษา
ประธานาธิบดีโจ ไบเดินแถลงนโยบายประจำปี ค.ศ. 2023
**การแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภา** (อังกฤษ: State of the Union) เป็นการรายงานประจำปีโดยประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาต่อรัฐสภาสหรัฐอเมริกา การแถลงนโยบายดังกล่าวไม่เพียงรายงานสถานะของชาติเท่านั้น แต่ยังให้ประธานาธิบดีร่างโครงวาระนิติบัญญัติ (ซึ่งเขาต้องการความร่วมมือจากรัฐสภา) และบุริมภาพแห่งชาติของเขา

การปฏิบัตินี้มาจากคำสั่งกำหนดต่อประธานาธิบดีในมาตรา 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา ตามประเพณี ประธานาธิบดีแถลงนโยบายเป็นประจำทุกปี

ขณะที่การแถลงนโยบายดังกล่าวไม่จำเป็นต้องเป็นการกล่าวสุนทรพจน์ แต่ประธานาธิบดีทุกคนนับแต่วูดโรว์ วิลสันได้แปลงรายงานการแถลงนโยบายเป็นการกล่าวสุนทรพจน์ก่อนสมัยประชุมร่วมสองสภา ก่อนหน้านั้น ประธานาธิบดีส่วนใหญ่ส่งการแถลงนโยบายเป็นรายงานลายลักษณ์อักษร

นับแต่วิลสัน การแถลงนโยบายประจำปีตามปกติมีขึ้นในเดือนมกราคมก่อนสมัยประชุมร่วมสองสภาของสหรัฐอเมริกา และจัดขึ้นในห้องประชุมสภาผู้แทนราษฎรในอาคารรัฐสภาสหรัฐอเมริกา

สิ่งที่ริเริ่มขึ้นเป็นการสื่อสารระหว่างประธานาธิบดีกับรัฐสภาได้กลายมาเป็นการสื่อสารระหว่างประธานาธิบดีกับประชาชนแห่งสหรัฐอเมริกา นับแต่การประดิษฐ์วิทยุ และจากนั้นโทรทัศน์ สุนทรพจน์นี้ได้รับการกระจายเสียงสดในเครือข่ายส่วนมาก จองรายการตามกำหนด เพื่อเข้าถึงผู้ชมทางโทรทัศน์ใหญ่ที่สุด สุนทรพจน์นี้ ซึ่งเดิมมีขึ้นในช่วงกลางวัน ปัจจุบันจึงมักมีขึ้นในช่วงเย็น หลังเวลา 21.00 น. เวลาตะวันออก (UTC−05)

เช่นเดียวกัน ในช่วงทศวรรษล่าสุด ประธานาธิบดีที่เพิ่งรับตำแหน่งใหม่ ๆ อย่างเป็นทางการถูกเลือกให้กล่าวสุนทรพจน์ต่อสมัยประชุมร่วมสองสภาในช่วงไม่กี่เดือนแรกในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี แต่ไม่นับว่าเป็นการแถลงนโยบายประจำปีอย่างเป็นทางการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ben's Guide to U.S. Government เก็บถาวร 2011-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; United States Government Printing Office
2. ↑  "Whitehouse.gov". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-09-10. สืบค้นเมื่อ 2012-01-08.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภา (สหรัฐอเมริกา)**

* C-SPAN State of the Union videos and transcripts เก็บถาวร 2003-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (since 1945)
* State of the Union (Visualizations, Statistical Analysis, and Searchable texts)
**การเข้าตีเจาะ** (อังกฤษ: penetration) คือการเจาะผ่านและเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านแนวตั้งรับทางหทาร ในตำแหน่งฐานออกตีภาคพื้นดิน

การเข้าตีเจาะเป็นการดำเนินกลยุทธ์ทางทหารระดับยุทธศาสตร์เช่นเดียวกับการโอบสองปีกที่มีข้อแตกต่างกันเล็กน้อย การโจมตีแบบเข้าตีเจาะจะทะลุโดยตรงผ่านผ่านแนวของศัตรู เมื่อผ่านไปแล้ว แต่ละปีกจะเลี้ยวและโจมตีด้านหลังของศัตรู คล้ายกับกลยุทธ์แบบสายฟ้าแลบ

การเข้าตีเจาะเป็นรูปแบบหนึ่งของการดำเนินกลยุทธ์ที่กองกำลังโจมตีพยายามที่จำทำลายการตั้งรับของข้าศึกในแนวรบแคบเพื่อขัดขวางระบบตั้งรับ ผู้บัญชาการจะใช้การเข้าตีเจาะเมื่อไม่มีปีกที่สามารถปฏิบัติการโจมตีได้ และตั้งรับของศัตรูนั้นมีความกว้างมากเกินไปและมีการตรวพบจุดอ่อนในตำแหน่งของข้าศึก หรือข้อจำกัดด้านเวลาที่ทำให้ไม่มีการป้องกันการตีโอบ

การเข้าตีเจาะเป็นการดำเนินการในรูปแบบของส่วนหนึ่งของการเข้าตีตรงหน้าซึ่งเป็นกำลังส่วนใหญ่เมื่อไม่มีหน่วยปีกที่สามารถทำการโจมตีได้ มันอยู่ในรูปแบบของการโจมตีตำแหน่งของศัตรู สร้างความแตกร้าวในแนว, ขยายช่องว่างของแนวให้กว้างขึ้น และสามารถเจาะผ่านได้ในที่สุด กองกำลังที่ถูกแบ่งออกจะแบ่งไว้สำหรับการโจมตีและการตีหักเข้าตีเจาะ การเข้าตีเจาะมีระยะของการบุกเข้าไป, รบระยะประชิด และตีหักออกมา ไม่มีการแบ่งระยะที่ชัดเจนระหว่างขั้นตอนเหล่านี้ และขั้นตอนแต่ละระยะอาจจะเกิดทับซ้อนพร้อมกัน

การเข้าตีทางปีกและและการดำเนินกลยุทธ์รูปแบบอื่น ๆ เป็นที่นิยมมากกว่าการเข้าตีเจาะหรือการเข้าตีตรงหน้า

นอกจากนี้ยังมีการใช้งานคำว่าการเข้าตีเจาะในการโจมตีทางอากาศในบางกรณี เช่น การเข้าตีเจาะแนวลึกทางอากาศของอิสราเอล (Israeli Deep-Penetration Air Raid) ในสงครามพร่ากำลังเมื่อปี พ.ศ. 2510–2513

การปฏิบัติ
----------

ข้อพิจารณาพื้นฐานสำหรับการเข้าตีเจาะ ประกอบไปด้วย

* สภาพภูมิประเทศ
* กำลังของข้าศึกและความลึกของฐานที่มั่น
* ระยะทางไปยังเป้าหมาย
* การเข้าจู่โจมอย่างได้ผลในพื้นที่ตำบลนั้น

ดูเพิ่ม
-------


วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***penetration*** หรือ ***penetrate***

* การเจาะผ่าน (การทหาร)
* การตีหัก (การทหาร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  *คู่มือศัพท์ และ คำย่อทางทหาร* (PDF). มณฑลทหารบกที่ 16. 2547. pp. 3–138.[*ลิงก์เสีย*]
2. 1 2  "Mission Command". *www.moore.army.mil*.
3. 1 2 3  *คู่มือปฏิบัติการทางยุทธวิธีของกองทัพบก พ.ศ. 2556 คู่มือทหารราบเบา* (PDF). กองทัพภาคที่ 1 กองทัพบกไทย. 2555. pp. 2–7.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  Bar-Siman-Tov, Yaacov (1984). "The Myth of Strategic Bombing: Israeli Deep-Penetration Air Raids in the War of Attrition, 1969-70". *Journal of Contemporary History*. **19** (3): 549–570. ISSN 0022-0094.
**ประจัญ กล้าผจญ** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติไทย 2 สมัย เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนในปี 2552 ว่าเป็น ส.ส.ตกยาก

ประวัติ
-------

ประจัญ กล้าผจญ เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ที่อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาจากวิทยาลัยครูนครราชสีมา

ประจญ เคยรับราชการเป็นครูประชาบาล 15 ปี ทำการสอนในโรงเรียนทั้งในเขตอำเภอชุมพวง อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ตำแหน่งสุดท้ายคือ เป็นครูใหญ่โรงเรียนบ้านหญ้าคา ตำบลสีดา อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา หลังจากนั้นได้ลาออกมาสมัครเป็นทหารอาสาไปรบที่ประเทศเวียดนาม 1 ปี

ประจัญ เข้าสู่งานการเมืองโดยหลังจากการเป็นทหารอาสา เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ตามคำชวนของนายชัย ชิดชอบ ในปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 แต่สอบตกทั้ง 2 ครั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งในขณะนั้นมีพลเอก ชาติชาย ชุณะหวัณ เป็นหัวหน้าพรรค เขาจึงได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และดำรงตำแหน่งจนครบวาระ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งอีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 จนกระทั่งมีการยุบสภาในปี พ.ศ. 2529 

ในระหว่างดำรงตำแหน่ง ส.ส. เขาก็มีบทบาทในการตั้งกระทู้ถามโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกัพื้นที่นครราชสีมา หลังจากนั้นเขาก็ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกหลายครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง 

ในปี 2552 เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนเนื่องจากพบว่านายประจญ เป็นอดีต ส.ส. 2 สมัย แต่กลับมีมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างน่ารันทด สภาพบ้านหลังดังกล่าวเป็นเพิงสังกะสีหลังคารั่วเป็นรูพรุน ฝาบ้านเป็นสังกะสีเก่าผุ ๆ มีแผ่นพลาสติก ป้ายโฆษณาปิดไว้พอกันแดดกันลมเท่านั้น ต่อมานายสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ ส.ส.นครราชสีมา (ในขณะนั้น) จึงเข้ามาช่วยดูแล

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
* พ.ศ. 2526 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เจอตัวแล้ว เปิดใจ อดีต ส.ส.ตกยาก ไม่เคยโกง มีแต่ให้ นอนวัด เงินติดตัวไม่กี่ร้อย
2. 1 2 3  อดีต สส.ชาติไทย อยู่กระต๊อบ เบี้ยชรา 500 ยังชีพ
3. ↑  โพสต์ทูเดย์ วันที่ 28 พฤศจิกายน 2552[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  กระทู้ถามที่ ๓๓๔ เรื่อง ภาวะความแห้งแล้งในจังหวัดนครราชสีมา ของ นายประจัญ กล้าผจญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
5. ↑  อดีต ส.ส.ตกยาก นอนเพิงสังกะสี ปลาเค็มคลุกข้าว ชีวิตล่าสุด หายเงียบไร้ร่องรอย
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๓ ตอนที่ ๒๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๑๒, ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๙
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๐ ตอนที่ ๒๐๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๘๐๕, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๖
พลเอกทหารปืนใหญ่ **เฮ็ลมูท อ็อทโท ลูทวิช ไวท์ลิง** (เยอรมัน: *Helmuth Otto Ludwig Weidling*) เป็นนายทหารเยอรมันระหว่างก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาไวท์ลิงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองทัพในการป้องกันกรุงเบอร์ลินในพื้นที่การต่อสู้ในยุทธการเบอร์ลินในปี 1945 

หลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์กระทำอัตวินิบาตกรรมในฟือเรอร์บุงเคอร์ ไวท์ลิงเข้าพูดคุยกับนายพลชุยคอฟแห่งกองทัพแดงในเช้ามืดวันที่ 2 พฤษภาคม และตัดสินใจออกประกาศกระจายเสียงให้ทหารวางอาวุธและยอมจำนนต่อกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียต ความว่า:

>  *ในวันที่ 30 เมษายน 1945 ท่านผู้นำได้กระทำอัตวินิบาตกรรม และได้ทอดทิ้งพวกเราที่สาบานความภักดีต่อท่าน ซึ่งตามคำสั่งของท่านผู้นำ ทุกนายจะยังคงสู้เพื่อเบอร์ลินแม้ว่าขาดแคลนเครื่องกระสุนและสถานการณ์ภาพรวมทำให้การสู้รบดูไม่มีความหมาย ทุกชั่วโมงที่เรายังคงสู้รบจะยืดความทุกขเวทนาของพลเรือนเบอร์ลินและผู้บาดเจ็บฝ่ายเรา ผู้ใดที่ล้มลงในการสู้รบเพื่อเบอร์ลินเท่ากับผู้นั้นสละชีพอย่างสูญเปล่า ดังนั้นตามการตกลงกับกองบัญชาการใหญ่ทหารโซเวียต ข้าพเจ้าขอให้ทุกนายหยุดการสู้รบในทันที*
> 
> 
>  — *ไวท์ลิง พลเอกทหารราบและผู้บัญชาการเขตป้องกันเบอร์ลิน*
> 
> 

ภายหลังสงคราม ไวท์ลิงถูกจับกุมและกลายเป็นเชลยสงครามของโซเวียต เขาถูกส่งตัวไปยังมอสโก ศาลทหารโซเวียตได้ตัดสินให้จำคุก 25 ปีให้ข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามในดินแดนสหภาพโซเวียต ต่อมาเขาได้เสียชีวิตในค่ายกักกันเชลยศึกชาวเยอรมันในเมืองวลาดีมีร์ภายใต้การควบคุมของหน่วยเคจีบีด้วยสภาวะหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955

อ้างอิง
-------

1. ↑  ข้อความต้นฉบับ: „Am 30. 4. 45 hat sich der Führer selbst entleibt und damit uns, die wir ihm die Treue geschworen hatten, im Stich gelassen. Auf Befehl des Führers glaubt Ihr noch immer um Berlin kämpfen zu müssen, obwohl der Mangel an schweren Waffen, an Munition und die Gesamtlage den Kampf als sinnlos erscheinen lassen. Jede Stunde, die Ihr weiterkämpft, verlängert die entsetzlichen Leiden der Zivilbevölkerung Berlins und unserer Verwundeten. Jeder, der jetzt noch im Kampf um Berlin fällt, bringt seine Opfer umsonst. Im Einvernehmen mit dem Oberkommando der sowjetischen Truppen fordere ich Euch daher auf, sofort den Kampf einzustellen"
**มิ โก** (อังกฤษ: Mi-go) มีอีกชื่อว่า**ราจากยุกกอธ** (Fungi from Yuggoth) เป็นมนุษย์ต่างดาวซึ่งมีบทบาทในเรื่องชุดตำนานคธูลู มิ โกปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น *The Whisperer in Darkness* ซึ่งประพันธ์โดยเอช. พี. เลิฟคราฟท์ และเผนแพร่ในปีพ.ศ. 2474

ลักษณะโดยรวม
------------

มิ โกมีลักษณะผสมกันระหว่างเห็ดรากับสัตว์จำพวกกุ้ง-กั้ง-ปู มีส่วนหัวเป็นทรงรีที่ประกอบจากปุ่มแหลมจำนวนมากและหนวดรับสัมผัส ใน The Whisperer in Darkness ระบุว่าร่างกายของมิ โกเป็นสสารที่ไม่มีบนโลก มิ โกสามารถทำให้ตัวเองอยู่ในสภาพแข็งเหมือนตายแล้วได้จนกระทั่งได้รับความร้อนซึ่งทำให้ตัวยืดหยุ่นขึ้น ลำตัวของมิ โกมีความยาวประมาณหนึ่งเมตรครึ่งและมีขาจำนวนมาก ทั้งยังมีปีกแบบค้างคาวจำนวนหนึ่งซึ่งสามารถบินในอวกาศด้วยเอเธอร์(ธาตุในแนวคิดก่อนหน้าทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์) ปีกนี้ไม่สามารถบินบนโลกได้ดีนัก

วิทยาการสำคัญของมิ โกก็คือการผ่าตัดย้ายสมองเป็นๆของมนุษย์มาเก็บไว้ในภาชนะพิเศษซึ่งทำให้สมองนั้นสามารถรับรู้และสื่อสารกับภายนอกได้ ส่วนใหญ่แล้วมิ โกจะใช้วิธีนี้ในการพามนุษย์เดินทางระหว่างดวงดาว โดยนิคมสำคัญของมิโกนั้นอยู่ที่ดาวยุกกอธ ซึ่งเลิฟคราฟท์เองเคยระบุว่าเป็นดาวพลูโต แต่นักประพันธ์อื่นๆมักระบุว่ายุกกอธเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลออกไปอีก นอกจากเมืองแล้วมิ โกยังทำเหมืองแร่โลหะที่เรียกว่า *tok'l* บนดาวยุกกอธด้วย ซึ่งโลหะชนิดนี้เป็นวัสดุสำคัญในการทำภาชนะบรรจุสมองและใช้ในพิธีกรรมต่างๆ 

แม้จะเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาการในระดับสูง แต่มิ โกก็ยังมีความเชื่อในรูปแบบศาสนาโดยบูชาเทพเจ้าต่างๆทั้งเกรทโอลด์วันและเอาเตอร์ก็อด แนวคิดด้านศีลธรรมของมิ โกนั้นแตกต่างจากมนุษย์มากจึงทำให้ดูเหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้าย

ในสื่ออื่นๆ
-----------

* มิ โกเป็นเผ่าพันธุ์ตัวร้ายสำคัญใน *Delta Green* ซึ่งเป็นภาคเสริมของ *Call of Cthulhu* ฉบับเกมเล่นตามบทบาท ซึ่งระบุเพิ่มเติมไว้ว่ามิ โกนั้นจะสื่อสารกันโดยการเปลี่ยนสีของส่วนหัวและทำเสียงประหลาด มิ โกพูดภาษามนุษย์ได้ถ้าหากรับการผ่าตัดดัดแปลงอวัยวะออกเสียงแล้ว
**ตามไปดู** เป็น รายการปกิณกะชุด หรือ สารคดีบันเทิงทางโทรทัศน์ (Light Documentary) รายการแรกของไทย ผลิตโดยบริษัท แกรมมี่ ออกอากาศทาง  ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดยมีอายุการออกอากาศถึง 13 ปี คือช่วงปี พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2542

รายการตามไปดู ได้กลับมาฉายอีกครั้งในชื่อ **ตามไปดูทูเดย์** หรือ **ตามไปดู** เริ่มตั้งแต่เทปแรกในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 เวลา 06.00 น. - 08.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวดาวเทียม เพลย์ แชนแนล (Play Channel) โดย GMMB Broadcast (แกรมมี่ ทีวี) ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยรูปแบบแรกเป็นการนำเทปรายการเก่า จนในเดือนกรกฎาคมได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการ โดยเพิ่มพิธีกรใหม่คือ ณภัทร โชคจินดาชัย ต่อ เตชธุวานันท์ และ เฉลิมพล ตันติ์ทวิสุทธิ์

ประวัติ
-------

รายการ **ตามไปดู** ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยเสนอเป็นประจำทุกบ่ายวันอาทิตย์ จากความคิดริเริ่มของ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม ที่จะให้มีรายการสารคดีที่ให้ทั้งสาระและความบันเทิง นำเสนออย่างเข้าใจง่าย โดยนำเรื่องใกล้ตัว และเรื่องแปลกประหลาด น่าเหลือเชื่อ จากจดหมายของทางบ้านมาเสนอ โดยมีสโลแกนประจำรายการว่า *"ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าของสิ่งนั้นจะเป็นของใคร ไม่ว่าของสิ่งไหนจะเป็นของคุณ ถ้าหากเรารู้ เราจะตามไปดู"* รายการนี้ประสบความสำเร็จจากความนิยมของผู้ชมทั่วประเทศ ทำให้มีการเพิ่มเวลาออกอากาศ และช่วงเฉพาะกิจตามวาระ

ระยะเวลาออกอากาศ
----------------

เดิมออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 13.00 น. แต่ในปี พ.ศ. 2532 เป็นต้นมา ทางรายการได้เพิ่มเวลาเป็น 1 ชั่วโมงครึ่ง โดยเสนอในเวลา 16.00 - 17.30 น. และในปี พ.ศ. 2534 ได้เลื่อนเวลาเป็น 14.00 - 15.30 น. จนในปี พ.ศ. 2540 ได้ลดเวลาเหลือเพียง 1 ชั่วโมง และย้ายวันออกอากาศเป็นวันเสาร์ เวลาครึ่งชั่วโมงจนยุติรายการ นอกจากนี้ ยังได้จัดรายการพิเศษในวันหยุดนักขัตฤกษ์อีกด้วย

รายการตามไปดูออกอากาศอีกครั้ง โดยนำเทปรายการตามไปดูที่เคยออกอากาศในช่วง 13 ปี มาออกอากาศอีกครั้ง ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 โดยระยะแรกเป็นเทปของพิธีกร ทรงวิทย์ จิรโศภิน ออกอากาศในเวลา 06.00 น. และ 15.00 น. และจึงได้เพิ่มรูปแบบรายการใหม่ เป็นรายการ**ตามไปดูทูเดย์** โดยออกอากาศครั้งแรกวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 21.00 น. ทางช่อง เพลย์ แชนแนล นับว่าเป็นรายการวาไรตี้ที่ได้กลับมาทำใหม่อีกครั้งหลังจากที่รายการฯ ยุติการออกอากาศไปเป็นเวลา 12 ปี นับวันที่ยุติออกอากาศ

พิธีกร
------

รายการตามไปดู มี **พิธีกรหลัก** คือ ทรงวิทย์ จิรโศภิน และ **พิธีกรภาคสนาม** อีกหลายท่าน ซึ่งทำหน้าที่เฉพาะช่วงรายการหรือเฉพาะเทป อาทิ

* วิโรจน์ ควันธรรม
* นาคร ศิลาชัย
* แท่ง ศักดิ์สิทธิ์
* ดำรง พุฒตาล
* ศันสนีย์ เมอลเลอร์
* เคน สทรุทเคอร์
* มอริส เค
* ยุวดี เรืองฉาย
* น้ำฝน โกมลฐิติ
* จอห์น รัตนเวโรจน์
* วิศวะ กิจตันขจร
* วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์
* จามจุรี เชิดโฉม

สื่ออื่น
--------

* รายการตามไปดูเคยมีการผลิตนิตยสารชื่อเดียวกับรายการด้วย

รางวัล
------

* รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ปี 2530 รายการปกิณกะชุดดีเด่น
* รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ปี 2532 ผู้ดำเนินรายการชายดีเด่น (ทรงวิทย์ จิรโศภิน)
* รางวัลเมขลา ปี 2533 รายการบันเทิงกึ่งสาระดีเด่น
* รางวัลเมขลา ปี 2534 รายการบันเทิงกึ่งสาระดีเด่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิตยสาร แฮมเบอร์เกอร์ ปีที่ 4 ฉบับที่ 91, พฤษภาคม 2549 : หน้า 68
2. ↑  จากหนังสือพิมพ์และเอกสารต่าง ๆ ที่เสนอข่าวเกี่ยวกับรายการตามไปดู
3. ↑  นิตยสารมีเดีย, 2531
**เพลิงไหม้ปราสาทในสต็อกโฮล์ม วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1697** (สวีเดน: *Slottsbranden i Stockholm den 7 maj 1697*) เป็นภาพวาดโดยโยฮัน เฟรียดริค ฮิคเก็ต ในปีค.ศ. 1866 ภาพนี้แสดงให้เห็นถึงพระเจ้าคาร์ลที่ 11 แห่งสวีเดนและสมเด็จพระพันปีหลวงเฮ็ดวิก เอเลโอนอรา ทรงถูกพาออกมาจากพระราชวังทรีโครนอร์ พร้อมบุคคลอื่นๆ และพระราชนัดดาของพระนางด้วย คือ พระเจ้าคาร์ลที่ 12 แห่งสวีเดนในอนาคต ช่วงเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่ ค.ศ. 1697 ภาพวาดมีขนาด 214x184 ซม. ฮิคเก็ตได้แนวคิดนี้มาระหว่างเดินทางเยือนปารีส ค.ศ. 1862 คลาส ลุนดิน ผู้เขียนชีวประวัติของฮิคเก็ต ได้บันทึกว่า 

> เย็นวันหนึ่ง เมื่อฮิคเก็ตนั่งอยู่ข้างเพื่อนชาวสวีเดนที่บูเลอวาร์ดมงต์มาร์ตในกรุงปารีส และเพื่อนของเขาคือว่าเขากำลังหลงระเริงไปกับชีวิตที่ไร้กังวลของชาวปารีสผ่านทางสายตาของพวกเขา เขาอุทานว่า "คุณคิดอย่างไรถึงเหตุการณ์ไฟไหม้สต็อกโฮล์มในปี 1697 ตอนที่กษัตริย์คาร์ลที่ 11 สวรรคต" จากนั้นเขาก็บรรยายออกมาด้วยสีหน้าที่สดใสว่าเขากำลังจินตนาการในฉากที่กล่าวถึงว่าเป็นอย่างไร ความคิดของเขาห่างไกลจากความคิดถึงชีวิตที่บูเลอวาร์ด เนื่องจากไม่มีใครบรรยายหรือมีเรื่องใดที่น่าสนใจเท่านี้อีกแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อจินตนาการของเขามีสารสำคัญราวกับภาพวาด ไฟไหม้ปกคลุมปราสาทสต็อกโฮล์มเด่นตระหง่านต่อหน้าผู้ชมในปารีสเย็นวันนั้น และชัดเจนยิ่งกว่าเดิมในอีกไม่กี่ปีต่อมา เขาได้เห็นภาพวาดที่เสร็จสมบูรณ์ที่สต็อกโฮล์ม
> 
> 

ฮิคเก็ตจัดแสดงภาพวาดของเขาในนิทรรศการสต็อกโฮล์ม ค.ศ. 1866 แม้ว่าตัวเขาเองจะยังถือว่าภาพวาดไม่เสร็จสมบูรณ์ก็ตาม หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เสียชีวิต และภาพวาดนี้ถูกวาดเสร็จสมบูรณ์โดยเพื่อนและอาจารย์ของเขา โยฮัน คริสตอฟเฟอร์ บ็อคลันด์ ภาพถูกจัดแสดงหลังการเสียชีวิตของฮิคเก็ตที่ปารีสในปีค.ศ. 1867 และต่อมาที่ฟิลาเดลเฟีย ในปีค.ศ. 1876 ในที่สุดภาพวาดนี้ก็ถูกซื้อโดยทายาทของฮิคเก็ตโดยร่วมเงินกันซื้อ จากนั้นครอบครัวได้บริจาคให้แก่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ นัตควูนอลมือเซยึม ปัจจุบันสามารถเข้าชมได้

อ้างอิง
-------

* Från vår konstverld (utgiven 1881)


1. ↑  Malmborg, Boo von; Palmstierna, Carl-Fredrik (1971). *Slott och herresäten i Sverige, ett konst- och kulturhistoriskt samlingsverk* [*Castles and manors in Sweden*] (ภาษาสวีเดน). Vol. 1, Kungliga slottet i Stockholm. Malmö: Allhem. p. 39.
ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย (เกิด 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์จากประเทศฟิลิปปินส์และเป็นอดีตประธานสโมสรภูเก็ต เอฟซี และประธานกรรมการ โรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป รวมทั้งกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์ Finland ประจำจังหวัดภูเก็ต

ประวัติ
-------

**ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย** เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ก่อนจะเดินทางมาใช้ชีวิตวัยหนุ่มที่กรุงเทพด้วยการเรียนที่พาณิชย์สันติราษฎร์ จากนั้นก็สอบเข้าวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ สาขาบริหารจัดการ การตลาด หลังจากนั้นเขาสมัครเข้าทำงานที่ธนาคารศรีนครอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะบินไปเรียนต่อปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์ที่ประเทศฟิลิปปินส์ โดยเป็นคนมีความคิดไม่หยุดนิ่ง พยายามพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา

เป็นผู้ก่อตั้งและดำรงตำแหน่งประธานกรรมการของ โรงแรมกะตะ และ รีสอร์ท กรุ๊ป และเมื่อประมาณ 29 ปีก่อน ขณะนั้นเขายังไม่มีประสบการณ์ในการดำทำธุรกิจด้านโรงแรม คุณประมุขพิสิฐได้เดินทางมาภูเก็ตและประกอบธุกิจ "บ้านพักตากอากาศหลังเล็กๆ" 9 หลัง มาจนถึงปัจจุบันมีมากกว่า 1,000 ห้อง ในเครือ กะตะ กรุ๊ป

ชีวิตส่วนตัว
------------

ประมุขพิสิฐได้จดทะเบียนสมรสกับนางธันยรัศม์ อัจฉริยะฉาย สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดภูเก็ตและประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยววุฒิสภา รวมทั้งรองประธานกรรมการโรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป 

ทั้งคู่ได้มีบุตรด้วยกัน 1 คน ชื่อว่า ปริยวิศว์ อัจฉริยะฉาย ผู้บริหารสโมสรภูเก็ต เอฟซี และนักร้อง-นักแต่งเพลงค่าย Beantown Project

ประวัติการทำงาน
---------------

ตำแหน่งและเกียรติประวัติ
------------------------

Kata Group
Beyond Resorts
### ตำแหน่ง

* ประธานกรรมการ โรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป
* กงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์ Finland ประจำจังหวัดภูเก็ต
* อดีตประธานสโมสรภูเก็ต เอฟซี
* อดีตประธานหอการค้าจังหวัดภูเก็ต ประจำปี 2544 – 2548
* อดีตนายกสมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต ประจำปี 2541-2543
* อดีตนายกสมาคมธุรกิจการท่องเที่ยวจังหวัดภูเก็ต ประจำปี 2539-2541
* อดีตนายกสมาคมกอล์ฟจังหวัดภูเก็ต ประจำปี 2538-2540

### เกียรติประวัติ

* รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในชั้น "ประถมาภรณ์ช้างเผือก" ประจำปี 2553
* พ่อตัวอย่างแห่งชาติ ประจำปี 2552
* รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในชั้น "เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย "
* ทูตสันติภาพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ปมุข อัจฉริยะฉาย...ความสำเร็จของไข่มุกอันดามัน".
2. ↑  "ปมุข อัจฉริยะฉาย ความภูมิใจของชาวภูเก็ต".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย ที่เฟซบุ๊ก


| * ด
* ค
* ก
สโมสรฟุตบอลภูเก็ต |
| --- |
| ประวัติ **·** ผู้เล่น **·** ผู้จัดการทีม **·** ฤดูกาล **·** สถิติ **·** ผลงาน |
| ทีม | สโมสรฟุตบอลภูเก็ต |
| สนามเหย้า | สนามกีฬาสุระกุล |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | จังหวัดภูเก็ต **·** ปมุข อัจฉริยะฉาย **·** พนิพล เกิดแย้ม |
**สรเพชร ภิญโญ** มีชื่อจริงว่า **เสมอ จินดา**

ประวัติ
-------

เรียนหนังสือจบชั้น ป.4 แล้วอยากเป็นนักร้องแต่ไปสมัครที่ใหนก็ไม่มีใครรับ จนมีโอกาสได้พบกับ สวาท ศรีอุดร นักจัดรายการวิทยุชื่อดังในนาม "ดอนเจดีย์" จึงได้รับการสนับสนุน ได้บันทึกเสียงเพลงแรกชื่อ "ส่งสารถึงโฆษก" โดยแต่งเพลงเองเพราะไม่มีใครยอมแต่งเพลงให้เขาจนกระทั่งนายห้างสุชัย วงศ์ดำเนินสะดวก บริษัทจรเข้โปรโมชั่น ทนรำคาญไม่ใหวจึงซื้อมาสเตอร์เพลงเอาไว้โดยไม่คิดจะออกเทป เป็นจังหวะพอดีที่ขาดเทปวางตลาด นายห้างสุชัยจึงนำเพลงของสรเพชร ภิญโญ ออกขัดตาทัพ ใครจะเชื่อว่าเทปที่ออกวางแบบเสียไม่ได้จะทำให้ยอดขายเกินล้านตลับ นับเป็นประวัติศาสตร์ของวงการเพลงลูกทุ่งที่ต้องจารึก และเทปชุดนี้คือ "หนุ่มนาข้าว สาวนาเกลือ" ทำให้สรเพชร ภิญโญ - น้องนุช ดวงชีวัน มีชื่อเสียงหอมฟุ้งขึ้นมาราวปฏิหาริย์ จากนั้นก็มีเพลงดังตามอีกมากมาย เช่น หนุ่มนาข้าว สาวนาเกลือ , ผัวเมียพอๆ กัน, ทุยอดหญ้าข้าอดข้าว, ตามหาศันสนีย์ , แบ่งลูกคนละครึ่ง, หนุ่มโคราชขาดรัก เป็นต้น

รางวัลเกียรติยศ
---------------

* รางวัลแผ่นเสียงทองคำ รางวัลที่มหาชนจากหนังสือพิมพ์บ้านเมือง (พ.ศ. 2525)
* รางวัลกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย เพลง หนุ่มนาข้าว สาวนาเกลือ (พ.ศ. 2538)
* ศิลปินมรดกอีสาน (ประเภทประพันธ์เพลงลูกทุ่ง) 2552 หอศิลปวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยขอนแก่น

ปัจจุบันสรเพชร ภิญโญ แต่งเพลงผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของนักร้องทั้งภาคอีสาน

ผลงานประพันธ์เพลง
-----------------

* เมียป๋าเพราะซาอุฯ, รอรักที่อู่รถ (สมโภชน์ ดวงสมพงษ์)
* เต้นอีแต๋น (สมโภชน์ ดวงสมพงษ์)
* น้ำตาเมียซาอุฯ, สาวหมอลำจำได้ (พิมพา พรศิริ)
* ถูกหลอกออกโรงเรียน (จินตหรา พูนลาภ)
* ขอแค่มอง (รักคนชื่อต้อย) (ธนา พาโชค)

ผลงาน
-----

สัญญาหน้าเกี่ยวข้าว แผ่น A| ลับดับที่ | ชื่อเพลง |
| --- | --- |
| 1 | สัญญาหน้าเกี่ยวข้าว |
| 2 | มักคนขายลาบ |
| 3 | หนุ่มโคราชขาดรัก |
| 4 | น้ำตาคนผิดหวัง |
| 5 | หนุ่มศรีสะเกษเข็ดแล้ว |

สัญญาหน้าเกี่ยวข้าว แผ่น B| ลำดับที่ | ชิ่อเพลง |
| --- | --- |
| 1 | ส่งใจในฝัน |
| 2 | หนุ่มคุ้มใต้ |
| 3 | สาวบุรีรัมย์ช้ำรัก |
| 4 | คว้าน้ำเหลว |
| 5 | ติดใจ ส้มตำ |

ดูเพิ่ม
-------

* รางวัลทีวีตุ๊กตาทองมหาชน
* นักแต่งเพลง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติ สรเพชร ภิญโญ[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ประวัติ สรเพชร ภิญโญ[*ลิงก์เสีย*]
**ทิวเขาเพชรบูรณ์** เป็นทิวเขาที่อต่อเนื่องจากทิวเขาหลวงพระบาง ครอบคลุมตั้งแต่ภาคเหนือตอนล่างลงมาถึงภาคกลางตอนบน มีความยาวรวม 586 กิโลเมตร แบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน ส่วนแรกตั้งแต่ทางตะวันออกของแม่น้ำป่าสัก ผ่านจังหวัดเลย เพชรบูรณ์ ขอนแก่น และชัยภูมิ มีความยาว 236 กิโลเมตรและส่วนที่สองเริ่มจากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำป่าสักผ่านจังหวัดเลย พิษณุโลก เพชรบูรณ์ นครสวรรค์ และลพบุรี มีความยาว 350 กิโลเมตร ยอดเขาและสันเขาที่สำคัญ ได้แก่ ภูสอยดาว ภูเมี่ยง ภูขัด และภูหินร่องกล้า เขาปู่ เขาย่า เขาค้อ เขาผ้าขาว และเขารัง 

ลักษณะทางกายภาพเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 500–1,571 เมตร ประกอบด้วย อุทยานแห่งชาติและเขตรักษาพันธ์ุสัตว์ป่า จำนวน 10 แห่ง คือ อุทยานแห่งชาติภูเรือ อุทยานแห่งชาติภูสวนทราย เขตรักษาพันธ์ุสัตว์ป่าภูหลวง เขตรักษาพันธ์ุสัตว์ป่าภูค้อ ภูกระแต อุทยานแห่งชาติภูกระดึง อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง และอุทยานแห่งชาติเขาค้อ

ลุ่มน้ำสายสำคัญที่เกิดจากพื้นที่ภูมิทัศน์ทิวเขาเพชรบูรณ์ ประกอบด้วยลุ่มน้ำพุงไหลลงสู่ลุ่มน้ำป่าสัก ลุ่มน้ำเลยไหลลงสู่แม่น้ำโขง ลุ่มน้ำหมันไหลลงสู่ลุ่มน้ำเหืองไหลลงสู่แม่น้ำโขง ต้นน้ำพองไหลลงสู่แม่น้ำพอง จังหวัดขอนแก่น ต้นน้ำเซิญเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำชี และลุ่มน้ำเข็กไหลลงสู่แม่น้ำน่านทางฝั่งทิศตะวันตก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Google Earth
2. ↑  "ภูเขาที่สำคัญในประเทศไทย". สำนักงานสิ่งแวดล้อมและควบคุมมลพิษที่ 13 (ชลบุรี).
3. ↑  "เทือกเขาเพชรบูรณ์". โครงการ Small Grants (SGP).

| * ด
* ค
* ก
ทิวเขาในประเทศไทย |
| --- |
| 
* จันทบุรี
* ดงพญาเย็น
* แดนลาว
* ตะนาวศรี
* ถนนธงชัย
	+ ถนนธงชัยกลาง
	+ ถนนธงชัยตะวันตก
	+ ถนนธงชัยตะวันออก
* นครศรีธรรมราช
* บรรทัด
* ผีปันน้ำ
	+ ขุนตาน
* พนมดงรัก
* เพชรบูรณ์
* ภูเก็ต
* ภูพาน
* สันกาลาคีรี
* สันกำแพง
* หลวงพระบาง

 |
**วัดมเหยงคณ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ตั้งอยู่ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดมเหยงคณ์ หรือ **วัดมหิยงคณ์** มีความหมายถึง ภูเขา หรือ เนินดิน คำว่า มเหยงคน์เป็นชื่อของพระธาตุที่มีความสำคัญของศรีลังกา เรียกว่า *มหิยังคณ์เจดีย์* เดิมเป็นพระอารามหลวงฝ่ายวิปัสสนาธุระ

ประวัติ
-------

ตามพงศาวดารเหนือ มเหสีของพระเจ้าธรรมราชา กษัตริย์องค์ที่ 8 ของ เมืองอโยธยา ทรงเป็นผู้สร้างวัดมเหยงคณ์  แต่กระนั้นตามพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ กล่าวว่า ปีศักราชที่ 800 มะเมียศก หรือ ปี พ.ศ. 1981 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ทรงสร้างวัดมเหยงคณ์ วัดมีความเจริญรุ่งเรืองสืบมานานหลายร้อยปี กระทั่งมารกร้างและต้องทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ในสมัยพระเจ้าท้ายสระ และรุ่งเรืองสืบมาจนถึงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 ได้ถูกทำลายและทิ้งร้างอีกครั้ง จนเมื่อ พ.ศ. 2527 พระภาวนาเขมคุณ (หลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี) เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ ได้จัดตั้งสำนักกรรมฐานขึ้นที่วัดมเหยงคณ์ เพื่ออบรมวิปัสสนาให้กับบุคคลทั่วไป ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมเหยงคณ์เป็นโบราณสถานของชาติ ตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2484 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2544

เสนาสนะ
-------

ส่วนอุโบสถที่เป็นโบราณสถาน ตั้งอยู่บนฐานสูง 2 ชั้น ความกว้าง 18 เมตร ความยาว 36 เมตร มีประตูทางเข้าด้านตะวันออก 3 ช่อง ด้านตะวันตก 2 ช่อง มีเจดีย์ฐานช้างล้อม อยู่ด้านหลังอุโบสถทางทิศตะวันตก พ้นเขตกำแพงแก้ว ลักษณะขององค์เจดีย์เป็นรูปแบบของลังกาเหนือ เหมือนเจดีย์ช้างล้อมที่สุโขทัย ภายในอุโบสถมี หลวงพ่อหินทรายศักดิ์สิทธิ พระประธานในอุโบสถ ที่ยังคงปรากฏให้เห็นคือ หักล้มลงเป็นท่อน ลานดินรูปเกือบจะสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่เรียกว่า *โคกโพธิ์* ด้านทิศตะวันออก ของเขตพุทธาวาส กว้าง 50 เมตร ยาว 58 เมตร สันนิษฐานว่า เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของพระเจ้าหงสาวดี พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  พงศาวดารอโยธยาศรีรามเทพนคร ฉบับ มานิต วัลลิโภดม : อโยธยา เก่าแก่กว่าสุโขทัย ต้นกำเนิดอยุธยา ต้นแบบรัตนโกสินทร์ , นิตยสาร ศิลปวัฒนธรรม เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 21 เมษายน 2566,
2. ↑  "วัดมเหยงคณ์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา (วัดมเหยงคณ์)" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-05-13. สืบค้นเมื่อ 2021-05-13.
4. ↑  "'วัดมเหยงคณ์'เพชรงามเมืองอโยธยา ที่กลับมามีชีวิตอีก". เดลินิวส์.
**สถานีทหารเรือนอร์ฟอล์ก** (อังกฤษ: Naval Staion Norfolk) เป็นฐานทัพของกองทัพเรือสหรัฐ ตั้งอยู่ที่เมืองนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย ทำหน้าที่เป็นทั้งกองบัญชาการและท่าเรือหลักของหน่วยบัญชาการกองเรือยุทธการของกองทัพเรือสหรัฐ ครอบคลุมพื้นที่ตามแนวชายฝั่งประมาณ 4 ไมล์ (6.4 กิโลเมตร) และมีท่าเทียบเรือและท่าชิดฝั่งยาวถึง 11ไมล์ (18 กิโลเมตร) ที่แหลมเซเวลส์บนคาบสมุทรแฮมป์ตันโรดส์ ฐานทัพเรือนอร์ฟอล์กถือเป็นฐานทัพเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีเรือของกองทัพเรือสหรัฐประจำการอยู่มากที่สุดกว่า 75 ลำ 14 ท่าเทียบเรือ เครื่องบิน 134 ลำ และโรงเก็บเครื่องบิน 11 ลำที่สนามบินเชมเบอส์ฟิลด์ซึ่งตั้งอยู่ติดกัน นอกจากนี้ ฝ่ายบริการท่าเรือยังควบคุมการเข้าออกของเรือมากกว่า 3,100 ลำต่อปี

หน่วยปฏิบัติการทางอากาศ (Air Operations) ของสถานีทหารเรือนอร์ฟอล์กดำเนินการบินมากกว่า 100,000 เที่ยวต่อปี คิดเป็นเฉลี่ย 275 เที่ยวบินต่อวัน หรือ ทุก ๆ 6 นาทีจะมีเที่ยวบินขึ้น 1 เที่ยว นอกจากนี้ ผู้โดยสารกว่า 150,000 คน และสินค้ากับไปรษณีย์หนัก 264,000 ตัน จะเดินทางออกจากฐานทัพทุกปี โดยใช้บริการเครื่องบินของหน่วยบัญชาการเคลื่อนย้ายทางอากาศ (Air Mobility Command: AMC) และเที่ยวบินเช่าเหมาลำอื่น ๆ จากอาคารผู้โดยสารของ AMC

ดูเพิ่ม
-------

* ฐานทัพเรือดำน้ำของกองทัพเรือสหรัฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "History of Naval Station Norfolk". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-06. สืบค้นเมื่อ 2009-05-04.
2. ↑  "NS Norfolk History". *cnic.navy.mil*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-17. สืบค้นเมื่อ 2015-11-16.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สถานีทหารเรือนอร์ฟอล์ก**

* เว็บไซต์ทางการ
* *Flagship* - military-authorized newspaper of NAS Norfolk and Commander Navy Region Mid-Atlantic
* NS Norfolk at GlobalSecurity.org
**กิตติฑัตย์ โควหกุล** (ชื่อเล่น: ท็อป; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2533[] – ) เป็นทั้งนักเต้นบี-บอย และนักแสดงชาวไทย รวมถึงเคยรับบทเป็นชักกระตุก ในภาพยนตร์ *ช็อคโกแลต* เมื่อครั้งที่เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขานิเทศศาสตร์มัลติมีเดีย เขาเป็นตัวแทนทีม ​โรมิ​โอซี​เรียส (ROMEO ZERIOUS) โดยเป็นผู้ชนะเลิศรายการ แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2008 (Battle of the Year Thailand 2008) ซึ่งจัดเป็นรายการที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ

ประวัติ
-------

กิตติฑัตย์ โควหกุล เป็นนักเต้นบี-บอย ในสังกัดทีม ​โรมิ​โอซี​เรียส เมื่อครั้งที่เขามีอายุเพียง 18 ปี ก็ได้อันดับ 2 จากการแข่งขันรายการ แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2006 รวมถึงชนะการประกวดสยามฮิปฮอปอันเดอร์กราวด์ ในภายหลัง เขามีผลงานการแสดงใน ละครเวทีเรื่อง *ชายกลาง* จากผลงานที่ผ่านมา ทำให้เขาได้รับการทาบทามจาก ปรัชญา ปิ่นแก้ว ที่ซึ่งเขาได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์*ช็อคโกแลต* ในบทของผู้ใช้รูปแบบการต่อสู้ของผู้มีอาการชักกระตุก (Tourettes) ที่ต่อสู้กับอัจฉริยะออทิสติก (Autism) ซึ่งเป็นหนึ่งในฉากต่อสู้สำคัญของเรื่อง และใน พ.ศ. 2551 เขาก็เป็นผู้ชนะการแข่งขัน แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2008 ก่อนที่จะสร้างผลงานระดับโลกในเวลาต่อมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chocolate (2008) - Asiateca เก็บถาวร 2010-11-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สเปน)
2. ↑  Chocolate - Screenjabber เก็บถาวร 2012-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
3. 1 2  โซดาสิงห์หนุน​เด็ก​ไทย​เล่น B-Boy
4. ↑  ความจริงแห่งชีวิตของชาว B-Boy[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  DVD REVIEW: CHOCOLATE (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ชายกลาง โศกนาฏกรรมในจังหวะแทงโก้ เก็บถาวร 2013-03-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Kittitat Kowahagul ที่ IMDb
ภายในถ้ำก่อกู้น
**ถ้ำก่อกู้น** (มอญ) ထီုကအ်ဂေါန် (พม่า: ကော့ဂွန်းဂူ; หรือ **ถ้ำก๊อกุ๊นกู่**) เป็นถ้ำวัดพุทธในก่อกู้น [my] พะอัน รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า ภายในถ้ำเต็มไปด้วยพระพุทธรูปขนาดเล็กนับพันองค์ประดับอยู่ตามผนังถ้ำ ปัจจุบันเป็นทั้งศาสนสถานและสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของพะอัน

ที่ตั้ง
-------

ถ้ำก่อกู้น อยู่ห่างจากพะอัน 8 ไมล์ ห่างจากมอละมไยน์ 28 ไมล์ และห่างจากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสาละวิน 2 ไมล์ ถ้ำนี้ตั้งอยู่ที่เชิงเขาก่อกู้น มีความยาว 130 ฟุต กว้าง 70 ฟุต และสูง 25 ฟุต

ประวัติ
-------

ภาพสลักหินเทพเจ้าฮินดู
ภาพสลักหินที่มีจารึกอักษรมอญโบราณที่ชายเสื้อ
อักษรมอญโบราณและคำแปล
ถ้ำก่อกู้นเป็นถ้ำหินปูน ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่เชื่อว่าสร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 ส่วนนักประวัติศาสตร์ Nai Maung Toe ได้ตั้งข้อสันนิษฐานจากจารึกของถ้ำว่าน่าจะสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 หรือ 7 นักเดินทางชาวตะวันตกคนแรกที่เขียนถึงถ้ำนี้คือจอห์น ครอวเฟิร์ด เมื่อมกราคม ค.ศ. 1827

พบภาพสลักจากหินสามก้อนภายในถ้ำก่อกู้น โดยสองภาพเกี่ยวข้องกับพุทธศาสนา และอีกภาพหนึ่งเกี่ยวข้องกับศาสนาฮินดู ภาพสลักทางพุทธศาสนาชิ้นหนึ่งมีอักษรมอญโบราณ 23 บรรทัด สลักไว้ที่ด้านซ้ายของชายเสื้อ ส่วนชายเสื้อด้านขวาแตกหักเสียหายเหลือเพียง 3 บรรทัดเท่านั้น ภาพสลักหินของศาสนาฮินดูมีการพรรณนาถึงพระพรหม, พระวิษณุ, พระศิวะ และพระคเณศด้วย ถ้ำก่อกู้นมีจารึกหินและหมึกซึ่งสามารถใช้เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้ ข้อความหมึกที่จารึกไว้ระบุนามผู้บริจาคและคำอธิษฐาน ตลอดจนจำนวนพระพุทธรูปที่บริจาค ตามหินจารึกอักษรมอญโบราณระบุว่าพระพุทธรูปบางองค์บริจาคโดยพระราชินีนาถแห่งเมาะตะมะ เมื่อครั้นพระเจ้าอโนรธามังช่อแห่งพุกาม ได้ยึดครองอาณาจักรสะเทิม และนำตัวพระเจ้ามนูหะไปยังพุกาม พระราชินีนาถแห่งเมาะตะมะสามารถหลบหนีออกมาได้ ว่ากันว่าพระนางหลบซ่อนอยู่ในถ้ำนี้และบริจาคพระพุทธรูปไว้เช่นกัน

จารึกอักษรมอญโบราณ 23 บรรทัด โดยทั่วไปสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ การบริจาคและคำอธิษฐาน การแปลที่ใกล้ที่สุดมีดังนี้:

> (จากอักษรพม่า) : "ဤဘုရားဆင်းတုတော်ကို မူးတး (မုတ္တမ) မိဖုရားဖြစ်သူ ကျွန်ုပ်သည် ဒုအေ်ဝါပ်မြို့၌ နေထိုင်ပြီး ဤဆင်းတုတော်ကိုထုထွင်းပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဒုအေ်ဝါပ် မြို့အတွင်း၌သော်လည်းကောင်း၊ မြို့နယ်ပြင်ပ၌သော်လည်းကောင်းတည်ရှိသမျှသော မြေနှင့်ကျောက်ဆင်းတုတော်တို့ကို ကျွန်ုပ်နှင့်ကျွန်ုပ်၏တပည့်များက စွမ်းရည်ရှိ၍ ထွင်းထုခဲ့သည်။ အခြားအခြားသော ဆရာများသည် ကျောက်ဘုရားများကို ထုထွင်းနိုင်ပါစေသတည်း"
> 
> 
> (แปล) : *"ฉันคือราชินีแห่ง Muhtah (มุตตะมะ) อยู่ใน Du'vop แกะสลักพระพุทธรูปองค์นี้ ฉันและสาวกตั้งใจสร้างพระพุทธรูปดินเผาและพระพุทธรูปหินแกะสลักใน Du'vop และในเขต ฉันดลใจช่างคนอื่นให้สลักพระพุทธรูปหิน*"
> 
> 
> — พระราชินีแห่งเมาะตะมะ

ปัจจุบันถ้ำอยู่ภายใต้การพิทักษ์ตามกฎหมายของกระทรวงวัฒนธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  พนิดา สงวนเสรีวานิช (2019-03-05). "ไหว้พระปลดหนี้ อันซีนเมืองพะอัน และ 'ก๊อกุ๊นกู่' ถ้ำสวยที่สุดในพม่า". *มติชน*. สืบค้นเมื่อ 2023-02-18.
2. ↑  "ကရင်ပြည်နယ်၏ ဒေသန္တရ အချက်အလက်များ". ကရင်ပြည်နယ်အစိုးရ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 September 2017.
3. ↑  "Westerner Behind the Wheel". *The Irrawaddy*. 4 September 2020.
4. ↑  "ကရင်ပြည်နယ်မှ သမိုင်းဝင် ဂူကြီးများ". *Mizzima* (ภาษาพม่า). 19 December 2015.
5. ↑  "ဘားအံနှင့် အထင်ကရ ဂူသုံးလုံး". *MDN - Myanmar Digital News* (ภาษาพม่า). สืบค้นเมื่อ 2022-10-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ถ้ำก่อกู้น
พิกัดภูมิศาสตร์: 16°49′23″N 97°35′09″E﻿ / ﻿16.82315°N 97.58578°E﻿ / 16.82315; 97.58578
**วัดเม็งรายมหาราช** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ 48 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา 

วัดเม็งรายมหาราช เดิมเป็นวัดร้างชื่อ **วัดดอยฮ่องลี่** เพราะตั้งบนภูเขาลูกเล็ก ๆ มีหลักฐานว่าเคยเป็นวัดร้างมาก่อนเพราะมีเจดีย์เก่า กุฏิไม้ที่เชิงเขาทิศเหนือของวัด เป็นฌาปนกิจสถานของชาวบ้าน แวดล้อมด้วยป่ารกทึบซึ่งส่วนมากเป็นไม้ไผ่ ต่อมาได้นามว่า **สำนักสงฆ์จอมเวฬุวัน** (เวฬุ แปลว่า ไม้ไผ่) ต่อมา พ.ศ. 2506 ชาวบ้านได้นิมนต์พระครูสมุห์ดวงจันทร์ กันตสีโล จากวัดเจดีย์หลวงวรวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส ท่านและคณะศรัทธาทำการฟื้นฟูบูรณะวัด ปลูกต้นไม้ต่าง ๆ อาทิ ไม้สัก ไม้เต็ง ไม้รัง ในทุกปี รวมถึงสร้างเสนาสนะต่าง ๆ สร้างถนนขึ้นวัด สร้างถนนรอบเขตพุทธาวาส สร้างอาคารเอนกประสงค์ บูรณะเจดีย์ และอีกมากมาย

จนได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2513 ผู้ยื่นขอสร้างวัดคือ พลตรี
ยรรยง หงษ์ศรีทอง ผู้บังคับการจังหวัดทหารบกเชียงราย และยัง
ได้ยื่นขอพระราชทานชื่อวัดใหม่ ซึ่งต่อมา พ.ศ. 2515 ได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาและเปลี่ยนชื่อ "วัดเม็งรายมหาราช" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระมงคลวุฒาจารย์ พ.ศ. 2506–2538
* พระครูธีรปํญโญภาส พ.ศ. 2538–2541
* พระครูเขมสุทธิธรรม พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สถานที่บรรพชา วัดเม็งรายมหาราช". ทรูปลูกปัญญา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-16. สืบค้นเมื่อ 2021-09-16.
2. ↑  "ประวัติวัดเม็งราย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-16. สืบค้นเมื่อ 2021-09-16.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดเม็งรายมหาราช**
**พระที่นั่งวโรภาษพิมาน** เป็นพระที่นั่งทรงตึกชั้นเดียว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2419 ตรงบริเวณที่ประทับเดิมของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อแรกสร้างเป็นอาคารตึก 2 ชั้น ต่อมาได้ดัดแปลงรื้อลงเป็นชั้นเดียว ใช้เป็นที่ประทับและมีท้องพระโรงเสด็จออกว่าราชการ ภายในห้องโถงรับรองและห้องทรงพระสำราญ ประดับภาพเขียนสีน้ำมัน ภาพพระราชพงศาวดารประกอบโคลงบรรยายภาพอันงดงามทรงคุณค่า เป็นภาพและเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ไทย และฉากต่าง ๆ จากวรรณคดีไทยหลายเรื่อง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้วาดภาพเหล่านี้ขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2430 ปัจจุบันพระที่นั่งองค์นี้ยังใช้เป็นที่ประทับเมื่อมีการเสด็จแปรพระราชฐานยังพระราชวังบางปะอิน

ในอดีตภายในพระที่นั่งองค์นี้เคยมีพระราชอาสน์องค์หนึ่งอยู่เดิม แต่ในปัจจุบันได้ถูกนำไปเก็บรักษาไว้ ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร

อ้างอิง
-------

* สำนักพระราชวัง, พระราชวังบางปะอิน, พิมพ์ครั้งที่ 1, พ.ศ. 2560

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ พระที่นั่งวโรภาษพิมาน
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 14°13′59″N 100°34′42″E﻿ / ﻿14.233005°N 100.578219°E﻿ / 14.233005; 100.578219

| * ด
* ค
* ก
สถานที่ภายในพระราชวังบางปะอิน |
| --- |
| วัดประจำพระราชวัง | 
* วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร

 |
| พระราชฐานชั้นนอก | 
* หอเหมมณเฑียรเทวราช
* พระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์
* พระที่นั่งวโรภาษพิมาน
* สภาคารราชประยูร

 |
| พระราชฐานชั้นใน | 
* พระที่นั่งอุทยานภูมิเสถียร
* หอวิฑูรทัศนา
* เก๋งบุปผาประพาส
* พระที่นั่งเวหาศน์จำรูญ
* พระตำหนักฝ่ายใน
* อนุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ และ อนุสาวรีย์ราชานุสรณ์

 |
**รูด็อล์ฟ เฮิส** (เยอรมัน: *Rudolf Höss*) เป็นเจ้าหน้าที่ชุทซ์ชตัฟเฟิลแห่งนาซีเยอรมนี มียศเป็นเอ็สเอ็ส-ชตูร์มบันน์ฟือเรอร์ และปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้บัญชาการค่ายกักกันที่ยาวนานที่สุดของค่ายกักกันเอาช์วิทซ์ในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ทดสอบและปฏิบัติวิธีการต่าง ๆ เพื่อเร่งลงมือแผนการของฮิตเลอร์ที่จะกำจัดชาวยิวในยุโรปภายใต้การยึดครองของเยอรมันอย่างเป็นระบบหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งคือ **มาตราการสุดท้าย** (Final Solution) ด้วยความคิดริเริ่มของหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เอ็สเอ็ส-ฮอฟท์ชตูร์มฟือเรอร์ (ร้อยเอก) Karl Fritzsch เฮิสได้แนะนำให้ใช้สารกำจัดศัตรูพืช ซือโคลน เบ ที่มีสารไฮโดรเจนไซยาไนด์นำไปสู่กระบวนการฆ่า เพราะฉะนั้นจึงอนุญาตให้เหล่าทหารหน่วยเอสเอสในค่ายกักกันเอาช์วิทซ์ทำการสังหารผู้คนประมาณ 2,000 คนต่อชั่วโมง เขาได้สร้างการติดตั้งขนาดใหญ่สำหรับการทำลายล้างอย่างต่อเนื่องของมนุษยชาติที่เคยรู้จัก

เฮิสได้เข้าร่วมพรรคนาซีในปี ค.ศ. 1922 และหน่วยเอสเอสในปี ค.ศ. 1934 ตั้งแต่วันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 ถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 และอีกครั้งตั้งแต่วันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ถึง 18 มกราคม ค.ศ. 1945 เขาได้เป็นผู้รับผิดชอบของค่ายเอาช์วิทซ์ที่มีประชากรจำนวนมากกว่าหนึ่งล้านคนถูกสังหารก่อนที่เยอรมนีพ่ายแพ้สงคราม เขาได้ถูกตัดสินโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในปี ค.ศ. 1947 หลังการพิจารณาคดีที่วอร์ซอ ในระหว่างที่เขาถูกคุมขังอยู่ในโปแลนด์ ได้ขอร้องต่อเจ้าหน้าที่โปแลนด์ให้เขาได้เขียนหนังสือซึ่งได้รับการเผยแพร่เป็นภาษาอังกฤษภายใต้ชื่อของ *ผู้บังคับบัญชาค่ายเอาช์วิทซ์:อัตชีวประวัติของรูด็อล์ฟ เฮิส* มันได้ประกอบด้วยสองส่วน ส่วนหนึ่งที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเขาเองและคนอื่น ๆ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหน้าที่หน่วยเอสเอสคนอื่น ๆ ที่เขาคุ้นเคย โดยส่วนใหญ่ตั้งแต่ไฮน์ริช ฮิมเลอร์และเทโอดอร์ ไอเคอและคนอื่น ๆ อีกหลายคน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Graham Anderson (6 พฤษภาคม 2014). "Rainer Höß: My Nazi family". Exberliner. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 กรกฎาคม 2014 – โดยทาง Internet Archive.
**ขนมหนวดมังกร** หรือ **ขนมไหมฟ้า** หรือ **ขนมสายไหมจีน** (อังกฤษ: Dragon's beard candy, Chinese cotton candy, Cocoon candy; อักษรจีนตัวเต็ม: 龍鬚糖, 龙须糖; พินอิน: *Lóng xū táng*; อักษรจีนตัวย่อ: 銀絲糖, 銀絲糖; พินอิน: *Yín sī táng*) เป็นขนมแบบดั้งเดิมของชาวจีน พบได้ตามแถบชุมชนจีน และได้แพร่กระจายไปในหลายประเทศทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชียตะวันออก เช่น มาเก๊า, สิงคโปร์, แคนาดา, สหรัฐอเมริกา, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น ในเกาหลีถือเป็นขนมหวานที่มีค่ายิ่งในราชสำนัก

ขนมหนวดมังกร
ขนมหนวดมังกร มีที่มาตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่นเมื่อ 2,000 ปีมาแล้ว กล่าวกันว่า พ่อครัวคนหนึ่งซึ่งเพลินเพลินในการทำขนมแบบใหม่กับพระจักรพรรดิ์ ด้วยการยืดส่วนผสมแบบแป้งที่ทำจากแป้งข้าวเจ้าเป็นเส้นเล็ก ๆ บาง ซึ่งแลดูคล้ายกับหนวดหรือเคราที่สามารถติดอยู่กับใบหน้าผู้คน การที่ได้ชื่อว่า "หนวดมังกร" อาจเป็นเพราะมังกรเป็นสัญลักษณ์ของพระจักรพรรดิ์ ในสมัยโบราณ ขนมหนวดมังกรถือเป็นของที่ทำเพื่อถวายแด่พระจักรพรรดิ์และชนชั้นสูงในราชสำนักเท่านั้น ในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม ขนมหนวดมังกรถูกห้ามจากยุวชนแดง ตามคำสั่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ที่ห้ามประชาชนประกอบกิจกรรมที่อาจเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ฮั่น การทำขนมหนวดมังกรถือเป็นศิลปะละเอียดอ่อนอย่างหนึ่ง จึงทำให้หาผู้สืบทอดได้ยาก อย่างไรก็ตามในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในสถานที่ท่องเที่ยว เช่น เทศกาลตามถนนสายต่าง ๆ และแพร่กระจายไปทั่วโลกได้ไกลถึงจุดหมายปลายทางของผู้เชี่ยวชาญ

เส้นขนมหนวดมังกร คล้ายกับสายไหม โดยทำจากน้ำผึ้งกวนกับแป้งข้าวเจ้า, แป้งข้าวโพด, แป้งข้าวเหนียว และข้าวโอ๊ต จากนั้นจึงนำมาดึงเหมือนเส้นบะหมี่ จนยืดยาวเป็นเส้นเล็ก ๆ จำนวนหลายร้อยเส้น และนำมาคลุกกับไส้ซึ่งเป็นเม็ดมะม่วงหิมพานต์, ถั่วลิสง และงาขาว จากนั้นจึงปั้นเป็นก้อนกลม ลักษณะคล้ายดักแด้

อ้างอิง
-------

1. ↑   V'nut-Beyond Redemption. URL accessed on Feb 19, 2004.
2. ↑   Ng Yan Yan. URL accessed on April 14, 2009.
3. ↑   เก็บถาวร 2017-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Chinese Dragon.org. URL accessed on December 2, 2010.
4. ↑   Wikipedia. URL accessed on November 10, 2011.
5. ↑   Jack. URL accessed on November 10, 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* About Asia's Dragon's Beard Candy Master
* Singapore's version of the Dragon's Beard Candies
* Bamboo Garden Icy-Crispy Dragon Beard Candy
* Noodles And Rice: Dragon Beard Candy
* DRAGON BEARD CANDY 龍鬚糖
* 
* 
* International News Report on Dragon Beard Candy
* The Dragon Beard Candy Show
*
**พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิลวรรณ** (พระนามเดิม: หม่อมเจ้านิลวรรณ อุไรพงศ์; *ไม่ปรากฏ* - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2443) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ พระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในรัชกาลที่ 5 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เฉลิมพระยศเป็น **พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิลวรรณ** เมื่อปีระกา พ.ศ. 2438 พระองค์เจ้านิลวรรณ ทรงเป็นแม่กองก่อสร้างสุสานหลวงวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารภายหลังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูธเรศธำรงศักดิ์ แม่กองงานพระองค์แรกสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2440นอกจากนี้ยังได้ทรงช่วยงานพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอดุลยลักษณสมบัติ ซึ่งเป็นพระบิดา ในขณะทรงบังคับบัญชาการกรมช่างศิลาแลกรมแสง และในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับราชการในการช่างแสงและการจรต่างๆ รวมถึงยังได้เป็นผู้กำกับช่างแต่งพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 4 ในเวลาเมื่อหล่อแล้วเสร็จนั้น 

ในปี พ.ศ. 2436 (ร.ศ.111) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งหม่อมเจ้านิลวรรณ เป็น องคมนตรี

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิลวรรณ สิ้นพระชนม์เมื่อที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2443 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดราชาธิวาส วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 โดยพระศพของพระองค์ได้พระราชทานเพลิงคราวเดียวกับพระศพของหม่อมเจ้าสารพัดเพ็ชร ในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ

#### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

* พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายหน้า)
* พ.ศ. ไม่ปรากฏ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศุภวัฒย์ เกษมศรี, พลตรี หม่อมราชวงศ์, และรัชนี ทรัพย์วิจิตร. *พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าในพระราชวงศ์จักรี*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2549. 360 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-221-818-8
2. ↑  สมประสงค์ ทรัพย์พาลี. *๑๐๑ จุลจักรี ๑๐๑ ปี จุลจอมเกล้า*. กรุงเทพ : [ม.ป.พ.], พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2555. 154 หน้า. ISBN 9786169092605
3. ↑  การพระราชพิธีศรีสัจปาน กาลพระราชทานพระไชยวัฒน์องค์เล็ก แลเครื่องราชอิสริยาภรณ์ แลตั้งองคมนตรี ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 9 แผ่นที่ 26 วันที่ 25 กันยายน รัตนโกสินทร์ศก 111 หน้า 201
4. ↑  พระราชพงศาวดารรัชกาลที่ ๔ เล่ม ๒ หน้า๒ - ๔
5. ↑  ถวายบังคมพระบรมรูป แลพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2019-05-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 10 หน้า 368
**คลองบางใหญ่** เป็นคลองในพื้นที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี อยู่ในความดูแลของกรมชลประทาน มีความยาวประมาณ 7 กิโลเมตร เชื่อมต่อระหว่างคลองอ้อมนนท์ คลองบางกอกน้อย และคลองนราภิรมย์

คลองบางใหญ่เป็นคลองขุด ไม่แน่ชัดว่าขุดเมื่อใด มีการตั้งชุมชนตั้งแต่อย่างน้อยสมัยอยุธยาแต่เพิ่งมีหลักฐานในนิราศสมัยรัตนโกสินทร์ เช่นสุนทรภู่เคยใช้เส้นทางนี้เมื่อครั้งที่ไปนมัสการพระปฐมเจดีย์และค้นหายาอายุวัฒนะที่เมืองสุพรรณบุรี เดินทางโดยใช้เส้นทางคลองบางกอกน้อย ออกคลองบางใหญ่ คลองโยง ลานตากฟ้า แม่น้ำท่าจีน และเข้าสุพรรณบุรีตามลำดับ มีวัดเก่าแก่ริมคลองบางใหญ่ ได้แก่ วัดอินทร์ที่สร้างในสมัยอยุธยามีชุมชนวัดอินทร์ซึ่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่ วัดคงคาเป็นวัดเก่าแก่มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงสุโขทัย วัดบางโคซึ่งมีชุมชนบางโคตั้งแต่ครั้งกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ส่วนวัดอื่นที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ วัดส้มเกลี้ยง วัดพระนอน วัดท่าบันเทิงธรรม และวัดหลังบาง

ในสมัยก่อนที่จะขุดคลองมหาสวัสดิ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว การคมนาคมระหว่างจังหวัดพระนคร ธนบุรี และนนทบุรี ได้อาศัยผ่านเส้นทางนี้

สภาพปัจจุบันของคลองบางใหญ่มีอุปสรรคกีดขวางการไหลของน้ำ เช่น ผักตบชวา วัชพืชและต้นไม้ขนาดเล็กขึ้นหนาแน่นเป็นช่วง ๆ จากข้อมูล พ.ศ. 2562 มีปริมาณผักตบชวาอยู่อย่างหนาแน่นในคลองบางใหญ่ในเขตเทศบาลตำบลบางใหญ่ ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร มีพื้นที่ผักตบชวาประมาณ 30,000 ตารางเมตร (คิดเป็นปริมาณประมาณ 1,500 ตัน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  พัชรี อาจสาลี. "ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของชุมชนริมคลองอ้อมนนท์ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์. p. 53.
2. ↑  "ล่องเรือไหว้พระ สัมผัสวิถีชีวิตชาวคลองบางใหญ่ จ.นนทบุรี".
3. ↑  "บทกวีนิราศ ตามคลองบางกอกน้อยถึงบางใหญ่" (PDF). กรมศิลปากร. p. 81.
4. ↑  "จังหวัดนนทบุรี เปิดกิจกรรมจิตอาสา เราทำความ ดี ด้วยหัวใจกำจัดผักตบชวาในคลองบางใหญ่". สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-22. สืบค้นเมื่อ 2022-07-22.
**"ความอ่อนแอ (FEELING)"** เป็นซิงเกิลของวงโลโมโซนิก ในปี พ.ศ. 2560 จากอัลบั้มปี พ.ศ. 2560 แอนติ-กราวิตี (ANTI-GRAVITY) ประพันธ์เนื้อร้อง ,แต่งทำนอง-เรียบเรียงโดย โลโมโซนิก ออกจำหน่ายในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2559 และมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2560

ในเนื้อเพลง ความอ่อนแอ (Feeling) ชื่อภาษาอังกฤษ (Feeling) ซึ่งเกี่ยวโยงกับเพลง "ความรู้สึกของวันนี้" (Felt) ด้วยพวกเราทั้ง 4 คนดูแล้วน่าจะไม่เหมาะกับคำว่า "ความอ่อนแอ" เท่าไหร่ แต่จริงๆ แล้วคนที่ดูแข็งแรงเวลาอ่อนแอจะยิ่งเป็นหนักกว่าคนทั่วไปเสียอีก

ส่วนเรื่องราวในมิวสิกวิดีโอเป็นตอนที่ 2 ของมิวสิกวิดีโอไตรภาคจากอัลบั้ม Anti-Gravity ของ Lomosonic มีกลิ่นอายไซไฟต่อเนื่องจาก EP.1 ของมิวสิกวีดิโอเพลง หลอก (NAIVE) โดยหลังจากที่มนุษย์ทดลองทั้งสองพยายามหลบหนี ทว่ามีเพียงมนุษย์ทดลองหญิงผู้เดียวที่เล็ดรอดออกมาจากห้องทดลองได้ นักวิทยาศาสตร์หนุ่มทำร้ายมนุษย์ทดลองชายด้วยความโกรธแค้น ในขณะที่มนุษย์ทดลองหญิงได้พบเจอชายหนุ่มลึกลับอีกคน กระทั่งการสื่อสารสุดท้ายระหว่างมนุษย์ทดลองทั้งสองก็ก่อเกิดความทรมานจากการได้เห็น แต่ไม่สามารถช่วยเหลืออีกฝ่ายได้ จนจิตสัมผัสถูกตัดขาดการเชื่อมต่อ และการแยกจากกันครั้งนี้ นำมาซึ่งความคิดถึงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (พ.ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 9 |
| แคทเรดิโอ ชาร์ต 30 | 14 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  ความอ่อนแอ เพลงลำดับที่ 2 ในอัลบั้มของโลโมโซนิค สื่อสารผ่านมิวสิกวิดีโอไตรภาค
2. ↑  บทที่ 2 แห่งมิวสิกวิดีโอไตรภาค! "ความอ่อนแอ" ซิงเกิ้ลล่าสุดจาก Lomosonic[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 5-11 มีนาคม 2560
4. ↑  Cat 30 อัปเดตเพลงชาร์ตประจำสัปดาห์ของแคทเรดิโอ 30 April - 6 May 2017
**พงศาวดารมอญฉบับปากลัด** เป็นบันทึกเหตุการณ์มอญที่พิมพ์ที่โรงพิมพ์วัดแค อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นโรงพิมพ์ภาษามอญแห่งแรกในประเทศไทย พิมพ์เป็นชุด 2 เล่มต่อเนื่องกัน พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2453 และ 2455 ตามลำดับ เนื้อหาประกอบด้วยพงศาวดารมอญหลายช่วงเวลา รวมถึงในสมัยพระเจ้าฟ้ารั่วถึงพระเจ้าธรรมเจดีย์ อันเป็นช่วงเวลาใน *ราชาธิราช* ซึ่งเนื้อเรื่องราชาธิราชในฉบับนี้นักวิชาการพม่า-มอญศึกษา นิยมอ้างถึงกันมากเช่น จี.อี. ฮาร์วีย์ (G.E. Harvey), วิกเตอร์ ลีเบอร์แมน (Victor Lieberman) และนายปัน ฮละ (Nai Pan Hla) เป็นต้น อย่างไรก็ดีราชาธิราชในฉบับนี้สันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลราชาธิราชฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ที่ได้รับความนิยมในหมู่คนไทย

บุษบา ตระกูลสัจจาวัตรให้ข้อมูลว่าต้นฉบับของพงศาวดารมอญฉบับนี้อยู่ที่หอสมุดแห่งชาติ เป็นเอกสารกระดาษฝรั่ง รหัสหอสมุดแห่งชาติ 45–46 แต่เมื่อบุษบาได้ไปสำรวจที่หอสมุดแห่งชาติกลับพบว่าปัจจุบันเอกสารได้พลัดจากทะเบียนทำให้ไม่สามารถเข้าถึงต้นฉบับได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Paphatsaun Thianpanya. "Mon Language in Thailand: The endangered heritage". Assumption Commercial College, Bangkok.
2. 1 2  เจียระไน วิทิตกูล, ชานป์วิชช์ ทัดแก้ว. "พม่า มอญ ไทย บาลี: ความหลากหลายของกลุ่มวรรณคดีราชาธิราชในประเทศไทย".
**วัดฟ้าฮ่าม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปิง ในตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติและตำนาน
---------------

วัดฟ้าฮ่ามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1943 (จุลศักราช 762 ปีชวด โทศก) ตามหลักเสาเสมาสีขาวมีเรื่องราวประวัติที่ได้บันทึกกล่าวไว้ว่า พระเจ้าแสนเมืองมา กษัตริย์แห่งราชวงศ์มังราย (เม็งราย) องค์ที่ 9 ในเวลานั้นพระเจ้าพรหม พระมาตุลาของพระองค์ ครองเมืองเชียงราย ได้ยกทัพมาตีนพบุรีศรีนครพิงค์ (เชียงใหม่) เพื่อแย่งชิงราชบัลลังก์แต่ถูกทัพหลวง ภายใต้การนำของขุนแสนผานองตีพ่ายกลับไป ต่อมาอีกไม่นานพระเจ้าพรหมก็เสด็จมาถึงนพบุรีศรีนครพิงค์อีก เพื่อขอพระราชทานอภัยโทษ

พระเจ้าพรหมได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 700 ตามตำนานกล่าว่าเมื่ออัญเชิญพระพุทธรูปล่องมาตามลำน้ำระมิง (แม่น้ำปิง) พอมาถึงเชียงใหม่แล้วอัญเชิญขึ้นที่วังสิงห์คำเหนือท่าเจดีย์งามประมาณ 50 วา แต่เกิดเหตุการณ์ปาฏิหาริย์ขององค์พระพุทธสิหิงค์ ปรากฎว่าท้องฟ้าสว่างก็มืดลงและมีรัศมีจากองค์พระพุทธสิหิงค์พุ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นลำแสงสีทองดั่งรุ้งกินน้ำ ยาวประมาณ 2,000 วา แสงนั้นไปสิ้นสุดลง ณ ที่แห่งหนึ่ง พระเจ้าแสนเมืองมาจึงโปรดให้สร้างอารามขึ้น ณ ที่ลำแสงสิ้นสุดนั้น เรียกว่า *อารามฟ้าฮ่าม* (วัดฟ้าฮ่าม) หมายถึง "ฟ้าสว่าง อร่ามเรืองรอง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2490

เสนาสนะ
-------

วิหารศิลปะล้านนา มีการแกะสลักลายไม้หน้าวิหาร ปิดทองและประดับกระจกสี ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปั้นศิลปะล้านนา วิหารได้รับการบูรณะในสมัยของพระครูลิงหวิชัย (หลวงปู่ครูบาสิงห์) และได้มีการวาดภาพพุทธประวัติและพระเจ้าสิบชาติบนฝาผนังภายในวิหาร

เจดีย์ศิลปะล้านนาซึ่งสันนิษฐานว่ามีมาแต่สมัยสร้างวัด ภายในเจดีย์ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เจดีย์ได้รับการบูรณะ เมื่อ พ.ศ. 2516 พระครูสิงหวิชัยพร้อมด้วยคณะศรัทธาจึงได้สร้างเจดีย์ครอบองค์เดิม โดยได้เพิ่มซุ้มทั้งสี่ด้านและนำพระพุทธรูปมาประดิษฐานไว้ในซุ้มทั้งสี่ ในสมัยของพระปลัดปัญญา ปญญาธโร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้มีการประดับฉัตรรอบองค์เจดีย์ทั้งสี่ด้าน

อุโบสถศิลปะล้านนา ได้สร้างแทนอุโบสถหลังเดิมที่ชำรุดไป ได้ริเริ่มสร้างในสมัยของพระครูสิงหวิชัย แต่ไม่ทันได้เสร็จเรียบร้อย ท่านก็ได้มรณภาพเสียก่อน ในสมัยพระปลัดปัญญา ปญญาธโร ได้ทำการก่อสร้างจนเสร็จเรียบร้อย ภายในอุโบสถได้ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลอง ซึ่งทำการหล่อและทำพิธีพุทธาภิเษกที่วัดฟ้าฮ่าม เมื่อ พ.ศ. 2540 มีนามว่า *พระสิงหนิมิตพิชิตภัย*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดฟ้าฮ่าม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดฟ้าฮ่าม ตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่".