recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**โรงเรียนสฤษดิ์เสนา**

ประวัติ
-------

โรงเรียนสฤษดิ์เสนา จัดตั้งจากความคิดของพันเอกอุดม เกษพรม ผู้บังคับการกรมรบพิเศษที่ 4 ค่ายสฤษดิ์เสนาในสมัยนั้น ต่อมาพันเอกอุดม เกษพรม ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งที่สูงขึ้น พันเอกหาญ เพไท ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้บังคับการกรมรบพิเศษที่ 4 ได้ดำเนินการตามเจตนารมณ์ของผู้บังคับการฯ คนเดิม ได้จัดสร้างอาคารเรียนชั่วคราว เปิดเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนวังทองพิทยาคม 

ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 มีนักเรียน 81 คน อาจารย์พิศิษฐ์ ทรัพย์เจริญ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนวังทองพิทยาคม ได้มอบหมายให้ นายสายหยุด แพนคร มาดูแลแทนในฐานะหัวหน้าโรงเรียนสาขาวังทองพิทยาคม ในปีการศึกษา พ.ศ. 2529 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 และแต่งตั้ง นายองอาจ สุขแสงสุวรรณ เป็นครูใหญ่ ตั้งชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนสฤษดิ์เสนา
ปีการศึกษา พ.ศ. 2532 นายสุรเดช วงษ์บา ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ และ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสฤษดิ์เสนา มีนักเรียนจำนวนทั้งสิ้น 140 คน 
ปีการศึกษา พ.ศ. 2537 นายพละ พันธุ์พินิจ ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีนักเรียนจบในระดับชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 6 ในปีการศึกษา พ.ศ. 2542 เป็นรุ่นแรก ปีการศึกษา 2543 นายนาถ นาคพงษ์ ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่จนถึง เดือนกันยายน พ.ศ. 2544
วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 นางโสภา นครจินดา ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งผู้บริหาร 
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 นายบรรจง เลิศเสม ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งผู้บริหาร 
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 นายประชุม ปิ่นสกุล ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่ง
ผู้บริหาร ได้เพิ่มชื่อโรงเรียนเป็นโรงเรียนสฤษดิ์เสนาพิทยาคม เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 
วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 นายกฤต คงชู ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 นางเรณู บุญเสรฐ ผู้อำนวยการชำนาญการพิเศษ ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนจนถึงปัจจุบัน โดยมีครูผู้สอนจำนวน 12 คน ลูกจ้างประจำ 2 คน

สถานที่ตั้ง
-----------

โรงเรียนสฤษดิ์เสนาพิทยาคม ตั้งอยู่เลขที่ 15 หมู่ 19 ถนนสายพิษณุโลก – หล่มสัก ตำบล วังนกแอ่น อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก รหัสไปรษณีย์ 65130 พื้นที่ประมาณ 50 ไร่ อยู่ในเขตป่าสงวน ของกรมป่าไม้ หลักกิโลเมตรที่ 33

ลักษณะภูมิประเทศ
----------------

พื้นที่เป็นที่ราบสูงลาดเอียงเชิงเขา สภาพพื้นดินเป็นดินปนหิน บางพื้นที่เป็นลานหินขนาดใหญ่ มีร่องน้ำไหลผ่านโรงเรียน และมีน้ำป่าไหลหลากในฤดูฝน
  

**ทิศเหนือ** ติดต่ออำเภอชาติตระการ อำเภอนครไทย
  

**ทิศใต้** ติดต่ออำเภอเนินมะปราง อำเภอบางกระทุ่ม
  

**ทิศตะวันออก** ติดต่ออำเภอนครไทย
  

**ทิศตะวันตก** ติดต่ออำเภอเมือง อำเภอวัดโบสถ์

สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
----------------------

อักษรย่อ "ส.น.พ."

สีประจำโรงเรียน
---------------

ฟ้า– ขาว

อ้างอิง
-------

* [*ลิงก์เสีย*]
การถอดรหัส ภาษาอังกฤษ decoding คือการแปลงเลขแบบฐาน 10 ไปเป็นแบบฐาน 2 หรือฐานอื่นไปเป็นฐาน 2 รหัส BCD หรือรหัสใดๆให้สามารถแสดงผลลัพธ์ โดยใช้ logic gate เป็นตัวถอดรหัส ให้สามารถแปลงข้อมูลในลักษณะของเลขฐานอื่นๆที่สามารถเข้าใจได้โดยง่าย

การถอดรหัสของเลขฐานสอง 3 บิต
----------------------------

เป็นการจัดการเลขฐานสองเพื่อรับข้อมูลจำนวน 3บิต โดยต้องการผลลัพธ์ได้ 8 ค่า โดยการใช้รหัสเลขฐาน 2 ที่มีค่าลอจิกเป็น 0 หรือ 1 ก็ได้ดังตาราง

การถอดรหัส จาก BCD เป็นเลขฐานสิบ
--------------------------------

inputเป็นเลข BCD และให้ outputเป็นเลขฐานสิบ ซึ่งมี outputได้ 10 ค่า ในตารางจะเป็นเลขBCD ที่สอคล้องกัลเลขฐานสิบ ถ้าใช้ Gate แบบ NAND จะได้ 0utput เป็น 0 แต่ถ้าสร้างจากGate แบบ AND จะได้ 0utput เป็น 1

การถอดรหัสจาก BCD เป็น 7 ส่วน
-----------------------------

การแสดงผลออกมาในรูปของ LED 7 ส่วน ( 7 segment ) จะทำให้อ่านการแสดงผลได้ง่ายขึ้น วงจรถอดรหัสก็ต้องเป็นวงจรถอกรหัสสำหรับจุด LED 7ชิ้นส่วน 



วงจรถอดรหัสจึงต้องให้ Output ไปจุด LED แต่ละชิ้นส่วนแล้วได้ Output ตามรหัส Input เช่น ถ้าป้อนรหัส BCD เป็น 0000 LED ชิ้นที่ a,b,c,d,e,f ต้องสว่าง ส่วน g ดับ นั่นคือ เราจะมองเห็นเป็นเลข 0 ในทำนองเดียวกัน ถ้า BCD Input เป็น 0001 LED ชิ้น b และ c ติด นอกนั้นดับ เราจะมองเห็นเป็นเลข 1 เป็นต้น
**ปอบ** เป็นผีจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในความเชื่อพื้นบ้านของไทย โดยเฉพาะในภาคอีสาน โดยเชื่อกันว่าเป็นผีที่กินของดิบ ๆ สด ๆ กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม โดยมีความเชื่อว่า ผู้ที่จะกลายเป็นปอบนั้น มักจะเป็นผู้เล่นคาถาอาคม หรือคุณไสย พอรักษาคาถาอาคมที่มีอยู่กับตัวไม่ได้ หรือกระทำผิดข้อห้าม ซึ่งในภาษาอีสานจะเรียกว่า "คะลำ" ซึ่งผู้ที่เป็นปอบจะเป็นได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย

ปอบ เป็นผีที่ไม่มีตัวตนเหมือนกระสือหรือกองกอย แต่ปอบคือจิตวิญญาณมิจฉาทิฏฐิ จะเข้าแฝงร่างสิงสู่คนที่เป็นสื่อให้ และใช้ร่างหรือรูปลักษณ์ของคนๆนั้น ไปกระทำการไม่ดีต่างๆ และเชื่อด้วยว่า หากวิญญาณปอบเข้าสิงสู่ผู้ใด จะกินตับไตไส้พุงของผู้ที่โดนสิงจนกระทั่งตาย ผู้ที่โดนกินจะนอนตายเหมือนกับนอนหลับธรรมดา ๆ ไม่มีบาดแผล ซึ่งเรียกกันว่า "ใหลตาย"

ปอบ แบ่งได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่
1. **ปอบธรรมดา** คือ ผู้ที่มีปอบสิงอยู่ในร่าง คือตนเองเป็นปอบ เมื่อเจ้าของร่างตายไป ปอบที่สิงสู่อยู่ก็จะตายตามไปด้วย
2. **ปอบเชื้อ** คือ ครอบครัวใดพ่อแม่เป็นปอบ เมื่อพ่อแม่ตายไป ลูกหลานจะสืบทอด เป็นปอบต่อไปเรื่อย ๆ
3. **ปอบแลกหน้า** คือ ปอบเจ้าเล่ห์ เอาความผิดโยนให้ผู้อื่น เวลาไปเข้าสิงใคร เมื่อถูกสอบถามว่ามีผู้ใดเลี้ยงหรือบังคับ ปอบจะไม่บอกความจริง แต่ไปกล่าวโทษว่าเป็นคนนั้นคน
ผู้ที่ถูกปอบเข้าสิง จะมีอาการเปลี่ยนไป เป็นดุร้าย รำพึงรำพันต่าง ๆ นานา จดจำบุคคลคุ้นเคยหรือคนในครอบครัวไม่ได้หรือไม่ก็กินอาหารดิบ ๆ สุก ๆ ที่เท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม วิธีการปราบผีปอบต้องใช้หมอผีหรือวิธีทางไสยศาสตร์ ในภาคอีสาน จะมีการทำพิธีจับผีปอบเป็นพิธีใหญ่ โดยหมอผีจะไล่จับผีปอบตามที่ต่าง ๆ โดยใช้อุปกรณ์อย่างหนึ่ง ที่เป็นเครื่องสาน เรียก "โมงข้อง" ใช้สำหรับกักขังปอบ

ในทางมานุษยวิทยาและสังคมศาสตร์ อธิบายว่า ความเชื่อเรื่องปอบนั้นเป็นกลไกการสร้างความเชื่อของคนในชุมชน เนื่องจากไม่วางใจบุคคลแปลกหน้าหรือแม้แต่กระทั่งคนในชุมชนเดียวกันเอง ที่มีพฤติกรรมแปลกออกไป ซึ่งในสมัยโบราณ บุคคลที่โดนกล่าวหาว่าเป็นปอบ จะถึงกับถูกขับไล่ให้ออกชุมชนเลยทีเดียว
ปอบ เป็นผีที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในสังคมไทย มีการนำไปอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ อาทิ ภาพยนตร์ชุด *บ้านผีปอบ* เป็นต้น

ปอบเป็นอวิชชาตามตำนานเล่าว่า ***ผีปอบ คือ ผีสายยักษ์*** อยู่ในสายการปกครอง ของท้าวเวสวัณ ที่เข้าสิงร่างมนุษย์ ก็เพื่ออาศัยร่างมนุษย์กินอาหาร โดยเฉพาะอาหารสดคาว หรือ สัตว์เป็นๆ เช่น ไปหักคอเป็ด ไก่ ในเล้ากิน หรืออาศัยร่าง เหมือนเป็นร่างทรง จะเข้าสิงร่างมนุษย์ที่มีวิบากกรรมทางนี้ คือ อดีตเคยนับถือผีเป็นที่พึ่ง ที่ระลึกยามมีทุกข์ จนเป็นประเพณีธรรมเนียมปฏิบัติสืบต่อกันมา มีจิตผูกพันกับผี และกรรมทำปาณาติบาต ฆ่าสัตว์เซ่นไหว้ผี บางทีก็ฆ่าสัตว์เล็ก เช่น เป็ด ไก่ บางทีก็ฆ่าสัตว์ใหญ่ เช่น วัว ควาย เป็นต้น

ปอบหมาดำ
--------

ปอบหมาดำ เป็นผีตามความเชื่อของภาคเหนือและอีสาน เป็นหมาตัวใหญ่มีขนสีดำและมีดวงตาสีแดง มีนิสัยดุร้าย มักจะปรากฏตัวตามข้างถนน เชื่อว่าเป็นร่างแปลงของปอบหรือเป็นสัตว์ที่ปอบเลี้ยงไว้เพื่อหาอาหารในเวลากลางคืน หากหมาดำกินอิ่ม เจ้าของก็จะอิ่มไปด้วย เมื่อไรที่หมาดำเจ็บ เจ้าของก็จะเจ็บไปด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* ผีโพง
* ผีกะ
* ผีกระหัง
* ผีฟ้า
* แวมไพร์
* มนุษย์หมาป่า
* แบล็คชัค

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2012-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ปอบ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. ↑  ผีปอบ คำอธิบายของนักวิชาการในเชิง มานุษยวิทยา และ สังคมศาสตร์
3. ↑  "ผีปอบ ขึ้นชั้น 'ภูตร้ายอมตะ'". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-05. สืบค้นเมื่อ 2011-07-21.
4. ↑  sanook.com
ฮนเด็งของศาลเจ้าอิซูโมะคืออาคารหลังคาสูงตั้งอยู่ด้านในสุด ล้อมรอบด้วยอาคารหลายหลัง เป็นลักษณะปกติที่ฮนเด็งเปิดไม่สู่สาธารณชน
**ฮนเด็ง** (ญี่ปุ่น: 本殿) หรือชื่ออื่น ๆ คือ ชินเด็ง (ญี่ปุ่น: 神殿; โรมาจิ: *shinden*), โชเด็ง (ญี่ปุ่น: 昇殿; โรมาจิ: *shōden* ใช้เรียกของศาลเจ้าอิเซะ) หมายถึงอาคารที่ได้รับการเคาระสูงสุดในศาลเจ้าชินโต มีเป้าหมายเดียวเพื่อประดิษฐานคามิ ซึ่งมักตั้งกระจกหรือรูปเคารพเป็นสัญลักษณ์ถึงคามิที่สถิตในฮนเด็งนั้น โดยทั่วไปแล้ว ฮนเด็งเป็นอาคารที่ตั้งอยู่ด้านในสุดของศาลเจ้า และไม่เปิดให้สาธารณชนทั่วไปได้ชม ด้านหน้าของฮนเด็งมักเป็น "ไฮเด็ง" ซึ่งมักเชื่อมกับฮนเด็งโดยมี "เฮเด็ง" หรือโถงถวายเครื่องสักการะคั่นไว้

ฮนเด็งถือเป็นอาคารหัวใจหลักของหมู่อาคารศาลเจ้า มักเชื่อมต่อกับอาคารหลังอื่น ๆ ในศาลเจ้า และมักยกพื้นให้สูงกว่าอาคารอื่น รั้วที่กั้นบริเวณฮนเด็งออกจากภายนอกเรียกว่า "ทามางากิ" (ญี่ปุ่น: 玉垣; โรมาจิ: *tamagaki*) ตัวอาคารฮนเด็งมักมีขนาดเล็กและมักปิดประตูไว้ตลอดปี จะมีเปิดประตูเพียงตอนที่นักบวช (คันนูชิ) เข้าไปประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ในเทศกาลทางศาสนา (มัตซึริ) เท่านั้น ตัวพิธีกรรมเปิดประตูของฮนเด็งนี้ก็เป็นหนึ่งในหัวใจสำคัญของศาลเจ้าชินโต ภายในฮนเด็งนั้นประดิษฐาน โก-ชินไต (ญี่ปุ่น: 御神体; โรมาจิ: *Gō-Shintai*) ซึ่งความหมายตรงตัวว่า "ชิ้นส่วนศักดิ์สิทธิ์ของคามิ" อย่างไรก็ตามไม่ได้ถือว่าโก-ชินไตเป็นเทพเจ้า แต่เป็นที่ตั้งประดิษฐานคามิเท่านั้น

ถึงฮนเด็งจะสำคัญมาก แต่ในบางครั้งก็อาจไม่มีฮนเด็งในศาลเจ้าเลยก็ได้ เช่นกรณีศาลเจ้าที่บูชาคามิประจำภูเขาศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกนั้น ก็ไม่ต้องมีฮนเด็ง หรือกรณีที่ใช้เชือกศักดิ์สิทธิ์ล้อมบริเวณที่สถิตคามิไว้ (ฮิโมโรงิ), มีวัตถุตัวแทนอื่น (โยริชิโระ) ที่เชื่อมถึงคามิได้ชัดเจนกว่า ก็ไม่จำเป็นต้องสร้างฮนเด็ง ตัวอย่างเช่น ศาลเจ้าโอมิวะบนภูเขามิวะ ในเมืองนาระนั้นไม่มีทั้งฮนเด็งหรือรูปเคารพใด ๆ เพราะศาลเจ้านี้สร้างขึ้นเพื่อบูชาภูเขามิวะ สถานที่ตั้งของศาลเจ้าโดยตัวเองอยู่แล้ว ศาลเจ้าโอมิวะจึงมีเพียงไฮเด็ง แต่ไม่มีฮนเด็ง ซึ่งเป็นไปได้ว่าศาลเจ้าชินโตในยุคแรก ๆ ก็อาจมีรูปแบบนี้เช่นเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  JAANUS
2. ↑  *Shinden*, "Shinden" *Encyclopædia Britannica*
3. 1 2 3  Mori Mizue
4. ↑  Heiden, *Encyclopedia of Shinto*, accessed don November 17, 2009
5. ↑  Smyers (1999:44)
6. ↑  See Ōmiwa Shrine site
7. 1 2  Tamura, page 21

บรรณานุกรม
----------

* Tamura, Yoshiro (2000). "The Birth of the Japanese nation in". *Japanese Buddhism - A Cultural History* (First ed.). Tokyo: Kosei Publishing Company. p. 232 pages. ISBN 4-333-01684-3.
* "Honden". JAANUS. สืบค้นเมื่อ 2008-12-19.
* Mori, Mizue (2005-06-02). "Honden". *Encyclopedia of Shinto*. Kokugakuin University. สืบค้นเมื่อ 2008-12-19.
* Smyers, Karen Ann (1999). *The Fox and the Jewel: Shared and Private Meanings in Contemporary Japanese Inari Worship*. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 0-8248-2102-5. OCLC 231775156.


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ฮนเด็ง**
การทุจริตทางการเมือง
อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต
**การทุจริตทางการเมือง** (อังกฤษ: political corruption, ภาษาปากในภาษาไทยเรียกทับศัพท์ว่า "คอร์รัปชัน") คือการใช้ตำแหน่งหรืออำนาจทางราชการและการเมือง หรือในองค์กรของเอกชน เพื่อให้ได้มาซึ่งรายได้ หรือการฉ้อโกงเอาเงินสาธารณะมาเป็นของตนและพรรคพวก หรือหาประโยชน์อื่น ๆ ซึ่งการทุจริตนี้อาจมิใช่เป็นตัวเงิน วิธีการที่ใช้อาจจะผิดกฎหมายหรือไม่ผิดก็ได้ แต่เป็นพฤติกรรมซึ่งสาธารณชนจะไม่พอใจหรือผิดจากจารีตประเพณีนิยม เนื่องจากเป็นการกระทำที่ขัดกับความคาดหวังของสาธารณชน เรื่องมาตรฐานจริยธรรมและพฤติกรรมที่ดีของบุคคลสาธารณะ (ข้าราชการและนักการเมืองหรือองค์กรเอกชน) คำจำกัดความส่วนหลังนี้ เขียนไว้เพื่อเปิดช่องให้มีการตีความพฤติกรรมการทุจริตที่อาจจะแตกต่างกันในแต่ละสังคม หรือแม้แต่สังคมเกเดียวกัน

ตัวอย่างกิจกรรมแห่งการทุจริต
----------------------------

* การละเมิดระบบ (abuse of the system)
* การฮั้วประมูล (bid rigging)
* การให้สินบน (bribery)
* การรวมกลุ่มเพื่อผูกขาดทางธุรกิจ (cartel)
* การสมรู้ร่วมคิด (collusion)
* การเล่นพรรคเล่นพวก (cronyism)
* การโกงการเลือกตั้ง (electoral fraud)
* การยักยอก (embezzlement)
* การใช้อิทธิพลมืด (influence peddling)
* การกรรโชก, การรีดไถ (extortion)
* องค์กรอาชญากรรม (organized crime)
* คติเห็นแก่ญาติ (nepotism)
* การอุปถัมภ์ (patronage)
* การรวมหัวกันกำหนดราคา (price fixing)

ดูเพิ่ม
-------

* วันต่อต้านการทุจริตสากล
**เจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮ็ล์ม แห่งปรัสเซีย** (เยอรมัน: *August Wilhelm von Preußen*) เป็นเจ้าชายเยอรมันแห่งปรัสเซีย ทรงเป็นพระอนุชาและแม่ทัพคนสำคัญของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซียในสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรียและสงครามเจ็ดปี

เจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮ็ล์ม เป็นพระราชโอรสที่ทรงพระชนม์ลำดับสองของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย กับโซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์ แม้จะเป็นพระโอรสองค์รองแต่ก็เป็นที่โปรดปรานของพระบิดาและเป็นที่นิยมในราชลำนักปรัสเซีย เมื่อพระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์ในปีค.ศ. 1740 เจ้าชายก็กลายเป็นรัชทายาทลำดับหนึ่งเนื่องจากพระเชษฐาไม่มีทายาท และย้ายไปประทับยังวังมกุฎราชกุมารในกรุงเบอร์ลิน พระองค์เสกสมรสกับดัชเชสลูอีเซอแห่งเบราชไวค์-ว็อลเฟ็นบึทเทิลในปีค.ศ. 1742 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์

เจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮ็ล์ม เข้ารับราชการทหารในกองทัพปรัสเซีย ทรงเป็นแม่ทัพในสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย และฉายพระปรีชาในยุทธการที่โฮเอินฟรีดแบร์ค (Hohenfriedberg) แต่ในสงครามเจ็ดปี พระองค์ต้องถอยทัพจากหมู่บ้านซิทเทา (Zittau) ในยุทธการที่คอลีง (Kolín) ค.ศ. 1757 และถูกตวาดจากพระเชษฐา นั่นทำให้พระองค์ขัดแย้งกับพระเชษฐาจนถอนตัวจากกองทัพ เจ้าชายสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันในปีค.ศ. 1758 เป็นที่เล่าลือกันว่าทรงสิ้นพระชนม์จากการตรอมใจที่แพ้ศึกและถูกพระเชษฐาต่อว่าอย่างรุนแรง แต่ความจริงแล้วทรงสิ้นพระชนม์จากโรคเนื้องอกในสมอง

พระบุตร
-------

เจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮ็ล์ม กับดัชเชสลูอีเซอแห่งเบราชไวค์-ว็อลเฟ็นบึทเทิล มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์:

* พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1744–1797)
	+ สมรสครั้งแรกกับ เอลีซาเบ็ท คริสทีเนอ แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
	+ สมรสครั้งที่สองกับ รีเดอริเคอ ลูอีเซอ แห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท
* เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1747–1767) ไม่ได้เสกสมรส
* เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1751–1820) สมรสกับ วิลเลิมที่ 5 เจ้าชายแห่งออเรนจ์
* เจ้าชายเอมิลแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1758–1759) สิ้นพระชนม์ขณะเป็นทารก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Robert B. Asprey. *Frederick the Great: The Magnificent Enigma*. p. 491.
**สุขาภิบาล** เป็นเขตการปกครองย่อยของประเทศไทย บริหารโดยคณะกรรมการสุขาภิบาล ซึ่งมีทั้งกำนัน หัวหน้าประจำหมู่บ้าน และพ่อค้าในท้องที่

สุขาภิบาล เป็นเขตปกครองตนเองย่อยแบบแรกที่ก่อตั้งในประเทศไทย โดยสุขาภิบาลแรกก่อตั้งในกรุงเทพฯ ตามพระราชกฤษฎีกาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2440 พระองค์ทรงเรียนรู้จากสุขาภิบาลในอังกฤษในระหว่างเสด็จประพาสยุโรป และพระองค์ทรงอยากลองเขตการปกครองท้องถิ่นในประเทศของพระองค์เอง สุขาภิบาลท่าฉลอม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เป็นสุขาภิบาลแห่งที่สองที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2448 

ในปี พ.ศ. 2450 ได้มีร่างพระราชบัญญัติการดำเนินการสุขาภิบาล หลังจากนั้นได้มี *พระราชบัญญัติการปกครองท้องที่* ใน พ.ศ. 2457 ทำให้เกิดสุขาภิบาลอยู่ 2 ระดับ คือ *สุขาภิบาลเมือง* ในเขตเมือง และ *สุขาภิบาลตำบล* ในเขตชนบท

จำนวนสุขาภิบาลเพิ่มขึ้นถึง 35 แห่งใน พ.ศ. 2478 แต่ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็น*เทศบาล* แล้วมีการจัดตั้งสุขาภิบาลอีกครั้งใน พ.ศ. 2495 โดยนายกรัฐมนตรีแปลก พิบูลสงคราม

ด้วยเหตุจาก *พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล* ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2542 ทำให้สุขาภิบาลต้องถูกยุบอีกครั้ง แล้วแปรสภาพเป็น *เทศบาลตำบล* แทน

ดูเพิ่ม
-------

* เทศบาล
* เมือง (หน่วยการปกครอง)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542" พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. ๒๕๔๒ (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **116** (9 ก): 1–4. 24 Feb 1999. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-04-09. สืบค้นเมื่อ 2021-02-07.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Local Government in Asia by UNESCAP
* Government Decentralization Reforms in Developing Countries
**แบดซ์** (อังกฤษ: Badz) เป็นวงดนตรีร็อคหญิงล้วน ภายใต้สังกัด จีโนม เร็คคอร์ด (ในเครือ อาร์เอส) เจ้าของเพลงฮิต "ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย"

ประวัติ
-------

การรวมตัวกันตั้งวงดนตรีหญิงทริโอ ในนามของ **BADZ** มี ฝาแฝดอย่าง "พลอย ธัญญา จันทร์โอชา" และ "น้องเพลิน นิฏฐา จันทร์โอชา" โดยสาวเพลินรับหน้าที่เล่นเบส พลอยเล่นกีตาร์ และ ได้ นิค นิติญา อ่ำสกุล ร้องนำ แนวดนตรีและแฟชั่นการแต่งตัวที่มีกลิ่นอาย­ของความเป็นพังก์อยู่นิดๆ

เริ่มมีผลงานเพลงชุดแรกและชุดเดียวกับทางค่าย จีโนม เร็คคอร์ด ในเครือของบริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น เมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยใช้ชื่อชุดว่า "Badz" โดยที่มาของชื่อวง แบดซ์ หมายถึงผู้หญิงซ่าๆ อันมีที่มาจากบุคลิกกวนๆ สนุกสนาน รวมไปถึงการแต่งตัวซึ่งเน้นสีขาวและดำเป็นหลัก โดยแนวเพลงในอัลบั้มเป็นแบบป็อปร็อค แต่เพิ่มสีสันให้โดดเด่นด้วยการผสมกลิ่นของดนตรีแนวพังก์เข้าไป ดูแลการทำงานอัลบั้มนี้โดย ปอนด์ - ธนา ลวสุต

เปิดตัวด้วยเพลงจังหวัสนุกๆ เพลง "อยากเจอเธอเหลือเกิน" แต่เพลงที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือ "ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย"

สมาชิก
------

**แบดซ์** (Badz) ประกอบสมาชิกทั้งหมด 3 คนด้วยกันคือ **นิค - นิติญา อ่ำสกุล** (ร้องนำ) ซึ่งผ่านการประกวดร้องเพลงและได้รับรางวัลจากเวที สตาร์ ชาเลนจ์ ปี 2003, **พลอย - ธัญญา จันทร์โอชา** (กีตาร์) และ **เพลิน - นิฏฐา จันทร์โอชา** (เบส) สองพี่น้องฝาแฝดเป็นบุตรสาวของ ฯพณฯ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตผู้บัญชาการทหารบก อดีตนายกรัฐมนตรี และ องคมนตรี คนปัจจุบัน

ผลงาน
-----

### สตูลดิโออัลบั้ม

| ปี | ปกอัลบั้ม | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2549 | ***Badz**** วางจำหน่าย: 17 สิงหาคม พ.ศ. 2549
* สังกัด: อาร์เอส
* รูปแบบ: ซีดี, เทป, วีซีดี
 | 1. กอดฉันอีกสักที
2. ฉันยังมีเธออยู่หรือเปล่า
3. บ้าที่สุด
4. พร้อมเมื่อไหร่จะบอก
5. ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย
6. ไม่ได้คิดถึง
7. ไม่รู้ทำไม
8. ยังรักกันหรือเปล่า
9. ร้องไห้ให้ตัวเอง
10. อยากเจอเธอเหลือเกิน
 |
|

อ้างอิง
-------

* เปิดใจ "Badz" 1 นักร้องเสียงดี กับ 2 นักดนตรีฝาแฝด ความลงตัวในแนวป๊อบร็อคเจือกลิ่นพังค์ เก็บถาวร 2016-11-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* อัลบั้ม แบดซ์ - แบดซ์
* ยลลีลานักดนตรีสาวพังก์สุดเท่ "พลอย-เพลิน" ลูกสาวแฝดของ "บิ๊กตู่" เก็บถาวร 2014-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สะพานนวรัฐในเวลาค่ำคืน
**สะพานนวรัฐ**  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำปิงแห่งแรกที่ทำด้วยไม้สัก ก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2433 ปัจจุบันได้รับการสร้างใหม่ให้เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก เมื่อปี พ.ศ. 2510 ตั้งชื่อตามเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 9 ตั้งอยู่บริเวณใกล้กับโรงเรียนเชียงใหม่คริสเตียน และจวนผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่

ประวัติ
-------

### สะพานเหล็ก

สะพานนวรัฐ เป็นสะพานไม้ข้ามแม่น้ำปิงสะพานที่ 2 โดยสะพานแรก คือ สะพานไม้ที่ข้ามระหว่างตลาดต้นลำไยกับวัดเกตการาม หรือ "สะพานจันทร์สม" เมื่อปี พ.ศ. 2440 เมื่อนายปิแอร์ โอร์ต นักกฎหมายชาวเบลเยียมเดินทางมาเมืองเชียงใหม่และบันทึกเกี่ยวกับสะพานข้ามแม่น้ำปิงว่า *"…เชียงใหม่ไม่ใช่เมืองเก่าแก่มากนัก (เมื่อเทียบกับเมืองในยุโรป) แบ่งออกเป็น 2 เขต แต่ละเขตมีกำแพงสูงราว 3-4 เมตร และมีป้อมสูงที่แต่ละมุมกำแพง ตัวเมืองตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำ ส่วนบนฝั่งซ้ายก็มีอาคารสำคัญๆ ตั้งอยู่ มีสะพานไม่สวยงามทอดเชื่อมระหว่างสองฝั่งแม่น้ำ สะพานนี้มีเสา 14 ต้น ระหว่างที่ข้าพเจ้าพำนักอยู่ในเชียงใหม่สะพานนี้โยกคลอนเนื่องจากถูกท่อนไม้ซุงที่มากับกระแสน้ำดัน"*

สะพานนี้เป็นสะพานข้ามแม่น้ำปิงที่เชียงใหม่แห่งแรกทำด้วยไม้สัก สร้างโดยนายชี้กหรือหมอชี้ก ราวปี พ.ศ. 2433 ใช้การต่อมาหลายสิบปีจนพังลง โดยชื่อ **"นวรัฐ"** ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์สุดท้าย

สมัยที่พระยาอนุบาลพายัพกิจได้รับแต่งตั้งไปรับตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน ระหว่างทางต้องมาพักเตรียมตัวเดินทางในเมืองเชียงใหม่ได้บันทึกเกี่ยวกับสะพานนวรัฐ สะพานแห่งที่สองไว้ว่า *"สะพานนวรัฐที่สร้างด้วยไม้นี้ ต่อมาได้เกิดเพลิงไหม้สะพาน ทางราชการจึงสร้างสะพานเหล็กลำลองพอให้รถวิ่งข้าไปมาได้ เมื่อรถไฟมาถึงเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2464 จึงมีการรื้อสะพานไม้เดิมแล้วสร้างสะพานเหล็กขึ้นแทน"*

สะพานเหล็ก ถูกสร้างขึ้นทดแทนสะพานไม้สัก และเริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2466 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2510 จึงรื้อสะพานเหล็กแล้วก่อสร้างเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กขึ้นแทน โดยมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2510 พร้อมกันกับสะพานเม็งรายอนุสรณ์ ส่วนโครงสร้างสะพานเหล็กที่ถูกรื้อไปแล้วนั้นภายหลังทางอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอนได้ขอชิ้นส่วนโครงสร้างสะพานทั้งหมดเพื่อนำมาประกอบใหม่ทดแทนสะพานแบบไม้เดิมที่เสียหายหนักจากเหตุการณ์อุทกภัย

ดูเพิ่ม
-------

* สะพานเม็งราย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  เชียงใหม่ 2511(1)[*ลิงก์เสีย*]จากเว็บไซต์หนังสือพิมพ์ไทยนิวส์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานนวรัฐ
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 18°47′16″N 99°00′16″E﻿ / ﻿18.787666°N 99.004437°E﻿ / 18.787666; 99.004437

| **สะพานข้ามแม่น้ำปิงในปัจจุบัน** |
| --- |
| **เหนือน้ำ**สะพานจันทร์สม | **สะพานนวรัฐ** | **ท้ายน้ำ**สะพานเหล็ก |
**พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์** หรือ **อนุสาวรีย์สามกษัตริย์** เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของกษัตริย์สามองค์ผู้สร้างเวียงเชียงใหม่ คือ พญามังราย พญางำเมือง และพญาร่วง

อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ตั้งอยู่กลางเวียงเชียงใหม่ บริเวณหน้าหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ (อดีตศาลารัฐบาลมณฑลพายัพ) ด้านหน้าติดกับถนนพระปกเกล้า ซึ่งบริเวณนี้เองถือเป็นศูนย์กลางของตัวเมืองเชียงใหม่ หน้าอนุสาวรีย์มีลานกว้างขนาดใหญ่ เรียกว่า ข่วงสามกษัตริย์ หรือข่วงอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ ด้านตรงข้ามของอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ยังเป็นที่ตั้งของอาคารศาลแขวงเชียงใหม่เดิมซึ่งมีสถาปัตยกรรมตะวันตกที่สวยและงดงาม

รายละเอียด
----------

จารึกฐานพระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์
พระบรมรูปหล่อด้วยทองเหลืองและทองแดงรมดำ มีขนาดเท่าครึ่ง สูง 2.70 เมตร ใช้เวลา 10 เดือน ไข่มุกด์ ชูโต เป็นผู้ออกแบบและปั้นหล่อพระบรมรูป มีการประกอบพิธีอัญเชิญพระบรมรูปจากกรุงเทพมหานครขึ้นประดิษฐานบนแท่นพระบรมราชานุสาวรีย์เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2526 เวลา 11.49 น. พระบรมรูปประกอบด้วย พญามังรายประทับกลางเป็นประธาน พญาร่วงประทับอยู่เบื้องซ้าย และพญางำเมืองประทับอยู่เบื้องขวา

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาทรงประกอบพิธีเปิดพระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2527

อ้างอิง
-------

1. ↑  กรมศิลปากร, กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์. *อนุสาวรีย์ในประเทศไทยเล่ม 2*. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2542. 559 หน้า. หน้า 394-399. ISBN 974-9527-55-0
2. ↑  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, ชมรมฮักตั๋วเมือง สำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม (2020-12-28). "ที่มาของ "อนุสาวรีย์สามกษัตริย์" และ "ตำนานพญามังราย"". *มติชนสุดสัปดาห์*.
3. ↑  "อนุสาวรีย์สามกษัตริย์". *www.chiangmaipao.go.th*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-23. สืบค้นเมื่อ 2021-07-23.
4. ↑  "อนุสาวรีย์สามกษัตริย์ : Three Kings Monument Chiang Mai เมืองเชียงใหม่, เชียงใหม่". *www.chillpainai.com*.

อ่านเพิ่ม
---------

* คณะกรรมการจัดทำหนังสืออนุสรณ์สามกษัตริย์ (ม.ป.ป.). *ล้านนาไทย: อนุสรณ์พระราชพิธีเปิดพระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์ (เชียงใหม่ 2526–27)* (PDF). เชียงใหม่: ทิพย์เนตรการพิมพ์. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=` (help)

พิกัดภูมิศาสตร์: 18°47′24.87″N 98°59′14.40″E﻿ / ﻿18.7902417°N 98.9873333°E﻿ / 18.7902417; 98.9873333


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **พระบรมราชานุสาวรีย์สามกษัตริย์**
**พันเอก มองมองคะ** (พม่า: မောင်မောင်ခ, ออกเสียง: [màʊɴ màʊɴ kʰa̰]; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2463 – 30 เมษายน พ.ศ. 2538) เป็นนายกรัฐมนตรีของพม่าคนที่ 5 ดำรงตำแหน่งตังแต่วันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 – 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ต่อจากพลจัตวา เซนวี่น

มองมองคะเป็นบุตรของคีนติ่นกับชิเพ เกิดที่ย่างกุ้ง ต่อมาได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยย่างกุ้งในปี พ.ศ. 2480 เพื่อศึกษาด้านวิศวกรรม แต่ออกจากมหาวิทยาลัยในปีสุดท้ายของการศึกษา เพื่อที่จะเข้าร่วมกับกองทัพพม่าอิสระ (บีไอเอ) ในปี พ.ศ. 2484 และได้จบการฝึกอบรมทางทหารและกลายเป็นสมาชิกของกองกำลังติดอาวุธชาวพม่าในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองพม่า (พ.ศ. 2485–2488) หลังจากเป็นอิสระในปี พ.ศ. 2491 มองมองคะได้รับยศพันเอกและทำหน้าที่เป็นประธานคณะกรรมมธิการป้องกันประเทศของ กองทัพพม่า

มองมองคะได้เป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลทหารโดยพลเอก เนวี่น ในปี พ.ศ. 2515 เมื่อมองมองคะได้รับการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม หลังจากที่ก่อตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่าเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517 และการประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่ มองมองคะยังคงดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และต่อมาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเหมืองแร่ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2520 มองมองคะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 5 ของพม่า แต่หลังจากที่เกิดความไม่สงบเพิ่มขึ้นในประเทศ เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 พลจัตวา ทู่นทิน ก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีแทน

| * ด
* ค
* ก
ประเทศพม่า นายกรัฐมนตรีพม่า (รายชื่อ) |
| --- |
| สหภาพพม่า(ค.ศ. 1948–1962) | 
* อู้นุ
* บะซเว
* อู้นุ
* เนวี่น
* อู้นุ

 |  |
| สาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า(ค.ศ. 1962–1988) | 
* เนวี่น
* เซนวี่น
* มองมองคะ
* ทู่นทิน

 |
| สหภาพพม่า/เมียนมา(ค.ศ. 1988–2011) | 
* ซอมอง
* ต้านชเว
* คีนหญุ่น
* โซ่วี่น
* เต้นเซน

 |
| สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา(ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน) | 
* *ตำแหน่งถูกยกเลิก ค.ศ. 2011–2021*
* มี่นอองไลง์

 |
| **^[ท]** ผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นทหาร |
**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี** (อังกฤษ: Stone Garden) คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 8 ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งนาคราช ตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่ 600 ไร่เศษ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2531 ประชาชนทั่วไปเรียกสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ว่า "สวนหิน" หรืออุทยานหินเพราะในบริเวณนั้นมีหินงอกอยู่เรียงราย อย่างเป็นระเบียบในเนื้อที่ประมาณ 200 ไร่ 

การเดินทางไปสวนหิน เส้นทางที่ใกล้ที่สุด คือเดินทางจากหลักเมืองไปยังท่าร่วมของแม่น้ำสองสาย คือ แม่น้ำแควน้อย และแม่น้ำแควใหญ่ ข้ามแพขนานยนต์ไปยังฝั่งตรงข้าม เดินทางผ่านสุสานเขาช่องไก่ ถ้ำเขาปูน และวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกาญจนบุรี ระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร อีกเส้นทางหนึ่งไปตามถนนแสงชูโต ผ่านสุสานสัมพันธมิตรถึงสามแยกแก่งเสี้ยนเลี้ยวซ้าย ผ่านสะพานข้ามแม่น้ำแควใหญ่ ไปตามเส้นทางวัดเขาปูนจะถึงบริเวณสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี ระยะทาง 21 กิโลเมตร

หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกาญจนบุรี ต้นไม้ประจำสวน คือ กาญจนิกา ไม้พื้นถิ่นของของประเทศไทยที่มีมากในกาญจนบุรี

ลักษณะของสวน
------------

สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ กาญจนบุรี แต่เดิมกำหนดสร้างที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 ณ ตำบลหว้ากอซึ่งเป็นที่ตั้งของอุทยานวิทยาศาสตร์หว้ากอ ในปัจจุบัน แต่ด้วยความไม่พร้อมของสถานที่จึงย้ายไปจังหวัดกาญจนบุรีซึ่งอยู่เขตการศึกษาเดียวกัน

ที่ตั้งของสวนอยู่ในบริเวณวิทยาลัยเกษตรกรรมและเทคโนโลยีกาญจนบุรี เป็นที่ราบเชิงเขาอุดมไปด้วยพรรณไม้ประจำถิ่นมากมายและหลากหลายชนิด มีความสวยงามที่แตกต่างไปจากสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์แห่งอื่น ๆ กล่าวคือ ที่เชิงเขาหินปูนอุดมปด้วยหินโผล่เหนือดินหลากหลายรูปร่างและขนาด สามารถให้จินตนาการเป็นรูปต่าง ๆ ตามความคิดของผู้มอง เช่น รูปเสือ สิงโต ปลา ปลาวาฬ แรด ไดโนเสาร์ ฯลฯ บางก้อนมีเสียงกังวานเหมือนระฆังเมื่อตีด้วยไม้ บางก้อนมีต้นไม้ใหญ่กอดรัด บางก้อนมีต้นไม้เล็กสอดแทรกตามร่องรูหรือรอยแตก รวมทั้งมอส และเฟิร์น นอกจากสวนหินธรรมชาติแล้วยังมีพรรณไม้ธรรมชาติและสัตว์ป่านานาชนิด รวมทั้ง เก้ง เลียงผา กระต่ายป่า ไก่ฟ้าและนกมากมายหลายชนิด สัตว์ในธรรมชาติเหล่านี้เริ่มปรากฏจำนวนเพิ่มมากขึ้น

พระราชานุสาวรีย์
----------------

เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จเป็นประธานเปิดพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนคริทราบรมราชชนนีที่ประดิษฐานในสวนแห่งนี้

ดูเพิ่ม
-------

* นครินทรา

อ้างอิง
-------

| * ด
* ค
* ก
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ |
| --- |
| 
* กาญจนบุรี
* ฉะเชิงเทรา
* ชุมพร
* เชียงราย
* นครศรีธรรมราช
* นนทบุรี
* ปัตตานี
* พระนครศรีอยุธยา
* พังงา
* พิจิตร
* ร้อยเอ็ด
* ศรีสะเกษ
* สกลนคร

 |
| 
* มูลนิธิสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์

 |
**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ร้อยเอ็ด** คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 3 ตั้งอยู่หน้าศาลากลางจังหวัดร้อยเอ็ด ตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด นับได้ว่าอยู่ใจกลางเมือง มีเนื้อที่ 123 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวาสมเด็จพระศรีนครินทาบรมราชชนนีพร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จมาเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2529

หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ต้นไม้ประจำสวน คือ กันเกรา

ลักษณะของสวน
------------

เป็นสวนระดับย่านของเมืองที่ประชาชนที่อยู่อาศัยอยู่โดยรองสามารถมาใช้พักผ่อนได้สะดวก มีประชาชนมาใช้ค่อนข้างหนาแน่น ใช้เป็นสถานที่จัดงานประเพณีในเทศกาลสำคัญของจังหวัด ภายในสวนมีต้นไม่ใหญ่เพื่อความร่มรื่นและต้นไม้ดอกไม้ประดับเพื่อความสวยงาม มีภูผลาญชัยที่มีสวนสัตว์จำลองและน้ำตกจำลอง สวนสุขภาพ มีสนามเด็กเล่นรวมทั้งมีเรือและจักรยานน้ำให้เช่าพายและถีบเล่นในบึง พื้นที่ของสวนแบ่งเป็น 3 ส่วนคือ

1. บริเวณตรงข้ามศาลากลาง เป็นสวนเดิมที่มีอยู่แล้วและมีต้นทองกวาวขนาดใหญ่เก่าแก่หลายสิบต้นปลูกอยู่แล้ว ในช่วงฤดูร้อนทองกวาวเหล่านี้จะออกดอกสีส้มสะพรั่งหร้อมๆ กันแลดูสวยงาม บริเวณนี้ได้รับการปรับปรุง เพิ่มศาลาและลานเอนกประสงค์สำหรับใช้ในกิจกรรมต่างๆ ของจังหวัดและของประชาชนทั่วไป
2. บริเวณที่อยู่ตรงข้ามกับบริเวณที่ 1 และอยู่ติดบึงผลาญชัยซึ่งเป็นบึงใหญ่ที่มีมาแต่เดิมและเป็นสัญลักษณะของจังหวัดร้อยเอ็ด ในบึงมีปลาหลายชนิดเป็นจำนวนมาก เช่น ตะเพียนแดง ปลานิลและปลาน้ำจืดอื่นๆ รอบบึงมีทางเดินกว้างสำหรับเดินออกกำลังกายหรือวิ่งเหยาะ บึงมีสะพาน 3 แห่งเชื่อมกับด้านนอก
3. บริเวณบึงน้อย มีพื้นที่ประมาณ 3 ไร่ กลางบึงมีน้ำพุสูง มีบัวปลูกสวยงาม

ทางเข้าใหญ่ด้านหน้าของสวนมีสะพานใหญ่และเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าพ่อหลักเมือง อีกด้านหนึ่งของสวนเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางลีลาขนาดใหญ่ที่เป็นเคารพสักการะของชาวร้อยเอ็ดและชาวจังหวัดโดยรอบ ที่ขอบบึงด้านตะวันตกเฉียงใต้มีอนุสาวรีย์ *พระยาสุนทรเทพกิจจารักษ์* ข้าหลวง หรือ ผู้ว่าราชการจังหวัดร้อดเอ็ดระหว่าง พ.ศ. 2469- พ.ศ. 2471 ซึ่งเป็นผู้นำในการขุดลอกบึงเก่าที่รกร้างและตื้นเขินจนเป็นบึงกลางเมืองที่สวยงามให้ประโยชน์ทั้งด้านนันทนาการและระบบระบายน้ำฝนของเมือง ทำหน้าที่เป็นบึงหน่วงน้ำหรือแก้มลิง

พระราชานุสาวรีย์
----------------

เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2543 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จเป็นประธานเปิดพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนคริทาบรมราชชนนีที่ประดิษฐานในสวนแห่งนี้

ดูเพิ่ม
-------

* หอชมเมืองร้อยเอ็ด

อ้างอิง
-------


  


| * ด
* ค
* ก
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ |
| --- |
| 
* กาญจนบุรี
* ฉะเชิงเทรา
* ชุมพร
* เชียงราย
* นครศรีธรรมราช
* นนทบุรี
* ปัตตานี
* พระนครศรีอยุธยา
* พังงา
* พิจิตร
* ร้อยเอ็ด
* ศรีสะเกษ
* สกลนคร

 |
| 
* มูลนิธิสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์

 |
**ไวร์ชาร์ก** (อังกฤษ: Wireshark) เป็นอุปกรณ์ซึ่งเป็น free และ open-source ใช้สำหรับแก้ปัญหาระบบเครือข่ายซอฟต์แวร์ การพัฒนาระบบสัญญาณการสื่อสารและการศึกษา

Wireshark มีชื่อเดิมว่า Ethereal เมื่อเดือนพฤษภาคม 2006 ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่ตามเครื่องหมายการค้า

Wireshark ซอฟต์แวร์ ข้ามแพลตฟอร์ม โดยใช้ GTK+ Widget เป็นตัวกลางออกคำสั่งไปยังระบบศูนย์ขอมูลส่วนกลาง ซึ่งใช้ pcap เป็นตัวยึดแล้วส่งผ่านไปยังระบบปฏิบัติการ Unix-like, Linux, Mac OS X, BSD, Solaris และ Ms Windows มีฐานข้อมูลปลายทาง ( Non – Gui ) เรียกว่า Tshark Wireshark และโปรแกรมอื่นๆ ถูกสร้างขึ้นมาเหมือน Tshark ซึ่งเป็น Free Software นำไปใช้กับกลุ่ม GNU General Public License และยังมีโปรแกรม anti – spyware เรียกว่า Wireshark – Antivirus ซึ่งจะรายงานข้อมูลกลุ่มที่ผิดพลาด แต่จะไม่มีผลต่อ packet analyzer program Wireshark และทั้งสองโปรแกรมจะไม่ซับซ้อน

หน้าที่
-------

Wiresharks มีลักษณะคล้าย Tcpdump แต่ Wireshark มีลักษณะที่ชัดเจนกว่า และมีระบบการจัดแยกและกรันกรองข้อมูลมากกว่า Wireshark อนุญาตให้ผู้ใช้สามารถเน้นระบบต่าง ๆ ผ่านไปยังเครือข่าย โดยปรับ network interface ไปยัง promiscuous mode

ประวัติ
-------

ค.ศ. 1990 Gerald Combs ( นักวิทยาศาสตร์สาขาคอมพิวเตอร์ จบจาก University of Missouri Kansas City ) ทำงานอยู่ใน ISP เขาได้เริ่มเขียนโปรแกรม เรียกว่า Ethereal เพื่อเป็นเครื่องมือยึด analyze packets ซึ่งเขาได้ผลิตผลงานออกมาเวอร์ชันแรกประมาณปี1998 ซึ่งปัจจุบันมีผลงานออกมากกว่า 500 รายการ ในขณะที่ Gerald ยังคงผลิต program ใหม่ออกมา ซึ่งรายการต่างๆ สามารถค้นหาได้จาก Wireshark ‘s Web site

เดือนพฤษภาคมปี2006 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น Wireshark เพราะ Gerald Combs ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายพัฒนา ไม่สามารถใช้ชื่อ Ethereal เป็นเครื่องหมายการค้าได้ Wireshark ได้รับรางวัลชนะเลิศหลายรางวัลเมื่อหลายปีที่ผ่านมา เช่น eWEEK, Info World และ PC Magazine

ลักษณะพิเศษ
-----------

* Wireshark เป็นซอฟต์แวร์มีลักษณะเฉพาะใช้ Pcap เชื่อมโยงแพ็คเก็จ ดังนั้นมันสามารถใช้กับแพ็คเก็จเฉพาะรุ่นที่มีเครือข่าย Pcap
* สามารถเชื่อมต่อข้อมูลผ่านสายไฟ จากเครือข่ายภายในที่พักอาศัย หรือจากแฟ้มข้อมูลที่บันทึกไว้
* สามารถอ่านข้อมูลจากจำนวนเครือข่ายประเภทต่าง ๆ รวมทั้ง Ethernet ,IEEE 802.11 , PPP และ Ioopback
* Captured network data สามารถ browsed via a GUI
* สามารถแก้ไขโปรแกรมได้
* ใช้ Plng – ins สำหรับ New protocols
* การเชื่อมโยง USB สามารถยึดเข้ากับ Wireshark , ซึ่งลักษณะเฉพาะนี้รองรับเฉพาะภายใต้ระบบ Linux เท่านั้น รูปโปรแกรม tcpdump ที่เป็นต้นกำเนิดของระบบ Wireshark เป็นรูปแบบ libpcap จึงสามารถรองรับด้วย libpcap and WinPcap ดังนั้นมันจึงสามารถอ่านไฟล์จาก แอพลิเคชั่นอื่นที่ใช้ format เดียวกัน เช่น tcpdump และ CA NetMaster และยังสามารถอ่านข้อมูลจากเครือข่ายระบบอื่นๆเช่น snoop, Network General’s Sniffer, and Ms Network Monitor

ความปลอดภัย
-----------

การตรวจจับการเชื่อมโยงเครือข่ายจากศูนย์กลางระบบต้องใช้สิทธิพิเศษสำหรับข้อมูลบางส่วน เพราะเหตุผลนี้ เวอร์ชันเก่าของ Ethereal / Wireshark และ tethereal / tshark มักจะถูกใช้โดยผู้มีเอกสิทธิเท่านั้น ในระบบไร้สายมีความเป็นไปได้ที่จะใช้เครื่องมือรักษาความปลอดภัย โดยระบบ Aircrack เพื่อตรวจจับ IEEE 802.11 และอ่านผลข้อมูลด้วย Wireshark
**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ชุมพร** สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 10 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำหลังสวน บริเวณถ้ำเขาเงิน หมู่ที่ 7 ตำบลท่ามะพลา อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ห่างตัวเมืองชุมพรประมาณ 75 กิโลเมตร

ลักษณะของสวน
------------

สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ชุมพร เป็นสวนที่มีธรรมชาติครบครัน มีแม่น้ำหลังสวนไหลผ่านฝั่งขวาของสวน มีทางเดินจากหน้าสวนถึงภูเขาหลังสวน สองข้างทางเดินบนภูเขามีพืชป่าหลากชนิด เช่น มะไฟป่า เปราะป่า พรหมขาว พืชวงศ์บอนชนิดต่างๆ บนยอดเขามีพระพุทธบาทจำลอง และมี "ถ้ำรอยควาย" ซึ่งเป็นถ้ำที่ทะลุลงไปถึงถ้ำที่อยู่ ณ ระดับพื้นดิน แสงแดดสามารถส่องทะลุและมีลมเย็นจากด้านล่างพัดขึ้น อากาศจึงถ่านเทเย็นสบาย ในถ้ำมีหินงอกหินย้อยสวยงาม ปากถ้าทางเข้ามีพระนามาภิไธยย่อ "**สว**" ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีประดิษฐานอยู่ ต่ำลงมาเป็นถ้ำเขาเงิน มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ ผนังถ้ำมีพระปรมาภิไธยย่อ "**จปร**" ประดิษฐานซึ่งสถานที่นี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เคยเสด็จประพาสและโปรดเกล้าให้สร้างพระเจดีย์ขึ้นที่หน้าถ้ำซึ่งเป็นผาเอนลงสู่แม่น้ำเพื่อเป็นที่ระลึกและเพื่อให้เป็นที่สักการะของพุทธศาสนิกชน

ที่ชายน้ำมีศาลาที่ประทับริมฝั่งแม่น้ำเป็นแบบใต้ถุนสูง ด้านล่างมีชาดหาด ได้มีการปลูกต้นไม้เพิ่มเติมให้สมบูรณ์และสอดคล้องกับธรรมชาติ ส่วนด้านหลังของสวนมีสวนผลไม้ขนาดใหญ่ มีเงาะ ทุเรียน มังคุด และลางสาดที่ถือเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดชุมพร มีสัตว์ป่าหลายชนิดลงจากเขามาเก็บกินเป็นที่เจริญตา

พระราชานุสาวรีย์
----------------

ภายในสวนมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีประดิษฐาน โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์เสด็จเป็นประธานในพระราชพิธีเปิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2532

ดูเพิ่ม
-------

* นครินทรา

อ้างอิง
-------



| * ด
* ค
* ก
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ |
| --- |
| 
* กาญจนบุรี
* ฉะเชิงเทรา
* ชุมพร
* เชียงราย
* นครศรีธรรมราช
* นนทบุรี
* ปัตตานี
* พระนครศรีอยุธยา
* พังงา
* พิจิตร
* ร้อยเอ็ด
* ศรีสะเกษ
* สกลนคร

 |
| 
* มูลนิธิสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์

 |
ประวัติ
-------

หลวงพ่อจาด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2415 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา บิดาชื่อ นายเป๊อะ วงษ์กำนุช ส่วนมารดาได้ถึงแก่กรรมในขณะที่ท่านยังเด็ก อุปสมบทเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2436 โดยมีพระครูปราจีนมุนี (หลวงพ่อทอง) วัดหลวงปรีชากูล เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์อ้วน วัดบ้านสร้าง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์หลี วัดบางคาง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่ออุปสมบทแล้ว ท่านได้จำพรรษาที่วัดเกาะแก้วเวฬุวัน จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อเรียนกรรมฐานกับพระอาจารย์จัน ครั้นพรรษาที่ 2 จึงได้ไปศึกษาพระปริยัติธรรมกับพระอาจารย์อยู่ วัดไกรสีห์ กรุงเทพมหานคร เมื่อพรรษาที่ 4 ท่านได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดบางกะเบา จังหวัดปราจีนบุรี ปี พ.ศ. 2497 เป็นเจ้าคณะแขวงอำเภอบ้านสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2461 และเป็นพระอุปัชฌาย์ในปี พ.ศ. 2470 รับสมณศักดิ์เป็น **พระครูสิทธิสารคุณ** วัตถุมงคลของท่านที่สร้างในครั้งที่ยิ่งใหญ่คือ ครั้นที่เกิดสงครามเอเซียบูรพาปี พ.ศ. 2483 ซึ่งพระคณาจารย์ผู้ทรงวิทยาคมทั่วประเทศก็ได้จัดสร้างวัตถุมงคลแจกทหารกันในปีนี้เป็นปีพิเศษ ส่วนหลวงพ่อจาดท่านสร้างเป็นเหรียญนั่งเต็มองค์ ด้านหลังเป็นพระมหาอุตม์นั่งอยู่กลางดอกบัว มีเนื้อเงินลงยาและเหรียญทองแดง ได้มีผู้ประจักษ์ถึงความศักดิ์สิทธิ์กันเป็นจำนวนมาก ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2499 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รวมอายุได้ 84 ปี 63 พรรษา

รายละเอียดวัตถุมงคลของท่านสามารถดูได้ที่ :

อ้างอิง
-------

1. หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์
2. พระเครื่องหลวงพ่อจาด[*ลิงก์เสีย*]
3. ประวัติหลวงพ่อจาด วัดบางกะเบา
4. ชีวประวัติหลวงพ่อจาด คังคสโร เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วรสิทธิ์ กัลป์ตินันท์** เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานีครั้งแรก ในปี 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการอุตสาหกรรมในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26

ประวัติ
-------

วรสิทธิ์ กัลป์ตินันท์ เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2520 เป็นบุตรของ เกรียง กัลป์ตินันท์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีต สส.อุบลราชธานี เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (การพัฒนาชุมชน) จากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา จังหวัดศรีสะเกษ

วรสิทธิ์ สมรสกับ พิศทยา ไชยสงคราม

การทำงาน
--------

วรสิทธิ์ กัลป์ตินันท์ เป็นนักธุรกิจในพื้นที่อุบลราชธานี ถือครองหุ้นในกิจการอาทิ หจก.อุบลวรสิทธิ์ และบริษัท กัลป์ตินันท์ จำกัด เขาเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน พร้อมกับ โกวิทย์ ธรรมานุชิต และสมบัติ รัตโน แต่นายวรสิทธิ์ ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรกเพียงคนเดียวที่มาจากพรรคพลังประชาชน ส่วนอีก 2 ที่นั่งเป็นของพรรคประชาธิปัตย์

ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งต่อเนื่อง ในนามพรรคเพื่อไทย และในปี 2563 ได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมาธิการการอุตสาหกรรม ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วรสิทธิ์ กัลป์ตินันท์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกอีก 4 สมัยติดต่อกัน คือ

1.การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคพลังประชาชน → พรรคเพื่อไทย

2.การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย

3.การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย

4.การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  สภาผู้แทนราษฎร
2. ↑  สะใภ้"กัลป์ตินันท์"ชิงนายกฯนครอุบล
3. ↑  ดูชัด ๆ ก่อนอดีต ส.ส.‘วรสิทธิ์’ ได้หุ้น บ.รับเหมาฯ 30 ล. 8 ปีเสียภาษีกี่บาท?
4. ↑  เปิดชื่อ 35 ประธาน กมธ. "เสรีพิศุทธ์"นั่งปราบทุจริต
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๑๖, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2012-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓๘, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

พระสาทิสลักษณ์พระอัครมเหสีชุนฮุยในฉลองพระองค์ช่วงพระราชพิธีช่วงเช้า
**ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย** (ค.ศ. 1713 - ค.ศ. 1760) เป็นพระสนมเอกในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระสนมฉุนฮุ่ยกุ้ยเฟยทรงประสูติเมื่อปี 1713 และได้อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเฉียนหลงราว ๆ ปี 1728 อยู่ในศักดิ์ฐานะของ ซู่ฝูจิ้น ในปี 1735 นางให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๓ แก่เฉียนหลง คือ องค์ชายสามหย่งจาง ในปีที่พระสวามีครองราชย์นางได้รับการสถาปนาเป็น 
พระสนมฉุนผิน ในปี 1737 ได้รับการสถาปนาเป็น พระสนมฉุนเฟย ในปี 1743 นางได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๖ แก่จักรพรรดิเฉียนหลง พระนามว่า องค์ชายหย่งหรง ในปี 1745 ประสูติองค์หญิงสี่ เหอเจีย และได้รับการสถาปนาเป็น พระสนม ฉุนกุ้ยเฟย และดำรงพระยศมาจนถึงปี 1760 ได้เสด็จทิวงคตในวัยเพียง ๔๙ ชันษา ได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย องค์ที่ 4 ของรัชศกเฉียนหลง พระนามว่า ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย
'*พระราชโอรส* 
องค์ชาย ๓ หย่งจาง (永璋,1735-1760) สุนจุ้นอ๋อง (循郡王) สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์
องค์ชาย ๖ หย่งหรง (永瑢,1744–1790) จื้อจวงชินอ๋อง (質莊親王,1759-1790)
'*พระราชธิดา* 
องค์หญิง ๔ เหอเจีย (和嘉1745–1767) ตำแหน่ง เหอซั่วกงจู่ (和硕公主)
**ทะเลสาบอี้นย่า** (พม่า: အင်းလျားကန်, *ʔīnyā kǎn* [ʔíɰ̃já kàɰ̃]; เดิมชื่อ **ทะเลสาบวิกตอเรีย**) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า พื้นที่พักผ่อนหย่อนใจยอดนิยมของชาวย่างกุ้ง และเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงในเรื่องความโรแมนติกในวัฒนธรรมสมัยนิยม ทะเลสาบอี้นย่าอยู่ห่างจากตัวเมืองย่างกุ้งไปทางเหนือ 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) ล้อมรอบด้วยถนนปาระมีทางทิศเหนือ ถนนแปรทางทิศตะวันตก ถนนอี้นย่าทางตะวันตกเฉียงใต้ ถนน University Avenue ทางทิศใต้ และถนนเจดีย์กะบาเอ้ทางทิศตะวันออก

ประวัติ
-------

ทะเลสาบอี้นย่าเป็นทะเลสาบเทียมที่สร้างขึ้นโดยชาวอังกฤษเพื่อเป็นอ่างเก็บน้ำระหว่างปี พ.ศ. 2425 ถึง พ.ศ. 2426 เพื่อจัดหาน้ำประปาไปยังย่างกุ้ง ทะเลสาบเกิดจากการรวมกันของเนินเขาเล็ก ๆ ซึ่งล้อมรอบบึงที่เกิดขึ้นในฤดูมรสุม ท่อและสายเคเบิลจำนวนหนึ่งจ่ายน้ำจากทะเลสาบอี้นย่าไปยังทะเลสาบกานดอจี้ใกล้ใจกลางเมืองย่างกุ้ง

การประชุมลูกเสือระดับภูมิภาคตะวันออกไกล ครั้งที่ 2 จัดขึ้นโดยมหาวิทยาลัยย่างกุ้งเป็นเจ้าภาพ ในปี พ.ศ. 2503 ร่วมด้วยการประชุมฝึกอบรมลูกเสือมืออาชีพตะวันออกไกลครั้งแรกที่ ค่ายอี้นย่า บนทะเลสาบอี้นย่าเป็นงานเสริม

วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2531 หลังการสังหารนักเรียนสองคนระหว่างการประท้วงเพื่อประชาธิปไตย นักเรียนที่เดินขบวนบนถนน Prome (ปัจจุบันคือถนนแปร) เผชิญหน้ากับตำรวจปราบจลาจลใกล้กับทะเลสาบอี้นย่า และหลายคนถูกทุบตีจนเสียชีวิตหรือจมน้ำตาย

วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 จอห์น วิลเลียม เยตอ พลเมืองอเมริกัน ได้บุกรุกบ้านพักริมชายฝั่งของอองซานซูจี นักโทษการเมืองชาวพม่า ในขณะที่ถูกกักบริเวณในบ้าน สองสัปดาห์ก่อนที่เธอจะมีกำหนดการปล่อยตัวในวันที่ 27 พฤษภาคม พวกเขาทั้งสองถูกจับกุมหลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว

พื้นที่พิเศษ
------------

บริเวณโดยรอบทะเลสาบอี้นย่าเป็นย่านที่พิเศษที่สุดแห่งหนึ่งในย่างกุ้ง ยกเว้นสวนสาธารณะริมฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ริมฝั่งส่วนใหญ่เป็นทรัพย์สินส่วนตัวที่แพงที่สุดในประเทศ ที่พักริมทะเลสาบมีทั้งที่พักอาศัยของอองซานซูจี, พลเอก เนวี่น และสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐ

ประชาชนเข้าถึงทะเลสาบได้ผ่านทางถนนเจดีย์กะบาเอ้ และที่นิยมมากที่สุดคือผ่านถนนอี้นย่าและถนนแปรถัดจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงในการเดินวนรอบทะเลสาบ

สวนสาธารณะ
----------

สวนสาธารณะขนาด 37 เอเคอร์ (15 เฮกตาร์) ตั้งอยู่ติดกับมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นพื้นที่นัดพบที่โรแมนติกสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัย และมักเกิดขึ้นหลายครั้งในวัฒนธรรมสมัยนิยมของพม่า (นวนิยาย ภาพยนตร์ เพลง ฯลฯ) กิจกรรมที่มีให้สำหรับผู้เข้าชม ได้แก่ การเดินเรือและการพายเรือ สโมสรเรือใบชั้นนำของย่างกุ้งตั้งอยู่ริมทะเลสาบ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Transactions of the Seventh International Congress of Hygiene and Demography*. Eyre and Spottiswoode. 1892.

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* *History of Rangoon*, B. R. Pearn, American Baptist Missionary Press, 1939
* *Scouting 'Round the World*, John S. Wilson, first edition, Blandford Press, 1959

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ทะเลสาบอี้นย่า**

* ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ ทะเลสาบอี้นย่า ที่โอเพินสตรีตแมป
* Morning Mist over Inya Lake Flickr photos
* Inya Lake Embankment Garden Flickr photos
**วัดคลองตาคล้าย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองตาคล้าย ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 23 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 52 ไร่ 3 งาน 84 ตารางวา

วัดคลองตาคล้ายสร้างเมื่อ พ.ศ. 2450 ชาวบ้านที่ได้มาบุกเบิกถางป่ากระทุ่มมืดและมาจับจองที่ดินทำนาในบริเวณบ้านคลองตาคล้ายได้ช่วยกันสร้างวัด โดยนายวิง วิงประวัติ เป็นผู้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด และเนื่องจากวัดตั้งอยู่ริมคลองตาคล้าย จึงเรียกชื่อวัดตามที่ตั้งว่า "วัดคลองตาคล้าย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2459 นับเป็นการสร้างอุโบสถหลังแรกของวัดนี้ ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเดิม อุโบสถหลังใหม่ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา บัวปลายเสา คันทวย หน้าบันประดับด้วยกระจกและปิดทอง ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อบัวขาว* กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง สร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2510 เป็นต้นมา และศาลาการเปรียญ กว้าง 18.50 เมตร ยาว 50.50 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองตาคล้าย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี". คลังทรัพยากรการศึกษาแบบเปิด.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 389.
**วัดคลองเจ้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองทวีวัฒนา ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเจ้าทวีวัฒนา ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

วัดคลองเจ้าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 เดิมบริเวณนี้เป็นป่าทึบ จากนั้นจึงมีการหักร้างถางป่าและมีผู้คนเข้ามาทำนา หม่อมเจ้าทวีวัฒนาวงศ์ได้มาขุดคลองซึ่งเรียกกันว่าคลองเจ้าหรือคลองทวีวัฒนา เมื่อบริเวณนี้มีผู้อยู่อาศัยมากขึ้น นายผัน จุ้ยจ้อย ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน และนางเขียน บุตรสาวของนายผันได้บริจาคเพิ่มอีก 5 ไร่ แล้วร่วมกับชาวบ้านสร้างวัดขึ้นโดยใช้ชื่อวัดตามชื่อคลองหน้าวัด เมื่อสร้างวัดแล้วชาวบ้านก็ร่วมใจกันทำนุบำรุงสืบต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2515

ภายในวัดคลองเจ้ามีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ลักษณะทรงไทย ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ และประดิษฐานพระประธานนามว่า *พระมิ่งเมืองทอง* หน้าตักกว้าง 8 วา 9 นิ้ว กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และศาลาท่าน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองเจ้า". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดคลองเจ้า อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี". คลังทรัพยากรการศึกษาแบบเปิด.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 387–388.
**สมาคมบริษัทจัดการลงทุน** เป็นองค์กรที่จัดตั้งขึ้นโดยการรวมตัวของกลุ่มธุรกิจด้านการจัดการการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ทำหน้าที่ดูแลสมาชิกของสมาคมในด้านต่าง ๆ เช่น จรรณยาบรรณในการดำเนินธุรกิจ

ประวัติ
-------

ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2536 บริษัทหลักทรัพย์ซึ่งได้รับใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจ หลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนรวม 8 บริษัท ได้ร่วมกับบริษัทหลักทรัพย์ และบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์จำนวน 7 บริษัท จัดตั้ง "สมาคมบริษัทจัดการลงทุน" ขึ้นและมีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "Association of Investment Management Companies" (AIMC) ซึ่งสมาคมบริษัทจัดการลงทุนได้จดทะเบียนและได้รับ ใบอนุญาตเป็นสมาคมที่เกี่ยวเนื่องกับธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการลงทุน จากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 สมาคมบริษัทจัดการลงทุนเป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไร โดยได้รับการสนับสนุนค่าใช้จ่าย จากบริษัทสมาชิกซึ่งเป็นบริษัทหลักทรัพย์ ที่ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจจัดการลงทุน

ปัจจุบัน สมาคมบริษัทจัดการลงทุนประกอบด้วยบริษัทสมาชิก 3 กลุ่มธุรกิจ คือ กลุ่มธุรกิจกองทุนรวม กลุ่มธุรกิจกองทุน ส่วนบุคคล และกลุ่มธุรกิจกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ โดยแต่ละกลุ่มธุรกิจจะมีคณะกรรมการกลุ่มธุรกิจ ทำหน้าที่บริการกิจการของกลุ่มธุรกิจ ให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของกลุ่มธุรกิจ และดูแลบริษัทสมาชิกในแต่ละกลุ่มธุรกิจ ให้มีจรรยาบรรณในการประกอบธุรกิจ นอกจากนั้น คณะกรรมการแต่ละกลุ่มธุรกิจจะเลือกตั้งผู้แทนจากคณะกรรมการ กลุ่มธุรกิจเข้าดำรงตำแหน่งกรรมการ ในคณะกรรมการของสมาคมบริษัทจัดการลงทุน เพื่อบริหารกิจการโดยรวม ของสมาคมบริษัทจัดการลงทุนด้วย

อ้างอิง
-------

* ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
* กองทุนรวม
* สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* กองทุนใหม่ เก็บถาวร 2014-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กองทุนรวมที่เปิดใหม่ กองทุน IPO
* ข่าวกองทุนรวม
สถานที่ท่องเที่ยวและพิพิธภัณฑ์ในนครคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา

**อะคริสต์มาสสตอรีเฮาส์** (อังกฤษ: A Christmas Story House) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพิพิธภัณฑ์ในย่านทรีมอนต์ของนครคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ นครคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา มีลักษณะเป็นบ้านแบบสมัยวิกตอเรียในศตวรรษที่ 19 ซึ่งภายนอกบ้านและภายในบ้านอย่างส่วนใช้เป็นฉากของบ้านของราล์ฟฟี พาร์กเกอร์ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1983 เรื่อง *อะคริสต์มาสสตอรี* ซึ่งถูกซื้อโดยนักพัฒนาเอกชนในปี ค.ศ. 2004 ได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงใหม่ให้มีลักษณะเหมือนในภาพยนตร์ทั้งด้านในและด้านนอก พิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของอาคารสี่หลังที่สร้างอุทิศให้กับภาพยนตร์โดยเฉพาะ และเปิดให้บุคคลทั่วเข้าชมได้ตลอดปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ralphie's House – A Christmas Story House – Ralphie's House Restored to its A Christmas Story Splendor
2. ↑  "3159 W 11th St, Cleveland, OH 44109".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อะคริสต์มาสสตอรีเฮาส์**

* เว็บไซต์ทางการ
* Red Rider Leg Lamps
* A Christmas Story House Photo Gallery
* *A Christmas Story* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ

พิกัดภูมิศาสตร์: 41°28′7.40″N 81°41′14.72″W﻿ / ﻿41.4687222°N 81.6874222°W﻿ / 41.4687222; -81.6874222
**วัดพระธาตุดอยเวา** เป็นวัดอันเป็นที่ประดิษฐานพระธาตุดอยเวา พระธาตุที่เชื่อกันว่า มีความเก่าแก่เป็นรองพระธาตุดอยตุง พระธาตุดอยเวานั้น ตั้งอยู่บนยอดดอยเวา แต่พระอุโบสถและเขตสังฆาวาสจะอยู่ที่เชิงดอย ผู้ที่จะขึ้นไปนมัสการต้องเดินขึ้นบันไดไปนมัสการ ซึ่งข้างบนเป็นจุดชมทัศนียภาพสองฝั่งสาย สามารถเห็นทัศนียภาพได้รอบทิศ

ประวัติพระธาตุดอยเวา
--------------------

พระธาตุดอยเวา สร้างในพ.ศ. 296 ในรัชสมัยพระองค์เวา รัชกาลที่ 10 แห่งราชวงศ์สิงหนวัติ ผู้ครองนครโยนกนาคพันธุ์ โดยชื่อนั้นได้นำมาจากพระนามของพระองค์เวา ต่อมาพระธาตุเจดีย์ได้พังลงตามกาลเวลา นายบุญยืน ศรีสมุทร คฤหบดีอำเภอแม่สาย ได้ร่วมกับ พระภิกษุดวงแสง รัตนมณี พร้อมด้วย ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชนผู้มีจิตศรัทธา และ กรมศิลปากร ร่วมกันจัดสร้างขึ้นขึ้นใหม่ ในการขุดแต่งครั้งนี้ พบผอบหินสีดำ ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ 5 พระองค์ จึงได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐานในองค์พระธาตุดังเดิม มีการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2494 และสร้างเสร็จพร้อมฉลองสมโภชพระธาตุในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 โดยมีพุทธบริษัททั้งสองประเทศ ร่วมงานอย่างคับคั่ง

ประเพณี
-------

ปัจจุบันมีประเพณีนมัสการพระธาตุในทุกๆปี โดยจะจัดขึ้นในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 เหนือ (ตรงกับเดือน 3 ใต้ คือ วันมาฆบูชา) และมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุ ในวันสงกรานต์ ของทุกปี

จุดชมวิวสองฝั่งสาย ฝั่งซ้ายคือจังหวัดเชียงราย ฝั่งขวาแขวงท่าขี้เหล็ก รัฐฉาน มีแม่น้ำสายคั่นกลาง

สิ่งที่น่าสนใจ
--------------

บริเวณโดยรอบองค์พระธาตุบนยอดนั้น ยังเป็นที่ตั้งของไพชยนต์ปราสาท ซึ่งเป็นวิหารขนาดเล็ก ประดิษฐานพระแก้วมรกตจำลอง (หรือโดยนัยว่าเป็นพระอินทร์) และมีรูปปั้นแมงป่องยักษ์ เพื่อรำลึกถึงพระองค์เวา (เวา ภาษาล้านนาแปลว่า แมงป่อง) และมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ให้สักการบูชา นอกจากนี้ยังมีจุดชมทัศนียภาพสองฝั่งสายด้วย ปัจจุบันได้มีถนนขึ้นและลงดอยแล้ว เป็นถนนคอนกรีตอย่างดี ใช้ได้ทุกฤดูกาล แต่ทางค่อนข้างชัน

อ้างอิง
-------

* บมจ. โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น, **พระธาตุดอยเวา** (ป้ายประชาสัมพันธ์)
* การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานภาคเหนือ เขต 2, **พระธาตุดอยเวา** (ป้ายประชาสัมพันธ์)