**จักรพรรดิโชวะ​** (ญี่ปุ่น: 昭和天皇.; โรมาจิ: *Shōwa-tennō.*, 29 เมษายน.. ค.ศ. 1901 – 7 มกราคม ค.ศ. 1989) หรือที่รู้จักในสื่อต่างประเทศจากพระนามจริงว่า **ฮิโรฮิโตะ** (ญี่ปุ่น: 裕仁; โรมาจิ: *Hirohito*) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ที่ 124 ปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่นตั้งแต่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1926 ซึ่งเปลี่ยนมาเป็นประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1947 จนกระทั่งเสด็จสวรรคต รวมรัชสมัย 63 ปี นับเป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในกษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดของโลก

พระราชประวัติ
-------------

เจ้าชายฮิโระฮิโตะ ครั้นทรงพระเยาว์ พ.ศ. 2445
จักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม) โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า **เจ้าชายมิชิ** (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง

หลังจากจักรพรรดิเมจิพระอัยกาสวรรคตเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 พระราชบิดาของพระองค์ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ก็ขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ ทำให้พระองค์กลายเป็นองค์รัชทายาทตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น ในขณะเดียวกัน ก็ทรงเข้ารับราชการในกองทัพบกและกองทัพเรือในยศเรือตรี ในตำแหน่งนายธง และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ  ชั้นสายสะพาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 ทรงได้รับการเลื่อนยศให้เป็นร้อยโทแห่งกองทัพบก และเรือตรีแห่งกองทัพเรือ สองปีต่อมา ก็ถูกเลื่อนยศขึ้นเป็น พันโท และ นาวาเอก ในปีเดียวกันนี้เอง พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "มกุฎราชกุมาร" ตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457

### มกุฎราชกุมาร

ในปี พ.ศ. 2463 พระองค์ได้รับการเลื่อนยศขึ้นเป็นพลโทแห่งกองทัพบก และ พลเรือโทแห่งกองทัพเรือ ต่อมา พ.ศ. 2464 เจ้าชายฮิโระฮิโตะได้ใช้เวลาหกเดือน ในการเสด็จประพาสยุโรป ซึ่งได้เสด็จพระราชดำเนินเยือน สหราชอาณาจักร, สาธารณรัฐฝรั่งเศส, ราชอาณาจักรอิตาลี, ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และ เบลเยียม นับเป็นมกุฎราชกุมารญี่ปุ่นพระองค์แรกที่เสด็จเยือนต่างประเทศ ซึ่งภายหลังการกลับจากยุโรป ทรงดำรงตำแหน่ง ผู้สำเร็จราชการพระองค์ จากการที่ที่พระราชบิดาทรงพระประชวรทางพระจิต

ระหว่างที่ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ทรงมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นมากมาย อาทิ ใน พ.ศ. 2464 การลงนามในสนธิสัญญาสี่อำนาจ (อังกฤษ: Four-Power Treaty) โดยจักรวรรดิญี่ปุ่น, สหรัฐอเมริกา, อังกฤษ และ ฝรั่งเศส ตกลงที่จะรับรู้สภาพที่เป็นอยู่ในภาคพื้นแปซิฟิก ญี่ปุ่นและสหราชอาณาจักรตกลงที่จะยุติพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ หรือใน พ.ศ. 2466 ก็เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภูมิภาคคันโต เป็นต้น

พระราชจริยวัตร
--------------

หลังประสูติได้ไม่นาน เจ้าชายฮิโระฮิโตะอยู่ในความอภิบาลของ คะวะมุระ สึมิโยะชิ นายทหารเรือเกษียณ และภรรยา เมื่อคะวะมุระถึงแก่กรรมลงในปี พ.ศ. 2447 เจ้าชายองค์น้อยได้เสด็จกลับไปประทับร่วมกับพระบิดาและพระมารดาอีกครั้ง ณ พระราชวังโทงู ทรงรู้สึกใกล้ชิดพระบิดาและพระชนนีเท่าใดนั้นยากที่จะกล่าว แต่หนึ่งในบรรดามหาดเล็กที่ถวายการดูแลเจ้าชายอยู่คือ คันโระจิ โอะซะนะงะ ให้ความเห็นว่าเจ้าชายรักและผูกพันกับจักรพรรดิเมจิ ซึ่งเป็นพระอัยกาเป็นพิเศษ และยามที่เสด็จไปหาเสด็จสมเด็จพระอัยกาที่พระราชวังโตเกียว ก็โปรดที่จะเกาะแจอยู่กับพระองค์ แต่ภาพเช่นนั้นก็ไม่ปรากฏบ่อยนัก  ทางจักรพรรดิเมจิ นั้น ก็ได้พระราชทานของขวัญแก่พระราชนัดดาองค์น้อยและแย้มพระโอษฐ์ให้ แม้จะตรัสกับพระราชนัดดาน้อยมาก เช่นเดียวกัน จักรพรรดิเมจิแทบจะไม่มีพระราชดำรัสต่อเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมารเลย

ในด้านพระวรกาย เจ้าชายฮิโระฮิโตะมิได้มีพระวรกายที่น่าประทับใจแก่ผู้พบเห็นแต่อย่างใด เพราะสายพระเนตรสั้น จึงต้องทรงฉลองพระเนตรตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และเหล่ามหาดเล็กก็ต้องคอยทูลให้เปลี่ยนท่าทางพระวรกายอยู่เสมอ เพราะพระบุคลิกภาพของพระองค์ไม่ค่อยงดงามนัก นอกจากนี้ยังทรงเป็นเด็กเรียนรู้ช้า มักจะมีปัญหาแม้กระทั่งกลัดกระดุมเครื่องแบบนักเรียน ต้องพึ่งการฝึกซ้อมร่างกาย, ทรงม้า, ว่ายน้ำ และวิธีออกกำลังกายอื่นๆ อีกมากเพื่อช่วยปรับเปลี่ยนพระบุคลิกภาพให้ดีขึ้น แต่ก็ยังทรงพระวรกายเล็กอยู่เช่นเดิมแม้เมื่อเจริญพระชันษาแล้ว

เมื่อเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ เสด็จพระราชดำเนินมาเยือนญี่ปุ่น เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดจำต้องแสร้งตีลูกกอล์ฟพลาด เมื่อทอดพระเนตรเห็นว่าเจ้าชายฮิโระฮิโตะทรงตีลูกกอล์ฟไม่ค่อยถูก

พระราชโอรส-ธิดา
---------------

เจ้าชายฮิโระฮิโตะและเจ้าหญิงนางาโกะ ในช่วงพิธีอภิเษกสมรส
เจ้าชายฮิโรฮิโตะได้อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงนางาโกะแห่งคุนิ พระธิดาองค์โตในเจ้าชายคุนิ คุนิโยะชิ ซึ่งภายหลังราชาภิเษกก็ขึ้นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินี" เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) และมีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ และพระราชธิดา 5 พระองค์

* **เจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าเทะรุ** (ญี่ปุ่น: 照宮成子; โรมาจิ: *เทะรุ-โนะ-มิยะ ชิเงโกะ*) ประสูติเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 เสกสมรสกับเจ้าชายโมริฮิโตะ ฮิงะชิกุนิ ต่อมาพระสวามีของเจ้าหญิงชิเงโกะได้ถูกสหรัฐอเมริกาถอดพระยศเป็นสามัญชน เจ้าหญิงชิเงโกะจึงเป็น "นางชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ" (ญี่ปุ่น: 東久邇成子; โรมาจิ: *Higashikuni Shigeko*) มีพระโอรส-ธิดา 5 พระองค์ และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504
* **เจ้าหญิงซะชิโกะ เจ้าฮิซะ** (ญี่ปุ่น: 久宮祐子; โรมาจิ: *ฮิซะ-โนะ-มิยะ ซะชิโกะ*) ประสูติ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 พระราชธิดาองค์ที่สอง โดยต่อมาอีก 4 เดือนหลังจากพระประสูติกาล พระธิดาองค์น้อยนี้ก็มีพระอาการพระโลหิตเป็นพิษ โดยต่อมา 2 เดือน เจ้าหญิงซะชิโกะจึงสิ้นพระชนม์อย่างสงบ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2471
* **เจ้าหญิงคะซุโกะ เจ้าทะกะ** (ญี่ปุ่น: 孝宮和子; โรมาจิ: *ทะกะ-โนะ-มิยะ คะซุโกะ*) ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2472 ต่อมาเจ้าหญิงทากะได้เสกสมรสกับนายโทะชิมิชิ ทะคะสึตะซะ เจ้าหญิงทะกะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางคะซุโกะ ทะคะสึคะซะ" และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2532
* **เจ้าหญิงอะสึโกะ เจ้าโยะริ** (ญี่ปุ่น: 順宮厚子; โรมาจิ: *โยะริ-โนะ-มิยะ อะสึโกะ*) ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงโยะริได้เสกสมรสแล้วกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ เจ้าหญิงโยะริจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางอะสึโกะ อิเกะดะ"
* **เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร** (ญี่ปุ่น: 継宮明仁; โรมาจิ: *สึงุโนะมิยะ อะกิฮิโตะ*) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ต่อมาพระองค์ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ออกพระนามว่า "สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ" อภิเษกสมรสกับนางสาวโชดะ มิชิโกะ มีพระราชโอรส-ธิดา 3 พระองค์
* **เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าโยะชิ** (ญี่ปุ่น: 義宮正仁; โรมาจิ: *โยะชิ-โนะ-มิยะ มะซะฮิโตะ*) ประสูติเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ปัจจุบันมีออกพระนามว่า "เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าชายฮิตะชิ" (ญี่ปุ่น: 常陸宮正仁親王; โรมาจิ: *ฮิตะชิ โนะ มิยะ มะซะฮิโตะ ชินโน*) เสกสมรสกับสึงะรุ ฮะนะโกะ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน
* **เจ้าหญิงทะกะโกะ เจ้าซุงะ** (ญี่ปุ่น: 清宮貴子; โรมาจิ: *ซุงะ-โนะ-มิยะ ทะคะโกะ*) ประสูติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482 ต่อมาเจ้าหญิงซุงะได้เสกสมรสกับนายฮิซะนะงะ ชิมะสึ เจ้าหญิงซุงะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เป็น นางทะคะโกะ ชิมะสึ มีพระโอรส 1 คน

ขึ้นครองราชสมบัติ
-----------------

สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ครั้นเสด็จขึ้นครองราชย์
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะในช่วงปีแรกของการครองราชย์สมบัติ
ภายหลังการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดา จักรพรรดิไทโช เจ้าชายฮิโระฮิโตะจึงได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ ในนามรัชสมัยใหม่ว่า **โชวะ** ที่หมายถึงสันติภาพอันส่องสว่าง ซึ่งภายหลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาไม่นาน จักรพรรดิโยะชิฮิโตะถูกออกพระนามเป็น "จักรพรรดิไทโช"

สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ ทรงตั้งความหวังไว้กับประเทศญี่ปุ่นไว้สูง โดยในพระราชโองการฉบับแรกแห่งรัชสมัยที่ทรงประกาศเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2469 มีข้อความว่า 

> โลกเราในขณะนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนของการวิวัฒน์ไปอย่างต่อเนื่อง ประวัติศาสตร์บทใหม่แห่งอารยธรรมโลกกำลังพลิกเผยตัวตนให้เราได้เห็นกัน...นโยบายของชาติเรามักจะมุ่งเน้นไปที่วิถีทางอันดำเนินไปอย่างต่อเนื่องพร้อม ๆ กับการปรับปรุงให้ดีขึ้นไปเรื่อย ๆ คือ ความเรียบง่ายแทนการสร้างภาพที่ไร้ประโยชน์ ความมีเอกลักษณ์เฉพาะตนแทนการลอกเลียนแบบที่ไม่รู้จักคิด วิธีดำเนินงานที่สอดคล้องกับวิวัฒนาการแห่งยุคสมัยที่ดำเนินอยู่ การพัฒนาให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นเพื่อจะได้ไหลลื่นไปกับกระแสความก้าวหน้าแห่งอารยธรรมโลก ความกลมเกลียวในชาติทั้งในด้านจุดหมายที่ต้องไปให้ถึงและวิธีการที่จะทำให้บรรลุจุดหมายนั้น ๆ คุณงามความดีที่เผยแผ่ไปทุกชนชั้น และสุดท้าย ความมีมิตรไมตรีจิตต่อประเทศทั้งมวลบนผืนพิภพ สิ่งเหล่านี้คือจุดหมายหลักที่เราใฝ่ใจและมุ่งที่จะไปให้ถึงอย่างที่สุด
> 
> — สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ

เหตุการณ์ต้นรัชสมัย
-------------------

สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ในปี 2478
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะทรงออกว่าราชการ
ตอนต้นรัชสมัยโชวะนั้น เป็นยุคสมัยที่ญี่ปุ่น กำลังประสบกับวิกฤตการณ์การเงิน ในขณะที่อำนาจของกองทัพก็มีมากขึ้นภายในรัฐบาล ด้วยการแทรกแซงทั้งวิธีการตามกฎหมายและนอกกฎหมาย กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กุมอำนาจทางการเมืองอย่างเด็ดขาดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 ซึ่งระหว่างปี พ.ศ. 2464-2487 ก็มีอุบัติเหตุทางการเมืองมากถึง 64 ครั้ง

### กบฏ 26 กุมภาฯ

9 มกราคม พ.ศ. 2475 สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ รอดจากการลอบสังหารอย่างหวุดหวิด จากการขว้างระเบิดมือของ *ลี บงชาง* นักเคลื่อนไหวเพื่อปลดแอกเกาหลี ในกรุงโตเกียว หรือที่เรียกกันว่า เหตุการณ์ซะกุระดะมง อีกกรณีที่น่าสังเกตคือการลอบสังหารอินุไก สึโยะชิ นายกรัฐมนตรี โดยทหารเรือระดับล่างในปีเดียวกัน เหตุการณ์นี้เองตามมาด้วยการที่สี่ปีต่อมา กลุ่มนายทหารรักษาพระองค์ระดับล่างที่มีแนวคิดแบบชาตินิยม หรือ *โคโดฮะ* ไม่พอใจเหล่านายทหารและเจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาล ในหลายๆ เรื่อง อาทิ การทุจริตในรัฐบาล ผลประโยชน์แก่เหล่าพวกพ้อง มีความพยายามทำรัฐประหาร ในปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม เหตุการณ์ 26 กุมภาพันธ์

การก่อกบฏครั้งนี้ได้สร้างความสูญเสียเป็นอย่างมาก นักการเมือง, เจ้าหน้าที่, และนายทหารระดับสูงหลายคนถูกฆ่าตาย มีการบุกทำลายสถานที่ราชการหลายแห่งในใจกลางกรุงโตเกียว การก่อกบฏครั้งนี้ ฝ่ายกบฏอ้างว่าเป็นการต่อสู้ในนามของพระจักรพรรดิ เมื่อจักรพรรดิทรงทราบว่ามีกลุ่มทหารเลือดใหม่ก่อกบฏ ทรงกำชับรัฐมนตรีกลาโหมอย่างเฉียบขาดว่า *"เราให้เวลาท่านหนึ่งชั่วโมงในการปราบกบฏ"* ผลปรากฏว่า รัฐบาลล้มเหลวในการปราบกบฏ วันต่อมาทรงรับสั่งว่า *"ฉัน! ตัวฉันนี่แหล่ะ จะนำกองโคะโนะเอะ(กองราชองค์รักษ์)และปราบพวกเขาเอง"* กลุ่มกบฏได้บุกเข้ามายังพระราชวังหลวงเพื่อต้องการที่จะอ่านสาสน์ต่อสมเด็จพระจักรพรรดิเพื่อให้จักรพรรดิรับรองสถานะของกลุ่มทหารที่ก่อการกบฏ จักรพรรดิฮิโระฮิโตะมีพระราชดำรัสต่อกลุ่มทหารเหล่านั้นว่า *"พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรที่เข้ามาในนี้ ไม่รู้หรือว่าฉันเป็นจักรพรรดิของพวกเจ้า"*

ภายหลังปราบกบฏได้ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พลเรือเอก โอกะดะ เคซุเกะ นายกรัฐมนตรีซึ่งรอดจากการถูกสังหาร ได้ปรากฏตัวหลังจากการหลบซ่อน สามวันต่อมา เขาประกาศลาออกจากนายกรัฐมนตรี อันเป็นการเปิดทางให้มีการจัดตั้งรัฐบาลพลเรือนขึ้น

สงครามโลกครั้งที่สอง
--------------------

|  |
| --- |
| เป็นส่วนหนึ่งของ |
| ประวัติศาสตร์จักรวรรดิญี่ปุ่น |
|  |
| รัชกาลเมจิ
* การฟื้นฟูพระราชอำนาจสมัยเมจิ

---

* สงครามโบชิน

---

* กบฏซัตสึมะ

---

* สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง

---

* การแทรกแซงสามฝ่าย

---

* กบฎนักมวย

---

* พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น

---

* สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น

---

* การผนวกดินแดนเกาหลี
 |
| รัชกาลไทโช
* สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

---

* การแทรกแซงไซบีเรีย

---

* กฎหมายการเลือกตั้งทั่วไป

---

* สนธิสัญญาห้ามหาอำนาจ
 |
| รัชกาลโชวะ
* วิกฤตการณ์การเงินโชวะ

---

* กระบวนการสันติภาพแมนจูกัว

---

* กติกาสัญญาต่อต้านคอมมิวนิสต์สากล

---

* สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

---

* กติกาสัญญาไตรภาคี

---

* กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต–ญี่ปุ่น

---

* สงครามแปซิฟิก

---

* การทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ

---

* สงครามโซเวียต–ญี่ปุ่น

---

* การยอมจำนนของญี่ปุ่น

---

* ตราสารยอมจำนนของญี่ปุ่น

---

* การยึดครองญี่ปุ่นโดยฝ่ายสัมพันธมิตร
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะกับม้าขาวทรงโปรดชื่อว่า ชิรายูกิ (แปลตรงตัว 'หิมะขาว') ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
แม้ว่าพระองค์จะเห็นว่าการทำสงครามเป็นสิ่งจำเป็นต่อญี่ปุ่น แต่พระองค์ก็ไม่ทรงเห็นด้วยกับกองทัพที่ดำเนินนโยบายการสงครามแบบบ้าระห่ำ เมื่อทรงทราบถึงแผนการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ของสหรัฐอเมริกา พระองค์ทรงกังวลมิน้อยว่าการกระทำนี้จะส่งผลร้ายต่อญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามพระองค์ทรงพอพระทัยอยู่เสมอเมื่อทรงทราบว่ากองทัพญี่ปุ่นได้ชัยชนะในศึกสงครามที่อยู่ห่างไกล ต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2485 ทรงพอพระทัยไม่น้อยกับชัยชนะอันรวดเร็วของจักรวรรดิญี่ปุ่นที่มีเหนือเกาะฮ่องกง, กรุงมะนิลา, สิงคโปร์, ปัตตาเวีย (จาร์กาตา) และย่างกุ้ง

ขณะเดียวกัน ก็ทรงกังวลเกี่ยวกับปัญหาในการลำเลียงเสบียงและเชื้อเพลิงไปให้กับกองกำลังญี่ปุ่นที่กำลังรบอยู่ในสมรภูมิที่ห่างไกลมาตุภูมิ
*"ชัยชนะที่ได้มาออกจะเร็วไปหน่อย"* พระองค์จึงมักจะทรงเตือนผู้นำทหารบกและทหารเรือให้ปรับปรุงการทำงานระหว่างสองกองทัพให้ประสานงานได้ดีขึ้น เพราะสภาพที่เป็นอยู่นั้นจัดว่าไร้ประสิทธิภาพโดยสิ้นเชิง และยังทรงเตือนให้สองกองทัพ เลิกใช้วิธีเหมือนเล่นการเมืองพาทะเลาะกันเรื่องการเคลื่อนย้ายฝูงบินเสียที เมื่อทรงได้รับรายงานเกี่ยวกับความปราชัยครั้งสำคัญของญี่ปุ่นเช่นในยุทธนาวีที่มิดเวย์ จึงมีแต่พระราชดำรัสให้ผู้นำทหารทั้งหลายทำงานของตนให้ดีที่สุดในการปฏิบัติครั้งหน้า โดยแทบจะมิได้ทรงแสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาอีก ราวกับทรงปลงเสียแล้ว

พระราชกรณียกิจที่ทรงปฏิบัติในระหว่างสงครามกระตุ้นให้ประชาชนฮึกเหิมกับศึกที่เกิดขึ้นด้วยอีกแรงหนึ่งไม่ว่าจะเป็นการทรงม้าขาวออกเสด็จตรวจกำลังพล หรือมีพระราชดำรัสเปิดการประชุมรัฐสภาที่ปลุกเร้ากำลังใจของราษฎรให้ช่วยกันพยายามเพื่อชัยชนะของประเทศตามหนังสือที่ร่างโดยรัฐบาล พระราชกรณียกิจเหล่านี้ล้วนสร้างภาพว่า พระองค์กำลังทรงบัญชาการความเคลื่อนไหวทั้งหมดของกองทัพในฐานะที่ทรงเป็นจอมทัพของชาติ ในความเป็นจริง พระองค์ทรงทำหน้าที่แค่ทอดพระเนตรรายงานการสถานการณ์รบ และลงพระนามรับรองแผนปฏิบัติการทางทหารต่างๆเท่านั้น สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะมิได้ทรงมีส่วนในการบัญชาการรบใดๆ เช่นเมื่อนานกิงถูกตีแตกในปี พ.ศ. 2480 และทหารญี่ปุ่นได้สังหารพลเรือนไปกว่าสองแสนคนนั้น รายงานที่ถวายไปยังพระองค์ระบุแค่ว่า กองทัพสามารถยึดนานกิงได้แล้ว

จักรพรรดิทรงเห็นว่า ญี่ปุ่นได้รับชัยชนะและดินแดนมามากเกินพอแล้ว การทำสงครามต่ออาจจะส่งผลร้ายในภายหลัง ทรงอยากให้กองทัพญี่ปุ่นยุติสงครามโดยไวที่สุด ดังในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 พระองค์มีพระราชดำรัสให้พลเอกฮิเดะกิ โทโจ นายกรัฐมนตรีรับทราบข้อเท็จจริงข้อนี้
*"ฉันหวังว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ ท่านได้ใช้ความพยายามอย่างที่สุด และใช้ทุกโอกาสที่มีอยู่เพื่อยุติการประหัตประหารในทันทีที่สามารถทำได้ ถ้าคิดถึงความสงบสุขของมนุษย์ด้วยกันแล้ว การปล่อยให้สงครามยืดเยื้อต่อไปก็รังแต่จะเปล่าประโยชน์...ฉันเกรงว่า ประสิทธิภาพทหารเราอาจจะด้อยลง หากสงครามต้องยืดเยื้อ"* แต่โทโจก็ยังยืนยันถึงความจำเป็นในการทำสงครามต่อไป

แม้กระแสการรบจะพัดย้อนไปกระหน่ำญี่ปุ่นแทน สงครามก็ยังไม่อาจยุติลงได้ ดูเหมือนว่าจักรพรรดิฮิโระฮิโตะกลับเป็นผู้ต่อเวลาทำสงครามออกไปเสียเองถึง 2 ทางด้วยกัน
ประการแรก แม้ในช่วงแรก ๆ จะมีขบวนการสันติภาพที่ก่อตั้งขึ้นโดยอดีตนายกรัฐมนตรี ข้าราชสำนัก และแม้กระทั่งเชื้อพระวงศ์บางองค์ แต่สมเด็จพระจักรพรรดิก็ไม่ทรงยอดปลดโทโจออกตามคำเรียกร้องของสมาชิกขบวนการที่ต้องการจะหยุดยั้งสงครามไว้ให้ได้ เพราะในระหว่างยังไงเสียญี่ปุ่นก็ต้องอาศัยโทโจดำเนินการรบไปจนกว่าสถานะของญี่ปุ่นในการเจรจาสันติภาพจะดีขึ้น และบรรลุเงื่อนไขตามที่ญี่ปุ่นต่อรอง โดยพระองค์ตรัสกับ เจ้าทะกะมะสึ พระอนุชาองค์รองว่า

*"ใครๆก็ว่าโทโจไม่ดี แต่จะหาใครดีไปกว่านี้ได้อีกไหมในเมื่อมันไม่มีคนที่เหมาะสมกว่า ยังจะมีทางเลือกอื่น นอกจากร่วมงานกับคณะของโทโจหรือ"*

ภายหลังสงคราม
-------------

### สถานะของจักรพรรดิ

สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะและนายพลดักลาส แมคอาเธอร์
ภายหลังญี่ปุ่นยอมแพ้ สหรัฐอเมริกาได้ส่งกำลังทหารส่วนหนึ่งเข้าควบคุมญี่ปุ่น มีการเรียกร้องจากชาติฝ่ายสัมพันธมิตรโดยเฉพาะจากยุโรป ให้นำตัวสมเด็จพระจักรพรรดิมาลงโทษ นายพลดักลาส แมคอาเธอร์ ได้แสดงความคัดค้านอย่างถึงที่สุดในเรื่องนี้ ด้วยมองว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไข แสนยานุภาพของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นยังคงมีอยู่ และหากจะลงโทษจักรพรรดิแล้ว อาจเกิดการลุกฮือจากกองทัพญี่ปุ่นก็เป็นได้ ซึ่งจะต้องส่งกำลังทหารเข้ามาประจำการในญี่ปุ่นอีกมหาศาล อีกทั้งการบัญชาการทัพญี่ปุ่นในการบุกดินแดนต่าง ๆ เป็นการบัญชาการจากผู้นำรัฐบาลและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นหลัก ท้ายที่สุดจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ รอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม

สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จเยือนเมืองฮิโรชิม่า ในปี ค.ศ. 1947 มีประชาชนมาเข้าเฝ้ารับเสด็จถวายพระพรเป็นจำนวนมาก
แม้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจะรอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ทรงถูกบังคับ ให้ปฏิเสธการเรียกร้องรัฐชินโตที่จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเป็น *อะระฮิโตะงะมิ* หรือพระเจ้าที่มีตัวตน สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจจากข้อเท็จจริงที่ว่า ตามรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ค.ศ. 1889 บัญญัติให้จักรพรรดิมีพระราชอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาจากความเชื่อของชินโตที่ว่า พระราชวงศ์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ *สึกุโยะมิ* และ สุริยะเทพี *อะมะเตะระซุ* ซึ่งจักรพรรดิฮิโระฮิโตะยืนกรานในความเชื่อนี้ ดังในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 ตรัสกับรองสมุหพระราชวัง มิชิโอะ คิโนะชิตะ ว่า *"เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ที่จะบอกว่า ความคิดที่ว่าเท็นโน (จักรพรรดิ) เป็นลูกหลานของเทพเจ้านั้น เป็นความคิดที่ผิด แต่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างยิ่งหากจะบอกว่า เรื่องที่เท็นโนเป็นลูกหลานของเทพเจ้า เป็นเรื่องเพ้อเจ้อ "*

การที่ทรงปฏิเสธข้อเรียกร้องเกี่ยวกับสถานะอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิ ทำให้ปมนี้เป็นอันตกไป ส่วนหนึ่งเป็นเพราะนายพลแมคอาเธอร์คิดว่า พระองค์มีแนวโน้มที่จะเป็นพันธมิตรที่จะทำให้สหรัฐได้รับประโยชน์ในอนาคต อีกส่วนคือการดำเนินการของชิเงะรุ โยะชิดะ นายกรัฐมนตรี ที่ขัดขวางความพยายามที่จะทำให้จักรพรรดิเป็นพระมหากษัตริย์ตามในแบบของยุโรป

อย่างไรก็ตาม สหรัฐอเมริกาได้ถอดพระบรมวงศานุวงศ์บางพระองค์ออกจากฐานันดรศักดิ์เป็นสามัญชน

### พระราชกรณียกิจ

สมเด็จพระจักรพรรดินี, สุภาพสตรีฟอร์ด, สมเด็จพระจักรพรรดิ และประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด ที่ทำเนียบขาว พ.ศ. 2518
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ทรงดำเนินพระราชกรณียกิจทั่วไปที่เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ การขจัดทุกข์บำรุงสุขและให้กำลังใจแก่ประชาชน การปรากฏพระองค์ในพิธีการหรือเหตุการณ์สำคัญ นอกจากนี้ ยังทรงมีบทบาทสำคัญในด้านการสร้างภาพลักษณ์ทางการทูตของญี่ปุ่น เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศอยู่บ่อยครั้งเพื่อพบปะกับผู้นำต่างประเทศ อาทิ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (พ.ศ. 2514) , ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด (พ.ศ. 2518) เป็นต้น

สมเด็จพระจักรพรรดิทรงให้ความสนใจและทรงรอบรู้เกี่ยวกับชีววิทยาทางทะเล ซึ่งภายในพระราชวังโตเกียวมีห้องปฏิบัติการที่สมเด็จพระจักรพรรดิได้เผยแพร่เอกสารการค้นคว้าและวิจัยหลายด้าน ในนามแฝงของพระองค์ว่า "โช" ผลงานของพระองค์ก็อาทิ คำอธิบายเกี่ยวกับไฮโดรซัวหลากหลายสายพันธุ์

พระราชอิสริยยศ
--------------

* **29 เมษายน พ.ศ. 2444 – 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455**: เจ้ามิชิ
* **30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469**: มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
* **25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 – 7 มกราคม พ.ศ. 2532**: สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

* เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.) (ประเทศไทย)
* เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ฝ่ายหน้า (ม.จ.ก.) (ประเทศไทย)

พงศาวลี
-------

| พงศาวลีของจักรพรรดิโชวะ |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 8.จักรพรรดิโคเม |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4.จักรพรรดิเมจิ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 9.พระสนมโยะชิโกะ นะกะยะมะ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 2.จักรพรรดิไทโช |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 10. ทะกะมิสึ ยะนะงิวะระ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 5. พระสนมนะรุโกะ ยะนะงิวะระ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 11. อุตะโนะ ฮะเซะงะวะ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 1.**ฮิโระฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ**  |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 12.เจ้าชายคุโจ ฮิซะตะดะ, ผู้สำเร็จราชการ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 6.เจ้าชายคุโจ มิชิตะกะ แห่งฟุจิวะระ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 13. ท่านหญิงสึเนะโกะ คะระฮะชิ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 3.จักรพรรดินีเทเม |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 14. โยะริโอะกิ โนะมะ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 7. ท่านหญิงอิกุโกะ โนะมะ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 15. ไคริ ยาโมะกุชิ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **จักรพรรดิโชวะ**

1. ↑  "Hirohito". *Collins English Dictionary*. HarperCollins.
2. ↑  "Hirohito" เก็บถาวร 2019-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (US) and "Hirohito". *Oxford Dictionaries UK English Dictionary*. Oxford University Press. n.d. สืบค้นเมื่อ 30 April 2019.
3. ↑  Ponsonby-Fane, Richard. (1959). *The Imperial House of Japan*, p. 337.
4. ↑  Ponsonby-Fane, p. 338; 'see *File:Crowd awaiting Crown Prince Tokyo Dec1916.jpg,* New York Times. *December 3, 1916.*
5. ↑  Osanaga Kanroji, "Hirohito"An Intimate Portrait of the Japanese Emperor , Los Angeles : Gateway, 1975
6. ↑  HRH The Duke of Windsor, 'A King's Story', London: Cassell, 1951
7. ↑  Mikiso Hane, *Emperor Hirohito and His Chief Aide-de-camp, The Honjō Diary*, 1983; *Honjō Nikki*, Hara Shobō, 1975
8. ↑  Peter Wetzler, Hirohito and War, p. 188
9. ↑  Edwin Hoyt, supra note, p.101
10. ↑  Dower, pp. 308–318
11. ↑  Wetzler, p. 3
12. ↑  "World Hydrozoa Database". Marinespecies.org. สืบค้นเมื่อ 2010-10-03.
13. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ถวายเครื่องราชอิสริยาภรณ์แด่สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งประเทศญี่ปุ่น เก็บถาวร 2014-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๘๑, ตอน ๒๒ง, ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๐๗, หน้า ๕๗๑

บรรณานุกรม
----------

* Behr, Edward Hirohito: Behind the Myth, Villard, New York, 1989. - A controversial book that posited that Hirohito had a more active role in WWII than had publicly been portrayed; it contributed to the re-appraisal of his role.
* Bix, Herbert P. Hirohito and the Making of Modern Japan, HarperCollins, 2000. ISBN 0-06-019314-X, A recent scholarly (and copiously sourced) look at the same issue.
* Drea, Edward J. (1998). "Chasing a Decisive Victory: Emperor Hirohito and Japan's War with the West (1941-1945)". In the Service of the Emperor: Essays on the \*Imperial Japanese Army. Nebraska: University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-1708-0.
* Fujiwara, Akira, Shōwa Tennō no Jū-go Nen Sensō (Shōwa Emperor's Fifteen-year War), Aoki Shoten, 1991. ISBN 4-250-91043-1 (Based on the primary sources)
* Hoyt, Edwin P. Hirohito: The Emperor and the Man, Praeger Publishers, 1992. ISBN 0-275-94069-1
* Kawahara, Toshiaki Hirohito and His Times: A Japanese Perspective, Kodansha International, 1997. ISBN 0-87011-979-6 (Japanese official image)
* Mosley, Leonard Hirohito, Emperor of Japan, Prentice-Hall, Englewood Cliffs, 1966. ISBN 1-111-75539-6 ISBN 1-199-99760-9, The first full-length biography, it gives his basic story.
* Wetzler, Peter Hirohito and War: Imperial Tradition and Military Decision Making in Prewar Japan, University of Hawaii Press, 1998. ISBN 0-8248-1925-X
* Yamada, Akira, Daigensui Shōwa Tennō (Shōwa Emperor as Commander in Chief), Shin-Nihon Shuppansha, 1994. ISBN 4-406-02285-6 (Based on the primary sources)

  



| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิโชวะ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช** |  |  **จักรพรรดิญี่ปุ่น** (พ.ศ. 2469 - พ.ศ. 2532) |  | **สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ** |
| **เจ้าชายโยะชิฮิโตะ *ภายหลังคือ จักรพรรดิไทโช*** |  |  **มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น** (พ.ศ. 2457 - พ.ศ. 2469) |  | **เจ้าชายอะกิฮิโตะ *ภายหลังคือ จักรพรรดิเฮเซ*** |
| ***ไม่มี*** |  |  **ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน** (พ.ศ. 2464 - พ.ศ. 2469) |  | ***ทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิเอง*** |

| * ด
* ค
* ก
ญี่ปุ่น จักรพรรดิญี่ปุ่น (รายพระนาม) |
| --- |
| ตำนาน | 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| โจมง | 

|  |  |
| --- | --- |
| 660 – 291 ปีก่อน ค.ศ. | 
* จิมมุ
* ซูอิเซ
* อันเน
* อิโตกุ
* โคโช
* โคอัง

 |

 |
| ยาโยอิ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 290 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 269 | 
* โคเร
* โคเง็ง
* ไคกะ
* ซูจิง
* ซูอินิง
* เคโก
* เซมุ
* ชูไอ
* *จิงงู**\****

 |

 |

 |
| ยามาโตะ | 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| โคฟุง | 

|  |  |
| --- | --- |
| 269–539 | 
* โอจิง
* นินโตกุ
* ริจุ
* ฮันเซ
* อิงเงียว
* อังโก
* ยูเรียกุ
* เซเน
* เค็นโซ
* นิงเก็ง
* บูเร็ตสึ
* เคไต
* อังกัง
* เซ็งกะ

 |

 |
| อาซูกะ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 539–710 | 
* คิมเม
* บิดัตสึ
* โยเม
* ซูชุง
* ซูอิโกะ
* โจเม
* โคเงียวกุ
* โคโตกุ
* ไซเม
* เท็นจิ
* โคบุง
* เท็มมุ
* จิโต
* มมมุ
* เก็มเม

 |

 |

 |
| นาระ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 710–794 | 
* เก็มเม
* เก็นโช
* โชมุ
* โคเก็ง
* จุนนิง
* โชโตกุ
* โคนิง
* คัมมุ

 |

 |
| เฮอัง | 

|  |  |
| --- | --- |
| 794–1185 | 
* คัมมุ
* เฮเซ
* ซางะ
* จุนนะ
* นิมเมียว
* มนโตกุ
* เซวะ
* โยเซ
* โคโก
* อูดะ
* ไดโงะ
* ซูซากุ
* มูรากามิ
* เรเซ
* เอ็งยู
* คาซัง
* อิจิโจ
* ซันโจ
* โกะ-อิจิโจ
* โกะ-ซูซากุ
* โกะ-เรเซ
* โก-ซันโจ
* ชิรากาวะ
* โฮริกาวะ
* โทบะ
* ซูโตกุ
* โคโนเอะ
* โกะ-ชิรากาวะ
* นีโจ
* โรกูโจ
* ทากากูระ
* อันโตกุ
* โกะ-โทบะ

 |

 |
| คามากูระ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1185–1333 | 
* โกะ-โทบะ
* สึจิมิกาโดะ
* จุนโตกุ
* ชูเกียว
* โกะ-โฮริกาวะ
* ชิโจ
* โกะ-ซางะ
* โกะ-ฟูกากูซะ
* คาเมยามะ
* โกะ-อูดะ
* ฟูชิมิ
* โกะ-ฟูชิมิ
* โกะ-นิโจ
* ฮานาโซโนะ
* โกะ-ไดโงะ

 |

 |
| ราชสำนักเหนือ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1333–1392 | 
* โคงง
* โคเมียว
* ซูโก
* โกะ-โคงง
* โกะ-เอ็งยู
* โกะ-โคมัตสึ

 |

 |
| มูโรมาจิ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1333–1573 | 
* โกะ-มูรากามิ
* โชเก
* โกะ-คาเมยามะ
* โกะ-โคมัตสึ
* โชโก
* โกะ-ฮานาโซโนะ
* โกะ-สึจิมิกาโดะ
* โกะ-คาชิวาบาระ
* โกะ-นาระ
* โองิมาจิ

 |

 |
| อาซูจิ–โมโมยามะ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1573–1603 | 
* โองิมาจิ
* โกะ-โยเซ

 |

 |
| เอโดะ | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1603–1868 | 
* โกะ-โยเซ
* โกะ-มิซูโน
* เมโช
* โกะ-โคเมียว
* โกะ-ไซ
* เรเง็ง
* ฮิงาชิยามะ
* นากามิกาโดะ
* ซากูรามาจิ
* โมโมโซโนะ
* โกะ-ซากูรามาจิ
* โกะ-โมโมโซโนะ
* โคกากุ
* นินโก
* โคเม
* เมจิ

 |

 |
| จักรวรรดิญี่ปุ่น | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1868–1947 | 
* เมจิ
* ไทโช
* โชวะ

 |

 |
| รัฐญี่ปุ่น | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1947–ปัจจุบัน | 
* โชวะ
* อากิฮิโตะ (ไดโจเท็นโน)
* นารูฮิโตะ (จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน)

 |

 |
| 
*ปีในนี้เรียงตาม ค.ศ.*  ***\*** ตามธรรมเนียมไม่นับจักรพรรดินีจิงงู*
* พระราชพงศาวลี
* ราชวงศ์
* ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์
* หมวดหมู่ หมวดหมู่
 |

| * ด
* ค
* ก
เจ้าชายแห่งญี่ปุ่น |
| --- |
| นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป |
| รุ่นที่ 1 | 
* เจ้าชายยูกิฮิโตะ ทาเกะโนะมิยะ
* จักรพรรดิไทโช
* เจ้าชายมิชิฮิโตะ อากิโนะมิยะ
* เจ้าชายเทรูฮิโตะ มิซุโนะมิยะ

 |  |
| รุ่นที่ 2 | 
* จักรพรรดิโชวะ
* เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ
* เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ
* เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ

 |
| รุ่นที่ 3 | 
* จักรพรรดิอากิฮิโตะ
* เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ
* เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ
* เจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะ
* เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ

 |
| รุ่นที่ 4 | 
* จักรพรรดินารูฮิโตะ
* เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ

 |
| รุ่นที่ 5 | 
* เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ

 |