recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**บูจินกัน** (ญี่ปุ่น: 武神館; โรมาจิ: *Bujinkan*) เป็นองค์กรศิลปะการต่อสู้นานาชาติ ตั้งอยู่ที่เมืองโนะดะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น โดยมีมาซาอากิ ฮัตสึมิ (Masaaki Hatsumi) เป็นผู้ก่อตั้ง

โรงฝึกบูจินกันเป็นโรงฝึกศิลปะการต่อสู้โบราณของญี่ปุ่น มีวิชารวมไว้ทั้งหมด 9 วิชาเรียกชื่อรวม ๆ ว่า บูจินกัน บูโด ไทจุสสึ (ญี่ปุ่น: 武神館武道体術; โรมาจิ: *Bujinkan Budō Taijutsu*)

ชื่อของโรงฝึก
-------------

มะซะอะกิ ฮะสึมิ ตั้งชื่อโรงฝึกบูจินกันเพื่อเป็นเกียรติให้แก่ โทะชิสึงุ ทะกะมะสึ (Toshitsugu Takamatsu) อาจารย์ผู้สอนวิชาของท่านเอง แปลเป็นไทยว่า "โรงฝึกนักรบเทพ"

* bu (ญี่ปุ่น: 武; โรมาจิ: *การรบ*)

* jin (ญี่ปุ่น: 神; โรมาจิ: *เทพ*)

* kan (ญี่ปุ่น: 館; โรมาจิ: *สถานที่*)

วิชาของบูจินกัน
---------------

บูจินกันรู้จักกันดีจากวิชานินจา หรือนินจุสึ แต่เดิมในชื่อ "Togakure Ryū Ninjutsu" (ญี่ปุ่น: 戸隠流忍術) แต่วิชาของโรงฝึกบูจินกันไม่ได้มีเพียงวิชานินจาอย่างเดียว มีวิชาของนินจุตสึ 3 วิชา และวิชาต่อสู้ของซามูไรอีก 6 วิชา จึงได้เปลี่ยนชื่อมาใช้เป็น บูจินกัน บูโด ไทจุสสึ และใช้มามาจนถึงปัจจุบัน

บูจินกัน บูโด ไทจุสสึ ประกอบไปด้วยวิชา 9 สายวิชาที่ มะซะอะกิ ฮะสึมิ สืบทอด คือ

* Togakure Ryū Ninpō Taijutsu (ญี่ปุ่น: 戸隠流忍法体術)
* Shinden Fudo Ryū Dakentaijutsu (ญี่ปุ่น: 神伝不動流打拳体術)
* Koto Ryū Koppōjutsu (ญี่ปุ่น: 虎倒流骨法術)
* Takagi Yoshin Ryū Jūtaijutsu (ญี่ปุ่น: 高木揚心流柔体術)
* Kuki Shinden Happōbikenjutsu (ญี่ปุ่น: 九鬼神伝流八法秘剣術)
* Gyokko Ryū Kosshijutsu (ญี่ปุ่น: 玉虎流骨指術)
* Gikan Ryū Koppōjutsu (ญี่ปุ่น: 義鑑流骨法術)
* Gyokushin Ryū Ninpō Taijutsu (ญี่ปุ่น: 玉心流忍法体術)
* Kumogakure Ryū Ninpō Taijutsu (ญี่ปุ่น: 雲隠流忍法体術)

บูจินกันในประเทศไทย
-------------------

เอก โอสถหงษ์ นำบูจินกันเข้ามาในประเทศไทยเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2542 ตอนนั้นใช้ชื่อกลุ่มฝึกบูจินกัน ประเทศไทย (Bujinkan Thailand Training Group) และได้รับการรับรองจาก ดัก วิลสัน (Doug Wilson) ตำแหน่งชิโดชิ (Shidoshi) หรือผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เปิดสอนจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาได้ปิดตัวลงไปในปี พ.ศ. 2546 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2548 เอก โอสถหงษ์ ได้รับตำแหน่งชิโดชิ เดินทางกลับมาจากประเทศญี่ปุ่น ได้นำการฝึกเข้ามาอีกครั้งโดยเปิดใหม่เป็นโรงฝึกบูจินกัน ประเทศไทย (Bujinkan Thailand Dojo) และในปัจจุบันก็ได้มีผู้ที่ได้รับตำแหน่งชิโดชิทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติเปิดสอนอยู่ในหลาย ๆ พื้นที่ในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Bujinkan Dojo - Soke Masaaki Hatsumi". *bujinkan.com*.
2. ↑  Phelan, Stephen. Lethal weapon: Hanging with the world's last living ninja.. 2011-10-12
3. ↑  ประวัติอาจารย์มาซึอะกิ ฮะซึมิ.  เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑  อะไรคือ บูจินกัน บูโด ไทจุสสุ.  เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
5. ↑  Hatsumi, Masaaki. Unarmed Fighting Techniques of the Samurai. Kodansha USA. 2013. ISBN 978-1568365329
6. ↑  อะไรคือ บูจินกัน บูโด ไทจุสสุ.
7. ↑  Hatsumi, Masaaki. Ninjutsu: History and Tradition. Unique Publications. 1981. ISBN 978-0865680272
8. ↑  ประวัติโรงฝึกบูจินกัน ประเทศไทย.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* โรงฝึกบูจินกัน ประเทศญี่ปุ่น
รัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐ
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์
แผนที่เทศมณฑลพรอวิเดนซ์และเทศบาลท้องถิ่น
**เทศมณฑลพรอวิเดนซ์** (อังกฤษ: Providence County, Rhode Island) เป็นเทศมณฑลหนึ่งในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐ ใน ค.ศ. 2010 มีประชากร 626,667 คน โดยศูนย์กลางประชากรของโรดไอแลนด์ตั้งอยู่ในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ในเมืองแครนส์ตัน (Cranston) ซึ่งเป็นเทศมณฑลที่มีพลเมืองหนาแน่นที่สุดอันดับที่ 97 ของสหรัฐ

ประวัติ
-------

เทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ถูกก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1703 หรือที่เรียกว่านิคมพรอวิเดนซ์ (Providence Plantations) ในสมัยเป็นอาณานิคมอังกฤษ เทศมณฑลประกอบด้วย 5 เมือง ได้แก่ พรอวิเดนซ์ (Providence) วอร์วิก (Warwick) เวสเตอร์ลี (Westerly) คิงส์ทาวน์ (Kingstown) และกรีนิช (Greenwich) และล้อมรอบด้วยดินแดนอื่น ๆ ซึ่งปัจจุบัน คือเทศมณฑลเคนต์ และเทศมณฑลวอชิงตัน วอชิงตันเทศมณฑลถูกแยกออกใน ค.ศ. 1729 ในขณะที่เคนต์เทศมณฑลถูกแยกใน ค.ศ. 1750 เมืองพรอวิเดนซ์ตะวันออก (East Providence) และพอตักเคต (Pawtucket) กลายเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลพรอวิเดนซ์เมื่อการแบ่งดินแดนครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1862 การปกครองเทศมณฑลในรัฐโรดไอแลนด์ถูกยุบลงใน ค.ศ. 1842 เทศมณฑลพรอวิเดนซ์จึงเหมือนเทศมณฑลอื่นๆ ที่ไม่มีการปฏิบัติหน้าที่ทางการปกครอง มีเพียงการจัดการทางศาลและนายอำเภอ (Sheriff) ซึ่งเป็นส่วนของการปกครองแบบรัฐ

เทศมณฑลที่เชื่อมต่อกัน
----------------------

* **ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ** - เทศมณฑลนอร์โฟล์ก (Norfolk County) รัฐแมสซาชูเซตส์
* **ทิศตะวันออก** - เทศมณฑลบริสตอล (Bristol County) รัฐแมสซาชูเซตส์
* **ทิศตะวันออกเฉียงใต้** - เทศมณฑลบริสตอล (Bristol County) รัฐโรดไอแลนด์
* **ทิศใต้** - เทศมณฑลเคนต์ (Kent County) รัฐโรดไอแลนด์
* **ทิศตะวันตก** - เทศมณฑลวินแดม (Windham County) รัฐคอนเนตทิคัต
* **ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ** - เทศมณฑลวุร์สเตอร์ (Worcester County) รัฐแมสซาชูเซตส์

ประชากร
-------

จากการสำรวจจำนวนประชากร ประชากรในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ประกอบด้วยคนหลายเชื้อชาติ ได้แก่ ชาวผิวขาว 78.38% ชาวผิวดำหรือชาวแอฟริกัน-อเมริกา 6.55% ชาวอเมริกันพื้นเมือง 0.51% ชาวเอเชีย 2.90% ชาวเกาะแปซิฟิก 0.07% และเชื้อชาติอื่นๆ 8.02% ในเชื้อชาติอื่นๆ ประกอบด้วย ชาวละติน 13.39% ชาวอิตาเลียน 19.0% ชาวไอริช 10.9% ชาวฝรั่งเศส 8.1% ชาวโปรตุเกส 7.7% ชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส 7.2% ชาวอังกฤษ 5.8% โดยสำรวจจำนวนประชากรใน ค.ศ. 2000 ส่วนภาษา ใช้ภาษาอังกฤษ 72.7% ภาษาสเปน 13.4% ภาษาโปรตุเกส 4.9% ภาษาฝรั่งเศส 2.5% และภาษาอิตาเลียน 1.6% โดยใช้เป็นภาษาแม่ของพวกเขา

ดูเพิ่ม
-------

* สถานีย่อย : โรดไอแลนด์
* รายชื่อเทศมณฑลที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในสหรัฐ

| * ด
* ค
* ก
เทศมณฑลในรัฐโรดไอแลนด์ |
| --- |
| เทศมณฑลเคนต์ • เทศมณฑลนิวพอร์ต • เทศมณฑลบริสตอล • เทศมณฑลพรอวิเดนซ์ • เทศมณฑลวอชิงตัน |
**บูชิโด** (ญี่ปุ่น: 武士道; โรมาจิ: *Bushidō*, หมายถึง "วิถีนักรบ") เป็นคำภาษาญี่ปุ่นใช้อธิบายจรรยาบรรณแบบญี่ปุ่นและวิถีชีวิตซามูไร ซึ่งมีส่วนคล้ายคลึงกับมโนทัศน์วีรคติของยุโรปอยู่บ้าง บูชิโดถือกำเนิดขึ้นจากประมวลศีลธรรมซามูไร และเน้นความมัธยัสถ์ ความภักดี ความชำนาญในศิลปะป้องกันตัว และรักษาไว้ซึ่งเกียรติกระทั่งตาย (honor unto death) บูชิโดเกิดจากลัทธิขงจื๊อใหม่ระหว่างช่วงสันติภาพแห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และตามตำราลัทธิขงจื๊อ บูชิโดยังได้รับอิทธิพลจากศาสนาชินโตและศาสนาพุทธ ซึ่งเปิดให้การดำรงอยู่ของซามูไรให้เติมด้วยปัญญาและความสงบเยือกเย็น บูชิโดพัฒนาขึ้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง 12 และเอกสารแปลหลายฉบับในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 16 แสดงอิทธิพลของบูชิโดที่มีอย่างกว้างขวางทั่วญี่ปุ่น แม้นักวิชาการบางคนได้แสดงความเห็นว่า "คำว่า บูชิโด ด้วยตัวมันเองนั้นมีอยู่น้อยมากในวรรณกรรมก่อนสมัยใหม่"

ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ แง่มุมของบูชิโดได้ถูกจัดให้เป็นระเบียบแบบแผนเป็นกฎหมายศักดินาญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wilson, 1982
2. ↑  "The Zen of Japanese Nationalism," by Robert H. Sharf, in *Curators of the Buddha*, edited by Donald Lopez, pg 111
3. ↑  "Japanese Feudal Laws John Carey Hall, *The Tokugawa Legislation*, (Yokohama, 1910), pp. 286-319". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-21. สืบค้นเมื่อ 2012-01-13.
สำหรับวัดในจังหวัดเลย ดูที่ วัดท่าคก

**วัดท่าคกเรือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าบ่อ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย มีเนื้อที่ 5 ไร่ 81 ตารางวา

วัดท่าคกเรือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2310 ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2534 บริเวณที่ตั้งวัดเป็นคุ้งแม่น้ำโขง น้ำนิ่ง สามารถจอดเรือได้สะดวก เรือสินค้าจากหลวงพระบาง เวียงจันทน์ นครพนม มักมาจอดแวะพักะพักซื้อขายสินค้ากันบริเวณนี้ พ.ศ. 2438 บ้านท่าบ่อได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองท่าบ่อ มีพระกุประดิษฐ์บดี (ชาลี) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองท่าบ่อ ท่านได้สร้างบ้านแปงเมือง ทั้งยังปฏิสังขรณ์บูรณะซ่อมแซมวัดท่าคกเรือ สันนิษฐานว่าหลวงพ่อพระเจ้าทองแสน ท่านได้อัญเชิญมาจากอาณาจักรล้านช้าง ซึ่งได้ประดิษฐานอยู่ที่วัดท่าคกเรือสืบต่อมา

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *พระเจ้าทองแสน* ซึ่งกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุ พระพุทธรูปสร้างด้วยสำริด ศิลปะล้านช้าง อายุราวพุทธศตวรรษที่ 23–24 หน้าตักกว้าง 87 เซนติเมตร (34 นิ้ว) สูง 213 เซนติเมตร องค์พระสูง 130 เซนติเมตร (51 นิ้ว) และฐานองค์พระกว้าง 89.4 เซนติเมตร ที่ฐานมีจารึกอักษรธรรมอีสาน 2 บรรทัด องค์พระสามารถถอดแยกออกจากฐานพระแท่นได้ เช่นเดียวพระรัศมีที่ทำเป็นดอกบัวตูมประดับแก้ว เพชร พลอย ก็สามารถถอดออกได้ ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ นอกจากนี้ภายในวัดยังเป็นสถานที่บรรจุอัฐิอดีตเจ้าเมืองท่าบ่อ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าคกเรือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดท่าคกเรือ หลวงพ่อทองแสน". อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย.
3. ↑  "วัดท่าคกเรือ". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
**วัดท่าตำหนัก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตำหนัก อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดท่าตำหนักตั้งเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499

โดยเมื่อสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงมีรับสั่งให้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ยกกองทัพไปปราบทัพพม่าที่ยกกองทัพมา พระองค์ทรงยกกองทัพผ่านคลองบางแก้ว เมื่อถึงบริเวณที่สร้างวัดท่าตำหนักเป็นเวลามืด ได้จัดให้กองทัพที่ยกมาพักแรมเป็นเวลาหนึ่งคืน ประชาชนจึงขนานนามตรงที่ทรงประทับพักแรมนั้นว่า *ท่าตำหนัก* ต่อมาเมื่อมีการสร้างวัดจึงได้เรียกวัดนั้นว่า "วัดท่าตำหนัก" วัดมีพระอยู่จำพรรษาสืบมาจนกระทั่ง พ.ศ. 2470 ปรากฏว่าวัดท่าตำหนักนี้เป็นวัดร้างไม่มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา 

ครั้น พ.ศ. 2474 พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ทรงทราบจากพระครูสุทธิสุนทร เจ้าคณะมณฑลนครชัยศรี ว่า วัดท่าตำหนักเป็นวัดร้าง ไม่มีพระภิกษุอยู่จำพรรษาและมีประชาชนอยู่มาก จึงมีพระบัญชาให้พระครูสุทธิสุนทรจัดส่งพระที่วัดสัมปทวนไปเป็นเจ้าอาวาส เพื่อให้ประชาชนได้บำเพ็ญกุศลในโอกาสเทศกาลต่าง ๆ และได้พัฒนาวัดให้เจริญโดยลำดับ เมื่อครั้งเป็นพระครูสมุห์นาค อิสินาโค จากวัดสัมปทวนมาเป็นเจ้าอาวาส เมื่อ พ.ศ. 2482 และได้บูรณะปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุต่าง ๆ เช่น สร้างกุฏิ โบสถ์ ศาลาการเปรียญ โรงเรียนพระปริยัติธรรม โรงเรียนประชาบาล และอื่น ๆ อีก จนเจริญรุ่งเรืองขึ้นโดยลำดับ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าตำหนัก". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "ประวัติวัดท่าตำหนัก อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม".[*ลิงก์เสีย*]
สำหรับวัดในจังหวัดหนองคาย ดูที่ วัดท่าคกเรือ

**วัดท่าคก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน และเป็นที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 2 งาน ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของวัด ที่ธรณีสงฆ์ทิศเหนือติดแม่น้ำโขง ทิศใต้ติดถนนชายโขง หรือเรียกขานในนามแหล่งท่องเที่ยวว่า "ถนนคนเดิน" เป็นที่โล่งไว้จัดกิจกรรมของส่วนรวมเป็นครั้งคราวและให้นักท่องเที่ยวได้ใช้เป็นสถานที่พักผ่อนชมวิวริมน้ำโขงได้สวยงาม โดยไม่ให้มีผู้ค้าจำหน่ายสินค้า ทั้งนี้แต่เดิมที่ตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์เป็นพื้นที่ติดต่อเป็นผืนเดียวกัน ซึ่งเมื่อ พ.ศ. 2484 มีการย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเชียงคานขึ้นใหม่ที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน จึงมีการตัดถนนชายโขงผ่านที่ดินวัด ทำให้ที่ดินวัดถูกแบ่งออกเป็น 2 แปลงดังกล่าว

วัดท่าคกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2395 เดิมตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ซึ่งเป็นคุ้มวังน้ำวน ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า "คก" จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดท่าคก" เล่ากันว่าบิดาของพระยาศรีอัคฮาด และชาวบ้านช่วยกันสร้างวัดขึ้น ด้วยป้องกันกลอุบายของฝรั่งเศสที่คิดจะมาเช่าผืนแผ่นดินสยามไว้เก็บสินค้าเพื่อไม่ให้รุกล้ำพื้นที่เข้ามา จึงได้สร้างวัดท่าคกกันพื้นที่เอาไว้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 13.60 เมตร ในสมัยพระศรีอัคฮาด (สีทา) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองเชียงคานในสมัยนั้น พร้อมทั้งผูกพัทธสีมา

อุโบสถ (สิม) ยังคงมีสภาพดีและยังมีการใช้งานอยู่ เนื่องจากได้รับการดูแลรักษามาโดยตลอด ปัจจุบันได้มีการก่อแท่นปูนปูกระเบื้องสูงประมาณ 15 เซนติเมตร อยู่บริเวณด้านหน้าพระประธานในห้องโถงกลางของอาคารสิม เพื่อให้เป็นพื้นที่เฉพาะของพระภิกษุสงฆ์และป้องกันไม่ให้ฆราวาสขึ้นไปบนนั้นโดยเฉพาะผู้หญิง เนื่องจากชาวบ้านเชื่อว่าหากผู้หญิงเข้าไปในพื้นที่บริเวณบือสิม อาจจะไม่เป็นมงคลและเกิดสิ่งไม่ดีขึ้นได้ ส่วนด้านนอกอาคารสิมได้มีการติดตั้งระฆังแขวนไว้โดยรอบ 

เมื่อ พ.ศ. 2563 พบว่าอุโบสถทาสีใหม่ โดยใช้สีหลักเป็นสีเหลือง ทอง เขียว แดง และสีน้ำเงิน บริเวณด้านขวามือของประตูทางเข้าสิมติดป้ายประวัติวัดท่าคก ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธาน ปางมารวิชัย ศิลปะปูนปั้นล้านช้าง บนเพดานของอุโบสถทำเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญสีเหลืองบนพื้นสีฟ้า ล้อมรอบด้วยลายกระหนกและดอกไม้กลม โดยอยู่คู่กับเพดานรูปธรรมจักร

เมื่อ พ.ศ. 2565 มีการบูรณะอุโบสถในส่วนที่ชำรุดสำคัญ ได้แก่ เปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคา เครื่องลำยองหลังคา ซ่อมแซมผนัง พื้น และปรับปรุงระบบไฟฟ้า โดยการควบคุมดูแลของกรมศิลปากร สำนักงานศิลปากรที่ 8 ขอนแก่น และใช้งบประมาณของวัดท่าคกทั้งจำนวน 3,190,000 บาท ผู้รับจ้างบูรณะคือ บริษัท อาร์ต แอ็นทีค คอนสตรัคชั่น จำกัด เริ่มงานตามสัญญาจ้างตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม 2565 - 14 มีนาคม 2566

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์พา
* พระอาจารย์ดี
* พระอาจารย์สาย
* พรไหล
* พระบุญมี
* พระศรีจันทร์ วิลาโภ
* พระสายใจ อคฺคปุญฺโญ
* พระคำมี คมฺภีโร
* พระมหาเมฆ ญาณพุทฺโธ พ.ศ. 2515–2527
* พระเสถียร สุธีโร พ.ศ. 2528–2533
* พระบุญมี พ.ศ.2534-2535
* พระธีรพันธ์ สนฺติธมฺโม พ.ศ. 2536-2545
* พระสมยศ ธมฺมสรโณ (พระน้อย) พ.ศ.2546-ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าคก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดท่าคก อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย".
3. ↑  "วัดธรรมนูญ". เดอะคลาวด์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดท่าคก**
**ฮาตส์ออฟไอรอน IV** เป็นวิดีโอเกมสงครามกลยุทธ์พัฒนาและเผยแพร่โดย Paradox Interactive ปล่อยออกมาเมื่อ 6 มิถุนายน 2016ต่อ จากภาค Hearts of Iron III และชุดเกมHearts of Iron กลยุทธ์มุ่งเน้นไปที่สงครามโลกครั้งที่สองที่ช่วยให้ผู้เล่นที่จะใช้การควบคุมของประเทศใด ๆ ในโลกทั้งในปี 1936 หรือ 1939 และนำไปสู่ชัยชนะกลายเป็นมหาอำนาจในเวลานั้น (ฝ่ายอักษะ,สัมพันธมิตรและองค์การคอมมิวนิสต์สากล)

การพัฒนา
--------

ประกาศอย่างเป็นทางการของเกมในเดือนมกราคมปี 2014 ความตั้งใจวันที่วางจำหน่ายไตรมาสแรกปี 2015ต่อมาเลื่อนออกไปเป็นไตรมาสที่สองปี 2015ไตรมาสที่สามปี 2015 ผู้อำนวยการสร้างโจฮาน แอนเดอได้รับการยืนยันว่าเกมนี้จะได้รับการผลักดันพัฒนาพยายามที่จะแก้ปัญหาหลายปัญหาที่พบในเกมอย่างไรก็ตาม แอนเดอยืนยันในภายหลังว่าเกมนี้จะไม่ปล่อยในช่วงไตรมาสแรกปี 2016วันที่ 15 มีนาคม 2016 ได้มีการประกาศว่าเกมนี้จะได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2016 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 72 ปีของการยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดี

คุณสมบัติและการเล่นเกม
----------------------

ในปี 2013 แอนเดอสัญญาที่ดีขึ้นและการเข้าถึง AI เมื่อเทียบกับ Hearts of Iron IIIและว่าเกมนี้จะไม่ได้มีการเข้มงวด การบังคับเกม แต่จะมีการเล่นเกมสไตล์ Sandbox เขายังระบุว่าในปี 2013 Hearts of Iron IV จะพร้อมใช้งานสำหรับลินุกซ์

เกมที่ทำงานบนระบบปฏิบัติการ Mac OS, 7 64 บิตหรือใหม่กว่าและลินุกซ์

ในเกมเป็น "เวลาจริงจำลองสงครามที่แท้จริง" กับตัวละครในสงครามโลกครั้งที่สองที่สามารถเล่นได้และมีการเข้าถึงยุทโธปกรณ์ต่างๆเช่นรถถัง,เครื่องบิน,เรือ,ปืนและอาวุธทำลายล้างสูง ผู้เล่นสามารถวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีต่างๆในประเทศที่เล่นและฝึกกองทัพเพื่อสร้างประสบการณ์แก่กองทัพ คำอธิบายเกมธิบายว่าสามารถเล่นชาติใดก็ได้ทั้งประเทศขนาดเล็กจนถึงประเทศขนาดใหญ่ เกมครอบคลุมเต็มเวลาช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและใช้แผนที่ภูมิประเทศที่เปลี่ยนแปลงด้วยสภาพอากาศและฤดูกาลผู้เล่นอาจจะเจรจาต่อรองโดยใช้ระบบการเมืองและการทูตสร้างกลุ่มแต่งตั้งพรรคการเมืองและการค้าขายสำหรับทรัพยากร นอกเหนือจากผู้เล่นคนเดียวที่มีการแข่งขันและตัวเลือกหลายสหกรณ์กับเกมที่ช่วยให้ได้ถึง 32 ผู้เล่นในครั้งเดียว ข้ามแพลตฟอร์มเกมหลายคนได้รับการสนับสนุน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hearts of Iron announcement". 24 January 2014. สืบค้นเมื่อ 24 January 2014.
2. ↑  "Developer Diary 12". 16 January 2015. สืบค้นเมื่อ 18 January 2015.
3. ↑  Hafer, Todd (13 June 2015). "Kicking Hitler Repeatedly in the Kidneys in Hearts of Iron 4". IGN. สืบค้นเมื่อ 19 June 2015.
4. ↑  "Johan Andersson on Twitter". *Twitter*. สืบค้นเมื่อ 1 February 2016.
5. 1 2 3  "AMA Hearts of Iron 4". 23 October 2013. สืบค้นเมื่อ 24 October 2013.
6. 1 2 3  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-10. สืบค้นเมื่อ 2016-09-23.
**วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร ห่างจากชุมชนเมืองเก่าประมาณ 800 เมตร ปัจจุบันชุมชนขยายตัวออกไปจนถึงวัด จนทำให้วัดตั้งอยู่ใจกลางเมือง ห่างจากตลาดสดเพียง 600 เมตร

จากพงศาวดารเมืองยโสธร ฉบับของพระยามหาอำมาตยาธิบดี มีความว่าเมื่อ พ.ศ. 2368 เมื่อครั้งที่เจ้าอนุวงศ์เมืองเวียงจันทน์ คิดกบฏต่อกรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาราชสุภาวดีเป็นแม่ทัพ แต่ก็เสียทีให้ฝ่ายเจ้าอนุวงศ์ พระยาราชสุภาวดีจึงให้ถอยกำลังมาตั้งอยู่ที่เมืองยโสธร แล้วทำพิธีปฐมกรรมตัดไม้ข่มนาม ณ บริเวณวัดทุ่งสว่างชัยภูมิ ต่อมาอุปฮาดแพงรักษาการเจ้าเมืองยโสธร ได้จัดกองทัพไปช่วยรบทางเมืองเสียมราฐ ประทายเพชร และพระตะบอง ก่อนออกทัพก็ได้ทำพิธีที่เนินตรงวัดทุ่งสว่างชัยภูมิ เมื่อมีชัยชนะกลับมา จึงได้กลับมาสร้างธาตุเจดีย์ ภายหลังตั้งเป็นวัดชื่อ **วัดชัยชนะสงคราม** มีอีกนามว่า **วัดบูรพาทิศาราม** ภายหลังได้อัญเชิญรอยพระพุทธบาท จากวัดใต้ศรีมงคลมาประดิษฐานไว้ภายในธาตุเจดีย์ แต่ต่อมาได้ย้ายรอยพระพุทธบาทจำลองไปไว้ที่วัดศรีธรรมาราม ธาตุเจดีย์องค์นี้ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2474

จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ วัดทุ่งสว่างชัยภูมิตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 พระเจดีย์เก้ายอด สร้างด้วยอิฐถือปูน รูปแบบศิลปะลาว ฐานต่ำรูปทรงสี่เหลี่ยม มีประตูทางเข้าด้านหน้าด้านเดียว ด้านหน้าซุ้มประตูประดับด้วยลายปูนปั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ จังหวัดยโสธร". อีสานร้อยแปด.
2. ↑  "วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ". พระสังฆาธิการ.
4. ↑  "พระเจดีย์ 9 ยอด วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ จ.ยโสธร".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ**
**ศกุนิ** (สันสกฤต:शकुनि) พระราชาแห่งแคว้นคันธาระ เป็นโอรสของท้าวสุพลกับนางวสุมดี แห่งแคว้นคันธาระ มีอีกหลายชื่อเช่น เสาพละ,คันธารนเรศ,คันธารราช,สุพลราช มีมเหสีชื่อ นางอารศี มีบุตรชื่อ อุลูกะ และ วฤกาสุระ มีน้องสาว ชื่อ พระนางคานธารี เมื่อคราวที่ ท้าวธฤตราษฎร์ อภิเษกกับพระนางคานธารี ศกุนิจึงย้ายมาอยู่ที่หัสตินาปุระ

ศกุนิไม่พอใจที่น้องสาวต้องแต่งงานกับท้าวธฤตราษฎร์ พระราชาตาบอด เขาจึงทำทุกวิถีทางที่จะทำลายราชวงศ์แห่งหัสตินาปุระ

ศกุนิชอบเล่นสกา (Pachisi) และมักโกงการเล่นสกา ว่ากันว่า ศกุนิได้นำอัฐิของท้าวสุพลมาทำเป็นลูกเต๋าสกา จึงสามารถควบคุมลูกเต๋าสกาได้

ศกุนิ คือ ปีศาจทวาบร ในเรื่อง พระนลและทมยันตี กลับชาติมาเกิด ศกุนิ ยังเป็นตัวแทนแห่งทวาปรยุคอีกด้วย

ศกุนิได้วางแผนร้ายต่างๆในการทำลายเหล่าปาณฑพ เพื่อจะให้ทุรโยธน์ ผู้เป็นหลานได้ขึ้นเป็นใหญ่ เช่น ได้ยุยงให้ทุรโยธน์ในวัยเด็กวางยาพิษให้ภีมะกิน การจ้างปุโรจันให้สร้างพระราชวังที่ทำจากขี้ผึ้ง ชื่อ ลักษาคฤหะ ในวรรณาพรต และลอบวางเพลิง การขอร้องให้พญาตักษกนาคราชขโมยวัวในพิธีราชสูยะของยุธิษฐิระ การโกงการเล่นสกาและการเปลื้องพัสตราภรณ์ของพระนางเทราปทีในราชสภากรุงหัสตินาปุระ

ศกุนิเล่นสกาโกงฝ่ายปาณฑพ ทำให้พี่น้องปาณฑพและพระนางเทราปที ต้องถูกเนรเทศเป็นเวลา 13 ปี

ก่อนเกิดสงครามทุ่งกุรุเกษตร ศกุนิได้วางแผนหลอกท้าวศัลยะ พระมาตุลาของฝ่ายปาณฑพให้มาอยู่ฝ่ายเการพ

เมื่อเกิดสงครามทุ่งกุรุเกษตรเป็นระยะเวลา 18 วัน ในวันที่ 13 ศกุนิได้วางแผนที่จะสังหารอภิมันยุ โดยให้โทรณาจารย์ สร้างจักรพยุหะและยังได้ร่วมสังหารอภิมันยุอีกด้วย คืนวันที่ 16 ศกุนิขอให้พญาตักษกนาคราช มาสถิตเป็นศรนาคศาสตร์ให้กรรณะ คืนวันที่ 17 ศกุนิขอร้องให้พระนางคานธารี แก้ผ้าผูกตาของนางออก เพื่อจะทำให้ทุรโยธน์มีร่างกายแข็งแกร่งดังวัชระ ศกุนิถูกสหเทพใช้ขวานฟันคอตายในวันที่ 18 ของสงคราม 

| * ด
* ค
* ก
*มหาภารตะ* ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- |
| บรรพทั้ง 18 | 
* อาทิบรรพ
* สภาบรรพ
* วนบรรพ
* วิราฏบรรพ
* อุทโยคบรรพ
* ภีษมบรรพ
* โทรณบรรพ
* กรรณบรรพ
* ศัลยบรรพ
* เสาปติกบรรพ
* สตรีบรรพ
* ศานติบรรพ
* อนุศาสนบรรพ
* อัศวเมธิกบรรพ
* อาศรมวาสิกบรรพ
* เมาสลบรรพ
* มหาปรัสถานิกบรรพ
* สวรรคโรหณบรรพ
* หริวงศ์

 |  |
| แคว้นกุรุ | ท้าวศานตนุ · พระแม่คงคา · ท้าวภีษมะ · สัตยวดี · จิตรางคทะ · วิจิตรวีรยะ · เจ้าหญิงอัมพิกา · เจ้าหญิงอัมพาลิกา · เจ้าหญิงอัมพา · ท้าววิทูร · ท้าวธฤตราษฎร์ · พระนางคานธารี · ศกุนิ · เจ้าหญิงสุภัทรา · ท้าวปาณฑุ · พระนางกุนตี · พระนางมาทรี · ยุธิษฐิระ · ภีมะ · อรชุน · นกุล · สหเทพ · ทุรโยธน์ · ทุหศาสัน · ยุยุตสุ · นางทุหศาลา · พระนางเทราปที · นางหิฑิมพี · ฆโฎตกัจ · Ahilawati · นางอุตตรา · นางนาคอุลูปี · นางจิตรางคทา |
| ตัวละครอื่น ๆ | กรรณะ · โทรณาจารย์ · วยาส · อภิมันยุ · พระกฤษณะ · สาตยกี · ธฤษฏะทยุมัน · สัญชัยสารถี · อิราวัต · พภรุวาหนะ · ปรีกษีต · ท้าววิราฎ · กิจกะ · กฤปาจารย์ · อัศวัตถามา · เอกลัพย์ · กฤตวรมา · ชราสันธ์ · มายาสูร · ฤๅษีทุรวาส · ชนะเมนชัย · ชัยทรัถ · พระพลราม · ท้าวทรุปัท · หิฑิมพะ · ท้าวศัลยะ · อธิราธาสารถี · ศิขัณทิน · ปรศุราม |
| ข้อมูลอื่น ๆ | ปาณฑพ · เการพ · หัสตินาปุระ · อินทรปรัสถ์ · อาณาจักรในอินเดียโบราณ · สงครามทุ่งกุรุเกษตร · ภควัทคีตา · อัสตระ |
**วัดท่าลาดเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าถ่าน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดท่าลาดเหนือสร้างโดยพระยาเขมรที่อพยพมาจากพระตะบองได้เป็นผู้สร้างไว้ ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2395 เมื่อสร้างวัดเสร็จได้ประมาณปีเศษมีพระธุดงค์ผ่านมาด้วยกัน 3 รูป ชาวบ้านเห็นวัตรปฏิบัติแล้วก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธา จึงได้นิมนต์ให้อยู่จำพรรษาที่วัดท่าลาด ต่อมาอีกระยะหนึ่งพระอีก 2 รูป จึงได้ออกธุดงค์ต่อ พระที่อยู่จำพรรษาและเป็นเจ้าอาวาสของวัดนี้ก็คือหลวงปู่จีน อย่างไรก็ตามข้อมูลสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2312 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521

โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เสมาหินทรายแดง จำนวน 8 ใบ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองที่ยังมีสภาพสมบูรณ์ เป็นเจดีย์ศิลปะอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ บริเวณหลังหอกลองพบเศษภาชนะดินเผาหลายประเภทกระจายอยู่ มีทั้งที่เป็นเนื้อดินธรรมดา และที่เป็นเครื่องสังคโลก เศษถ้วยจีนสมัยราชวงศ์หมิงตอนปลาย ห่างออกไปทางทิศใต้ประมาณ 200 เมตร ฝั่งตรงข้ามกับวัดท่าลาดเหนือ มีเนินดินที่มีเจดีย์อยู่บนเนิน สันนิษฐานว่าบริเวณนี้น่าจะเป็นแหล่งชุมชนที่มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาถึงรัตนโกสินทร์ 

วัดมีพระปิดตาที่สร้างโดยหลวงปู่จีน ถือเป็น ต้นกำเนิดพระปิดตาของเมืองแปดริ้ว และยังเป็นหนึ่งในเบญจภาคีพระปิดตาเนื้อผงคลุกรักของเมืองไทย ท่านสร้างพระปิดตาขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430 ด้านพุทธคุณของพระปิดตาของท่านครบเครื่อง ทั้งเมตตามหานิยม โชคลาภ และแคล้วคลาด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระปิดตาหลวงปู่จีน วัดท่าลาดเหนือ". ข่าวสด.
2. ↑  "วัดท่าลาดเหนือ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "พระปิดตาหลวงปู่จีน วัดท่าลาดเหนือ อ.พนมสารคราม จ.ฉะเชิงเทรา". โพสต์ทูเดย์.
**วัดบัณฑูรสิงห์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร และยังเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรสาคร แห่งที่ 2 มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 34 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา

วัดบัณฑูรสิงห์ หรือ **วัดบางโทรัด** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2481 โดยมีนายเป๋ เป็นผู้มอบที่ดินให้สร้างวัด มีพระมั่นและชาวบ้านบางโทรัดได้ร่วมแรงร่วมใจกันก่อสร้างขึ้น ต่อมาในสมัยมีท่านพ่อบัณฑูรสิงห์ (เจิม คุณาบุตร) เป็นเจ้าอาวาส ได้ดำเนินสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 เมตร ยาว 29 เมตร 

อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธชินราช สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 9 เมตร ยาว 9 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และมีเจดีย์ 2 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูสาครวุฒิชัย พ.ศ. 2493–2512
* พระครูบัณฑูรสิงห์ พ.ศ. 2513–2544
* พระอธิการคนึง สีลคุโณ พ.ศ. 2544–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ขออนุมัติจัดตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรสาคร จำนวน ๔ แห่ง". มหาเถรสมาคม.
2. ↑  "วัดบัณฑูรสิงห์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดทุ่งเศรษฐี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดทุ่งเศรษฐี เดิมชื่อ **วัดทุ่ง** เป็นวัดร้างมากกว่า 200 ปี เพราะถูกพม่าเผา น่าจะมีผู้คนอพยพหนีภัยมาหลบอาศัยอยู่ เพราะหน้าวัดมีคลองชื่อว่า *คลองวัดทุ่ง* ต่อมาได้ก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ในพื้นที่เดิม และได้รับอนุญาตจัดตั้งเป็นวัด แล้วใช้ชื่อว่า "วัดทุ่งเศรษฐี" เป็นวัดลำดับที่ 110 ของจังหวัดสมุทรสงคราม มีพระครูสังฆรักษ์วิทยา ญาณธมโม เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2539 โดยมีหลวงพ่อแดง นันทิโย แดงแห่งวัดอินทรารามได้เข้ามาบุกเบิกจัดทำเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและสร้างวัดแบบสวนป่า ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 ได้เปลี่ยนชื่อชื่อวัดทุ่ง มาเป็น "วัดทุ่งเศรษฐี" เพื่อความเป็นสิริมงคล

อุโบสถแบบเรียบง่าย โดยใช้แบบจากอุโบสถวัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดคือ พระสีวลี เนื้อปูนปั้น ความสูงประมาณ 180 เซนติเมตร เดิมทีประดิษฐานอยู่ที่วัดอินทาราม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผู้ว่าฯสมุทรสงครามนำหัวหน้าส่วนราชการข้าราชการ ประชาชนหิ้วปิ่นโตเข้าวัดทุ่งเศรษฐี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-17. สืบค้นเมื่อ 2021-05-17.
2. ↑  "วัดทุ่งเศรษฐี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดทุ่งเศรษฐี ตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม". มูลนิธิชัยพัฒนา.
**วัดท่ามะโอ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 9 ตารางวา

วัดท่ามะโอสร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 โดยพ่อเลี้ยงหม่องจันโอง ต้นตระกูลจันทร์วิโรจน์ เป็นชาวพม่าที่เข้ามาประกอบอาชีพพ่อค้าไม้ในจังหวัดลำปาง ได้บริจาคทรัพย์ซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัดท่ามะโอ

วัดมีชื่อเสียงในเรื่องการเรียนบาลีใหญ่ ซึ่งท่านพระอาจารย์ อู ธัมมานันทะ ธัมมาจริยะ อดีตเจ้าอาวาสวัดท่ามะโอ ได้เปิดสำนักบาลีสอนบาลีใหญ่ จนถึงปัจจุบันยังมีการเรียนการสอนอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2440 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 17 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478

ภายในวัดมีอุโบสถศิลปะพม่าผสมล้านนา ประดิษฐานพระพุทธรูปศิลปะพม่าปางมารวิชัย วิหารเป็นศิลปะพม่า ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะพม่า เจดีย์เป็นศิลปะผสมผสานล้านนากับพม่า มีซุ้มศิลปะพม่าทั้ง 4 ด้าน เป็นซุ้มทางเข้าไปภายในเจดีย์ซึ่งภายในเจดีย์เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป กุฏิไม้ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป ศิลปะพม่า และอัฐิของหลวงพ่อพระภัททันตะ ธัมมานันทมหาเถระ สานธชสิริปวระ ธัมมาจริยะ เจ้าอาวาสรูปที่ 4

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พ.ศ. 2437–2457 พระอูนันทิยะ
* พ.ศ. 2458–2479 พระอูติกขะ
* พ.ศ. 2480–2509 พระอูเนมินทะอัคคมหาบัณฑิต
* พ.ศ. 2509– พระอูธัมมานันทะธัมมาจริยะ (พระธัมมานันทะมหาเถระ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่ามะโอ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดท่ามะโอ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "มาลำปาง ชมศิลปะพม่า ที่วัดท่ามะโอ".
4. ↑  "วัดท่ามะโอ". โครงการ กลไกการพัฒนาลำปางเมืองน่าอยู่สร้างสรรค์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-29. สืบค้นเมื่อ 2021-10-29.
**วัดบางกระเจ็ด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ็ด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือติดกับที่ดินเลขที่ 44 ทิศใต้ติดกับแม่น้ำบางปะกง ทิศตะวันออก ติดกับคลองบางกระเจ็ด ทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำบางปะกง มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 33 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา บริเวณวัดยังจัดห้มีตลาดน้ำวัดบางกระเจ็ด เปิดทุกวันเสาร์-อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์

วัดบางกระเจ็ดเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 โดยมีนายเขียน นายแฉ่ง นาโห้ นางพิน และนางเผื่อน ร่วมกันยกที่ให้สร้างวัด อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าก๋งฮี้และย่าจี๊ด จินดารัตน์ เป็นผู้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินจำนวน มากกว่า 18 ไร่ ได้รับอนุญาตให้ตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2461 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2534

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อชินวงศ์ หรือหลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ พุทธลักษณะงดงาม ขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว ประดิษฐานในอุโบสถ ประชาชนชาวบางกระเจ็ดร่วมใจกันสร้างขึ้นพร้อมกับอุโบสถหลังแรกในสมัยเจ้าอาวาสรูปแรก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระเสถียร
* พระเกลี้ยง
* พระพัด
* พระพร
* พระครูสุนทรสมณวัตร พ.ศ. 2493–2533
* พระครูสุพัฒนพิมล พ.ศ. 2533–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตลาดน้ำวัดบางกระเจ็ด อร่อยหลักสิบวิวหลักล้าน". ไทยรัฐ.
2. ↑  "เที่ยว 'ตลาดน้ำวัดบางกระเจ็ด' ชิมอาหารไทยรสมือคนท้องถิ่น". แนวหน้า.
3. ↑  "วัดบางกระเจ็ด". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "วัดบางกระเจ็ด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**เอ็ลวีรา เดวีนามีรา วีรายันตี** (อินโดนีเซีย: *Elvira Devinamira Wirayanti*; เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1993 ในเมืองซูราบายา จังหวัดชวาตะวันออก) เป็นชาวอินโดนีเซีย และเป็นเจ้าของตำแหน่ง ปูเตอรีอินโดเนซียา 2014 เธอได้รับการสวมมงกุฎจาก กาบริเอลา อิสเลร์ นางงามจักรวาล 2013 และวูลันดารี เฮร์มัน ปูเตอรีอินโดเนซียา 2013 เอ็ลวีราเป็นตัวแทนของประเทศอินโดนีเซียในการประกวดนางงามจักรวาล 2014

ประวัติ
-------

ปัจจุบันเอ็ลวีรากำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยไอร์ลังกาในซูราบายา จังหวัดชวาตะวันออก เธอเคยไปแลกเปลี่ยนในโซล เกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2011 และนอกจากนี้เธอได้เป็นคณะจากประเทศอินโดนีเซียไปชมการประชุม Harvard National Model United Nations Conference 2012 ในบอสตัน สหรัฐอเมริกา

เอ็ลวีราเป็นทูตการท่องเที่ยวที่บ้านเกิดของเธอที่เมืองซูราบายา และเธอเป็นรองชนะเลิศอันดับ 1 ในการประกวด Cak Ning Surabaya เพื่อค้นหาทูตการท่องเที่ยวของซูราบายา

การประกวด
---------

Miss Universe Indonesia 2014, Elvira Devinamira Wirayanti at Keluarga Besar, NET TV.
### ปูเตอรีจาวาตีมูร์ 2013

เอ็ลวีราได้เขาแข่งขันปูเตอรีจาวาตีมูร์ (ธิดาชวาตะวันออก) 2013 ซึ่งตัดสินเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2013 และเธอก็ได้รับชัยชนะมา และได้เป็นตัวแทนมาประกวดปูเตอรีอินโดเนเซีย 2014 โดยเป็นตัวแทนของจังหวัดชวาตะวันออก

### ปูเตอรีอินโดเนเซีย 2014

เอ็ลวีราได้รับตำแหน่งปูเตอรีอินโดเนเซีย 2014 ในวันประกาศผลเธอได้รับการสวมมงกุฎจากมารีอา กาเบรียลา อิสเลร์ นางงามจักรวาล 2013 และวูลันดารี เฮอร์แมน ปูเตอรีอินโดเนเซีย 2013

### นางงามจักรวาล 2014

เอ็ลวีราจะไปเป็นตัวแทนของประเทศไปประกวดนางงามจักรวาล 2014 ที่สหรัฐอเมริกา ผู้ชนะในปัจจุบันปี 2013 คือ มารีอา กาเบรียลา อิสเลร์ จากเวเนซูเอลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Puteri Indonesia 2014 Results
2. ↑  Puteri Indonesia 2014 Achievements

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ElviraDevinamira.com | UnOfficial Website เก็บถาวร 2014-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซด์การประกวดปูเตอรีอินโดเนเซียอย่างเป็นทางการ
* เอ็ลวีรา เดวีนามีรา ที่ทวิตเตอร์
* เอ็ลวีรา เดวีนามีรา ที่อินสตาแกรม


| ก่อนหน้า |  | เอ็ลวีรา เดวีนามีรา |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ***วูลันดารี เฮอร์แมน*** |  | **ปูเตอรีอินโดเนเซีย** (2014) |  | ***อานินดียา กูซูมา ปุตรี*** |
**วัดอมราวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองถนน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินสร้างวัด 10 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา

วัดอมราวรารามได้รับอนุญาตจัดตั้งให้เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ ศรีสมร อินทรสิงห์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2537 วัดแห่งนี้ส่งเสริมการปฏิบัติธรรมกรรมฐาน บรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ให้ทุนการศึกษาและสาธารณสงเคราะห์ทั่วไป

อาคารเสนาสนะที่สำคัญคือ สถูปจำลองทรงพุทธคยา 3 สถูป ภายในประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลองและพระพุทธรูปที่งดงามอีกหลายองค์ สร้างด้วยงบประมาณ 17 ล้านบาทเศษ ประชาชนโดยทั่วไปนิยมมานั่งสมาธิและประกอบพิธีทางศาสนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา "วัดอมราวราราม"" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-12-28.
3. ↑  "วัดอมราวราราม". ไทยตำบล.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ศาสนสถานที่สำคัญ". สำนักงานเขตสายไหม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-09. สืบค้นเมื่อ 2020-12-28.
**วัดบางกล้วย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตำบลบางไทร อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา

มีเรื่องบอกเล่าว่าเมื่อราว 300 ปีที่ผ่านมา พระธุดงชาวพม่ากะเหรี่ยงเดินธุดงค์มาปักกรดบนที่ดินของบริเวณวัดนี้ ชื่อหลวงพ่อเน่ย และต่อมาได้สร้างเป็นสำนักสงฆ์ มุงหลังคาด้วยหญ้าคา เรียกว่า *สำนักสงฆ์เกาะทับ* ต่อมาขุนสวัสดิ์ หนวดแดง ได้มอบที่ดิน 5 ไร่เศษ หลังจากหลวงพ่อเน่ยได้มรณะภาพ มีการสร้างอุโบสถไม้ ฐานเสาอุโบสถฝึงลึกในดินประมาณ 1 เมตร และรองฐานตีนเสาด้วยไม้แดง และไม้เคี่ยมขนาดหนา 2 นิ้ว กว้าง 10 นิ้ว โดยประมาณ พระประธานในอุโบสถสร้างด้วยปูนทรายแร่เช่นกัน

18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 สำนักสงฆ์วัดบางกล้วย ได้ประกาศเป็นวัดตามกฏหมาย (ตามหลักฐานราชการ) โดยมีพระอธิการหีตเป็นเจ้าอาวาส 16 สิงหาคม พ.ศ. 2461 วัดบางกล้วยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา มีพระโยคา ธรรมวินิจ เป็นผู้ครองวัด ฝ่ายมหานิกาย ต่อมา พ.ศ. 2464 วัดได้อยู่ในความดูแลปกครองของฝ่ายธรรมยุติกนิกาย พ่อปู่สงฆ์และแม่ย่าทับ ชัยสงคราม ได้ถวายที่ดินวัดเพิ่มอีก 4 ไร่ และได้ซื้อที่ดินเพิ่มอีก 10 ไร่เศษ ในภายหลังรวมเนื้อที่ดินทั้งหมด ประมาณ 19 ไร่เศษ

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิ ซึ่งสร้างด้วยไม้ หลังคามุงกระเบื้องว่าวสี่เหลี่ยม

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อเน่ย
* หลวงพ่อเต้า
* หลวงพ่อเรือง
* หลวงพ่อปราบ
* พระครูโยคาธิการวินิต
* พระอธิการหีต
* พระช้อย
* พระใบฏีกาสน
* พระชะแล้ม
* พระนิกร
* พระนัด
* พระปลัดกิมเหี้ยง
* พระครูโสภณจิตตสุนทร (โสภณ ปิยจิตโต) พ.ศ. 2517–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางกล้วย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-04. สืบค้นเมื่อ 2022-08-04.
2. ↑  "วัดบางกล้วย". องค์การบริหารส่วนตำบลบางไทร.
**วัดอรัญญวิเวก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านข่า อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม

วัดอรัญญวิเวก หรือ **วัดป่าอรัญญวิเวก** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 หลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม ซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังสายกรรมฐาน ท่านได้มาธุดงค์ที่วัดแห่งนี้ เมื่อ พ.ศ. 2516 ท่านนำช่างฝีมือมาก่อสร้างเจดีย์เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำสูงร่วม 10 เมตร และสร้างอุโบสถและพัฒนาวัด พร้อมกับสร้างกุฏิพระอาจารย์กาวงศ์ โอทาตวณฺโน ซึ่งท่านมรณภาพก่อนจนแล้วเสร็จ ตามคำบัญชาของหลวงปู่

ลักษณะของวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารและเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ เจดีย์ทอง พิพิธภัณฑ์หลวงปู่ตื้อ อจลธัมโม ภายในพิพิธภัณฑ์ประดิษฐานหุ้นขี้ผึ้งรูปเหมือนหลวงปู่ตื้อ จัดแสดงประวัติ เครื่องอัฐบริขาร และของใช้ส่วนตัวของหลวงปู่ตื้อ ทั้งยังมีห้องสมุดสำหรับประชาชนอยู่ด้วย มีการจำหน่ายของที่ระลึก วัตถุมงคลภายในพิพิธภัณฑ์ สำหรับนักท่องเที่ยวผู้ที่สนใจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอรัญญวิเวก". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "โฟกัสพระเครื่อง/โคมคำ เหรียญที่ระลึกฉลองเจดีย์ หลวงปู่ตื้อ อจลธัมโม มงคลวัดป่าอรัญญวิเวก". มติชนสุดสัปดาห์.
3. ↑  "หลานและศิษย์หลวงปู่ตื้อ หลวงปู่หนูบาล จนฺทปญฺโญ". โพสต์ทูเดย์.
4. ↑  "พิพิธภัณฑ์หลวงปู่ตื้อ". พิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย.
5. ↑  "วัดอรัญญวิเวก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดอรัญญวิเวก**
**วัดอมรทายิการาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน เจ้าอาวาสคือ พระครูวิบูลธรรมภาณ (ธัมมา จิตฺตปญฺโญ)

ประวัติ
-------

วัดอมรทายิการามสร้างขึ้นเมื่อก่อน พ.ศ. 2430 (จากการปรากฎในแผนที่สำรวจฉบับกรมพระยาดำรงราชานุภาพ พ.ศ. 2430 ที่ผู้สำรวจใช้ชื่อว่า วัดใหม่ยายมอญ แสดงให้เห็นว่าเป็นวัดที่ตั้งขึ้นใหม่) ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ **วัดยายมอญ** สันนิษฐานว่าอุบาสิกาชื่อว่า อมร น่าจะเป็นผู้ที่ยกที่ดินให้และดำเนินการสร้างวัด จึงได้ตั้งชื่อวัดตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดอมรทายิการาม" ซึ่งยังคงความหมายตามนามเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 วัดยังมีให้การศึกษาพระปริยัติธรรมและมีห้องสมุดภายในวัด

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 8.90 เมตร ยาว 12.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ภายในประดิษฐานพระประธาน หน้าตัก 35 นิ้ว กุฎีสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 8 เมตร ยาว 30 เมตร สร้าง พ.ศ. 2518 เป็นอาคาร 2 ชั้น เจดีย์ขนาดสูง 8 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอมรทายิการาม". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-19.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดอมรทายิการาม**
| ที่อยู่อาศัยใต้ทะเล |
| --- |
| แนวปะการังเป็นที่อยู่อาศัยทางทะเลของฟองน้ำซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยทางทะเลของปลาอีกทอดหนึ่ง |
| * เขตชายฝั่ง
* เขตน้ำขึ้นถึง
* ชะวากทะเล
* ป่าสาหร่าย
* พืดหินปะการัง
* Ocean banks
* ไหล่ทวีป
* เขตทะเลตื้น
* ช่องแคบ
* เขตท้องทะเล
* Oceanic zone
* ภูเขาใต้ทะเล
* ปล่องแบบน้ำร้อน
* Cold seeps
* เขตอยู่ใต้น้ำ
* เขตอยู่ก้นทะเล
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

ใต้ทะเลมีสภาพแวดล้อมมากมายที่สิ่งมีชีวิตสามารถใช้เป็นที่อยู่อาศัยได้ สิ่งมีชีวิตใต้ทะเลทุกชนิดต้องพึ่งน้ำทะเล ที่อยู่อาศัยคือพื้นที่ทางระบบนิเวศวิทยาหรือสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นที่ ๆ หนึ่งหรือหลายสปีชีส์อาศัยอยู่

**ที่อยู่อาศัยใต้ทะเล**แบ่งเป็นถิ่นที่อยู่บริเวณชายฝั่งและถิ่นที่อยู่บริเวณทะเลเปิด ถิ่นที่อยู่บริเวณชายฝั่งจะพบได้ในพื้นที่มีน้ำขึ้นมาในแนวชายฝั่งจนถึงขอบของไหล่ทวีป สิ่งมีชีวิตในทะเลส่วนมากจะพบในบริเวณนี้ถึงแม้ว่าบริเวณนี้จะมีพื้นเพียง 7% ของพื้นที่มหาสมุทรทั้งหมด ส่วนถิ่นที่อยู่บริเวณทะเลเปิดจะนับตั้งแต่ขอบของไหล่ทวีปลงมา

การแบ่งที่อยู่อาศัยใต้ทะเลนั้นยังมีการแบ่งอีกแบบคือเขตน้ำตื้นกับเขตทะเลด้านล่าง สัตว์ในเขตน้ำตื้นจะพบบริเวณผิวน้ำและในทะเลที่ไม่ลึกมากและห่างจากทะเลด้านล่างที่ลึก ส่วนสัตว์ในเขตด้านล่างจะพบในทะเลลึกหรือที่ก้นทะเล สิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยในเขตน้ำตื้นกล่าวกันว่าเป็นสิ่งมีชีวิตในทะเลเปิดหรือบริเวรผิวน้ำเช่นทูน่า ทำนองเดียวกันสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในทะเลด้านล่างกล่าวกันว่าเป็นสิ่งมีชีวิตตามพื้นหรือทะเลลึกเช่นปลาหน้าดิน สัตว์ในเขตน้ำตื้นนั้นจะมีที่อยู่อาศัยถาวรหรือไม่ถาวรขึ้นอยู่กับกระแสน้ำจะไปทางไหน

ที่อยู่อาศัยใต้ทะเลสามารถเปลี่ยนแปลงไปตามประชากรที่อาศัยอยู่ สิ่งมีชีวิตในทะเลบางชนิดเช่นปะการัง สาหร่ายทะเล โกงกางและหญ้าทะเลเป็นวิศวกรรมทางนิเวศวิทยาที่สำคัญเนื่องจากพวกมันก่อให้เกิดสภาพแวดล้อมทางทะเลขึ้นใหม่และสามารถใช้เป็นที่อยู่อาศัยสำหรับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ได้

หมายเหตุ
--------

1. ↑  Dickinson, C.I. 1963. *British Seaweeds.* The Kew Series
2. ↑  Abercrombie, M. Hickman, C.J. and Johnson, M.L. 1966.*A Dictionary of Biology.* Penguin Reference Books, London

อ้างอิง
-------

* Kritzer JP and Sale PF (2006) *Marine metapopulations* Academic Press. ISBN 978-0-12-088781-1.
* Moyle, PB and Cech, JJ (2004) *Fishes, An Introduction to Ichthyology.* 5th Ed, Benjamin Cummings. ISBN 978-0-13-100847-2
* Nybakken JW and Bertness MD (2005) *Marine biology: an ecological approach* Sixth edition, Pearson/Benjamin Cummings. ISBN 978-0-8053-4582-7 – organized by habitat, not classification
* Pidwirny, Michael (2006). "Fundamentals of Physical Geography (2nd Edition)". PhysicalGeography.net. สืบค้นเมื่อ 2011-04-19.

ดูเพิ่ม
-------

* Missouri Botanical Garden: Marine ecosystems
**วัดห้วยพระ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยพระ อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ประมาณ 28 ไร่ 2 งาน 10 ตารางวา ใกล้ ๆ วัดมีลำห้วยขนาดกว้างประมาณ 20 วา ที่เรียกว่า *ห้วยพระ* เป็นสำนักปฏิบัติธรรมแห่งที่ 15 ของจังหวัดนครปฐม

วัดห้วยพระสันนิษฐานว่าสร้างวัดมาในราว พ.ศ. 2440 เมื่ออดีตบริเวณวัดห้วยพระ มีลำห้วยซึ่งมีน้ำตก น้ำจะไม่แห้งตลอดปี มีลำธารสายหนึ่งเป็นห้วยทราย ชาวบ้านยึดถือว่าเป็นห้วยศักดิ์สิทธิ์ ต่อมามีพระภิกษุหนึ่งรูปมาเล่นน้ำที่ห้วยทรายแล้วถูกทรายดูด ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าธรณีสูบ ห้วยแห่งนี้เลยถูกเรียกว่าห้วยพระและได้เป็นชื่อตำบลตลอดมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558

วัดห้วยพระมีพระบรมสารีริกธาตุที่ได้รับมาจากอินเดียประดิษฐานอยู่ภายในวัด มีการปฏิบัติธรรมและบวชชีพราหมณ์ทุก ๆ วันสำคัญ และวันหยุดนักขัตฤกษ์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการบุญมา
* พระอธิการสังวาลย์
* พระอธิการไข่
* พระอธิการเติม
* พระอธิการแถว ถิรจิตฺโต พ.ศ. 2522
* พระอธิการคำรณ คุณงฺกโร พ.ศ. 2540–2543
* พระครูพิทักษ์ธรรมกิตติ์ พ.ศ. 2543–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดห้วยพระ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดห้วยพระ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "ตำบลห้วยพระ" (PDF). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
4. ↑  "วัดห้วยพระ". องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยพระ.
รายชื่อ**สิ่งตีพิมพ์ที่สำคัญ**ในฟิสิกส์จะเรียงลำดับตามสาขาวิชาในฟิสิกส์ โดยเหตุผลที่ถูกจัดไว้ในสิ่งตีพิมพ์ที่สำคัญ คือ

* **มีการคิดหัวข้อใหม่** - สิ่งที่พิมพ์ที่สร้างหัวข้อใหม่โดยไม่มีใครคิดมาก่อน
* **มีการพัฒนาความรู้** - สิ่งตีพิมพ์ที่เปลี่ยนความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญ
* **มีผลกระทบต่อฟิสิกส์** - สิ่งตีพิมพ์ที่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อโลก หรือส่งผลกระทบต่อการสอนในวิชาฟิสิกส์

กลศาสตร์ควอนตัม
---------------

ดูบทความหลักที่: กลศาสตร์ควอนตัมดูเพิ่ม: เส้นเวลาของกลศาสตร์ควอนตัม และ ประวัติของกลศาสตร์ควอนตัม
### ทฤษฎีสนามควอนตัม

ดูเพิ่ม: ทฤษฎีสนามควอนตัม และ ประวัติของทฤษฎีสนามควอนตัม

กลศาสตร์ดั้งเดิม
----------------

ดูเพิ่ม: กลศาสตร์ดั้งเดิม และ ประวัติของกลศาสตร์ดั้งเดิม
### พลศาสตร์ของไหล

ดูเพิ่ม: พลศาสตร์ของไหล และ ประวัติของพลศาสตร์ของไหล

กลศาสตร์สถิติและอุณหพลศาสตร์
----------------------------

ดูบทความหลักที่: อุณหพลศาสตร์ และ กลศาสตร์สถิติดูเพิ่ม: ประวัติของอุณหพลศาสตร์ และ รายชื่อหนังสือที่มีชื่อเสียงในด้านกลศาสตร์สถิติ

ดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์
------------------------------

### จักรวาลวิทยา

ดูเพิ่ม: จักรวาลวิทยา
### ฟิสิกส์ดาราศาสตร์

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์ดาราศาสตร์

ทัศนศาสตร์
----------

ดูเพิ่ม: ทัศนศาสตร์ และ ประวัติของทัศนศาสตร์

ฟิสิกส์คำนวณ
------------

ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์
---------------------

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์
### พลศาสตร์แบบไม่ใช่เส้นตรงและความอลวน (Chaos)

ดูเพิ่ม: ทฤษฎีความอลวน
### ฟิสิกส์คณิตศาสตร์ก่อนยุคใหม่ (ดั้งเดิม)

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์ดั้งเดิม และ ฟิสิกส์ยุคใหม่

ฟิสิกส์ทั่วไป
-------------

ฟิสิกส์นิวเคลียร์และอนุภาค
--------------------------

### ฟิสิกส์นิวเคลียร์

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์นิวเคลียร์
### ฟิสิกส์อนุภาค

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์อนุภาค

ฟิสิกส์ประยุกต์
---------------

### ชีวฟิสิกส์

#### การแพทย์

#### เชิงคณิตศาสตร์

#### เซลล์

#### พืช

#### โมเลกุล

### ธรณีฟิสิกส์

ดูเพิ่ม: ธรณีฟิสิกส์ และ ประวัติของธรณีฟิสิกส์
### ฟิสิกส์ในการคำนวณ (Physics of Computation)

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์คำนวณ
### ฟิสิกส์เครื่องเร่งอนุภาค

ดูบทความหลักที่: ฟิสิกส์เครื่องเร่งอนุภาค
### ฟิสิกส์พลาสมา

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์พลาสมา

ฟิสิกส์สสารอัดแน่น
------------------

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์สสารอัดแน่น
### ฟิสิกส์โพลิเมอร์

ดูเพิ่ม: ฟิสิกส์โพลิเมอร์

ฟิสิกส์อะตอมและโมเลกุล
----------------------

ดูบทความหลักที่: ฟิสิกส์อะตอม, ฟิสิกส์โมเลกุล และ ฟิสิกส์อะตอม โมเลกุล และทัศนศาสตร์ดูเพิ่ม: เส้นเวลาของฟิสิกส์อะตอมและอนุภาคย่อยของอะตอม

แม่เหล็กไฟฟ้า
-------------

ดูเพิ่ม: แม่เหล็กไฟฟ้า และ ประวัติของแม่เหล็กไฟฟ้า

สัมพัทธภาพ
----------

### สัมพัทธภาพทั่วไป

ดูเพิ่ม: ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป และ ประวัติของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป
### สัมพัทธภาพพิเศษ

ดูเพิ่ม: ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ และ ประวัติของทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ

ดูเพิ่ม
-------

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**วัดอลงกรณ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดอลงกรณ์ เดิมมีชื่อว่า **วัดใหม่ตากรณ์** สร้างวัดและอุทิศที่ดินโดยนายกรและนางจาด จึงตั้งชื่อวัดเช่นนั้น ขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 สองสามีภรรยาผู้สร้างวัด ได้สร้างโบสถ์และศาลาการเปรียญ หอกลอง 2 หลัง และกุฏิสงฆ์ 6 หลัง ต่อมาได้มีผู้มีจิตศรัทธาสร้างกุฏิสงฆ์ให้อีก 2 หลัง เมื่อสร้างเสร็จจึงอาราธนาพระอาจารย์แย้มจากวัดใหม่ท้องคุ้งมาเป็นเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดอลงกรณ์"

เสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้สักสร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างวัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2513 ศาลาการเปรียญมีตู้พระไตรปิฏกที่ได้มาจากวัดเลียบ เจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่หน้าอุโบสถ ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงกลม ฐานเจดีย์เป็นฐานกลมซ้อนกัน 7 ชั้น และวิหารหลวงปู่ฤทธิชัยรณฤทธิ์

โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อเนื้อทองเหลือง ปางสมาธิ สร้างมาคู่กับวัด พระพุทธรูปพระพุทธรูปสำริดประทับนั่งบนฐานบัว ขัดสมาธิราบ แสดงปางสมาธิ ห่มจีวรเฉียง มีลวดลายดอกพิกุลแบบผ้าจีน ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ มณฑปไม้สำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป มีลวดลายไม้เขียนสี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอลงกรณ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดอลงกรณ์". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
**เสโต มัจฉินทรนาถ** (เนปาล: सेतो मच्छिन्द्रनाथ) หรือ **มัจฉินทรนาถขาว** เป็นเทพในคติฮินดู-พุทธในกรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ถูกประดิษฐานภายในวัดชนพหา (บ้างเรียกมัจฉินทรนาถพหา) ย่านอินทรโจกใจกลางกรุงกาฐมาณฑุซึ่งก่อสร้างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 ทั้งนี้เสโต มัจฉินทรนาถถือเป็นพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรรูปแบบหนึ่ง

ทุกปีจะมีเทศกาลเสโต มัจฉินทรนาถโก รถยาตรา จะมีการนำรูปเคารพของเสโต มัจฉินทรนาถประทับบนราชรถแล้วแห่แหนรอบกรุงกาฐมาณฑุ โดยนำรูปเคารพไปสรงน้ำและทาสีใหม่ พิธีกรรมดังกล่าวถือเป็นสัญลักษณ์การเปลี่ยนแปลงของชีวิต ซึ่งในช่วงพิธีกรรมนี้วัดจะปิดมิให้คนเข้าชม

นอกจากนี้ยังมีเทพอีกองค์หนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกันคือราโต มัจฉินทรนาถหรือมัจฉินทรนาถแดงที่เมืองปาฏัน ถือเป็นเทพแห่งฝนในศาสนาพุทธแบบเนวาร

ประวัติ
-------

ในรัชสมัยพระเจ้ายักศยะแห่งราชวงศ์มัลละและชาวเมืองกานติปุรีอาบน้ำในลำน้ำศักดิ์สิทธิ์และขึ้นไปสักการะสวยัมภูนาถเพื่อขอพรให้พวกเขาขึ้นสวรรค์เมื่อตาย เมื่อยมราชทราบเรื่องจึงเดินทางมายังสวยัมภูนาถ แต่กลับถูกพระเจ้ายักศยะและคุรุตันตระกุมตัวไว้และขอพรให้ชีวิตเป็นอมตะหากไม่ให้พรนี้ก็จะมิให้ยมราชเสด็จออกไป ยมราชจึงอธิษฐานถึงอารยอวโลกิเตศวร (คือเสโต มัจฉินทรนาถ) ให้ช่วยตน ทันที่ที่ได้รับคำอธิษฐาน อารยอวโลกิเตศวรจึงปรากฏพระองค์ขึ้นจากน้ำ วรองค์มีสีขาว ดวงเนตรเหลือบมองต่ำ มีโองการให้พระราชาสร้างวิหารที่กาลมตีและพาคมตี พร้อมกับให้จัดเทศกาลแห่แหนรูปเคารพเทพเจ้าด้วยราชรถไปรอบ ๆ เมือง เทพเจ้าจะอวยพรให้ประชาชนทุกคนประสบแต่ความสุขและมีชีวิตที่ยืนยาว

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Bajracharya, Munindra Ratna (n.d.). "The Chariot Festival Of White Karunamaya". *The Rising Nepal*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2013. สืบค้นเมื่อ 23 April 2013.
2. ↑  Gurung, Roshan (April 2007). "Seto Machhendranath". *ECS Nepal*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-18. สืบค้นเมื่อ 23 April 2013.
3. ↑  Anisha. "Seto Machhendranath Temple". *bossnepal.com*.
4. ↑  "Bathing ceremony of Janabahaa Dyo". *The Himalayan Times*. January 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-11-30. สืบค้นเมื่อ 23 April 2013.
5. ↑  Locke, S.J. John K. "Newar Buddhist Initiation Rites". *INAS Journal*. p. 2. สืบค้นเมื่อ 18 April 2013.
6. ↑  Yoshizaki, Kazumi (2006). "The Kathmandu Valley as a Water Pot: Abstracts of research papers on Newar Buddhism in Nepal". p. 5. สืบค้นเมื่อ 18 April 2013.
7. ↑  Locke, John Kerr (1973). *Rato Masyendranath of Patan and Bungamati*. Institute of Nepal and Asian Studies. p. 81. สืบค้นเมื่อ 11 April 2014.
8. ↑  Vajracharya, Munindraratna (1998). "Karunamaya Jatra in Newar Buddhist Culture". *Aioiyama*. สืบค้นเมื่อ 11 April 2014.
9. ↑  Tandukar, Sabina (n.d.). "The chariot festival of SETO MACHENDRANATH". *www.spacesnepal.com*. สืบค้นเมื่อ 23 April 2013.
10. ↑  Shakya, Sagar (August 2012). "Rato Vs. Seto Machindranath". สืบค้นเมื่อ 23 April 2013.
พระศพของพระนางอาโมส-เมริทอามุน

|  |
| --- |
|  |
| อาโมส-เมริทอามุน |
| สมัย: สมัยระหว่างกลางที่สอง(1650–1550 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**อาโมส-เมริทอามุน** ("เกิดจากดวงจันทร์รักเทพอามุน") เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ที่สิบเจ็ดของอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทาโอที่สอง

พระศพของพระองค์ถูกค้นพบใน Deir el-Bahari (DB320) และตอนนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร Grafton Elliot Smith ชี้ให้เห็นถึงคำอธิบายของมัมมี่ว่าวิธีการทำมัมมี่สอดคล้องกับราชวงศ์ที่สิบแปด ยังคงเป็นของหญิงชราคนหนึ่งที่ค่อนข้างสั้นในสัดส่วน การตรวจสอบของพระศพของพระองค์แสดงให้เห็นว่าพระองค์ได้รับบาดแผลที่ศีรษะก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ ซึ่งมีลักษณะของแผลที่ยั่งยืนเมื่อล้มกลับ หรืออาจได้รับความเสียหายจากการถูกโจรปล้นหลุมฝังพระศพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004) ISBN 0-500-05128-3, p.129
2. ↑  G.E. Smith, Catalogue General Antiquites Egyptiennes du Musee du Caire: The Royal Mummies, 1912, pp 6-8 and pl IV. Available via University of Chicago
**ชิบะ** (Shiba) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เรฟ ผจญภัยเหนือโลก

ประวัติ
-------

เรฟมาสเตอร์รุ่นที่หนึ่ง เป็นนักรบที่แข็งแกร่งมากๆ และต่อสู้ได้ด้วยแสงสว่าง และรีซ่าคือเป้าหมายในการต่อสู้ของชิบะ ชิบะเกิดที่เกาะการาจ และจึงมาเป็นทหารแทนโบตั๋นเพื่อนที่คิดจะไปเป็นทหาร แต่ว่ากำลังจะมีลูก ชิบะจึงได้ไปรบแทน และเป็นนักรบไม่เคยแพ้ใครจนกระทั่งไปพบกับแคลร์ มัลทีซ กับเจอรีซ่าคุยด้วยกันสัญญาว่าจะเจอกันที่เจอกันอีกครั้ง แต่ว่าวันต่อมาทราบจาก 4 นักรบสวรรค์ ว่ารีซ่าเสียชีวิตหลังจากสร้างเรฟเสร็จ(แท้จริงแกล้งตาย หลอกคนทั้งโลก) แล้วจากนั้นจึงรู้ว่าทุกคนต่อสู้ไปเพื่ออะไรหลังจากนั้นชิบะก็เก่งขึ้นมาก เป็นนำของ 4 นักรบสวรรค์ กับเป็นเพื่อนกัน แล้วกาเลนมุจิก้าจงยอมตีดาบให้ และได้ต่อสู้ในสงครามราชอาณาจักร เรฟกระจัดกระจาย ดาร์คบริงค์หนีไปได้ เพราะตนประมาท และต้องออกตามหาเรฟอีกถึง 50 ปี จึงย้อนกลับเกาะการาจและได้พบกับฮารุ ทราบว่าตกพลูได้จากทะเล แล้วโดนสมุนของเอม่อน คาร์ดไล่ล่า กับใช้เรฟที่ตนมีไม่ได้ จึงสงสัย แต่พอฮารุใช้ดันใช้จึงรู้ว่าฮารุคือเรฟมาสเตอร์ รุ่นที่ 2 ชิบะ พอสมุนคนนั้นตามมาไล่ล่าชิบะ จนชิบะถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ จนพอฮารุมา ชิบะแนะนำให้เอาเรฟใส่ TCM สู้กับมอบหน้าที่ให้ฮารุออกเดินทางรวบรวมเรฟเพื่อปกป้องโลก โดยบอกที่แรกที่ควรไปคือพังค์สตรีท เพื่อไปหากาเลนให้ซ่อม TCM ทางชิบะก็อาศัยอยู่ที่บ้านฮารุโดยมีคัทเทิลย่า เป็นคนดูแล หลังจากกับการล่มสลายของกองทัพอสูรโอนิงามิและหน่วยจู่โจมวิญญาณโดริว ชูดะมาหา ชิบะได้บอกถึงดาบเล่มที่ 9 ของ TCM แล้วชิบะได้รับจดหมายของอัลไพน์ แล้วเดินทางไปหาอัลไพน์ โดยให้กาเรนตีดาบที่มีความสามารถเทียบเท่า TCM กับให้อลิสมอบเอลิคซิลสูตรเป็นหนุ่มเพื่อเตรียมท้าสู้ฮารุ แต่ทั้ง 3 ห้ามแต่ชิบะไม่ฟัง พอฮารุมาชิบะจึงท้าสู้ฮารุ ในเวลา 15 นาที จนชิบะแพ้ เพื่อมอบเรฟแห่งความจริง เป็นการยืนยันว่าฮารุคือเจ้าของเรฟอย่างแท้จริง ส่วนชิบะก็เสียชีวิต ก่อนตายเอรี่ก็เข้ามาเพาะสงสัย จนชิบะเข้าใจว่าเอรี่คือรีซ่าที่แกล้งตาย แต่เก็บเงียบเอาไว้ โดยกอดเอรี่จนเสียชีวต

| * ด
* ค
* ก
**เรฟ ผจญภัยเหนือโลก** โดย ฮิโระ มะชิมะ |
| --- |
| **สื่อ** | รายชื่อฉาก • รายชื่อภาค • *เรฟมาสเตอร์* วิดีโอเกม (GameCube) • เรฟมาสเตอร์ สเปเชียลแอทแทคฟอร์ส! (GBA) |
| **ตัวละครหลัก** | ฮารุ กลอรี่ • โฮมุริโอ มุจิก้า • เอรี่ • พลู |
| **ตัวละครรอง** | เล็ท • จูเลีย • เบลนีก้า • กริฟ • รูบี้ • ซิก ฮาร์ท • ชูดะ • ชิบะ • เรน่า • กาเลน มุจิก้า • เกล กลอรี่ • คัทเทิลย่า กลอรี่ • ซากุระ กลอรี่ • เซเรีย |
| **ดูเพิ่ม** | เรฟ (โฮลี่บริงค์) • ดาร์คบริงค์ • Ten Commandments Sword • เอเทเรี่ยน |
| **ผลงานอื่น ๆ** | แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร • เอเดนส์ซีโร่ |