recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี มีเนื้อที่ตั้งวัดประมาณ 9 ไร่ อยู่ใกล้ริมฝั่งแม่น้ำมูล ทางด้านทิศตะวันออก สถานที่ใกล้เคียง สำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เขต 2 ภาค 2 อุบลราชธานี และโรงเรียนเทศบาลบูรพาอุบล

ประวัติ
-------

วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ **วัดใต้เทิง** หรือ **วัดใต้** แต่เดิมวัดใต้มี 2 วัด คือ วัดใต้เทิงกับวัดใต้ท่า วัดใต้ท่า (วัดร้าง) ตั้งอยู่ริมน้ำมูล ทางทิศใต้ท่าน้ำ ส่วนวัดใต้เทิง (คำว่าเทิง ความหมายว่า ที่สูง ข้างบนหรืออยู่สูง อยู่เหนือขึ้นไป) ตั้งอยู่ถัดขึ้นไปจากวัดใต้ท่าที่อยู่ใกล้ริมแม่น้ำมูล ต่อมาเพื่อให้สื่อความหมายถึงพระประธานในอุโบสถพระนามว่าพระเจ้าองค์ตื้อ จึงได้นำพระนามของพระพุทธรูปมาต่อกับชื่อวัด กลายเป็น "วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ" 

วัดใต้เทิงตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2322 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 มีเขตวิสุงคามสีมายาว 12 วา 1 ศอก กว้าง 7 วา 1 ศอก

พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ
-------------------

พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ พระประธานประจำพระอุโบสถวัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ (วัดใต้เทิง)
ปูชนียวัตถุทีสำคัญ คือ พระพุทธประธานในพระอุโบสถนามว่า *พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ* เป็นพระพุทธรูปเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 51 นิ้ว สูง 85 นิ้ว (รวมฐาน) ตามประวัติในประเทศไทย มีพระเจ้าใหญ่องค์ตื้ออยู่ 5 องค์ สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เดิมทีประดิษฐานอยู่บนแท่นพระอุโบสถหลังเก่า ภายหลังอุโบสถทรุดโทรม พระเจ้าองค์ตื้อจึงอยู่กลางแจ้ง ตากแดด ตากฝน เป็นเวลานานทำให้องค์พระพุทธรูปองค์ตื้อมีรอยแตก เป็นสะเก็ดออกมา จึงได้พอกพระพุทธรูปด้วยเปลือกไม้ ยางบด ผสมผงอิทธิเจ และทองคำ เงิน นาก สัมฤทธิ์ เงิน รางกาชาดซะพอก ให้น้ำเกลี้ยง น้ำชาดผสมทาปอมพอก แล้วลงรักปิดทองที่เข้าเมืองอุบลราชธานี แต่เนื่องจากกลัวข้าศึกขนเอาพระพุทธรูปไปจึงได้พอกปิดไว้ และปล่อยทิ้งเป็นวัดร้างนานถึง 200 ปี

ต่อมาราว พ.ศ. 2507–2508 สมัยพระภิกษุสวัสดิ์ ทสฺสนีโย เป็นเจ้าอาวาสวัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ รูปที่ 13 ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ก่อสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2519 เมื่อสร้างฐานแท่นพระพุทธรูปพระประธานเสร็จจึงได้ยกพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อขึ้นประดิษฐานที่แท่นจนถึงปัจจุบันนี้

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถมณฑปเพชรเจ็ดแสงพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ เป็นศิลปะขอมผสมเวียดนาม ส่วนฐานเป็นศิลปะไทยภาคอีสาน ขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 11 เมตร หน้าต่าง 5 ช่อง ประตู 2 ประตู เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2509 จัดงานฉลองพิธีผูกพัทธสีมา วันที่ 1–5 มีนาคม พ.ศ. 2523 ผนังทุกด้านของอุโบสถเขียนภาพจิตรกรรมพุทธประวัติและทศชาติชาดก

วิหารเฉลิมพระเกียรติ 200 ปี เป็นที่ประดิษฐานของพระประธาน คือ *พระพุทธมงคลรัตนสิริธัญสถิต* เจดีย์พระบรมสารีริกธาตุ ตั้งอยู่ด้านหลังพระอุโบสถพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ ภายในเจดีย์เป็นที่สถานที่เก็บพระบรมสารีริกธาตุ พระพุทธรูปเก่าแก่ เช่น พระบรมสารีริกธาตุ พระแก้วจักรพรรดิโกเมน พระแก้วจักรพรรดิมรกต พระแก้วจักรพรรดิบุษราคัม และสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-31. สืบค้นเมื่อ 2021-08-31.
2. ↑  "ไปกราบไหว้ขอพรพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ วัดใต้เมืองอุบลฯ". บ้านเมือง.
3. ↑  "วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ". สารสนเทศท้องถิ่นอีสาน ณ อุบลราชธานี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-31. สืบค้นเมื่อ 2021-08-31.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ**
**คลองบางหลวงเชียงราก** หรือ **คลองเชียงราก** เป็นคลองอ้อมแม่น้ำเจ้าพระยาในพื้นที่อำเภอสามโคกและอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี

ประวัติ
-------

ใน *กำสรวลสมุทร* (พ.ศ. 2025–2034 หรืออาจแต่งเมื่อ พ.ศ. 2031) มีกล่าวถึงคลองเชียงรากว่า

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ไก่ใดขนนนิ่งน้อง |  | นางเฉลอย |
| เชอญท่านทยานเปนผนน |  | ฝากแก้ว |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| เยียมาบลุะเสบอย |  | เชองราค |
| ไฟราคดาลแพร้วแพร้ว |  | พร่างตาฯ |

บริเวณเชียงรากหรือคลองบางหลวงเชียงรากนี้ต่อกับ *ทุ่งพระเสด็จ* ซึ่งมีเมืองโบราณรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าอีกแห่งหนึ่งปรากฏอยู่ทางฝั่งตะวันออกของลำน้ำเจ้าพระยาเดิมใกล้กับวัดเสด็จในปัจจุบัน สภาพของเมืองโบราณแห่งนี้ไม่ปรากฏอยู่เพราะมีคลองประปาขุดตัดผ่านส่วนหนึ่ง

แต่เดิมตั้งแต่คลองบ้านพร้าวเชื่อมต่อกับคลองบางหลวงเชียงราก เป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม จนในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2150–2151) ได้มีการขุดคลองลัดเกร็ดใหญ่ซึ่งปัจจุบันได้กลายมาเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา ทำให้แม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิมแคบลง

ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในช่วงฤดูแล้ง น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยามีระดับต่ำ ทำให้น้ำทะเลเข้าทะลักเข้ามาถึง น้ำมีรสกร่อยไม่เหมาะสำหรับการบริโภค เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ได้มีประกาศพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้กรมศุขาภิบาลดำเนินการให้ตั้งทำที่ขังน้ำที่คลองเชียงรากอันเป็นที่พ้นเขตน้ำเค็มขึ้นถึงทุกฤดู มีการขุดคลองจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดสำแลถึงคลองบางหลวงเชียงรากและคลองต่อจากคลองบางหลวงเชียงรากถึงคลองสามเสนในพระนคร ซึ่งปัจจุบันคือคลองประปา ปัจจุบันบริเวณปากคลองตรงวัดสำแลมีสถานีสูบน้ำดิบสำแล เป็นจุดเริ่มต้นของการรับน้ำดิบจากแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าสู่คลองประปาตะวันออก

สภาพคลองในปัจจุบันเกิดปัญหาน้ำในคลองเสื่อมสภาพลง มีผักตบชวา และวัชพืชต่าง ๆ ในคลองหนาแน่น ทำให้เรือไม่สามารถสัญจรได้ เป็นอุปสรรคกีดขวางทางน้ำ ทำให้น้ำเคลื่อนที่ช้า เกิดตะกอนสะสมตัวทำให้คลองตื้นเขินเป็นระยะเวลานาน รวมถึงมีการรุกล้ำพื้นที่ของชาวบ้าน

สถานที่ริมคลอง
--------------

ริมคลองมีวัดตั้งอยู่ริมคลองหลายวัด ได้แก่ วัดสำแล วัดเสด็จ วัดบางพูน และวัดศาลเจ้า มีมัสยิดคือ มัสยิดยุมรอตุลอิสลาม (สวนพริกไทย)

อ้างอิง
-------

1. ↑  วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. "ทุ่งพญาเมืองที่สามโคก". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-22. สืบค้นเมื่อ 2022-06-22.
2. ↑  "คลองขุดในประเทศไทย". สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ.
3. ↑  พลเอกนิพัทธ์ ทองเล็ก. "ภาพเก่าเล่าตำนาน โดย พลเอก นิพัทธ์ ทองเล็ก : 'คลองประปา'…มายังไง ?". มติชน.
4. ↑  "จังหวัดปทุมธานีจัดพิธีลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือ เรื่อง การพัฒนาและบริหารจัดการคลองอ้อม คลองบางหลวงเชียงราก และคลองบ้านพร้าว เพื่อร่วมมือกันพัฒนาให้เกิดความยั่งยืน". สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์.[*ลิงก์เสีย*]
**สุไลมาน ยาโม** จิตรกร ชาวบ้านคลองช้าง ตำบลนาเกตุ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี เกิดใน พ.ศ. 2530 ผู้ก่อตั้งแกลลอรี่ ‘สตูดิโอยาโม’ แสดงผลงานของตัวเอง และเปิดสอนให้ความรู้เยาวชนที่มีความสนใจด้านศิลปะ

สุไลมาน ยาโม

ประวัติวัยเรียน
---------------

สุไลมาน มีความสนใจด้านศิลปะตั้งแต่เยาว์ วาดอนาคตเป็นจิตรกร โดยมีพ่อให้การสนับสนุน แต่ด้วยสถานะทางบ้านไม่ดี ฉะนั้นเมื่อจบชั้นมัธยมจากโรงเรียนปอเนาะ จึงไม่ได้เรียนต่อด้านศิลปะ เพราะต้องทำงาน ช่วยเหลือครอบครัว ด้วยการเป็นพนักงานส่งน้ำ ที่จังหวัดยะลา

ระหว่างทำงาน สุไลมานใช้เวลาว่างฝึกฝนวิธีวาดภาพสม่ำเสมอ เจียดเงินค่าจ้างซื้อสีมาฝึกวาด และปรึกษาศิลปินวาดภาพที่เขาเคยไปส่งน้ำ 

พ.ศ. 2550 สุไลมาน ได้รับการช่วยเหลือ ติดต่อให้ไปเรียน ณ ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นแหล่งเรียนรู้ที่ให้โอกาสผู้ด้อยโอกาสได้ศึกษาวิชาด้านศิลปาชีพ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย 

ภาพแรกที่สุไลมานวาด คือ ภาพกล้วยไม้ เทคนิคสีน้ำมัน เขามอบเป็นของขวัญให้กับพ่อ

พ.ศ. 2551 พ่อของสุไลมาน ถูกยิงเสียชีวิต เขาหมดกำลังใจ แต่ได้รับกำลังใจจาก อ.สมาน คลั่งจตุรัส อาจารย์ประจำแผนกศิลปกรรม ศูนย์ศิลปาชีพบางไทรฯ ทำให้เขาเรียนจนจบหลักสูตร และได้เป็นผู้ช่วยอาจารย์

ประวัติวัยทำงาน
---------------

สุไลมาน ฝึกฝนการวาดภาพอย่างต่อเนื่อง ด้วยภาพ พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9, พระบรมวงศานุวงศ์ และพหุวัฒนธรรมสามจังหวัดชายแดนภาคใต้

เมื่อเรียนจบ สุไลมาน กลับมาทำงานที่บ้านเกิด พร้อมทั้งตั้ง แกลลอรี่ ‘สตูดิโอยาโม’ เพื่อเป็นที่สร้างผลงาน แสดงผลงาน และให้ความรู้แก่เยาวชนที่สนใจ

รายได้จากภาพวาด สุไลมาน บริจาคให้มัสยิด และกิจกรรมเยาวชนอย่างสม่ำเสมอ อีกทั้งร่วมมือกับหน่วยงานราชการ จัดกิจกรรมศิลปะอย่างต่อเนื่อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ดับไฟ(ใต้)ด้วยปลายพู่กัน". *bangkokbiznews*. 2013-10-07.
2. ↑  "เยียวยาใจด้วยศิลปะ ดับไฟใต้ด้วยปลายพู่กัน - ศปป.๕ กอ.รมน". *ISOC5.net* (ภาษาอังกฤษ).
3. ↑  "สุไลมาน ศิลปินชายแดนใต้มุ่งมั่นวาดพระบรมสาทิสลักษณ์". *สำนักข่าวไทย อสมท* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2016-11-17.
4. ↑  "ศิลปินหนุ่มปัตตานี เปิดแหล่งเรียนรู้งานศิลปะ "สตูดิโอ ยาโม"สานต่อความฝันแก่เยาวชนในพื้นที่ หวังดับไฟใต้ด้วยปลายพู่กัน". *ข่าวภาคใต้ชายแดน บจก.เกรทเตอร์มัลติมีเดีย*.
5. ↑  "ปัตตานี พร้อมเปิดตัวแหล่งเรียนรู้ศิลปะในสวนปาล์ม "ปาล์มศิลป์" เป็นจุดท่องเที่ยวใหม่ สำหรับการเรียนรู้ศิลปะและพักผ่อนหย่อนใจ". *จังหวัดปัตตานี*.
ร้านขายกวยจั๊บข้างถนนในค่ำคืนของกรุงเทพมหานคร
**อาหารข้างถนน** คืออาหารพร้อมรับประทานหรือเครื่องดื่มที่ขายข้างถนนหรือสถานที่สาธารณะต่าง ๆ เช่น ตลาด หรือ งานออกร้าน มักจะมาจากซุ้มขายอาหาร รถเข็นอาหาร หรือรถบรรทุกอาหาร ขณะที่อาหารข้างถนนจะมีเฉพาะท้องถิ่น มักจะมีแพร่หลายตามบริเวณที่เป็นต้นกำเนิด อาหารข้างถนนส่วนใหญ่ยังแบ่งเป็นอาหารที่รับประทานด้วยนิ้วมือและอาหารจานด่วน และราคาถูกกว่าอาหารในภัตตาคาร จากการศึกษาขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ เมื่อปี ค.ศ. 2007 ประชาชน 2.5 พันล้านคนรับประทานอาหารข้างถนนทุกวัน

ทุกวันนี้ คนอาจจะซื้ออาหารข้างถนนด้วยเหตุผลบางประการ เช่น เพื่อได้อาหารที่ราคาสมเหตุสมผลและรสชาติในสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตร เพื่อลองอาหารพื้นเมืองของแต่ละชนชาติ และเพราะความรู้สึกโหยหา

ประวัติศาสตร์
-------------

จากหลักฐานการบันทึกทางประวัติศาสตร์พบว่ามีการขายปลาทอดข้างถนนในสมัยกรีกโบราณ หลักฐานจากการขุดค้นทางโบราณคดีของปอมเปอีพบว่ามีการขายอาหารข้างถนนอยู่เป็นจำนวนมากด้วยเช่นกัน

รูปภาพ
------

* อาหารข้างถนนในกรุงเทพ อาหารข้างถนนในกรุงเทพ
* ของทอดในกรุงเทพ ของทอดในกรุงเทพ
* ร้านขายข้าวโพดต้ม ร้านขายข้าวโพดต้ม
* ตั๊กแตนทอด ตั๊กแตนทอด
* ร้านข้าวแกงข้างถนนในแอฟริกา ร้านข้าวแกงข้างถนนในแอฟริกา
* ร้านขายแมลงทอดข้างถนนในเยอรมันนี ร้านขายแมลงทอดข้างถนนในเยอรมันนี
* ร้านอาหารข้างถนนในเม็กซิโก ร้านอาหารข้างถนนในเม็กซิโก
* ร้านอาหารข้างถนนในไต้หวัน ร้านอาหารข้างถนนในไต้หวัน
* อาหารข้างถนนในมาดากัสการ์ อาหารข้างถนนในมาดากัสการ์

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่ออาหารข้างถนน
* ตลาดนัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Artemis P. Simopoulos, Ramesh Venkataramana Bhat. *Street Foods*. Karger Publishers, 2000. p. vii. สืบค้นเมื่อ 18 April 2011.
2. ↑  "Spotlight: School Children, Street Food and Micronutrient Deficiencies in Tanzania". Rome, Italy: Food and Agriculture Organization of the United Nations. February 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-06-30. สืบค้นเมื่อ 2008-02-20.
3. ↑  *The Oxford Companion to American Food and Drink*. สืบค้นเมื่อ 2012-08-17.
4. ↑  Cathy K. Kaufman (2006-08-30). *Cooking in Ancient Civilizations*. สืบค้นเมื่อ 2016-12-20.
5. ↑  *Food: The History of Taste*. สืบค้นเมื่อ 2016-12-20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ street food
**เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง** เป็นราชบุตรองค์โต ในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์

ประวัติ
-------

เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง เกิดในปี พ.ศ. 2449 เป็นโอรสองค์โตในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต กับหม่อมเมฆ ณ ลำปาง

เจ้าบุญสารเสวตร์ ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวงเชียงใหม่ และระดับปริญญาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แต่ยังมิทันได้รับปริญญาก็ต้องออกจากการศึกษา เนื่องจากเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2465 จึงต้องเดินทางกลับมาจัดการเกี่ยวกับพิธีศพ

การทำงาน
--------

ภายหลังการถึงแก่พิราลัยของเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ในปี พ.ศ. 2465 เจ้าบุญสารเสวตร์ จึงได้รับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินกิจการอุตสาหกรรมป่าไม้ของเจ้าบิดาต่อเนื่องมา จนกระทั่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าฯ ให้เข้ารับราชการในกรมทางหลวง ภายใต้การบังคับบัญชาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน โดยได้รับมอบหมายให้เป็นผู้สร้างทางหลวงสายแพร่-น่าน

ลำดับสาแหรก
-----------

| พงศาวลีของเจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 16. พระยาคำโสม |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 8. เจ้าวรญาณรังษี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. เจ้านรนันทไชยชวลิต |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 9. เจ้าสุวันไล |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 2. เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 5. เจ้าฟองแก้วราชเทวี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. หม่อมเมฆ ณ ลำปาง |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  วิบากกรรมการเงินเจ้าลำปาง เจ้าหนี้ถึงกับยึดเครื่องประดับพระยศงานศพเจ้าหลวงไปขัดดอก!
2. 1 2  วัดช้างเผือก จ.ลำปาง
ทรงรี วาดในซอฟต์แวร์นิวพลอต
**ทรงรี** คือผิวกำลังสองชนิดหนึ่ง ในสามมิติ เทียบได้กับวงรีในสองมิติ รูปสมการมาตรฐานของทรงรี บนแกน *x*-*y*-*z* ในระบบพิกัดคาร์ทีเซียน คือ

{\displaystyle {x^{2} \over a^{2}}+{y^{2} \over b^{2}}+{z^{2} \over c^{2}}=1}
โดย *a*, *b* และ *c* เป็นค่าคงที่ จำนวนจริงบวก เป็นค่าที่กำหนดรูปร่างของทรงรี ในกรณีที่ค่าคงที่ 2 ตัวมีค่าเท่ากัน จะได้กรณีพิเศษคือ ทรงคล้ายทรงกลม กรณีที่ค่าทั้ง 3 ค่ามีค่เท่ากันจะได้เป็น ทรงกลม

ถ้าสมมุติให้ a ≥ b ≥ c แล้ว

* a ≠ b ≠ c จะได้เป็น ทรงรีแกนไม่เท่า (**scalene** ellipsoid)
* c = 0 ได้เป็น วงรี
* c > a = b ได้รูป ทรงคล้ายทรงกลมแบนข้าง (**prolate** spheroid) รูปคล้ายลูกรักบี้
* c < a = b ได้รูป ทรงคล้ายทรงกลมแบนขั้ว (**oblate** spheroid)
* b = a = c ได้ ทรงกลม

ปริมาตร
-------

หีบปริมาตรของทรงรี มีค่าเท่ากับ {\displaystyle {\frac {4}{3}}\pi abc}

พื้นที่ผิว
----------

พื้นที่ผิวของทรงรี มีค่าเท่ากับ

{\displaystyle 2\pi \left(c^{2}+{\frac {bc^{2}}{\sqrt {a^{2}-c^{2}}}}F(\theta ,m)+b{\sqrt {a^{2}-c^{2}}}E(\theta ,m)\right)}
โดยที่ 

{\displaystyle m={\frac {a^{2}(b^{2}-c^{2})}{b^{2}(a^{2}-c^{2})}}\qquad \theta =\arcsin {\left(e\right)}\qquad e={\sqrt {1-{\frac {c^{2}}{a^{2}}}}}}
และ {\displaystyle \,F(\theta ,m)\,} และ {\displaystyle \,E(\theta ,m)\,} คือ ปริพันธ์เชิงวงรี ไม่สมบูรณ์ชนิดที่หนึ่ง และ ชนิดที่สอง

สูตรหาพื้นที่:

* กรณีรูปแบน: {\displaystyle =2\pi \left(ab\right)}
* กรณีรูปแบนข้าง: {\displaystyle =2\pi \left(c^{2}+ac{\frac {\arcsin {\left(e\right)}}{e}}\right)}
* กรณีรูปแบนขั้ว: {\displaystyle =2\pi \left(a^{2}+c^{2}{\frac {\operatorname {arctanh} {\left(e\right)}}{e}}\right)}

สูตรหาพื้นที่โดยประมาณ:

* กรณีแกนไม่เท่า: {\displaystyle \approx 4\pi \left({\frac {a^{p}b^{p}+a^{p}c^{p}+b^{p}c^{p}}{3}}\right)^{1/p}}

โดยที่ p ≈ 1.6075 ให้ค่าความผิดพลาดสัมพัทธ์ ไม่เกิน 1.061% (สูตรของ นุด ทอมเซน) ; ค่า 
p = 8/5 = 1.6 เป็นค่าที่ดีที่สุดสำหรับทรงรี ที่คล้ายทรงกลม โดยมีค่าความผิดพลาดสัมพัทธ์ไม่เกิน 1.178% (สูตรของ เดวิด แคนเทรล)
**นางกุสาวดี** เป็นธิดาของพญาแสนหลวงเมืองเชียงใหม่ ได้เป็นสนมในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่หลังจากนางตั้งครรภ์ ได้ทรงยกให้เป็นภรรยาของสมเด็จพระเพทราชา ส่วนพระราชโอรสนั้นต่อมาได้ขึ้นครองราชเป็นพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี (พระเจ้าเสือ)

พระประวัติ
----------

นางกุสาวดีเป็นธิดาของพญาแสนหลวงเมืองเชียงใหม่ คำให้การชาวกรุงเก่าระบุว่านางได้เป็นสนมในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาทรงพระสุบินว่าเทวดามาบอกว่านางกุสาวดีกำลังตั้งครรภ์พระราชโอรสที่มีบุญมาก แต่พระองค์ได้ปฏิญาณไว้แล้วว่าจะไม่เลี้ยงลูกสนมเนื่องจากเกรงจะก่อกบฏเหมือนพระศรีสิงห์ ทรงนิมนต์พระอาจารย์พรหมมาปรึกษาในพระราชวัง พระอาจารย์พรหมแนะนำว่าควรชุบเลี้ยงไว้เผื่อภายหน้าจะได้สืบราชตระกูล จึงรับสั่งให้เจ้าพระยาสุรสีห์เอานางกุสาวดีไปเลี้ยงเป็นภรรยา ถ้าได้ลูกชายให้ถือเป็นลูกของตน ถ้าได้ลูกสาวให้ถวายพระองค์ เจ้าพระยาสุรสีห์ปฏิบัติตามรับสั่ง จนทราบว่านางกุสาวดีคลอดลูกชายก็พระราชทานเครื่องอุปโภคบริโภคเป็นอันมากแก่กุมารนั้น ภายหลังยังได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น*เจ้าพระยาศรีสรศักดิ์*

หลังจากสมเด็จพระนารายณ์เสด็จสวรรคต เจ้าพระยาสุรสีห์ได้สืบราชสมบัติ ส่วนนางกุสาวดีไม่ปรากฏว่าได้รับสถาปนาพระยศแต่อย่างใด

รายการอ้างอิง
-------------

เชิงอรรถ

1. ↑  *นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย*, หน้า 162
2. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*, หน้า 528
3. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*, หน้า 540

บรรณานุกรม

* มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา. *นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย*. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา, 2554. 264 หน้า. ISBN 978-616-7308-25-8
* *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2553. 800 หน้า. ISBN 978-616-7146-08-9
กาเลโกแห่งการ์เนตต์, *Otolemur garnettii*
**กาเลโก** (อังกฤษ: galago /ɡəˈleɪɡoʊ/) หรือ **กาลาโก** เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก จัดอยู่ในอันดับไพรเมตหรือลิง เป็นสัตว์หากินกลางคืนที่พบในทวีปแอฟริกา

พฤติกรรมในกลุ่ม
---------------

โดยทั่วไป กาเลโกมักใช้ชีวิตตามลำพัง และในกลุ่ม ซึ่งทั้งสองพฤติกรรมนี้ สามารถพบเห็นได้เวลากาเลโกเล่นกัน สัตว์ในวงศ์นี้ มักห้อยโหนไปมาจากกิ่งไม้ ปีนป่ายต้นไม้ หรือโยนขว้างสิ่งของ การละเล่น ได้แก่ การเล่นต่อสู้ การเล่นเสริมสวย และการวิ่งเล่นตามกัน โดยเมื่อเวลาสองตัววิ่งเล่นไล่ตามกัน ทั้งสองมักจะกระโดดและวิ่งไล่กันตามต้นไม้ ตัวที่มีอายุแก่กว่าตัวอื่น มักจะชอบนอนพักตามลำพัง ในขณะที่ตัวที่ยังอายุน้อย มักจะชอบเล่นกันอยู่ในฝูง  พฤติกรรมนี้ สามารถพบเจอได้ในสปีชีส์ *Galago garnetti* ซึ่งตัวที่เป็นแม่มักจะปล่อยลูกอ่อนหลาย ๆ ตัว ทิ้งไว้ตามลำพังเป็นระยะยาวนาน และมักจะไม่ห้ามลูกอ่อนของตน ถ้าลูกอ่อนจะหนีจากตนไป ตรงกันข้ามกันกับลูก ๆ ซึ่ง พยายามจะตามติดแม่ของตนอย่างใกล้ชิด และจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นการสื่อสารกับแม่ก่อน

พฤติกรรมการเสริมสวย มีความสำคัญยิ่งกับชีวิตประจำวันของกาเลโก โดยส่วนใหญ่มักจะเสริมสวยตนเอง ก่อนการพักผ่อนและขณะการพักผ่อน การเสริมสวย เป็นพฤติกรรมของตัวผู้เท่านั้น โดยตัวเมียมักจะไม่ยอมให้ตัวผู้เสริมสวยมัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 123–127. ISBN 0-801-88221-4.
2. ↑  "African Wildlife Foundation". Awf.org. 2012-06-20. สืบค้นเมื่อ 2012-07-26.
3. 1 2  Witt, Cornelia (September 1982). "Preliminary observations on the social behaviour of the greater galago, *Galago agisymbanus* Coquerel, 1859, in captivity". *Anthropologischer Anzeiger*: 193–203.
4. ↑  Ehrlich, Annette; MacBride, Lynn (1990). "Mother-Infant Interactions in Captive Thick-Tailed Galagos (*Galago garnetti*)". *Journal of Mammalogy*. **71**: 198–204. doi:10.2307/1382168.
**วัง ตงซิง** (จีน: 汪东兴; พินอิน: *Wāng Dōngxìng*; เวด-ไจลส์: **Wang Tung-hsing**; 9 มกราคม พ.ศ. 2459 – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2558) เป็นผู้นำทางทหารและนักการเมืองชาวจีน เขาโด่งดังในฐานะหัวหน้าหน่วยอารักขาประจำตัวของเหมา เจ๋อตง ซึ่งเป็นหน่วยงานความมั่นคงที่เรียกว่า "สำนักงานที่ 9 สังกัดกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ" (รวมถึง*กรมทหารพิเศษ 8341*) วังเคยดำรงตำแหน่งสำคัญมากมายทั้งในพรรคคอมมิวนิสต์จีนและรัฐบาล เขาเคยเป็นรองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความมั่นคงสาธารณะในช่วงปี 2498–2501 และอีกครั้งในปี 2503–2513 และที่สำคัญคือเขาเคยดำรงตำแหน่งรองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ปี 2520 ถึง 2523 ในสมัยประธานฮฺว่า กั๋วเฟิง

วังและกองกำลังของเขามีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติทางวัฒนธรรม โดยการจับกุม "แก๊งสี่คน" อย่างไรก็ตาม วังคัดค้านนโยบายเศรษฐกิจที่เติ้ง เสี่ยวผิงเสนอมา เขาเลือกที่จะภักดีต่อฮฺว่าและแนวทางการเมืองแบบเหมาต่อไป ดังนั้น เมื่อเติ้งรวบอำนาจ เขาจึงปลดวังออกจากตำแหน่งทั้งในรัฐบาลและพรรค แต่ไม่ได้ลงโทษใด ๆ เพิ่มเติม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Wang Dongxing obituary: Politician who was bodyguard to China’s former leader, Mao Zedong *The Guardian, 27 August 2015*
**วัดสะแกงาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระโอภาสศีลสุนทร

วัดสะแกงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518 โดยเมื่อ พ.ศ. 2444 มีคหบดีชาวบางขาม เขตอำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี ได้มีศรัทธาสร้างพระปรางค์ขนาดฐานกว้าง 11 ศอก สูง 15 วา (นัยว่าอุทิศส่วนกุศลและบรรจุอัฐิบุตรีที่เสียชีวิตลง) ถวาย 1 องค์ รวมถึงได้สร้างศาลาการเปรียญขนาด กว้าง 7 วา ยาว 12 วา ถวายอีก 1 หลัง ศาลาการเปรียญมีลักษณะทรงไทย เรือนไม้ มีขนาดกว้าง 14 เมตร ยาว 25 เมตร เครื่องบนทำด้วยไม้เนื้อแข็งคุณภาพดี หลังคามุงกระเบื้อง พื้นไม้กระดานขัดมัน ใช้ช่างในท้องถิ่นทำการก่อสร้าง

ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ได้เริ่มสร้างอุโบสถหลังใหม่เนื่องจากหลังเดิมชำรุดใช้เป็นที่ประกอบสังฆกรรมไม่ได้แล้ว และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518 อุโบสถมีขนาดกว้าง 16 เมตร ยาว 21 เมตร รูปทรงเป็นแบบทรงไทย เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีแผ่นเล็ก ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังทุกด้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสะแกงาม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดสะแกงาม". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "วัดสะแกงาม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "อุโบสถวัดสะแกงาม ตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**หม่อมเจ้าอิศรญาณ** (พ.ศ. 2367 – 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2423) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์

พระประวัติ
----------

หม่อมเจ้าอิศรญาณ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2367 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ (ต้นราชสกุล มหากุล; พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กับเจ้าจอมมารดาเลี้ยง​ ในรัชกาลที่ 2) 

หม่อมเจ้าอิศรญาณทรงผนวชที่วัดบวรนิเวศวิหาร สมณฉายาขณะผนวชคือ *หม่อมเจ้าอิศรญาณ อิสสรญาโน* มีชนม์ชีพอยู่ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เล่ากันว่าครั้งหนึ่งท่านมีพฤติกรรมแปลกประหลาด ทำให้ถูกใคร ๆ มองว่าสติไม่ดี ด้วยความน้อยพระทัยของท่าน จึงทรงนิพนธ์เพลงยาวอิศรญาณขึ้นในเชิงประชด เสียดสีสังคม มีผู้สันนิษฐานว่าอิศรญาณภาษิต 52 คำกลอนนี้ ไม่ใช่นิพนธ์ของหม่อมเจ้าอิศรญาณแต่เพียงผู้เดียว หากแต่ทรงนิพนธ์ไว้เพียงตอนแรกเท่านั้น สันนิษฐานว่าทรงนิพนธ์วรรค "ปุถุชนรักกับชังไม่ยั่งยืน" ซึ่งมีลีลาการแต่งไว้ด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมประชดประชันอย่างรุนแรง ชัดเจน ส่วนที่เหลือเป็นของผู้อื่นแต่งต่อ โดยเป็นการสอนเรื่องทั่ว ๆ ไป มีลีลาหรือท่วงทำนองแบบเรียบ ๆ มุ่งสั่งสอนตามปกติของผู้มีประสบการณ์ในเรื่องต่าง ๆ 

หม่อมเจ้าอิศรญาณ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2423 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  รองศาสตราจารย์จิตต์นิภา ศรีไสย์. *วรรณคดีและวรรณกรรม*. กรุงเทพ : สถาบันพัฒนาคุณภาพวิชาการ, พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2555. 127 หน้า. ISBN 978-616-05-1169-3
**หม่อมเจ้ากุสุมา เกษมสันต์** เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ประสูติแต่หม่อมเจียม เกษมสันต์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม คชเสนี) เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2422 มีพระโสทรขนิษฐา 1 องค์คือหม่อมเจ้าประภาพรรณ และพระโสทรานุชา 1 องค์คือหม่อมเจ้าเกียรติประวัติ 

หม่อมเจ้ากุสุมามีพระนามลำลองในหมู่พระญาติว่า "**ท่านหญิงจุ่น**" เป็นพระพี่เลี้ยงในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก และเป็นพระอภิบาลในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงเล่าถึงหม่อมเจ้าหญิงกุสุมาดังนี้

*"...เมื่อมาอยู่กรุงเทพฯ เรา (สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ, รัชกาลที่ ๘ และ รัชกาลที่ ๙) ได้ออกสังคมน้อยมาก เมื่อมีพิธีหลวงบางพิธีแม่ (สมเด็จพระศรีนครินทร์ฯ) จะให้ไป แต่การไปนั้นจะให้หม่อมเจ้ากุสุมา เกษมสันต์ เป็นผู้พาไป หม่อมเจ้ากุสุมา เกษมสันต์ เคยเป็นพระพี่เลี้ยงทูลหม่อมฯ (สมเด็จพระมหิตลาธิเบศรฯ) และเมื่อตอนที่เปิดสะพานพุทธยอดฟ้าฯ ป้าจุ่น (หม่อมเจ้ากุสุมา) นี่ก็เป็นผู้พาเราไปกราบพระบรมรูป"*
หม่อมเจ้ากุสุมา เกษมสันต์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อพ.ศ. 2477 สิริชันษา 55 ปี พระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันพุธที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2481 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ ณ สุสานหลวงวัดเทพศิรินทราวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑   นราธิวาสราชนครินทร์, สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวง, เรื่องที่อยากจะเล่า... หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน
ฉบับประจำวันที่ 08 มกราคม พ.ศ. 2551
ปีที่ 30 ฉบับที่ 10895 หน้า 343,
2. ↑  เล่ม 55 หน้า 3313 http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2481/D/3313\_2.PDF

* ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จฯ กรมพระยา, ลำดับสกุลคชเสนี กับ โบราณคดีมอญ ๒๕๐๘
* สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก. สภาอาจารย์ศิริราช, คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล, พิมพ์ครั้งที่ ๓, กรุงเทพฯ ไพศาลศิลป์การพิมพ์ ๒๕๒๖
ตัวอย่างเครื่องหมายกองทัพบกสหรัฐ บนเครื่องแบบลายพรางปฏิบัติการ (สวมเหนือเนมเทปของกองทัพบกสหรัฐ)
**เครื่องหมายทางทหารของสหรัฐ** (อังกฤษ: Military badges of the United States) เป็นเครื่องหมายแสดงถึงระดับ คุณสมบัติ หรือความสำเร็จในการฝึกในเหล่าต่าง ๆ ที่ได้รับอนุญาตให้ประดับได้ของกองทัพสหรัฐ และยังถูกใช้เป็นเครื่องหมายระบุตัวตนสำหรับบุคลากรทางทหารที่ได้รับมอบหมายภารกิจเฉพาะบางอย่าง รวมถึงเครื่องหมายแสดงความสามารถส่วนบุคคลที่ถูกมอบให้กับทหารในเหล่าบริการร่วมกับเครื่องหมายอิสริยาภรณ์จากการปฏิบัติการต่าง ๆ และได้รับอนุญาตให้ประดับร่วมกันกับเครื่องอิสริยาภรณ์ทางทหารในการประดับบนเครื่องแบบทหาร

ในเหล่าทัพของสหรัฐทั้ง 6 เหล่าจะใช้งานชุดของเครื่องหมายทางทหารที่แตกต่างกันสำหรับมอบให้กับเจ้าหน้าที่ทหารในเหล่าของตน ซึ่งก็มีบางเครื่องหมายที่ใช้ร่วมกันระหว่างเหล่าทัพ เช่น เครื่องหมายปีกโดดร่มพื้นฐาน (Basic Parachutist Badge) ซึ่งสามารถประดับได้ทั้ง 6 เหล่าทัพ โดยแต่ละเหล่าทัพจะมีการกำหนดวิธีการประดับเครื่องหมาย จำนวนการประดับสูงสุดในแต่ละครั้งบนเครื่องแบบ และเครื่องหมายอื่นที่ได้รับมอบจากการฝึกร่วมกับเหล่าทัพอื่นว่าประดับในระดับใดบนเครื่องแบบ รวมไปถึงการประดับเครื่องหมายทางหทารจากมิตรประเทศจากการฝึกร่วมอย่างเหมาะสม ขึ้นอยู่กับเหล่าทัพ ประเทศที่มอบเครื่องหมาย และประเภทของเครื่องหมาย

หมวดหมู่ทั่วไป
--------------

เครื่องหมายทางทหารของสหรัฐทั่วไปแบ่งออกเป็น 6 หมวดหมู่ ประกอบไปด้วย

* เครื่องหมายระบุตัวตนของหน่วยบริการในเครื่องแบบสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพบกสหรัฐ
* เครื่องหมายของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพเรือสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพอากาศสหรัฐ
* เครื่องหมายของกองทัพอวกาศสหรัฐ
* เครื่องหมายของยามฝั่งสหรัฐ

เครื่องหมายกำลังสนับสนุนการรบสหรัฐ
----------------------------------

นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายของกำลังสนับสนุนการรบ ประกอบไปด้วย

* เครื่องหมายของหน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือน
* เครื่องหมายของกำลังสนับสนุนยามฝั่งสหรัฐ

เครื่องหมายของกำลังสนับสนุนการรบจะถูกสงวนไว้สำหรับสมาชิกของกำลังสนับสนุนยามฝั่งสหรัฐหรือหน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือน กำลังสนับสนุนยามฝั่งสหรัฐ (Coast Guard Auxiliary) เดิมชื่อว่า กำลังสำรองยามฝั่งสหรัฐ (Coast Guard Reserve) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2482 โดยร้องขอไปยังอาสาสมัครที่เจ้าของเรือยนต์หรือเรือยอชท์ให้ช่วยปฏิบัติงานโดยไม่รับค่าจ้าง มีจุดประสงค์เพื่อรักษาความปลอดภัยภายในน่านน้ำของสหรัฐ และให้ความช่วยเหลือในการปฏิบัติงานของยามฝั่งสหรัฐทั้งหมด และช่วยตรวจสอบการทำงานเทคโนโลยีในการปกป้องน่านน้ำของสหรัฐว่าสามารถใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ ส่วนของหน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือน (Civil Air Patrol) มีส่วนเกี่ยวข้องในการป้องกันภัยทางอากาศฝ่ายพลเรือนของสหรัฐตลอดช่วงของสงครามโลกครั้งที่สอง และในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 ได้มีการประกาศใช้กฎหมายมหาชน 80-557 และทำให้หน่วยตรวจตราทางอากาศฝ่ายพลเรือนกลายเป็นกำลังสนับสนุนอย่างเป็นทางการของกองทัพอากาศสหรัฐ

เครื่องหมายที่ไม่ถูกใช้งานอีก
-----------------------------

นอกจากเครื่องหมายที่ได้รับอนุญาตให้ประดับในปัจจุบัน ยังมีเครื่องหมายล้าสมัยอีกจำนวนหนึ่งที่ถูกยกเลิกการใช้งานจากกองทัพสหรัฐและไม่ปรากฎในแผนผังเครื่องหมายทางทหารของสหรัฐอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "About the Auxiliary". *U.S. Department of Homeland Security*. สืบค้นเมื่อ October 8, 2019.
ในวิชาคณิตศาสตร์ เลขคณิต และทฤษฎีจำนวน **ตัวคูณร่วมน้อย** หรือ **ค.ร.น.** หมายถึงจำนวนจริงที่น้อยที่สุด ที่จำนวนจริงอื่น ๆ ที่มีค่าน้อยกว่า ตั้งแต่ 2 จำนวนขึ้นไปสามารถคูณจำนวนใด ๆ แล้วได้ผลลัพธ์ตรงกับ ค.ร.น. หรือตามบทนิยามจะได้ว่าจำนวนเต็มสองจำนวน *a* และ *b* เขียนด้วยสัญลักษณ์ **LCM(*a*, *b*)** เป็นจำนวนเต็มบวกที่น้อยที่สุดที่หารด้วย *a* และ *b* ลงตัว เนื่องจากไม่นิยามการหารด้วยศูนย์ นิยามนี้จึงหมายถึงกรณีที่ *a* และ *b* ไม่ใช่ 0 เท่านั้น. อย่างไรก็ตาม นักเขียนบางคนนิยาม LCM(*a*,0) เป็น *a* ใด ๆ ซึ่งเป็นผลลัพธ์ของการคูณร่วมน้อยเป็นซูพรีมัมหรือขอบบนน้อยสุดในแลตทิซของการหาร

ค.ร.น. เป็นที่คุ้นเคยในวิชาคณิตศาสตร์ระดับชั้นประถมศึกษา โดยต้องกำหนดก่อนบวก ลบ หรือเปรียบเทียบเศษส่วน ค.ร.น. ของจำนวนเต็มมากกว่าสองจำนวนก็มีนิยามว่า คือจำนวนเต็มบวกที่น้อยที่สุดที่หารด้วยแต่ละจำนวนลงตัว

ตัวคูณร่วมน้อย (ค.ร.น.)
-----------------------

ตัวคูณร่วมน้อยของจำนวนใดๆ ตั้งแต่ 2 จำนวนขึ้นไป หมายถึง จำนวนที่น้อยที่สุดที่จำนวนเหล่านั้นมาหารได้ลงตัว หรือจำนวนที่น้อยที่สุดที่มีจำนวนเหล่านั้นเป็นตัวประกอบ

### วิธีการหา ค.ร.น.

1.โดยการแยกตัวประกอบ มีวิธีการดังนี้
1. แยกตัวประกอบของจำนวนทุกจำนวนที่ต้องการหา ค.ร.น.
2. เลือกตัวประกอบตัวที่ซ้ำกันมาเพียงตัวเดียว
3. เลือกตัวประกอบตัวที่ไม่ซ้ำกันมาทุกตัว
4. นำจำนวนที่เลือกมาจากข้อ 2 และ 3 มาคูณกันทั้งหมด เป็นค่าของ ค.ร.น.

*ตัวอย่าง* จงหา ค.ร.น. ของ 10, 24 และ 30
วิธีทำ 
10 = 2 x 5
24 = 2 x 3 x 2 x 2
30 = 2 x 3 x 5
ค.ร.น. = 5 x 2 x 3 x 2 x 2 = 120
2. การหารสั้น มีวิธีการดังนี้
1. นำจำนวนทั้งหมดที่ต้องการหา ค.ร.น. มาตั้งเรียงกัน
2. หาจำนวนเฉพาะที่สามารถหารจำนวนทั้งหมดได้ลงตัว หรือหารลงตัวอย่างน้อย 2 จำนวน จำนวนใดหารไม่ได้ให้ดึงลงมา
3. ให้ทำซ้ำข้อ 2 จนกว่าจะหารอีกไม่ได้
4. นำตัวหารทั้งหมดและผลลัพธ์สุดท้ายมาคูณกัน ผลคูณคือค่าของ ค.ร.น.

*ตัวอย่าง* จงหา ค.ร.น. ของ 10, 24 และ 30
วิธีทำ 
2) 10 24 30
5) 5 12 15
3) 1 12 3
1 4 1
ค.ร.น. = 2 x 5 x 3 x 1 x 4 x 1 = 120

ประโยชน์ของ ค.ร.น.
------------------

1. ใช้ในการหาผลบวกและผลลบของเศษส่วน โดยทำตัวส่วนให้เท่ากัน
2. ใช้ในการคำนวณงานบางอย่างที่ใช้เวลาต่างกัน และหาเวลาที่จะทำพร้อมกันในครั้งต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hardy & Wright, § 5.1, p. 48
2. ↑  Long (1972, p. 39) harvtxt error: no target: CITEREFLong1972 (help)
ระวังสับสนกับ มัสยิดอัลอักศอ
มัสยิดอักซา
**มัสยิดอักซา** (ดัตช์: *Aksamoskee*) เป็นมัสยิดในเดอะเฮกที่เดิมสร้างเป็นโบสถ์ยิว

อาคารแบบนีโอคลาสสิกที่ *Wagenstraat* เปิดใช้งานแก่ชาวยิวอัชเกนัซในนครเมื่อ ค.ศ. 1844 จากนั้นจึงมีการขยายอาคารใน ค.ศ. 1922 และเสียหายจากเหตุเพลิงไหม้ใน ค.ศ. 1944 ชาวยิวในนครนี้ประมาณ 80% ถูกฆ่าในการสังหารหมู่ ส่วนโบสถ์ยิวก็ถูกปล้นสะดม

ใน ค.ศ. 1976 ชุมชนชาวยิวขายอาคารนี้ด้วยเงื่อนไขที่ว่าไม่ให้แปลงเป็นโบสถ์คริสต์ ชุมชนมุสลิมชาวตุรกีในนครเริ่มใช้อาคารนี้ในช่วงเราะมะฎอนเมื่อ ค.ศ. 1979 โดยไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากข้อกังวลด้านความปลอดภัยของมัสยิดก่อนหน้า จากนั้นใน ค.ศ. 1981 ชุมชนตุรกีเข้าครอบครองอาคารหลังนี้ตามกฎหมาย ส่วนชุมชนยิวย้ายไปยังอดีตโบสถ์โปรเตสแตนต์ที่ผ่านการแปลงแล้ว ซึ่งต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นอพาร์ตเมนต์เป็นส่วนใหญ่

อาคารนี้ได้รับการบรรจุเป็นRijksmonument หมายเลข 459778 ในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1993

ภาพ
---

* ตัวอาคารก่อนเปลี่ยนเป็นมัสยิด สังเกตตรงที่ไม่มีหออะษานตัวอาคารก่อนเปลี่ยนเป็นมัสยิด สังเกตตรงที่ไม่มีหออะษาน
* หออะษานในมุมใกล้หออะษานในมุมใกล้
* หอละหมาด หันหน้าไปทางเมียะห์รอบหอละหมาด หันหน้าไปทางเมียะห์รอบ
* ข้างในข้างใน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Wagenstraat Synagogue in Den Haag". Religiana. สืบค้นเมื่อ 3 May 2023.
2. ↑  "The Hague, Netherlands". Jewish Virtual Library. สืบค้นเมื่อ 3 May 2023.
3. ↑  "Moslems Want to Retain Synagogue". Jewish Telegraphic Agency. 3 August 1979. สืบค้นเมื่อ 3 May 2023.
4. ↑  "The Hague". Jewish Cultural Quarter. สืบค้นเมื่อ 3 May 2023.
5. ↑  "The Hague". JGuide Europe. สืบค้นเมื่อ 3 May 2023.
6. ↑  "Synagoge, Wagenstraat 103, 2512 AS te 's-Gravenhage" (ภาษาDutch). Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. สืบค้นเมื่อ 3 May 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **มัสยิดอักซา**

พิกัดภูมิศาสตร์: 52°04′30″N 4°18′48″E﻿ / ﻿52.07496°N 4.31325°E﻿ / 52.07496; 4.31325
**ซีนะมาสกอร์** (อังกฤษ: CinemaScore) เป็น บริษัท วิจัยตลาดในลาสเวกัส มันสำรวจผู้ชมภาพยนตร์เพื่อจัดอันดับประสบการณ์การรับชมของพวกเขาด้วยเกรดตัวอักษร รายงานผลและและคาดการณ์รายรับบ็อกซ์ออฟฟิศตามข้อมูล

เป็นเวลานานกว่า 40 ปีที่ ซีเนม่าสกอร์ ได้ทำการวัดเสน่ห์ของภาพยนตร์โดยการสำรวจปฏิกิริยาของผู้ชมภาพยนตร์ต่อการออกภาพยนตร์ที่สำคัญ บริษัท คำนวณคะแนนภาพยนตร์เรื่อง *ซีเนม่าสกอร์* สำหรับการเปิดตัวภาพยนตร์ที่สำคัญในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาโดยการสำรวจตัวอย่างภาพยนตร์ภาคกลางคืนที่มีความสมดุลในระดับภูมิภาคและมีความแข็งแกร่งทางสถิติ

ซีเนม่าสกอร์ โดยรวมของภาพยนตร์สามารถมีตั้งแต่ A+ ถึง F แต่ละวันหยุดสุดสัปดาห์ ซีเนม่าสกอร์ จะสำรวจผู้ชมภาพยนตร์โดยตรงที่โรงภาพยนตร์ทั่วอเมริกาเหนือรวมถึงแคนาดา ผู้สำรวจความคิดเห็นจัดทำบัตรลงคะแนนด้วยคำถามหกข้อ - รวมถึงระดับคะแนน A ถึง F การซื้อและความสนใจการเช่าและข้อมูลประชากร ในการตอบคำถามเหล่านี้ผู้ชมภาพยนตร์งอแท็บกลับบนบัตรลงคะแนน ซีเนม่าสกอร์ (แทนที่จะต้องใช้ปากกาหรือดินสอเพื่อกรอกแบบสอบถามหรือแบบสำรวจ) หลังจากภาพยนตร์สิ้นสุดลงสมาชิกผู้ชมจะส่งคืนบัตรลงคะแนนให้กับโพลของ ซีเนม่าสกอร์ ซึ่งจะรวบรวมข้อมูลและส่งผลลัพธ์ไปที่ ซีเนม่าสกอร์ ทันที

ซีเนม่าสกอร์ ได้รับการยอมรับจากผู้นำในวงการบันเทิงข่าวและสื่อต่าง ๆ ในการสร้างวิธีการที่ง่ายที่สุดมีประสิทธิภาพมากที่สุดและน่าเชื่อถือที่สุดในการประเมินการตอบสนองของผู้ชมและการชมภาพยนตร์ในตอนกลางคืน
**เปตรู ราคู** (Moldovan: Petru Racucode: mo is deprecated ; 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวมอลโดวา ผู้ซึ่งเล่นให้แก่ทีมชาติมอลโดวาในฐานะกองหลัง

ประวัติ
-------

#### สโมสรอาชีพ

ราคูได้รับการคัดเลือกใน ค.ศ. 2007 โดยสโมสรไอเอฟเคนอร์เชอปิงจากสโมสรฟุตบอลซิมบรูคริสซีโน ในช่วงฤดูกาล 2008 เขาได้รับการยืมตัวไปยังสโมสรมีปาของฟินแลนด์ ซึ่งเดิมเขาได้รับเลือกในฐานะกองหน้า ซึ่งราคูยังเล่นเป็นกองกลาง และตั้งแต่ฤดูกาล 2009 ในฐานะกองหลัง ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ราคูได้ย้ายไปยังสโมสรฟุตบอลไฮจอร์ริงค์ของเดนมาร์ก และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาก็ได้รับการเปิดตัวจากทางสโมสร

#### ผลงานระดับนานาชาติ

ใน ค.ศ. 2010 ราคูได้รับการเรียกตัวมาร่วมทีมฟุตบอลทีมชาติมอลโดวา โดยมีการเปิดตัวเขาในนัดกระชับมิตรโดยพบกับทีมชาติจอร์เจียในวันที่ 11 สิงหาคม

#### ชีวิตส่วนตัว

ใน ค.ศ. 2008 เปตรู ราคู ได้แต่งงานกับเจนจิรา เกิดประสพ ซึ่งเป็นทั้งอดีตมิสไทยแลนด์เวิลด์และนักยิงธนูทีมชาติไทย โดยเขาได้เปิดเผยถึงการแต่งงานดังกล่าวผ่านทางหนังสือพิมพ์เดอะซัน ซึ่งเป็นสื่อที่มีชื่อเสียงของประเทศอังกฤษ และได้รับความสนใจในระดับนานาชาติ
ในเดือนมกราคม 2015 Petru และ Mix ประกาศว่าพวกเขาตัดสินใจแยกทางกันและยื่นฟ้องหย่าและเมื่อสิ้นสุดปีการหย่าก็เสร็จ พวกเขาไม่มีลูกด้วยกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Sporten.dk: Transfer-chok i 1. division". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-11. สืบค้นเมื่อ 2012-09-19.
2. ↑  "มิกซ์-เจนจิรา" วิวาห์แล้วกับนักบอลมอลโดวา[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  มิกซ์ เจนจิราแต่งเงียบแฟนฝรั่ง - โพสต์ทูเดย์ ข่าวบันเทิง[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  สโมสรนักสู้ 09/09/55 - ข่าวไทยรัฐออนไลน์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เปตรู ราคู
* Official IFK Norrköping profile เก็บถาวร 2010-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สวีเดน)
* Profile on football-lineups.com
* Profile on soccerway.com
'
**การสังเคราะห์ (อังกฤษ: synthesis) มาจากคำว่า syn- แปลว่า ร่วม และคำว่า thesis แปลว่า ปรากฏการณ์ใหม่ มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกโบราณว่า σύνθεσις โดยคำแรก σύν มีความหมายในภาษาอังกฤษว่า with ส่วนคำหลัง θέσις มีความหมายในภาษาอังกฤษว่า placing (synthesis :ในกรีกโบราณรวมความแล้วมีความหมายคือ ประชุม)การสังเคราะห์ เป็นกระบวนบูรณาการปัจจัยต่างๆตั้งแต่สองปัจจัยขึ้นไปซึ่งอาจเป็นได้ทั้งคน สัตว์ สิ่งของรวมทั้งเหตุการณ์และสิ่งที่อยู่ในรูปของแนวคิดเข้ามาเป็นองค์ประกอบร่วมกันเพื่อให้เกิดสิ่งใหม่หรือเกิดปรากฏการใหม่ที่อาจเรียกได้ว่าเป็นการบูรณาภาพ โดยปัจจัยหรือองค์ประกอบต่างๆที่เข้ามาสู่กระบวนบูรณาการในการสังเคราะห์นั้นบางปัจจัยอาจจะได้ผ่านการวิเคราะห์แยกแยะสืบค้นมาก่อนแล้วขณะที่บางปัจจัยก็อาจจะยังไม่ได้ผ่านการวิเคราะห์แยกแยะสืบค้นมาก่อน สภาวะรูปของปัจจัยและองค์ประกอบต่างๆที่นำมาเป็นปัจจัยและองค์ประกอบในการสังเคราะห์นั้นอาจเป็นไปได้ทั้งแบบรูปธรรมและนามธรรม ซึ่งบูรณภาพที่เป็นปรากฏการณ์ใหม่หรือสิ่งใหม่อันเกิดขึ้นจากการสังเคราะห์นั้นก็เป็นไปได้ทั้งแบบรูปธรรมและนามธรรมเช่นกัน.**

  

**ขั้นตอนการสังเคราะห์**

  

**1.กำหนดหัวเรื่องและจุดประสงค์**ที่จะสังเคราะห์ให้ชัดเจนว่าต้องการสังเคราะห์เพื่อให้เกิดบูรณาภาพหรือปรากฏการณ์ใหม่ในรูปแบบใด เช่นเพื่อให้เกิดผลผลิต เพื่อให้เกิดข้อสรุป หรือ เพื่อให้เกิดการทำนายเหตุการณ์ในอนาคตโดยกำหนดวัตถุประสงค์ให้ชัดเจนด้วยว่าจะสังเคราะห์เพื่อนำผลการสังเคราะห์ที่ได้ไปดำเนินการในสิ่งใดต่อ

  

**2.จัดเตรียมปัจจัยและองค์ประกอบ**ต่างๆที่จะนำเข้าสู่กระบวนการสังเคราะห์ซึ่งอาจเป็นคน สัตว์ สิ่งของ หรือเป็นประเด็นนามธรรมต่างๆ คัดกรอง คัดเลือกให้ได้ข้อมูลหรือปัจจัยวัตถุดิบต่างๆที่มีคุณภาพเพื่อนำสู่กระบวนการสังเคราะห์

  

**3.สังเคราะห์ปัจจัยและองค์ประกอบ**ต่างๆที่เตรียมไว้ตามจุดประสงค์ที่กำหนด โดยให้กระบวนการสังเคราะห์มุ่งที่การนำปรากฏการใหม่หรือบูรณาภาพที่ได้จากการสังเคราะห์ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ตามที่ได้กำหนดไว้ในวัตถุประสงค์ของการสังเคราะห์.

  

**4.ตรวจสอบและประเมินผล**การสังเคราะห์ที่ได้ว่าน่าจะมีความแม่นยำ ความเที่ยง และความเป็นไปได้มากน้อยเพียงใดเพื่อเตรียมนำไปใช้ตามวัตถุประสงค์

4.1ผลการสังเคราะห์ที่มีคุณภาพ มีความแม่นยำน่าเชื่อถือและมีความเป็นไปได้สูง สามารถนำผลของการสังเคราะห์ดำเนินการนำไปใช้ในขั้นต่อไปได้ตามวัตถุประสงค์

4.2 ผลของการสังเคราะห์ที่ไม่มีคุณภาพ ให้นำผลของการสังเคราะห์นั้นเข้าสู่กระบวนการวิเคราะห์เพื่อดำเนินการแยกแยะตรวจสอบหาที่มาของปัจจัยและองค์ประกอบต่างๆที่ได้นำเข้าสู่กระบวนการสังเคราะห์ รวมทั้งตรวจสอบคุณภาพของผู้ทำการสังเคราะห์เพื่อสืบค้นหาที่มาและเหตุปัจจัยที่ทำให้ผลของการการสังเคราะห์เป็นผลการสังเคราะห์ที่ไม่มีคุณภาพ และเมื่อวิเคราะห์หาเหตุปัจจัยต่างๆนั้นได้แล้วให้แก้ไขปรับปรุงหรือเปลี่ยนแปลงเพื่อพัฒนาข้อมูลหรือองค์ประกอบปัจจัยต่างๆนั้นให้มีคุณภาพต่อไปเพื่อนำเข้าสู่กระบวนการสังเคราะห์ใหม่อีกครั้งหนึ่ง

  

**5.นำผลการสังเคราะห์ไปใช้ประโยชน์**ตามจุดมุ่งหมายโดยจะนำเสนอต่อสาธารณะหรือเก็บเป็นข้อมูลสังเคราะห์ส่วนตัวก็แล้วแต่จุดประสงค์ของผู้ทำการสังเคราะห์ เช่น สังเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบันเพื่อนำไปใช้ประกอบการคาดเดาโอกาสของเหตุการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในอนาคต
[แก้]
**ดยุคคาร์ลดูหมิ่นศพของคลาส เฟลมมิงส์** (ฟินนิช:Kaarle-herttua herjaa Klaus Flemingin ruumista ;สวีดิช:Hertig Karl, skymfande Klas Flemings lik) เป็นภาพวาดโดยอัลเบิร์ต เอเดลเฟลท์ จิตรกรชาวฟินแลนด์ วาดในปีค.ศ. 1878 บรรยายภาพดยุคคาร์ลแห่งเซอเดอร์มันลันด์กำลังดูหมิ่นศพของคลาส เฟลมมิงส์

ในปีค.ศ. 1877 อัลเบิร์ต เอเดลเฟลท์ ได้วาดภาพ *พระราชินีบลันกา* ซึ่งประสบความสำเร็จในปารีส ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 เขาเขียนจดหมายถึงมารดาว่า 

"*คงจะสนุกกว่านี้แน่ถ้าได้วาดภาพในช่วงยุคราชวงศ์วาซา ยุคกลางนั้นเป็นยุคป่าเถื่อนไม่มีความคิดอื่นใดนอกจากผลประโยชน์ของตัวเองและลัทธิคลั่งคาทอลิก*"
ภาพวาดนี้แสดงให้เห็นถึงเหตุการณ์ที่ไม่เกิดขึ้นจริง เฟลมมิงส์ซึ่งในตอนนั้นเป็นสตัดเฮาเดอร์ของฟินแลนด์ เป็นหนึ่งในศัตรูคนสำคัญของดยุคคาร์ลแห่งเซอเดอร์มันลันด์ เจ้าชายแห่งสวีเดน (ต่อมาคือ พระเจ้าคาร์ลที่ 9 แห่งสวีเดน) ในช่วงที่พระองค์กำลังแข่งขันอำนาจกับพระเจ้าซิกมุนด์ที่ 3 วาซา พระราชนัดดา ไม่นานหลังจากเฟลมมิงส์เสียชีวิตในปี 1597 ดยุคคาร์ลทรงยึดครองปราสาทตุรกุ ซึ่งภรรยาม่ายของเฟลมมิงส์ปกครองอยู่ คือ เอ็บบา สเตนบ็อค เอ็บบาเป็นน้องสาวของสมเด็จพระพันปีหลวงคาทารีนา สเตนบ็อค พระมารดาเลี้ยงของดยุคคาร์ล ศพของเฟลมมิงส์ยังไม่ได้ถูกฝังและตามเกร็ดพงศาวดารระบุว่า ดยุคคาร์ลทรงเปิดฝาโลงศพในโบสถ์น้อยของปราสาท ปัจจุบันคือ สตูร์ชีร์กาน เพื่อดูว่าศัตรูของพระองค์ตายไปแล้วจริง เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเฟลมมิงส์ในโลงศพ กล่าวกันว่าทรงดึงเคราของเขา แล้วพูดว่า "ถ้าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ หัวของเจ้าคงไม่ได้ตั้งบนบ่าแน่นแบบนี้แน่" เอ็บบา สเตนบ็อคได้ทูลตอบว่า "ถ้าท่านผู้ทรงศักดิ์ของหม่อมฉันยังมีชีวิตอยู่ พระองค์คงไม่ได้ก้าวกรายมายังที่แห่งนี้แน่"

เอเดลเฟลท์ทำงานอย่างหนักเพื่อให้ภาพวาดนี้มีความถูกต้องมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ปราสาทตุรกุในขณะนั้นถูกใช้เป็นยุ้งฉาง และเอเดลเฟลท์ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป ดังนั้นเขาจึงเข้าไปยังสุสานใต้ดินของมหาวิหารตุรกุ ซึ่งภาพวาดนี้เป็นเช่นเดียวกับภาพวาด *พระราชินีบลันกา* ที่ได้รับการยอมรับในสปริงซาลงที่ปารีส โดยได้รับการตอบรับที่ดี แม้ว่านักวิจารณ์มองว่าดยุคคาร์ลประทับยืนใกล้โลงศพเกินไป เอเดลเฟลท์รู้สึกว่าตัวเองไม่ชอบภาพวาดนี้โดยมองว่ามันธรรมดาเกินไป

ภาพวาดนี้ถูกซื้อโดยสมาคมศิลปะฟินแลนด์ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1879 ในราคา 4,000 มาร์กฟินแลนด์ เป็นของสะสมของหอศิลป์แห่งชาติฟินแลนด์ และอยู่ในปราสาทตุรกุตั้งแต่ค.ศ. 1960

อ้างอิง
-------

1. ↑  แม่แบบ:Webbref
2. ↑  SvD 29 december 2020: *Hänsynslös Vasa-son påstås ha skymfat lik*, läst 7 maj 2022
3. ↑  แม่แบบ:Bokref
4. ↑  แม่แบบ:Bokref
5. ↑  แม่แบบ:Bokref
6. ↑  แม่แบบ:Bokref
7. ↑  แม่แบบ:Webbref
8. ↑  แม่แบบ:Webbref
9. ↑  แม่แบบ:Webbref

* แม่แบบ:AlbertEdelfeltsBrev

แม่แบบ:Commonscat-rivi

* Teos Atenemin sivuilla[*ลิงก์เสีย*]
* Harjoitelmia ja luonnoksia maalaukseen: [*ลิงก์เสีย*], [*ลิงก์เสีย*], [*ลิงก์เสีย*]
ขวดเบียร์ช้าง
**เบียร์ช้าง** เป็นเครื่องดื่มประเภทเบียร์ยี่ห้อหนึ่ง ภายใต้การผลิตของบริษัท เบียร์ไทย (1991) จำกัด (มหาชน) ได้รับการก่อตั้งเพื่อดำเนินตามนโยบายการค้าเสรี ของอุตสาหกรรมเบียร์ในประเทศ ผลิตเบียร์ช้างที่โดยเด่นด้วยรูปลักษณ์ โดยใช้วัตถุดิบอาทิ มอลท์, ข้าวไทย และฮ็อพ เพื่อให้ได้เบียร์ไทยระดับสากล เบียร์ช้างวางจำหน่ายในตลาดเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ด้วยความร่วมมือจากบริษัทคาร์ลสเบอร์ก บริวเวอรี่ (ประเทศไทย) จำกัด ที่มีความชำนาญการผลิตเบียร์

การผลิต
-------

โรงงานเบียร์ช้าง เป็นโรงงานเบียร์ที่มีกำลังการผลิตสูงสุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ที่ถนนพหลโยธิน อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีกำลังการผลิต 600 ล้านลิตรต่อปี โดยมีบุคคลสำคัญคือเจริญ สิริวัฒนภักดี เป็นเจ้าของในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) ซึ่งปัจจุบันเป็นบริษัทมหาชนที่จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์สิงคโปร์

การต่อต้าน
----------

บริษัท ไทยเบฟเวอร์เรจ จำกัด (มหาชน) (ในเวลานั้น) ถูกต่อต้านไม่ให้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไทยอย่างหนักในปี พ.ศ. 2548 โดยมี พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นแกนนำในการต่อต้าน ทำให้บริษัทได้ขอถอนตัวจากวาระการพิจารณาของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) และได้ไปจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์สิงค์โปร์แทน ทั้งนี้เพื่อรอ พ.ร.บ.ธุรกิจแอลกอฮอล์ ที่คาดว่าจะมีผลบังคับใช้ในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งหลังจากนั้นบริษัทจะได้ดำเนินเรื่องการจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไทยต่อไป

รูปภาพ
------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| ช้างคลาสสิค |
| ช้างคลาสสิค  |

|  |
| --- |
| เบียร์ช้าง |
| เบียร์ช้าง  |

|  |
| --- |
| เบียร์ช้างในภูเก็ต |
| เบียร์ช้างในภูเก็ต  |

|  |
| --- |
| ป้ายเบียร์ช้างที่ถนนคนเดินในป่าตอง ภูเก็ต |
| ป้ายเบียร์ช้างที่ถนนคนเดินในป่าตอง ภูเก็ต  |

 |

อ้างอิง
-------

* เว็บไซต์บริษัท ไทยเบฟเวอร์เรจ จำกัด (มหาชน)
* "เบียร์ช้าง"รับเทียบเชิญตลาดหุ้นสิงคโปร์ เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนข่าวจากผู้จัดการออนไลน์
พิพิธภัณฑ์ศิลปะในประเทศญี่ปุ่น
ภายนอกของพิพิธภัณฑ์เมื่อปี พ.ศ. 2557
**พิพิธภัณฑ์ศิลปะเขตเมงูโระ** (ญี่ปุ่น: 目黒区美術館; โรมาจิ: *Meguro-ku Bijutsukan*) เป็นหอศิลป์ในเขตเมงูโระ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

อาคารของพิพิธภัณฑ์เปิดทำการในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ออกแบบโดยนิฮงเซ็กเก (日本設計事務所) ก่อสร้างด้วยคอนกรีตเสริมแรง มีชั้นใต้ดิน 1 ชั้นและชั้นเหนือดิน 3 ชั้น และมีพื้นที่ 4,059 ตารางเมตร

สิ่งสะสมถาวรของพิพิธภัณฑ์ได้แก่ผลงานของศิลปินอย่างสึงูฮาระ ฟูจิตะ, เซ็นโซโร โคจิมะ (児島善三郎), ชิกาโนซูเกะ โอกะ (岡鹿之助), คาซูโอะ ซากาตะ (坂田一男) และคูมิ ซูงาอิ (菅井汲)

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ที่เมงูโระ 2–4–36 เขตเมงูโระ กรุงโตเกียว เดิน 10 นาทีจากสถานีเมงูโระ

พิพิธภัณฑ์มีการจัดนิทรรศการอยู่บ่อยครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Museums" in *Japan Encyclopedia*, pp. 671-673.
2. ↑  Unless otherwise noted, the material in this article comes from *Zenkoku bijutsukan gaido* (全国美術館ガイド; Tokyo: Bijutsu Shuppansha, 2006; ISBN 4-568-43066-6), pp. 187–88. (ในภาษาญี่ปุ่น)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Meguro Museum of Art, Tokyo (ในภาษาอังกฤษ)

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°38′06″N 139°42′28″E﻿ / ﻿35.634907°N 139.707663°E﻿ / 35.634907; 139.707663
ระวังสับสนกับ อับบาส อิบน์ อะลี**อับดุลลอฮ์ อิบน์ อับบาส** (อาหรับ: عَبْد ٱللَّٰه ٱبْن عَبَّاس; ค.ศ. 619 – 687) หรือรู้จักในนาม **อิบน์ อับบาส** เป็นลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งของมุฮัมมัดผู้เป็นนบี ท่านเป็นนักตัฟซีร อัลกุรอานผู้ยิ่งใหญ่

ท่านเป็นบุตรชายของอับบาส อิบน์ อับดุลมุฏเฏาะลิบ ลุงของมุฮัมมัด และเป็นหลานชายของมัยมูนะฮ์ บินต์ อัลฮาริษ ซึ่งต่อมากลายเป็นภรรยาของมุฮัมมัด ในช่วงแรกของการต่อสู้เพื่อตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ ท่านสนับสนุนท่านอะลี อิบน์ อะบีฏอลิบ และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าการบัศเราะฮ์ หลังจากนั้นไม่นานท่านก็ถอนตัว แล้วไปที่มักกะฮ์ ในรัชสมัยของท่านมุอาวิยะฮ์ที่ 1 ท่านอาศัยอยู่ ณ. แคว้นฮิญาซ และมักจะเดินทางไปยังดามัสกัส หลังจากมุอาวิยะฮ์ที่ 1 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 680 ท่านก็ไปที่อัฏฏออิฟ ซึ่งเขาเสียชีวิตราวปี ค.ศ. 687

อับดุลลอฮ์ อิบน์ อับบาสได้รับการยกย่องอย่างสูงจากความรู้เกี่ยวกับหะดีษและการตัฟซีร อัลกุรอาน ตั้งแต่แรกเริ่ม ท่านรวบรวมข้อมูลความรู้จากเศาะฮาบะฮ์ท่านอื่นๆ และสอนมัจญ์ลิส และเขียนข้อคิดเห็นมากมาย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "'Abd Allah ibn al-'Abbas". *Encyclopædia Britannica*. Vol. I: A-Ak - Bayes (15th ed.). Chicago, Illinois: Encyclopædia Britannica, Inc. 2010. pp. 16. ISBN 978-1-59339-837-8.
2. ↑  Ludwig W. Adamec (2009), *Historical Dictionary of Islam*, p.134.
3. ↑  There is uncertainty as to the actual year of his death.
4. ↑  "'Abd Allah ibn al-'Abbas". *Encyclopædia Britannica*. Vol. I: A-Ak - Bayes (15th ed.). Chicago, Illinois: Encyclopædia Britannica, Inc. 2010. pp. 16. ISBN 978-1-59339-837-8.
**จักรพรรดิจิ้นมู่** (จีนตัวย่อ: 晋穆帝; จีนตัวเต็ม: 晉穆帝; พินอิน: ***Jìn Mù Dì***; เวด-ไจลส์: ***Chin Mu-ti***; อังกฤษ: Emperor Kang of Jin; 343 – กรกฎาคม 10, 361) พระนามเดิมว่า **ซือหม่า ตัน** (司馬聃) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันออก พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหมิง พระราชอนุชาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง รัชสมัยของพระองค์สั้นมาก พระองค์ทรงครองราชย์ได้ 17 ปี เวลาส่วนใหญ่ที่พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ขณะพระองค์ยังทรงพระเยาว์ ดังนั้นอำนาจสิทธิ์ขาดในแผ่นดินจึงตกเป็นของจักรพรรดินีซู ฉวนซี พระมารดาของพระองค์, เหอ จง ผู้เป็นพระนัดดาของ ซือหม่า อฺวี่ อ๋องแห่งไคว่จี, หยิน ห่าว และ หวน เหวิน ในรัชสมัยของพระองค์ ดินแดนของราชวงศ์จิ้นกว้างใหญ่ไพศาลอยู่ได้ในระยะหนึ่ง นับตั้งแต่การล่มสลายของฮั่นจ้าว ดินแดนทางตอนเหนือของจีน ในขณะนั้นหวนเหวินได้ยกทัพเข้าโจมตี เจิ้งหาน เพื่อขยายอาณาจักรของราชวงศ์จิ้นให้กว้างไกลออกไป อีกทั้งดินแดนของจ้าวในตอนหลังก็ล่มสลายไปด้วย จึงทำให้ราชวงศ์จิ้นสามารถยึดดินแดนส่วนใหญ่ทางตอนใต้ของแม่น้ำเหลือง ได้

พระราชประวัติ
-------------

จักรพรรดิจิ้นคังพระราชสมภพในปี 343 พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากการสวรรคตของ จักรพรรดิจิ้นคัง พระราชบิดา ซึ่งในขณะนั้นพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของ จักรพรรดิจิ้นคัง พระราชบิดา เมื่อเขาอายุได้เพียง 1 พระชันษา ในปี ค.ศ. 344 จักรพรรดิจิ้นคังก็ประชวรหนัก พระปิตุลานามว่า ยฺวี่ ปิง ซึ่งเป็นพระประยูรญาติฝ่ายพระบิดา ยฺวี่ ปิง (庾冰) and ยฺวี่ อี้ (庾翼) ต้องการสนับสนุนให้พระราชนัดดา นาม ซือหม่าอฺวี่ อ๋องแห่งไคว่จี ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ แต่จักรพรรดิจิ้นคังยังทรงเชื่อคำแนะนำของเหอชง (何充) และทรงตัดสินพระทัย มอบพระราชบัลลังก์ให้ซือหม่า ตัน พระโอรสพระองค์น้อยขึ้นครองราชย์ในฐานะรัชทายาท (เมื่อสองปีก่อน เหอชงก็ให้คำแนะนำแก่ จักรพรรดิจิ้นคัง และ จักรพรรดิจิ้นเฉิง แล้ว แต่ทั้งสองพระองค์ไ่ทรงเชื่อ) ดังนั้น เมื่อพระองค์สถาปนาพระโอรสเป็นรัชทายาทแล้ว ไม่กี่เดือนต่อมาพระองค์ก็เสด็จสวรรคต อำนาจสิทธิ์ขาดในแผ่นดินจึงตกเป็นของจักรพรรดินีซู ฉวนซี พระมารดาของพระองค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  《Book of Jin·Volume 8·Emperor Mu Di Ai Di Hai Xi Gong (Abolished Emperor)
2. ↑  Book of Jin·Volume Eight·Emperor Eighth Mudi Aidi Haixi Gong (abandoned emperor)
3. ↑  《Book of Jin·Volume 8·Emperor Mudi Aidi Haixi Gong (Feidi)
4. ↑  《 Book of Jin·Juan 8·Eight of Emperor Mu Di Ai Di Hai Xi Gong (Abandoned Emperor)

| * ด
* ค
* ก
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์จิ้น |
| --- |
| ราชวงศ์จิ้นตะวันตก | 
* หวู่ตี้ (ซือหม่า เอี๋ยน/สุมาเอี๋ยน)
* ฮุ่ยตี้ (ซือหม่า จง)
* ซือหม่า หลุน
* หฺวายตี้ (ซือหม่า ชื่อ)
* หมิ่นตี้ (ซือหม่า เย่)

 |
| ราชวงศ์จิ้นตะวันออก | 
* หยวนตี้ (ซือหม่า รุ่ย)
* หมิงตี้ (ซือหม่า เซ่า)
* เฉิงตี้ (ซือหม่า เอี่ยน)
* คังตี้ (ซือหม่า เยว่)
* มู่ตี้ (ซือหม่า ตัน)
* อายตี้ (ซือหม่า พี)
* เฟ่ยตี้ (ซือหม่า อี้/สุมาอี้)
* เจี่ยนเหวิน (ซือหม่า ยฺวี่)
* เสี้ยวอู่ (ซือหม่า เย่า)
* อานตี้ (ซือหม่า เต๋อจง)
* กงตี้ (ซือหม่า เต๋อเหวิน)

 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |


| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิจิ้นมู่ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดิจิ้นคัง** |  | **พระมหากษัตริย์จีน** (ค.ศ. 344 - 361) |  | **จักรพรรดิจิ้นอาย** |
ประวัติ
-------

หลวงพ่อโอน ท่านเกิดเมื่อ วันอังคาร ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 3 พ.ศ. 2450 ที่บ้านโคกเดื่อ อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ โยมบิดา ชื่อ นายจันทร์ โยมมารดา ชื่อ นางจัด เป็นชาวนามาแต่บรรพบุรุษ หลวงพ่อโอน ท่านได้มีโอกาสเข้าอุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนาเมื่อปี 2471 ที่วัดโคกเดื่อ อันเป็นวัดบ้านเกิดของท่านเอง โดยมี พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทฺธสโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระใบฏีกาโหมด วัดโคกเดื่อ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และ พระอธิการล่าง วัดโคกมะขวิด เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ในสมัยยังหนุ่มนั้น หลวงพ่อโอน ท่านมักชอบผจญภัยไปในที่ต่าง ๆ เพราะชีวิตของท่านชอบเดินทาง และชอบที่จะไปศึกษาวิชาอาคมจากอาจารย์ต่าง ๆ ทั้งที่ฆราวาส และบรรพชิต หลวงพ่อโอน ท่านเป็นพระอาจารย์ที่ชอบในการเล่าเรียน และค้นคว้าตามตำราต่าง ๆ ที่มีอยู่ในตู้หนังสือภายในวัด ซึ่งถ้าหากอ่านติดขัดไม่เข้าใจสิ่งใด ท่านก็จะเรียนถามกับพระอุปัชาฌย์ของท่าน คือ หลวงพ่อเดิม ทุกครั้งไป หลวงพ่อเดิม ได้เห็นแววความตั้งใจจริง และสนใจในวิชาอาคมต่าง ๆ ของหลวงพ่อโอน ท่านจึงมีเมตตาให้ หลวงพ่อโอน ได้เรียนวิชาต่าง ๆ กับท่านอย่างใกล้ชิด การเรียนวิชาอาคม และการปฏิบัติธรรมของ หลวงพ่อโอน ได้กระทำพร้อม ๆ กัน คือท่านจะเน้นถึงการปฏิบัติมากกว่าอย่างอื่น เพราะการปฏิบัติกรรมฐานนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ซึ่งถ้าหากกระทำไปจนสมาธิแน่วแน่แล้วจะเล่าเรียนอะไรก็ได้ผลทั้งนั้น กล่าวกันว่า หลวงพ่อโอน ท่านมีใจใฝ่ในการทำสมาธิอย่างมั่นคงจนกระทั่งเพื่อน ๆ สหธรรมมิกด้วยกัน ต้องยอมแพ้ เนื่องจากท่านเป็นนักปฏิบัติจริง ๆ ซึ่งจะเห็นได้จากวิชาอาคมของท่านนั้น เป็นที่ยอมรับของศิษย์ และประชาชนโดยทั่วไปอย่างกว้างขวาง แม้แต่ หลวงพ่อเดิม ผู้เป็นอาจารย์ยังออกปากชมเชยถึงความตั้งใจในการเรียนว่าเป็นผู้ขยันเกิน กว่าคนอื่น ๆ ที่เคยพบมา วิชาอาคมขลังนอกจาก หลวงพ่อโอน ท่านจะมีความตั้งใจศึกษาคันถธุระ ซึ่งหมายถึงการศึกษาเล่าเรียนปริยัติ และวิปัสสนาธุระ อันหมายถึงธุระในการปฏับัติสมถะ และวิปัสสนาแล้ว หลวงพ่อโอน ท่านยังสนใจศึกษาในด้านวิชาพุทธาคมอีกด้วย หลวงพ่อโอน ท่านได้รับการถ่ายทอดวิชาอาคมจาก หลวงพ่อเดิม ผู้เป็นอาจารย์จนมีความชำนาญคล่องแคล่ว เป็นที่ไว้วางใจดีแล้ว หลวงพ่อเดิม ก็มักจะมอบหมายให้ท่านได้รับทำหน้าที่ในด้านนี้แทนอยู่เสมอๆ ซึ่งในเวลาต่อมา หลวงพ่อเดิม ท่านเห็นว่า หลวงพ่อโอน ท่านมีความสามารถดีแล้ว ท่านจึงมอบหมายให้ หลวงพ่อโอน เป็นผู้กระทำการแทนท่านทุกอย่าง  หลวงพ่อโอน ท่านได้มรณภาพลงเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2532 สิริอายุได้ 82 ปี

สมณศักดิ์
---------

* พ.ศ. 2480 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระสมุห์โอน เจ้าอาวาสวัดโคกเดื่อ ( พังม่วง )
* พ.ศ. 2484 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระปลัดโอน เจ้าคณะตำบลโคกเดื่อ
* พ.ศ. 2495 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูนิมิตรพุทธิสาร เลขา พระครูนิพันธ์ธรรมมาจารย์ ( ลพ. คล้าย จนทโชโต ) เจ้าคณะอำเภอท่าตะโก
* พ.ศ. 2501 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
* พ.ศ. 2518 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอตรี
* พ.ศ. 2519 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอชั้นโท
* พ.ศ. 2524 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะอำเภอชั้นเอก

วัตถุมงคล
---------

* เหรียญเสมารุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๕
* รูปหล่อรุ่นแรกเมื่อปี ๒๕๐๗
* เหรียญรูปไข่ หลวงพ่อดำ วัดสระทะเล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติหลวงพ่อโอน".
2. ↑  "ประวัติพระครูนิมิตพุทธิสาร".