**วิชา การพิศิษฎ์** เป็นบุคคลที่ควรแก่การยกย่อง ควรแก่ผู้เป็นครูและบุคคลทั่วไปประพฤติตนตามแบบอย่าง ตลอดชีวิตการเป็นครู ของท่านล้วนทำสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างกว้างขวางแก่จังหวัดสุราษฎร์ธานีและแก่ประเทศชาติ

ประวัติ
-------

วิชา การพิศิษฎ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2443 ในบ้านหมู่ที่ 1 ตำบลตลาด อำเภอบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นบุตรนายน้อย และนางแจ่ม ถาวรสุข บิดาเสียชีวิตด้วยโรคอหิวาตกโรคตั้งแต่มีอายุได้ 15 วัน จึงเป็นหน้าที่ของแม่คือนางแจ่มเลี้ยงดูมาโดยตลอด

สมัยที่เป็นเด็กชายวิชาได้รับการอบรมให้เข้าวัด โดยมากจะไปวัดกับยาย ซึ่งไปทำบุญที่วัด เป็นประจำทุกวันพระแปดค่ำ และสิบห้าค่ำ ทำให้นายวิชาใกล้ชิดกับพระพุทธศาสนามาตั้งแต่เด็ก และพื้นฐานดังกล่าวได้กลายเป็นสิ่งสำคัญต่อการดำรงชีวิตในเวลาต่อมา

เมื่ออายุได้ 7-8 ขวบ ก็ได้เรียนหนังสือตามแบบโบราณ คือ นโม ก ข กับแม่ ต่อจากนั้นอีกประมาณ 1 ปี แม่ก็นำไปฝากให้เรียนหนังสือที่โรงเรียนศรีสุพรรณดิฐวัดพระโยคเรียนที่โรงเรียนนี้จนจบชั้นประโยค ประถม จึงย้ายไปเรียนที่โรงเรียน ตัวอย่างมณฑลชุมพร ซึ่งตั้งอยู่ที่วัดธรรมบูชา เรียนอยู่ที่นี้จนจบชั้นของโรงเรียนคือสอบไล่ได้ชั้น ประโยคครูมูล และได้ชั้นมัธยมปีที่ 6 ได้ออกมารับราชการเป็นครูประจำมณฑลสุราษฎร์ฯ 

หลังจากนั้นต่อมาได้ลาออกจากหน้าที่ครู ไปศึกษาต่อที่กรุงเทพฯ เป็นนักเรียนในบำรุงของกระทรวงศึกษาธิการ ตอนแรกได้เข้าเรียนชั้นประโยคครูประถมปีที่ 1 ณ โรงเรียน ฝึกหัดครูประถมวัดบวรนิเวศน์วิหาร เรียนอยู่จนเกือบจะจบเทอมต้น ก็ทราบว่าผู้ที่สอบไล่ชั้นมัธยมปีที่ 6 มีสิทธิ์ที่จะเรียนชั้นประโยค ครูมัธยม จึงได้ร้องเรียนต่อกระทรวง และได้รับอนุญาตให้ย้ายไป เรียนชั้นมัธยมปีที่ 7 ณ โรงเรียนสวนกุหลาบ เรียนอยู่ที่นี้จนถึง ปีพ.ศ. 2464 ก็สอบไล่ชั้นมัธยมปีที่ 8 ได้ และได้ออกมาเป็นครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศน์ ไม่ได้รับเงินเดือน ได้แต่เบี้ยเลี้ยงนักเรียน ฝึกหัดครูเดือนละ 15 บาท 

ครั้นถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2464 จึงได้รับบรรจุในอัตราเงินเดือนเดือนละ 80 บาทเต็มตามประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยม ในปีเดียวกันได้ย้ายไปเป็นครูประจำมณฑล สุราษฎร์ธานี ปี พ.ศ. 2467 ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ประจำจังหวัด หลังสวน ปี พ.ศ. 2475 ย้ายไปเป็น ครูประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช "**มหาวชิราวุธ**" ปี พ.ศ. 2476 ย้ายกลับมาเป็นครูที่โรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในปี พ.ศ. 2480 ได้รับแต่งตั้งเป็นครูใหญ่โรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี และในปี พ.ศ. 2499 ได้ดำรง ตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี 

วิชา การพิศิษฎ์ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น **ขุนวิชาการพิศิษฎ์** เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 แต่ได้กราบถวายบังคมลาออกจากบรรดาศักดิ์เมื่อ วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2485 หลังจากออกจากราชก่อนเกษียณอายุ ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2500 แล้วได้เข้าทำงานเป็นผู้จัดการธนาคารมณฑล สาขาสุราษฎร์ธานีอยู่ระยะหนึ่ง แต่ด้วยใจรักความเป็นครูได้สละเวลาไปช่วยสอนวิชาภาษาอังกฤษแก่นักเรียนโรงเรียนมานิตานุเคราะห์ ของอาจารย์มานิดา การพิศิษฎ์ ซึ่งเป็นน้องสาวตลอดมาจนสอนไม่ไหวจึงหยุดสอน พักผ่อนในบั้นปลายของชีวิตอย่างเงียบ ๆ ที่บ้าน

ระหว่างที่เป็นครูนายวิชาได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำประโยชนให้แก่ท้องถิ่นด้านการศึกษาอย่างสูงส่ง การฝึกอบรมนักเรียนของท่าน คำนึงการ ปลูกฝังสิ่งสำคัญ 3 ประการ คือ ความเก่งทางวิชาการ การกีฬา และความประพฤติ ตลอดเวลาเกือบ 30 ปี ในชีวิตความเป็นครูได้สร้างสรรค์บุคคลดีให้ แก่ชาติบ้านเมืองอย่างมากมาย ในด้านการ สอนท่านได้สอนภาษาอังกฤษมาตลอด เป็นครูที่ตั้งใจสอนอย่างมากจะจ้ำจี้จ้ำไชในการพูด การเขียน การฟัง ให้แก่นักเรียนอย่างจริงจัง ในส่วนของ การประพฤติ ปฏิบัติตน ท่านเป็นตัวอย่างที่ดีงามแก่ศิษย์ เพื่อนครูอาจารย์ และบุคคลทั่วไปอยู่ตลอดเวลา ประหยัด มัธยัสถ์ โอบอ้อมอารี มีระเบียบวินัยในตนเอง ศึกษาหาความรู้อยู่เสมอเป็นลักษณะประจำตัวของท่าน ด้วยเหตุนี้คนทั่วไปมักพูดกันว่า **"ท่านเป็นครูของคนทั้งเมือง เป็นที่เคารพรักของคนทั้งจังหวัด"**

นายวิชา ป่วยด้วยโรคต่อมลูกหมากโต เข้ารับการรักษาพยาบาลในกรุงเทพ ฯ หลังการผ่าตัดแล้วมีโรคระบบทางเดินหายใจ แทรก ทำให้สุขภาพทรุดโทรมลงตามลำดับ และถึงแก่กรรมที่โรงพยาบาลราชวิถี เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2494 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย (จ.ม.)
* พ.ศ. 2484 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)
* พ.ศ. 2489 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๖๘ ตอนที่ ๗๕ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒๓, ๑๒ ธันวาคม ๒๔๙๔
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๓๑๙, ๑๘ กันยายน ๒๔๘๔
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา เก็บถาวร 2022-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๖๓ ตอนที่ ๘๐ ง หน้า ๑๙๖๙, ๑๐ ธันวาคม ๒๔๘๙

* จากหนังสือ: สุราษฎร์ธานีของเรา ผู้แต่ง: ชวน เพชรแก้ว, สบาย ไสยรินทร์