recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**นกเขาใหญ่** หรือ **นกเขาเเพมเพิส** เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) มีถิ่นอาศัยในเอเชียทางใต้จากประเทศนาซีเยอรมัน รัสเซีย และ ไทย ทางตะวันออกถึงตอนใต้ของประเทศจีนและยูเครน

การกระจายพันธุ์
---------------

เป็นนกชนิดที่พบบ่อยและแพร่หลายในป่าเปิด พื้นที่การเกษตร และในเมือง ถูกนำเข้าสู่รัฐฮาวายและตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย นอกจากประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว ยังมีการนำนกเข้าสู่ประเทศสิงคโปร์, ประเทศฟิลิปปินส์, ทางเหนือของประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศออสเตรเลีย และ ประเทศนิวซีแลนด์ ในประเทศออสเตรเลียนกถูกนำเข้ามาที่เมลเบิร์นในคริสต์ทศวรรษที่ 1860 และมีการกระจายพันธุ์แทนที่นกเขาพื้นเมือง

ลักษณะ
------

นกเขาใหญ่มีหางยาว ลำตัวเพรียว ยาว 28-32 เซนติเมตร มีสีน้ำตาลอมแดง ขนปีกออกดำมีขอบสีเทาด้านใน หน้าและท้องส่วนล่างมีสีเทา มีแถบสีดำจุดขาวคาดบริเวณคอด้านหลังซึ่งไม่พบในนกวัยอ่อน ขาสีแดง

ร้องเสียงต่ำดัง "วุ่ก-วุก-ครู่" หรือ "วุ่ก-วุก ครู่, คุก"

พฤติกรรม
--------

นกเขาใหญ่ขณะแต่งขนและอาบแดด
นกเขาใหญ่กินเมล็ดธัญพืชเป็นอาหาร ชอบอาศัยอยู่ตามทุ่งนา ป่าโปร่ง แหล่งที่มีการเพาะปลูกพืชไร่ มักอยู่เป็นคู่และขันคูในตอนเช้าเย็น มักลงมาหากินตามพื้นดิน เวลาขันจะมีเสียงไพเราะ จึงนิยมนำนกเขาชนิดนี้มาเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ทำรังอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยใช้กิ่งไม้ขัดสานกันทำให้เป็นแอ่งเพื่อวางไข่ ปกติจะวางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2004). *Streptopelia chinensis*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 9 May 2006. Database entry includes justification for why this species is of least concern
2. 1 2  นกเขาใหญ่ องค์การสวนสัตว์
3. ↑  "Spotted Dove (Strptopelia chinensis)". Explore Biodiversity. สืบค้นเมื่อ 2010-05-26.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **นกเขาใหญ่**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Streptopelia chinensis ที่วิกิสปีชีส์

* Grimmett: *Birds of India*. Inskipp and Inskipp, ISBN
* Pizzey and Knight: *Field Guide to the Birds of Australia*. Angus & Robertson, ISBN
* Trounsen and Trounsen: *Australian Birds: A Concise Photographic Field Guide*. Cameron House. ISBN.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Birds In Backyards
**เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด บารอนรัทเทอร์ฟอร์ดที่ 1 แห่งเนลสัน** (อังกฤษ: Ernest Rutherford, 1st Baron Rutherford of Nelson) หรือที่นิยมเรียกว่า **ลอร์ดรัทเทอร์ฟอร์ด** เป็นนักฟิสิกส์ชาวบริติชที่เกิดในนิคมนิวซีแลนด์ ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดา" แห่งฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการโคจรของอะตอม ชื่อของเขาได้นำไปใช้เป็นชื่อธาตุที่ 104 คือ รัทเทอร์ฟอร์เดียม

ประวัติ
-------

เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด เป็นบุตรชายของ เจมส์ รัทเทอร์ฟอร์ด ชาวนาผู้ซึ่งอพยพมาจากเมืองเพิร์ธ ประเทศสกอตแลนด์ กับ มาร์ธา (นามสกุลเดิม ธอมป์สัน) ซึ่งดั้งเดิมอาศัยอยู่ที่เมือง ฮอร์นเชิช เมืองเล็ก ๆ ในแถบตะวันออกของประเทศอังกฤษ บิดามารดาของเขาย้ายมายังประเทศนิวซีแลนด์ เออร์เนสต์ เกิดในเมืองสปริงโกรฟ (ปัจจุบันคือ เมืองไบรท์วอเตอร์) ใกล้กับเมืองเนลสัน ประเทศนิวซีแลนด์ เขาศึกษาในเนลสันคอลเลจ และได้รับทุนการศึกษาเพื่อเรียนในวิทยาลัยแคนเทอร์บรี (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยแห่งแคนเทอร์บรี) ในปี 1895 หลังจากจบการศึกษาด้าน BA, MA และ BSc และใช้เวลา 2 ปีในการทำวิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีไฟฟ้า รัทเทอร์ฟอร์ดเดินทางไปยังประเทศอังกฤษเพื่อศึกษาต่อที่ ศูนย์วิจัยคาเวนดิช มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ (1895 - 1898) เขาได้รับการบันทึกไว้ในฐานะผู้ค้นพบระยะของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ในระหว่างการทดลองด้านกัมมันตภาพรังสี เขาเป็นผู้สร้างนิยามของรังสีแอลฟา และบีตา ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกรังสี 2 ชนิดที่ปล่อยออกมาจากทอเรียมและยูเรเนียม เขาค้นพบมันระหว่างการตรวจสอบอะตอม อย่างไรก็ตาม เขาไม่ยอมรับว่าเป็นผู้ค้นพบรังสีแกมมา ซึ่งถูกค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส P.V. Villard ไม่นานหลังรัทเทอร์ฟอร์ดรายงานการค้นพบของเขาเกี่ยวกับการแพร่กระจายของก๊าซกัมมันตภาพรังสี

ในปี 1898 รัทเทอร์ฟอร์ดได้เป็นหัวหน้าด้านฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยแมคกิลล์ ในมอนทรีออล ประเทศแคนาดา ที่ซึ่งเขาสร้างผลงานจนได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ในปี 1908
**โบรกปา** คือกลุ่มชุมชนย่อยของชาวดาร์ดซึ่งอาศัยอยู่ทางตะวันออกของกัศมีร์มายาวนาน พวกเขาใช้ภาษาโบรกสตัต ซึ่งเป็นภาษาย่อยของภาษาชีนา จัดอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-อารยัน ซึ่งไม่สามารถเข้าใจได้กับภาษาชีนากลุ่มอื่น ๆ ส่วนใหญ่ชาวโบรกปาอาศัยในเขตลาดักของประเทศอินเดีย และมีจำนวนน้อยอาศัยในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน ส่วนใหญ่พบในหมู่บ้านทาร์ (Dha), หานู (Hanu), เบียมา (Beama), คาร์กอน (Garkon), ทาร์จิก (Darchiks), ศารจัย (Sharchay), จูลิจัน (Chulichan) และพาตาลิก (Batalik) ในฝั่งอินเดีย และพ้นเส้นควบคุมจะพบบ้านคาโนก (Ganoaks), โมโรล (Morol), ดานานุซาร์ (Dananusar), เจเจทัง (Chechethang) ในเขตที่ราบสูงเดโอซาอี (Deosai) ในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน พวกเขาอ้างว่าบรรพบุรุษอพยพมาจากชีลาสในประเทศปากีสถาน

ศัพทมูลวิทยา
------------

ชื่อ *โบรกปา* เป็นชื่อที่ชาวลาดักใช้เรียกชนกลุ่มนี้ มาจากคำว่า *ดรุกปา* เป็นภาษาทิเบตแปลว่า ชาวเติร์ก หรือมาจาก *โบรกปา* (འབྲོག་པ།) ซึ่งเป็นคำทิเบตที่แปลว่า เผ่าเร่ร่อน

วัฒนธรรม
--------

ชาวโบรกปาในเลห์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ขณะที่ชาวโบรกปาจำนวนหนึ่งในการ์คิลนับถือศาสนาอิสลาม ชาวโบรกปาจะไม่บริโภคนมและสัตว์ปีก รับประทานอาหารสามมื้อคือ เวลาเช้า กลางวัน และค่ำ โดยมากจะรับประทานเนื้อสัตว์โดยมากเป็นเนื้อแกะ สถานะทางเศรษฐกิจของครัวเรือนเป็นตัวกำหนดการบริโภคเนื้อสัตว์ หากมีเทศกาลหรือการประกอบพิธีกรรมจะทำให้ผู้คนเข้าถึงเนื้อแกะได้มากขึ้น

เศรษฐกิจ
--------

สถานะทางเศรษฐกิจของชาวโบรกปาเปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรมเป็นแรงงานจ้าง การแบ่งงานโดยใช้เพศและอายุกลายเป็นเรื่องพ้นสมัย ชาวโบรกปามีคติผัวเดียวเมียเดียว เป็นครอบครัวเดี่ยว และได้รับการศึกษา โดยพัฒนาสู่การเป็นลูกจ้างในเศรษฐกิจทางทหารและการขนส่งสัมภาระ แสดงให้เห็นถึงการทำงานที่ซับซ้อนของลาดักในภาวะทันสมัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ST-14 Scheduled Tribe Population By Religious Community". *Census of India*. Ministry of Home Affairs, India. สืบค้นเมื่อ 15 October 2017.
2. ↑  "Brokskat". *Ethnologue*. สืบค้นเมื่อ 23 February 2020.
3. ↑  "Bhasin, Veena: Social Change, Religion and Medicine among Brokpas of Ladakh, Ethno-Med. 2(2): 77-102 (2008)" (PDF). สืบค้นเมื่อ 23 February 2020.
4. ↑  Bhan, Mona. "Becoming Brogpa". *Counterinsurgency, Democracy and the Politics of Identity in India*. Routledge South Asia Series.
**เพ็ญแข กัลย์จาฤก** (เกิด 25 กุมภาพันธ์ 2467) เป็น นักร้อง นักดนตรี นักแสดง ชาวไทย เพลงที่มีชื่อเสียงคือ เพลงราตรีเมืองจีน (Shina No Yoru) เพลงเจ็ดวันที่ฉันเหงา (Seven Lonely Days) และเพลงดอกบัวแดง (Akai Suiren)

ประวัติ
-------

**เพ็ญแข กัลย์จาฤก** เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายวีระและนางทองคำ เรียนจบจาก โรงเรียนเสตผลพิทยา และ โรงเรียนนาฏดุริยางค์ ปี พ.ศ. 2484 รุ่นเดียวกับ ครูประสิทธิ์ ถาวร เป็นนักร้องที่ร้องเพลงเก่งมาตั้งแต่ยังเรียนในโรงเรียน เพลงเอกที่มีชื่อเสียงมากชื่อเพลงไก่แก้ว เพลงพุทธคุณ บทประพันธ์ของ หลวงวิจิตรวาทการ ร้องอัดแผ่นเสียงไว้เมื่ออายุ 13 ปี

เมื่อเรียนจบออกจากโรงเรียนแล้วเป็นนักร้องและนักแสดงละครวิทยุ ร่วมกับน้องชาย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก ตั้งวงดนตรีสากลชื่อ คณะศิลปจารึก ในปี พ.ศ. 2486 ต่อมาร้องเพลงประจำไนท์คลับต่าง ๆ เพ็ญแขสามารถร้องเพลงภาษาจีนและอังกฤษได้ดี เป็นนักร้องสตรีคนแรกที่ร้องเพลงแปลงจากทำนองจีนและญี่ปุ่นได้ดีมาก เพราะต้องร้องไห้ทหารญี่ปุ่นฟังในไนท์คลับระหว่าง สงครามโลกครั้งที่สอง เป็นประจำทุกคืน

เพลงที่แปลงทำนองมาจากต่างชาติ เช่น เพลงกุหลาบที่ฉันรัก เจ็ดวันที่ฉันเหงา ดอกบัวแดง ผู้ชายมีกี่ใจ โลกนี้มีสุข ลืมแล้วหรือดวงใจ ไม่พบกันเลย พุทธคุณปกป้อง น้องจากนี้ยังมีเพลงที่เป็นไทยสากลแท้ ๆ เช่น เพลินเพลง สอิ้งรัก เปลวทอง หงส์ติดแร้ว ฟังเพลงดีกว่า ได้ร้องเพลงสนุกสนานแบบติดตลกไว้บ้างเป็นเพลงรำวงคู่กับ อุโฆษ จันทร์เรือง เช่น ออระแร้อรชร เกลือจิ้มเกลือ เศรษฐีกำมะลอ เป็นต้น

เพ็ญแข แต่งงานกับนักดนตรีชื่อ จำนรรค์ กุณฑลจินดา มีบุตรชายเป็นนักดนตรี โดยในปี พ.ศ. 2550 เพ็ญแขยังมีสุขภาพดี มีบ้านพักอยู่ที่เมืองพัทยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  พูนพิศ อมาตยกุล. (2551). **จดหมายเหตุดนตรี 5 รัชกาล**. กรุงเทพฯ โรงพิมพ์เดือนตุลา. (หน้าที่ 376).
"**หญิงและเด็กก่อน**" เป็นจรรยาบรรณในประวัติศาสตร์ซึ่งให้ช่วยชีวิตของหญิงและเด็กก่อนในสถานการณ์ร้ายแรงถึงชีวิต (ตามแบบคือ การสละเรือ เมื่อทรัพยากรดำรงชีพ เช่น เรือชูชีพ มีจำกัด)

วลีนี้ปรากฏครั้งแรกในบันเทิงคดี *Harrington: A Story of True Love* โดย วิลเลียม ดักลาส โอคอนเนอร์ ใน ค.ศ. 1860 แต่การใช้ "หญิงและเด็กก่อน" ที่มีบันทึกครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างการอพยพเรือหลวง*เบอร์คอนเฮด* (HMS *Birkenhead*) ซึงเป็นเรือลำเลียงพลของกองทัพเรืออังกฤษ ใน ค.ศ. 1852 อย่างไรก็ดี จรรยาบรรณดังกล่าวขึ้นชื่อที่สุดว่าสัมพันธ์กับการจมของอาร์เอ็มเอส *ไททานิก* ใน ค.ศ. 1912 "หญิงและเด็กก่อน" เป็นจรรยาบรรณ จึงไม่มีรากฐานในกฎหมายทางทะเล และศาสตราจารย์เอ็ด กาเลีย ผู้เชี่ยวชาญด้านการอพยพเมื่อเกิดภัยพิบัติจากมหาวิทยาลัยกรีนิช ระบุว่า การอพยพสมัยใหม่โดยปกติ "ช่วยผู้อ่อนแอที่สุดออกจากเหตุการณ์ก่อน ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นหญิง แต่มีแนวโน้มเป็นผู้บาดเจ็บ ผู้สูงอายุและเด็กเล็ก" ยิ่งไปกว่านั้น ผลการศึกษาของมหาวิทยาลัยอุปซอลาใน ค.ศ. 2012 เสนอว่าการใช้ "หญิงและเด็กก่อน" ในทางปฏิบัติ อาจเป็นข้อยกเว้น มิใช่กฎ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Women and Children First". The Phrase Finder. สืบค้นเมื่อ 2010-04-16.
2. ↑  O’Connor (1860), pp. 187-188
3. ↑  de Castella, Tom (16 January 2012). "Costa Concordia: The Rules of Evacuating a Ship". BBC News.
4. ↑  Elinder, Mikael; Erixson, Oscar (2012), *Every man for himself: Gender, Norms and Survival in Maritime Disasters* (PDF), Uppsala Universitet, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-04-17, สืบค้นเมื่อ 2014-04-16
**ย่านาง** หรือ **ย่านางขาว** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tiliacora triandra*) เป็นไม้เลื้อยมีเนื้อไม้ในวงศ์ Menispermaceae เถากลม เหนียว เมื่ออ่อนมีสีเขียว แก่แล้วเป็นสีเทา ใช้ลำต้นเลื้อยพันต้นอื่น ใบเดี่ยว ดอกช่อแบบแตกแขนง ผิวเกลี้ยงเป็นมันสีเขียว สุกเป็นสีส้มอมแดง เมล็ดแข็งเพียงเมล็ดเดียวสามารถนำมาปลูกได้ อาหารไทยอีสานและอาหารลาวใช้ใบย่านางเป็นส่วนผสมในแกงลาว ใช้ทำเครื่องดื่ม ในเวียดนามใช้ทำเยลลี

**สรรพคุณของใบย่านาง**

1.เพิ่มความแข็งแรงให้ร่างกาย

2.ลดความอ่อนเพลีย

3.ป้องกันมะเร็ง

4.บำรุงผิวพรรณ

5.เป็นยาอายุวัฒนะ

6.บำรุงอวัยวะภายใน

**การดูแลรักษา**

รดน้ำต้นไม้ ช่วงเช้าและเย็น

เยลลี่ที่เรียก "Sương sâm" ในเวียดนาม ใส่ใบย่านางด้วย

อ้างอิง
-------

* มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 77

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ย่านาง**

* Yanang page เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Yanang page เก็บถาวร 2009-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *Tiliacora triandra* page เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (เวียดนาม)
*สำหรับ Sagittarius ความหมายอื่น ดูที่: ราศีธนู และกลุ่มดาวคนยิงธนู*

**นกเลขานุการ** หรือ **นกเลขานุการินี** (อังกฤษ: Secretarybird, Secretary bird; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sagittarius serpentarius*) นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดและแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา จัดอยู่ในอันดับ Accipitriformes อันเป็นอันดับเดียวกับอินทรี, เหยี่ยว และแร้ง และจัดเป็นเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียว ในวงศ์ Sagittariidae เท่านั้น

นกเลขานุการเป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีน้ำหนักประมาณ 4 กิโลกรัม และมีความสูงกว่า 1 เมตร (ประมาณ 1.2-1.3 เมตร) เมื่อสยายปีกกว้างได้ถึง 2 เมตร ซึ่งชื่อ "นกเลขานุการ" แปลตรงตัวมาจากภาษาอังกฤษ คือ "Secretary bird" ซึ่งชื่อนี้ได้ดัดแปลงมาจากภาษาอาหรับคำว่า "saqr-et-tair" ซึ่งมีความหมายว่า "นกนักล่า" และต่อมาได้เพี้ยนจนกลายเป็น "Secretary" อย่างในปัจจุบัน แต่บางข้อมูลก็ระบุว่ามาจากขนหลังหัวที่เป็นซี่ ๆ ชี้ตั้งขึ้นเห็นได้ชัดเจน ซึ่งเหมือนขนนกที่ชาวตะวันตกในศตวรรษก่อนใช้ทัดหูและใช้แทนปากกา 

นกเลขานุการ มีลักษณะทั่วไปคล้ายอินทรี แต่มีส่วนขาที่ยาวมาก เป็นนกที่วิ่งและหากินตามพื้นดิน โดยไม่ค่อยบิน มีพฤติกรรมมักหากินอยู่เป็นคู่ตามทุ่งหญ้าและพุ่มไม้ต่าง ๆ โดย อาหาร คือ แมลงขนาดใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั๊กแตน, หนูชนิดต่าง ๆ นกที่ทำรังบนพื้นดินรวมทั้งไข่นก และสัตว์เลื้อยคลาน และมีรายงานว่าสามารถล้มสัตว์ขนาดใหญ่ อย่างแอนทิโลปขนาดเล็กหรือที่เป็นลูกอ่อนได้ด้วย ทั้งนี้ นกเลขานุการจะสร้างรังขนาดใหญ่บนต้นไม้ 

พบแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของทะเลทรายสะฮาราลงไป ซึ่งปัจจุบันจะพบได้ตามเขตอนุรักษ์และอุทยานแห่งชาติต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Sagittarius serpentarius*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. 1 2  จาก itis.gov
3. 1 2  "นกเลขานุการ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-27. สืบค้นเมื่อ 2012-10-31.
4. ↑  Secretary Bird จากอนิมอลพลาเน็ท
5. ↑  นกเลขาฯ จากข่าวสด
6. ↑  นกเลขานุการินี[*ลิงก์เสีย*]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Sagittarius serpentarius***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วีดีโอการฆ่างูของนกเลขานุการ[*ลิงก์เสีย*]

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sagittarius serpentarius ที่วิกิสปีชีส์
**พระนางศุภยาเล** (พม่า: စုဖုရားလေး; พ.ศ. 2406 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2455) เป็นพระมเหสีแห่งราชวงศ์โก้นบอง พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้าธีบอ พระมหากษัตริย์พม่าพระองค์สุดท้าย พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในสามพระราชินีของพระเจ้าธีบอ

พระประวัติ
----------

พระนางศุภยาเล ถัดไปคือพระนางศุภยาลัตและพระเจ้าธีบอ
พระนางศุภยาเล เสด็จพระราชสมภพใน พ.ศ. 2406 ที่พระราชวังหลวงในมัณฑะเลย์ ทรงมีพระนามแรกประสูติว่า อไท้ซุ ศุภยาเล เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กสุดของพระเจ้ามินดงและพระนางอเลนันดอ ทรงมีพระเชษฐภคินีร่วมพระมารดาคือพระนางศุภยาจีและพระนางศุภยาลัต ต่อมาพระนางได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิงแห่งยะแมสิน มีพระอิสริยยศศรีสุริยสิงหรัตนเทวี

### เนรเทศ

พระราชวังสีป่อในรัตนคีรี สถานที่ที่พระนางศุภยาเล และพระราชวงศ์ถูกเนรเทศ
รัชสมัยของพระราชวงศ์กินเวลาเพียงเจ็ดปี เมื่อพระเจ้าธีบอพ่ายแพ้ในสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สามและถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยอังกฤษในปีพ.ศ. 2428 เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 เหล่าพระราชวงศ์ทรงถูกเชิญออกจากพระราชวังมัณฑะเลย์ผ่านประตูทางทิศใต้ของเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบ ตามถนนที่เรียงรายไปด้วยทหารอังกฤษและอาสาสมัครที่ร่ำไห้ไปยังแม่น้ำอิระวดีที่ซึ่งเรือกลไฟรอคอยอยู่ พระนางศุภยาจีและพระราชชนนีถูกส่งไปทวาย พระองค์สวรรคตในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2455 ที่รัตนคีรี อินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dutta, Abhijit (14 October 2016). "The broken Glass Palace". *mint* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  "Not the right time to repatriate King Thibaw, says descendant". *The Myanmar Times*. 13 August 2012.
3. ↑  *Myanmar Architecture: Cities of Gold* (ภาษาอังกฤษ). Times Editions, Marshall Cavendish. 2005. ISBN 978-981-232-916-5.
4. ↑  "Hteik Suphayalay, Queen of King Thibaw". *Thutazone*.
5. ↑  Shah, Sudha (2012-06-14). *The King In Exile : The Fall Of The Royal Family Of Burma* (ภาษาอังกฤษ). Harper Collins. ISBN 9789350295984.
6. ↑  Ṅayʻ (Moṅʻ.), Phe (2004). *Ra noṅʻ Moṅʻ Moṅʻ Tutʻ: Ratanā puṃ nanʻʺ tvaṅʻʺ lyhuí vhakʻ jātʻ lamʻʺ myāʺ* (ภาษาพม่า). Paññā Rvhe Toṅʻ Cā ʼupʻ tuikʻ.
7. ↑  "Forty Years in Burma, by John Ebenezer Marks". *anglicanhistory.org*. สืบค้นเมื่อ 2018-10-04.
8. ↑  *Myanmar Architecture: Cities of Gold* (ภาษาอังกฤษ). Times Editions, Marshall Cavendish. 2005. ISBN 978-981-232-916-5.
*Amphisbaena alba* เป็นจิ้งเหลนด้วงในวงศ์ Amphisbaenidae พบได้ในป่าทึบอเมริกาใต้
**จิ้งเหลนด้วง** หรือ **แมงปากจอบ** หรือ **ปากจอบ** (อังกฤษ: Worm skink, Legless lizard) เป็นชื่อสามัญของสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด หลายสกุล และหลายวงศ์ จำพวกจิ้งเหลนหรือกิ้งก่า

จิ้งเหลนด้วง มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวเป็นเกล็ดมันวาว ตัวอ้วนกลม มีจุดเด่น คือ ไม่มีขา หรือมีขาแต่ก็เล็กมาก ทำให้แลดูคล้ายงู จึงทำให้ต้องอาศัยและหากินเฉพาะบนพื้นดินเท่านั้น หลายชนิดมักจะฝังตัวหรือหลบซ่อนตัวใต้กองใบไม้หรือในโพรงพื้นดิน หลายชนิดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย เช่น จิ้งเหลนด้วงปักธงชัย (*Davewakeum miriamae*) ที่พบได้เฉพาะป่าสะแกราชเท่านั้น, จิ้งเหลนด้วงลาย (*Isopachys gyldenstolpei*) และ*Ophioscincus anguinoides* เป็นต้น ซึ่งทั้งหมดนี้จัดอยู่ในวงศ์ Scincidae หรือจิ้งเหลน 

และวงศ์ที่พบในต่างประเทศ เช่น Amphisbaenidae ที่พบในทวีปอเมริกา เป็นต้น

วงศ์ของจิ้งเหลนด้วง
-------------------

* Anguidae – มีหลายชนิดไม่มีขา เช่น สกุล *Ophisaurus* และ *Anguis*
* Cordylidae – สกุล *Chamaesaura*
* Pygopodidae
* Dibamidae
* Amphisbaenidae
* Anniellidae
* Gymnophthalmidae
* Scincidae
* Gerrhosauridae

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จิ้งเหลนด้วง ๑ และ ๒ จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. 1 2  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* หน้า 373-397 (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
3. ↑  จิ้งเหลนด้วงปักธงชัย
4. 1 2  Pough *et al.* 1992. Herpetology: Third Edition. Pearson Prentice Hall:Pearson Education, Inc. 2002.
5. ↑  Browne-Cooper, R. Bush, B. Maryan, B. Robinson, D. (2007). *Reptiles and Frogs in the Bush: Southwestern Australia*. University of Western Australia Press. pp. 243, 244. ISBN 978-1-920694-74-6. `{{cite book}}`: Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า : `|chapterurl=` (help)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
การเกิดสนิมเหล็ก ถือเป็นการเกิดปฏิกิริยาเคมี เพราะสมบัติทางเคมีของสารเปลี่ยนไป
"**สมบัติทางเคมี**" (**Chemical property**) คือ ลักษณะหรือพฤติกรรมของสารที่สังเกตเห็นได้ในระหว่างการเกิดปฏิกิริยาเคมี เนื่องจากการจัดเรียงอะตอมภายในสารตั้งต้นเปลี่ยนไป ทำให้คุณสมบัติของสารเปลี่ยนไป อีกทั้งยังไม่สามารถเปลี่ยนกลับได้อีกด้วย สิ่งนี้แตกต่างจากคุณสมบัติทางกายภาพอย่างสิ้นเชิง คือ สารที่ได้จะเป็นสารใหม่ เช่น การเผาไหม้ การเกิดสนิม การเกิดตะกอน ในขณะที่คุณสมบัติทางกายภาพโดยสารต้องไม่เปลี่ยนสมบัติทางเคมี เช่น การละลาย หรือการหลอมเหลว การเปลี่ยนสถานะของสาร เป็นต้น

ซึ่งตัวอย่างสมบัติทางเคมี มีดังนี้

* ความเป็นพิษ
* ความว่องไวในการเกิดปฏิกิริยา
* ชนิดของพันธะเคมี
* เลขโคออร์ดิเนชัน
* เลขออกซิเดซัน
* ความไวไฟ
* ความร้อนจากการเผาไหม้
* เอนทาลปีของการเกิดปฏิกิริยา
* ความเสถียรของสารในสภาวะต่าง ๆ
* ความเป็นกรด-เบส
* กัมมันตภาพรังสี

การใช้คุณสมบัติทางเคมี
----------------------

คุณสมบัติทางเคมีเป็นที่สนใจอย่างมากของวัสดุศาสตร์ สมบัติเหล่านี้ช่วยให้นักวิทยาศาสตร์จำแนกประเภทตัวอย่าง ระบุวัสดุที่ไม่รู้จัก และทำให้สารบริสุทธิ์ การรู้คุณสมบัติช่วยให้นักเคมีคาดการณ์เกี่ยวกับประเภทของปฏิกิริยาที่คาดหวังได้

ดูเพิ่ม
-------

* *Periodic table*: Periodic table group, Ionic
* *People*: Linus Pauling
* *Lists*: List of chemistry topics, List of biochemistry topics
* Physical property

อ้างอิง
-------

1. ↑  Emiliani, Cesare (1987). Dictionary of the Physical Sciences: Terms, Formulas, Data. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-503651-0.
2. ↑  Masterton, William L.; Hurley, Cecile N. (2009). Chemistry: Principles and Reactions (6th edition). Brooks/Cole Cengage Learning.
3. ↑  Meyers, Robert A. (2001). Encyclopedia of Physical Science and Technology (3rd ed.). Academic Press. ISBN 978-0-12-227410-7.
สำหรับเมือง ดูที่ กุรุ สำหรับในศาสนาซิกข์ ดูที่ คุรุศาสดา

**คุรุ** (สันสกฤต: गुरु) หรือ **กูรู** (อังกฤษ: guru) หมายถึง ครู หรือ อาจารย์ เมื่อแยกศัพท์ออกมาแล้ว จะมีสองคำ คือคำว่า คุ ซึ่งแปลว่าความมืดมน และคำว่า รุ แปลว่าแสงสว่าง และเมื่อมารวมกันจึงได้ความหมาย แสงสว่างที่ขจัดความมืดมน ในศาสนาพราหมณ์ฮินดู มาจากปรัชญาความเชื่อในความสำคัญของการเข้าถึงความรู้ โดยมี คุรุ หรือ อาจารย์เป็นผู้ชักนำไปสู่จุดสูงสุด ในประเทศอินเดียในปัจจุบัน สำหรับผู้ที่นับถือศาสนาฮินดู และซิกข์ คำ คุรุ นี้ยังคงความหมายของความศักดิ์สิทธิ์ เช่น คุรุนานัก คุรุปัทมสัมภวะ คุรุนาคารชุน
อนึ่ง คำว่า คุรุ นี้มีการทับศัพท์เป็นภาษาอังกฤษ โดยสะกดว่า "guru" ซึ่งหากทับศัพท์มาใช้ในภาษาไทย ก็จะต้องเขียน "คุรุ" ซึ่งมีศัพท์นี้อยู่แล้วในภาษาไทย เช่น คุรุสภา, คุรุศึกษา เป็นต้น (ในภาษาบาลีใช้ "ครุ" เช่น ครุศาสตร์, ครุภัณฑ์) อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันมีความนิยมใช้คำว่า คุรุ นี้ในเชิงการบริหารและการศึกษา หมายถึง ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านในสาขานั้นๆ

คุรุ ในภาษาสันสกฤตนั้นยังใช้หมายถึง *พฤหัสบดี* ซึ่งเป็นเทพเจ้าองค์หนึ่ง ซึ่งตรงกับเทพเจ้าจูปิเตอร์ของชาวโรมันนั่นเอง ตามความเชื่อในศาสนาฮินดูนั้น ดาว จูปีเตอร์/คุรุ/พฤหัสบดี ถือว่าเป็นดาวที่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้ ในภาษาต่างๆ ของอินเดีย คำว่า *พฤหัสปติวาร*(วันพฤหัสบดี) จะเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าว่า *คุรุวาร*(วันคุรุ) โดย *วาร* นั้นหมายถึงวัน

คุรุ ในอินเดียในทุกวันนี้ใช้ในความหมายทั่วไป หมายถึง "ครู"

ในประเทศตะวันตก คุรุ ยังใช้ในความหมายที่กว้างขึ้นหมายถึง บุคคลที่เผยแพร่ศาสนา หรือ กลุ่มความเชื่อตามปรัชญาต่างๆ คำนี้ยังใช้ในความหมายเชิงอุปมา หมายถึงบุคคลผู้ซึ่งอยู่ในสถานะที่เชื่อถือได้ เนื่องมาจากความรู้ และความชำนาญ ที่เป็นที่ประจักษ์และยอมรับ

หมายเหตุ
--------

1. ↑  "[...] the term is a combination of the two words *gu*(darkness) and *ru* (light), so together they mean 'divine light that dispels all darkness.'" [...] "Guru is the light that disperses the darkness of ignorance."

อ้างอิง
-------

1. ↑  Murray, Thomas R. *Moral Development Theories - Secular and Religious: A Comparative Study.* (1997). p. 231. Greenwood Press.
**"เสพติดความเจ็บปวด"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีเดอะเยอร์ส และเป็นซิงเกิลลำดับที่ 2 จากอัลบั้มชุดที่ 2 *You* (ยู) ประพันธ์เนื้อร้องโดย ยศทร บุญญธนาภิวัฒน์, ประภพ ชมถาวร, เชาวเลข สร่างทุกข์ แต่งทำนองโดย ยศทร บุญญธนาภิวัฒน์ และเรียบเรียงโดย เดอะเยอร์ส ออกจำหน่ายในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2558

เนื้อหาของเพลง ประมาณว่า เขาจะปล่อยให้มันเจ็บไปแบบนี้ให้มันไปจนสุด จะเก็บไว้จนกว่าจะทนไม่ไหว หรือจะดูไปเรื่อย ๆ ว่า ความเจ็บปวดแค่นี้ มันจะทำอะไรเราได้ และเราหรือมันที่จะตายก่อนกัน อาจจะเป็นความโรคจิตส่วนตัว ชอบเจ็บปวดก็เป็นไปได้ เพราะคนบางคนก็ชื่นชอบความรู้สึกของตอนอกหัก หรือผิดหวังกับความรักเหมือนกัน นอกจากนี้เนื้อหาของเพลงนี้ยังเป็นเหมือนกึ่ง ๆ การประชดประชันกระแทกแดกดันได้อีกทางหนึ่งกลาย ๆ ด้วย

การตอบรับ
---------

เพลง **"เสพติดความเจ็บปวด"** ติดอันดับสูงสุดที่ 16 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 16 |
| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต | 2 |
| แคท 30 | 1 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Yers ซิงเกิล "เสพติดความเจ็บปวด" มีสุขร่วมเสพ มีเจ็บร่วมฆ่า.. ฆ่าให้ความรู้สึกมันเจ็บไปจนสุด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-18. สืบค้นเมื่อ 2015-03-26.
2. ↑  SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 22 มีนาคม 2558[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  The Yers "เสพติดความเจ็บปวด" ประชาชาติธุรกิจออนไลน์
4. ↑  Cat 30 วันเสาร์ที่ 14 March 2015[*ลิงก์เสีย*]
ภาพโดยการคาดคะเนของไตรราชกกุธภัณฑ์
**ไตรราชกกุธภัณฑ์** (ญี่ปุ่น: 三種の神器; โรมาจิ: *Sanshu no Jingi/Mikusa no Kamudakara*) เป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ 3 อย่างของจักรพรรดิญี่ปุ่น ประกอบด้วยพระแสงดาบคุซานางิ (ญี่ปุ่น: 草薙劍; โรมาจิ: *Kusanagi*), กระจกยาตะ โนะ คางามิ (ญี่ปุ่น: 八咫鏡; โรมาจิ: *Yata no Kagami*) และอัญมณียาซากานิ โนะ มางาทามะ (ญี่ปุ่น: 八尺瓊勾玉; โรมาจิ: *Yasakani no Magatama* เครื่องราชกกุธภัณฑ์ทั้งสามเป็นเครื่องหมายของคุณธรรมหลักสามประการ ได้แก่ ความกล้าหาญ (พระแสงดาบ), ปัญญา (กระจก) และความเมตตากรุณา (อัญมณี)

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 690 เป็นต้นมา การถวายไตรราชกกุธภัณฑ์แก่จักรพรรดิโดยนักบวชที่ศาลเจ้าถือเป็นขั้นตอนหลักของพระราชพิธีเถลิงถวัลยราชสมบัติ พระราชพิธีนี้มิได้เปิดเผยต่อสาธารณชน และตามธรรมเนียมแล้ว จะมีการเปิดเผยราชกกุธภัณฑ์ทั้งสามเฉพาะพระพักตร์องค์จักรพรรดิ โดยนักบวชชั้นสูงที่ได้รับมอบหมายเท่านั้น ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีภาพถ่ายหรือภาพวาดรูปร่างที่แท้จริงของไตรราชกกุธภัณฑ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ミニ講話 宮司のいい話 (ภาษาญี่ปุ่น).

ดูเพิ่ม
-------

* ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
* ราชวงศ์ญี่ปุ่น
* ตราแผ่นดินของญี่ปุ่น
* เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์
* ชินโต

| * ด
* ค
* ก
เครื่องราชกกุธภัณฑ์และเครื่องบรมขัตติยราชวราภรณ์แบ่งตามประเทศ |
| --- |
| 
* แอลเบเนีย
* ออสเตรีย
* บราซิล
* บัลแกเรีย
* Czechia
* เดนมาร์ก
* ฝรั่งเศส
* จอร์เจีย
* เยอรมนี
	+ *บาวาเรีย*
	+ *ปรัสเซีย*
	+ *Württemberg*
* กรีซ
* *จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์ศิทธิ์*
* ฮังการี
* อิหร่าน
* ไอร์แลนด์
* อิตาลี
	+ *Kingdom of Sicily*
	+ *Kingdom of Naples*
	+ *Lombardia*
	+ *Toscana*
	+ *เวเนเซีย*
* ญี่ปุ่น
* มาเลเซีย
* เนเธอร์แลนด์
	+ เครื่องประดับ
* ไนจีเรีย
* นอร์เวย์
* โปแลนด์
* โปรตุเกส
* โรมาเนีย
* รัสเซีย
* เซอร์เบีย
* สเปน
* สวีเดน
* ไทย
* สหราชอาณาจักร
	+ *สก็อตแลนด์*
	+ *เวลส์*

 |
| 
* Former or historical sovereign states shown in *italics*

 |
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

B เลือดและอวัยวะที่ผลิตเลือด (Blood and blood forming organs)

B01A Antithrombotic agents
--------------------------

### B01AA Vitamin K antagonists

B01AA01 Dicoumarol
B01AA02 Phenindione
B01AA03 Warfarin
B01AA04 Phenprocoumon
B01AA07 Acenocoumarol
B01AA08 Ethyl biscoumacetate
B01AA09 Clorindione
B01AA10 Diphenadione
B01AA11 Tioclomarol
### B01AB Heparin group

B01AB01 Heparin
B01AB02 Antithrombin III
B01AB04 Dalteparin
B01AB05 Enoxaparin
B01AB06 Nadroparin
B01AB07 Parnaparin
B01AB08 Reviparin
B01AB09 Danaparoid
B01AB10 Tinzaparin
B01AB11 Sulodexide
B01AB12 Bemiparin
B01AB51 Heparin, combinations
### B01AC Platelet aggregation inhibitors excluding heparin

B01AC01 Ditazole
B01AC02 Cloricromen
B01AC03 Picotamide
B01AC04 Clopidogrel
B01AC05 Ticlopidine
B01AC06 Acetylsalicylic acid
B01AC07 Dipyridamole
B01AC08 Carbasalate calcium
B01AC09 Epoprostenol
B01AC10 Indobufen
B01AC11 Iloprost
B01AC13 Abciximab
B01AC15 Aloxiprin
B01AC16 Eptifibatide
B01AC17 Tirofiban
B01AC18 Triflusal
B01AC19 Beraprost
B01AC21 Treprostinil
B01AC30 Combinations
### B01AD Enzymes

B01AD01 Streptokinase
B01AD02 Alteplase
B01AD03 Anistreplase
B01AD04 Urokinase
B01AD05 Fibrinolysin
B01AD06 Brinase
B01AD07 Reteplase
B01AD08 Saruplase
B01AD09 Ancrod
B01AD10 Drotrecogin alfa (activated)
B01AD11 Tenecteplase
B01AD12 Protein C
### B01AE Direct thrombin inhibitors

B01AE01 Desirudin
B01AE02 Lepirudin
B01AE03 Argatroban
B01AE04 Melagatran
B01AE05 Ximelagatran
B01AE06 Bivalirudin
### B01AX Other antithrombotic agents

B01AX01 Defibrotide
B01AX04 Dermatan sulfate
B01AX05 Fondaparinux
ไพ่ญี่ปุ่น
 ไพ่คารูตะปลายยุคเมจิ (ราว ค.ศ. 1890) โฆษณาโดยนินเท็นโด
***คารูตะ*** (ญี่ปุ่น: かるた; โรมาจิ: *karuta*; รากศัพท์จากคำในภาษาโปรตุเกส *carta* ["ไพ่"]) เป็นไพ่ของญี่ปุ่น นำเข้ามาในญี่ปุ่นครั้งแรกโดยพ่อค้าชาวโปรตุเกสช่วงกลางศตวรรษที่ 16 สำรับไพ่*คารูตะ*ในยุคต้น ๆ ใช้สำหรับเล่นเกมรวบตองกิน (trick-taking) ไพ่*คารูตะ*พื้นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดถูกประดิษฐ์ขึ้นในเมืองมิอิเกะในแคว้นชิกูโงะเมื่อราวปลายศตวรรษที่ 16 อาคารอนุสรณ์สถานไพ่*คารูตะ*แห่งมิอิเกะที่ตั้งอยู่ในนครโอมูตะ จังหวัดฟูกูโอกะเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเพียงแห่งเดียวในประเทศญี่ปุ่นที่อุทิศให้กับประวัติศาสตร์ของไพ่*คารูตะ*โดยเฉพาะ

สำหรับไพ่*คารูโตะ*แบ่งได้เป็นสองประเภท คือประเภทที่มีต้นกำเนิดมาจากไพ่โปรตุเกส และประเภทที่มีที่มาจาก*เอะ-อาวาเซะ* (การประชันภาพวาด) *เอะ-อาวาเซะ* เดิมมาจาก*ไค-อาวาเซะ* ซึ่งเล่นด้วยเปลือกหอย แต่ถูกแปลงเป็นรูปแบบไพ่ในช่วงต้นศตวรรษที่ 17 

แนวคิดพื้นฐานของเกมไพ่*คารูตะ*แบบ*เอะ-อาวาเซะ*คือการสามารถตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วว่าไพ่ใบใดจะต้องถูกนำออกจากแถวไพ่ที่วางอยู่แล้วจึงคว้าไพ่ใบนั้นให้ได้ก่อนที่ฝ่ายตรงข้ามจะคว้าไป เด็กในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นมักใช้เล่นในห้องเรียนเพื่อเป็นแบบฝึกหัดในการศึกษา

ดูเพิ่ม
-------

* กีฬาไพ่คารูตะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sakomura, Tomoko (2004). *Asian Games: The Art of Contest*. New York: Asia Society. pp. 267–269.
2. ↑  Omuta City Miike karuta, history museum. Retrieved 22 February 2018.
3. ↑  Miike Playing Cards and History Material Museum. Retrieved 22 February 2018.
4. ↑  Mann, Sylvia (1990). *All Cards on the Table*. Leinfelden: Deutsches Spielkarten-Museum. pp. 193–200.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Japanese playing cards of western origin: Portuguese-derived patterns.
* Andy's Playing Cards: Portuguese derived cards: An in-depth look at Portuguese-derived patterns.
* Andy's Playing Cards: E-awase playing cards (archived): E-awase type cards.
* Japanese Traditional Games: Card Games
* Edo Karuta Research Center (archived)
**กิตติ ทองลงยา** (อังกฤษ: Kitti Thonglongya) (6 ตุลาคม พ.ศ. 2471 - 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517) เป็นนักสัตววิทยาชาวไทย เชี่ยวชาญด้านนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่มีชื่อเสียงจากการค้นพบสัตว์ใกล้สูญพันธุ์สองชนิด

ชีวิต
-----

กิตติ ทองลงยา เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนโตของนายดาบเกียรติ (ยูเกียง) ทองลงยา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดกาญจนบุรีกับนางอบ ทองลงยา เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2471 กิตติ ทองลงยา จบการศึกษาที่คณะวิทยาศาสตร์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2496 หลังจากจบการศึกษาได้เข้าทำงานที่สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในตำแหน่งผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ ปี พ.ศ. 2500 ได้ลาออกมาประกอบอาชีพอิสระในงานด้านอนุรักษ์วิทยาและศึกษาด้านอนุกรมวิธาน เกี่ยวกับสัตว์ป่าในประเทศไทย ในเวลาเดียวกันก็ได้ร่วมงานกับสมาคมนิยมไพร จัดทำเอกสารเกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติออกเผยแพร่ ปี พ.ศ. 2505 ได้เข้าร่วมทำงานในสถาบันวิจัยการแพทย์ องค์การสนธิสัญญาป้องกันเอเชียอาคเนย์ (ส.ป.อ.) โดยมีหน้าที่ค้นหาพาหะที่นำโรคและสัตว์ป่าที่เป็นแหล่งสะสมโรคที่เกี่ยวกับมนุษย์ ในปี พ.ศ. 2508 ได้เข้าทำงานในตำแหน่งภัณฑารักษ์สัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก ศูนย์รวบรวมวัสดุอุเทศแห่งประเทศไทย สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์แห่งประเทศไทย กิตติ ทองลงยา เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517

ผลงาน
-----

กิตติ ทองลงยาเป็นผู้ค้นพบค้างคาวคุณกิตติ ค้างคาวและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2516 กิตติตายด้วยเหตุหัวใจวายก่อนที่ค้างคาวจะได้รับการจัดจำแนกโดยเพื่อนร่วมงานชาวอังกฤษ จอห์น อี. ฮิลล์ (John E. Hill) ผู้ตั้งชื่อค้างคาวตามชื่อกิตติเพื่อเป็นเกียรติแก่กิตติผู้ค้นพบค้างคาวชนิดนี้เป็นคนแรก

นอกจากนี้กิตติยังค้นพบนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร (*Pseudochelidon sirintarae*) ในปี พ.ศ. 2512 นกนางแอ่นที่พบบริเวณบึงบอระเพ็ด และได้พระราชทานนามจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีมาตั้งเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ ซึ่งนกชนิดนี้อาจสูญพันธุ์ไปแล้วในปัจจุบัน

ตัวอย่าง 2 ตัวอย่างแรกของนกเด้าลมแม่น้ำโขง (*Motacilla samveasna*) ในประเทศไทยก็ถูกเก็บได้โดยกิตติ ทองลงยาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2515 เขายังร่วมแต่ง *Bats from Thailand and Cambodia* และเริ่มการศึกษาอนุกรมวิธานของค้างคาวในประเทศไทยที่ตีพิมพ์หลังจากการตายของเขาคือ *The Bats and Bat's Parasites of Thailand*

อ้างอิง
-------

  

1. 1 2  Schlitter, Duane A. (1975) Kitti Thonglongya, 1928-1974. Journal of Mammalogy 56 (1) :279-280
2. 1 2  นายกิตติ ทองลงยา[*ลิงก์เสีย*] ฐานข้อมูลบุคคลท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฎกาญจนบุรี
3. ↑  กิตติ ทองลงยา MyFirstBrain.com

บรรณานุกรม
----------

* Turner, Angela K (1989). *A handbook to the swallows and martins of the world*. Christopher Helm. ISBN 0-7470-3202-5. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
* Animal Life Resource
* Edwards, John; Thonglongya, Kitti (1972) "Bats from Thailand and Cambodia" *Bulletin of the British Museum (Natural History) Zoology.* **22** (6)
* Hill, J. E. & McNeely, Jeffrey A, *The Bats and Bat's Parasites of Thailand*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Kitti Thonglongya***
**วัดม่วงชุม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไม้ดัด อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี

วัดม่วงชุมสันนิษฐานว่าสร้างตั้งแต่สมัยอยุธยา เดิมชื่อว่า **วัดกระดังงา** เป็นวัดร้างตั้งแต่สมัยสงครามกับพม่าและเสียกรุงครั้งที่ 2 พบหลักฐานทางโบราณคดีอย่างเศียรพระหินทรายเป็นจำนวนมาก รวมถึง *หลวงพ่อดำ* ที่ประดิษฐานอยู่ด้านหลังวัดต่อมาภายหลังเมื่อสงบจากศึกกับพม่าชาวบ้านจึงกลับมาตั้งถิ่นฐานกันใหม่ จนเมื่อ พ.ศ. 2424 นายโคกร่วมกับชาวบ้านได้ก่อสร้างวัดขึ้นมาใหม่ ณ ที่ตั้งวัดในปัจจุบันซึ่งใกล้กับวัดเดิมและตั้งชื่อวัดว่า "วัดม่วงชุม" เพราะชาวบ้านบางระจันได้มาชุมนุมกันที่ใต้ต้นมะม่วง ณ ที่แห่งนี้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดม่วงชุมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482

วัดม่วงชุมเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสิงห์บุรี แห่งที่ 13 มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือ พระพุทธรูปหลวงพ่อขาว หลวงพ่อดำ พระสิงห์ใหญ่พระพุทธสิหิงห์มิ่งมงคล พระมหาเจดีย์บางระจัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดม่วงชุม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดม่วงชุม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดม่วงชุม".
จอร์จผู้เดียวดาย
**จอร์จผู้เดียวดาย** (อังกฤษ: Lonesome George; สเปน: *El Solitario Jorge/George*) เป็นเต่ายักษ์กาลาปากอส (*Chelonoidis nigra*) ชนิดย่อย *C. n. abingdoni* ซึ่งพบเฉพาะเกาะพินต้า ซึ่งเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในหมู่เกาะกาลาปากอส ในประเทศเอกวาดอร์ ที่ ๆ ซึ่งมีเต่าชนิดนี้อาศัยอยู่เท่านั้น และจอร์จผู้เดียวดายเป็นตัวสุดท้ายที่เชื่อว่ามีอยู่ในโลก

ถิ่นเกิด
--------

  

จอร์จผู้เดียวดาย ตายลงเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยผู้ดูแลมันมากกว่า 40 ปี พบร่างของมันตายอยู่ในบ่อเลี้ยง โดยคาดว่าเกิดจากสาเหตุธรรมชาติ ซึ่งทางอุทยานฯได้มีความคิดที่จะดองเก็บร่างของมันไว้ และทางรัฐบาลเอกวาดอร์ได้ยกย่องให้มันเป็นมรดกของชาติอีกด้วย โดยยกย่องให้เป็น "สัญลักษณ์การต่อสู้เพื่อปกป้องระบบนิเวศอันบอบบาง อันเป็นหน้าที่ของทุกคน"

ปัจจุบัน ซากของจอร์จผู้เดียวดายถูกเก็บแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติวิทยาอเมริกัน มหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา แต่ก็มีข้อตกลงกับทางรัฐบาลเอกวาดอร์ว่าในอนาคตจะทำการส่งคืนร่างของมันมาไว้ที่เอกวาดอร์ ซึ่งเป็นบ้านเกิด

รายการอ้างอิง
-------------

1. ↑  "Necropsia de "solitario Jorge" revela que murió de viejo". *El Nuevo Dia* (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 2017-12-18.
2. ↑  "จอร์จ ผู้เดียวดาย" เต่ายักษ์อายุ 100 ปี บนเกาะกาลาปากอส "ตายแล้ว จากมติชน[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "เอกวาดอร์ยกย่อง "จอร์จผู้เดียวดาย" เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ จากผู้จัดการออนไลน์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-11-08.
4. ↑  "สุดหล้าฟ้าเขียว: กาลาปากอส 3". ช่อง 3. 31 Janaury 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-31. สืบค้นเมื่อ 31 Janaury 2015. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **จอร์จผู้เดียวดาย**

| * ด
* ค
* ก
เต่าและเต่าบกที่มีชื่อเสียง |
| --- |
| 
* อะเดลิตา
* อทฺไวต
* เอสเมอรัลดา
* เอเวอลีน
* แฮเรียต
* โจนาธาน
* จอร์จผู้เดียวดาย
* ออมสิน
* เอ็มซี
* ทิโมธี
* ตูอี มะลิลา

 |
แม่แบบ:กล่องข้อมูล วิศวกร

อันเดรย์ นิคาลาเยียวิช ตูปาเลียฟ(รัสเซีย: Андрей Николаевич Туполев; 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2431 – 23 ธันวาคม พ.ศ. 2515)เป็นวิศวกรการบินและอวกาศของสหภาพโซเวียต เป็นผู้ก่อตั้งรัฐวิสาหกิจตูปาเลียฟในปีพ.ศ. 2465 ซึ่งเป็นหนึ่งในรัฐวิสาหกิจของสหภาพโซเวียตที่ออกแบบเครื่องบินมากกว่า100รุ่น ทั้งเครื่องบินพาณิชย์และเครื่องบินรบ ตูปาเลียฟได้รับเหรียญวีรบุรุษแห่งแรงงานสังคมนิยม3ครั้ง(ซึ่งเป็นจำนวนสูงสุดที่สามารถรับได้) เหรียญอิสริยาภรณ์เลนิน8ครั้ง เหรียญอิสริยาภรณ์ธงแดงแห่งแรงงาน1ครั้ง นอกจากนี้ ตูปาเลียฟยังได้รับรางวัลอันทรงเกียรติจากต่างประเทศทั้งสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริการวมถึงมีการเปลี่ยนชื่อสนามบินนานาชาติวนูคาวาในแคว้นมอสโกเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในปีพ.ศ. 2561

ประวัติ
-------

อันเดรย์ ตูปาเลียฟเกิดในหมู่บ้านใกล้เมืองคิมรีในเขตปกครองตเวียร์ จักรวรรดิรัสเซีย เป็นบุตรคนที่6จากทั้งหมด7คน บิดาของเขาเป็นชาวคอสแซคในไซบีเรียและเข้าศึกษาด้านกฎหมายในมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กแต่ถูกไล่ออกหลังจากมีส่วนพัวพันกับนักปฏิวัติในการลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิอลิกซานเดอร์ที่ 2 ตูปาเลียฟได้รับการศึกษาที่บ้านและศึกษาระดับมัธยมในเมืองตเวียร์ จนได้ศึกษาต่อที่วิทยาลัยเทคนิคมอสโก ในปี พ.ศ. 2452 อันเดรย์ ตูปาเลียฟได้ศึกษาเรื่องอากาศพลศาสตร์กับนิคาไล จูคอฟสกี นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรชาวรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2453 ตูปาเลียฟกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนได้สร้างและทดลองเครื่องร่อน รวมไปถึงการสร้างอุโมงค์ลมอันเป็นแนวทางการปฏิบัติการของห้องวิจัยอีกด้วย แต่ในปี พ.ศ. 2454 เขาถูกกล่าวหาว่ามีส่วนพัวพันกับการปฏิวัติและการทำลายวรรณกรรมอันดีงามของรัสเซียจนนำไปสู่การถูกจับกุม ต่อมาถูกปล่อยตัวและไปอยู่อาศัยกับครอบครัว ในปี พ.ศ. 2457 ซึ่งเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ตูปาเลียฟได้รับอนุญาตให้กลับไปเรียนต่ออีกครั้งจนจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2461 และได้รับรางวัลวิสวกรรมเครื่องกลดีเด่นจากวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับการพัฒนาเครื่องบินทะเล ช่วงเวลาที่เขาเรียนอยู่นั้น เกิดเหตุการณ์ปฏิวัติรัสเซียในปี พ.ศ. 2460 ต่อมาในปี พ.ศ. 2463 วิทยาลัยราชเทคนิคมอสโกถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเทคเนิคขั้นสูงมอสโกและตูปาเลียฟได้เริ่มสอนการคำนวณอากาศพลศาสตร์เบื้องต้น

บทบาทการทำงานและสงครามโลกครั้งที่สอง
------------------------------------

ในปี พ.ศ. 2472 ตูปาเลียฟเป็นผู้บริหารสถาบันอากาศพลศาสตร์มอสโก และเขาได้ออกแบบเครื่องบินทิ้งระเบิด TB-1 ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องบินที่ทันทันสมัยที่สุดในขณะนั้น

หลังสงคราม
----------

สูงสุดสู่สามัญ
--------------

ชีวิตส่วนบุคคล
--------------

อ้างอิง
-------

* 
* 
* 
* 

* เก็บถาวร 2020-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว** (อังกฤษ: Friendship Breakdown) ภาพยนตร์ไทยแนวดราม่าแอ๊คชั่นในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, ศรราม เทพพิทักษ์, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, ปราโมทย์ แสงศร กำกับโดย องอาจ สิงห์ลำพอง

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

มิตรภาพของเด็กหนุ่มสาว 4 คน จากจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วย เดียว, น้ำ และน้อย ทั้ง 3 เปิดร้านกาแฟและร้านอาหารที่กรุงเทพมหานคร วันหนึ่ง อิฐก็กลับมา โดยแท้จริงแล้ว อิฐหลบหนีบิ๊ก ซึ่งเคยร่วมแก๊งค์เดียวกันปล้นรถขนเงินธนาคารมาก่อน บิ๊กโดน แจ็ค ผู้นำแก๊งค์หักหลัง บิ๊กตามมาทวงเอาเงินคืน โดยจับน้อยไปเรียกค่าไถ่ ทั้งหมดจึงตามไปด้วยช่วยน้อย บิ๊กโดนยิงตาย แต่น้อยก็ได้รับบาดเจ็บจนเสียสติ ความทรงจำเลอะเลือนไป ส่วนเดียวก็ถูกรถไฟทับขาขาดและถูกจับเข้าคุก หมดอนาคตที่จะเป็นตำรวจตามที่ฝันไว้

อิฐรู้สึกผิด จึงพยายามจะช่วยเพื่อน จึงยอมรับใช้ อำนาจ นักการเมืองผู้โกงชาติ ซึ่งมีแจ็คเป็นผู้ช่วยมือขวา ขณะที่เดียวอยู่ในคุกก็ได้รับการเสี้ยมสอนจากเฮียแหลม มาเฟียนักโทษรุ่นพี่ร่วมห้อง ส่วนน้ำซึ่งเป็นผู้หญิงคนเดียวของกลุ่ม ก็คอยพยาบาลดูแลน้อยตลอด

2 ปีผ่านไป เมื่ออำนาจ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ได้ไว้ใจอิฐมากขึ้น แจ็คจึงหาทางกำจัดอิฐด้วยการใส่ร้ายอิฐ และจ้างเดียว ซึ่งพ้นจากคุกมาแล้ว เป็นผู้กำจัดอิฐผ่านทางเฮียแหลม

นักแสดง
-------

* สมชาย เข็มกลัด รับบท อิฐ
* ศรราม เทพพิทักษ์ รับบท เดียว
* สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา รับบท น้ำ
* ปราโมทย์ แสงศร รับบท น้อย
* ขจรศักดิ์ รัตนนิสัย รับบท แจ็ค
* ฐิติ พุ่มอ่อน รับบท บิ๊ก
* ธีรพงษ์ เหลียวรักวงศ์ รับบท อำนาจ
* อภิชาติ ชูสกุล รับบท เฮียแหลม

นักแสดงรับเชิญ
--------------

* เด่น ดอกประดู่ รับบท พ่อของเดียว
* อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบท พ่อของน้ำ
* ชาติชาย งามสรรพ์ รับบท มือปืน
* สุนีย์ สินธุเดชะ รับบท ลูกค้าร้านกาแฟ

เบื้องหลัง
----------

*แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว* นับเป็นผลงานภาพยนตร์ลำดับที่สองของ องอาจ สิงห์ลำพอง ต่อจาก *ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน* (พ.ศ. 2540) โดยมี ปราโมทย์ แสงศร ซึ่งร่วมแสดงในเรื่องนี้ทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับฯอีกด้วย

และจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ศรราม เทพพิทักษ์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2542

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปราโมทย์ แสงศร จากไทยรัฐ
2. ↑  ศรราม เทพพิทักษ์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจากสยามโซน
* ชีวประวัติ แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ การเวก
สำหรับภาพยนตร์ ดูที่ ปักษาวายุ
ประติมากรรมรูปนกการเวกตามศิลปะจีน ยุคเซี่ยตะวันตก
**นกการเวก** หรือ **ปักษาวายุภักษ์** (แปลว่า *"นกกินลม"*; สันสกฤต: कलविङ्क, อักษรโรมัน: **kalaviṅka**) เป็นนกในเทพปกรณัมของตะวันออก ปรากฏในป่าหิมพานต์ เรียกกันอีกชื่อหนึ่งในวรรณคดีเรื่อง ไตรภูมิพระร่วงว่า **นกกรวิค** อธิบายว่า บินได้สูงเหนือเมฆ มีเสียงไพเราะยิ่งนัก สัตว์ทุกชนิดเมื่อได้ยินแล้วจะต้องหยุดฟัง นอกจากนี้ยังปรากฏมีมาในพระบาลีว่าเสียงของพระพุทธเจ้านั้นเหมือนเสียงพรหม แจ่มใสชัดเจน อ่อนหวาน สำเนียงเสนาะ ไม่แตก ลึกซึ้ง มีกังวาลไพเราะและเหมือนเสียงนกการเวก ส่วนอาหารของนกการเวกนั้น มีกล่าวไว้ในคัมภีร์ปัญจสุทนีว่า นกการเวก กินน้ำมะม่วงสุกเป็นอาหาร แต่โดยที่นกชนิดนี้หายากหลงเข้าใจกันแต่ว่าอยู่บนท้องฟ้ากินลมเป็นอาหาร ตามวรรณคดีไตรภูมิพระร่วงนั้น กล่าวว่าขนนกการเวกนั้นเป็นที่ต้องการเพราะกลายเป็นทองคำได้

ตราปักษาวายุภักษ์
-----------------

นกการเวก หรือ ปักษาวายุภักษ์ ถูกใช้เป็นตราสัญลักษณ์ของกระทรวงการคลังของไทย โดยใช้มาตั้งแต่รัชสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีที่มาจากขนหางของนกปักษาสวรรค์จากอินโดนีเซีย ที่ประดับบนพระมาลา ที่ได้มาจากชาวอังกฤษที่ทูลเกล้าถวายตั้งแต่ครั้งรัชกาลที่ 4 และถูกใช้มาจนถึงปัจจุบัน

นกการเวกแบบเอเชียตะวันออก
-------------------------

ในแถบเอเชียตะวันออก เช่น จีน หรือ ญี่ปุ่น ก็มีความเชื่อเรื่องนกการเวกเช่นเดียวกัน โดยนกการเวกในความเชื่อของประเทศภูมิภาคแถบนี้ คือ เป็นสัตว์อมตะไม่มีวันตาย ปรากฏในตำนานพุทธศาสนา มีศีรษะเป็นมนุษย์ แต่มีลำตัว ปีก และขนหางเป็นนก คล้ายกับกินรี

ดูเพิ่ม
-------

* ฟีนิกซ์
* หงส์แดง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ตราประจำกระทรวงการคลังและกรมสรรพากร". กระทรวงการคลัง. 28 February 2014. สืบค้นเมื่อ 27 September 2014.
2. ↑  "การเวก ๑". พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน. สืบค้นเมื่อ 27 September 2014.
3. ↑  "นกการเวก". สนุกดอตคอม. 26 November 2013. สืบค้นเมื่อ 27 September 2014.
4. ↑  Shinchosha (1985). *新潮世界美術事典 (Shincho Encyclopedia of World Art)*. Shinchosha. ISBN 4-10-730206-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **นกการเวก**

วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**ประวัติตราปักษาวายุภักษ์   
 โดย พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ)**
สำหรับวัดแจ้งแห่งอื่น ดูที่ วัดแจ้ง

**วัดแจ้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี

วัดแจ้งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2418 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2436 สร้างโดยดำริของเจ้าราชบุตร(หนูคำ) หนึ่งในคณะอาญาสี่ผู้ปกครองเมืองอุบลราชธานีในสมัยนั้น

อุโบสถ (สิม) เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2545 ซึ่งญาท่านเพ็ง (หลวงเพ็ง) ควบคุมการก่อสร้าง สันนิษฐานว่าเป็นช่างหลวงของเมืองอุบลราชธานี สิมทึบรับอิทธิพลทางภาคกลาง ก่ออิฐถือปูนขนาด 3 ห้อง มีมุขหน้าประตู ทางเข้าด้านเดียว หน้าต่าง 3 บาน กรอบหน้าต่างเป็นรังผึ้งย้อยลงมา ต่อมา พ.ศ. 2527 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ต่อมา พ.ศ. 2530 กรรมาธิการสถาปนิกอีกสานของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ พิจารณาให้รางวัลชนะเลิศการอนุรักษ์อาคารทางศาสนาดีเด่นให้แก่วัด

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง และตึก 5 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีต ปูชนียวัตถุมีพระประธานองค์ใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 2.20 เมตร สูง 3.35 เมตร ก่อด้วยอิฐถือปูน และพระประธานองค์เล็ก จำนวน 10 องค์ อุโบสถ ซึ่งกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุไว้ และมีธรรมาสน์โบราณมียอดเป็นบุษบก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระหอ พ.ศ. 2431–2440
* รูปที่ 2 พระเพ็ง พ.ศ. 2440–2457
* รูปที่ 3 พระมั่น พ.ศ. 2457–2467
* รูปที่ 4 พระมั่น อานนฺโท พ.ศ. 2467–2478
* รูปที่ 5 พระสี สนฺติปาโล พ.ศ. 2478–2489
* รูปที่ 6 พระมหาสาย กิตฺติวณฺโณ พ.ศ. 2489–2504
* รูปที่ 7 พระครูโอภาสศาสนกิจ พ.ศ. 2504–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแจ้ง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดแจ้ง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดแจ้ง" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 27 กรกฎาคม 2566. เข้าถึงจาก
การแบ่งครึ่งช่วง (Bisection method) คือการแบ่งออกเป็นสองส่วนเท่ากันในคณิตศาสตร์เป็นวิธีการหารากที่ซ้ำ ๆ การแบ่งออกเป็นสองส่วนเท่ากันช่วงเวลาและจากนั้นเลือกช่วงย่อยซึ่งรากต้องอยู่ในแนวแกน X สำหรับการประมวลผลต่อไป เป็นวิธีที่ง่ายและมีประสิทธิภาพ แต่ก็ยังค่อนข้างช้า ด้วยเหตุนี้มันจึงมักใช้เพื่อหาแนวทางในการแก้ปัญหาโดยประมาณซึ่งใช้เป็นจุดเริ่มต้นของวิธีการบรรจบกันอย่างรวดเร็วมากขึ้น วิธีการนี้เรียกว่าวิธีการลดช่วงเวลา วิธีการค้นหาแบบไบนารี

### กระบวนการ

Steep1: ทำการเดาจุดสองจุดคือค่า Xl และค่า Xuสมมุติว่าค่า Xl เป็นค่าที่ต่ำกว่าจากนั้นทดสอบว่า f (Xl) f (Xu) < 0 ถ้าไม่ใช้ให้หาจุดใหม่ซึ่งจากขั้นตอนนี้ เรารู้ว่ารากจะต้องอยู่ในช่วงนี้

Step 2: ทําการประมาณค่า Root ที่ต้องการที่จุดกึ่งกลางระหว่างสองค่าใน Step 1 โดยคํานวณ 

Step 3: หาว่าตอนนี้ Root ที่ต้องการอยู่ในครึ่งไหนดังนี้

Bisection method
3.1 ถ้า f (Xl) f (Xr) < 0 แสดงว่า Root ที่ต้องการอยู่ในครึ่งล่าง ให้ตั้ง Xu= Xr และกลับไปทํา Step 2 

3.2 ถ้า f (Xl) f (Xr) > 0 แสดงว่า Root ที่ต้องการอยู่ในครึ่งบน ให้ตั้ง Xl = Xr และกลับไปทํา Step 2 

3.3 ถ้า f (Xl) f (Xr) = 0 แสดงว่าคําตอบที่ต้องการเท่ากับ X

#### อัลกอริทึ่ม

# มีรากเดียว

def fn(x):

return x\*\*3 + 5\*x - 9

# กำหนดวิธีการแบ่งช่วง

def bisection( eq, segment, app = 0.3 ):

a, b = segment['a'], segment['b']

Fa, Fb = eq(a), eq(b)

if Fa \* Fb > 0:

  raise Exception('No change of sign - bisection not possible')   

while( b - a > app ): 

  x = ( a + b ) / 2.0

  f = eq(x)

  if f \* Fa > 0: a = x

  else: b = x  

return x

#test 

print(bisection(fn, {'a':0,'b':5}, 0.00003)) # => 1.32974624634

##### ตัวอย่าง: การหารากของพหุนาม

สมมติว่ามีการใช้วิธีการแบ่งครึ่งช่วง เพื่อหารากของพหุนาม

f(x) = x^3 - x - 2

ประการแรกต้องใช้ตัวเลขสองตัว a และ b เพื่อให้ f (a) และ f (b) มีสัญญาณตรงกันข้าม สำหรับฟังก์ชันข้างต้น a = 1 และ b = 2 

เป็นไปตามเกณฑ์นี้เช่น

f(1) = (1)^3 - (1) = -2 

และ

f(2) = (2)^3 - 2 =+ 4

เนื่องจากฟังก์ชันเป็นแบบต่อเนื่องต้องมีรากภายในช่วง [1, 2] ในจุดเริ่มต้นจุดสิ้นสุดของช่วงที่วงเล็บรากเป็น a\_ {1} = 1 และ b\_ {1} = 2 ดังนั้นจุดกึ่งกลางคือ

c1 = 2 + 1 / 2 = 1.5

ค่าฟังก์ชันที่จุดกึ่งกลางคือ f (c\_ {1}) = (1.5) ^ {3} - (1.5) -2 = -0.125 เนื่องจาก f (c\_ {1}) เป็นค่าลบ a = 1 จะถูกแทนที่ด้วย a = 1.5 สำหรับการทำซ้ำถัดไปเพื่อให้แน่ใจว่า f (a) และ f (b) มีสัญญาณที่ตรงกันข้าม เช่นนี้ยังคงช่วงระหว่าง a และ b จะกลายเป็นเล็กมากขึ้นบรรจบกับรากของฟังก์ชัน ดูสิ่งนี้เกิดขึ้นในตารางด้านล่าง
**พระพันปีตู้** (จีน: 杜太后; พินอิน: *Dù Tàihòu*; ชื่อตัวไม่ทราบ; เกิดประมาณ ค.ศ. 902; เสียชีวิต 17 กรกฎาคม ค.ศ. 961) เป็นราชนารีจีนสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ เป็นภริยาของขุนพลจ้าว หงอิน (趙弘殷) ทั้งเป็นมารดาของจ้าว ควงอิ้น (趙匡胤) ซึ่งต่อมาเป็นจักรพรรดิซ่งไท่จู่ (宋太祖) และจ้าว ควงอี้ (趙匡義) ซึ่งต่อมาเป็นจักรพรรดิซ่งไท่จง (宋太宗)

เมื่อนางเสียชีวิตแล้ว ในปี ค.ศ. 961 จักรพรรดิซ่งไท่จู่ได้สถาปนาพระราชมารดาที่สิ้นชีวิตขึ้นเป็น **พระพันปีหมิงเซี่ยน** หรือ **หมิงเซี่ยนไท่โฮ่ว** ต่อมาในปี ค.ศ. 964 จักรพรรดิซ่งไท่จู่ได้มีพระบรมราชโองการให้เปลี่ยนพระอิสริยยศเป็น **พระพันปีเจาเซี่ยน** หรือ **เจาเซี่ยนไท่โฮ่ว** ต่อมาเมื่อจักรพรรดิซ่งไท่จู่เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 976 จ้าว ควงอี้ ได้อ้างสิทธิสืบบัลลังก์ต่อจากพี่ชาย คือ จ้าว ควงอิ้น หรือ จักรพรรดิซ่งไท่จู่ โดยอ้างว่า เป็นพินัยกรรมของพระนาง แต่นักประวัติศาสตร์ส่วนมากเชื่อว่า พินัยกรรมดังกล่าวจ้าว ควงอี้ ปลอมขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  *Xu Zizhi Tongjian Changbian*, ch. 2. harvnb error: no target: CITEREFXu\_Zizhi\_Tongjian\_Changbian (help)
**แฟนเก่า** เป็น ภาพยนตร์ไทย แนว โรแมนติก - สยองขวัญ มีกำหนดการเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์ ที่เคยกำกับภาพยนตร์ในแนวนี้อย่าง *ผีไม้จิ้มฟัน* และ *จอมขมังเวท* โดนแฟนเก่ามีประเด็นเรื่องราวเกี่ยวกับความเจ้าชู้ของฝ่ายชาย แล้วไปทำให้คนรักเก่าตายไปเป็นผีมาคอยหลอกหลอนอย่างไม่รู้จบ ได้ถูกจัดระดับเรตติ้ง น15+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป) เด็กและเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปี ผู้ปกครองควรพิจารณาให้คำแนะนำ มีเนื้อหาสยองขวัญปานกลางภาพยนตร์ทำรายได้ 50 ล้านบาท

ตัวละคร
-------

* **เคน**

นักแสดงหนุ่ม มีนิสัยเจ้าชู้ เป็นผู้ก่อเรื่องโศกนาฏกรรมขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
* **มีน** (มินตรา)

คนรักเก่าของเคน เป็นลูกสาวของนายกรัฐมนตรี เนื่องด้วยที่บ้านมีฐานะร่ำรวยจึงติดนิสัยเอาแต่ใจ พื้นฐานของมีนเป็นคนดีแต่ด้วยความเจ้าคิดเจ้าแค้น มีความอาฆาตพยาบาตสูง หึงหวง อารมณ์รุนแรง ทำให้มีนไม่ยอมรับกับการที่เคนบอกเลิกกับเธอ และในขณะเดียวกันเธอได้ตั้งท้องกับเคนได้ประมาณ2เดือน ปัจจุบันมีนพักอาศัยที่คอนโดเพียงลำพังต่อมามีนได้เสียชีวิตเพราะแท้งลูกและกินนํ้ายาล้างห้องนํ้าและกรีดแขนตัวเองจนตายและกลายเป็นวิญญาณแค้น
* **พลอย**

คนรักของเคน เป็นดาราไฮโซสาว เป็นคนที่มีสัมผัสเกี่ยวกับวิญญาณและรู้สึกว่ามีคนกำลังอาฆาตเธอและคนรักอยู่ตลอดเวลา
* **โบ**

คนรักเก่าของเคน เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เสียใจกับการที่ถูกเคนตีตนออกห่าง
* **นิมิต**

ผู้จัดการของเคน เป็นคนทะเยอทะยานและเห็นแก่ตัว พยายามกีดกันหญิงสาวที่เข้าใกล้เคนเพื่อให้ชื่อเสียงของเคนไม่เป็นที่อื้อฉาวโดยเฉพาะมีนที่ชอบมาข้องแวะและตามติดเคนทุกฝีก้าว แต่เหมือนว่าการกีดกันของนิมิตจะส่งผลให้เกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นมา
* **คิง**

ช่างภาพสายบันเทิงที่คอยตามทำข่าวเคนและพลอย เมื่อทุกครั้งที่เขาถ่ายภาพ เขาได้รู้ความจริงว่าคนที่คอยตามจองล้างจองผลาญความรักของเคนและพลอยคือใคร

นักแสดง
-------

* ชาคริต แย้มนาม รับบท **เคน**
* วนิดา เติมธนาภรณ์ (กิ๊ปซี่ วง เกิร์ลลี่ เบอร์รี่) รับบท **พลอย**
* นวดี โมกขะเวส รับบท **มีน**
* อัฐมา ชีวนิชพันธ์ รับบท **โบ**
* บดินทร์ ดุ๊ก รับบท **นิมิต**
* บริวัตร อยู่โต รับบท **คิง**
* พัฒนะชัย อดิเรก รับบท **นักข่าวบันเทิง**
* ธีมะ กาญจนไพริน รับบท **พิธีกรรายการบันเทิง**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วิจารณ์หนัง แฟนเก่า". สนุก.คอม.
2. ↑  หนังไทยไตรมาสสี่ เก็บถาวร 2009-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน deknang.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ "แฟนเก่า" เก็บถาวร 2009-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์ค่ายอาวอง เก็บถาวร 2009-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* แฟนเก่า @ กระปุกดอตคอม
* *แฟนเก่า (2009)* ที่สยามโซน
**วัดแจ้งศิริสัมพันธ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระโสภิตกิตติธาดา (ศรชัย ธมฺมทินฺโน ป.ธ.7) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดแจ้งศิริสัมพันธ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2360 โดยพระนนทบุรี (ม่วง) เจ้าเมืองนนทบุรี เป็นผู้สร้าง เดิมมีนามว่า **วัดแจ้ง** ต่อมาพลโท พระยาสโมสรสรรพการ (ทัด ศิริสัมพันธ์) ซึ่งเป็นหลานผู้สร้างวัด ได้มาเป็นผู้บูรณะถาวรวัตถุต่าง ๆ เช่น อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิ และขนานนามใหม่เป็น "วัดแจ้งศิริสัมพันธ์" โดยเติมนามสกุลผู้บูรณะเข้าไปท้ายนามเดิมเพื่อเป็นเกียรติและอนุสรณ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติและชาดก ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารหลวงพ่อทันใจ และบรรพตหลวงพ่อพระพุทธฉาย ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถและพระพุทธฉายจำลอง 1 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแจ้งศิริสัมพันธ์". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-02-19.
3. ↑  "วัดแจ้งศิริสัมพันธ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**เห่าช้าง** (อังกฤษ: Roughneck monitor lizard; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Varanus rudicollis*) เป็นสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์เหี้ย (Varanidae) และ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตาม พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

ศัพทมูลวิทยา
------------

โดยชื่อ "เห่าช้าง" มาจากเสียงขู่ศัตรู ฟังดูคล้ายเสียงขู่ของงูเห่า เชื่อกันว่าน้ำลายมีพิษ หากถูกกัดจะเป็นอันตรายถึงตายได้ ที่จริงแล้วเป็นความเชื่อที่ผิด

ลักษณะทั่วไป
------------

ตัวจะเล็กกว่าเหี้ย (*V. salvator*) มีความยาวประมาณ 1.3 เมตร มีสีดำเข้ม มีลายเลือน ๆ ขวางลำตัว ปากแหลมและเกล็ดบนสั้น เกล็ดบนคอใหญ่เป็นแหลม ๆ คล้ายหนามทุเรียน เฉพาะช่วงคอเกล็ดจะย้อนไปหาส่วนหัว อาศัยอยู่ในป่าทึบและเดินหากินบนพื้นดิน แต่ก็ปีนต้นไม้เก่ง พบในป่าประเภทป่าดิบชื้นและป่าชายเลนในภาคใต้ของประเทศไทยและพม่า, หมู่เกาะสุมาตรา, บอร์เนียว, มาเลเซีย, ฟิลิปปินส์ แต่ก็มีรายงานพบที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมาด้วย
อาหารคือ ไก่, นก, ปลา, กบ, เขียด กินได้ทั้งของสด และของเน่า

การผสมพันธุ์
------------

ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมกราคม-มีนาคม โดยวางไข่ตามหลุมที่ขุดเป็นโพรง เมื่อออกไข่แล้วจะไม่ฟักไข่ ลูกฟักออกจากไข่เองตามธรรมชาติ และเมื่อลูกออกจากไข่แล้วก็จะหากินเอง

อุปนิสัย
--------

ดุร้ายกว่าเหี้ยชนิดอื่น ๆ เมื่อเข้าใกล้จะขู่ การเลี้ยงในสภาพที่เลี้ยงทำได้ยาก เนื่องจากเป็นสัตว์ขี้อาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เข้าใจนะ!! "อ.เจษฎา" แจง "เห่าช้าง" ไม่ใช่งู ชี้เป็นสัตว์เลื้อยคลานกลุ่มตะกวด-ไม่มีพิษ!!". *ทีนิวส์*. 12 June 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-11. สืบค้นเมื่อ 16 June 2016.
2. 1 2  "Herpcenter.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-31. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.
3. ↑  "Indonesiatraveling.com".[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Mampam.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Varanus rudicollis ที่วิกิสปีชีส์