recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**อาลิกซ์แห่งฝรั่งเศส** (ฝรั่งเศส: *Alix de France*) เป็นเคาน์เตสคู่สมรสแห่งบลัวจากการแต่งงานกับธีโอบาลด์ที่ 5 เคานต์แห่งบลัว ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งบลัวในช่วงที่คู่สมรสของพระองค์ไม่อยู่ในปี ค.ศ. 1190–1191 และเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในช่วงเยาว์วัยของหลุยส์ที่ 1 เคานต์แห่งบลัว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1191 จนถึงปี ค.ศ. 1197 พระองค์เป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน

ชีวิตช่วงแรก
------------

พระธิดาของกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสกับดัชเชสแห่งอากีแตน อาลิกซ์ถูกตั้งชื่อตามพระมาตุจฉา เปโตรนิลลาแห่งอากีแตน ที่ถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "อาลิกซ์" การประสูติของพระธิดาคนที่สองของเอเลนอร์กับหลุยส์แทนที่จะเป็นพระโอรสที่ทั้งคู่ต้องการอย่างมากเป็นหนึ่งในตะปูตัวสุดท้ายที่ตอกฝาโลงให้กับการแต่งงาน การแต่งงานของพระบิดามารดาของพระองค์ถูกประกาศเป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1152 ไม่ถึงหนึ่งปีหลังการประสูติของอาลิกซ์ พระองค์กับพระเชษฐภคินี มารี ถูกประกาศให้เป็นพระธิดาตามกฎหมาย และสิทธิ์ในการเลี้ยงดูทั้งคู่ตกเป็นของพระบิดา หลังจากนั้นไม่นานเอเลนอร์ออกจากราชสำนักฝรั่งเศสและแต่งงานกับเฮนรีที่ 2 ดยุคแห่งนอร์มองดี ที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ

เคาน์เตสแห่งบลัว
----------------

ในปี ค.ศ. 1164 อาลิกซ์แต่งงานกับธีโอบาลด์ที่ 5 เคานต์แห่งบลัว ที่เคยพยายามจะลักพาตัวพระมารดาของอาลิกซ์เพื่อบีบให้แต่งงานกับตน พระเชษฐภคินีของพระองค์ มารี แต่งงานกับพี่น้องชายของธีโอบาลด์ อองรี

อาลิกซ์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งบลัวเป็นเวลาเจ็ดปี ในตอนที่สามีเดินทางไปฝั่งตะวันออกในปี ค.ศ. 1190 ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเพื่อทำหน้าที่ในช่วงที่เขาไม่อยู่ เมื่อเขาตายในปี ค.ศ. 1191 และถูกสืบทอดต่อโดยบุตรชายที่อยู่ในวัยเยาว์ของทั้งคู่ อาลิกซ์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินต่อ ครั้งนี้เป็นในช่วงที่บุตรชายของพระองค์ หลุยส์ที่ 1 อยู๋ในวัยเยาว์ ทรงบริหารปกครองจนถึงปี ค.ศ. 1197

อาลิกซ์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1197/98

ทายาท
-----

อาลิกซ์กับธีโอบาลด์มีบุตรเจ็ดคน

1. ธีโอบาลด์ (ตาย ค.ศ. 1182)
2. หลุยส์ที่ 1 เคานต์แห่งบลัว ที่ตายในคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1205
3. เฮนรี (ตาย ค.ศ. 1182)
4. ฟิลิป (ตาย ค.ศ. 1202)
5. มาร์กาเร็ต เคาน์เตสแห่งบลัว (ตายหลังปี ค.ศ. 1230) แต่งงานกับ (1) ออตโตที่ 1 เคานต์แห่งเบอร์กันดี (2) กัวธิเยร์ที่ 2 ซินญอร์แห่งอาแวส์นส์
6. อิซาเบลลา (ค.ศ. 1180 – 1247/1248) แต่งงานกับ (1) ซุลปิสแห่งออมบวซ (2) ฌอง เดอ มงมิรายล์
7. อาลิกซ์ พระอธิการิณีแห่งฟงเตฟรูลต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Chronique de Touraine*

แหล่งข้อมูล
-----------

* Meade, Marion. *Eleanor of Aquitaine*, 1991
* Wheeler, Bonnie, and Parsons, John Carmi, eds. *Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady*, 2002
**วัดซองพลู** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดซองพลู ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดซองพลูสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2275 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2275 มีเจ้าอาวาสคือ พระครูวิสิฐกิตติญาณ (กิตฺติญาโณ จุฬาวัล แสงใส)

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 มีฐานปัทม์บัวลูกแก้วอกไก่ เฉลียงเป็นฐานบัวคว่ำอันเป็นชุดเดียวกับส่วนฐานบัวคว่ำของอาคารหลัก ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นทรงบันแถลง หลังคาเป็นทรงจั่วซ้อนกัน 2 ชั้น แบบมีไขรา ซ้อน 2 ตับ โดยตับล่างสุดมีคันทวยรับคลุมอาคารหลักและมีพาไลคลุมเฉลียงหน้าหลัง ส่วนหน้าบันด้านหน้าเป็นไม้แกะสลักรูปนารายณ์ทรงครุฑล้อมกรอบด้วยลายกระหนกก้านขดและที่หน้าบันชั้นลดมีการเจาะช่องบัญชร 1 ช่อง หน้าบันด้านหลังเป็นรูปเทพนม ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาการเปรียญประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแย้ม
* พระอธิการเชย
* พระอธิการแต่ง
* พระอธิการสา
* พระอธิการเป้า พ.ศ. 2462–2471
* พระครูสังฆวิทิต ฉ่ำ พุทฺธสโร พ.ศ. 2472–2522
* พระอธิการนิพนธ์ พ.ศ. 2522–2527
* พระครูวิสิฐกิตติญาณ พ.ศ. 2527–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดซองพลู". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดซองพลู". คลังทรัพยากรการศึกษาแบบเปิด.
3. ↑  ปัทมา เจริญกรกิจ. "พระอุโบสถและพระวิหารสมัยอยุธยาตอนปลาย - รัตนโกสินทร์ตอนต้น ในพื้นที่คลองอ้อมนนท์ จังหวัดนนทบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 96.
พระสาทิสลักษณ์ของพระนางมาริอาแห่งอารากอน
**มาริอาแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส** (29 มิถุนายน 2025 - 7 มีนาคม 2059) เป็นเจ้าหญิงแห่งสเปนและพระราชินีแห่งโปรตุเกสในฐานะพระอัครมเหสีองค์ที่สองของ พระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส

พระประวัติ
----------

### พระประวัติช่วงต้น

มาริอาเสด็จพระราชสมภพที่ กอร์โดบา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1482 ในฐานะพระราชธิดาองค์ที่สามที่เจริญพระชนม์ของ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา และ พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน (พระมหากษัตริย์คาทอลิก) พระนางเป็นหนึ่งในสี่ของพระราชบุตรทั้งห้าที่เจริญพระชนม์และมีพระขนิษฐาฝาแฝดองค์หนึ่งพระนามอันนา (แม้บางแหล่งข่าวอ้างว่าราชินีกำลังตั้งพระครรภ์ฝาแฝดชายและเมื่อประสูติออกมาก็สิ้นพระชนม์) เหมือนพระขนิษฐาของพระนาง พระนางได้รับการศึกษาอย่างละเอียดไม่เพียงแต่งานบ้านแต่ยังเป็นภาษาละติน ภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา ประวัติศาสตร์ ปรัชญาและคลาสสิก 

### อภิเษก

ในฐานะเจ้าหญิงแห่งสเปน การอภิเษกของพระนางมีความสำคัญในการเมืองยุโรป ก่อนที่พระนางจะอภิเษกกับมานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสพระบิดาและพระมารดาของพระนางก็เพลิดเพลินกับความคิดที่ว่าจะอภิเษกพระนางกับ พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ นี่คือช่วงเวลาที่เจ้าหญิง กาตาลินาแห่งอารากอน พระขนิษฐาของพระนางกำลังวางแผนอภิเษกกับ เจ้าชายอาร์เธอร์ เจ้าชายแห่งเวลส์ เฟอร์ดินานด์และอิซาเบลคิดว่าถ้ามาเรียเป็นราชินีแห่งสกอตแลนด์พระธิดาทั้งสองจะสามารถรักษาความสงบสุขระหว่างพระสวามีของพระนาง อย่างไรก็ตามแผนการเหล่านี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้น เจ้าหญิงอิซาเบล เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียสพระเชษฐภคินีของพระนางเป็นพระราชินีองค์แรกของมานูเอลที่ 1 แต่การสิ้นพระชนม์ของพระนางใน พ.ศ. 2041 ได้สร้างความจำเป็นสำหรับมานูเอลที่จะอภิเษกใหม่;มาเรียกลายเป็นเจ้าสาวคนต่อไปของกษัตริย์โปรตุเกสยืนยันการเชื่อมโยงราชวงศ์กับราชวงศ์สเปน

พระเจ้ามานูเอลและพระนางมาเรียอภิเษกใน Alcácer do Sal เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2043 พระนางมีพระบุตร 10 พระองค์แปดพระองค์เจริญพระชนม์รวมทั้ง พระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส อีซาแบลแห่งโปรตุเกส และ เบียทริซแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งซาวอย

### พระราชินี

สมเด็จพระราชินีมาริอาได้รับการอธิบายว่าขาวซีดและผอมไปสู่ภายนอกโดยมีคางที่ยื่นออกและมีพระอุปนิสัยที่จริงจัง อย่างไรก็ตามข้อเท็จจริงที่ว่าพระนางเป็นราชินีในช่วงเวลาที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์โปรตุเกสเมื่อราชสำนักโปรตุเกสเป็นหนึ่งในราชสำนักที่ร่ำรวยที่สุดในยุโรปพระนางไม่ได้มีบทบาทสำคัญในฐานะบุคคล จริงจังและเคร่งศาสนาพระนางอุทิศเวลาให้กับการเย็บการอุทิศอย่างจริงจังและการกำกับดูแลการศึกษาของพระบุตรของพระนางตามหลักการของพระบิดาและพระมารดาของพระนาง
**เบียทริซแห่งอังกฤษ** (อังกฤษ: Beatrice of England, Beatrice de Dreux; 24 มิถุนายน ค.ศ. 1242 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1275) หรือ **เบียทริซแห่งเดรอซ์** เป็นเจ้าหญิงแห่งอังกฤษในฐานะพระธิดาของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ กับเอลินอร์แห่งโพรว็องส์ พระองค์และครอบครัวเป็นสมาชิกของราชตระกูลแพลนทาเจเนต

วัยเด็ก
-------

เบียทริซเป็นพระธิดาคนที่ 2 ของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ กับเอลินอร์แห่งโพรว็องซ์ อ้างอิงตามแมทธิวแห่งปารีส พระองค์ประสูติในบอร์โด ฝรั่งเศส ในวันถือกำเนิดของนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา (24 มิถุนายน) วัยเด็กของเบียทริซประสบภัยพิบัติจากโศกนาฏกรรม และความตึงเครียดของรัชสมัยของพระบิดาควบคู่กับความไม่เป็นที่นิยมในประชาชนอังกฤษของพระมารดา

พระเชษฐาคนโตของพระองค์ เอ็ดเวิร์ด ล้มป่วยร้ายแรงในตอนที่พระองค์ยังเด็กมาก แม้จะทรงหายดี แต่พระขนิษฐาของเบียทริซ แคทเธอรีน สิ้นพระชนม์ด้วยวัยที่เด็กมาก ทิ้งพระบิดามารดาของเบียทริซให้จมอยู่กับความเศร้า แคทเธอรีน ที่มีความเป็นไปได้ว่าเป็นโรคเสื่อมที่เป็นสาเหตุให้พระองค์หูหนวก สิ้นพระชนม์ตอนพระชนมายุ 4 พรรษา

ชาวอังกฤษไม่พอใจพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 ที่ปล่อยให้เอลินอร์กับพระญาติสายซาวัวเข้ามามีบทบาทในระบอบกษัตริย์ และเหล่าบารอนเรียกร้องขออำนาจเพิ่ม ใน ค.ศ. 1263 เอลินอร์อยู่ในเรือพระราชพิธีที่ถูกโจมตีโดยชาวเมืองลอนดอน ความเกลียดชังที่รุนแรงและขมขื่นนี้สร้างปัญหามากมายให้กับเฮนรี่ที่ 3 และครอบครัว ในทางกลับกัน เอลินอร์กับเฮนรี่มีความสุขกับชีวิตแต่งงาน และเบิยทริซเติบโตขึ้นมาท่ามกลางความรัก สนิทสนมกับพี่น้อง

การเสกสมรสและบุตร
-----------------

เฮนรี่ทำการเจรจาให้เบียทริซแต่งงานกับกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและยังปฏิเสธข้อเสนอให้พระองค์เสกสมรสกับพระโอรสของกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในตอนที่พระองค์มีพระชนมายุ 18 พรรษา ทรงเสกสมรสกับจอห์น เดอ เดรอซ์ ทายาทในดัชชีบริททานี พระองค์กับจอห์นที่ 2 มีบุตรด้วยกันหกคน

1. อาร์เธอร์ที่ 2 ดยุคแห่งบริททานี (ค.ศ. 1261-1312)
2. จอห์นแห่งบริททา เอิร์ลแห่งริชมอนด์ (ค.ศ. 1266-1334)
3. มารีแห่งบริททานี เคานเตสแห่งเซนต์โพล ภรรยาของกีย์ที่ 3 แห่งชาตีลย็อง (ค.ศ. 1268-1339)
4. ปิแอร์ ไวส์เคานต์แห่งเลออน
5. บล็องช์แห่งบริททานี ภรรยาของฟิลิปแห่งอาร์ทัวส์ (ค.ศ. 1271-1327)
6. เอลินอร์แห่งบริททานี พระอธิการิณีแห่งฟ็องเตฟรูลต์ (ค.ศ. 1275-1342)

การสิ้นพระชนม์
--------------

เบียทริซสิ้นพระชนม์เมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1275 ในลอนดอน อังกฤษ จอห์นที่ 2 ให้เกียรติภรรยาด้วยการสร้างโบสถ์น้อยให้บนที่ดินส่วนตัวหรือไม่ก็ในโบสถ์ที่ใหญ่กว่า ที่แล้วเสร็จในตอนที่เขาตาย เขากับเบียทริซจึงได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง เบียทริซถูกฝังที่โบสถ์เกรย์เฟรียร์ในกรีนิช ลอนดอน พระสวามีของพระองค์สืบทอดต่อเป็นดยุคหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ 11 ปี เบียทริซจึงไม่เคยถูกขนานนามว่าดัชเชสแห่งบริททานี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Matthew Paris, *Matthew Paris’s English History from the Year 1235 to 1273*, trans. JA Giles, vol. 1 (George Bell & Sons, 1889), 431
2. ↑  Her burial is recorded in the London Greyfriar's register: Kingsford, Charles Lethbridge (1915), "Register of the Grey Friars of London: Index of those buried in the church and cloister (A–K)", *The Grey Friars of London* เก็บถาวร 2014-08-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, pp. 134–139
**บุษยมาส** เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายชาวไทย สมนึก สูตะบุตร นักเขียนชั้นครูที่มีชื่อเสียงด้านการประพันธ์เรื่องรักหวานซึ้งในแวดวงวรรณกรรมมาช้านาน ซึ่งได้สร้างสรรค์ผลงานออกมามากกว่าร้อยเรื่อง อาทิ สลักจิต หนึ่งในทรวง ยอดชีวัน ดงผู้ดี สกุลกา ทับเทวา ในม่านเมฆ การเป็นนักเขียนที่ชอบเก็บตัวและมีชื่อจริงว่า สมนึก สูตะบุตร ทำให้มีคนคาดเดาไปต่าง ๆ 
นานาว่า นักเขียนท่านนี้เป็นชายหรือหญิง ทำไมจึงเขียนเรื่องรักได้หวานหยดย้อย

บุษยมาส จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเบญจมราชาลัย เป็นครูอนุบาล 2 ปี ก่อนย้ายมารับราชการที่ กระทรวงพาณิชย์ (ประเทศไทย) 5 ปี ก้าวเข้าสู่วงการประพันธ์โดยผ่านเวทีการประกวดเรื่องสั้นในนิตยสารนารีนารถ ซึ่ง กัณหา เคียงศิริ เป็นบรรณาธิการ เมื่อเรื่องสั้น "รักฉากสุดท้าย" ของเธอชนะการประกวด ต่อมาเรื่องสั้นชื่อ "ปลายทางของสลี" ก็ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดของนิตยสารแสนสุข ตามด้วยนวนิยายเรื่องแรกคือ "หมอกสวาท" และประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยนวนิยายเรื่องที่สอง "สลักจิต" ซึ่งลงพิมพ์ในนิตยสารเพลินจิต เมื่อปี พ.ศ. 2503 แล้ว ครูแก้ว อัจฉริยะกุล นำไปสร้างเป็นละครวิทยุ ให้เสียงโดย รัชนี จันทรังษี และ ฉลอง สิมะเสถียร จนคนติดกันทั้งเมือง สมนึก สูตะบุตร เป็นเจ้าของนามปากกา "บุษยมาส" ซึ่งสร้างสรรค์นวนิยายไว้กว่า 100 เรื่อง เช่น มัตติกา สุริยาที่รัก ในอ้อมอกสวรรค์ อสูรสวาท เป็นต้น

ล่าสุด เสาร์ที่ 3 มิถุนายน 2560 เวลา 11.05 น นักเขียนอาวุโส รางวัลนราธิป พ.ศ. 2554 **บุษยมาส** ถึงแก่กรรม จากอาการ ติดเชื้อในกระแสเลือด ด้วยอาการสงบ ที่โรงพยาบาลมงกุฎวัฒนะ และมีพิธีบำเพ็ญกุศลศพ ที่วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

ผลงาน
-----

### นวนิยาย

* สลักจิต (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2559 ช่องONE)
* ดงผู้ดี (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2552 ช่อง3 และ 2562 ช่อง8)
* หนึ่งในทรวง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง 2535 , 2548 และ 2558 ช่อง3)
* ยอดชีวัน (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2543 ช่อง3)
* ไฟกามเทพ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2544 ช่อง3)
* ก่อนเมฆสลาย
* ไกลเกินฝัน
* เปลือกทอง
* ใต้เงากรรม
* หนี้ค้างชำระ
* ในอ้อมอกสวรรค์
* ชบาริมวัง
* เงารัก
* กลิ่นร่ำ
* สุริยาที่รัก
* คนึงหา
* รักบทสุดท้าย
* กิ่งเดือน-ใบดิน
* นางฟ้าซาตาน
* หมอกสวาท
* อาญาสวรรค์
* มาหยารัศมี
* พรหมแกล้งลิขิต
* ในม่านเมฆ
* อุ่นฟ้าไอดิน
* นิมิตนิทรา
* ปิ่นรัก
* จากคืนนั้นถึงวันนี้
* เหมือนม่านพราง
* แก้วหลากสี
* พิษน้ำผึ้ง
* เจ้าจอม
* พลอยสีฟ้า
* สกุลกา
* แค่เพียงเศษแก้ว
* ตะวันที่รัก
* หัวใจฉันไม่ขาย
* เดือนรุ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นัดพบนักเขียน.....บุษยมาส กับ ๑๐๐ วรรณกรรมฉ่ำรัก". *All-magazine*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-06-20. สืบค้นเมื่อ 12 May 2017.
2. ↑  "จากหนังสือเล่มแรก ถึงรางวัลนราธิป 2554". *Komchadluek*. สืบค้นเมื่อ 12 May 2017.
3. ↑  ""บุษยมาส" นักเขียนอาวุโส ถึงแก่กรรม จากอาการติดเชื้อในกระแสเลือด". *Matichon*. สืบค้นเมื่อ 4 June 2017.

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อนวนิยายไทย
**กาแฟใบใหญ่** หรือ **กาแฟไลเบริกา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Coffea liberica*) อินโดนีเซียเรียกโกปีนังกา ฟิลิปปินส์เรียกโกเปบาราโก เป็นพืชในสกุลกาแฟ วงศ์ Rubiaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ กิ่งเกลี้ยง ใบออกตรงข้าม มีหูใบระหว่างก้านใบ ออกดอกเป็นกลุ่มตามซอกใบ กลีบเลี้ยงเป็นหลอด กลีบดอกบิดเวียนไปทางซ้าย สีขาว ผลมีเมล็ดเดียว แข็ง สีเหลืองหรือสีแดง

กาแฟใบใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกา ปลูกเป็นการค้าที่อเมริกาใต้และแอฟริกา นำมาปลูกที่อินเดียเมื่อ พ.ศ. 2415 และที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2418 แต่ต่อมาเปลี่ยนไปปลูกกาแฟโรบัสตามากขึ้น ในเอเชียยังปลูกอยู่ที่ศรีลังกา อินเดีย ไทย เวียดนาม ไต้หวัน และติมอร์เป็นบางพื้นที่ ปลูกมากในมาเลเซียและฟิลิปปินส์ เมล็ดเมื่อนำมาชงเป็นกาแฟจะขมมากกว่ากาแฟอะแรบิกาและกาแฟโรบัสตา ซึ่งเป็นที่นิยมในซาบะฮ์ (มาเลเซีย) และแอฟริกา ผลผลิตของกาแฟชนิดนี้คิดเป็นร้อยละ 1 ของกาแฟทั้งโลก แต่เป็นผลผลิตที่สำคัญของมาเลเซีย โดยปลูกมากที่เซอลาโงร์ ยะโฮร์ มะละกา เประ และซาบะฮ์ เมล็ดกาแฟพันธุ์นี้มีกาเฟอีนประมาณร้อยละ 0.5–1.8

อ้างอิง
-------

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 16: พืชให้สารกระตุ้น. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 95 - 96

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **กาแฟใบใหญ่**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Coffea liberica***

* World Checklist of Rubiaceae
* *Coffea liberica* เก็บถาวร 2011-10-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, United Nations' Food and Agriculture Organization website


1. ↑  Chadburn, H.; Davis, A.P. (2017). "*Coffea liberica*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2017**: e.T18537594A18539526. doi:10.2305/IUCN.UK.2017-3.RLTS.T18537594A18539526.en. สืบค้นเมื่อ 19 November 2021.
2. ↑
**สมเด็จพระพันวษา** หรือ **พระราชชนนีพันปีหลวง** พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเสือ พระราชชนนีพันปีหลวงของสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ และ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ

สมเด็จพระพันวษา พระอัครมเหสีของสมเด็จพระเจ้าเสือ และพระราชมารดากษัตริย์อยุธยาถึงสองพระองค์ คือ สมเด็จพระเจ้าท้ายสระ และ สมเด็จพระเจ้าบรมโกศ 

ไม่ระบุว่าพระองค์เป็นธิดาของผู้ใดหรือมีถิ่นฐานมาจากที่ใด คำว่าสมเด็จพระพันวษาเป็นเพียงตำแหน่งไม่ใช่ชื่อบุคคล แต่มีระบุว่า พระองค์เป็นภรรยาเดิมตั้งแต่พระเจ้าเสือเป็นขุนนางนามว่า ออกหลวงสรศักดิ์

พระประวัติ
----------

บิดาของพระองค์น่าจะเป็นของขุนนางในสมัยสมเด็จพระนารายณ์ที่น่าจะมีตำแหน่งใหญ่โตอยู่พอสมควร คาดว่าในปีพ.ศ.2221 พระองค์สมรสกับพระเจ้าเสือในขณะที่ยังเป็นขุนนางนามว่าออกหลวงสรศักดิ์ในสมัยพระนารายณ์ และต่อมาให้กำเนิดบุตรชายคนโตมีนามว่า **เพชร** และบุตรชายคนรอง มีนามว่า **พร**

พระอิสริยยศ
-----------

เมื่อพระเพทราชาได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของกรุงศรีอยุธยา ทรงแต่งตั้งออกหลวงสรศักดิ์เป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า) ทำให้พระองค์ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ ในปี พ.ศ 2246 พระเจ้าเสือทรงครองราชย์เป็นกษัตริย์อยุธยาและแต่งตั้งพระองค์เป็นพระอัครมเหสี และเมื่อพระราชโอรสของพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์พระองค์จึงได้เป็น พระราชชนนีพันปีหลวงหมายถึงพระราชมารดาของพระมหากษัตริย์

อ้างอิง
-------

*คำให้การชาวกรุงเก่า*, พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 622-623
**วัดศรีเขตนันทาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านหนองกล่ำ ตำบลคลองข่อย อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 19 ไร่ 17 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 52 ไร่ 1 งาน

เมื่อประมาณ พ.ศ. 2435–2445 ชาวบ้านได้เข้ามาหักร้างถางพงที่ป่าบริเวณลำโพเพื่อใช้พื้นที่ทำนา เมื่อมีชุมชนเกิดขึ้นจึงได้สร้างวัดขึ้นมาเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 โดยนายหุ่นและนางจันทร์บริจาคที่ดิน ส่วนญาติและชาวบ้านช่วยกันก่อสร้าง ในครั้งแรกใช้ชื่อว่า **วัดหนองกล่ำ** หรือ **วัดสุดสาคร** แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดกล่ำ** เนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้เป็นหนองน้ำ มีชาวบ้านไปปักกล่ำเพื่อจับปลาซึ่งมีอยู่อุดมสมบูรณ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศรีเขตนันทาราม" เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2499 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2550 

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และพระพุทธรูปประจำหอสวดมนต์ 1 องค์ ประทับนั่ง หน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 35 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการจ้อย
* พระอธิการอิ่ม
* พระอธิการนิล
* พระอธิการบุตร์
* พระอธิการชัชวาล
* พระอธิการยอด
* พระครูสิรินนทเขต
* พระครูพินิจธรรมปรีชา (ละเอียด เขมาภิรโต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดศรีเขตนันทาราม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-27. สืบค้นเมื่อ 2021-04-23.
2. ↑  "วัดศรีเขตนันทาราม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี". คลังทรัพยากรการศึกษาแบบเปิด.
3. ↑  "วัดศรีเขตนันทาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดหงษ์ทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านหงษ์ทอง ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระครูกิตติเขมาภิรม (ประจวบ ตินตะโมระ) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส

วัดหงษ์ทองเป็นวัดโบราณ สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย และปล่อยทิ้งร้างไปเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยา เมื่อชาวมอญเข้ามาอยู่ในบริเวณนี้อีกครั้งใน พ.ศ. 2377 ก็ปรับปรุงฟื้นฟูวัดขึ้นมาอีกครั้งและสร้างเจดีย์มอญองค์ใหญ่ไว้หลังวัด ชื่อของวัดเกี่ยวข้องกับตำนานมอญที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าและหงส์ซึ่งมีมานานกว่า 2,500 ปี ชาวมอญจึงนิยมนำคำที่เกี่ยวข้องกับหงส์มาใช้ในชื่อบ้านเมืองและสถานที่สำคัญเพื่อความเป็นสิริมงคล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2518

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย และมีพระพุทธบาทจำลอง ขุดพบเมื่อ พ.ศ. 2526 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหงษ์ทอง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดหงษ์ทอง". คลังทรัพยากรการศึกษาแบบเปิด.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดหงส์ทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
ไฟล์:Aichi World Expo 2005 mascots.jpgตุ๊กตาต้นไม้ปู่หลานสัญลักษณ์งานเอ็กซ์โป 2005
งาน **เอ็กซ์โป 2005** เป็นงานจัดแสดงสินค้าโลก (เวิลดส์แฟร์) ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 มีนาคม ถึง 25 กันยายน พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น แก่นเรื่องของงานครั้งนี้คือ "ภูมิปัญญาธรรมชาติ" (Nature's Wisdom) ตัวตุ๊กตาสัญลักษณ์ของงานเป็นปู่ต้นไม้ (โมริโซ) มีนิสัยชอบสอนชอบบ่น และหลานต้นไม้ (คิโคโร) ที่อยากรู้อยากเห็น

พื้นที่
-------

บริเวณทางเข้างานเอ็กซ์โป 2005
สถานที่ตั้งหลักของงานอยู่ที่เมืองนะงะกุเตะ ทางทิศตะวันออกของเมืองนาโงยา โดยมีพื้นที่จัดงาน 1.85 ตารางกิโลเมตร 
ผู้จัดงานคาดหมายว่าจะมีผู้เยี่ยมชมงานไม่น้อยกว่า 15 ล้านคน

สำหรับการเดินทางจากนาโงยาไปยังพื้นที่จัดงานในนะงะกุเตะนั้น วิธีที่สะดวกคือโดยสารรถไฟใต้ดินสายฮิงะชิยะยะมะจนสุดทางที่ฟุจิงะโอะกะ แล้วต่อรถไฟแมกเลฟสาย LINIMO ไปยังสถานที่จัดงาน

กระจกกระเช้ากอนโดลาพิเศษที่เปลี่ยนไปมาระหว่างกระจกฝ้า-ใสได้
พื้นที่จัดงานอยู่ในพื้นที่ภูเขาและป่า การวางผังจึงได้มีการระมัดระวังไม่ให้มีการทำลายธรรมชาติ และคำนึงถึงการรบกวนชาวบ้านที่มีถิ่นฐานในบริเวณดังกล่าว มาตรการในการวางผังงานเอ็กซ์โปครั้งนี้ คือการนำรถกระเช้ากอนโดลาที่มีกระจกพิเศษเชื่อมต่อบริเวณต่าง ๆ และเมื่อลอยผ่านเหนือบริเวณหมู่บ้านที่มีประชาชนอาศัยอยู่ จะเปลี่ยนจากกระจกใสเป็นกระจกฝ้า จนลอยผ่านพ้นบริเวณดังกล่าวจึงกลับสู่สภาพกระจกใสตามปกติ นอกจากนี้ในส่วนใจกลางงานยังเป็นพื้นที่อนุรักษ์ให้เป็นพื้นที่ป่าดังเช่นที่เป็นอยู่ก่อนงานเอ็กซ์โป และใช้เป็นเหมือนพื้นที่ศึกษาธรรมชาติให้แก่เด็ก ๆ และผู้สนใจ นอกเหนือจากพื้นที่จัดแสดงในส่วนศาลาหรือพื้นที่ในร่มต่าง ๆ

มีการแบ่งส่วนพื้นที่จัดแสดงต่าง ๆ ดังนี้

**ส่วนนากากุเตะ (Nagakute)**  เป็นส่วนหลักประกอบด้วย

* ส่วนศาลานานาชาติ (Global common/Global loop)
* ส่วนองค์กร ห้างร้าน (Corporate pavilion)
* พื้นที่ส่วนกลาง (Central zone)
* พื้นที่สวนสนุก (Interactive fun Zone)
* ส่วนประเทศเจ้าภาพ (Japan Zone)

**ส่วนเซโตะ (Seto)**  เป็นส่วนที่อยู่แยกออกไป ต้องนั่งรถกระเช้ากอนโดลา

ประเทศไทย
---------

ศาลาไทยในงานเอ็กซ์โป 2005
ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่เข้าร่วมในการจัดแสดงในศาลาไทย ในส่วน global common ด้วย ศาลาของไทยไม่ค่อยได้รับความนิยม จนทำให้รัฐบาลไทยในขณะนั้นต้องจัดส่งเจ้าหน้าที่ไปแก้ไขเพิ่มเติม ระหว่างการจัดงาน เป็นประเด็นข่าวกันอยู่ระยะหนึ่ง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เอ็กซ์โป 2005**

วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***Expo 2005***

* เว็บไซต์งานเอ็กซ์โป 2005 เก็บถาวร 2006-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


| ก่อนหน้า |  | เอ็กซ์โป 2005 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **เอ็กซ์โป 2000** |  | **เวิลด์แฟร์** (2005) |  | **เอ็กซ์โป 2008** |
***ท็อปแมเนจเมนต์*** (อังกฤษ: *Top Management*; คาตากานะ: トップマネジメント) เป็นวิดีโอเกมจำลองธุรกิจหลายแพลตฟอร์มที่เปลี่ยนผู้เล่นให้กลายเป็นเจ้าของตำแหน่งองค์กรที่ได้รับการยอมรับอย่างสูง

รูปแบบการเล่น
-------------

เพื่อให้บริษัทเอ็นอีจี (เอ็นอีซี) ก้าวไปข้างหน้าใน "โลกธุรกิจ" เสมือนจริง พวกเขาจะต้องโฆษณาผลิตภัณฑ์ของตนเพื่อให้ผู้บริโภคละทิ้งเขตอิทธิพลของบริษัทโตจิบา (โตชิบา) ที่อยู่เหนือพวกเขา
การใช้ความสามารถในการจัดการที่ได้รับจากเกม ผู้เล่นจะต้องเปลี่ยนบรรษัท (会社, kaisha) ที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ ให้กลายเป็นบรรษัทระดับดีเยี่ยมที่ทำกำไรได้ เกมดังกล่าวสร้างโดยบริษัทโคอิ โดยมุ่งเน้นไปที่นักเรียนธุรกิจชาวญี่ปุ่นในไฮสกูล, วิทยาลัย และมหาวิทยาลัย ในขณะเดียวกันก็พยายามดึงดูดนักเล่นเกมทั่วไปที่สนใจเรียนรู้วิธีการดำเนินงานของบริษัทญี่ปุ่น

เกมนี้จำเป็นต้องมีการรู้หนังสือในภาษาญี่ปุ่นนอกเหนือจากทักษะทางคณิตศาสตร์ขั้นสูง *ท็อปแมเนจเมนต์*มีศิลปะนามธรรมที่ทำหน้าที่เป็นกราฟิกส์ของเกม และการประชุมทางธุรกิจทั่วไปจะจัดขึ้นต้นเดือนเมษายนเสมอเพื่อเป็นมาตรการในการกำหนดระดับการจ้างงาน, เงินเดือนผู้บริหาร ตลอดจนผลประโยชน์ทางการเงินของพนักงาน ส่วนการประชุมที่จัดขึ้นทุก ๆ เดือนมุ่งเน้นไปที่การเผยแพร่โฆษณาทั่วประเทศญี่ปุ่น, การปรับปรุงประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์ และการกำหนดจำนวนผลิตภัณฑ์ที่จะผลิตเพื่อขายในตลาดเสรี

เกมดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นแบบข้อความ และผู้เล่นสามารถเลือกระหว่างบริษัทอิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ห้าแห่งที่จะเล่น (ได้แก่ ไอบีเอ็น, ปูจิตสึ, โตจิบา, จาร์ป และเอ็นอีจี ซึ่งเขียนล้อเลียนไอบีเอ็ม, ฟูจิตสึ, โตชิบา, ชาร์ป และเอ็นอีซี) รวมถึงเช่นเดียวกับเกมธุรกิจส่วนใหญ่ การล้มละลายส่งผลให้เกมโอเวอร์ ส่วนเวอร์ชันเอ็นอีซี พีซี-9801 จำหน่ายเพื่อเป็นแนวทางการวิจัยในโลกธุรกิจของญี่ปุ่นเป็นหลัก โดยสามารถจัดซื้อเวอร์ชันใบอนุญาตสำหรับนักเรียนได้มากถึง 10 คน และสำหรับผู้สอนหนึ่งคน

ภาคต่อ
------

ภาคต่อชื่อ*ท็อปแมเนจเมนต์ II* ได้รับการเผยแพร่ในเวลาต่อมาสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม นอกเหนือจากระบบปฏิบัติการวินโดวส์ และสำหรับเอ็นอีซี พีซี-9801 ซึ่งเกมดังกล่าวเป็นเกมประเภทเดียวกันยกเว้นมีกราฟิกที่ได้รับการปรับปรุง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "Release information". GameFAQs. สืบค้นเมื่อ 2008-05-11.
2. 1 2  "NEC PC-9801 version of *Top Management*". Full Motion Video. สืบค้นเมื่อ 2012-12-21.
3. ↑  "Release date reference (Family Computer version)" (ภาษาสวาฮีลี). Nintendo Entertainment System Database. สืบค้นเมื่อ 2008-09-20.
4. ↑  "Famicom Database 1990". Nifty. สืบค้นเมื่อ 2008-05-11.
5. 1 2 3  "Gameplay information" (ภาษาญี่ปุ่น). GeoCities Japan. สืบค้นเมื่อ 2009-01-19.
6. ↑  "Basic gameplay information" (ภาษาญี่ปุ่น). FC no Game Seiha Shimasho. 30 December 2008. สืบค้นเมื่อ 2012-12-21.
พลุแสดงแสงสีต่าง ๆ ในท้องฟ้า
**ดอกไม้ไฟ** หรือเรียกกันทั่วไปว่า **พลุ** เป็นอุปกรณ์ในหมวดหมู่วัตถุระเบิดชนิดหนึ่ง ลักษณะของพลุประกอบด้วย เสียง แสง ควัน และเถ้า พลุถูกออกแบบให้เผาไหม้และจุดระเบิดที่แสงสีต่าง ๆ พลุถูกใช้ในเกือบทุกประเทศทั่วโลก

เชื่อกันว่าชาวจีนเป็นผู้ค้นคิดพลุและดอกไม้ไฟก่อนชาติอื่น ๆ (อันเป็นผลสืบเนื่องจากการประดิษฐ์คิดค้นดินปืนของชาติจีนนั่นเอง) เพื่อใช้ในงานรื่นเริง เช่น วันตรุษจีน หรือวันสารทจีน และยังนิยมใช้สืบมาจนปัจจุบัน

การใช้งาน
---------

พลุเป็นอุปกรณ์ที่มีการใช้งานกว้างขวาง โดยทั่วไปพลุจะใช้ในงานแสดง งานบันเทิง และในงานรื่นเริงทั้งในด้านวัฒนธรรมและทางศาสนา และเราพบเห็นการแสดงพลุได้บ่อยที่สุดในเทศกาลวันขึ้นปีใหม่ของทุกปี

นอกจากนี้ยังมีการใช้พลุเป็นยุทโธปกรณ์ เป็นพลุส่องสว่าง สำหรับนำทาง หรือบอกตำแหน่งในการรบ หรือการลำเลียงทางการทหาร

วัตถุดิบในการทำดอกไม้ไฟหรือพลุ
------------------------------

* ท่อพีวีซี
* ดินปืน
* ดินประสิว
* ดินกลาง ￼￼ซึ่งเป็นสารควบคุม ต้องขออนุญาตจากทางกระทรวงกลาโหม
* กำมะถัน
* ถ่าน
* ประทัด
* กระดาษ
* ไข่นกพลาสติก

สารเคมีแต่ละตัวก็สามารถเข้ากันได้ บางอย่างก็เข้ากันไม่ได้ หมายความว่าถ้าเข้ากันแล้วอาจจะทำให้เกิดอันตรายหรือกระทบกระเทือนก็สามารถทำให้ระเบิดได้ บางอย่างเข้ากันไว้เมื่อนำไปเก็บไว้อาจจะทำปฏิกิริยาต่อกันสามารถลุกติดไฟขึ้นมาได้เองซึ่งเป็นอันตรายมากหากเก็บไว้ไม่เป็นที่เป็นทางแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ได้หมายความว่ามันจะติดได้เองเสมอไปแต่มันอาจจะติดหรือไม่ติดก็ได้ข้อนี้เราก็ต้องระวังไว้ก่อน 

ส่วนประกอบของพลุ ประกอบด้วย 5 ส่วนหลักๆ ได้แก่ 

1) ภาชนะบรรจุ 

2) Star เม็ดสี เกิดปฏิกิริยาเคมีหลังการระเบิด ได้เป็นสีสันสวยงามต่างๆ 

3) Burst charge เชื้อปะทุ ประกอบด้วยดินปืนอย่างหยาบอัดแน่นอยู่ภายใน ส่วนใหญ่เป็นโพแทสเซียมไนเตรต 75% รวมกับถ่านกัมมันต์ 15% และกำมะถัน 10% แต่ในปัจจุบันอาจใช้สารเคมีชนิดอื่นร่วมด้วย

4) Fuse ชนวนถ่วงเวลา เป็นส่วนแรกที่เกิดการเผาไหม้หลัก ช่วยหน่วงเวลาให้ดอกไม้ไฟระเบิดในความสูงที่ต้องการ

5) Lift charge ส่วนฐานของดอกไม้ไฟ เป็นแท่งไม้หรือแท่งพลาสติกยื่นมาด้านล่าง ช่วยให้ดอกไม้ไฟพุ่งขึ้นในทิศทางตรง 

พลุเป็นที่นิยมกันมากปัจจุบันนี้ก็ยังนิยมกันตามชานเมืองหรือชนบท งานที่นิยมใช้กันอย่างกว้างขวางได้แก่งานศพ (หมายถึงพลุดัง) พลุดังหรือ พลุปลง หมายถึงพลุที่มีเสียงดังมากมักจุดกันเวลาเผาศพประมาณบ่าย 4 โมง เพื่อเป็นอาณัติสัญญาณว่าได้เผาร่างอันไร้วิญญาณของบุคคลที่ล่วงลับไปแล้ว ผู้ที่ได้ยินก็จะเกิดการปลงว่าโลกนี้ล้วนเป็นอนิจจังอีกไม่นานก็อาจรวมถึงตัวเรา และอโหสิกรรมให้แก่ผู้ล่วงลับ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ดอกไม้ไฟ**


1. 1 2  พรรณพร กะตะจิตต์. (2561, 16 กุมภาพันธ์). ข้อมูลน่ารู้เกี่ยวกับดอกไม้ไฟ. คลังความรู้ SciMath. https://www.scimath.org/article-chemistry/item/7748-2017-12-04-06-17-46
**เอเชียออนไลน์** เป็นบริษัทเอกชนซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยนักลงทุนและธุรกิจเงินร่วมลงทุนสถาบัน มีสำนักงานใหญ่อยู่ในประเทศสิงคโปร์ และมีการปฏิบัติงานที่สำคัญอยู่ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมการวิจัยและพัฒนาทั่วทวีปเอเชีย และการดำเนินการเพิ่มการขายในทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือ

เอเชียออนไลน์กำลังดำเนินการในสิ่งที่เรียกว่า โครงการเรียนรู้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยการแปลความรู้ในภาษาอังกฤษจำนวนมากไปเป็นภาษาของประเทศเอเชีย ซึ่งใช้เทคโนโลยีเครื่องแปลภาษาแบบใช้สถิติ (SMT) ซึ่งได้รับการพัฒนาและปรับปรุงในประเทศไทย โดยมุ่งเน้นให้ความสนใจในภาษาเอเชีย แต่ไม่เพียงเฉพาะภาษาในทวีปเอเชียตามชื่อบริษัทเท่านั้น เอเชียออนไลน์ยังสนับสนุนภาษาราชการของสหภาพยุโรปอีก 23 ภาษา

บริษัทดังกล่าวก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2549 โดยฟิลิป เคิห์น จากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ, เกรกอรี บิงเกอร์ นักเทคโนโลยีและทนายความ และอดีตนักวิเคราะห์อาวุโสของการ์ตเนอร์ บ็อบ เฮย์วาร์ด และดิออน วิกกินส์ 

ซอฟต์แวร์แปลภาษาที่ใช้สถิติของเอเชียออนไลน์เป็นตัวอย่างของความก้าวหน้าล่าสุดของการแปลภาษาอัตโนมัติ[] จนกระทั่งต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เทคโนโลยีการแปลภาษาระดับ เทคโนโลยีเครื่องแปลภาษาระดับการผลิตเกือบทั้งหมดขึ้นอยู่กับรายการกฎทางภาษาเพื่อวิเคราะห์ถึงประโยคที่มา จากนั้นนำการสร้างประโยคและโครงสร้างความหมายเข้าไปยังภาษาเป้าหมาย เอเชียออนไลน์ใช้เทคนิคทางสถิติจากวิทยาการเข้ารหัสลับ[] โดยใช้อัลกอริทึมการเรียนรู้ของเครื่อง[] ซึ่งนำเอารูปแบบทางสถิติจากรายการแปลของมนุษย์ที่ใกล้เคียงกันที่มีอยู่แล้วโดยอัตโนมัติ และระบบที่ใช้เป็นเครื่องมือโมเสสโอเพ่นซอร์สของเคิห์นสำหรับเครื่องแปลภาษาอัตโนมัติ แต่ยังต้องพัฒนาเพิ่มเติมอีกเป็นอันมาก

ข่าวการแปลวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย
-----------------------------------------

จุติ ไกรฤกษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ได้ให้ กสท. โทรคมนาคม สนับสนุนโครงการแปลบทความแปลบทความบนวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ โดยใช้งบประมาณ 10.7 ล้านบาท ภายใน 1 ปี เพื่อให้เป็นแหล่งความรู้และรองรับจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่มีสูงกว่า 20 ล้านคน ใน พ.ศ. 2553 โดยมีการเปิดตัวเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2554 จุติกล่าวแสดงความเชื่อมั่นว่า การแปลดังกล่าวจะมีความถูกต้องมากกว่า 95% ถึงแม้จะมีการวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับโครงการนี้อย่างกว้างขวางทั้งในแง่บวกและแง่ลบ เอเชีย ออนไลน์ยังให้ความเชื่อมั่นว่าจะสามารถพัฒนาคุณภาพการแปลบทความในเว็บไซต์ได้โดยการเพิ่มข้อมูลให้ระบบแปลเรียนรู้เชิงสถิติ การตรวจแก้ภาษาบทความต่างๆ และจะมีการแปลบทความใหม่เป็นระยะๆ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  เท10ล.แปล"วิกิพีเดีย"เป็นภาษาไทย ไอซีทีดันกสท-ทีโอทีเดินหน้าบรอดแบนด์แห่งชาติ. ประชาชาติ. สืบค้น 26-1-2554.
2. ↑  "การพัฒนาคุณภาพการแปลของเอเชีย ออนไลน์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-02-18. สืบค้นเมื่อ 2011-03-15.
**วัดสันติคีรีญาณสังวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สลองนอก อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย

ประวัติ
-------

เมื่อครั้งสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เสด็จเยี่ยมหมู่บ้านสันติคีรี ตำบลแม่สลองนอก อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย พบว่าพุทธศาสนิกชนไม่มีสถานที่ประกอบศาสนกิจ มีสำนักสงฆ์เพียงแห่งเดียวซึ่งตั้งอยู่บนยอดดอย จึงมีพระดำริให้สร้าง *พระบรมธาตุเจดีย์ศรีนครินทราสถิตมหาสันติคีรี* เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีในโอกาสทรงเจริญพระชนมายุ 90 พรรษา 

เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงรับการก่อสร้างและวัดไว้ในพระราชูปถัมภ์เมื่อ พ.ศ. 2533 สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2537 โดยมีหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี เป็นผู้ออกแบบ ลักษณะเป็นเจดีย์แบบล้านนา ประยุกต์มาจากเจดีย์วัดป่าสัก บนฐานสี่เหลี่ยมลดชั้นสูง 30 เมตร ฐานกว้างด้านละ 15 เมตร โดยประมาณ

ในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2556 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ ทรงรับเป็นประธานในการสำรวจและซ่อมแซมเพื่อบูรณะศาสนสถาน พระบรมธาตุเจดีย์ศรีนครินทราสถิตมหาสันติคีรีและพระวิหารสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เริ่มดำเนินโครงการบูรณะเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2557

วัดสันติคีรีญาณสังวรารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2545

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'องค์หริภา' ทรงบูรณะศาสนสถาน จ.เชียงราย". เดลินิวส์.
2. ↑  "วัดสันติคีรีญาณสังวราราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
**งูกรีนแมมบาตะวันตก** (อังกฤษ: Western green mamba, West African green mamba, Hallowell's green mamba; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Dendroaspis viridis*) เป็นงูพิษร้ายแรงในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)

เป็นงูที่มีสีเขียวตลอดทั้งตัว มีลักษณะคล้ายกับงูกรีนแมมบาตะวันออก (*D. angusticeps*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน (*Dendroaspis* spp.) แต่ว่าถูกจัดให้เป็นชนิดต่างกัน เนื่องจากมีลักษณะทางกายภาพที่ต่างกัน คือ มีความยาวที่มากกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก กล่าวคือ มีความยาวโดยเฉลี่ย 1.8 เมตร และมีโทนสีของลำตัวหลากหลายแตกต่างกันมากกว่า กล่าวคือ มีทั้งสีเขียวมรกต, สีเขียวมะกอก หรือแม้แต่สีเขียวอมฟ้า อีกทั้งมีอุปนิสัยที่ดุร้ายก้าวร้าวกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก อาศัยและหากินเป็นหลักบนต้นไม้

งูกรีนแมมบาตะวันตก มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในทวีปแอฟริกาตอนกลางในฝั่งทิศตะวันตก ซึ่งเป็นคนละส่วนกับถิ่นแพร่กระจายพันธุ์ของงูกรีนแมมบาตะวันออก

ซึ่งทั้งคู่เป็นงูที่มีพิษร้ายแรงต่อระบบประสาทเช่นเดียวกัน โดยมีพิษร้ายแรงใกล้เคียงกับงูเห่า (*Naja* spp.) ทั้งคู่มีการนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในหมู่ของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์แปลก ๆ โดยที่งูกรีนแมมบาตะวันตกจะมีราคาซื้อขายแพงกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก

การเป็นข่าว
-----------

งูกรีนแมมบาทั้ง 2 ชนิดนี้ เคยตกเป็นข่าวครึกโคมอยู่ช่วงหนึ่งในประเทศไทย ในเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ในปลายปี พ.ศ. 2554 เมื่อมีข่าวลือทางอินเทอร์เน็ตว่าได้มีผู้นำเข้างูชนิดนี้มาเลี้ยงในประเทศไทย (เชื่อว่าคงเป็นงูกรีนแมมบาตะวันออก) และหลุดรอดออกไปเมื่อเกิดน้ำท่วม โดยข่าวว่าหลุดออกจากย่านบางบัวทอง

ซึ่งในบทความในนิตยสารสัตว์เลี้ยงฉบับหนึ่ง ได้มีผู้เชี่ยวชาญและนิยมการเลี้ยงงูเป็นสัตว์เลี้ยงได้เขียนถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับงูทั้ง 2 ชนิดนี้ในประเทศไทยว่า ครั้งหนึ่งเคยมีการนำเข้ามาจริง แต่ทว่างูชุดนั้นได้ตายหมดเพราะไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพภูมิอากาศในประเทศไทยได้ อีกทั้งอุปสงค์ของงูกรีนแมมบ้าทั้ง 2 ชนิด ในประเทศไทยก็ไม่สมเหตุสมผล เนื่องจากยังมีงูชนิดอื่นที่มีสีสันและลักษณะคล้ายกัน แต่ว่ามีอันตรายน้อยกว่า ซึ่งได้มีการเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานแล้ว ประกอบกับเมื่อเหตุการณ์ผ่านมาแล้วระยะหนึ่ง ก็ยังไม่มีผู้ใดจับงูกรีนแมมบาได้จริง ดังนั้น ผู้เขียนผู้นี้จึงเชื่อว่าข่าวเรื่องงูกรีนแมมบาที่หลุดออกมานั้น เป็นเพียงการปล่อยข่าวเท่านั้น

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  The Reptile Database. www.reptile-database.org.
2. ↑  Boulenger, G.A. 1896. *Catalogue of the Snakes in the British Museum (Natural History), Volume III*. London. p. 435.
3. ↑  Hallowell, Edward (1844). *Description of new species of African reptiles*. Vol. 2. Philadelphia, USA: Proceedings of the National Academy of Sciences (Stanford University's Highwire Press). pp. 169–172.
4. 1 2  เก็บถาวร 2012-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มารู้จัก "งูกรีนแมมบ้า" Green Mamba จากองค์กรสวนสัตว์
5. ↑  เก็บถาวร 2011-12-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน งูกรีนแมมบ้า (Green mamba) จากเอ็มไทย
6. ↑  Chelonian, *วิเคราะห์ประเด็น "กรีนแมมบ้า" หรือ "เกรียนแมมบ้า" อ่านเนื้อหาให้จบ แล้วฟันธง* หน้า 144-155 จากนิตยสาร AquariumBiz ฉบับที่ 18 ปีที่ 2: ธันวาคม 2011

ดูเพิ่ม
-------

* งูกรีนแมมบาตะวันออก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Dendroaspis viridis***

* Bushdrums.com - Green Mamba Video filmed in Gabon
**เมตตาธรรม** เป็นเพลงไทยเพื่อการกุศลที่เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2528 แต่งคำร้องและทำนองโดย ชลธี ธารทอง เรียบเรียงเสียงประสานโดย ประยงค์ ชื่นเย็น โดยรวบรวมศิลปินนักร้องจากทุกค่ายทุกแนวเพลงกว่าร้อยชีวิตมาร่วมกันร้องเพลง เพื่อหารายได้สมทบ "กองทุนเพื่อเด็กไทย" โดยเป็นการทำงานร่วมกันระหว่าง สมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย สมาคมนักแต่งเพลงแห่งประเทศไทย และ สมาคมพ่อค้าเทป-แผ่นเสียงไทย

ที่มาของเพลง
------------

เพลง เมตตาธรรม เกิดขึ้นมาสอดรับกับกระแสศิลปินจากโลกตะวันตกที่มีเพลง "We Are The World" : U.S.A. for Africa จนทำให้ศิลปินนักร้องทั่วโลกมีความตื่นตัวในการทำกิจกรรมช่วยเหลือสังคม แม้กระทั่งประเทศไทยเองก็ยังประสบปัญหาความอดอยากของชาวบ้านในถิ่นทุรกันดาร โดยทางสมาคมนักดนตรีแห่งประเทศไทย มีความเห็นชอบให้ครูชลธีเป็นผู้แต่งเพลง ครูชลธีจึงใช้เวลาเป็นเดือนในการเก็บข้อมูลและแรงบันดาลใจจากทั่วประเทศ เพื่อนำมาแต่งเป็นบทเพลง และทำการบันทึกเสียงในที่สุด โดยได้รับความร่วมมือจากศิลปิน นักร้อง นักดนตรี และนักเรียบเรียงเสียงประสานชื่อดังหลายท่านมาร่วมประสานงาน จนเป็นผลงานเพลงแห่งประวัติศาสตร์และความสามัคคีของเหล่าศิลปินไทย 

โดยรายได้จากการจำหน่ายเทปอัลบั้มชุด "เมตตาธรรม" จะนำไปสมทบกองทุนเพื่อเด็กไทย ให้แก่เด็กทั่วประเทศที่มีฐานะยากจน ซึ่งในอัลบั้มชุดดังกล่าวมีจำนวน 15 เพลง ทั้งเพลงที่แต่งขึ้นใหม่โดยเฉพาะ และเพลงเก่าที่มีเนื้อหาสร้างสรรค์ จากผลงานของครูเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง และสตริง โดยนำมาทำดนตรีใหม่ให้เข้ากับระบบการบันทึกเสียงตามยุคสมัย

ผู้ขับร้องเพลง เมตตาธรรม
------------------------


|  |  |
| --- | --- |
| * ฮอตเปปเปอร์
* สุนทร สุจริตฉันท์
* วินัย พันธุรักษ์
* ดอน สอนระเบียบ
* สุเทพ วงศ์กำแหง
* สวลี ผกาพันธ์
* ทนงศักดิ์ ภักดีเทวา
* เพ็ญศรี พุ่มชูศรี
* ทิพย์วรรณ ปิ่นภิบาล
* นันทิดา แก้วบัวสาย
* พ.ญ.พันทิวา สินรัชตานันท์
* วงจันทร์ ไพโรจน์
* อนุธิดา กองราพงษ์
* สายัณห์ สัญญา
* ชินกร ไกรลาศ
* ไพรวัลย์ ลูกเพชร
* นคร ถนอมทรัพย์
* สรเพชร ภิญโญ
* น้องนุช ดวงชีวัน
* ว.วัชญาณ์
* นกแล
* จรัล มโนเพ็ชร
* ภูสมิง หน่อสวรรค์
* สาว สาว สาว
* วิภา จันทรกูล
* เอกลักษณ์ ยลระบิล
 | * เพลิน พรหมแดน
* รุ่งเพชร แหลมสิงห์
* อ้อยทิพย์ ปัญญาธรณ์
* เย็นจิตร พรเทวี
* ดุจเดือน ดารา
* จินตนา สุขสถิตย์
* ธานินทร์ อินทรเทพ
* ประเทือง บุญญประพันธ์
* แฮมเมอร์
* หวานเย็น
* นราธิป กาญจนวัฒน์
* สุทธิพงษ์ วัฒนจัง
* จุฑามาศ อิสสรานุกฤต
* พลาสติก
* ดนุพล แก้วกาญจน์
* อัญชลี จงคดีกิจ
* รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส
* วิชัย ปุญญะยันต์
* ศรวณี โพธิเทศ
* สมบัติ ขจรไชยกุล
* เศรษฐา ศิระฉายา
* พร ไพรสณฑ์
* พจมาน พิมพ์จันทร์
* วิรัช ปัญทวังกูร

  |

ดูเพิ่ม
-------

* วีอาร์เดอะเวิลด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  เมตตาธรรมค้ำจุนโลกา oknation.net
2. 1 2  สกู๊ป โดย ดีดีที,"Let the Music Heal the World", *นิตยสาร ดีดีที* ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 กุมภาพันธ์ 2548, หน้า 92-93
3. ↑  สาว-สาว-สาว ร่วมร้องเพลง เมตตาธรรม เก็บถาวร 2009-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน saosaosao.com
4. ↑  ปกเทปชุด *เมตตาธรรม* โดย ชัวร์ออดิโอ, พ.ศ. 2528

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เมตตาธรรม จาก ยูทูบ
Chemical compound
**ลูมินอล** (อักษรละติน: Luminol) เป็นสารเคมีที่สามารถตรวจพบร่องรอยของเลือดได้ ซึ่งหน่วยงาน Crime Scene Investigation หรือ CSI จะใช้บ่อยเพื่อหาร่องรอยของเลือด ถึงแม้ว่าจะใช้ไม้ถูพื้นทำความสะอาดลบรอยเลือดก็ตาม แต่ถ้าไม่ใช้สารเคมีช่วย ล้างรอยเลือด รอยเลือดจะติดอยู่นานเป็นปีโดยที่คนเราไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า วิธีการคร่าวๆคือสารลูมินอลจะทำปฏิกิริยากับ ฮีโมโกลบิน ทำให้แสงเปล่งออกมา เป็นกระบวนการที่พลังงานของสารเริ่มต้นมากกว่าพลังงานของสารผลิตภัณฑ์ ทำให้โมเลกุลนำพลังงานที่เหลือออกมาในรูปแบบของโฟตอนแสง กระบวนการนี้เรียกว่า Chemiluminescence

วิธีเตรียมสารของ CSI
--------------------

ลูมินอลที่เป็นสารชนิดผงนำมาผสมกับของเหลวที่มีส่วนประสมของ ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ไฮดรอกไซด์ และอื่นๆ ซึ่ง ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ และ ลูมินอล เป็นส่วนผสมหลัก ผสมเสร็จก็นำมาใส่ขวดสเปรย์ไว้ก็พร้อมใช้งานแต่ถ้าแค่นั้น ปฏิกิริยาจะเกิดช้าจึงต้องการตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อเห็นแสงที่เปร่งออกมาได้ไวขึ้น ซึ่งในกรณีเลือด เหล็กที่อยู่ในฮีโมโกบิลเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Merck Index*, 11th Edition, **5470**.
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *เผย์ (裴)*

**เผย์ ซฺวี่** (จีน: 裴緒; พินอิน: *Péi Xù*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เป็นนายทหารของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

เผย์ ซฺวี่เป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

เผย์ ซฺวี่ปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 92 ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งแรกในปี ค.ศ. 228 และเข้าล้อมเมืองลำอั๋น (南安 *หนานอาน*; อยู่บริเวณอำเภอหล่งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) หลายวันแต่ตีเมืองไม่ได้ จูกัดเหลียงจึงส่งเผย์ ซฺวี่ไปพบซุยเหลียงเจ้าเมืองฮันเต๋ง (安定 *อานติ้ง*; อยู่บริเวณอำเภอเจิ้นยฺเหวียน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เผย์ ซฺวี่อ้างตนเป็นทหารคนสนิทของแฮหัวหลิมมาขอให้ซุยเหลียงไปช่วยเมืองลำอั๋นเพื่อลวงให้ซุยเหลียงออกจากเมืองฮันเต๋ง จากนั้นกองกำลังของจ๊กก๊กที่ซุ่มไว้นำโดยอุยเอี๋ยนก็ฉวยโอกาสเข้ายึดเมืองฮันเต๋ง เผย์ ซฺวี่เดินทางต่อไปเข้าพบม้าจุ้นเจ้าเมืองเทียนซุย (天水 *เทียนฉุ่ย*; อยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เพื่อลวงให้ม้าจุ้นยกออกจากเมืองเทียนซุยไปช่วยเมืองลำอั๋นเช่นกัน แต่เกียงอุยมองออกว่าเป็นแผนลวง และเสนอแผนซ้อนกลให้กับม้าจุ้นจนสามารถเอาชนะกองกำลังของจ๊กก๊กนำโดยเตียวจูล่งที่ซุ่มรอชิงเมืองเทียนซุยได้

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 70 และตอนที่ 71 แต่ใน*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)*ไม่มีการระบุชื่อของเผย์ ซฺวี่ ระบุเพียงว่าจูกัดเหลียงใช้ให้ทหารสนิทสองคนที่ไม่ปรากฏชื่อไปลวงซุยเหลียงและม้าจุ้นให้ไปช่วยแฮหัวหลิม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๗๐". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 7, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๗๑". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 7, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  ("ขงเบ้งได้ฟังดังนั้นก็เห็นด้วย จึงคิดกลอุบายกระซิบสั่งทหารสนิธทั้งสองคน ให้ปลอมเปนทหารแฮหัวหลิมถือหนังสือไปถึงม้าจุ้นเจ้าเมืองเทียนซุย กับซุยเหลียงเจ้าเมืองฮันเต๋ง เปนใจความว่าแฮหัวหลิมให้ยกทหารมาช่วย ทหารทั้งสองก็ลาขงเบ้งไป") "สามก๊ก ตอนที่ ๗๐". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 7, 2023.
4. ↑  *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 92.
ตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *หาน (韓)*

**ฮันเอ๋ง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หาน อิง** (จีน: 韓瑛; พินอิน: *Hán Yīng*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*สามก๊ก* เป็นบุตรชายคนโตของฮันเต๊กและขุนพลของมณฑลเลียงจิ๋วแห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก

ฮันเอ๋งเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ฮันเอ๋งปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 92 ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งแรกในปี ค.ศ. 228 ฮันเต๊กนำกองกำลังชนเผ่าเสเกี๋ยง (西羌 *ซีเชียง*) หรือเกี๋ยงตะวันตกแปดหมื่นนายยกมาสนับสุนนแฮหัวหลิมแม่ทัพวุยก๊กในการรบกับจ๊กก๊ก ฮันเอ๋งและบุตรชายคนอื่นของฮันเต๊กอีก 3 คนคือฮันเอี๋ยว (韓瑤 *หาน เหยา*) ฮันเขง (韓瓊 *หาน ฉฺยง*) และฮันกี๋ (韓琪 *หาน ฉี*) ได้ติดตามฮันเต๊กผู้บิดามาร่วมรบด้วย

ฮันเต๊กและบุตรชายเข้ารบกับเตียวจูล่งขุนพลจ๊กก๊กที่เขาฮองเบงสัน (鳳鳴山 *เฟิ่งหมิงชาน*) ฮันเอ๋งเป็นคนแรกที่ขับม้าเข้ารบตัวต่อตัวกับเตียวจูล่ง รบได้ไม่ถึง 3 เพลงก็ถูกเตียวจูล่งใช้ทวนแทงตกม้าเสียชีวิต

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 70

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๗๐". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ September 7, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 92.

### บรรณานุกรม

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 92.
**ขอบชะนาง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pouzolzia pentandra*) เป็นพืชพวกหญ้าเลื่อยแผ่ไปตามดิน ยอดตั้งขึ้นสูงประมาณ 1-2 ฟุต ลำต้นเท่าธูป มี 2 ชนิด คือ ขอบชะนางแดงและขอบชะนางขาว ใบเดี่ยวออกสลับกันคนละข้าง มีชื่อสามัญอื่น ๆ คือ ขอบชะนางแดง ขอบชะนางขาว หนอนตายขาว หนอนตายแดง หญ้าหนอนตาย หญ้ามูกมาย ตาสียาเก้อ ตอสีเพาะเกล

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ขอบชะนางเป็นพรรณไม้ล้มลุกจำพวกหญ้า และเลื้อยแผ่ไปตามดินแต่ยอดจะตั้งขึ้น มี 2 ชนิด คือ ขอบชะนางแดง กับ ขอบชะนางขาว และมีลำต้นขนาดโตกว่าก้านไม่ขีดไฟเล็กน้อย
ใบเป็นใบเดี่ยวจะออกสลับกัน รูปเป็น รูปปลายหอก ในขอบใบชะนางแดง ส่วนรูปใบของขอบใบชะยางขาว จะมีลักษณรูปค่อนข้างมนและกลม เส้นใบของทั้งสองชนิด จะเห็นเด่นชัดเป็น 3 เส้น ใบจะโตประมาณ 2 กระเบียดนิ้ว ยาวประมาณ 1 นิ้วครึ่ง ถึง 1 นิ้วฟุต ส่วนสีและใบของต้นขอบชะนางจะสีม่วงอมแดง เฉพาะแผ่นใบนั้นสีจะเด่นชัดคือ หลังใบจะมีสีเขียวเข้มอมแดง ท้องใบจะเป็นสีแดงคล้ำ และสีของขอบใบชะนางเป็นสีขางอ่อน ๆ รวมทั้งชนิดจะมีขนเล็กน้อยบนต้นและแผ่นใบ

ดอกจะมีขนาดเล็ก และจะออกเป็นกระจุกระหว่างซอกใบและกิ่งเป็นดอกตัวผู้กับดอกตัวเมีย ดอกของขอบชะนางแดงมีสีแดงส่วนดอกของขอบชะนางขาวจะเป็นสีเขียวอมเหลือง ผล กลมออกรี ปลายสอบเป็นจะงอย เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีกตามรอยจะงอยถึงส่วนบน แห้งไม่แตกแบบ achene 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| **ขอบชะนางแดง** ใบรูปหอกปลายแหลม หน้าใบสีเขียวอมแดง ท้องใบสีแดงคล้ำ ลำต้นสีแดงคล้ำแซมเขียว |
| **ขอบชะนางแดง** ใบรูปหอกปลายแหลม หน้าใบสีเขียวอมแดง ท้องใบสีแดงคล้ำ ลำต้นสีแดงคล้ำแซมเขียว  |

|  |
| --- |
| **ขอบชะนางขาว** ใบรูปไข่ปลายแหลม สีเขียวอ่อน ลำต้นสีเขียว มีขนตามต้นและใบ |
| **ขอบชะนางขาว** ใบรูปไข่ปลายแหลม สีเขียวอ่อน ลำต้นสีเขียว มีขนตามต้นและใบ  |

 |

สรรพคุณ
-------

* **ต้น** — รสเมาเบื่อร้อน ขับโลหิตระดู ขับระดูขาว ขับปัสสาวะ แก้โรคหนองใน ขับเลือดลม กระจายโลหิต แก้ริดสิดวงผอมแห้ง ฆ่าหนอน ฆ่าแมลง แก้โรคผิวหนัง
* **ใบ** — รสเมาเบื่อร้อน ตำทาแก้กลาก ต้มน้ำอาบหลังคลอด แก้ปวดเมื่อย
* **เปลือกต้น** — รสเมาเบื่อร้อน ดับพิษในกระดูก ดับพิษในเส้นเอ็น ฆ่าพยาธิผิวหนัง แก้รำมะนาด แก้ปวดฟัน

อ้างอิง
-------

* วุฒิ วุฒิธรรมเวช, *ร่วมอนุรักษ์มรดกไทย สารานุกรมสมุนไพร รวมหลักเภสัชกรรมไทย*, พ.ศ. 2540
* **ICT** (ออนไลน์), *ขอบชะนาง* เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2558
* นายสวีสอง (ออนไลน์), *ขอบชะนาง ใบถอนพิษ* เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2558
**สนามกีฬาซานมารีโน** (อังกฤษ: San Marino Stadium) มีชื่อเดิมว่า **สนามกีฬาโอลิมปิกแซร์ราวัลเล** (อิตาลี: *Stadio Olimpico di Serravalle*) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ที่แซร์ราวัลเลในประเทศซานมารีโน เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1969 ส่วนใหญ่มักใช้จัดการแข่งขันฟุตบอล โดยเป็นสนามกีฬาแห่งชาติของฟุตบอลทีมชาติซานมารีโน และยังใช้จัดการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของโกปปาติตาโน สนามกีฬาแห่งนี้ติดตั้งเก้าอี้ครบทุกที่นั่งและจุคนได้ 6,664 ที่นั่ง

สนามแห่งนี้เคยใช้จัดการแข่งขันระหว่างประเทศอย่างเป็นทางการครั้งแรกของซานมาริโน ในนัดที่พวกเขาพบกับสวิตเซอร์แลนด์ ในเดือนพฟศจิกายน ค.ศ. 1990 โดยซานมาริโนพ่ายแพ้ด้วยคะแนน 4–0 สนามแห่งนี้เคยมีความจุสูงสุดในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 รอบคัดเลือก ที่พวกเขาแพ้ให้กับทีมชาติเยอรมนี 13–0 โดยมีผู้ชน 5,019 คนเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันใน และยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 อีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "First Division Clubs in Europe" (PDF). UEFA. 2011. p. 89. สืบค้นเมื่อ 27 June 2012.
2. ↑  LA UEFA ASSEGNA ALL’ITALIA E SAN MARINO L’EUROPEO UNDER 21 DEL 2019. FEDERAZIONE SAMMARINESE GIUOCO CALCIO. 9 Dicembre 2016

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สนามกีฬาโอลิมปิก (ซานมารีโน)**

* World Stadium Article

พิกัดภูมิศาสตร์: 43°58′16.55″N 12°28′37.16″E﻿ / ﻿43.9712639°N 12.4769889°E﻿ / 43.9712639; 12.4769889
**เบลดรันเนอร์** เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟออกฉายปี ค.ศ. 1982 กำกับภาพยนตร์โดย ริดลีย์ สก็อตต์ แสดงโดย แฮร์ริสัน ฟอร์ด , รัทเจอร์ ฮอร์เออร์ , ฌอน ยัง และ เอ็ดเวิร์ด โอลมอส ภาพยนตร์นี้เขียนบทโดย แฮปทัน แฟนเชอร์ และ เดวิด พีเพิล โดยเอาบทมาจากนวนิยาย Do Androids Dream of Electric Sheep? เมื่อปี 1968 ของฟิลิปส์ เค ดิกส์

ภาพยนตร์เป็นการพรรณาโลกอนาคตในเมืองลอสแอนเจอลิส รวมถึงมีการถูกดัดแปลงพันธุกรรมสำหรับออกแบบมนุษย์เทียม "Replicants" ผลิตขึ้นโดยมีประสิทธิภาพจากบริษัทไทเรล คอปเปอเรชั่น การใช้มนุษย์เทียมบนโลกถือเป็นสิ่งที่ต้องห้าม เพื่อใช้เป็นแรงงานทาสทั้งบนโลกและนิคมบนดาวอื่น มนุษย์เทียมบางส่วนเกิดต่อต้านและหนีมายังโลกจึงเกิดการไล่ล่าและฆ่า (ปลดประจำการ) สำหรับเหล่าหน่วยปฎิบัติการพิเศษที่รู้จักกันในนาม "เบลดรันเนอร์" โดยเนื้อเรื่องเน้นไปยังกลุ่มมนุษย์เทียมที่หนีรอดได้จำนวน 6 คน นำโดย รอย เบตตี้ (รัทเจอร์ ฮอร์เออร์) และรวมไปถึงอดีตเบรดรันเนอร์อย่างริชาร์ด เดคก้า (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) ซึ่งไม่เต็มใจที่ตกลงรับที่หน้าที่ไล่ล่ามนุษย์เทียม , ระหว่างการสืบสวนเดคก้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับราเชล

เบลดรันเนอร์ในตอนแรกที่วางจำหน่าย เกิดสองเสียงที่วิจารณ์หนัง , บางส่วนไม่พอใจกับการเล่าเรื่องของหนัง , บางส่วนชอบความซับซ้อนหลากหลายของหนัง , หนึ่งปีให้หลังจากหนังเข้าโรง ภาพยนตร์ดังกล่าวได้รางวัล Hugo Award สำหรับสาขา Best Dramatic Presentation.เบลดรันเนอร์ถือว่าไม่ประสบความสำเร็จในอเมริกาเหนือ จนถูกเรียกว่าคัลท์ฟิล์ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "BLADE RUNNER 1982". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-22. สืบค้นเมื่อ 2017-05-08.
2. ↑  movie detail blade runner
3. ↑  Blade Runner: The Final Cut
4. ↑  box office blade runner
5. ↑  Blade Runner: The Final Cut box office mojo
***วันเดียว วันนั้น วันของเรา*** ( อังกฤษ: One Day ) เป็นภาพยนตร์ที่กำกับโดย Lone Scherfig ถูกดัดแปลงโดย เดวิด นิคอลส์ ในปี ค.ศ. 2009 ในนวนิยายชื่อเดียวกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในโรงภาพยนตร์ในเดือนสิงหาคม ปี 2011

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

วันที่ 15 กรกฎาคม ปี 1988 ซึ่งเป็นวันสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยของพวกเขา เอ็มมา มอร์ลีย์ (แอนน์ แฮตธาเวย์ ผู้ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลอคาเดมี อวอร์ด) และ เด็กซ์เตอร์ เมย์ฮิว (จิม สเตอร์เกสส์จาก Across the Universe) ก็เริ่มสานสายสัมพันธ์ที่ยาวนานชั่วชีวิต เธอเป็นเด็กสาวชนชั้นแรงงานผู้มีแนวคิดและความทะเยอทะยาน เธอฝันจะทำให้โลกนี้เป็นสถานที่ที่ดีขึ้น ส่วนเขาเป็นหนุ่มร่ำรวย ผู้ฝันว่าโลกนี้จะเป็นสนามเด็กเล่นของเขา ในเวลาสองทศวรรษหลังจากนั้น ช่วงเวลาสำคัญในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ถูกบอกเล่าผ่านวันที่ 15 กรกฎาคมหลายครั้งในชีวิตของพวกเขา ทั้งร่วมกันและแยกกัน เราได้เห็นเด็กซ์และเอ็มผ่านทางมิตรภาพและการทะเลาะเบาะแว้ง ความหวังและโอกาสที่พลาดพลั้ง เสียงหัวเราะและคราบน้ำตา ระหว่างเรื่องเหล่านั้น คนทั้งคู่ก็ตระหนักได้ว่า สิ่งที่พวกเขาเฝ้าค้นหาและเฝ้าหวังอยู่นั้นอยู่ตรงหน้าพวกเขามาตลอด ขณะที่ความหมายที่แท้จริงของวันนั้นในปี 1988 ถูกเปิดเผยออกมา พวกเขาก็เริ่มเข้าใจกับธรรมชาติของความรักและชีวิตอย่างแท้จริง

นักแสดง
-------

* Anne Hathaway แสดงเป็น Emma Morley
* Jim Sturgess แสดงเป็น Dexter Mayhew
* Romola Garai แสดงเป็น Sylvie
* Rafe Spall แสดงเป็น Ian
* Ken Stott แสดงเป็น Steven, Dexter's father
* Patricia Clarkson แสดงเป็น Alison, Dexter's mother
* Jodie Whittaker แสดงเป็น Tilly
* Jamie Sives แสดงเป็น Mr. Jamie Hazeel
* Georgia King แสดงเป็น Suki Meadows
* Matt Berry แสดงเป็น Aaron
* Matthew Beard แสดงเป็น Murray Cope

การจัดจำหน่าย
-------------

ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายในโรงภาพยนตร์มาแล้วทั่วโลกยกเว้นประเทศอินเดีย.PVR พิกเจอร์ เป็นผู้จัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการในอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. 1 2
2. ↑  Kaufman, Amy (August 18, 2011). "Movie Projector: 'Conan' may not conquer 'The Help'". *Los Angeles Times*. Tribune Company. สืบค้นเมื่อ August 19, 2011.
3. ↑  "One Day (2011)". Box Office Mojo. 2011-08-02. สืบค้นเมื่อ 2011-09-05.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *One Day* ที่สยามโซน
**พระพุทธมหาเมตตาประชาไทยไตรโลกนาถคันธารราฐอนุสรณ์** หรือ **พระพุทธมหาเมตตาฯ** เป็นพระพุทธรูปปางขอฝน ขนาดใหญ่ ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ตั้งอยู่ในวัดทิพย์สุคนธาราม อำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี มีความสูงประมาณ 32 เมตร เป็นที่สร้างขึ้นด้วยสำริด สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดชนะสงคราม ปัจจุบันโครงการและศูนย์การเรียนรู้โดยรอบอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์

แรงบันดาลใจสำคัญในการก่อสร้างพระพุทธรูปศิลปะคันธารราษฎร์ (คันธาระ) คือเพื่อระลึกถึงพระพุทธรูปแห่งบามิยัน ประเทศอัฟกานิสถาน ที่ถูกระเบิดทำลายไปในปี พ.ศ. 2544 ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลปะคันธารราษฎร์ขนาดใหญ่ที่แกะสลักในช่องเขา ในราวพุทธศตวรรศที่ 10 ประกอบกับแนวคิดจัดสร้างพระพุทธรูปปางขอฝน (ปางคันธารราษฎร์) เนื่องจากบริเวณโดยรอบวัดดังกล่าวเป็นชุมชนเกษตรกรรม ที่มีปัญหาเรื่องฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาลจึงมีความเชื่อว่าพระพุทธานุภาพจะช่วยดลบันดาลขอฝนได้ตามความเชื่อ

บริเวณโดยรอบเป็นที่ตั้งของลานกิจกรรม ศูนย์การเรียนรู้ ศูนย์อาหาร นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ และร้านขายของที่ระลึก

อ้างอิง
-------

1. ↑  ไทยรัฐ
2. ↑  โครงการจัดสร้างพระพุทธเมตตาประชาไทยไตรโลกนาถคันธารราฐอนุสรณ์ในพระบรมราชินูปถัมภ์ สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์[*ลิงก์เสีย*]

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย


พิกัดภูมิศาสตร์: 14°19′11″N 99°42′16″E﻿ / ﻿14.319686°N 99.704578°E﻿ / 14.319686; 99.704578