แอ็นสท์ เทลมัน (1932)
**แอ็นสท์ เทลมัน** (เยอรมัน: *Ernst Thälmann*;16 เมษายน 1886 – 18 สิงหาคม 1944) เป็นเลขาธิการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี (KPD) ในช่วงยุคของสาธารณรัฐไวมาร์ เขาถูกจับกุมตัวโดย เกสตาโป ในปี 1933 เขาถูกลงโทษโดยการใช้แรงงานหนักเป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะถูกยิงที่ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ ตามคำสั่งของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในปี 1944

ประวัติ
-------

### ครอบครัวและชีวิตเรื่มต้น

พ่อของแอ็นสท์ เทลมัน คือ Johannes Thälmann (ชื่อ Jan '; 11 เมษายน 1857 - 31 ตุลาคม 1933) เกิดที่ Weddern ในฮ็อลชไตน์ ทำงานที่นั่นเป็นคนงานในฟาร์ม แม่ของเทลมัน คือ Mary-Magdalene (นามสกุลเดิม Kohpeiss; 8 พฤศจิกายน 1857 - 9 มีนาคม 1927) เกิดใน Kirchwerder งานแต่งงานเกิดขึ้นในปี 1884 ที่นครฮัมบวร์ค ซึ่งเป็นที่ Johannes Thälmann ได้รับเงินครั้งแรกของเขาในฐานะคนขับรถม้า พ่อแม่ของแอ็นสท์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพ่อแม่ของเขาซึ่งเป็นคนเคร่งศาสนา

แอ็นสท์ เทลมันเกิดที่นครฮัมบวร์ค หลังจากที่เขาคลอดพ่อแม่ของเขาพาไปที่โรงเหล้าใกล้ท่าเรือฮัมบวร์ค ในวันที่ 4 เมษายน 1887 น้องสาวของเขา Frieda ก็ได้ลืมตาดูโลก (เสียชีวิต 8 กรกฎาคม 1967 ที่ฮัมบวร์ค) ในเดือนมีนาคม 1892 พ่อแม่ของเทลมันถูกตัดสินลงโทษและถูกตัดสินจำคุก 2 ปีเนื่องจากพวกเขาซื้อสินค้าที่ถูกขโมยหรือนำไปชำระหนี้ เทลมันเและน้องสาวของเขา Frieda ถูกแยกออกและวางไว้เพื่อดูแลในครอบครัวที่แตกต่างกัน พ่อแม่ของเทลมันได้รับการปล่อยตัวเร็ว เริ่มจากแม่ของเขาในเดือนพฤษภาคม และพ่อของเขาในเดือนตุลาคม 1893 ความผิดของพ่อแม่ของเทลมันจะถูกใช้เป็นเครื่องมือในการรณรงค์ต่อต้านแอ็นสท์ เทลมัน ในอีก 36 ปีต่อมา

ตั้งแต่ปี 1893-1900 เทลมันเข้าเรียนที่โรงเรียนประถม หลังจากนั้นเขาเล่าประวัติความเป็นมาของประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ, คติชนวิทยา, คณิตศาสตร์, ยิมนาสติก และ กีฬาซึ่งเป็นวิชาที่เขาโปรดปราน อย่างไรก็ตามเขาไม่ชอบศาสนา ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1890 พ่อแม่ของเขาได้เปิดร้านขายผัก ถ่านหิน และรถเกวียนที่ย่าน Eilbek ในนครฮัมบวร์ค ในธุรกิจนี้เขาต้องช่วยหลังเลิกเรียน เทลมันได้ทำงานในโรงเรียนของเขาในตอนเช้าก่อนเริ่มเรียน แม้จะมีภาระนี้เทลมันเป็นนักเรียนที่ดีที่ชอบการเรียนรู้ แต่ความปรารถนาของเขาที่จะเป็นครูหรือเรียนรู้การค้าก็สลายเพราะพ่อแม่ของเขาปฏิเสธที่จะให้เงินที่จำเป็น เขาต้องทำงานต่อไปในธุรกิจของพ่อและแม่ จึงทำให้เกิดความปวดร้าวและขัดแย้งกับพ่อและแม่ของเขา ดังนั้นเขาจึงหางานทำเป็นคนงานที่ไม่มีฝีมือในท่าเรือ ที่นี่ เทลมันในวัย 10 ปี ติดต่อกับคนงานท่าเรือในการนัดหยุดงานเดือนพฤศจิกายน 1896 ถึงกุมภาพันธ์ 1897 ข้อพิพาทแรงงานที่ขมขื่นที่สุดเป็นรู้จักกันในชื่อการนัดหยุดงานของคนงานท่าเรือฮัมบวร์ค 1896/97

### ออกจากบ้านและสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ในตอนต้นของปี 1902 เขาออกจากบ้าน เขาเป็นคนแรกที่เขาอาศัยอยู่ในที่พักพิงฉุกเฉิน ต่อมาในชั้นใต้ดินอพาร์ตเมนต์ และในปี 1904 เขาเป็นนักดับเพลิงบนเรือบรรทุกน้ำมัน AMERIKA ซึ่งเดินทางไปยังสหรัฐ เขาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนีในปี 1903 ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 เขาได้เข้าร่วม *สหภาพการค้าการขนส่งและการจราจรแห่งเยอรมนี* และขึ้นสู่ตำแหน่งประธาน "Department carters" ในปี 1913 เขาสนับสนุนการเรียกร้องของโรซา ลุกเซิมบวร์คสำหรับการนัดหยุดงานหมู่ซึ่งเป็นวิธีการดำเนินการของพรรคประชาธิปไตยสังคมเพื่อบังคับใช้ความต้องการทางการเมือง จากปี 1913 ถึงปี 1914 เขาทำงานเป็นพนักงานขับรถม้า

ในเดือนมกราคม 1915 วันหนึ่งก่อนที่เขาจะถูกเรียกมารับราชการทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาแต่งงานกับ Rosa Koch ในตอนต้นของปี 1915 เขาถูกส่งไปยังฝรั่งเศสและเป็นทหารปืนใหญ่ในแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งเขาอยู่จนกระทั่งสงครามสิ้นสุด เขาได้รับบาดเจ็บสองครั้ง เขากล่าวว่าเขาเข้าร่วมในยุทธการต่อไปนี้: Battle of Champagne (1915–1916), ยุทธการที่แม่น้ำซอม (1916), Second battle of the Aisne, Battle of Soissons, Battle of Cambrai (1917) (1917) และ Battle of Arras (1917)

ในช่วงสงคราม เทลมันได้สร้างความดีความชอบจึงทำให้เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ดังนี่:

* กางเขนเหล็ก ชั้นที่สอง
* กางเขนฮันเซอ
* เครื่องหมายบาดเจ็บ

เมื่อถึงปลายปี 1917 เขาได้กลายเป็นสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนี (USPS) ในเดือนตุลาคมปี 1918 เทลมันถูกละทิ้งพร้อมกับเพื่อนทหารสี่คน เขาไม่ได้กลับจากบ้านไปแนวหน้า ในวันการปฏิวัติเยอรมัน 9 พฤศจิกายน 1918 เขาเขียนไว้ในสมุดบันทึกในแนวรบด้านตะวันตกว่า "... ทำเตียงสองชั้นจากแนวหน้าพร้อมกับเพื่อนสนิท 4 คนเวลา 2 นาฬิกา"

### พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี

ในฮัมบวร์ค เขาได้มีส่วนร่วมในการก่อสร้างคนงานและทหารของฮัมบวร์ค ตั้งแต่เดือนมีนาคม 1919 เทลมันเป็นประธานพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนีประจำฮัมบวร์ค และเป็นสมาชิกสภาฮัมบวร์ค ในเวลาเดียวกัน เขาทำงานเป็นผู้ช่วยบรรเทาทุกข์ในสวนเมืองฮัมบวร์ค จากนั้นเขาก็ได้พบกับงานที่จ่ายเงินเดือนดีที่สำนักงานจัดหางาน

เมื่อพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนีแยกตัวออกเพื่อเข้าร่วมกับองค์การคอมมิวนิสต์สากล (โคมินเทิร์น) เทลมันอยู่ข้างฝ่ายนิยมคอมมิวนิสต์ซึ่งในพฤศจิกายน 1920 รวมกับพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี ในเดือนธันวาคม เทลมันได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี ในเดือนมีนาคม 1921 เขาถูกไล่ออกจากงานที่สำนักงานการจ้างงานเพราะกิจกรรมทางการเมืองของเขา ฤดูร้อนปีเดียวกัน เทลมันไปเป็นตัวแทนของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีไปในการประชุมสมัชชาโคมินเทิร์นครั้งที่ 3 ในกรุงมอสโก และได้พบกับวลาดีมีร์ เลนิน

ในเดือนมิถุนายน 1922 เทลมันรอดชีวิตจากการลอบสังหารที่แฟลตของเขา กลุ่มผู้ก่อการร้ายจากกลุ่มชาตินิยมได้ขว้างระเบิดมือลงไปที่แฟลตของเขา ภรรยาและลูกสาวของเขาไม่ได้รับบาตเจ็บ เทลมันมาที่บ้านในภายหลังเท่านั้น

เทลมันเข้าร่วมและช่วยในการก่อการกำเริบฮัมบวร์ค ในเดือนตุลาคมปี 1923 การก่อการกำเริบล้มเหลว และเทลมันกบด้านอยู่ใต้ดินเป็นเวลานาน หลังจากการอสัญกรรมของเลนินในเดือนมกราคม 1924 เทลมันได้ไปมอสโก จากเดือนกุมภาพันธ์ 1924 เขาเป็นรองประธานพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี และจากเดือนพฤษภาคมเป็นสมาชิกไรชส์ทาค ในการประชุมสมัชชาโคมินเทิร์นครั้งที่ 5 ฤดูร้อนปีเดียวกัน เขาได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการบริหารโคมินเทิร์นและหลังจากนั้นไม่นานก็จะมีคณะกรรมการบริหาร ในเดือนกุมภาพันธ์ 1925 เขาได้เป็นประธานของสันนิบาตนักสู้แนวหน้าแดง (RFB) กองกำลังกึ่งทหารของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ernst Thälmann biography at Spartacus educational
2. 1 2 3 4 5 6  Ernst Thälmann: *Gekürzter Lebenslauf, aus dem Stegreif niedergelegt, stilistisch deshalb nicht ganz einwandfrei*. 1935, In: Institut für Marxismus-Leninismus beim ZK der SED (Hrsg.): *Ernst Thälmann: Briefe – Erinnerungen*. Dietz Verlag, Berlin 1986.
3. 1 2 3  Institut für Marxismus-Leninismus beim Zentralkomitee der SED (Autorenkollektiv): *Ernst Thälmann. Eine Biographie*. Dietz, Berlin 1980.
4. ↑  Hamburgischer Correspodent und Hamburgische Börsen-Halle, Morgenausgabe, 5. März 1892.
5. ↑  Branko Lazitch and Milorad Drachkovitch, "Ernst Thälmann" in *Biographical Dictionary of the Comintern*, Palo Alto: Hoover Institution Press, 1986
6. ↑  Norman LaPorte: *The Rise of Ernst Thälmann and the Hamburg Left 1921-1923*, in: Ralf Hoffrogge / Norman LaPorte (eds.): *Weimar Communism as Mass Movement 1918-1933*, London: Lawrence & Wishart 2017, pp. 131.
7. ↑  Timeline of Ernst Thälmann's life (in German), at the Lebendiges Museum Online (LEMO):

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Discourses and writings by and about Ernst Thälmann, on the Marxists Internet Archive. (เยอรมัน)
* Ernst Thälmann Memorial in Hamburg, Germany (เยอรมัน)
* German song about Ernst Thälmann with DDR film footage