recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**คิม ฮย็อง-ชิล** (เกาหลี: 김형칠; อังกฤษ: Kim Hyung-chil; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักขี่ม้าชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันอีเวนต์สามวันในเอเชียนเกมส์ 2002 ที่ปูซาน และเป็นสมาชิกที่มีอายุมากที่สุดของทีมนักกีฬาขี่ม้าชาวเกาหลีใต้ คิมยังได้เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน ที่กรุงโซลใน ค.ศ. 1988 และบาร์เซโลนาใน ค.ศ. 1992 ตลอดจนมีผลงานที่โดดเด่นในการแข่งขันขี่ม้าชิงแชมป์โลก

เขาเสียชีวิต ณ วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2006 เมื่อเขาตกจากหลังม้าในการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2006 ซึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในการกระโดดครั้งที่ 8 ของรายการครอสคันทรีในการแข่งอีเวนท์สามวัน อาเหม็ด อับดุลลา อัล คูไลฟี ซึ่งเป็นโฆษกคณะกรรมการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ว่า หลังจากที่ฝนยังคงตกอยู่ การติดตามสภาพอากาศก็ยังไม่เป็นอย่างที่หวังไว้ แม้ว่าผู้เข้าแข่งขัน 10 รายจะไม่ประสบอุบัติเหตุหลังจบเกม แต่โศกนาฏกรรมก็ได้เกิดขึ้นต่อคิม ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันเป็นคนที่ 11 โดยเหตุการณ์นี้ได้เกิดขึ้นต่อหน้าพรหมธร กิ่งวรรณ ซึ่งเป็นนักกีฬาทีมชาติไทยที่เตรียมจะทำการลงสนาม และส่งผลให้เขาสูญเสียความมั่นใจเป็นอย่างมาก

ภาพทางโทรทัศน์ได้แสดงให้เห็นว่าม้าของเขา "บันดาเบิร์ก แบล็ค" ได้สะดุดรั้วขวาง ซึ่งในช่วงแรก มันได้เหวี่ยงคิมออกจากเครื่องกีดขวาง แล้วพลัดมาทับศีรษะและบริเวณอกของคิม โดยสีข้างของมันได้กดทับตัวเขา คิมไม่มีการฟื้นคืนสติแต่อย่างใด และเสียชีวิตก่อนช่วงเที่ยงของเวลาท้องถิ่นเพียงไม่นาน

การเสียชีวิตของคิมถือเป็นการสูญเสียชีวิตครั้งแรกในประวัติศาสตร์การแข่งขันขี่ม้าครอสคันทรีในเอเชียนเกมส์ และเป็นชาวเกาหลีใต้คนแรกที่เสียชีวิตในการแข่งขันขี่ม้ารายการสำคัญระดับนานาชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Equestrian at the 2002 Asian Games, bbc.co.uk
2. ↑  กว่างโจวเกมส์ : ขี่ม้าแก้ปมอดีตมั่นใจ"จ๊อกกี้"ติดเหรียญ อชก. เก็บถาวร 2011-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
3. ↑  S. Korean Rider Dies at Cross-country event in Doha, *The Seoul Times*, accessed December 4, 2008

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Profile at doha-2006.com
* Report at foxsports.com
* Report at aljazeera.net
* Report at ESPN.com
วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล
**วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล** (เขมร: វិទ្យាល័យកំពង់ឈើទាល *วิทฺยาลัยกํพง่เฌีทาล*) เป็นวิทยาลัยตั้งอยู่ในอำเภอปราสาทซ็อมโบร์ จังหวัดกำปงธม ประเทศกัมพูชา ก่อตั้งโดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานเป็นของขวัญแก่ประชาชนชาวกัมพูชา เพื่อตอบแทนน้ำใจไมตรี รวมทั้งแสดงถึงความสัมพันธ์และเป็นมิตรที่ดีต่อกันของประชาชนชาวไทยกับกัมพูชา

ประวัติ
-------

วิทยาลัยกำปงเฌอเตียลกำเนิดขึ้นจากพระราชดำริของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี หลังจากที่เสด็จฯ เยือนกัมพูชาครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยทรงเป็นราชอาคันตุกะของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหนุ ทรงพระราชดำริพระราชทานความช่วยเหลือกัมพูชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการศึกษา รัฐบาลโดยสมเด็จฮุนเซน นายกรัฐมนตรี จึงได้สนองแนวพระราชดำริ ขอพระราชทานระบบการศึกษา และน้อมเกล้าฯ ถวายที่ดินจำนวน 45 ไร่ (ต่อมาขยายเป็น 117 ไร่) ในอำเภอปราสาทซ็อมโบร์ จังหวัดกำปงธม เป็นพื้นที่ก่อสร้าง

เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำเนินการจัดทำโครงการพระราชทานความช่วยเหลือด้านการศึกษาและการสาธารณสุขขั้นพื้นฐาน โดยมีกรมราชองครักษ์ กองบัญชาการทหารสูงสุด กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน และคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมสนองพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งคณะกรรมการโครงการโรงเรียนพระราชทานในราชอาณาจักรกัมพูชา และทรงรับเป็นประธานโครงการ

วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงวางศิลาฤกษ์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเงินค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างอาคารสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2544 ต่อมามีการก่อสร้างอาคารเพิ่มเติมอีกจำนวนมาก และขยายพื้นที่ออกไปอีก 72 ไร่ รวมเป็น 117 ไร่ การก่อสร้างทั้งหมดเสร็จสิ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2548 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จฯ ไปทรงเปิดวิทยาลัยกำปงเฌอเตียล เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 และเพื่อเป็นการสนับสนุนการศึกษาของวิทยาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทุนแก่นักเรียนเพื่อให้มาศึกษาต่อในประเทศไทยในหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตและหลักสูตรอาชีวศึกษา เพื่อนำความรู้กลับไปสอนและพัฒนาการจัดการศึกษาของวิทยาลัย นอกจากนี้ ยังได้พระราชทานเครื่องดนตรีปี่พาทย์ครบชุด พระราชทานทรัพย์สำหรับจ้างครูท้องถิ่นผู้ชำนาญการสอนนาฏศิลป์และดนตรี

อ้างอิง
-------

* วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล ของขวัญอันยั่งยืนที่พระราชทานแก่ประชาชนชาวกัมพูชา เก็บถาวร 2015-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สายใยไทย-กัมพูชา วิทยาลัยกำปงเฌอเตียล (เว็บไซต์คณะกรรมการบริหารความร่วมมือผลิตและพัฒนาศักยภาพกำลังคน สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวะศึกษา)
* เว็บไซต์ โครงการพระราชทานความช่วยเหลือแก่ราชอาณาจักรกัมพูชา ด้านการศึกษา เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ละครโทรทัศน์จีน** ( จีน ตัวย่อ : 中国电视连续剧) หรือ **ละครโทรทัศน์จีนแผ่นดินใหญ่** ( จีน ตัวย่อ : 中国大陆电视剧) มีความคล้ายคลึงกับ ละครโทรทัศน์ ใน อเมริกาเหนือ แต่มักจะนานกว่า จีนผลิตละครโทรทัศน์มากกว่าประเทศอื่น ๆ ซึ่งมีจำนวนมากกว่า 15,000 ตอนในปี 2014 ประเภทของละครที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศจีนคือ โรแมนติก - แฟนตาซี โดยมี 47 จาก 50 เรื่องที่มีคนดูมากที่สุดในประเทศในปี 2016 อยู่ในประเภทนี้ ละครโทรทัศน์ของจีนเป็นที่นิยมและออกอากาศทางทีวีทั่วเอเชีย โดยเฉพาะใน เวียดนาม มาเลเซีย สิงคโปร์ ไทย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ศรีลังกา และ กัมพูชา

นับตั้งแต่ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา ซีรีส์อิงประวัติศาสตร์เป็นประเภทที่โดดเด่นทางโทรทัศน์ในช่วงไพรม์ไทม์ ละครที่เกี่ยวกับวังหลวง (โดยเฉพาะยุค "ราชวงศ์ชิง") ที่ฉายทางโทรทัศน์ มีความนิยมสูงสุดในช่วงปลายยุค 90 และต้นยุค 2000 

ละครโทรทัศน์ยอดนิยมของจีน ได้แก่ *มหาบุรุษพลิกแผ่นดิน*, *ฮวาเชียนกู่ ตำนานรักเหนือภพ*, *สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่*, *เว่ยยาง วีรสตรียอดนักสู้*, *เวยเวย ยิ้มนี้โลกละลาย*, *เจินหวน จอมนางคู่แผ่นดิน*, *เจาะมิติพิชิตบัลลังก์*, *The Mystic Nine* และซีรีส์จีนทางเว็บพันล้านวิวอีกหลายเรื่องที่ได้รับความนิยมทั้งจากเว็บ iQiyi (อ้ายฉียี่ - 爱奇艺), Youku (โยวคู่ - ) และ Tencent Video (เทนเซนต์วิดีโอ - 腾讯视频) ละครบางเรื่องได้รับความนิยมและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางซึ่งมีการแปลในภาษาอื่นหรือถูกแยกออกเป็นภาคต่อ 

ฉากจบในแต่ละตอนของซีรีส์เป็นจำนวนมากมีความน่าตื่นเต้น ช่องCCTV-8 เป็นช่องที่ออกอากาศซีรีส์ทีวีตลอดเวลา ซีรีส์แบ่งออกเป็นหลายประเภท ได้แก่ ซีรีส์อิงประวัติศาสตร์ (แบ่งเป็น นิยายอิงประวัติศาสตร์ แนวรักชาติ - ปฏิวัติ ประวัติศาสตร์ยุคใกล้ และ แนวกำลังภายใน ) แนวตำรวจ แนวการเมือง แนวคอมเมดี้ และแนวครอบครัวสมัยใหม่ ทุกตอนมักจะเริ่มต้นด้วยการนำเสนอเพลงไตเติ้ลซึ่งให้เครดิตนักแสดงและทีมงาน และจบด้วยเพลงไตเติ้ลอีกเพลงและมีเครดิตเพิ่มเติม 

ซีรีส์ของตอนที่ทำงานร่วมกันเพื่อแสดงให้เห็นชุดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหนึ่งหลังจากที่อื่นที่เกี่ยวข้องกับพล็อตหลักของละคร ละครประกอบด้วยตัวละครความขัดแย้งพล็อต จุดสุดยอด และความละเอียดที่ ดึงดูด ความสนใจของ ผู้ชม ตอนจำนวนมากอนุญาตให้พล็อตต้องดำเนินการในรายละเอียดมากกว่าในหนังสั้น ลักษณะเฉพาะของชีวิตเช่น โรงเรียนมัธยม วิทยาลัย หรือชีวิตการทำงานของบุคคลหรืองานที่เฉพาะเจาะจงจะแสดงด้วยรายละเอียดที่มากขึ้นที่ช่วยให้ผู้ชมรับทราบรายละเอียดในพื้นที่นั้น ๆ สิ่งนี้ทำให้ผู้ชมเข้าใจถึงตัวละครและมุมมองของพวกเขาได้ดีขึ้นรวมถึงเรื่องราวทั้งหมด 

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ซีรีส์โทรทัศน์จีนเรื่องยาวจะมีคุณภาพแตกต่างกันไป ผู้สังเกตการณ์ได้บันทึกว่าซีรีส์บางเรื่องมีคุณภาพการผลิตและจำนวนสคริปต์เพิ่มขึ้นอย่างมาก นอกจากนี้ละครโทรทัศน์จีนจำนวนหนึ่งยังใช้ดนตรีจากภาพยนตร์ฮอลลีวูดเป็นเพลงประกอบ 

ละครถูกสร้างขึ้นหลากหลายประเภท เช่น โรแมนติก, คอมเมดี้, สยองขวัญ, ครอบครัว, กีฬา หรือการผสมผสานใยแนวโบราณ, อิงประวัติศาสตร์, ยุคสาธารณรัฐ หรือ สมัยใหม่เพื่อเน้นย้ำหัวข้อให้เหมาะสมกับความสนใจของฐานผู้ชม ละครภาษาจีนมักจำแนกตามสถานที่ที่ผลิต เช่น ละครแผ่นดินใหญ่ ละครไต้หวัน ละครฮ่องกง และละครสิงคโปร์ แต่ละประเภทมีความแตกต่างกันไปตามรูปแบบการถ่ายทำและการแก้ไข ส่วนใหญ่ประกอบด้วยเรื่องความรัก, ครอบครัวและเพื่อน ที่มีการผสมผสานในรูปแบบของวัฒนธรรมป๊อป
**พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย** (อังกฤษ: Malaysian People's Welfare Party; มลายู: *Parti Kesejahteraan Insan Tanah Air*; จีน: 马来西亚人民福利党; ทมิฬ: மலேசிய மக்கள் பொதுநலக் கட்சி) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ชื่อเดิมของพรรคนี้คือแนวร่วมความยุติธรรมประชาชนมาเลเซีย พรรคนี้แยกตัวออกจากพรรคปาสใน พ.ศ. 2538 เนื่องจากความขัดแย้งภายในพรรค สมาชิกบางส่วนมาจากพรรคจิตวิญญาณมลายู 46 ซึ่งเข้าร่วมกับพรรคนี้หลังการสลายตัวของพรรคเดิม พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2542 แต่ล้มเหลว เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก

ต่อมาเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ดาโต๊ะ โมฮัมหมัด ซาอิด อิบราฮิมได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคและเปลี่ยนชื่อพรรคมาเป็นชื่อปัจจุบัน โดยประกาศเป็นพรรคที่เน้นประชาธิปไตยหลายเชื้อชาติ พรรคนี้ได้ประกาศกฎข้อบังคับและสัญลักษณ์ใหม่ของพรรคที่กัวลาลัมเปอร์เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2554

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zaid resurrects political career, appointed new party chief เก็บถาวร 2010-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, (FreeMalaysiaToday), December 15, 2010
2. ↑  Eur (2002). *The Far East and Australasia 2003*. Routledge. p. 797. ISBN 1-85743-133-2.
3. ↑  "Calon AKIM Yakin Mampu Menang Di Permatang Pauh". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-24. สืบค้นเมื่อ 2013-11-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Zaid Untuk Rakyat
* Parti Kita Website เก็บถาวร 2019-11-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Parti Kita on Twitter
**แกงปีศาจ** (อังกฤษ: Devil's curry) หรือ **แกงเดอบัล** (มลายู: *Kari debal*; กริซตัง: Cari Debal) บ้างเรียก **อายัมเซอตัน** (มลายู: *Ayam setan*; แปลว่า ไก่ซาตาน) เป็นอาหารของชาวยูเรเชียในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ในกลุ่มชาวกริซตังในรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ชาวอินโดในประเทศอินโดนีเซีย และประชากรลูกครึ่งอินโด-ดัตช์พลัดถิ่น โดยอาหารชนิดนี้จะทำขึ้นในช่วงหนึ่งหรือสองวันหลังวันคริสตสมภพ หรือในโอกาสสำคัญอื่น ๆ

แกงปีศาจมาต้นกำเนิดจากแกงวินดาลูของชาวกัวในประเทศอินเดีย ซึ่งอดีตบริเวณดังกล่าวก็เป็นอาณานิคมของโปรตุเกสเช่นกัน โดยอาหารทั้งสองชนิดนี้ต่างมีน้ำส้มสายชูเป็นส่วนประกอบหลักเช่นเดียวกันซึ่งสืบทอดจากธรรมเนียมการทำอาหารของโปรตุเกส ถือเป็นอาหารลูกผสมที่รับเอาอิทธิพลพื้นถิ่นเอเชียอาคเนย์มาผสมกับอาหารตะวันตกของเจ้าอาณานิคมโปรตุเกส

แกงปีศาจมีวัตถุดิบ ได้แก่ เนื้อไก่, น้ำส้มสายชู, เมล็ดมัสตาร์ด, ถั่วเทียน, พริก, กระเทียม, ตะไคร้, ข่า, มันฝรั่ง, ขิง, หอมแดง, ผงขมิ้น, น้ำมันพืช เบื้องต้นนำพริก กระเทียม ตะไคร้ ข่า และถั่วเทียนมาตำเป็นพริกแกงเสียก่อน จากนั้นจึงตั้งกระทะเจียวหอมแดง ขิงฝอย และเมล็ดมัสตาร์ด เมื่อหอมดีแล้วจึงใส่พริกแกงที่ตำละเอียดแล้วลงไป จากนั้นใส่ผงขมิ้น พริกป่น น้ำตาล และเกลือเพื่อแต่งรส จากนั้นจึงใส่เนื้อไก่ และมันฝรั่งลงไป ก่อนแต่งรสด้วยน้ำส้มสายชูอีกครั้ง รอจนเนื้อไก่และมันฝรั่งสุกเป็นอันเสร็จ

ทั้งนี้ชื่อแกงปีศาจมาจากคำว่า *Debal* แปลว่าของเหลือ เพราะเป็นของที่เหลือจากมื้ออาหารในวันคริสตสมภพนั่นเอง ปัจจุบันแกงนี้ไม่ได้ทำจากของเหลืออีกต่อไป และกลายเป็นหนึงในรายการอาหารประจำบ้านของชาวยูเรเชีย ส่วนชื่อ *Debal* นั้นพ้องเสียงกับคำว่า *Devil* ซึ่งแปลว่าปีศาจ ด้วยเปรียบเปรยถึงความเผ็ดของแกง จึงมีผู้เรียกอาหารนี้เป็นภาษาอังกฤษว่าแกงปีศาจ (Devil's curry)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Oost-Indisch Kookboek / pag. 150 / Ajam setan / 1896 /
2. 1 2  Pereira, Quentin (2012). *Eurasian Heritage Cooking* (ภาษาอังกฤษ). Singapore: Marshall Cavendish International Asia Pte Ltd. p. 154. ISBN 978-981-4435-10-9.
3. ↑  Gomes, Mary (2016). *Mary Gomes: Food for Family and Friends* (ภาษาอังกฤษ). Singapore: Marshall Cavendish International Asia Pte Ltd. p. 31. ISBN 978-981-4751-16-2.
4. ↑  Ebrahim, Naleeza; Yee, Yaw Yan (2006). *Singapore: An Introduction to What Where When to Eat in the City*. Not Just a Food Guide (ภาษาอังกฤษ). Singapore: Marshall Cavendish. p. 21. ISBN 978-981-232-922-6.
5. ↑  Bloor, Azlin (2021-11-23). "Curry Devil (aka Kari Debal, a Eurasian Christmas Recipe)". *Singaporean and Malaysian Recipes* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2022-09-23.
6. ↑  Pereira, Alexius (2018). "Eurasian Community and Culture in Singapore". ใน Mathews, Mathew (บ.ก.). *Singapore Ethnic Mosaic, The: Many Cultures, One People* (ภาษาอังกฤษ). Singapore: World Scientific. p. 393. ISBN 978-981-323-475-8.
ทะเลสาบรูปแอกคดเคี้ยว (สแกนดิเนเวีย)
การก่อตัวของทะเลสาบรูปแอกในแม่น้ำโนวิทนาในอะแลสกา
**ทะเลสาบรูปแอก**, **บึงโค้ง** หรือ **กุด** (อังกฤษ: oxbow lake) เป็นทะเลสาบหรือบึงที่มีรูปร่างโค้งเข้าหากัน เกิดจากการที่ลำน้ำโค้งตวัดเปลี่ยนเส้นทางการไหลจากแนวโค้งเดิมเป็นลำน้ำสายใหม่ที่ตรง ทำให้ที่ดินบริเวณนั้นเป็นเกาะระยะหนึ่ง ต่อมาลำน้ำสายเก่าถูกตะกอนมาทับถมปิดหัวและท้ายจึงถูกตัดขาดกลายเป็นบึงที่มีลักษณะเป็นรูปแอก และทะเลสาบรูปแอกนี้จะถูกทำลายจากการทับถมของตะกอนชายฝั่งกลายมาเป็นที่ราบน้ำท่วมถึงเรียกว่า รอยบึงโค้ง (oxbow scar) ซึ่งเป็นที่ลุ่มน้ำขังชื้นแฉะต่อไป ตัวอย่างเช่น บึงสีไฟ จังหวัดพิจิตร ซึ่งเกิดจากแม่น้ำน่าน, น้ำครก จังหวัดน่าน ซึ่งเกิดจากแม่น้ำน่าน และ หนองกุดทิง จังหวัดบึงกาฬ ซึ่งเกิดจากแม่น้ำโขง

คำว่า "รูปแอก" ยังอาจใช้เรียกส่วนโค้งรูปตัวยูของแม่น้ำลำธาร โดยที่ส่วนโค้งนั้นไม่จำเป็นต้องถูกตัดขาดจากลำน้ำสายหลักก็ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ลักษณะภูมิประเทศจากกษัยการของน้ำไหล". *Physical Geography*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  การประชุมคณะรัฐมนตรี ข้อมูลสำหรับสื่อมวลชนจังหวัดพิจิตรและจังหวัดนครสวรรค์ 11-12 มิถุนายน พ.ศ. 2561
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-28. สืบค้นเมื่อ 2019-01-30.
4. ↑
5. ↑  เว็บไซด์สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน), น้ำครก จังหวัดน่าน, สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2565
6. ↑
7. ↑  "Oxbow". Oxford English Dictionary. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2009-10-27.
8. ↑  "Oxbow". Merriam–Webster. สืบค้นเมื่อ 2009-10-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทะเลสาบรูปแอก**

* NASA Remote Sensing Tutorial: Fluvial/Deltaic/Coastal Landforms เก็บถาวร 2007-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Ox Bow Lake Formation, As Seen By the Google Earth Time Machine
**พรรคสังคมนิยมอินโดนีเซีย (ปาร์ซี)** (Socialist Party of Indonesia; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Sosialis Indonesia, Parsi) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซียก่อตั้งจากการประชุมในยอร์กยาการ์ตา เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อามีร์ ซารีฟุดดินเป็นหัวหน้าพรรค สมาชิกส่วนใหญ่เป็นทีมงานของซารีฟุดดินในชวาตะวันออก เป็นกลุ่มฝ่ายซ้ายเน้นชาตินิยมและนิยมซูการ์โน มีสมาชิกบางส่วนอยู่ในเนเธอร์แลนด์ระหว่างสงคราม แต่เข้าร่วมการต่อต้านฟาสซิสต์ที่นั่น จุดประสงค์แรกของปาร์ซีคือเรียกร้องเอกราชจากระบบอาณานิคม และสร้างสังคมแบบสังคมนิยม

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 หลังจากการประชุมที่เชอริบน พรรคนี้ได้รวมกับพรรคประชาชนสังคมนิยม (ปารัส) เกิดเป็นพรรคใหม่ที่เรียกว่าพรรคสังคมนิยม โดยมีซารีฟุดดินเป็นรองหัวหน้าพรรค. แต่หลังจากรวมกัน กลุ่มปาร์ซีและกลุ่มปารัสต่างยังแยกกันเป็นส่วนในพรรค กลุ่มที่มาจากปาร์ซีเป็นกลุ่มหัวรุนแรงกว่า ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.2491 กลุ่มของซูตัน ชะห์รีจึงออกจากพรรค กลุ่มที่เหลือในพรรคจึงเป็นกลุ่มคอมมิวนิสต์ใต้ดินแต่ไม่ได้จัดรูปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ที่เต็มรูปแบบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mrázek, Rudolf. *Sjahrir: Politics and Exile in Indonesia*. Studies on Southeast Asia, no. 14. Ithaca, N.Y.: Southeast Asia Program, Cornell University, 1994. pp. 284-285
2. 1 2  Rose, Saul. *Socialism in Southern Asia*. London: Oxford University Press, 1959. pp. 147, 1952
3. ↑  Legge, J. D. *Intellectuals and Nationalism in Indonesia: A Study of the Following Recruited by Sutan Sjahrir in Occupation Jakarta*. [Ithaca, N.Y.]: Cornell Modern Indonesia Project Publications, 1988. p. 114
4. ↑  Legge, J. D. *Intellectuals and Nationalism in Indonesia: A Study of the Following Recruited by Sutan Sjahrir in Occupation Jakarta*. [Ithaca, N.Y.]: Cornell Modern Indonesia Project Publications, 1988. p. 121
**พระวัปปะ** หรือ **พระวัปปะเถระ** เป็นพระภิกษุสาวกของพระพุทธเจ้า เป็นหนึ่งในปัญจวัคคีย์ และพระอสีติมหาสาวก

พระวัปปะ เมื่อได้ตรัสรู้ธรรมแล้ว มีบทบาทสำคัญในการช่วยเผยแพร่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล ท่านดำรงอายุพอสมควรแก่กาลก็ดับขันธปรินิพพาน

ชาติกำเนิด
----------

พระวัปปะ เกิดในตระกูลพราหมณ์ในกรุงกบิลพัสดุ์ เดิมชื่อ "วัปปะ"

การศึกษา
--------

เมื่อเจริญเติบโตขึ้น ท่านได้ศึกษาศิลปะวิทยาจนจบไตรเพทในสำนักพราหมณ์แห่งเมืองกบิลพัสดุ์

สาเหตุที่ออกบวช
---------------

เนื่องด้วยพราหมณ์ผู้เป็นบิดาของท่าน เคยเป็นพราหมณ์ 1 ใน 8 คนที่ได้รับนิมนต์เข้ารับภัตตาหารในพระราชวังกรุงกบิลพัสดุ์ในวันขนานพระนามเจ้าชายสิทธัตถะ และได้ทำนายว่าเจ้าชายสิทธัตถะหากออกผนวชจะได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า บิดาของท่านจึงตั้งใจว่าหากเจ้าชายออกผนวชตนจะออกบวชตาม แต่ด้วยบิดาของท่านมีอายุมากแล้ว และเกรงว่าตนอาจจะอยู่ไม่ถึงวันที่เจ้าชายบรรลุเป็นพระอรหันต์ ท่านจึงสั่งเสียให้ลูกชายคือวัปปะพราหมณ์ออกบวชหากเจ้าชายออกผนวชตามคำทำนาย โดยเมื่อเจ้าชายออกบวชท่านได้ตามโกณฑัญญะพราหมณ์และบุตรพราหมณ์ 108 จำนวน 3 คนออกบวชด้วย

ประวัติของท่านหลังจากนี้คล้ายคลึงกับประวัติท่านพระอัญญาโกณฑัญญะ

ดูเพิ่มได้ที่ พระอัญญาโกณฑัญญะ

บุพกรรมในอดีตชาติ
-----------------

ความสำคัญในพระพุทธศาสนา
-----------------------

พระวัปปะแม้จะเป็นหนึ่งใน 5 ของกลุ่มพระปัญจวัคคีย์ แต่หลังจากตรัสรู้ธรรมแล้ว ท่านไม่ปรากฏบทบาทสำคัญในทางพระพุทธศาสนาในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา แต่อย่างไรก็ดีท่านก็ถือว่าเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการช่วยพระพุทธเจ้าเผยแผ่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล

บั้นปลายชีวิต
-------------

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานเมื่อใดและที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน

อ้างอิง
-------

1. สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2525). **ธรรมวิภาคปริเฉทที่ 2**. พิมพ์ครั้งที่ 23. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการแผนกตำรา มหามกุฏราชวิทยาลัย.

ดูเพิ่ม
-------

* พระอัญญาโกณฑัญญะ
* ปัญจวัคคีย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

1. เว็บไซต์ 84000
2. เว็บไชต ธรรมะ เกตเวย์ เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. บุพกรรมของพระอัญญาโกณฑัญญะ จาก อรรถกถาธรรมบท

| * ด
* ค
* ก
ปัญจวัคคีย์ทั้ง 5 |
| --- |
| อัญญาโกณฑัญญะ • วัปปะ • ภัททิยะ • มหานามะ • อัสสชิ |
**ทะเลสาบตัมบลีงัน** (บาหลี: Danu Tamblingan / ᬤᬦᬸᬢᬫ᭄ᬩᭂᬮᬶᬗᬦ᭄; อินโดนีเซีย: *Danau Tamblingan*) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟในอำเภอบูเลเล็ง จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนเชิงเขาเลอซุง (Lesung) ในหมู่บ้านมุนดุก ตำบลบันจาร์ อำเภอบูเลเล็ง ทะเลสาบนี้เป็นหนึ่งในสามทะเลสาบในพื้นที่เดียวกัน อีกสองแห่งคือทะเลสาบบูยัน (Buyan) และทะเลสาบบราตัน (Bratan) ทะเลสาบตัมบลีงันรายล้อมด้วยป่าดงดิบหนาทึบ ปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีอายุศตวรรษที่ 10 ที่ชี้ให้เห็นว่ามีการดำรงอยู่ของอารยธรรมในแถบนี้ รัฐบาลได้กำหนดให้พื้นที่โดยรอบทะเลสาบเป็นพื้นที่คุ้มครองโดยไม่ให้มีการพัฒนาพื้นที่เนื่องจากเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางนิเวศวิทยา และทางศาสนาและวัฒนธรรม

ในบรรดาสามทะเลสาบที่กล่าวมาข้างต้นนั้น ทะเลสาบตัมบลีงันเป็นทะเลสาบที่เล็กที่สุด ตั้งอยู่ที่ความสูงเกิน 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ทำให้ทะเลสาบมีสภาพอากาศแบบแอลป์ ในป่าดงดิบที่รายล้อมทะเลสาบนั้นสามารถพบสายพันธุ์กล้วยไม้และลิงมาคากบนชายฝั่งของทะเลสาบมีเพียงหมู่บ้านเดียวเท่านั้น คือหมู่บ้านกูบุก (Gubug) ซึ่งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของทะเลสาบ

ชายฝั่งของทะเลสาบยังเต็มไปด้วยโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีเก่าแก่กระจัดกระจายกันไป โบสถ์หลังหลักคือปูราดาเลิมตัมบลีงัน (Pura Dalem Tamblingan) บนชายฝั่งตะวันออก ปรากฏการกล่าวถึงปูรานี้เป็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 10 ในจารึกทองแดงที่ค้นพบในโกเบล็ก (Gobleg)  โบสถ์หลังอื่น ๆ ที่น่าจะมีอายุพอ ๆ กัน คือ ปูราเอิมบัง (Pura Embang) และปูราตูกังติมบัง (Pura Tukang Timbang)  คำว่า *ดาเลิม* (*dalem*) ในชื่อของปูราดาเลิมตัมบลีงัน เป็นคำเรียกโบสถ์ชนิดที่ไว้ประกอบพิธีจำพวกพิธีศพและพิธีการเปลี่ยนผ่าน ในธรรมเนียมหมู่บ้านบาหลีนิยมสร้างโบสถ์ดาเลิมไว้อยู่ปลายทิศใต้ (*kelod*) ของตัวหมู่บ้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Luh De Suriyani. "Ecosystem in Tamblingan, Buyan lakes threatened". *The Jakarta Post*. April 25 2011
2. 1 2  Auger 2001, pp. 140–1.
3. ↑  Ottersen 2016, p. 122.
4. 1 2  Ottersen 2016, p. 125.
5. ↑  Surya 2012, pp. 140–1.

### บรรณานุกรม

* Auger, Timothy, บ.ก. (2001). *Bali & Lombok*. Eyewitness Travel Guides. London: Dorling Kindersley. ISBN 0751368709.
* Ottersen, Carl (2016). *The Great Guide to Bali: For Tablets*. Great Guides. Folkestone: No Trees Publishing.
* Surya, D. (2012). *Bali dan Sekitarnya* [*Bali and Surrounding*] (ภาษาอินโดนีเซีย). ISBN 9781480078611.
**ทะเลสาบติติกากา**  (สเปน: *Lago Titicaca*) เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอนดีส บริเวณชายแดนของประเทศเปรูและประเทศโบลิเวีย ด้วยระดับความสูงเฉลี่ย 3,810 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทำให้ทะเลสาบติติกากาเป็นทะเลสาบที่สามารถเดินเรือทางพาณิชย์ที่สูงที่สุดในโลก

ที่ตั้งและขนาด
--------------

แผนที่ทะเลสาบติติกากา
ทะเลสาบติติกากาตั้งอยู่ในแคว้นปูโนทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเปรูและในแคว้นลาปาซทางตะวันตกของประเทศโบลิเวีย ครอบคลุมพื้นที่ 8,372 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยทะเลสาบย่อย 2 แห่งซึ่งเชื่อมต่อด้วยช่องแคบติกินาซึ่งมีระยะห่างประมาณ 800 เมตร ชูกุยโต (หรือทะเลสาบใหญ่) มีความลึกสูงสุดประมาณ 284 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 107 เมตร ส่วนทะเลสาบวิญไญมาร์กา (หรือทะเลสาบเล็ก) มีความลึกสูงสุดประมาณ 40 เมตร และความลึกเฉลี่ยประมาณ 9 เมตร

เกาะ
----

เกาะอูโรส ซึ่งเป็นเกาะที่สร้างจากต้นโตโตรา
ภายในทะเลสาบติติกากานอกจากจะมีเกาะน้อยใหญ่รวม 41 เกาะ เช่น เกาะอามันตานี เกาะตากิเล เกาะแห่งพระอาทิตย์ (Isla del Sol) เกาะซูริกิ แล้วยังมีเกาะอูโรส ซึ่งเป็นเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้นอีกด้วย

### เกาะแห่งพระอาทิตย์ (Isla del Sol)

เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเกาะหนึ่งในทะเลสาบ อยู่ในเขตประเทศโบลิเวีย ในบางตำนานกล่าวว่าเกาะนี้เป็นที่อาศัยของพระอาทิตย์

### เกาะอูโรส

เกาะอูโรสเป็นเกาะที่ชาวอูโรสสร้างขึ้นจากการใช้ต้นโตโตราที่มีอยู่ทั่วไปในทะเลสาบติติกากา เกาะถูกยึดไว้ด้วยเชือกผูกไม้ที่ปักอยู่กับพื้นของทะเลสาบ ชาวอูโรสต้องซ่อมแซมเกาะโดยการเพิ่มต้นโตโตราจากด้านบนอยู่เรื่อย ๆ เพราะส่วนที่อยู่ใต้น้ำจะค่อย ๆ เน่าตามกาลเวลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Modern Lake Titicaca". The Nicholas School. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-10. สืบค้นเมื่อ 2008-06-03.เรียกข้อมูลวันที่ 2008-06-03(อังกฤษ)
2. ↑  "Lago Titicaca". International Lake Environment Committee Foundation - ILEC. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-05. สืบค้นเมื่อ 2008-06-03.เรียกข้อมูลวันที่ 2008-06-03(อังกฤษ)

พิกัดภูมิศาสตร์: 16°0′S 69°0′W﻿ / ﻿16.000°S 69.000°W﻿ / -16.000; -69.000
ภีมากาลีมนเทียร
**สราหัน** (อักษรโรมัน: Sarahan) เป็นเมืองเล็ก ๆ ในรัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากภีมากาลีมนเทียร ซึ่งบูชาภีมากาลี เทวีองค์อุปถัมภ์แห่งอดีตรัฐพุศหัร มนเทียรนี้ตั้งอยู่ห่างไปราว 170 กิโลเมตรจากศิมลา และถือเป็นหนึ่งใน 51 ศากติปีฐ เมืองสราหันยังได้รับชื่อว่าเป็น "ประตูสู่กินเนาร์" เนื่องจากเมืองตั้งอยู่ใกล้กับถนนสายอินเดีย-ทิเบตเส้นเก่า ห่างไปเจ็ดกิโลเมตร (17 กิโลเมตรทางถนน) ด้านใต้ของเมืองคือสาตลุช สราหันปรากฏในชื่อ โศนิตปุระ (Shonitpur) ในปุราณะ

ภีมากาลีถือเป็นกุลเทวี (เทพเจ้าประจำราชวงศ์) ของรัฐพุศหัร ภายในมนเทียรมีทั้งเทวรูปและการตกแต่งแบบฮินดูและแบบพุทธสายวัชรยาน ซึ่งสะท้อนถึงที่ตั้งของมนเทียรนี้ซึ่งอยู่บนเส้นทางโบราณเชื่อมต่อระหว่างอินเดียกับทิเบต วิหารไม้ของมนเทียรนี้สร้างขึ้นด้วยรูปแบบ *กัถ-กุนี* (Kath-Kuni) งานศิลปะบนหินจำนวนหนึ่งมีอายุสมัยกุษาณ (ราวศตวรรษที่ 1-3)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Sarahan Tourism info page from official website of Himachal Pradesh State Government of India". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-01-02. สืบค้นเมื่อ 2023-05-26.
2. ↑  Prem N. Nag, Dainik Jagran, 26 August 2007
3. ↑  "Wooden Temples of Himachal Pradesh". Mian Goverdhan Singh. 1999. Indus Publishing Company, New Delhi, pp. 126.
4. ↑  *Buddhist Monasteries in Himachal Pradesh*. O. C. Handa. 1987. Indus Publishing Company, New Delhi, pp. 55, 59.
| **ราชวงศ์มอนเตเนโกร** |
| --- |
| **ราชวงศ์มอนเตเนโกร** |
|  |
| เจ้าชายมกุฎราชกุมาร |
| * เจ้าชายรัชทายาทเจ้าหญิงรัชทายาท
	+ เจ้าหญิงเมลินา
	+ เจ้าหญิงอันโตเนีย
* เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร

กล่องนี้: * ดู
* คุย
* แก้
 |

**เจ้าหญิงเวรอนิก เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร** (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Véronique Hereditary Princess of Montenegro) (พระนามเดิม:เวรอนิก ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา) ประสูติเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2519 เป็นบุตรีใน อันโตนิโอ มานูเอล มาร์ตินส์ กานาส ดา ซิลวา และ แอนน์-ฟรังซัว โดมินิก ไฮลอต เป็นช่างภาพและสถาปนิกชาวโปรตุเกส โดยพระบิดานั้น สืบเชื้อสายมาจากชนชั้นสูงของโปรตุเกส ซึ่งพระบิดาของพระองค์มีอาชีพเป็นวิศวกรและทหารเรือ ทรงมีพระพี่น้อง 2 ท่าน คือ อเล็กซานเดอร์-ไมเคิล ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา และ ลอร่า-มาเรีย ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา 

ทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม António Arroio ซึ่งเป็นโรงเรียนด้านศิลปะใน ลิสบอน และต่อมาทรงเข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบที่ Universidade เดออาวีโร อย่างไรก็ตามทรงพักการเรียน โดยทรงย้ายไปอยู่กับพระบิดาพระมารดา ณ ปารีส ที่ และทรงจบการศึกษามหาวิทยาลัที่มีชื่อเสียงในฝรั่งเศส

ด้านชีวิตสส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระโอรสใน เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2550 โดยเธอรับพระราชทานพระอิสริยยศ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระชายา มีพระธิดา 2 พระองค์คือ

* เจ้าหญิงเมลินา
* เจ้าหญิงอันโตเนีย

อ้างอิง
-------

* Boris Petrović-Njegoš
* Černohorská královská rodina
* Následnictví černohorského trůnu
**เจสัน เคนต์ เบตแมน** (อังกฤษ: Jason Kent Bateman, เกิด 14 มกราคม 1969) เป็นนักแสดง, โปรดิวเซอร์, ผู้กำกับภาพยนตร์​และละครโทรทัศน์​​ชาวอเมริกัน เขาเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครโทรทัศน์​ของสถานี เอ็นบีซี​ หลายเรื่อง เช่น *Little House on the Prairie -​ บ้านเล็กในป่าใหญ่*, *Silver Spoons*, และ *The Hogan Family* โดยในยุคศตวรรษที่ 20 เขาประสบความสำเร็จในแวดวงโทรทัศน์และเป็นที่รู้จักจากการรับบท ไมเคิล บลูธ ในละครโทรทัศน์แนวซิตคอม​ของสถานี ฟ็อกซ์ เรื่อง *Arrested Development -​ ครอบครัวเพี้ยนหลุดโลก* ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากละครโทรทัศน์ ประเภทตลก  และได้รับรางวัล แซทเทิลไลท์ อวอร์ด สาขานักแสดงยอดเยี่ยม

นอกจากจะสร้างชื่อเสียงในแวดวงละครโทรทัศน์แล้ว เขายังมีผลงานการแสดงในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จเรื่องอื่นๆเช่น *Teen Wolf Too -​ ไอ้หนุ่มพันธุ์หมาป่า 2* (1987), *The Break-Up -​ เตียงหักแต่รักไม่เลิก* (2006), *จูโน่ โจ๋ป่องใจเกินร้อย* (2007), *แฮนค็อค ฮีโร่ขวางนรก* (2008), *หนุ่มโสดหัวใจโดดเดี่ยว*, *Couples Retreat -​ เกาะสวรรค์ บำบัดหัวใจ* (2009), *The Switch -​ ปุ๊บปั๊บสลับกิ๊ก* (2010), *Horrible Bosses -​ รวมหัวสอยเจ้านายจอมแสบ* ภาค 1 และ 2 (2011 และ 2014), *The Gift -​ ของขวัญอันตราย* (2015), *ออฟฟิศคริสต์มาสปาร์ตี้* (2016) และ *Game Night - คืนป่วน เกมอลเวง*​ (2018)

เบตแมน มีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ *Bad Words -​ ผู้ชายแสบได้ถ้วย* (2013)​ จากนั้นได้มีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่อง *The Family Fang* (2015)​ และมีผลงานการกำกับละครชุดของเน็ตฟลิกซ์​เรื่อง *โอซาร์ก* ​ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลเอมมี​ สาขา ผู้กำกับละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม ประเภทดรามา

ชีวิตวัยเด็ก
------------

เจสัน เบตแมน เกิดที่รัฐนิวยอร์ก เป็นบุตรชายของ วิกตอเรีย อลิซาเบธ แอร์โฮสเตสชาวอังกฤษของสายการบินแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวส์ และ เคนต์ เบตแมน โปรดิวเซอร์และนักเขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกัน โดยพี่สาวของเขา "จัสติน เบตแมน" เป็นนักแสดงหญิงที่มีผลงานทางละครโทรทัศน์หลายเรื่อง 

เมื่อเบตแมนอายุได้ 4 ปี เขาได้ย้ายตามครอบครัวมาที่เมืองซอลต์เลกซิตี, รัฐยูทาห์ ก่อนที่จะย้ายไปรัฐแคลิฟอร์เนียในเวลาต่อมา โดยเขาเรียนไม่จบชั้นมัธยมศึกษา เพราะขาดสอบขณะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง ไอ้หนุ่มพันธุ์หมาป่า ภาค 2

อ้างอิง
-------

​
​
​
​
​
​

1. ↑  "Jason Bateman: Actor, Film Actor, Television Actor (1969–)". Biography.com (FYI / A&E Networks. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 24, 2015. สืบค้นเมื่อ January 1, 2018.
2. ↑  Vaughan, Brendan (March 21, 2013). "Jason Bateman Cover Story - GQ April 2013". *GQ* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ November 2, 2017.
3. ↑  Freeman, Hadley (October 9, 2014). "Jason Bateman: 'My dirty secret? Playing the straight man. Because he gets to be in every scene'". *The Guardian* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). UK. ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ November 2, 2017.
4. ↑  Smith, Patrick (May 22, 2013). "Jason Bateman interview: 'Arrested Development gave me a new life'". *The Daily Telegraph*. UK. สืบค้นเมื่อ November 3, 2015.
พระองค์พร้อมด้วย เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ พระมารดา และพระเชษฐา พระภคินี
**เจ้าหญิงแคโรไลนาแห่งบูร์บง-ปาร์มา มาร์เชอเนสแห่งซาลา** (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Carolina de Bourbon de Parme) เป็นพระธิดาพระองค์เล็ก ใน เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเบียทริกซ์ อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงรับบัพติสมาที่ปราสาทลิกนิแยร์ใน ฝรั่งเศส โดยมี เจ้าชายคาลอส ดยุกแห่งปาร์มา และ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงมาเรีย เด ลาส นีฟแห่งบูร์บง-ปาร์มา เป็นพระบิดาและพระมารดาทูลหัว เมื่อทรงเจริญพระชันาได้ 6 ปี พระบิดาและพระมารดาได้ทรงหย่าร้างกัน ทรงย้ายไปอยู่กับพระมารดาและพระเชษฐาและพระภคินีที่เมืองโซเอสต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใกล้กับที่ประทับของ สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระบรมอัยยิกานาถ (ยาย) และ เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ พระราชอัยกา (ตา) ต่อมาทรงอาศัยอยู่ชั่วขณะหนึ่งในวิลล่าที่ Wijk bij Duurstede

เจ้าหญิงแคโรไลนา ทรงศึกษารัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมและมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และยังมีปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงประกอบอาชีพที่องค์การสหประชาชาติ สำหรับองค์กรนี้ ทรงประจำการอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของสหประชาชาติในนครนิวยอร์ก รวมถึงพื้นที่ที่มีปัญหา เช่น เอริเทรีย ฉนวนกาซา และ ในอาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย) หลังจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ปัจจุบันทรงงานที่องค์การสหประชาชาติใน กรุงเจนีวา ในองค์การเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรม (OCHA)

เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2555 มีการประกาศว่าพระองค์ทรงเสกสมรสกับ อัลเบิร์ต เบรนนิงค์เมเชอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2517) บุตรชายของบุคคลที่ร่ำรวยติดอันดับโลก งานเสกสมรสเกิดขึ้นในวันที่ 21 เมษายน 2555 ณ โบสถ์จัดขึ้นที่ บาซิลิกาซานมินิอาโตอัลมอนเต เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2555 ในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี มีพระบุตรดังนี้

* อาลาญา-มาเรีย เบรนนิงค์เมเชอร์
* ซาเวียร์ เบรนนิงค์เมเชอร์

ในฐานะพระราชวงศ์เนเธอร์แลนด์พระองค์หนึ่งทรงประกอบพระกรณียกิจ เช่น ในปี 2544 ทรงร่วมงานอภิเษกสมรสของ เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงลอเรนทีนแห่งเนเธอร์แลนด์ และยังเป็นพระมารดาทูลหัวให้ เคาน์เตสอิโลอีสแห่งออเรนจ์-นัสเซา และงานเสกสมรสของ เจ้าชายฟลอริสแห่งออเรนจ์-นัสเซา ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน และยังได้รับการเสนอพระนามเป็นพระมารดาทูลหัวให้กับพระธิดาคนที่ 2 ของเจ้าชายฟลอริส อีกด้วย

อ้างอิง
-------

* Official website of the House of Bourbon-Parma
**หอคอยธรหรา** [ทะ-ระ-หะ-รา] (เนปาล: धरहरा) หรือ **หอคอยภีมเสน** เป็นหอคอยสูง 61.88 ม. (203.0 ฟุต) เป็นจำนวน 9 ชั้น ตั้งอยู่ในจัตุรัสดูร์บาร์ ในกรุงกาฐมาณฑุ ได้ถูกสร้างขึ้นในปี 1832 โดยนายภีมเสน ถาปา นายกรัฐมนตรีสมัยนั้น อาคารได้รับการจำแนกจากองค์การยูเนสโกว่าเป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมกาฐมาณฑุ สถาปัตยกรรมเฉพาะตัวของเมืองกาฐมาณฑุ 

ภายในหอคอยประกอบด้วย บันไดวนแบบสไปรอล จำนวน 213 ขั้น โดยในชั้นที่ 8 เป็นส่วนระเบียงสามารถมองทิวทัศน์ได้โดยรอบเมืองกาฐมาณฑุ และมีเสาสัมฤทธิ์ ซึ่งสูง 5.2 ม. (17 ฟุต) ประดับในส่วนยอดของหอคอย หอคอยได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมภายในตั้งแต่ปี 2005 จนถึงวันที่อาคารถล่มในปี 2015

โครงสร้างส่วนใหญ่ของอาคารได้พังถล่มลงมา จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ในเนปาล แต่ก็ยังมีส่วนฐานที่ยังหลงเหลืออยู่

ประวัติ
-------

หอคอยธรหรา เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงสุดในประเทศเนปาลและเป็นอดีตสูงอันดับ 2 เดิมหอคอยแรก ชื่อหอคอยภีมเสน (Bhimsen tower) ได้ถูกสร้างขึ้นก่อน 8 ปี ในปี 1824 ประกอบด้วย จำนวนชั้นความสูง 11 ชั้น ซึ่งสูงกว่าหอคอยธรหรา 2 ชั้น โดยหอคอยทั้งสองถูกสร้างขึ้นโดยภีมเสน ถาปา นายกรัฐมนตรีเนปาลสมัยนั้น เพื่อถวายให้แก่สมเด็จพระราชินีลลิตตริปุราสุนทรี (Lalit Tripura Sundari) ผู้ซึ่งเป็นหลานสาวของภีมเสน

ในปี 1834 ได้เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ในเนปาล หอคอยทั้ง 2 ก็สามารถรอดเหตุการณ์ครั้นนั้นมาได้ แต่หอคอยภีมเสนได้รับความเสียหายหนัก จนมาถึงเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่อีกครั้งในวันที่ 15 มกราคม 1934 หอคอยภีมเสนก็พังถล่มลงมา เหตุการณ์นี้ทำให้หอคอยเหลือเพียง 2 ชั้นจากเดิม 11 ชั้น ในเวลาต่อมา นายชุทธสัมเศร นายกรัฐมนตรีเนปาลสมัยนั้น ก็ได้สั่งให้ปรับปรุงหอคอยธรหราที่เสียหายบางส่วน ส่วนหอคอยภีมเสนก็ได้รื้อถอนไป สมเด็จพระราชินีลลิตตริปุราสุนทรีจึงได้พระราชทานชื่อให้หอคอยธรหรา เป็นหอคอยภีมเสนแทนหอคอยเดิมที่ถล่มไป

หอคอยธรหรา ส่วนหนึ่งได้ถูกสร้างเพื่อใช้เป็นหอสังเกตการณ์สำหรับกองทัพ เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่สงบ ก็จะมีการส่งสัญญาณผ่านแตรเขาวัวจากด้านบนของหอคอย และประเพณีการเป่าแตรเขาวัวก็ยังคงมีให้เห็นจนถึงวันสุดท้ายที่หอคอยถล่มลงมา

ในวันที่ 25 เมษายน 2015 ก็ได้เกิดแผ่นดินไหวอีกครั้งในเนปาล ขนาด 7.8 แมกนิจูด มีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวจากเมืองลัมชุง ประเทศเนปาล ออกไป 29 กิโลเมตร เป็นเหตุให้อาคารถล่มลงมาทั้งหมดเหลือเพียงส่วนฐาน และร่างผู้เสียชีวิตภายในหอคอยกว่า 180 ศพในซากปรักหักพัง

สถาปัตยกรรม
-----------

หอคอยธรหรา เป็นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมของโมกุล และอังกฤษ มีลักษณะคล้ายกับหอมินาเรตในศาสนาอิสลาม แต่มีศิวลึงค์พร้อมรูปภาพพระอิศวรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของฮินดู ประดิษฐานไว้ในส่วนบนสุดของหอคอย

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-25. สืบค้นเมื่อ 2022-03-01.
8. ↑
9. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-27. สืบค้นเมื่อ 2015-04-27.
10. ↑
**พระพุทธมณีรัตนปฏิมากร** เป็นพระพุทธรูปหยกเขียวถือเป็นพระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์หนึ่งของประเทศไทย เดิมประดิษฐานอยู่ ณ หอพระสุราลัยพิมาน พระบรมมหาราชวัง ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต

ประวัติ
-------

พระพุทธมณีรัตนปฏิมากร เป็นพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นพระแก้วประจำรัชกาลของพระองค์ เป็นพระหยกสีเขียวเข้ม ศิลปะแบบรัตนโกสินทร์ สร้างเมื่อพุทธศักราช 2457 หน้าตักกว้างประมาณ 9.5 นิ้ว มีชื่ออีกชื่อคือ พระแก้้วมรกตน้อย

ประเพณีและพิธีการ
-----------------

พระพุทธมณีรัตนปฏิมากร ขณะประทับบนพระราชยานคานหาม ไปในพิธีเจริญพระพุทธมนต์ฯ วันที่ 27 กรกฎาคม 2560
ไม่ปรากฏเอกสารหรือหลักฐานว่าใช้พระพุทธมณีรัตนปฏิมากรในวาระโอกาสใดในอดีต ทั้งนี้เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระพุทธมณีรัตนปฏิมากร จากพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ไปในพิธีเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระราชกุศลอุทิศถวาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และพิธีเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระพรชัยมงคลถวายพระราชกุศลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 9 เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ พระลานพระราชวังดุสิต

การขึ้นทะเบียน
--------------

อ้างอิง
-------

1. ↑  มติชน. นายกฯ นำสวดมนต์ถวายพระพรชัยมงคล "ในหลวง ร.10" ประชาชนเข้าร่วมคับคั่ง, สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2560

| * ด
* ค
* ก
พระแก้ว และ วัดพระแก้ว |
| --- |
| พระพุทธรูป | 
* พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร
* พระพุทธมณีรัตนปฏิมากร
* พระพุทธบุษยรัตน์จักรพรรดิพิมลมณีมัย
* พระพุทธบุษยรัตน์น้อย
* พระพุทธรตนากร นวุติวัสสานุสรณ์มงคล
* พระพุทธเฉลิมสิริราช
* พระแก้วดอนเต้า
* พระแก้วเต็มรัก

 |  |
| วัด - ศาสนสถาน | 
* วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
* วัดพระแก้วน้อย
* วัดบวรสถานสุทธาวาส
* พระพุทธรัตนสถาน
* วัดพระแก้วงามเมือง
* วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดาราม
* วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร
* วัดพระแก้ว เชียงราย
* วัดพระแก้ว เชียงของ
* วัดพระแก้ว ภาชี
* วัดพระแก้ว กำแพงเพชร
* วัดพระแก้ว จังหวัดชัยนาท
* วัดพระแก้ว จังหวัดเพชรบูรณ์
* ปราสาทตาแก้ว

 |
**ท่าอากาศยานนานาชาติเวลานา**  (IATA: **MLE**, ICAO: **VRMM**) หรือมักเรียกว่า **ท่าอากาศยานนานาชาติมาเล** เป็นท่าอากาศยานหลัก ของ ประเทศมัลดีฟส์ ตั้งอยู่บน เกาะฮุลฮูเลล ทางตอนเหนือของ อะทอลล์มาเล, ใกล้กับเมืองหลวง กรุงมาเล.

ประวัติ
-------

The airport shown at the right and the island of Male to the lower left.
Mega Maldives 8Q-MEG and 8Q-MEH at INIA's Apron
ท่าอากาศยานนานาชาติเวลานาเริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2509. ภายใต้การดำเนินงานของ บริษัท Maldives Airports Company Limited (MACL),โดยรัฐบาลมัลดีฟส์ แต่เดิมรู้จักกันในนามสนามบินฮุลฮูเลล แล้วจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นท่าอากาศยานนานาชาติมาเล เพื่อการรองรับอากาศยานจากต่างประเทศ และได้มีการปรับปรุงอาคารผู้โดยสารและทางวิ่ง ให้มีขนาดที่ใหญ่ขึ้น เพื่อรองรับผู้โดยสารมากให้ขึ้น จึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ท่าอากาศยานนานาชาติเวลานา ในปัจจุบัน,

ท่าอากาศยานนานาชาติเวลานา มีขนาดทางวิ่ง 3,200 เมตร หรือ 10498 ฟุต อยู่ที่ระดับความสูง 2 เมตรจากระดับน้ำทะเล ทิศทาง 18/36 สามารถรองรับเครื่องบินขนาดใหญ่สุด โบอิ้ง B747-400

อ้างอิง
-------

1. ↑  "There will be major changes to MACL: Nazim". *Haveeru Daily*. 8 ธันวาคม 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 กรกฎาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 21 สิงหาคม 2013.
2. ↑  "News". Airports.com.mv. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 ธันวาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 21 สิงหาคม 2013.

ลิงก์ ภายนอก
------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ท่าอากาศยานนานาชาติเวลานา**

* Maldives Airports (MACL)
* GMR Group
* แม่แบบ:SkyVector
* Current weather for VRMM at NOAA/NWS
* Accident history for MLE at Aviation Safety Network
***พระเจ้าอสะราช*** (Lik Amin Asah) เป็นบันทึกเหตุการณ์มอญ เขียนในลักษณะตำนานการตั้งเมืองหงสาวดีหรือพะโค และเหตุการณ์บ้านเมืองที่เกิดขึ้นระหว่างราชสมัยของกษัตริย์สองพระองค์แรกของราชวงศ์ที่ 1 แห่งหงสาวดี คือ พระเจ้าสักรทัตที่หนึ่ง (สมละ) และพระเจ้าสักรทัตที่สอง (วิมละ) ตลอดจนถึงการบุกรุกของอินเดียเข้ามายังเมืองนี้ ทำให้เกิดมีมหาราชขึ้นองค์หนึ่งคือพระเจ้าอสะราช หรือพระเจ้าสัตรุชินราช กษัตริย์องค์ที่ 3 ของราชวงศ์แรกแห่งเมืองหงสาวดี มีเนื้อหาการแต่งงานของผู้นำกับหญิงพื้นเมือง คือกล่าวถึงนางนาคกับอสะกุมารที่มีควายเป็นแม่บุญธรรม

พระเจ้าอสะราชเป็นการเขียนประวัติศาสตร์รูปแบบตำนานเช่นเดียวกับ *จามเทวีวงศ์* และ *ตำนานพระร่วง* ซึ่งเชื่อว่าพระสงฆ์มีบทบาทในการเขียนเพราะเป็นมุมมองพระพุทธศาสนาเป็นศูนย์กลาง โดยยึดเอาพุทธพยากรณ์เป็นจารีตประเพณีในการเขียน เขียนเป็นร้อยกรองแบบลังกา ซึ่งไม่เข้ากับฉันทลักษณ์ 9 แบบของมอญ โดยร้อยกรองแบบลังกาไม่มีกฎเกณฑ์ ให้ความเป็นอิสระแก่ผู้ประพันธ์

ตำนานนี้เขียนขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1825 ในช่วงสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Aung-Thwin 2005: 99–100
2. ↑  Wade 2012: 126
3. ↑  ทองเพียร สารมาศ. "วรรณกรรมมอญเรื่องพระเจ้าอสะราช : การศึกษาเชิงวิเคราะห์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

บรรณานุกรม
----------

* Aung-Thwin, Michael A. (2005). *The Mists of Rāmañña: The Legend that was Lower Burma* (illustrated ed.). Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 9780824828868.
* Wade, Geoff (2012). "Southeast Asian Historical Writing". ใน José Rabasa; Masayuki Sato; Edoardo Tortarolo; Daniel Woolf (บ.ก.). *The Oxford History of Historical Writing: Volume 3: 1400-1800*. Vol. 3 (illustrated ed.). Oxford University Press. p. 752. ISBN 9780199219179.
เครื่องคั่วกาแฟสำหรับใช้ในครัวเรือน
**การคั่วเมล็ดกาแฟ** หมายถึงการนำเมล็ดกาแฟมาคั่วเพื่อนำมาใช้ดื่ม

กระบวนการ
---------

กระบวนการคั่วเป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้ในการที่จะได้กาแฟรสชาติดีสักถ้วยหนึ่ง. เมื่อถูกคั่ว เมล็ดกาแฟสีเขียวก็จะพองออกจนเกือบจะมีขนาดเป็นสองเท่าของของเดิม พร้อมทั้งเปลี่ยนสีและความหนาแน่นไป เมื่อเมล็ดได้รับความร้อน มันจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลืองและในที่สุดก็จะกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนๆ แบบสีของผลอบเชย (cinnamon) และมันก็จะมีสีเข้มขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าจะถูกยกออกจากความร้อน พร้อมกันนี้ เราก็จะเห็นน้ำมันออกมาตามผิวของเมล็ด ในการคั่วแบบอ่อนๆ กาแฟจะเก็บรสชาติดั้งเดิมไว้ได้ดีกว่า รสชาติดั้งเดิมนี้จะขึ้นอยู่กับดินและสภาพอากาศในที่ที่ต้นกาแฟได้เติบโตขึ้นมา. เมล็ดกาแฟจากพื้นที่ที่มีชื่อเสียง เช่น เกาะชวา และประเทศเคนยา จะถูกคั่วเพียงอ่อนๆ เท่านั้นเพื่อให้ยังคงรสชาติอันเป็นเอกลักษณ์อยู่ให้มากที่สุด

ยิ่งเมล็ดกาแฟถูกคั่วให้เข้มมากขึ้นเท่าไหร่ รสชาติดั้งเดิมของมันก็จะยิ่งถูกบดบังด้วยรสที่เกิดจากการคั่วมากขึ้นเท่านั้น กาแฟบางประเภทที่ถูกคั่ว จนรสชาติแทบจะไม่ได้บ่งบอกถึงสถานที่ปลูกเลย จะถูกขายโดยใช้ระดับของการคั่วเป็นหลัก โดยเริ่มตั้งแต่ "อบเชยคั่วอ่อนๆ (Light Cinnamon Roast) "ไปจนถึง "การคั่วแบบเวียนนา (Vienna Roast) "และ "การคั่วแบบฝรั่งเศส (French Roast) "และอื่นๆ

ในศตวรรษที่ 19 เมล็ดกาแฟมักจะถูกซื้อขายขณะที่ยังเป็นเมล็ดเขียวๆ อยู่ และก็มักจะนำไปคั่วในกระทะสำหรับทอด การคั่วในลักษณะนี้ต้องใช้ความชำนาญสูงมาก สำหรับการสูญเสียรสชาติของเมล็ดที่ยังไม่ได้คั่วนั้น สามารถป้องกันได้โดยการบรรจุในห่อสุญญากาศ แต่ปัญหาก็คือการที่เมล็ดกาแฟจะปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นวันๆ หลังจากที่ถูกคั่วเสร็จใหม่ๆ ผู้ผลิตจึงต้องปล่อยให้กาแฟที่คั่วแล้วค้างไว้ก่อนที่จะนำไปบรรจุลงห่อสุญญากาศได้ ด้วยเหตุนี้เทคโนโลยีสองชนิดจึงได้ถูกพัฒนาขึ้นมา บริษัทอิลลี (Illy) ได้ใช้กระป๋องอัดความดัน (pressurized can) ส่วนผู้ผลิตกาแฟคั่วรายอื่นๆ ใช้วิธีการบรรจุเมล็ดทั้งอันลงในถุงทันทีที่คั่วเสร็จโดยใช้วาล์วปล่อยความดัน (pressure release valves).

แกลลอรี่
--------

* เมล็ดกาแฟที่ยังไม่คั่วในขั้นตอนต่างๆ จากขวาไปซ้าย: เมล็ดกาแฟสด ที่เพิ่งถูกคัดมา, หลังจากอบแห้ง และ 1 ปีหลังจากอบแห้ง รูปถ่ายที่ Toko Aroma ใน บันดุง, อินโดนีเซียเมล็ดกาแฟที่ยังไม่คั่วในขั้นตอนต่างๆ จากขวาไปซ้าย: เมล็ดกาแฟสด ที่เพิ่งถูกคัดมา, หลังจากอบแห้ง และ 1 ปีหลังจากอบแห้ง รูปถ่ายที่ Toko Aroma ใน บันดุง, อินโดนีเซีย
* เมล็ดกาแฟที่ยังไม่ได้คั่วในขั้นตอนต่อๆ มา เมล็ดมีอายุ 7-8 ปี รูปถ่ายที่ Toko Aroma ใน บันดุง, อินโดนีเซียเมล็ดกาแฟที่ยังไม่ได้คั่วในขั้นตอนต่อๆ มา เมล็ดมีอายุ 7-8 ปี รูปถ่ายที่ Toko Aroma ใน บันดุง, อินโดนีเซีย
* เครื่องอบกาแฟขนาดใหญ่แบบเก่าหล่อจากเหล็ก ใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง ตั้งอยู่ใน Toko Aroma ใน บันดุง, อินโดนีเซียเครื่องอบกาแฟขนาดใหญ่แบบเก่าหล่อจากเหล็ก ใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง ตั้งอยู่ใน Toko Aroma ใน บันดุง, อินโดนีเซีย
* เมล็ดกาแฟที่คั่วแล้วเมล็ดกาแฟที่คั่วแล้ว

ดูเพิ่ม
-------

* กาแฟ

อ้างอิง
-------
**การคาดหมายคงชีพ** (อังกฤษ: life expectancy) เป็นค่าเฉลี่ยทางสถิติจำนวนปีที่มนุษย์คนหนึ่งมีชีวิต โดยสันนิษฐานภาวะการตายระหว่างช่วงเวลาที่กำหนด ค่านี้แปรผันตามภูมิภาคและยุคสมัย ในยุคสำริดและยุคเหล็ก การคาดหมายคงชีพ คือ 26 ปี แต่ค่าเฉลี่ยของโลกใน ค.ศ. 2010 อยู่ที่ 67.2 ปี อัตราตายทารกสูงและการเสียชีวิตในวัยผู้ใหญ่ตอนต้นจากอุบัติเหตุ โรคระบาด กาฬโรค สงครามและการคลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งก่อนมีแพทยศาสตร์สมัยใหม่แพร่หลาย ลดการคาดหมายคงชีพโดยรวมอย่างสำคัญ แต่สำหรับผู้ที่รอดชีวิตจากภยันตรายในวัยหนุ่มสาวแล้ว การคาดหมายคงชีพหกสิบหรือเจ็ดสิบปีจะมิใช่เรื่องแปลก ตัวอย่างเช่น สังคมที่มีการคาดหมายคงชีพ 40 ปี อาจมีคนจำนวนน้อยเสียชีวิตเมื่ออายุ 40 ปี ส่วนใหญ่เสียชีวิตก่อนอายุ 30 ปีหรือหลัง 55 ปี 

ในประเทศที่มีอัตราตายทารกสูง การคาดหมายคงชีพเมื่อคลอดไวสูงต่ออัตราตายในช่วงขวบปีแรก ๆ ของชีวิต เพราะความไวต่อภาวะการตายของทารกนี้ การคาดหมายคงชีพเมื่ออายุศูนย์ปีธรรมดาจึงอาจทำให้การตีความรวมผิดพลาดได้ ลวงให้เชื่อว่าประชากรที่มีอายุขัยรวมต่ำจะต้องมีสัดส่วนประชากรสูงอายุน้อย ตัวอย่างเช่น ประชากรคงที่สมมุติซึ่งประชากรครึ่งหนึ่งเสียชีวิตก่อนอายุห้าปี แต่ที่เหลือเสียชีวิตเมื่ออายุ 70 ปีพอดี การคาดหมายคงชีพเมื่ออายุศูนย์ปีจะอยู่ที่ประมาณ 36 ปี ขณะที่ราว 25% ของประชากรจะมีอายุระหว่าง 50 ถึง 70 ปี การวัดอีกอย่างหนึ่ง เช่น การคาดหมายคงชีพที่อายุ 5 ปี (e5) สามารถใช้แยกผลภาวะการตายของทารกเพื่อวัดอัตราตายโดยรวมธรรมดานอกเหนือจากวัยเด็กตอนต้น ในประชากรสมมุติข้างต้น การคาดหมายคงชีพเมื่ออายุ 5 ปีจะเพิ่มอีก 65 ปี การวัดประชากรรวมกลุ่ม เช่น สัดส่วนประชากรในกลุ่มอายุต่าง ๆ ยังควรใช้ร่วมกับการวัดยึดปัจเจกบุคคลอย่างการคาดหมายคงชีพรูปนัยเมื่อวิเคราะห์โครงสร้างและพลวัตประชากร

ในทางคณิตศาสตร์ การคาดหมายคงชีพเป็นจำนวนปีของชีวิตคาดหมาย (ในความหมายทางสถิติ) ที่เหลืออยู่ ณ อายุที่กำหนด แสดงด้วย {\displaystyle e\_{x}} ซึ่งหมายถึง จำนวนปีชีวิตเฉลี่ยต่อมาสำหรับผู้ที่ปัจจุบันอายุ x ตามประสบการณ์การตายเฉพาะ เพราะการคาดหมายคงชีพเป็นค่าเฉลี่ย บุคคลหนึ่ง ๆ อาจเสียชีวิตได้ก่อนหรือหลังการคงชีพ "คาดหมาย" หลายปี คำว่า "อายุขัยสูงสุด" มีความหมายค่อนข้างแตกต่าง

การคาดหมายคงชีพยังใช้ในนิเวศวิทยาพืชหรือสัตว์ ตารางชีพ (หรือเรียก ตารางประกันภัย) คำว่า การคาดหมายคงชีพยังอาจใช้ในบริบทสิ่งผลิต แม้ใช้คำว่า อายุหิ้ง (shelf life) สำหรับผลิตภัณฑ์บริโภค และคำว่า "เวลาเฉลี่ยพัง" (mean time to breakdown, MTTB) และ "เวลาเฉลี่ยระหว่างขัดข้อง" (mean time between failures, MTBF) ใช้ในวิศวกรรมศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Laden, Greg (2011-05-01). "Falsehood: "If this was the Stone Age, I'd be dead by now"". *ScienceBlogs*. สืบค้นเมื่อ 2014-08-31.
2. ↑  Arthur Sullivan; Steven M. Sheffrin (2012). *Economics: Principles in action*. Prentice Hall. p. 473. ISBN 0-13-063085-3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-20. สืบค้นเมื่อ 2021-02-24.
3. ↑  John S. Millar and Richard M. Zammuto (1983). "Life Histories of Mammals: An Analysis of Life Tables". *Ecology*. Ecological Society of America. **64** (4): 631–635. doi:10.2307/1937181. JSTOR 1937181.
4. ↑  Eliahu Zahavi,Vladimir Torbilo & Solomon Press (1996) Fatigue Design: Life Expectancy of Machine Parts. CRC Press. ISBN 0-8493-8970-4
หวงซิ่น วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
หวงซิ่น (จีนตัวเต็ม : 黃信 / อังกฤษ : Huang Xin) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อึงซิน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า **พิชิตสามขุนเขา** (จีน : 鎮三山 / อังกฤษ : Guardian of Three Mountains) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 38 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 2 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน เหตุผลที่เขาได้ฉายานี้ อันเป็นผลมาจากที่เขาสามารถเอาชนะโจรเขาชิงฟง (清風山 ท.เชงฮวงซัว) เขาเอ้อหลง (二龍山 ท.ยีเล่งซัว) และเขาดอกท้อ (桃花山 ท.ถอฮวยซัว)

แต่เดิมเขาเป็นทหารที่เมืองเชงจิว เมื่อตอนที่ซ่งเจียงถูกสั่งจำคุกโดยไร้เหตุผล ฮัวหยงได้เข้ามาที่บ้านของ**หลิวเกา** (劉高 ท.เล่ากอ) เพื่อมาเอาตัวซ่งเจียงออกมาจากคุก หลิวเกาจึงไปแจ้งความเท็จแก่เจ้าเมือง**มู่หยงเยี่ยนต๋า** (慕容彥達 ท.โปวหยงงันตัด) ว่าฮัวหยงสมคบคิดกับโจร มู่หยงจึงสั่งให้หวงซิ่นไปจับตัวฮัวหยงและซ่งเจียง เมื่อหวงซิ่นมาถึงบ้านหลิวเกาก็ให้คนสนิทไปบอกฮัวหยงว่าเจ้าเมืองมีคำสั่งให้เรียกตัวมาไกล่เกลี่ย ฮัวหยงกับซ่งเจียงก็พากันไปบ้านของหลิวเกา เมื่อทั้งสองมาถึง หวงซิ่นก็ให้ทหารเข้าจับกุมตัวทั้งสอง แล้วพากันกลับเมืองเชงจิว แต่แล้วก็ถูกเยี่ยนชุนและนายโจรเขาชิงฟงอีก 2 คน ดักซุ่มโจมตี หวงซิ่นหนีไปได้ ส่วนหลิวเกาถูกฮัวหยงฆ่าตาย เมื่อเจ้าเมืองรู้ว่าหวงซิ่นเสียทีแก่พวกโจรก็สั่งให้ฉินหมิงตามไปสมทบ แต่ฉินหมิงก็ถูกซ่งเจียงจับตัวได้และยินยอมเข้าร่วมด้วย แต่ก่อนที่ฉินหมิงจะเข้าร่วมด้วยนั้น ได้ไปหาหวงซิ่นแล้วพูดความจริงให้ฟัง เมื่อหวงซิ่นได้รู้ความจริงจากฉินหมิงก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับซ่งเจียง

หลังจากการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็นนายพลลาดตระเวนประจำกองทหารม้า และเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายมาได้ทุกสมรภูมิ ฮ่องเต้ได้แต่งตั้งให้เขาเป็นทหารเมืองเชงจิวตามเดิม

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
**กาซีนี คริสเตียนา จอร์ดี อาโคเปียโด กานาโดส** (อังกฤษ: Gazini Christiana Jordi Acopiado Ganados; 26 ธันวาคม ค.ศ. 1995) เป็นนางแบบและนางงามชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายปาเลสไตน์ โดยเธอเป็นผู้ชนะการประกวดบีนีบีนิงปิลีปินัส 2019 ซึ่งเป็นตัวแทนของจังหวัดเซบู กาซีนีเป็นตัวแทนของประเทศฟิลิปปินส์ในการประกวดนางงามจักรวาล 2019 และเธอได้ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย พร้อมกับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม ก่อนหน้านี้กาซีนีได้เข้าร่วมเวทีการประกวดความงามระดับนานาชาติที่สำคัญมาแล้ว 1 เวทีคือ มิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ 2014 และได้เข้ารอบ 13 คนสุดท้าย

ประวัติ
-------

กาซีนีเกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1995 คุณพ่อเป็นชาวปาเลสไตน์และคุณแม่เป็นฟิลิปปินส์ กาซีนีเกิดในดาปิตัน จังหวัดฮีลากังซัมบวงกา และเติบโตขึ้นที่ตาลีไซ จังหวัดเซบู และได้ไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยซานโฮเซ - รีโคเลโตส

การประกวด
---------

### มิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ 2014

กาซีนีได้ตัดสินใจเข้าร่วมการประกวดเวทีมิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ 2014 เป็นครั้งแรก และได้เข้ารอบ 13 คนสุดท้าย และหลังจากนั้นกาซีนีได้เข้าร่วมการประกวดระดับจังหวัดที่มีชื่อว่า มิสบาโฮส 2017 ที่จัดขึ้นในจังหวัดเซบู กาซีนีได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1

### บีนีบีนิงปีลีปีนัส 2019

หลังจากที่กาซีนีได้ไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการเป็นนางงามมาแล้ว กาซีนีก็ได้ตัดสินเข้าร่วมการประกวดบีนีบีนิงปีลีปีนัส 2019 ถือว่าเป็นเวทีการประกวดนางงามอันเก่าแก่ของฟิลิปปินส์ ในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เธอได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สฟิลิปปินส์ 2019 เป็นตัวแทนของประเทศฟิลิปปินส์ในการประกวดนางงามจักรวาล 2019

### นางงามจักรวาล 2019

ในฐานะตัวแทนของประเทศฟิลิปปินส์ กาซีนีได้เดินทางจากฟิลิปปินส์ไปประกวดนางงามจักรวาล 2019ที่ไทเลอร์เพอร์รีสตูดิโอ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ในระหว่างการแข่งขันรอบสุดท้ายกาซีนีได้พูดเกี่ยวกับการสนับสนุนของเธอมุ่งเน้นไปที่การดูแลผู้สูงอายุ โดยเธอได้เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย พร้อมกับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมจากการโหวต โดยเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่ตัวแทนจากประเทศฟิลิปปินส์ไม่สามารถเข้าไปในรอบ 10 คนสุดท้ายนางงามจักรวาลได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Why Gazini is taking up cudgels for the elderly". *philstar.com*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-07-28. สืบค้นเมื่อ 2019-11-02.
2. ↑  "Gazini Christiana Ganados". *www.pageantplanet.com* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-23. สืบค้นเมื่อ 2019-06-10.
3. ↑  Altatis, Conan (9 June 2019). "Talisay, Cebu's Gazini Ganados is Miss Universe Philippines 2019". conandaily.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 June 2019. สืบค้นเมื่อ 9 June 2019.
4. ↑  News, ABS-CBN. "Miss Universe 2019 to be held in Atlanta in December". *ABS-CBN News*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-02. สืบค้นเมื่อ 2019-11-02. `{{cite web}}`: `|last=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
5. ↑  . `{{cite web}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
6. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-10. สืบค้นเมื่อ 2020-07-27.
7. ↑  . `{{cite web}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
8. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-18. สืบค้นเมื่อ 2020-07-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* กาซีนี กานาโดส ที่อินสตาแกรม
* กาซีนี กานาโดส ที่ทวิตเตอร์


| ก่อนหน้า |  | กาซีนี กานาโดส |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **แคทรีโอนา เกรย์** |  | **มิสยูนิเวิร์สฟิลิปปินส์** (2019) |  | **ราบียา มาเตโย** |