**พระเจ้าคนุตที่ 6 แห่งเดนมาร์ก** (เดนมาร์ก: *Knud Valdemarsøn* ค.ศ. 1163 - 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1202) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ค.ศ. 1182 ถึง ค.ศ. 1202 แหล่งข้อมูลร่วมสมัยระบุว่ากษัตริย์คนุดที่ 6 ทรงเป็นผู้ที่เคร่งในศาสนาอย่างมาก

ภูมิหลัง
--------

กษัตริย์คนุดที่ 6 ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงโซเฟียแห่งมินสก์ พระอนุชาของพระองค์คือ เจ้าชายวัลเดมาร์ ประสูติในปีค.ศ. 1170 ขณะเจ้าชายคนุตมีพระชนมายุ 7 พรรษาในปี 1170 ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเดนมาร์กร่วมกับพระราชบิดา

รัชกาล
------

หลังจากพระราชบิดาสวรรคตในปีค.ศ. 1182 กษัตริย์คนุดที่ 6 จึงทรงเป็นพระประมุขหนึ่งเดียวในเดนมาร์กในปีค.ศ. 1182 ณ สภาอูร์เนนโฮฟ และต่อมาทรงได้รับการสถาปนาในสภาที่อื่นๆทั่วเดนมาร์ก พระองค์ต้องเผชิญกับกบฏชาวนาแทบจะในทันทีที่สคาเนีย ชาวนาปฏิเสธที่จะจ่ายส่วยให้บิชอปอับซาลอน ประชาชนมารวมตัวที่สภาสคาเนียและเลือกฮารัลด์ สเครน หนึ่งในพระสหายของกษัตริย์คานุดให้เป็นตัวแทนของพวกเขาไปเจรจาวิงวอนต่อกษัตริย์ กษัตริย์ทรงปฏิเสธที่จะรับฟังสเครน และทรงระดมพลเพื่อสั่งสอนพวกชาวนา แต่ก่อนที่กษัตริย์จะทรงรวบรวมกองทัพของพระองค์ เหล่าขุนนางของฮัลลันด์และสคาเนีย ได้ระดมกองทัพของตนเองเพื่อปราบปรามพวกชาวนากลายเป็นสมรภูมิที่นองเลือดที่ดอสเยโบรในแคว้นสคาเนีย กษัตริย์คนุดที่ 6 ทรงมาพร้อมกับกองทัพของพระองค์และสอนบทเรียนแก่ชาวนาด้วยไฟและคมดาบ กษัตริย์คนุดไม่ทรงอ่อนข้อให้ชาวบ้านอย่างมาก ทั้งๆที่บิชอปอับซาลอนทรงทูลขอให้พระองค์หยุด

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงเคยบังคับให้พระราชบิดาของกษัตริย์คนุดยอมรับให้พระองค์มีอำนาจเหนือกว่า และในปีค.ศ. 1184 จักรพรรดิฟรีดริชทรงส่งพระราชสาส์นมายังกษัตริย์คนุดเพื่อให้ยอมรับพระองค์เป็นเจ้าเหนือหัวอีกครั้ง กษัตริย์คนุดไม่ทรงสามารถตอบได้ จักรพรรดิจึงส่งผู้ส่งสาส์นคนที่สองมาเพื่อข่มขู่ว่าจักรพรรดิทรงพิโรธยิ่งที่กษัตริย์เดนมาร์กไม่ยอมรับจักรพรรดิเป็นเจ้าเหนือหัว บิชอปอับซาลอนได้ตอบคณะทูจในพระนามของพระมหากษัตริย์ว่า "คนุตเป็นพระมหากษัตริย์โดยอิสระ พระองค์มีสิทธิในเดนมาร์กมากพอเหมือนกับที่จักรพรรดิมีสิทธิในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และดังนั้นองค์จักรพรรดิไม่ควรจะคาดหวังขอความจงรักภักดีจากที่แห่งนี้"

จักรพรรดิทรงพิโรธยิ่งเมื่อได้รับคำตอบจากกษัตริย์คนุด แต่ทรงวุ่นวายจากปัญหาทางใต้ พระองค์จึงมีพระราชโองการให้บอกุสลอว์ที่ 1 ดยุกแห่งพอเมอเรเนีย ขุนนางในดินแดนของพระองค์ระดมพลเพื่อโจมตีเดนมาร์ก ดยุกบอกุสลอว์เห็นว่าเป็นโอกาสที่ดี จึงระดมพลกองทัพเรืออย่างรวดเร็วถึง 500 ลำ ข่าวการวางแผนโจมตีครั้งแรกมาถึงยาโรมาร์ที่ 1 เจ้าชายแห่งรือเงิน เขาจึงรีบแล่นเรือไปยังซีแลนด์เพื่อแจ้งเตือนข่าว กษัตริย์ทรงประทับอยู่ที่จัตแลนด์ในขณะนั้น ดังนั้นการปกครองราชอาณาจักรจึงอยู่ในมือของบิชอปอับซาลอน และได้สั่งระดมเรือจากซีแลนด์ ฟูเนินและสคาเนียให้ประชุมพลร่วมกันในอีก 6 วัน อับซาลอนนำกองทัพเรือไปตั้งรับทัพเรือของบอกุสลอว์ที่รือเงิน เมื่อกองทัพศัตรูไม่มาเสียที อับซาลอนจึงให้หน่วยสอดแนมไปสืบเรื่องราวของกองทัพพอเมอเรเนีย เขาจึงสั่งให้ทหารกลับขึ้นฝั่งเพื่อเฉลิมฉลองในเทศกาลอีสเตอร์ครั้งที่สอง ในช่วงงานเทศกาล หนึ่งในหน่วยสอดแนมของเขาวิ่งเข้ามาในโบสถ์และตะโกนว่ามองเห็นกองทัพศัตรูผ่านในกลุ่มหมอก อับซาลอนได้ตะโกนจากแท่นบูชาว่า "ตอนนี้ล่ะ ข้าจะให้ดาบของข้าร้องเพลงมิสซาเพื่อสรรเสริญพระเจ้า!"

กองทัพเรือเดนมาร์กรีบถอนสมอเรือและแล่นผ่านกลุ่มหมอกมุ่งตรงไปยังกองทัพเรือของพอเมอเรเนีย ดยุกบอกุสลอว์มองไม่เห็นกองเรือเดนมาร์กจนกระทั่งกองเรือเข้ามาใกล้แล้วและพวกเดนส์ร้องตะโกนข่มขวัญ พวกพอเมเรเนียหวาดกลัวยิ่งนัก พวกเขาพยายามแล่นเรือออกไป แต่เนื่องจากพวกเดนส์อยู่ใกล้เกินไปจนไม่อาจเลี้ยวเรือหักหลบได้ ทหารพอเมเรเนียนตื่นตะหนกและเริ่มกระโดนหนีจากเรือหนึ่งไปอีกเรือหนึ่ง พวกเดนส์เหวี่ยงตัวลงเรือศัตรูเพื่อทำการปล้นสดมภ์ แต่บิชอปแบซาลอนตะโกนสั่งให้วางสิ่งของต่างๆและบุกไปยังเรือต่อไป แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ทำตาม และด้วยเรือเพียงเจ็ดลำ อับซาลอนสามารถปิดล้อมกองเรือของพอเมอเรเนีย ยึดเรือศัตรูได้ 35 ลำ อับซาลอนส่งตัวดยุกบอกุสลอว์ไปเข้าเฝ้ากษัตริย์คนุดที่จัตแลนด์ บอกุสลอว์พ่ายแพ้ จักรพรรดิจึงล้มเลิกความคิดที่จะปกครองเดนมาร์ก

ตราพระราชลัญจกรของกษัตริย์คนุดที่ 6 ราวปีค.ศ. 1190 ตรานี้เป็นรูปแบบตัวอย่างแรกสุดของตราแผ่นดินของเดนมาร์ก มีการค้นพบว่าตราจำลองของตราลัญจกรนี้ค้นพบที่เมืองชเวริน เยอรมนี ในปีค.ศ. 1879 มงกุฎทรงปิดของกษัตริย์นั้นมีความแตกต่างจากมงกุฎทรงเปิดบนตราพระราชลัญจกรของผู้สืบบัลลังก์พระองค์ถัดมา
กษัตริย์คนุดทรงบุกโจมตีพอเมอเรเนียสองครั้ง และในปีค.ศ. 1185 ทรงบีบบังคับให้ดยุกบอกุสลอว์ยอมรับพระองค์ในฐานะเจ้าเหนือหัว จนกระทั่งถึงปีค.ศ. 1972 พระมหากษัตริย์เดนมาร์กทุกพระองค์ทรงใช้พระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวเวนด์" (De Venders Koning) โดยมีอาณาจักรดัชชี มณฑลและภูมิภาคเข้ามาในเขตราชอาณาจักรเดนมาร์กเป็นเวลาหลายศตวรรษ กษัตริย์คนุดทรงดำเนินสงครามครูเสดต่อต้านลัทธิเพแกนชาวเอสโตเนีย ในปีค.ศ. 1197

พระอนุชาของกษัตริย์คนุดที่ 6 คือ เจ้าชายวัลเดมาร์ ดยุกแห่งจัตแลนด์ใต้ ทรงมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาเมื่อพระราชบิดาสวรรคต และบิชอปวัลเดมาร์แห่งชเลสวิก (ค.ศ. 1158-1236) ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการจนกว่าเจ้าชายวัลเดมาร์จะทรงมีพระชนมายุที่สามารถปกครองเองได้ บิชอปวัลเดมาร์เป็นผู้ทะเยอทะยานและได้รับการสนับสนุนจากขุนนางเยอรมันให้วางแผนต่อต้านกษัตริย์ เขาอำพรางเจตนาของตนเองว่าทำในนามของเจ้าชายวัลเดมาร์ โดยเขาวางแผนกับเคานท์อดอล์ฟที่ 3 แห่งโฮลชไตน์ (ค.ศ. 1160-1225) ในการวางแผนโค่นอำนาจกษัตริย์คนุดและตัวเขาเองขึ้นเป็นกษัตริย์ เมื่อบิชอปวัลเดมาร์ได้ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งอาร์กบิชอปแห่งลุนด์ เขาเริ่มพูดถึงแผนการของเขาอย่างเปิดเผย เจ้าชายวัลเดมาร์วัยหนุ่มทรงขอเข้าพบกับบิชอปวัลเดมาร์ที่อะเบนราในปีค.ศ. 1192 เมื่อบิชอปผู้ทรงอำนาจเดินทางมาถึง เจ้าชายวัลเดมาร์จึงสั่งให้ทหารจับกุมเขาและส่งไปคุมขังล่ามโซ่ตรวนที่หอคอยซอบอร์กในซีแลนด์เหนือ เขาถูกคุมขังเป็นเวลา 13 ปี ในปีค.ศ. 1199 เคานท์อดอล์ฟพยายามต่อต้านเจ้าชายวัลเดมาร์ในเดนมาร์กทางใต้ เจ้าชายวัยหนุ่มจึงโจมตีป้อมปราการของอดอล์ฟที่เรนส์บอร์ก เจ้าชายวัลเดมาร์ได้ชัยชนะกองทัพของอดอล์ฟในสมรภูมิสเตลเลาในปีค.ศ. 1201 และจับกุมเคานท์ได้ โดยคุมขังเขาเป็นเวลา 3 ปีที่หอคอยซอบอร์กร่วมกับอาร์กบิชอป ต่อมาเคานท์ต้องการอิสรภาพจึงถวายดินแดนทางตอนเหนือทั้งหมดของเขาในเอลเบแก่กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 ในปีค.ศ. 1203

การสืบราชบัลลังก์
-----------------

บิชอปอับซาลอน พระสหายและหัวหน้าคณะที่ปรึกษาของกษัตริย์คนุด มรณภาพในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1201 เขาเป็นบุคคลที่มีความสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก ภายใต้รัชกาลกษัตริย์คนุดที่ 6 อับซารอนเป็นผู้กำหนดนนโยบายในการเมืองเดนมาร์ก อับซาลอนได้ถูกฝังเคียงข้างพระบรมศพพระราชบิดาของพระองค์ซึ่งเป็นพระสหายเช่นกันที่โบสถ์โซโร โดยมีคำจารึกที่ฝังศพว่า "บุรุษคนดีและผู้กล้าหาญ" เพียงหนึ่งปีถัดมา ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1202 กษัตริย์คนุดสวรรคตอย่างกระทันหันด้วยพระชนมายุ 40 พรรษา

ในปีค.ศ. 1177 คนุดได้อภิเษกสมรสกับเกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย (ราวค.ศ. 1157-1197) ธิดาในไฮน์ริชที่ 12 ดยุกแห่งบาวาเรีย เกอร์ทรูดทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับฟรีดริชที่ 4 ดยุกแห่งชวาเบินในปีค.ศ. 1166 แต่ตกพุ่มหม้ายในปีค.ศ. 1167 ในการอภิเษกสมรสครั้งที่สองนี้ สมเด็จพระราชินีเกอร์ทรูดกับกษัตริย์คนุดที่ 6 ไม่ทรงมีพระโอรสธิดาร่วมกัน ผู้สืบบัลลังก์ต่อจากกษัตริย์คนุดที่ 6 คือ พระอนุชาของพระองค์ ได้ครองราชย์เป็น พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1202-1241

พงศาวลี
-------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 8. พระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. เจ้าชายคนุด ลาวาร์ด |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 9. บอเอดิล ธูร์ก็อตสแด็ทเทอร์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 2. พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 10. มิสทิสลาฟที่ 1 แห่งเคียฟ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 5. เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเคียฟ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 11. เจ้าหญิงคริสตินา อิงเงอร์สด็อทเทอร์แห่งสวีเดน |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 1. พระเจ้าคนุดที่ 6 แห่งเดนมาร์ก |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 12. เกล็บ วเซสลาฟวิชแห่งมินสก์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 6. โวโลดาร์ เกล็บโบวิช เจ้าชายแห่งมินสก์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 13. อนาสตาเซีย ยาโรโปลคอฟนาแห่งทูรอฟและลุทส์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 3. โซเฟียแห่งมินสก์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 14. บอเลสลอว์ที่ 3 วีร์มอนท์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 7. ริเชซาแห่งโปแลนด์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 15. ซาโลเมียแห่งเบิร์ก |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|

อ้างอิง
-------

1. ↑   Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Canute VI.". *สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911* (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
2. ↑  Per G. Norseng. "Knud 4 Valdemarssøn". Store norske leksikon. สืบค้นเมื่อ August 1, 2018.
3. ↑  "Canute VI (king of Denmark)". Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 4 March 2014.
4. 1 2 3 4  Huitfeldt, Arild. Danmarks Riges Krønike
5. 1 2  Danmarks Historie II www.perbenny.dk
6. ↑  "Valdemar (Knudsen), 1158-1236, Biskop af Slesvig". Dansk biografisk Lexikon. สืบค้นเมื่อ August 1, 2018.
7. ↑  "Adolf III. (Graf von Holstein und Stormarn)". Allgemeine Deutsche Biographie. สืบค้นเมื่อ August 1, 2018.
8. ↑  "Gertrud, 1154-1197, Knud VI's Dronning". Dansk biografisk Lexikon. สืบค้นเมื่อ August 1, 2018.
9. ↑  Knut Are Tvedt. "Valdemar 2 Sejr". Store norske leksikon. สืบค้นเมื่อ August 1, 2018.

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Canute VI of Denmark


| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าคนุตที่ 6 แห่งเดนมาร์ก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1** |  |  **พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก** (ค.ศ. 1182 - ค.ศ. 1202) |  | **พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2** |

| * ด
* ค
* ก
พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก |
| --- |
| นีทลิงกา | 

|  |  |
| --- | --- |
| ป. ค.ศ. 916–1042 | 
* (ฮาร์ทาคนุต)
* กอร์มดิโอลด์
* *ฮารัลด์ บลูทูท*
* *สเวน ฟอร์คเบียร์ด* 1
* ฮาราลด์ที่ 2
* *คนุตมหาราช* 1
* ฮาร์ธาคนุต1

 |

 |  |
| แฟร์แฮร์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| ป. ค.ศ. 1042–1047 | 
* *มักนุส คนดี*

 |

 |
| แอสตริดเซน | 

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. 1047–1375 | 
* สเวนที่ 2
* ฮาราลด์ที่ 3
* นักบุญคนุต
* โอลาฟที่ 1
* อีริค คนดี
* นีลส์
* อีริค ผู้น่าจดจำ
* อีริค ลูกแกะ
* สเวน กราเธอ /  คนุตที่ 5 /  วัลเดมาร์มหาราช
* คนุตที่ 6
* วัลเดมาร์ผู้ชนะ /  วัลเดมาร์ยุวกษัตริย์
* อีริคผู้รีดไถเงิน
* อเบล
* คริสตอฟเฟอร์ที่ 1
* อีริค เศษเพนนี
* อีริค เม็นเว็ด
* คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 /  อีริค คริสตอฟเฟอร์เซน
* วัลเดมาร์ที่ 3
* คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 /  อีริค คริสตอฟเฟอร์เซน
* ช่วงไร้ผู้ปกครอง
* วัลเดมาร์ อัทแทร์ดัก

 |

 |
| ยาลโบ | 

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. 1376–1387 | 
* *โอลาฟที่ 2*

 |

 |
| แอสตริดเซน | 

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. 1376–1412 | 
* *มาร์เกรเธอที่ 1* 2

 |

 |
| พอเมอเรเนีย | 

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. 1397–1439 | 
* *อีริคที่ 7* 2

 |

 |
| พาลาทิเนต-น็อยมาร์ก | 

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. 1440–1448 | 
* *คริสตอฟเฟอร์ที่ 3* 2

 |

 |
| อ็อลเดินบวร์ค | 

|  |  |
| --- | --- |
| **สายหลัก**ค.ศ. 1448–1863 | 
* *คริสเตียนที่ 1* 2
* *ฮันส์* 2
* *คริสเตียนที่ 2* 2
* *เฟรเดอริกที่ 1*
* *คริสเตียนที่ 3*
* *เฟรเดอริกที่ 2*
* *คริสเตียนที่ 4*
* *เฟรเดอริกที่ 3*
* *คริสเตียนที่ 5*
* *เฟรเดอริกที่ 4*
* *คริสเตียนที่ 6*
* *เฟรเดอริกที่ 5*
* *คริสเตียนที่ 7*
* *เฟรเดอริกที่ 6*
* *คริสเตียนที่ 8*
* เฟรเดอริกที่ 7

 |
| **กลึคส์บวร์ค**ตั้งแต่ ค.ศ. 1863 | 
* คริสเตียนที่ 9
* เฟรเดอริกที่ 8
* คริสเตียนที่ 103
* เฟรเดอริกที่ 9
* มาร์เกรเธอที่ 2
* เฟรเดอริกที่ 10

 |

 |
| *ตัวเอียง* หมายถึง ทรงเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ด้วย
* 1 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษด้วย
* 2 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งสวีเดนด้วย
* 3 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งไอซ์แลนด์ด้วย
 |