recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดประตูดาว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 78 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือยาว 80 วา ติดกับถนนสาธารณะ ทิศใต้ยาว 58 วา ติดกับแม่น้ำป่าสัก ทิศตะวันออกยาว 40 วา ติดกับที่ดินเพื่อการครอบครอง ทิศตะวันตกยาว 48 วา ติดกับกำแพงเมือง และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 

วัดประตูดาวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2319 โดยมีหลวงพล หัวหน้าตุลาการเพชรบูรณ์ เป็นผู้ดำเนินการจัดสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ในอดีตเชื่อว่าวัดประตุดาวมีชื่อว่า **วัดประตูผี** เป็นที่ลำเลียงศพของนักโทษที่ถูกประหารชีวิต ณ บริเวณวัดมหาธาตุ พระอารามหลวงในปัจจุบัน และต่อมาได้ยกเลิกการประหารชีวิตทำให้ได้มีการเปลี่ยนชื่อวัดให้เป็นชื่อที่ฟังแล้วเป็นมงคลจึงได้ชื่อว่า "วัดประตูดาว" 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 โครงสร้างเป็นไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งปูน 2 ชั้น 2 หลัง อาคารไม้ 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานปางมารวิชัยขนาดพระเพลา กว้าง 28 นิ้ว และมีพระพุทธรูปปางสมาธิเนื้อทองสำริด ศิลปะล้านช้างจำนวน 2 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสมุห์บุญมา ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2487–2495
* พระมหาทองคำ ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2500–2503
* พระอธิการฝาย ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2505–2507
* พระอธิการสอน ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2514–2527
* พระครูพัชรสุทธิกร ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2527–2560
* พระอธิการธีรวัฒน์ สุเมโธ ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2560–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประตูดาว". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "SBL บันทึกประเทศไทย - จังหวัดเพชรบูรณ์ ฉบับที่ 91". SBL Magazine.
3. ↑  "วัดประตูดาว". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**ปลากระบอกเทา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Mugil cephalus*) เป็นปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง จำพวกปลากระบอก (Mugilidae) มีลักษณะทั่วไป คือ เป็นปลาที่มีลำตัวยาวป้อมหัวแหลม ที่ตามีเยื่อไขมันคลุม ปากเล็ก ครีบหลังมีสองอัน ส่วนหลังเป็นสีเทาหรือน้ำตาล ด้านข้างเป็นสีเงินวาวท้องขาว ข้างลำตัวมีแถบสีดำบาง ๆ พบมีอยู่ทั่วไปในเขตร้อนและเหนือหรือใต้เขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดีย รวมทั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สำหรับในไทยมีรายงานว่าพบที่จังหวัดสงขลาแต่ไม่มาก

วงจรชีวิตของปลากระบอกเทาคล้ายกับปลานวลจันทร์ทะเล ซึ่งเป็นปลาคนละวงศ์กัน กล่าวคือ ผสมพันธุ์วางไข่ในทะเลแล้วลูกปลาจะเข้ามาหากินและเจริญเติบโตในบริเวณชายฝั่ง ปลาจะเจริญเติบโตในบริเวณชายฝั่งและจะโตเต็มวัยพร้อมที่จะผสมพันธุ์วางไข่ได้เมื่อมีอายุตั้งแต่ 2 ปีขึ้นไป ปลาเพศเมียจะมีไข่ตั้งแต่ 1-3 ล้านฟอง แล้วแต่ขนาดของปลา ปลาจะวางไข่ในทะเลลึกนอกชายฝั่งที่มีอุณหภูมิในช่วง 21-25 องศาเซลเซียส ลักษณะไข่ปลาเป็นไข่ครึ่งจมครึ่งลอยลูกปลาที่ฟักเป็นตัวจะถูกกระแสน้ำพัดพาเข้าในบริเวณชายฝั่ง ลูกปลาช่วงวัยอ่อนจะกินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหารเมื่อลูกปลาเจริญได้ขนาดประมาณ 3 เซนติเมตร ก็จะเปลี่ยนอุปนิสัยการกินอาหารมากินพืชแทน

ปลากระบอกเทาเป็นปลาที่กินพืชที่แท้จริงจัดอยู่ในขั้นอาหารที่สอง เป็นปลาที่ทนต่อสภาพแวดล้อมได้ดีสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี สามารถปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ ๆ ได้ง่าย และสามารถหาอาหารกินได้ในทุกระดับน้ำ 

ปลากระบอกเทาจะกินโดยวิธีการดูดหรือแทะเล็มที่พื้นผิววัสดุซึ่งมีทั้งอาหารและไม่ใช่อาหาร แต่จะมีอวัยวะกรองที่คอเรียกว่า "Phary ngeal fitering device" แยกตะกอนอาหารออกจากตะกอนที่ไม่ใช่อาหารแล้วพ่นตะกอนที่ไม่ใช่อาหารออกมาและส่วนที่เป็นอาหารก็จะกลืนลงสู่กระเพาะอาหารส่วนลำไส้จะยาวมาก ขดอยู่หลังกระเพาะอาหารยาวประมาณ 5 เท่าของตัวปลา

ลูกปลากระบอกเทา
ปัจจุบัน ปลากระบอกเทา มีการทดลองเลี้ยงและส่งเสริมให้เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ เช่นเดียวกับปลากระบอกชนิดอื่น ๆ โดยเลี้ยงกันในบ่อดิน นอกจากนี้แล้วยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย นับเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย สามารถปรับตัวให้เข้ากับที่เลี้ยงได้เป็นอย่างดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  ศาสตราจารย์ ดร.เปี่ยมศักดิ์ เมนะเศวต. ปลากระบอกกับการปรับปรุงสภาวะแวดล้อมในบ่อเลี้ยงกุ้งทะเล. ประมงเศรษฐกิจ 2 , 14. 2536. หน้า 18
3. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. พันธุ์ปลากระบอกของน่านน้ำไทย. 2531. ข่าวกรมประมง. ปีที่ 12 ฉบับที่ 6 หน้า 18.
4. ↑   ชวิน ตันพิทยคุปต์, กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, Amphidromous story สุดยอดนักล่า ปลาสองน้ำ คอลัมน์ Wild Ambition. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 3 ฉบับที่ 35: พฤษภาคม 2013 หน้า 116

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Mugil cephalus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Mugil cephalus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**n/a** หรือ **N/A** เป็นตัวย่อที่พบบ่อยในตารางและรายการ หมายถึง *not applicable* (นำมาใช้ไม่ได้), *not available* (ไม่มีอยู่, ไม่ปรากฏ, หาไม่ได้) หรือ *no answer* (ไม่มีคำตอบ) ใช้เพื่อแสดงว่า ช่องที่ไม่ให้ข้อมูลนั้นเพราะไม่อาจนำมาใช้แก่กรณีที่ระบุได้ หรือไม่มี ไม่ปรากฏ หรือหาไม่ได้ หรือหาคำตอบไม่ได้ อย่างใดอย่างหนึ่ง ภาษาไทยส่วนมากใช้ยัติภังค์หรือยัติภาคสำหรับกรณีดังกล่าว

**NA** เป็นอักษรย่ออีกอักษรหนึ่งที่ให้ความหมายว่า ไม่มีคำตอบ แต่ต่างกันตรงที่ไม่มีเครื่องหมายทับคั่นตรงกลาง

**N/A** อาจหมายถึง Neurotics Anonymous ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็น Emotions Anonymous ในภายหลัง ซึ่งใช้ N/A เพื่อให้แตกต่างจาก Narcotics Anonymous (NA)

**NA** ในกรณีที่เป็นเซิร์ฟเวอร์อาจหมายถึง North America คือเซิร์ฟเวอร์โซนทวีปอเมริกาและเป็นหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์สากลที่ใช้ในทั่วโลก ทั้งนี้อาจมีตัวย่ออื่นที่ใช้เป็นชื่อแทนเซิร์ฟเวอร์ เช่น SEA, CN, EU, JP ,TH

อ้างอิง
-------

1. ↑  "n/a". *Oxford Dictionary of Abbreviations*. Oxford University Press. 1998. สืบค้นเมื่อ 14 November 2010. *Available online to subscribers and also in print*
2. ↑  Google books search: "N/A Not applicable"
3. ↑  Google Books search: "N/A Not available
4. ↑  Google Books search "N/A No answer"
5. ↑  Roehe, Marcelo V. (September–December 2004). "Religious Experience in Self-Help Groups: the neurotics anonymous example". *Psicologia em Estudo* (ภาษาโปรตุเกส). **9** (3): 399–407. doi:10.1590/S1413-73722004000300008.
**"ไมโครเวฟ"** เป็นเพลงซิงเกิลของ เป้ อารักษ์ อมรศุภศิริ ในปี พ.ศ. 2556 จากอัลบั้ม *อารักษ์ & เดอะปีศาจแบนด์* ผลิตออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2556

เนื้อหาของเพลงเกี่ยวกับเมื่อ "ไมโครเวฟ" เครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือนที่สามารถอุ่นอ­าหารอะไรก็ได้ที่เราอยากทานให้พร้อมเข้าปา­กได้เพียงชั่วพริบตาถูกนำมาเปรียบกับ "ความรัก" จากคำสอนของพี่สาวที่แสนดี ... สูตรสำเร็จของ "ความรัก" จาก "เป้" จึงชัดเจนขึ้น เพราะเราไม่สามารถนำ "ความรัก" เข้า "ไมโครเวฟ" อุ่นแล้วทานได้เลย

มิวสิควิดีโอนี้กำกับโดย จอห์น - กิตติธัช ตั้งศิริกิจ เป็นเพลงรักแนวคิดสุดเก๋ โดยมี เป้ - อารักษ์ อมรศุภศิริ และ "เพชร" นาระ เอื้อทวีกุล (รัตนารัตน์ เอื้อทวีกุล) มาร่วมถ่ายทอดวงจรความรักของคน 2 คนผ่านมุมมองความรักในแบบ "ไมโครเวฟ"

การตอบรับ
---------

เพลง "ไมโครเวฟ" ได้ติดอันดับสูงสุดที่ 16 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 16 |
| Channel V Siam Top 20 Single Chart | 4 |
| Channel V Countdown Siam Top 20 Single Chart | 17 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  Seed Chart Top 20 วันอาทิตย์ที่ 12 พฤษภาคม 2556
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-12. สืบค้นเมื่อ 2014-12-13.
3. ↑  "Chanel V Countdown เพลงไทย Top 20 Single Chart ประจำวันที่ 19 May 2013". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-12. สืบค้นเมื่อ 2014-12-13.
**ปลากระสูบ** (อังกฤษ: Hampala barb, Jungle perch) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Hampala* (/แฮม-พา-ลา/) ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นในชวา

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีส่วนหัวใหญ่ ปากกว้าง มุมปากยาวถึงขอบตา มีหนวดที่มุมปากบนหนึ่งคู่ มีฟันที่ลำคอสามแถว ครีบหลังมีก้านครีบแขนงแปดก้าน เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ บนลำตัวมีจุดหรือเส้นขีดสีดำเห็นได้ชัดเจน ซึ่งอาจแปรเปลี่ยนไปได้ตามช่วงวัย และแตกต่างกันไปตามแต่ละชนิด ขนาดโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 60-70 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 20-30 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงหมู่เกาะฟิลิปปินส์ เป็นปลาที่กินปลาด้วยกันขนาดเล็กเป็นอาหาร นิยมอยู่เป็นฝูง ออกล่าเหยื่อพร้อม ๆ กัน จึงเป็นที่นิยมของนักตกปลา มีชื่อเรียกในภาษาไทยว่า "ปลากระสูบ" หรือ "ปลาสูบ" หรือ "ปลาสูด" ในบางท้องถิ่น

การจำแนก
--------

* *Hampala ampalong*
* *Hampala bimaculata*
* *Hampala dispar*
* *Hampala lopezi*
* *Hampala macrolepidota*
* *Hampala sabana*
* *Hampala salweenensis*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Doi, A. and Y. Taki, 1994 - Japanese Journal of Ichthyology 40(4): 405–412
A new cyprinid fish, *Hampala salweenensis*, from the Mae Pai River system, Salween Basin, Thailand.
2. ↑  หน้า 83 หนังสือสาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8701-9
3. ↑  จาก Fishbase.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hampala ที่วิกิสปีชีส์
แผนภาพสีประจำวัน จากซ้ายถึงขวาเป็นสีวันจันทร์ถึงวันอาทิตย์
**สีประจำวัน** เป็นวัฒนธรรมความเชื่อของไทยที่ได้รับอิทธิพลมาจากตำนานฮินดู และเป็นกฎเกณฑ์ของตำราโหราศาสตร์ที่ได้กำหนดสีประจำแต่ละวัน สีแต่ละสีได้กำหนดมาจากสีของเทพที่ปกป้องวันนั้น ๆ หรือ เทวดานพเคราะห์

| วัน | สีประจำวัน | ดาว | เทวดานพเคราะห์ |
| --- | --- | --- | --- |
| วันอาทิตย์ | แดง | ดวงอาทิตย์ | พระอาทิตย์ |
| วันจันทร์ | เหลือง | ดวงจันทร์ | พระจันทร์ |
| วันอังคาร | ชมพู | ดาวอังคาร | พระอังคาร |
| วันพุธ | เขียว | ดาวพุธ | พระพุธ |
| วันพฤหัสบดี | ส้ม | ดาวพฤหัสบดี | พระพฤหัสบดี |
| วันศุกร์ | ฟ้า | ดาวศุกร์ | พระศุกร์ |
| วันเสาร์ | ม่วง | ดาวเสาร์ | พระเสาร์ |

  

สีประจำวันของไทยมาจากสีกายของเทวดา ใน 1 สัปดาห์มี 7 วัน เรียกชื่อวันตามลำดับ คือ อาทิตย์ จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัสบดี ศุกร์ เสาร์ ชื่อวันทั้ง 7 มาจากชื่อเทวดา สีกายของเทวดาเหล่านี้ต่างกันและมีประวัติดังต่อไปนี้

พระอาทิตย์ ตามตำนานว่า พระอิศวรเอาราชสีห์ 6 ตัวมาป่น แล้วห่อด้วยผ้าสีแดง (Red Rose) พรมด้วยน้ำอมฤตบังเกิดเป็นพระอาทิตย์ มีกายสีแดง

พระจันทร์ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้นางฟ้า 15 นางกลายเป็นผงละเอียด แล้วห่อด้วยผ้าสีเหลืองอ่อน (Light Yellow) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระจันทร์ มีกายสีเหลืองนวล.

พระอังคาร ตามตำนานเล่าว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้กระบือ 8 ตัวกลายเป็นผงแล้วห่อด้วยผ้าสีแดงหลัว ก็บังเกิดเป็นพระอังคาร มีสีกายเป็นสีแก้วเพทาย (แดงหลัว) บางแห่งก็ว่าเป็นสีชมพู

พระพุธ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้พญาคชสาร 17 ตัวกลายเป็นผงห่อด้วยผ้าสีเขียวใบไม้ ประพรมด้วยน้ำอมฤตก็บังเกิดเป็นพระพุธ มีสีกายเป็นสีแก้วมรกต

พระพฤหัสบดี ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้พระฤๅษี 19 ตนกลายเป็นผง แล้วเอาผ้าสีแสด (Bright Red Orange) ห่อผงนั้น ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระพฤหัสบดี มีสีกายเหมือนสีผ้าที่ห่อ

พระศุกร์ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้โค 21 ตัวกลายเป็นผง แล้วห่อด้วยผ้าสีน้ำเงินหรือสีคราม (Light Indigo Blue) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระศุกร์ มีสีกายกล่าวไว้ต่าง ๆ กัน แต่ตามภาพเขียนเป็นสีคราม

พระเสาร์ ตามตำนานกล่าวว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้เสือ 10 ตัวกลายเป็นผงแล้วห่อด้วยผ้าสีดำหลัว (Dark Brown Sepia) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระเสาร์ มีกายสีดำคล้ำ

ตามตำนานที่กล่าวมานี้ จะเห็นว่าสีกายของเทวดาทั้ง 7 เป็นสีเดียวกับผ้าที่ห่อ และเมื่อนำชื่อของเทวดาเหล่านั้นมาใช้เป็นชื่อวัน สีประจำวันนั้น ๆ ก็เป็นสีกายของเทวดาที่เป็นชื่อวันนั่นเอง

ดูเพิ่ม
-------

* ปฏิทินสุริยคติไทย
* ธงประจำพระองค์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Tm/Thai-Birthday.htm*, United States Muay Thai Association `{{citation}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help)
* Barrow, Richard, Thai-Blogs.com color? , สืบค้นเมื่อ 2008-03-04 `{{citation}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
**เมอโรสโทมาทา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Merostomata) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมอาร์โธรโพดา ชั้นย่อยเชลิเซอราตา เป็นสัตว์น้ำที่แบ่งออกได้เป็น 2 อันดับ ได้แก่ Eurypterida หรือ แมงป่องทะเล ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว กับ Xiphosura หรือ แมงดาทะเล ที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน โดยเมอโรสโมมาทาได้พัฒนาแยกออกมาจากอาร์โธรโพดาเมื่อกว่า 480 ล้านปีมาแล้ว 

แมงดาทะเล ในปัจจุบันเหลือเพียง 5 ชนิด จัดว่าเป็นเซริเชอราตาที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีความยาวถึง 60 เซนติเมตร ที่พบเป็นฟอสซิลยาวถึง 2 เมตร ด้านหลังของคาราเพชมีตาประกอบ 1 คู่ ด้านล่างของเซฟาโรทอแรกซ์เป็นที่ตั้งของระยางค์ทั้ง 6 คู่ โดยระยางค์ขา 3 คู่ มีลักษณะเป็นก้ามหนีบ ยกเว้นขาคู่สุดท้ายใช้ในการกวาดโคลน ทราย ปล้องส่วนท้องจะรวมกัน ด้านท้ายสุดจะยื่นยาวออกเป็นหาง ด้านล่างของส่วนท้องเป็นที่ตั้งของเหงือก 5 คู่ และมีแผ่นปิดเหงือก แมงดาทะเลเป็นสัตว์ที่ไม่เป็นอันตราย จะใช้ระยางค์ขาคู่สุดท้ายดันขุดดินไปด้านหลังเพื่อฝังตัวลงในโคลนหรือทราย การดำรงชีวิตเป็นทั้งกินพืชและกินซาก รวมทั้งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  Davide Pisani, Laura L. Poling, Maureen Lyons-Weiler & S. Blair Hedges (2004). "The colonization of land by animals: molecular phylogeny and divergence times among arthropods". *BMC Biology*. **2**: 1. doi:10.1186/1741-7007-2-1. PMC 333434. PMID 14731304.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  "์ไฟลัมอาร์โทรโปดา (PHYLUM ARTHROPODA)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-21. สืบค้นเมื่อ 2012-08-16.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Merostomata***
ประวัติ
-------

**หลวงพ่อไปล่ วัดกำแพง** ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2403 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหามงกุฎ ฯ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเป็นชาวบางขุนเทียน จังหวัดธนบุรี (ฝั่งธนบุรี) ในปัจจุบัน ในสกุลทองเหลือ พื้นเพเป็นชาวบ้านตำบลบางบอนใต้ เขตบางขุนเทียน เป็นบุตรของนายเหลือและนางทอง มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดาเดียวกัน 5 คน ในช่วงวัยเยาว์ ท่านได้เรียนหนังสือกับพระอาจารย์ทัด วัดสิงห์ ฆราวาสผู้มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง และในสมัยนั้น บ้านบางบอน เป็นดินแดนเก่าของนักเลง และเวลามีงานว้ด ก็จะตีประจำ นายไปล่จึงเป็นลูกพี่ของคนในหมู่บ้านนั้น ต่อมาเมื่อมีอายุได้ 23 ปี ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2426 โดยมี อาจารย์ทัด วัดสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อพ่วง วัดกก เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และหลวงพ่อดิษฐ์ วัดกำแพง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ มีนามฉายาว่า "ฉันทสโร" หลังจากอุปสมบทได้ 2 พรรษา ท่านก็สามารถสวนบทปาฏิโมกข์ได้ และในกาลต่อมา ท่านได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระอุปัชฌาย์ในเขตบางขุนเทียน และมีผู้ศรัทธามาก และวัตถุมงคลที่ท่านเคยได้ปลุกเสก ก็มี เหรียญหล่อพิมพ์จอบใหญ่ เนื้อฝาบาตรหรือเนื้อทองเหลือง พิมพ์มาตรฐาน เหรียญหล่อทรงห้าเหลี่ยม รูปพระพุทธ เนื้อสัมฤทธิ์ (รุ่นล้างป่าช้า)รูปลักษณ์เหรียญ ด้านหน้า มีรูปพระพุทธประทับนั่ง ปางมารวิชัย บนฐานบัวสองชั้น อยู่ในซุ้มเรือนแก้ว มีหูหล่อในตัว
ด้านหลัง มีอักษรขอม แปลเป็นภาษาไทยว่า "สุคโต" และมีตัว "อุ" ด้านบน เหรียญหล่อพิมพ์จอบใหญ่ และเหรียญหล่อรูปไข่ สร้างในปีเดียวกันคือในปีพุทธศักราช 2478 ในวาระที่ท่านอายุครบ 75 ปี ท่านดำรงตำแหน่งพระอุปัชฌาย์ จนถึงมรณภาพเมื่อปี พ.ศ. 2489 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รวมสิริอายุได้ 86 ปี 63 พรรษา

อ้างอิง
-------

* พระเครื่องหลวงพ่อไปล่ วัดกำแพง เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ประวัติหลวงพ่อไปล่ วัดกำแพง เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
***โกลเดนแอกซ์: เดอะรีเวนจ์ออฟเดธแอดเดอร์*** (ญี่ปุ่น: ゴールデンアックス デスアダーの復讐; อังกฤษ: *Golden Axe: The Revenge of Death Adder*) เป็นเกมอาร์เคดที่วางจำหน่ายโดยเซกาใน ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นภาคต่อของ*โกลเดนแอกซ์*ดั้งเดิมและมีคุณสมบัติแนวแอ็กชันสับและเฉือนเดียวกันกับภาคก่อนด้วยการเพิ่มและการปรับปรุงใหม่ เกมนี้ขับเคลื่อนโดยบอร์ดอาร์เคดซิสเตม 32 ซึ่งภาค*รีเวนจ์ออฟเดธแอดเดอร์*นำเสนอกราฟิกที่มีรายละเอียดมากขึ้น, เพิ่มตัวละครที่เลือกได้ใหม่ และเพิ่มจำนวนผู้เล่นพร้อมกันสูงสุดเป็นสองเท่า จากสองคนเป็นสี่คน ทั้งนี้ ตัวละครสามตัวจากเกมก่อนหน้านี้ไม่สามารถเล่นได้ โดยผู้เล่นเลือกตัวเอกใหม่สี่ตัวที่ต่อสู้ผ่านด่านต่าง ๆ เพื่อกำจัดเดธแอดเดอร์ที่ชั่วร้าย

ในขณะที่*โกลเดนแอกซ์*ดั้งเดิมได้รับการเปิดตัวในแพลตฟอร์มตามบ้านต่าง ๆ ภาค*รีเวนจ์ออฟเดธแอดเดอร์*ยังคงเป็นเฉพาะเกมอาร์เคด แต่เซกาได้เผยแพร่เกม*โกลเดนแอกซ์ 2* ที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงสำหรับเซกา เมกาไดรฟ์ ภาค*รีเวนจ์ออฟเดธแอดเดอร์*ไม่ได้รับการเปิดตัวอย่างเป็นทางการสำหรับทางบ้านจนถึง ค.ศ. 2020 เมื่อจับคู่กับ*โกลเดนแอกซ์*ภาคแรกในแอสโทรซิตีมินิ และการสร้างอาร์เคดวันอัปใหม่ในขนาดที่เล็กกว่าของตู้อาร์เคดดั้งเดิม

รูปแบบการเล่น
-------------

ตัวละครของผู้เล่นคือโกอาห์ผู้เป็นยักษ์, สเติร์น เบลด ผู้เป็นอนารยชน, โดราผู้เป็นเซนทอริเดส (เซนทอร์หญิง) และลิตเติล ทริกซ์ ซึ่งเป็นเอลฟ์หนุ่มที่ถือส้อมเสียบฟาง ไม่มีตัวละครใดจากเกมภาคแรกที่สามารถเล่นได้ แม้ว่ากิเลียส ธันเดอร์เฮด จากเกมภาคแรกจะขี่หลังโกอาห์ และร่ายเวทมนตร์ระหว่างทั้งสองในขณะที่โกอาห์กำลังต่อสู้ ส่วนศัตรูหลักนั้นคือเดธแอดเดอร์อีกครั้ง ผู้เล่นหลายคนสามารถร่วมมือในการต่อสู้ปล้ำกับศัตรูตัวเดียว เกมดังกล่าวอนุญาตให้มีผู้เล่นพร้อมกันสูงสุดสองคน, สามคน หรือสี่คน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับตู้อาร์เคด

นอกจากการแนะนำเส้นทางที่หลากหลายให้แก่แฟรนไชส์ดังกล่าวแล้ว ด้านเวทมนตร์ร์ยังได้รับการปรับ แม้ว่าจะยังพบกระปุกโกลเดนแอกซ์แบบคลาสสิก แต่คาถาเวทมนตร์ไม่ได้เพิ่มพลังตามจำนวนกระปุกที่รวบรวมได้ แต่ต้องใช้จำนวนที่กำหนดไว้จึงจะใช้งานได้ ภาค*เดอะรีเวนจ์ออฟเดธแอดเดอร์*เป็นเกม*โกลเดนแอกซ์*เกมเดียวที่หนึ่งในการต่อสู้ด้วยเวทมนตร์ไม่ใช้เพื่อการโจมตี เนื่องจากทริกซ์ได้ปลูกแอปเปิลด้วยผลไม้ที่เติมเต็มกำลังวังชา ผู้เล่นสามารถเลือกทางเดินที่แตกต่างกันที่ทางแยกสามทาง เส้นทางที่ไม่ได้เลือกจะถูกข้ามไปทั้งหมดหรือต้องผ่านในภายหลัง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเวอร์ชัน

การตอบรับ
---------

ในประเทศญี่ปุ่น *เกมแมชชีน*ฉบับวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ได้ระบุว่า*โกลเดนแอกซ์: เดอะรีเวนจ์ออฟเดธแอดเดอร์* เป็นหน่วยอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับสามของเดือนดังกล่าว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Golden Axe: The Revenge of Death Adder". The International Arcade Museum. สืบค้นเมื่อ 18 Dec 2013.
2. ↑  "Astro City Mini Cabinet Coming From Sega". Siliconera. สืบค้นเมื่อ 10 Jul 2020.
3. ↑  "Game Machine's Best Hit Games 25 - テーブル型TVゲーム機 (Table Videos)". *Game Machine* (ภาษาญี่ปุ่น). No. 438. Amusement Press, Inc. 15 November 1992. p. 29.
ธงของขาลิสถาน
**ขาลิสถาน** (อังกฤษ: Khalistan ; อักษรคุรมุขี: ਖਾਲਿਸਤਾਨ ; อักษรชาห์มุขี: ًًخالستان) หมายถึงดินแดนแห่งความบริสุทธิ์ เป็นชื่อของดินแดนที่ต้องการก่อตั้งเป็นรัฐชาติ นำโดยชัคชิต สิงห์ เฉาหัน ผู้นำของสาธารณรัฐสิกข์ขาลิสถาน เป็นความต้องการรวมจังหวัดปัญจาบของปากีสถาน เข้ากับรัฐปัญจาบของอินเดีย และรวมผู้พูดภาษาปัญจาบทั้งหมดให้เป็นเอกภาพ การต่อสู้เพื่อก่อตั้งรัฐนี้นำโดยขบวนการขาลิสถาน ซึ่งเป็นขบวนการที่สำคัญของชาวสิกข์ในอินเดีย

ประวัติศาสตร์
-------------

ในช่วง พ.ศ. 2513 – 2523 ขบวนการเริ่มต่อสู้เพื่อก่อตั้งรัฐสิกข์ชื่อขาลิสถานแต่ได้รับการสนับสนุนจากประชาชนน้อยเพราะชาวสิกข์ส่วนใหญ่ไม่ได้ต้องการจัดตั้งรัฐสิกข์ต่างหาก

ภูมิศาสตร์
----------

ดินแดนที่จะจัดตั้งเป็นรัฐขาลิสถานประกอบด้วยจังหวัดปัญจาบของปากีสถาน รัฐปัญจาบของอินเดีย และบางส่วนของรัฐข้างเคียงคือรัฐหรยาณาและรัฐหิมาจัลประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Website of Paramjit S. Ajrawat". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-18. สืบค้นเมื่อ 2008-03-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* List of terrorist violence in Punjab เก็บถาวร 2008-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* List of terrorist groups banned across Europe เก็บถาวร 2009-01-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* List of terrorist groups banned by US Government
* Amnesty International on Punjab lack of Justice and Impunity เก็บถาวร 2006-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Death of Flight 182 website
* Human Rights Watch; Time for India to Deliver Justice in Punjab
สำหรับแผ่นดินไหวอื่น ๆ ในจังหวัดมิยางิ ดูที่ แผ่นดินไหวในจังหวัดมิยางิ

**แผ่นดินไหวในจังหวัดมิยางิ พฤษภาคม พ.ศ. 2564** (ญี่ปุ่น: 宮城県沖地震2021年5月; โรมาจิ: *2021-nen 5 tsuki Miyagiken'okijishin*) เป็นแผ่นดินไหวขนาดกลางถึงใหญ่ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 วัดความรุนแรงได้ 6.6 แมกนิจูด มีจุดศูนย์กลางนอกชายฝั่งมิยางิและลึก 51 กิโลเมตร ในจังหวัดมิยางิวัดระดับความรุนแรงได้ที่ 5+ (ชินโดะ) ส่วนในกรุงโตเกียววัดได้ที่ระดับ 3 (ชินโดะ) กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นไม่มีการเตือนสึนามิ แผ่นดินไหวครั้งนี้ทำให้บริษัทรถไฟท้องถิ่นระงับการให้บริการและลิฟต์หยุดในอาคารบางแห่งในมิยางิ และไม่มีรายงานความเสียหายของโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ในฟุกุชิมะ

นักอุตุนิยมวิทยากล่าวว่าแผ่นดินไหวในครั้งนี้เป็นอาฟเตอร์ช็อกของแผ่นดินไหวเมื่อปี 2554 และแผ่นดินไหวครั้งนี้มีผู้บาดเจ็บ 2 คนและไม่มีไฟฟ้าดับจากแผ่นดินไหว

แผ่นเปลือกโลก
-------------

แผ่นดินไหวครั้งนี้อาจเกิดจากเขตมุดตัว ร่องลึกสมุทรญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本海溝, นิฮงไคโก; อังกฤษ: Japan Trench) เกิดจากการที่แผ่นแปซิฟิกมุดตัวลงไปใต้แผ่นโอค็อตสค์

ความรุนแรงของแผ่นดินไหว
-----------------------

ใช้มาตราชินโดะ

ความรุนแรงของแผ่นดินไหว 5+ ในจังหวัดมิยางิ
ความรุนแรงของแผ่นดินไหว 5− ใน จังหวัดอาโอโมริ จังหวัดอิวาเตะ จังหวัดมิยางิ และจังหวัดฟุกุชิมะ

ระเบียงภาพ
----------

* ตำแหน่งของร่องลึกบาดาลญี่ปุ่นตำแหน่งของร่องลึกบาดาลญี่ปุ่น
* ความรุนแรงแผ่นดินไหว (มาตราชินโดะ)ความรุนแรงแผ่นดินไหว (มาตราชินโดะ)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  地震情報 2021年05月01日 10時27分頃発生した地震. 日本気象協会. 2021-05-01.
2. ↑  "M 6.9 - 35 km SE of Ishinomaki, Japan". *USGS Earthquake Hazards Program*. 2021-05-01.
3. 1 2  地震情報 5月1日 10時27分. *Yahoo Japan*. 2021-05-01.
4. ↑  宮城県で震度5強 津波なし 宮城で5強は3月以来. NHK. 2021-05-01.
5. 1 2  "6.8 Magnitude Earthquake Rattles Japan, No Tsunami Warning Issued". *Agence France-Presse*. ndtv convergence. 2021-05-01.
6. ↑  宮城で震度５強の地震、２人ケガ　気象庁「今後１週間程度、同レベルの余震に注意」. 東京新聞. 2021-05-01.
7. ↑  日本海沟. 百度百科. สืบค้นเมื่อ 2021-05-01.
**เดดลิฟต์** (อังกฤษ: deadlift) คือการออกกำลังกายโดยใช้น้ำหนักโดยการถ่วงบาร์เบลล์หรือบาร์ ยกขึ้นเหนือพื้นในระดับสะโพก จากนั้นวางลงพื้น ถือเป็น 1 ใน 3 ของการยกน้ำหนัก ควบคู่ไปกับการสควอตและเบนช์เพรสส์

ขั้นตอนเดดลิฟต์Phase 1ขั้น 1Phase 2ขั้น 2Phase 3ขั้น 3

ภาพรวม
------

เดดลิฟต์ คือการยกน้ำหนักให้อยู่นิ่ง (ไม่ให้เกิดโมเมนตัม) เช่น น้ำหนักที่วางอยู่บนพื้น เป็นหนึ่งในการฝึกโดยใช้น้ำหนักพื้นฐาน ที่ยกให้อยู่นิ่งซ้ำ ๆ สามารถทำเดดลิฟต์ได้หลายท่า ทั้งเดดลิฟต์ธรรมดา สควอตเดดลิฟต์ และซูโมเดดลิฟต์ ถึงแม้การเดดลิฟต์จะใช้สะโพกและขาในการเคลื่อนไหวเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ถือเป็นการออกกำลังหลังด้วย

การปฏิบัติ
----------

### ท่า

**เดดลิฟต์ธรรมดา** แบ่งได้เป็น 3 ส่วน คือ ตั้งต้น ออกแรง และค้างไว้

**ตั้งต้น:** เมื่อทำท่าเดดลิฟต์ ผู้ยกจะตั้งต้นในตำแหน่งเยื้องจุดศูนย์กลางโดยให้น้ำหนักลงกล้ามเนื้อกลูเตียสแม็กซิมัส (gluteus maximus), มินิมัส (minimus), ไบเซปส์เฟมอริส (biceps femoris), เซมิเทนดิโนซัส (semitendinosus) และเซมิเมมบราโนซัส (semimembranosus) ขณะที่กล้ามเนื้อส่วนเอวตรึงต้านไว้เพื่อให้กระดูกสันหลังอยู่นิ่ง

* ตั้งท่าหลังบาร์ โดยบาร์แตะหรือเกือบแตะโดนขา
* เริ่มต้นโดยย่อสะโพกและเข่า ให้น้ำหนักลงไปที่ส้นเท้า โดยคงเท้าแบนราบ
* หลังเหยียดตรงและเป็นเส้นเดียวกับสะโพก โดยตำแหน่งสะโพกเป็นจุดหัก ระวังอย่าให้เข่าอยู่ตำแหน่งเกินปลายเท้า
* จับบาร์ให้อยู่ในขาหรือนอกขาก็ได้ ผู้ยกควรลดไหล่ให้ไกลจากหู

**ออกแรง:** ขั้นตอนต่อไปคือถือเป็นช่วงการออกแรงสูงสุด โดยกดส้นเท้าลงขณะที่ดึงขึ้นโดยใช้สะโพกและยังคงลดไหล่ (สะบัก) ลง รวมถึงหลังเพื่อให้ปลอดภัยในการเคลื่อนไหวในช่วงนี้ นี่ถือเป็นขั้นตอนที่ยากที่สุด

* ให้กล้ามเนื้อหลังหดตัวแน่น เพื่อความปลอดภัยในการจัดท่าทาง
* ออกแรงยกขึ้นโดยใช้สะโพกและขาเหยียดขึ้น และยกบาร์ที่จับอยู่ขึ้น
* สูดลมหายใจเต็มที่ จากนั้นกลั้นหายใจในช่วงออกแรงยกขึ้น จะส่งผลให้เกิดแรงกดที่แกนเพื่อให้เกิดความมั่นคงของกระดูกสันหลังบริเวณเอวและสะโพก

**ค้างไว้:** เป็นขั้นตอนการตั้งตัวตรงให้หลังตรงและเกิดแรงยืดตรงสะโพก ให้เกิดกล้ามเนื้อตรงกระดูกเอวและกล้ามเนื้อท้องไปพร้อมเพรียงกับกลุ่มกล้ามเนื้อบริเวณบั้นท้าย

* จบด้วยการออกแรงสะโพก ตึงสะโพกและเกร็งกล้ามท้องให้จบการเคลื่อนไหวนี้ โดยกระดูกเชิงกรานอยู่ในตำแหน่งตรง

**วางลง:** ท่าจบก็ใช้ขั้นตอนย้อนกลับ

### ข้อผิดพลาด

ข้อผิดพลาดที่มักพบในการทำเดดลิฟต์

* หลังงอ: งอหลังทำให้น้ำหนักลงหลังล่าง
* ยกไหล่ขึ้น
* กระชากบาร์: ให้ค่อย ๆ ยกบาร์ขึ้น
* สควอต: อย่าลงลึกเกินไปจนกลายเป็นสควอต
* บาร์อยู่ไกลไป: ถ้าบาร์อยู่ไกลไป จะทำให้ท่าทางไม่ถูกต้อง
* ลดน้ำหนักไม่ดี: งอเข่าเร็วไปทำให้เกิดแรงกดที่หลังล่าง ให้งอเข่าตอนที่บาร์เริ่มผ่านหัวเข่าตอนวางลง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Free Dictionary: Deadlift". สืบค้นเมื่อ 15 February 2014.
2. ↑  DeWitt, Eric. "Fix the 10 Most Common Deadlift Technique Mistakes". *STACK* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 7 April 2018.
**ชัตเตอร์** (shutter) - อุปกรณ์ในกล้องถ่ายภาพ มีหน้าที่ควบคุมแสงผ่านเข้าสู่ตัวกล้องทำหน้าที่เสมือนประตูปิดเปิดรับแสงให้กับหน่วยรับภาพ อยู่ภายในตัวกล้องด้านหน้าของหน่วยรับภาพ ผู้ใช้สามารถปรับตั้งระยะเวลาในการเปิดรับแสงให้กับหน่วยรับภาพ ในสภาวะแสงปกติ เวลาในการเปิดรับภาพเป็นเศษส่วนของวินาที ช่วงเวลาที่มีการเปิดรับแสงเรียกว่าความเร็วชัตเตอร์ (shutter speed) มีหน่วยวัดเป็นตัวเลขจำนวนเต็มเท่ากับส่วนของวินาทีที่เปิดรับภาพ เช่น เปิดรับแสงนาน 1/125 วินาที จะได้ค่าความเร็วชัตเตอร์เท่ากับ "125" หากต้องการกำหนดเวลาการเปิดรับแสงโดยผู้ใช้เองจะใช้อักษร "B" ในกรณีที่เปิดชัตเตอร์นาน 2 วินาที ก็กำหนดค่าความเร็วชัตเตอร์เป็นเลขจำนวนเต็มเท่ากับ "2" เช่นเดียวกับการเปิดนาน 1/2 วินาที  แต่ที่ปุ่มปรับ เลข "2" สำหรับ 2 วินาทีจะอยู่ต่ำกว่า "B" และมักใช้สีของตัวเลขที่ต่างออกไป

ความเร็วชัตเตอร์ หมายถึงระยะเวลาที่ยอมให้แสงผ่านเข้าไปยังฟิล์มหรือตัวเซนเซอร์รูปภาพ โดยปกติกล้องใช้ระบบกลไกซึ่งเป็นม่านชัตเตอร์วางอยู่ระหว่างเซ็นเซอร์และเลนส์ถ่ายภาพ ซึ่งเป็นตัวควบคุมเวลาในการเปิดและปิดเพื่อควบคุมแสง แต่ในกรณีที่เป็นกล้องคอมแพคหรือกล้อง D-SLR ที่ใช้ระบบ Liveview จะไม่ทำงานด้วยระบบม่านชัตเตอร์ แต่ทำงานด้วยระบบอีเลคโทรนิค (electronic shutter) ซึ่งทำหน้าที่เป็นสวิทเปิดปิดการทำงานของ Photodiodes บนต้วเซ็นเซอร์แทนระบบกลไก
ความเร็วชัตเตอร์ที่ใช้โดยส่วนมากแสดงค่าเป็นเศษส่วนของวินาที เช่น 1/2 หมายถึงม่านชัตเตอร์ยอมให้แสงผ่านเข้าไปยังตัวเซ็นเซอร์เป็นเวลาครึ่งวินาทีเป็นต้น

ความเร็วชัตเตอร์กับการถ่ายภาพการใช้ความเร็วชัตเตอร์ในการถ่ายภาพนั้นขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของภาพที่ต้องการ เช่น การถ่ายภาพบุคคล ความเร็วชัตเตอร์ต้องมีค่าสูงพอที่จะไม่ทำให้ภาพเกิดการสั่นไหว เป็นผลให้ภาพไม่คมชัด เป็นต้น ซึ่งในกรณีนี้เรามีเทคนิคในการคำนวณหาค่าความเร็วชัตเตอร์ได้อย่างคร่าวๆ ดังนี้ "ความเร็วชัตเตอร์ไม่ควรต่ำกว่าค่า 1/ความยาวโฟกัสของเลนส์" ในกรณีที่ใช้มือถือในการถ่ายภาพ เพื่อป้องกันการสั่นไหว
**ปลากระดี่นาง** หรือ **ปลากระดี่ฝ้าย** (อังกฤษ: Moonlight gourami, Moonbeam gourami; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trichopodus microlepis*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) มีลำตัวรูปไข่และแบนข้างมาก หลังยกสูงเล็กน้อย ด้านท้ายเรียวเล็ก หัว ตา และปากเล็ก ครีบอกเล็ก ครีบท้องเป็นเส้นยาว ครีบหางเว้าตื้นปลายมน ลำตัวสีเงินนวลเหลือบด้วยสีเขียวและสีฟ้า โดยไม่มีลวดลายใด ๆ ครีบสีจางใส

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวเฉลี่ย 7-14 เซนติเมตร

เป็นปลาที่พบได้ในแหล่งน้ำในภาคอีสาน, ภาคกลาง และภาคตะวันออกของไทย และยังพบได้ในประเทศอื่นในภูมิภาคอินโดจีนอีกด้วย

มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง สามารถฮุบอากาศจากผิวน้ำได้โดยตรง โดยไม่ต้องผ่านเหงือก เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์จะก่อหวอดผสมกับเศษหญ้าหรือพืชไม้ชนิดต่าง ๆ 

เป็นปลาที่สามารถใช้บริโภคได้ ในพื้นที่อีสานนิยมบริโภคโดยปรุงสด หรือทำปลาร้า, ปลาแห้ง อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vidthayanon, C. 2012. *Trichopodus microlepis*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 09 April 2014.
2. 1 2  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 207. ISBN 974-00-8738-8

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลากระดี่นาง




คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Trichopodus microlepis***
พลตำรวจเอก **โกวิท ภักดีภูมิ** (สกุลเดิม ภู่พานิช) อดีตสมาชิกวุฒิสภา เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2481 (บางข้อมูลว่าเป็นวันที่ 24 กรกฎาคม ปีเดียวกัน) ที่จังหวัดอ่างทอง จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จาก โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชาและโรงเรียนพระนครวิทยาลัย, ระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิตจาก Heald College รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา, วิทยาลัยตำรวจ F.B.I. สหรัฐอเมริกา, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า), โรงเรียนสืบสวนสอบสวน กรมตำรวจ, วิทยาลัยกองทัพบก ชุดที่ 21 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 28 (วปอ.28)

รับราชการตำรวจ โดยเริ่มจาก สารวัตรศูนย์ควบคุมข่าวรถวิทยุ ประจำกองปราบปราม จนกระทั่งได้เลื่อนตำแหน่งเรื่อยมาจนถึงเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ ที่ปรึกษาอธิบดีกรมตำรวจ รองผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจแห่งชาติด้านการปราบปรามยาเสพย์ติด และที่ปรึกษาของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ

ในทางการเมือง ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ว.ของจังหวัดอ่างทอง จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2551 และเคยมีข่าวคราวว่าได้มีชื่อเสนอเข้าชิงตำแหน่งประธานวุฒิสภาด้วย

นอกจากนี้ยังมีตำแหน่งทางสังคมและในแวดวงกีฬาของไทยหลายตำแหน่ง อาทิ เลขาธิการสมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทย, ประธานสภามวยแห่งเอเชีย (ABC), รองประธานสภามวยโลก (WBC) และเป็นผู้ดำเนินกิจการของสภามวยโลกในประเทศไทย สืบต่อจากนายสหสมภพ ศรีสมวงศ์ ที่ถึงแก่กรรมไปในปี พ.ศ. 2543 โดยมีตำแหน่งเป็นรองประธานสภามวยโลก (และเป็นรักษาการประธานสภามวยโลกในต้นปี พ.ศ. 2557 หลังจากโฆเซ ซูไลมัน ประธานสภามวยโลกชาวเม็กซิกันถึงแก่กรรมไป) และเป็นประธานกรรมการกลุ่มบริษัทสหชาติ เป็นต้น ชีวิตครอบครัว สมรสกับ นางดวงใจ ภักดีภูมิ (นามสกุลเดิม: สุวรรณมาศ)น้องสาวร่วมบิดามารดา ของ นางผิวผ่อง รังสิตพล (นามสกุลเดิม :ณรงค์เดช) ภรรยานายสุขวิช รังสิตพล อดีตรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2521 –  เหรียญพิทักษ์เสรีชน ชั้นที่ 2 ประเภทที่ 2 (ส.ช.)
* พ.ศ. 2521 –  เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ศูนย์ข้อมูลนักการเมือง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-06. สืบค้นเมื่อ 2011-04-19.
2. ↑  "ศิษย์เก่าดีเด่น โรงเรียนอัชสัมชัญศรีราชา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-12-21. สืบค้นเมื่อ 2011-04-19.
3. ↑  พล.ต.อ.โกวิท ภักดีภูมิประกาศพร้อมชิงตำแหน่งประธานวุฒิฯ จากสำนักข่าวไทย
4. ↑  จากแนวหน้า
5. ↑  ""พล.ต.อ.โกวิท" นั่งรักษาการแทน "สุไลมาน"". ผู้จัดการออนไลน์. 19 January 2014. สืบค้นเมื่อ 19 January 2014.[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2010-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๓, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๘
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2015-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๗ ตอนที่ ๒๔๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๖, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๓
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๕ ตอนที่ ๙๓ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๕๖, ๗ กันยายน ๒๕๒๑
9. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๙๖ ตอนที่ ๙๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐๙, ๘ มิถุนายน ๒๕๒๒
**นายปราโมทย์ หอยมุกข์** เจ้าของค่ายมวย "หนองกี่พาหุยุทธ" และ "ศูนย์กีฬาหนองกี่" ที่อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์

เดิมเคยขึ้นชกมวยไทยมาก่อนในสมัยเรียนระดับมัธยมศึกษา และเล่นกีฬาหลายประเภท เช่น ฟุตบอล และเมื่อศึกษาจบการวิทยาลัยครูได้ประกอบอาชีพเป็นครูเรื่อยมา พร้อมกับได้เปิดค่ายมวยไทยขึ้นเพราะความชอบส่วนตัวและต้องการสอนเด็กได้รู้จักการเล่นกีฬา

ปัจจุบันได้มีค่ายมวยสาขาที่ต่างประเทศด้วย คือ ที่เมืองเพิร์ธ ประเทศออสเตรเลีย และเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ

มีนักมวยไทยในสังกัดที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คือ นำพล หนองกี่พาหุยุทธ และ นำขบวน หนองกี่พาหุยุทธ และในส่วนมวยสากลสมัครเล่นก็เคยมีนักมวยติดทีมชาติคือ สมชาย ฉิมรัมย์ ในการชกในกีฬาโอลิมปิกที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย

ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 นายปราโมทย์ได้ขึ้นเวทีปราศรัยด้วย เพราะรู้จักเป็นการส่วนตัวกับ ผศ.สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ หนึ่งในแกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยรุ่นแรกในฐานะที่เป็นอาจารย์ภาคอีสานและชื่นชอบการเมืองเหมือนกัน โดยมักขึ้นในเวลากลางดึกร้องเพลงสากล

ปัจจุบันมีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลหนองกี่

อ้างอิง
-------

* รายการจอเหลือง ออกอากาศ : 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ทาง ASTV
**ส้มผด** หรือ "มะผด" ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Rhus chinensis* วงศ์ Anacardiaceae ภาษากะเหรี่ยงเรียกเส่ฉี่สะ เป็นไม้ยืนต้น เปลือกลำต้นสีน้ำตาลแดง กิ่งอ่อนและก้านใบมีขนสีน้ำตาลปกคลุม ใบประกอบ โคนก้านใบประกอบมีปีก หลังใบและท้องใบมีขนสีขาว ดอกช่อ ก้านช่อดอกมีขนปกคลุม มีกาบรองรับ ดอกย่อยเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ขนาดเล็ก กลีบเลี้ยงมีขน กลีบดอกสีขาว เกสรตัวผู้ 5 อันเรียงตรงข้ามกับกลีบดอก อับเรณูสีเหลือง ผลแบบเมล็ดเดียว ขนาดเล็ก สุกแล้วเป็นสีแดง เมล็ดค่อนข้างกลม ชาวกะเหรี่ยงใช้ผลแห้งทำเครื่องดื่ม ผลแช่น้ำใช้ทามือและเท้าที่แตก ยอดอ่อนและช่อดอกนำมายำ  ชาวขมุ ชาวลัวะและชาวถิ่น นำผลสดที่มีรสเปรี้ยวใส่แกง

ส่วน โกฐกักกราจีน นั้นจะเป็นเครื่องยาที่ได้มาจากปุ่มหูดของพืชชนิดนี้ ที่เกิดขึ้นจากการที่มีแมลงมาเจาะกิ่งอ่อน แล้วพืชชนิดนี้จะสร้างปุ่มหูดขึ้นมา ภาษาจีนกลางเรียกเครื่องยานี้ว่า อู่เป้ยจื่อ (五倍子) หรือเรียกในภาษาจีนแต้จิ๋วว่า โหงวปวยจื่อ และชื่อสามัญว่า chinese gall โดยจะมักนิยมใช้แก้ไอขับเสมหะ แก้ท้องเสีย รักษาอาการริดสีดวงทวาร 

* ใบใบ
* ดอกดอก
* ผลผล

อ้างอิง
-------

1. ↑  ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม เก็บถาวร 2021-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  ทิพย์สุดา ตั้งตระกูล. 2541. พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวขมุ ชาวลัวะและชาวถิ่นในบางพื้นที่ของจังหวัดน่านวิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่242 หน้า ดูฉบับเต็ม เก็บถาวร 2020-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548.หน้า 123
**หง ซีกวาน** (จีน: 洪熙官; พินอิน: Hóng Xīguān) หรือ **ห่ง เฮ้ย์กุ๊น** (กวางตุ้ง: Hung4 Hei1-gun1) วีรบุรุษมวยกังฟูผู้คิดค้นเพลงมวยสกุลหง หรือ หงเฉวียน (洪拳) และเป็นตำนานร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก หรือ ปึง ซีเง็ก และ โอว ฮู้ยเคียง 

ซึ่งทั้ง 3 ได้รับการขนามนามว่าเป็น **3 พยัคฆ์เส้าหลิน** เช่นเดียวกับ **10 พยัคฆ์เส้าเหลิน** (廣東十虎) นักสู้กังฟูอีกกลุ่มในเวลาต่อมา

หง ซีกวาน เกิดที่มณฑลกวางตุ้ง จังหวัดแต้จิ๋ว เดิมมีชื่อว่า จิว (ไม่ปรากฏแซ่) อาชีพเดิมเคยเป็นคนขายใบชา ก่อนที่จะฝึกกังฟูกับวัดเส้าหลินกับหลวงจีนจื้อส้าน ร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก และ โอว ฮู้ยเคียง โดยที่ หง ซีกวาน เป็นแกนนำกลุ่มด้วยความที่เป็นคนอาวุโสและอุปนิสัยเยือกเย็นที่สุด เพื่อเข้าร่วมกับพรรคดอกไม้แดงทำการต่อต้านแมนจูที่กดขี่ชาวฮั่นโดยราชวงศ์ชิง

ซึ่งเรื่องราวของ 3 นั้นได้ถูกกล่าวถึงไว้ในนิยายกำลังภายในเรื่อง *เฉียนหลงประพาสกังหนำ* อันเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้เฉียนหลงเมื่อครั้งเสด็จประพาสภาคใต้ของจีน พร้อมกับทรงส่งยอดฝีมือจากสำนักต่าง ๆ เช่น บู๊ตึ้งและง้อไบ๊ เพื่อกำจัดคนจากสำนักเส้าหลินที่ต่อต้านแมนจู ซึ่ง ฟ่ง ไสหยก เป็นคนแรกที่เสียชีวิต ก่อนจะตามด้วย โอว ฮู้ยเคียง ส่วน หง ซีกวาน นั้นเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่ 

ในวัฒนธรรมร่วมสมัยบางอย่าง เช่น นวนิยาย หรือภาพยนตร์และซีรีส์ ได้กำหนดให้ หง ซีกวาน เป็นตัวเอกในบรรดาคนทั้ง 3 และในบางเรื่องก็ให้ หง ซีกวานถูกฆ่าตายในที่สุด แต่ในบางเรื่อง หง ซีกวาน ก็มิได้ตาย และในบางตำนานก็เชื่อว่า หง ซีกวานมีชีวิตยืนยาวนานถึง 182 ปี

อย่างไรก็ดี เมื่อเทียบกับ ฟ่ง ไสหยก แล้ว หง ซีกวาน ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความเป็นไปได้มากว่าที่จะมีตัวตนจริงมากกว่า แต่บางส่วนก็ถิอว่า หง ซีกวาน เป็นเพียงบุคคลในอุดมคติ โดยเป็นบุคคลในบุคลาธิษฐานที่แต่งขึ้นมาเพื่อเสริมวีรกรรมของ หง ซิ่วฉวน (洪秀全) ผู้นำกบฏไท่ผิง ที่มีตัวตนจริงมากกว่า

ดูเพิ่ม
-------

* ฟ่ง ไสหยก

อ้างอิง
-------

* 

1. ↑  Hung Hei-Gun

* หงซีกวาน กับความจริงของปุถุชน เก็บถาวร 2008-06-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เมื่อจักรพรรดิ์เฉียนหลง เป็นตัวร้ายในละคร[*ลิงก์เสีย*]จากโอเคเนชั่น
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ กามเทพ (แก้ความกำกวม)
Hindu\_equivalent = กามเทพ

ในเทพปกรณัมคลาสสิก **คิวปิด** (อังกฤษ: Cupid; ละติน: *Cupido*) เป็นพระเจ้าแห่งความปรารถนา ความรักแบบกาม (erotic) ความดึงดูดและวิภาพ (affection) มักพรรณนาว่าพระองค์เป็นพระโอรสของเทพีวีนัส เทพีแห่งความรักของโรมัน ภาคกรีก คือ **เอียรอส** (Eros)

แม้ว่าเอียรอสปรากฏเป็นเด็กผอมบางมีปีกในศิลปะกรีกคลาสสิก แต่ระหว่างสมัยเฮลเลนนิสติก มีการพรรณนาพระองค์เป็นเด็กชายเจ้าเนื้อเพิ่มขึ้น ในช่วงนี้ รูปเคารพของพระองค์ได้ธนูและลูกศรซึ่งเป็นตัวแทนของบ่อเกิดอำนาจของพระองค์เพิ่มขึ้นมา มนุษย์หรือกระทั่งพระเจ้าที่ถูกยิงด้วยลูกศรของคิวปิดจะเปี่ยมด้วยความปรารถนาซึ่งควบคุมไม่ได้ ตามตำนาน คิวปิดเป็นตัวละครรองซึ่งดำเนินโครงเรื่องเป็นส่วนมาก พระองค์เป็นตัวละครหลักเฉพาะในนิทานคิวปิดและไซคี ซึ่งเมื่อต้องอาวุธของพระองค์เอง พระองค์ก็ได้สัมผัสประสบการณ์ความรักอันเจ็บปวด แม้ไม่มีการเล่าเรื่องยาวอื่นเกี่ยวกับคิวปิด แต่แบบแผนประเพณีของพระองค์นั้นอุดมในแก่นเรื่องกวีและฉากเรื่องภาพ เช่น "ความรักชนะทุกสิ่ง" และการลงโทษหรือทรมานแก้เผ็ดของคิวปิด

คิวปิดและไซคี
-------------

ดูบทความหลักที่: คิวปิดและไซคี

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Larousse Desk Reference Encyclopedia*, The Book People, Haydock, 1995, p. 215.

ดูเพิ่ม
-------

* กามเทพ
**ไมโคลทอฟ** (ญี่ปุ่น: マイクロトフ; โรมาจิ: *Maikurotofu*) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น II และเก็นโซซุยโคไกเด็น ฉบับที่ 2 ไมโคลทอฟเป็นหัวหน้าของกองทัพอัศวินน้ำเงินแห่งมาธิลดา

ข้อมูลส่วนตัว
-------------

ชื่อ: ไมโคลทอฟ   

ดวงดาวประจำตัว: จิโม (Chimou)   

บ้านเกิด: รอคแอกซ์ (Rockaxe)   

อายุ: 26 ปี (เก็นโซซุยโคเด็น II)   

เผ่าพันธุ์: มนุษย์   

รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ   

ครอบครัว: ไม่ปรากฏ   

สถานะ: หัวหน้ากองทัพอัศวินน้ำเงินแห่งมาธิลดา (Captain of the blue Matilda Knight)   

สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ   

สงครามที่เข้าร่วม: สงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน

ประวัติ
-------

ไมโคลทอฟเป็นคนที่มีนิสัยซึ่อตรงและหัวรุนแรง แต่อย่างไรก็ตามเขายึดถือความถูกต้องอยู่เหนือสิ่งอื่นใดและพยายามทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาจะสามารถทำได้เพื่อทำในสิ่งที่ถูกต้อง

ในขณะที่โกรูโดไม่ยอมให้กองทัพเข้าช่วยเหลือประชาชนจนทำให้ประชาชนต้องล้มตายเป็นจำนวนมาก ไมโคลทอฟทนกับการกระทำนี้ไม่ได้จึงปลดตราอัศวินออกและเข้าร่วมกับกองทัพของริโอ พร้อมกับคามิวเพื่อนสนิทของเขา ซึ่งได้กลายเป็นกองกำลังสำคัญของกองทัพดูนัน

ภายหลังจากสิ้นสุดสงครามไมโคลทอฟและคามิวช่วยกันบูรณะกองทัพอัศวินแห่งมาธิลด้าขึ้นมาใหม่ (กองทัพเก่าล่มสลายไปพร้อมกับโกรูโด) ก่อนที่จะออกเดินทางไปยังกราสแลนด์ ขณะเดินทางเขาได้ไปยังหมู่บ้านมิลิต และได้เข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์วีรบุรุษเพลง (Fire Champion) ตัวปลอม (ซึ่งทราบภายหลังว่าเป็นอดีตอัศวินขาวลูกน้องของโกรูโด) หลังจากเหตุการณ์นี้เขาก็ได้ออกเดินทางต่อไป
หน้าปกแบบ เอ
**เมค มาย เดย์** (Make My Days) เป็นซิงเกิลเดบิวของ ยูอิ อารางากิ ออกวางจำหน่าย 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงธีมของละครเรื่อง "81 ไดเวอร์" โดยซิงเกิลนี้ได้ออกวางจำหน่ายมา 3 รูปแบบ : รูปแบบ เอ, บี และ ซี

รูปแบบ บี จะมีดีวีดีการแสดงไลฟ์ของงาน "สคูล ออฟ ล็อก!ทู อารางากิ ยูอิ โนะ แฮฟเวนลี่ย์ คริศมาส อิน นิปปอน บุโดกัน (21 ธันวาคม พ.ศ. 2550) ("SCHOOL OF LOCK! to Aragaki Yui no heavenly Xmas in Nippon Budokan (2007.12.21)") และรูปแบบ ซี จะมีดีวีดีโปรโมชั่นวิดีโอของเพลงนี้ด้วย

รายการเพลง (รูปแบบ เอ)
----------------------

หน้าปกแบบ บี
1. เมค มาย เดย์ (Make My Days)
2. โซบะนิ (ソバニ)
3. ไอ บีลีฟ (I believe)
4. เมค มาย เดย์ (เนคเคต วอยซ์ เวอร์ชัน)
5. เมค มาย เดย์ (เพลงบรรเลง)

รายการดีวีดี (รูปแบบ บี)
------------------------

1. ออเรนจ์ (オレンジ)
2. แฮฟเวนลีย์ เดย์ (Heavenly Days)
3. โซระ (そら) หน้าปกแบบ ซี

รายการดีวีดี (รูปแบบ ซี)
------------------------

1. เมค มาย เดย์ (Make My Days)
2. แฮฟเวนลีย์ เดย์ (เนคเคต วอยซ์ เวอร์ชัน)
3. เมค มาย เดย์ (เนคเคต วอยซ์ เวอร์ชัน)
4. เมค มาย เดย์ ออฟ ช็อต + เอกซ์ตร้า มูฟวี่ ยูอิ อารางากิ เทิร์นนิ่ง ทู 20
**อิชิริตโตะรุโนะนะมิดะ** (ญี่ปุ่น: 1リットルの涙; โรมะจิ: Ichi Rittoru no Namida; แปล: น้ำตาหนึ่งลิตร; "บันทึกแห่งน้ำตา" ก็เรียก) เป็นบันทึกประจำวันของอายะ คิโต (ญี่ปุ่น: 木藤亜也; โรมะจิ: Aya Kitō) (19 กรกฎาคม 2505—23 เมษายน 2531) ว่าด้วยประสบการณ์การป่วยเป็นโรคสไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซียของผู้เขียน โดยมารดาของอายะและแพทย์่ผู้รักษาร่วมเขียนในตอนสุดท้ายด้วยหลังจากอายะไม่สามารถเขียนหนังสือได้เองแล้ว บันทึกดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์หลังจากที่ผู้เขียนเสียชีวิตไปแล้ว ด้วยแรงบันดาลใจจากหนังสือดังกล่าวได้มีการนำเรื่องไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ในญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาได้แพร่ภาพในหลายประเทศทั่วโลก หลักการออกอากาศดังกล่าวหนังสือจึงได้รับความสนใจอีกครั้งหนึ่งและได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ รวมทั้งภาษาไทยด้วย

เรื่องย่อ
---------

### หนังสือ

อายะ คิโตป่วยเป็นสไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซียเมื่ออายุได้สิบห้าปี โรคดังกล่าวกระทำให้บุคคลสูญเสียความสามารถในการควบคุมอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกายตนเองโดยช้า ๆ แต่ความรู้สึกนึกคิดของบุคคลมิได้สูญเสียไปด้วย อายะทราบข่าวร้ายนี้หลังจากที่ตนเสียความสามารถดังกล่าวไปมากแล้ว อย่างไรก็ดี ปัจจุบันยังไม่มีหนทางเยียวยาโรค

แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากครอบครัวโดยกรรมวิธีทางแพทย์ตลอดจนกรรมวิธีอื่น ๆ แต่ท้ายที่สุด อายะก็จำนนต่อโรคดังกล่าวและถึงแก่ความตายเมื่ออายุได้ยี่สิบห้าปี

### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

*ดูบทความหลักที่ บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร*
ละครโทรทัศน์ของญี่ปุ่นชื่อ "อิชิริตโตะรุโนะนะมิดะ" ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิใน พ.ศ. 2548 โดยสร้างขึ้นจากบันทึกดังกล่าวของอายะ ตัวละครหลักได้แก่ อายะ อิเกะอุชิ (Aya Ikeuchi) แสดงโดยเอริกะ ซะวะจิริ (Erika Sawajiri) ซึ่งเป็นเด็กหญิงที่ป่วยเป็นโรคสไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซียและถึงแก่ความตายเช่นเดียวกับอายะ คิโต

ดูเพิ่ม
-------

* สไปโนเซระเบลลาร์อาแท็กเซีย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* บันทึกของอายะฉบับแปลเป็นภาษาอังกฤษ
* บันทึกของอายะฉบับภาษาอังกฤษแปลจากฉบับภาษาจีน
*ระวังสับสนกับ: ปลากระเบนจุดฟ้า*

**ปลากระเบนทอง** หรือ **ปลากระเบนหิน** (อังกฤษ: Blue-spotted fantail ray, Bluespotted ribbontail ray) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Taeniura lymma* อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)

มีลำตัวแบนค่อนข้างกลม ตาโปนโต มีช่องจมูกทางด้านข้างของตาขนาดใหญ่ ด้านล่างมีปากเว้าโค้ง ลำตัวกว้างประมาณ 25 เซนติเมตร หรือ 1 ฟุต มีหางยาวเท่า ๆ กับความยาวลำตัว มีเงี่ยงที่โคนหาง 2 อัน ลักษณะแหลมยาว ปลายหางมีแผ่นหนังบาง ๆ คล้ายปลากระเบนชายธง และมีแถบสีฟ้าเป็นคู่ขนานกันตั้งแต่โคนจรดปลายหาง ตามลำตัวเป็นเมือกลื่นสีเหลืองทอง และมีจุดสีฟ้าแต้มอยู่ทั่วทางด้านบน พื้นลำตัวมีหลากหลายสี ทั้ง สีเขียว, สีน้ำตาล หรือสีเทา ส่วนใต้ท้องมีสีขาว

อาศัยอยู่ตามพื้นทรายในบริเวณแนวปะการังเขตร้อนทั่วไป พบได้ตั้งแต่ความลึกไม่เกิน 30 เมตร จนถึงชายฝั่ง กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็ก ตลอดจนสัตว์มีกระดองชนิดต่าง ๆ 

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออกไปจนถึง ทะเลแดง, อ่าวเปอร์เซีย, อ่าวเบงกอล, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลจีนใต้, ทะเลฟิลิปปิน ไปจนถึงออสเตรเลียทางตอนเหนือ

จัดเป็นปลากระเบนอีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดไม่ใหญ่นักและมีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 38 พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 6 (พ.ศ. 2539) ISBN 974-8120-44-9
2. ↑  Blue-spotted fantail ray

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Taeniura lymma***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลากระเบนทอง จาก Fishbase.org
**ปลากระจัง** หรือ **ปลาตีนเขี้ยว** (อังกฤษ: Giant mudskipper; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Periophthalmodon schlosseri*) เป็นปลาทะเลและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) วงศ์ย่อยปลาตีน (Oxudercinae)

เป็นปลากระดูกแข็งมีขนาดลำตัวยาวตั้งแต่ 5-30 เซนติเมตร จัดเป็นปลาตีนที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีครีบคู่หน้า ครีบอกที่แข็งแรงใช้ครีบอกที่แข็งแรงใช้ครีบกระโดดเป็นช่วง ๆ ไปมาบนพื้นเลน และคลานขึ้นต้นไม้ หรือยึดเกาะกับต้นโกงกางหรือแสม ตัวผู้มีขนาดลำตัวแบนเล็กน้อย มีเกล็ดปกคลุมทั่วลำตัว มีฟันเขี้ยวซี่เล็ก ๆ ขบซ้อนเหลื่อมกันทั้งริมขากรรไกรบนและล่าง ตำแหน่งของปากอยู่ปลายสุดของหัวขนานกับพื้น ลำตัวมีสีเทาแถบสีน้ำตาลพาดบริเวณหัวและตามตัวมีจุดวาวสีเขียวมรกต ปลายครีบหลังสีขาว, สีน้ำตาล, สีน้ำเงินแวววาวเหมือนมุก ส่วนตัวเมียสีลำตัวค่อนข้างเหลือง เมื่ออยู่บนบก จะหายใจผ่านผิวหนังและช่องเหงือก กินอาหารจำพวกลูกกุ้ง, ลูกปู, ตัวอ่อนของสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ , สาหร่าย และซากพืชและสัตว์บนผิวเลน ในฤดูผสมพันธุ์ ปลากระจังตัวผู้จะมีสีเข้มขึ้น จะใช้ปากขุดโคลนสร้างหลุม เพื่อไว้เป็นที่ผสมพันธุ์ และมีพฤติกรรมหวงเขตแดนเมื่อมีตัวผู้อื่นเข้ามารุกล้ำจะกางครีบหลังขู่และเคลื่อนที่เข้าหาผู้บุกรุกเพื่อต่อสู้ด้วยการกัดทันที

กระจายพันธุ์ไปในป่าชายเลนที่มีพื้นเป็นเลนหรือโคลน ตั้งแต่อ่าวเบงกอล, ชายฝั่งทะเลอันดามัน, คาบสมุทรมลายู และเกาะบอร์เนียว เป็นปลาที่มักถูกจับกินเป็นอาหารสำหรับชาวพื้นถิ่น และถูกจับขายเป็นปลาสวยงามด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  กระจัง ๒ : น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. ↑  *บันทึกสิ่งแวดล้อมป่าเขตร้อน* โดย กองส่งเสริมและเผยแพร่ กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Periophthalmodon schlosseri***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2014-11-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลากระดี่ยักษ์** (อังกฤษ: Giant gourami, Banded gourami, Striped gourami) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Trichogaster fasciata* อยู่ในสกุล *Trichogaster* ในวงศ์ Osphronemidae

มีรูปร่างแบนข้างเหมือนปลาในสกุลเดียวกันนี้ชนิดอื่น มีสีสันสวยสะดุดตาเหมือนปลากระดี่แคระ (*T. lalia*) แต่มีขนาดของลำตัวยาวกว่า ลำตัวเป็นสีส้มอมเหลืองมีแถบสีฟ้าครามพาดเป็นแนวขวางลำตัวเรียงกันตั้งแต่ช่วงอกจนถึงช่วงหาง

ขนาดเมื่อโตเต็มที่แล้วจะยาวได้ประมาณ 12 เซนติเมตร ซึ่งนับได้ว่าใหญ่ที่สุดในสกุลนี้ จึงเป็นที่มาของชื่อว่ากระดี่ยักษ์

พบกระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดีย, รัฐอัสสัม, บังกลาเทศ ไปจนถึงพม่า และเคยมีรายงานว่าพบในประเทศไทยและคาบสมุทรมลายูด้วย

เป็นปลาที่มีนิสัยค่อนข้างเรียบร้อยไม่ก้าวร้าว โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายก่อหวอด และเป็นผู้ดูแลไข่ ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 24 ชั่วโมง

เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งในปัจจุบัน มีการจำหน่ายและส่งออกไปทั่วโลก จนมีการแพร่กระจายพันธุ์แล้วในธรรมชาติของหลายพื้นที่ในสหรัฐอเมริกา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vishwanath, Waikhom, *Trichogaster fasciata*, The IUCN Red List of Threatened Species, สืบค้นเมื่อ 8 June 2015
2. 1 2  *Colisa fasciata* Bloch and Schneider 1801

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลากระดี่ยักษ์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Trichogaster fasciata***
**ปลากระดี่แคระ** (อังกฤษ: Dwarf gourami; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trichogaster lalius*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในสกุล *Trichogaster* อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)

พบกระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดีย มีรูปร่างแบนข้างมาก ตามลำตัวมีแถบสีเขียวหรือสีน้ำเงินอ่อนสลับกับสีแดงทั่วไปตามครีบต่าง ๆ ด้วย และอาจมีสีสันที่หลากหลายกว่านี้ โดยในบางตัวอาจจะไม่มีลวดลายเลยก็ได้ ตัวผู้มีความแตกต่างจากตัวเมียอย่างชัดเจน กล่าวคือ มีสีที่สดสวยกว่ามาก มีขนาดความยาวตำตัวประมาณ 5-7 เซนติเมตร

มีอุปนิสัยไม่ก้าวร้าวเท่าปลากระดี่ในสกุล *Trichopodus* ชอบอยู่กันเป็นฝูงตามแหล่งน้ำที่พืชไม้น้ำขึ้นหนาแน่น โดยจะหลบอยู่ตามกอพืช แต่เมื่อถึงเวลาผสมพันธุ์และวางไข่ ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายก่อหวอด และเมื่อวางไข่เสร็จแล้ว ตัวผู้จะดุร้ายกับตัวเมียทันที และอาจทำร้ายตัวเมียจนตายได้ และเมื่อหลังวางไข่เสร็จแล้วตัวเมียมักจะตาย มีอายุเต็มที่ประมาณ 4 ปี

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งได้มีการเพาะขยายพันธุ์ออกมาเป็นสีสันที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น ในปลาตัวที่สีสีแดงทั้งตัวหรือสีส้ม มักจะเรียกว่า "กระดี่เปลวไฟ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vishwanath, W. 2010. *Trichogaster lalius*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 29 March 2014.
2. ↑  ปลากระดี่แคระ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Dwarf Gourami


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Trichogaster lalia***
หลักการทำงานของปริซึมเซนาร์มง
**ปริซึมเซนาร์มง** (Sénarmont prism) เป็นโพลาไรเซอร์ชนิดหนึ่ง สร้างจากปริซึมสองชิ้นที่ทำโดยวัสดุที่มีสมบัติการทำให้เกิดการหักเหสองแนว เช่น แคลไซต์ ซึ่งประกอบเข้าด้วยกัน ปริซึมเซนาร์มงตั้งชื่อตาม อ็องรี อูว์โร เดอ เซนาร์มง (Henri Hureau de Sénarmont) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส มีลักษณะคล้ายกับปริซึมโรชง และ ปริซึมวอลลัสตัน

ภายในปริซึมเซนาร์มง รังสีโพลาไรซ์ s (นั่นคือ รังสีที่มีทิศทางของโพลาไรซ์ตั้งฉากกับระนาบการหักเหและสะท้อนของรังสี) ผ่านไปโดยไม่มีการเบี่ยงเบน ในขณะที่รังสีโพลาไรซ์ p (ซึ่งมีทิศทางโพลาไรซ์ในแนวขนานกับระนาบ) เกิดการหักเหที่ส่วนรอยต่อภายในไปยังทิศทางอื่น ภายในปริซึมชิ้นแรกนั้น รังสีทั้งสองจะยังเป็นรังสีสามัญ (รังสี o) เนื่องจากทิศทางของโพลาไรเซชันทั้งสองตั้งฉากกับแกนเชิงแสงซึ่งเป็นทิศทางของการแพร่กระจาย ในปริซึมที่สอง รังสีโพลาไรซ์ s จะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง (ยังคงเป็น รังสี o) ในขณะที่รังสีโพลาไรซ์ p จะเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นรังสีวิสามัญ (รังสี e) โดยมีส่วนประกอบของโพลาไรเซชันตามแกนเชิงแสง ดังนั้น รังสีโพลาไรซ์จึงไม่หักเหเนื่องจากดรรชนีหักเหยังคงไม่เปลี่ยนแปลงบนรอยต่อ ในทางกลับกัน รังสีโพลาไรซ์ p จะหักเหเนื่องจากดรรชนีหักเหเปลี่ยนแปลงไปเมื่อเปลี่ยนจากรังสี o ไปเป็นรังสี e

ปริซึมเซนาร์มงมีโครงสร้างและการทำงานคล้ายกับปริซึมโรชง เนื่องจากในโพลาไรเซอร์ทั้งสองแบบ รังสีที่ไม่หักเหคือรังสี o ด้านหลังส่วนต่อประสานภายใน ในขณะที่รังสีที่หักเหคือรังสี e อย่างไรก็ตาม ในปริซึมโรชง รังสีโพลาไรซ์ p ยังคงเป็นรังสี o ทั้งสองด้านของรอยต่อ ดังนั้นจึงไม่หักเห ในขณะที่รังสีโพลาไรซ์ s เปลี่ยนจากรังสี o เป็นรังสี e ดังนั้นจึงเบี่ยงเบนไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Damask, JN (2005). *Polarization Optics in Telecommunications*. New York: Springer. ISBN 0-387-22493-9.
**ปลากระทุงเหวเมือง** (อังกฤษ: Freshwater garfish, Asian freshwater needlefish) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Xenentodon canciloides* อยู่ในวงศ์ปลากระทุงเหว (Belonidae)

มีรูปร่างเหมือนปลาเข็ม แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก ลำตัวค่อนข้างกลมส่วนท้องแบน ครีบหลังอยู่ตรงข้ามกับครีบก้นและอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก ครีบอกใหญ่และแหลมใช้สำหรับกระโดดพ้นจากผิวน้ำเพื่อหลบหลีกศัตรูและไล่จับอาหาร ครีบหางตัดตรงหรือบาง กระดูกแก้มไม่มีเกล็ด ไม่มีสันแข็งที่คอดหาง จะงอยปากแหลมยาวทั้งปากบนและปากล่าง มีฟันซี่แหลมคมเล็ก ๆ เรียงเป็นแถว 

มีขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 40 เซนติเมตร และนับเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Xenentodon*

เป็นปลาที่หากินอยู่บริเวณผิวน้ำ ในแม่น้ำลำคลองทั่วไปหรือแม้กระทั่งส่วนที่เป็นแหล่งน้ำนิ่ง เช่น ท้องร่องสวน นอกจากนี้แล้วยังพบได้ในบริเวณที่เป็นน้ำกร่อยเช่น ปากแม่น้ำที่ติดกับชายทะเลด้วย ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และใช้บริโภคเป็นอาหาร มีการเพาะเลี้ยงกันในบางพื้นที่ และนิยมตกเป็นเกมกีฬา

มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาเข็มแม่น้ำ" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 92 และ 93 หนังสือสาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8738-8

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Xenentodon***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* การศึกษาขนาดของปลากระทุงเหวเมื่อแรกเจริญพันธุ์ในบ่อซีเมนต์ จากกรมประมง
* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org เก็บถาวร 2005-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน