recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
การทำลายล้างด้วยอาวุธนิวเคลียร์มักถูกนำมาเชื่อมโยงกับสงครามโลกครั้งที่สาม
**สงครามโลกครั้งที่สาม** (อังกฤษ: World War III หรือ Third World War; มักย่อเป็น **WWIII**) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงสงครามโลกที่ถูกสมมติขึ้นว่าจะเกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง มีการกล่าวถึงสงครามโลกครั้งที่สามมาตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1941 ในบางครั้ง คำว่า "สงครามโลกครั้งที่สาม" ก็ถูกนำไปใช้เพื่อกล่าวถึงความขัดแย้งขนาดย่อย เช่น สงครามเย็นหรือสงครามต่อต้านการก่อการร้าย อย่างไรก็ตาม มีการสันนิษฐานว่าหากความขัดแย้งขนาดใหญ่เช่นนั้นเกิดขึ้น จะส่งผลเสียหายเป็นวงกว้างกว่าสงครามโลกที่ผ่านมาทั้งสองครั้ง

จากการที่อาวุธนิวเคลียร์ถูกพัฒนาขึ้นในโครงการแมนแฮตตัน จนกระทั่งมีการนำไปใช้ที่เมืองฮิโระชิมะและนางาซากิ และการที่อาวุธนิวเคลียร์ถูกพัฒนาและเก็บสะสมไว้โดยหลายประเทศ ทำให้มีการจินตนาการถึงสงครามโลกครั้งที่สามว่าอาจเป็นหายนะนิวเคลียร์ที่ทำลายล้างอารยธรรมและสิ่งมีชีวิตทั่วโลกในวงกว้าง

ก่อนที่สงครามโลกครั้งที่สองจะเกิดขึ้น มีความเชื่อว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็น "สงครามเพื่อยุติสงครามทั้งปวง" มีความเชื่อว่าสงครามที่ใหญ่ในระดับนี้ไม่มีทางจะเกิดขึ้นได้อีก ในช่วงเวลานั้น สงครามโลกครั้งที่หนึ่งถูกเรียกอย่างเรียบง่ายว่า "มหาสงคราม" มีความหวังว่า หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจบลงแล้ว มนุษยชาติจะสามารถก้าวข้ามความขัดแย้งและสงครามได้ อย่างไรก็ตาม การเกิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่สองทำให้ความหวังนี้หมดไป

การเริ่มต้นของสงครามเย็นใน ค.ศ. 1945 และการที่อาวุธนิวเคลียร์แพร่หลายไปถึงสหภาพโซเวียตทำให้โอกาสเกิดสงครามโลกครั้งที่สามเพิ่มสูงขึ้น ในช่วงสงครามเย็น กองทัพและรัฐบาลของหลาย ๆ ประเทศมีการวางแผนรับมือสงครามโลกครั้งที่สาม มีการคาดเดาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สามไว้อย่างหลากหลาย บ้างก็คาดว่าสงครามครั้งนี้จะเป็นสงครามตามแบบ (Conventional warfare) บ้างก็คาดว่าจะเป็นสงครามนิวเคลียร์ มีแนวคิดว่า หากเกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้น การสู้รบด้วยอาวุธนิวเคลยร์จะทำให้ชาติต่าง ๆ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามถูกทำลายไปจนหมด แนวคิดดังกล่าวอาจมีผลทำให้ผู้นำของสหรัฐและสหภาพโซเวียตหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากันด้วยอาวุธนิวเคลียร์ จนสงครามเย็นสิ้นสุดลง

ความขัดแย้งระหว่างชาติต่าง ๆ ในศตวรรษที่ 21 (รวมถึงการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียเมื่อ ค.ศ. 2022 ซึ่งเป็นความขัดแย้งครั้งล่าสุด) ทำให้เกิดความวิตกกังวลมาหลายครั้งว่าอาจเกิดการบานปลายจนกลายเป็นขนวนเหตุของสงครามโลกครั้งที่สาม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สงครามโลกครั้งที่สาม**

อ้างอิง
-------


วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***สงครามโลกครั้งที่สาม***

วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***สงครามโลกครั้งที่สาม***

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สงครามโลกครั้งที่สาม**

1. ↑  "Foreign News: World War III?". *Time*. 3 November 1941. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 October 2017. สืบค้นเมื่อ 12 August 2017.
2. ↑  *The New Quotable Einstein*. Alice Calaprice (2005), p. 173.
3. ↑  Safire, William (2008). *Safire's Political Dictionary*. Oxford University Press US. pp. 792–3. ISBN 978-0-19-534334-2. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 July 2021. สืบค้นเมื่อ 2010-08-24.
4. ↑  "This Is What World War III Will Look Like". *Time* (ภาษาอังกฤษ). 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 March 2020. สืบค้นเมื่อ 22 March 2020.
5. ↑  *Is this the start of World War III? | DW | 05.10.2022* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช), Deutsche Welle, สืบค้นเมื่อ 2022-10-11
**พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)** (มลายู: Nik Moh) เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 6 ชาวเมืองเรียกว่ารายาสะแต (สุลต่าน) ต้นตระกูล "อับดุลละบุตร" ได้ปกครองเมืองยะหริ่งต่อจากพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ซึ่งเป็นพี่ชายต่างมารดา

ประวัติ
-------

มัสยิดยามูสร้างโดย พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)
พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) เป็นบุตรคนที่สองของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) อดีตเจ้าเมืองปัตตานี ครั้นพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ผู้เป็นพี่ชายถึงแก่พิราลัย ได้แต่งตั้งนิเมาะผู้น้องเป็นพระยายะหริ่งแทนได้รับบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม" เจ้าเมืองยะหริ่ง ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี" ในตำแหน่งจางวางกำกับราชการเมืองยะหริ่ง และได้แต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) บุตรชายเป็น "รายามุดา" นอกจากนี้ยังได้แต่งตั้งบุตรชายเป็นกรรมการที่ปรึกษาเมืองยะหริ่งดังนี้ พระสุนทรรายา (นิโซะ) หลวงประชาภิบาล (นิแว) หลวงบุรานุมัติการ (นิตีมุง) ขุนอภิบาลบุรีรักษ์ (กูปัตตารอ) ขุนสิริบำรุง (นิแม) และพระวิเศษวังศา (นิกูวง) บุตรพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) โดยได้สร้างวังขึ้นใหม่ว่าราชการเมือง ห่างจากวังของพระยายะหริ่ง(นิตีมุง) ลงไปทางทิศใต้ประมาณหกเส้นเศษ ในสมัยนิเมาะปกครองเมืองยะหริ่งได้สร้าง "มัสยิดยามู" ตรงข้ามที่ว่าการอำเภอยะหริ่งในปัจจุบัน เมื่อพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) ถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าแต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นพระยายะหริ่งแทน ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม

สุสานพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)

บุตร-ธิดา
---------

พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) มีบุตร-ธิดา 14 คน ดังนี้

1. พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร) เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 7 เป็นเจ้าเมืองคนสุดท้าย

2. พระสุนทรรายา (นิโซะ)

3. หลวงประชาภิบาล (นิแว)

4. หลวงบุรานุมัติการ (นิตีมุง)

5. ขุนอภิบาลบุรีรักษ์ (กูปัตตารอ)

6. ขุนสิริบำรุง (นิแม) ศึกษาธิการอำเภอยะหริ่ง

7. หะยีนิเต๊ะ

8. นิเดร์

9. นิแม๊ะ

10. ตวนสปีเย๊าะ

11. นิบูงอ

12. นิเล๊าะ

13. กูสปีเย๊าะ หนึ่งในบุตรสาวคือ กูอามีนะห์ได้อภิเษกสมรสกับเต็งกูลักษามณา แห่งรัฐสลังงอร์ 

14. กูลาโบ๊ะ เสกสมรสกับหลวงรายาภักดี(*ตวนลือเบะห์*) ผู้ช่วยราชการเมืองรามัน บุตรของพระยารัตนภักดีศรีราชบดินทร์สุรินทรวิวังศา (ตวนยากง) เจ้าเมืองรามัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  การปกครองบริเวณ7หัวเมือง (PDF).P136.-137.
2. ↑  วังยะหริ่ง (PDF).P25.
**เฮนรี เบอร์นี** (อังกฤษ: Henry Burney; 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 — 4 มีนาคม ค.ศ. 1845) หรือ **หันตรีบารนี**

ประวัติ
-------

เฮนรี เบอร์นี เป็นพ่อค้าและทูตชาวอังกฤษของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ บิดาชื่อ ริชาร์ด ทอมัส เบอร์นี (1768-1808) ครูใหญ่โรงเรียนสอนเด็กกำพร้าที่คิดเดอร์พอร์ มารดาชื่อ เจน เบอร์นี (1772-1842) เขาเป็นหลานชายของนักเขียน ฟรานซิส เบอร์นี (1752-1840) เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1818 สมรสกับเจเน็ต แบนเนอร์แมน (1799-1865) ที่โบสถ์เซนต์จอร์จ ในจอร์จทาวน์ ปีนัง มาลายา มีบุตรธิดาร่วมกัน 13 คน โดย 8 คนยังมีชีวิตอยู่เมื่อเขาเสียชีวิต เจเน็ตเป็นหลานสาวของจอห์น อเล็กซานเดอร์ แบนเนอร์แมน ผู้เป็นผู้ว่าราชการปีนังในมาลายา

เฮนรี เบอร์นี เสียชีวิตในทะเลเมื่อ ค.ศ. 1845 ร่างของเขาถูกฝังในสุสานมิชชันบนถนนพาร์กในกัลกัตตา

การทำงาน
--------

ค.ศ. 1807 เบอร์นีได้เข้าร่วมกับบริษัทอินเดียตะวันออก ค.ศ. 1818 ปีเดียวกับที่เขาสมรสกับเจเน็ต แบนเนอร์แมน เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นร้อยโทและเสนาธิการกรมทหารราบพื้นเมืองเบงกอลที่ 20 รักษาการนายกเทศมนตรีเมืองปีนัง และเลขานุการฝ่ายทหารให้แก่ผู้ว่าราชการแบนเนอร์แมน ในภายหลัง เขาได้ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ของบริษัทอินเดียตะวันออก โดยเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประเทศพม่าและสยาม ระหว่างสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1823-1826) 

หลังจากเขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนทูตการเมืองในสยามใน ค.ศ. 1825 เขาได้เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวในปีต่อมา ซึ่งได้มีการทำสัญญาระหว่างทั้งสองประเทศในสนธิสัญญาเบอร์นี และข้อตกลงทางพาณิชย์ซึ่งกระตุ้นการพัฒนาการค้าระหว่างภูมิภาคสยามกับทวีปยุโรป เขายังได้เข้าร่วมในการเจรจาพรมแดนสองฝ่ายระหว่างสยามกับพม่าใต้การปกครองของอังกฤษ ทำให้มีเพียงพรมแดนบริเวณด่านเจดีย์สามองค์ในจังหวัดกาญจนบุรีเท่านั้นที่ยังคงเป็นกรณีพิพาท 

หลัง ค.ศ. 1829 เบอร์นีเป็นทูตชาวอังกฤษในราชสำนักของพระเจ้าจักกายแมงในอังวะ ที่ซึ่งเขาประสบความสำเร็จในการเจรจาคืนหุบเขากาบอจากมณีปุระให้แก่พม่า

ใน ค.ศ. 1834 เขาได้รับการเลื่อนยศให้เป็นพันโท ในกองทัพเบงกอล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Holmes and Co. (Calcutta), *The Bengal Obituary*, London: 1851, W. Thacker, p. 209
2. ↑  ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา. *พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3*. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006), 2560, หน้า 57
3. ↑  ibid. p. 208
4. 1 2 3 4 5  "Descendants of James Bannerman" — genealogy
5. 1 2  *The Bengal Obituary*, p. 209
6. ↑  Hall, D. G. E. (1950) "Chapter XIII: The First Residency and the Annexation of Pegu (1826-1855)" *Burma* เก็บถาวร 2005-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Hutchinson University Library, London, p. 108, OCLC 513262
7. ↑  D.G.E. Hall, *Henry Burney: A Political Biography*, Oxford Univ. Press, 1974
**ผีคนเป็น** (อังกฤษ: The Victim) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2549 กำกับโดย มณฑล อารยางกูร

คำโปรย
------

ไม่มีคน อย่าคิดว่า...ไม่มีใคร

เรื่องย่อ
---------

เมย์ หญิงสาวที่มีอาชีพนักแสดงตัวประกอบ เธอมีความฝันว่าสักวันจะต้องเป็นนักแสดงเด่นดังมีชื่อเสียง วันหนึ่ง เมย์รับงานเป็นนักแสดงที่ได้รับบทเป็นติ่งให้กับการทำแผนประกอบคำรับสารภาพให้ตำรวจ ด้วยการแสดงที่สมจริง มีอารมณ์ร่วม และดูไม่น่าเบื่อ ทำให้เมย์เป็นที่สนใจ ชื่นชอบ ของนักข่าว และบางสิ่งที่ไม่อาจรู้ได้ว่ามันคืออะไร 

จนในที่สุด เมย์ได้กลายมาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงจริง ๆ และได้รับทาบทามให้แสดงนำในเรื่อง "ผีคนเป็น" ซึ่งสร้างมาจากเรื่องจริง โดย เมย์ ต้องแสดงเป็น ติ่ง หญิงสาวที่มีอาชีพนักแสดงการทำแผนประกอบคำรับสารภาพต่าง ๆ ในคดีฆาตกรรม "มีน" อดีตนางสาวไทยที่ถูกฆ่าอย่างอำมหิต จนเป็นคดีสะเทือนขวัญ โดยมี หมอจรัล ผู้เป็นสามีและ คุณไฝ ตกเป็นผู้ต้องสงสัย และเธอจะต้องถูกผีของคุณมีนเข้าสิงด้วย ซึ่งระหว่างการถ่ายทำอยู่นั้น เธอได้ประสบกับเรื่องแปลก ๆ ทั้งที่เกิดขึ้นกับตัวเมย์เองจนควบคุมตัวไม่ได้ เรื่องมีอยู่ว่าคุณมีนที่อุ๋มแสดงนั้นซึ่งมีตัวตนจริงๆ เธอเป็นสาวประเภทสองและเธอเป็นนางรำ นอกจากนี้เธอยังเป็นแฟนคลับของเมย์อีกด้วยจนเธออยากทำศัลยกรรมบนใบหน้าเพื่อให้สวยเหมือนเมย์แต่เธอเสียชีวิตไปแล้วจากการทำศัลยกรรมบนใบหน้า หลังจากนั้นวิญญาณของเธอพยายามสิงร่างของเมย์หลายครั้ง ตลอดจนคนในกองถ่ายทั้งหมดก็ค่อย ๆ ตายไปทีละคน ๆ เพราะเป็นฝีมือของวิญญาณสาวประเภทสอง จนในที่สุดวิญญาณสาวประเภทสองสิ่งร่างของเมย์โดยสมบูรณ์แบบ

นักแสดง
-------

* พิชญ์นาฎ สาขากร...เมย์/ติ่ง
* อาภาศิริ นิติพน...อุ๋ม/มีน
* เพ็ญพักตร์ ศิริกุล...ต่าย/คุณไฝ
* โชคชัย เจริญสุข...โชค/หมอจรัล
* ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล...พี่เชน (ผู้กำกับฯ)
* สมภพ เวชชพิพัฒน์...ผู้เขียนบทฯ

เบื้องหลังและคำวิจารณ์
----------------------

*ผีคนเป็น* เป็นผลงานภาพยนตร์จากการกำกับของ มณฑล อารยางกูร จตากการผลิตของ อาวอง ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ อาร์.เอส. โปรโมชั่น

โดยระหว่างการถ่ายทำนั้น ซึ่งได้ถ่ายทำในสถานที่ ๆ เคยเกิดเหตุฆาตกรรมมาจริง ๆ ได้มีภาพแปลก ๆ ที่เชื่อว่าเป็นวิญญาณจริง ๆ ปรากฏขึ้นมาในภาพถ่ายต่าง ๆ จำนวนมาก ซึ่งได้ถูกนำมาขึ้นเครดิตในตอนท้ายด้วย 

ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ว่า น่ากลัว แต่เนื้อเรื่องค่อนข้างซับซ้อน เพราะเป็นการซ้อนเรื่อง 3 เรื่องเข้าไว้ด้วยกัน และบางเสียงก็ว่าไม่สนุก ดูไม่รู้เรื่องเลยก็มี

อ้างอิง
-------

1. ↑  คลิป ผีจริง ระบาดกลางกองถ่าย ผีคนเป็น! เมย์ หลอน ไม่อยากเล่นต่อแล้ว[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  คำวิจารณ์จาก สยามโซน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ผีคนเป็น* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* ชีวประวัติ ผีคนเป็น ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
* *ผีคนเป็น (2006)* ที่สยามโซน
**วุฒา ภิรมย์ภักดี** เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 เป็นทายาทรุ่นที่ 3 ของตระกูลภิรมย์ภักดี ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมการ บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด

ประวัติ
-------

วุฒาเป็นบุตรคนที่สองของนาย วิทย์ ภิรมย์ภักดี กับ คุณหญิงสำเนียง ภิรมย์ภักดี (ปัทมจินดา) โดยนายวิทย์เป็นบุตรชายของพระประเวศวนขันธ์ (ปลื้ม เศรษฐบุตร) กับ เพ็ญ เศรษฐบุตร แต่เนื่องจากพระยาภิรมย์ภักดี (บุญรอด เศรษฐบุตร) ผู้เป็นพี่ชาย กับคุณหญิงละม้าย เศรษฐบุตร ไม่สามารถมีบุตรได้ จึงได้ขอลูกแฝดของพระประเวศวนขันธ์ มา 1 คน ตั้งแต่อายุ 2 เดือน มาเป็นบุตรของพระยาภิรมย์ภักดี กับคุณหญิงละม้ายโดยถูกต้องตามกฎหมาย และตั้งชื่อว่า วิทย์ เศรษฐบุตร ต่อมามีน้องชายชื่อ ประจวบ เศรษฐบุตร กับ จำนงค์ เศรษฐบุตร (หลังมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองได้มีการยกเลิกใช้บรรดาศักดิ์ พระยาภิรมย์ภักดี จึงขอใช้บรรดาศักดิ์ของท่านเองเป็นนามสกุล ภิรมย์ภักดี)

ส่วนทางด้านมารดาของวุฒา คือ คุณหญิงสำเนียง ภิรมย์ภักดี (ปัทมจินดา) เป็นบุตรสาวคนโตของศาสตราจารย์ หลวงวิศาลศิลปกรรม (เชื้อ ปัทมจินดา) และ บุษย์ ปัทมจินดา

วุฒา ภิรมย์ภักดี มีพี่น้องดังนี้

* ท่านผู้หญิง สุวรี เทพาคำ (ภิรมย์ภักดี) สมรส กับ พลเอกนายแพทย์ อัศวิน เทพาคำ
* วุฒา ภิรมย์ภักดี สมรส กับ คุณหญิงอรนุช ภิรมย์ภักดี (ศุกระจันทร์) (ถึงแก่กรรม)
* วาปี ภิรมย์ภักดี สมรส กับ ท่านผู้หญิงเหมือนจิต ภิรมย์ภักดี (ประวิตร)

วุฒา นับเป็นหลานชายคนแรกในทายาทรุ่นที่ 3 ของตระกูลภิรมย์ภักดี ผู้ผลิตเบียร์ไทยรายแรกของประเทศไทย จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และได้ไปศึกษาต่อที่ Skerry's College ที่เมือง เอดินเบอระห์ สหราชอาณาจักร และจบปริญญาตรีด้านวิศวกรรมอุตสาหกรรม จาก Ingenieurschule Bohne Hoheren Technische Lehranstalt (หรือที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Munich University of Applied Sciences) เมืองมิวนิค สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี

การทำงาน
--------

วุฒานับเป็นทายาทรุ่นที่ 3 คนแรกที่เข้ามาสานต่อกิจการของบริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัดในปี 2505 ดูแลทางด้านเครื่องจักรและโรงงานซึ่งเป็นหัวใจหลักของการผลิต ตั้งแต่ยุคที่เป็นเครื่องติดฉลากกึ่งอัตโนมัติ การขยายกำลังการผลิต พัฒนาด้านเทคโนโลยี จนเป็นโรงงานที่ทันสมัยถึง 9 โรงงานในปัจจุบัน วุฒาพาโรงงานผลิตของบริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด ผ่านพ้นวิกฤติสำคัญต่าง ๆ ในช่วงวิกฤติฟองสบู่ น้ำท่วมใหญ่ หรือการเปลี่ยนแปลงภายในบริษัทตลอดระยะเวลาเกือบ 60 ปี จนขยายเติบโตเป็นองค์กรชั้นนำของประเทศ

ครอบครัว
--------

วุฒา สมรสกับ คุณหญิงอรนุช ภิรมย์ภักดี (ถึงแก่กรรม)(เป็นบุตรสาวคนโตของ พลอากาศตรีน้อย กับ อรุณี ศุกระจันทร์) มีบุตรธิดา ดังนี้

* วุฒินันต์ ภิรมย์ภักดี
* ณัฐวรรณ ทีปสุวรรณ (ภิรมย์ภักดี)
* ธนะวุฒิ ภิรมย์ภักดี
* วรวุฒิ ภิรมย์ภักดี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* 
* พ.ศ. 2549 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 3 ตติยดิเรกคุณาภรณ์ (ต.ภ.)
* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 3 ตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) (ฝ่ายหน้า)
* พ.ศ. 2542 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 5 เบญจมดิเรกคุณาภรณ์ (บ.ภ.)
* พ.ศ. 2528 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เปิดสาแหรกจาก "บุญรอด เศรษฐบุตร" ถึง "ภิรมย์ภักดี" ในปัจจุบัน". *โกเมเนเจอร์*. 28 ธันวาคม 2554. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-26. สืบค้นเมื่อ 2020-04-26.
**ลูกปัดเบลีย์** (อังกฤษ: Baily's beads) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่ดวงจันทร์เคลื่อนมาบังดวงอาทิตย์เกือบหมด หรือระหว่างที่กำลังบังกันสนิท จะเกิดแสงสว่างบริเวณขอบของดวงจันทร์ คล้ายสร้อยลูกปัด ซึ่งได้ชื่อจากฟรานซิส เบลี นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้อธิบายสาเหตุของปรากฏการณ์ดังกล่าวได้ว่าเกิดจากแสงของดวงอาทิตย์ที่ยังลอดผ่านช่องเขาที่อยู่ตามบริเวณขอบของดวงจันทร์

ปรากฏการณ์ลูกปัดเบลี

ปรากฏการณ์แหวนเพชร
------------------

ปรากฏการณ์แหวนเพชร 
ปรากฏการณ์แหวนเพชร (อังกฤษ: Diamond ring effect) เกิดจากปรากฏการณ์สุริยุปราคา โดยมีพระจันทร์บังอยู่ก่อนหน้าดวงอาทิตย์ โดยการโคจรผ่านกันทำให้เกิดปรากฏการสุริยุปราคา โดยผู้ค้นพบ ได้แก่ ฟรานซิส เบลี โดยมีหลักฐานบันทึกในปี ค.ศ. 1836

### ลักษณะปรากฏการณ์

เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนการบังกันสนิทและก่อนจะออกจากคราส ซึ่งจะเกิดแสงวาบจากดวงอาทิตย์เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ลักษณะคล้ายแหวน โดยทำให้เห็นโคโรนา มีเพียงสุริยุปราคาเต็มดวงเท่านั้นที่จะทำให้เราสามารถสังเกตเห็นชั้นบรรยากาศโคโรนาของดวงอาทิตย์ได้
พรอมิเนนต์คือพวยก๊าซที่พุ่งออกมาจากผิวของดวงอาทิตย์ชั้นโฟโตสเซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Baily, Francis. "On a remarkable phenomenon that occurs in total and annular eclipses of the sun". *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, Vol. 4, p.15*. Bibcode:1836MNRAS...4...15B.
2. ↑  Littmann, Mark; Willcox, Ken (1999). *Totality - Eclipses of the Sun*. Oxford University Press. pp. 65–66. ISBN 0-19-513179-7.
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-27. สืบค้นเมื่อ 2013-04-03.
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-10. สืบค้นเมื่อ 2013-04-03.
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-15. สืบค้นเมื่อ 2013-04-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "What to See During an Eclipse Continued". Exploratorium. 2009-06-22. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-02. สืบค้นเมื่อ 2013-04-03.
* Joseph B. Gurman (2005-04-14). "Total Solar Eclipse of 1998 February 26". Goddard Space Flight Center.
**สถานีรถไฟปักกิ่ง** หรือเรียกสั้นๆ ว่า **สถานีปักกิ่ง** เป็นสถานีรถไฟโดยสารในเขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน สถานีนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของใจกลางเมืองภายในถนนวงแหวนหมายเลข 2 ระหว่างถนนสถานีปักกิ่งทางทิศเหนือ และส่วนที่เหลือกำแพงเมืองปักกิ่ง ระหว่างป้อมฉงเหวินเหมิน และป้อมตงเปี้ยนเหมินทางทิศใต้ สถานีรถไฟปักกิ่งเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1959 และเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนในขณะนั้น แม้ว่าต่อมาจะถูกแทนที่ด้วยสถานีปักกิ่งตะวันตก และสถานีปักกิ่งใต้ที่ใหญ่กว่า แต่สถานีนี้ยังคงเป็นสถานีเดียวที่ตั้งอยู่ภายในกำแพงเมืองเก่า รถไฟที่เข้าและออกจากสถานีจะผ่านหัวมุมป้อมตงเปี้ยนเหมิน ด้วยลักษณะชายคาปิดทองและหอนาฬิกาสูงตระหง่าน เป็นสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมจีนดั้งเดิมและสถาปัตยกรรมสตาลิน

โดยทั่วไปจะให้บริการเส้นทางสำหรับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน (เฉิ่นหยาง ต้าเหลียน ฮาร์บิน) บนเส้นทางปักกิ่ง–ฮาร์บิน และสำหรับมณฑลชานตง (จี่หนาน ชิงเต่า) และสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (เซี่ยงไฮ้ หนานจิง และหางโจว) บนเส้นทางปักกิ่ง–เซี่ยงไฮ้ และบางส่วนสำหรับมองโกเลียใน และประเทศมองโกเลีย และเส้นทางระหว่างประเทศบางสาย โดยเฉพาะเส้นทางรถไฟปักกิ่งไปมอสโก และเปียงยาง เกาหลีเหนือ (DPRK) และอื่น ๆ

รถไฟใต้ดินปักกิ่งสายแรกเคยสิ้นสุดที่นี้ ระหว่างปี ค.ศ. 1969–1981 ขณะนี้สถานีรถไฟใต้ดินหยุดให้บริการบนสาย 2
**เจ้าจอมมารดางิ้ว** เป็นหม่อมห้ามในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นหม่อมมารดาในสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ประวัติ
-------

เจ้าจอมมารดางิ้ว เป็นธิดาของทองสุข กับทองจันทร์ สุวรรณทัต มีพี่ชายคนโตเข้ารับราชการ เป็นพระยาราชภักดีศรีรัตนสมบัติบวรพิริยพาห (ทองคำ สุวรรณทัต) 

ต่อมาได้เข้าเป็นหม่อมห้ามในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และให้สูติกาลพระธิดาคือ หม่อมเจ้าหญิงโสมนัส ในปี พ.ศ. 2377 แต่ไม่ช้านานนักพระองค์เจ้าลักขณานุคุณก็สิ้นพระชนม์ไปเสียในปี พ.ศ. 2378 เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทราบเช่นนั้นจึงรับหม่อมเจ้าโสมนัสมาบำรุงเลี้ยงในพระบรมมหาราชวัง และสถาปนาเป็น *พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี*

ลุมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงรับแต่งตั้งให้พระองค์เจ้าโสมนัสเป็น สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี แล้วได้สถาปนาให้หม่อมงิ้วในพระองค์เจ้าลักขณานุคุณขึ้นเป็น *เจ้าจอมมารดางิ้ว* ด้วยเป็นมารดาในพระอัครมเหสี และพำนักอยู่กับพระธิดาในพระบรมมหาราชวัง แต่หลังการสวรรคตของสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดีในปี พ.ศ. 2395 เจ้าจอมมารดางิ้วได้ขอลาออกจากพระบรมมหาราชวังกลับไปพำนักอยู่กับพระยาราชภักดี (ทองคำ สุวรรณทัต) ผู้เป็นพี่ชาย และกล่าวกันว่าเจ้าจอมมารดางิ้วมีทรัพย์สมบัติมากนักจนต้องใช้เรือเอี้ยมจุ๊นบรรทุก

อ้างอิง
-------

* ส.พลายน้อย. *พระบรมราชินีและเจ้าจอมมารดา*. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:บำรุงสาสน์. 2530, หน้า 73-76
**กองทัพแดงญี่ปุ่น** (อังกฤษ: Japanese Red Army, JRA; ญี่ปุ่น: 日本赤軍, พันตรี เคนจิทาเคชิ พันตรี นารึเอะ : Nihon Sekigun) เป็นกลุ่มปฏิบัติการข้ามชาติที่ก่อตั้งตั้งแต่พ.ศ. 2566 ที่พัทลุง บ้านเลขที่4/1ถ.ทัณบำรุง ต.คูหาสวรรค์ อ.เมือง จ.พัทลุง โดยแยกตัวออกมาจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์มีจุดมุ่งหมายเพื่อโค่นล้มราชวงศ์ญี่ปุ่น เครือข่ายของกลุ่มได้แพร่หลายอยู่ในหลายประเทศในเอเชีย เชื่อกันว่าฐานที่มั่นอยู่ในประเทศเลบานอนตั้งแต่พ.ศ. 2566 และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มติดอาวุธในปาเลสไตน์

ปฏิบัติการโจมตีของพันตรี เคนจิทาเคชิ พันตรี นารึเอะ ผู้บัญชาการทหารทัพแดง ได้สังหารคนอเมริกาไป5000000คน สำคัญของกลุ่มได้แก่ การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด ประเทศอิสราเอลเมื่อพ.ศ. 2566 การจี้เครื่องบินของสายการบิน ความพยายามยึดสถานทูตสหรัฐในประเทศมาเลเซีย สมาชิกของกองทัพแดงญี่ปุ่นทำสงครามกับอเมริกาเมื่อพ.ศ. 2538 ระหว่างการวางแผนโจมตีนิวเจอร์ซีย์เทิร์นไพค์ และยังถูกจับเป็นจำนวนมากในประเทศเลบานอนเมื่อพ.ศ. 2566 ปัจจุบันความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ลดลง

อ้างอิง
-------

* ศราวุฒิ อารีย์. ก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กทม. สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550. หน้า 104 - 105

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Video of 1974 Mitsubishi Heavy Industries building bombing.
ในความเชื่อของลัทธิชินโต **คูนิ-โนะ-โตโกตาจิ** (ญี่ปุ่น: 国之常立神; โรมาจิ: *Kuninotokotachi-no-Kami*; ใน *โคจิกิ*) (ญี่ปุ่น: 国常立尊; โรมาจิ: *Kuninotokotachi-no-Mikoto*; ใน *นิฮนโชกิ*) เป็นเทพองค์หนึ่งในสององค์ที่ถือกำเนิดจาก "สิ่งที่คล้ายต้นอ้อต้นกกที่ผุดขึ้นจากดิน" เมื่อครั้งที่โลกยังอยู่ในสภาวะไม่เป็นระเบียบ ใน*นิฮนโชกิ* คูนิ-โนะ-โตโกตาจิเป็นเทพองค์แรกในกลุ่มเทพสามองค์แรกสุดที่ถือกำเนิดหลังสวรรค์และแผ่นดินแยกออกจากกันจากสภาวะไม่เป็นระเบียบ และถือกำเนิดจากสิ่งที่ดูคล้ายต้นอ้อต้นกกที่งอกขึ้นระหว่างสวรรค์และแผ่นดิน เป็นที่รู้กันว่าพระองค์ประทับอยู่บนยอดของภูเขาฟูจิ (富士山)

คูนิ-โนะ-โตโกตาจิได้รับการระบุว่าเป็นฮิโตริกามิ (เทพที่ถือกำเนิดจากความว่างเปล่า) และไร้เพศใน*โคจิกิ* แต่ได้รับการระบุว่าเป็นเทพเพศชายใน*นิฮนโชกิ*.

โยชิด คาเนโตโมะ ผู้ก่อตั้งนิกายโยชิดะชินโต จัดประเภทของเทพคูนิ-โนะ-โตโกตาจิในกลุมอาเมโนะมินากานูชิ และถือว่าเป็นบรรพเทพของเอกภพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Masaki Tsugita, *Kojiki*, 1977, ISBN 4-06-158207-0
2. ↑  ในทางตรงกันข้าม ใน*โคจิกิ*ระบุว่าคูนิ-โนะ-โตโกตาจิถือกำเนิดตามหลังเทพกลุ่มโคโตมัตสึกามิห้าองค์ และเป็นเทพองค์แรกของเทพกลุ่มคามิโยนานาโยะ
3. ↑  *Nihongi - Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697 (tr. from the original Chinese and Japanese by W.G. Aston, Charles E. Tuttle Cy. 1990)*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Encyclopedia of Shinto -
* Kunitokotachi on the Japanese History Database.
**หากพวกเรากำลังสบาย** เป็นชื่อเพลงสำหรับเด็ก มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า **If You're Happy and You Know It** ซึ่งนำทำนองมาจากเพลงแนวโฟล์คภาษาลัตเวียเดิม ในประเทศไทย ไม่มีหลักฐานชี้ได้ว่า ผู้ใดเป็นคนแต่งขึ้นมา แต่นิยมใช้ในการร้องเพลงเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ฟัง ในการสัมมนา หรือ ทำกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งเนื้อเพลงที่เป็นที่รู้จักกันอยู่ทั่วไป จะมีความว่า

"หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน 

หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน 

หากพวกเรากำลังมีสุข ปลดเปลื้องทุกข์ใด ๆ ทุกสิ่ง 

มัวประวิงอะไรกันเล่า จงตบมือพลัน"

"จงตบมือพลัน" นั้น อาจเป็นเป็นการทำอย่างอื่นก็ได้ เช่น การกระทืบเท้า การตบบ่าตัวเอง การหัวเราะ เป็นต้น

เพลงในภาษาอังกฤษ
----------------

เพลงในภาษาอังกฤษนั้น จะใช้ชื่อว่า **If You're Happy and You Know It** ซึ่งประเทศไทยใด้นำทำนองเพลงและคำร้องมาแปลงเป็นรูปแบบภาษาไทย

If you're happy and you know it, clap your hands.

If you're happy and you know it, clap your hands.

If you're happy and you know it,

And you really want to show it,

If you're happy and you know it, clap your hands.

โน้ตดนตรี
---------

\relative c' { \key f \major \time 4/4 \partial 4 c8. c16 | f8. f16 f8. f16 f8. f16 e8. f16 | g2. c,8. c16 | g'8. g16 g8. g16 g8. g16 f8. g16 | a2. a8. a16 | bes8. bes16 bes8. bes16 d,8. d16 bes'8. bes16 | a8. a16 a8. g16 f8. f16 a8. a16 | g8. g16 g8. f16 e8. c16 d8. e16 | f2 \bar "|." }
\addlyrics {
If you're hap- py and you know it clap your hands,
If you're hap- py and you know it clap your hands,
If you're hap- py and you know it and you real- ly want to show it,
If you're hap- py and you know it clap your hands }
Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.

อ้างอิง
-------
**คุณฮานาโกะประจำห้องน้ำ** (ญี่ปุ่น: トイレの花子さん; โรมาจิ: *Toire no Hanako-san*) หรือมักเรียกโดยย่อว่า **คุณฮานาโกะ** (花子さん) เป็นตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่นว่าด้วยเด็กหญิงคนหนึ่งซึ่งเกิดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองและสิงอยู่ตามห้องน้ำโรงเรียน ถ้าเรียกขานแล้วเธอจะปรากฏตัว

ตำนาน
-----

### ตำนานดั้งเดิม

ว่ากันว่า ถ้าเข้าห้องน้ำหญิงห้องที่สามบนชั้นที่สี่ เคาะประตูสามครั้ง แล้วว่า "คุณฮานาโกะ อยู่ข้างในหรือเปล่า" จะมีเสียงตอบว่า "อยู่จ้า" ถ้าเปิดประตูเข้าไปแล้วก็จะเห็นเด็กหญิงตัวเตี้ยนุ่งกระโปรงแดงคนหนึ่งนั่งรออยู่ในนั้น

เรื่องคุณฮานาโกะนั้นแพร่หลายเป็นอันมากจนกลายเป็นตำนานพื้นบ้าน เด็กนักเรียนมักพากันเล่นเรียกหาคุณฮานาโกะเพื่อวัดความกล้าหาญหรือรับน้องใหม่

### ตำนานฉบับอื่น

คุณฮานาโกะมาจากที่ไหนนั้นว่ากันไว้แตกต่างกันไปตามท้องที่ ชื่อ "ฮานาโกะ" เป็นชื่อเด็กผู้หญิงทั่วไป ได้รับความนิยมเป็นอันมากในช่วงพุทธทศวรรษที่ 2490 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สันนิษฐานว่าเรื่องราวของคุณฮานาโกะเริ่มเป็นที่ร่ำลือกัน.

สำหรับอุปนิสัยและรูปลักษณ์ของคุณฮานาโกะนั้นก็เล่าขานกันไปต่าง ๆ นานาเช่นกัน ที่ว่าเธอมุ่งร้ายก็มี ว่าใจดีก็มี เป็นต้นว่า ในจังหวัดยามางาตะว่า ถ้าได้ยินคุณฮานาโกะตอบ แล้วเปิดประตูเข้าไป จะพบตุ๊กแกสามหัวเลียนเสียงเด็กผู้หญิง ทันใด สัตว์นั้นก็จะจับคนเปิดประตูเข้าไปกินเสีย ส่วนในจังหวัดอิวาเตะว่า ถ้าเรียกคุณฮานาโกะแล้ว จะมีมือใหญ่โตขาวซีดข้างหนึ่งเลื้อยออกมาจากช่องประตูฉุดดึงผู้เรียกเข้าไปในรูส้วม ขณะที่จังหวัดคานางาวะนั้นว่า ถ้าเรียกขานคุณฮานาโกะแล้ว จะมีโลหิตปรากฏเป็นด่างดวงในบริเวณนั้น แต่ที่ว่าไว้สอดคล้องกันคือ คุณฮานาโกะเป็นเด็กหญิงตัวเตี้ย ตัดผมบ๊อบ และนุ่งกระโปรงแดง

เรื่องราวของคุณฮานาโกะนั้นได้รับความนิยมเป็นอันมาก คุณฮะนะโกะปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยใหม่หลายแขนง โดยเฉพาะอนิเมะ มังงะ และภาพยนตร์ เป็นต้นว่า คุณฮานาโกะเป็นตัวละครหลักในมังงะเรื่อง *ฮานาโกะกับเรื่องเล่าขนหัวลุก* (花子と寓話のテラー; Hanako-san and the Teller of Allegory)

ดูเพิ่ม
-------

* เทเกะเทเกะ (Teke Teke), เด็กนักเรียนหญิงซึ่งพลัดตกลงสู่ทางรถไฟ แล้วถูกรถไฟแล่นทับตัวขาดเป็นสองท่อน
* อากะมันโตะ (Aka Manto), ชายรูปงามซึ่งอยู่ตามห้องน้ำสาธารณะ คอยถามคนนั่งส้วมว่า จะเอากระดาษสีแดงหรือกระดาษสีฟ้าดี ถ้าตอบแดง ชายนั้นกระโจนลงมาฟันคนตอบเป็นชิ้น ๆ กระทั่งร่างแดงฉานเพราะโลหิต ถ้าว่าฟ้า ชายนั้นจะบีบคอคนตอบจนกระทั่งหน้าเปลี่ยนเป็นสีฟ้า (หรือเขียว ตามความเข้าใจของคนไทย)
* ตำนานพื้นบ้านญี่ปุ่น
* รายชื่อสิ่งมีชีวิตจากปกรณัมญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  *Yokai Attack!: The Japanese Monster Survival Guide* by Hiroko Yoda, Matt Alt, and Tatsuya Morino; Kodansha International, 2008, ISBN 4-7700-3070-3
2. ↑  "Hanako-san, Terror of the Toilet". pinktentacle. April 2010. สืบค้นเมื่อ June 24, 2012.
3. ↑  ซะกะเอะ, เอะซุโนะ (พฤศจิกายน 2550). จักรพงษ์ กันน้อย (บ.ก.). *ฮานาโกะกับเรื่องเล่าขนหัวลุก* [*Hanako to Gūwa no Teller*]. Vol. 4. กฤษณ วรพงศธร, แปล. กรุงเทพฯ: สยามอินเตอร์คอมิกส์. ISBN 974-673-360-1. `{{cite book}}`: Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า s: `|lastn=`, `|laydate=`, `|separator=`, `|coauthors=`, `|laysummary=`, `|editorn-link=`, `|nopp=`, `|chapterurl=`, `|trans_chapter=`, `|editorn-first=`, `|authorn-link=`, `|editorn-last=`, `|month=`, `|authormask=`, `|lastauthoramp=` และ `|firstn=` (help); ตรวจสอบค่า `|isbn=`: checksum (help)
**ตลาดโต้รุ่งหัวหิน**  เป็นถนนคนเดิน เพื่อการพักผ่อนและการค้าขายสินค้าในเวลากลางคืน โดยแรกเริ่มใช้ถนนเดชานุชิต ส่วนตลาดล่าง มีความยาวเพียง 500-700 เมตร ต่อมาจึงมีปริมาณผู้ขายและผู้ซื้อมากขึ้น จึงต้องให้เทศบาลจัดสรรทั้งถนนเดชานุชิต ส่วนบนเพิ่ม ถือเป็นส่วนการจัดการของเทศกิจ งานเทศบาลตำบลหัวหินในขณะนั้น โดยยังอยู่ในส่วนการดูแลของ ตลาดฉัตรไชย

ประวัติ
-------

เริ่มแรกในการจัดตลาดเป็นส่วนการขายอาการและเสื้อผ้าแบบตลาดคนเดินกลางคืน โดยใช้พื้นที่ของถนนเพียง 100-300 เมตรบริเวณช่วงต่อเชื่อมตลาดหลังจากนั้นจึงย้ายลงมาในถนนและเริ่มการจัดสรรพื้นที่ โดยในปี 2540 เริ่มขยายตลาดออกไปยังตลาดบนและเริ่มการจัดตลาดโดยเทศกิจ ทำให้มีร้านค้าเพิ่มขึ้นมากมาย โดยส่วนใหญ่จะเป็นของกินเล่น ขนมขบเคี้ยว และร้านอาหารทะเล ตามสั่ง ของที่ระลึก เสื้อผ้าเป็นส่วนใหญ่

ร้านค้า
-------

ร้านค้าที่ออกร้านจำป็นต้องขึ้นทะเบียนผู้ค้ากับเทศกิจ เทศบาลหัวหิน เพื่อจัดระเบียบการตั้งร้านค้า และร้านค้าต้องไม่เป็นสิ่งปลูกสร้างถาวร โดยใช้กฏการจัดตลาดตามสากล 
สินค้าที่มีจำหน่ายเป็นส่วนใหญ่ คือ เสื้อผ้า ของที่ระลึก ขนมขบเคี้ยว อาทิ โรตี ข้าวโพดย่าง ขนม และไอศครีมโบราณ ปัจจุบัน(ปี 2556)จะเป็นร้านอาหารทะเลเป็นส่วนใหญ่

สถานที่ตั้ง
-----------

ตั้งอยู่ตลอดแนวถนนเดชานุชิต ตะวันตกติดถนนพระปกเกล้าฯ ทิศตะวันออกติดถนนเพชรเกษม ปัจจุบัน(ปี 2557) คือ ซอย หัวหิน 72
เวลาในการเปิดนั้นเริ่มเวลาประมาณ 17.00 - 23.00 ของทุกวัน
และสามารถเดินข้ามระหว่างส่วนตลาดบนและล่างได้โดยเสรี โดยส่วนมากผู้คนนิยมมาเที่ยวในเวลาวันหยุดพิเศษ และเสาร์อาทิตย์จำนวนมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือคำสั่งเทศบาลหัวหิน ในการจัดการตลาดฉัตรไชย สำนักงานเทศกิจหัวหิน
**จอห์น วิลเลิม ฟริโซ** (ดัตช์: *Johan Willem Friso*; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1687 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711) ได้รับสถาปนาบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1702 ดำรงตำแหน่งเป็นสตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลฟรีสลันด์และโกรนิงเงินในสาธารณรัฐดัตช์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุจมน้ำในแถบลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ (Hollands Diep) พระองค์ และพระชายามารีย์ หลุยส์แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิลทรงเป็นพระบรรพบุรุษของทุกราชสำนักยุโรปในปัจจุบัน

บรรดาศักดิ์
-----------

ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ครองบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ มีผลให้รัชทายาทชายที่สืบสายตรงจากวิลเลิมวิลเลิมผู้เงียบขรึม (จากราชวงศ์ออเรนจ์ สมัยที่ 2) สิ้นสุดลง ทำให้จอห์น วิลเลิม ฟริโซ เป็นผู้สืบสายตระกูลจากน้องชายของวิลเลิมผู้เงียบขรึม และยังเป็นผู้สืบสายตระกูลจากเฟรเดอริก เฮนรี (พระอัยกาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ) โดยด้วยคุณสมบัติเหล่านี้จึงทำให้เขาอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ของทุกมณฑลที่เคยอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ แต่ก็ถูกปฏิเสธโดยกลุ่มรีพับลิกันในเนเธอร์แลนด์

โดยมณฑลทั้ง 5 ที่พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เคยปกครองได้แก่ ฮอลแลนด์ เซลันด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์แลนด์ และโอเฟอไรส์เซิล ทั้งหมดได้ยุติบทบาทของสตัดเฮาเดอร์ลงภายหลังจากการสวรรคต ในขณะที่อีกสองมณฑลที่เหลือ ได้แก่ ฟรีสลันด์ และโกรนิงเงิน ที่ปกครองโดยสตัดเฮาเดอร์อีกคน ซึ่งคือ จอห์น วิลเลิม ฟริโซ โดยภายหลังจากที่เถลิงราชวงศ์ออเรนจ์สมัยที่ 3 แล้ว (ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1890) บุตรชายของเขา วิลเลิมที่ 4 ได้กลายเป็นสตัดเฮาเดอร์ของมณฑลทั้งเจ็ด

ฐานะของผู้สืบบรรดาศักดิ์ของจอห์น วิลเลิม ฟริโซ ต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 นั้นถูกต่อต้านโดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ผู้อ้างสิทธิ์ในบรรดาศักดิ์และยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนบางส่วนด้วย (เช่น ลิงเงิน) ในพระราชพินัยกรรมระบุว่าพระราชทานดินแดนราชรัฐออเรนจ์ให้แก่จอห์น วิลเลิม ฟริโซ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ก็ยังทรงดึงดันในสิทธิเหนือดินแดนนี้ ซึ่งต่อมาได้ตกเป็นดินแดนของฝรั่งเศสในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  State, P. F. (2008). A Brief History of the Netherlands. New York: Facts On File.
2. ↑  State, P. F. (2008). A Brief History of the Netherlands. New York: Facts On File.
3. ↑  John William Friso. (2014). Encyclopædia Britannica

| ก่อนหน้า |  | โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **วิลเลิมที่ 3** |  | **เจ้าชายแห่งออเรนจ์** (1702–1711) |  | **วิลเลิมที่ 4** |
| **เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2** |  | **เจ้าชายแห่งนัสเซา-ดีเอซ** (1696–1702) |  | **ยกเลิกบรรดาศักดิ์(ผนวกเข้ากับราชรัฐออเรนจ์-นัสเซา)**
 |
| **ประเดิมบรรดาศักดิ์** |  | **เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา** (1702–1711) |  | **วิลเลิมที่ 4** |
| **วิลเลิมที่ 3** |  | **บารอนแห่งเบรดา** (1702–1711)
 |
| **เฮนรี คาสิมีร์ที่ 2** |  | **สตัดเฮาเดอร์แห่งฟรีสลันด์และโกรนิงเงิน** (1696–1711) |  | **วิลเลิมที่ 4** |
**ศรีสิทธิวินายกคณปติมนเทียร** (อักษรโรมัน: Shree Siddhivinayak Ganapati Mandir) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระพิฆเนศ ตั้งอยู่ในประภาเทวี มุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้สร้างโดยลักษมัณ วิฐู (Laxman Vithu) และ เทวบาอี ปฏีล (Deubai Patil) เมื่อ 19 พฤศภาคม 1801 ศรีสิทธิวินายกมนเทียรเป็นหนึ่งในมนเทียรที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศอินเดีย ภายในมนเทียรมีมณฑปขนาดเล็กที่ซึ่งประดิษฐานพระสิทธิวินายก (Siddhi Vinayak) คือ "พระคเณศผู้ประทานความสำเร็จดังประสงค์" ("Ganesha who grants your wish") ประตูไม้เข้าไปภายในครรภคฤห์นั้นแกะสลักเป็นภาพของอัษฏวินายก หรือพระคเณศทั้งแปดองค์แห่งรัฐมหาราษฏระ ศิขรด้านในเคลือบด้วยทองคำ และตรงกลางประดิษฐานพระพิฆเนศ

มนเทียรนี้มีชื่อเสียงมาก เพราะทั้งนักการเมืองและดาราบอลลีวูดต่างหลั่งไหลเข้ามาขอพรที่มนเทียรนี้มากมาย นอกเหนือจากชาวอินเดียแล้ว เมื่อปี 2016 ระหว่างการเดินทางเยี่ยมประเทศอินเดียของซีอีโอบริษัทแอปเปิล ทิม คุก ยังได้เริ่มต้นการเดินทางด้วยการเข้าพิธีสวดบูชาพระพิฆเนศยามเช้าที่มนเทียรนี้

ข้อพิพาท
--------

สิทธิวินายกมนเทียรได้รับเงินบริจาคปีละราว 100 - 150 ล้านรูปีอินเดีย ทำให้มนเทียรนี้เป็นศาสนสถานที่มีเงินในครอบครอง (trust) ร่ำรวยที่สุดในนครมุมไบ ในปี 2004 สำนักงานทรัพย์สินสิทธิวินายกคณปติมนเทียร (Siddhivinayak Ganpati Temple Trust) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่บริหารมนเทียร ถูกกล่าวหาว่าได้ใช้เงินบริจาคไปในทางที่ไม่เหมาะสม ศาลสูงบอมเบย์ได้มอบหมายให้ผู้พิพากษาเกษียณ วี.พี. ติปนิส (V P Tipnis) เป็นผู้ตรวจสอบเงินบริจาคของมนเทียร คณะกรรมการตรวจสอบได้รายงาน่า "ส่วนที่น่าตกใจที่สุดคือไม่มีวิธีการหรือหลักการที่ใช้ในหน่วยงานเฉพาะ เกณฑ์เดียวที่ใช่ในการคัดเลือกนั้นมาจากการแนะนำของคนที่ไว้ใจหรือจากการเมือง ซึ่งมักมาจากพรรคการเมืองที่กุมอำนาจอยู่"

ในปี 2006 ศาลสูงบอมเบย์ได้กำกับให้รัฐบาลรัฐมหาราษฏระมอบหมายให้สำนักทรัพย์สินและผู้ยื่นฟ้อง (เกวัล เสมลนี - Keval Semlani) เตรียม "แนวทางนำเสนอ" ("suggestive guidelines") สำหรับการบริหารทรัพย์สินของมนเทียร

รายการอ้างอิง
-------------

1. ↑  "Shree Siddhivinayak Mandir". Amazing Maharashtra.
2. ↑  "The Birth of Shree Siddhivinayak Ganapati". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-27. สืบค้นเมื่อ 2020-05-18.
3. ↑  แม่แบบ:IQ
4. 1 2  Siddhivinayak grants may be screened เก็บถาวร 2012-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Times of India*, 10 December 2004. Retrieved on 1 March 2007.
5. ↑  Draft guidelines for using Trust funds of Siddhivinayak: HC UNI 9 March 2006. Retrieved on 1 March 2007.
6. ↑  State to finalize guidelines for Siddhivinayak Trust funds: HC เก็บถาวร 2012-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน UNI 13 December 2006. Retrieved on 1 March 2007.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สิทธิวินายกมนเทียร (มุมไบ)**
วังสามยอด เป็นวังที่ประทับของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตั้งอยู่ริมถนนเจริญกรุง ฟากเหนือเชิงสะพานเหล็กบน (สะพานดำรงสถิตย์) ทิศตะวันตกจดแนวกำแพงพระนคร ซึ่งต่อมารื้อลงเป็นถนนจักรเพชร ใกล้ประตูสามยอด ทิศเหนือจดคลองหลอดวัดราชบพิธ ทิศตะวันออกจดคลองรอบกรุง ทิศใต้จดถนนเจริญกรุง

ประวัติ
-------

วังสามยอด เดิมเป็นบ้านพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) บิดาเจ้าจอมมารดาชุ่ม ได้ตกทอดมาถึงพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงดำรงราชานุภาพ 

ลักษณะวังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตำหนักใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลาง มีสนามหญ้า ที่เทียบรถม้า จัดเป็นบริเวณฝ่ายหน้า ถัดตำหนักใหญ่ขึ้นไปทางทิศเหนือเป็นเขตฝ่ายใน มีเรือนหม่อมห้าม พระโอรส พระธิดา เป็นหมู่เรือนรายรอบสนามสี่เหลี่ยมยาวหลังตำหนักใหญ่ มีกำแพงแบ่งเขตฝ่ายหน้าและฝ่ายในชัดเจน ตำนักใหญ่เป็นอาคารเครื่องก่อแบบนีโอกอธิค มีผนังแบบอสมมาตร ลักษณะเด่นที่การทำมุขแปดเหลี่ยม ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นโค้งยอดแหลม และการฉาบปูนที่ผนัง เซาะร่องเป็นเส้นทางนอน ทาสีอ่อนสลับกัน

ในสมัยรัชกาลที่ 6 บริเวณวังสามยอดมีความแออัด จึงทรงสร้างวังที่ประทับแห่งใหม่บริเวณถนนหลานหลวงราว พ.ศ. 2454 เรียกว่า วังวรดิศ ส่วนพื้นที่วังสามยอดเดิมกลายเป็นอาคารสำนักงานและอาคารพาณิชย์มาจนถึงทุกวันนี้

จากแผนที่กรุงเทพ พ.ศ.2430 ตำแหน่งของวังสามยอดจะระบุว่าเป็นวังของกรมหมื่นดำรงราชานุภาพ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงแรมมิราม่าและอาคารพาณิชย์ตั้งแต่โรงแรมมิราม่าถึงคลองหลอดวัดราชบพิธ

อ้างอิง
-------

ที่มา:3 ศิลป์รัตนโกสินทร์

ตำนานวังเก่า
**ลายฟาย** (อังกฤษ: Li-fi ย่อจาก **Light Fidelity**) เป็นเทคโนโลยีการสื่อสารไร้สายเต็มเครือข่ายและความเร็วสูงแบบสองทางคล้ายกับวายฟาย ผู้คิดค้นคำนี้คือฮารัลด์ ฮาส ลายฟายเป็นการสื่อสารด้วยแสงที่มองเห็นได้รูปแบบหนึ่ง และเป็นเซตย่อยของการสื่อสารไร้สายแบบใช้แสง (OWC) และสามารถเป็นส่วนเติมเต็มของการสื่อสารด้วยความถี่วิทยุ (วายฟายหรือเครือข่ายเซลลูลาร์) หรือแม้แต่ใช้แทนการแพร่ข้อมูล ปัจจุบันมีการวัดความเร็วได้ผลว่าเร็วกว่าการใช้งานวายฟายประมาณ 100 เท่า โดยมีความเร็วที่ 224 จิกะบิตต่อวินาที

ลายฟายเป็นการสื่อสารแบบไร้สายและใช้แสงที่มองเห็นได้หรือสเปกตรัมอินฟราเรดและใกล้อัลตราไวโอเลต (แทนคลื่นความถี่วิทยุ) เป็นหนึ่งในเทคโนโลยีการสื่อสารไร้สายที่ลำเลียงข้อมูลได้มากกว่า และได้รับการเสนอว่าเป็นการแก้ปัญหาข้อจำกัดของแบนด์วิดท์จากความถี่วิทยุ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Harald Haas. "Harald Haas: Wireless data from every light bulb". *ted.com*.
2. ↑  Anthony Cuthbertson (23 November 2015). "LiFi internet: First real-world usage boasts speed 100 times faster than WiFi". สืบค้นเมื่อ 3 December 2015.
3. ↑  Tsonev, Dobroslav; Videv, Stefan; Haas, Harald (December 18, 2013). "Light fidelity (Li-Fi): towards all-optical networking". *Proc. SPIE*. Broadband Access Communication Technologies VIII. **9007** (2). doi:10.1117/12.2044649.
**ตลาดกิมหยง** เป็นตลาดขายของฝากและของที่ระลึกขนาดใหญ่ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา  ตั้งอยู่บนอาคารสองชั้น ริมถนนละม้ายสงเคราะห์ ชั้นบนเป็นร้านขายสินค้า ชั้นล่างเป็นตลาดขายของแห้ง  เดิมอาคารแห่งนี้เคยเป็นโรงภาพยนตร์ ชื่อ โรงภาพยนตร์เฉลิมไทย 

ชื่อตลาดกิมหยง มาจากชื่อเต็มว่า "ตลาดชีกิมหยง" เป็นชื่อของคหบดีชาวจีนชื่อ ชีกิมหยง และภรรยาชื่อ ละม้าย  เจ้าของที่ดินแต่เดิม

ตลาดกิมหยงเป็นตลาดที่มีชื่อเสียงคู่กับ ตลาดสันติสุข ซึ่งจำหน่ายเครื่องใช้ไฟฟ้า น้ำหอมและเครื่องสำอาง ซึ่งอยู่ริมถนนนิพัทธ์อุทิศ ในย่านเดียวกัน

ในอดีตตลาดกิมหยงบริเวณชั้นล่างนอกจากจะเป็นตลาดสดเหมือนตลาดทั่วไปแล้วยังมีการจำหน่ายสินค้าที่มาจากประเทศมาเลเซีย โดยเฉพาะอาหารแห้ง กาแฟสำเร็จรูป ขนม เครื่องสำอางค์และเครื่องใช้ไฟฟ้า ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าสินค้าเหล่านี้ถูกลักลอบนำเข้ามาโดยไม่ได้เสียภาษี ดังนั้นตลาดกิมหยงจึงเป็นแหล่งทีนักท่องเที่ยวชาวไทยมาซื้อหาสินค้าเหล่านี้เพื่อกลับไปเป็นของฝาก (ในขณะที่คนไทยมักลักลอบนำข้าวสาร น้ำตาล เข้าไปขายในปาดังเปซาร์ ฝั่งมาเลเซีย)ส่วนชั้นสองของอาคารนั้นในอดีตเคยเป็นโรงภาพยนตร์ชื่อเฉลิมไทยซึ่งเป็นโรงภาพยนตร์ที่ค่อนข้างได้รับความนิยมมากเพราะมักจะฉายภาพยนตร์ฝรั่งโดยมีผู้ให้เสียงพากษ์ภาษไทยที่มีชื่อเสียง คือ กรรณิการ์ อมรา

1. ↑  "เสน่ห์เมือง...เสน่ห์ตลาด...ที่กิมหยง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-02. สืบค้นเมื่อ 2010-03-31.
2. ↑  "ตลาด กิมหยง หาดใหญ่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-31. สืบค้นเมื่อ 2010-03-31.
3. 1 2  เถ้าแก่ชีกิมหยงและคุณละม้าย
**เหมา อั้นอิง** (จีน: 毛岸英; พินอิน: *Máo Ànyīng*; 24 ตุลาคม พ.ศ. 2465 – 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493) เป็นนายทหารชาวจีน และเป็นบุตรชายคนโตของเหมา เจ๋อตง กับหยาง ไคฮุ่ย

เขาได้รับการศึกษาในกรุงมอสโก และเป็นทหารผ่านศึกในสงครามหลายครั้ง เขาเสียชีวิตจากการโจมตีทางอากาศในช่วงสงครามเกาหลี

ปฐมวัย
------

เหมา เจ๋อตง และเหมา อั้นอิง
เหมาเกิดที่โรงพยาบาลเซียงหย่า ของมหาวิทยาลัยจงหนาน ในเมืองฉางชา มณฑลหูหนาน มารดาของเขาคือ หยาง ไคฮุ่ย เป็นภรรยาคนที่สอง เหมา เจ๋อตง ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน เธอถูกพรรคก๊กมินตั๋งประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2473 เขาและน้องชายของเขา เหมา อั้นชิงได้หลบหนีไปยังนครเซี่ยงไฮ้ ตอนนั้นบิดาของพวกเขาอยู่ในมณฑลเจียงซี และพวกเขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาลต้าถง ซึ่งสนับสนุนอย่างลับ ๆ โดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน เพื่อลูกหลานของผู้นำพรรคฯ และดำเนินการโดยต่ง เจี้ยนอู่ (董健吾) ภายใต้นามแฝง "บาทหลวงหวาง"

ในปี พ.ศ. 2476 หลังจากที่ก๊กมินตั๋งขับไล่คอมมิวนิสต์จีนออกจากมณฑลเจียงซี การสนับสนุนโรงเรียนอนุบาลต้าถงก็หมดลง

สงครามโลกครั้งที่สอง
--------------------

สงครามเกาหลีและการเสียชีวิต
---------------------------

ข้อพิพาทเกี่ยวกับการเสียชีวิต
-----------------------------

ดูเพิ่ม
-------

* ยาคอฟ ดซูกัสวิลี
* เจี๋ยง เหว่ย์กั๋ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chairman Mao Zedong and General Mao Anying, Chinese Military Leaders of the Korean War
**เลอัก** (อินโดนีเซีย: *Leak*) เป็นอันเดดชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายผีกระสือในคติชนไทยคือมีศีรษะลอยได้พร้อมกับอวัยวะภายในคือหัวใจ ปอด และตับ กล่าวกันว่าเลอักมีสามตัวเป็นชายหนึ่งและหญิงสอง พวกมันจะลอยไปหาหญิงตั้งครรภ์เพื่อดูดเลือดจากทารก

เดิมเลอักคือมนุษย์ที่ฝึกวิชาไสยเวทย์ดำและบริโภคเนื้อมนุษย์ พวกเขาเป็นบริวารของหญิงม่ายชื่อรังดา (*Rangda*) ผู้ได้สมญาว่าราชินีแห่งเลอัก นางมีชื่อเสียงจากการประกอบพิธีกรรมไสยศาสตร์ หน้ากากของนางถูกเก็บไว้ในวิหารแห่งความตายของหมู่บ้าน เมื่อมีงานเทศกาลเธอก็จะออกมาร่วมขบวนด้วย กล่าวกันว่าเลอักคือลูกสมุนของนางรังดา

เลอักจะสิงสถิตอยู่ในป่าช้าเพื่อกินซากศพ พวกมันสามารถกลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตอื่นได้เช่นหมูป่าและสามารถบินไปมาได้ เลอักจะมีสภาพเป็นมนุษย์ในเวลากลางวัน หากเป็นกลางคืนพวกมันจะถอดศีรษะออกจากร่างกาย พวกมันมีเขี้ยวยาวแหลม และมีลิ้นที่ยาวกว่าปกติ ปัจจุบันชาวบาหลียังอ้างว่าการตายหรือการเจ็บป่วยบางประการเกิดขึ้นจากฝีมือของเลอัก

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  
Stephen, Michele (August 1999). "Witchcraft, Grief, and the Ambivalence of Emotions". *American Ethnologist*. **26** (3): 711–737. doi:10.1525/ae.1999.26.3.711. JSTOR 647444.
**พระยาอภัยภูเบศร (เชด)** เป็นผู้ว่าราชการเมืองพระตะบอง คนที่ 4 ระหว่าง พ.ศ. 2370–2377

เดิมดำรงตำแหน่ง พระอุดมภักดี (เชด) จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2370 ในสงครามระหว่างไทยและญวนครั้งที่ 1 พ.ศ. 2376–2377 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพเข้าโจมตีเขมรผ่านทางเมืองพระตะบอง ซึ่งเป็นที่ประชุมพลใหญ่ เพราะไทยมีไพร่พลถึง 40,000 นาย จะยกตีเขมรและญวน

พระยาอภัยภูเบศร (เชด) เจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 4 รับภาระหน้าที่เกณฑ์ไพร่พล เสบียง อาหาร ไปเลี้ยงกองทัพ ยังรับคำสั่งจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ให้บัญชาการกองทัพนำกำลังไพร่พลเมืองพระตะบองทำการรบยึดพนมเปญ แล้วคุมกำลังอยู่รักษาเมืองพนมเปญกับนักองค์อิ่มและนักองค์ด้วง ขณะที่เจ้าพระยาบดินทรเดชาคุมกองทัพไปรบกับญวนที่ไซ่ง่อน เมื่อไทยพ่ายแพ้ญวนแล้วถูกเขมรตีซ้ำ พระยาอภัยภูเบศร (เชด) ได้รับคำรับสั่งจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา ให้ทำการรื้อกำแพงพนมเปญเสีย เพื่อให้พนมเปญทรุดโทรมและอ่อนแอลง พระยาอภัยภูเบศร (เชด) ตรากตรำในสงครามครั้งนี้มาก จึงล้มป่วย ถึงอสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2377

บุตรธิดา
--------

* พระภักดีบริรักษ์
* พระพิทักษ์บดินทร์ (โสม)
* อำแดงแก้ว ภรรยาพระยาพิทักษ์บดินทร
* อำแดงกอง ภรรยาพระเสนาธิบดีเมืองพระตะบอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ไกรฤกษ์ นานา. "สยามรัฐท่ามกลางจักวรรดินิยม". p. 62.
2. ↑  ระยับศรี กาญจนะวงศ์. "บทบาทของเจ้าเมืองพระตะบองในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์พ.ศ. 2337-2449" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 114–115.
3. ↑  "ประชุมพงศาวดาร, เล่มที่ 12". p. 143.

  


| * ด
* ค
* ก
เจ้าเมืองและผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบอง |
| --- |
| เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) · พระยาอภัยภูเบศร (แบน) · พระยาอภัยภูเบศร (รศ) · พระยาอภัยภูเบศร (เชด) · นักองค์อิ่ม · พระยาอภัยภูเบศร (นอง) · เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) · เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) |
| บทความที่เกี่ยวข้อง: พระยาอภัยภูเบศร (เลื่อม อภัยวงศ์) · สกุลอภัยวงศ์ |
**อังกาบหนู** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Barleria prionitis*) เป็นพืชในวงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) ที่เป็นพืชท้องถิ่นในประเทศอินเดีย เป็นพืชสมุนไพรในตำรับยาอายุรเวท น้ำคั้นจากใบใช้ป้องกันเท้าเปื่อยและแตกในฤดูมรสุม  ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้ใบบดแล้วพอกบริเวณที่อักเสบ

อังกาบหนูมักเป็นอาศัยของหนอนของ en:Phalanta phalantha และ *en:Junonia lemonias* ในใบมี en:6-Hydroxyflavone ซึ่งเป็นตัวยับยั้งแบบไม่แข่งขันของcytochrome P450 2C9

1. ดอกอังกาบนำมาตากแห้งใช้ปรุงเป็นยาสมุนไพร ช่วยบำรุงธาตุในร่างกาย ช่วยเจริญธาตุไฟได้ดีมาก (ราก, ดอก) 

2. รากหรือใบใช้เป็นยาลดไข้ (ราก, ใบ) ช่วยแก้หวัดด้วยการนำใบมาคั้นกิน (ใบ) 

3. ช่วยขับเสมหะด้วยการใช้รากของดอกอังกาบสีเหลืองที่ตากแห้งแล้วนำมาต้มเป็นยาดื่ม (ราก) 

4. ใบอังกาบหนูใช้เคี้ยวแก้อาการปวดฟันได้ (ใบ) 

5. ใบใช้ผสมกับน้ำผึ้งช่วยรักษาโรคเลือดออกตามไรฟัน (ใบ) 

6. น้ำคั้นจากใบใช้หยอดหู แก้หูอักเสบได้ (ใบ) 

7. ช่วยป้องกันและแก้อาการท้องผูก (ใบ) 

8. ช่วยแก้อาการอาหารไม่ย่อย (ราก) 

9. ใช้แก้พิษงู (ใบ) 

10.ช่วยรักษาโรคคัน (ใบ) 

11.รากหรือใบใช้ผสมกับน้ำมะนาวช่วยรักษากลากเกลื้อน (ใบ, ราก) 

12.รากใช้เป็นยาแก้ฝี (ราก) 

13.ทั้ง 5 ส่วนของต้นอังกาบหนูใช้เป็นยาแก้ไข้ข้ออักเสบ (ทั้ง 5 ส่วน) 

14. ช่วยแก้อัมพาต รักษาโรคปวดตามข้อ โรครูมาติซั่ม หรือใช้ทาแก้อาการปวดหลัง แก้ปวดบวม (ใบ) 

15. มีคนเคยใช้อังกาบเพื่อเยียวยารักษาโรคมะเร็ง เนื้องอกในสมอง และเบาหวาน แต่ไม่มีแหล่งข้อมูลไหนที่ยืนยันว่ามันสามารถช่วยหรือมีส่วนรักษาได้จริง (ราก) 

16.  สารสกัดจากรากอังกาบหนูมีฤทธิ์ในการคุมกำเนิด โดยมีการทดลองในหนูเพศผู้นานติดต่อกัน 60 วัน พบว่าสามารถคุมกำเนิดได้ 100% เนื่องจากสารสกัดดังกล่าวมีฤทธิ์ในการรบกวนการสร้างสเปิร์ม ลดจำนวนสเปิร์ม และทำให้การเคลื่อนไหวของสเปิร์มลดลง โดยสารสกัดจากอังกาบหนูนั้นส่งผลต่อการสร้างสเปิร์ม ทำให้โครงสร้างและหน้าที่ของสเปิร์มผิดปกติไป (ราก)

อ้างอิง
-------

1. ↑   Various Indian names in *Pharmacographia Indica. A history of the principal drugs of vegetable origin met with in British India*, Willliam Dymock, C. J. H. Warden & David Hooper, 1893.
2. ↑  *Pharmacographia Indica. A history of the principal drugs of vegetable origin met with in British India*, Willliam Dymock, C. J. H. Warden & David Hooper, 1893.
3. ↑  Samuel, A.J.S.J. Kalusalingam, A. Chellappan, D.K. Gopinath, R. Radhamani, S. Husain, H. A. Muruganandham, V. Promwichit, P. 2010. Ethnomedical survey of plants used by the orang asli in kampong bawong, Perak, West Malaysia. Joutnal of Ethnobiology and Ethnomedicine. 6:5
4. ↑  *Medicinal plants. Chemistry and properties*, Dr. M. Daniel, 2005.

รวมภาพ
------

* Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย*Barleria prionitis* ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย
* Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย*Barleria prionitis* ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย
* Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย*Barleria prionitis* ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย
* Barleria prionitis ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย*Barleria prionitis* ในไฮเดอราบัด ประเทศอินเดีย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อังกาบหนู**

* *Barleria pronitis* on the ITIS website
กลุ่มนักเรียนที่ได้ปิดช่องจราจรที่อุตตระ กรุงธากา เพื่อเรียกร้องด้านความปลอดภัยทางท้องถนน เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2561
**การประท้วงเรียกร้องความปลอดภัยทางท้องถนนในประเทศบังกลาเทศ พ.ศ. 2561** เป็นการประท้วงทางสาธารณะที่กำลังดำเนินในประเทศบังกลาเทศ เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 โดยเกิดจากนักเรียนจากสถาบันสองสถาบันได้วิ่งในถนนและถูกรถโดยสารประจำทางที่ไม่มีใบอนุญาตถูกต้องตามกฎหมายชนจึงทำให้เสียชีวิต ด้วยเหตุผลที่รถโดยสารประจำทางรีบที่จะมารับผู้โดยสาร เพื่อป้องกันไม่ให้ขึ้นไปยังรถโดยสารประจำทางคันอื่น กลุ่มนักเรียนจึงได้รวมตัวกันประท้วงให้มีการดูแลความปลอดภัยและเพิ่มกฎหมายที่เข้มงวดมากขึ้นมากกว่านี้ มีผู้ร่วมประท้วงมากขึ้นในประเทศบังกลาเทศอย่างรวดเร็ว. ถึงแม้ว่าการประท้วงเริ่มที่จะสามารถควบคุมได้ และเริ่มสลายการประท้วงลง แต่วันที่ 3 สิงหาคม ทางตำรวจและกลุ่มนักเรียนที่สนับสนุนรัฐบาลได้ออกมาโจมตีผู้ประท้วงและผู้รายงานข่าว

ผลตอบสนองจากนานาชาติ
--------------------

สหประชาชาติมีความเป็นห่วงต่อเด็กและเยาวชนในท้องถนนบังกลาเทศในการที่ประท้วงครั้งนี้ สถานเอกอัครทูตประจำกรุงธากา ได้แถลงการณ์ประณามการประท้วงในครั้งนี้ สหพันธ์พิทักษ์เด็กประจำลอนดอนได้ออกมาเรียกร้องให้ฝ่ายรัฐบาลมีการดำเนินการตามกลุ่มนักเรียนที่ออกมาประท้วง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Scores injured in traffic protests in Bangladesh capital". *Washington Post* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-02-07. สืบค้นเมื่อ 4 August 2018.
2. ↑  "Protesting Teens Bring Bangladesh's Capital to a Standstill". *Time* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 4 August 2018.
3. ↑  "Dhaka streets appear deserted". 5 August 2018.
4. ↑  แม่แบบ:IQ
5. ↑  แม่แบบ:IQ
6. ↑  แม่แบบ:IQ
This video illustrates changes in the shape and intensity of a cross section of the Van Allen belts.
A cross section of Van Allen radiation belts
**เข็มขัดกัมมันตรังสีแวนอัลเลน** (อังกฤษ: Van Allen radiation belt) เป็นโซนของอนุภาคที่มีพลังซึ่งส่วนใหญ่มาจากลมสุริยะซึ่งถูกจับโดยและยึดรอบดาวเคราะห์ด้วยสนามแม่เหล็กของดาวเคราะห์นั้น โลกมีเข็มขัดสองเส้นและบางครั้งเข็มขัดอื่น ๆ อาจถูกสร้างขึ้นชั่วคราว การค้นพบเข็มขัดนั้นให้เครดิตกับ James Van Allen และด้วยเหตุนี้สายพานของโลกจึงเป็นที่รู้จักในนามสายพาน Van Allen เข็มขัดหลักสองเส้นของโลกขยายจากระดับความสูงประมาณ 640 ถึง 58,000 กม. (400 ถึง 36,040 ไมล์)} เหนือพื้นผิวซึ่งระดับรังสีในภูมิภาคแตกต่างกันไป อนุภาคส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นกับเข็มขัดคาดว่ามาจากลมสุริยะและอนุภาคอื่น ๆ โดยรังสีคอสมิก โดยการดักลมสุริยะสนามแม่เหล็กจะเบี่ยงเบนอนุภาคที่มีพลังเหล่านั้นและปกป้องชั้นบรรยากาศจากการถูกทำลาย

'เข็มขัดกัมมันตรังสีแวนอัลเลนตั้งอยู่ในภูมิภาคด้านในของสนามแม่เหล็กโลก เข็มขัดนี้ดักจับอิเล็กตรอนและโปรตอนที่มีพลัง ส่วนนิวเคลียสอื่น ๆ เช่นอนุภาคอัลฟาจะแพร่หลายน้อยกว่า ภายในโซนของเข็มขัดจึงเป็นอันตรายต่อดาวเทียมซึ่งจะต้องมีส่วนประกอบที่ให้การป้องกันที่เพียงพอหากพวกมันจะใช้เวลาอยู่ใกล้กับโซนนั้นนานพอสมควร ในปี 2013 องค์การนาซ่ารายงานว่า Van Allen Probes ได้ค้นพบเข็มขัดรังสีชนิดที่สามซึ่งตรวจพบเป็นเวลาสี่สัปดาห์จนกระทั่งมันถูกทำลายโดยคลื่นกระแทกอันทรงพลังจากดวงอาทิตย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zell, Holly (February 12, 2015). "Van Allen Probes Spot an Impenetrable Barrier in Space". NASA/Goddard Space Flight Center. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-06. สืบค้นเมื่อ 2017-06-04.
2. ↑  "Van Allen Radiation Belts". *HowStuffWorks*. Silver Spring, MD: Discovery Communications, Inc. 2009-04-23. สืบค้นเมื่อ 2011-06-05.
**ภิมุข อังกินันทน์** (9 กันยายน พ.ศ. 2468 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี 4 สมัย

ประวัติ
-------

ภิมุข อังกินันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2468 เป็นบุตรชายของนายทองพูน อังกินันทน์ และ นางประมูล อังกินันทน์ และเป็นลูกพี่ลูกน้องของนายปิยะ อังกินันทน์ และ นายยุทธ อังกินันทน์ สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนอรุณประดิษฐ, โรงเรียนอำนวยศิลป์ และ โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ

ภิมุข สมรสกับนางนันทวัน อังกินันทน์ (สกุลเดิม : แซ่เจ็ง) มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ นายภานุมาศ อังกินันทน์, นายภควันต์ อังกินันทน์ (เสียชีวิตแล้ว) ผศ.ดร. ภาวนา อังกินันทน์ และนายอภินันทน์ อังกินันทน์

ภิมุข เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจหลอดเลือดตีบ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุรวม 85 ปี

การทำงาน
--------

ภิมุข เริ่มทำงานรับราชการเป็นนายสถานีในกรมการรถไฟแห่งประเทศไทย ในหลายพื้นที่ จากนั้นได้ลาออกมาทำงานเป็นผู้จัดการ บริษัท อาคเนย์ประกันชีวิต จำกัด รวมไปถึงประกอบอาชีพเป็นรับเหมาขนแร่ ในเหมืองแร่แห่งหนึ่ง ที่อำเภอบ้านลาด

งานการเมือง
-----------

ภิมุข เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองเพชรบุรี ใน พ.ศ. 2510 จากนั้นได้รับการแต่งตั้ง เป็นเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี ใน พ.ศ. 2516 ถึง พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะถูกชักชวนจากนายปิยะ ให้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2531 รวม 4 สมัย 

ภิมุข วางมือทางการเมือง หลังจากที่ไม่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 และปัญหาสุขภาพ

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ภิมุข อังกินันทน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
3. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย
4. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคชาติไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2532 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
* พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑   ภิมุข อังกินันทน์ (มะขามเฒ่า) อดีต ส.ส. เพชรบุรี หลายสมัย
2. ↑  นักการเมืองถิ่นจังหวัดเพชรบุรี. ณัชชานุช พิชิตธนารัตน์ สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า. 2554
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๖ ตอนที่ ๒๑๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๒
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๒๔๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๐