|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของการเมืองการปกครอง |
| **ระบบการลงคะแนน** |
| Ballot box |
| ระบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า/เสียงข้างมาก

---

* **ระบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า**

* ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
* แบบเสียงเดียวโอนไม่ได้
* แบบจำกัดคะแนนเสียง
* ระบบแบ่งเขตหลายเบอร์ (ลงคะแนนยกชุด)
* ระบบแบ่งเขตยกพรรค


---

* **แบบหลายรอบ**

* สองรอบ
* บัตรลงคะแนนหลายรอบ


---

* **ระบบจัดลำดับ/จัดลำดับความชอบ**

* แบบหลายรอบในทันที (จัดลำดับตัวแทน)
	+ ระบบการลงคะแนนแบบมีเงื่อนไข
	+ วิธีของคูมส์
* วิธีกงดอร์แซ (โคปแลนด์, ด็อดจ์สัน, เคเมนี-ยัง, มินิแมกซ์, แนนสัน, ระบบจัดลำดับคู่, ชุลท์เซอ, Alternative Smith)
* ระบบการลงคะแนนแบบพิกัด (การนับแบบบอร์ดา, ระบบนาอูรู/ดาวดาล, การประกวดเพลงยูโรวิชัน)
* แบบบักลิน
	+ ระบบผู้สมัครรอบแรกของโอกลาโฮมา
* ตามชอบยกชุด


---

* **คาร์ดินัล/ระบบเกรด**

* คะแนนรวม
* คะแนนอนุมัติ (แบบผู้สมัครรอบแรกอย่างรวม)
	+ คะแนนอนุมัติผสม
* การตัดสินแบบปกติ
* คะแนนอนุมัติตามความชอบ
* การตัดสินแบบเสียงข้างมาก
* แบบสตาร์

 |
| ระบบสัดส่วน

---

* **ระบบบัญชีรายชื่อ**

* (บัญชีเปิด, บัญชีปิด, บัญชีท้องถิ่น)
* ค่าเฉลี่ยสูงสุด (โดนต์, แซ็งต์-ลากูว์, ฮันติงตัน-ฮิลล์)
* เหลือเศษสูงสุด (แฮร์, ดรูป, อิมเปรีอาลี, ฮาเกินบัค-บิชช็อฟ)


---

* **ระบบสัดส่วนในแบบจัดลำดับ**

* แบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (เกรกอรี, ไรต์)
* CPO-STV
* Schulze STV


---

* **ระบบสัดส่วนในแบบคะแนนอนุมัติ**

* คะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน
* คะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วนมีลำดับ


---

* **ระบบสัดส่วนคู่**

* เสียงข้างมากแบบยุติธรรม


---

* **ระบบถ่วงน้ำหนัก**

* การมีผู้แทนโดยตรง
* การมีผู้แทนแบบโต้ตอบ
* ประชาธิปไตยแบบลื่นไหล

 |
| ระบบผสม

---

* **ระบบผสมแบบไม่ชดเชยที่นั่ง**

* ระบบคู่ขนาน (เสียงข้างมากผสม)


---

* **ระบบผสมแบบชดเชยที่นั่ง**

* ระบบสัดส่วนสมาชิกผสม
* ระบบสมาชิกเพิ่มเติม
* ระบบเสียงเดียวผสม
* สกอร์โปโร

* คะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม
* สัดส่วนสมาชิกคู่
* สัดส่วนเขตกันดาร-เขตเมือง


---

* **ระบบผสมอื่นๆ**

* เสียงข้างมากเพิ่มที่นั่ง

 |
| **ระบบอื่น ๆ และทฤษฎีเกี่ยวข้อง**
* การลงคะแนนแบบสะสม
* แบบทวินาม
* การลงคะแนนด้วยตัวแทน
	+ Delegated voting
* การเลือกแบบสุ่ม (การจับสลาก, บัตรลงคะแนนสุ่ม)

---

* การเปรียบเทียบระบบลงคะแนนต่างๆ
* ทฤษฎีตัวเลือกสังคม
	+ ทฤษฎีของแอร์โรว์
	+ ทฤษฎีของกิบบาร์ด-แซตเตอร์ธเวท
* ทฤษฎีตัวเลือกสาธารณะ

 |
| icon สถานีย่อยการเมือง |
| * ด
* ค
* ก
 |

**ระบบการลงคะแนนแบบผสม** (อังกฤษ: mixed electoral system) เป็นระบบการลงคะแนนที่ผสมผสานระหว่างแบบคะแนนนำ/เสียงข้างมากกับระบบสัดส่วน (PR) โดยส่วนแรกที่เป็นแบบคะแนนนำ/เสียงข้างมากนั้นมักจะใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (FPTP) ในขณะที่ส่วนที่แบบระบบสัดส่วนนั้นใช้ระบบบัญชีรายชื่อ (party list PR) ลักษณะเฉพาะของระบบผสมนี้ผู้ลงคะแนนเสียงสามารถมีบทบาทได้ทั้งในการเลือกตั้งแบบเสียงข้างมากและแบบสัดส่วนพร้อม ๆ กัน ส่วน *ระบบลูกผสม* นั้นใช้สูตรการคำนวณผลคะแนนอีกแบบหนึ่งและมักใช้กันในการเลือกตั้งในระดับภูมิภาค

ระบบการลงคะแนนแบบผสมที่สำคัญได้แก่ ระบบสัดส่วนผสม (MMP) และระบบคู่ขนาน หรือเรียกอีกอย่างว่า ระบบการลงคะแนนแบบเสียงข้างมากผสม (MMM) ซึ่งจะได้ผลลัพธ์เป็นสัดส่วน ในระบบสัดส่วนผสมนั้นพรรคการเมืองที่ชนะคะแนนเสียงร้อยละ *n* ของคะแนนเสียงทั้งหมดจะได้รับจำนวนที่นั่งคร่าว ๆ ร้อยละ *n* ของจำนวนที่นั่งทั้งหมด ส่วนระบบคู่ขนานนั้นมักจะให้ผลลัพธ์กึ่งสัดส่วน กล่าวคือ มีความเป็นสัดส่วนมากกว่าระบบคะแนนนำ/เสียงข้างมากแต่มีความเป็นสัดส่วนน้อยกว่าการเลือกตั้งระบบสัดส่วน โดยทั้งสองแบบนี้มีลักษณะพิเศษคือ มีการเลือกผู้แทนซึ่งแบ่งเป็นสองส่วน โดยส่วนแรกมาจากแบบคะแนนนำ/เสียงข้างมาก และอีกส่วนหนึ่งมาจากระบบสัดส่วน อย่างไรก็ตามการลงคะแนนแบบผสมนี้ไม่จำเป็นจะต้องแบ่งผู้แทนเป็นหลายส่วน

การจัดสรรปันส่วนที่นั่งแบบชดเชย/ไม่ชดเชย
----------------------------------------

ความแตกต่างของการจัดสรรปันส่วนที่นั่งผสมแบบ *ชดเชย* และ *ไม่ชดเชย* คือ ในทั้งสองแบบนั้น จะมีที่นั่งชุดหนึ่งจัดสรรในระบบคะแนนนำ/เสียงข้างมาก ที่นั่งจำนวนที่เหลือจะได้รับการจัดสรรให้กับพรรคการเมืองต่าง ๆ ตามสัดส่วนจากการคำนวณวิธีค่าเฉลี่ยสูงสุดหรือวิธีเหลือเศษสูงสุด ในระบบผสมแบบไม่ชดเชยที่นั่ง หรือเรียกกันว่า ระบบคู่ขนาน ซึ่งจัดสรรปันส่วนที่นั่งอย่างเป็นอิสระต่อระบบคะแนนนำ/เสียงข้างมาก ในขณะที่ระบบผสมแบบชดเชยที่นั่ง การแบ่งสรรปันส่วนที่นั่งจากระบบสัดส่วนนั้นจะได้รับการชดเชยตามความไม่เป็นสัดส่วนของจำนวนที่นั่งส่วนที่มาจากระบบคะแนนนำ/เสียงข้างมาก

ตัวอย่างโดยสมมุติโดยหลุยส์ มาซีก็อต แสดงให้เห็นถึงที่นั่งจากระบบสัดส่วนซึ่งได้รับการแบ่งสรรปันส่วนแบบชดเชยและไม่ชดเชย โดยสมมุติว่าสภานิติบัญญัติประกอบด้วยผู้แทนจำนวน 200 คน โดย 100 คนมีที่มาจากการลงคะแนนระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (FPTP) และที่เหลืออีก 100 ที่นั่ง มาจากระบบสัดส่วนบัญชีรายชื่อของพรรคการเมือง ตารางต่อไปนี้แสดงให้เห็นถึงคะแนนนิยม (popular vote) และผลการเลือกตั้งโดยระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด โดยมีจำนวนที่นั่งแบบสัดส่วนแบ่งสรรปันส่วนให้แต่ละพรรคการเมืองขึ้นอยู่กับการชดเชยที่นั่ง

| พรรคการเมือง | คะแนนนิยม | ที่นั่งแบ่งเขต (FPTP) | ที่นั่งสัดส่วน (PR) | ที่นั่งรวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| A | 44% | 65 |  ? |  ? |
| B | 40% | 34 |  ? |  ? |
| C | 10% | 1 |  ? |  ? |
| D | 6% | 0 |  ? |  ? |
| รวมทั้งสิ้น | 100% | 100 | 100 | 200 |

หากไม่มีการชดเชยที่นั่ง แต่ละพรรคการเมืองจะได้รับที่นั่งสัดส่วนของตนจากทั้งหมด 100 ที่นั่ง อย่างไรก็ตาม จากตารางถัดไป จำนวนผลรวมที่นั่งทั้งสองแบบ (FPTP+PR) นั้นไม่เป็นสัดส่วนตามคะแนนนิยม พรรค A มีคะแนนนำพรรค B ไปเพียงไม่มาก (ตามผลคะแนนนิยม) แต่พรรค A ได้รับจำนวนที่นั่งมากกว่าอย่างมีนัยสำคัญซึ่งเป็นผลมาจากการเลือกตั้งจากแบบแบ่งเขตซึ่งใช้คะแนนนำเป็นการตัดสิน (FPTP)

| พรรคการเมือง | คะแนนนิยม | ที่นั่งแบ่งเขต (FPTP) | ที่นั่งสัดส่วน (PR) | ที่นั่งรวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| A | 44% | 65 | 44 | 109 (54% ของสภา) |
| B | 40% | 34 | 40 | 74 (37% ของสภา) |
| C | 10% | 1 | 10 | 11 (6% ของสภา) |
| D | 6% | 0 | 6 | 6 (3% ของสภา) |
| รวมทั้งสิ้น | 100% | 100 | 100 | 200 |

อย่างไรก็ตาม หากมีการจัดสรรปันส่วนที่นั่งในระบบสัดส่วนอย่างเป็นธรรม (แบบชดเชย) ดังนั้นจำนวที่นั่งทั้งหมดของแต่ละพรรคการเมืองจะเป็นสัดส่วนสอดคล้องกับคะแนนนิยม ดังปรากฏในตารางด้านล่าง พรรค B ชนะที่นั่งแบบแบ่งเขตถึงร้อยละ 34 จะได้รับที่นั่งระบบสัดส่วนเป็นจำนวนร้อยละ 46 เพื่อให้ได้ผลรวมเท่ากับร้อยละ 40 ของที่นั่งในสภา (ซึ่งสอดคล้องกับจำนวนคะแนนนิยมของพรรค)

| พรรคการเมือง | คะแนนนิยม | ที่นั่งแบ่งเขต (FPTP) | ที่นั่งสัดส่วน (PR) | ที่นั่งรวม |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| A | 44% | 65 | 23 | 88 (44% ของสภา) |
| B | 40% | 34 | 46 | 80 (40% ของสภา) |
| C | 10% | 1 | 19 | 20 (10% ของสภา) |
| D | 6% | 0 | 12 | 12 (6% ของสภา) |
| รวมทั้งสิ้น | 100% | 100 | 100 | 200 |

ในทางปฏิบัติแล้ว การจัดสรรปันส่วนที่นั่งแบบชดเชยนั้นมีความซับซ้อนจากความเป็นไปได้ที่พรรคการเมืองพรรคเดียวหรือหลายพรรคชนะที่นั่งแบบแบ่งเขตจำนวนมากจนทำให้ไม่มีที่นั่งในระบบสัดส่วนเพียงพอที่จะทำให้จำนวนที่นั่งออกมาลงตัว ในระบบผสมในบางประเทศมีวิธีแก้ปัญหานี้โดยให้เพิ่มจำนวนที่นั่งของระบบสัดส่วนเป็นการชั่วคราวจนถึงการเลือกตั้งสมัยถัดไป

ประเภทของระบบผสม
----------------

### ระบบคู่ขนาน

ดูบทความหลักที่: การลงคะแนนระบบคู่ขนาน
ระบบการลงคะแนนแบบคู่ขนาน (parallel voting) เป็นระบบผสมที่ไม่มีการจัดสรรที่นั่งชดเชยโดยมีสมาชิกสภาที่มาจากการลงคะแนนสองประเภท ประเภทแรกคือจากระบบแบ่งเขตเบอร์เดียวซึ่งใช้ระบบคะแนนนำ/เสียงข้างมากตัดสิน และอีกประเภทมาจากผู้แทนในระดับภูมิภาคหรือผู้แทนรวมที่เลือกมาโดยระบบสัดส่วน เช่น ระบบบัญชีรายชื่อ โดยใช้ในการเลือกตั้งสภาล่างในหลายประเทศ รวมถึงเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น ไต้หวัน และรัสเซีย

### ระบบสัดส่วนผสม

ดูบทความหลักที่: การลงคะแนนระบบสัดส่วนผสม
การลงคะแนนระบบสัดส่วนผสม (MMP) มีความคล้ายคลึงกับแบบคู่ขนาน โดยในแบบสัดส่วนผสมนี้จะมีผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งจากระบบแบ่งเขตซึ่งใช้ระบบคะแนนนำ/เสียงข้างมากตัดสิน และมีผู้แทนอีกส่วนที่มาจากระบบสัดส่วน ซึ่งแตกต่างกันตรงที่ระบบสัดส่วนผสมเป็นระบบผสมซึ่งหมายความว่าที่นั่งที่ได้มาจากระบบสัดส่วนนั้นมาจากการจัดสรรปันส่วนเพื่อแก้ไขให้เป็นสัดส่วนของความไม่สัมพันธ์กันอันเกิดจากการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขต ระบบสัดส่วนผสมใช้ในการเลือกตั้งในไทย นิวซีแลนด์ โบลิเวีย เยอรมนี และเลโซโท

### คะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม

ดูบทความหลักที่: ระบบคะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม
ระบบคะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม (alternative vote plus, ย่อ AV+) เป็นระบบผสมที่มีการชดเชยที่นั่ง คล้ายคลึงกับระบบสมาชิกเพิ่มเติม (additional member system, ย่อ AMS) โดยแตกต่างตรงที่นั่งจากการแบ่งเขตเลือกตั้งนั้นได้มาจากระบบคะแนนเสียงเผื่อเลือก (alternative vote, ย่อ AV) ระบบนี้ได้ถูกเสนอโดยคณะกรรมการอิสระเพื่อระบบการลงคะแนนให้ใช้เป็นตัวเลือกแทนระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดในระบบการลงคะแนนของรัฐสภาสหราชอาณาจักร

### สกอร์โปโร

ดูบทความหลักที่: สกอร์โปโร
สกอร์โปโร (scorporo) เป็นระบบการลงคะแนนแบบผสมสองชั้นคล้ายกับระบบสัดส่วนผสม ยกเว้นตรงประเด็นความไม่เป็นสัดส่วนจากการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตจะถูกจัดการโดยกลไกแบบโอนเสียง โดยคะแนนเสียงของผู้ชนะในแบบแบ่งเขตของแต่ละเขตนั้นจะไม่ถูกนำไปคำนวณในการจัดสรรที่นั่งในระบบสัดส่วน ระบบนี้ใช้ในอิตาลีช่วง ค.ศ. 1993 ถึง ค.ศ. 2005 และในปัจจุบันใช้ในฮังการี

### เสียงข้างมากแบบเพิ่มที่นั่ง

ดูบทความหลักที่: ระบบเสียงข้างมากแบบเพิ่มที่นั่ง
ระบบเสียงข้างมากแบบเพิ่มที่นั่ง (majority bonus system) เป็นระบบการลงคะแนนที่มีการเพิ่มที่นั่ง (โบนัส) ที่เรียกกันว่าเป็น "ระบบผสมแบบแหวกแนว" ใช้ในกรีซ ซานมารีโน และอาร์มีเนีย รวมถึงอิตาลีในช่วง ค.ศ. 2006–2013 ระบบนี้ช่วยให้พรรคการเมืองที่มีคะแนนสูงสุดหรือพันธมิตรได้ที่นั่งส่วนใหญ่โดยใช้เสียงจำนวนน้อยซึ่งคล้ายกับกรณีของระบบคะแนนนำ/เสียงข้างมาก เพียงแต่ใช้ระบบสัดส่วนในการจัดสรรปันส่วนที่นั่งให้กับพรรคฝ่ายค้านและพรรคฝ่ายรัฐบาล 

### สัดส่วนคู่

ดูบทความหลักที่: ระบบสัดส่วนคู่
ระบบสัดส่วนคู่ (dual-member proportional representation, ย่อ DMP) เป็นระบบผสมที่มีการชดเชยที่นั่งคล้ายกับระบบสัดส่วนผสม ยกเว้นที่ตรงที่การลงคะแนนนั้นทำเป็นคู่ (สองคน) ในระดับแบ่งเขต โดยเป็นระบบที่เสนอให้ใช้ในการเลือกตั้งทั่วไปของแคนาดา และยังเคยเป็นระบบที่ได้รับการเสนอให้ใช้ในการเลือกตั้งรัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ในการลงประชามติเมื่อ ค.ศ. 2016 และในรัฐบริติชโคลัมเบียเมื่อ ค.ศ. 2018

รายชื่อประเทศที่ใช้ระบบผสม
--------------------------

ตารางต่อไปนี้แสดงถึงรายชื่อประเทศที่ใช้ระบบการลงคะแนนแบบผสมสำหรับสภาล่าง โดยไม่รวมถึงประเทศในระบบลูกผสม และประเทศที่ใช้ระบบผสมแบบคะแนนนำ/เสียงข้างมากทั้งสอง 

| ประเทศ | ประเภทของระบบผสม |
| --- | --- |
| กรีซ | ระบบเสียงข้างมากแบบเพิ่มที่นั่ง |
| กินี | แบบคู่ขนาน |
| เกาหลีใต้ | แบบคู่ขนาน |
| จอร์เจีย | แบบคู่ขนาน |
| จอร์แดน | แบบคู่ขนาน |
| ซานมารีโน | ระบบเสียงข้างมากแบบเพิ่มที่นั่ง |
| ซิมบับเว | แบบคู่ขนาน |
| เซเชลส์ | แบบคู่ขนาน |
| เซเนกัล | แบบคู่ขนาน |
| ญี่ปุ่น | แบบคู่ขนาน |
| ไต้หวัน | แบบคู่ขนาน |
| ทาจิกิสถาน | แบบคู่ขนาน |
| แทนซาเนีย | แบบคู่ขนาน |
| ไทย | ระบบสัดส่วนผสม |
| นิวซีแลนด์ | ระบบสัดส่วนผสม |
| เนปาล | แบบคู่ขนาน |
| โบลิเวีย | ระบบสัดส่วนผสม |
| ฟิลิปปินส์ | แบบคู่ขนาน |
| มองโกเลีย | แบบคู่ขนาน |
| มอริเตเนีย | แบบคู่ขนาน |
| เม็กซิโก | แบบคู่ขนาน |
| โมนาโก | แบบคู่ขนาน |
| โมร็อกโก | แบบคู่ขนาน |
| ยูเครน | แบบคู่ขนาน |
| เยอรมนี | ระบบสัดส่วนผสม |
| รัสเซีย | แบบคู่ขนาน |
| ลิทัวเนีย | แบบคู่ขนาน |
| เลโซโท | ระบบสัดส่วนผสม |
| เวเนซุเอลา | แบบคู่ขนาน |
| เวลส์ | ระบบสมาชิกเพิ่มเติม |
| ศรีลังกา | แบบคู่ขนาน |
| สกอตแลนด์ | ระบบสมาชิกเพิ่มเติม |
| อันดอร์รา | แบบคู่ขนาน |
| อาร์มีเนีย | ระบบเสียงข้างมากแบบเพิ่มที่นั่ง |
| อิตาลี | แบบคู่ขนาน |
| ฮ่องกง | แบบคู่ขนาน |
| ฮังการี | สกอร์โปโร |

ดูเพิ่ม
-------

* ระบบการลงคะแนน
* ระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วน
* ระบบการลงคะแนนแบบกึ่งสัดส่วน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Electoral System Design: The New International IDEA Handbook". International Institute for Democracy and Electoral Assistance. 2005.
2. 1 2  ACE Project Electoral Knowledge Network. "Mixed Systems". สืบค้นเมื่อ 20 October 2017.
3. ↑  Norris, Pippa (1997). "Choosing Electoral Systems: Proportional, Majoritarian and Mixed Systems" (PDF). Harvard University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-06-29. สืบค้นเมื่อ 2021-06-16.
4. 1 2 3 4  Massicotte, Louis (2004). In Search of Compensatory Mixed Electoral System for Québec (PDF) (Report). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-12-24. สืบค้นเมื่อ 2021-06-16.
5. ↑  "Electoral Systems and the Delimitation of Constituencies". International Foundation for Electoral Systems. 2 Jul 2009.
6. 1 2  Bochsler, Daniel (May 13, 2010). "Chapter 5, How Party Systems Develop in Mixed Electoral Systems". *Territory and Electoral Rules in Post-Communist Democracies*. Palgrave Macmillan. ISBN 9780230281424.
7. ↑  ACE Project Electoral Knowledge Network. "Electoral System Tiers and Hybrid Systems". สืบค้นเมื่อ 20 October 2017.
8. ↑  Bormann, Nils-Christian; Golder, Matt (2013). "Democratic Electoral Systems around the world, 1946–2011" (PDF). *Electoral Studies*. **32** (2): 360–369.
9. ↑  Bochsler, Daniel (2012). "A quasi-proportional electoral system 'only for honest men'? The hidden potential for manipulating mixed compensatory electoral systems" (PDF). *International Political Science Review*. **33** (4): 401–420.

| * ด
* ค
* ก
ระบบการลงคะแนน |
| --- |
| *ส่วนหนึ่งของการเมือง และการเลือกตั้ง* |
| ผู้ชนะคนเดียว | 
* คะแนนอนุมัติ
	+ คะแนนอนุมัติผสม
	+ แบบผู้สมัครรอบแรกอย่างรวม
* การนับแบบบอร์ดา
* แบบบักลิน
* ระบบการลงคะแนนแบบมีเงื่อนไข
	+ คะแนนเสียงเสริม
* วิธีกงดอร์แซ
	+ วีธีของโคปแลนด์
	+ วิธีของด็อดจ์สัน
	+ วิธีเคเมนี-ยัง
	+ มินิแมกซ์
	+ วิธีของแนนสัน
	+ ระบบจัดลำดับคู่
	+ วิธีชุลท์เซอ
* บัตรลงคะแนนหลายรอบ
* ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
* แบบหลายรอบในทันที (จัดลำดับความชอบ)
	+ วิธีของคูมส์
* การตัดสินแบบเสียงข้างมาก
* เกณฑ์เสียงข้างมาก
* แบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า
* ระบบการลงคะแนนแบบพิกัด
* แบบคะแนนรวม
* แบบสตาร์
* ระบบสองรอบ
* การตัดสินแบบปกติ

 |
| ระบบสัดส่วน | 
* แบบเปรียบเทียบผลลัพธ์คู่ด้วยการถ่ายโอนคะแนนเสียง
* สัดส่วนคู่
* แฮร์-คลาร์ก
* วิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด
	+ เว็บสเตอร์/แซ็งต์-ลากูว์
	+ โดนต์
* วิธีเหลือเศษสูงสุด
* แบบสมาชิกผสม
* บัญชีรายชื่อ
* แบบถ่ายโอนคะแนนเสียงของชุลท์เซอ
* แบบถ่ายโอนคะแนนเสียง

 |
| ระบบกึ่งสัดส่วน | 
* ระบบคู่ขนาน
* แบบเสียงเดียวโอนไม่ได้
* แบบสะสม
* แบบจำกัดคะแนนเสียง
* แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน
* แบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วนมีลำดับ
* แบบคะแนนอนุมัติตามความชอบ
* ระบบสมาชิกเพิ่มเติม
* แบบเสียงเดียวผสม
* คะแนนเสียงเผื่อเลือกเพิ่ม
* แบบสมาชิกคู่
* เขตกันดาร-เขตเมือง

 |
| เกณฑ์ | 
* เกณฑ์กงดอร์แซ
* เกณฑ์ผู้แพ้แบบกงดอร์แซ
* เกณฑ์ความคงที่
* เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวโคลน
* ความเป็นอิสระของตัวเลือกที่ไม่เกี่ยวข้องกัน
* ความเป็นอิสระของตัวเลือกของสมิธ
* เกณฑ์ผู้ที่ถูกจัดลำดับหลังจะกระทบกับผู้ที่ได้ลำดับแรก
* เกณฑ์เสียงข้างมาก
* เกณฑ์ผู้แพ้เสียงข้างมาก
* Monotonicity criterion
* เกณฑ์เสียงข้างมากร่วมกัน
* หลักประสิทธิภาพแบบพาเรโต
* เกณฑ์การเข้าร่วม
* เกณฑ์คะแนนเสียงที่เหนือกว่า
* เกณฑ์การแก้คะแนนเสมอ
* เกณฑ์สมมาตรกลับด้าน
* เกณฑ์ของสมิธ

 |
| โควตา | 
* โควตาดรูป
* โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ
* โควตาแฮร์
* โควตาอิมเปรีอาลี

 |
| อื่นๆ | 
* บัตรลงคะแนน
* เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ
* คะแนนเสียงตามความชอบลำดับแรก
* บัตรเสีย
* การจับสลาก

 |
| เปรียบเทียบ | 
* การเปรียบเทียบระบบลงคะแนน
* ระบบการลงคะแนนในแต่ละประเทศ

 |
| **สถานีย่อย** — **โครงการ** |