**โอโกโนมิยากิ** (ญี่ปุ่น: お好み焼き; โรมาจิ: *o-konomi-yaki*) คือ แพนเค้กแบบญี่ปุ่น ประกอบด้วยส่วนผสมหลายอย่าง ชื่อของโอโกโนมิยากิ มาจากคำว่า *โอโคโนมิ* แปลว่า "ที่ชอบ" และคำว่า *ยากิ* แปลว่า "ย่าง" (คำอื่น ๆ เช่น ยากิโตริ คือ "ไก่ย่าง" และยากิโซบะ คือ "โซบะย่าง") โอโกโนมิยากิเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของภูมิภาคคันไซและฮิโรชิมะ แต่แพร่หลายไปทั่วประเทศ เครื่องโรยหน้าและซอสมีความไม่เหมือนกันในแต่ละภูมิภาค โอโกโนมิยากิของทางโตเกียวจะมีขนาดเล็กกว่าของทางฮิโรชิมะหรือคันไซ

แบบคันไซ
--------

โอโกโนมิยากิแบบคันไซหรือแบบโอซากะนั้นเป็นโอโกโนมิยากิขนาดเท่าจานและแพร่หลายที่สุดในญี่ปุ่น ทำมาจากแป้งสาลี ฮ่วยซัว (พืชตระกูลมันเทศ) น้ำหรือซุปดาชิ ไข่ กะหล่ำปลีหั่น และมักจะใส่ส่วนผสมอื่น ๆ อย่างหัวหอมเขียว เนื้อ (มักเป็นเนื้อหมูหั่นบาง ๆ) ปลาหมึก ปลาหมึกเล็ก ผัก กิมจิ หรือชีสลงไปด้วย โอโกโนมิยากิมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับไข่เจียวหรือแพนเค้กเพราะมีรูปร่างคล้ายกัน บางครั้งก็ถูกเรียกว่า "พิซซาญี่ปุ่น" หรือ "อาหารจิตวิญญาณของโอซากะ"

ร้านโอโกโนมิยากิบางแห่งเป็นร้านที่ลูกค้าจะต้องย่างด้วยตัวเอง โดยพนักงานจะเสิร์ฟถ้วยวัตถุดิบให้ลูกค้าเลือกและนำไปย่างเองบนแผ่นกระทะร้อน (เท็ปปังยากิ) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารแบบที่พ่อครัวจะทำโอโกโนมิยากิตรงหน้าลูกค้าเลย

กล่าวกันว่า โอโกโนมิยากิมีจุดกำเนิดที่โอซากะ มีลักษณะการเตรียมคล้ายแพนเค้ก โดยนำแป้งและวัตถุดิบต่าง ๆ ไปย่างบนกระทะร้อนก่อนที่จะหั่นแบ่งเป็นส่วน แต่งหน้าโอโกโนมิยากิที่ทำเสร็จแล้วด้วยซอสโอโกโนมิยากิ/โอตาฟูกุ สาหร่ายทะเล ปลาคัตสึโอะแห้ง มายองเนสญี่ปุ่น และขิงป่น

แบบฮิโรชิมะ
-----------

ส่วนผสมของโอโกโนมิยากิที่ฮิโรชิมะจะแบ่งออกเป็นชั้น ๆ ไม่ได้รวมกันเหมือนกับแถบคันไซ แต่ละชั้นส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นแป้ง กะหล่ำปลี หมู และส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ปลาหมึกหรือชีส บางครั้งก็มีการนำเส้นมาผสมด้วย และมีการโรยด้วยไข่ทอด ส่วนใหญ่จะตกแต่งด้วยซอสโอโกโนมิยากิ

ที่ฮิโรชิมะจะใส่กะหล่ำปลีประมาณ 3-4 เท่าของที่ใส่ในโอซากะ แต่ละชั้นของโอโกโนมิยากิจะแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นกับแบบฉบับของพ่อครัวแต่ละคน และวัตถุดิบก็มักจะขึ้นกับความต้องการของลูกค้า บางครั้งก็เรียกว่า *ฮิโรชิมายากิ* หรือ *ฮิโรชิมาโอโคโนมิ*

ประวัติ
-------

เทกิชู โมโตยามะ นักวิจัยอาหารของญี่ปุ่นเผยว่า อาหารแผ่นบางที่ชื่อ *ฟูโนยากิ* (麩の焼き) อาจจะเป็นต้นแบบของโอโกโนมิยากิ แม้จะไม่ค่อยมีส่วนผสมที่ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิเลยก็ตาม คำว่า *ฟูโนยากิ* ปรากฏในหลักฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จากงานเขียนของเซ็ง โนะ ริกีว พ่อค้าชงชาผู้มีชื่อเสียง (แต่บ้างก็ว่าเป็นเพียงคำบอกเล่าเท่านั้น) โดยมีการใช้แป้งเปียกในการทำ แม้ในช่วงปลายของยุคเอโดะ *ฟูโนยากิ* จะหมายถึงแผ่นแป้งบางทามิโซะแล้วนำไปอบที่เตา

นักวิจัยโมโตยามะเผยว่า หลังจากนั้นก็มีการดัดแปลงจนอยู่ในรูปอาหารที่เรียกว่า *เนริอัง* (練餡) หรือแผ่นถั่วหวาน จากนั้นก็ถูกเรียกว่า *กินสึบะ* (銀つば) ที่เกียวโตและโอซากะ และเมื่ออาหารนี้เผยแพร่ไปถึงเอโดะ (โตเกียว) อาหารนี้ก็ถูกเรียกว่า คินสึบะ (金つば)

ในยุคเมจิ ขนมชนิดนี้ถูกนำไปขายที่ร้านขายขนมแบบ *ดางาชิยะ* (駄菓子屋) และมีชื่อเรียกว่า *โมจิยากิ* แต่หลังจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต พ.ศ. 2466 เมื่อผู้คนไม่มีสิ่งบันเทิงใจ ก็เกิดแนวคิดทำอาหารชนิดนี้เพื่อฆ่าเวลา

ต่อมาที่เกียวโต ย่านอิซเซ็งโยโชกุ (一銭洋食) หรือย่านอาหารตะวันตกหนึ่งเซน ในช่วงเริ่มต้นของยุคไทโช ก็เริ่มมีการคิดค้นโอโกโนมิยากิฉบับแรกขึ้น

ดูเพิ่ม
-------

* ทาโกยากิ
* เท็ปปังยากิ
* อาหารญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑   เก็บถาวร 2016-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Hanamiweb
2. 1 2  Heibonsha 1964 harvnb error: no target: CITEREFHeibonsha1964 (help)encyclopedia เล่ม 3, หน้า 445, บทความ *โอโกโนมิยากิ* โดย เทกิชู โมโตยามะ 本山荻舟 (1881-1958)
3. ↑  Kumakura 2007 harvnb error: no target: CITEREFKumakura2007 (help),p.168

| * ด
* ค
* ก
อาหารและเครื่องดื่มญี่ปุ่น |
| --- |
| อาหารจานหลัก | 
* กีวดง
* เกี๊ยวซ่า
* แกงกะหรี่
	+ คัตสึกาเร
	+ คัตสึดง
* ข้าว
	+ ข้าวกล้องงอก
	+ ข้าวเหนียว
	+ โจ๊ก
	+ เซกิฮัง
	+ โซซุย
	+ ทากิโกมิโงฮัง
* ข้าวฮายาชิ
* ไข่อนเซ็ง
* คากูนิ
* คาราอาเงะ
* คูชิกัตสึ
* ชาบูชาบู
* ชาฮัง
* ชิราตากิ
* ซาชิมิ
* ซูชิ
* โซกิ
	+ ฟูงุ
* ดมบูริ
	+ ชูกาดง
	+ เท็กกาดง
	+ เท็นชินดง
	+ อูนาดง
	+ โอยาโกดง
* ทงกัตสึ
* ทาโกยากิ
* ทามาโงยากิ
* เท็มปูระ
* โทโกโรเต็ง
* นาเบโมโนะ
* นิกูจางะ
* บะหมี่
	+ โซบะ
		- โซบะโอกินาวะ
		- ยากิโซบะ
	+ โซเม็ง
	+ ราเม็ง
		- ชัมปง
		- ฮิยาชิจูกะ
		- ราเม็งแกงกะหรี่มูโรรัง
		- สึเกเม็ง
	+ วุ้นเส้น
	+ อูดง
		- ยากิอูดง
		- โฮโต
* เบ็นโต
	+ เคียราเบ็ง
	+ จูบาโกะ
	+ มากูโนอูจิ
	+ เอกิเบ็ง
* มนจายากิ
* ยากินิกุ
* ยากิโตริ
* สึกูดานิ
* สึกูเนะ
* สุกี้ยากี้
* ออมไรซ์
* โอโกโนมิยากิ
* โอเซจิ
* โอเด็ง
* โอนิงิริ
	+ เท็มมูซุ
* ฮิยามูงิ
* ฮิรายาจี

 |
| อาหารจานรอง | 
* การิ
* ขนมปัง
	+ คาเรปัง
	+ เมลอนปัง
	+ ยูดาเนะ
	+ อัมปัง
* โครกเกะ
* ชิโอการะ
* ซัตสึมาอาเงะ
* นัตโต
* นามาซุ
* นูกาซูเกะ
* ทากูอัง
* มิโซชิรุ
* สึเกโมโนะ
* อาเงดาชิโดฟุ
* โอกาซุ

 |
| เครื่องดื่ม | 
* เก็มไมจะ
* คาลพิส
* ชา
	+ ประวัติศาสตร์
	+ ชาเขียว
	+ เกียวกูโระ
	+ คาบูเซจะ
	+ คูกิจะ
	+ เซ็นจะ
	+ บันจะ
	+ มัตจะ
	+ โฮจิจะ
* โชจู
* โพคารี่สเวท
* มูงิจะ
* ยาคูลท์
* รามูเนะ
* ลิโพ
* สาเก
	+ โทโซะ
	+ เหล้าหวาน

 |
| ขนม /ของหวาน | 
* คมเปโต
* คารูกัง
* ชิรูโกะ
* เซ็มเบ
* ดังโงะ
* โดรายากิ
* ไดฟูกุ
* ไทยากิ
* มันจู
* โมจิ
	+ อาราเระ
	+ อุยโร
* โยกัง
* วางาชิ
* วาราบิโมจิ
* อามานัตโต

 |
| ส่วนผสม /เครื่องปรุง | 
* โกโบ
* คนเนียกุ
* คมบุ
* คัตสึโอบูชิ
* คาราชิ
* คูซูโกะ
* ชิจิมิ
* ซอส
	+ โชยุ
	+ ซอสทงกัตสึ
	+ ซอสวุร์สเตอร์เชอร์
	+ ทาเระ
	+ พนซุ
* ซันโช
* ดาชิ
* ไดกง
* เต้าหู้
* เท็งกาซุ
* น้ำมันงา
* โนริ
* เบนิโชงะ
* ปลา
	+ คามาโบโกะ
	+ ซูริมิ
	+ ทาราโกะ
	+ โทบิโกะ
* ปังโกะ
* ผงชูรส
* มายองเนส
* มิโซะ
* มิริง
* เม็มมะ
* เมียวงะ
* ยูซุ
	+ ยูซูโกโช
* วาซาบิ
* หน่อไม้
* เห็ด
	+ ชีตาเกะ
	+ มัตสึตาเกะ
	+ เอโนกิตาเกะ
* อังโกะ
* อาโอโนริ
* อูเมโบชิ
* ฮิจิกิ

 |
| เกี่ยวข้อง | 
* ขนบธรรมเนียมและมารยาท
* ไคเซกิ
* ชิมมิ
* เท็ปปังยากิ
* เทริยากิ
* อาหารโอกินาวะ
* อูมามิ
* โอมากาเซะ

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่

 |