recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**หลวงพ่อเลียบ วัดเลา** (มีนาคม พ.ศ. 2412 - 18 เมษายน พ.ศ. 2483) ท่านเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง เป็นพระสงฆ์ผู้ทรงวิทยาคมอันแก่กล้า เสกน้ำมนต์เดือดได้ น้ำมันของท่านช่วยปัดเป่าทุกข์ภัยให้ผู้คนมากมาย เครื่องรางของขลัง เช่น ผ้าเช็ดหน้าเมตามหานิยม ธงค้าขาย เสื้อยันต์ ตะกรุดโทน ตะกรุดสามกษัตริย์ และเหรียญรุ่นแรกมีพุทธคุณรอบด้าน ได้ไปร่วมปลุกเสกวัตถุมงคลในพิธีสำคัญอยู่เป็นประจำ

ประวัติ
-------

**หลวงพ่อเลียบ วัดเลา** ท่านเกิดเมื่อเดือน มีนาคม พ.ศ. 2412 ในแผ่นดินองค์รัชกาลที่ 5 ที่บ้านปากคลองภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรีจังหวัดในอดีตที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาของประเทศไทย ซึ่งในปัจจุบันกลายเป็น กรุงเทพมหานคร ฐานะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของประเทศไทยคือ ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรของนายทัด และนางเปลี่ยน ทิพยทัศน์ เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน เมื่อในวัยเยาว์ได้ศึกษาอักขระในสมัยในสำนักพระครูพุทธพยากรณ์ (กล้ำ) วัดอัปสรสวรรค์ อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2434 โดยมีพระอาจารย์ทัด วัดสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม) วัดหนัง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูสมณธรรมสมานาม (แสง) วัดปากน้ำภาษีเจริญ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า **ปุญญสิริ** ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและสวดปาติโมกข์จนเจนจบย้ายไปวัดขุนจันทร์ เพื่อศึกษาวิปัสสนาธุระ กับ หลวงปู่เอี่ยม วัดหนัง จนได้รับการยกย่องจากหลวงปู่เอี่ยมว่า มีพลังจิตกล้าแข็งมาก ศึกษาพระปริยัติธรรมในสำนักพระอุดรคณารักษ์ (ชุ่ม) วัดโพธิ์ และศึกษาโหราศาสตร์กับพระปรากรมมุนี (นวน) วัดสังข์กระจาย ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นพระสมุหวรคณิสรสิทธิการและพระเทพสิทธินายกตามลำดับ และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเทวราชกุญชร และเป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้เข้าไปบูรณะวัดเลาและซ่อมแซมให้ดีขึ้น ในบั้นปลายชีวิตท่านได้ป่วยเป็นโรคลมอัมพาต จนถึงวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2483 เวลา 14.oo น.ท่านได้ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการสงบ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์จักรี รวมสิริอายุได้ 71 ปี 48 พรรษา

อ้างอิง
-------

* หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์
*
**ปลากะแมะ** (อังกฤษ: Angler catfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chaca bankanensis*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากะแมะ (Chacidae) มีรูปร่างประหลาด หัวแบนราบมากและปากกว้าง ครีบหลังและครีบอกสั้น ก้านครีบอกมีขอบหยัก ครีบท้องใหญ่ มีผิวย่นและเป็นตุ่มขนาดต่างๆ หัวมีติ่งหนังอยู่โดยรอบ ลำตัวสีน้ำตาลแดงเข้มหรือน้ำตาลไหม้ ท้องสีจาง มีประและจุดสีคล้ำกระจายทั่ว มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่กองใบไม้ร่วง มักอยู่นิ่งเป็นเวลานานเพื่อรอจับปลาเล็ก ๆ โดยอาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ในประเทศไทยพบอาศัยอยู่ที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาสที่เดียวเท่านั้น สถานภาพเป็นปลาใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ เนื่องจากถิ่นที่อยู่ถูกทำลาย ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซีย, อินโดนีเซีย และบรูไน

ปลากะแมะในวัยอ่อน
ไม่บริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก แต่เป็นชนิดที่เลี้ยงให้รอดยาก เนื่องจากปลามักปรับสภาพให้อยู่กับสิ่งแวดล้อมในที่เลี้ยงไม่ได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  เอกสารดาวน์โหลด
3. ↑  Roberts, Tyson R. (1982). "A Revision of the South and Southeast Asian Angler-Catfishes (Chacidae)". *Copeia*. American Society of Ichthyologists and Herpetologists. **1982** (4): 895–901. doi:10.2307/1444100. JSTOR 1444100.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลากะแมะ (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chaca bankanensis ที่วิกิสปีชีส์
**ปลากะมงครีบฟ้า** หรือ **ปลามงครีบฟ้า** (อังกฤษ: Bluefin trevally, Black ulua; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Caranx melampygus*) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

มีลำตัวแบนข้างมาก ครีบหลังและครีบก้นยกสูง ครีบหางเล็ก ครีบอกยาวเป็นรูปเคียว ลำตัวสีเงินแวววาวอมฟ้า มีจุดประสีคล้ำหรือสีเหลือง ครีบมีสีฟ้าอ่อนถึงฟ้าสด

มีความยาวเต็มที่ 120 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำ ไล่ล่าปลาขนาดเล็ก เช่น ปลากะตัก รวมถึงสัตว์น้ำอย่างอื่น เช่น หมึก กินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงแอฟริกาตะวันออก, ตอนเหนือของหมู่เกาะริวกิว, ตอนใต้ของนิวแคลิโดเนีย แถบอเมริกากลาง เม็กซิโกจนถึงปานามา ในน่านน้ำไทย พบได้บ่อยทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน ในฮาวายมีรายงานว่าผสมข้ามพันธุ์กับปลาหางกิ่วหม้อ (*C. sexfasciatus*) ด้วย เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภค

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก fishbase.us
2. ↑  หน้า 123, *คู่มือปลาน้ำจืด* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปถ่ายเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Caranx melampygus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลากะมงครีบฟ้า**
**ปลาการ์ตูนลายปล้อง** หรือ **ปลาการ์ตูนลายปล้องหน้าทอง** (อังกฤษ: Clark's anemonefish, Yellowtail clownfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Amphiprion clarkii*) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง

มีสีสันบนลำตัวเมื่อยังเล็ก ด้านล่างจะเป็นสีเหลืองหรือสีส้ม และด้านบนบริเวณหลังจะเป็นสีน้ำตาลเข้มไปจนถึงดำ เมื่อโตขึ้นสีดำนี้จะค่อย ๆ ลามลงมาเรื่อย ๆ ทางด้านท้องจนดำสนิททั้งตัว 

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5.5 นิ้ว พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งแต่อ่าวเปอร์เซียจนถึง เมลานีเซีย, ไมโครนีเซีย, เกาะไต้หวัน, ตอนใต้ของญี่ปุ่น, หมู่เกาะริวกิว และออสเตรเลีย ทางน่านน้ำไทย ไม่พบทางฝั่งอ่าวไทย แต่จะพบทางฝั่งอันดามัน

เป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง แต่ปลาที่มีขายในตลาดปลาสวยงามส่วนใหญ่ในประเทศไทย ยังเป็นปลาที่จับมาจากแหล่งธรรมชาติจากต่างประเทศอยู่ เนื่องจากมีสีสันที่สวยและได้มาตรฐานกว่า อีกประการ คือ ปลาที่จับได้ในน่านน้ำไทยมักจะตายในระยะเวลาอันสั้น เนื่องจากการกระบวนการจับที่ผิดวิธี

อ้างอิง
-------

1. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, *ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย* คอลัมน์ Blue Planet หน้า 126 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Amphiprion clarkii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**วัดสะตือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตามหลักฐานเดิมวัดมีพื้นที่ประมาณ 37 ไร่ แต่แม่น้ำกัดเซาะจนเว้าแหว่งเหลือเพียง 15 ไร่เศษ

วัดสะตือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 พระอุปัชฌาย์บัตร จันทโชติ อดีตเจ้าอาวาสวัดสะตือชี้แจงไว้ในหนังสือสมุดสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสีว่า วัดสะตือเดิมอยู่ทางเหนือขึ้นไปไม่ไกลนัก ที่เรียกว่าวัดสะตือเพราะถือเอาต้นสะตือใหญ่ที่มีอยู่ในวัดเป็นนิมิต ต่อมาเมื่อสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังสี สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้นแล้ว วัดสะตือจึงย้ายไปตั้งที่บริเวณพระพุทธไสยาสน์ และเรียกนามใหม่ตามตำบลว่า **วัดท่างาม** ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จพระราชดำเนินไปทรงนมัสการพระพุทธบาท ได้เสด็จฯ ขึ้นท่าน้ำตำบลนี้ 2 ครั้ง แต่นั้นมาจึงเรียกตำบลใหม่ว่าตำบลท่าหลวง และเรียกนามวัดใหม่ว่า **วัดท่าหลวง** ต่อมากลับไปเรียก "วัดสะตือ" ตามเดิม 

ภายในมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ประดิษฐานทางทิศใต้ของวัด มีขนาดยาว 52 เมตร กว้าง 9 เมตรและสูง 16 เมตร มีศาลาดินหรือวิหารสมเด็จ ซึ่งแต่เดิมเป็นอาคารไม้โปร่งมุงสังกะสีใช้สลักเดือยแทนการตอกตะปูสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลายมีรูปทรงเป็นเรือสำเภา ซึ่งสมเด็จพุฒาจารย์โตได้พักอาศัยเมื่อคราวมาคุมการก่อสร้างองค์พระพุทธไสยาสน์ ต่อมาได้สร้างวิหารคู่เชื่อมต่อกันเป็นศาลาน้ำหรือศาลาริมแม่น้ำป่าสัก และยังมีฌาปนสถานซึ่งใช้เป็นเตาน้ำมันแห่งแรกในอำเภอท่าเรือ ภายในอุโบสถมีพระประธาน ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 64 นิ้ว สูง 126 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 และพระปรางค์นาคปรกสมัยทวาราวดีเนื้อหินทรายซึ่งกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุไว้ รวมทั้งรอยพระพุทธบาทจำลองอายุนับร้อยปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสะตือ". สำนักงานจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.
2. ↑  "วัดสะตือ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**วัดสวัสดิ์วารีสีมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดคลองสามเสน ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน

ประวัติ
-------

วัดสวัสดิ์วารีสีมารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2375 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างโดยพระยาสวัสดิ์วารี (เจ๊สัวฉิม) และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน ชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า "วัดแคสามเสน" หลังจากสร้างวัดได้มีการสร้างและบูรณะเสนาสนะต่าง ๆ เป็นระยะ ส่วนใหญ่อยู่ในช่วงหลัง พ.ศ. 2510 และมีการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2539 นอกจากนี้วัดยังได้สร้างโรงเรียนประชาบาลในพื้นที่วัด โดยเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2475

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถมีรูปแบบตามพระราชนิยมพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ เป็นทรงโรงมีระเบียงและพาไลรอบ มีเสารองรับพาไลเป็นเสาสี่เหลี่ยมเรียบไม่ประดับบัวหัวเสา ระหว่างช่องเสาเชื่อมต่อด้วยพนักระเบียง เครื่องบนเป็นหลังคาซ้อน 2 ชั้น หน้าบันตกแต่งลวดลายดอกไม้และสัตว์มงคล ไม่ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ แต่แทนที่ด้วยปูนปั้นหัวนาค บันไดทางขึ้นมีพนักโค้ง ปลายบันไดประดับสิงโตจีนศิลา ภายในอุโบสถไม่มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีแต่จิตรกรรมบนเพดานซึ่งของเดิมชำรุดและได้ทำการบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2539 โดยพยายามคงสภาพเดิมไว้ พื้นเพดานทาสีแดง มีรูปลายจีนในวงกลมเสมือนเป็นดาวเพดาน ล้อมด้วยตัวค้างคาว มีขื่อประดับลายมังกร 2 ตัว หันเข้าด้วยกัน พระพุทธรูปจัดเป็นหมู่บนฐานชุกชี พระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยมีเครื่องพระพักตร์ ด้านหน้าบนสุดบนฐานชุกชีประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง 2 องค์

หน้าอุโบสถนอกกำแพงแก้ว มีเจดีย์ทรงระฆังสีขาว เจดีย์รายทั้ง 4 กล่าวกันว่าเจ้าจอมท่านหนึ่งสร้างไว้เพื่อบรรจุอัฐิบุคคลในวงศ์ตระกูล มีป้ายจารึกชื่ออยู่ที่เจดีย์ว่า เจ้าจอมแก้วในรัชกาลที่ 5 และป้ายสกุลปาลกะวงศ์ ซึ่งคงเป็นตระกูลที่เคยอยู่หรือมีที่ดินอยู่ตรงข้ามวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองพุทธศาสนสถาน, *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. หน้า 296.
2. ↑  ไขแสง ศุขวัฒนะ. *วัดพุทธศาสนาที่ได้รับอิทธิพลจีนในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์*. (กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526), หน้า 60–62.
3. ↑  ภัทราวรรณ บุญจันทร์. "ความสัมพันธ์ของชุมชนกับศิลปกรรมในวัดราษฎร์ริมคลองสามเสน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 47–52.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสวัสดิ์วารีสีมาราม**
กลูโคส
**ตัวขนส่งกลูโคส** (อังกฤษ: Glucose transporters) เป็นกลุ่มกว้าง ๆ ของโปรตีนเยื่อหุ้มที่มีส่วนช่วยในการขนส่งกลูโคสบนเยื่อหุ้มเซลล์ผ่านกระบวนการที่เรียกว่าการแพร่แบบฟาซิลิเทเทด (facilitated diffusion) เนื่องด้วยกลูโคสเป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญของสิ่งมีชีวิต จึงพบตัวส่งกลูโคสนี้ได้ในสัตว์ทุกไฟลัม แฟมิลี (family) ของโปรตีน GLUT หรือ SLC2A นั้นเป็นแฟมิลีโปรตีนตัวขนส่งกลูโคสที่พบได้ในเซลล์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม จีโนมมนุษย์สามารถถอดรหัสสร้าง GLUT ได้ 14 ชนิด

การสังเคราะห์กลูโคสอิสระ
------------------------

ในเซลล์ที่ไม่ใช่พวกออโตโทรฟ (non-autotroph cells) นั้นไม่สามารถสร้างกลูโคสอิสระ (free glucose) ได้เพราะขาดการแสดงออก (expression) glucose-6-phosphatase และดังนั้นจึงมีส่วนร่วมเฉพาะในการ uptake และการสันดาปของกลูโคสเท่านั้น ปกติแล้วกลูโคสจะสามารถผลิตได้ในเซลล์ตับ (hepatocyte) เท่านั้น แต่ในภาวะอดอาหาร (fasting conditions) เนื้อเยื่ออื่น ๆ เช่น ลำไส้ กล้ามเนื้อ สมอง และไต สามารถผลิตกลูโคสเองได้โดยใช้การกระตุ้นกระบวนการ gluconeogenesis

การขนส่งกลูโคสในยีสต์
---------------------

การขนส่งกลูโคสในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
------------------------------------

### ประเภท

กลูโคสทราสพอร์เทอร์แต่ละไอโซฟอร์ม (isoform) มีหน้าที่เฉพาะในกระบวนการเมแทบอลิซึมของกลูโคส ซึ่งจะถูกกำหนดด้วยการแสดงออกของเนื้อเยื่อ (tissue expression), ความเฉพาะเจาะจงต่อสาร (substrate specificity), พลวัตการขนส่ง (transport kinetics) และการแสดงออกที่ควบคุม (regulated expression) ในสภาวะที่แตกต่างในทางสรีระวิทยา จนถึงปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์สามารถระบุสมาชิกได้ 14 ชนิดที่เป็น GLUT/SLC2 ด้วยการจัดจำแนกตามคสามเหมือนของลำดับ (sequence similarities) แฟมิลี GLUT สามารถแบ่งออกเป็นสามชั้นย่อย คือ

#### คลาส I

คลาส I (Class I) ประกอบด้วยตัวขนส่งกลูโคส GLUT1, GLUT 2, GLUT 3 และ GLUT4

#### คลาส II/III

คลาส II ประกอบด้วย:

* GLUT5 (*SLC2A5*), ตัวขนส่งฟรุกโตสใน enterocytes
* GLUT7 - SLC2A7 - (*SLC2A7*), พบในลำไส้ใหญ่และเล็ก transporting glucose out of the endoplasmic reticulum
* GLUT9 - (*SLC2A9*)
* GLUT11 (*SLC2A11*)

คลาส III ประกอบด้วย:

* GLUT6 (*SLC2A6*),
* GLUT8 (*SLC2A8*),
* GLUT10 (*SLC2A10*),
* GLUT12 (*SLC2A12*)
* GLUT13, หรือ H+/myoinositol transporter: HMIT (*SLC2A13*)

ดูเพิ่ม
-------

* Cotransport
* Cotransporter

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thorens B (April 1996). "Glucose transporters in the regulation of intestinal, renal, and liver glucose fluxes". *The American Journal of Physiology*. **270** (4 Pt 1): G541-53. doi:10.1152/ajpgi.1996.270.4.G541. PMID 8928783.
2. 1 2 3  Thorens B, Mueckler M (February 2010). "Glucose transporters in the 21st Century". *American Journal of Physiology. Endocrinology and Metabolism*. **298** (2): E141-5. doi:10.1152/ajpendo.00712.2009. PMC 2822486. PMID 20009031.
3. ↑  Bell GI, Kayano T, Buse JB, Burant CF, Takeda J, Lin D, Fukumoto H, Seino S (March 1990). "Molecular biology of mammalian glucose transporters". *Diabetes Care*. **13** (3): 198–208. doi:10.2337/diacare.13.3.198. PMID 2407475.
4. ↑  Boron WF (2003). *Medical Physiology: A Cellular And Molecular Approaoch*. Elsevier/Saunders. p. 995. ISBN 978-1-4160-2328-9.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Glucose Transport Proteins, Facilitative ในหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติอเมริกัน สำหรับหัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ (MeSH)
**วัดสองห้อง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

วัดสองห้อง เดิมชาวบ้านเรียก *วัดหนองสองห้อง* เพราะมีทุ่งนาสองฝั่งระหว่างทุ่งหอคอยกับทุ่งสองห้อง ซึ่งมีถนนกั้นกลางระหว่างทุ่งทั้งสอง มีลักษณะเป็นหนองน้ำ ที่ตั้งเดิมของวัดอยู่ที่บ้านห้วยขวาง ต่อมาพระครูอุตตรการบดี (หลวงพ่อทา) วัดพะเนียงแตก ได้มาชี้เขตที่ตั้งวัด และได้ดำเนินการย้ายจากบ้านห้วยขวางมาอยู่ที่หนองสองห้อง จึงตั้งนามวัดว่า "วัดหนองสองห้อง" ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสองห้อง"

วัดเริ่มสร้างตั้งแต่เมื่อปีใดไม่มีผู้ใดทราบ แต่จากคำบอกเล่า กล่าวกันว่า เมื่อ พ.ศ. 2497 หลวงพ่อภา (พระครูถาวรสังฆกิจ) รักษาการเจ้าอาวาสในขณะนั้น ได้ร่วมกับทายกทายิกา สร้างอุโบสถหลังแรก เป็นอุโบสถทรงไทย กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2504 งานปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496

วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อภา ถาวโร ท่านเริ่มสร้างวัตถุมงคลเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2504 เหรียญรุ่น 1 ทราบว่ามีพุทธคุณโดดเด่นในด้านแคล้วคลาด คงกระพันชาตรี และมหาอุด

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์เอียว ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ณา ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์พุก ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์แจ่ง ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ขำ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์เปลี่ยน ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์จำรัส ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ฮวด ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์จันทร์ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระครูถาวรสังฆกิจ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส พ.ศ. 2495–2509
* พระครูถาวรสังฆกิจ พ.ศ. 2509–2545
* พระมหาชาติชาย ชวนปญฺโญ พ.ศ. 2546–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสองห้อง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-30. สืบค้นเมื่อ 2022-01-30.
2. ↑  "วัดสองห้อง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดสองห้อง". พระสังฆาธิการ.
**วัดสว่างบรรเทิง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา ปัจจุบัน พระครูวิบูลธรรมพิพัฒน์ (ทวี) เป็นเจ้าอาวาส

วัดสว่างบรรเทิงเดิมชื่อ **วัดแม่สาน้อย** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2385 ประชาชนได้นิมนต์ครูบาคำปัน ปญฺญาสาโร เป็นประธานสร้างวัด ต่อมาพระครูอุดม วิฑฒิคุณ เจ้าคณะเภอในสมัยนั้นได้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่ โดยนำเอาฉายาเจ้าอาวาสคือปัญญา แปลว่า สว่าง มาสมาสกัยนามของกำนันคือบรรเทิง จึงมีชื่อว่า "วัดสว่างบรรเทิง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยิติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2484 แผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2533 และศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์และที่อ่านหนังสือตั้งอยู่ในวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาเอนกประสงค์ อาคารโรงเรียนปริยัติธรรม ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธรูปปูนปั้น และพระพุทธรูปทองเหลือง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* เจ้าอธิการคำปัน ปญฺญาโร
* พระอธิการบุญทา ปุญฺณาสีโล
* พระมหาบัวทอง พระจักรี
* พระอธิการประเวศน์
* พระอธิการศรีมูล ปิยธมฺโม
* พระอินทร พระอธิการอิ่นคำ ธมฺมรกฺขิโต
* พระอธิการทวี ปริปุณฺโณ
* พระครูวิบูลธรรมพิพัฒน์ (ทวี)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสว่างบรรเทิง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดสว่างบรรเทิง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดสว่างบรรเทิง ต.แม่สา อ.แม่ริม เชียงใหม่". ทัวร์วัดไทย.
4. ↑  "วัดสว่างบรรเทิง". ข้อมูลท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-11. สืบค้นเมื่อ 2022-01-09.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสว่างบรรเทิง**
**ตารางองศา** (square degree) เป็นหน่วยที่ไม่ใช่หน่วยเอสไอของมุมตัน เป็นมุมตันที่ตัดทรงกลมที่มีพื้นที่เท่ากับสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีด้านยาว 1 องศา สัญลักษณ์หน่วยของตารางองศามักจะใช้เป็น deg 2

1 องศา 2 = {\displaystyle \left({\frac {2\pi }{360}}\right)^{2}={\frac {\pi ^{2}}{32\ 400}}}
≈ 0.000 304 617 419 79 sr = 0.304 617 419 79 msr
(sr คือ สเตอเรเดียน msr คือมิลลิสเตอเรเดียน) และในทางกลับกัน

1 sr ≈ 3282.806 350 012 deg2
ตารางองศามักใช้เพื่อแสดงขนาดของกลุ่มดาว อย่างไรก็ตาม ในระบบเอสไอไม่ได้ใช้หน่วยนี้ หน่วยเอสไอของมุมตัน (หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ) คือสเตอเรเดียน

การใช้งาน
---------

มุมตันของทรงกลมทั้งหมด (หรือทรงกลมท้องฟ้าทั้งหมด) คือ 4 π sr ≈ 12.566 370 614 sr ≈ 41 252.961 249 deg2

### ตัวอย่างในทางดาราศาสตร์

* เนื่องจากขนาดเชิงมุม ของพระจันทร์เต็มดวงอยู่ที่ประมาณ 0.5 องศา มุมตัน ที่พระจันทร์เต็มดวงปกคลุมจึงเป็นประมาณ 0.2 deg2

* กลุ่มดาวที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดคือ กลุ่มดาวงูไฮดรา ซึ่งวัดได้ประมาณ 1303 deg2 กินพื้นที่ประมาณ 1/32 ของท้องฟ้าทั้งหมด

* อดีตกลุ่มดาวเรืออาร์โก (แบ่งย่อยในปี 1922 เนื่องจากใหญ่เกินไป) มีพื้นที่ประมาณ 1888 deg2

อ้างอิง
-------

1. ↑  計算方法は以下の通り。
まず半径に相当する長さを"度"で表すことを考える。円周の長さが360度であるから、
2. ↑  理科年表2022年、p.78、太陽,惑星および月定数表、月の視半径を15分32.28秒としている。
3. ↑  計算式は、3.1416 \* (0.5/2)2
Juan Carlos I (L-61)
**เรือยกพลขึ้นบกจู่โจม** (อังกฤษ: amphibious assault ship) หรือ **เรือบรรทุกหน่วยจู่โจม** (อังกฤษ: commando carrier) เป็นเรือการสงครามสะเทินน้ำสะเทินบกแบบหนึ่งที่ใช้ในการยกพลขึ้นบกและสนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดินในดินแดนของศัตรูโดยการจู่โจมแบบสะเทินน้ำสะเทินบก การออกแบบพัฒนามาจากเรือบรรทุกอากาศยานที่ดัดแปลงเพื่อใช้เป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ (และด้วยเหตุนี้จึงมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเรือบรรทุกอากาศยานปีกคงที่ทั่วไป) เรือสมัยใหม่รองรับเรือระบายพล โดยการออกแบบส่วนใหญ่รวมถึงอู่เรือภายใน หรืออย่างเต็มเปี่ยม เรือยกพลขึ้นบกจู่โจมบางลำยังรองรับอากาศยานปีกคงที่ขึ้นลงในแนวดิ่งและระยะสั้น ซึ่งตอนนี้มีบทบาทรองในฐานะเรือบรรทุกอากาศยาน

บทบาทของเรือยกพลขึ้นบกจู่โจมนั้นแตกต่างจากเรือบรรทุกอากาศยานทั่วไป กล่าวคือ สิ่งอำนวยความสะดวกด้านการบินมีหน้าที่หลักในการรองรับเฮลิคอปเตอร์เพื่อสนับสนุนกองกำลังขึ้นฝั่งแทนที่จะสนับสนุนอากาศยานจู่โจม อย่างไรก็ตาม บางลำมีความสามารถในการปฏิบัติหน้าที่ในการควบคุมทางทะเล, การจัดเครื่องบินลงเรือ เช่น แฮริเออร์หรือรุ่นเอฟ-35บี ของเครื่องบินขับไล่ไลท์นิง 2 สำหรับการบินลาดตระเวนรบ และเฮลิคอปเตอร์สำหรับการสงครามต่อต้านเรือดำน้ำ หรือปฏิบัติการเป็นฐานที่ปลอดภัยสำหรับเครื่องบินขับไล่รุ่นบินขึ้นระยะสั้นลงจอดทางดิ่งจำนวนมากที่ทำการสนับสนุนทางอากาศสำหรับหน่วยปฏิบัติการขึ้นฝั่งนอกประเทศ เรือเหล่านี้ส่วนใหญ่ยังสามารถบรรทุกหรือสนับสนุนเรือระบายพลได้ เช่น ยานเบาะอากาศระบายพล (เรือโฮเวอร์คราฟต์) หรือเรือระบายพลขนาดใหญ่

กองเรือประเภทนี้ที่ใหญ่ที่สุดปฏิบัติการโดยกองทัพเรือสหรัฐ รวมถึงชั้น*วอสป์*ย้อนหลังไปถึงปี ค.ศ. 1989 และเรือชั้น*อเมริกา*ที่คล้ายกันมากซึ่งเปิดตัวในปี ค.ศ. 2014 เรือยกพลขึ้นบกจู่โจมยังปฏิบัติการโดยกองทัพเรือฝรั่งเศส, กองทัพเรืออิตาลี, กองทัพเรือสาธารณรัฐเกาหลี, กองทัพเรือออสเตรเลีย, กองทัพเรือบราซิล, กองทัพเรือสเปน และกองทัพเรืออียิปต์

คำว่าเรือยกพลขึ้นบกจู่โจมมักใช้แทนกันได้กับการจัดชั้นเรืออื่น ๆ ซึ่งประยุกต์ใช้กับเรือการสงครามสะเทินน้ำสะเทินบกดาดฟ้าเรือขนาดใหญ่ทุกลำ เช่น เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ยกพลขึ้นบก (LPH), เรือยกพลขึ้นบกจู่โจมบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ (LHA) และเรืออู่ยกพลขึ้นบกบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ (LHD)

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ในการใช้งานตามประวัติศาสตร์ เรือบรรทุกหน่วยจู่โจมไม่จำเป็นต้องปฏิบัติการเรือระบายพล เช่น การแปลงเรือบรรทุกอากาศยานของอังกฤษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Amphibious Assault Ships - LHA/LHD/LHA(R)". United States Navy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 September 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-09-23.
2. ↑  "HMS Theseus". Britains-smallwars.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-06. สืบค้นเมื่อ 2013-09-03.
3. ↑  "Juan Carlos I Landing Helicopter Dock". Naval Technology. 2011-06-15. สืบค้นเมื่อ 2013-09-03.
4. ↑  "The Amphibious Ready Group". United States Navy. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 September 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-09-23.

### บรรณานุกรม

* Akimoto, Minoru (May 1994). "Aircraft carriers of Imperial Japanese Army". *Ships of the World*. Kaijin-sha (481): 178–181.
* Gardiner, Robert (1980). *Conway's All the World's Fighting Ships 1922-1946*. Naval Institute Press. ISBN 978-0870219139.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เรือยกพลขึ้นบกจู่โจม**

* In-depth look at various classes
สถานที่
ภาพถ่ายดาวเทียมของคาบสมุทรชิเรโตโกะ
**คาบสมุทรชิเรโตโกะ** (ญี่ปุ่น: 知床半島; โรมาจิ: *shiretokohantō*; ทับศัพท์: ชิเรโตโกะฮันโต) อยู่ที่ด้านตะวันออกสุดของเกาะฮกไกโด ญี่ปุ่น ยื่นออกไปในทะเลโอค็อตสค์ มีช่องแคบเนมูโระกั้นระหว่างคาบสมุทรกับเกาะคูนาชีร์ของรัสเซีย ชื่อชิเรโตโกะมีที่มาจากคำในภาษาไอนุคำว่า *sir etok* หมายถึง "จุดสุดขอบแผ่นดิน" หรือ "จุดที่แผ่นดินยื่นออกไป" บนคาบสมุทรเป็นที่ตั้งของเมืองราอูซุและชาริ

เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ในการประชุมคณะกรรมมรดกโลกที่จัดขึ้นที่สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ คณะกรรมการได้ประกาศให้คาบสมุทรชิเรโตโกะเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ **ชิเรโตโกะ** และได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 กรกฎาคม ด้วยลักษณะพิเศษของคาบสมุทรแห่งนี้ที่เป็นจุดที่อยู่ทิศใต้สุดในซีกโลกเหนือที่ทะเลจะจับตัวเป็นน้ำแข็งได้โดยปกติ

ภูมิศาสตร์
----------

บนคาบสมุทรมีกลุ่มภูเขาไฟเรียงตัวตลอดแนวตั้งแต่แหลมชิเรโตโกะที่ปลายสุดของคาบสมุทร ตัวอย่างเช่น ภูเขาชิเรโตโกะ ภูเขาอูนาเบ็ตสึ และภูเขาอิโอ เขตภูเขาไฟนี้มีอนเซ็งอยู่มากมาย อย่างเช่น เซเซกิอนเซ็ง และอิวาโอเบ็ตสึอนเซ็ง เป็นต้น ความหลากหลายของอนเซ็งทำให้คาบสมุทรแห่งนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง

พรรณพืชและสัตว์ประจำถิ่น
------------------------

คาบสมุทรชิเรโตโกะเป็นถิ่นของพืชพวกสนและพืชใบกว้างหลายชนิด อย่างเช่น *Quercus mongolica* สัตว์ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ได้แก่ Red Foxes, Amur brown bears, Sika Deer ที่พบได้มากคือ Sea eagle และตามชายฝั่งจะมีแมวน้ำและ cetaceans

Conservation efforts
--------------------

ใน พ.ศ. 2507 (1964) พื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ เพื่ออนุรักษ์สัตว์ป่าและความงดงามของธรรมชาติอันบริสุทธิ์ในคาบสมุทร นับแต่นั้นบริเวณอุทยานจะมีกฎที่เข้มงวดเพื่ออนุรักษ์ธรรมชาติ และไม่อนุญาตให้เข้าภายในอุทยาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Shiretoko Peninsula". *NASA Earth Observatory*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-08. สืบค้นเมื่อ 2008-07-09.

พิกัดภูมิศาสตร์: 44°05′46″N 145°09′14″E﻿ / ﻿44.09611°N 145.15389°E﻿ / 44.09611; 145.15389
**วิลเลียม แครีย์** (อังกฤษ: William Carey) เป็นมิชชันนารีคณะแบปทิสต์ในประเทศอินเดีย ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แครีย์ได้แปลคัมภีร์ไบเบิลเป็น 3 ภาษาและมีส่วนสำคัญในการต่อต้านการเผาแม่ม่ายในพิธีสตี

ในวงการคริสตจักรนิกายโปรเตสแตนต์ มีกิตติศัพท์ว่าเป็น "บิดาแห่งมิชชันนารียุคใหม่" และ "มหาบุรุษผู้บุกเบิกอินเดีย"

การศึกษา
--------

วิลเลียม แครีย์ เกิดในปี ค.ศ.1761 ใกล้เมืองนอร์ธแฮมตัน ประเทศอังกฤษ ไม่ได้มีความรู้มากนัก กลับใจเชื่อพระเจ้าตอนวัยรุ่นและเข้าร่วมงานกับกลุ่มแบปทิสต์ เขาได้ใช้เวลาว่างในการศึกษาพระคัมภีร์และรับใช้ในฐานะผู้รับใช้ฆราวาส

ชีวิตครอบครัว
-------------

แครีย์ แต่งงานครั้งแรกกับ ดอรอธี (Dorothy) น้องภรรยาของนายจ้างในปี ค.ศ. 1781 ดอรอธีแก่กว่าเขา 5 ปี มีบุตร 2 คน ครั้งที่ 2 แต่งกับเลดีชาร์ลอตต์ รูมอห (Lady Charlotte Rhumohr) ในปี ค.ศ. 1808 ครั้งที่ 3 แต่งกับเกรซ ฮิวส์ (Grace Hughes) ในปี ค.ศ.1821

งานบุกเบิก
----------

เขาเริ่มออกทำพันธกิจต่างแดนโดยได้เดินทางไปที่อินเดีย โดยถูกจุดประกายจากการอ่านหนังสือ "The Voyages of Captain Cook" (การเดินทางของกัปตันฮุค) โดยได้เริ่มพันธกิจที่มัลดาทางเหนือของอินเดีย แต่ด้วยความจำเป็นจึงต้องย้ายไปที่กัลกัตตา รัฐเซแรมโปร์ เซแรมโปร์กลายเป็นศูนย์กลางของกิจกรรมงานมิชชั่นของคณะแบบทิสต์ในอินเดีย โดยมีผู้ร่วมงานที่สำคัญคือ โยชูวา มาร์ชแมน (Joshua Marshman) และวิลเลียม วาร์ด (William Ward) ซึ่งทั้งสามเป็นที่รู้จักกันในนาม 
สามสหายแห่งแรมโปร์ (The Serampore Trio) จนกลายเป็นทีมมิชชันนารีที่มีชื่อเสียงที่สุดทีมหนึ่งในประวัติศาสตร์

ผลงานที่สำคัญ
-------------

วิลเลียม แครีย์ ก่อตั้งโรงเรียนหลายแห่ง โรงพิมพ์ขนาดใหญ่ และผลงานที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือการแปลพระคัมภีร์จบทั้งเล่มเป็น 3 ภาษา คือ ภาษาเบงกอล ภาษาสันสกฤต และภาษามราฐี

ความตาย
-------

วิลเลียม แครีย์ เสียชีวิตใน ปี ค.ศ.1834 เขาได้สร้างผลงานและมีอิทธิพลอย่างมากในอินเดียและยังเป็นแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญสำหรับคริสเตียนนิกายโปรเตสแตนต์ในช่วงต่อมา

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วิลเลียม แครีย์ (มิชชันนารี)**

* รูธ เอ ทักเกอร์, "จากเยรูซาเล็มสู่ปลายแผ่นดินโลก" พิมพ์ครั้งที่2 กรุงเทพมหานคร กนกบรรณสาร 2006
ชานเมืองของ ซิดนีย์,รัฐนิวเซาท์เวลส์ (ออสเตรเลีย)
**เฮย์มาร์เกต** (อังกฤษ: Haymarket) เป็นชานเมืองของซิดนีย์, รัฐนิวเซาท์เวลส์, ออสเตรเลีย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเขตศูนย์กลางธุรกิจซิดนีย์ในเขตการปกครองท้องถิ่นนครแห่งซิดนีย์ เฮย์มาร์เกตเป็นที่ตั้งของส่วนมากของไชน่าทาวน์, ไทยทาวน์ และเรลเวย์สแควร์

ประชากร
-------

ในการสำมะโนประชากรปี 2016 มีผู้อยู่อาศัยในเฮย์มาร์เกต 7,353 คน มีอายุมัธยฐานคือ 27 ปีและ 49.7% ของประชากรมีอายุ 20-29 ปี มากกว่าครึ่งหนึ่งของชาวเฮย์มาร์เก็ตเข้าเรียนในสถาบันการศึกษาโดยส่วนใหญ่ของคนเหล่านี้เข้าเรียนในสถาบันอุดมศึกษาหรือช่างเทคนิค มีผู้อาศัยที่เกิดในออสเตรเลียเพียง 8.3% เท่านั้น ในปี 2011 87.8% ของประชากรเป็นคนที่เกิดต่างประเทศ ซึ่งเป็นชานเมืองที่มีค่าสูงที่สุดในออสเตรเลีย ประชากรที่เกิดในประเทศอื่น ๆ ที่พบมากที่สุดคือไทย 20.7%, จีน 18.9%, อินโดนีเซีย 11.5%, สาธารณรัฐเกาหลี (ใต้) 5.0% และเวียดนาม 2.1% 71.6% ของประชากรพูดภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษที่บ้าน ภาษาหลักที่ใช้ในการพูด ได้แก่ ภาษาไทย 20.4% ภาษาจีนกลาง 20.3% ภาษาอินโดนีเซีย 10.2% ภาษากวางตุ้ง 5.1% และภาษาเกาหลี 4.8%

อ้างอิง
-------

1. ↑  Australian Bureau of Statistics (27 June 2017). "Haymarket (State Suburb)". *2016 Census QuickStats*. สืบค้นเมื่อ 29 June 2017. แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
2. ↑  "Where do migrants live? (4102.0 - Australian Social Trends, 2014)". Australian Bureau of Statistics. 17 March 2014. สืบค้นเมื่อ 20 March 2014.
**วัดแสนสุขสุทธิวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีพื้นที่กว้างกว่า 30 ไร่

วัดแสนสุขสุทธิวราราม หรือ วัดแสนสุข ตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ *มหาเจดีย์เกตุแก้วจุฬามณีอาสนสุขมหาวิหาร* มีลักษณะคล้ายเจดีย์วัดอัษฎางคนิมิตรบนเกาะสีชัง รอบด้านทั้ง 4 ทิศของมหาเจดีย์ล้อมรอบด้วยพญานาค 7 เศียร ซึ่งผู้สร้างคือนางง้วย กาญจนวิสิษฐผล เจ้าของและผู้ก่อตั้งบริษัทจิ้วฮวด จำกัด ภายในมหาเจดีย์มีพระประธานสีทองอร่ามองค์ใหญ่ องค์พระประธานถูกล้อมรอบด้วยเสา 8 ต้น นอกจากนั้นวัดยังมีประติมากรรมปูนปั้นแดนสวรรค์ เมืองนรก มีศาลาจัตุรมุขที่ประดิษฐานพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บริเวณแสดงภาพเทพเจ้าตามลัทธิศาสนาต่าง ๆ เช่น กำเนิดพระเยซู เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งศาสนาพราหมณ์หรือ 18 อรหันต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแสนสุขสุทธิวราราม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดแสนสุขสุทธิวราราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดแสนสุขสุทธิวราราม". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
4. ↑  ""วัดแสนสุขฯ" วัดสวยใกล้หาดบางแสน ชวนตื่นตากับ "มหาเจดีย์เกตุแก้วฯ" ล้อมด้วยพญานาค 4 ทิศ". ผู้จัดการออนไลน์.
**วัดแสมดำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 26 ตารางวา ด้านทิศใต้ติดกับคลองสนามชัย ปัจจุบันพระครูอดุลนวการ (สำราญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดแสมดำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 ซึ่งมีพระอาจารย์เที่ยงเป็นผู้ปกครองดูแลวัด ชาวบ้านเรียกว่า **วัดใหม่เที่ยงแท้ทรงศรัทธาธรรม** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดแสมดำ" ตามนามท้องที่วัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2516 มีโรงเรียนระดับประถมศึกษาตั้งอยู่ในพื้นที่วัด

ที่ดินวัดมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า อาคารเสนาสนะมี อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 32.30 เมตร เป็นอุโบสถสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย และมีพระพุทธรูปองค์เล็กอยู่รอบองค์พระประธานหลายองค์ กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว หอสวดมนต์คอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญบุญและฌาปนสถาน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงปู่เที่ยง
* หลวงปู่น่วม
* พระอาจารย์รอด
* พระครูวิสุทธิคุณ
* พระครูอดุลนวการ (สำราญ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแสมดำ". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 333–334. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดแสนเกษม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบสอง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสังฆรักษ์ สมบูรณ์ ฉนฺทธมฺโม ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดแสนเกษม เดิมเรียกว่า **วัดสิบสาม** โดยนายอำเภอแก้วและนางกล่ำซึ่งเป็นภรรยา ได้ถวายที่ดินสร้างวัดจำนวน 13 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2455 กาลเวลาผ่านไปสิ่งก่อสร้างมีความชำรุดทรุดโทรม ทางวัดได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ ได้พัฒนาในทุกยุคเจ้าอาวาส และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งใหม่เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2520 หลังคาลด 3 ชั้น กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง มีทั้งอาคารที่เป็นไม้ ตึก และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ และหอสวดมนต์ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปหลวงพ่อเชียงแสน ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 2 ฟุต 8 นิ้ว สร้างโดยฝีมือช่างเชียงแสนยุคต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์สี
* พระอาจารย์สุทธิ
* พระอาจารย์ปลอด
* พระอาจารย์อิ่ม
* พระอาจารย์สอน
* พระอาจารย์จูม
* พระสมุห์เกิด
* พระปลัดทอง ( พ.ศ. 2474 - พ.ศ. 2483 )
* พระอาจารย์ชงค์ ผาสุกธรรม ( พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2486 )
* พระอาจารย์ละออ เสือจุ้ย ( พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2488 )
* พระครูพิพัฒน์เขมกิจ (พัฒน์ เขมโก) ( พ.ศ. 2488 - พ.ศ. 2540 )
* พระครูเกษมกิจจานุกูล (วิเชียร อนุจารี) ( พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2555 )
* พระครูสังฆรักษ์ สมบูรณ์ ฉนฺทธมฺโม ( พ.ศ. 2555 - พ.ศ. 2565 )
* รอการแต่งตั้งเจ้าอาวาสองค์ถัดไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแสนเกษม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 331–332. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
ทรงกลมบล็อค
**ใน กลศาสตร์ควอนตัม และ การคำนวณเชิงควอนตัม ทรงกลมบล็อค** (Bloch sphere) ตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ชาวสวิส เฟลิกซ์ บล็อค (Felix Bloch) เป็นรูปแบบการแสดงเชิงเรขาคณิตของปริภูมิสถานะบริสุทธิ์ของระบบควอนตัมระดับพลังงานสองขั้น (คิวบิต qubit) บนทรงกลมหนึ่งหน่วย

กลศาสตร์ควอนตัมมีโครงสร้างทางคณิตศาสตร์อยู่ในปริภูมิฮิลเบิร์ต (Hilbert space) หรือ ปริภูมิฮิลเบิร์ตแบบโปรเจคทีฟ (Projective Hilbert space) โดยสถานะบริสุทธิ์ของระบบควอนตัมมีลักษณะที่สอดคล้องกับปริภูมิย่อย 1 มิติของปริภูมิฮิลเบิร์ตที่สอดคล้องกัน

โดยการซ้อนทับกันของสถานะบริสุทธิ์สองสถานะที่ตั้งฉากกัน ดังนั้นสถานะที่บริสุทธิ์ของคิวบิตจึงสามารถแสดงเป็นจุดบนทรงกลมบล็อคได้

  

สถานะบริสุทธิ์ใด ๆ {\displaystyle |\psi \rangle } ของคิวบิตสามารถแสดงได้โดยการซ้อนทับของ {\displaystyle |0\rangle } และ {\displaystyle |1\rangle } ดังนี้

{\displaystyle {\begin{aligned}|\psi \rangle &=\cos(\theta /2)|0\rangle +e^{i\phi }\sin \left(\theta /2\right)|1\rangle \\&=\cos(\theta /2)|0\rangle +(\cos \phi +i\sin \phi )\sin(\theta /2)|1\rangle \end{aligned}}}
ถ้า (*θ*, *φ*) ในสมการนี้ถูกมองว่าเป็นพิกัดเชิงขั้วของจุดบนทรงกลมบล็อค {\displaystyle |\psi \rangle } สามารถแสดงได้ดังรูปด้านขวา

ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ทรงกลมบล็อคที่ใช้ในทางทัศนศาสตร์เพื่อแสดงสถานะของโพลาไรเซชันจะถูกเรียกว่าทรงกลมปวงกาเร

คำนิยาม
-------

เมื่อพิจารณาจากฐานที่ตั้งฉากกัน สถานะบริสุทธิ์ใด ๆ ในระบบสองสถานะ {\displaystyle |\psi \rangle } สามารถแสดงด้วยการวางซ้อนเวกเตอร์ฐาน {\displaystyle |0\rangle }, {\displaystyle |1\rangle } (ผลรวมของค่าสัมประสิทธิ์เชิงซ้อน) เวกเตอร์พื้นฐาน {\displaystyle |0\rangle }, {\displaystyle |1\rangle } สำหรับค่าสัมประสิทธิ์ของเฟสมีความสำคัญทางกายภาพสำหรับความแตกต่างเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ {\displaystyle |0\rangle } จึงให้สัมประสิทธิ์เป็นจำนวนจริงที่ไม่เป็นลบ

นอกจากนี้จากเงื่อนไขการทำให้เป็นบรรทัดฐาน ได้ว่า {\displaystyle \langle \psi |\psi \rangle =1}

จากที่กล่าวมา {\displaystyle |\psi \rangle } สามารถเขียนเป็น

{\displaystyle {\begin{aligned}|\psi \rangle &=\cos(\theta /2)|0\rangle +e^{i\phi }\sin(\theta /2)|1\rangle \\&=\cos(\theta /2)|0\rangle +(\cos \phi +i\sin \phi )\sin(\theta /2)|1\rangle \end{aligned}}}
ในที่นี้ {\displaystyle 0\leq \theta \leq \pi }, {\displaystyle 0\leq \phi <2\pi }

เมื่อ {\displaystyle |\psi \rangle } เป็น {\displaystyle |0\rangle }, {\displaystyle |1\rangle } แล้ว {\displaystyle \phi } สามารถเป็นค่าใดก็ได้ แต่เป็นจุดเดียวกันบนทรงกลมบล็อค และการแสดงด้วยทรงกลมบล็อคจะเหมือนกันเสมอ

ดูเพิ่ม
-------

* กลศาสตร์ควอนตัม
* คอมพิวเตอร์ควอนตัม
* คิวบิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bloch, Felix (Oct 1946). "Nuclear induction". *Phys. Rev*. **70** (7–8): 460–474. Bibcode:1946PhRv...70..460B. doi:10.1103/physrev.70.460.; see Arecchi, F T, Courtens, E, Gilmore, R, & Thomas, H (1972). "Atomic coherent states in quantum optics", *Phys Rev* **A6**(6): 2211
**วัดแว่นจันทร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดแว่นจันทร์ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมเรียกว่า **วัดตาด้วง** เข้าใจว่าตาด้วงคงเป็นผู้สร้าง ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า "วัดแว่นจันทร์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2477 วัดแว่นจันทร์เคยมีสภาพทั้งเจริญรุ่งเรืองและเสื่อมโทรม เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระใบฎีกาสมควร กลฺยาโณ

วัดมีเสนาสะที่สร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง ตั้งแต่อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ซึ่งหาดูได้ยาก อุโบสถมีลักษณะทรงไทยเป็นโบสถ์มหาอุด คือ ประตูด้านหน้า ไม่มีประตูหลัง ทรวดทรงกะทัดรัดงดงามน่าชม ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ทรงไทย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถเป็นพระแกะสลักด้วยศิลาแลง ปางมารวิชัย เป็นของเก่าคู่มากับวัด  นามว่า *หลวงพ่อศิลา*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแว่นจันทร์". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดแว่นจันทร์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดแว่นจันทร์". กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-12. สืบค้นเมื่อ 2021-05-12.
แผนภาพพื้นฐานของแคทะพัลต์
**แคทะพัลต์** (อังกฤษ: catapult) เป็นอุปกรณ์วิถีศาสตร์ที่ใช้ยิงวัตถุเป็นระยะทางไกล ๆ โดยไม่ต้องอาศัยอุปกรณ์ระเบิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องยนต์ล้อม (siege engine) ในยุคโบราณและยุคกลางหลายชนิด ในการใช้นับแต่โบราณกาล แคทะพัลต์ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นกลไกที่ทรงประสิทธิภาพมากที่สุดอย่างหนึ่งในยามสงคราม ในสมัยใหม่ คำนี้ใช้กับอุปกรณ์ตั้งแต่อุปกรณ์มือถือ (เรียก "หนังสติ๊ก") ไปจนถึงกลไกสำหรับการปล่อยอากาศยานจากเรือ

แคทะพัลต์แรกสุดมีอายุอย่างน้อยถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลด้วยการประดิษฐ์แมนกะเนลในจีนโบราณ ซึ่งเป็นเทรบูเชตเสียดทานและแคทะพัลต์ชนิดหนึ่ง มีระบุว่าพระเจ้าอชาตศัตรูแห่งแคว้นมคธทรงใช้อาวุธดังกล่าวครั้งแรก ๆ ในการณรงค์ต่อพวกลิจฉวี แคทะพัลต์กรีกสมัยแรกถือกำเนิดขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gurstelle, William (2004). *The art of the catapult: build Greek ballista, Roman onagers, English trebuchets, and more ancient artillery*. Chicago: Chicago Review Press. ISBN 978-1-55652-526-1. OCLC 54529037.
2. ↑  Singh, U. (2008). *A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century*. Pearson Education. p. 272. ISBN 9788131711200. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 3, 2014. สืบค้นเมื่อ October 5, 2014.
**ศึกเทพพยากรณ์พิชิตมาร** (อังกฤษ: Face to Fate) สร้างจากเค้าโครงเรื่อง พยากรณ์ประกาศิต บทประพันธ์ของ อุนสุยอัน เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2006 ในประเทศจีน จะออกอากาศช่อง TVB นำแสดงโดย แฟรงกี้ หลิน, หลิน เฟิง, หยาง อี้, เซเลนา หลี่, เดวิด เจียง, แอนน์ อึ้ง, หู ติ้งซิน, เฟลิกซ์ ล็อก ออกอากาศทางช่อง ช่อง 3 แฟมิลี ในประเทศไทย

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ในยุทธภพมีกฎเกณฑ์ว่า ทุก 5 ปี ทั้งฝ่ายธรรมและฝ่ายอธรรมจะต้องส่งยอดฝีมือฝ่ายละห้าคนเป็นตัวแทนประลองยุทธในศึกตราทอง หากฝ่ายใดเป็นฝ่ายชนะจะได้ครองยุทธภพเป็นเวลา 5 ปี แต่ถึงกระนั้นยอดฝีมือฝ่ายธรรมกลับถูกลอบสังหารอย่างต่อเนื่อง 

หลี่ปู้อี้ ซึ่งมีวรยุทธลึกล้ำและมีความสามารถในการทำนายโชคชะตาจึงต้องรับหน้าที่เสาะหายอดฝีมือเพื่อเข้าร่วมประลองในศึกตราทองนี้เอง ต่อมาเขาถูกไล่เย่าเอ๋อ หมอเทวดาซึ่งฝ่ายอธรรมจ้างมาคอยขัดขวาง ที่แท้ผู้อยู่เบื้องหลังคอยบงการไล่เย่าเอ๋อนั้นก็คือ เกอซูเทียน จ้าววังปรารถนาซึ่งอาฆาตมาตรร้ายหมายเอาชีวิตหลี่ปู้อีนั่นเอง ความจริงแล้วเกอซูเทียนเป็นศิษย์พี่ของหลี่ปู้อีซึ่งหายสาบสูญไปนานหลายปี ในเวลานั้นเนื่องจากเกอซูเทียนหลงเชื่อจอมมารจึงได้เข้ากับวังปรารถนา เพื่อฝ่ายธรรม เพื่อสำนัก เพื่อกำจัดม๋อจ่างเต้าเซียว หลี่ปู้อีจึงจำต้องต่อสู้ตัดสินแพ้ชนะกับไล่เย่าเอ๋ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

นักแสดง
-------

* แฟรงกี้ หลิน รับบท หลี่ ปู้อี้
* หลิน เฟิง รับบท ไล่ เย่าเอ๋อ
* หยาง อี้ รับบท ยิป มังซิก
* เซเลนา หลี่ รับบท หยิน เหยอเล่ย
* เดเร็ค ค็อก รับบท เล่า ฟ่านยี่
* แอนน์ อึ้ง รับบท เง็ก หลาน
* เดวิด เจียง รับบท ซุม ซิงหลิน
* หู ติ้งซิน รับบท จุม เกินหัง
* เฟลิกซ์ ล็อก รับบท เกอ ซูเทียน

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* TVB.com เก็บถาวร 2008-09-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *Face to Fate* - Official Website (จีน)
* Windy-Goddess.net *Face to Fate* - Episodic Synopsis
* ศึกเทพพยากรณ์พิชิตมาร ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)
**แคทลียาควีนสิริกิติ์** เป็นกล้วยไม้ที่อยู่ในสกุลแคทลียาสีขาว กลางดอกสีเหลือง ช่อหนึ่งมี 2-3 ดอก ออกดอกได้ตลอดทั้งปี มีลักษณะสูงประมาณ 20-40 เซนติเมตร ลำลูกกล้วยรูป ทรงกระบอก ใบ รูปขอบขนาน กว้าง 3.5-4.5 เซนติเมตร ยาว 17-20 เซนติเมตร ดอก ออกเดี่ยวหรือเป็นช่อ 1-4 ดอก จากปลายลำลูกกล้วย สีขาวนวล กลีบเลี้ยงรูปรี แกมสามเหลี่ยม ขอบเรียบ กลีบดอกและกลีบปาก แผ่กว้าง ขอบกลีบย่นเป็นคลื่น กลีบปากส่วนกลาง มีหยักเว้าลึกและมีแต้มสีเหลืองทองด้านในชัดเจน ดอกบานเต็มที่กว้าง 12-14 เซนติเมตร ฝักมีรูปทรงสามเหลี่ยมยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร เป็นกล้วยไม้ที่ชอบที่โปร่ง ไม่ชอบความชื้นมากนัก และไม่ทนต่อความร้อน

โดยเป็นกล้วยไม้พันธุ์ผสมระหว่าง *Cattleya* "Bow Bells" และ  *C. obrieniana* var.alba ซึ่งบริษัทกล้วยไม้เก่าแก่ของอังกฤษชื่อ แบล็กแอนด์ฟลอรี (Black & Flory) ซึ่งเป็นผู้ผสมขึ้นและได้รับรางวัลระดับสูงจากราชสมาคมไม้ประดับ (Royal Horticultural Society) แห่งอังกฤษ ได้ขอพระราชทานพระราชานุญาต ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยจดทะเบียนเมื่อ พ.ศ. 2501

สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้พระราชทาน แคทลียา ควีนสิริกิติ์ เป็นดอกไม้ประจำวันสตรีไทย

ดูเพิ่ม
-------

* กุหลาบควีนสิริกิติ์
* ดอนญ่าควีนสิริกิติ์

อ้างอิง
-------

* สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ, กรมวิชาการ, กระทรวงศึกษาธิการ, พ.ศ. 2537, หน้า 142

1. ↑  แคทลีบาควีนส์สิริกิติ์[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "กล้วยไม้คัทลียา "ควีนสิริกิติ์"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-04-20. สืบค้นเมื่อ 2011-03-28.
3. ↑  ราชินีพระราชทาน "แคทลียา ควีนสิริกิติ์" สัญลักษณ์วันสตรีไทย
**แคตนิส เอฟเวอร์ดีน** เป็นตัวละครหลักจากไตรภาคเกมล่าชีวิต ของซูซาน คอลลินส์ เธออาศัยอยู่กับครอบครัวที่ประกอบด้วยแม่และน้องสาวในเขต 12 ซึ่งเป็นเขตที่ยังชีพด้วยทำเหมืองถ่านหินและมีความยากจนมากที่สุดในประเทศพาเน็ม ประเทศสมมติที่เกิดขึ้นภายหลังการล่มสลายของอารยธรรม มีแคปิตอลเป็นศูนย์กลางการปกครองเหนือทุกสิ่ง ในหนังสือเล่มแรกของชุดนวนิยาย แคตนิสได้อาสาเข้าแข่งขันเกมล่าชีวิตแทนที่พริมโรส น้องสาวของเธอ เกมล่าชีวิตนั้นคือการแข่งขันที่จัดขึ้นโดยแคปิตอลที่บังคับให้เขตปกครองทั้ง 12 เขตส่งบรรณาการเด็กเพศชายหญิงมาเข้าแข่งขันที่มีการถ่ายทอดสดและให้เหล่าบรรณาการฆ่ากันเองจนเหลือคนสุดท้าย ท้ายสุดแคตนิสได้เป็นผู้ชนะการแข่งขันคู่กับพีต้า เมลลาร์กเนื่องจากเธอได้ใช้ไหวพริบในการกดดันผู้คุมเกมให้มีผู้ชนะสองคน

แคตนิสได้กลายมาเป็นบุคคลที่แคปิตอลต้องการกำจัดมากที่สุดเนื่องจากเธอได้ปลุกกระแสต่อต้านแคปิตอลขึ้นมาในระหว่างการแข่งขันเกมล่าชีวิตครั้งล่าสุด ในปีกแห่งไฟ แม้แคตนิสและพีต้าจะเล่นบทเป็นคู่รักที่กำลังจะแต่งงานกัน แต่ก็ไม่สามารถลดกระแสต่อต้านแคปิตอลในหมู่เขตปกครองได้ ทั้งสองจึงได้ถูกเลือกให้เข้าแข่งขันเกมล่าชีวิตอีกครั้ง ซึ่งแคปิตอลมีจุดประสงค์ที่จะกำจัดทั้งสองคนทิ้งจากการแข่งขันครั้งนี้เพื่อลดแรงต่อต้านของเขตอื่นๆ แต่แล้วกลับกลายเป็นว่าเหล่าบรรณาการจากหลายเขตได้ร่วมมือกันช่วยแคตนิสให้รอดชีวิต เธอได้ทำลายสนามประลองและถูกพาตัวมายังเขต 13 ที่ซ่อนตัวอยู่เพื่อเตรียมก่อการปฏิวัติต่อแคปิตอล ในม็อกกิ้งเจย์ แคตนิสได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวังของคนใต้การปกครองของแคปิตอล เธอได้มีส่วนร่วมกับการต่อสู้และการสร้างโฆษณาชวนเชื่อของเขต 13 หลายครั้ง จนกระทั่งกองกำลังกบฎสามารถล้มแคปิตอลลงได้ แต่แคตนิสก็ต้องสูญเสียน้องสาวไปจากการต่อสู้ สุดท้ายแคตนิสได้สังหารผู้นำของเขต 13 ที่หวังจะสานต่ออำนาจเผด็จการและมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของน้องสาว เธอพ้นผิดและได้กลับไปอยู่ในเขต 12 ในตอนท้ายเกมล่าชีวิตถูกยกเลิก เธอได้แต่งงานกับพีต้าและมีลูกด้วยกันสองคน

เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ได้รับบทเป็นแคตนิส เอฟเวอร์ดีนในฉบับภาพยนตร์ ซึ่งมีด้วยกันอยู่ 4 ภาค

  

  


| * ด
* ค
* ก
*ไตรภาคเกมล่าชีวิต* โดย ซูซาน คอลลินส์ |
| --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ***เกมล่าชีวิต***หนังสือ • ภาพยนตร์ | ***ปีกแห่งไฟ***หนังสือ • ภาพยนตร์ | ***ม็อกกิ้งเจย์***หนังสือ • ภาพยนตร์ (ภาค 1 • ภาค 2) 
  |

 |
| ตัวละคร | แคตนิส เอฟเวอร์ดีน • พีต้า เมลลาร์ก • เกล ฮอว์ธอร์น • ตัวละครอื่นๆ |
| เพลงประกอบภาพยนตร์ | เซฟแอนด์ซาวด์ • อายส์โอเพิน • แอตลาส • วีรีเมน • อิเลสติกฮาร์ต |
| อื่นๆ | จักรวาล • ภาพยนตร์ซีรีย์ |
**แคทเธอรีน เคลลี่ แลง** (อังกฤษ: Katherine Kelly Lang, เกิด 25 กรกฎาคม 1961) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักกันดีในการแสดงเป็น บรู๊ค โลแกน ในละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ ซีบีเอส เรื่อง โบล์ด แอนด์ เดอะ บิวตี้ฟูล

ชีวิตส่วนตัว
------------

แลงเกิดใน ฮอลลีวู้ด มลรัฐแคลิฟอร์เนีย และจบการศึกษาจาก โรงเรียนมัธยมเบเวอร์ลี่ฮิลส์ เธอเป็นลูกสาวของนักกีฬากระโดดสกีระดับโอลิมปิก คีธ อาร์. เวกแมน และนักแสดงสาว จูดิธ แลง และหลานสาวของ ชาร์ลส์ แลง ตากล้องผู้ชนะรางวัลออสการ์

แลงหย่าสองครั้ง เธอเป็นแม่ของลูกสามคนจากการแต่งงานสองครั้งก่อนหน้านี้ ลูกชายสองคนของเธอ เจเรมี่ สก็อตต์ สไนเดอร์ (เกิดปี ค.ศ. 1990) จูเลี่ยน แลง สไนเดอร์ (เกิดปี ค.ศ. 1992) จากอดีตสามีของเธอ สก็อตต์ สไนเดอร์ และลูกสาวของเธอ โซอี้ แคทริน่า ดิ แอนเดรีย (เกิดปี ค.ศ. 1997) จากอดีตสามีของเธอ อเล็กซ์ ดิ แอนเดรีย และมีลูกสาวของอดีตสามี ดานิเยลล์ ดิ แอนเดรีย (เกิดปี คศ. 1991)

เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 แลงได้ประกาศว่าได้ฟ้องหย่าแล้ว หลังจากแต่งงานมา 15 ปีโดยอ้างว่า เข้ากันไม่ได้ การหย่าร้างได้ข้อสรุปในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 2014

ในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 2018 เธอกลายเป็นคุณยายกับการถือกำเนิดของหลานสาวของเธอ ซูม่า โดยลูกสาวของเธอ โซอี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Newcomb, Roger (July 25, 2015). "Today in Soap Opera History (July 25)". *We Love Soaps*. สืบค้นเมื่อ June 1, 2018.
2. ↑  "The Bold and the Beautiful Cast: Katherine Kelly Lang". *CBS*. สืบค้นเมื่อ January 24, 2019.
3. ↑  "Spotlight on Katherine Kelly Lang". Soap Opera Weekly. February 27, 2007. p. 16.
4. ↑  Sloane, Stephanie (November 11, 2012). "B&B Star Files For Divorce". *Soap Opera Digest*. สืบค้นเมื่อ July 1, 2019.
5. ↑  "THE BOLD & THE BEAUTIFUL's Katherine Kelly Lang Opens up About Why Being a Grandma is "So Great" (EXCLUSIVE)". *CBS Soaps In Depth*. August 7, 2018. สืบค้นเมื่อ May 7, 2019.
เจ้าฟ้ากะเหรี่ยงแดงที่เดลฮี ดูร์บาร์ เมื่อ พ.ศ. 2446 เจ้าฟ้าของบอละแค กันตรวดี และเจโบจียืนอยู่แถวหลัง
**กะเหรี่ยงแดงตะวันตก** (อังกฤษ: Western Karenni) เป็นการรวมเรียกกลุ่มรัฐกะเหรี่ยงแดง 4 รัฐที่อยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสาละวิน ได้แก่ บอละแค นามเมกอน นองปาเล และเจโบจี ในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2418 รัฐบาลของบริติชอินเดียและพระเจ้ามินดงแห่งราชวงศ์อลองพญา ได้ลงนามในสนธิสัญญารับรองเอกราชของกะเหรี่ยงแดงตะวันตก ในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2434 กะเหรี่ยงแดงตะวันตกเข้าเป็นรัฐในอารักขาของบริติชอินเดีย

ใน พ.ศ. 2407 เจ้าฟ้ากะเหรี่ยงแดงได้ร้องขอให้อังกฤษเข้ามาอารักขา แต่อังกฤษไม่ได้แสดงความสนใจ หลังจากเจ้าฟ้าพระองค์นั้นสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2412 โอรสทั้งสององค์หวั่นเกรงการรุกรานของพม่าจึงร้องขอการคุ้มครองจากอังกฤษ แต่อังกฤษปฏิเสธ เมื่อพม่าต้องการรวมเขตของกะเหรี่ยงแดงเข้ามาในการปกครอง อังกฤษได้รับรองความเป็นเอกราชของรัฐทั้งสี่ ซึ่งต่อมา รัฐเหล่านี้ถือเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษตั้งแต่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2418

อ้างอิง
-------

1. ↑  Khu Oo Reh (October 2006). "Highlights in Karenni History to 1948". สืบค้นเมื่อ 19 December 2010.
2. ↑  Imperial Gazetteer of India, v. 15, p. 36.
**วัคซีนโรคไข้เหลือง** เป็นวัคซีนสำหรับป้องกันไข้เหลือง ไข้เหลืองเกิดจากการติดเชื้อไวรัสที่พบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้ ประมาณ 99% ของผู้ที่ได้รับวัคซีนจะสามารถสร้างภูมิคุ้มกันได้ภายในหนึ่งเดือนและดูเหมือนว่าภูมิค้มกันนี้จะมีผลไปตลอดชีวิต วัคซีนนี้สามารถใช้เพื่อควบคุมการระบาดของโรคได้ วิธีการให้วัคซีนคือการฉีดเข้ากล้ามเนื้อหรือการฉีดเข้าใต้ผิวหนัง

องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำให้มีการให้วัคซีนตามกำหนดการให้วัคซีนในทุกประเทศที่พบโรคนี้ได้ทั่วไป โดยทั่วไปคือเมื่อทารกอายุระหว่างเก้าถึงสิบสองเดือน ผู้ที่เดินทางไปยังพื้นที่ที่มีการแพร่ระบาดของโรคก็ควรจะเข้ารับการฉีดวัคซีนเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันเช่นกัน ซึ่งโดยมากไม่จำเป็นต้องให้วัคซีนเพิ่มอีกหลังจากการได้รับวัคซีนครั้งแรก

โดยทั่วไปวัคซีนป้องกันโรคไข้เหลืองเป็นวัคซีนที่ปลอดภัย ซึ่งรวมถึงสำหรับผู้ที่ติดเชื้อ HIV แต่ไม่มีอาการของโรค ผลข้างเคียงเล็กน้อยอาจได้แก่ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดบริเวณที่ฉีดวัคซีน มีไข้ และเกิดผื่นผิวหนัง การแพ้ขั้นรุนแรงจากการฉีดวัคซีนพบได้เพียงแปดรายจากหนึ่งล้านรายเท่านั้น อาการทางประสาทขั้นรุนแรงนั้นเกิดขึ้นในสี่รายจากหนึ่งล้านราย และอาการอวัยวะล้มเหลวเกิดขึ้นในสามรายจากหนึ่งล้านราย และมีแนวโน้มว่ามีความปลอดภัยสำหรับผู้ที่อยู่ในระหว่างการตั้งครรภ์ และดังนั้นจึงแนะนำให้ใช้ในกลุ่มผู้ที่อาจติดเชื้อ แต่ไม่ควรให้วัคซีนแก่ผู้ที่มีการกดการทำงานของภูมิคุ้มกัน

วัคซีนโรคไข้เหลืองมีการใช้ครั้งแรกเมื่อปี 2526 วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดซึ่งจำเป็นต่อระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน นับตั้งแต่ปี 2557 ราคาขายส่งของวัคซีนนี้อยู่ที่ระหว่าง 4.30 ถึง 21.30 เหรียญสหรัฐฯ ราคาในสหรัฐอเมริกาคือตั้งแต่ 50 ถึง 100 เหรียญสหรัฐฯ วัคซีนนี้ผลิตจากเชื้อไวรัสของโรคไข้เหลืองซึ่งถูกทำให้อ่อนฤทธิ์ลง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "Vaccines and vaccination against yellow fever. WHO position paper -- June 2013" (PDF). *Releve epidemiologique hebdomadaire / Section d'hygiene du Secretariat de la Societe des Nations = Weekly epidemiological record / Health Section of the Secretariat of the League of Nations*. **88** (27): 269–83. 5 July 2013. PMID 23909008.
2. ↑  Staples, JE; Bocchini JA, Jr; Rubin, L; Fischer, M; Centers for Disease Control and Prevention, (CDC) (19 June 2015). "Yellow Fever Vaccine Booster Doses: Recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices, 2015". *MMWR. Morbidity and mortality weekly report*. **64** (23): 647–50. PMID 26086636.
3. ↑  "Yellow Fever Vaccine". *CDC*. December 13, 2011. สืบค้นเมื่อ 15 December 2015.
4. ↑  Norrby E (November 2007). "Yellow fever and Max Theiler: the only Nobel Prize for a virus vaccine". *J. Exp. Med*. **204** (12): 2779–84. doi:10.1084/jem.20072290. PMC 2118520. PMID 18039952.
5. ↑  "WHO Model List of EssentialMedicines" (PDF). *World Health Organization*. October 2013. สืบค้นเมื่อ 22 April 2014.
6. ↑  "Vaccine, Yellow Fever". *International Drug Price Indicator Guide*. สืบค้นเมื่อ 6 December 2015.[*ลิงก์เสีย*]
7. ↑  Hamilton, Richart (2015). *Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition*. Jones & Bartlett Learning. p. 318. ISBN 9781284057560.
**ห่วงพยุงในช่องคลอด** (อังกฤษ: pessary) เป็น อุปกรณ์ทางการแพทย์ซึ่งใส่เข้าไปในช่องคลอด เพื่อช่วยพยุง หรือเพื่อเป็นช่องทางการให้ยา

ห่วงพยุงในช่องคลอดแบบต่างๆ

ชนิดของห่วงพยุงในช่องคลอด
-------------------------

ห่วงพยุงในช่องคลอดชนิดต่างๆ  

### ห่วงพยุงในช่องคลอดที่ใช้รักษาโรค

**ห่วงพยุงในช่องคลอดที่ใช้รักษาโรค**เป็น เครื่องมือทางการแพทย์คล้ายกับวงแหวนรอบนอกของหมวกครอบปากมดลูก (diaphragm) ห่วงพยุงในช่องคลอดที่ใช้รักษาโรคถูกใช้เพื่อพยุงมดลูก ช่องคลอด กระเพาะปัสสาวะ หรือ ไส้ตรง ห่วงพยุงในช่องเป็นตัวเลือกหนึ่งในการรักษาอาการอวัยวะสืบพันธุ์สตรีหย่อน ห่วงพยุงในช่องคลอดมักถูกใช้รักษาการหย่อนของช่องคลอดเป็นส่วนใหญ่ นอกจากนี้ยังถูกใช้รักษาอาการกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ มดลูกคว่ำ (retroverted uterus) ภาวะอุ้งเชิงกรานหย่อนเนื่องจากกระเพาะปัสสาวะหย่อนลงมาในช่องคลอด (Cystocele) และ โรคกระเปาะทวารหนัก (Rectocele) ในประวัติศาสตร์อาจมีการใช้ห่วงพยุงในช่องคลอดเพื่อทำแท้ง

ผลข้างเคียง
-----------

ผลข้างเคียงที่มักถูกพบเมื่อใช้ห่วงพยุงในช่องคลอด ได้แก่ โอกาสพบการตกขาว (Vaginal Discharge) มากขึ้น การระคายเคืองในช่องคลอด การฉีกขาด เลือดออก และการปวดขณะมีเพศสัมพันธ์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  American Urogynecologic Society (May 5, 2015), "Five Things Physicians and Patients Should Question", *Choosing Wisely: an initiative of the ABIM Foundation*, American Urogynecologic Society, สืบค้นเมื่อ June 1, 2015, which cites: \* Culligan, PJ (April 2012). "Nonsurgical management of pelvic organ prolapse". *Obstetrics and gynecology*. **119** (4): 852–60. doi:10.1097/aog.0b013e31824c0806. PMID 22433350.

	1. * ACOG Committee on Practice, Bulletins--Gynecology (September 2007). "ACOG Practice Bulletin No. 85: Pelvic organ prolapse". *Obstetrics and gynecology*. **110** (3): 717–29. doi:10.1097/01.aog.0000263925.97887.72. PMID 17766624..
**วัดรางตันนิลประดิษฐ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา

วัดรางตันนิลประดิษฐ์สร้างขึ้นในในปี พ.ศ. 2452 โดยนายนิลและนางปาน แดงเภา ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัด มีพระอาจารย์บุญนาค ศรีอ่อน เป็นผู้ดูแลได้ชักชวนประชาชนมาร่วมกัน ต่อมาปี พ.ศ. 2463 ได้เงินบริจาคในการสร้างอุโบสถที่ทำจากไม้ ในสมัยพระสุดใจ สุวณฺณโชโต เป็นเจ้าอาวาส เมื่อปี พ.ศ. 2494 ท่านได้ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อพ.ศ. 2502 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2485

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานขนาดหน้าตักกว้าง 4.50 เมตร สูง 5 เมตร นามว่า *สมเด็จพระพุทธไชยมงคล* ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 เป็นอาคารไม้ มีช่อใบระกา หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีช่อฟ้าใบระกา ศาลาท่าน้ำ โรงครัว และหอกลอง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระบุญนาค
* พระอ้น
* พระเม้า
* พระหลง
* พระแปลก
* พระเรียน
* พระแก่น
* พระสุวรรณ
* พระครูสุวรรณวรกิจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-04-05.
2. ↑  "วัดรางตันนิลประดิษฐ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.