**ศีลธรรมอันดีของประชาชน** /สีนทำ-/ (อังกฤษ: public morals) หมายถึง มาตรฐานทางศีลธรรมและจริยธรรมซึ่งนิยมกันอยู่ในสังคมหนึ่ง ๆ ไม่ว่าจะโดยความนับถือเช่นจารีตประเพณีทั่ว ๆ ไป เรียกว่าเป็น "แรงกดดันจากสังคม" (อังกฤษ: social pressure) หรือโดยการบังคับใช้ผ่านกฎหมายหรือผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย เรียก "แรงกดดันจากบ้านเมือง" (อังกฤษ: legal pressure) ทั้งนี้ เพื่อเป็นปทัสถานหรือแนวที่สมาชิกในสังคมพึงปฏิบัติต่อสังคมนั้น ๆ รัฐที่ปกครองโดยใช้แนวคิด "เทวาธิปไตย" เช่น ไทย มักสั่งสอนประชาชนให้เห็นว่าศีลธรรมอันดีนั้นมีค่าเสมอคำสอนทางศาสนา และทั้งสองสิ่งก็มีค่าบังคับเช่นเป็นกฎหมาย

โดยทั่วไปมักเข้าใจกันว่า "ศีลธรรมอันดีของประชาชน" เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเหมาะสมทางเพศมากกว่า เช่น เรื่องโสเภณี ความฝักใฝ่เพศเดียวกัน ความเหมาะสมในการแต่งกาย ความโป๊เปลือยหรือเรื่องเร้ากามารมณ์ การท้องก่อนแต่ง และการปกป้องเด็ก เป็นต้น ถือว่าเป็นเหตุผลหลักสำหรับการควบคุมพฤติการณ์ในสังคม และมักนำไปสู่การรณรงค์ต่อต้านผู้ไม่เคารพนับถือพระเจ้าหรืออะไรก็ตามที่มักเคารพนับถือกันอย่างพระเจ้า เช่น กษัตริย์ ราชวงศ์ ฯลฯ ซึ่งนับเป็นคนละฝ่ายกับ "เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น" ทีเดียว

อันที่จริงแล้ว ความไม่เหมาะสมทั้งหลายต้องนับว่าเป็นสิ่งที่ขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชนทั้งนั้น ขึ้นกับว่าสังคมนั้นมองว่าอะไรคือความไม่เหมาะสม แต่แน่นอนว่าในการมองของคนทั้งโลก ความฉ้อฉลทางการเมือง การกล่าววาจาโป้ปดต่อสาธารณะ และความเสื่อมเสียทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการเมืองระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติ ก็นับว่าเป็นความไม่เหมาะสมเช่นกันทั้งนั้น ความแตกต่างทางการมองสังคมของแต่ละสังคมนั้น เป็นต้นว่า บางสังคมก็มองว่าการที่ผู้นำประเทศมีพฤติกรรมทางเพศที่ไม่เหมาะสม เช่น มีภริยาหลายคน หรือไม่จดทะเบียนสมรส เป็นความไม่เหมาะสม ในขณะที่บางสังคมก็มองว่าเป็นเรื่องส่วนตัว จุดนี้เรียกว่าเป็นช่องสีเทาระหว่างเรื่องส่วนตัวกับเรื่องส่วนรวม เพราะเรื่องส่วนตัวของบุคคลบางคนก็อยู่ในความสนใจเป็นอันมากของประชาคม

แน่นอนว่าภายในกรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชน การพนันและการขันต่อย่อมถูกควบคุมตามปรกติ บ่อนการพนันถูกมองว่าเป็นภัยยิ่งกว่าสลากกินแบ่งหรือการพนันฟุตบอลทั้งที่สองอย่างหลังมีแพร่หลายดาษดื่น นอกจากนี้ ในบางสังคม การร่ำสุรายาเมาในที่สาธารณะและการทำแท้งยังเป็นสิ่งที่รับไม่ได้ มีการออกกฎหมายควบคุมพฤติกรรมเช่นว่าด้วยโดยเหตุผลเพื่อพิทักษ์ธำรงศีลธรรมอันดีของประชาชน ซึ่งว่ากันตามประวัติศาสตร์แล้ว กฎหมายดังกล่าวที่มามาทุกยุคทุกสมัยก็ตั้งอยู่บนเหตุผลเดียวกัน ทั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะมีกฎหมายอนุญาตให้ทำแท้งอย่างถูกต้องก็ตาม คนก็ยังมองว่าเป็นบาปเป็นความไม่เหมาะสม

กรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชนนั้นมีความเปลี่ยนแปลงไปทุกยุคทุกสมัย บางทีก็เปิดกว้างขึ้น และบางทีก็หดแคบลงมาก เช่น เมื่อก่อนนี้การรับประทานอาหารบนถนนที่เรียกว่า "เดินไปกินไป" หรือการที่ผู้หญิงสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ จะถูกประณามหยามเหยียดอย่างที่สุด แต่ปัจจุบันสังคมเปิดกว้างขึ้น หรือบางกลุ่มแนวคิดอาจเรียกว่าสังคม "หน้าทน" มากขึ้นก็ว่าได้

ดูเพิ่ม
-------

* ความสงบเรียบร้อยของประชาชน

| * ด
* ค
* ก
กฎหมายแพ่ง |
| --- |
| บุคคล | • บุคคลธรรมดา **·**  ผู้เยาว์ - ผู้ปกครอง - ผู้ใช้อำนาจปกครอง  **·**  คนไร้ความสามารถ - ผู้อนุบาล  **·**  คนเสมือนไร้ความสามารถ - ผู้พิทักษ์ **·**  คนวิกลจริต• นิติบุคคล **·**  บริษัท **·**  บริษัทจำกัด **·**  มูลนิธิ **·**  วัดวาอาราม **·** สมาคม **·**  ห้างหุ้นส่วน **·**  ห้างหุ้นส่วนจำกัดการตาย **·**  การสาบสูญ **·**  ความสามารถ **·**  ชื่อ **·**  นิติภาวะ **·**  ภูมิลำเนา **·**  สภาพบุคคล - สภาพบุคคลของสัตว์  **·**  สัญชาติ **·**  สิทธิ | Scales of justice |
| ครอบครัว | การรับบุตรบุญธรรม **·**  การสมรส - การสมรสซ้อน - การอยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้สมรส - คู่สมรส - สินส่วนตัว - สินสมรส **·**  การหมั้น **·**  การหย่า **·**  บุพการี **·**  ผู้สืบสันดาน **·**  |
| นิติกรรม | นิติกรรม **·**  เงื่อนไข **·**  เงื่อนเวลา **·**  เจตนา **·**  นิติเหตุ **·**  แบบ **·**  โมฆกรรม **·**  โมฆียกรรม **·**  วัตถุประสงค์ของนิติกรรม |
| สัญญา | สัญญา **·**  การคลัง **·**  การค้ำประกัน **·**  การจ้างทำของ **·**  การจ้างแรงงาน **·**  การจำนอง **·**  การจำนำ **·**  การเช่าซื้อ **·**  การซื้อขาย **·**  การประนีประนอมยอมความ **·**  การฝาก **·**  การพนัน - การขันต่อ **·**  การยืม **·**  การรับขนของ **·**  การเล่นแชร์ **·**  การแลกเปลี่ยน **·**  การให้ **·**  การให้โดยเสน่หา **·**  ตั๋วเงิน **·**  ตัวแทน **·**  นายหน้า **·**  บัญชีเดินสะพัด **·**  เบี้ยปรับ **·**  มัดจำ |
| ทรัพย์สิน | • หลักทั่วไป• ประเภท: อสังหาริมทรัพย์ - สังหาริมทรัพย์ **·**  ทรัพย์แบ่งได้ - ทรัพย์แบ่งไม่ได้ **·**  ทรัพย์นอกพาณิชย์ - ทรัพย์ในพาณิชย์• ทรัพยสิทธิ: หลักทั่วไป **·**  กรรมสิทธิ์ **·**  กรรมสิทธิ์รวม **·**  สิทธิครอบครอง - ครอบครองปรปักษ์  **·**  ภาระจำยอม **·**  สิทธิอาศัย **·**  สิทธิเหนือพื้นดิน **·**  สิทธิเก็บกิน **·**  ภาระติดพันในอสังหาริมทรัพย์• อื่น ๆ: ส่วนควบของทรัพย์ **·**  ทรัพย์อุปกรณ์ **·**  ดอกผล |
| หนี้ | • หลักทั่วไป• ความสัมพันธ์ทางหนี้: เจ้าหนี้  **·**  ลูกหนี้• สิทธิทางหนี้: บุริมสิทธิ  **·**  สิทธิยึดหน่วงหนี้  **·**  สิทธิเรียกร้องหนี้ • ความระงับแห่งหนี้: การชำระหนี้ **·**  การปลดหนี้ **·**  การแปลงหนี้ **·**  การหักกลบลบหนี้ **·**  หนี้เกลื่อนกลืนกัน • มูลหนี้ตามกฎหมาย: ละเมิด **·**  การจัดการงานนอกสั่ง  **·**  ลาภมิควรได้ **·**  นิรโทษกรรม |
| ประกัน | การประกัน **·**  การประกันชีวิต **·**  การประกันภัย **·**  การประกันภัยค้ำจุน **·**  การประกันวินาศภัย |
| ตั๋วเงิน | ตั๋วเงิน **·**  เช็ค **·**  ตั๋วแลกเงิน **·**  ตั๋วสัญญาใช้เงิน **·**  สิทธิไล่เบี้ย **·**  อาวัล |
| มรดก | มรดก **·**  การตัดมิให้รับมรดก **·**  การรับมรดก **·**  การสละมรดก **·**  การสืบมรดก **·**  ทายาท **·**  พินัยกรรม |
| อื่น ๆ | การนับเวลา **·**  ความประมาทเลินเล่อ **·**  ความสงบเรียบร้อยของประชาชน **·**  ตราสาร **·**  ศีลธรรมอันดีของประชาชน **·**  อายุความ |
| **หมวดหมู่** |