ในบทความนี้ชื่อตัวคือ  *เทะตินมะละ* ไม่มีนามสกุล

**เจ้าหญิงเทะตินมะละ** (พม่า: ထိပ်တင်မလတ်; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1894–1965) หรือ **ทินทินมะละ** เป็นพระธิดาของลิมบินมินตา และเป็นพระนัดดาของกะนองมินตา นับเป็นเจ้านายชั้นอนุวงศ์ของราชวงศ์โก้นบอง

พระประวัติ
----------

### พระชนม์ชีพช่วงต้น

เจ้าหญิงเทะตินมะละประสูติเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1894 ณ กัลกัตตา อินเดียของบริเตน เป็นพระธิดาลำดับที่สองของลิมบินมินตา ประสูติแต่คีนแม (หรือ เยนาตาคีนคีนจี) พระชายา โดยเทะตินมะละเป็นพระนัดดาของกะนองมินตา เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าแสรกแมง และเป็นพระญาติวงศ์ของพระเจ้าสีป่อ พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาสำหรับสตรีในอลาหาบาด นับว่าเป็นเจ้าฝ่ายในผู้มีการศึกษาดีและตรัสภาษาอังกฤษได้คล่องพระองค์หนึ่ง

มอริซ คอลลิส (Maurice Collis) ผู้พิพากษาและนักประพันธ์ชาวสหราชอาณาจักร กล่าวถึงเทะตินมะละในหนังสือ *Trials in Burma* (1928) ระบุว่า "...พระองค์ประทับบนโซฟา เธอเป็นเจ้าหญิงผู้ทรงสิริโฉม สวมฉลองพระองค์กระโปรงทำจากผ้าไหมสีน้ำเงินละเสื้อแจ็กเก็ตผ้าลินินสีขาว พระฉวีผ่องพรรณราวกับสีของข้าวโพด พระเนตรกลมโตเป็นประกาย และมีพระกรเรียวงาม..." ส่วนมกุฎราชกุมารวิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย ทรงกล่าวถึงเทะตินมะละหลังทรงพบกับเจ้าหญิงพระองค์นี้เมื่อทรงร่วมงานสมาคมที่อลาหาบาด ว่าเป็นสุภาพสตรีที่ "โดดเด่น" ที่สุดที่พระองค์เคยพบเห็นระหว่างเสด็จประพาสตะวันออกไกล

### ว่าที่พระราชินีแห่งสิกขิม

เจ้าหญิงเทะตินมะละ และจูน โรส เบลลามี พระธิดาเพียงคนเดียว
เจ้าหญิงเทะตินมะละในวัยดรุณีแรกรุ่น ทรงเริ่มติดต่อกับซิดก็อง ทูร์กู นามคยาล (Sidkeong Tulku Namgyal) พระโอรสของพระเจ้าทูต็อบ นามคยาล (Thutob Namgyal) กษัตริย์แห่งสิกขิม ครั้นเมื่อครอบครัวของของลิมบินมินตานิวัตกรุงย่างกุ้งไปแล้ว เจ้าชายซิดก็องก็ยังเสด็จไปเยี่ยมที่พม่าเมื่อ ค.ศ. 1912 จากนั้นทั้งสองพระองค์จึงวางแผนที่จะจัดพระราชพิธีเสกสมรส โดยได้รับการอนุญาตจากทั้งฝ่ายสหราชอาณาจักรและลิมบินมินตา โดยกำหนดการการจัดพระราชพิธีดังกล่าวใน ค.ศ. 1913 ทว่าพระราชพิธีเสกสมรสถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดเนื่องจากพระอาการประชวรของพระเจ้าทูต็อบ นามคยาล

ครั้นทูต็อบ นามคยาล พิราลัยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1914 ซิดก็อง ทูร์กู นามคยาลขึ้นเสวยราชสมบัติสืบพระบิดาทันที และวางแผนที่จะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเทะตินมะละในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915 ซึ่งทั้งสองพระองค์มีพระราชหัตถเลขาติดต่อกันไปมาเพื่อแสดงถึงความรัก และความยินดีกับชีวิตคู่ที่กำลังจะมาถึง

พระเจ้าซิดก็องถึงแก่พิราลัยในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1914 เนื่องจากพระหทัยพิการในห้องบรรทม ขณะพระชนมายุ 35 พรรษา ในเอกสารของสหราชอาณาจักรอธิบายไว้ว่า "เป็นเหตุการณ์ลึกลับ" (mysterious circumstances)

### เสกสมรส

เจ้าหญิงเทะตินมะละเสกสมรสกับเฮอร์เบิร์ต เบลลามี (Herbert Bellamy) นักเพาะพันธุ์ม้าและเจ้ามือรับแทงม้าในบอมเบย์ กัลกัตตา ปัตตาเวีย และสิงคโปร์ นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าของสนามม้าเมเมียว และนักสะสมกล้วยไม้ชาวออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1921 ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกันเพียงคนเดียวคือ จูน โรส เบลลามี หรือยะดะหน่านะเม เกิดใน ค.ศ. 1932

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Hopkins, Harry (1952). *New World Arising: A Journey of Discovery Through the New Nations of South-east Asia* (ภาษาอังกฤษ). H. Hamilton.
2. ↑  Collis, Maurice (21 May 2015). *Trials in Burma* (ภาษาอังกฤษ). Faber & Faber. ISBN 978-0-571-31011-1.
3. ↑  Myint-u, Thant (3 February 2011). *The River of Lost Footsteps*. ISBN 9780571266067.
4. ↑  *Trials in Burma Google Books*. Maurice Collis. 21 May 2015. ISBN 9780571310111.
5. ↑  "A Royal Proposal of Marriage". *Endangered archives blog* (ภาษาอังกฤษ). 20 January 2017. สืบค้นเมื่อ 22 December 2017.
6. ↑  "When a Burmese princess almost became the Queen of Sikkim". *www.lostfootsteps.org* (ภาษาอังกฤษ).
7. ↑  "Myanmar's Constitutional Collision Course". *The Irrawaddy*. 1 December 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The British Library Board : A Royal Proposal of Marriage