recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**อาสพลธ์ สรรณ์ไตรภพ** (ชื่อเล่น : แนน) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคภูมิใจไทย เป็นอดีตเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ และอดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ

ประวัติ
-------

อาสพลธ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นบุตรของ มงคลพัฒน์ สรรณ์ไตรภพ นักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดศรีสะเกษ เกิดในตระกูลนักธุรกิจโรงสีข้าว ในชื่อโรงสี "ต.ไทยเจริญ" เขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ปริญญาโท วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) มหาวิทยาลัยฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา

การทำงาน
--------

อาสพลธ์ เริ่มทำงานการเมืองท้องถิ่นโดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ ได้รับเลือกตั้ง 2 สมัย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ (วิชิต ไตรสรณกุล) กระทั่งในปี 2562 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เขต 7 เอาชนะ มานพ จรัสดำรงนิตย์ อดีต ส.ส.หลายสมัยจากพรรคเพื่อไทย

อาสพลธ์ สรรณ์ไตรภพได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการการป้องกันปราบปรามการฟอกเงินและยาเสพติด และรองประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการบริหารจัดการลุ่มน้ำทั้งระบบ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25

อาสพลธ์ สรรณ์ไตรภพ ถุกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนจากกรณีการประกันตัวหญิงสาวที่ก่อเหตุขโมยนมผงเพื่อเลี้ยงลูก

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  คนดีศรีษะเกษ
2. ↑  อาสพลธ์ สรรณ์ไตรภพ เสียสละประโยชน์ส่วนตนเพื่อประโยชน์ส่วนรวมจาก หนังสือพิมพ์แนวหน้า
3. ↑  สภาผู้แทนราษฎร
4. ↑  เลือกตั้ง 2562 : "เพื่อไทย" รักษาฐานเสียงภาคอีสาน
5. ↑  คนของปชช.! "ส.ส.ภูมิใจไทย" ใช้ตำแหน่งขอประกันหญิงลูก 4 ขโมยนมให้ลูก
6. ↑  ศรีสะเกษเปลี่ยน "เสี่ยลาว" ย้ายค่าย "ไตรศุลี" เข้าทำเนียบ
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๖, เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๔ ข หน้า ๔, ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๖
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๔, เล่ม ๑๓๙ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๔, ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕
**เลขคณิตมอดุลาร์** (Modular arithmetic) เป็นระบบเลขคณิตที่มีรากฐานมาจากระบบจำนวนเต็มทั่วไป แต่จำนวนในระบบนี้จะมีการหมุนกลับในลักษณะเดียวกันกับเข็มนาฬิกาเมื่อมีค่าถึงค่าบางค่าที่กำหนดไว้ ซึ่งค่านี้จะเรียกว่า *มอดุลัส* กล่าวคือ, ตัวเลขที่มีค่าเกินค่าของมอดุลัส จะถูกปรับค่าให้เป็นเศษของจำนวนนั้นเมื่อหารด้วยมอดุลัส ยกตัวอย่างเช่น ภายใต้มอดุลัสที่เป็น {\displaystyle 9} เลข {\displaystyle 13} จะถูกปรับให้เหลือ {\displaystyle 4} หรือ ผลบวกของ {\displaystyle 4} กับ {\displaystyle 7} ก็คือ {\displaystyle 2}

การสมภาคกันของจำนวน
-------------------

เราจะกล่าวว่าจำนวนเต็ม {\displaystyle a} และ {\displaystyle b} **สมภาคกัน** ภายใต้มอดุโล m ได้เมื่อผลต่างของสองจำนวนนั้นสามารถหารลงตัวได้ด้วย m หรืออาจจะกล่าวได้อีกอย่างคือ จำนวนเต็ม {\displaystyle a} กับ {\displaystyle b} เมื่อหารด้วย m จะเหลือเศษเท่ากัน การสมภาคกันของ {\displaystyle a} และ {\displaystyle b} สามารถเขียนได้ในรูป 

{\displaystyle a\equiv b{\pmod {m}}}
ตัวอย่างเช่น

{\displaystyle 26\equiv 14{\pmod {12}}}
ความสัมพันธ์ของการสมภาคกันเป็นความสัมพันธ์สมมูล (equivalence relation) และชั้นสมมูล (equivalence class) ของจำนวนเต็ม *a* สามารถเขียนได้ในรูป [*a*]*n* ซึ่งความสัมพันธ์สมมูลตัวนี้มีคุณสมบัติเพิ่มเติมอีกหลายอย่าง ยกตัวอย่างเช่น: ถ้า

{\displaystyle a\_{1}\equiv b\_{1}{\pmod {m}}}
และ

{\displaystyle a\_{2}\equiv b\_{2}{\pmod {m}}}
แล้ว

{\displaystyle a\_{1}+a\_{2}\equiv b\_{1}+b\_{2}{\pmod {m}}}
และ

{\displaystyle a\_{1}a\_{2}\equiv b\_{1}b\_{2}{\pmod {m}}}

ประวัติ
-------

คาร์ล ฟรีดริช เกาส์เป็นผู้นำเสนอเลขคณิตมอดุลาร์ในหนังสือ *Disquisitiones Arithmeticae* ในปีค.ศ. 1801 (พ.ศ. 2344)

ดูเพิ่ม
-------

* กรุปการคูณของจำนวนเต็มมอดุโล n
* ทฤษฎีบทเศษเหลือของจีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ในบทความ modular art[*ลิงก์เสีย*] แสดงการประยุกต์ใช้เลขคณิตมอดุลาร์ในดนตรี
**พีแอลดี** (อังกฤษ Programmable Logic Devices, PLDs) เป็นไอซีที่ใช้สร้างวงจรดิจิทัล แต่มีจุดที่แตกต่างจากลอจิกเกตตรงที่ฟังก์ชันการคำนวณไม่ได้ถูกกำหนดตั้งแต่ตอนผลิต ผู้ที่นำพีแอลดีไปใช้ต้องโปรแกรมพีแอลดีก่อนจึงจะนำไปใช้ในวงจรได้

พีแอลดีมีหลายขนาดตั้งแต่ขนาดเล็กที่สามารถสังเคราะห์ 2 ถึง 10 ฟังก์ชัน (หรือสัญญาณออก) ของตัวแปร (หรือสัญญาณเข้า) 4 ถึง 6 ตัว ไปจนถึงฟังก์ชันขนาดใหญ่ที่ซับซ้อน มีทั้งชนิดวงจรจัดกลุ่ม (Combinational PLD) และวงจรลำดับ (Sequential PLD) การใช้พีแอลดีมีข้อดีคือสามารถใช้แทนที่ไอซีขนาดเล็ก (Small scale integration, SSI) และขนาดกลาง (Medium scale integration, MSI) หลาย ๆ ตัวในการรวมวงจร อีกทั้งการเปลี่ยนแปลงการออกแบบสามารถทำได้โดยง่ายโดยการเปลี่ยนโปรแกรมของ พีแอลดีโดยไม่ต้องแก้ส่วน Wiring ในระบบ

ชนิดที่มีของพีแอลดี
-------------------

1. PLA (Programmable Logic Array)
2. PAL (Programmable Array Logic)
3. EPLD (Erasable PLDs)
4. PEEL (Programmable Electrically Erasable Logic)
5. GAL (Generic Array Logic)

เปรียบเทียบพีแอลดีแต่ละประเภท
-----------------------------

**Programmable Logic Array ( PLA )**

**PLA block diagram**

  


  

**ตัวอย่าง 3 inputs, 5 product terms, 4 outputs**

  


  

**Programmable Array Logic ( PAL )**

- PAL -- programmable AND array and fixed OR array.

- Two graphic symbols for AND gate

  


The PAL อนุญาตให้ออกแบบทั้งหมดโดยใช้ And Term แต่จะจำกัดจำนวนของ And term ในการรวมวงจร พัฒนาโดย Monolithic Memories, Inc. ( MMI )

  

  

**PAL with 4 inputs, 4 outputs,and 3-wired AND-OR structure**

  


  

  

**ค่าพื้นฐานของ PLD**
**จุฑาทิพย์ ครุธามาศ** หรือ แอล นักแสดงหญิงชาวไทย ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

ประวัติ
-------

**จุฑาทิพย์ ครุธามาศ** (ชื่อเล่น: หนิง) หรือชื่อที่ใช้ในวงการคือ **แอล** เกิดวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 เป็นนักแสดงชาวไทย ของทางต้นสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 การศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนตั้งตรงจิตรพณิชยการ (แต่ไม่จบการศึกษาเพราะเข้าวงการบันเทิงก่อน) และเมื่องานด้านบันเทิงเข้าที่ ได้สอบเทียบวัดระดับการศึกษามัธยมปลาย เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต (รุ่นเดียวกับ นุ่น วรนุช) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีอีกครั้ง สาขา โฆษณาประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยเกริก

เดิมทีมีชื่อเล่นว่า "หนิง" แต่ที่มาของชื่อ "แอล" นั้น เป็นเพราะแอลชื่นชอบนักแสดงเป็นการส่วนตัวท่านหนึ่ง คือ "อ้อน-เกวลิน คอตแลนด์" เมื่อมีโอกาสได้เข้าวงการจึงอยากมีชื่อที่คล้องจองกับดาราในดวงใจ และด้วยหน้าตาที่สวย สดใสสมวัย ก็ส่งผลให้ แอลนั้นก้าวเข้ามาสู่วงการด้วยการ ถ่ายแบบ ถ่ายแฟชั่นลงนิตยสารวัยรุ่นต่างๆ จนไปเข้าตาผู้จัดละคร จึงชักชวนให้ไปแสดงละคร หลายเรื่องภายใต้สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง ไม้ดัด, หุบเขากินคน, ทองเนื้อเก้า, นางสาวทองสร้อย เป็นต้น

นอกจากจะมีงานในวงการบันเทิงให้ได้ติดตามกันแล้ว หลังจากที่หายไปจากวงการบันเทิงไปพักหนึ่ง แอลก็ได้มีโอกาสไปทำงานในหลายๆด้าน เช่น เขียนบทและกำกับการแสดงของมหาวิทยาลัยเกริก เป็นส่วนหนึ่งในภาควิชา ภาพยนตร์เบื้องต้น และ เป็นวิทยากร รับเชิญ ให้สำหรับ งานชมรมผู้ปกครองนักเรียน ในด้านการพัฒนาบุคลิกภาพ ของนักเรียนในชมรมผู้ปกครองอาสา โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย 
และได้หันมาศึกษางานเบื่องหลัง ด้านของการแสดง โดยมีอาชีพครูสอนการแสดง และพัฒนาบุคลิกภาพ ประจำอยู่ที่ Superstar Academy

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2539 | ไม้ดัด | ลดาวัลย์ | นางเอกเรื่องแรก |
| 2540 | หุบเขากินคน | สุมิตรา |  |
| ทองเนื้อเก้า | สมฤดี |  |
| ซุ้มสะบันงา | เจนจินต์  |  |
| เงิน เงิน เงิน | คุณหมอ | รับเชิญ |
| 2541 | นางสาวทองสร้อย | นารี เวียงคีรี (คุณเล็ก) |  |
| ดุจเพชรแท้ | ศศิ |  |
|
| เถ้ากุหลาบ | ลลิน |  |
| 2542 | โดมทอง | พิณทอง |  |
| ขอเพียงเรารักกัน | - |  |
| 2553 | เรือนซ่อนรัก | หม่อมสดศรี |  |
| 2554 | หอบรักมาห่มป่า | นงนุช |  |
| เหนือมนุษย์ | เอมอร |  |
| 2555 | มาหยารัศมี | ราศรี |  |
| ฟ้ามีตา | อ้อน | ตอน...นี่หรือผู้ชนะ |
| ฟ้ามีตา | - | ตอน...ทางที่เลือกเอง |
| 2562 | วงเวียนชีวิต | มัลลิกา | ช่อง 8 |

### พิธีกร

* พิธีกรรายการ เที่ยงบันเทิง (ช่อง 7)
* พิธีกรรายการ เส้นทางบันเทิง (ช่อง 7)
* พิธีกรรับเชิญ รายการ เที่ยวทั่วไทย (ช่อง 7)

### ละครเวที

* ละครเวทีเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ (2554)

อ้างอิง
-------

* ย้อนวันวานกับ "แอล จุฑาทิพย์ ครุธามาศ"
* ผลงานอาจารย์และนักเรียน : SUPERSTAR COLLEGE OF ASIA เก็บถาวร 2014-04-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เธอ และ เขา เหล่า นี้ หาย ไป ไหน - THAI FILM FOUNDATION เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
* เก็บถาวร 2014-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* : อินสตาแกรมส่วนตัวของ "จุฑาทิพย์ ครุธามาศ (แอล)"
บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

**ดีเวาร์เมนต์** (อังกฤษ: Devourment) เป็นวงบรูทัลเดทเมทัลจากแดลลัส, เท็กซัส, สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1995 วงได้แตกออกเป็น 3 ครั้ง โดยมีแบรด *ฟินเซอร์* (Brad Fincher) เป็นสมาชิกเพียงคนเดียวที่ยังคงอยู่ ปัจจุบันสมาชิกประกอบด้วย *รูเบน โรซัส* (Ruben Rosas) *คริส แอนดรูส์* (Chris Andrews) *เดฟ สเปนเซอร์* (Dave Spencer) และ*ฟินเซอร์* ดีเวาร์เมนต์นับว่าเป็นวงบรูทัลเดทเมทัลไม่กี่วงที่มีค่ายทั้ง *บรูทัลแบรนด์ส*, *ยูไนเต็ดกัทเทอรัล*, *คอร์ฟส์กริสเติล* และล่าสุดคือ *รีแลพส์เรคเคิร์ดส์* (Relapse Records) นอกจากนี้วงยังอัดเสียงกับค่ายเพลงอื่นอีกด้วย

วงขึ้นชื่อในเรื่องของความก้าวร้าวกว่าเดทเมทัลทั่วไป ด้วยเสียงร้องคำรามที่เข้มข้นมากกว่า การทำเสียงกรีดร้องต่ำ และจังหวะที่เข้าเบสมากกว่าปกติ ดีเวาร์เมนต์นับเป็นหนึ่งในวงบุกเบิกแนวย่อย *บรูทัลเดทเมทัล* ดีเวาร์เมนต์ยังนับเป็นวงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดวงหนึ่งในแนวเพลงนี้

นับตั้งแต่วงก่อตั้ง ดีเวาร์เมนต์ได้ออกเดโม *Impaled* และอัลบั้ม *Molesting the Decapitated* ก่อนวงแตกเนื่องจากนักร้องนำรูเบน โรซัส ติดคุก จนมีข่าวในเวลาต่อมาว่าได้มีการรวมวงอีกครั้งหนึ่งในระหว่างที่โรซัสติดคุก โดยมีการออกอัลบั้มรวมเพลง *1.3.8.* ซึ่งเปิดตัวในปี 2000 ในเวลาต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มอีกในปี 2002 จนกระทั่งการรวมวงครั้งที่ 3 ในปี 2005 ทั้งหมดนี้เองดีเวาร์เมนต์ได้ออกสตูดิโออัลบั้มทั้งหมด 3 อัลบั้ม ซึ่งได้แก่ *Butcher the Weak*, *Unleash the Carnivore* และ *Conceived in Sewage* 2 ดีวีดีและ 1 อัลบั้มรวมเพลง

สมาชิกวง
--------

* รูเบน โรซัส (Ruben Rosas) – เสียงร้อง (1999–2004, 2014–ปัจจุบัน), กีตาร์ (2005–2013)
* คริส แอนดรูส์ (Chris Andrews) - กีตาร์ (2014–ปัจจุบัน), กีตาร์เบส (2005–2014)
* แบรด ฟินเซอร์ (Brad Fincher) – กลองชุด (1995–2001, 2014–ปัจจุบัน)
* เดฟ สเปนเซอร์ (Dave Spencer) – กีตาร์เบส (2014–ปัจจุบัน)

ผลงานอัดเสียง
-------------

### สตูดิโออัลบั้ม

* Molesting the Decapitated (1999)
* Butcher the Weak (2005)
* Unleash the Carnivore (2009)
* Conceived in Sewage (2013)

### เดโม

* *Impaled* (1997)
* *Promo 1997* (1997)
* *Promo 1999* (1999)

### ซิงเกิล

* "Kill That Fucking Bitch" (2002)
* "Fifty Ton War Machine" (2012)

### อัลบั้มรวมเพลง

* 1.3.8.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thorne, Josh (April 16, 2006). "Interview - Mike Majewski - Devourment". fourteen g. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-20. สืบค้นเมื่อ September 17, 2007.
2. ↑  "Devourment Bassist to Take Over Vocal Duties". Blabbermouth.net. July 9, 2005. สืบค้นเมื่อ September 16, 2007.
3. ↑  Brutal death metal music — Listen free at Last.fm, last.fm .สืบค้นเมื่อ 13/04/2559
4. ↑  Devourment - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives, metal-archives.com .สืบค้นเมื่อ 13/04/2559
5. ↑  Devourment - Molesting the Decapitated - Reviews, metal-archives.com .สืบค้นเมื่อ 13/04/2559
โมเดล ATM
**ภาวะถ่ายโอนแบบไม่ประสานเวลา** หรือ **เอทีเอ็ม** (อังกฤษ: Asynchronous Transfer Mode: ATM) เป็นเครือข่ายสื่อสาร ที่ใช้โพรโทคอลชื่อเดียวกันคือ ATM เป็นมาตรฐานการส่งข้อมูลความเร็วสูง โดย ATM ถูกพัฒนามาเพื่อให้ใช้กับงานที่มีลักษณะ ข้อมูลหลายรูปแบบและต้องการความเร็วในการส่งข้อมูลสูงมากๆ มีความเร็วในการส่งข้อมูลได้ตั้งแต่ 2 Mbps ไปจนถึงระดับ Gbps สื่อที่ใช้ในเครือข่ายมีได้ตั้งแต่สายโคแอกเชียล สายไฟเบอร์ออปติค หรือสายไขว้คู่ (Twisted pair) โดย ATM นั้นถูกพัฒนามาจากเครือข่ายแพ็กเก็ตสวิตซ์ (packet switched) ซึ่งจะแบ่งข้อมูลที่จะส่งออกเป็นหน่วยย่อยๆ เรียกว่าแพ็กเก็ต (packet) ที่มีขนาดเล็กและคงที่แล้วจึงส่งแต่ละแพ็กเก็ตออกไป แล้วนำมาประกอบรวมกันเป็นข้อมูลเดิมอีกครั้งที่ปลายทาง ข้อดีของ ATM คือสามารถใช้กับข้อมูลได้หลากหลายรูปแบบ เช่น ภาพเคลื่อนไหว, ข้อมูลคอมพิวเตอร์ หรือเสียง ได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความเร็วของข้อมูลสูง และยังมีการรับประกันคุณภาพของการส่ง เนื่องจากมี Quality of Service (QoS)

จุดเด่นของเครือข่าย ATM ที่เหนือกว่าเครือข่ายประเภทอื่น คือ อัตราการส่งผ่านข้อมูลสูง และเวลาในการเดินทางของข้อมูลน้อย จึงทำให้มีบางกลุ่มเชื่อว่า ATM จะเป็นเทคโนโลยีหลักของเครือข่าย LAN ในอนาคต เนื่องจากสามารถรองรับ Application ที่ต้องการอัตราส่งผ่านข้อมูลสูง เช่น การประชุมทางไกล (Videoconferencing) หรือแม้กระทั่ง Application แบบตอบโต้กับระหว่าง Client กับ Sever

ATM เป็นระบบเครือข่ายแบบแพ็กเก็ตสวิตซ์ชนิดพิเศษ เนื่องด้วยกลุ่มข้อมูลที่ส่งแบบแพ็กเก็ตสวิตซ์โดยทั่วไปจะเรียกว่า "แพ็กเก็ต" แต่ ATM จะใช้ "เซลล์" แทน ที่ใช้คำว่าเซลล์เนื่องจาก เซลล์นั้นจะมีขนาดที่เล็กและคงที่ ในขณะที่แพ็กเก็ตมีขนาดไม่คงที่ และใหญ่กว่าเซลล์มาก โดยมาตรฐานแล้วเซลล์จะมีขนาด 53 ไบต์ โดยมีข้อมูล 48 ไบต์ และอีก 5 ไบต์ จะเป็นส่วนหัว (Header) ทำให้สวิตซ์ของ ATM ทำงานได้เร็วกว่าสวิตซ์ของเครือข่ายอื่น ๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียข้อมูล ATM สวิตซ์จะใช้เทคนิคการปรับจราจร (Traffic Shapping) เพื่อกำหนดให้แพ็กเก็ตข้อมูลเป็นไปตามข้อกำหนดที่วางไว้ เช่น ในกรณีที่สถานีส่งข้อมูลในอัตราที่สูงเกินกว่าลิงก์จะรองรับได้ ATM สวิตซ์ก็จะทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์แพ็กเก็ตมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และส่งต่อในปริมาณที่ลิงก์จะรองรับได้ หรือที่กำหนดไว้เท่านั้น และอีกเทคนิคหนึ่งที่ใช้คือ การกำหนดนโยบายจราจร (Traffic Policing) คือ ถ้ามีเซลล์ข้อมูลที่ส่งเกินกว่าอัตราข้อมูลที่กำหนดไว้ก็จะถูกทำสัญลักษณ์ไว้เพื่อแสดงว่าเซลล์นี้มีลำดับความสำคัญต่ำ(Priority) เมื่อส่งผ่านเซลล์นี้ต่อไปก็อาจจะถูกละทิ้งหรือไม่ก็ได้นั้นขึ้นอยู่กับความคับคั่งของเครือข่าย
**เสรีอนุรักษนิยม** (อังกฤษ: Liberal conservatism) เป็นอุดมการณ์การเมืองที่ผสมผสานระหว่างนโยบายอนุรักษนิยม กับทัศนคติแบบเสรีนิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนหลักจริยธรรม และประเด็นสังคม หรือ การเมืองอนุรักษ์นิยมที่มีความเสถียรโดยอุดมการณ์เสรีนิยม หรือกล่าวโดยสรุปคือ อนุรักษ์นิยมในทางทฤษฎี และเสรีนิยมในทางปฏิบัติ

เสรีอนุรักษนิยม รวมถึงมุมมองของเสรีนิยมคลาสสิกขั้นต่ำ การแทรกแซงทางเศรษฐกิจ ตามปัจเจกชน ซึ่งนำไปสู่หลักเสรีทางตลาดและการสร้างความมั่นคง ปราศจากการแทรกแซงของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ปัจเจกชนไม่สามารถที่จะพึ่งพาตนเองบนความรับผิดชอบของหลักการพึ่งพาตนเองได้อย่างถี่ถ้วน เสรีอนุรักษนิยมเชื่อในเรื่องของรัฐเข้มแข็ง ซึ่งจำเป็นที่จะประกันไปสู่การรับรองทางกฎหมายและคำสั่ง และสถาบันทางสังคมที่ต้องการบำรุงความรู้สึกในหน้าที่และความรับผิดชอบของชาติ เสรีอนุรักษนิยมเป็นอุดมการณ์ทางการเมืองที่มีจุดยืนในการสนับสนุน เสรีภาพทางพลเมืองตามหลักสังคมอนุรักษ์นิยม ซึ่งอยู่เป็นสเปกตรัมของขวากลาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nordsieck, Wolfram. "Parties and Elections in Europe".
2. 1 2  McAnulla 2006.

### บรรณานุกรม

* Johnston, Larry (2007). *Politics: An Introduction to the Modern Democratic State* (3rd ed.). Peterborough, Ont.: University of Toronto Press. ISBN 978-1-4426-0040-9.
* Johnston, Larry (2011). *Politics: An Introduction to the Modern Democratic State* (4th ed.). Toronto: University of Toronto Press. ISBN 978-1-4426-0533-6.
* McAnulla, Stuart (2006). *British Politics: A Critical Introduction*. A&C Black. ISBN 978-0-826-46155-1.
* Turner, Rachel S. (2008). *Neo-Liberal Ideology: History, Concepts and Policies: History, Concepts and Policies*. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 978-0-748-63235-0.
* van de Haar, Edwin (2015). *Degrees of Freedom: Liberal Political Philosophy and Ideology*. New Brunswick, NJ: Transaction Publishers. ISBN 978-1-412-85575-4.
* Vincent, Andrew (2009). *Modern Political Ideologies*. John Wiley & Sons. ISBN 978-1-4443-1105-1.
**ลุยจิ มาคารี** (อังกฤษ: Luigi Macari, เกิด 7 มิถุนายน 1949) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพและผู้จัดการทีมชาวสกอตแลนด์ เขาเริ่มอาชีพนักฟุตบอลของเขาที่เซลติกโดยเขาเป็น 1 ใน "Quality Street Gang" ซึ่งเป็นทีมสำรองที่โดดเด่นซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ซึ่งรวมถึงเซอร์เคนนี แดลกลีช และแดนนี แม็คเกรนด้วย เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดในช่วงเวลาของเขาที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดซึ่งเขาลงเล่นมากกว่า 400 นัด เขาช่วยให้ปีศาจแดงเลื่อนชั้นกลับสู่ดิวิชัน 1 โดยคว้าแชมป์ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 1974–75 หลังจากตกชั้นไปเพียง 1 ฤดูกาลและคว้าแชมป์เอฟเอคัพได้ในปี 1977 จากนั้นเขาก็จบอาชีพนักฟุตบอลของเขาที่สวินดันทาวน์

มาคารีเป็นผู้จัดการทีมสวินดันทาวน์, เวสต์แฮมยูไนเต็ด, เบอร์มิงแฮมซิตี, สโตกซิตี (2 สมัย), เซลติก และฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ลู มาคารี". *Barry Hugman's Footballers*. สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2021.
2. ↑  Matthews, Tony (1994). *The Encyclopaedia of Stoke City*. Lion Press. ISBN 0-9524151-0-0.
3. ↑  Lowe, Simon (2000). *Stoke City The Modern Era – A Complete Record*. Desert Island Books. ISBN 1-874287-39-2.
จำนวนทศนิยมที่มีเลข 9 ไปแบบอนันต์
ในทางคณิตศาสตร์ ทศนิยมซ้ำ 0.999... ซึ่งสามารถเขียนได้ในรูป {\displaystyle 0.{\bar {9}},0.{\dot {9}}} หรือ {\displaystyle \ 0.(9)} มีค่าเท่ากับจำนวนจริง 1 หรือกล่าวในอีกทางหนึ่งคือ "0.999..." เป็นการนำเสนอจำนวนเดียวกันกับสัญลักษณ์ "1"

หรือจะกล่าวอีกแบบก็คือ ทุกๆจำนวนที่เป็นทศนิยมซ้ำ (ที่ไม่ใช่ 0) จะสามารถเขียนได้สองรูปแบบ (เช่น 8.32 = 8.31999...)

การพิสูจน์
----------

{\displaystyle {\begin{aligned}0.999\ldots &={\frac {9}{10}}+{\frac {9}{100}}+{\frac {9}{1000}}+\cdots \\&=-9+\left({\frac {9}{1}}+{\frac {9}{10}}+{\frac {9}{100}}+{\frac {9}{1000}}+\cdots \right)\\&=-9+9\sum \_{k=0}^{\infty }\left({\frac {1}{10}}\right)^{k}\\&=-9+9\left({\frac {10}{9}}\right)\\&=1\\\end{aligned}}}

ซ.ต.พ.

การพิสูจน์เชิงพีชคณิต
---------------------

### การดำเนินการทางพีชคณิต

หลายคนอาจคิดว่า การพิสูจน์ข้างต้นมีข้อผิดพลาดที่สูตรของอนุกรมลู่เข้า นี่เป็นการพิสูจน์ที่ง่ายกว่า

{\displaystyle {\begin{aligned}x&=0.999\ldots \\10x-x&=9.999\ldots -0.999\ldots \\9x&=9\\x&=1\\\end{aligned}}}

หรือง่ายกว่านี้ :

{\displaystyle {\begin{aligned}0.333\dots &{}={\frac {1}{3}}\\3\times 0.333\dots &{}=3\times {\frac {1}{3}}={\frac {3\times 1}{3}}\\0.999\dots &{}=1\end{aligned}}}

  

{\displaystyle {\begin{aligned}0.111\dots &{}={\frac {1}{9}}\\9\times 0.111\dots &{}=9\times {\frac {1}{9}}={\frac {9\times 1}{9}}\\0.999\dots &{}=1\end{aligned}}}

หรือ

{\displaystyle {\begin{aligned}N&=0.999...-(1)\\10N&=9.999...-(2)\\(2)-(1);10N-N&=9.999...-0.999...\\9N&=9\\N&={\frac {9}{9}}=1\\\end{aligned}}}

### ช่วงของจำนวนจริง

การพิสูจน์นี้ใช้คุณสมบัติของจำนวนจริง ถ้าหาก 0.999... และ 1 เป็นจำนวนจริงที่แตกต่างกันแล้ว มันจะมีจำนวนจริงในช่วง (0.999... 1) อยู่เป็นจำนวนอนันต์ แต่ในความเป็นจริง มันไม่มีจำนวนนั้น แสดงว่าสมมติฐานที่ว่า 0.999... กับ 1 แตกต่างกันนั้นผิด ที่จริงแล้วมันมีค่าเท่ากัน

### เศษส่วน

เมื่อหารเลขโดดด้วย 9 มันจะได้ทศนิยมซ้ำของจำนวนนั้น

{\displaystyle {\begin{aligned}1/9&=0.111\ldots \\2/9&=0.222\ldots \\3/9&=0.333\ldots \\\vdots &\qquad \vdots \\9/9&=0.999\ldots =1\\\end{aligned}}}

แต่ว่า การหารด้วยตัวเอง จะมีค่าเท่ากับ 1 ดังนั้น 0.999... = 1

ดูเพิ่ม
-------

* ทศนิยมซ้ำ
* อนุกรมเรขาคณิต
* อนุกรมลู่เข้า
* อนุกรมอนันต์
* ลิมิต
ฤดูกาล 1973–74 เป็นฤดูกาลที่ 72 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฟุตบอลลีก และเป็นฤดูกาลที่ 29 ติดต่อกันในดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกแบบเต็มฤดูกาลของผู้จัดการทีมทอมมี โดเชอร์ตี อดีตผู้จัดการทีมเชลซี ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมาหลังจากการปลด แฟรงค์ โอ ฟาร์เรลล์ ออกจากตำแหน่ง เพียง 6 ฤดูกาลหลังจากคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ ยูไนเต็ดก็ตกชั้น หมายความว่าพวกเขาตกชั้นสู่ดิวิชัน 2 เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938

จอร์จ เบสต์ได้กลับมาลงสนามในช่วงสั้น ๆ แต่ได้เล่นเกมสุดท้ายให้กับสโมสรในวันปีใหม่ และสัญญาของเขาถูกยกเลิกในฤดูกาลถัดมาหลังจากอยู่ที่โอลด์แทรฟฟอร์ดมากว่าทศวรรษ

โดเชอร์ตีมีความคิดที่ไม่ธรรมดาในการแต่งตั้งผู้รักษาประตูอเล็กซ์ สเต็ปนีย์ เป็นผู้ยิงจุดโทษของทีม หลังจากผ่านไป 12 นัด สเต็ปนีย์ยิงจุดโทษได้ 2 ประตู ซึ่งทำให้เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดร่วมของสโมสร

ยูไนเต็ดเริ่มต้นฤดูกาลด้วยชัยชนะ 2 จาก 3 นัดแรก แต่จากนั้นก็เก็บชัยชนะได้เพียง 4 นัดจาก 20 นัดในลีกระหว่างเดือนกันยายนถึงมีนาคม ชัยชนะในช่วงท้ายฤดูกาลทำให้โอกาสในการอยู่รอดของพวกเขาเพิ่มขึ้น แต่ยูไนเต็ดก็สะดุดลงเมื่อฤดูกาลใกล้จะสิ้นสุดลง ใน 2 นัดสุดท้ายของฤดูกาลยูไนเต็ดสามารถอยู่รอดได้ด้วยการชนะในบ้านของพวกเขากับคู่ปรับร่วมเมืองอย่างแมนเชสเตอร์ซิตีและสโตกซิตีเท่านั้น ในกรณีที่ยูไนเต็ดแพ้ทั้งสองนัดหมายความว่าพวกเขาจะต้องตกชั้น

ผู้ทำประตูชัยให้แมนเชสเตอร์ซิตี ในเกมนัดสุดท้ายของยูไนเต็ดคือเดนิส ลอว์ อดีตกองหน้าของยูไนเต็ดในยุคทอง ซึ่งยิงด้วยการตอกส้นในนาทีที่ 81 เขาไม่ฉลองการยิงประตู และถูกเปลี่ยนตัวออกหลังจากนั้นไม่นาน ประตูนี้ทำให้แฟน ๆ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด บุกลงไปในสนาม ซึ่งทำให้ผู้ตัดสินต้องหยุดการแข่งขันในนาทีที่ 85 หลังจากตรวจสอบแล้ว ฟุตบอลลีกตัดสินใจว่าผลการแข่งขันควรคงอยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Manchester United Season 1973/74". StretfordEnd.co.uk. สืบค้นเมื่อ 21 December 2011.

| * ด
* ค
* ก
ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- |
| 
* 1883–84
* 1884–85
* 1885–86
* 1886–87
* 1887–88
* 1888–89
* 1889–90
* 1890–91
* 1891–92
* 1892–93
* 1893–94
* 1894–95
* 1895–96
* 1896–97
* 1897–98
* 1898–99
* 1899–1900
* 1900–01
* 1901–02
* 1902–03
* 1903–04
* 1904–05
* 1905–06
* 1906–07
* 1907–08
* 1908–09
* 1909–10
* 1910–11
* 1911–12
* 1912–13
* 1913–14
* 1914–15
* 1915–16
* 1916–17
* 1917–18
* 1918–19
* 1919–20
* 1920–21
* 1921–22
* 1922–23
* 1923–24
* 1924–25
* 1925–26
* 1926–27
* 1927–28
* 1928–29
* 1929–30
* 1930–31
* 1931–32
* 1932–33
* 1933–34
* 1934–35
* 1935–36
* 1936–37
* 1937–38
* 1938–39
* 1939–40
* 1940–41
* 1941–42
* 1942–43
* 1943–44
* 1944–45
* 1945–46
* 1946–47
* 1947–48
* 1948–49
* 1949–50
* 1950–51
* 1951–52
* 1952–53
* 1953–54
* 1954–55
* 1955–56
* 1956–57
* 1957–58
* 1958–59
* 1959–60
* 1960–61
* 1961–62
* 1962–63
* 1963–64
* 1964–65
* 1965–66
* 1966–67
* 1967–68
* 1968–69
* 1969–70
* 1970–71
* 1971–72
* 1972–73
* 1973–74
* 1974–75
* 1975–76
* 1976–77
* 1977–78
* 1978–79
* 1979–80
* 1980–81
* 1981–82
* 1982–83
* 1983–84
* 1984–85
* 1985–86
* 1986–87
* 1987–88
* 1988–89
* 1989–90
* 1990–91
* 1991–92
* 1992–93
* 1993–94
* 1994–95
* 1995–96
* 1996–97
* 1997–98
* 1998–99
* 1999–2000
* 2000–01
* 2001–02
* 2002–03
* 2003–04
* 2004–05
* 2005–06
* 2006–07
* 2007–08
* 2008–09
* 2009–10
* 2010–11
* 2011–12
* 2012–13
* 2013–14
* 2014–15
* 2015–16
* 2016–17
* 2017–18
* 2018–19
* 2019–20
* 2020–21
* 2021–22
* 2022–23
* 2023–24

 |
อุทยานแห่งชาติในพื้นที่สามเหลี่ยมปะการัง
**สามเหลี่ยมปะการัง** (อังกฤษ: Coral triangle) เป็นพื้นที่หนึ่งในทะเลและมหาสมุทรแปซิฟิกในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นแนวปะการังที่เชื่อมต่อติดกันเป็นรูปสามเหลี่ยมระหว่างน่านน้ำของหลายประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ของทะเลประเทศฟิลิปปินส์, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ปาปัวนิวกินี, หมู่เกาะโซโลมอน และติมอร์เลสเต คิดเป็นพื้นที่ 5.7 ล้านตารางกิโลเมตร  

ปะการังในสามเหลี่ยมปะการัง คิดเป็นสัดส่วนถึง 1 ใน 3 ของจำนวนปะการังที่มีทั้งหมดในโลก และมีความหลากหลายทางชีววิทยาและชนิดพันธุ์ของปลามากถึงร้อยละ 35 ของปลาที่อาศัยในแนวปะการังทั่วทั้งโลก จากความหลากหลายเช่นนี้ทำให้ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ป่าแอมะซอนแห่งทะเล"

ในปี ค.ศ. 2007 กองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) ได้พิจารณาให้สามเหลี่ยมปะการังมีความสำคัญสูงสุดในการอนุรักษ์ทางทะเล และมีความเสี่ยงที่จะถูกคุกคาม โดยทำการเปิดตัวโครงการสามเหลี่ยมปะการังขึ้นในปีเดียวกัน 

โดยนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ได้ลงพื้นที่สำรวจสามเหลี่ยมปะการัง โดยใช้กล้องสำรวจใต้น้ำอัตโนมัติ ทำการเก็บข้อมูลในวงกว้างอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน โดยใช้เวลาเกือบสามสัปดาห์เพื่อนำภาพที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยซอฟต์แวร์ที่มีความซับซ้อน เพื่อดูความสมบูรณ์ของระบบนิเวศปะการัง หลังจากต้องเผชิญความเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ จากข้อมูลดังกล่าว นอกจากให้ความเข้าใจสภาพของสามเหลี่ยมปะการังแล้ว ยังจะช่วยให้เข้าใจภาพรวมของแนวปะการังอื่น ๆ ทั่วโลกอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ทันโลก". ไทยพีบีเอส. 3 January 2014. สืบค้นเมื่อ 4 January 2015.[*ลิงก์เสีย*]
2. 1 2  "ADB to help improve resources management in coral triangle".
3. ↑  "Coral reef destruction spells humanitarian disaster".
4. ↑  WWF Coral Triangle Program
**มงเต-การ์โล** (ฝรั่งเศส: *Monte-Carlo*), **มอนเตการ์โล** (อิตาลี: *Monte Carlo*) หรือ **มุงเตการ์ลู** (โมนาโก: *Munte Carlu*) เป็นแขวงหนึ่งของประเทศโมนาโก เป็นที่ตั้งของกาสิโนมงเต-การ์โล เดิมมงเต-การ์โลมีพื้นที่ครอบคลุมแขวงลารุสและลาร์วอโต

มงเต-การ์โลตั้งอยู่บนเนินของเทือกเขาแอลป์ส่วนใต้ (*Alpes Maritimes*) แถบโกตดาซูร์ ในอดีตเป็นเรือกสวนสำหรับปลูกเลมอน, ส้ม และมะกอกออลิฟ แต่หลังโมนาโกเสียดินแดนร็อกบรูน-กัป-มาร์แต็งและม็องตงช่วง ค.ศ. 1850 หลังจากนั้นเจ้าชายชาร์ลที่ 3 ทรงอนุญาตให้คณะบุคคลขอสัมปทานการก่อสร้างโรงอาบน้ำทะเลเพื่อการบำบัดโรค และกาสิโนอย่างเยอรมันเมื่อ ค.ศ. 1856

มีการเปิดกาสิโนครั้งแรกในย่านลากงดามีนตั้งแต่ ค.ศ. 1862 ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาจึงย้ายมาเปิดกาสิโนในมงเต-การ์โลแต่ความสำเร็จก็เป็นอย่างช้า ๆ ส่วนหนึ่งก็เพราะโมนาโกไม่มีเส้นทางสัญจรเชื่อมกับยุโรปส่วนอื่น แต่หลังมีเส้นทางรถไฟสายมาร์แซย์–เวนตีมิลยาพาดผ่านย่านนี้เมื่อ ค.ศ. 1868 ทำให้กาสิโนในมงเต-การ์โลเฟื่องฟูอย่างมาก จากการที่มงเต-การ์โลเป็นศูนย์การพนันที่ลือชื่อระดับโลกทำให้ชื่อมงเต-การ์โล "เป็นสุภาษิตสากลใช้สอนพวกอวดรวยและใช้เงินฟุ่มเฟือย"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "History of Monte Carlo Casino". Craps Dice Control. สืบค้นเมื่อ 23 March 2009.
2. ↑  "Monaco" in *The New Encyclopædia Britannica*, 15th edition (Chicago, 1991), vol. 8, p. 243.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **มงเต-การ์โล**

วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***Monte Carlo***

* Monte Carlo
* Monaco Portal

| * ด
* ค
* ก
เขตการปกครองของประเทศโมนาโก |
| --- |
| การปกครองในอดีต 1 | 
* มอนาโก-วีล
* ลากงดามีน
* มงเต-การ์โล
* ฟงวีแยย์

 |  |
| แขวงในปัจจุบัน 2 | 
* ลากงดามีน
* ฟงวีแยย์
* ลาร์วอโต
* ฌาร์แด็งแอกซอติก
* มอนาโก-วีล
* เลมอเนอแกตี
* มงเต-การ์โล
* ราแว็งเดอแซ็งต์-เดว็อต
* ลารุส
* *เลอปอร์ตีเย* 3

 |
| แขวงในอดีต 4 | 
* ลากอล
* เลเรวัวร์
* แซ็ง-มีแชล

 |
| 
* 1 เรียงตามการก่อตั้ง
* 2 จัดตั้งใน พ.ศ. 2556
* 3 แผนใน พ.ศ. 2568
* 4 ยกเลิกใน พ.ศ. 2556

 |

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* FAST
* VIAF
	+ 2

 |
| ประจำชาติ | 
* สเปน
* ฝรั่งเศส
* BnF data
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย
* โครเอเชีย
* โปแลนด์

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่

 |
| อื่น ๆ | 
* NARA
* IdRef

 |
บรรดาทหารขณะไต่ลงตาข่ายด้านข้างของเรือรบสหรัฐ*แมคคอวลีย์* (เอพีเอ-4) ซึ่งเป็นเรือขนส่งโจมตี ในการซ้อมยกพลขึ้นบกที่นิวจอร์เจียเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1943
เรือรบสหรัฐ*แฮมเบลน* (เอพีเอ-114) ซึ่งเป็นเรือขนส่งโจมตีชั้น*เบย์ฟิลด์* กำลังเตรียมการร่วมกับเรือระบายพล
**เรือลำเลียงพล** หรือ **เรือลำเลียงทหาร** (อังกฤษ: troopship หรือ troop ship หรือ troop transport หรือ trooper) เป็นเรือที่ใช้บรรทุกทหารไม่ว่าในยามสงบหรือในยามสงคราม ในทางปฏิบัติแล้ว เรือลำเลียงพลมาตรฐานมักจะเกณฑ์จากกองเรือขนส่งเพื่อการพาณิชย์ ไม่สามารถลงจอดบนฝั่งได้โดยตรง ซึ่งโดยทั่วไปแล้วทำการโหลด และการขนถ่ายที่ท่าเรือเดินทะเล หรือบนเรือขนาดเล็กทั้งเรือพี่เลี้ยงหรือเรือบาร์จ

เรือขนส่งโจมตี ซึ่งเป็นเรือแบบหนึ่งของเรือลำเลียงพลทางทะเลที่ปรับให้เข้ากับการขนส่งกองกำลังบุกเข้าฝั่ง ได้บรรทุกกองเรือระบายพลของตัวเอง เช่นเดียวกับเรือยกพลขึ้นบกริมทะเลด้วยตนเองและนำกองกำลังของพวกเขาขึ้นฝั่งโดยตรง

ประวัติ
-------

เรือลำเลียงพลหรือเรือขนส่งโจมตีได้รับการนำมาใช้ในสมัยโบราณ โรมโบราณได้ใช้นาวิสลูโซเรีย ซึ่งเรือลำเล็กที่ขับเคลื่อนโดยฝีพายและใบเรือ เพื่อขนย้ายทหารในแม่น้ำไรน์และแม่น้ำดานูบ

อาร์เอ็มเอส *ควีนแมรี* ซึ่งมีชื่อเล่นว่า"ปีศาจสีเทา" ยังคงครองสถิติตลอดกาลสำหรับการขนส่งกองกำลังมากที่สุด ในการโดยสารเที่ยวเดียวด้วยจำนวน 15,740 นาย เมื่อปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1943 โดยแล่นจากสหรัฐไปยังยุโรป

อ้างอิง
-------

### บรรณานุกรม

* James Dugan, *The Great Iron Ship*, 1953 (regularly reprinted) ISBN 0-7509-3447-6
* Stephen Harding, *Great Liners at War*, Motorbooks Int'l, Osceola, WI, USA, 1997 ISBN 0-7603-0346-0
* Goron Newell, *Ocean Liners of the 20th Century*, Bonanza Books, USA, 1963 ISBN 0-517-03168-X

### หมายเหตุ

1. ↑  Pferdehirt B. "The Museum of Ancient Shipping". สืบค้นเมื่อ August 3, 2010.
2. ↑  Queen Mary - Ship History and Specifications

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เรือลำเลียงพล**

* British Armed Forces Website: Troopships
**ค่ายมวยไทย ป.ประมุข** หรือ **ค่ายมวย ป.ประมุข** (อังกฤษ: Por Pramuk Gym) เป็นค่ายมวยไทยที่ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ในชื่อ ค่ายมวยลูกตลาดใหม่ โดยกำนันประมุข โรจนตัณฑ์ (กำนันแก๊) ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อค่ายเป็น ป.ประมุข ใน พ.ศ. 2540 ค่ายมวยดังกล่าวนี้เป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ และได้รับการกล่าวขานอย่างลือลั่นใน พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่เกิดกรณีพิพาทระหว่าง ค่ายมวยไทย ป.ประมุข กับนักมวยไทยชื่อ บัวขาว ป.ประมุข ด้วยปัญหาด้านข้อตกลงบางประการ ก่อนที่ปัจจุบัน ได้มีการทำสัญญาส่วนแบ่งในการแข่งขันแต่ละครั้งที่ 60 เปอร์เซ็นต์สำหรับบัวขาว และ 40 เปอร์เซ็นต์สำหรับค่ายมวย ส่วนในกรณีบัวขาวออกงานอื่นๆ บัวขาวจะได้รับส่วนแบ่งที่ 75 เปอร์เซ็นต์ และทางค่ายมวยจะได้รับส่วนแบ่งที่ 25 เปอร์เซ็นต์

* บัวขาวไม่ได้ปฏิบัติตามสัญญา โดยไม่มีการจ่ายเปอร์เซ็นต์ใดๆให้กับทางค่ายป.ประมุข\*

  

ครั้งหนึ่ง ได้มีรายการโทรทัศน์จากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทำรายการที่ค่ายมวยแห่งนี้ โดยมีเนื้อหาเป็นเรื่องราวของนักแสดงตลกชาวญี่ปุ่นที่มาเรียนวิชามวยไทย จาก สุรชัย เจนมณี ผู้เป็นเทรนเนอร์ชาวไทย และ นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร ร่วมแสดง ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้ชม และปัจจุบัน ได้มีการเปิดค่ายมวยไทย ป.ประมุข ที่ประเทศจีน

นักมวยที่มีชื่อเสียง
--------------------

#### มวยไทย

* นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร
* บัวขาว ป.ประมุข

#### มวยสากล

* คมพยัคฆ์ ป.ประมุข
* พรสวรรค์ ป.ประมุข

อ้างอิง
-------

1. ↑  แฉปม"บัวขาว"ล่องหน เหตุเพราะบาดเจ็บ-เหนื่อยล้า ไม่ใช่ใจแตก
2. ↑  หึ่ง!​เหตุบัวขาวล่องหน​เดี้ยง-​เหนื่อย-​เบื่อ​เดินสาย
3. ↑  'บัวขาว' ในวันที่ไม่มี 'ป.ประมุข'[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ซีรีส์จบ!แก๊-บัวขาวแฮบปี้เคลียร์ลงตัว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-24. สืบค้นเมื่อ 2012-07-19.
5. 1 2 3  "ค่ายป.ประมุขยันบัวขาวไม่มาเคลียร์อดชกไทยไฟต์แน่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-12. สืบค้นเมื่อ 2012-07-19.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**อนาคอนดา 4 ล่าโคตรพันธุ์เลื้อยสยองโลก** (อังกฤษ: Anacondas: Trail of Blood, Anaconda 4) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญ สัญชาติสหรัฐ สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2009 กำกับโดยดอน อี. ฟอนเทิลรอย ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 4 ของภาพยนตร์ชุด อนาคอนด้า ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ อนาคอนดา 3: แพร่พันธุ์เลื้อยสยองโลก และมีภาคต่ออีกคือ โคตรเคี่ยม ปะทะ อนาคอนด้า นำแสดงโดย ลินเดน แอชบี, คริสตัล อัลเลน, แดนนี มิดวินเตอร์, จอห์น รีส-เดวี่

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เมื่อเมอร์ดอช เศรษฐีผู้ทรงอำนาจที่กำลังจะเสียชีวิต ว่าจ้างหมอคนหนึ่งให้นำกล้วยไม้สีเลือดมาสกัดน้ำยาจากเกสรเพื่อทดลองกลับลูกงูอนาคอนดา เพียงข้ามคืนลูกงูก็ขยายร่างจนมีขนาดใหญ่โตเต็มวัย ก่อนที่จะเขมือบหมอผู้นี้เป็นอาหาร แล้วเลื้อยหนีหลุดออกไปจากห้องทดลอง เป็นหน้าที่ของ อแมนด้า นักสัตววิทยาด้านสัตว์เลื้อยคลาน ที่จะต้องกำจัดเจ้าอสูรร้ายตัวนี้ที่เธอมีส่วนร่วมในการสร้างมันขึ้นมา โดยนำทีมนักวิทยาศาสตร์หนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งปะทะกับทีมนักล่าสุดโหดของเมอร์ดอชในการแย่งชิงกล้วยไม้สีเลือดกลับมาให้ได้ ก่อนที่เจ้างูยักษ์จะล่าพวกเขาทั้งสองฝ่ายจนหมดสิ้น ซึ่งเจ้าทายาทเลื้อยสยองโลกตัวนี้ดูเหมือนจะว่องไว และล่าตัวยาก และมันก็พร้อมที่จะมอบความตายไว้ทุกสถานที่ที่มันเลื้อยผ่าน

นักแสดงนำ
---------

* ลินเดน แอชบี รับบท แจ๊คสัน
* คริสตัล อัลเลน รับบท ดร. อแมนด้า ฮาเยส
* แดนนี มิดวินเตอร์ รับบท สก๊อตต์
* จอห์น รีส-เดวี่ รับบท ปีเตอร์ "เจ.ดี" เมอร์ดอช
* อะนา อูลารู รับบท ฮีเทอร์
* อีมิล ฮอสตินา รับบท ยูจีน
* คาร์ลิน สแตนซิว รับบท อเล็กซ์
* อันคา แอนโดรน รับบท เว็นดี้
* อเล็กซานดรูว์ โปโตแคนู รับบท โรแลนด์/ แพทริค
* เคลาดิว แบรออท์ รับบท อาร์มอน
* แดน บาดาเรา รับบท วาสลีน
* ซอลตัน บูตัค รับบท ปีเตอร์ เรส์เนอร์

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *อนาคอนดา 4 ล่าโคตรพันธุ์เลื้อยสยองโลก* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**อาหารโยชนา** (โอฑิศา: ଆହାର ଯୋଜନା, Āhār Yojanā) เป็นโครงการอุดหนุนที่ดำเนินการโดยกระทรวงอุปทานอาหารและสวัสดิการผู้บริภาคและสหกรณ์ รัฐบาลรัฐโอฑิศา ในประเทศอินเดีย เพื่อให้บริการอาหารเที่ยงแก่ผู้ยากไร้ในสังคมเมืองในราคาจำหน่ายห้ารูปี โครงการนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากอัมมาอุนวกัมของรัฐทมิฬนาฑู โครงการอาหารโยชนาเริ่มต้นในปี 2015 โดยผู้ว่าการรัฐโอฑิศา นวีน ปัฏนายิก โดยเริ่มต้นในวันที่ตรงกับวันอุตกัลทิวาส โครงการนี้มีบริการในห้าเมืองใหญ่ของรัฐโอฑิศา ต้นทุนค่าอาหารต่อมื้ออยู่ที่ราว 20 รูปี แต่วางจำหน่ายในราคา 5 รูปี โดยใช้เงินสนับสนุนจากองค์การเหมืองแร่รัฐโอฑิศา

โครงการทดลองมีเริ่มต้นใน 5 เทศบาล ได้แก่ ภุพเนศวร, สัมพัลปุระ, เพรหมปุระ, รุรเกละ และ กัตตัก ประกอบด้วยศูนย์อาหาร (Āhār centers) 21 แห่ง ปัจจุบันมีศูนย์อาหารกว่า 100 แห่ง ใน 30 อำเภอ ครอบคลุมพื้นที่ของ 73 เมือง ศูนย์อาหารส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในพื้นที่หรือละแวกพื้นที่โรงพยาบาล, ป้ายรถประจำทาง และสถานีรถไฟ ให้บริการอาหารที่ปรุงสุกในวันนั้น ๆ ด้วยราคา 5 รูปี โดยมาตรฐานความสะอาดของอาหารมีการตรวจสอบโดยโรงพยาบาลในพื้นที่ นอกจากนี้ยังมีศูนย์อาหาา 54 แห่งในบริเวณโรงพยาบาลซึ่งให้บริการอาหารมื้อดึกเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Low-cost meal 'Aahar' provided by Odisha government will start from April". 17 March 2015. สืบค้นเมื่อ 24 April 2015.
2. ↑  "Low-cost Aahar in Odisha from April 1". *The Hindu*. Cuttack. 18 March 2015. สืบค้นเมื่อ Jul 27, 2015.
3. ↑  "HUDD-Government of Odisha".
4. ↑   |date=September 2019 |website-rajyayojana.in}
**อีเรช** (อังกฤษ: Eresh) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V

ข้อมูลส่วนตัว
-------------

ชื่อ: อีเรช   

ดวงดาวประจำตัว: เท็นฟุ (Tenfu)   

บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ   

อายุ: ไม่ปรากฏ   

เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (?)   

รูนที่ถือครอง: รูนประตูด้านนอก (Pale Gate Rune), รูนแห่งการคืนชีพ (Resurrection Rune)   

ครอบครัว: ไม่ปรากฏ   

สถานะ: จอมเวทย์   

สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ   

สงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลนา

ประวัติ
-------

บุคคลผู้มีประวัติเป็นปริศนา ไม่มีใครทราบประวัติที่แท้จริงเกี่ยวกับเธอมากนัก แต่คาดว่าอีเรชได้รู้จักกับจีนเป็นเวลานานและเรียกจีนว่าเป็นสหาย (comrade) เราสามารถพบเธอได้ที่หลุมใหญ่ทางเหนือของเมืองเรนวอลล์ (Rainwall) หลังจากที่พบกันนั้นอีเรชจะพาเจ้าชายและจีนลงไปยังเมืองที่อยู่ลึกลงไปในซากปรักหักพัง ภายในส่วนที่ลึกที่สุดเราจะพบกับผู้ปกป้องซากปรักหักพังนั้น เชสเฟสก้า (Shepcesska) หลังจากที่เราสามารถเอาชนะเชสเฟสก้าได้ อีเรชจึงจะเข้าเป็นพวกกับเรา

วิธีการนำเป็นพวก
----------------

ซุยโคเด็นภาค Vหลังจากได้จีนเป็นพวกแล้ว ให้พาจีนไปยังหลุมใหญ่ทางเหนือ
**นางสาวเรวดี รัศมิทัต** เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคราษฎร และเป็นหนึ่งในสอง ส.ส. ของพรรคราษฎรที่ได้รับเลือกตั้ง

ประวัติ
-------

เรวดี เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2512 ที่อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของนายอำนวย รัศมิทัต อดีตนายก อบจ.สมุทรปราการ กับนางปรานอม รัศมิทัต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาอุตสาหกรรมศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และปริญญาโท ด้านการค้าและธุรกิจ จาก DEAKIN UNIVERSITY ประเทศออสเตรเลีย

การทำงาน
--------

เรวดี เข้าสู่งานการเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เป็นสมัยแรก สังกัดพรรคราษฎร และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคราษฎรที่ชนะการเลือกตั้งในจังหวัดสมุทรปราการ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย

เรวดี ย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 โดยแพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน ต่อมาได้หันมาทำงานการเมืองในระดับท้องถิ่น ในตำแหน่งเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) จังหวัดสมุทรปราการ (อำนวย รัศมิทัต) ระหว่างปี พ.ศ. 2551 ถึงปี พ.ศ. 2554 

เรวดี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกสมัย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ในสังกัดพรรคภูมิใจไทย และในปี 2562 เรวดีลงสมัคร ส.ส.สมุทรปราการ ในนามพรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเธอได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (อนุทิน ชาญวีรกูล)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  การเมืองร้อนที่ปากน้ำ ม่านปมยิง"ประชา" และเรื่องเล่า "ผู้ยิ่งใหญ่" สองฝั่งน้ำเจ้าพระยา[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนางสาวเรวดี รัศมิทัต[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ประวัติผู้สมัคร ส.ส." คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-03. สืบค้นเมื่อ 2012-03-07.
4. ↑  แพ้ยังไง เพื่อไทยปากน้ำ เสียแชมป์ 4 สมัย
5. ↑  ครม.เห็นชอบตั้ง ‘ที่ปรึกษา-เลขานุการ’ รมว.สธ.
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓๐, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๖๖, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
**กระโถนนางสีดา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sapria poilanei*) เป็นพืชดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียน เป็นญาติใกล้ชิดกับพืชสกุลบัวผุด ขึ้นอาศัยบนเถาพืชสกุลเถาวัลย์น้ำที่ระดับความสูง 1,200 ถึง 1,400 ม.จากระดับน้ำทะเล พบในประเทศจีน ประเทศกัมพูชาและประเทศไทย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ดอกมีขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 8-13 ซม. มี 10 กลีบ เมื่อบานกลีบรวมแผ่ออกค่อนข้างมากปลายโค้งแอ่นออกเล็กน้อย มีสีเลือดหมูหรือแดงอมชมพู มีกระสีขาวกระจายแน่นตรงโคนกลีบ มีกระบังเป็นวงอยู่ตรงกลางนูนขึ้นเล็กน้อย มีสีขาว มีช่องเปิดตรงกลาง ปลายฐานแคปซูลบานออกเป็นรูปถ้วย มีขนสั้นนุ่มสีแดง ภายในท่อกลีบรวมมีสันนูนสีขาวจำนวน 16 สัน เรียงตามรัศมี ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม

การเผยแพร่ในสื่อ
----------------

แสตมป์ชุดพืชกินแมลง พ.ศ. 2549
ประเทศไทยมีการจัดพิมพ์แสตมป์ชุดพืชกินแมลง 4 ดวง เป็นที่ระลึกสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย พ.ศ. 2549 โดยใช้ภาพที่ชนะเลิศจากการประกวดในงานสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมายประจำปี พ.ศ. 2548 ในหัวข้อ "พืชกินแมลง" 1 ใน 4 ดวงนั้นเป็นกระโถนนางสีดา ที่ออกแบบโดย นายกฤษณา โมคศิริ ราคา 3.00 บาท คาดว่าน่าจะเกิดจากความเข้าใจผิดว่ากระโถนนางสีดาเป็นพืชกินสัตว์ โดยออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549

ดูเพิ่ม
-------

* กระโถนพระฤๅษี
* กระโถนพระราม

อ้างอิง
-------

1. ↑  สำนักงานหอพรรณไม้. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ -- กรุงเทพมหานคร : กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549
2. ↑  แสตมป์ชุดพืชกินแมลง เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน stampthai.org เก็บถาวร 2007-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

* ครอบครัวบัวผุด ราชินีแห่งกาฝาก,นิตยสารสารคดี ปีที่25 ฉบับที่ 292 หน้า 122-158

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Rafflesiaceae parasiticplants.siu.edu
บทความนี้เกี่ยวกับพืช สำหรับเมืองในอินโดนีเซีย ดูที่ จาการ์ตา

**ปัตตาเวีย** (อังกฤษ: Peregrina, Spicy Jatropha, ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Jatropha integerrima*) เป็นพืชในวงศ์ Euphorbiaceae เป็นไม้พุ่ม ทรงพุ่มค่อนข้างสูงโปร่ง เปลือกสีเปลือกต้นสีน้ำตาลเทา กิ่งอ่อนสีน้ำตาลแดง มีจุดหายใจสีน้ำตาลประทั่วไปที่ลำต้นและกิ่ง แตกกิ่งก้านมากและมักโค้งลงสู่พื้นดิน การเกาะติดของใบบนกิ่งแบบเวียน ก้านใบยาว ใบเดี่ยวทรงรีถึงรีแกมไข่กลับ ปลายใบแหลมเรียวยาวคล้ายหาง โคนใบมน ขอบใบเรียบ ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้ม ผิวใบด้านล่างสีเขียวอมแดง ปลายใบโค้งมนมีติ่งหาง โคนใบสอบเรียวมีหนามอ่อนเกาะติดอยู่ประมาณ 4-6 อัน ดอกสีแดง ชมพู ชมพูม่วง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกตามซอกใบที่ปลายกิ่ง โคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉก ดอกออกเป็นช่อที่บริเวณปลายกิ่ง ก้านช่อยาว ดอกทยอยบาน ผลรูปไข่ มีสามพู เมื่อสุกสีแดงสด เมื่อแก่แห้งแล้วแตกดีดเมล็ดออกจากผล เมล็ดขนาดเล็กสีน้ำตาล

ปัตตาเวียแดง
ปัตตาเวียเป็นพืชมีพิษ ยางเมื่อถูกผิวหนังทำให้บวมแดง เป็นแผลพุพอง เข้าตาทำให้ตาบอด ผลถ้ารับประทานเข้าไปทำให้อาเจียน ถ่ายเป็นเลือด นิยมใช้เป็นไม้ประดับในพื้นที่ได้รับแสงแดดตลอดทั้งวัน หรือได้รับแสงเต็มที่ไม่น้อยกว่า 6 ชั่วโมงต่อวัน ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำกิ่ง ตอนกิ่ง และการเพาะเมล็ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Jatropha integerrima* Jacq". *Germplasm Resources Information Network*. United States Department of Agriculture. 2008-05-14. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-07. สืบค้นเมื่อ 2010-08-09.
2. ↑  เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ไม้มีพิษ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2552

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปัตตาเวีย
* Jatropha integerrima -- PlantAtlas เก็บถาวร 2008-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2544. ส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิชาการป่าไม้ กรมป่าไม้ พิมพ์ครั้งที่ 2 (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม). พิมพ์ที่ บริษัทประชาชน จำกัด. 2544 รวบรวมโดย : รัตนะ สุวรรณเลิศ หน่วยอนุรักษ์และใช้ประโยชน์พืชพรรณ ฝ่ายปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จ. นครปฐม
* ปัตตาเวีย - ฐานข้อมูลพรรณไม้ที่ใช้ในงานภูมิสถาปัตยกรรม เก็บถาวร 2011-09-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66** หรือ **รูต 66** (อังกฤษ: U.S. Route 66 หรือ Route 66) เป็นทางหลวงเส้นหนึ่งในอดีตของสหรัฐอเมริกา ถือเป็นทางหลวงสายแรก ๆ ของรัฐบาลกลาง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 (พ.ศ. 2469) แต่การติดตั้งป้ายทางหลวงได้ทำในปีถัดมา เส้นทางในสมัยเริ่มแรก เริ่มต้นที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ผ่านรัฐมิสซูรี แคนซัส โอคลาโฮมา เท็กซัส นิวเม็กซิโก แอริโซนา และมาสิ้นสุดที่เมทองงลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย รวมระยะทางทั้งสิ้น 3,940 กิโลเมตร หรือ 2,448 ไมล์

รูต 66 มีการปรับปรุงและปรับเปลี่ยนเส้นทางหลายครั้ง เช่นเลื่อนจุดสิ้นสุดจากกลางเมืองลอสแอนเจลิส มายังแซนตามอนิกา รูต 66 ไม่ได้สิ้นสุดที่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกอย่างที่เข้าใจโดยทั่วไป

รูต 66 เป็นเส้นทางหลักของการอพยพจากฝั่งตะวันออกไปยังด้านตะวันตกของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะปัญหาภัยแล้งจากพายุทรายช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930 ทำให้ชุมชนที่ตั้งอยู่ในแนวทางหลวงเจริญขึ้นมา

รูต 66 ถูกยกเลิกจากระบบทางหลวงอเมริกาเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1985 (พ.ศ. 2528)  หลังจากที่ความสำคัญของเส้นทางดังกล่าวหมดไป บางส่วนของเส้นทางเดิมมีการกำหนดให้เป็นเส้นทางชมวิว (National Scenic Byway) ที่ใช้ชื่อว่า **Historic Route 66** (แปลว่าเส้นทางประวัติศาสตร์สาย 66) ซึ่งถนนได้แบ่งออกเป็นหลายช่วงและแทนที่ด้วยระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต จากตะวันออกไปตะวันตกแบ่งเป็น อินเตอร์สเตต 55 แทนที่ถนนเส้นนี้ช่วงชิคาโกถึงเซนต์หลุยส์ อินเตอร์สเตต 44 แทนที่ถนนนี้ต่อจนถึงโอคลาโฮมาซิตี อินเตอร์สเตต 40 แทนที่ถนนต่อจนถึงบาร์สโตว์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และที่เหลือเป็นส่วนสั้นแทนด้วยอินเตอร์สเตต 15 อินเตอร์สเตต 210 รูต 2 และอินเตอร์สเตต 10 ถึงแซนตามอนิกา

ทางหลวงเส้นนี้มีชื่ออื่น เช่น The Main Street of America, The Mother Road และ Will Rogers Highway

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bureau of Public Roads & American Association of State Highway Officials (November 11, 1926). *United States System of Highways Adopted for Uniform Marking by the American Association of State Highway Officials* (Map). 1:7,000,000. Washington, DC: United States Geological Survey. OCLC 32889555. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 13, 2017. สืบค้นเมื่อ November 7, 2013 – โดยทาง Wikimedia Commons.
2. ↑  แม่แบบ:AASHTO minutes
3. ↑
4. ↑
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27. สืบค้นเมื่อ 2007-11-19.
6. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-19. สืบค้นเมื่อ 2007-11-19.
7. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official Website of Historic Route 66 (National Scenic Byway) in Illinois


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **รูต 66**
**เสือโคร่งจีนใต้** หรือ **เสือโคร่งจีน** หรือ **เสือโคร่งเซียะเหมิน** (อักษรจีนตัวเต็ม: 华南虎, อักษรจีนตัวย่อ: 華南虎, *หัวหนันหู่*) เสือโคร่งพันธุ์ย่อยพันธุ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Panthera tigris amoyensis* อยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae) รูปร่างเหมือนเสือโคร่งทั่วไป แต่มีสีขนที่อ่อนกว่าเสือโคร่งเบงกอล (*P. t. tigris*) หรือเสือโคร่งอินโดจีน (*P. t. corbetti*) มีหางสั้นกว่า มีลวดลายที่น้อยกว่า นับเป็นเสือโคร่งชนิดที่มีลวดลายน้อยที่สุด มีขนาดรูปร่างและน้ำหนักเล็กกว่าเสือโคร่งอินโดจีนเล็กน้อย และมีลักษณะของโครงสร้างกะโหลกที่แตกต่างออกไป มีเบ้าตาลึก และมีโหนกนูนเล็กน้อยบริเวณด้านหลังต้นคอ

มีการกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะประเทศจีนทางตอนใต้ ตามที่ปรากฏหลักฐานพบว่า เสือชนิดนี้อาศัยอยู่ในบริเวณประเทศจีนมากว่า 2 ล้านปีแล้ว และเชื่อว่าเป็นต้นสายพันธุ์ของเสือโคร่งพันธุ์อื่น ๆ แต่ปัจจุบัน มีสถานะขั้นวิกฤตในธรรมชาติ โดยพบในธรรมชาติครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2507 คาดว่ามีเหลืออยู่ในธรรมชาติราว 30 ตัว และมี 60 ตัวที่อยู่ในสวนสัตว์ประเทศจีน ในอดีตเชื่อว่าอาจมีในเกาหลีใต้ด้วย แต่ปัจจุบันไม่พบแล้ว

อุปนิสัยของเสือโคร่งจีนใต้ เหมือนกับเสือโคร่งทั่วไป คือ ชอบเล่นน้ำและมีพฤติกรรมล่าเหยื่อที่คล้ายคลึงกันคือซ่อนเหยื่อและมักกินเนื้อบริเวณสะโพกก่อน

ในปี พ.ศ. 2546 ทางการจีนได้ร่วมมือกับทางการแอฟริกาใต้ทำโครงการการอนุรักษ์และขยายพันธุ์เสือโคร่งจีน โดยใช้พื้นที่ป่าของแอฟริกาใต้เป็นสถานที่อาศัยและขยายพันธุ์ เนื่องจากสภาพภูมิประเทศเป็นที่โล่งกว้างขวางและมีภูมิอากาศที่เหมาะสม มีฝนตกเหมาะกับอุปนิสัยที่ชอบเล่นน้ำของเสือ โดยใช้เนื้อที่ 330 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเคยเป็นฟาร์มเลี้ยงแกะมาก่อน การขยายพันธุ์ประสบความสำเร็จเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เมื่อแม่เสือชื่อ "คาเธย์" ได้คลอดลูกเสือเพศผู้ออกมาตัวหนึ่ง จากการผสมกับเสือเพศผู้ชื่อ "ไทเกอร์วู้ด" นับเป็นครั้งแรกที่ลูกเสือโคร่งจีนใต้ได้ถือกำเนิดขึ้นนอกประเทศจีน ทางเจ้าหน้าที่โครงการคาดว่าในอีก 15 ปี ข้างหน้า จะได้ลูกเสือเช่นนี้ออกมาเป็นจำนวนมากขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nyhus, P. (2008). "*Panthera tigris* ssp. *amoyensis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2*.
2. ↑  100 "100 เกร็ดน่ารู้เกี่ยวกับเสือโคร่ง". ชมรมสัตวแพทย์สัตว์ป่าและสวนสัตว์แห่งประเทศไทย. 5 January 2008. สืบค้นเมื่อ 5 January 2014. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|url=` (help)[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "เสือโคร่งจีนเกิดกลางแอฟริกา รอวันกลับสู่ป่าแผ่นดินใหญ่". ผู้จัดการออนไลน์. 7 December 2007. สืบค้นเมื่อ 5 January 2014.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ตั้งชื่อลูกเสือโคร่งจีนใต้". ผู้จัดการออนไลน์. 24 January 2008. สืบค้นเมื่อ 5 January 2014.[*ลิงก์เสีย*]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เสือโคร่งจีนใต้**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Panthera tigris amoyensis ที่วิกิสปีชีส์

| * ด
* ค
* ก
เสือโคร่ง |
| --- |
| สายพันธุ์ที่ยังอยู่ | เสือโคร่งไซบีเรีย • เสือโคร่งเบงกอล • เสือโคร่งจีนใต้ • เสือโคร่งอินโดจีน • เสือโคร่งสุมาตรา • เสือโคร่งมลายู |  |
| สายพันธุ์ที่สูญพันธุ์แล้ว | เสือโคร่งแคสเปียน • เสือโคร่งบาหลี • เสือโคร่งชวา |
**วัดปางต้นเดื่อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่อาย อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่

วัดปางต้นเดื่อ (ดอยลาง) สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ 2473 โดยมีนายจม นางผัด เป็นผู้นำในการสร้างวัดและเป็นผู้ใหญ่บ้านปางต้นเดื่อในขณะนั้น นำศรัทธาชาวบ้านร่วมแรงร่วมใจกันก่อตั้งวัดขึ้น และเรียกชื่อวัดว่า **วัดสามัคคีธรรม** ในสมัยครูบาสิทธิ อภิวัณโณ เป็นเจ้าอาวาส แต่เดิมพื้นที่ของวัดมีเพียง 5 ไร่เศษ ท่านเห็นว่าน้อยและคับแคบเกินไป ไม่พอกับการปฏิบัติศาสนกิจงานบุญในแต่ละครั้ง ด้วยวัดอยู่ติดกับแนวชายแดนไทย-พม่า (ดอยลาง) จึงนำคณะศรัทธาบริจาคเงินซื้อที่ดินขยายวัดเพิ่มอีก 30 ไร่ พร้อมกับสร้างศาลาการเปรียญ บันไดขึ้นสู่วัด หอระฆัง กุฏิสงฆ์ พระบรมธาตุเจดีย์สิริดอยเวียงลาง หล่อพระพุทธมงคลรัตน์ และพระพุทธรูปประธานอุโบสถหน้าตัก 49 นิ้ว

วัดมีเกจิอาจารย์คือ ครูบาสิทธิ อภิวัณโณ หรือพระครูมงคลรัตน์ อดีตเจ้าอาวาส โดยมีการตั้งสมญานาม "นักบุญแห่งขุนเขาดอยลาง" ท่านสร้างวัตถุมงคล ส่วนใหญ่จะเป็นพวกเครื่องรางของขลังอย่างตะกรุด ผ้ายันต์ ลูกอม ซึ่งมีประสบการณ์เข้มขลัง เนื่องจากหลวงปู่อยู่ในดินแดนสู้รบที่อำนาจรัฐเข้าไม่ถึง ประสบการณ์ส่วนมากจึงได้ยินมาแต่เรื่องคงกระพันเป็นส่วนใหญ่ รวมถึงเรื่องเมตตาค้าขาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปางต้นเดื่อ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ร่วมบุญสร้างโบสถ์วัดปางต้นเดื่อ จ.เชียงใหม่". คมชัดลึก.
3. ↑  "ลูกศิษย์ร่วมพิธีบรรจุสังขาร 'หลวงปู่ครูบาสิทธิ' วัดปางต้นเดื่อ". ไทยรัฐ.
**ตำนานหัวนายแรง** หรือ **เขาเก้าแสน** ต่อมาเพี้ยนมาเป็น **เขาเก้าเส้ง** เป็นตำนานเล่าขานมาว่า มีชายคนหนึ่งนำสมบัติมาฝังไว้ที่นี่ ซึ่งเชื่อกันว่าหากใครเป็นลูกเป็นหลานจะสามารถผลักหินให้ตกลงไปในทะเลได้และได้รับทรัพย์สมบัติที่ถูกฝังอยู่ แต่จนถึงปัจจุบันก็ไม่มีใครสามารถผลักหินก้อนนี้ให้ตกลงไปในทะเลได้ โดยภูมิทัศน์ของเขาเก้าเส้ง เป็นเขาหินมีต้นไม้เล็กน้อยแตกต่างจากภูเขาริมทะเลอื่น ๆ ของสงขลามีพื้นที่ติดกับทะเลอ่าวไทย โดยมีก้อนหินใหญ่ที่ตั้งเด่นอยู่ที่ปลายสุดเป็นลักษณะสำคัญ ทิวทัศน์จากบริเวณหัวนายแรงนี้มองไปเห็นเกาะหนู เกาะแมวอยู่ลิบ ๆ

ประวัติและที่มา
---------------

เมื่อครั้งที่เมืองนครศรีธรรมราชกำหนดบรรจุพระบรมสารีริกธาตุในเจดีย์ และจัดงานเฉลิมฉลองใหญ่โต บรรดา 12 หัวเมืองปักษ์ใต้ต่างก็นำเงินทองไปบรรจุในพระบรมธาตุ เมืองที่นายแรงเป็นเจ้าเมืองก็เป็นเมืองขึ้นนครศรีธรรมราชด้วย ประกอบกับนายแรงมีความศรัทธาในพุทธศาสนา จึงขนเงินทองเป็นจำนวนมากถึงเก้าแสนบรรทุกเรือสำเภา พร้อมด้วยไพร่พลออกเดินทางไปเมืองนครศรีธรรมราช ขณะกำลังเดินทางเรือสำเภาถูกคลื่นลมชำรุด จึงเข้าจอดเรือที่ชายฝั่งหาดทรายแห่งหนึ่ง เพื่อซ่อมแซมเรือ พอได้ทราบข่าวว่าทางเมืองนครศรีธรรมราชได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุเสร็จแล้ว นายแรงเสียใจมาก จึงให้ไพร่พลขนเงินทองบรรจุไว้บนยอดเขาลูกหนึ่ง สั่งให้ลูกเรือตัดหัวของตนไปวางไว้ที่ยอดเขา นายแรงกลั้นใจตาย ลูกเรือต้องจำใจตัดหัวเจ้านายไปวางไว้บนยอดเขาตามคำสั่ง เขาลูกนี้ภายหลังเรียกว่า "เขาเก้าแสน" เรียกเพี้ยนไปเป็น "เก้าเส้ง" ก้อนหินที่ปิดทับบนยอดเขาเรียกว่า"**หัวนายแรง**" ชาวบ้านเชื่อว่าดวงวิญญานของนายแรงยังเป็นปู่โสมเฝ้าทรัพย์มาจนทุกวันนี้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาของประเทศไทย
* เว็บไซต์จังหวัดสงขลา
* เว็บไซต์สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นทท.ไทย-มาเลย์ แห่เที่ยวหัวนายแรง วัดเขาเก้าแสนคึกคัก". *สยามรัฐ*. 2023-11-12.
2. ↑  *ตำนานหินศักดิ์สิทธิ์ "หัวนายแรง" | 09-11-60 | ตะลอนข่าวเช้านี้*, สืบค้นเมื่อ 2023-12-16
3. ↑  *ตำนาน 'เขาเก้าเส้ง' จ.สงขลา 'ใครยกหินได้เอาเงินไปเลย' | ซุป'ตาร์ พาตะลุย*, สืบค้นเมื่อ 2023-12-16
4. ↑  "เปิดตำนานขุมทรัพย์ "เก้าแสน" บน "เขาเก้าเส้ง" จุดชมวิวเมืองสงขลา". *mgronline.com*. 2017-09-04.
5. ↑  "หินเก้าเส้ง: เขาเก้าแสน ตำนานเมืองสงขลา".. `{{cite web}}`: แหล่งข้อมูลอื่นใน ``|website=`` (help)
6. ↑  "จากอดีตสู่ปัจจุบัน "วัดเขาเก้าแสน-หัวนายแรง" แห่งเมืองสงขลา". *mgronline.com*. 2017-12-25.
7. ↑  "สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัด". *สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัด* (ภาษาอังกฤษ).
8. ↑  "'เขาเก้าแสน'แหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ของชายหาดแหลมสมิหลา". *bangkokbiznews*. 2017-09-04.
9. ↑  "ฐานข้อมูลศิลปวัฒนธรรม CECS :: หน่วยอนุรักษ์ธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่นจังหวัด". *culture.skru.ac.th*.
10. ↑  "ชมวิวหลักล้าน เรียนรู้ตำนานหัวนายแรง ณ เขาเก้าแสน เมืองสงขลา".. `{{cite web}}`: แหล่งข้อมูลอื่นใน ``|website=`` (help)