**อะษะรียะฮ์** หรือ **อะฮ์ลุลอะษาร** ([æl ʔæθæˈrɪj.jæ] ; อาหรับ: الأثرية, อักษรโรมัน: *al-Athariyya*) เป็นหนึ่งใน สำนักเทววิทยาอิสลามหลักของซุนนี ซึ่งเข้มงวดมากในการปฏิบัติตามอัลกุรอาน และ ซุนนะฮ์ได้กลายเป็นสำนักเทววิทยาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 จากแวดวงวิชาการของอะฮ์ลุลหะดีษ ซึ่งเป็นขบวนการศาสนาอิสลามยุคแรกๆ ที่ปฏิเสธการกำหนดแนวทางของอิสลามที่ได้มาจากอิลมุลกะลาม เพื่อสนับสนุนการใช้หลักฐานต้นฉบับที่เข้มงวดในการอธิบายอัลกุรอานและหะดีษ ชื่อนี้ได้มาจาก "รายงาน" ในความหมายทางเทคนิค โดยเป็นคำแปลจากภาษาอาหรับ *อะษัร*  สาวกของสำนักถูกเรียกหลายชื่อ เช่น "*อะฮ์ลุลอะษาร* ", "*อะฮ์ลุลหะดีษ* "เป็นต้น

ผู้นับถือเทววิทยาอะษะรียะฮ์ เชื่อว่าความหมาย *ซอฮิร* (ตามตัวอักษร) ของอัลกุรอานและ *หะดีษ* เป็นสิ่งมีอำนาจแต่เพียงผู้เดียวในเรื่องของความเชื่อ (*อะกีดะฮ์* ) และนิติศาสคร์ (*ฟิกฮ์*); และห้ามใช้การอิลมุลกะลาม แม้ว่าจะยืนยันความจริงก็ตาม ชาวอะษะรียะฮ์คัดค้านการใช้การตีความเชิงเปรียบเกี่ยวกับคำอธิบาย และ ตีความคุณลักษณะของอัลลอฮ์ (*ตะอ์วีล*) และไม่พยายามสร้างแนวคิดเกี่ยวกับความหมายของอัลกุรอานอย่างมีเหตุผล เนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าความเป็นจริงของพวกเขาควรมอบให้กับพระเจ้าเท่านั้น (*ตัฟวีฎ*) โดยพื้นฐานแล้ว พวกเขายืนยันว่าความหมายที่แท้จริงของอัลกุรอานและหะดีษ จะต้องได้รับการยอมรับโดยไม่ต้องมี "วิธีการ" (คือ "บิลากัยฟ์")

เทววิทยาของอะษะรียะฮ์เกิดขึ้นในหมู่นักวิชาการหะดีษ ซึ่งในที่สุดก็รวมตัวกันเป็นขบวนการที่เรียกว่า *อะฮ์ลุลหะดีษ* ภายใต้การนำของอะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล (ฮ.ศ. 780–855)

ในยุคสมัยใหม่ อะษะรียะฮ์มีผลกระทบอย่างมากต่อเทววิทยาอิสลาม โดยได้รับจัดสรรโดย วะฮาบียะฮ์ และ กลุ่มเคลื่อนไหวซะละฟีแบบดั้งเดิมอื่นๆ และแพร่กระจายไปไกลเกินขอบเขตของโรงเรียนนิติศาสตร์ฮัมบะลี

1. 1 2 3  Abrahamov, Binyamin (2016) [2014]. "Part I: Islamic Theologies during the Formative and the Early Middle period – Scripturalist and Traditionalist Theology". ใน Schmidtke, Sabine (บ.ก.). *The Oxford Handbook of Islamic Theology*. Oxford and New York: Oxford University Press. pp. 263–279. doi:10.1093/oxfordhb/9780199696703.013.025. ISBN 9780199696703. LCCN 2016935488.
2. ↑  Azoulay, Rivka (2020). *Kuwait and Al-Sabah: Tribal Politics and Power in an Oil State*. London, UK: I.B. Tauris. p. 224. ISBN 978-1-8386-0505-6.
3. ↑  Vlad Ghiță, Adrian (2019). "Revivalismul islamic. Tendinţe înnoitoare" [Islamic Revivalism: Renewing trends]. *Theology and Life*. **40** (9–12): 143 – โดยทาง The Central and Eastern European Online Library.
4. ↑  Bishara, Azmi (2022). "1: What is Salafism?". *On Salafism: Concepts and Contexts*. Stanford, California, USA: Stanford University Press. p. 2. ISBN 9781503631786. LCCN 2021061200.
5. ↑  Halverson (2010) harvtxt error: no target: CITEREFHalverson2010 (help).
6. ↑  Hoover, John (2020). "Early Mamlūk Ashʿarism against Ibn Taymiyya on the Nonliteral Reinterpretation (*taʾwīl*) of God's Attributes". ใน Shihadeh, Ayman; Thiele, Jan (บ.ก.). *Philosophical Theology in Islam: Later Ashʿarism East and West*. Islamicate Intellectual History. Vol. 5. Leiden and Boston: Brill Publishers. pp. 195–230. doi:10.1163/9789004426610\_009. ISBN 978-90-04-42661-0. ISSN 2212-8662. LCCN 2020008682.
7. ↑  Halverson (2010) harvtxt error: no target: CITEREFHalverson2010 (help).
8. ↑  Lapidus (2014) harvtxt error: no target: CITEREFLapidus2014 (help)
9. ↑  Hoover (2014, p. 625) harvtxt error: no target: CITEREFHoover2014 (help)