**พิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออก** (สวีเดน: *Östasiatiska museet*; อังกฤษ: Museum of Far Eastern Antiquities) ตั้งอยู่ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐสภาแห่งราชอาณาจักรสวีเดนใน พ.ศ. 2469 โดยร่วมมือกับยูฮัน กุนนาร์ อันแดร์สัน (พ.ศ. 2417–2503) ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ อาคารพิพิธภัณฑ์มีชื่อว่าทิกฮูเซตตั้งอยู่ที่ เชปป์โฮล์มเมน และพิพิธภัณฑ์ได้เป็นส่วนหนึ่งของ **หน่วยงานพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมโลกแห่งชาติสวีเดน** ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ร่วมกับพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมโลก พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณนา และพิพิธภัณฑ์เมดิเตอร์เรเนียน

ภาพรวม
------

แต่เดิมพิพิธภัณฑ์มีรากฐานมาจากการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ ในประเทศจีนของอันแดร์สันในช่วง พ.ศ. 2463–2472 ซึ่งวัตถุต่าง ๆ มาจากยุคก่อนประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกที่ยังไม่ทราบที่มาจนถึงปัจจุบัน ในปัจจุบันนี้ พิพิธภัณฑ์มีของสะสมหลากหลายจากประเทศญี่ปุ่น เกาหลี อินเดีย และจีน มีการจัดแสดงนิทรรศการโบราณคดี ศิลปะแบบดั้งเดิม และวัฒนธรรมร่วมสมัย และเปิดให้สาธารณชนได้เข้าถึงห้องสมุดค้นคว้าวิจัยขนาดใหญ่ ครั้งสุดท้ายที่พิพิธภัณฑ์เผยแพร่สารบัญรายการวัตถุคือ พ.ศ. 2506 พิพิธภัณฑ์ยังเผยแพร่วารสารรายปีเกี่ยวกับงานวิจัยหัวข้อเอเชียตะวันออกยุคโบราณที่มีชื่อว่า *แถลงการณ์ของพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออก* (*Bulletin of the Museum of Far Eastern Antiquities*)

ประวัติและตัวอาคาร
------------------

ประวัตศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2469 เมื่อชุดของสะสมจากเอเชียตะวันออกในพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออกได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะพิพิธภัณฑ์แห่งชาติโดยการริเริ่มของคณะกรรมธิการประเทศจีน ชุดของสะสมที่เป็นแก่นหลักของพิพิธภัณฑ์ได้รับการนำกลับมาที่ประเทศสวีเดนโดยกุสตาฟ กุนนาร์ อันแดร์สัน

อาคารหลักของพิพิธภัณฑ์เป็นอาคารเก็บปืนใหญ่เก่าของกองทัพเรือที่สร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2242–2247 เพื่อเป็นโรงม้าขององครักษ์ในพระเจ้าคาร์ลที่ 12 อาคารออกแบบโดยสถาปนิกชื่อว่า นิโคเดมุส เทสซิน ปีกอาคารทางทิศใต้สร้างใน พ.ศ. 2267–2271 และตกแต่งให้เป็นโรงเก็บเรือไปจนถึงปืนใหญ่จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นโรงปืนใหญ่ ในกลางศตวรรษที่ 19 มีการต่อเติมเพิ่มอีกหนึ่งชั้นซึ่งออกแบบโดยกุสตาฟ อดอล์ฟ โบลม และได้กลายมาเป็นอาคารในรูปแบบปัจจุบันใน พ.ศ. 2460 และโถงด้านในได้รับการบูรณะในช่วง พ.ศ. 2503–2506

ของสะสม
-------

พิพิธภัณฑ์เก็บรักษาของสะสมไว้ราว 100,000 ชิ้น จุดสำคัญคือโบราณคดีและศิลปะจากประเทศจีน และยังสะสมวัตถุจากประเทศญี่ปุ่น อินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ได้รับมาผ่านการซื้อขายและการบริจาค พิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดเอเชียตะวันออกขนาดใหญ่ที่เก็บรักษาหนังสือจากห้องสมุดหลวงและห้องสมุดมหาวิทยาสต็อกโฮล์ม

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เก็บรักษาของสะสมจากประเทศไทยจำนวน 140 ชิ้นโดยประมาณ เช่น พระพุทธรูป เครื่องปั้นจากสวรรคโลก วัตถุหลายชิ้นเป็นส่วนหนึ่งของชุดของสะสมโดยจอร์จ ฟอน เบเคซี ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะเอเชียและนักสะสมศิลปะ เบเคซีได้บริจาคชุดของสะสมทั้งหมดของตนให้แก่มูลนิธิโนเบลเมื่อเสียชีวิตใน พ.ศ. 2515

* รูปปั้นอวโลกิเตศวร เก็บสะสมโดยสเวน เฮดินใน พ.ศ. 2473 ณ วัดคอลคา ประเทศมองโกเลียรูปปั้นอวโลกิเตศวร เก็บสะสมโดยสเวน เฮดินใน พ.ศ. 2473 ณ วัดคอลคา ประเทศมองโกเลีย
* รูปปั้นพระพุทธรูปยืนจากอาณาจักรชิลลาช่วงรวมแผ่นดิน (ประเทศเกาหลีในปัจจุบัน) ช่วงศตวรรษที่ 8รูปปั้นพระพุทธรูปยืนจากอาณาจักรชิลลาช่วงรวมแผ่นดิน (ประเทศเกาหลีในปัจจุบัน) ช่วงศตวรรษที่ 8
* รูปปั้นเศียรพระพุทธเจ้าจากสวรรคโลก (ประเทศไทยในปัจจุบัน)รูปปั้นเศียรพระพุทธเจ้าจากสวรรคโลก (ประเทศไทยในปัจจุบัน)
* ภาชนะเครื่องเคลือบดินเผาจากสวรรคโลก (ประเทศไทยในปัจจุบัน)ภาชนะเครื่องเคลือบดินเผาจากสวรรคโลก (ประเทศไทยในปัจจุบัน)
* ถ้วยปากกว้างวาดด้วยลายดอกบัวจากประเทศจีน ในช่วงราชวงศ์หมิง (ยุคจักรพรรดิจิ่งไท่ ​พ.ศ. 1993–2000)ถ้วยปากกว้างวาดด้วยลายดอกบัวจากประเทศจีน ในช่วงราชวงศ์หมิง (ยุคจักรพรรดิจิ่งไท่ ​พ.ศ. 1993–2000)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Om museet". *Östasiatiska museet* (ภาษาสวีเดน).
2. 1 2  "Östasiatiska museet i Tyghuset". *SFV* (ภาษาสวีเดน).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุเอเชียตะวันออก (ภาษาอังกฤษ)
* เว็บไซต์หน่วยงานพิพิธภัณฑ์โลกแห่งชาติสวีเดน (เว็บไซต์ทางการ) (ภาษาอังกฤษ)
* ฐานข้อมูลดิจิทัลคาร์ล็อตตา (เว็บไซต์ทางการ) (ภาษาอังกฤษและสวีเดน)
* แหล่งรวมงานเขียนตีพิมพ์ของพิพิธภัณฑ์ ในอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์