recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
"**แค่รู้ว่ารัก**" เป็นซิงเกิลแรกของวงลิปตา โดยเนื้อหาเพลงพูดถึงคนที่เคยเจ็บที่หัวใจ ที่ใช้สมองคิดทบทวนเรื่องราวปัญหาข­องความสัมพันธ์ แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เรากลับไม่ปวดหัว แต่กลับเจ็บที่หัวใจ สงสัยมาตลอดว่ามันก็แปลกดีที่มันเป็นแบบ­นั้น เลยคิดเอาเองว่าหรืออาจเป็นเพราะสมองมีเอาไ­ว้หาเหตุผล แต่ความรักมักจะใช้อารมณ์ จึงไม่แปลกที่เราไม่จำเป็นที่จะต้อ­งหาเหตุผลที่จะ "รักใครสักคน"

การตอบรับ
---------

เพลง "แค่รู้ว่ารัก" ติดอันดับสูงสุดที่ 3 จากการจัดอันดับของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 10 |
| OK HooK Chart Top 20 | 2 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 1 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  Seed Chart Top 20 ประจำวันที่ 21 ตุลาคม 2555
2. ↑  OK Love Chart Top 20 อันดับ 2 แค่รู้ว่ารัก - ลิปตา
3. ↑  95.5 FM Virgin Hitz CHART TOP 40 วันอาทิตย์ที่ 03 กุมภาพันธ์ 2556
**วัดพระนอน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำท่าจีน ในตำบลพิหารแดง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี พื้นที่โดยรอบเป็นไร่และนา ห่างจากตัวเมืองเก่าประมาณ 1 กิโลเมตร คาดว่าน่าจะมีแหล่งเตา

วัดพระนอนเป็นวัดเก่าแก่สมัยอู่ทองสุพรรณภูมิ ที่ปรักหักพังแล้วและได้บูรณะขึ้นมาใหม่ วิหารของวัดมีรูปปั้นพระนอนในลักษณะนอนหงาย สร้างเท่าขนาดคนจริงสมัยโบราณ ลักษณะเหมือนพระนอนที่เมืองกุสินารา ประเทศอินเดีย ตามประวัติก็กล่าวไว้ว่า ได้พบฝังดินอยู่ในบริเวณวัดนี้ จากการสำรวจพื้นที่แหล่งโบราณดคีพบเศษภาชนะดินเผาเนื้อหยาบเผาด้วยอุณหภูมิต่ำ มีลายประทับและฝาภาชนะเป็นลักษณะของภาชนะดินเผาสมัยอยุธยา เครื่องถ้วยจีน สมัยราชวงศ์หมิง เครื่องสังคโลก จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2122

เสนาสนะอื่น ๆ ในวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญที่ตั้งอยู่บริเวณหน้าวัด ส่วนด้านในเป็นอุทยานมัจฉา บริเวณริมน้ำหน้าวัด ท่านเจ้าอาวาสได้เลี้ยงปลาไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 มีทั้งปลาสวาย ปลาตะเพียน ปลาแรด ปลาตะโกก ปลายี่สก จำนวนนับแสนตัว บริเวณนั้นมีศาลเจ้าแม่กวนอิม ถัดมาเป็นวิหารพระนอน เป็นวิหารทรงจัตุรมุข โดยมุขด้านหน้ามีหลังคาต่อเติมออกมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระนอน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดพระนอน". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระนอน**
**วัดพระพุทธบาทบัวบก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองพาน อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2500 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 25 ไร่

วัดพระพุทธบาทบัวบก เดิมชื่อ **วัดพระบาทภูกู่เวียง** หรือ **วัดกู่เวียง** เป็นวัดร้างเก่าแก่สมัยทวารวดี ภายหลังพระสีทัต ได้รับอาราธนาจากพุทธศาสนิกชนให้มาเป็นผู้นำพุทธศานิกชน บูรณะเจดีย์และสร้างวัดขึ้นใหม่โดยใช้หินภูเขาเผาให้สุกผสมกับยางไม้ ยางมงและหนังสัตว์ที่เน่าและหัวกล้วยเน่ามาผสมกันนำมาก่อสร้างเสนาสน นอกจากนั้นพระคำผง พระคำเม้าได้แกะสลักลายต่าง ๆ บนองค์เจดีย์ครอบรอยพระพุทธบาท ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2506

โบราณสถานที่สำคัญในวัดคือ พระพุทธบาทบัวบก เชื่อว่าพระพุทธเจ้าได้ประทับไว้โดยมีข้อความกล่าวอ้างถึงไว้ในตำนานพระเจ้าเลียบโลก ว่าพระพุทธองค์ได้เสด็จมาปราบนาคสองพี่น้องที่ภูกูเวียน (ภูพระบาท) เมื่อนาคทั้งสองพ่ายแพ้แล้ว ได้ทูลขอให้พระพุทธองค์ประทับรอยพระพุทธบาทไว้ 2 แห่ง คือ รอยพระพุทธบาทบัวบกแห่งนี้ และรอยพระพุทธบาทบัวบานอีกแห่งหนึ่ง ตามประวัติว่าแต่เดิมมีอุบมง (มณฑป) ขนาดเล็กสร้างครอบพระพุทธบาทไว้ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ.2463 พระอาจารย์สีทัตถ์ สุวรรณมาโจ ได้ธุดงค์มาพบจึงได้ปฏิสังขรณ์สร้างพระธาตุครอบใหม่ดังปรากฏในปัจจุบัน โดยใช้เวลาสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ.2463 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2476 กรมศิลปากรกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 98 ตอนที่ 63 วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2524 ระบุว่า โบราณสถานพระพุทธบาทบัวบก ที่ภูพระบาท

อาคารเสนาสนะประกอบ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ กว้าง 18 เมตร 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น กว้าง 18 เมตร 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 จำนวน 5 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสีทัต พ.ศ. 2460–2473
* พระดาว พ.ศ. 2500–2504
* พระอธิการเสนอ สุสํวโร พ.ศ.2505–2507
* พระด้วง จนฺทวโร พ.ศ. 2508–2520
* พระครูพุทธบทบริรักษ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2520–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระพุทธบาทบัวบก". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดพระพุทธบาทบัวบก". ฐานข้อมูลทางศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นด้านพุทธศิลป์ในภาคอีสาน.
3. ↑  กรมศิลปากร. "พระพุทธบาทบัวบก" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 17 มกราคม 2566. เข้าถึงจาก
**ปลาตามิน** ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Amblyrhynchichthys truncatus* อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาตะเพียน ลำตัวแบนข้าง แต่ส่วนหัวและจะงอยบปากสั้นทู่ หน้าหนัก ปากเล็ก ริมฝีปากบาง ไม่มีหนวด ตามีขนาดใหญ่มีเยื่อไขมันใสคลุม จึงเป็นที่มาของชื่อ ครีบหลังสูง มีก้านแข็งที่ขอบหยัก ครีบหางเว้า เกล็ดมีขนาดใหญ่ปานกลาง ครีบอกสั้น ตัวมีสีเงินวาวตลอดทั้งตัว ไม่มีจุดหรือสีอื่นใด ๆ ด้านท้องสีจาง ครีบมีสีเหลืองอ่อนใส มีขนาดประมาณ 20 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 40 เซนติเมตร

อาศัยในแม่น้ำสายใหญ่ตั้งแต่ แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง และพบไปถึงบอร์เนียว เป็นปลาที่กินพืช และแมลง รวมถึงสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น หอย เป็นต้น โดยมีพฤติกรรมหากินตามพื้นท้องน้ำ เป็นปลาที่มักถูกจับได้ครั้งละมาก ๆ มีราคาขายปานกลาง นิยมบริโภคโดยปรุงสดและทำปลาร้า อีกทั้งยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย

ปลาตามิน ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาตาโป" ในภาษาอีสาน "ปลาตาเหลือก" หรือ "ปลาหนามหลัง" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 36, *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑* โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาตามิน

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Amblyrhynchichthys truncatus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาตูหนา** หรือ **ปลาไหลหูดำ** (อังกฤษ: Shortfin eel, Level-finned eel; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Anguilla bicolor*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguilidae) มีรูปร่างอ้วนป้อม ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปลาสะแงะ (*A. bengalensis*) ซึ่งอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่ปลาตูหนามีรูปร่างที่เล็กกว่า ครีบอกของปลาตูหนามีสีคล้ำ ในปลาโตเต็มวัยครีบหลังและครีบก้นมีสีคล้ำด้วยเช่นกัน จึงเป็นที่มาของชื่อว่า "ปลาไหลหูดำ" ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนไม่มีลวดลาย ใต้ท้องสีขาว ขนาดโตเต็มที่ได้ 1.5 เมตร

ในประเทศไทยพบได้ตั้งแต่ภาคใต้ฝั่งตะวันตกแถบริมชายฝั่งอันดามัน เรื่อยไปจนถึงประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย และในภาคตะวันตกในชายแดนที่ติดกับประเทศพม่า เช่น จังหวัดตาก แม่ฮ่องสอน เป็นต้น โดยชาวกะเหรี่ยงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "หย่าที" ในภูมิภาคเอเชียตะวันตกพบได้ตั้งแต่พม่า บังกลาเทศ จนถึงอินเดีย โดยปลาที่พบในประเทศแถบนี้จะเป็นสายพันธุ์ย่อยที่เรียกว่า *A. b. pacifica* ส่วนปลาที่พบในแถบเอเชียตะวันออกมีชื่อเรียกว่า *A. b. bicolor*

ปลาตูหนามีพฤติกรรมจะกลับไปผสมพันธุ์และวางไข่แถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ลูกปลาแรกเกิดมีลำตัวใสเหมือนวุ้นเส้น มีสีแดงเรื่อ จากนั้นเมื่อโตขึ้นจะค่อยอพยพว่ายทวนน้ำมาสู่แหล่งน้ำจืด ซึ่งบางครั้งอาจพบได้ไกลถึงลำธารน้ำตกบนภูเขา

ปลาชนิดนี้เป็นที่นิยมอย่างมากโดยเฉพาะชาวไทยเชื้อสายจีนในแถบจังหวัดระนองหรือตรัง ถือเป็นเมนูราคาแพง สามารถนำไปปรุงได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ ย่าง หรือทำน้ำแดง ในต่างประเทศที่นิยมบริโภคได้แก่จีนและญี่ปุ่น โดยหน่วยงานประมงของประเทศเหล่านี้ได้มีการส่งเสริมให้เป็นปลาเศรษฐกิจ มีการทำฟาร์มเพาะขยายพันธุ์ แต่ว่าเนื้อมีกลิ่นคาวมาก จึงนิยมปลาตูหนาญี่ปุ่น (*A. japonica*) มากกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jacoby, D.; Harrison, I.J. & Gollock, M. (2014). "*Anguilla bicolor*". *The IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2014**: e.T166894A67015710. doi:10.2305/IUCN.UK.2014-1.RLTS.T166894A67015710.en. สืบค้นเมื่อ 4 January 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q1329808
* Wikispecies: Anguilla bicolor
* ADW: Anguilla\_bicolor
* BOLD: 27611
* EoL: 206918
* FishBase: 1274
* GBIF: 5712355
* iNaturalist: 94107
* IRMNG: 10167045
* ITIS: 161130
* IUCN: 166894
* NCBI: 61124
* Plazi: FD79DF19-1FD0-F4F9-33EE-3F4334B2FF56
* WoRMS: 217455
* ZooBank: 4E3AFFE0-48AF-468C-8D9D-C69D1191F114

 |
**วัดพระประสพ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่ง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดพระประสพเป็นวัดโบราณ ไม่ทราบประวัติการสร้าง สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1210 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1215 ต่อมามีผู้สร้างและบูรณะใหม่ คือ ราชเศรษฐี ได้อุทิศถวายให้สร้างวัด ขยายอาณาเขต และสร้างเสนาสนะต่าง ๆ กุฎิของวัดมีลักษณะเป็นแบบเรือนไทยภาคกลาง ในสมัยโบราณได้สร่้างเป็นหลังเล็ก ๆ ไว้บริเวณหลังโบสถ์ใกล้โรงฉัน มีอาคารกลางน้ำและกุฎิรับรอง ต่อมาเพื่อพระภิกษุมีจำนวนมากขึ้นได้สร้างเพิ่มทางทิศตะวันออกของกุฎิเจ้าอาวาสดูแล้วไม่สวยงาม ในสมัยปัจจุบัน พระครูอภิวัฒน์ชัยคุณเจ้าอาวาส ได้เคลื่อนย้ายไปทางทิศใต้เพื่อให้เป็นระเบียบ ส่วนหลังเก่ามีการรื้อถอนออกและสร้างใหม่ขึ้นมาแทนทางทิศเหนือของอุโบสถ

โบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์เก่าตั้งเรียงรายอยู่หน้าอุโบสถ มีรูปทรงคล้ายคลึงกัน เป็นที่บรรจุอัฐิของพระภิกษุที่น่านับถือ กุฏิเก่าฝีมือช่างชาวบ้าน มีลายฉลุประดับสวยงาม ใบเสมาเก่า สลักจากศิลาทรายแดง วัดยังมีพระพุทธรูปหลายองค์ พระประธานทำด้วยศิลาที่เชื่อกันว่านำมาจากเขาเพลา ยังมีพระพุทธหิรัญซึ่งทำจากโลหะเงินทั้งองค์ หน้าวัดมีราหูเป็นรูปแกะสลักไม้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระประสพ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "การศึกษาวิเคราะห์ศิลปะบนใบเสมาของวัด ในบริเวณแหล่งชุมชนโบราณ พื้นที่อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี" (PDF). p. 33.
**ปลาตาเหลือกยาวซอรัส** (อังกฤษ: Ladyfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Elops saurus*) เป็นปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตาเหลือกยาว (Elopidae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาตาเหลือกยาวชนิดอื่น ๆ แต่ปลาตาเหลือกยาวซอรัสมีจำนวนซี่กรองเหงือก 12-15 ซี่ ที่ซี่กรองบนส่วนล่างด้านหน้าของกระดูกเหงือก มีลำตัวสีเงินหรือสีขาวแวววาว ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองจาง ๆ ปลายครีบหางเว้าลึกเป็นสองแฉก

มีกระจายพันธุ์ทั่วไปในชายฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติก, เบอร์มิวดา, อ่าวเม็กซิโก จนถึงอเมริกาใต้ เป็นต้น มีขนาดโตเต็มที่ได้ 100 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไป 60 เซนติเมตร

นิยมตกเป็นเกมกีฬา ซึ่งปลาตาเหลือกยาวซอรัส ครั้งหนึ่งเคยถูกระบุว่าเป็นชนิดของปลาตาเหลือกยาวที่พบได้ในน่านน้ำไทย แต่ปัจจุบันได้เปลี่ยนไปเป็นชนิด *E. machnata*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Charles Tate Regan, *A revision of the fishes of the genus Elops*. (1909)
2. ↑  เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ตาเหลือก ๒ น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  ปลาตาเหลือกยาว

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Elops saurus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**ปลาตูหนายุโรป** หรือ **ปลาไหลยุโรป** (อังกฤษ: European eel, Common eel; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Anguilla anguilla*) ปลาน้ำจืดกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตูหนา (Anguillidae)

มีรูปร่างเหมือนปลาตูหนาชนิดอื่น ๆ ทั่วไป โดยที่ปลาตูหนายุโรปมีข้อกระดูกสันหลังประมาณ 114 ข้อ เมื่อโตเต็มที่แล้วมีความยาวได้มากกว่า 1 เมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 60-80 เซนติเมตร

กระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งแม่น้ำในทวีปยุโรปและใกล้ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยที่ปลาพ่อพันธุ์ แม่พันธุ์จะว่ายน้ำไปวางไข่ในทะเลลึก โดยจะใช้เวลานานถึง 1-2 เดือน ลูกปลาเมื่อฟักเป็นตัวอ่อน จะมีลักษณะใส โปร่งแสง เหมือนวุ้นเส้น เมื่อปลาวางไข่แล้วจะตาย ขณะที่ลูกปลาขนาดเล็กจะเดินทางกลับสู่แม่น้ำทางทวีปยุโรป โดยลอยไปตามกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีม และถูกกินระหว่างทางเป็นจำนวนมาก ตัวอ่อนใช้เวลาถึง 2 ปี ในการเดินทางถึงมหาสมุทรแอตแลนติกตอนกลาง จนกระทั่งถึงปลายปีที่ 3 จึงถึงชายฝั่งแม่น้ำในทวีปยุโรป โดยจะใช้เวลา 8-15 ปี ในการเจริญเติบโต จนเป็นตัวเต็มวัย ก่อนที่จะหวนกลับไปวางไข่ในทะเลตามวงจรชีวิต

จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญอย่างหนึ่งชนิดหนึ่ง ของทวีปยุโรป โดยใช้บริโภคกันมาอย่างยาวนาน สามารถปรุงได้หลายวิธีและจัดเป็นอาหารราคาแพง จนกระทั่งในกลางปี ค.ศ. 2009 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ออกกฎหมายห้ามล่าปลาตูหนายุโรปเพื่อการค้าระหว่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน เพราะเกรงว่าจะสูญพันธุ์ ทั้งนี้มีจำนวนประชากรปลาตูหนายุโรปลดลงกว่าร้อยละ 95 ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา คาดว่าเกิดจากการจับในปริมาณที่มากเกิน รวมถึงมลภาวะน้ำเป็นพิษจากการปล่อยสารเคมีลงในแม่น้ำและการติดเชื้อร้ายแรง ผู้ใดละเมิดจะถูกปรับเป็นเงิน 3,000 ยูโร (เกือบ 150,000 บาท) และจะขยายเป็นตลอด 3 เดือนในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ส่งผลกระทบชาวประมงที่ยึดอาชีพจับปลา ทางรัฐบาลจะจ่ายค่าชดเชยจำนวนทั้งสิ้น 700,000 ยูโร (ราว 23.8 ล้านบาท) จากการคำนวณของกลุ่มชาวประมงที่คาดว่าจะขาดรายได้เดือนละ 1,000 ยูโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pike, C.; Crook, V.; Gollock, M. (2020). "*Anguilla anguilla*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2020**: e.T60344A152845178. doi:10.2305/IUCN.UK.2020-2.RLTS.T60344A152845178.en. สืบค้นเมื่อ 19 November 2021.
2. ↑  "Appendices | CITES". *cites.org*. สืบค้นเมื่อ 2022-01-14.
3. ↑  ปลาไหล[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  วิฤกติปลาไหลยุโรป ลดฮวบ ดัชต์สั่งห้ามล่า2เดือน จากไทยรัฐ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปลาตูหนายุโรป

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q26387
* Wikispecies: Anguilla anguilla
* ADW: Anguilla\_anguilla
* ARKive: anguilla-anguilla
* BioLib: 15497
* BOLD: 27617
* EoL: 46561251
* EPPO: ANGLAN
* Fauna Europaea: 304332
* FishBase: 35
* GBIF: 5212973
* iNaturalist: 94105
* IRMNG: 10155183
* ITIS: 161128
* IUCN: 60344
* NBN: NBNSYS0000188599
* NCBI: 7936
* Plazi: 94AA5349-EDA9-E45C-E646-5F479A5A4F1A
* Species+: 3973
* uBio: 6973891
* WoRMS: 126281

 |

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย

 |
ระวังสับสนกับ ปลาทรงเครื่อง

**ปลาทรงเครื่อง** (*Epalzeorhynchos*) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธาน คือ เป็นปลาขนาดเล็ก รูปร่างเพรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย หัวเป็นทรงกรวย จะงอยปากมีติ่งเนื้อยื่นออกมาสองข้าง ปลายติ่งเนื้อนี้สามารถกระดิกได้ หนังที่จะงอยปากติดเป็นแผ่นเดียวกับริมฝีปากบน มีขอบหยักเป็นชายครุย และคลุมช่องปากในขณะที่หุบปาก มีหนวด 1-2 คู่ ช่องเหงือกแคบอยู่ค่อนไปทางท้อง เยื่อขอบกระดูกแก้มติดต่อกับกล้ามเนื้อคาง มีฟันที่คอ 3 แถว ครีบหลังสั้นไม่มีก้านครีบแข็ง จุดเริ่มของครีบหลังอยู่ล้ำหน้ากึ่งกลางลำตัว และมีก้านครีบแขงประมาณ 10-13 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน

เป็นปลาที่มักหากินอยู่ตามพื้นท้องน้ำ โดยแทะเล็มกินตะไคร่น้ำ, สาหร่าย หรืออินทรียสารต่าง ๆ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ

ปลาในสกุลนี้มีความคล้ายคลึงกับปลาในสกุล *Crossocheilus*, *Garra* และ *Labeo* มาก โดยถือว่าอยู่วงศ์ย่อยหรือเผ่าเดียวกัน

ชนิด
----

ปัจจุบันพบทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่

* *Epalzeorhynchos bicolor* (ปลาทรงเครื่อง)
* *Epalzeorhynchos bicornis*
* *Epalzeorhynchos frenatum* (ปลากาแดง)
* *Epalzeorhynchos kalopterus*
* *Epalzeorhynchos munensis*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Siamensis.org. Epalzeorhynchos.
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 265 หน้า. หน้า 73. ISBN 974-00-8701-9
3. ↑  จาก Fishbase.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ สกุลปลาทรงเครื่อง ที่วิกิสปีชีส์
**ธนาณัติ** (อังกฤษ: postal order, money order) เป็นเอกสารหรือตราสารซึ่งที่ทำการไปรษณีย์ต้นทาง หรือธนาคารในบางประเทศ ออกเป็นสำคัญว่าได้รับเงินพร้อมค่าธรรมเนียมแล้ว ผู้ขอออกสามารถส่งให้ผู้รับนำไปขึ้นเงิน ณ ที่ทำการไปรษณีย์ปลายทางหรือธนาคารได้ การส่งธนาณัติจะกระทำด้วยวิธีไปรษณีย์ภาคพื้น วิธีทางอิเล็กทรอนิกส์ หรือวิธีอื่นที่ปลอดภัยก็ได้ ธนาณัติมีลักษณะคล้ายตั๋วสัญญาใช้เงิน เว้นแต่แทนที่สัญญาจะจ่ายเงิน ก็จะเป็นบังคับให้ที่ทำการไปรษณีย์ปลายทางจ่ายเงินตามจำนวนที่กำหนดตราบที่ธนาณัตินั้นยังไม่สิ้นสภาพ

ธนาณัติมีความคล้ายคลึงกับเช็คที่ออกโดยธนาคารหรือแคชเชียร์เช็ค ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร รูปแบบของธนาณัติที่ออกโดยไปรษณีย์จะคล้ายคลึงกับเช็ค คือสามารถจ่ายให้แก่ผู้รับที่มีชื่ออยู่ หรือตัวผู้ฝากเองก็ได้หากต้องการไถ่ถอน นอกจากนี้สามารถสั่งมิให้จ่ายเป็นเงินสดโดยการขีดเส้นขนานไว้บนธนาณัตินั้น ธนาณัติฉบับใดมีเส้นขนานขีดไว้ ต้องโอนเงินเข้าสู่บัญชีเงินฝากของผู้รับหรือใช้ชำระหนี้ค่าสาธารณูปโภคที่ไปรษณีย์ก็ได้ อย่างไรก็ตามไม่มีตัวเลือกนี้ในประเทศไทยเนื่องจากความซับซ้อนของการปฏิบัติงาน นอกจากนี้ ธนาณัติมักจำกัดจำนวนเงินฝากส่งอย่างสูงไว้เพื่อความปลอดภัย ตามไปรษณียนิเทศ จำนวนนี้เป็นไปตามที่บริษัทไปรษณีย์ไทยจำกัด (ปณท.) กำหนดไว้ คือ 50,000 บาท ในขณะที่บริษัทไปรษณีย์อังกฤษกำหนดไว้ที่ 250 ปอนด์สเตอร์ลิง ส่วนบริษัทไปรษณีย์สหรัฐกำหนดไว้ที่ 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ

นอกจากนี้ ธนาณัติไทยมีข้อกำหนดในเรื่องอายุของธนาณัติที่จะนำไปขึ้นเงินได้ คือ ธนาณัติที่มีอายุไม่เกิน 4 เดือน นับถัดจากเดือนที่ออก สามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินได้ทันที หากเกินกว่านั้น ปณท. จะประกาศให้ผู้รับหรือผู้ฝากมาติดต่อขอรับเงินโดยยื่นคำร้องตามที่กำหนด หากพ้นจากนั้น 1 ปี ธนาณัตินั้นก็จะสิ้นสภาพไม่สามารถนำมาขึ้นเงินได้อีก ในขณะที่ธนาณัติของสหรัฐอเมริกาจะไม่มีการสิ้นสภาพตราบที่ไม่มีการขูดลบหรือยกเลิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Money Orders, Bank Checks, and Cashiers Checks
2. 1 2 3  "ไปรษณียนิเทศ พ.ศ. 2557" (PDF). คณะกรรมการกิจการไปรษณีย์. 3 เมษายน 2557. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-07-12. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|access-date=` และ `|date=` (help)
3. ↑  ปณท. บริการธนาณัติด่วนพิเศษ
4. ↑  UK Post Office: Postal Orders
5. ↑  USPS Money Orders
**คณะภราดาพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์เมล** (ละติน: *Ordo Fratrum Beatissimae Mariae Virginis de Monte Carmelo*; อังกฤษ: Order of Brothers of The Blessed Virgin Mary of Mount Carmel) หรือที่มักรู้จักกันในนาม**คณะคาร์เมไลท์** (อังกฤษ: Carmelite Order) (บางแห่งเรียกว่า **คณะคาร์แมล**) เป็นคณะนักบวชภิกขาจารคณะหนึ่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ในยุคแรกนักบวชในคณะนี้เน้นวัตรปฏิบัติอย่างฤๅษี (hermit) คือเก็บตัวภาวนา เพ่งฌาน เกือบตัดขาดจากโลกภายนอก

ประวัติ
-------

เชื่อกันว่าคณะคาร์เมไลท์เริ่มเกิดขึ้นภายหลังชัยชนะของทหารครูเสดเหนือดินแดนปาเลสไตน์ ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยมีนักพรตกลุ่มหนึ่งได้พากันมาบำเพ็ญภาวนาอยู่บนเขาคาร์แมลตามแบบเอลียาห์ผู้เผยพระวจนะในศาสนายูดาห์โบราณซึ่งเคยมาบำเพ็ญภาวนาอยู่ที่นี่กับบรรดาศิษย์ วัตรปฏิบัติของนักพรตที่นี่เป็นไปอย่างเคร่งครัด ละทิ้งวัตถุทางโลก เน้นสวดภาวนา และอุทิศตนภายใต้การอุปคัมภ์คุ้มครองของพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์แมล อย่างไรก็ตาม คณะยังไม่มีกฎวินัยประจำคณะอย่างชัดเจน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1209 นักบุญอัลเบิร์ต อัครบิดรแห่งเยรูซาเลมได้มอบวินัยแก่คณะเป็นครั้งแรก

ต่อมาดินแดนปาเลสไตน์ตกเป็นของชาวมุสลิม นักพรตคาร์เมไลท์ถูกขับออกจากพื้นที่ จึงอพยพไปอยู่ในยุโรป แต่ก็ทำให้สมาชิกของคณะแพร่หลายไปทั่วทวีปยุโรปจนปัจจุบัน

คณะภคินี
--------

คณะภคินีคาร์เมลไลท์เกิดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 13-14 จากการที่มีสตรีกลุ่มหนึ่งหันมารวมกลุ่มกันถือวินัยอย่างคณะภราดาคาร์เมไลท์ ใช้ชีวิตแบบนักพรตหญิงคือเน้นวัตรการอธิษฐาน การเพ่งพินิจ แต่ยังไม่มีการปฏิญาณตนเป็นนักบวชอย่างเป็นทางการ สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 จึงอนุญาตให้บุญราศียอห์น โซแร็ต อธิการคณะคาร์เมไลท์ทำการรวมรวมสตรีเหล่านั้นแล้วตั้งเป็นคณะคาร์เมไลท์ชั้นที่ 2 (คณะภราดาเป็นคณะชั้นที่ 1) คณะภคินีคาร์เมไลท์จึงเป็นคณะนักบวชอารามิกที่ก่อตัวขึ้นและแพร่ขยายไปควบคู่กับคณะภราดาคาร์เมไลท์ (ซึ่งเป็นคณะนักบวชภิกขาจาร) มาจนปัจจุบัน

ดูเพิ่ม
-------

* คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  เว็บไซต์ทางการคณะคาร์เมไลท์
2. ↑  บทความ: คาร์เมไลท์ ชีวิตภาวนา และพลีกรรม เก็บถาวร 2010-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, มิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ. เรียกข้อมูลวันที่ 1 ก.ย. พ.ศ. 2554
3. 1 2  วีรศักดิ์ วนาโรจน์สุวิช, *ประวัตินักบุญตลอดปี*, กรุงเทพ : สมณองค์กรสนับสนุนงานแพร่ธรรมในประเทศไทย, 2550, หน้า 269
4. ↑  นักบวชชายที่เน้นชีวิตภาวนา[*ลิงก์เสีย*]. กระดานสนทนาคาทอลิก. เรียกข้อมูลวันที่ 3 ก.ย. พ.ศ. 2553
5. ↑  ประวัติย่อ: คณะคาร์แมล เก็บถาวร 2011-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. หอจดหมายเหตุ มิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ. เรียกข้อมูลวันที่ 10 มิ.ย. พ.ศ. 2554
โลโก้สมาคมสาธารณรัฐสวีเดน
**สาธารณรัฐนิยมในประเทศสวีเดน** (สวีเดน: *Republikanism*) เป็นการเคลื่อนไหวเพื่อที่จะสถาปนาระบอบสาธารณรัฐ และยกเลิกระบอบราชาธิปไตย

ภาพรวม
------

สาธารณรัฐสวีเดนขึ้นอยู่กับความคิดที่จะปฏิเสธและไม่จำเป็นที่ประเทศจะปกครองในระบอบราชาธิปไตย ในประเทศสวีเดนได้มีพรรคการเมืองที่สนับสนุนให้ประเทศปกครองในระบอบสาธารณรัฐ ได้แก่ พรรคสังคมประชาธิปไตย, พรรคซ้าย และ พรรคกรีน นอกจากนี้ก็ได้มีองค์การที่ต่อต้านสถาบันกษัตริย์ในประเทศสวีเดนอย่างเช่น สมาคมสาธารณรัฐสวีเดน

วรรณกรรม
--------

* *Monarkin Sverige – mot alla odds*, in Nationalencyklopedin online
* Moberg, Vilhelm, *Därför är jag republikan* ("Why I Am A Republican") (1955)

อ้างอิง
-------

1. ↑  2001 party platform of the Social Democrats, p. 11
2. ↑  2004 party platform of the Left Party, p. 6
3. ↑  "Democracy Questions". *Green Party website*. สืบค้นเมื่อ 17 October 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (in Swedish)(sv) Republik.nu – Politically independent pro-republican website
* (in Swedish)(sv) Swedish Republican Association
* (in Swedish)(sv) *Monarkistiska argument* Pro-monarchist website.
* (in Swedish)(sv) www.rojf.se — Royalist website
**วัดดับภัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดดับภัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525 ชื่อเดิมคือ **วัดอภัย** หรือ **วัดตุงกระด้าง** ตามตำนานเล่าว่า เมื่อพญาอภัย ได้ล้มป่วยจึงมีการรักษาด้วยวิธีการต่าง ๆ อย่างไรก็ไม่ทุเลา จึงได้ตั้งจิตอธิษฐานต่อหน้าพระพักตร์ พระเจ้าดับภัย ขอให้อาการป่วยทุเลาลงซึ่งปรากฏว่าอาการเจ็บป่วยก็หายไปโดยฉับพลัน หลังจากนั้นพญาอภัย จึงได้ให้ลูกหลานและบริวารตั้งบ้านเรือนใกล้ ๆ บริเวณแห่งนี้และบูรณปฏิสังขรณ์พร้อมกับเรียกชื่อวัดว่า "วัดดับภัย" พร้อมกับอัญเชิญพระดับภัยมาประดิษฐานที่วัดแห่งนี้

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพรรณพฤกษา ภายในพระวิหารประดิษฐานพระเจ้าดับภัย อุโบสถศิลปะล้านนาหน้าบันประดับด้วยปูนปั้นพรรณพฤกษาและดอกบัวบนกระจกสีฟ้า ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย และเจดีย์ศิลปะล้านนาตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาแปดเหลี่ยมซ้อนกันสามชั้น เหนือขึ้นไปจากนี้หุ้มด้วยทองจังโก ภายในวัดยังมีบ่อน้ำอยู่หน้าวิหาร เชื่อว่าเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ สมัยเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดดับภัย อ.เมืองเชียงใหม่". มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-08. สืบค้นเมื่อ 2021-12-08.
2. ↑  "วัดดับภัย". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
3. ↑  "วัดดับภัย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-08. สืบค้นเมื่อ 2021-12-08.
ซานดรา เมซัน ประธานาธิบดีคนแรกของบาร์เบโดส ในคืนวันเปลี่ยนผ่านบาร์เบโดสสู่การเป็นสาธารณรัฐ
ประเทศบาร์เบโดสเปลี่ยนผ่านจากระบบรัฐสภาราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญภายใต้พระมหากษัตริย์จากการสืบเชื้อสาย (ในเวลานั้นคือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2) ไปสู่สาธารณรัฐระบบรัฐสภา โดยมีประธานาธิบดีจากการเลือกตั้งเป็นประมุขแห่งรัฐ และนายกรัฐมนตรียังคงสถานะหัวหน้ารัฐบาล ซานดรา เมซัน ผู้สำเร็จราชการคนปัจจุบันได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของบาร์เบโดสในวันที่ 20 ตุลาคม 2021 และเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2021

หลังความพยายามและการจัดประชามติหลายครั้งของบาร์เบโดส ในเดือนกันยายน 2020 รัฐบาลของพรรคแรงงานโดยนายกรัฐมนตรีมีอา มอตต์ลีย์ ได้ประกาศในพิธีกล่าวสุนทรพจน์จากบัลลังก์ว่าบาร์เบโดสจะกลายมาเป็นสาธารณรัฐภายในไม่เกินเดือนพฤศจิกายน 2021 พรรคแรงงานมีที่นั่งส่วนใหญ่ในรัฐสภาของบาร์เบโดสทั้งสภาล่างและสภาสูง จึงมากเพียงพอที่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญในกรณีนี้ หากแผนสำเร็จ บาร์เบโดสจะสิ้นสุดสถานะราชอาณาจักรเครือจักรภพ แต่จะยังคงสมาชิกภาพในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Meghan and Harry racism row 'may deepen schisms in Commonwealth'". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 18 March 2021.
2. ↑  "Barbados to remove Queen Elizabeth II as head of state and declare republic". *The Independent*. 16 September 2020. สืบค้นเมื่อ 16 September 2020.
3. ↑  "Barbados revives plan to remove Queen as head of state and become a republic". *The Guardian* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 15 September 2020. สืบค้นเมื่อ 15 September 2020.
4. ↑  "EDITORIAL: THE NEED FOR REFORM". *The Barbados Advocate*. 20 August 2020. สืบค้นเมื่อ 16 September 2020.
5. ↑  Taylor, Rebecca (16 September 2020). "Queen responds after Barbados removes her as head of state – 'it's a matter for the people'". *Yahoo News UK*. สืบค้นเมื่อ 16 September 2020.
6. ↑  Team, Caribbean Lifestyle Editorial (15 September 2020). "Barbados to become an Independent Republic in 2021". *Caribbean Culture and Lifestyle* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 15 September 2020.
7. ↑  Speare-Cole, Rebecca (16 September 2020). "Barbados to remove Queen as head of state by November 2021". *Evening Standard* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 16 September 2020.
2023 เพลงโดยจิตร ภูมิศักดิ์

**ภูพานปฏิวัติ** เป็นบทเพลงปฏิวัติที่ถูกแต่งขึ้นโดยจิตร ภูมิศักดิ์ ขณะอยู่ร่วมกับกองทัพปลดแอกประชาชนไทยที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณเทือกเขาภูพาน ในจังหวัดสกลนคร ติดต่อกับชายแดนลาว โดยในขณะนั้นใช้ชื่อว่า "สหายปรีชา"

จิตร ภูมิศักดิ์ แต่งคำร้องและทำนองเพลงนี้เสร็จสมบูรณ์ระหว่างเดินเท้ากลับจากงานลำเลียง บนยอดเขาแห่งหนึ่งชื่อ ภูผาลม (อยู่ในเขตดงพระเจ้า อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร) เมื่อ พ.ศ. 2508 ต่อมาเพลงนี้ได้กลายเป็นเพลงสำคัญเพลงหนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย

ประวัติ
-------

เมื่อเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2501 จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ทำการรัฐประหารและกวาดล้างผู้ฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์ โดยจิตร ภูมิศักดิ์ เป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกนำไปคุมขังในเรือนจำด้วยข้อหา "กระทำการอันเป็นคอมมิวนิสต์" จิตรถูกคุมขังอยู่จนถึงปี พ.ศ. 2508 จึงได้รับการปล่อยตัว จากนั้น จิตรได้เดินทางไปยังบริเวณชนบทของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพื่อไปเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ซึ่งในขณะนั้นกำลังทำสงครามกองโจรกับรัฐบาลอยู่ เมื่อเข้าร่วมแล้ว จิตรก็ได้ใช้นามแฝงว่า "สหายปรีชา" และทำงานในพื้นที่ภูพาน จังหวัดสกลนคร ในระหว่างนี้ จิตรก็ถูกมอบหมายให้ประพันธ์เพลงต่าง ๆ เพื่อปลุกระดมมวลชนให้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ เช่น เพลงมาร์ชกองทัพปลดแอกประชาชนไทย รวมถึงเพลงภูพานปฏิวัติด้วย

เพลงภูพานปฏิวัติถูกใช้เป็นเพลงเปิดรายการข่าวของสถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย (สปท.) ที่ออกอากาศจากเมืองคุนหมิง ประเทศจีน นอกจากนี้ หลังจากเหตุการณ์ 14 ตุลาคม และเหตุการณ์ 6 ตุลาคม เพลงภูพานปฏิวัติ รวมถึงงานประพันธ์อื่น ๆ ของจิตร ก็ถูกรื้อฟื้นและกลับมาเผยแพร่อีกครั้งโดยนักศึกษาและผู้ชุมนุมในยุคนั้นด้วย

เนื้อร้อง
---------

* **คำร้อง-ทำนอง:** สหายปรีชา (จิตร ภูมิศักดิ์)

ยืนตระหง่านฟ้า
แผ่ไพศาลทิวยาวยอดสูง...สง่า
ภูพานมิ่งขวัญคู่หล้าแหล่งไทย
ธงพรรค เด่นแดงเพลิง สะบัดโบกพริ้วเหนือภู
สู้พายุโหม หวิวหวู ไม่เคยหวั่นไหว
ประทีปแห่งยุค เหมือนแสง อาทิตย์อุทัย
นำทางสู่ชัย มิได้ไหวหวั่น มั่นในศรัทธา
นักรบเหนือภูพาน ทหารของมวลชน
เด็ดเดี่ยวอดทน เลือดเนื้อ พลีเพื่อประชา
ทุกดงดิบลำเนา ขุนเขาสูงเสียดฟ้า
พวกเราฟันฝ่าดั้น ด้นทนทาน
เสียงปืนก้องคำราม คุกคามทั่วแดนดง
ระเบิดทุ่มลง ปานฝน ไม่เคยสะท้าน
สงครามประชาชน ทุกคนล้วนอาจหาญ
ยืนหยัดตระหง่าน ดั่งภูพานไม่หวั่นผองภัย
มวลชนเกรียงไกร ชี้ขาดชัยสงคราม
เพลิง...ปฏิวัติ
แผ่สะพัดโหมฮือเป็นเปลวลุกลาม
ธง...แดงเด่นงาม
โบกทายท้าเหนือยอดภูพาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศิลปวัฒนธรรม (2021-09-24). ""จิตร ภูมิศักดิ์" กับชีวิตในห้องขังกองปราบปทุมวัน เผยสภาพชีวิตใน "คอมมูน"". *ศิลปวัฒนธรรม*.
2. ↑  "คนยังคงยืนเด่นโดยท้าทาย: จิตร ภูมิศักดิ์ กับการปฏิวัติผ่านเสียงเพลง". *prachatai.com*.
3. ↑  "พ่อของฟ้ารู้ยัง?ศึกวันดวลเพลง2519 "หนักแผ่นดิน-ภูพานปฏิวัติ"". *คมชัดลึกออนไลน์*. 2019-02-19.
**ปลาทูน่าครีบน้ำเงินเหนือ** หรือ **ปลาทูน่ายักษ์** (อังกฤษ: Northern bluefin tuna, Atlantic bluefin tuna, Giant blufin tuna; ญี่ปุ่น: タイセイヨウクロマグロ; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Thunnus thynnus*) ปลาทะเลกระดูกแข็งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี
(Scombridae)

จัดเป็นปลาโอหรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตอบอุ่นระหว่างละติจูดที่ 5-50 องศาเหนือ สามารถอยู่อาศัยบริเวณผิวน้ำในระยะอุณหภูมิกว้างมากพบการแพร่กระจายบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกฝั่งตะวันตกและมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันออก มีลักษณะพิเศษที่เห็นได้เด่นชัดคือ ความกว้างที่สุดของลำตัวปลาอยู่ทางตอนต้นของครีบหลังอันที่หนึ่ง ตัวค่อนข้างอ้วนสั้น หัวโต ตาโต ครีบหลังแยกออกเป็นสองส่วนอย่างชัดเจน ที่คอดหางมีสีดำ มีขนาดความยาวที่สุดมากกว่า 300 เซนติเมตร แต่ที่พบทั่วไปมีขนาด 200 เซนติเมตร โดยตัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่บันทึกได้ คือ ยาว 458 เซนติเมตร และมีน้ำหนักถึง 684 กิโลกรัม มีอายุยืนยาวกว่า 30 ปี และเป็นสัตว์เลือดอุ่น เพราะร่างกายมีระบบปรับอุณหภูมิอย่างยอดเยี่ยม สามารถดูดซึมออกซิเจนไปใช้ได้อย่างรวดเร็ว ความเข้มข้นของฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดงสูง มีกลไกการทำงานของหัวใจที่ยอดเยี่ยม จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้

ปลาทูน่าครีบน้ำเงินเหนือ นั้นเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญเช่นเดียวกับปลาทูน่าชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น เป็นปลาที่ชาวญี่ปุ่นทำการประมงมานานกว่า 5,000 ปี โดยชาวพื้นเมืองชาวไฮดาในแถบแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ และมีการประมูลซื้อขายปลากันในตลาดสดยามเช้า โดยในต้นปี ค.ศ. 2011 มีการให้ราคาปลาตัวที่มีน้ำหนักมากถึง 342 กิโลกรัม ด้วยราคาเกือบ 32,500,000 เยน (ประมาณ 11,900,000 บาท) ที่ตลาดปลาสึกิจิในกรุงโตเกียว นับเป็นการทำลายสถิติเดิมที่เคยทำไว้ที่น้ำหนัก 202 กิโลกรัม เคยถูกประมูลด้วยราคา 20 ล้านเยน   ปลาทูน่าครีบน้ำเงินเหนือด้วยความที่เป็นปลาขนาดใหญ่ ในตัวที่มีน้ำหนักเกินกว่า 130 กิโลกรัม จะมีเนื้อส่วนที่ติดไขมันมากกว่าปลาทูน่าชนิดอื่น ซึ่งเนื้อส่วนนี้เรียกกันในภาษาญี่ปุ่นว่า "โอะโทะโระ" (大とろ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2012-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก IUCN
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. 1 2  หน้า 18 เรื่องเล่าจากต่างแดน, *ราชาแห่งมัจฉา*. **เดลินิวส์**ฉบับที่ 23,516: วันอาทิตย์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4 ปีมะเส็ง
4. ↑  ปลาทูน่า (เอกสารดาวน์โหลด)
5. ↑  "ญี่ปุ่น" จัดประมูล ปลาทูน่าครีบน้ำเงิน แพงสุดในโลก
6. ↑  ปลาทูน่า
7. ↑  "Iron Chef Thailand เชฟกระทะเหล็ก 9 เม.ย.57 เยลโล่ฟินทูน่า จาก ประเทศญี่ปุ่น". ช่อง 7. 9 April 2014. สืบค้นเมื่อ 10 April 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Thunnus thynnus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thunnus thynnus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปลานวลจันทร์

**ปลานวลจันทร์เทศ** ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Cirrhinus cirrhosus* อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเรียวยาว ลำตัวกลม หัวสั้น ปากเล็ก ริมฝีปากบางมีชายครุยเล็กน้อย ครีบหลังและครีบก้นสั้น ครีบหางเว้าลึก เกล็ดมีขนาดใหญ่ หัวและลำตัวด้านบนมีสีเงินหรือสีเงิมอมน้ำตาลอ่อน ด้านท้องสีจาง ครีบมีสีส้มหรือชมพู ขอบครีบมีสีคล้ำเล็กน้อย ตามีสีทอง

มีขนาดเต็มที่โดยเฉลี่ย 50-60 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่พบ คือ 1 เมตร มีพฤติกรรมชอบหากินในระดับพื้นท้องน้ำ โดยสามารถปรับตัวได้ดีในแหล่งน้ำนิ่ง และกินอาหารด้วยวิธีการแทะเล็มพืชน้ำขนาดเล็กและอินทรีย์สาร

รูปร่างโดยทั่วไปคล้ายปลานวลจันทร์ (*C. microlepis*) ที่พบได้ในประเทศไทย ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปลานวลจันทร์เทศเป็นปลาพื้นเมืองของทางเหนือของภูมิภาคเอเชียใต้ พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำคงคา, แม่น้ำสินธุจรดถึงแม่น้ำอิรวดีของพม่า นำเข้ามาสู่ประเทศไทยครั้งใน 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 จำนวน 100 ตัว โดยอธิบดีกรมประมงในขณะนั้น เพื่อทำการขยายพันธุ์เพาะเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ โดยทำการเลี้ยงอยู่ที่สถานีประมงน้ำจืดจังหวัดเชียงใหม่ และอีกครั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2533 โดยผ่านมาจากประเทศลาว ซึ่งประสบความสำเร็จในการเพาะเลี้ยงจนขยายไปสู่ฟาร์มของเอกชนต่าง ๆ ในภาคอีสานจนกระจายมาสู่ภาคกลาง เช่นเดียวกับปลายี่สกเทศ (*Labeo rohita*) หรือปลากระโห้เทศ (*Catla catla*)

ปลานวลจันทร์เทศที่อาศัยในแม่น้ำโขงสามารถปรับตัวได้เป็นอย่างดีจนสามารถแพร่ขยายพันธุ์เองได้

ดูเพิ่ม
-------

* ปลากระโห้เทศ
* ปลายี่สกเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rema Devi, K.R. & Ali, A. (2011). "*Cirrhinus cirrhosus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 9 May 2013.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  The cultured mrigal carp has been cited as *Cirrhinus mrigala* and is so still treated by FAO, whereas sources such as FishBase, IUCN Red List and Eschmeyer's Catalog of Fishes now consider *C. cirrhosus* and *C. mrigala* as distinct species
3. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 184. ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลานวลจันทร์เทศ


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cirrhinus cirrhosus***
**ปลานกแก้วหัวตัด** (อังกฤษ: Steephead parrotfish, Indian ocean steephead parrotfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chlorurus strongylocephalus*) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลานกแก้ว (Scaridae)

มีตัวอ้วนกลม หัวตัดโค้ง ปลายแพนหางบนและล่างแหลมยาว ปลาเพศผู้มีสีเขียวเข้ม แก้มมีสีขาวอมเหลือง หลังตามีแถบสีเขียวเข้ม 3 แถบ ปลาเพศเมียลำตัวด้านบนมีสีเหลืองอมเขียวอกและท้องมีสีส้ม มีฟันและจะงอยปากที่เป็นแผ่นตัดแหลมคม ใช้สำหรับกัดแทะปะการังหรือสาหร่ายเป็นอาหาร

มีขนาดความยาวได้ถึง 75 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก, อินโดนีเซีย และทะเลอันดามันทางตอนเหนือ มักอาศัยอยู่ในแนวปะการัง ในระดับความลึก 2- 25 เมตร มักหากินอยู่เพียงลำพัง หรืออยู่เป็นคู่ ไม่ค่อยพบอยู่รวมกันเป็นฝูงเหมือนปลานกแก้วชนิดอื่น เวลากลางคืนนอนตามพื้นหรือซากปะการัง มีการสร้างเมือกห่อหุ้มตัว

ปัจจุบันมีการจับปลานกแก้วในแนวปะการังธรรมชาติมาเลี้ยง และนำมาเป็นอาหารจำนวนมาก ทำให้ประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว และส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ เนื่องจากปลานกแก้วมีประโยชน์ในการสร้างสมดุลของระบบนิเวศแนวปะการัง

ดังนั้นจึงมีการรณรงค์ให้หยุดกินปลานกแก้ว เนื่องจากพบว่า ปลานกแก้วทุกตัวมาจากการประมงที่ผิดกฎหมาย เพราะปลานกแก้วมีถิ่นอาศัยอยู่ในแนวปะการัง และแนวปะการังเกือบทั้งหมดในประเทศไทยมีกฎหมายคุ้มครอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chlorurus strongylocephalus ที่วิกิสปีชีส์
**ร่างตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ** (อังกฤษ: International Bill of Human Rights) เป็นชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการของข้อมติหนึ่งของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ และสนธิสัญญาระหว่างประเทศอีกสองฉบับซึ่งบัญญัติขึ้นโดยสหประชาชาติ ประกอบด้วยปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (UDHR, ผ่านมติรับใน ค.ศ. 1948), กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ค.ศ. 1966) และพิธีสารเลือกรับสองฉบับ และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (ค.ศ. 1966) กติกาทั้งสองมีผลใช้บังคับใน ค.ศ. 1976 หลังมีประเทศให้สัตยาบันมากในระดับหนึ่งแล้ว

ในตอนเริ่มต้น มีการแสดงความคิดเห็นหลายมุมมองว่ารูปร่างของตราสารสิทธิจะเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างไร ใน ค.ศ. 1948 สมัชชาใหญ่วางแผนให้ตราสารรวมไปถึง UDHR, กติกาหนึ่งและมาตรการการนำไปปฏิบัติ คณะกรรมาธิการร่างตัดสินใจเตรียมเอกสารสองฉบับ ฉบับหนึ่งในรูปปฏิญญา ซึ่งจะระบุหลักการทั่วไปหรือมาตรการของสิทธิมนุษยชน ส่วนอีกฉบับหนึ่งในรูปอนุสัญญา ซึ่งจะนิยามสิทธิและข้อจำกัดของสิทธิเฉพาะ ดังนั้น คณะกรรมการธิการได้ส่งต่อให้คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนร่างมาตราของปฏิญญาระหว่างประเทศและอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ในสมัยประชุมที่สอง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1947 คณะกรรมาธิการได้ตัดสินใจใช้คำว่า "ตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ" กับชุดของตราสารที่กำลังเตรียมนี้ และจัดตั้งคณะทำงานสามคณะ คณะหนึ่งทำงานเกี่ยวกับปฏิญญา คณะหนึ่งเกี่ยวกับอนุสัญญา (ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "กติกา") และอีกคณะหนึ่งเกี่ยวกับการนำไปปฏิบัติ คณะกรรมาธิการทบทวนปฏิญญาฉบับร่างในสมัยประชุมที่สาม ในเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ค.ศ. 1948 โดยนำข้อคิดเห็นที่ได้รับจากรัฐบาลต่าง ๆ ไปพิจารณาด้วย อย่างไรก็ดี คณะกรรมาธิการไม่มีเวลาพอจะพิจารณากติกาและคำถามของการนำไปปฏิบัติ ดังนั้น ปฏิญญาจึงถูกเสนอผ่านคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติไปยังสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ซึ่งประชุมในกรุงปารีส

ภายหลัง ร่างกติกาถูกแบ่งออกเป็นสองฉบับ (ตามการตัดสินใจของสมัชชาใหญ่ใน ค.ศ. 1952) โดยมีความแตกต่างกันทั้งหมวดหมู่ของสิทธิและระดับข้อผูกมัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  See F[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "UN GA resolution A/RES/543(VI)" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-09-21. สืบค้นเมื่อ 2011-10-07.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* UN OHCHR Factsheet No. 2 The International Bill of Human Rights
**บลูสแต็กส์** (อังกฤษ: BlueStacks) เป็นบริษัทเทคโนโลยีสัญชาติอเมริกันที่ผลิตบลูสแต็กส์ แอปเพลเยอร์และผลิตภัณฑ์ข้ามแพลตฟอร์มบนเมฆอื่น ๆ บลูสแต็กส์ เพลเยอร์ออกแบบมาเพื่อให้แอปพลิเคชันแอนดรอยด์สามารถทำงานบนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ใช้ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ แมคโอเอส บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2552 โดย เจย์ ไวชนาฟ, ซูมัน เซราฟ, และโรเซน ชาร์มาที่เคยเป็นอดีตรองประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายเทคโนโลยีที่ แม็คอาฟี และสมาชิกคณะกรรมมาของ Cloud.com

นักลงทุนรวมไปถึง แอนดรีสเซน โฮโรวิตซ์, เรดพอทยท์, ซัมซุง, อินเทล, ควอลคอมม์, ซิตริก, เรดาร์พาร์ทเนอร์ส, อิกนิชันพาร์ทเนอร์ส, เอเอ็มดี, และอื่น ๆ

ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ณ การประชุมซิตริกซินเนอร์จีที่ซานฟรานซิสโก ประธานบริหารซิตริก มาร์ก เทมเปิลตัน ได้แสดงบลูสแต็กส์รุ่นเริ่มต้นบนเวทีและได้ประกาศจัดตั้งห้างหุ้นส่วน รุ่นอัลฟาที่เปิดให้ทดสอบแบบสาธารณะของแอปเพลเยอร์ได้เปิดตัวในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 และแอปเพลเยอร์ได้ออกจากเบต้าในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2554

แอปเพลเยอร์
-----------

แอปเพลเยอร์เป็นซอฟต์แวร์ วินโดวส์ และ แมคโอเอส ที่สามารถดาวน์โหลดได้ ซึ่งจะจำลองระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ตัวซอฟต์แวร์จะดาวน์โหลดได้ฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายโดยจะต้องมีบัญชีกูเกิลในการเข้ากูเกิล เพลย์สโตร์แต่คุณสมบัติขั้นสูงเช่นปิดการโฆษณา, เปลี่ยนภาพพื้นหลัง, เป็นต้น จะต้องมีการสมัครสมาชิกรายเดือน ในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2558 บริษัทได้อ้างว่าแอปเพลเยอร์สามารถทำงานแอปที่อยู่ในกูเกิล เพลย์สโตร์มากกว่า 96 เปอร์เซ็นต์ ในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2558 แอปเพลเยอร์มียอดดาวน์โหลดมากกว่า 109 ล้านครั้ง แอปเพลเยอร์จะมีตัวควบคุมเกมที่ชื่อ *การควบคุมเกมขั้นสูง* ซึ่งจะช่วยในการควบคุมการเล่นให้ง่ายเหมือนกับเล่นในมือถือ และประสิทธิภาพของเกมในบลูสแต็กส์จะเหนือกว่าเกมในมือถือ

ดูเพิ่ม
-------

* แอนดรอยด์-เอกซ์86
* เวอร์ชวลบอกซ์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-21. สืบค้นเมื่อ 2019-08-09.
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-02. สืบค้นเมื่อ 2019-08-09.
4. ↑  Etherington, Darrell. "After 10M Downloads, Samsung Backs GamePop As BlueStacks Adds $13M In New Funding". TechCrunch. สืบค้นเมื่อ July 23, 2014.
5. ↑  Empson, Rip. "BlueStacks Releases App Player And Cloud Connect Service To Let You Run Android Apps On Your PC". TechCrunch. สืบค้นเมื่อ December 4, 2011.
6. ↑  Whitney, Lance. "Android apps can now run on your PC via BlueStacks". CNET. สืบค้นเมื่อ December 4, 2011.
7. ↑  Inc. BlueStacks. "BlueStacks Features and Comparison". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-22. สืบค้นเมื่อ April 23, 2015.
8. ↑  Inc. BlueStacks. "About BlueStacks".
9. ↑  Inc. BlueStacks. "Keymapping".
10. ↑  Inc. BlueStacks. "เพิ่มประสิทธิภาพในการเล่นเกมบน BlueStacks 4".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**วัดมงคลสถาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลละมอ อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง

วัดมงคลสถานตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 เดิมชื่อว่า **วัดละมอ** โดยตั้งตามชื่อหมู่บ้าน ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดมงคลสถาน หลังจากได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2480 ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 กว้าง 12 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างโดยช่างท้องถิ่น โครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ก่อสร้างตามคติการก่อสร้างอุโบสถอย่างเคร่งครัด โดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีช่องแสงเหนือบานประตูและที่หน้าต่างเป็นรูปดวงอาทิตย์มีรัศมีเป็นแฉก ๆ เป็นรูปครึ่งวงกลม ส่วนช่องแสงตลอดแนวของฝาผนังทุกด้านเป็นรูปวงกลมฉลุลายเหมือนกลีบดอกไม้ หลังคาของอุโบสถลดหลั่นลงมา ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ วัดได้มีการสร้างอุโบสถหลังใหม่อีก 1 หลัง ศาลาการเปรียญ โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์ 4 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมงคลสถาน". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดมงคลสถาน". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดมงคลสถาน" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2566. เข้าถึงจาก
**วัดฟ้าเวียงอินทร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเปียงหลวง อำเภอเวียงแหง จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินของวัดครอบคลุมพื้นที่ทั้งประเทศไทยและประเทศพม่า โดยมีเจดีย์มารชินะเจดีย์ (เจดีย์ชนะมาร) อยู่ฝั่งไทย ส่วนอุโบสถตั้งอยู่ฝั่งประเทศพม่า ทำให้วัดนี้ได้ชื่อว่า "วัดสองแผ่นดิน"

สันนิษฐานว่าวัดฟ้าเวียงอินทร์สร้างขึ้นบนพื้นที่เจดีย์เก่าในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช โดยมี *เจดีย์มารชินะเจดีย์* หรือที่ชาวบ้านเรียกในภาษาไทใหญ่ว่า *กองมูแหลนเหลิน* หมายถึง "พระธาตุเขตแดน" ใต้ฐานเจดีย์แห่งนี้มีจารึกพระธาตุมาระชินะเจดีย์เป็นภาษาไทใหญ่ วัดได้รับการบูรณะอีกครั้งโดยเจ้ากองเจิง (พลเอกโมเฮง ชนะศึก) หัวหน้าคณะปฏิวัติรัฐฉานผู้นำขบวนการกู้ชาติไทใหญ่ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400

ภายในบริเวณวัดทางฝั่งไทย เสนาสนะได้แก่หอสวดมนต์ เจดีย์ทอง หอระฆัง กุฏิสงฆ์ ศาลา วิหารหลังใหม่ (สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535) ศาลาจำศีล ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ของวัด ทางฝั่งพม่ามีสิ่งก่อสร้างคือ อุโบสถหลังเก่า โรงนอนพระ และด้านหลังของโรงนอนมีที่พักของทหารพม่า นอกจากนี้บริเวณด้านหลังของเจดีย์จะมีศาลของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชตั้งอยู่ มีห้องแสดงภาพผู้นำและประวัติของชาวไทใหญ่ ส่วนด้านหลังวัดคือสุสานของนายพลโมเฮง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เที่ยวเวียงแหง จ.เชียงใหม่ สัมผัสธรรมชาติ วิถีชีวิต และเรียนรู้ประวัติศาสตร์". กะปุก.
2. ↑  "วัดฟ้าเวียงอินทร์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดฟ้าเวียงอินทร์". องค์การบริหารส่วนตำบลเปียงหลวง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-13. สืบค้นเมื่อ 2023-01-13.
**วัดมงคลรัตน์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำไทร อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมี พระอธิการยุทธนา ฐิติธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส

วัดมงคลรัตน์สร้างเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2445 โดยมีนางจันทร์ ไม่ทราบนามสกุล อุทิศที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา ต่อมานายนพ นาคสัมฤทธิ์ ได้ถวายที่ดินเพิ่มเติม 4 ไร่ ตั้งชื่อวัดว่า **วัดลำไทร** เนื่องจากมีต้นไทรอยู่ริมบึงบริเวณวัด ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดมงคลรัตน์" ภายหลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ทางวัดยังให้ราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 กุฏิสงฆ์ 3 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศลกิจจาพิพัฒน์ ศาลาบำเพ็ญกุศลเจษฎาถาวรวงศ์ (ลำไทรร่วมใจ) หอสวดมนต์ วิหารเจริญธรรม ไอ้ไข่จากวัดเจดีย์ และศาลพ่อปู่ลำไทร ส่วนอุโบสถหลังเก่าปิดไม่ได้ใช้ทำสังฆกรรม และอุโบสถหลังใหม่จะเปิดใช้เมื่อมีพิธีทางศาสนา หน้าวัดยังประดิษฐานพระพุทธแก้วนิมิตมงคล

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ตุ๊ ฐานจาโร
* พระอาจารย์เพ็ง
* พระอาจารย์กอง
* พระอาจารย์เจริญ
* พระอาจารย์ป๋อง สุมโน
* พระอาจารย์เกิด
* พระอาจารย์มงคลรัตนคุณ
* พระครูวิสาล สรนารถ
* พระอธิการชาตรี กมโล
* พระอธิการยุทธนา ฐิติธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมงคลรัตน์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดมงคลรัตน์". องค์การบริหารส่วนตำบลพืชอุดม.
3. ↑  "พระพุทธแก้วนิมิตมงคล วัดมงคลรัตน์ (วัดลำไทร)".
**วัดมงคลเทพ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดิน 75 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา และยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทราแห่งที่ 27

วัดมงคลเทพได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2537 ตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2542 โดยมีนางสาวเสนาะ ปานท่าไข่ เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัดและบริจาคที่ดินเนื้อที่ 53 ไร่ 1 งาน 89 ตารางวา มีเจ้าอาวาสรูปที่ 1 พระอธิการบัญชา สิริวิชฺชโย ปัจจุบันได้รับแต่งตั้งเป็น พระครูภาวนาสิทธิคุณ วิ. ชพ. วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่เป็นอาคารร่วมสมัย แบบอาคารต่าง ๆ จะตกแต่งแบบเรียบง่าย อุโบสถเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2551 2553 เป็นอุโบสถยกฐานสูง 1.5 เมตร ขนาด กว้าง 9.40 เมตร ยาว 30.50 เมตร ภายในอุโบสถที่ผนัง และพื้น ปูด้วยหินอ่อน ผนังภายนอก ก่ออิฐฉาบปูนแล้วฉาบด้วยทรายล้างสีขาว หน้าบันด้านทิศตะวันออก เป็นอลูมิเนียม นูนต่ำ รูปองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พิสดารกาย 100 องค์ หน้าบันด้านทิศตะวันตก เป็นอลูมิเนียม นูนต่ำ รูปพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) จำนวน 101 องค์ มีช่อฟ้า ด้านละ 3 ช่อ อุโบสถล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ขนาดกว้าง 33.75 เมตร ยาว 54.85 เมตร พระประธานในอุโบสถนามว่า *พระพุทธเจ้าองค์ต้นธาตุต้นธรรม*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมงคลเทพ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดมงคลเทพ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "อุโบสถวัดมงคลเทพ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". SBL Magazine.
**วัดภาษี** เป็นวัดตั้งอยู่ในแขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร

วัดสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2390 โดยกำนันเพชร ซึ่งได้ตั้งด่านเก็บค่าหัวนาจากพ่อค้าที่ขนสินค้ามาทางเรือเพื่อนำมาขายในบางกอก ได้นำเงินนี้มาสร้างวัด จึงเรียกว่า วัดภาษี ต่อมากลายเป็นวัดร้าง ทางราชการจึงใช้พื้นที่ป่าช้าท้ายวัดเป็นแดนประหารชีวิตนักโทษฉกรรจ์ นักโทษคนสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตด้วยการตัดคอก็คือ บุญเพ็งหีบเหล็ก ที่เป็นข่าวโด่งดังเมื่อปี พ.ศ. 2461 ทางวัดได้ปั้นรูปจำลองของบุญเพ็ง หีบเหล็ก ไว้ด้วย

ปัจจุบันวัดภาษีได้ เปิดสอนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เป็นสถานที่ศึกษาของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน เป็นสถานที่สวดมนต์และปฏิบัติธรรมวันอาทิตย์ ตลอดจนการเทศนาธรรมวันธรรมสวนะ ยังจัดโครงการไถ่ชีวิตโค กระบือด้วย ในช่วงเดือนมิถุนายน ราววันที่ 13–15 มีกิจกรรมรำลึกพุ่มพวง ดวงจันทร์ เนื่องจากเพชร ดวงจันทร์เคยมาจำพรรษาที่นี่ ที่วัดยังมีหุ่นพุ่มพวงด้วย

รูปแบบสถาปัตยกรรมของวัดมีซุ้มประตูหน้าวัดเป็นทรงล้านนา มีศาลาพุทธคยาที่ใหญ่ หอระฆังศิลปะประยุกต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดภาษี". *กองการท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-21. สืบค้นเมื่อ 2020-07-21.
2. 1 2  "พุ่มพวง บุญเพ็ง และลุงกำนัน". *คมชัดลึก*. 19 มิถุนายน 2557. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดภาณุรังษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีเนื้อที่ประมาณ 7 ไร่ วัดมีศูนย์การศึกษานอกสถานที่อยู่ภายในวัด และมีการสอนนักธรรมทุกระดับชั้น

ไม่ปรากฏประวัติการสร้างแน่ชัด บ้างว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนกลาง แต่เดิมวัดแห่งนี้แวดล้อมไปด้วยสวนผลไม้เมื่อสร้างวัดขึ้น จึงตั้งชื่อวัดว่า **วัดกลางสวน** ต่อมาเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์มาพบวัด ซึ่งขณะนั้นมีสภาพทรุดโทรม จึงได้บูรณปฏิสังขรณ์แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดภาณุรังษี"

วัดมีโบสถ์มหาอุด ไม่เจาะช่องผนัง ผนังสกัดหลัง เจาะช่องเป็นรูปวงรี ใบเสมาแบบอยุธยาสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ (คล้ายกับที่วัดสิงห์ในเขตจอมทอง) หันหน้าสู่คลองบางพลู ในขณะที่สิ่งก่อสร้างใหม่ ๆ จะหันไปทางทิศตะวันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา พระอุโบสถมีขนาด 3 ห้อง ปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 และมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ประชาชนกราบไหว้และนับถือกันมากคือ *หลวงพ่อต่อ*

กิจกรรมประจำปีของวัด มีปิดทองหลวงพ่อต่อ 9 วัน 9 คืน ในเดือนมีนาคม และในเดือนกรกฎาคมจัดงานหล่อเทียนเข้าพรรษา 9 วัน 9 คืน

ศาสนสถานภายในวัด
----------------

อุโบสถ

ศาลาการเปรียญ

กุฏิที่พักสงฆ์

เมรุ 

ศาลาคู่เมรุ

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

พระมหาอุดร สุทฺธิญาโณ ป.ธ.๙ ,ดร.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดภาณุรังษี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-05. สืบค้นเมื่อ 2020-09-11.
2. ↑  "วัดภาณุรังษี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 216.
3. ↑   ประวัติ พระสังฆาธิการ พระมหาอุดร สุทธิญาโณ https://sangkhatikan.com/monk\_view.php?ID=1270
**วิทยาน้อย สิงห์ยอดฟ้า** หรือนายสุรศักด์ แซ่ห่าน นักมวยสากลชาวไทย เกิดเมื่อ พ.ศ. 2489 ที่ ธนบุรี

ประวัติ
-------

วิทยาน้อยเรียนจบชั้น มศ. 3 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ หลังจากเรียนจบได้ไปหัดชกมวยไทยกับสมปอง วงษ์สิทธิโชค และตั้งแชเล้ง พงษ์สิงห์ ขึ้นชกครั้งแรกชนะน็อค ดาวน้อย สิงห์ทอผ้า ยก 2 จากนั้นตระเวนชกตามต่างจังหวัดจนมีชื่อเสียง จึงขึ้นชกที่เวทีลุมพินี ชนะคะแนนพรแก้ว ลูกตากสิน และได้ไปชกที่เวทีราชดำเนินแพ้แตก ศักดิ์นรินทร์ จีระพันธุ์ ยก แรก จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากล ชกครั้งแรก ชนะคะแนน ฤทธิ์โรจน์ เลิศฤทธิ์ ต่อมาชนะน็อคบำเหน็จ สิงห์เชื้อเพลิง ยก 4 ได้เข้าอับดับมวยสากลของเวทีราชดำเนิน และได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นฟลายเวทของเวทีลุมพินีเมื่อชกชนะชายธง สิงห์เชื้อเพลิง ต่อมาชนะคะแนนสมฤกษ์ ร.ส.พ. ได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นฟลายเวทเวทีราชดำเนิน ก่อนจะเสียแชมป์ให้ศักดิ์หน่อย ศ.โกสุมภ์ ต่อมาชกชนะสึโยะชิ นะกะมุระ รองแชมป์โลกชาวญี่ปุ่นเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2508 จึงได้เป็นรองแชมป์โลก แต่ต่อมาชกแพ้ติดต่อกันหลายครั้ง จึงหลุดจากอันดับโลก จนแพ้น็อกเวนิส บ.ข.ส. ยก 2 จึงแขวนนวมไปเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2513 ปัจจุบันวิทยาน้อยประกอบอาชีพค้าขายในกรุงเทพฯ

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
	+ ชิง ชนะคะแนน สมฤกษ์ ร.ส.พ.
	+ เสียแชมป์ แพ้คะแนน ศักดิ์หน่อย ศ.โกสุมภ์

อ้างอิง
-------

* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์: วิทยาน้อย สิงห์ยอดฟ้า อดีตรองแชมป์โลก/แชมป์ฟลายเวท 2 เวที. ปีที่ 29 ฉบับที่ 1421 30 พฤศจิกายน – 6 ธันวาคม 2554 หน้า 48 – 49
**วัดภูตะเภาทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่บนเทือกเขาภูพานในตำบลกุดหมากไฟ อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี มีพื้นที่กว่า 15 ไร่ สร้างขึ้นบนพื้นที่ที่ได้รับอนุญาตจากกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช ให้จัดตั้งวัดขึ้นอย่างถูกต้อง ปัจจุบันมีพระครูเขมกาญจโนภาส (สุพรรณ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดภูตะเภาทองตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 วัดแห่งนี้สร้างขึ้นตังแต่ พ.ศ. 2534 เดิมมีสภาพค่อนข้างทุรกันดาร เส้นทางคมนาคมขึ้นเขายังไปมาไม่สะดวก แต่ทางวัดก็ได้พัฒนาเรื่อยมา

พื้นที่ภายในวัดเป็นลานหิน มีก้อนหินขนาดใหญ่รูปร่างแปลกตามากกว่า 30 ลูก สันนิษฐานว่าบริเวณนี้เคยเป็นทะเล ต่อมาเกิดการยกตัวขึ้นเป็นลานหินและพื้นดิน คาดว่าจะมีกลุ่มคนผู้เลี้ยงสัตว์ หรือนายพรานใช้เป็นเส้นทางการหากิน เนื่องจากพบรอยฝ่ามือคนข้างหินก้อนใหญ่รูปเรือสำเภาโบราณ

จุดเด่นอีกแห่งหนึ่งของที่นี่คือประติมากรรมรูปพญานาคองค์สีทองที่ตั้งอยู่บนสระน้ำ มีนามว่า *มุจลินท์* มีรูปเคารพ *พญานาคราชมุจลินท์* 2 ตน มีสระโบกขรณีหรือบ่อน้ำสีคราม เป็นบ่อน้ำที่อยู่คั่นกลางระหว่างหิน 2 ลูก ณ บริเวณรูปเคารพพญานาคราชมุจลินท์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดภูตะเภาทอง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  ปิ่น บุตรี. "อันซีนอุดรฯ ตามรอยพญานาค-ตื่นตาบ่อน้ำมหัศจรรย์ที่ "วัดภูตะเภาทอง"". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "นคราธานี". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**ร่องหัวใจ** หรือ **แนวแบ่งของหัวใจ** (coronary groove, auriculoventricular groove, atrioventricular groove, AV groove) คือร่องหรือรอยบุ๋มที่ปรากฏอยู่บนผนังที่หุ้มหัวใจอยู่ ใช้เป็นตัวแบ่งขอบเขตของห้องหัวใจ โดยสามารถพบหลอดเลือดทั้งหลอดเลือดดำและหลอดเลือดแดงที่ทอดตัวเข้ามาเลี้ยงผนังหัวใจได้ มีทั้งหมด 3 ร่อง ได้แก่ coronary sulcus และ interventricular sulcus ซึ่งมีทั้งหมด 2 ร่อง

ร่องหัวใจ
1. **coronary sulcus** 
หรือ ร่องโคโรนารี เป็นร่องหัวใจที่วนรอบหัวใจในแนวขวาง โดยเป็นร่องที่แบ่งหัวใจห้องบน (atria) ออกจากหัวใจห้องล่าง (ventrucle) 
  

2. **interventricular sulcus** 
หรือ ร่องอินเตอร์เวนตริคิวลาร์ เป็นร่องหัวใจที่แบ่งหัวใจห้องล่างทั้งหมดออกเป็นหัวใจห้องล่างซ้าย (left ventricle) และหัวใจห้องล่างขวา (right ventricle) มี 2 ร่อง ได้แก่  

* **Anterior interventricular sulcus** หรือ ร่องอินเตอร์เวนตริคิวลาร์ด้านหน้า โดยจะมีเส้นเลือดที่ชื่อว่า anterior interventricular artery ทอดรวมอยู่กับเส้นเลือด great cardiac vein
* **Posterior interventricular sulcus** หรือ ร่องอินเตอร์เวนตริคิวลาร์ด้านหลัง มีเส้นเลือด posterior interventricular artery ทอดรวมอยู่กับเส้นเลือด middle cardiac vein