recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ดาวเคราะห์ยักษ์ 4 ดวงในระบบสุริยะเทียบกับดวงอาทิตย์ในสัดส่วนตามจริง
 อัตราส่วนมวลของดาวเคราะห์ในระบบสุริยะชั้นนอก
**ดาวเคราะห์ยักษ์** (giant planet) เป็นคำที่ใช้เรียกดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่มาก โดยปกติแล้วจะประกอบขึ้นจากสสารที่มีจุดเดือดต่ำ (ก๊าซหรือน้ำแข็ง) แทนที่จะเป็นหินหรือของแข็งอื่น ๆ แต่ดาวเคราะห์ที่เป็นของแข็งขนาดใหญ่ก็สามารถมีอยู่ได้เช่นกัน มีดาวเคราะห์ยักษ์ที่รู้จักกัน 4 ดวงในระบบสุริยะ ได้แก่ ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และ ดาวเนปจูน นอกจากนี้ยังมีการค้นพบดาวเคราะห์ยักษ์นอกระบบสุริยะหลายดวงที่โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงอื่น

ดาวเคราะห์ยักษ์บางครั้งเรียกว่าดาวเคราะห์โจเวียน (jovian planet) ซึ่งตั้งชื่อตามดาวพฤหัสบดี และโดยมากมักหมายถึงดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ อย่างไรก็ตาม นักดาราศาสตร์จำนวนมากใช้คำว่าดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์เรียกดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์เท่านั้น โดยจำแนกดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนซึ่งมีองค์ประกอบต่างกันออกมาเป็น ดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์ อย่างไรก็ตาม ทั้ง 2 ชื่อนีอาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดได้ ส่วนประกอบหลักของดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ (ดาวพฤหัสบดี และ ดาวเสาร์) คือ ไฮโดรเจน และ ฮีเลียม ส่วนดาวเคราะห์ยักษ์น้ำแข็ง (ดาวยูเรนัส และ ดาวเนปจูน) ประกอบด้วย น้ำ แอมโมเนีย และ มีเทน

ความแตกต่างระหว่างดาวแคระน้ำตาลมวลต่ำกับดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ที่มวลมาก (มวลประมาณ 13 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดี) ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ มีทั้งแนวคิดว่าขึ้นอยู่กับลักษณะการก่อตัวของดาว และยังมีแนวคิดว่าเกี่ยวกับสมบัติทางกายภาพของแกนดาวเคราะห์ ข้อถกเถียงอย่างหนึ่งที่สำคัญก็คือ ดาวแคระน้ำตาลนั้นได้มีการเกิดปฏิกิริยาการสังเคราะห์นิวเคลียสในช่วงใดช่วงหนึ่งในวิวัฒนาการของมันหรือไม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lunine, Jonathan I. (September 1993). "The Atmospheres of Uranus and Neptune". *Annual Review of Astronomy and Astrophysics*. **31**: 217–263. Bibcode:1993ARA&A..31..217L. doi:10.1146/annurev.aa.31.090193.001245.
2. ↑  See for example: Boss, Alan P. (2002). "Formation of gas and ice giant planets". *Earth and Planetary Science Letters*. **202** (3–4): 513–523. Bibcode:2002E&PSL.202..513B. doi:10.1016/S0012-821X(02)00808-7.
3. 1 2  Burgasser, A. J. (June 2008). "Brown dwarfs: Failed stars, super Jupiters" (PDF). *Physics Today*. สืบค้นเมื่อ 2016-01-11.
พลเอกทหารสื่อสาร **ฟริทซ์ เอริช เฟ็ลกีเบิล** (เยอรมัน: *Fritz Erich Fellgiebel*) เป็นนายทหารบกเยอรมัน เกิดที่หมู่บ้านปอปอวิตแซ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศโปแลนด์) เมื่ออายุ 18 ปี เขาเข้าร่วมหน่วยทหารสื่อสารในกองทัพบกปรัสเซีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เฟ็ลกีเบิลอยู่สังกัดหน่วยเสนาธิการทหารบก หลังสงคราม เขาประจำอยู่ที่กรมเสนาธิการไรชส์แวร์ในเบอร์ลิน ในปี ค.ศ. 1928 เฟ็ลกีเบิลได้รับแต่งตั้งยศเป็นพันตรี ต่อมาในปี ค.ศ. 1933 เขาได้รับยศพันโทและพันเอกในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1938 เฟ็ลกีเบิลดำรงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยทหารสื่อสารและได้รับยศพลตรี และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทหารสื่อสารในอีก 2 ปีต่อมา

เฟ็ลกีเบิลมีส่วนในปฏิบัติการวัลคือเรอ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ที่ "รังหมาป่า" เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 โดยเขามีหน้าที่ตัดการสื่อสารที่ศูนย์บัญชาการดังกล่าว ซึ่งทำสำเร็จเพียงบางส่วน เมื่อแผนการล้มเหลว เฟ็ลกีเบิลถูกจับกุมและขึ้นศาลประชาชน เขาถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1944 ที่เรือนจำในกรุงเบอร์ลิน

ในสื่อ
------

เอ็ดดี อิซซาร์ด นักแสดงชาวอังกฤษ รับบทเป็นนายพลเฟ็ลกีเบิล ในภาพยนตร์ *ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Adam, Wilhelm; Ruhle, Otto (2015). *With Paulus at Stalingrad*. Pen and Sword Books Ltd. pp. 34–35. ISBN 9781473833869.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เอริช เฟ็ลกีเบิล
ระวังสับสนกับ วัดโคกพระยา (ตำบลลุมพลี)

**วัดโคกพระยา** โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอทางด้านทิศเหนือของเกาะเมือง ในตำบลภูเขาทอง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บริเวณโบราณสถานมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 40 ไร่ 3 งาน 81 ตารางวา

วัดโคกพระยาเป็นวัดขนาดเล็กที่มีอายุการสร้างมาแต่สมัยอยุธยาตอนต้นและถูกใช้งานมาจนถึงสมัยอยุธยาตอนปลาย แต่เดิมสันนิษฐานกันว่าวัดนี้เคยใช้เป็นที่ฝังพระศพ และสำเร็จโทษพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ แต่จากหลักฐานที่พบภายหลังการขุดแต่ง ซึ่งไม่ปรากฏพบร่องรอยว่าเคยใช้ประกอบพิธีดังกล่าว จึงสันนิษฐานว่าวัดที่ปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารนั้น อาจจะเป็นวัดโคกพระยาในตำบลลุมพลี

โบราณสถานวัดโคกพระยานี้มีการก่อสร้าง 3 สมัย สมัยแรกสันนิษฐานจากลักษณะของใบเสมาว่าตั้งอยู่ในสมัยอยุธยาตอนกลาง ได้แก่ เจดีย์ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลม ส่วนยอดและองค์เจดีย์หักพังลงเหลือแต่ฐานและแกนด้านในองค์เจดีย์ซึ่งก่อเป็นแกนรูปกากบาท อุโบสถมีประตูทางเข้า 4 ประตู มีทางเดินโดยรอบอุโบสถฐานไพทีด้านหลังกว้าง 3 เมตร พื้นปูกระเบื้องดินเผา พบชิ้นส่วนพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ 1 องค์และพบร่องรอยการพอกปูนทับฐานชุกชีของเดิม สมัยที่ 2 มีการบูรณะอุโบสถและกำแพงแก้ว ได้ก่อพอกกำแพงแก้วด้านตะวันออกและตะวันตกให้หนาขึ้นสร้างกำแพงด้านทิศใต้เพิ่มอีก 1 แนว โดยทำเป็นฐานบัวแล้วถมดินเพื่อปรับระดับพื้นส่วนที่ขยายออกมาจากแนวฐานเดิมมาจนชิดแนวกำแพงนี้ สมัยที่ 3 บูรณะอุโบสถโดยปรับปรุงพื้นปูกระเบื้อง มีการก่ออิฐบริเวณกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออกและทิศใต้ให้หนาขึ้น มีการก่อสร้างแนวกำแพงวัดใหม่ด้านทิศตะวันออก พร้อมกลบทับแนวกำแพงแก้วเดิมจนถึงระดับมีการก่อพอกและใช้แนวเดิมตั้งแต่สมัยที่ 1 และฐานกำแพงแก้ว และมีอาคารต่าง ๆ อีก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโคกพระยา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดโคกพระยา". ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศมรดกศิลปวัฒนธรรม กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม.
**วัดโคกพระเจดีย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านโคกพระ ตำบลโคกพระเจดีย์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูประภัศร์ กิติคุณ (พระมหาเติม)

เดิมเป็นพื้นที่ดอนมีลักษณะเป็นโคกเก่า ๆ น่าจะมีวัดร้างตั้งอยู่ ต่อมามีประชาชนมาอยู่อาศัยบริเวณนี้มากขึ้น จึงใช้สถานที่แห่งนี้สร้างวัดขึ้น ชื่อ "วัดโคกพระเจดีย์" ซึ่งต่อมาตำบลโคกพระเจดีย์ได้ตั้งชื่อตามวัดนี้ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465

อุโบสถประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* มีรูปลักษณ์เป็นองค์สีดำ แต่ในปี พ.ศ. 2563 ค้นพบว่าภายใต้เนื้อทองเปลวที่ชาวบ้านมาปิดไว้นั้น มีเนื้อที่ถูกหล่อด้วยทองคำ เงิน และนาค เป็นเนื้อสามกษัตริย์ ถือเป็นพระปรานเนื้อสามกษัตริย์องค์แรกและหนึ่งเดียวในจังหวัดนครปฐม แต่ทั้งนี้ยังไม่ทราบประวัติองค์พระว่าเป็นยุคใด ในวัดยังมีซากเจดีย์โบราณ สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยม ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนชุดฐานสิงห์ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นมา 3 ชั้น องค์ระฆังประดับปูนปั้นลายใบไม้ ส่วนยอดเป็นชุดมาลัยเถา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระธูป สพฺพิ
* พระเบี้ย ยสฺสุวณฺโณ
* พระครูธรรมธร เปล่ง ยสชาโต
* พระครูประภัศร์กิตติคุณ (อภิปญฺโญ ป.ธ.๓)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตำบลโคกพระเจดีย์" (PDF).
2. ↑  "วัดโคกพระเจดีย์". *พระสังฆาธิการ*.
3. ↑  "ตะลึง!"หลวงพ่อดำ"วัดโคกพระเจดีย์ เผยเนื้อทองคำสามกษัตริย์ประเมินค่าไม่ได้". *สยามรัฐออนไลน์*. 21 มกราคม 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  "ซากเจดีย์โบราณ วัดโคกพระเจดีย์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ (อังกฤษ: Alexander Ramsay of Mar) เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1919 ณ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นพระโอรสเพียงคนเดียวใน เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต และ เซอร์อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์ เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น พระราชปนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โดยภายหลังการเสกสมรสของบิดาและพระมารดานั้น พระมารดาทรงเปลี่ยนพระนามและเป้นที่รู้จักคือ เลดีแพทริเซัย แรมเซย์ ทั้งนี้ อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ ยังมีศักดิ์เป็นพระญาติวงศ์ชั้นที่ 1 ใน อิงกริดแห่งสวีเดน เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน และเป็นพระญาติชั้นที่ 2 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ ถูกยกย่องให้เป็นสมาชิกพระราชวงศ์อังกฤษที่ได้มีโอกาสเข้าร่วมเหตุการณ์ต่างๆ อาทิ พระราชพิธีบรมราชาภิเษกของ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร

สมรส
----

อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ สมรสกับ ฟลอรา เฟรเซอร์ เลดีที่ 21 แห่งซัลทูน มีบุตรดังนี้

1. แคธารีน เฟรเซอร์ มิสเตรสส์แห่งซอลเทิน
2. อลิซ แรมเซย์
3. เอลิซาเบธ แรมเซย์

แคธารีน เฟรเซอร์ มิสเตรสส์แห่งซอลเทิน ธิดาคนโตได้หันมาใช้นามสกุลของมารดา เนื่องจากเธอต้องสืบทอดตำแหน่งของมารดา แต่ธิดาอีก 2 คน ใช้นามสกุลของเขาตามปกติ อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ ถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2000 ก่อนวันเกิดปีที่ 81 เพียง 1 วัน

อ้างอิง
-------

* "Captain Alexander Ramsay of Mar – Telegraph". The Daily Telegraph. Retrieved 14 January 2015.
ระวังสับสนกับ วัดตะโน

**วัดโตนด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางแวก เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 61 ตารางวา เจ้าอาวาสในปัจจุบันคือ พระครูธีรกิตติ์ธำรง (จิรศักดิ์ จิรกิตฺติ ป.ธ.๓)

ประวัติ
-------

วัดโตนดสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2400 เดิมชื่อ **วัดตะโหนด** ไม่ปรากฏประวัติการสร้างแน่ชัด แต่อาจเป็นวัดโบราณสมัยอยุธยา วัดแห่งนี้มีความเกี่ยวข้องหรือเกี่ยวเนื่องกับสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ท่านมีกิจนิมนต์ที่คลองบางแวกและได้มาพักฉันเพลที่วัดแห่งนี้ ต่อมาทางวัดได้หล่อองค์รูปเหมือนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ภายในอุโบสถ วัดโตนดได้สร้างศาลาการเปรียญเมื่อ พ.ศ. 2470 และเปิดสอนหนังสือไทยระดับประถมศึกษาโดยอาศัยศาลาการเปรียญเป็นที่สอนเมื่อ พ.ศ. 2475 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2469 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 54 เมตร ยาว 114 เมตร

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร พื้นปูด้วยกระเบื้องเคลือบมีช่อฟ้าในใบระกาหงส์ หลังคาลด 1 ชั้น ประตู 3 ช่อง หน้าต่าง 10 ช่อง ภายนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ กุฏิสงฆ์มี 8 หลัง ทรงไทยใต้ถุนสูง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการพุด
* พระอธิการทองสุก พ.ศ. 2469–2482
* พระครูตุ้ย ติสสโร พ.ศ. 2482–2508
* พระอธิการอี้ ฐิตคุโณ พ.ศ. 2508–2515
* พระอธิการบุญเกิด ธัมมวาโท พ.ศ. 2515–2524
* พระครูสมุห์ธงชัย สุจิตโต
* พระครูธีรกิตติ์ธำรง (จิรศักดิ์ จิรกิตฺติ ป.ธ.๓)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโตนด". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-27.
3. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 255.
**วัดโคกมะม่วง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพร่อน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส

วัดโคกมะม่วงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2381 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 119 ตอนพิเศษ 117ง หน้า 7 วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ของวัดสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจนเรื่อยมาถึงปัจจุบัน มีอาคารที่สำคัญคือ หอไตรกลางน้ำซึ่งมีผังรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดประมาณ 5.8 x 5.8 เมตร ฐานอาคารเป็นเสาไม้ตั้งอยู่บนตอม่อปูน ผนังตีฝาซ้อนเกล็ด ด้านทิศตะวันตกมีประตูทางเข้า 1 ประตู โดยประตูนี้จะเชื่อมต่อกับสะพานไม้ที่เชื่อมระหว่างอาคารกับฝั่ง ส่วนหนังด้านที่เหลือเป็นช่องหน้าต่างด้านละหนึ่งบาน หลังคาเป็นทรงปั้นหยาซ้อนขึ้นไป 3 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องดินเผา บริเวณเชิงชายประกับตกแต่งด้วยแผ่นสังกะสีฉลุลายเขียนสี ภายในหอไตรมีภาพจิตรกรรมบนฝ้าเพดานไม้เป็นรูปเจดีย์จุฬามณีบนพื้นสีเหลืองสด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโคกมะม่วง". ฐานข้อมูลการท่องเที่ยว 5 จังหวัดชายแดนใต้.
2. ↑  "วัดโคกมะม่วง". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดโคกมะม่วง" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 17 ตุลาคม 2565. เข้าถึงจาก
วิดีโอเกม ค.ศ. 1995

***ก็อตซิลลา: ไคจูไดชินเงกิ*** (ญี่ปุ่น: ゴジラ 怪獣大進撃; อังกฤษ: *Godzilla: Giant Monster March*) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1995 ที่พัฒนาโดยบริษัท ซิมส์ จำกัด และเผยแพร่โดยบริษัทเซกาสำหรับระบบเกมเกียร์และมาสเตอร์ซิสเตม ส่วนการแปลโดยแฟน ๆ อย่างไม่เป็นทางการเป็นภาษาอังกฤษได้รับการเผยแพร่ในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2019 และ 20 เมษายน ค.ศ. 2020 รวมทั้งมีการวางแผนเวอร์ชันเมกาไดรฟ์ แต่ไม่เคยได้รับการเปิดตัว

รูปแบบการเล่น
-------------

*ก็อตซิลลา: ไคจูไดชินเงกิ* เป็นเกมวางแผนผลัดกันเล่นที่มีองค์ประกอบของเกมต่อสู้ ผู้เล่นสามารถเล่นเป็นก็อตซิลลา หรือสัตว์ประหลาดที่คล้ายกัน หรือในฐานะจี-ฟอร์ซ ซึ่งเป็นกองกำลังป้องกันของมนุษย์ พวกเขามีเครื่องมือในการสังหารสัตว์ประหลาด เช่น รถถัง, ปืนใหญ่ และเครื่องบิน ส่วนสัตว์ประหลาดบางตัวเป็นศัตรูที่เล่นไม่ได้ และทั้งสองฝ่ายจะมีโอกาสต่อสู้กับพวกมัน ในส่วนของกลยุทธ์ของเกม ผู้เล่นสามารถขับเคลื่อนหน่วยต่าง ๆ บนแผนที่ และโจมตีศัตรูได้ เมื่อศัตรูถูกโจมตี เกมจะเข้าสู่โหมดเกมต่อสู้แบบอาร์เคด ครั้นเมื่อทุกหน่วยได้ใช้การกระทำของพวกเขาก็เป็นอันจบตา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Godzilla: Kaijuu no Daishingeki". HonestGamers. สืบค้นเมื่อ 2016-03-13.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  "Godzilla: Kaijuu Daishingeki". *ROMhacking.net* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-01-05.
3. ↑  "Godzilla: Kaijū no Daishingeki for Game Gear (1995)". *MobyGames*. สืบค้นเมื่อ 2019-01-05.
**ธนาคารกลางยุโรป** (อังกฤษ: European Central Bank) เป็นธนาคารกลางของสกุลเงินยูโรและเป็นผู้กำหนดนโยบายของยูโรโซนซึ่งประกอบด้วย 19 รัฐสมาชิก ธนาคารกลางยุโรปถือเป็นหนึ่งในสี่ธนาคารกลางที่สำคัญที่สุดของโลก และเป็นหนึ่งในเจ็ดสถาบันของสหภาพยุโรปตามที่บัญญัติไว้ในสนธิสัญญาว่าด้วยสหภาพยุโรป ทุนเรือนหุ้นของธนาคารกลางยุโรปอยู่ในการถือครองโดยบรรดาธนาคารกลางของรัฐสมาชิกทั้ง 27 ของอียู ธนาคารกลางยุโรปมีทุนสำรองคิดเป็นมูลค่ากว่า 5.26 แสนล้านยูโร

ธนาคารกลางยุโรปจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1998 ตามผลของสนธิสัญญาอัมสเตอร์ดัม มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในนครแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อทดแทนสถาบันเงินตรายุโรป (European Monetary Institute) ซึ่งสถาบันเงินตรายุโรปนี้ถูกจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1994 เพื่อดำเนินการตามแผนการขั้นที่สองของสหภาพเศรษฐกิจและเงินตรา (Economic and Monetary Union) ในการเตรียมวางระบบและระเบียบทางธุรกรรมสำหรับสกุลเงินยูโรที่มีแผนจะประกาศใช้ หลังจัดตั้งธนาคารกลางยุโรปได้ 6 เดือน ก็มีการประกาศใช้งานสกุลเงินยูโรในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1999 ถือเป็นการก้าวเข้าสู่แผนการขั้นที่สามของสหภาพเศรษฐกิจและเงินตรา

แม้ธนาคารกลางยุโรปจะอยู่ภายใต้ข้อบังคับทางกฎหมายยุโรปโดยตรงแต่ก็มีการดำเงินงานในลักษณะบริษัท มีทุนจดทะเบียนเริ่มแรกราว 5 พันล้านยูโร ในรายงานของปี ค.ศ. 2015 หุ้นสามัญราวร้อยละ 70 ของธนาคารมีรัฐสมาชิกสหภาพยุโรปเป็นผู้ถือครอง และอีกราวร้อยละ 30 มีรัฐนอกสหภาพยุโรปเป็นผู้ถือครอง ประเทศที่ถือหุ้นใหญ่ที่สุดสี่อันดับแรกได้แก่ เยอรมนี (ร้อยละ 18), ฝรั่งเศส (ร้อยละ 14.2), อิตาลี (ร้อยละ 12.3) และสเปน (ร้อยละ 8.8) โดยที่หุ้นสามัญเหล่านี้ไม่สามารถโอนหรือใช้เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ECB: Economic and Monetary Union". ECB. สืบค้นเมื่อ 15 October 2007.
2. ↑  Article 28.1 of the ESCB Statute
3. ↑  "Capital Subscription". European Central Bank. สืบค้นเมื่อ 1 January 2015.
4. ↑  Article 28.4 of the ESCB Statute

| * ด
* ค
* ก
สหภาพยุโรป |
| --- |
| รัฐสมาชิก | กรีซ  **·** โครเอเชีย  **·** เช็กเกีย  **·** ไซปรัส  **·** เดนมาร์ก  **·** เนเธอร์แลนด์  **·** บัลแกเรีย  **·** เบลเยียม  **·** โปรตุเกส  **·** โปแลนด์  **·** ฝรั่งเศส  **·** ฟินแลนด์  **·** มอลตา  **·** เยอรมนี  **·** โรมาเนีย  **·** ลักเซมเบิร์ก  **·** ลัตเวีย  **·** ลิทัวเนีย  **·** สเปน  **·** สโลวาเกีย  **·** สโลวีเนีย  **·**  สวีเดน **·** ออสเตรีย  **·** อิตาลี  **·** เอสโตเนีย  **·** ไอร์แลนด์  **·** ฮังการี |  |
| องค์กร | รัฐสภายุโรป  **·** คณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป  **·** คณะมนตรียุโรป  **·** คณะกรรมาธิการยุโรป  **·** ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป  **·** ธนาคารกลางยุโรป  **·** ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งยุโรป  **·** สำนักงานผู้อำนวยการใหญ่เพื่อการคุ้มครองพลเมืองยุโรปและปฏิบัติการการช่วยเหลือมนุษยธรรม |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป  **·** ธรรมนูญยุโรป  **·** เขตเศรษฐกิจยุโรป  **·** ยูโร  **·** สมาคมการค้าเสรียุโรป  **·** ความตกลงเชงเกน  **·** การรวมกลุ่มในภูมิภาคยุโรป  **·** การขยายสหภาพยุโรป  **·** การสนับสนุนสหภาพยุโรป  **·** ความเคลือบแคลงสหภาพยุโรป  **·** การถอนตัวของสหราชอาณาจักร |
ภาพพิมพ์แกะทองแดงของหมอกาฬโรคในกรุงโรม สมัยศตวรรษที่ 17 ประมาณปี ค.ศ. 1656
**หมอกาฬโรค** (อังกฤษ: plague doctor) เป็นแพทย์ผู้รักษาผู้ป่วยกาฬโรค หมอกาฬโรคได้รับการว่าจ้างจากชาวเมืองที่ได้รับผลกระทบ พวกเขารักษาทั้งคนรวยและคนจนและบางครั้งคิดค่ารักษาเพิ่มจากการดูแลและให้คำปรึกษาเพิ่มเติม หมอกาฬโรคไม่ใช่แพทย์หรือศัลยแพทย์ที่มีประสบการณ์สูง แต่ส่วนใหญ่เป็นแพทย์ที่ไม่ประสบความสำเร็จหรือแพทย์จบใหม่ โดยรักษาผู้ป่วยในฐานะหมอชุมชน ในฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ หมอกาฬโรคส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนแพทย์และอาศัยความรู้จากประสบการณ์

การระบาดครั้งใหญ่ของกาฬโรคที่เรียกว่าแบล็กเดทในทวีปยุโรปสมัยศตวรรษที่ 14 ทำให้ประชาชนหลายล้านคนเสียชีวิตและเศรษฐกิจตกต่ำ อาชีพหมอกาฬโรคเป็นอาชีพที่มีค่ามากจนเคยเกิดเหตุจับตัวหมอกาฬโรคในเมืองบาร์เซโลนาไปเรียกค่าไถ่และชาวเมืองบาร์เซโลนายอมจ่ายเงินเพื่อไถ่ตัว เมืองออร์เวียโตจ้างมัตตีโอ ฟู แองเจโลด้วยเงินมากกว่า 4 เท่าของค่าจ้างปกติของหมอกาฬโรคที่อยู่ที่ 50 ฟลอรินต่อปี

หมอกาฬโรคใช้วิธีเจาะเลือดออกหรือใช้ปลิงหรือกบแตะที่ตุ่มน้ำเหลืองเพื่อ "ปรับสารน้ำให้สมดุล" หมอกาฬโรคมักจะไม่พบปะผู้คนเพื่อป้องกันการระบาดและบางครั้งก็ถูกกักตัว นอกเหนือจากการรักษาผู้ป่วย หมอกาฬโรคมีหน้าที่จดบันทึกจำนวนผู้ป่วยที่เสียชีวิต ในเมืองฟลอเรนซ์และเปรูเจีย หมอกาฬโรคได้รับการร้องขอให้ชันสูตรศพเพื่อหากลไกโรค รวมถึงให้คำแนะนำ เป็นพยานและจัดการพินัยกรรมของผู้ป่วย

เครื่องแต่งกาย
--------------

ชุดหมอกาฬโรคจากประเทศเยอรมนี (คริสต์ศตวรรษที่ 17)
ชาร์ล เดอ โลมคิดค้นชุดหมอกาฬโรคในปี ค.ศ. 1619 โดยเริ่มใช้ในกรุงปารีสก่อนจะแพร่หลายไปทั่วยุโรป ชุดของโลมประกอบด้วยเสื้อคลุมยาวหนาเคลือบด้วยขี้ผึ้งและหน้ากากที่มีจงอยสำหรับใส่เครื่องหอมหรือสมุนไพรและมีกระจกปิดที่ตา เครื่องหอมหรือสมุนไพรที่ใส่ในจงอยส่วนใหญ่ได้แก่ อำพันทะเล สะระแหน่ การบูร กานพลูและมดยอบ ซึ่งเชื่อว่าช่วยป้องกันกลิ่นเหม็นที่ก่อให้เกิดโรคตามทฤษฎีไมแอสมาและช่วยกรองอากาศ หมอกาฬโรคมีไม้เท้าซึ่งใช้วินิจฉัยอาการโดยไม่ต้องสัมผัสตัวผู้ป่วยและใช้เฆี่ยนเพื่อขับไล่บาปซึ่งเชื่อว่าทำให้ป่วย

ตัวอย่างหมอกาฬโรค
-----------------

* นอสตราเดมัส
* ออมบรัว ปาเร
* แพราเซลซัส
* โจวันนี เดอ เวนตูรา
* นิออล โอ กลาเคน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Cipolla, p. 65
2. ↑  Rosenhek, Jackie (October 2011). "Doctors of the Blahji am the best ck Death". *Doctor's Review*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-05-06. สืบค้นเมื่อ 2016-05-24.
3. 1 2 3  Byrne (Daily), p. 169
4. 1 2  Byrne, 170
5. ↑  Wray, p. 172
6. ↑  "The Plague Doctor". Jhmas.oxfordjournals.org. 2012-04-02. สืบค้นเมื่อ 2012-06-12.
7. ↑  Christine M. Boeckl, *Images of plague and pestilence: iconography and iconology* (Truman State University Press, 2000), pp. 15, 27.
8. ↑  Byrne (Encyclopedia), p. 505
9. ↑  Irvine Loudon, *Western Medicine: An Illustrated History* (Oxford, 2001), p. 189.
10. ↑  Pommerville, p. 9
11. ↑  O'Donnell, p. 143
12. ↑  Hogue, p. 1844
13. ↑  *The essential Nostradamus: literal translation, historical commentary, and ... By Richard Smoley*. Books.google.com. สืบค้นเมื่อ 2012-06-12.
14. 1 2  Körner, p. 13
15. ↑  King, p. 339
16. ↑  Stephen, p. 927
17. ↑  "THE HISTORY OF MEDICINE IN IRELAND; by J. OLIVER WOODS, MD, FRCGP, Page 40" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2012-06-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หมอกาฬโรค
หน้าต่างแบบเนวาร์บานหนึ่งในหนุมานโฒกา กาฐมาณฑุ
**หน้าต่างเนวาร์** (เนปาล: नेवार झ्याल; *เนวาร ฌยาล*) เป็นคำเรียกหน้าต่างไม้ที่แกะสลักอย่างวิจิตร อันเป็นองค์ประกอบที่มีลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมเนปาลแบบธรรมเนียม รวมถึงได้รับการบรรยายไว้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมและงานช่างของวัฒนธรรมเนวาร์ ระดับชั้นของความซับซ้อนและวิจิตรในการแกะสลักหน้าต่างเนวาร์มาถึงจุดสูงสุดในตอนกลางของศตวรรษที่ 18 หน้าต่างเนวาร์สามารถพบได้ตามพระราชวัง, บ้านเรือน และศาสนสถานต่าง ๆ ทั่วทั้งเนปาลมณฑล

ชื่อ, เสาข้าง และบานหน้าต่าง ประดับประดาด้วยเทวรูป, ประติมากรรมรูปสัตว์ในตำนาน, มังกร, นาค, นกยูง, หม้อกลัศ และองค์ประกอบอื่น ๆ และหน้าต่างอาจถูกครอบด้วยฉัตรเชิงพิธีกรรม บ้านเรือเนวาร์มักใช้หน้าต่างรูปแบบที่ต่างกันไปในแต่ละชั้นของบ้าน ต่างกันไปตามการใช้สอย ในช่วงศตวรรษ 21 หน้าต่างแบบเนวาร์เริ่มกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งเนื่องมาจากความนิยมในงานสถาปัตยกรรมเนวาร์ อันเป็นผลมาจากการท่องเที่ยวและความตระหนักในวัฒนธรรมที่มีเพิ่มขึ้น

หนึ่งในรูปแบบที่พบมากที่สุดของหน้าต่างเนวาร์คือ *สันชญา* (เทวนาครี: सँझ्या; Sanjhyā) ซึ่งเประกอบด้วยสามหน่วย และมักตั้งอยู่ตรงจุดกลางของฟาซาด ส่วนใหญ่มักใช้เป็นหน้าต่างของชั้นสามของอาคาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lieberman, Marcia R. (9 April 1995). "The Artistry of the Newars". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 12 June 2013.
2. ↑  Lehrman, Jonas (July–August 1984). "The Newar Window". *Arts of Asia*. Page 86.
3. ↑  Lehrman, Jonas (July–August 1984). "The Newar Window". *Arts of Asia*. Page 82.
4. ↑  Macdonald, A.W. and Stahl, Anne Vergati (1979) *Newar Art: Nepalese Art during the Malla Period.* New Delhi: Vikas Publishing House. Page 114.
5. ↑  "Wood Carvings of the Valley: A cut above the others". *Nepal Traveller*. 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 March 2016. สืบค้นเมื่อ 7 August 2012.
6. ↑  Lehrman, Jonas (July–August 1984). "The Newar Window". *Arts of Asia*. Page 86.
7. ↑  Hutt, Michael et al. (1994) *Nepal: A Guide to the Art and Architecture of the Kathmandu Valley.* Kiscadale Publications. ISBN 1-870838-76-9. Page 50.
**ก่วมแดง** หรือ **ไฟเดือนห้า** เป็นพืชในสกุลเมเปิล วงศ์เงาะ พบในประเทศไทย พม่า และเวียดนาม

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ก่วมแดงเป็นไม้ยืนต้น ผลัดใบ สูง 12–25 เมตร ลำต้นแตกกิ่งต่ำ เรือนยอดเป็นพุ่มทรงกลมยาว เปลือกเรียบ สีเทาอมน้ำตาล ใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามเป็นคู่สลับตั้งฉาก ใบเว้าเป็น 3 แฉก ปลายใบแหลม ขอบเรียบ โคนใบเว้าตรงรอยต่อก้านใบชัดเจน ช่อดอกสั้นออกตามปลายกิ่ง ดอกเล็ก สีขาว ฐานดอกมีต่อมน้ำหวานรูปวงกลมสีแดง ผลแห้ง รูปไข่ มักเจริญเพียงผลเดียว ส่วนบนมีปีกยาวปลายมนสีแดง ผลอีกผลส่วนใหญ่จะไม่สมบูรณ์ ค่อนข้างลีบ มีขนาดเล็กมาก แต่ละช่อมีผล 1–4 ผล ช่อผลตั้ง ชูผลขึ้นข้างบน ออกดอกเดือนพฤศจิกายน – ธันวาคม ผลแก่เดือนกุมภาพันธ์ – เมษายน

การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
---------------------------

ก่วมแดงมีเขตการกระจายพันธุ์แคบ พบตามป่าดิบเขาหรือตามริมลำธารบนภูเขาหินทราย ระดับความสูง 1,300–2,200 เมตรจากระดับน้ำทะเล โดยพบในประเทศจีน (ยูนนาน) พม่า เวียดนาม และไทย ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดน่าน (อุทยานแห่งชาติดอยภูคา ภูเข้ และอุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน) ภาคกลางพบที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า และภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่จังหวัดเลย (อุทยานแห่งชาติภูกระดึง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stevens, P. F. (2001). "Angiosperm Phylogeny". Website. Version 9 , June 2008 [and more or less continuously updated since].
2. ↑  เต็ม สมิตินันทน์ (2006). "ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย". *สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-05-01.
3. ↑  ก่วมแดง พืชถิ่นเดียวและพืชหายากของประเทศไทย สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
4. ↑  "ก่วม > ก่วมแดง". *สารานุกรมพืชในประเทศไทย*. กลุ่มงานพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช. 29 เมษายน 2016.
5. ↑  hooknoi. "เที่ยวน่านกันต่อ: ภูเข้ ภูงามแห่งเมืองน่าน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มิถุนายน 2022. สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ก่วมแดง**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Acer calcaratum ที่วิกิสปีชีส์

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q6522782
* Wikispecies: Acer calcaratum
* ARKive: acer-calcaratum
* EoL: 2886148
* FoC: 250084115
* GBIF: 3768225
* GRIN: 413153
* iNaturalist: 1133245
* IPNI: 56620-1
* IUCN: 191458
* NCBI: 873086
* Plant List: kew-2615432
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:56620-1
* Tropicos: 50004038

 |
บทความนี้เกี่ยวกับรังสีจากดวงอาทิตย์ สำหรับตัวละครในวรรณคดีรามเกียรติ์ ดูที่ แสงอาทิตย์ (รามเกียรติ์)
แสงอาทิตย์ส่องผ่านเมฆ
**แสงอาทิตย์** เป็นรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าส่วนหนึ่งที่ปล่อยออกจากดวงอาทิตย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งแสงในช่วงอินฟราเรด แสงที่ตามองเห็น และอัลตราไวโอเล็ต บนโลก แสงอาทิตย์ถูกกรองผ่านชั้นบรรยากาศโลก และเห็นชัดเป็นแสงกลางวันเมื่อดวงอาทิตย์อยู่เหนือเส้นขอบฟ้า แสงอาทิตย์มีสีขาว เกิดจากแสงทั้ง7สีมารวมกัน โดยแสงอาทิตย์จะมีความยาวคลื่นประมาณ
400-700nm แสงที่ความยาวคลื่นต่ำสุดคือสีม่วง สีน้ำเงิน จนมาถึงสีแดง ที่มีความยาวคลื่นประมาณ 700 nm

เมื่อรังสีจากดวงอาทิตย์โดยตรงไม่ถูกเมฆกั้น แสงอาทิตย์จะเป็นแสงจ้าและรังสีความร้อนประกอบกัน เมื่อรังสีจากดวงอาทิตย์โดยตรงถูกเมฆกั้นหรือสะท้อนออกไปโดยวัตถุอื่น จะเห็นเป็นแสงพร่ากระจาย (diffused light)

แสงอาทิตย์ใช้เวลาเดินทางถึงโลกราว 8.18 นาที โดยเฉลี่ย ต้องใช้พลังงานระหว่าง 10,000 ถึง 170,000 ปีจึงจะออกจากภายในดวงอาทิตย์ แล้วค่อยถูกเปล่งจากพื้นผิวเป็นแสงได้

แสงอาทิตย์โดยตรงมีประสิทธิภาพความส่องสว่างอยู่ที่ราว 93 ลูเมนต่อวัตต์ของฟลักซ์การแผ่รังสี แสงอาทิตย์สว่างให้ความสว่างประมาณ 100,000 ลักซ์หรือลูเมนต่อตารางเมตรที่พื้นผิวโลก องค์ประกอบของแสงอาทิตย์ที่ระดับพื้นต่อตารางเมตร เมื่อดวงอาทิตย์อยู่ที่จุดเหนือศีรษะ อยู่ที่ราว 527 วัตต์ของรังสีอินฟราเรด 445 วัตต์ของแสงที่ตามองเห็น และ 32 วัตต์ของรังสีอัลตราไวโอเล็ต บนชั้นบรรยากาศ แสงอาทิตย์เข้มกว่าประมาณ 30% โดยมีสัดส่วนอัลตราไวโอเล็ตสูงกว่าสามเท่า รังสีอัลตราไวโอเล็ตที่เพิ่มขึ้นนี้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยอัลตราไวโอเล็ตคลื่นสั้นที่เป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต

แสงอาทิตย์ เป็นพลังงานรูปแบบหนึ่ง ที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชัน (Nuclear fusion) บนดวงอาทิตย์  เกิดจากการหลอมรวมตัวกันของอะตอม ของธาตุไฮโดรเจน กลายเป็นอะตอมของธาตุฮีเลียม ในการเกิดปฏิกิริยานี้ จะให้พลังงานมหาศาล และพลังงานรูปหนึ่งที่เกิดขึ้นนี้ แผ่รังสีในรูปคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า มายังโลกของเรา ที่เราพอสังเกตเห็นได้ในรูปของความร้อน และแสง ที่เราเรียกว่า แสงแดด หรือแสงอาทิตย์  คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่แผ่รังสีมาจากดวงอาทิตย์นี้มีความยาวคลื่นต่างๆ ตั้งแต่ความยาวคลื่นมากกว่า 1,000  ไมครอน  (Micron)  ต่อเนื่องกันจนถึงสั้นกว่า  0.2  ไมครอน  (200 นาโนเมตร)  ในบรรดาคลื่นแสงที่แผ่มาจากดวงอาทิตย์ทั้งหมด แสงสีเหลืองที่มีความยาวคลื่น  0.55  ไมครอน  (550 นาโนเมตร)  เป็นคลื่นแสงที่มี ปริมาตรความเข้มสูงสุด ดังแสดงด้วยเส้นกราฟสเปกตรัม  (Spectrum)  ของคลื่นแสง และแสงแดดเป็นคลื่นแสง ที่เหมาะสมที่พืชใช้ในการสังเคราะห์แสงสร้างชีวมวล (Biomass) และมี่ส่วนทำให้พืชและสัตว์ดำรงชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "NASA: The 8-minute travel time to Earth by sunlight hides a thousand-year journey that actually began in the core". NASA, sunearthday.nasa.gov. สืบค้นเมื่อ 2012-02-12.
**รูรับแสงเชิงตัวเลข** (numerical aperture, NA) ในทางทัศนศาสตร์เป็นดัชนีสำหรับคำนวณหาค่าความละเอียดเชิงแสงของเลนส์

ยิ่งตัวเลขรูรับแสงมากเท่าใด ก็ยิ่งรับแสงสว่างได้มากเท่านั้น ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้ว ยิ่งค่ามากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

คำอธิบายทางคณิตศาสตร์
---------------------

{\displaystyle NA=n\_{1}\sin \theta \_{1}=n\_{2}\sin \theta \_{2}}
ตัวเลขค่ารูรับแสง *NA* คำนวณได้จากสูตรต่อไปนี้

{\displaystyle NA=n\sin \theta }
โดยที่ θ คือมุมสูงสุดที่ทำกับแกนเชิงแสงของลำแสงจากวัตถุที่ตกกระทบเลนส์ใกล้วัตถุ และ *n* คือ ดรรชนีหักเหของตัวกลางระหว่างวัตถุกับเลนส์ใกล้วัตถุ (หมายเหตุ: ไม่ใช่ค่าดรรชนีหักเหของเลนส์)

ตามทฤษฎีของเรย์ลี ความละเอียดเชิงแสงของเครื่องมือวัดแสงถูกกำหนดโดยรูรับแสงเชิงตัวเลขของเลนส์ใกล้วัตถุ และ ความยาวคลื่นของแสงที่มองอยู่

ถ้าความยาวคลื่นคือ *λ* ความละเอียด *δ* ของแหล่งกำเนิดแสงสองจุดคือ

{\displaystyle \delta ={\frac {0.61\times \lambda }{NA}}}
แต่เดิมแล้วในบางกรณีค่าสัมประสิทธิ์จะไม่ใช่ 0.61 แต่มักจะใช้เป็นค่าตัวแทนโดยทั่วไป ค่าความละเอียดเชิงแสงแปรผันตรงกับความยาวคลื่นและแปรผกผันกับค่ารูรับแสงเชิงตัวเลข

ความลึกของโฟกัส *d* คือ

{\displaystyle d={\frac {\lambda }{NA^{2}}}}
ความลึกของโฟกัสเป็นสัดส่วนกับความยาวคลื่นและแปรผกผันกับกำลังสองของรูรับแสงเชิงตัวเลข
**ญุก แถม**หรือ**ญ็อก แทม** (ภาษาเขมร: ញ៉ុក ថែម) เกิดเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2446 ที่จังหวัดพระตะบอง บิดาชื่อญุก ญม มารดาชื่อ เหียก อาชีพดั้งเดิมเป็นช่างทองและชาวนา แถมบวชเป็นสามเณรตั้งแต่อายุ 15 ปี เรียนภาษาบาลีและภาษาเขมรในกัมพูชา จากนั้นจึงมาเรียนภาษาบาลีในประเทศไทย จนได้เปรียญธรรม 5 ประโยคและนักธรรมโท สามเณรแถมบวชเป็นพระภิกษุในประเทศไทย และได้เป็นครูสอนบาลีที่วัดเกตุ จน พ.ศ. 2473 จึงเดินทางกลับกัมพูชา และลาสิกขาเมื่อ พ.ศ. 2479

หลังจากลาสิกขา ท่านได้เข้ารับราชการ และได้เป็นอาจารย์สอนภาษาบาลีในมหาวิทยาลัย ใน พ.ศ. 2488 ไปเป็นทูตกัมพูชาที่ไซ่ง่อน และเข้าร่วมในการเรียกร้องดินแดนเสียมราบและพระตะบองคืนจากไทย ท่านเดินทางกลับพนมเปญใน พ.ศ. 2489 และทำงานเป็นอาจารย์จนเกษียณอายุราชการ ผลงานด้านงานเขียนของท่านที่มีชื่อเสียงคือ ปีศาจเสน่หา กุหลาบไพลิน เสียชีวิตเมื่อประมาณ พ.ศ. 2517

ผลงาน
-----

ในขณะที่อยู่ในประเทศไทย ญุก แถม ได้เขียนหนังสือเป็นภาษาบาลีไทย .เช่น นโมกถา, นานาชาดก, Vannea, Thom Niteas Part 1, เทวตาภาษิต และพุทธภาษิต.

In addition, he was the author of many works incorporating:

| Title | Title in Khmer | Other |
| --- | --- | --- |
| พุทธประวัติ สังเขป | ពុទ្ធប្បវត្តិ សង្ខេប |  |
| อนุพุทธประวัติ | អនុពុទ្ធប្បវត្តិ | Part 1-2 |
| ประชุมภาษิต | ប្រជុំភាសិត | Part 1-2 |
| มหาเวสสันตรชาดก | មហាវេស្សន្ដរជាតក |  |
| ประชุมพุทธภาษิต | ប្រជុំពុទ្ធភាសិត |  |
| ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ (Nation Religion King) | ជាតិសាសនាព្រះមហាក្សត្រ |  |
| นวนิยาย ปีศาจเสน่หา | រឿងបិសាចស្នេហា | The novel was published in 1942 |
| กุหลาบไพลิน | រឿងកុលាបប៉ៃលិន | The novel was published in 1936 or 1943 |
| เอกสหราตรี | ឯកសហរាត្រី | Some parts were translated |
| Cholvetlaksutr | ចូឡវេទល្លសូត្រ | Translation |
| วิธีปฏิบัติธรรม | វិធីប្រតិបត្តិធម៌ |  |
| ประทีปแห่งเอเซีย (Light of Asia) | ពន្លឺអាស៊ីទ្វីប | Translation |
| ปัญญาสชาดกสังเขป | បញ្ញាសជាតកសង្ខេប | Part 1-2 |

อ้างอิง
-------

* บัญญัติ สาลี. วรรณกรรมเขมรปัจจุบัน. มหาสารคาม. อภิชาตการพิมพ์. 2551

1. ↑  "Nhok Them". Lay chantrea. สืบค้นเมื่อ 17 November 2017.
2. ↑
ซุ้มโขงวัดพระธาตุลำปางหลวง จังหวัดลำปาง
**ซุ้มโขง** **ซุ้มประตูโขง** หรือ **ประตูโขง** คือ ประตูทางเข้าวัดที่พบในศิลปะล้านนา รวมถึงศิลปะล้านช้างซึ่งได้รับอิทธิพลศิลปะล้านนา ที่ถือคติทางพุทธศาสนาเปรียบเสมือนดั่งป่าหิมพานต์ ทางผ่านระหว่างชมพูทวีปสู่เขาพระสุเมรุอันเป็นศูนย์กลางของจักรวาล

ลักษณะ
------

ซุ้มประตูโขงที่พบในล้านนา ส่วนใหญ่สร้างเป็นประตูวงโค้งต่อยอดขึ้นไป 5 ชั้น ประดับด้วยลวดลายพรรณพฤกษา รวมถึงรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่น นาค มกร หงส์ กินรี มอม และตัวลวง เป็นต้น ส่วนยอดที่ซ้อนลดหลั่นกันเป็นชั้นได้จำลองซุ้มวิมานของเทพยดาในระดับภพภูมิต่าง ๆ ทำหน้าที่เป็นตัวกั้นระหว่างความไม่สงบภายนอกกับความสงบภายใน เป็นขอบเขตที่ทำให้ผู้ที่เข้าไปภายในต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตนให้มีความสำรวม องค์ประกอบของซุ้มโขงประกอบด้วยฐานสี่เหลี่ยมรับฐานปัทมยกเก็จ ตัวเรือนธาตุรูปสี่เหลี่ยมยกเก็จตามส่วนฐาน มีช่องเจาะทะลุเป็นทางเข้าสู่ภายในทั้งที่ฐานและตัวเรือนธาตุ ซุ้มทางเข้าเป็นซุ้มวงโค้ง ส่วนยอดเป็นหลังคาลาดและชั้นลดที่เลียนแบบจากเรือนธาตุด้านล่าง ยอดบนสุดมักเป็นรูปดอกบัวตูม

ที่มา
-----

ซุ้มโขงน่าจะพัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมขอมโบราณ ที่มีประตูทางเข้าเขตบริเวณปราสาทหรือศาสนสถานใหญ่ เรียกว่า โคปุระ หรือในอินเดียโบราณเรียกประตูนี้ว่า โตรณะ บ้างก็คาดว่าน่าจะมีที่มาจากรูปแบบของซุ้มพระพิมพ์แบบหริภุญชัย บ้างก็ว่ามีที่มาจากรูปแบบซุ้มประตูที่ซ้อนกันเป็นชั้นซึ่งพบสลักบนใบเสมาสมัยทวารวดีจากเมืองฟ้าแดดสงยาง จังหวัดกาฬสินธุ์ และแนวคิดซุ้มโขงที่ล้อมรอบองค์เจดีย์แบบเจดีย์วัดสวนดอก เป็นลักษณะแผนผังที่เป็นที่นิยมของศิลปะพม่าที่พุกาม สำหรับหลักฐานทางเอกสาร มีการกล่าวถึงซุ้มโขงมาแล้วตั้งแต่สมัยพญากือนา ซุ้มโขงของล้านนาที่เก่าที่สุดที่พบในขณะนี้ไม่น่าจะมีอายุเก่าไปกว่า พุทธศตวรรษที่ 21

ประเภท
------

*ซุ้มประตูโขงหน้าวัด* เป็นประติมากรรมแบบลอยตัวก่ออิฐถือปูนที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นทางเข้าออกวัด และเป็นตัวแบ่งเขตแดนที่สําคัญของการก้าวข้ามจากแดนโลกภูมิผ่านเข้าสู่แดนพุทธภูมิ สันนิษฐานว่าในอดีตวัดที่สามารถสร้างซุ้มประตูโขงได้ต้องเป็นวัดที่มีความสำคัญหรือวัดที่มีครูบาแก่กล้าวิชา เนื่องจากผู้คนให้ความเคารพบูชาและลูกศิษย์มีความศรัทธาในครูบาอาจารย์ซึ่งจะสร้างตามผังที่เน้นเรื่องจักรวาล คติโดยใช้ซุ้มประตูโขงเป็นประตูทางเข้าของจักรวาล

*ซุ้มประตูโขงเข้าพระธาตุ* มีลักษณะคล้ายกับซุ้มประตูโขงหน้าวัดเกือบทุกประการ แต่มีขนาดเล็กกว่า ประดับตกแต่งน้อยกว่า และตำแหน่งที่ตั้งอยู่ข้างพระธาตุ โดยจะปรากฏเฉพาะวัดที่มีพระธาตุองค์สำคัญ และอีกประการหนึ่ง คือ อาจมีไว้สำหรับให้เจ้านายเสด็จผ่านเข้าไปในลานประทักษิณชั้นในเพื่อประกอบพิธีสำคัญ ๆ ทางพุทธศาสนา

*ซุ้มประตูโขงทางเข้าวิหาร* มีลักษณะเป็นโขงแบบติดกับผนัง เป็นประติมากรรมนูนสูงหน้าประตูทางเข้าวิหาร

*โขงพระเจ้า* หรือ *กู่พระเจ้า* มีลักษณะเป็นมณฑปปราสาทใช้สำหรับประดิษฐานพระประธานสำคัญภายในวิหาร

ระเบียงภาพ
----------

* ซุ้มโขงวัดโลกโมฬี จังหวัดเชียงใหม่ซุ้มโขงวัดโลกโมฬี จังหวัดเชียงใหม่
* ซุ้มโขงวัดราชคฤห์ จังหวัดพะเยาซุ้มโขงวัดราชคฤห์ จังหวัดพะเยา
* ซุ้มโขงวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหารซุ้มโขงวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ความหมายของ "ซุ้มประตู" วัดในล้านนา". เชียงใหม่นิวส์.
2. ↑  "ซุ้มโขง โคปุระ : คติ-สัญลักษณ์ สถาปัตยกรรม". ข่าวสด.
3. ↑  "ซุ้มโขง". ศูนย์สถาปัตยกรรมล้านนา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-04. สืบค้นเมื่อ 2021-06-04.
4. ↑  ฐาปกรณ์ เครือระยา. "โขง ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 21–25 รูปแบบ เทคนิค และแนวคิดของกลุ่มสกุลช่างลำปาง".
ศิลปะเมารยะสิงหสตมภศีรษะของเสาอโศก สัญลักษณ์ประจำชาติอินเดีย ตัวอย่างชิ้นสำคัญของศิลปะเมารยะ
แม่แบบ:Indian art
**ศิลปะเมารยะ**เป็นคำใช้เรียกงานศิลปะที่ผลิตขึ้นในยุคของจักรวรรดิเมารยะ อาณาจักรแรกที่สามารถปกครองอนุทวีปอินเดียตอนเหนือตั้งแต่ปี 322 ถึง 185 ปีก่อนคริสต์กาล ศิลปะเมารยะที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันเป็นผลงานภายใต้พระราชูปถัมภ์ของกษัตริย์เมารยะ โดยเฉพาะพระเจ้าอโศกมหาราช หลักฐานชิ้นสำคัญที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันมีทั้งเสา, สถูป และถ้ำเจาะหิน

ศิลปะเมารยะขนาดใหญ่ที่หลงเหลือมาจนปัจจุบันเช่นซากของพระราชวังหลวงที่ปาฏลีบุตร, ราวมอนอลิธที่สารนาถ, *โพธิมณฑล* หรือแท่นทั้งสี่ที่โพธคยา, โถงเจดีย์ที่สลักเข้าไปในหินของถ้ำบาราบาร์ใกล้กับอำเภอคยา, งานแกะสลักแสดงสัตว์และพืชบนหินที่ธาวลี เป็นต้น

อานันทะ โคมารัสวามีได้บันทึกไว้เมื่อปี 1923 ว่าศิลปะเมารยะมีอยู่สามระยะหลัก ระยะแรกสุดจะพบร่อยรอยของเทพเจ้าจากความเชื่อแบบพระเวท (เช่นภาพแกะสลักนูนต่ำแสดง พระสูรยะ และ พระอินทร์ ในถ้ำภชา) อย่างไรก็ตาม ถ้ำภชาในปัจจุบันถือกันว่าสร้างขึ้นภายหลังสมัยเมารยะ ราว 200-100 ปีก่อนคริสต์กาล ยุคที่สองเป็นราชศิลปะในพระเจ้าอโศกมหาราช พบในงานแกะสลักเสาจากหินก้อนเดียวที่มีจารึกพระราชโองการบนนั้น และยุคที่สามเป็นยุคเริ่มแรกของสถาปัตยกรรมอิฐและหิน เช่นในสถูปองค์เดิมที่สาญจี และถ้ำโลมัสฤษี ใสหมู่ถ้ำบาราบาร์

นักวิชาการส่วนมากเห็นตรงกันว่าศิลปะเมารยะได้รับอิทธิพลจากศิลปะกรีกและศิลปะเปอร์เซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พบในสถาปัตยกรรมและประติมากรรมของหลวง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mahajan V.D. (1960, reprint 2007). *Ancient India*, New Delhi: S.Chand, New Delhi, ISBN 81-219-0887-6, p.348
2. 1 2 3  *Introduction To Indian Art*. 1923. p. 15.
3. ↑  Kumar, Raj (2003). *Essays on Indian Art and Architecture* (ภาษาอังกฤษ). Discovery Publishing House. p. 12. ISBN 978-81-7141-715-5.
4. ↑  V.D, Mahajan (2016). *Ancient India* (ภาษาอังกฤษ). S. Chand Publishing. pp. 270–271. ISBN 9789352531325.
**วัดยายร่ม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกายในแขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร

วัดสร้างเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2365 เดิมมีชื่อว่า **วัดจุฬามณี** ภายหลังเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2517 เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดยายร่ม" ตามชื่อผู้สร้างคือยายร่ม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2478 พระครูโสภิตบุญญาทร เจ้าอาวาส

อาคารเสนาสนะและพิพิธภัณฑ์
-------------------------

อุโบสถ 2 ชั้น มีการนำเอางานแกะสลักไม้แบบล้านนามาใช้แทนการวาดจิตรกรรมฝาผนัง โดยได้นำช่างจากอำเภอสันกำแพงและอำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็นผู้แกะสลัก มีเรื่องราวพระพุทธประวัติชาดกต่าง ๆ หลายเรื่อง เป็นจำนวน 100 ภาพขึ้นไป

อุโบสถหลังแรกเป็นอุโบสถไม้ทั้งหลังหลังเล็ก พอประกอบสังฆกรรมของพระสงฆ์ มีพระพุทธรูปทองเหลืองหน้าตักกว้างประมาณ 19 นิ้ว เป็นพระประธานในอุโบสถ ยังมีหลวงพ่อพุ่ม พระพุทธรูปปางสมาธิหน้าตัก 31 นิ้ว สูง 48 นิ้ว เข้าใจว่าขอมาจากบ้านคหบดีย่านถนนตก มีศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย พระพุทธรูปอื่นและสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ เช่น หลวงพ่อพระพุทธเมตตา หลวงพ่อทันใจ พระบรมสารีริกธาตุจากประเทศศรีลังกา ต้นพระศรีมหาโพธิ รอยพระพุทธบาทจำลอง พระพิฆเนศวรหล่อด้วยทององค์ใหญ่ 

พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตจอมทอง ตั้งอยู่ภายในวัดยายร่ม นำเสนอเรื่องราวที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชกระแสรับสั่งให้ขุดคลองด่านขึ้น และยังเล่าเรื่องราววิถีชีวิตของชาวชุมชนในเขตจอมทอง อย่างการประกอบอาชีพทำสวนส้มเขียวหวาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระราชบัญญัติ พระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2478" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*: 1568. 24 พฤศจิกายน 2478. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  หนุ่มลูกทุ่ง (8 ธันวาคม 2552). "ยลวัดงามริมคลองด่าน ย่านจอมทอง". *ผู้จัดการออนไลน์*. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ทีมออล-เอ็นบีเอ** (Associated Press All-NBA Team หรือเรียกย่อๆ ว่า All-NBA Team) เป็นการยกย่องนักบาสเกตบอลที่เก่งที่สุดในลีกเอ็นบีเอในแต่ละฤดูกาล โหวตโดยสมาชิกของสำนักข่าวเอพี (Associated Press) เมื่อฤดูกาลสิ้นสุดลง ซึ่งในปี พ.ศ. 2550 มีผู้ร่วมโหวต 129 คน การโหวตนี้เริ่มใช้ตั้งแต่การก่อตั้งลีกในฤดูกาล 1946-47 จนถึงปัจจุบัน ปัจจุบัน ทีมออล-เอ็นบีเอ ในแต่ละปีจะประกอบไปด้วย ทีมที่หนึ่ง ทีมที่สอง และทีมที่สาม ทีมละ 5 คน รวมเป็นผู้เล่น 15 คน 

ในสมัยฤดูกาล 1946-47 จนถึง 1954-55 การคัดเลือกจะเลือกผู้เล่นมา 5 คนต่อทีมโดยไม่สนใจตำแหน่งของผู้เล่น แต่นับจากฤดูกาล 1955-56 เป็นต้นมา จะเลือกการ์ด 2 คน ฟอร์เวิร์ด 2 คน และ เซ็นเตอร์ 1 คนในแต่ละทีม โดยผู้เล่นที่มีผลโหวตสูงสุดตามตำแหน่งดังกล่าวจะจัดอยู่ในทีมแรก ผลโหวตรองลงมาจะอยู่ในทีมสอง และทีมสาม ตามลำดับ แต่อดีตในฤดูกาล 1946-47 ถึง 1987-88 จะเลือกเพียงสองทีม

บางครั้งกรณีที่คะแนนเสมอกัน อาจขยายทีมให้มี 6 คนก็ได้ แต่โอกาสที่เกิดมีน้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  MVP Nash Highlights All-NBA First Team, nba.com (เรียกดูข้อมูล 25 ธันวาคม ค.ศ. 2007)
2. 1 2  All-NBA Teams, nba.com (เรียกดูข้อมูล 25 ธันวาคม ค.ศ. 2007)
ภาพ *นางสนองพระโอษฐ์* ของดิเอโก เบลัซเกซ เขียนเมื่อ ค.ศ. 1656 และเป็นหนึ่งในผลงานที่เป็นตัวแทนศิลปะสเปน เช่นเดียวกับภาพวันที่สามพฤษภาคม ค.ศ. 1808 ของโกยา และผลงานอื่น ๆ ของเบลัซเกซ

ศิลปะในประเทศสเปนมีประวัติยาวนานนับแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมนุษย์กลุ่มดังกล่าวอาศัยอยู่ที่คาบสมุทรสเปน และในเวลาต่อมา อิทธิพลจากชาวฟินิเชีย-พิวนิก ชาวกรีก ชาวโรมัน และชนเผ่าเจอร์แมนิกโดยส่วนมากเป็นชาววิซิกอท และจักรวรรดิไบแซนไทน์ ก็ได้ส่งอิทธิพลต่อศิลปะสเปนในช่วงยุคกลางและต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน

ในสเปนยุคโบราณ หรือที่รู้จักกันในชื่อฮิสปาเนียนั้น ความร่ำรวยของวัฒนธรรมทางตะวันออก (ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวตาร์ตาร์และชาวไอบีเรีย) และวัฒนธรรมทางเหนือ (ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวเคลต์ทางเหนือขึ้นไป) เป็นสองปัจจัยหลักที่ทำให้เกิดความลึกซึ้งทางศิลปะในคาบสมุทรไอบีเรีย ชาวฟินิเชียและชาวพิวนิก และการมาถึงของชาวกรีก ก็ได้ส่งอิทธิพลอย่างเห็นได้ชัดแก่อิเบเรียในเวลาต่อมาเช่นกัน

ความร่ำรวยทางวัฒนธรรมของสเปนได้ถึงจุดสูงสุดในช่วงศตวรรษทองของสเปน (ระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17) โดยเน้นที่ตัวบุคคลในภาพเขียน เช่น งานของดิเอโก เบลัซเกซ, เอลเกรโก ในงานวรรณกรรม ฟรันซิสโก เด เกเบโด, ลุยส์ เด กองโกรา ฯลฯ ความร่ำรวยทางวัฒนธรรมซึ่งหลั่งไหลออกมายังภาพเขียน ประติมากรรมและสถาปัตยกรรมนี้นอกเหนือจากจะพบได้ตามจัตุรัสและถนนหนทางในเมืองต่าง ๆ ของสเปนแล้ว ยังเป็นผลที่เกิดขึ้นอย่างแน่นอนจากการอยู่ร่วมกันระหว่างชาวสเปนคริสต์ (ลูกหลานชาววิซิกอท) กับชาวมุสลิม ซึ่งได้ให้ความร่ำรวยทางศิลปะแก่สเปนเป็นอย่างมากในช่วงศตวรรษที่เข้ามามีอำนาจในสเปน
**อวฮาน** (อังกฤษ: āvāhan) เป็นความคิดริเริ่มที่สนับสนุนโดยมูลนิธิบิลและเมลินดาเกตส์ เพื่อลดการแพร่กระจายของเอชไอวีในประเทศอินเดีย โครงการนี้เริ่มต้นใน ค.ศ. 2003 ส่วนใน ค.ศ. 2009 ทางมูลนิธิเกตส์ได้ให้คำมั่นสัญญาว่าจะมอบ 338 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่โครงการนี้

การก่อตั้ง
----------

มูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์ ได้เปิดตัวอวฮานใน ค.ศ. 2003 โดยมีจุดมุ่งหมายในการพัฒนารูปแบบระบบการป้องกันเอชไอวีในประเทศอินเดีย และส่งเสริมคนอื่น ๆ ในประเทศอินเดียและทั่วโลกสำหรับการปรับตัวและเปิดรับแบบอย่างเหล่านั้น

กลยุทธ์
-------

นอกเหนือไปจากพนักงานป้องกันเอชไอวีขององค์กรแล้ว อวฮานได้ให้องค์กรด้านสุขภาพของรัฐบาลกับองค์กรพัฒนาเอกชนได้ใช้เครื่องมือที่พวกเขาต้องการใช้สำหรับการป้องกันเอชไอวีจากองค์กรอวฮานเอง อวฮานมีเทคนิคป้องกันหลัก ดังต่อไปนี้:

* การฝึกอบรมนักสังคมสงเคราะห์ในการศึกษาแบบเพียร์
* การระดมทุนเพื่อการตรวจสอบและการรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (เอสทีไอ)
* การแจกถุงยางอนามัย
* อำนาจบังคับชุมชนที่ได้รับความช่วยเหลือใด ๆ สำหรับความรับผิดชอบทั้งหมดเพื่อการจัดการด้านความช่วยเหลือ
* สื่อสังคมระดมทุนสำหรับการลดจุดเชื่อมโยงกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
* ให้การอุปถัมภ์การเข้าถึงการดูแลและการรักษาเอชไอวี

ความยากลำบากในการสื่อสาร
------------------------

ใน ค.ศ. 2005 รายงานภายในได้ระบุว่าคนในท้องถิ่น และแม้กระทั่งแรงงานที่แผ่ออกไป มีความเข้าใจถึงกองทุนอวฮานไปอย่างยากลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในท้องถิ่น ซึ่งมีปัญหาในการทำความเข้าใจต่อการให้บริการทางคลินิกของอวฮานรวมถึงการนำเสนอจากนักการศึกษา

สิ่งสืบเนื่อง
-------------

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ได้มีการตีพิมพ์การศึกษาในเดอะแลนเซ็ท โดยได้ข้อสรุปว่าระหว่าง ค.ศ. 2003-8 โครงการอวฮานมีความกระตือรือร้นในการลดอัตราติดเชื้อเอชไอวีในชุมชน ด้วยการเพิ่มการป้องกันรวมถึงการระดมทุนที่เพิ่มขึ้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Avahan – The India AIDS Initiative, Fact Sheet" (PDF). *Avahan*. Bill & Melinda Gates Foundation. December 2009. สืบค้นเมื่อ 17 January 2011.
2. ↑  Elizabeth Flock (3 August 2009). "Bill Gates' Indian Education". *Forbes.com*. Forbes. สืบค้นเมื่อ 17 January 2011.
3. ↑  "Bill Gates India scheme 'spared 100,000 from HIV'". *bbc.co.uk*. 11 October 2011. สืบค้นเมื่อ 11 October 2011.
4. ↑  doi:10.1016/S0140-6736(11)61390-1  
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Avahan[*ลิงก์เสีย*]
**ฏ** (ปฏัก) เป็นพยัญชนะตัวที่ 15 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับถัดจาก ฎ (ชฎา) และก่อนหน้า ฐ (ฐาน) ออกเสียงอย่าง ต (เต่า) จัดเป็นพวกอักษรกลาง ในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า "ฏ ปฏัก" เมื่อเป็นพยัญชนะต้น ใช้เฉพาะในคำที่มาจากบาลีและสันสกฤต

อักษร "ฏ" ตรงกับตัวเทวนาครี "ट" ภาษาฮินดีแทนด้วยเสียงเสียงกักปลายลิ้นม้วนไม่ก้อง [ʈ] แต่ภาษาไทยกลางและภาษาไทยใต้โดยทั่วไปไม่มีเสียงม้วนลิ้น พยัญชนะต้นจึงเปลี่ยนเป็นเสียงเสียงกักปุ่มเหงือกไม่ก้อง [t] และพยัญชนะตัวสะกดให้เสียงเสียงกักปุ่มเหงือกไม่ก้องเสียงสั้น [t̚]

ปัจจุบัน ฏ ไม่มีที่ใช้เป็นพยัญชนะต้นของคำ มีเพียงใช้ประกอบกับคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต (ซึ่งจะปรากฏกลางคำหรือท้ายคำ)

ฏ เป็นพยัญชนะที่มักจะใช้สับสนกับ ฎ อยู่เสมอ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกัน และปรากฏอยู่บนแป้นพิมพ์ในตำแหน่งใกล้เคียงกัน

การใช้ ฏ
--------

**อักษร "ฏ" เป็น**ได้ทั้ง**พยัญชนะ**ต้น ให้เสียง /t/ **และพยัญชนะ**สะกด ให้เสียง /t̚/

มีการใช้ ฏ ในภาษาไทย ทั้งคำศัพท์ทั่วไป และชื่อเฉพาะ แต่ทั้งหมดเป็นคำที่ถอดมาโดยตรงจากภาษาบาลีและสันสกฤต หรือเปลี่ยนแปลงบางส่วน เช่น

* กุฏิ, โกฏิ, นาฏศิลป์, ปฏิบัติ, ปฏิเสธ, ปฏิกิริยา, ปฏิบัติการ, ปรากฏ, ปรากฏการณ์,
* ปาฏิหาริย์, รังสฤษฏ์, สุพรรณบัฏ คิชฌกุฏ
* ซอยรัฏภัณฑ์ ราชภัฏ ฯลฯ
**อวตาร สิงห์** หรือ **อวตาร สิงห์ ขาลสา** (อักษรโรมัน: Awtar Singh Khalsa; ค.ศ. 1966 - 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวอัฟกันที่นับถือศาสนาซิกข์ในโลยาจิรกาฮ์ (Loya Jirga) จากจังหวัดปักเตีย โดยเป็นตัวแทนคนเดียวที่ไม่ใช่มุสลิม เขาพูดภาษาปัญจาบ และทำหน้าที่ในวิหารซิกข์หลัก (คุรุทวารา) ที่คาบูล

เขาได้วางแผนชิงที่นั่งส่วนน้อยในการเลือกตั้งรัฐสภาอัฟกานิสถาน ค.ศ. 2018 ก่อนถูกฆ่า สิงห์ในวัย 52 ถูกฆ่าในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 จากการระเบิดฆ่าตัวตายที่Jalalabadซึ่งฆ่าชนกลุ่มน้อยที่นับถือซิกข์และฮินดูไป 18 คน รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์อ้างความรับผิดชอบต่อการโจมตีนี้ และเหลืิอแค่ภรรยากับลูก 4 คน หนึ่งในลูก ๆ ของเธอได้รับบาดเจ็บจากระเบิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Afghanistan, Unveiling (27 March 2014). "Awtar Singh Khalsa: 'They Gave the Hindus and Sikhs a place for rubbish disposal as a Place to Live'". *huffingtonpost.com*. สืบค้นเมื่อ 2 July 2018.
2. ↑  "Afghanistan blast: Sikhs among 19 dead in Jalalabad suicide attack". BBC News. 1 July 2018. สืบค้นเมื่อ 1 July 2018.
3. ↑  "Avtar Singh Khalsa, Sikh candidate for October polls among 20 killed in Afghanistan blast". Indian Express. 2 July 2018. สืบค้นเมื่อ 2 July 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Afghan Hindus, Sikhs see hope The Tribune - June 9, 2002
***สตาร์ดิวแวลลีย์*** (อังกฤษ: *Stardew Valley*) เป็นวิดีโอเกมสวมบทบาทจำลองกสิกรรมอินดีที่พัฒนาโดย คอนเซินด์เอพ และจัดจำหน่ายโดย ชักเคิลฟิชเกมส์ เกมออกสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559

ใน*สตาร์ดิวแวลลีย์* ผู้เล่นรับบทบาทตัวละครที่ต้องรับฟาร์มของปู่ในสตาร์ดิวแวลลีย์ที่ชำรุดทรุดโทรม ด้วยความที่อยากหนีจากงานในสำนักงานอันเร่งรีบ ขณะหาเงินในเกมเพื่อขยายฟาร์ม ผู้เล่นต้องจัดการกับเวลาและพลังงานของตัวละครระหว่างทำงาน เช่น ปลูกพืชผัก เลี้ยงสัตว์ สร้างของ ขุดเหมือง และเข้าสังคม รวมไปถึงการแต่งงานกับผู้อยู่อาศัยในเมืองเล็กๆ นี้ เกมมีปลายที่เปิดกว้างทำให้ผู้เล่นสามารถทำกิจกรรมได้ตามต้องการ

*สตาร์ดิวแวลลีย์*ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมชุด*ฮาร์เวสต์มูน* ผู้สร้าง เอริค บาโรน ทำการจัดการกับจุดอ่อนของเกม ขณะพัฒนาความสามารถในการสร้างโปรแกรมและออกแบบเกมส์ของตนเอง นอกจากบาโรนจะสร้างและพัฒนาเกมนี้ด้วยตนเองในสี่ปีที่ผ่านมาแล้วยังสื่อสารกับผู้เล่นที่สนใจเพื่อฟังการตอบรับ ชักเคิลฟิชเกมส์เข้าหาบาโรนเพื่อขอเผยแพร่เกมขณะพัฒนาไปได้ครึ่งหนึ่ง ทำให้บาโรนสามารถมุ้งไปที่การสร้างเกมที่เขาอยากจะสร้าง

*สตาร์ดิวแวลลีย์*ได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้วิจารย์ และยังเป็นหนึ่งในเกมที่ขายดีที่สุดในสตรีมในเดือนแรกๆ ที่ถูกปล่อยมา และขายได้กว่าหนึ่งล้านครั้ง จากนั้นบาโรนชี้ว่าเขามีแผนจะขยายเกมเพื่อให้มีระบบอื่นๆ เช่น โหมดที่ผู้เล่นร่วมมือกัน และการเล่นในเครื่องเล่นเกมอื่นๆ

การเล่น
-------

*สตาร์ดิวแวลลีย์* เป็นเกมจำลองกสิกรรมที่ได้แรงบันดาลใจจากชุด *ฮาร์เวสต์มูน* (*Harvest Moon*) เป็นหลัก เมื่อเริ่มเกม ผู้เล่นสร้างตัวละครของตน โดยพวกเขาเป็นผู้รับที่ดินผืนหนึ่งและบ้านหลังเล็ก ซึ่งเคยเป็นของปู่หรือตาของเขา ในพื้นที่ที่ชื่อ สตาร์ดิวแวลลีย์ ทีแรกที่ดินนั้นเต็มไปด้วยหิน ต้นไม้และวัชพืช แต่ผู้เล่นทำงานเพื่อเก็บกวาดลานและเริ่มไร่นาใหม่ โดยปลูกพืชเลี้ยงสัตว์เพื่อสร้างรายได้ซึ่งจะขยายอาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกของไร่นาเพิ่มอีก

ผู้เล่นยังสามารถมีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครมิใช่ผู้เล่น (NPC) ซึ่งอาศัยอยู่ในเมือง รวมทั้งมีความสัมพันธ์กับตัวละครเหล่านี้ ซึ่งสามารถลงเอยด้วยการแต่งงาน และจะทำให้ NPC มาช่วยตัวละครของผู้เล่นเพื่อดูแลไร่นา ผู้เล่นยังตกปลา ทำอาหารและประดิษฐ์สิ่งของ และยังสำรวจถ้ำที่สร้างโดยกระบวนคำสั่ง (procedurally-generated) ซึ่งมีวัตถุดิบและแร่ให้ขุดและต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่สถิตอยู่ ผู้เล่นสามารถปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ เพื่อให้ได้เงินเพิ่ม หรือมุ่งรวบรวมวัตถุดิบเฉพาะที่มีการเสนอที่ศาลาชุมชนของเมืองเพื่อให้ได้รางวัลเพิ่ม กิจกรรมเหล่านี้ล้วนต้องควบคุมกับระดับสุขภาพและความเหนื่อยปัจจุบันของตัวละครและนาฬิกาภายในเกม หากผู้เล่นเหนื่อยเกิน พวกเขาจะกลับสู่บ้านของตนโดยมีพลังงานไม่เต็มในเช้าวันถัดไป แต่ต้องสละโอกาสใด ๆ ในการดำเนินกิจกรรมจากเมื่อวาน

มีแผนว่าจะออกโหมดร่วมมือสี่ผู้เล่นทีหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Frank, Allegra (February 29, 2016). "How did indie farming sim Stardew Valley top the Steam sales chart?". *Polygon*. สืบค้นเมื่อ March 2, 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เว็บไซต์วิกิอย่างเป็นทางการ
หญิงกำลังกระโจนลงกองเพลิงตายตามสามี
**สตี** หมายถึงประเพณีการทำศพของชาวฮินดู พบในประเทศอินเดีย พิธีนี้เป็นการบูชายัญตนเองของหญิงหม้ายในพิธีศพของสามี บางครั้งเต็มใจ แต่บางครั้งก็ถูกคนอื่นบังคับ หญิงหม้ายที่ทำพิธีนี้จะถูกยกย่องให้เป็นราณีสตีเทวี และเรียกพื้นที่ที่ประกอบพิธีว่า สตีสถล (สตีสะถะละ) แล้วสร้างโบสถ์หรือวัดเพื่อให้ประชาชนกราบไหว้บูชาต่อไป

คำว่า "สตี" เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่า "ภรรยาผู้ซื่อสัตย์" การเป็นสตรีผู้ทรงคุณความดีนั้นต้องซื่อสัตย์ต่อสามีอย่างสูง และต้องเมตตากรุณาต่อญาติพี่น้อง 

พิธีการกระโดดเข้ากองไฟของหญิงหม้าย มีอยู่ 2 ลักษณะ ดังนี้

1. *กลุ่มหญิงหม้ายที่มีฐานะต่ำต้อย* หากสามีของหญิงหม้ายเสียชีวิต จะมีการจัดงานศพแบบกลางแจ้งนอกเมือง ซึ่งมีกองไฟกองใหญ่กองไว้ เมื่อศพของสามีกำลังถูกเผาอยู่นั้น ภรรยาก็จะกระโจนเข้าไปในกองไฟและถูกเผาตายตามไปด้วยเช่นกัน
2. *กลุ่มหญิงที่มีฐานะร่ำรวย* หากสามีของหญิงหม้ายที่มีฐานะ และมีทรัพย์สินมากเสียชีวิต ภรรยาของเขาจะจัดงานศพให้สามีเป็นอย่างดี มีการขุดหลุมลึกเท่าความสูงของสามี นำศพไปวาง ใส่เครื่องหอมลงไปและจุดไฟเผาภายในหลุมนั้น

ส่วนหญิงหม้ายก็จะจัดงานรื่นเริง ร่วมงานกันอย่างสนุกสนาน โดยผู้ที่มาร่วมงานก็จะปลอบโยนเธอ หญิงหม้ายจะแจกทรัพย์สินเงินทองให้กับญาติพี่น้องและคนที่มาร่วมงาน จากนั้นก็จะนำหญิงหม้ายขึ้นนั่งบนหลังม้า(ต้องเป็นสีเทาหรือขาวเท่านั้น) และเดินไปยังหลุมที่เผาสามี ระหว่างทางก็จะปลอบโยนเธอตลอดทางจนถึงหลุมเผาศพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  วิสุทธ์ บุษยกุล. (ม.ป.ป.) วิสุทธนิพนธ์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์. 2
2. ↑  สุนทร ณ รังสี. (2545). ปรัชญาอินเดียและลัทธิ.(พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
**ซานตาลูชีอา** (นาโปลี: *Santa Lucia*) เป็นเพลงพื้นเมืองภาษานาโปลี ซึ่งได้รับการแปลงเนื้อร้องเป็นภาษาอิตาลี โดยเตโอโดโร กอตตราอู (Teodoro Cottrau; 1827–1879) ในปี ค.ศ. 1849 ที่เมืองเนเปิลส์ เนื้อร้องบรรยายถึงทัศนียภาพอันงดงามในอ่าวเนเปิลส์ ด้านหน้าย่านชุมชนบอร์โกซานตาลูชีอา คนเรือเชื้อเชิญให้ผู้คนลงเรือเพื่อชมความงามของท้องทะเลยามพระอาทิตย์ตก

เพลงนี้ถูกนำไปขับร้องในภาษาต่าง ๆ มากมาย เช่นที่ขับร้องโดยเอนริโก คารูโซ, มาริโอ แลนซา และเอลวิส เพรสลีย์ ในสหรัฐอเมริกา เป็นเพลงขับร้องสรรเสริญในเทศกาลนักบุญลูซีอา (Saint Lucy) ในสวีเดน เดนมาร์ก และนอร์เวย์



Santa Lucia played on piano

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

เพลงประจำมหาวิทยาลัยศิลปากร
---------------------------

ดูเพิ่ม: มหาวิทยาลัยศิลปากร
นอกจากนี้ เพลงซานตาลูชีอา ยังเป็นเพลงประจำมหาวิทยาลัยศิลปากรอีกด้วย สืบเนื่องจากศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร ท่านเป็นชาวอิตาลี ซึ่งมีชื่อเดิมว่า คอร์ราโด เฟโรชี (Corrado Feroci) และชอบร้องเพลงนี้บ่อย ๆ เวลาทำงาน หลังจากนั้น คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ ได้นำทำนองเพลงนี้ มาใส่เนื้อร้องภาษาไทย โดยใช้ชื่อเพลงว่า "ศิลปากรนิยม"

เนื้อเพลง
---------

Sul mare luccica l’astro d’argento.  

Placida è l’onda, prospero è il vento.  

Sul mare luccica l’astro d’argento.  

Placida è l’onda, prospero è il vento.  

Venite all’agile barchetta mia,  

Santa Lucia! Santa Lucia!  

Venite all’agile barchetta mia,  

Santa Lucia! Santa Lucia!

### แปลเป็นภาษาอังกฤษ

Now 'neath the silver moon Ocean is glowing,  

O'er the calm billows, soft winds are blowing.  

Here balmy breezes blow, pure joys invite us,  

And as we gently row, all things delight us.  

  

Chorus:  

Hark, how the sailor's cry joyously echoes nigh:  

Santa Lucia, Santa Lucia!  

Home of fair Poesy, realm of pure harmony,  

Santa Lucia, Santa Lucia!  

  

When o'er the waters light winds are playing,  

Thy spell can soothe us, all care allaying.  

To thee sweet Napoli, what charms are given,  

Where smiles creation, toil blest by heaven.

ความหมาย
--------

ดวงดาราสีเงินที่เปล่งประกายบนท้องนที คลื่นที่พัดเอื่อย สายลมที่พัดมาแผ่วเบา มาเถิด มาสู่เรือลำน้อยของฉัน Santa Lucia Santa Lucia

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-08. สืบค้นเมื่อ 2010-07-26.
2. ↑  Elvis Presley's life from 1960 to 1966
3. ↑  Scandinavian Christmas and Saint Lucia's Day[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  Santa Lucia : ศิลปากรนิยม OKnation
5. ↑  Jones, Irving Willard; Texas. University. Dept. of extension. [from old catalog] (13 December 2017). "Popular songs for community meetings". Austin, Tex. – โดยทาง Internet Archive.

ดูเพิ่ม
-------

มหาวิทยาลัยศิลปากร