recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**จิกะ เออิโระ** (ญี่ปุ่น: 絵色千佳; อักษรโรมัน: *Chika Eiro*; 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 – ) หรือที่รู้จักในชื่อ **เอริกะ** (ญี่ปุ่น: エリカ; อักษรโรมัน: *Erika*) ชื่อเล่น **คาชี, ชี** (ญี่ปุ่น: かーちー, ちぃー) เป็นอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสมาชิกสังกัดแอสเทอร์โปรโมชัน

ประวัติและชีวิตส่วนตัว
----------------------

ก่อนเดบิวต์ เธอได้เริ่มมีบล็อกในชื่อ "เอริกะ"

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 อีโรติกา (เจแปนโฮมวิดีโอ) ได้ตัดสินใจเปิดตัวเธอในฐานะนักแสดงเอวีหญิงผูกขาดคนแรก ซึ่งมีการร้องขอชื่อนักแสดงหญิงในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัท และเธอได้เลือกเป็น "จิกะ เออิโระ" โดยชื่อที่อิงมาจากยี่ห้อ "เอ (อิ) โรติกา"

เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เธอได้รับรางวัลไซโซจากงาน "สกายเฟอร์เฟกต์ทีวี! รางวัลรายการโทรทัศน์สำหรับผู้ใหญ่" ทางสกายเฟอร์เฟกต์ทีวี!

เธอได้อันดับ 9 ในการโหวตความนิยมซึ่งจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม ถึง 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ในฐานะโครงการฉลองครบรอบ 30 ปีของวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ (เอวี30)

นับตั้งแต่ได้รับรางวัลใหญ่จากสกายเฟอร์เฟกต์ทีวีดังที่กล่าวมา เธอก็ไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน และตั้งแต่นั้นมา เธอก็หยุดเผยแพร่ผลงานใหม่และอำลาวงการ โดยไม่มีประกาศจากสำนักงานหรือฉลากสินค้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ และไม่ทราบความเป็นไป รวมถึงในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน ได้มีการลบบทความทั้งหมดในบล็อกทางการของเธอ

กระทั่งเดิอนมิถุนายน ค.ศ. 2020 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "แบบสอบถามนักแสดงเอวีที่ได้รับความนิยม" ตลอดกาลของบริษัทไซโซ

ผลงานที่ปรากฏตัว
----------------

### วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่

ค.ศ. 2012
* เมจะคิวต์ ♪ ชินจิน เนิร์ส-ซัง (ญี่ปุ่น: めちゃカワ♪新人ナースさん) (1 มกราคม โดยบริษัทมูดีซ์)
* โฮโรโยอิ อามะ อิกิ (ญี่ปุ่น: ほろ酔い甘息) (1 เมษายน โดยบริษัทมูดีซ์)

การปรากฏตัว
-----------

* วีนัสฟิวเจอร์＃82 (ค.ศ. 2010 ทางช่องเอนเทอร์!371)

อ้างอิง
-------

|  |
| --- |
| [วิธีใช้เชิงอรรถ] |

1. ↑  "AV女優人気投票 ～あなたが選ぶAV30年オールタイムベスト女優～". DMM. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-09. สืบค้นเมื่อ 2013-07-21.
2. ↑  "【#大好きAV女優】Twitter特別企画『好きなAV女優アンケートトーナメント』開催＜総エントリー女優324名＞". *メンズサイゾー* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-06-22. สืบค้นเมื่อ 2020-07-01.
**พระเจ้ามุฮัมมัดที่ 8 อัลอะมีนแห่งตูนิเซีย** (อาหรับ: الأمين باي بن محمد الحبيب, al-ʾAmīn Bāy bin Muḥammad al-Ḥabīb; 4 กันยายน 1881 – 30 กันยายน 1962) พระองค์ได้ขึ้นราชสมบัติเป็นเบย์แห่งตูนิสองค์สุดท้ายตั้งแต่ 15 พฤษภาคม 1943 ถึง 20 มีนาคม 1956 และได้ขึ้นราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งตูนิเซียพระองค์แรกตั้งแต่ 20 มีนาคม 1956 จนกระทั่งพระองค์จะถูกปลดในวันที่ 25 กรกฎาคม 1957 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้ามุฮัมมัดที่ 6 อัลฮะบีบแห่งตูนิเซีย เบย์แห่งตูนิสพระองค์ก่อน

พระเจ้ามุฮัมมัดที่ 8 อัลอะมีน ครองราชย์หลังจากที่กองทัพเสรีฝรั่งเศสปลดพระเจ้ามุฮัมมัดที่ 7 แห่งตูนิเซียลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ ด้วยข้อหาว่าพระเจ้ามูฮัมหมัดที่ 7 สมรู้ร่วมคิดกับฝรั่งเศสเขตวีชี เมื่อ 20 มีนาคม 1956 พระองค์ได้ประกาศอิสรภาพของตูนิเซีย และปกครองตูนิเซียในฐานะพระมหากษัตริย์พระองค์แรกอย่างเต็มรูปแบบอย่างไรก็ตามสถาบันพระมหากษัตริย์ไม่ได้ตอบสนองตามความคาดหวังของประธานาธิบดีฮะบีบ บูรกีบะฮ์ (Habib Bourguiba) พระองค์ถูกปฏิวัติเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1957

พระเจ้ามุฮัมมัดที่ 8 ต้องเสด็จย้ายไปพำนักที่มาโนอูบา ภายใต้การเฝ้าดูของรัฐบาล และก็ได้รับอนุญาตให้กลับตูนิสหลังพระชายาสิ้นพระชนม์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1962 ที่ตูนิส ขณะทรงมีพระชนมายุได้ 81 พรรษา พระองค์ไม่เคยสละสิทธิในราชบัลลังก์ ผู้อ้างสิทธิ์ต่อจากพระองค์คือเจ้าชายฮุสเซน บีย์ซึ่งเป็นพระโอรสของพระองค์

บรรณานุกรม
----------

* *Martin Meredith*. The State of Africa. — Free Press (London), 2005. — ISBN 978-0-7432-3222-7

อ้างอิง
-------

1. ↑  El Mokhtar Bey, *De la dynastie husseinite. Le fondateur Hussein Ben Ali. 1705 - 1735 - 1740*, éd. Serviced, Tunis, 1993, p.70
2. ↑  Werner Ruf, *Introduction à l'Afrique du Nord contemporaine*, éd. Centre national de la recherche scientifique, Paris, 1975, p.432
**ปลาซักเกอร์ม้าลาย** (อังกฤษ: Zebra sucker, Royal sucker, Royal pleco; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hypancistrus zebra*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาซักเกอร์ (Loricariidae) หรือ ปลาเทศบาล ซึ่งเป็นปลาในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) มีรูปร่างเหมือนปลาในวงศ์นี้ทั่วไป มีจุดเด่นคือ มีพื้นลำตัวสีขาวสลับกับลายสีดำเข้มดูแลคล้ายม้าลาย จึงเป็นที่มาของชื่อ 

มีขนาดลำตัวยาวไม่เกิน 6 นิ้ว มีถิ่นกำเนิดในแม่น้ำซิงกูในลุ่มแม่น้ำอเมซอนในประเทศบราซิล อาศัยอยู่รวมเป็นกลุ่มขนาดเล็กในแหล่งน้ำไหล มีออกซิเจนละลายในน้ำสูง ตัวผู้มีขนาดใหญ่และเพรียวกว่าตัวเมีย ครีบอกทั้งคู่มีเงี่ยงแหลม ตัวเมียท้องอูมกว่า

ปลาซักเกอร์ม้าลายได้รับความนิยมอย่างสูงในฐานะเป็นปลาสวยงาม เนื่องจากมีสีสันที่สวยงามสะดุดตา สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยง ในประเทศไทยถือว่าเป็นปลาที่มีราคาแพงมาก เนื่องจากหายากและขยายพันธุ์ยาก โดยมากแล้วผู้เลี้ยงจะนิยมเลี้ยงต่างหากโดยไม่รวมกับปลาประเภทอื่น ยกเว้นปลาในวงศ์ซักเกอร์เหมือนกัน

ปลาซักเกอร์ม้าลาย มีรหัสทางการค้าปลาสวยงามว่า L-46

อ้างอิง
-------

1. ↑  The L, *Pleco World # 1 ซีบร้าซักเกอร์* หน้า 52-55 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 15 ปีที่ 2: กันยายน 2011

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Hypancistrus zebra***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาซักเกอร์ม้าลาย (อังกฤษ) เก็บถาวร 2009-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hypancistrus zebra ที่วิกิสปีชีส์
**เด็กแสบตะลุยอาณาจักรมด** (อังกฤษ: The Ant Bully) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ ออกฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 ประเทศไทย 5 ตุลาคม พ.ศ. 2549 กำกับโดย John A. Davis ความยาว 89 นาที เพลงประกอบภาพยนตร์โดย John Debney ออกจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอร์ส

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ลูกัส (Zach Tyler Eisen) ได้ย้ายไปอยู่ที่หมู่บ้านแห่งใหม่ พ่อแม่ของเขาได้ออกจากบ้านไปงานแต่งที่เปอร์โต แวลาร์ตา ลูกัสได้อาศัยอยู่กับ พี่เลี้ยงทิฟฟานี่ และ ย่ามอมโม่ เขามักถูกเพื่อนแกล้ง จึงเริ่มหงุดหงิดและโกรธเคือง ลูกัสจึงระบายอารมณ์โดยฉีดน้ำใส่รังมดแทน ทำให้ฝูงมดนั้นเริ่มลำบากมาก ฝูงมดจึงวางแผนสร้างกองกำลังเพื่อเข้าไปในบ้านของลูกัส และซ้อค (นิโคลัส เคจ) พ่อมดผู้ชำนาญการปรุงยาแบบวิเศษ ซ๊อคได้ใช้น้ำยากรอกใส่หูของลูกัสในขณะที่เขาหลับอยู่ ทำให้เขากลายร่างเป็นคนตัวเล็ก ทันใดนั้นเขาได้พบกับกองทัพมดและพาตัวเขาไปรังมดเพื่อรับการพิพากษาจากนางพญา นางพญาประกาศให้ลูกัสทำงานอยู่ในอาณาจักรมด ตอนต่อมาโฮวากับฟูแก๊กได้เลี้ยงดูลูกัสและสอนให้เขารู้เรื่องโลกของมดมากขึ้นจากนั้นนิสัยของเขาเปลี่ยนไปเขาจึงได้เข้ากลุ่มกับพวกมดทั้งหมดและไม่คิดทำร้ายพวกมดอีก ลูกัสได้เป็นคนสำคัญและน่าสรรเสริญของอาณาจักรมด และแล้วนักปราบแมลงก็มาถึงที่บ้านของลูกัส ลูกัสได้ร่วมมือกับพวกมดและแมลงต่อสู้อย่างกล้าหาญทำให้นักปราบแมลงเผ่นหนีไปในที่สุด ลูกัสมอบขนมให้มดทุกตัวและเขายิ้มกับมดอย่างเป็นสุข

นักพากย์เสียง
-------------

* ลูกัส พากย์โดย Zach Tyler Eisen
* ซ้อค พากย์โดย นิโคลัส เคจ
* คลีล่า พากย์โดย Regina King
* สแตน บีลส์ พากย์โดย Paul Giamatti
* ย่ามอมโม่ พากย์โดย Lily Tomlin
* นางพญามด พากย์โดย เมอรีล สตรีป
* นิกกี้ พากย์โดย Jake T. Austin
* ฟูแก๊ก พากย์โดย Bruce Campbell
* โฮวา พากย์โดย จูเลีย โรเบิตส์
* นางพญามด พากย์โดย เมอรีล สตรีป

ดูเพิ่ม
-------

* เว็บไซต์ทางการ
* IMDB
* ข้อมูลจากสยามโซน
**เปาลู กูเวลยู** (โปรตุเกส: *Paulo Coelho*) เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ที่เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในครอบครัวชนชั้นกลาง เขาค้นพบความสามารถด้านงานเขียนตั้งแต่สมัยเรียนที่ Jesuit School of Sna Ignacio แต่พ่อกับแม่ต้องการให้เป็นวิศวกร เขาจึงแสดงพฤติกรรมต่อต้านและถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลโรคจิตถึงสามครั้ง ช่วงวัยหนุ่มเปาลูเคยเป็นนักปฏิวัติ เรียกร้องอิสรภาพ ต่อต้านระบอบเผด็จการ และต้องติดคุกเพราะงานเขียนที่ต่อต้านรัฐบาล หลังออกจากคุกในปี 1974 ก็เข้าทำงานในบริษัท PolyGram.CBS และบริษัทเพลงที่มีชื่อเสียงอีกหลายแห่ง

ปัจจุบันนอกจากทำงานเป็นนักเขียน คอลัมนิสต์ นักหนังสือพิมพ์แล้ว เปาลูยังดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษขององค์การยูเนสโก เป็นผู้อำนวยการศูนย์สันติภาพซิมอน เปเรส และประธานสถาบันอักษรศาสตร์แห่งบราซิลอีกด้วย

**หนังสือที่เขียนโดย Paulo Coelho (เปาโล โคเอโย หรือ เปาโล  คูเอลญู)**
----------------------------------------------------------------------

* - ขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน (The Al Chemist) แปลโดย ชัยวัฒน์ สถาอานันท์ (เรื่องเดียวกับ ขุมทรัพย์สุดปลายฝัน)
* - เวรานิกาขอตาย (Veronika decides to die)
* - เมืองทดสอบบาป (The devil and miss prym)
* - ขุมทรัพย์สุดปลายฝัน (The Al Chemist) แปลโดย กอบชลี และ กันเกรา (เรื่องเดียวกับ ขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน)
* - 11 นาที (Eleven minutes)
* - ตามรอยรัก (Adultery)
* - ชู้ (O zahir)
* - สายลับ (The spy)
* - ปราชญ์แห่งธนู (The Archer)

  

ข้อมูลหนังสือของที่เขียนโดย หนังสือ Paulo Coelho (เปาโล โคเอโย หรือ เปาโล คูเอลญู) พิมพ์ครั้งที่ 1
ปลาช่อนห้าแถบ (*Channa* sp. "five striped") เป็นปลาช่อนแคระอีกชนิดหนึ่งที่ยังมิได้มีการระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์ที่แน่ชัด แต่มีลักษณะคล้ายกับปลาช่อนสจวร์ต (*C. stewartii*) โดยมีลายบั้งสีน้ำตาลเข้ม 5 แถบ หรือมากกว่าตามแนวตั้งของลำตัว และไม่มีสีสันสวยงาม
**ปลาช่อนแคระ** (อังกฤษ: Dwarf snakehead) เป็นชื่อสามัญที่เรียกปลาในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) โดยหมายถึงปลาที่มีขนาดเล็ก เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดความยาวไม่เกิน 20-30 เซนติเมตร

เช่น

* *Channa bleheri*
* *Channa burmanica*
* *Channa gachua*
* *Channa harcourtbutleri*
* *Channa orientalis*
* *Channa stewartii*

โดยมากแล้ว จะเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงามสดใสตามครีบหรือลำตัวต่าง ๆ มีพฤติกรรมที่ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาช่อนขนาดใหญ่ ซ้ำยังมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม สามารถเลี้ยงปะปนกันได้ อีกทั้งเป็นปลาที่พบในกลุ่มอาณาบริเวณเดียวกัน คือ ประเทศอินเดีย และประเทศใกล้เคียง เช่น พม่า, ศรีลังกา หรือปากีสถาน ปลาช่อนกลุ่มนี้จะอาศัยอยู่ในสภาพที่มีอุณหภูมิหลากหลายเปลี่ยนแปลงต่างขั้วกันในรอบปี ตั้งแต่ฤดูที่มีฝนตกหนัก ฤดูร้อนที่อุณหภูมิร้อนจัด ไปจนถึงฤดูหนาวที่มีการละลายของหิมะจากเทือกเขาสูงตามแนวเทือกเขาหิมาลัย จึงมีพฤติกรรมขุดโพรงลึกตามรากไม้เพื่อจำศีลเข้าสู่ฤดูที่เหมาะสมต่อการหากินและแพร่ขยายพันธุ์ต่อไป จึงเป็นปลาที่มีการขยายพันธุ์ด้วยการที่ปลาตัวผู้เป็นฝ่ายอมไข่ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว และยังเลี้ยงลูกต่อไปอีกสักระยะร่วมกับปลาตัวเมีย

นอกจากนี้แล้ว ยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานอย่างแน่ชัด จึงยังมีอีกหลายชนิดที่มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการ เช่น *Channa* sp. "five stripe", *Channa* sp. "Dwarf Redfin", *Channa* sp. "Fire & Ice", *Channa* aff. *limbata* เป็นต้น โดยมีชนิดล่าสุดที่ได้รับชื่อวิทยาศาสตร์คือ *Channa andrao*

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 100-126, *CHANNA CRAZY คนคลั่งช่อน*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์ และชัยพัทธ์ งามบุษบงโสภิน. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 42: ธันวาคม 2013
สำหรับปลาซักเกอร์ชนิดอื่น ดูที่ ปลาซักเกอร์กระโดงสูง
**ปลาซักเกอร์ครีบสูง** หรือ **ปลาซักเกอร์กระโดงสูง** (อังกฤษ: Amazon sailfin catfish, Common pleco, Janitor fish, Hifin pleco) เป็นปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Pterygoplichthys pardalis* อยู่ในวงศ์ปลาซักเกอร์ (Loricariidae)

มีลักษณะคล้ายปลาซักเกอร์ (*P. multiradiatus*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ทว่ามีความแตกต่างกันที่จำนวนก้านครีบหลังที่ปลาซักเกอร์ครีบสูงนั้นจะมีประมาณ 11-13 ชิ้น ขณะที่ปลาซักเกอร์จะมีประมาณ 5-8 ชิ้น ซึ่งน้อยกว่า ขณะที่ครีบก้นจะมีประมาณ 4-5 ชิ้น เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวราว 29-30 ชิ้น

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 45 เซนติเมตร จึงจัดเป็นปลาขนาดใหญ่ มีถิ่นกระจายพันธุ์ดั้งเดิมอยู่ในแม่น้ำอเมซอนและสาขาในทวีปอเมริกาใต้

นิยมเลี้ยงกันอยู่ในตู้ปลาสวยงาม เพื่อให้กำจัดตะไคร่น้ำและเศษอาหารที่ตกหล่น และสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ด้วยในที่เลี้ยงโดยมนุษย์ ซึ่งในปัจจุบัน ปลาซักเกอร์ชนิดนี้ได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ที่สร้างปัญหาสิ่งแวดล้อมให้เกิดแก่หลายพื้นที่ รวมถึงในประเทศไทยด้วย ด้วยการปล่อยขนาดใหญ่แล้วลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ ซึ่งปลาสามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมของไทยได้เป็นอย่างดี อีกทั้งนังสามารถสืบเผ่าพันธุ์ได้ด้วย พบในหลายพื้นที่ อาทิ เขื่อนลำตะคอง ในจังหวัดนครราชสีมา เป็นต้น

ปลาซักเกอร์ครีบสูงมีรหัสทางการค้าว่า L021 หรือ L023

อ้างอิง
-------

1. ↑  ช.ช้างน้ำ, RoF, *ลำตะคอง ต้องไป* คอลัมน์ Aqua Survey นิตยสาร Aquarium Biz หน้า 107 ฉบับที่ 17 ปีที่ 2: พฤศจิกายน 2011

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pterygoplichthys pardalis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Pterygoplichthys pardalis* (Castlenau, 1855) (อังกฤษ)
**ปลาช่อนเหนือ** หรือ **ปลาช่อนอากัส** หรือ **ปลาช่อนจีนลายจุด** (อังกฤษ: Northern snakehead, Amur snakhead, Eastern snakehead; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Channa argus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) 

เป็นปลาช่อนชนิดหนึ่ง ที่พบกระจายพันธุ์ในซีกโลกทางเหนือและเอเชียตะวันออก ในที่ ๆ มีอุณหภูมิหนาวเย็น เช่น รัสเซีย, คาบสมุทรเกาหลี และจีน มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร เป็นปลาทีมีอุปนิสัยดุร้าย กินอาหารไม่เลือก ปรับตัวให้เข้ากับถิ่นที่อยู่อาศัยได้เป็นอย่างดี แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการทำรังวางไข่ครั้งละมากกว่า 15,000 ฟอง โดยที่ปลาทั้งคู่จะช่วยกันดูแลลูกปลาด้วยตนเอง 

เป็นปลาที่นิยมรับประทานกันในร้านอาหาร หรือภัตตาคารทั่วไปในจีน, ไต้หวัน และฮ่องกง ในวัฒนธรรมเกาหลี ปลาช่อนเหนือมีชื่อเรียกในภาษาเกาหลีว่า "คามุลฉิ" (가물치; Gamulchi) ใช้เป็นอาหารยอดนิยมเพื่อสุขภาพ และเป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาว 

ปลาช่อนเหนือมีราคาซื้อขายที่ถูก และถูกนำไปแพร่กระจายพันธุ์จนเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมในฐานะชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในหลายพื้นที่ ไม่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ยกเว้นในตัวที่มีสีขาวเงางามทั้งตัวเหมือนพลาตินัม ที่พบในมณฑลเสฉวน ซึ่งมีราคาซื้อขายที่แพง 

ปลาช่อนเหนือในลำธาร
นอกจากนี้แล้ว ปลาช่อนเหนือยังมีปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะใกล้เคียงกันคือ ปลาช่อนมาคูลาต้า (*C. maculata*) ซึ่งมีขนาดลำตัวสั้นกว่า และป้อมสั้นกว่า จุดแต้มบนลำตัวมีขนาดเล็กกว่า และกระจายไม่เป็นระเบียบ

ชนิดย่อย
--------

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย

* *C. a. argus* (Cantor, 1842)
* *C. a. warpachowskii* (Berg, 1909)

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Channa argus* (CANTOR, 1842) (อังกฤษ)
2. ↑  Lee Sun-min (24 October 2013). "Crayon Pop's agency to launch new boy group". *Korea JoongAng Daily*. สืบค้นเมื่อ 5 March 2015.
3. ↑  Park Seung-ju (23 October 2013). "크레용팝 뒤잇는 보이그룹 '가물치', 11월 데뷔". *News1* (ภาษาเกาหลี). สืบค้นเมื่อ 17 February 2015.
4. ↑  หน้า 123-124, *CHANNA CRAZY คนคลั่งช่อน*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์ และชัยพัทธ์ งามบุษบงโสภิน. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 42: ธันวาคม 2013
5. ↑  จาก ITIS.Gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาช่อนเหนือ**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Channa argus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาซาร์ดีนทะเลสาบ** หรือ **ปลาซาร์ดีนทะเลสาบมาลาวี** (อังกฤษ: lake sardine, Lake Malawi sardine; ชื่อพื้นเมือง: อูซีปา, *usipa*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Engraulicypris sardella*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบในทวีปแอฟริกา 

ปลาซาร์ดีนทะเลสาบมีรูปร่างคล้ายกับปลาซาร์ดีนแต่ไม่ใช่ปลาซาร์ดีน หากแต่เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดยเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Engraulicypris* [*Engraulicypris* มาจากคำภาษากรีกว่า *eggraulis* (แปลว่า "ปลาแอนโชวี") ประสมกับคำภาษากรีกว่า *kypris* (พระนามหนึ่งของเทพีแอโฟรไดที) ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำว่า *Kypris* ซึ่งอาจแผลงมาจากคำภาษากรีกว่า *kyprinos* แปลว่า "ปลาคาร์ป"]

ปลาซาร์ดีนทะเลสาบมีความยาวประมาณ 13 เซนติเมตร อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่พบได้เฉพาะทางตอนเหนือของทะเลสาบมาลาวีซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศมาลาวี, โมซัมบิก และแทนซาเนีย รวมถึงแม่น้ำชีเร (Shire) เท่านั้น เป็นปลาที่กินแพลงก์ตอนสัตว์ รวมถึงตัวอ่อนของแมลงจำพวกริ้น (ที่รวมตัววางไข่เป็นจำนวนนับหลายล้านตัวจนเป็นปรากฏการณ์เหมือนหมู่เมฆหรือพายุลอยเหนือผิวน้ำในทะเลสาบ) เป็นอาหาร

ปลาซาร์ดีนทะเลสาบเป็นปลาเศรษฐกิจสำคัญของทะเลสาบมาลาวี เป็นแหล่งโปรตีนสำหรับประชากรถึง 20 ล้านคนรอบ ๆ ทะเลสาบ ชาวประมงท้องถิ่นจะรวมตัวกันจับด้วยเรือโกลนในคืนเดือนมืด ด้วยการใช้ไฟจากตะเกียงเป็นตัวล่อ แบ่งระหว่างเรือใหญ่ 2 ลำ แผ่อวนออกไปเป็นวงกลม เรือที่อยู่ตรงกลางจะจุดตะเกียงเพื่อดึงดูดปลาขึ้นสู่ผิวน้ำ จากนั้นจึงสาวอวนขึ้นมา ปริมาณการจับ จับได้ครั้งละ 2–3 กิโลกรัม แต่สามารถจับได้มากกว่า 10 รอบก่อนรุ่งสาง นิยมนำไปแปรรูปเป็นปลาตากแห้งซึ่งสามารถเก็บไว้นานเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือน เนื่องจากความร้อนของอุณหภูมิในพื้นที่ทำให้ปลาไม่สด และก่อนจะกลับถึงฝั่ง ชาวประมงท้องถิ่นก็นิยมย่างปลาซาร์ดีนทะเลสาบเป็นอาหารเช้าอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vreven, E. & Kazembe, J. (2006). "Engraulicypris sardella". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 21 May 2013.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. 1 2  "*Engraulicypris sardella* (Günther, 1868)". fishbase.
3. 1 2  "ส่องไพร: หุบเขาแอฟริกา". *ช่องนาว*. 20 June 2016. สืบค้นเมื่อ 21 June 2016.
4. ↑  "*Engraulicypris*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 21 June 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Engraulicypris sardella ที่วิกิสปีชีส์

* รูปเพิ่มเติมจากฟลิคเกอร์
**ปลาซาร์ดีนยุโรป** หรือ **ปลาซาร์ดีนแท้** (อังกฤษ: Sardine, European pilchard, True sardine) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Sardina pilchardus* อยู่ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Sardina*

มีรูปร่างเพรียวยาวทรงกระบอก ลำตัวกลม แต่ในขณะที่เป็นปลาวัยอ่อน ลำตัวจะแบนเป็นสันบริเวณส่วนท้องมากกว่านี้ ตาโต ครีบหลังมีเพียงตอนเดียว ไม่มีก้านครีบแข็ง มีก้านครีบอ่อนประมาณ 13–21 ก้าน ครีบก้นมี 2 ครีบขนาดเล็ก ลำตัวมีสีเงิน ลำตัวด้านข้างช่วงบนมีแต้มวงกลมสีน้ำเงินอมม่วง

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 27 เซนติเมตร มีพฤติกรรมรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ กินแพลงก์ตอนสัตว์และครัสเตเชียนชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร อาศัยและหากินใกล้ชายฝั่งในมหาสมุทรแอตแลนติก เฉพาะในทวีปยุโรป ตั้งแต่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจนถึงทะเลดำ และแอฟริกาเหนือ โดยหากินในเวลากลางคืน ในระดับความลึกตั้งแต่ 55–100 เมตร และอาจเพิ่มขึ้นในระดับ 10–35 เมตรได้ในแต่ละวัน เป็นปลาที่วางไข่และตัวอ่อนพัฒนาในแหล่งน้ำจืดหรือใกล้ชายฝั่ง โดยไข่มีเส้นผ่าศูนย์กลางเฉลี่ย 1.5 มิลลิเมตร วางไข่ได้มากถึงครั้งละ 50,000–60,000 ฟอง ผลการทดลองในที่เลี้ยง พบว่าจะวางไข่ในเวลากลางคืนในช่วงเวลา 19.00–21.00 น. (ตามเวลามาตรฐานกรีนิช) โดยอุณหภูมิของน้ำสัมพันธ์กับการฟักเป็นตัว และความแข็งแรงของลูกปลาที่เกิดมาด้วย

ปลาซาร์ดีนยุโรป ถือเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญอย่างมากของยุโรปและทั่วโลก นับเป็นปลาซาร์ดีนชนิดที่รู้จักกันเป็นอย่างดี  เป็นที่นิยมในการแปรรูปทำเป็นปลากระป๋อง หรือการปรุงสด เช่น การย่างหรือรมควัน ซึ่งเนื้อปลาซาร์ดีนให้คุณค่าทางอาหารมากกว่านมถึง 3 เท่า โดยเนื้อปลาจำนวน 100 กรัม ให้สารอาหารต่าง ๆ เช่น  โอเมกา 3 ถึง 200 มิลลิกรัม ซึ่งเพียงพอต่อความต้องการของร่างกายมนุษย์ในแต่ละสัปดาห์ นอกจากนี้แล้วยังมี ฟอสฟอรัส, ทองแดง, แม็กนีเซียม, เหล็ก, แมงกานีส, ไลโคปีน และวิตามินบี ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Sardina"*. ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  "Effect of temperature on the development of eggs and larvae of sardine *Sardina pilchardus* Walbaum in captivity". *sciencedirect.com*.
3. ↑  "*Sardina pilchardus*". *dictionary.reference.com*.
4. ↑  "ปลาซาร์ดีน". *อยัม*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (HTML)เมื่อ 2014-08-20. สืบค้นเมื่อ 2014-06-12.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Sardina pilchardus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น** หรือ **ปลาซิวข้าวสารจิ๋ว** (อังกฤษ: Japanese rice fish, Japanese killifish; ญี่ปุ่น: メダカ; โรมะจิ: *Medaka*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Oryzias latipes*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร ( Adrianichthyidae)

จัดเป็นปลาชนิดแรกที่ถูกค้นพบและศึกษาในวงศ์นี้ โดยพบในนาข้าวประเทศญี่ปุ่น อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ "ปลาข้าวสาร" หรือ "ปลาซิวข้าวสาร" และถือเป็นชนิดต้นแบบของสกุล *Oryzias* ด้วย 

เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก ความยาวไม่เกิน 3 เซนติเมตร พบในแหล่งน้ำที่มีอุณหภูมิประมาณ 20 องศาเซลเซียส มีถิ่นกระจายพันธุ์ที่กว้างไกลมาก โดยพบได้ตั้งแต่ประเทศญี่ปุ่น, ยูเรเซีย, จีน, เกาหลี, ลาว และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Temminck, C. J. & H. Schlegel (1846) Fauna Japonica, sive descriptio animalium quae in itinere per Japoniam ... Parts 10-14: 173-269.
2. ↑  หน้า 26-27, *สกุล Oryzias ปลาข้าวสาร* โดย สุริศา ซอมาดี. "Mini Atlas". นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 5 ฉบับที่ 49: กรกฎาคม 2014

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Oryzias latipes***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Oryzias latipes ที่วิกิสปีชีส์
**กลุ่มอาการเรตต์** (อังกฤษ: Rett syndrome) ซึ่งเดิมใช้ว่า **ภาวะเลือดมีแอมโมเนียมากสมองฝ่อ** (cerebroatrophic hyperammonemia) เป็นความผิดปรกติทางประสาทวิทยาหลังคลอดทางพันธุกรรมพบน้อยของเนื้อเทาของสมอง ซึ่งพบเกือบทั้งหมดในหญิง แต่มีพบในผู้ป่วยชาย ลักษณะคลินิกมีมือเท้าเล็กและอัตราการเติบโตของศีรษะลดลง (บ้างมีหัวเล็กเกิน) สังเกตการเคลื่อนไหวของมือแบบฉบับซ้ำ ๆ เช่น บีบบิด (wringing) และ/หรือ การเอามือใส่ปากซ้ำ ๆ ได้ ผู้ป่วยกลุ่มอาการเรตต์เสี่ยงต่อความผิดปรกติทางระบบทางเดินอาหารและมีการชักได้ถึง 80% ตรงแบบ ผู้ป่วยไม่มีทักษะการพูด และประมาณ 50% เดินไม่ได้ กระดูกสันหลังคด ไม่เติบโต และท้องผูกพบมากและอาจเป็นปัญหาได้ 

อาการแสดงของความผิดปกตินี้สับสนได้ง่ายกับอาการแสดงของกลุ่มอาการแอนเจิลมัน อัมพาตสมองใหญ่และโรคออทิซึม กลุ่มอาการเรตต์เกิดในประมาณ 1:10,000 การเกิดรอดหญิงในทุกภูมิศาสตร์ และทุกเชื้อชาติเผ่าพันธุ์

ใน DSM-IV-TR กลุ่มอาการเรตต์แสดงรายการใต้ประเภทความผิดปกติของพัฒนาการที่กระจายไปทุกด้าน (pervasive developmental disorder) ร่วมกับสเปกตรัมออทิซึม (autism spectrum disorder) และความผิดปกติที่ทำให้ไม่มีบูรณภาพในวัยเด็ก (childhood disintegrative disorder) บ้างแยกว่า การจำแนกมาอยู่กลุ่มนี้ผิด เช่นเดียวกับความผิดปกติมิใช่ออทิซึมอย่างกลุ่มอาการเอ็กซ์เปราะ (fragile X syndrome) ภาวะปุ่มแข็ง (tuberous sclerosis) หรือกลุ่มอาการดาวน์ซึ่งสามารถเห็นลักษณะออทิซึมได้ มีการเสนอให้ถอนโรคนี้ออกจาก DSM-5 เนื่องจากมีสมุฏฐานจำเพาะ

แอนเดรียส เรตต์ (Andreas Rett) กุมารแพทย์ชาวออสเตรีย อธิบายโรคนี้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1966 Huda Zoghbi แสดงใน ค.ศ. 1999 ว่า กลุ่มอาการเรตต์เกิดจากการกลายพันธุ์ของยีน MECP2
**ปลาช่อนเชล** หรือ **ปลาช่อนบอร์นา** หรือ **ปลาช่อนแอมฟิเบียส** (อังกฤษ: Chel snakehead, Borna snakehead; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Channa amphibeus*) เป็นปลาช่อนชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) เป็นปลาที่อาศัยอยู่เฉพาะในแม่น้ำเชล ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำพรหมบุตร ใกล้กับเชิงเทือกเขาหิมาลัยในภูฏานและปากีสถาน ซึ่งจะอาศัยอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิค่อนข้างอุ่น ประมาณ 22-28 องศาเซลเซียส

โดยคำว่า *amphibeus* ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่า มาจากพฤติกรรมการขึ้นเหนือน้ำและจับแมลงกินตามพื้นดินคล้ายสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ

นับเป็นปลาช่อนขนาดกลางที่มีความสวยงามอีกชนิดหนึ่ง เช่นเดียวกับ *C. barca* และ *C. aurantimaculata* ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน มีสีสันที่ใกล้เคียงกัน แต่ว่ามีจำนวนก้านครีบหลัง 50 ก้าน ก้านครีบก้น 35 ครีบ มีเกล็ดข้างลำตัวมากถึง 81 เกล็ด นับว่ามากกว่าชนิดอื่น ๆ ขนาดโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 25 เซนติเมตร ซึ่งนับว่าเล็กกว่า 2 ชนิดข้างต้น

เป็นปลาช่อนที่หาได้ยากมากที่สุดชนิดหนึ่งของโลก โดยมีการระบุทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกจาก จอห์น แมคคลีแลนด์ แพทย์ชาวอังกฤษ ด้วยการวาดภาพ และมีการเปลี่ยนสถานะหลายครั้ง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1938 ได้มีการเก็บตัวอย่างปลาตัวจริงได้จากบริเวณใกล้เคียงแม่น้ำเชลหลายตัวอย่าง และในปี ค.ศ. 1991 ได้มีการศึกษาและกำหนดให้ปลาช่อนเชลยืนยันถึงการมีอยู่จริงอีกครั้ง และมีชื่อวิทยาศาสตร์อย่างแน่ชัด จนกระทั่งปี ค.ศ. 2000 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปรัชญา มุสิกสินธร นักมีนวิทยาชาวไทยแห่งคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ลงพื้นที่ในประเทศอินเดียและใกล้เคียงศึกษาเรื่องปลาช่อนโดยเฉพาะ ได้เลือกตัวอย่างดองที่สมบูรณ์ตัวหนึ่งจากตัวอย่างที่เก็บได้ในครั้งนั้นมาหนึ่งตัวอย่างเพื่อกำหนดเป็นต้นแบบทดแทนต้นแบบเดิมซึ่งเป็นเพียงภาพวาดเท่านั้น

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาช่อนบาร์กา
* ปลาช่อนออแรนติ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Courtenay, Jr. Walter R. and James D. Williams. Chiana Amphibeus *USGS Circular 1251: Snakeheads (Pisces, Chinnidae) - A Biological Synopsis and Risk Assessment*. U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey. 2004-04-01. Retrieved 2007-07-16.
2. 1 2  หน้า 110, *CHANNA CRAZY คนคลั่งช่อน*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์ และชัยพัทธ์ งามบุษบงโสภิน. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 42: ธันวาคม 2013
3. ↑  หน้า 50 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 5 ปีที่ 1 โดย ชัยวุฒิ กรุดพันธ์ ISSN 19069243

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Chel Snakehead - *Channa amphibeus*
**ปลาช่อนเอเชียติกา** หรือ **ปลาช่อนสีจีนใต้** (อังกฤษ: Small snakehead, Chinese snakehead; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Channa asiatica*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

เป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามมาก พบกระจายพันธุ์ในแถบตอนกลางและตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี และแม่น้ำสวิ๋น ในมณฑลกวางสี และกวางตุ้ง ในประเทศจีน และยังพบในเกาะไหหลำไปจนถึงแม่น้ำแดงในประเทศเวียดนาม และยังมีรายงานพบในประเทศเวียดนาม และศรีลังกาอีกด้วย

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร เป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมในฐานะของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งเป็นปลาที่มีราคาแพงมาก โดยเฉพาะในปลาที่มีความหลากหลายทางสีสันที่มีจุดสีแดงขนาดใหญ่ ที่ใช้ชื่อว่า "Red Spot" ที่พบในหมู่เกาะซะคิชิมะ จังหวัดโอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น (ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่) มีราคาซื้อขายแพงมากเป็นรองก็เพียงแค่ปลาช่อนบาร์กา (*C. barca*) เท่านั้น สำหรับในประเทศไทยเป็นปลาที่ไม่ค่อยมีการนำเข้ามาจำหน่ายมากนัก แต่การเลี้ยงในตู้เลี้ยงสามารถกระทำได้ไม่ยาก เนื่องจากเป็นปลาที่สามารถปรับตัวให้เข้าที่สภาพแวดล้อมได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้อย่างหลากหลาย แต่มีอุปนิสัยดุ ควรแก่การเลี้ยงลำพังเพียงตัวเดียว สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยไข่เป็นการวางไข่แบบลอยน้ำ ตัวผู้มีการอมไข่เป็นบางครั้ง ปลาทั้งพ่อและแม่มีการดูแลเลี้ยงดูลูกปลาเป็นอย่างดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 124-125, *CHANNA CRAZY คนคลั่งช่อน*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์ และชัยพัทธ์ งามบุษบงโสภิน. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 42: ธันวาคม 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Channa asiatica ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาช่อนออเรียนตาลิส** หรือ **ปลาช่อนศรีลังกา** (อังกฤษ: Ceylon snakehead; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Channa orientalis*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

เป็นปลาช่อนขนาดเล็กจำพวกปลาช่อนแคระ หรือปลาก้างชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปลาก้าง (*C. limbata*) ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ หรือปลาก้างอินเดีย (*C. gachua*) ที่พบในอินเดีย โดยไม่มีครีบท้อง ลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาก้างที่พบในเอเชียอาคเนย์มาก

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบเฉพาะบนเกาะซีลอน หรือศรีลังกาเท่านั้น พฤติกรรมการหากินและการแพร่ขยายพันธุ์เหมือนกับปลาช่อนแคระชนิดอื่น ๆ คือ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายเฝ้าดูแลไข่และลูกอ่อนร่วมกับตัวเมีย โดยมีชื่อพื้นถิ่นในภาษาเบงกอลว่า ***ulka*** 

Channa orientalis

อ้างอิง
-------

1. ↑  de Alwis Goonatilake, S.; Kotagama, O. & Fernado, M. (2019). "*Channa orientalis*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2019**: e.T166584A1138020. สืบค้นเมื่อ 23 December 2019.
2. ↑   หน้า 103, *CHANNA CRAZY คนคลั่งช่อน*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์ และชัยพัทธ์ งามบุษบงโสภิน. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 42: ธันวาคม 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Channa orientalis***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Channa orientalis ที่วิกิสปีชีส์
สำหรับปลาซักเกอร์ในสกุล Hypostomus ดูที่ ปลาซักเกอร์ธรรมดา
**ปลาซักเกอร์** (อังกฤษ: Orinoco sailfin catfish, butterfly pleco; จีน: 多輻翼甲鯰) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Pterygoplichthys multiradiatus* ในวงศ์ปลาซักเกอร์ (Loricariidae)

มีลำตัวยาว ปากเป็นรูปถ้วยเพื่อใช้ในการดูดอาหารและยึดติดกับก้อนหินหรือวัสดุแข็ง ๆ ต่าง ๆ ในน้ำ ครีบหลังสูงใหญ่ มีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งคู่ และมีก้านครีบแข็ง 12–14 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งก้าน และก้านครีบแขนงสี่ก้าน ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งก้าน และก้านครีบแขนงห้าก้าน ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยวหนึ่งก้าน และก้านครีบแขนงสี่ก้าน ครีบไขมันมีเงี่ยงแหลมหนึ่งก้าน ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นกระดูกแข็งด้านละ 23-24 แผ่นทั่วลำตัวเหมือนสวมใส่เสื้อเกราะ ลำตัว ครีบหลัง ครีบอก ครีบท้องและครีบหางมีจุดสีน้ำตาลหรือดำกระจายไปทั่ว 

มีการกระจายพันธุ์ในแม่น้ำโอริโนโก แถบประเทศอาร์เจนตินา, เวเนซุเอลา และตรินิแดด มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 50–60 เซนติเมตร

ปลาซักเกอร์ชนิดนี้นับเป็นปลาซักเกอร์อีกชนิดหนึ่ง ที่มีการแพร่กระจายไปในหลายพื้นที่เหมือนเช่นปลาซักเกอร์ชนิด *Hypostomus plecostomus* ซึ่งอยู่ต่างสกุลกัน ด้วยการนำเข้าเป็นปลาสวยงามเพื่อทำความสะอาดในตู้ปลาเหมือนกับปลาซักเกอร์ชนิดอื่น ๆ ทำให้บางคนเรียกปลาชนิดนี้ว่า "ปลาดูดกระจก" ปัจจุบันนี้ได้กลายเป็นปัญหาชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานแหล่งน้ำรวมถึงสัตว์น้ำของประเทศอื่นที่ได้ไปแพร่กระจายพันธุ์ รวมถึงในประเทศไทย รวมถึงยังมีผู้นำไปหลอกขายเป็นปลาปล่อย โดยเรียกว่า "ปลาราหู"

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 85. ISBN 974-00-8738-8
2. ↑  "เตือนทำบุญได้บาป! ผู้ค้าจับปลาซัคเกอร์ ตั้งชื่อเป็นปลาดำราหู หลอกสะเดาะเคราะห์". *ช่อง 7*. July 17, 2016. สืบค้นเมื่อ July 18, 2016.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pterygoplichthys multiradiatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**ไฮแรกซ์จุดเหลือง** หรือ **ไฮแรกซ์พุ่มไม้** (อังกฤษ: Yellow-spotted rock hyrax, Bush hyrax; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Heterohyrax brucei*) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในอันดับไฮแรกซ์ (Hyracoidea) ในวงศ์ไฮแรกซ์ (Procaviidae)

มีลักษณะรูปร่างคล้ายกับไฮแรกซ์หิน ซึ่งเป็นไฮแรกซ์อีกชนิดหนึ่ง มีน้ำหนักประมาณ 1.5-2.5 กิโลกรัม มีความสูง 20-25 เซนติเมตร ความยาว 35-57 เซนติเมตร อายุขัยเฉลี่ย 5-10 ปี 

ไฮแรกซ์จุดเหลืองมีรูปร่างลักษณะเหมือนไฮแรกซ์หิน แต่มีจุดสีขาวเหนือดวงตาแต่ละข้าง อาศัยอยู่ตามโขดหินและถ้ำเล็ก ๆ กินพืชต่าง ๆ และใบไม้บนต้นไม้เป็นอาหาร ไฮแรกซ์จุดเหลืองก็เหมือนกับไฮแรกซ์หินตรงที่ก็ตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้อที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น เสือดาว, เสือชีตาห์, แมวป่าต่าง ๆ, นกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ เช่น อินทรี, เหยี่ยว หรือนกฮูก รวมทั้งงู 

ไฮแรกซ์จุดเหลือง นับเป็นไฮแรกซ์ชนิดที่พบได้มากที่สุดและกระจายพันธุ์ในวงกว้างที่สุด โดยพบที่แองโกลา, บอตสวานา, บูรุนดี, คองโก, อียิปต์ตอนใต้, เอริเธรีย, เอธิโอเปีย, เคนยา, มาลาวี, โมซัมบิก, รวันดา, โซมาลี, ตอนเหนือของแอฟริกาใต้, ซูดาน, แทนซาเนีย, อูกันดา, แซมเบีย และ ซิมบับเว โดยไม่พบในอาระเบียเหมือนไฮแรกซ์หิน

การจำแนก
--------

สามารถแบ่งอแอกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ดังนี้

* *H. b. albipes*
* *H. b. antineae*
* *H. b. bakeri*
* *H. b. bocagei*
* *H. b. brucei* (ชนิดต้นแบบ)
* *H. b. chapini*
* *H. b. dieseneri*
* *H. b. frommi*
* *H. b. granti*
* *H. b. hindei*
* *H. b. hoogstraali*
* *H. b. kempi*
* *H. b. lademanni*
* *H. b. manningi*
* *H. b. mossambicus*
* *H. b. muenzneri*
* *H. b. princeps*
* *H. b. prittwitzi*
* *H. b. pumilus*
* *H. b. ruddi*
* *H. b. rudolfi*
* *H. b. somalicus*
* *H. b. ssongeae*
* *H. b. thomasi*
* *H. b. victorianjansae*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Shoshani, J. (2005). Wilson, D. E.; Reeder, D. M, eds. *Mammal Species of the World (3rd ed.)*. Johns Hopkins University Press. p. 88. ISBN 978-0-8018-8221-0.
2. 1 2  Barry, R. Bloomer, P. Hoeck, H. & Shoshani, H. (2008). *Heterohyrax brucei*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 29 December 2008.
3. 1 2  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 272 หน้า. ISBN 978-616-90508-0-3

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Heterohyrax brucei***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Heterohyrax brucei ที่วิกิสปีชีส์
**ไฮโดรฟลูออโรคาร์บอน** (อังกฤษ: hydrofluorocarbons, ย่อ: HFC) เป็นสารประกอบอินทรีย์ซึ่งมีอะตอมฟลูออรีนและไฮโดรเจน และเป็นสารประกอบออแกโนฟลูออรีนชนิดที่พบบ่อยที่สุด มักใช้ในการปรับอากาศและเป็นสารหล่อเย็นแทนสารกลุ่มคลอโรฟลูออโรคาร์บอนที่มีอายุมากกว่า เช่น อาร์-12 และไฮโดรคลอโรฟลูออโรคาร์บอนอย่างอาร์-21 สารดังกล่าวเป็นอันตรายต่อชั้นโอโซนน้อยกว่าสารที่มันใช้ทดแทน แต่ยังมีส่วนให้เกิดภาวะโลกร้อนอยู่ โดยมีศักยะภาวะโลกร้อนหลายพันเท่าเมื่อเทียบกับคาร์บอนไดออกไซด์ ความเข้มข้นในบรรยากาศและการมีส่วนต่อการปล่อยแก๊สเรือนกระจกฝีมือมนุษย์กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดความกังวลระหว่างประเทศเกี่ยวกับแรงปล่อยรังสีของมัน

ฟลูออโรคาร์บอนที่มีพันธะ C–F น้อยประพฤติตนเหมือนกับไฮโดรคาร์บอนตั้งต้น แต่ความไวปฏิกิริยาของมันสามารถเปลี่ยนได้มาก ตัวอย่างเช่น ทั้งยูราซิลและ 5-ฟลูออโรยูราซิลมีคุณสมบัติไร้สี เป็นของแข็งผลึกมีอุณหภูมิหลอมเหลวสูงทั้งคู่ แต่สารชนิดหลังเป็นยาต้านมะเร็งที่มีฤทธิ์แรง การใช้พันธะ C-F ในเภสัชวิทยาตั้งอยู่บนความไวปฏิกิริยาที่มีการเปลี่ยนแปลงนี้ ยาและสารเคมีเกษตรหลายชนิดมีแกนกลางเป็นฟลูออรีนหนึ่งอะตอมหรือหมู่ไตรฟลูออโรเมทิลหนึ่งหมู่

ไฮโดรฟลูออโรคาร์บอนรวมอยู่ในการเจรจาระหว่างประเทศแยกต่างหากจากแก๊สเรือนกระจกอื่นในความตกลงปารีส

ในเดือนกันยายน 2559 ปฏิญญานิวยอร์กว่าด้วยป่ากระตุ้นให้ลดการใช้ HFCs ทั่วโลก ในวันที่ 15 ตุลาคม 2559 เนื่องจากการมีส่วนต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของสารเคมีเหล่านี้ นักเจรจาจาก 197 ประเทศประชุมกันที่การประชุมสุดยอดของโครงการสิ่งแวดล้อมสหประชาชาติในกรุงคิกาลี ประเทศรวันดา บรรลุข้อตกลงที่มีผลผูกพันตามกฎหมายเพื่อลดการใช้ไฮโดรฟลูออโรคาร์บอนในการแก้ไขเพิ่มเติมพิธีสารมอนทรีออล

อ้างอิง
-------

1. ↑  
Milman, Oliver (22 September 2016). "100 countries push to phase out potentially disastrous greenhouse gas". *The Guardian*. London, UK. สืบค้นเมื่อ 22 September 2016.
2. ↑  US EPA, OAR (2016-01-12). "Understanding Global Warming Potentials". *US EPA* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-09-06.
3. ↑  G. Siegemund, W. Schwertfeger, A. Feiring, B. Smart, F. Behr, H. Vogel, B. McKusick "Fluorine Compounds, Organic" in "Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry" 2005, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a11\_349
4. ↑  Davenport, Carol (23 July 2016). "A Sequel to the Paris Climate Accord Takes Shape in Vienna". *New York Times*. สืบค้นเมื่อ 17 August 2016.
5. ↑  
"The New York Declaration of the Coalition to Secure an Ambitious HFC Amendment". Washington, DC: US Department of State. 22 September 2016. สืบค้นเมื่อ 22 September 2016.
6. ↑  Johnston, Chris; Milman, Oliver; Vidal, John (15 October 2016). "Climate change: global deal reached to limit use of hydrofluorocarbons". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 15 October 2016.
7. ↑  "Climate change: 'Monumental' deal to cut HFCs, fastest growing greenhouse gases". BBC News. 15 October 2016. สืบค้นเมื่อ 15 October 2016.
8. ↑  "Nations, Fighting Powerful Refrigerant That Warms Planet, Reach Landmark Deal". New York Times. 15 October 2016. สืบค้นเมื่อ 15 October 2016.
**เลซาลิสก็อง** (ฝรั่งเศส: *Les Alyscamps*) หรือ **ทางเดินในอาลิสก็อง** (*L'Allée des Alyscamps*) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันคู่ที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค (ค.ศ. 1853-1890) ผู้เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อในปี ค.ศ. 1888 ที่เมืองอาร์ลในฝรั่งเศส ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้เป็นงานสะสมส่วนบุคคล

ภาพ "เลซาลิสก็อง" เป็นภาพฤดูใบไม้ร่วงที่อาลิสก็องซึ่งเป็นเนินสุสาน (necropolis) โรมันโบราณในเมืองอาร์ล ซึ่งมีทางเดินที่มีต้นพ็อปลาร์ (poplar) และโลงหินตั้งอยู่เรียงราย ภาพนี้เป็นภาพแรก ๆ ที่ฟัน โคคเขียน เมื่อปอล โกแก็งซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและผู้ที่เขาชื่นชมไปถึงที่นั่น จิตรกรทั้งสองเขียนภาพหลายภาพในหัวข้อเดียวกัน เมื่อเขียนเสร็จก็จะนำมาเปรียบเทียบกัน 

การประมูลภาพนี้ครั้งสุดท้ายจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2003 ในราคา 11,767,500 ดอลลาร์สหรัฐที่นิวยอร์ก

ภาพเขียนหัวข้อเดียวกันของโกแก็ง
-------------------------------

"เลซาลิสก็อง" ของโกแก็ง
โกแก็งเขียนภาพ "เลซาลิสก็อง" ในวันเดียวกันแต่คนละมุมจากฟัน โคค และไม่ได้รวมโลงหินโบราณในภาพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Art Auction Catalog

* Martin Gayford, *The Yellow House: Van Gogh, Gauguin, and Nine Turbulent Weeks in Arles,* Fig Tree, Penguin, 2006. ISBN 0-670-91497-5.

ดูเพิ่ม
-------

* ลัทธิประทับใจยุคหลัง
* ปอล โกแก็ง
ในทางธุรกิจ **อัตรากำไรจากการดำเนินงาน** เป็นอัตราส่วนกำไรจากการดำเนินงานหารด้วยยอดขายสุทธิ มักมีหน่วยเป็นเปอร์เซนต์

{\displaystyle \mathrm {Operating\ margin} =\left({\frac {\mathrm {Operating\ income} }{\mathrm {Revenue} }}\right)}

กำไรสุทธิวัดความสามารถในการทำกำไรของการลงทุนหลังคิดราคาทั้งหมดแล้ว

ผลตอบแทนจากยอดขาย (ROS) เป็นกำไรสุทธิที่คิดจากร้อยละของรายได้จากการขาย เป็นตัวชี้วัดความสามารถในการทำกำไรและมักใช้เปรียบเทียบความสามารถในการทำกำไรของบริษัทและอุตสาหกรรมที่มีขนาดต่างกัน ที่สำคัญ ผลตอบแทนจากยอดขายมิได้อธิบายทุนที่ใช้เพื่อสร้างกำไร ในการสำรวจผู้จัดการการตลาดอาวุโสเกือบ 200 คน 69% ตอบว่า พวกเขาพบว่าตัววัด "ผลตอบแทนจากยอดขาย" เป็นประโยชน์มาก

รายได้ก่อนหักดอกเบี้ย ภาษี ค่าเสื่อมราคาและการผ่อนชำระหนี้ (EBITDA) เป็นการวัดงบกระแสเงินสดการดำเนินงาน ซึ่งลดผลของนโยบายการบัญชี การเงินและภาษีต่อกำไรที่รายงาน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Farris, Paul W.; Neil T. Bendle; Phillip E. Pfeifer; David J. Reibstein (2010). *Marketing Metrics: The Definitive Guide to Measuring Marketing Performance.* Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, Inc. ISBN 0137058292. The Marketing Accountability Standards Board (MASB) endorses the definitions, purposes, and constructs of classes of measures that appear in *Marketing Metrics* as part of its ongoing Common Language: Marketing Activities and Metrics Project เก็บถาวร 2013-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
**ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล** เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ จบการศึกษาจาก คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เริ่มทำงานกับ บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 โดยเริ่มจากการกำกับมิวสิกวิดีโอ หลังจากนั้นเป็น Creative Group Head และผู้จัดการฝ่ายสร้างสรรค์

ในปี พ.ศ. 2538 กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก *โลกทั้งใบให้นายคนเดียว* ซึ่งกวาดรางวัลสำคัญๆเกือบทุกสาขาในการมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติประจำปี2538 รวมทั้งรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และเป็นหนังไทยที่สร้างสถิติรายได้ใหม่ให้กับวงการภาพยนตร์ไทยในขณะนั้น (55 ล้านบาท) 

ในปี พ.ศ. 2542 เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท อาวอง จำกัด บริษัทสร้างภาพยนตร์และละครทีวีในเครือบริษัทอาร์เอส จำกัด(มหาชน) ต่อมาขึ้นเป็นผู้อำนวยการสายงานธุรกิจภาพยนตร์ บริษัทอาร์เอส จำกัด(มหาชน) เขาได้อำนวยการสร้างภาพยนตร์อย่าง *มือปืน/โลก/พระ/จัน* และ *ผีสามบาท*และอื่นๆอีกหลายเรื่อง รวมทั้งทำละครทีวีป้อนให้ช่อง7 

ในปี พ.ศ. 2551 เขากลับมากำกับภาพยนตร์อีกครั้งในเรื่อง *ฝัน-หวาน-อาย-จูบ* ตอน "จูบ" นำแสดงโดย มาริโอ้ เมาเร่อ และ *จีจ้า ดื้อสวยดุ* กับค่ายสหมงคลฟิล์ม ในปี พ.ศ. 2552
พ.ศ. 2552-56 เป็นผู้อำนวยการฝ่ายผลิตอาวุโส จีเอ็มเอ็มทีวี บริษัทในเครือ จีเอ็มเอ็ม มีเดีย (แกรมมี่) 
พ.ศ. 2557 เขาเปิดบริษัทผลิตงานสร้างสรรค์และถ่ายทำ ชื่อบริษัท ปั้น จำกัด

ผลงานกำกับ
----------

* *โลกทั้งใบให้นายคนเดียว* (2538)
* *ฝัน หวาน อาย จูบ* (2551)
* *จีจ้า ดื้อสวยดุ* (2552)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล Positioning Magazine ธันวาคม 2547

| * ด
* ค
* ก
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม |
| --- |
| 2534–2550 | 
* หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2534)
* บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2535)
* ชูชัย องอาจชัย (2536)
* บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (2537)
* ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล (2538)
* หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (2539)
* นนทรีย์ นิมิบุตร (2540)
* ภิญโญ รู้ธรรม (2541)
* นนทรีย์ นิมิบุตร (2542)
* กิตติกร เลียวศิริกุล (2544)
* จิระ มะลิกุล (2545)
* คมกฤษ ตรีวิมล, ทรงยศ สุขมากอนันต์, นิธิวัฒน์ ธราธร, วิชชา โกจิ๋ว, วิทยา ทองอยู่ยง และ อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม (2546)
* อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ (2547)
* จิระ มะลิกุล (2548)
* เฉลิม วงค์พิมพ์ (2549)
* ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2550)

 |
| 2551–2575 | 
* อาทิตย์ อัสสรัตน์ (2551)
* ก้องเกียรติ โขมศิริ (2552)
* อุรุพงศ์ รักษาสัตย์ (2553)
* เป็นเอก รัตนเรือง (2554)
* ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (2555)
* คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2556)
* ลี ชาตะเมธีกุล (2557)
* นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ (2558)
* อโนชา สุวิชากรพงศ์ (2559)
* นัฐวุฒิ พูนพิริยะ (2560)
* อนุชา บุญยวรรธนะ (2561)
* (2562) โควิด-19
* คงเดช จาตุรันต์รัศมี (2563)

 |
**ราเชศ ขันนา** (อังกฤษ: Rajesh Khanna; ฮินดี: राजेश खन्ना) อดีตนักแสดงชาวอินเดียระดับซุปเปอร์สตาร์ของวงการภาพยนตร์อินเดีย

มีชื่อจริงว่า **จาติน ขันนา** เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ที่เมืองอมริตสา รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ขันนาแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง *Aakhri Khat* ในปี ค.ศ. 1963 และโด่งดังจากเรื่อง *Aaradhna* ในปี ค.ศ. 1969 และมีบทบาทที่เป็นที่รู้จักกันดีจากเรื่อง *Haathi mere Saathi* หรือ *ช้างเพื่อนแก้ว* ในปี ค.ศ. 1970

ราเชศ ขันนา ถือเป็นนักแสดงที่โด่งดังมีชื่อเสียง และได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 70 ในประเทศอินเดีย มีผลงานการแสดงกว่า 150 เรื่อง โดยได้รับชื่อเล่นจากแฟน ๆ ภาพยนตร์ว่า "กากา" หรือ "ลุง" และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ซุปเปอร์สตาร์คนแรกของวงการบอลลีวู้ด"

ด้านชีวิตครอบครัว ขันนา มีบุตรสาว 2 คน ขันนาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ที่บ้านพักส่วนตัวในเมืองมุมไบ ด้วยโรคมะเร็ง ที่ป่วยมาตั้งแต่เดือนเมษายน ด้วยวัย 69 ปี โดย นายมานโมฮัน ซิงห์ นายกรัฐมนตรีอินเดีย ได้แสดงความเสียใจต่อครอบครัวของขันนาด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2012-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 'พระเอกช้างเพื่อนแก้วอินเดีย'ตายแล้ว จากคมชัดลึก

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ราเชศ ขันนา**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ราเชศ ขันนา* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
Figure 1: Rectangular specimen subject to compression, with Poisson's ratio circa 0.5
เมื่อตัวอย่างวัสดุถูกดึงในทิศหนึ่ง อีกสองทิศจะบางลง **อัตราส่วนของปัวซอง** (ν, \mu ) ซึ่งเป็นชื่อหลังของ ซีเมยอง ปัวซอง เป็นค่าที่วัดได้เนื่องจากความบางลงนี้ อัตราส่วนของปัวซองเป็นอัตราส่วนการหดสั้นสัมพัทธ์ คือ ความเครียด หรือความเครียดตามขวาง (ตั้งฉากกับแรงที่กระทำ) หารด้วยความเครียดที่ขยายออกสัมพัทธ์ (ในทิศเดียวกับแรงที่กระทำ) สำหรับวัสดุแบบ perfectly incompressible อัตราส่วนของปัวซองจะมีค่าเท่ากับ 0.5 พอดี ส่วนวัสดุทางวิศวกรรมในทางปฏิบัติส่วนใหญ่จะมีค่า ν ระหว่าง 0.0 ถึง 0.5 คอร์กจะมีค่าใกล้ 0.0 เหล็กส่วนใหญ่อยู่ที่ประมาณ 0.3 และยางมีค่าเกือบ 0.5 ในบางวัสดุ เช่นโฟมของพอลิเมอร์ส่วนใหญ่ จะมีค่าอัตราส่วนของปัวซองเป็นลบ ถ้า auxetic material เหล่านี้ถูกดึงในทิศหนึ่ง มันจะหนาขึ้นในทิศที่ตั้งฉากกับมันด้วย

สมมุติว่าวัตถุถูกอัดตามแนวแกน y (ดูภาพ 1) :

{\displaystyle \nu \_{yx}=-{\frac {\epsilon \_{x}}{\epsilon \_{y}}}}
เมื่อ {\displaystyle \nu \_{yx}} คือค่าอัตราส่วนของปัวซอง {\displaystyle \epsilon \_{x}} คือความเครียดตามขวาง และ {\displaystyle \epsilon \_{y}} คือความเครียดตามแกนของแรง

ในการมองอย่างผิวเผิน อัตราส่วนของปัวซองที่มากกว่า 0.5 ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ เพราะที่ความเครียดค่าหนึ่ง วัสดุจะมีปริมาตรเข้าใกล้ศูนย์ และถ้ามากกว่านั้นวัสดุจะมี "ปริมาตรเป็นลบ" อย่างไรก็ตาม ค่าอัตราส่วนปัวซองที่ประหลาดมักจะเป็นผลจากวัสดุที่มีโครงสร้างซับซ้อน

ดูเพิ่ม
-------

* มอดุลัสของยัง
* สัมประสิทธิ์การขยายตัวจากความร้อน
**เครก ฟอลลอน** (อังกฤษ: Craig Fallon) เกิดวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1982 ที่อิปสวิช เป็นอดีตนักยูโดชาวอังกฤษ

ผลงาน
-----

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2005 ฟอลลอนเป็นผู้ชนะรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 60 กิโลกรัมในรายการยูโดชิงแชมป์โลกที่กรุงไคโร ที่ซึ่งเขาเป็นผู้ชนะลุดวิก ไพเชอร์ ในรอบไฟนอล และส่งผลให้เขาเป็นนักกีฬาชายชาวอังกฤษรายที่สามที่ครองแชมป์โลกยูโด ต่อจาก นีล อดัมส์ ใน ค.ศ. 1981 และแกรม แรนดอล ใน ค.ศ. 1999 

ใน ค.ศ. 2006 เขาได้เป็นแชมป์ยุโรปที่ตัมเปเร ประเทศฟินแลนด์ ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 60 กิโลกรัม โดยเป็นฝ่ายชนะอาร์เมน นาซาร์ยาน ในรอบไฟนอล ส่งผลให้เขาเป็นนักยูโดชายชาวอังกฤษคนที่สองถัดจากนีล อดัมส์ ที่สามารถครองแชมป์โลกและยุโรปสองรายการพร้อมกัน

วันเสาร์ที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2007 ฟอลลอนเป็นผู้ชนะรายการเวิลด์คัพชาย 2007 ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 60 กิโลกรัมที่เอ็นไอเออารีนาในเบอร์มิงแฮม และเขาเป็นชาวอังกฤษเพียงคนเดียวที่ได้รับเหรียญรางวัลในรายการจัดอันดับโอลิมปิก เครกเข้าแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงเอเธนส์ แต่เป็นฝ่ายแพ้ในรอบที่สอง หลังจากนั้น เขาได้ประกาศที่จะอำลาวงการใน ค.ศ. 2012 

ทั้งนี้ ผู้ฝึกสอนหลักคนแรกของเขาคือ บิล เคลลี

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "Craig Fallon Biography and Olympic Results - Sports-Reference.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-16. สืบค้นเมื่อ 2012-12-07.
2. ↑  Fallon is crowned world champion
3. ↑  Fallon gets biggest kicks from chasing glory
4. ↑  London 2012: Craig Fallon retires from judo ahead of Olympics

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 00.html Fallon gets biggest kicks from chasing glory, Michael Phillips, Tuesday 20 July 2004, The Guardian
* Fallon is crowned world champion, Sunday 11 September 2005, BBC
**เขตสงวนชีวภาคมายา** (สเปน: *Reserva de la biosfera maya*) เป็นเขตสงวนธรรมชาติในประเทศกัวเตมาลา ซึ่งมีสภาพื้นที่คุ้มครองแห่งชาติของกัวเตมาลาเป็นผู้จัดการ มีพื้นที่ 21,602 ตารางกิโลเมตร

สวนนี้เป็นถิ่นที่อยู่ของสัตว์หลายชนิดรวมทั้งจระเข้เม็กซิโก (Morelet's crocodile) และไก่งวงลายนกยูง (ocellated turkey) นอกจากนี้ยังมีพืชพรรณอุดมรวมทั้งเบรดนัต, มะฮอกกานี, มะฮอกกานีเม็กซิโก (*Swietenia humilis*), ฟิดเดิลวูด (*Vitex gaumeri*), ซีดาร์, *Bucida buceras*, ล็อกวูด (*Haematoxylum campechianum*), โกงกางใบใหญ่ (*Rhizophora mangle*) และออลสไปซ์ บริเวณมีตั้งแต่พื้นที่ชุ่มน้ำไปจนถึงทิวเขาเตี้ย ๆ และมีแหล่งน้ำจำนวนมากทั้งทะเลสาบ แม่น้ำ ลำธาร และปล่องหินปูน

เขตสงวนฯ ตั้งขึ้นในปี 2533 เพื่อพิทักษ์พื้นที่ป่าเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาที่เหลืออยู่ทางเหนือของป่าแอมะซอน แบบจำลองเขตสงวนชีวภาคซึ่งยูเนสโกนำไปปฏิบัติมุ่งส่งเสริมความสมดุลระหว่างกิจกรรมของมนุษย์กับชีวภาคโดยรวมการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างยั่งยืนอยู่ในการวางแผนอนุรักษ์ด้วย

โบราณคดี
--------

วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 นักโบราณคดีกัวเตมาลา สหรัฐ และยุโรปประกาศว่าพวกเขาใช้ไลดาร์ค้นหาอาคารมายาอีก 60,000 อาคารในเขตสงวนฯ มีศูนย์กลางพิธีกรรมหลักของมายาสี่แห่งทั้งลานกว้างและพีระมิดซึ่งซ่อนอยู่ภายใต้กลุ่มใบหนาแน่น สิ่งปลูกสร้างอื่นมีทางหลวงยกระดับ การชลประทานซับซ้อนและระบบขั้นบันได กำแพงป้องกัน เชิงเทินและค่ายคู นอกจากนี้ยังพบร่องรอยการปล้นสะดม ภาพไลดาร์ยังแสดงว่าชาวมายาเปลี่ยนแปลงภูมิภาพอย่างสำคัญกว่าที่คาดไว้เดิม ในบางพื้นที่ร้อยละ 95 ของพื้นที่ที่มีอยู่มีการเพาะปลูก มีการสำรวจพื้นที่กว่า 2,100 ตารางกิโลเมตร ผลิตชุดข้อมูลของไลดาร์ใหญ่สุดเท่าที่เคยทำสำหรับการวิจัยโบราณคดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  UNESCO. "MAB Biospheres Reserves Directory: Guatemala – Maya". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 July 2009.
2. ↑  CONAP. "Listado de Áreas Protegidas (enero, 2011)" (ภาษาสเปน). conap.gob.gt. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (xls)เมื่อ 8 October 2011. สืบค้นเมื่อ 14 June 2011.
3. 1 2  "Biosphere Reserve Information". *www.unesco.org*. UNESCO. 8 มีนาคม 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มีนาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2018.
4. 1 2  "Scientists find massive Mayan society under Guatemala jungle". Associated Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2018.
5. 1 2 3  "Exclusive: Laser Scans Reveal Maya "Megalopolis" Below Guatemalan Jungle". National Geographic. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2018.

พิกัดภูมิศาสตร์: 17°25′48″N 90°53′26″W﻿ / ﻿17.43000°N 90.89056°W﻿ / 17.43000; -90.89056
***2048*** เป็นเกมปริศนาเคลื่อนบล็อก (sliding block puzzle) แบบเล่นคนเดียว ซึ่งออกแบบโดยนักพัฒนาเว็บชาวอิตาลี Gabriele Cirulli เป้าหมายของเกมคือเพื่อให้ผู้เล่นเลื่อนกระเบื้องตัวเลขบนกริดไปรวมกันเพื่อให้เกิดจำนวน 2048 ขึ้น อย่างไรก็ตามผู้เล่นสามารถเล่นต่อได้ถึงแม้จะถึงเป้าหมายเกมที่เลข 2048 แล้วก็ตามเพื่อสร้างกระเบื้องตัวเลขที่จำนวนสูงขึ้นไปอีก

*2048* ดั้งเดิมแล้วเขียนโดยใช้จาวาสคริปต์ และ CSS ระหว่างช่วงสุดสัปดาห์ของ Gabriele Cirulli ก่อนที่จะเปิดตัวเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2014 ในรูปแบบซอฟต์แวร์ไม่เสียค่าใช้จ่ายและโอเพนซอร์ซ (free and open-source software) ตาม สัญญาอนุญาตของเอ็มไอที เกมแบบเดียวกันที่เขียนโดยใช้ C++ และ Vala ถูกปล่อยออกมาตามกันในภายหลัง There is also a version for the Linux terminal.

2048 นั้นถูกอธิบายว่าคล้ายคลึงกับแอปเกม *Threes!* ซึ่งปล่อยออกมาเมื่อเดือนก่อนหน้า แต่ Cirulli อธิบายด้วยตนเองว่า *2048* เป็นวิดีโอเกมโคลน (Video game clone) ของแอปเกม *1024* ที่ผลิตโดย Veewo Studios

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dickey, Megan Rose (23 March 2014). "Puzzle Game 2048 Will Make You Forget Flappy Bird Ever Existed". *Business Insider*. สืบค้นเมื่อ 27 March 2014.
2. ↑  Wells, V. S. (18 March 2014). "Game Review: 2048". Nouse. สืบค้นเมื่อ 19 March 2014.
3. ↑  "2048-qt in Debian".
4. ↑  "2048 in GNOME wiki".
5. ↑  "2048-cli". *Github*.
6. ↑  Tim (11 March 2014). "Free Game Pick: 2048 (Gabriele Cirulli)". UBM Tech. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-07-14. สืบค้นเมื่อ 19 March 2014.
7. ↑  Perez, Sarah (24 March 2014). "Clones, Clones Everywhere – '1024,' "2048' and Other Copies of Popular Paid Game 'Threes' Fill The App Stores". *Techcrunch*. สืบค้นเมื่อ 25 March 2014.
**ถั่งโถมโหมแรงไฟ** เป็นบทเพลงปฏิวัติที่เขียนและขับร้องโดย วงดนตรีคาราวาน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อสมาชิกของวงทุกคนเดินทางเข้าป่า หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา เพื่อเข้าร่วมการต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เนื่องจากความกดดันทางการเมืองยุคนั้น คำร้องโดย สุรชัย จันทิมาธร ทำนองโดย สุรชัย จันทิมาธร และทองกราน ทานา

ประวัติ
-------

ประวัติของเพลงนี้ตามที่กล่าวในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงคาราวาน เก็บถาวร 2010-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนระบุว่า เมื่อสมาชิกของวงทุกคนเดินทางเข้าป่าที่จังหวัดเลย หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาแล้ว ทุกคนก็ได้เข้ารับการอบรมทฤษฎีปฏิวัติจากพรรค จากนั้นไม่กี่วันต่อมาก็เดินทางเข้าสู่เขตจรยุทธ์ภูซาง ที่จังหวัดอุดรธานี

ในคืนหนึ่ง ทองกรานได้จินตนาการถึงภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับจอมพลโจซิป โบรซ ติโต อดีตประธานาธิบดีประเทศยูโกสลาเวีย จึงเกิดแรงบันดาลใจฮัมทำนองเพลงลายอิสระขึ้นมา เมื่อสุรชัยได้ยินจึงคุยกันว่าน่าจะทำเป็นเพลงได้ โดยสุรชัยได้นำเอาทฤษฎีปฏิวัติมาเขียนเป็นเนื้อหาในเพลง

จากนั้นวงคาราวานได้ใช้ซอกภูในเขตจรยุทธ์ภูซางเป็นห้องบันทึกเสียง เพื่ออัดเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟ โดยร้องขอเครื่องมือบันทึกเสียงจากจัดตั้งของพรรค การบันทึกเสียงเป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องจากความยากในการเล่นทำนองเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟที่ช้าในตอนแรก และจะค่อยๆ เร็วขึ้นในท่อนท้ายๆ นักดนตรีและนักร้องทุกคนจึงต้องเล่นเพลงพร้อมกัน นอกจากนี้การอัดเสียงยังต้องการความเงียบที่สุดเพื่อไม่ให้มีเสียงรบกวนในเพลงด้วย มิฉะนั้นก็ต้องเริ่มอัดเสียงใหม่ทั้งหมด

ระหว่างการอัดเสียง ได้มีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด ซึ่งเป็นเสียงปืนของสหายนักรบที่ออกไปล่าสัตว์หาอาหาร เสียงปืนที่ดังขึ้นในเวลานั้นดังตรงช่วงจบเนื้อร้องที่ว่า "มือจะกำปืนกล้าประกาศชัย" พอดี ทุกคนที่อัดเสียงในเวลานั้นเห็นตรงกันว่าเสียงปืนเข้ากันได้พอดีกับจังหวะของเพลง จึงเล่นเพลงต่อจนจบด้วยอารมณ์ฮึกเหิมและไม่มีการอัดเสียงใหม่อีก 

เพลงนี้เมื่อเผยแพร่ในหมู่พลพรรคของ พคท. โดยทางสถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย (สปท.) ก็ได้รับความนิยมมาก ภายหลังเมื่อวงคาราวานออกจากป่า เพลงนี้ก็ยังเป็นเพลงที่ถูกขอให้เล่นมากที่สุดเพลงหนึ่งของวงคาราวานในปัจจุบัน

ศิลปินที่นำไปขับร้องใหม่
------------------------

* พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ ในอัลบั้ม วันใหม่ (พ.ศ. 2550)
* แอ๊ด คาราบาว ในอัลบั้ม สุรชัยกึ่งศตวรรษ (พ.ศ. 2541)

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฟังเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟและประวัติเพลง เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ดาวน์โหลดเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟ ฉบับบันทึกเสียงครั้งแรกสุด[*ลิงก์เสีย*] (ที่มา เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
* ฟังเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟ ในการแสดงสดในรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ เก็บถาวร 2007-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ฟังเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟ ฉบับพงษ์สิทธิ์ คำภีร์
* ถั่งโถมโหมแรงไฟ(ดัดแปลงจากเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟของคาราวาน) ของวงประกายดาว เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน