*สำหรับกลศาสตร์ดั้งเดิมดูที่: เวลา*

หน้าปก *เวลา* ฉบับตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2547
**เวลา** นวนิยายแนวใหม่ของ ชาติ กอบจิตติ เขียนเสร็จเมื่อวันศุกร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2536 มีความยาวทั้งหมด 232 หน้า เป็นเรื่องราวของผู้กำกับภาพยนตร์คนหนึ่งที่สูญเสียภรรยาและลูกสาวไปให้กับการทำงานของตนเอง ที่เข้าไปดูละครเวทีของนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่กำลังลาโรง แรงจูงใจของเขาที่ทำให้ไปดูละครเวทีเรื่องนี้ก็เพราะได้อ่านคำวิจารณ์มาก่อนว่า เป็นละครเวทีที่น่าเบื่อที่สุดในรอบปีและเป็นละครเวทีที่เกี่ยวกับคนแก่ในบ้านพักคนชรา ทั้ง ๆ ที่กลุ่มผู้สร้างเป็นเพียงนักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ

เวลา ใช้วิธีการเล่าเรื่องโดยสมมติให้ผู้อ่านเป็นผู้กำกับภาพยนตร์คนนี้ที่กำลังดูละครเวทีเกี่ยวกับชีวิตคนแก่อยู่ ในบางช่วงให้ตัวผู้กำกับฯนี้สนทนากับผู้อ่านและตัดสลับกับมุมกล้อง โดยดำเนินเรื่องผ่านช่วงเวลาในแต่ละชั่วโมงตั้งแต่เช้าจนเย็น ตอนจบเป็นการหักมุม โดยเฉลยว่าในห้องกรงที่ดูเหมือนว่ากักขังคนแก่คนหนึ่งที่คอยตะโกนซ้ำ ๆ ซาก ๆ ว่า *"ไม่มีอะไร ไม่มีจริง ๆ"* ก็ไม่มีอะไรเลยจริง ๆ ในห้องนั้น

ชาติ กอบจิตติ ได้อุทิศหนังสือเล่มนี้แด่ ปู่ ย่า ตา ยาย ของตัวเอง และของทุก ๆ คน พร้อมกับย้ำเสมอ ๆ ว่า นวนิยายของเขาเรื่องนี้น่าเบื่อจริง ๆ 

หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยสำนักพิมพ์หอน ที่เจ้าตัวเป็นเจ้าของเอง ได้รับรางวัลนวนิยายดีเด่นแห่งปีประจำปี พ.ศ. 2537 และรางวัลซีไรต์ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นรางวัลซีไรต์ครั้งที่สองของชาติ กอบจิตติ ด้วย หลังจากที่เคยได้มาแล้วจาก คำพิพากษา ในปี พ.ศ. 2525

นอกจากนั้น "*เวลา*" ยังเป็นนวนิยายที่ใช้ในการเรียนการสอนรายวิชา การอ่านภาษาไทยเชิงวิจารณ์ ให้กับนิสิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ตั้งแต่ปีการศึกษา 2555 - 2557

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติ ..ชาติ กอบจิตติ[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "nekopost".

| * ด
* ค
* ก
รายชื่อวรรณกรรมสัญชาติไทยที่ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนเรียงตามปี |
| --- |
| ลูกอีสาน (พ.ศ. 2522) **·**  เพียงความเคลื่อนไหว (พ.ศ. 2523) **·**  ขุนทอง เจ้าจะกลับเมื่อฟ้าสาง (พ.ศ. 2524) **·**  คำพิพากษา (พ.ศ. 2525) **·**  นาฏกรรมบนลานกว้าง (พ.ศ. 2526) **·**  ซอยเดียวกัน (พ.ศ. 2527) **·**  ปูนปิดทอง (พ.ศ. 2528) **·**  ปณิธานกวี (พ.ศ. 2529) **·**  ก่อกองทราย (พ.ศ. 2530) **·**  ตลิ่งสูง ซุงหนัก (พ.ศ. 2531) **·**  ใบไม้ที่หายไป : กวีนิพนธ์แห่งชีวิต (พ.ศ. 2532) **·**  อัญมณีแห่งชีวิต (พ.ศ. 2533) **·**  เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน (พ.ศ. 2534) **·**  มือนั้นสีขาว (พ.ศ. 2535) **·**  ครอบครัวกลางถนน (พ.ศ. 2536) **·**  เวลา (พ.ศ. 2537) **·**  ม้าก้านกล้วย (พ.ศ. 2538) **·**  แผ่นดินอื่น (พ.ศ. 2539) **·**  ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน (พ.ศ. 2540) **·**  ในเวลา (พ.ศ. 2541) **·**  สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน (พ.ศ. 2542) **·**  อมตะ (พ.ศ. 2543) **·**  บ้านเก่า (พ.ศ. 2544) **·**  ความน่าจะเป็น (พ.ศ. 2545) **·**  ช่างสำราญ (พ.ศ. 2546) **·**  แม่น้ำรำลึก (พ.ศ. 2547) **·**  เจ้าหงิญ (พ.ศ. 2548) **·**  ความสุขของกะทิ (พ.ศ. 2549) **·**  โลกในดวงตาข้าพเจ้า (พ.ศ. 2550) **·**  เราหลงลืมอะไรบางอย่าง (พ.ศ. 2551) **·**  ลับแล, แก่งคอย(พ.ศ. 2552) **·**  ไม่มีหญิงสาวในบทกวี (พ.ศ. 2553)  **·**  แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ (พ.ศ. 2554) **·**  คนแคระ (พ.ศ. 2555) **·**  หัวใจห้องที่ห้า (พ.ศ. 2556)  **·**  อสรพิษและเรื่องอื่นๆ (พ.ศ. 2557)  **·**  ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต (พ.ศ. 2558) **·**  นครคนนอก (พ.ศ. 2559)  **·**  สิงโตนอกคอก (พ.ศ. 2560) **·**  พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ (พ.ศ. 2561) **·**  ระหว่างทางกลับบ้าน (พ.ศ. 2562) **·**  คืนปีเสือและเรื่องเล่าของสัตว์อื่น ๆ (พ.ศ. 2563) **·**  เดฟั่น (พ.ศ. 2564)  **·**  จนกว่าโลกจะโอบกอดเราเอาไว้ (พ.ศ. 2565) |