recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ผู้บัญชาการยุทธนาวี** (อังกฤษ: Chief of Naval Operations) เป็นตำแหน่งตามกฎหมายของกองทัพเรือสหรัฐ และเป็นตำแหน่งระดับสูงสุดของนายทหารเรืออเมริกัน ทำหน้าที่เป็นผู้แทนกองทัพเรือในที่ประชุมคณะเสนาธิการร่วม และเป็นหัวหน้าที่ปรึกษาฝ่ายทหารของรัฐมนตรีว่าการทบวงทหารเรือ และเป็นที่ปรึกษาฝ่ายทหารของสภาความมั่นคงแห่งชาติ ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และของประธานาธิบดีสหรัฐ

ผู้บัญชาการยุทธนาวีจะได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี โดยคำแนะนำและความยินยอมของวุฒิสภา มีวาระการดำรงตำแหน่งสี่ปีในยามปกติ ดำรงตำแหน่งได้ติดต่อกันสองวาระเฉพาะยามศึกสงครามและสถานการณ์ฉุกเฉินที่ประกาศโดยรัฐสภาสหรัฐ ผู้บัญชาการยุทธนาวีมียศทหารเป็นพลเรือเอก

ผู้บัญชาการยุทธนาวีมีที่ทำงานอยู่ในอาคารเดอะเพนตากอน ไม่มีกองบัญชาการเป็นของตนเอง ไม่มีอำนาจบังคับบัญชากองทัพเรือหรือหน่วยเรือใด จึงมิอาจเทียบได้กับตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือในประเทศอื่น กฎหมายสหรัฐว่าด้วยสายบังคับบัญชา บัญญัติให้การควบคุมบังคับบัญชาทหารสหรัฐทุกเหล่าทัพเป็นอำนาจของประธานาธิบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ซึ่งจะมอบคำสั่งโดยตรงให้แก่หน่วยบัญชาการรบรวม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chief of Naval Operations". United States Navy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-06-24. สืบค้นเมื่อ 31 January 2018.
2. ↑  "10 USC 5013(f). Secretary of the Navy".

| * ด
* ค
* ก
คณะเสนาธิการร่วมของกองทัพสหรัฐ |
| --- |
| 
* ประธาน
* รองประธาน
* ผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธิน
* เสนาธิการทหารบก
* ผู้บัญชาการยุทธนาวี
* เสนาธิการทหารอากาศ
* ผู้บัญชาการยุทธอวกาศ
* อธิบดีกรมยามชาติ

 |  |
**จตุรภัทร เข็มนาค** (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 - 3 มกราคม พ.ศ. 2562) ชื่อเล่น **เซนติเมตร** เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ นักแสดง นักเต้น นักประกวด และสไตลิสต์ชาวไทย

ประวัติ
-------

จุตรภัทร เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ที่ตำบลนครนายก อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก จตุรภัทรได้เข้ามาวงการบันเทิง และวงการแฟชั่นและรู้จักการดี ในรายการล้นตู้

จตุรภัทร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมตอนปลาย สายวิทย์-คณิต จากโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ผลงาน
-----

### รายการโทรทัศน์

* รายการล้นตู้ คู่กับ เจนนี่ ปาหนัน และ พิชญ์ กาไชย

### รายการละคร/ภาพยนตร์/ซีรีส์

* ไดอารีตุ๊ดซีส์ เดอะซีรีส์ ซีซั่น 2 รับบทเป็น กองประกวด ออกอากาศทาง จีเอ็มเอ็ม ทีวี (จัดทำโดย จีทีเอช)

รางวัล
------

* รางวัลชนะเลิศ Platinum Street Fashion Designer Contest 2010 ชิงถ้วยพระราชทานพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์[]

การเสียชีวิต
------------

2 มกราคม พ.ศ. 2562 จตุรภัทร ได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ 2 คัน ชนกัน จนทำให้รถ 1 คัน ซึ่งเป็นรถยนต์ของ จตุรภัทร ที่โดยสารมากับ ศุภกิจ เกิดซ้ำ ตกลงไปในคลองชลประทานเชียงใหม่ 700 ปี (ในบริเวณ คันคลองชลประทานเชียงใหม่ 700 ปี) ปากทางเข้าวัดอุโมงค์ ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ โดยอาการจตุรภัทร ในเวลาต่อมา มีอาการโคม่าอย่างหนัก ทางเจ้าหน้าที่จึงรีบนำส่ง ห้องไอซียู โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ เป็นการด่วน โดย ศุภกิจ เกิดซ้ำ บุคคลที่โดยสารมากับ จตุรภัทร เสียชีวิตอย่างสงบ ณ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ในคืนวันเกิดเหตุ และจตุรภัทร เสียชีวิตอย่างสงบที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ในเวลา 05.30 น. ของวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2562

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รู้จักเธอให้มากขึ้น กับ ประวัติ "เซนติเมตร ล้นตู้" สไตลิสต์ไอคอน ขวัญใจวัยรุ่น". *www.sanook.com/campus*.
2. ↑  *จากรายการล้นตู้ แด่ "เซนติเมตร"*, สืบค้นเมื่อ 2021-12-19
3. ↑  *เผยภาพวงจรปิด นาทีชน ก่อนซีอาร์วีพุ่งตกน้ำ "เซนติเมตร" กับเพื่อนดับ | Thairath online*, สืบค้นเมื่อ 2021-11-19
4. ↑  *"เซนติเมตร" พิธีกรดังหวิดดับรถตกคลอง | 03-01-62 | ข่าวเช้าไทยรัฐ*, สืบค้นเมื่อ 2021-11-19
5. ↑  "จตุรภัทร เข็มนาค". *postjung.com*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Centimetre Jaturapat Khemnark เฟซบุ๊ก (ส่วนตัว)
* centimetre อินสตาแกรม (ส่วนตัว)
* CENTIMATRE ทวิตเตอร์ (ส่วนตัว)
สำหรับวัดกระโจมทองแห่งอื่น ดูที่ วัดกระโจมทอง

**วัดกระโจมทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านกระโจมทอง ตำบลหลักสอง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา 

วัดกระโจมทองตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2442 เดิมชื่อ **วัดโพธิ์ศรีราษฎร์ศรัทธาธรรม** นายหรั่ง กำนันยิ้ม และนางฟัก ธูปทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อเป็นที่สร้างวัด โดยได้สร้างกุฏิขึ้น 3 หลัง เพื่อเป็นที่อยู่ของพระภิกษุสงฆ์ และมีพระอธิการธูปเป็นเจ้าอาวาสดูแลปกครองเป็นรูปแรก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดกระโจมทอง" เนื่องจากชาวบ้านแถบติดกับเขตวัดได้สร้างโรงกระโจมเพื่อใช้นวดข้าว ประชาชนในแถบนี้จึงนิยมเรียกชื่อว่า **วัดโรงกระโจม** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481

อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์พุทธนิมิตร์อมรเมธ* เป็นพระพุทธรูปปางสุโขทัย เนื้อโลหะ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ มีพระพุทธสิหิงค์เป็นพระประธานประจำ หอสวดมนต์กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 8 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการธูป
* พระอธิการถึก
* พระอธิการบุญเกิด
* พระครูสาครสุวรรณคุณ พ.ศ. 2483–2512
* พระครูสาครคุณาธาร พ.ศ. 2514–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกระโจมทอง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์.
2. ↑  "วัดกระโจมทอง". กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดกระโจมทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
สำหรับวัดกุฎีทองแห่งอื่น ดูที่ วัดกุฎีทอง (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

**วัดกุฎีทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 35 ไร่ 3 งาน 97 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 7 แปลง เนื้อที่ 100 ไร่ 1 งาน 98 ตารางวา 

วัดกุฎีทองตั้งเมื่อ พ.ศ. 2271 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2271 เดิมชื่อว่า **วัดเซิงหวาย** มีตำนานเล่าว่า เมื่อครั้งสมัยกรุงศรีอยุธยา มีชายคนหนึ่งมานอนหลับอยู่ที่วัด ชายคนนี้นอนกรนเป็นเสียงดนตรี เจ้าอาวาสพิจารณาดูลักษณะของชายผู้นั้นแล้วพูดขึ้นว่า "ขอให้รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี ต่อไปวันข้างหน้าจะได้เป็นใหญ่เป็นโตในแผ่นดิน" ชายผู้นั้นพูดว่า "ถ้าเป็นจริงดั่งคำกล่าวของท่านอาจารย์ จะกลับมาสร้างกุฏิทองถวาย" แล้วกราบลาเจ้าอาวาส เดินทางมุ่งทิศตะวันออกบ่ายหน้าเข้ากรุงศรีอยุธยาเพื่อเข้าสมัครเป็นทหารในกองช้างของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาชายผู้นั้นมีพระนามว่า พระเพทราชา เป็นนายกองช้างที่มีความสามารถอย่างยิ่ง ซึ่งต่อมาได้ทรงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินกรุงศรีอยุธยา ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2457 และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2517

อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 21 หลัง เป็นอาคารไม้ 15 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง วิหาร 1 หลัง ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ภายในวัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญชิ้นหนึ่งคือ บุษบกสลักด้วยไม้ประดับกระจกจำนวน 1 หลัง และเสลี่ยงพระเพทราชา ชาวบ้านกุฎีทองเชื่อกันว่าเป็นพระราชยานที่พระเพทราชาประทับมาเมื่อครั้งเสด็จมาสมโภชเฉลิมฉลองวัดกุฎีทอง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูวิจิตรวิหารการ (เจิม จนฺทโชโต) อดีตเจ้าคณะตำบลดอนกำยาน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส พ.ศ. 2471–2527
* พระสุวรรณวุฒาจารย์ (เทพ ถาวโร) อดีตเจ้าคณะอำเภอเมืองสุพรรณบุรี ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส พ.ศ. 2527–2552
* พระมหาไพรัตน์ ขนฺติสาโร ปธ.7 เจ้าอาวาสวัดกุฎีทองรูปปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระเพทราชา กับตำนาน "ชายนอนหลับ" ชื่อ "สิงห์" และ "เสลี่ยง" วัดกุฎีทอง สุพรรณบุรี". ศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดกุฎีทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดกุฎีทอง**
สำหรับวัดกุฎีทองแห่งอื่น ดูที่ วัดกุฎีทอง (จังหวัดสุพรรณบุรี)

**วัดกุฎีทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 60 ตารางวา

วัดกุฎีทองสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1880 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 1890 เมื่อครั้งข้าศึกรุกรานได้รับการทำลายเสียหายกลายสภาพเป็นวัดทรุดโทรมลง และได้รับการบูรณะพัฒนาขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์เป็นต้นมา เป็นหนึ่งในวัดที่พญาละแวกตั้งทัพเพื่อโจมตีกรุงศรีอยุธยาในสมัยพระมหาธรรมราชา มีช่วงหนึ่งวัดขาดการบูรณะจนเกิดความเสียหายมาตลอดจนเกือบจะเป็นวัดร้าง จนพระครูสุนทร ปัฐนคุณ เป็นเจ้าอาวาสองค์ที่ 6 ในขณะนั้นมีเพียงกุฏิเก่า ๆ เหลืออยู่ 2 หลัง ศาลาการเปรียญมีสภาพทรุดโทรมมาก อุโบสถเป็นซากพัง พระครูสุนทร ปัฐนคุณและประชาชนได้ร่วมกันบูรณะวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 17 เมตร ยาว 25 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และหอระฆัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกุฎีทอง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดกุฎีทอง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "ประวัติและความเป็นมาของวัดกุฎีทอง".
สำหรับวัดพระธาตุจอมแจ้งแห่งอื่น ดูที่ วัดพระธาตุจอมแจ้ง

**วัดจอมแจ้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตรงทางเข้าเมืองอำเภอแม่สะเรียง ใกล้กับพิพิธภัณฑ์อำเภอแม่สะเรียง ซึ่งอยู่ติดริมถนนเส้นทางหลวงหมายเลข 108 (เชียงใหม่-แม่สะเรียง-แม่ฮ่องสอน) ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 56 ตารางวา บริเวณโดยรอบของวัดมีจุดชมวิว มองไปทางด้านทิศตะวันออกจะเห็นภาพทุ่งนาและบ้านเรือนของชาวอำเภอแม่สะเรียง

วัดจอมแจ้ง หรือ **วัดพระธาตุจอมแจ้ง** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 วัดมีพระธาตุจอมแจ้ง ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งได้แก่ พระเกศาธาตุ ตามตำนานเล่าว่าสร้างโดยพระฤๅษีสี่พี่น้อง ประมาณ พ.ศ. 1000 เพื่อที่จะให้คนชาวเมืองยวมได้มากราบไหว้สักการบูชา ส่วนภายนอกเป็นที่ตั้งของพระธาตุจอมแจ้ง บริเวณฐานด้านล่างของพระธาตุจอมแจ้งมีหลักศิลาประทับรอยมือของต๊ะ หรือครูบาเจ้าชัยวงศา อุโบสถของวัดมีรูปแบบศิลปะล้านนา ภายในมีพระพุทธรูปและพระประธานและยังมีรูปจำลองของพระเจ้าสิทธัตถะตั้งอยู่บริเวณหน้าพระประธาน ทรงเครื่องกษัตริย์ จิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเขียนเรื่องราวพระเวสสันดรชาดกและภาพพุทธประวัติเขียนประดับไว้โดยรอบ ภายนอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  อรรจนีลดา วุฒิจันทร์, อ่อนเดือน เทียนทอง (2533). "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9". กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 989. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-17. สืบค้นเมื่อ 2021-09-11.
2. ↑  "วัดจอมแจ้ง (วัดพระธาตุจอมแจ้ง)". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดจอมแจ้ง (วัดพระธาตุจอมแจ้ง". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
สำหรับวัดจันทารามแห่งอื่น ดูที่ วัดจันทาราม

**วัดจันทาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำจืด อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง ที่ตั้งอยู่ใกล้เขตแดนประเทศพม่า เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างของจังหวัดระนอง และทางราชการได้ใช้เป็นประชุมและอบรมข้าราชการประชาชน

วัดจันทาราม เดิมชื่อ **วัดประทุมธาราเทพนิมิตร** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ตามประวัติกล่าวว่าเมื่อพระยาอัษฎงคตทิศรักษา (คอซิมบี้ ณ ระนอง) ย้ายที่ตั้งเมืองตระ จากตำบลปากจั่น มาตั้งที่ตำบลน้ำจืด เมื่อ พ.ศ. 2428 แล้ว ด้วยเหตุที่พระยาอัษฎงคตทิศรักษา (คอซิมบี้ ณ ระนอง) รู้จักชอบพอและเคารพนับถือ หลวงพ่อจันทรซึ่งจำพรรษาอยู่ที่วัดขี้ไฟ ซึ่งอยุ่ตรงข้ามตำบลน้ำจืด ห่างจากเมืองตระ ไปทางเหนือเล็กน้อย จึงได้นิมนต์หลวงพ่อจันทร์มาอยู่ที่ตำบลน้ำจืด โดยสร้างวัดให้ที่เชิงเขาชายคลองน้ำจืด ห่างจากตัวเมืองประมาณ 1 กิโลเมตร โดยสร้างเป็นกุฎิไม้หลังเล็ก ๆ มุงหลังคาจาก กั้นด้วยจากอยู่ได้เฉพาะรูปเดียว เรียกว่า "วัดปทุมธาราเทพนิมิตร" แต่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดน้ำจืด** เริ่มแรกเป็นสำนักสงฆ์ มีการสร้างอุโบสถที่หลังเขา ทำด้วยไม้ หลังคามุงจาก พอเป็นที่ทำสังฆกรรมได้

หลังจากที่หลวงพ่อจันทร์มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2455 ชาวบ้านจึงนำนามท่านมาตั้งเป็นชื่อวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์ว่า "วัดจันทาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพวาดเกี่ยวกับพุทธประวัติของพระพุทธเจ้า และเรื่องเล่าจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ โดยไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้เขียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "มรดกทางพระพุทธศาสนา".
2. ↑  "วัดจันทาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "จิตรกรรมฝาผนังวัดจันทาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับวัดจำปาแห่งอื่น ดูที่ วัดจำปา

**วัดจำปา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่ง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1600 จากข้อความในจารึกอักษรขอมภาษาไทยซึ่งพบที่วัดจำปา ระบุว่า อาจารย์วัดจำปาพระสงฆ์สามเณรได้เอาศิลาจากเขาโพ มาทำพระพุทธรูปปางสมาธิ 21 องค์ พระอรหันต์ 9 องค์เมื่อ พ.ศ. 2319 แล้วลงรักปิดทองนำไปไว้ที่ถ้ำศิลาเตียบ ชาวบ้านในแถบนี้มักมีคำพูดติดปากว่า "เมียของเจ้าพอจะเข้าวัดจำปาได้ไหม" อันมีความหมายว่า นำออกงานสังคมที่มีผู้คนเยอะ ๆ อย่างวัดจำปา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2553

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารไม้เก่าแก่ที่โครงทำด้วยไม้ หลังคาหน้าจั่วทรงไทย มีปีกนกลดหลั่นสามชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย มีกระเบื้องเชิงชายตกแต่งด้วยลายเทพพนมและลายกนกรูปดอกไม้ หน้าบันทำยื่นออกมาเป็นมุขประเจิด ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แกะสลักไม้เป็นลวดลายก้านขดหางโตและลายพุ่มข้าว ส่วนฐานและผนังวิหาร ก่ออิฐถือปูนฐานวิหารขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร มีบันไดทางขึ้นด้านทิศตะวันออก ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปเก่าแก่อายุกว่าสามร้อยปีตั้งเรียงรายอยู่ พระพุทธรูปหินทรายสีแดงขนาดต่าง ๆ สิบกว่าองค์ ซึ่งประดิษฐานอยู่ในวิหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดจำปา". ฐานข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวและผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวฮาลาล เชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้านในกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจสามฝ่าย อินโดนีเซีย-มาเลเซีย-ไทย.
สำหรับวัดทองนพคุณแห่งอื่น ดูที่ วัดทองนพคุณ

**วัดทองนพคุณ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ตั้งวัด 38 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา

วัดทองนพคุณ หรือประชาชนนิยมเรียกว่า **วัดบางแสม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2479 มีนายชื้น นางขำ ทองนพคุณ เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระอธิการจ้อย ปุญฺญสุวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูจันทสุวรรณสาร ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 18 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543

อาคารเสนาสนะภายในวัดประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 มีลักษณะก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงบุษบก สองชั้น ยกพื้นโปร่ง สูงประมาณ 1.70 เมตร มีมังกรพันรอบเสาทั้งสี่ต้น หัวมังกรจะอยู่ด้านหน้าของหอระฆัง รวมถึงมีระฆังอยู่โดยรอบเสาทั้งสี่ต้น จำนวน 4 ใบ เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ชั้นบนของหอระฆังมีพระพุทธรูปปางห้ามญาติประดิษฐานอยู่ มีนามว่า *สักยะมุณีศรีนพคุณ*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทองนพคุณ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดทองนพคุณ (บางแสม)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ ๑๘ วัดทองนพคุณ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "หอระฆัง วัดทองนพคุณ (บางแสม)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับวัดทองนพคุณแห่งอื่น ดูที่ วัดทองนพคุณ

**วัดทองนพคุณ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางจาก อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี มีที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่เศษโดยประมาณ มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ไร่เศษ โดยประมาณ (รวมที่ตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์) 

วัดทองนพคุณ ชื่อเดิมที่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดตาขุน** หรือ **วัดนพพ่อขุน** ตามคำบอกเล่าว่า มีอุบาสก 2 คนชื่อตานพ กับตาขุน ตานพเป็นบิดาของตาขุน มีความศรัทธาให้ที่ดินสร้างวัดมีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่เศษ โดยตั้งชื่อวัดว่า "วัดนพพ่อขุน" เพื่อเป็นอนุสรณ์ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2337 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2464 วัดนพพ่อขุนได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองนพคุณ" วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อเจริญพระครูปัญญาโชติวัฒน์ (เจริญ ธมฺมโชติ)

บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของ *ตลาดริมน้ำวัดทองนพคุณ* ที่วัดทองนพคุณสร้างร่วมกับชุมชนรอบวัด มีจุดเด่นสะพานข้ามคลอง เรือ และแพที่สร้างจากขวดพลาสติก และแกลลอนน้ำมันพลาสติกรีไซเคิล

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการนก
* พระอธิการเอี่ยม
* พระอธิการจันทร์
* พระอธิการชู
* พระอธิการพราหมณ์
* พระอธิการเกตุ
* พระอธิการอ่ำ
* พระครูปัญญาโชติวัฒน์ (เจริญ ธมฺมโชติ)
* พระครูโกศลวัชรธรรม (แสน ปภสฺสโร)
* พระครูโกศลวัชรธรรม (จิตติพร จิตฺตสํวโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทองนพคุณ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดทองนพคุณ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "เปิดแล้วแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ "ตลาดริมน้ำวัดทองนพคุณ" จังหวัดเพชรบุรี". ประจวบโพสต์นิวส์.
4. ↑  "ตลาดริมน้ำ วัดทองนพคุณ". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดเพชรบุรี.
สำหรับวัดท้องคุ้งแห่งอื่น ดูที่ วัดท้องคุ้ง

**วัดท้องคุ้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้องคุ้ง ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน

วัดท้องคุ้งตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ชื่อวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน ผู้บริจาคที่ดินให้วัดคือ นายเทียนและนางผวน เกิดทอง เดิมนั้นที่ตั้งวัดอยู่ระหว่างวัดมงคลโคธาวาสกับวัดโคธาราม ห่างกันประมาณ 5 กิโลเมตร เมื่อมีงานเทศกาลต่าง ๆ เช่น วันสงกรานต์ วันเข้าพรรษา ชาวบ้านท้องคุ้งไม่สะดวกในการเดินทาง เพราะต้องอาศัยเดินทางโดยทางเรือ จึงคิดที่จะสร้างวัดขึ้นโดยการนำของนายเทียน เกิดทอง

วัดท้องคุ้งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 44 เมตร ในด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรมบาลีและสามัญ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525 และมีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด

สิ่งโดดเด่นของวัด คือมีรูปปั้นท้าวพญายมหน้าตาขึงขัง น่าเกรงขาม นั่งอยู่บนหลังคาเมรุตรงบันไดทางขึ้น มือหนึ่งถือบัญชีบุญบัญชีบาป อีกมือหนึ่งชี้ลงมาด้านล่าง สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 ผู้ริเริ่มสร้างคือ พระครูมงคลสมณานุวัตร เจ้าอาวาส มูลเหตุที่สร้างเนื่องจากเวลามีงานศพหรืองานบุญอื่น ๆ ภายในวัดมักมีชาวบ้านดื่มสุรากันเป็นประจำ เมื่อได้ตักเตือน ชาวบ้านก็เลี่ยงโดยการนำเหล้าใส่ขวดน้ำหรือขวดเครื่องดื่มชูกำลัง ทางวัดเขียนป้ายห้ามดื่มสุราในวัด แต่ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ เจ้าอาวาสจึงได้ให้ช่างปั้นรูปท้าวพญายม มีการจัดพิธีไหว้ท้าวพญายมขึ้นในวันแรม 5 ค่ำ เดือน 4 ของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท้องคุ้ง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดท้องคุ้ง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ขี้เมาผวา! ชายนั่งกระดกเหล้าในวัด โดนพญายมชี้หน้า จู่ ๆ ล้มพับต้องหามตัวส่ง รพ". ช่อง 3.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "พญายมวัดท้องคุ้ง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดท้องคุ้ง**
สำหรับวัดปราสาทแห่งอื่น ดูที่ วัดปราสาท

**วัดปราสาท** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ตั้งอยู่บนเนื้อที่เกือบ 30 ไร่ 

วัดปราสาทตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2474 เดิมชื่อว่า **วัดโกสิทประสาท** ปรากฎตามหลักฐานในศิลาจารึกในการผูกพัทธสีมา โดยพระอินทประสิทธิษร (เอม) ผู้สำเร็จราชการเมืองอินทบุรีย์ (สมัยนั้น) ร่วมกับราษฎรได้ปฎิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ ทั้งหมดโดยเจ้าอาวาสพระครูสุขันฑ์ กิตติญาโณ และชาวบ้านวัดปราสาทจนสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2514

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 13.80 เมตร ยาว 25.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารกว้าง 4.50 เมตร ยาว 11.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 4 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2551 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ศาลาเล็ก จำนวน 1 หลัง และฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง

ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก สูง 1 ศอก 50 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปปั้น เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยาตอนปลาย และพระพุทธรูปขนาดใหญ่ เรียกกันว่า *หลวงพ่อขาว* ประดิษฐานอยู่ที่วิหารริมน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปราสาท". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "แวะกราบขอพร "หลวงพ่อขาว" วัดปราสาท เดิมทำจากศิลา..ขุดพบจมดินอยู่หลังวัด".
3. ↑  "วัดปราสาท อ.อินทร์บุรี จ.สิงห์บุรี".
สำหรับวัดปากน้ำแห่งอื่น ดูที่ วัดปากน้ำ

**วัดปากน้ำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลปากน้ำ อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 85 ไร่

วัดปากน้ำตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2480

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 หอสวดมนต์ กว้าง 16 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ (หลวงพ่อกฤษณะ)

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระแบน
* พระเทียน
* พระกวย
* พระเล็ก
* พระช่วง
* พระน้อย
* พระผาด
* พระครูอุดมสารกิจ
* พระใบฎีกากาธวัช พ.ศ. 2538–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปากน้ำ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดปากน้ำ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ไหว้พระ 9 วัดอำเภอเดิมบางนางบวช". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์** (ราชสกุลเดิม: กิติยากร; 2 ธันวาคม พ.ศ. 2456 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2541) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ประสูติแต่หม่อมลเมียด กิติยากร ณ อยุธยา

พระประวัติ
----------

หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร) มีพระนามลำลองว่า **ท่านหญิงแห้ว** เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ประสูติแต่หม่อมลเมียด กิติยากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม เปลี่ยนประยูร) เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2456 มีอนุชาและกนิษฐภคินีร่วมพระบิดามารดาเดียวกันรวม 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าสุวินิต กิติยากร และหม่อมเจ้ากิติปปียา กิติยากร และมีพระพี่น้องร่วมพระบิดาเดียวกันอีก 22 องค์

หลังจากทรงสำเร็จการศึกษาชั้นประถมและมัธยมที่โรงเรียนราชินีแล้ว ได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ รพีพัฒน์ มีโอรสเพียงคนเดียวคือ หม่อมราชวงศ์วิภากร รพีพัฒน์ ซึ่งสมรสกับวุฒิวิฑู วุฒิชัย (เดิม หม่อมเจ้าวุฒิวิฑู วุฒิชัย; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร กับหม่อมประพันธ์ วุฒิชัย ณ อยุธยา) ต่อมาได้หย่าขาดกัน และสมรสใหม่กับเย็นจิตต์ รพีพัฒน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม สัมมาพันธ์) มีบุตรธิดา 3 คน คือ หม่อมหลวงอิทธากร หม่อมหลวงนิภาพร และหม่อมหลวงปกรวิช รพีพัฒน์

ตั้งแต่เสกสมรสแล้ว หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ ทรงปฏิบัติองค์เป็นแม่บ้านแม่เรือน และมีพระสุขภาพดีมาโดยตลอด เพิ่งเริ่มมีพระอาการประชวรบ้างเล็กน้อยในบั้นปลายแห่งชันษา ซึ่งสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงห่วงใยยิ่ง มีพระราชเสาวนีย์ให้ส่งไปรับการตรวจรักษาที่โรงพยาบาล และทรงส่งแพทย์ไปตรวจเยี่ยมพระอาการเป็นระยะ ๆ จนวาระสุดท้าย 

หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ ได้ถึงชีพิตักษัยอย่างสงบด้วยพระอาการหทัยวาย ณ โรงพยาบาลวิชัยยุทธ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2541 รวมชันษาได้ 84 ปี 3 เดือน

การนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รับการศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ และทรงบำเพ็ญพระราชกุศลพระราชทานเป็นลำดับมา พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันพุธที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2541

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2520 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
* พ.ศ. 2529 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.) (ฝ่ายใน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ ม.จ.ไกรสิงห์ วุฒิชัย ณ เมรุวัดธาตุทอง วันพุธ ที่ 23 มิถุนายน 2519. [ม.ป.ท.]: มงคลการพิมพ์; 2519.
2. ↑  สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์. *จุฬาลงกรณราชสันตติวงศ์ :พระนามพระราชโอรส พระราชธิดา และพระราชนัดดา*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์บรรณกิจ, 2548. 136 หน้า. ISBN 9742217467
3. ↑  *ประชุมปกรณัม ภาคที่ 1-5, นิทานอิหร่านราชธรรม 12 เรื่อง (ที่เรียกกันมาว่าเรื่อง 12 เหลื่ยม)*. กรุงเทพฯ : สำนักราชเลขาธิการ, 2541.
4. ↑  "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ฝ่ายหน้าและฝ่ายใน ประจำปี 2534" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **108** (78 ง ฉบับพิเศษ): 4. 4 พฤษภาคม 2534. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2564. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
สำหรับวัดป่าเลไลย์แห่งอื่น ดูที่ วัดป่าเลไลย์

**วัดป่าเลไลย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามแวง อำเภอห้วยราช จังหวัดบุรีรัมย์ เนื้อที่วัดทั้งหมด 20 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

วัดป่าเลไลย์ เดิมชื่อ **วัดป่าเลไลย์ไพรชุมปทุมเมฆ** แต่ชาวบ้านมักเรียกว่า **วัดบ้านใหม่** เพราะตั้งอยู่ในหมู่ที่ยังใหม่อยู่ในขณะนั้น ตามประวัติวัดระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ผู้สร้างวัดคือแม่หนูทับ (ต้นตระกูลอินทรกำแหง) ท่านจึงไปนิมนต์หลวงพ่อเมียด มาดูทิศทาง (ทำเล) เพื่อสร้างวัด เริ่มแรกไปดูที่ป่าแถบบ้านโคกกระเบาในปัจจุบัน ซึ่งไกลจากป่าบ้านใหม่ประมาณ 1 กิโลเมตร แต่หลวงพ่อเมียดบอกว่าที่ตรงนั้นไม่เหมาะ จึงได้มาดูที่ป่าบ้านใหม่ปัจจุบัน และเห็นว่าเหมาะที่จะสร้างเป็นวัด สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2315 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2523

วัดป่าเลไลย์มีพระพุทธรูปสำริด เล่ากันว่า พระพุทธรูปโบราณนี้มีทั้งหมด 4 องค์ซึ่งสร้างขึ้นพร้อมกัน นำมาถวาย 4 วัด มี วัดเมืองโพธิ์ วัดแจ้งสมรทศ วัดโคกเหล็ก และวัดป่าเลไลย์ แต่พระพุทธรูปดังกล่าวที่วัดป่าเลไลย์ถูกโรกรรมไปนานแล้ว จะคงเหลืออยู่เฉพาะที่วัดบ้านโคกเหล็กเท่านั้น

อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญกุฏิที่พักสงฆ์ เมรุเผาศพ นอกจากนั้นยังมีต้นไม้ร่มเย็น มีสระน้ำ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของหมู่บ้าน เพราะชาวบ้านได้อาศัยใช้สอยตลอดปี

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเมียด พ.ศ. 2324–
* พระอธิการสุข
* พระอธิการเม้า
* พระอธิการพรหม พ.ศ. 2360–2410
* พระอธิการคง ธมฺมสโร พ.ศ. 2410–2455
* พระครูสังวรานุยุต (หลวงปู่ต๊ะ ธมฺมณียโก) พ.ศ. 2455–2525
* พระครูวิมลอิสรธรรม (เม้า อิสสฺโร) พ.ศ. 2525–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าเลไลย์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดป่าเลไลย์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับวัดมหาธาตุแห่งอื่น ดูที่ วัดมหาธาตุ

**วัดมหาธาตุ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 79 ตารางวา

วัดมหาธาตุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1150 สร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างเมืองนครพนม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2464 เดิมชื่อว่า **วัดมิ่งเมือง** ต่อมาชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดธาตุ** เนื่องจากมีพระธาตุเจดีย์ซึ่งเป็นที่บรรจุพระอรหันตสารีริกธาตุ ภายในวัดยังมีเจดีย์น้อยใหญ่หลายสิบองค์ ซึ่งเป็นเจดีย์ที่ชาวบ้านได้สร้างธาตุเจดีย์ ไว้เป็นที่บรรจุอัฐิของบิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ยาย ภายหลังที่มีการสร้างพระธาตุขึ้น พระครูพนมนครคณาจารย์ ได้ทำการบันทึกเสนอขอตั้งชื่อวัดเป็น "วัดมหาธาตุ" 

เมื่อ พ.ศ. 2462 ได้มีการรื้อถอนองค์เล็กองค์น้อยออกแล้วสร้าง *พระธาตุนคร* สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2465 ผู้สร้างคือ พระยามหาอำมาตย์ (ป้อม) แม่ทัพใหญ๋ที่มาจากเมืองเวียงจันทน์ ประเทศลาว เป็นพระธาตุทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส กว้างด้านละ 4.85 เมตร สูงประมาณ 24 เมตร มีลักษณะตามแบบพระธาตุพนมองค์เดิม มีการประกอบพิธีฉลองสมโภชและบรรจุอรหันตสารีริกธาตุ วันพุธที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2465

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาธาตุ". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดมหาธาตุ จังหวัดนครพนม". ศิลปะและวัฒนธรรมผสานมุมมองทางวิศวกรรม.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดมหาธาตุ**
สำหรับวัดราษฎร์บำรุงแห่งอื่น ดูที่ วัดราษฎร์บำรุง

**วัดราษฎร์บำรุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านตาเจี่ย ตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

วัดราษฎร์บำรุงก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2454 เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นป่าแสมชายเลน น้ำทะเลท่วมทุกครึ่งเดือน ไม่สะดวกในการเดินทางไปบำเพ็ญกุศล ต่อมานายช้อย บานชื่น พร้อมญาติพี่น้องได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด โดยได้นิมนต์หลวงปู่บุตร วัดใหญ่บางปลากด และพระสินธ์ วัดบางด้วนนอก มารับถวายที่ดิน และได้มาฉันเพลทุกวันพระในพรรษา ต่อมานางแฉ่ง ลือชา ได้นำเสามาถวาย จึงได้ปลูกศาลามุงจาก และมีพระฉ่ำมาอยู่จำพรรษา ใน พ.ศ. 2518 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานยกช่อฟ้าอุโบสถ ต่อมาใน พ.ศ. 2521 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์มาทรงตัดลูกนิมิตผูกพัทธสีมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร

ในระยะแรกวัดมีชื่อเรียกว่า **วัดคลองตาเจี่ย** หรือ **วัดจีนเจี่ย** เพราะตั้งอยู่ที่คลองตาเจี่ยซึ่งมีชาวจีนชื่อ "เจี่ย" ตั้งบ้านอยู่ ชาวบ้านรู้จักกันดีจึงเรียกขานกันอย่างนั้น วัดได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดราษฎร์บำรุง" เมื่อ พ.ศ. 2483

ในช่วงวันสงกรานต์ ชาวชุมชนคลองตาเจี่ยมีประเพณีการเล่นหมากรุกคนบริเวณวัดราษฎร์บำรุง ชาวบ้านจะช่วยกันแต่งตัวและแต่งหน้าตามลักษณะของตัวหมากรุกต่าง ๆ เช่น ตัวเบี้ย ตัวม้า ตัวเรือ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์บำรุง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดราษฎร์บำรุง". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "Unseen Thailand "หมากรุกคน" วัดราษฎร์บำรุง ชุมชนคลองตาเจี่ย สมุทรปราการ". สนุก.คอม.
สำหรับวัดราษฎร์รังสรรค์แห่งอื่น ดูที่ วัดราษฎร์รังสรรค์

**วัดราษฎร์รังสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอ่าวลึกใต้ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ มีเนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 67 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูโสภิตธรรมนิเทศ เป็นเจ้าอาวาส

วัดราษฎร์รังสรรค์ เดิมมีชื่อว่า **วัดบ้านอ่าวลึกใต้ต้นประดู่** แต่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดหลาดใต้ (ตลาดใต้)** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2456 โดยรองอำมาตย์ตรีลาวัณวุฒิกร (เอียด บุรนันท์) ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2516 นายรังสรรค์ บรรณกิจพีรพล นายอำเภอในขณะนั้น ได้อาราธนาพระครูสุเมธีธรรมประสาท (คง ฐิตธมฺโม) จากวัดในอำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา มาเป็นเจ้าอาวาส รวมถึงได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดราษฎร์รังสรรค์" จากนั้นเป็นต้นมา วัดได้รับเลือกเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างระหว่าง พ.ศ. 2514–2518 ได้รับคัดเลือกให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อ พ.ศ. 2535 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2489

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในมีภาพวาดพุทธประวัติ ศาลาการเปรียญ ศาลา 100 ปี กุฏิสงฆ์ ศาลาบูรพาจารย์ เมรุ ศาลาบำเพ็ญกุศลศพ และอาคารศูนย์ I.C.T. ชุมชนประจำตำบลอ่าวลึกใต้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์รังสรรค์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐินสภากาชาดไทย ประจำปี 2561". สภากาชาดไทย.
สำหรับวัดราษฎร์รังสรรค์แห่งอื่น ดูที่ วัดราษฎร์รังสรรค์

**วัดราษฎร์รังสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณคุ้งบางกะเจ้า ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดใหญ่ ตำบลบางกะเจ้า อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน

ประวัติ
-------

เมื่อปี พ.ศ. 2499 หลวงตาอิน อินทญาโณ เมื่อครั้งเป็นฆราวาส ได้ศึกษาวิทยาการกับหลวงพ่อด่วน วัดกองแก้ว จนมีความรู้แตกฉานด้านกรรมฐาน ท่านมักจะไปนั่งกรรมฐานที่วัดร้างเก่าแก่ที่เรียกกันว่า *ป่าวัดใหญ่* ท่านได้อุปสมบทและได้พัฒนาให้เป็นสำนักสงฆ์ใช้ชื่อว่า **สำนักสงฆ์วัดใหญ่ตาอิน** โดยสร้างโบสถ์เล็ก ๆ ขึ้นกลางน้ำใข้ชื่อว่า โบสถ์น้ำ ต่อมาเมื่อมีพระสงฆ์มากขึ้น ชาวบ้านได้ร่วมสร้างกุฏิและศาลาต่าง ๆ

วัดราษฎร์รังสรรค์ได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 ผู้ดำเนินการสร้างคือ นายพจน์ บัวเจริญ โดยตั้งชื่อว่า "วัดราษฎร์รังสรรค์" แต่ชาวบ้านนิยมเรียก **วัดใหญ่ตาอิน** กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 และวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2518

ด้านการศึกษา ทางวัดให้ทางราชการสร้างอาคารเรียนโรงเรียนประชาบาลขึ้นภายในที่ดินวัด

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร ลักษณะทรงไทย สร้างด้วยคอนกรีต กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้กว้าง 7.56 เมตร ยาว 17.5 เมตร วิหารสร้างด้วยคอนกรีต กว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร หอระฆังสร้างด้วยไม้เนื้อแข็ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์รังสรรค์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดราษฏร์รังสรรค์ (วัดใหญ่ตาอิน) หลวงพ่อใหญ่นิมิตสัมกโท ต.บางกระเจ้า อ.พระประแดง สมุทรปราการ". ทัวร์วัดไทย.
3. ↑  "วัดราษฎร์รังสรรค์". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
4. ↑  "วัดราษฎร์รังสรรค์". กศน.ตำบลบางกะเจ้า.
สำหรับวัดราษฎร์สามัคคีแห่งอื่น ดูที่ วัดราษฎร์สามัคคี

**วัดราษฎร์สามัคคี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอุทัยสวรรค์ อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 3 งาน 23 ตารางวา 

วัดราษฎร์สามัคคีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 โดยชาวบ้านหนองกุงศรี และบ้านโพธิ์ศรีสมพรซึ่งเป็นชุมชนชาวพุทธ เป็นวัดของสองหมู่บ้านจึงใช้ชื่อว่า "วัดราษฎร์สามัคคี" โดยมีพระแสวง สุวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาส รูปแรก มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูอดิศัยกิจจานุวัตร เป็นเจ้าอาวาส และเจ้าคณะตำบลอุทัยสวรรค์ เขต 2 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 วัดนี้เป็นสถานที่จัดงานบำเพ็ญกุศลผู้เสียชีวิตจากเหตุกราดยิงในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลอุทัยสวรรค์ จังหวัดหนองบัวลำภู เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2565 จำนวน 19 ราย จากผู้เสียชีวิตทั้งหมด 37 ราย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ คอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร หอระฆัง ขนาดกว้าง 4 เมตร 2 ชั้น 1 หลัง หอพระประธาน 1 หลัง กว้าง 3 เมตร ยาว 6 เมตร และกุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ปูชนียวัตถุสำคัญ ได้แก่ *พระเสี่ยงทาย* เป็นพระพุทธรูปดินปั้นหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว ซึ่งขุดค้นพบบริเวณวัด เมื่อ พ.ศ. 2474 และพระประธานในศาลาการเปรียญ หน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์สามัคคี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "เตรียมประกอบพิธีทางศาสนาเหตุกราดยิงหนองบัวลำภู ที่วัดราษฎร์สามัคคี". เดอะสแตนดาร์ด.
3. ↑  "วัดราษฎร์สามัคคี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับวัดละมุดแห่งอื่น ดูที่ วัดละมุด

**วัดละมุด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองบางพระ ในหมู่ที่ 5 บ้านสวนถั่ว ตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดละมุดก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 มีโบราณสถานที่สำคัญคือ อุโบสถหลังเก่า สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร มีประตูทางเข้าด้านหน้า 2 ประตู หน้าบันติดประดับด้วยเครื่องถ้วยลายคราม หลังคาเครื่องไม้มีช่อฟ้า ใบระกา นาคสะดุ้ง หางหงส์ บริเวณโดยรอบอุโบสถมีซุ้มเสมาอยู่ทั้ง 8 ทิศ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ตามประวัติกล่าวว่าอัญเชิญมาจากวัดโบสถ์ พระพักตร์มีเค้าอิทธิพลศิลปะแบบอู่ทอง อุโบสถหลังนี้สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์และมีการซ่อมแซมอีกครั้งอีกครั้งในช่วงเวลาที่ไม่ห่างกันมาก นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองอีก 10 องค์ อยู่ภายในกำแพงแก้วที่กั้นเป็นเขตของอุโบสถ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานจากกรมศิลปากร

วิหารขนาดกว้าง 9.50 เมตร ยาว 18.50 เมตร สูง 21 เมตร ก่ออิฐถือปูน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ หน้าบันแกะสลักรูปเทพนมประกอบลายพุดตาน ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธศิลาหินทรายสมัยอโยธยา สุพรรณภูมิหลายองค์ ซึ่งนำมาจากวัดร้าง นอกจากนั้นวัดยังมี *พระจุฬามณี* จำนวนทั้งหมด 5 องค์ กว้าง 1.5 เมตร สูง 3 เมตร สร้างด้วยโลหะตามศิลปะสมัยอยุธยา โดยนำมาจากวัดร้างฝั่งตรงข้ามวัดละมุด (ในปัจจุบันนี้ไม่มีแล้ว)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แหล่งท่องเที่ยว โบสถ์เก่าวัดละมุด". องค์การบริหารส่วนตำบลวัดละมุด.
2. ↑  *ปกิณกศิลปวัฒนธรรม เล่ม 15 จังหวัดนครปฐม*. กรมศิลปากร. 2552. p. 101–102.
3. ↑  "วิหาร วัดละมุด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "พระจุฬามณี วัดละมุด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับวัดละมุดแห่งอื่น ดูที่ วัดละมุด

**วัดละมุด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดละมุด หรือ **วัดละมุดสุทธาวาส** เป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2146 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2154 แต่เดิมวัดนี้สร้างเป็นเรือนไม้ทั้งสิ้น ทั้งอุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ ต่อมาได้ผุพังตามกาลเวลา ทางวัดจึงสร้างอุโบสถใหม่ ก่ออิฐถือปูน แต่ยังรักษาสภาพทรวดทรงเดิมเอาไว้ คือ อุโบสถมีลักษณะเป็นโบสถ์มหาอุต มีประตูด้านหน้าประตูเดียว กุฏิสงฆ์ส่วนหนึ่งยังรักษาสภาพเดิมไว้ อีกส่วนสร้างใหม่แต่ยังมีลักษณะของวัดโบราณ ภายในอุโบสถมหาอุต ประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ใบเสมาคู่ และยังมีพระพุทธรูปหล่อทองเหลือง ปางมารวิชัย ที่หอสวดมนต์

อุโบสถ มีหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านข้างมีชายคาปีกนกโดยรอบ เจดีย์บรรจุอัฐิเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองตั้งอยู่บนฐานเขียงมีระเบียงขนาดเล็กล้อมรอบ ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ซ้อนกัน 3 ชั้น โบราณวัตถุของวัด คือ จารึกบนกระดานชนวนอยู่ในกรอบไม้ แขวนอยู่ในกุฏิสงฆ์เป็นอักษรบาลี ตัวสีทอง มีจำนวน 3 แผ่น ตู้พระธรรมตู้ไม้สี่เหลี่ยม ขาหมูสี่เหลี่ยม เขียนลายรดน้ำเป็นรูปรามเกียรติ์ ศิลปะสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ หลักหินลักษณะเป็นแท่งหินสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ปักเรียงอยู่บริเวณด้านหน้าวัดติดกับแม่น้ำ สันนิษฐานว่าเป็นหลักเขตแสดงเขตวิสุงคามสีมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดละมุดสุทธาวาส". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดละมุด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดละมุดสุทธาวาส". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
สำหรับวัดลาดบัวขาวแห่งอื่น ดูที่ วัดลาดบัวขาว

**วัดลาดบัวขาว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดบัวขาว อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ทิศเหนือจดแม่น้ำแม่กลอง ปัจจุบันพระปลัด อนุวัฒน์ อนาวิโล เป็นเจ้าอาวาส

วัดลาดบัวขาวจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2420 เดิมชื่อ **วัดท่าวัว** เนื่องจากบริเวณที่สร้างวัดติดกับท่าน้ำ ชาวบ้านมักนำฝูงวัวลงอาบน้ำอยู่เป็นประจำ ต่อมา พ.ศ. 2489 สมัยพระครูวิจิตรสารคุณ เจ้าอาวาสได้เปลี่ยนชื่อวัดตามตำบลเป็น "วัดลาดบัวขาว" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478 

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ฯลฯ ทางวัดยังได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์วัดลาดบัวขาวไว้ภายในวัด เกิดจากได้มีประชาชนนำสิ่งของเครื่องใข้ต่าง ๆ มาถวายวัด ประกอบกับพระครูพิสิฐสรภาณ (สอน) เจ้าอาวาส ได้สะสมของเก่าไว้มาก จึงคิดริเร่มจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวัดยังเป็นสถานที่ตั้งโครงการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลลาดบัวขาวและเป็นวัดที่เข้าร่วมโครงการลานบุญ ลานปัญญาของกรมการศาสนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลาดบัวขาว". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดลาดบัวขาว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดลาดบัวขาว**
สำหรับวัดลาดปลาเค้าแห่งอื่น ดูที่ วัดลาดปลาเค้า

**วัดลาดปลาเค้า** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงจรเข้บัว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร หน้าวัดติดกับถนนลาดปลาเค้า ตรงข้ามเป็นโรงเรียนวัดลาดปลาเค้า (ระดับประถมศึกษา) ประตูทางเข้าวัดมีการสร้างใหม่ขึ้นมา มีรูปปั้นยักษ์เฝ้าประตู 2 ตน ชื่อ มังกรกัณฐ และ วิรุฒหก มีการแบ่งพื้นที่ให้แก่ชุมชน เพื่อจัดสร้างเป็น ห้องสมุดเพื่อการเรียนรู้ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระมหาเขมานันท์ ปิยสีโล

วัดสร้างประมาณก่อนปี พ.ศ. 2409 โดยอำแดงด้วงและอำแดงไหมถวายที่ดินให้ แต่เดิมเป็นคณะสงฆ์เล็ก ๆ จน พ.ศ. 2435 ได้ตั้งขึ้นเป็นวัดลาดปลาเค้า ชุมชนแถบนี้มีปลาเค้าอยู่มากมาย ได้ตั้งชื่อชุมชนว่า ราบปลาเค้า ซึ่งหมายถึง ที่ราบซึ่งมีปลาเค้าอาศัยอยู่มาก แต่ได้เปลี่ยนมาเป็น ลาดปลาเค้า เพราะคำว่า ราบ กับ ลาด นั้นได้เรียกเพี้ยนกันมาเรื่อย ๆ จน ราบ เป็น ลาด

พ.ศ. 2521 วัดได้ทำการปฏิสังขรณ์วัด โดยมีการจัดสร้างวัตถุมงคลขึ้น พระครูวิมลหารกิจ หรือหลวงพ่อหลอม (ผู้ช่วยเจ้าอาวาสในขณะนั้น) ซึ่งเป็นลูกศิษย์หลวงปู่โต๊ะได้นิมนต์ท่านมาปลุกเสกวัตถุมงคล วัดลาดปลาเค้ามีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านกล่าวถึงคืออภินิหาร และความศักดิ์สิทธิ์ของหลวงพ่อน้อย พุทธสรณ์ ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสองค์ที่สาม ในเรื่องการอยู่ยงคงกระพัน ความร่มเย็นเป็นสุข

อ้างอิง
-------

1. ↑  "โรงทานฯวัดลาดปลาเค้า เพิ่มจำนวนข้าวกล่อง". *เดลินิวส์*.
2. ↑  "วัดและศาสนสถาน". *สำนักงานเขตลาดพร้าว*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-27. สืบค้นเมื่อ 2020-08-06.
3. ↑  "วัดลาดปลาเค้าพบพระปิดตาหลวงปู่โต๊ะปลุกเสก". *คมชัดลึก*.

| * ด
* ค
* ก
เขตลาดพร้าว |
| --- |
| แขวง | 
* จรเข้บัว
* ลาดพร้าว

 | ที่ตั้งของเขตลาดพร้าวในกรุงเทพมหานคร |
| ประวัติศาสตร์ | 
* ตำบลลาดพร้าว อำเภอบางกะปิ จังหวัดพระนคร
* แขวงลาดพร้าว เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
* เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* คลอง
	+ โคกคราม
	+ ตาเร่ง
	+ ทรงกระเทียม
	+ บางบัว
	+ ลาดพร้าว
	+ สามขา
	+ หลุมไผ่

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ทางพิเศษฉลองรัช
* ถนน
	+ โชคชัย 4
	+ นาคนิวาส
	+ ประดิษฐ์มนูธรรม
	+ ประเสริฐมนูกิจ
	+ ลาดปลาเค้า
	+ ลาดพร้าววังหิน
	+ สตรีวิทยา 2
	+ สังคมสงเคราะห์
	+ สุคนธสวัสดิ์
* รายชื่อทางแยก
* *รถไฟฟ้าสายสีเทา*
* *รถไฟฟ้าสายสีน้ำตาล*

 |
| ธุรกิจ | 
* เซ็นทรัลเฟสติวัล อีสต์วิลล์
* โลตัส รามอินทรา, วังหิน
* ตลาดหัวมุม

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| การศึกษา | 
* โรงเรียนสตรีวิทยา 2

 |
| สาธารณสุข | 
* โรงพยาบาลเปาโล เมโมเรียล โชคชัย 4
* ศูนย์แพทย์เสนาเวชการคลินิก

 |
| วัฒนธรรม | 
* วัดลาดปลาเค้า
* วัดลาดพร้าว
* วัดสาครสุ่นประชาสรรค์
* วัดสิริกมลาวาส

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
สำหรับวัดศรีบุญเรืองแห่งอื่น ดูที่ วัดศรีบุญเรือง

**วัดศรีบุญเรือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งทิศตะวันออกของแม่น้ำปิง ในตำบลหนองหอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ฝั่งตะวันตกของเวียงกุมกาม

วัดศรีบุญเรือง เดิมชื่อว่า **วัดโรงวัว** หรือ **วัดบ้านโรงวัว** เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัยพญามังรายเมื่อ พ.ศ. 1828 โดยสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานที่ได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำปิงเป็นแห่งแรก และต่อมาในปี พ.ศ. 1850 พญามังรายได้สร้างอุโบสถถวายแด่พระนางเจ้าเทพคำ พระมารดาของพระองค์ที่สิ้นพระชนม์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1850 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดศรีบุญเรือง" เมื่อปี พ.ศ. 2512

อาคารเสนาสนะที่สำคัญคือ เจดีย์รูปแบบพม่า อุโบสถขนาดเล็ก วิหาร มีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวประวัติความเป็นมาของครูบาศรีวิชัย และหอไตร วัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดศรีบุญเรือง รวมถึงโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ อีกทั้งยังเปิดเป็นศูนย์การเรียนชุมชนประจำตำบลหนองหอยอีกด้วย ภายหลังยังได้มีการก่อสร้างศาสนสถานเพิ่มเติม เช่น พระบรมธาตุเกศแก้วจุฬามณีองค์จำลอง ด้านหลังยังมีศาลาพระโพธิสัตว์กวนอิม

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการคำ ญาณวิชโย
* พระครูสุเทพสิทธิคุณ (พ.ศ. 2512 จนถึงปัจจุบัน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีบุญเรือง (Sri Bun Rueng Temple)". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-15. สืบค้นเมื่อ 2021-11-15.
2. ↑  "วัดศรีบุญเรือง ตำบลหนองหอย อำเภอเมืองเชียงใหม่".
3. ↑  "เชียงใหม่". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
สำหรับวัดศรีเกิดแห่งอื่น ดูที่ วัดศรีเกิด

**วัดศรีเกิด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 4 ตารางวา

วัดศรีเกิด มีหลักฐานปรากฏในคัมภีร์โบราณของวัดศรีเกิด ชื่อว่า *ธรรมมูลละกัณฑ์ไตร* จารึกไว้ว่าสามเณรตราวิละได้มาปฏิบัติครูบาวัดศรีเกิดเมื่อ พ.ศ. 2305 จึงสันนิษฐานว่าวัดศรีเกิดสร้างเมื่อประมาณก่อน พ.ศ. 2305 เดิมชื่อ **วัดศรีเกิดแก้วหัวเวียงจัย** แต่ชาวบ้านเรียกกันสั้น ๆ ว่า "วัดศรีเกิด" ต่อมาชื่อวัดก็เหลือแค่วัดศรีเกิดจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนแบบสิงห์หนึ่ง ประดิษฐานอยู่ภายในอุโบสถที่สลักลวดลายสวยงาม ทางด้านซ้ายมีองค์พระสีวลี ทางด้านขวามีพระพิฆเนศ นอกจากนี้ในวิหารยังมีภาพวาดเกี่ยวกับอดีตชาติของพระพุทธเจ้าไว้บนกำแพงเป็นจำนวนมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีเกิด (Wat Srikerd)".
2. ↑  "วัดศรีเกิด". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดศรีเกิด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดศรีเกิด". อีสานร้อยแปด.
สำหรับวัดศรีเกิดแห่งอื่น ดูที่ วัดศรีเกิด

**วัดศรีเกิด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดศรีเกิด เดิมอาจชื่อว่า **วัดหลวงโพธิรุกขพิชชาราม** เพราะปรากฏในศิลาจารึกคราวนำเอาพระเจ้าแข้งคมเข้ามาประดิษฐานในวิหาร วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2343 ในรัชสมัยพระเจ้ากาวิละ วิหารของวัดคงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2352 เพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระเจ้าแข้งคม แต่รูปแบบวิหารได้เปลี่ยนแปลงไปมากในปัจจุบัน อย่างไรก็ดี ในโคลงหริภุญชัย แต่งขึ้นประมาณ พ.ศ. 2025–2060 ปรากฏชื่อวัดศรีเกิด ในบทที่ 12 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม 2478

พระเจ้าแข้งคมเป็นพระพุทธรูปที่พระเจ้าติโลกราชโปรดให้หล่อขึ้นที่วัดป่าตาลน้อยเมื่อ พ.ศ. 2027 โดยมีลักษณะเหมือนพระพุทธรูปศิลปะลพบุรี อิทธิพลจากศิลปะอยุธยาเข้ามาปะปนด้วย ขนาดหน้าตักกว้าง 94 นิ้ว (2.39 เมตร) สูง 112 นิ้ว (2.85 เมตร) พระพุทธรูปมีน้ำหนัก 33 แสน (1 แสนเท่ากับ 133.50 กิโลกรัม) พระเจ้ากาวิละโปรดให้อาราธนาจากวัดป่าตาลน้อยมาเป็นพระประธานในวัดศรีเกิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีเกิด (Sri Koet Temple)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-31. สืบค้นเมื่อ 2021-10-31.
2. ↑  "วัดศรีเกิด ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่".
3. ↑  "วัดศรีเกิด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับวัดศาลาแดงแห่งอื่น ดูที่ วัดศาลาแดง

**วัดศาลาแดง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปะหัน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 27 ไร่ 1 งาน 46 ตารางวา

วัดศาลาแดง เดิมชื่อ **วัดหางเสือ** สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 โดยคหบดีชาวจีนที่เป็นพ่อค้าล่องซุงคนหนึ่ง ชื่อ ก๋งชวดทอง แหวนทอง โดยสร้างห่างจากแม่น้ำออกไปใกล้กับคลองชลประทานปัจจุบัน ซึ่งเดิมเป็นทุ่งนา จนเมื่อเกิดเหตุการณ์เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 วัดหางเสือได้กลายเป็นวัดร้างอยู่ระยะหนึ่ง ภายหลังได้รับการบูรณะ โดยสร้างอาคารเสนาสนะต่าง ๆ เลื่อนมาทางตะวันตกติดกับแม่น้ำลพบุรี ต่อมาในสมัยพระอธิการเฉื่อยเป็นเจ้าอาวาส สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดหลังคาแดง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในครั้งหลังเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ *หลวงพ่อทอง* เป็นพระพุทธรูปพระประธานในอุโบสถ ภายในวัดยังมีต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ อายุนับร้อยปีไว้จำนวนมาก เช่น ต้นตะเคียน ต้นยาง เป็นต้น

วัดศาลาแดงมีพระเกจิอาจรย์ คือ "หลวงพ่อรวย" หรือพระอธิการสำรวย อธิปุญโญอดีตเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างพระเครื่อง สร้างเหรียญ มีสองรุ่น คือ เหรียญโลหะรูปเสมา พ.ศ. 2534 และเนื้อผง พ.ศ. 2536

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศาลาแดง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดศาลาแดง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สำหรับวัดสนามชัยแห่งอื่น ดูที่ วัดสนามชัย

**วัดสนามชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามชัย อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา

วัดสนามชัยปรากฏชื่ออยู่ในแผนที่ภาพกัลปนาวัดพัทลุง สมัยอยุธยาที่ปรากฏชื่อว่า **วัดศลามีไชย** สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันโบราณสถานที่หลงเหลือในวัดมีเพียงอุโบสถเก่าและเจดีย์เท่านั้น อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300

อุโบสถเก่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 แทนอุโบสถหลังแรกที่พังทลายลง ส่วนเจดีย์เป็นเจดีย์มีซุ้มหน้าประดับเซรามิกตามแบบนิยมสมัยรัชกาลที่ 3 ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนอุโบสถเก่าและเจดีย์เป็นโบราณสถานของชาติ โดยในปีเดียวกันนี้ ทางวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับอุโบสถเก่า และเปลี่ยนการใช้สอยอุโบสถเก่าเป็นศาลาการเปรียญจนถึงทุกวันนี้ อุโบสถหลังใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ในเอกสารจดหมายระยะทางไปตรวจราชการแหลมมลายู ร.ศ.121 กล่าวถึงวัดสนามไชยว่าเป็นวัดเก่า มีพระเจดีย์ทรงอินเดียสี่เหลี่ยมสององค์ที่เป็นอย่างแปลกไม่เคยเห็น

อุโบสถเก่ากว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร ฐานอาคารทำด้วยอิฐดินเผาฉาบปูน ผนังก่อสร้างด้วยอิฐสูงประมาณ 1.2 เมตร สลับด้วยอิฐเผาเคลือบเซลามิคสีเขียวโปร่งลวดลายแบบจีน ผนังตอนบนมีเพียงเสาไม้รับน้ำหนักโครงสร้างหลังคาไม้ กระเบื้องหลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเกาะยอ ทับหลังด้วยปูนปั้นลวดลายตามความเชื่อทางศาสนา หน้าบันจั่วด้านหน้ามีลวดลายปูนปั้นเป็นรูปลายพรรณพฤกษาประกอบรูปสัตว์ หน้าบันจั่วด้านหลังมีลวดลายปูนปั้นเป็นรูปยักษ์ศิลปะแบบพื้นเมือง ภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปประดิษฐาน 4 องค์ รอบอุโบสถมีเจดีย์ล้อมรอบเป็นแนวเขตพัทธสีมา ด้านทางเข้าอุโบสถ เป็นพาไลมีหลังคาคลุม และด้านหลังมีเจดีย์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลางแนวแกน อุโบสถเก่าได้รับการบูรณะเรื่อยมาภายใต้การดูแลของสำนักศิลปากรที่ 13 สงขลา โดยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 สำนักศิลปากรที่ 13 สงขลา ได้ทำการเปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคาและซ่อมแซมโครงสร้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสนามชัย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  นริศรานุวัคิวงศ์,สมเด็จฯเจ้าฟ้า กรมพระยา, *หนังสือจดหมายระยะทางไปตรวจราชการแหลมมลายู ร.ศ. 121 (อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ นายสมคิด โชติกวณิชย์ (อดีต) อธิบดีกรมศิลปากร)*. กรุงเทพรุ่งศิลปการพิมพ์, 62.
3. ↑  "อุโบสถวัดสนามไชย". สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์.
เทวรูปเจ้าแม่จู๊แซเนี้ย ศิลปะแบบประเพณีจีน ณ วัดหลงซาน ( 艋舺龍山寺 - Bangka Lungshan Temple ) ประเทศไต้หวัน.
เทวรูปเจ้าแม่จู๊แซเนี้ย ณ ศาลเจ้าบนเขาผู่ถัว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
**เจ้าแม่จูแซเนี้ย** (จีน: 註生娘娘; พินอิน: *Zhù shēng niángniáng*; เป่อ่วยยี: *Tsù-senn-niû-niû*) หรือ **เจ้าแม่ประทานบุตร** เป็นเทพธิดาในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า โดยพระนางคือเทพธิดาผู้อุปถัมป์และดูแลการตั้งครรภ์ การคลอดบุตรของสตรีและความเป็นมารดร พระนางได้รับการนิยมบูชามากที่สุดในฮกเกี้ยนภาคใต้ ไต้หวัน และเขตเฉาซาน (潮汕) ประติมานวิทยาของเทวรูปส่วนมากตามประเพณีนิยมให้ทรงสมุดและปากกาอันหมายถึงทรงเป็นผู้คุ้มครองชะตาของทารกและเด็กทั้งหลาย โดยทั่วไปคนฮกเกี้ยนนิยมขนานนามท่านแบบลำลองว่า **จูแซม่า** (จีน: 註生媽; เป่อ่วยยี: *Tsù-senn-ma*) และพระนางได้รับการยกย่องบูชาในการที่ดูแลเรื่องการกำเนิดบุตรของชาวฮกเกี้ยน ไต้หวัน และ แต้จิ๋วเป็นอย่างมาก

เทพปกรณัม
---------

จากบันทึกเจี้ยน หนิงฝู่ ซึ่งได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย สมัยราชวงศ์ซ่ง สะใภ้ของสวีชิงซาว ตั้งครรภ์สิบเจ็ดเดือน แล้วก็ยังไม่คลอดในขณะที่สมาชิกในบ้านไม่สบายใจอย่างยิ่ง ก็มีสตรีผู้หนึ่งปรากฏตัวเดินเข้ามาโดยขนานนามตนเองว่า "เฉิน" เล่าว่านางนั้นมาจากอำเภอกู่เถียน มณฑลฮกเกี้ยน อาสามารับทำคลอดให้โดยเฉพาะ นางจึงให้สวีชิงซาวจัดห้องเฉพาะไว้ห้องหนึ่ง จากนั้นก็ให้ขุดรูตรงกลางห้องไว้รูหนึ่ง แล้วให้นำหญิงมีครรภ์วางไว้ข้างบน พร้อมทั้งสั่งให้คนใช้ให้ถือไม้คอยระวังป้องกัน ไม่นานหญิงผู้นั้นก็ได้คลอดงูขาวออกมาตัวหนึ่ง เมื่องูได้เลื้อยลงไปชั้นล่างก็ถูกคนใช้ตีตาย ส่วนหญิงครรภ์ผู้นั้นก็ปลอดภัย สวีชิงซาวได้ให้ของขวัญมากมายแก่หญิงผู้นั้นเป็นการ ตอบแทนคุณ หญิงผู้นั้นปฏิเสธแข็งขัน โดยไม่รับของใด ๆ ทั้งสิ้น แต่นางก็ขอผ้าเช็ดหน้าเพียงผืนเดียว และขอให้สวีชิงซาวเขียนอักษรจีนให้ว่า "สวีชิงซาวได้มอบให้แก่หญิงตระกูลเฉิน"

หลังจากนั้นนางก็จากไป ไม่นาน สวีชิงซาวย้ายตำแหน่งไปที่เมืองฝูโจว จึงหาคนไปสืบเสาะหาหญิงแซ่เฉินผู้นั้น แต่หาทั่วเมืองแล้วก็ไม่พบ ต่อมาได้ยินว่าที่นี่มีศาลเจ้าแม่เฉิน หญิงชาวบ้านเมื่อคลอดยาก เจ้าแม่ ก็มักจะแปลงร่างมาช่วยหญิงมีครรภ์บ่อย ๆ เมื่อสวีชิงซาวเดินเข้าไปในศาลเจ้าดู เห็นผ้าเช็ดหน้า ผืนหนึ่งอยู่บนเทวรูป ของเจ้าแม่และเป็นผืนที่ตนให้ เมื่อมองไปด้านบนของเทวรูป ก็มีคำที่ตนเขียนไว้ให้ แก่หญิงแซ่เฉินผู้นั้น ครั้นแล้วเพิ่งรู้ว่า หญิงแซ่เฉินผู้นั้นที่แท้ก็คือ เทพที่ทำหน้าที่ดูแลช่วยเหลือ ในการคลอด ซึ่งชาวบ้านเรียกกันว่า "เจ้าแม่กำเนิด" หรือเทพเจ้าประทานบุตร นั่นเอง

ความเชื่อ
---------

โดยทั่วไปในการบูชาเพื่อขอบุตร หากปารถนาบุตรชายมักเอาดอกไม้สีขาวไปถวาย​ หากปารถนาบุตรสาวมักนำดอกไม้สีแดงไปถวายแด่เทวรูปของพระนาง

ดูเพิ่ม
-------

* เจ้าคงคา
* เทวรูปจีน
* ศาลเจ้าจีน
* วัดจีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-24. สืบค้นเมื่อ 2022-06-21.
2. ↑
3. ↑
4. ↑

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เจ้าแม่ประทานบุตร**