**การประชุมใหญ่เบอร์ลิน** (13 มิถุนายน – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1878) เป็นการประชุมของผู้แทนหกมหาอำนาจในเวลานั้น (รัสเซีย บริเตนใหญ่ ฝรั่งเศส ออสเตรีย-ฮังการี อิตาลีและเยอรมนี) จักรวรรดิออตโตมันและสี่รัฐบอลข่าน (กรีซ เซอร์เบีย โรมาเนียและมอนเตเนโกร) มีเป้าหมายเพื่อตัดสินดินแดนของรัฐในคาบสมุทรบอลข่านหลังสงครามรัสเซีย-ตุรกี ค.ศ. 1877–78 และสิ้นสุดลงด้วยการลงนามสนธิสัญญาเบอร์ลิน ให้แทนที่สนธิสัญญาซานสเตฟาโนซึ่งลงนามเมื่อสามเดือนก่อนระหว่างรัสเซียและจักรวรรดิออตโตมัน

นายกรัฐมนตรีเยอรมัน อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ผู้นำการประชุมใหญ่ ยอมรับเพื่อทำให้คาบสมุทรบอลข่านมีเสถียรภาพ รับรองอำนาจของจักรวรรดิออตโตมันที่ลดลงและถ่วงดุลผลประโยชน์ของบริเตน รัสเซียและออสเตรีย-ฮังการี ขณะเดียวกันเขาพยายามลดการได้ประโยชน์ของรัสเซียในภูมิภาคและป้องกันการเกิดบัลแกเรียใหญ่ (Greater Bulgaria) ผลทำให้ดินแดนของออตโตมันในทวีปยุโรปลดลงอย่างมาก มีการตั้งบัลแกเรียเป็นราชรัฐเอกราชภายในจักรวรรดิออตโตมัน คืนรูเมเลียตะวันออกให้แก่ออตโตมันภายใต้การปกครองพิเศษและคืนภูมิภาคมาซิโดเนียให้แก่ออตโตมันซึ่งสัญญาว่าจะปฏิรูป

โรมาเนียได้รับเอกราชโดยสมบูรณ์ โดยถูกบีบให้มอบเบสซาราเบียบางส่วนให้รัสเซีย โรมาเนียได้นอร์ทเทิร์นตอบรูจา เซอร์เบียและมอนเตเนโกรได้รับเอกราชสมบูรณ์ในท้ายสุด แต่มีดินแดนเล็กลง ส่วนออสเตรีย-ฮังการียึดครองภูมิภาคแซนด์ซาค ออสเตรีย-อังการียังได้ควบคุมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และบริเตนได้ไซปรัส

ผลทีแรกได้รับการยกย่องว่าเป็นความสำเร็จใหญ่หลวงในการสร้างสันติภาพและการรักษาเสถียรภาพ ทว่า ในระยะยาว ความตึงเครียดระหว่างรัสเซียและออสเตรีย-ฮังการีทวีความรุนแรงขึ้น เช่นเดียวกับปัญหาเชื้อชาติในคาบสมุทรบอลข่าน การประชุมใหญ่มุ่งทบทวนสนธิสัญญาซานสเตฟาโนและคงคอนสแตนติโนเปิลให้อยู่ในมือของออตโตมัน การประชุมนี้มีผลไม่ยอมรับชัยของรัสเซียเหนือจักรวรรดิออตโตมันในสงครามรัสเซีย-ตุรกี การประชุมใหญ่คืนดินแดนให้จักรวรรดิออตโตมันซึ่งสนธิสัญญาเดิมมอบให้แก่ราชรัฐบัลแกเรีย ที่สำคัญที่สุดคือมาซิโดเนีย ก่อให้เกิดข้อเรียกร้องแก้แค้น (revanchist) อย่างเข้มข้นในบัลแกเรีย ผู้เข้าร่วมประชุมส่วนใหญ่ไม่พอใจอย่างจริงจัง และความไม่พอใจต่อผลลัพธ์คงอยู่จนปะทุเป็นสงครามบอลข่านสองครั้งใน ค.ศ. 1912–1913 จนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1914 เซอร์เบีย บัลแกเรียและกรีซได้ดินแดนเพิ่ม แต่ทั้งหมดน้อยกว่าที่ประเทศเหล่านั้นคิดว่าตนสมควรได้รับทั้งสิ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Vincent Ferraro. The Austrian Occupation of Novibazar, 1878–1909 (based on: Anderson, Frank Maloy and Amos Shartle Hershey, Handbook for the Diplomatic History of Europe, Asia, and Africa 1870–1914. National Board for Historical Service. Government Printing Office, Washington, 1918". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-23. สืบค้นเมื่อ 2019-07-13.

| * ด
* ค
* ก
การทูตของมหาอำนาจ 1871–1913 |
| --- |
| มหาอำนาจ | 
* ออสเตรีย-ฮังการี
* ฝรั่งเศส
* เยอรมนี
* อิตาลี
* ญี่ปุ่น
* รัสเซีย
* สหราชอาณาจักร
* สหรัฐ

 |
| พันธมิตร | 
* ไตรพันธมิตร (ทวิพันธมิตร)
* ไตรภาคี (พันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซีย
* ความตกลงฉันทไมตรี
* ความตกลงอังกฤษ-รัสเซีย)
* พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น
* สันนิบาตสามจักรพรรดิ
* พันธมิตรแปดชาติ
* สันนิบาตบอลข่าน

 |
| แนวโน้ม | 
* การล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน (ปัญหาตะวันออก)
* ลัทธิจักรวรรดินิยมใหม่ (ลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา)
* อุดมการณ์รวมกลุ่มสลาฟ
* เดอะเกรตเกม
* การฟื้นสัมพันธไมตรีใหญ่

 |
| * สนธิสัญญา
* ข้อตกลง
 | 
* สนธิสัญญาแวร์ซาย
* สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน
* สนธิสัญญาประกันพันธไมตรี
* สนธิสัญญาปารีส
* สนธิสัญญาโควิสโท
* ข้อตกลงทาฟต์-คะสึระ
* สนธิสัญญาอึลซา
* สนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น–เกาหลี
* ความตกลงรักโกนีจี

 |
| เหตุการณ์ | 
* การรวมชาติเยอรมัน
* การรวมชาติอิตาลี
* การประชุมใหญ่เบอร์ลิน
* การประชุมเบอร์ลิน
* *เวลโพลีทิค*
* การแข่งขันอาวุธนาวี
	+ อังกฤษ-เยอรมนี
		- *เดรดนอต*
		- กฎหมายนาวิกเยอรมัน
	+ ออสเตรีย-อิตาลี
	+ อเมริกาใต้
* เหตุการณ์ฟาโชดา
* ผนวกดินแดนฮาวาย
* วิกฤตการณ์โมร็อกโกครั้งที่หนึ่ง
* การประชุมอัลเจอซิรัส
* วิกฤตการณ์อกาดีร์
* วิกฤตการณ์บอสเนีย

 |
| สงคราม | 
* รัสเซีย-ตุรกี
* อังกฤษ-อียิปต์
* จีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
* สเปน-อเมริกา
* สงครามกล้วย
* ฟิลิปปินส์-อเมริกา
* กบฏนักมวย
* บูร์ครั้งที่สอง
* รัสเซีย–ญี่ปุ่น
* อิตาลี-ตุรกี
* บอลข่าน
	+ ครั้งที่หนึ่ง
	+ ครั้งที่สอง

 |