recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

"จุมพิตแห่งอลัชชี" วาดโดย ฟรันเซสโก มาเรีย กวซโซ (Francesco Maria Guazzo) ในหนังสือ "สรุปเรื่องแม่มด" (Compendium of the Witches) ค.ศ. 1608
**จุมพิตแห่งอลัชชี** (ละติน: *osculum infame*; อังกฤษ: shameful kiss หรือ kiss of shame) เป็นชื่อเรียกพิธีกรรมที่แม่มดกระทำเพื่อต้อนรับปิศาจ ด้วยการจุมพิตที่ทวารหนักของปิศาจ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็น "ปาก" อีกแห่งหนึ่งของปิศาจ โดยตามคติชนนั้น เมื่อหญิงจุมพิตทวารหนักของปิศาจแล้ว ก็จะร่วมเมถุนกรรมกับปิศาจ

จุมพิต
------

ในช่วงการล่าแม่มดอันยาวนาน ผู้คนจำนวนมากเชื่อว่า แม่มดบูชาปิศาจ และสักการะปิศาจด้วยการจุมพิตทวารหนักของปิศาจ พิธีกรรม "จุมพิตแห่งอลัชชี" นี้มีเอ่ยถึงในบันทึกที่เกี่ยวกับวันชุมนุมของแม่มดเกือบทุก ๆ บันทึก ผู้คนเรียกชื่อเช่นนั้นเพราะเห็นกันว่าเป็นการกระทำอันเสื่อมทราม

ตามเรื่องราวที่กล่าวหากันมา แม่มดจะกระทำจุมพิตแห่งอลัชชีนี้เมื่อต้นวันชุมนุม หลังจากที่ปิศาจขานนามสาวกจนครบแล้ว โดยบรรดาแม่มดจะคลานหรือเดินถอยหลังเข้าไปหาปิศาจ หมุนตัว น้อมคำนับ และจุมพิตทวารหนักของปิศาจ นอกจากนี้ ยังเชื่อว่า แม่มดใหม่ต้องกระทำจุมพิตเช่นนี้เพื่อเริ่มสมาชิกภาพความเป็นแม่มดของตนด้วย เมื่อจุมพิตกันเสร็จแล้ว จะกินเลี้ยงกัน

บางทีก็ว่ากันว่า แม่มดมิได้จุมพิตแต่ปิศาจตัวหัวหน้าเท่านั้น ปิศาจตัวสมุนก็ด้วย

เนื่องจากแม่มดถือว่าพิธีกรรมเช่นนี้เป็นการสักการบูชา ในการพิจารณาคดีแม่มดที่นอร์ธเบอร์วิก (North Berwick Witch Trials) ประเทศสกอตแลนด์ เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 ศาลได้วินิจฉัยว่า การจุมพิตเช่นนี้เป็นการบำเพ็ญบาปอันส่งตรงมาจากปิศาจทีเดียว ใน "ข่าวจากสก๊อตแลนด์ แถลงเรื่องชีวิตอันน่าสาปแช่งของหมอไฟเอิน" ("Newes from Scotland, declaring the damnable Life of Doctor Fian") ซึ่งเขียนโดย ดับเบิลยู. ไรท์ (W. Wright) ใน ค.ศ. 1592 ตอนหนึ่งระบุว่า

> "...และเข้าใจว่า คนเหล่านั้นพากันรอคอยแสนยาวนาน เบิกบานเมื่อมันมาสู่ และสนุกสนานไปกับการบาป ด้วยพวกเขาจะจุมพิตทวารหนักของมันที่มันยกชูขึ้นอยู่บนธรรมาสน์ อันเป็นสัญลักษณ์แห่งการสรรเสริญมัน ทุก ๆ คนกระทำเช่นนี้ และมันก็ให้ความสนุกสนานแก่เขาเหล่านั้น"
> 
> 

มีความเชื่อว่า ปิศาจต้องการให้กระทำจุมพิตแห่งอลัชชีแก่ตนซึ่งจะปรากฏอยู่ในรูปลักษณ์อื่นอันมิใช่มนุษย์ เช่นว่า แกะตัวผู้ แมวนำ และคางคก สัญญาฉบับหนึ่ง ชื่อ "ความผิดพลาดของพวกเดียรถีย์" (Errores Haereticorum, *Heretical Erros*) ซึ่งทำขึ้นในยุโรปมัชฌิมยุค อ้างว่า ลัทธิคาร์ธาร์ (Catharism) ได้ชื่อนี้มา "จากคำว่า แมว ซึ่งพวกเขาจุมพิตทวารหนักของมัน และซึ่งซาตานปรากฏกายในรูปของมันนั้น"

ดูเพิ่ม
-------

* จุมพิตศักดิ์สิทธิ์
* การล่าแม่มด
* แม่มด
* การร่วมเพศทางก้นและปาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  *...and seeing that they tarried over long, hee at their coming enjoyed them all to a pennance, which was, that they should kisse his buttockes, in sign of duety to him, which being put over the pulpit bare, every one did as he had enjoyned them.*
**วัดท่าแขก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดแม่น้ำโขง มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 90 ตารางวา

วัดท่าแขกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2209 ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยมีท้าวสุวรรณแผ้วพ่ายโอรสของพระเจ้าล้านช้างและบริวาร สร้างขึ้นเพื่ออุทิศส่วนกุศลถวายแด่พระมเหสีและพระธิดาของพระองค์ที่สิ้นพระชนม์เนื่องจากเรืออัปปางในระหว่างเดินทางไปเยี่ยมพระสหายที่นครจำปาสัก ต่อมา พ.ศ. 2436 เมื่อมีการย้ายเมืองเชียงคานมาตั้งเมืองใหม่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำโขงได้ช่วยกันบูรณะวัดที่ชำรุดทรุดโทรม จน พ.ศ. 2469 พระอาจารย์เสาร์ กนตสีโล พระอาจารย์มั่น ภูริทตโต และพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร ได้ธุดงค์มาพักที่วัดชั่วระยะหนึ่ง หลังจากนั้นได้กลายสภาพเป็นวัดร้าง จน พ.ศ. 2503 หลวงพ่อสอน ชนติโกมาจำพรรษาและบูรณะวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศยกวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2526

ภายในอุโบสถวัดท่าแขก มีพระพุทธรูป 3 องค์สกัดจากหินทรายทั้งก้อน เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์ มีอายุประมาณ 300 กว่าปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าแขก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดท่าแขก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดท่าแขก". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "วัดท่าแขก". วัดท่าแขก วัดโบราณ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดท่าแขก**
ภาพหน้าจอของเว็บไซต์วิกิพีเดียแสดงผลในโปรแกรมมอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์
**ภาพจับหน้าจอ** เป็นภาพที่เกิดจากการบันทึกภาพที่กำลังแสดงผลในจอคอมพิวเตอร์ โดยผ่านทางคำสั่งของระบบปฏิบัติการหรือคำสั่งของโปรแกรมเฉพาะต่าง ๆ ภาพที่ออกมาจะถูกจัดเก็บไว้ในลักษณะภาพดิจิทัล ซึ่งในบางครั้ง สามารถหมายถึงภาพที่ถ่ายจากกล้องถ่ายภาพ ซึ่งจับภาพหน้าจอไว้ในฟิล์ม ในภาษาอังกฤษใช้คำสามคำในการกล่าวถึงภาพหน้าจอคือ **สกรีนช็อต** (screenshot) **สกรีนดัมป์** (screen dump) สกรีนแกร็บ (screen grab) และ**สกรีนแคปเชอร์** (screen capture) ซึ่งมีความหมายใกล้เคียงกัน

การจับภาพหน้าจอ
---------------

ในการจับภาพหน้าจอ สามารถทำได้หลายวิธี ซึ่งสามารถทำได้โดยผ่านทางระบบปฏิบัติการ หรือผ่านทางโปรแกรมเฉพาะต่างๆ และรวมถึงภาพถ่ายจากกล้องถ่ายภาพตามที่ได้กล่าวมาแล้ว

### ไมโครซอฟท์ วินโดวส์

ในไมโครซอฟท์ วินโดวส์ การจับภาพหน้าจอทำได้โดยกดปุ่มที่คีย์บอร์ด ปุ่ม Print Screen (ในบางครั้งจะเขียน Prnt Scrn) ซึ่งมักจะวางอยู่ในตำแหน่งแถวบนของคีย์บอร์ด โดยเมื่อทำการจับภาพหน้าจอ ภาพจะถูกจัดเก็บไว้ในหน่วยความจำชั่วคราวที่เรียกว่าคลิปบอร์ด ซึ่งโปรแกรมที่สามารถใช้งานภาพกราฟิกส์ในวินโดวส์สามารถเรียกภาพนั้นมาใช้ได้ทันที โดยการเลือกคำสั่ง paste ภายในโปรแกรมนั้น ตัวอย่างโปรแกรมที่สามารถใช้ได้ เช่น ไมโครซอฟท์ เวิร์ด ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอย

### แมคโอเอสเท็น

อ้างอิง
-------

 ื

1. ↑
2. ↑  "Motive.co.nz". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-04. สืบค้นเมื่อ 2015-03-23.
**เจ้าชายนิราชันพีรพิกรมศาหเทวะ** (เนปาล: निराजन बीर विक्रम शाह; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นเจ้าชายแห่งเนปาล พระอนุชาของมกุฎราชกุมารดิเพนทรา ซึ่งเป็นผู้ก่อเหตุ ในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 ซึ่งเจ้าชายนิรซัน และพระบรมวงศานุวงศ์ ถูกสังหารในงานเลี้ยงพระกระยาหารอาหารค่ำในปี 2544 เจ้าชายนิรซันอยู่ในลำดับที่ 2 ในราชบัลลังก์ต่อจากมกุฎราชกุมารดิเพนทรา

การศึกษาและความสนพระราชหฤทัย
----------------------------

พระองค์ทรงได้รับการศึกษาที่โรงเรียนพุทธนิลกัณฐะ กรุงกาฐมาณฑุ และโรงเรียนมัธยมอีตัน ทรงจบการศึกษาปริญญาศิลปศาสตร์บัณฑิต จากวิทยาลัยการจัดการกรุงกาฐมาณฑุ พระองค์สนพระราชหฤทัยกีฬาโดยเฉพาะกีฬาว่ายน้ำ

สิ้นพระชนม์
-----------

เจ้าชายนิราชัน เป็นหนึ่งในเหยื่อของเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 พร้อมกับพระราชชนก พระราชชนนี พระเชษฐา พระเชษฐภคีนี และพระบรมวงศานุวงศ์

เกียรติประวัติ
--------------

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

เหรียญเงินที่ระลึก ในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ.2540

อ้างอิง
-------







1. ↑  Rahul Bedi; Alex Spillius (8 June 2001). "Massacre witness blames Crown Prince". The Telegraph. Retrieved 28 May 2008. Nepal survivors blame prince "Eton's Royal Connection". BBC News. 2 June 2001. Retrieved 20 October 2016.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**ปราสาทมาร์กัต** (อังกฤษ: **Margat** หรือ **Marqab**, อาหรับ: **قلعة المرقب** (Qalaat al-Marqab หรือ ปราสาทแห่งหอยาม)) เป็นซากปราสาทที่สร้างโดยทหารครูเสด ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศซีเรีย ปราสาทมาร์กัตเป็นที่ตั้งมั่นสำคัญของอัศวินเซนต์จอห์น ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1062

ปราสาทมาร์กัตตั้งอยู่บนเนินสูงราว 500 เมตรจากระดับน้ำทะเลบนภูเขาไฟที่ดับแล้วริมถนนระหว่างทริโปลิและลาทาเคียราวสองกิโลเมตรจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 6 กิโลเมตรจากทางใต้ของบันนิยาส เดิมคาดว่าเป็นป้อมโบราณแต่สิ่งก่อสร้างในทางการป้องกันทางการทหารเริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1062 โดยอาหรับผู้ยังรักษาป้อมต่อมาภายในนครรัฐอันติโอค (Principality of Antioch) ของคริสเตียนหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เมื่อนครรัฐพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1104 ในยุทธการฮาร์รัน (Battle of Harran) จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ฉวยโอกาสยึดปราสาทมาร์กัตจากฝ่ายมุสลิม สองสามปีต่อมาปราสาทก็ถูกยึดโดยทานเคร็ด เจ้าชายแห่งกาลิลี (Tancred, Prince of Galilee) ผู้สำเร็จราชการของอันติโอคผู้รวมปราสาทมาร์กัตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐอันติโอค

ในคริสต์ทศวรรษ 1170 เรย์นาลด์ที่ 2 มาซอร์แห่งอันติโอคก็ปกครองปราสาทมาร์กัตในฐานะที่เป็นปราสาทที่ขึ้นกับอาณาจักร์เคานท์แห่งทริโปลิ ปราสาทมีขนาดใหญ่โตมากจนต้องมีเจ้าหน้าที่ของตนเองและมีปราสาทอื่นที่มาขึ้นเป็นของตนเอง ลูกชายของ เรย์นาลด์ขายปราสาทให้กับอัศวินเซนต์จอห์นในปี ค.ศ. 1186 เพราะตระกูลมาซอร์ไม่มีงบประมาณเพียงพอที่จะบำรุงรักษา หลังจากการซ่อมแซมและขยายโดยฮอสพิทาลเลอร์แล้วมาร์กัตก็กลายเป็นศูนย์กลางของอัศวินเซนต์จอห์นในซีเรีย ภายใต้การควบคุมของอัศวินเซนต์จอห์นของปราสาทสิบสี่หอก็เป็นปราสาทที่เข้ายึดได้ยาก ศอลาฮุดดีนล้อมปราสาทในปี ค.ศ. 1188 แต่ไม่สามารถยึดได้ และเป็นปราสาทในบรรดาดินแดนอีกเล็กน้อยที่ศอลาฮุดดีนไม่สามารถจะยึดได้หลังจากที่ได้รับชัยชนะส่วนใหญ่ต่อคริสเตียน

เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 อัศวินเซนต์จอห์นก็ปกครองอาณาบริเวณรอบๆ ปราสาทและถนนที่ผ่านปราสาท และสามารถทำรายได้ได้เป็นจำนวนมากจากนักเดินทางและนักแสวงบุญที่ต้องเดินทางผ่าน ไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัส (Isaac Comnenus of Cyprus) ถูกจำขังไว้ที่ปราสาทนี้หลังจากที่ถูกสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษไปจับตัวมาจากไซปรัสระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3 สังฆราชจากวาเลเนียเองก็ใช้มาร์กัตเป็นศูนย์กลางราวปี ค.ศ. 1240 มาร์กัตมีขนาดใหญ่เป็นที่สองรองจากปราสาทเชวาลิเยร์

มามลุค (Mamluk) สุลต่านแห่งอียิปต์ คาลาวัน (Qalawun) เริ่มล้อมมาร์กัตเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1285 และเพียงเดือนเดียวก็สามารถยึดมาร์กัตได้โดยการระเบิดกำแพงทางด้านเหนือของปราสาท เพราะความที่มีความนับถือในความมั่นคงของปราสาทและในความกล้าหาญของผู้ต่อสู้รักษาปราสาทไว้ คาลาวันจึงอนุญาตให้อัศวินเซนต์จอห์นออกจากปราสาทได้โดยนำของติดตัวไปได้เท่าที่จะแบกไหวเท่านั้น และแทนที่จะทำลายปราสาทเช่นที่ทำลายปราสาทอื่นๆ ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น คาลาวันก็ใช้มาร์กัตเป็นที่ตั้งของกองทหารมามลุค

อ้างอิง
-------

1. ↑  Economic expert.com: Margat
2. ↑  Touregypt.net: Saladin (Salah al-Din Yusuf Ibn Ayyub) 
and his Cairo

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาท
* อัศวินทิวโนนิค
* สงครามครูเสด
* อัศวินเซนต์จอห์น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปราสาทมาร์กัต

* photograph on Google Maps
**แนวร่วมปลดปล่อยชัมมูและกัษมีระ** (Jammu Kashmir Liberation Front) ก่อตั้งโดย อมานุลลอห์ ข่านและมักบูล ภัท เป็นองค์กรชาตินิยมของกัษมีระ ก่อตั้งที่เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 และมีการตั้งสาขาตามเมืองต่างๆของอังกฤษ รวมทั้งประเทศอื่นในยุโรป สหรัฐอเมริกาและตะวันออกกลางภายในสองปี ใน พ.ศ. 2529 มีการตั้งสาขาในดินแดนกัษมีระของปากีสถาน (อาซัด กัษมีระ) และปากีสถาน ใน พ.ศ. 2530 มีการตั้งสาขาในกัษมีระของอินเดีย (รัฐชัมมูและกัษมีระ)

แนวร่วมนี้เป็นองค์กรก่อการร้ายองค์กรแรกในกัษมีระ มีเป้าหมายเพื่อเรียกร้องให้มีการปลดปล่อยส่วนของอินเดียที่เคยเป็นราชอาณาจักรโทคระของชัมมูและกัษมีระที่มีอยู่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2490 แนวร่วมนี้อ้างว่าพวกเขาไม่ใช่องค์กรอิสลามแต่เน้นที่ความเป็นชาติ และต่อต้านการยึดครองของทั้งปากีสถานและอินเดีย ความรุนแรงหลักที่กลุ่มนี้ก่อขึ้น ได้แก่การลอบสังหาร รวันทรา มหาเตร ชาวอินเดีย ในลอนดอนและการจี้เครื่องบินหลายครั้ง

การแยกตัวและการรวมตัวกันใหม่
----------------------------

กลุ่มนี้มีการแยกตัวออกไปนำโดยยาซิน มาลิก ไปเป็นแนวร่วมปลดปล่อยชัมมูและกัษมีระ (ยาซิน มาลิก) ซึ่งเป็นกลุ่มที่ออกมาปฏิเสธความรุนแรง ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ในขณะที่กลุ่มดั้งเดิมของอมานุลลอห์ ข่าน ยังคงใช้ความรุนแรงต่อไป ใน พ.ศ. 2548 อินเดียยอมให้ ยาซิน มาลิกเข้าสู่ปากีสถานได้เป็นครั้งแรก ผู้นำของขบวนการทั้งสองคือมาลิกและข่านมีโอกาสพบกันในปากีสถานเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2538 ทั้งสองกลุ่มเริ่มเจรจาที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งอย่างไรก็ตามในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 มีสมาชิกอาวุโสของขบวนการแยกตัวออกมาจากกลุ่มของยาซัน มาลิก และออกมาตั้งขบวนการใหม่ภายใต้การนำของฟารุก ซิดดิกี 

ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ยาซิน มาลิกเรียกร้องให้เลิกใช้ความรุนแรงและหันมาใช้สันติวิธีสำหรับปัญหากัษมีระ กลุ่มของมาลิกยอมรับชาวฮินดูกัษมีระให้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมกัษมีระและสิทธิของพวกเขาที่จะกลับมาสู่ดินแดน ในขณะที่ฝ่ายของข่านยังคงใช้ความรุนแรงเพื่อปลดปล่อยกัษมีระต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-05. สืบค้นเมื่อ 2008-03-22.
2. ↑
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-05-03. สืบค้นเมื่อ 2008-03-22.
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-04-04. สืบค้นเมื่อ 2008-03-22.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Azad Kashmir based website of the Jammu Kashmir Liberation Front (Amanullah Khan group) เก็บถาวร 2008-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* (Malik Fired) เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* (JKLF Website)
**คิวบาและสหรัฐอเมริกา**มีความสนใจอีกฝ่ายตั้งแต่ก่อนขบวนการเอกราชของทั้งสองเสียอีก สหรัฐอเมริกามีการเสนอแผนซื้อคิวบาจากจักรวรรดิสเปนหลายครั้ง เมื่ออิทธิพลของสเปนเสื่อมในแคริบเบียน สหรัฐอเมริกาค่อย ๆ ได้ฐานะภาวะครอบงำทางเศรษฐกิจและการเมืองเหนือคิวบา โดยมีการถือหุ้นลงทุนต่างประเทศส่วนใหญ่และการนำเข้าและส่งออกส่วนใหญ่ในกำมือ ตลอดจนมีอิทธิพลแข็งแรงต่อกิจการการเมืองของคิวบา

หลังการปฏิวัติคิวบาปี 2502 ความสัมพันธ์เสื่อมลงมากและมีลักษณะความตึงเครียดและการเผชิญหน้านับแต่นั้น สหรัฐอเมริกาไม่มีความสัมพันธ์ทางทูตอย่างเป็นทางการกับคิวบา และคงการห้ามสินค้าซึ่งทำให้บริษัทสหรัฐอเมริกาไม่สามารถทำธุรกิจกับคิวบาโดยชอบด้วยกฎหมาย การเป็นผู้แทนทางทูตของสหรัฐอเมริกาในคิวบาจัดการโดยส่วนผลประโยชน์สหรัฐอเมริกาในกรุงฮาวานา เช่นเดียวกับมีส่วนผลประโยชน์คิวบาในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งต่างเป็นส่วนหนึ่งอย่างเป็นทางการของสถานทูตสวิสเซอร์แลนด์ของสองประเทศ สหรัฐอเมริกากำหนดการห้ามสินค้าเพราะการโอนทรัพย์สินของบริษัทสหรัฐเป็นของรัฐระหว่างการปฏิวัติ และแถลงว่า จะยังคงไว้นานตราบที่รัฐบาลคิวบายังปฏิเสธมุ่งหน้าทำให้เป็นประชาธิปไตยและเคารพสิทธิมนุษยชนมากขึ้น ด้วยหวังเห็นการทำให้เป็นประชาธิปไตยและการนำทุนนิยมกลับมาใช้ประเภทซึ่งเกิดในยุโรปตะวันออกหลังการปฏิวัติ ค.ศ. 1989 ขณะเดียวกัน หลายองค์การ รวมทั้งสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติเกือบเป็นเอกฉันท์ เรียกร้องให้ "ยุติการห้ามสินค้าเศรษฐกิจ พาณิชย์และการเงินนานหลายทศวรรษต่อคิวบาของสหรัฐ"

วันที่ 17 ธันวาคม 2557 ประธานาธิบดีสหรัฐ บารัค โอบามา และประธานาธิบดีคิวบา ราอุล กัสโตร ประกาศการเริ่มกระบวนการปรับให้ความสัมพันธ์ระหว่างคิวบาและสหรัฐอเมริกาเป็นปกติ โดยมีการเจรจาลับในประเทศแคนาดาและนครรัฐวาติกัน เป็นเวลาหลายเดือนก่อนหน้า และด้วยความช่วยเหลือของสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ความตกลงจะมีการยกเลิกการจำกัดการท่องเที่ยวของสหรัฐบางอย่าง การจำกัดเงินที่ส่งไปให้ลดลง และการตั้งสถานทูตสหรัฐในกรุงฮาวานา (ซึ่งถูกปิดตั้งแต่คิวบาไปฝักใฝ่สหภาพโซเวียตในปี 2504)

ดูเพิ่ม
-------

* การผ่อนคลายความตึงเครียดสหรัฐอเมริกา–คิวบา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Cuban Democracy Act of 1992". State Department.
2. ↑  "General Assembly Demands End to Cuba Blockade for Twenty-Second Year As Speakers Voice Concern over Impact on Third Countries". United Nations General Assembly, Department of Public Information, News and Media Division, New York. 29 October 2013. สืบค้นเมื่อ 1 July 2014.
3. ↑  "The Pope's Diplomatic Miracle: Ending the U.S.-Cuba Cold War". The Daily Beast. December 17, 2014. สืบค้นเมื่อ December 18, 2014.
4. ↑  "Cuba's Half Century of Isolation to End".
5. ↑  Baker, Peter (18 December 2014). "Obama Announces U.S. and Cuba Will Resume Relations". New York Times. สืบค้นเมื่อ 18 December 2014.
**คอนสตันติน คอนสตันติโนวิช ฮเรนอฟ** (รัสเซีย: Константин Константинович Хренов; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 — 12 ตุลาคม ค.ศ. 1984) เป็นวิศวกรและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต ซึ่งได้คิดค้นการเชื่อมไฮเปอร์บาริกใต้น้ำและการตัดโลหะ ใน ค.ศ. 1932 ซึ่งวิธีการดังกล่าว ได้ใช้กันอย่างแพร่หลายในกองทัพเรือโซเวียตระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฮเรนอฟได้รับรางวัลรัฐสตาลิน ใน ค.ศ. 1946

ชีวประวัติ
----------

ฮเรนอฟเกิดใน ค.ศ. 1894 ณ เมืองโบรอฟสค์ ในมณฑลคาลูกา จักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากพรมแดนมณฑลมอสโกไปทางใต้ไม่ไกลนัก ค.ศ. 1918 เขาสำเร็จการศึกษาจากคณะไฟฟ้าเคมี มหาวิทยาลัยรัฐเทคนิคไฟฟ้าเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (SEU) หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เขาได้ดำเนินการวิจัยต่อที่มหาวิทยาลัยและทำงานเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยระหว่าง ค.ศ. 1921 และ 1925 จากนั้น จึงได้ย้ายไปยังมอสโกระหว่าง ค.ศ. 1928 และ 1947 โดยทำการสอนที่สถาบันวิศวกรรมกลไฟฟ้ามอสโก (การขนส่งทางราง) ใน ค.ศ. 1933 เขาได้กลายเป็นศาสตราจารย์ที่นั่น ในเวลาเดียวกัน ระหว่าง ค.ศ. 1931 และ 1947 ฮเรนอฟได้ทำการสอนที่มหาวิทยาลัยรัฐเทคนิคมอสโกบาอูมัน หนึ่งในมหาวิทยาลัยเทคนิคที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดของรัสเซีย

ในคริสต์ทศวรรษ 1940 ฮเรนอฟย้ายไปยังยูเครน ที่ซึ่งเขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ในสถาบันต่าง ๆ ได้แก่ สถาบันเชื่อมไฟฟ้า (ค.ศ. 1945-48 และ ค.ศ. 1963 จนกระทั่งปลดเกษียณ) สถาบันกลศาสตร์งานโครงสร้าง (ค.ศ. 1948-52) สถาบันวิศวกรรมไฟฟ้า (ค.ศ. 1952-63) และสถาบันโปลีเทคนิคเคียฟ (ค.ศ. 1947-58)

ความสำเร็จ
----------

ฮเรนอฟอุทิศชีวิตการทำงานทั้งหมดให้กับการพัฒนาเทคนิคและอุปกรณ์การเชื่อมโลหะ เขาคิดค้นวิธีการเชื่อมไฟฟ้าและการตัดโลหะใต้น้ำ ออกแบบแหล่งพลังงานสำหรับการเชื่อมจุดอาร์ก ฟลักซ์เซรามิก การเคลือบขั้วเชื่อม วิธีการการเชื่อมกดเย็น การเชื่อมแพร่ การตัดพลาสมา และอีกหลายอย่าง ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเขา คือ การพัฒนาขั้วเชื่อมสำหรับการเชื่อมโลหะใต้น้ำใน ค.ศ. 1932 การทดสอบที่ประสบความสำเร็จที่ทะเลดำในปีเดียวกันนับเป็นความสำเร็จในทางปฏิบัติครั้งแรกของการเชื่อมโลหะใต้น้ำ ในวิธีการดังกล่าว ฟองแก๊สได้เกิดขึ้นเป็นผลมาจากปฏิกิริยาการเชือมโลหะได้ทำให้เกิดการไหลที่คงที่ซึ่งป้องกันจุดอาร์กไม่ได้ถูกน้ำ การเชื่อมโลหะใต้น้ำมีการนำไปใช้อย่างรวดเร็ว และใน ค.ศ. 1936-38 ได้ถูกใช้ในการยกเรือบอริสที่จมในทะเลดำ เช่นเดียวกับการซ่อมสะพานและเรือลำอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Institute of Welding Welding and metal fabrication, Vol. 13–14, IPC Scientific and Technology Press, 1945, p. 529
2. 1 2   Carl W. Hall A biographical dictionary of people in engineering: from the earliest records until 2000, Vol. 1, Purdue University Press, 2008 ISBN 1557534594 p. 120
3. 1 2 3  Хренов Константин Константинович, Great Soviet Encyclopedia (in Russian)
4. ↑  The Rise of the Soviet Navy
5. ↑  Хренов К.К. (1933). "Электросварка под водой (Electric welding underwater)". *Сварщик*. **1**: 23–24.
6. ↑  "Unknown". *Chemistry*. American Chemical Society. **20**: 26. 1946. same in Electricity and Gas Used in Under-Water Cutting, (1945) Science news, Vol. 47–48, p. 152
7. ↑  Подводная сварка и резка (Underwater welding and cutting เก็บถาวร 2012-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (in Russian)
8. ↑  John Turkevich Soviet men of science: academicians and corresponding members of the Academy of Sciences of the USSR, Van Nostrand, 1963, p. 160
แนวฉากสำหรับจุดบนพื้นผิวหาได้จากเส้นแนวฉากของระนาบสัมผัสที่สัมผัสพื้นผิวตรงจุดนั้น
ภาพแสดงแนวฉากทั้งสองค่าของโพลีกอน
**แนวฉาก** (อังกฤษ: normal) ในทางเรขาคณิต หมายถึงวัตถุอย่างเช่นเส้นตรงหรือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับวัตถุที่กำหนด ตัวอย่างเช่น กรณีสองมิติ **เส้นแนวฉาก** (normal line) ของเส้นโค้ง คือเส้นตรงที่ตั้งฉากกับเส้นสัมผัสเส้นโค้ง ณ จุดนั้น กรณีสามมิติ **แนวฉากของพื้นผิว** (surface normal) ที่จุด *P* คือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับระนาบสัมผัสพื้นผิว ณ จุด *P* ซึ่งเรียกว่า **เวกเตอร์แนวฉาก**

ในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิตินิยมใช้แนวฉากกำหนดมุมระหว่างทิศทางที่พื้นผิวหันไปทำกับทิศทางของต้นกำเนิดแสงเพื่อเพื่อคำนวณการสะท้อนในการให้แสงเงาแบบเรียบ หรือใช้กำหนดที่มุมแต่ละมุมของพื้นผิวโพลีกอน (แนวฉากจุดยอด) เพื่อใช้เกลี่ยแนวฉากของสองพื้นผิวที่ติดกันเข้าหากัน ทำให้พื้นผิวที่ทำมุมกันสามารถสะท้อนแสดงได้เหมือนกับเป็นพื้นผิวเรียบโค้ง (การให้แสงเงาแบบฟ็อง)

การคำนวณหาแนวฉาก
----------------

การหาแนวฉากของโพลีกอน สามารถหาได้จากผลคูณไขว้ของเวกเตอร์ขอบสองด้านที่ไม่ขนานกันของโพลีกอน แนวฉากจะมีสองแนวซึ่งชี้ไปในทิศทางตรงข้ามกัน จึงอาจใช้กฎมือขวาร่วมกำหนดทิศทางที่แนวฉากหรือหน้าของโพลีกอนหันไป

ถ้าระนาบเกิดจากสมการ {\displaystyle ax+by+cz=d} เวกเตอร์ {\displaystyle (a,b,c)} จะเป็นแนวฉากของระนาบ ถ้าพื้นผิว (ที่อาจไม่เรียบ) S ถูกพาราเมไทรซ์ในระบบพิกัดเชิงเส้นโค้ง **x** (*s*, *t*) โดยจำนวนจริง s และ t แนวฉากจะหาได้จากผลคูณไขว้ของอนุพันธ์บางส่วน

{\displaystyle {\partial \mathbf {x} \over \partial s}\times {\partial \mathbf {x} \over \partial t}}

การใช้งาน
---------

### คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ

สนามเวกเตอร์ของแนวฉากบนพื้นผิว
แนวฉากจุดยอดกับการเปลี่ยนแปลงการสะท้อนของพื้นผิว  **(a)** แนวฉากจุดยอดชี้ไปทิศทางเดียวกับแนวฉากของพื้นผิว **(b)** แนวฉากจุดยอดชี้ไปในทิศทางเดียวกับแนวฉากจุดยอดของพื้นผิวข้างเคียง การสะท้อนแสงจึงต่อเนื่องเสมือนเป็นพื้นผิวเดียวกัน
ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ แนวฉากและกฎมือขวาใช้กำหนดว่าโพลีกอนจะหันไปในทิศทางใดและจะสะท้อนแสงอย่างไร ทั้งนี้แนวฉากจะถูกนำมาใช้ในการกำหนดการสะท้อนหรือหักเหแสงของพื้นผิว และอาจจะไม่ตั้งฉากกับพื้นผิวจริงก็ได้

* **แนวฉากจุดยอด** : ดูบทความหลักที่: แนวฉากจุดยอด

### ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต

แนวฉากกับการสะท้อน โดยมุมตกกระทบ (*θi*) จะมีค่าเท่ากับมุมสะท้อน (*θr*)
ใน ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต **แนวฉาก** คือเส้นที่ตั้งฉากกับพื้นผิว ของตัวกลางต่างๆ คำว่า normal ในที่นี้ใช้ในแง่ของคณิตศาสตร์ หมายถึงการตั้งฉาก โดยในการสะท้อนของแสง มุมตกกระทบ หมายถึงมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงวิ่งเข้า ขณะที่ มุมสะท้อน คือมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงสะท้อนออกไป

ดูเพิ่ม
-------

* นอร์มัลแมปปิง
* ซับดิวิชันเซอร์เฟซ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Law of Reflection". *The Physics Classroom Tutorial*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (HTML)เมื่อ 2012-08-13. สืบค้นเมื่อ 2008-03-31.
แผนที่แนวซีคฟรีท
คำว่า **แนวซีคฟรีท** หมายถึงแนวป้องกันของเยอรมันสองแนวที่มีความแตกต่าง ครั้งหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและอีกครั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

แต่เดิมเป็นแนวป้อมปราการและการป้องกันรถถังที่ถูกสร้างขึ้นโดยเยอรมันในทางภาคเหนือของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1916-17 ได้เป็นที่รู้จักกันในภาษาเยอรมันคือ **Siegfriedstellung** ("ตำแหน่งแนวซีคฟรีท") พวกบริติชได้เรียกอีกอย่างว่า "**แนวฮินเดินบวร์ค**" ชื่อที่ถูกนำมาใช้โดยส่วนที่เหลือของฝ่ายสัมพันธมิตร

ภายหลังสงครามโลกครั้งหนึ่ง ป้อมปราการเยอรมนีที่อยู่ทางด้านตะวันออกของแม่น้ำไรน์จะต้องถูกทำลายเนื่องจากสนธิสัญญาแวร์ซาย. 

ในช่วงครั้งที่สอง ยังได้เป็นที่รู้จักกันในเยอรมันคือ **กำแพงตะวันตก** แต่ได้ถูกเรียกโดยฝ่ายสัมพันธมิตรว่า **แนวซีคฟรีท** ถูกสร้างขึ้นทางด้านตะวันออกที่ไกลออกไปในปี ค.ศ. 1930 อยู่ฝั่งตรงข้ามกับแนวแมกิโนต์ของฝรั่งเศส แนวนี้ได้ทอดยาวไปกว่า 630 กิโลเมตร(390 ไมล์) และมีจุดเด่นด้วยบังเกอร์กว่า 18,000 แห่ง, อุโมงค์ และแท่งหินดักรถถัง เครือข่ายของโครงสร้างการป้องกันได้ลากยาวตั้งแต่เคลเวอตรงพรมแดนติดกับเนเธอร์แลนด์, ลงมาตามพรมแดนตะวันตกของอดีตจักรวรรดิเยอรมันจนถึงเมืองไวล์อัมไรน์ตรงพรมแดนติดกับสวิตเซอร์แลนด์ ได้ถูกวางแผนในปี ค.ศ. 1936 และสร้างขึ้นในระหว่างปีค.ศ. 1938 และ 1940

ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1944 ถึง เดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 แนวซีคฟรีทได้ถูกตีแตกด้วยการรุกของฝ่ายสัมพันธมิตรขนาดใหญ่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Treaty of Versailles", *Wikipedia* (ภาษาอังกฤษ), 2018-07-20, สืบค้นเมื่อ 2018-07-22

* BunkerBlog: All about German fortifications 1933-1945
* Bunkersite.com: About bunkers built by the Germans during 1933-1945 in the whole of Europe
* 
* German Doctrine of the Stabilized Front, Report by US Military Intelligence Division, August 1943
* Bunkers in Europe (include: Siegfried Line)
* Pillbox Warfare in the Siegfried Line
* Storming Simserhof near Bitche - 1944
* Photos of the Siegfried Line
* »You enter Germany: Bloody Huertgen and the Siegfried Line« – Documentary by Achim Konejung and Aribert Weis; 2007
* Der Weltkrieg war vor deiner Tuer - The little Siegfried line (German: WMTS Wetterau-Main-Tauber-Stellung) in the east of the Siegfried line
* A film clip ALLIES PIERCE SIEGFRIED LINE ETC. (1944) is available at the Internet Archive
**คอนสแตนซิโอ ดังกลา** (Constancio Dangla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 11

ประวัติ
-------

ดังกลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน ปีเตอร์ กวนที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน รูเบน เดอ ลาครูซ ได้แชมป์มาครอง และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนนโดยเทคนิค เอเดล เกโรมิโน ในระหว่างที่เป็นแชมป์นี้ ดังกลาได้ไปชกกับมุน ซองกิลทีเกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2530 ซึ่งดังกลาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3 และมาชกกับเขาค้อ แกแล็คซี่ในไทยในปีเดียวกัน ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 และไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2531 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค คิโยชิ ฮาตานากะ ยก 3

หลังจากเสียแชมป์ฟิลิปปินส์แล้ว ดังกลาขึ้นชกชนะที่ฟิลปปินส์ 1 ครั้งก็หยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2535 ชกชนะอีกครั้งก็มาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ในไทยเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ไม่ได้แชมป์ ดังกลาขึ้นชกแก้มือกับต่อศักดิ์แบบนอกรอบอีกครั้งในเดือนมีนาคม ปีเดียวกัน คราวนี้ดังกลาแพ้น็อคแค่ ยก 3 ดังกลาขึ้นชกอีกเพียงสองครั้ง หลังจากที่แพ้น็อค การี การาย ยก 4 เมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ดังกลาก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2529 - 2530)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 17 มกราคม 2536 แพ้น็อค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ยก 5 ที่ กทม.

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**คอนตีเนนทัลฮอกกี้ลีก** (อังกฤษ: Kontinental Hockey League - **KHL**, รัสเซีย: Континентальная Хоккейная Лига, Kontinental'naya Khokkeynaya Liga) เป็นลีกฮอกกี้น้ำแข็งอาชีพระหว่างประเทศในยูเรเซีย ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551 จนถึง พ.ศ. 2552 มันถูกจัดอันดับว่าเป็นลีกฮอกกี้ที่แข็งแกร่งที่สุดในยุโรป

ผู้ชนะเลิศการแข่งขันจะได้ชื่อว่า แชมเปียนแห่งรัสเซีย ไม่ว่าสโมสรนั้นจะมาจากประเทศใดก็ตาม และถ้วยกาการิน ซึ่งตั้งชื่อตามนักบินอวกาศ ยูริ กาการิน ชายคนแรกที่เดินทางออกนอกอวกาศและไปถึงวงโคจรของโลก เป็นรางวัลมอบให้แก่ผู้ชนะเลิศในการแข่งขันทุกปี หลังการแข่งขันแบบเพลย์ออฟ 16 ทีมฤดูกาลปกติ สโสมรจาก KHL สองทีมจะได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันในฤดูกาลแชมเปียนส์ฮอกกี้ลีก

ลีกดังกล่าวก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2551 โดยองค์การก่อนหน้า คือ รัสเซียซูเปอร์ลีก (RSL) ซึ่งเกิดหลังจากโซเวียตแชมเปียนชิพลีก ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2489 โดยมีทีมเพียงห้าทีม KHL จัดขึ้นครั้งแรกโดยมี 24 ทีม หลังการเปลี่ยนแปลงในองค์ประกอบของทีมรัสเซียและลดจำนวนทีมเข้าแข่งขันเหลือ 23 ทีมในฤดูกาล 2010-2011 ลีกกลับมามี 22 ทีมอีกครั้งในฤดูกาล 2021-2022 ในบรรดาทีมเหล่านี้ 19 ทีมตั้งอยู่ในสหพันธรัฐรัสเซีย ส่วนที่เหลือมาจากเบลารุส คาซัคสถาน และจีนประเทศละทีม

ผู้เล่นส่วนใหญ่ใน KHL เป็นชาวรัสเซีย เพราะลีกนี้มีต้นกำเนิดมาจากลีกประจำชาติของโซเวียตและรัสเซีย ผู้เล่นที่ไม่ได้มาจากรัสเซียเป็นส่วนน้อย 30% ของผู้เล่นใน KHL ส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรปตะวันออก, สแกนดิเนเวีย และอเมริกาเหนือ ในฤดูกาล 2010-2011 มีผู้เล่นในลีก 670 คน แม้ว่าปัจจุบันจะไม่มีการจำกัดให้ทีมและผู้เล่นมีเฉพาะที่มาจากรัสเซียแล้วก็ตาม ทีมรัสเซียยังคงถูกห้ามมิให้เซ็นสัญญารับผู้เล่นต่างชาติเข้ามาเกินห้าคน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Новый игровой ролик КХЛ "Пробка" (ภาษารัสเซีย). khl.ru. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-08-09. สืบค้นเมื่อ 2010-08-16.
2. ↑  "Crossing the Atlantic". khl.ru. 2010-04-20. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-01-16. สืบค้นเมื่อ 2019-10-26.
3. ↑  "KHL Creates Hockey Premier League". March 22, 2016. สืบค้นเมื่อ May 6, 2016.
4. ↑  KHL to match NHL in five years *RT*, 2009-05-15
5. ↑  "Russian league tops first CHL ranking". สืบค้นเมื่อ 2009-11-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (รัสเซีย) www.khl.ru - โฮมเพจอย่างเป็นทางการ
ภาพแนวฟันในหินของแผ่นหินบางของหินแพคสโตนภายใต้แสงโพลาไรซ์
**แนวฟันในหิน** (อังกฤษ: Stylolite) เป็นโครงสร้างที่เกิดขึ้นภายในหินคาร์บอเนต, หินปูน, หินโดโลไมต์, หินอ่อนและหินตะกอนชนิดอื่นๆ ที่มีลักษณะเป็นแนวชั้นบางๆ หรือรอยต่อที่ไม่ต่อเนื่องและไม่เป็นระบบหรือเป็นลักษณะรอยแตก แนวฟันในหินนี้เป็นผลมาจากแรงกดอัดและแรงดันของสารละลายในขณะที่เกิดการก่อตัวใหม่ และอาจจะมีการขยายขนาดใหญ่ขึ้นจากการไหลของน้ำบาดาล แนวฟันในหินจะปรากฏเป็นฟันปลาในหินโผล่และหินตัวอย่าง บ่อยครั้งที่จะพบแนวเส้นของดินเหนียวหรือดินเคลย์และแร่ทึบแสงอาทิเช่น เหล็กออกไซด์ หรือสิ่งมีชีวิตที่มีสีเข้มแทรกอยู่

คำว่า แนวฟันในหิน *"Stylolite"* นั้นมาจากภาษากรีกจากคำว่า *"pillar"* ที่แปลว่าเสาหิน และ *"stylo"* ที่แปลว่าปลายแหลม และเมื่อเปรียบเทียบกับภาษาฝรั่งเศสคำว่า *"stylo"* จะแปลว่าดินสอ และ *"pillar saint"* จะแปลว่านักบุญที่ยืนอยู่บนเสาหิน

แนวฟันในหิน นั้นไม่ใช่โครงสร้างรอยแตกถึงแม้ว่าจะมีการอธิบายเอาไว้วว่าเป็นรูปแบบของการต้านรอยแตกร้าว ที่ด้านหนึ่งมีการเลื่อนหรือเคลื่อนที่ไปมากกว่าอีกด้านหนึ่งโดยได้มีการพิสูจน์ออกมาแล้วในหินปูนฟอสซิลลิเฟอร์รัส (หินปูนที่มีองค์ประของซากดึกดำบรรพ์จำนวนมาก) ที่ซากดึกดำบรรพ์นั้นมีการถูกตัดผ่านโดยแนวฟันในหินซึ่งจะทำให้อีกด้านหนึ่งที่ไม่ถูกตัดผ่านนั้นยังคงอยู่ ส่วนอีกด้านที่ถูกตัดผ่านนั้นจะถูกละลายออกไปเสมอ เรย์และแบรดเบอร์รี่ได้ทำการตรวจสอบในอุณหภูมิ 13/12 องศาเซลเซียส และ 18/16 ของความเสถียรของระบบไอโซโทปในหินปูนบนด้านระนาบของแนวฟันในหินซึ่งจะพบความแตกต่างขององศาของของไหลในหินและปฏิกิริยาในหิน

อ้างอิง
-------

* คณะอนุกรรมการจัดทำพจนานุกรมธรณีวิทยา. (2530). พจนานุกรมศัพท์ธรณีวิทยา อังกฤษ-ไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
* ปัญญา จารุศิริ และคณะ. (2545). ธรณีวิทยากายภาพ. กรุงเทพฯ: คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
* Fletcher, C.C. and Pollard, D.D. 1981 Anticrack model for pressure solution surfaces. Geology, 9, 419-24.
* Rye, DM, and Bradbury, HJ (1988) : Fluid flow in the crust: an example from a Pyrenean thrust ramp. American Journal of Science (288) : 197-235.
สำหรับสถานที่ในพุทธประวัติ ดูที่ มหาโพธิวิหาร

**วัดพระศรีมหาโพธิ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหว้านใหญ่ อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร ทิศตะออกจรดแม่น้ำโขง

ประวัติ
-------

วัดศรีมหาโพธิ์ เดิมชื่อ **วัดโพธิ์ศรี** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 วัดมีความเจริญช่วงขุนหว้านวิรุฬคาม (คี เมืองโคตร) เป็นกำนัน ได้สร้างโบสถ์ (สิม) ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้สร้างกุฏิสงฆ์ เป็นอาคารเก่าทรงยุโรป เมื่อ พ.ศ. 2467 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2470 สร้างโดยชาวญวนซึ่งอพยพมาบวชที่วัดนี้แล้วไม่มีที่อยู่อาศัย บ้างระบุว่าผู้สร้างชื่อ หัสดี จากฝั่งประเทศลาวซึ่งมาบวชที่วัดแห่งนี้ บ้างกล่าวว่าแรกสร้างจะใช้เป็นกุฏิสงฆ์ อย่างไรก็ตามอาคารนี้เคยใช้เป็นที่ว่าการกิ่งอำเภอหว้านใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2520 ดังที่ปรากฏรูปครุฑปูนปั้นอยู่หน้าบันของอาคาร กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 115 ตอนพิเศษ 4ง วันที่ 14 มกราคม 2541 ระวางแนวเขตโบราณสถานพื้นที่ 1 ไร่ 1 งาน 55.79 ตารางวา

อาคารและเสนาสนะ
---------------

สิมตั้งอยู่บนฐานบัวคว่ำเตี้ย ๆ มีบันไดทางขึ้นตรงกึ่งกลางด้านหน้า นหลังคาเป็นเครื่องไม้ ทรงจั่ว มีปึกหลังคายื่นคลุมตัวอาคารทั้ง 4 ด้าน หลังคามุงสังกะสี ส่วนหน้าเป็นพาไล เหนือผนังทำช่องหน้าต่างไม้ เหนือกรอบหน้าต่างทำช่องลมไม้จรดขื่อหลังคา ห้องท้ายสุดก่อผนังปิดทึบจรดขื่อ ระหว่างช่วงเสาทั้งสองด้านเป็นช่องแสงลูกมะหวด ช่องแสงประดับลวดลายปูนปั้นหน้าบุคคล ผนังมีภาพจิตรกรรมเรื่องพระเวสสันดรชาดก และภาพเหตุการณ์ที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพเสด็จตรวจหัวเมืองในมณฑลอีสานประทับทั่งอยู่บนเกวียน พระประธานในอุโบสถเป้นพระพุทธรูปปางมารวิชัย

กุฏิทรงยุโรป หลังคาหน้าจั่ว หน้าบันประดับรูปครุฑตามที่เป็นสถานที่ราชการ ตัวอาคารเป็นทรงตึกฝรั่ง 2 ชั้น มีแผนผังเป็นรูปตัวที (T) ด้านหน้าหันไปทิศตะวันออกทำเป็นมุขยื่นออกมา ชั้นล่างยกพื้นเตี้ย ส่วนหน้าเป็นโถงโล่ง มีบันไดทางขึ้นด้านหน้าและทั้งสองปีกซ้ายขวา ส่วนหลังกั้นเป็นห้อง ระหว่างช่องเสาทำเป็นซุ้มวงโค้ง (arch) หน้าอาคารมีรูปสิงห์ 2 ตัว ตั้งอยู่

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "วัดพระศรีมหาโพธิ์". หอสมุดพระราชวังสนามจันทร์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-02. สืบค้นเมื่อ 2021-09-02.
2. ↑  "วัดศรีมหาโพธิ์". สำนักวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระศรีมหาโพธิ์**
**วัดพระยาปันแดน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน ในตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์

วัดพระยาปันแดนเป็นวัดที่เจ้าเมืองพิษณุโลกกับเจ้าเมืองพิชัยได้ร่วมกันสร้างเพื่อตกลงเรื่องการแบ่งเขตแดนกัน โดยมีจุดเริ่มต้นที่หน้าจวนเจ้าเมืองของแต่ละเมือง ถ้าล่องเรือตามแม่น้ำน่านมาพบกัน ณ ที่ใดก็ถือว่าตรงจุดนั้นเป็นเขตแบ่งแดน วัดพระยาปันแดนยังปรากฏใน *ลิลิตพายัพ* พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. 2448 ครั้งยังเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชได้เสด็จไปประพาสมณฑลพายัพ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2458

ภายในวัดปรากฏเจดีย์ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นอยู่ด้านหลังอุโบสถ จำนวนสี่องค์ ส่วนอุโบสถมีการสร้างทับร่องรอยซากอุโบสถเก่า ในปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยหลักฐานแล้ว ตัวอุโบสถหันหน้าลงสู่แม่น้ำน่านซึ่งเป็นคุ้งน้ำพอดี วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูวิเชียรปัญญามหามุณี ผู้ทรงวิทยาคมที่ชาวบ้านเคารพศรัทธาอย่างยิ่ง

เมื่อ พ.ศ. 2563 เกิดไฟไหม้วัด มีกุฏิเสียหาย 13 ห้อง หอฉัน 1 หลัง เสียหายทั้งหมด หอสวดมนต์ 1 หลัง เสียหายทั้งหมด ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง เสียหายบางส่วน เสียหายทั้งหมดพระพุทธรูป โบราณเสียหายหลายสิบองค์และพระเหรียญ รูปหล่อ บูชา เสียหายหลายพันองค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระยาปันแดน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  ธีระวัฒน์ แสนคำ. "พญาแมน : เรื่องเล่าการปักปันเขตแดนพิชัย-พิษณุโลก". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.
3. ↑  "ไฟไหม้วัดพระยาปันแดน วัดเก่าแก่ที่อุตรดิตถ์ วอดเสียหายราว 10 ล้านบาท". ไทยรัฐ.
**วัดพระพุทธโฆสาจารย์** หรือ **วัดเจินฎ็อมแฎก** (វត្តព្រះពុទ្ធឃោសាចារ្យ​) เป็นวัดที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ด้วยเหตุที่วัดอยู่ใต้โอร์จีนตีเหล็ก จึงได้ชื่อว่า "วัดเจินฎ็อมแฎก" ซึ่งแปลว่า "จีนตีเหล็ก"

ตามประวัติสร้างขึ้นตามพระบรมราชโองการของเจ้าพระยาญาติ ผู้ตั้งเมืองพนมเปญ ได้สถาปนากรุงพนมเปญเป็นราชธานีครั้งแรกในปี พ.ศ. 1978 แล้วสร้างวัดวาอารามพร้อม ๆ กันหลายวัด ดังความว่า "พระบรมมหาราชวังได้ก่อสร้างขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาโดนเปญ (เขายายเพ็ญ) พระองค์ได้จัดแจงขุดคลอง พูนดินก่อสร้างถนนหนทาง และวัดพนมให้ได้สดสวยงาม เจดีย์ใหญ่เหนือยอดเขาโดนเปญ ตั้งอยู่ด้านหลังพระวิหาร ได้ถูกก่อสร้างโดยพระองค์ เพื่อที่จะประดิษฐานพระพุทธรูปจตุรทิศทำด้วยสัมฤทธิ์ พระองค์ได้จัดแจงสร้างวัดวาอารามที่รอบวัดพนม มีวัดลังกา สำหรับประดิษฐานพระคัมภีร์ไตรปิฎก วัดอุณาโลมและวัดพระพุทธโฆสะ (วัดเจ็นด็อมแดก-วัดจีนตีเหล็ก)"

วัดพระพุทธโฆสาจารย์ได้รับการบูรณะโดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เมื่อครั้งที่ยกทัพมาที่กรุงพนมเปญ สันนิษฐานว่าวัดคงเกิดความเสียหายมากหลังจากเวียดตามเข้ามาปกครองพนมเปญ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดและสร้างเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ใน พ.ศ. 2385 เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองทรงเครื่อง

หน้าวัดมีตุ๊กตาจีนแต่งตัวแบบทหารจีนสมัยราชวงศ์หมิง ด้านหน้าวิหารโดยมีศิลาจารึกเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปักอยู่ด้านหน้าเจดีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จารึกพระยาบดินทร์ ยังอยู่ดีที่...พนมเปญ". ไทยรัฐ.
2. ↑  "จารึกเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ณ วัดพุทธโฆสาจารย์ กรุงพนมเปญ (K. 1213)". จารึกในประเทศไทย.
3. ↑  "วัดเทพลีลา วัดของเจ้าพระยาบดินทรเดชา ที่สร้างคราวขุดคลอง "แสนแสบ"". ศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  ศานติ ภักดีคำ. "ศิลาจารึกเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ณ วัดพุทธโฆสาจารย์".
กีฬาไพ่คารูตะ(ญี่ปุ่น: 競技かるた) (Kyōgi karuta) เป็นกีฬาไพ่อย่างหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เกมคารูตะที่เป็นทางการนั้นจะเป็น เพลงกลอนไพ่คารูตะ ภายใต้รูปแบบและกฎระเบียบที่กำหนดโดย สมาคมคารูตะทั่วประเทศญี่ปุ่น

ความเป็นมาและภาพรวม
-------------------

การแข่งขันในญี่ปุ่นเริ่มมีมาประมาณศตวรรษที่ 19 และได้ก่อตั้งสมาคมคารูตะทั่วประเทศญี่ปุ่นในปี 1934 และมีการเริ่มแข่งขันระดับยอดฝีมือผู้ชาย(ญี่ปุ่น: 名人戦(Meijin sen))ตั้งแต่ปี 1955 และ ยอดฝีมือผู้หญิง (ญี่ปุ่น: クイーン戦(Kui-n sen))ตั้งแต่ปี 1957 และในปี 2012 ได้มีการแข่งระดับระหว่างประเทศโดยมีประเทศ สหรัฐอเมริกา, ไทย, เกาหลีใต้, นิวซีแลนด์และจีนเข้าร่วม

ลักษณะไพ่
---------

ไพ่มาจากการเอา กลอน 100 กลอนประเภททังกะ ของญี่ปุ่นมาลงใน ไพ่อ่านและไพ่หยิบ
  

-ไพ่อ่าน (Yomifuda); จะมี 100 ใบ โดยลักษณะจะมี อักษรกลอนอยู่ในไพ่เพื่อให้ผู้อ่านให้ผู้เล่นและมีรูปวาดผู้แต่งกลอนอยุ่ในนั้นด้วย โดยกลอนจะมี พยางค์แบบทังกะ คือ 5-7-5 7-7 พยางค์
  

-ไพ่หยิบ หรือ ไพ่เล่น (Torifuda); จะมี 100 ใบเช่นกัน โดยที่ลักษณะไพ่จะมีเพียงกลอนวรรคหลังเท่านั้น (คือ 7-7) โดยผู้ที่เล่นจะต้องฟังผู้ถือไพ่อ่าน พอเริ่มอ่านผู้เล่นต้องไปตบไพ่วรรคท้ายของกลอนที่อ่านออกมา

ลักษณะและกฎการเล่น
------------------

การเล่น กีฬาไพ่คารูตะ คือ เล่น 2 คน ลักษณะท่าการเล่นคือ นั่ง และการเล่นจะเล่นเพียง 50 ใบ จากไพ่ 100 ใบ (คือ เล่น 50 ฝั่งผู้เล่นละ 25 ใบนั้นเอง)
โดยส่วนใหญ่จะเล่นบนเสื่อทาทามิ ส่วนลักษณะการวางนั้นจะวางไพ่กลอนหยิบตามความถนัดของผู้เล่น แต่สนามเล่นต้องมีขนาดกว้าง ประมาณ 87 เซนติเมตร และระยะห่างของสนามแต่ละฝั่งของผู้เล่นคือ 3 เซนติเมตร
โดยกฎการเล่นคือ มีเวลาจำไพ่ 15 นาทีก่อนเล่น และเริ่มจะมีผู้อ่านกลอนอ่านกลอนเพื่อให้ผู้เล่นฟังและหยิบไพ่วรรคท้ายที่คู่กับไพ่ที่อ่าน ผู้เล่นฝ่ายใดหยิบไพ่ที่ถูกได้เร็วกว่าก่อนถือว่าได้แต้มโดยที่ ถ้าหยิบไพ่ที่ถูกในฝั่งตนเองได้ก็ลด 1 ใบ แต่ถ้าไปหยิบไพ่ที่ถูกในฝั่งของฝ่ายตรงข้ามได้ก็ต้องหยิบส่งไพ่ในฝั่งของตนไปให้กับอีกฝ่ายเพื่อให้ฝั่งตนเองลดและฝั่งตรงข้ามจะเท่าเดิม
ไพ่เปล่า(Karafuda) คือ ไพ่ที่อ่านแล้วไม่มีในสนาม (เนื่องจากเวลาเล่นจะเล่นเพียง 50 ใบในสนามทำให้อีก 50 ใบจะเป็นกลอนเปล่าหรือกลอนหลอก) และการหยิบไพ่ผิดจะเรียกว่า โอเทสึกิ(Otetsuki) หรือ ฟาวล์ จะเป็นลักษณะของ ที่ผู้เล่นหยิบไพ่ผิดใบหรือผิดฝั่ง และไพ่ที่ไม่อยู่ในสนามเลย(ไพ่เปล่า) และวิธีการปรับฟาวล์คือ ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามก็จะหยิบไพ่ในแดนของเขา 1 ใบให้ฝั่งเราทำให้เรามีไพ่เพิ่มนั้นเอง

ระดับของผู้เล่น
---------------

ในญี่ปุ่นมีระดับความเก่งของผู้เล่น 5 คลาสหรือ 8-10 ดั้ง ได้แก่
E class; ระดับเริ่มต้น
D class; 
C class; 1 ดั้ง 
B class; 2-3 ดั้ง
A class; 4 ดั้ง

ดูเพิ่ม
-------

* *Ogura Hyakunin Isshu* - เป็น 100 กลอนที่ใช้ในการเล่นไพ่คารูตะ
* การ์ตูน

*จิฮายะฟุรุ* แต่งโดย Yuki Suetsugu
**กีฬาในประเทศญี่ปุ่น** เป็นสิ่งสำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น กีฬาดั้งเดิมของญี่ปุ่น เช่น ซูโม่ และศิลปะการต่อสู้ประเภทต่าง ๆ และกีฬานำเข้าจากประเทศตะวันตก เช่น เบสบอล และฟุตบอล เป็นที่นิยมในหมู่ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชม

ซูโม่จัดเป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เบสบอลเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ลีกเบสบอลมืออาชีพนิปปอน เป็นการแข่งขันกีฬาอาชีพที่ใหญ่ที่สุดวัดจากระดับความนิยมทางโทรทัศน์และผู้เข้าชม ศิลปะการป้องกันตัว เช่น ยูโด คาราเต้ และเค็นโดสมัยใหม่ มีผู้นำไปฝึกฝนอย่างกว้างขวางและเป็นกีฬาที่สนุกสนานในมุมมองของผู้ชมในประเทศ ฟุตบอลได้รับความนิยมตั้งแต่ก่อตั้งลีกฟุตบอลอาชีพญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1992 กีฬาอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม เช่น สเกตลีลา รักบี้ยูเนียน กอล์ฟ และการแข่งความเร็ว โดยเฉพาะการแข่งรถ

กีฬาที่เป็นที่นิยม
------------------

กีฬาหลายชนิดถูกนำเข้าและเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น กีฬาบางชนิดคิดค้นขึ้นโดยปรับเปลี่ยนกติกาของกีฬานำเข้า เกมกระดานของญี่ปุ่นในรูปของหมากรุก เรียกว่า โชงิ เกมกระดานอีกชนิดที่เป็นที่นิยมคือ โกะ

### เบสบอล

เบสบอลทีมชาติญี่ปุ่นรวมตัวกันรอบผู้จัดการทีมหลังจากพ่ายเบสบอลทีมชาติคิวบา ในการแข่งขันชิงแชมป์ระหว่างทวีปปี 2006
ตามประวัติศาสตร์ เบสบอลเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการแนะนำครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 โดยโฮเรซ วิลสัน ซึ่งสอนที่โรงเรียนไคเซอิในโตเกียว ทีมเบสบอลทีมแรกเรียกว่า ชมรมนักกีฬาชิมบาชิ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1878 เบสบอลกลายเป็นที่นิยมตั้งแต่นั้นมา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า 野球 (やきゅう; ยะกิว) 

### ฟุตบอล

ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) เป็นผู้ดูแลกีฬาฟุตบอลในญี่ปุ่น 

ฟุตบอลได้รับการแนะนำในประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิ โดยโอยะโทะอิ งะอิโกะกุจิน ที่ปรึกษาชาวต่างชาติที่รัฐบาลญี่ปุ่นว่าจ้าง เช่นเดียวกับกีฬาต่างชาติชนืดอื่น เช่น เบสบอล ชมรมฟุตบอลชมรมแรกเรียกว่า โตเกียวชูกิวดัง (Tokyo Shūkyū-dan) ก่อตั้งใน ค.ศ. 1917 

### บาสเกตบอล

ยุตะ ทะบุเสะ เป็นหนึ่งในผู้เล่นบาสเกตบอลหลักของญี่ปุ่น
ตั้งแต่ผลงานของยุตะ ทะบุเสะ และทะคุยะ คะวะมุระ บาสเกตบอลกลับมาเฟื่องฟูและกลายเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น บาสเกตบอลทีมชาติญี่ปุ่นชนะการแข่งขันฟีบาเอเชียแชมเปียนชิปสองครั้ง และเข้ารอบ 25 ครั้ง จากการแข่งขันทั้งหมด 26 ครั้ง ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟีบาเวิลด์แชมเปียนชิป 2006 โดยแข่งขันในเมืองฮะมะมะสึ ฮิโระชิมะ ไซตะมะ ซัปโปโร และเซ็นได

### รักบี้ยูเนียน

ออสเตรเลียแข่งขันกับญี่ปุ่น (สีแดง) ในการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก 2007
รักบี้ยูเนียนเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น รักบี้ยูเนียนทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งดูแลโดยสหภาพฟุตบอลและรักบี้ญี่ปุ่น (Japan Rugby Football Union) เข้าแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกทุกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 1987 ประเทศญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2019 ประเทศญี่ปุ่นชนะการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกใน ค.ศ. 1991 โดยชนะประเทศซิมบับเว

### ซูโม่

ซูโม่เป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ดูแลโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hoop Dreams - Yuta Tabuse, "The Jordan of Japan"". Consulate General of Japan in New York. December 2004 – January 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-03. สืบค้นเมื่อ 2009-01-19.
2. ↑  "FIBA Asia.net: Competition Archives". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-07. สืบค้นเมื่อ 2012-02-02.
ระวังสับสนกับ กล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์
 แผนภาพเส้นทางแสง
**กล้องโทรทรรศน์แบบเค็พเพลอร์** (เยอรมัน: *Kepler-Fernrohr*) เป็นกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงประเภทหนึ่ง

ประวัติการคิดค้น
----------------

ใน ปี ค.ศ. 1611 โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ ได้เสนอวิธีการประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์โดยใช้เลนส์นูนเป็นเลนส์ใกล้ตา แต่เขาไม่ได้สร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง จากนั้นใน ปี ค.ศ. 1615 คริสท็อฟ ไชเนอร์ จึงได้สร้างกล้องโทรทรรศน์ตามที่เค็พเพลอร์ออกแบบไว้ขึ้นมาจริง และใช้ในการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์

โครงสร้าง
---------

ทั้งเลนส์ใกล้วัตถุและเลนส์ใกล้ตาต่างใช้เป็นเลนส์นูนทั้งคู่

แม้ว่าภาพที่ได้จะกลับด้าน แต่ขอบเขตการมองเห็นจะไม่แคบเมื่อเทียบกับในกล้องโทรทรรศน์แบบกาลิเลโอ แม้ว่าจะเพิ่มกำลังขยายขึ้นก็ตาม เมื่อใช้เป็นกล้องโทรทรรศน์ในทางดาราศาสตร์ การที่ภาพกลับหัวไม่ใช่ข้อเสีย เนื่องจากสามารถปรับภาพให้ตั้งตรงได้โดยการใส่ปริซึม จึงใช้กันอย่างแพร่หลายในกล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดิน

เทียบกับกล้องโทรทรรศน์แบบอื่น
-----------------------------

เมื่อขนาดของกล้องโทรทรรศน์เพิ่มขึ้น เลนส์ใกล้วัตถุก็หนาขึ้นและอัตราการส่องผ่านก็ยิ่งลดลง ดังนั้น ในกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่นิยมใช้กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันซึ่งเป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงมากกว่า

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  『天文アマチュアのための望遠鏡光学・屈折編』pp.1-54「世界史の中の屈折望遠鏡」。

* โชตาโร โยชิดะ "เลนส์กล้องโทรทรรศน์และการหักเหของแสงสำหรับดาราศาสตร์สมัครเล่น" เซบุนโด ชิงโกชะ ISBN 4-416-28908-1
แป้งที่แขวนลอยในน้ำ ดูเป็นสีฟ้าเนื่องจากแสงที่กระเจิงมาถึงผู้ดู และแสงสีฟ้ากระเจิงจากอนุภาคแป้งมากกว่าแสงสีแดง
**ปรากฏการณ์ทินดอลล์** (อังกฤษ: Tyndall effect) คือปรากฎการณ์การกระเจิงแสงในสารคอลลอยด์ หรือสารแขวนลอยที่มีอนุภาคเล็กมาก ปรากฏการณ์ทินดอลล์ มีส่วนคล้ายกับปรากฏการณ์เรย์ลีตรงที่ความเข้มของแสงที่กระเจิงแปรผกผันกับความยาวคลื่นยกกำลังสี่ ดังนั้น แสงสีฟ้าจึงกระเจิงมากกว่าแสงสีแดงเป็นอย่างมาก ตัวอย่างในชีวิตประจำวันได้แก่ ควันจากรถจักรยานยนต์โดยเฉพาะในจักรยานยนต์สองสูบซึ่งมีน้ำมันเครื่องที่เผาไหม้เป็นอนุภาคข้างต้น

ภายใต้ปรากฏการณ์ทินดอลล์ แสงที่มีความยาวคลื่นยาวจะผ่านออกไปได้ ในขณะที่แสงที่มีความยาวคลื่นสั้นจะกระเจิงแสงมากกว่า ปรากฏการณ์ทินดอลล์จะพบในอนุภาคที่อยู่ในขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 40 ถึง 900 นาโนเมตร ซึ่งเป็นช่วงใกล้หรือต่ำกว่าเล็กน้อยกับความยาวของแสงที่ 400 ถึง 750 นาโนเมตร

ปรากฏการณ์ทินดอลล์ได้รับการตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ในศตวรรษที่ 19 จอห์น ทินดอลล์ ซึ่งเป็นคนแรกที่เริ่มศึกษาปรากฏการณ์อย่างกว้างขวาง

การค้นพบ
--------

ก่อนที่จะค้นพบปรากฏการณ์นี้ จอห์น ทินดอลล์เป็นที่รู้จักจากผลงานเรื่องการดูดซับและการแผ่รังสีความร้อนในระดับโมเลกุล ซึ่งในการศึกษาในหัวข้อดังกล่าว จำเป็นที่จะต้องใช้อากาศที่ปราศจากฝุ่นละอองและอนุภาคต่างๆ และวิธีการที่ดีที่สุดในการตรวจหาอนุภาคเหล่านี้ ก็คือการฉายแสงจ้าไปในอากาศ  ในช่วงทศวรรษ 1860 จอห์น ทินดอลล์ทำการทดลองโดยการฉายแสงผ่านแก๊สและของเหลวต่างๆ จอห์น ทินดอลล์พบว่าเมื่อค่อยๆ เติมควันเข้าไปในหลอดทดลองและฉายลำแสงเข้าไป ลำแสงดูเหมือนจะเป็นสีฟ้าในด้านข้างของหลอด และเป็นสีแดงในส่วนปลาย การค้นพบดังกล่าวทำให้ทินดอลล์สามารถเสนอปรากฏการณ์นี้ ซึ่งภายหลังตั้งชื่อตามเขา

ตาสีฟ้า
-------

ตาสีฟ้า
นัยน์ตาสีฟ้าเกิดจากปรากฏการณ์ทินดอลล์ โดยเมื่อแสงผ่านเข้ามาในชั้นซึ่งโปร่งแสงภายในม่านตา บางส่วนของแสงดังกล่าวกระเจิงกลับออกมา โดยแสงที่มีความยาวคลื่นน้อยอย่างแสงสีฟ้าจะกระเจิงมากกว่า จึงเกิดเป็นสีฟ้าออกมาจากดวงตา สำหรับในตาสีน้ำตาลและดำ ชั้นดังกล่าวจะมีเมลานินซึ่งดูดกลืนแสงอยู่ ตาสีฟ้าเป็นตัวอย่างของสีจากโครงสร้าง ไม่ใช่สีจากรงควัตถุ

อ้างอิง
-------

1. ↑  รายงานในชีวประวัติของจอห์น ทินดอลล์ โดย อาเธอร์ วิทมอร์ สมิธ ในปีค.ศ. 1920 ดูออนไลน์.
2. ↑  Sturm R.A. & Larsson M. Genetics of human iris colour and patterns, Pigment Cell Melanoma Res, 22:544-562, 2009.

ดูเพิ่มเติม
-----------

* การกระเจิง
* ปรากฏการณ์เรย์ลี
รูปภาพตาราง แสดงวิธีการเดินม้าหมากรุกตามกฎของวานส์ดอล์ฟ
**กฎของวานดอล์ฟ** (อังกฤษ: Warnsdorff's rule) เป็นวิธีการแบบฮิวริสติกสำหรับการหาวิธีการเดินม้าหมากรุก กล่าวโดยสรุปคือในการเดินม้าแต่ละครั้งนั้นจะต้องเป็นไปตามกฎ กล่าวคือ กำหนดให้ ในทุกช่องที่สามารถเดินไปจากช่องปัจจุบัน(ซึ่งไม่นับรวมถึงช่องที่เคยเดินผ่านไปแล้ว) จะมีค่าเท่ากับจำนวนช่องที่ช่องดังกล่าวสามารถเดินต่อไปได้ตามกฎของการเดินม้าหมากรุก(ซึ่งไม่นับรวมถึงช่องที่เคยเดินผ่านไปแล้ว)
การเลือกช่องต่อไปสำหรับการเดินม้าจะพิจารณาเลือกช่องที่มีค่าน้อยที่สุด ซึ่งหากมีหลายช่องที่มีค่าน้อยที่สุดเท่ากันก็อาจมีทางเลือกได้หลายทาง
นอกจากกลวิธีดังกล่าวในการแก้ปัญหานี้ยังมีกลวิธีอื่นๆอีกหลายหลายวิธี เช่น กลวิธีของโพ และกลวิธีของสไควเออร์และคูล
โดยทั่วไปกฎของวานส์ดอล์ฟ จะนำไปประยุกต์ใช้กับเรื่องกราฟได้ ในเรื่องของทฤษฎีกราฟ การเดินม้าหมากรุกแต่ละครั้ง จะเดินไปยังปมที่อยู่ติดกันด้วยดีกรีที่น้อยที่สุด
ถึงแม้ว่าปัญหาทางเดินของแฮมิลตันจะจัดอยู่ในเรื่องของกลุ่มปัญหาเอ็นพีแบบยาก โดยปกติแล้วในการใช้วิธีการแบบฮิวริสติกในหลายๆกราฟสามารถแก้ปัญหาได้ด้วยอัตราการเติบโตแบบเชิงเส้น แต่สำหรับปัญหาทางเดินม้าหมากรุกนี้จัดเปนกรณีพิเศษ

วิธีดำเนินการเพื่อประยุกต์กับกฎดังกล่าว
---------------------------------------

กฎของวานดอล์ฟสามารถใช้ได้กับจุดเริ่มต้นที่ช่องใดก็ได้ของตารางหมากรุก จำนวนครั้งที่เดินได้ก็คือจำนวนตัวเลขที่บรรจุในแต่ละช่อง ซึ่งตามกฎแล้ว จะต้องเดินไปยังช่องที่มีตัวเลขน้อยที่สุดนั่นเอง จากนั้นก็เลือกเดินตามกฎต่อไปจนกว่าจะเดินได้ครบทุกช่อง

ข้อตกลง
* ตำแหน่ง Q จะเข้าถึงจากตัวแหน่ง P ได้ ถ้าหากว่า P สามารถเคลื่อนที่ไปยัง Q ได้ด้วยการเคลื่อนที่เพียงครั้งเดียว และ Q ยังเป็นตำแหน่งที่ยังไม่ได้เยี่ยม
* ความสามารถในการเข้าถึงตำแหน่ง P เท่ากับ จำนวนของตำแหน่งที่สามารถเข้าถึงได้จากตำแหน่ง P

ขั้นตอนวิธี
1. กำหนดให้ P เป็นจำแหน่งเริ่มต้นของการเดินม้าหมากรุก โดยเลือกจุดเริ่มต้นนี้แบบสุ่ม
2. กำหนดให้จุดเริ่มต้นมีเลขกำกับการเคลื่อนที่เป็น 1
3. สำหรับทุกการเคลื่อนที่ที่มีเลขกำกับการเคลื่อนที่เป็น 2 ขึ้นไป
	1. กำหนดให้ S เป็นตำแหน่งที่เข้าถึงได้จากตำแหน่งที่ส่งเข้าไป
	2. กำหนดตำแหน่ง P ให้เป็นตำแหน่ง ที่ตำแหน่ง S มีความสามารถที่จะการเข้าถึงได้น้อยที่สุด
	3. ทำเครื่องหมายแสดงเลขกำกับการเคลื่อนที่บนตำแหน่ง P
4. คืนค่าตารางหมากรุกที่ได้รับการทำเครื่องหมายแล้ว โดยแต่ละช่องจะถูกทำเครื่องหมายด้วยเลขกำกับการเคลื่อนที่ที่มันถูกเยี่ยม

ตัวอย่างโปรแกรมในภาษาซี
-----------------------

*

เพิ่มเติม
---------

* เก็บถาวร 2015-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เส้นทางเดินแสงของกล้องโทรทรรศน์แบบแนสมิธ
**กล้องโทรทรรศน์แบบแนสมิธ** (*Nasmyth telescope*) เป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง ชนิดหนึ่ง

สิ่งประดิษฐ์
------------

เจมส์ แนสมิธได้เกษียณจากงานนักประดิษฐ์เมื่ออายุ 48 ปีหลังจากที่ประสบความสำเร็จร่ำรวยอย่างมากแล้วมุ่งความสนใจไปที่การสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ จากนั้นเขาจึงได้สร้างกล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันอย่างดีของเขาเอง กล้องโทรทรรศน์ที่เขาสร้างขึ้นเองนั้นค่อย ๆ ใหญ่ขึ้น และเมื่อเขาวางแผนกล้องโทรทรรศน์ขนาด 51 ซม. จึงได้คิดค้นวิธีในแบบของเขาเองขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายและความไม่สะดวกจากการใช้บันได

โครงสร้าง
---------

กล้องโทรทรรศน์แบบแนสมิธมีลักษณะคล้ายกับกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง หรือ กล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียง โดยได้เพิ่มกระจกเงาแบนเข้าไประหว่างกระจกเงาปฐมภูมิและกระจกเงาทุติยภูมิ และลำแสงจะส่องไปที่แกนหูของกล้องโทรทรรศน์เพื่อการสังเกตการณ์ เมื่อติดตั้งบนแท่นแบบอัลตาซิมุท เลนส์ใกล้ตาจะอยู่ในแนวนอนเสมอและความสูงจะคงที่ ทำให้สะดวกในการติดและถอดอุปกรณ์สังเกตการณ์ขนาดใหญ่ และใช้ในกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่

ตัวอย่างการใช้งาน ได้แก่ กล้องโทรทรรศน์ 6 เมตร BTA-6 ของอดีตสหภาพโซเวียต ซึ่งใช้กล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียงที่ทำเป็นแบบแนสมิธ และกล้องโทรทรรศน์ขนาด 75 ซม. ของหอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์ของโรงเรียนซุนไดที่เมืองนางาโนฮาระ จังหวัดกุมมะ ของญี่ปุ่น

ข้อเสียคือมุมมองจะหมุนไปเรื่อย ๆ เมื่อต้องสังเกตการณ์เป็นระยะเวลานาน จึงต้องทำความเข้าใจให้ดีเวลาจะใช้เพื่อทำการถ่ายภาพ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  『天文アマチュアのための望遠鏡光学・反射編』pp.1-34「反射望遠鏡が宇宙を開拓した」。
2. 1 2 3 4  『天文アマチュアのための望遠鏡光学・反射編』pp.53-70「反射望遠鏡の種類」。
**มาตรา 377ก** (อังกฤษ: Section 377A) เป็นกฎหมายสิงคโปร์ที่เริ่มมีในสมัยอาณานิคมอังกฤษ กำหนดให้การร่วมประเวณีระหว่างผู้ใหญ่เพศชายสองคนด้วยความยินยอมซึ่งกันและกันเป็นความผิดอาญา มาตรานี้เพิ่มเข้าในประมวลกฎหมายอาญาเมื่อ ค.ศ. 1938 และยังคงอยู่ในประมวลกฎหมายอาญา แม้ว่าในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 จะได้มีการสังคายนากฎหมายอาญาและตัดบทบัญญัติอื่นเกือบทั้งหมดจากมาตรา 377 ก็ตาม

แม้ในทางนิตินัยจะยังคงกฎหมายข้อนี้ไว้ในประมวลกฎหมายอาญา แต่ในทางพฤตินัยกฎหมายนี้ไม่ได้รับการบังคับใช้ และนานหลายทศวรรษแล้วที่ไม่มีการตัดสินความผิดสำหรับการร่วมประเวณีระหว่างชายผู้ใหญ่สองคน เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ศาลอุทธรณ์ในศาลสูงสิงคโปร์ยืนยันว่า ไม่อาจนำมาตรา 377ก นี้มาใช้ดำเนินคดีชายเพราะร่วมประเวณีแบบรักร่วมเพศได้ ในปีเดียวกัน ผลสำรวจของ *Ipsos* พบว่า ประชากรสิงคโปร์ร้อยละ 44 สนับสนุนการคงกฎหมายไว้ ร้อยละ 20 ต่อต้านกฎหมาย และอีกร้อยละ 36 ไม่แน่ใจ

วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2022 ลี เซียนลุง นายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ ประกาศในการชุมนุมวันชาติว่า รัฐบาลจะยกเลิกมาตรา 377ก เพื่อยุติการกำหนดความผิดอาญาฐานนี้ทั้งในทางนิตินัยและพฤตินัย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Lum, Selina (28 February 2022). "Court of Appeal rules Section 377A stays but cannot be used to prosecute men for having gay sex". *The Straits Times*. Singapore.
2. ↑  Yuen-C, Tham (16 June 2022). "Support for Section 377A drops as attitudes towards same-sex relationships shift, survey finds | The Straits Times". *www.straitstimes.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 28 June 2022.
3. ↑  "NDR 2022: Govt to repeal Section 377A, amend Constitution to protect marriage definition from legal challenges". *TODAY* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-08-21.
4. ↑  Auto, Hermes (2022-08-21). "NDR 2022: Govt will repeal Section 377A, decriminalise sex between men | The Straits Times". *www.straitstimes.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-08-21.
ศิลาหน้าหลุมฝังศพของกซาแวรือ กาแวนซอฟสกี ในสุสานแปร์ ลาแชส กรุงปารีส
**กซาแวรือ กาแวนซอฟสกี** (โปแลนด์: *Ksawery Gałęzowski*; ฝรั่งเศส: *Xavier Galezowski*; ค.ศ. 1832–ค.ศ. 1907) เป็นจักษุแพทย์ชาวฝรั่งเศส-โปแลนด์ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ปฏิบัติงานทางคลินิกของความชำนาญพิเศษคนแรก

การศึกษา
--------

กาแวนซอฟสกีเกิดที่เมืองลีปอวีแยตส์ ประเทศโปแลนด์ เขาได้รับปริญญาแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในปี ค.ศ. 1858 และได้รับเหรียญทองสำหรับวิทยานิพนธ์ของเขาในหัวข้อออพธัลโมสโคป หลังจากย้ายไปกรุงปารีสและเรียนจักษุวิทยากับหลุยส์-โอกุสต์ เดมาร์ เขาก็ได้รับปริญญาทางการแพทย์จากคณะแพทยศาสตร์ปารีสอีกครั้ง

นอกจากนี้ ศาสตราจารย์ อเล็กซานเดอร์ ไดซ์ เดวิดสัน ยังได้รับการฝึกโดยกาแวนซอฟสกีและเดมาร์ในกรุงปารีส

อาชีพ
-----

กาแวนซอฟสกีเปิดคลินิกจักษุส่วนตัวที่กรุงปารีสใน ค.ศ. 1867 ในฐานะหนึ่งในผู้ประกอบการส่วนตัวของความชำนาญพิเศษคนแรก รวมทั้งเนื่องจากทักษะของเขา ชื่อเสียงของกาแวนซอฟสกีได้แผ่ขยายและคลินิกของเขารักษาผู้ป่วยเฉลี่ยถึง 8,800 รายต่อปี กาแวนซอฟสกีก่อตั้งวารสาร*ฌูร์แนลดอปแทลโมโลชี* (ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น*เรอกูเอลดอปแทลโมโลชี*) ในปี ค.ศ. 1872 ซึ่งเป็นวารสารจักษุวิทยาฉบับแรกของประเทศฝรั่งเศส หนึ่งในบรรดาผู้ป่วยของเขาคือปอล ลาฟาร์ก ที่ได้บรรยายชื่นชมการทำงานของกาแวนซอฟสกีในจดหมายถึงฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้ได้รับความเดือดร้อนจากปัญหาท่อน้ำตา ลงวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1887

กาแวนซอฟสกียังได้รับบำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์สำหรับงานในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jackson, Edward. *Ophthalmic year book, Volume 5*. pp. 11–12.
2. ↑  British Medical Journal: 30 October 1886
3. ↑  
	* *Xavier Galezowski* @ Who Named It

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กซาแวรือ กาแวนซอฟสกี