recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดป่าจิตตภาวนา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 5 ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี

วัดป่าจิตตภาวนา เดิมมีชื่อว่า **วัดฟ้าคราม** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2540 สาขาที่ 44 ของวัดหนองป่าพง ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) (หลวงพ่อชา) ต่อมามีผู้ถวายที่ดินแก่หลวงพ่อชา ณ อำเภอลำลูกกา ซึ่งได้จัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์จิตตภาวนาราม และมอบหมายให้พระอาจารย์ประสพไชย กันตสีโล มาจำพรรษา โดยได้ปฏิบัติเนสัชชิกธุดงค์เจริญสมาธิวิปัสสนา จนเป็นพระผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ต่อมาได้สร้างเป็นวัดป่าจิตตภาวนา สาขาที่ 44 ของวัดหนองป่าพง มีพระอาจารย์ประสพไชย กนฺตสีโล เจ้าอาวาส เป็นวัดปฏิบัติสายหลวงพ่อชา ภายในวัดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่สงบร่มรื่น ต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้ขออนุญาตมหาเถรสมาคม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดป่าจิตตภาวนา" ด้วยเหตุผลที่ว่า เป็นวัดสายปฏิบัติเจริญภาวนา เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

อ้างอิง
-------

1. ↑  "องคมนตรี เชิญสัญญาบัตร พัดยศ และผ้าไตร ถวายแด่พระราชวชิรมุนี วัดป่าจิตตภาวนา". ช่อง 3.
2. ↑  "วัดป่าจิตตภาวนา (วัดฟ้าคราม)". เทศบาลเมืองคูคต. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-12. สืบค้นเมื่อ 2021-07-12.
3. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง เปลี่ยนแปลงชื่อวัด (วัดฟ้าคราม เป็น วัดป่าจิตตภาวนา)" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
4. ↑  "วัดป่าจิตตภาวนา". พระสังฆาธิการ.
ยากุป วากเนร์ เมื่อปี ค.ศ. 2019
**ยากุป วากเนร์** (เช็ก: *Jakub Vágner*) เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1981 ที่กรุงปราก ประเทศเชโกสโลวาเกีย เป็นนักดนตรี, นักสำรวจ, นักตกปลาแบบสุดเหวี่ยง และพิธีกรรายการโทรทัศน์สารคดีชุด *Fish Warrior* (ออกอากาศทางช่องเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ในประเทศไทยออกอากาศทางทรูวิชันส์) ในอดีตเคยทำงานเป็นมัคคุเทศน์นำตกปลาในหลายประเทศของยุโรป

ในสารคดีชุดนี้วากเนร์ต้องเดินทางไปทั่วโลกเพื่อตกปลาน้ำจืดขนาดใหญ่หลายชนิด ทั้งแม่น้ำแอมะซอน, แอฟริกากลาง, อะแลสกา

ซึ่งวากนอร์ได้ทำลายสถิติการตกปลาได้หลายชนิด โดยสามารถจับปลาที่มีความยาวและน้ำหนักทำลายสถิติโลกได้หลายตัว ทำให้กลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงระดับเดียวกับดารานักแสดงคนหนึ่งในสาธารณรัฐเช็ก ได้ให้สัมภาษณ์ทางโทรทัศน์ วิทยุ และหนังสือพิมพ์นิตยสารหลายฉบับในประเทศ รวมทั้งได้เขียนหนังสือบันทึกการตกปลา และเป็นผู้ออกความเห็นเพื่อเสนอต่อการประชุมเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมในระดับนานาชาติอีกด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* เจเรมี เวด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติจากเว็บไซต์ส่วนตัว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-04-29. สืบค้นเมื่อ 2011-03-20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เฟซบุ๊กส่วนตัว
* เว็บไซต์ส่วนตัว
การปฏิวัติเดือนเมษายนในเกาหลีใต้
**การปฏิวัติของนักศึกษาเกาหลีใต้ 19 เมษายน** (April Nineteenth Student Rovolution) เป็นเหตุการณ์ที่นักศึกษาหัวรุนแรงประท้วงผลการเลือกตั้งในกรุงโซลและเมืองอื่นๆ ในระหว่างวันที่ 18 – 26 เมษายน พ.ศ. 2503 ทำให้การครองอำนาจของประธานาธิบดีอี ซึง-มันสิ้นลุดลง

ความไม่พอใจต่อประธานาธิบดีอึ ซึง-มันในหมู่นักศึกษาเกิดจากการที่รัฐบาลปกครองประเทศอย่างกดขี่ มีการฉ้อราษฎร์บังหลวง และมีการปกครองที่ไม่เป็นประชาธิปไตย ความไม่สงบได้เริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่การเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2503 ประธานาธิบดีรี ชิงมันจากพรรคเสรีนิยมไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ และไม่สามารถผลักดันยี กีปุงให้เป็นรองประธานาธิบดี ทำให้มีการใช้กลโกงต่างๆในการเลือกตั้ง โดยในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ได้มีการปะทะระหว่างนักศึกษากับตำรวจที่บุกขึ้นไปยังห้องเรียนของนักศึกษา ในวันเลือกตั้งได้ประชาชนออกมาประท้วงมากมาย ทำให้มีการปราบปรามอย่างนองเลือด

ในวันที่ 11 เมษายน มีผู้พบศพผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าวที่เสียชีวิตด้วยระเบิดแก๊สน้ำตา ทำให้ชาวเมืองมาซานเกิดความเคียดแค้น การจับตำรวจมาโบยตีเพื่อระบายความแค้น เมื่อข่าวนี้ไปถึงโซล มีนักศึกษาในโซลออกมาประท้วงรัฐบาล 3,000 คน เมื่อ 18 เมษายน แต่เมื่อนักศึกษากลับบ้านหลังการประท้วงกลับถูกทุบตี ลอบทำร้ายจนบาดเจ็บ ดังนั้น ในวันรุ่งขึ้น คือ 19 เมษายน นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างๆในโซลต่างออกมาเดินขบวนประท้วง รวมทั้งนักเรียนระดับประถมและมัธยมศึกษา ระหว่างที่นักศึกษาพยายามฝ่าเครื่องกีดขวางเพื่อเข้าสู่ทำเนียบประธานาธิบดี ได้มีการยิงแก๊สน้ำตาและยิงปืนเข้าใส่นักศึกษาจนมีผู้เสียชีวิต ทำให้การประท้วงเต็มไปด้วยความรุนแรง มีการเผาสถานที่ราชการต่างๆ รัฐบาลจึงประกาศกฎอัยการศึก และนำทหารออกมาปราบปรามจนมีผู้เสียชีวิตกว่า 200 คน บาดเจ็บราว 1,000 คน

ในวันที่ 25 เมษายน คณาจารย์ในมหาวิทยาลัยได้ยื่นหนังสือขอให้ประธานาธิบดีรี ชิงมันลาออก ในวันที่ 26 เมษายน การประท้วงรุนแรงขึ้นอีก ข้าราชการที่ใกล้ชิดและสถานทูตสหรัฐก็ร่วมกดดันให้อึ ซึง-มันลาออก เขาจึงลาออกในวันที่ 27 เมษายน และลี้ภัยไปฮาวาย ส่วนยี กีปุงพร้อมภรรยาและบุตรชายได้ทำอัตวินิบาตกรรมในวันที่ 28 เมษายน การประท้วงจึงสิ้นสุดลง หลังจากนั้น โฮ ชองอดีตนายกรัฐมนตรีได้เข้ามาบริหารประเทศชั่วคราว และจัดให้มีการเลือกตั้งในเดือนกรกฎาคม ผลปรากฏว่าพรรคประชาธิปไตยเป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้ง และยุน โบ-ซ็อนได้เป็นประธานาธิบดี

อ้างอิง
-------

* เพ็ชรี สุมิตร. *การปฏิวัติของนักศึกษา (เกาหลีใต้) 19 เมษายน* ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 229 - 231

1. ↑  Kim, C. I. Eugene, and Ke-soo Kim (1964). "The April 1960 Korean Student Movement", *The Western Political Quarterly*, 17(1).
2. ↑  Tennant, Roger (1996). "A History of Korea", *Kegan Paul International London and New York*
**วัดป่าป๋วย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 โดยมีพระมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก พร้อมด้วยศิษย์ยานุศิษย์และศรัทธา มีนายพรม สิทธิกาล เป็นผู้ใหญ่บ้าน

สิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นของวัดคือ หอไตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยมีพ่อหนานเป็งพิริยะแก้ว เป็นช่างผู้ออกแบบและก่อสร้าง กว้าง 4 เมตร 90 เซนติเมตร ยาว 6 เมตร 70 เซนติเมตร สูง 7 เมตร 20 เซนติเมตร มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายกพื้นสูง เสาชั้นล่างก่ออิฐฉาบปูน เสาชั้นบนและผนังอาคารไม้ ระเบียงตกแต่งด้วยแผ่นไม้แกะสลักรูปหม้อบูรณฆฎะ หน้านางโก่งคิ้วและจั่ว เป็นไม้แกะสลักลายเครือล้านนาลงรักปิดทอง หลังคาเป็นเครื่องไม้ มุงด้วยกระเบื้องดินขอ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นปูนปั้นปิดทองประดับกระจก

หอไตรได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทรางวัลอนุรักษ์สถาปัตยกรรมดีเด่น เมื่อ พ.ศ. 2551

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าป๋วย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  ""หอไตรวัดป๋าป๋วย" แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมลำพูน". สยามรัฐ.
3. ↑  "หอไตรวัดป่าป๋วย". ศาลากลางจังหวัดลำพูน.
4. ↑  "หอไตร (หอธรรม) วัดป่าป๋วย ม.3 บ้านป่าป๋วย ต.บ้านโฮ่ง อ.บ้านโฮ่ง จ.ลำพูน".
**วัดป่าภูผาสูง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองม่วง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา อยู่บริเวณเขาช้างหลวงในเทือกเขาภูหลวง มีเนื้อที่ดูแลจำนวน 2,800 ไร่ พื้นที่เป็นป่าดิบแล้ง มีความสูง 760 เมตรเหนือจากระดับน้ำทะเล

เมื่อ พ.ศ. 2528–2530 เมื่อพระราชสังวรญาณ (หลวงพ่อพุธ ฐานิโย) ได้เริ่มสร้างวัดวะภูแก้ว โดยการส่งพระอาจารย์เจต ทีฆายุโก ซึ่งเป็นลูกศิษย์มาประจำอยู่ที่สำนักวัดวะภูแก้ว พระอาจารย์เจต์ได้เดินทางธุดงค์กรรมฐานที่บริเวณภูผาสูง ต่อมาาท่านได้ชักชวนพระอาจารย์ใจ พระเพื่อนสหธรรมิก ขึ้นมาปฏิบัติธรรม ณ สถานที่แห่งนี้ด้วย จน พ.ศ. 2533–2534 พระอาจารย์ใจ ซึ่งเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อพุธ พร้อมคณะศิษย์วัดป่าสาลวัน ได้เดินทางขึ้นมาจำพรรษาที่บริเวณภูผาสูงนี้ ต่อมาพ.ศ. 2535 เจ้าหน้าที่กรมป่าไม้เข้าใจผิดคิดว่า พระจะเข้ามาบุกรุกทำลายป่า จึงได้ย้ายออกไปมีพระแวะเวียนเข้ามาจำพรรษาบ้าง แต่เป็นแบบชั่วคราว

พ.ศ. 2537 พระมหาธีรนาถ อคฺคธีโร ซึ่งเป็นสัทธิวิหาริกของหลวงพ่อพุธ ฐานิโย ท่านเดินธุดงค์จากวัดวะภูแก้วขึ้นมาบริเวณภูผาสูง และเกิดความพอใจในสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างยิ่ง พบว่าบริเวณภูผาสูงนี้ป่าไม้ถูกตัดโค่นเป็นจำนวนมาก ในปีนั้นท่านจึงตัดสินใจอยู่จำพรรษาที่บริเวณเสนาสนะป่าภูผาสูงเพียงลำพัง เริ่มแรกพระมหาธีรนารถ อัคคะธีโร ตั้งเป็นสำนักสงฆ์กับทหารระดับสูงหลายนาย พยายามดูแลปกป้องป่า และดูแลสัตว์ป่าไม่ให้มีสิ่งรบกวน เริ่มแรกกรมป่าไม้ได้ให้พื้นที่ดูแลวัด 10 ไร่จากนั้นเพิ่มเป็น 2,656 ไร่ ในที่สุดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

สิ่งก่อสร้างภายในวัดมีพระธาตุจอมผา (พระมหาธาตุเจดีย์ศรีภูผาสูง)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'ชมความงาม วัดป่าภูผาสูง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ที่ต้องมาสักครั้งในชีวิต".
2. ↑  "ชุดทวงคืนผืนป่าบุกตรวจ "วัดป่าภูผาสูง" โคราชรุกป่าสงวนฯ-พระยันทำตามเงื่อนไข". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "วัดป่าภูผาสูง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "วัดป่าภูผาสูง". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
**มรณสักขีแห่งกงเปียญ** (อังกฤษ: Martyrs of Compiègne) คือสมาชิกอารามคาร์เมล 16 คน ที่ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตินกลางกรุงปารีสเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 ในช่วงใกล้สิ้นสุดสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัวในการปฏิวัติฝรั่งเศส พวกเขาถือเป็นบุคคลกลุ่มแรกที่ได้รับยกย่องเป็นมรณสักขีซึ่งถูกฆ่าในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสที่ได้รับการประกาศเป็นบุญราศี

เดิมที โบสถ์คาทอลิกทั้งหมดในฝรั่งเศสถือเป็นทรัพย์สินของอัครมุขมณฑลฝรั่งเศส แต่ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1790 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติ ผ่านกฎหมายที่ชื่อว่า "ธรรมนูญว่าด้วยบรรพชิต" (*Constitution civile du clergé*) ซึ่งบังคับให้ผู้ถือเพศบรรพชิตปฏิญาณความภักดีต่อประเทศฝรั่งเศส, ให้โบสถ์คาทอลิกทั้งหมดในฝรั่งเศสถือเป็นทรัพย์สินของรัฐบาลฝรั่งเศส และอนุญาตให้ทิ้งคำปฏิญาณต่อพระเจ้าและออกมาใช้ชีวิตเป็นฆราวาส

สิงหาคม ค.ศ. 1790 เจ้าหน้าที่เมืองกงเปียญเดินสายสอบถามบรรดาบรรพชิตในเมือง ว่าจะปฏิญาณความภักดีต่อประเทศฝรั่งเศสหรือลาออกมาเป็นฆราวาส ซึ่งมีบรรพชิตบางกลุ่มไม่ยินยอมเลือกทั้งสองอย่าง
ต่อมาในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ.1791 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 6 ทรงประกาศห้ามบรรพชิตปฏิบัติตามธรรมนูญว่าด้วยบรรพชิต บรรพชิตจึงแตกแยกเป็นกลุ่มยอมปฏิญาณและกลุ่มไม่ยอมปฏิญาณ 

18 สิงหาคม ค.ศ. 1792 รัฐบาลปฏิวัติฝรั่งเศสขีดเส้นตายให้ทุกคณะสงฆ์ย้ายออกจากโบสถ์ภายในวันที่ 14 กันยายน แม้อารามคาร์เมลจะถูกปิดไปแล้ว แต่บรรดาสมาชิกก็ยังคงปฏิบัติศาสนกิจต่อไป และมักจะทำพิธีมิสซากันอย่างลับ ๆ ระหว่างนั้น การเบียดเบียนศาสนาในฝรั่งเศสทวีความเลวร้ายขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1794 คณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมออกกฎหมายปราบปรามฉบับใหม่ขึ้น ส่งผลให้เจ้าหน้าที่เมืองกงเปียญดำเนินมาตรการกวาดล้างฝ่ายที่ขัดขืนและต่อต้านการปฏิวัติ พวกเขาจับตาดูคณะแห่งภูเขาคาร์เมลมาระยะแล้ว เมื่อได้หมายค้น คณะเจ้าหน้าที่จึงบุกค้นอารามคาร์เมลในวันที่ 21-22 มิถุนายน และพบรูปภาพของอดีตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16, จดหมายจากนักบวชที่ถูกเนรเทศออกจากฝรั่งเศส และนักบวชคณะพระหฤทัย ซึ่งถูกมองว่าเป็นพวกต่อต้านสาธารณรัฐ ทั้งหมดจึงถูกจับกุมและถูกนำตัวไปยังกรุงปารีส ศาลอาญาปฏิวัติพิพากษาให้ประหารชีวิตพวกเขาด้วยกิโยตีน 

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 ประกาศให้สมาชิกอารามดังกล่าวเป็นบุญราศีแห่งกงเปียญ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 ประกอบด้วยนักพรตหญิง 11 คน, ภคินีฆราวาส 3 คน, ฆราวาสคณะขั้นสาม 2 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  D. Popkin, Jeremy (2010-01-01). *A short history of the French Revolution*. Pearson Education. ISBN 978-0205693573. OCLC 780111354.
**วัดป่าภูก้อน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านก้อง อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่านายูงและป่าน้ำโสม ที่ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อแผ่นดิน 3 จังหวัด คือ อุดรธานี เลย และหนองคาย

เมื่อ พ.ศ. 2527 คุณปิยวรรณและโอฬาร วีรวรรณ พร้อมคณะได้เดินทางมาธุดงค์แถบจังหวัดสกลนครและอุดรธานี ได้เกิดความเลื่อมใสพระป่าจึงได้เข้าช่วยเหลือท่านพระอาจารย์อินทร์ถวาย สันตุสสโก สำนักสงฆ์บ้านนาคำน้อย ในการขออนุญาตใช้พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติจัดตั้งเป็นวัดป่านาคำน้อย และปลูกป่าทดแทนฟื้นฟูสภาพป่าเสื่อมโทรมกว่า 750 ไร่ อย่างถูกต้องตามระเบียบของกรมป่าไม้ และได้ทำเรื่องขอใช้ที่ดินในเขตป่าสงวนแห่งชาตินายูง-น้ำโสม เพื่อสร้างวัดในเนื้อที่ 15 ไร่ จากกรมป่าไม้ จนได้รับอนุญาตเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2530 ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ภายหลังเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ได้รับหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์หรืออยู่อาศัยในเขตป่าสงวนแห่งชาติเพื่อจัดตั้งพุทธอุทยานมีเนื้อที่ 1,000 ไร่ และได้รับขนานนามว่า **พุทธอุทยานมหารุกขปาริชาติภูก้อน** วัดป่าภูก้อนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2532 มีพิธีฝังลูกนิมิตและผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 13–14 มกราคม พ.ศ. 2533

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาอุโบสถ 2 ชั้น 1 หลัง ซึ่งเป็นที่ประกอบพิธีสงฆ์ชั้นบนและเป็นที่ฉันชั้นล่าง มีกุฏิพระ 45 หลัง เรือนครัว 1 หลัง เรือนพักฆราวาส 6 หลังถังเก็บน้ำคอนกรีต 20 ถัง และห้องน้ำจำนวนมาก โดยใช้ระบบประปาภูเขา จากฝายเก็บน้ำดินขนาดเล็กที่เป็นแหล่งต้นน้ำซับและน้ำตกในวัด ภายในวัดมีพระบรมสารีริกธาตุบรรจุในพระเกศพระร่วงโรจน์ศรีบูรพา ซึ่งเป็นประธานประดิษฐานอยู่หน้าองค์พระปฐมรัตนบูรพาจารย์มหาเจดีย์ มีพระพุทธไสยาสน์โลกนาถศาสดามหามุนี เป็นพระพุทธรูปปางปรินิพพาน ทำด้วยหินอ่อนขาวจาประเทศอิตาลี ความยาว 20 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าภูก้อน". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดป่าภูก้อน พุทธสถานท่ามกลางธรรมชาติ". เอ็มไทย.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดป่าภูก้อน**
**วัดป่าขาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน

วัดป่าขามเริ่มสร้างราว พ.ศ. 2412 มีพระแคะ ไม่ทราบฉายา นำคณะศรัทธาสร้างขึ้น โดยมีพ่อเฒ่าบุก อุดทาเรือน พ่อเฒ่าติ๊บ มาตา พ่อเฒ่าจองแสน ศรีปาวิน พ่อเฒ่าจองซอย พ่อลุงสิงห์แก้ว พ่อเฒ่าน้อยทุน อุดทาเรือน พ่อเฒ่าดวงแก้ว มานันตา พ่อเฒ่าแสน มะริด มีนายเรือง อุดทาเรือน ร่วมกับชาวบ้านร่วมกันปลูกสร้างวัด เมื่อพระแคะมรณะภาพไป พระปัญญา ไม่ทราบฉายา เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา พระปัญญามรณะภาพไป พระพรหม พรหมสาร เป็นเจ้าอาวาสแทนสืบต่อมา อยู่ได้ 3 พรรษาสมัยนั้น พระพรหม พรหมสาร ได้ชักชวนคณะศรัทธาสร้างกุฏิถาวรขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2462 สร้างแบบทรงไทใหญ่ รวมกุฏิที่สร้างใหม่นี้ จำนวน 6 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480

อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญกุศล และโรงครัว มีปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปต่าง ๆ ระฆังและกลอง 1 ชุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าขาม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  อรรจนีลดา วุฒิจันทร์, อ่อนเดือน เทียนทอง (2533). "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9". กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 1003. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-17. สืบค้นเมื่อ 2021-03-18. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดป่าขาม**
ระวังสับสนกับ วัดป่าดาราภิรมย์

**วัดป่าธาราภิรมย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปิงโค้ง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ พื้นที่เขตวัดรายล้อมด้วยแม่น้ำสองสาย คือ แม่น้ำปิงและน้ำแม่ปาม

วัดป่าธาราภิรมย์ เดิมชื่อ **วัดปิง** (ร้าง) ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2547 พระราชวิสุทธิญาณ เจ้าอาวาสวัดป่าดาราภิรมย์ ได้ส่งพระโยธิน ชยานันโท ได้เข้ามาฟื้นฟูวัดร้างแห่งนี้ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ภายในวัดมี *พระธาตุธรรมจักรพรรดิเจดีย์* เป็นเจดีย์กึ่งอุโบสถทรงสี่เหลี่ยม ลักษณะศิลปะเชียงแสน กว้างและยาวด้านละ 12 เมตร สูง 18 เมตร ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปหินหยกปางนาคปรก และพระพุทธรูปโลหะทรงจักรพรรดิสีเงิน ภายบนผนังเจดีย์ทั้งสี่ทิศเป็นภาพหินแกะสลัก ทิศเหนือเป็นรูปยักษ์ ทิศใต้เป็นรูปเทวดา พรหม ทิศตะวันออกเป็นรูปพระมหากษัตริย์ พระราชวงศ์ ทิศตะวันตกเป็นรูปพระอรหันตสาวก แสดงความเคารพ สักการะสรรเสริญ บูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในอดีตชาวบ้านได้มาแผ้วถางที่ดินเพื่อทำการเกษตร จึงได้พบซากวัดเก่า เป็นซากอิฐโบราณ หลังคาโบสถ์ รวมทั้งขุดพบพระเก่า เครื่องใช้ของเก่าต่าง ๆ จึงสันนิษฐานว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่เคยเจริญรุ่งเรืองมาก่อน นับแต่สมัยพระเจ้ามังราย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าธาราภิรมย์ จ.เชียงใหม่ เปิดตัว 2 เยาวชน ทูตทำความดี ชวนเยาวชนเข้าวัด". สยามรัฐออนไลน์.
2. ↑  "วัดป่าธาราภิรมย์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดป่าธาราภิรมย์".
ทรงไฮเพอร์โบลาแบบชิ้นเดียว
 ทรงไฮเพอร์โบลาแบบสองชิ้น
 เส้นลวดที่ประกอบเป็นทรงไฮเพอร์โบลาแบบชิ้นเดียว
**ทรงไฮเพอร์โบลา** หรือ **ไฮเพอร์โบลอยด์** (hyperboloid) เป็น ผิวกำลังสอง ชนิดหนึ่ง ในปริภูมิสามมิติ นิยามโดยสมการ

{\displaystyle {x^{2} \over a^{2}}+{y^{2} \over b^{2}}-{z^{2} \over c^{2}}=1}
แบบนี้เรียกว่า **ทรงไฮเพอร์โบลาแบบชิ้นเดียว** (one-sheet hyperboloid)
หรือ

{\displaystyle -{x^{2} \over a^{2}}-{y^{2} \over b^{2}}+{z^{2} \over c^{2}}=1}
แบบนี้เรียกว่า **ทรงไฮเพอร์โบลาแบบสองชิ้น** (two-sheet hyperboloid) หรืออาจเรียกอีกอย่างว่า **ทรงไฮเพอร์โบลาเชิงวงรี** (elliptic hyperboloid)
ในกรณีที่ *a* *=* *b* อาจเรียกว่าเป็น **ทรงไฮเพอร์โบลาของการหมุนรอบ** (hyperboloid of revolution) หรือ **ทรงไฮเพอร์โบลาเชิงวงกลม** (circular hyperboloid)

สมบัติ
------

ทรงไฮเพอร์โบลาของการหมุนรอบแบบชิ้นเดียวได้มาจากการหมุนไฮเพอร์โบลารอบแกนโท ในทางกลับกัน ทรงไฮเพอร์โบลาแบบสองชิ้นที่มีแกนเป็นเส้นตรง AB จะได้เป็นชุดของจุด P โดยที่ *AP* − *BP* เป็นค่าคงตัว (ในที่นี้ *AP* แทนระยะห่างระหว่างจุด A และ P) แล้วจุด A และ B จะเรียกว่าเป็น จุดโฟกัส ของทรงไฮเพอร์โบลานี้ นอกจากนี้ยังสามารถสร้างทรงไฮเพอร์โบลาของการหมุนรอบแบบสองชิ้นได้โดยการหมุนไฮเพอร์โบลารอบแกนโฟกัส

ทรงไฮเพอร์โบลาแบบชิ้นเดียวเป็น ผิวเชิงบรรทัด ถ้าหากว่านั่นเป็นทรงไฮเพอร์โบลาของการหมุนรอบ จะสร้างได้โดยการหมุนเส้นตรงสองเส้นในตำแหน่งบิด

การประยุกต์ใช้
--------------

ทรงไฮเพอร์โบลาแบบชิ้นเดียวได้ถูกนำมาใช้ในการออกแบบโครงสร้าง เรียกว่า โครงสร้างทรงไฮเพอร์โบลา การประยุกต์ใช้โครงสร้างทรงไฮเพอร์โบลาได้แก่ หอหล่อเย็นในโรงไฟฟ้า เนื่องจากทรงไฮเพอร์โบลาแบบชิ้นเดียวมีข้อดีหลายประการ เช่น ง่ายต่อการสร้างจากเหล็กเส้นรูปแท่ง และต้องการปริมาณเหล็กเส้นขั้นต่ำที่ครอบคลุมโครงสร้าง

การใช้ทรงไฮเพอร์โบลาเป็นโครงสร้างได้กลายมาเป็นที่นิยมหลังจากการนำมาประยุกต์ใช้โดยวลาดีมีร์ ชูคอฟ สถาปนิกชาวรัสเซีย ในปี 1880
|  |
| --- |
|   |
| มิโอะ อากิยามะ (Mio Akiyama) ตัวละครใน *เค-อง! (K-On!)*  ไว้ผมทรงเจ้าหญิง โดยมีปอยข้างหู และหน้าม้า ด้านบนคือปล่อยผมปรกติ ด้านล่างคือเมื่อประกอบทรงดังโงะ |

**ทรงเจ้าหญิง** หรือ **ฮิเมะคัต** (ญี่ปุ่น: 姫カット; โรมาจิ: *Hime katto*; อังกฤษ: Hime cut) เป็นทรงผมซึ่งทำเป็นปอยข้างแก้ม (sidelock) หรือข้างหู (earlock) ประกอบหน้าม้า (fringe) ส่วนที่เหลือไว้ยาว แล้วยืดหรือรีดให้ตรงทั้งหมด

ผมทรงนี้ได้ชื่อว่า "ทรงเจ้าหญิง" ด้วยเชื่อกันว่า มีทรงผมของกุลสตรีญี่ปุ่นสมัยเฮอังเป็นต้นแบบ ทุกวันนี้ ทรงเจ้าหญิงได้รับความนิยมเป็นอันมากทั้งในโลกจริงและในโลกอนิเมะ

การดูแลและรักษาทรง
------------------

เพื่อคงรูปทรงไว้ ผู้ที่มิได้มีผมตรงโดยธรรมชาติจำจะต้องเอาใจใส่ผมทรงนี้เป็นอันมาก ต้องสละเวลาแต่งปอยข้างและหน้าม้าเป็นอาจิณ และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องยืดผมให้ตรงด้วยสารเคมีและความร้อนเพื่อเปลี่ยนโครงสร้างผมไปชั่วระยะหนึ่ง หรือไม่ก็รีดผมให้ตรงด้วยเครื่องรีดเป็นประจำ เพราะผมที่มิได้ตรงตามธรรมชาติจะกลับคืนสภาพเดิมเมื่อชื้นเหงื่อเป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ที่ไม่พึงใจจะรอให้ผมยาว อาศัยผมเทียมต่อเสริมผมจริงก็มี

ความนิยม และรูปแบบต่าง ๆ
------------------------

  

ปัจจุบัน นิยมกันว่า ไว้ทรงเจ้าหญิงแล้วดู "สง่า สูงศักดิ์ และอ่อนวัยราวเด็กหญิง" ("elegant, regal, and girly")  วัฒนธรรมย่อยกอทิกโลลิตา (Gothic Lolita) มักพึงใจในทรงเจ้าหญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มกอทิกโลลิตาแบบหรู (Elegant Gothic Lolita) นิยมทรงนี้มากกว่าทรงอื่น ๆ ที่ทำเป็นลอน เพราะเห็นว่า ทรงลอนเหล่านั้นทำให้ผมเสียระยะยาว

ตัวละครหลาย ๆ ตัวในอนิเมะ ซึ่งมีบุคลิกภาพแบบ "คุณหนู" (お嬢さま; young lady) กล่าวคือ ดูเป็นกุลสตรี เรียบร้อย โก้เก๋ หรือสูงศักดิ์ มักไว้ผมทรงเจ้าหญิง เป็นต้นว่า มิโอะ อากิยามะ (Mio Akiyama) จาก *เค-อง! (K-On!)*  และ คิเคียว (Kikyo) จาก *อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน (Inuyasha)*  ที่ไว้ทรงเดียวกัน โดยมีปอยเรี่ยหู, ขณะที่ ไอ เอ็นมะ (Ai Enma) จาก *สัญญามรณะ ธิดาอเวจี (Hell Girl)*  ไว้ปอยระดับแก้ม และผมม้าคลุมถึงคิ้ว

บางที ก็มีผู้คนไว้ทรงเจ้าหญิงประกอบทรงดังโงะ (odango) ไม่ว่าจะเกล้าผมเป็นมวยหรือเป็นจุกก็ดี และจะมวยหรือจุกเดียวหรือมากกว่าก็ดี ตัวละครที่ไว้ทรงทำนองนี้ ได้แก่ ยูกิ มิอากะ (Yuki Miaka) จาก *พลิกตำนานมาพบรัก (Fushigi Yūgi)*  ซึ่งไว้สองมวย และ มิยู (Miyu) จาก *สวย ดุ กัด (Vampire Princess Miyu)*  ซึ่งไว้มวยเดียว เป็นต้น ขณะที่หลายคนนิยมรวบเป็นทวินเทลส์ (twin tails) แล้วผูกริบบิน เรียก "สึนเดะเระทวินเทลส์" (Tsundere twin tails)  ดังที่ตัวละคร คางามิ ฮิรากิ (Kagami Hiiragi) จาก *ลักกี☆สตาร์ (Lucky☆Star)*  ไว้

อนึ่ง ทรงเจ้าหญิงแบบตัดสั้นก็มี นับเป็นรูปแบบหนึ่งของทรงมหาดเล็ก (pageboy) และที่ไว้แต่หน้าม้าและปอยข้าง ส่วนด้านหลังตัดจนสั้นติดต้นคอก็มีเช่นกัน ตัวละครที่ไว้เช่นนี้ มี ฮอนดะ คิคุ (Honda Kiku) จาก *พลังอักษะ เฮตาเลีย (Hetalia: Axis Powers)*  เป็นอาทิ

โดยปรกติและตามรูปแบบดั้งเดิมแล้ว ผมทรงเจ้าหญิงมักทำตรง แต่สมัยหลัง ทำเป็นลอนก็มี เรียกว่า "ลอนเจ้าหญิง" (Princess Curls) ซึ่งกำลังได้รับความนิยมทั้งในโลกจริงและในตัวละครอนิเมะแนวสูงศักดิ์

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "Hime Cut". TVTropes. 2012-01-08. สืบค้นเมื่อ 2012-01-08.
2. 1 2 3 4 5  "What Is a Hime Cut?". WiseGeek. 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-01-08.
3. 1 2 3 4  植田 裕子 (February 2005). *ロリータ 衣装道楽*. マーブルブックス. ISBN 978-4123900867. `{{cite book}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help)
พิกัดภูมิศาสตร์: 23°26′14″N 0°0′0″W﻿ / ﻿23.43722°N -0.00000°E﻿ / 23.43722; -0.00000﻿ (Prime Meridian)

แผนที่โลกแสดงทรอปิกออฟแคนเซอร์
**ทรอปิกออฟแคนเซอร์** (อังกฤษ: Tropic of Cancer) หรือเรียก **ทรอปิกเหนือ** เป็นวงกลมละติจูดเหนือสุดบนโลกที่ดวงอาทิตย์ปรากฏหัวศีรษะโดยตรงเมื่อถึงจุดสูงสุด เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นปีละครั้ง คือ เวลาอายันเหนือ (Northern solstice) เมื่อซีกโลกเหนือเอียงเข้าหาดวงอาทิตย์ถึงขนาดมากที่สุด วันที่ 28 มิถุนายน 2023 เส้นนี้อยู่ที่ 23°26′10.5″ (หรือ 23.43624°) เหนือเส้นศูนย์สูตร

ส่วนในซีกโลกใต้ เส้นที่กำหนดตำแหน่งใต้สุดที่ดวงอาทิตย์อาจปรากฏเหนือศีรษะโดยตรง คือ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น สองทรอปิกนี้เป็นการวัดองศาใหญ่หรือวงกลมละติจูดใหญ่สองจากห้าอย่างซึ่งทำเครื่องหมายแผนที่โลก นอกเหนือจากวงกลมอาร์กติกและแอนตาร์กติกและเส้นศูนย์สูตร ตำแหน่งของวงกลมละติจูดเหล่านี้ (สัมพันธ์กับเส้นศูนย์สูตร) กำหนดโดยความเอียงของแกนหมุนโลกเทียบกับระนาบวงโคจรของโลก

ชื่อ
----

เส้นสมมตินี้เรียก ทรอปิกออฟแคนเซอร์ เพราะเมื่อดวงอาทิตย์ถึงจุดยอด (zenith) ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์กำลังเข้าสู่ราศีกรกฎ (แคนเซอร์) หรือครีษมายันในซีกโลกเหนือ เมื่อมีการตั้งชื่อ ดวงอาทิตย์ยังอยู่ในทิศทางของกลุ่มดาวปู (cancer เป็นภาษาละตินหมายถึงปู) ในโหราศาสตร์เขตร้อน ซึ่งแบ่งสุริยวิถีเป็นสิบสองส่วน ส่วนละ 30° เริ่มจากวสันตวิษุวัต ดวงอาทิตย์จะเข้าราศีกรกฎในเวลานี้เสมอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "PHP Science Labs". สืบค้นเมื่อ 2014-01-01.

| * ด
* ค
* ก
วงกลมละติจูด / เส้นเมริเดียน |
| --- |
| 

**เส้นศูนย์สูตร**
ทรอปิกออฟแคนเซอร์
ทรอปิกออฟแคปริคอร์น
วงกลมอาร์กติก
วงกลมแอนตาร์กติก
**เส้นศูนย์สูตร**
ทรอปิกออฟแคนเซอร์
ทรอปิกออฟแคปริคอร์น
วงกลมอาร์กติก
วงกลมแอนตาร์กติก
**เส้นศูนย์สูตร**
ทรอปิกออฟแคนเซอร์
ทรอปิกออฟแคปริคอร์น
วงกลมอาร์กติก
วงกลมแอนตาร์กติก
**ต.ต.**
**0°**
**ต.อ.**
30°
60°
**90°**
120°
150°
**180°**
30°
60°
**90°**
120°
150°
**180°**
5°
15°
25°
35°
45°
55°
65°
75°
85°
95°
105°
115°
125°
135°
145°
155°
165°
175°
5°
15°
25°
35°
45°
55°
65°
75°
85°
95°
105°
115°
125°
135°
145°
155°
165°
175°
10°
20°
40°
50°
70°
80°
100°
110°
130°
140°
160°
170°
10°
20°
40°
50°
70°
80°
100°
110°
130°
140°
160°
170°
**0°**
10°
20°
30°
40°
50°
60°
70°
80°
90°
10°
20°
30°
40°
50°
60°
70°
80°
90°
5° **น.**
15°
25°
35°
**45°**
55°
65°
75°
85°
5° **ต.**
15°
25°
35°
**45°**
55°
65°
75°
85°
45x90
45x90
45x90
45x90

 |
| ชนิดของหน่วยความจำ |
| --- |
| ชั่วคราว |
| แรม |
| * DRAM (เช่น DDR SDRAM)
* SRAM
 |
| 
กำลังพัฒนา |
| * T-RAM
* Z-RAM
* TTRAM
 |
| 
ในอดีต |
| * Williams-Kilburn tube (1946-47)
* Delay line memory (1947)
* Selectron tube (1953)
* Dekatron
 |
| ถาวร |
| รอม |
| * Mask ROM
* PROM
* EPROM
* EEPROM
 |
| แรมจำข้อมูลถาวร |
| * แฟลช
 |
| แรมจำข้อมูลถาวรยุคใหม่ |
| * nvSRAM
* FeRAM
* MRAM
* PRAM
 |
| 
กำลังพัฒนา |
| * CBRAM
* SONOS
* RRAM
* Racetrack memory
* NRAM
* Millipede memory
 |
| 
ในอดีต |
| * Drum memory (1932)
* Magnetic-core memory (1949)
* Plated wire memory (1957)
* Thin-film memory (1962)
* Twistor memory (~1968)
* Bubble memory (~1970)
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

**หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต** (อังกฤษ: Dynamic random-access memory, DRAM) หรือ **ดีแรม** เป็นหน่วยความจำชั่วคราวเข้าถึงโดยสุ่ม (หรือ แรม) โดยเก็บข้อมูลแต่ละบิตในแต่ละตัวเก็บประจุซึ่งอยู่ภายในแผงวงจรรวมของหน่วยความจำ การทำงานอาศัยการเก็บประจุและการเสียประจุของแต่ละตัวเก็บประจุซึ่งจะใช้แทนค่า 0 และ 1 ของแต่ละบิตได้ แต่เมื่อหน่วยความจำมีการเสียประจุออกจึงทำให้ข้อมูลที่เก็บไว้นั้นอันตรธานหายไปด้วย ดังนั้นการใช้ดีแรมจึงต้องมีการทวนความจำให้กับดีแรมอย่างสม่ำเสมอตราบเท่าที่ยังต้องการให้มันเก็บข้อมูลได้อยู่ จึงทำให้เรียกแรมชนิดนี้ว่าพลวัต (ซึ่งต่างจากเอสแรม) และทำให้ดีแรมถือเป็นหน่วยความจำชั่วคราวด้วย

ดีแรมยังถูกใช้เป็นหน่วยความจำหลักในระบบคอมพิวเตอร์ เช่น คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ, โน้ตบุ๊ค และสมาร์ทโฟน กล่าวคือคำว่า "แรม" ที่นิยมเรียกกันนั้นก็เป็นแรมชนิด **ดีแรม** นั่นเอง (เป็นประเภท DDR SDRAM)

จุดเด่นอย่างหนึ่งของดีแรมก็คือความง่ายของโครงสร้าง กล่าวคือมีเพียงทรานซิสเตอร์หนึ่งตัวประกอบกับตัวเก็บประจุหนึ่งตัวก็เพียงต่อการเก็บข้อมูลหนึ่งบิตแล้ว ต่างกับหน่วยความจำอย่างเอสแรมที่อาจะต้องใช้ 4-6 ทรานซิสเตอร์เพื่อเก็บข้อมูลหนึ่งบิตเท่ากัน ความง่ายนี่เองทำให้ดีแรมมีความจุต่อพื้นที่สูงกว่าเอสแรม และได้รับความนิยมมากกว่า
**วัดบางนรา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางนาค อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ปัจจุบันมีพระครูนราบุราภิรักษ์เจ้าคณะอำเภอเมือง เป็นเจ้าอาวาส

วัดบางนราตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้ตั้งวัดหลังจากที่ทางราชการยกฐานะหมู่บ้านบางนรารวมเข้าเมืองระแงะและตำบลเจ๊ะเห ตำบลไพรวัน ขึ้นเป็นจังหวัดนราธิวาส เนื่องจากบริเวณนี้ไม่มีวัดทางพุทธศาสนาให้บำเพ็ญบุญกุศล ต่อมามีข้าราชการและราษฏร คือ พระศรีปัญญาขุนอนุสาร นายแดง ไกรสุวรรณ นายอิ้น ศรีเพรช นายดี บุญช่วยและทอง ศรีอุบล นำความคิดเสนอ คุณพระยาสุรพล ท่านเห็นชอบและซื้อที่ดินโดยก่อสร้างกุฏิหนึ่งอยู่บริเวณเขาพิพิธ เมื่อพระธรรมวโรดม วัดราชาธิวาส จากกรุงเทพ มาตรวจเยี่ยม ได้อุปการะวัด จึงได้สร้างวัดอยู่นานร่วม 13 ปี

เสนาสนะของวัด ได้แก่ เจดีย์สีทอง เป็นที่บรรจุอัฐิเถ้ากระดูก อุโบสถเก่าแก่ซึ่งเป็นศิลปะของทางภาคใต้ นอกจากนี้บริเวณวัดยังเป็นทางผ่านไปสู่อุทยานพระพิฆเนศและเจ้าแม่โก้วเล้งจี่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางนรา". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดบางนรา". ฐานข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวและผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวฮาลาล.
**วัดบางช้างใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำนครชัยศรี ในตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วัดบางช้างใต้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2335 ในแผ่นดินรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมา พ.ศ. 2400 ทางวัดได้สร้างอุโบสถหลังที่ 2 ขึ้นมาใหม่แทนหลังแรกซึ่งถูกไฟไหม้ และได้มีการอัญเชิญพระพุทธรูปนามว่า *หลวงพ่อเพชร* จากจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาด้วยเรือพายม้า เป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน ประทับนั่งอยู่ในปางสมาธิ ปัจจุบันประดิษฐานอยู่บนบุษบกภายในอุโบสถหลังที่ 3 ซึ่งสร้างขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดบางช้างใต้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2479 ปัจจุบันมีพระครูอรุณธรรมวิสุทธิ์ เป็นเจ้าอาวาส

เดิมวัดชื่อว่า **วัดบางช้าง** มีตำนานกล่าวไว้ว่าบริเวณลุ่มน้ำนครชัยศรี มีสัตว์ป่านานาชนิดและโขลงช้างอาศัยอยู่และเดินไปกินน้ำที่นี่ทุกวัน นานวันทางเดินของช้างจึงกลายเป็นคลอง จึงเรียกคลองนี้ว่าคลองบางช้าง มีวัดที่ตั้งอยู่ทางเหนือ เรียกว่า วัดบางช้างเหนือ และวัดที่ตั้งอยู่ทางใต้เรียกว่า วัดบางช้างใต้

ภายในวัดบางช้างใต้มีพิพิธภัณฑ์อยู่ภายในวัด ที่อาคารพิพิธภัณฑ์จะเป็นอาคารทรงไทยใต้ถุนสูง เดิมเป็นหอฉัน ชั้นบนจัดแสดงข้าวของสะสมของทางวัด วัตถุที่จัดแสดง ได้แก่ พระพุทธรูปโบราณ พระบุเงิน ตาลปัตร รอยพระพุทธบาทจำลอง คัมภีร์ใบลาน หีบพระธรรม ตู้พระธรรม ภาพถ่ายเก่าของวัด เครื่องลายคราม เครื่องปั้นดินเผา และตู้ไม้แกะสลัก เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางช้างใต้". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์วัดบางช้างใต้". มิวเซียมไทยแลนด์.
**วัดบางนมโค** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านหัวไผ่ ตำบลบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ทั้งหมด 24 ไร่ 21 วา 3 งาน 

วัดบางนมโคสร้างขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน บางท่านก็ว่ามีในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อ **วัดนมโค** ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่าข้าศึกล้อมกรุงศรีอยุธยา ได้มาตั้งค่ายหนึ่งขึ้นที่ตำบลสีกุก ห่างจากวัดบางนมโค ย่านนั้นมีการเลี้ยงวัวมากกว่าที่อื่น พม่าได้ถือโอกาสกวาดต้อนเอาวัวควายจากย่านนี้ไปเป็นเสบียง ในที่สุดกรุงศรีอยุธยาก็เสียแก่พม่า วัดบางนมโคจึงทรุดโทรมไปบ้างตามกาลเวลา ต่อมาก็ได้มีการซ่อมแซมขึ้นใหม่ก็ยังมีการเลี้ยงวัวกันอยู่อีกมากมาย ชาวบ้านจึงเรียกติดปากว่า "วัดบางนมโค"

วัดบางนมโคเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของผู้คนทั่วประเทศ ด้วยความเมตตาของพระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) ท่านมีความรู้รอบด้านอย่างลึกซึ้ง ตั้งแต่พระธรรม กัมมัฏฐาน การแพทย์แผนโบราณ รวมถึงได้สร้างวัตถุมงคลต่าง ๆ เช่น เกราะยันต์ พระเครื่องเนื้อดินเผา อุดด้วยผงอิทธิเจของหลวงพ่อปาน ซึ่งเป็นรุ่นเดียวที่ท่านสร้างขึ้นและปลุกเสกเอง ท่านได้วิชาการสร้างพระพิมพ์ต่าง ๆ เหล่านี้มาจากชีปะขาว ซึ่งเป็นพระพิมพ์ที่ไม่เหมือนพระพิมพ์ใด

วัดมีมณฑปหลวงพ่อปานซึ่งมีรูปหล่อ อัฐิ และหุ่นขี้ผึ้งของหลวงพ่อตั้งอยู่ภายใน อุโบสถที่หลวงพ่อปานที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2467 รายล้อมด้วยใบเสมาทอง ด้านหน้าคือรูปหล่อหลวงพ่อปาน มีภาพจิตรกรรมฝาผนังบันทึกเหตุการณ์เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดา เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดบางนมโคเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *พระพุทธโสนันทะ* ด้านหลังพระอุโบสถคือพระธาตุเจดีย์ซึ่งหลวงพ่อปานสร้างขึ้นใหม่แทนองค์เดิมที่ชำรุดทรุดโทรม เป็นที่มาของการสร้างพระรุ่นแรก รูปพระพุทธเจ้าประทับบนบัลลังก์เหนือสัตว์ต่าง ๆ ทั้งเจ็ด เมื่อ พ.ศ. 2450 ซึ่งมีชื่อเสียงมาก วัดบางนมโคมีจัดงานพิธีสักการะรำลึกพระเดชพระคุณหลวงพ่อปานทุกวันที่ 26 กรกฎาคม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางนมโค". เทศบาลเมืองเสนา.
2. ↑  "วัดบางนมโค". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางนมโค**
เจ้าชายไมเคิลแห่งยูโกสลาเวีย (อังกฤษ: Prince Michael of Yugoslavia) ประสูติเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2501 ณ บูโลญบียงกูร์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสพระองค์รองใน เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (2467-2559) กับ เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย และ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ผ่านทางสายพระบิดา ส่วนทางฝ่ายพระมารดานั้น เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 และ เจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม พระราชปนัดดาใน  สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายวิตตอรีโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ ทรงมีพระเชษฐาฝาแฝดคือ เจ้าชายดิมิทรีแห่งยูโกสลาเวีย ด้านการศึกษาพระองค์ทรงเรียนจบจากโรงเรียนธุรกิจในปารีส เมื่อทรงเรียนจบ ทรงย้ายไปอยู่ที่ปาล์มบีช ฟลอริด้า ซึ่งทรงเป็นนายหน้าซื้อขายอสังหาริมทรัพย์เป็นเวลา 15 ปี และเมื่อมิได้ทรงงานด้านนายหน้าที่ดินแล้ว ทรงเข้าชมรม Access International Advisors
ปัจจุบันทรงงานให้กับDiligenceซึ่งเป็นบริษัทธุรกิจอัจฉริยะระดับโลกในฐานะที่ปรึกษาอาวุโสของสำนักงานเจนีวาของบริษัท

กิจกรรมด้านสาธารณกุศล
---------------------

ในปี 2553 พระองค์ทรงงานตำแหน่งคณะกรรมการบริหารของ Visionary Alternatives, Inc. ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลที่ค้นพบและจัดหาแนวทางการรักษาทางการแพทย์ทางเลือกที่ก้าวร้าวสำหรับผู้ป่วยวิกฤต โดยทรงเสด็จไปทรงงานที่เมืองมอนติ คาร์โล และเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2558 มีงานเลี้ยงพระกระยาหารค่ำในพระราชวังเซอร์เบีย โดยมีองค์พระประมุของค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์เซอร์เบียคือ อาเลกซานดาร์ คาราจอร์เจวิช เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย แคทเทอรีน แคร์รี เบ็ทติส และพระราชวงศ์เซอร์เบีย เพื่อเป็นการแสดงความใส่พระราหฤทัยและพระราชทานกำลังใจแด่เจ้าชายไมเคิลในฐานะผู้ดูแลโครงการ "Make a WISH" ของสถานเอกอัครราชทูตเซอร์เบีย

อ้างอิง
-------

* แม่แบบ:Facebook User
* "Palm Beach On Wry". NewYorkTimes, Robert Plunket, November 13, 1994.
* Visionary Alternatives, Inc. "BOARD OF DIRECTORS & ADVISORS". Visionary Alternatives, Inc. Retrieved 2010-08-04.
**วัดบางน้ำผึ้งนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย เป็นวัดบนเกาะบางกะเจ้า ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางน้ำผึ้งนอก ตำบลบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 37 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง 10 ไร่ 1 งาน 78 ตารางวา

ประวัติ
-------

ไม่ปรากฏผู้สร้างและประวัติการสร้าง แต่สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2210 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย จากหลักฐานศิลาจารึกว่า มีเจ้าพระยาท่านหนึ่ง ชื่อ ธรรมธิกรณ์มั่ง ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์และมีพระรูปหนึ่ง ชื่อ พระวิชัย มาสร้างศาลาการเปรียญเมื่อ พ.ศ. 2330 เพื่อแทนศาลาหลังเก่า วัดบางน้ำผึ้งนอกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2509 (อุโบสถหลังใหม่) สร้างแทนหลังเก่า โดยมีสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี เป็นผู้ตัดหวายลูกนิมิต

อาคารเสนาสนะและจิตรกรรมฝาผนัง
-----------------------------

ภาพจิตรกรรมที่บานประตู
โบสถ์และวิหารหลังเก่า เดิมถูกปล่อยทิ้งร้าง จนกระทั่งใน พ.ศ. 2560 อยู่ในช่วงบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ วิหารเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ไม่มีการลดหลั่นของหลังคา ไม่มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ มีลวดลายปูนปั้นประดับหน้าบันรูปพระนารายณ์สองกรทรงยักษ์ ไม่มีเสาร่วมด้านใน ภายในวิหาร ประดิษฐานพระประธานสององค์ องค์ที่อยู่ด้านหน้าเป็นปางประทานพร องค์หลังเป็นปางมารวิชัย ผนังเหนือประตูหน้าต่างเดิมยังคงปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยรอบ มีสภาพเลือนมาก ผนังฝั่งตรงข้ามพระประธานแสดงภาพมารผจญ กลางภาพเป็นรูปพระพุทธเจ้าประทับบนบัลลังก์ดอกบัว และพระแม่ธรณีบีบมวยผม ผนังทั้งสองข้างส่วนที่เหนือบานประตูหน้าต่างเป็นภาพเทพชุมนุม บานหน้าต่างวิหารเป็นภาพกุมภัณฑ์แบกเทวดาถือพระขรรค์

โบสถ์เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มีร่องรอยประดับช่อฟ้า แต่ปัจจุบันชำรุดเสียหาย หน้าบันไม่มีลวดลาย ไม่มีเสาพาไลด้านข้าง ไม่มีเสาร่วมด้านใน โบสถ์ประดิษฐานพระประธานเก่าแก่ คือ หลวงพ่อใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ด้านซ้ายและขวาของพระประธานมีพระอัครสาวกอยู่ทั้ง 2 ข้าง บานประตูหน้าต่างมีภาพวาดศิลปกรรมของช่างศิลป์ในยุคต้นรัตนโกสินทร์ (สมัยรัชกาลที่ 3–4) เช่น ภาพหนุ่มสาวไทย ภาพการตั้งเครื่องบูชาแบบจีน (มีแจกัน ผลไม้ ดอกไม้) ภาพเทวดาทวารบาลถือดอกบัว และภาพสาวมอญนุ่งผ้าแหวก แต่ภาพเลือนลางมาก

หน้าวัดบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระมงคลสมุทรพุทธมณีและมีพระสังกัจจายน์ประดิษฐานอยู่

เรือข้ามฟาก
-----------

* วัดบางน้ำผึ้งนอก-วัดบางนานอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  ขนิษฐา สวัสดิรักษ์. "จิตรกรรมฝาผนังในพระวิหารและพระอุโบสถวัดบางน้ำผึ้งนอก จังหวัดสมุทรปราการ : งานช่างนอกราชธานีสมัยรัชกาลที่ 4" (PDF).
2. ↑  "วัดบางน้ำผึ้งนอก ต.บางน้ำผึ้ง อ.พระประแดง สมุทรปราการ".
3. ↑  "บริบทของชุมชน และสภาพการท่องเที่ยวของชุมชนบางน้ำผึ้ง" (PDF).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางน้ำผึ้งนอก**
**วัดบางขุนนนท์** หรือ **วัดไชยชิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย อยู่ในแขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดบางขุนนนท์สร้างขึ้นมาในสมัยใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด แต่คาดว่าเป็นสมัยอยุธยาตอนกลาง บางคำบอกเล่าระบุว่า สร้างขึ้นพร้อมวัดไชยทิศ มีการขุดพบพระเครื่องที่บรรจุไว้ในเจดีย์เป็นยุคของกรุงศรีอยุธยา มีหลักฐานการบูรณะอารามโดยพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี มีหลักฐานเป็นระฆังที่จารึก และจากลักษณะของอุโบสถ กุฏิกรรมฐาน 2 หลัง วิหารหลังเล็ก หอระฆัง พระพุทธรูปที่ติดอยู่บนผนังหน้าอุโบสถก็เป็นศิลปะของจีนที่นิยมสร้างในสมัยของรัชกาลที่ 3 ที่หน้าบันของอุโบสถซุ้มประตู ซุ้มหน้าก็ประดับด้วยกระเบื้องเคลือบดินเผารูปดอกไม้ใบไม้ที่นำมาจากจีนและมีชามเบญจรงค์ดีบ้างแตกบ้างรอบอุโบสถ ปัจจุบันถูกขโมยแกะไปจนหมดสิ้น ภายในวิหารหลังใหญ่อีกหลังเป็นที่ประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* ด้านข้างมีวิหารประดิษฐานรูปหล่อพระครูนิพัทธวิหารกิจ อดีตเจ้าอาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  วสุ โปษยะนันทน์. "การจัดการภูมิทัศน์และสถาปัตยกรรมของวัดไทยให้เกิดความเจริญศรัทธา : จากอดีตสู่ปัจจุบัน" (PDF). p. 49–50.
2. ↑  ""บางขุนนนท์" แหล่งของกิน ถิ่นวัดเก่า". *ผู้จัดการออนไลน์*. 21 พฤศจิกายน 2557. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางขุนนนท์**
ประวัติ
-------

พระครูมานัสนทีพิทักษ์ เจ้าคณะอำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา ได้คิด**พิธีบวชต้นไม้**ขึ้น เพื่อต้องการยับยั้งการลักลอบตัดไม้ทำลายป่าและเพื่อเป็นกุศโลบายห้ามมิให้คนตัดไม้ทำลายป่า ต้นไม้ต้นใดที่ผ่านการบวชแล้ว ชาวบ้านจะไม่ตัดเด็ดขาด เจ้าคณะอำเภอแม่ใจจึงได้นำพิธีบวชต้นไม้มาดำเนินการ เพื่อป้องกันการลักลอบตัดไม้ทำลายป่า โดยเฉพาะป่าบริเวณต้นน้ำลำธาร ซึ่งพิธีกรรมดังกล่าว ได้เผยแพร่ไปสู่สาธารณชน อย่างไรก็ตามชาวอำเภอแม่ใจก็ตระหนักและมีความเชื่อว่า พญาต้นไม้ที่ผ่านการบวชแล้ว จะคุ้มครองรักษาต้นไม้ต่าง ๆ ในบริเวณนั้น ซึ่งจะมีผลทำให้น้ำไม่แห้ง ฝนตกต้องตามฤดูกาล
ถือเป็นการยับยั้งการทำลายธรรมชาติและช่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม พร้อมทั้งรักษาป่าไม้ที่เป็นต้นน้ำลำธารให้อุดมสมบูรณ์ และที่สำคัญคือ สร้างความสำนึกให้แก่ชุมชนในการดูแลรักษาสภาพธรรมชาติ

พิธีการบวชต้นไม้
----------------

พิธีการบวชต้นไม้ จะเริ่มตั้งแต่การสำรวจต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่และเกรงว่าน่าจะถูกลักลอบตัดซึ่งเชื่อกันว่าเป็นพญาไม้ จากนั้นชักชวนชาวบ้านให้ร่วมมือกันจัดเตรียมเครื่องเซ่นสังเวยเจ้าป่าเจ้าเขา เครื่องสังเวยจะประกอบด้วย

* ข้าวเหนียวสุก 1 ปั้น
* กล้วยสุก 1 ลูก
* หมากคำ พลูใบ
* ผ้าเหลืองตามจำนวนต้นไม้
* ด้ายสายสิญจน์
* บาตรน้ำมนต์
* น้ำขมิ้นส้มป่อย

จากนั้นก็สร้างศาลเพียงตาสำหรับอัญเชิญรุกขเทวดามาคอยปกปักรักษาต้นไม้ แล้วทำพิธีไหว้พระแม่ธรณี ใช้หมากพลูตามธรรมเนียมทางเหนือ สำหรับการบวชต้นไม้ จะมีผ้าเหลือง (สุดแล้วแต่ว่าจะบวชต้นไม้กี่ต้น) ด้ายสายสิญจน์ บาตรน้ำมนต์และส้มป่อยจากนั้นโยงด้ายสายสิญจน์ไปตามต้นไม้ในบริเวณป่า แล้วโยงมายังสถานที่ทำพิธี ซึ่งจะมีพระพุทธรูปตั้งเป็นประธานมีพระสงฆ์และอาจารย์ (หมอเวทมนตร์) ทำพิธีเชิญเทวดาอารักษ์ ผีป่า ผีเขา (ผีป๊กกะโล้ง) ทำพิธีเซ่นสังเวยเทพารักษ์ เจ้าป่าเจ้าเขา ให้รับรู้และให้มาอยู่ในป่าไม้ ดูแลต้นไม้ หากมีผู้ใดมาตัดไม้ ทำลายป่า ขอให้ผู้นั้นมีอันเป็นไปต่าง ๆ ซึ่งเป็นเรื่องของหมอเวทมนตร์ที่จะนำมากล่าวเมื่อเสร็จพิธีเซ่นสังเวยแล้ว ก็เป็นพิธีสงฆ์ เริ่มจากไหว้พระรัตนตรัย สมาทานศีลอาราธนาพระปริตรพระสงฆ์เจิมต้นไม้ เสร็จแล้วพระสงฆ์ จะห่มผ้าเหลืองให้ต้นไม้ พระสงฆ์เจริญชัยมงคลคาถา จากนั้นประพรมน้ำพระพุทธมนต์ตามต้นไม้ที่บวชไว้ เป็นเสร็จพิธี

อ้างอิง
-------

1. ↑  พิธีบวชต้นไม้[*ลิงก์เสีย*]
2. 1 2  พิธีบวชต้นไม้ ( พะเยา )" ฐาปนี, พิธีกรรมและความเชื่อท้องถิ่น, กรุงเทพฯ : แสงดาว, 2549
3. ↑  "พิธีกรรมการบวชต้นไม้". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-04. สืบค้นเมื่อ 2009-04-08.
**วัดบางคูวัดนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางคูวัดและแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 6 ตารางวา

วัดบางคูวัดนอกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2312 สันนิษฐานว่าชาวมอญที่อพยพจากเมืองร่างกุ้งช่วยกันสร้างขึ้น เนื่องจากมีเจดีย์ที่เป็นรูปทรงมอญ นอกจากนี้ชาวบ้านยังนิยมเรียกอีกชื่อว่า **วัดปากคลอง** ตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง และเจดีย์ทรงมอญที่สันนิษฐานว่า สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีองค์ระฆังอวบอ้วนคล้ายทรงดอกบัวตูม ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 57 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเย็น
* พระอธิการแชะ
* พระอธิการสมนึก
* พระอธิการฉาย
* พระอธิการขวัญ นาถธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางคูวัดนอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดบางคูวัดนอก" (PDF). เทศบาลเมืองบางคูวัด. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-04-27. สืบค้นเมื่อ 2021-04-27.
3. ↑  "เจดีย์วัดบางคูวัดนอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**Live and Let Die** เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์มฤตยู 007 ภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่องที่ 8 ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 ผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้มอบหมายให้ จอร์จ มาร์ติน ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของวงเดอะบีทเทิลส์ เป็นผู้ทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ 

จอร์จ มาร์ติน ได้ขอร้องให้พอล แม็คคาร์ตนีย์ ช่วยแต่งเพลงธีมหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ และได้มอบหมายให้ วิงส์ ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนตัวของ พอล และลินดา แม็คคาร์ตนีย์ ภรรยา เป็นผู้บันทึกเสียงสำหรับใช้ในไตเติลเปิดเรื่อง และอัลบั้มดนตรีประกอบภาพยนตร์ 

เพลง Live and Let Die นี้ สามารถขึ้นถึงอันดับ 2 ในชาร์ตสหรัฐอเมริกา และอันดับ 7 ในอังกฤษ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่พ่ายแพ้ให้กับเพลง The Way We Were ที่ขับร้องโดย บาร์บรา สไตรแซนด์ เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เจมส์บอนด์เพลงแรก ที่ได้ชิงรางวัลออสการ์

เพลง Live and Let Die นี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของวิงส์ กลายเป็นเพลงเอกที่ใช้ในการแสดงคอนเสิร์ตทุกครั้งของวง 

ในปี ค.ศ. 1991 กันส์แอนด์โรสเซส ได้นำเพลงนี้มาขับร้องใหม่ในอัลบั้ม Use Your Illusion I เป็นเพลงหนึ่งของวงที่ประสบความสำเร็จ นอกเหนือจากเพลง November Rain
**วัดบางบัวทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบัวทองซึ่งแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในท้องที่หมู่ที่ 3 บ้านคลองขวาง ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 36 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 10 แปลง เนื้อที่ 93 ไร่

วัดบางบัวทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2335 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2339 เดิมชาวบ้านเรียกว่า **วัดใน** ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 พระอธิการสินได้ร่วมกับชาวบ้านบูรณะวัดและเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดบางบัวทอง" จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2481 พระครูโสภณศาสนกิจได้ดำเนินการบูรณะอุโบสถและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ที่ชำรุด ทางด้านการศึกษา วัดได้เปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 นอกจากนี้ภายในพื้นที่วัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *พระพุทธโรรัตนะ* ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กและอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 และศาลาบำเพ็ญกุศล

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการสิน
* พระครูโสภณศาสนกิจ
* พระครูใบฎีกาสะอาด
* พระครูนนทวีราภรณ์ (ใจกล้า วีรจิตฺโต ป.ธ.3)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 448–449. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดบางบัวทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดคู้สนามจันทร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดคู้สนามจันทร์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2319 จากสิ่งก่อสร้างและโบราณวัตถุ เช่น พระพุทธรัตนโกสินทร์ รอยพระพุทธบาท และภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังในวิหาร ได้มีการประเมินความเก่าแก่ของงรอยพระพุทธบาทจำลองและภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังว่าสร้างมาประมาณ 400 กว่าปี คาดว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา จนตั้งเป็นวัดในสมัยกรุงธนบุรี คงจะมีพระจำพรรษาอยู่ที่วัดนี้ต่อ ๆ กันมา จนกระทั่งมีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ พระอาจารย์โต ได้มาอยู่ที่วัดนี้ได้ทำการซ่อมแซมถาวรวัตถุของวัดให้ดีขึ้น เช่น อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และได้สร้างวิหาร

จนในพระครูสุวิมลสมุทรกิจ (บุญชู ยโสธโร) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดคู้สนามจันทร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 ได้พัฒนาวัดให้เจริญก้าวหน้าด้านถาวรวัตถุและด้านการศาสนา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8.5 เมตร ยาว 16 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ วิหารอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถจำนวน 2 องค์ องค์แรกเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูน องค์ที่สอง เจดีย์ทรงปรางค์ย่อมุมไม้สิบหกก่ออิฐถือปูน อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ ปัจจุบันได้รับการซ่อมแซมบูรณะใหม่ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หมู่กุฏิสงฆ์อาคารไม้ 3 หลังยกพื้นสองหลังแรกเป็นเรือนแฝดหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระโต
* พระเฟื่อง
* พระชิ้น พ.ศ. 2470–2476
* พระเจียม อชิโต พ.ศ. 2476–2518
* พระเพี้ยน ภททฺธมฺโม พ.ศ. 2518–2529
* พระครูสุวิมลสมุทรกิจ พ.ศ. 2530–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคู้สนามจันทร์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "รอยพระพุทธบาทวัดคู้สนามจันทร์". กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดคู้สนามจันทร์". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
"**ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน**" คือเพลงป๊อปในโครงการ *ทูบีนัมเบอร์วัน* เพลงใหม่ ต่อจากเพลง "ทูบีนัมเบอร์วัน" ขับร้องโดยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เป็นผลงานเพลงที่ 5 ของพระองค์ และเป็นเพลงที่ 2 จากโครงการฯ

เพลง "ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน" เป็นผลงานการประพันธ์ของสารภี ศิริสัมพันธ์ แต่งเนื้อหาโดยสีฟ้า และเรียบเรียงดนตรีโดย วรฤทธิ์ เล่ห์วิสุทธิ์ มีเนื้อหาให้กำลังใจแก่คนรุ่นใหม่ให้มีความมุ่งมั่นตั้งใจทำตามความฝันของตน และพยายามเดินหน้าสู่จุดมุ่งหมายที่ฝันไว้เพื่อเป็นที่หนึ่งโดยไม่พึ่งพายาเสพย์ติด

มิวสิกวิดีโอ
------------

ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีในมิวสิกวิดีโอเพลง "ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน" (พ.ศ. 2550)
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่อาคารสำนักงานคิงเพาเวอร์ ซอยรางน้ำ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ดูและการผลิตโดยสีฟ้า มีทีมงานจากจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ช่วยในการผลิต และมีศิลปินและบุคคลที่เป็นตัวอย่างที่ดีในสังคมมาร่วมแสดงได้แก่ กอล์ฟ-ไมค์ พิชญะ-พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, แบงค์-ปรีติ บารมีอนันต์, พั้นช์-วรกาญจน์ โรจนวัชร, สืบศักดิ์ ผันสืบ, ธงชัย พจน์สเถียร, อดิศักดิ์ ดวงแก้ว, พิเชษฐ์ กรุงเกตุ, เอกเทศ เกตุเอี่ยว, ธัญลักษณ์ โชติพิบูลย์ศิป์, ทักษพร กิตติอัครเสถียร, เจนวิทย์ วงศ์บัญสิน, บวร หงษ์ศรีจินดา, พิสุทธิ์ พรนิมิตร 

เรื่องราวที่นำเสนอต้องการจะบอกกับวัยรุ่น ว่า ในเส้นทางความฝันสู่ความสำเร็จไม่ได้มาง่ายๆ เราจะประสบความสำเร็จเองได้ ต้องผ่านอุปสรรคต่างๆ อย่างในมิวสิกวิดีโอจะเห็นว่ามีบุคคลต่างๆ ทั้งศิลปิน นักกีฬา เด็กที่ชนะทางด้านวิชาการ ทุกคนต้องผ่านอุปสรรคผ่านทุกอย่างมาอย่างไม่ท้อถอย มีสติ

รูปแบบและรายชื่อเพลง
--------------------

**เพลงประชาสัมพันธ์โครงการ**

1. ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน (4:17)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "MediaThai : ทูลกระหม่อมหญิงฯ ทรงบันทึกภาพวีดิทัศน์ เพลงป๊อบเวอร์ชันใหม่ โครงการ TO BE NUMBER ONE". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-16. สืบค้นเมื่อ 2008-07-17.

| * ด
* ค
* ก
โครงการทูบีนัมเบอร์วัน |
| --- |
|  ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี  (องค์ประธาน)  | ทูบีนัมเบอร์วัน |
| โครงการย่อย | ใครติดยายกมือขึ้น · ทูบีนัมเบอร์วันทีนแอโรบิกแอนด์แดนเซอซายไทยแลนด์แชมป์เปี้ยนชิป |
| เพลง | ทูบีนัมเบอร์วัน · ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน · เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน · เป็นหนึ่งไม่พึ่งยา |
| สื่อ | นิตยสารทูบีนัมเบอร์วัน · ทูบีนัมเบอร์วันวาไรตี้ · รายการวิทยุทูบีนัมเบอร์วัน |
**วัดบางน้ำวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 บ้านบางน้ำวน ตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสังฆรักษ์สามารถ ผลปัญโญ วัตถุมงคลของหลวงปู่รอดยังได้รับความนิยม

ประวัติ
-------

วัดสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2357 เมื่อชาวรามัญได้โยกย้ายมาอยู่ตำบลนี้ ได้สร้างวัดขึ้นเป็นที่บำเพ็ญกุศล เจ้าอาวาสองค์แรกคือหลวงพ่อแค เจ้าอาวาสองค์ต่อมาคือหลวงพ่อรอด พุทธสฺณโท ในยุคนี้มีการสร้างถาวรวัตถุหลายอย่าง เช่น พ.ศ. 2461 สร้างพระอุโบสถ พ.ศ. 2464 สร้างศาลาการเปรียญ พ.ศ. 2473 สร้างศาลาปูนหน้าวัด พ.ศ. 2478 สร้างมณฑปพระบาท

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถมีหลังคามุงเครื่องไม้กระเบื้องซีเมนต์ ซ้อนกัน 3 ตับ เครื่องลำยองช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ไม้แกะสลักประดับกระจก หน้าบันทั้งสองด้านเป็นรูปเทพนม ประดับตกแต่งด้วยลายก้านขด ปิดทองประดับกระจก ด้านล่างมีลายกระจังและประจำยามรองรับ หน้าบันปีกนกเป็นรูปลายก้านขด มีสาหร่ายรวงผึ้งด้านล่าง บานประตูของพระอุโบสถเป็นไม้แกะสลักลายก้านขด ตรงกลางเป็นลายเทพนม แทรกภาพสัตว์ต่าง ๆ พระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย รอบอุโบสถมีใบเสมาปักอยู่บนแท่นฐาน ลักษณะเป็นหินทรายแดงขนาดเล็ก มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ซุ้มประตูมียอดคล้ายเจดีย์ จำนวน 3 ยอดติดต่อกัน ยอดตรงกลางมีขนาดสูงสุด

เจดีย์ตั้งอยู่หน้าวัด เป็นเจดีย์ทรงรามัญ 2 องค์ และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กจำนวน 2 องค์ มีเสาหงส์ทำจากไม้ ตัวหงส์บนยอดเสาเป็นหงส์แกะจากไม้ประดับกระจกสี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "งานวัดบางน้ำวน". *มหาชัยเคเบิลดิจิตอลทีวี*.
2. ↑  "หลวงปู่รอด วัดบางน้ำวน". *ข่าวสด*.
3. ↑  ประวัติวัดในจังหวัดสมุทรสาคร สังกัดมหานิกาย จำนวน 96 วัด. เอกสารโรเนียว. จัดเก็บอยู่ในสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี, ม.ป.ป. หน้า 5.
4. ↑  สำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี. *ทะเบียนโบราณสถานจังหวัดสมุทรสาคร. ราชบุรี* : สำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี, 2553. หน้า 125.
5. ↑  "วัดบางน้ำวน". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.
**ฟูโตชิ นิชิยะ** (ญี่ปุ่น: 西屋 太志; โรมาจิ: *Nishiya Futoshi*) เป็นแอนิเมเตอร์ ผู้กำกับแอนิเมชัน และนักออกแบบตัวละครชาวญี่ปุ่นสังกัดเกียวโตแอนิเมชัน

นิชิยะเกิดที่จังหวัดฮิโรชิมะ เขาเข้าทำงานที่เกียวโตแอนิเมชันหลังจบการศึกษาจากวิทยาลัยอาชีวศึกษาในจังหวัดโอซากะ งานแรกของนิชิยะในฐานะคีย์แอนิเมเตอร์ได้แก่ *อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน* (ซึ่งรับงานมาจากซันไรส์อีกทอดหนึ่ง) ใน พ.ศ. 2549 เขาได้เป็นผู้กำกับแอนิเมชันครั้งแรกใน *สึซึมิยะ ฮารุฮิ* ตอนที่ 10 และเป็นหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชันใน *สึซึมิยะ ฮารุฮิ* ภาคถัดมาใน พ.ศ. 2552

ผลงานแรกที่นิชิยะออกแบบตัวละครได้แก่ซีรีส์อนิเมะ *สามัญขยันรั่ว* ใน พ.ศ. 2554 ผลงานออกแบบตัวละครที่สำคัญของนิชิยะนอกเหนือจากนี้ได้แก่ *ปริศนาความทรงจำ* (พ.ศ. 2552) ซึ่งเป็นนวนิยายและนิชิยะต้องออกแบบตัวละครใหม่โดยไม่มีต้นฉบับ และ *รักไร้เสียง* (พ.ศ. 2559)

นิชิยะเสียชีวิตในเหตุการณ์การลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชันในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ด้วยวัย 37 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "犠牲者１０人氏名公表、京アニ事件で府警　「ハルヒ消失」監督も : 京都新聞". *www.kyoto-np.co.jp*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-02. สืบค้นเมื่อ 2019-08-04.
2. ↑  Schilling, Mark; Schilling, Mark (2019-08-03). "Directors Yasuhiro Takemoto, Futoshi Nishiya Among Kyoto Animation Dead". *Variety* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-03. สืบค้นเมื่อ 2019-08-04.
***ฟาร์คราย 4*** (อังกฤษ: Far Cry 4) เป็นวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง แอ็กชันผจญภัย พัฒนาโดยยูบิซอฟต์มอนทรีออล และจัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟต์สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์ 360 และเอกซ์บอกซ์ วัน และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เป็นเกมภาคต่อของเกม*ฟาร์คราย 3* (ค.ศ. 2012) และเป็นเกมลำดับที่สี่ของเกมชุด*ฟาร์คราย* เกมวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับเพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชัน 4,ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เอกซ์บอกซ์ 360 และเอกซ์บอกซ์วันในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014

โครงเรื่อง
----------

คีแรต (มีแรงบันดาลใจจากอาณาจักรคีราตะ) เป็นดินแดนสมมุติที่มีแรงบันดาลใจจากพื้นที่หลายบริเวณในเทือกเขาหิมาลัยของเนปาล
ระบบการเล่นแบบคนเดียวมีเนื้อเรื่องเกิดขึ้นในคีแรต (Kyrat) ดินแดนสมมุติตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัย ประเทศเนปาล ปกครองโดยราชาเผด็จการ พาแกน มิน (Pagan Min) ตัวละครที่ผู้เล่นบังคับคือ เอเจย์ กาเล (Ajay Ghale) ชาวคีแรตที่เติบโตในอเมริกาและกลับมาเพื่อนำเถ้ากระดูกของแม่โปรยไปตามสถานที่ต่าง ๆ หลังจากที่ย้ายออกไปอยู่กับแม่ขณะอายุได้สามขวบ อาจเพื่อหลบหนีอำนาจของมินหรือเป็นการลงโทษที่ไม่ได้ลูกสาวอย่างที่ตั้งใจไว้กับมินตั้งแต่ก่อนเอเจย์เกิด ไม่นานหลังจากเขามาถึงคีแรต เขาก็เข้าไปพัวพันกับสงครามกลางเมืองระหว่างพาแกน มินและองค์กรกบฏที่รู้จักกันในชื่อ โกลเดนพาต (Golden Path) (พ่อแม่ของเอเจย์เป็นผู้ริเริ่ม) ผู้เล่นสามารถเลือกได้อิสระว่าจะอยู่ข้างใคร และจะนำไปสู่ฉากจบที่ต่างกัน

หมายเหตุ
--------

1. ↑  Additional work by Ubisoft Toronto, Red Storm Entertainment, Ubisoft Shanghai, and Ubisoft Kyiv.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Steinman, Gary (May 15, 2014). "Far Cry 4 – Welcome to Kyrat". *UbiBlog*. Ubisoft. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 18, 2014. สืบค้นเมื่อ October 21, 2014.
2. ↑  Kain, Erik (June 10, 2014). "'Far Cry 4' First Gameplay Footage, Screenshots From E3". Forbes. สืบค้นเมื่อ June 13, 2014.
3. ↑  Ivan, Tom (June 9, 2014). "Video: Far Cry 4's first 5 minutes". Computer and Video Games. สืบค้นเมื่อ June 11, 2014.
4. ↑
5. ↑  IGN (August 22, 2014). "How a trip to Nepal influenced the development of Far Cry 4". IGN. สืบค้นเมื่อ August 22, 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ฟาร์คราย 4**

* เว็บไซต์ทางการ

สถานีย่อย:* icon นิยายวิทยาศาสตร์
* วิดีโอเกม

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)

 |