**โจเซฟ โรบิเนตต์ ไบเดิน จูเนียร์** (อังกฤษ: Joseph Robinette Biden, Jr. /ˈbaɪdən/ ***by**-dən*; เกิด 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ประธานาธิบดีสหรัฐคนปัจจุบัน สังกัดพรรคเดโมแครต อดีตรองประธานาธิบดีสหรัฐ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐจากรัฐเดลาแวร์

ไบเดินเกิดที่เมืองสแครนตัน ในรัฐเพนซิลเวเนีย และอาศัยอยู่ที่เมืองนี้จนอายุได้ 10 ขวบจึงได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองเดลาแวร์จวบจนปัจจุบัน เขาได้เริ่มศึกษาที่มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ และได้รับปริญญาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยซีราคิวส์ ในปี พ.ศ. 2511 ไบเดินประกอบอาชีพเป็นทนายความตั้งแต่ปี 2512 และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในคณะลูกขุนเมื่อปี 2513 ไบเดินเข้ามารับตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในปี 2515 โดยการเลือกตั้ง ทำให้กลายเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับ 5 ที่ได้เข้ามารับตำแหน่งในประวัติศาสตร์การเมืองสหรัฐ โดยมีอายุเพียง 29 ปี ในสมัยแรก จากนั้น เขาก็ชนะการเลือกตั้งอีกครั้งในปี 2521, 2527, 2533, 2539 และ 2545 นับว่าเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่ครองตำแหน่งมานานที่สุดเป็นอันดับ 6 ในประวัติศาสตร์อีกด้วย 

ไบเดินเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการความสัมพันธ์ต่างประเทศมายาวนานจนเป็นประธานของคณะกรรมการชุดนี้ ศิลปะการเจรจาของเขาเคยนำมาซึ่งความช่วยเหลือทางการทหารของสหรัฐและการเข้าแทรกแซงในสงครามบอสเนีย เขาออกเสียงสนับสนุนนโยบายการแก้ปัญหาสงครามอิรัก แต่ต่อมาได้ประกาศจุดยืนว่าอยากให้มีการเปลี่ยนแปลงยุทธศาสตร์ดังกล่าว นอกจากนั้น ไบเดินยังได้ดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมาธิการศาลยุติธรรมสำหรับสมาชิกวุฒิสภาอีกด้วย โดยมีส่วนในเรื่องของยาเสพติด อาชญากรรม การป้องกันภัย และสิทธิพลเมือง และยังเป็นแกนนำในการเสนอกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาชญากรรมการใช้ความรุนแรงและการบีบบังคับ และกฎหมายว่าด้วยการคุกคามสตรี

ไบเดินเคยลงสมัครชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตเพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐในปี 2531 และ 2551 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งสองครั้ง แต่ในปี 2551 บารัก โอบามา ผู้สมัครที่ได้ตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตตัดสินใจเลือกไบเดินเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตเป็นคู่สมัครในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 นี้ และได้รับเลือกตั้งเป็นรองประธานาธิบดี ในเดือนมกราคม 2560 ไบเดินได้รับรางวัลเกียรติยศเหรียญอิสรภาพประธานาธิบดีจากประธานาธิบดีโอบามา ในเดือนเมษายน 2562 ไบเดินประกาศลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐใน พ.ศ. 2563 ในเดือนมิถุนายน 2563 เขามีคุณสมบัติตามเกณฑ์จากคณะผู้ออกเสียงที่จำเป็นเพื่อให้ได้รับการเสนอชื่อจากพรรค และเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ไบเดินประกาศให้กมลา แฮร์ริส เป็นคู่สมัครรับเลือกตั้ง จนในวันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 ไบเดินได้รับชัยชนะจากการเลือกตั้งเหนือดอนัลด์ ทรัมป์ และเข้าพิธีสาบานตนเพื่อเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2564 ทั้งนี้ ไบเดินเป็นประธานาธิบดีที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์ เป็นคนแรกจากรัฐเดลาแวร์ และคนแรกที่มีรองประธานาธิบดีเป็นสุภาพสตรี

นโยบายเร่งด่วนของไบเดินคือการฟื้นฟูประเทศจากการระบาดของโควิด-19 เขาลงนามในแผนกระตุ้นเศรษฐกิจเร่งด่วนซึ่งเป็นการเน้นมาตรการระยะสั้นในการเยียวยาชาวอเมริกันผู้ได้รับผลกระทบ เขายังลงนามในกฎหมายสำคัญอื่น ๆ อาทิ กฎหมายลงทุนโครงสร้างพื้นฐานมูลค่ากว่า 1.2 ล้านล้านดอลลาร์เพื่อพัฒนาสาธารณูปโภค และโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงานสะอาด และยังรับรองกฎหมายการสมรสของคู่รักเพศเดียวกันและสนับสนุนกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ในวาระดำรงตำแหน่งของเขายังมีเหตุการณ์สำคัญในการแต่งตั้ง เคตันจี บราวน์ แจ็กสัน สตรีผิวสีคนแรกผู้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลสูงสุดสหรัฐ ไบเดินยังมีส่วนร่วมในความตกลงปารีสเพื่อมุ่งเน้นการแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เขามีคำสั่งให้ถอนกำลังทหารสหรัฐออกจากอัฟกานิสถานซึ่งเริ่มมีการเจรจามาตั้งแต่สมัยของทรัมป์ ในช่วงเวลาดังกล่าว ได้เกิดเหตุการณ์การรุกของตอลิบาน พ.ศ. 2564 ซึ่งถือเป็นการสิ้นสุดของรัฐบาลสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน ไบเดินยังร่วมลงนามในออคัส กติกาสัญญาไตรภาคีระหว่างออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร และสหรัฐ เพื่อช่วยเหลือออสเตรเลียในการพัฒนาเรือดำน้ำพลังนิวเคลียร์ เขาตอบโต้การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย พ.ศ. 2565 ด้วยการกำหนดมาตรการคว่ำบาตรต่อรัสเซีย และช่วยเหลือการส่งมอบอาวุธไปยังยูเครน ต่อมา ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2566 ไบเดินประกาศลงสมัครเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง ไบเดินให้การสนับสนุนอิสราเอลในสงครามอิสราเอล–ฮะมาส พ.ศ. 2566 และประณามการกระทำของฮะมาสและกลุ่มติดอาวุธอื่น ๆ ว่าเป็นการก่อการร้าย

รองประธานาธิบดี (2552-2560)
---------------------------

### สมัยแรก

ไบเดิน กล่าวว่าเขามีความตั้งใจที่จะทำงานให้แตกต่างจากรองประธานาธิบดีในสมัยของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ซึ่งดำรงตำแหน่งโดยดิก ชีนีย์ ไบเดิน ยังได้รับเลือกเป็นผู้นำทีมเปลี่ยนผ่านสมัยประธานาธิบดีของโอบามา และยังเป็นผู้นำที่รับผิดชอบด้านโครงการต่าง ๆ เพื่อเสริมสร้างคุณภาพความเป็นอยู่ทางเศรษฐกิจของชนชั้นกลางอีกด้วย ช่วงต้นปี 2552 เขาได้เยี่ยมเยือนผู้นำอิรัก อัฟกานิสถาน และปากีสถาน และต่อมาในวันที่ 20 มกราคม เขาได้เข้าพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งรองประธานาธิบดี ซึ่งเป็นคนแรกจากรัฐเดลาแวร์ และคนแรกที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

### ภายหลังสมัยรองประธานาธิบดี

ภายหลังลงจากตำแหน่งรองประธานาธิบดี ไบเดิน ได้กลายเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ในขณะเดียวกันเขาก็คอยนำรณรงค์ด้านการรักษาโรคมะเร็ง เขาได้เขียนหนังสือเรื่อง Promise Me, Dad ในปี 2560 ซึ่งเป็นหนังสือชีวประวัติของตัวเอง ซึ่งได้รับความนิยมจนต้องออกเดินทางทัวร์โปรโมตหนังสือ ในระหว่างปี 2560-2561 ไบเดินมีรายได้มากถึง 15 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ

ไบเดิน ยังได้รับความสนใจอยู่อย่างสม่ำเสมอ โดยได้คอยสนับสนุนตัวแทนของพรรคฯ และยังคงให้ความเห็นต่าง ๆ ในด้านการเมือง ด้านสิ่งแวดล้อม และเกี่ยวกับประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ไบเดินยังเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญในสิทธิของ LGBT ตั้งแต่สมัยรองประธานาธิบดีของเขาเป็นต้นมา ในปี 2562 ไบเดินได้ตำหนิบรูไน ในประเด็นเรื่องการบังคับใช้กฎหมายอิสลามซึ่งอนุญาตให้ทำการประหารชีวิตผู้ที่ผิดประเวณี และคนรักร่วมเพศโดยการปาหินว่า "น่ารังเกียจ และไร้มนุษยธรรม" และยังกล่าวอีกว่า "ไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ ทั้งทางวัฒนธรรม และประเพณี ที่แสดงออกถึงความเกลียดชัง และความไร้มนุษยธรรมเช่นนี้" ในปี 2562 ไบเดิน และภริยา มีสินทรัพย์รวมกันเพิ่มขึ้นรวมเป็นมูลค่าระหว่าง 2.2 ล้านเหรียญสหรัฐ ถึง 8 ล้านเหรียญสหรัฐ จากการปราศัยต่าง ๆ และสัญญาสำหรับแต่งหนังสืออีกหลายชุด

ประธานาธิบดี (2564 - ปัจจุบัน)
------------------------------

นายโจ ไบเดิน ได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 46 อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2564 โดยในขณะเข้ารับตำแหน่ง เขามีอายุถึง 78 ปี ซึ่งถือเป็นผู้รับตำแหน่งประธานาธิบดีที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา อีกทั้งยังเป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ต่อจากจอห์น เอฟ. เคนเนดี โดยเป็นประธานาธิบดีคนแรกจากรัฐเดลาแวร์ ในวันแรกของการทำงาน ไบเดินได้ลงนามในคำสั่งบริหารสำคัญต่าง ๆ เช่น การบังคับให้สวมหน้ากากอนามัยในสถานที่ราชการ การกลับเข้าร่วมในสนธิสัญญาความตกลงปารีส ยกเลิกคำสั่งบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินตามบริเวณชายแดนเม็กซิโก และการกลับไปเข้าร่วมสมาชิกขององค์การอนามัยโลก

### 100 วันแรก

ภาพของไบเดินและคณะรัฐมนตรี ถ่ายเมื่อปี 2564
เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ฝ่ายบริหารของไบเดนประกาศว่าสหรัฐกำลังจะยุติการสนับสนุนปฏิบัติการทิ้งระเบิดที่นำโดยซาอุดีอาระเบียในเยเมน เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบปีแรกของการระบาดทั่งของโควิด-19 ซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นโรคระบาดทั่วโลกโดยองค์การอนามัยโลก ไบเดนได้ลงนามในกฎหมายซึ่งกระตุ้นเศรษฐกิจมูลค่า 1.9 ล้านล้านดอลลาร์เพื่อกระตุ้นการฟื้นตัวของสหรัฐจากผลกระทบทางเศรษฐกิจและสุขภาพจากการระบาดใหญ่ของไวรัสโควิด-19 รวมถึงการจ่ายเงินโดยตรงให้กับชาวอเมริกันส่วนใหญ่ การขยายผลประโยชน์การว่างงานที่เพิ่มขึ้น กองทุนสำหรับการแจกจ่ายวัคซีนและการเปิดทำการสถานศึกษาอีกครั้ง และการขยายเงินอุดหนุนการประกันสุขภาพ เครดิตภาษีเด็ก รวมถึงการขึ้นค่าแรงขั้นต่ำของรัฐบาลกลางเป็น 15 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง แม้ว่าภายหลังสมาชิกรัฐสภาของวุฒิสภาตัดสินใจว่าการเพิ่มร่างกฎหมายกระทบยอดงบประมาณจะเป็นการละเมิดกฎของวุฒิสภา

นอกจากนี้ในเดือนมีนาคม ท่ามกลางการเพิ่มขึ้นของผู้อพยพย้ายถิ่นฐานจากเม็กซิโกเข้าสหรัฐ ไบเดนกล่าวกับผู้อพยพว่า *"อย่าเข้ามา"* ในระหว่างนี้ ผู้อพยพหลายราย "กำลังถูกส่งกลับ" ไบเดนกล่าว โดยอ้างอิงถึงความต่อเนื่องของนโยบายหัวข้อ 42 ของรัฐบาลทรัมป์เพื่อการเนรเทศ ไบเดนประกาศก่อนหน้านี้ว่าฝ่ายบริหารของเขาจะไม่เนรเทศผู้อพยพที่เป็นเด็กซึ่งเดินทางโดยลำพัง โดยการมาถึงของเด็กเหล่านี้เกินความสามารถในการจัดหาสิ่งอำนวยความสะดวกและที่พักพิงให้แก่เด็กเหล่านี้ ส่งผลให้ฝ่ายบริหารของไบเดินสั่งการให้สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลางจัดหาความช่วยเหลือดังกล่าว

เมื่อวันที่ 14 เมษายน ไบเดนประกาศว่าสหรัฐจะชะลอการถอนทหารทั้งหมดออกจากสงครามอัฟกานิสถานไปจนถึงวันที่ 11 กันยายน ซึ่งส่งสัญญาณถึงการยุติการมีส่วนร่วมทางทหารโดยตรงของประเทศในอัฟกานิสถานหลังจากผ่านไปเกือบ 20 ปี ในเดือนกุมภาพันธ์ 2563 ฝ่ายบริหารของทรัมป์ได้ทำข้อตกลงกับกลุ่มตอลิบานเพื่อถอนกำลังทหารสหรัฐออกทั้งหมดภายในวันที่ 1 พฤษภาคม 2564 ในวันที่ 22–23 เมษายน ไบเดนจัดการประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศระหว่างประเทศซึ่งเขาประกาศว่าสหรัฐจะลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลง 50%–52% ภายในปี 2573 เทียบกับระดับปี 2548 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ก่อนวาระดำรงตำแหน่งครบ 100 วัน ไบเดนกล่าวปราศรัยครั้งแรกต่อการประชุมร่วมของรัฐสภา

#### นโยบายภายในประเทศ

เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2564 ไบเดนได้ลงนามในพระราชบัญญัติวันประกาศอิสรภาพแห่งชาติฉบับที่ 10 มิถุนายน ซึ่งได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าเป็นวันหยุดของรัฐบาลกลาง Juneteenth เป็นวันหยุดของรัฐบาลกลางครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1986 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ท่ามกลางการชะลอตัวของอัตราการฉีดวัคซีนป้องกันโควิด-19 ในประเทศและการแพร่ระบาดของไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์เดลตา ไบเดนกล่าวว่าประเทศมี "โรคระบาดสำหรับผู้ที่ไม่ได้รับการฉีดวัคซีน" และ ดังนั้นจึงเป็นเรื่อง "สำคัญอย่างยิ่ง" สำหรับชาวอเมริกันที่จะต้องได้รับการฉีดวัคซีน

### เศรษฐกิจ

ประธานาธิบดีไบเดิน กล่าวสุนทรพจน์ ณ เดอะเพนตากอน ปี 2564
ไบเดนเข้ารับตำแหน่งเป็นเวลาเก้าเดือนหลังจากการฟื้นตัวจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยของโควิด-19 และปีแรกในการดำรงตำแหน่งของเขา มีผลงานโดดเด่นด้วยเร่งอัตราการเติบโตที่แข็งแกร่งทางจีดีพี ซึ่งรวมถึงการเพิ่มอัตราจ้างงาน การขึ้นค่าจ้าง และผลตอบแทนจากตลาดหุ้น ท่ามกลางอัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้นอย่างมาก ทว่าอัตราจีดีพีของสหรัฐยังขยายตัวร้อยละ 5.9 ซึ่งเป็นอัตราที่เป็นการเติบโตที่เร็วที่สุดในรอบ 37 ปี อัตราการว่างงานลดลงในอัตราที่เร็วที่สุดเป็นประวัติการณ์ในช่วงระหว่างปี ภายในสิ้นปี 2564 อัตราเงินเฟ้อของสหรัฐแตะระดับสูงสุดในรอบเกือบ 40 ปีที่ร้อยละ 7.1 ซึ่งถูกชดเชยบางส่วนด้วยค่าจ้างและการเติบโตของเงินเดือนที่สูงที่สุดในรอบอย่างน้อย 20 ปีเช่นกัน

ในเดือนที่สามที่เขาดำรงตำแหน่ง ไบเดนได้ลงนามในคำสั่งผู้บริหารให้เพิ่มค่าแรงขั้นต่ำสำหรับผู้รับเหมาของรัฐบาลกลางเป็น 15 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง ซึ่งเพิ่มขึ้นเกือบ 37% คำสั่งดังกล่าวมีผลบังคับใช้กับแรงงาน 390,000 คนในเดือนมกราคม 2565 อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางอัตราเงินเฟ้อและราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้น คะแนนความนิยมของไบเดินลดลงจนแตะตัวเลขติดลบลบในต้นปี 2565 หลังจากการเติบโต 5.9 เปอร์เซ็นต์ในปี 2564 การเติบโตของอัตราจีดีพีกลับลดลงในปีที่สองของการบริหารของเขาเหลือ 2.1% หลังจากการเติบโตติดลบเล็กน้อยในครึ่งปีแรกกระตุ้นให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับภาวะถดถอย การสร้างงานและการใช้จ่ายของผู้บริโภคยังคงมีแนวโน้มที่ดีตลอดทั้งปี เนื่องจากอัตราการว่างงานลดลงสู่ระดับต่ำสุดในรอบ 53 ปีที่ร้อยละ 3.5 ในเดือนธันวาคม 2564 อัตราเงินเฟ้อพุ่งสูงสุดที่ร้อยละ 9.1 ในเดือนมิถุนายนก่อนที่จะลดลงเหลือร้อยละ 3.2 ภายในเดือนตุลาคม 2566 ปี 2565 ถือว่ามีราคาหุ้นมีปีที่เลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่ปี 2551 ก่อนที่จะฟื้นตัว แม้จะมีการคาดการณ์อย่างกว้างขวางถึงภาวะเศรษฐกิจถดถอยที่ใกล้จะเกิดขึ้นในปี 2565 และ 2566 แต่ตัวชี้วัดภายในปลายปี 2566 ก็แสดงให้เห็นการเร่งตัวทางเศรษฐกิจ การเติบโตของจีดีพีอยู่ที่ 4.9% ในไตรมาสที่สองของปี 2566

ในช่วงห้าวันของเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 เกิดวิกฤติการณ์กับธนาคารขนาดเล็กถึงขนาดกลางของสหรัฐสามแห่ง ส่งผลให้ราคาหุ้นของธนาคารทั่วโลกลดลงอย่างรวดเร็ว และการตอบสนองอย่างรวดเร็วของหน่วยงานกำกับดูแลเพื่อป้องกันการแพร่ระบาดทั่วโลกที่อาจเกิดขึ้น หลังจากที่ธนาคารซิลิคอนแวลลีย์ล่มสลาย ไบเดินแสดงท่าทีคัดค้านการให้เงินช่วยเหลือจากผู้เสียภาษี ในตอนต้นของการประชุมสภาคองเกรสครั้งที่ 118 ไบเดินและผู้แทนพรรครีพับลิกันในรัฐสภาขัดแย้งกันรุนแรงหลังจากที่สหรัฐมีภาระถึงขีดจำกัดซึ่งเพิ่มความเสี่ยงที่สหรัฐจะผิดนัดชำระหนี้ ไบเดินและประธานสภาผู้แทนราษฎร เควิน แม็กคาร์ธี ได้ทำข้อตกลงเพื่อเพิ่มวงเงินหนี้ ซึ่งก็คือพระราชบัญญัติความรับผิดชอบทางการคลังปี 2023 ซึ่งระงับวงเงินหนี้จนถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ไบเดนลงนามเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน เพื่อป้องกันการผิดนัดชำระหนี้ โดยทั่วไปข้อตกลงดังกล่าวถูกมองว่าเป็นผลดีต่อไบเดิน

### ตุลาการ

ไบเดินลงนามคำสั่งแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งฝ่ายตุลาการเพิ่มเติม 40 รายภายในสิ้นปี 2564 ซึ่งถือเป็นสถิติที่มากที่สุดในการดำรงตำแหน่งปีแรกนับตั้งแต่สมัยของโรนัลด์ เรแกน ไบเดินให้ความสำคัญกับความหลากหลายทางเพศและเชื้อชาติในการดำรงตำแหน่งทางตุลาการมากกว่าประธานาธิบดีคนอื่นในประวัติศาสตร์สหรัฐ โดยผู้ได้รับการแต่งตั้งส่วนใหญ่เป็นสตรีและคนผิวสี รวมถึงการแต่งตั้ง เคตันจี บราวน์ แจ็กสัน สตรีผิวสีคนแรกผู้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลสูงสุดสหรัฐ

ทั้งนี้ สืบเนื่องจากในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 สตีเฟน เบรเยอร์ ผู้พิพากษาศาลฎีกา ซึ่งเป็นกลุ่มเสรีนิยมสายกลางที่ได้รับการเสนอชื่อโดยบิล คลินตัน ได้ประกาศเจตนารมณ์ที่จะลาออกจากศาลฎีกา ในระหว่างการหาเสียงในปี 2563 ไบเดนให้คำมั่นว่าจะเสนอชื่อสตรีผิวสีคนแรกต่อศาลฎีกาหากมีตำแหน่งว่างเกิดขึ้น ภายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566 มีรายงานว่าไบเดินแต่งตั้งผู้พิพากษาดำรงตำแหน่งในรัฐบาลกลางได้มากกว่า 150 รายซึ่งรวมถึงสตรีมากถึง 100 ราย

### โครงสร้างพื้นฐานและสภาพภูมิอากาศ

ในช่วงปลายเดือนมีนาคม 2564 ไบเดินเสนอแผน *American Jobs Plan* ซึ่งเป็นโครงการมูลค่ากว่า 2 ล้านล้านดอลลาร์เพื่อจัดการกับประเด็นต่าง ๆ รวมถึงโครงสร้างพื้นฐานการขนส่ง โครงสร้างพื้นฐานด้านสาธารณูปโภค โครงสร้างพื้นฐานที่อยู่อาศัย โรงเรียน การผลิต การวิจัย และการพัฒนาแรงงาน ภายหลังการเจรจาระหว่างไบเดินและฝ่ายนิติบัญญัติเป็นเวลาหลายเดือน ในเดือนสิงหาคม 2564 วุฒิสภาได้ผ่านร่างกฎหมายโครงสร้างพื้นฐานของสองฝ่ายมูลค่า 1 ล้านล้านดอลลาร์ที่เรียกว่าพระราชบัญญัติการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานและงาน ในขณะที่สภาผู้แทนราษฎรก็อนุมัติร่างกฎหมายดังกล่าวเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ในลักษณะสองฝ่ายเช่นกัน ซึ่งครอบคลุมโครงสร้างพื้นฐานที่เกี่ยวข้องกับการขนส่ง สาธารณูปโภค และการสื่อสาร ไบเดินลงนามร่างกฎหมายดังกล่าวเมื่อกลางเดือนพฤศจิกายน 2564

ไบเดินสนับสนุนร่างกฎหมายการใช้จ่ายทางสังคมมูลค่า 3.5 ล้านล้านดอลลาร์ที่ขยายเครือข่ายความปลอดภัยทางสังคม และรวมถึงบทบัญญัติหลักเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ร่างกฎหมายดังกล่าวไม่ได้รับการสนับสนุนจากพรรคริพับลิกัน ดังนั้นพรรคเดโมแครตจึงพยายามส่งผ่านร่างกฎหมายดังกล่าวผ่านการลงคะแนนเสียงของพรรคการเมืองผ่านการกระทบยอดงบประมาณ แต่พยายามดิ้นรนเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนจากวุฒิสมาชิก โจ แมนชิน แม้ว่าจำนวนเงินจะลดลงเหลือ 2.2 ล้านล้านดอลลาร์ก็ตาม

ไบเดินมีส่วนร่วมในการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564 ไบเดนส่งเสริมข้อตกลงที่ให้สหรัฐและสหภาพยุโรปลดการปล่อยก๊าซมีเทนลงหนึ่งในสามภายในปี 2573 และพยายามเพิ่มประเทศอื่น ๆ หลายสิบประเทศเข้าร่วมในความพยายามนี้ โดยพยายามโน้มน้าวให้ประเทศใหญ่อย่างจีนและออสเตรเลียมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันมากขึ้น เขาได้จัดการประชุมออนไลน์สำหรับประเทศเศรษฐกิจหลักด้านพลังงานและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเพื่อกดดันประเทศอื่น ๆ ให้เสริมสร้างนโยบายด้านสภาพภูมิอากาศของตน

ในเดือนกรกฎาคม ปี 2566 เมื่อคลื่นความร้อนโจมตีสหรัฐ ไบเดนได้ประกาศมาตรการหลายประการเพื่อปกป้องประชากร และกล่าวว่าคลื่นความร้อนมีความเชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

### ประเด็นนโยบายภายในประเทศด้านอื่น ๆ

Photo of Biden holding a microphone at a campaign rally, with his jacket off and sleeves rolled upไบเดินในขณะหาเสียงให้นายเวสต์ มัวร์ สมาชิกพรรคเดโมแครต ในการลงชิงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐแมริแลนด์ พ.ศ. 2565 ณ มหาวิทยาลัยโบอี สเตท 
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ฝ่ายบริหารของไบเดนประกาศว่าจะเพิ่มพื้นที่และระยะห่างบนชายแดนเม็กซิโก–สหรัฐในรัฐแอริโซนาใกล้กับเมืองยูมา ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีทางเดินที่พลุกพล่านที่สุดสำหรับการข้ามพรมแดนอย่างผิดกฎหมาย ในระหว่างการหาเสียงชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ไบเดินให้คำมั่นที่จะยุติการก่อสร้างกำแพงชายแดนทั้งหมดในอนาคต

ในช่วงฤดูร้อนปี 2565 มีกฎหมายอื่น ๆ อีกหลายฉบับที่ไบเดินสนับสนุนผ่านสภาคองเกรส อาทิ กฎหมายเพื่อแก้ไขปัญหาการปฏิรูปปืนภายหลังเหตุกราดยิงที่โรงเรียนประถมศึกษาในเมืองยูแวลดี รัฐเท็กซัส บทบัญญัติควบคุมอาวุธปืนของพระราชบัญญัตินี้ประกอบด้วยการตรวจสอบประวัติเพิ่มเติมสำหรับผู้ซื้อปืนที่มีอายุต่ำกว่า 21 ปี การชี้แจงข้อกำหนดใบอนุญาตอาวุธปืนของรัฐบาลกลาง การให้เงินทุนสำหรับกฎหมายธงแดงของรัฐ และโครงการแทรกแซงในภาวะวิกฤตอื่น ๆ การกำหนดความผิดทางอาญาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการค้าอาวุธ ไบเดนลงนามร่างกฎหมายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2565

พระราชบัญญัติ *Honoring our PACT* ปี 2565 เปิดตัวในปี 2564 และลงนามในกฎหมายโดยไบเดนเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2565 พระราชบัญญัตินี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับปรุงการเข้าถึงการรักษาพยาบาลและเงินทุนสำหรับทหารผ่านศึกที่ได้รับสารพิษ รวมถึงการบาดเจ็บจากไฟในระหว่างการรับราชการ ร่างกฎหมายดังกล่าวได้รับการรายงานข่าวจากสื่อจำนวนมาก เนื่องมาจากการเคลื่อนไหวของนักแสดงตลกอย่าง จอน สจ๊วต

เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ไบเดนได้อภัยโทษให้กับชาวอเมริกันทุกคนที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานครอบครองกัญชาจำนวน *"เล็กน้อย"* ตามกฎหมายของรัฐบาลกลาง สองเดือนต่อมา เขาได้ลงนามในพระราชบัญญัติการสมรสเท่าเทียม ซึ่งยกเลิกพระราชบัญญัติป้องกันการสมรส และกำหนดให้รัฐบาลกลางต้องยอมรับความถูกต้องของการสมรสระหว่างเพศเดียวกันและการแต่งงานระหว่างเชื้อชาติ เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2565 ในการกล่าวสุนทรพจน์ในฟิลาเดลเฟียที่ออกอากาศทั่วประเทศ ไบเดนเรียกร้องให้มี "การต่อสู้เพื่อจิตวิญญาณของชาติ" เขาเรียกผู้สนับสนุนทรัมป์ว่า พวก "กึ่งฟาสซิสต์" ซึ่งถูกประนามโดยพรรคริพับลิกัน

### นโยบายต่างประเทศ

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ไบเดนเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรกในฐานะประธานาธิบดี โดยประเทศแรก ๆ ได้แก่ เบลเยียม สวิตเซอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร เขายังเข้าร่วมการประชุมสุดยอดผู้นำกลุ่ม 7, การประชุมสุดยอดองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือในกรุงบรัสเซลส์ 2564, การประชุมสุดยอดผู้นำแห่งสหภาพยุโรป (รับเชิญ) รวมถึงการเข้าพบวลาดีมีร์ ปูติน ไบเดินสนับสนุนออคัส กติกาสัญญาความมั่นคงไตรภาคีระหว่างประเทศออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร และสหรัฐ ภายใต้กติกาสัญญานี้ สหรัฐและสหราชอาณาจักรตกลงที่จะช่วยเหลือออสเตรเลียในการพัฒนาและใช้งานเรือดำน้ำพลังนิวเคลียร์ โดยเป็นการเพิ่มบทบาททางการทหารของชาติตะวันตกในภูมิภาคแปซิฟิก

ไบเดินให้ความร่วมมือในความตกลงโดฮา กองทัพสหรัฐเริ่มถอนกำลังออกจากอัฟกานิสถานในปี 2563 กลุ่มตอลิบานเริ่มโจมตีเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ภายในต้นเดือนกรกฎาคม ทหารอเมริกันส่วนใหญ่ในอัฟกานิสถานได้ถอนกำลังออกไปแล้ว ไบเดินกล่าวถึงการถอนตัวในเดือนกรกฎาคมว่า *"ความน่าจะเป็นที่กลุ่มตอลิบานจะยึดครองทุกสิ่งทุกอย่างและการเป็นเจ้าของทั้งประเทศนั้นไม่น่าเป็นไปได้อย่างยิ่ง"* การยึดกรุงคาบูล (พ.ศ. 2564) ภายใต้การรุกของกลุ่มตอลิบาน ส่งผลให้ประธานาธิบดีอัชราฟ ฆานีหลบหนีออกนอกประเทศ ไบเดินตอบโต้ด้วยการสั่งการให้กองทัพสหรัฐส่งทหาร 6,000 นายช่วยเหลือการอพยพลเมืองชาวรอเมริกันและพลเรือนพันธมิตรในอัฟกานิสถาน เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ไบเดินกล่าวยอมรับถึงสถานการณ์ที่ "วุ่นวาย" โดยรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ดังกล่าว และยอมรับว่าสถานการณ์ "คลี่คลายเร็วกว่าที่เราคาดไว้"

การโจมตีท่าอากาศยานในคาบูล พ.ศ. 2564 สังหารทหารสหรัฐจำนวน 13 ราย และชาวอัฟกัน 169 ราย เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม โดรนของสหรัฐเข้าโจมตีโจมตีบริเวณความไม่สงบ ทำให้มีพลเรือนเสียชีวิต 10 ราย รวมถึงเด็ก 7 ราย ในทีแรก กระทรวงกลาโหมสหรัฐอ้างว่าการโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นจากฝีมือของมือระเบิดฆ่าตัวตายของกลุ่มไอเอสที่พยายามคุกคามสนามบินคาบูล ภายหลังได้ออกมายอมรับว่าการสังหารพลเรือนดังกล่าวเป็นความผิดพลาดอันน่าสลดใจ

ในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 หลังจากได้รับคำเตือนเป็นเวลาหลายสัปดาห์ว่าการโจมตีกำลังจะเกิดขึ้น ไบเดินเป็นผู้นำการตอบโต้ของสหรัฐต่อการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย โดยกำหนดมาตรการคว่ำบาตรอย่างรุนแรงต่อรัสเซีย และอนุญาตให้มีการขนส่งอาวุธมูลค่ากว่า 8 พันล้านดอลลาร์ไปยังยูเครน เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2565 ไบเดินขอเงินสนับสนุนจากสภาคองเกรสเป็นเงินจำนวน 33,000 ล้านดอลลาร์เพื่อช่วยเหลือยูเครน ต่อมาฝ่ายนิติบัญญัติได้เพิ่มงบประมาณเป็นประมาณ 4 หมื่นล้านดอลลาร์ เขากล่าวโทษปูตินสำหรับวิกฤตพลังงานและอาหารที่กำลังอุบัติขึ้น โดยกล่าวว่า "สงครามของปูตินทำให้ราคาอาหารสูงขึ้นเพราะยูเครนและรัสเซียเป็นแหล่งผลิจและส่งออกข้าวสาลีและข้าวโพดรายใหญ่ของโลก ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์พื้นฐานสำหรับอาหารมากมายทั่วโลก" เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 สี่วันก่อนวันครบรอบการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ไบเดนไปเยือนเคียฟ และเข้าพบกับประธานาธิบดีวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย และสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งออแลนา แซแลนสกา ไบเดินให้คำมั่นแก่ยูเครนว่าจะสนับสนุนด้านกำลังทหารและอาวุธแก่ยูเครนมากขึ้น พร้อมทั้งประณามการกระทำของปูตินและรัสเซีย

โจ ไบเดิน และประธานาธิบดีสี จิ้นผิงในการประชุมสุดยอดผู้นำกลุ่ม 20 ปี 2565 ณ เกาะบาหลี
ความกล้าหาญของจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมหาสมุทรแปซิฟิก ยังคงเป็นความท้าทายสำหรับไบเดิน สนธิสัญญาความมั่นคงแห่งหมู่เกาะโซโลมอน-จีนทำให้เกิดความตื่นตระหนก เนื่องจากจีนสามารถสร้างฐานทัพทหารทั่วแปซิฟิกใต้ ไบเดินพยายามกระชับความสัมพันธ์กับออสเตรเลียและนิวซีแลนด์หลังจากข้อตกลงดังกล่าว ในขณะที่แอนโทนี แอลบานีส ประสบความสำเร็จในการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย และรัฐบาลของจาซินดา อาร์เดิร์น ก็ยึดแนวทางอิทธิพลของจีนที่เข้มงวดมากขึ้น ในการให้สัมภาษณ์เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 ไบเดินกล่าวว่ากองกำลังสหรัฐจะปกป้องไต้หวันในกรณีที่ชาวจีน "โจมตีอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน" ซึ่งตรงกันข้ามกับนโยบายของสหรัฐที่มีมายาวนานในเรื่อง "ความคลุมเครือทางยุทธศาสตร์" ที่มีต่อ จีนและไต้หวัน ความคิดเห็นในเดือนกันยายนนี้ เกิดขึ้นหลังจากความคิดเห็นสามครั้งก่อนหน้าของไบเดินที่ว่าสหรัฐจะปกป้องไต้หวันในกรณีที่มีการรุกรานของจีน แม้ความสัมพันธ์กับจีนจะกลับสู่ภาวะตึงเครียด ทว่าไบเดินและรัฐมนตรีไม่มีท่าทีว่าจะเปลี่ยนแปลงจุดยืนในการสนับสนุนไต้หวัน ในช่วงปลายปี 2565 ไบเดินได้ออกคำสั่งผู้บริหารและกฎเกณฑ์ของรัฐบาลกลางหลายฉบับเพื่อชะลอการเติบโตทางเทคโนโลยีของจีน และรักษาความเป็นผู้นำของสหรัฐในด้านคอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีชีวภาพ และพลังงานสะอาด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Linskey, Annie (June 9, 2020). "Biden clinches the Democratic nomination after securing more than 1,991 delegates".
2. ↑  "Kamala Harris becomes first female vice president". *HISTORY* (ภาษาอังกฤษ).
3. ↑  "National COVID-19 Preparedness Plan". *The White House* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
4. ↑  Gambino, Lauren; Smith, David (2022-12-13). "Biden signs landmark law protecting same-sex and interracial marriages". *The Guardian* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2023-05-06.
5. ↑  New s, ABC. "Biden signs historic same-sex marriage bill at White House". *ABC News* (ภาษาอังกฤษ).
6. ↑  House, The White (2022-04-08). "Remarks by President Biden, Vice President Harris, and Judge Ketanji Brown Jackson on the Senate's Historic, Bipartisan Confirmation of Judge Jackson to be an Associate Justice of the Supreme Court". *The White House* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
7. ↑  "Afghanistan: Joe Biden defends US pull-out as Taliban claim victory". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2021-08-31. สืบค้นเมื่อ 2023-05-06.
8. ↑  "Biden announces 2024 reelection bid: 'Let's finish this job'". *AP NEWS* (ภาษาอังกฤษ). 2023-04-25.
9. ↑  "Joe Biden formally announces he will run for a second term as US president". *Sky News* (ภาษาอังกฤษ).
10. ↑   "Biden says he'll be different vice president". CNN. December 22, 2008. Retrieved December 22, 2008.
11. ↑  Lee, Carol E. (January 6, 2009). "'Senator' Biden's trip raises concerns". Politico. Retrieved January 9, 2009.
12. ↑  "The First Catholic Vice President?". NPR. January 9, 2009. Retrieved September 25, 2019.
13. ↑  Gaudiano, Nicole (November 6, 2008). "VP's home awaits if Biden chooses". The News Journal. Archived from the original on November 9, 2008. Retrieved November 8, 2008.
14. ↑   O'Brien, Sara Ashley (March 12, 2017). "Joe Biden: The fight against cancer is bipartisan". CNNMoney. Retrieved March 13, 2017.
15. ↑  Kane, Paul. "Analysis | Biden wraps up book tour amid persistent questions about the next chapter". The Washington Post. ISSN 0190-8286. Retrieved November 10, 2020.
16. ↑  Viser, Matt; Narayanswamy, Anu (July 9, 2019). "Joe Biden earned $15.6 million in the two years after leaving the vice presidency". The Washington Post. Retrieved July 16, 2019.
17. ↑  Hutchins, Ryan (May 28, 2017). "Biden backs Phil Murphy, says N.J. governor's race 'most important' in nation". Politico.
18. ↑  "The Democratic candidates on foreign policy". Foreign Policy.
19. ↑  Greenwood, Max (May 31, 2017). "Biden: Paris deal 'best way to protect' US leadership". The Hill.
20. ↑  "Brunei defends tough new Islamic laws against growing backlash". Reuters. March 30, 2019. Retrieved December 31, 2020.
21. ↑   Eder, Steve; Glueck, Katie (July 9, 2019). "Joe Biden's Tax Returns Show More Than $15 Million in Income After 2016". The New York Times. Retrieved July 16, 2019.
22. ↑  Hunnicutt, Trevor; Zengerle, Patricia; Renshaw, Jarrett (January 20, 2021). "Taking helm of divided nation, U.S. President Biden calls for end to 'uncivil war'". Reuters. Retrieved January 20, 2021.
23. ↑  "Biden to become the second Catholic president in U.S. history, after JFK". NBC News. January 19, 2021. Retrieved January 20, 2021.
24. ↑  Cormier, Ryan; Talorico, Patricia (November 7, 2020). "Delaware history is made: The First State gets its first president in Joe Biden". The News Journal. Retrieved January 20, 2021.
25. ↑  "Biden's first act: Orders on pandemic, climate, immigration". Associated Press. January 20, 2021. Retrieved January 21, 2021.
26. ↑  Erikson, Bo (January 20, 2021). "Biden signs executive actions on COVID, climate change, immigration and more". CBS News. Retrieved January 21, 2021.
27. ↑  "Biden ending US support for Saudi-led offensive in Yemen". *AP News* (ภาษาอังกฤษ). 2021-02-05.
28. ↑  "What to Know About Biden's $1.9 Trillion 'American Rescue Plan' - The New York Times | Ghostarchive". *ghostarchive.org*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-26. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
29. ↑  "Biden, Setting Afghanistan Withdrawal, Says 'It Is Time to End the Forever War' - The New York Times | Ghostarchive". *ghostarchive.org*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-26. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
30. ↑  "New momentum reduces emissions gap, but huge gap remains - analysis". *climateactiontracker.org* (ภาษาอังกฤษ).
31. ↑  Newburger, Emma (2021-04-22). "Here's what countries pledged on climate change at Biden's global summit". *CNBC* (ภาษาอังกฤษ).
32. ↑  "Biden in speech to Congress: 'America is rising anew' - StarTribune.com". *web.archive.org*. 2021-04-29. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-29. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
33. ↑  "Biden signs bill making Juneteenth a federal holiday - CBS News". *www.cbsnews.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2021-06-18.
34. ↑  Tappe, Anneken (2022-01-27). "The economy boomed in Biden's first year. His second will be harder | CNN Business". *CNN* (ภาษาอังกฤษ).
35. ↑  "U.S. Sees Record Job Growth in 2021 After Millions Lost in 2020". *Bloomberg.com* (ภาษาอังกฤษ). 2022-01-07. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
36. ↑  U.S. Bureau of Labor Statistics (1939-01-01). "All Employees, Total Nonfarm". *FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis*.
37. ↑  Iacurci, Greg (2022-01-31). "Wage growth may be slowing from 'breakneck' pace". *CNBC* (ภาษาอังกฤษ).
38. ↑  "S&P 500 Is Up 37% Since Biden's Election One Year Ago, Setting Presidential Record". *Bloomberg.com* (ภาษาอังกฤษ). 2021-11-03. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
39. ↑  Kaplan, Juliana. "Nearly 400,000 federal contractors will get paid $15 an hour starting this weekend. Biden's labor secretary says there's 'no question' it'll cut down on labor shortages". *Business Insider* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
40. ↑  Mattingly, Kevin Liptak,Phil (2022-01-28). "Biden is aiming to hit the road to reset his presidency. He starts with yet another stop in Pennsylvania. | CNN Politics". *CNN* (ภาษาอังกฤษ).
41. ↑  "Inflation drives President Biden's economic approval rating to a record low". *Fortune* (ภาษาอังกฤษ).
42. ↑  Iacurci, Greg (2023-01-12). "Here's the inflation breakdown for December 2022 — in one chart". *CNBC* (ภาษาอังกฤษ).
43. ↑  "GDP surged 4.9% in the third quarter, defying the Fed's rate hikes - CBS News". *www.cbsnews.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2023-10-26.
44. ↑  New s, ABC. "Amid crisis, Biden tells Americans 'banking system is safe'". *ABC News* (ภาษาอังกฤษ).
45. ↑  Liptak, Jeremy Diamond,Lauren Fox,Melanie Zanona,Phil Mattingly,Arlette Saenz,Kevin (2023-06-01). "Inside a debt ceiling standoff 'far more dangerous than people will recognize' | CNN Politics". *CNN* (ภาษาอังกฤษ).
46. ↑  "Senate confirms Biden's 150th judge". *NBC News* (ภาษาอังกฤษ). 2023-11-07.
47. ↑
48. ↑  Pramuk, Jacob (2021-08-10). "Senate passes $1 trillion bipartisan infrastructure bill, sending key part of Biden's economic agenda to the House". *CNBC* (ภาษาอังกฤษ).
49. ↑  "Roads, transit, internet: What's in the infrastructure bill". *AP News* (ภาษาอังกฤษ). 2021-11-06.
50. ↑  "Biden signs $1T infrastructure deal with bipartisan crowd". *AP News* (ภาษาอังกฤษ). 2021-11-15.
51. ↑  Pramuk, Jacob (2021-08-11). "Senate approves framework of $3.5 trillion budget plan that would expand Medicare, tax credits and climate initiatives". *CNBC* (ภาษาอังกฤษ).
52. ↑  Frazin, Rachel (2021-07-14). "Democratic senator: Reconciliation package to include clean electricity standard". *The Hill* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
53. ↑  "Biden sets $1.9 - $2.2 trillion price range for social safety net bill in call with House progressives - CBS News". *www.cbsnews.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2021-10-05.
54. ↑  "U.S. and EU Vow Steep Methane Cuts Ahead of Climate Summit". *Bloomberg.com* (ภาษาอังกฤษ). 2021-09-14. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
55. ↑  Daniel, Rebecca (2021-09-16). "China Briefing, 16 September 2021: Xi and Biden discuss climate; Johnson's 'last-ditch' talks with Xi; Advice for China's carbon goals". *Carbon Brief* (ภาษาอังกฤษ).
56. ↑  Murphy, Katharine; Hurst, Daniel (2021-09-14). "Climate change will be on agenda when Scott Morrison meets Joe Biden in the US". *The Guardian* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
57. ↑  House, The White (2021-09-15). "President Biden to Host Leader-Level Meeting of the Major Economies Forum on Energy and Climate". *The White House* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
58. ↑  House, The White (2023-07-27). "FACT SHEET: President Biden Announces New Actions to Protect Workers and Communities from Extreme Heat". *The White House* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
59. ↑  Grayer, Clare Foran,Kristin Wilson,Annie (2022-06-24). "Biden will sign first major federal gun safety legislation in decades on Saturday, White House says | CNN Politics". *CNN* (ภาษาอังกฤษ).
60. ↑  "Biden signs landmark gun measure, says 'lives will be saved'". *AP News* (ภาษาอังกฤษ). 2022-06-25.
61. ↑  "Jon Stewart receives standing ovation at PACT Act signing". *The Independent* (ภาษาอังกฤษ). 2022-08-10.
62. ↑  "Four takeaways from President Biden's speech in Philadelphia". *Chicago Tribune*. 2022-09-02.
63. ↑  Haltiwanger, John. "Biden's first trip abroad will be a whirlwind of major meetings with key allies and top rivals". *Business Insider* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
64. ↑  "Biden announces Indo-Pacific alliance with UK, Australia". *AP News* (ภาษาอังกฤษ). 2021-09-16.
65. ↑  "Misread warnings helped lead to chaotic Afghan evacuation". *AP News* (ภาษาอังกฤษ). 2021-08-18.
66. ↑  "Biden defends 'messy' US pull-out from Afghanistan" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2021-08-16. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
67. ↑  Prakash, Nidhi (2021-08-16). "Joe Biden Blamed Afghan Leaders For Giving Up As The Taliban Took Control". *BuzzFeed News* (ภาษาอังกฤษ).
68. ↑  "Biden says "buck stops with me" and defends Afghanistan withdrawal - CBS News". *www.cbsnews.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2021-08-17.
69. ↑  Shesgreen, Michael Collins, Tom Vanden Brook and Deirdre. "Biden said US would hunt down Kabul airport attackers. A day later, a drone strike killed two ISIS-K targets". *USA TODAY* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
70. ↑  "House approves $40B in Ukraine aid, beefing up Biden request". *AP News* (ภาษาอังกฤษ). 2022-05-11.
71. ↑  "Biden blames 'Putin's invasion of Ukraine' for rising gas, food prices globally". *Hindustan Times* (ภาษาอังกฤษ). 2022-04-02.
72. ↑  "Ukraine war: Hungry Africans are victims of the conflict, Macky Sall tells Vladimir Putin" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2022-06-03. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
73. ↑  Harding, Luke (2023-02-20). "'This is a part of history': Kyiv citizens delighted by Joe Biden's surprise visit". *The Guardian* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
74. ↑  Churchill, Owen (25 July 2020). "US officials now call Xi Jinping 'general secretary' instead of China's 'president' – but why?". *South China Morning Post* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 25 July 2020.
75. ↑  "What the China-Solomon Islands Pact Means for the U.S. and South Pacific". *Council on Foreign Relations* (ภาษาอังกฤษ).
76. ↑  "A bristling China says Biden remarks on Taiwan "severely violate" U.S. policy - CBS News". *www.cbsnews.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2022-09-19.
77. ↑  Kine, Phelim (2022-09-19). "Biden leaves no doubt: 'Strategic ambiguity' toward Taiwan is dead". *POLITICO* (ภาษาอังกฤษ).
78. ↑  Taylor, Adam (2022-05-24). "Analysis | Three theories on Biden's repeated Taiwan gaffes". *Washington Post* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0190-8286. สืบค้นเมื่อ 2023-12-15.
79. ↑  Nast, Condé (2022-09-19). "Joe Biden Keeps Being More Hawkish on Taiwan Than His Administration Wants to Be". *Vanity Fair* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
80. ↑  Bade, Gavin (2022-12-26). "'A sea change': Biden reverses decades of Chinese trade policy". *POLITICO* (ภาษาอังกฤษ).

| ก่อนหน้า |  | โจ ไบเดิน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ดอนัลด์ ทรัมป์** |  |  **ประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 46** (20 มกราคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน) |  | ***อยู่ในตำแหน่ง*** |
| **ดิก ชีนีย์** |  |  **รองประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 47** (20 มกราคม พ.ศ. 2552 – 20 มกราคม พ.ศ. 2560) |  | **ไมก์ เพนซ์** |

| * ด
* ค
* ก
ประธานาธิบดีสหรัฐ |
| --- |
| 
* จอร์จ วอชิงตัน
* จอห์น แอดัมส์
* ทอมัส เจฟเฟอร์สัน
* เจมส์ แมดิสัน
* เจมส์ มอนโร
* จอห์น ควินซี แอดัมส์
* แอนดรูว์ แจ็กสัน
* มาร์ติน แวน บิวเรน
* วิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน
* จอห์น ไทเลอร์
* เจมส์ เค. โพล์ก
* แซคารี เทย์เลอร์
* มิลลาร์ด ฟิลล์มอร์
* แฟรงกลิน เพียร์ซ
* เจมส์ บูแคนัน
* อับราฮัม ลินคอล์น
* แอนดรูว์ จอห์นสัน
* ยูลิสซีส เอส. แกรนต์
* รัทเทอร์ฟอร์ด บี. เฮส์
* เจมส์ เอ. การ์ฟีลด์
* เชสเตอร์ เอ. อาเทอร์
* โกรเวอร์ คลีฟแลนด์
* เบนจามิน แฮร์ริสัน
* โกรเวอร์ คลีฟแลนด์
* วิลเลียม แมกคินลีย์
* ทีโอดอร์ โรสเวลต์
* วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์
* วูดโรว์ วิลสัน
* วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง
* แคลวิน คูลิดจ์
* เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์
* แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
* แฮร์รี เอส. ทรูแมน
* ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์
* จอห์น เอฟ. เคนเนดี
* ลินดอน บี. จอห์นสัน
* ริชาร์ด นิกสัน
* เจอรัลด์ ฟอร์ด
* จิมมี คาร์เตอร์
* โรนัลด์ เรแกน
* จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
* บิล คลินตัน
* จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
* บารัก โอบามา
* ดอนัลด์ ทรัมป์
* โจ ไบเดิน

 | Seal of the President of the United States |

| * ด
* ค
* ก
รองประธานาธิบดีสหรัฐ |
| --- |
| แอดัมส์ **·**  เจฟเฟอร์สัน **·**  เบอร์ **·**  คลินตัน **·**  เจอร์รี **·**  ทอมป์คินส์ **·**  แคลฮูน **·**  บิวเรน **·**  จอห์นสัน **·**  ไทเลอร์ **·**  แดลลัส **·**  ฟิลล์มอร์ **·**  คิง **·**  เบรกคินริดจ์ **·**  แฮมลิน **·**  จอห์นสัน **·**  โคลแฟกซ์ **·**  วิลสัน **·**  วีลเลอร์ **·**  อาเทอร์ เฮนดริกส์ **·**  มอร์ตัน **·**  สตีเวนสัน **·**  โฮบาร์ต **·**  รูสเวลท์ **·**  แฟร์แบงส์ **·**  เชอร์แมน **·**  มาร์แชลล์ **·**  คูลิดจ์ **·**  ดอว์ส **·**  ชาลส์ เคอร์ทิส **·**  จอห์น แนนซ์ การ์เนอร์ **·**  วอลลิซ **·**  ทรูแมน **·**  บาร์กเลย์ **·**  ริชาร์ด นิกสัน **·**  จอห์นสัน **·**  ฮัมเฟรย์ แอกนิว **·**  ฟอร์ด **·**  รอกกีเฟลเลอร์ **·**  มอนเดล **·**  บุช **·**  เควล **·**  กอร์ **·**  ชีนีย์ **·**  ไบเดิน **·**  เพนซ์ **·**  แฮร์ริส | ตราประจำตำแหน่ง |

| * ด
* ค
* ก
ผู้นำประเทศในกลุ่ม 7 |
| --- |
| 
* แคนาดา จัสติน ทรูโด
* ฝรั่งเศส แอมานุแอล มาครง
* เยอรมนี โอลัฟ ช็อลทซ์
* อิตาลี มารีโย ดรากี
* ญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ
* สหราชอาณาจักร ริชี ซูแน็ก
* สหรัฐ โจ ไบเดิน
* สหภาพยุโรป ชาร์ล มีแชล / อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน

 |

| * ด
* ค
* ก
ประมุขแห่งรัฐในกลุ่ม 7 |
| --- |
| 
* แคนาดา สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 (ผู้สำเร็จราชการ: แมรี ไซมอน)
* ฝรั่งเศส แอมานุแอล มาครง
* เยอรมนี ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์
* อิตาลี แซร์โจ มัตตาเรลลา
* ญี่ปุ่น นารูฮิโตะ
* สหราชอาณาจักร สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3
* สหรัฐ โจ ไบเดิน

 |

| * ด
* ค
* ก
ผู้นำประเทศในกลุ่ม 20 |
| --- |
| 
* อาร์เจนตินา ฆาบิเอร์ มิเลย์
* ออสเตรเลีย แอนโทนี แอลบานีส
* บราซิล ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา
* แคนาดา จัสติน ทรูโด
* จีน สี จิ้นผิง
* ฝรั่งเศส แอมานุแอล มาครง
* เยอรมนี โอลัฟ ช็อลทซ์
* อินเดีย นเรนทระ โมที
* อินโดนีเซีย โจโก วีโดโด
* อิตาลี จอร์จา เมโลนี
* ญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ
* เม็กซิโก อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์
* รัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน
* ซาอุดีอาระเบีย มุฮัมมัด บิน ซัลมาน
* แอฟริกาใต้ ไซริล รามาโฟซา
* เกาหลีใต้ ยุน ซ็อก-ย็อล
* ตุรกี เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน
* สหราชอาณาจักร ริชี ซูแน็ก
* สหรัฐ โจ ไบเดิน
* สหภาพยุโรป ชาร์ล มีแชล / อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน
* สหภาพแอฟริกา อะซาลี อะษุมานี / โมสซา ฟากี

 |

| * ด
* ค
* ก
ประมุขแห่งรัฐในกลุ่ม 20 |
| --- |
| 
* อาร์เจนตินา ฆาบิเอร์ มิเลย์
* ออสเตรเลีย ชาลส์ที่ 3 (ผู้สำเร็จราชการ: เดวิด เฮอร์ลีย์)
* บราซิล ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา
* แคนาดา ชาลส์ที่ 3 (ผู้สำเร็จราชการ: แมรี ไซมอน)
* จีน สี จิ้นผิง
* ฝรั่งเศส แอมานุแอล มาครง
* เยอรมนี ฟรังค์-วัลเทอร์ ชไตน์ไมเออร์
* อินเดีย เทราปที มุรมู
* อินโดนีเซีย โจโก วีโดโด
* อิตาลี แซร์โจ มัตตาเรลลา
* ญี่ปุ่น นารูฮิโตะ
* เม็กซิโก อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์
* รัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน
* ซาอุดีอาระเบีย ซัลมาน
* แอฟริกาใต้ ไซริล รามาโฟซา
* เกาหลีใต้ ยุน ซ็อก-ย็อล
* ตุรกี เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน
* สหราชอาณาจักร ชาลส์ที่ 3
* สหรัฐ โจ ไบเดิน
* สหภาพยุโรป ชาร์ล มีแชล
* สหภาพแอฟริกา อะซาลี อะษุมานี

 |

| * ด
* ค
* ก
หัวหน้ารัฐบาลในกลุ่ม 20 |
| --- |
| 
* อาร์เจนตินา ฆาบิเอร์ มิเลย์
* ออสเตรเลีย แอนโทนี แอลบานีส
* บราซิล ลูอิส อีนาซียู ลูลา ดา ซิลวา
* แคนาดา จัสติน ทรูโด
* จีน หลี่ เฉียง
* ฝรั่งเศส กาบรีแยล อาตาล
* เยอรมนี โอลัฟ ช็อลทซ์
* อินเดีย นเรนทระ โมที
* อินโดนีเซีย โจโก วีโดโด
* อิตาลี จอร์จา เมโลนี
* ญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ
* เม็กซิโก อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์
* รัสเซีย มีฮาอิล มีชุสติน
* ซาอุดีอาระเบีย มุฮัมมัด บิน ซัลมาน
* แอฟริกาใต้ ไซริล รามาโฟซา
* เกาหลีใต้ ยุน ซ็อก-ย็อล (นายกรัฐมนตรี: ฮัน ด็อก-ซู)
* ตุรกี เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน
* สหราชอาณาจักร ริชี ซูแน็ก
* สหรัฐ โจ ไบเดิน
* สหภาพยุโรป อัวร์ซูลา ฟ็อน แดร์ ไลเอิน
* สหภาพแอฟริกา โมสซา ฟากี

 |

| * ด
* ค
* ก
ผู้นำประเทศในองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ |
| --- |
| **เลขาธิการ นอร์เวย์ เย็นส์ สต็อลเตินบาร์ก** |  |
| 
* แอลเบเนีย เอดี รามา
* เบลเยียม อาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร
* บัลแกเรีย คิริล เพ็ตคอฟ
* แคนาดา จัสติน ทรูโด
* โครเอเชีย อันเดรย์ เปลงกอวิช
* เช็กเกีย ปีเตอร์ เฟียลา
* เดนมาร์ก เมตเต เฟรเดอริกเซน
* เอสโตเนีย ไคยา คาลลัส
* ฟินแลนด์ ซันนา มาริน
* ฝรั่งเศส แอมานุแอล มาครง
* เยอรมนี โอลัฟ ช็อลทซ์
* กรีซ คิรีอาคอส มิตโซตากิส
* ฮังการี วิกโตร์ โอร์บาน
* ไอซ์แลนด์ คาตริน ยาคอปสโตว์ทีร์
* อิตาลี จอร์จา เมโลนี
* ลัตเวีย กริชยานิส การิญส์
* ลิทัวเนีย กีทานัส เนาเซดา
* ลักเซมเบิร์ก ซาวีเอ เบิทเทิล
* มอนเตเนโกร ซดราฟโก คริโวคาปิช
* เนเธอร์แลนด์ มาร์ก รึตเตอ
* นอร์เวย์ โยนาส การ์ สเตอร์
* มาซิโดเนียเหนือ ซอรัน ซาแอฟ
* โปแลนด์ อันด์แชย์ ดูดา
* โปรตุเกส อังตอนียู กอชตา
* โรมาเนีย เกลาส์ โยฮานิส
* สโลวาเกีย เอดูอาร์ด เฮเกอร์
* สโลวีเนีย ยาแน็ส ยานชา
* สเปน เปโดร ซันเชซ
* สวีเดน อุล์ฟ คริสเตอช็อน
* ตุรกี เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน
* สหราชอาณาจักร ริชี ซูแน็ก
* สหรัฐ โจ ไบเดิน

 |

| * ด
* ค
* ก
ผู้นำประเทศในความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก |
| --- |
| 
* ออสเตรเลีย แอนโทนี
* บรูไน ฮัสซานัล โบลเกียห์
* แคนาดา จัสติน
* ชิลี กาบริเอล
* จีน สี จิ้นผิง
* สาธารณรัฐจีน ไช่ อิงเหวิน (ทูตประธานาธิบดี: มอร์ริส จาง)1
* ฮ่องกง ลี
* อินโดนีเซีย โจโกวี
* ญี่ปุ่น คิชิดะ
* เกาหลีใต้ ยุน ซ็อก-ย็อล
* มาเลเซีย อันวาร์
* เม็กซิโก โลเปซ โอบราดอร์
* นิวซีแลนด์ คริส
* ปาปัวนิวกินี เจมส์
* เปรู ดินา
* ฟิลิปปินส์ บองบอง
* รัสเซีย ปูติน
* สิงคโปร์ ลี เซียนลุง
* ไทย เศรษฐา
* สหรัฐ โจ
* เวียดนาม เถือง

 |
| 1 ประธานาธิบดีเป็นผู้ไม่มีส่วนร่วม โดยมีจีนไทเปเป็นตัวแทนของไต้หวัน |

| * ด
* ค
* ก
ผู้นำประเทศในการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก |
| --- |
| 
* กัมพูชา ฮุน มาแณต
* เกาหลีใต้ ยุน ซ็อก-ย็อล
* จีน หลี่ เฉียง
* ญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ
* ไทย เศรษฐา ทวีสิน
* นิวซีแลนด์ คริส ฮิปกินส์

* บรูไน สุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์
* ประเทศพม่า มี่นอองไลง์
* ฟิลิปปินส์ บองบอง มาร์กอส
* มาเลเซีย อันวาร์ อิบราฮิม
* รัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน
* ลาว สอนไซ สีพันดอน

* เวียดนาม เหงียน ซวน ฟุก
* สหรัฐ โจ ไบเดิน
* สิงคโปร์ ลี เซียนลุง
* ออสเตรเลีย แอนโทนี แอลบานีส
* อินเดีย นเรนทระ โมที
* อินโดนีเซีย โจโก วีโดโด

 |

| * ด
* ค
* ก
บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ |
| --- |
| 

| 1927–1950 |
| --- |
| 
* ชาลส์ ลินด์เบิร์ก (1927)
* วอลเตอร์ ไครสเลอร์ (1928)
* โอเวน ยัง (1929)
* มหาตมา คานธี (1930)
* ปีแยร์ ลาวาล (1931)
* แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ (1932)
* ฮิวจ์ จอห์นสัน (1933)
* แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ (1934)
* เฮลี เซลาสซีที่ 1 (1935)
* วอลลิส ซิมป์สัน (1936)
* เจียง ไคเชก / ซ่ง เหม่ย์หลิง (1937)
* อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (1938)
* โจเซฟ สตาลิน (1939)
* วินสตัน เชอร์ชิล (1940)
* แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์  (1941)
* โจเซฟ สตาลิน (1942)
* จอร์จ มาร์แชลล์ (1943)
* ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (1944)
* แฮร์รี เอส. ทรูแมน (1945)
* เจมส์ เอฟ. เบิร์นส (1946)
* จอร์จ มาร์แชลล์ (1947)
* แฮร์รี เอส. ทรูแมน (1948)
* วินสตัน เชอร์ชิล (1949)
* ทหารแห่งกองทัพสหรัฐอเมริกา (1950)

 |

 |
| 

| 1951–1975 |
| --- |
| 
* โมฮัมหมัด มอสซาเดค (1951)
* สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (1952)
* ค็อนราท อาเดอเนาเออร์ (1953)
* จอห์น ดัลเลส (1954)
* ฮาร์โลว์ เคอร์ติส (1955)
* นักต่อสู้เพื่อเอกราชของฮังการี (1956)
* นีกีตา ครุชชอฟ (1957)
* ชาร์ล เดอ โกล (1958)
* ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (1959)
* นักวิทยาศาสตร์สหรัฐอเมริกา: จอร์จ บีเดิล / ชาร์ล เดรเปอร์ / จอห์นn เอ็นเดอรส์ / โดนัลด์ เอ. กลาเซอร์ / โจชัว เลเดอร์เบิร์ก / วิลลาร์ด ลิบบี้ / ไลนัส พอลิง / เอ็ดเวิร์ด เพอร์เซลล์ / อิซิโดร์ ไอแซก ราบี / Emilio Segrè / วิลเลียม ชอกลีย์ / เอ็ดเวิร์ด เทลเลอร์ / ชาร์ล ทอาวเนส / เจมส์ ฟาน อัลเลน / โรเบิร์ต วู้ดวาร์ด (1960)
* จอห์น เอฟ. เคนเนดี (1961)
* สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 (1962)
* มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ (1963)
* ลินดอน บี. จอห์นสัน (1964)
* วิลเลียม เวสต์มอร์แลนด์ (1965)
* บุคคลอายุต่ำกว่า 25 ปี ยุคหลังสงครามโลก (1966)
* ลินดอน บี. จอห์นสัน (1967)
* นักบินอวกาศยานอพอลโล 8: วิลเลียม แอนเดอรส์ / แฟรงค์ บอร์แมน / จิม เลิฟเวลล์ (1968)
* ชาวอเมริกันแถบตอนกลางของสหรัฐอเมริกา (1969)
* วิลลี บรันท์ (1970)
* ริชาร์ด นิกสัน (1971)
* เฮนรี คิสซิงเจอร์ / ริชาร์ด นิกสัน (1972)
* จอห์น ซิริคา (1973)
* กษัตริย์ไฟซาลแห่งซาอุดีอาระเบีย (1974)
* สตรีอเมริกัน: ซูเซิน บราวนมิลเลอร์ / แคทลีน บายเออร์ลี / อลิสัน ชีค / จิลล์ คอนเวย์ / เบ็ตตี ฟอร์ด / เอลล่า กราสโซ / คาร์ล่า ฮิลส์ / บาร์บารา จอร์แดน / บิลลี่ จีน คิง / Carol Sutton / ซูซี่ ชาร์ป / แอดดี้ วายแอต (1975)

 |

 |
| 

| 1976–2000 |
| --- |
| 
* จิมมี คาร์เตอร์ (1976)
* อันวัร อัสซาดาต (1977)
* เติ้ง เสี่ยวผิง (1978)
* รูฮุลลอฮ์ โคมัยนี (1979)
* โรนัลด์ เรแกน (1980)
* แลค วาแวนซา (1981)
* คอมพิวเตอร์ (1982)
* โรนัลด์ เรแกน / ยูรี อันโดรปอฟ (1983)
* ปีเตอร์ อูเบอร์รอธ (1984)
* เติ้ง เสี่ยวผิง (1985)
* คอราซอน อากีโน (1986)
* มิคาอิล กอร์บาชอฟ (1987)
* โลก (1988)
* มิคาอิล กอร์บาชอฟ (1989)
* จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (1990)
* เท็ด เทอร์เนอร์ (1991)
* บิล คลินตัน (1992)
* ผู้นำสันติภาพ: ยัสเซอร์ อาราฟัต / เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก / เนลสัน แมนเดลา / ยิตซัค ราบิน (1993)
* สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 (1994)
* นิวต์ กิงริช (1995)
* เดวิด โฮ (1996)
* แอนดรูว์ โกรฟ (1997)
* บิล คลินตัน / เคนเนธ สตาร์ (1998)
* เจฟฟ์ เบโซส (1999)
* จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (2000)

 |

 |
| 

| 2001–ปัจจุบัน |
| --- |
| 
* รูดอล์ฟ กุยลิอานี (2001)
* วิสเซิลโบลว์เออร์: ซินเธีย คูเปอร์ / โคลีน โรว์ลีย์ / เชอร์รอน วัตคินส์ (2002)
* ทหารกองทัพสหรัฐอเมริกา (2003)
* จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (2004)
* The Good Samaritans: โบโน / บิลล์ เกตส์ / เมลินดา เกตส์ (2005)
* "คุณ" (2006)
* วลาดีมีร์ ปูติน (2007)
* บารัก โอบามา (2008)
* เบน เบอร์นันเก (2009)
* มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก (2010)
* ผู้ประท้วง (2011)
* บารัก โอบามา (2012)
* สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส (2013)
* นักสู้อีโบลา (2014)
* อังเกลา แมร์เคิล (2015)
* ดอนัลด์ ทรัมป์ (2016)
* กลุ่มเคลื่อนไหวต่อต้านการคุกคามทางเพศ (2017)
* เหล่าผู้คุ้มครองและสงครามความจริง (2018)
* เกรียตา ทืนแบร์ย (2019)
* โจ ไบเดิน / กมลา แฮร์ริส (2020)
* อีลอน มัสก์ (2021)
* วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย / จิตวิญญาณของประชาชนชาวยูเครน (2022)
* เทย์เลอร์ สวิฟต์ (2023)

 |

 |