recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**มือใหม่ปราบผี** (Buffy the Vampire Slayer) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ ออกอากาศทางช่องวอร์เนอร์ บราเดอร์สของสหรัฐที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากตั้งแต่ปีค.ศ. 1997 ผลงานสร้างของ จอสส์ วีดอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ **บัฟฟี่ ซัมเมอร์ส** (Buffy Summers - นำแสดงโดย ซาราห์ มิเชลล์ เกลลาร์) สาวน้อยนักเรียนไฮสกูล อาศัยอยู่ตามลำพังกับมารดาในเมืองซันนีเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย ที่บังเอิญตั้งอยู่บนตำแหน่งปากประตูนรกพอดิบพอดี จึงมีพวกปิศาจออกอาละวาดคร่าชีวิตผู้คนจำนวนมาก เธอได้รับเลือกให้เป็นมือปราบ มีพลังพิเศษ สามารถต่อกรกับเหล่าปิศาจได้ เพื่อลดอัตราการตายในเมืองซันนีเดล บัฟฟี่ต้องออกลาดตระเวนสุสานทุกคืน ในแต่ละตอน บัฟฟี่จะต้องรับมือกับเหล่าอธรรมรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นผีดูดเลือด มนุษย์ล่องหน มนุษย์หมาป่า มัมมี่สาวสองพันปี งูยักษ์ แม้กระทั่งหุ่นยนต์ ซึ่งก็ได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มเพื่อนของเธอ ไม่ว่าจะเป็น*ไจลส์* ผู้ดูแลมือปราบที่ถูกส่งตัวมาจากสมาคมผู้พิทักษ์มือปราบของเกาะอังกฤษ *วิลโลว* เพื่อนรักที่กลายเป็นแม่มด *แซนเดอร์* เพื่อนชายติ๊งต๊องที่เคยหลงรักบัฟฟี่ *คอร์ดีเลีย* เพื่อนสาวไฮโซที่พูดจาขวานผ่าซาก และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง *แองเจล* แวมไพร์กลับใจที่กลายมาเป็นคนรักของเธอ

เสน่ห์ของเรื่องมือใหม่ปราบผี เห็นจะได้แก่การผสมผสานแนวละครที่หลากหลายอย่างลงตัวไว้ในเรื่องเดียว ไม่ว่าจะเป็นตลกขบขัน การต่อสู้ที่ดุเดือด แฟนตาซี รักโรแมนติก หรือแม้กระทั่งชีวิตเศร้าเคล้าน้ำตาด้วยความเป็นดราม่า จากเรื่องราวความรักที่ไม่สมหวังระหว่างบัฟฟี่กับแองเจล นอกจากนั้น บทละครที่ถูกเขียนขึ้นอย่างแยบยลคมคาย ยังสร้างความประทับใจให้แก่ผู้ชมอีกด้วย

ก่อนที่จะโด่งดังทางโทรทัศน์ มือใหม่ปราบผีเคยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดมาแล้วในปีค.ศ. 1992 แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก

ละครชุดเรื่องมือใหม่ปราบผี ออกอากาศมาทั้งหมด 7 ปีด้วยกัน ได้จบบริบูรณ์ลงแล้ว แต่ก็ยังมีละครชุดเรื่อง*แองเจล* ออกอากาศอยู่ โดยที่จอสส์ วีดอน ได้นำเอาตัวละครพระเอกจากเรื่องบัฟฟี่ มาทำต่อในรูปแบบที่อึมครึม และน่ากลัวกว่า

ตัวละครหลัก เพื่อนของบัฟฟี่
---------------------------

บัฟฟี่ ซัมเมอร์ส
แองเจล (หรือ แองเจลลัส)
รูเพิร์ท ไจลส์
วิลโลว โรเซนเบิร์ก
แซนเดอร์ แฮร์ริส
คอร์ดีเลีย เชส
ทารา แมคเคลย์
เดเนียส ออซ ออสบอร์น
ไรลีย์ ฟินน์
อันยา เจนคินส์
จอยซ์ ซัมเมอร์ส แม่ของบัฟฟี่
ดอว์น น้องสาวของบัฟฟี่

ตัวละครฝ่ายอธรรม
----------------

สไปค
ดรูซิลลา
เฟท
ผู้อำนวยการสไนล์เดอร์
ฮาร์โมนี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

### เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

* WB Network Buffy Section
* BBC Channel Buffy Section

### เว็บไซต์อย่างไม่เป็นทางการ

* Buffyguide.com - Episode Guide
* Buffyworld.com - Episode Guide
* Whedon.info - Buffy News
* TV.com Buffy Section เก็บถาวร 2005-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Buffy the Vampire Slayer on the TV IV Wiki
* Slayage.tv - Buffy Academic Essays
* Slayage.com - Buffy News
* Buffy.nu - Buffy News
* Buffyverse Dialogue Database เก็บถาวร 2013-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Radiobuffy.com - Buffy Radio

### เว็บไซต์ของแฟนๆ

* Slayage: The Online International Journal of Buffy Studies
* Whedonesque: Joss Whedon weblog เก็บถาวร 2020-12-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* WhedonWiki: the Joss Whedon Wiki[*ลิงก์เสีย*]
* Buffy-Boards: Buffy and Angel Discussion Forum
**หลี่ไท่โฮ่ว** (จีน: 吕太后; พินอิน: *Lǚ tàihòu*; ไม่ปรากฎวันพระราชสมภพ และวันสวรรคต) พระนางเป็นพระมเหสีในหวงไท่จื่อจู เปียว และทรงเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิเจี้ยนเหวิน

### ชีวประวัติ

หลี่ไท่โฮ่วเป็นธิดาของหลี่ เปิ่น ขุนนางตำแหน่งสมุหไท่ฉางซือ

แรกเริ่มพระนางหลี่รับราชการเป็นหวงไท่จื่อชื่อเฟย (皇太子次妃) พระมเหสีรองในหวงไท่จื่อจู เปียว

ในวันที่ 5 พฤศจิกายน รัชศกหงอู่ปีที่ 10 (ค.ศ. 1377) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสพระองค์ที่สองของหวงไท่จื่อจู เปียวนามว่าจู หยุนเหวิน

ในเดือนพฤศจิกายน รัชศกหงอู่ปีที่ 11 (ค.ศ. 1378) หวงไท่จื่อเฟยสกุลฉาง (常氏) สวรรคต ทำให้ต่อมาพระนางหลี่ก็ได้เป็นหวงไท่จื่อเฟย

ในวันที่ 20 มิถุนายน รัชศกหงอู่ปีที่ 18 (ค.ศ. 1385) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสนามว่าจู หยุนเจียน (朱允熞)

ในวันที่ 12 มิถุนายน รัชศกหงอู่ปีที่ 24 (ค.ศ. 1391) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสนามว่าจู หยุนซี (朱允熙)

ในวันที่ 25 เมษายน รัชศกหงอู่ปีที่ 25 (ค.ศ. 1392) หวงไท่จื่อจู เปียว
สวรรคต ได้รับพระสมัญญานามว่าอี้เหวิน (懿文)

เนื่องจากจู ซงอิน (朱雄英) พระโอรสพระองค์แรกสุดของหวงไท่จื่อจู เปียวที่ประสูติแต่หวงไท่จื่อเฟยสกุลฉางสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ 8 พระชันษาในวันที่ 12 หรือ 13 เมษายนตามบันทึก จักรพรรดิหมิงไท่จู่จึงตั้งจู หยุนเหวินพระราชโอรสองค์ที่สองของหวงไท่จื่อจู เปียวเป็นหวงไท่ซุน (皇太孙)

ในเดือนกุมภาพันธ์ รัชศกเจี้ยนเหวินปีที่ 1 (ค.ศ. 1399) พระนางหลี่ได้รับการสถาปนาเป็นหวงไท่โฮ่ว

จักรพรรดิหย่งเล่อโจมตีประตูจินชวน (金川门) และได้พบปะกับหลี่ไทโฮ่ว และได้บอกเหตุผลในการยกทัพมาโจมตีครั้งนี้ เมื่อชะตากรรมเป็นแบบนี้ และพระราชวังที่ถูกเพลิงไหม้ หลี่ไท่โฮ่วจึงออกจากพระราชวังไปประทับที่สุสานหลวงของหวงไท่จื่อจู เปียวกับจู หยุนซีลุกชายคนเล็ก

ในรัชศกหย่งเล่อปีที่ 1 (ค.ศ. 1403) หลี่ไท่โฮ่วถูกถอดพระราชอิสริยยศเป็นหวงเซ่าอี้เหวินไท่จื่อเฟย (皇嫂懿文太子妃)

ในรัชศกหย่งเล่อปีที่ 4 (ค.ศ. 1406) จู หยุนซีสิ้นพระชนม์ในวัย 16 พระชัน เพราะถูกไฟเผาทั้งเป็นจากเหตุเพลิงไหม้ และไม่ทราบชะตากรรมของพระนางหลี่

ในรัชศกหงหวงปีที่ 1 (ค.ศ. 1645) จักรพรรดิหงกวงคืนพระราชอิสริยยศหวงไท่โฮ่วให้กับพระนางหลี่

อ้างอิง
-------

1. ↑  《明史卷一百一十五·列传第三》：皇太后吕氏，寿州人。父本，累官太常卿
2. ↑  《明史·卷三百·列传第一百八十八·外戚》吕本，寿州人，懿文太子次妃父也。仕元[……]
3. ↑  《太祖高皇帝实录》卷156 洪武十六年八月十日条
4. ↑  《太祖高皇帝实录》卷173 洪武十八年六月二十日条
5. ↑  《太祖高皇帝实录》卷209 洪武二十四年六月十二日条
6. ↑  《萬曆野獲編·卷三》故后無諱日 太后呂氏，故懿文太子追崇興宗康皇帝之繼配也。太子娶開平主常遇春女為妃，先薨，以太常卿呂本女為繼。建文帝即位，追尊常氏為懿敬孝康皇后，呂為皇太后。及文皇兵入，召后至，告以不得已舉兵之意，后出宮復故號為太子妃。尋命懿文諸子：吳王為廣澤王，居漳州；衡王為懷恩王，居建昌。是年俱召還，錮之鳳陽高牆。惟少子允𤐤，先封徐王，改封敷惠王，隨母呂太妃居懿文陵園。永樂四年，火起於邸中暴卒，追諡哀簡。蓋以呂后生，不欲顯誅之也。經呂后遂不知所終，今紀述中有云與建文同日自焚者，妄也。今懿文園近附孝陵，歲時尚能沾祭，常、呂二后想亦並祔不廢。然呂后竟無諱日可考，亦無諡號追贈。雖大義滅親，然於文皇為長嫂，於仁宗為伯妣，恩禮缺然，可為歎息。今志士仁人徒致意於建文尊號，屢形章奏，尚未循其本也。嘉靖間，孝宗張后崩，追諡孝康，與懿文帝后號同。此大臣不討論之過。時貴溪首揆，分宜掌禮部。
สำหรับละครโทรทัศน์ไทยชื่อเดียวกัน ดูที่ เพียงแค่ใจเรารักกัน (ละครโทรทัศน์)

**เพียงแค่ใจเรารักกัน** เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี 2001 นำแสดงโดยอี บย็อง-ฮ็อน, ชเว จี-อู, รยู ชี-ว็อน และอี ช็อง-ฮย็อน ละครเรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องแรกในไตรภาคสวรรค์ของผู้กำกับอี จัง-ซู ซึ่งรวมถึง *ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า* ในปี 2003 และ *สุดปลายฟ้า สัญญารักนิรันดร์* ในปี 2006 ออกอากาศทางช่องเอสบีเอส ตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม ถึง 31 พฤษภาคม 2001 ในวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:55 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 24 ตอน

เรื่องย่อ
---------

เพียงแค่ใจเรารักกันเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งในความสัมพันธ์ในครอบครัว เช่นเดียวกับรักสามเส้า

อี มิน-ช็อล (อี บย็อง-ฮ็อน) กลับมาจากเรียนที่อเมริกา เพื่อมาสานต่อธุรกิจ Victory Records ซึ่งเป็นธุรกิจเพลงของพ่อเขา ปรากฎว่าพ่อของเขา (อี ช็อง-กิล) มีส่วนเกี่ยวข้องกับความผิดพลาดในอดีต เช่นเดียวกับการฆาตกรรมพ่อของซุนแจ (รยู ชี-ว็อน) น้องชายต่างแม่ของมิน-ช็อล

การออกอากาศในต่างประเทศ
-----------------------

ซีรีส์นี้ออกอากาศในญี่ปุ่นทางช่องเอ็นเอชเค ในเดือนตุลาคม 2004 ได้รับความนิยมและได้รับการตอบรับอย่างดีจากผู้ชมชาวญี่ปุ่น ที่ประเทศอินโดนีเซีย ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง TV7 ทุกวันเสาร์ เวลา 16.30 น. เริ่มตั้งแต่ 9 พฤศจิกายน 2002 ในประเทศไทย ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง 3 ทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22.30 น. เริ่มตั้งแต่ 6 มกราคม ถึง 30 มีนาคม 2550

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Hallyu* stars Lee and Choi greet Japanese fans". *The Korea Times via Hancinema*. 6 May 2005. สืบค้นเมื่อ 2013-08-20.
2. ↑  "Ryoo Shi-won invites 800 fans to press conference in Japan". *KBS Global*. 25 August 2005. สืบค้นเมื่อ 2014-01-31.
3. ↑  วอลเปเปอร์ เพียงแค่ใจเรารักกัน. *Channel 3* (ภาษาthai). 18 October 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 17 October 2015.`{{cite web}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
ระวังสับสนกับ กระเจี๊ยบ

**กระเจี๊ยบเปรี้ยว** หรือ **กระเจี๊ยบแดง** (ภาคเหนือเรียก มะเขือหมี่น, ไทใหญ่แม่ฮ่องสอนเรียก ส้มปู, จังหวัดตากเรียก ส้มตะแลงเครง) เป็นพืชสมุนไพรที่เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูงประมาณ 3–6 ศอก ลำต้นและกิ่งก้านมีสีม่วงแดง ใบมีหลายแบบด้วยกัน ขอบใบเรียบ บางทีก็มีรอยหยักเว้า 3 หยัก สีของดอกเป็นสีชมพู ตรงกลางดอกมีสีเข้มมากกว่าขอบนอกของกลีบ กลีบดอกร่วงโรยไป กลีบรองดอกและกลีบเลี้ยงก็จะเจริญเติบโตขึ้นอีกเกิดเป็นสีม่วงแดงเข้มหุ้มเมล็ดเอาไว้ภายใน

การขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ดปลูก ควรปลูกในหน้าฝน พรวนดินก่อนปลูก ขุดหลุมปลูกหลุมละ 2-3 เมล็ด ระยะห่างของหลุมประมาณ ½-1 เมตร พอต้นอ่อนงอกออกมาแล้ว ให้ถอนต้นที่อ่อนแอกว่าออกไปเอาต้นที่แข็งแรงไว้ รดน้ำ ใส่ปุ๋ย พรวนดิน กำจัดวัชพืชออกให้หมด

การใช้ประโยชน์
--------------

กระเจี๊ยบเปรี้ยวสามารถนำไปทำเป็นเครื่องดื่มแก้กระหายได้ นอกจากนี้น้ำกระเจี๊ยบเปรี้ยวสามารถใช้ทดสอบสารอาหารที่มีโปรตีนได้ โดยอัตราส่วน 1:2 ซึ่งสีแดงของน้ำกระเจี๊ยบเปรี้ยวจะเปลี่ยนเป็นสีม่วงหรือสีอื่น

ชาวแอฟริกาตะวันออกนำทั้งใบและผลไปต้มดื่มแก้อาการไอ ชาวอียิปต์ใช้กลีบเลี้ยงสีแดงต้มน้ำดื่มแก้ความดันโลหิตสูง ชาวมอญและพม่านิยมนำผลและใบกระเจี๊ยบเปรี้ยวไปปรุงอาหารได้หลายอย่าง ใบนำไปยำ หั่นใส่ข้าวยำหรือกินแนมกับอาหารรสจัด ต้ม แกงส้ม ผัด และจิ้มน้ำพริก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 25.
2. ↑  นิดดา หงษ์วิวัฒน์. กระเจี๊ยบแดง สีก็สวยแถมยังรวยคุณค่าทางอาหารอีก.ครัว. ปีที่ 19 ฉบับที่ 223 มกราคม 2556 หน้า16 - 22

* ดอกกระเจี๊ยบ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **กระเจี๊ยบเปรี้ยว**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hibiscus sabdariffa ที่วิกิสปีชีส์
ภาพเคารพของเซียนแปะโรงสี ด้านล่างภาพท่านคือภาพจำลองของยันต์ฟ้าประทานพร
**เซียนแปะโรงสี** (28 สิงหาคม พ.ศ. 2441 — 16 มกราคม พ.ศ. 2527) หรือ **อาจารย์โง้ว กิมโคย** หรือชื่อขณะยังมีชีวิต นที ทองศิริ และ กิมเคย แซ่โง้ว เป็นชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีความเชี่ยวชาญด้านพิธีกรรม ความเชื่อจีนและฮวงจุ้ย ท่านอาศัยและประกอบธุรกิจโรงสีอยู่ในจังหวัดปทุมธานี หลังท่านเสียชีวิตลงได้รับการยกขึ้นเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์และได้รับการเคารพนับถือในหมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนและชาวไทยแท้ในกรุงเทพมหานครและปทุมธานี ท่านเป็นที่รู้จักจากความศักดิ์สิทธิ์ในทางปลดหนี้ การค้า และกันภัย และจาก "ยันต์ฟ้าประทานพร" ซึ่งเป็นยันต์ประจำตัวของท่านซึ่งได้รับการเคารพบูชาในหมู่นักธุรกิจไทยแท้และนักธุรกิจที่มีเชื้อสายจีน

ประวัติ
-------

นามเดิมของท่านคือ นายกิมเคย แซ่โง้ว เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เกิดที่ตำบลเท้งไฮ้ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2441 เดินทางเข้ามายังประเทศไทยเมื่ออายุได้ราว 10 ปี ต่อมาประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป ค้าข้าวเปลือก เมื่อตั้งตัวได้จึงร่วมหุ้นก่อตั้งโรงสีข้าวบริเวณปากคลองบางโพธิ์ล่าง ปัจจุบันคือตำบลบางเดื่อ อำเภอเมืองปทุมธานี เมื่ออายุได้ 22 ปี ท่านได้สมรสกับนางนวลศรี เอี่ยมเข่ง มีบุตรธิดารวม 10 คน ในจำนวนนี้เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก 4 คน หลังจากนั้นท่านได้ตั้งกิจการโรงสีของตนเองบริเวณปากคลองเชียงราก ใกล้กับวัดศาลเจ้า พร้อมทั้งได้รับสัญชาติไทย และเปลี่ยนชื่อเป็นนายนที ทองศิริ ท่านมีความสำคัญมากต่อการดำเนินงานของวัดศาลเจ้า บูรณะซ่อมแซม และจัดการพิธีกรรมต่าง ๆ ในงานสำคัญของศาลเจ้าตั้งแต่ยังเป็นเพียงอาคารไม้เก่า ๆ ในหลายครั้งท่านได้แสดงปาฏิหารย์ในพิธีกรรมต่าง ๆ จนเป็นที่เชื่อกันว่าท่านเป็นบุคคลที่ "มีองค์" คือองค์ "ทีกง" ประทับในตน ส่วนผ้ายันต์นั้นจะเรียกว่า "เทียน กัว สื่อ ฮก" แปลได้ว่า เหล่าทวยเทพบนสวรรค์ชั้นฟ้าประทานพรให้มีโชคลาภความสุข นอกจากนี้ท่านเป็นผู้มีเมตตาชอบช่วยเหลือและให้คำปรึกษาด้านความเชื่อจีน จึงทำให้มีผู้ศรัทธาทั่วไป ท่านเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2527 ด้วยวัย 85 ปี ที่โรงพยาบาลพญาไท ปัจจุบันศาลเจ้าของท่านตั้งอยู่ศาลานที ทองศิริ ภายในวัดศาลเจ้า

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "เซียนแปะโรงสี (อ.โง้ว กิมโคย)ฆราวาสเชื้อสายจีนขมังเวทย์". คมชัดลึก. 8 กุมภาพันธ์ 2559. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  อ.วันชัย บ้านเมือง พระเครื่อง (28 กรกฎาคม 2562). "'ฉี หมื่นเฮง'คนแรกปลุกกระแสเซียนแปะโรงสี "ยันต์ฟ้าประทานพร"". บ้านเมือง พระเครื่อง. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  คอลัมน์พระเครื่อง (22 มิถุนายน 2561). "วัตถุมงคล "เซียนแปะโรงสี" รุ่นที่รฤก120ปี-ชาตกาล". ข่าวสด. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
**วัดดีดวด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 769 ซ.จรัญสนิทวงศ์ 12 แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาส รูปปัจจุบัน คือ พระครูศรีสิทธิบัณฑิต (ถวิล กลฺยาณธมฺโม, น.ธ.เอก,ป.ธ.๖, พธ.ด.)

ประวัติ
-------

วัดดีดวดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2317 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2417 สันนิษฐานว่าเป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ชื่อของวัดดีดวดมาจากคำเดิมว่า *ดีด๊วด* อาจมาจากคำภาษาไทยรวมกับคำภาษามอญ โดยคำว่า *ดี* เป็นคำภาษาไทย ส่วนคำว่า *ด๊วด* (ဍောတ်) ในภาษามอญแปลว่า "เล็ก, ไม่ใหญ่โต" อาจหมายความว่าผู้สร้างวัดนี้ชื่อดี รูปร่างเล็กก็ได้ หรือดีเป็นชื่อคนหนึ่ง ด๊วดเป็นชื่ออีกคนหนึ่ง ร่วมกันเป็นผู้สร้างวัดนี้ก็ได้ บ้างก็เล่าว่า มีชาวมอญสองคนผัวเมีย ผัวชื่อดี เมียชื่อด๊วด ได้นำอิฐล่องเรือมาขาย เมื่อมาถึงบริเวณนี้ก็ตั้งโรงทำอิฐขาย จึงอาจสันนิษฐานได้ว่า นายดีและนางด๊วดคงเป็นหัวหน้าสร้างวัดนี้

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถสร้างปี พ.ศ. 2447 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาลด 2 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบมีขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 17 เมตร ประดิษฐานพระพุทธรูปหล่อด้วยทองสัมฤทธิ์ ปางสมาธิเป็นพระประธาน กับมีพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลทรงกลมแบน หล่อด้วยโลหะรมดำอีก 1 องค์

วิหารน้อยตั้งอยู่หน้าศาลาการเปรียญ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องขนาดกว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนปางป่าเลไลยก์ที่เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ดั้งเดิม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดดีดวด". *พระสังฆาธิการ*.
2. 1 2  "แหล่งท่องเที่ยว เขตบางกอกใหญ่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-24. สืบค้นเมื่อ 2020-09-22.
**สุภาพร วงษ์ถ้วยทอง** (เกิด 3 ธันวาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น **บูม** เป็นนักแสดง พิธีกร และดีเจชาวไทย เริ่มต้นก้าวเข้ามาในวงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบนิตยสารและถ่ายโฆษณา โด่งดังจากการรับบท "อังกอร์" ในละครเรื่อง *อังกอร์* เมื่อปี พ.ศ. 2561

ประวัติและการศึกษา
------------------

สุภาพร มีชื่อเล่นว่า บูม เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2531 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาตรีจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน

โดยเธอมีพี่ชาย 1 คน ส่วนพ่อเป็นเจ้าของโกดังให้เช่า ด้านแม่เป็นบุตรสาวของอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยท่านหนึ่ง ต่อมาพ่อแม่ของเธอแยกทางกันหลังจากเกิดวิกฤตต้มยำกุ้งจนครอบครัวเป็นหนี้ 70 ล้านบาท

เข้าสู่วงการ
------------

สุภาพรเข้าสู่วงการจากการถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณา ถ่ายเอ็มวีอย่างเพลง "ทำบ้าอะไร" ของ อาหรั่ง อาณัติ สายทวี และเพลง "ใต้หมอน" ของ แดน-บีม สำหรับละครเรื่องแรกของเธอคือละครเรื่อง *รวมพลคนแจ๋ว* ทาง ช่อง 9 เมื่อปี พ.ศ. 2549 นอกจากนี้เธอยังเป็นดีเจให้กับคลื่น Hitz 95.5 จากนั้นในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ร่วมแสดงเป็นนักแสดงรับเชิญในซิทคอมเรื่อง *เป็นต่อ* ตอน เซ้ง เซ็ง โดยรับบทเป็น 1 ในหญิงสาวที่มาเซ้งตึก ต่อมาเธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากการรับบท อังกอร์ ในละครเรื่อง *อังกอร์* ที่ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี เมื่อปี พ.ศ. 2561 นับเป็นการรับบทนางเอกครั้งแรกของเธอ จากนั้นในปี พ.ศ. 2563 เธอได้แสดงละครถึง 2 เรื่องคือเรื่อง *รักแรกของฉันกับคดีพิลึกพิลั่นของเจ้าบ่าว* ทางช่องทรูโฟร์ยู และ *เล่ห์บรรพกาล* ทางช่อง 3 เอชดี ในปี พ.ศ. 2564 สุภาพรได้แสดงละครเรื่อง *ดาวคนละดวง* รับบทเป็น ดร. ชลันธร ถัดมาในปี พ.ศ. 2566 ได้แสดงนำในละครเรื่อง *เลือดเจ้าพระยา* ในบทของ ศรีนวล และละครเรื่อง เรือนทาส ในบท มะลิ

ผลงาน
-----

| ปี | เรื่อง | แสดงเป็น | ออกอากาศ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2549 | *รวมพลคนแจ๋ว* | เฟื่องฟ้า | โมเดิร์นไนน์ทีวี |
| 2561 | *อังกอร์* | อังกอร์ | ช่อง 3 HD |
| 2563 | *รักแรกของฉันกับคดีพิลึกพิลั่นของเจ้าบ่าว* | มด | ทรูโฟร์ยู |
| *เล่ห์บรรพกาล* | ปักบุญ จุลโภค (พ.ศ.2562) / บุญเหลือ (พ.ศ.2436) / ทิณสรี (1,000 ปีก่อน) | ช่อง 3 เอชดี |
| 2564 | *ดาวคนละดวง* | ชลันธร |
| 2566 | *เลือดเจ้าพระยา* | ศรีนวล |
| 2567 | *เรือนทาส* | มะลิ |
|

รางวัล
------

| ปี | รางวัล | สาขา | ผล |
| --- | --- | --- | --- |
| 2563 | รางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ 8 | สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม | ชนะ |
| 2564 | รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 35 | นักแสดงสมทบหญิงดีเด่น | เสนอชื่อเข้าชิง |
|

อ้างอิง
-------

1. 1 2  บูม สุภาพร นางเอกอังกอร์ 2018 | บัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์ ม.เกษตรฯ
2. ↑  ‘บูม สุภาพร’รับ 10 ปีกว่าจะดัง กับชีวิตติดหนี้ 70ล้าน
3. ↑  "สุภาพร วงษ์ถ้วยทอง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-04-20. สืบค้นเมื่อ 2023-04-20.
**มารีอา-เลตีเซีย ราโมลีโน** (อิตาลี: *Maria-Letizia Ramolino*) หรือ **เลตีเซีย โบนาปาร์ต** (ฝรั่งเศส: *Letizia Bonaparte*) เป็นหญิงสูงศักดิ์ชาวคอร์ซิกา และเป็นมารดาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งภายหลังสถาปนาจักรวรรดิ นางได้รับการขนานนามว่า "มาดามแมร์" (*Madame Mère*) ซึ่งแปลว่า "มาดามชนนี"

นางมีอุปนิสัยสมถะเรียบง่ายและสุขุม และเป็นแม่ที่ดีของครอบครัว นางไม่เห็นด้วยที่นโปเลียนจะบงการชีวิตของลูว์เซียง จึงเข้าข้างลูว์เซียง และประท้วงโดยการไม่เข้าร่วมพิธีปราบดาภิเษกของนโปเลียน นางไม่ยอมพำนักในปารีสและเลือกเดินทางไปพำนักที่โรมกับลูว์เซียง แต่เมื่อนโปเลียนถูกเนรเทศสู่เกาะเอลบาในปี 1814 นางกับโปลีนก็ไปร่วมอยู่ที่เกาะเอลบากับนโปเลียน และเดินทางกลับปารีสพร้อมนโปเลียนในสมัยร้อยวัน

นางพบนโปเลียนครั้งสุดท้ายเมื่อ 29 มิถุนายน 1815 ในปารีส แล้วจึงเดินทางกลับโรมเพื่ออยู่ในความคุ้มครองของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 จวบจนเสียชีวิต

ประวัติ
-------

มารีอา-เลตีเซีย ราโมลีโน เกิดที่อาฌักซีโย เกาะคอร์ซิกา ในสมัยที่เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเจโนวา เธอเป็นบุตรีของนายทหารชื่อว่าโจวันนี เจโรนีโม ราโมลีโน (*Giovanni Geronimo Ramolino*) กับภรรยาชื่อว่าอันเจลา มารีอา ปีเอตรา-ซันตา (*Angela Maria Pietra-Santa*) ตระกูลราโมลีโนเป็นตระกูลขุนนางระดับล่างจากแคว้นลอมบาร์เดีย ซึ่งอพยพมายังเกาะคอร์ซิกาหลายชั่วอายุคนแล้ว

นางสาวราโมลีโนได้รับการศึกษาในบ้าน และไม่ได้เรียนรู้สิ่งใดนอกจากงานของสตรีเฉกเช่นหญิงชาวคอร์ซิกาทั่วไปในเวลานั้น บิดาของเธอเสียชีวิตขณะเธอมีอายุหกขวบ มารดาจึงสมรสใหม่กับนายทหารชาวสวิสของทัพเรือเจโนวา ซึ่งมารดากับสามีใหม่มีบุตรด้วยกันสองคน

สมรสและบุตร
-----------

ในปี 1764 นางสาวราโมลีโนวัยสิบสี่ปี สมรสกับนายการ์โล บูโอนาปาร์เต นักศึกษาวิชากฎหมายวัยสิบแปดปี ซึ่งตระกูลบูโอนาปาร์เตก็เป็นขุนนางระดับล่างเหมือนกัน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันแปดคนตามลำดับดังนี้

1. โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต (1768–1844) กษัตริย์แห่งนาโปลี กษัตริย์แห่งสเปน
2. นโปเลียน โบนาปาร์ต (1769–1821) จักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส กษัตริย์แห่งอิตาลี
3. ลูว์เซียง โบนาปาร์ต (1775–1840) เจ้าชายแห่งกานีโนและมูซิญญาโน
4. มารี-อาน-เอลีซา โบนาปาร์ต (1777–1820) แกรนด์ดัชเชสแห่งตอสคานา
5. หลุยส์ โบนาปาร์ต (1778–1846) กษัตริย์แห่งฮอลแลนด์
6. โปลีน โบนาปาร์ต (1780–1825) เจ้าหญิงและดัชเชสแห่งกวัสตัลลา
7. การอลีน โบนาปาร์ต (1782–1839) แกรนด์ดัชเชสแห่งแบร์คและเคลเวอ
8. เฌโรม โบนาปาร์ต (1784–1860) กษัตริย์แห่งเว็สท์ฟาเลิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dwyer 2013, pp. 510–511. sfn error: no target: CITEREFDwyer2013 (help)
2. ↑  de Carolis 2014, p. 12. sfn error: no target: CITEREFde\_Carolis2014 (help)
ถนนนางลิ้นจี่
**ถนนนางลิ้นจี่** เป็นถนนในกรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนสวนพลู สิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 3 มีระยะทางโดยประมาณ 1,700 เมตร

ชื่อของถนนมาจากนามของ นางลิ้นจี่ ชยากร (พ.ศ. 2415–2503) ผู้พัฒนาพื้นที่และตัดถนนสายนี้ เดิมนางลิ้นจี่ มีภูมิลำเนาอยู่ที่ตำบลหีบอ้อย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ต่อมาย้ายมาอยู่พระนครตามบิดามารดาและสมรสกับนายเชย ชยากร พ่อค้าในตลาดสามเสน ซึ่งประกอบธุรกิจหลายประเภท เมื่อสามีเสียชีวิตจึงดูแลกิจการต่อ รวมถึงได้ลงทุนพัฒนาที่ดินผืนใหญ่ บริเวณทุ่งมหาเมฆยาวไปจนถึงแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2474 ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีสิทธิเช่าซื้อที่ดินราชพัสดุ ที่ทุ่งมหาเมฆ และตัดถนนจากตำบลวัดสวนพลู จากถนนสาธรไปจรดริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา แต่เดิมนางลิ้นจี่วางแผนตัดถนนสายหลักที่มีคลองคู่ขนานไปเชื่อมต่อกับถนนสาทรต่อเนื่องกับถนนคอนแวนต์ไปถึงถนนสีลม แต่เจ้าของที่ดินบางแปลงไม่ยอมขาย จึงทำให้ตัดถนนนางลิ้นจี่สิ้นสุดแค่ถนนสวนพลู

บริเวณถนนนางลิ้นจี่เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ศูนย์เทคนิคกรุงเทพฯ กองพันทหารสื่อสารที่ 1

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ที่มาของชื่อ 'ถนนนางลิ้นจี่' จาก 'ลิ้นจี่ ชยากร' สตรีผู้ใจบุญ นิยมบริจาคทรัพย์สิน". เดอะพีเพิล.
2. ↑  "ถนนนางลิ้นจี่". หน่วยวิจัยแผนที่และเอกสารประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม.
3. ↑  "นักธุรกิจหญิง ชื่อ นางลิ้นจี่" (PDF). มติชนสุดสัปดาห์.
***แบล็ก มิร์เรอร์*** (อังกฤษ: *Black Mirror*, "กระจกสีดำ") เป็นภาพยนตร์ชุดรวมเรื่อง (anthology series) ทางโทรทัศน์แนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์จากสหราชอาณาจักร สร้างสรรค์โดยชาร์ลี บรุกเกอร์ โดยมีบรุกเกอร์เองร่วมกับแอนนาเบล โจนส์ รับหน้าที่เป็นเจ้าของรายการนี้ ภาพยนตร์ชุดนี้สำรวจสังคมสมัยใหม่ในแง่มุมที่เกี่ยวกับผลกระทบที่ไม่คาดฝันของเทคโนโลยีใหม่ ๆ แต่ละตอนเป็นเอกเทศต่อกัน มักดำเนินเรื่องในอนาคตอันใกล้หรือโลกปัจจุบันแบบสมมุติด้วยอารมณ์มืดหม่นหรือเสียดสี แต่บางตอนก็ให้อารมณ์งานแนวทดลอง และบางตอนก็ให้อารมณ์เบาสมอง

สองฤดูกาลแรกออกฉายทางสถานีโทรทัศน์แชนเนลฟอร์ของสหราชอาณาจักรเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 และเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ตามลำดับ หลังจากนั้นเน็ตฟลิกซ์จึงดำเนินรายการนี้ต่อและได้ผลิตฤดูกาลที่ 3 และ 4 รวม 12 ตอน ออกฉายทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 และเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ตามลำดับ

*แบล็ก มิร์เรอร์* ได้รับแรงบันดาลใจจากรายการรวมเรื่องสมัยเก่าอย่าง *เดอะทไวไลต์โซน* ซึ่งสามารถกล่าวถึงหัวข้อร่วมสมัยที่เป็นที่ถกเถียงกันในสังคมได้โดยไม่ต้องกังวลกับการเซนเซอร์ บรุกเกอร์พัฒนารายการนี้ขึ้นมาเพื่อขับเน้นหัวข้อที่เกี่ยวพันกับการที่มนุษย์จำเป็นต้องพึ่งพิงเทคโนโลยีมากขึ้นเรื่อยๆ จึงทำให้เกิดเป็นเรื่องเล่าในลักษณะ "นี่คือชีวิตที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ -- และนี่จะเป็นชีวิตที่เราจะเป็นในอีกสิบนาทีข้างหน้า ถ้าเราประมาท"

ภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกและได้รับความสนใจจากนานาชาติอย่างมาก โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกาหลังจากได้ออกฉายผ่านเน็ตฟลิกซ์ ใน พ.ศ. 2560 ตอนหนึ่งในฤดูกาลที่สามคือ "แซนจูนิเพโร" ได้รับคำชื่นชมอย่างมาก และทำให้ *แบล็ก มิร์เรอร์* ได้รับรางวัลเอ็มมีสาขา Outstanding Television Movie และบรุกเกอร์ได้รับรางวัลเอ็มมีสาขา Outstanding Writing for a Limited Series, Movie, or Dramatic Special
ดำดี พรชัยแบบฟอร์มเข้าสู่ระบบของวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ ต้องการให้ใส่ชื่อผู้ใช้ และรหัสผ่าน
**รหัสผ่าน** คือ สายอักขระหรือคำที่เป็นความลับ ที่ใช้สำหรับยืนยันตัว พิสูจน์ความเป็นเจ้าของ หรือเข้าถึงแหล่งข้อมูล รหัสผ่านควรจะเก็บเป็นความลับเพื่อไม่ให้คนอื่นเข้าถึงได้

การใช้รหัสผ่านนั้นมีตั้งแต่โบราณ ในลักษณะการผ่านด่านทหารองครักษ์ เพื่อเข้าไปในบริเวณ โดยต้องให้รหัสผ่านหรือคำสัญลักษณ์ ทหารองครักษ์จะอนุญาตให้คนหรือกลุ่มคนผ่านเข้าไปได้หากพวกเขารู้รหัสผ่าน ในยุคสมัยใหม่ ใช้ชื่อผู้ใช้และรหัสผ่านในการเข้าสู่ระบบของคอมพิวเตอร์ที่มีระบบป้องกัน โทรศัพท์มือถือ เครื่องถอดรหัสเคเบิลทีวี เครื่องเอทีเอ็ม เป็นต้น สำหรับการใช้รหัสผ่านในคอมพิวเตอร์ทั่วไป มีหลายจุดประสงค์ เช่น การเข้าใช้ชื่อบัญชี การรับอีเมล การเข้าถึงแอปพลิเคชัน ฐานข้อมูล เครือข่าย เว็บไซต์ หรือแม้แต่อ่านหนังสือพิมพ์ออนไลน์

รหัสผ่านอาจจะเป็นคำที่ไม่มีอยู่จริง รหัสผ่านที่ไม่เป็นคำจะยากต่อการเดา รหัสผ่านอาจจะเป็นการนำคำหลายคำมารวมกัน ส่วนคำว่า พาสโคด (passcode) ใช้กับข้อมูลลับที่เป็นตัวเลขล้วน อย่างเช่น รหัสลับบุคคล (PIN) ที่ใช้ในการเข้าถึงเอทีเอ็ม รหัสผ่านโดยทั่วไป มักจะตั้งขึ้นให้สั้นเพียงพอที่ง่ายต่อการจำและพิมพ์

องค์กรส่วนใหญ่จะระบุนโยบายรหัสผ่านที่กำหนดความต้องการสำหรับการตั้งรหัสผ่าน เช่น การกำหนดความยาวขั้นต่ำ ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่-พิมพ์เล็ก ตัวเลข และอักขระพิเศษ บางสิ่งที่ต้องห้าม เช่น ชื่อตนเอง วันเกิด ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ เป็นต้น

จุดอ่อน
-------

รหัสผ่านสามารถถูกเจาะได้ด้วยหลากหลายวิธีเช่น การใช้พจนานุกรมเพื่อเจาะรหัสผ่านที่ตั้งโดยใช้คำในพจนานุกรม นอกจากนี้ รหัสผ่านอาจถูกเจาะด้วยการสุ่มรหัสผ่านไปทีละตัว ซึ่งหากรหัสที่ตั้งไว้สั้นหรือง่ายเกินไป ก็สามารถถูกเจาะได้

นอกจากนี้ หากมีผู้ไม่หวังดีทราบข้อมูลส่วนตัวของผู้ตั้งรหัสผ่านก็อาจนำข้อมูลดังกล่าวมาใช้ประกอบการเจาะรหัสผ่านได้ด้วย

รูปแบบอื่นของรหัสผ่าน
---------------------

* One-time password หรือรหัสผ่านแบบใช้ครั้งเดียว
* การตรวจพิสูจน์บุคคล
* รหัสผ่านที่ไม่ใช้ข้อความ ซึ่งจะใช้อย่างอื่นเป็นรหัสผ่านแทนข้อความ เช่นการล็อกระบบด้วยรูปภาพอย่างใน วินโดวส์ 8

อ้างอิง
-------
**สิทธิของเลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล คนข้ามเพศ (กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ) ในอิสราเอล** ถือว่าพัฒนามากที่สุดในประเทศตะวันออกกลาง โดยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ศาลได้อนุญาตอย่างเป็นทางการให้คู่เลสเบียนสามารถรับเลี้ยงบุตรที่เกิดมาจากการผสมเทียมจากการบริจาคสเปิร์ม ซึ่งทำให้เกิดการประท้วงจากพรรคยิวออโทดอกซ์ (ซึ่งมีส่วนน้อย) มีการสมรสที่มิได้กระทำตามกฎหมาย ก็ประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน แต่การสมรสในเพศเดียวกันอย่างเป็นทางการยังไม่มีผลบังคับใช้ ซึ่งในประเทศอื่นมีการบังคับใช้แล้ว

อิสราเอลถือเป็นหนึ่งในประเทศที่มีการสนับสนุนการสมรสในเพศเดียวกันมากที่สุดในโลก กับตัวเลข 61% ที่ชาวอิสราเอลสนับสนุนการจดทะเบียนสมรสในคู่เพศเดียวกัน

อิสราเอล จอร์แดน ตุรกี อิรัก และไซปรัส เท่านั้นในตะวันออกกลาง ที่รักร่วมเพศเป็นที่ยอมรับ ไม่ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายและไม่ถูกลงโทษภายใต้กฎหมาย ซึ่งในประเทศส่วนใหญ่ในตะวันออกกลาง พฤติกรรมรักร่วมเพศถือเป็นเรื่องผิดกฎหมาย ที่มีการลงโทษการเฆี่ยนหรือแขวนคอ อิสราเอลถือเป็นประเทศแรกในเอเชียที่บุคคลรักร่วมเพศได้รับการปกป้องจากกฎหมายขจัดการเลือกปฏิบัติ และยังถือเป็นประเทศเดียวในตะวันออกกลางที่ได้รับการปกป้องจากกฎหมาย

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 ได้มีการจู่โจมยิงศูนย์เกย์และเลสเบียนในเทลอาวีฟ มีผู้เสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บมากกว่า 15 คน บุคคลสำคัญจากรัฐบาล อาทิเช่น นายกรัฐมนตรีอิสราเอล เบนจามิน เนทายาฮู และประธานาธิบดี ชิมอน เปเรส และหลายองค์กรร่วมประณามการกระทำดังกล่าว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The five most improved places for gay tolerance". *The Independent*. London. 2008-09-17. สืบค้นเมื่อ 2009-05-29. Israel is the only Middle-Eastern country to support gay rights legislation, and the country attracts gay people from Palestine and Lebanon.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-27. สืบค้นเมื่อ 2010-12-04.
3. ↑  ในที่นี้ ในความหมายของขอบเขตคำว่าตะวันออกกลางแล้ว ตุรกีและไซปรัสไม่ถือว่าอยู่ในภูมิภาคตะวันออกกลาง
4. ↑  "Worker anti-discrimination bill passes" เก็บถาวร 2009-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Retrieved on 2008-08-18.
5. ↑  "Two killed in shooting at Tel Aviv gay center". Haaretz. 2009-08-02. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-10. สืบค้นเมื่อ 2009-10-29.
**จารึกกัลยานี** (พม่า: ကလျာဏီကျောက်စာ) ตั้งอยู่ในเมืองพะโค ประเทศพม่า เป็นศิลาจารึกที่พระเจ้าธรรมเจดีย์ แห่งอาณาจักรหงสาวดี สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1476 และ ค.ศ. 1479 ที่อุโบสถกัลยานี (กัลยานีสีมา) นอกเมืองพะโค จารึกเพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงการปฏิรูปศาสนาพุทธในดินแดนมอญ ตามประเพณีมหาวิหารของศรีลังกา ระหว่างปี ค.ศ. 1476 ถึง ค.ศ. 1479 จารึกเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญที่สุดของการติดต่อทางศาสนาระหว่างมอญและศรีลังกา

พระเจ้าธรรมเจดีย์อดีตพระภิกษุ ทรงประกาศในจารึกว่าพุทธศาสนาในดินแดนรามัญเสื่อมถอยลง เมื่อการแบ่งแยกนิกายพัฒนาไป ทั้งหมดก็ขยายออกไปมากขึ้นเรื่อย ๆ จากความบริสุทธิ์ดั้งเดิม ทรงทำแบบอย่างกษัตริย์พุทธที่ดี เช่น พระเจ้าอโนรธา, พระเจ้าสี่ตู่ที่ 2 ของพุกาม และปรากรมพาหุที่ 1 ของศรีลังกา ตามที่พระองค์ดำริเพื่อรักษาศาสนาให้บริสุทธิ์และปฏิรูปสงฆ์แบบพุทธเถรวาทตามที่ตั้งใจ จึงได้ส่งคณะสงฆ์ไปศรีลังกาเพื่ออุปสมบทใหม่ตามประเพณีมหาวิหาร เหมือนดังพระเจ้าสี่ตู่ที่ 2 ได้ทรงกระทำ

จารึกได้ชื่อนี้เพราะคณะสงฆ์มอญได้อุปสมบทใหม่ที่แม่น้ำกัลยานี (ปัจจุบันอยู่ในโคลัมโบ) จารึกสามก้อนแรกเป็นภาษาบาลีที่จารึกด้วยอักษรพม่า จารึกส่วนที่เหลือเป็นภาษามอญ จารึกสูง 7 ฟุต (2.1 เมตร) กว้าง 4 ฟุต 2 นิ้ว (1.27 เมตร) และหนา 1-ฟุต-3-นิ้ว (0.38-เมตร) มีการจารึกไว้ทั้งสองด้าน โดยมีข้อความยาว 70 บรรทัดในแต่ละด้าน ตัวอักษรสามตัวต่อหนึ่งนิ้ว (2.54 ซม.)

แผ่นจารึกเดิมบางส่วนถูกทำลายโดยชาวโปรตุเกส ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และกองทหารโก้นบอง ในปี ค.ศ. 1757 ต้นฉบับใบลานที่ได้รับการเก็บรักษาไว้อย่างดีหลายฉบับยังคงหลงเหลืออยู่ ตอเซนโก แปลจารึกจากต้นฉบับใบลานเป็นภาษาอังกฤษและภาษาบาลีโดยเขียนด้วยอักษรละติน

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. 1 2 3  Taw 1892: iv–v
2. ↑  Sirisena 1978: 14
3. ↑  Aung-Thwin 2005: 114–115

บรรณานุกรม

* Aung-Thwin, Michael A. (2005). *The Mists of Rāmañña: The Legend that was Lower Burma* (illustrated ed.). Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 9780824828868.
* Blagden, C.O. (1935). "Epigraphica Zeylanica". *Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland*. London: Cambridge University Press for the Society.
* Sirisena, W.M. (1978). *Sri Lanka and South-East Asia: Political, Religious and Cultural Relations from A.D. C. 1000 to C. 1500* (illustrated ed.). Brill Archive. p. 186. ISBN 9789004056602.
* Taw, Sein Ko (1892). *The Kalyani Inscriptions Erected by King Dhammaceti at Pegu: Text and Translation* (PDF). Rangoon: The Superintendent, Government Printing, Burma.
**วัดเชิงกระบือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านปลายคลองบางละมุด ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ตั้งวัด 12 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน

วัดเชิงกระบือเดิมเป็นวัดร้าง ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดป่า** คงเป็นเพราะเคยเป็นวัดร้างอยู่ในป่า สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือบ่อน้ำ 3 บ่อ เจดีย์เล็ก 2 องค์ อุโบสถเก่าซึ่งไม่มีหลังคา มีแต่ผนังก่อด้วยอิฐ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง 1 องค์ มีสภาพไม่สมบูรณ์ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2510 ได้มีพระธุดงค์มาปักกลดอยู่ที่วัด ชาวบ้านเกิดมีจิตศรัทธาร่วมกันบูรณะพระประธานในอุโบสถและสร้างวัดขึ้นใหม่ให้เป็นวัดที่เจริญรุ่งเรืองอีกครั้งหนึ่ง กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกฐานะวัดร้างแห่งนี้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2512 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2520

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทยโบราณ กว้าง 8 เมตร ยาว 24.50 เมตร หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารทรงทันสมัย ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่พระประธานประจำอุโบสถ มีนามว่า *หลวงพ่อใหญ่*

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 401–402.
2. ↑  "วัดเชิงกระบือ". เทศบาลเมืองบางกรวย.[*ลิงก์เสีย*]
**พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี** มีชื่อเล่นว่า แยม เป็นนักแสดง นางแบบชาวไทย และเป็นนักแสดงในสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น

ประวัติ
-------

**พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี** ชื่อเล่น แยม เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดค่าย อาร์เอส โปรโมชั่น เข้าสู่วงการเมื่อปี 2543 จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เอก อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยนเรศวร เธอเป็นที่รู้จักในการแสดงภาพยนตร์เรื่อง ผีสามบาท

### งานแสดง

เธอมีผลงานงานเรื่องแรกคือ บ้านทรายทอง ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อปี 2543 ต่อด้วยภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโด่งดังคือเรื่อง ผีสามบาท หลังากนั้นก็มีผลงานละครมากมาย เช่น กระตุกหนวดเสือ ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ไฟสิ้นเชื้อ ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นางฟ้าไร้ปีก ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และอีกมากมาย นอกจากนี้เธอยังมีงานถ่ายแบบนิตยสารแนวเซ็กซี่ ภาพนิ่ง โฆษณา และงานพิธีกรต่างๆ

### ชีวิตส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัวเคยคบหาดูใจกับ *ป๋อม* ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์ นักแสดงชื่อดังจากภาพยนตร์เรื่อง สตรีเหล็ก แต่ปัจจุบันได้เลิกรากันแล้ว เธอมีงานสุดท้ายคือการถ่ายแบบแนวเซ็กซี่ ก่อนที่พักหลังจะห่างหายจากวงการบันเทิงไปทำธุรกิจส่วนตัว

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

| ละครโทรทัศน์ |
| --- |
|
| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | ช่อง |
| 2543 | บ้านทรายทอง | สินเสริม | ช่อง 3 |
| 2545 | กระตุกหนวดเสือ | กิ่งแก้ว | ช่อง 7 |
| สู่ฝันตะบันแข้ง | เนตรนภา | ช่อง 3 |
| 2546 | ไฟสิ้นเชื้อ | ขวัญหล้า | ช่อง 7 |
| เหยี่ยวสาวมือใหม่ | ลดา |
| 2547 | นางฟ้าไร้ปีก | บุษรา | ช่อง 3 |
| คู่แท้ชุลมุน | เขม | ช่องไอทีวี |
| 2548 | อยู่กับก๋ง | นวล | ช่อง 5 |
|

### ละครจักรๆ วงศ์ๆ

| ละครโทรทัศน์ |
| --- |
|
| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| 2543 | มณีเมขลา |  | ช่อง 3 |
|

### ละครซิทคอม

| ละครซิทคอม |
| --- |
|
| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| 2548 | โสดสโมสร |  | ช่อง 3 |
|

### ผลงานภาพยนตร์

| ภาพยนตร์ |
| --- |
|
| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบท | หมายเหตุ |
| 2544 | ผีสามบาท | ผกา |  |
| 2545 | ปอบ 2003 | พิมพ์ |  |
| ตะลุมพุก มหาวาตภัยล้างแผ่นดิน |  |  |
| 2546 | ปอบ 2003 แฟนจ๋าปอบมาแล้วจ้ะ | พิมพ์ |  |
| 2548 | เดอะเมีย | แสงแดด |  |
|

### มิวสิควีดีโอ

* เพลง ไม่เป็นอะไร ของ ปราโมทย์ วิเลปะนะ
* เพลง หลับทั้งน้ำตา ของ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์
* เพลง อยู่ดีๆก็อยากร้องไห้ ของ ตอง ภัครมัย
* เพลง ดึกแล้ว ของ โบ สุนิตา ลีติกุล
* เพลง ไม่อยากให้ผ่านคืนนี้ ของ เดอะซิส
* เพลง คบไม่ได้ ของ ป้าง นครินทร์ กิ่งศักดิ์

อ้างอิง
-------

อ.วิโรจน์ เดชนำบัญชาชัย
รับราชการที่ กระทรวงการต่างประเทศ
ตำแหน่ง นักการทูต 4 
ระดับ ชำนาญการ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติ แยม พิมพ์ศิริ พิมพ์ศรี
**วัดลาดปลาดุก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางไผ่และคลองลาดปลาดุก ในหมู่ที่ 7 บ้านลาดปลาดุก ตำบลบางรักพัฒนา อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

ราว พ.ศ. 2450 มีราษฎรเข้ามาบุกเบิกจับจองที่ดินบริเวณป่าที่ลุ่มคลองบางไผ่ถึงหนองเพรางายจนเกิดเป็นชุมชนขึ้น มีการขุดทางน้ำเพื่อการเกษตรและการคมนาคมทางเรือ บริเวณที่ลุ่มแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยปลานานาพันธุ์โดยเฉพาะปลาดุก แม้ในฤดูแล้งบริเวณนี้ก็ยังมีหนองน้ำและปลาอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่า *ลาดปลาดุก* ต่อมาชาวบ้านร่วมกันสร้างวัด เป็นวัดเล็ก ๆ อยู่กลางทุ่งนา ใช้ชื่อว่า "วัดลาดปลาดุก" เนื่องจากวัดตั้งอยู่ริมคลองลาดปลาดุก ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2465 เดิมมีเนื้อที่ 10 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2473 และต่อมาเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้ซื้อที่ดินด้านทิศตะวันออกเพิ่มอีก 12 ไร่ เพื่อใช้เป็นที่อเนกประสงค์และปลูกป่าไม้สักไม้ตะเคียน

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังเดิมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2473 วัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2512 มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบัน ซุ้มประตู บัวปลายเสาประดับด้วยกระจกสี ลงรักปิดทอง ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลอง มีพระอัครสาวกยืนถวายอภิวาทอยู่ 2 องค์ จิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถแสดงภาพพระพุทธประวัติและภาพเทพชุมนุม

ศาลาการเปรียญหลังเก่าเป็นศาลาไม้ทรงไทย ปัจจุบันวัดได้สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว ขนาด 9 ห้อง เป็นอาคารทรงโรง ไม่มีหลังคาลดชั้น มีรูปแบบคล้ายศาลาการเปรียญหลังเก่าที่ทำด้วยไม้ มีฝาทึบทั้ง 4 ด้าน ทำพาไลคลุมโดยรอบ ช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์เป็นปูนประดับ กระจกสีทอง มุงกระเบื้องเกล็ดเต่าสีส้มออกแดง หอระฆังเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หลังคาเรือนยอดจัตุรมุข วิหารหลวงพ่อโตตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถ ประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่อโตซึ่งเป็นพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัยลงรักปิดทอง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการบาง สุทธสีโล
* พระอธิการทวี
* พระพิมลศีลาจาร (แสวง ปภงฺกโร จันทร์อ้น)
* พระปลัดนพรัตน์ กุสลจิตฺโต (นพรัตน์ มีกระจิต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลาดปลาดุก (จังหวัดนนทบุรี)". เทศบาลเมืองบางรักพัฒนา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดลาดปลาดุก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  พิศาล บุญผูก (2551). *วัดในอำเภอบางบัวทอง* (PDF). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. p. 151–172. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-01-08. สืบค้นเมื่อ 2021-02-05.
**จันจิรา จันทร์พิทักษ์ชัย** (เกิด 29 มีนาคม 2534) ชื่อเล่น **จันจิ** เป็นนักแสดง นักร้องชาวไทยลูกครึ่งจีน–ฟิลิปปินส์ ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น เเละ ช่อง 3 เอชดี

ประวัติ
-------

จันจิรา จันทร์พิทักษ์ชัย มีชื่อเล่นว่า จันจิ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2534 เป็นลูกคนกลางในบรรดาพี่น้อง 3 คนซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งหมดโดยเธอมีพี่สาวพ่อแม่เดียวกัน 1 คนชื่อ จันทรา และมีน้องสาวต่างพ่ออีก 1 คนชื่อ เจนนี่ พ่อเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ส่วนแม่เป็นคนฟิลิปปินส์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

เข้าสู่วงการ
------------

จันจิราเข้าสู่วงการจากการไปเข้าคอร์สเรียนเต้นของเปรมจิตต์ อำนรรฆมณี หรือ ครูอู๋ แล้วได้รับการชักชวนให้ไปลองออดิชันจนได้ร่วมเต้นเป็นแดนเซอร์ในเพลง ฉันทนาที่รัก ของธงไชย แมคอินไตย์ ในอัลบั้ม Bird เปิดฟลอร์ ลูกทุ่ง เมื่อปี 2549 โดยอยู่ในกลุ่มที่สวมหัวสีเหลือง จากนั้นจึงมีผลงานเรื่อย ๆ ทั้งงานแดนเซอร์อาทิเพลง คืนนี้อยากได้กี่ครั้ง ของชิน ชินวุฒ และ ณ บัดนาว ของบี้ สุกฤษฎิ์ รวมถึงงานโฆษณาซึ่งชิ้นที่โดดเด่นของเธอคือโฆษณา Choco Pie ชุด Choc Choc Choco Pie ต่อมาเธอได้ร่วมเป็น 1 ในแดนเซอร์บนเวทีคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 10 ที่มีชื่อว่าวันของเรายังอยู่ เมื่อช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม 2555 จากนั้นในช่วงปี 2556 เธอได้ร่วมออดิชันจนได้เป็น 1 ในสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปไกอา

ในปี 2558 เธอมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง แคท อ่ะ แว้บ! #แบบว่ารักอ่ะ ในปีเดียวกันเธอยังได้แสดงนำในซิทคอมระเบิดเถิดเทิงสิงโตทอง โดยรับบทเป็น อาเหมย ต่อมาในปี 2559 จันจิรามีผลงานภาพยนตร์และละครถึง 2 เรื่องคือละครเรื่อง หน้ากากนางเอก โดยรับบทเป็น เขมปัญฑา หรือ เขม นับเป็นละครเรื่องแรกของจันจิรา ตามด้วยภาพยนตร์เรื่องอาม่า โดยรับบทเป็น หยก ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในชีวิตของเธอแต่เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ที่ได้ออกฉาย จากนั้นจึงมีผลงานออกมาเรื่อยมา

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ช่อง | แสดงเป็น |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | หน้ากากนางเอก | ช่องเวิร์คพอยท์ | เขมปัญฑา (เขม) |
| 2560 | 7 วันจองเวร 2 | รุ้ง (รับเชิญ) |
| 2561 | มีเพียงรัก | ช่อง 3 เอชดี | ฟ้าฟ้า (รับเชิญ) |
| 2562 | บุษบาเปื้อนฝุ่น | ช่อง 8 | ระริน |
| 2563 | ฟ้าฝากรัก | ช่อง 3 เอชดี | ดาลัด |
| 2564 | แม่ครัวคนใหม่ | เพื่อนของริกา (รับเชิญ) |
| พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน | กีกี้ |
| 2565 | มักกะลีที่รัก | นลิน |
| ปมเสน่หา | สิตางค์ |
| สายลับลิปกลอส | รัศมี |
| 2566 | ที่สุดของหัวใจ | น้ำ |
| มาตาลดา | เดือนแรม (เดือน) |
| กรงดอกสร้อย | ภัคสุภา |
| ปาฏิหาริย์รัก | พีพีทีวีเอชดี | ปลายฟ้า (ละครเก่าที่ถ่ายทำตั้งแต่ปี 2563) |
| เจ้าสาวบ้านไร่ | ช่อง 3 เอชดี | ลดา |
| 2567 | ดวงใจเทวพรหม เรื่อง ดุจอัปสร | อนุสรา |
| ระหว่างถ่ายทำ | หนึ่งในร้อย |  |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติ จันจิ จันจิรา จันทร์พิทักษ์ชัย
2. 1 2  ล้วงสุดติ่ง! จันจิ กับชีวิตที่ต้องผ่านมือซุป'ตาร์
3. ↑  งานเข้า!! จันจิ หวง บีม เหตุเพราะมือที่สามเข้ามา ติดตามได้ในระเบิดเถิดเทิงสิงโตทอง
4. ↑  ครั้งแรกกับละคร "หน้ากากนางเอก" "จันจิ" ร้องไห้หนักมาก..ยากทุกซีน
5. ↑  "จันจิ" ถูกใจบทหมวยขาลุย "อาม่า" หนังเรื่องแรก
6. ↑  จันจิ จันจิรา จันทร์พิทักษ์ชัย
7. ↑  "ฟ้าฝากรัก" ยิ้มรับโกยคำชม! ละครที่ไม่ใช่แค่สนุก แต่แฝงความรู้คู่ความบันเทิง
8. ↑  เรื่องย่อละคร ปมเสน่หา ละครช่อง3
**วัดมะเดื่อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านคลองมะเดื่อ ตำบลบางรักใหญ่ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดมะเดื่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2518 กล่าวกันว่า สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรเป็นผู้สถาปนาวัดนี้ขึ้น พระนามของพระองค์มีความหมายถึงมะเดื่อ วัดนี้จึงชื่อว่า "วัดมะเดื่อ" แต่ก็มีผู้สันนิษฐานว่า บริเวณที่สร้างวัดคงมีต้นมะเดื่อขนาดใหญ่อยู่มากจึงให้ชื่อว่า "วัดมะเดื่อ" หากการสร้างวัดได้เริ่มเมื่อครั้งสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรจริงตามคำบอกเล่าข้างต้น ก็คงเป็นเพียงการเริ่มดำเนินการเพราะขณะนั้นกรุงศรีอยุธยากำลังถูกกองทัพพม่าเข้ารุกราน และเมื่อบ้านเมืองสงบในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ชาวบ้านจึงได้กลับมาช่วยบูรณะวัด

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังปัจจุบันเป็นหลังใหม่ มีขนาด 4 ห้อง ทรงโรง มีหลังคาลด 2 ชั้น มีตับหลังคา 3 ตับ ด้านหน้าและด้านหลังทำเป็นมุขคลุมชานชาลาทั้ง 2 ด้าน มีเครื่องลำยอง ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นปูนประดับ กระจกสีทอง หน้าบันปูนปั้นประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งปางประทานพรล้อมด้วยลายกระหนกก้านขด หน้าบันคอสองเป็นรูปเทพนมปีกนกก้านขดขนาบอยู่ทั้ง 2 ด้าน หน้าบันปีกนกรูปกระหนกเปลว สองฝั่งเป็นรูปเทพนมอยู่กลาง ขนาบด้วยกระหนกก้านขดออกลายเป็นเทพนมด้านละ 2 องค์ สาหร่ายเป็นใบเทศ ปลายสาหร่ายเป็นหัวนาค ม่านแหวกระหว่างเสาห้องมุขกับเสารับชายคาเป็นรูปกระหนกก้านขดออกลายเทพนม เสาลอยและเสาอิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง บัวหัวเสาเป็นบัวกลีบยาว โคนกลีบบัวแต่งเป็นกาทับไหล่รูปกลีบบัวขนาดเล็ก คอเสาเป็นบัวลูกแก้วอกไก่ บ่าเสาเป็นบัวคอเสื้อรูปกระจังปฏิญาณคว่ำ ปลายเสามีคันทวยรับชายคาของหลังคาตับสุดท้าย 

วิหารจัตุรมุขตั้งอยู่ทางด้านทิศใต้ของอุโบสถ ประดิษฐานพระพุทธรูปและรูปหล่อหลวงปู่เกิด (อดีตเจ้าอาวาส) มุขด้านหน้ามีหลังคาลด 3 ชั้น มุขด้านอื่นอีก 3 ด้าน มีหลังคาลด 2 ชั้น หน้าบันมุขด้านหน้าเป็นรูปพระปิดตา ล้อมด้วยลายกระหนกเปลว หอสวดมนต์และหมู่กุฏิเป็นหมู่อาคารทรงไทย ทำด้วยไม้สักยกพื้นสูง ชั้นล่างเป็นสถานที่บำเพ็ญกุศลของชาวบ้าน ชั้นบนเป็นหอสวดมนต์และหมู่กุฏิ มีลูกกรงโปร่งอยู่ด้านหน้า

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแก่น
* พระอธิการยัง
* พระอธิการเกิด
* พระอธิการสังข์
* พระอธิการหวาด
* พระอธิการแจ่ม (แจ่ม ภู่เหมือน)
* พระครูใบฎีกาจำรัส (จำรัส ชมชู)
* พระครูนนทสารวิสุทธิ์ (บำเพ็ญ แตงเนียม)
* พระครูอุทุมพรกิตติคุณ (เลื่อน ภมโร แตงเนียม)
* พระครูนนทปริยัติวิสุทธิ (ชูชีพ สุทธิญาโณ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-01-26.
2. ↑  พิศาล บุญผูก (2551). *วัดในอำเภอบางบัวทอง* (PDF). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. p. 107–116. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-01-08. สืบค้นเมื่อ 2021-02-05.
บุตรเชม
**อัสชูร์** (ฮีบรู: אַשּׁוּר, อักษรโรมัน: *ʾAššūr*) เป็นบุตรคนที่สองของเชม บุตรโนอาห์ พี่น้องของอัสชูร์คือเอลาม, อารปัคชาด, ลูด และอารัม

ก่อนหน้าการค้นพบม้วนหนังสือเดดซี มีการโต้แย้งกันในแวดวงวิชาการว่าใครเป็นผู้สร้างนครนิเนเวห์, เรเสน, เรโหโบทอีร์ และคาลาห์ของอัสซีเรีย ระหว่างอัสชูร์หรือนิมโรด เนื่องจากชื่อ *อัสชูร์* สามารถสื่อถึงทั้งบุคคลและประเทศ (เทียบ Genesis 10:8–12 กับ Genesis 10:8–12) Sir Walter Raleigh ระบุเนื้อหานี้ไว้ใน *History of the World* (ป. 1616) หลายหน้าเพื่อระบุถึงเหตุการณ์ในอดีตเกี่ยวกับคำถามที่ว่าระหว่างนิมโรดหรืออัสชูร์ ใครเป็นผู้สร้างเมืองในอัสซีเรีย ทั้งทานัค JPS 1917 และคัมภีร์ไบเบิ้ลฉบับคิงเจมส์ ฉบับ ค.ศ. 1611 อธิบายภาษาในคำแปลเซปทัวจินต์กับวัลเกตของปฐมกาล 10:11-12 โดยระบุอย่างชัดเจนว่าอัสชูร์เป็นผู้ก่อตั้งนครนิเนเวห์ เรฌหโบท, คาลาห์ และเรเสน

Book of Jubilees ฉบับภาษากืออึซที่ได้รับการรับรองจากม้วนหนังสือ Jubilees 15 ม้วนในม้วนหนังสือเดดซี ยืนยันว่าดินแดนที่มีการโต้แย้งในปฐมกาล 10:8–12 ได้รับการแบ่งส่วนเป็นของอัสชูร์

อัสชูร์มีบุตรชายสามคน คือ Fares, Mirus และ Mokil

ดูเพิ่ม
-------

* ชาวอัสซีเรีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Samuel Shuckford; James Talboys Wheeler (1858), *The sacred and profane history of the world connected*, vol. 1, pp. 106–107
2. ↑  Walter Raleigh, *History of the World* p. 358–365
3. ↑  VanderKam, "Jubilees, Book of" in L. H. Schiffman and J. C. VanderKam (eds.), *Encyclopedia of the Dead Sea Scrolls*, Oxford University Press (2000), Vol. I, p. 435.
4. ↑  "news".
5. ↑  "Chapter 7". *Sefer Ha-yashar, or, the Book of Jasher (1840)*.

| * ด
* ค
* ก
ลูกหลานของโนอาห์ในปฐมกาล 10 |
| --- |
| เชมกับเซมิติก | 
* เอลาม
* อัสชูร์
* อารปัคชาด
* ลูด
* อารัม

 |
| ฮามกับฮามิติก | 
* คูช
* มิสราอิม
* พูต
* คานาอัน

 |
| ยาเฟทกับยาเฟติก | 
* โกเมอร์
* มาโกก
* มาดัย
* ยาวาน
* ทูบัล
* เมเชค
* ทิราส

 |
**วัดบางนา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านบางประดู่ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดบางนาเดิมเป็นวัดร้าง มีเนื้อที่ตามโฉนด 23 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา ออกเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ร.ศ. 129 (สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) จนเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2523 มีพระภิกษุจำนวน 5 รูปมาจำพรรษา และได้ร่วมกับสาธุชนบูรณะวัด ต่อมาเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 กรมการศาสนาได้ประกาศยกฐานะจากวัดร้างเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ได้นามว่า "วัดบางนา" วัดเริ่มสร้างอุโบสถเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2545

อาคารและเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางพิชิตมาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และวิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนั้นบริเวณประตูหน้าวัดยังประดิษฐานพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ลักษณะเป็นพระบรมรูปประทับยืน ฉลองพระองค์จอมทัพเต็มยศ พระหัตถ์ซ้ายทรงกระบี่ ขนาดเท่าพระองค์จริง หล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางนา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "พระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 (วัดบางนา)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
**อัสตานาอารีนา** (คาซัค: Астана Арена / Astana Arena) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่อัสตานาในประเทศคาซัคสถาน จุคนได้ 30,000 ที่นั่ง และมีหลังคาที่เปิด-ปิดได้ สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ ก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 2006–2009 ด้วยงบประมาณ 185 ล้านดอลลาร์ และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 นอกจากทีมชาติแล้ว สนามแห่งนี้ยังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอัสตานาในคาซัคสถานพรีเมียร์ลีก และสโมสรฟุตบอลเบย์เตเรกในเฟิสต์ดิวิชัน สนามแห่งนี้เคยใช้จัดพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2011 อัสตานาอารีนาเป็นหนึ่งในสนามที่ถูกเสนอชื่อเพื่อใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 สนามมีลักษณะเป็นวงรี สร้างบนพื้นที่สี่เหลี่ยม 232,485 ตารางเมตร (330 x 704.5)

ประวัติ
-------

อัสตานาอารีนา ก่อนยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบเพลย์ออฟ ระหว่างอัสตานากับเซลติก
อัสตานาอารีนา ออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกป็อปปูลัสและตาบันลีโอกลู และเริ่มก่อสร้างใน ค.ศ. 2006 บริษัทรับเหมาหลักคือเซมบอล สนามเปิดใช้งานในนัดที่โลโคโมติฟอัสตานาพบกับทีมชาติคาซัคสถานรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009

ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 อัสตานาอารีนา เป็นสนามในพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งที่ 7

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Official website". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-20. สืบค้นเมื่อ 2015-12-08.
2. ↑  "Sembol's $185m Astana stadium opens". kazworld.info. 27 July 2009. สืบค้นเมื่อ 1 July 2014.
3. 1 2 3 4  "Astana Arena – Kazakhstan Stadium Building". e-architect.co.uk. March 6, 2014. สืบค้นเมื่อ March 15, 2014.
4. ↑  Jena Isle (January 31, 2011). "The 7th Asian Winter Games 2011 Opening Ceremony in Astana, Kazakhstan". BatangasToday.com. สืบค้นเมื่อ March 15, 2014.
5. ↑  "Astana bidding to host UEFA matches in 2020". TengriNews.kz. September 21, 2013. สืบค้นเมื่อ March 15, 2014.
6. ↑  "Astana's new stadium ready to host games". Hurriyet.com.tr. July 7, 2009. สืบค้นเมื่อ July 28, 2009.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อัสตานาอารีนา**

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
**วัดบางโค** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 14 บ้านวัดบางโค ตำบลบางแม่นาง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา ทางทิศตะวันตกติดกับคลองบางโค (หรือคลองบางโคบ้า) และทางทิศใต้ติดกับคลองบางใหญ่ และยังมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 6 ไร่ 2 งาน 5 ตารางวา

วัดบางโคสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2399 ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้างวัด ชื่อวัดมาจากทำเลที่ตั้งซึ่งอยู่ติดกับคลองบางโค วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2432 ด้านการศึกษา ทางวัดได้จัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรม และได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลและเปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2524

อาคารและเสนาสนะสำคัญของวัดบางโคได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยมีระเบียง ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 และหอสวดมนต์ ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ *หลวงพ่อขาว* และพระพุทธบาทจำลองในมณฑป ในบริเวณวัดยังมีวังมัจฉา นักท่องเที่ยวสามารถแวะพักผ่อนและทำบุญโดยการให้อาหารปลา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการครุฑ
* พระครูนนทสิกขกิจ (ยอด)
* พระครูนนทวิหารคุณ
* พระประเสริฐ สุภทฺโท
* พระปลัด ประจวบ โชติคุโณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางโค". ไทยตำบล. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-07-14. สืบค้นเมื่อ 2021-04-01.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 446–447.
3. ↑  "วัดบางโค". เทศบาลเมืองบางแม่นาง.
**ไอ้ด่างเกยชัย** เป็นชื่อเรียกของจระเข้ตัวใหญ่ตัวหนึ่ง ที่เคยอาละวาดกินคนที่แม่น้ำน่าน บ้านเกยชัย จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 (ปัจจุบันคือ ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์) ซึ่งผู้คนเชื่อว่าเป็นจระเข้เจ้า ที่ได้ชื่อว่า ไอ้ด่าง เพราะปลายจมูกมันมีดวงด่างสีขาวเป็นจุดเด่น ภายหลังถูกปราบได้ด้วยหอกของหมอจระเข้ 2 คน และได้ตัดหัวเก็บไว้ ว่ากันว่ามีความใหญ่ถึงขนาดหัวถึงหางสามารถนอนขวางลำน้ำจากฝั่งหนึ่งถึงฝั่งหนึ่งได้

เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มีบันทึกอยู่ในสมุดบันทึกของกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อคราวที่ท่านเสด็จไปตรวจราชการที่เมืองเหนือ ได้บันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยไว้สั้น ๆ 2 บรรทัด มีใจความว่า ที่นี่มีศีรษะของจระเข้ใหญ่ เป็นจระเข้กินคน ชาวบ้านเล่าลือกันว่าเป็นจระเข้เจ้า มีพระยาคนหนึ่งได้นำเอาศีรษะจระเข้นี้เข้ากรุงเทพ ฯ และได้ขายต่อให้ชาวต่างชาติไป เป็นอันจบกันสำหรับเรื่องราวของศีรษะจระเข้ใหญ่

ปัจจุบัน บันทึกของท่านตอนนี้ สามารถสืบค้นได้ที่หอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี

แต่เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มักจำสับสนกับ**ไอ้ด่างบางมุด** ที่เป็นจระเข้น้ำเค็มมีขนาดลำตัวใหญ่ เคยอาละวาดกินคนเช่นเดียวกันที่*คลองบางมุด* อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เมื่อปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
------------------

เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยได้สร้างเป็นภาพยนตร์ไทย 2 ครั้ง

* ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2531 ใช้ชื่อว่า "ไอ้ด่างเกยชัย" นำแสดงโดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์, สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์, ราตรี วิทวัส, วีรยุทธ รสโอชา, อภิวัฒน์ เมธา, ดามพ์ ดัสกร

ดูเพิ่ม
-------

* ไอ้ด่างคลองบางมุด
* ชาละวัน
* ไอ้บอดวัดสามปลื้ม
* วัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ต.เกยไชย อ.ชุมแสง จ.นครสวรรค์::วัดเกยไชยเหนือ[*ลิงก์เสีย*]
**วัดปิฎกธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านคลองหนึ่ง ตำบลไทรใหญ่ อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระครูปิฎกธรรมบัณฑิต (ณรงค์ศักดิ์ ฐิติญาโณ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดปิฎกธรรมารามก่อตั้งขึ้นบนที่ดินเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน ซึ่งนางสาวชิดจันทร์ หังสสูต มีจิตศรัทธาบริจาคเมื่อ พ.ศ. 2555 ในครั้งแรกพระมหาณรงค์ศักดิ์ต้องการจัดตั้งเพียง **ศูนย์ศึกษาและสาธยายพระไตรปิฎก** โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการสวดสาธยายพระไตรปิฎกเป็นหลัก ต่อมามีผู้แนะนำให้ตั้งเป็นวัดด้วยจึงยื่นเรื่องขอตั้งเป็นวัดในชื่อ "วัดชิดจันทร์หังสสูตพุทธาวาส" เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดิน แต่ที่ประชุมต่าง ๆ มีความเห็นให้ใช้ชื่อว่า "วัดปิฎกธรรมาราม" ด้วยเหตุว่าวัดประดิษฐานพระไตรปิฎกที่ทำจากหินอ่อนและมีการสาธยายพระไตรปิฎกทุกวันอาทิตย์ จากนั้นสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ประกาศตั้งวัดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2561

ที่ดินส่วนใหญ่ของวัดปิฎกธรรมารามมีสภาพเป็นบ่อน้ำและไม่ได้ถมดิน พระมหาณรงค์ศักดิ์ซึ่งมาจากวัดใหม่ (ยายแป้น) ได้นำเงินเดือนจากการเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยมาใช้สร้างและพัฒนาวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2556 โดยเริ่มสร้างกุฏิ วิหารสาธยายพระไตรปิฎก และอุโบสถลอยน้ำซึ่งมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางปฐมเทศนา ในปัจจุบันวัดยังอยู่ระหว่างการจัดสร้างพระไตรปิฎกหินอ่อนโดยใช้เครื่องยิงเลเซอร์จารึกเนื้อหาเป็นภาษาบาลีอักษรไทยลงบนแผ่นหิน เพื่อเป็นพุทธบูชาและเพื่อเก็บรักษาคำสอนของพระพุทธเจ้าไว้ตราบนานเท่านาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปิฎกธรรมาราม วัดที่ พระ ดร.รศ. มหาณรงค์ตั้งจิตรจงใจสร้าง เพื่อประดิษฐานพระไตรปิฎก สืบพุทธศาสนา".
2. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง การตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดปิฎกธรรมาราม]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
3. ↑  "ตะลึง! อุโบสถลอยน้ำได้ "...ปาฏิหาริย์เหนือปาฏิหาริย์ที่เกิดจากน้ำมือมนุษย์..." @ วัดปิฎกธรรมาราม".