recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**สโมสรฟุตบอลลีดส์ซิตี** (อังกฤษ: Leeds City Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพชั้นนำในเมือง ลีดส์ ประเทศอังกฤษ ก่อน สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สโมสรถูกยุบในปี ค.ศ. 1919 เนื่องจากปัญหาทางการเงินที่ไม่ปกติ หลังจากนั้น ลีดส์ ยูไนเต็ด ได้ถูกก่อตั้งขึ้นมาแทนที่

ประวัติสโมสร
------------

สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1904 โดยนำตราประจำเมืองลีดส์มาเป็นตราสโมสร และใช้สีน้ำเงิน สีเหลือง และสีขาวเป็นสีของสโมสร พวกเขาได้รับเลือกเข้าสู่ ฟุตบอลลีก ในปี ค.ศ. 1905 ในปี ค.ศ. 1912 พวกเขาได้แต่งตั้ง เฮอร์เบิร์ต แชปแมน เป็นผู้จัดการทีมซึ่งนำสโมสรไปสู่ตำแหน่งสูงสุดในลีก (อันดับที่ 4 ในลีก ดิวิชั่น 2)

สถิติทั้งหมดของลีดส์ ซิตี้ อยู่ในดิวิชั่น 2 หลัง สงครามโลกครั้งที่ 1 จบลง ก็มีเรื่องอื้อฉาวเกิดขึ้น และสโมสรถูกกล่าวหาว่ามีความผิดปกติทางการเงิน รวมถึงการฝ่าฝืนคำสั่งห้ามจ่ายเงินให้กับผู้เล่นในช่วงสงคราม ซึ่งนำไปสู่การยุบสโมสรในปี ค.ศ. 1919 พวกเขาถูกขับออกจาก ฟุตบอลลีก หลังจากผ่านไปแปดเกมในฤดูกาล 1919-20 การลงโทษที่รุนแรงส่วนใหญ่เกิดจากพฤติกรรมของกรรมการบริหารของสโมสร ซึ่งปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือในการไต่สวนของ เอฟเอ และปฏิเสธที่จะมอบบันทึกทางการเงินของสโมสร

สโมสรฟุตบอลพอร์ทเวล แข่งขันแทนลีดส์ซิตีในโปรแกรมการแข่งขันที่เหลือ (รวมถึงคะแนนของลีดส์ซิตีในตอนนั้น) ลีดส์ซิตี เป็นสโมสรแรกที่ถูกขับออกจากลีกในช่วงกลางฤดูกาล และเป็นหนึ่งในสองสโมสรที่ถูกขับออกจากลีกเนื่องจากปัญหาด้านการเงิน โดยบิวรี่ถูกขับออกจากลีกในปี ค.ศ. 2019 หรือ 100 ปีหลังจากลีดส์ซิตีถูกขับออกจากลีก เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1919 การประมูลได้จัดขึ้นที่โรงแรมเมโทรโพลในลีดส์ซึ่งมีการประมูลผู้เล่นและเจ้าหน้าที่ของลีดส์ซิตี้พร้อมกับทรัพย์สินอื่น ๆ ของสโมสร สมาชิกของทีมผู้เล่น 16 คนถูกซื้อโดยเก้าสโมสรรวมเป็นเงิน 9250 ปอนด์:

| Player | Destination | Bid |
| --- | --- | --- |
| Billy McLeod | Notts County | £1,250 |
| แฮรี่ มิลเลอร์ชิป | Rotherham County | £1,000 |
| John Hampson | แอสตันวิลลา | £1,000 |
| วิลลิส วอล์คเกอร์ | South Shields | £800 |
| Tommy Lamph | Manchester City | £800 |
| James Edmondson | Sheffield Wednesday | £800 |
| Bill Hopkins | South Shields | £600 |
| George Affleck | Grimsby Town | £500 |
| Ernest Goodwin | Manchester City | £500 |
| Billy Kirton | Aston Villa | £500 |
| William Ashurst | Lincoln City | £500 |
| Fred Linfoot | Lincoln City | £250 |
| Herbert Lounds | Rotherham County | £250 |
| Arthur Wainwright | Grimsby Town | £200 |
| Billy Short | Hartlepools United | £200 |
| Frank Chipperfield | Lincoln City | £100 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "1905–06, Where it all began..." *Dave Tomlinson*. Mighty Leeds. สืบค้นเมื่อ 13 October 2006.
2. ↑  "Leeds City". *Dave Moor*. Historical Kits. August 2006. สืบค้นเมื่อ 13 October 2006.
3. ↑  *What If There Had Been No Port in the Vale?: Startling Port Vale Stories!*, Witan Books ISBN 978-0-9529152-8-7
4. ↑  Butler, Bryon (1998). *100 Seasons of League Football*. England: Queen Anne Press. p. 392. ISBN 1852915951.
5. ↑  "Review of 1919–20 – Disaster strikes". *Dave*. MightyLeeds.co.uk. สืบค้นเมื่อ 16 November 2006.
โมเดลจำลองรูมะฮ์กาดังแบบยกพื้นสูง
**รูมะฮ์กาดัง** (Rumah gadang; มีนังกาเบา: "บ้านหลังใหญ่") หรือ **อิมะฮ์บากองจอง** (Eumah bagonjong;
มีนังกาเบา: "บ้านที่มีหลังคาเป็นยอดแหลม") คือบ้านแบบพื้นถิ่น (รูมะฮ์อาดัต) ของชาวมีนังกาเบา ใน อินโดนีเซีย อันแสดงให้เห็นถึงความประดิดประดอยและคุณค่าในความซับซ้อนของช่างศิลป์พื้นถิ่น ในสังคมมีนังกาเบานั้นนอกจากจะสร้างรูมะฮ์กาดังเพื่ออยู่อาศัยแล้ว ยังใช้เป็นศูนย์รวมชุมชนและประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ สังคมมีนังกาเบานั้นเป็นสังคมแบบ หญิงเป็นใหญ่ (Matrilineal) จึงทำให้รูมะฮ์นั้นจะสืบทอดจากมารดาสู่บุตรี

ลักษณะที่โดดเด่นของรูมะฮ์แบบนี้คือหลังคาทรงโค้งมากและซ้อนกันหลายชั้น โดยทั่วไปแล้วคำว่า *รูมะฮ์กาดัง* หมายถึงบ้านขนาดใหญ่ในชุมชนมากกว่าบ้านเล็ก ๆ ส่วนบุคคล อย่างไรก็ตาม ลักษณะอย่างน้อยบางส่วนก็พบได้ทั่วไปในบ้านทุกแบบของมีนังกาเบา

ในปัจจุบันรูมะฮ์กาดังเป็นเหมือนสัญลักษณ์ประจำสุมาตราตะวันตก ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของชาวมีนังกาเบา และถูกประยุกต์ผสมผสานในอาคารสมัยใหม่มากมายที่พบทั่วไปในเมืองเช่น อาคารรัฐบาล โรงแรม อาคารพาณิชย์ ท่าอากาศยานนานาชาติมีนังกาเบา เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Syofiardi Bachyul Jb (November 23, 2013). "Istano Basa Pagaruyung: Restored to glory". The Jakarta Post. สืบค้นเมื่อ December 24, 2013.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**รูมะฮ์กาดัง**
**การอพยพครั้งใหญ่** หรือ **การเดินทางครั้งใหญ่** ของพวกเอลฟ์ เป็นเหตุการณ์สำคัญในช่วงต้นของยุคสมัยในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ว่าด้วยเรื่องของโลกอาร์ดาและมิดเดิลเอิร์ธ กล่าวคือ เป็นการเดินทางออกจากริมทะเลสาบคุยวิเอเนน อันเป็นสถานที่ที่พวกเขาตื่นขึ้นเป็นครั้งแรก แล้วมุ่งหน้าไปสู่วาลินอร์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของวิวัฒนาการของเอลฟ์กลุ่มต่างๆ รวมถึงภาษาและวัฒนธรรมของชนชาติเหล่านั้น

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากการสงครามครั้งใหญ่ระหว่างปวงเทพวาลาร์ กับจอมมารเมลคอร์ ทำให้โลกมิดเดิลเอิร์ธส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาพพังพินาศ ปวงเทพจึงมีดำริให้ชักชวนเหล่าเอลฟ์ไปอยู่ด้วยกันที่ทวีปอามัน อย่างไรก็ดี มีเอลฟ์จำนวนหนึ่งที่ไม่ยินดีเข้าร่วมการอพยพครั้งนี้ เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาเรียกว่า ชาวอวาริ ซึ่งหมายถึง "ผู้ไม่เต็มใจ"

เทพโอโรเม เป็นผู้นำพาพวกเอลฟ์เดินทางไปสู่วาลินอร์ พระองค์พาพวกเขาเดินทางขึ้นไปทางเหนือของทะเลเฮลคาร์ ผ่านป่าใหญ่ไพศาล (ภายหลังคือป่าใหญ่กรีนวูด หรือ เมิร์ควู้ด) จนมาถึงแม่น้ำใหญ่อันดูอิน เอลฟ์ชาวเทเลริส่วนหนึ่งละทิ้งการเดินทางที่จุดนี้ ตั้งหลักปักฐานสร้างบ้านเรือนอยู่ในหุบเขาแห่งอันดูอิน เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาเรียกว่า ชาวนันดอร์

เอลฟ์ที่เหลือเดินทางข้ามเทือกเขาฮิธายเกลียร์ไปได้ โดยข้ามช่องเขาที่ต่อมาเป็นที่ตั้งอาณาจักรริเวนเดลล์ เดินทางข้ามผ่านแผ่นดินกว้างใหญ่เอเรียดอร์ ตามเส้นทางถนนสายตะวันตก ข้ามเทือกเขาสีน้ำเงินหรือ เอเร็ดลูอิน เข้าไปสู่แผ่นดินเบเลริอันด์ อันเป็นแผ่นดินสุดท้ายทางฟากตะวันตกของมิดเดิลเอิร์ธ อยู่ริมมหาสมุทรใหญ่หรือทะเลเบเลกายร์

ที่แผ่นดินเบเลริอันด์นี้ เอลฟ์อีกจำนวนหนึ่งตกค้าง ตั้งถิ่นฐานขึ้นที่นี่ เนื่องจากมัวอยู่ติดตามหาธิงโกล ผู้นำของตน เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาคือ ชาวซินดาร์

ชาววันยาร์และชาวโนลดอร์ รวมทั้งชาวเทเลริ อีกจำนวนหนึ่ง เดินทางข้ามทะเลเบเลกายร์ โดยขึ้นไปอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา แล้วเทพอุลโม จึงเคลื่อนเกาะนั้นข้ามมหาสมุทรไป พวกวันยาร์และโนลดอร์เดินทางล่วงหน้าไปก่อน และได้ขึ้นฝั่งทวีปอามันจนหมดทุกคน แต่พวกเทเลริที่เดินทางข้ามไปทีหลัง ได้ร้องขอให้เทพอุลโมหยุดเกาะนั้นไว้ที่อ่าวเอลดามาร์ ด้วยเห็นแก่คำร้องขอของเทพออสเซ ชาวเทเลริกลุ่มนี้ตั้งถิ่นฐานอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา ต่อมาภายหลังจึงได้ต่อเรือเดินทางไปจนถึงฝั่งทวีปอามันได้ และตั้งนครของพวกตนขึ้นที่ริมฝั่งเอลดามาร์ มีชื่อว่า อัลควาลอนเด

ผลจากการอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์ครั้งนี้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแบ่งกลุ่มต่างๆ ของพวกเอลฟ์ ดังที่ปรากฏในเวลาต่อมา

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ซิลมาริลลิออน*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
**นิกายกาตัม** หรือ **กาตัมปา** (ทิเบต: བཀའ་གདམས་པ་, ไวลี: *bka' gdams pa*, พินอินทิเบต: *ga dam ba*) เป็นนิกายหนึ่งในศาสนาพุทธแบบทิเบต ก่อตั้งโดยจมเตินปา

นิกายกาตัมก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1056 โดยชื่อ "กาตัม" เป็นภาษาทิเบต มีความหมายถึงการนำพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้ามาชี้นำให้คนทั่วไปยอมรับความหมายของพระพุทธศาสนา นิกายนี้มีพื้นฐานมาจากการปฏิบัติพระสูตรเป็นส่วนใหญ่และสนับสนุนการเรียนรู้พระสูตรก่อนและต่อมาจึงเรียนรู้ตันตระ คำสอนของนิกายนี้แพร่กระจายอย่างกว้างขวางและทุกนิกายของพุทธศาสนาในทิเบตได้รับอิทธิพลจากนิกายนี้

ในปี ค.ศ. 1409 อาจารย์จงคาปา นักปฏิรูปศาสนาที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ทิเบต ได้ก่อตั้งนิกายเกลุก (หรือยังเรียกว่านิกายกาตัมใหม่) โดยอาศัยหลักคำสอนของนิกายนี้ เนื่องจากพระสงฆ์ของนิกายเกลุกทั้งหมด สวมหมวกสีเหลือง จึงเรียกว่า "นิกายเหลือง" พระสงฆ์และอารามของนิกายกาตัมดั้งเดิมได้ค่อย ๆ เปลี่ยนมาเป็นนิกายเกลุก และจนในที่สุดนิกายกาตัมก็หายไปจากสังคมทิเบต

อ้างอิง
-------

1. ↑  林玥著：一代詩憎倉央嘉措：達賴六世的佛說情詩與傳奇人生，野人文化出版，2013 ISBN：978-986-5830-61-8
**ประสิทธิภาพการส่องสว่าง** (อังกฤษ: luminous efficacy) เป็นปริมาณทางกายภาพ ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่าง**ฟลักซ์ส่องสว่าง**ซึ่งตามนุษย์รับรู้ กับปริมาณ**ฟลักซ์การแผ่รังสี** ซึ่งบอกถึงพลังงานต่อหน่วยเวลาที่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแผ่ออกมา ใช้หน่วย SI เป็นลูเมนต่อวัตต์ (สัญลักษณ์: lm/W)

คำนิยาม
-------

ค่าประสิทธิภาพการส่องสว่าง *K* สามารถนิยามจากค่าฟลักซ์ส่องสว่าง *Φ*e และฟลักซ์การแผ่รังสี *Φ*v ได้โดย

{\displaystyle \varPhi \_{\text{v}}=K\,\varPhi \_{\text{e}}}

### ประสิทธิภาพการส่องสว่างเชิงสเปกตรัม

ความสว่างที่สายตามนุษย์รับรู้จะแตกต่างกันไปตามแต่ละความยาวคลื่น และประสิทธิภาพการส่องสว่างสำหรับแสงความยาวคลื่นเดียวจะเรียกว่า**ประสิทธิภาพการส่องสว่างเชิงสเปกตรัม** (spectral luminous efficacy)

ถ้าให้ *Φ*e,*λ* เป็นค่าฟลักซ์การแผ่รังสีและ *K(λ)* เป็นค่าประสิทธิภาพการส่องสว่างเชิงสเปกตรัมที่ความยาวคลื่น *λ* แล้ว

{\displaystyle \varPhi \_{\text{v}}=\int \_{0}^{\infty }K(\lambda )\,\varPhi \_{{\text{e}},\lambda }(\lambda )\,d\lambda }

และจะได้ว่า

{\displaystyle K={\frac {\Phi \_{\mathrm {v} }}{\Phi \_{\mathrm {e} }}}={\frac {\int \_{0}^{\infty }K(\lambda )\Phi \_{\mathrm {e} ,\lambda }\,\mathrm {d} \lambda }{\int \_{0}^{\infty }\Phi \_{\mathrm {e} ,\lambda }\,\mathrm {d} \lambda }}}

อ้างอิง
-------

1. ↑  量及び単位－第７部：光及び放射
**กลอเรีย ลืม** บีบีเอ็ม (เกิด ค.ศ. 1930) เป็นนักวิทยาเชื้อราชาวสิงคโปร์ผู้เกษียณอายุแล้ว งานวิจัยของเธอมุ่งไปที่เห็ดราเขตร้อน เธอเป็นผู้สร้างแหล่งข้อมูลตัวอย่างเห็ดราท้องถิ่น ลิมถูกเลือกให้เป็นคณบดีของคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยสิงคโปร์ (ปัจจุบันใช้ชื่อมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์) โดยเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับตำแหน่ง หลังเกษียณ เธอกลายเป็นผู้อำนวยการคนแรกของสถาบันการศึกษาแห่งชาติสิงคโปร์ และยังช่วยในการก่อตั้งโปรแกรมปริญญาของมหาวิทยาลัย เธอดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการบริการสาธารณะเป็นกรรมาธิการหญิงคนแรกเป็นเวลา 14 ปี จากนั้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของหน่วยงานการไกล่เกลี่ยชุมชนเป็นเวลา 8 ปี เธอได้รับการยกย่องจำนวนมากและได้รับรางวัลสำหรับการมีส่วนร่วมต่อวิทยาศาสตร์และการพัฒนาการศึกษาในประเทศสิงคโปร์

ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา
-----------------------

กลอเรีย ลิม เกิดในประเทศสิงคโปร์เมื่อ ค.ศ. 1930 โรงเรียนหญิงล้วนที่เธอเข้าศึกษาไม่ได้สอนวิชาวิทยาศาสตร์ ทว่าเธอก็สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีด้านพฤกษศาสตร์จากมหาวิทยาลัยสิงคโปร์พร้อมเกียรตินิยมอันดับ 1 ใน ค.ศ. 1954 เธอได้รับอนุปริญญาด้านการศึกษาใน ค.ศ. 1956 และสำเร็จปริญญาโทด้านพยาธิวิทยาพืชใน ค.ศ. 1957 จากมหาวิทยาลัยมาลายาในกัวลาลัมเปอร์

ลิมเริ่มสอนที่ Raffles Girls' School จากนั้นเธอถูกจ้างวานให้สอนที่มหาวิทยาลัยมาลายาร่วมด้วย เธอได้รับรางวัล Inter-University Council Fellowship ซึ่งให้เธอเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยลอนดอน ลิมได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกเมื่อ ค.ศ. 1961 จากนั้นเธอศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ภายใต้ทุนฟูลไบรท์ระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง 1967 จนเป็นนักวิทยาเชื้อรา

งานด้านวิทยาศาสตร์
------------------

หลังกลับไปยังประเทศสิงคโปร์ ลิมได้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเชื้อราและได้ก่อตั้งแหล่งเก็บข้อมูลเกี่ยวกับสปีชีส์ของเชื้อราท้องถิ่น เธอเขียนบทความวิจัยนับร้อยและยังเป็นที่ปรึกษาให้กับมหาวิทยาลัยและธุรกิจทั้งในประเทศสิงคโปร์และต่างประเทศ เธอเป็นหนึ่งในคณะกรรมการที่ปรึกษาของบริษัทที่พัฒนาเห็ดที่มีคุณสมบัติเป็นยา และยังช่วยเหลือกระทรวงกลาโหมสิงคโปร์เมื่อหลุมหลบภัยเก็บของขึ้นรา หลังเกษียณแหล่งรวบรวมสปีชีส์ต่าง ๆ ได้ถูกแยกและทำลายทิ้ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Tan 2015. sfn error: no target: CITEREFTan2015 (help)
2. 1 2  Tan 2015, pp. 50–53. sfn error: no target: CITEREFTan2015 (help)
3. 1 2  "Gloria Lim: Mycology expert and first woman member of the Public Service Commission". Singapore: Singapore Women's Hall of Fame. 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-17. สืบค้นเมื่อ 7 November 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* WorldCat Publications
สวีหนิง วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
**สวีหนิง** (จีนตัวเต็ม : 徐寧 / อังกฤษ : Xu Ning) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซือเหล็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า **ทวนทอง** (จีน : 金槍手 / อังกฤษ : Gold Lancer) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 18 ของเขาเหลียงซาน เขารับราชการเป็นครูฝึกพลทวนตะขอในเมืองไคฟง เมื่อตอนที่ฝ่ายเขาเหลียงซานกำลังเผชิญศึกหนักกับฮูเหยียนจั๋ว เฉาไก้ได้ส่งทังหลง ไต้จง และสือเซียน ให้ไปเชิญตัวสวีหนิง สือเซียนได้ทำการขโมยเกราะทองขนห่านป่าของสวีหนิงออกไป พอรุ่งเช้า สวีหนิงหาเกราะทองของเขาไม่พบก็โกรธ บังเอิญไปเจอกับทังหลงพอดี ก็เลยชวนกันไปหาคนโขมยเกราะทอง ระหว่างทาง ทังหลงได้วางยาให้สวีหนิงเผลอหลับ และได้พาขึ้นเขาเหลียงซาน หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา เขาก็ได้รับการเกลี้ยกล่อมจากซ่งเจียง เขามีข้อแลกเปลี่ยนว่าถ้าอยากให้เขาร่วมทำการ ก็ต้องพาครอบครัวของเขามาด้วย ซึ่งซ่งเจียงได้จัดทำตามความประสงค์ของเขา เขาจึงยอมช่วยฝ่ายเหลียงซานจนสามารถเอาชนะฮูเหยียนจั๋ว

หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็น 1 ใน 8 ขุนพลแนวหน้าของเหลียงซาน ในการรบกับฟางล่า เขากับห่าวซือเหวินได้เข้าโจมตีเมืองฮั่งจิวที่มี **ฟางเทียนติ้ง** (方天定 ท.ฮองเทียนเต๋ง) เป็นเจ้าเมือง ห่าวซือเหวินถูกจับ เขาจึงรีบเข้าไปช่วยแต่ก็ถูกลูกธนูอาบยาพิษของศัตรูยิงเข้าที่ซอกคอ และเสียชีวิตในเวลาต่อมา

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
นักดนตรี
**สวิมมิงวิธดอลฟินส์** (Swimming with Dolphins) เป็นวงซินธ์ป็อปจากรัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2008 โดย ออสติน โทฟต์ และ อดัม ยัง, จากวง อาวล์ซิตี หลังจาก อาวล์ซิตี ได้รับความนิยม อดัม ยัง ได้ออกจากวงเพื่อมุ่งเน้นไปทำโปรเจ็ก อาวล์ซิตี มากกว่า ทางวงได้ออก อีพี ชื่อ *Ambient Blue* หลังจากนั้นเป็นต้นมา โทฟต์ ได้แต่งและผลิตเพลงด้วยตนเอง อย่างไรก็ดี โทฟต์ และ ยัง ยังคงเป็นเพื่อนกันอยู่

เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2010, สวิมมิงวิธดอลฟินส์ ได้เซ็นสัญญากับค่าย Tooth & Nail Records

ซิงเกิล "Sleep To Dream" จากอัลบั้ม "Water Colours" ได้วางจำหน่ายผ่านทาง iTunes และ Amazon เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2011

อัลบั้ม *Water Colours* ซึ่งเป็นอัลบั้มเปิดตัว ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 โดย Tooth & Nail Records มิวสิกวิดีโอเพลง "Sleep To Dream" เปิดตัวเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2011 บน ยูทูบ

เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2013, โทฟต์ ได้ประกาศว่าเขากำลังทำอัลบั้มใหม่ในชื่อ *Catharsis* อยู่

ผลงาน
-----

อีพี
* *Ambient Blue* (2008)

สตูดิโออัลบั้ม
* *Water Colours* (2011)

ซิงเกิล
* "Fast Car" (cover) (2008)
* "Sleep To Dream" (2011)
* "Tromsø" (2013)
* "Summer Skin" (2014)
* "Iron Lungs" (2015)
* "Let You Love" (2016)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tooth & Nail Records Announces Signing of Swimming With Dolphins". App.e2ma.net. 2010-06-22. สืบค้นเมื่อ 2013-08-23.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Full name. "Swimming with Dolphins". Twitter. สืบค้นเมื่อ 2013-08-23.
3. ↑  Amazon.com: Sleep To Dream: Swimming With Dolphins: MP3 Downloads[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  Posted Wednesday, April 6, 2011 by Casey (2011-04-06). "Tooth & Nail | News | Swimming With Dolphins' New Album "Water Colours" Out May 17th!". Toothandnail.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-20. สืบค้นเมื่อ 2013-08-23.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
5. ↑
6. ↑  "annoucement". Jesusfreakhideout.com. สืบค้นเมื่อ 2013-08-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* Swimming with Dolphins - Last.fm
**ความละเอียดภาพ** (image resolution) เป็นค่าตัวเลขที่ระบุความหนาแน่นของจำนวนพิกเซลในภาพบิตแมป

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความละเอียดของเส้นตารางที่แสดงภาพเรียกว่าความละเอียดภาพ และโดยทั่วไปจะแสดงเป็นตัวเลขว่าภาพแบ่งละเอียดแค่ไหนต่อหน่วยหนึ่งนิ้ว

 ความแตกต่างในความละเอียด

หน่วย
-----

โดยทั่วไปหน่วยที่ใช้บ่อยที่สุดคือ จุดต่อนิ้ว (dots per inch, dpi) นอกจากนี้ยังมีแนวคิดที่คล้ายกัน ได้แก่ พิกเซลต่อนิ้ว (pixels per inch, ppi) และ เส้นต่อนิ้ว (lines per inch, lpi) โดย dpi จะใช้บอกสมบัติของอุปกรณ์ เช่น เครื่องกราดภาพ ส่วน ppi และ lpi ส่วนใหญ่จะใช้ในวัตถุที่แสดงหรือพิมพ์ชุดของเส้นเป็นพื้นผิว ไม่สามารถเปรียบเทียบค่าเหล่านี้ได้โดยตรง นอกจากหน่วยเหล่านี้แล้ว ยังมีหน่วยที่เรียกว่า พิกเซลต่อเมตร (pixels per meter, ppm) ซึ่งไม่ได้พบเห็นได้ทั่วไป หน่วยนี้ใช้ภายในในรูปแบบไฟล์รูปภาพเช่น BMP และ PNG แต่เนื่องจากโปรแกรมประยุกต์การแสดงภาพส่วนใหญ่มักจะแสดงผลโดยแปลงหน่วย ppm เป็นหน่วย ppi ผู้ใช้ทั่วไปจึงมักจะไม่จำเป็นต้องใส่ใจตรงนี้

ความสัมพันธ์ระหว่างความยาวและจำนวนพิกเซลแสดงได้ด้วยสูตรต่อไปนี้

**ความยาว** = **จำนวนพิกเซล** / **ความละเอียดภาพ**
ความสัมพันธ์นี้จำเป็นต่อการวาดภาพที่มีขนาดเท่ากันบนอุปกรณ์ที่มีความละเอียดต่างกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  BITMAPINFOHEADER (wingdi.h) - Win32 apps | Microsoft Learn
คำว่า **มลรัฐ** ใช้เรียกหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นของบางประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ตรงกับคำว่า "state" ในภาษาอังกฤษ

ต่อมา "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี และประกาศราชบัณฑิตยสถาน เรื่องกำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง พ.ศ. 2544" ได้กำหนดให้ใช้ "มลรัฐ" สำหรับสหรัฐเมริกาเท่านั้น ในขณะที่คำว่า "มลรัฐ" ไม่เคยบรรจุในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ฉบับใด ๆ

มีการสันนิษฐานว่า คำว่า "มลรัฐ" อาจบัญญัติขึ้นเพื่อป้องกันความสับสน กับคำว่า "รัฐ" ซึ่งในทางรัฐศาสตร์อาจหมายถึง ดินแดนอันมีอำนาจอธิปไตยโดยอิสระของตนเอง และยังมีผู้อธิบายว่า[*ใครกล่าว?*] "มลรัฐ" นั้นน่าจะมาจากคำว่า "มัลลรัฐ" (มราฐี: मल्ल रट्ठ) ซึ่งเป็นรัฐในประวัติศาสตร์อินเดียที่มีการปกครองแบบสหพันธรัฐ เมื่อมีปัญหาก็มาปรึกษากันในสภา ในการศึกษาประวัติศาสตร์การเมืองของสหรัฐอเมริกาใหม่ ๆ คงเห็นว่า สหรัฐอเมริกาประกอบด้วยรัฐต่าง ๆ คล้ายกับมัลลรัฐ จึงนำมาใช้เรียกเขตการปกครองของสหรัฐอเมริกา และภายหลังได้ลด ล ลงเสียตัวหนึ่ง

คำว่า "มลรัฐ" ปัจจุบันมีประกาศราชบัณฑิตยสถาน**ให้เลิกใช้แล้ว** ให้เหตุผลว่า

> ...คณะกรรมการจัดทำพจนานุกรมชื่อภูมิศาสตร์สากลได้พิจารณาตรวจสอบหลักฐานต่าง ๆ แล้ว เห็นว่าคำดังกล่าว ("มลรัฐ") เป็นคำที่ราชบัณฑิตยสถานใช้กันมานาน ไม่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับเหตุผลความเป็นมาที่แน่ชัด จึงหารือไปยังคณะกรรมการชำระพจนานุกรม และคณะกรรมการจัดทำสารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: ภูมิภาคอเมริกา แห่งราชบัณฑิตยสถาน และได้รับคำชี้แจงเหตุผลประกอบการพิจารณาว่า **เห็นควรเลิกใช้คำ "มลรัฐ" แล้วเปลี่ยนมาใช้คำ "รัฐ"** แทนเช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ ที่มีการปกครองระบอบเดียวกัน ด้วยเหตุผลดังนี้
> 
> 
> 1. คำว่า state มีความหมาย 2 ประการ คือ ประการแรกหมายถึง รัฐชาติ (nation state) ซึ่งจะต้องมีองค์ประกอบทั้ง 4 ประการ คือ ดินแดน ประชากร รัฐบาล และอำนาจอธิปไตย อีกนัยหนึ่งหมายถึงประเทศ ในความหมายที่ใช้กันโดยทั่วไป ส่วนประการที่ 2 หมายถึง รัฐที่ร่วมกันเป็นสหพันธรัฐ (federation) หรือสมาพันธรัฐ (confederation) ซึ่งมีอำนาจอธิปไตยแบ่งปันกันระหว่างรัฐที่เป็นสมาชิกกับรัฐบาลกลางตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญของประเทศนั้น ๆ ดังนั้น รัฐต่าง ๆ ของสหรัฐอเมริกาจึงมีสถานภาพคล้ายคลึงกับรัฐของประเทศที่มีระบอบการปกครองเป็นสหพันธรัฐหรือสมาพันธรัฐอื่น ๆ อีกหลายแห่งทั่วโลก เพียงแต่อำนาจอธิปไตยของรัฐอาจมีมากน้อยไม่เท่ากัน ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับปรัชญาในด้านการเมืองและการปกครองของแต่ละประเทศ
> 2. การใช้คำ "มลรัฐ" กับรัฐต่าง ๆ ของสหรัฐอเมริกานั้น ราชบัณฑิตยสถานกำหนดกันมานานแล้ว แต่ไม่มีหลักฐานและเหตุผลเพียงพอที่จะอธิบายให้เข้าใจว่า เหตุใดจึงใช้ "มลรัฐ" เฉพาะกับรัฐในสหรัฐอเมริกา ทั้งที่ประเทศอื่น ๆ ที่มีการปกครองระบอบสหพันธรัฐหรือสมาพันธรัฐในปัจจุบันล้วนใช้คำ "รัฐ" ทั้งสิ้น อีกทั้งคำ "มลรัฐ" ก็มิได้เก็บไว้ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ทำให้ไม่สามารถชี้แจงตอบคำถามของบุคคลและหน่วยงานภายนอกที่ไต่ถามเหตุผลในการใช้คำ "มลรัฐ" เฉพาะกับสหรัฐอเมริกาได้
> 
> 
> 
> ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น ราชบัณฑิตยสถานจึงเห็นควรยกเลิกการใช้ "มลรัฐ" ในสหรัฐอเมริกา แล้วเปลี่ยนใช้คำ "รัฐ" แทน
> 
>

อ้างอิง
-------

1. ↑  ความรู้เรื่องภาษี เก็บถาวร 2005-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรรมสรรพากร
2. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. (2549). "พจนานุกรมชื่อภูมิศาสตร์สากล เล่ม 1 (อักษร A-L) ฉบับราชบัณฑิตยสถาน." กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน. หน้า ค.
ในงานวิจัย **ความสมเหตุสมผลทางนิเวศ**
(อังกฤษ: ecological validity)
ของงานศึกษาหมายความว่า วิธีการ วัสดุสิ่งของ และสิ่งแวดล้อมที่ใช้ในงาน ต้องคล้ายกับสถานการณ์จริงในโลกที่เป็นประเด็นการศึกษา
แต่ว่าโดยไม่เหมือนกับความสมเหตุผลภายในและภายนอก ความสมเหตุสมผลทางนิเวศไม่จำเป็นสำหรับความสมเหตุสมผลทางสถิติของงาน

เทียบกับความสมเหตุผลภายนอก
--------------------------

ความสมเหตุสมผลทางนิเวศมักจะสับสนกับความสมเหตุสมผลภายนอก (external validity) ซึ่งเป็นความสมเหตุสมผลของผลที่พบ ว่าจะเป็นจริงโดยทั่วไปในสถานการณ์อื่น ๆ และกับคนอื่น ๆ นอกงานวิจัยหรือไม่
แม้ว่าความสมเหตุสมผลเหล่านี้จะสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด แต่ก็เป็นอิสระต่อกัน งานศึกษาหนึ่งอาจจะมีความสมเหตุผลภายนอก แต่ไม่มีความสมเหตุสมผลทางนิเวศ และนัยตรงกันข้ามก็เป็นจริงด้วย
ยกตัวอย่างเช่น งานวิจัยคดีที่ใช้ลูกขุนจำลอง (mock-jury) เป็นงานศึกษาว่าคนจะประพฤติปฏิบัติอย่างไรถ้าเป็นลูกขุนในคดี แต่ว่า งานวิจัยเช่นนี้มากมายเพียงแต่ให้คำให้การของพยานหรือบทสรุปของคดี และทำในห้องเรียนหรือสำนักงาน
ดังนั้น การทดลองเช่นนี้ไม่คล้ายกับสิ่งที่เห็นได้ รู้สึกได้ และวิธีการที่พบได้ในศาลจริง ๆ และดังนั้น จึงไม่มีความสมเหตุสมผลทางนิเวศ
แต่ว่า สิ่งที่สำคัญกว่าก็คือความสมเหตุสมผลภายนอก คือถ้าผลที่ได้จากงานศึกษาเช่นนี้สามารถใช้ได้โดยทั่วไปในคดีจริง ๆ งานวิจัยนี้สมเหตุสมผลโดยทั่วไป แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องบางอย่าง
อย่างไรก็ดี การปรับปรุงความสมเหตุสมผลทางนิเวศ มักจะปรับปรุงความสมเหตุสมผลภายนอกเช่นกัน[]

ดูเพิ่ม
-------

* ความสมเหตุสมผลภายนอก (External validity)
* ความสมเหตุสมผลภายใน (Internal validity)
* ความสมเหตุผลเชิงสถิติของข้อสรุป (Statistical conclusion validity)

เชิงอรรถและอ้างอิง
------------------

1. ↑  "validity", *ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑*, ความสมเหตุสมผล (คณิตศาสตร์, คอมพิวเตอร์, นิติศาสตร์, ปรัชญา)
2. ↑  "ecological succession", *ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑*, การแทนที่ทางนิเวศ (ภูมิศาสตร์)
3. 1 2  Brewer, M (2000). Reis, H; Judd, C (บ.ก.). *Research Design and Issues of Validity*. *Handbook of Research Methods in Social and Personality Psychology*. Cambridge: Cambridge University Press.
4. 1 2  Shadish, W; Cook, T; Campbell, D (2002). *Experimental and Quasi-Experimental Designs for Generalized Causal Inference*. Boston: Houghton Mifflin.
**ภาษาเนเดบัง** เป็นภาษากลุ่มปาปวนใช้พูดในหมู่บ้านบาลุนกาดาและบัวลังทางตะวันออกของเกาะปันตาร์ ประเทศอินโดนีเซีย และในอาอีร์ ปานัส ภาษานี้มีชื่อเรียกว่า กลามู หมายถึงเผ่า (ตรงกับภาษาอินโดนีเซีย: ซูกู) ชาวกลามูอพยพมาจากเนเดบังมายังบริเวณที่อยู่ในปัจจุบันก่อนอินโดนีเซียได้รับเอกราช ประมาณ พ.ศ. 2473 ศาสนามีบทบาทสำคัญต่อสถานะสังคมและการเปลี่ยนแปลงของภาษา ชาวกลามูในบาลุนบาดาเป็นชาวคริสต์ในขณะที่กลุ่มที่อยู่ในบัวลังและ อาอีร์ ปานัส เป็นมุสลิม และมีกลุ่มผู้อพยพที่พูดภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่อพยพมาจากบารานูซารวมอยู่ด้วย ภาษาเนเดบังเป็นภาษาที่ใกล้ตาย ไม่ใคร่มีการใช้ในชีวิตประจำวัน แม้แต่ในบ้าน ชนส่วนใหญ่ในบาลุนกาดาหันไปพูดภาษาอินโดนีเซีย ส่วนในอาอีร์ ปานัสหันไปพูดภาษาอลอร์สำเนียงบารานูซา ผู้พูดภาษาเนเดบังเหลือน้อยกว่า 200 คน โดยคนที่มีอายุน้อยสุดคือ 50 ปี

อ้างอิง
-------

* Grimes, Charles E. Tom Therik, Barbara Dix Grimes & Max Jacob. 1997. A guide to the people and languages of Nusa Tenggara. (Paradigma series B 1). Kupang, Indonesia: Universitas Kristen Artha Wacana and Alfa Omega Foundation.
* Stokhof, W. A. L. 1975. Preliminary notes on the Alor and Pantar languages (East Indonesia). (Pacific Linguistics B-43). Canberra: Australian National University
**ปลาไหลเผือกน้อย** ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Eurycoma harmandiana* Pierre เป็นพืชในวงศ์ Simaroubaceae เป็นไม้พุ่ม มีรากแก้วขนาดใหญ่เพียงรากเดียว รากยาว สีขาวนวล รากที่มีอายุหลายปีจะมีความยาวมาก อาจยาวมากกว่า 2 เมตร ใบประกอบแบบขนนก โคนใบเบี้ยว เส้นกลางใบนูนเล็กน้อยด้านบน นูนเด่นชัดด้านล่าง ผิวใบเรียบเป็นมัน ดอกช่อแยกแขนง ออกที่ซอกใบขนานกับพื้นดิน ขนสั้นนุ่ม ไม่มีขนต่อม ดอกย่อยหลายดอก แยกเพศ สีแดงแกมม่วง กลีบดอกมีขนทั้งสองด้าน เกสรเพศผู้ 5 อัน ขนสั้นนุ่ม รังไข่ลดรูปในดอกเพศผู้ ก้านเกสรเพศเมียเรียวยาว ยอดเกสรรูปโล่ ริ้วประดับรูปสามเหลี่ยมขนาดเล็ก ร่วงง่าย หลอดกลีบเลี้ยงสั้น ผลสด ทรงรี ก้านผลสั้น เปลือกนอกบาง พบในลาวและกัมพูชา ในไทยเฉพาะทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ปลาไหลเผือกน้อยมีฤทธิ์ทางสมุนไพรคล้ายปลาไหลเผือกใหญ่ ใช้เปลือกลำต้น แก้ไข้จับสั่น ไข้สันนิบาต ไข้ทรพิษ และแก้เบาพิการ ราก ใช้เป็นยาแก้ไข้ทุกชนิด ถ่ายพิษทุกชนิด แก้ลม แก้วัณโรค ถ่ายฝีในท้อง ขับเหงื่อ ขับพยาธิ แก้เจ็บคอ แก้กาฬโรค และรักษาความดันโลหิตสูง ถ่ายพิษเสมหะและโลหิต ใช้เป็นส่วนประกอบของยาสามราก ยาประสะเหมือดคน ยาจันทร์ลีลา ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ราก ต้มน้ำดื่ม แก้ไข้ แก้ปวด แก้ไข้มาลาเรีย ช่วยบำรุงกำลัง ฝนกับน้ำทา แก้ฝีหนอง ฝนน้ำกิน มีรสเบื่อมา ใช้เลิกเหล้า นำรากมาผสมกับพญายา และพริกป่า ต้มน้ำกินแก้ไข้

รากปลาไหลเผือกน้อยมีสารที่รสขมคือ eurycomalactone, eurycomanol และ eurycomanon ฆ่าเชื้อที่เป็นสาเหตุของโรคมาลาเรีย (*Plasmodium falciparum*) ในหลอดทดลอง เป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งปอด เซลล์มะเร็งเต้านม มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อ HIV ในหลอดทดลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปลาไหลเผือกน้อย-สมุนไพร
2. ↑  ปลาไหลเผือกน้อย
3. ↑  ปลาไหลเผือกน้อย
**ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน** (อาหรับ: جبران خليل جبران) หรือ **คาห์ลีล จิบราน** (อังกฤษ: Kahlil Gibran, ออกเสียง: /ˈkɑːliːl dʒɪˈbrɑːn/; 6 มกราคม พ.ศ. 2426 – 10 เมษายน พ.ศ. 2474) เป็นกวี, นักเขียน และศิลปินชาวเลบานอน มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ *ปรัชญาชีวิต* (The Prophet) ซึ่งเป็นตัวอย่างของงานเขียนแนวสร้างแรงบันดาลใจ (inspirational fiction) เขาเป็นกวีที่มีผลงานขายดีตลอดกาลเป็นอันดับ 3 รองจากเชกสเปียร์และเล่าจื๊อ

ประวัติ
-------

ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2426 ที่เมืองบชัรรี (Bsharri) ทางตอนเหนือของเลบานอน (ขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน) ในครอบครัวคริสเตียนนิกายมาโรไนต์ เขาไม่ได้เข้าศึกษาในโรงเรียน แต่มีนักบวชช่วยสอนภาษาอาหรับและภาษาซีรีแอกให้ ก่อนจะย้ายไปพำนักที่สหรัฐอเมริกา ที่นั่นเขาได้ตีพิมพ์ *The Madman* หนังสือเล่มแรกของเขาที่เป็นภาษาอังกฤษ และได้เข้าร่วม The Pen League ซึ่งเป็นสมาคมนักเขียนชาวอาหรับ-อเมริกัน นอกจากงานเขียนแล้ว เขายังมีผลงานวาดภาพเหมือนบุคคลต่าง ๆ เช่น คาร์ล ยุง, โอกุสต์ รอแด็ง และวิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ อีกด้วย ในปี พ.ศ. 2466 เขาได้ตีพิมพ์ *ปรัชญาชีวิต* ซึ่งเป็นบทกวีรวมเล่มที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้รับการแปลไปแล้วกว่า 40 ภาษาทั่วโลก

ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน เสียชีวิตที่สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2474 ด้วยโรคตับแข็งและวัณโรค รวมอายุได้ 48 ปี ร่างของเขาถูกฝังที่บ้านเกิดตามความประสงค์สุดท้ายของเขา

ผลงานที่ติพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ
-----------------------------

* *The Madman* (พ.ศ. 2461)
* *Twenty Drawings* (พ.ศ. 2462)
* *The Forerunner* (พ.ศ. 2463)
* *The Prophet* (พ.ศ. 2466)
* *Sand and Foam* (พ.ศ. 2469)
* *Kingdom of the Imagination* (พ.ศ. 2470)
* *Jesus, The Son of Man* (พ.ศ. 2471)
* *The Earth Gods* (พ.ศ. 2474)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปรัชญาชีวิต The Prophet (ปกแข็ง) โดย ซี-เอ็ด
2. ↑  Prophet Motive by Joan Acocella
3. ↑  Kahlil Gibran of America

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน
* วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ **ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน** (ภาษาไทย)
* วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ **ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน** (ภาษาอังกฤษ)
* วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน
**ปลาไหลช่อ** (อังกฤษ: Freshwater moray, Freshwater snowflake eel, Indian mud moray; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Gymnothorax tile*) เป็นปลากระดูกแข็งขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)

เป็นปลาไหลมอเรย์ขนาดเล็ก มีลำตัวสีน้ำตาลเข้ม บางตัวอาจมีจุดสีขาวหรือเหลืองเล็ก ๆ กระจายไปทั่วลำตัว มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 2 ฟุต อายุขัยโดยเฉลี่ย 30 ปี

พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อนเช่น อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย

จัดเป็นปลาที่อาศัยในทะเลที่ใกล้กับชายฝั่ง ในบางตัวอาจเข้าไปอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดเช่น ป่าชายเลนหรือตามปากแม่น้ำได้ เป็นปลาที่กินอาหารจำพวก ลูกปลาหรือปลาขนาดเล็กรวมทั้งเคยหรือกุ้งฝอยเป็นอาหาร โดยมักจะซ่อนตัวในท่อหรือโพรงต่าง ๆ ใต้น้ำ แล้วโผล่ออกมาเฉพาะแต่ส่วนหัว

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก แต่ก็มีราคาซื้อขายที่ไม่แพง แต่ปลาที่นำมาเลี้ยงนั้นจะต้องผ่านการปรับน้ำให้ดีเสียก่อน มิฉะนั้นปลาจะไม่สามารถปรับตัวได้และอ่อนแอลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งตายในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Gymnothorax tile*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  "*Gymnothorax tile*". *Aquaticcommunity*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Freshwater" Moray Eel (อังกฤษ)
**ภาษาเวสทรอน** (อังกฤษ: Westron) เป็นภาษาประดิษฐ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ที่ใช้ในนิยายชุด มิดเดิลเอิร์ธ ในฉบับนิยายถือว่า ภาษาเวสทรอนเป็นเสมือน 'ภาษากลาง' ของโลกแห่งนั้น โดยเฉพาะในยุคสมัยในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คำว่า "เวสทรอน" เป็นคำภาษาอังกฤษที่เลือกมาใช้ในการ 'แปล' ภาษานี้ (ตามที่โทลคีนว่า) มีที่มาจากคำว่า "ตะวันตก" (West) ซึ่งเป็นรากคำดั้งเดิมมาจากคำว่า **อดูนิ (Adûni)** ในภาษาอดูนาอิก ของชาวนูเมนอร์ ชื่อภาษาเวสทรอนในภาษาซินดารินเรียกว่า **อันนูไนด์ (Annúnaid)** หมายถึง *ภาษาของชาวตะวันตก (Westron)* บางครั้งก็เรียกว่า **ฟาลาเธรน (Falathren)** หมายถึง *ภาษาชาวฝั่ง (Shore-language)*

ภาษาเวสทรอนพัฒนามาจากภาษาอดูนาอิกของชาวนูเมนอร์ หลังจากที่ชาวนูเมนอร์เริ่มบุกเบิกและติดต่อสมาคมกับมนุษย์ทางชายฝั่งตะวันตกของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ จึงใช้ภาษานี้แพร่หลายทั่วไป แต่รากฐานดั้งเดิมของภาษานี้ก็มาจาก ภาษาของชาวเบออร์และฮาดอร์ ซึ่งเป็นชาวเอไดน์ บรรดามนุษย์ทางชายฝั่งตะวันตกเหล่านั้นก็มีบรรพบุรุษเดียวกันกับชาวเอไดน์ ในภายหลังชนเหล่านี้เป็นพลเมืองท้องถิ่นของอาณาจักรกอนดอร์ และอาร์นอร์

ภาษาเวสทรอนใช้แพร่หลายอยู่ตามแนวชายฝั่ง และตลอดทั่วทั้งเขตแคว้นเอเรียดอร์ แต่ดินแดนอื่นๆ เช่น โรห์วาเนียน ไม่ได้ใช้ภาษานี้ด้วย ชนพื้นเมืองที่เป็นมนุษย์ในหลายๆ ท้องถิ่นมีภาษาเป็นของตัวเอง เช่นชาวดันเลนดิง มนุษย์บนเทือกเขาขาว เป็นต้น

ตามท้องเรื่องที่ปรากฏใน เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โทลคีนบอกว่าเขาได้แปลเรื่องทั้งหมดจากภาษาเวสทรอน ออกมาเป็นภาษาอังกฤษ ตัวอย่างการถอดความที่สำคัญเช่น ชื่อของตัวละครต่างๆ *เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก* เป็นชื่อในภาษาอังกฤษที่แปลมาจากชื่อจริงของเขาว่า *คาลิมัก บรันดากัมบา* (Kalimac Brandagamba) ชื่อย่อว่า *คาลิ* (หมายถึง ความสนุกสนานรื่นเริง) ชื่อ *เมอเรียด็อค* และชื่อย่อ *เมอร์รี่* จึงเป็นชื่อที่ถอดความมาจากภาษาเวสทรอนให้คงความหมายดั้งเดิมไว้ หรือชื่อ *เปเรกริน ตุ๊ก* กับชื่อย่อ *ปิ๊ปปิ้น* ก็มาจากชื่อจริงว่า *ราซานัวร์ ทูค* (Razanur Tûk) ชื่อย่อว่า *ราซาร์* (หมายถึง แอ๊ปเปิ้ลผลเล็กๆ) ที่ถอดความมาให้ได้ความหมายใกล้เคียงกันนั่นเอง

นอกจากนี้ยังมีชื่อสถานที่อื่นๆ ที่ตั้งชื่อไว้ในภาษาเวสทรอน เช่น "ริเวนเดลล์" (ภาษาซินดาริน เรียกว่า "อิมลาดริส" หมายถึง หุบเขาในร่องผา) มาจากชื่อจริงว่า "คาร์นินกุล" (Karningul) หรือ "แบ๊กเอนด์" มาจากคำว่า "ลาบิน-เนค" (Labin-nec) เป็นชื่อสถานที่ที่ตั้งตามชื่อนามสกุล "ลาบินกิ" (Labingi) หรือ "แบ๊กกิ้นส์" นั่นเอง 

คำในภาษาเวสทรอนต่างๆ ที่ยกมานี้ เป็นงานที่โทลคีนประดิษฐ์ขึ้นภายหลังการเขียนนิยายเป็นเวลาหลายปี แต่เขาไม่ได้สร้างภาษานี้ไว้ให้สมบูรณ์มากพอจะใช้งานได้ เหมือนอย่างภาษาเควนยา หรือภาษาซินดาริน

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เล่ม 5 และ 12, ว่าด้วย *Etymology of Middle-earth Languages*

| * ด
* ค
* ก
ภาษาประดิษฐ์ ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- |
| ภาษา | ฮอบบิติช • อดูนาอิก • เวสทรอน • โรเฮียร์ริค • เควนยา • ซินดาริน • วาลาริน • คุซดุล • แบล็กสปีช |
| เอลวิชสำเนียงต่างๆ | เควนเดียนโบราณ • อวาริน • คอมมอนเอลดาริน • คอมมอนเทเลริน • เทเลริน • ซินดารินเหนือ • อิลโคริน • โดริอาธริน • ฟาลาธริน |
| อักษร | รูน • เทงกวาร์ • เคียร์ธ |
**นิกายญิงมา** (ทิเบต: རྙིང་མ, ไวลี: *rnying ma*, พินอินทิเบต: *nyingma*, IPA: [ɲiŋma]) **นิกายหมวกแดง** เป็นนิกายสำคัญนิกายหนึ่งของศาสนาพุทธแบบทิเบต ถือกำเนิดจากปัทมสัมภวะ อาจารย์ชาวอินเดียคือที่เดินทางมาทิเบตเมื่อ พ.ศ. 1350 ซึ่งได้รับการนับถือจากชาวทิเบตอย่างกว้างขวาง และเป็นผู้สร้างวัดสัมเยซึ่งเป็นวัดแห่งแรกในทิเบต ปัทมสัมภวะได้เผยแพร่คำสอนของนิกายตันตระจนมีสานุศิษย์ที่สำคัญหลายคน

คำสอน
-----

นิกายญิงมาแบ่งคำสอนในพุทธศาสนาออกเป็น 9 ยานคือ

* สามยานนี้เป็นคำสอนในพระสูตร
	+ สาวกยาน
	+ ปัจเจกพุทธยาน
	+ โพธิสัตวยาน
* ตันตระสาม คือ
	+ กริยาตันตระ
	+ อุปตันตระ
	+ โยคะตันตระ
* ตันตระขั้นสูงอีกสามยาน คือ
	+ มหาโยคะ
	+ อนุตรโยคะ
	+ อธิโยคะ

ทุกระดับยกเว้น อธิโยคะ คุหยสมาช กาลจักร จักรสังวร ล้วนจัดอยู่ในอนุตรโยคะทั้งสิ้น ส่วนอธิโยคะหรือซกเชน ถือเป็นตันตระพิเศษสูงสุดกว่าตันตระใดๆ ซึ่งเป็นวิธีปฏิบัติของพระสมันตภัทรโพธิสัตว์ เป็นวิธีการเจาะเข้าสู่พุทธภาวะโดยตรง 

จุดมุ่งหมายของการปฏิบัติยานทั้งเก้าคือ เพื่อก้าวพ้นโลกียะตามคำสอนของพระสมันตภัทรพุทธะ ในคำสอนของตันตระที่เป็นเอกลักษณ์ของนิกายนี้คือ ซอกเซ็น หรือมหาบารมี เป็นการปฏิบัติโดยสวดพระนามของปัทมสัมภวะ หรือคุรุรินโปเช และการเข้าเงียบ จะเน้นในการสวดมนต์ต์ตราธารณี การใช้สัญลักษณ์มุทรา สัญลักษณ์มณฑล ในการประกอบพิธีเพื่อเข้าสู่การบรรลุพระโพธิญาณ นิกายนี้มีความเชื่อว่า หลังจากสมัยคุรุปัทมสมภพแล้วก็ได้มีการค้นพบคำสอนซึ่งถูกซ่อนไว้โดยคุรุปัทมสมภพ ในทิเบตเรียกว่า *"เทอร์มา"* ซึ่งแปลว่าขุมทรัพย์อันล้ำค่า และได้ทำนายไว้ว่าในอนาคต ศิษย์ของท่านจะเป็นผู้ค้นพบและเปิดขุมทรัพย์ 

คำสอน 6 ยานแรกเป็นพื้นฐานของพุทธตันตระทั่วไป ส่วนสามยานสุดท้ายเป็นลักษณะพิเศษของนิกายญิงมา เชอเกียมตรุงปะ อาจารย์นิกายญิงมา ผู้มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 20 ได้กล่าวว่า 

> เถรวาทได้กล่าวว่าตนเข้าถึงความจริงแท้ และให้หนทางที่ดีที่สุด มหายานกล่าวว่าพระโพธิสัตว์ได้ให้หนทางที่ดีที่สุดในการเข้าสู่สัจจะธรรม ส่วนผู้ปฏิบัติวัชรยานกล่าวว่า มหาสิทธาผู้ทรงฤทธิ์อำนาจวิเศษสามารถมอบหนทางสู่การบรรลุได้อย่างวิเศษสุด คำถามและคำตอบมากมายที่ได้เกิดขึ้นพร้อมกับความสับสนต่างๆนาๆ แล้วอะไรเล่าจึงเป็นสิ่งที่ปรารถนาของศิษย์ ผู้ต้องการเข้าสู่พระพุทธธรรม อธิโยคะตันตระได้ให้คำตอบไว้ว่า การมองทุกสรรพสิ่งด้วยสายตาของเอกซ์เรย์ มองทุกสรรพสิ่งได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และปฏิบัติตนอย่างเปล่าเปลือยทะลุปรุโปร่งเช่นกัน นั่นจึงเป็นธรรมชาติแท้แห่งพุทธภาวะ
> 
>

คณาจารย์สำคัญ
-------------

อาจารย์คนสำคัญของนิกายนี้ได้แก่ ยอนชัล บีมาร์โอเซอร์ คุรุโชวัง คอร์เจ ลิงปา ปัทมะ ลิงปา และจัมยัง เคนเซ เป็นผู้นำคำสอนที่ปัทมสัมภวะซ่อนไว้มาเปิดเผย

สถาบัน
------

สถาบันแห่งแรกของนิกายนี้คือวัดสัมเย ตั้งโดยพระศานตรักษิต สถาบันในยุคหลังได้แก่ วัดมันโดรลิง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2219 จอร์เจดรัก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2202 เมื่อชาวทิเบตลี้ภัยเข้าสู่อินเดีย มีการสร้างวัดในนิกายนี้หลายแห่ง เช่นที่รัฐการณาตกะ และธรรมศาลา

อ้างอิง
-------


* ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์ ษัฏเสน. *พระพุทธศาสนาแบบทิเบต*. กทม. : ศูนย์ไทยทิเบต, 2538.
**แอนทิโลปสี่เขา** หรือ **ชูสิงห์** (อังกฤษ: Four-horned antelope, Chousingha; มราฐี: चौशिंगा; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tetracerus quadricornis*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Bovinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae

จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Tetracerus*

มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 50 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 20 กิโลกรัม จัดเป็นแอนทิโลปที่มีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในทวีปเอเชีย มีขนสีเหลืองน้ำตาลที่บริเวณด้านข้างละด้านล่างลำตัว ด้านในของขาเป็นสีขาว ขามีลักษณะเรียวเล็กและมีแถบสีดำเป็นทางยาวไปตามขา

ในตัวผู้จะมีเขาขนาดเล็กสั้น ๆ 4 เขางอกขึ้นมาบนส่วนหัว 2 เขาแรกอยู่ระหว่างใบหูทั้ง 2 ข้างขวาหน้าผาก ซึ่งเขาคู่แรกนี้จะงอกหลังจากเกิดมาได้ไม่กี่เดือน และเขาคู่ที่ 2 จะยาวกว่าคู่แรก เป็นปัจจัยบ่งบอกถึงอายุ และสมบูรณ์แข็งแรงของแต่ละตัว อันเนื่องจากปัจจัยทางโภชนาการ จะไม่มีการสลัดเขาทิ้งเหมือนกวาง แต่เขาอาจจะแตกหักเสียหายได้จากการต่อสู้

แอนทิโลปสี่เขา มีการกระจายพันธุ์อยู่ ในอินเดียแถบรัฐทมิฬนาฑู และโอริศา และบางส่วนในเนปาล ซึ่งปัจจุบันพบได้เฉพาะในอุทยานแห่งชาติป่ากีร์เท่านั้น

มีนิเวศวิทยาอาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งหรือป่าผลัดใบ ปกติแล้วจะอาศัยและหากินเพียงลำพัง ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ จะอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ตัวผู้จะมีพฤติกรรมก้าวร้าว และต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย ปกติแล้ว จะตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่น เสือ, สิงโต, หมาใน เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* นิลกาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mallon, D.P. (2008). "*Tetracerus quadricornis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.4*. สืบค้นเมื่อ 25 March 2011.
2. ↑  Wilson, Don E.; Reeder, DeeAnn M. eds. (2005). "*Tetracerus quadricornis*". Mammal Species of the World (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.). ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.  เก็บถาวร 2012-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
3. ↑  เก็บถาวร 2013-01-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน บัญชีสัตว์ป่าที่ขึ้นอนุสัญญา CITES ดาวน์โหลด
4. ↑  Leslie, D.M. & Sharma K. (2009). "*Tetracerus quadricornis* (Artiodactyla: Bovidae)". Mammalian Species 843: 1–11. doi:10.1644/843.1.
5. ↑  Baskaran, N. Desai, A. A. & Udhayan, A. (2009). Population distribution and conservation of the four-horned antelope (*Tetracerus quadricornis*) in the tropical forest of Southern India. *Scientific Transactions in Environment and Technovation, 2*, 139-144
6. ↑  Sharma, K. Rahmani, A. R. and Chundawat, R. S. (2005). Ecology and Distribution of Four-horned antelope in India: Final Report. Bombay Natural History Society

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แอนทิโลปสี่เขา**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tetracerus quadricornis ที่วิกิสปีชีส์
**อาแล็ง จาลานี** (ฝรั่งเศส: *Alain Ngalani*) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **อลัน เอ็นกาลานี่** หรือ **อาเลน นากาลานิ** เจ้าของฉายา **เดอะแพนเธอร์** เกิดวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 ที่ประเทศแคเมอรูน เป็นนักมวยไทยแชมเปี้ยนโลกสองสมัยชาวฮ่องกง

ประวัติ
-------

อาแล็ง จาลานี เคยเป็นบอดี้การ์ดให้กับบุคคลระดับวีไอพีรวมทั้งบุคคลระดับสูงในไอวอรีโคสต์มาก่อนที่จะย้ายมาอยู่ในฮ่องกง ซึ่งได้กลายมาเป็นผู้มีชื่อเสียงของที่นี่ เขามีชื่อเสียงในด้านการฝึกฝนที่โหดร้ายภายใต้การดูแลที่กวดขันให้เน้นความรุนแรงและดุดัน

อาแล็งสามารถเอาชนะในการต่อสู้ของแทบทุกครั้งด้วยการชนะน็อคฝ่ายตรงข้าม แม้จะมีลักษณะกล้ามเนื้อที่ใหญ่โต แต่อาแล็งผู้ได้รับฉายาเดอะแพนเธอร์ก็มีความยืดหยุ่นทางด้านกล้ามเนื้อได้อย่างเหลือเชื่อ และยังได้รับการโหวตใน "Le Monde du Muscle" ในฐานะหนึ่งในนักชกรุ่นเฮฟวี่เวทที่มีความรวดเร็วมากที่สุดในโลก

เขามีท่าโจมตีประจำตัวที่เรียกว่า "เดอะแพนเธอร์ ไฮคิก" ซึ่งได้เสริมประสิทธิภาพได้เป็นอย่างดีในอาชีพการต่อสู้ของเขา เมื่อเร็วๆนี้ เขาได้เริ่มเป็นที่เลื่องลือในยูทูบรวมถึงข่าวที่โด่งดังเกี่ยวกับการเริ่มต้นในเค-วัน

ในปัจจุบันอาแล็งได้ทำการฝึกฝนที่สถาบันการต่อสู้แบบผสมผสานซึ่งตั้งอยู่ในฮ่องกง เขามีแผนที่จะแข่งขันในรายการ เค-วัน ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิป ซึ่งอาจเป็นการย้ายเป้าหมายสู่การแข่งขันในรายการ อุลติเมท ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิป (UFC) ในโอกาสต่อไป

#### เกี่ยวกับพื้นหลังของศิลปะการต่อสู้

อาแล็งได้เริ่มเรียนยูโดตั้งแต่อายุหกขวบ โดยการสนับสนุนจากพ่อของเขา อาแล็งเริ่มออกแสดงความสามารถพิเศษนี้ในช่วงต้นของชีวิต เขาชนะการแข่งขัน แบ็ค-ทู-แบ็ค จูเนียร์ ในแคเมอรูนรวมไปจนถึงทั่วแอฟริกา ในเบื้องต้นเขาได้รับอิทธิพลจากแม่ของเขา ผู้ซึ่งมีความรักในกีฬาและมีความต้องการที่จะให้ลูกของเธอเรียนรู้ด้านระเบียบวินัยและมุ่งเน้นการใช้พละกำลังไปในทางที่ถูกต้อง

อาแล็งได้เรียนรู้อย่างต่อเนื่องทั้งในศาสตร์ของยูโด, โชโตกันคาราเต้, ซาวัท, ฟูล-คอนแท็ค คิกบ็อกซิ่ง, โคชิกิคาราเต้, มวยไทย, เคียวคุชินคาราเต้ และบราซิลเลี่ยน ยูยิสสู โดยได้รับสายดำเป็นส่วนใหญ่ของในแต่ละสาขาวิชา

ความสำเร็จ
----------

| ปี | รายการ |
| --- | --- |
| ค.ศ. 2010 | พลาเน็ตแบทเทิล เฮฟวีเวท เวิลด์แชมเปียน |
| ค.ศ. 2009 | พลาเน็ตแบทเทิล เฮฟวีเวท เวิลด์แชมเปียน |
| ค.ศ. 2006 | คุโอชู ออล-สไตล์ มาร์เชียลอาร์ท เวิลด์แชมเปียน |
| ค.ศ. 2004 | มวยไทยเวิลด์แชมเปียน, ประเทศไทย |
| ค.ศ. 2004 | คิงส์เบิร์ธเดย์คัพ รันเนอร์-อัป, ประเทศไทย |
| ค.ศ. 2004 | ฮ่องกง มวยไทยเฮฟวีเวทแชมเปียน (WMC) |
| ค.ศ. 2003 | มณฑลกวางตุ้ง, ประเทศจีน - คิงออฟสานต้า |
| ค.ศ. 2003 | เจแปนคัพ เหรียญเงิน - เฮฟวีเวท (WKKF) |
| ค.ศ. 2002-03 | ฮ่องกง โคชิกิ คาราเต้โด เฮฟวีเวทแชมเปียน (WKKF) |
| ค.ศ. 2002 | มวยไทย เฮฟวีเวทแชมเปียน สุราษฎร์ธานี & เกาะสมุย - ประเทศไทย (WMC) |
| ค.ศ. 1998-01 | คิกบ็อกซิ่ง เฮฟวีเวทแชมเปียน - แอฟริกา (FIKO) (UFABA) |
| ครูมวยไทย (WMC) |  |
| กิโยชิ สายดำสองดั้ง | โคชิกิ คาราเต้โด |
| สายดำ | เคียวคุชิน คาราเต้ |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  **น็อกเอาต์ฉบับมวยสยาม**. ปีที่ 23 ฉบับที่ 1946. ISSN 15135438. หน้า 10
2. ↑  "มวยไทย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-12-11. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22.
3. 1 2  ประวัติความเป็นมา เก็บถาวร 2009-06-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
4. 1 2  ประวัติความเป็นมา[*ลิงก์เสีย*] (จีน)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บทางการ เก็บถาวร 2009-06-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แอนนา นิโคล สมิธ ในปี 2003
**แอนนา นิโคล สมิธ** (Anna Nicole Smith) หรือ **วิกกี ลินน์ โฮแกน มาร์แชลล์** (Vickie Lynn Hogan Marshall) (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967– 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007) เป็นนักแสดงอเมริกัน และนางแบบจากนิตยสารเพลย์บอย และเป็นเพลย์เมตประจำปี 2536 

แอนนา นิโคล สมิธ เกิดที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ในเดือนพฤศจิกายน 2510 เธอได้รับเลือกให้ลงปกหนังสือเพลย์บอย และได้กลายมาเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของเพลย์บอย แลในปี 2536 ได้รับเลือกเป็นเพลย์เมตประจำปี เธอเป็นที่รู้จักภายหลังจากที่ได้แต่งงานกับเศรษฐีนักธุรกิจน้ำมัน เจ. ฮาเวิร์ด มาร์แชลล์ ซึ่งอายุ 89 ปี ซึ่งมีทรัพย์สินในตอนนั้นกว่า 400 ล้านและเสียชีวิตภายหลังจากการแต่งงาน 14 เดือน ซึ่งทำให้แอนนาได้รับมรดกมหาศาล ซึ่งมีการฟ้องร้องกันถึงชั้นศาลฎีกาในปี 2549

เธอยังคงเป็นที่รู้จักจากรายการเรียลลิตีโชว์ของเธอเองในชื่อ เดอะแอนนานิโคลโชว์ (*The Anna Nicole Show*) และยังเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับ ยาลดน้ำหนัก ทริมสปา (TrimSpa) ซึ่งเธอกล่าวว่าช่วยให้เธอลดน้ำหนักลงได้ 31 กก. (69 ปอนด์)

เธอเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายในวัย 39 ปี เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ในฮาร์ด ร็อค คาเฟ่ เซมิโนล ที่ฟลอริดา 5 เดือนหลังจากการให้กำเนิดลูกสาว

ข้อมูลนางแบบจำเพาะ
------------------

ข้อมูลขณะที่ถ่ายแบบให้เพลย์บอย 

* สัดส่วน 38" (คัพ DD) - 26" - 38"
* ส่วนสูง 177 ซม. (5 ฟุต 11 นิ้ว)
* น้ำหนัก 64 กก. (140 ปอนด์)
**ละมุนแบนด์** เป็นวงดนตรีจากรวมตัวของศิลปินระดับตำนานของเมืองไทย 3 คน ประกอบไปด้วย

* จั๊ก-ชวิน จิตรสมบูรณ์ (จั๊ก ดับเบิลยู)
* ปิงปอง-ศิรศักดิ์ อิทธิพลพาณิชย์
* ต้าร์–สุรชัย วงษ์บัวขาว (ต้าร์ มิสเตอร์ทีม)

โดยทั้ง 3 คนได้มาร่วมงานกันในนาม ทีม นายละมุน ในการแข่งขันเพื่อการกุศลช่วยน้องๆที่พิการทางการได้ยิน ในรายการ Stage Fighter 
โดย ทีมนายละมุน ได้ฉีกทุกกฏเกณฑ์ของการแข่งขัน จากรูปแบบรายการดั้งเดิมที่ร้องกับแบ็กกิ้งแทร็ก แต่พวกเขาไม่ถนัดร้องเพลงกับแบ็คกิ้งแทร็ก โดยเริ่มจาก จั๊กขอเอากีตาร์มาเล่นเอง พอจั๊กเล่นเอง ทีมอื่นก็บอกว่าอยากให้จั๊กเล่นกีตาร์ให้ทีมตรงข้ามด้วย กลายเป็นอะไรที่ ก้าวข้ามทุกข้อจำกัด มีการเริ่มรีอะเรนจ์ เรียบเรียงดนตรีใหม่ ทำไลน์คอรัส จนคนดูจดจำว่าสามคนนี้จะลงมาพร้อมกัน มาแบบดนตรีอลังการ คอรัสอลังการ ก็เลยเป็นที่มา แล้วเปลี่ยนชื่อทีม นายละมุน เป็น ละมุนแบนด์ และเกิดกลุ่มแฟนคลับที่ชอบเพลงประสานเสียงแบบละมุนแบนด์ ชอบดูพวกเขาออกอาวุธ ทางดนตรี ทั้งสามคนจึงอยากจะสานต่อ การทำงานจนเกิดเป็นเพลงแรกขึ้นในนามละมุนแบนด์

การรวมกันทำวงครั้งนี้ไม่ใช่การรวมกันเฉพาะกิจเพื่อรับงาน แต่ความตั้งใจของพวกเขาเหมือนศิลปินที่เริ่มวงใหม่คืออยากทำเพลงเป็นอัลบั้มเต็มเหมือนยุคก่อน แต่ต้องเริ่มจากการทำเพลงทีละซิงเกลก่อน ตอนนี้เริ่มทำซิงเกิลที่ 2 และ 3 รอไว้แล้ว ถ้าถึงเวลาที่สมควรก็จะวางอัลบั้มแบบที่จับต้องได้

ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2564 ปิงปอง ศิรศักดิ์ ได้ประกาศถอนตัวออกจากวงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งไม่ได้บอกสาเหตุแต่อย่างใด

ผลงาน
-----

### 1.พาสเทล (Pastel)

เพลงแรกของวง จั๊กแต่งทำนอง ปิงปองเขียนเนื้อเพลง ที่มีมุมมองเรื่องความรักเชิงบวก อยากพูดถึงการมองโลกให้เป็น ส่วนชื่อเพลง พาสเทล (Pastel) มาจากกีตาร์ของปิงปอง

  

### **2. I Love You [3]**

(ย้ายมาอยู่กับ LOVEiS Entertainment)

เพลงนี้เป็นเพลงที่จั๊กมีเมโลดี้อยู่แล้ว และได้ฮัมเมโลดี้ส่งมาให้ปิงปอง โดยมีท่อนที่ร้องว่า I Love You ขึ้นมาเฉย ๆ โดยไม่มีนัยยะสำคัญอะไร แต่บังเอิญว่าวันนั้น เป็นวันที่พี่ต้าร์รู้ตัวว่ากำลังจะได้เป็นพ่อคน ปิงปอง เลยตัดสินใจเก็บคำว่า I Love You ไว้ และเขียนเพลงนี้ขึ้นเป็นพิเศษเพื่อมอบให้พี่ต้าร์และลูกสาว โดยเพลงมีจังหวะสบาย ๆ มาพร้อมกับเนื้อเพลงฟีลกู๊ด ที่ละมุนแบนด์อยากแบ่งปันความรู้สึกรักและปรารถนาดีไปสู่ผู้ฟังทุกท่านด้วย

  

### 3. รักฉันเถิด (Love Me) [4]

เกิดขึ้นหลังจากที่ ปิงปอง จั๊ก และต้าร์ เริ่มมารวมตัวกันเป็นละมุนแบนด์ และได้ตั้งเพจขึ้นก็เริ่มมีแฟนเพลงส่งข้อความเข้ามามากมายทั้งจากแฟนเพลงดั้งเดิมและแฟนเพลงกลุ่มใหม่ๆ ซึ่งปิงปองได้อ่านข้อความเหล่านั้นจึงได้แรงบันดาลใจมาเขียนเนื้อเพลง ที่มีเนื้อหาประมาณว่า "อยากให้กล้าที่จะบอกรักกัน และถ้าในใจคุณก็รักเราเช่นกัน ก็ได้โปรดรักฉันเถิด ก่อนที่เวลาจะพัดพาช่วงเวลาดีๆ แบบนี้ให้หายจากกันไปอีกครั้ง"และที่เซอร์ไพร์ส คือ นอกจากจะร้องเพลงแล้ว ทั้ง 3 หนุ่ม ปิงปอง จั๊ก และต้าร์ ยังได้ร่วมแสดงใน MV ของตนเองซึ่งดูแล้วเหมือนได้ดูหนังใหญ่เรื่องหนึ่งทีเดียว และเป็นครั้งแรกของ จั๊ก ชวิน ได้แสดงเป็นพระเอกใน MV นี้อีกด้วย

  

### 4. เข้าใจแล้ว (ว่าหัวใจของเธอคือบ้าน) | You're my Home[5]

เข้าใจแล้ว (ว่าหัวใจของเธอคือบ้านของฉัน)" เกิดจากการที่ "พี่ไก่ สุธี แสงเสรีชน" บอกว่า อยากลองฟังเพลงเศร้าจากละมุนแบนด์ดูบ้าง พอดีว่าจั๊กมีเมโลดี้อยู่พอดี ปิงปองเลยเอามาเขียนต่อ ด้วยความที่ว่าปิงปองชอบเพลง "Home" ของ "พี่โอ๋ ธีร์ ไชยเดช" เลยเอาเพลง "Home" มาตั้งต้นและตีความหมายใหม่ เป็นเรื่องของคนที่เพิ่งรู้ตัวว่าอะไรที่เป็นสิ่งสำคัญและควรดูแลจริงๆ… โดยได้ต้าร์มาแสดงในเอ็มวีและถ่ายทอดความรู้สึกในเนื้อหาของเพลงอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2
4. ↑
**จระเข้** เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2523 โดย บริษัท ไชโยภาพยนตร์ กำกับและอำนวยการสร้างโดย สมโพธิ แสงเดือนฉาย นำแสดงโดย นาท ภูวนัย, มานพ อัศวเทพ, มีน วู, เถียน หนี, แองเจลา เวลล์, เคิร์ก วอร์เรน, สมชาย สวามิภักดิ์ และโรเบิร์ต ชาน

เนื้อเรื่อง
-----------

อาคม (นาท ภูวนัย) และมีน (มีน วู) เป็นสองนายแพทย์ที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลที่กรุงเทพ ทั้งคู่ไม่มีเวลาให้ครอบครัวมากนัก จนกระทั่งได้หยุดพักผ่อนและพาครอบครัวไปเที่ยวเล่นน้ำทะเลที่พัทยา แต่ปรากฏว่าลูกสาวและภรรยาของทั้งคู่เกิดจมน้ำหายไป เมื่อพบศพกลายเป็นว่าถูกทำร้ายด้วยสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ ต่อมาเมื่อปรากฏข่าวทางหนังสือพิมพ์ จึงเชื่อว่าเป็นการกระทำของจระเข้ขนาดใหญ่ที่กลายพันธุ์เป็นจระเข้ยักษ์ ที่เป็นผลมาจากการทดลองระเบิดปรมาณูในมหาสมุทร ทั้งคู่จึงออกตามล่าด้วยความแค้น ด้วยความช่วยเหลือจากชาวประมง (มานพ อัศวเทพ)

เบื้องหลังและความสำเร็จ
-----------------------

*จระเข้* นับเป็นผลงานภาพยนตร์อีกเรื่องของไชโยภาพยนตร์ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสัตว์ประหลาด และใช้สเปเชียลเอฟเฟกส์รวมถึงเทกนิกในการสร้างเป็นจำนวนมาก โดยเป็นการร่วมกันสร้างของหลายชาติ และใช้นักแสดงหลากหลายเชื้อชาติ

เมื่อออกฉาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนกล่าวกันว่าสร้างความหวาดกลัวให้แก่ผู้คนถึงขนาดไม่กล้าลงไปอาบน้ำในแหล่งน้ำธรรมชาติ อย่าง แม่น้ำหรือลำคลองเลยทีเดียว

ภาพยนตร์ได้ถูกนำไปฉายยังต่างประเทศ โดย ดิก เรนดอลล์ ด้วยการติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์ไปในราคา 1 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 20 ล้านบาท) เมื่อปี พ.ศ. 2522 ประสบความสำเร็จทำรายได้อย่างมาก โดยนำฉายควบคู่กับ *Jaws* ของสตีเวน สปีลเบิร์ก แต่ว่าได้มีการตัดต่อ ทำให้มีบางส่วนแตกต่างออกไปกับต้นฉบับที่ฉายในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "การกลับมาอีกครั้งของภาพยนตร์สัตว์ยักษ์ของไทย เรื่อง จระเข้ หรือ Crocodile by Chaiyo Studio". พันทิปดอตคอม. 5 September 2014. สืบค้นเมื่อ 17 December 2015.
2. 1 2  "ลายกนก ย้อนหลัง 08 พฤศจิกายน 2558 ตอน บันไดชีวิต สมโพธิ แสงเดือนฉาย". เนชั่นทีวี. 8 November 2015. สืบค้นเมื่อ 9 November 2015.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "Crocodile:Overview". movies.msn.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-28. สืบค้นเมื่อ 28 February 2014.
4. ↑  "Horror Reviews - Crocodile (1980)". oh-the-horror.com. สืบค้นเมื่อ 28 February 2014.
5. ↑  "Thai Folklore movies". thaiworldview.com. สืบค้นเมื่อ 28 February 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *จระเข้* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**จรวดสองส่วน** (อังกฤษ: two-stage-to-orbit; TSTO) หรือ **two-stage rocket** เป็นยานปล่อยจรวดสองขั้นตอน คือยานอวกาศที่มีสองขั้นตอนที่แตกต่างกันให้การขับเคลื่อนอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ได้ความเร็วในการโคจร มันอยู่ตรงกลางระหว่างเครื่องปล่อยแบบสามขั้นตอนสู่วงโคจรและเครื่องยิงแบบขั้นตอนเดียวสู่วงโคจร (SSTO) แบบสมมุติฐาน

ในปล่อยตัว จรวดส่วนแรกมีหน้าที่ในการเร่งความเร็วของยาน เมื่อถึงจุดหนึ่ง ส่วนที่สองจะแยกออกจากส่วนแรกและยังคงโคจรอยู่ภายใต้แรงของตัวเอง

ข้อได้เปรียบของระบบดังกล่าวที่เหนือกว่าจรวดตอนเดียวสู่วงโคจรคือ มวลแห้งส่วนใหญ่ของยานจะไม่ถูกส่งเข้าสู่วงโคจร ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนที่เกี่ยวข้องกับการไปถึงความเร็ววงโคจร เนื่องจากโครงสร้างและมวลของเครื่องยนต์ส่วนใหญ่จะถูกขับออกมาและมวลของวงโคจรที่ใหญ่กว่าก็คือมวลน้ำหนักบรรทุก

ข้อได้เปรียบที่มากกว่าจรวดสามส่วนขึ้นไปคือ การลดความซับซ้อนและเหตุการณ์การแยกที่น้อยลงซึ่งแต่ละขั้นตอนจะเพิ่มต้นทุนและความเสี่ยงที่จะล้มเหลว

ตัวอย่าง
--------

* ประวัติศาสตร์
	+ Cosmos-3M
	+ Delta IV (medium variant)
	+ Falcon 1
	+ Saturn IB
	+ Saturn V-SL1 (Skylab launch only)
	+ Titan II GLV
	+ Tsyklon-2
	+ Zenit-2 and Zenit-2M
* ปัจจุบัน
	+ Atlas V (401 and 501 variants)
	+ Electron
	+ Falcon 9
* กำลังพัฒนา
	+ Angara 1.2
	+ Starship
	+ New Glenn
	+ Miura 5
	+ Vulcan

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Falcon 1 - Stage Separation Reliability". SpaceX. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 April 2013. สืบค้นเมื่อ 8 January 2011.
**ลักซ์** (lux, สัญลักษณ์หน่วย: **lx**) คือหน่วยวัดความส่องสว่างในระบบ SI เป็นชื่อเฉพาะที่กำหนดให้กับหน่วยอนุพัทธ์เอสไอ ซึ่งมาจากหน่วยลูเมนต่อตารางเมตร" (lm/m2) โดยนิยามว่าเป็น "ความส่องสว่างเมื่อพื้นผิว 1 ตารางเมตรถูกส่องสว่างด้วยฟลักซ์ส่องสว่าง 1 ลูเมน"

ชื่อ *lux* มาจากคำภาษาละติน ที่แปลว่าแสง สัญลักษณ์หน่วยใช้เป็นตัวพิมพ์เล็กทั้งหมดเนื่องจากไม่ได้มาจากชื่อบุคคล ในภาษาอังกฤษ ทั้งรูปเอกพจน์และพหูพจน์ล้วนเขียนเป็น *lux* หน่วยนี้ถูกสร้างขึ้นในปี 1889 และได้รับการรับรองเป็นระบบหน่วยสากลใน ที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัด (CGPM) ครั้งที่ 9 ในปี 1948

ตัวอย่างค่าความส่องสว่าง
------------------------

* แสงแดดเวลา 12.00 น. ในวันที่อากาศแจ่มใส: ประมาณ 100,000 lx
* แสงแดดเวลา 12.00 น. ในวันที่มีเมฆมาก: ประมาณ 30,000 lx
* เตียงผ่าตัด: ประมาณ 20,000 lx
* ในกีฬาเบสบอลอาชีพของญี่ปุ่น ไฟส่องสว่างสำหรับการแข่งขันตอนกลางคืน (ในสนาม) ที่สนามเบสบอล: 2,000 lx ขึ้นไป
* สตูดิโอออกอากาศทางทีวี: ประมาณ 1,000 lx
* ที่ห้างสรรพสินค้า: 500 ถึง 700 lx
* สำนักงานสว่าง: ประมาณ 400 lx
* ข้างใต้ไฟถนนตอนกลางคืน: 10 ถึง 100 lx
* ที่ระยะ 20 ซม. จากเทียนไข: 10-15 lx
* แสงจันทร์: เฉลี่ยประมาณ 0.2 lx
* แสงดาว: 0.00005 lx (50 μlx)

ความแตกต่างระหว่างลักซ์และลูเมน
-------------------------------

ความแตกต่างระหว่างลักซ์และลูเมนคือลักซ์จะพิจารณาพื้นที่ที่ฟลักซ์ส่องสว่างกระจายออกไป เช่นถ้าฉายแสง 1,000 lm ลงบนพื้นที่ 1 m2 จะได้ความส่องสว่าง 1,000 lx แต่ถ้าแผ่ฟลักซ์ส่องสว่าง 1,000 lm เช่นเดียวกันลงบนพื้นที่ 10 m2 จะทำให้เกิดความส่องสว่างแค่ 100 lx

* ลักซ์คือการแสดงตัวเลขของความส่องสว่างของแสงที่เปล่งออกมาจากแหล่งกำเนิดแสงที่ตกกระทบพื้นหรือผนังเพื่อให้แสงสว่าง
* ลูเมนคือค่าตัวเลขสำหรับปริมาณแสงที่ปล่อยออกมาจากแหล่งกำเนิดแสง

การรักษาความส่องสว่างไว้ที่ 300 lx ถึง 500 lx สามารถทำได้โดยใช้หลอดฟลูออเรสเซนต์ 1200 lm ดวงเดียว เช่นภายในครัว ในทางกลับกัน หากต้องการให้ภายในโรงงานซึ่งมีพื้นที่ใหญ่กว่าหลายสิบเท่ามีระดับความส่องสว่างเท่ากัน ก็จะต้องใช้หลอดฟลูออเรสเซนต์ขนาด 1200 lm หลายสิบดวง กล่าวอีกนัยหนึ่ง เพื่อให้ได้ความส่องสว่างเท่ากันในพื้นที่ที่กว้างขึ้น ฟลักซ์การส่องสว่างที่ปล่อยออกมาจากอุปกรณ์ให้แสงสว่างจำนวนมากขึ้นเป็นสิ่งจำเป็น (ที่โรงงาน มักฉายแสงด้วยหลอดปรอท 22000 lm โดยทำการออกแบบแสงอย่างมีประสิทธิภาพ)

สังเกตได้ว่าแหล่งกำเนิดแสงทั่วไป เช่น ตะเกียง HID และ หลอด LED มีค่าฟลักซ์การส่องสว่างที่แตกต่างกัน แม้ว่าความส่องสว่างจะเท่ากันก็ตาม

ความสัมพันธ์ระหว่างความส่องสว่างและพลังงาน
------------------------------------------

ความส่องสว่างเป็นการวัดการให้แสงตามการรับรู้ของการมองเห็นของมนุษย์ แทนที่จะเป็นพลังงานแสง ดังนั้นปัจจัยการแปลงจึงแตกต่างกันไปตามองค์ประกอบเช่น ความยาวคลื่น หรือ อุณหภูมิสี ของแสง ที่ความยาวคลื่น 555 nm ตรงกลางสเปกตรัมมองเห็นได้นั้น 1 lx เท่ากับ 1.46 mW/m2

อ้างอิง
-------

1. ↑  International Bureau of Weights and Measures (20 May 2019), *The International System of Units (SI)* (PDF) (9th ed.), ISBN 978-92-822-2272-0, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 October 2021
2. ↑  CIE (2020). *CIE S 017:2020 ILV: International Lighting Vocabulary, 2nd edition* (2 ed.). CIE.
3. ↑  NIST Guide to SI Units. Chapter 9 – Rules and Style Conventions for Spelling Unit Names, National Institute of Standards and Technology.