**สถานีรถไฟตีมีชออาราเหนือ** (โรมาเนีย: *Gara Timișoara Nord*; Timișoara North railway station) เป็นสถานีรถไฟหลักในเมืองตีมีชออารา และเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในโรมาเนียตะวันตก สถานีมีผู้โดยสารเฉลี่ยที่ 5,530 คนต่อวัน ทำให้เป็นหนึ่งในสถานีที่พลุกพล่านที่สุดในประเทศโรมาเนีย

ประวัติศาสตร์
-------------

สถานีรถไฟอีโอเซฟิน ภาพถ่ายปี 1904
สถานีหลังแรกสร้างขึ้นในปี 1857 บนพื้นที่ที่เดิมเป็นโกดังสินค้าขนส่งทางราง ถึงแม้สถานีเดิมจะมีขนาดเล็ก แต่ก็มีบริการเดินรถไปยังเมืองสำคัญ ๆ เช่น อะราด, ออร์ชอวา, บูคาเรสต์, เรชีซา หลังปริมาณผู้ใช้งานสถานีเพิ่มสูงขึ้นจนไม่เพียงพอต่อขนาดของอาคาร ในปี 1897 จึงได้มีการก่อสร้างสถานีขนาดใหญ่ขึ้นแทน โดยมีสถาปนิกชาวฮังการี Ferenc Pfaff (1851–1913) เป็นผู้ออกแบบสถานี Pfaff ยังเป็นผู้ออกแบบสถานีรถไฟแห่งอื่น ๆ เช่นที่ เซเกด, เปซ, มิชโกลส์, แดแบร็ตแซ็น, รีเยกา, ซาเกรบ, บราติสลาวา, กอชีเซ, วรัส, กลุช-นาปอกา, ยิมโบลิยา และ อะราด การก่อสร้างสถานีใช้เงินทุนกว่าสี่ล้านกรอเนิน และตั้งชื่อสถานีว่า *Josefstädter Bahnhof* (ในภาษาเยอรมัน) หรือ *Józsefvárosi indóház* (ในภาษาฮังการี) หรือชื่อแปลคือ "สถานีอีโอเซฟิน" (Iosefin railway station) ตามชื่อของอำเภออีโอเซฟินที่สถานีตั้งอยู่ สถานีสร้างด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก มีอิทธิพลของเรนเนสซองส์แบบฝรั่งเศส ประดับประดาโดยรอบอย่างโอ่อ่าอลังการ ในสถานียังมีลานตรงกลางเป็นสวนสาธารณะที่มีต้นสนปลูกไว้ ในต้นศตวรรษที่ 20 มีรถไฟโดยสารรวม 49 ขบวน และรถไฟขนส่งรวม 30 ขบวน ที่มาจอดที่สถานีนี้ต่อวัน รถไฟสาย *Orient Express* ที่โด่งดังเริ่มจอดที่สถานีนี้นับตั้งแต่ปี 1905 เรื่อยมา

ในปี 1919 หลังการรวมบานาตเข้ากับราชอาณาจักรโรมาเนีย และเริ่มมีรัฐบาลของโรมาเนียในท้องที่ของตีมีชออารา ได้เปลี่ยนชื่อสถานีใหม่เป็นสถานีดอมนีซา เอเลนา (Domnița Elena) ตามชื่อของมเหสีของอาเล็กซันดรู อีอวน ซูซา กษัตริย์แห่งโรมาเนีย ชื่อนี้ใช้เรื่อยมาจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนชื่อของสถานีที่คนตีมีชออาราเรียกกันคือ "สถานีใหญ่" (โรมาเนีย: *Gara Mare*) ในวันที่ 3 กรกฎาคม 1944 สถานีได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการทิ้งระเบิดจากฝ่ายสัมพันธมิตร และถูกทิ้งระเบิดอีกครั้งในวันที่ 30/31 ตุลาคม 1944 โดยลุฟท์วัฟเฟอ ส่งผลให้อาคารสถานีเสียหายแทบทั้งหมด การก่อสร้างสถานีขึ้นใหม่หลังสงครามสิ้นสุดเป็นไปตามแปลนอาคารเดิม และได้สร้างคืนมาบางส่วนเท่านั้น ในปี 1976 ปีกตะวันออกของสถานีได้รับการปรับโฉมใหม่ให้เป็นทันสมัยมากขึ้น และรูปแบบสถาปัตยกรรมชองสถานีก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จนถึงปัจจุบัน อาคารของสถานีมีสถาปัตยกรรมแบบมอเดิร์น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "North Railway Station Timisoara". *Spotlight Timisoara*.
2. ↑  "Anexa nr. 4. Centralizator fișe observații" (PDF). *Consiliul Național de Supraveghere din Domeniul Feroviar*. 2017. p. 12. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-10-27. สืบค้นเมื่อ 2022-10-27.
3. 1 2 3 4 5 6  Ivănescu, Valentin (2009). *Cronica ilustrată a Regionalei de Căi Ferate Timișoara*. Editura Marineasa. pp. 19–20.
4. 1 2 3  Both, Ștefan (23 October 2013). "Gara Mare din Timișoara a fost bijuterie arhitectonică. Astăzi este o clădire de tristă amintire". *Adevărul*.
5. ↑  Nubert, Roxana; Pintilie-Teleagă, Ileana (2006). *Mitteleuropäische Paradigmen in Südosteuropa: ein Beitrag zur Kultur der Deutschen im Banat*. Praesens Verlag. p. 43. ISBN 9783706903400.
6. ↑  "Temesvár-Józsefváros". *Magyarország vasútállomásai és vasúti megállóhelyei*.
7. ↑  Barbu, Dinu (2013). *Mic atlas al județului Timiș (caleidoscop)* (PDF) (5th ed.). Timișoara: Artpress. p. 25. ISBN 978-973-108-553-1.
8. ↑  Berinde, Andrei (27 November 2014). "Iunie-iulie 1944: O ploaie de foc se abate asupra monumentalei clădiri a Gării Timișoara". *Historia*.
9. ↑  Dogaru, Viorel (3 July 2016). "A fost odată ca niciodată… cea mai frumoasă gară de provincie!". *Banatul Azi*.