|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |


| บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ  |
| --- |
| ประวัติศาสตร์เกาหลี |
| วัดพุลกุกซา เมืองคย็องจู |
| สมัยก่อนประวัติศาสตร์ |
| 
* ชึลมุน
* มูมุน

 |
| 
สมัยโบราณ |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| โชซ็อนโบราณ |  2333 (?) – 108 ปีก่อน ค.ศ.
 |
| \* ทันกุน |  |
| \* กีจา |  |
| \* วีมัน |  |
| รัฐจิน |  ศตวรรษที่ 4–2 ก่อน ค.ศ.
 |

 |
| ก่อนสามก๊ก |
| 
* พูยอ
* โคกูรยอ
* อกจอ
* ทงเย
* สามฮั่น
	+ มา
	+ บย็อน
	+ ชิน

* สี่ผู้บัญชาการแห่งราชวงศ์ฮั่น
 |
| สมัยสามก๊ก |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| โคกูรยอ |  37 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 668
 |
| แพ็กเจ |  18 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 660
 |
| ชิลลา |  57 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 935
 |
| *สมาพันธ์คายา* |  ค.ศ. 42–562
 |

 |
| สมัยอาณาจักรเหนือใต้ |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| ชิลลาใหม่ (รวมชิลลา)  |  ค.ศ. 668–935
 |
| พัลแฮ |  ค.ศ. 698–926
 |

 |
| สมัยสามอาณาจักรหลัง |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| แพ็กเจใหม่ |  ค.ศ. 892–936
 |
| แทบง (โคกูรยอใหม่)  |  ค.ศ. 901–918
 |
| รวมชิลลา (ชิลลาใหม่)  |  ค.ศ. 668–935
 |

 |
| 
สมัยราชวงศ์ |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| โครยอ |  ค.ศ. 918–1392
 |
| โชซ็อน |  ค.ศ. 1392–1897
 |
| จักรวรรดิเกาหลี |  ค.ศ. 1897–1910
 |

 |
| 
สมัยอาณานิคม |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| ญี่ปุ่นปกครอง |  ค.ศ. 1910–1945
 |
| รัฐบาลพลัดถิ่น |  ค.ศ. 1919–1948
 |

 |
| 
สมัยใหม่ |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| รัฐบาลทหาร |  ค.ศ. 1945–1948
 |
| การแบ่งเหนือ-ใต้ |  ค.ศ. 1945–ปัจจุบัน
 |
| \* เกาหลีเหนือ |  ค.ศ. 1948–ปัจจุบัน
 |
| \* เกาหลีใต้ |  ค.ศ. 1948–ปัจจุบัน
 |

 |
| 
หัวข้อ |
| 
* กษัตริย์
* การเดินเรือ
* การทหาร (ยุคโคกูรยอ)
* การแบ่ง
* ประวัติศาสตร์เจจู
* ภาษา
* วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
* ศิลปะ

 |
| **เส้นเวลา** |
| * ด
* ค
* ก
 |

**จักรรรดิโคกูรยอ** (เกาหลี: 고구려; ฮันจา: 高句麗; อาร์อาร์: *Goguryeo*; เอ็มอาร์: *Koguryŏ*, เสียงอ่าน:: [koɡuɾjʌ]; 37 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 668) เป็นจักรวรรดิเกาหลีโบราณที่พระเจ้าทงมย็องซ็องทรงสถาปนาขึ้น ปัจจุบันดินแดนส่วนใหญ่อยู่ในประเทศเกาหลีเหนือและคาบสมุทรเหลียวตงของประเทศจีน

ราชวงศ์นี้มีอาณาเขตตั้งแต่เกาหลีเหนือปัจจุบันแมนจูเรียถึงรัสเซียบางส่วนเป็นราชวงศ์แรก ที่ถูกบันทึกหลักฐานราชวงศ์นี้มีพระจักรพรรดิที่เป็นมหาราชพระองค์แรกของเกาหลีคือพระเจ้าควังแกโทมหาราช รัชกาลที่ 19 ของราชวงศ์ ผู้ทรงพระปรีชาสามารถทั้งเรื่องรบและการปกครอง ทรงขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางต่อมาจักรวรรดินี้เริ่มมีปัญหารบรากับอาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรชิลลา ในสมัยราชวงศ์ถัง (618-907) ในขณะนั้นตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง (หลี่จื้อ) จักรพรรดิองค์ที่ 3 ประมาณปี ค.ศ. 660 ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 28 ของราชวงศ์ก็ถูกกองทัพพันธมิตรชิลลา-ถัง ตีแตกและรวบรวมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรทำให้โคกูรยอที่ปกครองมายาวนานกว่า 605 ปีก็สิ้นสุดลง

เมืองหลวงและสุสานหลวง
---------------------

เมืองหลวงและสุสานของโคกูรยอโบราณ (จีนตัวย่อ: 高句丽王城、王陵及贵族墓葬) คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋หนิ่ว ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุงแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และหวันตู (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวัน ออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลีในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668

แหล่งโบราณคดีในเมืองอู๋หนิ่วได้ทำการขุดค้นไปเพียงเล็กน้อย ส่วนเมืองกั๋วเน่ย ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองจี๋หนิงในปัจจุบันนั้นได้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงรอง หลังจากเมืองหลวงของโคกูรยอได้ย้ายไปตั้งที่กรุงเปียงยาง และสำหรับเมืองหวันตู หนึ่งในเมืองหลวงของโคกูรยอนั้น ได้มีร่องรอยของพระราชวังและสุสานจำนวนกว่า 37 แห่ง

สมัยจักรพรรดิฮั่นยฺเหวียน ปีที่ 2 แห่งรัชกาลเจี้ยนเจา (ราว 37 ปี ก่อนคริสตกาล) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (202 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 25) บรรพบุรุษชาวเกาหลีได้แผ้วถางสร้างเมืองขึ้นที่บริเวณอำเภอเกาโกวหลี (ปัจจุบันคือ อ.ซินปิน ในมณฑลเหลียวหนิงของจีน) หลังจากนั้นก็สถาปนาเมืองหลวงและขยายอำนาจจนมีอาณาเขตกว้างขวางไปทั่ว ตามที่รู้จักกันในชื่อ ‘โคกูรยอ’

ยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของโคกูรยอหรือเกาโกวหลี ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 ได้แผ่อำนาจครอบคลุมภาคตะวันออกของมณฑลจี๋หลิน ตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเหลียวหนิง จนถึงดินแดนทางตอนเหนือของคาบสมุทรเกาหลีในปัจจุบัน โคกูรยอมีพระจักรพรรดิย์ดิปกครองรวมทั้งสิ้น 28 รัชกาล\* ระยะเวลาอันรุ่งเรืองจนถึงยุคเสื่อมอยู่ในช่วงเดียวกับราชวงศ์ฮั่นตะวันตกจนถึงราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907) ของจีน รวมระยะเวลาราว 705 ปี

ที่ตั้งและอาณาเขต
-----------------

เมืองเก่าแห่งโคกูรยอตั้งอยู่บนเขาอู๋หนี่ว์ซัน (五女山) ที่คาบเกี่ยวระหว่างพื้นที่อำเภอซินปิน (新宾县) และอำเภอปกครองตนเองของชนชาติแมนจู หวนเหริน (桓仁县) ในมณฑลเหลียวหนิง มาจนถึงเมืองจี๋อัน (集安市) ในมณฑลจี๋หลิน เป็นอาณาบริเวณของเมืองเก่าอู๋หนี่ว์ซันซันเฉิง เมืองเก่ากั๋วเน่ยเฉิง เมืองเก่าหวันตูซันเฉิง โบราณสถานสุสานหลวง 14 หลุม และสุสานคนในตระกูลสูงศักดิ์ 26 หลุม รวมถึงหลุมศพแม่ทัพและศิลาจารึกโบราณของพระเจ้าควังแกโท (好太王)

มรดกโลก
-------

เมืองหลวงและสุสานของโคกูรยอโบราณได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน

| * ด
* ค
* ก
ลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- |
| 
* ทงมย็องซ็อง
* ยูรี
* แทมูชิน
* มินจุง
* โมบน
* แทโจ
* ชาแด
* ชินแด
* โคกุกช็อน
* ซันซัง
* ทงช็อน
* ชุงช็อน
* ซอช็อน
* พงซัง
* มีช็อน
* โคกุกว็อน
* โซซูริม
* โคกุกยัง
* ควังแกโท
* ชังซู
* มุนจามย็อง
* อันจัง
* อันว็อน
* ยังว็อน
* พย็องว็อน
* ย็องยัง
* ย็องนยู
* โพจัง

 |
| **ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี** |