recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาฉลามหนูใหญ่** หรือ **ปลาฉลามหนูหัวแหลม** (อังกฤษ: Spadenose shark, Walbeehm's sharp-nosed shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Scoliodon laticaudus*) เป็นปลากระดูกอ่อนชนิดหนึ่ง จำพวกปลาฉลาม อยู่ในวงศ์ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinidae)

เป็นปลาฉลามเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในสกุล *Scoliodon*

ปลาฉลามหนูใหญ่ จัดเป็นปลาฉลามขนาดเล็ก มีอุปนิสัยไม่ค่อยดุร้าย มีรูปร่างยาวเพรียวคล้ายกระสวย ความยาวของลำตัวมาก หัวแบนลาดลงไปทางด้านหน้า จะงอยปากยาว ฟันที่ตาค่อนข้างโต มีเยื่อหุ้มตา ปากอยู่ด้านล่าง รูปร่างโค้งคล้ายรูปพระจันทร์เสี้ยว มีฟันคม ลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม ขอบเรียบ ครีบหลังมี 2 อัน อันแรกมีขนาดใหญ่รูปสามเหลี่ยม อันที่สองมีขนาดเล็กเกล็ดมีฐานรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนฝังอยู่ใต้ผิวหนัง โผล่เฉพาะปลายที่เป็นหนามแข็งและคม เมื่อลูบจะสากมือ ครีบหูมีขนาดใกล้เคียงกับกระโดงหลัง ครีบหางมีขนาดใหญ่ และแยกเป็น 2 ส่วน อันบนมีขนาดใหญ่กว่าอันล่างมาก พื้นลำตัวสีเทาเข้ม ท้องสีขาว ครีบต่าง ๆ สีดำ 

มีความยาวตั้งแต่ 35-95 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในพื้นทะเลที่เป็นทราย หรือเป็นโคลนแถบชายฝั่งตื้น ๆ อาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยและน้ำจืดได้ด้วย พบตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ทวีปเอเชีย จนถึงญี่ปุ่น ในน่านน้ำไทยพบได้ที่ฝั่งอ่าวไทย

เป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่ง ที่ใช้บริโภคได้ โดยเนื้อมีราคาถูก นิยมทำเป็นลูกชิ้น ขณะที่ครีบต่าง ๆ นำไปทำเป็นหูฉลาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Simpfendorfer, C. (2000). *Scoliodon laticaudus*. In: IUCN 2000. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on August 30, 2009.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  Checklist of Freshwater Fishes of Thailand
4. ↑  ฉลามหนูหัวแหลม จากสนุกดอตคอม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Scoliodon laticaudus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Scoliodon laticaudus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาฉลามหางยาว** (อังกฤษ: Thresher shark, Long-tailed shark) เป็นปลากระดูกอ่อนประเภทปลาฉลามวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Alopiidae ในอันดับปลาฉลามขาว (Lamniformes) โดยมีเพียงสกุลเดียว คือ *Alopias*

แม้ว่าปลาฉลามหางยาวจะอยู่ในอันดับเดียวกันกับปลาฉลามขาว แต่ปลาฉลามหางยาวมีอุปนิสัยที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง โดยเป็นปลาที่ขี้อาย หาตัวพบเห็นได้ยากมาก แม้ว่าจะพบได้ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก แต่สถานที่ ๆ พบเห็นตัวได้มีเพียงไม่กี่แห่ง

ปลาฉลามหางยาว มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวเพรียวยาวทรงกระสวย ดวงตากลมโตมีขนาดใหญ่ แต่มีปากขนาดเล็กและส่วนหัวที่กลมเล็ก ลำตัวเป็นสีเงินแวววาว ครีบหางตอนบนยาวมากอันเป็นลักษณะเด่นและเป็นที่มาของชื่อ ยามเมื่อว่ายน้ำครีบหางส่วนนี้สามารถขยับขึ้นลงได้ด้วย ครีบอกมีขนาดใหญ่

ปลาฉลามหางยาว มีประสาทรับกลิ่นที่ไวมากเช่นเดียวกับปลาฉลามทั่วไป เป็นปลาที่ล่าปลาชนิดอื่นในแนวปะการังกินเป็นอาหาร สามารถพบได้ในระดับความลึกกว่า 150 เมตร จัดเป็นปลาที่พบเห็นได้ยาก โดยแหล่งที่ขึ้นชื่อที่พบเห็นได้บ่อย คือ เกาะมาลาปัสกัว ที่อยู่ทางเหนือของเกาะเซบู ของทะเลฟิลิปปิน จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำดูปลาฉลามหางยาวจนขึ้นชื่อ

การจำแนก
--------

ปลาฉลามหางยาวสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด

* *Alopias pelagicus* Nakamura, 1935
* *Alopias superciliosus*  (Lowe, 1841)
* *Alopias vulpinus*  (Bonnaterre, 1788)

โดยปลาฉลามหางยาวนั้นได้ถูกคุกคามจนเกือบสูญพันธุ์จากมนุษย์เหมือนปลาฉลามชนิดอื่น ๆ จากการประมง และถูกนำไปทำเป็นหูฉลาม จนถูกจัดให้อยู่หนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ใกล้สูญพันธุ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bourdon, J. (April 2009). Fossil Genera: *Alopias*. The Life and Times of Long Dead Sharks. Retrieved on October 6, 2009.
2. 1 2  จาก itis.gov
3. ↑   *THRESHER SHARK*, "Great Ocean Adventures". สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: ศุกร์ที่ 8 มีนาคม 2556
4. ↑  "ฉลามทะเลลึกใกล้สูญพันธุ์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2013-03-08.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาฉลามหางยาว**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Alopiidae***
แม่แบบ:Campaignbox Korean Cold War
**อุบัติเหตุการสังหารด้วยขวานของชาวเกาหลี** (เกาหลี: 판문점 도끼살인사건; Hanja: 板門店도끼殺人事件,도끼蠻行事件; คำอ้างถึง, *อุบัติเหตุการสังหารด้วยขวานแห่งพันมูนจอม*) เป็นเหตุการณ์สังหารทหารจากกองทัพสหรัฐ 2 นาย คือ ร้อยเอก อาเธอร์ บอนิเฟอร์ และร้อยตรี มาร์ค เบอเรท โดยทหารของฝั่งเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1976 ในพื้นที่ความมั่นคงร่วม (JSA) ที่ตั้งอยู่ในเขตปลอดทหารเกาหลี (DMZ) ทหารจากกองทัพสหรัฐได้เข้าไปตัดต้นไม้ของฝั่งพรรคแรงงานเกาหลีโดยในที่แห่งนี้เป็นที่ลับตาต่อผู้ตรวจการของสหประชาชาติ ทำให้ไม่สามารถเห็นเหตุการณ์ได้ หลังจากเหตุการณ์ เจ้าหน้าที่ของฝั่งเกาหลีเหนือได้อ้างว่า ต้นป็อบปูลัสที่ทหารสหรัฐจะตัดนั้นเป็นต้นไม้ที่ปลูกโดย คิม อิล-ซ็อง

สามวันหลังจากเกิดเหตุการณ์ทางสหรัฐอเมริกาและเกาหลีใต้ได้รวบรวมกองกำลังเริ่มปฏิบัติการณ์พัว เบินเยน ซึ่งเป็นปฏิบัติการณ์ที่จะตัดต้นไม้ทิ้งเพื่อแสดงอำนาจให้เกาหลีเหนือได้เห็น ถึงครานั้นเกาหลีได้ได้ออกมาแสดงความเสียใจต่อสิ่งกับเหตุการณืที่เกิดขึ้น

หนึ่งในทหารของเกาหลีใต้ที่ได้เข้าร่วมปฏิบัติการณ์ คือ มุน แจ-อิน ปัจจุบันได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้

อ้างอิง
-------

1. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Images of the Axe Murder Incident เก็บถาวร 2018-10-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน | Jsavets.org
* *Conflict over a Tree in the DMZ* | BBC World Service, August 18, 2016
* The "Axe Murder Incident" and Operation Paul Bunyan, Veterans of Foreign Wars Post 791 (archive)

หนังสืออ่านเพิ่มเติม
--------------------

* Colonel Conrad A. DeLateur, USMC (March 1987). "Murder at Panmunjom: The role of the theatre commander in crisis resolution" (PDF). *Nautilus Institute* (PDF). United States Department of State, Foreign Service Institute. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ March 5, 2012.
แนวปะทะอากาศเย็นเหนือฝั่งตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา
ภาพอธิบายการเคลื่อนที่ของแนวปะทะอากาศเย็น
สัญลักษณ์ของแนวปะทะอากาศเย็น เส้นสีน้ำเงินมีสามเหลี่ยมสีน้ำเงินอยู่บนเส้นชี้แสดงถึงทิศทางที่แนวปะทะอากาศเย็นกำลังเคลื่อนตัวไป
**แนวปะทะอากาศเย็น** (อังกฤษ: cold front) คือ การที่มวลอากาศเย็นเคลื่อนที่เข้าแทรกและดันมวลอากาศร้อนให้ยกตัวขึ้นด้านบน ถือเป็นการเริ่มต้นของการเกิดพายุหมุนนอกเขตร้อน (อังกฤษ: extratropical cyclone) เมื่อมีความชื้นที่เพียงพอในแนวปะทะอากาศเย็นสามารถพบฝนตกได้ตลอดแนวปะทะ บริเวณด้านหน้าของแนวปะทะอากาศเย็นสามารถเกิดพายุฟ้าคะนอง ช่วงเวลาที่เกิดแนวปะทะขึ้นอย่างรุนแรงคือในการเปลี่ยนแปลงช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ในช่วงฤดูร้อนจะเป็นช่วงที่มีการปะทะอากาศรุนแรงน้อยที่สุด 

สัญลักษณ์ที่ใช้แสดงถึงแนวปะทะอากาศเย็นบนแผนที่อากาศ คือ เส้นสีน้ำเงินมีสามเหลี่ยมสีน้ำเงินอยู่บนเส้นชี้แสดงถึงทิศทางที่แนวปะทะอากาศเย็นกำลังเคลื่อนตัวไป

การเกิดแนวปะทะอากาศเย็น
-----------------------

ภาพแสดงลำดับวงจรของเมฆคูมูโลนิมบัส
มวลอากาศที่เย็นและหนาแน่นซึ่งมีน้ำหนักมากกว่ามวลอากาศร้อนจะเคลื่อนเข้าแทรกและดันมวลอากาศร้อนให้ยกตัวขึ้นด้านบน การดันมวลอากาศร้อนให้ยกตัวขึ้นนี้เป็นเหตุให้เกิดความกดอากาศต่ำในบริเวณที่แนวปะทะอากาศเย็นเคลื่อนตัวผ่านไป ในกรณีที่บริเวณนั้นมีความชื้นที่เพียงพอ สามารถที่จะทำให้เกิดฝนตกและพายุฟ้าคะนองได้ตามแนวปะทะ 

แนวปะทะอากาศเย็น จะมีการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่มากกว่า แนวปะทะอากาศร้อน (อังกฤษ: warm front) ซึ่งสามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วของสภาพอากาศในพิ้นที่ที่แนวปะทะเคลื่อนผ่าน

บริเวณซีกโลกเหนือแนวเส้นศูนย์สูตร แนวปะทะอากาศเย็นมักจะทำให้เกิดการเคลื่อนที่ของลมจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือในทิศทางตามเข็มนาฬิกา ส่วนในบริเวณซีกโลกใต้จะทำให้เกิดการเคลื่อนที่ของลมในทิศทางตรงกันข้ามจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังตะวันตกเฉียงใต้ในทิศทางทวนเข็มนาฬิกา

สิ่งที่สามารถสังเกตได้จากการเกิดแนวปะทะอากาศเย็น คือการเกิดเมฆคิวมูโลนิมบัส (อังกฤษ: cumulonimbus) ขึ้น มีฟ้าคะนองรุนแรงตามแนวด้านหน้าการปะทะ บริเวณที่แนวปะทะอากาศเย็นเคลื่อนที่ผ่านอุณหภูมิสามารถลดลงมากกว่า 15 องศาฟาเรนไฮต์ (ประมาณ 8.3 องศาเซลเซียส) ภายในหนึ่งชั่วโมง อากาศที่เย็นตัวลงอย่างรวดเร็วนี้หากเกิดขึนในบริเวณนั้นมีความชื้นที่เพียงพอจะทำให้เกิดเมฆและฝนตกขึ้นได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  K. A. Browning and Robert J. Gurney (1999). Global Energy and Water Cycles. Retrieved on 2008-12-26.
**วัดพระพุทธบาทเขาลูกช้าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าไม้รวก อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี

วัดพระพุทธบาทเขาลูกช้างมีปูชนียสถานสำคัญ คือรอยพระพุทธบาทที่ฝังลึกลงไปในหิน อยู่บนยอดเขาทางทิศตะวันออก ขนาดยาว 5 ฟุต กว้าง 21 นิ้ว ส่วนลึกด้านปลายพระบาท 9 นิ้ว รอยพระบาทนี้ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่ามีมาตั้งแต่เมื่อใด ตามคำบอกเล่าระบุว่านายพรานเป็นผู้ค้นพบ โดยเมื่อ พ.ศ. 2429 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จประพาสเพชรบุรีและได้เสด็จมานมัสการรอยพระพุทธบาทแห่งนี้ 

วัดพระพุทธบาทลูกช้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2494 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2501 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 และเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2498 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และพระบรมวงศานุวงศ์ ได้เสด็จมานมัสการรอยพระพุทธบาทแห่งนี้ รวมถึงได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์บำรุงรอยพระบาทส่วนหนึ่ง และเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ.2498 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จมานมัสการพระพุทธบาทอีกครั้งและได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนหนึ่งเพื่อบำรุงโบราณสถานนี้

มณฑปครอบพระพุทธบาทเป็นอาคารไม้หลังคาทรงจัตุรมุขขนาดเล็ก หน้าบันด้านทิศใต้สลักตัวอักษรว่า พ.ศ. 2474 มีคันทวยรองรับหลังคาปีกนก เพดานมีไม้จำหลักลายดาวเพดานประดับ มณฑปหลังนี้ช่างจากวัดเกาะชื่อ ปุก เป็นผู้สร้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระพุทธบาทเขาลูกช้าง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ผวจ.เพชรฯเปิดงานนมัสการปิดทองรอยพระพุทธบาทเขาลูกช้าง". บ้านเมือง.
3. ↑  "พระพุทธบาทเขาลูกช้าง" (PDF). กรมศิลปากร.
วัดพระสี่อิริยาบส
**วัดพระสี่อิริยาบถ** เป็นวัดตั้งอยู่ภายในอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร อยู่ถัดจากวัดพระนอนไปทางทิศเหนือในแนวกำแพงวัด ติดต่อกันถึงวัดพระสี่อิริยาบถ หรือที่เรียกกันเป็นสามัญว่าวัดพระยืน วัดนี้มีบ่อน้ำและที่อาบน้ำอยู่หน้าวัดเช่นเดียวกับวัดพระนอน กำแพงวัด เป็นศิลาแลงปักตั้งล้อม 4 ด้าน มีทางเข้าปูด้วยศิลาแลง มีศาลาโถงปลูกคร่อมทางเดินเป็นศาลากว้าง 6 เมตร ยาว 11 เมตร เป็นเสา 4 แถว 5 ห้อง ต่อจากศาลาหน้าวัดมีประตูเข้าไปในบริเวณวัดแล้วถึงฐานศิลาแลงใหญ่ ยกฐานสูงประมาณ 2 เมตร มีเสาลูกกรงเป็นศิลาแลงเหลี่ยมและมีทับหลังลูกกรงเตี้ย ๆ สูงประมาณ 60 เซนติเมตร อยู่โดยรอบ ฐานนี้มีบันไดขึ้นด้านหน้า 2 บันได ด้านข้าง 2 บันไดและด้านหลังอีก 2 บันได บนฐานวิหารกว้าง 17 เมตร ยาว 29 เมตร ย่อมุขเด็จทั้งหน้าและหลัง เสาวิหารที่อยู่บนฐานเป็นเสา 4 แถว 5 ห้อง 2 แถว หน้าและหลัง 2 ห้อง รวม 7 ห้อง ที่ฐานชุกชี มีรอยตั้งพระพุทธรูปนั่งด้านหลังวิหารมีบันไดลงติดต่อกับมณฑปพระอิริยาบถ โดยรอบมณฑปกำแพงแก้วเตี้ย ๆ เหลือแต่ฐาน มีประตูเข้าด้านข้าง 2 ข้าง และด้านหลังมณฑปกว้าง 29 เมตร เป็นมณฑปสี่หน้า ด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางลีลา ด้านข้างเหนือมีพระพุทธรูปนั่ง พระพุทธรูปปูนปั้นทั้ง 3 ด้าน ที่กล่าวมาแล้วชำรุดเหลือซากพอเป็นรอยให้ดูรู้ว่าเป็นพระพุทธรูปเท่านั้น แต่ก็เป็นหลักฐานที่แสดงให้รู้ว่า เป็นพระพุทธศิลปแบบสุโขทัยสกุลช่างกำแพงเพชร ซึ่งหาดูได้ยาก

พิกัดแผนที่
-----------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดพระสี่อิริยาบถ
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 16°29′56″N 99°30′57″E﻿ / ﻿16.4988494°N 99.5159335°E﻿ / 16.4988494; 99.5159335


| * ด
* ค
* ก
**อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร** |
| --- |
| ในกำแพงเมือง | วัดพระแก้ว • วัดพระธาตุ • วังโบราณหรือสระมน • พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กำแพงเพชร • พิพิธภัณฑสถานจังหวัดกำแพงเพชร เฉลิมพระเกียรติ • ศาลหลักเมือง • ศาลพระอิศวร • กำแพงและป้อมเมืองกำแพงเพชร • วัดสระแก้ว |
| เขตอรัญญิก | วัดอาวาสใหญ่ • วัดช้างรอบ • วัดสิงห์ • วัดพระสี่อิริยาบถ • วัดพระนอน  • วัดกรุสี่ห้อง • วัดอาวาสน้อย • วัดช้าง • วัดฆ้องชัย • วัดนาคเจ็ดเศียร • วัดกำแพงงาม |
| ส่วนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง | วัดกะโลทัย • เมืองนครชุม• พระบรมธาตุนครชุม • วัดซุ้มกอ • วัดหนองพิกุล • วัดหนองยายช่วย • วัดหม่องกาเล • วัดหนองลังกา • วัดเจดีย์กลางทุ่ง • ป้อมทุ่งเศรษฐี • เมืองไตรตรึงส์ • วัดวังพระธาตุ |
**วัดพระพุทธบาทสี่รอย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะลวง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทของสมเด็จพระสัมมาสัมพระพุทธเจ้าถึง 4 พระองค์ กล่าวกันว่าเป็นรอยพระพุทธบาทที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย

ตามตำนานเล่าว่า เมื่อครั้งสมัยพุทธกาล องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโปรดเวไนยสัตว์มายังปัจจันตประเทศหรือประเทศไทยปัจจุบัน พระองค์เสด็จมาพร้อมพุทธสาวก 500 องค์ ได้แวะฉันจังหันอยู่บนเขาเวภารบรรพตแห่งนี้ ได้สมาบัติว่าบนเทือกเขาแห่งนี้ได้มีรอย พระพุทธบาทของพระพุทธเจ้ามาประทับอยู่บนก้อนหินใหญ่ คือ พระพุทธเจ้าที่มาตรัสรู้ภัทรกัลป์นี้แล้ว เป็นพระพุทธบาทของพระพุทธเจ้าทั้ง 3 พระองค์ คือ พระพุทธเจ้ากกุสันธะ พระพุทธเจ้าโกนาคมนะ และพระพุทธเจ้ากัสสปะ จึงได้ประทับรอยพระบาทอีกรอยไว้ที่นี้ โดยรอบพระพุทธบาทประกอบด้วย รอยพระพุทธบาทของพระพุทธเจ้ากกุสันธะ รอยแรกเป็นรอยใหญ่ยาว 12 ศอก รอยพระพุทธบาทของพระพุทธเจ้าโกนาคมนะ เป็นรอยที่ 2 ยาว 9 ศอก รอยพระพุทธบาทของพระพุทธเจ้ากัสสปะเป็นรอยที่ 3 ยาว 7 ศอก รอยพระพุทธบาทของพระพุทธเจ้าโคตะมะ (ศาสนาปัจจุบัน) เป็นรอยที่ 4 รอยเล็กที่สุด ยาว 4 ศอก

ครั้นถึงสมัยพระยาธรรมช้างเผือก ผู้ครองนครเชียงใหม่ พร้อมด้วยบริวาร 500 คน ได้ขึ้นมากราบสักการะบูชาพระพุทธบาทสี่รอย และได้สร้างวิหารครอบพระพุทธบาทสี่รอยไว้ชั่วคราว พระยาธรรมช้างเผือกได้สร้างแท่นยืนคล้ายนั่งร้านรอบ ๆ ก้อนหินที่มีพระพุทธบาทสี่รอยและได้สร้างหลังคาชั่วคราวมุงไว้ ต่อมาเจ้าดารารัศมี พระราชชายาได้สร้างวิหารเป็นการกราบบูชารอยพระพุทธบาทไว้หนึ่งหลัง หลังเล็กปัจจุบันได้บูรณะปฏิสังขรณ์แล้วทั้งหลัง จน พ.ศ. 2472 ครูบาศรีวิชัย ได้รื้อพระวิหารที่เจ้าพระยาธรรมช้างเผือกสร้างไว้ชั่วคราว และได้สรางพระวิหารครอบรอยพระพุทธบาทไว้ใหม่และได้ฉาบปูนครอบรอยพระพุทธบาทสี่รอย 

วัดพระพุทธบาทสี่รอยตั้งอยู่บนระดับความสูงประมาณ 1,200 เมตร เป็นภูเขาลาดชัน บางแห่งมีโค้ง และสูงในระดับ 45 องศา วัดมีอุโบสถทรงจัตุรมุข เจ้าอาวาสได้รับแรงบันดาลใจจากนิมิตที่พญานาคได้มาบอกกล่าวให้สร้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระพุทธบาทสี่รอย". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-19. สืบค้นเมื่อ 2021-08-19.
2. ↑  "เชียงใหม่นิวส์พาเที่ยว "วัดพระพุทธบาทสี่รอย"". เชียงใหม่นิวส์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระพุทธบาทสี่รอย**
**วัดพระยาศิริไอยสวรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดอยู่ริมคลองบางยี่ขัน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่

วัดพระยาศิริไอยสวรรค์น่าจะเป็นวัดโบราณสมัยอยุธยา ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ปี พ.ศ. 2367 ในสมัยรัชกาลที่ 3 โดยมีพระยาศิริไอยสวรรค์ (นายฟัก) เป็นบูรณะ จึงได้ขนานชื่อวัดตามนั้น แต่ประชาชนนิยมเรียกว่า **วัดพระหริ** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ประมาณ พ.ศ. 2367 (พร้อมกับการสร้างวัด) เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร

โบราณวัตถุและโบราณสถานของวัดที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร มีทรวดทรงแบบอยุธยา ขนาด 3 ห้อง มีฐานแอ่นโค้งสำเภา ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว พระเจดีย์ย่อมุมตั้งคู่กันอยู่มุมกำแพงแก้วด้านหน้า พระเจดีย์กลมตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างเจดีย์ย่อมุม อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร หอระฆัง ฌาปนสถาน ศาลาท่าน้ำสร้าง พ.ศ. 2498 และศาลาโรงครัว พระศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดคือ *หลวงพ่อสำริด* ทุกวันที่ 28 มกราคมของทุกปี (5 วัน) จะมีการจัดนมัสการปิดทอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระยาศิริไอยสวรรค์". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "วัดพระยาศิริไอยสวรรค์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 214.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระยาศิริไอยสวรรค์**
**ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค** (อังกฤษ: Duke Friedrich of Württemberg) ประสูติเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ณ ฟรีดริชฮาเฟิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก ทรงเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน คาร์ล ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค กับ ไดแอนน์ ดัชเชสแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (พ.ศ. 2451–2542) เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส พระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง ผ่านทางสายพระมารดา พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทแห่งการสืบพระอิสริยยศ **ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระประมุข** พระองค์ทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวคือ ฟิลลิป์ อัลเบรช์ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระอัยกา (ปู่) และ เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา พระอัยยิกา (ยาย)

เสกสมรส
-------

ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งเวดส์ พระญาติชั้นสุดท้ายของ พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 และมีงานฉลองอีก 2 วันถัดมา มีพระบุตรคือ 

1. ดยุกวิลเฮล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
2. ดัชเชสมารีเวือร์ทเทิมแบร์ค
3. ดัชเชสโซฟี-โดโรเทียเวือร์ทเทิมแบร์ค

สิ้นพระชนม์
-----------

ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2561 ทำให้พระโอรสพระองค์ใหญ่ในพระองค์คือ ดยุกวิลเฮล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นทายาทแห่งพระอิสริยยศในอนาคต โดยงานพระศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยมีผู้ร่วมงานมากมาย อาทิ ราชวงศ์ต่างๆในเยอรมัน ราชวงศ์ออร์เลอ็อง รวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์แห่งลิกเตนสไตน์ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม

เหรียญประจำพระองค์
------------------

* ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์คHouse of Württemberg:Knight Grand Cross of the Royal Order of the Crown, Special Class
* ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์คHouse of Württemberg:Knight Commander of the Royal Order of Military Merit
* ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์คHouse of Württemberg:Knight Grand Cross of the Royal Order of Frederick I, Special Class

อ้างอิง
-------

* Almanach de Gotha (182nd ed.). Almanach de Gotha. 2003. p. 395. ISBN 0-9532142-0-6.
* Herzog von Württemberg kommt bei Autounfall ums Leben (in German)
*
**วัดม่อนปู่ยักษ์** ตั้งอยู่ในตำบลพระบาท ชุมชนบ้านป่าขาม 2 อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นวัดที่มีสถาปัตยกรรมสวยงามแบบพม่า เป็นวัดที่สร้างจากพระธุดงค์ชาวพม่า ลักษณะที่ตั้งวัดอยู่บนเนินเขา สูงชันขึ้นไปลำบาก จึงเรียกว่า"ม่อน" ตามภาษาพม่า และมีเจ้าอาวาสชาวพม่าที่มีรูปร่างสูงใหญ่กว่าคนธรรมดา ชาวบ้านจึงเรียกว่า "ม่อนปู่ยักษ์"

วัดม่อนปู่ยักษ์ หรือ **วัดม่อนสันฐาน** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายในพระอารามแห่งนี้มีศิลปกรรมทั้งที่เป็นแบบพม่าเดิมแท้และตะวันตกประยุกต์

วิหารก่ออิฐถือปูนกับเจดีย์ วางในแนวแกนหลักตะวันออก-ตะวันตก ตั้งอยู่บนฐานไพที ถัดไปเบื้องล่างทางด้านหลังเป็นที่ตั้งของวิหารเครื่องไม้ วิหารบนฐานไพทีเป็นตึกแบบโคโลเนียล หลังคาทรงจั่ว โดยรอบเป็นอาคารขนาดเล็กเรียงราย ใช้สำหรับทำวิปัสสนากรรมฐาน เหนือช่องหน้าต่างแคบเป็นทรงโค้ง เหนือประตูเป็นซุ้มโค้ง ประดับด้วยปูนปั้นทรงปราสาทซ้อนชั้น หน้าบันทางตะวันออกประดับรูปนกยูง สัญลักษณ์ของพระอาทิตย์ หน้าบันทางตะวันตกประดับรูปกระต่าย สัญลักษณ์ของพระจันทร์

เจดีย์มีชื่อว่า *จุฬามณีสันฐาน* ตั้งอยู่หลังวิหาร ที่ฐานทั้งสี่ด้านมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูป ทุกด้านมีบันไดทางเข้า เหนือซุ้มประดับปูนปั้นรูปทรงปราสาท ที่มุมทั้งสี่ของเจดีย์ประดับสิงห์ปูนปั้น องค์ระฆังของเจดีย์คาดด้วยรัดอก เป็นรูปยักษ์จับลายพรรณพฤกษา เหนือองค์ระฆังเป็นปล้องไฉน ปัทมบาท และปลี ตามลำดับ ยอดบนสุดประดับฉัตร

จองใช้ประกอบศาสนกิจและเป็นกุฏิ โดดเด่นด้วยทรงจั่วซ้อนชั้นพร้อมผนังเรือนข้างใต้หลังคา ภายในจองประดิษฐานพระประธานศิลปะพม่า 3 องค์ วิหารแบบพม่ามีภาพจิตรกรรม เป็นฝีมือช่างสมัยราชวงศ์โก้นบองตอนกลาง สกุลช่างอมรปุระ อายุราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 24 เข้าใจว่าเล่าเรื่องพรหมนาถชาดก อุโบสถก่ออิฐถือปูนทรงสูง เดิมเคยเป็นวิหาร ทางวัดเรียกว่า *วิหารทรงโปรตุเกส*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ไทยทัศนา (36) : วัดม่อนปู่ยักษ์ ลำปาง". วอยซ์ทีวี.
คูหาใต้ดินแห่งตอร์เรปินตา ตั้งอยู่ที่ โอตรานโต ประเทศอิตาลี
**คูหาใต้ดิน** (อังกฤษ: hypogeum, hypogaeum, รูปพหูพจน์ hypogea หรือ hypogaea; ออกเสียง /haɪpɒɡeɪə/; แปลตรงตัวว่า "ใต้ดิน", มาจากคำกรีก *hypo* (ใต้) และ *ghê* (โลก/พื้นดิน)) เป็นคำเรียกสุสานหรือวิหารที่อยู่ใต้ดิน 

คูหาใต้ดินมักประกอบด้วยโพรงเพื่อไว้อัฐิมนุษย์หรือลอกูไล บางครั้งอาจเรียกสุสานประเภทนี้ว่า *built tombs*

คำว่า *hypogeum* ยังสามารถใช้เรียดสิ่งปลูกสร้างโบราณหรือส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างใด ๆ ที่สร้างลงไปใต้ดิน เช่น ระบบอุโมงค์ใต้ดินใต้โคลอสเซียมซึ่งมีไว้เก็บทาสและสัตว์สำหรับการต่อสูเกับเกลดิเอเตอร์ ก็เรียกว่า *hypogeum* เช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  James Stevens Curl (2006) *A Dictionary of Architecture and Landscape Architecture*
2. ↑  Hadjisavvas, Sophocles (2013). *The Phoenician Period Necropolis of Kition, Volume II*. Shelby White and Leon Levy Program for Archaeological Publications. p. Preface. two important built tombs, namely the Ikarou Street Tomb and the Lefkaritis Tomb were the primary reasons for the authoring of *The Phoenician Period Necropolis of Kition* Volume II.
**สมเด็จพระราชอัยยิกาขัตติยกัลยาราชสุดาวดีนโรดมพงางาม** (พ.ศ. 2417 - พ.ศ. 2487) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารกับเจ้าจอมมารดานวล และเป็นพระราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 5 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา

พระองค์ประสูติในปี พ.ศ. 2417 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารกับพระมเนียงจามสุชาติบุปผานารี นวล

สมเด็จพระราชอัยยิกาขัตติยกัลยาราชสุดาวดีนโรดมพงางาม ทรงเสกสมรสกับสมเด็จกรมพระนโรดม สุทธารส (พ.ศ. 2415 - พ.ศ. 2488) พระเชษฐาต่างพระมารดา มีพระโอรส-ธิดา 5 พระองค์ ได้แก่

* หม่อมเจ้า (นักองค์มจะ) นโรดม เอกอัศนีย์ (พ.ศ. 2435 - พ.ศ. 2450)
* พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต (6 มีนาคม พ.ศ. 2439 - 3 เมษายน พ.ศ. 2503)
* หม่อมเจ้า (นักองค์มจะ) นโรดม ภาวฤทธิ์ (พ.ศ. 2439 - *ไม่ปรากฏ*)
* สมเด็จพระราชกนิษฐานโรดม รัศมีโสภณ (พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 - พ.ศ. 2541)
* หม่อมเจ้า (นักองค์มจะ) นโรดม หญิงเล็ก (พ.ศ. 2443 - *ไม่ปรากฏ*)

สมเด็จพระราชอัยยิกาขัตติยกัลยาราชสุดาวดีนโรดมพงางาม สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2487 ตรงกับรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งแรก) ในราชอาณาจักรกัมพูชา และตรงกับรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ในราชอาณาจักรไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  norodom A great WordPress.com site
2. ↑  cambodiatheroyalandourland ខេមរៈបូរី: June 2008
**ต้นยุคอ้างอิง** (reference epoch หรือ epoch) ในทางดาราศาสตร์เป็นคำที่ใช้หมายถึงจุดเริ่มต้นที่ถูกกำหนดขึ้นเพื่อใช้อ้างอิง ส่วนใหญ่จะใช้ใน การสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ หรือการสำรวจวัดค่า เมื่อเราพูดว่า J2000.0 จะหมายความว่าใช้เวลา 0:00 UTC ของวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับปี วัน และชั่วโมง ตัวอย่างเช่น ในคำจำกัดความของเวลาปฏิทินดาราศาสตร์ จุดเริ่มต้นที่ค่า T (ศตวรรษจูเลียน) เป็น 0 คือเวลา 12:00 น. ของวันที่ 0 มกราคม 1900 ดังนั้น 12:00 น. ของวันที่ 0 มกราคม 1900 นี้คือต้นยุคอ้างอิงของเวลาปฏิทินดาราศาสตร์ ต้นยุคอ้างอิงของเลขวันจูเลียน คือเวลาเที่ยงวัน (เวลาสากล) ของวันที่ 1 มกราคม 4713 ปีก่อนคริสตกาลในปฏิทินจูเลียน

ต้นยุคอ้างอิงในการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์
------------------------------------------

ส่วนใหญ่ใช้เพื่อระบุจุดเริ่มต้นสำหรับการคำนวณวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ของดาวหาง ดาวเคราะห์น้อย และ ดาวเทียม เพื่อแสดงว่าองค์ประกอบวงโคจรนั้นได้มาจากการสังเกตการณ์ที่เวลาใด โดยปกติจะแสดงเป็นจำนวนวันว่าผ่านมากี่วันตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ของสากลศักราช และปี (เช่น 1 มกราคม 2006 UT)

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มักใช้เพื่อสังเกตวัตถุท้องฟ้าที่มีวงโคจรที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากแรงดึงดูดของดาวเคราะห์ดวงอื่น เช่น ดาวหางและดาวเคราะห์น้อย และยิ่ง การคำนวณวงโคจรระยะยาวในการสังเกตการณ์ดาวหางนั้นทำได้ยาก เนื่องจากวงโคจรเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ในการสังเกตการณ์แต่ละครั้ง ดังนั้นการใช้ต้นยุคอ้างอิงที่ใหม่ที่สุดจึงสามารถที่จะทราบวงโคจรที่ใกล้เคียงกับเวลาที่สังเกตอย่างแม่นยำยิ่งขึ้น

ในอดีตมีการใช้ เวลา 12:00 (เที่ยงวัน) ของวันที่ 1 มกราคมปี ค.ศ. 1900, 1950 และ 2000 (J2000.0) เป็นต้นยุคอ้างอิง

ต้นยุคอ้างอิงในยูนิกซ์
----------------------

ในระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ได้มีการกำหนดให้ 00:00:00 น. ของวันที่ 1 มกราคม 1970 UTC เป็นต้นยุคอ้างอิง เวลายูนิกซ์ คือจำนวนวินาทีนับตั้งแต่จุดเวลานี้ไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definitions". IEEE และ The Open Group. 2018. สืบค้นเมื่อ 2020-07-12.
**ต้นหม่อนดินอชา** หรือ **ต้นหม่อนแห่งหมู่บ้านดินอชา** (อังกฤษ: Dinoša mulberry tree) เป็นต้นหม่อนในหมู่บ้านดินอชา ประเทศมอนเตเนโกร ซึ่งมีน้ำพุพุ่งออกทางลำต้นหลังจากฝนตกหนัก สันนิษฐานว่าเป็นน้ำบาดาลที่มีแรงดันสูงทำให้พุออกผ่านโพรงกลางต้นไม้ ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1990 และเกิดขึ้นปีละครั้ง

ประวัติ
-------

ดินอชา (Dinoša) เป็นหมู่บ้านในประเทศมอนเตเนโกร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรป ห่างจากพอดกอรีตซา เมืองหลวงของประเทศไปทางตะวันออกประมาณ 5 กิโลเมตร จากการคาดคะเนในปี 2022 หม่อนต้นนี้มีอายุประมาณ 100 ถึง 150 ปี โดยเชื่อกันว่ามีตาน้ำพุใต้ดินใต้ต้นและพุล้นออกมาเมื่อมีน้ำท่วมในช่วงฝนตกหนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง แรงดันของน้ำบาดาลเนื่องจากน้ำท่วมหนักนี้ดันน้ำให้ไหลผ่านส่วนที่เป็นโพรงของต้นไม้ต้นนี้พอดี ซึ่งตำแหน่งที่ไหลออกจากลำต้นมีความสูงประมาณ 1.5 เมตร (4.9 ฟุต) ว่ากันว่าปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นเพียงปีละครั้ง ชาวเมืองดินอชาคอยเฝ้าสังเกตปรากฏการณ์นี้มาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1990

ต้นหม่อนแห่งดินอชา
น้ำพวยพุ่งออกจากกลางลำต้นหม่อน
พื้นที่โดยรอบหมู่บ้านดินอชา มีธารน้ำหลายสายที่เลี้ยงด้วยน้ำจากการละลายของหิมะในฤดูใบไม้ผลิและรวมกับน้ำพุใต้ดิน หม่อนต้นนี้เจริญเติบโตอยู่ไม่ไกลบนที่ดอนริมฝั่งของอ่างเก็บน้ำ โพรงกลางลำต้นของต้นไม้ที่เกิดขึ้นเมื่อมีอายุที่มากทำหน้าที่เป็นช่องระบายแรงดันของน้ำใต้ดินหลังจากฝนตกหนัก และน้ำที่พุออกจากไม้ต้นนี้จะกินเวลาประมาณสองสามวัน

ดูเพิ่ม
-------

* หม่อน
* รายชื่อของต้นไม้ที่มีชื่อเสียง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "VIDEO : Water emerges from a 150-year-old mulberry tree after heavy rainfall". *euronews* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  "Water Gushes Out Of A 100-year-old Mulberry Tree Like A Stream, Rare Phenomenon Explained". *IndiaTimes* (ภาษาIndian English). 2022-05-05.
3. ↑  "Why water flows from this tree". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2022-06-16.
4. 1 2  "Water Gushes Out of a Mulberry Tree in Europe, Here's the Science Behind it". *News18* (ภาษาอังกฤษ). 2022-05-05.
5. ↑  "Water gushes from tree being cut down in viral video viewed over 13 million times". *Newsweek* (ภาษาอังกฤษ). 2021-12-06.
**บ้านไร่ไผ่งาม**ตั้งอยู่ที่ 105 หมู่ 8 เชียงใหม่-ฮอด ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ บ้านหลังนี้เคยเป็นบ้านของแสงดา บัณสิทธิ์ (ป้าดา) ศิลปินแห่งชาติ ปัจจุบันสถานที่นี้ก็ได้มอบให้สถาบันการศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่เป็นผู้ดูแลและรวบรวมผ้าฝ้ายที่ย้อมจากสีธรรมชาติเป็นจำนวนมาก แต่ในบริเวณบ้านก็ยังคงมีแม่บ้านที่ทำการทอผ้าตามปกติด้วยวิธีการเดียวกันกับตอนที่คุณป้าแสงดาทอผ้าขึ้นมาในตอนที่ท่านยังมีชีวิต ทำให้ผู้ไปเยือนสามารถศึกษาได้ทั้งเรื่องการทอผ้าฝ้ายสีธรรมชาติและความเป็นอยู่ของคนในอดีต

ประวัติ
-------

ก่อนที่จะมาเป็นบ้านไร่ไผ่งามนั้นที่นี้เคยเป็นคุ้มเก่าของเจ้าแก้วนวรัฐเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ในสมัยนั้น ก่อนที่จะถูกขายให้นายดาบมาลัย บัณสิทธิ์หรือสามีของคุณป้าแสงดา ด้วยเพราะลูกชายของผู้ครองนครเชียงใหม่รู้จักและสนิทสนมกับนายดาบมาลัยเป็นอย่างดี คุณป้าแสงดาอยู่บ้านหลังนี้ส่วนใหญ่ก็จะทำการทอผ้าและถึงแม้สามีจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องการทอผ้าขาย แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองผ้าทอเป็นสิ่งที่ขาดแคลนมากจึงทำให้ป้าแสงดาสามารถขายผ้าทอได้มากขึ้น จนเมื่อ พ.ศ. 2503 นายดาบมาลัย บัณสิทธิ์ก็ถึงแก่กรรม คุณป้าแสงดาจึงนำเงินที่เก็บสะสมมาซื้อกี่ทอผ้าและเริ่มชักชวนแม่บ้านให้มาช่วยกันทอผ้า ด้วยฝีมือและความพยายามของคุณป้าแสงดาทำให้ผ้าทอของท่านมีชื่อเสียงและตัวคุณป้าแสงดาก็ยังได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ ในปี พ.ศ.2529

การเดินทาง
----------

ใช้เส้นทางสายเชียงใหม่-ฮอด เมื่อถึง กม.68-69 ให้เลี้ยวซ้ายเข้าไป 500 ม. สามารถเดินทางโดยรถประจำทาง คือนั่งรถโดยสารสายเชียงใหม่-จอมทอง-ฮอด โดยลงที่ปากทาง แล้วเดินเข้าไปอีก 1 กม. ก็ถึงบ้านไร่ไผ่งาม พิพิธภัณฑ์ผ้าป้าแสงดา

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-08-01. สืบค้นเมื่อ 2016-01-29.

* คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติและ เสาวนีย์ บันสิทธิ์. **แสงดาบันสิทธิ์ ศิลปินแห่งชาติ** สาขาทัศนศิลป์การทอผ้า, สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ, 2536
ปลากระโห้ (*Catlocarpio siamensis*) ปลาขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์ Cyprinidae ซึ่งปลาในวงศ์นี้ล้วนแต่เป็นปลาน้ำจืดทั้งหมด
**ปลาน้ำจืด** (อังกฤษ: Freshwater fish) หมายถึง ปลาที่อาศัยอยู่ได้ในเฉพาะแหล่งน้ำที่เป็นน้ำจืด คือ น้ำที่มีปริมาณเกลือหรือความเค็มละลายน้อยกว่าร้อยละ 00.5 เท่านั้น โดยอาศัยอยู่ในแม่น้ำ, คลอง พื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ที่เป็นน้ำจืด เช่น ทะเลสาบน้ำจืด, บึง หนอง หรือลำธารน้ำตกบนภูเขาหรือในป่าดิบ

โดยโครงสร้างของปลาน้ำจืดนั้น จะมีแรงดันออสโมซิสในเลือดอยู่ในระดับสูงกว่าน้ำที่อาศัยอยู่มาก จึงทำให้มีการไหลของน้ำเข้าสู่ร่างกายและเกลือแร่แพร่ออกสู่น้ำภายนอกได้ง่าย โดยไม่ให้น้ำซึมผ่านเข้าสู่ร่างกายและออกจากร่างกายได้ แต่ทว่ากระบวนการดังกล่าวก็ยังไม่ดีพอ เพราะเหงือกซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญที่ปลาใช้หายใจมีน้ำไหลผ่าน เมื่อมีเหงือก น้ำก็มีโอกาสไหลผ่านเข้าสู่ภายในร่างกายได้ จึงกำจัดน้ำส่วนที่เกินที่ถูกดูดเข้าสู่ร่างกายออกสู่นอกร่างกายได้วิธีการขับถ่ายนำเอาปัสสาวะซึ่งมีความดันออสโมซิสต่ำกว่าเลือดออกสู่ภายนอกร่างกาย 

ร่างกายส่วนใหญ่ของปลาน้ำจืดจะปกคลุมด้วยผิวหนังและเกล็ดซึ่งไม่ยอมให้น้ำซึมผ่านนอกจากบริเวณที่เป็นเหงือกแลกเปลี่ยนก๊าซหายใจเท่านั้นที่น้ำผ่านได้ และโดยธรรมชาติปลาน้ำจืดไม่ดื่มน้ำเลย ซึ่งแตกต่างจากปลาทะเล เพราะการดื่มน้ำจะทำให้ร่างกายมีน้ำมากเกินความจำเป็น ซึ่งจะมีน้ำบางส่วนไหลผ่านบริเวณปากและเหงือกเพื่อช่วยในการแลกเปลี่ยนก๊าซหายใจก็จะมีโอกาสซึมเข้าไปในร่างกายได้บ้าง และเกลือแร่จากเลือดก็จะแพร่ออกมาทางเหงือกได้มากพอดู ปลาน้ำจืดจึงมีไตขับน้ำส่วนเกินออกไปเป็นปัสสาวะ และมีกลุ่มเซลล์พิเศษอยู่บริเวณเหงือกคอยดูดเอาเกลือแร่ต่าง ๆ ที่จำเป็นกลับสู่ร่างกาย

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาน้ำกร่อย
* ปลาน้ำเค็ม
* ปลาทะเลลึก

อ้างอิง
-------

1. ↑  อวัยวะขับถ่ายของสัตว์ โดย ม.ร.ว.พุฒิพงศ์ วรวุฒิ จาก สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน เล่มที่ 4 ISBN 9749246039

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รายชื่อปลาน้ำจืดทั้งหมดที่พบในประเทศไทย
ต้นไม้พิจน์ หรือ binary expression tree เป็นต้นไม้แบบไบนารี (Binary Tree) ที่มีการสร้างขึ้นจากตัวกระทำ(operand) และ เครื่องหมาย(operators) ทางคณิตศาสตร์ของนิพจน์ โดยการวางตัวกระทำที่ leaf node และวางเครื่องหมายไว้ที่ root node

การสร้าง Expression Tree
------------------------

จะมีการนำ Postfix Expression มาใช้ในการทำ Expression tree 

1. เริ่มจากการอ่านนิพจน์ทางคณิตศาสตร์ (Expression) ทีละตัว

2. ถ้าตัวที่ได้เป็น Operand (ตัวถูกดำเนินการ) ให้สร้างโหนดของ tree หนึ่งโหนดแล้ว push ข้อมูลลงบน Stack

3. หากตัวที่อ่านได้เป็น Operator (ตัวดำเนินการ) ให้ทำการ pop ข้อมูลออกจาก Stack 2 ครั้ง เนื่องจาก Operator ใช้เป็น Binary Operator (Operator 1 ตัว ต้องการ Operand 2 ตัว) ซึ่งจะได้ trees *T1* และ *T2* (*T1* นำออกก่อน) แล้วให้นำมาสร้างเป็น tree ใหม่ที่มีราก (root) เป็นตัว operator และมี left และ right children เป็น *T2* และ *T1* ตามลำดับ จากนั้นให้ใส่ tree ใหม่นี้กลับลง stack

### ตัวอย่างของ Expression Tree

เป็นตัวอย่างต้นไม้นิพจน์ของ (a+(b\*c)) + ((d+e)\*f)
### Code ของ Expression Tree

```
class ExpressionTree:
	def \_\_init\_\_(self , value):
		self.value = value
		self.left = None
		self.right = None

def isOperator(char):
	if (char == '+' or char == '-' or char == '\*'
		or char == '/' or char == '^'):
		return True
	else:
		return False

def buildTree(postfix):
	stack = []

	for char in postfix :
		if not isOperator(char):
			t = ExpressionTree(char)
			stack.append(t)
		else:
			t = ExpressionTree(char)
			t1 = stack.pop()
			t2 = stack.pop()

			t.right = t1
			t.left = t2

			stack.append(t)
	t = stack.pop()
	return t
	

def inorder(t):
	alist = []
	if t is not None:
		alist.append(t.value)
		alist = inorder(t.left) + alist + inorder(t.right)
	return alist

```

แหล่งอ้างอิง
------------

geeksforgeeks Expression Tree ค้นหาเมื่อ 30 มีนาคม 2561

nattee ต้นไม้นิพจน์[*ลิงก์เสีย*] ค้นหาเมื่อ 30 มีนาคม 2561
**เจมส์ โอกิลวี** (อังกฤษ: James Ogilvy) เป็นนักออกแบบภูมิทัศน์ชาวบริติช เป็นบุตรของเจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี

ประวัติ
-------

เจมส์ โอกิลวี เกิดเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ณ เซอร์รีย์ สหราชอาณาจักร เป็นพระโอรสคนแรกใน เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี และเซอร์แองกัส โอลกิลวี เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ พระภาคิไนยใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ และเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยเขาได้รับการบัพติศมาโดย ไมเคิล รามซี ผู้เป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี โดยเขามีพระราชมารดาทูนหัวคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ตอนที่เขาเกิดเขาอยู่อันดับที่ 13 ในการสืบราชบัลลังก์ และปัจจุบันอยู่อันดับที่ 58 เจมส์ เริ่มต้นศึกษาในพระราชวังกับ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ ผู้เป็นพระญาติ และเลดีซาราห์ แชตโท ก่อนจะเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมอุดมแห่งสหราชอาณาจักร ก่อนที่เจมส์และเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด จะทรงแยกจากกันจาก มหาวิทยาลัยโกดอนสโตล ซึ่งเจมส์ได้ย้ายไปที่วิทยาลัยอีตัน และมหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์ จากนั้นเขาไปเรียนต่อที่สก็อตแลนด์ คณะ ศิลปะประวัติศาสตร์ โดยหลังจากเรียนจบแล้ว เขาได้ทำงานที่ บริษัทจัดส่งสินค้าในเอดินบะระ

สมรส
----

เจมส์ได้แต่งงานกับจูเลีย ราวไลน์ซัน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ณ โบสถ์เซนต์แมรี โดยมีบุตร-ธิดา 2 คนดังนี้

1. ฟีโอรา เล็กซานดรา โอกิลวี
2. อเล็กซานเดอร์ ชาลส์ โอกิลวี

เจมส์ โอลกิลวี ยังเป็นพระบิดาทูนหัวให้กับเจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก พระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ **ต้นไม้ค้นหาไตรภาค** (อังกฤษ: ternary search tree) เป็นทรัยประเภทหนึ่งซึ่งมีการจัดเรียงบัพแบบที่คล้ายกับต้นไม้ค้นหาทวิภาค แต่มีบัพลูกสามบัพแทนที่จะมีสองบัพ ต้นไม้ค้นหาไตรภาคสามารถใช้เป็นโครงสร้างแผนที่สัมพันธ์ที่มีความสามารถค้นหาสายอักขระแนวเดิม อย่างไรก็ดี ต้นไม้ค้นหาไตรนามใช้พื้นที่มีประสิทธิภาพกว่าเมื่อเทียบกับต้นไม้เติมหน้ามาตรฐานแต่มีความเร็วช้ากว่า การใช้ต้นไม้ค้นหาไตรภาคทั่วไป เช่น การตรวจสอบตัวสะกดและการเติมคำอัตโนมัติ

### การดำเนินการของต้นไม้ค้นหาไตรภาค

•    ตัวชี้ซ้ายชี้ไปที่โหนดที่มีค่าต่ำกว่าค่าในโหนดปัจจุบัน **(LEFT NODE)**

•    ตัวชี้ที่เท่ากันชี้ไปที่โหนดที่มีค่าเท่ากับค่าในโหนดปัจจุบัน **(MID NODE or EQUAL NODE)**

•    ตัวชี้ด้านขวาชี้ไปที่โหนดที่มีค่ามากกว่าค่าในโหนดปัจจุบัน **(RIGHT NODE)**

### ตัวอย่าง

```
                                                c
                                              / | \
                                             a  u  h
                                            |  |  | \
                                            t  t  e  u
                                          /  / |   / |
                                         s  p  e  i  s
```
จากกราฟนี้แสดงให้เห็นแต่ละโหนดที่ถูก insert หรือเพิ่มเข้ามาเป็นโครงสร้างของ TST โดยมีการเพิ่มข้อมูล "cute","cup","at","as","he","us" and "i" ตามลำดับ โดยข้อมูลที่ถูกเพิ่มเข้ามาก่อนนั้นจะเป็นกราฟ tree ที่อยู่ในตำแหล่งตรงกลาง และข้อมูลลำดับถัดไปหากลำดับตัวอักษรมีค่าน้อยกว่า parent node ก็จะเป็นกราฟ child node ที่อยู่ซ้ายมือ เช่นเดียวกันหากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามามีค่าลำดับตัวอักษรมากกว่า parent node ก็จะอยู่ child node ขวามือ

### CODE(PYTHON)

คุณสมบัติของโหนด

```
class Node:
    def \_\_init\_\_(self, data):
        self.data = data
        self.end = False
        self.left = None
        self.mid = None
        self.right = None
    def print\_(self):
        return ''.join(['[', self.data,
                        ('' if not self.end else ' <end>'),
                        ('' if self.left is None else ' left: ' + self.left.print\_()),
                        ('' if self.mid is None else ' mid: ' + self.mid.print\_()),
                        ('' if self.right is None else ' right: ' + self.right.print\_()), ']'])

```
การเพิ่มข้อมูล

```
def add(self, node, string):
    if len(string) == 0:
        return node
    head = string[0]
    tail = string[1:]
    if node is None:
        node = Node(head)
    if head < node.data:
        node.left = self.add(node.left,string)
    elif head > node.data:
        node.right = self.add(node.right,string)
    else:
        if len(tail) == 0:
            node.end = True
        else:
            node.mid = self.add(node.mid, tail)
    return node

```
การค้นหาข้อมูล

```
def search(self, node, string):
    if node is None or len(string) == 0:
        return False
    head = string[0]
    tail = string[1:]
    if head < node.data:
        return self.search(node.left, string)
    elif head > node.data:
        return self.search(node.right, string)
    else:
        if len(tail) == 0 and node.end:
            return True
        return self.search(node.mid, tail)

```
**ปลาบู่หมาจูดอเรีย** (อังกฤษ: Bumble bee goby, Golden-banded goby; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Brachygobius doriae*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาบู่หมาจู ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)

จัดเป็นปลาบู่หมาจูชนิดหนึ่ง มีความยาวประมาณ 0.36 เซนติเมตร มีสีพื้นลำตัวขาว-เหลือง ตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์สีอาจเปลี่ยนไปเป็นสีเข้มจนเป็นสีส้มได้ นับเป็นช่วงเวลาที่จะมีสีสันที่สวยที่สุด

พบกระจายพันธุ์ทั้งในแหล่งน้ำจืด และน้ำกร่อยที่มีปริมาณความเค็มไม่เกิน 10 ppt เช่น ปากแม่น้ำ, ชะวากทะเล ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาตู้สวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย ไม่ค่อยมีโรค และมีความต้องการปริมาณอาหารไม่มากต่อวัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Vidthayanon, C. 2012. *Brachygobius doriae*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 04 August 2013.
2. ↑  *Genus Brachygobius*, คอลัมน์ "Mini Atlas" โดย สุริศา ซอมาดี หน้า 32. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 37 ปีที่ 4: กรกฎาคม 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
**เจย์-อลิสแตร์ เฟรดเดอริค "เจย์" ซิมป์สัน** (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่ง กองหน้า หรือ ปีก ที่มีความเร็ว เขาเป็นผลผลิตจากทีมอาร์เซนอลอคาเดมี่ และยังเป็นคนแรกที่สามารถทำแฮตทริกในถิ่นอาร์เซนอล ด้วยการทำแฮตทริกเฉือนชนะคาร์ดิฟ ซิตี้ 3-2 ปัจจุบันเขาเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ใน ไทยพรีเมียร์ลีก

ประวัติการค้าแข้ง
-----------------

วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปี 2007 เขาเป็นผู้เล่นคนแรกของทีมอาร์เซนอลชุด U-18 ในการแข่งขันเอฟเอ ยูธคัพ ที่อาร์เซนอลชนะคาร์ดิฟไป 3-2 และเป็นผู้เล่นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ยิงแฮททริกได้ในสนาม เอมีเรต สเตเดียม นัดที่เจอกับ คาร์ดิฟ ซิตี้

  

### มิลวอล์

ในเดือนสิงหาคมปี 2007 สโมสรมิลวอลล์ ได้ทำสัญญายืมตัวไปเล่น เขาลงเล่นให้ทีมครั้งแรกในฐานะตัวสำรองในเกมส์ลีกคัพที่พบกับฮัดเดอร์ฟิลล์ ทาวน์
ต่อมาเขายิงประตูแรกให้กับทีมในนัดที่แพ้ให้กับสวอนซี 3-2 ในรอบแรกของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยทางตอนใต้ ในวันที่ 4 กันยายนปี 2007 และประตูแรกในบอลลีกได้มาในตอนที่ทีมแพ้ให้กับ สวินดอน ทาวน์ 2-1 ในวันที่ 29 กันยายน ปี 20 ซิมซันยิงประตูได้ 8 ประตูจากการลงเล่นทั้งหมด 44นัด ให้มิลวอลล์ นอกจากนี้เขายังถูกโหวตให้เป็นนักเตะที่ดีที่สุดประจำปีในลีกวัน ปี 2008 จากแฟนบอล

  

### อาร์เซนอลชุดใหญ่

ซิมซันลงเล่นให้อาร์เซนอลชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดที่ชนะ เชฟฟิล ยูไนเต็ดในบอลถ้วยลีกคัพ 6-0 ลงมาเป็นตัวสำรองแทน นิโคลัส เบนเนอร์ในนาทีที่ 71และเขายิงประตูแรกให้กับทีมอาร์เซนอลชุดใหญ่ในบอลถ้วยลีกคัพนัดที่เจอ วีแกนเมื่อปี 2008 และเขาก็ลงเป็นตัวจริงในนัดนั้นด้วย เขาเซ็นสัญญาใหม่กับอาร์เซนอลเมื่อปี 2008 แต่ถูกปล่อยให้เวส บรอมวิช อัลเบี้ยนยืมตัวไป เขายิงประตูแรกในพรีเมียร์ลีกในนัดที่ลงพบกับ ฮัลล์ ซิตี้ในปี2009

  

### ควีนส์พาร์ก เรนเจอร์

เดือนสิงหาคมในปี 2009 เขาถูกยืมตัวไปที่ควีนส์พาร์ก เรนเจอร์ทั้งฤดูกาล เขาลงเล่นให้ควีนส์พาร์ก เรนเจอร์ในนัดแรกที่บุกไปชนะ สคันธอป ยูไนเต็ด 1-0

### ฮัลล์ ซิตี้

19 สิงหาคม ปี 2010 เขาเซ็นสัญญา 3 ปี กับสโมสรในแชมเปี้ยนชิพ ฮัลล์ ซิตี้ เขาลงเล่นนัดแรกในนัดที่พบกับวัตฟอร์ด เขายิง2ประตูให้กับทีมในนัดที่ชนะ บริสตอล ซิตี้ 2-0 เมื่อวันที่ 18 ธันวาคมปี 2010 หลังจากนั้นก็ถูกปล่อยตัวออกกลับมาที่ มิลวอลล์

ซิมซัน เซ็นสัญญาอีกครั้งกับ มิลวอร์เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2011 เล่นให้กับมิลวอลล์จนถึง เดือน มกราคม ปี2012

### บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด

ปัจจุบัน เซ็นสัญญา ค้าแข้งกับ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เป็นเวลา 2 ปี รับค่าเหนื่องราว 2 ล้านบาท ต่อเดือน สวนเสื้อหมายเลข 23 จะลงเล่นในฤดูกาล 2014 ถือว่ากลายเป็นนักเตะคนแรกในไทยพรีเมียร์ลีกที่จะมีค่าตัวแพงที่สุดในซีซั่น 2014
ต่อมาถูกสโมสรยกเลิกสัญญา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ley, John (12 November 2008). "Arsenal's Jay Simpson confirms Arsene Wenger's faith by proving the real deal". *The Daily Telegraph*. London. สืบค้นเมื่อ 23 October 2012.
2. ↑  Rollin, Glenda; Rollin, Jack (2008). *Sky Sports Football Yearbook 2008–2009*. Headline. p. 428. ISBN 978-0-7553-1820-9.
3. ↑  Hugman, Barry J. บ.ก. (2010). *The PFA Footballers' Who's Who 2010–11*. Mainstream Publishing. p. 379. ISBN 978-1-84596-601-0.

{{ ประวัติ เจย์ ซิมป์สัน อดีตแข้งปืน ! ตัวใหม่ เซราะกราว (มีคลิป)}}

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สถิติของ Jay Simpson ที่ Soccerbase
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ **ต้นไม้เฟนวิก** (อังกฤษ: Fenwick tree) หรืออาจเรียกว่า **binary indexed tree** เป็นโครงสร้างข้อมูลที่ใช้ในการคำนวณผลรวมนำหน้า (prefix sum) ของตารางข้อมูลได้อย่างมีประสิทธิภาพ โครงสร้างข้อมูลนี้คิดค้นโดย Peter Fenwick ใน พ.ศ. 2537

การคำนวณผลรวมนำหน้าอย่างง่ายก็คือการสร้างตารางคำนวณผลลัพธ์ล่วงหน้า ซึ่งใช้เวลา {\displaystyle O(n)} ในการดำเนินการ และหลังจากนั้นก็สามารถหาผลลัพธ์จากตารางดังกล่าวได้ในเวลาเพียง {\displaystyle O(1)} อย่างไรก็ตาม หากหลังจากนั้นต้องการที่จะแก้ไขข้อมูลขึ้นมา ก็ต้องคำนวณข้อมูลทั้งตารางใหม่อีกรอบ กล่าวคือหากมีการแก้ข้อมูล {\displaystyle q} รอบ ก็จะทำให้ต้องเสียเวลา {\displaystyle O(nq)} ซึ่งเสียเวลาเป็นอย่างมาก ต้นไม้เฟนวิกเข้ามาช่วยลดเวลาในส่วนนี้โดยทำให้การแก้ไขข้อมูลแต่ละครั้งใช้เวลาเพียง {\displaystyle O(\log n)} ทำให้การแก้ข้อมูล {\displaystyle q} รอบ ใช้เวลาเพียง {\displaystyle O(q\log n)} แต่ก็แลกมากับเวลาในการหาผลลัพธ์ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก {\displaystyle O(1)} มาเป็น {\displaystyle O(\log n)}

อ้างอิง
-------

1. ↑  Peter M. Fenwick (1994). "A new data structure for cumulative frequency tables". *Software: Practice and Experience*. **24** (3): 327–336. doi:10.1002/spe.4380240306.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* A tutorial on Fenwick Trees on TopCoder
* An article on Fenwick Trees on Algorithmist
* An entry on Fenwick Trees on Polymath wiki
* Order-statistics tree, a related data structure เก็บถาวร 2012-12-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ภาษาซามาร์เทีย**หรือ**ภาษาไซเทีย** เป็นสำเนียงของภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออก ใช้พูดโดยชาวไซเทียหรือซามาร์เทียในรัสเซียภาคใต้ระหว่าง 257 ปีก่อนพุทธศักราชจนถึง พ.ศ. 1043 ชาวไซเทียอพยพจากเอเชียกลางเข้าสู่ยุโรปตะวันออก ซึ่งปัจจุบันเป็นรัสเซียภาคใต้และยูเครน รวมทั้งที่ราบคาร์ปาเทียนในมอลโดวาและโดบรูยา ประวัติศาสตร์ของชนกลุ่มนี้หายไปหลังการรุกรานของชาวฮั่นเมื่อ พ.ศ. 1043 ผู้พูดภาษานี้เปลี่ยนไปพูดภาษากลุ่มเตอร์กิก (เช่น ภาษาอวาร์, ภาษาบุลการ์, ภาษาบัตซันเก) และภาษากลุ่มสลาวิก อย่างไรก็ตาม ในเทือกเขาคอเคซัสยังมีสำเนียงของภาษาไซเทียใช้พูดจนถึงปัจจุบันเรียกภาษาออสเซต

จารึก
-----

นักวิชาการพบจารึกภาษาไซเทียในที่รายคาร์ปาเทียนและเอเชียกลาง แต่การทำความเข้าใจยังเป็นไปได้ยากเพราะยังไม่เข้าใจอักษรที่ใช้เขียน จารึกจากซักเกวซ เขียนด้วยไฮโรกลิฟของฮิตไตน์ ที่แสดงในตาราง กล่าวถึงกษัตริย์ปาร์ติตาวะ ซึ่งอาจเป็นกษัตริย์ของชาวไซเทียองค์เดียวกับที่เฮโรโดตัสเรียกว่า โปรโตไตเอส และ ปาร์ตาตูอาในเอกสารของชาวอัสซีเรีย

| ลักษณะ | ภาษาไซเทีย |
| --- | --- |
| ปริวรรต | pa-tì-na-sa-nà tà-pá wa-s6-na-m5 XL was-was-ki XXX ár-s-tí-m5 ś3-kar-kar (HA) har-s6-ta5 LUGAL ; par-tì-ta5-wa5 ki-ś3-a4-á KUR-u-pa-ti QU-wa-a5 ; i5-pa-ś2-a-m2 |
| ถอดความ | patinasana tapa. vasnam: 40 vasaka 30 arzatam šikar. UTA harsta XŠAYAL. ; Partitava xšaya DAHYUupati xva ipašyam |
| แปล | "Delivered dish. Value: 40 calves 30 silver šiqlu. And it was presented to the king. ; King Partitavas, the masters of the land property. |

ชื่อเฉพาะ
---------

นอกจากนี้ยังพบชื่อเฉพาะภาษาไซเทียจากจารึกภาษากรีกในบริเวณอาณานิคมของกรีกทางทะเลดำตอนเหนือ ชื่อเฉพาะในภาษารัสเซียและภาษายูเครนบางคำมาจากภาษาไซเทียเช่นกัน เช่น ชื่อแม่น้ำดอน มาจากภาษาไซเทีย \*dānu "น้ำ, แม่น้ำ", ภาษาออสเซติกใช้ don, ภาษาอเวสตะใช้ dānu-.แม่น้ำชื่อ ดานูบ ดนีเปอร์ และดนีสเตอร์ คาดว่ามาจากภาษาไซเทียเช่นเดียวกัน
**ภาษาโรเฮียร์ริค** (อังกฤษ: Rohirric) เป็นภาษาประดิษฐ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ที่ปรากฏในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในฐานะที่เป็นภาษาของชาวโรฮัน ภาษา**โรฮันนิส** (Rohanese) ก็เรียก

ในฉบับนิยาย โทลคีนเลือกใช้ภาษาแองโกล-แซกซอน มาแทนที่ภาษาของชาวโรฮัน เนื่องจากมีรากภาษาใกล้เคียงกันกับภาษาเวสทรอน ซึ่งโทลคีนเลือกใช้ภาษาอังกฤษไปแล้ว มีเพียงคำศัพท์โบราณไม่กี่คำที่โทลคีนตั้งไว้โดยไม่แปลงคำแทนที่ด้วยภาษาแองโกล-แซกซอน เช่นคำว่า 'คูดดูคัน (kûd-dûkan)' ซึ่งเป็นคำเก่าแก่หมายถึง "ผู้อยู่ในโพรง" เป็นที่มาของคำว่า 'คูดุค' ชื่อที่ชาวฮอบบิทเรียกตัวเองในภาษาของพวกเขา แม้แต่คำว่า "ฮอบบิท" เอง ก็มีที่มาจากภาษาแองโกล-แซกซอนว่า 'โฮลบีตลา' หมายถึง "ผู้ขุดโพรง" 

คำโรเฮียร์ริคแท้ๆ อีกคำหนึ่งที่โทลคีนตั้งไว้ คือคำว่า "โล-" (lô–/loh–) ซึ่งพ้องกับคำในภาษาแองโกล-แซกซอนว่า "เอโอ" (éo) ใช้ในความหมายเกี่ยวกับม้า คำที่เกี่ยวข้องได้แก่ "โลกรัด" หมายถึง ดินแดนแห่งม้า/ผู้ขี่ม้า และคำว่า "โลทูร์" หมายถึงผองชนชาวอาชา ดังนั้นชื่อต่างๆ ที่ขึ้นด้วยคำว่า "เอโอ-" จึงเป็นชื่อที่ขึ้นด้วยคำว่า "โล-" ในภาษาโรเฮียร์ริคนั่นเอง ดังเช่น เอโอแมร์ เอโอวีน หรือชื่ออื่นๆ ของชาวโรฮัน 
(*ข้อน่าสังเกตประการหนึ่งคือ คำในภาษาโรเฮียร์ริคที่หมายถึง ม้า คำนี้ ก็พ้องกับคำในภาษาฮังกาเรียนที่หมายถึง ม้า ด้วย คือคำว่า "โล" (ló)*) 

นอกจากนี้ยังมีคำที่น่าสนใจอีกคำ คือคำว่า 'ทูรัค/ทูร์' (Tûrac/Tûr) ซึ่งถูกถอดภาษาเป็น "เธอ์ด" (théod) มีความหมายถึง ผองชน,ดินแดน หรือราชันแห่งดินแดนและปวงชนก็ได้ ดังในคำว่า "โลทูร์" ที่ถอดภาษาไว้เป็น เอโอเธอ์ด (Éothéod) หมายถึงชนชาวอาชา และในพระนามของกษัตริย์เธโอเดน (Théoden) ด้วยเช่นกัน

อนึ่ง ภาษาของชาวโรห์วาเนียน ชาวเอสการ็อธ และชาวเดล (คือพลเมืองแดนเหนือในแผ่นดินโรห์วาเนียนทั้งหมด) ล้วนมีรากภาษาใกล้เคียงกับภาษาโรเฮียร์ริคทั้งสิ้น

โรเฮียร์ริค หรือ โรฮันนิส?
--------------------------

คำว่า "โรเฮียร์ริค" ปรากฎในฐานะชื่อเรียกภาษาของชาวโรฮันครั้งแรกโดย โรเบิร์ต ฟอสเตอร์ ผู้เรียบเรียงหนังสือ *The Complete Guide to Middle-earth* (1971) โดยประดิษฐ์ขึ้นเลียนรูปคำว่า โรเฮียร์ริม ที่หมายถึงชาวโรฮัน และคำนี้ก็ได้รับความนิยมใช้มาโดยตลอดแม้แต่ในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาประดิษฐ์ของโทลคีน

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการค้นพบและศึกษาเอกสารมากมายอันเกี่ยวเนื่องกับปกรณัมของโทลคีน จึงได้พบว่า แต่เดิมท่านเคยใช้คำว่า "โรฮัน" เพื่อหมายถึงภาษาของชาวโรฮันเช่นกัน กระทั่งระหว่างปีค.ศ.1967-1969 จึงมีคำว่า "โรฮันนิส Rohanese" ปรากฎขึ้น โดยมีปรากฏใช้เพียงสองครั้งเท่านั้น-ในเอกสารสองชิ้น  เนื้อความเหล่านี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารเฉพาะกลุ่มราวปีค.ศ.2001 และต่อมาตีพิมพ์ในหนังสือ *The Nature of Middle-earth* (2021: Carl F. Hostetter)

ภายหลัง กลุ่มผู้ศึกษาภาษาประดิษฐ์ของโทลคีนจึงเห็นว่า เป็นการควรกว่าที่จะใช้คำว่า "โรฮันนิส" เรียกชื่อภาษาของชาวโรฮัน ทว่าคำว่าโรเฮียร์ริคก็ยังสามารถใช้ได้โดยมีความหมายเดียวกัน

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เล่ม 5 และ 12, ว่าด้วย *Etymology of Middle-earth Languages*

| * ด
* ค
* ก
ภาษาประดิษฐ์ ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน |
| --- |
| ภาษา | ฮอบบิติช • อดูนาอิก • เวสทรอน • โรเฮียร์ริค • เควนยา • ซินดาริน • วาลาริน • คุซดุล • แบล็กสปีช |
| เอลวิชสำเนียงต่างๆ | เควนเดียนโบราณ • อวาริน • คอมมอนเอลดาริน • คอมมอนเทเลริน • เทเลริน • ซินดารินเหนือ • อิลโคริน • โดริอาธริน • ฟาลาธริน |
| อักษร | รูน • เทงกวาร์ • เคียร์ธ |
**ปลานีออน** หรือ **ปลาคาร์ดินัล** (อังกฤษ: Neon tetras, Cardinal tetras) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล *Paracheirodon* (/พา-รา-คี-อาย-โร-ดอน/) ในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae)

มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับปลาซิว ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และพบเฉพาะทวีปเอเชีย, ยุโรป และแอฟริกา คือ มีรูปทรงยาวรี คล้ายเมล็ดข้าวสาร ตากลมโต มีครีบบางใสยาวพอประมาณทั้งหมด 7 ครีบ (ครีบว่าย 2, ครีบท้อง 2, ครีบกระโดง 1, ครีบทวาร 1, ครีบหาง 1) ต่างกันตรงที่มีครีบไขมันขนาดเล็ก ที่ก่อนถึงโคนหาง อันเป็นลักษณะประจำของปลาในวงศ์นี้ ลำตัวมีเกล็ดขนาดเล็กมันวาวปกคลุมทั้งตัว และมีฟันขนาดเล็กในปาก

จุดเด่น คือ มีเส้นยาวเรืองแสงสีเขียวอมฟ้าพาดตั้งแต่จมูกผ่านลูกตายาวไปสุดที่ครีบไขมัน อันเป็นเอกลักษณ์ประจำสกุล ซึ่งเกิดจจากการสะท้อนแสงภายในผลึกกัวไนน์ ซึ่งพัฒนามาจากเซลล์พิเศษที่เรียกว่า อิริโดไซเตส ในชั้นใต้ผิวหนัง อันเป็นที่มาของชื่อสามัญของปลาในสกุลนี้

มีขนาดความยาวเต็มที่ 3 เซนติเมตร เป็นปลาที่หากินบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงกินแมลงน้ำ, แพลงก์ตอนสัตว์ และครัสเตเชียนขนาดเล็กเป็นอาหาร มีความปราดเปรียวว่องไว

กระจายพันธุ์ทั่วไปในแม่น้ำและลำคลองหลายสายของทวีปอเมริกาใต้ โดยเฉพาะแหล่งน้ำที่มีเงาไม้ริมน้ำหรือไม้น้ำขึ้นหนาแน่น และสภาพความเป็นกรดด่าง (pH) ของน้ำค่อนข้างเป็นกรด (ต่ำกว่า 7-6.5 ลงไป) สภาพน้ำเป็นสีชาหรือสีน้ำตาล ขยายพันธุ์ด้วยการที่ตัวผู้ไล่ตัวเมียเข้าไปผสมพันธุ์และวางไข่ไว้กับไม้น้ำ 

แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยง

การจำแนก
--------

* *Paracheirodon axelrodi* (Schultz, 1956) – ปลาคาร์ดินัล
* *Paracheirodon innesi* (Myers, 1936) – ปลานีออน
* *Paracheirodon simulans* (Géry, 1963) – ปลานีออนเขียว

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  จาก itis.gov
2. 1 2  รางวัลขวัญใจช่างภาพ และ ประชาชน ได้แก่ สกุล *Paracheirodon*
3. ↑  ปลาคาร์ดินัล[*ลิงก์เสีย*]
4. 1 2  *Paracheirodon innesi*

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Paracheirodon***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Paracheirodon ที่วิกิสปีชีส์
*ปลาน้ำจืดที่เป็นปลาไทย ดูที่: ปลาปล้องอ้อย*  

*ปลาดินสอที่มีขนาดเล็กกว่านี้ ดูที่: ปลาดินสอ*

**ปลาปล้องอ้อย** หรือ **ปลาดินสอ** (อังกฤษ: Banded leporinus, Black-banded leporinus; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Leporinus fasciatus*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) ในวงศ์ปลาปล้องอ้อย (Anostomidae)

ปลาปล้องอ้อย มีรูปร่างกลมและเรียวยาวอย่างเห็นได้ชัดเจน มีจุดเด่น คือ มีลายสีดำพาดผ่านลำตัวในแนวตั้งเป็นปล้อง ๆ ราว 10 ปล้อง อันเป็นที่มาของชื่อเรียก บนพื้นลำตัวสีเหลืองสด 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15 เซนติเมตร แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและสาขา ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำลาพลาตา ในกายอานา เป็นต้น โดยเป็นปลาที่ชนพื้นเมืองใช้รับประทานเป็นอาหาร และถูกนำเข้าไปในสหรัฐอเมริกา ในรัฐฟลอริดาและฮาวาย 

เป็นปลาที่อยู่รวมกันเป็นฝูง จัดเป็นปลาที่มีความปราดเปรียวว่องไวมาก สามารถกินได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น สาหร่าย, ตะไคร่น้ำ และสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ 

เป็นปลาที่มีความสวยงาม แปลกตาชนิดหนึ่ง จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยถือเป็นปลาที่มีอุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร และมีความปราดเปรียวว่องไวมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Leporinus fasciatus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  *Check List of the Freshwater Fishes of South and Central America*, Roberto E; Sven O. Kullander, Carl J. Ferraris (2003) ISBN 85-7430-361-5
3. ↑  Nico, Leo; Pamela J. Schofield. *"Leporinus fasciatus (Bloch)[*ลิงก์เสีย*]".* Nonindigenous Aquatic Species. US Geological Survey. .
4. ↑  ปลาลีโปรินัส[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Leporinus fasciatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Leporinus fasciatus ที่วิกิสปีชีส์

* Banded Leporinus (อังกฤษ)