|  |
| --- |
| **ราชวงศ์บูร์บงราชอาณาจักรฝรั่งเศส(ก่อนการปฏิวัติ ค.ศ. 1792)** |
| Bourbon dynastyBourbon dynasty |
| **พระเจ้าอ็องรีที่ 4** |
| ***พระขนิษฐภคินี*** |
| แคทเธอรีน ดัชเชสแห่งลอร์เลน |
| ***พระราชโอรส-ธิดา*** |
| **พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส** |
| พระราชินีเอลิซาเบธแห่งสเปน |
| คริสติน ดัชเชสแห่งซาวอย |
| เจ้าชายนิโกลาส ดยุกแห่งออร์เลอ็อง |
| เจ้าชายกาสตง ดยุกแห่งออร์เลอ็อง |
| พระราชินีอ็องเรียต มารีแห่งอังกฤษ |
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 |
| ***พระราชโอรส*** |
| **พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส** |
| ฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง |
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 |
| ***พระราชโอรส-ธิดา*** |
| เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงอานน์ เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงมารี อานน์แห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงมารี เตแรซแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าชายฟีลิป ชาลส์ ดยุกแห่งอ็องฌู |
| เจ้าชายหลุยส์ ฟร็องซัว ดยุกแห่งอ็องฌู |
| ***พระราชนัดดา**(เฉพาะสายโดแฟ็งใหญ่)* |
| เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส |
| พระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน |
| เจ้าชายชาลส์ ดยุกแห่งเบออรี |
| ***พระราชปนัดดา**(เฉพาะสายโดแฟ็งน้อย)* |
| เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ |
| เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส |
| **พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส** |
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 |
| ***พระราชโอรส-ธิดา*** |
| หลุยส์ เอลิซาเบธ ดัสเชสแห่งปาร์มา |
| เจ้าหญิงอ็องเรียตแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าชายฟีลิป ดยุกแห่งอ็องฌู |
| เจ้าหญิงเอเดลาอีด ดัสเชสแห่งลูวัว |
| เจ้าหญิงวิกตอรีแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงโซฟี ดัสเชสแห่งลูวัว |
| เจ้าหญิงเตแรซแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงหลุยส์แห่งฝรั่งเศส |
| ***พระราชนัดดา**(เฉพาะสายโดแฟ็ง)* |
| เจ้าหญิงมารี เตแรซแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงมารี เซฟีรินแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ |
| เจ้าชายซาเวียร์ ดยุกแห่งอากีแตน |
| **พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส** |
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส |
| พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส |
| พระราชินีมารี โกลทีลด์แห่งซาร์ดิเนีย |
| เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส |
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 |
| ***พระราชโอรส-ธิดา*** |
| พระราชินีมารี เตแรซแห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าชายหลุยส์ โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส |
| พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส |
| เจ้าหญิงโซฟีแห่งฝรั่งเศส |

**พระเจ้าหลุยส์ที่ 14** (ฝรั่งเศส: *Louis XIV de France; หลุยส์กาตอร์ซเดอฟร็องส์*; ชื่อเกิด: หลุยส์ ดีเยอดอเน; 5 กันยายน ค.ศ. 1638 – 1 กันยายน ค.ศ. 1715) หรือ **หลุยส์มหาราช** (ฝรั่งเศส: *Louis le Grand; หลุยส์เลอกร็อง*) ทรงมีพระสมัญญานามว่า **สุริยกษัตริย์** (ฝรั่งเศส: *le Roi Soleil*) เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสและนาวาร์ ทรงครองราชย์เมื่อมีพระชนมายุได้เพียง 5 ชันษา เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์บูร์บง เสวยราชสมบัติเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1643 และทรงครองราชย์นานถึง 72 ปี นับเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในโลก และในยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์ฝรั่งเศสของพระเจ้าหลุยส์เป็นช่วงที่ประเทศฝรั่งเศสเป็นผู้นำทางด้านศูนย์กลางการรวมอำนาจของแผ่นดิน

พระเจ้าหลุยส์เริ่มบริหารประเทศด้วยตัวของพระองค์เองเมื่อปี ค.ศ. 1661 หลังจากการเสียชีวิตของหัวหน้าคณะรัฐมนตรีของพระองค์นั่นก็คือ พระคาดินัลมาซาแร็ง ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกแนวคิดเทวสิทธิราชย์ ถึงต้นกำเนิดกษัตริย์ผู้มีสิทธิ์ขาดในการบริหารประเทศต่อพระเจ้าหลุยส์มาอย่างต่อเนื่อง การทำงานของพระองค์ได้สร้าง อำนาจรัฐ ภายใต้การควบคุมของเมืองหลวง พระองค์ทรงพยายามที่จะขจัดเศษของระบบศักดินา ที่คงอยู่ในฝรั่งเศสและเต็มไปด้วยสมาชิกของชนชั้นสูง ที่อาศัยอยู่อย่างฟุ่มเฟือยภายในพระราชวังแวร์ซายของพระองค์ (เดิมเป็นกระท่อมล่าสัตว์ของพระราชบิดาของพระเจ้าหลุยส์) และทรงประสบความสำเร็จในการปราบปรามเหล่าขุนนางจำนวนมากที่มีส่วนร่วมในกบฎฟรอนด์ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงที่พระองค์ยังทรงพระเยาว์ โดยวิธีการดังกล่าวทรงได้กลายเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดและเป็นวางรากฐานระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในฝรั่งเศส ซึ่งจะดำรงอยู่จนถึงสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 สวรรคตก่อนที่จะถึงวันครบรอบพระราชสมภพครบ 77 พรรษา และพระราชปนัดดาของพระองค์ก็ครองราชย์สืบต่อเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 โดยในรัชสมัยอันยาวยาวนานของพระองค์ ทรงมีรัชทายาทต่อราชบัลลังก์มาแล้วกว่า 4 พระองค์ ได้แก่ พระราชโอรสของพระองค์ หลุยส์ โดแฟ็งใหญ่แห่งฝรั่งเศส, พระโอรสในของโดแฟ็งใหญ่ ได้แก่ หลุยส์ โดแฟ็งน้อย, และพระโอรสองค์โตในโดแฟ็งน้อย เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ และ เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู พระราชอนุชาในดยุกแห่งเบรอตาญ ผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ในพระนาม **พระเจ้าหลุยส์ที่ 15**

พระราชประวัติ
-------------

พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 มีพระนามเดิมว่า หลุยส์-ดิเยอดอนเน (Louis-Dieudonné) สมัยประทับอยู่ที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ (วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1638) ต่อมามีพระนามว่า *เลอรัว-โซแลย* (le Roi-Soleil) ซึ่งแปลว่า *สุริยกษัตริย์* เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1715 เมื่อพระองค์ประทับที่แวร์ซายส์ (Versailles) และพระนามต่อมาคือ หลุยส์ เลอ กรองด์ (Louis le Grand) แปลว่าหลุยส์ผู้ยิ่งใหญ่ เริ่มใช้วันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1643 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส และพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งนาวาร์ พระองค์มีเชื้อสายทั้งราชวงศ์บูร์บงและราชวงศ์กาเปเตียง พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ครองราชย์เป็นเวลา 72 ปี จัดว่าเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสที่ครองราชย์นานที่สุด อีกทั้งยังเป็นพระมหากษัตริย์ในที่ครองราชย์นานที่สุดในโลกอีกด้วย

พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ไม่กี่เดือนก่อนวันครบรอบวันพระราชสมภพ ซึ่งจะมีพระชันษา 5 ปี แต่สมัยนั้น (ค.ศ. 1648 - ค.ศ. 1652) มีกบฏฟรองด์ (Fronde) ทำให้หน้าที่ของพระองค์มีอย่างเดียวคือ ควบคุมรัฐบาล เนื่องจากนายกรัฐมนตรี เลอ คาร์ดินาล มาซาแร็ง (le Cardinal Mazarin) หรือสังฆราชมาซาแร็ง เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1661 อย่างไรก็ตามพระองค์ไม่แต่งตั้งผู้ใดขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีและประกาศว่าจะบริหารประเทศด้วยพระองค์เอง หลังจากคณะรัฐมนตรีของกอลแบรต์ (Colbert) ครบวาระ (หรือหมดอำนาจในการบริหารประเทศ) ในปี ค.ศ. 1683 และของลูวัร์ (คณะรัฐมนตรีของลูวัร์นี้ขึ้นตำแหน่งต่อจากลูแบร์) ครบวาระในปี ค.ศ. 1691
พระองค์ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างดี ในฐานะยุวกษัตริย์ และได้รับการสั่งสอนในท่ามกลางศรัทธาในนิกายโรมันคาทอลิก สมัยของพระองค์โดดเด่นในเรื่องโครงสร้างของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราช (สิทธิกษัตริย์ = เทพที่มาจากสวรรค์) ประโยชน์ของพระราชอำนาจอันเด็ดขาดของพระองค์ทำให้ความวุ่นวายต่าง ๆ หมดสิ้นไปจากฝรั่งเศส อาทิเช่นเรื่องขุนนางก่อกบฏ (สมัยพระเจ้าหลุยส์ 14 ไม่มีขุนนางผู้ไหนกล้าก่อกบฏ เพราะพระองค์มีพระราชอำนาจเด็ดขาด) เรื่องการประท้วงของสภา เรื่องการจลาจลของพวกนิกายโปรแตสแตนท์และชาวนา ซึ่งเรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นในฝรั่งเศสมานานเป็นเวลามากกว่า 1 ทศวรรษแล้ว

ขณะที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสเสด็จสวรรคต ขณะนั้นเจ้าชายหลุยส์ มกุฏราชกุมาร มีพระชนมายุเพียง 5 ชันษา เนื่องจากพระองค์ยังทรงพระเยาว์มาก พระราชมารดาของพระองค์คือ พระนางแอนน์ จึงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทน โดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี ส่วนสังฆราชมาซาแร็งเป็นผู้อุปถัมภ์พระเจ้าหลุยส์ ดิเยอดองเน ท่านรับผิดชอบด้านการศีกษาเพื่อที่จะให้พระเจ้าหลุยส์ขึ้นเป็นกษัตริย์ในอนาคต ซึ่งการศึกษานี้จะเน้นหนักไปด้านปฏิบัติ มากกว่าด้านความรู้ ซึ่งเป็นที่เข้าใจว่า สังฆราชมาซาแร็งใช้อำนาจโดยผ่านลูกอุปถัมภ์ของท่านเอง ซึ่งก็คือหลุยส์ดิเยอดองเน สังฆราชมาซาแร็งถ่ายทอดความชื่นชอบในด้านศิลปะให้หลุยส์ดิเยอดองเนและสอนความรู้พื้นฐานด้านการทหาร, การเมืองและการทูต อีกทั้ง สังฆราชผู้นี้ยังนำหลุยส์ดิเยอดองเนเข้าร่วมในสภาเมื่อปี ค.ศ. 1650

พระองค์ได้ทรงลดทอนอำนาจของชนชั้นสูงที่เชี่ยวชาญในการรบ ด้วยมีรับสั่งให้พวกเขาเหล่านั้นรับใช้พระองค์เช่นเดียวกับเหล่าสมาชิกในราชสำนัก อันเป็นการถ่ายโอนอำนาจมายังระบบธุรการแบบรวมศูนย์ และทำให้พวกเขาเหล่านั้นกลายเป็นชนชั้นสูงที่ใช้สติปัญญา พระองค์ทรงดำริให้สร้างพระราชวังแวร์ซายส์ ขึ้นในอุทยาน โดยมีการจัดสวนให้เป็นรูปทรงเรขาคณิต พระราชวังแวร์ซายที่มีขนาดใหญ่นี้ตั้งอยู่ห่างออกไปราว 15 กิโลเมตรทางตะวันตกของกรุงปารีส ที่เมืองแวร์ซาย ในเขตปริมณฑลของกรุงปารีส

พระราชวงศ์
----------

พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับพระนางมาเรีย เทเรสแห่งสเปน  (20 กันยายน ค.ศ. 1638 - 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1683) พระธิดาของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน กับพระนางเอลิซาเบธ แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1602 - ค.ศ. 1644) ทรงมีโอรสธิดารวมหกพระองค์: 

* เจ้าชายหลุยส์ เลอ แกรนด์ โดฟิน (ค.ศ. 1661 - ค.ศ. 1711) ผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมาร หรือ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
* เจ้าหญิงอานน์-เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1662) - สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
* เจ้าหญิงมารี-อานน์แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1664) - สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
* เจ้าหญิงมารี-เทเรสแห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1667 - ค.ศ. 1672) - สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
* เจ้าชายฟิลิป ชาลส์แห่งฝรั่งเศส ดยุคแห่งอองจู (ค.ศ. 1668 - ค.ศ. 1671) - สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
* เจ้าชายหลุยส์ ฟรองซัวส์แห่งฝรั่งเศส ดยุคแห่งอองจู (ค.ศ. 1672) - สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์

พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 มีพระสนมมากมาย ในจำนวนนั้น รวมถึงหลุยส์ เดอ ลา วาลลิแยร์, อองเจลลิก เดอ ฟงตองจ์, มาดาม เดอ มงต์เตสปอง และ มาดาม เดอ มังเตอนง (ผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสด้วยอย่างลับ ๆ ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของราชินี ในปี ค.ศ. 1684 ขณะยังทรงเป็นวัยรุ่น พระองค์ได้ทรงรู้จักกับหลานสาวของพระคาร์ดินัลมาซารัง ชื่อมารี มองซีนี ความรักแบบเพื่อนของทั้งสองถูกขัดขวางโดยพระคาร์ดินัล ผู้ประสงค์ให้พระองค์อภิเษกสมรสกับราชนิกูลของประเทศสเปนเพื่อผลประโยชน์ของฝรั่งเศส และของตัวพระคาร์ดินัลเอง คนมักจะพูดกันว่านางสาวเดอ โบเวส์โชคดีมากที่ไม่ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แต่นักประวัติศาสตร์หลายคนก็ยังกังขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ อย่างไรก็ดี พระเจ้าหลุยส์ยังทรงมีสัมพันธ์เป็นเวลายาวนานอีกกับเด็กสาวพนักงานซักรีดของพระราชวังลูฟ ด้วยความเจ้าชู้ของพระองค์ ต่อมาภายหลังได้มีรับสั่งให้สร้างบันไดลับไว้มากมายในพระราชวังแวร์ซายเพื่อจะได้เสด็จไปหาพระสนมของพระองค์ได้สะดวก ความสัมพันธ์ดังกล่าวทำให้พวกเคร่งศาสนากลุ่มหนึ่งไม่พอใจ โบสซูเอต์ กับ มาดาม เดอ มังเตอนง จึงพยายามชักชวนให้พระองค์หันกลับมาสู่ความทรงคุณธรรมอีกครั้ง ซึ่งทำคนทั่วไปรู้สึกถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไปของพระราชวังแวร์ซายได้ แต่ก็ทำให้ผู้บันทึกประวัติหลายคนรู้สึกเสียดาย

ปัญหาเรื่องพระพลานามัยที่ทรุดโทรมและปัญหาการหารัชทายาท ทำให้เกิดบรรยากาศเศร้าสลดขึ้นในช่วงปลายรัชสมัย พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระองค์ต้องสูญเสียพระโอรส เจ้าชายหลุยส์แห่งฝรั่งเศส (มกุฎราชกุมาร) ไปในปี พ.ศ. 2254 ในปีถัดมา ดยุคแห่งบูกอญจ์ ผู้เป็นพระราชนัดดา พร้อมด้วยโอรสองค์โตของดยุคพระองค์นี้ก็ได้สิ้นพระชนม์ลงอีกด้วยโรคฝีดาษ องค์มกุฎราชกุมารมีพระโอรสอีกสององค์ ซึ่งหนึ่งในนั้นได้เป็นกษัตริย์ของสเปนภายใต้พระนามว่าฟิลลิปเปที่ 5 แห่งสเปน เป็นผู้ซึ่งปฏิเสธสิทธิในการขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศสที่สืบเนื่องมาจากสงครามชิงบัลลังก์ในสเปนภายใต้สนธิสัญญาอูเทรชต์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2257 ดยุคแห่งแบรี โอรสอีกพระองค์หนึ่งของมกุฎราชกุมารก็สิ้นพระชนม์ลงอีกด้วย ราชนิกูลชายผู้สืบเชื้ออย่างถูกต้องจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในขณะนั้นจึงได้แก่ดยุคแห่งอองจู พระโอรสองค์รองของเจ้าชายแห่งบูกอญจ์ ผู้เป็นเหลนของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2253แต่ก็เป็นเด็กชายผู้มีพลานามัยเปราะบาง นอกเหนือจากดยุคแห่งอองจูผู้ซึ่งได้รับตำแหน่งมกุฎราชกุมารแล้ว ก็มีเจ้าชายผู้สืบเชื้อสายโดยตรงจากพระองค์อยู่อีกไม่มากในสายมารดาอื่น พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 จึงทรงตัดสินพระทัยสร้างความแข็งแกร่งให้แก่ราชวงศ์ด้วยการมอบสิทธิ์การขึ้นครองบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอีกสองพระองค์ด้วยเช่นกัน ได้แก่เจ้าชายหลุยส์ ออกุสต์ เดอ บูร์บง ดยุคแห่งเมน และเจ้าชายหลุยส์ อเล็กซองเดรอ เคาท์แห่งตูลูส พระโอรสอันชอบธรรมสองพระองค์ที่ประสูติแต่มาดาม เดอ มงต์เตสปอง

ครอบครัวพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2258 ด้วยโรคติดเชื้อจากแผลกดทับ พระองค์ได้ทรงประกาศก่อนสิ้นพระทัยว่า *"ข้าจะไปแล้ว แต่รัฐของข้าจะคงอยู่ตลอดไป"* รัชสมัยของพระองค์กินเวลา 72 ปี กับ 100 วัน พระศพถูกฝังไว้ที่บาซิลิก ซังต์ เดอนี ซึ่งหลุมพระศพนี้ถูกบุกรุกทำลายในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสในกาลต่อมา ดยุคแห่งอองจู เหลนของพระองค์ผู้มีพระชนม์เพียงห้าชันษาได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อมา ภายใต้พระนามว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส โดยมีเจ้าชายฟิลิปป์ ดยุคแห่งออร์เลอง พระนัดดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นผู้สำเร็จราชการตลอดช่วงที่กษัตริย์ยังทรงพระเยาว์

การเมืองการปกครอง
-----------------

พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 กับองค์รัชทายาท
ช่วงรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 นั้นโดดเด่นด้วยการรังสรรค์วัฒนธรรมชั้นสูงของฝรั่งเศส ภาษาฝรั่งเศสได้กลายเป็นภาษาของคนชั้นสูง และภาษาทางการทูตในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศรัสเซีย

ในปี พ.ศ. 2217 รัฐบาลฝรั่งเศสได้ซื้อหมู่เกาะมาร์ตีนีก มาจากบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งที่ยึดเกาะนี้มาได้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2178 ในปี พ.ศ. 2232 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ได้ทรงประกาศ "กฎดำ" ที่ให้อนุญาตให้มีทาสได้ในดินแดนอาณานิคม ผู้ที่ชื่นชมพระองค์ได้มองกฎดำนี้ว่าเป็นกฎที่ทำให้มีการค้าทาสอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เพื่อจะได้จำกัดการกระทำทารุณกรรมต่อทาส และมอบสถานภาพทางสังคมให้แก่ทาส ซึ่งก่อนหน้านี้ เป็นได้เพียงทรัพย์สมบัติโดยตรงของเจ้าของทาส เฉกเช่นสิ่งของเครื่องใช้ และด้วยกฎนี้ พวกทาสสามารถมีสิทธิ์เป็นเจ้าของทรัพย์สินได้ในจำนวนจำกัด มีสิทธิ์เกษียณอายุเมื่อถึงวัยชรา มีสิทธิ์ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีจากเจ้าของ และได้รับอาหารที่ดี กฎดำจึงกลายเป็นกรอบของสนธิสัญญาทาสในสมัยนั้น

พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงเป็นที่รักและเคารพของประชาชนชาวฝรั่งเศส จากการที่พระองค์ทำให้ประเทศเกรียงไกรและแผ่ขยายอาณาเขตไปเป็นอันมาก อย่างไรก็ดี การตกอยู่ในภาวะสงครามตลอดเวลาทำให้รัฐต้องขาดดุล และต้องเก็บภาษีอากรจากชาวไร่ชาวนาเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก อเล็กซิส เดอ ทอกเกอวิลล์ นักประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสได้แสดงความเห็นว่า การที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เปลี่ยนพวกชนชั้นสูงให้กลายเป็นข้าราชบริพารธรรมดา รวมทั้งยังเข้าพวกกับผู้ดีใหม่ที่สามารถแสดงความคิดเห็นได้แต่ไม่ให้มีอำนาจทางการเมือง มีส่วนผลักดันให้เกิดความไม่มั่นคงในสเถียรภาพทั้งทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมในเวลาต่อมา และเป็นชนวนก่อให้เกิดการปฏิวัติฝรั่งเศสในที่สุด

ในช่วงต้นของรัชสมัย ประเทศมหาอำนาจในยุโรปอีกประเทศหนึ่งคือประเทศสเปน ในขณะที่สหราชอาณาจักร โดยเฉพาะอังกฤษ ได้กลายเป็นประเทศมหาอำนาจในช่วงปลายรัชสมัยของพระองค์

**พระเจ้าหลุยส์ที่ 14** ทรงครองราชย์ตรงกับช่วงระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง สมเด็จเจ้าฟ้าไชย สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา สมเด็จพระนารายณ์มหาราช สมเด็จพระเพทราชา สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 (พระเจ้าเสือ) และ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 (พระเจ้าท้ายสระ) แห่งสมัยอยุธยา

บุคคลในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
----------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * อานน์แห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
* พระคาดินัลฌูล มาซาแร็ง
* เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 เลอ คองเด
* ฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์
* นิโคลา ฟูเก
* มอลีแยร์ นักประพันธ์ประจำราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
* ฟรองซัวส์ มิเชล เลอ เทลลิเยร์ มากีส์ เดอ ลูวัวส์
* มาดาม เดอ มงเตสปอง
* ฟร็องซัวส์ โดบิญเน
 | * เซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง
* อองรี เดอ ลา ตูร์ โดแวร์น-บุยยง
* มาเรีย เทเรสแห่งสเปน พระราชินีแห่งฝรั่งเศส
* กาเบรียล นิโคลา เดอ ลา เรย์นี
* หลุยส์ เดอ รูวรัว
* ชาร์ล เลอ เบริง จิตรกรประจำราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
* ฟิลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
* ชาร์ลอต-เอลิซาเบธ เดอ บาวิแยร์
* เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน)
* สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
* สมเด็จพระจักรพรรดิคังซี
 |


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส**

ดูเพิ่ม
-------

### บทความที่เกี่ยวข้อง

* ราชวงศ์บูร์บง
* รายพระนามพระมหากษัตริย์ในประวัติศาสตร์ทั่วโลกตามระยะเวลาครองราชสมบัติ

### อ้างอิง

* François Bluche, *Louis XIV*, Hachette, coll. « Pluriel », 1999 (1แม่แบบ:Re édition 1986)  (ISBN 2-01-278987-0)  ;
* Peter Burke, *Louis XIV : les stratégies de la gloire*, Seuil, 1998 (1แม่แบบ:Re édition 1995)  (ISBN 2-02-020638-2)  ;
* Pierre Goubert,  *Louis XIV et vingt millions de français*, Hachette, coll. « Pluriel », 1998 (1แม่แบบ:Re édition 1970)  (ISBN 2-01-278870-X)  ;
* Ragnhild Hatton, *L'Époque de Louis XIV*, Flammarion, 1992 (1แม่แบบ:Re édition 1969)  (ASIN 2080609904)  ;
* Jean-Christian Petitfils, *Louis XIV*, Perrin, 1995  (ISBN 2-262-01866-9) ;
* Gérard Sabatier, *Versailles ou la figure du roi*, Albin Michel, coll. « Bibliothèque des idées », 1999  (ISBN : 2-226-10472-0) .

  



| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าหลุยส์ที่ 13** |  |  **พระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์** (14 พฤษภาคม พ.ศ. 2186 - 1 กันยายน พ.ศ. 2258) |  | **พระเจ้าหลุยส์ที่ 15** |
| **พระเจ้าหลุยส์ที่ 13** |  |  **โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส** (5 กันยายน พ.ศ. 2144 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2186) |  | **เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งใหญ่แห่งฝรั่งเศส** |

| * ด
* ค
* ก
พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส |
| --- |
| 
* พระราชพงศาวลีอย่างละเอียด
* พระราชพงศาวลีอย่างสังเขป
* รายพระนามพระมหากษัตริย์แฟรงก์
* รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส

 |
| ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง (ค.ศ. 509–751) | 
* โคลวิสที่ 1
* ชิลเดอแบร์ที่ 1
* โคลทาร์ที่ 1
* ชาริแบร์ที่ 1
* โกลทร็อง
* ชิลเพริคที่ 1
* ซิกโกแบร์ที่ 1
* ชิลเดอแบร์ที่ 2
* โคลทาร์ที่ 2
* ดาโกแบร์ที่ 1
* ซิกโกแบร์ที่ 2
* โคลวิสที่ 2
* โคลทาร์ที่ 3
* ชิลเพริคที่ 2
* ทีเดอร์ริกที่ 3
* โคลวิสที่ 4
* ชิลเดอแบร์ที่ 3
* ดาโกแบร์ที่ 3
* ชิลเพริคที่ 2
* โคลทาร์ที่ 4
* ทีเดอร์ริกที่ 4
* ชิลเดริกที่ 3

 |
| ราชวงศ์การอแล็งเฌียงรอแบร์เซียง และ โบโซนอยด์ (ค.ศ. 751–987) | 
* เปแป็งพระวรกายเตี้ย
* คาร์โลมันที่ 1
* ชาร์เลอมาญ (ชาร์ลที่ 1)
* หลุยส์ที่ 1
* ชาร์ลที่ 2
* หลุยส์ที่ 2
* หลุยส์ที่ 3
* คาร์โลมันที่ 2
* ชาร์ลพระวรกายพ่วงพี
* โอโด*ร*
* ชาร์ลที่ 3
* รอแบร์ที่ 1*ร*
* ราอูล*บ*
* หลุยส์ที่ 4
* โลแทร์
* หลุยส์ที่ 5

 |
| ราชวงศ์กาแป (ค.ศ. 987–1328) | 
* อูก กาแป
* รอแบร์ที่ 2
* อ็องรีที่ 1
* ฟีลิปที่ 1
* หลุยส์ที่ 6
* หลุยส์ที่ 7
* ฟีลิปที่ 2
* หลุยส์ที่ 8
* หลุยส์ที่ 9
* ฟีลิปที่ 3
* ฟีลิปที่ 4
* หลุยส์ที่ 10
* ฌ็องที่ 1
* ฟีลิปที่ 5
* ชาร์ลที่ 4

 |
| ราชวงศ์วาลัว (ค.ศ. 1328–1589) | 
* ฟีลิปที่ 6
* ฌ็องที่ 2
* ชาร์ลที่ 5
* ชาร์ลที่ 6
* ชาร์ลที่ 7
* หลุยส์ที่ 11
* ชาร์ลที่ 8
* หลุยส์ที่ 12
* ฟร็องซัวที่ 1
* อ็องรีที่ 2
* ฟร็องซัวที่ 2
* ชาร์ลที่ 9
* อ็องรีที่ 3

 |
| *ราชวงศ์แลงคัสเตอร์* *(ค.ศ. 1422–1453)* | 
* *เฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ*

 |
| ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1589–1792) | 
* อ็องรีที่ 4
* หลุยส์ที่ 13
* หลุยส์ที่ 14
* หลุยส์ที่ 15
* หลุยส์ที่ 16
* *หลุยส์ที่ 17*

 |
| ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1804–1814; ค.ศ. 1815) | 
* นโปเลียนที่ 1
* *นโปเลียนที่ 2*

 |
| ราชวงศ์บูร์บง (ค.ศ. 1814–1815; 1815–1830) | 
* หลุยส์ที่ 18
* ชาร์ลที่ 10
* *หลุยส์ที่ 19*
* *อ็องรีที่ 5*

 |
| ราชวงศ์ออร์เลอ็อง (ค.ศ. 1830–1848) | 
* หลุยส์-ฟีลิปที่ 1

 |
| ราชวงศ์โบนาปาร์ต (ค.ศ. 1852–1870) | 
* นโปเลียนที่ 3

 |
| ผู้ปกครองที่ยังเป็นที่พิพาทกันอยู่แสดงด้วยตัวเอียงร = ราชวงศ์รอแบร์เซียงบ = ราชวงศ์โบโซนอยด์ |


| * ด
* ค
* ก
เจ้าชายแห่งฝรั่งเศส |
| --- |
| เริ่มนับรุ่นที่ 1 จากพระราชโอรสใน*พระเจ้าอ็องรีที่ 4* |
| รุ่นที่ 1 | 
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
* เจ้าชายนีกอลา อ็องรี ดยุกแห่งออร์เลอ็อง\*
* Gaston, Duke of Orléans\*

 |  |
| รุ่นที่ 2 | 
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส
* เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
* Jean Gaston, Duke of Valois\*

 |
| รุ่นที่ 3 | 
* เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
* เจ้าชายฟีลิป ชาร์ล ดยุกแห่งอ็องฌู\*
* เจ้าชายหลุยส์ ฟร็องซัว ดยุกแห่งอ็องฌู\*
* เจ้าชายฟีลิป ชาร์ล ดยุกแห่งวาลัว\*
* เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ หลุยส์ ดยุกแห่งวาลัว\*
* เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง

 |
| รุ่นที่ 4 | 
* เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ
* พระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน
* Charles, Duke of Berry\*

 |
| รุ่นที่ 5 | 
* เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ\*
* เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ\*
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส

 |
| รุ่นที่ 6 | 
* เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส
* เจ้าชายฟีลิฟ ดยุกแห่งอ็องฌู\*

 |
| รุ่นที่ 7 | 
* เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งแห่งบูร์กอญ\*
* เจ้าชายซาวีเย ดยุกแห่งอากีแตง\*
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส\*
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส\*
* พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส

 |
| รุ่นที่ 8 | 
* เจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส\*
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส\*
* หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส)\*
* Charles Ferdinand, Duke of Berry

 |
| รุ่นที่ 9 | 
* เจ้าชายอ็องรี (พระเจ้าอ็องรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส)\*

 |
| \* *สิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระทายาท* |