recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ด้านหน้าโบสถ์ซันตามาเรียเดลโปโปโล
**ซันตามาเรียเดลโปโปโล** (อิตาลี: *Santa Maria del Popolo*) เป็นโบสถ์ออกัสติเนียนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกรุงโรม ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของปีอัซซาเดลโปโปโล ซึ่งเป็นจัตุรัสที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงโรม อยู่ระหว่าง Porta Flaminia (หนึ่งในประตูของกำแพง Aurelian และเป็นจุดเริ่มต้นของ Via Flaminia ซึ่งเป็นเส้นทางสู่ *Ariminum* และเป็นเส้นทางสู่ทิศเหนือที่สำคัญที่สุดของโรมยุคโบราณ) และสวน Pincio

ในปี พ.ศ. 1642 สมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 โปรดให้สร้างวิหารเพื่อสักการะแด่พระแม่มารีขึ้นเหนือสุสานของตระกูล Domitia ด้วยเหตุที่ประชาชนชาวโรมได้บริจาคเงินสมทบทุนก่อสร้างวิหาร จึงได้ชื่อว่า *เดล โปโปโล (del Popolo : แห่งประชาชน)*  แต่แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า ชื่อ "โปโปโล" นั้นมีที่มาจากคำในภาษาละตินคำว่า *populus* ซึ่งหมายถึง ต้นสน (Poplor) และอาจอ้างอิงถึงต้นไม้ที่ยืนต้นอยู่ในบริเวณใกล้เคียงนั้น ต่อมาช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ทรงยกฐานะของวิหารแห่งนี้ให้เป็นโบสถ์ และประทานให้แก่คณะออกัสติเนียน ซึ่งเป็นคณะผู้ดูแลโบสถ์มาจนถึงปัจจุบัน

ช่วงปี พ.ศ. 2015-2020 Baccio Pontelli และ Andrea Bregno ได้รับมอบหมายจากสมาคม Lombards of Rome ให้บูรณะโบสถ์ซันตามาเรียเดลโปโปโลขึ้นใหม่ ผลจากการบูรณะครั้งนี้ส่งผลให้โบสถ์แห่งนี้เป็นตัวอย่างสำคัญของสถาปัตยกรรมยุคเรอเนสซองค์แบบอิตาลี ต่อมาในปี พ.ศ. 2198-พ.ศ. 2203 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 โปรดให้จานลอเรนโซ เบร์นินีปรับปรุงส่วนด้านหน้าของโบสถ์ เพื่อปรับเปลี่ยนจากโบสถ์เรอเนสซองค์ให้เป็นโบสถ์แบบบารอคที่มีความทันสมัยมากขึ้น

โดมของโบสถ์ซันตามาเรียเดลโปโปโล
ภายในโบสถ์เป็นที่ตั้งของวิหาร Cerasi ซึ่งเป็นบริเวณที่เก็บรักษาภาพเขียน 2 ภาพของคาราวัจโจ คือ *Cruxifixion of St. Peter* และ *Conversion on the Way to Damascus* รวมทั้งภาพ Assumption of the Virgin ของ Annibale Carracci และในบริเวณอื่นๆยังเป็นที่เก็บรักษาภาพเขียนปูนเปียกของ Pinturicchio รูปสลักของ Andrea Bregno และจานลอเรนโซ เบร์นีนี (*Habakkuk and the Angel* และ *Daniel and the Lion*) และยังเป็นที่ตั้งของวิหารชิจิ ซึ่งเป็นวิหารส่วนตัวของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจ ออกแบบโดยราฟาเอล ซานตี ส่วนโดมเป็นภาพโมเสกประดับโดยราฟาเอลเป็นภาพของการสร้างโลก

หลังจากการปรับปรุงของเบร์นีนี โบสถ์แห่งนี้ได้กลายเป็นสถานที่ฝังศพที่เป็นที่นิยมในบรรดาคนรวยของกรุงโรม ในจำนวนนั้นมีสุสานของนายธนาคาร อะกอสติโน ชิจิ และพระคาร์ดินัล Savo Millini รวมอยู่ด้วย

* Crucifixion of Saint Peter โดย คาราวัจโจ*Crucifixion of Saint Peter* โดย คาราวัจโจ
* Assumption of the Virgin Mary โดย Annibale Carracci*Assumption of the Virgin Mary* โดย Annibale Carracci
* The conversion on the way to Damascus โดย คาราวัจโจ*The conversion on the way to Damascus* โดย คาราวัจโจ

อ้างอิง
-------

* ซันตามาเรียเดลโปโปโล
**จิตติมา เจือใจ** ชื่อจริง สุนิสา วงศ์วัจฉละกุล เป็นนักร้องลูกกรุง ชื่อเล่นหน่อย เกิด 25 กรกฎาคม เธอได้รับแผ่นเสียงทองคำพระราชทานในปี พ.ศ. 2522 จากเพลงเหวหินผลงานของ คุณชัยรัตน์ วงศ์เกียรติขจร ผลงานสร้างชื่อเสียง ตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกที่แต่งโดย คุณ ทวีพงศ์ มณีนิล (ซึ่งต่อมาคือคู่ชีวิต:เสียชีวิตแล้ว) ชื่อ ถ้าหัวใจฉันมีปีก ในปี 2519 และได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจนมีผลงานออกมาอีกหลายอันบั้ม เช่นหลักไม้เลื้อยในปี 2520 ซึงก็ได้รับความนิยมสูงสุดเช่นกัน ตามด้วยรักยามจน ของหมอวราห์ วรเวช ผลงานของ ป.ชื่นประโยชน์ พยงค์ มุกดา พรพิรุณ นคร ถนอมทรัพย์ เนรัญชรา ฯลฯ 

คุณจิตติมาเป็นนักร้องหญิงคนเดียวในยุคนั้นที่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะบัญชีและอีกหนึ่งปริญญา คือพานิชย์ศาสตร์ นิสัยส่วนตัวเป็นคนโอบอ้อมอารีย์มีน้ำใจกับทุก ๆ คน ทุกวันนี้เธอยังคงร้องเพลงตามงานต่าง ๆ และร้องประจำทุกคืนวันพุธที่โรงแรม นิรันดร์แกรนด์แล้ว เธอยังได้รับหน้าที่ที่ทรงเกียรติด้วยการเป็นพิพากษาสมทบศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ อีกด้วย

ขณะนี้คุณจิตติมา มีผลงานชุดใหม่ซึ่งนำเพลงเก่าของครูมนัส ปิติสานต์มาบันทึกใหม่ชื่ออัลบัม ความรักในความทรงจำ ขับร้องร่วมกับคุณวิยะดา ธารินทร์

ผลงาน
-----

### ภาพยนตร์

* รักเลือกไม่ได้ (2520)

อ้างอิง
-------

1. ↑  จิตติมา เจือใจ นักร้องลูกจามจุรี 1สยามดารา
**อาการหลอนคิดว่ามือถือสั่น** (อังกฤษ: Phantom vibration syndrome) เป็นอาการที่คิดว่าโทรศัพท์มือถือมีการสั่นหรือเสียงเรียกเข้าเมื่อจริง ๆแล้วไม่มีใครโทรเข้า บางครั้งเรียกว่า ริงโทนวิตกกังวล (ringxiety) หรือ ฟอซอะลาม (fauxcellarm มาจากคำว่า"faux" /fō/ แปลว่า ปลอม หรือ ผิด และ มือถือ (cellphone) และเสียงร้อง (alarm)) หรือ โฟนทอม (phonetom) (เป็นการรวมกันระหว่าง *phone* และ *phantom*) ดอกเตอร์ไมเคิล โรธเบิร์กกล่าวว่า อาการหลอนคิดว่ามือถือสั่นไม่ใช่กลุ่มของอาการโรคแต่เป็นการหลอนของประสาทสัมผัสที่สมองรับรู้ถึงความรู้สึกที่ไม่มีอยู่จริง บางครั้งอาจเกิดระหว่างอาบน้ำ ดูโทรทัศน์ หรือใช้เครื่องมือที่มีเสียงดัง มนุษย์มักจะเซนซิทีฟกับโทนเสียงในช่วง 1,000 ถึง 6,000 เฮิรตซ์ และเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือมักอยู่ในช่วงนี้ อาการหลอนคิดว่ามือถือสั่นจะเกิดขึ้นหลังผู้ใช้พบมือถือที่ตั้งระบบสั่นไว้ นักวิจัยมิเชล ดรูอินพบว่าเกือบ 9 ใน 10 นักศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยของเธอมีอาการนี้

วิทยาการระบาด
-------------

การศึกษาส่วนใหญ่พบว่า ผู้ใช้โทรศัพท์มักอาการหลอนคิดว่ามือถือสั่นหรือได้ยินเสียงเรียกเข้า รายงานระบุว่าตั้งแต่ร้อยละ 27.4 ถึง ร้อยละ 89 เคยมีอาการนี้ หนึ่งครั้งทุก 2 สัปดาห์เป็นค่าเฉลี่ยนปกติ และคนส่วนใหญ่ไม่รู้สึกว่าอาการนี้กวนใจ

การจัดการ
---------

มีวิจัยจำนวนน้อยมากที่ศึกษาเกี่ยวกับการรักษาอาการหลอนคิดว่ามือถือสั่น พบว่าการเก็บมือถือไว้ในที่ที่ต่างออกไปสามารถบรรเทาอาการนี้ได้ในบางราย วิธีอื่นได้แก่การปิดระบบสั่น การเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าหรือการสั่น หรือการใช้เครื่องมือถืออื่น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Goodman, Brenda (4 May 2006). "I Hear Ringing and There's No One There. I Wonder Why". *The New York Times*. p. 1.
2. 1 2  Rothberg, M. B.; Arora, A.; Hermann, J.; Kleppel, R.; Marie, P. S.; Visintainer, P. "Phantom vibration syndrome among medical staff: a cross sectional survey". *BMJ*. **341** (dec15 2): c6914–c6914. doi:10.1136/bmj.c6914.
3. ↑  Fischer, Elli (October 3, 2017). "Phonetom Definition". Facebook. สืบค้นเมื่อ October 3, 2017. Phonetom: When you could swear you felt your phone vibrate, but it's not in your pocket.
4. 1 2 3 4 5 6  Deb A (2014). "Phantom vibration and phantom ringing among mobile phone users: A systematic review of literature". *Asia Pac Psychiatry*. **7**: 231–9. doi:10.1111/appy.12164. PMID 25408384.`{{cite journal}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
5. ↑  Rosen, Larry (May 7, 2013). "Phantom Pocket Vibration Syndrome". Psychology Today. สืบค้นเมื่อ September 10, 2014. ...According to Dr. Michelle Drouin... 89% of the undergraduates in her study had experienced these phantom vibrations...

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* Haupt, Angela (June 12, 2007). "Good vibrations? Bad? None at all?". *USA Today*. McLean, VA: Gannett. ISSN 0734-7456. สืบค้นเมื่อ September 4, 2011.
**วัดซันจูซังเก็ง** (ญี่ปุ่น: 三十三間堂; โรมาจิ: *Sanjūsangen-dō*; ทับศัพท์: *โถงแห่งเก็งนับพัน*) เป็นพุทธศาสนสถานในนิกายเท็นได ตั้งอยู่ในย่านฮิกาชิยะมะในเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น

วัดตั้งขึ้นในปี 1164 โดย ไทระ โนะ คิโยโมริ และมีชื่อทางการคือเร็งเกียว-อิน (ญี่ปุ่น: 蓮華王院; โรมาจิ: '**Rengeō-in'**; ทับศัพท์: *โถงจ้าวแห่งปัทมา* และเป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคารของวัดเมียวโฮ-อิน

วัดเป็นที่รู้จักจาก *ฮงโด* (โถงหลัก) ที่มีความยาวมาก สร้างขึ้นในปี 1266 (ยุคคามะคุระ) และได้รับสถานะสมบัติแห่งชาติของญี่ปุ่น ในฮงโดประดิษฐานเทวรูปพระโพธิสัตว์พันกรจำนวน 1001 องค์, รูปปั้นยืนประกอบ 28 องค์, รูปปั้นของฟูจิงองค์หนึ่ง และไรจิงองค์หนึ่ง และพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรองค์ประธานของวัด ทั้งหมดนี้เป็นสมบัติแห่งชาติของรัฐบาลญี่ปุ่น

พิกัดภูมิศาสตร์: 34°59′16″N 135°46′18″E﻿ / ﻿34.98778°N 135.77167°E﻿ / 34.98778; 135.77167

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Sanjusangendo". World History Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ 2019-02-18.
2. ↑  "Sanjusangendo". Japan Guide. สืบค้นเมื่อ 2019-02-18.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซันจูซังเก็ง-โด**

* Sanjūsangen-dō official web site (ในภาษาญี่ปุ่น)
* Accessibility information
อาร์บี มูไฮเซน (อังกฤษ: Her Royal Highness Abir Muhaisen) ประสูติเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2516 พระมารดาของพระองค์นั้นประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกในค่ายผู้ลี้ภัยในปาเลสไตน์ ณ อัมมาน ประเทศจอร์แดน ในปี 2519 ต่อมาด.ญ.อาร์บี มูไฮเซน ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน และ สมเด็จพระราชินีอาลียาแห่งจอร์แดน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม รับเธอไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมรับเป็นพระราชธิดาบุญธรรม ในเดือนเมษายน 2520 อาร์บี มูไฮเซน ถูกสถาปนาเป็น **เจ้าหญิงพระราชธิดาบุญธรรมแห่งจอร์แดน** พร้อมฐานันดร รอยัลไฮเนส จาก พระราชบิดาบุญธรรม คือ สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซน และมีศักดิ์และพระเกียรติยศเสมอพระราชโอรส-ธิดาแท้ๆของพระราชบิดาบุญธรรมทุกประการ 

อาร์บี มูไฮเซน หรือ เจ้าหญิงอาร์บี พระราชธิดาบุญธรรมแห่งจอร์แดน ทรงศึกษาใน สหรัฐ ทรงเข้าเรียนโรงเรียนทหารรักษาการณ์ป่าโรงเรียนประจำในรัฐแมรีแลนด์ ก่อนที่จะจบการศึกษาจากโรงเรียน OldfieldsในGlencoe ในปี 2534 ทรงรับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตในระดับประถมศึกษาจากมหาวิทยาลัยอเมริกันและศิลปศาสตรมหาบัณฑิตในการบริหารการกีฬา และพลศึกษาจากมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียคอม

ในเดือนเมษายน 2562 เจ้าหญิงอาร์บี มูไฮเซน ทรงรับการทูลเกล้าถวายเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากประเทศเยอรมนี ในฐานะผู้ฟื้นฟูและทรงงานเพื่อสัตว์ป่าของเยอรมัน

อ้างอิง
-------

* Oldfields School Archived 2006-06-27 at the Wayback Machine
* The Official Website of HRH Princess Haya Bint Al Hussein - The Royal Hashemite Family
วารสาร*เนเจอร์*ฉบับแรก วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869
***เนเจอร์*** เป็นวารสารวิชาการทางวิทยาศาสตร์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 ได้รับการจัดอันดับเป็นวารสารวิทยาศาสตร์สหวิทยาการที่อ้างอิงมากที่สุดของโลก ตามการจัดอันดับของรายงานการอ้างอิงวารสาร ค.ศ. 2010 ฉบับวิทยาศาสตร์ วารสารวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ปัจจุบันเป็นแบบเฉพาะทางอย่างสูง และ*เนเจอร์*เป็นเพียงหนึ่งในวารสารไม่กี่ฉบับที่ยังตีพิมพ์บทความงานค้นคว้าต้นฉบับในวิทยาศาสตร์สาขาต่าง ๆ มีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์หลายสาขาซึ่งมีการตีพิมพ์ความก้าวหน้าใหม่ที่สำคัญและงานค้นคว้าต้นฉบับเป็นบทความหรือจดหมายใน*เนเจอร์*

นักวิทยาศาสตร์วิจัยเป็นกลุ่มผู้อ่านสำคัญของวารสาร แต่ใจความสรุปและบทความที่เสริมเข้ามาตั้งใจให้งานสำคัญที่สุดจำนวนมากสามารถเข้าใจได้แก่นักวิทยาศาสตร์ในสาขาอื่นและสาธารณชนที่ได้รับการศึกษา ส่วนหน้าของวารสารแต่ละฉบับมีบทบรรณาธิการ ข่าวและบทความพิเศษในเรื่องซึ่งนักวิทยาศาสตร์ให้ความสนใจโดยทั่วไป รวมทั้งข่าวสารปัจจุบัน เงินทุนทางวิทยาศาสตร์ ธุรกิจ จริยธรรมทางวิทยาศาสตร์และการวิจัยการค้นพบอันยิ่งใหญ่ นอกจากนี้ยังมีส่วนว่าด้วยหนังสือและศิลปะ ส่วนที่เหลือของวารสารประกอบด้วยบทความวิจัยเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมักแน่นทึบและเป็นเชิงเทคนิคอย่างสูง เพราะการจำกัดความยาวบทความอย่างเข้มงวด บ่อยครั้งที่ข้อความที่ตีพิมพ์นั้นแท้จริงแล้วเป็นใจความสรุปของงานที่กำลังกล่าวถึงและรายละเอียดของงานนั้นถูกแสดงไว้เพื่อเสริมงานนั้นในเว็บไซต์ของวารสาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  doi:10.1038/001009a0  
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand
2. ↑  "About Nature". สืบค้นเมื่อ 12 August 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* Nature archive, 1869–present
**ฟุตซอล ไทยแลนด์ ไฟฟ์ 2008** เป็นการแข่งขัน อุ่นเครื่อง ที่จัดขึ้น ในระหว่าง วันที่ 4-7 กันยายน 2551 ณ อาคารนิมิตรบุตร ประเทศไทย เพื่อเตรียมความพร้อม เข้าแข่งขันใน ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 มี ทีมเข้าร่วมการแข่งขัน4ทีม คือ อาร์เจนตินา (อันดับโลกอยู่ที่ 7) ยูเครน (อันดับ 8) ญี่ปุ่น (อันดับ9) และไทย (อันดับ 12) โดย ภายหลังทีม ยูเครน ได้ขอถอนตัว เนื่องจาก เนื่องจากกังวลเกี่ยวกับปัญหาการเมืองในประเทศไทย และมี ทีม ไทซองนัม จากประเทศ เวียดนาม เข้าร่วมการแข่งขันแทน
ใช้ระบบการแข่งขันแบบพบกันหมด

ตารางคะแนน
----------

| ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม
 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อาร์เจนตินา | 3 | 2 | 1 | 0 | 19 | 3 | +16 | **7** |
| ไทย ไทย | 3 | 2 | 1 | 0 | 12 | 5 | +7 | **7** |
|  ญี่ปุ่น | 3 | 1 | 0 | 2 | 15 | 7 | -8 | **3** |
| เวียดนาม ไทซองนัม (เวียดนาม) | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 33 | -31 | **0** |

ตารางการแข่งขัน
---------------

04-09-255118:00

| ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น | 1 - 3 |  อาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

อาคารนิมิบุตร

05-09-255118:00

| ไทย ไทย | 7 - 1 | เวียดนาม ไทซองนัม (เวียดนาม) |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

อาคารนิมิบุตร

06-09-255115:30

| อาร์เจนตินา อาร์เจนตินา | 14 - 1 | เวียดนาม ไทซองนัม (เวียดนาม) |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

อาคารนิมิบุตร

06-09-255113:20

| ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น | 2 - 3 | ไทย ไทย |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

อาคารนิมิบุตร

07-09-255115:30

| ไทซองนัม (เวียดนาม) เวียดนาม | 1 - 12 |  ญี่ปุ่น |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

อาคารนิมิบุตร

07-09-255113:20

| อาร์เจนตินา อาร์เจนตินา | 2 - 2 | ไทย ไทย |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

อาคารนิมิบุตร

**ทีมชนะเลิศ**
--------------

| ชนะเลิศ ฟุตซอล ไทยแลนด์ ไฟฟ์ 2008 |
| --- |
| อาร์เจนตินา**อาร์เจนตินา**  **ชนะเลิศครั้งแรก** |

อ้างอิง
-------

* ฟุตซอลชายทีมชาติไทย เก็บถาวร 2008-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* อันดับโลกฟุตซอล
อาร์มธงสหรัฐที่ใช้ในชุดภารกิจพื้นที่เมือง
อาร์มธงเยอรมนีบนชุดนักบินอวกาศ
**อาร์มธง** (อังกฤษ: flag patch) เป็นชิ้นผ้าที่ใช้ด้ายสีต่าง ๆ มาปักให้เป็นรูปธงชาติของประเทศ นอกจากแบบที่ใช้ด้ายปักแล้วยังมีแบบที่พิมพ์ลงบนแผ่นผ้าด้วย มีหลายประเทศที่ใช้อาร์มธงมาติดบนเครื่องแบบกองทัพ นอกจากที่ใช้ในกองทัพแล้วอาร์มธงยังถูกนำมาใช้ในเครื่องแบบข้าราชการพลเรือน เช่น เครื่องแบบตำรวจ, กู้ภัย หรือกระทั่งที่ไม่ใช้เครื่องแบบราชการอย่าง ชุดกีฬา ชุดนักบิน ชุดคนขับรถเมล์หรือชุดนักบินอวกาศ

บางประเทศอย่างสหรัฐ มีอาร์มธงที่มีการปรับเปลี่ยนสีเพื่อที่จะได้สามารถพรางตัวไปกับเครื่องแบบที่ใช้ในการปฏิบัติภารกิจได้ดียิ่งขึ้น เช่นโทนสีที่ใช้ในเมือง (สีดำและสีเงิน) โทนสีที่ใช้ในทะเลทราย (สีน้ำตาลและสีแทน) และโทนสีที่ใช้ในป่า (สีดำและสีเขียวแก่)

ปรกติแล้วอาร์มธงจะติดไว้ที่เสื้อผ้าหรือกระเป๋า นักแบ็คแพ็คเกอร์มักจะซื้ออาร์มธงของประเทศที่ตนไปเยือนมาติดประดับเอาไว้เพื่อเป็นที่ระลึก นักแบ็คแพ็คเกอร์จากแคนาดาและสหรัฐมักจะติดอาร์มธงแคนาดาระหว่างการเดินทางในต่างประเทศเพื่อหลีกเลี่ยงความเกลียดชัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Oriana Pawlyk (28 May 2020). "Air Force Delays Some OCP Uniform Mandatory Wear Dates". Military.com. สืบค้นเมื่อ 2020-05-31.
2. ↑  "Calling all Canadian travellers: Get that maple leaf off your backpack" – โดยทาง The Globe and Mail.
3. ↑  Elaine Monaghan, Why Americans pretend to be Canadian: Travellers adopt new identity to escape scorn abroad, *The Times*, 8 December 2004, accessed 13 May 2007
4. ↑  Lilit Marcus. "As a US traveller, under Bush I sported a Canadian flag patch. Time to dust it off | Lilit Marcus | Opinion". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 2020-05-31.

ดูเพิ่ม
-------

* ตราอาร์ม


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อาร์มธง**
***Lamprologus ocellatus*** เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 

จัดเป็นปลาหมอสีจำพวกปลาหมอหอยชนิดหนึ่ง มีหน้าตาประหลาดคล้ายกบ ลำตัวมีสีเหลืองสวยงาม มีเกล็ดเป็นจุดคล้ายมุกสีน้ำเงินอยู่ตามแนวยาวของลำตัว มีความยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่และลำตัวยาวกว่า

เป็นปลาที่อาศัยอยู่เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกาเท่านั้น โดยอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำตื้นในระดับความลึก 15-100 ฟุต ได้แก่บริเวณ เอ็มบิต้า, แวมแพมบี้ และในบริเวณประเทศแซมเบีย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมฝูงกันบริเวณที่เป็นสุสานหอย คือ บริเวณที่มีซากเปลือกหอยทับถมกันอยู่หนาแน่น เพราะใช้ซากเปลือกหอยเป็นที่หลบภัยจากสัตว์ผู้ล่า ตลอดจนใช้แหล่งผสมพันธุ์สร้างรังวางไข่ และเก็บเลี้ยงลูกปลาให้ปลอดภัย

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยได้ชื่อว่าเป็นปลาหมอสีตระกูลปลาหมอหอยที่ได้รับความนิยมสูงสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตัวที่มีสีเหลืองจัด หรือสีทองทั้งตัว สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในสถานที่เลี้ยง โดยปลาจะถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 1 ปี สามารถวางไข่ได้ประมาณ 5-6 รอบต่อปี ปลาตัวเมียจะมีขนาดป้อมสั้นกว่าตัวผู้ ขณะที่สีสันทั้งสองเพศนั้นคล้ายคลึงกันจนไม่สามารถแยกออกได้ด้วยวิธีนี้

*Lamprologus ocellatus* "orange" หรือปลาตัวที่มีสีส้ม
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว หวงถิ่น โดยมักจะว่ายวนเวียนอยู่เฉพาะรอบ ๆ เปลือกหอยที่ตัวอาศัยอยู่ มักไล่ปลาอื่นที่เข้าใกล้ แต่ก็ไม่ถึงขั้นไล่กัดปลาตัวอื่นจนบาดเจ็บหรือล้มตาย และถึงแม้จะนำมาเลี้ยงในตู้กระจกแล้วก็ยังไม่เกรงกลัวมนุษย์ เมื่อใช้กระชอนช้อนลงไป จะไม่ว่ายหนีเหมือนปลาอื่น ๆ แต่กลับว่ายออกมาดูตลอดจนจิกกัดกระชอนเสียด้วยซ้ำ ในที่เลี้ยงสามารถให้กินได้ทั้งอาหารสด และอาหารสำเร็จรูป การผสมพันธุ์ในที่เลี้ยงจะเหมือนกับปลาผสมพันธุ์เองในธรรมชาติ โดยปลาจะฝ่ายจับคู่ที่เหมาะสมเอง พฤติกรรมเมื่อวางไข่ ปลาตัวผู้จะพยายามชักชวนตัวเมียให้เข้ามาวางไข่ในเปลือกหอย ตัวเมียจะเข้าออกเปลือกหอยติดต่อกันหลายวัน เมื่อพร้อมที่จะวางไข่ ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในเปลือกหอยเพื่อให้ไข่ได้รับการปฏิสนธิ ช่วงที่ตัวเมียวางไข่นั้นมักจะมุดเข้าไปในเปลือกหอย จนดูเหมือนว่าจะหายตัวไป และจะไล่ปลาทุกตัวที่เข้าใกล้ ไม่เว้นแม้แต่ปลาตัวผู้ ไข่มีลักษณะเป็นเม็ดสีขาวขนาดเล็กมาก จำนวนประมาณ 8-30 ฟอง ไข่ใช้เวลา 2 สัปดาห์ จึงจะฟักเป็นตัว พ่อแม่ปลาจะช่วยกันดูแลลูกปลา จะป้อนอาหารให้ลูกปลาด้วยการเคี้ยวในปากแล้วย่อยออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ผ่านทางเหงือก ลูกปลาจะว่ายอยู่บริเวณรอบ ๆ เปลือกหอย และเมื่อมีอันตรายก็จะมุดเข้าเปลือกหอยพร้อมกัน พ่อแม่ปลาจะอยู่แลดูลูกปลาจนมีขนาดได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร พ่อแม่ปลาจะเริ่มห่างจากลูกปลา และเริ่มไล่ลูกปลาให้พ้นไปจากอาณาบริเวณตัวเอง เพื่อให้ลูกปลาเจริญเติบโตด้วยตนเอง และพ่อแม่ปลาก็พร้อมที่จะผสมพันธุ์และวางไข่ครั้งใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bigirimana, C. 2006. *Lamprologus ocellatus*. In: IUCN 2012. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 22 April 2013.
2. ↑   Steindachner, F. 1909: Über einige neue Fischarten aus dem Tanganyikasee. *Anzeiger der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften in Wien, Mathematisch-Naturwissenschaftliche Klasse*, **46** (24): 399-404. BHL
3. ↑  หน้า 74-79, *Lamprologus Ocellatus*, "Cichild Corner" โดย ปลาบ้านโรม. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 45 ปีที่ 4: มีนาคม 2014

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lamprologus ocellatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lamprologus ocellatus ที่วิกิสปีชีส์
อาร์ม เป็นเครื่องประดับจากการ์ตูนเรื่อง อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา มีพลังในด้านต่างๆ เป็นอาวุธต่างๆมี 8 ชนิด (เอาฝ่ายเชส ไนท์ ควีน คิง)

1.การ์เดี่ยน อาร์ม - เป็นอาร์มเรียกผู้พิทักษ์ได้ มี 

```
1.หมายเลข 1 ตุ๊กตาอัศวิน (แฟนธ่อม)   
   
2.หมายเลข 2 เลมเลส (แฟนธ่อม)   
   
3.หมายเลข 3 มนุษย์ซากไม้ (แฟนธ่อม)   
   
4.หมายเลข 4 สามารถแหวกมิติได้(แฟนธ่อม)   
   
5.หมายเลข 5 เด้ดดราก้อน (แฟนธ่อม)   
   
6.หมายเลข 6 ตุ๊กตากระต่าย (แฟนธ่อม)   
   
7.หมายเลข 7 ตุ๊กตานักมายากล (แฟนธ่อม)   
   
8.หมายเลข 8 ปลาวาฬหิน (แฟนธ่อม)   
   
9.หมายเลข 9 หุ่นขอนไม้ (แฟนธ่อม)   
   
10.หมายเลข 10 หัวกะโหลกในชุดคุมดำ (แฟนธ่อม)   
   
11.บอดี้ ไอ (เปตะ)   
   
12.อะคันทังก้า (ฮาโลวีน)   
   
13.โคกาโตริส (โรรัน)   
   
14.ไบรดิ้งเบิร์ด (วีเซิ่ล)   
   
15.เปรินตัน (เอียน)   
   
16.ไนท์แมร์ (แมจิคัลโล)   
   
17.ทรัมพ์โซลเยอร์ล (แมจิคัลโล)   
   
18.ฟาสตี้ โตคารอน (พีนอคคีออน)
      
19.กังฟู ฟร้อก (โคงะ)   
   
20.โทลเปดีเน่ (กาเรี่ยน)   
   
21.โกกอน (แคนดีส)   
   
22.ลาเมีย (แคนดีส)   
  
23.เด๊ธ (อัช)
  
24.ออคโทปัส (เดียน่า)
  
25.ฟินิกซ์ (มาสเตอร์/โอ๊ป)
  
26.เทียมัต (มาสเตอร์/โอ๊ป)   
```

2.เวพอน อาร์ม 

```
1.
```
**นกพรานผึ้ง** (อังกฤษ: Malaysian honeyguide; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Indicator archipelagicus*) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพรานผึ้ง (Indicatoridae)

เป็นนกขนาดเล็ก (จะงอยปากถึงปลายหาง 17 เซนติเมตร) ลักษณะคล้ายนกปรอดมาก แต่จะงอยปากหนาและอวบกว่า จะงอยปากสีคล้ำแต่ปากล่างสีจางกว่า ลำตัวด้านบนสีเทาแกมเขียว ลำตัวด้านล่างขาว อกสีเทาแกมขาว ข้างลำตัวมีลายขีดดำ ตาสีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลในนกวัยอ่อน ตัวผู้ที่หัวไหล่มีแถบเหลืองเล็ก ๆ ตัวเมียลักษณะคล้ายตัวผู้แต่ไม่มีแถบเหลือง มีเสียงร้องคล้ายแมว คือ "เมี้ยว"

นกพรานผึ้ง เป็นนกที่กินผึ้ง, ตัวอ่อนของผึ้ง และขี้ผึ้งเป็นอาหาร รวมถึงตัวต่อ ถึงขนาดบุกเข้าไปกินถึงในรวงผึ้ง โดยที่ไม่ได้รับอันตรายจากเหล็กไนของผึ้ง ทั้งนี้เป็นเพราะมีปีกที่หนาที่เหล็กไนผึ้งทำอันตรายไม่ได้ และมีผู้เชื่อว่ามีกลิ่นตัวแรงจนผึ้งไม่กล้าเข้าใกล้ แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์

นกพรานผึ้ง เป็นนกที่มีพฤติกรรมอยู่ลำพังเพียงตัวเดียว นานครั้งจึงเห็นอยู่เป็นคู่ เป็นนกที่บินได้เก่งและเร็ว และเป็นนกประจำถิ่น จะอยู่ในถิ่นใดถิ่นหนึ่งไปตลอด ต่อเมื่อนกตัวเก่าตายไป นกตัวใหม่ถึงเข้ามาอยู่แทน ในประเทศไทยมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้ง ในป่าในเขตชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย นอกจากนี้ยังมีรายงานพบในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก ในป่าดิบชื้นและป่าดิบแล้ง ทั้งในพื้นที่ราบและที่สูงจากระดับน้ำทะเล 900 เมตร 

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Indicator archipelagicus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  นกพรานผึ้ง[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "อันดับนกหัวขวาน (Piciformes)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-20. สืบค้นเมื่อ 2022-01-16. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|url=` (help)
4. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Indicator archipelagicus ที่วิกิสปีชีส์
**นกปากห่าง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Anastomus oscitans*) จัดอยู่ในวงศ์นกกระสา (Ciconiidae) จัดเป็นนกในวงศ์นี้ขนาดเล็ก แต่จุดเด่นที่ไม่เหมือนนกชนิดอื่นก็คือปากที่ยามหุบจะเหลือช่องตรงกลาง ทำให้มันคาบเปลือกหอยโข่งและหอยเชอรี่ที่ทั้งกลมทั้งลื่นได้อย่างช่ำชอง เมื่อจับหอยได้แล้วมันจะคาบไปหาทำเลเหมาะ ๆ เพื่อใช้จะงอยปากทำหน้าที่เหมือนแหนบจิกเนื้อหอยออกมากิน

ลักษณะทั่วไป
------------

ตัวผู้และตัวเมียคล้ายกัน มีขายาว คอยาว ปากใหญ่ส่วนกลางของปากห่างออกเพื่อคาบหอยโข่งซึ่งกลมลื่นได้ ขนตามตัวมีสีขาวมอ ๆ หางมีสีดำแกมน้ำเงิน ขนปลายปีกมีสีเหมือนและเป็นแถบสีดำ นกปากห่างมีลำตัวยาว 32 นิ้ว ชอบอยู่เป็นฝูง ทำรังบนต้นไม้ ทำรังด้วยเรียวไม้แบบนกยางหรือรังกา ออกไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง ตัวผู้และตัวเมียจะผลัดกันกกไข่ ในการผสมพันธุ์ เวลาตัวผู้ขึ้นทับตัวเมียนั้น นกตัวผู้จะใช้เท้าจับขอบปีกหน้าของตัวเมียไว้แน่น ทั้งสองตัวจะกระพือปีกช่วยการทรงตัว ตัวผู้จะแกว่งปากของมันให้กระทบกับปากของตัวเมียอยู่ตลอดเวลาที่ทำการทับ ลูกนกเมื่อออกจากไข่ใหม่ ๆ จะไม่มีขน หลังจากนั้นไม่กี่วันก็มีขนปุยขาว ๆ คลุม อีกราวเกือบ 2 เดือนก็มีปีกหางแข็งแรงแล้วก็เริ่มหัดบิน

ถิ่นอาศัย
---------

ประชากรนกปากห่างในประเทศไทยมีประมาณ 300,000-400,000 ตัว และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น มักพบในภาคกลางและอีสาน แต่เนื่องจากเป็นนกที่อพยพย้ายถิ่นหากินตามฤดูกาล ทำให้พบได้ในหลายประเทศ ซึ่งในประเทศไทยในเดือนมิถุนายนจะพบเห็นได้มากที่สุด เนื่องจากนกชนิดนี้ได้อพยพกลับมา โดยประเทศไทยเป็นพื้นที่แหล่งทำรังวางไข่ที่สำคัญที่สุดของนกปากห่าง และเป็นพื้นที่อาศัยที่รองรับประชากรของนกปากห่างมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของประชากรทั้งโลก

แหล่งอาหาร
----------

พบทุกภาคในประเทศไทย แต่มักพบมากที่ภาคกลาง บริเวณนาข้าว นกชนิดนี้มักชอบกินหอยเชอร์รี่และหอยโข่ง โดยสถานที่ ๆ ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งอาศัยของนกปากห่างที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ วัดไผ่ล้อม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี และยังมีตามสวนนกทั่วไปเช่นสวนนกประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์

การแพร่กระจายพันธุ์
-------------------

นกปากห่างแพร่กระจายพันธุ์ อยู่ในทวีปเอเชียตอนใต้ตั้งแต่ปากีสถาน อินเดีย เนปาล ศรีลังกา บังกลาเทศ พม่า ไทย ประเทศแถบอินโดจีน จำนวนในแต่ละประเทศไม่สม่ำเสมอตลอดทั้งปี เพราะนกปากห่างมีการอพยพย้ายถิ่นไป ๆ มา ๆ ระหว่างประเทศเหล่านี้ตลอดทั้งปี เพื่อหาแหล่งหากินและทำรังวางไข่

ระเบียงภาพ
----------

* นกปากห่างที่รังนกปากห่างที่รัง
* ลูกนกปากห่าง 3 ตัวลูกนกปากห่าง 3 ตัว
* นกปากห่างที่รังนกปากห่างที่รัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Anastomus oscitans*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  สำนักอนุรักษ์สัตว์ป่า กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
5. ↑  "นกปากห่างวัดไผ่ล้อม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-09. สืบค้นเมื่อ 2012-11-09.
6. ↑

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Anastomus oscitans***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Anastomus oscitans ที่วิกิสปีชีส์

*
**นกพงหญ้า** หรือ **นกพงหญ้าพันธุ์จีน** (อังกฤษ: Chinese Grassbird หรือ Rufous-rumped Grassbird; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Graminicola striatus*) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล *Graminicola* เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก อันดับนกเกาะคอน นกพงหญ้าเป็นนกพบเห็นได้น้อยจากนิสัยขี้อายและหากินในพงหญ้า ปัจจุบันในประเทศไทยและเวียดนาม นกพงหญ้ามีสถานะสูญพันธุ์ (ไม่พบในธรรมชาติเป็นเวลาอย่างน้อย 50 ปี) สามารถพบเห็นได้เฉพาะใน ประเทศจีน พม่า และพบได้ค่อนข้างยากในกัมพูชา

อนุกรมวิธาน
-----------

นกพงหญ้า ( *Graminicola striatus* ) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล *Graminicola* ของวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ก่อนหน้านี้ถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Sylviidae ของ นกกระจิบโลกเก่า (Old World warble) ในวงศ์ Timaliidae

### ชนิดย่อย

*G. s. striatus* – เดิมกระจายพันธุ์ในบริเวณพม่าตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศไทย กัมพูชา และเวียดนาม มีสถานะสูญพันธุ์ในประเทศไทยและเวียดนาม และน่าจะสูญพันธุ์แล้วในเกาะไหหลำของจีน

*G. s. sinicus* – กระจายพันธุ์ในบริเวณ ประเทศจีนตอนใต้ เช่น กวางสีและกวางตุ้ง

ลักษณะทางชีววิทยา
-----------------

ลำตัวเป็นริ้วสีน้ำตาล ด้านบนสีน้ำตาล อกสีน้ำตาลซีด หางยาว ขนหัวด้านบนและด้านหลังมีริ้วสีดำทำให้ดูเหมือนนกยอดข้าว (cisticola) แต่จุดที่โดดเด่นที่ริ้วสีดำและสีขาวบนต้นคอที่ไม่เหมือนกับนกจำพวกกระจิบอื่น ๆ 

นกพงหญ้าเป็นหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล *Graminicola* ซึ่งมีความแตกต่างจากนกนกพงหญ้าพันธุ์อินเดีย *Graminicola bengalensis* ที่ขนาดของจะงอยปาก เสียงร้อง(จังหวะและโทนเสียง) แต่ในชนิดย่อยของนกพงหญ้ *G. s. striatus* และ *G. s. sinicus* แทบไม่สามารถแยกออกจากกันได้ชัด

ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์
-----------------------------

นกพงหญ้าสามารถพบเห็นได้น้อยและมีนิสัยขี้อาย มักหากินและอาศัยอยู่ในพื้นต่ำและซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าสูงและพืชจำพวกต้นอ้อ ภายในทุ่งนาและพื้นที่ชุ่มน้ำ ได้แก่ หนองน้ำจืด หรือริมฝั่งแม่น้ำในที่ราบลุ่มทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน พม่าตะวันออกเฉียงใต้ (รัฐชาน) ภาคกลางตอนล่างของไทย กัมพูชา เวียดนามตะวันออกเฉียงเหนือ และ เกาะไหหลำ ปรากฏเดี่ยวและเป็นคู่ นกพงหญ้าถูกคุกคามจากการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2016). *Graminicola striatus*. The IUCN Red List of Threatened Species 2016. {{doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T103870381A104200555.en|10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T103870381A104200555.en}}
2. ↑  ภาพถ่ายนกทุกชนิดที่พบในประเทศไทย นกพงหญ้า Rufous-rumped Grassbird 19 กันยายน 2557.
3. ↑  Avibase. Rufous-rumped or Chinese Grassbird สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2563.
4. ↑  eBird นกพงหญ้า Cornell University. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2563.
5. ↑  Paul Leader et al. The taxonomic status of Rufous-rumped Grassbird Graminicola bengalensis, with comments on its distribution and status สิงหาคม 2553
6. ↑  Avibase Chinese Grassbird สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2563.
7. ↑  eBird นกพงหญ้า Cornell University. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2563.
8. ↑  BirdLife International (2008) *Graminicola bengalensis.* In: IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.1.

* Collar, NJ, Robson, C. (2007) Family Timaliidae (Babblers) pp. 70-291 ใน: del Hoyo, J. Elliott, A. Christie, DA (eds. ) *Handbook of the Birds of the World*, Vol. 12: Picathartes ถึง Tits and Chickadees Lynx Edicions, Barcelona
**บ้านเกาะใหญ่** เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ หมู่ที่ 7 ตำบลทุ่งนุ้ย แต่เดิมคนในหมู่บ้านนี้อพยพมาจากบ้านย่านซื่อ ซึ่งมี โต๊ะสัน บาหลัง เป็นคนแรกที่มาตั้งหลักแหล่งที่นี่ เพื่อประกอบอาชีพด้วยการทำนาต่อมาได้มีผู้อพยพเข้ามาอยู่เพิ่มมากขึ้น แต่เนื่องจากบริเวณนี้มีสัตว์ดุร้ายมาก เช่น เสือ หมูป่า ทำให้ไม่มีใครเข้าไปตั้งบ้านเรือนอยู่ตามลำพัง จึงต้องมาตั้งบ้านเกาะกลุ่ม รวมกันเป็นหมู่บ้าน จึงเรียกชื่อว่า "บ้านเกาะใหญ่"

ที่ตั้ง
-------

บ้านเกาะใหญ่ ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 7 ตำบลทุ่งนุ้ย อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล เป็นหมู่บ้านที่เป็นทางผ่านการเดินทางจากสงขลาไปยังสตูล ซึ่งบริเวณที่ติดถนนสายหลัก สายทางหลวงแผ่นดินหมายเลขที่ 406 นั้นเป็นที่รู้จักกันดีก็คือ "สามแยกนิคม" บ้านเกาะใหญ่อยู่ห่างจากองค์บริหารส่วนตำบลทุ่งนุ้ยประมาณ 3 กิโลเมตร อยู่ห่างจากอำเภอควนกาหลงประมาณ 8 กิโลเมตร อยุ่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสตูลประมาณ 26 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 950 กิโลเมตร

ขนาดและที่ตั้ง
--------------

ขนาดบ้านเกาะใหญ่ 
เนื้อที่ 3,750 ไร่ 
จำนวนครัวเรือน 253 ครัวเรือน 
จำนวนประชากรทั้งสิ้น 1,098 คน แยกเป็น 
ชาย 556 คน 
หญิง 542 คน

พิกัดและอาณาเขต
---------------

**พิกัด**

ทิศเหนือ ละติจูด 6.50 องศาเหนือ 12.07 ลิปดา

ทิศใต้ ละติจูด 6.49 องศาเหนือ 4.06 ลิปดา

ทิศตะวันออก ลองจิจูด 100.6 องศาตะวันออก 51.15 ลิปดา

ทิศตะวันตก ลองจิจูด 100.5 องศาตะวันออก 49.30 ลิปดา

**อาณาเขต**

ทิศเหนือ ติดต่อกับหมู่ที่ 12 ตำบลทุ่งนุ้ย

ทิศใต้ ติดต่อกับหมู่ที่ 9 ตำบลควนโดน

ทิศตะวันออก ติดต่อกับหมู่ที่ 3 ตำบลทุ่งนุ้ย

ทิศตะวันตก ติดต่อกับหมู่ที่ 1,11 ตำบลทุ่งนุ้ย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* www.masjidhidayah.com
**นกปรอดหัวสีเขม่า** หรือ **นกแทดตากแดง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pycnonotus aurigaster*; อังกฤษ: Sooty-headed bulbul) เป็นนกประจำถิ่นที่จัดอยู่ในประเภทสัตว์ป่าคุ้มครอง พบเห็นได้ง่ายในทุกภาคของประเทศไทย ยกเว้นทางภาคใต้ จัดอยู่ในวงศ์นกปรอด (Pycnonotidae)

ลักษณะทั่วไป
------------

นกปรอดหัวสีเขม่าเป็นนกขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 18–20 เซนติเมตร ปากมีสีดำ เรียวแหลม และโค้งลงเล็กน้อย มีขนหนวด มีขนทรงพังค์เล็ก ๆ สีดำที่หัวด้านบน โดยส่วนนี้จะมีสีดำครอบตั้งแต่รอบดวงตาไล่มาถึงแก้มและจมูกซึ่งเป็นจุดเด่นของนกชนิดนี้ แก้มและคางมีสีเทาแกมขาว ตั้งแต่คางลงไปถึงใต้ท้องมีสีขาวนวล ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลแกมเทา บริเวณก้นมีสีส้มแดง สีแดงสด สีเหลือง โดยสีดังกล่าวจะขึ้นอยู่กับช่วงเวลาหรือแหล่งที่อยู่อาศัยที่แตกต่างกัน หางยาวมีสีน้ำตาลเทาเกือบดำ ส่วนปลายหางมีสีขาวเห็นได้ชัดเจนขณะบิน โดยตัวผู้กับตัวเมียมีลักษณะคล้าย ๆ กัน

พฤติกรรม
--------

มักพบเป็นคู่ หรือฝูงเล็ก ๆ หากินบนต้นไม้ ช่วงเย็น ๆ อาจพบเกาะตามสายไฟเป็นคู่ ๆ

อาหาร
-----

หนอน แมลง ผลไม้สุก น้ำหวานของดอกแปรงล้างขวด

ถิ่นอาศัย
---------

พบตั้งแต่บริเวณที่ราบลุ่มจนถึงระดับความสูง 1,800 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง เช่น ป่าเบญจพรรณ ป่าโปร่ง ป่าละเมาะ ภูเขาสูง พื้นที่การเกษตร และในสวน

การกระจายพันธุ์
---------------

ในประเทศไทยพบได้ในทุกภาค ยกเว้นภาคใต้และตอนล่างของภาคตะวันตก รวมทั้งพบได้ในประเทศทางแถบเอเชีย เช่น กัมพูชา พม่า ฮ่องกง จีน อินโดนีเซีย ลาว และเวียดนาม เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Pycnonotus aurigaster*". 2016. BirdLife International. 2016. สืบค้นเมื่อ 11 December 2018.
2. ↑  ข้อมูลทรัพยากรชีวภาพสัตว์[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์จาก WolframAlpha
4. ↑  อุทยานธรรมชาติวิทยาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  สัตว์โลกน่ารัก

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกปรอดหัวสีเขม่า**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pycnonotus aurigaster ที่วิกิสปีชีส์
**ไทยแลนด์ ไฟฟ์ 2010 อุดรธานี อินเตอร์เนชันแนล ฟุตซอล ทัวร์นาเมนต์** เป็นการแข่งขัน อุ่นเครื่อง ที่จัดขึ้น ในระหว่าง วันที่ 8-10 เมษายน 2553 ณ ห้องคอนเวนชั่น เซ็นทรัลพลาซา อุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย เพื่อเตรียมความพร้อม เข้าแข่งขันในการเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานชาติ ซึง่การแข่งขันครั้งนี้จัดการแข่งขันเป็นครั้งที่4 โดยมี ทีมฟุตซอลชั้นนำของโลก เข้าร่วมการแข่งขัน4ทีม คือ อิหร่าน (อันดับโลกอยู่ที่ 5) อาร์เจนตินา (อันดับ 7) อุซเบกิสถาน (อันดับ18) และไทย (อันดับ 10) 

ใช้ระบบการแข่งขันแบบพบกันหมด

ตารางคะแนน
----------

| ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ประตูได้ | ประตูเสีย | +/- | แต้ม
 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  อิหร่าน | 3 | 3 | 0 | 0 | 9 | 5 | +4 | **9** |
|  อุซเบกิสถาน | 3 | 1 | 0 | 2 | 7 | 7 | 0 | **3** |
|  อาร์เจนตินา | 3 | 1 | 0 | 2 | 7 | 9 | -2 | **3** |
| ไทย ไทย | 3 | 1 | 0 | 2 | 7 | 9 | -2 | **3** |

ตารางการแข่งขัน
---------------

08-04-255317.00

| ไทย ไทย | 1 - 4 |  อาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

ห้างเซ็นทรัลพลาซา อุดรธานี

08-04-255319:30

| อุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน | 1 - 2 |  อิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

ห้างเซ็นทรัลพลาซา อุดรธานี

09-04-255317:00

| ไทย ไทย | 3 - 4 |  อิหร่าน |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

ห้างเซ็นทรัลพลาซา อุดรธานี

09-04-255319:30

| อาร์เจนตินา อาร์เจนตินา | 2 - 5 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

ห้างเซ็นทรัลพลาซา อุดรธานี

10-04-255316:00

| อิหร่าน อิหร่าน | 3 - 1 |  อาร์เจนตินา |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

ห้างเซ็นทรัลพลาซา อุดรธานี

10-04-255318:30

| ไทย ไทย | 3 - 1 |  อุซเบกิสถาน |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

ห้างเซ็นทรัลพลาซา อุดรธานี

อ้างอิง
-------

* ฟุตซอลชายทีมชาติไทย เก็บถาวร 2008-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* อันดับโลกฟุตซอล
* ผลการแข่งขัน วันที่ 8/04/53(siamsport)
* ผลการแข่งขัน วันที่ 9/04/53(siamsport)
* ผลการแข่งขัน วันที่ 10/04/53(siamsport)
**ลิเกบารัต** (มลายู: *Dikir Barat; دكير بارت*) เป็นรูปแบบดนตรีในคาบสมุทรมลายูที่มีการร้อเพลงเป็นกลุ่ม ลิเกบารัตมักแสดงพร้อมกับเพอร์คัชชัน หรือไม่มีเครื่องดนตรีเลย การเต้นมีความคล้ายกับเอินดัง ยกเว้นการตบมือที่ใช้เพื่อทำเสียงจังหวะ ต้นกำเนิดของลิเกบารัตยังไม่เป็นที่กระจ่าง เพราะการแสดงนี้พบทั้งประเทศมาเลเซียและประเทศไทย และปัจจุบันกรมวัฒนธรรมและศิลปะแห่งชาติมาเลเซียสนับสนุนลิเกบารัตในฐานะส่วนสำคัญของวัฒนธรรมประจำชาติมาเลเซีย

รายละเอียด
----------

ลิเกบารัตมักแสดงด้วยสมาชิกกลุ่ม 10 - 15 คน ถึงแม้ว่าจะไม่มีจำนวนมาตรฐานก็ตาม สมาชิกกลุ่มมักนั่งไคว้ห้างบนเวที บางครั้งมีผู้ชมอยู่ด้านล่าง เมื่อมีการแข่งลิเกบารัต ทั้งสองกลุ่มจะต้องอยู่บนเวทีพร้อมกัน

การเผยแพร่ของลิเกบารัต
----------------------

### ต้นกำเนิด

มีข้อมูลหลากหลายว่าต้นกำเนิดของลิเกบารัตมาจากภาคใต้ของประเทศไทย หรือรัฐกลันตันของประเทศมาเลเซีย หรือแม้แต่มีงานระบำแต่งงานผสมกันระหว่างชาวไทยเชื้อสายมลายูกับชาวกลันตันเชื้อสายมลายู

ปัจจุบัน ลิเกบารัตได้กระจายไปทั่วคาบสมุทรมลายู ในบางรายงานในช่วงกลางคริสตทศวรรษ 1980 บันทึกว่าไปไกลถึงประเทศสิงคโปร์ โดยมีหน่วยงานรัฐบาลแค่แห่งเดียวที่สนับสนุนงานนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  JKKN. "Dikir Barat" เก็บถาวร 2020-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, 2006. Retrieved on 5 December 2017.
2. ↑  The Music of Malaysia: The Classical, Folk and Syncretic Traditions, authored by Patricia Ann Matusky and edited by Sooi Beng Tan, Ashgate Publishing, 2003, ISBN 978-0-7546-0831-8 (p.356-359)
3. 1 2  Musical Malaysia  Retrieved on 30 January 2009.
4. ↑  The Music of Malaysia: The Classical, Folk and Syncretic Traditions, authored by Patricia Ann Matusky and edited by Sooi Beng Tan, Ashgate Publishing, 2003, ISBN 978-0-7546-0831-8 (p.356)
5. ↑  "I" of the Storm; The Many-Splendored Appeal of Dikir Barat, retrieved on 30 January 2009
6. ↑  The magic touch of dikir barat
7. ↑  Dikir Barat; retrieved on 30 January 2009
8. ↑  National Youth Council (Singapore) Singapore Dikir Barat Federation เก็บถาวร 7 กุมภาพันธ์ 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; retrieved on 30 January 2009

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* An excellent example of dikir barat, showing audience reaction to humour
**ปลายี่สกเทศ** หรือ **ปลาโรหู้** (เบงกอล: রুই) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Labeo rohita* ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างลำตัวยาวทรงกระบอก ส่วนหัวสั้น ปากเล็ก มีหนวดสั้น 2 คู่ ริมฝีปากเป็นชายครุยเล็กน้อย และมีแผ่นขอบแข็งที่ริมฝีปากบนและล่าง มีเกล็ดขนาดเล็กตามแนวเส้นข้างลำตัว ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดเล็ก ครีบหางเว้าลึก ลำตัวด้านบนสีคล้ำ ปลาขนาดใหญ่จะมีจุดสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลอ่อนแต้มที่เกล็ดแต่ละเกล็ด ท้องมีสีจาง ครีบสีคล้ำมีขอบสีชมพูอ่อนหรือแดง

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60–80 เซนติเมตร พบใหญ่สุดได้ถึง 1 เมตร เป็นปลาพื้นถิ่นของภูมิภาคเอเชียใต้ตอนบน พบในรัฐโอริศา, รัฐพิหาร และรัฐอุตตรประเทศในอินเดีย, แม่น้ำคงคา, ปากีสถาน จนถึงพม่าทิศตะวันตก

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในระดับกลางของแม่น้ำจนถึงท้องน้ำ ใช้ปากแทะเล็มพืชและสัตว์น้ำขนาดเล็กและอินทรียสารเป็นอาหาร สามารถปรับตัวได้ดีในแหล่งน้ำนิ่งแต่จะไม่วางไข่ 

ปลายี่สกเทศทอดในบังกลาเทศ
เป็นปลาเศรษฐกิจที่นิยมใช้บริโภคในภูมิภาคแถบนี้ โดยปรุงสด เช่น แกงกะหรี่ ในประเทศไทยถูกนำเข้ามาในปี พ.ศ. 2511 เช่นเดียวกับปลากระโห้เทศ (*Catla catla*) และปลานวลจันทร์เทศ (*Cirrhinus cirrhosus*) เพื่อเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เป็นปลาเศรษฐกิจในประเทศ ปราฏฏว่าได้ผลสำเร็จเป็นอย่างดี และได้รับความนิยมมาก โดยมีการเลี้ยงอย่างแพร่หลายในหลายโครงการของกรมประมงทั้งในภาคเหนือและภาคอีสาน อีกทั้งยังเป็นที่นิยมของบ่อตกปลาต่าง ๆ อีกด้วย จนสามารถขยายพันธุ์ได้เองในแหล่งน้ำของประเทศไทย เช่น ที่แม่น้ำโขง

ดูเพิ่ม
-------

* ปลากระโห้เทศ
* ปลานวลจันทร์เทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dahanukar, N. (2010). "*Labeo rohita*". *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2010**: e.T166619A6248771. สืบค้นเมื่อ 24 April 2016.`{{cite journal}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 189. ISBN 974-00-8701-9

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลายี่สกเทศ**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลายี่สกเทศ
**ปลาวัวปิกาโซ** (อังกฤษ: lagoon triggerfish, blackbar triggerfish, Picasso triggerfish, Picassofish, ฮาวาย: Humuhumu) เป็นปลากระดูกแข็งทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Rhinecanthus aculeatus* อยู่ในวงศ์ปลาวัว (Balistidae)

มีรูปร่างกลมรีคล้ายรูปไข่ ปากมีขนาดเล็กแต่มีฟันแหลมคม ส่วนหน้าและจะงอยปากยาว มีลักษณะเฉพาะ คือ ลวดลายบนลำตัวที่จะเป็นแถบสีสดขีดไปมาเหมือนไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นหรือตั้งใจวาด ทั้งสีเขียวมะกอก, สีดำ, ฟ้า, เหลือง บนพื้นสีขาว แต่แลดูแล้วสวยงาม เหมือนกับภาพวาดของปาโบล ปิกาโซ จิตรกรชื่อดังระดับโลก อันเป็นที่มาของชื่อเรียก

มีความยาวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 25–30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทย พบได้ทางฝั่งทะเลอันดามันทางภาคใต้แต่ก็พบในปริมาณที่น้อยมาก

กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังชนิดต่าง ๆ เช่น มอลลัสคา, ครัสตาเชียน รวมทั้งปะการังและสาหร่ายด้วย โดยออกหากินในเวลากลางวัน และนอนหลับพักผ่อนตามโขดหินหรือแนวปะการังในเวลากลางคืน

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นที่มีขนาดและพฤติกรรมใกล้เคียงกันได้เป็นอย่างดี เนื่องจากแม้จะเป็นปลาก้าวร้าว แต่ก็ไม่ถึงกับดุร้ายเกินไปนัก ซึ่งผู้เลี้ยงสามารถฝึกให้กินอาหารจากมือได้ด้วย แต่ก็ต้องระวังเพราะมีฟันที่แหลมคมมาก ซึ่งปลาที่ถูกขายกันในตลาดปลาสวยงามนั้น โดยมากเป็นปลาขนาดเล็ก และนำเข้ามาจากประเทศอินโดนีเซียและทะเลฟิลิปปิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภวพล, Picasso *Rhinecanthus aculeatus* คอลัมน์ Blue Planet นิตยสาร Aquarium Biz หน้า 92-95 ฉบับที่ 9 ปีที่ 1: มีนาคม 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhinecanthus aculeatus***
บทความนี้เกี่ยวกับหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย สำหรับหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ดูที่ หมู่เกาะโซโลมอน
แผนที่หมู่เกาะซาโลมอน
เกาะ *Boddam* และเกาะ *Diable* ในทางขวา
**หมู่เกาะซาโลมอน** หรือ **อะทอลล์ซาโลมอน** (อังกฤษ: Salomon Islands; Salomon Atoll) คืออะทอลล์ใน *Chagos Archipelago* บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ที่มหาสมุทรอินเดีย หมู่เกาะมีพื้นที่ทั้งหมด 5 ตารางกิโลเมตร และเป็นหนึ่งในหมู่เกาะที่ไม่มีประชากรอยู่อาศัย โดยหมู่เกาะนี้เป็นของสหราชอาณาจักร แต่ยังมีประเทศมอริเชียสอ้างสิทธิ์หมู่เกาะนี้

เกาะ
----

หมู่เกาะนี้มีเกาะเล็กเกาะน้อยรวมแล้วทั้งหมดตามเข็มนาฬิกา 11 เกาะ ได้แก่

| รายชื่อเกาะในหมู่เกาะซาโลมอน |
| --- |
| *ทิวทรรศ์ในหมู่เกาะซาโลมอน* | * Île de la Passe
* Île Mapou
* Île Takamaka
* Île Fouquet
* Île Sepulture
* Île Jacobin
* Île du Sel
* Île Poule
* เกาะบอดเด็ม
* Île Diable
* Île Anglaise
 | *โบสถ์ที่ถูกทิ้งร้างในเกาะ Boddam* |

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หมู่เกาะซาโลมอน**

1. ↑  Warning about Salomon Atoll, Chagos. Noonsite.com

พิกัดภูมิศาสตร์: 5°19′00″S 72°15′36″E﻿ / ﻿5.31667°S 72.26000°E﻿ / -5.31667; 72.26000
**ภาวะข้อมูลท่วมท้น** (อังกฤษ: information overload) หมายถึง ภาวะที่บุคคลประสบความยุ่งยากในการเข้าใจประเด็นและตัดสินใจ อันเนื่องมาจากมีข้อมูลมากเกินไป ทำนองเดียวกับ "ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด" หรือ "มากหมอมากความ"

ศัพท์นี้ได้รับความนิยม เพราะ อัลวิน ทอฟเลอร์ ใช้ในหนังสือขายดีของตน ชื่อ *Future Shock* (ค.ศ. 1970) และ เบอร์แทรม กรอส ก็ใช้ในหนังสือของตน ชื่อ *The Managing of Organizations* (ค.ศ. 1964)

ศัพท์และแนวคิดดังกล่าวนี้ มีมาก่อนอินเทอร์เน็ต[]

ทอฟเลอร์อธิบายศัพท์นี้ โดยเปรียบเทียบว่า ภาวะข้อมูลท่วมท้นคือการได้รับรู้ความรู้สึกมากเกินไป (sensory overload) ในยุคข้อมูลข่าวสาร ทั้งนี้ การรับรู้ความรู้สึกมากเกินไปเป็นศัพท์ที่เริ่มใช้ในทศวรรษ 1950 และถูกมองว่าเป็นสาเหตุของการไม่มีสมาธิและขาดการตอบสนอง ทอฟเลอร์นิยามภาวะข้อมูลท่วมท้นว่ามีผลกระทบลักษณะเดียวกัน แต่เกิดกับการทำงานทางการรับรู้ในระดับที่สูงกว่า เขาเขียนว่า "เมื่อปัจเจกบุคคลตกอยู่ในภาวะที่สถานการณ์เปลี่ยนอย่างรวดเร็วและอย่างผิดปรกติ หรืออยู่ในบริบทที่ไม่เคยพบประสบมาก่อน...บุคคลนั้นจะมีความแม่นยำในการคาดการณ์ลดลง เขาจะไม่สามารถประเมินอย่างถูกต้องได้อีกต่อไปว่าพฤติกรรมที่มีเหตุผลแบบไหนที่เชื่อใจได้"

อ้างอิง
-------

1. ↑  
Yang, C.C.; Chen, Hsinchun; Honga, Kay (2003). "Visualization of large category map for Internet browsing". *Decision Support Systems*. **35** (1): 89–102. doi:10.1016/S0167-9236(02)00101-X.
2. ↑  Gross, Bertram M. (1964). *The Managing of Organizations: The Administrative Struggle*. p. 856.
3. ↑  An article in *Science* magazine in 1959 about a conference held in June 1958 at Harvard Medical School mentions that Donald B. Lindsley had given a paper titled "Are there common factors in sensory deprivation, sensory distortion and sensory overload?" "Meetings," in *Science*, Vol 129, No. 3343, Jan 23, 1959, pp. 221-225.
4. ↑  Future Shock, pp. 350-1 (1970 edition)
อันเต้าเฉวียน วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
**อันเต้าเฉวียน** (จีนตัวเต็ม : 安道全 / อังกฤษ : An Daoquan) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อันเตาฉวน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า **หมอเทวดา** (จีน : 神醫 / อังกฤษ : Divine Physician) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 56 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 20 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน เขาสามารถรักษาอาการเจ็บป่วยได้ทุกชนิดจนชาวบ้านยกย่องเขาเทียบกับหมอฮัวโต๋

ตอนที่ซ่งเจียงโจมตีเมืองต้าหมิงจนเป็นฝีขึ้นที่หลังนั้น จางซุ่นได้ขออาสาไปที่เมืองเจี้ยนคังเพื่อเชิญอันเต้าเฉวียนให้มาร่วมกับเหลียงซาน ทว่าคนรักของเขาชื่อ **หลี่เฉียวหนู** (李巧奴 ท.ลีคาโหนว) ไม่ยอมให้ไป เมื่อจางซุ่นรู้เข้าจึงทำการลอบฆ่าเธอในคืนนั้น พร้อมกับใช้เลือดเขียนที่กำแพงว่า ผู้ฆ่าคืออันเต้าเฉวียน รุ่งเช้าเมื่ออันเต้าเฉวียนได้พบเข้าก็ตกใจมาก จึงตัดสินใจไปกับจางซุ่นและทำการรักษาซ่งเจียงได้อย่างหายขาดภายใน 10 วัน

หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้ตำแหน่งเป็นหัวหน้าแพทย์ และหลังจากการรบกับฟางล่า ก็ได้เป็นหมอหลวงประจำราชสำนัก

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
**ภาวะคอนเวกซ์**เป็นความสัมพันธ์ระหว่างราคาและอัตราผลตอบแทนของตราสารหนี้ โดยแสดงการเปลี่ยนแปลงของอัตราผลตอบแทนเมื่อราคาของตราสารหนี้เปลี่ยนแปลงไป อีกนัยหนึ่ง convexity จะจับความสัมพันธ์ที่เป็นเส้นโค้งมีลักษณะเป็น convex ระหว่างราคาและอัตราผลตอบแทนของตราสาร ซึ่งดูเรชั่นไม่สามารถวัดความสัมพันธ์นี้ได้

Bond price.jpg

สูตรคำนวณภาวะคอนเวกซ์
---------------------

{\displaystyle Conv=-{\frac {D}{P}}{\begin{Bmatrix}{\frac {(m-1+a+1)(m-1+a+2)(1/(1+i))^{(m-1+a+2)}}{i}}+\\2{\frac {(m-1+a+2)(1/(1+i))^{(m-1+a+2)}-(1/(1+i))}{i^{2}}}+\\2{\frac {(1/(1+i))^{(m-1+a+2)}-(1/(1+i)}{i^{3}}}\end{Bmatrix}}+{\frac {B}{P}}{\frac {(m-1+a)(m-1+a+1)}{(1+i)^{(m-1+a+2)}}}}

  
D = ดอกเบี้ยที่ตราสารจ่ายในแต่ละงวด
  
P = ราคาของตราสารหนี้
  
B = ราคาหน้าตั๋ว
  
i = อัตราคิดลดต่องวด (6 เดือน)
  
a = สัดส่วนระยะเวลาคงเหลือจนถึงการจ่ายดอกเบี้ยในงวดถัดไป
  
m = จำนวนงวดจนถึง maturity

ปัจจัยที่มีผลต่อ convexity
--------------------------

1. เมื่ออัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น ราคาของตราสารหนี้จะลดลง ดูเรชั่นจะมีค่าลดลง
2. ตราสารหนี้ที่จ่ายคูปองสูงจะมีค่า convexity ต่ำ ดังนั้น zero-coupon bond จะมีค่า convexity สูงที่สุด
3. โดยปกติ convexity จะมีค่าเป็นบวก ยกเว้นกรณี callable bond ณ บางช่วงของราคาและอัตราผลตอบแทน

การใช้งาน
---------

ดูเรชั่น และ convexity ใช้ในการประมาณความไวของราคาตราสารหนี้ เมื่ออัตราดอกเบี้ยในตลาดเปลี่ยนแปลง

ประมาณการเปลี่ยนแปลงจากดูเรชั่น

```
  
dp/p = Dm * di
  
 Dm = ดูเรชั่น
```

ประมาณการเปลี่ยนแปลงจาก convexity

```
  
dp/p = 1/2 * convexity * (di)^2
```

ประมาณการเปลี่ยนแปลงของราคาเมื่ออัตราคิดลดเปลี่ยนแปลง

```
  
dp/p = (Dm * di) + (1/2 * convexity * (di)^2)
```

อ้างอิง
-------

* Advanced Bond Concepts: Convexity

ดูเพิ่ม
-------

* ตราสารหนี้
* ดูเรชั่น
**หมู่บ้านหมาจิ้งจอกมิยางิซาโอ** (ญี่ปุ่น: 宮城蔵王キツネ村; โรมาจิ: *Miyagi Zaō Kitsune Mura*; อังกฤษ: Miyagi Zao Fox Village) หรือ **คิตสึเนะมูระ** เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและเขตอนุรักษ์สัตว์สำหรับหมาจิ้งจอกในชิโรอิชิ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ที่นักท่องเที่ยวที่มเาเยี่ยมชมสามารถให้อาหารและเล่นกับหมาจิ้งจอกได้ พื้นที่หลักของหมู่บ้านคือลานกว้างที่มีหมาจิ้งจอกวิ่งเล่นไปมา และนักท่องเที่ยวสามารถเดินเข้าไปเล่นด้วยหรือให้อาหารได้ อย่างไรก็ตาม การจะใช้มือให้อาหารโดยตรง หรือการจะลูบตัวหมาจิ้งจอกนั้นไม่ได้แนะนำให้กระทำ เนื่องจากเกรงว่าจะถูกหมาจิ้งจอกกัด หมาจิ้งจอกในหมู่บ้านมีมากกว่า 100 ตัว ทั้งจิ้งจอกแดงและจิ้งจอกอาร์กติก ไปจนถึงสายพันธุ์ผสมแดงและอาร์กติก และจิ้งจอกที่มีสีแปลกตา เช่นสีเงิน และสีพลัททินัม นอกจากนี้ในหมู่บ้านยังคงมีกระต่าย, ม้าแคระ, แกะ และ หมูกินี ไปจนถึงร้านของฝาก นอกจากนี้ในฤดูใบไม้ผลิยังมีการจัดกิจกรรมให้ผู้เดินทางมาเยี่ยมชมสามารถกอดหมาจิ้งจอกได้

ในขณะที่สวนสัตว์นี้ได้รับการเรียกว่าเป็น "สถานที่ที่น่ารักที่สุดในโลก" สวนสัตว์ยังเต็มไปด้วยข้อวิพากษ์วิจารณ์เนื่องมาจากความหนาแน่นของประชากรหมาจิ้งจอกที่สูงมาก ทั้ง ๆ ที่ในธรรมชาตินั้น หมาจิ้งจอกมักอยู่แยกเดี่ยวหรืออยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ, การกักหมาจิ้งจอกในกรง, การกัดกันในหมาจิ้งจอกซึ่งมีบ่อยครั้ง, สภาพบรรยากาศที่ขาดต้นไม้และพืชพันธุ์ต่าง ๆ ไปจนถึงข้อกล่าวหาว่าสวนสัตว์ไม่ได้รักษาความสะอาด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Zao Fox Village: Where all your cutes are belong to us". *Rocket News*. 5 July 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 June 2018. สืบค้นเมื่อ 21 February 2018.
2. 1 2  "Fox Village". NHK. สืบค้นเมื่อ 21 February 2018.
3. ↑  "A Look Around Fox Village in Japan". *www.huhmagazine.co.uk*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 February 2018. สืบค้นเมื่อ 21 February 2018.
4. ↑  "You can play all day with foxes at this village in Japan". Business Insider. สืบค้นเมื่อ 21 February 2018.
5. 1 2  "Zao Fox Village - Miyagi - Japan Travel - Japan Tourism Guide and Travel Map". Japan Travel. สืบค้นเมื่อ 21 February 2018.
6. ↑  "Cutest "FOX" Heaven in Japan : Zao Fox Village!". JW Web Magazine. 15 October 2016. สืบค้นเมื่อ 21 February 2018.
7. ↑  "A village where the fox is the boss!". *CBC Kids*. สืบค้นเมื่อ 21 February 2018.
8. ↑  "Fox Village In Japan Is Probably The Cutest Place On Earth". *Bored Panda* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-04-14.
9. ↑  Feinn, Lily (2018-08-02). "This 'Village' Full Of Foxes Is Not As Cute As It Seems". *The Dodo*. สืบค้นเมื่อ 2020-04-14.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ไซต์ทางการ
**วัดตะวันเรือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

วัดตะวันเรืองเริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์เมื่อปี พ.ศ. 2447 ตามปีบวชของหลวงปู่ปั้น ยโส เจ้าอาวาสรูปแรกของวัด เดิมทีที่ตั้งวัดอยู่ที่หมู่ 12 ต่อมาจึงย้ายมาอยู่ ณ ที่ตั้งวัดปัจจุบัน เมื่อเริ่มแรกวัดชื่อวัดตาวัน ตามชื่อของผู้ที่ถึงแก่กรรมคนแรกของชุมชน ราว พ.ศ. 2460 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส พระสังฆราชในสมัยนั้น ได้เสด็จมาประทับแรมที่วัดและทรงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดตะวันเรือง" แปลว่าวัดที่รุ่งเรืองดุจดวงตะวัน ได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2470 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังแรกทำด้วยไม้มุงด้วยสังกะสี ใช้ทำสังฆกรรมจนถึง พ.ศ. 2509 จึงทำการรื้อถอน และได้สร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2509 ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปพุทธประวัติหลายตอน เช่น ตอนที่เจ้าชายสิทธัตถะออกผนวช และภายในมีการทาสีติดตาวเพดาน และประดิษฐาน หลวงพ่อผ่องพุทธวิสุทธิคุณ ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 หอสวดมนต์สิริวรคุณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 วิหารหลวงปู่สุโขทัยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นที่ประดิษฐานหลวงปู่สุโขทัย ศาลาอเนกประสงค์ คุณสุรทินกร์ บุนนาค สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 กุฏิ ได้แก่ กุฏิทับทอง (สร้าง พ.ศ. 2538) ปัจจุบันเป็นกุฏิเจ้าอาวาส กุฏิอุทยานิล (สร้าง พ.ศ. 2537) กุฏิแต่งตั้ง (สร้าง พ.ศ. 2537) กุฏิบำรุงศิลป์ (สร้าง พ.ศ. 2534) ฌาปนสถาน (เมรุ) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 และโรงเรียนพระปริยัติธรรมและหอสมุดโฆสิตศีลคุณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงปู่ปั้น ยโส พ.ศ. 2450–2483
* พระครูสังวาลย์ สิริจนโท พ.ศ. 2483–2511
* พระครูโฆสิตศีลคุณ พ.ศ. 2511–2539
* พระมหาสุพจน์ อาจารสุโก พ.ศ. 2539–
* พระครูปริยัติกิจวิมล (สุพจน์ ป.ธ.4)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดตะวันเรือง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดตะวันเรือง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดตะคร้ำเอน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะคร้ำเอน อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่ 22 ไร่ 2 งาน 24 ตารางวา

วัดตะคร้ำเอนสร้าง พ.ศ. 2498 โดยคหบดีทองหล่อ เช็งสุธา ได้เกิดศรัทธาจะสร้างพระพุทธรูป รวม 113 องค์ ในช่วงวันวิสาขบูชาเพื่อเป็นพุทธบูชาในปีที่จะครบกึ่งพุทธกาล โดยเมื่อ พ.ศ. 2500 หลวงพ่อเจ้าอาวาส พระครูประกาศสุนทรกิจ (หลวงพ่อสนธิ์) ได้ไปรับพระพุทธรูป และอัญเชิญประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ ราว พ.ศ. 2503–2504 หลวงพ่อเจ้าอาวาสได้นิมิตอยู่บ่อยครั้งว่า หลวงพ่อพระประธานไม่ประสงค์จะอยู่ในอุโบสถอยากจะอยู่หน้าอุโบสถ จึงได้อัญเชิญมาประดิษฐาน ณ หน้าอุโบสถ เมื่อองค์พระลอกหลุดจึงคิดปิดทองอีก แต่หลวงพ่อท่านประสงค์สีดำคงความสภาพเดิม จึงคงสภาพเดิมไว้ ชาวบ้านจึงเรียกว่า *หลวงพ่อดำ* หลวงพ่อดำ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยผสมผสานลักษณะอู่ทองประยุกต์ องค์พระเป็นสีดำสนิท หน้าตักกว้างประมาณ 44 นิ้ว

วัดตะคร้ำเอนเป็นศูนย์การอบรมคุณธรรม จริยธรรม สำหรับนักเรียน เยาวชน และประชาชน เป็นศูนย์กลางจัดกิจกรรมส่งเสริม ประเพณี วัฒนธรรม และภูมิปัญญาพื้นบ้าน มีพิพิธภัณฑ์วัดตะคร้ำเอนจัดแสดงในวิหารวัดตะคร้ำเอน (หลวงพ่อดำ) เป็นวิหารที่สร้างเลียนแบบศิลปะลพบุรี จัดแสดงของเก่า เช่น ธนบัตรเก่า เงินเหรียญสมัยโบราณ อาวุธปืน เครื่องดินประเภทหม้อ ไห ถ้วย ชาม ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดตะคร้ำเอน". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดตะคร้ำเอน".[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดตะคร้ำเอน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดตะคร้ำเอน**