recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดสุขวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนรวก อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม

วัดสุขวราราม เดิมชื่อ **วัดดอนรวก** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นวัดเก่าแก่และได้ทำการบูรณะขึ้นมาใหม่ พระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงของวัดสุขวรารามคือ *หลวงพ่อองค์ปฐมพุทธมหามงคล* ได้ทำการเปลี่ยนเครื่องทรงจากลายปูนปั้นองค์พระสีขาวเครื่องทรงสีทองเป็นสีเหลืองทองทั้งองค์

วัดสุขวรารามมีอุโบสถที่งดงามบริเวณโดยรอบจะปูกระบื้องสีขาวรอบ ๆ ทางเดินพระอุโบสถ ในช่วงวันวิสาขบูชาก็จะมีกิจกรรมเวียนเทียนรอบอุโบสถ ด้านการศึกษา ทางวัดยังให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดสุขวราราม สังกัดสำนักงานเขต​พื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการบุญเลิศ สุมโน พ.ศ. 2502–2525
* พระพิพัฒน์วิริยาภรณ์ (ผูก ฐิตสทฺโธ) พ.ศ. 2527 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดสุขวราราม
* พระครูบวรสุขวัฒน์ พ.ศ. 2532–2542
* พระครูสุจิตพิพัฒน์ พ.ศ. 2542–2553
* พระครูปฐมสิทธิชัย (สิทธิชัย อคฺคเตโช) พ.ศ. 2553–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุขวราราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดสุขวราราม (วัดดอนรวก)".
**วัดสุขใจ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 12 ไร่ 31 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือยาว 1 เส้น 18 วา 2 ศอก ติดต่อกับที่ดินเอกชน ทิศตะวันออกยาว 7 เส้น 10 วา ติดต่อกับลำรางและที่ดินเอกชน ทิศใต้ยาว 2 เส้น 16 วา ติดต่อกับคลองสองตะวันออก และทิศตะวันตกยาว 7 เส้น 6 วา ติดต่อกับลำรางและที่ดินเอกชน

วัดสุขใจตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 โดยมีนายสุขเป็นผู้อุทิศที่ดินสร้างวัด เมื่อสร้างเสร็จตั้งชื่อวัดว่า **วัดสุขศรีตรีราษฎร์ศรัทธาธรรม** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสุขใจ" และใช้มาชื่อนี้จนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2448 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร ปัจจุบัน พระครูมนูญวรธรรม (เดชา) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ด้านหน้าวัดอยู่ทางทิศใต้ มีคลองสองตะวันออกผ่าน อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฝาผนังก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีต และศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ใต้ถุนสูง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อปัน
* หลวงพ่อสถิตอรรถคุณ
* พระครูมนูญวรธรรม (เดชา)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-09.
2. ↑  "วัดสุขใจ". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 316. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
***ยูฟ่ารีเจี้ยนส์คัพ*** (อังกฤษ: UEFA Regions' Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลยุโรปเหมือนกับยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก,ยูฟ่ายูโรปาลีก และ ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ แต่ต่างกันตรงที่เป็นทีมระดับท้องถิ่นมาแข่งกันและเป็นการแข่งขันแบบสมัครเล่น จัดโดยยูฟ่าเช่นกัน โดยมีทั้งหมด 38 ทีมจาก 38 ชาติ และต้องไปคัดเลือกกันก่อน 8 ทีม

**วิธีการแข่งขัน**
------------------

จะมีรอบคัดเลือกก่อนโดยจะนำ 8 ชาติที่ลงสมัครเล่นที่ถูกมองว่าระดับต่ำที่สุด นำมาแข่งกันก่อน เพื่อให้ทีมที่เก่งที่สุดในรอบคัดเลือกลงแข่งขันกับทีมอีกระดับหนึ่ง และจะแข่งกัน 8 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม และหาแชมป์กลุ่มไปแข่งรอบแบ่งกลุ่มสุดท้ายโดยมี 8 ทีม 2 กลุ่ม หาแชมป์กลุ่มแข่งชิงชนะเลิศกัน

### แชมป์ปีต่างๆ

ทำเนียบแชมป์และการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ
--------------------------------------

| ฤดูกาล | แชมป์ | ผลการแข่งขัน | รองแชมป์ | เจ้าภาพ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | โปแลนด์ **โลวเออร์ไซเลเซีย** |  **3 – 2**  | เยอรมนี **บาวาเรีย** | เยอรมนี เยอรมนี |
| 2017 | โครเอเชีย **ซาเกร็บ** |  **1 – 0**  | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ **มุนสเตอร์/คอนนัชต์** | ตุรกี ตุรกี |
| 2015 | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ **ภาคตะวันออกของไอร์แลนด์** |  **1 – 0**  | โครเอเชีย **ซาเกร็บ** | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ สาธารณรัฐไอร์แลนด์ |
| 2013 | อิตาลี **เวเนโต้** |  **0 – 0**  **(หลังต่อเวลาพิเศษ)**  **5 - 4 p** **(ดวลจุดโทษ)** | สเปน **คาตาโลเนีย** | อิตาลี อิตาลี |
| 2011 | โปรตุเกส **บรากา** |  **2 – 1**  | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ **ไลนส์เตอร์และมันส์เตอร์** | โปรตุเกส โปรตุเกส |
| 2009 | สเปน **คาสตีลล์และลีออน** |  **2 – 1**  | โรมาเนีย **โอลเตเนีย** | โครเอเชีย โครเอเชีย |
| 2007 | โปแลนด์ **โลวเออร์ไซเลเซีย** |  **2 – 1**  **(หลังต่อเวลาพิเศษ)** | บัลแกเรีย **ภาคตะวันออกเฉียงใต้** | บัลแกเรีย บัลแกเรีย |
| 2005 | สเปน **บาสก์** |  **1 – 0**  | บัลแกเรีย **โซเฟียตะวันตกเฉียงใต้** | โปแลนด์ โปแลนด์ |
| 2003 | อิตาลี **พีตม่อน** |  **2 - 1**  | ฝรั่งเศส **เมน(ฝรั่งเศส)** | เยอรมนี เยอรมนี |
| 2001 | เช็กเกีย **โมราเวีย** | **2 - 2**  **(หลังต่อเวลาพิเศษ)**  **4 - 2** **(ดวลจุดโทษ)** | โปรตุเกส **บราก้า** | สาธารณรัฐเช็ก เช็กเกีย |
| 1999 | อิตาลี **เวเนโต้** |  **3 – 2**  **(หลังต่อเวลาพิเศษ)** | สเปน **มาดริด** | อิตาลี อิตาลี
 |
**วัดสุนทราวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปันแต อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

ประวัติ
-------

วัดสุนทราวาส เดิมเรียกว่า **วัดปลายนา** หรือ **วัดชายนา** ไม่ปรากฏว่าสร้างในสมัยใด ในเอกสารเรื่องจังหวัดพัทลุงของหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดพัทลุง ได้กล่าวว่าวัดนี้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2015 และตามทำเนียบวัดของพระครูอริยสังวร (เอียด) ว่าวัดนี้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2285 แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1983 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2385 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น **วัดหัวสุนทรา** หรือ **วัดสนทรา** เพื่อให้สอดคล้องกับนิทานเรื่องนางสิบสอง ที่ว่าเมื่อนางสนทราตายแล้วได้นำศพมาทิ้งไว้ที่วัดนี้ จนกระทั่ง พ.ศ.2482 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นวัดสุนทราวาส

แต่หลักฐานทางศิลปะเป็นสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นเท่านั้น ยังมีตำนานว่ามีชายคนหนึ่งได้ขุดสระน้ำขึ้นที่บ้านสุนทรา เพื่อให้ชาวบ้านได้ใช้น้ำ พร้อมกับได้สร้างวัดขึ้น คือ วัดสุนทราวาส กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 และประกาศแนวเขตโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 99 ตอนที่ 130 วันที่ 28 กันยายน 2525 เนื้อที่ 1 ไร่ 94 ตารางวา

อาคารและเสนาสนะ
---------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเดิมที่สร้างด้วยไม้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2385 ได้บูรณะเป็นอาคารก่ออิฐ ถือปูน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์สมทบการสร้างอุโบสถหลังนี้ด้วย ยังได้รับอุปถัมภ์พระยาพัทลุง (จุ้ย) อุโบสถรูปแบบสถาปัตยกรรมพระราชนิยม ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองปางมารวิชัย 3 องค์ ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ฝีมือการปั้นเป็นแบบพื้นเมือง พระประธานประดิษฐานบนฐานชุกชีลายแข้งสิงห์ ฝาผนังอุโบสถทั้งสี่ด้านเขียนภาพจิตรกรรมด้วยสีฝุ่น ภาพส่วนใหญ่ลบเลือนมาก รอบอุโบสถมีลานประทักษิณและกำแพงแก้วล้อมรอบ

ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดสุนทราวาส เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนชั้นเดียว สร้างขึ้นในสมัยพระครูสุนทรานุกูล อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 22 เพื่อเก็บรวบรวมและจัดแสดงโบราณวัตถุ วัตถุอันเนื่องมาจากศาสนา และข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ของชิ้นสำคญ เช่น พระพุทธรูปประทับยืนปางห้ามสมุทรทรงเครื่อง ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น พระพุทธรูปปูนปั้นและพระพุทธรูปจำหลักด้วยงาช้าง ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ เตียงจำวัดของพระอุดมปิฏก (อดีตเจ้าอาวาส) ขันทองเหลืองต้มย้อมจีวร โต๊ะหมู่บูชาสมัยรัชกาลที่ 3 เครื่องปั้นดินเผา โอ่งเคลือบ เครื่องทองเหลือง ตะบันหมาก หนังสือบุด ตำรายา เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุนทราวาส". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  กรมศิลปากร. "วัดสุนทราวาส" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 16 ธันวาคม 2565. เข้าถึงจาก
3. ↑  "วัดสุนทราวาส". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพัทลุง.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "พิพิธภัณฑ์วัดสุนทราวาส". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**ปูเสฉวนบก** (อังกฤษ: Land hermit crabs) เป็นปูเสฉวนในสกุล *Coenobita* (มาจากคำในภาษาละตินว่า coenobivm และคำในภาษากรีกโบราณว่า κοινόβιον แปลว่า "ชีวิตในประชาคม, อาราม") มีทั้งหมด 15 ชนิด ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5 นิ้ว มีรูปร่างหน้าตาคล้ายปูเสฉวนทั่วไป และอาศัยอยู่ในเปลือกหอย แต่ไม่สามารถที่จะอาศัยอยู่ในน้ำได้ เนื่องจากระบบการหายใจถูกพัฒนาให้รับออกซิเจนโดยตรง ถ้าลงไปในน้ำจะสำลักน้ำตายได้เหมือนปูมะพร้าว (*Birgus latro*) แต่จะลงไปกินน้ำทะเลเพื่อต้องการเกลือแร่ อีกทั้งยังต้องการน้ำจืดอีกด้วย

ปูเสฉวนบกมีถิ่นกำเนิดที่ทวีปอเมริกาเหนือ, ทะเลแคริบเบียน, หมู่เกาะเบอร์มิวดา, ออสเตรเลีย และอินโดนีเซีย จะอาศัยอยู่บนบกหรือในป่าริมชายทะเล กินอาหารจำพวกซากพืช ซากสัตว์เหมือนปูเสฉวนทั่วไป

ปัจจุบันปูเสฉวนบกกำลังได้รับความนิยมในฐานะเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ซึ่งผู้เลี้ยงนิยมใช้สีทาบนเปลือกหอยให้เป็นสีสันและลวดลายต่าง ๆ แต่เป็นปูที่ค่อนข้างมีความยุ่งยากในการเลี้ยง เนื่องจากถึงแม้ว่าจะอาศัยอยู่บนบกก็ตาม แต่ในสถานที่เลี้ยงต้องใช้ความชุ่มชื้นด้วย และปูพื้นด้วยกรวดทรายและขอนไม้หรือมะพร้าวผุ และมีความจำเป็นต้องใช้แคลเซียมเพื่อเป็นแร่ธาตุด้วย ไม่เช่นนั้นอาจตายได้

รูปภาพ
------

* ชนิด C. perlatusชนิด *C. perlatus*
* ชนิด C. clypeatusชนิด *C. clypeatus*
* ชนิด C. compressusชนิด *C. compressus*

ดูเพิ่ม
-------

* ปูมะพร้าว


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปูเสฉวนบก**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Coenobita*". WoRMS. สืบค้นเมื่อ January 4, 2012.
2. ↑  "*Coenobita*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ August 7, 2016.
3. ↑  Gary J. Morgan & L. B. Holthuis (1989). "Nomenclatural problems associated with the genus *Coenobita* Latreille, 1829 (Decapoda, Anomura)" (PDF). *Crustaceana*. **56** (2): 176–181. doi:10.1163/156854089X00068. JSTOR 20104437.
4. ↑  Land hermit crab จากเว็บไซต์โลกวันนี้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Coenobita ที่วิกิสปีชีส์
**โบสถ์นักบุญซีโมนและนักบุญเฮเลนา** (เบลารุส: Касьцёл сьвятых Сымона і Алены, โปแลนด์: *Kościół św. Szymona i św. Heleny w Mińsku*, อังกฤษ: Church of Saints Simon and Helena) หรือรู้จักในชื่อ **โบสถ์แดง** (เบลารุส: Чырвоны касьцёл, โปแลนด์: *Czerwony Kościół*) เป็นโบสถ์ในนิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนจัตุรัสเอกราชในมินสค์ ประเทศเบลารุส สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ใหม่ และเป็นผลงานออกแบบของ Tomasz Pajzderski และ Władysław Marconi วางศิลาฤกษ์ก่อสร้างในปี 1905 และสร้างเสร็จในปี 1910 อิฐที่ใช้ก่อสร้างได้มาจากเมือง Częstochowa ส่วนกระเบื้องมุงหลังคาได้มาจากเมือง Włocławek โบสถ์สร้างขึ้นด้วยเงินทุนสนับสนุนจาก Edward Woyniłłowicz (1847-1928) เจ้าของที่ดินและนักธุรกิจชาวเบลารุส-โปลิช ชื่อของโบสถ์ตั้งเพื่อระลึกถึงบุตรธิดาของเขาที่ล่วงลับไปแล้ว คือ Szymon และ Helena 

โบสถ์ถูกปิดและใช้งานเป็นโรงภาพยนตร์ในสมัยโซเวียต กระทั่งปี 1990 มีการจัดการอดอาหารประท้วงสองครั้งโดยนักเคลื่อนไหวคาทอลิกชาวมินสค์ Anna Nicievska-Sinevicz และ Edward Tarletski อาคารได้รับการฟื้นฟูและเปิดให้บริการใหม่เป็นโบสถ์ในนิกายโรมันคาทอลิกดังเดิม

เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2020 ท่ามกลางการประท้วงต้านรัฐบาลในจัตุรัสหน้าโบสถ์ เจ้าหน้าที่ตำรวจทหารได้ปิดขวางประตูของโบสถ์ และขังผู้ไปโบสถ์จำนวน 100 คนอยู่ภายใน บิชอปองค์หนึ่งของสังฆมณฑลมินสค์-มอฮีเลฟ Yuri Kasabutsky ประท้วงและต่อต้านการกระทำนี้ของตำรวจ โดยกล่าวว่าเป็นการกระทำที่ "ผิดกฎหมาย"

อ้างอิง
-------

1. ↑  GAWIN, TADEUSZ (2013). "Początek odrodzenia" (PDF). *Magazyn Polski*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-07-04.
2. ↑  Gawin, Tadeusz (2010). *POLSKIE ODRODZENIE NA BIAŁORUSI 1988-2005* (PDF). Wyższa Szkoła Administracji Publicznej im. Stanisława Staszica,Białystok. ISBN 978-83-60772-23-2. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-02-04. สืบค้นเมื่อ 2016-02-09.
3. ↑  Goliński, Cezary (1991). "Batalia o kościół". *Głos znad Niemna*. **5** (7).
4. ↑  У Менску затрыманьні, АМАП заблякаваў людзей у Чырвоным касьцёле. Каталіцкі біскуп заявіў пратэст сілавікам
5. ↑  Біскуп Юрый Касабуцкі заяўляе пратэст на дзеянні сілавых структур на тэрыторыі Чырвонага касцёла
ธงของกองทัพแห่งโมฮัมเหม็ด
**กองทัพแห่งโมฮัมเหม็ด** (อังกฤษ: Army of Mohammed; Jaish-e- Mohammed;อาหรับ: جيش محمد) เป็นขบวนการก่อการร้ายในประเทศปากีสถาน ก่อตั้งโดยมาสูด อัซฮาร์ ซึ่งถูกปล่อยตัวจากคุกในอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2543 เพื่อแลกเปลี่ยนกับตัวประกัน 155 คนที่ถูกจี้จากสายการบินแอร์อินเดีย จุดประสงค์ของกลุ่มคือต้องการรวมกัษมีระทั้งหมดไว้กับปากีสถาน

ปฏิบัติการ
----------

กลุ่มนี้ออกมาอ้างความรับผิดชอบต่อการโจมตีอาคารรัฐสภาในเมืองศรีนครเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 มีผู้เสียชีวิต 31 คนรัฐบาลอินเดียเชื่อว่ากลุ่มนี้อยู่เบื้องหลังการวางระเบิดอาคารรัฐสภา ประเทศอินเดียเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ที่มีผู้เสียชีวิต 18 คน

สมาชิก
------

สมาชิกติดอาวุธของขบวนการมีราว 100 คน อยู่ในอะซัด กัษมีระของปากีสถาน กัษมีระและโคดาในอินเดีย ฐานที่มั่นอยู่ที่เปชาวาร์และมูซาฟฟาราบาด แต่จะออกก่อการร้ายในกัษมีระของอินเดีย สมาชิกส่วนใหญ่เป็นชาวปากีสถานในกัษมีระ บางส่วนเป็นชาวอาหรับและชาวอัฟกัน

การสนับสนุน
-----------

กลุ่มนี้ได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มมุญาฮิดีน มีความผูกพันกับกลุ่มตาลีบันและมุญาฮิดีนในอัฟกานิสถาน อาจจะได้ความช่วยเหลือจากอัลกออิดะห์ด้วย

อ้างอิง
-------


* ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กทม: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550 หน้า 63 - 64
**การตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อย**อย่างเป็นทางการ เป็นการประกอบขึ้นระหว่างตัวเลขและชื่อโดยศูนย์ดาวเคราะห์น้อย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล โดยพวกมันจะถูกนำไปใช้กับดาวเคราะห์แคระ และวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ เช่น ดาวเคราะห์น้อย แต่ไม่รวมดาวหาง ชื่อจะถูกตั้งให้กับวัตถุชิ้นนั้นเมื่อทราบวงโคจรที่แน่นอนแล้ว โดยจะมีการกำหนดให้อัตโนมัติเมื่อวัตถุถูกค้นพบ

ชื่อดาวเคราะห์น้อย จะแบ่งเป็นสองส่วน คือ

* ตัวเลข ในอดีต จะจัดเรียงตามลำดับการค้นพบ แต่ในปัจจุบันจะจัดขึ้นเมื่อวงโคจรได้รับการยืนยันแล้วว่าคงที่ โดยตำแหน่งตรงข้ามทั้งสี่ทิศ
* ชื่อ อาจจะเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นโดยผู้ค้นพบหรือเป็นชื่อชั่วคราว

ชื่อดาวเคราะห์น้อยจะมีโครงสร้าง `(ตัวเลข) ชื่อ` ตัวอย่างเช่น (90377) เซดนา หรือ (134340) พลูโต วงเล็บที่อยู่ในชื่อ บ่อยครั้งจะไม่เขียนไว้ เช่น 90377 เซดนา

สำหรับวัตถุที่ไม่จำเป็น เช่นดาวเคราะห์น้อยใกล้โลก หลักของตัวเลขอาจจะมีแค่สองหรือสามหลักก็ได้ สำหรับดางหางนั้น ศูนย์ดาวเคราะห์น้อยเป็นผู้จัดการเช่นเดียวกันแต่มีวิธีตั้งชื่อแตกต่างออกไป

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อดาวเคราะห์น้อย
* การตั้งชื่อวัตถุในดาราศาสตร์
* ความหมายของชื่อดาวเคราะห์น้อย
* ชื่อที่ขัดแย้งกับดาวเคราะห์น้อย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "How Are Minor Planets Named?". Minor Planet Center. สืบค้นเมื่อ 2014-02-25.
2. ↑  "IAU FAQ page". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-02-16. สืบค้นเมื่อ 2015-07-16.
**สกุลหมูป่าหน้าหูด** สัตว์กีบคู่จำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Phacochoerinae และสกุล *Phacochoerus* ในวงศ์หมู (Suidae) 

หมูป่าหน้าหูด มีลักษณะแตกต่างจากหมูป่าทั่วไปอย่างเห็นได้ชัดเจน คือ มีลักษณะตัวโต หน้าแบนกว้าง ตาเล็ก มีจุดเด่นคือใต้ตาทั้งสองข้างมีก้อนเนื้อคล้ายหูดขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ มีเขี้ยวโง้งออกมานอกปากเห็นชัดเจน ซึ่งเขี้ยวนี้จะใหญ่กว่าหมูป่าทั่วไป ประโยชน์ของการมีหูดนี้คือ ช่วยป้องกันใบหน้าและดวงตาเมื่อต่อสู้กัน อีกทั้งยังเป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกถึงความแตกต่างระหว่างเพศอีกด้วย โดยในตัวผู้จะมีทั้งหูดและเขี้ยวโง้งยาวกว่าตัวเมีย เขี้ยวของตัวผู้จะมีเขี้ยวด้านบนถึงสองเขี้ยว มีความยาวได้ถึง 20 เซนติเมตร ซึ่งนอกจากใช้ต่อสู้แล้ว ยังสามารถใช้ประโยชน์ในการขุดหาอาหารได้อีกด้วย ซึ่งจากหมูจำพวกอื่น

หมูป่าหน้าหูด มีขนสาก ๆ ปกคลุมตัว แต่เมื่อมองจากระยะไกลจะเห็นว่าส่วนคอไปจนถึงใบหน้าจะไม่มีขน แต่จะมีขนแผงหลังไปจนถึงส่วนหัว หมูป่าหน้าหูดขุดกินอาหารจำพวกพืชเป็นหลัก เช่น หน่อไม้, รากพืชต่าง ๆ ตลอดจนถึงสัตว์ขนาดเล็ก ๆ ด้วย แม้จะมีรูปร่างลักษณะน่าเกรงขาม แต่หมูป่าหน้าหูดกลับมีอุปนิสัยขี้ตื่นตกใจและขี้ขลาดกว่าหมูป่าธรรมดา เมื่อพบกับศัตรูมักจะเป็นฝ่ายวิ่งหนีมากกว่าสู้ 

พบกระจายพันธุ์ในพื้นที่เปิดโล่งของทวีปแอฟริกา นับตั้งแต่ส่วนแอฟริกาใต้สะฮาราลงไป

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด

* *Phacochoerus aethiopicus* (Pallas, 1766) – หมูป่าหน้าหูดทะเลทราย
* *Phacochoerus africanus* (Gmelin, 1788) – หมูป่าหน้าหูดธรรมดา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Phacochoerus* F. Cuvier, 1826". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 9 December 2014.
2. ↑  Novak, R. M. (editor) (1999). *Walker's Mammals of the World.* Vol. 2. 6th edition. Johns Hopkins University Press, Baltimore. ISBN 0-8018-5789-9
3. 1 2  *เรื่องของหมูป่า*, "เรื่องเล่าข้ามโลก". สารคดีโดย ปองพล อดิเรกสาร ทางช่อง NOW26: เสาร์ที่ 6 ธันวาคม 2557
4. ↑  Kingdon, J. (1997). *The Kingdon Guide to African Mammals.* Academic Press Limited, London. ISBN 0-12-408355-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Phacochoerus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Phacochoerus ที่วิกิสปีชีส์
ศาสตราจารย์**ตู้ เหวย์หมิง** (พินอิน: *Dù Wéimíng* ค.ศ. 1940 – ปัจจุบัน) เป็นนักคิดสมัยใหม่ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างกว้างขวางและลึกซึ้งต่อการศึกษาทำความเข้าใจแนวคิดขงจื๊อในปัจจุบัน การที่ได้ชื่อว่าเป็นนักคิดขงจื๊อสมัยใหม่ก็เพราะว่าเป็นผู้ที่อาศัยแนวคิดและทฤษฏีสมัยใหม่มาใช้ในการอธิบายแนวคิดขงจื๊อ นอกจากนี้การที่ตู้เหวย์หมิงได้รับการอบรมบ่มเพาะความรู้ความเข้าใจแนวคิดขงจื๊อเป็นอย่างดีจากนักคิดขงจื๊อสมัยใหม่อันประกอบด้วย โหมวจงซาน สวี่ฟูกวน และถังจวินอี้ ก็ย่อมช่วยให้ตู้เหวย์หมิงเกิดความศรัทธาอย่างมั่นคงและเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าแนวคิดขงจื๊อยังคงสามารถสร้างคุณูปการต่อสังคมสมัยใหม่ แต่ในขณะเดียวกัน สภาพสังคมตลอดจนเงื่อนไขต่างๆ ที่แปรเปลี่ยนไป ก็ทำให้ตู้เหวย์หมิงตระหนักถึงข้อบกพร่องของแนวคิดขงจื๊อที่ยังมีอยู่มาก ด้วยเหตุนี้นอกจากการพัฒนาแนวคิดขงจื๊อจากรากฐานดังเดิมแล้วนั้น ตู้เหวย์หมิงยังเปิดกว้างทางความคิดและยังประนีประนอมกับแนวคิดและทฤษฎีตะวันตกสมัยใหม่ เพื่อให้แนวคิดขงจื๊อเกิดน้ำหนักน่าเชื่อถือสอดคล้องเหมาะสมกับบริบททางสังคมสมัยใหม่ และสามารถสร้างคุณูปการต่อสังคมโลกแบบพหุวัฒนธรรมได้อย่างสมภาคภูมิในฐานะวัฒนธรรมทางความคิดของชนชาติจีน
**ลัทธิยิวบอลเชวิก** ยังเรียกอีกอย่างว่า **ลัทธิจูเดโอ-บอลเชวิก** เป็นเรื่องราวที่ถูกแต่งขึ้นของการต่อต้านยิวและการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ซึ่งได้มีการเอ่ยอ้างว่าชาวยิวเป็นที่มาของการปฏิวัติรัสเซียและยึดถือหลักในอำนาจท่ามกลางของพวกบอลเชวิก เช่นเดียวกับ, ลัทธิยิวคอมมิวนิสต์ ทฤษฎีนี้ได้แสดงให้เห็นว่าชาวยิวได้รับอำนาจและผลประโยชน์จากขบวนการคอมมิวนิสต์ทั่วโลก คล้ายกับทฤษฏีสมรู้ร่วมคิดของรัฐบาลไซออนนิส ซึ่งได้อ้างว่าชาวยิวได้ควบคุมการเมืองของโลก การแสดงความคิดครั้งนี้ยังได้ถูกใช้เป็นคำพูดติดปากสำหรับการยืนยันว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นการสมรู้ร่วมคิดของพวกชาวยิว

ในโปแลนด์ "ลัทธิจูเดโอบอลเชวิก" เป็นที่รู้จักกันคือ Żydokomuna เป็นคำที่ถูกใช้เหมารวมในการต่อต้านยิว

การแสดงความคิดครั้งนี้เป็นชื่อของคำถากถาง ลัทธิยิวบอลเชวิก และได้กลายเป็นกระแส ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคม เมื่อปี ค.ศ. 1917 ในประเทศรัสเซีย เนื้อหาที่เด่นชัดและโด่งดังในโฆษณาชวนเชื่อของฝ่ายต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ กองทัพ"ขาว"ในช่วงระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย

ทฤษฎีดังกล่าวได้ถูกเผยแพร่โดยพรรคนาซีและผู้เห็นใจชาวอเมริกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Krzysztof Szwagrzyk, "Żydzi w kierownictwie UB. Stereotyp czy rzeczywistość?", *Biuletyn IPN* (11/2005), pp. 37-42
2. ↑  Partridge, Christopher and Ron Geaves. (2007). Antisemitism, conspiracy culture, Christianity, and Islam: the history and contemporary religious significance of the Protocols of the Learned Elders of Zion. In: James R. Lewis and Olav Hammer (eds.) The Invention of Sacred Tradition. pp. 75-95. [Online]. Cambridge: Cambridge University Press. Available from: Cambridge Books Online doi:10.1017/CBO9780511488450.005 [Accessed 12 April 2016]
3. ↑  Frederickson, Kari (1996). "CATHRINE CURTIS AND CONSERVATIVE ISOLATIONIST WOMEN, 1939-1941". *The Historian*. **58** (4): 826. doi:10.1111/j.1540-6563.1996.tb00977.x. ISSN 0018-2370.
4. ↑  Glen Jeansonne (9 June 1997). *Women of the Far Right: The Mothers' Movement and World War II*. University of Chicago Press. p. 8. ISBN 978-0-226-39589-0.
5. ↑  Laqueur, Walter Ze'ev (1965-01-01). *Russia and Germany*. Transaction Publishers. p. 105. ISBN 9781412833547.
บทความนี้เกี่ยวกับเว็บ 3.0 สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เว็บ3
**เว็บเชิงความหมาย** หรือ **ซีแมนติกเว็บ** (อังกฤษ: Semantic Web) คือพัฒนาการของเวิลด์ไวด์เว็บซึ่งเกี่ยวข้องกับข้อมูลและการบริการบนเว็บไซต์ โดยสร้างความเป็นไปได้ที่เว็บไซต์จะสามารถเข้าใจถึงความต้องการของผู้ใช้และเครื่องมือที่ใช้บรรจุลงในสารบัญเว็บไซต์ ซึ่งมีที่มาจากเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม เซอร์ ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี มีทัศนคติเกี่ยวกับเว็บว่าเป็นแหล่งรวมการแลกเปลี่ยนข้อมูลและความรู้

เว็บเชิงความหมายโดยแก่นแท้จะบรรจุไปด้วยเซ็ตของหลักของการออกแบบ การทำงานร่วมกัน และความหลากหลายของเทคโนโลยี พื้นฐานบางส่วนของเว็บเชิงความหมายแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ที่จะรองรับกับเทคโนโลยีหรือสามารถนำมาใช้ได้จริงในภายภาคหน้า ส่วนอื่นของเว็บเชิงความหมายแสดงถึงลักษณะพิเศษ ซึ่งจะประกอบด้วย Resource Description Framework (RDF) ความหลากหลายของการสับเปลี่ยนของข้อมูล (เช่น RDF/XML, N3, Turtle, N-Triples) และเครื่องหมาย เช่น RDF Schema (RDFS) และ Web Ontology Language (OWL) ซึ่งสิ่งเหล่านี้มุ่งหมายเพื่อเตรียมการถึงส่วนประกอบของการจำกัดความ กำหนดการ และความรู้ที่ได้รับ

จุดประสงค์
----------

มนุษย์สามารถใช้เว็บไซต์เพื่อจัดเก็บงาน เช่น การค้นหาคำว่า "monkey" ในภาษาอังกฤษ การจองหนังสือในห้องสมุด และการค้นหาราคาแผ่นดีวีดีที่ราคาถูกที่สุด อย่างไรก็ตามคอมพิวเตอร์ไม่สามารถทำงานได้สำเร็จลุล่วงในงานเดียวกันได้หากปราศจากการควบคุมของมนุษย์ เพราะเว็บเพจได้ถูกออกแบบให้มนุษย์ใช้สำหรับอ่าน ไม่ใช่เครื่องจักรกล เว็บเชิงความหมายคือทัศนคติของข้อมูลที่คอมพิวเตอร์สามารถเข้าใจได้ ดังนั้นเราจึงแสดงถึงความยุ่งยากของงานซึ่งนำไปสู่การค้นหา การแบ่งปัน และการแบ่งส่วนของข้อมูลบนเว็บ

ความสัมพันธ์กับไฮเปอร์เท็กซ์เว็บ
--------------------------------

แฟ้มข้อมูลในคอมพิวเตอร์สามารถแบ่งออกเป็นเอกสารกับข้อมูล ซึ่งเอกสารจำพวกข้อความในจดหมาย รายงาน ใบปลิวที่อ่านโดยมนุษย์ ข้อมูลจำพวกปฏิทิน สมุดที่อยู่ รายชื่อเพลง แผ่นพับที่แสดงในแอปพลิเคชันซึ่งสามารถมอง ค้นหา และแยกส่วนออกได้หลายทาง

ปัจจุบันนี้เวิลด์ไวด์เว็บใช้พื้นฐานการเขียน Hypertext Markup Language (HTML) เป็นหลัก ซึ่งใช้หลักการของส่วนของโค้ดที่กระจายตัวกับมัลติมีเดีย เช่น รูปภาพและฟอร์ม ซึ่งอธิบายได้ดังนี้

```
<meta name="keywords" content="computing, computer studies, computer">
<meta name="description" content="Cheap widgets for sale">
<meta name="author" content="John Doe">
```

อ้างอิง
-------

1. ↑   Berners-Lee, Tim; James Hendler; Ora Lassila (May 17, 2001). "The Semantic Web". *Scientific American Magazine*. สืบค้นเมื่อ 2008-03-26.
2. 1 2  "W3C Semantic Web Frequently Asked Questions". W3C. สืบค้นเมื่อ 2008-03-13.
3. ↑  Herman, Ivan (2008-03-07). "Semantic Web Activity Statement". W3C. สืบค้นเมื่อ 2008-03-13.
4. ↑  "Design Issues". W3C. สืบค้นเมื่อ 2008-03-13.
5. ↑  Herman, Ivan (2008-03-12). "W3C Semantic Web Activity". W3C. สืบค้นเมื่อ 2008-03-13.
2013 ซิงเกิลโดยเดอะไนน์ทีนเซเวนตีไฟฟ์

"**เซ็กส์**" (อังกฤษ: Sex) เป็นเพลงของวงดนตรีอังกฤษ เดอะไนน์ทีนเซเวนตีไฟฟ์ จากเอกซ์เทนเดดเพลย์ชุดที่สองของพวกเขาในชื่อเดียวกัน (2012) และสตูดิโออัลบัมเปิดตัวที่มีชื่อเดียวกับวง (2013) เพลงเขียนโดยสมาชิกวง จอร์จ แดเนียล, แมทธิว เฮลี, แอดัม ฮันน์ และรอสส์ แมกดอนัลด์ ซึ่งได้ผลิตเพลงเวอร์ชันอีพีร่วมกับไมเคิล และรอเบิร์ต โคลส์ ในขณะที่ ไมก์ ครอสซีย์ ร่วมผลิตเพิ่มเติมด้วย เวอร์ชันอัลบัม ผลิตโดยครอสซีย์และเดอะไนน์ทีนเซเวนตีไฟฟ์ ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลนำเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2013 ผ่านสังกัดเดอร์ตีฮิต, โพลีดอร์ และวาแกรนต์

ในด้านดนตรี "เซ็กส์" เป็นเพลงแนวอินดีร็อก, อินดีป็อป และอีโมที่มีองค์ประกอบของบริตป็อป, พาวเวอร์ป็อป และป็อปพังก์ บอกเล่าประเด็นเกี่ยวกับการร่วมเพศและความสัมพันธ์ที่จงรักภักดี เนื้อร้องแสดงถึงอารมณ์รุนแรงภายในของวัยรุ่น ความต้องการทางเพศ และการนอกใจ หลังถูกปล่อยออกมา เพลงได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ดนตรีร่วมสมัย ขึ้นถึงอันดับที่ 34 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และอันดับที่ 35 บนชาร์ต *บิลบอร์ด* ออลเทอร์นาทิฟแอร์เพลย์

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (2013) | ตำแหน่งสูงสุด |
| --- | --- |
| Belgium (อัลตราท็อป แฟลนเดอส์) | 68 |
| UK Indie (OCC) | 23 |
| UK Singles (OCC) | 34 |
| US Alternative Airplay (*Billboard*) | 35 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The 1975 – Sex" (in Dutch). Ultratip. สืบค้นเมื่อ 1 February 2014.
2. ↑  "Official Independent Singles Chart Top 50". Official Charts Company. สืบค้นเมื่อ 1 September 2013.
3. ↑  "Official Singles Chart Top 100". Official Charts Company. สืบค้นเมื่อ 1 September 2013.
4. ↑  "The 1975 Chart History (Alternative Airplay)". *Billboard*. สืบค้นเมื่อ 24 June 2014.
**ลัทธินิยมคอร์พัสคิวลาร์** (อังกฤษ: Corpuscularianism) คือทฤษฎีทางฟิสิกส์ที่เชื่อว่าสสารทุกชนิดประกอบขึ้นด้วยอนุภาคขนาดเล็ก ๆ ซึ่งกลายเป็นทฤษฎีที่มีบทบาทสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นักวิทยาศาสตร์ผู้นิยมลัทธิคอร์พัสคิวลาร์รวมไปถึง เรอเน เดส์การ์ตส์, โรเบิร์ต บอยล์, และ จอห์น ล็อก

แนวคิดคอร์พัสคิวลาร์นิยมนี้คล้ายคลึงกับทฤษฎีอะตอมนิยม (atomism) เว้นแต่เพียงว่า แนวคิดอะตอมนิยมบอกว่าอะตอมนั้นแบ่งแยกไม่ได้อีกแล้ว แต่คอร์พัสเคิลยังสามารถแบ่งย่อยลงไปได้อีก ยกตัวอย่างเช่น ความเชื่อในทางทฤษฎีว่าการใส่ปรอทเข้าไปในเหล็กจะสามารถเปลี่ยนแปลงโครงสร้างภายใน ซึ่งเป็นขั้นตอนหนึ่งในการเปลี่ยนโลหะให้กลายเป็นทองคำได้ ผู้ที่นิยมแนวคิดนี้มีความเชื่อว่าคุณสมบัติบางอย่างของวัตถุนั้นเป็นผลลัพธ์ที่สร้างขึ้นมาจากความคิดจิตใจ เป็นคุณสมบัติ "อันดับที่สอง" ที่แยกออกมาจากคุณสมบัติ "พื้นฐาน" ของวัตถุ แนวคิดคอร์พัสคิวลาร์นิยมดำรงอยู่เป็นทฤษฎีกระแสหลักตลอดเวลาหลายศตวรรษ ต่อมาถูกควบรวมเข้ากับศาสตร์ในการเล่นแร่แปรธาตุ (Alchemy) โดยนักวิทยาศาสตร์ยุคแรก ๆ เช่น โรเบิร์ต บอยล์ และ ไอแซก นิวตัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 17

ดูเพิ่ม
-------

* ทฤษฎีอะตอม
* ประวัติศาสตร์เคมี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Brown, Sable (2005-01-01). *Philosophy*. Lotus Press. pp. 53–. ISBN 9788189093525. สืบค้นเมื่อ 8 June 2010.
2. ↑  The Mechanical Philosophy เก็บถาวร 2008-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - Early modern 'atomism' ("corpuscularianism" as it was known)
***ถู่ซือ*** (จีน: 土司; พินอิน: *tǔsī*; เวด-ไจลส์: *t'u3szu1*; แมนจู: ᠠᡳᠮᠠᠨ ᡳ ᡥᠠᡶᠠᠨ; เวียดนาม: *Thổ ty*) หรือที่มักแปลว่า "หัวหน้าชุมชน" หรือ "หัวหน้าเผ่า" เป็นตำแหน่งของผู้นำชนเผ่าสืบตระกูลที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของทางการในราชวงศ์หยวน ราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงของจีน และจากราชวงศ์เหงียนและราชวงศ์เลของเวียดนาม โดยได้รับสิทธิ์ปกครองชนกลุ่มน้อยทางจีนตะวันตกเฉียงใต้และคาบสมุทรอินโดจีนในนามของรัฐบาลกลาง การจัดการเช่นนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ *ระบบถู่ซือ* หรือ *ระบบผู้นำพื้นเมือง* (จีน: 土司制度; พินอิน: *Tǔsī Zhìdù*) ซึ่งไม่เหมือนกับระบบบรรณาการของจีนหรือระบบจี้หมี

*ถู่ซือ*ส่วนมากแล้วตั้งอยู่ในมณฑลยูนนานและในพื้นที่ของกุ้ยโจว ทิเบต เสฉวนและฉงชิ่ง ซ่างซีในหูหนานและเอินชือในหูเป่ย์ นอกจากนี้ยังพบ*ถู่ซือ*ในพื้นที่ที่เป็นเมืองขึ้นของจีนในทางตอนเหนือของพม่า ลาวและตอนเหนือของไทย ในเวียดนามมีการใช้ระบบ*ถู่ซือ*เช่นกัน โดยอยู่ภายใต้ราชวงศ์เหงียน (ค.ศ. 1802–1945)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Möllendorff: *aiman i hafan*
2. ↑  缅甸土司制度的兴衰(1287—1959年): cnki.com.cn เก็บถาวร 2022-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  ***Ming Shilu*** - 《明实录》 หรือ ***History of Ming*** 《明史·老挝传》
4. ↑  傣族的土司制度与傣族文化: mzb.com.cn เก็บถาวร 2017-04-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน or cnki.com.cn เก็บถาวร 2022-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
5. ↑  Journal of Guangxi Teachers Education University (Philosophy and Social Sciences Edition) Vol.37 No.1 (Jan. 2016) - 《越南阮朝土司制度探析》, see docin.com
**ปลาสีขน** หรือ **ปลาหางกิ่วหม้อ** หรือ **ปลากะมงตาแดง** หรือ **ปลากะมงตาโต**  (อังกฤษ: Bigeye trevally, Dusky jack, Great trevally; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Caranx sexfasciatus*) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

มีลำตัวค่อนข้างอ้วน ยาวเรียว หัวมีขนาดใหญ่และป้อม ปากกว้าง เกล็ดมีขนาดปานกลางบริเวณเส้นข้างลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่แข็งคม โดยเฉพาะบริเวณโคนหาง ตามีขนาดใหญ่อยู่เกือบสุดปลายจะงอยปาก ครีบอกยาวเรียวแหลม ครีบหลังยาวแยกเป็นสองอัน อันที่เป็นก้านครีบแข็งสั้น อันอ่อนส่วนหน้ายกสูงขึ้นและมีขนาดใกล้เคียงกับครีบก้น ครีบท้องมีขนาดเล็กอยู่ใต้ครีบอก ครีบหางปลายเป็นแฉกลึก พื้นลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงินปนเขียว

จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 120 เซนติเมตร หนัก 18 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยราว 40-60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตร้อน ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่แคลิฟอร์เนีย, เอกวาดอร์, แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่นทางตอนเหนือ จนถึงออสเตรเลียด้วย สำหรับในน่านน้ำไทยจะพบชุกชุมบริเวณช่องเกาะคราม, แสมสาร, เกาะเต่า ในฝั่งอ่าวไทย และฝั่งทะเลอันดามัน โดยมักจะอยู่รวมกันบางครั้งอาจพบได้ใต้โป๊ะ เป็นต้น และพบได้ถึงแหล่งน้ำจืด

เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงนิยมบริโภคเป็นอาหาร และตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในน้ำจืด หรือน้ำกร่อย โดยเลี้ยงกันตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เหมือนเช่นปลากะมงพร้าว (*C. ignobilis*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  หางกิ่ว ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. 1 2  หน้า 123-128, *Amphidromous story สุดยอดนักล่า ปลาสองน้ำ* คอลัมน์ Wild Ambition โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์, กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 3 ฉบับที่ 35: พฤษภาคม 2013
3. ↑  Checklist of Freshwater Fishes of Thailand
4. ↑  หางกิ่วหม้อ จากสนุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Caranx sexfasciatus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาสีขน**

* รูปและข้อมูล (เพิ่มเติม) จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
**ถู่ตี้ผัว** (จีน: 土地婆; พินอิน: *tǔdì pó*; แปลตรงตัว: "ยายแผ่นดิน") หรือ **ถู่ตี้มา** (จีน: 土地妈; พินอิน: *tǔdì mā*; แปลตรงตัว: "แม่แผ่นดิน") เป็นเซียนหรือเทพีหรือวิญญาณสตรีในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า และมักได้รับความนิยมบูชาร่วมกับถู่ตี้กง ในฐานะพระภูมิเจ้าที่แบบจีน นางได้รับการยกย่องว่าเป็นภรรยาของถู่ตี้กง

เทวรูปถู่ตี้ผัว (ซ้าย) และถู่ตี้กง (ขวา) ศิลปะแบบประเพณีจีนในปัจจุบัน ณ ศาลเจ้าหมาจู๋เคิงฝู (麻竹坑福德祠) เขตชวงซี นครไทเปใหม่ ประเทศไต้หวัน

เทพปกรณัม
---------

ในประเทศไต้หวันนางได้รับการสักการะบูชาในฐานะพระภูมิเจ้าที่แบบจีนคู่กับถู่ตี้กงในศาลเจ้าที่แบบจีน (ตี่จู๋เอี๊ยะ) ตามหลักหยินหยาง มีส่วนน้อยที่สักการะบูชานางแยกออกมาเป็นเอกเทศ มีในบางท้องถิ่นที่สักการะบูชานางเป็นเอกเทศและเป็นเทพประธานหลัก เช่น ศาลเจ้าติ่งไฉฝูเต๋อ (頂柴福德宮) เมืองโต่วลิ่ว เทศมณฑลยฺหวินหลิน ประเทศไต้หวัน อันที่เป็นเคารพสักการะอย่างยิ่งของบรรดาสตรีและมารดรในท้องถิ่น สำหรับการอำนวยพรด้านการตั้งครรภ์และการสืบพันธุ์

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
------------------

เรื่องราวคติความเชื่อของพระภูมิเจ้าที่แบบจีนได้รับการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ เช่น

* อิทธิฤทธิ์ภูมิเทวดา（土地公传奇) ปี1998 รับบทโดย เฉิน ย่าหลาน
* อภินิหารเทพเจ้าหลักเมือง (土地公土地婆）ปี2013 รับบทโดย มู่ถิงถิง (穆婷婷) ออกอากาศทางช่อง Channel 29

ดูเพิ่ม
-------

* ศาลเจ้าที่แบบจีน (ตี่จู๋เอี๊ยะ)
* ถู่ตี้กง
* พระภูมิเจ้าที่


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ถู่ตี้มา**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "最強的男人 - 福德正神". *120.101.168.12*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2017-10-13.
2. ↑  "土地公傳奇". *library.taiwanschoolnet.org*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-25. สืบค้นเมื่อ 2017-10-13.
3. ↑  "請賜給我一個孩子吧！三百年土地婆廟". *斗六。三八代誌* (ภาษาจีนกลางสำเนียงไต้หวัน). 2015-04-15. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2017-10-13.
4. ↑  "土地婆避居20年 周六金衣回駕". 人間福報. 2017-10-13. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2017-10-13.
**เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง** เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์โบราณและพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นขุนนางชั้นสูงและเป็นนักบวชชองเทพีบาสเทต ชื่อของพระองค์หมายถึง "ความงามของเทพีมาอัต" หรือ "ด้วยความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบ"

ประวัติ
-------

เนเฟอร์มาอัตเป็นพระโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งเป็นฟาโรห์และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระเชษฐาของฟาโรห์คูฟู พระชายาของพระองค์คือ พระนางไอเทต เนเฟอร์มาอัต มีบุตรและธิดาทั้งสิ้นสิบห้าพระองค์ตามที่ปรากฏบนผนังแมสตาบาของพระองค์ ประกอบด้วยบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู, ไอซู, เตตา, เคนติเมเรส และมีธิดานามว่า ดเจฟาตเซน และ ไอเซซู ปรากฏเป็นภาพที่เจริญวัยแล้ว ขณะที่ ไอติเซน, อินกาเอฟ, เซฟกา, เวเฮมกา, เชปเซสกา, กาเคนต์, อังค์ฮอร์เซเรเทฟ, อังค์ฮอร์เฟเนดเจฟ, บูเนฟ, เซปเซสเนบ, เนบเคเนต และพาเจติ ปรากฏเป็นภาพที่อยู่ในวัยเยาว์ ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เฮมิอูนู อาจจะเป็นคนเดียวกับขุนนางชั้นสูงที่มีนามว่า เฮมิอูนู ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ช่วยวางแผนการสร้างมหาปิรามิด

สุสาน
-----

สุสานของเนเฟอร์มาอัตในเมดูม
พระศพของเนเฟอร์มาอัตถูกฝังอยู่ในแมสตาบาหมายเลข 16 ที่เมืองเมดูม เนเฟอร์มาอัตเป็นหนึ่งในบุตรหลายพระองค์ของฟาโรห์สเนฟรู ที่ถูกฝังอยู่ในเมดูม หลุมฝังพระศพเป็นที่รู้จักสำหรับเทคนิคพิเศษที่ใช้ในการวาดภาพ ประติมากรรมแกะสลักภาพที่เจาะลึกลงไป ซึ่งเต็มไปด้วยสีสัน การสร้างโดยวิธีนี้มีผลเสียคือทำให้ปูนปลาสเตอร์หลุดออกได้ง่าย แต่การก่อสร้างแบบนี้ทำให้เกิดภาพที่มีสีสดใส สุสานนี้เป็นที่เดียวที่ก่อสร้างแบบนี้

ภาพห่านแห่งเมดูม
----------------

* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hermann Ranke. Die ägyptischen Personennamen. Bd. 1: *Verzeichnis der Namen*. Glückstadt: J.J. Augustin, 1935. p. 196.
2. ↑  Nefermaat page from digitalegypt (University College London)
3. ↑  Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. Thames & Hudson. 2004. pp.52–53, 56–61. ISBN 0-500-05128-3.
4. ↑  Abeer El-Shahawy, Farid S Atiya, Matḥaf al-Miṣrī (2005). *The Egyptian Museum in Cairo: a walk through the alleys of ancient Egypt*. Cairo, Egypt: Farid Atiya Press. page 71. ISBN 978-977-17-2183-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เนเฟอร์มาอัต**
**ปลาสินสมุทรหางเส้น** หรือ **ปลาสินสมุทรโคราน** หรือ **ปลาสินสมุทรลายโค้ง** หรือที่นิยมเรียกกันในวงการปลาสวยงามว่า **โครานแองเจิล** หรือ **บลูโคราน** (อังกฤษ: Koran angel, Sixbanded angel, Semicircle angel, Half-circle angel, Blue koran angel, Zebra angel) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Pomacanthus semicirculatus* อยู่ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีลำตัวแบน ครีบหลังมี 2 ตอนเชื่อมต่อกัน โดยที่ครีบหลังยื่นยาวออกไปทางหาง ซึ่งจะเห็นได้ชัดเจนเมื่อปลามีอายุเพิ่มมากขึ้น ครีบหูบางใส ครีบอกยาวแหลม ส่วนปลายครีบทวารยื่นยาวออกไปเช่นเดียวกับครีบหลัง ครีบหางโค้งเป็นรูปพัด พื้นผิวลำตัวของตัวอายุน้อยมีสีเหลืองอมน้ำตาล มีเส้นคาดตามขวางในแนวโค้งสีขาวและสีน้ำเงินมากกว่า 12 เส้น ลายเหล่านี้จะค่อย ๆ จางหายไปหมดเมื่อเจริญเต็มวัย โดยจะมีพื้นสีเหลืองอมเขียว แต้มด้วยจุดสีดำและสีน้ำเงินทั่วลำตัว ขอบแก้มและขอบครีบต่าง ๆ เป็นเส้นสีน้ำเงิน ซึ่งลวดลายและสีสันของปลาสินสมุทรหางเส้นวัยอ่อนนั้นจะคล้ายกับปลาสินสมุทรวงฟ้า (*P. annularis*) มาก หากแต่ลูกปลาสินสมุทรวงฟ้านั้น มีลวดลายบนตัวเป็นไปในลักษณะค่อนข้างตรง และครีบหางเป็นสีขาวหรือใสไม่มีสี ขณะที่ครีบหางของลูกปลาสินสมุทรหางเส้นจะมีลาย โดยลูกปลาจะเริ่มเปลี่ยนสีสันและลวดลายไปเหมือนตัวเต็มวัยเมื่อมีขนาดประมาณ 7-8 นิ้ว

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 36-40 เซนติเมตร นับเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งในวงศ์นี้ที่มีขนาดใหญ่ กระจายพันธุ์อยู่ตามเกาะแก่งและแนวปะการังใต้น้ำของมหาสมุทรอินเดีย และอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ที่ทะเลอันดามัน แต่ไม่พบในฝั่งอ่าวไทย ลูกปลาวัยอ่อนจะกินสาหร่ายในแนวปะการังเป็นหลัก เมื่อเป็นปลาเต็มวัยจะกินฟองน้ำ, ปะการัง และสาหร่ายเป็นหลัก รวมทั้งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอย่างอื่น อาทิ หนอนท่อ, กระดุมทะเล, ปะการังอ่อน และหอยสองฝา เป็นต้น

เป็นปลาที่มีความสวยงามมากชนิดหนึ่ง นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยถือเป็นปลาสินสมุทรที่เลี้ยงง่ายมากชนิดหนึ่ง เป็นปลาที่กินอาหารได้ทั้งอาหารสดและอาหารสำเร็จรูป ประกอบกับมีราคาไม่แพง เหมาะสำหรับผู้เลี้ยงปลาทะเลมือใหม่ แต่ควรเลี้ยงในตู้ขนาดใหญ่ที่มีความจุน้ำไม่ต่ำกว่า 400 ลิตร เนื่องจากเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ และเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าวมาก โดยเฉพาะต่อปลาในสกุลเดียวกัน

โดยปลาที่มีการซื้อขายกันในตลาดปลาสวยงามนั้น เป็นปลาที่ต้องจับรวบรวมจากทะเลทั้งนั้น

### หมายเหตุ

* ชื่อ บลูโคราน นั้นมีที่มาจากคัมภีร์โคราน (อาหรับ: الْقُرآن‎) หรือคัมภีร์อัลกุรอาน อันเป็นพระคัมภีร์หลักในศาสนาอิสลาม เนื่องจากมีลวดลายคล้ายกับตัวอักษรในคัมภีร์
* ปลาในธรรมชาติพบมีการผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาสินสมุทรเอียสปอต (*P. chrysurus*) และปลาสินสมุทรมาคู (*P. maculosus*) ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, The Koran Angel คอลัมน์ Blue Planet นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 13 ปีที่ 2 หน้า 134-136: กรกฎาคม 2011
2. ↑  "Koran Angelfish (บลูโคราน)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-08. สืบค้นเมื่อ 2011-09-28.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pomacanthus semicirculatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
**ปลาหนวดพราหมณ์หนวดสิบสี่เส้น** หรือ **ปลาหนวดพราหมณ์น้ำจืด** (อังกฤษ: Elegant threadfin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Polynemus multifilis*) อยู่ในวงศ์ปลากุเรา (Polynemidae) มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น (*P. paradiseus*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน เพียงแต่มีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า หัวมีขนาดสั้นกว่า สีพื้นลำตัวคล้ำกว่า และมีจุดดำอยู่บริเวณเหนือครีบอก

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 30 เซนติเมตร ครีบอกที่เป็นเส้นยาวพบข้างละ 7 เส้น จึงเป็นที่มาของชื่อ พบในบริเวณที่เป็นน้ำจืดมากกว่าปลาหนวดพราหมณ์หนวดเจ็ดเส้น จึงสามารถเลี้ยงให้รอดในสถานที่เลี้ยงได้มากกว่า 

ปลาหนวดพราหมณ์หนวดสิบสี่เส้น เป็นปลาที่สวยงามและมีขนาดที่ใหญ่กว่าปลาหนวดพราหมณ์ธรรมดาจึงเป็นที่นิยมในหมู่นักเลี้ยงปลาสวยงาม
แต่ด้วยความที่เป็นปลาที่เลี้ยงค่อนข้างยากจึงทำให้มีอัตราการรอดที่น้อยมากทำให้มีราคาที่ค่อนข้างสูง ในต่างประเทศนิยมสั่งซื้อปลาชนิดนี้ 
จากประเทศไทย และ ประเทศเวียดนาม โดยราคาของปลาหนวดพราหมณ์หนวดสิบสี่เส้น จะอยู่ที่ประมาณ 1,500 ถึง 3,000 บาท แล้วแต่ความสมบูรณ์ และขนาดของปลา ซึ่งด้วยความที่ปลาหนวดพราหมณ์หนวดสิบสี่เส้น มีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่าปลาหนวดพราหมณ์ธรรมดา จึงทำให้มีราคาที่สูงกว่าเกือบ 2 เท่า โดยทั่วไปปลาหนวดพราหมณ์หนวดสิบสี่เส้น อาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำจืดและน้ำเค็มและสามารถโตได้ในน้ำจืด สำหรับประเทศไทย ปลาหนวดพราหมณ์หนวดสิบสี่เส้น กลายเป็นปลาหายากไปแล้วเพราะปลาส่วนใหญ่มาจากการจับจากธรรมชาติ ซึ่งมีจำนวนลดน้อยลงมาก ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2548 สถานีประมงจังหวัดพิษณุโลกสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยรวบรวมพ่อแม่พันธุ์จากแม่น้ำแควน้อย

อ้างอิง
-------

* รูปและข้อมูลปลาหนวดพราหมณ์หนวด 14 เส้น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ปลาหนวดพราหมณ์สิบสี่เส้น สัตว์น้ำที่ท้าทายคนเลี้ยงปลาตู้  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาหมอตาล** หรือที่นิยมเรียกกันว่า **ปลาจูบ** (อังกฤษ: Kissing gourami; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Helostoma temminckii*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Helostomatidae จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้

มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนมากกว่าปลาหมอไทย หัวเล็ก จะงอยปากสั้นทู่ ปากเล็กยืดหดได้ ริมฝีปากหนา นัยน์ตาอยู่ในระดับเดียวกันกับมุมปาก มีเกล็ดขนาดปานกลางปกคลุมส่วนหัวและลำตัว ฟันละเอียด ตาอยู่เหนือมุมปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งและอ่อน ครีบท้องมีก้านครีบแข็ง 5 ซี่ เกล็ดเล็กมีอยู่ที่เส้นข้างตัว 44-48 เกล็ด เส้นข้างลำตัวขาดตอนตรงบริเวณใต้ก้านครีบอ่อนของครีบหลัง ครีบท้องและครีบก้นยาว ลำตัวเป็นสีเขียวปนเทา หลังมีสีเทาปนดำ ท้องสีขาว มีอวัยวะพิเศษช่วยในการหายใจเช่นเดียวกับปลาในวงศ์ Osphronemidae จึงสามารถอาศัยในแหล่งน้ำที่มีออกซิเจนละลายในปริมาณที่ต่ำได้

ปลาหมอตาล มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง และมีพฤติกรรมที่แปลกไปกว่าปลาชนิดอื่น คือ เมื่อจะต่อสู้หรือข่มขู่กัน จะใช้ปากตอดกันคล้ายกับการจูบที่แสดงออกถึงความรักของมนุษย์จึงเป็นที่มาของชื่อ "ปลาจูบ" วางไข่แบบไข่ลอยบนผิวน้ำ

พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำทั่วไปรวมถึงนาข้าวหรือท้องร่องสวนในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 12-20 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 30 เซนติเมตร สำหรับในประเทศไทยพบเฉพาะลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำน่าน และพบบางส่วนในป่าพรุทางภาคใต้

กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์น้ำตลอดจนถึงแมลงและแพลงก์ตอน โดยใช้ปากที่ยืดหดได้นี้ตอดกิน จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามเพื่อความเพลิดเพลินและทำความสะอาดภายในตู้ปลา โดยนิยมเลี้ยงกันในตัวที่มีสีพื้นลำตัวเป็นสีขาวนวลหรือสีชมพู ในขณะที่ปลาที่มีสีตามธรรมชาติจะนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจเพื่อการบริโภค

นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น ใบตาล, อีตาล, ตาล, ปากง่าม, อีโก๊ะ หรือ วี ในภาษาใต้ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vidthayanon, C. 2012. *Helostoma temminckii*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 17 October 2013.
2. ↑  Fishbase.org
3. ↑  "ปลาจูบ/ปลาหมอตาล". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2011-02-05.
4. ↑  "ปลาหมอตาล". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2011-02-05.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Helostoma temminckii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* การเลี้ยงปลาหมอตาล เก็บถาวร 2011-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพแกะสลักเล็ปพระคอนในปี ค.ศ. 1900
**เล็ปพระคอน** (อังกฤษ: leprechaun, ออกเสียง: /ˈlɛpɹəkɔːn/; ไอริช: *leipreachán*) เป็นแฟรีประเภทหนึ่งในคติชนไอร์แลนด์ มักปรากฏในรูปชายแก่ แต่งโค้ตสีแดงหรือเขียว ผู้ชอบสร้างความวุ่นวาย เล็ปพระคอนใช้เวลาทั้งหมดไปกับการทำรองเท้า และเก็บซ่อนเหรียญทั้งหมดของพวกตนในหม้อทองคำซึ่งซ่อนอยู่ที่ปลายรุ้ง หากถูกมนุษย์จับได้ เล็ปพระคอนมีอำนาจเวทมนตร์บันดาลคำอธิษฐานสามข้อเพื่อแลกกับการปล่อยพวกมัน ศิลปินทั่วไปนิยมวาดภาพเล็ปพระคอนให้ไม่สูงกว่าเด็กเล็ก มีเคราและหมวก

อย่างไรก็ตาม ในยุคปัจจุบันก็มีผู้ที่อ้างว่าเคยพบเห็นเล็ปพระคอน โดยบอกว่ามีความสูงประมาณ 2 ฟุต มีปลายหูแหลม มีหนวดเคราสีแดง และมีความรวดเร็วมาก โดยเล็ปพระคอนอาศัยอยู่ตามถ้ำในป่าลึกทางแถบตะวันตกของไอร์แลนด์ ซึ่งเป็นพื้นที่ ๆ มีความเชื่อเกี่ยวกับเทพนิยายและโลกเร้นลับสูงมาก โดยทางรัฐบาลไอร์แลนด์ได้กำหนดให้พื้นที่แถบนี้เป็นเขตสงวนเล็ปพระคอนด้วย

เล็ปพระคอนได้ถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ เช่น ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง *Leprechaun* ในปี ค.ศ. 1993 นำแสดงโดย เจนนิเฟอร์ อนิสตัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Leprechaun Legend: Fantasy Ireland
2. ↑  "*Destination Truth : ท้าพิสูจน์สุดขอบโลก : 10*". *dailymotion*. สืบค้นเมื่อ September 2, 2016.
3. ↑   *Leprechaun* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เล็ปพระคอน**
**เอรู อิลูวาทาร์** เป็นชื่อภาษาเอลฟ์ของ "พระเจ้า" แห่งปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะเป็นพระผู้สร้างเพียงหนึ่งเดียว เป็นผู้สร้างเหล่าเทพไอนัวร์ เป็นผู้สร้าง เออา หรืออาร์ดา และสรรพชีวิตทั้งหลายบนโลกใบนั้น แม้จะเป็นตัวละครที่มีบทบาทสำคัญที่สุด แต่ก็มิได้ถูกเอ่ยถึงเลยในนิยายฉบับแรกๆซึ่งสร้างชื่อเสียงให้แก่เขา คือ เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ (มีกล่าวถึงในภาคผนวกของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล็กน้อยด้วยคำว่า "พระผู้เป็นหนึ่ง")

โทลคีนระบุในจดหมายหลายครั้งว่า งานประพันธ์ของเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับศาสนา อย่างไรก็ดี โทลคีนถือได้ว่าเป็นคาทอลิกผู้เคร่งครัด เห็นได้ว่าโทลคีนไม่สามารถสร้างโลกที่ "ปราศจากพระเจ้า" ได้ บทประพันธ์ชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของโทลคีน เป็นงานเขียนที่เขาจินตนาการว่า เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตเมื่อนานแสนนานมาแล้ว และการตีความเรื่อง "พระเจ้า" ของผู้คนในอดีตกาล ก็ย่อมอยู่ในรูปแบบที่แตกต่างออกไป

ชื่อ 'อิลูวาทาร์' เชื่อว่าอาจได้รับแรงบันดาลใจมาจากชื่อเทพีแห่งสรวงสวรรค์ อิลมาทาร์ (Ilmatar) หนึ่งในจิตวิญญาณบริสุทธิ์ที่ปรากฏในมหากาพย์ คาเลวาลา

อิลูวาทาร์ในนิยาย
-----------------

  

อิลูวาทาร์คือพระผู้สร้าง พระผู้เป็นหนึ่ง ผู้ทรงสร้างจิตวิญญาณเริ่มแรก คือเหล่าไอนัวร์ วาลาร์และไมอาร์ ทรงสร้างเออา และโลกอาร์ดา จากนั้นจึงทรงสร้างบุตรแห่งอิลูวาทาร์ ได้แก่เผ่าพันธุ์เอลฟ์ และมนุษย์ อิลูวาทาร์ทรงรับ คนแคระ ไว้เป็นบุตรบุญธรรมด้วย เนื่องจากเทพอาวเลไม่อาจทนรอการมาถึงของบุตรแห่งอิลูวาทาร์ จึงแอบสร้างเหล่าคนแคระขึ้นมาเสียก่อน

งานสร้างสรรค์ของอิลูวาทาร์ ทรงสร้างผ่านเสียงดนตรี ที่เรียกว่า มหาคีตาแห่งไอนัวร์ โดยเหล่าไอนัวร์ได้มีส่วนร่วมสร้างด้วย บทเพลงที่บรรเลงร่วมกันนั้นเป็นเรื่องราวความเป็นไปของแผ่นดินโลก ซึ่งแม้เหล่าไอนัวร์เองก็มิได้ล่วงรู้มาก่อน

สิ่งมีค่าที่สุดซึ่งมีแต่องค์อิลูวาทาร์ผู้เดียวทรงครอบครองและประทาน คือ 'อัคคีอมตะ' (Flame Imperishable) อันเป็นสิ่งที่ทุกผู้คนเฝ้าค้นหา แม้เมลคอร์เทพอสูรก็เคยออกไปเที่ยวค้นหาในสุญญภูมิ แต่ก็หาไม่พบ เพราะอัคคีอมตะมีอยู่แต่ในองค์อิลูวาทาร์เท่านั้น บทพยากรณ์แห่งอาร์ดาทำนายว่า ในวันสิ้นยุค เมื่อถึงกาลสิ้นสุดของกาลเวลา และเหล่าบุตรแห่งอิลูวาทาร์ได้มาร่วมบรรเลงบทเพลงสุดท้ายร่วมกับพระองค์ เมื่อนั้นพระองค์จึงจะประทานอัคคีอมตะให้กับทุกคน และมีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขตลอดไป
**นกมานูโคด** (อังกฤษ: Manucode) เป็นนกสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล *Manucodia* (/มา-นู-โค-เดีย/) ในวงศ์นกปักษาสวรรค์ (Paradisaeidae)

นกมานูโคด มีความแตกต่างจากนกปักษาสวรรค์สกุลหรือชนิดอื่นอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากไม่มีสีหรือขนที่สวยงาม แต่กลับมีลักษณะคล้ายกับอีกา หรือนกในวงศ์กา (Corvidae) ซึ่งเชื่อว่าเป็นบรรพบุรุษของนกปักษาสวรรค์ในปัจจุบัน 

นกมานูโคด มีเสียงร้องที่โดดเด่น และในอดีตเชื่อว่าเป็นนกที่จับคู่เพียงคู่เดียว ตัวผู้ไม่ต้องมีสีขนฉูดฉาดเพื่อดึงดูดตัวเมีย แต่ใช้เสียงเป็นตัวดึงดูด จากนั้นจึงเปลี่ยนกลายมาเป็นจับคู่ตัวเมียหลายตัว และการคัดเลือกทางเพศก็เปลี่ยนไป

คำว่า "มานูโคด" หรือ *Manucodia* มาจากภาษาชวาคำว่า "manuk dewata"; "manuk" หมายถึง "นก" และ "dewata" หมายถึง "เทพเจ้า"

การจำแนก
--------

* *Manucodia ater* (นกมานูโคดกลอสซี่-แมนเทิล)
* *Manucodia jobiensis* (นกมานูโคดโจบี)
* *Manucodia chalybatus* (นกมานูโคดคอย่น)
* *Manucodia comrii* (นกมานูโคดหงอนโค้ง)
* *Manucodia keraudrenii* (นกมานูโคดทรัมเป็ต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ท่องโลกกว้าง: นกปักษาสวรรค์". ไทยพีบีเอส. 4 July 2014. สืบค้นเมื่อ 5 July 2014.[*ลิงก์เสีย*]
2. 1 2  Firth, Clifford B.; Firth, Dawn W. (2009), "Family Paradisaeidae (Birds-of-paradise)", ใน del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew; Christie, David (บ.ก.), *Handbook of the Birds of the World. Volume 14, Bush-shrikes to Old World Sparrows*, Barcelona: Lynx Edicions, pp. 404–459, ISBN 978-84-96553-50-7

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Manucodia ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Manucodia***
เจ้าชายเกออร์ค ฟิลลิพแห่งซัคเซิน-เก็สซาเฟอ (อังกฤษ: Prince Georg Philipp of Saxe-Gessaphe) ประสูติเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2531 ณ เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก ทรงเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน อเล็กซานเดอร์ มาร์คกราฟแห่งไมเซิน กับ จิเซลา มาร์เกรวีนแห่งไมเซิน พระองค์ทรงเป็น **รัชทายาทแห่งไมเซิน** รัชทายาทลำดับที่ 1 ในการสืบพระอิสริยยศ **มาร์คกราฟแห่งไมเซิน** ถัดจาพระบิดา พระองค์ทรงมีพระญาติจากหลายราชวงศ์ คือ

1. อาร์ชดยุกซีกิสมุนด์ แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี
2. อ็องรี อ็องตวน เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ
3. เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
4. ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
5. เจ้าชายอเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต
6. แฟร์ดีนันด์ ซโวนีมีร์ ฟอน ฮับส์บูร์ก

  

ตามหลักแล้ว พระองค์ต้องดำรงพระอิสริยยศ **เจ้าชายรัชทายาทแห่งไมเซิน** แต่ในปี 2541 พระบิดาของพระองค์มีพระดำรัสว่า

> ลูกหลานของข้าพเจ้านั้น จะดำรงพระอิสริยยศเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-เก็สซาเฟอ ให้เป็นเจ้าสายเดิมจากราชวงศ์ เมื่อถึงเวลาจะได้พระอิสริยยศตามที่เขาควรจะได้
> 
> — อเล็กซานเดอร์ มาร์คกราฟแห่งไมเซิน  
> พระบิดา/ประมุขแห่งราชวงศ์ซัคเซิน-เก็สซาเฟอ

อ้างอิง
-------

* "The Peerage.com". Retrieved 9 July 2010.
**บทความนี้มีข้อความ ภาษาญี่ปุ่น** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่ภาษาญี่ปุ่น

**เจ้าชายอูจิ โนะ วาคิอิราสึโคะ** (ญี่ปุ่น: 菟道稚郎子; ? - ?) มกุฎราชกุมารพระองค์แรกในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น โดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโอจิง จักรพรรดิองค์ที่ 15 และเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของ จักรพรรดินินโตกุ จักรพรรดิองค์ที่ 16

หลักฐานเกี่ยวกับเจ้าชายอูจิมีน้อยมากเพราะแทบไม่มีหลักฐานว่าพระองค์ประสูติเมื่อใด ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อใด และสิ้นพระชนม์เมื่อใด

แต่หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์แล้วพระราชบิดาคือ จักรพรรดิโอจิง ก็มิได้สถาปนาผู้ใดเป็นรัชทายาทอีกกระทั่งก่อนสวรรคตจึงได้มอบราชสมบัติให้กับพระราชโอรสพระองค์ซึ่งต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดินินโตกุ

พงศาวลี
-------

**พงศาวลีตั้งแต่จักรพรรดิองค์ที่ 10 ถึงองค์ที่ 25**


|  |
| --- |
| (10) ซุจิง |
|
|  |  |   |   |  |
|
| (11) ซุยนิง |
|
|  |  |   |   |  |
|
| (12)เคโก |
|
|  |  |   |   |   |   |   |
|   |   |   |
| โอสึ | (13)เซมุ |
|
|  |  |   |   |  |
|
| (14)ชูไอ |
|
|  |  |   |   |  |
|
| (15)โอจิง |
|
|  |  |   |   |   |   |   |
|   |   |   |
| (16)นินโตกุ | **อูจิ** |
|
|  |  |   |   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |
| (17)ริชู | (18)ฮันเซ | (19)อิงเงียว |
|
|  |  |   |   |  |  |  |  |   |   |   |   |   |
|   |   |   |
| คินาชิ |  |  |  | (20)อังโก | (21)ยูเรียะกุ |
|
|  |  |   |   |   |   |   |  |  |   |   |
|   |   |   |
| (24)นิงเก็ง | (23)เค็นโซ | (22)เซเน |
|
|  |  |   |   |
|
| (25)บุเระสึ |
|

ดูเพิ่ม
-------

* โคไตชิ
**สี่แยกภาคเหนือ** หรือ **สี่แยกห้าเชียง** ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 จังหวัดลำปาง อยู่ในเขตของ เทศบาลนครลำปาง ซึ่งในอนาคตจะมี ทางหลวงพิเศษหมายเลข 5
ถนนมอเตอร์เวย์ลำปาง-เชียงใหม่ ยกระดับเหนือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11
ข้ามถนนพหลโยธิน ไปจนถึงจังหวัดเชียงใหม่อีก 1 สาย (โครงการในอนาคต) ซึ่งโครงการนี้กำลังอยู่ในระหว่างการออกแบบและการวางแผน โดยจะมีการสร้างทางแยกต่างระดับ บริเวณจุดตัดถนนพหลโยธิน ซึ่งในส่วนนี้ จะมีการขอเวนคืนพื้นที่บางส่วนบริเวณใกล้เคียง เพื่อให้มีพื้นที่เพียงพอในการก่อสร้างทางแยกต่างระดับ ส่วนถนนพหลโยธิน จะมีการก่อสร้างทางคู่ขนานเพิ่มเติม ฝั่งละ 2 ช่องจราจร จากหน้าห้างบิ๊กซีลำปาง ไปจนถึงหน้าองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง อำเภอเกาะคาด้วย รวมทั้งการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำวังเพิ่มอีกหนึ่งแห่งเพื่อเชื่อมทางหลวงพิเศษหมายเลข 5

ความสำคัญ
---------

สี่แยกภาคเหนือ เป็นแยกที่เป็นเสมือนศูนย์กลางการเดินทางในภาคเหนือตอนบน เนื่องจากเป็นจุดตัดของแนวเหนือ-ใต้ (ถนนพหลโยธิน) และ ตะวันออก-ตะวันตก (ทางหลวงหมายเลข 11) สามารถเดินทางไปยังเชียง หรือเมือง ที่สำคัญทั้ง 5 ของอดีตอาณาจักรล้านนาได้ คือ เชียงใหม่ เชียงราย เชียงตุง เชียงทอง และ เชียงรุ่ง จึงได้ชื่อว่า **สี่แยกห้าเชียง**

หลักกิโลเมตรห้าเชียง
--------------------

ด้วยเหตุว่าสี่แยกห้าเชียง เป็นสี่แยกที่สำคัญในฐานะประตูสู่ล้านนา เป็นจุดเริ่มต้นศูนย์กลางของภาคเหนือตอนบน ดิเรก ก้อนกลีบ ผู้ว่าราชการจังหวัดลำปางจึงมีแนวคิดในการสร้างสิ่งก่อสร้างที่เป็นสัญลักษณ์ของการกำหนดเมืองลำปาง ซึ่งได้ทำการสร้างเป็นหลักกิโลเมตรขนาดใหญ่ ความสูง 14 เมตร กว้าง 7 เมตร ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 2.8 ล้านบาท จากกองทุนพัฒนาชุมชนในพื้นที่รอบโรงไฟฟ้าในจังหวัดลำปาง ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ในอนาคตคาดว่าน่าจะมีการทุบทำลายหลักกิโลเมตรนี้ทิ้งไป เนื่องจากต้องใช้พื้นที่ในการก่อสร้างทางแยกต่างระดับ บริเวณจุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 และทางหลวงพิเศษหมายเลข 5

อ้างอิง
-------

* หลัก"ก.ม."ยักษ์ สี่แยก"ห้าเชียง" ข่าวสด
**นกพาโรเทีย** เป็นสกุลของนกสกุลหนึ่ง ในวงศ์นกปักษาสวรรค์ (Paradisaeidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Parotia* (/พา-โร-เทีย/)

นกพาโรเทีย เป็นนกปักษาสวรรค์ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนกที่เต้นด้วยท้วงท่าที่เร้าใจบนพื้นดินของนกตัวผู้เพื่อการเกี้ยวพาราสีและผสมพันธุ์ บางชนิดเต้นด้วยท่าทางที่แปลก ๆ และซ้ำไปมา และซับซ้อนที่สุดในบรรดานกปักษาสวรรค์ แต่ทว่าเป็นที่ดึงดูดใจของนกตัวเมีย เมื่อตัวผู้จะเริ่มเต้นจะกางปีกออกและเผยให้เห็นถึงขนพิเศษที่หน้าอก ซึ่งขนดังกล่าวจะพันลำตัวและวนไปที่ด้านหลังและครอบคลุมปีก และจะเอาขนที่ยาวสามเส้นบนหัวโผล่ขึ้นมา จากนั้นก็จะเดินไปข้างหน้าพร้อมแกว่งหัวและส่ายตัวไปมา ซึ่งจะทำให้ลักษณะของนกเปลี่ยนไป ราวกับว่าแปลงกายมา ซึ่งนกตัวเมียจะมองตัวผู้ลงมาจากด้านบน ซึ่งตัวเมียจะเห็นรูปร่างของตัวผู้เป็นทรงกลมคล้ายกระโปรง 

นกพาโรเทีย จะเลือกสถานที่ ๆ ในการเต้นที่สะอาดและเรียบร้อย เมื่อมีสิ่งต่าง ๆ ตกหล่นอยู่ เช่น ใบไม้หรือกิ่งไม้ ตัวผู้ก็จะคาบออกไปทิ้งนอกบริเวณ ในขณะที่นกตัวเมียจะเป็นฝ่ายเลือกตัวผู้จากการเต้น ซึ่งจากมุมมองของนกตัวเมียจะเห็นสีเหลือบบนหัวของนกตัวผู้ที่สั่นกระดิก ๆ ไปมาทั้งสีเหลืองและสีน้ำเงินด้วย

การจำแนก
--------

* นกพาโรเทียตะวันตก, *Parotia sefilata*
* นกพาโรเทียราชินีคาโรลา, *Parotia carolae*
* นกพาโรเทียสีทองแดง, *Parotia berlepschi*
* นกพาโรเทียลาเวส, *Parotia lawesii*
* นกพาโรเทียตะวันออก, *Parotia helenae*
* นกพาโรเทียวาห์เนส, *Parotia wahnesi*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ท่องโลกกว้าง: นกปักษาสวรรค์". ไทยพีบีเอส. 4 July 2014. สืบค้นเมื่อ 5 July 2014.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Firth, Clifford B.; Firth, Dawn W. (2009), "Family Paradisaeidae (Birds-of-paradise)", ใน del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew; Christie, David (บ.ก.), *Handbook of the Birds of the World. Volume 14, Bush-shrikes to Old World Sparrows*, Barcelona: Lynx Edicions, pp. 404–459, ISBN 978-84-96553-50-7

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Parotia***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Parotia ที่วิกิสปีชีส์