**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศิลปะ พิธีกรรม และประเพณีกาบอง** (ฝรั่งเศส: *Musée national des Arts, Rites et Traditions du Gabon, MNARTG*) เป็นพิพิธภัณฑ์หลักของประเทศกาบอง ซึ่งเก็บรวบรวมชิ้นงานศิลปวัตถุแบบกาบองดั้งเดิมกว่า 2,500 ชิ้น

อาคารพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่ทำพิธีเปิดในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ตั้งอยู่ในตัวเมืองลีเบรอวีล เลขที่ 51 ถนนโอกุสแต็ง บูมา ตรงข้ามกับอาคารหอการค้า

ประวัติ
-------

ใน พ.ศ. 2503 กาบองให้การต้อนรับกลุ่มนักวิจัยชาวฝรั่งเศสจากสำนักงานวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคนิคโพ้นทะเล (*Office de la Recherche Scientifique et Technique Outre-Mer, ORSTOM*) ตามคำร้องขอของประธานาธิบดีเลอง อึมบา (*Léon M'ba*) ซึ่งต่อมาได้มีการจัดตั้งเป็นสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนา (*Institut de recherche pour le développement, IRD*) ซึ่งประกอบด้วยแอร์แบร์ เปเป (*Herbert Pepper*), ปีแยร์ ซาเล (*Pierre Sallée*) นักชาติพันธุ์ดนตรีวิทยา และหลุยส์ แปรัว (*Louis Perrois*) นักชาติพันธุ์วิทยา

พร้อมด้วยทีมนักวิจัยและล่ามชาวกาบองซึ่งรวมถึงเอลี เอโกกา อึมเว (*Élie Ekoga Mvé*), ฌ็อง-เดอ-ดีเยอ มูเบญา (*Jean-De-Dieu Moubegna*) และปัสกาล อ็องเบ (*Pascal Hembe*) เป้าหมายของพวกเขาคือการสร้างพื้นที่ซึ่งสามารถเก็บรักษาผลการวิจัยและเป็นที่รับรองภารกิจในการเผยแพร่วัฒนธรรม

พิพิธภัณฑ์เริ่มก่อตั้งในขนาดเล็ก บริเวณซึ่งเป็นที่พักอาศัยเดิมของแอร์แบร์ เปเป ในย่านมงตาญแซ็งต์ (*Montagne Sainte*) มีพิธีเปิดโดยประธานาธิบดีเลอง อึมบา เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2506

อย่างไรก็ตาม สิ่งสะสมยังคงมีเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้มีความต้องการพื้นที่ใหม่ พิพิธภัณฑ์จึงย้ายไปอยู่ใจกลางเมือง ในอาคารที่ทำการของรัฐเก่าโดยพิพิธภัณฑ์เปิดดำเนินการอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ภายใต้ชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะและประเพณี

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 พิพิธภัณฑ์ศิลปะและประเพณีได้อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักเลขาธิการกระทรวงวัฒนธรรมและศิลปะ และในปี พ.ศ. 2519 ได้เปลี่ยนสถานะเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศิลปะและประเพณี

อาคารพิพิธภัณฑ์ใหม่
-------------------

พิพิธภัณฑ์แห่งใหม่มีพื้นที่ 4,057 ตารางเมตร ประกอบด้วยห้องนิทรรศการถาวรและชั่วคราว สวนพฤกษศาสตร์ที่มีพืชท้องถิ่นประมาณร้อยชนิด ห้องเก็บสื่อภาพและเสียง (ห้องสมุดเทป) ห้องสมุด อาคารฝ่ายบริหาร ตลอดจนร้านค้าและร้านอาหาร

สิ่งสะสม
--------

สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยวัตถุทางชาติพันธุ์วรรณนา 2,500 ชิ้นที่รวบรวมตั้งแต่ พ.ศ. 2497 โดยแบ่งชุดสิ่งสะสมออกเป็น 16 รายการได้แก่ เครื่องจักสาน เครื่องครัว โลหวิทยา เครื่องดนตรี รูปปั้นขนาดเล็ก ประติมากรรมศิลาอึมบีกู (*pierre de Mbigou*) วัตถุโบราณคดี หีบวัตถุมงคล หน้ากาก ไม้เท้า การล่าสัตว์ เงินสินสอด เครื่องปั้นดินเผา การประมง เครื่องประดับ และเบ็ดเตล็ด

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังมีชุดสิ่งสะสมสื่อสารคดีที่รวบรวมผลงาน 2,627 รายการ และมีชุดสื่อภาพและเสียงที่ประกอบด้วยสิ่งบันทึกในด้านสุนทรียภาพ 4 สาขาได้แก่ นิทาน การเต้นรำ เพลง และเครื่องดนตรี จำนวน 1,114 รายการ

นิทรรศการ
---------

* 2540: จิตวิญญาณแห่งป่าแตร์ดูว์กาบง (*Terres du Gabon*)
* 2548: หน้ากากศักดิ์สิทธิ์: การค้นพบหน้ากากของกาบอง
* 2557: พิธีกรรมและความเชื่อ
* 2562: กาบอง ดินแดนแห่งบวีตี (*Bwiti*), นิทรรศการภาพถ่ายของโอมาร์ บองโก ออนดิมบา (*Omar Bongo Ondimba*), นิทรรศการ AtWork 24 ผลงานสร้างสรรค์โดยนักสร้างสรรค์รุ่นใหม่ร่วมสมัย
* 15 เมษายน – 15 มิถุนายน 2564: รากแห่งความหวัง - ฌอร์ฌ อึมบูรู (*Georges M'Bourou*)
* 20 ธันวาคม – 30 มิถุนายน 2565: เส้นใยและรูปทรง: เครื่องจักสานกาบองทุกรูปแบบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Gabon: le musée national souffle sa 47ème bougie". *Pyramid Medias Gabon* (ภาษาฝรั่งเศส). 18 พฤษภาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.
2. ↑  "Le Gabon va inaugurer en février prochain d'un nouveau musée national". *Gabon Matin* (ภาษาฝรั่งเศส). Binto Media. 20 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.
3. ↑  Louis Perrois (1971). "Le musée des arts et traditions du Gabon" (PDF). *Museum International* (ภาษาฝรั่งเศส). **23** (3): 194–214. ISSN 1020-2226.
4. ↑  Louis Perrois (1986). *Les chefs-d’œuvre de l'art gabonais au Musée des Arts et Traditions de Libreville* (PDF) (ภาษาฝรั่งเศส). Libreville Okoumé: Rotary Club. pp. 9–10.
5. ↑  "Murmures | Africultures : "Le Musée National des Arts et Traditions du Gabon à la reconquête de ses lettres de noblesse"". *Africultures* (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.
6. ↑  "Musée national/Exposition". *aLibreville.com*. สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.
7. ↑  "Exposition photographique sur Omar Bongo : 17 000 visiteurs !". *L'Uunion | L'actualité du Gabon* (ภาษาฝรั่งเศส). L'Union sonapresse. 23 ธันวาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.
8. ↑  Korzhenevich, Elena (16 กรกฎาคม 2019). "AtWork Libreville : la voix de la nouvelle génération". *Moleskine Foundation* (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2022.
9. ↑  "Événements à venir | Les racines de l'espoir – Georges M'Bourou" (ภาษาฝรั่งเศส). Le Pratique du Gabon. สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "De la virtualisation du patrimoine au musée-signe : exemples du Cameroun et du Gabon". *erudit.org* (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.
* "Retour à Libreville". *monde-diplomatique.fr* (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2021.