recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ระวังสับสนกับ ปลาขิ้ง (สกุล)

**ปลาขิ้ง** หรือ **ปลาขิ่ง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chagunius baileyi*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวค่อนข้างโต ปากกว้างและริมฝีปากหนา มีหนวด 2 คู่ ตาโตอยู่ค่อนไปทางด้านบนของส่วนหัว ส่วนแก้มกว้างทำให้ส่วนหัวดูค่อนข้างสูง เกล็ดมีขนาดเล็กหลุดง่าย มีเกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัว 42-45 แถว ลำตัวสีเงินเจือชมพูอ่อน ๆ เหนือครีบอกมีแถบสีดำตามแนวตั้ง ครีบทุกครีบเป็นสีเหลืองอ่อน ปลายครีบหางมีแต้มสีแดงปนส้มทั้ง 2 แฉก

มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 40 เซนติเมตร เป็นปลาที่กินพืชน้ำและตะไคร่น้ำเป็นอาหาร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็กในแหล่งน้ำไหล  พบกระจายพันธุ์ในประเทศพม่า และแม่น้ำสาละวินซึ่งเป็นพรมแดนระหว่างไทยกับพม่า จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในสกุล *Chagunius* ที่พบได้ในประเทศไทย

ค้นพบครั้งแรกทางวิทยาศาสตร์ที่ห้วยแม่ละเมา บ้านแม่ละเมา อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ที่พิกัด 16°48’N, 98°44’E, โดยที่คำว่า *Chagunius* ดัดแปลงมาจากคำว่า *"คากูนี (chaguni)"* ซึ่งเป็นภาษาถิ่นที่เรียกปลาสกุลนี้ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย และ *baileyi* ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน รีฟ เอ็ม. ไบเลย์

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *คู่มือปลาน้ำจืด*. กรุงเทพฯ : สารคดี, 2547. 195 หน้า. หน้า 139. ISBN 9744841486
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 57. ISBN 974-00-8701-9
3. ↑  "*Chagunius baileyi* RAINBOTH, 1986". seriouslyfish.com. สืบค้นเมื่อ 21 December 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ตราประจำตำแหน่ง
พระคุณเจ้า**ยอร์ช ยอด พิมพิสาร** (19 มกราคม พ.ศ. 2476 — 18 ธันวาคม พ.ศ. 2560) บาทหลวงโรมันคาทอลิกคณะพระมหาไถ่ ชาวกรุงเทพมหานคร เคยดำรงตำแหน่งมุขนายกกิตติคุณมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานี

ประวัติ
-------

พระคุณเจ้า**ยอร์ช ยอด พิมพิสาร** เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2476 เป็นบุตรคนโตของนายชำนิ และนางสุภา พิมพิสาร รับศีลล้างบาปและศีลกำลังที่อาสนวิหารอัสสัมชัญ เมื่อโตขึ้นได้ศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญตั้งแต่ชั้น ป. 1 จนจบชั้น ม. 6 ในระหว่างที่ศึกษาอยู่ที่นี่ บาทหลวงมอริส ยอลลี มิชชันนารีคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส ได้สนับสนุนให้เด็กชายยอดเข้าคณะนักบวชคาทอลิก และพาไปพบบาทหลวงคณะพระมหาไถ่ เด็กชายยอดจึงสนใจเข้าคณะนี้ และได้เดินทางไปศึกษาที่เซมินารีคณะพระมหาไถ่ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2493-2496 แล้วย้ายไปศึกษาที่เซมินารีคณะพระมหาไถ่ที่รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 — 2512 ได้ปฏิญาณตนตลอดชีพเป็นนักบวชคณะพระมหาไถ่เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ได้รับศีลอนุกรมเป็นพันธบริกรในปี พ.ศ. 2501 และเป็นบาทหลวงในวันที่ 24 มิถุนายน ปีเดียวกัน โดยมีพระคุณเจ้าอัลเบิร์ต เกรกอรี มาเยอร์ ประมุขอัครมุขมณฑลมิลวอคีในขณะนั้น เป็นผู้โปรดศีล ท่านปฏิบัติศาสนกิจที่นั่นจนถึงปี พ.ศ. 2503 จึงเดินทางกลับมาประเทศไทย

เมื่อกลับถึงไทยแล้ว ท่านได้ทำหน้าที่เป็นอาจารย์ประจำเซมินารีพระมารดานิจจานุเคราะห์ ศรีราชา แล้วย้ายมาเป็นผู้ช่วยอธิการโบสถ์พระมหาไถ่ กรุงเทพฯ เป็นเวลา 3 ปี จากนั้นจึงได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการโบสถ์ ต่อมาได้ย้ายไปเป็นอธิการโบสถ์ที่จังหวัดขอนแก่น เมื่อพระคุณเจ้าแคลเรนซ์ เจมส์ ดูฮาร์ต ลาออกจากตำแหน่งมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานี สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้แต่งตั้งบาทหลวงยอดสืบตำแหน่งมุขนายกแทนตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ได้รับการอภิเษกเป็นมุขนายกเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ปีเดียวกัน 

พระคุณเจ้ายอดดำรงตำแหน่งมุขนายกมิสซังอุดรธานีจนถึงวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 จึงลาเกษียณ และดำรงตำแหน่งมุขนายกกิตติคุณจวบจนมรณภาพ

นอกจากตำแหน่งมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานีแล้ว พระคุณเจ้ายอดยังเคยดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในศาสนจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทย อาทิเช่น

* ประธานสภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย 3 สมัย
* รองประธานคณะกรรมการบริหารสหสมาคมพระคริสตธรรมในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
* ประธานสื่อมวลชนคาทอลิกประเทศไทย

พระคุณเจ้ายอร์ช ยอด พิมพิสาร ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันจันทร์ที่ 18 ธันวาคม 2560 เวลา 14.10 น. ณ โรงพยาบาลเอกอุดร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระสังฆราชยอร์ช ยอด พิมพิสาร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-05-02. สืบค้นเมื่อ 2014-01-30.
2. ↑  Bishop George Yod Phimphisan, C.SS.R.
3. ↑  Bishops’ Conference of Thailand

  



| ก่อนหน้า |  | ยอด พิมพิสาร |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **มีชัย กิจบุญชู** |  | **ประธานสภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย** ((สมัยที่ 1) พ.ศ. 2534 — 2537 (สมัยที่ 2) พ.ศ. 2540 — 2543 (สมัยที่ 3) พ.ศ. 2549 — 2552) |  | **มีชัย กิจบุญชู (หลังสมัยที่ 1 และ 2)จำเนียร สันติสุขนิรันดร์ (หลังสมัยที่ 3)** |
| **แคลเรนซ์ เจมส์ ดูฮาร์ต** |  | **มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานี** (พ.ศ. 2518 — 2552) |  | **ยอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย** |
**ยอดขวัญ ดอนเจดีย์** สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 5) แพ้ 7

ประวัติ
-------

ยอดขวัญขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 แพ้น็อค พงษ์พันธ์ ศ.พญาไท ยก 4 ที่เวทีราชดำเนิน ขึ้นชกครั้งต่อมา แพ้น็อคดาวทอง ชูวัฒนะอีก ก่อนจะชกชนะเป็นครั้งแรกเมื่อชนะน็อคเพชรบูรณ์ สนทานกิชบู ยก 1 จากนั้น ชกชนะติดต่อกันเรื่อยมาจนได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นไลท์เวทเวทีราชดำเนิน ชนะน็อคไทย สุรเจริญ ยก 4 เมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2528

หลังจากได้ครองแชมป์ประเทศไทย ยอดขวัญมีโอกาสได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท เมื่อ พ.ศ. 2529 ที่เกาหลีใต้ แต่แพ้น็อค อัน คยุงดุก ยก 3 เมื่อเริ่มมีการจัดตั้งตำแหน่งแชมป์เงาขึ้น ยอดขวัญก็ได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทของสภามวยโลกที่ออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2530 แต่แพ้น็อค โทนี่ โจนส์ ยกแรก จากนั้น ยอดขวัญไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค ลี ซังโฮ ยก 4 จากนั้นชกชนะน็อค แสงเทพ ศิษย์วิรัตน์ ยกแรกที่ลุมพินีเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2530 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
	+ ชิง 29 เมษายน พ.ศ. 2528 ชนะน็อคไทย สุรเจริญ ยก 4
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 มีนาคม 2529 ชนะคะแนน ไทย สุรเจริญ
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวทเมื่อ 3 มกราคม 2529 แพ้น็อค อัน คยุงดุก (เกาหลีใต้) ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ไลท์เวท WBC เมื่อ 21 ม.ค. 2530 แพ้น็อค โทนี่ โจนส์ (ออสเตรเลีย) ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก
**หม้อห้อม** เป็นชื่อเรียกเสื้อคอกลม แขนสั้น ผ่าอกตลอด มักย้อมสีน้ำเงินเข้มหรือดำ เขียนเป็น "ม่อห้อม" หรือ "ม่อฮ่อม" ก็มี

หม้อห้อมเป็นเครื่องแต่งกายพื้นบ้านของไท ตั้งแต่ไทลื้อในสิบสองปันนา ลาวในประเทศลาว และไทล้านนาทางภาคเหนือหรือภาคอีสานของไทย

การย้อม
-------

น้ำที่ใช้ย้อมได้มาจากการนำต้นห้อมมาหมักในน้ำ จนใบห้อมเน่า ได้น้ำสีเขียวไข่กามีกลิ่นเหม็น จากนั้นนำใบห้อมที่เน่าแล้วทิ้งไป และนำใบห้อมใหม่มาหมักในน้ำเดิมจนเน่าเหม็นเข้มข้นขึ้น ได้น้ำห้อมสีฟ้า จากนั้นกรองกากห้อมทิ้งไปเหลือแต่น้ำ เมื่อนำน้ำที่ได้ไปหมักกับปูนขาว กวนให้ขึ้นฟอง เมื่อน้ำทำปฏิกิริยากับอากาศ จะได้น้ำสีน้ำเงินเข้มหรือสีคราม เมื่อกรองเอาแต่น้ำสี ใส่ในหม้อดินใบใหญ่จึงเรียกว่า "หม้อห้อม"

การย้อมผ้าหรือเส้นด้าย ให้เป็นสีหม้อห้อม จะต้องย้อมหลาย ๆ ครั้ง โดยผสมขมิ้น ฝักส้มป่อยเผา หรือน้ำมะขามเปียก และน้ำด่างที่ได้จากการเกรอะขี้เถ้าและเหล้าป่า หรือน้ำอ้อย

ผ้าหม้อห้อมเมื่อใช้งานไปนาน ๆ สีจะซีดลง และต้องนำกลับมาย้อมใหม่อยู่เสมอ ซึ่งต่างจากผ้าสีครามที่ได้จากการย้อมด้วยสีสังเคราะห์ทางเคมี ซึ่งสีจะไม่ซีด เมื่อผ่านการซักล้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จดหมายข่าวราชบัณฑิตยสถาน ปีที่ ๒ ฉบับที่ ๑๙ กรกฎาคม ๒๕๓๓, "ม่อฮ่อม" หรือ "หม้อห้อม"
2. ↑  ยามหนึ่ง อนาคาริก, ห้อม ใบไม้มหัศจรรย์ "ถ้ามันตาย มันจะไม่เป็น", เนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ 17 ฉบับที่ 858, 7 พฤศจิกายน 2551, หน้า 65[*ลิงก์เสีย*]
**แอนดรูว์ คาร์เนกี** (อังกฤษ: Andrew Carnegie, 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835 - 11 สิงหาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักอุตสาหกรรม นักธุรกิจและผู้ประกอบการชาวสกอต-อเมริกัน ผู้นำการขยายตัวอย่างใหญ่หลวงของอุตสาหกรรมเหล็กกล้าอเมริกาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขายังเป็นหนึ่งในนักการกุศลคนสำคัญที่สุดในยุคของเขา

คาร์เนกีเกิดในดันเฟิร์มลิน สกอตแลนด์ และอพยพสู่สหรัฐอเมริกากับครอบครัวเมื่อยังเป็นเด็ก อาชีพแรกของเขาในสหรัฐอเมริกา เป็นกรรมกรโรงงานในโรงงานหลอดด้าย ภายหลังเขาทำงานเป็นคนจดรายการ (bill logger) ให้กับเจ้าของบริษัท ไม่นานจากนั้นเขากลายเป็นเด็กส่งของ ท้ายสุด เขาก้าวหน้าเข้าทำงานในบริษัทโทรเลข และจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1860 เขาได้ลงทุนในทางรถไฟ รถนอนทางรถไฟ สะพานและบ่อน้ำมัน เขาร่ำรวยขึ้นมาจากการเป็นผู้ขายพันธบัตรระดมเงินทุนแก่วิสาหกิจอเมริกาในยุโรป 

เขาก่อตั้ง Carnegie Steel Company ในคริสต์ทศวรรษ 1870 ซึ่งทำให้เขาได้รับการจารึกชื่อว่าเป็น "กัปตันแห่งอุตสาหกรรม" จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1890 บริษัทของเขาเป็นวิสาหกิจอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดและทำรายได้มากที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 1902 เขาขายให้แก่ J.P. Morgan เป็นเงิน 480 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และก่อตั้ง U.S. Steel ภายหลังเขาหันไปเป็นผู้นักการกุศล และให้ความสนใจกับการศึกษา 

คาร์เนกีบริจาคเงินส่วนใหญ่ก่อตั้งห้องสมุด โรงเรียนและมหาวิทยาลัยจำนวนมากในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดาและอีกหลายประเทศ เช่นเดียวกับจัดหาเงินบำนาญให้แก่อดีตลูกจ้าง เขามักถูกจัดให้เป็นบุคคลร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์อันดับสอง รองจากจอห์น ดี ร็อกกี้เฟลเลอร์ ในช่วงบั้นปลายชีวิต มูลค่าทรัพย์สินรวมของคาร์เนกีอยู่ที่ 475 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่เมื่อเขาเสียชีวิตมูลค่าทรัพย์สินส่วนตัวได้ลดลงเหลือ 30 ล้านดอลล่าร์สหรัฐจากการบริจาคเงิน มูลค่าแท้จริงประเมินไว้ระหว่าง 75,000 ล้าน ถึง 297,800 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เมื่อปรับกับเงินเฟ้อเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 แล้ว

ดูเพิ่ม
-------

* มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The richest Americans". Forbes. สืบค้นเมื่อ 22 December 2009.
2. ↑  "The Wealthiest Americans Ever". The New York Times. 15 July 2007. สืบค้นเมื่อ 23 December 2009.
3. ↑  "Richest Americans in History". Forbes. สืบค้นเมื่อ 22 December 2009.
4. ↑  "Top 10: Richest Men Of All Time". AskMen.com. สืบค้นเมื่อ 23 December 2009.
ไดเซ็งโคฟุง โคฟุงที่ใหญ่ที่สุด มีความยาวกว่า 400 เมตร เป็นโคฟุงรูปกุญแจ
**โคฟุง** (ญี่ปุ่น: 古墳; โรมาจิ: *Kofun*; แปลว่า "สุสานโบราณ") เป็นสุสานดินขนาดใหญ่ที่พบได้ในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะที่บริเวณเกาะต่าง ๆ ของประเทศญี่ปุ่น โคฟุงส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 7

คำว่า "โคฟุง" มีที่มาจากคำว่า "ยุคโคฟุง" ซึ่งหมายถึงช่วงเวลาระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น โคฟุงเป็นเนินดินที่มีรูปร่างหลากหลายและแตกต่างกันออกไปตามช่วงเวลาที่ถูกสร้างขึ้นมา

ภาพรวม
------

โคฟุงแต่ละแห่งมีเนินดินรูปร่างแตกต่างกันออกไป แต่รูปร่างที่พบบ่อยที่สุดคือรูปกุญแจ กล่าวคือ เมื่อมองจากด้านบน จะเห็นเนินดินด้านหนึ่งเป็นรูปวงกลม ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นสี่เหลี่ยม นอกจากรูปกุญแจแล้ว โคฟุงหลาย ๆ แห่งยังมีรูปร่างเป็นวงกลม หรือสี่เหลี่ยมด้วย 

โคฟุงบางแห่งอาจยาวเพียงไม่กี่เมตร ส่วนบางแห่งอาจยาวนับร้อยเมตรก็ได้ โคฟุงที่ใหญ่ที่สุดคือไดเซ็งโคฟุง มีความยาว 400 เมตร เป็นสุสานของจักรพรรดินินโตกุ ตั้งอยู่ที่นครซาไกในจังหวัดโอซากะ

### ที่ตั้งและจำนวน

มีการค้นพบโคฟุงนับแสนแห่งทั่วประเทศญี่ปุ่น แม้แต่เกาะที่ห่างไกล เช่น เกาะนิชิโนะชิมะ ซึ่งตั้งอยู่ในทะเลญี่ปุ่น ก็มีการค้นพบโคฟุงเช่นกัน

มีการค้นพบโคฟุงทั้งหมด 161,560 แห่ง (ข้อมูลจากปี ค.ศ. 2001) จังหวัดเฮียวโงะมีจำนวนโคฟุงมากที่สุด (16,577 แห่ง) ส่วนจังหวัดชิบะมีมากเป็นอันดับสอง (13,112 แห่ง)

ประวัติ
-------

อิชิบุไตโคฟุง ตั้งอยู่ที่จังหวัดนาระ
ทัศนียภาพรอบๆ ฮาชิฮากะโคฟุง ในจังหวัดนาระ
### ยุคยาโยอิ

โคฟุงส่วนใหญ่ที่สร้างขึ้นในยุคยาโยอิจะมีลักษณะเป็นเนินดินรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ถูกล้อมรอบโดยลำเหมือง ตัวอย่างโคฟุงจากยุคยาโยอิที่เด่นชัดที่สุด คือ เนินสุสานทาเท็ตสุกิ ตั้งอยู่ที่เมืองคูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ เป็นโคฟุงกว้าง 5 เมตร ยาว 45 เมตร และสูง 5 เมตร รอบๆ โคฟุงมีการค้นพบชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผา และภายใต้สุสานยังมีห้องอยู่ด้วย

### ยุคโคฟุงตอนต้น

โคฟุงรูปกุญแจแห่งแรกๆ ถูกสร้างขึ้นที่บริเวณมากิมุกุ [ja] ทางฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบลุ่มนาระ ตัวอย่างโคฟุงที่สร้างขึ้นในยุคนี้ คือ ฮาชิฮากะโคฟุง มีความยาว 280 เมตร และสูงถึง 30 เมตร จะสังเกตได้ว่า ในยุคโคฟุงตอนต้นนั้น มีการสร้างโคฟุงที่ขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม

### ยุคโคฟุงตอนกลาง

### ยุคโคฟุงตอนปลาย

ประเพณีการสร้างสุสานโคฟุงถูกล้มเลิกไปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ตอนปลาย เนื่องจากมีการปฏิรูปครั้งใหญ่ และมีการเผยแพร่ศาสนาพุทธเข้ามาในญี่ปุ่น

ดูเพิ่ม
-------

* กลุ่มสุสานโบราณโมซุ-ฟูรูอิจิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  岡田裕之「前方後円墳」『日本古代史大辞典』大和書房、2006年。ISBN 978-4479840657
2. ↑  島根県遺跡データベース　Archaeological Database of Shimane（Japanese）
3. ↑  兵庫県教育委員会 兵庫県の遺跡・遺物数の全国的な位置（pdf file, Japanese）
**หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา** (สกุลเดิม ถาวร; เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล

ประวัติ
-------

หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา มีชื่อเล่นว่า แอ๊ด เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 เป็นบุตรคนที่สี่จากทั้งหมดหกคน บิดาขับรถแท็กซี ส่วนมารดาเป็นแม่ค้าขายกาแฟให้กับชาวบ้านและชาวเรือที่ล่องอยู่ตามแม่น้ำนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนพร้อมพันธ์แล้วไม่ได้ศึกษาต่อเพราะฐานะทางบ้านไม่อำนวย หลังจากนั้นจึงช่วยแม่ขายข้าวแกงที่ซอยเฉยพ่วง

ครั้นเวลาต่อมาหม่อมไฉไลได้สมัครเป็นนางเอกภาพยนตร์เรื่อง *"ลาวดวงเดือน"* ที่อัศวินภาพยนตร์แล้วพบรักกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล แล้วเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2519 ขณะที่สามีพระชันษา 66 ปี และหม่อมไฉไลมีอายุ 16 ปี และมีพระโอรส-ธิดาสององค์ คือ 

1. พันโท หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล (เดิม หม่อมเจ้าปีใหม่ ยุคล; ประสูติ 1 มกราคม พ.ศ. 2521) เสกสมรสกับหม่อมอัญวิดา ยุคล ณ อยุธยา (สกุลเดิม สง่าศิลป์) มีธิดาสองคน
2. ภานุมา ยุคล (เดิม หม่อมเจ้าหญิงหญิง ยุคล; ประสูติ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2524) สมรสกับเมธ พิพิธโภคา มีบุตรธิดาสองคน

ธุรกิจส่วนตัว
-------------

หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา เป็นเจ้าของกิจการธุรกิจร้านเครื่องเพชรที่สยามพารากอนและเพนนินซูลาพลาซา และกิจการบ้านพักตากอากาศ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "ไฉไล ยุคล ณ อยุธยา". *ไทยรัฐออนไลน์*. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  พิมาน แจ่มจรัส. *รักในราชสำนัก*. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : สร้างสรรค์บุ๊คส์, 2554, หน้า 43

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* momchailai.com
**โชปูเฮนฮอกกี** (เดนมาร์ก: *Copenhagen Hockey*) เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพ ซึ่งตั้งฐานอยู่ในฮวีดูฟร์ ประเทศเดนมาร์ก ทีมนี้เป็นสมาชิกของเออิล-บังลีเกนซึ่งเป็นลีกฮอกกี้น้ำแข็งระดับสูงสุดในประเทศเดนมาร์ก และได้รับการก่อตั้งทีมขึ้นใน ค.ศ. 1966 ปัจจุบันได้มีการใช้ชื่อทีมว่าโชปูเฮนฮอกกีตั้งแต่ ค.ศ. 2011 และทำการแข่งขันในฮวีดูฟร์สกอยตีเฮ็ลอารีนา

ทั้งนี้ ลิขิต เนียมวัน ผู้เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งทีมชาติไทย ได้เคยสร้างผลงานให้แก่ทีมนี้ในช่วง ค.ศ. 2007-2008

ประวัติ
-------

ทีมนี้เดิมเป็นที่รู้จักกันในนาม*ฮวีดูฟร์วอลเวส* ซึ่งเป็นฉายาใหม่ในลีกฤดูกาล 2007-08 ส่วนชื่อทางการ*โทเทมโพฮีค* เป็นผลมาจากข้อตกลงของการให้การสนับสนุน ในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2009 สโมสรของจี รอบ แมกวิการ์ (แบรนดอน) ได้ถอนตัวออกจากเดนิชเอลิทชีเอน และได้มีการฟ้องล้มละลายในวันจันทร์ภายหลังจากสองผู้สนับสนุนหลักของทีมได้ทำการถอนตัว โดยหนึ่งในนั้นคือบริษัทให้บริการรถยนต์โทเทมโพ ที่ได้มีการยื่นฟ้องล้มละลาย และครั้งที่สองโดยบริษัทเครื่องใช้สำนักงานเอ็นอาร์จีสแกนดิเนเวีย ซึ่งมีการโต้แย้งด้านข้อตกลงการสนับสนุนของพวกเขา โดยกล่าวว่าทางผู้จัดการฝ่ายการตลาดและฝ่ายขายได้ลงนามไปโดยที่ทางเอ็นอาร์จีไม่ได้มีอำนาจและได้ทำการยื่นซองขาวไปแล้ว โดยผลที่ตามมา ทางสโมสรได้สูญเสียเงิน 2 ล้านโครนเดนมาร์ก (ประมาณ 428,000 ดอลลาร์แคนาดา) ในส่วนของรายได้

ความสำเร็จ
----------

* ชนะรายการ*ดิวิชัน 1*: ค.ศ. 2000

อดีตผู้เล่นรายสำคัญ
-------------------

* ออสเตรีย เยือร์เกิน เพนเคอร์
* แคนาดา รอบ แมกวิการ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eliteprospects.com - Likit Neimwan Andersson
2. ↑  Likit Andersson - player profile and career stats
3. ↑  Likit Andersson letar ny klubb:"Jag har blivit dåligt behandlad"[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Copenhagen Hockey/Hvidovre on eliteprospects.com
**ซอฟต์แวร์ระบบ** คือซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ที่ออกแบบขึ้นมาเพื่อปฏิบัติการกับฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ และเพื่อจัดเตรียมและบำรุงรักษาแพลตฟอร์มจากการทำงานของโปรแกรมประยุกต์ 

ซอฟต์แวร์ระบบพื้นฐานที่สุดมีดังนี้

* ไบออสของคอมพิวเตอร์และเฟิร์มแวร์ของอุปกรณ์ ซึ่งมีเครื่องมือพื้นฐานสำหรับปฏิบัติการและควบคุมฮาร์ดแวร์ที่เชื่อมต่อหรือติดตั้งในคอมพิวเตอร์
* ระบบปฏิบัติการ (ตัวอย่างที่เด่น ๆ เช่น ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ แมคโอเอสเท็น และลินุกซ์) ซึ่งแบ่งสรรให้ส่วนต่าง ๆ ของคอมพิวเตอร์ทำงานร่วมกันโดยรับภาระงานอาทิ การส่งผ่านข้อมูลระหว่างหน่วยความจำกับจานบันทึก หรือการส่งข้อมูลออกทางอุปกรณ์แสดงผล และยังมีแพลตฟอร์มเพื่อทำงานซอฟต์แวร์ระบบระดับสูงและโปรแกรมประยุกต์ด้วย
* ซอฟต์แวร์อรรถประโยชน์ ซึ่งช่วยวิเคราะห์ ปรับแต่ง ทำให้เหมาะสม และบำรุงรักษาคอมพิวเตอร์

ในตำราบางเล่ม คำว่า *ซอฟต์แวร์ระบบ* หมายรวมถึงเครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนาซอฟต์แวร์ด้วย (เช่น คอมไพเลอร์ ลิงเกอร์ หรือดีบักเกอร์ เป็นต้น)

โดยทั่วไปมิได้หมายความว่า ผู้ใช้จะต้องซื้อคอมพิวเตอร์เพื่อใช้งานซอฟต์แวร์ระบบ แทนที่จะเป็นอย่างนั้น อาจมองว่าซอฟต์แวร์ระบบเป็นสิ่งพื้นฐานของคอมพิวเตอร์ที่มีมากับเครื่องหรือติดตั้งไว้ก่อนแล้ว ในทางตรงข้ามกับซอฟต์แวร์ระบบ ซอฟต์แวร์ที่ผู้ใช้สามารถกระทำการต่าง ๆ อาทิสร้างเอกสารข้อความ เล่นเกม ฟังเพลง หรือท่องเว็บ เช่นนี้เรียกว่าโปรแกรมประยุกต์

ประเภทของซอฟต์แวร์ระบบ
----------------------

ซอฟต์แวร์ระบบช่วยเหลือการใช้งานระบบปฏิบัติการและระบบคอมพิวเตอร์ ซึ่งก็มีทั้งเครื่องมือวินิจฉัย คอมไพเลอร์ เซิร์ฟเวอร์ ระบบหน้าต่าง โปรแกรมอรรถประโยชน์

ซอฟต์แวร์ระบบประเภทจำเพาะก็มีอย่างเช่น

* โหลดเดอร์
* ลิงเกอร์
* ซอฟต์แวร์อรรถประโยชน์
* สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป / ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้
* เชลล์
* ไบออส
* ไฮเพอร์ไวเซอร์
* บูตโหลดเดอร์

ถ้าซอฟต์แวร์ระบบถูกเก็บบันทึกอยู่ในหน่วยความจำลบเลือนไม่ได้เช่นในวงจรรวม มักจะเรียกว่าเฟิร์มแวร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-19. สืบค้นเมื่อ 2010-09-16.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-27. สืบค้นเมื่อ 2010-09-16.
3. ↑
4. ↑  W. W. Milner, Ann Montgomery-Smith (2000). *Information and Communication Technology for Intermediate Gnvq*. p.126
**สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์** (อังกฤษ: Abu Bakar, Sultan of Johor; มลายู: *Sultan Sir Abu Bakar Al-Khalil ibni Al-Marhum Tun Temenggung Raja Daeng Ibrahim, المرحوم سلطان سير ابو بكر ابن المرحوم تماڠڬوڠ دايڠ إبراهيم سري مهاراج جوهر*) พระองค์เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์สุลต่านแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2428 ซึ่งเป็นต้นราชวงศ์ที่ปกครองยะโฮร์มาจนถึงปัจจุบัน โดยแยกตัวออกมาจากอาณาจักรยะโฮร์-เรียว พระองค์เป็นชาวมลายูหัวสมัยใหม่และสามารถต้านทานการขยายอำนาจของอังกฤษไว้ได้ระยะหนึ่ง พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2438 ด้วยโรคปอดบวมที่ประเทศอังกฤษ

ประวัติ
-------

พระองค์ประสูติในตระกูลขุนนางตำแหน่งเตเมิงกุงแห่งอาณาจักรยะโฮร์-เรียวเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2375 ปู่ของพระองค์คือเตเมิงกุงอับดุลระห์มานซึ่งเป็นผู้ยินยอมให้อังกฤษเข้ามาตั้งศูนย์การค้าที่สิงคโปร์เมื่อ พ.ศ. 2361 และสนับสนุนให้เจ้าชายฮุสเซนขึ้นเป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์-เรียว พระองค์ได้ตำแหน่งเตเมิงกุงแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2405 ซึ่งเป็นช่วงที่อังกฤษขยายอำนาจเข้ามาในคาบสมุทรมลายูอย่างจริงจัง พระองค์เปิดกว้างให้กับการค้ากับต่างชาติ และเดินทางไปต่างประเทศหลายครั้ง และได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียใน พ.ศ. 2409 พระองค์ได้พยายามที่จะปฏิรูประบบการปกครองและพัฒนาการทางด้านเศรษฐกิจ โดยจัดตั้งสภาที่ปรึกษา แบ่งหน่วยงานเป็นกระทรวง ทบวง กรม สนับสนุนการลงทุนของพ่อค้าชาวจีนและสามารถควบคุมไม่ให้เกิดความขัดแย้งระหว่างชาวมลายูกับชาวจีนที่จะเป็นข้ออ้างให้อังกฤษเข้ามาแทรกแซงได้ ต่อมา พระองค์ได้เป็นมหาราชาแห่งยะโฮร์และได้เป็นที่ปรึกษาของกลุ่มผู้ครองแคว้นชาวมลายูเชื้อสายมีนังกาเบาใน พ.ศ. 2421 แต่บทบาทของพระองค์ก็ถูกลดทอนลงหลังพ.ศ. 2423 เพราะอังกฤษตั้งเป็นรัฐเนอเกอรีเซิมบีลันขึ้นแทน

ใน พ.ศ. 2428 พระองค์ได้สถาปนาราชวงศ์สุลต่านแห่งยะโฮร์ขึ้นหลังจากที่สุลต่านอาลีแห่งอาณาจักรยะโฮร์-เรียวสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2420 โดยสถาปนาเมืองท่าในแคว้นยะโฮร์ขึ้นเป็นเมืองหลวงชื่อโจโฮร์บะฮ์รูแปลว่ายะโฮร์ใหม่ ต่อมา ใน พ.ศ. 2433 อังกฤษสามารถเข้ามาปกครองรัฐเปรัก เซอลาโงร์ เนอเกอรีเซิมบีลัน และปะหังได้ และพยายามบีบให้ยะโฮร์เข้ามาเป็นรัฐในอารักขาเช่นเดียวกับรัฐอื่น ๆ พระองค์ได้พยายามที่จะรักษาสถานภาพของยะโฮร์ และได้เดินทางไปยังลอนดอนใน พ.ศ. 2428 เพื่อทำสนธิสัญญารับประกันความเป็นอิสระของยะโฮร์และยอมรับว่าพระองค์เป็นสุลต่าน ทำให้การขยายตัวของอาณานิคมช่องแคบหยุดชะงักตลอดรัชสมัยของพระองค์

ในช่วงท้ายของพระชนม์ชีพ พระองค์พยายามวางรากฐานให้ยะโฮร์เป็นรัฐอิสระต่อไป โดยตั้งสภาที่ปรึกษาแห่งยะโฮร์ในกรุงลอนดอนโดยมีสมาชิกเป็นชาวอังกฤษที่สนับสนุนยะโฮร์ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2438 ทรงประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งยะโฮร์ ซึ่งกำหนดให้ยะโฮร์เป็นรัฐเอกราช มีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ ห้ามยกดินแดนของรัฐให้ชาติตะวันตก แต่พระองค์ก็เสด็จสวรรคตหลังประกาศใช้รัฐธรรมนูญได้เพียง 2 เดือน แต่ก็สามารถวางรากฐานให้ยะโฮร์รักษาอำนาจการบริหารภายในไว้ได้จนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dewan Bahasa dan Pustaka, Kementerian Pelajaran, *Dewan Sastera*, pg 14
2. ↑  Christopher Buyers, Johor10. Retrieved 20 April 2009
3. 1 2  Winstedt, *A History of Johore (1365–1941)*, pg 137

* ชุลีพร พงศ์สุพัฒน์. สุลต่านอาบูบาการ์แห่งยะโฮร์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 33-36

1. ↑  *Tengku* is also spelled as *Tunku* in Johor. (Milne, Mauzy, *Malaysian Politics Under Mahathir*, pg xv)
เครื่องเขินญี่ปุ่นที่ผลิตตามความต้องการของคณะเยสุอิต ผลิตในยุคอาซูกิ–โมโมยามะ ตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปัจจุบันจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติคีวชู
ฉากกั้นห้องแบบญี่ปุ่นศิลปะนัมบัง
**ศิลปะนัมบัง** (ญี่ปุ่น: 南蛮美術; โรมาจิ: *Nanban bijutsu*) หมายถึง ศิลปะญี่ปุ่นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 ที่ได้รับอิทธิพลจากพวกนัมบัง (南蛮, "คนเถื่อนจากภาคใต้") ซึ่งหมายถึงพ่อค้าและนักบวชจากยุโรป โดยเฉพาะชาวโปรตุเกส ซึ่ง "นัมบัง" เป็นคำยืมจากภาษาจีนว่า "หนานหมาน" แปลตรงตัวว่า "คนเถื่อนจากภาคใต้" เช่นกัน แต่มีความหมายสื่อถึงกลุ่มชาติพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในญี่ปุ่นนำคำนี้มาใช้สำหรับเรียกคนโปรตุเกส ซึ่งเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เข้ามาค้าขายในญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1543 แล้วจึงถูกใช้เรียกชาวยุโรปอย่างรวม ๆ ในเวลาต่อมา และคำนี้ก็ใช้เรียกภาพวาดที่ชาวยุโรปนำมาญี่ปุ่นด้วย

ประวัติ
-------

ศิลปะนัมบังเกิดขึ้นครั้งแรกหลังการเดินทางของชาวโปรตุเกสสู่คีวชูใน ค.ศ. 1543 และเริ่มมีการผลิตศาสนวัตถุของศาสนาคริสต์ เช่น รูปเคารพอย่างคริสตศิลป์ และฉากกั้นห้องญี่ปุ่นศิลปะนัมบัง (南蛮屏風) มีลวดลายเป็นเอกลักษณ์ และยังเหลือรอดมาจนถึงปัจจุบันนี้กว่า 90 ฉาก เป็นภาพลงสีแสดงให้เห็นนักเดินทางชาวต่างชาติเดินทางมายังท่าเรือของญี่ปุ่น และกำลังเดินไปตามท้องถนนของญี่ปุ่น ภาพที่ได้รับความนิยมที่สุดคือภาพนักรบต่างชาติ รังสรรค์โดยศิลปินจากสำนักคาโน (狩野派) ร่วมกับสำนักโทซะ (土佐派) ผสมผสานงานศิลป์จากต่างประเทศให้เข้ากับการวาดภาพของญี่ปุ่น เช่น ทัศนียภาพเชิงเส้น (linear perspective) การใช้วัสดุเทียบเท่า (alternative materials) และเทคนิค (techniques) แต่ศิลปะตะวันตกนี้ส่งอิทธิพลแก่ศิลปะญี่ปุ่นได้ไม่นาน เพราะเกิดการกดขี่และการประกาศห้ามนับถือศาสนาคริสต์ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 รวมทั้งการปิดประเทศช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1630 ศิลปะนัมบังจึงเสื่อมสูญไป

อิทธิพลย้อนกลับ
---------------

คตินิยมศิลปะญี่ปุ่นยังไม่แพร่หลายไปสู่โลกตะวันตกจนกระทั่งญี่ปุ่นเปิดประเทศอีกครั้งในคริสต์ทศวรรษที่ 1850–1860 แต่ก็มีหลักฐานความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่นที่อาณานิคมเม็กซิโกของสเปน ดังจะพบว่าเครื่องเขินของญี่ปุ่นส่งอิทธิพลจากเครื่องเขินยุคก่อนฮิสแปนิก เรียกว่า "มาเก" (*maque*) ตรงกับเครื่องเขินญี่ปุ่นคือ "มากิเอะ" (蒔絵) จากการแลกเปลี่ยนสินค้าผ่านเรือกำปั่นมะนิลา (*Manila galleon*) ซึ่งเดินทางไปมาระหว่างมะนิลาในฟิลิปปินส์กับอากาปุลโกในเม็กซิโก ระหว่าง ค.ศ. 1565–1815

ระเบียงภาพ
----------

* นักบุญเปโตรนักบุญเปโตร
* พระนางมารีย์พรหมจารีพระนางมารีย์พรหมจารี
* โบสถ์คริสต์โบสถ์คริสต์
* แท่นบูชาแบบญี่ปุ่นแท่นบูชาแบบญี่ปุ่น
* บาทหลวงและเด็ก ๆบาทหลวงและเด็ก ๆ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Okamoto, Yoshitomo (1972). *The Namban Art of Japan*. Weatherhill. ISBN 0-8348-1008-5.
2. ↑  "Nanban-e". Japanese Architecture and Art Net Users System. สืบค้นเมื่อ 28 March 2011.
3. ↑  南蛮屏風 Kobe City Museum
4. ↑  Testa, Giuseppina Aurora (2020-07-03). ""Mōko Shūrai Ekotoba" (Illustrated Account of the Mongol Invasions)". *Eikón / Imago* (ภาษาอังกฤษ). **9**: 35–57. doi:10.5209/eiko.73275. ISSN 2254-8718.
5. ↑  "Nanban-byoubu". Japanese Architecture and Art Net Users System. สืบค้นเมื่อ 28 March 2011.
6. ↑  Lake, Rodrigo Rivero (2006). *Namban: Art in Viceregal Mexico*. Turner. ISBN 978-84-7506-693-6.
**ซอนนี มานาคาเน** (อังกฤษ: Sonny Manakane) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 4

ประวัติ
-------

มานาคาเนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนนมิเนกาซุ อิมูระ ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกในอินโดนีเซีย ชนะ 4 ครั้ง เสมอ 1 โดยชนะน็อค ชวาลย์ ส. วรพิน นักมวยสากลชาวไทย ยก 3 ด้วย จากนั้น มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ พ.ศ. 2546 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนวิกกี้ เจเปอร์ ได้แชมป์มาครอง

หลังจากได้แชมป์อินโดนีเซีย มานาคาเนเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกที่นครราชสีมาเมื่อ พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมในยกที่ 4 จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกชนะรวดอีกสี่ครั้งที่อินโดนีเซีย รวมทั้งชนะคะแนน สมิงหนุ่ม ว.วิวัฒนานนท์ และขนะน็อคพรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 9 ก่อนจะไปชกแพ้น็อค ซี กอร์เรส ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2549 และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิมแค่ยกแรก

มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกถึง 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ โดยเมื่อ พ.ศ. 2551 ชิงแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา ยก 12 ส่วนใน พ.ศ. 2552 ลดรุ่นลงมาชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ปรากฏว่าทำได้แค่เสมอกับมารังกิน มาร์บุน มานาคาเนมาประสบความสำเร็จเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชนะน็อค คริสเตียน เซียนตูรี ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟ้าสังหาร อ.เบญจมาศ ยก 3 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็แพ้น็อค เดียเนเวอร์ โอร์คาเลส ยก 3 เมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เสียแชมป์ไป

หลังจากเสียแชมป์ มานาคาเนมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อคเทอดเกียรติ จันทร์แดง ยก 4 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2554 ต่ทำได้เพียงแค่เสมอกับ โรเบิร์ต โกปา ปาลูว จากนั้น ไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค คิม แตกมิน ยก 5 จนล่าสุดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 มานาคาเนเพิ่งได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอารีฟ บราเดอร์

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2546)
* แชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (พ.ศ. 2552)
* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (พ.ศ. 2555)
* แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
	+ 24 กรกฎาคม 2553 ชนะน็อค ฟ้าสังหาร อ.เบญจมาศ ยก 3
	+ เสียแชมป์ 30 ตุลาคม 2553 แพ้น็อค เดียเนเวอร์ โอร์คาเลส ยก 3
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 27 เมษายน 2547 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 4 ที่นครราชสีมา
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน 2550 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 1 ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค คิม แตกมิน ยก 5 ที่เกาหลีใต้

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**"ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อถูกลืม"** เป็นซิงเกิลของนักร้องจิระศักดิ์ ปานพุ่ม กับค่ายสหภาพดนตรี ประพันธ์เนื้อร้องโดย อาทิตย์ สาระจูฑะ แต่งทำนองโดย ชาญวุฒิ บุญแย้ม และเรียบเรียงโดย จิระศักดิ์ ปานพุ่ม มิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2558

เพลงนี้ต้องการสื่อถึงในสังคมนี้ยังมีอีกหลายเรื่องราวที่สามารถ­หยิบยกขึ้นมาเป็นตัวอย่างของการถูกลืม เพื่อให้เห็นว่ามันเจ็บปวดสักแค่ไหนสำหรับ­คนที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เช่น เด็กเร่ร่อนที่ถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง คนชราที่ลูกหลานไม่ใส่ใจดูแล แม้กระทั่งคนยากคนจนที่หาเช้ากินค่ำ ซึ่งบางคนอาจมองว่าเป็นคนด้อยค่า และมองข้ามไป ในที่สุดก็ลืมๆ กันไป แต่เชื่อเถอะว่าไม่มีใครอยากถูกลืม ทุกคนอยากเป็นที่จดจำ และคุณค่าของความเป็นคนนั้นไม่ควรถูกเหยีย­ดหยาม

เมื่อชีวิตคนคนหนึ่งต้องตกอยู่ในสถานการณ์­ที่อีกคนหนึ่งมองไม่เห็นคุณค่า ก่อนที่จะถูกทำร้ายจิตใจให้เจ็บปวดไปมากกว­่านี้เขาจึงตัดสินใจเป็นฝ่ายลาจาก เพราะการถูกลืมทั้งที่ยังใช้ชีวิตอยู่ด้วย­กันนั้นมันเลวร้ายที่สุด ขณะที่การจากไปเพื่อให้จดจำกลายเป็นทางเลื­อกสุดท้าย การจากไปในครั้งนี้อาจยังคงเหลืออะไรให้จำ­บ้าง ดีกว่าอยู่ไปอย่างไร้ค่า เพราะ "ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อถูกลืม"

การตอบรับ
---------

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| 104.5 Fat Radio Chart | 9 |
| Green Generation 93.0 Top 10 Chart | 6 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แมวจิรศักดิ์" ส่งเพลง "ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อถูกลืม" เอาใจคนถูกทิ้ง[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-10. สืบค้นเมื่อ 2015-03-30.
3. ↑  [ GENERATIONS TOP 10 CHART : ประจำสัปดาห์
รายงาน เมื่อ 11-18 เมษายน 2558]
**จอสัมผัส** เป็นคุณลักษณะหนึ่งคล้ายกับแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ โดยผู้ใช้สามารถสัมผัสบนจอของเครื่อง เพื่อที่จะสั่งการและทำงานต่าง ๆ ได้ เดิมทีจอสัมผัสสามารถรับคำสั่งจากผู้ใช้ได้ทีละหนึ่งจุดคำสั่งแต่ต่อมามีการพัฒนาระบบจอสัมผัสให้สามารถรับคำสั่งแบบลากถูได้ซึ่งคล้ายกับการคลิกเมาส์ค้างไว้แล้วลากวาง และยังสามารถรับคำสั่งหรือการกดบนหน้าจอจากผู้ใช้ได้หลายจุดพร้อมกัน เรียกอีกอย่างหนึ่งว่ามัลติทัช

คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะที่มีหน้าจอสัมผัสเครื่องแรกของโลกที่ออกวางจำหน่ายคือ HP-150 วางขายในปี พ.ศ. 2526 และอุปกรณ์พกพาจอสัมผัสเครื่องแรกของโลกที่ออกวางจำหน่ายคือ ไอบีเอ็ม ไซมอน ซึ่งวางขายในปี พ.ศ. 2537 

ในปัจจุบันมีผู้ผลิตมากมายที่ใช้ระบบนี้ เช่น แอปเปิล, เอชทีซี, แอลจี, โมโตโรล่าโมบิลิตี, โนเกีย, ซัมซุง, โซนี่ เป็นต้น

| * ด
* ค
* ก
อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ขั้นพื้นฐาน |
| --- |
| อุปกรณ์อินพุต | 
* คีย์บอร์ด
* เครื่องกราดภาพ
* ไมโครโฟน
* อุปกรณ์ชี้
	+ กราฟิกส์แท็บเล็ต
	+ จอยสติก
	+ ปากกาแสง
	+ เมาส์
	+ พ็อยน์ติงสติก
	+ ทัชแพด
	+ จอสัมผัส
	+ แทร็กบอล
* เว็บแคม

 |
| อุปกรณ์เอาต์พุต | 
* จอภาพ
* แผงแสดงอักษรเบลล์
* เครื่องพิมพ์
* ลำโพง
* พล็อตเตอร์

 |
| หน่วยบันทึกข้อมูลแบบถอดได้ | 
* ออปติคัลดิสก์ไดร์ฟ
	+ CD-RW
	+ DVD+RW
	+ BD-R
* ชุดจานบันทึก
* ฟลอปปีดิสก์
* การ์ดหน่วยความจำ
* ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์

 |
| กล่องครอบคอมพิวเตอร์ | 
* หน่วยประมวลผลกลาง (CPU)
* HDD / SSD / SSHD
* แผงวงจรหลัก
* ตัวควบคุมระบบติดต่อประสาน
* แหล่งจ่ายไฟ
* หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่ม (แรม)
* การ์ดเสียง
* การ์ดแสดงผล

 |
| พอร์ตข้อมูล | 
* อีเทอร์เน็ต
* ไฟร์ไวร์ (IEEE 1394)
* พอร์ตขนาน
* พอร์ตอนุกรม
* USB
* เต้ารับเสียง

 |
แผนที่ภูเขาไฟใหญ่ทั่วโลก:
  ดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟระดับ 8
  ดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟระดับ 7
**ภูเขาไฟใหญ่** หรือ **ซูเปอร์วอลเคโน** (อังกฤษ: Supervolcano) คือภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่มีมวลการปะทุอยู่ในระดับ 8 ซึ่งเป็นค่าสูงสุดในดัชนีการระเบิดของภูเขาไฟที่มีค่าปริมาตรมวลสารปะทุมากกว่า 1,000 ลูกบาศก์กิโลเมตร

ภูเขาไฟใหญ่เกิดขึ้นเมื่อหินหนืดจากเนื้อโลกดันตัวขึ้นไปด้านบนแต่ยังไม่ประทุสู่บนเปลือกโลกแต่จะขังตัวเป็นแอ่งใต้เปลือกโลกแทน จนเวลาผ่านไปแอ่งแมกมาก็จะใหญ่จนมีแรงดันมากขึ้นจนเปลือกโลกรับแรงดันไม่ไหวจึงปะทุออกมา ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดบริเวณจุดร้อนเช่นแอ่งภูเขาไฟเยลโลว์สโตนหรือในเขตมุดตัวของเปลือกโลกอย่างทะเลสาบโตบา และลักษณะอื่นที่ทำให้มีการปะทุปริมาตรมวลสารจำนวนมากจะอยู่บริเวณที่มีการสะสมหินอัคนีเป็นจำนวนมาก ซึ่งสามารถคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ด้วยลาวา, เถ้าภูเขาไฟ และทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอย่างเช่นการเกิดยุคน้ำแข็งขนาดเล็กที่ทำให้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ได้ การระเบิดที่ใหญ่ที่สุดของภูเขาไฟใหญ่คือการปะทุโอรัวนุเมื่อ 26,500 ปีก่อนซึ่งเป็นการระเบิดของภูเขาไฟตาอูโปในประเทศนิวซีแลนด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Archived copy". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กรกฎาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 22 สิงหาคม 2017.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
2. ↑  Wilson, C. J. N. (2001). "The 26.5ka Oruanui eruption, New Zealand: An introduction and overview". *Journal of Volcanology and Geothermal Research*. **112**: 133. Bibcode:2001JVGR..112..133W. doi:10.1016/S0377-0273(01)00239-6.
**ภูเขาไฟสตรอมโบลี** (เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [ˈstromboli]; ซิซิลี: *Struògnuli*, ภาษากรีกโบราณ: Στρογγύλη, *Strongulē*) เป็นเกาะขนาดเล็กในทะเลติร์เรเนียนนอกชายฝั่งทางเหนือของซิซิลี เป็นหนึ่งในสามของภูเขาไฟมีพลังในอิตาลี สตรอมโบลีเป็นหนึ่งในแปดเกาะของหมู่เกาะเอโอเลียนซึ่งเกาะภูเขาไฟรูปโค้งทางเหนือของซิซิลี ชื่อของสตอมโบลีมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า *Strongulē* ที่ตั้งตามลักษณะลักษณะกลมพองของมัน เกาะแห่งนี้มีประชากรอาศัยอยู่ราว 500 คน ภูเขาไฟลูกนี้ปะทุค่อนข้างบ่อยและมีกิจกรรมทางภูเขาไฟกับปะทุเล็ก ๆ เป็นระยะ ๆ บ่อยครั้งสามารถสังเกตได้จากหลายจุดบนเกาะและจากทะเลโดยรอบ ทำให้ตั้งชื่อเล่นให้เกาะนี้ว่า "ประภาคารแห่งเมดิเตอร์เรเนียน"

การปะทุหลักครั้งล่าสุดของสตอมโบลีปะทุในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2552 สตอมโบลีสูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 926 เมตร 
และวัดจากฐานตรงจากก้นทะเลจะมีความสูงประมาณ 2,700 เมตร  และมีปล่องภูเขาไฟ 3 แห่งบนเกาะ ลักษณะทางธรณีวิทยาที่สำคัญของภูเขาไฟคือ **ธารของไฟ** (Sciara del Fuoco) ทางลาดรูปเกือกม้าขนาดใหญ่ที่เกิดการพังทลายกรวยภูเขาไฟด้านตะวันตกเฉียงเหนือเมือ 13,000 ปีที่แล้ว ทางตะวัรออกเฉียงเหนือของเกาะระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตรจะมีเกาะสตรอมโบลีคลิโอซึ่งเป็นเศษซากปลักภูเขาไฟของภูเขาไฟลูกเดิม

ภูเขาไฟ
-------

การปะทุของสตอมโบลี
สตอมโบลีปะทุอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่เกือบ 2,000 ปีที่แล้ว รูปแบบของการปะทุจะปะทุขึ้นที่ปล่องบนยอดภูเขา และปากครั้งก็มีการปะทุบอมบ์ภูเขาไฟออกมาเล็กน้อย เป็นระยะ ๆ ตั้งแต่นาทีจนถึงชั่วโมง การปะทุแบบนี้เรียกว่าการประทุแบบสตรอมโบเลียนซึ่งสามารถพบได้ในภูเขาไฟอื่น ๆ ทั่วโลก เป็นการระเบิดที่ไม่รุนแรงแต่ปะทุเป็นระยะ ๆ และมักปะทุเศษชิ้นส่วนเปลือกนอก ขี้เถ้า เศษหินและบอมพ์ภูเขาไฟ การปะทุของสตรอมโบลีนั้นมีการปะทุแบบเฉพาะตัว ส่วนการไหลของลาวานั้นจะออกมาเฉพาะช่วงที่มีกิจกรรมทางภูเขาไฟสูง เกิดการปะทุขึ้นครั้งแรกในรอบ 17 ปีใน พ.ศ. 2545 และอีกครั้งใน พ.ศ. 2546, พ.ศ. 2550 และ 2556-2557 การปลดปล่อยก๊าซของภูเขาไฟลูกนี้จะวัดโดยมัลติ-แก๊สซึ่งจะตรวจสอบการเพิ่มขึ้นของแม็กม่าล่วงหน้าซึ่งจะช่วยพยากรกิจกรรมทางภูเขาไฟได้ล่วงหน้า

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Stromboli, Italy". Peakbagger.com. สืบค้นเมื่อ 2013-07-20.
2. 1 2  "Stromboli". *Global Volcanism Program*. Smithsonian Institution. สืบค้นเมื่อ 2009-01-01.
3. ↑  "Isola di Stromboli (in Italian)". Comune di Lipari. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-30. สืบค้นเมื่อ 25 February 2016.
4. 1 2  Scheffel, Richard L.; Wernet, Susan J. บ.ก. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States: Reader's Digest Association, Inc. pp. 360–361. ISBN 0-89577-087-3.
5. ↑  Tibaldi, A. Corazzato, C. Marani, M. Gamberi, F. (2009). Subaerial-submarine evidence of structures feeding magma to Stromboli Volcano, Italy, and relations with edifice flank failure and creep. Tectonophysics, 469 (1), 112–136.
6. ↑  Aiuppa, Alessandro; Federico, Cinzia; Giudice, Geatano; Papale, Paolo (2008-10-11). "The 2007 eruption of Stromboli volcano: Insights from real-time measurement of the volcanic gas plume CO2/SO2 ratio". Elsevier. สืบค้นเมื่อ 2016-09-27.
**วัดอุดมมงคล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าไข่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดอุดมมงคล แต่เดิมเป็นสำนักสงฆ์ที่หลวงพ่ออุตตมะ ท่านได้สร้างขึ้นมาพร้อมกับญาติโยมผู้มีจิตศรัทธา โดยได้เริ่มสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542 มีอุโบสถและกุฎิสงฆ์ 2 หลัง หลังจากนั้นท่านได้มรณะภาพไปในปีถัดไป จึงมีการการแต่งตั้งเจ้าอาวาสให้พระครูวิจิตรสรคุณ จากวัดนครเนื่องเขต สานต่องาน จนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2552 พระครูวิจิตรสรคุณ ท่านได้ซื้อที่ดินขยายเพิ่มเติมอีก 8 ไร่ จากเดิม 26 ไร่ รวมทั้งสิ้น 34 ไร่ เพื่อสร้างรูปเหมือนหลวงพ่ออุตตมะองค์ใหญ่ หน้าตักกว้าง 9 เมตร สูง 12 เมตร 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีทางเข้ามีลักษณะแบบปากถ้ำ ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธรูปต่าง ๆ และวิหารหลวงพ่อพุทธโสธรที่องค์พระพุทธรูปสานจากไม้ไผ่ ภายในวัดยังมี พระราหู พระอินทร์ประทับช้าง พระอุโบสถรูปเรือ พระหันได้หรือพระสามมิติ พระหินหยกขาว และบ่อพระอุปคุต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". SBL Magazine. p. 97.
2. ↑  "วัดอุดมมงคล". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดอุดมมงคล ฉะเชิงเทรา วัดที่หลวงพ่ออุตตมะให้สร้างขึ้น".
4. ↑  "วัดอุดมมงคล".
**วัดอุทยาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านวัดอุทยาน ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดอุทยานสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา เข้าใจกันว่าเดิมบริเวณนี้เป็นอุทยานหรือที่สวนของกษัตริย์สมัยพระเจ้าอู่ทองที่เสด็จหนีโรคร้ายมา [ในย่านนี้ยังมีวัดที่มีตำนานเกี่ยวข้องกับพระองค์อีกหลายวัด เช่น วัดปราสาท วัดปรางค์หลวง และวัดบ้านค่าย (แคใน) เป็นต้น] เมื่อโรคร้ายที่ระบาดได้หมดไปและพระองค์เสด็จกลับแล้ว จึงได้มีการจัดสร้างวัดและใช้ชื่อตามลักษณะที่ตั้งวัดคือ "วัดอุทยาน"

การบูรณปฏิสังขรณ์ได้เริ่มอย่างจริงจังหลังจาก พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา เจ้าอาวาสรูปแรก คือ หลวงปู่เพิ่ม เป็นพระเถระผู้ใหญ่ที่ได้รับความเลื่อมใสศรัทธาของประชาชนในพื้นที่มาก ร่ำลือกันว่า หลวงปู่เพิ่มมอบแผ่นทอง 1 แผ่นให้แม่ค้าพ่อค้าที่มาทำบุญตักบาตรไปติดหัวเรือ ปรากฏว่า ทำมาค้าขายดีขึ้นจนร่ำรวยไปตามกัน ทางวัดยังได้มีการจัดสร้างวัตถุมงคล *เรือทองเศรษฐี 1 ในสยาม* พระเครื่อง *เหรียญหลวงปู่เพิ่ม นะสีเล สองแผ่นดิน รุ่น 1* และ เครื่องราง *พายทองเศรษฐีหลวงปู่เพิ่ม 1 เดียวในสยาม*

อุโบสถ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ได้รับการบูรณะหลังจาก พ.ศ. 2500 พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้อง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ล้นวัด! คนแห่ทำบุญ วัดอุทยาน โครงการ "คนละ 1 บาตร บาตรละ 1 คน เน้นสร้างความสามัคคี"". ข่าวสด. 17 มิถุนายน 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดอุทยาน ต.บางขุนกอง อ.บางกรวย นนทบุรี". ทัวร์วัดไทย.
3. ↑  "วัดอุทยาน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
สะพานเออเรซุนด์ (The Oresund Connection) เชื่อมระหว่างประเทศเดนมาร์กกับสวีเดน
**สะพาน–อุโมงค์** (อังกฤษ: bridge–tunnel) คือการเชื่อมต่อถนนหรือทางรถไฟอย่างต่อเนื่องข้ามแหล่งน้ำที่ใช้การรวมสะพานและอุโมงค์ไว้ด้วยกัน และมีทางหลวงเป็นบางครั้ง โดยไม่เกี่ยวข้องกับการเชื่อมต่อเป็นช่วง ๆ เช่น สะพานชักหรือเรือข้ามฟาก

สะพาน–อุโมงค์ คือ รูปแบบทั่วไปของการเชื่อมต่อกันหรือการข้ามโดยเฉพาะซึ่งแทนที่การให้บริการเรือข้ามฟาก การเชื่อมต่อนี้บ่อยครั้งเป็นการเชื่อมระหว่างทวีปหรือข้ามมหาสมุทรสู่เกาะที่ห่างไกลจากชายฝั่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ostenfeld, Klaus H.; Hommel, Dietrich; Olsen, Dan; Hauge, Lars (Nov 4, 1999). "Planning of Major Fixed Links". ใน Chen, Wai-Fah; Lian, Duan (บ.ก.). *Bridge Engineering Handbook*. CRC Press. p. 4-1. ISBN 0-8493-7434-0.

| * ด
* ค
* ก
บทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- |
| รูปแบบ | สะพานแขวน • สะพานขึง • สะพานยื่น • สะพานแบบคาน • สะพานแบบโครง • สะพานแบบโค้ง • สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก • สะพานลอยน้ำ • สะพานชัก • สะพาน–อุโมงค์ • สะพานคานรูปกล่อง | สะพาน |
| รายชื่อ | รายชื่อสะพาน • สะพานแขวน • สะพานขึง • ยาวที่สุด • ใหญ่ที่สุด • สูงที่สุด |
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

A ทางเดินอาหารและกระบวนการสร้างและสลาย (Alimentary tract and metabolism)

A06A Laxatives
--------------

### A06AA Softeners, emollients

A06AA01 Liquid paraffin
A06AA02 Docusate sodium
A06AA51 Liquid paraffin, combinations
### A06AB Contact laxatives

A06AB01 Oxyphenisatine
A06AB02 Bisacodyl
A06AB03 Dantron
A06AB04 Phenolphthalein
A06AB05 Castor oil
A06AB06 Senna glycosides
A06AB07 Cascara
A06AB08 Sodium picosulfate
A06AB09 Bisoxatin
A06AB20 Contact laxatives in combination
A06AB30 Contact laxatives in combination with belladonna alkaloids
A06AB52 Bisacodyl, combinations
A06AB53 Dantron, combinations
A06AB56 Senna glycosides, combinations
A06AB57 Cascara, combinations
A06AB58 Sodium picosulfate, combinations
### A06AC Bulk producers

A06AC01 Ispaghula (psylla seeds)
A06AC02 Ethulose
A06AC03 Sterculia
A06AC05 Linseed
A06AC06 Methylcellulose
A06AC07 Triticum (wheat fibre)
A06AC08 Polycarbophil calcium
A06AC51 Ispaghula, combinations
A06AC53 Sterculia, combinations
A06AC55 Linseed, combinations
### A06AD Osmotically acting laxatives

A06AD01 Magnesium carbonate
A06AD02 Magnesium oxide
A06AD03 Magnesium peroxide
A06AD04 Magnesium sulfate
A06AD10 Mineral salts in combination
A06AD11 Lactulose
A06AD12 Lactitol
A06AD13 Sodium sulfate
A06AD14 Pentaerithrityl
A06AD15 Macrogol
A06AD16 Mannitol
A06AD17 Sodium phosphate
A06AD18 Sorbitol
A06AD19 Magnesium citrate
A06AD21 Sodium tartrate
A06AD61 Lactulose, combinations
A06AD65 Macrogol, combinations
### A06AG Enemas

A06AG01 Sodium phosphate
A06AG02 Bisacodyl
A06AG03 Dantron, including combinations
A06AG04 Glycerol
A06AG06 Oil
A06AG07 Sorbitol
A06AG10 Docusate sodium, including combinations
A06AG11 Laurilsulfate, including combinations
A06AG20 Combinations
### A06AX Other laxatives

A06AX01 Glycerol
A06AX02 Carbon dioxide producing drugs
นาฬิกาทีดับบลิวสตีล
**ทีดับบลิวสตีล** (อังกฤษ: TW Steel) เป็นผู้ผลิตนาฬิกาเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นที่รู้จักในภาพลักษณ์ของนาฬิกากับโครโนกราฟขนาดใหญ่ บริษัทก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2005 โดยทีมสองพ่อลูกที่มีชื่อว่า ยอดี และ ตง โคเบเลนส์ ในฮอลแลนด์

ประวัติ
-------

บริษัทได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2005 โดย ยอดี โคเบเลนส์ พร้อมกับ ตง โคเบเลนส์ ผู้เป็นบิดาของเขา และพวกเขาเพิ่งฉลองครบรอบการก่อตั้ง 5 ปี ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ที่เดอะบลูมมิงเดลคลับในบลูเมงดาล ประเทศฮอลแลนด์

ทีมสองพ่อลูกมีประวัติด้านนาฬิกาโดยเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1980 เมื่อ ตง ได้เป็นผู้จัดจำหน่าย เรย์มอนด์ เวล และ มอริส ลาครัวซ์ ในภูมิภาคเบเนลักซ์ นี้คือช่วงที่ ตง เริ่มต้นการออกแบบนาฬิกาสั่งพิเศษสำหรับสายการบินเคแอลเอ็ม และมาร์ตินแอร์

ตง ได้เดินทางไปเพื่อเปิดตัวและประชาสัมพันธ์บริษัท ที่สร้างแคมเปญสำหรับกลุ่มสวอตช์ในประเทศเบเนลักซ์ก่อนที่จะทำการขายบริษัทนี้สำหรับการออกแบบและตลาดของนาฬิกาสวิสขนาดเล็กซึ่งเป็นที่นิยมในประเทศฮอลแลนด์และยุโรป จากนั้น ใน ค.ศ. 2005 ทีดับบลิวสตีลก็ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการเป็นซีอีโอของ ยอดี้ ผู้เป็นบุตรชาย

การให้การสนับสนุน
-----------------

ทีดับบลิวสตีลมีทูตตราสินค้าหลายราย ดังเช่น เดวิด คูลธาร์ด และ ดาริโอ ฟรานชิตติ ผู้ซึ่งเห็นเป็นประจำในการสวมใส่ผ่านทางหน้าจอโทรทัศน์และมีส่วนร่วมในหลายกิจกรรมส่งเสริมการจำหน่าย ทีดับบลิวสตีลยังเป็นผู้สนับสนุนในทีม 2010 เรโนลต์ เอฟ1

อ้างอิง
-------

1. ↑  TW Steel official website, Article "TW Steel - 5 Years of Big Time - Jordy Cobelens Q&A"
2. ↑  TW Steel about the brand, Article  เก็บถาวร 2010-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  David Coulthard, Article "New brand ambassador for TW Steel"  เก็บถาวร 2010-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑  Dario Franchitti, Article "TW Steel ambassador wins Indianapolis 500"
5. ↑  Renault announce TW Steel deal, Article  เก็บถาวร 2010-11-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทีดับบลิวสตีล**

* เว็บไซต์ทางการ
**สุลต่านอาลีแห่งยะโฮร์** (Ali, Sultan of Johore) มีพระนามเต็มว่า อาลี อิสกันดาร์ ชาห์ อิบนิ ฮุสเซน มูอัสซัม ชาห์ (Ali Iskandar Shah ibni Hussein Muazzam Shah) เป็นสุลต่านองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ปกครองยะโฮร์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2242 แต่ตำแหน่งสุลต่านที่พระองค์ได้รับใน พ.ศ. 2398 นั้น เป็นตำแหน่งตามประเพณีไม่ได้มีอำนาจในการปกครองอย่างแท้จริง พระองค์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2368 เป็นโอรสของสุลต่านฮุสเซน 

หลังจากสุลต่านมะห์มูดแห่งยะโฮร์-เรียวสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2355 เนเธอร์แลนด์รับรองให้รายาอัลดุลระห์มานเป็นสุลต่านต่อมา เพื่อให้สุลต่านองค์นี้ยกหมู่เกาะเรียวให้เนเธอร์แลนด์ ส่วนอังกฤษสนับสนุนโอรสอีกองค์ของสุลต่านมะห์มูดขึ้นเป็นสุลต่านคือสุลต่านฮุสเซน ชาห์ บิดาของสุลต่านอาลี แต่สุลต่านทั้งสองพระองค์ก็ไม่มีอำนาจที่แท้จริง สุลต่านฮุสเซนประทับที่สิงคโปร์ภายใต้การดูแลของอังกฤษจนสิ้นพระขนม์เมื่อ พ.ศ. 2378 ขณะที่สุลต่านอาลีมีพระชนม์เพียง 10 พรรษา 

อังกฤษปล่อยให้ตำแหน่งสุลต่านว่างอยู่ถึง 20 ปี จึงตั้งสุลต่านอาลีขึ้นเป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์-เรียวเมื่อพ.ศ. 2398 โดยมีอำนาจปกครองเพียงตอนเหนือของยะโฮร์ติดกับมะละกาเท่านั้น ดินแดนที่เหลือเป็นสิทธิ์ขาดของเตเมิงกุมอับราฮัม แต่อับราฮัมและอังกฤษไม่กล้าล้มล้างราชวงศ์ของอาลี เพราะเกรงประชาชนต่อต้าน พระองค์จึงครองราชย์จนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2419 รวมพระชนมายุได้ 51 พรรษา หลังจากนั้น อาบูบาการ์ บุตรชายของอับราฮัมที่ได้เป็นเตเมิงกุงต่อจากบิดาได้สถาปนาตนเองเป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์ เมื่อ พ.ศ. 2428

อ้างอิง
-------

* ชุลีพร พงศ์สุพัฒน์. สุลต่านอาลีแห่งยะโฮร์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 99 - 102
**วัดอุทธยารมณ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา

วัดอุทธยารมณ์ หรือ **วัดจองสูง** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2381 โดยมีเจ้าอาวาสเป็นพระไทใหญ่ ปกครองโดยนิกายไทใหญ่ ต่อมา พ.ศ. 2431 เมืองยวม (แม่สะเรียง) ได้ผลกระทบอัคคีภัยครั้งใหญ่ ทำให้วัดได้รับความเสียหายไปด้วย ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างขึ้นใหม่แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2459

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ทรงมอญ จำนวน 3 องค์ องค์แรกอยู่ทิศตะวันตกศิลปะพม่าผสมไทใหญ่สร้างเมื่อต้นรัชกาลที่ 6 พระบรมธาตุเจดีย์ ประดิษฐานอยู่ตรงกลาง ภายในมีผอบทองรูปเต่า บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ไม่มีหลักฐานระบุว่าสร้างสมัยใด เดิมทีเป็นพระเจดีย์เก่าทรุดโทรม เหลือรูปทรงเพียงครึ่งองค์ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2499 และเจดีย์ที่ประดิษฐานอยู่ทางทิศตะวันออก เป็นพระเจดีย์ 7 ยอด เดิมเป็นที่ตั้งวิหารไทยใหญ่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปก่ออิฐอยู่ 9 องค์ ต่อมาพ.ศ. 2431 เกิดไฟไหม้วิหารทั้งหลัง เหลือเพียงองค์พระพุทธรูป จึงได้ทำการสร้างพระเจดีย์ครอบพระพุทธรูปทั้ง 9 องค์ไว้ แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2439

วัดยังมีวิหารไม้เป็นวิหารที่สร้างใหม่บนยกพื้นสูง หลังคาหลายชั้นแบบจองของไทใหญ่ ภายในมีพระพุทธรูปปิดทองแบบมัณฑะเลย์ มีพระนอน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปไม้องค์เล็กแบบพม่าและมีผอบบรรจุพระธาตุ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จองและอุโบสถวิหารไทใหญ่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 102.
2. ↑  "ชมวัดรูปแบบเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมโดดเด่น "เจดีย์ทรงมอญ" 100 กว่าปี วัดอุทยารมณ์ แม่สะเรียง". เชียงใหม่นิวส์.
3. ↑  "วัดจองสูง (วัดอุทยารมณ์)". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**วัดอุดมธรรมวิมุตติ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร

วัดอุดมธรรมวิมุตติ เดิมมีชื่อว่า **วัดอุดมธรรมโปษะกฤษณะวราราม** ก่อตั้งขึ้นด้วยศรัทธาของศาสตราจารย์นายแพทย์อุดม โปษะกฤษณะ ถวายที่ดินจำนวน 3 ไร่ 2 งาน แด่พระราชพิพัฒนาทร (ถาวร จิตฺตถาวโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร เมื่อ พ.ศ. 2534 จึงได้นามวัดเดิมตามผู้ถวายที่ดิน วัดได้มีการพัฒนาปรับปรุงพื้นที่และสร้างเสนาสนะตามลำดับ เพื่อให้เป็นสถานที่สัปปายะในการปฏิบัติธรรมของพระสงฆ์ เป็นที่บำเพ็ญกุศลของประชาชนทั่วไป ปัจจุบันมีพระครูสังฆวิชัย (ชัยวัฒน์) เป็นประธานสงฆ์ดูแลประจำ อีกทั้งบรรดาทายาทของศาสตราจารย์นายแพทย์อุดม โปษะกฤษณะได้พร้อมใจกันจัดกฐินสามัคคีเพื่อทอดถวายเพื่อซื้อที่ดินเพิ่มเติมให้ครบ 6 ไร่ นายอภิราม โปษะกฤษณะได้ขออนุญาตสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563 โดยใช้นามวัดว่า "วัดอุดมธรรมวิมุตติ" อันมีความหมายว่า "วัดที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมของการหลุดพ้น"

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูสังฆวิชัย (ไชยวัฒน์ อภิวฑฺฒโน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดอุดมธรรมโปษะกฤษณะวราราม".
2. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง การตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดอุดมธรรมวิมุตติ]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

B เลือดและอวัยวะที่ผลิตเลือด (Blood and blood forming organs)

B02A Antifibrinolytics
----------------------

### B02AA Amino acids

B02AA01 Aminocaproic acid
B02AA02 Tranexamic acid
B02AA03 Aminomethylbenzoic acid
### B02AB Proteinase inhibitors

B02AB01 Aprotinin
B02AB02 Alfa1 antitrypsin
B02AB03 C1-inhibitor
B02AB04 Camostat

B02B Vitamin K and other hemostatics
------------------------------------

### B02BA Vitamin K

B02BA01 Phytomenadione
B02BA02 Menadione
### B02BB Fibrinogen

B02BB01 Human fibrinogen
### B02BC Local hemostatics

B02BC01 Absorbable gelatin sponge
B02BC02 Oxidized cellulose
B02BC03 Tetragalacturonic acid hydroxymethylester
B02BC05 Adrenalone
B02BC06 Thrombin
B02BC07 Collagen
B02BC08 Calcium alginate
B02BC09 Epinephrine
B02BC10 Fibrinogen, human
B02BC30 Combinations
### B02BD Blood coagulation factors

B02BD01 Coagulation factor IX, II, VII and X in combination
B02BD02 Coagulation factor VIII
B02BD03 Factor VIII inhibitor bypassing activity
B02BD04 Coagulation factor IX
B02BD05 Coagulation factor VII
B02BD06 Von Willebrand factor and coagulation factor VIII in combination
B02BD07 Coagulation factor XIII
B02BD08 Eptacog alfa (activated)
B02BD09 Nonacog alfa
B02BD30 Thrombin
### B02BX Other systemic hemostatics

B02BX01 Etamsylate
B02BX02 Carbazochrome
B02BX03 Batroxobin
**แคลอรีมิเตอร์** เป็นเครื่องมือที่ใช้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงสมบัติของสาร ซึ่งก็คือ การวัดความร้อนของปฏิกิริยาเคมีหรือการเปลี่ยนแปลงทางการยภาพเช่นเดียวกับความร้อนจำเพาะ คำว่า calorimeter มาจากคำในภาษาละตินว่า *calor* แปลว่า ความร้อน แคลอรีมิเตอร์ประเภทที่ใช้กันโดยทั่วไปมากที่สุด ได้แก่ ดิฟเฟอเรนเชียล สแกนนิง แคลอรีเมทรี, ไอโซเธอร์มัล ไมโครแคลอรีมิเตอร์, แคลอรีมิเตอร์ไทเทรต และแคลอรีมิเตอร์อัตราเร่ง แคลอรีมิเตอร์รูปแบบง่าย ๆ ประกอบด้วยเทอร์โมมิเตอร์ติดเข้ากับภาชนะโลหะซึ่งมีน้ำบรรจุอยู่เต็มแขวนอยู่เหนือห้องเผาไหม้

เพื่อหาการเปลี่ยนแปลงเอนทัลปีต่อโมลของสสาร A ในปฏิกิริยาระหว่างสองสสาร A และ B สสารจะถูกเพิ่มเข้าไปในแคลอรีมิเตอร์และบันทึกอุณหภูมิก่อนปฏิกิริยาและหลังปฏิกิริยา ค่าพลังงานที่ดูดหรือคายจากปฏิกิริยาสามารถหาได้จาก *ผลคูณของผลต่างอุณหภูมิหารด้วยมวลและความร้อนจำเพาะของสสาร* การเปลี่ยนแปลงเอนทัลปีของปฏิกิริยาสามารถหาได้จาก *ผลหารระหว่างผลต่างอุณหภูมิต่อจำนวนโมลของสสาร A* วิธีการดังกล่าวถูกใช้ในการสอนทางวิชาการเป็นหลัก เนื่องจากเป็นทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงสมบัติของสาร แต่แนวคิดนี้ไม่ได้รวมถึงความร้อนซึ่งสูญเสียผ่านทางภาชนะหรือความร้อนจำเพาะของเทอร์โมมิเตอร์และภาชนะ นอกเหนือจากนั้น วัตถุซึ่งวางอยู่ภายในแคลอรีมิเตอร์แสดงว่าวัตถุได้มีการแลกเปลี่ยนความร้อนกับแคลอรีมิเตอร์และเข้าไปในของเหลว และความร้อนจะถูกดูดกลืนโดยแคลอรีมิเตอร์และของเหลวเท่ากับที่ความร้อนซึ่งโลหะคายออกมา