**มิชชาเอล ชูมัคเคอร์** (เยอรมัน: *Michael Schumacher*, 3 มกราคม ค.ศ. 1969- ) เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวเยอรมัน เขาเป็นนักแข่งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ ได้รับชัยชนะมากครั้งที่สุด และได้ตำแหน่งแชมป์โลกรถสูตรหนึ่งติดต่อกันเป็นสมัยที่ 7 ในปีค.ศ. 2004ประมาณกันว่าเขาทำรายได้สูงถึง 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ รวมทั้งรายได้จากกิจกรรมต่าง ๆ ที่รวมไว้ในสัญญาเป็นนักขับให้กับทีมแฟร์รารี รายได้มหาศาลส่วนหนึ่งมาจากสัญญาที่เขาทำกับบริษัทที่ปรึกษานักลงทุนของเยอรมนี (Deutsche Vermögensberatung) ที่ยอมจ่ายให้กับชูมัคเคอร์สูงถึง 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อให้เขาสวมหมวกนักแข่งที่มีสัญลักษณ์ของบริษัทขนาด 4 นิ้วติดอยู่ มีฉายาว่า ไส้กรอกบิน

ช่วงต้นของชีวิต
---------------

ชูมัคเคอร์เกิดที่เมืองฮูร์ท-เฮอร์มุลไฮม์ (ใกล้กับนครโคโลญ ประเทศเยอรมนี) เขาเริ่มแข่งรถคาร์ทบนสนามที่บิดาสร้างขึ้นเองในบ้านตั้งแต่อายุสี่ขวบ บิดาของเขา โรล์ฟ ชูมัคเคอร์ เป็นผู้จัดการสนามแข่งรถคาร์ทของท้องถิ่น (ตั้งอยู่ที่เมืองเคอร์เพน บ้านเกิดของชูมัคเคอร์) เขาได้รับใบขับขี่ เมื่ออายุสิบสองปี และได้เริ่มเข้าร่วมการแข่งขันในทันที ในระหว่างปีค.ศ. 1984 และ ค.ศ. 1987 มิชชาเอลชนะการแข่งขันรถคาร์ทในเยอรมนีและในทวีปยุโรปหลายรายการ รวมทั้งการแข่งขันฟอร์มูลาโคนิคซีรีส์ ในปีค.ศ. 1988 ชูมัคเคอร์เข้าแข่งขันในรายการฟอร์มูลาฟอร์ดซีรีส์ และในอีกสองปีต่อมาก็ได้เข้าร่วมการแข่งขันรถสูตรสามของเยอรมนี ซึ่งเขาชนะการแข่งขันในปีค.ศ. 1990 ในปีค.ศ. 1991 เขายังคงเป็นดาวรุ่งในวงการรถแข่ง และได้เข้าร่วมโครงการแข่งรถเยาวชนของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ในการแข่งขัน เวิลด์ เอนดูแรนซ์ แชมเปียนชิพชนะการแข่งขันในเม็กซิโกซิตีและที่ออโตโพลิส โดยการเป็นนักแข่งให้กับทีม เซาเบอร์-เมอร์เซเดส-เบนซ์ C291 เขายังได้เข้าแข่งในรายการฟอร์มูลา 3000 ของญี่ปุ่น รวมทั้ง รายการเยอรมันทัวริงคาร์เป็นเวลาสั้น ๆ ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990

เริ่มแข่งรถสูตรหนึ่ง
--------------------

ชูมัคเคอร์ที่อินเดียนาโพลิส ปีค.ศ. 2004
ชูมัคเคอร์ได้เข้าร่วมการแข่งขันรถสูตรหนึ่งครั้งแรกในรายการเบลเยียมกรังปรีซ์ ในปีค.ศ. 1991 ในฐานะนักแข่งตัวสำรองให้กับแบร์ทรอง กาโชต์ที่ถูกจำคุก (ด้วยความผิดข้อหาพ่นสเปรย์ก้าซ CS ใส่หน้าคนขับรถแท็กซี่ในกรุงลอนดอน) เอ็ดดี้ จอร์แดน ได้เซ็นสัญญากับชูมัคเคอร์ให้เข้าร่วมทีมแข่งรถจอร์แดน ในรายการเบลเยียมกรังปรีซ์ ซึ่งชูมัคเคอร์ก็ทำให้ทุกคนประหลาดใจด้วยการควอลิฟายได้เป็นอันดับเจ็ด ในฐานะนักขับมือหนึ่งของรถสูตรหนึ่งรายการแรกของชีวิต ต่อมาเขาก็ได้เข้าร่วมทีมเบเนตอง-ฟอร์ดในการแข่งขันครั้งต่อมา และได้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพอันมากล้นในทันที ในปีถัดมา (ค.ศ. 1992) เขาก็ชนะการแข่งขันรถสูตรหนึ่งรายการแรกที่เบลเยียมกรังปรีซ์ เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม และได้อันดับที่สามในการจัดอันดับนักแข่งของรายการ

ชูมัคเคอร์ชนะการแข่งขันรถสูตรหนึ่งเป็นฤดูกาลแรกในฐานะนักแข่งทีมเบเนตอง เมื่อปีค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่น่าตื่นเต้นและมีการขับเคี่ยวกันอย่างดุเดือด เขาเอาชนะการแข่งขันในสี่สนามแรกของฤดูกาลได้ และชนะการแข่งขันรวมทุกครั้งในเจ็ดครั้งแรก แต่ในการแข่งขันสนามท้าย ๆ เดมอน ฮิลล์คู่แข่งในขณะนั้น มีอันดับนักแข่งจ่อหลังชูมัคเคอร์มาติด ๆ อันเนื่องมาจากชูมัคเคอร์ต้องออกจากการแข่งขันในบริติชกรังปรีซ์ และเบลเยียมกรังปรีซ์ ชูมัคเคอร์มีคะแนนนำเดมอน ฮิลล์เพียงคะแนนเดียวก่อนเริ่มการแข่งขันในสนามสุดท้ายของฤดูกาลที่ออสเตรเลีย แต่ชูมัคเคอร์ก็สามารถคว้าตำแหน่งแชมป์ของฤดูกาลไปได้หลังจากขับรถชนรถของเดมอน ฮิลล์ ซึ่งทำให้ทั้งคู่ต้องออกจากการแข่งขัน 

อย่างไรก็ดี ชูมัคเคอร์สามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้อย่างงดงามในฤดูกาลปีค.ศ. 1995 โดยมีคะแนนรวมทิ้งห่างนักแข่งอันดับที่ 2 (คือ เดมอน ฮิลล์ อีกครั้ง) อยู่ถึง 30 คะแนน ชูมัคเคอร์กับจอห์นนี่ เฮอร์เบิร์ต เพื่อนร่วมทีมได้ช่วยกันผลักดันให้ทีมเบเนตองชนะการแข่งขันในระดับทีมได้เป็นสมัยแรกและสมัยเดียว 

ในสองฤดูกาลแรกที่ชูมัคเคอร์เข้าแข่ง เขาชนะการแข่งขัน 17 สนาม ได้ขึ้นโพเดียม 21 ครั้ง ได้ตำแหน่งโพล 10 ครั้ง และในการแข่งขันทั้งหมด 31 ครั้ง มีเพียงครั้งเดียวที่เขาควอลิฟายเพื่อออกสตาร์ทได้ต่ำกว่าอันดับที่ 4

เข้าร่วมทีมแฟร์รารี
-------------------

ชูมัคเคอร์ที่อินเดียแนพลิส ปีค.ศ. 2005
ในปีค.ศ. 1996 มิชชาเอลได้เซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมแข่งรถแฟร์รารี ซึ่งในขณะนั้นนับว่าเป็นการตัดสินใจที่มีความเสี่ยงสูง เนื่องจากแฟร์รารีไม่ได้ชนะมานานแล้ว (ผู้ผลิตรถยนต์ยักษ์ใหญ่ที่มีฐานในอิตาลีรายนี้ไม่ได้ชนะมาเป็นเวลากว่าหนึ่งทศวรรษแล้ว) หลังจากการก่อร่างสร้างตัวสองสามปี ชูมัคเคอร์ได้ช่วยให้แฟร์รารีได้แชมป์โลกในส่วนของผู้ประกอบรถยนต์ในปีค.ศ. 1999 อย่างไรก็ดี ความฝันที่จะได้เป็นแชมป์โลกนักขับอีกครั้งของเขาในปีนั้นต้องพังทลายลง ในระหว่างการแข่งขันบริติช กรังปรีซ์ เมื่อรถของเขาประสบอุบัติเหตุชนยับ ทำให้ขาเขาหักและต้องพลาดการแข่งขันอีกหกสนามต่อมา แต่มิชชาเอลก็ได้ทวงความสำเร็จของเขาคืนมาอีกครั้งในปีค.ศ. 2000 ด้วยการได้แชมป์โลกนักขับเป็นสมัยที่สาม (และเป็นแชมป์โลกนักขับคนแรกของทีมแฟร์รารี นับตั้งแต่โจดี้ เชคเตอร์ได้ตำแหน่งนี้ในปีค.ศ. 1979) โดยได้แชมป์โลกนักขับติดต่อกันถึง 5 สมัย คือ ปี ค.ศ. 2000-2004 ก่อนที่จะแขวนพวงมาลัยในปี ค.ศ. 2006

กลับมาลงแข่งอีกครั้งกับทีม เมอร์เซเดส กรังด์ปรีซ์
-------------------------------------------------

ชูมัคเคอร์ในปี 2011
มิชชาเอลได้กลับมาลงแข่งขันรถสูตรหนี่งอีกครั้งในปี ค.ศ. 2010 โดยลงแข่งให้ทีมเมอร์เซเดส กรังด์ปรีซ์ ก่อนที่จะแขวนพวงมาลัยอีกครั้งในปี ค.ศ. 2012 ซึ่งเขาสามารถทำได้แค่คว้าตำแหน่งโพเดี้ยมแค่ครั้งเดียวที่สนามบาเลนเซีย ประเทศสเปน ในปี ค.ศ. 2012

อุบัติเหตุสกี
-------------

มิชชาเอลได้บาดเจ็บสาหัสในวันที่ 29 ธันวาคมปี 2013 ขณะที่เขาเล่นสกีในรีสอร์ทส่วนตัวที่เทือกเขาแอลป์ประเทศฝรั่งเศส หลังจากนั้นเขาได้พลาดหัวฟาดกับก้อนหินอย่างรุนแรง ทำให้มิชชาเอลได้รับอาการบาดเจ็บอย่างสาหัสหลังจากอาทิตย์ก่อนหน้านั้นมิชชาเอลได้ประสบอุบัติเหตุทางมอเตอร์ไซด์ที่เซบีญ่า ประเทศสเปนแต่ไม่เป็นอะไรมาก โดยทีมแพทย์กล่าวว่าอาการของเขาหนักหนาสาหัสมาก และเตรียมใจไว้ว่าเขาอาจจะไม่ฟื้นกลับมาอีก หลังจากเกิดอุบัติเหตุทีมแพทย์ได้ทำการผ่าตัดถึง 2 ครั้ง และล่าสุดมิชชาเอลได้รู้สึกตัวแล้ว และต้องทำการกายภาพบำบัดอีกต่อไป และได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมิชชาเอล ชูมัคเคอร์
* ชีวประวัติจากเว็บ F1 Live
* เว็บไซต์อย่างไม่เป็นทางการ
* หอเกียรติยศ มิชชาเอล ชูมัคเคอร์ เก็บถาวร 2005-09-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เรื่องราวของชูมัคเคอร์
* ข้อมูลส่วนตัวชูมัคเคอร์ และสถิติ เก็บถาวร 2007-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* หนังสือพิมพ์กีฬาคิกเกอร์ (ภาษาเยอรมัน)

| * ด
* ค
* ก
แชมป์โลกรถสูตรหนึ่ง |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 

1950  ฟารีนา 
1951  ฟังฆิโอ
1952  อัสการี
1953  อัสการี
1954  ฟังฆิโอ
1955  ฟังฆิโอ
1956  ฟังฆิโอ
1957  ฟังฆิโอ
1958  ฮอว์ทอร์น
1959  บราม

 | 

1960  บราม
1961  ฟิล ฮิล
1962  แกรแฮม ฮิล
1963  คลาร์ก
1964  เซอร์ทีส์
1965  คลาร์ก
1966  บราม
1967  ฮูล์ม
1968  แกรแฮม ฮิล
1969  สจ็วต

 | 

1970  รินดท์
1971  สจ็วต
1972  ฟิตติพาลดี
1973  สจ็วต
1974  ฟิตติพาลดี
1975  เลาดา
1976  ฮันต์
1977  เลาดา
1978  แอนเดรตตี
1979  เช็กเตอร์

 | 

1980  โจนส์
1981  ปีเกต์
1982  รอสเบิร์ก
1983  ปีเกต์
1984  เลาดา
1985  พร็อสต์
1986  พร็อสต์
1987  ปีเกต์
1988  เซนนา
1989  พร็อสต์

 | 

1990  เซนนา
1991  เซนนา
1992  แมนเซล
1993  พร็อสต์
1994  ชูมัคเคอร์
1995  ชูมัคเคอร์
1996  ดามอน ฮิล
1997  วิลนูฟ์
1998  ฮักคิเนน
1999  ฮักคิเนน

 | 

2000  ชูมัคเคอร์
2001  ชูมัคเคอร์
2002  ชูมัคเคอร์
2003  ชูมัคเคอร์
2004  ชูมัคเคอร์
2005  อาลอนโซ
2006  อาลอนโซ
2007  ไรโคเนน
2008  แฮมิลตัน
2009  บัตทัน

 | 

2010  เฟ็ทเทิล
2011  เฟ็ทเทิล
2012  เฟ็ทเทิล
2013  เฟ็ทเทิล
2014  แฮมิลตัน
2015  แฮมิลตัน
2016  ร็อสแบร์ค
2017  แฮมิลตัน
2018  แฮมิลตัน
2019  แฮมิลตัน

 | 

2020  แฮมิลตัน
2021  แฟร์สตัปเปิน
2022  แฟร์สตัปเปิน |

 |