recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิว**ถูกพบเมื่อวันจันทร์ที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1966 เวลา 10:15 น. เมื่อพบเห็นควันไฟออกมาจากหน้าต่างบานเล็กด้านบนบานใดบานหนึ่งของหอห้องสมุดเซมินารีเทววิทยายิวที่บรอดเวย์ และถนนเส้นที่ 122 ในมอร์นิงไซด์ไฮส์ แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก

หอดังกล่าวที่มีหน้าต่างเล็ก ๆ เพียงไม่กี่บาน เป็นสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ ที่นั่นไม่มีชั้นใดแยกชั้นหนึ่งออกจากอีกชั้นหนึ่ง โดยมีเพียงหิ้งหนังสือห้องสมุดที่ทำด้วยเหล็กกล้าซึ่งล้อมรอบด้วยทางเดินแคบ ๆ หอนี้เป็นเหมือนเตาอบและไฟก็ลุกลามอย่างรวดเร็ว โดยการดับไฟเป็นเรื่องยากมาก โดยมีเพียงทางเข้าและบันไดทางเดียวจากด้านล่าง รวมทั้งทางเข้าหน้าต่างที่จำกัด

อัลเฟรด เอคเตอร์ต ผู้เป็นหัวหน้ากองดับเพลิงได้ส่งบรรดานักผจญเพลิงสวมหน้ากากไปยังชั้นสูงสุดที่สามารถเข้าถึงได้อย่างปลอดภัย ซึ่งนักผจญเพลิงได้เอาผ้าใบคลุมชั้นวางหนังสือให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้ ในขณะที่รถดับเพลิงที่มีตะขอและบันไดยาวได้พ่นน้ำผ่านช่องเปิดที่สูงที่สุดในหอ ซึ่งไหลลงสู่กองไฟเบื้องล่าง ทั้งนี้ เหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวได้ถูกประกาศว่าอยู่ภายใต้การควบคุมเมื่อเวลาประมาณ 19:00 น. นับเป็นเวลาเก้าชั่วโมงหลังจากที่พบ

เมนาเฮิม ชเม็ลท์เซอร์ ผู้เป็นบรรณารักษ์ในขณะนั้น ได้ร่วมงานกับเจอร์สัน โคเฮน ผู้ที่จะเป็นอธิการบดีในอนาคตของเซมินารีเทววิทยายิวแห่งอเมริกา และหัวหน้ากองดับเพลิง สำหรับการเข้าครั้งแรกในที่เปียกหมาด ๆ และหิ้งหนังสือที่ไหม้เกรียม โดยพบว่าเหตุเพลิงไหม้ส่วนใหญ่จำกัดอยู่ที่หิ้งหนังสือชั้นบน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสำเนาหนังสือชุดที่สองและสาม แม้ว่าจะมีการได้มาซึ่งการจัดหาทรัพยากรที่สำคัญบางฉบับเมื่อเร็ว ๆ นี้ด้วย แต่น้ำได้ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง และการเติบโตของเชื้อราก็คุกคามที่จะทำมากกว่านี้ หลังจากปฏิเสธหลายวิธีในการทำให้หนังสือที่เปียกน้ำแห้ง ข้อเสนอแนะดังกล่าวได้ส่งไปยังรับบี เดวิด โคเฮน ผู้เป็นรองอธิการบดีของเซมินารี โดยให้วางกระดาษชำระระหว่างหน้าหนังสือทุกเล่มเพื่อดูดซับความชื้น อาสาสมัครทุกวัยได้รับคัดเลือกจากในละแวกใกล้เคียงและนำนักเรียนโรงเรียนที่มีการเรียนเฉพาะกลางวันของชาวยิวเข้ามาช่วยเหลือ ส่วนกระดาษชำระจัดทำโดยผู้ค้าปลีกและผู้ผลิตในท้องถิ่น

หนังสือจำนวน 70,000 เล่มถูกผลาญเหตุเพลิงไหม้ดังกล่าว และอีกหลายเล่มได้รับความเสียหาย ส่วนหนังสือและต้นฉบับหายากของห้องสมุดซึ่งเก็บไว้ที่อื่นได้รับการสงวน

หนังสือของห้องสมุดได้รับการทำให้คืนสภาพเดิมด้วยความช่วยเหลือจากการบริจาคจากห้องสมุดเอกชนและของสถาบัน โดยบรรดาหนังสือดังกล่าวได้รับการย้ายไปที่อาคารซึ่งทำเตรียมไว้ก่อนในลานเซมินารีเทววิทยายิว ที่ยังคงเหลืออยู่จนกระทั่งอาคารห้องสมุดแห่งใหม่สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1984

ปัจจุบัน ห้องสมุดนี้มีหนังสือมากกว่า 380,000 เล่ม ด้วยความช่วยเหลือจากมูลนิธิฮอเรซ ดับเบิลยู. โกลด์สมิธ หนังสือ 35,000 เล่มที่รอดพ้นจากเพลิงไหม้และเก็บไว้ในตู้เก็บเอกสารระบบรางเลื่อนกำลังได้รับการฟื้นฟูสภาพรวมถึงจัดหมวดหมู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  LOST MEMORY - LIBRARIES AND ARCHIVES DESTROYED IN THE TWENTIETH CENTURY ( เก็บถาวร กันยายน 5, 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
2. ↑  "The Jewish Theological Seminary - About The Library". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-09. สืบค้นเมื่อ 2007-10-27.
**เหตุเพลิงไหม้โรงงานผลิตหนังในโกลกาตา พ.ศ. 2549** เป็นเหตุเพลิงไหม้อุตสาหกรรมร้ายแรง เกิดขึ้นในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เพลิงลุกไหม้ในโรงงานผลิตกระเป๋าหนังของบริษัทแทนนิกซ์อินเตอร์เนชันแนล ย่านท็อปเซีย ในตำบลเซาท์ 24 พอร์กอนอส เมืองโกลกาตา และเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงมาตรฐานความปลอดภัยที่แย่ของโรงงานนรกในประเทศ

เพลิงอุตสาหกรรมคร่าชีวิตคนอย่างน้อย 10 คนที่ไม่สามารถหนีออกมาเพราะประตูปิดตายอย่างผิดกฎหมาย ในการตอบสนองต่อการวิพากษ์วิจารณ์ของชาวบ้านในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ยอมรับว่าการรับมือกับอุบัติเหตุครั้งนี้ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน มีการสอบสวนเกิดขึ้นแยกกันสองครั้ง การสอบสวนครั้งหนึ่งให้ความสำคัญที่เหตุเพลิงไหม้ ขณะที่อีกครั้งหนึ่งเป็นการสืบสวนหาความเป็นไปได้ที่จะมีอาชญากรมีส่วนเกี่ยวข้องกับภัยพิบัติ รวมถึงการเปิดทำการโรงงานโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ผลลัพธ์ของการสืบสวนทั้งสองครั้งมีทั้งรอผลหรือยังไม่เผยแพร่ต่อสาธารณชน

เบื้องหลัง
----------

นักสืบสวนยืนยันว่าบริเวณที่เกิดเหตุไฟไหม้ถูกใช้เป็นโรงงานผิดกฎหมายเพื่อผลิตกระเป๋าหนัง โรงงานตั้งอยู่บนชั้นที่สามของอาคารสูงสี่ชั้น ซึ่งเปิดเป็นที่อยู่อาศัยด้วย นักสืบสวนพบว่าชั้นที่หนึ่งและชั้นที่สองเป็นที่พักของคนงานผิดกฎหมายด้วย โรงงานที่ถูกทำลายในเหตุเพลิงไหม้พบว่ามีเจ้าของและดำเนินการโดยเทเน็กซ์เอกซ์พอตส์และผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บทุกคนกำลังนอนหลับอยู่ ทางหนีไฟมีเพียงหนึ่งทาง และคนงาน 40 คนพักอยู่ในอาคารขณะไฟไหม้ และเจ้าของได้ปิดล็อกประตูตอนกลางคืนเพื่อไม่ให้คนงานหอบสินค้าหนีไป อาคารตั้งอยู่ในบริษัทแทนนิกซ์อินเตอร์เนชันแนล ย่านท็อปเซีย ในตำบลเซาท์ 24 พอร์กอนอส เมืองโกลกาตา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Nine Die, 18 Injured in Kolkata Factory Fire - Irna". *Islamic Republic News Agency*. 2006-11-22. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-05-17. สืบค้นเมื่อ 2009-07-14.
2. 1 2  "Fire in Kolkata factory, 9 dead". *CNN-IBN*. 2006-11-22. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-23. สืบค้นเมื่อ 2006-12-17.
3. 1 2 3  "Locked in to be burnt to death—Nine killed in illegal factory in illegal house". The Telegraph, Calcutta. 2006-11-23. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. สืบค้นเมื่อ 2009-07-13.
4. ↑  "Fire in Kolkata leather factory kills 9 people". *ExpressIndia.com*. 2006-11-22. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-23. สืบค้นเมื่อ 2006-12-17.
5. 1 2  "Factory Fire in Kolkata Causes 9 Deaths". *India Daily*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-23. สืบค้นเมื่อ 2006-12-19.
6. ↑  "Locked-in workers battle death by fire". *Express India*. 2006-11-23. สืบค้นเมื่อ 2006-12-19.
รอนนี โอซุลลิแวน ทำเซนจูรีเบรกในการแข่งขันอาชีพมากที่สุด
ในทางสนุกเกอร์ **เซนจูรีเบรก** (อังกฤษ: century break, ในบางครั้งเรียกว่า **ton**) เป็นการทำ 100 หรือหนึ่งร้อยคะแนนขึ้นไปในการแทงไม้เดียวโดยไม่มีพลาด ผู้เล่นต้องแทงลูกแดงและลูกสีสลับกัน การทำคะแนน 100 จะต้องทำในภายในตาเดียวบนโต้ะในระหว่างเกมเท่านั้น การทำฟาวล์โดยฝ่ายตรงข้ามจะไม่นับรวมคะแนนของผู้เล่น

ในกรณีคะแนนเซนจูรีเบรกสูงสุดคือ 147 (แม็กซิมัมเบรก) ประกอบด้วย 15 แดง 15 ดำและหกสีที่เหลือ; เหลือง เขียว น้ำตาล น้ำเงิน ชมพูและดำ ซึ่งหมายความว่าได้เซนจูรีเบรกแค่ครั้งเดียวพร้อมกับได้เฟรม หากบนโต๊ะเหลือน้อยกว่า 10 แดง (รวมทั้งหนึ่งฟรีบอล) คะแนนก็เหลือ 99 ก็จะไม่นับเป็นเซนจูรีเบรก

ตอนนี้มีเซนจูรีเบรกมากกว่า 20,000 ครั้งในการแข่งขันอาชีพ ในปี 2014 นีล รอเบิร์ตสัน กลายเป็นคนแรกที่ทำเซนจูรีเบรกมากกว่า 100 ครั้งในฤดูกาลเดียว ในขณะที่ผู้เล่นอื่นอีก 50 คนมีการทำเซนจูรีเบรกในการเล่นอาชีพเช่นกัน รอนนี โอซุลลิแวน ได้ทำเซนจูรีเบรกในการเล่นอาชีพมากที่สุด โดยทำได้มากกว่า 1000 ครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Fitzgibbon, Liam (1 May 2014). "Neil Robertson makes century of snooker 100s". *The Sydney Morning Herald*. สืบค้นเมื่อ 2 May 2014.
2. ↑  Jamie Shaw (2015-03-02). "Ruthless Neil Robertson regains Gdynia Open snooker title - snooker-news.com". Livesnooker.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-17. สืบค้นเมื่อ 2015-09-20.
3. ↑  Jamie Shaw (2016-05-06). "O'Sullivan receives OBE at Buckingham Palace". Livesnooker.com. สืบค้นเมื่อ 2016-05-15.
**เหตุเครื่องบินตู-154 ของกองทัพอากาศโปแลนด์ตก พ.ศ. 2553** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 เมื่ออากาศยานตูโปเลฟ ตู-154เอ็มของกองทัพอากาศโปแลนด์ตกใกล้กับนครสโมเลนสค์ ประเทศรัสเซีย ทำให้ทั้ง 96 คนบนเครื่องเสียชีวิต ผู้เสียชีวิตประกอบด้วยประธานาธิบดีแลค กัตชึญสกี กับมาเรีย กัตชึญสกา ภริยา, รือชาร์ด กัตชอรอฟสกี อดีตประธานาธิบดีพลัดถิ่นโปแลนด์, เสนาธิการโปแลนด์กับนายทหารอาวุโสของโปแลนด์คนอื่น ๆ, ประธานธนาคารแห่งชาติโปแลนด์, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศโปแลนด์, ข้าราชการโปแลนด์ สมาชิกรัฐสภาโปแลนด์ 15 คน นักบวชอาวุโส อากาศยานดังกล่าวอยู่ในเส้นทางจากกรุงวอร์ซอไปเข้าร่วมเหตุการณ์ครบรอบ 70 ปีการสังหารหมู่กาตึญ ซึ่งอยู่ห่างจากสโมเลนสค์ไปทางตะวันตกประมาณ 19 กิโลเมตร

นักบินพยายามลงจอดที่อากาศยานสโมเลนสค์เหนือ ซึ่งเป็นอดีตฐานทัพอากาศ ท่ามกลางหมอกหนาซึ่งลดทัศนวิสัยลงเหลือประมาณ 500 เมตร อากาศยานอยู่ต่ำเกินไปเมื่อมาถึงลานบิน อากาศยานพุ่งเข้าชนต้นไม้ในหมอก ทำให้พลิกคว่ำ กระทบพื้น แตกเป็นเสี่ยง และมาหยุดอยู่ห่างจากลานบินในพื้นที่ป่า 200 เมตร

วิธีดำเนินการองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศมอบหมายให้ประเทศรัสเซียรับผิดชอบการสืบสวนเป็นหลัก เพราะอุบัติเหตุดังกล่าวเกิดขึ้นในแผ่นดินรัสเซีย ซึ่งดำเนินไปด้วยความร่วมมือจากนานาประเทศ ประเทศโปแลนด์ก็ตั้งคณะกรรมการของตนขึ้นเพื่อสืบสวนเหตุดังกล่าว และอัยการในทั้งสองประเทศเริ่มการสืบสวนอาชญากรรม รายงานของรัสเซียได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2554 และรายงานของโปแลนด์ได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2554 รายงานทั้งสองฉบับส่วนใหญ่กล่าวโทษอุบัติเหตุดังกล่าวต่อนักบินที่ลดระดับความสูงลงต่ำเกินไปโดยไม่สามารถมองเห็นพื้นดิน รายงานของโปแลนด์ก็วิพากษ์วิจารณ์การจัดระเบียบและผู้นำของกรมการบินพิเศษของโปแลนด์อย่างรุนแรง เช่นเดียวกับพบข้อบกพร่องในการปฏิบัติงานของผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศของรัสเซีย และต่อแสงสว่างและเขตประชิดของท่าอากาศยาน แม้จะมีความสงสัยในเบื้องต้น แต่ผลพวงและการสืบสวนอุบัติเหตุมีผลกระทบโดยรวมอบอุ่นระหว่างสองประเทศ ประเทศโปแลนด์รู้สึกว่าการสืบสวนกระทำในรูปแบบที่เปิดเผยและยุติธรรมในภาพรวม ซึ่งตรงข้ามกับการสืบสวนของรัสเซียและโซเวียตในอดีต หลังอุบัติเหตุดังกล่าว รัสเซียตีพิมพ์เอกสารหวงห้ามว่าด้วยการสังหารหมู่กาตึญอย่างเปิดเผย ตลอดจนลดชั้นความลับและตีพิมพ์อีกหลายชิ้น ยิ่งไปกว่านั้น สภาดูมาของรัสเซียยังผ่านข้อมติที่ยอมรับว่าโจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต สั่งการสังหารหมู่กาตึญด้วยตนเอง ภายหลังอนุสรณ์กาตึญเป็นกิจการร่วมระหว่างรัสเซียกับโปแลนด์ ที่ผู้นำทั้งสองประเทศเข้าร่วม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Final Report Tu-154M tail number 101, Republic of Poland" (PDF). Interstate Aviation Committee. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-06-23. สืบค้นเมื่อ 12 January 2011.
2. ↑  "List of passengers and crew of TU-154" (ภาษาโปแลนด์). mswia.gov.pl. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-13. สืบค้นเมื่อ 14 April 2010.
**มัสยิดหนิวเจีย** (จีนตัวย่อ: 牛街礼拜寺; จีนตัวเต็ม: 牛街禮拜寺; พินอิน: *Niújiē lǐbàisì*) เป็นมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในปักกิ่ง ประเทศจีน สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 996 ได้บูรณปฏิสังขรณ์และต่อมาก็ได้ขยับขยายในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง

มัสยิดนี้ตั้งอยู่ในเขตเซวียนอู่ของปักกิ่ง เป็นศูนย์กลางทางศาสนาของมุสลิมกว่าหมื่นคนจากบริเวณใกล้เคียง และเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดในปักกิ่ง ทำให้เขตเซวียนอู่เป็นเขตที่มีมุสลิมอาศัยอยู่มากที่สุดในปักกิ่งด้วย

มัสยิดหนิวเจียครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 6,000 ตารางเมตร มัสยิดมีลักษณะวัฒนธรรมผสมระหว่างอิสลามกับจีน สถาปัตยกรรมภายนอกแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของวัฒนธรรมจีนแบบดั้งเดิม ในขณะที่ภายในส่วนใหญ่ตกแต่งในแบบของอิสลาม อาคารมัสยิดซึ่งสร้างด้วยไม้ซุงเป็นแหล่งที่ตั้งอนุสรณ์สถานและแผ่นจารึกต่าง ๆ เช่นแผ่นจารึกพระราชกฤษฎีกาของจักรพรรดิที่ประกาศใช้เมื่อ ค.ศ. 1694 ในช่วงราชวงศ์ชิง

ประวัติ
-------

มัสยิดหนิวเจียสร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 996 ในช่วงราชวงศ์เหลียว เนื่องจากชุมชนมุสลิมในท้องที่ขณะนั้นถูกห้ามมิให้สร้างมัสยิดด้วยสถาปัตยกรรมอื่นนอกเหนือไปจากแบบจีนดั้งเดิม ซึ่งได้รับการยกเว้นเพียงอักษรวิจิตรของภาษาอาหรับที่ให้นำมาใช้ได้ มัสยิดนี้บูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่เมื่อ ค.ศ. 1442 ในช่วงราชวงศ์หมิง และขยับขยายเพิ่มเติมเมื่อ ค.ศ. 1696 ในช่วงราชวงศ์ชิง ปัจจุบันเป็นมัสยิดหลักแห่งหนึ่งของประเทศจีนในแถบภาคเหนือ

มัสยิดนี้เคยบูรณปฏิสังขรณ์มาแล้วสามครั้งตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 ได้แก่ ค.ศ. 1955, 1979 และ 1996 ตามลำดับ

* ซุ้มประตูด้านหน้าซุ้มประตูด้านหน้า
* โถงกลางโถงกลาง
* หลุมศพในบริเวณมัสยิดหลุมศพในบริเวณมัสยิด
**คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง** (จีน: 賭神三之少年賭神; อังกฤษ: God of Gamblers 3: The Early Stage) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกง ค.ศ. 1997 ที่เขียน, สร้าง และกำกับโดย หวังจิง นำแสดงโดย หลี่หมิง, หยวน หย่งอี๋, เฉิน เสี่ยวชุน, เหลียง หย่งฉี และ อู๋ เจิ้นหวี่ ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นภาคย้อนอดีตที่ประสบความสำเร็จด้วยดี จากภาคแรกใน *คนตัดคน* ที่ โจว เหวินฟะ ได้นำแสดงมาก่อน ทั้งนี้ ชื่อภาพยนตร์ภาษาอังกฤษนั้น มีความคล้ายกับภาพยนตร์ของ โจว ซิงฉือ ในชื่อ *คนตัดคน 3* (*God of Gamblers III: Back to Shanghai*)

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เมื่อครั้งที่เกาจิ้ง (รับบทโดย หลี่หมิง) ในวัยหนุ่ม ซึ่งเดิมเขาได้รับการรับเลี้ยงดูโดยพ่อบุญธรรมที่ได้ถ่ายทอดวิชาพนันให้แก่เขา แต่แล้วเกาจิ้งก็ถูกพ่อบุญธรรมหักหลัง โดยสั่งให้เขาล้มพนัน แต่เกาจิ้งไม่ยินยอมเขาจึงถูกยิงเข้าที่ศีรษะ โชคดีที่เขารอดชีวิตมาได้ อย่างไรก็ตามเขาก็สูญเสียสัมปชัญญะในบางส่วนไป นี่เป็นมรสุมชีวิตครั้งสำคัญของเกาจิ้ง เขาได้สูญเสียคนรักรายแรกให้กับเกาอ้าว (รับบทโดย อู๋ เจิ้นหวี่) ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมคนพี่ อีกทั้งยังไม่สารถปกป้องหญิงสาวคนรักใหม่เอาไว้ได้ ก่อนที่เกาจิ้งจะเตรียมตัวเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติในฐานะตัวแทนของออสเตรเลีย เพื่อพิสูจน์ว่าตนคือโคตรเซียนตัวจริง

นักแสดงนำ
---------

* หลี่หมิง รับบทเป็น เกาจิ้ง
* หยวน หย่งอี๋
* เฉิน เสี่ยวชุน รับบทเป็น หลงอู่
* เหลียง หย่งฉี
* อู๋ เจิ้นหวี่ รับบทเป็น เกาอ้าว

อ้างอิง
-------

1. ↑  คนตัดคน[*ลิงก์เสีย*] (ไทย)
2. ↑  黎明拍过的一个关于赌神的片子叫什么 (จีน)
3. ↑  God of Gamblers 3 Review - FortuneCity (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *คนตัดคนภาคพิเศษ ตอน กำเนิดเกาจิ้ง* ที่ออลมูวี
เครื่องบินฝึกแบบที่ 16 (บฝ.๑๖) CT/4E ของโรงเรียนการบินกำแพงแสน กองบัญชาการยุทธทางอากาศ กองทัพอากาศไทย เกิดอุบัติเหตุชนอาคารพาณิชย์ ที่ตำบลโคกคราม ริมถนนสายสุพรรณบุรี-บางบัวทอง อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี  มีผู้เสียชีวิต 1 คน คือ เรืออากาศเอกนาวิน ปิ่นประเสริฐ นักเรียนฝึกหัดบิน ที่กำลังเตรียมเป็นครูฝึกบิน เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2549 เวลา 10.00 น. 

อุบัติเหตุครั้งนี้เป็นข่าวใหญ่ เนื่องจากนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น คือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร พร้อมด้วยคณะรัฐมนตรี กำลังจัดเรียลลิตี้โชว์เพื่อแก้ปัญหาความยากจนอยู่ที่ตำบลหนองบัว อำเภออาจสามารถ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยมีการถ่ายทอดสดทางเคเบิลทีวียูบีซี ในระหว่างการรับประทานอาหารกลางวัน นายพรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช เลขาธิการนายกรัฐมนตรี เข้ามารายงานเหตุการณ์ดังกล่าว นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้ถามขึ้นว่า *"ทำไมถึงซ้ำตรงนั้นบ่อย"*  พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ตอบว่า *"มัวแต่มองป้ายบรรหาร-แจ่มใส เต็มไปหมด"*  และนางสุดารัตน์กล่าวเสริมว่า *"มัวแต่ดูหอ หลงหอ"*  จากนั้นทุกคนบนโต๊ะอาหารได้พากันหัวเราะชอบใจ 

ภาพข่าวเหตุการณ์นี้ได้ถูกนำมาออกอากาศซ้ำในรายการคุยคุ้ยข่าวและเรื่องเล่าเช้านี้ โดยนายสรยุทธ สุทัศนะจินดา  และถูกวิพากษ์โดยนายณัฐวุฒิ ประเสริฐสุวรรณ ส.ส.จังหวัดสุพรรณบุรี จากพรรคชาติไทย กรรมาธิการการทหาร สภาผู้แทนราษฎร ซึ่งบังเอิญอยู่ใกล้ชิดกับเหตุการณ์  และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงความเหมาะสมที่บุคคลระดับผู้นำรัฐบาล นำเรื่องความสูญเสียชีวิตนักบิน มาเป็นเรื่องตลกสองแง่สองง่ามในที่สาธารณะ

แต่เรื่องนี้ได้สร้างความไม่พอใจอย่างมากแก่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อย่างมาก และได้เรียกฉายานายสรยุทธ์ว่าเป็น "บ่าง"

ภายหลังเหตุการณ์พูดโดยไม่ระวังนี้ นางสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ จึงได้ฉายาจากสื่อมวลชนว่า "หน่อยหลงหอ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  disaster.go.th[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  นร.ฝึกบินลูกอดีตรองผู้ว่าฯ ขับเครื่องโหม่งตึกดับคาที่ เก็บถาวร 2008-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำเนาจาก คมชัดลึก
3. 1 2 3  ข่าวจาก ไทยโพสต์[*ลิงก์เสีย*] 19 ม.ค. 49
4. ↑  เมียนักบินพลีชีพภูมิใจ สามีจากไปเยี่ยงวีรบุรุษ
5. ↑  หมายถึง เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตกบ่อยที่อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี
6. ↑  หมายถึง หอบรรหาร-แจ่มใส ภายในสวนเฉลิมภัทรราชินี อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
7. ↑  "คลิปวิดีโอ จากเรียลลิตี้โชว์ที่จังหวัดสกลนคร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-18. สืบค้นเมื่อ 2021-10-09.
8. ↑  "สรยุทธ์" โต้ "แม้ว" แพร่ภาพ "แซวศพนักบิน" แค่ทำหน้าที่สื่อ[*ลิงก์เสีย*] สำเนาจาก ผู้จัดการ
9. ↑  เครื่อง ทอ.ตกนักบินดับ 1 "ทักษิณ" รู้ข่าวหัวเราะร่วน มัวแต่ดูป้าย "บรรหาร" สำเนาจาก ผู้จัดการ
10. ↑  "ส.ส.สุพรรณฯ อัด"ทักษิณ-สุดารัตน์"ไร้เดียงสาขำเครื่องบินตก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-11-16. สืบค้นเมื่อ 2008-01-17.
11. ↑  "สรยุทธ" โต้ "แม้ว" แพร่ภาพ "แซวศพนักบิน" แค่ทำหน้าที่สื่อ[*ลิงก์เสีย*]
12. ↑  Big Brother เรียลลิตี้โชว์ ‘เหยียดเชื้อชาติ’ [*ลิงก์เสีย*]

* Thai Air Accidents (from 2000 to present) เก็บถาวร 2007-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เครื่องบินฝึกแบบที่ ๑๖ (บ.ฝ.๑๖)(CT-4A Air Trainer) เก็บถาวร 2008-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เหตุเครื่องบินฝึกของกองทัพอากาศไทยตกที่จังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. 2549
**คนตาบอดนำคนตาบอด** (อังกฤษ: The Blind Leading the Blind) หรือ **นิทานคติสอนใจของคนตาบอด** (ดัตช์: *De parabel der blinden*; อังกฤษ: The Parable of the Blind) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525 - ค.ศ. 1569) ผู้เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "คนตาบอดนำคนตาบอด" เขียนขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1568 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานกาโปดีมอนเตที่เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี

ภาพ "คนตาบอดนำคนตาบอด" ประกอบด้วยคนตาบอดหกคนที่เดินนำกันไปเป็นแถว คนตาบอดคนนำคนแรกเดินนำไปก่อนและไปล้มตกลงไปในหลุมพร้อมกับไม้เท้า คนตาบอดคนนำคนที่สองสะดุดคนแรก คนที่สามตามคนที่สองด้วยไม้เท้าก็ตกตามไป และต่อกันไปจนถึงคนที่ห้าที่หกที่ยังไม่ทราบถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นข้างหน้า แต่ก็คงจะล้มลงไปในหลุมเช่นเดียวกับคนแรกในที่สุด

ภาพเขียนอาจจะมาจากคัมภีร์ไบเบิลที่ว่า "คนตาบอดนำคนตาบอด? คนตาบอดทั้งสองจะไม่ตกลงไปในคูหรือ" (ลูกา 6:39)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Web Gallery of Art: Pieter Bruegel the Elder
2. ↑  Holy Zone for Christ: ลูกา 6:39[*ลิงก์เสีย*]

ดูเพิ่ม
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**"คนตาบอดนำคนตาบอด" ของปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)**

* จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช
* ภาพเขียนสีน้ำมัน
**มัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีน** (มลายู: *Masjid Omar Ali Saifuddien*, อักษรยาวี: مسجد عمر علي سيف الدين) เป็นมัสยิดในบันดาร์เซอรีเบอกาวัน เมืองหลวงของประเทศบรูไน ซึ่งถูกตั้งชื่อตามพระนามของสุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีนที่ 3 สุลต่านองค์ที่ 28 ของบรูไน ผู้ทรงริเริ่มการก่อสร้างนี้

มัสยิดนี้มีรูปแบบสถาปัตยกรรมโมกุลและมาเลย์ และออกแบบโดยรูโดลโฟ นอลลี (Rudolfo Nolli) ตามรายงานของ *เดอะบรูไนไทมส์* ในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ.2007 ไว้ว่า:

"รายงานจากสถาปนิกอาวุโส... สถาปนิกที่ออกแบบมัสยิดเป็นชาวอิตาลีที่มีชื่อว่าคาวาเลรี รูดอลโฟ นอลลี (Cavalieri Rudolfo Nolli) ผู้ใช้แบบร่างที่ถูกเตรียมโดยพระองค์เอง...... ค่าก่อสร้างนี้อยู่ที่ระหว่าง 7.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถึง 9.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ"

ลักษณะ
------

โดมหลักของมัสยิดปกคลุมด้วยทอง. ตัวมัสยิดสูง 52 เมตร (171 ฟุต). ตัวหอมินาเรตหลักมีรูปแบบสถาปัตยกรรมผสมระหว่างสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยากับอิตาลี

บริเวณภายในของมัสยิดมีหน้าต่างกระจกสี, ซุ้มประตู, โดม และเสาหินอ่อน. วัสดุเกือบทั้งหมดนำมาจากต่างประเทศ เช่น: หินอ่อนจากอิตาลี, หินแกรนิตจากเซี่ยงไฮ้, โคมระย้าจากอังกฤษ และพรมจากซาอุดีอาระเบีย.

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อมัสยิดในประเทศบรูไน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rozan Yunos (5 May 2007). "The Mosque in the Capital". *The Brunei Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2014-08-28.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**มัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีน**

* Rozan Yunos, The Brunei Times
* GoogleEarth view of the Omar Ali Saifuddin Mosque

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สหรัฐ

 |
**วัดพลับพลาชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 29 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ 72 ตารางวา ทิศตะวันออกจดแม่น้ำเพชรบุรี

วัดพลับพลาชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2290 สร้างโดยบรรดาขุนนางพ่อค้าคหบดีและประชาชนรวมทุนกันสร้างขึ้น แต่เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ประชุมกองทัพเป็นที่ฝึกอาวุธเหล่าทหารทั้งปวงจึงเป็นที่หลวงได้เคยมีพลับพลา ที่ประทับของพระมหากษัตริย์ เมื่อได้สร้างวัดจึงชื่อว่า "วัดพลับพลาชัย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 วัดเคยเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2458 จนไม่เหลือถาวรวัตถุหลงเหลืออยู่ นอกจากวิหารเพียงหลังเดียว

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา 3 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง วิหารกว้าง 9.40 เมตร ยาว 27.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ด้านในวิหารเป็นพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่ที่มีหนังใหญ่อายุกว่าร้อยปี และมีพระพุทธรูปและรูปจำลองของหลวงพ่อฤทธิ์ หลวงพ่อกร อดีตเจ้าอาวาสของวัด ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก บริเวณวัดพลับพลาชัยยังมีลานสุนทรภู่ เหตุเพราะสนุทรภู่ได้กล่าวไว้ในนิราศเมืองเพชร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อจีน
* หลวงพ่อจุ้ย
* หลวงพ่อทองคำ
* หลวงพ่อคง
* หลวงพ่อฤทธิ์ พ.ศ. 2412 – 2462
* หลวงพ่อกร พ.ศ. 2462 – 2488
* หลวงพ่อเชื่อม (พระครูอาทรวชิรธรรม) พ.ศ. 2488 – 2530
* หลวงพ่อเรียน (พระครูสุนทรวชิรคุณ) พ.ศ. 2530 – ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพลับพลาชัย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดพลับพลาชัย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ชมศิลปะปูนปั้นเมืองเพชร หนังใหญ่เมืองเพชร และลานสนทรภู่ วัดพลับพลาชัย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-25. สืบค้นเมื่อ 2021-11-25.
**วัดพราหมณี** [พฺราม-มะ-นี] หรือ **วัดหลวงพ่อปากแดง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก

วัดพราหมณีสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2446 วัดยังเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานกองพลทหารญี่ปุ่นที่ 37 สมัยสงครามมหาเอเชียบูรพา พ.ศ. 2482–2488 สมาคมทหารสหายสงครามกองพลญี่ปุ่นที่ 37 ได้สร้างอนุสรณ์สถานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 เพื่อเป็นที่ระลึกถึงดวงวิญญาณของทหารจำนวน 7,920 นาย และนำอิฐที่ฝังอยู่ในบริเวณวัดมาบรรจุในแท่นที่จัดขึ้น

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 กุฏิสงฆ์ พระวิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ยังมีวิหารเจ้าแม่กวนอิม ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และอุทยานการศึกษา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อปากแดง* เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างด้วยโลหะสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 1 เมตร เป็นศิลปะล้านช้าง จีวรเป็น ลายดอกพิกุล พระโอษฐ์แย้มทาสีแดงเห็นชัด มีตำนานเล่าว่า หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปพี่น้องกับพระสุกและพระใส ซึ่งได้อัญเชิญมาจากนครเวียงจันทน์ พอมาถึงประเทศไทย ชาวบ้านได้แยกย้ายไปตามวัดต่าง ๆ ปัจจุบันอัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้น เป็นพระประธานในพระอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพราหมณี (วัดหลวงพ่อปากแดง)". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดพราหมณี พระอารามหลวง". สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดนครนายก.
3. ↑  "วัดพราหมณี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "ไหว้หลวงพ่อปากแดง วัดพราหมณี-นครนายก". ข่าวสด.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพราหมณี**
แฮกกิสในจานสำหรับงานเลี้ยงอาหารค่ำเบินส์
แฮกกิส นีปส์ และแทตทีส์
**แฮกกิส** (อังกฤษ: haggis) เป็นไส้กรอกชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยเครื่องในของแกะได้แก่หัวใจ ตับ และปอด บดรวมกับหอมใหญ่ ข้าวโอ๊ต มันแกะ เครื่องเทศ และเกลือ ผสมกับน้ำสต๊อก บรรจุลงในลำไส้แกะหรือไส้เทียมแล้วทำให้สุก สารานุกรมวิทยาการทำอาหาร *ลารุสกัสตรอนอมิก* ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ ค.ศ. 2001 บรรยายไว้ว่า "แม้ว่าคำบรรยายของแฮกกิสอาจจะไม่ทำให้รู้สึกอยากกินก็ตาม แต่ว่ามันมีเนื้อสัมผัสคล้ายถั่วและรสชาติอร่อยกลมกล่อม" เชื่อกันว่าแฮกกิสมีที่มาจากการบรรจุเครื่องในสัตว์ที่ได้จากการล่าในกระเพาะของสัตว์ตัวนั้นเพื่อเก็บไว้ให้กินได้นาน ซึ่งเป็นวิถีปฏิบัติที่มีมาช้านาน

แม้ว่าชื่อ "hagws" หรือ "hagese" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อแฮกกิสในปัจจุบันจะถูกบันทึกครั้งแรกในประเทศอังกฤษประมาณ ค.ศ. 1430 ก็ตาม แต่แฮกกิสเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าเป็นอาหารประจำชาติของประเทศสกอตแลนด์ เนื่องจากบทกวี "*แอดเดรสทูอะแฮกกิส*" ซึ่งแต่งโดยรอเบิร์ต เบินส์ กวีชาวสกอตใน ค.ศ. 1787 ตามธรรมเนียมแล้วแฮกกิสจะเสิร์ฟโดยมีเครื่องเคียงได้แก่ "นีปส์" (อังกฤษ: neeps) ทำจากหัวนีปซึ่งเป็นผักประเภทหัวชนิดหนึ่งในวงศ์ผักกาด และ "แทตทีส์" (อังกฤษ: tatties) หรือมันฝรั่งบด และ "แดรม" หรือสกอตช์วิสกี ธรรมเนียมนี้จะเคร่งครัดมากถ้าเป็นในงานเลี้ยงอาหารค่ำเบินส์ (อังกฤษ: Burns supper; สกอต: *Burns Nicht*) ซึ่งเป็นประเพณีของชาวสกอตเพื่อยกย่องรอเบิร์ต เบินส์และผลงานประพันธ์ของเขา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "haggis". *Oxford English Dictionary* (3rd ed.). Oxford University Press. กันยายน 2005. First recorded as "hagws" "Now considered specially Scottish, but a popular dish in [early] English cookery"
2. ↑  Montagné, Prosper (2001). *Larousse Gastronomique*. p. 592. Although its description is not immediately appealing, haggis has an excellent nutty texture and delicious savoury flavour
3. ↑  Davidson, Alan (2006). *The Oxford Companion to Food*. Oxford University Press. ISBN 0-19-280681-5.
4. ↑  Dickson Wright, Clarissa (1998). *The Haggis: A Little History*. Pelican Publishing Company. ISBN 1-56554-364-5.
5. ↑  "Food and Drink in Scotland – Scottish Cuisine". *Scotland.org*.
**แอ่งสินปุน** เป็นแอ่งในยุคปลายยุคครีเตเชียส (Cretaceous) ต่อยุคเทอร์เชียรี (Tertiary period) (100–15 ล้านปี) โดยอยู่ในอาณาเขต ตำบลท่ายาง อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช และ ตำบลสินปุน อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ โดยภายในแอ่งมีถ่านหินคุณภาพ ลิกไนต์ โดยมีปริมาณสำรองประมาณ 50 ล้านเมตริกตัน แต่ในบางที่รายงานว่ามีมากถึง 91 ล้านเมตริกตัน

### ประวัติการสำรวจและการพัฒนาแอ่งสินปุน

2 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ในการประชุมคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ ครั้งที่ 3/2544 (ครั้งที่ 84) ได้มีมติมอบหมายให้ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (สพช.) รับไปหารือร่วมกับกรมทรัพยากรธรณี และการไฟฟ้าฝ่ายผลิต (กฟผ.) เกี่ยวกับแหล่งถ่านหินเวียงแหง งาว สินปุน และกระบี่ เพื่อพิจารณาให้มีการนำมาใช้ประโยชน์ต่อไป 

28 สิงหาคม 2544 สพช. ได้มีการประชุมหารือกับกรมทรัพยากรธรณี และกฟผ. เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาแหล่งถ่านหินดังกล่าว โดย สพช. และ กฟผ. มีข้อเสนอให้มีการทบทวนมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2535 เพื่อคืนแหล่งถ่านหินเวียงแหงและแหล่งสะบ้าย้อยให้ กฟผ. เข้าไปพัฒนาเพื่อนำมาใช้ในการผลิตไฟฟ้า โดยไม่ต้องมีการเปิดประมูล แต่ให้ กฟผ. คืนแหล่งงาว และแหล่งสินปุน ให้แก่กรมทรัพยากรธรณีเพื่อนำไปเปิดประมูลต่อไป

17 มิถุนายน 2551 กรมทรัพยากรธรณี และกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ ได้หารือร่วมกันเกี่ยวกับการพัฒนาแหล่งแร่ถ่านหินเพื่อแก้ไขวิกฤตการณ์พลังงาน โดยเห็นชอบให้เร่งรัดนำถ่านหินในเขตสำหรับดำเนินการสำรวจ การทดลอง การศึกษา หรือการวิจัยเกี่ยวกับแร่ มาใช้เป็นพลังงานทดแทนน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อแก้ไขความเดือดร้อนของประชาชน และเห็นควรนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณายกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับแนวทางพัฒนาแห่งถ่านหินจำนวน 4 ฉบับ คือ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2531, วันที่ 5 มิถุนายน 2533, วันที่ 10 มีนาคม 2535 และวันที่ 25 กันยายน 2544 ที่กำหนดให้นำแหล่งถ่านหินในเขตสำหรับดำเนินการสำรวจ การทดลอง การศึกษาหรือการวิจัยเกี่ยวกับแร่จำนวน 8 พื้นที่ ได้แก่ แอ่งสินปุน, แอ่งเคียนซา, แอ่งวังเหนือ, แอ่งแจ้ห่ม-เมืองปาน, แอ่งงาว, แอ่งเสริมงาม, แอ่งเชียงม่วน และแอ่งแม่ทะ ไปเปิดประมูลให้เอกชนเข้าไปลงทุนสำรวจและพัฒนา โดยยังคงสงวนพื้นที่แหล่งถ่านหินแอ่งเวียงแหง จังหวัดเชียงใหม่ และแอ่งสะบ้าย้อย จังหวัดสงขลา ไว้ให้การไฟฟ้าฝ่ายผลิตพัฒนาเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าต่อไป

ในประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม (อก.) ฉบับลงวันที่ 9 ตุลาคม 2527 ได้ประกาศให้แอ่งสินปุน จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพถ่านหิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  พวงทิพย์ กลิ่นจันทร์, บ.ก. (2011-09-25). "เปิดรายงานกรรมการสิทธิ์ฯ "ชะตากรรมชาวบ้านแหง" ใต้อุ้งมือนักการเมือง !". สำนักข่าวอิศรา. สืบค้นเมื่อ 2021-02-03.
ยาฮู! อินเทอร์นัลแฮกเดย์อีเวนต์ ที่ยาฮู! เอชคิว (ซันนีเวล รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา) ณ วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2006
**แฮกกาธอน** (อังกฤษ: Hackathon) นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ **แฮกเดย์**, **แฮกเฟสต์** หรือ **โค้ดเฟสต์** เป็นอีเวนต์ที่นักเขียนโปรแกรมและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาซอฟต์แวร์ รวมไปถึงนักออกแบบกราฟิก, นักออกแบบส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ และผู้จัดการโครงการ มาช่วยเหลือกันอย่างคร่ำเคร่งในโครงการซอฟต์แวร์ ในบางโอกาส ก็มีฮาร์ดแวร์มาเป็นส่วนเสริมเช่นกัน ซึ่งงานแฮกกาธอน มักจะมีอายุระหว่างหนึ่งวันหรือหนึ่งสัปดาห์ บางงานแฮกกาธอนมีจุดมุ่งหมายเพียงเพื่อการศึกษาหรือวัตถุประสงค์ทางสังคม แม้ว่าในหลายกรณีเป้าหมายคือการสร้างซอฟต์แวร์ที่ใช้งานได้ แฮกกาธอนมีแนวโน้มที่จะมุ่งเน้นแบบเจาะจง ซึ่งอาจรวมถึงภาษาโปรแกรมที่ใช้, ระบบปฏิบัติการ, แอพพลิเคชัน, เอพีไอ หรือประเด็นและกลุ่มผู้เข้าชมของโปรแกรมเมอร์ ในกรณีอื่น ๆ อาจไม่มีข้อจำกัดอยู่กับชนิดของซอฟแวร์ที่ถูกสร้างขึ้น

จุดกำเนิดและความเป็นมา
----------------------

คำว่า "แฮกกาธอน" เป็นคำผสมระหว่างคำว่า "แฮก" และ "มาราธอน" ซึ่งคำว่าแฮกได้รับการนำมาใช้ในความหมายของการเขียนโปรแกรมสำรวจตรวจค้น โดยไม่ได้มีความหมายอ้างอิงถึงอาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์ คำนี้ดูเหมือนว่าจะได้รับการทำให้เกิดขึ้นอย่างเป็นอิสระโดยนักพัฒนาของโอเพนบีเอสดี และทีมการตลาดของซัน ซึ่งการใช้นี้เกิดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1999 []

ดูเพิ่ม
-------

* อีดิทอะธอน

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Hackathon Is On: Pitching and Programming the Next Killer App, Steven Leckart, *Wired*, March 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แฮกกาธอน**

* "Media-Making Strategies to Support Community and Learning at Hackathons". MIT Center for Civic Media. June 30, 2014.
Motor vehicle

The team with ThrustSSC
ThrustSSC on display in the Coventry Transport Museum
Rear view of ThrustSSC, with a panel removed to show one of its aluminium alloy wheels, in the Coventry Transport Museum
One of the engines in the Norfolk and Suffolk Aviation Museum
**ThrustSSC, Thrust SSC หรือ รถความเร็วเหนือเสียง** เป็นรถเขับเคลื่อนด้วยพลังเจ็ทของอังกฤษ พัฒนาโดย ริชาร์ด โนเบิล (Richard Noble), กลิน โบว์เชอร์ (Glynne Bowsher), รอน ไอเออร์ส (Ron Ayers), และ เจเรมี บลิส (Jeremy Bliss)

Thrust SSC ถือบันทึกสถิติโลกทำความเร็วขณะที่กำลังวิ่งอยู่บนพื้นดิน เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 1997 เมื่อมันประสบความสำเร็จที่ระดับความเร็ว 1,228 กิโลเมตร / ชั่วโมง (763 ไมล์ต่อชั่วโมง) และกลายเป็นรถคันแรกอย่างเป็นทางการที่สามารถวิ่งทำลายกำแพงเสียงได้

รายละเอียด
----------

เป็นรถที่ได้รับการขับขี่โดยนักบินเครื่องบินขับไล่จากกองทัพอากาศของอังกฤษ นาวาอากาศโท แอนดี้ กรีน (Wing Commander Andy Green) ในทะเลทรายหินสีดำ (Black Rock Desert) ในรัฐเนวาดา, สหรัฐอเมริกา มันถูกขับเคลื่อนด้วยสองเครื่องยนต์ไอพ่นคู่เทอร์โบแฟน แบบสันดาปท้าย  (afterburning) รุ่น โรลส์-ลอยซ์ สเพ (afterburning Rolls-Royce Spey turbofan) เป็นเครื่องยนต์ที่ใช้ในเครื่องบินขับไล่ไอพ่นรุ่น เอฟ-4 แฟนทอม 2 ของอังกฤษ รถมีความยาว 16.5 เมตร (54 ฟุต) กว้าง 3.7 เมตร (12 ฟุต) และมีน้ำหนัก 10.5 ตัน (10.7 ตัน) และเครื่องยนต์คู่ที่ให้แรงขับเคลื่อนสุทธิ 223 กิโลนิวตัน (50,000 ปอนด์), ให้กำลังส่งออก 110,000 bhp (82MW) การเผาไหม้ประมาณ 18 ลิตรต่อวินาที (4.0 แกลลอน / วินาที ในหน่วยของอังกฤษ หรือ 4.8 แกลลอน / วินาที ในหน่วยของสหรัฐอเมริกา) อัตราการเผาผลาญน้ำมันเชื้อเพลิงประมาณ 55 ลิตร / กิโลเมตร (0.05 ไมล์ต่อแกลลอน-อังกฤษ; 0.04 ไมล์ต่อแกลลอน-อเมริกัน) โดยเปรียบเทียบกับอัตราการเผาไหม้ในเครื่องยนต์ของเครื่องบินคองคอร์ดที่มีอัตราการเผาไหม้ประมาณ 0.8 แกลลอน / วินาที (10500 กิโลกรัม / ชั่วโมง, 2,885 แกลลอน / ชั่วโมง) ในขณะที่เดินเครื่องเต็มกำลัง เมื่อเทียบกับในขณะที่เดินเครื่องในระดับปกติที่ 17 ไมล์ต่อแกลลอน (14 ลิตร / 100 กิโลเมตร; 20 ไมล์ต่อแกลลอน-อังกฤษ) ต่อผู้โดยสาร 1 คน (100 คน ที่ความจุสูงสุด)

ดูเพิ่มเติม
-----------

* Budweiser Rocket
* Land speed record
* List of vehicle speed records
* Rocket car

หมายเหตุ
--------

1. ↑

อ้างอิง
-------

* Richard Noble: *Thrust: The Remarkable Story of One Man's Quest for Speed*, Hardcover: Partridge, 1998, ISBN 1-85225-268-5; Paperback: Bantam, 1999, ISBN 0-553-81208-4

ลิ้งค์ภายนอก
------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทรัสท์เอสเอสซี**

* Official Thrust SSC website (no longer being updated)
* Coventry Transport Museum where Thrust SSC is on display
* Photo-Diary เก็บถาวร 2013-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by John Coppinger – including the aerial photo by Richard Meredith-Hardy showing the shock wave as Thrust SSC narrowly exceeds the speed of sound
* Thrust SSC the car and the run
* Thrust SSC Photos Pictures from Blackrock, Nevada – 15 October 1997
* Speed Record Club – The Speed Record Club seeks to promote an informed and educated enthusiast identity, reporting accurately and impartially to the best of its ability on record-breaking engineering, events, attempts and history.

แม่แบบ:Thrust project
แม่แบบ:Black Rock Desert
แอปเปิลเขียวและแอปเปิลแดง มีภาวะแตกต่างในเรื่องสีสัน 
**ภาวะแตกต่าง** หมายถึง ภาวะที่สิ่งใดๆ สองสิ่งหรือมากกว่า ไม่ได้เป็นสิ่งเดียวกัน ในทางคณิตศาสตร์ สิ่งใดๆ จะเกิดภาวะแตกต่าง ก็ต่อเมื่อสิ่งเหล่านั้นไม่เท่ากัน

ตัวอย่าง
--------

ในสมการกำลังสอง (quadratic equation) จะมีรากของสมการ 2 คำตอบเป็นจำนวนเชิงซ้อนเสมอ เช่น

*x*2 − 3*x* + 2 = 0
สามารถแยกตัวประกอบได้เป็น

(*x* − 1)(*x* − 2) = 0
จะได้รากของสมการคือ *x* = 1 และ *x* = 2 ในเมื่อ 1 กับ 2 ไม่เท่ากัน ดังนั้นจึงเกิดภาวะแตกต่างในรากของสมการ

ในทางตรงข้าม สมการนี้

*x*2 − 2*x* + 1 = 0
สามารถแยกตัวประกอบได้เป็น

(*x* − 1)(*x* − 1) = 0
จะได้รากของสมการคือ *x* = 1 และ *x* = 1 ในเมื่อ 1 กับ 1 เท่ากัน ดังนั้นจะไม่เกิดภาวะแตกต่างในรากของสมการนี้ แต่จะเรียกว่า *ทับกันสนิท*

การพิสูจน์ความแตกต่าง
---------------------

เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าสองสิ่งมีภาวะแตกต่างหรือไม่ เรามักจะใช้คุณสมบัติที่มีในสิ่งแรกแต่ไม่มีในสิ่งหลังเป็นตัวเปรียบเทียบ ดังเช่นในสมการที่ยกตัวอย่าง เราอาจสงสัยว่า 1 กับ 2 มีภาวะแตกต่างกันหรือไม่ เราอาจพิสูจน์โดยสันนิษฐานว่า 1 เป็นจำนวนคี่ แต่ 2 เป็นจำนวนคู่ เพียงเท่านี้ก็ได้ว่า 1 กับ 2 มีภาวะแตกต่างกันแล้ว
มุลลอฮ์ **มุฮัมมัด รับบานี อะคูน** (พ.ศ. 2498 – 16 เมษายน พ.ศ. 2544) เป็นหนึ่งในประมุขหลักของตอลิบาน ซึ่งดำรงตำแหน่งรองประมุขสภาสูงสุดแห่งอัฟกานิสถานและนายกรัฐมนตรีอัฟกานิสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ถึงปี พ.ศ. 2544 รับบานีเป็นผู้มีอำนาจเป็นอันดับสองรองจากผู้นำสูงสุด มุลลอฮ์ มุฮัมมัด โอมาร์ ในลำดับโปเจียมของตอลิบาน

รับบานีปะทะกับสหภาพโซเวียตหลังจากสหภาพโซเวียตบุกประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2522 เมื่อสหภาพโซเวียตถอนตัวจากประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2532 รับบานีเริ่มหยุดการต่อสู้ โดยเข้าร่วมกับตอลิบานในปี พ.ศ. 2530  หลังจากหลายปีของสงครามกลางเมือง เขาได้นำกองกำลังตอลิบานเข้าโจมตีกรุงคาบูลครั้งสุดท้าย

รับบานีดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งรัฐอิสลามแห่งอัฟกานิสถานและเป็นประธานสภาที่ปรึกษา นอกจากนี้ ยังมีข่าวลือว่า มุลลอฮ์ รับบานี และฝ่ายบริหารตอลิบานมีแนวคิดทางการเมืองแตกต่างอย่างรุนแรง ขณะที่รับบานีและสภาปกครองเป็นหน้าตาของสาธารณชนในประเทศอัฟกานิสถาน โดยการตัดสินใจครั้งสำคัญเกิดขึ้นโดยมุลลอฮ์ โอมาร์ ซึ่งอาศัยอยู่ในทางตอนใต้ของจังหวัดกันดะฮาร์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *An Enemy We Created: The Myth of the Taliban-Al Qaeda Merger in Afghanistan*. Alex Strick van Linschoten and Felix Kuehn. Page 479-80.
มนุษย์อวกาศกำลังติดตั้งเครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ ในระหว่างภารกิจซ่อมบำรุงที่ 1
**เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ** (อังกฤษ: Corrective Optics Space Telescope Axial Replacement; COSTAR) เป็นเครื่องมือที่ออกแบบขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาความคลาดทรงกลมของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ซึ่งเป็นสาเหตุให้การจับภาพสำหรับเครื่องมือวัดอื่นๆ มีความคลาดเคลื่อนไปหมด เครื่อง COSTAR สร้างโดยบริษัทบอลล์แอโรสเปซ นำขึ้นไปติดตั้งแทนที่เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง (High Speed Photometer; HSP) ในระหว่างภารกิจซ่อมบำรุงกล้องฮับเบิลครั้งที่ 1 เมื่อปี ค.ศ. 1993 สำหรับอุปกรณ์วัดที่สร้างขึ้นใหม่หลังจากนั้น ได้มีการออกแบบเพื่อชดเชยค่าความคลาดทรงกลมนี้ได้ด้วยตัวเองแล้ว

เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศจะถูกถอดออกจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในภารกิจซ่อมบำรุงครั้งที่ 5 ในปี ค.ศ. 2009 เพื่อจะติดตั้งสเปกโตรกราฟต้นกำเนิดจักรวาลแทนที่

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ

| * ด
* ค
* ก
กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล |
| --- |
| **เครื่องมือวัดและอุปกรณ์** |
| ปัจจุบัน | กล้องสำรวจขั้นสูง (ACS) · เครื่องแก้ไขภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (COSTAR) · เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง (FGS) · กล้องใกล้อินฟราเรดและสเปกโทรมิเตอร์หลายวัตถุ (NICMOS) · สเปกโทรกราฟถ่ายภาพกล้องโทรทรรศน์อวกาศ (STIS) · กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 (WFPC2) |
| ที่วางแผนไว้ | สเปกโทรกราฟต้นกำเนิดจักรวาล (COS) · กล้องถ่ายภาพสนามกว้าง 3 (WFC3) |
| ก่อนหน้า | กล้องถ่ายภาพวัตถุมัว (FOC) · สเปกโทรกราฟวัตถุมัว (FOS) · สเปกโทรกราฟความละเอียดสูงก็อดเดิร์ด (GHRS/HRS) · เครื่องวัดความสว่างความเร็วสูง (HSP) · กล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ (WFPC) |
เคลพีในเกมเมกามิเทนเซย์ วาดโดยคาซึมะ คาเนโกะ
**เคลพี** (อังกฤษ: Kelpie) ปีศาจจำพวกพรายน้ำในนิทานพื้นบ้านของสกอตแลนด์ มีลักษณะเป็นม้าสีขาวหรือกึ่งคนกึ่งม้า สิงสถิตย์อยู่ยังแม่น้ำ, ทะเลสาบ หรือ หนองน้ำ แหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่

เคลพี จะล่อลวงคนที่หยุดพักที่ริมน้ำที่มันอาศัยอยู่ ขณะที่หยุดพักดื่มน้ำ มันจะปรากฏตัวเป็นม้าสีขาวที่สงบเสงี่ยม แต่เมื่อขึ้นขี่หลังมัน มันจะพาดำดิ่งสู่ก้นน้ำทันที จนบุคคลนั้นจมน้ำตาย ซึ่งเคลพีจะกินซากศพจนเหลือเพียงหัวใจหรือตับไว้ แต่ก็มีเรื่องของเคลพีที่แปลงร่างเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับหญิงสาว

เคลพี ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ตามท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น **นักเกิล** (Nuggle) **ชูพิลที** (Shoopiltee) **โยเกิล** (Njogel) **แทงกี** (Tangi) ในตำนานสแกนดิเนเวียเรียกว่า **Bäckahästen** (แปลว่า ม้าลำธาร) ในนอร์เวย์เรียก **nøkken** (หมายถึง พรายน้ำ)

เคลพี มีลักษณะคล้ายคลึงกับเซนทอร์, ลิมนาเดส และสคิลลา ในเทพปกรณัมกรีก และม้าบ้อง ในคติความเชื่อพื้นบ้านของล้านนา


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เคลพี**

อ้างอิง
-------

* McPherson, J. M. Primitive Beliefs in the North-East of Scotland. (London: Longmans, Green and Co. 1929.) Pages 61, 62, and 63.
* Rhys, John. Celtic Folklore: Welsh and Manx. (NY: Benjamin Blom, 1972.) Pages 243, 244, 285, and 434.
* Henderson, William. Notes on the Folklore of the Northern Counties of England and the Border. (Hendeln, Germany: Kraus Reprint Limited, 1967.) Page 272.
**วัดพลานุภาพ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งพลา อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี

วัดพลานุภาพ หรือ **วัดทุ่งพลา** จากประวัติวัดระบุว่าสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยคำว่า "ทุ่งพลา" เนื่องจากในสมัยก่อน บริเวณที่ตั้งของวัด เคยเป็นสถานที่พลับพลาของพระมหากษัตริย์ ในคราวที่ยกทัพมาทางภาคใต้ แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2215 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 วัดพลานุภาพ ได้รับการพัฒนาเรื่อยมาจนมีความเจริญรุ่งเรือง

อุโบสถระบุว่าสร้างเมื่อ จ.ศ. 1271 (พ.ศ. 2452) มีการปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2527 มีศาลา 2 หลัง คือ ศาลาหลังคาปั้นหยาและหลังคาทรงจั่ว ศาลาหลังคาปั้นหยามีภาพจิตรกรรมรูปราหูปรากฏอยู่บนเพดานแต่เลือนลางมากแล้ว ส่วนศาลาหลังคาทรงจั่วมีภาพจิตรกรรมเรื่องชาดก

วัดพลานุภาพ มีพระเกจิอาจารย์ผู้ทรงพุทธาคมอย่าง พ่อท่านพรหม ทำให้สาธุชนจำนวนไม่น้อย ที่เดินทางไปกราบนมัสการหลวงพ่อพรหมอย่างต่อเนื่อง และทำให้วัดพลานุภาพเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น ได้รับการขนานนามจากชาวบ้านใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ว่า "เทพเจ้าฝ่ายบุ๋นแห่งเมืองลังกาสุกะ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพลานุภาพ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดพลานุภาพ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  อัฏฐพล คงพัฒน์. "ภาพจิตรกรรมไทยในศาลาวัดพลานุภาพ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี". ฐานข้อมูลวิจัยจังหวัดชายแดนภาคใต้.
4. ↑  "พ่อท่านพรหม ธัมมธโร วัดทุ่งพลา จ.ปัตตานี". ข่าวสด.
**โซซิโน เดลกาโด** (อังกฤษ: Zosimo Delgado) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2517 สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 11) แพ้ 5

ประวัติ
-------

เซซุโน เดลกาโด เดลกาโดขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ชนะน็อค โรเบิร์ต แคมโปส ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ จากนั้นกลับไปชกที่ฟิลิปปินส์ ชนะคะแนน แฟลช อีราแฮม ชนะรอย ทาราโซนา 2 ครั้ง และชนะน็อค นาร์ธาน บาร์เซโลนา ยก 1 แล้วจึงได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยอีกครั้งเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ไม่ได้แชมป์ จากนั้น เดลกาโดก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 28 สิงหาคม 2541 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ที่ ราชบุรี
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 17 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**บัตมัน** (ตุรกี: *Batman*; เคิร์ด: Êlih) เป็นเมืองในเขตอานาโตเลียตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี และเป็นเมืองหลักของจังหวัดบัตมัน เมืองนี้ตั้งอยู่บนที่ราบสูง 540 เมตร (1,772 ฟุต)\* เหนือระดับน้ำทะเล ใกล้จุดบรรจบของแม่น้ำบัตมันและแม่น้ำไทกริส ทุ่งน้ำมันบาทือรามัน ซึ่งเป็นทุ่งน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในตุรกีตั้งอยู่นอกเมืองนี้ บัตมันมีสนามบินท้องถิ่นและฐานทัพอากาศของทหารซึ่งสำหรับการขนส่งอากาศยานและเฮลิคอปเตอร์ในการค้นหาและปฏิบัติการช่วยเหลือของสงครามอ่าวเปอร์เซีย

จนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1950 บัตมันเป็นหมู่บ้านที่เรียกว่า Iluh มีประชากรประมาณ 3,000 คน ต่อมาทุ่งน้ำมันถูกค้นพบในคริสต์ทศวรรษ 1940 ซึ่งส่งผลให้เกิดการพัฒนาพื้นที่อย่างรวดเร็วและการไหลเข้าของแรงงานจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศตุรกี ใน ค.ศ. 1957 หมู่บ้านเปลี่ยนชื่อเป็นบัตมันตามชื่อแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองนี้ เมืองนี้ได้รับสถานะเมืองและกลายเป็นศูนย์กลางย่าน ในช่วง 50 ปีต่อมา อาคารหนึ่งชั้นของบัตมันได้สร้างใหม่เป็นอาคารหลายชั้น เป็นผลให้ประชากรเพิ่มขึ้นหลายเท่าเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ท่อส่งน้ำมันยาวประมาณ 511 km (318 mi) สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1967 จากบัตมันไปยังท่าเรือที่เมือง Dörtyol ใกล้กับจุดตะวันออกสุดของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อขนส่งน้ำมันดิบจากโรงกลั่นบัตมัน ใน ค.ศ. 1990 เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัดบัตมัน

นอกจากน้ำมันซึ่งเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ที่สำคัญของภูมิภาคแล้ว บัตมันยังผลิตเครื่องดื่ม, อาหารแปรรูป, เคมีภัณฑ์, เครื่องเรือน, รองเท้า, เครื่องจักร, และอุปกรณ์การขนส่ง มหาวิทยาลัยบัตมันได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2007 และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษาเอรัสมุส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Area of regions (including lakes), km²". *Regional Statistics Database*. Turkish Statistical Institute. 2002. สืบค้นเมื่อ 2013-03-05.
2. ↑  "Population of province/district centers and towns/villages by districts - 2012". *Address Based Population Registration System (ABPRS) Database*. Turkish Statistical Institute. สืบค้นเมื่อ 2013-02-27.
เกมบอยของนินเท็นโดใน ค.ศ. 1989 ถูกก่อตั้งและครองตลาดเครื่องเล่นพกพาเป็นเวลาอย่างน้อย 10 ปี
**เครื่องเล่นเกมพกพา** เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมขนาดเล็กแบบพกพาในตัวที่มีฉาก, ตัวควบคุมเกม และลำโพง เครื่องเล่นเกมพกพามีขนาดเล็กกว่าเครื่องเล่นวิดีโอเกมและมีตัวคอนโซล, หน้าจอ, ลำโพง และตัวควบคุมในเครื่องเดียว สามารถให้ผู้คนนำมันไปเล่นในเวลาหรือที่ใดก็ได้

อุปกรณ์อิเลคทรอนิคส์ขนาดเล็ก มีจอภาพแสดงผล (โดยมากมักมีสีเดียว ใช้เทคโนโลยี LCD ต่อมาพัฒนาเป็นจอสี และมีหลายจอ) มีลำโพง มีปุ่มสั่งการไม่มาก เช่น ปุ่มเปิด-ปิด เลือกเกมส์ (mode) ปุ่มควบคุมทิศทาง (d-pad ได้ไอเดียจาก เกมกด) ปุ่มยิง (ปุ่มแอ็คชั่น A, B) ปุ่มปรับเสียง-ความสว่าง 

จุดมุ่งหมายแรกคือ ความสะดวกในการพกพา (mobility) ใส่ในกระเป๋าเสื้อหรือกระเป๋ากางเกง หรือกระเป๋าถือ ใช้พลังงานจากถ่านแบตเตอรี่ หรือเสียบสายชาร์จผ่านหม้อแปลง กินไฟน้อย เล่นได้นานหลายชั่วโมง เพื่อใช้ฆ่าเวลา แก้เบื่อ ต่อมาก็ผนวกความสามารถการใช้สอยเพิ่มเติมเช่น มีนาฬิกาบอกเวลา-ตั้งปลุก, เป็นเครื่องคิดเลข ฯลฯ หนึ่งเครื่องมีหนึ่งเกม ต่อมามีหลายเกมส์ให้เลือก เช่น เตตริส หรือเป็นระบบเปลี่ยนซอฟท์เกมได้เรื่อยๆ 

ปัจจุบัน อุปกรณ์พกพาหลายๆ อย่าง ทั้งเกมพกพา, เครื่องจดบันทึก, กล้องถ่ายรูป, เครื่องฟังเพลง มักรวมเข้าไปอยู่ใน โทรศัพท์มือถือ แบบสมาร์ทโฟนเพียงเครื่องเดียว

* เกมกด หรือ เกม แอนด์ วอช (Game & Watch)
* กิซมอนโด (Gizmondo)
* เกมบอย (Gameboy)
* เกมบอยคัลเลอร์ (Gameboy Color)
* เกมบอยไมโคร (GameBoy Micro)
* เกมบอยแอ็ดวานซ์ (Gameboy Advance)
* เกมบอยแอ็ดวานซ์ เอสพี (Gameboy Advance SP)
* จีพีทูว์เอกซ์ (GP2X)
* นินเทนโด ดีเอส (Nintendo DS)
* นินเทนโด 2ดีเอส (Nintendo 2DS)
* นินเท็นโด 3ดีเอส (Nintendo 3DS)
* นีโอ จีโอ พอกเกต (Neo Geo Pocket)
* นีโอ จีโอ พอกเกต คัลเลอร์ (Neo Geo Pocket Color)
* เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล (PlayStation Portable)
* วอนเดอร์สวอน (Wonder Swan)
* วอนเดอร์สวอน คัลเลอร์ (Wonder Swan Color)

อ้างอิง
-------

1. ↑  *D 4.1 - Standards and technology monitoring report [revised version] เก็บถาวร มิถุนายน 30, 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*. University of Maribor. Sixth Framework Programme (European Community). April 24, 2007. p. 20.
2. ↑  Li, Frederick W. B. *Computer Games*. Durham University. Retrieved December 19, 2008. p. 4.
3. ↑  Steinbock, Dan; Johnny L. Wilson (January 28, 2007). *The Mobile Revolution*. Kogan Page. p. 150. ISBN 978-0-7494-4850-9.
**หมูป่าอินเดีย** หรือ **หมูป่าเอเชีย** หรือ **หมูอันดามัน** หรือ **หมูมูปิน** (อังกฤษ: Indian boar, Asian boar, Andamanese pig, Moupin pig; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sus scrofa cristatus*) เป็นชนิดย่อยของหมูป่า (*S. scrofa*) พบได้ในประเทศอินเดีย, เนปาล, พม่า, ศรีลังกา และประเทศไทย

หมูป่าอินเดีย มีลักษณะแตกต่างจากหมูป่ายุโรป (*S. s. scrofa*) คือ มีขนาดใหญ่กว่า มีกะโหลกที่แข็งแรงและเรียวยาวกว่า หน้าผากเป็นแนวระนาบ ใบหูเรียวเล็กกว่า มีขนที่เส้นเล็กบางกว่า แต่ขนที่แผงหลังแปรงย้อนขึ้นและมีการพัฒนามากกว่า ขนหางเป็นกระจุกและขึ้นอย่างหนาแน่นบริเวณแก้ม ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 33-36 นิ้ว ตั้งแต่ปลายกีบถึงหัวไหล่ (ตัวอย่างหนึ่งในรัฐเบงกอลสูง 38 นิ้ว) มีความยาวลำตัว 5 ฟุต น้ำหนักระหว่าง 200-300 ปอนด์

หมูป่าอินเดีย ได้ถูกอ้างอิงถึงในเทพปกรณัมฮินดู ในคัมภีร์วราหะปุราณะเล่าถึง พระวิษณุอวตารลงมาเป็นหมูป่า เพื่อสังหารอสูรชื่อ หิรัณยากษะ ซึ่งได้ลักเอาแผ่นดินโลกไปจากพื้นสมุทร เรียกว่า "*วราหาวตาร*" นับเป็นอวตารที่ 3 ในบรรดา 10 อวตารของพระวิษณุ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *เรื่องของหมูป่า*, "เรื่องเล่าข้ามโลก". สารคดีโดย ปองพล อดิเรกสาร ทางช่อง NOW26: เสาร์ที่ 6 ธันวาคม 2557
2. 1 2 3  Lydekker, R. (1900), *The great and small game of India, Burma, & Tibet*, London : R. Ward, pp. 258-266
3. 1 2  Sterndale, R. A. (1884), *Natural history of the Mammalia of India and Ceylon*, Calcutta : Thacker, Spink, pp. 415-420
4. ↑  Jerdon, T. C. (1874), *The mammals of India; a natural history of all the animals known to inhabit continental India*, London, J. Wheldon, pp. 241-244
5. ↑  Macdonell, A. A. (1898), *Vedic Mythology*, Motilal Banarsidass Publ. p. 41

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Sus scrofa cristatus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sus scrofa cristatus ที่วิกิสปีชีส์
นักเรียนในระดับมัธยมศึกษาของประเทศเกาหลีใต้จะสวมเครื่องแบบที่เรียกว่า คโยบก (เกาหลี: 교복) โดยส่วนใหญ่แล้วโรงเรียนในระดับประถมศึกษายกเว้นโรงเรียนเอกชนบางแห่งจะไม่มีเครื่องแบบนักเรียน โดยเครื่องแบบนักเรียนนี้จะเริ่มถูกกำหนดให้ใส่อย่างเคร่งครัดโดยเริ่มตั้งแต่นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นขึ้นไป โดยเครื่องแบบนักเรียนของประเทศเกาหลีใต้มีพื้นฐานมาจากเครื่องแบบแนวตะวันตก ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วย เสื้อเชิ้ต, เสื้อสูทและเนคไท พร้อมด้วยกระโปรงสำหรับนักเรียนหญิงและกางเกงขายาวสีเทาสำหรับนักเรียนชาย เครื่องแบบนักเรียนนี้ดาราผู้มีชื่อเสียงมักสวมใส่เพื่อเจาะตลาดวัยรุ่นหรือเพื่อขายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับความบันเทิงที่ให้วัยรุ่น เครื่องแบบนักเรียนนั้นถูกใช้ไปในการพบปะกันในเรื่องของความรักใคร่อยู่บ่อยครั้ง ด้วยเหตุนี้เองเครื่องแบบนักเรียนจนกลายเป็นบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกันในการแสดงลักษณะออกในลักษณะของแฟชั่นระหว่างนักเรียนด้วยกัน

ประวัติ
-------

เริ่มต้นไปในครั้งแรกของเครื่องแบบนักเรียนมีการนำมาใช้ในปี พ.ศ. 2429 สำหรับโรงเรียนแบบตะวันตกแห่งแรก โดยเครื่องแบบอันแรกนั้นมีสีแดงแต่ในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนเสื้อเชิ้ตสีดำและมีเสื้อของสตรีสีขาวระหว่างปี พ.ศ. 2463 ถึง พ.ศ. 2488 จักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งยึดครองเกาหลีอยู่ในขณะนั้นได้มีการขยายการใช้เครื่องแบบนักเรียนและในระหว่างนั้นได้เปลี่ยนเครื่องแบบเป็นกางเกงขายาวและของนักเรียนหญิงเป็นเสื้อสำหรับสตรีส่วนของนักเรียนชายเป็นเครื่องแบบผ้ากากี

ส่วนประกอบ
----------

ตัวอย่างโดยปกติของเครื่องแบบนักเรียนเกาหลีใต้นั้นสำหรับนัดเรียนชายประกอบด้วย เสื้อชั้นนอก,เสื้อแขนมีปลอกหุ้มมีปกเสื้อสีขาว,เนคไท,กางเกงขายาวและเสื้อผ้าชั้นนอกสำหรับในฤดูหนาว สำหรับเครื่องแบบนักเรียนหญิงนั้นประกอบไปด้วย กระโปรงยาว,เนคไท,เสื้อคอปกสิขาวแขนยาว,เสื้อกั๊ก,กระโปรงที่มีจีบ,เสื้อนอกสำหรับฤดูหนาวและถุงเท้าสีขาว การแต่งหน้าและทาเล็บส่วนใหญ่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำได้ในโรงเรียน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
**สันทินี ใจซื่อกุล** ชื่อเล่น **นัท** เจ้าของฉายา **นัท สระบุรี** เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดสระบุรี เป็นทั้งนักสนุกเกอร์และพูลหญิงทีมชาติไทย เจ้าของเหรียญเงินจากเอเชียนอินดอร์เกมส์ รวมถึงเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงซีเกมส์ ตลอดจนเป็นที่กล่าวขวัญเมื่อครั้งที่สามารถชนะนักกีฬาจีนในพูล 9 ลูกได้อย่างขาดลอย

ประวัติ
-------

สันทินี ใจซื่อกุล เป็นลูกสาวของ จ.ส.อ.สมบูรณ์ ใจซื่อกุล เริ่มเล่นกีฬาสนุกเกอร์ครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี ทั้งนี้ เธอใช้เวลาฝึกซ้อม 6 ชั่วโมงต่อวัน และเข้าแข่งขันครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 นอกจากนี้ เธอยังมี ชูชาติ ไตรรัตนประดิษฐ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ต่าย พิจิตร เป็นผู้ฝึกสอนในช่วงที่เป็นนักกีฬาทีมชาติ

ผลงานที่ผ่านมา สันทินี ใจซื่อกุล ได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันสนุกเกอร์ และเหรียญเงินจากพูลในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007 ที่เขตบริหารพิเศษมาเก๊า และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งสนุกเกอร์ 6 แดง รวมถึงเหรียญเงินจากการแข่งพูล 8 ลูก และเหรียญทองแดงจากพูล 9 ลูก ในซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา

วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2552 สันทินีเข้าแข่งขันรายการสนุกเกอร์สะสมคะแนน ดิวิชั่น 2 รายการที่ 4 ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์เซ็นเตอร์ โดยได้พบกับ ทวี โพธิ์ทอง ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะ 3-0 เฟรมติดกัน วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554 สันทินีเข้าแข่งขันรายการพูล 9 ลูกชิงแชมป์ประเทศไทย ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์คลับ โดยเธอได้พบกับ นิชา ปฐมเอกมงคล ซึ่งเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย และสันทินีเป็นฝ่ายชนะ 7-1 แร็กซ์

สันทินีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต โดยเธอเป็นหนึ่งในนักสนุกเกอร์ทีมชาติไทยที่เข้าร่วมการรับพระราชทานปริญญาบัตรใน พ.ศ. 2555 และในวันที่ 27 ตุลาคม ของปีเดียวกันนี้ เธอได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนบาดเจ็บสาหัส และเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลศูนย์สระบุรี โดยมี อรรถสิทธิ์ มหิทธิ หรือ บิ๊ก สระบุรี เข้าเยี่ยมอาการพร้อมกับเปิดเผยว่า เธอประสบอุบัติเหตุที่ขาขวา จึงไม่ส่งผลกระทบต่อการเล่นสนุกเกอร์มากนัก แต่คงใช้เวลาพักฟื้นเพื่อให้สภาพร่างกายกลับสู่ปกติ ซึ่งปัจจุบันเธอปลอดภัยแล้ว และยังเปิดเผยว่าต้องการร่วมคัดเลือกเข้าแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศพม่าทั้งพูลและสนุกเกอร์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 7 เหรียญเงินดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ง.ภ.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  นางสาว สันทินี ใจซือกุล (นัท สระบุรี)
2. 1 2  'นัทสระบุรี' นักสนุ้กฯ 6 ล้อชนเจ็บสาหัส - ข่าวไทยรัฐออนไลน์
3. ↑  'สินธุดันสันทินี มั่นใจถึงแชมป์ ส่งแข่งพูลทั่วโลก'
4. 1 2  อดีตจอมคิวสาวทีมชาติยังเจ็บหนัก 6 ล้อชนสาหัส
5. 1 2  **เดลินิวส์**. ฉบับที่ 23,027. วันจันทร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2555. ISSN 16860004. หน้า 13
6. ↑  สันทินีโชว์คิวสาวทิ่มทวีร่วง 3-0 สอยคิว ด.2
7. ↑  นิชาสอยสันทินี 7-1 แรกซ์ลิ่วรอบ 2 พูล 9 ลูกปทท.
8. ↑  เหล่าคนดังตบเท้าเข้าพิธีรับปริญญา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต พระเอก *เพ็ชร* ปลื้มจบคณะบริหาร[*ลิงก์เสีย*]
9. ↑  ภาพที่เปลี่ยนไป - ข่าวไทยรัฐออนไลน์
10. ↑  นัทสระบุรีอาการปลอดภัยแล้วคาดพัก 3 เดือน
11. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ประจำปี ๒๕๕๑ เก็บถาวร 2022-05-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๒ ข หน้า ๑๐๙, ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ร่วมเป็นกำลังใจให้ น้องนัท สันทินี ใจซื่อกุล[*ลิงก์เสีย*]