recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**แพ เลี้ยงประเสริฐ** เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2447 ที่บ้านท่าเสา จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ, โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ, โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ, ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

เข้ากรุง
--------

นายแพฝึกมวยกับครูเอม บ้านท่าเสาเช่นเดียวกับพี่ชาย เข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายโพล้ง ผลงานการชกที่มีชื่อเสียงคือชกชนะบังสะเล็บ ศรไขว้ ที่เคยเสมอกับนายฤทธิ์

ชกกันถึงตาย
-----------

ครั้งนั้น นายเจียร์ นักมวยชาวเขมรจากพระตะบองซึ่งมีชื่อเสียงในด้านคงกระพันชาตรี เคยชกคนตายมาแล้ว เข้ามาเปรียบมวยในกรุงเทพฯ พระชลัมภ์พิสัยเสนีย์จึงเสนอนายแพ เลี้ยงประเสริฐขึ้นชกด้วย นายแพขึ้นชกกับนายเจียร์ที่สนามหลักเมืองเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ผลการชกปรากฏว่า นายแพ ชนะน็อค นายเจียร์ในยกที่ 3 โดยขณะที่นายเจียร์ชกหมัดเหวี่ยงเข้าหา นายแพได้ปล่อยหมัดคู่แบบหมัดหงายที่เรียกหนุมานถวายแหวนถูกบริเวณลูกกระเดือกของนายเจียร์ นายเจียร์ชะงักอยู่กับที่ ทำท่าจะล้มเข้าหานายแพ นายแพไม่ทิ้งนาทีทองเข้าชกกระหน่ำใส่นายเจียร์จนทรุดลงนั่งบนเชือก นายแพถอยออกมาปรากฏว่านายเจียร์ทรุดลงกับพื้นหมดสติ พี่เลี้ยงพยายามประคองไปปฐมพยาบาลแต่ไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลยจนเสียชีวิตระหว่างนำส่งโรงพยาบาล

การตายของนายเจียร์ทำให้นายแพถูกจับด้วยข้อหาฆ่าคนตายและถูกขัง จนกระทั่งถูกปล่อยตัวใน 4 ทุ่มของวันเดียวกัน พระยาเทพหัสดินทร์ นายสนามในครั้งนั้นได้วิ่งเต้นช่วยเหลือ ในที่สุดนายแพถูกปล่อยตัวเพราะกฎหมายที่ใช้อยู่ในครั้งนั้นระบุว่า การตายที่เกิดขึ้นจากการชกมวยที่ต่างฝ่ายต่างสมัครใจมาชกกันเองนั้น ถือว่าไม่มีความผิด ดังที่เคยทีบัญญัติไว้ในกฎหมายตราสามดวงว่า

> ชนทั้งสองเป็นเอกจิตเอกฉันท์ตีมวยด้วยกัน และผู้หนึ่งต้องเจ้บปวดหักโข้นถึงแก่มรณภาพ ท่านว่าหาโทษมิได้ ตลอดจนผู้ยุยงตกรางวัล เพราะเหตุจะได้มีจิตเจตนาให้สิ้นชีวิตก็หามิได้ เป็นกรรมของผู้ถึงมรณภาพเองแล
> 
> 

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเหตุให้กระทรวงมหาดไทยสั่งห้ามการชกมวยคาดเชือกทั่วราชอาณาจักร ให้สวมนวมแทน

กลับบ้านเกิด
------------

หลังจากทางตำรวจปล่อยตัวแล้ว นายแพและพี่ชายทั้ง 5 คนจึงกลับไปชกมวยที่อุตรดิตถ์บ้านเกิด ไม่กลับมาชกในกรุงเทพอีกเลย นายแพเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520 รวมอายุได้ 73 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมพงษ์ แจ้งเร็ว. ตำนานมวยมุสลิม. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 36 ฉบับที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 หน้า 138 – 155
2. ↑  สมพงษ์, 2527 กล่าวว่าถูกขังไว้ 2–3 วัน ในที่นี้ถือตามเขตร, 2550
3. ↑  เขตร, 2550

* เขตร ศรียาภัย. ปริทัศน์มวยไทย. กทม. มติชน. 2550. หน้า 219–224
* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. 5 ใบเถาแห่งอุตรดิตถ์ ศิษย์ร่วมสำนักพระยาพิชัยดาบหัก. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 5 (11). กันยายน 2527. หน้า 44 - 53
คำเรียกชาวยุโรปตะวันตกในอดีต
**แฟแรงเกสถาน** (เปอร์เซีย: فرنگستان) เป็นศัพท์ที่ชาวมุสลิมและชาวเปอร์เซียใช้เรียกยุโรปตะวันตกหรือยุโรปละตินในสมัยกลางและสมัยถัดมา

*แฟแรงเกสถาน* มีความหมายตรงตัวว่า "ดินแดนแห่งชาวแฟรงก์" มีรากศัพท์มาจาก *แฟแรงก์* ("ฝรั่ง") ซึ่งเป็นรูปที่แปลงเป็นเปอร์เซียของคำว่า *แฟรงก์* ประสมกับ *-สถาน* ซึ่งเป็นหน่วยคำเติมท้ายในภาษาเปอร์เซีย

ในทางตรงกันข้าม ในสมัยกลางชาวคริสต์มักเรียกชาวมุสลิมว่า *ซาราเซ็น* หรือ *มัวร์* ทั้งสองชื่อนี้มีที่มาจากชื่อของเผ่าท้องถิ่นในอาระเบียและเมาเรตานิอาตามลำดับ

ในสมัยจักรวรรดิออตโตมันยังคงมีการใช้คำว่า *แฟแรงเกสถาน* โดยปรากฏในแหล่งข้อมูลต่าง ๆ อย่างน้อยจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในขณะที่เปอร์เซียก็ใช้คำนี้จนกระทั่งราชวงศ์กอญัรสิ้นสุดลง ตามที่ระบุไว้ในจดหมายโต้ตอบและเอกสารการบริหารต่าง ๆ ที่อ้างถึงประเทศแถบยุโรปในสมัยนั้น คำอื่น ๆ ที่แปลงมาจากคำนี้ เช่น *แฟแรงก์* (คำนาม), *แฟแรงกี* (คำคุณศัพท์) และคำประสมอย่าง *แฟแรงกีแมออบ* (แปลว่า *แบบอย่างฝรั่งเศส*) มีการใช้ในภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ไม่บ่อยนักและไม่มีความหมายแฝงในทางลบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  พจนานุกรมเดฮ์โฆดอ
2. ↑  Bernard Lewis, "Some Reflections on the Decline of the Ottoman Empire", *Studia Islamica*, No. 9. (1958), pp. 111–127.
3. ↑  *روزنامه خاطرات ناصرالدين شاه در سفر سوم فرنگستان (Chronicles of Nasser al-Din Shah from His Third Journey to Farangestān (Europe))*, edited by Dr. Mohammad Esmā'eel Rezvāni & Fātemeh Ghāzihā, Iranian National Documents Organization Publishing, Tehran, 1378 Solar A.H. (1999).
4. ↑  พจนานุกรมเดฮ์โฆดอ
**วัดสว่างบึงทอง** ตั้งอยู่ที่ บ้านคำโพนทอง หมู่ที่ 7 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2472

ประวัติ
-------

### ประวัติ

"วัดสว่างบึงทอง" ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2537 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5.25 เมตร ยาว 14.20 เมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านคำโพนทอง หมู่ที่ 7 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย

ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวา น.ส.๓ ก.เลขที่ 3508 อาณาเขต ทิศเหนือ จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศใต้ จดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันออก จดที่ธรณีสงฆ์ ทิศตะวันตก จดถนนสาธารณประโยชน์ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา น.ส. 3 ก.เลขที่ 3509 อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กว้าง 5.25 เมตร ยาว 14.20 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ปูชนียวัตถุมีพระประธาน 3 องค์ กุฎิสงฆ์ 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ตึก 3 หลัง

วัดสว่างบึงทอง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2472 เดิมวัดตั้งอยู่ในที่แห่งหนึ่ง โดยมี พระบุญโฮม และนายธรรม ตาลชัย ได้ร่วมกันสร้างขึ้น ต่อมาได้ย้ายมาตั้งในที่ปัจจุบัน โดยมี นายมา และนายแวง สีทอง ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น ได้ร่วมกันส้างวัดขึ้นจนถึงปัจจุบันนี้ การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่หนึ่ง พระบุญมา ยสวณฺโณ พ.ศ. 2476 - 2486 รูปที่สอง พระสีลา สุตฺตธมฺโม พ.ศ. 2486 - 2537 รูปที่สาม พระอธิการพรหมา สุมิตฺโต พ.ศ. 2537 - 2542 รูปที่สี่ พระครูประโชติธรรมวงค์ พ.ศ. 2542 - จนถึงปัจจุบัน การบริหารการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2512 ศูนย์ศึกษาพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2476

### ศาสนวัตถุ

1. มี พระพุทธรูป ปางมารวิชัย ประดิษฐ์สถานอยู่ 2 องค์
2. อุโบสถ กว้าง 5.25 เมตร ยาว 14.20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536
3. ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว
4. กุฎิสงฆ์ 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 ตึก3 หลัง

### ลำดับเจ้าอาวาส

|  |
| --- |
| **ลำดับเจ้าอาวาสวัดสว่างบึงทอง ต.สามขา อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์**  |
| ที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 | พระบุญมา ยสวณฺโณ | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2476 | พ.ศ. 2486 | มรณภาพ |
| 2 | หลวงปู่สีลา สุตฺตธมฺโม | เจ้าอาวาส เจ้าคณะตำบลนาขาม | พ.ศ. 2486 | พ.ศ. 2537 | มรณภาพ |
| 3 | พระอธิการพรหมา สุมิตฺโต | เจ้าอาวาส | พ.ศ. 2537 | พ.ศ. 2542 | มรณภาพ |
| 4 | พระครูประโชติธรรมวงค์ (ชื่อ)  | เจ้าอาวาส เจ้าคณะตำบลนาขาม | พ.ศ. 2542 | ปัจจุบัน |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองพุทธสถาน,กรมการศาสนา. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร หน้าที่ 189 เล่ม 13 ,กรุงเทพฯ : กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา, 2526.
เสือกระดาษและธงชาติสหรัฐ
**เสือกระดาษ** เป็นคำแปลจากวลีภาษาจีน 紙老虎 (จื่อเหลาหู่) คำนี้หมายถึง สิ่งที่ดูน่าเกรงขามแต่ไร้อำนาจและไม่อาจทนการต่อต้านได้ คำนี้เป็นที่รู้จักกันดีในโลกตะวันตกว่าเป็นคำขวัญที่รัฐคอมมิวนิสต์จีนของเหมา เจ๋อตุงใช้กับศัตรู โดยเฉพาะรัฐบาลสหรัฐ

ในการให้สัมภาษณ์แก่แอนนา หลุยส์ สตรอง นักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกันในปี 2489 เหมา เจ๋อตุงใช้วลี "เสือกระดาษ" อธิบายจักรวรรดินิยมอเมริกา เขากล่าวว่า "โดยลักษณะภายนอกแล้วทรงพลัง แต่ที่จริงแล้วไม่มีอะไรต้องกลัว มันเป็นเสือกระดาษ ภายนอกเป็นเสือ แต่ทำจากกระดาษ ไม่สามารถทนลมฝน ผมเชื่อว่ามันหาใช่อื่นใดนอกจากเสือกระดาษ" ในมุมมองของเหมา พวกปฏิกิริยาทั้งหมดเป็นเสือกระดาษ ดูผิวเผินแล้วทรงพลังแต่มีแนวโน้มเหยียดเกินซึ่งนำไปสู่การล่มสลายฉับพลัน เมื่อเหมาวิจารณ์การจำยอมสละของโซเวียตต่อสหรัฐระหว่างการแตกจีน-โซเวียต มีรายงานว่านายกรัฐมนตรีโซเวียต นิกิตา ครุสชอฟ กล่าวว่า "เสือกระดาษมีฟันนิวเคลียร์"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mao Tse-tung (July 14, 1956). "U.S. IMPERIALISM IS A PAPER TIGER".
2. ↑  Mao Tse-tung (November 18, 1957). "ALL REACTIONARIES ARE PAPER TIGERS".
3. ↑  "World: WHAT THEY ARE FIGHTING ABOUT". *Time*. 1963-07-12. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-07. สืบค้นเมื่อ 2010-05-21.
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลี - หอดูดาวกวานัค
**สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลี** (ฮันกึล: 기상청; ฮันจา: 氣象廳; *คีซังช็อง*) เป็นสำนักงานด้านอุตุนิยมวิทยาของสาธารณรัฐเกาหลี เริ่มให้บริการด้านอุตุนิยมวิทยาเมื่อปี พ.ศ. 2447 และเข้าร่วมองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก เมื่อปี พ.ศ. 2499

ประวัติ
-------

สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลีตั้งขึ้นเริ่มแรกเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2492 ก่อนสงครามเกาหลีจะปะทุเพียง 1 ปี โดยในขั้นต้นโครงสร้างขององค์กรอยู่ภายใต้กระทรวงศึกษาธิการ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2541 สำนักงานอุตุนิยมวิทยาจึงอยู่ภายใต้การควบคุมของกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ส่วนอุตุนิยมวิทยาของเกาหลีใต้ได้มีสถานะเป็นสำนักงานอุตุนิยมวิทยาเมื่อปี พ.ศ. 2533 และในปี 2551 สำนักอุตุนิยมวิทยาก็ถูกโอนไปอยู่ในการดูแลของกระทรวงสิ่งแวดล้อม

ที่ตั้ง
-------

สำนักงานใหญ่ของสำนักอุตุนิยมวิทยาตั้งอยู่ที่แขวงแดบัง, เขตดงจัก, โซล โดยงานหลักขององค์กรจำแนกออกเป็น 5 ประเภทคือ สำนักอุตุนิยมวิทยาภูมิภาค, สถานีตรวจวัดสภาพอากาศอัตโนมัติ, หอดูดาวและหน่วยงานร่วมสำหรับตรวจสอบอุตุนิยมวิทยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Joint offices for Meteorological observation established by collaborative work between KMA and province offices.
2. ↑  Order of Ministry of Environment(Revised in 2008.10.22)- KMA and organization set-up

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

* หน้าหลักสำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลี
* เคเอ็มเอบน www.top500.org
* สถาบันวิจัยอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเกาหลีใต้ เก็บถาวร 2018-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**สำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมไทเป** (จีน:駐泰國台北經濟文化辦事處อังกฤษ: Taipei Economic and Cultural Office) หรือบางทีก็เรียกกันว่า **สำนักงานตัวแทนไทเป** (Taipei Representative Office) โดยพฤตินัยแล้วก็คือ สถานทูตและสถานกงสุลของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ในประเทศที่ไม่ได้รับรองสถานะของไต้หวันอันเนื่องจากมาความสัมพันธ์กับทางสาธารณรัฐประชาชนจีน จึงได้สานความสัมพันธ์กันในเชิงการค้าและวัฒนธรรมแทน การก่อตั้งสำนักงานนี้ใช้คำว่า "ไทเป" แทน "ไต้หวัน" หรือ "สาธารณรัฐจีน" เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงการตีความว่าเป็นอีกประเทศหนึ่ง หรือมี "ประเทศจีนสองประเทศ"

โดยการเรียกว่าสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมนี้ ทำให้ไต้หวันสามารถหลีกเลี่ยงปัญหาทางการทูตกับประเทศต่าง ๆ ที่ว่าสาธารณรัฐประชาชนจีนนั้นเป็น "จีนเดียว" โดยการระบุเป้าหมายว่า "เพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนและความร่วมมือระหว่างกันในเรื่อง การค้า, การลงทุน, วัฒนธรรม, วิทยาการ และเทคโนโลยี รวมถึงการสร้างความเข้าใจอันดีต่อกัน" แทนการเป็นตัวแทนทางการทูตของไต้หวันในต่างประเทศ

แต่นอกจากชื่อของสำนักงานแล้ว สำนักงานนี้ก็ปฏิบัติงานทุกอย่างเฉกเช่นเดียวกับสถานทูตหรือสถานกงสุลทั่วไป อย่างเช่น การออกวีซ่า และก็มีสำนักงานของประเทศต่าง ๆ ที่มาจัดตั้งอยู่ในไต้หวันในลักษณะเดียวกัน เช่น สำนักงานการค้าและเศรษฐกิจไทย, สถาบันอเมริกาในไต้หวัน และสำนักงานการค้าแคนาดาในไทเป

ในขณะที่ฮ่องกงที่ตอนนี้เป็นเขตการปกครองพิเศษของสาธารณรัฐประชาชนจีน ก็ได้เข้ามาจัดตั้งสำนักงานเศรษฐกิจและการค้าฮ่องกง และก็ปฏิบัติภารกิจในการออกวีซ่าฮ่องกงด้วย ถึงแม้ว่าสถานทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนจะทำหน้าที่นี้ให้ในประเทศต่าง ๆ ที่ไม่มีสำนักงานนี้ของฮ่องกงตั้งอยู่ก็ตาม

ดูเพิ่ม
-------

* ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสาธารณรัฐจีน
* สถานะทางการเมืองของไต้หวัน
* จีนไทเป

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สำนักงานตัวแทนเศรษฐกิจและการค้าในสหรัฐอเมริกา เก็บถาวร 2006-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สำนักงานเศรษฐกิจและการค้าในแคนาดา เก็บถาวร 2005-12-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สำนักงานตัวแทนเศรษฐกิจและการค้าในญี่ปุ่น เก็บถาวร 2004-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ภาษาญี่ปุ่น)
* สำนักงานตัวแทนในสหราชอาณาจักร เก็บถาวร 2006-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* สำนักงานเศรษฐกิจและการค้าในออสเตรเลีย
**สำนักจดทะเบียนดาวฤกษ์ระหว่างประเทศ** (ISR) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2522 เป็นบริษัทซึ่งจำหน่ายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับการจดทะเบียนในหนังสือ *Your Place in the Cosmos* (ที่ของคุณในจักรวาล) ซึ่งได้รับการจัดพิมพ์โดยบริษัททุก ๆ 2-3 ปี ในปี พ.ศ. 2552 บริษัทได้ผลิตหนังสือออกมา 8 เล่ม ซึ่งรวมไปถึงลูกค้านับตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 ถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550

บริษัทดังกล่าวก่อตั้งขึ้นโดยอีวอร์ ดาวนีย์ในโตรอนโต ซึ่งได้ขายบริษัทให้กับฟีลิส โมเซลล์ ต่อมาบริษัทได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปยังอิงเกิลไซด์ รัฐอิลลินอย ที่ซึ่งบริษัทได้เติบโตอย่างมากผ่านทางการโหมโฆษณา โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านวิทยุ

สินค้า
------

สินค้าและบริการส่วนใหญ่จะทำการตลาดในรูปของของขวัญหรือสิ่งเตือนความจำ แพกเกจของบริษัทรวมไปถึงใบประกาศนียบัตรทั้งที่มีกรอบและไม่มีกรอบรูป เครื่องเพชรที่ทำขึ้นเป็นของส่วนตัว ของเล่นหรูหราและรูปสัตว์สลักหินโดยระบุ "ชื่อที่ตั้งไว้" ของดาวฤกษ์ตามที่ได้ระบุไว้ในหนังสือ บริการการตั้งชื่อดาวฤกษ์ถูกจำกัดอยู่เพียงการลงทะเบียนไว้ในหนังสือโดยไม่มีการรับรองทางวิทยาศาสตร์หรือการรับรองอย่างเป็นทางการตามนักดาราศาสตร์มืออาชีพ เช่นเดียวกับรายการคำถามพบบ่อยของบริษัท

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Your Place in the Cosmos". *Product Catalog*. International Star Registry. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-25. สืบค้นเมื่อ 2009-10-30.
2. ↑  Strange Universe: The Weird and Wild Science of Everyday Life--on Earth and Beyond - Bob Berman - Times Books; 1st edition (January 6, 2004) ISBN 0805073280
3. ↑  "Product Catalog". International Star Registry. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-31. สืบค้นเมื่อ 2009-10-30.
4. ↑  Cecil Adams, "Can you pay $35 to get a star named after you?" เก็บถาวร 2008-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from *The Straight Dope,* 1 Apr 1988.
5. ↑  "The OFFICIAL Star Naming FAQ" is archived at web.archive.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The International Star Registry's website
* The Official Star Naming FAQ เก็บถาวร 2011-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* The International Astronomical Union's statement on star registries
**สำนักงานเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรมแห่งสหประชาชาติ** (อังกฤษ: United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs, ย่อ: OCHA) เป็นองค์กรของสหประชาชาติ ก่อตั้งในปี 2534 โดยข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 46/182 ข้อมติออกแบบมาเพื่อสร้างเสริมการสนองของสหประชาชาติต่อภาวะฉุกเฉินและภัยพิบัติธรรมชาติที่ซับซ้อน องค์การก่อนหน้านี้ของสหประชาชาติที่มีภารกิจคล้ายกัน คือ **กรมกิจการมนุษยธรรม** (Department of Humanitarian Affairs, DHA) และองค์การก่อนหน้า **สำนักงานผู้ประสานงานการบรรเทาภัยพิบัติสหประชาชาติ** (United Nations Disaster Relief Coordinator, UNDRC) ในปี 2541 เนื่องจากการจัดระเบียบใหม่ DHA รวมเข้ากับ OCHA และได้รับออกแบบให้เป็นศูนย์กลางภัยพิบัติขนาดใหญ่ของสหประชาชาติ เป็นผู้สังเกตการณ์การประชุมของกลุ่มพัฒนาสหประชาชาติ

หลังรวมกับ DHA อาณัติของสำนักงานฯ ขยายไปครอบคลุมการประสานงานการสนองทางมนุษยธรรม การพัฒนานโยบายและการสนับสนุนมนุษยธรรม กิจกรรมขององค์กรมีการจัดระเบียบและการเฝ้าดูการจัดหาทุนทางมนุษยธรรม ตลอดจนการแลกเปลี่ยนสารนิเทศ การประสานงานและทีมสอบสวนเคลื่อนที่เร็วสำหรับการบรรเทาภาวะฉุกเฉิน ตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 สตีเฟน โอไบรอัน (Stephen O'Brien) เป็นหัวหน้า OCHA โดยเป็นปลัดเลขาธิการด้านกิจการมนุษยธรรมและผู้ประสานงานการบรรเทาภาวะฉุกเฉิน (USG/ERC) มีวาระห้าปี

ดูเพิ่ม
-------

* คณะที่ปรึกษาด้านการค้นหาและกู้ภัยระหว่างประเทศ (INSARAG)

อ้างอิง
-------



1. ↑  @TC\_Disisleri (21 January 2021). "BM İnsani İşler Eşgüdüm Ofisi (OCHA) İstanbul Ofisi'nin Ev Sahibi Ülke Anlaşmasının İmzalanması Hk.…" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.
**วัดสะพาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางน้อย ในแขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดมีตลาดน้ำวัดสะพานตั้งอยู่ภายในวัด

วัดสะพานตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เดิมเรียกว่า **วัดตะพาน** กล่าวกันว่าเป็นวัดโบราณตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา อายุสมัยน่าจะอยุธยาจากการค้นพบพระพุทธรูปหินทรายและพระพุทธรูป 3 องค์ คือ หลวงพ่อโต หลวงพ่อกลาง และหลวงพ่อดำ

แต่เดิมมีวิหารขนาดย่อม 3 หลังเรียงกัน หันหลังให้คลอง ต่อมาวิหารทรุดโทรมจึงสร้างพระวิหารโถงแทน ณ ตำแหน่งพระวิหาร 3 หลังเดิม โดยย้ายพระพุทธรูปหินทรายขาวและแดงและชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายจำนวนมากมาอยู่ในวิหารโถง รอบวิหารยังเห็นร่องรอยกำแพงแก้วเดิม อุโบสถหลังใหม่มีมูลค่าก่อสร้างประมาณ 30 ล้านบาท

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-19.
2. ↑  "ตลาดน้ำวัดสะพาน". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.
3. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 144.
**ไผ่กวนอิม** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Dracaena sanderiana*; อังกฤษ: Ribbon dracaena, Lucky bamboo, Belgian evergreen, Ribbon plant) เป็นไม้ประดับประเภทไม้พุ่มที่ได้รับความนิยมในการปลูกเลี้ยงเป็นงานอดิเรก

ไผ่กวนอิม มีถิ่นกำเนิดในป่าดิบชื้นของประเทศแคเมอรูนและคองโก มีลักษณะลำต้นขนาดเล็ก เนื้อไม้อ่อน ลำต้นตรงเล็ก เป็นข้อ ๆ สีเขียว ไม่มีกิ่งก้านสาขา มีการเจริญเติบโตจากการยืดตัวของข้อใบ เป็นใบเดี่ยวแตกออกจากส่วนยอดของลำต้น มีกาบใบห่อหุ้มลำต้นสลับกันเป็นชั้น ๆ ตามข้อของลำต้น ส่วนใบแคบเรียวยาวปลายใบแหลม โคนใบสอบลงมาถึงกาบใบ ใบมีสีเขียวและสีขาวพาดยาวตามใบ ใบค่อนข้างป้อม ปลายแหลม ก้านยาวโคนใบเป็นกาบใบหุ้มรอบลำ โตเต็มที่สูงได้ถึง 1.5 เมตร ขนาดกว้างของใบ 2–3 เซนติเมตร ยาว 6–8 เซนติเมตร

ไผ่กวนอิม เป็นที่นิยมในการเลี้ยงปลูก รวมถึงบูชาพระหรือเจ้าที่ โดยมีความเชื่อในเรื่องโชคลาภว่า จะนำพาในเรื่องความมั่งคั่ง โดยเป็นพืชที่ปลูกง่าย สามารถปลูกเลี้ยงในกระถางดินเผา หรือแม้แต่จะนำต้นไปแช่น้ำในแจกันก็ได้

นอกจากนี้ ไผ่กวนอิมนั้นยังสามารถช่วยบำบัดสารเคมีในกลุ่ม BTEX ได้ ตัวอย่างเช่น ไผ่กวนอิมสามารถลดความเป็นพิษของเบนซีนได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""ไผ่กวนอิม"ปลูกแล้วรวย". *คมชัดลึก*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-24. สืบค้นเมื่อ 2012-02-06.
2. ↑  "ไผ่กวนอิม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2012-02-06.
3. ↑

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Dracaena sanderiana***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ ไผ่กวนอิม ที่วิกิสปีชีส์
**ไปรษณีย์อืดอาด** ซึ่งเป็นศัพท์บัญญัติจากภาษาอังกฤษว่า "snail mail" หรือ "smail" (จาก snail + mail) เป็นคำที่ประดิษฐ์กันขึ้นในทางเสียดสีระบบการขนส่งไปรษณียภัณฑ์ว่ากว่าจะบริการส่งถึงผู้รับนั้นช่างอืดอาดเหลือใจ โดยเฉพาะในภาษาอังกฤษนั้นว่าอืดอาดอย่าง "snail" คือหอยทาก เทียบไม่ได้กับไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ ไปรษณีย์อืดอาดนี้ความจริงแล้วก็หมายถึงไปรษณียภัณฑ์ที่ไม่ได้ส่งผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์นั่นเอง คือเป็นไปรษณียภัณฑ์ทั่วไปซึ่งบางทีภาษาอังกฤษก็เรียก "ไปรษณีย์กระดาษ" (paper mail) หรือ "ไปรษณีย์บก" (land mail) นอกจากนี้ คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" ยังหมายถึง มิตรสัมพันธ์ทางไปรษณีย์ (อังกฤษ: pen pal) อีกด้วย

คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" มีการใช้ครั้งแรกประมาณ พ.ศ. 2513 ในเรื่องสั้น "เดอะเลตเทอร์" (อังกฤษ: The Letter) ที่นายอาร์โนลด์ โลเบล (Arnold Lobel) เขียนไว้ในหนังสือ "ฟรอกแอนด์โทดอาร์เฟรนส์" (อังกฤษ: Frog and Toad are Friends) แต่มิใช่ในความหมายดังข้างต้น แต่หมายถึงไปรษณีย์ที่อืดอาดเพราะมีหอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์ โดยในเรื่องสั้นนั้น เจ้ากบฝากจดหมายให้เจ้าหอยทากนำไปส่งให้แก่เจ้าคางคก พนักงานไปรษณีย์หอยทากใช้เวลาสี่วันในการนำพาจดหมายไปถึงจุดหมาย

ต่อมายังมีการใช้คำนี้โดยหมายถึงไปรษณีย์ที่หอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์อีกด้วย โดยในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "สตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กอินบิ๊กแอปเพิลซิตี" (อังกฤษ: Strawberry Shortcake in Big Apple City) ฉายเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นมุกตลกซึ่งผลสตรอว์เบอร์รีได้รับจดหมายของเธอช้ากว่าปรกติถึงสามสัปดาห์ เพราะหอยทากเป็นพนักงานไปรษณีย์ และก็ยอมรับว่า "ไปรษณีย์หอยทาก (snail mail) อืดอาดเป็นธรรมดา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. (ม.ป.ป.). *ศัพท์บัญญัติ ราชบัณฑิตยสถาน.* [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: < เก็บถาวร 2017-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน>. (เข้าถึงเมื่อ: 12 มีนาคม 2552).
**อิจิโนเสะ มากิ** (ญี่ปุ่น: 一之瀬 真樹; โรมาจิ: *Ichinose Maki*) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ และเป็นอดีตยมทูตหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ ปัจจุบันเป็พรรคพวกของเบาท์

ลักษณะ/อุปนิสัย
---------------

อิชิโนเสะเป็นชายร่างสูงใหญ่ ไว้ผมยาวประบ่า สวมชุดยมทูตแขนสั้น มีดาบด้ามสีดำเล่มยาวเหน็บไว้ที่ข้างเอว มีฝีมือและทักษะการใช้ดาบฟันวิญญาณสูง เขาจะสุภาพและเป็นคนที่ซื่อสัตย์กับคาริยะมาก
เพราะคาริยะเป็นผู้ช่วยเหลือเขาจากฮอลโลว์ที่กำลังจะฆ่าเขาซึ่งในตอนนั้นอิชิโนเสะอ่อนแออย่างมาก อีกทั้งยังเป็นผู้ชักชวนให้เขาเดินทางไปด้วย สำหรับอิชิโนเสะแล้ว คาริยะเป็นเหมือนเทพเจ้าที่หยิบยื่น
ชีวิตใหม่ให้แก่เขา เขาจึงสาบานจะรับใช้คาริยะตลอดไป

ประวัติ
-------

อิจิโนเสะ มากิเคยเป็นยมทูตในหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์ เนื่องจากหัวหน้าหน่วยที่ 11 คนก่อนถูกซาราคิ เคมปาจิฆ่าเพื่อชิงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยที่ 11 ซึ่งสร้างความโกรธแค้นแก่อิชิโนเสะเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นซาราคิ เคมปาจิก็ได้เป็นหัวหน้าหน่วยที 11 แทน ในสมัยก่อนอิชิโนเสะ มากิ เคยช่วยชีวิตฮิสึกายะ โทชิโร่ ด้วย และอิชิโนเสะได้เดินทางออกจากโซลโซไซตี้เพราะไม่สามารถทำใจให้อยู่ใต้บังคับบัญชาของเคมปาจิที่เขาชิงชังได้

บทบาท
-----

### ภาคเบาท์

อิชิโนเสะได้เดินทางออกจากโซลโซไซตี้มายังโลกมนุษย์ แต่ถูกฮอลโลว์ทำร้าย จิน คาริยะจึงปรากฏตัวออกมาและฆ่าฮอลโลว์ตาย จึงได้รู้จักกับคาริยะที่เป็นเบาท์ และร่วมมือกับพวกเบาท์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้สู้กับอิจิโกะที่คฤหาสน์ของคาริยะ และเกือบจะชนะ ทว่าก็ถูกขัดขวางเสียก่อน ภายหลังถูกซาราคิ เคมปาจิฆ่าตายเพื่อหยุดยั้งแผนการทำลายโซลโซไซตี้ของพวกเบาท์

ดาบฟันวิญญาณ
------------

### ขั้นต้น (ชิไค)

* **ชื่อ:** นิจิกาสีมิ (ญี่ปุ่น: 虹霞; โรมาจิ: *Nijigasumi*; ทับศัพท์: สายรุ้ง)
* **คำปลดปล่อย　:** "จงเปล่งแสงอันงดงาม" (ญี่ปุ่น: 光華閃け; โรมาจิ: *kōka hirameke*)
* **ลักษณะ　:** ดาบจะส่องสว่างจนปรากฏสีเป็นสายรุ้ง
* **ความสามารถ　:** ใช้แสงหักเหเพื่อพรางดาบจากสายตาศัตรู และสามารถใช้ดาบฟันให้เป็นประกายแสง ดูดกลืนเงาของศัตรูให้หายไป เมื่อผู้ใช้มีฝีมือดาบที่ดี ความสามารถของดาบก็จะได้รับการเสริมขึ้นด้วย ดังนั้น อิชิโนเสะที่มีฝีมือการใช้ดาบสูง จึงแสดงประสิทธิภาพสูงสุดของนิจิกาสึมิออกมาได้เต็มที่

### ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)

* ไม่ปรากฏ

เกร็ดความรู้
------------

* อิจิโนเสะ มากิเคยเป็นผู้ถ่ายทอดทักษะ และสอนการต่อสู้ให้กับโทเซ็น คานาเมะในสมัยก่อน
**วัดสะพานเลือก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งเบญจา อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี ปัจจุบันพระอาจารย์สุทับ สุเมโธ เป็นเจ้าอาวาส

วัดสะพานเลือกตั้งวัดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ หลวงพ่อประสงค์ จันทสุวัณโณ ซึ่งมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2527 ท่านได้ทำสังฆทานแก้กรรมช่วยชีวิตคนทั่วไปเป็นจำนวนมากและได้รวบรวมเงิน ค่าสังฆทาน มาสร้างวัตถุทางศาสนานับราคาเป็นร้อยล้านบาท นำมาสร้างอุโบสถ วิหาร และพระพุทธไสยาสน์องค์ใหญ่

ภายในวัดประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ซึ่งถือว่ามีความสูงยาวที่สุดในประเทศไทยและในโลก อยู่ภายในวิหารขนาดใหญ่ และมีภาพจิตรกรรมเป็นเรื่องราวพุทธประวัติ สำหรับพระพุทธไสยาสน์องค์นี้เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540–2547 มีความยาว 56 เมตร เท่ากับบทพุทธคุณ (อิติปิโส) ซึ่งมี 56 พยางค์ มีความสูงจากฐาน 16 เมตร (ความหมายคือ 16 ชั้นฟ้า) ใช้งบประมาณ 90 ล้านบาท เป็นพระประจำวันของผู้ที่เกิดวันอังคาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสะพานเลือก". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดสะพานเลือก". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
3. ↑  "วัดสะพานเลือก จันทบุรี".
**วัดพระธาตุห้าดวง** หรือ **เวียงเจดีย์ห้าหลัง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลี้ อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน สันนิษฐานว่าที่ตั้งวัดเป็นบริเวณเวียงเก่าลี้ เพราะมีซากกำแพงและคูเมืองตั้งเป็นแถว

จากข้อมูลรายงานทะเบียนวัดจังหวัดลำพูน ระบุว่าวัดพระธาตุห้าดวงตั้งเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ 2549 ตามตำนานเล่าว่า พระนางจามเทวี กษัตริย์ครองเมืองหริภุญชัย ได้ยินข่าวจากราษฎรเมืองลี้ว่ามีดวงแก้ว 5 ดวง ปรากฏให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง จึงได้เสด็จมาดูด้วยพระองค์เอง พอเวลาค่ำคืน ได้ทอดพระเนตรเห็นแสงสว่างจากดวงแก้วทั้ง 5 ดวง ลอยอยู่บนกองดิน 5 กอง จึงได้สอบถามความเป็นมาก็ทราบว่า คือพระเมโตธาตุ (น้ำไคลมือ) ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เคยล้างพระหัตถ์ และน้ำก็ไหลผ่านปลายนิ้วทั้ง 5 ลงพื้นดิน พระนางจามเทวีจึงเกิดศรัทธาสร้างพระธาตุเจดีย์ครอบกองดินทั้ง 5 กองไว้ ซึ่งในวันที่ 20 เมษายนของทุกปีจะมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุห้าดวง สมัยพระเจ้าสามฝั่งแกน เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เม็งราย ได้อาราธนาพระมหารัตนรังสี แห่งสำนักวัดสวนดอกเชียงใหม่ มาทำการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดพระธาตุห้าดวง ลุถึงสมัยพระเมืองแก้ว ผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์เม็งราย ได้จัดให้มีประเพณีสรงน้ำ พระธาตุเวียงเจดีย์ห้าหลัง (พระธาตุห้าดวง) ในวันเดือน 8 เหนือขึ้น 7 ค่ำ เป็นประจำทุกปี (ปัจจุบันกำหนดเอาวันที่ 20 เมษายนของทุกปี เป็นวันประเพณีสรงน้ำพระธาตุห้าดวง)

ในระหว่าง พ.ศ. 2364–2368 เจ้าหลวงเศรษฐีคำฝั้น เป็นผู้ครองนครลำพูน ท่านได้ทำการบูรณซ่อมแซมองค์พระธา่ตุจนสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

หลังจากนั้นก็ได้มีพระครูบา 6 รูป ได้มาปฏิบัติธรรมบำเพ็ญภาวนาและดูแลรักษารวมถึงบูรณะปฏิสังขรณ์วัดพระธาตุห้าดวง มีนามคือ ครูบากิตติ ครูบามหาสมณะ ครูบามหามังคลาจารย์ ครูบามหาสวามี ครูบามหาเตจา และครูบาจะวรรณะ ปัญญา ซึ่งหลวงปู่พระครูบาวงศ์ท่านได้สร้างพระรูปเหมือนทั้ง 6 ครูบา ประดิษฐานไว้ในวิหารเก้าครูบา อีก 3 ท่านที่ยังไม่ได้กล่าวถึง คือ ครูบาศรีวิชัย ครูบาอภิชัยขาวปี และครูบาชัยยะวงศาพัฒนา จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2468 พระครูบาเจ้าศรีวิชัย ได้มาบูรณะพระธาตุทั้ง 5 องค์จนสำเร็จ แล้วได้ทำการฉลองสมโภชองค์พระธาตุ จากนั้นวัดพระธาตุห้าดวงก็ขาดพระภิกษุที่จะมาดูแลและทำการบูรณะ ทำให้วัดพระธาตุห้าดวงจำต้องร้างอีกวาระหนึ่ง ต่อมาได้มีพระอธิการนุช ธมมวโร ได้มาประจำอยู่ ณ วัดพระธาตุห้าดวงแห่งนี้ จนได้ยกฐานะวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2518 ชาวบ้านเรียกว่า **วัดดอยเวียง**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระธาตุห้าดวง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดลำพูน".
3. ↑  "วัดพระธาตุห้าดวง". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
4. ↑  "ประวัติวัดพระธาตุห้าดวง". สภาวัฒนธรรมอำเภอลี้.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระธาตุห้าดวง**
**วัดพระธาตุผาเงา** ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำโขงทางด้านทิศตะวันตก ตรงข้ามกับประเทศลาว อยู่ในหมู่บ้านสบคำ ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ทั้งหมด 743 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาเล็กๆ ทอดยาวลงมาตั้งแต่บ้านจำปี ผ่านบ้านดอยจัน และมาสิ้นสุดที่บ้านสบคำ แต่ก่อนชาวบ้านเรียกดอยลูกนี้ว่า "ดอยคำ" แต่ต่อมาช่วงหลังๆ ชาวบ้านเรียกว่า "ดอยจัน"

ตำนาน
-----

จากพงศาวดารโยนกบอกว่า ขุนผาพิงหรือขุนพิง (พระองค์พิง) ผู้ครองนครโยนก องค์ที่ 23 ช่วงปี พ.ศ. 494 - 512 เป็นผู้สร้างเจดีย์ไว้บนหินก้อนใหญ่ที่เชิงเขาดอยจันทร์ ซึ่งเข้าใจว่าหมายถึงพระธาตุผาเงาในวัดนี้ พระธาตุผาเงาได้ชำรุดทรุดโทรมลงมาก คาดว่าน่าจะมีการบูรณะมาบ้าง เพราะพระธาตุองค์นี้ตั้งอยู่ที่ลาดต่ำสุดของภูเขา ซึ่งง่ายต่อการดูแลซ่อมแซม

ส่วนผู้สร้างพระธาตุจอมจันและพระธาตุเจ็ดยอด อยู่บน "ดอยคำ" และ "ดอยจัน" ตามลำดับ เมื่อขุนลังได้ขึ้นครองเมือง "เวียงเปิกสา" (เมืองเชียงแสนปัจจุบันนี้) ช่วงปี พ.ศ. 996-1007 พระองค์ได้ชักชวนไพร่บ้านชาวเมืองทั้งหลายให้ช่วยกันสร้างเจดีย์ไว้บนยอดดอยคำ ซึ่งปัจจุบันชาวบ้านเรียกว่า "ตอดจันทร์" เจดีย์ที่ว่านี้หมายถึงพระธาตุจอมจันและพระธาตุเจ็ดยอด เจดีย์ทั้ง 2 องค์นี้ถูกภัยธรรมชาติทำลาย เช่น ถูกแดด - ฝน และลมพัดทำลายมานับพันปีจนเหลือแต่ซากฐานไว้ประมาณ 5 เมตร ประกอบกับช่วยนั้นภาวะเศรษฐกิจอาจจะฝืดเคืองจนทำให้ชาวบ้านทอดทิ้งศาสนาขาดการดูแลเอาใจใส่และที่ฐานองค์พระเจดีย์ทั้งสองก็มีรอยขุดเจาะ อาจจะเป็นฝีมือของพวกนักสะสมของเก่าเสาะแสวงหาโบราณวัตถุก็เป็นได้

การค้นพบหลวงพ่อผาเงา
--------------------

วันที่ 17 มีนาคม 2519 เวลา 14.00 น. เมื่อคณะศรัทธาได้ปรับพื้นที่เรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างตื่นเต้นและปิติยินดี เมื่อได้พบพระพุทธรูปที่มีลักษณะสวยงามมาก ผู้เชี่ยวชาญโบราณวัตถุ วิเคราะห์ว่า พระพุทธรูปองค์นี้มีอายุระหว่าง 700-1,300 ปี คณะทั้งหมดจึงได้พร้อมกันตั้งชื่อพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "หลวงพ่อผาเงา" และเปลี่ยนชื่อวัดใหม่เป็น "วัดพระธาตุผาเงา" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  [*ลิงก์เสีย*]เว็บไซต์ค่ายคุณธรรมจริยธรรม วัดพระธาตุผาเงา
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
ปรีชา ทรัพย์โสภา ขณะจัดรายการข่าวยามเช้า**ปรีชา ทรัพย์โสภา** เป็นผู้ประกาศข่าวทางวิทยุกระจายเสียงของกรมประชาสัมพันธ์ มีประสบการณ์ด้านวิทยุกระจายเสียงกว่า 30 ปี และมีน้ำเสียงเป็นเอกลักษณ์ จนได้รับรางวัลมากมาย

ประวัติ
-------

ปรีชาเข้ารับราชการสังกัดกรมประชาสัมพันธ์เมื่อปี 2510 ในตำแหน่งพนักงานกระจายเสียงจัตวา ทำหน้าที่ต่าง ๆ เช่น ผู้ประกาศข่าว งานถ่ายทอดเสียงพระราชพิธี รัฐพิธี งานพิธีการสำคัญ จัดรายการวิทยุ ต่อมาในปี 2519 ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่คุยข่าวแบบชาวบ้านในตอนเช้าให้แก่สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย แต่มีผู้เขียนและอ่านร่วมกันหลายคน ภายหลัง ปรีชาจึงได้รับมอบหมายให้จัดรายการโดยลำพัง

เขามีน้ำเสียงเป็นเอกลักษณ์ มีความสามารถพิเศษเลียนเสียงสัตว์และสิ่งของต่าง ๆ ต่อมา ได้จัดรายการ *ข่าวหกโมงเช้า* ทางวิทยุกระจายเสียงกรมประชาสัมพันธ์ นำเสนอข่าวหลายรูปแบบ เช่น การเมือง เศรษฐกิจ สังคม เริ่มแรกออกอากาศวันละ 5 นาที และค่อย ๆ เพิ่มเวลาเป็น 15 นาที จนถึง 45 นาที ตามลำดับ ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น *ข่าวยามเช้า* โดยออกอากาศเวลา 05:45-06:30 นาฬิกาทุกวัน (ปัจจุบัน รายการ "ข่าวยามเช้า" ออกอากาศทุกวัน เวลา 06:10-06:55 น.)

ปรีชาทำงานอยู่กรมประชาสัมพันธ์จนเกษียณอายุราชการเมื่อปี 2536 ในตำแหน่งผู้ประกาศระดับ 7 งานกระจายเสียง ฝ่ายกระจายเสียงในประเทศ แต่แม้เกษียณแล้ว เขายังจัดรายการวิทยุต่อจนถึงวันที่ 14 มีนาคม 2539 เพราะเจ็บป่วยจนต้องเข้ารักษาที่โรงพยาบาล

ปรีชาเสียชิวิตอย่างสงบด้วยอาการไตวายในวันที่ 10 เมษายน 2539

เกียรติประวัติ
--------------

* ข้าราชการดีเด่น (ด้านการประชาสัมพันธ์ทางวิทยุกระจายเสียง)
* รางวัลกิตติคุณสังข์เงิน
* รางวัลสายฟ้าทองคำ
* รางวัลนักวิทยุดีเด่น
* รางวัลนักประชาสัมพันธ์ดีเด่น
* ปริญญาตรีกิตติมศักดิ์ แขนงวิชาการประชาสัมพันธ์ วิทยาลัยครูสวนสุนันทา
* รางวัลอาเซียน สาขาสื่อสารมวลชน
* คนโคราชกิตติมศักดิ์
* ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขานันทนาการ (สื่อสารมวลชน: ผู้จัดรายการวิทยุ)
* โล่ห์เกียรติยศ และเกียรติบัตร อื่น ๆ อีกกว่า 150 รายการ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  หอเกียรติภูมิ ปรีชา ทรัพย์โสภา
2. ↑  กรุงเทพมหานคร[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมุลอื่น
---------------

* 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2473 เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ยัน แฮ็นดริก ออร์ต** (ดัตช์: *Jan Hendrik Oort*, 28 เมษายน 1900 – 5 พฤศจิกายน 1992) เป็นนักดาราศาสตร์ และ นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ชาวเนเธอร์แลนด์

เขาได้ศึกษาทางสถิติเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ แล้วพบว่าดาวฤกษ์ในดาราจักรทางช้างเผือกกำลังโคจรรอบจุดหนึ่งในกลุ่มดาวคนยิงธนู และเขายังได้เปิดเผยโครงสร้างเกลียวของดาราจักรโดยใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ถือเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกสาขาดาราศาสตร์วิทยุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการเสนอการมีอยู่ของเมฆออร์ต ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของดาวหางคาบยาว และกลดดาราจักร ซึ่งเป็นกลุ่มของดาวฤกษ์ที่โคจรรอบดาราจักรทางช้างเผือก

ชีวประวัติ
----------

ออร์ตเกิดที่เมืองฟราเนเกอร์ จังหวัดฟรีสลันด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 28 เมษายน1900 เป็น บุตรชายของนายแพทย์ เขาได้ทำการศึกษาภายใต้ยาโกบึส กัปไตน์ที่มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน และได้รับปริญญาเอกใน ปี 1926 ด้วยวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับดาวเร็ว หลังจากนั้นเขาได้ไปอยู่สหรัฐอเมริกาในช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อทำการวิจัยที่มหาวิทยาลัยเยล และหลังจากกลับมาเนเธอร์แลนด์ เขาได้มาทำงานร่วมกับไอนาร์ แฮร์ตสปรองที่มหาวิทยาลัยไลเดิน และได้กลายเป็นศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์ นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ การหอดูดาวไลเดิน ผู้อำนวยการหอดูดาววิทยุแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ และประธานสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Woltjer, Lodewijk (November 1993). "Obituary: Jan H. Oort". *Physics Today*. **46** (11): 104–05. Bibcode:1993PhT....46k.104W. doi:10.1063/1.2809110.
2. ↑  J. H. Oort; Arias, B; Rojo, M; Massa, M (June 1924), "On a Possible Relation between Globular Clusters and Stars of High Velocity", *Proc Natl Acad Sci U S A*, **10** (6): 256–60, Bibcode:1924PNAS...10..256O, doi:10.1073/pnas.10.6.256, PMC 1085635, PMID 16586938.
**การทำเหมืองข้อความ** (อังกฤษ: text mining) หรืออาจจะเรียกว่า "การค้นหาความรู้ในฐานข้อมูลเอกสาร" (Knowledge Discovery in Document Databases) เป็นเทคนิคเพื่อค้นหารูปแบบ (pattern) ของจากข้อความจำนวนมหาศาลโดยอัตโนมัติ โดยใช้ขั้นตอนวิธีจากวิชาสถิติ การเรียนรู้ของเครื่อง และ การรู้จำแบบ หรือในอีกนิยามหนึ่ง การทำเหมืองข้อความ คือ กระบวนการที่กระทำกับข้อความ (โดยส่วนใหญ่จะมีจำนวนมาก) เพื่อค้นหารูปแบบ แนวทาง และความสัมพันธ์ที่ซ่อนอยู่ในชุดข้อความนั้น โดยอาศัยหลักสถิติ การรู้จำ การเรียนรู้ของเครื่อง หลักคณิตศาสตร์ หลักการประมวลเอกสาร (Document Processing) หลักการประมวลผลข้อความ (Text Processing) และหลักการประมวลผลภาษาธรรมชาติ (Natural Language Processing)

ความรู้ที่ได้จากการทำเหมืองข้อความ
----------------------------------

การสรุปเอกสารข้อความ (Document Summarization)
เป็นการลดความซับซ้อนและขนาดของเอกสารข้อความโดยไม่ทำให้ความหมายหรือสาระสำคัญของข้อมูลเอกสารสูญเสียไป
การแบ่งประเภทเอกสารข้อความ (Document classification)
จัดแบ่งประเภทของกลุ่มเอกสารข้อความออกเป็นคลาส โดยการใช้ชุดข้อมูลตัวอย่างของเอกสารข้อความที่เรียกว่า Training Set สำหรับสร้าง Classifier Model และทดสอบ Classifier Model ด้วย Test Set ขั้นตอนวิธี ได้แก่ Supervised Learning Neural Networks, C4.5 Decision Tree
การแบ่งกลุ่มเอกสารข้อความ (Document clustering)
จัดแบ่งเอกสารข้อความออกเป็นกลุ่ม โดยใช้การวัดความคล้ายคลึงและความแตกต่างของคุณลักษณะของเอกสารข้อความ เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในด้านการข่าว ข้อมูลเอกสารจะถูกแปลงให้เป็นชุดข้อมูลตัวเลขโดยวิธีการ TF IDF โดยอาศัยวิธีการแทนเอกสารด้วยแบบจำลองเวกเตอร์สเปซ (อังกฤษ: Vector Space Model) และการให้น้ำหนักคำ (อังกฤษ: Term Weighting)จากนั้นถึงใช้ขั้นตอนวิธีการแบ่งกลุ่มข้อมูล ได้แก่ K-Mean, Unsupervised Learning Neural Networks, Hierarchical Clustering

ขั้นตอนการทำเหมืองข้อความ
-------------------------

1. ทำความเข้าใจปัญหา
2. ทำความเข้าใจข้อมูล
3. เตรียมข้อมูล (Text Corpus: Training set, Test set)
4. สร้างแบบจำลอง จากขั้นตอนวิธี
5. ประเมิน
6. นำไปใช้งาน

ดูเพิ่ม
-------

* คลังข้อมูล (Data warehouse)
* การทำเหมืองข้อมูล (Data mining)
* การทำเหมืองเว็บ (Web mining)
* ฐานข้อมูล (Database)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* KDnuggets - a portal for Data Mining, Knowledge Discovery, Genomic Mining, Web Mining
* Data Mining whitepapers, webcasts and case studies
* Open Directory Project - Data Mining websites
* Knowledge Discovery from Large Database Research Group (KDL) เก็บถาวร 2006-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
* Knowledge Information & Data Management Laboratory (KIND) เก็บถาวร 2006-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
* Data Mining & Data Exploration Laboratory (DME) เก็บถาวร 2005-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
* เทคนิคการจำแนกประเภทเอกสาร (Document Classification) (ไทย)
**ปลาดุกไฟฟ้าแอฟริกา** (อังกฤษ: African electric catfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Malapterurus electricus*) ปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนังชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาดุกไฟฟ้า (Malapteruridae)

ลักษณะ
------

มีรูปร่างอ้วนป้อม ลำตัวยาว ลำตัวสีน้ำตาลหรือสีเขียวมะกอกมีลวดลายสีดำคล้ำกระจายอยู่ทั่วลำตัว ใต้ท้องสีขาว ครีบทั้งหมดสั้น ส่วนหัวมีลักษณะมนกลม ช่องปากกว้าง ตามีขนาดเล็กมาก มีหนวดสามคู่อยู่รอบปากใช้สำหรับสัมผัสหาอาหาร ส่วนหางมีลายสีขาวคล้ายรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวอยู่กลางครีบหาง และมีแถบสีดำสลับขวาพาดอยู่บริเวณคอดหางเห็นได้ชัดเจน

ความสามารถ
----------

สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าได้สูงถึง 300 โวลต์ เพื่อป้องกันตัวและหาอาหาร พฤติกรรมเป็นปลาที่เคลื่อนไหวได้ช้าและมักจะกบดานอยู่นิ่ง ๆ ใต้พื้นท้องน้ำ มักหลบซ่อนอยู่ในโพรงไม้ใต้น้ำหรือตามกอสาหร่าย ขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร พบเฉพาะในทวีปแอฟริกา ถูกใช้เป็นอาหารบริโภคในท้องถิ่นมาเป็นเวลาช้านาน และยังมีความสำคัญนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีก ซึ่งปลาดุกไฟฟ้าปากใหญ่จะพบมีขายในตลาดปลาสวยงามมากกว่าปลาดุกไฟฟ้าปากเล็ก (*M. microstoma*) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ว่าในสถานที่เลี้ยงจริง ๆ จะเติบโตได้ช้ากว่าปลาดุกไฟฟ้าปากเล็กมาก และมีขนาดเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร เท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Azeroual, A. Entsua-Mensah, M. Getahun, A. Lalèyè, P. & Kazembe, J. (2010). "*Malapterurus electricus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.2*. สืบค้นเมื่อ 7 August 2014.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  *ปลาดุกไฟฟ้ายักษ์*, โดย ทวีศักดิ์ ชัยเรืองยศ คอลัมน์สัตว์สวย ป่างาม, เดลินิวส์: วันเสาร์ที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลและรูปของปลาดุกไฟฟ้าปากใหญ่

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Malapterurus electricus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
 ***Malapterurus electricus***
**ปลาดุกแอฟริกา** เป็นปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Clarias gariepinus* ในวงศ์ปลาดุก (Clariidae) มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาดุกด้าน (*C. batrachus*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่มีส่วนหัวยาวกว่าและแนวระหว่างจะงอยปากถึงท้ายทอยเว้าและโค้งลาด ด้านบนของศีรษะขรุขระกว่า เมื่อมองจากด้านบนจะเห็นเป็นรูปสามเหลี่ยม ท้ายทอยแหลมเป็นโค้ง 3 โค้ง โดยส่วนกลางยื่นยาวมากที่สุด ลำตัวยาว ครีบหลังและครีบก้นยาว ลำตัวด้านบนมีสีน้ำตาลคล้ำอมเหลือง และมีลายแต้มแบบลายหินอ่อนบนลำตัว แก้มและท้องสีจาง ที่โคนครีบหางมีแถบตามแนวตั้งสีจาง ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของปลาชนิดนี้ ครีบมีสีเข้ามกว่าลำตัวเล็กน้อย บางตัวอาจมีขอบครีบสีแดง

นับเป็นปลาที่ขนาดใหญ่สุดในสกุล *Clarias* ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 1.70 เมตร

เป็นปลาพื้นเมืองของทวีปแอฟริกา พบได้ในตอนเหนือและตอนตะวันออกของทวีป สำหรับในประเทศไทยได้ถูกนำเข้ามาในปี พ.ศ. 2528 โดยเอกชนบางรายในจังหวัดหนองคายและอุบลราชธานี โดยนำเข้ามาจากประเทศลาวเพื่อเลี้ยงไว้ดูเล่น เนื่องจากมีขนาดลำตัวใหญ่กว่าปลาดุกทั่วไป ต่อมากรมประมงได้นำมาทดลองผสมข้ามพันธุ์กับปลาดุกอุย (*C. macrocephalus*) พบว่าลูกผสมระหว่างพ่อปลาดุกแอฟริกาและแม่ปลาดุกอุยมีผลการรอดสูง และมีการเจริญเติบโตเร็วที่สุด เนื้อมีรสชาติที่ดีขึ้น จึงส่งเสริมและแพร่วิธีการเพาะขยายพันธุ์และเลี้ยงดูสู่เกษตรกรอย่างกว้างขวาง จนปัจจุบันนี้ กลายเป็นปลาเศรษฐกิจที่ได้รับความนิยมชนิดหนึ่งของไทย และเรียกชื่อลูกปลาผสมนี้ว่า "ปลาดุกบิ๊กอุย" 

แต่ในปัจจุบัน สถานะของปลาดุกแอฟริกาในประเทศไทย จากบางส่วนได้หลุดรอดและถูกปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ ทำให้เป็นสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นชนิดหนึ่งที่คุกคามการอยู่รอดสัตว์น้ำพื้นเมืองของไทย

สำหรับชื่ออื่น ๆ ที่เรียกปลาดุกแอฟริกา ก็ได้แก่ "ปลาดุกรัสเซีย", "ปลาดุกเทศ" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

* ปลาดุกรัสเซีย (alien specie) เลี้ยงได้อย่างปลอดภัยจริงหรือไม่[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาดุกแอฟริกา


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาดุกแอฟริกา**
***มารีอา*** (สเปน: *María*) เป็น นวนิยายซึ่งเขียนโดยนักเขียนชาวโคลอมเบีย จอร์จ ไอแซกส์ (Jorge Isaacs)  ระหว่าง ค.ศ. 1864 ถึง 1867 เกี่ยวกับชีวิตประจำวันฮิสปานิค (Costumbrismo) และเป็นตัวอย่างของขบวนการศิลปะจินตนิยมของชาวสเปน

*มารีอา* ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุดของวรรณกรรมอเมริกา-สเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังเป็นนวนิยายเรื่องเดียวของไอแซกส์ Alfonso M. Escudero เรียกผลงานนี้ว่าเป็นนวนิยายโรแมนติกในภาษาสเปนที่ยอดเยี่ยมที่สุด 

นวนิยายเรื่องนี้มีหลายองค์ประกอบที่เป็นอัตชีวประวัติ เช่น การที่ตัวละครหลักทั้งสองมาจากจังหวัดบาเยเดลเกากา หรือ การที่เอเฟรนต้องไปที่โบโกตาเพื่อเรียนต่อ มีการอ้างว่ามารีอาอาจเป็นตัวละครที่อิงมาจากลูกพี่ลุกน้องของผู้แต่งเอง

เนื้อเรื่องเกี่ยวกับความรักอันสงบสุข งดงาม และน่าโศกเศร้าระหว่าง มารีอา และลูกพี่ลูกน้องของเธอที่ชื่อว่า เอเฟรน ทั้งคู่อาศัยอยู่ในจังหวัดบาเยเดลเกากา ในสภาพแวดล้อมอันแสนโรแมนติก ทั้งคู่ตกหลุมรักกัน ทว่าสถานการณ์กลับทำให้ทั้งคู่ไม่ทันรู้ตัว อุปสรรคอย่างแรกคือการที่เอเฟรนต้องจากไปยังโบโกตา เมืองหลวงของประเทศโคลอมเบีย ถึง 6 ปี เพื่อเรียนต่อระดับมัธยมปลาย เมื่อเอเฟรนกลับมายังบาเยเดลเกากา ทั้งคู่มีเวลาอยู่ด้วยกันเพียงสามเดือน จากนั้น เอเฟรนถูกบังคับให้ไปเรียนต่อทางด้านแพทย์ศาสตร์ที่นครลอนดอน สองปีต่อมา เอเฟรนกลับมาที่ประเทศโคลอมเบียและพบว่ามารีอาเสียชีวิตแล้วจากอาการป่วย ด้วยความใจสลาย เอเฟรนตัดสินใจเดินทางออกจาเมืองโดยไม่มีเป้าหมาย

บันทึก
------

1. ↑  Alfonso M. Escudero, Costumbrismo Il. Literatura Hispanoamericana เก็บถาวร 2008-09-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Ediciones Rialp S.A. Gran Enciclopedia Rialp, 1991.

ดูเพิ่ม
-------

* Jorge Isaacs
* Colombian literature

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *El Paraíso* Museum photo gallery
* Online text in Feedbooks เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**มารีแห่งมงเปอลีเย** (ฝรั่งเศส: *Marie de Montpellier*; อุตซิตา: *Maria de Montpelhièr*) เป็นเลดีแห่งมงเปอลีเย ทรงเป็นไวเคาน์เตสแห่งมาร์แซย์, เคานเตสแห่งกงแม็ง และพระราชินีแห่งอารากอนจากการสมรสสามครั้งตามลำดับ

ทายาทแห่งมงเปอลีเย
------------------

มารีแห่งมงเปอลีเยประสูติราวปี ค.ศ. 1182 ทรงเป็นธิดาของกีโยมที่ 8 ลอร์ดแห่งมงเปอลีเยกับเอฟโดเกีย กอมนินี หลานสาว (ลูกของพี่น้อง) ของจักรพรรดิมานูอีลที่ 1 กอมนินอสแห่งจักรวรรดิไบเซนไทน์ ทั้งคู่สมรสกันภายใต้เงื่อนไขว่าบุตรคนแรกของทั้งคู่จะได้สืบทอดตำแหน่งลอร์ดแห่งมงเปอลีเยต่อจากกีโยม ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง มารีซึ่งเป็นบุตรคนโตของทั้งคู่จึงได้เป็นทายาทของบิดา

ทว่าในเดือนเมษายน ค.ศ. 1187 กีโยมที่ 8 บิดาของพระนางได้ทิ้งมารดาไปสมรสใหม่กับหญิงที่มีชื่อว่าอาแญ็สซึ่งมีศักดิ์เป็นญาติของกษัตริย์แห่งอารากอน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันแปดคนเป็นชายหกคนและหญิงสองคน แม้เอฟโดเกียจะบวชเป็นแม่ชีคณะเบเนดิกต์ แต่การสมรสครั้งที่สองของกีโยมได้ถูกประกาศให้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทำให้พี่น้องต่างมารดาทุกคนของมารีกลายเป็นบุตรนอกสมรส มารีจึงยังคงเป็นทายาทแห่งมงเปอลีเยต่อไป

การสมรสทั้งสามครั้ง
-------------------

มารีสมรสครั้งแรกตอนพระชนมายุ 10 หรือ 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1192 กับไวเคานต์แรมง ฌอแฟรที่ 2 แห่งมาร์แซย์ แต่ก็กลายเป็นม่ายในปลายปีนั้น บิดากับมารดาเลี้ยงจับพระนางสมรสใหม่อีกครั้งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1197 กับเคานต์แบร์นาร์ที่ 4 แห่งกงแม็งและบังคับให้พระนางสละสิทธิ์ในมงเปอลีเยให้กีโยม บุตรชายที่เกิดจากอาแญ็ส มารีกับแบร์นาร์มีบุตรสาวด้วยกันสองคนคือมาทิลดากับเปโตรนิยา ทว่าพระองค์มีชีวิตสมรสแบบหนึ่งสามีหลายภรรยาเนื่องจากแบร์นาร์ยังอยู่กินกับภรรยาอีกคนสอง สุดท้ายการแต่งงานของทั้งคู่ถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1201 ส่งผลให้การสละสิทธิ์ในมงเปอลีเยของพระนางเป็นโมฆะไปด้วย แม้บิดาจะไม่ยอมรับว่าพระนางเป็นทายาทและแสดงออกเหมือนกีโยมเป็นทายาทของตนก็ตาม

เมื่อบิดาถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1202 กีโยมที่ 9 น้องชายต่างมารดาของมารีได้ทำการยึดอำนาจ แม้พระนางจะพยายามแสดงสิทธิ์ของตนแต่ก็ไม่เป็นผล วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1204 มารีสมรสใหม่อีกครั้งกับพระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งอารากอน ในวันเดียวกันนั้นชาวเมืองมงเปอลีเยได้ก่อปฏิวัติต่อกีโยมที่ 9 ทำให้มารีได้รับการยอมรับเป็นเลดีแห่งมงเปอลีเย ในการสมรสครั้งที่สามพระนางมีบุตรอีกสองคน คือ ซันชา พระธิดาที่สิ้นพระชนม์ด้วยวัยเพียง 1 พรรษา และไชเม พระโอรสที่ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิต พระเจ้าเปโดรที่ 2 เป็นสามีที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระนาง พระองค์พยายามที่จะหย่ากับพระนางเพื่อสมรสใหม่กับมารีแห่งมอนแฟร์ราโต พระราชินีแห่งเยรูซาเลม แต่ก็ไม่อยากเสียดินแดนของมารีไปไว้ พระนางจึงต้องต่อสู้กับพระสวามี 

แม้จะถูกทรยศครั้งแล้วครั้งเล่า แต่มารีมีผู้สนับสนุนคนสำคัญที่ไว้ใจได้หนึ่งกลุ่มกับอีกหนึ่งคน คือ กลุ่มอัศวินเทมพลาร์และสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ที่เข้าข้างมารีและไม่ยินยอมให้พระเจ้าเปโดรหย่า หลังเดินทางไปหาสมเด็จพระสันตะปาปาที่โรมมารีล้มป่วยและสิ้นพระชนม์ที่โรมในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1213 เป็นไปได้ว่าพระนางอาจถูกวางยาพิษ ไม่กี่เดือนต่อมาพระเจ้าเปโดรที่ 2 สิ้นพระชนม์ที่สมรภูมิมูว์แรในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1213 ไชเม พระโอรสคนเดียวของทั้งคู่สืบทอดตำแหน่งต่อทั้งในมงเปอลีเยและอารากอน

อ้างอิง
-------

* Marie of Montpellier – Heiress of Montpellier: History of Royal Women
นักดนตรี
**มารีนา สตานิสลาวอฟนา คาปูโร** (รัสเซีย: Марина Станиславовна Капуро) เป็นนักร้องชาวรัสเซีย

คาปูโร เกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ที่เลนินกราด เธอได้เข้าเรียนที่ Pioneers Palace เมื่อตอนอายุแปดขวบ เธอสำเร็จการศึกษาที่ Saint Petersburg State University of Culture and Arts

เธอได้ร่วมงานกับ Yuri Berendyukov นักแต่งเพลง, ต่อมาเธอได้ก่อตั้งวงดนตรี โฟล์กร็อก Yabloko (apple). เธอได้ร่วมงานกับ Yuri Morozov, Chizh & Co, Nautilus Pompilius และวงดนตรีแนว celtic rock Welladay

ในปี ค.ศ. 1993 เธอได้ร้องเพลง *Sparrow Oratorium* ของ Sergey Kuryokhin ปีต่อมาเธอได้รางวัล Meritorious Artist แห่งรัสเซีย เธอร้องเพลงชาติในงาน กู๊ดวิว เกมส์ 1994 ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ในปี ค.ศ. 2000, เธอประสบความสำเร็จจาก อัลบั้มที่แปด ที่วางจำหน่ายในชื่อ *Небеса* (Nebesa, *The Sky* หรือชื่อภาษาไทย "ท้องฟ้า") และร่วมแต่งเพลงกับนักแต่งเพลงชาวนอร์เวย์ คลอเดีย สก็อต ในปี ค.ศ. 2008 เธอร้องเพลงเดี่ยวใน แอ็บบา จู๊กบ็อกซ์ มิวสิกเคิล ชื่อ *แอ็บบามาเนีย* (สร้างโดย Yuri Berendyukov)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2017-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ABBAmania 2008 Promo ที่ยูทูบ
**"ขอเป็นคนสุดท้าย"** เป็นซิงเกิลที่ 2 ของ วรกร ศิริสรณ์ ผู้ชนะการแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 10 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย S-ter (กร กีรติกวีกาญจน์) และเรียบเรียงโดย ภัทรกร ตั้งจิตรการุญ ออกจำหน่ายในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

เพลงนี้พูดถึงเรื่องราวของคนที่แน่วแน่กับความรัก และพร้อมจะรอถึงแม้ต้องเป็นคนสุดท้าย

มิวสิกวิดีโอ
------------

มิวสิกวิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ถ่ายที่สตูดิโอรัตนโกสินทร์ศก ย่านสี่พระยา โดยมี เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา มาเป็นนางมิวสิกวิดีโอนี้ เรื่องราวของกั้งแอบชอบเอสเธอร์มานาน แต่ก็ได้เก็บไว้ในใจ เพราะเอสเธอร์มีแฟนแล้ว จนวันนึงเอสเธอร์อกหัก กั้งเลยเข้าไปช่วยดูแล เพื่อช่วยให้เอสเธอร์ผ่านการออดิชั่นให้ได้ ในฉากของเอสเธอร์กำลังซ้อมเต้นอยู่คนเดียว แต่ว่าเต้นเท่าไหร่ ก็เต้นไม่ได้ซักที เพราะก็มีแต่ภาพแฟนเก่าตอนที่เคยเต้นด้วยกันเข้ามาในหัว กั้งมาเห็นเลยเข้าไปช่วยเป็นคู่เต้นให้เอสเธอร์แทน ก่อนถ่ายกั้งและเอสเธอร์ขอเวลานอกทวนท่ากับครูฝึกเพื่อความแม่นยำ กั้งและเอสเธอร์ก็โชว์ลีลาเต้นได้พริ้วสุดๆ แถมจังหวะที่ทั้งคู่ต้องยังจ้องตากันหวานเยิ้มก็ไม่สะดุด จนมาถึง กั้งเห็นความน่ารักของเอสเธอร์ ก็อดใจไม่ไหว เผลอตัวเผลอใจก้มลงจูบเอสเธอร์ งานนี้กั้งกลับเป็นฝ่ายตกม้าตายเพราะจู่ๆ ก็หลุดเขินสาวเอสเธอร์ขึ้นมาซะงั้น แต่สุดท้ายก็ผ่านไปได้ด้วยดี

การตอบรับ
---------

เพลง "ขอเป็นคนสุดท้าย" ได้อันดับสูงสุด 1 ของชาร์ต GMM Grammy Gmember Song Chart Top 100 ประประจำวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2557 และชาร์ต GMM Grammy Gmember Song Chart Top 5 ประประจำวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2558 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember.com

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 100 | 1 |
| ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต | 3 |

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 100 | 1 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 5 | 1 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ เอ็มวีชาร์ตท็อป 5 | 1 |
| ยู2เพลย์ ท็อป 10 ชาร์ต | 10 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'ขอเป็นคนสุดท้าย' SINGLE ใหม่จาก 'กั้ง วรกร'". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-06. สืบค้นเมื่อ 2021-09-07.
2. ↑  "กั้ง" ควง "เอสเธอร์" โชว์สเต็ปหวาน!! ลง mv. "ขอเป็นคนสุดท้าย"[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด จาก GMM Grammy Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 1 ธันวาคม 2557
4. ↑  "ชาร์ตเพลงสตริงและเพลงสากลจาก ยูทูเพลย์ You2Play เพลงไทยและเพลงสากล Top 10 Date 28 ธันวาคม 2557". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.
5. ↑  Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 02 กุมภาพันธ์ 2558
6. ↑  "Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 19 มกราคม 2015". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-27. สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.
7. ↑  Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 26 มกราคม 2015[*ลิงก์เสีย*]
8. ↑  "ชาร์ตเพลงสตริงและเพลงสากล จาก ยูทูเพลย์ You2Play เพลงไทยและเพลงสากล Top 10 Date 4 มกราคม 2558". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-03-06.
**เฮนรีเอ็ตตา กอดอลฟีน ดัชเชสที่ 2 แห่งมาร์ลบะระ** (อังกฤษ: Henrietta Godolphin, 2nd Duchess of Marlborough) เป็นบุตรีของจอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ แม่ทัพแห่งกองทัพอังกฤษ กับซาราห์ เจนนิงส์ สหายและคนสนิทของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่

เธอมีชื่อแรกเกิดว่า **เฮนรีเอ็ตตา เชอร์ชิล** (Henrietta Churchill) เมื่อบิดาได้รับสถาปนาเป็นเอิร์ลแห่งมาร์ลบะระในปี ค.ศ. 1689 เธอจึงได้คำนำหน้าเป็น "เลดี" เธอสมรสกับฟราสซิส กอลดอลฟีน ในปีค.ศ. 1698 และเปลี่ยนนามสกุล และเมื่อพ่อสามีได้รับสถาปนาเป็นเอิร์ลที่ 1 แห่งกอลดอลฟีน เธอจึงมีฐานันดรเป็น "ไวเคาน์เตสเรียลตัน" (Viscountess Rialton) ต่อมาเมื่อพ่อสามีถึงแก่กรรมและสามีได้เป็นเอิร์ลที่ 2 แห่งกอลดอลฟีนในปี 1712 ทำให้เธอมีฐานันดรเป็น "เคาน์เตสแห่งกอลดอลฟีน"

พระราชบัญญัติที่ผ่านโดยรัฐสภาอังกฤษในปีค.ศ. 1706 อนุญาตให้บุตรีของดยุก สามารถสืบตำแหน่งและสิทธิของบิดาได้ ทำให้เมื่อบิดาถึงแก่อสัญกรรมในปี 1722 นางจึงได้ขึ้นสืบตำแหน่งเป็น "ดัชเชสที่ 2 แห่งมาร์ลบะระ" และเนื่องจากบิดามีตำแหน่งเป็นเจ้าแว่นแคว้นในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทำให้เธอมีศักดิ์เป็นเจ้าหญิงแว่นแคว้นในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ด้วย แต่เธอไม่ได้สืบสิทธิของบิดาในจักรวรรดิฯเนื่องจากข้อห้ามตามกฎหมายแซลิกที่ห้ามสตรีสืบบัลลังก์ของบิดา

ฐานันดรศักดิ์
-------------

* **1681–1682**: *นาง* เฮนรีเอ็ตตา เชอร์ชิล
* **1682–1689**: *เดอะออนะระเบิล* เฮนรีเอ็ตตา เชอร์ชิล
* **1689–1698**: *เลดี* เฮนรีเอ็ตตา เชอร์ชิล
* **1698–1706**: *เลดี* เฮนรีเอ็ตตา กอลดอลฟีน
* **1706–1712**: ไวเคาน์เตสเรียลตัน
* **1712–1722**: เคาน์เตสแห่งกอลดอลฟีน
* **1722–1733**: ดัชเชสแห่งมาร์ลบะระ

ชื่อและยศเต็มของท่านหญิงคือ *เฮนรีเอ็ตตา กอดอลฟีน ดัชเชสที่ 2 แห่งมาร์ลบะระ เจ้าหญิงแห่งมิลเดิลไฮม์ เจ้าหญิงแห่งเมลเลินบวร์ค เจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เคาน์เตสแห่งกอดอลฟีน*

อ้างอิง
-------

1. ↑  อังกฤษ: Henrietta Godolphin, 2nd Duchess of Marlborough, Princess of Mindelheim, Princess of Mellenburg, Princess of the Holy Roman Empire, Countess of Godolphin
**วีระ ปัทมสิริวัฒน์** (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2544) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก 6 สมัย และอดีตกรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา

ประวัติ
-------

นายวีระ เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 ที่ อําเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก โดยบิดาและมารดาของนายวีระประกอบอาชีพค้าขายอยู่ในตลาดอําเภอวังทอง นายวีระสําเร็จการศึกษาขั้นสูงสุดคือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) วิทยาลัยพาณิชยการเชตุพนกรุงเทพมหานคร

นายวีระ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2544 ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

งานการเมือง
-----------

นายวีระลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคชาติไทย ต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคชาติพัฒนาในปี พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาทุกครั้ง ในปี พ.ศ. 2542 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม การประชุมใหญ่ของพรรคชาติพัฒนาในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2543 นายวีระได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค แต่ก็ลาออกในวันที่ 15 พฤศจิกายนปีเดียวกัน เพื่อย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักการเมืองถิ่นจังหวัดพิษณุโลก - สถาบันพระปกเกล้า
2. ↑  ร่างพระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก เขตเลือกตั้งที่ 6 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. ….
3. ↑  คำสั่งกระทรวงคมนาคม ที่ ๒๐๒/๒๕๔๒ เรื่อง แต่งตั้งที่ปรึกษารัฐมนตรี และผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
4. ↑  ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา
5. ↑  ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง ตอบรับการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา