recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดมุจลินทวาปีวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ คณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตุยง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี

วัดมุจลินทวาปีวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2388 เดิมชื่อ **วัดตุยง** สร้างโดยพระยาวิเชียรสงคราม (เกลี้ยง) เจ้าเมืองหนองจิก แต่เดิมเจ้าเมืองได้สร้างศาลาพักสงฆ์ท่ายะลอ ได้นิมนต์พระอาจารย์พรหม ธมฺมสโรซึ่งเป็นอาจารย์ของท่านสมัยอยู่เมืองยะหริ่งมาจำพรรษา แต่เนื่องจากสถานที่ไม่มีความสะดวกหลายประการจึงย้ายที่ตั้งแห่งใหม่ ตามประวัติเล่ากันว่าท่านได้เดินทางไปพบเนินทรายขาวแห่งหนึ่ง มีต้นชะเมาใหญ่ปกคลุมเงียบสงัดและเห็นเสือใหญ่นอนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก (ตำนานกล่าวว่าต่อมาเสือตัวนั้นได้หายไป) ท่านทั้งสองจึงถือเอานิมิตดังกล่าวเลือกเอาสถานที่นี้เป็นที่สร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า "วัดตุยง" ตามนามของหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2390

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสหัวเมืองปักษ์ใต้และได้เสด็จมาถึงเมืองหนองจิก เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ได้ทรงทราบว่าวัดตุยงเป็นหนึ่งในวัดที่ใช้ประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของราชการในสมัยนั้น ทรงทราบว่าพระอุโบสถและเสนาสนะยังทรุดโทรมอยู่หลายหลัง พระองค์จึงมีพระราชศรัทธาบริจาคพระราชทรัพย์เป็นเงินจํานวน 80 ชั่ง ดำเนินการก่อสร้างพระอุโบสถและได้พระราชทานนามชื่อวัดใหม่ว่า "วัดมุจลินทวาปีวิหาร" เพื่อให้สอดคล้องกับนามเมืองหนองจิก (มุจลินท์หมายถึงไม้จิก และวาปีหมายถึงหนองน้ำ)

พ.ศ. 2488 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จตรวจราชการมณฑลปักษ์ได้ ทรงทราบว่าพระอุโบสถยังไม่มีพระประธาน จึงได้อัญเชิญ พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน หน้าตักกว้าง 1 เมตร 4 นิ้ว ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ได้อัญเชิญมาจากสุโขทัยและหัวเมืองฝ่ายเหนือ ลงมาเก็บรักษาไว้ที่ระเบียงวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร นำมาประดิษฐานเป็นพระประธานประจําพระอุโบสถ วัดได้รับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520

จุดเด่นของวัดคือวิหารเป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส 3 องค์ โดยเฉพาะพระราชพุทธรังษีหรือหลวงพ่อดำ เจ้าอาวาสรูปที่ 5 นั้น เป็นที่เลื่องลือถึงคุณความดีของท่าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมุจลินทวาปีวิหาร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดมุจลินทวาปีวิหาร (Wat Mujjalintawapeeviharn)". ฐานข้อมูลท้องถิ่นภาคใต้-มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
3. ↑  "วัดมุจลินทวาปีวิหาร". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**พระองค์เจ้าขุนเณร** เป็นพระโอรสบุญธรรมใน สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็นเจ้านายในพระราชวงศ์จักรี

พระประวัติ
----------

พระองค์เจ้าขุนเณรเป็นบุตรของพระอินทรรักษา (เสม) พระภัสดาของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี พระเชษฐภคินีเธอในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์เจ้าขุนเณร ทรงเป็นเจ้านายนอกพระราชวงศ์จักรี เพราะพระชาติประสูติของพระองค์นั้นเกิดกับหญิงสามัญ ซึ่งเป็นอนุภริยาในพระอินทรรักษา สำหรับพระองค์เจ้าขุนเณร นับว่าเป็นเจ้านายที่พระปรีชาการศึกสงครามพระองค์หนึ่ง ทรงประทับที่วังบ้านปูน แต่พระชีวประวัติเท่าที่สืบค้นมีน้อยมาก สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 3

พระกรณียกิจ
-----------

พระองค์เจ้าขุนเณรทรงนำทัพในการรบที่สำคัญ มีดังนี้ 

* การรบในสมัยสงครามเก้าทัพ

พระกรณียกิจที่ปรากฏชัดเจนและมีความสำคัญยิ่งขึ้น คือ เหตุการณ์ในการทำสงครามกับพม่า ที่เรียกว่าสงครามเก้าทัพ ณ เมืองกาญจนบุรี ในปี พ.ศ. 2328 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์เจ้าขุนเณรได้รับหน้าที่เฉพาะกิจโดย สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทโปรดเกล้าฯ ให้เป็นหัวหน้ากองโจร คอยทำลายกองเสบียงที่มาจากเมืองเมาะตะมะ ทวาย และตะนาวศรี พระองค์เจ้าขุนเณรใช้กองกำลังที่พระองค์ทรงฝึกเองเพียง 1800 คนเท่านั้น ที่จะต้องยันกองทัพพม่า ที่ยกมาเป็นจำนวนนับแสน ซึ่งในการปฏิบัติงานสำคัญ เป็นภารกิจเสี่ยงต่อภัยอันตรายตลอดเวลา ยากที่กำลังพลปกติทั่วไปจะกระทำได้สำเร็จ

* สงครามปราบเจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์

พระกรณียกิจครั้งสุดท้ายของพระเจ้าขุนเณร ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ทรงทำการรบกับกองทัพเจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์ ในฐานะกองโจร ในปี พ.ศ. 2369 ขณะพระองค์เจ้าขุนเณรมีพระชนมายุกว่า 60 พรรษา ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นนายทัพกองโจรคุมกำลังกองโจร ซึ่งเป็นคนพม่า คนทวาย และเป็นนักโทษมาแล้ว จำนวน 500 คน ภายหลังให้ทหารเมืองนครราชสีมามารวมด้วยอีก 500 คน โดยให้พระณรงค์สงครามเป็นหัวหน้า

พระอนุสรณ์
----------

* ค่ายขุนเณร ตำบลแม่สา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ตั้งของกรมรบพิเศษที่ 5

พระเกียรติยศ
------------

พระอิสริยยศ
-----------

* ไม่ปรากฏ : ขุนเณร
* สมัยรัชกาลที่ 1 : พระองค์เจ้าขุนเณร

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
------------------

มีนักแสดงผู้รับบท พระองค์เจ้าขุนเณร ได้แก่

* สุริยัน ปฏิพัทธ์ จากละครเรื่อง สงครามเก้าทัพ (2531)

อ้างอิง
-------

* พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าขุนเณร

พระองค์เจ้าขุนเณร ผู้บัญชาการกองทัพนินจาของไทย[*ลิงก์เสีย*]



1. ↑  กรมศิลปากร, สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์. *ราชสกุลวงศ์ เก็บถาวร 2017-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*. พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพฯ:สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร. 2554, หน้า 183
2. ↑  "วีรบุรุษผู้ถูกลืม!! จากสามัญชน สู่ เจ้านายในพระราชวงศ์จักรี เปิดประวัติ "พระองค์เจ้าขุนเณร" ปรมาจารย์การรบกองโจรแห่งสงครามเก้าทัพ !!". tnews. 17 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2021.
3. ↑  โรม บุนนาค (20 พฤศจิกายน 2017). "พระองค์เจ้าขุนเณร "ยอดนายทัพกองโจร" สมัย ร.๑-ร.๓! สร้างวีรกรรมมหัศจรรย์อย่างคาดไม่ถึง!!". mgronline. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2021.
4. ↑  Comic Creation. *พระองค์เจ้าขุนเณร*. กรุงเทพ : E.Q. Plus, พ.ศ. 2553. 136 หน้า. หน้า หน้าที่ 106. ISBN 9789747444025
5. ↑  การจัดตั้งค่ายขุนเณร
**วัดธรรมเจดีย์วนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองปอน อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ มีอาณาเขตทิศเหนือจดลำห้วย ทิศใต้จดป่าช้า ทิศตะวันออกจดที่ดินเอกชน และทิศตะวันตกจดป่าสงวน

วัดธรรมเจดีย์วนาราม ชาวบ้านเรียกว่า **วัดเมืองปอนใต้** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 แต่ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เดิมที่ตั้งวัดมีพระธาตุตั้งอยู่ สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2490 ต่อมามีความชำรุดทรุดโทรม จนเมื่อ พ.ศ. 2500 จึงได้ซ่อมแซมใหม่ ด้านการศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2506

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญซึ่งภายในมีภาพจิตรกรรม แต่เมื่อ พ.ศ. 2559 เกิดเพลิงไหม้ทั้งหลัง ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล และหอพระ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางต่าง ๆ และเจดีย์ทรงพม่า

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอูกันต๊ะ พ.ศ. 2499–2500
* พระกันถี่ พ.ศ. 2500–2501
* พระอินตา อินฺทปญฺโญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธรรมเจดีย์วนาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดธรรมเจดีย์วนาราม". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  อรรจนีลดา วุฒิจันทร์, อ่อนเดือน เทียนทอง (995). "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9". กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 1030. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-17. สืบค้นเมื่อ 2021-12-13.
4. ↑  "วอนช่วยเหลือ ไฟไหม้วัดศาลาวอด!". เชียงใหม่นิวส์.
**วัดสายวารี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะจันทร์ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการฉัตรชัย อภิวัฑฒโน เป็นเจ้าอาวาส

วัดสายวารี เดิมชื่อว่า **วัดบ้านคลอง** สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2530 บนพื้นที่วัดมีทั้งหมด 30 ไร่ โดยเริ่มสร้างศาลา สร้างเมรุ สร้างกุฏิเรื่อยมา รวมทั้งสร้างโบสถ์ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ 2542 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553 จนเมื่อ พ.ศ. 2553 มีการก่อสร้างโครงการอ่างเก็บน้ำคลองหลวง กรมชลประทานให้ค่าเวนคืนประมาณ 33 ล้านบาท แต่วัดได้ยื่นอุทธรณ์ประมาณ 200 ล้านบาท ถึงจะพอสำหรับการสร้างวัดใหม่ พื้นที่วัดส่วนนั้นจึงจมอยู่ใต้น้ำทั้งหมด และได้สร้างเสนาสนะขึ้นใหม่ มีการย้ายวัดไปอยู่สถานที่แห่งใหม่บนเนื้อที่ประมาณ 70 ไร่

อุโบสถหลังใหม่ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถกาญจนาภิเษก เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี จัดงานยกช่อฟ้าอุโบสถขึ้น ระหว่างวันที่ 13–15 เมษายน พ.ศ. 2552

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสายวารี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ร่วมบุญย้ายวัดบ้านคลองก่อนจมน้ำ". คมชัดลึก.
**เปลือยรัก อารมณ์พิลึก** (อังกฤษ: Secretary) ภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันแนวตลกร้าย ออกฉายเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2002 นำแสดงโดย เจมส์ สเปเดอร์, แม็กกี้ จิลเลนฮอล กำกับการแสดงโดย สตีเวน เชนเบิร์ก

เนื้อเรื่อง
-----------

ลี ฮอลโลเวย์ (แม็กกี้ จิลเลนฮอล) หญิงสาววัย 23 เพิ่งออกจากโรงพยาบาลจิตเวช หลังจากเข้าไปบำบัดอาการมาโซคิสม์ของตัวเอง เนื่องจากเมื่อมีเวลาเครียดหรืออารมณ์พลุ่งพล่านเธอมักจะทำร้ายตัวเอง แล้วเธอจะสงบลงซึ่งก็สาเหตุไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้ ลีเข้าเรียนวิชาพิมพ์ดีดและเลขานุการ เธอสมัครงานเข้าเป็นเลขานุการส่วนตัวในสำนักงานกฎหมายแห่งหนึ่ง ที่มี อี.เอ็ดเวิร์ด เกรย์ (เจมส์ สเปเดอร์) เป็นเจ้าของและนายจ้าง ขณะเดียวพ่อแม่ของลีก็พยายามแนะนำหนุ่มขี้อายชื่อ ปีเตอร์ (เจเรมี่ เดวี่ส์) ซึ่งเคยเป็นอดีตเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียนมัธยมและอ่อนไหวเปราะบางมากพอ ๆ กับเธอ พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายต่างเห็นดีเห็นงามกับการจับคู่ครั้งนี้ถึงขนาดเร่งรัดให้พวกเขาแต่งงานกันในเร็ววัน แต่ลีก็รู้ว่าเธอกับปีเตอร์นั้นไม่อาจเป็นไปได้

ทว่าความอ่อนหวานไร้ประสบการณ์ของปีเตอร์ ทำให้ ลี กระอักกระอ่วนใจ การวางอำนาจบาตรใหญ่ บุคลิกอันแข็งกระด้างและชื่นชอบความสมบูรณ์แบบของ เอ็ดเวิร์ด กลับทำให้ ลี รู้สึกเร่าร้อนอ่อนปวกเปียก เขามักจะตำหนิติเตียนเธอบ่อยครั้งว่าพิมพ์คำผิดในจดหมายธุรกิจ 

จนกระทั่งวันหนึ่ง ความโกรธก็บรรลุขีดตนเขาต้องลงโทษลีด้วยตนเองด้วยการตีก้น เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ทั้งสองได้รู้ตัวเองว่า พวกเขาได้ค้นพบคู่ที่เหมาะสมกับตนแล้ว ลีพอใจสถานะการตกเป็นเบี้ยล่างของเธออย่างมีความสุข ขณะที่เอ็ดเวิร์ดกลับรู้สึกตระหนกต่อแรงปรารถนาอันวิตถารของเขา กลัวว่าอาจจะมีใครพบมันเข้า ขณะเดียวกันก็ไม่สามารถจะห้ามใจตัวเองไม่ให้สานสัมพันธ์รักอันพิลึกพิลั่นกับ ลี ต่อไป

การเข้าฉายและวิจารณ์
--------------------

ประจวบ วังใจ จากเครือเนชั่นวิจารณ์ว่า หากจะตีความตามนับทางสังคมศาสตร์ เลขานุการกับเจ้านาย ก็เปรียบเสมือนบ่าวและนาย ซึ่งถ้าหากตีความตามจิตวิทยาแล้ว ก็คือ ความสัมพันธ์ในแบบ 'ผู้กระทำ' และ 'ผู้ถูกกระทำ' ซึ่งก็คือ 'ซาดิสม์' และ 'มาโซคิสม์' นั่นเอง ซึ่งเป็นไปด้วยความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย ภาพยนตร์ดูเหมือนจะมุ่งหน้าให้ความสำคัญกับการอธิบายความสัมพันธ์ในแง่นี้ โดยเผยให้เห็นถึงการค้นหาตัวตนของผู้เป็นนายและบ่าว ว่าแท้จริงแล้ว ตัวเองต้องการสิ่งใดกันแน่ และเมื่อรู้แล้ว ควรจะเผชิญหน้ากับ 'การดำรงอยู่' ของตัวเองอย่างไร ซึ่งผู้ชมที่ไม่คุ้นกับภาพยนตร์แนวชีวิตจิตวิทยา อาจจะรู้สึกรำคาญเหมือนกำลังนั่งดูชีวิตประหลาด ๆ ที่เต็มไปด้วยเหตุผลพิกลพิการของคนสองคน แต่ถ้าอยากจะทำความรู้จักกับอีกด้านมืดอีกด้านหนึ่งในพฤติกรรมมนุษย์ อีกทั้งยังยังเปิดโอกาสให้ค้นหาและทำความรู้จักกับชีวิตที่ถูกปรุงแต่งหรือเสแสร้งของตัวละครหลักทั้งสองตัวด้วย ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็มีความกระจ่างชัดในประเด็นที่กำลังเสนอค่อนข้างมากทีเดียว 

*Secretary* เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ในปีเดียวกัน และสามารถคว้ารางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมมาได้ และเป็นภาพยนตร์ที่นักวิจารณ์อยากจะให้มีชื่อเข้าติดเป็น 1 ใน 5 ภาพยนตร์ที่เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่มีโอกาส

การเข้าฉายในประเทศไทย มีการตัดฉากบางฉากออก และได้รับระดับอาร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2005-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ประจวบ วังใจ, Secretary เพราะเราคู่กัน เนชั่นสุดสัปดาห์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2015-03-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Interview with Director
* *เปลือยรัก อารมณ์พิลึก* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Movie stills
ไข่ไก่เปลือกขาว
**เปลือกไข่** (อังกฤษ: eggshell) คือ ส่วนนอกของฟองไข่ของสัตว์บางประเภท เช่น ไก่ นก งู มีลักษณะแข็งแต่เปราะ หุ้มส่วนที่เป็นของเหลวซึ่งจะเจริญเติบโตเป็นตัวต่อไป

ความหลากหลาย
------------

### แมลง

แมลงและสัตว์ขาปล้องเหล่าอื่นวางไข่หลายแบบหลายทรง ไข่บางอย่างมีเมือกหรือหนังหุ้ม บางอย่างมีเปลือกอันแข็งบ้างอ่อนบ้างคละกันไป ที่อ่อนนั้นมักเป็นโปรตีนซึ่งอาจอยู่ในรูปเส้นใยหรือของเหลว ที่แข็งนั้นมักสำหรับไข่จำต้องอยู่ในสภาพอากาศอันแห้ง ประกอบด้วยโปรตีนที่ขจัดน้ำหรือแร่แล้ว และมีระบบดังรูขุมขนเพื่อให้อากาศได้ตกเข้าแก่สิ่งมีชีวิตภายใน

สำหรับสัตว์ขาปล้องนั้น โดยแท้แล้วไข่หามีเปลือกไม่ พื้นผิวภายนอกสุดของไข่นั้นเป็นเยื่อของเอ็มบริโอเรียก โครอยด์ (choroid) ทำหน้าที่หุ้มป้องกันสิ่งชั้นใน โดยมีโครงสร้างซับซ้อนและหลายชั้นยิ่งนัก ชั้นนอกสุดของโครอยด์เรียก เอกโซโคเรียน (exochorion) นอกจากนี้ ชั้นนอกสุดของไข่สัตว์ขาปล้องอาจมีสิ่งประดับประดามากมายด้วย

### ปลา สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และสัตว์เลื้อยคลาน

ตามธรรมดาแล้ว ไข่ซึ่งปลาและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกวางนั้นมักมีเยื่อนอกเอ็มบริโอหุ้มไว้ แต่จะไม่มีเปลือกพัฒนาขึ้นมาหุ้มเยื่อนั้น ไม่ว่าเปลือกแข็งก็ดี เปลือกอ่อนก็ดี ไข่สัตว์เช่นว่าบางเหล่าซึ่งต้องวางออกโดยอาศัยกำลังทางกายหรือการดูดความชื้นนั้นมีสารอันหนาเป็นแผ่นคล้ายหนังหุ้มอยู่ เพราะไข่อย่างนี้มักเล็กและบอบบางยิ่งนัก

ส่วนไข่สัตว์เลื้อยคลานนั้น หลายประเภทมีเปลือกที่ยืดหยุ่นได้และเป็นแคลเซียม และบางประเภทมีไข่แข็ง ส่วนไข่งูนั้นโดยปรกติมีเปลือกเป็นแผ่นคล้ายหนังเพื่อยึดไข่ฟองหนึ่งกับอีกฟองหนึ่ง ส่วนไข่เต่านั้นแข็งบ้างหนาบ้างคละสุดแต่สายพันธุ์ หลาย ๆ สายพันธุ์วางไข่ซึ่งมีรูปพรรณคล้ายไข่นกเป็นอันมาก

### สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและออกลูกเป็นไข่นั้น มีไข่เปลือกบางซึ่งคล้ายคลึงไข่สัตว์เลื้อยคลาน เปลือกนั้นเกิดขึ้นโดยทับถมอยู่บนฟองไข่ขณะอยู่ในชั้นต่าง ๆ ภายในมดลูก ในระหว่างกระบวนการนั้น ไข่อาจดูดซึมของเหลวและมีขนาดเจริญขึ้นโดยลำดับ ส่วนชั้นนอกสุดซึ่งแข็งกระด้างที่สุดนั้นจะไม่เกิดจนกว่าไข่จะโตเต็มขนาด
**เปรูจา** (อิตาลี: *Perugia* เสียงอ่านภาษาอิตาลี: [peˈruːdʒa] ( ฟังเสียง); Perusia) เป็นเมืองหลักของแคว้นอุมเบรียและจังหวัดเปรูจา ประเทศอิตาลี มีแม่น้ำไทเบอร์ไหลผ่านเมือง

เมืองตั้งอยู่ราว 164 กิโลเมตร (102 ไมล์) ทางทิศเหนือของกรุงโรม และ 148 กิโลเมตร (92 ไมล์) ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองฟลอเรนซ์ เมืองพื้นที่ครอบคลุมบริเวณยอดเขาสูงและหุบเขา 

ประวัติศาสตร์ของเมืองเปรูจาสามารถย้อนกลับไปได้ถึงยุคอีทรัสคัน ถือเป็นหนึ่งเมืองสำคัญของอีทรัสคัน

เมืองยังเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองมหาวิทยาลัย มีมหาวิทยาลัยเปรูจา ก่อตั้งปี ค.ศ. 1308 มีนักศึกษาราว 34,000 คน มีมหาวิทยาลัยสำหรับชาวต่างชาติเปรูจา (University for Foreigners Perugia) มีนักศึกษา 5,000 คน และยังมีวิทยาลัยเล็ก ๆ อย่างสถาบันการศึกษาวิจิตรศิลป์ "ปีเอโตร วันนุชชี" (อิตาลี: *Accademia di Belle Arti "Pietro Vannucci"*) เป็นต้น

เปรูจายังเป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางวัฒนธรรมและศิลปะของอิตาลี ยังมีการจัดเทศกาลและงานประจำปีหลายงาน อาทิ เทศกาลยูโรชอกโกแลต (จัดตุลาคม), เทศกาลแจ๊ซอุมเบรีย (จัดกรกฎาคม) และเทศกาลวารสารศาสตร์นานาชาติ (เดือนเมษายน)

จิตรกรชื่อดัง ปีเอโตร เปรูจีโน เป็นชาวซิตตาเดลลาปีเอเว ใกล้กับเมืองเปรูจา เขาเป็นผู้เขียนงาน *Sala del Cambio* เป็นชุดเฟรสโก โดยภาพจำนวน 8 ภาพสามารถหาชมได้ที่หอศิลป์แห่งชาติอุมเบรีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011". สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2019.
2. ↑  .
3. ↑  cf. *Perugia*, Raffaele Rossi, Pietro Scarpellini, 1993 (Vol. 1, pg. 337, 344)
**วัดสำเร็จ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะเร็ต อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดสำเร็จ หรือ **วัดมะเร็ต** เล่ากันว่า ท่านขรัวพุดษร สร้างไว้ ตั้งแต่สมัยธนบุรี และจำพรรษาจนสิ้นอายุขัย สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชทรงเขียนรายงานการเสด็จตรวจราชการหัวเมืองปักษ์ใต้ พ.ศ. 2427 ทูลเกล้าถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ระบุว่าชื่อ **วัดมะเรศ** และกล่าวถึงขรัว พุดษร ว่า "ท่านขรัวพุดษรเป็นพระแต่ครั้งแผ่นดินขุนหลวงตากสร้างไว้ คนชาวเกาะสมุยนิยมนับถือว่ามีวิทยาอาคมศักดิ์สิทธิ์ตลอดการเจ็บไข้ จนถึงคนเดินเรือผ่านมาหน้าเกาะสมุยถูกคลื่นลม และบนบานคลื่นลมก็สงบเรียบร้อยไป เมื่อขรัวพุดษรตายแล้ว ราษฎรปลงศพเก็บอัฐิใส่โถแก้วตั้งไว้พร้อมเครื่องสักการบูชายังมีอยู่จนบัดนี้ ชาวเกาะถือว่าถ้าจะไปที่กันดารไปทัพเป็นต้น เชิญเอากระดูกขรัวพุดษรผูกคอไปด้วยอัน 1 เป็นที่นิยมนับถือกันมาก" อย่างไรก็ตามสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2423

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปศิลายวงซึ่งนำมาจากพม่า มีอายุเก่าแก่เกือบร้อยปี มีพระพุทธไสยาสน์สร้างด้วยหินปะการังและพระพุทธรูปเก่าตั้งเดิม กว่า 50 รูป ปัจจุบันวิหารแห่งนี้ได้ปิดกุญแจเอาไว้เพื่อป้องกันขโมย ผนังของวิหาร มีปรากฏรอยเท้าประทับอยู่ข้างฝาข้างประตูวิหาร เชื่อกันว่าเป็นรอยเท้าของขรัวพุดสอนที่ได้ประทับรอยเท้าเอาไว้ สถูปบรรจุอัฐิขรัวพุดษร หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง เป็นอาคารทรงปั้นหยา 2 ชั้น ยกพื้น มีใต้ถุนเตี้ย ๆ รูปแบบสถาปัตยกรรมไทยผสมผสานสถาปัตยกรรมจีน มีการฉลุลายลงบนแผ่นไม้ติดโยรอบบริเวณชายคาชั้นบน ตึกรับรองอาคันตุกะ ใช้เป็นที่รับรองพระภิกษุที่เดินทางมาพำนัก สร้างโดยพระภิกษุดำ ใจกว้าง (หมื่นพยาธิบำบัด) ซึ่งได้แบบอย่างมาจากลังกา เจดีย์หนึ่งในจำนวน 3 องค์ที่สร้างขึ้นในสมัยขรัวพุดษร ได้รับการบูรณะจากกรมศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2544 รูปทรงของเจดีย์เป็นศิลปะศรีวิชัย

โบราณวัตถุได้แก่ ธรรมาสน์ไม้ฉลุโดยช่างฝีมือชาวจีน สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง จำหลักลวดลายตั้งแต่หลังคา พระประธานในอุโบสถจาก เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ขนาดหน้าตักกว้า 36 นิ้ว สูง 52 นิ้ว อยู่ในอิริยาบถนั่งขัดสมาธิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสำเร็จ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดสำเร็จ". ฐานข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวและผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวฮาลาล เชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้านในกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจสามฝ่าย อินโดนีเซีย-มาเลเซีย-ไทย.
**วัดสารนาถธรรมาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทางเกวียน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ปัจจุบันมีเนื้อที่ตั้งวัด 61 ไร่ 3 งาน 56 ตารางวา

วัดสารนาถธรรมารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยพระมหารัชชมังคลาจารย์ เจ้าอาวาสวัดสัมพันธวงศ์ กรุงเทพ เริ่มแรกมีเนื้อที่ 56 ไร่ 49 ตารางวา หลังได้วางศิลาฤกษ์รากฐานเสร็จ ก็เกิดสงครามเอเชียบูรพาขึ้น ทำให้การก่อสร้างต้องหยุดไป แต่ได้มีการสร้างต่อภายหลัง มีงานสมโภชอุโบสถ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2506 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ

อุโบสถ กว้าง 32 เมตร ยาว 46 เมตร ยอดโบสถ์เป็นบรมธาตุเจดีย์กว้าง 7 เมตร หลังคาลาดลด 4 ชั้น ประดับช่อฟ้าใบระกา พร้อมกระดิ่ง 16 ใบ ทำพิธีฉลองพระประธานเมื่อ พ.ศ. 2499 พระประธานนามว่า *พระพุทธโธ* ภายในอุโบสถเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธรูป องค์พระประธานจำลองมาจากพระพุทธชินราช จากนั้นได้สร้างกำแพงแก้วรอบอุโบสถ เจดีย์เล็ก ทรงระฆังแบบลังกา 38 องค์ เท่ากับมงคล 38 ประการ ที่ 4 มุมของกำแพงแก้ว มีการจำลองพระปฐมเจดีย์ พระธาตุพนม พุทธคยา ประเทศอินเดีย และพระบรมธาตุไชยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "มหาเถรสมาคม เพิ่ม 'พระอารามหลวง' 9 วัด รวม 21 วัด และมีมติถอนวัดอโศการาม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-25. สืบค้นเมื่อ 2021-08-25.
2. ↑  "คู่มือท่องเที่ยวจังหวัดระยอง".
3. ↑  "วัดสารนารถธรรมาราม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ (อังกฤษ: Eugène, 11th Prince of Ligne)

พระประวัติ
----------

เออแฌน เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ ประสูติเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2436 เป็นพระโอรสพระองค์โตใน เออเนส เจ้าชายที่ 10 แห่งลีญ และ ไดแอน เดอ คลอส พาร์เนส ทั้งนี้พระองค์ทรงมีพระอิสริยยศ อีก 2 พระอิสริยยศ คือ **เจ้าชายแห่งอิปินอย**และ**เจ้าชายแห่งแอมเบล** และทรงเป็นอัศวินในเครื่องราชอิสริยสภรณ์ขนแกะทองคำ

ทรงศึกษา
--------

หลังกจาที่ทรงเรียนจบหลักปรัชยาและกฎหมาย ในปี พ.ศ. 2463 พระองค์ถูกส่งไปประจำการ ณ บูคาเรสต์ ปารีส มาดริด และ ลอนดอน และท้ายที่สุดก่อนจะย้ายไป วอชิงตัน ดี.ซี.

เสกสมรส
-------

เออแฌน เสกสมรสกับ ฟิลิฟินส์ เดอ โนอายส์ ธิดาคนสุดท้องใน ฟร็องซัว โจเซฟ เออแฌน นโปเลียน เดอ โนอายส์ เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460 มีพระบุตรร่วมกันดังนี้

1. โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ
2. เจ้าหญิงเอลิซาเบธ เดอ ลีญ
3. อาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย
4. อ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ

เจ้าชายพระประมุขแห่งลีญ
-----------------------

หลังจากที่พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ เออแฌน ได้สืบพระอิสริยยศเป็น '**เจ้าชายที่ 11 แห่งลีญ** โดยเมื่อปี พ.ศ. 2483 การทหารของเยอรมนี (แก้ความกำกวม) ได้บุกรุกเบลเยียม พระองค์ได้ทรงร่วมรบในครั้งนี้โดยทรงเป็นผู้คุมทหารแถมหน้า และเมื่อพระองค์ปลดประจำการแล้วนั้น รัฐบาลเบลเยียมได้เห็นถึงพระภาระที่ทรงทำแก่งเบลเยียมนั้นมีมากมาย รัฐบาลเบลเยียมจึงทูลเชิญพระองค์และครอบครัว ไปประทับ ณ ปราสาทแชทอล เดอ บีลอย ซึ่งในอาณาเขตของปราสาทนั้นเป็นที่หลบพักพิงของเด็กชาวยิวที่หนีจากสงครามในครั้งนั้น โดยพระองค์และพระชายาได้รับการถวายพระเกียรติยศจาก พระราชวงศ์เบลเยียม รัฐบาลเบลเยียม ประชาชนเบลเยียม โดยการให้ทรงดำรงตำแหน่ง ฑูตประจำประเทศอินเดีย และประเทศสเปน
**วัดสำพะเนียง** เป็นวัดในพระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท เป็นวัดที่มีประวัติความเป็นมานับแต่ครั้งอยุธยาเป็นราชธานี เป็นวัดที่มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษา

ประวัติวัด
----------

วัดสำพะเนียง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2330 ได้มีนามตามชื่อบ้าน ชาวบ้านเรียกว่า "วัดสนามควาย" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2450

ที่ตั้ง
-------

วัดสำพะเนียง ตั้งอยู่เลขที่ 136 บ้านสำพะเนียง หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านสำพะเนียง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา โฉนดเลขที่ 8638 , 1266 พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง

เสนาสนะ/ถาวรวัตถุ
-----------------

อาคารเสนาสนะต่างๆมี อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้าง พ.ศ. 2458 ก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างด้วยไม้ พ.ศ. 2474 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างด้วยไม้ พ.ศ. 2484 กุฎีสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ และอาคารคอนกรีต สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

* พระอธิการเขมร พ.ศ. 2330 – 2357
* พระอธิการพุ่ม พ.ศ. 2358 – 2378
* พระอธิการหนู พ.ศ. 2379 – 2498
* พระอธิการสาด พ.ศ. 2400 – 2430
* พระอธิการหมี พ.ศ. 2431 – 2457
* พระอธิการเทียน ภทฺทโก พ.ศ. 2458 – 2459
* พระอธิการเถิ่ง จนฺทวณฺโณ พ.ศ. 2460 – 2477
* พระอธิการเงิน กลฺยาโณ พ.ศ. 2477 – 2486
* พระครูอุดมสิทธิการ ( แร่ อุตฺตโม ) พ.ศ. 2487 – 2538
* พระครูเกษมโพธิกิจ ( โพธิ์ จนฺทเขโม ) พ.ศ. 2540 – 2557
* พระปลัดกนก สุทฺธิมโน พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

กองพุทธศาสนสถาน,กรมการศาสนา,กระทรวงศึกษาธิการ,ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่มที่ 3 อยุธยา สระบุรี อ่างทอง,กรุงเทพ ฯ โรงพิมพ์การศาสนา,2531. หน้า 408
ในองค์กรธุรกิจ **ต้นทุนฐานกิจกรรม** (อังกฤษ: activity-based costing: ABC) คือวิธีการหนึ่งของการจัดสรรต้นทุนทรัพยากรขององค์กร โดยอาศัยกิจกรรมการผลิตสินค้าหรือบริการที่สร้างขึ้นสำหรับลูกค้า วิธีการ ABC เป็นเครื่องมือที่ช่วยให้สามารถเข้าใจถึงต้นทุนของสินค้าและลูกค้า และผลประโยชน์ที่ได้รับ ทำให้ ABC ถูกใช้เพื่อรองรับการตัดสินใจทางกลยุทธ์ดังเช่น การกำหนดราคา การจัดจ้างคนภายนอก และการระบุและการวัดกระบวนการดำเนินการ เป็นต้น

ประวัติการพัฒนา
---------------

แต่เดิมนั้น การประเมินราคาผลิตภัณฑ์นั้น จะใช้มูลค่าของแรงงานทางตรง (direct labor) และ วัสดุทางตรง (direct material) เป็นฐาน และคิดค่าใช้จ่ายในการผลิต (overhead costs) ในลักษณะอัตราส่วนเทียบกับค่าใช้จ่ายทางตรง (มูลค่าแรงงานและวัสดุโดยตรง) ซึ่งการประเมินราคาด้วยวิธีนี้ ใช้งานได้ดีในเฉพาะโรงงานที่ผลิตผลิตภัณฑ์ไม่หลากหลาย แต่สำหรับโรงงานที่ผลิตผลิตภัณฑ์ที่มีความหลากหลายนั้น ค่าใช้จ่ายในการผลิตมีบทบาทและส่งผลกระทบมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่าจะเป็นค่าใช้จ่ายในการตั้งเครื่อง (setup), วัสดุทางอ้อม (indirect material) หรือค่าใช้จ่ายในการออกแบบ เป็นต้น จนทำให้การประเมินราคาด้วยวิธีดั้งเดิมนั้นไม่มีความแม่นยำ 

ABC จึงเป็นวิธีการใหม่เพื่อชดเชยจุดอ่อนของวิธีดั้งเดิม โดยการประเมินราคาจากกิจกรรมต่างๆ ทั้ง การระบบผลิต และระบบการเงิน ที่ข้องเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ชิ้นนั้นๆ

หลักการของ ABC
--------------

ABC นั้น มีสมมติฐานที่ทรงความสำคัญอยู่ 2 ประการ 

1. ทรัพยากรจะถูกใช้เมื่อมีกิจกรรมเกิดขึ้น
2. กิจกรรมนั้นเป็นกิจกรรมที่มีเป้าประสงค์เพื่อผลิตสินค้าให้สมบูรณ์

เมื่อใดที่ควรนำระบบ ABC ไปใช้
-----------------------------

มีหลักอยู่ 2 ข้อที่จะชี้ได้ว่า เมื่อใดคือโอกาสที่ดีที่สุดที่ควรจะนำระบบนี้เข้าไปใช้ในองค์กร

1. **กฎของ วิลลี สุทตัน** (The Willie Sutton's Rule) หลักข้อนี้ได้มาจากคำตอบของ วิลลี สุทตัน โจรปล้นธนาคารชาวอเมริกัน-ไอริช ที่ประสบความสำเร็จในวิชาชีพอาชญากรรมในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 (ระหว่าง พ.ศ. 2493–2503) ในอเมริกา โดยเขาตอบคำถามถึงสาเหตุที่เขาปล้นธนาคารว่า "เพราะที่นั่นมีเงินนะสิ" ซึ่งแนวคิดนี้จะถูกนำมาใช้เพื่อมองหากิจกรรมที่ใช้ค่าโสหุ้ยสูงที่สุด แล้วนำมาเปรียบเทียบกับ ค่าใช้จ่ายโดยตรงว่า มีอัตราส่วนมากน้อยแค่ไหน ส่งผลกระทบต่อความถูกต้องของราคาสูงหรือไม่ ถ้าใช่ ก็ควรจะเปลี่ยนจากระบบเดิมมาสู่ ABC
2. **กฎความหลากหลายสูง** (The High Diversity Rule) กฎข้อนี้มุ่งไปที่สภาวการณ์ขององค์กรว่า มีผลิตภัณฑ์หลากชนิดหรือไม่ มีขนาดของล๊อตสินค้าที่ต้องผลิตที่เปลี่ยนแปลงบ่อยหรือไม่ มีรูปแบบการผลิตที่หลากหลายหรือไม่ ถ้าใช่ องค์กรนั้นก็ควรจะใช้ระบบ ABC

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cooper, R and Kaplan, R. *The Design of Cost Management Systems*, 2nd edn. New Jersey : Prentice-Hall, 1999.
**ต้นฝิ่น** มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Papaver somniferum* L. 
เป็นดอกป๊อปปี้พันธุ์หนึ่ง
ในวงศ์ Papaveraceae ชื่อสกุล *Papaver* เป็นชื่อภาษาละตินสำหรับเรียกพืชที่เรียกกันในภาษาอังกฤษว่า Opium poppy ส่วนชื่อชนิด *somniferum* แปลว่า ทำให้นอนหลับ

ถิ่นกำเนิด
----------

พืชชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดบริเวณเอเชียตะวันตก ขึ้นได้ดีในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วไป โดยเฉพาะหน้าดินเขาหินปูน ในที่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางราว 800 เมตรขึ้นไป

ลักษณะต้น
---------

ฝิ่นเป็นไม้ล้มลุกปีเดียว ลำต้นตั้งตรง แตกกิ่งก้านได้บ้าง สูง 50-150 เซนติเมตร ทุกส่วนของพืชให้ยางสีน้ำนม เมื่อยางนี้ถูกอากาศจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล

ลักษณะใบ
--------

ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับกัน รูปขอบขนาน โคนใบเว้า ขอบใบเป็นคลื่นหรือยักเว้าลึก กว้าง 5-10 เซนติเมตร ยาว 8-20 เซนติเมตร ใบที่อยู่ใกล้โคนต้นมีก้านใบสั้น

ลักษณะดอก
---------

ดอกเป็นดอกเดี่ยว มีก้านดอกยาว 20-30 เซนติเมตร ออกที่ยอด มีสีสด มีทั้งสีขาว สีชมพู สีแดง หรือสีม่วง กลีบเลี้ยงมี 2 กลีบ ร่วงง่าย กลีบดอกมี 4 กลีบ ปลายมนแผ่ออกหรือยักเป็นฝอย ร่วงง่าย เกสรเพศผู้มีจำนวนมาก เกสรเพศเมียมีปลายยอดเป็นจานแผ่ออกเป็นรัศมี 4-20 แฉก เท่าจำนวนพูของของผล

ลักษณะผลและเมล็ด
----------------

ผลรูปค่อนข้างกลม ขนาดวัดผ่านศูนย์กลาง 3-5 เซนติเมตร มีฝาปิดด้านบนเมล็ดมีขนาดวัดผ่านศูนย์กลาง 0.5-1 มิลลิเมตร รูปไต สีขาว สีนวล หรือสีเทามีจำนวนมาก

ฝิ่นดิบ

ประโยชน์
--------

เมล็ดฝิ่นที่ตากแห้งแล้ว ในทางการค้าเรียก poppy seed หรือ maw seed ใช้เป็นอาหาร เช่น ใส่ในขนมปัง คุกกี้ ใช้เป็นอาหารนก มีน้ำมันอยู่ราวร้อยละ 50 น้ำมันที่บีบได้จากเมล็ดฝิ่นนี้เรียก *น้ำมันเมล็ดฝิ่น*  น้ำมันนี้ใช้ผสมสีวาดรูป ใช้เป็นอาหาร ส่วนกากของเมล็ดที่บีบเอาน้ำมันออกแล้วใช้เป็นอาหารสัตว์

ยาฝิ่นคือยางแห้งที่ได้จากการกรีดผลของต้นฝิ่น

ตำราสรรพคุณยาไทยว่า ฝิ่นมีรสเบื่อเมา มีสรรพคุณแก้บิดเรื้อรัง แก้ลงแดง แก้ปวด น้ำมูกไหล ปวดหัว เหงื่อออกมาก เบื่ออาหาร คลื่นไส้อาเจียน กระสับกระส่าย กล้ามเนื้อกระตุก ท้องเดินอย่างรุนแรง หายใจหอบ 
ส่วนขี้ยาฝิ่นมีรสเบื่อเมา มีสรรพคุณแก้บิดปวดเบ่ง แก้อาการลงแดง แก้ไอ และทำให้นอนหลับ 

ผลฝิ่น

อ้างอิง
-------

* หอฝิ่น อุทยานสามเหลี่ยมทองคำ [*ลิงก์เสีย*]


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ต้นฝิ่น**

แหล่งข้อมูลอื่นๆ
----------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Papaver somniferum ที่วิกิสปีชีส์
**"ต้นรักริมรั้ว"** เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง *ต้นรักริมรั้ว* ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ขับร้องโดย พิจิกา ประพันธ์เนื้อร้องโดย มณฑวรรณ ศรีวิเชียร ประพันธ์แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย บุรินทร์ สุภัครพงษ์กุล ออกจำหน่ายในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556

เนื้อหาพูดถึงอารมณ์ของหญิงสาวที่สับสนกับ­ความรู้สึกของตัวเอง เมื่อค้นพบว่ารักคนที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจ­ะรัก เปรียบเหมือนการเดินผ่านสวนดอกไม้ที่หน้าบ­้านตัวเองทุกวัน แต่เพิ่งได้สังเกตเห็นว่ามันสวยงามแค่ไหน

บางช่วงบางตอนของเพลงนี้ พิจิกาใช้เทคนิคการร้องเดียวกันกับที่ Julie Andrews ใช้ในการร้องประกอบภาพยนตร์เรื่อง Sound of Music นั่นคือเปล่งเสียงเหมือนการพูดลงไปในท่วงท­ำนอง ซึ่งช่วยเติมเสน่ห์ให้กับเพลงได้มากทีเดีย­ว ภาพรวมของเพลงนี้เป็นแนวดนตรี Pop urban sound ใส ๆ และทันสมัย ให้อารมณ์ Feel good ตั้งแต่เสียงผิวปากในช่วงอินโทร และยังตามมาหยอกล้อกับอะคูสติกกีตาร์ในช่ว­งโซโล และในตอนจบของเพลง ที่เติมรายละเอียดของเครื่องดนตรีเข้ามาอี­กเพียบ

การตอบรับ
---------

เพลง "ต้นรักริมรั้ว" ได้อันดับ 2 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์จีเมมเบอร์ ในชาร์ตของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 5 ประจำวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2556 ได้อันดับ 3 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์จีเมมเบอร์ ในชาร์ตของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100 ประจำวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2556

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 5 | 2 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100 | 3 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 23 กันยายน 2013". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-03-14.
2. ↑  Gmember Chart, Gmember MV Top 100 วันที่ 28 กันยายน 2556 อัพเดทใหม่ล่าสุด Gmember Chart
**วัดพระธาตุดอยปูเข้า** (หรือ **วัดพระธาตุดอยภูเข้า**, **วัดพระธาตุดอยภูข้าว**) เป็นวัดและโบราณสถานที่สร้างในสมัยหิรัญนครเงินยาง ตั้งอยู่ในอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ไม่ไกลจากบริเวณพรมแดนสามเหลี่ยมทองคำ สามารถชมทิวทัศน์ได้จากบริเวณของวัด

ตามตำนานได้เล่าว่าพระยาลาวจังราช (บางตำนานสะกดว่า ลาวจง) ปฐมกษัตริย์แห่งหิรัญนครเงินยาง มีพระราชโอรสสามพระองค์ คือ ลาวก่อ (บางตำนานเขียนว่า ลาวครอบ) ลาวเกื้อ (บางตำนานเขียนว่า ลาวช้าง) และ ลาวเก้า (บางตำนานสะกดว่า ลาวเกล้า) มีครั้นหนึ่งพระราชโอรสทั้งสามพระองค์ได้เสด็จท่องเที่ยวและพบปูขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง จึงพากันไล่จับ แต่ปูตัวนั้นได้หนีเข้ารูไป ลาวก่อและลาวเกื้อจึงรับสั่งให้ลาวเก้านั่งรออยู่ที่ห้วยระหว่างที่ทั้งสองพระองค์จะตามหาปูยักษ์ตัวนั้น เมื่อลาวเก้ารออยู่นานจึงเสด็จกลับไปทูลพระบิดา พระบิดาทรงเห็นว่าโอรสทั้งสามไม่รักใคร่สมานกัน หากอยู่ด้วยกันคงไม่เป็นสุข จึงได้มีรับสั่งให้ลาวก่อ (ลาวครอบ) ครองเมืองกวาง (บางตำนานระบุว่าคือ เชียงของ), ลาวเกื้อ (ลาวช้าง) ครองเมืองผาลานผานอง (บางตำนานระบุว่าคือ เมืองยอง) และ ส่วนลาวเก้า (ลาวเกล้า) ให้ครองเมืองของพระองค์เองคือหิรัญนครเงินยาง หลังสถาปนาขึ้นครองราชย์ลาวเก้าได้สถาปนาพระนามขึ้นว่า *พระยาลาวเก้าแก้วเมืองมา* เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 2 ของหิรัญนครเงินยาง เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าว พระองค์ได้ทรงสร้างพระเจดีย์บนดอยที่ปูยักษ์ตัวดังกล่าวหนีไปในราวปี พ.ศ. 1302 จึงเป็นที่มาของวัดพระธาตุดอยปูเข้า

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑

ดูเพิ่ม
-------

* หิรัญนครเงินยาง
**วัดพระธาตุจอมสัก** (เดิมชื่อ พระธาตุดอยบ้านยาง) เป็นหนึ่งในพระธาตุ 9 จอม ตั้งอยู่ใน ตำบลบ้านดู่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย สร้างขึ้นในสมัยโยนกไชยบุรีศรีเชียงแสน จนถึงสมัยพระเจ้าพังคราช กษัตริย์แห่งราชวงค์โยนก องค์ที่ 24 ได้มีพระเถระองค์หนึ่งชาวโกศล เมืองสุธรรมาวดี นามพระพุทธโฆษาจารย์ ได้นำพระบรทสารีริกธาตุจากประเทศลังกามาถวายพระองค์จำนวน 16 องค์ พระเจ้าพังคราชทรงโปรดให้แบ่งพระธาตุออกเป็น 3 ส่วน ส่วนหนึ่งประดิษฐานอยู่บนพระธาตุดอยจอมทอง ส่วนที่สองประดิษฐานอยู่บนพระธาตุจอมกิตติ และส่วนที่สามนำมาประดิษฐานที่พระธาตุดอยบ้านยาง ต่อมา ใน พ.ศ. 2490 พระครูบาคำหล้า สังวโร ได้เป็นประธานในการบูรณะพระธาตุองค์ใหม่ โดยสร้างครอบพระธาตุองค์เดิมไว้และได้สร้างวิหารเรือไว้สักยกใต้ถุนหลังหนึ่ง และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นพระธาตุจอมสักจนถึงทุกวันนี้      

ความเชื่อ ในการไหว้ พระธาตุดอยจอมสัก เชื่อกันว่าถ้าได้กราบไหว้ท่านจะได้รับสิริมงคลสูงสุดและพานพบแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิตอย่างน่าอัศจรรย์ 
คำบูชาพระธาตุจอมสัก
อะระหัง วันทามิ ธาตุโย
สัพพะฐาเนสุ สุปะฏิ ปะทิตา
อะระหังวันทามิ สัพพะโส

อ้างอิง
-------

1. ↑   เก็บถาวร 2012-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน|ศูนย์บริการข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดเชียงราย
2. ↑  |มาจาก เวปแดนนิพพาน.คอม
3. ↑   เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |จาก สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดเชียงราย
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2021-09-30.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค (อังกฤษ: Duke Friedrich August of Oldenburg) ประสูติ 11 มกราคม ค.ศ. 1936 เป็นพระโอรสใน นิโคลัส แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค กับ เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948) พระองค์ทรงเป็นพระปิตุลา (อา) ใน คริสทีอัน ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์ค และหากนับจากทางพระมารดา ทรงเป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระญาติชั้นที่ 2 ใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระญาติชั้นที่ 4 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และพระญาติชั้นที่ 5 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์

เสกสมรส
-------

ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมารี เซซิลี แห่งปรัสเซีย ผู้เป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี เมื่อปี ค.ศ. 1965 โดยทั้ง 2 สมรสกันในกรุงเบอร์ลิน และเป็นครั้งแรกของราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น ที่เสกสมรสในกรุงเบอร์ลิน นับตั้งแต่การเสกสมรสครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1913 โดยเจ้าหญิงมารี เซซิลีได้รับพระราชทานพระนามตามพระสวามีว่า **ดัชเชสฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค** โดยมีพระบุตรดังนี้

1. ดยุกพอล วัลเดมาร์
2. ดยุกพอล วัลเดมาร์
3. ดัชเชสไรอา
4. ดัชเชสบิบิอาเน

ต่อมาเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ทั้ง 2 ทรงหย่าขาดจากกัน และในปี ค.ศ. 1991 พระองค์ก็ได้สมรสใหม่กับ เคาน์เตสโดนาทาแห่งแคชเทล-รูเดนฮุสเซน ซึ่งเป็นอดีตพระชายาใน เจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์แห่งปรัสเซีย (2487-2520) ผู้เป็นพระอนุชาแท้ๆในเจ้าหญิงมารี เซซิลี พระชายาพระองค์แรก แต่ไม่มีพระบุตรด้วยกัน

* อนึ่ง พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก เจ้าหญิงออกัสตาแห่งบริเตนใหญ่ พระราชธิดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ จึงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ

ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค สิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคชรา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 สิริพระชันษา 81 ปี

อ้างอิง
-------





1. ↑   Lundy, Darryl. "The Peerage: Friedrich August Wilhelm Christian Ernst von Holstein-Gottorp, Duke of Oldenburg". Retrieved 18 August 2010.
2. ↑   "Marie Cecilie of Prussia Wed In Berlin to Duke of Oldenburg", The New York Times, Berlin, 4 December 1965
3. ↑   "Georg Friedrich von Preußen - Er trauert um seine geliebte Mutter (†65)". BUNTE.de (in German). 8 September 2015. Retrieved 8 September 2015.
**วัดปัจจันตาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านสุนัขหอน ตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือ จดคลองสุนัขหอน

ประวัติ
-------

วัดปัจจันตารามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2460 สร้างโดยชาวรามัญร่วมกับคนไทย ตั้งชื่อวัดว่า **วัดพรมแดน** เพราะอยู่ระหว่างเขตแดนจังหวัดสมุทรสาครและจังหวัดสมุทรสงคราม และมีอีกชื่อว่า **วัดสุนัขหอน** ตามชื่อคลองหน้าวัดซึ่งเป็นคลองเก่าตั้งแต่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2492 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2494 ในสมัยท่านเจ้าคุณสุนทรคุณากร ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดปัจจันตาราม" ซึ่งมีความหมายว่า *วัดชายแดน*

ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500 และศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2533

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะส่วนใหญ่เป็นอาคารสมัยใหม่ที่มีการก่อสร้างเมื่อไม่นานมานี้ 

อุโบสถกว้าง 4.5 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นไม้ทั้งหลัง ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 39 นิ้ว ศิลปะแบบสุโขทัย วิหารหลวงพ่อพุทธศิลาแดง (หลวงพ่อแดง) เป็นอาคารทรงไทยจัตุรมุข ประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาสีแดง มีประวัติความเป็นมาว่า สร้างมาจากหินศิลาสีแดง สร้างสมัยอยุธยาตอนกลาง อายุราว 400–500 ปี ชาวอยุธยานำมาถวายเพื่อเป็นพระประธานในอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการตุ้น
* พระอธิการบุญยืน ปาสาธิโก พ.ศ. 2494–2500
* พระครูสาครพุทธิคุณ พ.ศ. 2502–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปัจจันตาราม". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
2. ↑  "วัดปัจจันตาราม". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
**วัดพรหมรังษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 14 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือยาวประมาณ 5 เส้น ทิศตะวันออกยาว 3 เส้น ทิศใต้ยาว 1 เส้น 15 วา และทิศตะวันตกยาว 3 เส้น

วัดพรหมรังษีได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยนายเชื่อมและนางหุ่น เหมือนวัดไทร เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2520 เนื่องจากวัดตั้งอยู่ที่บ้านพรมแดนซึ่งเป็นเขตติดต่อระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรสาครจึงได้นำส่วนหนึ่งของชื่อหมู่บ้านดังกล่าวมารวมในชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะมีกุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหารกว้าง 16 เมตร ยาว 36 เมตร เป็นอาคารไม้ ทางวัดยังได้จัดสร้างองค์ท้าวเวสสุวรรณโณ (เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย) ปางท้าวจตุโลกบาล สูง 5.70 เมตร 1 องค์ (รวมฐาน) 4 เศียร พร้อมกับองค์ทวารบาล (ยักษ์รักษาประตูวัด) 2 องค์ สูง 2.90 เมตร (รวมฐาน) ประดิษฐานหน้าซุ้มประตู

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-08.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 197. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "วัดพรหมรังษี ขอเรียนเชิญผู้ศรัทธา ร่วมเป็นเจ้าภาพสร้าง องค์ท้าวเวสสุวรรณโณ (เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย)". สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์.
**วัดปากคลองบางขนาก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขนาก อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการเมี้ยน ฐานิสสโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดปากคลองบางขนากตั้งวัดเมื่อ พ.ศ 2339 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2511 แต่เดิมที่ตั้งของหมู่บ้านมีต้นขนากขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น ชาวบ้านจึงเรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่า *บางขนาก* ต่อมามีพระภิกษุสองพี่น้องได้ใช้เรือเป็นพาหนะ จะไม่อยู่ประจำวัดแต่จะอยู่ในเรือสำปั้น และได้ชักชวนประชาชนร่วมกันสร้างวัดที่ปากคลองบางขนาก และตั้งชื่อวัดว่า "วัดปากคลองบางขนาก" บริเวณคลองนั้นเป็นคลองที่ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยขุดตั้งแต่หัวหมากไปจนถึงบางขนากเพื่อใช้เส้นทางลำเลียงเสบียงอาหารและยุทโธปกรณ์ในการทำศึกกับญวน

ศาลาเรือนไทยริมน้ำของวัด เป็นศาลาที่มีการสร้างมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ตั้งอยู่ด้านหน้าศาลาจัตุรมุข เป็นศาลานั่งพักริมน้ำ หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ ทรงจั่ว รอบชายคาประดับด้วยไม้ที่ปักฉลุเป็นลวดลายลักษณะโค้งไปตามขอบหลังคาของศาลาสวยงามทั้งสี่ด้าน หน้าบันศาลาจะเป็นไม้แกะสลักภาพพระพุทธรูปปางสมาธิ ในกรอบไม้แกะสลักที่อ่อนช้อย วัดมีโบราณวัตถุหลายชิ้น เช่น พานทองเหลืองโบราณ ไหโบราณ หีบใส่คัมภีร์โบราณ เครื่องบดยาโบราณ กระโถนปากแตร คัมภีร์ใบลาน และเก๋งจีนหกเหลี่ยม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปากคลองบากขนาก". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดปากคลองบางขนาก". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
3. ↑  "ศาลาเรือนไทยริมน้ำ วัดปากคลองบางขนาก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
"Twelve Years a Slave" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับภาพยนตร์โดยสตีฟ แมคควีน ดูที่ ปลดแอก คนย่ำคน

**ฤๅสิ้นสุดมนุษยภาพ** (อังกฤษ: Twelve Years a Slave) เป็นบันทึกเขียนโดยโซโลมอน นอร์ธัป มีเนื้อหาเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตของนอร์ธัประหว่างตกเป็นทาสนาน 12 ปี หนังสือเรื่องนี้ได้รับความร่วมมือจากเดวิด วิลสัน

โซโลมอน นอร์ธัปเป็นชนผิวสีที่เกิดเป็นอิสรชน เป็นพลเมืองของรัฐนิวยอร์ก แต่ถูกหลอกไปที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ถูกลักพาตัวที่นั่นและถูกนำไปขายเป็นทาส ต่อมาถูกขายทอดตลาดทาสทางใต้ของสหรัฐ โดยตกไปอยู่ในมือนายทาสในลุยเซียนาก่อนช่วงสงครามกลางเมืองของสหรัฐ นอร์ธัปบรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับตลาดทาสในวอชิงตัน ดี.ซี. และ นิวออร์ลีนส์ ตลอดจนลักษณะการทำไร่ฝ้ายและไร่อ้อยในไร่ขนาดใหญ่ที่รัฐลุยเซียนา 

บทประพันธ์นี้ตีพิมพ์หลังจากนวนิยายเรื่อง *กระท่อมน้อยของลุงทอม* (Uncle Tom's Cabin) ของแฮเรียต บีเชอร์ สโตว์ไม่นาน และขายได้ 30,000 เล่ม ซึ่งถือว่าเป็นหนังสือขายดี และในช่วงศตวรรษที่ 19 นั้นก็มีการพิมพ์ต่อมาอีกหลายครั้ง ฉบับภาษาไทยแปลโดยโฆษิต ทิพย์เทียมพงษ์ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คลาสแอคท์ เริ่มเผยแพร่ในประเทศไทยเดือนธันวาคม 2013 โดยใช้ชื่อไทยว่า *ฤๅสิ้นสุดมนุษยภาพ*

มีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง *ปลดแอก คนย่ำคน* จากบทประพันธ์นี้ โดยเริ่มออกฉายในสหรัฐอเมริกาแบบจำกัดจำนวนโรงภาพยนตร์ก่อน ในวันที่ 18 ตุลาคม 2013 ก่อนจะเพิ่มจำนวนโรงขึ้นเรื่อย ๆ ผู้กำกับการแสดงคือสตีฟ แม็คควีน นำแสดงโดยชีวิเทล เอดจิโอฟอร์ ในบทโซโลมอน นอร์ธัป ทั้งหนังสือและภาพยนตร์ได้รับความสนใจอย่างสูง หนังสือฉบับอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นไปติดอันดับ 1 ในชาร์ตหนังสือขายดีที่สุดของเดอะนิวยอร์กไทมส์ช่วงปลายปี 2013 ส่วนภาพยนตร์ก็ได้รับคำวิจารณ์ดีมากและได้รับรางวัลจากหลายสถาบัน 

หลังจากตีพิมพ์หลายครั้งในศตวรรษที่ 19 หนังสือเล่มนี้ห่างหายไปจากสายตาสาธารณชนเกือบร้อยปี จนกระทั่งนักประวัติศาสตร์ชาวรัฐลุยเซียนา 2 คนบังเอิญเจอหนังสือเล่มนี้อีกครั้งในโอกาสที่ต่างกัน นักประวัติศาสตร์ 2 คนดังกล่าวคือซู อีคิน (มหาวิทยาลัยลุยเซียนาสเตทที่อะเล็กซานเดรีย) และโจเซฟ ล็อกส์ดอน (มหาวิทยาลัยนิวออร์ลีนส์) ต่อมาในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ทั้งสองได้ศึกษาวิจัยและสืบย้อนการเดินทางของโซโลมอน นอร์ธัปและได้ร่วมกันบรรณาธิกรณ์หนังสือเล่มนี้ ตีพิมพ์โดย LSU Press (สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยลุยเซียนา) ออกมาในรูปแบบที่เพิ่มคำอธิบายเชิงประวัติศาสตร์ลงในเชิงอรรถ
**วัดปรินายกวรวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

เดิมวัดนี้ชื่อ **วัดพรหมสุรินทร์** สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2353 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) โดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ขณะมีบรรดาศักดิ์เป็นพระพรหมสุรินทร์ จึงตั้งชื่อวัดตามราชทินนามในขณะนั้น วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยผู้สร้างวัดในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากกลับจากราชการสงครามกับญวนที่เขมร แต่ไม่ทันสำเร็จก็ถึงแก่อสัญกรรมเสียก่อน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้รับไว้เป็นพระอารามหลวงและสร้างต่อจนแล้วเสร็จและพระราชทานนามใหม่ว่า **วัดปรินายก** เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่เจ้าพระยาบดินทรเดชาซึ่งดำรงตำแหน่งสมุหนายก ณ ขณะนั้น คำว่า *ปรินายก* มาจากคำว่า *ปรินายกรตน* แปลว่า "ขุนพลแก้วคู่บารมีมหาจักรพรรดิราช"

เมื่อมีการตัดถนนราชดำเนินเมื่อ พ.ศ. 2442 (สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) เส้นทางของถนนได้ตัดเข้ามาในพื้นที่ของวัดปรินายก ทำให้วัดต้องสูญเสียพื้นที่บริเวณวัดไปมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาวัดปรินายกใหม่ทั้งหมด โดยสร้างพระอุโบสถใหม่และนำใบเสมาจากพระอุโบสถเดิมมาประดิษฐานรอบพระอุโบสถใหม่ แม้จะเหลือพื้นที่เป็นวัดเล็ก ๆ แต่พระองค์ก็ได้พระราชทานใบเสมาคู่ จึงทำให้วัดปรินายกยังคงมีสถานะเป็นวัดหลวงอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2443

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2444 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ภายในประดิษฐาน *พระสุรภีพุทธพิมพ์* พระพุทธรูปฝีมือช่างสุโขทัย หน้าตัก 3 ศอกคืบ 4 นิ้ว เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) อันเชิญมาจากที่ไหนไม่ปรากฎ

ศาลาการเปรียญเป็นตำหนักของพระราชวงศ์ เป็นของเก่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซ่อมปรับปรุง พ.ศ. 2497 หอระฆังในวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 วัดมีสำนักวิปัสสนากรรมฐาน ประกอบด้วยเรือนไม้หลายหลัง มีกุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  กนกวลี ชูชัยยะ. (๒๕๔๔). *พจนานุกรมวิสามายนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม*. กรุงเทพฯ : อรุณการพิมพ์.
2. ↑  ""วัดปรินายก" วัดใหญ่สมัย ร. 2 เหตุใดจึงเล็กลง ?". *มิวเซียมสยาม*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "หนังสือที่ระลึก ในการที่รัฐสภาได้รับพระราชทานผ้าพระกฐินไปถวายพระภิกษุที่จำพรรษา ณ วัดปรินายก เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 7 พฤศจิกายน 2532" (PDF). คลังสารสนเทศของสถาบันนิติบัญญัติ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-06-05. สืบค้นเมื่อ 2020-08-26.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดปรินายกวรวิหาร**
เครื่องยนต์โตโยต้า 1G-GTE GZ20
**เครื่องยนต์ G** เป็นชื่อเรียกรุ่นหนึ่งของเครื่องยนต์โตโยต้า มีสองรุ่นที่ชื่อคล้ายกัน ในยุคที่ 1 เป็นเครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบแถวเรียง ผลิตโดยบริษัท ฮีโน่ มอเตอร์ และยุคที่ 2 เป็นเครื่องยนต์เบนซิน 6 สูบ ผลิตโดยโตโยต้า

ยุคที่ 1
--------

**เครื่องยนต์ G** ยุคที่ 1 ผลิตโดย บริษัท ฮีโน่ มอเตอร์ จำกัด ใช้เชื้อเพลิงเบนซิน 4 สูบแถวเรียง OHV ระบายความร้อนด้วยของเหลว ขนาดความจุ 1251ซีซี (1.3 ลิตร) จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เดือนเมษายน พ.ศ. 2510 ถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2511

ยุคที่ 2
--------

**เครื่องยนต์ G** ยุคที่ 2 เรียกชื่อรุ่นว่า 1G ตามรหัสเครื่องยนต์รุ่นอื่นๆของโตโยต้าที่มีตัวเลขเป็นรหัสตัวแรกของเครื่องยนต์ เป็นเครื่องยนต์อีกรุ่นหนึ่งสำหรับรถยนต์ที่ผลิตโดยโตโยต้า ใช้เชื้อเพลิงเบนซินเป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนล้อหลัง ปริมาตรความจุ 1,988 ซี.ซี. ความกว้างกระบอกลูกสูบ 75 มิลลิเมตร x ช่วงชัก 75 มิลลิเมตร มี 6 ลูกสูบ แบบ 6 ลูกสูบเรียง แบบSOHC 12 วาล์ว และ DOHC 24 วาล์ว ระบายความร้อนด้วยของเหลว มีการปรับแต่งเครื่องยนต์ในรุ่นนี้เพื่อให้มีกำลังที่เปลี่ยนไปจากเดิม

* อธิบายรหัส
	+ E หมายถึง ควบคุมการจ่ายเชื้อเพลิงด้วยระบบไฟฟ้า หรือ หัวฉีดอีเลคโทรนิกส์
	+ U หมายถึง ติดตั้งระบบลดมลพิษจากท่อไอเสีย
	+ G หมายถึง DOHC หรือ เพลาราวลิ้นคู่ (เพลาลูกเบี้ยวคู่) ใช้สายพานราวลิ้นหมุนเพลาลูกเบี้ยวพร้อมกันทั้งสองข้าง หรือ DOHC แบบต้องการพลังมากขึ้นกว่าปกติ
	+ F หมายถึง DOHC แบบประหยัด ใช้สายพานราวลิ้นหมุนเพลาลูกเบี้ยวข้างเดียว และอาศัยเฟืองจากปลายเพลาลูกเบี้ยวไปหมุนอีกข้างหนึ่ง
	+ T หมายถึง ติดตั้งระบบช่วยอัดอากาศเข้าสู่ห้องเผาไหม้แบบเทอร์โบชาร์จเจอร์
	+ Z หมายถึง ติดตั้งระบบช่วยอัดอากาศเข้าสู่ห้องเผาไหม้ด้วยซุเปอร์ชาร์จเจอร์

* 1G-EU (พ.ศ. 2522-2529)
* 1G-FE
* 1G-GEU (พ.ศ. 2525-2529)
* 1G-GE (แทนที่ 1G-GEU ในปี พ.ศ. 2531)
* 1G-GTE (เป็นเครื่องยนต์ที่มีเทอร์โบชาร์จเจอร์)
* 1G-GZE (พ.ศ. 2529-2535) (เป็นเครื่องยนต์ที่มีซุปเปอร์ชาร์จเจอร์)

### 1G-FE

1G-FE
รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 โดยให้กำลังสูงสุด 135 hp (101 kW) ที่ 5600 รอบต่อนาที และแรงบิด 130 ft·lbf (176 Nm) ที่ 4400 รอบต่อนาที 

รุ่นที่ 2 มีการใช้กับระบบ VVT-i ตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ได้เพิ่มกำลังสูงสุดเป็น 160 แรงม้าที่ 6200 รอบ แรงบิด 148 ft·lbf (20.4 kg-m) ที่ 4400 รอบ ที่ใช้เป็นเครื่องยนต์ของโตโยต้า มาร์คทู และมีการใช้กับโตโยต้า อัลเทสซา/เลกซัส ไอเอส200

### 1G-GE

1G-GE ขนาด6 สูบ DOHC 24 V 1998 ซีซี 160 แรงม้าที่ 6200รอบ แรงบิด 19.0 kg-m ที่ 5400 รอบ โดยเป็นเครื่องยนต์ของโตโยต้า คราวน์

### 1G-GTE

* 1G-GTE รุ่นที่หนึ่ง แบบ DOHC 24 Valve 1998 ซี.ซี. 185 แรงม้าที่ 6200 รอบต่อนาที แรงบิด 24.5 kg-m ที่ 3200 รอบต่อนาที
* 1G-GTE รุ่นที่สอง พัฒนามาจากรุ่นที่หนึ่ง แบบ DOHC 24 Valve 1998 ซี.ซี. 210 แรงม้าที่ 6200 รอบต่อนาที แรงบิด 28.0 kg-m ที่ 3800 รอบต่อนาที
ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร
**ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร** (อังกฤษ: Church Fathers, Fathers of the Church) **ปิตาจารย์แห่งคริสตจักรยุคแรก** (Early Church Fathers) หรือ **ปิตาจารย์ศาสนาคริสต์** (Christian Fathers) คือนักเทววิทยาที่มีบทบาทสำคัญในศาสนาคริสต์ยุคแรก ปิตาจารย์เหล่านี้มักเป็นอาจารย์หรือมุขนายกที่มีบทบาทสำคัญในยุคนั้น งานเขียนของปิตาจารย์ถือเป็นบรรทัดฐานความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนในศตวรรษต่อ ๆ มา ปิตาจารย์บางคนอาจไม่ใช่นักบุญ ไม่ได้รับศีลอนุกรม แต่ส่วนมากก็ได้รับความเคารพจากคริสตจักรต่าง ๆ ทั้งโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ แองกลิคันคอมมิวเนียน และลูเทอแรน

ออริเจนและเทอร์ทิวเลียนเป็นสองปิตาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาก แต่ก็ไม่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรคาทอลิก ออริเจนแม้จะมีอิทธิพลมากในศาสนาคริสต์ตะวันออก แต่เนื่องจากเขาเชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดจึงถูกประณามว่าเป็นพวกนอกรีต ส่วนเทอร์ทิวเลียนตอนแรกเป็นที่ยอมรับในคริสตจักรเพราะสนับสนุนแนวคิดตรีเอกภาพนิยม แต่ต่อมาได้รับแนวคิดของลัทธิมอนทานิสต์จึงถูกประณามว่าเป็นพวกนอกรีตเช่นกัน

รายนามปิตาจารย์
---------------

**ปิตาจารย์สมัยอัครทูต**ที่สำคัญ มี 3 คน ได้แก่
* สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 1
* อิกเนเชียสแห่งแอนติออก
* พอลิคาร์ปแห่งสเมอร์นา


|  |  |
| --- | --- |
| **ปิตาจารย์กรีก**ที่สำคัญ เช่น* อีเรเนอุส
* เคลเมนต์แห่งอะเล็กซานเดรีย
* ออริเจน
* อะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย
* สามปิตาจารย์แห่งแคปพาโดเชีย (คือ แบซิลแห่งซีซาเรีย, เกรกอรีแห่งนิสซา, และเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส)
* จอห์น คริสซอสตอม
* ซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย
* มักซีมุสธรรมสักขี
* จอห์นแห่งดามัสกัส
 | **ปิตาจารย์ละติน**ที่สำคัญ เช่น* เทอร์ทิวเลียน
* ซีเปรียนแห่งคาร์เธจ
* อีแลร์แห่งปัวตีเย
* แอมโบรสแห่งมิลาน
* เจอโรม
* ออกัสตินแห่งฮิปโป
* สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
* อีซีโดโรแห่งเซบิยา

  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Herbermann, Charles, บ.ก. (1913). "Fathers of the Church". *สารานุกรมคาทอลิก*. New York: Robert Appleton Company.
2. ↑  *Church Father (Christianity)* -- Britannica Online Encyclopedia
3. 1 2  Pelikan, Jaroslav (1975). *The Christian Tradition: A History of the Development of Doctrine, Volume **1**: The Emergence of the Catholic Tradition (AD 100-600)*. Chicago, IL: University of Chicago Press. p. 442. ISBN 978-0-226-65371-6.
4. ↑  Tabbernee, *Prophets and Gravestones*, p. 98 note 1.
**วัดปากน้ำฝั่งใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งใต้ของคลองบางเชือกหนัง ในแขวงคูหาสวรรค์ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 95 ตารางวา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูโสภิตบุญรังสี (บุญเรือง อินฺทสโร)

วัดปากน้ำฝั่งใต้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425 ไม่ปรากฏประวัติแน่ชัดในการสร้าง ทราบแต่เพียงว่าเป็นวัดโบราณสมัยอยุธยา อุโบสถล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว อุโบสถมีขนาด 5 ห้อง มีกันสาดยื่นยาวทั้งด้านหน้าและหลัง รูปแบบเหมือนพระวิหารวัดปากน้ำฝั่งเหนือ ใบเสมาทำด้วยหินทรายสีแดง พระวิหารตั้งขนานกับพระอุโบสถและลำคลอง เป็นอาคารผนังอุด คือ ผนังด้านหลังพระประธานไม่มีช่องเปิด ภายในไม่มีเสาร่วมใน ประดิษฐานพระพุทธรูปจำนวนมาก และเป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยาและรัตนโกสินทร์หลายองค์ มีพระพุทธรูปทรงเครื่องด้วย พระพุทธรูปโบราณเก็บไว้ด้านหลังสุดของวิหารโดยมีเหล็กดัดกั้น เพื่อกันขโมย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปากน้ำฝั่งใต้". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-22.
3. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 225.
**วัดปลักไม้ลาย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านปลักไม้ลาย ตำบลทุ่งขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 92 ไร่ 1 งาน 97 ตารางวา พระครูสุธรรมนาถ (สมนึก นาโถ) เป็นเจ้าอาวาสในปัจจุบัน

วัดปลักไม้ลายประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536

วัดปลักไม้ลายมีสวนป่าสมุนไพร เป็นสวนป่าที่มีสมุนไพรไทยประมาณ 500 ชนิดในเนื้อที่ประมาณ 92 ไร่ เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม เป็นป่าที่ราบต่ำดั้งเดิม มีทั้งไม้ล้มลุกอายุสั้นและอายุยาวหลายปี ไม้เลื้อย ไม้พุ่ม ไม้ต้นขนาดเล็ก ขนาดกลาง และขนาดใหญ่หลายคนโอบ เช่น ขัดมอญ ตระกูลขิงข่าไพล เสี้ยว ขี้เหล็กป่า กระโดน มะเกลือ มะค่าโมงแดง อ้อยช้าง ก๋างขี้มอด เถาวัลย์แดง ผักหวานป่า แจงดองดึง ตะโกนา ตะเคียนทอง ตะลุมพุก เถาวัลย์เปรียง สะเดา ทองหลางป่า ฯลฯ ต้นไม้แต่ละต้นมีป้ายบอกชื่อและสรรพคุณกำกับไว้ รวมทั้งมีวิทยากรนำชมสวนสมุนไพรให้กับผู้ที่สนใจทุกวัน ประชาชนสามารถพักค้างคืนได้ นอกจากนี้ภายในวัดยังมีการนวดไทยแผนโบราณ การอบสมุนไพร มีเครื่องดื่มสมุนไพรและอาหารประเภทสมุนไพร ตลอดจนการอบรมจิตและการปฏิบัติธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดปลักไม้ลาย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "สวนป่าสมุนไพรวัดปลักไม้ลาย". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).