recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
สตูทำจากหอยนางรม

**สตูหอยนางรม** (อังกฤษ: oyster stew) เป็นสตูทำจากหอยนางรม นิยมรับประทานในประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศแกมเบีย

ในอาหารนิวอิงแลนด์ สตูหอยนางรมมักเกี่ยวข้องกับวันขอบคุณพระเจ้า ในอาหารภาคใต้ของสหรัฐอเมริกา สตูหอยนางรมมักปรุงในวันคริสต์มาสอีฟ

มีคำอธิบายที่แตกต่างกันจำนวนหนึ่งเกี่ยวกับสตูหอยนางรมที่นิยมบริโภคในวันคริสต์มาสอีฟ บิลล์ นีล (Bill Neal) ให้ความเห็นว่าก่อนที่มีการยอมรับการขนส่งอาหารแช่แข็งนั้น สภาพอากาศไม่หนาวเย็นเพียงพอสำหรับการขนส่งสำหรับการขนส่งในช่วงก่อนเดือนธันวาคม ดังนั้น "สำหรับที่ห่างไกลจากชายฝั่ง หอยนางรมกลายเป็นสัญลักษณ์ของการมาถึงการเทศกาลวันหยุดฤดูหนาว มีวางจำหน่ายในตลาดในวันคริสต์มาสอีฟ และปรากฏบนโต๊ะอาหารในคืนวันนั้นในรูปสตูหอยนางรม สเตาฟานี บัตเลอร์ (Stephanie Butler) ให้คำอธิบายอีกแบบว่า ผู้อพยพชาวไอริชผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอริกจะไม่รับประทานเนื้อวัวในวันคริสต์มาสอีฟ จึงรับประทานสตูที่ทำจากปลาช่อนทะเลแทน บัตเลอร์ให้ความเห็นว่า "หอยนางรมมีรสชาติค่อนข้างคล้ายกับปลาช่อนทะเลตากแห้ง มีรสเค็มมากและเหนียวหนุบหนับ สตูปลาช่อนทะเลจึงดัดแปลงมาเป็นสตูหอยนางรมอย่างรวดเร็ว"

สตูหอยทางรมทางภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาโดยพื้นฐานแล้วปรุงด้วยนมและครีม สตูหอยนางรมมักรับประทานกับแครกเกอร์หอยนางรม ซึ่งอาจเป็นที่มาของชื่อแครกเกอร์ดังกล่าว

สตูหอยนางรมยังเป็นอาหารยอดนิยมในอาหารแกมเบีย หอยนางรมในประเทศแกมเบียเพาะพันธุ์บนรากของพืชชายเลนในหนองน้ำ

ดูเพิ่ม
-------

* ซุปครีมเห็ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lawrence, Marie W. (2011). *The Farmer's Cookbook: A Back to Basics Guide to Making Cheese, Curing Meat, Preserving Produce, Baking Bread, Fermenting, and More*. Skyhorse Publishing. p. 334. ISBN 9781616083809. สืบค้นเมื่อ 20 November 2016.
2. ↑  Bussemer, Dorothy L. (2009). "Oyster Stew with Mother". ใน Szymanski, Helen (บ.ก.). *Christmas Traditions: True Stories that Celebrate the Spirit of the Season*. Adams Media. p. 111. ISBN 9781440513497. สืบค้นเมื่อ 20 November 2016.
3. 1 2  Neal, Bill (2009). *Bill Neal's Southern Cooking*. University of North Carolina Press. p. 14. ISBN 9780807889589. สืบค้นเมื่อ 20 November 2016.
4. ↑  Butler, Stephanie. "Oyster Stew on Christmas Eve: An American Tradition". *History.com*. สืบค้นเมื่อ 20 November 2016.
5. ↑  Gallary, Christine. "What Are Oyster Crackers (And How Did They Get Their Name)?". *The Kitchn*. สืบค้นเมื่อ 20 November 2016.
6. ↑  Sweeney, Philip (1993). *The Gambia and Senegal*. Insight Guides. APA. p. 107. OCLC 441021492.
**อี ซัง-ฮย็อก** (เกาหลี: 이상혁; เกิด 7 พฤษภาคม 2539) หรือที่มักรู้จักกันจากชื่อในเกม **เฟกเกอร์** (เกาหลี: 페이커) เป็นนักเล่นเกมลีกออฟเลเจ็นดส์มืออาชีพชาวเกาหลี เมื่อก่อนใช้ชื่อว่า **โคจ็อนพา** (เกาหลี: 고전파) ในเซิร์ฟเวอร์เกาหลี ก่อนที่จะได้เข้าร่วมทีม SK Telecom T1 (ทุกวันนี้เปลี่ยนชื่อเป็น T1) ที่อยู่ในแอลซีเค (การแข่งขันลีกออฟเลเจ็นดส์ระดับสูงสุดของเกาหลี) ในปี พ.ศ. 2556 และเล่นตำแหน่งเลนกลางของทีมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เฟกเกอร์มีชื่อเสียงในด้านทักษะเชิงกลที่สูงและสามารถเล่นแชมเปียนได้หลากหลาย แต่มักเป็นที่รู้จักกันดีในการเล่น LeBlanc, Zed, Syndra, Azir, Ahri และ Ryze เฟกเกอร์เป็นคนแรกในแอลซีเคที่ได้ 1000, 2000 และ 2500 คิล และเป็นผู้เล่นคนแรกที่ได้เล่นครบ 800 เกมในแอลซีเค รวมถึงเป็นผู้เล่นคนแรกที่ชนะ 500 เกมในแอลซีเค และชนะ 100 เกมในเวิล์ดแชมเปียนชิป

เฟกเกอร์เป็นผู้เล่นคนเดียวที่สามารถชนะลีกออฟเลเจ็นดส์เวิลด์แชมเปียนชิปได้ถึง 4 สมัยด้วยกัน ในปี 2013, 2015 ,2016 และ 2023 นอกจากนั้นยังได้ชนะออลล์-สตาร์ปารีส 2014, มิด-ซีซันอินวิเทชนัล 2016 และ 2017 และไออีเอ็มเวิลด์แชมเปียนชิป 2016 ในประเทศเกาหลีใต้ เฟกเกอร์ได้ชนะการแข่งขันแอลซีเคถึง 10 สมัยด้วยกัน นอกจากนี้เฟกเกอร์ยังเป็นสมาชิกทีมชาติเกาหลีที่ชนะเลิศการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2022 และได้รับการยกเว้นการเข้ารับราชการทหาร เฟกเกอร์ได้เงินจากการแข่งทั้งหมด 1,570,297.45 ดอลลาร์ และอยู่ในอันดับที่ 77 ในรายได้จากอีสปอร์ตทั้งหมด เฟกเกอร์มักถูกนับว่าเป็นผู้เล่นลีกออฟเลเจ็นดส์ที่ดีที่สุดในประวัติการณ์ และได้รับสกินสำหรับลีกออฟเลเจ็นดส์ที่แตกต่างกันสี่สกินจากการชนะเวิลด์แชมเปียนชิปทั้งหมดสี่ครั้ง ซึ่งได้แก่ SKT T1 Zed (2013), SKT T1 Ryze (2015), SKT T1 Syndra (2016) และ T1 Ahri (2023)

เฟกเกอร์ได้เป็นเจ้าของหุ้นส่วนของ T1 Entertainment & Sports ในช่วงต้นของปี พ.ศ. 2563

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ใช้ชื่อ SK Telecom T1 ตั้งแต่ พ.ศ. 2557 ถึง พ.ศ. 2562

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kimes, Mina. "The Unkillable Demon King: League of Legends prodigy Faker carries his country on his shoulders". *ESPN.com*. ESPN. สืบค้นเมื่อ 8 June 2020.
2. ↑  Koyle, Vince (November 18, 2019). "Faker extends his contract with SKT untill [sic] 2021". *Daily Esports*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-29. สืบค้นเมื่อ March 8, 2020.
3. ↑  "SANGHYUK FAKER LEE". สืบค้นเมื่อ April 9, 2015.
4. ↑  "League of Legends: Faker reaches 2,000 kills in the LCK". *www.invenglobal.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ March 5, 2020.
5. ↑  "Highest Overall Earnings". *E-Sports Earnings*. March 16, 2018.
6. ↑  "The 10 Best Players in Esports History (2017 Update)". *Dot Esports* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). September 12, 2017. สืบค้นเมื่อ July 26, 2019.
7. ↑  "이상혁, T1 파트 오너 된다, 선수 계약도 2022년까지 연장". *sports.news.naver.com* (ภาษาเกาหลี). สืบค้นเมื่อ February 19, 2020.
**เหตุการณ์จลาจลขององค์ชายครั้งที่หนึ่ง** (제1차 왕자의 난) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายรัชสมัย พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน

สาเหตุ
------

โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1398 (วันที่ 26 เดือน 8 ตามปีจันทรคติจีน) สืบเนื่องจาก องค์ชายช็องอัน หรือ ลีบังวอน โอรสองค์ที่ 5 ของ พระเจ้าแทโจ ซึ่งประสูติแต่ พระนางชินอึย ซึ่งกระหายอำนาจและทะเยอทะยานไม่พอพระทัยที่พระราชบิดาสถาปนา อีอันแทกุน หรือ ลีบังซอก โอรสองค์ที่ 8 พระอนุชาต่างพระมารดาเป็น รัชทายาท ทำการปลงพระชนม์องค์ชายอึยอันและ มูอันแทกุน ลีบังบอน โอรสองค์ที่ 7 พระเชษฐา
ร่วมพระมารดาขององค์ชายอึยอันรวมถึง ช็อง โด-จ็อน อัครมหาเสนาบดีและขุนนางคนโปรดของ พระเจ้าแทโจ ที่ให้การสนับสนุนองค์ชายอึยอันในการเป็นรัชทายาท

ผลจากเหตุการณ์
--------------

หลังจากการสิ้นพระชนม์ของอีอันแทกุนตำแหน่งรัชทายาทจึงว่างลงองค์ชายช็องอันจึงสถาปนา องค์ชายย็องอัน หรือ ลีบังกวา โอรสองค์ที่ 2 ของ พระเจ้าแทโจ และเป็นพระเชษฐาร่วมพระมารดาเดียวกันกับองค์ชายช็องอันเป็นรัชทายาทแทน
และได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าช็องจง ในเวลาต่อมาซึ่งหลังจากนั้นก็ได้เกิดเหตุการณ์แบบเดียวกันนี้ขึ้นอีกเรียกว่า เหตุการณ์จลาจลขององค์ชายครั้งที่สอง

ส่วนพระเจ้าแทโจเสียพระทัยมากที่เสียพระราชโอรสองค์โปรดและขุนนางที่ไว้วางพระทัยมากที่สุดจึงตัดสินพระทัยสละราชบัลลังก์และนำตรา พระราชลัญจกร ไปยังเมือง ฮัมนึง นิวาสสถานเดิมของพระองค์

ดูเพิ่ม
-------

* เหตุการณ์จลาจลขององค์ชายครั้งที่สอง
ภาพวาดโบราณการเล่นชู่จฺวีของเด็ก ๆ
**ชู่จฺวี** (จีน: 蹴鞠; พินอิน: Cùjū; อังกฤษ: Cuju, Tsu' Chu) เป็นการละเล่นหรือกีฬาชนิดหนึ่งของจีนโบราณ ที่มีลักษณะการเล่นคล้ายกับฟุตบอลในยุคปัจจุบัน

คำว่า "ชู่จฺวี" (蹴鞠) นั้นแปลตรงตัวได้เลยว่า "เตะบอล" เป็นกีฬาที่แบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย ต่างฝ่ายใช้ขาหรือเท้าเตะลูกบอลทำประตูของอีกฝ่ายให้ได้ โดยห้ามใช้แขนหรือมือ ต่างกับฟุตบอลในปัจจุบันตรงที่ประตูฟุตบอลในปัจจุบันจะเป็นตาข่ายที่ขึงด้วยโครงเหล็ก แต่ประตูชู่จฺวีจะเป็นห่วงไม้ขนาดใหญ่ที่แขวนจากที่สูง

ไม่มีหลักฐานว่าชู่จฺวีนั้นเริ่มมีขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด แต่ก็มีหลายกระแสต่างบ่งบอกถึงที่มา เช่น มีที่มาจากตั้งแต่ยุคจักรพรรดิเหลืองหรืออึ่งตี้ (黃帝) เมื่อกว่า 5,000 ปีก่อน โดยเป็นการละเล่นเพื่อผ่อนคลายให้แก่ทหาร หรือเกิดขึ้นเมื่อ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือราว 2,500 ปีก่อน ในยุคสงครามระหว่างรัฐครั้งใหญ่ แต่ชู่จฺวีนั้นได้รับความนิยมถึงขีดสุดในยุคราชวงศ์ฮั่น (206 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 220)

ปัจจุบันกีฬาชู่จฺวีนั้นได้รับการรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้งโดยกลุ่มยุวชนชาวจีน โดยจะแต่งกายด้วยอาภรณ์ย้อนไปในยุคสมัยราชวงศ์ฮั่น จับกลุ่มเล่นชู่จฺวีกันในสวนสาธารณะปักกิ่งในกรุงปักกิ่ง โดยมีจุดประสงค์ให้ชาวต่างชาติได้รู้จักกับกีฬาชนิดนี้ ซึ่งในปี ค.ศ. 2004 สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ก็ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า จีนและกรีซ(ของกรีซมีชื่อว่าอิพิสไรกอส)เป็นชนชาติแรกที่ให้กำเนิดกีฬาฟุตบอล

ชู่จฺวีได้รับการอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัย ในภาพยนตร์สงครามเรื่อง *Red Cliff* เมื่อปี ค.ศ. 2008 ที่กำกับโดยจอห์น วู อันเป็นเรื่องราวของสงครามในยุคสามก๊ก ตรงกับสมัยราชวงศ์ฮั่นซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ชู่จฺวีได้รับความนิยมถึงขีดสุดด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["Soccer In Ancient China (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-19. สืบค้นเมื่อ 2013-09-08. Soccer In Ancient China (อังกฤษ)]
2. ↑  "ชู่จู๋" ต้นกำเนิดฟุตบอลในปัจจุบัน จากวอยซ์ทีวี[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  ["RED CLIFF 2 Review (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-01-09. สืบค้นเมื่อ 2013-09-08. RED CLIFF 2 Review (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ชู่จฺวี**
**การเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐฮ่องกง พ.ศ.2539** จัดขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม 2539 โดยนับเป็นการเลือกตั้งเพื่อหาคนที่จะมารับตำแหน่งผู้ว่าการใหญ่ของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ซึ่งผู้ว่าการรัฐคนใหม่ที่มาจากการเลือกตั้งในครั้งนี้จะเริ่มเข้ามาบริหารในวันที่ 1 กรกฎาคม 2540 หลังจากที่อังกฤษส่งมอบเกาะฮ่องกงให้กับจีน

สำหรับการเลือกตั้งในครั้งนี้ จะเป็นการเลือกตั้งผ่านระบบการเลือกตั้งจากคณะกรรมการการเลือกตั้งซึ่งมีจำนวนทั้งหมด 400 คน ซึ่งล้วนแล้วแต่ถูกคัดเลือกแต่งตั้งมาจากรัฐบาลจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งผลจากการเลือกตั้ง ทำให้ต่ง ชี ฮว่า นักธุรกิจใหญ่นฮ่องกงผู้มีความสัมพันธ์อันดีกับเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน เจียง เจ๋อหมิน ได้ชนะการเลือกตั้งโดยผลคะแนนขาดลอยเหนือคู่แข่งทั้งหมด ทำให้เขาได้ขึ้นเป็นผู้ว่าการเกาะฮ่องกงคนแรกตามระบบการเลือกตั้งใหม่ของจีน

การเลือกตั้งในครั้งนี้ถูกขนานนามจากทางจีนว่าเป็น "รุ่งอรุณแห่งประชาธิปไตยใหม่ของฮ่องกง" อย่างไรก็ตามนี้เป็นเพียงวาทกรรม ในการเลือกตั้งครั้งนี้ไม่มีประชาชนหรือประชาธิปไตยที่แท้จริงอยู่ในสมการเลย และการกีดกันตัวแทนจากฝ่ายเสรีนิยมนี้ยังทำให้เกิดการเคลื่อนไหวประท้วงทั่วไปในเกาะฮ่องกงอีกด้วย

กระบวนการเลือกตั้ง
------------------

ตามธรรมนูญแผ่นดินของฮ่องกง ซึ่งเปรียบได้ดั่งรัฐธรรมนูญของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ได้บัญญัติบทบัญญัติว่าด้วยการเลือกตั้งของตัวผู้ว่าการคนแรกเอาไว้ว่า ผู้ว่าการเกาะฮ่องกงจะมาจากการเลือกตั้งโดยคณะกรรมการเลือกตั้ง ซึ่งคณะกรรมการการเลือกตั้งเหล่านี้จะมาจากการคัดเลือกจากคณะกรรมการสรรหาคณะกรรมการการเลือกตั้งจากปักกิ่ง ซึ่งด้วยระบบนี้ทำให้ตัวแทนส่วนมากมาจากพรรคการเมืองหรือกลุ่มคนที่สนับสนุนรัฐบาลปักกิ่ง ในขณะเดียวกันยังกีดกันผู้สมัครจากพรรคสายเสรีนิยมออกจากกระบวนการขึ้นสู่อำนาจด้วย ซึ่งนี่นับเป็นรูปแบบของการเลือกตั้งทุกครั้งนับตั้งแต่ฮ่องกงกลับสู่เงื้อมมือของจีน
**ดาวแคระเย็นยิ่งยวด** (อังกฤษ; ultra-cool dwarf) หมายถึงดาวฤกษ์หรือวัตถุมวลต่ำกว่าดาวฤกษ์ในประเภท M ที่มีอุณหภูมิยังผลต่ำกว่า 2,700 เคลวิน (2,430 องศาเซลเซียสหรือ 4,400 องศาฟาเรนไฮต์) ดาวแคระประเภทนี้ถูกนำเสนอขึ้นมาในปี 1997 โดยเจ. เดวี เคิร์กแพทริก (J. Davy Kirkpatrick), ทอดด์ เจ. เฮนรี (Todd J. Henry) และไมเคิล เจ. เออร์วิน (Michael J. Irwin) เริ่มแรกนั้นมันคือการแบ่งประเภทที่รวมเอาดาวแคระมวลน้อยประเภท M7 ทุกดวง ทว่าต่อมานั้นมันถูกขยายออกโดยรวมเอาดาวที่เย็นที่สุดไปจนถึงดาวแคระน้ำตาลที่มีความเย็นในระดับสเปกตรัมที่ T6.5 กระนั้นแล้วดาวแคระเย็นยิ่งยวดที่ค้นพบในละแวกใกล้เคียงกับดวงอาทิตย์ของเรานั้นคิดเป็นเพียง 15% ของวัตถุทางดาราศาสตร์ทั้งหมดเท่านั้น ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดคือดาวแทรปพิสต์-1 

ภาพเปรียบเทียบระหว่างดวงอาทิตย์ (ซ้าย) และแทรปพิสต์-1 (ดาวแคระเย็นยิ่งยวด)แบบจำลองของการก่อตัวของดาวเคราะห์บ่งชี้ว่าเนื่องด้วยมวลที่ต่ำและขนาดที่เล็กของจานดาวเคราะห์ก่อนเกิดของพวกมันแล้วนั้น ดาวฤกษ์เหล่านี้อาจจะมีดาวเคราะห์คล้ายโลกจำนวนมากที่โคจรรอบตัวมันเอง ซึ่งมีขนาดตั้งแต่ดาวพุธไปจนถึงขนาดของโลกแทนที่จะเป็นดาวเคราะห์ในกลุ่มประชากรซูเปอร์เอิร์ธหรือดาวเคราะห์มวลเท่าดาวพฤหัสบดี การค้นพบระบบดาวเคราะห์แทรปพิสต์-1 นั้นได้พบดาวเคราะห์ขนาดใกล้เคียงกับโลกจำนวนเจ็ดดวง ซึ่งหลักฐานนี้สามารถใช้เพื่อสนับสนุนแบบจำลองการก่อกำเนิดเช่นนี้ได้

เนื่องด้วยปฏิกิริยาการหลอมไฮโดรเจนที่เชื่องช้าของพวกมันเมื่อเทียบกับดาวฤกษ์มวลต่ำประเภทอื่น ๆ ทำให้เราสามารถประมาณการณ์ได้ว่าดาวแคระเย็นยิ่งยวดมีอายุขัยอยู่ที่อย่างน้อยประมาณไม่กี่แสนล้านปี ดาวดวงที่เล็กที่สุดในกลุ่มนี้อาจอยู่ได้ถึง 12 ล้านล้านปี แต่เนื่องด้วยอายุของเอกภพนั้นคือ 13,800 ล้านปีเท่านั้นก็ได้ทำให้ดาวแคระเย็นยิ่งยวดนั้นยังคงเป็นแค่ดาวฤกษ์อายุน้อย แบบจำลองได้บ่งชี้ถึงวาระสุดท้ายของพวกมันเอาไว้ว่าดาวดวงที่เล็กที่สุดในประเภทนี้จะกลายเป็นดาวแคระน้ำเงินแทนที่จะขยายขนาดไปเป็นดาวยักษ์แดง

คุณสมบัติทางแม่เหล็ก
--------------------

หลังจากการตรวจพบการลุกจ้าของการปลดปล่อยรังสีวิทยุออกมาจากดาวแคระเย็นยิ่งยวดประเภท M9 ที่มีชื่อว่า LP 944-20 ในปี 2001 นักดาราศาสตร์จำนวนหนึ่งจึงได้เริ่มปฏิบัติการการสังเกตการณ์ ณ หอดูดาวอาเรซิโบและแถวลำดับขนาดใหญ่มากเพื่อค้นหาวัตถุที่ปลดปล่อยคลื่นวิทยุออกมาเพิ่มเติม จนถึงปัจจุบันได้มีดาวแคระเย็นยิ่งยวดจำนวนนับร้อยดวงที่ถูกค้นพบไปแล้วด้วยกล้องโทรทัศน์วิทยุเหล่านี้ และมีดาวแคระเย็นยิ่งยวดที่ปลดปล่อยคลื่นวิทยุจำนวนไม่น้อยที่ได้รับการยืนยันตัวตนแล้ว การค้นหานี้ระบุว่ามีดาวแคระเย็นยิ่งยวดจำนวน 5-10% ที่ปลดปล่อยคลื่นวิทยุออกมา นอกจากนี้แล้วนั้น ปฏิบัติการการสังเกตการณ์เหล่านี้ได้ทำการระบุถึงวัตถุที่โดดเด่นในชื่อ 2MASS J10475385+2124234 ซึ่งมีอุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 800-900 เคลวิน ส่งผลให้มันเป็นดาวแคระน้ำตาลที่ปลดปล่อยคลื่นวิทยุที่มีความเย็นที่สุดเท่าที่รู้จักกันมา 2MASS J10475385+2124234 คือดาวแคระน้ำตาลประเภท T6.5 ที่มีสนามแม่เหล็กความเข้นข้นที่สูงกว่า 1.7 kG ซึ่งคิดเป็นความเข้มข้นที่มากกว่าสนามแม่เหล็กของโลกประมาณ 3,000 เท่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gillon, Michaël; Jehin, Emmanuël; Lederer, Susan M.; Delrez, Laetitia; de Wit, Julien; Burdanov, Artem; Van Grootel, Valérie; Burgasser, Adam J.; Triaud, Amaury H. M. J.; Opitom, Cyrielle; Demory, Brice-Olivier (May 2016). "Temperate Earth-sized planets transiting a nearby ultracool dwarf star". *Nature* (ภาษาอังกฤษ). **533** (7602): 221–224. doi:10.1038/nature17448. ISSN 1476-4687.
ในการคอมพิวเตอร์ **มัลติทาสกิง** หรือศัพท์บัญญัติว่า **ระบบหลายภารกิจ** (อังกฤษ: multitasking) คือระบบที่รองรับการทำภารกิจหรือกระบวนการหลายอย่างได้พร้อมกัน โดยภารกิจที่เรียกขึ้นมาใหม่อาจไปขัดจังหวะภารกิจอื่น ๆ ที่กำลังทำอยู่โดยไม่รอจนเสร็จสิ้น ส่งผลให้คอมพิวเตอร์ทำภารกิจต่าง ๆ แทรกสลับกันได้โดยใช้ทรัพยากรร่วมกัน เช่น หน่วยประมวลผลกลาง และหน่วยความจำหลัก

การทำงานของระบบมัลติทาสกิงจะเริ่มจากการขัดจังหวะโปรแกรมที่กำลังทำงานอยู่ จากนั้นก็จะบันทึกสถานะต่าง ๆ ของโปรแกรม และทำการเรียกสถานะของอีกโปรแกรมหนึ่งขึ้นมา แล้วจึงสลับการควบคุมไปยังโปรแกรมนั้น ซึ่งการสลับนี้อาจเกิดขึ้นได้ภายในช่วงเวลาที่ตายตัว หรือในบางโปรแกรมอาจมีการเขียนโค้ดให้ทำการส่งสัญญาณไปยังซอฟต์แวร์กำกับดูแล (supervisory software) เมื่อสามารถถูกขัดจังหวะได้

ระบบมัลติทาสกิงไม่จำเป็นต้องให้มีภารกิจหลายอย่างเข้ามาประมวลผลแบบขนานไปพร้อมกัน แต่เป็นการช่วยให้ภารกิจหนึ่งอย่างทำงานได้คืบหน้าในระยะเวลาที่ตายตัว นอกจากนี้ยังช่วยให้สามารถทำภารกิจหลายอย่างได้เป็นจำนวนมากกว่าจำนวนของหน่วยประมวลผลกลางที่มีอยู่ในคอมพิวเตอร์ที่ใช้มัลติโพรเซสเซอร์ ทำให้สามารถใช้ฮาร์ดแวร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Concurrency vs Parallelism, Concurrent Programming vs Parallel Programming". Oracle. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 7, 2016. สืบค้นเมื่อ March 23, 2016.
เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติที่ผลิตในปี ค.ศ. 1952
**เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ** (อังกฤษ: Vending machine) เป็นเครื่องที่มีจุดประสงค์เพื่อจำหน่ายสิ่งของเช่น อาหารว่าง, เครื่องดื่ม, บุหรี่ หรือ ล็อตเตอรี หรือแม้กระทั่งทองคำ ให้กับลูกค้าโดยอัตโนมัติ หลังจากลูกค้าได้ใส่เงินหรือบัตรเครดิต เข้าสู่เครื่อง โดยเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติเครื่องแรกได้รับการพัฒนาในประเทศอังกฤษ ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อจำหน่ายไปรษณียบัตร

ประวัติ
-------

เฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย วิศวกรจากสมัยโบราณ ผู้คิดค้นเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติในยุคแรก
ในยุคแรกของประวัติศาสตร์การคิดค้นเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ ซึ่งคิดค้นโดยเฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย วิศวกรและนักคณิตศาสตร์ชาวกรีกในช่วงคริสต์ศตวรรษแรก โดยเครื่องของเขาสามารถรับเหรียญเพื่อจำหน่ายน้ำมนต์ ได้ เมื่อหยอดเหรียญแล้วมันจะตกลงบนถาดที่เชื่อมต่อกับคันโยก และคันโยกจะเปิดท่อที่สามารถทำให้น้ำไหลลงมาได้ โดยถาดนั้นจะเอียงจนกว่าเหรียญจะตกลง และเมื่อไม่มีน้ำหนักของเหรียญแล้วคันโยกจะดันขึ้นและปิดท่อ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สุดล้ำ! "ตู้ขายทองคำอัตโนมัติ"". *ไทยรัฐ*. September 2, 2016. สืบค้นเมื่อ September 2, 2016.
2. ↑  "Old World, High Tech". Smithsonian. ธันวาคม 2549. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-06. สืบค้นเมื่อ 2016-04-24. (อังกฤษ)
**วัดสันป่ากอ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ทั้งหมด 13 ไร่ 2 งาน ปัจจุบัน มีพระครูสมุห์ธรรมนันท์ กลฺยาณธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส

วัดสันป่ากอเริ่มสร้างเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 โดยพระก่า คำเฮือง จองติ้ จองสร้อย และปู่หลอย ได้นำชาวบ้านมาทำการแผ้วถางที่ดินที่เห็นว่าเหมาะสม ให้เป็นวัดขึ้นมา แต่เดิมบริเวณวัดนี้มีต้นก่อจำนวนมาก จึงตั้งชื่อวัดและหมู่บ้านว่าสันป่าก่อ แรกสร้างได้ทำเป็นอาคารชั่วคราว มุงด้วยคา แล้วนิมนต์พระเชื้อสายไทใหญ่ มาอยู่จำพรรษาเป็นที่พึ่งทางใจของชาวบ้านมาตลอด และได้มีการพัฒนาขยายมาเรื่อยมา ต่อมา พ.ศ. 2489 ได้สร้างวิหาร พื้นปูด้วยไม้กระดาน หลังคามุงด้วยดินขอ พ.ศ. 2508 สร้างอุโบสถ พ.ศ. 2513–2518 สร้างกำแพงวัดโดยรอบและเมื่อ พ.ศ. 2519 ได้ปรับปรุงวิหาร โดยเปลี่ยนหลังคาเป็นกระเบื้องลอนเล็ก และดัดแปลง หลังคาให้มีช่อฟ้า ปั้นลมนาค วัดคงเป็นวัดร้างระยะหนึ่ง และได้รับยกฐานจากวัดร้างขึ้นเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2556 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ไปประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2559

สถาปัตยกรรมของวัดเป็นศิลปะแบบไทใหญ่ ทั้งวิหารใหญ่และวิหารพระประจำวันเกิดซึ่งจะภาพวาดแสดงให้เห็นถึงประเพณีในช่วงสิบสองเดือนของชาวไทใหญ่ มีพระพุทธรูปองค์ประธานในวิหารสามองค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสันป่าก่อ".
2. ↑  "วัดสันป่าก่อ".
3. ↑  "ประเพณีวันออกพรรษาวัดสันป่าก่อ (ไทยใหญ่)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-09. สืบค้นเมื่อ 2021-11-09.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดสันป่ากอ**
**ซุมดาชุน** (อักษรโรมัน: Sumda Chun) เป็นวัดและอารามในศาสนาพุทธแบบทิเบตตั้งอยู่ในหมู่บ้านซุมดาชุน ทางตอนเหนือของเลห์ ในเทือกเขาหิมาลัยในลาดัก ประเทศอินเดีย

ซุมดาชุนอยู่ภายใต้การดูแลของอารามเฮมิส (Hemis Monastery) ซึ่งมอบหมายภิกษุให้ประกอบศาสนพิธีปนะจำวันและดูแลอารามซุมดาชุน ซุมดาชุนในอดีจเป็นส่วนหนึ่งของเกิมปาซึ่งสร้างขึ้นในสมัยของลตซาวา ริมเชน ซังโป (Lotsawa Rinchen Zangpo, 957-1055) และเชื่อกันว่าเป็นหนึ่งในสามวัดที่ท่านสร้างขึ้นภายในคืนเดียว อีกสองแห่งคืออารามอาจี และ มังยู ทั้งสามวัดยังคงเป็นเส้นทางจาริกแสวงบุญของพุทธศาสนิกชนซึ่งจะเดินทางสักการะทั้งสามวัดในวันเดียว หมู่บ้านซุมดาชุนตั้งอยู่ที่ความสูง 3500 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีการสร้างถนนเข้าสู่หมู่บ้านครั้งแรกในปี 2019 ส่วนไฟฟ้าเข้าถึงครั้งแรกในปี 2017 ซึ่งไฟฟ้านี้ติดตั้งโดยโครงการสำรวจหิมาลัยโลก หมู่บ้านมีประชากรราง 120 คน ซึ่งล้วนมีส่วนร่วมในการดูแลและถวายเครื่องสักการะในวัด

ในปี 2010 ได้มีการเริ่มต้นโครงการอยุรักษ์ทางสถาปัตยกรรมและโครงการอนุรักษ์ศิลปกรรมของอาราม ระยะเวลา 5 ปี โดยสถาบันวิจัยศิลปะวัฒนธรรมลาดัก นัมคยัล (Namgyal Institute for Research on Ladakhi Art and Culture) ภายใต้ทุนสนับสนุนโดยกองทุนอนุสรณ์โลก

สถูป (chorten) ซึ่งมีการทาสีอันมีลักษณะโดดเด่นเฉพาะตัวของวัด อายุราวศตวรรษที่ 13 ได้รับการอนุรักษ์โดย เอ็มเอส อาร์ตคอนเซอร์เวชั่นโซลูชั่นส์ (M/s. Art Conservation Solutions) ร่วมกับมูลนิธิมรดกวัฒนธรรมหิมาลัย (Himalayan Cultural Heritage Foundation) และได้รับทุนสนับสนุนจากกองทุนอนุสรณ์โลกอีกครั้งในปี 2013

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Sumda Chung". *bks.tugraz.at*. สืบค้นเมื่อ 2020-01-26.
2. ↑  "Sumda Chun Monastery". *World Monuments Fund* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-01-26.
3. ↑  "SUMDA CHUN MONASTERY | World Monuments Fund". Wmf.org. 2010-04-01. สืบค้นเมื่อ 2010-06-26.
4. ↑  "Conservation at Sumda Chun, India | World Monuments Fund". Wmf.org. สืบค้นเมื่อ 2010-06-26.
5. ↑  "Conservation of the Painted Chorten at Sumda Chun, Ladakh, India; World Monuments Fund". Wmf.org. 2013-12-14. สืบค้นเมื่อ 2013-12-14.

### บรรณานุกรม

* "Ladakh Monastery". *Reachladakh.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-19. สืบค้นเมื่อ 26 August 2017.</ref>
* "Sumda Chung". *Archresearch.tugraz.at*. สืบค้นเมื่อ 26 August 2017.</ref>
* Luczanits, Christian (26 August 2017). *Buddhist sculpture in clay: early western Himalayan art, late 10th to early 13th centuries*. Serindia Publications, Incorporated. ISBN 9781932476026. สืบค้นเมื่อ 26 August 2017 – โดยทาง Google Books.</ref>

พิกัดภูมิศาสตร์: 34°08′01″N 77°09′03″E﻿ / ﻿34.13359°N 77.150758°E﻿ / 34.13359; 77.150758
**วัดกล้วย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดชลอ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 22 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา มีคลองบางกรวยผ่านทางทิศเหนือเชื่อมต่อแม่น้ำเจ้าพระยากับคลองบางกอกน้อย

วัดกล้วยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2326 ไม่ทราบนามประวัติผู้สร้าง คาดว่าคงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2356 ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2521 และได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในพื้นที่วัด มีชื่อว่า โรงเรียนบางกรวย

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.5 เมตร ยาว 13 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง มีทั้งอาคารไม้ทรงไทยและอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 และศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว สูง 49 นิ้ว และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระบุญรอด
* พระเปรม
* พระพ่วง
* พระมหาผัน
* พระมหาโชติ
* พระมหาธรรมนูญ
* พระมหาเสถียร
* พระอธิการสำรอง
* พระอธิการวิมล มหาวีโร
* พระมหาเจียม อุฏฐาโม พ.ศ. 2521 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 373.
2. ↑  "วัดกล้วย". เทศบาลเมืองบางกราย.
**วัดลุ่มคงคาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดลุ่ม ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 75 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา

วัดลุ่มคงคารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2124 ในสมัยอยุธยา โดยใช้ชื่อวัดตามภูมิประเทศที่ตั้งวัดที่เป็นที่ลุ่มอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2130 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.12 เมตร ยาว 24.23 เมตร ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2523 และให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัด

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ ลักษณะทรงไทย วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน *พระสีหไสยาสน์* กุฏิสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เจดีย์ 3 องค์ ปรางค์ 1 องค์ และวิหารหลวงพ่อดำ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูนนทกิจสุนทร (พิน อภินนฺโท)
* พระมหาสวัสดิ์ โสตฺถิโก
* พระอธิการผิน อิสฺสโร
* พระครูสังฆรักษ์ เชียงใหม่ อรุโณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลุ่มคงคาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 511–512.
3. ↑  "วัดลุ่มคงคาราม". เทศบาลเมืองบางกรวย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-23. สืบค้นเมื่อ 2021-04-23.
**วัดสนามนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดสนามนอก ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา

วัดสนามนอกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2377 ในสมัยรัตนโกสินทร์ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดสร้างไว้ เข้าใจว่ามีผู้บริจาคที่ดินให้แล้วชาวบ้านช่วยกันสร้างขึ้น ต่อมามีการรื้ออุโบสถหลังเก่าแล้วสร้างขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2510 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางสะดุ้งมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางสะดุ้งมารวิชัย พระประธานประจำวิหารปางประทานพร นามว่า *หลวงพ่อขาว* ชาวจีนเรียกว่า *พระโพธิสัตว์กวนอิม* บ้าง เรียกว่า *ไต่ซีจีโพธิสัตว์* บ้าง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์กริด
* พระอาจารย์ชื่น
* พระอาจารย์แช่ม
* พระอาจารย์ทิม
* พระอาจารย์เล้ง
* พระอาจารย์ตี๋
* พระครูสันตินนทคุณ
* พระปลัดทองหล่อ โกมโล
* พระมหาสงวน ปญฺญาพโล
* พระครูวินัยธร น้อมชัย สุธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสนามนอก". เทศบาลเมืองบางกรวย.
2. ↑  "วัดสนามนอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 522.
**วัดเกดประยงค์-เล็ก ตั้งตรงจิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางกอกน้อย ในหมู่ที่ 8 บ้านข้าวสาร ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดเกดประยงค์-เล็ก ตั้งตรงจิตร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 โดยลูกหลานของนางเกดได้ถวายที่ดินและทรัพย์สินสร้างวัดชื่อ **วัดเกด** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2394 ต่อมาถาวรวัตถุต่าง ๆ ของวัดเสื่อมโทรมไปตามอายุขัย จนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 2479 นายประยงค์และนางเล็ก ตั้งตรงจิตร เจ้าของห้างขายยาตราใบโพธิ์ ได้มาทอดกฐินที่วัดนี้ 3 ปี สภาพวัดก็ยังทรุดโทรมเช่นเดิม จึงเกิดจิตศรัทธาที่จะสร้างและปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ให้สวยงามเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยเริ่มปฏิสังขรณ์ใน พ.ศ. 2479 แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดเกดประยงค์-เล็ก ตั้งตรงจิตร"

อาคารเสนาสนะของวัดได้แก่ อุโบสถรูปทรงเรือสำเภา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2379 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 45 นิ้ว วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ และหอระฆัง วัดยังมีเขาพระฉายที่จำลองมาจากเขาพระพุทธฉาย จังหวัดสระบุรี เขาถวายพระเพลิงที่จำลองจากวัดพระแท่นดงรังวรวิหาร จังหวัดกาญจนบุรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นั่งเรือเที่ยวชมวัดในคลองบางกอกน้อยและคลองแม่น้ำอ้อม" (PDF). p. 20.
2. ↑  "วัดเกตประยงค์ เล็ก ตั้งตรงจิตร". เทศบาลเมืองบางกรวย.[*ลิงก์เสีย*]
การสะกดคำเป็นสิ่งหนึ่งที่จำเป็นในวัจนภาษา
**อวัจนภาษา** หมายถึงการสื่อสารในระบบคำและประโยค โดยผ่านการฟัง พูด อ่าน เขียน โดยจะมีคำเป็นตัวสื่อความหมาย ซึ่งในประโยคใดๆ คำแต่ละคำจะเขียนและอ่านได้เพียงวิธีเดียวเท่านั้น กล่าวคือ ถึงแม้ว่าคำบางคำอาจมีตัวสะกดเหมือนกัน(คำพ้องรูป) หรือ คำบางคำอ่านอ่านออกเสียงเหมือนกัน(คำพ้องเสียง) แต่คำใดๆก็ตามเมื่ออยู่ในประโยคแล้ว ย่อมเขียนและอ่านได้เพียงรูปแบบเดียว เช่น ช่วงนี้ทำงานให้มัน*เพลาๆ*ลงบ้าง คำว่า**เพลา**เป็นคำพ้องรูป อาจอ่านว่า *เพลา*ซึ่งหมายถึง แกนหมุนของล้อหรือการทำงานไม่หักโหม หรืออ่านว่า *เพ-ลา* ซึ่งแปลว่า เวลา แต่ในประโยค ช่วงนี้ทำงานให้มัน*เพลาๆ*ลงบ้าง คำว่า **เพลา**ต้องอ่านว่า *เพลา* เท่านั้น

ระบบพยางค์
----------

**พยางค์**คือ การกำหนดการเปล่งเสียงออกมาครั้งหนึ่ง ๆ จะมีความหมายหรือไม่มีความหมายก็ได้ ในระบบคำ หนึ่งพยางค์จะประกอบด้วยอย่างน้อยห้าส่วน

* เสียงสระ หรือเสียงแท้ เกิดจากการบังคับรูปของหลอดลมและลิ้น
* เสียงพยัญชนะ หรือเสียงแปร เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของฐานเสียง
* เสียงวรรณยุกต์ หรือเสียงดนตรี เกิดจากการเปลี่ยนความถี่การสั่นของเส้นเสียง

และมีอีกสองส่วน จะมีหรือไม่มีก็ได้

* เสียงสะกด เป็นเสียงพยัญชนะอีกรูปหนึ่งที่ตามหลังพยางค์ อาจไม่มีก็ได้
* ตัวทัณตฆาต เป็นตัวที่ปรากฏในคำเวลาเขียน แต่ไม่ออกเสียง

| พยางค์ | เสียงสระ | เสียงพยัญชนะ | เสียงวรรณยุกต์ | เสียงตัวสะกด | ตัวการันต์ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| สังข์ (ภาษาไทย) | อะ(/a/) | ส,ซ (/s/) | จัตวา | ง(/ng/) | ข์ |
| knife (ภาษาอังกฤษ) | /n/ | /i/ | ตรี | /f/ | k |
| 您 (nín ภาษาจีน) | /n/ | /i:/ | จัตวา(ตรงกับเสียงที่2ของพินอิน) | /n/ |  |
|

ระบบคำ
------

**คำ** คือการแทนความหมายของสิ่งต่างๆ โดยประกอบจากพยางค์ อันจะมีพยางค์เดียวหรือหลายพยางค์ก็ได้ คำอาจจะเกิดขึ้นมาโดดเลย เรียกว่า *คำมูล* หรือ *คำโดด* หรืออาจจะเกิดจากการประกอบของคำหลายๆคำ เรียกว่า*คำรวม* หรือ *คำประสม*

ระบบประโยค
----------

**ประโยค**เป็นการแทนความหมายของสภาพ โดยประกอบด้วยสองส่วนเป็นอย่างน้อย คือภาคประธานและภาคแสดง การประกอบจะประกอบคำซึ่งมีสองคำหลักทำหน้าที่เป็นคำนามในภาคประธาน และคำกริยาในภาคแสดง

| ประโยค | ภาคประธาน | ภาคแสดง |
| --- | --- | --- |
| ฝนตก | ฝน | ตก |
| She is swimming. | She | is swimming |
| 您可以帮助维基媒体改变这个世界。 | 您 | 可以帮助维基媒体改变这个世界 |
|

ดูเพิ่ม
-------

* อวัจนภาษา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* บอร์ดที่กล่าวถึงวัจนภาษาและอวัจนภาษา
วารุงของหมู่บ้านแห่งหนึ่งในอำเภอการุต จังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย
**วารุง** (อินโดนีเซีย: *Warung*) เป็นชื่อเรียกร้านค้าขนาดเล็กในครอบครัวรูปแบบหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย วารุงมีอยู่หลากหลายรูปแบบทั้งเป็นร้านของชำ ร้านอาหาร หรือแม้แต่ร้านกาแฟ นักท่องเที่ยวต่างชาติรู้จักวารุงในฐานะร้านของชำ หรือร้านอาหาร แต่สำหรับชาวอินโดนีเซียคือร้านค้าเป็นห้องภายในที่พักอาศัย โดยมากวารุงจะดำเนินกิจการโดยผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่ นอกจากนี้ร้านค้าหลายแห่งบนเกาะบาหลี มักตั้งชื่อสถานประกอบการเพื่ออำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวโดยใช้ชื่อ *วารุง* เพื่อสื่อถึงความเป็นอินโดนีเซีย

วารุงแบบดั้งเดิมสร้างขึ้นจากไม้ ไม้ไผ่ และใช้หญ้ามุงหลังคา ส่วนวารุงที่สร้างเป็นถาวรวัตถุจะสร้างด้วยการก่ออิฐถือปูนติดกับบ้านพักอาศัยของครอบครัว และวารุงที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ง่ายจะสร้างจากสังกะสี ดีบุก หรือไฟเบอร์กลาส ส่วน *วารุงเตินดา* (*Warung Tenda*) คือวารุงแบบเตนต์ คลุมด้วยผ้าใบกันน้ำ หรือพลาสติกคลุมหลังคา สามารถเคลื่อนย้ายหรือรื้อถอนได้ง่าย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Warung and Streetfood". Bali.com. สืบค้นเมื่อ 11 February 2015.
2. ↑  Suharmoko, Aditya (17 February 2013). "London-based Indonesian 'warung' feels like home". *The Jakarta Post*. สืบค้นเมื่อ 11 February 2015.
3. ↑  Paule, Willow (26 August 2014). "In Yogyakarta 3 women run 3 very different 'warung'". *The Jakarta Post*. สืบค้นเมื่อ 11 February 2015.
4. ↑  "Warung Bumbu Mertua, Offers Delicious Javanese Cuisine to Tourists". *Bali Times*. 2 December 2013. สืบค้นเมื่อ 11 February 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วารุง**

* "What is a Warung?"
**คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป** (อังกฤษ: European Paralympic Committee; อักษรย่อ **EPC**) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรระดับนานาชาติ ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ 49 แห่ง และแผนกผู้ทุพพลภาพ 9 แห่งในทวีปยุโรป ตั้งอยู่ในเวียนนา ประเทศออสเตรีย ก่อตั้งขึ้นในฐานะคณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป และต่อมาได้รับการจดทะเบียนเป็นองค์กรอิสระในปี ค.ศ. 1999

คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรปมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป นอกจากนี้อีพีซียังทำหน้าที่เป็นองค์กรที่ส่งเสริมและปกป้องผลประโยชน์ร่วมกันของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ องค์การกีฬาระหว่างประเทศเพื่อคนพิการหรือสหพันธ์กีฬาพาราลิมปิกนานาชาติ และนักกีฬาที่มีความพิการชาวยุโรป

คณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรปมีโครงสร้างและหน่วยงานกำกับดูแลขององค์กรได้รับการเลือกตั้งทุก ๆ สองปีผ่านสมัชชาใหญ่ ซึ่งสมาชิกที่ลงทะเบียนทุกคนมีสิทธิส่งผู้แทนและลงคะแนนเสียงได้ คณะกรรมการประกอบด้วยประธาน เลขาธิการ เหรัญญิก เจ้าหน้าที่ด้านเทคนิค ตัวแทนนักกีฬา และสมาชิกจำนวนสี่คน ประธานคนปัจจุบันคือ รัตโก โควาชิช จากประเทศโครเอเชีย อดีตแชมป์เทเบิลเทนนิส

ประเทศสมาชิก
------------

ในตารางต่อไปนี้ จะระบุปีที่คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC) หากแตกต่างจากปีที่ก่อตั้งคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "European Paralympic Committee - About Us". *europaralympic.org*. สืบค้นเมื่อ 2 July 2023.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* European Paralympic Committee - official Website
* European Paralympic Committee Youth Games - official Website

| * ด
* ค
* ก
 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป (EPC) |
| --- |
| 
* อันดอร์รา
* อาร์เมเนีย
* ออสเตรีย
* อาเซอร์ไบจาน
* เบลารุส
* เบลเยียม
* บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
* บัลแกเรีย
* โครเอเชีย
* ไซปรัส
* เช็กเกีย
* เดนมาร์ก
* เอสโตเนีย
* หมู่เกาะแฟโร
* ฟินแลนด์
* ฝรั่งเศส
* จอร์เจีย
* เยอรมนี
* สหราชอาณาจักร
* กรีซ
* ฮังการี
* ไอซ์แลนด์
* ไอร์แลนด์
* อิสราเอล
* อิตาลี
* ลัตเวีย
* ลิกเตนสไตน์
* ลิทัวเนีย
* ลักเซมเบิร์ก
* มอลตา
* มอลโดวา
* มอนเตเนโกร
* เนเธอร์แลนด์
* นอร์ทมาซิโดเนีย
* นอร์เวย์
* โปแลนด์
* โปรตุเกส
* โรมาเนีย
* รัสเซีย
* เซอร์เบีย
* สโลวาเกีย
* สโลวีเนีย
* สเปน
* สวีเดน
* สวิตเซอร์แลนด์
* ตุรกี
* ยูเครน

 |



| * ด
* ค
* ก
 องค์กรระดับภูมิภาคของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ |
| --- |
| 
* Asian Para Games
* Parapan American Games

 |
| แอฟริกา | 
* ASCOD – คณะกรรมการพาราลิมปิกแอฟริกา

 |  |
| อเมริกา | 
* APC – Americas Paralympic Committee

 |
| เอเชีย | 
* APC – คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งเอเชีย

 |
| ยุโรป | 
* EPC – European Paralympic Committee

 |
| โอเชียเนีย | 
* OPC – Oceania Paralympic Committee

 |
บทความนี้เกี่ยวกับปู (แก้ความกำกวม) สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปู (แก้ความกำกวม)

**ปู** เป็นสัตว์พวกเท้าปล้องชนิดหนึ่ง อยู่ในไฟลัมอาโทรโพดา ในอันดับฐานบราชีอูรา (Brachyura) มีลักษณะสิบขา มีหลายชนิดที่อยู่ทั้งน้ำจืดและทะเล รวมถึงอยู่แต่เฉพาะบนบก

ปูจะมีกระดองซึ่งเป็นแคลเซียมแข็ง มีลักษณะสมมาตร แอบโดเมนพับลงไปอยู่ใต้กระดอง ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของอันดับฐานนี้ มีก้ามใหญ่ 1 คู่ มีขาเดิน 4 คู่ แตกออกเป็นรัศมีไปทางด้านข้างลำตัว หนวดคู่ที่ 2 อยู่ระหว่างตา ส่วนหาง ไม่มีหน้าที่ชัดเจน และไม่มีแพนหาง

ปูในแนวปะการังมีหลายกลุ่มหลายรูปร่างโดยสัมพันธ์กับพฤติกรรม ปูหลายชนิดอาศัยตามพื้นทราย จะมีขาว่ายน้ำหรือกรรเชียงคล้ายปูม้า บางชนิดตัวใหญ่ มีกระดองแข็งคล้ายปูทะเล มีขาสั้นและแข็งแรงเพื่อเกาะยึดกับหิน เช่นปูใบ้ก้ามดำ 

ปูบางชนิดมีรูปร่างแปลกเพื่อพรางตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม บางชนิดมีสีและลักษณะกระดองเหมือนกัลปังหา ปะการังอ่อน หรือดาวขนนก ในจำนวนนี้ยังมีปูที่นำฟองน้ำหรือสาหร่ายมาติดตามตัวเพื่อใช้พรางกาย 

ปูกลุ่มหนึ่งที่มีวิวัฒนาการมากกว่ากลุ่มอื่นคือ ปูเสฉวนจะเปลี่ยนส่วนท้องให้นิ่มและขดงอเพื่อสามารถเข้าไปอยู่ในเปลือกหอย นำเปลือกหอยติดตัวไปด้วยตลอดเวลา ซึ่งจะจัดอยู่ในอันดับฐานปูปลอม (Anomura)

ปัจจุบันปูได้รับการจำแนกไว้แล้วกว่า 6,000 ชนิด ส่วนใหญ่พบในแถบอินโด-แปซิฟิก ในประเทศไทยพบแล้วรวม 824 ชนิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["Sammy De Grave, N. Dean Pentcheff, Shane T. Ahyong et al. (2009). "A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans" (PDF). Raffles Bulletin of Zoology Suppl. 21: 1–109. (อังกฤษ)" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-06-06. สืบค้นเมื่อ 2011-10-06. Sammy De Grave, N. Dean Pentcheff, Shane T. Ahyong et al. (2009). "A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans" (PDF). Raffles Bulletin of Zoology Suppl. 21: 1–109. (อังกฤษ)]
2. 1 2 3  "เว็บไซต์ทะเลไทย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-12-31. สืบค้นเมื่อ 2007-01-10.
3. ↑  "รายงานการประชุม ความหลากหลายทางชีวภาพของกลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในแนวปะการังไทย" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-06. สืบค้นเมื่อ 2012-04-26.

ดูเพิ่ม
-------

* Anomura

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Brachyura***

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ปู**
**วัดป่าจักราช** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจักราช อำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันมีพระปลัดลวด ชวฺโน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดป่าจักราชตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2478 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2499

อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน มีพระพุทธบรมมงคลธาตุจักราชเจดีย์ มีขนาดความกว้าง 8 เมตร สูง 17.20 เมตร สูงจากพื้นดินรวมทั้งฐานประมาณ 32 เมตร ถือเป็นเจดีย์ที่มีความสูงและใหญ่ที่สุดในประเทศไทยที่ได้มีการจัดสร้างด้วยโลหะทั้งองค์ ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระอรหันต์ธาตุ อัฐิธาตุของพระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตามหาบัว ญาณสมฺปนฺโน) และอัฐิธาตุของบูรพาจารย์ต่างๆและกิจกรรมพิธีแห่ผ้าสามสีและห่มผ้าสามสี ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม นอกจากนี้ยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 14 รวมทั้งเป็นอาคารพิพิธภัณฑ์และหอการฝึกปฏิบัติธรรมแก่ญาติโยม โดยเป็นอาคาร 2 ชั้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ภูมมี ฐิตฺธมดม
* พระครูโสภณธรรมประดิษฐ์
* พระปลัดลวด ชวฺโน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าจักราช". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "อลังการ!พระมหาเจดีย์โลหะยักษ์"วัดป่าจักราช โคราช"ใหญ่สุดในประเทศ". สยามรัฐออนไลน์.
3. ↑  "วัดป่าจักราช". สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดนครราชสีมา.
**อักษรตระกูลเซมิติก** เป็นกลุ่มของตัวอักษรที่พัฒนามาจากอักษรคานาอันไนต์ที่ได้แรงบันดาลใจจากอักษรไฮโรกลิฟฟิกของอียิปต์โบราณ อักษรเหล่านี้ไม่ได้มาจากสัญลักษณ์แทนพยัญชนะของชาวอียิปต์ แต่เป็นการรวมอักษรไฮโรกลิฟฟิกอื่นๆเข้ามาด้วย ทั้งหมดมี 30 ตัว กำหนดชื่อเป็นภาษาเซมิติก เช่น ไฮโรกลิฟ per (บ้าน ในภาษาอียิปต์) กลายเป็น bayt (บ้าน ในภาษาเซมิติก) เมื่อนำมาเขียนภาษาเซมิติกจะเป็นระบบพยัญชนะล้วน โดยอักษรแต่ละตัวแทนเสียงพยัญชนะตัวแรกของชื่อ เช่น รูปบ้าน beyt ใช้แทนเสียง b หรือใช้แทนทั้งเสียง b และลำดับพยัญชนะ byt ดังที่ใช้แทนเสียง p และลำดับพยัญชนะ pr ในภาษาอียิปต์ ในยุคที่ชาวคานาอันนำอักษรนี้ไปใช้ จะใช้แทนเสียง b เท่านั้น

ไม่มีหลักฐานว่าอักษรเซมิติกเริ่มต้นมีจำนวนเท่าใดและเรียงลำดับอย่างใด อักษรที่พัฒนาต่อมานั้น อักษรยูการิติคมี 27 ตัว และอักษรฟินิเชียมี 22 ตัว การเรียงลำดับของอักษรเหล่านี้มี 2 แบบ คือ ลำดับ ABGDE ของอักษรฟินิเชีย และลำดับ HMĦLQ ของอักษรทางใต้ อักษรยูการิติกใช้ทั้ง 2 แบบ
ชื่อของอักษรมักใช้ตามอักษรฟินิเชีย ทั้งอักษรซามาริทัน อักษรอราเมอิก อักษรซีเรียค อักษรฮีบรูและอักษรกรีก แต่ต่างไปในอักษรอาหรับและอักษรละติน แต่ไม่มีการใช้ชื่ออักษรในอักษรพราหมีและอักษรรูนิก

ชื่ออักษรและการเรียงลำดับ
-------------------------

ตารางนี้แสดงอักษรฟินิเชียและอักษรที่เป็นลูกหลาน

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลำดับที่ | อักษรคานาอันไนต์ | ระบบสัทศาสตร์สากล(IPA) | value | อักษรยูการิติก | อักษรฟินิเชีย | อักษรฮีบรู | อักษรอาหรับ | อักษรที่เป็นลูกหลาน |
| 1 | ʼalp "วัว" | /ʔ/ | 1 | 𐎀 ʼalpa | Aleph ʼālep | א | alifﺍ | Α A А ᚨ |
| 2 | bet "บ้าน" | /b/ | 2 | 𐎁 beta | Beth bēt | ב | ﺏ | Β B В-Б ᛒ |
| 3 | gaml "เครื่องขว้าง" | /g/ | 3 | 𐎂 gamla | Gimel gīmel | ג | ﺝ | Γ C-G Г ᚲ |
| 4 | dalet "ประตู" / digg "ปลา" | /d/ | 4 | 𐎄 delta | Daleth dālet | ד | ﺩ | Δ D Д |
| 5 | Haw "หน้าต่าง" / hll "การเฉลิมฉลอง" | /h/ | 5 | 𐎅 ho | He hē | ה | هـ | Ε E Е-Є |
| 6 | wāw "ห่วง" | /β/ | 6 | 𐎆 wo | Wawwāw | ו | و | polytonicϜ-Υ F-V-Y У ᚢ |
| 7 | zen "อาวุธ" / ziqq "โซ่ตรวน" | /z/ | 7 | 𐎇 zeta | Zayin zayin | ז | ز | Ζ Z З |
| 8 | ḥet "เส้นด้าย" / "รั้ว" | /ħ/ / /x/ | 8 | 𐎈 ḥota | Heth ḥēt | ח | ح | Η H И ᚺ |
| 9 | ṭēt "ล้อ" | /tˁ/}} | 9 | 𐎉 ṭet | Teth ṭēt | ט | ط | Θ Ѳ |
| 10 | yad "แขน" | /j/ | 10 | 𐎊 yod | Yodh yōd | י | ي | Ι I ᛁ |
| 11 | kap "มือ" | /k/ | 20 | 𐎋 kap | Kaph kap | כ | ك | Κ K К |
| 12 | lamd "ปฏัก" | /l/ | 30 | 𐎍 lamda | Lamedh lāmed | ל | ل | Λ L Л ᛚ |
| 13 | mem "น้ำ" | /m/ | 40 | 𐎎 mem | Mem mēm | מ | م | Μ M М |
| 14 | naḥš "งู" / nun"ปลา" | /n/ | 50 | 𐎐 nun | Nun nun | נ | ن | Ν N Н |
| 15 | samek "การสนับสนุน" / "ปลา" ?" | /s/ | 60 | 𐎒 samka | Samek sāmek | ס | - | Ξ |
| 16 | ʻen "ตา" | /ʕ/ | 70 | 𐎓 ʻain | Ayin ʻayin | ע | ع | Ο O О |
| 17 | pu "ปาก" / piʼt"มุม" | /p/ | 80 | 𐎔 pu | Pe pē | פ | ف | Π P П |
| 18 | ṣad "พืช" | /sˁ/ | 90 | 𐎕 ṣade | Sade ṣādē | צ | ص | Ϡ |
| 19 | qup "เชือก" | /kˁ/ | 100 | 𐎖 qopa | Qoph qōph | ק | ق | Ϙ Q Ҁ |
| 20 | raʼs "หัว" | /r/ / /ɾ/ | 200 | 𐎗 raša | Res rēš | ר | ر | Ρ R Р ᚱ |
| 21 | šin "ฟัน" / šimš "พระอาทิตย์" | /ʃ/ | 300 | 𐎌 šin | Sin šin | ש | س | Σ S Ш ᛊ |
| 22 | Taw "แต้ม" | /t/ | 400 | 𐎚 to | Taw tāw | ת | ت | Τ T Т ᛏ |
|
**นายประเทือง ปานลักษณ์** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529

ประวัติ
-------

ประเทือง ปานลักษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2490 ที่เขตลาดกระบัง กรุเทพมหานคร เป็นบุตรของนายสุดจิตต์ กับนางถวิล ปานลักษณ์ สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) สาขาเกษตรกรรม จากวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2512 ประกาศนียบัตรพัฒนาผู้จัดการระดับสูง สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และหลักสูตรเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

การทำงาน
--------

ประเทือง ปานลักษณ์ เป็นพนักงานฝ่ายสินเชื่อ ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธกส.) ระหว่างปี 2513 - 2526 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมาได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ (อยู่ในกลุ่มภาคเหนือ ร่วมกับนายบุญชู ตรีทอง นายธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่ นายมนตรี ด่านไพบูลย์) และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคชาติไทย

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 นายประเทือง ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 1 สังกัดพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน ผู้สมัครหน้าใหม่จากพรรคไทยรักไทย

ประเทือง ปานลักษณ์ เคยเป็นกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาเรื่องพม่ากักตัวเจ้าหน้าที่ฝ่ายไทย เมื่อปี พ.ศ. 2535 และมีผลงานสำคัญอาทิ การผลักดันโครงการระบบส่งน้ำขนาดเล็กในไร่นาในจังหวัดลำพูน การก่อสร้างโกดังเก็บสินค้า และโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ของสหกรณ์การเกษตรเพื่อการตลาดลูกค้า ธกส. โดยสนับสนุนงบพัฒนาจังหวัด (งบ ส.ส.) ในสมัยนั้น

ประเทือง ปานลักษณ์ เป็นนักการเมืองที่ริเริ่มในการตั้งกระทู้ถามเกี่ยวกับการสร้างถนนคู่ขนานกับทางรถไฟจากเชียงใหม่ ไฟยังลำพูน จนเป็นที่มาของถนนเลียบทางรถไฟในปัจจุบัน

ถึงแก่อนิจกรรม
--------------

นายประเทือง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
* พ.ศ. 2536 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ประวัติย่อ นายประเทือง ปานลักษณ์
3. ↑
4. ↑  กระทู้ถามที่ ๐๖๖ ร. เรื่อง การแก้ปัญหาจราจรแออัดในเส้นทางคมนาคมระหว่างจังหวัดเชียงใหม่ - จังหวัดลำพูน ของ นายประเทือง ปานลักษณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๒ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๓, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๘
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์[*ลิงก์เสีย*], เล่ม ๑๑๐ ตอนที่ ๒๐๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๖
**บ้านพิพิธภัณฑ์จีโทฆชยายัน ชีวิตสังคมและสถาปัตยกรรมแห่งชาติ** (อาร์มีเนีย: Ձիթողցյանների քաղաքային կենցաղի և ազգային ճարատարապետության տուն-թանգարան; Dzitoghtsyan House-Museum of Social Life and National Architecture) เป็นพิพิธภัณฑ์ในเขตประวัติศาสตร์กูมัยรีในเมืองกยูมรี ประเทศอาร์มีเนีย ตั้งขึ้นในปี 1984 ในบ้านของตระกูลจีโทฆชยายัน ซึ่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 ภายในพิพิธจัดแสดงองค์ประกอบจากวิถีชีวิตประจำวันในนครกยูมรี ตลอดจนลักษณะทางสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมพื้นถิ่นของกยูมรี

บ้านของตระกูลจีโทฆชยายันสร้างขึ้นในปี 1872 โดยพี่น้องผู้ชายสี่คนที่อพยพมาจากหมู่บ้านจีโทฆ (*Dzitogh*) มายังนครที่ปัจจุบันคือกยูมรี ตัวอาคารสร้างขึ้นจากหินทัฟฟ์สีแดงจากชีรัค

บ้านพิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงลักษณะของชีวิตสังคมในกยูมรี นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ถึงทศวรรษ 1920 นอกจากนี้ยังมีจัดแสดงเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนา สถาปัตยกรรม และวัฒนธรรมของเมืองกยูมรีเช่นกัน

อัางอิง
-------

1. ↑  "Dzitoghtsyan Museum". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-09-23. สืบค้นเมื่อ 2014-09-17.
2. ↑  "The history of Gyumri". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-09-05. สืบค้นเมื่อ 2014-09-17.

พิกัดภูมิศาสตร์: 40°46′53″N 43°50′44″E﻿ / ﻿40.78139°N 43.84556°E﻿ / 40.78139; 43.84556
**แฮชบราวน์** (อังกฤษ: Hash Brown) เป็นอาหารเช้ายอดนิยมของชาวอเมริกันที่ประกอบด้วยมันฝรั่งหั่นละเอียดเป็นเส้นแล้วนำไปทอดจนเป็นสีน้ำตาลทอง มักจะทอดบนเตาไฟหรือเตาย่าง

นอกจากนี้แฮชบราวน์ยังเป็นอาหารที่มีการผลิตจำนวนมากยอดนิยม วางจำหน่ายทั้งในรูปแบบแช่เย็น แช่แข็ง และอบแห้ง

ประวัติ
-------

แฮชบราวน์เริ่มปรากฏบนเมนูอาหารเช้าในนครนิวยอร์กในช่วงทศวรรษที่ 1890

เดิมชื่อเต็มของอาหารคือ "มันฝรั่งสับน้ำตาล" (อังกฤษ: hashed brown potatoes หรือ hashed browned potatoes) ซึ่งกล่าวถึงครั้งแรกโดย Maria Parloa (1843–1909) นักเขียนอาหารชาวอเมริกัน ในหนังสือ *Kitchen Companion* ปี 1887 ซึ่งเธออธิบายว่า "hashed and browned potatoes" เป็นมันฝรั่งต้มทอด และพับ "คล้ายกับไข่ดาว" ก่อนเสิร์ฟ หลังจากนั้นมา ชื่อของอาหารนี้ก็ค่อยๆ สั้นลงจนกลายเป็น "hash brown potatoes"

การเตรียม
---------

แฮชบราวน์ทรงสามเหลี่ยมเสิร์ฟพร้อมไข่ เบคอน และไส้กรอกในร้านกาแฟสไตล์อังกฤษ
ผู้ปรุงอาจเตรียมแฮชบราวน์โดยการขูดมันฝรั่งลูกหรือปั้นมันฝรั่งตำเป็นก้อนก่อนแล้วนำไปทอดกับหัวหอม (ความชื้นและแป้งของมันฝรั่งช่วยแต่ละชิ้นจับตัวรวมกัน) อย่างไรก็ตาม หากเติมสารที่ใช้ยึดเหนี่ยว (เช่น ไข่หรือแป้ง) ถือเป็นการทำแพนเค้กมันฝรั่ง

แฮชบราวน์บางครั้งจะถูกปั้นเป็นแผ่นแล้วแช่แข็งเพื่อให้ง่ายต่อการจัดการ รูปทรงแบนและกะทัดรัดยังทำให้สามารถปรุงได้ในเครื่องปิ้งขนมปัง สำหรับรสชาติและผลลัพธ์ที่ดีที่สุด แนะนำให้ใช้มันฝรั่งที่มีแป้งมาก เช่น มันฝรั่ง Russet หากมีการรวมเศษอาหาร เนื้อสับ หรือผักอื่นๆ ในแฮชบราวน์ สิ่งนี้จะเรียกว่าแฮช (hash)

นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์แฮชบราวน์รูปแบบอาหารอบแห้ง ซึ่งนักเดินป่าใช้ในบางครั้ง

ในสหรัฐอเมริกา แฮชบราวน์หมายถึงมันฝรั่งทอดกระทะที่หั่นเป็นฝอยหรือบดเท่านั้น ในขณะที่มันฝรั่งหั่นเต๋าแล้วนำไปทอดกระทะจะเรียกว่ามันโฮมฟรายส์บางสูตรอาจใส่หัวหอมสับหรือหั่นเต๋า

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Slater, Nigel (November 4, 2006). "Nigel Slater: Making a hash of it". *The Guardian*.
2. ↑  Butts, L. (2000). *Okay, So Now You're a Vegetarian: Advice and 100 Recipes from One Vegetarian to Another*. Broadway Books. p. 64. ISBN 978-0-7679-0527-5. สืบค้นเมื่อ January 5, 2017.
3. ↑  Snider, N.; Boisvert, C. (1985). *Frozen Food Encyclopedia for Foodservice: Formerly Frozen Food Institutional Encyclopedia*. National Frozen Food Association. p. 114. สืบค้นเมื่อ January 5, 2017. Frozen hash browns are scored on color, defects, texture; grading also is based on flavor and odor.
4. ↑  Maji, Nebadita (2021-12-15). "Are Hash Browns Healthy?". *EasyChoiceHealthPlans* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2021-12-15.
5. ↑  Parloa, Maria (1887). *Miss Parloa's kitchen companion : a guide for all who would be good housekeepers*. Boston: Estes and Lauriat. p. 501. สืบค้นเมื่อ December 6, 2019.
6. ↑  Mencken, H. L. (2012). *American Language Supplement 2*. Knopf Doubleday. ISBN 978-0-307-81344-2. สืบค้นเมื่อ December 2, 2015.
7. ↑  Miller, D. (1998). *Backcountry Cooking: From Pack to Plate in 10 Minutes*. Mountaineers Books. ISBN 978-1-59485-292-3. สืบค้นเมื่อ January 5, 2017.
8. ↑  Spieler, M.; Giblin, S. (2012). *Yummy Potatoes: 65 Downright Delicious Recipes*. Chronicle Books LLC. p. 24. ISBN 978-1-4521-2528-2. สืบค้นเมื่อ January 5, 2017.
**"วิธีใช้"** เป็นซิงเกิลที่ 3 ของ สิงโต นำโชค และมีอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข หรือแสตมป์ มาร่วมร้อง ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและผู้เรียบเรียงโดย สิงโต นำโชค และอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข โดยทั้งสองคนนั้นเคยร้องร่วมกันแล้วในเพลงของแสตมป์ "ชายกลาง" ในปี พ.ศ. 2554 เป็นเพลงที่ฟังสบาย ๆ สไตล์ดนตรีมีเอกลักษณ์ตามแบบฉบับของพวกเขา

เพลง "วิธีใช้" ออกจำหน่ายในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ประสบความสำเร็จในชาร์ตเพลงของไทยในหลายคลื่นวิทยุ อาทิ คลื่นซี้ดเอฟเอ็มในชาร์ตท็อป 20 ได้อันดับสูงสุดที่ 3 อันดับที่ 14 ของชาร์ตเพลง 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ของ 95.5 เวอร์จิ้นฮิตซ์

มิวสิกวิดีโอ
------------

มิวสิกวิดีโอเพลง "วิธีใช้" เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เนื้อหาเพลงเกี่ยวกับการเปรียบเทียบว่าสิ่­งของต่างๆ รอบตัวล้วนมีวิธีใช้กำกับไว้ แต่เมื่อได้เจอผู้หญิงสวยๆ พวกเธอไม่ได้มีวิธีใช้แปะไว้ ทำให้ไม่รู้วิธีใช้ ไม่รู้วิธีรักอย่างพอดี สุดท้ายก็หลงรักจนหมดใจ ทั้งที่ความจริงแล้วผู้หญิงสวยๆ เหล่านั้นมีไว้แค่มองเท่านั้น โดยภาพที่ถ่ายทำทั้งหมดถูกถ่ายทอดเป็นแอนิเมชั่­น และมี ปอย-ตรีชฎา เพชรรัตน์ มาร่วมแสดงด้วย

การตอบรับ
---------

เพลง "วิธีใช้" ได้อันดับ 3 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2556 และอันดับที่ 14 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 3 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 14 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 9 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สิงโต นำโชค จับมือ แสตมป์ อภิวัชร์ ร่วมงานอีกรอบในเพลง วิธีใช้".
2. ↑  "Seed Chart Top 20 วันอาทิตย์ที่ 1 ธันวาคม 2556".
3. ↑  "95.5 FM Virgin Hitz CHART TOP 40 วันอาทิตย์ที่ 22 ธันวาคม 2556".
4. ↑  "EFM 94 เพลงฮิต 94 เพลง ประจำวันที่ 6 ธันวาคม 2556".
**ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง** หรือ **ตะพาบเซี่ยงไฮ้** (จีน: 斑鳖, พินอิน: Bān Bīe; ตรึงเวียด: Rùa mai mềm Thượng Hải) ตะพาบขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่ใกล้จะสูญพันธุ์มากชนิดหนึ่งของโลก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Rafetus swinhoei* (มีชื่อวิทยาศาสตร์อีกชื่อหนึ่งเป็นชื่อพ้อง โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเวียดนามตั้งให้ว่า *Rafetus leloii* เพื่อเป็นเกียรติแด่จักรพรรดิเลเลย) พบในแม่น้ำแยงซีเกียงและมณฑลยูนนานในประเทศจีน นอกจากนี้ยังพบได้ที่แม่น้ำแดงในประเทศเวียดนามด้วย

เป็นตะพาบที่มีขนาดใหญ่มาก และเป็นหนึ่งในเต่าน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีส่วนหัว ที่มีจมูกและปากคล้ายหมู ขนาดโตเต็มที่สามารถมีน้ำหนักมากถึง 136 กิโลกรัม ถึง 200 กิโลกรัม ยาวถึง 0.9144 เมตร และมีชีวิตอยู่ได้นานกว่า 100 ปี สถานะในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์มาก ๆ แล้ว ในสถานที่เลี้ยงปัจจุบันมีเพียง 5 ตัวใน 2 ที่เท่านั้น คือที่สวนสัตว์ในประเทศจีน 4 ตัว และที่ทะเลสาบคืนดาบที่เมืองฮานอย 1 ตัว

ปัจจุบันตะพาบน้ำแยงซีเกียงในทะเลสาบคืนดาบยังมีชีวิตอยู่ แต่น้ำในทะเลสาบกลับมีสภาพที่ย่ำแย่ ทั้งยังมีการปล่อยสิ่งปฏิกูลรวมไปถึงเต่าชนิดอื่นเข้าไปทำลายระบบนิเวศของทะเลสาบ ทำให้ตะพาบเกิดบาดแผลที่หัวและขาของมัน

คู่ผสมพันธุ์ตัวเมียตัวสุดท้ายที่สวนสัตว์ซูโจวตายลงในเดือนเมษายน 2019 ส่งผลให้มีแนวโน้มที่ตะพาบยักษ์แยงซีเกียงจะสูญพันธุ์ในอีกไม่ช้า

ตำนานพื้นบ้าน
-------------

ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง เป็นสัตว์ในตำนานพื้นบ้านของเวียดนามเกี่ยวกับการสร้างชาติ ในศตวรรษที่ 15 จักรพรรดิเลเลย ได้ใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์ในการขับไล่ชาวจีนราชวงศ์หมิงที่รุกราน ให้ออกไปจากเวียดนาม จากนั้นในขณะที่พระองค์อยู่บนเรือก็มีตะพาบตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำและบอกให้พระองค์ส่งดาบนั้นกลับคืนแด่จ้าวมังกร ดาบนั้นก็ได้พุ่งออกจากฝักดาบเข้าไปในปากของตะพาบก่อนที่จะหายกลับลงไปสู่ใต้ผิวน้ำ

จากนั้นมาทะเลสาบแห่งดังกล่าวที่เคยถูกเรียกว่า ทะเลสาบลึกถวี๋ หรือ ทะเลสาบน้ำเขียว ต่อมาจึงได้กลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ทะเลสาบคืนดาบ หรือ ทะเลสาบหว่านเกี๋ยม ซึ่งตั้งอยู่ที่ทิศตะวันตกของเมืองฮานอย และที่ทะเลสาบแห่งนี้ก็ได้มีรูปถ่ายและตัวอย่างสตั๊ฟฟ์ของตะพาบชนิดนี้ตั้งแสดงอยู่ด้วย

รูปภาพ
------

* รูปถ่ายส่วนหัวที่ทะเลสาบคืนดาบ ในปัจจุบันรูปถ่ายส่วนหัวที่ทะเลสาบคืนดาบ ในปัจจุบัน
* ซากสตั๊ฟฟ์ที่ทะเลสาบคืนดาบซากสตั๊ฟฟ์ที่ทะเลสาบคืนดาบ
* รูปลอยตัวของตะพาบคืนดาบในตำนานรูปลอยตัวของตะพาบคืนดาบในตำนาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Asian Turtle Trade Working Group (2008). *Rafetus swinhoei*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 April 2011.
2. ↑  "ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรื่อง กำหนดชนิดสัตว์ป่าและซากของสัตว์ป่าที่ห้ามนำเข้าหรือส่งออก เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2548" (PDF). *กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-03-17. สืบค้นเมื่อ 2010-05-14.
3. ↑  ชาวเวียดนามร่วมกันทำความสะอาดทะเลสาบเพื่ออนุรักษ์เต่าหายาก[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "苏州动物园一只斑鳖人工受精后死亡，世界目前已知的仅剩三只". Sohu.com. 2019-04-13. สืบค้นเมื่อ 2019-04-14.

* เวียดนาม (10) : สะพานเทฮุก วัดหง๊อกเซิน และ ทะเลสาบคืนดาบ


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Rafetus swinhoei***