**การดับเพลิงทางอากาศ** (อังกฤษ: aerial firefighting) การดับเพลิงทางอากาศเป็นการใช้อากาศยานและทรัพยากรทางอากาศอื่น ๆ เพื่อต่อสู้กับไฟป่า ประเภทของอากาศยานที่ใช้ ได้แก่ อากาศยานปีกคงที่และเฮลิคอปเตอร์ ส่วนสโมกจัมเปอร์และนักโรยตัวก็ได้รับการจัดเป็นนักดับเพลิงทางอากาศ โดยส่งไปยังกองไฟด้วยร่มชูชีพจากอากาศยานปีกคงที่หลายแบบ หรือโรยตัวจากเฮลิคอปเตอร์ สารเคมีที่ใช้ในการดับเพลิงอาจรวมถึงน้ำ, สารเพิ่มคุณภาพน้ำ เช่น โฟมและเจล ตลอดจนสารหน่วงไฟสูตรพิเศษ เช่น ฟอส-เช็ก

ดีซี-10 แทงเกอร์ ปฏิบัติการโดยผู้รับเหมาเอกชนสำหรับกรมป่าไม้แห่งสหรัฐ แสดงให้เห็นถึงการทิ้งน้ำในช่วง "ธันเดอร์โอเวอร์ดิเอมไพร์แอร์เฟสต์" ที่ฐานทัพอากาศมาร์ช รัฐแคลิฟอร์เนีย (ค.ศ. 2012)
ล็อกฮีด พี2วี ของสำนักงานบริหารจัดการที่ดินทิ้งสารหน่วงไฟที่ภูเขาไพน์ รัฐออริกอน (ค.ศ. 2014)

คำศัพท์
-------

ความคิดในการต่อสู้ไฟป่าจากอากาศย้อนกลับไปอย่างน้อยถึงการสังเกตของฟรีดริช คาร์ล ฟ็อน เคอนิก-วาร์เทาเซิน เมื่อเห็นเปลวไฟขณะบินข้ามเทือกเขาซานตาลูเซีย ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ใน ค.ศ. 1929:142

มีการใช้คำศัพท์ที่หลากหลายในสื่อยอดนิยมสำหรับอากาศยาน (และวิธีการ) ที่ใช้ในการดับเพลิงทางอากาศ ซึ่งคำว่า **แอร์แทงเกอร์** หรือ **แอร์ แทงเกอร์** โดยทั่วไปหมายถึงอากาศยานที่มีปีกยึดติดกับลำตัวซึ่งตั้งฐานอยู่ในสหรัฐ โดย "แอร์แทงเกอร์" ได้ใช้ในเอกสารทางการ ส่วนคำว่า "**วอเตอร์บอมเบอร์**" ใช้ในเอกสารของรัฐบาลแคนาดาสำหรับยานพาหนะประเภทเดียวกัน แม้ว่าบางครั้งจะมีความหมายแฝงของสะเทินน้ำสะเทินบกก็ตาม

ส่วน **แอร์แอตแทก** เป็นคำศัพท์ทางอุตสาหกรรมที่ใช้สำหรับการใช้วิธีการทางอากาศ ทั้งอากาศยานประเภทปีกตรึงและอากาศยานปีกหมุนในเหตุไฟไหม้ อย่างไรก็ตาม ภายในอุตสาหกรรม "แอร์แอตแทก" อาจหมายถึงผู้ควบคุมในอากาศ (โดยปกติจะอยู่ในอากาศยานปีกตรึง) ผู้ดูแลกระบวนการต่อสู้ไฟป่าจากทางอากาศ รวมถึงแอร์แทงเกอร์ปีกตรึง, เฮลิคอปเตอร์ และวิธีการทางอากาศอื่น ๆ ที่ได้รับมอบหมายให้ไปดับเพลิง ส่วนแอร์แทกติคอลกรุปซูเปอร์ไวเซอร์ (ATGS) ซึ่งมักเรียกว่า "แอร์แอตแทก" มักจะบินอยู่ในระดับความสูงเหนือวิธีการอื่น ๆ ที่ได้รับมอบหมายต่อเหตุไฟไหม้ดังกล่าว บ่อยครั้งในเครื่องบินปีกตรึง แต่ในบางครั้ง (ขึ้นอยู่กับวิธีการที่ได้รับมอบหมาย หรือความพร้อมของกำลังพลที่มีคุณสมบัติเหมาะสม) ในเฮลิคอปเตอร์

ขึ้นอยู่กับขนาด, สถานที่ และศักยภาพของไฟป่าที่ประเมินไว้ "แอร์แอตแทก" หรือกำลังพลแอร์แทกติคอลกรุปซูเปอร์ไวเซอร์อาตทำหน้าที่ผจญขั้นแรก (การตอบสนองครั้งแรกของทรัพยากรดับเพลิงในการระงับอัคคีภัย) หรือด้วยการผจญระยะยาว, การตอบสนองและการจัดการไฟป่าครั้งใหญ่อย่างต่อเนื่องซึ่งต้องใช้ทรัพยากรเพิ่มเติมรวมทั้งเครื่องยนต์, ทีมงานภาคพื้นดิน ตลอดจนกำลังพลด้านการบินรวมถึงอากาศยานอื่น ๆ ที่จำเป็นในการควบคุมไฟและสร้างแนวควบคุม หรือแนวกันไฟก่อนเกิดไฟป่า

อุปกรณ์
-------

เฮลิคอปเตอร์และอากาศยานปีกคงที่ที่หลากหลายใช้สำหรับการดับเพลิงทางอากาศ ใน ค.ศ. 2003 มีรายงานว่า "กรมป่าไม้สหรัฐและสำนักงานบริหารจัดการที่ดินเป็นเจ้าของ, เช่า หรือทำสัญญาสำหรับอากาศยานเกือบ 1,000 ลำในแต่ละฤดูที่เกิดเพลิงไหม้ โดยมีค่าใช้จ่ายต่อปีเกินกว่า 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา"

### เฮลิคอปเตอร์

ดูบทความหลักที่: เฮลิแทก
มิล เอ็มไอ-8เอ็มทีวี ประจำหน่วยกู้ภัยฉุกเฉินแห่งรัฐของยูเครน (MChS) ขณะหอบหิ้วน้ำใกล้นีชิน
เฮลิคอปเตอร์อาจติดตั้งแท็งก์น้ำ (เฮลิแทงเคอร์) หรืออาจบรรทุกถังได้ เฮลิแทงเคอร์บางรุ่น เช่น เอริกสันแอร์เครน ก็ติดตั้งปืนใหญ่โฟมด้านหน้าด้วยเช่นกัน ถังมักจะเติมโดยการแช่หรือจุ่มลงในทะเลสาบ, แม่น้ำ, อ่างเก็บน้ำ หรือถังแบบพกพา ซึ่งถังที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือถังแบมบีที่ยืดหยุ่นได้ ถังสามารถเติมน้ำบนพื้น (โดยเครื่องฉีดน้ำหรือระบบที่ติดตั้งบนรถบรรทุก) หรือสามารถสูบน้ำจากทะเลสาบ แม่น้ำ, อ่างเก็บน้ำ หรือถังแบบพกพาผ่านท่อที่แขวนอยู่ เฮลิคอปเตอร์ดับเพลิงยอดนิยม ได้แก่ เบลล์ 204, เบลล์ 205, เบลล์ 212, โบอิง เวอร์ทอล 107, โบอิง เวอร์ทอล 234 และเฮลิแทงเคอร์ซิคอร์สกี เอส-64 แอร์เครน ซึ่งมีท่อสำหรับเติมจากแหล่งน้ำธรรมชาติหรือแหล่งน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นขณะโผบิน รวมทั้งปัจจุบัน มิล เอ็มไอ-26 ซึ่งเป็นเฮลิคอปเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใช้ถังแบมบี

* เคแมน เค-แมกซ์ เค-1200 ใช้สำหรับการดับเพลิงทางอากาศในรัฐไอดาโฮเคแมน เค-แมกซ์ เค-1200 ใช้สำหรับการดับเพลิงทางอากาศในรัฐไอดาโฮ
* เบลล์ 205 ของหน่วยดับเพลิงเทศมณฑลเคิร์น (รัฐแคลิฟอร์เนีย) ปล่อยน้ำระหว่างการฝึกซ้อมที่ท่าอวกาศยานโมฮาวีเบลล์ 205 ของหน่วยดับเพลิงเทศมณฑลเคิร์น (รัฐแคลิฟอร์เนีย) ปล่อยน้ำระหว่างการฝึกซ้อมที่ท่าอวกาศยานโมฮาวี
* ซิคอร์สกี เอส-70ซี ไฟเออร์ฮอว์ก ของหน่วยดับเพลิงเทศมณฑลลอสแอนเจลิส ระหว่างการสาธิตการปล่อยน้ำที่สถานี 129 ในแลงแคสเตอร์ รัฐแคลิฟอร์เนียซิคอร์สกี เอส-70ซี ไฟเออร์ฮอว์ก ของหน่วยดับเพลิงเทศมณฑลลอสแอนเจลิส ระหว่างการสาธิตการปล่อยน้ำที่สถานี 129 ในแลงแคสเตอร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย
* นักบินสหรัฐพร้อมกองบินกู้ภัยที่ 129 กองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิ กองทัพอากาศแคลิฟอร์เนีย ปล่อยน้ำบนกองไฟริมใกล้โยเซมิตี รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2013นักบินสหรัฐพร้อมกองบินกู้ภัยที่ 129 กองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิ กองทัพอากาศแคลิฟอร์เนีย ปล่อยน้ำบนกองไฟริมใกล้โยเซมิตี รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2013

### เครื่องบินทิ้งระเบิดน้ำและสารหน่วงไฟ

เรือบินทิ้งสารหน่วงไฟสะเทินน้ำสะเทินบก คันซอลิเดเต็ด พีบีวาย แคทาลินา
แคนาแดร์ ซีแอล-415 ของอิตาลีขณะทำงาน
ล็อกฮีด พี-3เอ โอไรออน ซึ่งดำเนินการโดยแอโรยูเนียน
พีแซดแอล เอ็ม-18 โดรเมเดอร์ ขณะปล่อยน้ำใกล้โมบริดจ์ รัฐเซาท์ดาโคตา ในสหรัฐ
บีรีฟ บี-200 กำลังเติมถังเก็บน้ำในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนขณะปฏิบัติการดับไฟป่าบนภูเขาคาร์เมล ค.ศ. 2010 ในประเทศอิสราเอล
อิลยูชิน อิล-76ทีดี ของกองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามของอิหร่าน กำลังสาธิตการดับเพลิงทางอากาศในการแสดงการบิน
อานโตนอฟ อาน-32 ของสำนักงานฉุกเฉินแห่งชาติของยูเครนขณะเทน้ำลงบนไฟป่า
*บรรดาแอร์แทงเกอร์* หรือ*บรรดาวอเตอร์บอมเบอร์* เป็นเครื่องบินปีกที่ติดตั้งถังที่สามารถบรรจุบนพื้นดินที่ฐานเครื่องบินสำหรับบรรทุกของเหลว หรือในกรณีของเรือบินและอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบก โดยการตักน้ำจากทะเลสาบ, อ่างเก็บน้ำ หรือแม่น้ำขนาดใหญ่โดยไม่จำเป็นต้องลงจอด

โบอิง 737-300 ซึ่งดำเนินการโดยโคลสันเอวิเอชัน
หลายปีที่ผ่านมามีการใช้อากาศยานหลายลำในการดับเพลิง ซึ่งใน ค.ศ. 1947 กองทัพอากาศสหรัฐและกรมป่าไม้สหรัฐได้ทดลองให้เครื่องบินทหารทิ้งระเบิดน้ำ โดยการทิ้งระเบิดน้ำดังกล่าวไม่สำเร็จ และมีการใช้ถังเก็บน้ำภายในแทน แม้ว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และยุคสงครามเกาหลีจะเป็นแกนนำของกองบินดับเพลิงทางอากาศมาช้านาน แต่บรรดาแทงเกอร์รุ่นใหม่ ๆ ที่สร้างขึ้นตามวัตถุประสงค์ได้เผยแพร่สู่ระบบออนไลน์ ที่เล็กที่สุดคือเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงเครื่องยนต์เดียว (SEAT) เครื่องพ่นสารเคมีเหล่านี้คือเครื่องพ่นสารเคมีเพื่อการเกษตรที่โดยทั่วไปจะหย่อนน้ำหรือสารหน่วงน้ำประมาณ 800 แกลลอนสหรัฐ (3,000 ลิตร) ตัวอย่าง ได้แก่ แอร์แทรกเตอร์ เอที-802 ซึ่งสามารถส่งน้ำหรือน้ำยาหน่วงไฟได้ประมาณ 800 แกลลอนในแต่ละการปล่อย และเครื่องบินปีกสองชั้นอานโตนอฟ อาน-2 ของโซเวียต อากาศยานทั้งสองรุ่นนี้สามารถติดตั้งทุ่นลอยน้ำที่ตักน้ำจากผิวน้ำได้ ส่วนแคนาแดร์ ซีแอล-215 และซีแอล-415 ซึ่งพัฒนาออกมา คล้ายกันในรูปร่างกับคันซอดิเลเต็ด พีบีวาย แคทาลินา ยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับการออกแบบและสร้างขึ้นสำหรับการดับเพลิงโดยเฉพาะ โดยกองทัพอากาศโครเอเชียใช้ซีแอล-415 หกเครื่อง และเอที 802 หกเครื่องเพื่อวัตถุประสงค์ในการดับเพลิง

หมายเหตุ
--------

1. ↑  
"USDA Forest Service Wildland Fire Chemicals". สืบค้นเมื่อ 2008-11-13.
2. ↑  von Koenig-Warthausen, Baron F K (1930). *Wings Around the World*.
3. ↑  "FindLaw's United States Ninth Circuit case and opinions". สืบค้นเมื่อ 19 November 2016.
4. ↑  Aviation Services - Aviation, Forest Fire and Emergency Services เก็บถาวร 2014-04-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Ontario Ministry of Natural Resources
5. 1 2  "Interagency Standards for Fire and Aviation Operations 2007, Chapter 17" (PDF). National Interagency Fire Center. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-09-28. สืบค้นเมื่อ 2007-08-31. The popular media also frequently use the terms **water bomber**, **fire bomber** or **borate bomber**. Helicopters often are used to drop retardant or water on a wildfire, whether they're functioning as helitankers (a heavy helicopter outfitted with a belly tank for dropping water or retardant on a fire), or medium- or light-weight helicopters equipped with buckets for smaller drops on fires). Some helicopters are used on fires for cargo (helitack) delivering supplies to firefighters, usually with netted cargo slung under a helicopter, and other helicopters are certified for and used for personnel transport -- ferrying wildland firefighters to remote locations where ground transport is either difficult or impossible.
6. ↑  "Wildfire Fighting: Provincial & Territorial Approaches to Air Tankers". Canadian American Strategic Review. May 2016. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-11.
7. ↑  "Statement of Larry Hamilton National Director, Office of Fire and Aviation, Department of the Interior, Bureau of Land Management, National Interagency Fire Center Oversight Hearing". *Blue Ribbon Panel Report and Aerial Firefighting Safety Senate Energy and Natural Resources Committee Subcommittee on Public Lands and Forests*. March 26, 2003. สืบค้นเมื่อ 2007-09-27.
8. ↑  Hearst Magazines (October 1947). "Water Bombs for Forest Fires". *Popular Mechanics*. Hearst Magazines. p. 126.
9. ↑  "AT&T - Page Not Available". สืบค้นเมื่อ 19 November 2016.

อ้างอิง
-------

* Keijsper, Gerard. "Water-Bombers Required!" *Air Forces Monthly*, London: Key Publishing, July 2008 Issue.
* Marsaly, Frédéric and Prétat, Samuel. "Bombardiers d'eau Canadair Scoopers" *Editions Minimonde76,* May 2012, ISBN 9-782954-181806.
* Pickler, Ron and Larry Milberry. *Canadair: The First 50 Years.* Toronto: CANAV Books, 1995. ISBN 0-921022-07-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การดับเพลิงทางอากาศ**

* The Effectiveness and Efficiency of Aerial Firefighting in Australia
* Wolfgang Jendsch: "Aerial Firefighting", detailed book about international aerial firefighting
* Wildlandfire.com fixed-wing gallery
* wildfirenews.com เก็บถาวร 2021-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Meet the legendary Bambi Bucket® — 30 years of firefighting history เก็บถาวร 2018-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Associated Aerial Firefighters website. Retrieved 2010-03-12
* Peuch, Eric "Firefighting Safety in France", Eighth International Wildland Fire Summit, April 26-26, 2005
* Drop Testing Airtankers: A Discussion of the Cup-and-Grid Method
* How to Conduct Static Tests of Aerial Retardant Delivery Systems
* Fire Aviation in Victoria Australia
* CL-215 and CL-415 in action