recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
สกุลในยูเรเชีย ***Helleborus*** ประกอบด้วยไม้ล้มลุกหรือไม้ไม่ผลัดใบยืนต้นมีดอกประมาณ 20 สปีชีส์ในวงศ์พวงแก้วกุดั่น แม้จะมีชื่อเช่น "กุหลาบฤดูหนาว", "กุหลาบคริสต์มาส" หรือ "กุหลาบ Lenten", Hellebores ไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับวงศ์ของกุหลาบ (Rosaceae) เลย Hellebores หลายสปีชีส์มีพิษ

การกระจายและคำอธิบาย
--------------------

 *Helleborus thibetanus* 
 *Helleborus odorus* (ที่ NYBG ) 
 สายพันธุ์ Hellebore และลูกผสม: *Helleborus viridis* (บนซ้าย); *H. foetidus* (ขวาบน) พร้อมหน้าตัด ตัวอย่างดอกไม้ต่าง ๆ ของ *H.* × *hybridus* รวมถึงคู่ผสม 
สายพันธุ์ต่าง ๆ ของพืชชนิดนี้มีต้นกำเนิดในยุโรปและเอเชีย ส่วนที่พบได้มากที่สุดอยู่ในคาบสมุทรบอลข่าน หนึ่งสายพันธุ์ที่ผิดปกติ (*H. thibetanus*) มาจากจีนตะวันตก; อีกสายพันธุ์ที่ผิดปรกติ (*H. vesicarius*) พบได้ในพื้นที่เล็ก ๆ บนชายแดนระหว่างตุรกีและซีเรีย

ดอกไม้มีกลีบเลี้ยงที่เหมือนกลีบดอกห้ากลีบ ล้อมรอบแหวนของ nectaries ขนาดเล็กรูปร่างเหมือนถ้วยที่เป็น "กลีบ" ที่แท้จริงที่ปรับเปลี่ยนไปเพื่อถือน้ำหวาน กลีบเลี้ยงจะไม่ร่วงหล่นเหมือนกลีบดอก แต่จะยังคงอยู่บนพืช บางครั้งเป็นเวลาหลายเดือน การวิจัยล่าสุดในสเปนแสดงให้เห็นว่าการคงอยู่ของกลีบเลี้ยงมีส่วนช่วยในการพัฒนาของเมล็ดพันธุ์ (Herrera 2005)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definition of HELLEBORE". *www.merriam-webster.com*.
2. ↑  "Hellebores' roses of winter - Yates". *www.yates.co.nz*.
3. ↑  "Hellebores' roses of winter - Yates". *www.yates.co.nz*.
4. ↑  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 กรกฎาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2014.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ไซต์ที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์ของผู้ที่ชื่นชอบ hellebore ภาษาฝรั่งเศส
* A National Collection of Hellebores, Hazles Cross Farm Nursery (Staffordshire, UK) มีสายพันธุ์ที่รู้จักทั้งหมดรวมถึงลูกผสมนับร้อย
* Flora Europaea: *Helleborus*
* Hellebores.org: แหล่งข้อมูลออนไลน์ที่ครอบคลุมเกี่ยวกับพืชสกุล *Helleborus*
* National collection of Hellebores
* RHS plant pathology report on 'Hellebore Black Death' disease (pdf)
**เรอเน อาดเลอร์** (เยอรมัน: *René Adler*) นักฟุตบอลอาชีพชาว เยอรมัน ในตำแหน่ง ผู้รักษาประตู ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสร ฮัมบวร์ค ในศึก บุนเดิสลีกา และ ทีมชาติเยอรมัน นอกจากนี้อ๊าดเลอร์ยังเป็นรองกัปตันทีมให้กับฮัมบวร์คอีกด้วย

เรอเนเป็นลูกชายของ เยนส์ อ๊าดเลอร์ อดีตผู้รักษาประตู ทีมชาติเยอรมันตะวันออก ซึ่งเป็นนักฟุตบอลคนสุดท้ายที่ได้ลงเล่นในนามทีมชาติเยอรมันตะวันออก

เรอเนเข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสร เฟาเอฟเบ ไลป์ซิก ทีมในบ้านเกิดเมื่อ ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) ขณะอายุเพียง 6 ปีกระทั่งได้ย้ายไปร่วมทีมเยาวชนของ ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน เมื่อ ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ขณะอายุได้ 15 ปี

กระทั่ง ค.ศ. 2002 ขณะมีอายุได้ 17 ปีเรอเนได้ขึ้นมามีชื่อในทีมสำรองของสโมสรเลเวอร์คูเซินต่อมาใน ค.ศ. 2006 เมื่ออายุได้ 21 ปีได้ก้าวขึ้นมาติดทีมชุดใหญ่โดยเป็นมือ 2 ต่อจาก ฮันส์ ยอห์ก บุทท์ มือ 1 ของทีมในขณะนั้นกระทั่งบุทท์ได้รับบาดเจ็บอ๊าดเลอร์จึงได้ขึ้นมาเป็นมือ 1 เป็นการชั่วคราวแต่ด้วยฟอร์มที่ดีทำให้เขาได้รับความไว้วางใจและสามารถยึดตำแหน่งมือ 1 เป็นการถาวรทำให้บุทท์ตัดสินใจย้ายออกจากถิ่น ไบอารีนา สนามเหย้าของทีมเลเวอร์คูเซินในที่สุด
**การจลาจลในฝรั่งเศส พ.ศ. 2553** เป็นเหตุการณ์นัดหยุดงานทั่วไปและการเดินขบวนในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างเดือนกันยายนและตุลาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งกลุ่มผู้ก่อจลาจลประกอบด้วยสมาชิกสหภาพแรงงานจากทั้งภาครัฐและภาคเอกชน การจลาจลเกิดขึ้นในหลายเมืองทั่วประเทศ รวมไปถึง บอร์โด ลีล ลียง มาร์แซย์ ปารีส และตูลูซ เนื่องจากความไม่พอใจต่อข้อเสนอของรัฐบาลฝรั่งเศสที่จะเพิ่มอายุเกษียณในการรับบำนาญจาก 65 เป็น 67 ปี และลดระยะบำนาญจาก 60 เป็น 62 ปี ซึ่งสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสได้ให้ความเห็นชอบแล้ว ในขณะที่การลดหย่อนภาษีก่อนหน้าเหตุจลาจลชั่วคราวยังคงมีผลอยู่ ซึ่งเอื้อประโยชน์ต่อเอกชนและบริษัทที่ร่ำรวย ในขณะที่ผู้ซึ่งไม่เห็นด้วยกล่าวว่า ผู้ยากจนที่สุดจะได้รับผลกระทบมากที่สุด คนส่วนใหญ่แสดงความเห็นด้วยกับเหตุจลาจลดังกล่าว

ภาพรวมของเหตุการณ์
------------------

| วันที่ | ประมาณการ(ต่ำสุด) | ประมาณการ(สูงสุด) |
| --- | --- | --- |
| 7 กันยายน | 1.2 ล้าน | 2.7 ล้าน |
| 23 กันยายน | 1 ล้าน | 3 ล้าน |
| 2 ตุลาคม | 900,000 | 3 ล้าน |
| 12 ตุลาคม | 1.2 ล้าน | 3.5 ล้าน |
| 16 ตุลาคม | 825,000 | 3 ล้าน |
| 19 ตุลาคม | 1.1 ล้าน | 3.5 ล้าน |

ผู้นำสหภาพแรงงานฝรั่งเศสได้จัดการนัดหยุดงานทั่วประเทศและการเดินขบวนเป็นเวลาหกวัน ได้แก่ วันที่ 7 กันยายน 23 กันยายน 2 ตุลาคม 12 ตุลาคม และ 19 ตุลาคม การจลาจลคาดว่าจะยังคงดำเนินต่อไปก่อนหน้าการลงคะแนนเสียงในวุฒิสภาฝรั่งเศสในวันที่ 21 ตุลาคม ตัวเลขของผู้เข้าร่วมการประท้วงแตกต่างกันอย่างมาก ทั้งที่รายงานจากกระทรวงมหาดไทยฝรั่งเศส ตำรวจ และสหภาพแรงงาน

การจลาจลวันที่สองทำให้เที่ยวบินจากท่าอากาศยานในกรุงปารีสและตามเมืองต่าง ๆ ถูกยกเลิกไปกว่า 50% รถไฟทางไกลเกือบครึ่งประเทศถูกยกเลิก นับจนถึงปัจจุบัน เหตุจลาจลได้กินเวลามานานกว่า 3 สัปดาห์แล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "More disruptions expected after weekend protests". *France 24*. 18 October 2010. สืบค้นเมื่อ 21 October 2010.
2. ↑  "French hold a third day of protest against pension reform". *BBC News*. BBC. 2 October 2010. สืบค้นเมื่อ 2 October 2010.
3. ↑  "France hit by new wave of mass pension protests". *BBC News*. BBC. 16 October 2010. สืบค้นเมื่อ 16 October 2010.
4. 1 2 3  "French police frustrated by new strike blockades". *BBC News*. BBC. 20 October 2010. สืบค้นเมื่อ 20 October 2010.
5. ↑  "French unions in new set of strikes". *Al Jazeera*. 24 September 2010. สืบค้นเมื่อ 24 September 2010.
6. ↑  "Unions in fresh wave of strikes over bill to raise retirement age". *France 24*. 23 September 2010. สืบค้นเมื่อ 23 September 2010.
7. ↑  "French workers strike against pension reforms". *euronews*. 12 October 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-14. สืบค้นเมื่อ 12 October 2010.
การจลาจลที่กรุงจาการ์ตา เกิดขึ้นในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เกิดการปะทะมีผู้เสียชีวิต 8 ราย บาดเจ็บ 600 ราย มีการจุดไฟเผารถยนต์หลายคัน และขว้างประทัดใส่ตำรวจ ตำรวจซึ่งอยู่ในชุดปราบจลาจล ได้ยิงแก๊สน้ำตาสลายฝูงชน 

การประท้วงเกิดขึ้นหลังจากที่ผลการเลือกตั้งระบุว่า นายวิโดโด ชนะนายปราโบโว ซูบิอันโต คู่แข่งของเขา หลังการประกาศผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันอังคาร ประชาชนหลายพันคนได้รวมตัวกันที่ด้านหน้าอาคารตรวจสอบการเลือกตั้ง เพื่อสนับสนุนนายปราโบโว แต่ต่อมาผู้ประท้วงได้ย้ายไปยังพื้นที่อื่น ๆ ทั่วกรุงจาการ์ตา กลุ่มผู้ประท้วง ได้รื้อทำลายบาทวิถี รวมถึงป้ายบอกทางต่าง ๆ บนท้องถนน และยังจุดไฟเผาแผงขายอาหาร รวมถึงป้อมตำรวจ หลังจากตำรวจเรียกร้องให้สลายการชุมนุม สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นหลายแห่งเผยแพร่ภาพการเผชิญหน้ากันระหว่างผู้ประท้วงและตำรวจในหลายพื้นที่ของเมือง ทหารมากกว่า 30,000 นาย ถูกส่งเข้ามาในกรุงจาการ์ตา เพื่อเตรียมรับมือกับความรุนแรงที่อาจเกิดขึ้น นายวีรันโต หัวหน้ารัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคง กล่าวว่า การเข้าถึงโซเชียลมีเดียจะถูกปิดกั้นในบางพื้นที่ เขาระบุว่า การจำกัดรวมถึง การส่งต่อวิดีโอและภาพ เพื่อควบคุมการเผยแพร่ข้อมูลเท็จ

อ้างอิง
-------

* 
* 
* 

1. 1 2  Medistiara, Yulida (23 พฤษภาคม 2019). "Anies: 8 Orang Meninggal Dunia dalam Aksi 21-22 Mei". *detiknews* (ภาษาอินโดนีเซีย). สืบค้นเมื่อ 24 พฤษภาคม 2019.
*เส้นโลก* (worldline)  
*แผ่นโลก* (worldsheet) และ  
*ปริมาตรโลก* (world volume)  
ในปริภูมิ 2 มิติ + เวลา 1 มิติ
**เส้นโลก** หรือ **เวิลด์ไลน์** (อังกฤษ: world line, worldline) เป็นคำจำกัดความหนึ่งในทฤษฎีสัมพัทธภาพในวิชาฟิสิกส์ หมายถึงวิถีทางของวัตถุใด ๆ ในปริภูมิ-เวลา

วัตถุใด ๆ ที่มีการตกอย่างอิสระ หรืออีกนัยหนึ่งคือวัตถุที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของความโน้มถ่วงเพียงอย่างเดียว ตามทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปแล้ววัตถุนั้นจะมีเส้นโลกเป็นเส้นโค้งไปตามปริภูมิเวลาที่โค้ง นอกจากนี้ยังใช้ได้กับวัตถุที่มีวิถีหรือทางโคจรแบบปิดในปริภูมิ เช่น โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ โลกจึงมีวิถีแบบปิด เมื่อให้กรอบอ้างอิงเทียบกับตำแหน่งของดวงอาทิตย์ซึ่งให้คงอยู่กับที่แล้ว เส้นโลกของโลกจะมีลักษณะเป็นเกลียว โดยมีแกนของเกลียวเป็นแกนเวลา

คำว่า "เส้นโลก" ยังถูกนำไปใช้ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษโดยแฮร์มันน์ มินคอฟสกี เมื่อ ค.ศ. 1908 โดยเส้นโลกของอนุภาคไร้มวลจะเป็นเสมือนแสง (light-like) และเส้นโลกของวัตถุมีมวลจะเป็นเสมือนเวลา (time-like)

แนวคิดนี้ยังถูกขยายให้สามารถใช้กับวัตถุที่มีมิติมากขึ้น เช่น การเคลื่อนที่ไปในปริภูมิเวลาของสตริงซึ่งมีหนึ่งมิติจะมีลักษณะเป็น*แผ่นโลก* (worldsheet) ส่วนวัตถุสองมิติใด ๆ จะมีลักษณะเป็น*ปริมาตรโลก* (world volume) เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* แผนภาพมินคอฟสกี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Paul A. Tipler, Ralph A. Llewellyn: Moderne Physik *(ฟิสิกส์สมัยใหม่)* (Oldenbourg, 2002), ISBN 978-3486255645 (เยอรมัน)
2. ↑  A. Friedmann, G. Singer, *Die Welt als Raum und Zeit* (*จักรวาลในฐานะปริภูมิและเวลา*), Verlag Harri Deutsch, 3. Auflage, 2006, S. 124. Google Books (เยอรมัน)
**เอสเนเจอร์** (อังกฤษ: SNatur) ดำเนินธุรกิจขายตรงด้วยระบบการตลาดหลายชั้น (Multi Level Marketing : MLM) เป็นบริษัทธุรกิจขายตรงบริษัทหนึ่งของไทย ในเครือบริษัท ศรีไทยซุปเปอร์แวร์จำกัด (มหาชน)

ประวัติ
-------

บริษัทศรีไทยซุปเปอร์แวร์จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2506 โดยสุมิตร เลิศสุมิตรกุล เริ่มแรกเป็นเพียงอุตสหกรรมภายในครอบครัว ใช้ชื่อว่า "ห้างหุ้นส่วนจำกัดศรีไทยพลาสติก" ผลิตสินค้าเครื่องใช้ในครัวเรือน เช่น กะละมัง ถังน้ำ และของเล่นเด็ก เป็นต้น ต่อมา ได้ขยายการผลิตสินค้าพลาสติก ตลอดจนสินค้าเมลามีนภายใต้เครื่องหมายการค้า "ซุปเปอร์แวร์ ตรานกแพนกวิน"
และได้ขยายการส่งออกไปมากกว่า 108 ประเทศ และเป็นเมลามีน รายใหญ่ที่สุดของโลก ยอดขาย หมื่นล้าน ซึ่งมีโรงงานที่ นิคมสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา เป็นโรงงานใหญ่ที่สุด และบริษัท ศรีไทยชุปเปอร์แวร์ จำกัด (มหาชน)มีโรงงานในประเทศหลายแห่งด้วยกัน เช่น บางปู, อมตะนคร, สุขสวัสดิ์ และโคราช และในต่างประเทศ ประเทศได้แก่ จีน เวียดนาม เอเนเจอร์ ได้เปิดทำการในระบบ MLM แบบการตลาดหลายชั้น มา ตั้งแต่วันที่ 22 สิงหาคม 2553 ไม่ถึงหนึ่งปี ได้เปิดสาขา ที่ประเทศพม่า และลาวเป็นประเทศที่สอง และประเทศกัมพูชา ในลำดับต่อไป

ความหมาย
--------

**Snatur** ที่ประกอบด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษ 6 ตัว แต่ละตัวมีความหมายดังนี้  

**S Safety** มีความปลอดภัยทั้งผู้บริโภคและสิ่งแวดล้อม  

**N Nature** เน้นการคัดสรรวัตถุดิบจากธรรมชาติ  

**A Achievement** ใช้แล้วเห็นผลในระยะเวลาที่เหมาะสม  

**T Technology** มีมาตรฐานด้วยนวัตกรรมและเทคโนโลยี  

**U Uncompromisingness** มีความมั่นคงต่อคุณภาพและมาตรฐาน
  

**R Responsibility** มีความรับผิดชอบต่อสมาชิกและผู้บริโภค

โลโก้
-----

โลโก้ของเอสเนเจอร์ประกอบไปด้วยลักษณะที่ตัวอักษร "S" ตัวสีแดง ตัวอักษร "Natur" พร้อมทั้งขีดเส้นใต้สีเขียว และยังมีประโยคที่มีตัวอักษรขนาดเล็กสีดำเขียนว่า "start the day with" แล้วตามด้วยตัวอีกษร "natur" สีเขียว ที่อยู่บนพื้นหลังสีขาว ถูกนำมาใช้ตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. 2551

ผลิตภัณฑ์
---------

ผลิตภัณฑ์เอสเนเจอร์ แบ่งกลุ่มผลิตภัณฑ์ดังนี้

* ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (Health Products) ได้แก่ น้ำมันรำข้าว อาหารธัญพืช กาแฟผสมคอลลาเจล
* ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว (Skin Care) ได้แก่ กระดาษซับมัน โทนเนอร์ มอยส์เจอไรเซอร์
* ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางค์ชุดสีสัน (Cosmetic Products) ได้แก่ มาสคาร่า แป้งรองพื้น
* ผลิตภัณฑ์ของใช้ส่วนตัว (Personal Care) ได้แก่ ยาสีฟัน น้ำยาบ้วนปาก ครีมนวด ยาสระผม สบู่
* ผลิตภัณฑ์ในครัวเรือน (Home Care) ได้แก่ ผงซักฟอก น้ำยาปรับผ้านุ่ม น้ำยาล้างจาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศรีไทยซุปเปอร์แวร์จำกัด
2. ↑  "เอสเนเจอร์ สาขา สปป.ลาว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-03. สืบค้นเมื่อ 2011-09-11.
3. ↑  "แผนการตลาด เอสเนเจอร์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-02. สืบค้นเมื่อ 2012-03-06.
4. ↑  "ความหมาย เอสเนเจอร์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-06. สืบค้นเมื่อ 2012-03-06.
5. ↑  บริษัทเอสเนเจอร์
**หยู เหวินเล่อ** (อักษรจีนตัวเต็ม: 余文樂, อักษรจีนตัวย่อ: 余文乐, พินอิน: yu2 wen2 le4) หรือที่นิยมเรียกในชื่อภาษาอังกฤษว่า **ชอว์น หยู** (Shawn Yue) ดารานักแสดงและนักร้องชาวฮ่องกง เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981

หยู เหวินเล่อ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนายแบบพาร์ทไทม์ หลังจากค้นพบโดยตัวแทนจาก บริษัทโมเดลลิ่ง ขณะเดินช็อปปิ้งกับเพื่อน และเป็นนายแบบเต็มตัวหลังจากเรียนจบมัธยมและกลายเป็นนายแบบยอดนิยมในเวลาไม่นาน (ร่วมรุ่นกับ เซียะ ถิงฟง) ต่อมาก็ได้มีโอกาสแสดงซีรีส์ของไต้หวันและออกอัลบั้มเพลง โดยได้รับกล่าวขานว่าเป็นนักแสดงดาวรุ่ง เมื่อมีโอกาสได้แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง ได้แก่ *Just One Look, Infernal Affairs, Infernal Affairs II, The New Option, Feel 100% 2003, Next Station – Tin Hau, Left Hand* และ *Initial D*

โดยเฉพาะใน *Infernal Affairs II* ที่ได้แสดงเป็น "เหยิน" ในวัยรุ่น ทำให้ชื่อเสียงของหยู เหวินเล่อ เป็นที่จดจำมากขึ้น 

ในปี ค.ศ. 2008 ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ของอเมริกาและฝรั่งเศสเรื่อง *I Come with the Rain* ทำให้เป็นที่รู้จักในสากลมากขึ้น

ในปี ค.ศ. 2010 หยู เหวินเล่อ ได้แสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง *My Best Bodyguard* ร่วมกับนักแสดงชาวไทยหลายคน อาทิ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี, ชาคริต แย้มนาม และ ธีรภัทร์ สัจจกุล และเป็นนักแสดงรับเชิญในบทนายพลผู้กู้ชาติจีน ใน *Legend of the Fist: The Return of Chen Zhen*  และ *Reign of Assassins*

ภาพยนตร์
--------

* Jiang Hu (2004)
* Colour of the Loyalty (2005)
* Initial D (2005)
* Dragon Squad (2005)
* Dragon Tiger Gate (2006)
* Wo Hu (2006)
* Diary (2006)
* Invisible Target (2007)
* Playboy Cops (2008)
* Rule #1 (2008)
* The Moss (2008)
* Rebellion (2009)
* Hot Summer Days (2010)
* Legend of the Fist: The Return of Chen Zhen (2010)
* My Best Bodyguard (2010)
* The Guillotines (2012)
* Wukong (2017)

อ้างอิง
-------

* Shawn Yue (ชอว์น หยู)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* หยู เหวินเล่อ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Shawn Yue at Lovehkfilm.com
* Shawn Yue's Yahoo HK Blog เก็บถาวร 2011-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Shawn Yue's Cyworld Blog เก็บถาวร 2008-08-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ซูเปอร์ฟลายเวท** (อังกฤษ: Super flyweight) ชื่อเรียกน้ำหนักรุ่นมวยระหว่างรุ่นฟลายเวทกับรุ่นแบนตัมเวท โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 112 ปอนด์ (50.802 กิโลกรัม) และไม่เกิน 115 ปอนด์ (52.163 กิโลกรัม) โดยสถาบันที่เริ่มก่อตั้งรุ่นนี้คือ สภามวยโลก (WBC) ในปี ค.ศ. 1980 โดยเรียกรุ่นนี้ว่า ซูเปอร์ฟลายเวท และในสถาบันสมาคมมวยโลก (WBA) สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และ องค์กรมวยโลก (WBO) จะเรียกว่า **จูเนียร์แบนตัมเวท** (Junior bantamweight) แชมป์โลกที่ป้องกันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้ไว้ได้มากที่สุดในโลก คือ เขาทราย แกแล็คซี่ โดยป้องกันไว้ได้ทั้งหมด 19 ครั้ง และเป็นสถิติที่มากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งของเอเชีย และได้รับการยกย่องให้เป็นแชมป์โลกตลอดกาลในรุ่นนี้ ของสมาคมมวยโลก (WBA) ด้วย (ในปัจจุบัน สมาคมมวยโลกเปลี่ยนการเรียกชื่อรุ่นเป็นซูเปอร์ฟลายเวทร่วมกันกับสภามวยโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ.1998) 

สำหรับนักมวยไทยที่เคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้มีทั้งหมด 6 คน ได้แก่ พเยาว์ พูนธรัตน์, เขาทราย แกแล็คซี่, หยกไทย ศิษย์ อ. เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา, สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย, ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย และเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต (เป็นแค่แชมป์เฉพาะกาล)

สำหรับนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียงที่ชกในพิกัดนี้ อาทิ จิโร วาตานาเบะ, ราฟาเอล โอโรโน, ฆิลเบร์โต โรมัน, อิสราเอล กอนเตรรัส, เอ็ลลียัซ ปีกัล, มุน ซ็อง-กิล,คัตสึยะ โอนิซูกะ, จอห์นนี ทาเปีย,เลโอ กาเมซ, แดนนี โรเมโร , โนนิโต โดแนร์, ไดกิ คาเมดะ,คาซูโตะ อิโอกะ,โคเซ ทานากะ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["(อังกฤษ) 115 pound". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-06. สืบค้นเมื่อ 2012-01-15. (อังกฤษ) 115 pound]
2. ↑  คอลัมน์ คุยนอกสนาม โดย พิจิตร กาญจนกุล หน้า 15 หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ฉบับที่ 22,088 ประจำวันอาทิตย์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2553
3. ↑  บทสัมภาษณ์จากไทยรัฐ
4. ↑  คนเหล็ก. ย้อนอดีตมวยดัง:*จิโร วะตะนะเบะ หอกข้างแคร่ของพเยาว์ พูนธรัตน์*. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 1208. พฤศจิกายน 2550. หน้า 40 - 41
**ฟุจิวะระ โนะ โยะรินะงะ** (ญี่ปุ่น: 藤原 頼長; โรมาจิ: *Fujiwara no Yorinaga*; พฤษภาคม 1663 – 1 สิงหาคม 1699) ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง ในตำแหน่ง อูไดจิง หรือ **มหาเสนาบดีฝ่ายขวา** และเป็นหนึ่งในสมาชิกของ ตระกูลฟูจิวาระ ตระกูลที่ทรงอำนาจมากที่สุดในราชสำนักขณะนั้น

โยะรินะงะเกิดเมื่อ พ.ศ. 1663 เป็นบุตรชายของ คัมปะกุ ฟุจิวะระ โนะ ทะดะซะเนะ และเป็นน้องชายของ ฟุจิวะระ โนะ ทะดะมิชิ ซึ่งโยะรินะงะก้าวหน้าในตำแหน่งอย่างรวดเร็วโดยได้รับตำแหน่ง ไนไดจิง หรือ **มหาเสนาบดีฝ่ายกลาง** เมื่อ พ.ศ. 1680 ขณะอายุเพียง 17 ปี และได้รับตำแหน่ง ซะไดจิง หรือ **มหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย** เมื่อ พ.ศ. 1693 ขณะอายุเพียง 30 ปีและได้เป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) เพราะธิดาบุญธรรมของเขาคือ ฟุจิวะระ โนะ ทะชิ ได้เข้าพิธีอภิเษกกับ จักรพรรดิโคะโนะเอะ ทำให้จักรพรรดิโคะโนะเอะกลายเป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิดเพราะอำนาจที่แท้จริงอยู่ที่โยะรินะงะดังเช่นที่อดีต จักรพรรดิโทะบะ พระราชบิดาของจักรพรรดิโคะโนะเอะเคยเป็นซึ่งโยะรินะงะมีบุตรชายที่สำคัญอยู่ 2 คนคือ ฟุจิวะระ โนะ โมะโระนะงะ (1681–1734) ที่ในเวลาต่อมาได้เป็น ไดโจไดจิง และ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะนะงะ (1681–1701) 

ในสงคราม กบฏปีโฮเง็ง เมื่อ พ.ศ. 1699 โยะรินะงะได้ไปสนับสนุนอดีต จักรพรรดิซุโตะกุ ขณะที่พี่ชายของเขาคือทะดะมิชิไปสนับสนุนทางฝั่ง จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ซึ่งโยะรินะงะก็ได้ถูกสังหารในที่รบเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 1699 ขณะอายุเพียง 36 ปี
**เอสเอส *คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย*** (อิตาลี: SS *Conte Di Savoia*) (ความหมาย"เคานต์แห่งซาวอย") เป็นเรือเดินสมุทรสัญชาติอิตาลีที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1932 โดยอู่ต่อเรือ Cantieri Riuniti dell'Adriatico เมืองตรีเยสเต

*คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย* เดิมได้รับคำสั่งซื้อสำหรับสายการเดินเรือลอยด์ ซาโบโด (Lloyd Sabaudo) อย่างไรก็ตาม หลังจากการควบรวมกิจการกับสายการเดินเรือนาวิกาซิโอเน เจเนราเล อิตาเลียนา (Navigazione Generale Italiana) เรือก็สร้างเสร็จสมบูรณ์สำหรับสายการเดินเรือ อิตาเลีย ฟลอตเต้ ริอูไนต์ (Italia Flotte Riunite) ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ และยังได้สร้างเรือ เอสเอส *เร็กซ์* (SS *Rex*) ซึ่งเป็นเรือที่มีลักษณะคล้ายกันแต่มีขนาดที่ใหญ่กว่าเล็กน้อย สร้างเสร็จก่อน *คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย* เพียง 2 เดือน 

*คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย* มีการตกแต่งและรูปลักษณ์ที่ทันสมัยกว่า *เร็กซ์* และยังเป็นเรือลำแรกที่ติดตั้งตัวปรับเสถียรภาพไจโรสโคป

ประวัติ
-------

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1932 ได้เดินทางเที่ยวปฐมฤกษ์ไปยังนครนิวยอร์ก เรือลำนี้ไม่เคยสร้างสถิติการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก โดยทำความเร็วได้สูงสุดที่ 27.5 นอต (31.6 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในปี 1933

*คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย* มีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งที่ออกแบบมาเพื่อเพิ่มจำนวนผู้โดยสาร คือการติดตั้งไจโรสโคปขนาดใหญ่จำนวน 3 ตัว เพื่อต้านการเอียงของเรือ ได้รับการออกแบบมาเพื่อลดการเอียงของเรือ อันเป็นปัญหาหลักที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในระหว่างการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ซึ่งส่งผลกระทบต่อสายการเดินเรืออื่นๆ ทั้งหมด แต่ในความเป็นจริงไจโรสโคปได้ทำให้เรือ "เอียงค้าง" อย่างน่ารำคาญเมื่อเรืออยู่บนขีดจำกัดสูงสุดของการเอียง

ในปี 1931 สถาปนิกชาวอิตาลี เมลชิโอเร่ เบก้า (Melchiorre Bega) ได้รับมอบหมายให้ออกแบบแผนผังและการตกแต่งภายในของ *คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย* เบก้า เป็นที่รู้จักกันดีในด้านการออกแบบร้านค้า ร้านกาแฟ และโรงแรมที่ทันสมัย

*คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย* กำลังถูกแยกชิ้นส่วนในปี 1950
*คอนเต้ ดิ ซาโวเอีย* ถูกดึงออกจากบริการสายการพาณิชย์ในปี 1940 เพื่อให้บริการในช่วงสงคราม เรืออัปปางลงในปี 1943 และแม้จะถูกกู้ขึ้นมาเพื่อสร้างใหม่ในปี 1945 แต่ต่อมาก็ถูกแยกชิ้นส่วนในปี 1950

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Dawson 2005, p. 108
2. ↑  "Italian Liner To Defy The Waves". *Popular Mechanics*. เมษายน 1931.
3. ↑  Corradini, Nicola. "Melchiorre Bega - Architekt und Designer". *ArchInform.net*. archInform-Internationale Architektur-Datenbank. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2019.
4. ↑  Savorra, Massimiliano (ตุลาคม 2017). "Il lusso borghese negli anni '30. I negozi di Melchiorre Bega (Bourgeois Luxury in the 1930s - The shops of Melchiorre Bega". *Casabella*. **2017** (878): 26–34. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2019.
5. 1 2  Dawson 2005, p. 245
6. ↑  "Italian Line - SS Conte Di Savoia". *ssmaritime.com*. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2023.

### บรรณานุกรม

* Dawson, Philip (2005). *The Liner*. New York, NY: WW Norton & Company. ISBN 0-393-06166-3.
**โกฐขี้แมว** (ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Rehmannia glutinosa*) อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae ภาษาจีนกลางเรียกตี่หวาง ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกตี่อึ้ง เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี มีขนปกคลุมทั่วทั้งต้น รากเป็นหัวใต้ดินอวบหนา รูปกระสวย เมื่อสดเป็นสีส้ม ใบออกที่โคนต้นเป็นกระจุก ดอกช่อออกตามซอกใบหรือปลายยอด เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศจีน ปัจจุบันมีปลูกเป็นการค้าในจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี เพื่อนำรากมาทำยา

สรรพคุณทางยา
------------

รากสดเรียกเซียนตี่หวาง ใช้แก้ไข้ที่ทำให้คอแดง กระหายน้ำ ไอเป็นเลือด รากแห้งเรียกกานตี่หวาง (จีน: 干地黄) ใช้แก้ไข้ ไอเป็นเลือด เลือดออกจากมดลูก แก้ท้องผูก รากที่เคี่ยวกับเหล้าแล้วนำมาตากแห้งเรียกซู่ตี่หวาง หรือเสกตี่อึ้งในภาษาจีนแต้จิ๋ว ใช้แก้ปวดตะโพก ปวดเบา แก้ร้อนใน กระหายน้ำ แก้โลหิตจาง ประจำเดือนมากเกินไป สารออกฤทธิ์ส่วนใหญ่เป็นไกลโคไซต์ อิชิคอยด์

อ้างอิง
-------

* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548.

1. ↑  "Rehmannia glutinosa information from NPGS/GRIN". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-05. สืบค้นเมื่อ 2008-02-11.
**คณะกรรมการยุทธศาสตร์จิตวิทยา** (อังกฤษ: Psychological Strategy Board) เป็นคณะกรรมการของฝ่ายบริหารสหรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อประสานงานและวางแผนปฏิบัติการจิตวิทยา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน 1951 ในสมัยประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน คณะกรรมการฯ ประกอบด้วยรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม และผู้อำนวยการข่าวกรองกลาง หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมาย ผู้อำนวยการคนแรกคือ กอร์ดอน เกรย์ ซึ่งต่อมาเป็นที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติในรัฐบาลประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ คณะกรรมการฯ ก่อตั้งขึ้นเป็นการตอบสนองต่อการเติบโตของกิจกรรมในทางลับของสำนักงานการประสานงานนโยบายระหว่างสงครามเกาหลี

ในสมัยไอเซนฮาวร์ คณะกรรมการฯ กลายมาเป็นหน่วยงานประสานงานเพียงอย่างเดียว หน้าที่ของคณะกรรมการฯ ได้รับการทบทวนโดยคณะกรรมาธิการแจ็กสันซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อเสนอโครงการการสงครามสารสนเทศและจิตวิทยาของสหรัฐในอนาคต คณะกรรมาธิการฯ พบว่าคณะกรรมการฯ ก่อตั้งขึ้นบนสมมติฐานว่ายุทธศาสตร์จิตวิทยาสามารถดำเนินการได้เป็นเอกเทศจากนโยบายและการปฏิบัติราชการ ซึ่งคณะกรรมาธิการฯ ไม่เห็นด้วย สุดท้ายคณะกรรมการฯ จึงถูกยุบเลิกในวันที่ 3 กันยายน 1953 โดยคำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 10483 และความรับผิดชอบถูกโอนไปยังคณะกรรมการประสานงานปฏิบัติการแทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Staff Member and Office Files: Psychological Strategy Board Files". Harry S. Truman Presidential Library.
2. ↑  "Foreign Relations 1964-1968, Volume XXVI, Indonesia; Malaysia-Singapore; Philippines: Note on U.S. Covert Action Programs". United States Department of State.
3. ↑  "U.S. President's Committee on International Information Activities (Jackson Committee): Records, 1950-53". Eisenhower Presidential Center website. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-02. สืบค้นเมื่อ 2020-11-28.
4. ↑  "Dwight D. Eisenhower: Executive Order 10483—Establishing the Operations Coordinating Board". *www.presidency.ucsb.edu*. September 2, 1953. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-12. สืบค้นเมื่อ 2020-11-28.
**ถ้ำพระโพธิสัตว์** หรือ **ถ้ำเขาน้ำพุ** เป็นถ้ำในจังหวัดสระบุรี ที่มีความสำคัญเชิงประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นที่พบหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญภายในถ้ำคือภาพสลักนูนต่ำที่สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี สภาพค่อนข้างสมบูรณ์ คาดว่าสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรศที่ 13-15 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของวัดถ้ำพระโพธิสัตว์ (วัดพระโพธิสัตว์, วัดถ้ำเขาน้ำพุ) ตำบลทับกวาง อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มหาราช เคยเสด็จฯ ประพาสถ้ำแห่งนี้ในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ.2439 สังเกตได้จากรอยแกะสลักอักษรพระปรมาภิธัย จ.ป.ร. บริเวณถ้ำธรรมทัศน์ ซึ่งเป็นถ้ำที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน

ในบริเวณเดียวกัน นอกจากถ้ำพระโพธิสัตว์แล้ว ยังประกอบด้วยถ้ำอื่น ๆ ได้แก่ ถ้ำพระธรรมทัศน์, ถ้ำลุมพินีสวนหิน, ถ้ำสงัดเจดีย์

ภาพแกะสลักพระโพธิสัตว์
----------------------

ภาพแกะสลักพระโพธิสัตว์ปางประทับบาท ล้อมรอบด้วยเทวดา และเทพเจ้าฮินดู ได้แก่ พระอิศวร และ พระนารายณ์ ในลักษณะถวายความเคารพแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ลักษณะศิลปะได้รับอิทธิพลจากศิลปะราชวงศ์คุปตะ-หลังคุปตะ รศ.ดร.รุ่งโรจน์ ธรรมรุ่งเรือง คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ตั้งข้อสังเกตว่าภาพแกะสลักนูนต่ำนี้เป็นภาพที่แสดงถึงพระพุทธเจ้าและเทพเจ้าฮินดูในภาพเดียวกันที่เก่าแก่ที่สุดที่เคยขุดพบในประเทศไทย นอกจากนี้ยังแสดงถึงการแข่งขันระหว่างสองศาสนา หรืออาจแสดงถึงการอยู่ร่วมกันของทั้งสองศาสนา

กรณีการระเบิดทำลายภูเขาหินข้างเคียง
-----------------------------------

ในปี พ.ศ. 2559 สำนักข่าวหลายแหล่งได้ตีพิมพ์ข่าวการอนุมัติสัมปทานระเบิดภูเขาหินในบริเวณใกล้เคียงกับวัดถ้ำพระโพธิสัตว์ สร้างความกังวลให้บุคลากรผู้เชี่ยวชาญด้านทางประวัติศาสตร์, ประชาชน และพระสงฆ์ในบริเวณวัดเป็นอย่างมาก ว่าการระเบิดภูเขาหินดังกล่าวอาจส่งผลต่อภาพแกะสลักนูนต่ำภายในถ้ำ ซึ่งเป็นโบราณวัตถุสำคัญที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์และหายากในประเทศไทย นอกจากนี้ยังกังวลว่าจะส่งผลเสียหายต่อถ้ำอื่น ๆ ในบนิเวณใกล้เคียง ซึ่งมีทั้งวัดที่ชาวบ้านเคารพสักการะ และถ้ำที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
**วัดหลวงขุนวิน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนเปา อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติการสร้างวัดหลวงขุนวินไม่ชัดเจนนัก เพราะสร้างมาหลายยุคหลายสมัย มีทั้งยุครุ่งเรืองและบางสมัยเป็นวัดร้าง มีตำนานเล่าว่า พระพุทธองค์ทรงเสด็จมายังบริเวณที่ตั้งของวัดหลวงขุนวินปัจจุบันนี้ มีชาวลัวะ 2 คน คือ ขุนสาบและขุนสระเมิง มีจิตเลื่อมใส ได้กราบทูลขอพระเกศาธาตุ พระพุทธองค์ทรงประทานให้แล้วสร้างเจดีย์ครอบไว้บนยอดเตี้ย ๆ เรียกว่า *พระธาตุม่อนเปี้ยะ* จากนั้นพระพุทธองค์ทรงเสด็จมาทางทิศที่จะมาเพื่อประทับรอยพระบาท ประทับบนหินก้อนหนึ่งกว้างประมาณ 1 ศอก ยาว 2 ศอก แต่เนื่องจากหินก้อนเล็กไปจึงปรากฏเฉพาะรอยฝ่าพระบาทเท่านั้น ส่วนส้นและนิ้วพระบาทหายไป พระพุทธองค์ทรงทำนายไว้ว่า พระพุทธบาทนี้ไม่เต็มรอยเพราะแหว่งไป (ภาษาพื้นเมืองเรียกว่า หวิดไป) จึงเรียกเมืองแถวนี้ว่า *เมืองหวิด* ต่อมาเรียกว่า *เมืองวิน* สมัยเจ้าหมื่นคำชาวเป็นน้องของขุนหลวงวิลังคะ ได้ทำนุบำรุงดหลวงขุนวินได้เจริญขึ้นมาอีกครั้ง โดยมีครูบาปัญญาวงศา เป็นเจ้าอาวาส หลังพม่าตีเมืองเชียงใหม่แตก วัดนี้จึงกลายเป็นวัดร้างเกือบ 700 ปี

หลังจากเป็นวัดร้างมานาน เมื่อ พ.ศ. 2497 ครูบาอุ่นเรือน สุภทฺโท วัดควรนิมิตร ได้บูรณะวัดอีกครั้งหนึ่ง สร้างเสร็จได้นิมนต์ครูบาอภิชัย ขาวปี มาเป็นประธานร่วมฉลอง เมื่อ พ.ศ. 2501 จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

วัดหลวงขุนวินนี้ตั้งอยู่กลางป่า ภายในวัดมีอาคารไม้ และเจดีย์บรรจุพระเกศาธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีอุโบสถสองหลัง คือ อุโบสถพระยืน (ปางจงกรมแก้ว) และอุโบสถพระนอน (ปางปรินิพพาน) ซึ่งเป็นพระพุทธรูปไม้แกะสลัก และมีบันไดพญานาค

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหลวงขุนวิน อ.แม่วาง จ.เชียงใหม่". มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-28. สืบค้นเมื่อ 2021-10-28.
2. ↑  "วัดหลวงขุนวิน วัดเก่าสวยมาก ในป่าใหญ่".
3. ↑  "วัดหลวงขุนวิน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "สวยดั่งต้องมนต์สะกด "วัดหลวงขุนวิน" วัดเก่าแก่กลางป่าลึกอายุกว่า 700 ปี". เอ็มไทย.
**ฮอร์โมนควบคุมการเจริญเติบโต** (Growth hormone; **GH**) หรือ **โซมาโททรอพิน** (somatotropin) เป็นเปปไทด์ฮอร์โมนที่กระตุ้นการเจริญเติบโต การสร้างเซลล์ในมนุษย์และสัตว์อื่น ๆ จึงถือได้ว่าเป็นส่วนสำคัญในการเจริญเติบโตของมนุษย์ ในเชิงเคมีนั้น เป็น 191-กรดอะมิโน, พอลิเปปไทด์สายเดี่ยว ที่สังเคราะห์ เก็บ และหลั่งโดยเซลล์โซมาโททรอปิกในปีกแนวนอนของต่อมใต้สมองส่วนหน้า

GH เป็นฮอร์โมนความเครียด (stress hormone) ที่กระตุ้นการผลิต IGF-1 และเพิ่มระดับความเข้มข้นของกลูโคสและกรดไขมัน

โกรวท์ฮอร์โมนในมนุษย์จะเรียกว่า hGH (ย่อมากจาก Human Growth Hormone) ซึ่งมีรูปแบบหนึ่งที่มีความแตกต่างอันเกิดจากrecombinant DNA เรียกว่า **โซมาทรอพิน** ซึ่งถูกใช้เป็นยารักษาโรคเกี่ยวกับการเจริญเจิบโตในเด็กและการขาดโกรวท์ฮอร์โมนในผู้ใหญ่ ถึงแม้ว่าจะเป็นยาที่ถูกกฎหมายแต่ไม่เคยมีการทดลองเชิงคลินิกเรื่องความปลอดภัยกับสารเหล่านี้เลย จนถึงปัจจุบันนี้ยังถือกันว่าเป็นฮอร์โมนที่ซับซ้อนมาก ๆ และยังเต็มไปด้วยปริศนามากมายสำหรับนักวิทยาศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ranabir S, Reetu K (January 2011). "Stress and hormones". *Indian Journal of Endocrinology and Metabolism*. **15** (1): 18–22. doi:10.4103/2230-8210.77573. PMC 3079864. PMID 21584161.
2. ↑  Greenwood FC, Landon J (April 1966). "Growth hormone secretion in response to stress in man". *Nature*. **210** (5035): 540–1. doi:10.1038/210540a0. PMID 5960526.
3. ↑  Powers M (2005). "Performance-Enhancing Drugs". ใน Leaver-Dunn D, Houglum J, Harrelson GL (บ.ก.). *Principles of Pharmacology for Athletic Trainers*. Slack Incorporated. pp. 331–332. ISBN 1-55642-594-5.
**อันดับปลาหัวตะกั่ว** หรือ **อันดับปลาออกลูกเป็นตัว** (อังกฤษ: Toothcarp) เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งขนาดเล็กอันดับหนึ่ง พบกระจายพันธุ์โดยทั่วไปในแหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อยของเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ใช้ชื่ออันดับว่า Cyprinodontiformes

โดยมากแล้วเป็นปลาที่มีขนาดเล็กมีความยาวโดยเฉลี่ยไม่เกิน 10 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินและอาศัยบริเวณผิวน้ำ โดยเฉพาะริมฝั่งที่มีไม้น้ำหรือร่มไม้ขึ้นครึ้ม ส่วนมากมีสีสันสวยงาม มีความแตกต่างระหว่างตัวผู้และตัวเมียค่อนข้างชัดเจน 

พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกากลางจนถึงอเมริกาใต้, แอฟริกา และบางส่วนในทวีปเอเชีย เช่น เอเชียใต้ และเอเชียอาคเนย์

ปลาในอันดับนี้ส่วนมากออกลูกเป็นไข่ แต่มีบางชนิดออกลูกเป็นตัว ชนิดที่ออกลูกเป็นตัวจะมีลักษณะเฉพาะ คือ ตัวผู้จะมีอวัยวะสืบพันธุ์ ซึ่งมีการพัฒนาลักษณะโครงสร้างมาจากก้านครีบก้นคือ จะมีลักษณะแหลมยาวเรียกว่า โกโนโพเดียม ซึ่งจะใช้เป็นอวัยวะนี้ผสมพันธุ์กับตัวเมียส่วนอวัยวะสืบพันธุ์ภายนอกของตัวเมียจะมีช่องเพศอยู่บริเวณหน้าครีบก้น ซึ่งตัวผู้จะใช้อวัยวะที่เรียกว่าโกโนโพเดียม สอดเข้าไปในช่องเพศของตัวเมีย และส่งน้ำเชื้อเข้าไปผสมกับไข่ของตัวเมียหรืออาจจะถูกเก็บไว้ในท่อนำไข่ ปลาในอันดับนี้สามารถออกลูกเป็นตัว โดยไข่ที่อยู่ในท้องของตัวเมียจะถูกผสมโดยน้ำเชื้อของตัวผู้ และไข่ก็จะพัฒนาอยู่ในท้องของตัวเมียจนกระทั่งฟักออกเป็นตัว ซึ่งปลาตัวเมียที่ได้ผสมกับปลาตัวผู้เพียงครั้งเดียว จะสามารถให้ลูกได้ต่อไปอีกหลายครั้ง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับการผสมพันธุ์กับตัวผู้อีกเลย โดยไข่จะผสมพันธุ์กับน้ำเชื้อที่ถูกกักเก็บไว้ในท่อนำไข่ ซึ่งการที่ปลาออกลูกเป็นตัวตัวเมียสามารถกักเก็บน้ำเชื้อตัวผู้ได้ยาวนานนั้นขึ้นอยู่ชนิดและความสมบูรณ์ของตัวแม่ปลา

ปลาในอันดับนี้โดยรวม เป็นที่รู้จักกันดีของมนุษย์ โดยมิได้นำมารับประทานเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่มีการนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกันมาอย่างยาวนานแล้ว เพราะเลี้ยงง่าย มีความสวยงาม เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็ก และมักว่ายอยู่บรเวณผิวน้ำ ซึ่งในปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์กันอย่างกว้างขวางนเกิดเป็นสายพันธุ์แปลก ๆ และสวยงามกว่าที่มีอยู่ในธรรมชาติจริง ๆ มากมาย อีกทั้งยังมีประโยชน์ในการกำจัดลูกน้ำซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุงได้เป็นอย่างดีอีกด้วย 

โดยปลาในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ วงศ์ปลาหัวตะกั่ว (Aplocheilidae) และ วงศ์ปลาสอด (Poeciliidae) ซึ่งรวมถึงปลาหางนกยูง (*Poecilia reticulata*) ด้วย

### การจำแนก

* อันดับย่อย Aplocheiloidei
	+ วงศ์ Aplocheilidae
	+ วงศ์ Nothobranchiidae
	+ วงศ์ Rivulidae
* อันดับย่อย Cyprinodontoidei
	+ วงศ์ใหญ่ Funduloidea
		- วงศ์ Profundulidae
		- วงศ์ Goodeidae
		- วงศ์ Fundulidae
	+ วงศ์ใหญ่ Valencioidea
		- วงศ์ Valenciidae
	+ วงศ์ใหญ่ Cyprinodontoidea
		- วงศ์ Cyprinodontidae
	+ วงศ์ใหญ่ Poecilioidea
		- วงศ์ Anablepidae
		- วงศ์ Poeciliidae

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ["ปลาออกลูกเป็นตัว จากเว็บไซต์[[กรมประมง]] (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-31. สืบค้นเมื่อ 2011-10-03. ปลาออกลูกเป็นตัว จากเว็บไซต์กรมประมง (ไทย)]
3. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
4. ↑   Parenti, Lynne R. (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N.. ed. *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. pp. 148–151. ISBN 0-12-547665-5

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
***ดราก้อน ฮาร์ท*** (อังกฤษ: **Dragonheart**) เป็นภาพยนตร์ประเภท แฟนตาซี/ผจญภัย กำกับโดย ร็อบ โชเฮ็น ออกฉายในปี 1996.

ข้อมูลอย่างย่อ
--------------

ไอนอน เจ้าชายผู้เป็นลูกของราชาองค์หนึ่งที่ปกครองอย่างโหดร้าย และเป็นลูกศิษย์ของอัศวินนามโบเวน เขาสอนเกี่ยวกับการต่อสู้ด้วยดาบ และเรื่องศีลธรรมที่กษัตริย์พึงมีเสมอ วันหนึ่งชาวบ้านทนไม่ไหวจึงทำการก่อกบฏ ผู้เป็นราชาถูกสังหาร และไอนอนที่บาดเจ็บใกล้ตาย

โบเวนกับราชินีได้เดินทางไปขอให้เดรโก มังกรที่มีพลังมากที่สุดในดินแดนแห่งนั้นช่วย เดรโกได้ให้ไอนอนสัญญาว่าจะเป็นราชาที่ดี ก่อนจะมอบดวงใจให้ครึ่งดวง แต่เมื่อเขาหายดีแล้ว เขากลับผิดต่อคำสัญญา และเดินตามรอยผู้เป็นพ่อ โบเวนจึงคิดว่าเดรโกเป็นตัวการ ก่อนจะสาบานว่าจะตามล่ามังกรทุกตัวบนโลก จนเจอเดรโก ทั้งสองประจันหน้ากัน สุดท้ายทั้งสองร่วมมือกันกับชาวบ้านเพื่อโค่นล้มราชาไอนอนลง

นักแสดง
-------


| บทบาท | นักแสดงเดิม โลก | พากย์ไทย ไทย  ทีมพากย์ CVD |
| --- | --- | --- |
| โบเวน | เดนนิส เควด | ปิยะ ชำนาญกิจ |
| เดรโก | ฌอน คอนเนอรี | บัญชา เหมะบุตร |
| ราชาไอนอน | เดวิด ธิวลิส | บัญชา เหมะบุตร |
| กิลเบิร์ด ของ ล็อกในเดือย | พีท พอสเซิลเวท | เอกชัย พงศ์สมัย |
| ราชินี ไอช์หลิน | จูลี่ คริสตี้ | --- |
| คาร่า | ดีน่า เมเยอร์ | กรณิการ์ ประภัสภักดี |
| เจ้า เฟลตัน | เจสัน ไอแซ็ก | --- |
| ไส้เลื่อน | ไบรอัน ทอมป์สัน | --- |
| เขาเรา | หมาป่า คริสเตียน | --- |
| เคราแดง | เทอร์รี่ โอนีลl | --- |
| ไอนอนตอนเด็ก | ลี เคส | --- |
| คาร่าตอนเด็ก | ซานดร้า ส่องไอโค | --- |
| ปกรณัมเกี่ยวกับบริเตน | จอห์น อาร์เธอร์ (ไม่ให้เครดิต) | --- |
|

ทีมพากย์ CVD International

การผลิต
-------

### การถ่ายทำภาพยนตร์

ถ่ายทำจริงเริ่มในเดือนกรกฎาคมปี 1994 สโลวีเนีย ในช่วงลำดับที่เดรโกและ Bowen ในพวกเขามองเห็นผลกระทบ Squires ผู้บังคับบัญชาก็อตต์และทีมของเขาใช้สิ่งที่พวกเขาเรียกว่า "ติดมอนสเตอร์" - เสาที่มีบาร์และสองวงกลมสีแดงที่ด้านบน - เป็นตัวบ่งชี้สำหรับการที่ตาเดรโกจะเป็นสำหรับ อ้างอิง Quaid ของ นอกจากนี้ยังติดตั้งลำโพงผ่านที่โคเฮนจะอ่านบรรทัดเดรโกของ Quaid ซึ่งเควดกล่าวว่า "ช่วย [เขา] ออกมาก."

ในขณะที่ถ่ายทำฉากที่เกี่ยวข้องกับเดรโกในเที่ยวบินลูกเรือที่ใช้ไฟขนาดเล็กเป็นข้อมูลอ้างอิงและจากนั้นแก้ไขภาพไป "ใส่เดรโกมากกว่าด้านบนของที่และลบร่องรอยใด ๆ ของอากาศยาน.

ถึงแม้ว่าเดรโกมีการแสดงอย่างเต็มที่ในการ CGI, โมเดลขนาดเต็มจากบางส่วนของเดรโกของส่วนของร่างกายได้สำหรับบางฉาก หนึ่งในนั้นคือการเดินเท้าของเดรโกซึ่งถูกใช้ในการตรึงโบเวนกับพื้นดินและอื่น ๆ ที่เป็นเดรโกขากรรไกรในช่วงฉากที่โบเวนได้รับการติดกับดักอยู่ข้างใน ในขณะที่เท้าถูกเท้าไม่เคลื่อนไหวขากรรไกรได้ชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวและต้องถูกดำเนินการโดยเชิดหุ่น.

ตามที่โคเฮนพวกเขาใช้เวลาสิบสามเดือนเพิ่มการทำงานบนแผ่นฟิล์มหลังจากการตัดขั้นสุดท้ายของภาพยนตร์ เขาในกรุงโรมที่จะยิงตามฤดูกาลในตำแหน่งในช่วงเวลานี้และมีการทบทวนลำดับของภาพเคลื่อนไหวที่มี ILM และให้พวกเขาเห็นและคำแนะนำของเขาผ่านทางเชื่อมดาวเทียม.

แผนกต้อนรับ
-----------

ผลสืบเนื่อง
-----------

ในปี พ.ศ. 2543, ดรากอนฮาร์ท: กำเนิดใหม่ศึกอภินิหารมังกรไฟ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องที่ออกโดยตรงไปยังวิดีโอ.

การอ้างอิง
----------

1. ↑  "Dragonheart". Box Office Mojo. May 31, 1996. สืบค้นเมื่อ 2011-05-09.

ดูเพิ่ม
-------

* สมัยกลาง
* มังกร
* ปกรณัมเกี่ยวกับบริเตน
* เวลส์

ลิงก์จากภายนอก
--------------

* *ดราก้อน ฮาร์ท* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส

อ้างอิง
-------
**วัดหลวงราชสัณฐาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา

วัดหลวงราชสัณฐานเป็นวัดร้างมาก่อน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2030 ต่อมาเจ้าหลวงวงศ์ผู้ครองเมืองพะเยาได้บูรณปฏิสังขรณ์จนแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2387 ชาวบ้านจึงเรียกว่า **วัดหลวง** ต่อมาชื่อว่า "วัดหลวงราชสัณฐาน" ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อ พ.ศ. 2478

วิหารศิลปะล้านนา ซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่ภายใน เป็นภาพจิตรกรรมสีฝุ่นผสมกาว ยางไม้เขียนบนกระดาษสา ผ้าแปะติดอยู่บนผนังไม้ รูปที่เขียนเล่าเรื่องทศชาติชาดกและพุทธประวัติ เมื่อ พ.ศ. 2527 กิดพายุฝนทำให้วิหารพังทลายลงมาทั้งหมดรวมทั้งภาพจิตรกรรมบนแผ่นไม้ด้วย ต่อมามีการสร้างวิหารหลังใหม่ โดยสร้างวิหารบนฐานเดิมและคงรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบเดิมไว้ แต่ได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบบ้างในบางส่วน และได้นำภาพจิตรกรรมของเดิมที่ยังเหลืออยู่มาไว้ในวิหารหลังใหม่

เจดีย์ทรงกลมหลังวิหาร และฐานก่ออิฐมีเจดีย์ทรงกลมสลักจากหินทรายขนาดเล็กตั้งตะแคงอยู่ มีการค้นพบสถูปเจดีย์หินทราย 1 องค์ มีลักษณะรูปทรงคล้ายเจดีย์แบบสุโขทัย อยู่ในพุทธศตวรรษที่ 20–21 ตั้งอยู่ด้านหลังวิหาร รูปแบบนี้มีที่พะเยาเท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหลวงราชสันฐาน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหลวงราชสัณฐาน". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดพะเยา.
3. ↑  "วัดหลวงราชสัณฐาน". มิวเซียมไทยแลนด์.
**อันดับปลาตะเพียน** หรือ **อันดับปลากินพืช** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cypriniformes, อังกฤษ: Carp, Barb, Loach, Minnow, Chinese suckerfish, Garra) เป็นอันดับของปลาจำพวกหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยปลาตะเพียน, ปลาทอง, ปลาคาร์ป, ปลาซิว เป็นต้น ส่วนใหญ่เป็นปลาที่อยู่ในวงศ์ Cyprinidae มีลักษณะโดยรวมคือ ลำตัวมีเกล็ด ส่วนใหญ่แบนข้าง สันท้องกลมหรือเป็นสันคม ไม่มีหนามที่สันท้อง ตาไม่มีหนังคลุม ปากมีหลายตำแหน่งทั้งอยู่ตรงด้านหน้า เฉียงขึ้น หรืออยู่ทางด้านล่าง บางชนิดยืดหดได้เล็กน้อย บางชนิดมีลักษณะคล้ายปากดูด ส่วนใหญ่ไม่มีฟันบนขากรรไกรหรือบางชนิดที่มีก็มีไม่เกิน 8 ซี่ รอยต่อส่วนปลายของขากรรไกรล่างมีปมยื่นออกมาเรียกว่า ซิมไซซีล นอบ ริมฝีปากบางอาจมีหรือไม่มีติ่งเนื้อ บางชนิดไม่มีริมฝีปาก ไม่มีหนามใต้ตา หรือหน้าตา ช่องเปิดเหงือกกว้างกระดูกโอเพอร์เคิล เจริญดี มีหนวด 1-2 คู่ หรือไม่มี ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังอาจแข็ง หรือไม่แข็ง อาจมีหยักด้านในหรือไม่มี ไม่มีครีบไขมัน มีฟันที่หลอดคอ 1-3 แถว ขอบปากเป็นกระดูกพรีแมคซิลลา ขากรรไกรบนยืดหดได้ บางชนิดครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว มีครีบหลังตอนเดียว ถุงลมมีขนาดค่อนข้างใหญ่ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นสองตอน ไม่ถูกแผ่นกระดูกปกคลุมไว้ 

เป็นปลาที่กระจายอยู่ทั่วไปในทุกภูมิภาคของโลก ทั้งอเมริกาเหนือ, ทวีปยูเรเชียและทวีปเอเชีย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ พบในน้ำจืดมากกว่าทะเล ส่วนใหญ่เป็นปลาที่กินพืชเป็นอาหาร ไม่มีกระเพาะอาหาร แต่ก็มีหลายชนิดที่กินเนื้อหรือแพลงก์ตอน เป็นปลาที่มนุษย์คุ้นเคยมานานเพราะใช้เป็นอาหาร 

นอกเหนือจากปลาในวงศ์ Cyprinidae แล้ว ยังมีปลาในวงศ์อื่นอีกที่อยู่ในอันดับนี้ประมาณ 5-6 วงศ์ ได้แก่

* Catostomidae (วงศ์ปลาหมูกระโดงสูง)
* Cobitidae (วงศ์ปลาหมูแท้)
* Botiidae (วงศ์ปลาหมู)
* Serpenticobitidae
* Balitoridae (วงศ์ปลาค้อ)
* Gyrinocheilidae (วงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง)
* Labeoninae (วงศ์ปลาเลียหิน)

และพบมากกว่า 320 สกุล และมากกว่า 3,250 ชนิด และมีความใกล้เคียงกับปลาในอันดับ Characiformes ที่พบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Kottelat, M.; 2012: Conspectus cobitidum: an inventory of the loaches of the world (Teleostei: Cypriniformes: Cobitoidei). The Raffles Bulletin of Zoology, Suppl. No. 26: 1-199.
2. ↑  Cypriniformes

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อันดับปลาตะเพียน**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Cypriniformes***
**วัดหลวงสุนทราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 75 ไร่ 70 ตารางวา

วัดหลวงสุนทราราม ชาวบ้านเรียก **วัดหลวง** ระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา สำหรับอุโบสถหลังใหม่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 วัดหลวงไม่ปรากฎหลักฐานบุคคลที่สร้างวัด มีเรื่องเล่าว่า วัดนี้เป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยที่พระเจ้าบุเรงนองกษัตริย์พม่าได้ชัยชนะเหนือกรุงศรีอยุธยา ด้วยมีหลักฐานซากวัดร้าง ชื่อ "วัดอุหม่อง" ซึ่งคงจะสร้างในระยะเวลาใกล้เคียงกันอยู่ถัดขึ้นไปทางทิศเหนือ แต่ปัจจุบันถูกรบกวนไม่ปรากฎร่องรอย

อุโบสถหลังเก่าเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาด 8.50 ยาว 17 เมตร มีฐานโค้งสำเภา ขนาด 6 ห้อง ผนังก่อทึบ 5 ช่องหน้าต่าง มีประตูเฉพาะด้านหน้า 2 บาน หลังคาจั่วต่อปีก ด้านหน้าต่อปีกยื่นออกมามีเสายอดบัวกลุ่มรองรับ 4 ต้น หน้าบันก่ออิฐถือปูน ตกแต่งลวดลายปูนปั้นด้านหน้าเป็นสายพรรณพฤกษาบนโขดหิน ประดับถ้วยชามเป็นดอกไม้สีต่าง ๆ ด้านหลังเป็นลายเทพนมประทับบนหน้ากาล ประดับด้วยเครือเถาล้อมรอบช่อฟ้าใบระกาปั้นเป็นรูปบุคคลประดับ ซุ้มประตูทางเข้าตกแต่งด้วยลายปูนปั้นเป็นกรอบซุ้มรูปเทพชุมนุม บานประตูด้านนอกลงรักปิดทองลายเทพพนม ผนังภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังโทนของสีออกสีแดง บนผนังหุ้มกลองด้านหน้าเป็นภาพตอนมารผจญและพุทธประวัติตอนเสด็จดาวดึงส์ ด้านหลังเป็นภาพเล่าเรื่องพระเวสสันดรชาดก ผนังด้านข้างเป็นภาพพุทธประวัติสภาพลบเลือน

ปรางค์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอุโบสถ แต่เดิมมีสภาพชำรุดเหลือเพียงฐาน ทางวัดได้ปรับปรุงพื้นที่และสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนเมื่อปี พ.ศ. 2500

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหลวงสุนทราราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดหลวง หรือวัดหลวงสุนทราราม". กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดอ่างทอง ศาลากลางจังหวัดอ่างทอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-26. สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหลวงสุนทราราม**
|  |
| --- |
|  |
| 

| **พระมหากษัตริย์แห่งอียิปต์****– ตำแหน่งในนาม –** |
| --- |
| **พระราชวงศ์แห่งอียิปต์** |
|  |
| พระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ |
| * เจ้าชายแห่งซาอิดเจ้าหญิงแห่งซาอิด
* เจ้าหญิงเฟาซียะห์-ลาติฟะฮ์
* เจ้าชายฟากูรุดดิน

พระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น

* เจ้าชายอับบัสเจ้าหญิงเมดีฮา
	+ เจ้าหญิงฟัตมา
	+ เจ้าชายดาวูด
* เจ้าหญิงอีกบัล

กล่องนี้: * ดู
* คุย
* แก้
 |

 |

เจ้าหญิงนอเอล เจ้าหญิงแห่งซาอิด (อังกฤษ: Noal, Princess of the Sa'id) (เดิม:เจ้าหญิงนอเอลแห่งอัฟกานิสถาน) ประสูติเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2523 ณ โรม อิตาลี เป็นพระธิดาใน เจ้าชายมูฮัมหมัด ดาวูด พาทุนยา ข่านแห่งอัฟกานิสถาน ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์แห่งอัฟกานิสถาน พระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายของอัฟกานิสถาน และ สมเด็จพระราชินีฮุไมรา เบกุมแห่งอัฟกานิสถาน เมื่อยังทรงพระเยาว์ ทรงเข้าศึกษา ณ โรงเรียนเซนต์โดมินิก เมื่อทรงจบการศึกษาแล้ว ทรงเป็นช่างเจียระไนพลอย ก่อนจะทรงเข้าศึกษาระดับปริญญา ณ มหาวิทยาลัยเว็บเตอร์ กรุงลอนดอน ต่อมาทรงเปิดแบรด์เสื้อผ้าในชื่อของ Noal & Co Ltd ในปี 2544

พระมารดาของนอเอลเป็นนักการทูตหญิงฝีมือเยี่ยมและเป็นบุตรสาวของ นายพลู มูฮัมหมัด อดีตเอกอัครราชทูตอัฟกานิสถานประจำกรุงโรม

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายมูฮัมหมัด อาลี เจ้าชายแห่งซาอิด พระราชโอรสใน พระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2556 พระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงแห่งซาอิด เจ้าหญิงแห่งอียิปต์ พระวรชายา** โดยมีแขกเข้าร่วมงานมากมาย อีกทั้งยังมีราชวงศ์ยุโรป ทรงมีพระราชบุตรดังนี้

1. เจ้าชายฟูอัด ซาฮา ฮัดซัน
2. เจ้าหญิงฟาร์รา-นูร์
**วัดหม้อคำตวง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดมี 2 ไร่ 2 งาน 53 ตารางวา

วัดหม้อคำตวงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2019 ในสมัยพระเจ้าติโลกราช แห่งราชวงศ์มังราย เดิมชื่อ **วัดหมื่นตวงคำ** หรือ **วัดหมื่นคำตวง** ตั้งชื่อตามฐานันดรศักดิ์ของผู้สร้างซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เป็นยศหมื่น มีหน้าที่ตีทอง หลอมทอง ถวายแด่กษัตริย์ล้านนา ภายหลังเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดหม้อคำตวง" หมายถึง หม้อทองคำสำหรับตวงเงินตวงทอง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2250

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีบันไดนาคปูนปั้นด้านหน้า ปูด้วยกระจกสีฟ้า วิหารศิลปะล้านนา หลังคาซดซ้อนชั้นลาดต่ำ หน้าบันประดับด้วยลายพรรณพฤกษาสีทอง เจดีย์ฐานทรงแปดเหลี่ยม ย่อเก็จ รองรับบัวถลาสามชั้น ถัดขึ้นไปเป็นองค์ระฆังขนาดเล็ก ถัดจากองค์ระฆังเป็นบัลลังก์สี่เหลี่ยม ปล้องไฉน ยกยอดฉัตรตามแบบล้านนา กุฏิสงฆ์ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ 2 หลัง ศาลาสรงน้ำพระเจ้าทันใจ ศาลาราย ศาลาเป็นที่ตั้งสมาคมโหราศาสตร์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปนามว่า *กิตติลาภมงคล* สร้างด้วยอิฐถือปูน หน้าตักกว้างประมาณ 5 ศอก สูงประมาณ 8 ศอก ปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในวิหาร และพระพุทธรูปทันใจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหม้อคำตวง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหม้อคำตวง อ.เมืองเชียงใหม่". มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-22. สืบค้นเมื่อ 2021-11-22.
3. ↑  "วัดหม้อคำตวง". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหม้อคำตวง**
**การระดมยิงคาโงชิมะ** หรือที่รู้จักกันในชื่อ **สงครามอังกฤษ-ซัตสึมะ** (ญี่ปุ่น: 薩英戦争; โรมาจิ: *Satsu-Ei Sensō*) เป็นการปะทะที่เกิดขึ้นในวันที่ 15 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2406 ในยุคเอโดะตอนปลาย

การปะทะเป็นผลสืบเนื่องมาจากกรณีนามามูงิ ในปี พ.ศ. 2405 ที่ *ชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน* ถูกฆาตกรรม ทำให้อังกฤษเรียกร้องเงินสินไหมทดแทนจากไดเมียวแห่งซัตสึมะ

เบื้องหลัง
----------

ภายหลังจากกรณีนามามูงิ *นาวาโท จอห์น นีล* อุปทูตอังกฤษ ได้เรียกร้องคำขอโทษและค่าสินไหมจากรัฐบาลเอโดะ เป็นจำนวนเงิน 100,000 ปอนด์ หรือประมาณ 1/3 ของรายได้ทั้งปีของรัฐบาลเอโดะ ซึ่งนีลได้ยื่นคำขู่ถึงรัฐบาลเอโดะว่าหากไม่ได้รับค่าสินไหม อาจจำเป็นที่จะต้องมีการจัดการด้วยกำลัง นอกจากนี้ อังกฤษยังเรียกร้องจากแคว้นซัตสึมะให้มีการจับกุมและดำเนินคดีแก่ผู้กระทำผิด และเงินอีก 25,000 ปอนด์สำหรับเหยื่อที่รอดชีวิตและครอบครัวของชาลส์ ซึ่งฝ่ายรัฐบาลเอโดะ โดย *โองาซาวาระ นางามิจิ* ผู้แทนโชกุน ได้พยายามหลีกเลี่ยงที่จะมีปัญหากับชาติยุโรป ซึ่งขณะนั้นต้องเผชิญกับภัยคุกคามทั้งฝรั่งเศสและอังกฤษ

รัฐบาลเอโดะได้ปฏิเสธที่จะขอโทษและการจ่ายค่าสินไหมแก่อังกฤษรวมไปถึงการลงโทษซามูไรสองคนที่ก่อเหตุ ซึ่งญี่ปุ่นได้อ้างถึงผลประโยชน์มากมายของชาวยุโรปในญี่ปุ่น รวมถึงสิทธิสภาพนอกอาณาเขตที่กฎหมายญี่ปุ่นไม่มีผลบังคับใช้กับชาวต่างชาติ ซึ่งบรรดาข้อตกลงที่ไม่มีความยุติธรรมเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ญี่ปุ่นถูกบีบบังคับให้จำยอม

จากความอยุติธรรมของชาติมหาอำนาจยุโรป ทำให้เกิดกระแสต่อต้านชาวยุโรปขึ้นในญี่ปุ่น ซึ่งแผ่ขยายไปทั้งประเทศ ในห้วงเวลานั้น สมเด็จพระจักรพรรดิโอซาฮิโตะก็ทรงตรา "โองการขับไล่คนเถื่อน" ขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2406 ซึ่งชาติยุโรปเลือกที่จะโต้ตอบด้วยวิธีการทางทหาร เรือสินค้าของอเมริกา เนเธอร์แลนด์ และฝรั่งเศสที่ผ่านช่องแคบชิโมโนเซกิล้วนถูกโจมตี ซึ่งทำให้กองเรือผสมที่นำโดยราชนาวีอังกฤษต้องระดมยิงตอบโต้เพื่อป้องกันเรือสินค้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Totman, p.68-69
2. ↑  Totman, p.71
3. ↑  Totman, p.72
**อันดับย่อยปลากัด ปลากระดี่** (อันดับย่อย: Anabantoidei) เป็นอันดับย่อยของปลาที่อยู่ในอันดับAnabantiformes ซึ่งทั้งหมดเป็นปลาที่อยู่ในน้ำจืดทั้งหมด โดยจะพบในทวีปแอฟริกาและทวีปเอเชีย  โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anabantoidei (/อะ-นา-เบน-ทอย-เดีย/)

ส่วนมากเป็นปลาที่มีขนาดเล็ก ขนาดเมื่อโตเต็มที่ไม่เกินฝ่ามือของมนุษย์ แต่จะมีบางสกุลเท่านั้นที่ใหญ่ได้ถึงเกือบหนึ่งเมตร ได้แก่ *Osphronemus* หรือสกุลปลาแรด

ปลาในอันดับนี้จะถูกเรียกในชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า "Labyrinth fish" หรือ "ปลาที่มีอวัยวะช่วยในการหายใจ" เพราะปลาในอันดับนี้จะมีอวัยวะช่วยในการหายใจอยู่ในเหงือก เรียกว่า "อวัยวะเขาวงกต" (Labyrinth organ) จึงทำให้สามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรง โดยไม่ต้องรอให้ออกซิเจนละลายในน้ำผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนปลาทั่วไป  โดยอวัยวะส่วนนี้มีลักษณะเป็นแผ่นแข็ง ขดวนไปมาเหมือนเขาวงกตตามชื่อ และมีเส้นเลือดมาหล่อเลี้ยงจำนวนมาก ซึ่งพัฒนามาจากกระดูก Epibranchial bone ของกระดูก Gill arch อันแรก และยังทำให้อาศัยอยู่บนบกได้ชั่วเวลาหนึ่งด้วย ในปลาบางชนิด
จึงสามารถอาศัยอยู่ในพื้นที่แคบ ๆ หรือมีออกซิเจนละลายในน้ำต่ำได้เป็นอย่างดี เช่น ท้องร่องสวน, หนอง, บึงทั่วไป รวมถึงในนาข้าวด้วย โดยทั้งหมดเป็นปลากินเนื้อ มีบางจำพวกเท่านั้นที่กินพืชเป็นอาหารหลัก

โดยที่ยังเป็นปลาวัยอ่อน อวัยวะส่วนนี้จะยังไม่เจริญเต็มที่ ปลาจะใช้เหงือกเป็นอวัยวะหลักในการหายใจเหมือนปลาทั่วไป แต่เมื่อปลาโตขึ้น อวัยวะส่วนนี้จะใหญ่ขึ้น ขณะที่เหงือกจะหดเล็กลง แต่ก็ไม่หายไปเลยทีเดียว 

ปลาในอันดับนี้ จะมีความแตกต่างระหว่างเพศผู้และเพศเมียชัดเจน โดยตัวผู้มีจะมีลำตัวขนาดใหญ่กว่าและมีสีสันที่สวยงามกว่า 

สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ใหญ่ ๆ (ดูในตาราง)

ส่วนมากเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว มักจะกัดกันเองเสมอ ๆ ในฝูง ในหลายวงศ์ หลายสกุล จะมีการแพร่ขยายพันธุ์คล้าย ๆ กัน กล่าวคือ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายบีบรัดตัวเมียเพื่อรีดไข่ออกมา แล้วฉีดสเปิร์มเข้าใส่ จากนั้นจะอมไข่ในปากแล้วพ่นเก็บไว้ในฟองน้ำที่สร้างจากน้ำลายของตัวผู้ผสมกับอากาศบนผิวน้ำ ที่เรียกว่า "หวอด" จากนั้นตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่จนกระทั่งฟักเป็นตัว หรือในบางชนิด ตัวผู้จะเป็นอมไข่ไว้ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว หรือสร้างรังจากวัชพืชน้ำหรือเศษหญ้า ใบไม้ คล้ายรังของนก เป็นต้น

เป็นปลาที่รู้จักกันดีในแง่ของการใช้บริโภคเป็นอาหารของมนุษย์อย่างกว้างขวาง รวมทั้งนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามด้วย เพราะเป็นปลาขนาดเล็ก สวยงาม และเลี้ยงง่าย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Karel F. Liem (1963). *The comparative osteology and phylogeny of the Anabantoidei (Teleostei, Pisces)*. Illinois biological monographs. Vol. 30. Urbana,University of Illinois Press,1963.
2. ↑  จาก ITIS.org
3. 1 2  Pinter, H. (1986). Labyrinth Fish. Barron's Educational Series, Inc. ISBN 0-8120-5635-3
4. ↑  หน้า 106, 
*The Giant Gourami "แรด" ในตำนาน* คอลัมน์ Rare Collection โดย RoF, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 29: พฤศจิกายน 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Anabantoidei***
| Jaynagar-Bardibas |
| --- |
| สัญลักษณ์ |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |
| ปลายทาง INR (JYG) |  |  |  | ปลายทาง NRW (JYG) |
|  |  |  | 3 |  |  

|  |
| --- |
|  อินเดีย |
|  เนปาล |

  พรมแดน |
|  |  |  | 3.2 | Inarwa |
|  |  |  | 7.8 | Khajuri |
|  |  |  | 13.3 | Mahinathpur |
|  |  |  | 17.7 | Baidehi |
|  |  |  | 21.7 | Parbaha |
|  |  |  | 23 |  | Postal Highway |
|  |  |  | 23.5 |  | Jaladh khola |
|  |  |  | 28.4 | Janakpurdham |
|  |  |  | 33.1 | Kurtha |
|  |  |  | 34.2 | Pipradhi |
|  |  |  | 36.2 |  | Bighi river |
|  |  |  | 37.8 | Khutta Pipradhi |
|  |  |  | 42.5 | Loharpatti |
|  |  |  | 47.6 | Singyahi |
|  |  |  | 51.2 | Bhangaha |
|  |  |  | 51.8 |  | Rato river |
|  |  |  |  | Bijayalpura |
|  |  |  |  |  |
|  |  |  |  | Bardibas |
|  |  |  |  |  |  |  |

 |

รถไฟที่สถานี Khajuri
แผนที่ประเทศเนปาล
**การรถไฟเนปาล** (NRC) (ตัวย่อ **NR / ने. रे**) ดำเนินการโดยรัฐบาลเนปาล ให้บริการเส้นทางรถไฟสองสายในประเทศเนปาล ได้แก่ สาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura ระยะทาง 53 กิโลเมตร

ประวัติ
-------

รถไฟสาย Raxual-Sirsiya (ซึ่งเคยดำเนินการโดยการรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล) และสาย Jaynagar–Janakpur–Bijalpura (NJJR) (ระยะทาง 39 กิโลเมตร สร้างโดยอังกฤษ) ซึ่งเป็นรถไฟรางแคบขนาด 2 ft 6 in (762 mm) ได้เปิดให้บริการครั้งแรกในสมัย Rana

ย่านสินค้าซีร์ซียา
------------------

ทางรถไฟสาย Raxual-Sirsiya ระยะทาง 6 กิโลเมตร ได้เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2005 เพื่อใช้ขนส่งสินค้าจาก Sirsiya ไปยังสถานที่ต่าง ๆ ในประเทศอินเดีย เป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจของเนปาล

ส่วนต่อขยายในอนาคต
------------------

มีแผนเปิดเส้นทางรถไฟไปยังเมือง Amlekhganj อีกครั้ง เนื่องจากเป็นทางรถไฟสายเศรษฐกิจ และมีแผนสร้างทางรถไฟต่อขยายไปยัง Bardibas

นอกจากนี้ยังมีแผนสร้างทางรถไฟสายตะวันออก-ตะวันตก ผ่านกรุงกาฐมาณฑุ และสายเหนือ-ใต้ เชื่อมต่อกับจีนและอินเดีย แต่โครงการไม่คืบหน้า เนื่องจากติดปัญหาด้านการเมือง

### เส้นทางในอนาคต

* New Jalpaiguri-Kakadvitta
* Jogabani-Biratnagar
* Nautanwa-Bhairahawa
* ถนน Nepalganj-Nepalganj
* Jayanagar-Janakpur-Bardibas

สถานีรถไฟที่สำคัญ
-----------------

* Raxaul-Sirsiya Birganj – ย่านขนส่งสินค้าที่สำคัญในเนปาล
* Jaynagar - จุดเปลี่ยนขนาดความกว้างรางรถไฟ
* Janakpur - เมืองแห่งหนึ่งในเนปาล
* Bijalpura - สถานีปลายทางในเนปาล

ระบบรถไฟ
--------

### หัวรถจักร

* แซดดีเอ็ม 524 (ปัจจุบันไม่สามารถใช้การได้)

ความปลอดภัย
-----------

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 เกิดอุบัติเหตุรถจักรตกราง แต่ไม่มีผู้โดยสารคนใดได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต

ดูเพิ่ม
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การรถไฟเนปาล**

* รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล
* การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล
* รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Story reported here เก็บถาวร 2012-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
เจ้าหญิงนาเด็จดา เปตรอฟนาแห่งรัสเซีย (อังกฤษ: Princess Nadejda Petrovna of Russia) ประสูติเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1898 ณ จักรวรรดิรัสเซีย เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และ 2 ใน แกรนด์ดยุกปีเตอร์ นิไคโลวิชแห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร ผานทางสายพระมารดา และเป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย ผ่านทางสายพระบิดา โดยช่วงก่อน สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์ทรงหมั้นหมายกับ เจ้าชายโอเลจ คอนสแตนนิโนวิชแห่งรัสเซีย ผู้เป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดินิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย เช่นเดียวกับพระองค์ แต่แล้ว พระคู่หมั้น ก็ถูกลอบสังหารจนสิ้นพระชนม์ในสนามรบ ต่อมาพระองค์จึงได้เสกสมรสกับ เจ้าชายนิโคลัส ออโรวา เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1917 ณ แหลมไครเมีย ทั้งสองมีพระบุตรคือ 

1. เจ้าหญิงอิรินา นิโคลาเวฟนา ออโรวา
2. เจ้าชายซาเนีย นิโคเลฟนา ออโรวา

โดยทั้ง 2 เป็นพระราชวงศ์แห่งรัสเซียที่ได้รับผลกระทบจากการปฏิวัติรัสเซีย จนต้องเสด็จทางเรือด้วยความยากลำบาก ซึ่งพระธิดาของพระองค์ เป็นผู้โดยสารในเรือที่มีพระชันษาน้อยที่สุด โดยพระชนม์ชีพของครอบครัวพระองค์นั้น เริ่มต้นที่ ประเทศฝรั่งเศส และเป็นบั้นปลายพระชนม์ชีพของพระองค์ พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1988 พระชันษาได้ 90 ปี