recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
คัมภีร์**ปทสังคหะ** เป็นคัมภีร์ไวยากรณ์บาลีประเภทไม่มีสูตร แต่เป็นคัมภีร์เนื้อหาแสดงประมวลบท การรวบรวมบทในภาษาบาลี 4 บท คือ นาม อาขยาต อุปสรรค และนิบาต แล้วนำมาอธิบายแจกแจงตามหลักภาษาโดยละเอียด เป็นผลงานของพระอาทิจจวงศ์ พระเถระชาวย่างกุ้ง ประเทศพม่า ที่มีชีวิตอยู่ระหว่าง พ.ศ.2425-2494 ท่านเป็นพระเถระที่เชี่ยวชาญหลายภาษา เช่น ภาษาบาลี สันสกฤต และภาษาอังกฤษ เคยเดินทางไปเผยแผ่พระศาสนาในประเทศฝรั่งเศสและอิตาลี เป็นต้น ท่านได้รับการยกย่องว่ามีความสามารถทัดเทียมกับโบราณาจารย์ชาวพม่า 1 ใน 6 ท่าน ตั้งแต่สมัยพุกามเป็นต้นมา ท่านผู้แต่งคัมภีร์นี้เห็นว่า การศึกษาภาษาอย่างเป็นระบบ จะช่วยพัฒนาความรู้ของผู้เรียนเป็นอย่างดี จึงแต่งคัมภีร์นี้เป็นหลักสูตรการเรียนภาษาบาลี และรัฐบาลพม่าก็เคยบรรจุคัมภีร์นี้ไว้เป็นหลักสูตร ครั้งเมื่อยังเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ

### ความเป็นมา

คัมภีร์ปทสังคหะ แปลว่า "ประมวลบท" หมายถึง การรวบรวมบทในภาษาบาลีทั้ง 4 อย่าง คือ นาม อาขยาต อุปสรรค และนิบาต  แล้วนำมาอธิบายแจกแจงบทตามหลักภาษาโดยละเอียด คัมภีร์ปทสังคหะ แต่งเป็นคาถาเพื่อสะดวกต่อการท่องจำ ทำความเข้าใจ ลำดับขั้นตอนนำเสนอไม่ซับซ้อน มีลักษณะอาศัยปทมาลา จากคัมภีร์ต้นแบบ เช่น คัมภีร์กัจจายนะ ปทรูปสิทธิ และสัททนีติไวยากรณ์ เป็นต้น และอาศัยเนื้อความบางส่วนจากคัมภีร์กลุ่มสุโพธาลังการบ้าง คัมภีร์สัททัตเภทจินดา บ้าง

พระเลดี สะยาดอ ผู้แนะนำให้พระอาทิจวงศ์ เขียนคัมภีร์ปทสังคหะ

### ผู้รจนาคัมภีร์

คัมภีร์รจนาโดยพระอาทิจจวงศ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดอาทิจจวงศ์ เมืองย่างกุ้ง ประเทศสหภาพเมียนมาร์ ขณะแต่งคัมภีร์พำนักอยู่ ณ วัดอโศการาม จังหวัดมัณฑเลย์ แต่งจบในปี พ.ศ.2455 ขณะมีอายุ 30 ปี โดยท่านมีผลงานที่แต่งและเป็นที่รู้จักกันโดยในวงกว้าง คือ คัมภีร์ปทสังคหะ กัจจายนะสังคหะ มิลินทปัญหานิสสัย และศิลาจารึกเสาอโศก โดยคัมภีร์ปทสังคหะ เขียนขึ้นตามการนิมนต์ของพระญาณธระ (พระแลดี สยาดอ) ในพุทธศักราช 2461 พระอาทิจจวงศ์ มีพรรษาครบ 17 พรรษา ได้เดินทางไปศึกษาอังกฤษและเผยแผ่พระศาสนายังประเทศอินเดีย ลังกา และอังกฤษ เนื่องจากเป็นคนมีพรสวรรค์ในด้านภาษา จึงสามารถศึกษาภาษาอื่นนอกจากภาษาบาลี สันสกฤต และอังกฤษ รวมไปถึงฮินดี เบงกอล คุรมุขี อูรดู และญี่ปุ่น หลังจากเดินทางไปเผยแผ่ศาสนาในประเทศยุโรป อาทิ ฝรั่งเศส และอิตาลี

อ้างอิง
-------


1. ↑  พระเทพปริยัติมุนี ผศ.ดร.และคณะ.(2560). คัมภีร์ปทสังคหะ : การตรวจชำระและการศึกษาวิเคราะห์. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
**บูร์ฌฟุต 18** (ฝรั่งเศส: *Bourges Foot 18*) เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในเมืองบูร์ฌ ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมกันระหว่างบูร์ฌฟุตกับบูร์ฌ 18 ในปี 2021

ประวัติ
-------

ในเดือนกรกฎาคม 2020 ยาน กาลุต นายกเทศมนตรีนครบูร์ฌ ได้เสนอการควบรวมกันของ 2 สโมสรฟุตบอลที่สำคัญที่สุดในบูร์ฌคือ บูร์ฌฟุตกับบูร์ฌ 18 การควบรวมกันได้รับการตกลงในหลักการระหว่าง 2 สโมสรในเดือนกันยายน 2020

รายละเอียดของการควบรวมได้รับการยืนยันในเดือนเมษายน 2021 เมื่อสมาชิกของทั้ง 2 สโมสรลงมติอนุมัติ ประธานของทั้ง 2 สโมสรที่ควบรวมกันกลายเป็นประธานร่วมของสโมสรใหม่ที่มีชื่อว่า บูร์ฌฟุต 18 สีประจำสโมสรคือสีแดงและสีขาว

เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2021 สโมสรได้ยืนยันว่าโลร็อง ดี แบร์นาร์โด อดีตผู้ฝึกของบูร์ฌฟุต เป็นหัวหน้าผู้ฝึกของสโมสรที่รวบกัน

เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2023 ซาดีโย มาเน นักฟุตบอลทีมชาติเซเนกัล ได้เข้าซื้อสโมสรบูร์ฌฟุต 18

อ้างอิง
-------

1. ↑  "N2 : Vers une fusion de deux clubs pour la saison prochaine ?" (ภาษาฝรั่งเศส). foot-national.com. 23 September 2020.
2. ↑  "Bourges Foot et Bourges 18 fusionnent pour devenir Bourges Foot 18" (ภาษาฝรั่งเศส). footamateur.fr. 18 April 2021.
3. ↑  "Bourges : un nouveau coach pour le club" (ภาษาฝรั่งเศส). foot-national.com. 5 May 2021. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 May 2021. สืบค้นเมื่อ 5 May 2021.
4. ↑  "Was Sadio Mane inspired by Wrexham? Al-Nassr star completes takeover of lower-league French side Bourges 18 | Goal.com". *GOAL* (ภาษาอังกฤษ). 2023-10-25. สืบค้นเมื่อ 2023-10-26.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แสลงใจ (อัลบั้มเพลง)

**แสลงใจ** หรือ **ตูมกาแดง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Strychnos nux-vomica*) เป็นไม้ยืนต้นในป่าเบญจพรรณ เป็นที่มาของชื่ออุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง

ลักษณะทั่วไป
------------

ลักษณะเป็นไม้ต้น สูง 5–25 ม. กิ่งก้านกลม เกลี้ยง สีเทาแกมเหลือง บางครั้งมีหนาม ใบดก หนาทึบ ใบสีเขียวเข้มเป็นมัน เป็นใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม แผ่นใบรูปรี รูปไข่กว้าง ถึงรูปโล่ กว้าง 3–9 ซม. ยาว 4–10.5 ซม. ปลายใบมน ถึงเรียวแหลมและมักเป็นติ่งหนาม โคนใบมนกลม ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยง มีเส้นใบหลัก 3–5 เส้นออกจากโคนใบ ดอก เล็ก สีเขียวอ่อน ถึงขาวนวล ยาว 0.8–1.3 ซม. ออกรวมกันเป็นช่อกระจุกแยกแขนง ที่ปลายยอด ผลกลมโต เหมือนลูกมะตูม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5–4 ซม. เมื่อสุกเป็นสีส้ม ถึงแดง เปลือกหนา ผิวมีขนสาก ถึงเกลี้ยง มี 1–4 เมล็ด เมล็ดรูปโล่ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 ซม. มีขนคล้ายเส้นไหมคลุม

แสลงใจพบในบริเวณที่ลุ่มต่ำ ในป่าเบญจพรรณหรือป่าเต็งรัง ทางภาคเหนือและภาคตะวันออก ในต่างประเทศพบที่อินเดีย ศรีลังกา ลาว กัมพูชา เวียดนามและมาเลเซีย

พิษ
---

เมล็ดมีสารสตริกนิน ใช้ในปริมาณต่ำเป็นยาบำรุงธาตุ กระตุ้นระบบการหายใจและการไหลเวียนของโลหิต ในตำรับสมุนไพรไทยเรียกว่า **โกฐกะกลิ้ง** ถ้าใช้มากจะเป็นพิษอย่างรุนแรงถึงตายได้ โดยจะทำให้เกิดอาการชักกระตุก เนื่องจากระบบประสาทส่วนกลางถูกทำลาย

อ้างอิง
-------

* แสลงใจ โดย กรมป่าไม้ เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* อันตรายจาก Strychnine

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สัมผัสอารมณ์ ฝนแรก หญ้าแตกใบ ใน"อช.ทุ่งแสลงหลวง" เก็บถาวร 2005-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ชั่วโมงแรงงาน** (อังกฤษ: man-hour) หมายถึงปริมาณของงานที่แรงงานโดยทั่วไปสามารถทำได้ภายในหนึ่งชั่วโมง หน่วยดังกล่าวเป็นการประมาณค่าจำนวนของคนงานซึ่งไม่ถูกรบกวนจะต้องใช้ในการกระทำงานอย่างใดอย่างหนึ่งให้เสร็จลุล่วง ยกตัวอย่างเช่น การวิจัยและการเขียนเอกสารวิทยาลัยอาจต้องใช้ 20 ชั่วโมงแรงงาน การเตรียมงานเลี้ยงของครอบครัวอาจใช้ 10 ชั่วโมงแรงงาน

ชั่วโมงแรงงานไม่รวมไปถึงเวลาพักที่คนงานจะต้องใช้จากการทำงาน เช่น เพื่อพักผ่อน รับประทานอาหาร หรือเพื่อทำธุระส่วนตัวอื่น ๆ หากแต่นับเฉพาะเวลาที่ใช้ในการทำงานเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ผู้จัดการนับชั่วโมงแรงงานและเพิ่มเวลาพักเพื่อประมาณค่าเวลาที่ใช้เพื่อทำงานให้เสร็จลุล่วง รวมไปถึง ในขณะที่การเขียนเอกสารคอร์สของวิทยาลัยอาจต้องใช้ 20 ชั่วโมงแรงงาน แต่ก็เกือบจะแน่นอนว่างานดังกล่าวจะไม่เสร็จภายในเวลา 20 ชั่วโมงติดต่อกัน เนื่องจากความคืบหน้าของงานจะถูกขัดขวางด้วยงานอื่น มื้ออาหาร การนอนหลับ และการพักผ่อน

หน่วยที่คล้ายกัน
----------------

แนวคิดของชั่วโมงแรงงานยังสามารถใช้ได้กับ **man-day**, **man-week**, **man-month**, **man-year** เป็นหน่วยที่ใช้ในโครงการขนาดใหญ่ โดยมีความหมายถึงปริมาณที่แรงงานโดยทั่วไปสามารถทำได้ภายในหนึ่งวัน หนึ่งสัปดาห์ หนึ่งเดือน และหนึ่งปีตามลำดับ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definition from the Merriam-Webster Online Dictionary". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-11-03. สืบค้นเมื่อ 2010-06-17.
2. ↑  "Person-hour definition - Dictionary - MSN Encarta". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-11-01. สืบค้นเมื่อ 2010-06-17.
3. ↑  Infoplease.com
4. ↑  "SFAF.org". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-11. สืบค้นเมื่อ 2010-06-17.

* *The Principles of Scientific Management* เก็บถาวร 2009-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน F.W.Taylor, 1911, online
* *Shop Management*, F.W.Taylor, 1911, online
* A Selection from Frederick Taylor's Essays เก็บถาวร 2009-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, online

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

**Man-years:**

* Man-year defined as 2000 hours:  เก็บถาวร 2006-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Solicitation Number 05-0002-02: Support Services for the Office of Naval Research for the Legislative Affairs Office (United States Navy Office of Naval Research: Arlington, Virginia, USA, 2004)
* Man-year defined as 2087 man-hours: Report 5, International Federation Of Professional And Technical Engineers Local 32: San Diego, California, 2000 เก็บถาวร 2004-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน(counting 311 "Non-available/Nonproductive" man-hours)
**ขุนศรีวิสารวาจา** เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เป็นขุนนางและนักการทูตชาวสยามที่ได้เดินทางไปเยือนประเทศฝรั่งเศสในฐานะตรีทูตของเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) เมื่อ พ.ศ. 2229

ออกขุนศรีวิสารวาจา สันนิษฐานว่าอาจจะเกิดในราวปี 2199–2204 ในช่วงต้นรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ส่วนบิดาของออกขุนศรีวิสารวาจานั้นเคยเป็นราชทูตเดินทางไปเจริญสัมพันธไมตรีกับโปรตุเกส สำหรับออกขุนศรีวิสารวาจานั้นก่อนเป็นตรีทูตเดินทางไปฝรั่งเศสเคยเป็นทูตเดินทางไปเจริญสัมพันธไมตรีที่จักรวรรดิโมกุล มาแล้ว

ส่วนสาเหตุที่ท่านได้เป็นตรีทูตเดินทางไปฝรั่งเศสคงเป็นเพราะต้องการให้ท่านได้เรียนรู้งานโดยสันนิษฐานว่าบิดาและท่านอาจจะรับราชการอยู่ในกรมท่า แต่ตัวท่านก็เกือบมิได้เดินทางไปฝรั่งเศส เนื่องจากก่อนเดินทางเพียง 8 วันได้มีผู้ถวายฎีกาต่อสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ฟ้องร้องท่านด้วยเรื่องราวบางอย่างแต่ฎีกาฉบับนั้นก็ถูกตีตกไป ซึ่งคณะทูตชุดนี้เดินทางไปฝรั่งเศสพร้อมกับคณะทูตของอาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง ที่เดินทางเข้ามายังกรุงศรีอยุธยาเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี โดยออกขุนศรีวิสารวาจาเป็นผู้อัญเชิญพระราชสาส์นก่อนส่งต่อให้ออกพระวิสูตรสุนทร

ต่อมาคณะทูตชุดนี้ได้เดินทางกลับกรุงศรีอยุธยาพร้อมกับซีมง เดอ ลาลูแบร์และโกลด เซเบอแร ดูว์ บูแล ที่เป็นทูตเดินทางเข้ามาเจริญพระราชไมตรีกับสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยลาลูแบร์ได้บันทึกว่าออกขุนศรีวิสารวาจาได้ทำหน้าที่ถวายรายงานเรื่องราวที่ได้จดบันทึกมาตั้งแต่ต้นจนจบ ในเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2231 ออกขุนศรีวิสารวาจาได้เข้าร่วมก่อการกับทางฝั่งพระเพทราชา พร้อมกับออกพระวิสูตรสุนทร ราชทูต และออกหลวงกัลยาราชไมตรี อุปทูต ต่อมาในปี 2241 ท่านได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าคณะขุนนางออกไปรับคณะทูตที่นำโดยบาทหลวงกีย์ ตาชาร์ ที่นำพระราชสาส์นของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 มาถวายแด่สมเด็จพระเพทราชา ณ เมืองมะริด

ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
------------------

* ปรากฏในละคร บุพเพสันนิวาส (พ.ศ. 2561) และ พรหมลิขิต (พ.ศ. 2566) รวมถึงภาพยนตร์ บุพเพสันนิวาส 2 (พ.ศ. 2565) ซึ่งทั้งสามเรื่องนี้รับบทโดย ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ
	+ ในละครเรื่อง บุพเพสันนิวาสและพรหมลิขิตกล่าวว่า ออกขุนศรีวิสารวาจามีชื่อจริงว่า เดช แต่ในความเป็นจริงไม่มีเอกสารใดกล่าวถึงชื่อของท่านเลย
	+ ในละครบอกว่าท่านเป็นบุตรชายของ พระโหราธิบดี กับคุณหญิงจำปาและเป็นน้องชายของ ศรีปราชญ์ แต่ในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ ๓๔ ไม่ได้กล่าวถึงครอบครัวของท่านเพียงแต่กล่าวว่าบิดาของท่านเคยเป็นทูตไปเมืองปอจุเกตหรือโปรตุเกสเพียงเท่านั้น

ดูเพิ่ม
-------

* ราชทูตสยามไปฝรั่งเศส (พ.ศ. 2229)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  ขุนศรีวิสารวาจา กับหน้าที่สำคัญที่ฝรั่งเศส
2. ↑  เปิดภาพ ขุนศรีวิสารวาจา หรือ พี่หมื่น ในอีกมุม และเหตุที่เกือบไม่ได้ไปฝรั่งเศส
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ แมมโบ (แก้ความกำกวม)
**มัมโบ** (สเปน: *mambo*) เป็นชื่อจังหวะดนตรีและการเต้นรำของชาวคิวบา มีความหมายว่า "conversation with the gods"  มาจากชื่อหมอผีลัทธิวูดูในเฮติ แถบตะวันตกของทวีปแอฟริกา ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาอยู่แถบทะเลแคริบเบียนพร้อมกับการค้าทาสตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16

ดนตรีมัมโบสมัยใหม่ เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1938 พร้อมกับจังหวะการเต้นที่เรียกว่า "มัมโบ" พัฒนามาจากรูปแบบการเต้นแบบพื้นเมืองแอฟริกา แต่งโดยโอเรสเตส โลเปซ และกาชาโอ โลเปซ พี่น้องนักดนตรีชาวคิวบา ผู้ได้รับการยกย่องเป็น ผู้ให้กำเนิดดนตรีมัมโบ โดยผสมผสานดนตรีแอฟริกา-คิวบากับดนตรีจังหวะสวิงของอเมริกัน มีทั้งจังหวะเร็วและจังหวะช้า

ดนตรีมัมโบได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง เมื่อเปเรซ ปราโด นักเปียโนและนักแต่งเพลงชาวคิวบา นำดนตรีแนวนี้มาเล่นในกาสิโนในฮาวานา เมื่อเปเรซ ปราโด ย้ายไปอยู่ที่เม็กซิโกใน ค.ศ. 1948 เขาเริ่มบันทึกแผ่นเสียงในสังกัด RCA Victor และทำให้ดนตรีมัมโบเป็นที่นิยมในวงกว้าง และข้ามฝั่งไปในสหรัฐในปี ค.ศ. 1951 เปเรซ ปราโด ได้รับฉายาว่าเป็น "ราชาแห่งมัมโบ" (Mambo King) 

ลักษณะเด่นของดนตรีมัมโบของเปเรซ ปราโด คือ ใช้แซกโซโฟนให้จังหวะ และใช้เครื่องเป่าทองเหลือง (ทรอมโบนและทรัมเปต)ให้ทำนอง มีเปียโน กลอง และเครื่องเคาะเป็นส่วนประกอบ [ ตอนกลางเพลง ปราโดจะเปล่งเสียงว่า *ugh* เป็นภาษาละตินซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า *say it*  โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่เพลง *Mambo No.5*, เพลง *Mambo No.8*, เพลง *Patricia* และเพลง *Cherry Pink (and Apple Blossom White)* ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด ประเทศอังกฤษ ใน ค.ศ. 1955

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mambo Mania
2. 1 2  "Pérez Prado and Mambomania". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-03. สืบค้นเมื่อ 2007-12-31.
3. ↑  "ประวัติ เปเรซ ปราโด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1999-02-09. สืบค้นเมื่อ 2007-12-31.
4. ↑  PEREZ PRADO[*ลิงก์เสีย*] คอลัมน์ - ข้างหลังแผ่น, X-cite ไทยโพสต์, 15 สิงหาคม 2549

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ดนตรีของเปเรซ ปราโด จาก ยูทูบ
* วิดีโอการเต้นแมมโบ เก็บถาวร 2008-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Mambo No.5
* Cherry Pink (and Apple Blossom White)
**พระเทพวชิรญาณ​,วิ.** นามเดิม **เลี่ยม จันทำ** ฉายา **ฐิตธมฺโม** เป็นพระภิกษุฝ่ายอรัญวาสีมหานิกาย ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดหนองป่าพงถัดจากพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) ด้วยนิสัยมักน้อย สันโดษ ถ่อมตน จึงเป็นที่เคารพของพุทธศาสนิกชนจำนวนมาก เมื่อครั้งหลวงพ่อชา ท่านอาพาธหนัก ได้ขอให้พระอาจารย์เลี่ยม รับตำแหน่งเจ้าอาวาสแทน ทำให้ท่านต้องรักษาการแทนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ประวัติ
-------

### ชาติกำเนิด

พระเทพวชิรญาณ,วิ. นามเดิม เลี่ยม จันทำ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ที่บ้านโคกจาน ตำบลทุ่งไชย อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ
บิดาชื่อนายเพ็ง จันทำ มารดาชื่อนางเป้ง จันทำ มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน โดยท่านเป็นคนที่ 4

### อุปสมบท

พระอาจารย์เลี่ยม ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อปี พ.ศ 2504 โดยมีพระครูถาวรชัยเขต เป็นพระอุปัชฌาย์ พระทิพย์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระจันลา เป็นพระอนุสาวนาจารย์
และสามารถสอบได้นักธรรมชั้นเอกในปี 2507

### ปฏิบัติกรรมฐาน

ในปี 2512 พระอาจารย์เลี่ยม ได้ออกเดินทางเสาะแสวงหาครูบาอาจารย์เพื่อเรียนรู้ธรรม จนได้มาพบสำนักของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) วัดหนองป่าพง ซึ่งเป็นวัดที่ร่มรื่น สะอาดสะอ้าน เสนาสนะมีระเบียบเรียบร้อย ดูแล้วเย็นใจ และได้กราบนมัสการหลวงพ่อชา ขอฝากตัวเป็นศิษย์ ในการนี้เอง หลวงพ่อชา ท่านได้เมตตาเปลี่ยนบริขารทุกอย่างให้หมด 

ระเบียบปฏิบัติของหลวงพ่อชา ถือว่าเข้มงวดมาก แต่หลวงพ่อเลี่ยมก็ไม่ได้ย่อท้อแต่อย่างใด เพราะเคยฝึกมาตั้งแต่สมัยอยู่ที่วัดเดิม ซึ่งถือว่าตรงกับรูปแบบของตัวเองมากกว่าที่จะสร้างความยุ่งยากในฝึกฝน เพื่อเข้าถึงแก่นแท้ของพระศาสนา ด้วยความพากเพียร แม้แต่ในวันพระก็ถือ เนสัชชิก คือ การไม่นอนตลอดคืน ก็อยู่ได้อย่างสบาย จนจิตรู้สึกสว่างไสวและมีความสุขจากการปฏิบัติธรรม

### โอวาทธรรม

> เรื่องที่พูดกัน ก็พูดแต่เรื่องการปรุงแต่งของกริยามารยาท ของความรู้สึกที่เป็นเพลิดเพลินเท่านั้น อย่าไปมองว่าคนนั้นดี คนนั้นเลว คนนั้นเกลียดเรา คนนั้นรักเรา ถ้าเรามองในแง่อย่างนี้ เราจะหลงไปในทิศทางมืด   
> ถ้าเราวางความรู้สึกของเราในสภาพว่าเป็นสภาวะธาตุ สภาวะขันธ์ มันเป็นกฎธรรมชาติแล้ว จะทำให้เรามีอารมณ์เป็นปกติ…
> 
> — พระเทพวชิรญาณ (เลี่ยม ฐิตธมฺโม)

สมณศักดิ์
---------

* พ.ศ. 2544 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ ***พระวิสุทธิสังวรเถร,(สย.วิ.)***

* พ.ศ. 2549 เป็นพระราชาคณะชั้นราช ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ ***พระราชภาวนาวิกรม,วิ. อุดมธรรมสิทธิ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี***

* พ.ศ. 2564 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ ***พระเทพวชิรญาณ,วิ. ภาวนาวิธานโกศล วิมลศาสนกิจจาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี***

ธรรมะหลวงพ่อ
------------

• ร่มเงาวัดป่าพง
• หอมกลิ่นสมณะ
• สมณธรรม
• ฐิตธรรมาจารย์
• ดูจิตตนพ้นบ่วงมาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติเจ้าอาวาส เก็บถาวร 2012-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, วัดหนองป่าพง
2. ↑  ราชกิจจานเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เก็บถาวร 2015-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม 118 ตอนที่ 24 ข, 7 ธันวาคม 2544, หน้า 33
3. ↑  ราชกิจจานเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 123 ตอนที่ 15 ข, 6 กรกฎาคม 2549, หน้า 8
4. ↑  ราชกิจจานเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 138 ตอนที่ 21 ข, 31 มีนาคม 2564, หน้า 1
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์

**Firefox** (ชื่อไทย: *แผนจารกรรมมิก 31*) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 อำนวยการสร้าง, กำกับ และแสดงนำโดยคลินต์ อีสต์วูด จากหนังสือนิยายของ เครก โทมัส ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2521

ในภาพยนตร์ ไฟร์ฟอกซ์ เป็นชื่อเรียกขานของนาโตสำหรับ **มิก-31** เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของโซเวียตที่มีสมรรถนะสูง สามารถบินได้ด้วยความเร็ว 6 มัค, เรดาร์จับภาพไม่ได้ และระบบอาวุธที่บังคับด้วยสมองโดยการคิด ขณะที่ในความเป็นจริง เครื่องบินขับไล่มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31ของโซเวียต มีรหัสเรียกขานของนาโตว่า "ฟอกซ์ฮาวด์" (*Foxhound*) พัฒนามาจากเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 "ฟอกซ์แบท" (*Foxbat*)

คลินต์ อีสต์วูด รับบทเป็นอดีตนักบินในสงครามเวียดนามที่สามารถพูดภาษารัสเซียได้ ต้องลักลอบโจรกรรมเครื่องบินต้นแบบลำหนึ่งจากฐานทัพโซเวียต กลับไปสหรัฐอเมริกา และต้องต่อสู้กับเครื่องบินต้นแบบอีกลำหนึ่งที่ขับโดยสายลับเคจีบี ในภาพยนตร์นักบินต้องคิดเป็นภาษารัสเซีย เพื่อบังคับระบบอาวุธของเครื่องบินได้

ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เวียนนา ออสเตรีย ในขณะนั้นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐอเมริกา และโซเวียต อยู่ในภาวะตึงเครียดเนื่องจากสงครามเย็น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Firefox* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* เก็บถาวร 2008-01-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

* มิก 31 "ไฟร์ฟอกซ์" ในภาพยนตร์มิก 31 "ไฟร์ฟอกซ์" ในภาพยนตร์
* มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31 "ฟอกซ์ฮาวด์"มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31 "ฟอกซ์ฮาวด์"
* มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31 "ฟอกซ์ฮาวด์"มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31 "ฟอกซ์ฮาวด์"
แผนที่เกาะดั้งเดิม
**เกาะทั้งเจ็ดของบอมเบย์** (seven islands of Bombay) เป็นอาณานิคมโปรตุเกสในอินเดีย ที่ตั้งอยู่นอกชายฝั่งของอินเดีย ซึ่งต่อมาได้ส่งมอบให้กับอังกฤษเป็นสินสอดของ Catherine of Braganza เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส เมื่ออภิเษกสมรสกับพระเจ้าชารลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในปี 1661 เกาะเล็กน้อนต่าง ๆ เคยเป็นที่อยู่ของชนพื้นเมืองและอาณาจักรพื้นถิ่น เช่น จักรรวรรดิสิลหรา (Silhara dynasty) และ รัฐสุลต่านคุชราต ก่อนจะถูกรุกรานโดยจักรวรรดิโปรตุเกส ในปี 1534 ต่อมาพระเจ้าชารลส์ที่ 2 ทรงให้บริเวณนี้เช่าโดยบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ในปี 1668 ด้วยอัตรา 10 ปอนด์ต่อปี เกาะทั้งเจ็ดนี้รวมเข้าด้วยกันเป็นแผ่นดินเดียวเมื่อปี 1845 ด้วยการถมทะเล รวมถึงเกาะอื่น ๆ คือ โตรมเบย์ (Trombay) และ ซอลเซตต์ เกาะเหล่านี้ปัจจุบันตั้งอยู่ในพื้นที่ทางใต้ของมุมไบ] 

เกาะทั้งเจ็ดนั้นดั้งเดิมประกอบไปด้วย

* เกาะบอมเบย์ (Isle of Bombay)
* โกลาบา (Colaba)
* เกาะของสตรีสูงวัย (Old Woman's Island) หรือ โกลาบาน้อย (Little Colaba)
* มหิม (Mahim)
* มสาโคน (Mazagaon)
* ปเรล (Parel)
* วารลี (Worli)

นอกจากเกาะหลักเจ็ดเกาะแล้ว ย้งมีเกาะเล็กเกาะน้อยอื่น ๆ อีก เช่น

* ถ้ำเอลิแฟนตา หรือเกาะฆราบุรี
* เกาะบุทเช่อร์ (Butcher Island)
* มิดเดิ้ลกราวด์ อินเดีย (Middle Ground (India)|Middle Ground)
* หินออยสเตอร์ (Oyster Rock)
* อีสต์กราวด์ (East Ground)
* เกาะครอสส์ (Cross Island)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Bombay: History of a City". The British Library. สืบค้นเมื่อ 20 October 2014.
**วัดฝั่งคลอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะหวาย อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก พื้นที่ที่ตั้งวัด 5 ไร่ 1 งาน 9 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ แปลง 33 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา ปัจจุบัน พระครูวิริยานุโยค (สมบัติ บุญประเสริฐ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดฝั่งคลอง เดิมเรียกกันว่า **วัดฮิมคลอง** ซึ่งเป็นสำเนียงไทยพวน เพราะตั้งอยู่ริมคลองท่าแดง ผู้สร้างวัดมาจากชาวบ้าน 12 ครัวเรือน ที่แยกออกมาจากบ้านท่าแดง แล้วอพยพมาตั้งบ้านเรือนขึ้นชื่อบ้านฝั่งคลอง และได้สร้างวัดโดยมีพระอาจารย์อุนกับพระอาจารย์สิม เป็นหัวหน้าจัดสร้าง และเรียกวัดที่สร้างขึ้นใหม่นี้ว่า "วัดฝั่งคลอง" ตามชื่อหมู่บ้าน สร้างเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2478 พระครูวิริยานุโยค (เพียร พีระพันธุ์) เป็นเจ้าอาวาสและโองการศึกษาอำเภอ ได้สร้างโรงเรียน (วัฒนาคมวิทยา) วัดฝั่งคลอง เป็นโรงเรียนมัธยมแห่งแรกของอำเภอปากพลี

อาคารกุฏิสงฆ์ชั้นล่าง เป็นพิพิธภัณฑ์ไทยพวน จัดแสดงนิทรรศการสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ที่ชาวไทยพวนเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร จัดแสดงนิทรรศการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม โดยจัดแสดงองค์ความรู้เกี่ยวกับมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชุมชุนไทยพวนในอำเภอปากพลี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดฝั่งคลอง-พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดฝั่งคลอง จ.นครนายก". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
2. ↑  "วัดฝั่งคลอง". ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชวัดฝั่งคลอง.
3. ↑  "เสน่ห์วิถีไทยพวนวัดฝั่งคลอง นครนายก". สยามรัฐ.
4. ↑  "พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านไทยพวนพื้นบ้านวัดฝั่งคลอง (ศูนย์วัฒนธรรมเฉลิมราชวัดฝั่งคลอง)". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
**วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

ประวัติ
-------

วัดพระศรีรัตนมหาธาตุตั้งอยู่ในย่านเมืองสุพรรณุบรีเก่า ได้รับการสถาปนาขึ้นแต่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานระบุให้ทราบ จนเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้พบลานทองจารึกภาษามคธด้วยอักษรขอม (จารึกหลักที่ 47) จากองค์พระปรางค์ พรรณาถึงปฏิสังขรณ์พระปรางค์ซึ่งชำรุดให้คืนดีและจากจารึกพวัดส่องคบ จังหวัดชัยนาท (จารึกหลักที่ 58) พรรณาถึงเจ้าเมืองขุนเพชรสารว่า ได้เคยทำบุญอุทิศบ้านเรือนถวายวัดพระศรีรัตนมหาธาตุเมืองสุพรรณบุรี จารึกหลักนี้บอกศักราชเป็น 770 เทียบตรงกับ พ.ศ. 1951 ย่อมเป็นหลักฐานได้ว่า วัดพระศรีรัตนมหาธาตุได้รับการสถาปนาก่อนปีดังกล่าว

โบราณสถาน
---------

พระปรางค์ประธาน สันนิษฐานว่าเป็นปรางค์สมัยอยุธยาตอนต้น จากจารึกหลักที่ 47 อาจสันนิษฐานว่า พระจักรพรรดิ กษัตริย์พระองค์หนึ่งแห่งโยชฌา (อโยธยาหรือกรุงศรีอยุธยา) ทรงสร้างไว้ แล้วพระราชาธิราช ซึ่งเป็นโอรสทรงสร้างซ่อมให้สูงกว่าเดิม สันนิษฐานว่าพระเจ้าจักรพรรดิ ในจารึกหลักที่ 47 คือพระราชบิดาของสมเด็จพระนครอินทราธิราช ขณะที่วินัย พงศ์ศรีเพียร เชื่อว่าปรางค์องค์นี้มีมาก่อนสร้างกรุงศรีอยุธยา และเห็นว่ากษัตริย์สองพระองค์นี้คือพระเจ้าอยู่หัวทองเดิม (พระสัสสุระของพระเจ้าอู่ทองรามาธิบดีที่ 1) กับขุนหลวงพะงั่ว ส่วนหม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล เห็นว่าปรางค์ประธานนี้มีรูปแบบหลายประการที่สอดคล้องกับแบบแผนของปรางค์ประธานวัดราชบูรณะ ซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1967 จึงเชื่อว่าปรางค์ประธานวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี คงสร้างขึ้นราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษเดียวกัน

พระปรางค์ก่อด้วยอิฐสอดินทั้งองค์ ผิวนอกตั้งแต่ฐานล่างขึ้นไปจนถึงชั้นรับนภศูลฉาบปูนเกลี้ยง เหนือฐานเชิงบาตรก่อเป็นครรภคฤหะทรงสี่เหลี่ยม ภายในห้องสี่เหลี่ยมเปิดเป็นคูหาทางเข้าด้านหน้าพระปรางค์ ภายนอกครรภคฤหะอีก 3 ทิศทำเป็นคูหาก่อพื้นในช่องตัน เหนือซุ้มคูหาเป็นชั้นครุฑอัษฏางค์ สำหรับอายุการสร้างพระปรางค์องค์นี้ 

เจดีย์สมัยอู่ทอง 2 องค์ ด้านหน้าพระปรางค์ อยู่ในสภาพทรุดโทรม ลักษณะเช่นเดียวกันกับเจดีย์สมัยอู่ทองวัดพระรูป เป็นเจดีย์ไม่มีบัลลังก์แต่ทำเป็นลูกแก้วกลีบมะเฟืองขึ้นไป ทรงระฆังเป็นเส้นตั้ง พระพุทธรูปหินทราย มีจำนวนมากกว่า 100 องค์ อยู่ในสภาพชำรุดไม่เป็นรูปทับถมจมดินอยู่ในซอกวิหารหน้าองค์พระปรางค์ราวกับเป็น สุสานพระหินทราย วิหารเก่าและวิหารแกลบ อยู่ด้านหลังองค์พระปรางค์ มีวิหารเก่าอยู่ 2 หลัง พระประธานหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันตกตามคติของมอญ ด้านหลังพระประธานมีวิหารแกลบอยู่ 4 หลัง เป็นวิหารที่บูรณะขึ้นใหม่ในราว พ.ศ. 2469 ภายในวิหารแกลบบางหลังประดิษฐานพระพุทธรูปสกุลช่างอู่ทอง

พระเครื่อง
----------

วัดเป็นต้นกำเนิดของพระพิมพ์ผงสุพรรณบุรีที่โด่งดังมากในวงการพระเครื่องและเป็นหนึ่งในเบญจภาคี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี". กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม.
2. ↑  ราม วัชรปะดิษฐ์. "หลักฐานพระปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรณบุรี (2)". สยามรัฐออนไลน์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-02. สืบค้นเมื่อ 2021-05-30.
3. ↑  "วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ**
พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น

**ลิตเติลเวิลด์** (ญี่ปุ่น: リトルワールド; โรมาจิ: *Ritoruwārudo*) เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งและสวนสนุก ตั้งอยู่ใกล้นครอินูยามะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

ลิตเติลเวิลด์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526

ลักษณะเด่น
----------

ลิตเติลเวิลด์ประกอบด้วยอาคารต่าง ๆ จากมากกว่า 20 ประเทศ มีทั้งที่ย้ายมาจากประเทศบ้านเกิดหรือสร้างขึ้นในรูปแบบของของประเทศนั้น ๆ ประเทศที่เป็นตัวแทน ได้แก่ ฝรั่งเศส เยอรมนี อินเดีย อินโดนีเซีย อิตาลี ไมโครนีเซีย เปรู แทนซาเนีย ไทย ไต้หวัน ตุรกี และสหรัฐอเมริกา ผู้เยี่ยมชมสามารถสวมเครื่องแต่งกายประจำชาติพันธุ์ของฝรั่งเศส เยอรมนี เกาหลี และโอกินาวะ ลิตเติลเวิลด์มีพิื้นที่ 1.23 ล้านตารางเมตร ถือเป็นพื้นที่ในสวนสนุกญี่ปุนที่ใหญ่มากที่สุดเป็นอันดับสอง 

พิพิธภัณฑ์จัดกิจกรรมและคอนเสิร์ตเป็นประจำซึ่งแสดงลักษณะเด่นของประเทศต่าง ๆ

คลังภาพ
-------

* บ้านทลิงกิตในอลาสกาบ้านทลิงกิตในอลาสกา
* บ้านโทบา-บาตักในอินโดนีเซียบ้านโทบา-บาตักในอินโดนีเซีย
* หมู่บ้านไบเอิร์นในเยอรมนีหมู่บ้านไบเอิร์นในเยอรมนี
* วัดพุทธในเนปาลวัดพุทธในเนปาล
* ภูมิทัศน์เมืองอิสตันบูลในตุรกีภูมิทัศน์เมืองอิสตันบูลในตุรกี
* บ้านเจ้าที่ดินในเกาหลีบ้านเจ้าที่ดินในเกาหลี
* บ้านนาในจังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่นบ้านนาในจังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น
* ห้องนิทรรศการในอาคารหลักห้องนิทรรศการในอาคารหลัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Little World Museum of Man". *AichiNow* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-12-28.
2. 1 2  Sayuri, Juliana. "Mini-vilas : Museu dá volta ao mundo sem sair do Japão". *www.uol.com.br* (ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล). สืบค้นเมื่อ 2022-12-28.
3. 1 2  "An Anthropological Theme Park in Japan". *Atlas Obscura* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-12-28.
4. ↑  Muthukumar, Roshini (2020-11-13). "Can You Spot This Hidden Kerala Village in The Heart of Japan?". *The Better India* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-12-28.
5. ↑  Kim, Sang Woo (2014-06-12). "The world could be your oyster in Aichi". *The Japan Times* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-12-28.

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°22′28″N 137°01′23″E﻿ / ﻿35.37444°N 137.02306°E﻿ / 35.37444; 137.02306

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ลิตเติลเวิลด์**

* โฮมเพจของลิตเติลเวิลด์
นวนิยายญี่ปุ่น

***ฮาเก็ง อนิเมะ!*** (ญี่ปุ่น: ハケンアニメ!; โรมาจิ: *Haken Anime!*) เป็นนวนิยายญี่ปุ่นเขียนโดยมิซูกิ สึจิมูระ วาดภาพประกอบโดยแคลมป์ ละครเวทีดัดแปลงแสดงตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงมีชื่อภาษาไทยว่า *วัยซนคนเมะ!* ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 และฉายในประเทศไทยในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2565

เนื้อเรื่อง
-----------

*ฮาเก็ง อนิเมะ!* บอกเล่าเรื่องราวของผู้หญิงสามคนที่ทำงานในบทบาทที่แตกต่างกันในอุตสาหกรรมอนิเมะ ได้แก่ โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และแอนิเมเตอร์ ตลอดเรื่องตัวละครทั้งสามต้องเผชิญความท้าทายที่เกิดขึ้นในสร้างซีรีส์อนิเมะ ขณะที่มุ่งเป้าให้อนิเมะที่สร้างได้เป็น ‘ฮาเก็ง’ – ซึ่งเป็นคำเรียกของอนิเมะที่ดีที่สุดในฤดูกาลนั้น ๆ ไม่าว่าจะในด้านยอดขายหรือกระแสความนิยม

สื่อ
----

### นวนิยาย

นวนิยายเขียนโดยมิซูกิ สึจิมูระ และวาดภาพประกอบโดยแคลมป์ ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์แมกกาซีนเฮาส์ในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 

นวนิยายภาพแยกชื่อเรื่องว่า *อนิเมะเลเจนต์!* (レジェンドアニメ!, *Rejendoanime!*) ตีพิมพ์ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2565

### ละครเวที

ละครเวทีดัดแปลงแสดงที่คูลเจแปนพาร์กโอซากะและคิโนกูนิยะฮอลล์ตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เขียนบทและกำกับโดย G2 อำนวยการสร้างโดยโยชิโมโตะ โคเงียว

### ภาพยนตร์คนแสดง

บทความหลัก: วัยซนคนเมะ!
บริษัทโทเอประกาศสร้างภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงจากนวนิยายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 พร้อมเผยใบปิดภาพยนตร์ ตัวอย่างภาพยนตร์ และตัวอย่างภาพยนตร์อนิเมะที่ปรากฏในภาพยนตร์ 2 เรื่องคือ *Soundback: Kanade no Ishi* กำกับโดยอาซูมะ ทานิ ออกแบบตัวละครโดยเอซากุ คูโบโนอูจิ และ *Unmei Sensen Liddell-Light* กำกับโดยทากาฮาชิ โอตสึกะ ออกแบบตัวละครโดยทากาฮิโระ คิชิดะ ภาพยนตร์นำแสดงโดย ริโฮะ โยชิโอกะ, โทโมยะ นากามูระ, ทาซูกุ เอโมโตะ และมาจิโกะ โอโนะ ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โทเอโตเกียวฟิล์มสตูดิโอ และออกฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์ฉายในประเทศไทยในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2565 ในชื่อภาษาไทยว่า *วัยซนคนเมะ!*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Mizuki Tsujimura's Anime Supremacy! Novel Gets Live-Action Film". *Anime News Network* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-01-04.
2. 1 2  "Toei Streams Trailers for Anime by Fictional Directors from Mizuki Tsujimura's Anime Supremacy Novel". *Anime News Network* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-01-04.
3. ↑  Demelza (2017-10-12). "Anime Supremacy! Review • Anime UK News". *Anime UK News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2022-06-08.
4. ↑  "Anime Supremacy!". Kodansha USA. สืบค้นเมื่อ January 4, 2022.
5. 1 2  Komatsu, Mikikazu (December 1, 2021). "Creators of The Two In-story Anime in Live-action Film Haken Anime! Revealed". *Crunchyroll*. สืบค้นเมื่อ January 5, 2022.
6. ↑  "レジェンドアニメ!" [Anime Legend!]. *Magazine World* (ภาษาญี่ปุ่น). March 3, 2022. สืบค้นเมื่อ March 3, 2022.
7. ↑  "ＳＫＥ４８・大場美奈が「ハケンアニメ！」通し稽古「舞台を見た後に好きなアニメ作品をもう一度見て」". *スポーツ報知* (ภาษาญี่ปุ่น). 2019-10-12. สืบค้นเมื่อ 2022-01-05.
8. ↑  "Anime Supremacy! Live-Action Film Reveals Staff for In-film Anime". *Anime News Network*. December 1, 2021. สืบค้นเมื่อ January 5, 2022.
9. ↑  Inc, Natasha. "吉岡里帆、中村倫也、柄本佑、尾野真千子の共演で小説「ハケンアニメ！」映画化（コメントあり / 動画あり）". *映画ナタリー* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2022-01-05.
10. ↑  "วัยชนคนเมะ". *เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์*. สืบค้นเมื่อ November 11, 2023.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
พิกัดภูมิศาสตร์: 41°00′23″N 28°58′33″E﻿ / ﻿41.00639°N 28.97583°E﻿ / 41.00639; 28.97583

มุมมองโดยทั่วไปของฮิปโปโดรมคอนสแตนติโนเปิล (จัตุรัสสุลต่านอาเหม็ด), อิสตันบูล ประเทศตุรกี (ค.ศ. 2015)
**จัตุรัสสุลต่านอาเหม็ด** (ตุรกี: *Sultanahmet Meydanı*) หรือ **ฮิปโปโดรมคอนสแตนติโนเปิล** (กรีก: Ἱππόδρομος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, อักษรโรมัน: *Hippódromos tēs Kōnstantinoupóleōs*; ละติน: *Circus Maximus Constantinopolitanus*; ตุรกี: *Hipodrom*) เป็นจัตุรัสที่ตั้งอยู่ในอิสตันบูลในประเทศตุรกี โดยก่อนหน้านั้นเคยเป็นสนามแข่งม้า (Circus) แห่งกรุงคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งเป็นศูนย์กลางทั้งการกีฬาและสังคม และยังเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์

คำว่า *ฮิปโปโดรม* (Hippodrome) เป็นคำที่มาจากคำในภาษากรีกว่า ἵππος (*hippos*; ม้า) และคำว่า δρόμος (dromos; เส้นทาง) ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ในบางครั้งถูกเรียกว่า อัตเมย์ดานือ (*Atmeydanı*; จัตุรัสม้า) ในภาษาตุรกี โดยการแข่งม้าและการแข่งรถม้าถือเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในโลกยุคโบราณ และฮิปโปโดรมถือเป็นลักษณเฉพาะโดยทั่วไปที่มีอยู่ตามนครกรีกต่าง ๆ ทั้งในสมัยเฮลเลนิสต์ โรม และไบแซนไทน์

หนังสืออ่านเพิ่ม
----------------

* Weitzmann, Kurt, ed. *Age of spirituality: late antique and early Christian art, third to seventh century*, no. 101, 1979, Metropolitan Museum of Art, New York, ISBN 9780870991790; full text available online from The Metropolitan Museum of Art Libraries
* Pitarakis, Brigitte & Isin, Ekrem, ed. *Hippodrom/Atmeydani: istanbul’un tarih sahnesi* - *Hippodrome/Atmeydani: A stage for Istanbul’s history*, 2 volumes, 2010, Pera Müsezi, Istanbul.
* Langdale, Allan. The Hippodrome of Istanbul / Constantinople: an illustrated handbook of its history (2019).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ฮิปโปโดรมคอนสแตนติโนเปิล**

* Byzantium 1200 | Hippodrome with images of original appearance
* Over 150 pictures of the monuments
* Istanbul Official Museums Website
* Photos with explanations
* Great Mosque With Six Minarets on Hippodrome
* Emporis - Hippodrome of Constantinople
* WowTurkey - Hippodrome of Constantinople เก็บถาวร 2019-06-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Hippodrome of Constantinople
**ลูอีเซอ อด็อลฟา เลอ โบ** (เยอรมัน: *Louise Adolpha Le Beau*) เป็นนักเปียโนและคีตกวีชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1850 ที่เมืองรัสทัท แกรนด์ดัชชีบาเดิน ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 ที่เมืองบาเดิน-บาเดิน ประเทศเยอรมนี

เลอ โบ เติบโตมาในครอบครัวที่มีพรสวรรค์ด้านดนตรี บิดาเป็นนายพลในกองทัพของดุ๊กบาเดิน แต่เป็นวาทยกรและนักร้องสมัครเล่นที่มีฝีมือด้วย ส่วนเลอ โบ เองนั้นก็มีพรสวรรค์ด้านดนตรีสูง

เมื่ออายุ 4 ขวบ ลูอีเซอก็แต่งเพลงชิ้นแรก ครอบครัวจึงตัดสินใจส่งเธอเข้าศึกษาด้านดนตรีโดยเฉพาะ ด้วยเหตุนี้เธอจึงเริ่มศึกษาการร้องเพลง เปียโน และการประพันธ์ดนตรี

งานแสดงดนตรีอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเธอนั้นจัดขึ้นเมื่ออายุ 18 ปี โดยได้บรรเลง *เอ็มเพอเรอร์คอนแชร์โต* และ *เปียโนคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (หมายเลข 1)* ของเม็นเดิลส์โซน หลังจากนั้นก็เดินทางตระเวนเล่นดนตรีในเมืองต่าง ๆ ได้แก่ บาเซิล ไฮเดิลแบร์ค และเอาคส์บวร์ค ผลงานเด่น ๆ ที่บรรเลงได้แก่ *คอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์* ของโมทซาร์ท (หมายเลข 26 KV. 537) และคาเดนซาที่เธอแต่งเอง

ในเวลานั้น การเรียนดนตรีมักจำกัดเฉพาะนักเรียนชาย ทำให้เลอ โบ ประสบความลำบากในการหาที่เรียนดนตรีไม่น้อย และเมื่อมีโอกาส เธอจึงจัดทำหลักสูตรดนตรีสอนพิเศษเปียโนและทฤษฎีสำหรับนักเรียนสตรีขึ้น

เมื่อปี ค.ศ. 1882 เลอ โบ ได้รางวัลที่ 1 ในการแข่งขันนักประพันธ์ดนตรี ผลงานที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเป็นบทเพลง 4 เพลง สำหรับเชลโลและเปียโน โอปุส 24 มีเกร็ดเล่าว่าในประกาศนียบัตรนั้น พิมพ์คำว่า "นาย" (*Herr*) ไว้ก่อนแล้ว เมื่อเธอได้รับรางวัลจึงต้องขีดฆ่าคำนั้นออก แล้วเขียน "นางสาว" (*Fräulein*) ลงไปแทน ทั้งนี้ในสมัยนั้น นักดนตรีและนักประพันธ์ส่วนใหญ่เป็นชายแทบทั้งสิ้น

ผลงานที่สำคัญ
-------------

ผลงานสำคัญ ๆ ของเลอ โบ ได้แก่ ซิมโฟนี, oratorio Ruth, ดนตรีเชมเบอร์มิวสิกหลายชิ้น, เพลงประสานเสียง, เพลงเปียโน และเพลงอื่น ๆ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติของลูอีเซอ เลอ โบ เป็นภาษาเยอรมัน
* ประวัติและผลงาน เป็นภาษาเยอรมัน เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สมาชิกคองเกรสแห่งชาติอินเดียเกินขบวนในนิวเดลีเมื่อปี 1937 สังเกตได้ว่าสมาชิกคองเกรสสวมใส่คานธีโฏปี
**หมวกแก๊ปคานธี** หรือ **คานธีโฏปี** (ฮินดี: गाँधी टोपी) เป็นหมวกไซด์แคปทำมาจากผ้า *ขาฑี* ชื่อของหมวกได้มาจากมหาตมา คานธี ผู้ริเริ่มการสร้างคานธีโฏปีและเป็นผู้ทำให้หมวกนี้นิยมขึ้นมาในระหว่างขบวนการเอกราชอินเดีย หมสกนี้กลายมาเป็นที่นิยมสวมใส่โดยนักเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชอินเดีย และสืบทอดมาเป็นธรรมเนียมของนักการเมืองและนักเคลื่อนไหวทางการเมืองสวมใส่ในอินเดียยุคเอกราช

เมื่อครั้นคานธีสนทนากับกกา กเลลการ ได้อธิบายว่าเขาผลิตหมวกคานธีขึ้นมาเช่นไร เขาระบุว่าตนเองได้มองหาหมวกโฏปีจากทั่วประเทศินเดียเพื่อนไมาออกแบบหมวกที่เข้ากันได้กับอากาศที่ร้อนอขบอินเดีย สามารถคลุมปิดหัวได้ และง่ายต่อการพกพาในกระเป๋าขนาดเล็ก เขาได้พบว่าโฏปีแบบกัศมีร์มีลักษณเใกล้เคียวที่สุดกับหมวกที่เขาต้องการ แต่หมวกดังกล่าวใช้ผ้าไหมทำ คานธีเขียนว่าเขาเปลี่ยนมาใช้เป็นผ้าฝ้ายสีขาวแทนเนื่องจากผ้าสีขาวเช่นนี้ถูกผลิตมาให้ถูกซักได้บ่อย ๆ และทำความสะอาดได้ง่ายกว่า คานธีโฏปีขึ้นมาได้รับความนิยมในระหว่างขบวนการดื้อแพ่งปี 1920–22 และกลายมาเป็นเครื่องแบบมาตรฐานของคองเกรสอินเดีย และได้รับความนิยมทั่วไปผ่านทางคานธี ภายในปี 1920 ผู้นำชายชาวอินเดียจำนวนมากเลือกสวมใส่หมวกนี้ เจ้าหน้าที่อาณานิคมอังกฤษได้ออกประกาศห้ามการสวมใส่หมวกนี้ในเจ้าพนักงานของยริการพลเมืองอินเดียในแคว้นภาคกลาง

นอกจากนี้ยังมีการกล่าวอ้างว่าหมวกคานธีมีที่มาจากข้อบังคับให้นักโทษคนดำในแอฟริกาใต้ต้องสวมหมวกคุมหัวขนาดเล็กในช่วงต้นศตวรรษที่ 20

หมวกนี้ยังคงความนิยมในยุคลปัจจุบัน และนิยมสวมใส่โดยทั่วไปในผู้ชายตามพื้นที่ชนบทของรัฐมหาราษฏระ นอกจากนี้ ในระหว่างการกล่าวสนุทรพจน์ "ข้าพเจ้ามีความฝัน" ของมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ ในปี 1963 จะสามารถสังเกตเห็นคนที่ยืนหลังเขาจำนวนหนึ่งสวมหมวกคานธีโฏปีเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Clothing Matters: Dress and Identity in India, Emma Tarlo, University of Chicago Press, Sep 1, 1996.82-83
2. ↑  Consumption: The history and regional development of consumption edited by Daniel Miller, p. 424
3. ↑  Tarlo, E. (1996). *Clothing Matters: Dress and Identity in India*. Hurst. p. 84. ISBN 978-1-85065-176-5.
4. ↑  Paul John (9 January 2014). "Gandhi sewed caps in South Africa prison" (ภาษาEnglish). Times of India. สืบค้นเมื่อ 6 February 2023.`{{cite news}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
5. ↑  H.S.L Polak *Mahatma Gandhi* (London: Odham's Press, 1949) pg. 61
6. ↑  Uppal, J.N. (1995). *Gandhi Ordained in South Africa*. Publications Division Ministry of Information & Broadcasting. p. 348. ISBN 978-81-230-2212-3. สืบค้นเมื่อ 2022-06-22.
7. ↑  Bhanu, B.V (2004). *People of India: Maharashtra, Part 2*. Mumbai: Popular Prakashan. pp. 1033, 1037, 1039. ISBN 81-7991-101-2.
8. ↑  Tharoor, Kanishk (2018-04-04). "The Debt MLK Owed to India's Anti-Colonial Fight". *The Atlantic* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-02-13.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยูโรปา (แก้ความกำกวม)
ยูโรปาและซูส ผลงานของอันโตนีโอ มาร์ซีอาเล การ์รัชชี (Antonio Marziale Carracci)
**ยูโรปา** (อังกฤษ: Europa) เป็นชายาอีกองค์หนึ่งของเทพเจ้าซูส ยูโรปาเป็นนิทัศนุทาหรณ์แห่งนิสัยเจ้าชู้ของซูสซึ่งเป็นราชาของเทพเจ้า อีกเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องที่แสดงมูลที่มาของชื่อทวีปยุโรปด้วยในตัว 

ยูโรปาเป็นพระธิดาของท้าวอะจีนอร์ (Agenor) เจ้ากรุงฟินิเชีย ซึ่งเป็นบุตรของเทพโพไซดอนกับนางลิบเบีย นอกจากยูโรปาแล้ว ท้าวอะจีนอร์ยังมีโอรส-ธิดาอีก 3 องค์ เรียงตามลำดับคือ แคดมัส (Cadmus), ฟีนิกซ์ (Phoenix) และซิลิกซ์ (Cilix) 

วันหนึ่งขณะยูโรปากำลังเก็บดอกไม้อยู่ในทุ่งแห่งหนึ่ง และกำลังร่าเริงอยู่กับเหล่าบริวารและนางกำนัล พลันนั้น นางก็แลเห็นโคเผือกตัวผู้ตัวหนึ่งมีลักษณะสวยงามเจริญตา กอปรด้วยท่าทางละม่อมดุจชวนให้ลูบไล้ เมื่อโคเดินเข้าไปใกล้ ยูโรปาก็มีใจเบิกบานยินดี จึงเดินเข้าไปลูบโลมแต่โดยเบาและเอาช่อดอกไม้ทุ่งทอดให้ ฝ่ายโคก็น้อมตัวลงเชิญให้นางขึ้นนั่งหลัง พอยูโรปาขึ้นนั่งพลางร้องเรียกให้เหล่าบริวารให้ขึ้นนั่งบ้าง โคนั้นก็วิ่งหนีจนพ้นเขตท้องทุ่ง และมุ่งหน้าพานางออกสู่ชายทะเลโดยด่วน มิทันที่ใครจะทำตามเสียงนางเรียกนั้นได้

เมื่อถึงริมทะเล แทนที่จะหยุดวิ่งหรือนำยูโรปาลงไปจากหลัง โคกลับกระโจนทะยานล่องละลิ่วไปบนพื้นน้ำอันคลาคล่ำไปด้วยปลาโลมาดำผุดดำว่าย เหล่าอัปสรนีเรียดก็ผุดขึ้นเรียงรายรับแน่นขนัด ท้องทะเลสงบสงัดปราศจากคลื่น ส่วนไทรทัน (Triton) พนักงานแตรก็เป่าสังข์เสียงครื้นครั่นดังสนั่น ตลอดจนเทพโพไซดอนเจ้าสมุทรก็พลันผุดเป็นมัคคุเทศก์เข้าเคียงคลอชะลอเลื่อน ทั้งนี้เพราะโคนั้นหาใช่โคไม่ได้เป็นใครมาจากไหน แต่ที่แท้ก็คือเทพซูส ราชาแห่งเทพเจ้านั่นเองที่จำแลงมาเพื่อให้ยูโรปาหลงรัก

ชื่อยูโรปา (Europa) ยังเป็นต้นกำเนิดของชื่อทวีปยุโรป (Europe) ในปัจจุบัน และเรื่องราวของนางยูโรปากับโคจำแลงนั้น ยังเป็นต้นกำเนิดของจักรราศีพฤษภอีกด้วย

อ้างอิง
-------

* ตำนานยูโรปา ชายาของซูส (Europe)
**บั่ว** (อังกฤษ: Gall Midges หรือ Gall Gnats) อยู่ในวงศ์ Cecidomyiidae อันดับ Diptera ตัวอ่อนกินอยู่ภายในเนื้อเยื่อ พืช ทำให้พืชเจริญเติบโตผิดปกติเกิดเป็น ปมขึ้น

บั่วกำลังวางไข่บนหญ้า
เป็นแมลงที่บอบบาง ขนาดยาว 1-8 มิลลิเมตร แต่ปกติขนาดเล็กยาวเพียง 2-3 มิลลิเมตร หลายชนิดยาวน้อยกว่า 1 มิลลิเมตร ปีกมีขน มี หนวดยาว มีประมาณ 5,000 ชนิดทั่วโลก หลายชนิดมีความสำคัญมากทางเศรษฐกิจโดยเฉพาะ the Hessian fly ซึ่งเป็นศัตรูข้าวสาลี สร้างความเสียหายอย่างมากให้กับข้าวสาลี ชนิดอื่นๆที่มีความสำคัญ เช่น the lentil flower midge (*Contarinia lentis*), the lucerne flower midge (*C. medicaginis*) และ the alfalfa sprout midge (*Dasineura ignorata*) ซึ่งเป็นศัตรูพืชในกลุ่ม Leguminosae the Swede midge (*Contarinia nasturtii*) และ the brassica pod midge (*Dasineura brassicae*) ซึ่งเป็นศัตรูผักในกลุ่ม Cruciferae the pear midge (*Contarinia pyrivora*) the raspberry cane midge (*Resseliella theobaldi*) เป็นศัตรูของผลไม้ และ the rosette gall midge (*Rhopalomyia solidaginis*) เป็นศัตรูของก้าน goldenrod เป็นต้น

อีกหลายชนิดเป็นศัตรูธรรมชาติต่อแมลงศัตรูพืชอื่นๆ ตัวอ่อนของชนิดเหล่านี้เป็น ตัวห้ำ และบางชนิดเป็น ตัวเบียน โดยตัวห้ำมักกินเพลี้ยอ่อน และ ไรแมงมุม เป็นหลัก และอาจกิน เพลี้ยแป้ง เพลี้ยหอย แมลงหวี่ขาว เพลี้ยไฟ ตลอดจนไข่ของแมลงอื่น และไร เนื่องจาก ตัวอ่อน มีขนาดเล็กมากไม่สามารถเคลื่อนที่เป็นระยะทางไกลได้ ดังนั้นตัวเต็มวัยจะวางไข่เฉพาะในที่ๆมีเหยื่อจำนวนมาก และมักจะพบในช่วงที่มีแมลงศัตรูพืชระบาด ชนิด *Aphidoletes aphidomyza* เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของโปรแกรม การควบคุมโดยชีวินทรีย์ สำหรับโรงเรือน และถูกขายกันอย่างแพร่หลายในประเทศสหรัฐอเมริกา

บั่วมีการสืบพันธุ์แบบ paedogenesis คือระยะตัวอ่อนสามารถสืบพันธุ์ได้ก่อนที่จะเป็นตัวเต็มวัย

อ้างอิง
-------

Jahn, GC and B. Khiev. 2004. Gall midge in Cambodian lowland rice. pp. 71-76. In J. Benett, JS Bentur, IC Pasula, K. Krishnaiah, [eds]. New approaches to gall midge resistance in rice. Proceedings of the International Workshop, 22-24 November 1998, Hyderabad, India. Los Baños (Philippines): International Rice Research Institute and Indian Council of Agricultural Research. 195 p. ISBN 971-22-0198-8

Heong, KL, YH Chen, DE Johnson, GC Jahn, M Hossain, RS Hamilton. 2005. Debate Over a GM Rice Trial in China. Letters. Science, Vol 310, Issue 5746, 231-233 , 14 October 2005.

Huang, J. Ruifa Hu, Scott Rozelle, Carl Pray. 2005. Insect-Resistant GM Rice in Farmers' Fields: Assessing Productivity and Health Effects in China. Science (29 April 2005) Vol. 308. no. 5722, pp. 688 – 690. DOI: 10.1126/science.1108972

G. C. McGavin. 2000. "Insects Spiders and Other Terrestrial Arthropods". Dorling Kindersley Limited.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **บั่ว**

* Diptera.info images
* Family description and images
* *Aphidoletes aphidimyza* and biological control
* images
* Gall Midge Resistant Lowland Rice Varieties: Glutinous Varieties for the Lao PDR เก็บถาวร 2006-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Fungus Gnats Online on the UF / IFAS Featured Creatures Web site
* *Dasineura oxycoccana*, blueberry gall midge
* *Feltiella acarisuga*, a predatory gall midge
* *Prodiplosis longifila*, citrus gall midge
* *Taxodiomyia cupressiananassa*, cypress twig gall midge
พิพิธภัณฑ์ญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อย
**พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อย** หรือ **พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อยในฮาโกเนะ** (ญี่ปุ่น: 星の王子さまミュージアム; โรมาจิ: *Hoshi no Ōjisama Myūjiamu*; ฝรั่งเศส: *Musée du Petit Prince de Saint-Exupéry à Hakone*) เป็นพิพิธภัณฑ์ในเขตเซ็งโงกูฮาระ เมืองฮาโกเนะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับตัวละครในนวนิยายเรื่อง *เจ้าชายน้อย* โดยอ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี พิพิธภัณฑ์เปิดในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาลของแซ็งแตกซูว์เปรีทั่วโลก พิพิธภัณฑ์ปิดตัวลงอย่างถาวรในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2566 ในคำแถลงการณ์ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่าการขาดผู้เยี่ยมชมเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และการทรุดตัวของอาคารเป็นสาเหตุของการปิดให้บริการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Skevington, Tony (May 22, 2001). "Visiting the Little Prince at Hakone". The Japan Times. สืบค้นเมื่อ 2015-08-07.
2. ↑  "Little Prince Museum in Japan's Hakone closed down permanently". *english.news.cn*. 2023-04-01.
3. ↑  Hough, Chris (13 January 2023). "The Little Prince Museum in Hakone is closing at the end of March". *Timeout.com*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **พิพิธภัณฑ์เจ้าชายน้อย**

* เว็บไซต์ทางการ
* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°16′0.6″N 139°0′47.8″E﻿ / ﻿35.266833°N 139.013278°E﻿ / 35.266833; 139.013278
**เอกตอร์ บาร์รันเตส** (สเปน: *Héctor Barrantes*) เกิดเมื่อราว พ.ศ. 2482 ในตระกูลบาร์รันเตส ซึ่งตระกูลนี้เป็นนักขี่ม้าชื่อดังในประเทศอาร์เจนตินา โดยเขาเป็นบุตรชายของมาร์ติน บาร์รันเตส ฟิเกโรอา อิ อาเรียส และเกฺลเลีย โฮเซฟินา ซันโซนิ ปาอิส ซึ่งนามสกุลของเขานั้น เป็นนามสกุลของขุนนางและทหารผู้ทรงอิทธิพลในสหราชอาณาจักร และที่สำคัญ ขุนนางผู้นี้เป็นพระสหายของ พระเจ้าเปรูที่ 5 แห่งเปรู

อาชีพ
-----

เขาเริ่มเล่นกีฬาแข่งม้าตอนอายุสิบห้าปี ใน พ.ศ. 2510 เขาย้ายไปอังกฤษเพื่อเล่นกีฬาขี่ม้ากับซามูเอล เวซเต บารอนที่ 3 แห่งเวสเต ณ สโตเวลพาร์ค ใน พ.ศ. 2526 เขาถูกห้ามไม่ให้เข้าสนามแข่งขันกีฬาขี่ม้าเนื่องจากเขาประพฤติผิดบางอย่าง

หลังจากนั้นเขาเพาะพันธุ์ม้าโปโลของเขา บนเนื้อที่ 1,000 เอเคอร์ ในกัวมินิ ประมาณ 335 ไมล์ (540 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัวโนสไอเรส ม้าโปโลของเขาเรียกว่า ลูนา ซึ่งเขาเพาะพันธุ์ในไร่ของเขาได้รับรางวัลเลดีทาวน์ลีคัพใน ปี 2532 และ ปี 2533 ซึ่งถูกขี่โดยกอนซาโล ปิเอเรส

ครอบครัว
--------

ภรรยาคนแรกของเขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ ในปี 2517 เขาเริ่มมีความสัมพันธ์กับซูซาน แบร์แรนเตส พระมารดาใน ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก ที่หย่าขาดจากสามีของเธอพลตรี โรนัลด์ เฟอร์กูสัน ใน พ.ศ. 2518 พวกเขาแแต่งงานกันใน อาร์เจนตินา ต่อมาใช้ชีวิตด้วยกันอยู่ในฟาร์มปศุสัตว์โปโล ในเมืองกัวมินิ ซึ่งรายได้ของทั้ง 2 มาจากการเพาะพันธุ์ม้าขายให้กับสนามแข่งทั่วประเทศ

เอกตอร์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อปี 2533 สิริอายุราว 51 ปี ศพของเขาถูกฝังในสุสานกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา

อ้างอิง
-------






1. ↑   Hector Barrantes, 51; Stepfather of Royal Family's 'Fergie', The Los Angeles Times, August 12, 1990
2. ↑   Hector Barrantes, Argentine polo player, Bangor Daily News, August 13, 1990
3. ↑   'Argentine stepfather a dilemma', The Gainesville Sun, March 20, 1986
4. ↑   Horace A. Laffaye, The Evolution of Polo, Jefferson, North Carolina: McFarland & Co. 2009, pp. 113; 226-227
5. ↑   Jeannie Sakol, Caroline Latham, The Royals, Congdon & Weed, 1987, p. 21 [1]
6. ↑   Horace A. Laffaye, The Evolution of Polo, Jefferson, North Carolina: McFarland & Co. 2009, pp. 284
7. ↑   Andrew Morton, Duchess: an intimate portrait of Sarah, Duchess of York, Contemporary Books, 1989, p. 26 [2]
8. ↑   Article from Infoecos mentioning the Copa Héctor Barrantes
**The Agonist** (เมื่อก่อนคือ The Tempest) คือวงดนตรี Canadian melodic death metal เซ็นสัญญากับค่ายCentury Media Records ที่มาจาก Montreal, พวกเขาออกวางแผงอัลบั้มแรกคือ *Once Only Imagined* เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ปี 2007 และ วิดีโอ เพลง "Business Suits and Combat Boots" เผยแพร่เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ปี 2007 ซึ่งกำกับโดย David Brodsky(Strapping Young Lad, Gwar, God Forbid) และได้ถูกโหวตให้เป็นวิดีโอที่ดีที่สุดแห่งปีอันดับที่ 6 แห่งปีในช่อง MTV2's Headbanger's Ball ส่วนวิดีโอ "...And Their Eulogies Sang Me To Sleep" จากอัลบั้ม Lullabies for the Dormant Mind ก็ถูกกับกำโดย David Brodsky เช่นกันซึ่งเผยแพร่ในวันที่ 18 เมษายน ปี 2009 ซึ่งตามมาติดๆกับเพลงวิดีโอเพลง "Birds Elope With The Sun" ซึ่งออกเมื่อ 22 เมษายน ปี 2009 ซึ่งเกิดจากการแสดงคอนเสิร์ตสดที่ทางวงถ่ายทำไว้ วิดีโอที่ 3 ซึ่งคือเพลง Thank you, Pain ออกเผยแพร่ครั้งแรกที่ Peta2 Blog ในวันที่ 3 กันยายน ปี 2009

หลังจากที่ออกอัลบั้มแรกแล้ว The Agonist ก็เริ่มทัวร์คอนเสิร์ตยาวและขึ้นเล่นกับวงต่างๆ เช่น God Forbid, Arsis, The Faceless, Sonata Arctica, Overkill, Epica, Visions of Atlantis, และ Enslaved

วันหนึ่งทางวงได้ประสบปัญหากับพายุหิมะและทำให้รถพ่วงของพวกเขาเสียหายที่ Rocky Mountains

White-Gluz คือชื่อหนึ่งที่ปรากฏใน "the hottest chicks in metal" เมื่อเดือน กรกฎาคม ปี 2007 ในนิตยสาร Revolver และหล่อนปรากฏขึ้นอีกครั้งกับ "hottest chick in metal" ในนิตยสาร Revolver เมื่อเดือน เมษายน ปี 2009 

ทางวงได้ออกวางแผงอัลบั้มใหม่ Lullabies for the Dormant Mind เมื่อเดือน มีนาคม ปี 2009

เมื่อวันที่10 พฤษภาคม 2023 ทางวงได้ประกาศยุติกิจกรรมหรือยุบวงผ่านช่องทางเพจหลักในFacebook สาเหตุอาจะเป็นปัญหาส่วนตัวของแต่ละคนในวง

สมาชิกล่าสุด
------------

* + Vicky Psarakis – lead vocal (2014–2023)
	+ Danny Marino – rhythm guitar (2004–2007), lead guitar (2004–2023),
	+ Chris Kells – bass, backing vocals (2004–2023)
	+ Simon McKay – drums (2007–2023)
	+ Pascal "Paco" Jobin – rhythm guitar (2010–2023)

### อดีตสมาชิก

* Alissa White-Gluz - ร้องนำ
* Andrew Tapley - Guitar
* Chris Adolph - Guitar

ผลงาน
-----

* *Once Only Imagined* (2007)
* *Lullabies for the Dormant Mind* (2009)
* *Prisoners* (2012)

อ้างอิง
-------

* Rahn, Sam (2007-11-16). "Agonist, the Concert Review. Venue: The Pearl Room City/State: Mokena, IL". *The Gauntlet*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-27. สืบค้นเมื่อ 2008-11-14.
* The Agonist´s Interview - HallOfMetal
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจ้าพระยายมราช

**เจ้าพระยายมราช** นามเดิม **ครุฑ** เป็นเสนาบดีกรมพระนครบาลในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ประวัติ
-------

**เจ้าพระยายมราช** มีนามเดิมว่า **ครุฑ** เป็นบุตรพระยาอภัยรณฤทธิ์ (ช้าง) เกิดเมื่อวันพุธ ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 5 ปีมะโรง แต่วันพุธเป็นวันขึ้น 11 ค่ำ ส่วนวันขึ้น 10 ค่ำเป็นวันอังคาร จึงอาจตรงกับวันที่ 5 หรือ 6 เมษายน พ.ศ. 2351 ท่านเป็นข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเข้ารับราชการมาตั้งแต่รัชกาลนั้น จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้รับแต่งตั้งเป็น*จมื่นสรรเพธภักดี* หัวหมื่นมหาดเล็ก

ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าให้เป็น*พระยาจำนงภักดี* จางวางมหาดเล็ก แล้วเลื่อนเป็น*พระยาราชวรานุกูล วิบูลยภักดีวิริยพาห* ปลัดทูลฉลองกรมมหาดไทย ถึงปี พ.ศ. 2407 ทรงโปรดเกล้าให้เลื่อนเป็น*เจ้าพระยายมราช ชาติเสนางคนรินทร์ มหินทราธิบดีศรีวิชัย ราชมไหสวรรยบริรักษ์ ภูมิพิทักษโลกาธิกรณ์ ทัณฑฤทธาดิศร สิงหพาหเทพยมุรธาธร มหานครบาลสมุหบดี อภัยพิริยบรากรมพาหุ*

เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันอาทิตย์ แรม 14 ค่ำ เดือนอ้าย ปีฉลู ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2408 สิริอายุ 57 ปี

ครอบครัว
--------

เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) มีบุตรธิดา 3 คน ไม่ได้เข้ารับราชการใด ๆ ได้แก่

1. ผิน
2. ครุฑ
3. เม้า

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  สมมตอมรพันธุ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. *เรื่องตั้งเจ้าพระยาในกรุงรัตนโกสินทร์*. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2545. 404 หน้า. หน้า 62-65. ISBN 974-417-534-6

ดูเพิ่ม
-------

* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของไทย
พลเรือเอก **เซียร์เกย์ วลาดิมีโรวิช ซูโรวีคีน** (รัสเซีย: Сергей Владимирович Суровикин) เป็นพลเอกอาวุโสของกองทัพรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอวกาศรัสเซีย เขาเคยเป็นผู้รับผิดชอบการจัดตั้งกรมบัญชาการใหญ่สารวัตรทหาร หน่วยงานใหม่สังกัดกระทรวงกลาโหม และเคยเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารตะวันออกในปี 2013 จนกระทั่งถูกโยกย้ายไปเป็นผู้บัญชาการกำลังทหารรัสเซียประจำประเทศซีเรียในปี 2017 เพื่อสนับสนุนประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัด ในสงครามกลางเมืองซีเรีย

ซูโรวีคีนเป็นผู้บัญชาการกลุ่มทัพใต้ในการรุกรานยูเครน ค.ศ. 2022 ซึ่งในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของเขตสงครามยูเครน อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่เขาบังคับบัญชาเขตสงคราม กองทัพรัสเซียในบัญชาของเขากลับถูกกองทัพยูเครนตีคืนพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ท้ายที่สุดในเดือนมกราคม 2023 กระทรวงกลาโหมรัสเซียจึงแต่งตั้งพลเอกอาวุโสวาเลรี เกราซีมอฟ เสนาธิการใหญ่กองทัพรัสเซีย มาแทนในตำแหน่งของเขา และลดตำแหน่งเขาเป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขตสงคราม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cherkasov, Alexander (26 June 2022). "Люди, стрелявшие в наших отцов". Novaya Gazeta.
**อนาคตวงศ์** (บาลี: อนาคตวํส) เป็นวรรณกรรมบาลีของศาสนาพุทธนิกายเถรวาท มีเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าที่จะมาตรัสรู้ในอนาคต

ที่มา
-----

คัมภีร์อนาคตวงศ์มีอยู่ 2 ฉบับ ฉบับแรกเป็นกวีนิพนธ์ภาษาบาลียาว 142 คาถา ประพันธ์โดยพระกัสสปเถระชาวอินเดียใต้ผู้มีชีวิตราว พ.ศ. 1703-1773 เนื้อหาเล่าว่าพระโคตมพุทธเจ้าตรัสเล่าให้พระสารีบุตรฟังถึงพระศรีอริยเมตไตรยที่จะมาตรัสรู้ในภายหน้า นอกจากนี้ พระอุปติสสเถระชาวลังกายังได้รจนา "**อมตรสธารา**" ขึ้นอีก 2 ฉบับ เป็นอรรถกถาและฎีกา อย่างละฉบับ เพื่อขยายความอนาคตวงศ์ที่พระกัสสปเถระแต่งไว้

ฉบับที่สองเป็นวรรณคดีร้อยแก้ว ประพันธ์ในประเทศไทยมาตั้งแต่ก่อนสมัยอาณาจักรสุโขทัย แต่ไม่ปรากฏชื่อผู้แต่ง เนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าตรัสเล่าให้พระสารีบุตรฟังถึงพระพุทธเจ้า 10 พระองค์ในอนาคต สันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลมาจากคัมภีร์ "**ทสโพธิสัตตุปปัตติกถา**" ของลังกาที่มีเนื้อหาทำนองเดียวกัน

เนื้อหา
-------

คัมภีร์อนาคตวงศ์ ฉบับร้อยแก้ว ที่พบในประเทศไทย แบ่งเนื้อหาออกเป็น 10 อุเทศ ดังนี้

* อุเทศที่ 1 เรื่อง พระศรีอริยเมตไตรยสัมพุทธเจ้า
* อุเทศที่ 2 เรื่อง พระรามสัมพุทธเจ้า
* อุเทศที่ 3 เรื่อง พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า (พระเจ้าปเสนทิโกศล)
* อุเทศที่ 4 เรื่อง พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า (พญามาร)
* อุเทศที่ 5 เรื่อง พระนารทสัมพุทธเจ้า (พญาอสุรินทราหู)
* อุเทศที่ 6 เรื่อง พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า (โสณพราหมณ์)
* อุเทศที่ 7 เรื่อง พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า (สุภพราหมณ์)
* อุเทศที่ 8 เรื่อง พระนรสีหสัมพุทธเจ้า (โตไทยพราหมณ์)
* อุเทศที่ 9 เรื่อง พระติสสสัมพุทธเจ้า (ช้างธนบาล)
* อุเทศที่ 10 เรื่อง พระสุมังคลสัมพุทธเจ้า (ช้างปาลิไลย)

อ้างอิง
-------

* ประภาส สุระเสน. *พระคัมภีร์อนาคตวงศ์*. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2553. 198 หน้า. หน้า 1-2. ISBN 974-580-742-7