recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาปักเป้าตาแดง** (อังกฤษ: Redeye puffers) เป็นชื่อสกุลของปลาปักเป้าจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Carinotetraodon* (/คา-ริ-โน-เต-ตรา-โอ-ดอน/; โดยคำว่า *carina* เป็นภาษาละตินหมายถึง "กระดูกงูเรือ" และ*tetraodon* คือ สกุล *Tetraodon* ซึ่งเป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากของปลาปักเป้าในวงศ์นี้ ที่เคยจัดให้อยู่ในสกุลเดียวกันมาก่อน)

มีรูปร่างโดยรวม เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 4 นิ้ว ซึ่งนับว่าเล็กที่สุดในบรรดาปลาปักเป้าทั้งหมด มีรูปร่างคล้ายปลาปักเป้าในสกุล *Tetraodon* ซึ่งเคยอยู่ร่วมสกุลเดียวกันมาก่อน แต่ทว่ามีขนาดเล็กกวากันมาก ปลาปักเป้าในสกุลนี้มีจุดเด่น คือ มีดวงตาสีแดงคล้ายทับทิม ซึ่งสามารถกลิ้งกลอกไปมาได้ ตัวผู้และตัวเมียมีความแตกต่างระหว่างเพศอย่างเห็นได้ชัด โดยตัวผู้จะมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า ลำตัวโดยมากจะเป็นสีแดงหรือสีเทาอมแดง ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็ก มีลำตัวสีเขียวมีลาดพาดตามลำตัว แต่สีพื้นของตัวผู้โดยปกติและเมื่อยังเล็กอยู่ก็เป็นสีเดียวกับตัวเมีย และสามารถปรับเปลี่ยนสีตามอารมณ์และสภาพแวดล้อมได้ด้วย ในการผสมพันธุ์ตัวผู้จะเปลี่ยนสีให้เข้มและพองผิวหนังลำตัวจนกลายเป็นเหนียงบริเวณใต้คางและใต้ท้อง 

พบในน้ำกร่อยและน้ำจืด ในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งหมด 6 ชนิด ได้แก่

* *Carinotetraodon borneensis*
* *Carinotetraodon imitator*
* *Carinotetraodon irrubesco*
* *Carinotetraodon lorteti* – เป็นชนิดเดียวที่พบในประเทศไทย
* *Carinotetraodon salivator* – อาจเป็นอีกชนิดที่พบได้ในประเทศไทย โดยพบได้ในแม่น้ำโกลกและแม่น้ำตาปี
* *Carinotetraodon travancorius*

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในชนิด *C. travancorius* ที่มีขนาดเล็กที่สุดในตู้ไม้น้ำเพื่อกำจัดหอย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Benl, G.; 1957: *Carinotetraodon chlupatyi* nov. gen. nov. spec. ein Kugelfisch mit Kamm und Kiel [Pisces, Fam. Tetraodontidae]. *Opuscula Zoologica*, **5**: 1-4.
2. ↑  Tirant, G. 1885 - Excursions et reconnaissances v. 10: 91-198
Notes sur les poissons de la Basse-Cochinchine et du Cambodge.
3. ↑  นิตยสารอควาเรี่ยมบิส Vol.1 issue 4 ฉบับเดือนตุลาคม 2010 คอลัมน์ เปิดกรุ...ปักเป้าน้ำจืด
4. ↑  Ebert, K. Aqualog: *The Puffers of Fresh and Brackish Waters*. ISBN 3-931702-60-X
5. ↑  "ปลาปักเป้า (Boxfish&Puffer)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-27. สืบค้นเมื่อ 2015-07-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Carinotetraodon***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Carinotetraodon ที่วิกิสปีชีส์
**ชนชั้นฐานันดรจีน** ประกอบด้วย กษัตริย์และขุนนางของจักรวรรดิจีน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญขององค์การทางการเมืองและสังคมตามประเพณีจีน

แม้ว่าแนวคิดเรื่องฐานันดรศักดิ์แบบสืบตระกูลจะปรากฏมาแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์เป็นอย่างน้อย แต่ระบบฐานันดรศักดิ์ที่แน่นอนนั้นมีขึ้นครั้งแรกในช่วงราชวงศ์โจว หลายพันปีให้หลัง ระบบดังกล่าวเปลี่ยนแปลงรูปแบบค่อนข้างน้อย แต่เนื้อหาสาระมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง รูปแบบฐานันดรศักดิ์ชุดท้ายสุดมีอยู่ในสมัยราชวงศ์ชิง จนถูกล้มเลิกไปเมื่อเกิดการปฏิวัติซินไฮ่ของกลุ่มนิยมสาธารณรัฐเมื่อ ค.ศ. 1911 แต่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ยังให้ฐานันดรศักดิ์บางอย่างคงอยู่ต่อไป ภายหลัง พฤติการณ์ทางเศรษฐกิจและการเมืองแบบใหม่ทำให้ชนชั้นฐานันดรเสื่อมถอยลง ปัจจุบัน ฐานันดรศักดิ์หมดบทบาทลงแทบสิ้นเชิง แต่บุคคลบางกลุ่มยังคงถือหรืออ้างสิทธิในฐานันดรศักดิ์อยู่ แม้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วกันก็ตาม

ในระบบฐานันดรศักดิ์จีน การมอบ เลื่อน หรือถอดฐานันดรศักดิ์เกิดขึ้นได้ทั้งในเวลาที่มีชีวิตอยู่และหลังเสียชีวิตแล้ว เช่น กวาน อฺวี่ (關羽) เมื่อมีชีวิตอยู่ มีศักดิ์ว่า "ฮั่นโช่วถิงโหว" (漢壽亭侯) เมื่อสิ้นชีพแล้ว ได้เป็น "จงฮุ่ยกง" (忠惠公) ในราชวงศ์ซ่ง ต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้ามีศักดิ์ว่า "เสี่ยนหลิงอี้หย่งอู่อันอิงจี้หวัง" (顯靈義勇武安英濟王) ในราชวงศ์ยฺเหวียน และได้เป็นเจ้ามีศักดิ์ว่า "ซานเจี่ยฝูหมัวต้าเฉินเวย์-ยฺเหวี่ยนเจิ้นเทียนจุน-กวานเชิ่งตี้-จฺวิน" (三界伏魔大神威遠震天尊關聖帝君) ในราชวงศ์หมิง

ราชวงศ์
-------

### กษัตริย์

กษัตริย์อยู่ ณ จุดสูงสุดของชนชั้นฐานันดร ฐานันดรศักดิ์ของกษัตริย์นั้นเปลี่ยนแปลงเรื่อยมา ดังนี้

ยุคแรกสุด อันเป็นช่วงที่ประวัติศาสตร์เจือปนไปด้วยตำนาน กษัตริย์จีนเรียกว่า "หฺวัง" (皇) หรือ "ตี้" (帝) กษัตริย์ที่เรียกขานด้วยคำดังกล่าวเป็นที่รู้จักกันในนาม "สามราชาห้าจักรพรรดิ" (三皇五帝)

กษัตริย์ในสมัยต่อมา คือ ราชวงศ์เซี่ยและราชวงศ์ชาง เรียกตนเองว่า "ตี้"

กษัตริย์ช่วงราชวงศ์โจวเรียกตนว่า "หวัง" (王) หรือ "กั๋วหวัง" (國王)

จนกระทั่งฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝) แห่งราชวงศ์ฉิน คิดค้นคำว่า "หฺวังตี้" (皇帝) ขึ้นใช้เรียกตนเองเมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล โดยนำตำแหน่งเดิม คือ "หฺวัง" ที่แปลว่า มิ่งมงคล กับ "ตี้" ที่แปลว่า เจ้า หรือเทพเจ้า มารวมกัน คำนี้มักแปลกันว่า "จักรพรรดิ" (emperor) และนับแต่นั้น กษัตริย์จีนก็เรียกว่า "หฺวังตี้" มาจนราชวงศ์สุดท้าย คือ ราชวงศ์ชิง ล่มสลายลงใน ค.ศ. 1911

ฐานันดรศักดิ์ของกษัตริย์มักส่งผ่านจากบิดาสู่บุตร ซึ่งมักเป็นบุตรคนหัวปีที่เกิดจากภรรยาหลวง หรือมิฉะนั้น ก็เป็นบุตรคนหัวปีของภรรยาที่มีศักดิ์รองลงมา แต่กฎดังกล่าวไม่ตายตัว โดยเฉพาะเมื่อเกิดปัญหาการสืบราชบัลลังก์ซึ่งนำไปสู่สงครามกลางเมือง

### คู่ครองของกษัตริย์

ดูบทความหลักที่: ระบบวังหลังของจีน
หนังสือ *โจวหลี่* (周禮) ซึ่งเขียนขึ้นอย่างสองร้อยปีก่อนคริสตกาล ระบุว่า คู่ครองของกษัตริย์มีฐานันดรศักดิ์จากสูงไปต่ำดังนี้

* หฺวังโฮ่ว (皇后) มี 1 ตำแหน่ง
* ฟูเหริน (夫人) มี 3 ตำแหน่ง
* ผิน (嬪) มี 9 ตำแหน่ง
* ชื่อฟู่ (世婦) มี 27 ตำแหน่ง
* ยฺวี่ชี (御妻) มี 81 ตำแหน่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Guan Yu - The Saint of Force". *China culture*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-10. สืบค้นเมื่อ June 20, 2016.
2. ↑  Sarah Allan (1991). *Shape of the Turtle, The: Myth, Art, and Cosmos in Early China*. SUNY Press. p. 59. ISBN 978-0-7914-9449-3.
**ฐานข้อมูลโครงสร้าง** (เยอรมัน: *Structurae: Internationale Galerie und Datenbank des Ingenieurbaus* อังกฤษ: Structurae: International Database and Gallery of Structure หรือเรียกสั้นๆ ว่า **Structurae**) "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" เป็นฐานข้อมูลออนไลน์ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างทางวิศวกรรม และ โครงสร้างทางโยธาทุกรูปแบบเช่นสะพาน ตึก ตึกระฟ้า หอ เขื่อน และอื่นๆ นอกจากนั้นก็ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท และ บุคคล (วิศวกร สถาปนิก และผู้ก่อสร้าง) ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการออกแบบหรือก่อสร้างโครงสร้าง คำว่า "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" มาจากภาษาลาติน "Strūctūra" ที่หมายถึงการกระทำการก่อสร้างและผลของสิ่งที่กระทำ

"ฐานข้อมูลโครงสร้าง" ดำรงอยู่ได้โดยอาสาสมัครผู้ส่งข้อมูลและภาพประกอบเข้ามาในเป็นส่วนหนึ่งของฐานข้อมูล ข้อมูลแต่ละหัวข้ออ้างอิงไปยังนิตยสารทางวิชาการและแหล่งข้อมูลอื่นๆ ผู้ก่อตั้งนิโคลัส ยานบวร์กเป็นวิศวกรสร้างสะพานชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศสผู้ก่อตั้งฐานข้อมูลขึ้นในปี ค.ศ. 1998 หลังจากสร้างโฮมเพจที่คล้ายคลึงกันขณะที่เป็นอาจารย์ผู้ช่วยอยู่ที่แผนกวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันในสหรัฐอเมริกา "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" ใช้พื้นฐานจากฐานข้อมูล "archINFORM" ที่ถือกันว่าเป็นผู้ริเริ่มโครงการฐานข้อมูลออนไลน์บนอินเทอร์เน็ต

ฐานข้อมูล "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" มีข้อมูลสามภาษา อังกฤษ, ฝรั่งเศส และ เยอรมัน ฐานข้อมูลได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากการโฆษณา และ ข้อมูลในฐานข้อมูลของบริษัทและผลิตภัณฑ์ ฐานข้อมูลมีข้อมูลด้วยกันทั้งสิ้นกว่า 100,000 หน้าโดยใช้ภาษาโปแกรมColdFusion และระบบจัดการฐานข้อมูล "MySQL" 

ข้อมูลจัดเป็นหกกลุ่มที่รวมทั้ง ข้อมูลเรียงตามตัวอักษรของชื่อ, ประเภทของโครงสร้าง, ประเภทของการใช้สอย, วิธีการก่อสร้าง, ที่ตั้ง และ ปีสร้าง 

ในกลุ่มประเภทของสิ่งก่อสร้างก็แบ่งออกเป็นสะพานและสะพานส่งน้ำ สิ่งก่อสร้าง เขื่อนและสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการค้ำยัน หอและเสาสูง และ อุโมงค์และสิ่งก่อสร้างใต้ดิน 

ในประเภทของการใช้สอยก็รวมสิ่งก่อสร้างเช่น สถาบันการศึกษา, ปราสาท, ประตูเมือง, สิ่งก่อสร้างทางการค้า, โรงพยาบาล, ศาสนสถาน หรือที่อยู่อาศัย ในบรรดาสิ่งก่อสร้างทางการค้าก็มีสิ่งก่อสร้างประเทศต่างๆ เช่นข้อมูลเกี่ยวกับตึกใบหยก 2

ข้อมูลแต่ละชิ้นถ้าเป็นไปได้ก็จะประกอบด้วยชื่อของสิ่งก่อสร้าง, ภาพ, ที่ตั้ง, ประเภทของสิ่งก่อสร้าง การใช้สอย ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ออกแบบและผู้สร้าง ข้อมูลทางวิศวกรรมและสถาปัตยกรรม, เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้อง และวรรณกรรมเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Structurae: International Database and Gallery of Structures
2. ↑  Description in Library of Congress

ดูเพิ่ม
-------

* อินเทอร์เน็ต
* ห้องสมุด
อับดีลาคิม อะเดมิ
อับดีลาคิม อะเดมิ: imagoอับดีลาคิม อะเดมิ: imago

*เกิด*: 20 ธันวาคม 1969; Šemševo, เตโตโว  
*เสียชีวิต*: 15 กุมภาพันธ์ 2018, 16 กุมภาพันธ์ 2018; เตโตโว  
*ประเทศ*: ประเทศมาซิโดเนียเหนือ  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: member of the Assembly of the Republic of North Macedonia, education minister, environment minister  
*อาชีพ*: นักการเมือง, ข้าราชการพลเรือนสามัญ  

**สมาคม**

*พรรค*: Democratic Union for Integration  

**อับดีลาคิม อะเดมิ** (20 ธันวาคม ค.ศ. 1969 – 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองประเทศมาซิโดเนีย สัญชาติแอลบาเนีย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและวิทยาศาสตร์ รองนายกรัฐมนตรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Vice Prime Minister". Government of Macedonia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 September 2011. สืบค้นเมื่อ 3 June 2011.

1. A delegation of the Ministry of Education and Science headed by the Minister Abdilaqim Ademi visited SEEUTechPark เก็บถาวร 2016-08-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. Macedonia’s Green Initiatives Creating FDI Opportunities เก็บถาวร 2016-09-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. Government to open "Mother Teresa" university in Skopje

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Ministry Website เก็บถาวร 2018-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
อับดอน อาลีโนวี
อับดอน อาลีโนวี: imagoอับดอน อาลีโนวี: imago

*เกิด*: 6 พฤษภาคม 1923, 1923; Eboli  
*เสียชีวิต*: 15 กุมภาพันธ์ 2018, 2018; เนเปิลส์  
*ประเทศ*: ประเทศอิตาลี, ราชอาณาจักรอิตาลี  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: member of the Chamber of Deputies of the Italian Republic, member of the Chamber of Deputies of the Italian Republic, member of the Chamber of Deputies of the Italian Republic, member of the Chamber of Deputies of the Italian Republic  
*อาชีพ*: นักการเมือง  

**สมาคม**

*พรรค*: Italian Communist Party, พรรคประชาธิปัตย์ทางซ้าย  
**อับดอน อาลีโนวี** (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 – 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองอิตาลี อับดอน อาลีโนวี เกิดที่เมืองอีโบลี เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1923. โดยย้ายไปอยู่เมืองเนเปิล ก่อนที่จะมาทำงานในพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี และในปี 1976 จนถึงปี 1992 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเทศอิตาลี สังกัดฝ่ายเดโมแครตซ้าย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Muore Abdon Alinovi, dirigente Pci, presidente Antimafia, una vita per i deboli". *Consumatrici* (ภาษาอิตาลี). 15 February 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-15. สืบค้นเมื่อ 15 February 2018.
2. ↑  "E' morto Abdon Alinovi fu leader del Pci a Napoli". *La Repubblica* (ภาษาอิตาลี). 15 February 2018. สืบค้นเมื่อ 15 February 2018.
3. ↑  "E' morto Abdon Alinovi fu leader del Pci a Napoli". *La Repubblica* (ภาษาอิตาลี). 15 February 2018. สืบค้นเมื่อ 15 February 2018.
**อันโตนิโอ สตราดิวารี** (อังกฤษ: Antonio Stradivari) (ค.ศ. 1644 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1737) เป็นช่างทำเครื่องดนตรีชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับถืงฝีมือการสร้างไวโอลิน วิโอลา เชลโล กีตาร์ และฮาร์พ ว่าเป็นหนึ่งในช่างฝีมือเอก ในระดับเดียวกับนิโคโล อามาติ และกุยเซ็ปเป กวาร์นิเอรี

อันโตนิโอ สตราดิวารี เริ่มเป็นช่างทำไวโอลินจากการเป็นลูกศิษย์ของนิโคโล อามาติ และเปิดร้านเป็นของตนเองควบคู่ไปกับการทำงานที่ร้านของอามาติ ในปี ค.ศ. 1666 จนกระทั่งอามาติเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1684 จึงเริ่มผลิตผลงานในชื่อของตัวเอง  เครื่องดนตรีที่ผลิตโดยสตราดิวารีและลูกหลานของเขา มีชื่อเรียกเฉพาะว่า สตราดิวาเรียส (Stradivarius - เป็นอักษรละตินของชื่อสกุล Stradivari) 

สตราดิวารีได้พัฒนารูปแบบไวโอลินของตัวเอง โดยเพิ่มความยาวลำตัวไวโอลินขึ้นอีกเล็กน้อย และลดความป่องของไม้แผ่นหน้าและแผ่นหลังลง และพัฒนาสูตรน้ำมันวานิชขึ้นมาใหม่ เป็นวานิชสีส้มอมแดงเข้มเป็นเอกลักษณ์ ต่างจากรูปแบบเดิมของอามาติ ที่ใช้น้ำมันวานิชสีทองไล่เฉดสี  ในระยะหลัง ไวโอลินของเขาได้พัฒนารูปแบบไวโอลินให้มีความกว้าง ความป่อง มาขึ้น ลำตัวค่อนข้างแบน และช่วงกลางลำตัว (C-bout) ที่เป็นเหลี่ยมยิ่งขึ้น โดยเลือกใช้ไม้เมเปิ้ลที่มีคุณภาพดีที่สุด รูปแบบที่สตราดิวารีพัฒนาขึ้นนี้ ยังเป็นต้นแบบให้กับช่างทำไวโอลินในรุ่นต่อมา 

เรื่องราวของไวโอลินสตราดิวาเรียส ชื่อ "Red Mendelssohn" (สร้างในปี ค.ศ. 1721) เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างภาพยนตร์แคนาดาเรื่อง ไวโอลินเลือด (ฝรั่งเศส: *Le Violon rouge* - 1999) นำแสดงโดย ซามูเอล แอล. แจ็กสัน

นักดนตรีระดับโลกที่ใช้เครื่องดนตรีที่สร้างสรรค์โดยตระกูลสตราดิวารี เช่น นิโคโล ปากานินี ยิตซัก เพิร์ลแมน โยโย มา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Antonio Stradivari: ผู้สร้างสรรค์ผลงานเพื่อถวายแด่พระผู้เป็นเจ้า
2. ↑  การเปรียบเทียบเสียงไวโอลิน Stradivari และ Guarneri

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Stradivari Society เก็บถาวร 2017-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Information on Antonio Stradivari

```
{



```
**ปีเตอร์ เฮย์เดน ดิงเคลจ** (อังกฤษ: Peter Hayden Dinklage) เกิด 11 มิถุนายน ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ดิงเคลจศึกษาด้านการแสดงที่วิทยาลัยเบนนิงตัน แสดงในหลายเวทีสมัครเล่น ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือเรื่อง *Living in Oblivion* (1995) และผลงานแจ้งเกิดมาจากภาพยนตร์ตลก-ชีวิตเรื่อง *The Station Agent* (2003) หลังจากนั้นก็แสดงภาพยนตร์เรื่อง *Elf* (2003), *Find Me Guilty* (2006), *Underdog* (2007), *Penelope* (2008), *Death at a Funeral* (2007), *The Chronicles of Narnia: Prince Caspian* (2008), *X-Men: Days of Future Past* (2014) และ *Three Billboards Outside Ebbing, Missouri* (2017) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์เป็นครั้งแรก ในปี 2018 แสดงในบทไอทริในภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง *Avengers: Infinity War* และบท Hervé Villechaize ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง *My Dinner with Hervé*

หลังจากถ่ายตอนไพล็อตในปี 2009 ดิงเคลจรับบททีเรียน แลนนิสเตอร์ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ทางช่องเอชบีโอเรื่อง *Game of Thrones* ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี 3 รางวัล จากการเสนอรางวัล 7 ครั้งติดต่อกัน เขายังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำจากบทนี้ในปี 2012

อ้างอิง
-------

1. ↑  Edward Guthmann (October 12, 2003). "'Station' actor draws big attention / Peter Dinklage a Sundance hit in first-ever lead role for a dwarf". SF Gate. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 13, 2014. สืบค้นเมื่อ April 26, 2018.
2. ↑  Tom Dawson (October 28, 2014). "BBC - Films - Peter Dinklage". BBC. สืบค้นเมื่อ January 19, 2019.
**อะห์มัด ฟันดี** (Ahmad Fandi) หรือ**มูฮัมหมัด ฟานดี้** นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2515 สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 19

ประวัติ
-------

ฟานดีขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน พีรูท บอย ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชกชนะมาเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2538 แต่ทำได้แค่เสมอกับโซเล่ห์ ซุนดาวา ฟานดีขึ้นชิงแชมปือินโดนีเซียรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ปรากฏว่าคราวนี้เป็นฝ่ายแพ้คะแนนบูลัน บูกียาร์โซ ไม่ได้แชมป์อีก หลังจากนั้น ฟานดีมาชกนอกรอบในประเทศไทย แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ฟานดีได้ชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2539 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคอัมปี เลียเลอซี ยก 8 ได้ครองแชมป์ แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกในอีก 3 เดือนต่อมาก็เสียแชมป์ให้ โซเล่ห์ ซุนดาวาไป

หลังจากเสียแชมป์ ฟานดีเดินทางไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนโตชิอากิ นิชิโอกะ กลับมาชกที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค เอเดรียน คัสเปรี่ ยก 4 และมาแพ้คะแนน ยอดชิงชัย ศรทองยิม ที่เพชรบูรณ์ ฟานดีชกชนะติดต่อกันอีก 2 ครั้งก็ขึ้นชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2541 แพ้น็อค อาร์เนล บารอตีโญ ที่ ออสเตรเลีย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ชนะน็อค แฟรงกี้ มามัวยา ยก 8 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น ชกนอกรอบชนะคะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ที่ อินโดนีเซีย หลังจากนั้น ฟานดี เดินทางไปชกนอกรอบ แพ้รวดที่ญี่ปุ่น 4 ครั้งระหว่าง พ.ศ. 2542 – 2544 และยังมาชกแพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ยก 2 ที่หาดใหญ่ สงขลา ด้วย ฟานดีมีโอกาสได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค สด ปูนนกอินทรียิม ยก 6 ที่ นนทบุรี 

ฟานดีหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2546 โดยขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รัชมัน กีลีกีลี ไม่ได้แชมป์ ฟานดีขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ไดสุเกะ ยามานากะ ยก 1 ที่ ญี่ปุ่น จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท (2539)
* แชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท WBC
	+ ชิง 27 มิถุนายน 2541 ชนะน็อค แฟรงกี้ มามัวย่า ยก 8 ที่อินโดนีเซีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทเมื่อ 5 เมษายน 2541 แพ้น็อค อาร์เนล บาโรตีโญ ยก 2 ที่ ออสเตรเลีย
	+ ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์เแบนตั้มวทเมื่อ 21 ธันวาคม 2544 แพ้น็อค สด ลูกหนองยางทอย ยก 6 ที่ นนทบุรี

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**ปลาปักเป้าตุ๊กแก** (อังกฤษ: Milk-spotted Puffer, Marbled toadfish) ปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Chelonodon patoca* อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) 

จัดเป็นปลาปักเป้าขนาดกลาง เมื่อโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 25 เซนติเมตร พบใหญ่สุดได้ถึง 38 เซนติเมตร แต่โดยเฉลี่ยจะพบเพียงแค่ 13–15 เซนติเมตร ลำตัวมีลวดลายสะดุดตา โดยเฉพาะมีลายพาดบริเวณหลังในแนวครีบอกและครีบก้น เป็นลายพาดคล้ายอานม้าสีดำมีขอบสีขาว หลังมีสีเขียวอมเหลือง และมีจุดกลมสีขาวขนาดแตกต่างกันกระจายทั่ว ข้างลำตัวมีสีขาวเหลือบเงิน ท้องมีสีเหลืองสด ครีบต่าง ๆ ใสไม่มีสี ยกเว้นครีบหางที่เป็นสีเหลืองสด

ในประเทศไทยพบกระจายพันธุ์อยู่บริเวณปากแม่น้ำและชายฝั่งทะเลแถบอันดามันและอ่าวไทย นับเป็นปลาปักเป้าที่อาศัยอยู่ได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ในต่างประเทศพบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ชายฝั่งทะเลของทวีปแอฟริกาตะวันออก ไปจนถึงชายฝั่งทะเลของจีน, สิงคโปร์, อินโด-แปซิฟิก จนถึงออสเตรเลียทางตอนเหนือและตอนใต้ และนับเป็นปลาปักเป้าเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Chelonodon* ที่ปรับตัวอาศัยอยู่ได้ในน้ำจืด ปรกติจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยและน้ำเค็ม แต่เมื่อเวลาจะวางไข่จะว่ายกลับไปวางไข่ในแหล่งน้ำจืด

จัดเป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมากชนิดหนึ่ง จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิตยสารอควาเรี่ยมบิส Vol.1 issue 4 ฉบับเดือนตุลาคม 2010 คอลัมน์ เปิดกรุ...ปักเป้าน้ำจืด
2. ↑  ข้อมูลจากFishbase.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Milk-spotted pufferfish
**พรรคแนวหน้าประชาธิปไตยอินโดนีเซีย** (Indonesian Democratic Vanguard Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Penegak Demokrasi Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย ในการเลือกตั้งเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2547 ได้คะแนน 0.8% และได้ 1 ที่นั่ง พรรคนี้เป็นพรรคที่ต่อเนื่องมาจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้าน 1 ใน 2 พรรคในยุคระเบียบใหม่ หลังจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแนวหน้าประชาธิปไตยอินโดนีเซียในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ไดคะแนนเสียง 0.13% และไม่ได้ที่นั่งในสภา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bambang Setiawan & Bestian Nainggolan (Eds) (2004) *Partai-Partai Politik Indonesia: Ideologi dan Program 2004-2009 (Indonesian Political Parties: Ideologies and Programs 2004-2009* Kompas ISBN 979-709-121-X. p213
2. ↑  Indonesian General Election Commission website[*ลิงก์เสีย*] Official Election Results
3. ↑  *The Jakarta Post* 10 May 2009 เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Democratic Party controls 26% of parliamentary seats
**พรรคเอกภาพดยัก** (Dayak Unity Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Persatuan Dayak, PPD) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซียซึ่งเป็นตัวแทนของชาวดยัก เป็นพรรคการเมืองไม่กี่พรรคที่ก่อตั้งในเวลาเดียวกันที่เน้นชนกลุ่มน้อย โอวาอัง โอราย หนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคเป็นหนึ่งในรัฐบาลชุดแรกของกาลีมันตันตะวันออก และเป็นหัวหน้าพรรคด้วย

ยุคแรก
------

เมื่อ 30ตุลาคม พ.ศ. 2488 สมาคมกิจกรรมดยักได้จดทะเบียนในปูตุสซีเบา ผู้ก่อตั้งหลายคนมีอาชีพเป็นครู ผู้นำพรรคคือ เอฟ ซี ปาลาอุนโซกา มีอาชีพเป็นครูเช่นกัน อีก 1 ปีต่อมา พรรคได้พัฒนาเป็นพรรคเอกภาพดยัก ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2489 องค์กรบริหารเนเธอร์แลนด์อีสต์อินดีสได้เลือกสมาชิกนี้ 7 คน เข้าร่วมในสภากาลีมันตันตะวันตกซึ่งมีสมาชิกทั้งหมด 40 คน และครึ่งหนึ่งของคณะกรรมการบริหารกาลีมันตันตะวันตกมาจากพรรคเอกภาพดยัก

การเลือกตั้ง พ.ศ. 2498
----------------------

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาเมื่อ พ.ศ. 2498 พรรคเอกภาพดยักได้คะแนน 0.4% และได้ 1 ที่นั่งจากกาลีมันตันตะวันตก การเลือกตั้งระดับจังหวัดในปีเดียวกันพรรคนี้ได้ 9 ที่นั่ง

คว่ำบาตร
--------

ใน พ.ศ. 2502 ซูการ์โนได้ประกาศคว่ำบาตรพรรคการเมืองที่เกี่ยวกับชนกลุ่มน้อย พรรคเอกภาพดยักได้สลายตัวไป หลังถูกคว่ำบาตร โอรายเข้าร่วมกับพรรคอินโดนีเซียหรือปาร์ตินโด สมาชิกอื่นๆของพรรคเข้าเป็นสมาชิกพรรคคาทอลิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bertrand, Jacques. *Nationalism and Ethnic Conflict in Indonesia*. Cambridge Asia-Pacific studies. Cambridge, UK: Cambridge University Press, 2004. pp. 52-53
2. 1 2 3 4  Erb, Maribeth, and Priyambudi Sulistiyanto. *Deepening Democracy in Indonesia?: Direct Elections for Local Leaders (Pilkada)*. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies, 2009. p. 348
3. 1 2  Peluso, Nancy Lee, and Michael Watts. *Violent Environments*. Ithaca: Cornell University Press, 2001. pp. 99-100
4. ↑  Davidson, Jamie Seth. *From Rebellion to Riots: Collective Violence on Indonesian Borneo*. New perspectives in Southeast Asian studies. Madison, Wis: University of Wisconsin Press, 2008. pp. 37-40
5. ↑  Feith, Herbert. *The Decline of Constitutional Democracy in Indonesia*. An Equinox classic Indonesia book. Jakarta [u.a.]: Equinox, 2007. p. 435
6. ↑  Young, Crawford. *The Politics of Cultural Pluralism*. Madison, Wis: Univ. of Wisconsin P. 1976. p. 352
**ไดโปรโตดอน** หรือ **วอมแบตยักษ์**  หรือ **วอมแบตแรด** (อังกฤษ: giant wombat, rhinoceros wombat) เป็นชื่อเรียกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง ในอันดับสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง ซึ่งเคยได้พบที่ทวีปออสเตรเลียเมื่อกว่า 40,000 ปีก่อน แต่ปัจจุบันนี้ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้วไดโปรโตดอนเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีกระเป๋าหน้าท้องที่ใหญ่ที่สุดและมันเป็นอาหารของนักล่าอย่าง สิงโตมาซูเฟียว และ เมกะลาเนีย

ไดโปรโตดอน จัดอยู่ในสกุล *Diprotodon* มีรูปร่างลักษณะคล้ายตัววอมแบต แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก กล่าวคือ มีความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ประมาณ 2 เมตร ลำตัวยาว 3 เมตร น้ำหนักราว 3 ตัน ขณะที่วอมแบตทั่วไปสูงเพียง 25 เซนติเมตร ยาวเกือบ 1 เมตร และมีน้ำหนักราว 20-45 กิโลกรัมเท่านั้น

ไดโปรโตดอน อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำเช่น ห้วยหนองคลองบึง ทั่วไป สาเหตุการสูญพันธุ์ของไดโปรโตดอน ปัจจุบันไม่มีข้อสรุปที่แน่นอน เนื่องจากนักบรรพชีวินวิทยามีทฤษฎีอยู่ 2 ทฤษฎี โดยทฤษฎีแรกเชื่อว่า มันสูญพันธุ์ไปเองโดยสาเหตุธรรมชาติ แต่อีกกลุ่มหนึ่งเชื่อว่าสูญพันธุ์เพราะถูกล่าจากมนุษย์ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวอะบอริจินส์ ซึ่งเป็นชนเผ่าพื้นเมืองของออสเตรเลีย ทั้งที่มีหลักฐานบ่งว่ามนุษย์เพิ่งอพยพมาสู่ออสเตรเลียครั้งแรกเมื่อ 5,000 ปีก่อนนี้เอง

อย่างไรก็ดี มีความเชื่อของชาวอะบอริจินส์อยู่ประการหนึ่ง ถึงสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่ดุร้ายและกินมนุษย์โดยเฉพาะผู้หญิงเป็นอาหาร ที่มีชื่อว่า *"บันยิป"* (Bunyip) โดยเชื่อว่า บันยิปเป็นวิญญาณของสิ่งชั่วร้ายต่าง ๆ ที่มารวมกัน และเชื่ออีกว่าบันยิปจะอาศัยอยู่ตามพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ทั่วออสเตรเลีย จึงมีการสันนิษฐานว่า หากบันยิปมีอยู่จริง ก็อาจจะเป็นไดโปรโตดอนที่ยังหลงเหลือเผ่าพันธุ์มาจนปัจจุบัน ก็เป็นได้

ดูเพิ่ม
-------

* บันยิป

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2013-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ออสซี่ตะลึง!! พบชิ้นส่วนโครงกระดูก "วอมแบตยักษ์" อายุ 40,000 ปี จากผู้จัดการออนไลน์
2. ↑  Bunyip สัตว์ในตำนาน Australia

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ยักษ์ใหญ่ที่สาบสูญ โดยเนชั่นแนล จีโอกราฟิก


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Diprotodon***
**โรคตื่นตระหนก** (อังกฤษ: panic disorder) เป็นโรควิตกกังวลอย่างหนึ่งซึ่งมีลักษณะเกิดอาการตื่นตระหนกกระทันหัน (panic attack) เป็นซ้ำ ทำให้เกิดช่วงวิตกกังวลสุดขีดเข้มข้นเป็นชุดระหว่างอาการตื่นตระหนกกะทันหัน อาจรวมการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมอย่างสำคัญกินเวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนและความวิตกกังวลอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับความนัยหรือความกังวลว่าจะมีอาการครั้งต่อ ๆ ไป

โรคตื่นตระหนกมิใช่อย่างเดียวกับโรคกลัวที่โล่ง (agoraphobia) แม้ผู้ป่วยโรคตื่นตระหนกจำนวนมากยังเป็นโรคกลัวที่โล่งด้วย อาการตื่นตระหนกกระทันหันไม่สามารถทำนายได้ ฉะนั้นบุคคลจึงอาจเครียด วิตกกังวลหรือกังวลสงสัยว่าจะเกิดอาการครั้งถัดไปเมื่อไร โรคตื่นตระหนกอาจแยกได้เป็นภาวะทางการแพทย์ หรือภาวะเสียดุลเคมี DSM-IV-TR อธิบายโรคตื่นตระหนกและความวิตกกังวลไว้แยกกัน ขณะที่ความวิตกกังวลจะมีสิ่งกระตุ้นความเครียด (stressor) เรื้อรังนำมา ซึ่งสร้างปฏิกิริยาปานกลางซึ่งกินเวลาได้หลายวัน สัปดาห์หรือเดือน แต่อาการตื่นตระหนกเป็นเหตุการณ์เฉียบพลันซึ่งเกิดจากสาเหตุกระทันหันและไม่ได้คาดหมาย ระยะเวลาสั้นและอาการรุนแรงกว่ามาก อาการตื่นตระหนกกระทันหันเกิดในเด็กได้เช่นเดียวกับผู้ใหญ่ อาการตื่นตระหนกในเยาวชนอาจเป็นทุกข์เป็นพิเศษ เพราะเด็กมีแนวโน้มเข้าใจน้อยกว่าว่าเกิดอะไรขึ้น และบิดามารดายังมีแนวโน้มประสบความทุกข์เมื่อเกิดอาการ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Anxiety Disorders". *NIMH*. มีนาคม 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 กันยายน 2016. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2016.
2. 1 2 3 4  American Psychiatric Association (2013), *Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed.)*, Arlington: American Psychiatric Publishing, pp. 208–217, 938, ISBN 978-0890425558
3. 1 2 3 4 5  "Panic Disorder: When Fear Overwhelms". *NIMH*. 2013. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 ตุลาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2016.
4. ↑  Craske MG, Stein MB (December 2016). "Anxiety". *Lancet*. **388** (10063): 3048–3059. doi:10.1016/S0140-6736(16)30381-6. PMID 27349358. S2CID 208789585.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**อ้ายซิน เจว๋หลัว หย่งจาง** (永璋; 15 กรกฎาคม 2278 - 26 สิงหาคม 2303) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิเฉียนหลง

พระประวัติ
----------

องค์ชายหย่งจางประสูติเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2278 ในปลายรัชสมัยของ จักรพรรดิยงเจิ้ง ผู้เป็นสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช เมื่อครั้งที่ จักรพรรดิเฉียนหลง พระราชบิดายังดำรงพระอิสริยยศเป็น **เป่าชินหวัง** ส่วนพระมารดาของพระองค์คือ **ซู่ฝูจิ้น** (庶福晋)

เมื่อ องค์ชายหย่งจาง ประชวรหนักเมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา จักรพรรดิเฉียนหลงมีพระราชโองการให้ ลามะ สวดมนต์ให้กับองค์ชายหย่งจาง ใน พ.ศ. 2291 พระองค์ได้รับมอบหมายให้ดูแลการไว้ทุกข์ของ จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน องค์ชายหย่งจางถูกถอดพระนามออกจากบัญชีคัดเลือกรัชทายาทพร้อมกับพระเชษฐาต่างพระมารดา หย่งหวง จากพฤติกรรมของพระองค์ในระหว่างพิธีฝังพระศพ 

ใน พ.ศ. 2302 ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย์ พระมารดาของพระองค์ประชวรที่ สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ องค์ชายหย่งจางนำพระมารดาเสด็จกลับไป ปักกิ่ง พระองค์สิ้นพระชนม์ในปีถัดมาและได้รับพระราชทานพระอิสริยยศย้อนหลังให้เป็น **ซุนชินหวัง**

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tian/田, Shuhe/书和 (2018). *北京市區主要街道景觀導覽/"Important and famous tourist attractions of Beijing"*. 崧博出版事業有限公司.
2. ↑  *《清代宫廷社会史》/"Stories of the palaces of Qing descendants "*.
3. ↑  *《孝賢皇后輓詩》/"Empress Xiaoxian in memoriam"*.
4. ↑  Lan, Po (2015). *Thirteen beauties of Great Qing*. Beijing Book Co. Inc.
5. ↑  *《清宫医案研究》*.
**ติ้งชินหวัง** พระนามเดิม**หย่งหวง** (ᠶᠣᠩ  
ᡥᡠᠸᠠᠩ,จีน: 永璜) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ชิง ประสูติวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ.1728 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิเฉียนหลงกับเจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ ตระกูลฟู่ฉา ในปี ค.ศ.1748 พระจักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทางภาคใต้ของประเทศจีน และจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน ตระกูลฟู่ฉาสวรรคตอย่างกะทันหัน พระจักรพรรดิจึงมอบหมายให้เจ้าชายหย่งหวงในฐานะที่เป็นเจ้าชายพระองค์ใหญ่เป็นผู้ดูแลงานพระราชพิธีพระศพของพระจักรพรรดินีพร้อมด้วยเจ้าชายสาม หย่งจาง  แต่เพราะเจ้าชายทั้งสองพระองค์ไม่ได้มีท่าทีที่โศกเศร้าแต่อย่างใดกับการสวรรคตเลยเป็นเหตุให้พระจักรพรรดิพิโรธหนัก จนตำหนิเจ้าชายทั้งสองอย่างร้ายแรงถึงขั้นลบรายชื่อเจ้าชายทั้งสองออกจากการคัดเลือกรัชทายาท เจ้าชายหย่งหวงเป็นสมาชิกสังกัดกองธงน้ำเงิน สิ้นพระชนม์วันที่ 21 เมษายน ค.ศ.1750 ขณะพระชันษาได้ 22 ปี ภายหลังสิ้นพระชนม์จึงได้รับพระอิสริยยศเป็นติ้งอันชินหวัง (定安親王)

พระญาติวงศ์
-----------

* พระราชบิดา: จักรพรรดิเฉียนหลง
* พระราชมารดา: เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ จากสกุลฟู่ฉา
* พระชายา
	+ พระชายาเอก จากสกุลอีลาหลี่
	+ พระชายารอง จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจวี๋ยหลัว
* พระโอรส
	+ เป้ยเล่อ เหมียนเต๋อ (1747-1786)
	+ ติ้งกงชินอ๋อง เหมียนเอิน (1747-1822)
**กูวาลเจีย โอโปย** (แมนจู:ᡤᡡᠸᠠᠯᡤᡳᠶᠠ ᠣᠪᠣᡳ *Gūwalgiya Oboi*; จีนตัวย่อ: 瓜尔佳 鰲拜; จีนตัวเต็ม: 瓜爾佳 鼇拜; พินอิน: *Guāěrjiā Áobài* *กวาเอ่อร์เจีย เอ๋าไป้*) (ค.ศ. 1610–1669) เป็นผู้บัญชาการทหารและข้าราชบริพารที่โดดเด่นของแมนจู ซึ่งรับราชการในตำแหน่งต่างๆ ทางการทหารและการบริหารภายใต้จักรพรรดิ 3 พระองค์ที่สืบเนื่องกันของราชวงศ์ชิงตอนต้น

ชีวิตในวัยเด็กและการรับราชการทหาร
---------------------------------

เอ๋าไป้เป็นบุตรชายของนายทหารในตระกูล กูวาลเจีย ซึ่งอยู่ในสังกัดกองธงขอบเหลืองของข่านแห่งโฮ่วจิน ต่อมาได้เป็นผู้รับใช้จักรพรรดิชิงไท่จง พ่อของเขานั้นเป็นหัวหน้าผู้รักษาประตูเมืองของเมืองมุกเดน ขณะที่ลุงของเขายังเป็นหนึ่งในนายทหารที่น่าไว้วางใจของนูรฮาร์ชี หลักฐานที่กล่าวถึงเอ๋าไป๋ครั้งแรกได้ระบุในหนังสือ *พงศาวดารแห่งชิงไท่จง* (清太宗实录) ซึ่งกล่าวว่า เขาได้ขับไล่ทหารหมิงได้และได้รับการปูนบำเหน็จพอสมควร

เอ๋าไป้เข้ารับราชการทหารเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1634 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิชิงไท่จง ในฐานะทหารชั้นผู้น้อยของกองกำลังทหารม้า เขาได้ต่อสู้และรบกับทหารของราชวงศ์หมิงไปหลายครั้งและ และมีชื่อเสียงจากความกล้าหาญของตนเอง จนได้เลื่อนเป็นนายกอง ในปี 1637 ระหว่างสงครามรุกรานเกาหลีครั้งที่สอง เอ๋าไป้ได้ยึดครองเกาะผี ทางใต้ของแม่น้ำยาลูและได้ทำการรบกับทหารหมิงจนได้รับยศพันเอกชั้นสาม และได้รับนามว่า "ปาถูหลู่" (巴图鲁) หมายถึง นักรบผู้ชาญฉลาด

เอ๋าไป้ได้กระทำความดีความชอบช่วยเหลือจักรพรรดิราชวงศ์ชิงในการยึดครองประเทศจีนจนได้รับยศและตำแหน่งที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ

ความดีความชอบ
-------------

เอ๋าไป้ได้เข้าสังกัดเป็นนายทหารกองธงขอบเหลืองของ จักรพรรดิชิงไท่จง เมื่อทรงสวรรคต องค์ชายเหาเก๋อ พระราชโอรสองค์โต ก็ได้เข้ามาควบคุมแทน แต่ต่อมาเมื่อ รุ่ยชินอ๋อง ได้สั่งควบคุมกองทหารแปดธงทั้งหมด ทำให้องค์ชายเหาเก๋อทรงถูกจำคุกและสิ้นพระชนม์ ส่วนเอ๋าไป้ถูกถอดยศและตำแหน่งด้วยข้อหา อวดอ้างการรบที่พ่ายแพ้ และสนับสนุนเหาเก๋อเป็นจักรพรรดิ ภายหลังเมื่อ รุ่ยชินอ๋อง สิ้นพระชนม์ เอ๋าไป๋ได้รับตำแหน่งและยศคืนจาก ซุ่นจื้อฮ่องเต้

ผู้สำเร็จราชการและความขัดแย้งกับคังซีฮ่องเต้
--------------------------------------------

ภายหลังเมื่อ ซุ่นจื้อฮ่องเต้ ทรงเสด็จสวรรคต เอ๋าไป้ได้ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แต่ในเวลาต่อมากลับแสดงกิริยาที่ไม่เหมาะสมต่อ ฮ่องเต้ โดยเฉพาะการสั่งประหาร ซูเค่อซาฮา และมีความพยายามจะก่อกบฏ ทำให้ จักรพรรดิคังซี ทรงสั่งจับกุมด้วยข้อหา 24 ข้อ แต่เนื่องจากความดีความชอบ ทำให้มีการละเว้นโทษประหาร และจำคุกแทน และต่อมาก็เสียชีวิตในที่สุด

ภายหลังเมื่อ จักรพรรดิยงเจิ้ง ขึ้นครองราชย์ ทรงได้คืนยศให้กับเอ๋าไป้ แต่ต่อมาในยุคของ จักรพรรดิเฉียนหลง เขากลับถูกลดยศหลังจากการพิจารณาส่วนดีและส่วนเสียของเขา

วัฒนธรรมร่วมสมัย
----------------

* ในนิยายของกิมย้งเรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ ได้กล่าวถึงเอ๋าไป้ในฐานะผู้สำเร็จราชการและถูกสั่งคุมขัง ก่อนที่จะถูกอุ้ยเสี่ยวป้อฆ่าในภายหลัง
***โยนิงอูจิมาจัง*** เป็นวิดีโอเกมไพ่นกกระจอกใน ค.ศ. 1984 ที่พัฒนาโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ และเผยแพร่โดยนินเท็นโดสำหรับแฟมิคอม ซึ่งวางจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น นับเป็นเกมไพ่นกกระจอกเกมที่สองที่เผยแพร่โดยบริษัทนินเท็นโด

รูปแบบการเล่น
-------------

การตั้งค่าเริ่มต้นโดยทั่วไป
เกมดังกล่าวประกอบด้วยไพ่นกกระจอกญี่ปุ่น (หรือที่เรียกว่าไพ่นกกระจอก*รีจิ*) กับคู่ต่อสู้คอมพิวเตอร์หนึ่งถึงสามคน โดยหลังจากเกมนี้แพร่กระจายไปยังวิดีโอเกมที่เกี่ยวข้องกับไพ่นกกระจอกส่วนใหญ่ เกมดังกล่าวก็ได้กลายเป็นรูปแบบของไพ่นกกระจอกที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดสำหรับนักเล่นเกมชาวญี่ปุ่น[] ซึ่ง "ตัวนับกระเบื้องที่เหลืออยู่" ทำหน้าที่เป็นตัวเตือนผู้เล่นเกี่ยวกับสถานะของกำแพง

การตอบรับ
---------

เกมนี้ขายไปแล้ว 1,450,000 ชุดในประเทศญี่ปุ่น

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ４人打ち麻雀, *4 Nin Uchi Mahjong*, การแปลตรงตัว "ไพ่นกกระจอกโจมตีสี่ผู้เล่น"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Japanese title". JPNES. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 June 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24.
2. ↑  "GEIMIN.NET／国内歴代ミリオン出荷タイトル一覧". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-31. สืบค้นเมื่อ 2015-04-05.
**โยตะ ซาโต** (ญี่ปุ่น: 佐藤洋太, อังกฤษ: Yota Sato) อดีตนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (WBC) ในสังกัดค่ายเคียวเอะ (สังกัดเดียวกับยูริ อาร์บาชาค็อฟ)

ประวัติ
-------

ซาโตเกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1984 ที่เมืองโมริโอกะ จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น เริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2004 ด้วยการแพ้คะแนน 4 ยก ต่อนักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ที่โครากูเอ็งฮอลในกรุงโตเกียว ซึ่งต่อมาซาโตก็ได้แพ้อีกหนึ่งครั้งเมื่อปี ค.ศ. 2005 และเสมออีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 2009 ต่อมาซาโตได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท

ซาโตได้ตำแหน่งแชมป์โลก WBC ด้วยการเอาชนะคะแนนอย่างเป็นเอกฉันท์ 12 ยก ด้วยคะแนน 114-112, 116-110, และ 114-112 ต่อ สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย นักมวยชาวไทย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2012 ที่โครากูเอ็งฮอล ซึ่งซาโตเป็นผู้ท้าชิงในฐานะรองแชมป์โลก WBC อันดับที่ 3 ซึ่งก่อนหน้านั้นซาโตมีสถิติการชกที่ไม่แพ้หรือเสมอใครติดต่อมาถึง 18 ครั้ง มีส่วนสูง 171 เซนติเมตร สูงกว่าสุริยันถึง 10 เซนติเมตร และเป็นฝ่ายใช้ช่วงชกที่ยาวกว่าชกวงนอกตลอด อีกทั้งในยกที่ 3 ซาโตสามารถชกสุริยันลงไปให้กรรมการนับ 8 ได้ถึง 2 ครั้งด้วย ซึ่งภายหลังเมื่อทราบผลการตัดสิน ซาโตถึงกับร้องไห้ด้วยความดีใจ และกล่าวว่าขอมอบตำแหน่งนี้เป็นของขวัญให้แก่ชาวญี่ปุ่นที่ประสบภัยสึนามิเมื่อปีที่ผ่านมา

ซาโตป้องกันตำแหน่งแชมป์ได้ 2 ครั้ง ด้วยการเอาชนะคะแนน ซิลเวสเตอร์ โลเปซ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ และชนะคะแนนเรียว อากาโอะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันมาได้ ซึ่งซาโตสามารถป้องกันตำแหน่งไว้ได้ด้วยการเอาชนะอย่างขาดลอยทั้ง 2 ครั้ง และได้พัฒนาฝีมือการชกขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะเดินทางมายังประเทศไทย เพื่อป้องกันตำแหน่งกับศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย นักมวยชาวไทยที่จังหวัดศรีสะเกษ ตามสัญญาที่มีให้กันก่อนหน้านั้น ซึ่งทางซาโตได้ตั้งเงื่อนไขไว้ 4 ข้อ คือ 1. ต้องชกในเวทีในร่ม ติดเครื่องปรับอากาศ 2. ต้องเดินทางด้วยเครื่องบินชั้นเฟิร์สคลาส 3. ขอพักในโรงแรมห้าดาวที่จังหวัดอุบลราชธานีเท่านั้น เนื่องจากมีร้านอาหารญี่ปุ่น 4. กรรมการต้องมาจากชาติแถบทวีปยุโรปหรืออเมริกาเท่านั้น 

นอกจากนี้แล้วยังถือว่าเป็นนักมวยชาวญี่ปุ่นคนแรกในรอบเกือบ 50 ปี ที่เดินทางมาป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในประเทศไทย โดยคู่ล่าสุดนั้นเกิดขึ้นเมื่อต้นปี ค.ศ. 1964 เป็นการชกระหว่างฮิโรยูกิ เอบิฮาระ กับโผน กิ่งเพชร ที่เวทีราชดำเนิน ผลปรากฏว่าโผนเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป

โยตะ ซาโต ชกกับศรีสะเกษ เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 และเป็นฝ่ายถูกศรีสะเกษเดินหน้าเข้าหาและออกหมัดสลับลำตัวกับใบหน้าตลอด โดยเฉพาะในปลายยกที่ 7 ที่โดนถลุงอยู่ฝ่ายเดียว แต่ก็ไม่ยอมลงไปให้กรรมการนับ จนกระทั่งกรรมการมายุติการชกลงในต้นยกที่ 8 เสียแชมป์ไปในการชกครั้งนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก Boxrec (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 23 เดลินิวส์ฉบับที่ 22,812: พุธที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555
3. ↑  ศรีสะเกษโวขอน็อกซาโตะกระชากเข็มขัดแชมป์โลก จากเอ็มไทย[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  ‘ศรีสะเกษ’ถลุง‘ซาโตะ’หมดทางสู้ยก8-ผงาดคว้าแชมป์โลกล้างแค้นแทนสุริยัน จากข่าวสด[*ลิงก์เสีย*]
ซากรกร้างบริเวณสระว่ายน้ำของโรงแรมฮาลูโดโวพาเลซ ภาพถ่ายเมื่อปี 2009
**โรงแรมฮาลูโดโวพาเลซ** (อังกฤษ: Haludovo Palace Hotel) เป็นโรงแรม-รีสอร์ทร้างบนเกาะเกิร์ก ทางเหนือของมาลินสกา ในประเทศโครเอเชีย สร้างขึ้นในปี 1971 ในปี 1972 บ็อบ กูชีโอนี ผู้ก่อตั้งนิตยสาร *เพนต์เฮาส์* ลงทุน 45 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เปิดตัวคาสิโน เพนต์เฮาส์แอเดรียติกคลับ (Penthouse Adriatic Club) ในโรงแรม ซึ่งล้มละลายและปิดกิจการในปีต่อมา

ในสมัยสงครามยูโกสลาเวีย โรงแรมถูกใช้เป็นที่พักพิงผู้ลี้ภัย และในปี 1995 โรงแรมถูกขายต่อให้กับผู้ลงทุนเอกชน และผ่านมือเจ้าของอีกหลายคน จนกระทั่งปิดตัวในปี 2001 ในปัจจุบัน โรงแรมถูกทิ้งร้างโดยภายในของโรงแรมมีสภาพทรุดโทรมอย่างหนัก ในขณะที่โครงสร้างภายนอกของโรงแรมยังคงอยู่ปกติ ในปี 2018 พบว่าป้ายบอกทางในพื้นที่ยังคงชี้ทางไปยังโรงแรมนี้อยู่

ในเดือนตุลาคม 2018 มีการประกาศว่ามีผู้ลงทุนสนใจพัฒนาโรงแรมขึ้นใหม่เป็นรีสอร์ตปิด โดยเปิดรับการลงทุนจากภายนอก อย่างไรก็ตาม หากทำนามแผนนี้จะส่งผลให้ชายหาดในบริเวณถูกปิดไม่ให้เข้าได้โดยคนทั่วไป และจะเป็นการตัดขาดทางเดินริมหาดของสาธารณะระหว่างมาลินสกา กับ เนียวิเซ นครมาลินสกา หน่วยงานรัฐบาลท้องถิ่น และชาวบ้านในพื้นที่ล้วนออกมาแสดงการต่อต้านแผนพัฒนาใหม่นี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-19. สืบค้นเมื่อ 2021-09-28.
2. ↑  *Penthouse* magazine, June 1972
3. ↑  "La Dolce Vita: A Formula Against The Cold War" by Slobodan Stankovic, Radio Free Europe, 10 July 1972, obtained via
4. ↑  "The Penthouse Adriatic Club at the Haludovo Palace Hotel". *Sometimes Interesting*. 14 April 2016.
5. ↑
6. ↑

พิกัดภูมิศาสตร์: 45°07′52″N 14°31′40″E﻿ / ﻿45.13111°N 14.52778°E﻿ / 45.13111; 14.52778
พิกัดภูมิศาสตร์: 49°30′N 64°30′W﻿ / ﻿49.500°N 64.500°W﻿ / 49.500; -64.500

**แม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์** (อังกฤษ: Saint Lawrence River; ฝรั่งเศส: *Fleuve Saint-Laurent*, ออกเสียง: [flœv sɛ̃ lorɑ̃]) เป็นแม่น้ำในรัฐออนแทรีโอและรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา มีความยาว 1,197 กิโลเมตร ปากแม่น้ำมีความกว้างมากถึง 145 กิโลเมตร โดยถือเป็นปากแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีเกาะตั้งอยู่บนลำน้ำหลายเกาะ บางตอนขยายกว้างออกเป็นทะเลสาบขนาดเล็ก

แม่น้ำไหลออกจากทะเลสาบออนแทรีโอขึ้นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นเส้นเขตแดนระหว่างรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกากับรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา จนถึงเมืองคอร์นวอลล์ ไหลผ่านเข้ารัฐเกแบ็กทางตอนใต้และไหลต่อไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จนลงอ่าวเซนต์ลอว์เรนซ์ มหาสมุทรแอตแลนติก มีแควสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำออตตาวา แม่น้ำแซงมอรีซ และแม่น้ำแซกิเนย์ไหลมาบรรจบทางด้านเหนือ แม่น้ำริเชลู แม่น้ำยาแมสกา แม่น้ำเซนต์แฟรนซิส และแม่น้ำโชดีแยร์ไหลมาบรรจบทางด้านใต้ เมืองสำคัญที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำได้แก่ มอนทรีออลและนครเกแบ็ก

เรือขนาดใหญ่สามารถเดินเรือได้ตลอดทั้งสาย เนื่องจากมีการขุดคลอง สร้างเขื่อนและประตูน้ำไว้เป็นระยะ ๆ เพื่อให้มีร่องน้ำลึกสม่ำเสมอ เส้นทางเดินเรือนี้เรียกว่า เซนต์ลอว์เรนซ์ซีเวย์ ยังสามารถเดินเรือมายังกลุ่มทะเลสาบเกรตเลกส์ได้อีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Natural Resources Canada, Atlas of Canada - Rivers เก็บถาวร 2006-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  "สารคดีมุมมองจากฟากฟ้า". ไทยพีบีเอส. 13 December 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-23. สืบค้นเมื่อ 13 December 2014.
**ไทอ่ายตน** เป็นชาวไท ที่อพยพมาอาศัยในประเทศอินเดียปัจจุบัน มีประชากร 5,500 คน นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 92.09 ฮินดู ร้อยละ 7.91% ไทอ่ายตน มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่เมืองกอง (โมกอง) เช่นเดียวกันกับชาวไทคำยัง และชาวไทนะรา เดิมทีชาวไทอ่ายตนเป็นพวกที่ส่งขันทีให้ราชสำนักเป็นประจำ ต่อมาถูกกริ้วจึงหนีมายังอัสสัม ตั้งหลักแหล่ง 2 แห่ง คือ ที่ภูเขานาคแห่งหนึ่ง และที่สิบสาคร อีกแห่งหนึ่ง มีผู้กล่าวว่ามีผู้กระทำผิดทางชู้สาวกับธิดาเจ้าฟ้า จึงถูกตอน คนไทเหล่านี้จึงได้ชื่อว่า "ไทอ่ายตอน" แต่ออกเสียงเป็น "ไทอ่ายตน" ชาวไทอ่ายตน มีอยู่หลายหมู่บ้านที่เมืองโคลาฆาต เช่น บ้านหิน บ้านน้ำท่วม บอราปัตเถิร ชาวอ่ายตนที่บอราปัตเถิร เล่ากันว่าพวกเขาอพยพมาจากเมืองรีเมืองราม และเจล้าน

ภาษาไทอ่ายตนมีลักษณะคล้ายกันกับภาษาไทอาหม จนอาจมีถิ่นฐานเดิมร่วมกัน การแต่งกายของหญิงชาวไทอ่ายตน แต่งกายคล้ายกับหญิงชาวไทพ่าเก แต่นุ่งซิ่นดำแทนซิ่นลาย มีผ้าสไบเฉียงแบบไทย ทั้งชาวไทเหนือ ในยูนนาน และชาวไทเมา ตลอดจนชาวไทยในประเทศไทย

ส่วนชาวไทอ่ายตนที่ขริกะเตีย มีอยู่ 3 หมู่บ้าน คือ นานคาว ภลีชัน และเภชเภรี รวมเรียกว่า "สยามคาว" (*หมู่บ้านสยาม*) แต่ภาษาไทที่นี่นั่นสูญหายไปนานแล้ว แม้พ่อเฒ่าอายุ 70 ปีก็ยังจำไม่ได้ แม้ชาวไทอ่ายตนที่นี่ จะสูญเสียภาษาแล้ว แต่ก็ยังมีการผูกข้อมือรับขวัญ อาหารการกินก็คล้ายๆกับหมู่บ้านชาวไทอื่น ๆ รวมทั้งหนังสือ "ปู่สอนหลาน"ก็ยังเป็นคัมภีร์สำคัญของที่นี่ ถึงแม้จะไม่มีใครเข้าใจแล้ว 

| * ด
* ค
* ก
กลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท |
| --- |
| ภาษาไหล-เกยัน | หลี • เจียมาว • เกลาว • ลาติ • ลาติขาว • จาเบียว • ลาคัว • ลาฮา |
| ภาษากัม-ไท | เบ • แสก • ลักเกีย • อ้ายจาม • ต้ง • คัง • มู่หล่าว • เหมาหนาน • สุย |
| **กลุ่มภาษากัม-ไท > กลุ่มภาษาไท** |
| กลุ่มเชียงแสน | ชาวยวน • ชาวสยาม • ชาวลื้อ • ชาวยอง • ชาวเขิน |
| กลุ่มลาว-ผู้ไท | ชาวลาว • ญ้อ • ผู้ไท |
| กลุ่มไทพายัพ | อาหม • อ่ายตน • คำตี้ • คำยัง • พ่าเก • ไทใหญ่ (ชาน) • ไทเหนือ • ไทขาว • ไทดำ |
| กลุ่มอื่น ๆ | ปายี • ไทถาน • ไทหย่า • ไทฮ่างตง • ไทแดง • พวน • ตูลาว |
| ภาษาไท (อื่น ๆ) | จ้วง • นุง • ตั่ย (โท้) • ตุรุง • นาง • ปู้อี |
**ความเสมอภาคทางกฎหมาย** หรือชื่ออื่นเช่น **ความเสมอภาคภายใต้กฎหมาย**, **ความเสมอภาคในสายตาของกฎหมาย** หรือ **สมภาคนิยมทางกฎหมาย** เป็นหลักการว่าปัจเจกชนทุกคนต้องได้รับการปฏิบัติทางกฎหมายอย่างเท่าเทียมกัน และทั้งหมดอยู่ในบังคับของกฎหมายยุติธรรมเดียวกัน (วิถีทางที่ถูกต้องของกฎหมาย) ฉะนั้นกฎหมายต้องรับประกันว่าไม่มีปัจเจกหรือกลุ่มปัจเจกที่มีอภิสิทธิ์ หรือถูกรัฐบาลเลือกปฏิบัติ ความเสมอภาคทางกฎหมายเป็นหลักการพื้นฐานอย่างหนึ่งของเสรีนิยม หลักการนี้กำเนิดขึ้นจากปัญหาที่สำคัญและซับซ้อนเกี่ยวกับความเสมอภาค ความเป็นธรรมและความยุติธรรม ฉะนั้น หลักการความเสมอภาคทางกฎหมายจึงอยู่ร่วมกันไม่ได้และหมดไปในระบอบกฎหมาย เช่น กฎหมายทาส กฎหมายข้ารับใช้ เป็นต้น

ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 7 ระบุว่า "ทุกคนเสมอภาคกันตามกฎหมายและมีสิทธิที่จะได้รับความคุ้มครองของกฎหมายเท่าเทียมกัน โดยปราศจากการเลือกปฏิบัติใด ทุกคนมีสิทธิที่จะได้รับความคุ้มครองเท่าเทียมกันจากการเลือกปฏิบัติใด" (ฉบับแปลกระทรวงการต่างประเทศ) ฉะนั้นจะต้องไม่มีการเลือกปฏิบัติทางกฎหมายด้วยเหตุเชื้อชาติ เพศ สีผิว ชาติพันธุ์ ศาสนา ทุพพลภาพ หรือลักษณะอื่น โดยไม่มีเอกสิทธิ์ การเลือกปฏิบัติหรือความลำเอียง การรับประกันความเสมอภาคทั่วไปนี้บรรจุในรัฐธรรมนูญของประเทศส่วนใหญ่ในโลก แต่การนำไปปฏิบัตินั้นยังมีความแตกต่างกันอยู่

ดูเพิ่ม
-------

* สองมาตรฐาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Universal Declaration of Human Rights". *www.un.org*. สืบค้นเมื่อ 31 March 2018.
2. ↑  Chandran Kukathas, "Ethical Pluralism from a Classical Liberal Perspective," in *The Many Pacqiuo and the One: Religious and Secular Perspectives on Ethical Pluralism in the Modern World*, ed. Richard Madsen and Tracy B. Strong, Ethikon Series in Comparative Ethics (Princeton, NJ: Princeton University Press, 2003), p. 61 (ISBN 0-691-09993-6).
3. ↑  "Read about "Equality" on Constitute". *constituteproject.org*. สืบค้นเมื่อ 31 March 2018.
**ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ** (อังกฤษ: Operational risk หมายถึง โอกาส ความเป็นไปได้ และความน่าจะเป็น ที่จะเกิดความบกพร่อง การทุจริต หรือความผิดพลาด ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ป้องกันได้ กับทั้งเหตุสุดวิสัยทั้งในรูปอุบัติเหตุ ภัยธรรมชาติ รวมถึงภัยคุกคามโดยมนุษย์ อันจะนำไปสู่ความเสียหาย ความชะงักงัน และ/หรือการล่วงละเมิดกฎเกณฑ์ต่าง ๆ กระทั่งเป็นผลร้ายและรุนแรงต่อสถานภาพทางการเงิน การดำเนินธุรกิจ และความมั่นคงน่าเชื่อถือของสถาบันโดยรวม

สำหรับสถาบันการเงินที่ไม่ใช้ธนาคาร
----------------------------------

สำหรับกรณีที่เป็นสถาบันการเงิน หลักเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนตามกรอบบาเซิลสอง ระบุว่าเป็นผลมาจาก ความล้มเหลว หรือด้อยประสิทธิภาพ ในด้านการบวนการบริหารจัดการภายใน บุคลากร และระบบการทำงานต่าง ๆ หรือจากเหตุการณ์ภายนอกสถาบันการเงิน โดยแบ่งออกเป็น 7 ประเภทเหตุการณ์ ได้แก่

1. การทุจริตภายใน
2. กระบวนการฉ้อโกงจากภายนอก
3. การเป็นนายจ้างที่บกพร่อง ละเลยต่อความรับผิดชอบ รวมถึงความไม่ปลอดภายในสถานที่ทำงาน
4. ความเสียหายที่เกิดกับลูกค้า จากการออกผลิตภัณฑ์ รวมทั้งพฤติกรรมการดำเนินธุรกิจ
5. ความเสียหายต่อสินทรัพย์ทางกายภาพ
6. การชะงักงันในการดำเนินธุรกิจ และความล้มเหลวของระบบต่าง ๆ
7. การดำเนินการ ส่งมอบ และการบริหารจัดการเชิงกระบวนการต่าง ๆ

ซึ่งในการนี้ไม่รวมความเสี่ยงด้านชื่อเสียง และความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์/ธุรกิจ

การบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
---------------------------------------

ในขณะที่การบริหารจัดการความเสี่ยง (ด้านการเงิน) ขาลง มักจะเกี่ยวข้องแต่กับเหตุการณ์ความเสียหายที่เกิดขึ้นบ่อย แต่ผลกระทบไม่รุนแรง กับที่เกิดขึ้นไม่บ่อย แต่ผลกระทบรุนแรง การบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการก็เช่นกัน เพียงแต่อาจจะยิ่งกว่า คือลักษณะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยมาก ๆ ในขณะที่ความเสียหายเล็กน้อย กับที่โอกาสเกิดขึ้นน้อยมาก ๆ ในขณะที่ความเสียหายคิดเป็นมูลค่าสูงลิ่ว ขึ้นอยู่กับประเภทธุรกิจ คำนึงร่วมกันกับประเภทเหตุการณ์

สำหรับสถาบันการเงินโดยเฉพาะ บทบัญญัติเกณฑ์บาเซิลสอง ระบุแบ่งประเภทธุรกิจออกเป็น 8 สาย ได้แก่

1. การดำเนินการทางการเงินสำหรับกิจการมหาชน
2. การทำธุรกรรมซื้อขายและเป็นนายหน้าค้า
3. กิจการธนาคารสำหรับลูกค้ารายย่อย
4. กิจการธนาคารทั่วไป
5. การชำระเงินและเคลียร์บัญชี
6. การเป็นตัวแทนทำธุรกรรมทางการเงิน
7. การบริหารสินทรัพย์
8. การเป็นนายหน้าสำหรับลูกค้ารายย่อย

จะเห็นว่า 7 ประเภทเหตุการณ์ กับ 8 ประเภทธุรกิจ ประกอบกันขึ้นเป็นตาราง 8 คูณ 7 หรือ 56 ช่อง แต่ละช่องไว้จดบันทึกกรณีเหตุการณ์ความบกพร่อง ทุจริต ผิดพลาด หรือเหตุสุดวิสัย อันจะเกิดขึ้นได้กับสถาบันการเงินแต่ละแห่ง ทุก ๆ แห่ง

การสร้างแบบจำลองเชิงวิเคราะห์ในรูปการแจกแจงความน่าจะเป็น
--------------------------------------------------------

โดยในแบบจำลองอาจจะใช้ตัวแปรสุ่มซึ่งนับจำนวนเหตุการณ์ บันทึกระยะห่าง (เวลา) ระหว่าง 2 เหตุการณ์ที่ใกล้เคียงกัน และ/หรือแสดงค่าความสูญเสียเป็นจำนวนเงินหรือเปรียบเทียบเป็นจำนวนเงิน

ในมุมมองทางการเงิน ประเด็นพิเศษในการจำลองแบบความเสี่ยงด้านปฏิบัติการคือ โดยนิยาม หรืออย่างน้อยก็ในการสร้างแบบจำลอง เหตุการณ์ที่ปรากฏขึ้นจากความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ แต่ละครั้งนั้นถือว่าเกิดขึ้นโดยอิสระจากกัน
วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน
ในวิชากลศาสตร์ควอนตัม แฮมิลโทเนียนเป็นตัวดำเนินการที่สอดคล้องกับผลรวมของพลังงานในระบบของเหตุการณ์ที่พบเจอเป็นส่วนใหญ่ มักจะใช้สัญลักษณ์เป็น *H* หรือ *Ȟ* หรือ *Ĥ* โดยสเปกตรัมคือชุดของค่าที่หาออกมาได้เมื่อทำการวัดค่าพลังงานรวมของระบบ เพราะสิ่งเหล่านี้จะมีความสอดคล้องกับความสัมพันธ์ของเวลา (time-evolution)ของระบบนั้นๆ ซึ่งมีความสำคัญมากกับสูตรการคำนวณของควอนตัมเป็นส่วนใหญ่

แฮมิลโทเนียนมาจากชื่อของเซอร์วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน ซึ่งเป็นผู้ปฏิรูปการปฏิวัติของกลศาสตร์นิวโทเนียน (Newtonian mechanics) ซึ่งปัจจุบันมีชื่อเรียกว่า กลศาสตร์แฮมิลโทเนียน (Hamiltonian mechanics) และเป็นสิ่งที่สำคัญมากในวิชาฟิสิกส์ควอนตัม (quantum physics) 

แฮมิลโทเนียนคือผลรวมของพลังงานจลน์จากทุกๆอนุภาค และรวมกับพลังงานศักย์ของอนุภาคที่มีความสอดคล้องกับระบบ สำหรับสถานะหรือจำนวนอนุภาคที่แตกต่างกัน แฮมิลโทเนียนก็จะมีค่าที่แตกต่างกันออกไปด้วย เนื่องจากประกอบด้วยผลรวมของพลังงานจลน์ของอนุภาคกับค่าฟังก์ชันของพลังงานศักย์ที่สอดคล้องกันในแต่ละสถานะ

The Schrödinger Hamiltonian
---------------------------

จากการเปรียบเทียบกับกลศาสตร์แบบดั้งเดิมของระบบอนุภาคเดี่ยว (classical mechanics) แฮมิลโทเนียนมักจะเขียนอยู่ในรูปของตัวดำเนินการที่สอดคล้องกับค่าผลรวมของพลังงานจลน์และผลรวมของพลังงานศักย์ในระบบในรูปแบบดังนี้

{\displaystyle {\hat {H}}={\hat {T}}+{\hat {V}}}
เมื่อ

{\displaystyle {\hat {V}}=V=V(\mathbf {r} ,t)}
เป็นตัวดำเนินการพลังงานศักย์ และ

{\displaystyle {\hat {T}}={\frac {\mathbf {\hat {p}} \cdot \mathbf {\hat {p}} }{2m}}={\frac {{\hat {p}}^{2}}{2m}}=-{\frac {\hbar ^{2}}{2m}}\nabla ^{2}}
เป็นตัวดำเนินการของพลังงานจลน์ เมื่อ m คือมวลของอนุภาค เครื่องหมาย dot บอกถึงผลการหาค่า dot ของเวกเตอร์ และ

{\displaystyle {\hat {p}}=-i\hbar \nabla }
คือตัวดำเนินการของโมเมนตัม (momentum operator) โดยที่เครื่องหมาย ∇ คือตัวดำเนินการ del (del operator) ผลการคูณแบบ dot ของ ∇ (dot product) ของตัวมันเองนั้นสามารถเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า ลาปลาเซียน (Laplacian) เขียนได้เป็น ∇2 ในระแบบพิกัดฉาก (Cartesian coordinates) แบบสามมิติ สามารถเขียนเป็นตัวดำเนินการลาปลาซได้ดังนี้ 

{\displaystyle \nabla ^{2}={\frac {\partial ^{2}}{\partial x^{2}}}+{\frac {\partial ^{2}}{\partial y^{2}}}+{\frac {\partial ^{2}}{\partial z^{2}}}}
ถึงแม้ว่าจะไม่มีการนิยามถึงเทคนิคของแฮมิลโทเนียนในกลศาสตร์แบบดั้งเดิม (Hamiltonian in classical mechanics) ซึ่งถือว่าเป็นรูปแบบที่เจอได้แบบทั่วๆไป และก็จะนำรูปแบบเหล่านี้เอาไปใช้กับกับสิ่งที่คุ้นเคยในสมการชเรอดิงเงอร์ (Schrödinger equation)

{\displaystyle {\begin{aligned}{\hat {H}}&={\hat {T}}+{\hat {V}}\\&={\frac {\mathbf {\hat {p}} \cdot \mathbf {\hat {p}} }{2m}}+V(\mathbf {r} ,t)\\&=-{\frac {\hbar ^{2}}{2m}}\nabla ^{2}+V(\mathbf {r} ,t)\end{aligned}}}
มีการประยุกต์ใช้แฮมิลโทเนียนในระบบที่ใช้สมการคลื่น *Ψ*(**r**, *t*) (wave function) มาอธิบาย โดยวิธีนี้ก็เป็นวิธีการแบบทั่วๆไปในการแก้สมการของทางกลศาสตร์ควอนตัม
**ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาล** หรือ **ปลาปอมปาดัวร์น้ำเงิน** (อังกฤษ: Brown discus, Blue discus; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Symphysodon haraldi* หรือ *Symphysodon aequifasciata haraldi*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 

เป็นปลาปอมปาดัวร์ชนิดหนึ่ง ซึ่งในข้อมูลบางแหล่งจัดให้เป็นชนิดย่อยของปลาปอมปาดัวร์เขียว (*S. aequifasciata*) 

ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาลมีลักษณะที่เห็นได้เด่นชัดคือ บริเวณกลางลำตัวไม่มีลวดลาย จะมีลายเฉพาะบริเวณส่วนหัว ครีบหลังกระโดงบนและล่าง ส่วนบริเวณกลางลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลอ่อนหรือสีน้ำตาลเข้ม หรือกระทั่งเข้มไปเป็นสีแดง ขึ้นอยู่กับแหล่งน้ำที่อาศัย นอกจากนี้แล้วบางตัวยังอาจมีลายบั้งสีดำเห็นเด่นชัดเช่นเดียวกับปลาปอมปาดัวร์เฮคเคล (*S. discus*) อีกด้วย

ในอดีต ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาล จะถูกแยกออกจากปลาปอมปาดัวร์น้ำเงิน แต่ในปัจจุบัน ได้มีนักมีนวิทยาบางคนได้เสนอให้รวมเป็นชนิดเดียวกัน (ดังนั้นจึงทำให้การจำแนกปลาปอมปาดัวร์เป็นชนิดต่าง ๆ จึงยังไม่มีข้อยุติ) โดยปลาปอมปาดัวร์น้ำเงิน เป็นปลาที่มีลายสีน้ำเงินหรือสีฟ้าขึ้นอยู่เกือบเต็มหรือเต็มลำตัว มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับแหล่งน้ำที่อาศัย 

ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาลนั้นเป็นต้นสายพันธุ์ของปลาปอมปาดัวร์ชนิดแรกที่ถูกนำมาเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ต่อมาได้ถูกพัฒนาสายพันธุ์จากการที่เป็นปลาป่ามาเป็นสีสันและลวดลายที่หลากหลายในปัจจุบัน โดยปลาปอมปาดัวร์น้ำตาลจะเป็นต้นสายพันธุ์ของ "ปลาปอมปาดัวร์ 5 สี" และปลาปอมปาดัวร์น้ำเงินเป็นต้นสายพันธุ์ของ "Red turquoise" หรือ "Blue turquoise" หรือในชื่อภาษาไทยว่า "ปลาปอมปาดัวร์ 7 สี" นั่นเอง

ปลาปอมปาดัวร์น้ำเงิน
นอกจากนี้แล้ว ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาลยังมีชื่อเรียกอื่นในวงการปลาสวยงามในประเทศไทยว่า "ปลาป่าแดง" ซึ่งปลาในกลุ่มปลาป่าแดง จัดเป็นปลาปอมปาดัวร์ชนิดที่หาซื้อได้ง่ายที่สุด เพราะเป็นชนิดที่พบได้มากที่สุดในธรรมชาติ ปลาป่าแดงจึงมีราคาซื้อขายที่ย่อมเยาที่สุด นอกจากนี้แล้ว ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาล ที่พบในแหล่งน้ำต่าง ๆ ซึ่งมีสีสันหรือลวดลายแตกต่างออกไป จะมีชื่อเรียกทางการค้าต่างกันออกไป เช่น "อเลนคิวร์เรด" (Alenquer red) หมายถึง ปลาที่มาจากแม่น้ำอเลนคิวร์, "อิคาเรด" (Içá red) เป็นปลาปอมปาดัวร์น้ำตาลที่มีเส้นข้างลำตัวเส้นที่ 5 เป็นสีดำเข้มหรือเทาเข้มชัดเจนคล้ายกับปลาปอมปาดัวร์เฮคเคล แต่แถบแรกจะมีขนาดแคบกว่า แรกเริ่มปลาลักษณะนี้พบได้ในแม่น้ำอิคา ในประเทศเปรู แต่ปัจจุบันพบได้ในแหล่งน้ำอื่น ๆ ด้วย, "รอยัลบลู" (Royal blue) เป็นปลาปอมปาดัวร์น้ำเงินที่มีลวดลายขึ้นจนเต็มตัวเห็นได้ชัดเจน ลักษระเช่นนี้หาได้ยากเพราะส่วนใหญ่มักมีลายขึ้นเพียงบริเวณขอบด้านบนและด้านล่างของลำตัวเท่านั้น ทำให้ปลาปอมปาดัวร์รอยัลบลูมีราคาซื้อขายที่สูงมาก

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "*Symphysodon aequifasciata haraldi*". itis.gov. 22 February 2014. สืบค้นเมื่อ 22 February 2014.
2. ↑  หน้า 96-121, *Wild Discus ทำความรู้จักปอมฯ ป่า*. "Wild Ambition" โดย เอกราช กลิ่นบุปผา/Jack @ Brilliant Discus, น.สพ.ฐิตินันท์ เศียรอักษร, กองบรรณาธิการ. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 44 ปีที่ 4: กุมภาพันธ์ 2014

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาปอมปาดัวร์น้ำตาล**
**ปลาปักเป้าซีลอน** (อังกฤษ: Figure eight puffer) ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tetraodon biocellatus* ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาปักเป้าจุดดำ (*T. nigroviridris*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ว่าปลาปักเป้าซีลอนมีขนาดที่เล็กกว่า ลำตัวมีสีสันสวยงาม สีพื้นลำตัวจนถึงหลังมีสีเขียวอมทองแวววาว มีลวดลายสีดำดูคล้ายเลขแปด

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบในบริเวณปากแม่น้ำที่ติดกับชายทะเลในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบมากที่แม่น้ำในภาคตะวันออก เช่น แม่น้ำบางปะกงและสาขา เป็นต้น 

ปลาปักเป้าซีลอนจัดว่าเป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่งที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ ประกอบกับที่มีสีสันสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล. *สารานุกรมปลาไทย*. กรุงเทพฯ : บริษัทเอม ซัพพลาย, 2540. 170 หน้า. หน้า 165. ISBN 9748990028

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tetraodon biocellatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาปักเป้าซีลอน