**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**พระเจ้าอูซะนาที่ 2** (พม่า: ဥဇနာ, 1324/25-กันยายน 1364) กษัตริย์แห่ง ปี้นยะ เป็นเวลา 3 เดือนใน ค.ศ. 1364 พระองค์เป็นเพียงกษัตริย์ธรรมดาและไม่มีพระราชอำนาจใด ๆ ในการต้านทานการโจมตีจากเมืองมาว ทางตอนเหนือ รัฐฉาน พระองค์ถูกโค่นล้มในเดือนกันยายน ค.ศ. 1364 โดย ตะโดมินพญา แห่ง ซะไกง์

พระราชประวัติ
-------------

พระเจ้าอูซะนาที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระนางอตุลจันทาเทวีแห่งปี้นยะ กับ เจ้าชายจะซวา แห่งปีนแล พระองค์ประสูติ ป. ค.ศ. 1324/25 เป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าสีหตู แห่ง มยีนไซง์-ปี้นยะ และ พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม ทำให้พระองค์สืบสายราชวงศ์จากทั้ง อาณาจักรปี้นยะ และ อาณาจักรพุกาม พระองค์มีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 5 พระองค์ (พระอนุชา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 3 พระองค์) และต่างพระมารดาอีก 2 พระองค์พระองค์เจริญพระชนม์ที่ปีนแลแต่ย้ายไปปี้นยะอันเป็นราชธานีของอาณาจักรพร้อมกับพระราชวงศ์ใน ค.ศ. 1344 เมื่อพระราชบิดากลายเป็นผู้ปกครองแบบไร้ข้อโต้แย้งของอาณาจักรปี้นยะ

แม้ว่าพระองค์จะเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ พระเจ้าอูซะนากลับมีพระชนม์อยู่ในเงาของพระอนุชา องค์กษัตริย์เลือกพระราชโอรสองค์รองของพระองค์ จะซวาผู้เยาว์ เป็น ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ของพระองค์ เหตุผลได้ถูกบันทึกไว้ใน มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ ว่าพระองค์อาจอ่อนแอหรือขาพิการ โดยองค์กษัตริย์ถือว่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระองค์ไม่เหมาะสมที่จะกลายเป็นกษัตริย์ พระเจ้าอูซะนายังถูกมองข้ามต่อไปเมื่อจะซวาผู้เยาว์กลายเป็นกษัตริย์ใน ค.ศ. 1350 นามว่า พระเจ้าจะซวาที่ 2 และพระอนุชาองค์เล็กของทั้งสองพระองค์ นะระตู ถูกกำหนดให้เป็น ทายาทโดยสันนิษฐาน แซงหน้าพระเจ้าอูซะนา โดยพระเจ้าจะซวาที่ 2 ไม่มีพระราชโอรส

รัชสมัย
-------

ไม่ชัดเจนว่าสถานะของเจ้าชายอูซะนาเปลี่ยนไปหรือไม่ เมื่อเจ้าชายนะระตูกลายเป็นกษัตริย์ใน ค.ศ. 1359 แต่เจ้าชายอูซะนาก็ได้เป็นกษัตริย์ในอีก 5 ปีต่อมา ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1364 ผู้บุกรุกจากเมืองมาวตอนเหนือของ รัฐฉาน ได้ขับไล่ปี้นยะและคุมตัวพระเจ้านะระตูพร้อมกับปล้นสะดม ในเดือนถัดมาราชสำนักได้เลือกเจ้าชายอูซะนาเป็นกษัตริย์ กษัตริย์องค์ใหม่คือพระเจ้าอูซะนาที่สองยกน้องสะใภ้ พระนางซอโอมมา ซึ่งเป็นพระมเหสีของ พระเจ้าจะซวาที่ 2 และ พระเจ้านรตู่ ขึ้นเป็นพระอัครมเหสีของพระองค์ พระองค์ได้อภิเษกกับ พระนางซอซะละ ด้วย

พระเจ้าอูซะนาที่ 2 เป็นเพียงกษัตริย์แต่ในนาม พระองค์มีพระราชอํานาจเพียงเล็กน้อยแม้ในเขตเมืองหลวง การจู่โจมของ เมืองมาว รัฐฉาน ทำให้พม่าตอนกลางทั้งหมดรวมถึงอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงของปี้นยะ อาณาจักรซะไกง์ ถูกโจมตี ตะโดมินพญา ผู้ปกครองคนใหม่ได้เข้ามามีอำนาจที่ ซะไกง์ เช่นเดียวกับที่ ปี้นยะ เนื่องจากทั้งปี้นยะ และ ซะไกง์ เป็นกลุ่มเมืองของราชวงศ์มยีนไซง์ ซึ่งพระเจ้าอูซะนาที่ 2 และ พระเจ้าตะโดมินพญา มีความสัมพันธ์กัน โดยพระเจ้าตะโดมินพญาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพระเจ้าอูซะนาที่ 2 พระเจ้าตะโดมินพญาซึ่งพิสูจน์แล้วว่าเป็นผู้นำที่มีพระปรีชาสามารถและรวมอำนาจของพระองค์ที่ ซะไกง์ ได้อย่างรวดเร็ว ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1364 พระเจ้าตะโดมินพญาและกองทัพของพระองค์ข้าม แม่น้ำอิรวดี และยึดปี้นยะได้โดยไม่มีการต่อสู้ กษัตริย์องค์ใหม่สั่งสำเร็จโทษพระเจ้าอูซะนาที่ 2

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Hmannan Vol. 1 2003: 380
2. ↑  Than Tun 1959: 124
3. 1 2  Yazawin Thit Vol. 1 2012: 169
4. ↑  Hmannan Vol. 1 2003: 393
5. ↑  Than Tun 1959: 127
6. ↑  Hmannan Vol. 1 2003: 393–394

| * ด
* ค
* ก
 **พระมหากษัตริย์พม่า** |
| --- |
| ราชวงศ์พุกามค.ศ. 849–1297 | 
* ปยีน-บย่า
* ตานแนะ
* ซะเล
* เต้นโค
* ญองอู้ ซอยะฮ่าน
* กู้นซอจ้องพยู
* จีนโซ่
* โซะกะเต้
* อโนรธามังช่อ
* ซอลู
* จานซิต้า
* ซีตูที่ 1
* นะระตู
* นรสิงขะ
* ซีตูที่ 2
* ไชยสิงขะ
* นรสิงหอุซะนา1
* จะซวา
* อุซะนา
* นรสีหบดี
* กะยอชวา2

 |
| มยีนไซง์ และ อาณาจักรปี้นยะค.ศ. 1297–1364 | 
* อตินคายา1, ราซะทินจาน1 และ สีหตู1
* สีหตู
* อูซะนาที่ 1
* สีตู1
* จะซวาที่ 1
* จะซวาที่ 2
* นรตู่
* อูซะนาที่ 2

 |
| อาณาจักรซะไกง์ค.ศ. 1315–1364 | 
* ซอยุน
* ตราพระยาที่ 1
* อโนรธาที่ 1
* จะซวา
* อโนรธาที่ 2
* ตราพระยาที่ 2
* Minbyauk Thihapate

 |
| อาณาจักรอังวะค.ศ. 1364–1555 | 
* ตะโดมินพญา
* ฝรั่งมังศรีชวา
* ตราพระยา
* ฝรั่งมังฆ้อง
* ฝรั่งมังศรี
* มี่นละแง
* กะเล่เจ้ตองโญ
* โม่ญี่นตะโด
* มังรายกะยอชวาที่ 1
* นรปติที่ 1
* สีหสุระ
* มังฆ้องที่ 2 และ สีหสุระที่ 2
* นรปติที่ 2
* ซะโลน3 และ โตฮาน-บว่า3
* คอนเมง3
* นรปติที่ 33
* นรปติที่ 43

 |
| อาณาจักรหงสาวดีค.ศ. 1287–1539, ค.ศ. 1550–1552 | 
* ฟ้ารั่ว
* รามประเดิด
* แสนเมือง
* รามมะไตย
* ชีปอน
* อายกำกอง
* อายลาว
* พระยาอู่
* มหาเทวี1
* ราชาธิราช
* ธรรมราชา
* รามที่ 1
* พะโร
* พญาเกียรติ์
* มะมุดตาว
* เชงสอบู
* ธรรมเจดีย์
* รามที่ 2
* สการะวุตพี
* สมิงสอตุต4
* สมิงทอ4

 |
| อาณาจักรมเยาะอู้ค.ศ. 1429–1785 | 
* Saw Mon
* Khayi
* Ba Saw Phyu
* Dawlya
* Ba Saw Nyo
* Ran Aung
* Salingathu
* ยาซา
* จาซาปะติ
* ซอโอ
* Thazata
* มี่นคอง
* มี่นบีน
* Dikkha
* ซอละ
* Sekkya
* ปะลอง
* ยาซาจี้
* Khamaung
* สิริสุธรรมมา
* สเน่ห์
* นรปติ
* ตะโด
* จันทธรรมราชา
* สิริสุริยา
* วรธรรมราชา
* มุนีสุธรรมราชา
* จันทสุริยาที่ 1
* นรธา
* Mayuppiya
* Kalamandat
* นรธิบดี
* จันทวิมาลาที่ 1
* จันทสุริยาที่ 2
* Sanda Wizaya
* จันทสุริยาที่ 3
* นรธิบดี
* Narapawara
* Sanda Wizala
* Madarit
* นรอภัย
* Thirithu
* จันทปรมะ
* อภัย
* Sanda Thumana
* จันทวิมาลาที่ 2
* Sanda Thaditha
* Maha Thammada

 |
| อาณาจักรแปรค.ศ. 1482–1542 | 
* ตะโดเมงสอ
* บาเยงทเว
* นรปติ5
* มังฆ้อง5

 |
| ราชวงศ์ตองอูค.ศ. 1510–1752 | 
* เมงจีโย
* ตะเบ็งชะเวตี้
* บุเรงนอง
* นันทบุเรง
* ญองยาน
* อะเนาะเพะลูน
* มีนเยเดะบะ
* ตาลูน
* ปีนดะเล
* ปเย
* นะราวะระ
* มังกะยอดิน
* สเน่ห์มิน
* ตะนินกันเหว่
* มหาธรรมราชาธิบดี

 |
| อาณาจักรหงสาวดีใหม่ค.ศ. 1740–1757 | 
* สมิงทอพุทธกิตติ
* พญาทะละ

 |
| ราชวงศ์โก้นบองค.ศ. 1752–1885 | 
* อลองพญา
* มังลอก
* มังระ
* จิงกูจา
* หม่องหม่อง
* ปดุง
* จักกายแมง
* แสรกแมง
* พุกามแมง
* มินดง
* ธีบอ

 |
| 
* 1อุปราชหรือผู้สำเร็จราชการแทน
* 2มองโกลครอบครอง (ค.ศ. 1297)
* 3สหพันธรัฐชาน (ค.ศ. 1527–55)
* 4การฟื้นฟูระยะสั้น (ค.ศ. 1550–52)
* 5สหพันธรัฐชานครอบครอง (ค.ศ. 1532–42)

 |