ตำนานเก็นจิ "วากามูราซากิ"
ดอกฟูจิ หรือ วิสเทเรีย
**วากามูราซากิ** (ญี่ปุ่น: 若紫; โรมาจิ: *Wakamurasaki*; *เยาวมาลีสีม่วง*) เป็นบทที่ 5 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท

ที่มาของชื่อบท วากามูราซากิ
---------------------------

**วะกะ** (若) ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า อ่อนเยาว์ 

**มูราซากิ**(紫) 

* ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า สีม่วง

* หมายถึงพืชชนิดหนึ่ง ชื่อว่า มุราซากิ หรือ ชิคง (紫根)ชื่อทางวิชาการคือ Lithospermum erythrorhizon ขยายพันธุ์เติบโตอยู่ในประเทศญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี และทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน รากใช้ทำเป็นสีย้อมผ้า ที่ให้สีม่วง ( มุราซากิ ) ในยุคเฮอัน อาภรณ์สีมุราซากินั้นสงวนไว้สำหรับสตรีชั้นสูงเช่นจักรพรรดินี หรือ นางในราชสำนักเท่านั้น
* ภาษาของสีมุราซากิ สื่อความหมายถึง ความสนิทชิดเชื้อ และ ความปรารถนาชั่วนิรันดร์
* ตัวละครหญิงของเรื่องตำนานเก็นจิ เขาเรียกเด็กหญิง (ศักดิ์เป็นหลานสาวของพระชายาฟุจิทสึโบะ)หน้าตาละม้ายคล้ายพระชายาฟุจิทสึโบะ ที่เขาพาตัวมาจากคิตะยามะและเลี้ยงดูนางในคฤหาสน์ นิโจ ว่า *มุราซากิ*(สีม่วง ) เพราะ สีม่วงคือสีของดอกฟุจิ( วิสเทเรีย ) ซึ่งหมายถึง พระชายาฟุจิทสึโบะที่เขารักแต่ไม่อาจเป็นเจ้าของได้ ด้วยนางเป็นภรรยาของบิดาของเขา ในบทวะกะมุราซากิมีร้อยกรองดังนี้

  

**「手(て)に摘(つ)みていつしかも見(み)む紫(むらさき)の根(ね)にかよひける野辺(のべ)の若草(わかくさ)」**

  

Te ni tsumi te itsushika mo mi mu murasaki no ne 

ni kayohi keru nobe no wakakusa

  

> *พลันปรารถนาเด็ดดอมเจ้าเยาวมาลี อันจุตีร่วมว่านเครือบุบฝากานดา สีม่วงพะพราวผการ่วมธาตรี*
> 
> 

  

เก็นจิปรารถนาจะได้มุราซากิน้อยไปเป็นภรรยาโดยไว เพื่อเติมเต็มความรักไม่สมหวังที่เขามีต่อพระชายาฟุจิทสึโบะผู้เป็นอาของมุราซากิ

ตัวละครหลักในบท
---------------

* **เก็นจิ**

ยศ โคะโนะเอะจูโจ ( Konoe Chuujou พลโทราชองครักษ์ )อายุ 18

* **ภิกษุเจ้าอาวาสแห่งคิตะยามะ** ( คิตะยามะ โนะ โซซุ Kitayama no Shouzu)
* **โยชิคิโยะ**

ผู้ติดตามของเก็นจิ เป็นบุตรชายของเจ้าเมืองเมืองฮาริมะ

* **นักบวชแห่งอาคาชิ** ( อาคาชิ โนะ นีวโด Akashi no Nyuudou )

อดีตเจ้าเมืองฮาริมะ

* **ท่านหญิงแห่งอาคาชิ**

บุตรีของนักบวชแห่งอาคาชิ

* **โคเรมิตสึ**

คนสนิท และพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ 

* **มุราซากิ**

เด็กหญิงอายุ 10 ปี

* **แม่ชีแห่งคิตะยามะ**

ยายของมุราซากิ เป็นน้องสาวของภิกษุแห่งคิตะยามะ อายุพ้น 40 ปี 

* **โชนะกอน**

พี่เลี้ยงของมุรากิ

* **เฮียวบุเคียวโนะมิยะ**

องค์ชายเจ้ากรมกลาโหม บิดาของมุราซากิ อายุ 33

* **โทโนะจูโจ**

สหายและพี่ภรรยาของเก็นจิ

* **จักรพรรดิคิริสึโบะ**

พระราชบิดาของเก็นจิ

* **สะไดจิน**

เสนาบดีฝ่ายซ้าย พ่อตาของเก็นจิ อายุ 52

* **อาโออิ**

บุตรีของสะไดจิน ภรรยาของเก็นจิ อายุ 22

* **พระชายาฟุจิทสึโบะ**

พระชายาในจักรพรรดิคิริสึโบะ อายุ 23

* **โอเมียวบุ**

นางกำนัลของฟุจิทสึโบะ

เรื่องย่อ
---------

เก็นจิป่วยเป็นไข้มาลาเรีย เขาจึงพาผู้ติดตาม 4-5คน ไปนมสการพระธุดงในคิตะยามะผู้มีชื่อเสียงด้านการปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บ เก็นจิเคยส่งสาส์นให้ท่านมาพบ แต่ท่านตอบว่าชราเกินกว่าที่จะเดินทางออกจากที่พำนักไหวแล้ว พระธุดงชราอาศัยอยู่ในถ้ำหินบนภูเขาสูง ปลายเดือนมีนาคม ดอกซากุระในนครหลวงนั้นโรยราสิ้นแล้ว ทว่าบนภูเขาคิตะยามะ ดอกซากุระกลับกำลังเบ่งบานสะพรั่ง ทำให้เก็นจิยินดีปรีดามาก 

ระหว่างการรักษาตัวช่วงกลางวัน เก็นจิออกเดินเล่นในหมู่บ้านใกล้เคียง เขาเห็นรั้วสานหน้าวัดแห่งหนึ่ง ที่มีฝีมือการสานปราณีตกว่ารั้วบริเวณใกล้เคียง ช่วงค่ำ เก็นจินำโคเรมิตสึไปชมดสถานที่นั้นอีกครั้ง เบื้องหลังรั้วสาน เก็นจิมองเห็นแม่ชีอ่านหนังสืออยู่กับโต๊ะเท้าแขน นางอายุราว 40 ปี และดูมุ่งมั่นกับการอ่าน ต่อมา เด็กหญิงน่ารักอายุราว 10 ปีวิ่งเข้ามาหาแม่ชีแล้วฟ้องน้องด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นว่า อินุกิ ปล่อยลูกนกกระจอกที่นางขังให้บินหนีไปแล้ว และนี่คือครั้งแรก ที่เก็นจิ เห็นหน้า มุราซากิ

เมื่อเก็นจิเข้านมัสการในวัด เขาถามเจ้าอาวาสถึงเด็กหญิงน้อยๆคนนั้น ได้ความว่า นางเป็น บุตรีของเฮียวบุเคียวโนะมิยะ พี่ชายของพระชายาฟุจิทสึโบะ มารดาของนางนั้นตายไปแล้ว ทิ้งบุตรสาวตัวน้อยให้ยายที่เป็นชีดูแลเลี้ยงดู เก็นจิเสนอจะนับดูแลเลี้ยงดูเด็กหญิงน้อยๆคนนั้นใน(ฐานะภรรยา) แต่ท่านเจ้าอาวาสปฏิเสธ เมื่อทำเจ้าอาวาสเข้าทำวัด เก็นจิเข้าพบแม่ชี และเอ่ยปากขอเลี้ยงดูเด็กหญิงกับผู้เป็นยาย แม่ชีลังเลใจ เพราะอายุของทั้งสองต่างกันมากเกินไป หลานสาวของนางยังเด็กนัก

เมื่ออาการป่วยของเก็นจิทุเลา ท่านเจ้าอาวาสเตรียมอาหารเช้าซึ่งประกอบด้วยผลไม้และสุราแปลกตามาเลี้ยง เก็นจิ ท่านเจ้าอาวาส และพระธุดง ร่วมกันแต่งโคลงกลอนอำลาอาลัย ท่านเจ้าอาวาสมอบลูกประคำงาช้างในกล่องแบบจีน ที่เจ้าชายโชโตคุ ได้มาจากเกาหลีให้เก็นจิ อีกทั้งยังมอบกิ่งสนที่ผูกพันด้วยมอบขวดยาสีครามลายดอกซากุระและฟุจิให้เก็นจิหลายขวด พระธุดงมอบยันต์คุ้มครองจากภยันต์อันตราย และเมื่อโทโนะจูโจตามมาสมทบ จึงเกิดงานเลี้ยงตามมา

พระชายาฟุจิทสึโบะป่วย จึงลาราชการจากวังกลับมาพำนักที่บ้านเดิม เก็นจิลอบเข้าหานาง โดยบังคับให้โอเมียวบุนำทาง คืนนั้นเป็นคืนในฤดูร้อนอันแสนสั้นราวกับความฝัน ฟุจิทสึโบะตกตะลึงเมื่อเห็นเก็นจิลอบเข้ามา นางไม่สามารถขัดขืนเก็นจิได้ เก็นจิทอดถอนใจ เสียดายที่ไม่อาจจะแสดงความรักอัดแน่นในใจของเขาได้เต็มที่ ฟุจิทสึโบะตัดสินใจจะมีความสัมพันธ์เก็นจิอีก ต่อมาฟุจิทสีโบะตั้งครรภ์ลูกของเก็นจิพร้อมทุกทรมานกับความผิดบาปในใจ

เก็นจิไปหาภรรยาที่คฤหาสน์ถนนซันโจ แต่นางยังคงเย็นชาจนทำให้เขาอึดอัด ยายของมุราซากิเสียชีวิต หลังการทำบุญครบรอบ 49 วัน เก็นจิไปเยี่ยมเยือนที่คฤหาสน์ของท่านหญิงน้อยมุราซากิ คฤหาสน์นั้นรกร้าง ขาดการดูแล โชนะกอนพี่เลี้ยงของมุราซากิ ห่วงใยในอนาคตของท่านหญิงน้อยที่ขาดผ้ดูแลคุ้มครอง เก็นจิสัญญาว่า เขาจะดูแลนางเอง ท่านหญิงน้อยวิ่งเข้ามาหาเก็นจิ นางช่างเป็นเด็กหญิงที่แจ่มใสน่ารักนัก คืนนั้นเป็นคือพายุโหมกระหน่ำ เก็นจินอนข้างๆมุราซากิน้อย คอยปลอบโยนปกป้องนางจากเสียงอสุนิบาตและพายุร้าย

เก็นจิลากลับตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เขาสัญญาว่าจะกลับมาอีกครั้ง ระหว่างเดินทางเก็นจิกลับท่ามกลางหมอกลงจัด เขาจึงส่งคนไปเคาะประตูบ้านชู้รักที่เคยคบหากัน แต่กลับไม่มีใครตอบรับ 

ก่อนที่เฮียวบุเคียวโนะมิยะ บิดาของมุราซากิจะมารับนางไป เก็นจิลักพาตัวท่านหญิงน้อยไปคฤหาสน์นิโจ มีเพียงโชนะกอนพี่เลี้ยงเท่านั้นที่ติดตามไปด้วย เก็นจิเตรียมห้องด้านปีกตะวันตกที่ยังว่างให้นางพำนัก ในตอนแรกมุราซากิและโชนะกอน ต่างตื่นตระหนกไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกนาง แต่ต่อมาก็ค่อยๆคุ้นชินกับชีวิตใหม่ เก็นจิพยายามทุกวิถีทางที่จะให้พวกนางอุ่นใจยอมรับว่าที่นี่คือบ้านของพวกนาง เขาสอนให้มุราซากิแต่งกวีและวาดภาพ โดยทำเป็นตัวอย่างให้นางลอกตาม

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  "shikon　紫根".Japanese Architecture and Art Net Users System.
2. ↑  "มุราซากิ ชิคิบุ 紫式部 เก็บถาวร 2010-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.One hundred poets in one hundred poems.
3. ↑  "วะกะมุราซากิ 若紫 0264  เก็บถาวร 2009-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.源氏物語・伊勢物語・百人秀歌・論語・シェイクスピア・マルドロールの歌全講義.ทัตสึโอะ โนะมุระ
4. ↑  "วะกะมุราซากิ แบบโรมันจิ.ตำนานเก็นจิ E-Text.
5. ↑  "วะกะมุราซากิ" เก็บถาวร 2009-02-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. The Tale of Genji .Unesco Global Heritage Pavilion.

| * ด
* ค
* ก
*ตำนานเก็นจิ* โดยมูราซากิ ชิกิบุ |
| --- |
| บทในเรื่อง | 
* 1. คิริตสึโบะ
* 2. ฮาฮากิงิ
* 3. อุตสึเซมิ
* 4. ยูงาโอะ
* 5. วากามูราซากิ
* 6. ซูเอ็ตสึมูฮานะ
* 7. โมมิจิโนะกะ
* 8. ฮานะโนะเอ็ง
* 9. อาโออิ
* 10. ซากากิ
* 11. ฮานะชิรุซาโตะ
* 12. ซูมะ
* 13. อากาชิ
* 14. มิอตสึกูชิ
* 15. โยโมงิอุ
* 16. เซกิยะ
* 17. เอะอาวาเซะ
* 18. มัตสึกาเซะ
* 19. อูซูงูโมะ
* 20. อาซางาโอะ
* 21. โอโตเมะ
* 22. ทามากาซูระ
* 23. ฮัตสึเนะ
* 24. โคโจ
* 25. โฮตารุ
* 26. โทโกนัตสึ
* 27. คางาริบิ
* 28. โนวากิ
* 29. มิยูกิ
* 30. ฟูจิบากามะ
* 31. มากิบาชิระ
* 32. อูเมะ กะ เอะ
* 33. ฟูจิ โนะ อูราบะ
* 34. วากานะ ภาคต้น
* 35. วากานะ ภาคปลาย
* 36. คาชิวางิ
* 37. โยโกบูเอะ
* 38. ซูซูมูชิ
* 39. ยูงิริ
* 40. มิโนริ
* 41. มาโบโรชิ

 |
| คูโมงากูเระ | *บทนี้มีเพียงชื่อบทเท่านั้น เป็นเพียงหน้าว่างเปล่า ไม่มีเนื้อหาภายใน แสดงถึงความตายของ ฮิกะรุ เก็นจิ* |
| บทในเรื่อง ภาค อุจิจูโจ | 
* นิโออุ โนะ มิยะ
* โคไบ
* ทาเกกาวา
* ฮาชิฮิเมะ
* ชี กะ โมโตะ
* อาเงมากิ
* ซาวาราบิ
* ยาโดริงิ
* อาซูมายะ
* อูกิฟูเนะ
* คาเงโร
* เทนาไร
* ยูเมะ โนะ อูกิฮาชิ

 |
| ตัวละครหลักในตำนานเก็นจิ | 
* ฮิกะรุ เก็นจิ
* มุราซากิโนะอุเอะ
* โทโนะจูโจ

 |
| ตัวละครหลักในอุจิจูโจ | 
* คะโอะรุ
* นิโออุโนะมิยะ
* ฮะจิโนะมิยะ
* โออิงิมิ
* นาคาโนะกิมิ
* อุกิฟุเนะ

 |
| การดัดแปลง | 
* หนังสือการ์ตูนและนิยายภาพ

 |