**ตีแยรี ดานีแยล อ็องรี** (ฝรั่งเศส: *Thierry Daniel Henry* ; เกิด 17 สิงหาคม ค.ศ. 1977) เป็นผู้ฝึกสอนและอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมชาติฝรั่งเศสรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี และเป็นนักวิเคราะห์ฟุตบอล เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นตำแหน่งกองหน้าที่ดีที่สุดตลอดกาล รวมทั้งเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์การแข่งขันพรีเมียร์ลีก และยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสรอาร์เซนอล เขาได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศพรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 2021 และได้รับการยกย่องให้มีชื่ออยู่ในฟีฟ่า 100 ใน ค.ศ. 2004

อ็องรีเกิดที่เมืองเลซูว์ลิส จังหวัดเอซอน (ชานเมืองของปารีส) เขาเล่นให้กับทีมท้องถิ่น เป็นเด็กหนุ่มที่มีความมั่นใจในฐานะดาวยิงประตู จนอาแอ็ส มอนาโกได้เห็นแววใน ค.ศ. 1990 และได้เซ็นสัญญาโดยทันที เขาลงแข่งในฐานะนักฟุตบอลอาชีพใน ค.ศ. 1994 มีฟอร์มการเล่นที่ดีจนทำให้ติดทีมชาติใน ค.ศ. 1998 หลังจากที่เขาเซ็นสัญญากับยูเวนตุสในเซเรียอาในฤดูกาลป้องกันตำแหน่งแชมป์ แต่ก็ผิดหวังไปในการเล่นตำแหน่งปีก ก่อนที่เขาจะเซ็นสัญญากับอาร์เซนอลด้วยค่าตัว 11 ล้านปอนด์ ใน ค.ศ. 1999 ในการอยู่กับอาร์เซนอลทำให้อ็องรีมีชื่อเป็นนักฟุตบอลระดับโลก เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของอาร์เซนอลในแทบทุกฤดูกาลที่เขาอยู่ ภายใต้การเป็นผู้จัดการทีมอันยาวนานของอาร์แซน แวงแกร์ อ็องรีเป็นกองหน้าตัวเป้าที่ทำประตูมากมาย และเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของอาร์เซนอลจำนวน 228 ประตูในทุกรายการ เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศพรีเมียร์ลีก 2 ครั้ง (รวมทั้งแชมป์ไร้พ่ายหนึ่งครั้ง) และเอฟเอคัพ 2 ครั้ง เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี 2 ครั้ง และได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ 2 ครั้ง และนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ 3 ครั้ง และยังเป็นผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาลของพรีเมียร์ลีกถึง 4 ครั้ง อ็องรีเป็นกัปตันทีมอาร์เซนอลใน 2 ฤดูกาลสุดท้ายของเขา นำทีมเข้ารอบชิงชนะเลิศในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2005–06 

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 หลังจากใช้เวลา 8 ปีกับอาร์เซนอลเขาย้ายมาอยู่กับบาร์เซโลนาด้วยค่าตัว 24 ล้านยูโร เกียรติประวัติแรกกับสโมสรเกิดขึ้นใน ค.ศ. 2009 เมื่อสโมสรได้ 3 แชมป์ โดยชนะเลิศลาลิกา โกปาเดลเรย์ และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และทีมยังได้รางวัลเป็น 6 ถ้วยรางวัลโดยรวมจากการชนะเลิศอีก 3 ถ้วยในปีนั้นคือ ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ โดยรวมแล้วอ็องรีได้รับการเสนอชื่อทีมแห่งปีของยูฟ่า 5 ครั้ง ต่อมาใน ค.ศ. 2010 เขาย้ายมาอยู่กับนิวยอร์กเรดบูลส์ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ นำทีมชนะเลิศในอีสเทิร์นคอนฟีเรนซ์ใน ค.ศ. 2010 ก่อนที่อาร์เซนอลได้ยืมตัวเขาใน ค.ศ. 2012 เป็นเวลา 2 เดือน และประกาศเลิกเล่นอาชีพใน ค.ศ. 2014

ความสำเร็จในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส เขานำทีมชนะเลิศฟุตบอลโลก 1998, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000, คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 ซึ่งเขาได้รับทั้งรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมและผู้ทำประตูสูงสุดในการแข่งขัน เขาทำลายสถิติของมีแชล ปลาตีนีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 กับสถิติเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลของฝรั่งเศส ซึ่งเขาครองสถิติดังกล่าวจนถึง ค.ศ. 2022 อ็องรียังได้รับรางวัลนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสยอดเยี่ยมแห่งปีถึง 5 ครั้ง อ็องรีเกษียณตัวเองจากทีมชาติหลังฟุตบอลโลก 2010 โดยลงสนามรวม 123 นัดและทำไป 51 ประตู 

ภายหลังเกษยีณตนเองจากการเป็นนักฟุตบอล อ็องรีผันตัวเองไปทำหน้าที่ผู้ฝึกสอน เริ่มต้นด้วยการเป็นผู้ฝึกสอนทีมเยาวชนอาร์เซนอลใน ค.ศ. 2015 และทำหน้าที่นักวิเคราะห์การแข่งขันพรีเมียร์ลีกให้แก่ช่องสกายสปอร์ตควบคู่ไปด้วย ต่อมาใน ค.ศ. 2016 เขารับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยฝึกสอนทีมชาติเบลเยียมก่อนจะไปรับหน้าที่คุมทีมมอนาโกในลีกเอิงในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 และย้ายไปคุมทีมมอนทรีออลอิมแพ็กต์ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ซึ่งเขาพาทีมเข้าถึงรอบเพล์ยออฟเพื่อตัดสินแชมป์ และกลับมาเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมชาติเบลเยียมอีกครั้งจนถึง ค.ศ. 2022 ส่วนเรื่องนอกสนามเขาเป็นโฆษกเรื่องการต่อต้านการเหยียดเชื้อชาติในกีฬาฟุตบอล อันเนื่องจากเคยมีประสบการณ์ถูกเหยียดสีผิวมาก่อน

ชีวิตช่วงแรก
------------

อ็องรีมีเชื้อสายชาวเลสเซอร์แอนทิลลีส โดยบิดา อ็องตวน มาจากกัวเดอลุป เกาะลาเดซีราด ส่วนมารดา มารีเซ มาจากมาร์ตีนิก เขาเกิดและโตในเมืองเลซูว์ลิส ชานเมืองของปารีส ถึงแม้ว่าจะเป็นย่านที่มีสังคมที่ไม่ดีนัก แต่ก็มีอุปกรณ์กีฬาฟุตบอลที่ดี ในวัย 7 ปี อ็องรีได้แสดงศักยภาพที่ดีเยี่ยม สะดุดตาโกลด เชแซล ได้ชวนเขาร่วมกับสโมสรท้องถิ่น เซโอเลซูว์ลิส (CO Les Ulis) พ่อของเขาได้บังคับให้เขาร่วมฝึก เหตุด้วยในวัยเด็กของเขาจะยังไม่สนใจกีฬาฟุตบอลนี้นัก เขาร่วมกับสโมสรอูว์แอ็สปาแลโซ (US Palaiseau) ใน ค.ศ. 1989 แต่หลังจากนั้น 1 ปี พ่อของเขาก็มีความขัดแย้งกับสโมสร อ็องรีจึงย้ายมาอยู่ เออแอ็สวีรี-ชาตียง (ES Viry-Châtillon) อยู่กับสโมสรนี้นาน 2 ปี โดยมีผู้ฝึกสอนของอูว์แอ็สปาแลโซที่ชื่อ ฌ็อง-มารี ปันซา ได้ตามเขามาอยู่กับสโมสรนี้ด้วย

ฟุตบอลสโมสร
-----------

### โมนาโก (1992–1999) และยูเวนตุส (1999)

ใน ค.ศ. 1990 โมนาโกได้ส่งแมวมอง อาร์โนลด์ แคทาลาโน มาดูอ็องรี ซึ่งขณะนั้นอายุ 13 ปี มาดูการเล่นของเขา อ็องรียิงได้ทั้งหมด 6 ประตู ทำให้ทีมชนะ 6–0 แคทาลาโนชวนเขามาอยู่โมนาโก โดยยังไม่ได้ทดลองการเล่นเลย แคทาลาโนร้องขอทางสถาบันแกร์ฟงแตนในการเรียนของอ็องรีให้ครบหลักสูตรการเรียน ถึงแม้ว่าผู้บริหารจะไม่เต็มใจนัก เพราะอ็องรีมีผลการเรียนไม่ดี แต่ท้ายสุดก็อนุญาตให้เขาจบหลักสูตรการเรียนและร่วมทีมเยาวชนของโมนาโกของอาร์แซน แวงแกร์ หลังจากนั้น อ็องรีเซ็นสัญญาอาชีพกับโมนาโก และเปิดตัวในฐานะนักฟุตบอลอาชีพเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1994 ในนัดที่แพ้นิส 2–0 ถึงแม้ว่าแวงแกร์จะคาดคะเนว่าอ็องรีอาจเป็นตัวนำทัพในฐานะกองหน้าตัวรุก แต่เขาก็ให้อ็องรีเล่นตำแหน่งปีกซ้าย เพราะเชื่อว่าฝีเท้าของเขา กับการควบคุมลูกบอลอย่างเป็นธรรมชาติและทักษะ จะทำให้มีประสิทธิภาพ ในตำแหน่งฟูลแบ็ก มากกว่าตำแหน่งเซนเตอร์แบ็ก

หลังจากเริ่มทดลองอาชีพในโมนาโก อ็องรีได้รับตำแหน่งนักฟุตบอลดาวรุ่งฝรั่งเศสยอดเยี่ยมใน ค.ศ. 1996 และในฤดูกาล 1996–97 ผลงานอันแสดงความแข็งแกร่งของเขาทำให้สโมสรชนะเลิศฟุตบอลลีกเอิง ในระหว่างฤดูกาล 1997–98 เขาเป็นเครื่องมือสำคัญในการนำทีมเข้าสู่รอบรองชนะเลิศในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สร้างสถิติใหม่ของฟุตบอลฝรั่งเศส โดยยิง 7 ประตูในการแข่งขันนี้ ในฤดูกาลที่ 3 ของเขา เขาได้ลงแข่งในฐานะนักฟุตบอลทีมชาตินัดแรก และเป็นส่วนหนึ่งของทีมในชุดที่ชนะเลิศฟุตบอลโลก 1998 เขายังคงสร้างความประทับใจอย่างต่อเนื่องในระหว่างอยู่กับโมนาโก หลังจากอยู่กับสโมสรนี้ 5 ฤดูกาล ปีกวัยรุ่นคนนี้ยิงประตูในลีกได้ 20 ประตูจากการลงสนาม 105 นัด

อ็องรีออกจากโมนาโกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1999 ย้ายไปอยู่กับสโมสรอิตาลีในเซเรียอา สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส ด้วยค่าตัว 10.5 ล้านปอนด์ เขาเล่นในตำแหน่งปีก แต่เขาก็ไม่สามารถฝ่าด่านกองหลังทีมเซเรียอา ในตำแหน่งที่ไม่ได้เป็นบุคลิกลักษณะสำหรับเขา โดยยิงได้เพียง 3 ประตู ในการลงสนาม 16 นัด

### อาร์เซนอล (1999–2007)

อ็องรีเป็นกัปตันทีมหลังจากที่เพื่อนร่วมชาติ ปาทริค วิเอร่า ย้ายไปอยู่กับสโมสรฟุตบอลยูเวนตุสในปี ค.ศ. 2005
หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในอิตาลีนัก อ็องรีย้ายออกจากยูเวนตุส เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1999 มาอยู่กับสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ด้วยค่าตัวราว 11 ล้านปอนด์ กลับมาอยู่กับอดีตผู้จัดการทีมของเขาอีกครั้ง อาร์แซน แวงแกร์ เมื่ออยู่กับอาร์เซนอลทำให้ชื่อเขาติดอยู่ในนักฟุตบอลระดับโลก และถึงแม้ว่าการย้ายมาจะไม่ปราศจากข้อพิพาทซะทีเดียว เพราะแวงแกร์โน้มน้าวว่าอ็องรีคุ้มค่าแก่การมีค่าตัว และได้แทนที่เขากับศูนย์หน้าชาวฝรั่งเศส เพื่อนร่วมชาติ นีกอลา อาแนลกา โดยแวงแกร์ให้อ็องรีเป็นฝึกในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าโดยทันที การลงทุนของทีมก็เห็นผลในเวลาต่อมา แต่ก็มีข้อสงสัยเกี่ยวกับความสามารถในการปรับเปลี่ยนความเร็วและลักษณะโดยธรรมชาติของฟุตบอลอังกฤษ เมื่อเขายิงประตูไม่ได้ใน 8 นัดแรก หลังจากความยากลำบากในหลายเกมในอังกฤษ อ็องรียอมรับว่า "เขาต้องเรียนใหม่เกี่ยวกับศิลปะการเป็นศูนย์หน้าตัวเป้า" ข้อสงสัยเริ่มคลายลงไปเมื่อจบฤดูกาลแรกที่อาร์เซนอล โดยเขายิงประตูสร้างความประทับใจได้ 26 ประตู อาร์เซนอลอยู่อันดับ 2 ในฤดูกาลนั้นเป็นรองแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และแพ้ในยูฟ่าคัพ ต่อสโมสรตุรกี กาลาทาซาไร

หลังจากกลับมาพร้อมชัยชนะในยูโร 2000 กับทีมชาติฝรั่งเศส อ็องรีก็พร้อมที่จะสร้างผลกระทบในฤดูกาล 2000–2001 ถึงแม้ว่าสถิติประตูและการช่วยส่งลูกยิงประตูจะน้อยกว่าในฤดูกาลแรก แต่ผลงานอ็องรีในฤดูกาลที่สองกับอาร์เซนอลก็พิสูจน์การแจ้งเกิดของเขา ทำให้เขากลายเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดของสโมสร ติดอันดับหนึ่งในกองหน้าตัวเป้าที่ดีที่สุดในลีก ทำให้อาร์เซนอลเข้าใกล้คู่แข่งอันยาวนานอย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อย่างรวดเร็ว ในการเป็นผู้ชนะเลิศในลีก แต่อ็องรีก็ยังผิดหวัง เพราะจริง ๆ แล้ว เขายังไม่ได้นำทีมชนะในการแข่งขันในลีกนี้ และมักจะแสดงอารมณ์ความปรารถนาสร้างให้อาร์เซนอลเป็นมหาอำนาจ

ในที่สุดความสำเร็จก็มาถึงในฤดูกาล 2001–2002 อาร์เซนอลเป็นแชมป์ในลีกโดยมีคะแนนเหนือลิเวอร์พูล 7 คะแนน และชนะเชลซี 2–0 ในเอฟเอคัพนัดชิงชนะเลิศ อ็องรีเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดในลีก และยิงได้ 32 ประตูในทุกการแข่งขัน ทำให้อาร์เซนอลชนะเลิศได้ทั้งในลีกและฟุตบอลถ้วย และเป็นถ้วยแรกของเขากับสโมสร มีความคาดหวังอย่างมากที่เขาจะมีฟอร์มการเล่นอย่างที่เล่นกับสโมสร ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 กับทีมชาติฝรั่งเศส แต่แล้วการป้องกันตำแหน่งแชมป์นี้ก็สร้างความตกตะลึงเมื่อฝรั่งเศสตกรอบตั้งแต่รอบแบ่งกลุ่ม

ฤดูกาล 2002–2003 ก็พิสูจน์ได้ว่าเป็นอีกหนึ่งฤดูกาลที่รุ่งเรืองของอ็องรี เขายิงประตูได้ 32 ประตูในทุกการแข่งขัน และจ่ายลูกยิงประตู 23 ประตู เป็นการกลับมาเล่นตำแหน่งศูนย์หน้าตัวเป้า อันโดดเด่น เขานำอาร์เซนอลชนะเลิศเอฟเอคัพอีกครั้ง (ซึ่งเขาได้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัดในนัดชิงชนะเลิศ) ถึงแม้ว่าอาร์เซนอลจะไม่ได้เป็นแชมป์ในพรีเมียร์ลีก แต่ตลอดทั้งฤดูกาล เขามีสถิติยิงประตูในลีกสูสีกับรืด ฟัน นิสเติลโรย ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แต่จบด้วยการยิงประตูน้อยกว่าฟัน นิสเติลโรย อย่างไรก็ตาม อ็องรีก็ได้รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอและนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษแห่งปี ความเฉิดฉายของเขาในฐานะหนึ่งในนักฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก สามารถยืนยันได้จากการที่เขาเป็นรองชนะเลิศนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี ในค.ศ. 2003

อ็องรีในนัดแข่งกับชาร์ลตันแอธเลติก ในปี ค.ศ. 2006
เมื่อเข้าสู่ฤดูกาล 2003–2004 อาร์เซนอลมีความตั้งใจที่จะครองแชมป์พรีเมียร์ลีก เป็นอีกครั้งที่อ็องรีเป็นเครื่องมือในความสำเร็จอันดีเยี่ยมของอาร์เซนอล ร่วมด้วยกับเพื่อนร่วมทีมอย่างแด็นนิส แบร์คกัมป์, ปาทริค วิเอร่า และรอแบร์ ปีแร็ส อ็องรีทำให้แฟนปืนใหญ่มีความมั่นใจ โดยกลายเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์กว่า 100 ปี ที่แข่งในลีกในฤดูกาลโดยไม่แพ้ทีมใดเลย (เรียกทีมชุดนี้ว่า ทีมไร้พ่าย) และครองแชมป์ลีกได้ นอกจากนั้นเขายังได้รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอและนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ เป็นปีที่สอง อ็องรียังได้ที่ 2 ของรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี 2004 เขายิงประตู 39 ประตูในทุกการแข่งขัน เป็นผู้ทำประตูสูงสุดในลีกและได้รางวัลรองเท้าบูตทองคำแห่งยุโรป อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 2002 อ็องรีไม่สามารถนำทีมชาติชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 ได้

ความสำเร็จก็ลดลงไปเมื่ออาร์เซนอลไม่สามารถป้องกันแชมป์ โดยเสียแชมป์ให้กับเชลซีในฤดูกาล 2004–05 ถึงแม้ว่าอาร์เซนอลจะชนะเลิศเอฟเอคัพ (โดยในนัดชิงชนะเลิศอ็องรีไม่ได้ลงแข่งเนื่องจากบาดเจ็บ) อ็องรียังครองชื่อเสียงในฐานะหนึ่งในกองหน้าตัวเป้าที่น่ากลัวที่สุดในยุโรป โดยยิงประตูสูงสุดในลีก กับจำนวนประตู 31 ประตูในทุกการแข่งขัน เขาได้รับรางวัลรองเท้าบูตทองคำแห่งยุโรปร่วมกับเดียโก ฟอร์ลัน โดยเป็นนักฟุตบอลคนเดียวอย่างเป็นทางการที่ได้รางวัลนี้ 2 ครั้งติดต่อกัน (แอลลี แม็กคอยต์ได้รางวัลรองเท้าบูตทองคำ 2 ครั้งติดต่อกัน แต่ทั้งสองครั้งไม่ถือเป็นรางวัลอย่างเป็นทางการ) หลังจากนั้นปาทริก วีเยรา เพื่อนร่วมชาติก็ออกจากทีมอย่างไม่คาดฝันในกลาง ค.ศ. 2005 ทำให้อ็องรีได้เป็นกัปตันทีม ตำแหน่งที่หลายคนรู้สึกว่าไม่เหมาะกับเขา ซึ่งกัปตันทีมส่วนมากมักจะให้กับกองหลังหรือกองกลาง ที่มีตำแหน่งบนสนามดีกว่า ในการอ่านเกม เขาได้รับหน้าที่รับผิดชอบในการนำทีมวัยรุ่นที่ยังไม่ประสานกันดี

หลังจากที่แด็นนิส แบร์คกัมป์ เกษียณตัวไป ทำให้อ็องรีเล่นเป็นกองหน้าตัวรุกคู่กับโรบิน ฟัน แปร์ซี
ฤดูกาล 2005–06 พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่โดดเด่น ในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2005 อ็องรีทำลายสถิติสโมสรโดยเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาล โดย 2 ประตูในนัดแข่งกับสปาร์ตาปรากในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยทำลายสถิติของเอียน ไรต์ ที่ทำไว้ 185 ประตู เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 เขายิง 1 ประตูในนัดพบกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด ทำให้เขาเป็นผู้ยิงประตูในลีกสูงสุดของอาร์เซนอล ทำลายสถิตินักฟุตบอลตำนานอย่างคลิฟฟ์ แบสติน อ็องรียิงประตูที่ 100 ในลีกที่สนามไฮเบอรี เป็นสถิติที่ไม่มีใครเทียบได้ในประวัติศาสตร์ของสโมสร และมากที่สุดในพรีเมียร์ลีกของสโมสร โดยเมื่อจบฤดูกาล เขาเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดของลีก และเป็นครั้งที่ 3 ที่เขาได้รับลงคะแนนเป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ

ถึงอย่างไรก็ตาม อาร์เซนอลไม่สามารถชนะเลิศพรีเมียร์ลีกได้อีกครั้ง แต่ก็มีความหวังในการคว้าถ้วยเมื่ออาร์เซนอลสามารถเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2006 แต่ท้ายสุดอาร์เซนอลก็แพ้ 2–1 ให้กับบาร์เซโลนา และอาร์เซนอลก็ไม่สามารถชนะเลิศลีกได้เป็นฤดูกาลที่ 2 ติดต่อกัน ประกอบกับผู้เล่นอ่อนประสบการณ์ของอาร์เซนอล เป็นเหตุพิจารณาให้อ็องรีย้ายออกสโมสร แต่อย่างไรก็ตามเขาออกมาประกาศว่าเขารักสโมสรและรับสัญญา 4 ปี และพูดว่าจะอยู่กับอาร์เซนอลตลอดชีพ ในเวลาต่อมา เดวิด ดีน รองประธานของอาร์เซนอล กล่าวว่าสโมสรได้ปฏิเสธการยื่นประมูลตัวอ็องรีจากสโมสรในสเปน เป็นจำนวนเงิน 50 ล้านปอนด์ ก่อนที่จะเซ็นสัญญาใหม่กับเขา ซึ่งหากสโมสรตกลงจะเป็นการทำลายสถิติค่าตัวของซีเนดีน ซีดาน กับจำนวนเงิน 47 ล้านปอนด์

ในฤดูกาล 2006–2007 อ็องรีบาดเจ็บ แต่ก็ยังสามารถยิงประตู 10 ประตูในการลงแข่ง 17 นัดให้กับอาร์เซนอล แต่ฤดูกาลของเขาก็จบลงในเดือนกุมภาพันธ์ เขาไม่สามารถลงแข่งได้เนื่องจากปัญหาการบาดเจ็บที่เอ็นร้อยหวาย ส่วนเท้าและหลัง และคาดว่าจะฟิตพอที่จะลงเป็นตัวสำรองได้ในการแข่งกับเพยัสเฟไอนด์โฮเวน (ดัตช์: *PSV Eindhoven*) ในการแข่งแชมเปียนส์ลีก แต่ก็ต้องเดินโขยกเขยกหลังลงเล่นได้ไม่นาน ผลการสแกนพบว่าเขาต้องพักอย่างน้อย 3 เดือนเพื่อรักษาบริเวณขาหนีบและท้อง ทำให้เขาต้องพักในเวลาที่เหลือของฤดูกาล 2006–2007 แวงแกร์ กล่าวเมื่อเขาบาดเจ็บว่า อ็องรียังมีความสนใจที่จะอยู่กับอาร์เซนอลเพื่อสร้างทีมใหม่ในฤดูกาล 2007–2008

### บาร์เซโลนา (2007–2010)

อ็องรีกับทีมบาร์เซโลนา
เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2007 เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น อ็องรีย้ายไปอยู่กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาด้วยค่าตัว 24 ล้านยูโร โดยเซ็นสัญญา 4 ปี ได้รับค่าเหนื่อย 6.8 ล้านยูโร (4.6 ล้านปอนด์) ต่อฤดูกาล ในสัญญาระบุค่าฉีกสัญญาเก่า 125 ล้านยูโร (84.9 ล้านปอนด์) อ็องรีอ้างเหตุผล หลังจากที่ดีนได้ออกจากอาร์เซนอลและความไม่แน่นอนของอนาคตแวงแกร์ที่จะคุมทีม แต่พูดต่อว่า "ผมพูดอยู่เสมอว่าถ้าผมจะออกจากอาร์เซนอล จะเล่นให้กับบาร์เซโลนา" ถึงแม้ว่ากัปตันคนนี้จะออกจากทีมไป แต่อาร์เซนอลก็ยังคงสร้างความประทับใจได้ในฤดูกาล 2007–2008 อ็องรีก็ยอมรับว่า การอยู่ร่วมทีมของเขาอาจเป็นสิ่งกีดขวางการช่วยเหลือทีม เขากล่าวว่า "เพราะความอาวุโสของผม กับความเป็นจริงที่ผมเป็นกัปตันทีมและงานที่ต้องไล่ลูกบอล พวกเขาก็มักจะให้ตำแหน่งนี้ที่ไม่ใช่ตำแหน่งที่ดีที่สุดของผม จะเป็นการดีสำหรับทีมถ้าผมออกไป" อ็องรีออกจากอาร์เซนอลในฐานะผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลของสโมสร กับจำนวนประตู 174 ประตู และเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลในการแข่งขันฟุตบอลยุโรป โดยยิงได้ 42 ประตู ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 แฟนอาร์เซนอลลงคะแนนให้เขาเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดที่มีมาของอาร์เซนอล ในแบบสำรวจผู้เล่นที่ดีที่สุดของชาวกันเนอส์ ในเว็บไซต์ อาร์เซนอล.คอม

อ็องรีเลี้ยงผ่านลูกบอลในกรอบเขตโทษของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 2008–09
กับบาร์เซโลนา อ็องรีสวมเสื้อหมายเลข 14 หมายเลขเดียวกับครั้งเมื่ออยู่กับอาร์เซนอล เขายิงประตูแรกให้กับสโมสรใหม่เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2007 นัดชนะลียง 3–0 ในแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม หลังจากนั้น 10 วัน เขายิงแฮตทริกแรกให้กับบาร์ซาในลีก นัดแข่งกับเลบันเต แต่อ็องรีก็เปลี่ยนมาเล่นปีกตลอดทั้งฤดูกาล เขาไม่สามารถยิงประตูได้เหมือนที่ประสบความสำเร็จกับอาร์เซนอล เขาแสดงความผิดหวังในการย้ายมาบาร์เซโลนาในปีแรก ๆ ท่ามกลางข่าวที่แพร่สะพัดว่าเขาจะกลับมาเล่นพรีเมียร์ลีก แต่ท้ายสุดเมื่อจบฤดูกาลแรกของเขา เขาก็เป็นผู้ยิงประตูสูงสุด จำนวน 19 ประตูและช่วยส่งลูกยิงประตู 9 ประตูในลีก

อ็องรียิงประตูมากขึ้นในฤดูกาล 2008–2009 ได้ถ้วยแรกกับบาร์เซโลนาเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เมื่อบาร์เซโลนาชนะอัตเลติกเดบิลบาโอในนัดชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์ บาร์เซโลนายังเป็นผู้ชนะเลิศลาลิกาและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหลังจากนั้น ได้ 3 ถ้วยในฤดูกาลเดียว เมื่อรวมกับผลงานยิงประตูของเขากับลิโอเนล เมสซิ และ ซามูแอล เอโต แล้ว มีประตูรวมถึง 100 ประตูในฤดูกาลนั้น ทั้ง 3 คนสามารถทำสถิติยิงประตูในลีก 72 ประตู แซงหน้าสถิติเดิมของเรอัลมาดริด 66 ประตูของเฟเรนส์ ปุชคัช, อัลเฟรโด ดี สเตฟาโน และลุยส์ เดล ซอล ในฤดูกาล 1960–1961 และต่อมาใน ค.ศ. 2009 อ็องรีช่วยให้บาร์เซโลนาชนะถ้วยรางวัลเพิ่มเป็น 6 ถ้วย รวมกับถ้วยที่กล่าวมาตอนต้นกับ โดยชนะเลิศ ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ และฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ

ในฤดูกาลถัดมาเมื่อเปโดร โรดรีเกซแจ้งเกิด ทำให้อ็องรีได้ลงสนามในลีกเพียง 15 นัด ก่อนฤดูกาลในลาลิกาจะจบลง และอีกไม่ถึงปีก่อนสัญญาจะหมด ประธานสโมสร ชูอัน ลาปอร์ตา กล่าวเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ว่า "อ็องรีอาจออกจากสโมสรในช่วงการซื้อขายนักเตะช่วงฤดูร้อน ถ้าหากเป็นสิ่งที่อ็องรีต้องการ" หลังอ็องรีกลับมาจากการแข่งฟุตบอลโลก 2010 บาร์เซโลนายืนยันในการขายอ็องรีให้กับสโมสรแห่งหนึ่ง ซึ่งอ็องรียอมรับเงื่อนไขของสโมสรใหม่นี้

### นิวยอร์ก เรดบูลส์ (2010–2014)

อ็องรีเผชิญหน้ากับฟิล โจนส์ ใน เอ็มแอลเอสออลสตาร์เกม 2011
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 อ็องรีเซ็นสัญญาหลายปีกับสโมสรนิวยอร์ก เรดบูลส์ ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ในฤดูกาล 2010 เป็นนักฟุตบอลคนที่ 2 เมื่อเริ่มมีกฎผู้เล่นแต่งตั้ง เขาลงแข่งครั้งแรกในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ในการแข่งขันเสมอกับฮิวสตัน ไดนาโม 2–2 โดยเป็นผู้ช่วยส่งลูกทำประตูให้ควน ปาโบล อังเคล ทั้ง 2 ลูก ส่วนประตูลูกแรกในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ในชัยชนะเหนือแซนโฮเซ เอิร์ทเควกส์ 2–0 ท้ายสุดเรดบูลส์ ติดอันดับ 1 ของฝั่งตะวันออก โดยมีคะแนนนำโคลัมบัส ครูว์ 1 คะแนน แต่พ่ายให้กับแซนโฮเซ เอิร์ทเควกส์ ในผลรวมคะแนน 3–2 รอบก่อนชิงชนะเลิศของถ้วยเอ็มแอลเอสเพลย์ออฟส์ 2010 ฤดูกาลถัดมาเรดบูลส์ ติดอันดับ 10 ในลีก และเข้ารอบรองชนะเลิศ ของถ้วยเอ็มแอลเอสเพลย์ออฟส์ 2011

### อาร์เซนอลยืมตัว

หลังจากได้ร่วมฝึกซ้อมกับอาร์เซนอลในระหว่างปิดฤดูกาลของเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ อ็องรีได้เซ็นสัญญาอีกครั้งในสัญญายืมตัวกับอาร์เซนอลเป็นเวลา 2 เดือน เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2012 เพื่อทดแทนในช่วงที่แฌร์วินโยและมารูยาน ชามัคห์ ที่ต้องไปแข่งขันในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2012 อ็องรีลงแข่งนัดแรกเป็นครั้งที่ 2 กับอาร์เซนอลในการเปลี่ยนตัวของการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบที่ 3 แข่งขันกับลีดส์ยูไนเต็ด โดยเขายิงประตูในนัดที่ทีมชนะเพียงประตูเดียวนี้ ต่อมาวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เขายิงประตูแรกในลีกหลังจากการกลับมา ในนัดแข่งกับสโมสรฟุตบอลแบล็กแบร์นโรเวอส์ ทีมชนะ 7–1 ในสัปดาห์ต่อมา ในนัดสุดท้ายในลีก เขายิงประตู ทำให้ทีมชนะซันเดอร์แลนด์ 2–1 สัญญายืมตัวหมดลงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 และอ็องรีกลับสู่เรดบูลส์

ทีมชาติ
-------

อ็องรีประสบความสำเร็จในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส โดยลงแข่ง 123 นัด เริ่มลงนัดแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997 เมื่อเขามีฟอร์มการเล่นดีให้กับโมนาโก ทำให้เขาถูกเรียกตัวเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศสรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี เขาลงแข่งในฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ค.ศ. 1997 ร่วมกับเพื่อนร่วมทีมในอนาคตของเขาอย่างวีลียาม กาลัส และดาวิด เตรเซแก และภายใน 4 เดือน หัวหน้าโค้ชชาวฝรั่งเศส แอเม ฌาเก เรียกตัวอ็องรีเข้าเล่นกับทีมรุ่นใหญ่ เขาลงแข่งเปิดตัวนัดแรกในฐานะทีมรุ่นใหญ่เมื่ออายุ 20 ปี เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1997 โดยชนะแอฟริกาใต้ 2–1 ฌาเกประทับใจในตัวอ็องรี โดยยังให้เขาลงเล่นในฟุตบอลโลก 1998 ถึงแม้ว่า ณ ตอนนั้นอ็องรียังไม่เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติอย่างกว้างขวาง แต่เมื่อจบการแข่งขัน เขาเป็นผู้เล่นฝรั่งเศสที่ทำประตูสูงสุด คือยิงได้ 3 ประตู ในนัดชิงชนะเลิศที่ฝรั่งเศสชนะบราซิล 3–0 ทีมมีแผนว่าจะให้เขาลงในฐานะตัวสำรอง แต่เนื่องจากมาร์แซล เดอซาลีถูกใบแดง จึงจำเป็นต้องเสริมเกมรับแทน ในปี ค.ศ. 1998 อ็องรีได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นสูงสุดของฝรั่งเศส

อ็องรียังติดอยู่ในทีมชุดยูโร 2000 ของฝรั่งเศส เป็นอีกครั้งที่เขายิงได้ 3 ประตูในการแข่งขัน เมื่อจบแล้วเขาเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดของทีมชาติฝรั่งเศส รวมถึงประตูที่เขายิงประตูเสมอในนัดแข่งกับโปรตุเกสในรอบรองชนะเลิศ  ท้ายสุดฝรั่งเศสชนะโปรตุเกสในการต่อเวลาพิเศษ โดยซีเนดีน ซีดานยิงจุดโทษ ฝรั่งเศสแข่งนัดตัดสินกับอิตาลี และสามารถชนะได้ในการต่อเวลาพิเศษ ทำให้อ็องรีได้เหรียญทองเป็นเหรียญที่สองในฐานะทีมชาติ ในระหว่างการแข่งขันครั้งนี้ อ็องรีได้รับลงคะแนนเสียงเป็น ผู้เล่นแห่งนัด 3 นัด รวมถึงในนัดตัดสินที่แข่งกับอิตาลีด้วย

ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 ฝรั่งเศสตกรอบไปอย่างรวดเร็วในรอบแบ่งกลุ่ม อ็องรีไม่สามารถยิงประตูได้ในการแข่งทั้ง 3 นัด ฝรั่งเศสแพ้ในนัดแรกของรอบแบ่งกลุ่ม และอ็องรีก็ได้ใบแดงไปในการไถลตัวอันตราย ในอีกนัดที่แข่งกับอุรุกวัย ในเกมนี้ฝรั่งเศสเสมอ 0–0 ทำให้อ็องรีไม่สามารถลงแข่งในนัดสุดท้าย ที่ฝรั่งเศสแพ้เดนมาร์ก 2–0

อ็องรีเรียกฟอร์มกลับคืนให้กับทีมชาติได้อีกครั้งในคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 ถึงแม้ว่าทีมจะไม่มีผู้นำทีมอย่าง ซีดานและปาทริก วีเยรา ฝรั่งเศสก็สามารถชนะการแข่งขันนี้ ซึ่งส่วนหนึ่งเกิดจากการเล่นอันโดดเด่นของอ็องรี เขาได้เป็นผู้เล่นแห่งนัดจากกลุ่มการศึกษาทางเทคนิคของฟีฟ่า จาก 3 ใน 5 นัด ในนัดตัดสินเขายิงประตูชัยในการต่อเวลาพิเศษ ทำให้ทีมเจ้าภาพนี้ชนะเหนือแคเมอรูน อ็องรีได้รับรางวัลลูกบอลทองคำ ในฐานะผู้เล่นที่โดดเด่นของการแข่งขันและได้รางวัลรองเท้าทองคำในฐานะผู้เล่นที่ยิงประตูสูงสุด คือยิงได้ 4 ประตู

ในฟุตบอลยูโร 2004 อ็องรีได้ลงเล่นทุกนัดให้กับฝรั่งเศส เขายิงได้ 2 ประตู ฝรั่งเศสชนะอังกฤษในรอบแบ่งกลุ่ม แต่ท้ายสุด แพ้ด้วยประตู 1–0 ให้กับกรีซ ทีมแชมป์ของการแข่งขันนี้ ในรอบก่อนชิงชนะเลิศ ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 อ็องรียังคงเป็นหนึ่งในทีม เขาเล่นเป็นกองหน้าตัวเป้าเพียงผู้เดียว แต่ถึงแม้ว่าฝรั่งเศสจะเริ่มต้นไม่ค่อยดีนัก แต่ท้ายสุดเขาก็เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดของฟุตบอลโลกครั้งนี้ เขายิงได้ 3 ประตู รวมถึงประตูชัยจากลูกฟรีคิกของซีดานในการแข่งกับแชมป์เก่า บราซิล อย่างไรก็ดี ฝรั่งเศสก็แพ้ให้กับอิตาลีในการดวลจุดโทษ (5–3) ในนัดชิงชนะเลิศ อ็องรีไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของผู้ยิงจุดโทษนี้ เขาถูกเปลี่ยนตัวในการต่อเวลาพิเศษ หลังจากที่เป็นตะคริวที่ขา อ็องรีติดอยู่ใน 1 ใน 10 ของรางวัลลูกบอลทองคำสาขาผู้เล่นแห่งการแข่งขันครั้งนี้ แต่ผู้ได้รางวัลคือเพื่อนร่วมทีม ซีดาน และเขาติดอยู่ในผู้เล่นกองหน้าตัวเป้าของทีมฟิฟโปรเวิลด์ XI ปี 2006

เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2007 อ็องรียิงประตูที่ 41 ในนัดแข่งกับหมู่เกาะแฟโร ทำให้เขามีสถิติร่วมกับมีแชล ปลาตีนีในฐานะผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลของฝรั่งเศส หลังจากนั้น 4 วันที่สนามสตาดเดอลาโบฌัวร์ เขายิงอีก 2 ประตูในท้ายนัดที่แข่งกับลิทัวเนีย และสร้างสถิติใหม่ในฐานะผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลของฝรั่งเศส ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2008 อ็องรีลงแข่งในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติเป็นนัดที่ 100 ในนัดแข่งกับโคลอมเบีย ถือเป็นนักฟุตบอลฝรั่งเศสคนที่ 6 ที่ลงเล่นทีมชาติผ่าน 100 นัด

ทีมชาติฝรั่งเศสพยายามดิ้นรนต่อสู้ในการแข่งขันขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2010 และจบลงด้วยการเป็นที่ 2 ของกลุ่มตามหลังเซอร์เบีย และในการแข่งขันรอบเพลย์ออฟกับไอร์แลนด์ อ็องรีมีส่วนเกี่ยวข้อกับกรณีพิพาทในนัดที่ 2 ของเกมที่แข่งขันที่สตาดเดอฟร็องส์ ในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ในขณะที่นั้นผลประตูรวมเสมอ 1–1 เมื่อมาถึงการต่อเวลาพิเศษ เขาใช้มือปัดเพื่อควบคุมลูกบอลก่อนที่จะส่งลูกข้ามผ่านไปยังวีลียาม กาลัส ยิงลูกเข้าประตูจนได้ชัยชนะ เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดกระแสวิจารณ์ต่อต้านอ็องรี ขณะที่ผู้จัดการทีมชาติฝรั่งเศส แรมง ดอแมแน็ก และผู้จัดการทีมอาร์เซนอล อาร์แซน แวงแกร์ ออกมาปกป้องเขา สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์แสดงความไม่พอใจกับฟีฟ่า โดยร้องขอให้มีการแข่งขันใหม่ แต่ฟีฟ่าปฏิเสธไป อ็องรีออกมาพูดว่า เขาได้พิจารณาการเกษียณตัวเองออกจากการเล่นทีมชาติหลังจากเกิดเหตุการณ์ครั้งนี้ แต่ยังคงแสดงเจตนารมณ์ว่าเขาไม่ได้โกง โดยกล่าวหลังจากที่ฟีฟ่าปฏิเสธการแข่งขันใหม่ไม่กี่ชั่วโมง และเขากล่าวต่อว่า การแก้ปัญหาที่ยุติธรรมที่สุดควรเป็นการแข่งขันใหม่ ประธานฟีฟ่า เซปป์ บลัตแตร์ (Sepp Blatter) กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ว่า "เป็นการเล่นที่ยุติธรรมอย่างเห็นได้ชัด" และประกาศว่าจะมีการสอบสวนว่าจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกในอนาคตได้อย่างไร และยังกล่าวต่อว่า เหตุการณ์ครั้งนี้จะตรวจสอบโดยคณะกรรมการด้านวินัย บลัตแตร์ยังบอกว่าอ็องรีบอกเขาว่า ครอบครัวของเขาถูกคุกคามหลังจากเกิดเหตุครั้งนี้ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ฟีฟ่าประกาศว่า อ็องรีไม่มีความผิดใด

อ็องรีไม่ได้ลงแข่งในชุดทีมชาติฝรั่งเศส ในฟุตบอลโลก 2010 แต่เริ่มแรก ฝรั่งเศสแข่งขันนัดแรกโดยเสมอกับอุรุกวัย แต่พ่าย 2–0 ให้กับเม็กซิโกในนัดที่ 2 และทีมอยู่ในความสับสนวุ่นวายเมื่อนีกอลา อาแนลกาถูกไล่ออกจากทีม และกัปตันทีม ปาทริส เอวรา นำทีมต่อต้านโดยปฏิเสธการขึ้นรถไฟ ในนัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่ม ที่แอฟริกาใต้เป็นเจ้าภาพ อ็องรีลงแข่งในฐานะตัวสำรองในครึ่งหลัง ฝรั่งเศสพ่ายแพ้ 2–1 และตกรอบไป ไม่นานนักเขาก็ประกาศเกษียณจากการเล่นฟุตบอลทีมชาติ โดยเขาลงแข่งขึ้นให้กับทีมชาติ 123 นัด และยิงประตู 51 ประตู

รูปแบบการเล่น
-------------

อ็องรีเป็นตัวเลือกแรกในการเตะฟรีคิกให้กับอาร์เซนอล
ถึงแม้ว่าอ็องรีจะเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าตั้งแต่ครั้งอยู่ในชุดเยาวชน แต่เมื่อเขาอยู่กับโมนาโกและยูเวนตุส เขาก็ได้เล่นในตำแหน่งปีก จนเมื่ออ็องรีเข้ามาอยู่กับอาร์เซนอลในปี ค.ศ. 1999 แวงแกร์ก็ได้เปลี่ยนตำแหน่งการเล่นเขาทันที โดยเปลี่ยนมาเล่นในตำแหน่งที่เขาเคยเล่นสมัยเยาวชน โดยจะเล่นคู่กับเพื่อนร่วมทีมชาวดัตช์ที่มากประสบการณ์อย่าง แด็นนิส แบร์คกัมป์ ในฤดูกาล 2004–05 แวงแกร์เปลี่ยนรูปแบบการเล่นของอาร์เซนอลมาเป็น 4–5–1 การเปลี่ยนรูปแบบการเล่นนี้ทำให้อ็องรีต้องปรับตัวอีกครั้ง มีหลายเกมที่เขาเล่นเป็นกองหน้าตัวเป้าคนเดียว อ็องรียังคงเป็นผู้เล่นแนวรุกที่สำคัญของอาร์เซนอล มีหลายครั้งสามารถยิงประตูได้น่าตื่นเต้นดุจดั่งเวทมนตร์ แวรแกร์เคยพูดถึงเขาไว้ว่า "ตีแยรี อ็องรี สามารถที่จะนำพอลได้จากกลางสนามและสามารถยิงประตูที่ไม่มีใครในโลกสามารถยิงได้"

หนึ่งในเหตุผลที่เขาได้รับการชมเชยในการเล่นอันน่าประทับใจในการเล่นกองหน้านั้น คือความสามารถที่ยิงประตูแบบหนึ่งต่อหนึ่งได้อย่างใจเย็น นี่รวมถึงความยอดเยี่ยมของฝีเท้า ที่เขาสามารถเลี้ยงลูกฝ่ากองหลังเข้าทำประตูได้เป็นประจำ เมื่อเริ่มเล่น เขาเป็นที่รู้จักในด้านการเคลื่อนตัวไปทางแนวกว้างไปในตำแหน่งปีกซ้าย จากนั้นเขาก็สามารถเป็นผู้จ่ายบอลได้มากมาย โดยในระหว่างฤดูกาล 2002–2003 และ 2004–2005 เขาเป็นผู้จ่ายบอลยิงประตูได้ 50 ลูก แสดงให้เห็นถึงความใจกว้างและความคิดสร้างสรรค์ในการเล่นของเขา อีกรูปแบบการเล่นของเขา อ็องรีดันตัวเองมาอยู่ ณ ตำแหน่งล้ำหน้าเพื่อหลอกกองหลัง จากนั้นก็วิ่งถอยไปให้อยู่ในตำแหน่งไม่ล้ำหน้า ก่อนที่จะเล่นลูก และทำลายกับดักล้ำหน้าของทีมคู่แข่ง ความหลากหลายในการเล่นทั้งในตำแหน่งปีกและกองหน้าตัวเป้า เขาไม่ใช่นักฟุตบอลที่เดาทางถูกได้ง่าย เขาเป็นกองหน้าตัวเป้าอย่างแท้จริง เขายังเป็นกองหน้าที่ยิงลูกได้อย่างเป็นกอบเป็นกำอย่างสม่ำเสมอของยุโรป อ็องรีเป็นตัวเลือกแรกในการยิงลูกโทษ การเตะลูกเซตพีซ และการเตะลูกฟรีคิกของอาร์เซนอลเสมอ โดยเขายังสามารถยิงประตูได้อย่างสม่ำเสมออีกด้วย

รางวัลและเกียรติยศ
------------------

### สโมสร

โมนาโก
* ลีกเอิง (1): 1996–97
* โตรเฟเดช็องปียง (1): 1997

อาร์เซนอล
* พรีเมียร์ลีก (2): 2001–2002, 2003–2004
* เอฟเอคัพ (3): 2002, 2003, 2005
* เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ (2): 2002, 2004

บาร์เซโลนา
* ลาลิกา (2): 2008–2009, 2009–2010
* โกปาเดลเรย์ (1): 2008-2009
* ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา (1): 2009
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1): 2008-2009
* ยูฟ่าซูเปอร์คัพ (1): 2009
* ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (1): 2009

นิวยอร์ก เรดบูลส์
* เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ฝั่งตะวันออก (1): 2010

### ทีมชาติ

ฝรั่งเศส
* ฟุตบอลโลก

**ชนะเลิศ**: ฟุตบอลโลก 1998
*รองชนะเลิศ*: ฟุตบอลโลก 2006
* ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป

**ชนะเลิศ**: ยูโร 2000
* คอนเฟเดอเรชันส์คัพ

**ชนะเลิศ**: คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003
* ถ้วยฮัสซานที่ 2

**ชนะเลิศ**: ถ้วยฮัสซานที่ 2 ปี ค.ศ. 2000
### เกียรติยศส่วนตัว

อ็องรีได้รับการยกย่องและรางวัลในอาชีพการเล่นฟุตบอลหลากหลายรางวัล เขาได้ตำแหน่งรองชนะเลิศนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี 2003 และ 2004 ใน 2 ฤดูกาลนี้เขายังได้รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ อ็องรียังเป็นนักฟุตบอลคนเดียวที่เคยได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ 3 ปี (2003, 2004, 2006) และยังถือสถิติได้รางวัลนักฟุตบอลฝรั่งเศสแห่งปี 4 ครั้ง เขายังได้รับลงคะแนนเสียงทีมแห่งทศวรรษประเภททีมโพ้นทะเล ในการสำรวจจาก 10 ฤดูกาลของพรีเมียร์ลีก ใน ค.ศ. 2003 และใน ค.ศ. 2004 เขายังติดรายชื่อนักฟุตบอล 125 คน ที่ยังมีชีวิตอยู่ที่ดีที่สุดของเปเล่

ในด้านรางวัลการยิงประตู อ็องรีได้รางวัลรองเท้าบูตทองคำยุโรปใน ค.ศ. 2004 และ 2005 (ได้รางวัลร่วมกับเดียโก ฟอร์ลัน แห่งสโมสรฟุตบอลบิยาร์เรอัล ใน ค.ศ. 2005) อ็องรียังถือสถิติ เป็นผู้ยิงประตูสูงสุดในพรีเมียร์ลีก 4 ฤดูกาล (2002, 2004, 2005, 2006) ใน ค.ศ. 2006 เขาเป็นผู้เล่นคนแรกที่ยิงประตูได้มากกว่า 20 ประตูใน 5 ฤดูกาลติดต่อกัน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ถึง 2006) เขายังคงถือสถิติเป็นผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลของพรีเมียร์ลีก อันดับที่ 3 เป็นรองเพียงอลัน เชียเรอร์และแอนดี โคล เขาเป็นชาวฝรั่งเศสที่ยิงประตูสูงสุดตลอดกาล และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก จากโค้ช นักฟุตบอล และผู้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอล ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 เขาติดอยู่อันดับ 33 ของการจัดอันดับนักฟุตบอลที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่เคยมีมา โดยสถาบันนักสถิติฟุตบอล แฟนฟุตบอลอาร์เซนอลยกย่องเขาใน ค.ศ. 2008 โดยประกาศให้เป็นนักฟุตบอลที่ยอดเยี่ยมที่สุดของอาร์เซนอล นอกจากนี้ในการสำรวจใน ค.ศ. 2008 เขาติดอยู่ในรายชื่อผู้เล่นที่เป็นที่ชื่นชอบที่สุดในพรีเมียร์ลีกตลอดกาล จากการสำรวจคน 32,000 คน ในปี ค.ศ. 2009 อ็องรีได้รับลงคะแนนเสียงว่าเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในพรีเมียร์ลีกในคริสต์ทศวรรษ 2000 และเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2011 อาร์เซนอลเปิดตัวรูปปั้นทำจากบรอนซ์ ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเฉลิมฉลองครบรอบ 125 ปีของอาร์เซนอล

รายชื่อรางวัลที่อ็องรีได้รับ:

* รางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งลีกเอิงของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพฝรั่งเศส (1): 1996–1997
* นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ (2): 2002–03, 2003–2004
* ทีมยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ (6): 2000-2001, 2001-2002, 2002-2003, 2003-2004, 2004-2005, 2005-2006
* นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ (3): 2002–2003, 2003–2004, 2005–2006
* รางวัลรองเท้าบูตทองคำพรีเมียร์ลีก (4): 2001–2002, 2003–2004, 2004–2005, 2005–2006.
* รางวัลรองเท้าบูตทองคำ แลนด์มาร์ก 10 (1): 2004–2005
* รางวัลรองเท้าบูตทองคำ แลนด์มาร์ก 20 (1): 2004–2005
* รางวัลผู้เล่นแห่งเดือนของพรีเมียร์ลีก (4): เมษายน 2000, กันยายน 2002, มกราคม 2004, เมษายน 2004
* ประตูแห่งฤดูกาล (1): 2002–2003
* ทีมแห่งปีของยูฟ่า (5): 2001, 2002, 2003, 2004, 2006
* ผู้เล่นที่ดีที่สุด 11 คนของเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (1): 2011
* ผู้เล่นแห่งเดือนของเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (1): มีนาคม 2012
* อ็องซ์ดอร์ (2): 2003, 2006
* รองเท้าบูตทองคำยุโรป (2): 2003-2004, 2004-2005
* นักฟุตบอลฝรั่งเศสแห่งปี (5): 2000, 2003, 2004, 2005, 2006
* ผู้เล่นยิงประตูสูงสุดแห่งปีของสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ (1): 2003
* ฟีฟ่าฟิฟโปรเวิลด์ XI (1): 2006
* รางวัลฟุตบอลโลก ทีมรวมดารา (1): ฟุตบอลโลก 2006
* รางวัลลูกบอลทองคำคอนเฟเดอเรชันส์คัพ (1): คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003
* รางวัลรองเท้าทองคำคอนเฟเดอเรชันส์คัพ (1): คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003
* รางวัลทีมยอดเยี่ยมฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป (1): 2000
* ฟีฟ่า 100 : 2004
* ไทม์ 100 วีรบุรุษและนักบุกเบิก อันดับ 16 : 2007
* หอเกียรติยศแห่งฟุตบอลอังกฤษ : 2008
* หอเกียรติยศพรีเมียร์ลีก : 2021
* รางวัลพรีเมียร์ลีก 10 ฤดูกาล (1992–2093 – 2001–2002)
	+ ทีมแห่งทศวรรษประเภททีมโพ้นทะเล
* เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ : 1998

สถิติ
-----

### สโมสร

*ณ วันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2012*

| สโมสร | ฤดูกาล | ลีก | คัป | ฟุตบอลแห่งทวีป | รวม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลงแข่ง | ประตู | ช่วยทำประตู | ลงแข่ง | ประตู | ช่วยทำประตู | ลงแข่ง | ประตู | ช่วยทำประตู | ลงแข่ง | ประตู | ช่วยทำประตู |
| โมนาโก | 1994–95 | 8 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 8 | 3 | 1 |
| 1995–96 | 18 | 3 | 5 | 3 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 22 | 3 | 6 |
| 1996–97 | 36 | 9 | 8 | 3 | 0 | 1 | 9 | 1 | 4 | 48 | 10 | 13 |
| 1997–98 | 30 | 4 | 9 | 5 | 0 | 2 | 9 | 7 | 1 | 44 | 11 | 12 |
| 1998–99 | 13 | 1 | 3 | 1 | 0 | 0 | 5 | 0 | 2 | 19 | 1 | 5 |
| รวม | 105 | 20 | 26 | 12 | 0 | 4 | 24 | 8 | 7 | 141 | 28 | 37 |
| ยูเวนตุส | 1998–99 | 16 | 3 | 2 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 3 | 2 |
| รวม | 16 | 3 | 2 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 3 | 2 |
| อาร์เซนอล | 1999–2000 | 31 | 17 | 9 | 5 | 1 | 0 | 11 | 8 | 2 | 47 | 26 | 11 |
| 2000–01 | 35 | 17 | 3 | 4 | 1 | 0 | 14 | 4 | 0 | 53 | 22 | 3 |
| 2001–02 | 33 | 24 | 5 | 5 | 1 | 2 | 11 | 7 | 0 | 49 | 32 | 7 |
| 2002–03 | 37 | 24 | 23 | 6 | 1 | 0 | 12 | 7 | 1 | 55 | 32 | 24 |
| 2003–04 | 37 | 30 | 9 | 4 | 4 | 2 | 10 | 5 | 3 | 51 | 39 | 14 |
| 2004–05 | 32 | 25 | 15 | 2 | 0 | 1 | 8 | 5 | 1 | 42 | 30 | 17 |
| 2005–06 | 32 | 27 | 7 | 2 | 1 | 0 | 11 | 5 | 2 | 45 | 33 | 9 |
| 2006–07 | 17 | 10 | 6 | 3 | 1 | 1 | 7 | 1 | 0 | 27 | 12 | 7 |
| รวม | 254 | 174 | 77 | 31 | 10 | 6 | 84 | 42 | 9 | 369 | 226 | 92 |
| บาร์เซโลนา | 2007–08 | 30 | 12 | 9 | 7 | 4 | 0 | 10 | 3 | 2 | 47 | 19 | 11 |
| 2008–09 | 29 | 19 | 8 | 1 | 1 | 0 | 12 | 6 | 4 | 42 | 26 | 12 |
| 2009–10 | 21 | 4 | 2 | 3 | 0 | 0 | 8 | 0 | 1 | 32 | 4 | 3 |
| รวม | 80 | 35 | 19 | 11 | 5 | 0 | 30 | 9 | 7 | 121 | 49 | 26 |
| นิวยอร์ก เรดบูลส์ | 2010 | 11 | 2 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 12 | 2 | 3 |
| 2011 | 26 | 14 | 4 | 3 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 29 | 15 | 5 |
| 2012 | 8 | 9 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 8 | 9 | 5 |
| รวม | 45 | 25 | 12 | 4 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 49 | 26 | 13 |
| อาร์เซนอล (ยืมตัว) | 2011–12 | 4 | 2 | 0 | 2 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 7 | 3 | 0 |
| รวม | 258 | 176 | 77 | 33 | 11 | 6 | 85 | 42 | 9 | 376 | 229 | 92 |
| รวมทั้งหมด | 501 | 259 | 135 | 63 | 17 | 11 | 139 | 59 | 23 | 706 | 332 | 171 |

### ทีมชาติ

*ณ วันที่ 23 ธันวาคม 2011*

| ทีมชาติ | ฤดูกาล | ลงแข่ง | ประตู |
| --- | --- | --- | --- |
| ฝรั่งเศส ยู 20 | 1996–97 | 5 | 3 |
| รวม | 5 | 3 |
| ฝรั่งเศส | 1997 | 1 | 0 |
| 1998 | 10 | 2 |
| 1999 | 0 | 0 |
| 2000 | 14 | 6 |
| 2001 | 7 | 3 |
| 2002 | 10 | 3 |
| 2003 | 14 | 11 |
| 2004 | 13 | 3 |
| 2005 | 6 | 3 |
| 2006 | 16 | 8 |
| 2007 | 6 | 5 |
| 2008 | 11 | 4 |
| 2009 | 9 | 3 |
| 2010 | 6 | 0 |
| รวม | 123 | 51 |

หมายเหตุ

**A** รวมถึงการลงแข่งในนัดฟีฟ่า XI เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ที่ฟีฟ่าและสมาคมฟุตบอลฝรั่งเศสนับว่าเป็นการแข่งขันกระชับมิตรอย่างเป็นทางการ 

#### ประตูทีมชาติ

##### ยู–20

*ประตูและผลที่ทำประตูในฐานะยู 20*

| # | วัน | สถานที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 19 มิถุนายน ค.ศ. 1997 | สนามกีฬาซาราวัก, กูจิง |  เกาหลีใต้ | **1**–0 | 4–2 | ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ค.ศ. 1997 |
| 2. | **3**–0 |
| 3. | 22 มิถุนายน ค.ศ. 1997 | สนามกีฬาซาราวัก, กูจิง |  แอฟริกาใต้ | **3**–1 | 4–2 | ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ค.ศ. 1997 |
|

##### รุ่นใหญ่

*ประตูและผลที่ทำประตูในฐานะทีมชุดใหญ่*

| # | วัน | สถานที่ | คู่แข่ง | ประตู | ผล | การแข่งขัน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 12 มิถุนายน ค.ศ. 1998 | สตาดเวลอดรอม, มาร์แซย์ | ธงชาติแอฟริกาใต้ แอฟริกาใต้ | **3**–0 | 3–0 | ฟุตบอลโลก 1998 |
| 2. | 18 มิถุนายน ค.ศ. 1998 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย | **1**–0 | 4–0 | ฟุตบอลโลก 1998 |
| 3. | **3**–0 |
| 4. | 29 มีนาคม ค.ศ. 2000 | แฮมป์เดนพาร์ก, กลาสโกว์ | ธงชาติสกอตแลนด์ สกอตแลนด์ | **1**–0 | 2–0 | นัดกระชับมิตร |
| 5. | 6 มิถุนายน ค.ศ. 2000 | สตาดโมฮัมเหม็ด V, กาซาบล็องกา | ธงชาติโมร็อกโก โมร็อกโก | **1**–0 | 5–1 | นัดกระชับมิตร |
| 6. | 11 มิถุนายน ค.ศ. 2000 | สนามกีฬาแยนไบรเดิล, บรูช | ธงชาติเดนมาร์ก เดนมาร์ก | **2**–0 | 3–0 | ยูโร 2000 |
| 7. | 16 มิถุนายน ค.ศ. 2000 | สนามกีฬาแยนไบรเดิล | ธงชาติเช็กเกีย เช็กเกีย | **1**–0 | 2–1 | ยูโร 2000 |
| 8. | 28 มิถุนายน ค.ศ. 2000 | สนามกีฬาคิงโบดวง, บรัสเซลส์ | ธงชาติโปรตุเกส โปรตุเกส | **1**–1 | 2–1 | ยูโร 2000 |
| 9. | 24 มีนาคม ค.ศ. 2001 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติญี่ปุ่น ญี่ปุ่น | **2**–0 | 5–0 | นัดกระชับมิตร |
| 10. | 25 เมษายน ค.ศ. 2001 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติโปรตุเกส โปรตุเกส | **3**–0 | 4–0 | นัดกระชับมิตร |
| 11. | 6 ตุลาคม ค.ศ. 2001 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติแอลจีเรีย แอลจีเรีย | **3**–0 | 4–1 | นัดกระชับมิตร |
| 12. | 27 มีนาคม ค.ศ. 2002 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติสกอตแลนด์ สกอตแลนด์ | **3**–0 | 5–0 | นัดกระชับมิตร |
| 13. | 16 ตุลาคม ค.ศ. 2002 | สนามกีฬาแห่งชาติตากาลี, วัลเลตตา | ธงชาติมอลตา มอลตา | **1**–0 | 4–0 | รอบคัดเลือกยูโร 2004 |
| 14. | **2**–0 |
| 15. | 29 มีนาคม ค.ศ. 2003 | สตาดเฟลิกซ์-บอลาร์ต, ล็องส์ | ธงชาติมอลตา มอลตา | **2**–0 | 6–0 | นัดกระชับมิตร |
| 16. | **3**–0 |
| 17. | 30 เมษายน ค.ศ. 2003 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติอียิปต์ อียิปต์ | **1**–0 | 5–0 | นัดกระชับมิตร |
| 18. | **2**–0 |
| 19. | 18 มิถุนายน ค.ศ. 2003 | สตาดเดอแฌร์ล็อง, ลียง | ธงชาติโคลอมเบีย โคลอมเบีย | **1**–0 | 1–0 | คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 |
| 20. | 22 มิถุนายน ค.ศ. 2003 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาตินิวซีแลนด์ นิวซีแลนด์ | **2**–0 | 5–0 | คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 |
| 21. | 26 มิถุนายน ค.ศ. 2003 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติตุรกี ตุรกี | **1**–0 | 3–2 | คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 |
| 22. | 29 มิถุนายน 2003 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติแคเมอรูน แคเมอรูน | **1**–0 | 1–0 | คอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 |
| 23. | 6 กันยายน ค.ศ. 2003 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติไซปรัส ไซปรัส | **4**–0 | 5–0 | รอบคัดเลือกยูโร 2004 |
| 24. | 11 ตุลาคม ค.ศ. 2003 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติอิสราเอล อิสราเอล | **1**–0 | 3–0 | รอบคัดเลือกยูโร 2004 |
| 25. | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 | เฟลทินส์-อารีนา, เกลเซนเคียร์เชิน | ธงชาติเยอรมนี เยอรมนี | **1**–0 | 3–0 | นัดกระชับมิตร |
| 26. | 21 มิถุนายน ค.ศ. 2004 | อิชตาจีอูซีดาดีจีกูอิงบรา, กูอิงบรา | ธงชาติสวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ | **2**–1 | 3–1 | ยูโร 2004 |
| 27. | **3**–1 |
| 28. | 13 ตุลาคม ค.ศ. 2004 | จีเอสพีสเตเดียม, นิโคเซีย | ธงชาติไซปรัส ไซปรัส | **2**–0 | 2–0 | รอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2006 |
| 29. | 17 สิงหาคม ค.ศ. 2005 | สตาดเดอลามอซซง, มงเปอลีเย | ธงชาติโกตดิวัวร์ โกตดิวัวร์ | **3**–0 | 3–0 | นัดกระชับมิตร |
| 30. | 7 กันยายน ค.ศ. 2005 | แลนส์ดาวโรด, ดับลิน | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ | **1**–0 | 1–0 | รอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2006 |
| 31. | 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 | สตาดดอเนอร์เดอดีลง, ฟอร์-เดอ-ฟร็องส์ | ธงชาติคอสตาริกา คอสตาริกา | **3**–2 | 3–2 | นัดกระชับมิตร |
| 32. | 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 | สตาดเฟลิกซ์-บอลาร์ต, ล็องส์ | ธงชาติสโลวีเนีย สโลวีเนีย | **1**–0 | 2–0 | นัดกระชับมิตร |
| 33. | 7 มิถุนายน ค.ศ. 2006 | สตาดเฌออฟ-กุยชาร์, แซ็งเตเตียน | ธงชาติจีน จีน | **3**–1 | 3–1 | นัดกระชับมิตร |
| 34. | 18 มิถุนายน ค.ศ. 2006 | เซนทรัลสตาดีออน, ไลพ์ซิจ | ธงชาติเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ | **1**–0 | 1–1 | ฟุตบอลโลก 2006 |
| 35. | 23 มิถุนายน ค.ศ. 2006 | ฟีฟ่าเวเอ็นสตาดีออนโคล์น, โคโลญ | ธงชาติโตโก โตโก | **2**–0 | 2–0 | ฟุตบอลโลก 2006 |
| 36. | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 | ฟีฟ่าเวเอ็นสตาดีออนแฟรงก์เฟิร์ต, แฟรงก์เฟิร์ต | ธงชาติบราซิล บราซิล | **1**–0 | 1–0 | ฟุตบอลโลก 2006 |
| 37. | 6 กันยายน ค.ศ. 2006 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติอิตาลี อิตาลี | **2**–0 | 3–1 | รอบคัดเลือกยูโร 2008 |
| 38. | 11 ตุลาคม ค.ศ. 2006 | สตาดโอกุสต์โบนัล, มงเบลียาร์ | Flag of the Faroe Islands หมู่เกาะแฟโร | **2**–0 | 5–0 | รอบคัดเลือกยูโร 2008 |
| 39. | 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติกรีซ กรีซ | **1**–0 | 1–0 | นัดกระชับมิตร |
| 40. | 22 สิงหาคม ค.ศ. 2007 | สตาดีออนอันโตนามาลาตินสเกโฮ, เตอร์นาวา | ธงชาติสโลวีเนีย สโลวีเนีย | **1**–0 | 1–0 | นัดกระชับมิตร |
| 41. | 13 ตุลาคม ค.ศ. 2007 | ทอร์สวอลเลอร์, ทอร์เชาน์ | Flag of the Faroe Islands หมู่เกาะแฟโร | **2**–0 | 6–0 | รอบคัดเลือกยูโร 2008 |
| 42. | 17 ตุลาคม ค.ศ. 2007 | สตาดเดอลาโบฌัวร์, น็องต์ | ธงชาติลิทัวเนีย ลิทัวเนีย | **1**–0 | 2–0 | รอบคัดเลือกยูโร 2008 |
| 43. | **2**–0 |
| 44. | 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 | โอลิมปิยเนชันแนลสปอตส์คอมเพลกซ์, เคียฟ | ธงชาติยูเครน ยูเครน | **1**–1 | 2–2 | รอบคัดเลือกยูโร 2008 |
| 45. | 13 มิถุนายน ค.ศ. 2008 | สตาดเดอซุอิส, แบร์น | ธงชาติเนเธอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ | **1**–2 | 1–4 | ยูโร 2008 |
| 46. | 10 กันยายน ค.ศ. 2008 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติเซอร์เบีย เซอร์เบีย | **1**–0 | 2–1 | รอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2010 |
| 47. | 14 ตุลาคม ค.ศ. 2008 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติตูนิเซีย ตูนิเซีย | **1**–1 | 3–1 | นัดกระชับมิตร |
| 48. | **2**–1 |
| 49. | 5 กันยายน ค.ศ. 2009 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติโรมาเนีย โรมาเนีย | **1**–0 | 1–1 | รอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2010 |
| 50. | 9 กันยายน ค.ศ. 2009 | สตาเดียนเอฟเคเคอร์เวนาซเวซดา, เบลเกรด | ธงชาติเซอร์เบีย เซอร์เบีย | **1**–1 | 1–1 | รอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2010 |
| 51. | 14 ตุลาคม ค.ศ. 2009 | สตาดเดอฟร็องส์, แซ็ง-เดอนี | ธงชาติออสเตรีย ออสเตรีย | **2**–0 | 3–1 | รอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2010 |
|

### สถิติรวม

| สถิติรวมตลอดอาชีพ |
| --- |
| ทีม | ลงแข่ง | ประตู | ช่วยทำประตู | ประตูต่อนัด |
| สโมสร | 702 | 328 | 169 | 0.46 |
| ทีมชาติฝรั่งเศส | 123 | 051 | 029 | 0.41 |
| **รวม** | **825** | **379** | **198** | **0.46** |

ยุติการเล่นฟุตบอล
-----------------

ตีแยรี อ็องรี ได้ประกาศยุติการเล่นฟุตบอลเป็นการถาวรเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ด้วยวัย 37 ปี โดยจะผันตัวเองไปเป็นผู้บรรยายและวิเคราะห์ฟุตบอลทางสถานีโทรทัศน์สกายสปอร์ตส์ ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ แทน โดยเริ่มตั้งแต่ฤดูกาล 2015–16 เป็นต้นไป โดยทำสถิติยิงประตูให้กับอาร์เซนอลไปทั้งสิ้น 175 ประตู เฉพาะในพรีเมียร์ลีก นับเป็นสถิติอันดับหนึ่งของสโมสร และเป็นอันดับที่ 4 ของพรีเมียร์ลีก

ด้านอื่น
--------

### ชีวิตส่วนตัวและครอบครัว

อ็องรีสมรสกับนางแบบชาวอังกฤษ นิโคล เมร์รี หรือชื่อจริงคือ แคลร์ เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 พิธีสมรสจัดขึ้นที่ปราสาทไฮแคลร์ และในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 ทั้งคู่มีบุตรคนแรก ชื่อ ตีอา อ็องรีอุทิศการยิงประตูแรกหลังที่ตีอาเกิดโดยการทำนิ้วรูปตัว "ที" และจูบนิ้วนั้น หลังจากที่ยิงในนัดที่แข่งกับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เมื่อตอนที่อ็องรีอยู่กับอาร์เซนอล เขาได้ซื้อบ้านที่แฮมป์สเตด ในนอร์ทลอนดอน อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากย้ายไปบาร์เซโลนา เขาประกาศหย่ากับภรรยา โดยมีคำสั่งศาลให้หย่าเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 การแยกทางจบลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 เมื่ออ็องรีจ่ายเงินสำหรับการหย่าที่เมอร์รีเรียกร้อง รวมเป็นเงิน 10 ล้านปอนด์

อ็องรียังเป็นแฟนบาสเกตบอลในเอ็นบีเอ เขากับเพื่อน โทนี พาร์กเกอร์มักไปดูการแข่งขันในยามที่เขาไม่ได้แข่งขันฟุตบอล อ็องรีให้สัมภาษณ์ว่าเขาชื่นชอบบาสเกตบอล ที่คล้ายกับฟุตบอลเรื่องการวิ่งและความตื่นเต้น ที่ผ่านมาเขามักไปดูเอ็นบีเอนัดตัดสินเป็นประจำ โดยเคยไปดูพาร์กเกอร์แข่งให้กับทีมซานแอนโตนิโอ สเปอรส์ ในนัดตัดสินเอ็นบีเอ 2007 และในนัดตัดสินเอ็นบีเอ 2001 เขาเดินทางไปฟิลาเดลเฟียเพื่อช่วยรายการโทรทัศน์ฝรั่งเศสทำรายการนัดตัดสิน และเพื่อดูอัลเลน ไอเวอร์สัน ที่เขาเคยบอกว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่เขาชื่นชอบ

### งานด้านสังคม

#### ยูนิเซฟ

อ็องรีเป็นสมาชิกของยูนิเซฟ-ฟีฟ่า ที่เป็นการรวมนักฟุตบอลอาชีพ เขาปรากฏตัวในโฆษณาทางโทรทัศน์หลายตัว มีผู้ชมมากกว่า 100 ล้านคนทั่วโลก ในช่วงระหว่างการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 และ 2006 โดยในโฆษณา ผู้เล่นจะประชาสัมพันธ์การเล่นฟุตบอลให้กับเด็ก ๆ

#### สแตนด์อัป สปีกอัป

เขาเกี่ยวข้องกับประเด็นการเหยียดสีผิวตั้งแต่ในอดีต อ็องรีเป็นโฆษกต่อต้านการเหยียดสีผิวในฟุตบอล กรณีอื้อฉาวที่เกี่ยวข้องกับอ็องรีเช่น ในระหว่างการฝึกซ้อมกับฟุตบอลทีมชาติสเปนในปี ค.ศ. 2004 เมื่อทีมงานโทรทัศน์ของสเปนจับภาพของโค้ช ลุยส์ อาราโกเนส ที่พูดถึงอ็องรีกับโคเซ อันโตเนียว เรเยส ว่าเป็น "สวะคนดำ" (black shit) ซึ่งเรเยสเป็นเพื่อนร่วมทีมของอ็องรีที่อาร์เซนอล เหตุการณ์ครั้งนี้ก่อให้เกิดความวุ่นวายกับสื่ออังกฤษ และเรียกร้องให้ไล่อาราโกเนสออก อ็องรีได้ร่วมกับไนกี้ ในโครงการสแตนด์อัป สปีกอัป เพื่อต่อต้านการเหยียดสีผิวในฟุตบอล หลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 นิตยสาร *ไทม์* ให้เขาเป็นหนึ่งใน ไทม์ 100 วีรบุรุษและนักบุกเบิก

### งานอื่น

เขาร่วมกับนักฟุตบอลอีก 45 คนเพื่อร้องเพลง "Live for Love United" ที่จัดขึ้นโดยฟีฟ่า ในปี ค.ศ. 2002 ออกขายเป็นซิงเกิลในช่วงฟุตบอลโลก 2002 เป็นซิงเกิลการกุศลที่รายได้เข้าสู่การวิจัยโรคเอดส์ อ็องรียังสนับสนุนมูลนิธิโรคซีสติกไฟโบรซีส และซีสติกไฟโบรซีสทรัส อีกด้วย

### โฆษณา

ในปี ค.ศ. 2006 อ็องรีติดอยู่ในอันดับ 9 ของนักฟุตบอล ผู้ทำรายได้จากสินค้ามากที่สุดในโลก และยังเป็นผู้ร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับ 8 ในพรีเมียร์ลีก กับรายได้ 21 ล้านปอนด์

#### เรโนลต์

อ็องรีแสดงในภาพยนตร์โฆษณาเรโนลต์ คลิโอ เขาได้สร้างคำที่มีชื่อเสียงอย่าง *วา-วา-วูม* (va-va-voom) ที่มีความหมายว่า "ชีวิต" หรือ "ความหลงใหล" นางแบบในโฆษณานั้นต่อมาเป็นภรรยาของเขา (หย่า) แคลร์เมอร์รี ต่อมาคำว่า *วา-วา-วูม* ได้รับการบันทึกไว้ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษคอนไซส์ออกซฟอร์ด

#### ไนกี้

ในปี ค.ศ. 2004 อ็องรีเซ็นสัญญากับบริษัทผลิตเครื่องกีฬาไนกี้ หนึ่งในโฆษณาที่เขาได้เลี้ยงลูกฟุตบอลหลบดาราฟุตบอลคนอื่นอย่าง โกลด มาเกเลเล, เอ็ดการ์ ดาวิดส์ และเฟรดริก ยุงแบร์ (Fredrik Ljungberg) ในสถานที่อย่างเช่นห้องนอนและห้องรับแขก ในโฆษณาชิ้นนี้ได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งจากชีวิตของเขาเอง ที่เขามักจะเล่นฟุตบอลในสถานที่แบบนั้น อย่างเช่นในบ้าน อ็องรียังเล่นในโฆษณาที่ชื่อ "ซีเครตทัวร์นาเมนต์" (Secret Tournament) ที่มีดาราฟุตบอลอีก 24 คนอย่างเช่น ยุงแบร์, รอนัลดีนโย และฟรันเชสโก ตอตตี ต่อจากนั้นในฟุตบอลโลก 2006 เขาแสดงในโฆษณาที่ใช้ชื่อในภาษาโปรตุเกสว่า *Joga Bonito* มีความหมายว่า "เกมที่สวยงาม"

#### รีบ็อก

หลังฟุตบอลโลก 2006 เขาหมดสัญญากับไนกี้ จากนั้นได้เซ็นสัญญากับรีบ็อก ได้แสดงในโฆษณาที่ชื่อว่า "ไอแอมวอตไอแอม" (I Am What I Am) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์โฆษณาที่ชื่อ "เฟรมด์" (Framed) อ็องรีได้แสดงในตอนนี้ที่มีความยาวครึ่งชั่วโมง ที่แสดงรายละเอียดในการถ่ายทำโฆษณา กำกับโดยนักแสดงชาวสเปน ปัซ เบกา

#### พูมา

ในปี ค.ศ. 2011 อ็องรีเปลี่ยนมาเซ็นสัญญากับรองเท้าพูมา เขาสวมรองเท้านี้ครั้งแรกในนัดรวมดาวเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ 2011 ที่แข่งขันกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก่อนที่จะประกาศเซ็นสัญญาหลายปีกับพูมา ส่วนนัดแรกที่เขาใส่พูมาในการเล่นคือในการแข่งขันเอมิเรตส์คัป ที่แข่งกับทีมเก่าอาร์เซนอล

#### ยิลเลตต์

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 อ็องรีได้เป็นหนึ่งใน 3 ของทูตแห่งแบรนด์ของยิลเลตต์ ที่ใช้ชื่อว่า "แชมเปียนส์โปรแกรม" (Champions Program) ที่มีนักกีฬาที่เป็นที่รู้จัก ที่ได้รับความเคารพ และประสบความสำเร็จที่สุดในยุคปัจจุบัน โดยเขาได้แสดงร่วมกับโรเจอร์ เฟเดอเรอร์และไทเกอร์ วูดส์ ในซีรีส์ของภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ แต่ด้วยเหตุผลด้านความเป็นที่รู้จัก จึงได้มีการใช้เดเรก เจเตอร์แทนอ็องรี ในโฆษณาที่ออกอากาศในอเมริกาเหนือ และหลังจากกรณีที่เขาทำแฮนด์บอลในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2010 ที่ฝรั่งเศสแข่งกับไอร์แลนด์ ยิลเลตต์ได้ยกเลิกและกล่าวขออภัย และได้เปลี่ยนแปลงโปสเตอร์โฆษณาในฝรั่งเศส แต่ต่อมาทางยิลเลตต์ก็ได้ออกมากล่าวสนับสนุนอ็องรี

#### เป๊ปซี่

อ็องรีเป็นส่วนหนึ่งของโฆษณา "แดร์ฟอร์มอร์" (Dare For More) ในปี ค.ศ. 2005 แสดงร่วมโฆษณากับนักฟุตบอลอย่างเดวิด เบคแคมและรอนัลดีนโย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "FIFA World Cup South Africa 2010 – List of Players" (PDF). Fédération Internationale de Football Association (FIFA). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-05-17. สืบค้นเมื่อ 5 June 2013.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19  "Goal.com Profile: Thierry Henry" (web archive). Goal.com. 25 June 2007. Retrieved 23 September 2007.
3. ↑  Hussein, Ceylan (2018-02-19). "Ranked! The 30 best strikers in Premier League history". *fourfourtwo.com* (ภาษาอังกฤษ).
4. ↑  Staff, FourFourTwo (2021-02-15). "Best Premier League players EVER: 100 greatest footballers in England's top flight since 1992". *fourfourtwo.com* (ภาษาอังกฤษ).
5. ↑  "How peerless Thierry Henry transformed English football forever". *The Independent* (ภาษาอังกฤษ). 2019-03-30.
6. ↑  "Gunners Greatest 50 Players". *www.arsenal.com* (ภาษาอังกฤษ). 2023-07-20.
7. ↑  "Shearer and Henry inducted into Hall of Fame". *www.premierleague.com* (ภาษาอังกฤษ).
8. ↑  "Pele's list of the greatest" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2004-03-04. สืบค้นเมื่อ 2023-12-06.
9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  "Thierry Henry Bio" เก็บถาวร 2012-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. JockBio. Retrieved 5 May 2008.
10. 1 2 3 4 5 6 7 8  Anthony, Andrew (3 October 2004) "Thierry Henry, you're having a laugh". *The Observer*. Retrieved 18 May 2008.
11. ↑  O'Connor, Ashling; Smith, Ben (19 November 2009) "Sponsors stand by Thierry Henry but fans call for boycott over handball". *The Times*. Retrieved 10 December 2009.
12. 1 2  "Thierry Henry returns: factfile". The Independent. Retrieved 11 January 2012.
13. 1 2 3 4 5 6  "Henry". footballdatabase.com. Retrieved 23 December 2011.
14. ↑  "Soccerbase stats for AS Monaco Semi Final game" เก็บถาวร 2008-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Soccerbase. Retrieved 30 September 2007.
15. 1 2 3  Clarke, Richard (14 November 2006) "Henry – Why I must adapt to our new formation". Arsenal F.C. Retrieved 26 March 2007. Archive copy ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
16. ↑  "Thierry Henry – France". CBC.ca. Retrieved 30 September 2007.
17. ↑  "Henry joins Arsenal in record deal". BBC Sport. 3 August 1999. Retrieved 10 January 2011.
18. ↑  Harris, Nick (4 August 1999) "Henry adds to Arsenal's firepower". *The Independent*. Retrieved 3 January 2011.
19. 1 2 3 4  "Ronaldinho wins Fifa player award". BBC Sport. 20 December 2004. Retrieved 1 January 2012.
20. ↑  "Games played by Thierry Henry in 1999–2000" เก็บถาวร 2012-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Soccerbase. Retrieved 25 March 2007.
21. 1 2 3 4 5  "Thierry Henry" เก็บถาวร 2007-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. Retrieved 30 September 2007.
22. ↑  "Gunners take home Cup". The Football Association. 17 May 2003. Retrieved 13 February 2011.
23. ↑  Freedman, Dan (17 May 2003) "Gunners take home Cup". The Football Association. 17 May 2003. Retrieved 24 April 2007.
24. 1 2  "Past Footballers of the Year". Pub Quiz Help. Retrieved 31 May 2011.
25. 1 2 3 4 5  "Henry to stay a Gunner until 2010". BBC Sport. 19 May 2006. Retrieved 1 January 2012.
26. ↑  Hughes, Ian (15 May 2004) "Arsenal the Invincibles". BBC Sport. Retrieved 1 January 2012.
27. 1 2 3 4  "Tiger Woods, Roger Federer and Thierry Henry Are Introduced As the Faces of the New Gillette Champions Program". Procter & Gamble. 4 February 2007. Retrieved 22 March 2007.
28. ↑  "Games played by Thierry Henry in 2004/2005" เก็บถาวร 2012-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Soccerbase. Retrieved 26 March 2007.
29. ↑  Lowe, Sid (22 February 2006) "Wenger hopes Henry will stay and usher in new era". *The Guardian*. Retrieved 26 March 2007.
30. 1 2  Winter, Henry (22 October 2005) "Record-breaking Henry still a master of humility" เก็บถาวร 2008-06-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Daily Telegraph*. Retrieved 25 March 2007.
31. ↑  "Thierry Henry eases to scoring record". *China Daily*. 22 October 2005. Retrieved 22 March 2007.
32. ↑  "Arsenal 2–3 West Ham". BBC Sport. 1 February 2006. Retrieved 1 January 2012.
33. ↑  My Love Affair with Highbury – "Henry". Sporting Life. Retrieved 26 March 2007
34. 1 2  "Arsenal rejected 50 million-pound bids for Henry, says Dein". *China Daily*. 22 May 2006. Retrieved 26 March 2007.
35. 1 2  "Wenger: Henry staying with Gunners" เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 6 April 2007. Retrieved 7 April 2007.
36. ↑  Clarke, Richard (7 March 2007) "Wenger – The hidden benefits of having Henry". Arsenal F.C. 7 March 2007. Retrieved 31 May 2011.
37. ↑  Clarke, Richard (8 March 2007) "Henry ruled out for the remainder of season" เก็บถาวร 2012-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Arsenal F.C. 8 March 2007. Retrieved 31 May 2011.
38. ↑  "Thierry Henry signs for Barcelona" เก็บถาวร 2007-07-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Nation*. 23 June 2007. Retrieved 22 July 2007.
39. ↑  "Henry seals deal with Barcelona". *Daily Express*. 25 June 2007. Retrieved 28 June 2007.
40. ↑  "Thierry: Why I'm going" เก็บถาวร 2007-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน/ *The Sun*. 23 June 2007. Retrieved 28 June 2007
41. ↑  "Arsenal announce Henry departure". BBC Sport. 23 June 2007. Retrieved 1 January 2012.
42. ↑  "Henry hoping Wenger remains Gunners' boss" เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 26 June 2007. Retrieved 15 October 2007.
43. 1 2  "Fabregas was right about me, says Henry" เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ESPN Soccernet. 14 October 2007. Retrieved 15 October 2007.
44. 1 2  "Gunners' Greatest Players – 1. Thierry Henry". Arsenal F.C. Retrieved 2 March 2011. เก็บถาวร 2012-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
45. ↑  "Thierry Henry scores as Barcelona take charge" เก็บถาวร 2012-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Daily Telegraph*. 20 September 2007. Retrieved 23 September 2007.
46. ↑  "Levante 1–4 Barcelona" เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 29 September 2007. Retrieved 5 October 2007
47. ↑  "The year in pictures" เก็บถาวร 2012-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. FIFA. 23 December 2009. Retrieved 12 March 2010.
48. ↑  "Barcelona happy for Henry to leave" เก็บถาวร 2012-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Independent*. 5 May 2010. Retrieved 14 July 2010.
49. ↑  "Henry and Toure to leave Barcelona". Reuters. 28 June 2010. Retrieved 14 July 2010.
50. ↑  "New York Red Bulls sign international star Thierry Henry" เก็บถาวร 2014-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. New York Red Bulls. 13 July 2010. Retrieved 15 July 2010.
51. ↑  "Standings". Major League Soccer. Retrieved 26 December 2011.
52. ↑  "Earthquakes advance" เก็บถาวร 2010-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 5 November 2010. Retrieved 26 December 2011.
53. ↑  "2011 MLS Standings & Leaders" เก็บถาวร 2012-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Major League Soccer. Retrieved 27 December 2011.
54. ↑  "Thierry Henry joins Arsenal from New York Red Bulls". BBC Sport. 6 January 2012. Retrieved 6 January 2012.
55. ↑  McNulty, Phil (9 January 2012) "Arsenal 1–0 Leeds". BBC Sport. Retrieved 10 January 2012.
56. ↑  "Arsenal 7-1 Blackburn" เก็บถาวร 2012-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Star. 4 February 2012. Retrieved 6 February 2012.
57. ↑  "Thierry Henry open to third Arsenal spell - if asked". BBC Sport. 11 February 2012. Retrieved 12 February 2012.
58. ↑  "A striking comparison". The Football Association. Retrieved 26 March 2007.
59. 1 2  "2006 FIFA World Cup – Thierry Henry, top scorer and role model" เก็บถาวร 2009-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. UNICEF. Retrieved 26 March 2007.
60. ↑  "Décret du 24 juillet 1998 portant nomination à titre exceptionnel", *Journal Officiel de la République Française*. 25 July 1998. Retrieved 12 March 2009.
61. ↑  "France 2–1 Portugal". UEFA. 28 June 2000. Retrieved 23 March 2007. เก็บถาวร 2008-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
62. ↑  "France 2–1 Italy". UEFA. 2 July 2000. Retrieved 23 March 2007. เก็บถาวร 2008-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
63. ↑  "Thierry Henry". *Sports Illustrated*. Retrieved 9 July 2009.
64. ↑  "France 0–1 Greece". BBC Sport. 25 June 2004. Retrieved 1 January 2012.
65. ↑  Stevenson, Jonathan (9 July 2006) "Italy 1–1 France (aet)". BBC Sport. 9 July 2006. Retrieved 1 January 2012.
66. ↑  "Sent-off Zidane named best player". BBC Sport. 10 July 2006. Retrieved 1 January 2012.
67. ↑  "Ronaldinho regains FifPro crown". BBC Sport. 6 November 2006. Retrieved 1 January 2012.
68. ↑  "France 2–0 Lithuania: Henry smashes Platini record" เก็บถาวร 2012-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 17 October 2007. Retrieved 18 October 2007.
69. ↑  "Henry reaches 100-cap milestone". BBC Sport. 3 June 2008. Retrieved 1 January 2012.
70. ↑  "Villain Henry as Ireland, Ukraine, Russia exit in play-offs" เก็บถาวร 2012-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 18 November 2009. Retrieved 19 November 2009.
71. ↑  "Defiant Domenech condemns Henry backlash" เก็บถาวร 2012-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 24 November 2009. Retrieved 10 December 2009.
72. ↑  Ley, John (20 November 2009) "Arsene Wenger urges France to replay World Cup match after Thierry Henry handball". *The Daily Telegraph*. Retrieved 10 December 2009.
73. ↑  "Defiant Domenech condemns Henry backlash" เก็บถาวร 2012-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 24 November 2009. Retrieved 26 November 2009.
74. ↑  "Thierry Henry contemplated international retirement" เก็บถาวร 2012-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *South Wales Echo*. 23 November 2009. Retrieved 27 November 2009.
75. ↑  "Thierry Henry: Replay the "fairest solution" for Ireland" เก็บถาวร 2012-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 20 November 2009. Retrieved 26 November 2009.
76. ↑  Ziegler, Martyn (3 December 2009) "Henry's 'blatant unfair play' could lead to ban in South Africa". *Yorkshire Post*. Retrieved 9 December 2009.
77. ↑  Eason, Kevin (1 December 2009) "Henry consoled after death threats to family". *Herald Express*. 1 December 2009. Retrieved 9 December 2009.
78. ↑  "FIFA not to take any action against Henry handball" เก็บถาวร 2010-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 18 January 2010. Retrieved 20 January 2010.
79. ↑  "Domenech: Player protest was 'stupid'" เก็บถาวร 2012-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 21 June 2010. Retrieved 23 June 2010.
80. ↑  "Thierry Henry retires from internationals to concentrate on New York mission – and gets ready for an Irish American backlash". *Daily Mail*. 16 July 2010. Retrieved 18 July 2010.
81. ↑  Hatherall, Chris (30 October 2006) "Henry defends Arsenal's pursuit of beautiful game". *The Independent*. Retrieved 23 April 2007. เก็บถาวร 2013-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
82. ↑  Clarke, Richard (17 July 2007) "Wenger – Don't compare Eduardo to Henry". Arsenal F.C. Retrieved 27 July 2007. เก็บถาวร 2013-03-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
83. ↑  Reyna, Claudio, and Woitalla, Mike, *More Than Goals: The Journey from Backyard Games to World Cup Competition* (2004), p 122, Human Kinetics, ISBN 0-7360-5171-6
84. ↑  Hansen, Alan (13 March 2006) Alan Hansen's column". BBC Sport. Retrieved 1 January 2012.
85. ↑  Daniel, Jacob, *The Complete Guide to Coaching Soccer Systems and Tactics* (2003), Reedswain, p 190, ISBN 1-59164-068-7
86. ↑  "Papin: attack at the double". BBC Sport. 12 April 2002. Retrieved 1 January 2012.
87. ↑  ""English Debate: Can Arsenal Lift Major Silverware This Campaign?" เก็บถาวร 2008-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Goal.com. 22 September 2008. Retrieved 22 September 2008.
88. ↑  "Henry ready to get ugly" เก็บถาวร 2012-05-21 ที่ archive.today. Sporting Life. 28 August 2003. Retrieved 30 October 2007.
89. ↑  "Thierry Henry" เก็บถาวร 2006-05-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Premier League. Retrieved 25 July 2007.
90. ↑  "Fifa names greatest list". BBC Sport. 4 March 2004. Retrieved 1 January 2012.
91. ↑  "Thierry Henry: The wizard of Highbury". Australian Broadcasting Corporation. 25 April 2006. Retrieved 27 March 2007.
92. ↑  Lacey, David (30 August 2003) "The best player in the world is wearing Arsenal's colours". *The Guardian*. Retrieved 27 March 2007.
93. ↑  Ingle, Sean (11 July 2006) "First half good, second half not bad either". *The Guardian*. 11 July 2006. Retrieved 27 March 2007.
94. ↑  "Wenger: Henry is the world's greatest". *China Daily*. 7 November 2005. Retrieved 27 March 2007.
95. ↑  Raynor, Dominic (7 November 2007) "Your Verdict: 100 greatest ever footballers" เก็บถาวร 2017-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. 7 November 2007. Retrieved 10 November 2007.
96. ↑  Brown, Oliver (11 December 2008) "Cristiano Ronaldo pipped by Fernando Torres in Premier League popularity stakes" เก็บถาวร 2009-02-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Daily Telegraph*. 11 December 2008. Retrieved 12 December 2008.
97. ↑  Caroe, Charlie (10 December 2008) "Former Arsenal striker Thierry Henry all-time fans' favourite Premier League footballer". *The Daily Telegraph*. 10 December 2008. Retrieved 31 October 2011.
98. ↑  Bellwood, Tom (18 December 2009) "The List: Top 50 players of the decade in the Premier League - Nos 10-1". *Daily Mail*. 18 December 2009. Retrieved 31 October 2011.
99. ↑  "Arseanl Unveil Statues of Three Legends" เก็บถาวร 2012-02-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Arsenal F.C. Retrieved 12 December 2011.
100. ↑  "Thierry Henry History" เก็บถาวร 2011-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ESPN Soccernet. Retrieved 23 December 2011.
101. ↑  "Barcelona FC's player statistic for Thierry Henry" เก็บถาวร 2012-07-30 ที่ archive.today. FC Barcelona. Retrieved 5 June 2009.
102. ↑  รวมถึงถ้วยกุปเดอฟร็องส์, กุปเดอลาลีก, โกปปาอีตาเลีย, เอฟเอคัป, ลีกคัพ, เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา, ยูเอสโอเพนคัพ และเอ็มแอลเอสคัปเพลย์ออฟส์
103. ↑  รวมถึง ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ และคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก
104. ↑  "Henry, Thierry". National-Football-Teams. Retrieved 3 August 2009.
105. ↑  "Thierry Henry" เก็บถาวร 2015-06-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. FIFA. Retrieved 2 January 2012.
106. ↑  "Thierry Henry" เก็บถาวร 2012-06-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. French Football Federation. Retrieved 2 January 2012.
107. ↑  Mamrud, Roberto (17 September 2010) "Thierry Henry – Century of International Appearances". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 3 January 2012.
108. ↑  Pla Diaz, Emilio (23 July 2006) "Zinedine Zidane – Century of International Appearances". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 2 January 2012.
109. ↑  หน้า 23 กีฬา, *อองรีประกาศแขวนสตั๊ดแล้ว*. **เดลินิวส์**ฉบับที่ 23,806: วันพุธที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2557 แรม 11 ค่ำ เดือน 1 ปีมะเมีย
110. ↑  Thierry "Va Va Vooms Away From Wife". Sky News. 16 July 2007. Retrieved 19 July 2007.
111. 1 2  "Famous Fathers: Thierry Henry" เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *FQ magazine*. Retrieved 26 March 2007.
112. ↑  "Henry's wife is granted divorce". BBC News. 3 September 2007. Retrieved 1 January 2012.
113. ↑  "Thierry Henry pays wife £8m divorce settlement" เก็บถาวร 2012-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Daily Telegraph*. 5 December 2008. Retrieved 5 December 2008.
114. 1 2  "The Dish: Thierry Henry". National Basketball Association. June 2001. Retrieved 20 June 2007.
115. ↑  "Your Gripping NBA Champions". Deadspin. 15 June 2007. Retrieved 20 June 2007.
116. ↑  "Aragones fined for Henry remarks". BBC Sport. 1 March 2005. Retrieved 1 January 2012.
117. ↑  Witzig, Richard (2006). *The Global Art of Soccer*. CusiBoy Publishing. p. 44. ISBN 0-9776688-0-0. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|month=` ถูกละเว้น (help)
118. ↑  "Family urged Aragones to resign". BBC Sport. 1 December 2004. Retrieved 1 January 2012.
119. ↑  "Caborn welcomes anti-racism stand". BBC Sport. 9 February 2005. Retrieved 1 January 2012.
120. ↑  Parker, Tony (3 May 2007) "Thierry Henry" เก็บถาวร 2012-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Time*. Retrieved 20 October 2007.
121. ↑  "Thierry Henry". Look to the Stars. Retrieved 25 February 2009.
122. ↑  "Ronaldinho's brand worth more than Beckham's" เก็บถาวร 2012-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Reuters. 30 May 2006. Retrieved 27 March 2007.
123. ↑  "The Rich List top ten...". *Daily Mail*. 6 December 2006. Retrieved 27 March 2007.
124. ↑  Va-va-voom is in the dictionary. Newsround. 8 July 2004. Retrieved 1 January 2012.
125. ↑  ""Henry loves home match" เก็บถาวร 2013-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Daily Mirror. 30 May 2004. Retrieved 19 February 2009.*
126. ↑  Stevenson, Seth (17 April 2006) "Keep Soccer Beautiful!". Slate. Retrieved 24 March 2007.
127. ↑  Bond, David (12 April 20060 "Henry drops bombshell by moving to Reebok" เก็บถาวร 2008-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Daily Telegraph*. 12 April 2006. Retrieved 27 March 2007.
128. ↑  "Reebok gets the Picture" เก็บถาวร 2012-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Reebok. Retrieved 5 March 2008.
129. ↑  "Official Henry to wear Puma boots". FootballBoots.co.uk. Retrieved 3 August 2011.
130. ↑  "Smack Talkin' Tiger" (with clips) เก็บถาวร 2012-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. gototennis. 13 July 2008. Retrieved 1 January 2012.
131. ↑  "Boycott threat to Gillette products over Thierry Henry 'handball' row" เก็บถาวร 2010-06-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Daily Telegraph*. 21 November 2009. Retrieved 9 December 2009.
132. ↑  Mitchell, Susan (10 April 2005) "Footballers kick off Pepsi campaign" เก็บถาวร 2012-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *The Sunday Business Post*. 10 April 2005. Retrieved 28 January 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* MLS player profile
* Thierry Henry – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (ในภาษาอังกฤษ)
* Thierry Henry profile เก็บถาวร 2012-08-03 ที่ archive.today ที่ fcbarcelona.cat
* Thiery Henry biographyเก็บถาวร 2012-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ jockbio.com
* สถิติของ Thierry Henry ที่ Soccerbase
* Thierry Henry ที่ Internet Movie Database


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ตีแยรี อ็องรี**

| ก่อนหน้า |  | ตีแยรี อ็องรี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **รอแบร์ ปีแร็ส** |  | **นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษ** (พ.ศ. 2546-2547) |  | **แฟรงก์ แลมพาร์ด** |
| **รืด ฟัน นิสเติลโรย** |  | **นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ** (พ.ศ. 2546-2547) |  | **จอห์น เทร์รี** |

| * ด
* ค
* ก
รองเท้าทองคำยุโรป |
| --- |
| *L'Équipe* award | 
* 1967–68: เอวแซบียู
* 1968–69: Zhekov
* 1969–70: มึลเลอร์
* 1970–71: Skoblar
* 1971–72: มึลเลอร์
* 1972–73: เอวแซบียู
* 1973–74: Yazalde
* 1974–75: Georgescu
* 1975–76: Kaiafas
* 1976–77: Georgescu
* 1977–78: Krankl
* 1978–79: Kist
* 1979–80: Vandenbergh
* 1980–81: Slavkov
* 1981–82: Kieft
* 1982–83: Gomes
* 1983–84: รัช
* 1984–85: Gomes
* 1985–86: ฟัน บัสเติน
* 1986–87: Cămătaru / Polster
* 1987–88: Çolak
* 1988–89: Mateuț
* 1989–90: Sánchez & Stoichkov
* 1990–91: Pančev

 |
| Unofficial | 
* 1991–92: McCoist
* 1992–93: McCoist
* 1993–94: Taylor
* 1994–95: Avetisyan
* 1995–96: Endeladze

 |
| ESM award | 
* 1996–97: โรนัลโด
* 1997–98: Machlas
* 1998–99: Jardel
* 1999–2000: Phillips
* 2000–01: Larsson
* 2001–02: Jardel
* 2002–03: Makaay
* 2003–04: อ็องรี
* 2004–05: อ็องรี & ฟอร์ลัน
* 2005–06: Toni
* 2006–07: ตอตตี
* 2007–08: เซ. โรนัลโด
* 2008–09: ฟอร์ลัน
* 2009–10: เมสซิ
* 2010–11: เซ. โรนัลโด
* 2011–12: เมสซิ
* 2012–13: เมสซิ
* 2013–14: เซ. โรนัลโด & ซัวเรซ
* 2014–15: เซ. โรนัลโด
* 2015–16: ซัวเรซ
* 2016–17: เมสซิ
* 2017–18: เมสซิ
* 2018–19: เมสซิ
* 2019–20: อิมโมบีเล
* 2020–21: แลวันดอฟสกี
* 2021–22: แลวันดอฟสกี
* 2022–23: โฮลัน

 |

| * ด
* ค
* ก
รางวัลรองเท้าทองคำพรีเมียร์ลีก |
| --- |
| 
* 1993: เชอริงแฮม
* 1994: โคล
* 1995: เชียเรอร์
* 1996: เชียเรอร์
* 1997: เชียเรอร์
* 1998: ดับลิน, โอเวน & ซัตตัน
* 1999: ฮัสเซิลบังก์, โอเวน & ยอร์ก
* 2000: ฟิลลิปส์
* 2001: ฮัสเซิลบังก์
* 2002: อ็องรี
* 2003: ฟัน นิสเติลโรย
* 2004: อ็องรี
* 2005: อ็องรี
* 2006: อ็องรี
* 2007: ดรอกบา
* 2008: โรนัลโด
* 2009: อาแนลกา
* 2010: ดรอกบา
* 2011: เบร์บาตอฟ & เตเบซ
* 2012: ฟัน แปร์ซี
* 2013: ฟัน แปร์ซี
* 2014: ซัวเรซ
* 2015: อาเกวโร
* 2016: เคน
* 2017: เคน
* 2018: เศาะลาห์
* 2019: โอบาเมอย็องก์, มาเน & เศาะลาห์
* 2020: วาร์ดี
* 2021: เคน
* 2022: เศาะลาห์ & ซน
* 2023: โฮลัน

 |

| * ด
* ค
* ก
หอเกียรติยศพรีเมียร์ลีก |
| --- |
| 2021 | 
* เดวิด เบคแคม
* แด็นนิส แบร์คกัมป์
* เอริก ก็องโตนา
* สตีเวน เจอร์ราร์ด
* ตีแยรี อ็องรี
* รอย คีน
* แฟรงก์ แลมพาร์ด
* แอลัน เชียเรอร์

 |
| 2022 | 
* เซร์ฆิโอ อาเกวโร
* ดีดีเย ดรอกบา
* แว็งซ็อง กงปานี
* เวย์น รูนีย์
* พีเตอร์ สไมเกิล
* พอล สโกลส์
* ปาทริก วีเยรา
* เอียน ไรต์

 |
| ผู้จัดการทีม | 
* อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
* อาร์แซน แวงแกร์

 |

| * ด
* ค
* ก
อาแอ็ส มอนาโก – ผู้จัดการทีม |
| --- |
| 
* Szanislo & Szemtmiklosy (1933–34)
* Batmale (1948–50)
* Schwartz (1950–52)
* Grizzetti (1952–53)
* Dupal (1953–56)
* Marek (1956–58)
* Pironi (1958)
* Leduc (1958–63)
* Courtois (1963–65)
* Pironi (1965–66)
* Sinibaldi (1966–69)
* Pironi (1969)
* Domergue (1969–70)
* Luciano (1970–72)
* Bravo (1972–74)
* Muro (1974–76)
* Forcherio (1976–77)
* Leduc (1977–79)
* G. Banide (1979–83)
* Muller (1983–86)
* Kovács (1986–87)
* แวงแกร์ (1987–94)
* Petitc (1994)
* Ettoric (1994–95)
* G. Banidec (1995)
* Tigana (1995–99)
* ปุแอล (1999–2001)
* เดช็อง (2001–05)
* Petitc (2005)
* Guidolin (2005–06)
* Bölöni (2006)
* L. Banide (2006–07)
* Gomes (2007–09)
* Lacombe (2009–11)
* L. Banide (2011)
* ซีโมเน (2011–12)
* รานีเอรี (2012–14)
* จาร์ดิม (2014–18)
* อ็องรี (2018–19)
* Passic (2019)
* จาร์ดิม (2019)
* Moreno (2019–20)
* กอวัช (2020–)

(c) = caretaker manager |