ภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทรอาร์กติก
ภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทรในแถบขั้วโลกเหนือ
ขอบด้านเหนือของภูเขาน้ำแข็ง บี-15Aในทะเลรอสส์ ที่แอนตาร์กติกา วันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2001
**ภูเขาน้ำแข็ง** คือก้อนน้ำแข็งน้ำจืดขนาดใหญ่ที่แตกออกมาจากธารน้ำแข็งหรือหิ้งน้ำแข็ง (ice shelf) และลอยอยู่ในแหล่งน้ำเปิดเช่นทะเลหรือมหาสมุทร ภูเขาน้ำแข็งมีขนาดแตกต่างกันตั้งแต่ขนาดเล็กจนถึงขนาดมหึมา เกิดจากแผ่นดินในแถบขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ที่มีอากาศหนาวเย็นจนอุณหภูมิติดลบ มีหิมะปกคลุมตลอดเวลา พื้นที่บางส่วนในขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเทือกเขา บริเวณยอดเขาปกคลุมด้วยหิมะจำนวนมาก ซึ่งในเวลาต่อมาหิมะเหล่านี้ได้จับตัวเป็นก้อนน้ำแข็งจัด

เนื่องจากน้ำแข็งบริสุทธิ์มีความหนาแน่นอยู่ที่ประมาณ 920 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ในขณะที่น้ำทะเลมีความหนาแน่นประมาณ 1,025 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ทำให้ภูเขาน้ำแข็งจะมีส่วนที่โผล่พ้นน้ำประมาณ 1 ใน 10 ส่วนโดยปริมาตร ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่แค่ไหนก็ตาม ภูเขาน้ำแข็งถูกถือว่าเป็นภัยร้ายแรงทางทะเล (List of ships sunk by icebergs) การอับปางของเรืออาร์เอ็มเอสไททานิกใน ค.ศ. 1912 ทำให้มีการสถาปนาตระเวนน้ำแข็งระหว่างประเทศ (International Ice Patrol) ขึ้นใน ค.ศ. 1914 

ภูเขาน้ำแข็งที่แบ่งตัว (ice calving) ออกมาจากธารน้ำแข็งที่หันหน้าเข้าหาทะเลเปิดอย่างเช่นในกรีนแลนด์จะมีรูปร่างเป็นกองไม่สม่ำเสมอ ในขณะที่ภูเขาน้ำแข็งที่แบ่งตัวออกมาจากแอนตาร์กติกาจะมีรูปร่างแบนหนา (เหมือนโต๊ะ) ขนาดใหญ่ ภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกมาคือภูเขาน้ำแข็ง บี-15 ซึ่งแยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ในแอนตาร์กติกาใน ค.ศ. 2000

รากศัพท์
--------

ภูเขาน้ำแข็งในกรีนแลนด์ที่นาซาถ่ายไว้ในปี ค.ศ. 2015
คำว่า *iceberg* ในภาษาอังกฤษเป็นคำกึ่งคำยืมแบบแปล (calque) จากคำว่า *ijsberg* ในภาษาดัตช์ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่า *ice mountain* (ภูเขาน้ำแข็ง) และเป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำว่า *isbjerg* ในภาษาเดนมาร์ก, *Eisberg* ในภาษาเยอรมัน และ *isberg* ในภาษาสวีเดน ในส่วนของภาษาไทย คำว่า*ภูเขาน้ำแข็ง*ประกอบขึ้นจากคำว่า*ภูเขา*และคำว่า*น้ำแข็ง*เช่นเดียวกัน

ภาพรวม
------

ตามปกติ ภูเขาน้ำแข็งที่พ้นน้ำมีปริมาตรเพียงหนึ่งในสิบของทั้งหมด เพราะความหนาแน่นของน้ำแข็งบริสุทธิ์เท่ากับประมาณ 920 kg/m3 (57 lb/cu ft) ในขณะที่ความหนาแน่นของน้ำทะเลเท่ากับประมาณ 1,025 kg/m3 (64 lb/cu ft) (ตามหลักการของอาร์คิมิดีส) การคาดคะเนรูปร่างของส่วนที่อยู่ใต้น้ำจากส่วนที่อยู่เหนือน้ำนั้นทำได้ยาก พื้นที่ของแมนแฮตตันมักถูกนำมาใช้เพื่อเปรียบเทียบขนาดของภูเขาน้ำแข็ง

ภูเขาน้ำแข็งสามารถมีความสูงได้ถึง 100 เมตร (300 ฟุต) เหนือน้ำทะเล และสามารถมีมวลได้ตั้งแต่ 100,000 ตันจนถึง 10 ล้านตัน ภูเขาน้ำแข็งหรือเศษน้ำแข็งลอยน้ำที่เตี้ยกว่า 5 เมตรเหนือน้ำทะเลถูกจัดว่าเป็น "เศษภูเขาน้ำแข็ง" (bergy bits) และที่เตี้ยกว่า 1 เมตรเป็น "ภูเขาน้ำแข็งขนาดเล็ก" (growler) ภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบมาในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือมีความสูงเหนือน้ำทะเลถึง 168 เมตร (551 ฟุต) หรือเท่ากับตึก 55 ชั้น ซึ่งถูกรายงานโดยเรือตัดน้ำแข็ง USCGC *อีสต์วินด์* (WAGB-279) ในปี ค.ศ. 1958 ภูเขาน้ำแข็งเหล่านี้กำเนิดมาจากธารน้ำแข็งกรีนแลนด์ตะวันตกและสามารถมีอุณหภูมิภายในได้ตั้งแต่ −15 ถึง −20 องศาเซลเซียส (5 ถึง −4 องศาฟาเรนไฮต์).

ถ้ำในภูเขาน้ำแข็ง รูปถ่ายระหว่างการสำรวจเทอราโนวา (Terra Nova Expedition) ในปี ค.ศ. 1911–1913 วันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1911
ภูเขาน้ำแข็งมักถูกลมและกระแสน้ำพัดลอยเข้าใกล้แนวชายฝั่ง ที่ซึ่งพวกมันจะแข็งตัวกลายเป็นกลุ่มก้อนน้ำแข็ง (pack ice) (น้ำแข็งทะเลรูปแบบหนึ่ง) หรือลอยเข้าไปในน้ำตื้นและสัมผัสกับก้นทะเลเป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการขุดร่องก้นทะเล (Seabed gouging by ice)

ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่สุดที่มีการบันทึกไว้แบ่งตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ในแอนตาร์กติกา ภูเขาน้ำแข็ง บี-15 จากรูปถ่ายทางดาวเทียมปี ค.ศ. 2000 มีขนาด 295 โดย 37 กิโลเมตร (183 โดย 23 ไมล์) และพื้นที่ผิว 11,000 ตารางกิโลเมตร (4,200 ตารางไมล์) ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่สุดที่มีการบันทึกมาเป็นภูเขาน้ำแข็งแอนตาร์กติกรูปแบนหนา (tabular) พื้นที่ขนาดใหญ่กว่า 31,000 ตารางกิโลเมตร (12,000 ตารางไมล์) [335 โดย 97 กิโลเมตร (208 โดย 60 ไมล์)] ถูกพบเห็น 150 ไมล์ (240 กิโลเมตร) ทางทิศตะวันตกของเกาะสกอตต์ (Scott Island) ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้โดย USS *กลาเซียร์* วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 ภูเขาน้ำแข็งลูกนี้มีขนาดใหญ่กว่าประเทศเบลเยียม

ภูเขาน้ำแข็งที่ความยาวตามขวางน้อยกว่า 2 เมตร (6.6 ฟุต) และลอยเหนือน้ำน้อยกว่าเมตรเดียว (3.3 ฟุต) เรียกว่า*ภูเขาน้ำแข็งขนาดเล็ก* (growler) และมีขนาดเล็กกว่า*เศษภูเขาน้ำแข็ง* (bergy bits) ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า 5 เมตร (15 ฟุต) ทั้งสองกำเนิดมาจากภูเขาน้ำแข็งที่กำลังสลายตัว

ขณะที่น้ำแข็งละลาย มันจะผลิตเสียงดังฟู่เรียกว่า "เบอร์กีเซลท์เซอร์" (Bergie Seltzer) เสียงนี้เกิดขึ้นเมื่อหน้าสัมผัสระหว่างน้ำและน้ำแข็งพบกับฟองอากาศอัดที่อยู่ในน้ำแข็งทำให้ฟองอากาศแตกและผลิตเสียงดัง "เป๊าะแป๊ะ" ฟองอากาศถูกกักไว้ใต้ชั้นหิมะตั้งแต่น้ำแข็งเริ่มก่อตัว และถูกฝังไว้ที่ความลึกต่าง ๆ (ถึงหลายกิโลเมตร) และถูกอัดขณะที่หิมะแปรสภาพกลายเป็นหิมะน้ำแข็ง (firn) และน้ำแข็งธารน้ำแข็งในที่สุด

ภูเขาน้ำแข็งจะพลิกตัวในน้ำขณะที่ละลายและสลายตัวจากแรงโน้มถ่วงที่ดึงด้านที่หนักกว่าลงล่างอย่างต่อเนื่อง การพลิกตัวส่วนใหญ่เกิดขึ้นกับภูเขาน้ำแข็งที่มีอายุน้อยและกำลังหาจุดสมดุลอยู่ ภูเขาน้ำแข็งสามารถพลิกตัวได้ตลอดเวลาอย่างไม่มีสัญญาณเตือน ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกตัวออกมาจากธารน้ำแข็งและพลิกตัวกลับไปบนธารน้ำแข็งสามารถดันให้ธารน้ำแข็งถอยหลังเป็นเวลาไม่กี่นาที แต่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวที่ปล่อยพลังงานออกมาเท่ากับระเบิดปรมาณูได้

### สี

ภูเขาน้ำแข็งโดยทั่วไปมีสีขาวเพราะถูกปกคลุมด้วยหิมะ แต่ก็สามารถมีสีเขียว น้ำเงิน เหลือง ดำ มีลายเป็นริ้ว หรือแม้แต่สีรุ้งก็ยังมี สีที่หลากหลายเกิดมาจากน้ำทะเล สาหร่าย และปริมาณของฟองอากาศ ตะกอนต่าง ๆ สามารถทำให้เกิดสีดำสกปรกบนภูเขาน้ำแข็งได้

### รูปทรง

ภูเขาน้ำแข็งรูปแบนหนาใกล้บราวน์บลัฟ (Brown Bluff) ในแอนตาร์กติกซาวนด์ (Antarctic Sound) คาบสมุทรทาบาริน (Tabarin Peninsula)
รูปทรงต่าง ๆ ของภูเขาน้ำแข็ง 1: รูปแบนหนา (Tabular); 2: รูปลิ่ม (Wedge); 3: รูปโดม (Dome); 4: รูปอู่แห้ง (Drydock); 5: รูปยอด (Pinnacled); 6: รูปก้อนเหลี่ยม (Blocky)
ภูเขาน้ำแข็งรูปไม่แบนหนานอกชายฝั่งเกาะเอเลแฟนต์ (Elephant Island) ในมหาสมุทรใต้
นอกจากการแบ่งกลุ่มตามขนาดแล้ว ภูเขาน้ำแข็งสามารถแบ่งกลุ่มตามรูปทรงได้ด้วย รูปทรงพื้นฐานของภูเขาน้ำแข็งคือ*รูปแบนหนา* (tabular) และ*รูปไม่แบนหนา* (non-tabular) ภูเขาน้ำแข็งรูปแบนหนามีด้านข้างที่ชันและด้านบนที่แบนราบคล้ายกับที่ราบสูง และมีอัตราส่วนของความกว้างต่อความสูงมากกว่า 5:1

ภูเขาน้ำแข็งชนิดนี้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อว่า*เกาะน้ำแข็ง* (ice island) และสามารถมีขนาดที่ใหญ่พอสมควรอย่างเช่นเกาะน้ำแข็งโปเบดา (Pobeda Ice Island) ภูเขาน้ำแข็งแอนตาร์กติกที่เกิดจากการแตกตัวออกจากหิ้งน้ำแข็งเช่นหิ้งน้ำแข็งรอสส์หรือหิ้งน้ำแข็งฟิล์ชเนอร์-รอน (Filchner-Ronne Ice Shelf) โดยปกติมักมีรูปแบนหนา ภูเขาน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก่อตัวขึ้นในรูปนี้

ภูเขาน้ำแข็งรูปไม่แบนหนามีรูปทรงที่แตกต่างกันไปซึ่งประกอบไปด้วย:

* *รูปโดม* (Dome): ภูเขาน้ำแข็งที่ด้านบนโค้งมน
* *รูปยอด* (Pinnacle): ภูเขาน้ำแข็งที่มียอดแหลม (spire) หนึ่งยอดขึ้นไป
* *รูปลิ่ม* (Wedge): ภูเขาน้ำแข็งที่มีด้านหนึ่งเป็นขอบที่สูงชัน และมีอีกด้านเป็นพื้นลาดเอียง
* *รูปอู่แห้ง* (Dry-Dock): ภูเขาน้ำแข็งที่กร่อนทำให้เกิดช่องหรือร่องน้ำ
* *รูปก้อนเหลี่ยม* (Blocky): ภูเขาน้ำแข็งที่มีด้านข้างแนวตั้งและด้านบนแบนราบ ต่างจากรูปแบนหนาที่อัตราส่วนลักษณะ (aspect ratio) ระหว่างความกว้างและความสูง โดยรูปก้อนเหลี่ยมจะมีอัตราส่วนลักษณะที่มีค่าน้อยกว่าและมีรูปร่างเป็นก้อนแทนที่จะเป็นแผ่นแบน ๆ

การเฝ้าสังเกต
-------------

### ประวัติ

ภูเขาน้ำแข็งซึ่งตกเป็นที่ต้องสงสัยว่าเป็นตัวการทำให้เรือ*ไททานิก*อับปาง รอยเปื้อนสีแดงคล้ายกับแถบข้างลำเรือของเรือ*ไททานิก*สามารถมองเห็นได้ตรงฐานใกล้เส้นน้ำ
แม้ได้มีเหตุการณ์เรืออับปางจากภูเขาน้ำแข็งที่ร้ายแรงเป็นจำนวนมากก่อนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1910 แต่ก็ยังไม่มีระบบการเฝ้าสังเกตภูเขาน้ำแข็งเพื่อป้องกันการชนกันกับเรือ[] การมาถึงของเรือเหล็กทำให้นักออกแบบหลายคนประกาศว่าเรือของพวกเขา "ไม่มีวันจม" 

การอับปางของเรืออาร์เอ็มเอสไททานิกในเดือนเมษายนปี ค.ศ. 1912 ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 1,500 คน จากคนบนเรือประมาณ 2,224 คนทำให้คำกล่าวอ้างนั้นหมดความน่าเชื่อถือไป กองทัพเรือสหรัฐได้ลาดตระเวนและเฝ้าสังเกตการไหลของน้ำแข็งตลอดทั้งช่วงเวลาที่เหลือของฤดูน้ำแข็งปีนั้น ในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 1913 ได้มีการประชุมระหว่างประเทศว่าด้วยความปลอดภัยแห่งชีวิตในทะเล (SOLAS Convention) ขึ้นในลอนดอนเพื่อวางระบบการสังเกตการณ์ภูเขาน้ำแข็งที่ยั่งยืนกว่าเดิม ภายในสามเดือนชาติทางทะเลที่เข้าร่วมก็ได้ก่อตั้งตระเวนน้ำแข็งระหว่างประเทศ (ไอไอพี) ขึ้นมา เป้าหมายของตระเวนน้ำแข็งนี้คือเพื่อเก็บข้อมูลทางอุตุนิยมวิทยาและสมุทรศาสตร์เพื่อวัดกระแสน้ำ การไหลของน้ำแข็ง อุณหภูมิของมหาสมุทร และระดับความเค็ม โดยได้มีการเฝ้าระวังภัยจากภูเขาน้ำแข็งในบริเวณใกล้กับแกรนด์แบงส์ของเกาะนิวฟันด์แลนด์และจัดหา "ขอบเขตของน้ำแข็งที่รู้ทั้งหมด" ในบริเวณใกล้เคียงให้แก่ประชาคมทางทะเล ไอไอพีเผยแพร่บันทึกแรกในปี ค.ศ. 1921 และต่อจากนั้นทำให้สามารถเปรียบเทียบการเคลื่อนไหวของภูเขาน้ำแข็งแบบปีต่อปีได้

### พัฒนาการทางเทคโนโลยี

ภูเขาน้ำแข็งที่ถูกผลักโดยเรือของกองทัพเรือสหรัฐสามลำในแมคเมอร์โดซาวนด์ (McMurdo Sound) ทวีปแอนตาร์กติกา
การตรวจตราทะเลทางอากาศในคริสต์ทศวรรษที่ 1930 ทำให้มีการพัฒนาระบบกฎบัตรซึ่งสามารถแจงรายละเอียดของกระแสน้ำและตำแหน่งของภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทรได้อย่างแม่นยำ ในปี ค.ศ. 1945 มีการทดลองเพื่อทดสอบประสิทธิภาพในการตรวจจับภูเขาน้ำแข็งของเรดาร์ หนึ่งทศวรรษต่อมาได้มีการก่อตั้งสถานีเฝ้าสังเกตทางสมุทรศาสตร์ขึ้นเพื่อเก็บข้อมูล และสถานีเหล่านี้ได้ทำหน้าที่เพื่อการศึกษาสิ่งแวดล้อมมาอย่างต่อเนื่อง คอมพิวเตอร์ถูกติดตั้งบนเรือเพื่อการเฝ้าสังเกตทางสมุทรศาสตร์เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1964 ซึ่งทำให้สามารถประเมินผลข้อมูลได้ไวยิ่งขึ้น จนกระทั่งในคริสต์ทศวรรษที่ 1970 มีการติดตั้งการส่งสัญญาณอัตโนมัติภาพถ่ายทางดาวเทียมของน้ำแข็งในทวีปแอนตาร์กติกาบนเรือตัดน้ำแข็ง (icebreaker) ระบบสำหรับดาวเทียมแสง (optical satellite) ได้ถูกพัฒนาขึ้นมาแต่ยังถูกจำกัดโดยสภาพอากาศ ในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ทุ่น (buoy) ลอยน้ำถูกนำมาใช้ในทะเลแถบแอนตาร์กติกสำหรับงานวิจัยทางภูมิอากาศและมหาสมุทร โดยมีเซ็นเซอร์ที่วัดอุณหภูมิและกระแสน้ำทะเล 

การเฝ้าสังเกตทางเสียงของภูเขาน้ำแข็ง
เรดาร์มองข้างทางอากาศ (SLAR) ทำให้สามารถถ่ายภาพได้โดยไม่ถูกจำกัดโดยสภาพอากาศ ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 ประเทศแคนาดาได้ปล่อยดาวเทียมเรดาร์แซต-1 (RADARSAT-1) ซึ่งพัฒนาโดยองค์การอวกาศแคนาดาสำหรับการถ่ายภาพโลกโดยมีจุดประสงค์เพื่อวิทยาศาสตร์และการพาณิชย์ ระบบนี้นำเรดาร์ช่องเปิดสังเคราะห์ (SAR) มาใช้เป็นครั้งแรก โดยเป็นการส่งพลังงานไมโครเวฟไปที่พื้นผิวของมหาสมุทรและบันทึกการสะท้อนกลับเพื่อติดตามภูเขาน้ำแข็ง องค์การอวกาศยุโรปได้ปล่อยดาวเทียมเอนวิแซต (ENVISAT) (ดาวเทียมสังเกตการณ์ที่โคจรผ่านขั้วโลก) ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2002 ดาวเทียมเอนวิแซตใช้เทคโนโลยีเรดาร์ช่องเปิดสังเคราะห์ขั้นสูง (ASAR) ซึ่งสามารถตรวจจับการเปลี่ยนแปลงของความสูงบนพื้นผิวได้อย่างแม่นยำ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 องค์การอวกาศแคนาดาได้ปล่อยดาวเทียมเรดาร์แซต-2 (RADARSAT-2) ซึ่งใช้ระบบ SAR และโหมดหลายโพลาไรเซชัน (multi-polarization mode) และโคจรตามเส้นทางเดิมของดาวเทียมเรดาร์แซต-1

### การเฝ้าสังเกตในปัจจุบัน

ณ ปัจจุบัน ศูนย์สำรวจน้ำแข็งแห่งชาติ (National Ice Center) (เอ็นไอซี) ของสหรัฐซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1995 เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบการเฝ้าสังเกตภูเขาน้ำแข็งทั่วโลกและผลิตผลวิเคราะห์และการพยากรณ์สภาพของน้ำแข็งในแถบอาร์กติก แอนตาร์กติก เกรตเลกส์ และอ่าวเชซาพีก ข้อมูลกว่า 95% ที่ถูกนำมาใช้ในการวิเคราะห์น้ำแข็งทะเลได้มาจากตัวรับรู้ระยะไกลบนดาวเทียมที่อยู่บนวงโคจรขั้วโลก (polar orbit) ซึ่งสำรวจภูมิภาคห่างไกลบนโลก

ภูเขาน้ำแข็ง เอ-22เอ ในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้
เอ็นไอซีเป็นองค์กรเดียวที่ตั้งชื่อและติดตามภูเขาน้ำแข็งแอนตาร์กติกทั้งหมด โดยจะกำหนดชื่อให้ภูเขาน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่กว่า 10 ไมล์ทะเล (19 กิโลเมตร) ตามแกนใดก็ตามซึ่งประกอบด้วยตัวอักษรซึ่งถูกมอบหมายตามจุดกำเนิดของภูเขาน้ำแข็งลูกนั้นตามด้วยลำดับตัวเลข ตัวอักษรที่นำมาใช้มีดังนี้:

**A** - ลองจิจูด 0 องศาถึง 90 องศาตะวันตก (ทะเลเบลลิงส์เฮาเซิน (Bellingshausen Sea), ทะเลเวดเดลล์ (Weddell Sea))
**B** - ลองจิจูด 90 องศาตะวันตกถึง 180 องศา (ทะเลอามันด์เซน, ทะเลรอสส์ตะวันออก)
**C** - ลองจิจูด 90 องศาตะวันออกถึง 180 องศา (ทะเลรอสส์ตะวันตก, วิลค์สแลนด์ (Wilkes Land))
**D** - ลองจิจูด 0 องศาถึง 90 องศาตะวันออก (หิ้งน้ำแข็งอาเมรี (Amery Ice Shelf), ทะเลเวดเดลล์ตะวันออก)
ภูเขาน้ำแข็ง บี-15 แบ่งตัวออกจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ในปี ค.ศ. 2000 และในตอนแรกมีพื้นที่ขนาด 11,000 ตารางกิโลเมตร (4,200 ตารางไมล์) และแตกสลายตัวในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 2002 ชิ้นส่วนที่เหลือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือภูเขาน้ำแข็ง บี-15เอ ซึ่งมีพื้นที่ขนาด 3,000 ตารางกิโลเมตร (1,200 ตารางไมล์) และยังคงเป็นภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในโลกจนกระทั่งมันเกยตื้นและแตกเป็นหลายชิ้นส่วนในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2005 โดยเป็นเหตุการณ์ที่ถูกสังเกตการณ์โดยเครื่องวัดความไหวสะเทือน (seismograph) ทั้งบนภูเขาน้ำแข็งเองและทั่วทั้งทวีปแอนตาร์กติกา การแตกตัวครั้งนี้มีสมมติฐานว่าถูกเสริมจากคลื่นใต้น้ำที่ถูกผลิตโดยพายุแถบอะแลสกาซึ่งเกิดขึ้นเมื่อหกวันก่อนหน้าและมีระยะทางห่างออกไป 13,500 กิโลเมตร (8,400 ไมล์)

ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่เมื่อไม่นานมานี้
------------------------------------

การแบ่งตัวของภูเขาน้ำแข็ง เอ-38 ออกจากหิ้งน้ำแข็งฟิล์ชเนอร์-รอน
* ค.ศ. 1987, ภูเขาน้ำแข็ง บี-9 ขนาด 5,390 ตารางกิโลเมตร (2,080 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 1998, ภูเขาน้ำแข็ง เอ-38 ขนาดประมาณ 6,900 ตารางกิโลเมตร (2,700 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 1999, ภูเขาน้ำแข็ง บี-17บี ขนาด 140 ตารางกิโลเมตร (54 ตารางไมล์) มีการออกประกาศแจ้งเตือนการเดินเรือในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009
* ค.ศ. 2000, ภูเขาน้ำแข็ง บี-15 ขนาด 11,000 ตารางกิโลเมตร (4,200 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2002, ภูเขาน้ำแข็ง ซี-19 ขนาด 5,500 ตารางกิโลเมตร (2,100 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2002, ภูเขาน้ำแข็ง บี-22 (Thwaites Glacier) ขนาด 5,490 ตารางกิโลเมตร (2,120 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2003, ภูเขาน้ำแข็ง บี-15เอ ซึ่งแตกหักออกมา มีขนาด 3,100 ตารางกิโลเมตร (1,200 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2006, ภูเขาน้ำแข็ง ดี-16 ขนาด 310 ตารางกิโลเมตร (120 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2010, พืดน้ำแข็งขนาด 260 ตารางกิโลเมตร (100 ตารางไมล์) แตกหักออกมาจากธารน้ำแข็งปีเตอร์มัน (Petermann Glacier) ในกรีนแลนด์เหนือในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งถูกถือว่าเป็นภูเขาน้ำแข็งอาร์กติกที่ใหญ่ที่สุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 ประมาณหนึ่งเดือนต่อมา ภูเขาน้ำแข็งก็แบ่งออกเป็นสองส่วนหลังจากได้ชนเข้ากับเกาะโจในช่องแคบแนร์ส (Nares Strait) ข้างกรีนแลนด์ ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2011 ชิ้นส่วนขนาดใหญ่ของเกาะน้ำแข็งปีเตอร์มันถูกสังเกตเห็นนอกชายฝั่งลาบราดอร์
* ค.ศ. 2014, ภูเขาน้ำแข็ง บี-31 ขนาด 615 ตารางกิโลเมตร (237 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2017, ภูเขาน้ำแข็ง เอ-68 (ลาร์เซนซี) ขนาด 5,800 ตารางกิโลเมตร (2,200 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2018, ภูเขาน้ำแข็ง บี-46 ขนาด 225 ตารางกิโลเมตร (87 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2019, ภูเขาน้ำแข็ง ดี-28 (Amery Ice Shelf) ขนาด 1,636 ตารางกิโลเมตร (632 ตารางไมล์)
* ค.ศ. 2021, ภูเขาน้ำแข็ง เอ-74 จากหิ้งน้ำแข็งบรันท์ (Brunt Ice Shelf) มีขนาด 1,270 ตารางกิโลเมตร (490 ตารางไมล์)

การลากจูง
---------

ปลายคริสต์ทศวรรษ 2010 ธุรกิจสัญชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ต้องการลากจูงภูเขาน้ำแข็งจากทวีปแอนตาร์กติกามาที่ตะวันออกกลาง แต่ก็ไม่เป็นไปตามแผนเพราะราคาสูงเกินไป โดยเป็นที่เชื่อกันว่าสูงถึงสองร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ

ดูเพิ่ม
-------

* การขุดร่องก้นทะเลโดยน้ำแข็ง (Seabed gouging by ice)
* การหลุดเป็นก้อนของน้ำแข็ง (Ice calving)
* ครอบน้ำแข็งขั้วโลก (Polar ice cap)
* น้ำแข็งทะเล (Sea ice)
* น้ำแข็งหิ้ง (Shelf ice)
* โพลีเนีย (Polynya)
* รายชื่อภูเขาน้ำแข็งที่บันทึกตามขนาดพื้นที่
* สถานีน้ำแข็งลอยละล่อง (Drift ice station)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Definitions of the word "Iceberg"". สืบค้นเมื่อ 2006-12-20.
2. ↑  "Common Misconceptions about Icebergs and Glaciers". Ohio State University. Icebergs float in salt water, but they are formed from freshwater glacial ice. **แปล**: ภูเขาน้ำแข็งลอยในน้ำเค็ม แต่ประกอบขึ้นจากน้ำแข็งจากธารน้ำแข็งน้ำจืด
3. ↑  "Iceberg". *Online Etymology Dictionary*. สืบค้นเมื่อ 2006-03-26.
4. ↑  Zamira Rahim (September 14, 2020). "A chunk of ice twice the size of Manhattan has broken off Greenland in the last two years". CNN. สืบค้นเมื่อ September 23, 2020.
5. ↑  Maddie Stone (February 21, 2019). "An Iceberg 30 Times the Size of Manhattan Is About to Break Off Antarctica". *Gizmodo*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 27, 2019. สืบค้นเมื่อ September 23, 2020.
6. ↑  Lorraine Chow (November 1, 2018). "An iceberg 5 times bigger than Manhattan just broke off from Antarctica". *Business Insider*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 27, 2019. สืบค้นเมื่อ September 23, 2020.
7. ↑
8. 1 2  "Facts on Icebergs". *Canadian Geographic*. 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-31.
9. ↑  "Antarctica shed a 208-mile-long berg in 1956". *Polar Times*. Vol. 43. 2005-01-20. p. 18.
10. ↑  "Largest iceberg (current)". *Guinness World Records*. สืบค้นเมื่อ 15 April 2021.
11. ↑
12. ↑
13. ↑  Stephen Ornes (April 3, 2012). "Flipping Icebergs". *ScienceNews for Students*. สืบค้นเมื่อ June 9, 2019.
14. ↑  Nell Greenfieldboyce (June 25, 2015). "Study Reveals What Happens During A 'Glacial Earthquake'". *npr.org*. สืบค้นเมื่อ March 9, 2021.
15. ↑  Katherine Wright (January 5, 2018). "Icebergs Can Be Green, Black, Striped, Even Rainbow". *Scientific American*. สืบค้นเมื่อ June 9, 2019.
16. ↑  Roach, Lettie. "Image of the Week - Super-cool colours of icebergs". *EGU Blogs*. European Geosciences Union. สืบค้นเมื่อ 6 November 2020.
17. ↑  "Sizes and Shapes of Icebergs" (PDF). International Ice Patrol. สืบค้นเมื่อ 2006-12-20.
18. ↑  Weeks, W.F. (2010), On Sea Ice, University of Alaska Press, p. 399
19. ↑  Holly Gordon (2006). "Iceberg Physiology". Canadian Geographic. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-31.
20. ↑  "Envisat". European Space Agency. สืบค้นเมื่อ 2011-03-09.
21. ↑  Ainslie MacLellan (2006). "Tracking Monsters". Canadian Geographic. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-31.
22. ↑  "New Iceberg Breaks off Ronne Ice Shelf in Antarctica". NOAA. 15 October 1998. สืบค้นเมื่อ 2011-03-09.
23. ↑  Martin, Seelye; Drucker, Robert; Aster, Richard; Davey, Fred; Okal, Emile; Scambos, Ted; MacAyeal, Douglas (2010). "Kinematic and seismic analysis of giant tabular iceberg breakup at Cape Adare, Antarctica". *Journal of Geophysical Research*. **115** (B6): B06311. Bibcode:2010JGRB..115.6311M. doi:10.1029/2009JB006700. S2CID 16420188.
24. ↑  "Alaskan storm cracks giant iceberg to pieces in faraway Antarctica".
25. ↑  MacAyeal, Douglas R; Okal, Emile A; Aster, Richard C; Bassis, Jeremy N; Brunt, Kelly M; Cathles, L. Mac; Drucker, Robert; Fricker, Helen A; Kim, Young-Jin; Martin, Seelye; Okal, Marianne H; Sergienko, Olga V; Sponsler, Mark P; Thom, Jonathan E (2006). "Transoceanic wave propagation links iceberg calving margins of Antarctica with storms in tropics and Northern Hemisphere". *Geophysical Research Letters*. **33** (17): L17502. Bibcode:2006GeoRL..3317502M. doi:10.1029/2006GL027235.
26. ↑  "Iceberg A-38B off South Georgia". *Visible Earth*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-05. สืบค้นเมื่อ 2011-03-09.
27. ↑  "Shipping alert issued over giant iceberg". *Associated Press*. December 11, 2009.
28. ↑  "Huge ice sheet breaks from Greenland glacier". BBC. 2010-08-07. สืบค้นเมื่อ 2011-03-09.
29. ↑  "Massive Iceberg Crashes into Island, Splits in Two". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-10.
30. ↑  "Massive ice island heading for southern Labrador". *CBC News*. 2011-06-23.
31. ↑  Brad Lendon, CNN (22 April 2014). "Iceberg is twice the size of Atlanta - CNN.com". *CNN*.
32. ↑  "Iceberg four times the size of London breaks off from Antarctica ice shelf". *The Telegraph*. สืบค้นเมื่อ 14 July 2017.
33. ↑  "Pine Island Glacier Quickly Drops Another Iceberg". *Nasa Earth Observatory*. นาซา. สืบค้นเมื่อ 12 November 2018.
34. ↑  Cox, Lisa (1 กันยายน 2019). "Giant iceberg breaks off east Antarctica". *TheGuardian.com*. เดอะการ์เดียน. สืบค้นเมื่อ 1 กันยายน 2019.
35. ↑  "Brunt Ice Shelf in Antarctica calves". British Antarctic Survey. 26 February 2021.
36. ↑  LT Falon M. Essary (1 March 2021). "Iceberg A-74 Calves from the Brunt Ice Shelf in the Weddell Sea". U.S. National Ice Center.
37. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ภูเขาน้ำแข็ง**

WikisourceWikisource
วิกิซอร์ซภาษาอังกฤษ (English) มีข้อมูลต้นฉบับเกี่ยวกับ: 
**ภูเขาน้ำแข็ง**

* บริการค้นหาภูเขาน้ำแข็งสำหรับชายฝั่งตะวันออกของแคนาดา
* ภูเขาน้ำแข็งอาร์กติกและแอนตาร์กติก (ภาษาอังกฤษ)

| * ด
* ค
* ก
น้ำแข็ง |
| --- |
| สถานะของแข็งของน้ำ |
| ชนิดของผลึก | 
* Ih
* Ic
* II
* III
* IV
* V
* VI
* VII
* VIII
* IX
* X
* XI
* XII
* XIII
* XIV
* XV
* XVI
* XVII
* XVIII
* ผลึกจตุรัส (Square crystals)

 | ก้อนน้ำแข็งก้อนน้ำแข็ง |
| การก่อรูปและปรากฏการณ์ | 
* การบวมน้ำแข็ง (Frost heaving)
* การผลักของน้ำแข็ง (Ice shove)
* เกล็ดหิมะอัญมณี (Diamond dust)
* เข็มน้ำแข็ง (Ice spike)
* ทำนบน้ำแข็ง (หลังคา) (Ice dam (roof))
* ครอบน้ำแข็ง
* คลาเทรตไฮเดรต (Clathrate hydrate)
* น้ำแข็งลอยละล่อง (Drift ice)
* ดอกไม้น้ำแข็ง (Frost flower) (น้ำแข็งทะเล (Frost flower (sea ice)))
* ถ้ำน้ำแข็ง (Ice cave)
* ทุ่งน้ำแข็ง (Ice field)
* ธารน้ำแข็ง
* นิวเคลียสน้ำแข็ง (Ice nucleus)
* เนเว (Névé)
* เนินน้ำแข็ง (Ice dune)
* น้ำแข็งขุ่น (Rime ice)
* น้ำแข็งเข็ม (Needle ice)
* น้ำแข็งเคลือบ (Glaze (ice))
* ทำนบน้ำแข็ง (Ice jam)
* น้ำแข็งติดท้องน้ำ (Anchor ice)
* น้ำแข็งทะเล (Sea ice)
* นิ้วน้ำแข็ง
* น้ำแข็งฝอย (Frazil ice)
* น้ำแข็งย้อย
* น้ำแข็งดำ (Black ice)
* น้ำแข็งใสเป็นเงา (Clear ice)
* น้ำแข็งเหลว (Slurry ice)
* น้ำแข็งอสัณฐาน (Amorphous ice)
* น้ำค้างแข็ง
* เคลือบน้ำแข็งบนหิมะ (Depth hoar)
* น้ำซูเปอร์ไอออนิก (Superionic water)
* แม่แรงน้ำแข็ง (Ice jacking)
* ผลึกน้ำแข็ง (Ice crystals)
* พายุน้ำแข็ง (Ice storm)
* พืดน้ำแข็ง
* ภูเขาน้ำแข็ง (การหลุดเป็นก้อน (Ice calving))
* ภูเขาไฟน้ำแข็ง (Ice volcano)
* หมอกน้ำแข็ง (Ice fog)
* ลูกเห็บ
* วงแหวนน้ำแข็ง (Ice circle)
* เส้นผมน้ำแข็ง (Hair ice)
* หินย้อยน้ำแข็ง (Ice stalactites)
* หิมะ
* หิมะกึ่งละลาย (Slush)
* หิมะน้ำแข็ง (Firn)

 |
| กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับน้ำแข็ง | 

|  |
| --- |
| 
* การตกปลาในน้ำแข็ง (Ice fishing)
* การปีนผาน้ำแข็ง (Ice climbing)
* การระเบิดน้ำแข็ง (Ice blasting)
* การล่องแพน้ำแข็ง (Ice rafting)
* การอาบน้ำแข็ง (Ice bath)
* ประติมากรรมน้ำแข็ง (Ice sculpture)
* สเกตน้ำแข็ง
* ไอซ์บล็อคกิง (Ice blocking)

 |
| กีฬา | 
* การแข่งความเร็วบนน้ำแข็ง (Ice racing)
* การปั่นจักรยานลู่น้ำแข็ง (Icetrack cycling)
* คริกเกตน้ำแข็ง (Ice cricket)
* เคอร์ลิง
* แบนดี (Bandy)
* การล่องเรือน้ำแข็ง (Iceboat)
* สเกตทัวร์ (Tour skating)
* สเกตลีลา
* ฮอกกี้น้ำแข็ง

 |

 |
| การก่อสร้าง | 
* ถนนน้ำแข็ง (Ice road)
* สะพานเทียบเรือน้ำแข็ง (Ice pier)
* บาร์น้ำแข็ง (Ice bar)
* ไพกรีต (Pykrete)
* โรงแรมน้ำแข็ง (Ice hotel)
* วังน้ำแข็ง (Ice palace)
* สะพานน้ำแข็ง (Ice bridge)
* อิกลู

 |
| งาน | 
* กล่องน้ำแข็ง (Icebox)
* การค้าน้ำแข็ง (Ice trade)
* การตัดน้ำแข็ง (Ice cutting)
* คนส่งน้ำแข็ง (Iceman (occupation))
* ที่เจาะน้ำแข็ง (Ice pick)
* ยัคชาล (Yakhchāl)
* โรงเก็บน้ำแข็ง (Ice house (building))

 |
| การใช้งานอื่น ๆ | 
* แกนน้ำแข็ง (Ice core)
* ชิปน้ำแข็ง (Ice chips)
* ถุงน้ำแข็ง (Ice pack)
* น้ำแข็งก้อน (Ice cube)
* ไอศกรีม

 |
| ยุคน้ำแข็ง | 
* วิทยาธารน้ำแข็ง
* ยุคน้ำแข็งน้อย
* สมัยไพลสโตซีน

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่
* หน้าคอมมอนส์ วิกิมีเดียคอมมอนส์
* หน้าวิกิพจนานุกรม วิกิพจนานุกรม

 |

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น

 |
| อื่น ๆ | 
* National Archives (US)

 |