recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาการ์ตูนแดง** หรือ **ปลาการ์ตูนแก้มหนาม** (อังกฤษ: Maroon clownfish, Spine-cheeked clownfish) เป็นปลาน้ำเค็มขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Premnas biaculeatus* จัดอยู่ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae) วงศ์ย่อยปลาการ์ตูน (Amphiprioninae) จัดเป็นปลาการ์ตูนเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Premnas* ซึ่งแตกต่างไปจากปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ ที่อยู่ในสกุล *Amphiprion*

สิ่งที่ทำให้ปลาการ์ตูนแดงมีความแตกต่างจากปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ คือ บริเวณแก้มหรือแผ่นปิดเหงือกมีหนามยื่นออกมาจากตรงกลาง อยู่เหนือริมฝีปากเล็กน้อยขึ้นไปจนถึงบริเวณใต้ดวงตา ซึ่งสามารถสังเกตได้ด้วยตาเปล่า

มีลักษณะลำตัวแบนกว้าง มีโครงสร้างที่ค่อนข้างใหญ่กว่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะปลาเพศเมียที่โดยปกติจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้อยู่แล้ว และมีสีที่คล้ำกว่า ครีบอกมีขนาดใหญ่ ลำตัวมีสีแดงก่ำ บริเวณแผ่นปิดเหงือก กึ่งกลางลำตัว และโคนหาง มีแถบสีขาวพาด สีของปลาการ์ตูนแดงค่อนข้างหลากหลาย ในปลาขนาดเล็กจะมีตั้งแต่สีแดงสดจนถึงแดงก่ำ และจะค่อย ๆ เข้มขึ้นจนปลาเจริญเติบโตเต็มที่ ขณะที่บางตัวในขนาดเล็กจะมีแต้มสีดำบริเวณตามครีบต่าง ๆ และจะจางหายไปเมื่อปลาโตขึ้น

จัดเป็นปลาการ์ตูนที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยมีความยาวเต็มที่ประมาณ 17 เซนติเมตร มีอุปนิสัยก้าวร้าวห่วงถิ่นค่อนข้างมาก 

พบแพร่กระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิกจนถึงเกาะไต้หวัน เช่น เกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย และเกรต แบร์ริเออร์ รีฟ ในออสเตรเลีย เป็นต้น โดยจะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด *Entacmaea quadricolor* เพียงชนิดเดียวเท่านั้น 

ซึ่งปลาการ์ตูนแดงในเริ่มแรกที่มีการค้นพบและทำการอนุกรมวิธาน ถูกเข้าใจว่าเป็นปลาในวงศ์เดียวกับปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae) โดยถูกจับได้ในปี ค.ศ. 1790 ที่อินดีสตะวันออก ซึ่งก็คือ ประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน หลังจากนั้นเมื่อมีการศึกษาเพิ่มเติมขึ้น ก็ถูกเปลี่ยนไปใช้สกุลใหม่และชื่อชนิดใหม่ไปมา จนกระทั่งมาใช้ชื่อสกุลอย่างในปัจจุบัน เมื่อปี ค.ศ. 1817 และชื่อเก่าก็กลายเป็นชื่อพ้องหรือยกเลิกใช้ไป

นอกจากนี้แล้ว ปลาการ์ตูนแดงที่อาศัยอยู่บริเวณเกาะสุมาตรา จะมีอยู่กลุ่มหนึ่ง ที่มีลายสีเหลืองเจือด้วยสีฟ้าอ่อนแทนด้วยแถบสีขาว และแถบสีเหลืองนี้จะไม่จางหายไปเมื่อปลาที่พบในแหล่งอื่น ตรงกันข้าม เมื่อปลามีอายุมากขึ้นแถบดังกล่าวจะมีสีเข้มขึ้นด้วย ซึ่งปลาในลักษณะนี้ถูกเรียกกันในแวดวงปลาสวยงามว่า "ปลาการ์ตูนทอง" ซึ่งในปี ค.ศ. 1904 ปลาการ์ตูนทองเคยถูกแยกออกเป็นชนิดใหม่ในชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Premnas epigrammata* ด้วย 

นอกจากนี้แล้วในธรรมชาติ ยังพบปลาการ์ตูนบางตัวที่คาดว่าเป็นลูกผสมระหว่างปลาการ์ตูนแดงกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (*Amphiprion frenatus*) ด้วยในบริเวณทะเลฟิลิปปิน โดยมีสีสันเหมือนปลาการ์ตูนแดงทุกประการ แต่มีครีบต่าง ๆ สั้นกว่ารวมถึงหนามบริเวณแก้มด้วย

อนึ่ง ปลาการ์ตูนแดงในตู้เลี้ยงจะมีพฤติกรรมที่แตกต่างจากธรรมชาติ คือ ยอมรับดอกไม้ทะเลได้มากชนิดขึ้น เช่น *Macrodactyla doreensis*, *Heteractis malu*, *H. magnifica*, *Crytodendrum adhaesivum* แต่กระนั้นก็ขึ้นอยู่กับนิสัยปลาแต่ละตัวด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Premnas biaculeatus* "การ์ตูนแก้มหนาม" โดย ภวพล หน้า 84-88 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 ฉบับเดือนกันยายน 2010

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Premnas biaculeatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Maroon Clownfish (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Premnas biaculeatus ที่วิกิสปีชีส์
"**Motorcycle Emptiness**" เป็นซิงเกิลโดยวงร็อคสัญชาติเวลส์ Manic Street Preachers วางตลาดเมื่อ 1 มิถุนายน 1992 มันเป็นซิงเกิลที่ห้าที่ถูกเลือกจากอัลบั้มเปิดตัว *Generation Terrorists*
เพลงนี้มีจังหวะที่ช้ากว่าเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม เนื้อร้องได้แรงบันดาลใจจากหนังสือของ S.E. Hinton เรื่อง *Rumble Fish* เกี่ยวกับวัฒนธรรมแก๊งค์มอเตอร์ไซค์
เนื้อร้องถูกตีความว่าเป็นการโจมตีความกลวงเปล่าของวิถีชีวิตแบบผู้บริโภคที่ถูกเสนอโดยทุนนิยม ด้วยการอธิบายว่าสังคมคาดหวังอย่างไรให้คนหนุ่มสาวต้องปฏิบัติตาม[]

เพลงนี้ไต่ถึงอันดับที่ 17 ใน UK Singles Chart เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 1992 มันคงอันดับนั้นต่อไปอีกหนึ่งสัปดาห์ และอยู่ใน 75 อันดับแรกอยู่ทั้งหมด 6 สัปดาห์ ซึ่งนานกว่าทุกซิงเกิลจาก *Generation Terrorists* อยู่ 2 สัปดาห์ เป็นสถิติของแมนิกจนกระทั่งถูกทำลายโดยซิงเกิล "A Design for Life" ในปี 1996

เนื้อร้องบางส่วนนำมาจากบทกวี "Neon Loneliness" (วรรคแรกของท่อนประสาน "Under neon loneliness" คือการยกมาตรง ๆ) โดยกวีชาวเวลส์ Patrick Jones พี่ชายของมือเบสและผู้แต่งเนื้อร้องของแมนิก Nicky Wire

"Motorcycle Emptiness" ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมฮิต *Forever Delayed* ด้วย เมื่อเดือนตุลาคม 2002 และวางตลาดอีกครั้งในรูปแบบซิงเกิลจากอัลบั้มดังกล่าวเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2003

เพลงนี้ถูกรีมิกซ์โดย Apollo-440 ภายใต้ชื่ออีกชื่อของกลุ่ม คือ Stealth Sonic Orchestra ให้เป็นเพลงแนวคลาสสิก รีมิกซ์นี้ถูกบรรจุเป็นแทร็คหนึ่งในซิงเกิล "Australia" (ซึ่งถูกดึงมาจากอัลบั้มอันมีอิทธิพลในปี 1996 *Everything Must Go*); และถูกใช้โดย T-Mobile ในแคมเปญโฆษณาเมื่อปี 2003 ซึ่งแฟนจำนวนหนึ่งหัวเราะเยาะ

เพลงดังกล่าวเกิดและดัดแปลงจากเพลงของแมนิกในยุคแรก "Go, Buzz Baby, Go" (with which it shares the chord structure and the phrase "Motorcycle Emptiness" late in the song over the verse chords), และ "Behave Yourself Baby" ซี่งเป็นเพลงเดโมแบบหยาบ ๆ ที่มีโครงสร้างเหมือน ๆ กัน และมีท่อน "All we want from you is the skin you live within."

ปี 2006 ผู้อ่านนิตยสาร 'Q *โหวตให้เพลงนี้เป็นเพลงดีที่สุดตลอดกาลอันดับที่ 88*

คำพูดจากซอง
-----------

"I talk to God but the sky is empty." – Sylvia Plath

รายชื่อแทร็ค
------------

### ซีดี

1. "Motorcycle Emptiness" – 6:02
2. "Bored Out of My Mind" – 2:57
3. "Crucifix Kiss" (live) – 3:10
4. "Under My Wheels" (live) – 3:01

### 12" แผ่นภาพ

1. "Motorcycle Emptiness" – 6:02
2. "Bored Out of My Mind" – 2:57
3. "Under My Wheels" (live) – 3:01

### 7" / MC

1. "Motorcycle Emptiness" – 6:02
2. "Bored Out of My Mind" – 2:57

### ซีดีออกอีกครั้งปี 2003

* ออกในยุโรป เพื่อส่งเสริมการขายผลงานรวมฮิต *Forever Delayed*

1. "Motorcycle Emptiness" – 6:02
2. "4 Ever Delayed" – 3:38
3. "Little Baby Nothing" (Acoustic) – 4:54

ปรากฏในที่อื่น ๆ
----------------

* *The Saturday Sessions: The Dermot O'Leary Show* (2007)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Q Magazine issue 243, October 2006, Page 71.
***ศึกพิภพแม่มดมหัศจรรย์*** (นอร์เวย์: *Reisen til julestjernen*) เป็นภาพยนตร์นอร์เวย์แนวแฟนตาซี กำกับการแสดงโดย นิลส์ กัปส์ และนำแสดงโดย วิลดา ไซเนอร์, แอนเดอร์ บาสโม คริสเตียนเซ่น และ แอกเนส คิตเติลสเซนส์

เรื่องย่อ
---------

ก่อนวันคริสต์มาส ซอนย่า (วิลดา ไซเนอร์) อายุ 14 ปี เธอได้มายังหมู่บ้านเล็กกับกลุ่มโจรที่จับเธอเป็นตัวประกัน หมู่บ้านแห่งนั้นต้องคำสาป ครั้งหนึ่ง พระธิดาของพระราชา เจ้าหญิงผมทองได้เข้ามายังป่ามืดเพื่อหาดาวคริสต์มาสและไม่เคยกลับไปอีกเลย พระราชาจึงสาปดวงดาว อาณาจักรจึงมีแต่ตวามมืดมิดและเศร้าซึม มีนักปราชญ์ทำนายว่าหากดาวคริสต์มาสถูกค้นพบก่อน 10 ปี เจ้าหญิงผมทองจะกลับมา หากไม่ เธอจะหายไปชั่วกาล คริสต์มาสนี้เป็นโอกาสครั้งสุดท้ายของพระราชาที่จะค้นหาดวงดาว ซอนย่าวางแผนหนีพวกโจร เธอได้ยินเรื่องราวอันแสนเศร้าของพระราชา ก่อนที่เธอจะถูกจับมา ขุนนางต้องการส่งเธอไปคุกใต้ดินแต่พระราชาสงสารจึงปล่อยเธอไป เธอตอบแทนด้วยการให้คำมั่นว่าจะไปตามหาดวงดาวคริสต์มาสให้เจอ ขุนนางหักหลังพระราชามานานหลายปีร่วมกับแม่มดร้าย พวกเขาวางแผนขัดขวางแผนการของซอนย่า และกำจัดรัชทายาทให้หายไปชั่วนิรันดร์ 

ระหว่างการเดินทาง ผ่านภูมิประเทศที่เต็มไปด้วยหิมะ ความดีและความกล้าหาญของเธอ นำเธอไปสู่ปาฏิหาริย์มากมาย เธอได้พบเอลฟ์ตัวจิ๋วมอสที่นำเธอไปสู่โลกภายในต้นไม้ ที่ผงเอลฟ์สามารถเปลี่ยนขนาดของเธอ และเปลี่ยนเห็ดให้เป็นร่มได้ ความฉลาดของเอลฟ์พาเธอไปจนพบดาวคริสต์มาส มีเพียงคุณพ่อคริสต์มาสเท่านั้นที่ช่วยเธอได้ เธอจึงเดินทางไปขั้วโลกเหนือ ได้ขี่หลังหมีสีน้ำตาล และเหาะผ่านลมเหนือไปหาจุดหมาย

เมื่อไปถึงบ้านคุณพ่อคริสต์มาสในโดมน้ำแข็ง เธอได้รู้ความลับว่าพรวันคริสต์มาสเป็นจริงได้ยังไง เธอขอพรกับดาวคริสต์มาส เมื่อเธอพบสิ่งที่เธอค้นหา ศัตรูร่างยักษ์ก็มาจับตัวเธอไปอีก เธอจะเปิดเผยความลับของดาวคริสต์มาสได้อย่างไรกัน

นักแสดง
-------

* วิลดา ไซเนอร์ รับบทเป็น ซอนย่า
* แอกเนส คิตเติลสเซนส์ รับบทเป็น แม่มด
* สติก เวอเนอร์ มัว รับบทเป็น ท่านเคาท์
* แอนเดอร์ บาสโม คริสเตียนเซ่น รับบทเป็น พระราชา
* จาค็อบ อ็อฟเทโบร รับบทเป็น โอเล
* อีวี่ คาสเซ็ทธ์ โรสเทน รับบทเป็น เพททีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nye filmer fra profilerte regissører i NFI-tildeling, Montages, 28. januar 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ศึกพิภพแม่มดมหัศจรรย์* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**ปลากะพงหน้าลาย** (อังกฤษ: bluespotted snapper, blubberlip snapper, Maori snapper; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lutjanus rivulatus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)

มีส่วนหัวค่อนข้างโต ด้านหน้าโค้งลาด ลำตัวกว้าง ครีบอกเรียวโค้ง ครีบหางเว้าตื้น หัวและตัวสีน้ำตาลแดงหรือสีคล้ำ บริเวณส่วนหน้ามีลายเส้นวนสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีจุดประเล็ก ๆ สีเดียวกันทั่วทั้งตัว ในบางตัวมีขอบครีบสีเหลือง

มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 90 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังตัวเดียว โดยหากินตามกองหินใต้น้ำเหรือแนวปะการัง พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกจนถึงตาฮิติ, ทะเลญี่ปุ่น จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลีย สำหรับในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทย แต่ในฝั่งอ่าวไทยจะพบได้เฉพาะเป็นบางจุดเท่านั้น จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย

นิยมบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก fishbase.org (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 126, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
3. ↑  ["Maori Snapper (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-02-18. สืบค้นเมื่อ 2012-08-22. Maori Snapper (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lutjanus rivulatus***
**ปลากะพงเขียว** (อังกฤษ: Blue-gray snapper, Green jobfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Aprion virescens*) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)

มีรูปร่างยาวเรียว ลำตัวหนาและด้านข้างแบน หัวโต จะงอยปากยาวปลายมน นัยน์ตาโตและอยู่ใกล้ช่องเปิดเหงือก ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเป็นเขี้ยวที่แหลมคมท่อนหางยาวเรียว มีเกล็ดขนาดเล็กที่หัวและลำตัว ครีบหลังยาว ส่วนของก้านครีบแข็งและอ่อนติดเป็นแผ่นเดียวกัน ครีบหางเว้าเป็นแฉกกว้าง ปลายแฉกเรียวแหลม พื้นลำตัวมีสีเขียวปนน้ำเงิน ส่วนท้องเป็นสีขาวปนเทาจาง ๆ 

จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Aprion* (มาจากภาษากรีกคำว่า "Aprion" หมายถึง "ปราศจาก" กับคำว่า "prion" หมายถึง "เลื่อย") มีความยาวประมาณ 60-80 เซนติเมตร ใหญ่ที่สุดพบยาวถึง 112 เซนติเมตร น้ำหนัก 15.4 กิโลกรัม

เป็นปลาที่แพร่กระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่เกาะฮาวาย, แอฟริกาตะวันออก, ญี่ปุ่น จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบมากที่ทะเลอันดามัน มักพบในหน้าดิน บริเวณเกาะ, แนวปะการัง ในระดับความลึกไม่เกิน 100 เมตร

เป็นปลาเศรษฐกิจ ที่มีรสชาติดี มีความสำคัญในการทำประมง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ITIS Standard Report Page: Aprion virescens". *www.itis.gov*. สืบค้นเมื่อ 2020-12-02.
2. ↑  "Aprion virescens, Green jobfish : fisheries, gamefish, aquarium". *www.fishbase.org*. สืบค้นเมื่อ 2020-12-02.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลากะพงแดงหน้าตั้ง** (อังกฤษ: Emperor red snapper) เป็นปลาน้ำเค็มกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Lutjanus sebae* อยู่ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae) 

มีรูปร่างป้อมสั้น ด้านข้างแบน ส่วนของท่อนหางยาว หัวโต บริเวณหัวส่วนบนมีลักษณะลาดชัน นัยน์ตามีขนาดใหญ่ ปากกว้างมีฟันซี่เล็ก ๆ เรียงเป็นแผง ครีบหลังมีฐานยาว ปลายเรียวแหลม ครีบก้นอยู่ใกล้กับคอดหางและมีส่วนปลายแหลม ครีบหูและครีบท้องมีส่วนที่เป็นก้านครีบแข็งมีจำนวนใกล้เคียงกัน ครีบหางยาวและเว้าลึก สีจะเข้มหรือจางขึ้นอยู่กับขนาดและอายุของปลา ขณะที่เป็นปลาวัยอ่อนลำตัวจะมีสีชมพูและมีแถบสีดำเข้ม 3 แถบ พาดบริเวณส่วนหน้าผ่านนัยน์ตาไปจนบริเวณคาง ข้างลำตัวบริเวณครีบหู และข้างลำตัวโค้งจากบริเวณครีบหลังตอนที่ 2 ไปจรดท่อนหาง ดูแลสวยงามเห็นได้ชัดเจน เมื่อปลาโตขึ้น บริเวณส่วนหัวลาดชันขึ้น แถบดังกล่าวจะกลายเป็นสีแดงและเริ่มลดขนาดลง และเมื่อเจริญเติบโตเต็มวัย แถบสีดังกล่าวจะค่อย ๆ เลือนจางจนหายไปเมื่อปลาโตเต็มที่ เหลือแต่เพียงเป็นจุดสีแดงเรื่อ ๆ บนพื้นลำตัวสีขาวอมแดงเท่านั้น

มีความยาวประมาณ 30-60 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดขนาด 1 เมตร น้ำหนักราว 20-30 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์อยู่ในบริเวณแนวปะการังและชายฝั่งของอ่าวไทย และฝั่งทะเลอันดามัน ในวัยเล็กมักอาศัยอยู่คู่กับเม่นทะเล โดยว่ายผ่านไปมาระหว่างขนของเม่นทะเล เพื่อป้องตัวกันจากนักล่า

เป็นปลาที่นิยมรับมาบริโภคโดยการปรุงสุดเช่นเดียวกับปลากะพงแดงชนิดอื่น ๆ รวมทั้งเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ซึ่งพฤติกรรมในสถานที่เลี้ยงนั้น ปลากะพงแดงหน้าตั้งเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมาก ทรหดอดทน ทนทานต่อโรค และกินอาหารง่ายแบบตะกละไม่เลือกทั้งอาหารสดหรืออาหารเม็ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  ช.ช้างน้ำ, "ไอ้หน้าตั้ง" หน้า 122-125 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 15 กันยายน 2011
2. ↑  กะพงแดงหน้าตั้ง จากสนุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lutjanus sebae***
**ป้อมเมหรานครห์** (อังกฤษ: Mehrangarh Fort) เป็นป้อมขนาด 1,200 เอเคอร์ ตั้งอยู่ในโชธปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนยอดเขา สูงราว 122 เมตรเหนือพื้น ป้อมสร้างขึ้นใน ป. 1459 โดยผู้นำราชปุต ราว โชธ ส่วนสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ที่พบในปัจจุบัน มาจากศตวรรษที่ 17 ภายในขอบเขตของป้อมยังปรเกอบด้วยพระราชวังจำนวนมากที่เป็นที่รู้จักจากงานแกะสลักและลานกว้างภายใน บนผนังของประตูที่สองของป้อมยังสามารถพบร่องรอยลูกปืนใหญ่จากกองทัพของรัฐชัยปุระที่มาตีป้อมในอดีต ทางตะวันออกเฉียงเหนือของป้อมยังมี *ฉัตรี* ระลึกถึงกีรัต สิงห์ โสทะ (Kirat Singh Soda) ซึ่งเป็นทหารที่เสียชีวิตขณะพยายามป้องกันป้อมอยู่ตรงจุดนั้น

ป้อมประกอบด้วยเจ็ดประตู ซ่งรวมถึง ชัยโปล (ประตูชัยชนะ) สร้างขึ้นโดยมหาราชา มาน สิงห์ เพื่อฉลองชัยชนะเหนือกองทัพชัยปุระ และกองทัพพิกาเนร์ เมื่อปี 1806 ส่วนฟัตเตหโปล (Fattehpol; ประตูชัยชนะ เช่นกัน) สร้างขึ้นเพื่อฉลองชัยชนะของมหาราชาอาชีต สิงห์ เหนือจักรวรรดิโมกุล คำว่าเมหรานครห์ มาจากคำภาษสันสกฤต 'มิหิร' (Mihir) พระอาทิตย์ หรือเทพพระอาทิตย์ กับ 'ครห์' แปลว่าป้อม แปลรวมกันว่า "ป้อมพระอาทิตย์" ตามระบบการรวมคำและออกเสียงภาษาราชสถาน ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่น 'มิหิรครห์' กลายเป็น 'เมหรานครห์' เทพพระอาทิตย์นี้เป็นเทพประจำตระกูลของราฐูร ถึงแม้จะเริ่มสร้างป้อมในปี 1459 โดย ราว โชธ ปฐมราชาแห่งโชธปุระ แต่ส่วนใหญ่ของป้อมในปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยของมหาราชาชัสวันต์ สิงห์ (1638–78)

ประวัติศาสตร์
-------------

ราว โชธ ผู้นำแห่งราชวงศ์ราฐูร (Rathore clan) เป็นผู้ที่ถือกันว่าเป็นผู้ริเริ่มการตั้งนครโชธปุระ เขาสร้างเมืองโชธปุระขึ้นในปี 1459 เพื่อเป็นราชธานีของมาร์วาร์ (Marwar) ที่ซึ่งมานเทาร์เป็นราชธานีแห่งเดิม ราว โชธ เป็นหนึ่งในบุตร 24 คนของรันมัล ผู้นำคนที่สิบห้าของราฐูร หนึ่งปีหลังขึ้นปกครอง โชธตัดสินใจย้ายราชธานีไปยังโชธปุระที่ปลอดภัยขึ้น เนื่องจากป้อมของมานเทาร์อันเดิมนั้นอายุราวพันปี ไม่เพียงพอต่อการให้ความปลอดภัย

ป้อมโชธปุระเริ่มตั้งขึ้นโดยราว นารา (Rao Nara) บุตรของ ราว สามรา (Rao Samra) รากฐานของป้อมตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 1459 ในการก่อสร้างป้อม ยังได้ฝังมนุษย์ทั้งเป็นตรงจุดที่สร้างป้อมเนื่องจากเชื่อว่าเป็นมงคลแก่ป้อม ผู้ที่ถูกฝังคือชายวรรณะเมฆวาลนามว่า "ราช ราม เมฆวาล" (Raja Ram Meghwal) ซึ่งยินดีที่จะถูกฝังด้วยตนเอง และราชวงศ์ราฐูรก็ให้คำสัญญาว่าจะดูแลครอบครัวของเมฆวาลต่อ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "History - Mehrangarh Museum Trust".
2. ↑  MrYashwant Singh, an official guide to the Fort.
3. ↑  Vyas, S.P. (2007). "Water supply system in the fort of Jodhpur". *Proceedings of the Indian History Congress*. **68**: 1423. JSTOR 44145652.
4. ↑  Mehrangarh Fort-Jodhpur เก็บถาวร 20 พฤศจิกายน 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลากัดค็อกซินา** (อังกฤษ: Wine-red betta; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Betta coccina*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)

จัดเป็นปลากัดป่าชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในประเภทปลากัดก่อหวอด มีลำตัวเรียวยาว หัวและตามีขนาดใหญ่ ลำตัวและครีบสีแดงสดทั้งตัว ซึ่งชื่อวิทยาศาสตร์ที่ว่า *"coccina"* นั้น หมายถึง *"แดงดั่งเหล้าองุ่น"* เมื่อตกใจหรืออยู่ในภาวะเครียดสีจะซีด แลเห็นจุดวงกลมขนาดใหญ่สีเขียวที่กลางลำตัว อย่างชัดเจน ขณะที่เมื่อมีสีสดใสจุดดังกล่าวจะเป็นสีน้ำเงิน เห็นได้ขัดเจน ปลายครีบหางและครีบหลังมีแถบสีขาวเล็ก ๆ 

มีขนาดโตเต็มที่ 30-40 มิลลิเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่ตัวผู้จะมีสีสันสดใสและครีบต่าง ๆ ยาวกว่า

พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำบนเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย, รัฐยะโฮร์และมะละกาของมาเลเซีย แต่ไม่พบในประเทศไทย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีราคาขายค่อยข้างแพงและหายาก ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง โดยเลี้ยงรวมกันเป็นฝูงก่อน จากนั้นจึงค่อยให้ปลาจับคู่กัน จะประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี หากเลี้ยงในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่างต่ำกว่าค่าความเป็นกลาง (ค่า pH ต่ำว่า 7) ในที่เลี้ยงชอบก่อหวอดในโพรงไม้หรือกระถางใต้น้ำ และบนผิวน้ำ

อ้างอิง
-------

* *Betta coccina*, Vierke 1979 (อังกฤษ)
ผงกุงกุมะในไมสูรุ ประเทศอินเดีย
**กุงกุมะ** (อักษรโรมัน: Kumkuma) เป็นผงที่ใช้ในกิจกรรมทางสังคมและศาสนาในประเทศอินเดีย ทำมาจากผงขมิ้นกับผงอื่น ๆ ชื่ออื่น ๆ ในอินเดีย เช่น *kuṅkumam* (สันสกฤต कुङ्कुमम्, ทมิฬ குங்குமம், ภาษามลยาฬัม കുങ്കുമം), *kumkuma* (เตลูกู కుంకుమ), *kukum* (กงกัณ कुकूम्), *kunku* (มราฐา कुंकू and คุชราต કંકુ), *kumkum* (เบงกอล কুমকুম และ ฮินดี कुमकुम), *kunkuma* (กันนาดา ಕುಂಕುಮ)

กุงกุมะมักป้ายบนหน้าผากของชาวอินเดีย ซึ่งมีที่มาจากความเชื่อเรื่องพลังงานในร่างกายที่เรียกว่าจักระ โดยจักระที่หก หรือที่รู้จักในชื่อ ตาที่สาม ตั้งอยู่ที่ตรงกลางหน้าผาก ระหว่างคิ้ว และเชื่อว่าเป็นช่องทางติดต่อระหว่างมนุษย์และเพทเจ้า การป้ายกุงกุมะยังแตกต่างไปตามธรรมเนียม เช่น ลัทธิไศวะนิยมทาเส้นสีขาวแนวนอนสามเส้น ทำมาจากวิภูติ และมีจุดกุงกุมะอยู่ตรงกลาง หรือที่เรียกว่าตริปุนทระ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Huyler, Steven. "The Experience: Approaching God". In *The Life of Hinduism*, ed. Vasudha Narayanan and John Stratton Hawley. Los Angeles: University of California Press, 2006.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**กุงกุมะ**

* Kumkum 2008
* Lead in Spices, Herbal Remedies, and Ceremonial Powders Sampled from Home Investigations for Children with Elevated Blood Lead Levels — North Carolina, 2011–2018
**ลียูโนร์แห่งวีเซว** (โปรตุเกส: *Leonor de Viseu*; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1458 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1525) เป็นพระราชินีคู่สมรสของพระเจ้าฌูเวาที่ 2 แห่งโปรตุเกส

พระราชประวัติ
-------------

ลียูโนร์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1458 ทรงเป็นธิดาของเจ้าชายเฟร์นังดู ดยุคแห่งวีเซวกับพระชายา คือ เบียตริซแห่งโปรตุเกส ธิดาของอาฟงซู ดยุคที่ 1 แห่งบรากังซา

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1471 ขณะพระชนมายุ 13 พรรษา ลียูโนร์ได้สมรสกับเจ้าชายฌูเวาแห่งโปรตุเกส รัชทายาทวัย 16 พรรษาซึ่งเป็นพระราชโอรสที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของพระเจ้าอาฟงซูที่ 5 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสองคน คือ

* อาฟงซู (เกิด ค.ศ. 1475) ถึงแก่กรรมก่อนวัยอันควรด้วยอุบัติเหตุระหว่างขี่ม้าในปี ค.ศ. 1491
* ฌูเวา (เกิด ค.ศ. 1482) ถึงแก่กรรมในวันทารก

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1481 พระเจ้าอาฟงซูที่ 5 สวรรคต พระสวามีของลียูโนร์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฌูเวาที่ 2 แห่งโปตุเกส กษัตริย์คนใหม่ไม่เป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ขุนนาง เนื่องจากถูกพระองค์ลดทอนอำนาจ อำนาจในการปกครองถูกรวมเข้าสู่ศูนย์กลาง กลุ่มขุนนางคิดหาแผนการและกลอุบายมากมายมาจัดการกับกษัตริย์ สุดท้ายทั้งดิเอโก ดยุคแห่งวีเซว พระเชษฐาของลียูโนร์ และเฟร์นังดูที่ 2 ดยุคแห่งบรากังซา พระขนิษฐภาดา (น้องเขย) ของลียูโนร์ต่างถูกพระสวามีของลียูโนร์ประหารชีวิต เนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องในแผนการทรยศต่อพระองค์ เหตุการณ์นี้ทำให้ตระกูลบรากังซาถูกกำจัดจนเกือบจบสิ้น

พระราชินีลียูโนร์เป็นที่จดจำในฐานะผู้ก่อตั้งกรุงกัลดัสดาราอิงยา พระองค์ประสบปัญหาจากแผนการสมคบคิดที่รายล้อมอยู่รอบตัวพระสวามี กระทั่งพระเจ้าฌูเวาสวรรคตในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1495 โดยมีข่าวลือว่าพระองค์ถูกวางยาพิษ เนื่องจากไม่มีพระราชบุตรตามกฎหมายเหลืออยู่ พระอนุชาของพระราชินีลียูโนร์จึงได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ามานูแวลที่ 1

หลังพระสวามีสวรรคตพระราชินีลียูโนร์ได้อุทิศชีวิตให้กับงานด้านศาสนาและงานการกุศล ในปี ค.ศ. 1498 พระองค์ได้ก่อตั้งบ้านแห่งพระเมตตาเพื่อผู้ยากไร้ ผู้ป่วย เด็กถูกทิ้ง และเด็กกำพร้า พระองค์ทรงเครื่องแต่งกายคล้ายแม่ชีตลอดพระชนมาชีพที่เหลือ

อ้างอิง
-------

* The Mad Monarchist, Consort Profile: Queen Leonor of Viseu
**วิลเลียม แม็คเกรเกอร์** (William McGregor; 13 เมษายน 2389 - 20 ธันวาคม 2454)  เป็นผู้บริหารสโมสรฟุตบอลใน ยุควิคตอเรีย ได้รับการยกย่องในฐานะผู้ก่อตั้ง อิงกลิชฟุตบอลลีก องค์กรจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกแห่งแรกในโลก.

หลังจากย้ายมาที่ เบอร์มิงแฮม เพื่อตั้งธุรกิจในฐานะ ช่างทำผ้าม่าน แม็คเกรเกอร์เข้าไปพัวพันกับสโมสรฟุตบอลท้องถิ่น (แอสตันวิลลา) ซึ่งเขาช่วยก่อตั้งให้เป็นหนึ่งในทีมชั้นนำของอังกฤษ เขารับใช้สโมสรมากว่า 20 ปี ในตำแหน่งที่หลากหลาย อาทิ ประธานบริหาร ผู้อำนวยการ และประธานสโมสร ในปี ค.ศ. 1888 ความผิดหวังกับการยกเลิกแมตช์ของวิลลาเป็นประจำ แม็คเกรเกอร์จัดประชุมตัวแทนสโมสรชั้นนำของอังกฤษที่นำไปสู่การก่อตั้งฟุตบอลลีก ให้สโมสรสมาชิกยืนยันตารางการแข่งขันตลอดฤดูกาล นี่เป็นส่วนสำคัญในการเปลี่ยนผ่านของฟุตบอลจากงานอดิเรกของมือสมัครเล่นสู่ธุรกิจอาชีพ

แม็คเกรเกอร์เป็นทั้งประธานและประธานบริหารของฟุตบอลลีกและยังเป็นประธาน สมาคมฟุตบอล เขาได้รับการยอมรับจากสมาคมฟุตบอลสำหรับการบริหารของเขา เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1911 และได้รับเกียรติจากฟุตบอลท้องถิ่นและแอสตันวิลลา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Grave of William McGregor in St Mary's Graveyard". *Digital Handsworth*. Birmingham City Council. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 June 2011. สืบค้นเมื่อ 16 July 2008.
2. ↑  Matthews, Tony (2007). *The Legends of Aston Villa*. Breedon Books Publishing Co. Ltd. p. 116. ISBN 978-1-85983-580-7.
**กี่ต๋อง** (จีน: 童乩; พินอิน: *tóngjī*) คือ คนทรงในความเชื่อของจีน โดยธรรมเนียมของร่างทรงของเทพเจ้าจีนซึ่งจะลงมาประทับร่างม้าทรงเฉพาะทุก ๆ เทศกาลกินเจหรือในโอกาสสำคัญต่าง ๆ ตามแต่เทพเจ้าที่ประจำร่างม้าทรงนั้นจะลงมาประทับร่าง (กี่ต๋อง) แต่ก็มิใช้ว่าจะลงมาประทับได้ทุกวัน เชื่อกันว่าการเข้าทรงของพระจีนเป็นการแสดงอิทธิฤทธิ์ของพระจีนและสามารถปัด เป่าสิ่งชั่วร้าย บันดาลความสุขให้แก่ผู้เคารพเลื่อมใสพระจีน

และเชื่อกันว่าผู้ที่เป็นม้าทรง (กี่ต๋อง) ของพระจีนได้ เป็นผู้มีบุญที่เทพเจ้าเลือกแล้ว แม้จะอยู่ไกลเพียงใด แต่อาการของคนจะเป็นม้าทรงจะออกมาเอง ชีวิต ของคนที่เป็นม้าทรงจะเกี่ยวข้องกับศาลเจ้าไปโดยปริยาย ม้าทรงแต่ละคนจะต้องมีพี่เลี้ยงอย่าน้อยสองถึงสามคน คือคนดูแลในเรื่องต่าง ๆ เช่น การใส่ต้อ การนำไปทำพิธีต่าง ๆ ถืออาวุธหรือสิ่งของ และม้าทรงจะต้องถือศีลกินเจ ไปทำความสะอาดศาลเจ้า เวลาศาลเจ้ามีงานวันเกิด (แซยิด) เทพเจ้าต่าง ๆ ก็ต้องเข้าร่วมงานไม่จำเป็นต้องไปประทับทรงแค่เข้ารวมในงานก็พอ และที่สำคัญม้าทรงมีหน้าที่เป็นตัวแทนของเทพเจ้าในการช่วยเหลือมนุษย์ เช่น คนป่วย คนมีเคราะห์ คนที่มีปัญหาทางจิตใจ ชีวิต ครอบครัว โดยรวมการเข้าทรงของ พระจีน จะมาช่วยขจัดปัดเป่าทุกข์ร้อน รักษาโรคภัยไข้เจ็บ บันดาลความเจริญรุ่งเรืองในการประกอบอาชีพ และอำนวยความเป็นสิริมงคลให้แก่ผู้ที่เคารพเลื่อมใส

การแสดงอิทธิฤทธิ์ของพระจีน เมื่อพระจีนเข้าทรงแล้ว บางครั้งจะคว้าอาวุธ คู่มือ มีทั้งดาบจีน ง้าว ขวาน มีด เหล็กแหลม ลูกตุ้มเหล็ก เป็นต้น ออกมาร่ายรำ ฟาดฟัน ทิ่มแทงร่างกายตนเอง เช่น แก้ม ลิ้น แขน หน้าอก หลัง สีข้าง ตัดลิ้นออกมาเขียนยันต์เขียนฮู้ให้ผู้เคารพเลื่อมใสเก็บไว้เป็นสิริมงคล การกระทำของพระจีนม้าทรงจะไม่รู้สึกตัวไม่มีความเจ็บปวดซึ่งหลังจากพระ จีนออกจากการเข้าทรงแล้ว ร่างม้าทรงจะมีร่องรอยบาดแผลอยู่เพียงเล็กน้อย ซึ่งจะหายไปเองโดยใช้ยันต์ปิดไว้ ร่องรอยที่แก้มก็เพียงเอาเถ้าขี้ธูปอุดรูไว้ก็จะหายสนิท

การรับปรึกษาแก่ผู้เลื่อมใส โดยผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือจะเล่าเรื่องของตนซึ่งพระจีนก็จะให้คำปรึกษา แนะนำ ชี้แนะวิธีปฏิบัติตามแก่กรณี ระหว่างทำพิธี จะมีการประโคม "ตัวก้อ" กลองใหญ่ "กิมก้อ" กลองเล็ก และโกก้อ "กลอง แห่ขบวน" และจุดประทัดอึกทึกเร้าใจอยู่ตลอดเวลา การออกจากร่างม้าทรง เมื่อเสร็จภารกิจ หรือตามเวลาอันสมควร พระจีนก็จะออกจากร่างม้าทรง โดยมีพี่เลี้ยงคอยช่วยเหลือ

ดูเพิ่ม
-------

* เทวรูปจีน
* ศาลเจ้าจีน
* วัดจีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "嵇童. 「童乩研究」的历史回顾" (PDF). เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-15. สืบค้นเมื่อ 2007-07-13.
2. ↑
3. ↑
4. ↑

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**กี่ต๋อง**
**ปลาการ์ตูนอานม้า** (อังกฤษ: Saddleback anemonefish, Saddleback clownfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Amphiprion polymnus*) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง 

ได้ชื่อมาจากการที่มีลายสีขาวพาดตั้งแต่บริเวณปลายครีบหลังมายังบริเวณกลางลำตัว เหมือนอานม้า พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในมหาสมุทรอินเดีย เช่นเดียวกับปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง (*A. sebae*) มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 12 เซนติเมตร จะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด พรมทะเล (*Stichodactyla haddoni*) ซึ่งจะฝังตัวอยู่ในทรายพื้นทะเล ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

ปลาการ์ตูนอานม้า นับว่าเป็นปลาการ์ตูนที่มีความหลากหลายทางสีสันและลวดลายมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยบางตัวอาจมีลายสองแถบ หรือสามแถบ สีสันมีตั้งแต่สีดำตลอดทั้งลำตัว หรือบางตัว มีเฉพาะส่วนปากเท่านั้นที่มีสีส้ม ลำตัวสีดำ ส่วนปากและท้องเป็นสีส้ม ไปจนถึงบางตัวที่มีสีส้มตั้งแต่ปาก, ท้อง และลำตัว มากกว่าพื้นที่สีดำบนลำตัว และขณะที่บางตัวอาจมีลายอานม้าเพียงไม่ถึงครึ่งหนึ่งของลำตัว แต่บางตัวมีลายอานม้าพาดยาวไปจนสุดด้านล่างของลำตัว เป็นต้น ส่วนปลาที่พบในเขตน่านน้ำไทยมักมีลายแถบสามแถบครึ่งลำตัว และมีลำตัวสีดำตลอดทั้งลำตัว

เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง

อ้างอิง
-------

1. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, *ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย* คอลัมน์ Blue Planet หน้า 127 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Amphiprion polymnus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2012-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลากะพงเหลืองห้าเส้น** หรือ **ปลากะพงเหลืองแถบฟ้า** (อังกฤษ: five-lined snapper, blue-striped snapper, blue-banded sea perch; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lutjanus quinquelineatus*) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน แต่มีลักษณะเด่น คือ มีแถบข้างลำตัวเป็นสีฟ้าบนพื้นสีเหลืองสด และมีแต้มสีดำระหว่างเส้นสองแถบบน ลูกปลาขนาดเล็กมีลำตัวใสจนมองเห็นกระดูกภายในได้

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบชายฝั่งและแนวปะการังของอินโด-แปซิฟิกตะวันออก ไปจนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

มีการบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจบ้าง แต่รสชาติไม่อร่อย จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่า เนื่องจากความสวยงามที่โดดเด่น 

นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะพงข้างปาน", "ปลากะพงทอง" หรือ "ปลาเหลืองลีซี"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Catalogue of Life (อังกฤษ)[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Fiveline Snapper, *Lutjanus quinquelineatus* (Bloch, 1790) (อังกฤษ)
3. ↑  ["Five-lined snapper (*Lutjanus quinquelineatus*) (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-02. สืบค้นเมื่อ 2012-03-09. Five-lined snapper (*Lutjanus quinquelineatus*) (อังกฤษ)]
4. ↑  *Lutjanus quinquelineatus* (ไทย)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lutjanus quinquelineatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
**วัดรัตนเนตตาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำพันตา อำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการสิริลักษณ์ ธีรวังโส ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดรัตนเนตตารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อว้นที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **วัดล้านหอย** เนื่องจากมีการนำเปลือกหอยที่ถูกทิ้งอย่างหอยกาบ หอยจาน และหอยแครง มาสร้างเป็นถาวรวัตถุ โดยฝีมือของเจ้าอาวาส พระ และเณร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ หอพระแก้วสามฤดูหรือมณฑป ภายนอกตกแต่งด้วยเปลือกหอยสารพัดชนิด โทนสีส้มทอง เปลือกหอยถูกทับซ้อนกันเป็นรูปดอกไม้ บริเวณทางขึ้นยังประดับด้วยพญานาคขนาดใหญ่สองฝั่ง ตกแต่งด้วยเปลือกหอยสีเขียวสลับทอง ภายในมีรูปปั้นนกแก้ว นกขุนทอง และรูปปั้นพระพุทธรูปต่าง ๆ หอระฆังและสวนพุทธประวัติแสดงพุทธสถานขององค์พระพุทธเจ้า มีทั้งปางประสูติ ตรัสรู้ แสดงธรรม ตกแต่งด้วยเปลือกหอยเช่นเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ท่องเที่ยวทั่วไทย โดยพี่หนุ่ม-สุทน…วัดรัตนเนตตาราม อ.นาดีจ.ปราจีนบุรี". ไทยแลนด์พลัส.
2. ↑  "วัดรัตนเนตตาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดรัตนเนตตาราม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
4. ↑  "วัดรัตนเนตตาราม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-06. สืบค้นเมื่อ 2021-12-06.
**ปลากะรังลายจุด** หรือ **ปลากะรังน้ำกร่อย** (อังกฤษ: Brown spotted grouper, Estuary grouper, Malabar grouper, Greasy cod, Spotted river cod, Estuary rock cod; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Epinephelus malabaricus*) ปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะรัง (Serranidae)

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลากะรังทั่วไป พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในบริเวณชายฝั่งหรือปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อย ตั้งแต่ทะเลแดง, อินโด-แปซิฟิก จนถึงทะเลญี่ปุ่น และออสเตรเลีย กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร

มีขนาดโตเต็มที่ได้มากกว่า 120 เซนติเมตร และมีน้ำหนักมากกว่า 150 กิโลกรัม นับเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่งในวงศ์นี้ โดยลูกปลาขนาดเล็กจะเลี้ยงตัวเองในบริเวณที่เป็นปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน โดยปลาที่โตเต็มวัยจะผสมพันธุ์และวางไข่ในทะเล และที่สำคัญยังสามารถเปลี่ยนเพศได้อีกตามวัย โดยลูกปลาที่อยู่ในวัยไม่เกิน 3 ปี น้ำหนักตัวประมาณ 3 กิโลกรัม จะเป็นเพศเมียทั้งหมด และเมื่อเติบโตขึ้นมาจนน้ำหนักเกิน 7 กิโลกรัมขึ้นไป จะกลายเป็นเพศผู้ การผสมพันธุ์จะเกิดจากปลาเพศผู้ที่มีขนาดใหญ่กว่าปลาเพศเมีย

เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่ง ที่มีการนิยมเพาะเลี้ยงกันอย่างกว้างขวางในกระชังหรือบ่อดินริมทะเบหรือบริเวณน้ำกร่อยในหลายพื้นที่

ดูเพิ่ม
-------

* ปลากะรังปากแม่น้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  "การเลี้ยงปลาเก๋าหรือปลากะรัง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-10. สืบค้นเมื่อ 2012-03-01.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลและรูปจาก Fishbase.org
* (S)/AT428-7 (s).pdf การเพาะเลี้ยงปลากะรัง[*ลิงก์เสีย*]

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Epinephelus malabaricus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Epinephelus malabaricus***
**วัดราชฐานหลวงป่าแดง** เป็นวัดตั้งที่ตั้งอยู่ในเมืองเชียงตุง อำเภอเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า

ตามตำนานระบุว่า เมื่อครั้งที่พระพุทธศาสนาคณะลังกาวงศ์ใหม่ หรือนิกายลีหล หรือหนป่าแดง ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่วัดป่าแดงมหาวิหาร และวัดมหาโพธาราม (วัดเจดีย์เจ็ดยอด) จังหวัดเชียงใหม่ สงฆ์คณะนี้สืบทอดมาจากคณะสงฆ์ล้านนาจำนวน 12 รูป ที่เดินทางไปบวชเรียนใหม่ยังลังกาทวีป คณะสงฆ์ฝ่ายป่านี้ มีพระโสมจิตรเถระเป็นผู้นำเข้าเมืองเชียงตุงเมื่อราว พ.ศ. 1989 โดยวัดราชฐานหลวงป่าแดงสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าศรีสุธรรมจุฬามณีราช จุลศักราช 873 หรือ พ.ศ. 2002 เพื่อถวายเป็นวัดฝ่ายอรัญวาสี วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมาเนื่องจากเป็นวัดที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของเชียงตุง

วัดมีวิหารหลวงศิลปะมัณฑะเลย์ผสมไทใหญ่พื้นเมือง มีศิลาจารึกและหอธรรมบรรจุตำนานและคัมภีร์ต่าง ๆ บริเวณฐานประทักษิณรอบเจดีย์ มีการเจาะช่องจรนำเพื่อประดิษฐานพระพุทธรูป ส่วนรองรับองค์ระฆังทำเป็นบัวคว่ำ องค์ระฆังทรงคอดปลายมีการประดับรัดอก โดยรวมแล้วได้รับอิทธิพลศิลปะล้านนา นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปล้านนาสกุลช่างเชียงราย อยู่บริเวณด้านหน้าพระประธานในวิหาร ส่วนพระประธานเป็นพระพุทธรูปสำริด ศิลปะล้านนาช่วงกลางถึงปลายพุทธศตวรรษที่ 21

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พุทธศาสนาโนเชียงตุง กรณีศึกษา นิกายยางกวง นิกายป่าแดง นิกายไทใหญ่ และนิกายพม่า" (PDF).
2. ↑  ทวี สว่างปัญญางกูล, ปริวรรตและเรียงเรียงจากต้นฉบับภาษาไทเขิน, *พงศาวดารเมืองเชียงตุง*, (เชียงใหม่ : ม.ป.ท. 2533), 39.
3. ↑  "เจ้านางสุคันธา ณ เชียงใหม่ สายใยรักสองราชสำนัก เชียงใหม่-เชียงตุง "รุ่นสุดท้าย"". ศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  พิพัฒน์พงษ์ หน่อขัด. "พระเจดีย์เมืองเชียงตุงตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
**วัดราษฎร์นิมิตศรัทธาธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

วัดราษฎร์นิมิตศรัทธาธรรมสร้างขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2520 ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 4 ปีฉลู โดยมีปู่ปัน ย่าพลี ย่าลัด และย่าเล็ก โตประเสริฐ ได้พร้อมกันบริจาคที่ดินและดำเนินการสร้างวัดนี้ ชื่อของวัดนั้น เนื่องจากผู้สร้างคนหนึ่งได้นิมิตแล้วเกิดศรัทธาพร้อมใจกันสร้างวัด โดยที่บริเวณรอบวัดเป็นบึงใหญ่มีต้นปรือมากมาย วัดตั้งอยู่ริมคลองหนองปรือนั้น ชาวบ้านจึงนิยมเรียกว่า **วัดหนองปรือ** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2435 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 30 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2545

อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้สักแบบทรงไทยทั้งหมด มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง แสดงนรก สวรรค์ และพุทธประวัติ ได้รื้อเมื่อ พ.ศ. 2542 เนื่องจากเป็นเขตเวนคืนของการสร้างสนามบิน และได้ใช้งบประมาณการสร้างของบริษัทท่าอากาศยานสากลกรุงเทพแห่งใหม่ สร้างศาลา โบสถ์ เมรุ หอระฆัง กุฏิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 สภาพทั่วไปของวัดมีบรรยากาศร่มรื่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์นิมิตศรัทธาธรรม". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดราษฎร์นิมิตรศรัทธาธรรม". ไทยตำบล. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-07-06. สืบค้นเมื่อ 2021-02-18.
**ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ** (อังกฤษ: Fire clownfish, Red and black anemonefish, Cinnamon clownfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Amphiprion melanopus*) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง

มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (*A. frenatus*) มาก แต่มีความแตกต่างกันที่ปลามะเขือเทศแดงดำมีครีบก้น และครีบท้องเป็นสีดำ และลายสีดำบนลำตัวจะมีลักษณะแตกต่างออกไป ขณะที่ปลาที่พบในบางที่ เช่น ฟิจิหรือวานูอาตู ครีบเหล่านี้จะไม่มีสีดำ แต่ทว่าปลาที่มีลักษณะเช่นนี้มีพบไม่บ่อยนัก

มีขนาดโตเต็มที่ 11 เซนติเมตร พบในมหาสมุทรแปซิฟิกทางแถบฟิจิ, วานูอาตู, มัลดีฟส์, อินโดนีเซีย ไปจนถึงเกรทแบร์ริเออร์รีฟ โดยไม่พบในน่านน้ำไทย

นับเป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง แต่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามนัก เนื่องจากมีสีสันที่ไม่สวยงามเท่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, *ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย* คอลัมน์ Blue Planet หน้า 130 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Amphiprion melanopus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Cinnamon Clownfish (อังกฤษ)
**วัดรังสีรัตนวารี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมคลองชักพระ ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดรังสีรัตนวารี หรือเดิมชื่อ **วัดป่าเชิงเลน** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แต่เดิมเป็นวัดร้างที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา และถูกปล่อยทิ้งให้รกร้างมาเนิ่นนาน เพราะถูกน้ำท่วมขังบ่อยจนทรุดโทรม เนื่องจากสถานที่ตั้งของวัดล้อมรอบไปด้วยคลอง ต่อมาได้รับการบูรณะใหม่โดยพระครูวิศิษฏ์ธรรมวงศ์ (ภัลลภ อภิปาโล) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันด้วย

เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 วัดได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดรังสีรัตนวารี" เพราะเป็นชื่อที่ได้รับประทานจากสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร

อาคารเสนาสนะ
------------

วัดรังสีรัตนวารีมีพื้นที่โดยรอบโอบล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่เขียวขจี ศาลาการเปรียญประดิษฐาน *พระพุทธสิริสัตตราช* เป็นพระประธาน และยังมีรูปหล่อของหลวงปู่ครูบาอาจารย์ของที่วัดในอดีตด้วย อุโบสถมีขนาดค่อนข้างเล็ก ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ ผนังทั้งสี่ด้านของอุโบสถเปิดโล่ง ภายในอุโบสถนี้มีพระประธานซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่วัด แต่เดิมมีพระพุทธรูปสามองค์ด้วยกัน แต่ถูกตัดเศียรไป ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงองค์เดียวเท่านั้นเพราะอีกสององค์ที่เหลือทรุดโทรมมากแล้ว และด้านข้างมีรูปปั้นหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ซึ่งเป็นพระป่าที่มีชื่อเสียงของภาคอีสาน 

วัดมีใบเสมาเก่าแก่ของวัดที่ขุดพบและยังคงเหลือแนวอิฐเก่าที่เป็นฐานรากของอุโบสถหลังเก่าอยู่ด้วย นอกจากนี้มีศาลากลางน้ำและกุฏิสงฆ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-20.
2. ↑  "วัดป่าเชิงเลน – วัดป่ากลางกรุง ถนนจรัญสนิทวงศ์ 35 เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร". *ทัวร์วัดไทย*.
3. ↑  "เรื่อง ขอความเห็นชอบเปลี่ยนแปลงชื่อวัด จำนวน ๑๑ วัด". มหาเถรสมาคม.
4. ↑  ""วัดป่าเชิงเลน" วัดป่ากลางกรุง สุดสงบร่มเย็น อายุกว่า 200 ปี". *ผู้จัดการออนไลน์*. 6 ตุลาคม 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า** หรือ **ปลาการ์ตูนส้ม** (อังกฤษ: Orange clownfish, Blackfin clownfish, Percula anemonefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Amphiprion percula*)

เป็นปลาการ์ตูนที่มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนส้มขาว (*A. ocellaris*) มากที่สุด แต่มีความแตกต่างจากปลาการ์ตูนส้มขาวตรงที่ ลวดลายบนลำตัวจะมีความหลากหลายกว่ามาก และพื้นลำตัวจะมีสีดำปรากฏมากกว่า บางตัวอาจมีสีดำกินพื้นที่ลำตัวจนเต็มเหลือเพียงครีบ, ปาก และหางเท่านั้นที่เป็นสีส้ม อีกประการ คือ ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่านั้นจะมีซี่กระดูกบนครีบหลัง 9-10 ชิ้น ส่วนปลาการ์ตูนส้มขาวจะมี 11 ชิ้น, ซี่กระดูกที่ครีบหู 16-18 ชิ้น ขณะที่ปลาการ์ตูนส้มขาวมีน้อยกว่า คือ 15-17 ชิ้น

มีขนาดโตเต็มที่ 11 เซนติเมตร ซึ่งก็ใกล้เคียงกับปลาการ์ตูนส้มขาว พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก, หมู่เกาะโซโลมอน, เมลานีเซีย, นิวแคลิโดเนีย, วานูอาตู, เกรตแบร์ริเออร์รีฟ และไม่พบในน่านน้ำไทย

ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า นับเป็นปลาการ์ตูนชนิดที่ได้รับความนิยมสูงสุดในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม อันเนื่องจากลวดลายและสีสันที่สวยงามที่มากกว่า ยิ่งโดยเฉพาะตัวที่มีลวดลายหรือสีสันที่แปลกไปจากปกติ มักถูกตั้งชื่อทางการค้าไปต่าง ๆ เช่น "ปลาการ์ตูนปิกัสโซ่" คือ ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า ตัวที่มีลวดลายเชื่อมต่อกันคล้ายไม้กางเขน หรือ "ปลาการ์ตูนพลาตินั่ม" คือ ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า ที่มีสีขาวเป็นปื้นไปตลอดทั้งลำตัว เป็นต้น ซึ่งชนิดหลังนี้มีราคาขายที่สูงมากถึงคู่ละ 60,000 บาท

ปัจจุบัน ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า นับเป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ โดยลวดลายของปลาการ์ตูนเพอร์คูล่าที่เพาะออกมานั้น จะมีลวดลายและสีสันที่เป็นเอกลักษณะเฉพาะตัว ไม่เหมือนกัน ซึ่งต่างจากปลาการ์ตูนส้มขาว ที่ลวดลายจะเหมือนกันทั้งหมด ถึงแม้จะใช้พ่อแม่ปลาที่มีลวดลายและสีสันที่สวยงาม แปลกตาแล้ว แต่ลูกปลาที่ออกมาก็จะมีที่เหมือนกับพ่อแม่ปลาเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, *ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย* คอลัมน์ Blue Planet หน้า 131 และ 132 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Amphiprion percula***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า จาก Fishbase.org
**สุดสาคร** คือ ตัวละครในเรื่องพระอภัยมนีโดยสุดสาครเป็นลูกของพระอภัยมณีกับนางเงือกที่ช่วยเหลือพระอภัยมณีหนีมายังเกาะแก้วพิสดาร สุดสาครเกิดที่เกาะแก้วพิสดารและอยู่เติบโตกับพระฤๅษี เมื่อโตขึ้นสุดสาครจึงออกตามหาพ่อ โดยมีม้านิลมังกรเป็นพาหนะ
"แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มัน
แสนสุดลึกล้ำเหนือกำหนด

```
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด       ก็ไม่
```

คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

```
มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน          บิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน          เกิด
```

เป็นคนคิดเห็นจึงเจรจาฯ"
เป็นบทกลอนที่ทำให้สุนทรภู่ต้องบวชเพื่อลี้ภัยทางการเมือง ไปยังวัดอนงค์คาราม
เป็นนิยายแทนแฝงสัญลักษณ์ทางการเมือง

ประวัติสุดสาคร
--------------

ณ เกาะแก้วพิสดาร นางเงือกได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เกิดจากพระอภัยมณี ชื่อ สุดสาคร พระฤๅษีที่อยู่ในเกาะแก้วพิสดารได้เลี้ยงดูและสั่งสอนวิชาต่างๆ ให้สุดสาคร สุดสาครจึงออกเดินทางตามหาพระบิดา ที่ออกจากเกาะแก้วพิสดารไป โดยมีสัตว์พาหนะคู่ใจ คือ ม้านิลมังกร ทั้งสองได้หลงไปในเกาะผีสิง จึงต้องต่อสู้กับพวกผีทั้งหมดในเกาะเป็นเวลานานพอสมควร จนเกือบจะเสียท่า แต่ก็รอดมาได้ด้วยความช่วยเหลือจากพระฤๅษีเกาะแก้วพิสดาร 

หลังจากนั้นสุดสาครได้เดินทางต่อจนพบกับชีเปลือย และถูกชีเปลือยล่อลวงเอาม้านิลมังกรและไม้เท้าวิเศษจนถูกผลักตกหน้าผา เดชะบุญที่สุดสาครไม่ตายจึงกลับมาชิงไม้เท้าวิเศษคืนไปได้ที่เมืองแห่งหนึ่ง เจ้าเมืองแห่งนั้นได้รับอุปการะสุดสาครไว้เป็นลูกบุญธรรม จนสุดสาครโตขึ้น จึงออกเดินทางตามหาพระบิดาต่อ โดยครั้งนี้เจ้าเมืองการเวกให้เสาวคนธ์และหัสชัยซึ่งเป็นพระโอรสและพระธิดาของพระองค์ พร้อมทั้งกองเรือรบจำนวนหนึ่งออกเดินทางไปกับสุดสาครด้วย ระหว่างทางกองเรือของสุดสาครถูกฝูงผีเสื้อยักษ์โจมตีและจับตัวเอาเสาวคนธ์และหัสชัยไป สุดสาครติดตามไปสังหารผีเสื้อยักษ์และชิงตัวทั้งสองคนกลับคืนมาได้สำเร็จและเดินทางออกตามหาพระบิดาต่อไป

วัฒนธรรมสมัยนิยม
----------------

เรื่องราวของสุดสาครได้นำมาถ่ายทอดในสื่อต่างๆคือ

* ภาพยนตร์การ์ตูนสุดสาคร (พ.ศ. 2522)
* การ์ตูนแอนเนมิชั่นชุดสุดสาคร
* ภาพยนตร์สุดสาคร (พ.ศ. 2549)

ดูเพิ่ม
-------

* พระอภัยมณี
อับดุล มูวิซ
**อับดุล มูวิซ** (อินโดนีเซีย: *Abdul Muis, Abdoel Moeis*) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวอินโดนีเซียที่มีบทบาทมากในกลุ่มปัญญาชนชาตินิยมยุคแรกและเป็นผู้เขียนวรรณกรรมที่มีบทบาทอย่างมากในสังคมอินโดนีเซีย

ประวัติ
-------

มูวิซเกิดที่เมืองซูไงปูวาร์ในเกาะสุมาตราเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2429 บิดาเป็นชาวมีนังกาเบา มารดาเป็นชาวชวา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนผู้ช่วยแพทย์ที่ปัตตาเวีย แต่ถูกบังคับให้ออกเนื่องจากสุขภาพไม่ดี หลังจากนั้นไปรับราชการเป็นเสมียนของเย.ฮา. อาเบนดาโนน แต่เมื่ออาเบนดาโนนเดินทางกลับไปเนเธอร์แลนด์ เขาก็ถูกปลดออกจากงานและไปยึดอาชีพเป็นนักหนังสือพิมพ์

มูวิซเข้าร่วมเป็นสมาชิกของซาเรกัตอิซลัมซึ่งเป็นสมาคมที่เน้นการฟื้นฟูศาสนาอิสลามและส่งเสริมบทบาททางการเมืองของชาวอินโดนีเซีย เขาได้เป็นสมาชิกระดับผู้นำที่เรียกร้องให้รัฐบาลอาณานิคมให้สิทธิปกครองตนเองแก่ชาวพื้นเมืองมากขึ้น ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลอาณานิคมต้องการคนพื้นเมืองเข้าเป็นทหารมากขึ้น สมาคมซาเรกัตอิซลัมได้เรียกร้องว่าชาวอินโดนีเซียควรมีส่วนร่วมในการปกครองด้วย มูวิซมีบทบาทสำคัญในคณะผู้แทนที่ไปรณรงค์หาเสียงสนับสนุนในเนเธอร์แลนด์ใน พ.ศ. 2459 จนในที่สุดรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ยอมให้จัดตั้งสภาประชาชนขึ้นในอินโดนีเซียซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการกระจายอำนาจให้คนพื้นเมือง

ในการเลือกตั้งสภาประชาชนครั้งแรก มูวิซในฐานะตัวแทนซาเรกัตอิซลัมได้รับเลือกด้วย แต่เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 ยุติลง รัฐบาลเนเธอร์แลนด์กลับมาเข้มงวดกับการเคลื่อนไหวทางการเมืองอีก เพื่อป้องกันแนวความคิดแบบบอลเชวิกแพร่หลายเข้ามาในอินโดนีเซีย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2462 มูวิซไปปราศรัยที่ซูลาเวซี หลังจากนั้นไม่นาน ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในซูลาเวซีถูกฆ่าตาย ทำให้พรรคซาเรกัตอิซลัมถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังและมูวิซถูกจับ แต่ไม่นานก็ได้รับการปล่อยตัว ต่อมา ใน พ.ศ. 2465 เขาร่วมมือกับตัน มาลากา ผู้นำกลุ่มกบฏคอมมิวนิสต์จัดให้สมาชิกสหภาพลูกจ้างโรงรับจำนำชุมนุมประท้วงรัฐบาล แต่รัฐบาลปราบปรามได้ ตันและมูวิซถูกจับ ทำให้มูวิซถูกกักกันอยู่ภายในเกาะชวาเท่านั้น 

ตั้งแต่ พ.ศ. 2466 เกิดความแตกแยกภายในสมาคมซาเรกัตอิซลัมทำให้มูวิซถอนตัวออกจากพรรคและไปใช้ชีวิตอย่างสงบในสุมาตรา ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2469–2470 ที่มีการปราบปรามกลุ่มการเมืองต่าง ๆ อย่างจริงจัง มูวิซถูกจับตาและถูกจำกัดเสรีภาพในการเดินทาง ช่วงนี้เองที่เขาได้เขียนวรรณกรรมที่สำคัญออกมา เช่น *ซาละฮ์อาซูฮัน* (การอบรมที่ผิดพลาด) ซึ่งสะท้อนปัญหาการแบ่งแยกทางเชื้อชาติและผลของการศึกษาแบบตะวันตกต่อสังคมชาวพื้นเมือง งานเขียนที่สำคัญชิ้นอื่นของเขาคือ *เปอร์เตอมูวันโจโดะฮ์* เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักข้ามชนชั้นของหนุ่มสาวชาวซุนดา *ซูราปาตี* เป็นเรื่องของวีรบุรุษชาวบาหลีที่ต่อต้านการปกครองของเนเธอร์แลนด์ และ *โรเบิร์ต อานัก ซูราปาตี* เป็นเรื่องราวการผจญภัยของโรเบิร์ต บุตรของซูราปาตี เขาถึงแก่กรรมเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2502

อ้างอิง
-------

* สุกัญญา บำรุงสุข. อับดุล มูอิส ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 20 - 22
**วิลเลียม เฮอร์เชล** (อังกฤษ: William Herschel เยอรมัน: *Wilhelm Herschel*; พ.ศ. 2281 - 2365) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน และต่อมาเขาได้ใช้สัญชาติอังกฤษ เขาเป็นผู้ค้นพบดาวยูเรนัสโดยบังเอิญใน ค.ศ.1782

ขณะเขากำลังส่องกล้องโทรทรรศน์ศึกษาดาวฤกษ์ ดาวยูเรนัสเป็นดาวเคราะห์ที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าดวงแรกที่ถูกค้นพบ เฮอร์เชลเป็นนักดนตรีอาชีพที่อพยพจากเมืองฮันโนเฟอร์ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี) มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในอังกฤษ งานอดิเรกของเขาคือ การสร้างกล้องโทรทรรศน์ และมีความชำนาญมากในการศึกษาสังเกตดวงดาว การค้นพบดาวยูเรนัสทำให้เฮอร์เชลมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วโลก น้องสาวของเขา คือ แคโรลีน เฮอร์เชล (พ.ศ. 2293 - 2391) ทำงานร่วมกับเขา และได้ค้นพบดาวหางหลายดวง

บิดามารดา และญาติพี่น้อง
------------------------

บิดาของเขาคือ ไอแซก เฮอร์เชล (Isaac Herschel) ซึ่งมีเชื้อสายยิว ดังนั้นวิลเลียมจึงมีเชื้อสายยิวมาจากพ่อ โดยไอแซกเป็นคนเป่าโอโบในวงดุริยางค์ทหาร ในขณะที่มารดาเป็นคริสเตียนทำให้เขาเป็นคริสเตียน ในบรรดาญาติพี่น้องทั้งสิบคน มีพี่น้องสี่คนต้องจากไปตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนเซอร์จอห์น เฮอร์เชล บุตรชายของเขาได้เป็นผู้ค้นพบสารในการล้างฟิล์มถ่ายรูป

ผลงานการค้นพบ
-------------

วิลเลียมค้นพบดาวยูเรนัสในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2324 พบดวงจันทร์โอบีรอนและไททาเนียของดาวยูเรนัส ดวงจันทร์เอนเซลาดัสและมิมัสของดาวเสาร์ และพบเนบิวลาชื่อเอสกีโมด้วย

อ้างอิง
-------

* "William Herschel"by Michael Hoskin. New dictionary of Scientific Biography Scribners, 2008. v. 3, pp. 289-291.
* วิลเลียม เฮอร์เชล - เจ็ดผู้บุกเบิกห้วงอวกาศ เก็บถาวร 2008-02-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มหาวิทยาลัยราชมงคล
**อับดุลลอฮ์ อิบน์ วะฮับ อัรรอซิบี** (อาหรับ: عبدالله بن وهب الراسبي; เสียชีวิตวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 658) เป็นผู้นำเคาะวาริจญ์ช่วงแรกจากเผ่าบะญีละฮ์ เขาเป็น*ตาบิอี* (ผู้เรียนรู้หลักคำสอนศาสนาอิสลามจากเศาะฮาบะฮ์ (ผู้ติดตาม) ของศาสดามุฮัมมัดโดยตรง) เขาสุญูด (ก้มกราบ) ในเวลาละหมาดบ่อยมากจนทำให้เกิดหนังหนาด้านบนหน้าผาก นำไปสู่การตั้งชื่อเล่น *dhu ʾl-thafināt*, "ผู้มีหนังหนาด้าน"

ในการพิชิตอิรัก อับดุลลอฮ์สู้รบภายใต้การนำของซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ จากนั้นในสงครามกลางเมืองมุสลิมครั้งที่หนึ่ง เขาอยู่ในฝ่ายเคาะลีฟะฮ์อะลีและสู้รบให้ท่านในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) เขาต่อต้านการตัดสินใจยอมรับอนุญาโตตุลาการยุติสงครามกลางเมืองของอะลี และหันไปเข้าร่วมกลุ่มผู้ไม่เห็นด้วยที่ฮะรูรออ์ในอิรัก ซึ่งภายหลังกลุ่มนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "เคาะวาริจญ์" ต่อมาพวกเขาย้ายไปที่อัลกูฟะฮ์แล้วเลือกอับดุลลอฮ์เป็น*อะมีร* (ผู้บัญชาการ) ไม่ใช้เคาะลีฟะฮ์ (ผู้สืบทอดของมุฮัมมัด) อย่างที่มีการกล่าวอ้างบางส่วน พวกเขาเคลื่อนตัวไปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 658 และถูกอะลีล้อมไว้ในยุทธการที่นะฮ์เราะวาน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม (9 เศาะฟัร ฮ.ศ. 38) อับดุลลอฮ์เสียชีวิตในการสู้รบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kenney (2006), p. 41, calls him "the first ‘Kharijite’ caliph".
2. 1 2 3  Gibb (1960), p. 54.
3. ↑  Kenney (2006), p. 41.

บรรณานุกรม
----------

* Gibb, H. A. R. (1960). "ʿAbd Allāh b. Wahb al-Rāsibī". ใน Gibb, H. A. R.; Kramers, J. H.; Lévi-Provençal, E.; Schacht, J.; Lewis, B. & Pellat, Ch. (บ.ก.). *The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume I: A–B*. Leiden: E. J. Brill. p. 54. OCLC 495469456.
* Kenney, Jeffrey T. (2006-10-12). *Muslim Rebels: Kharijites and the Politics of Extremism in Egypt* (ภาษาอังกฤษ). Oxford University Press, USA. ISBN 978-0-19-513169-7.


| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* เนเธอร์แลนด์

 |
**ตุน ดาโตะก์ ซรี ฮาจี อับดุลละฮ์ บิน ฮาจี อะฮ์มัด บาดาวี** (มลายู: *Tun Dato' Sri Haji Abdullah bin Haji Ahmad Badawi*, ยาวี: عبد الله بن احمد بداوي; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 - ) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีประเทศมาเลเซีย รับตำแหน่งต่อจากมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด เมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เป็นผู้นำพรรคอัมโนคนที่ 6 และกลุ่มพรรคแนวร่วมแห่งชาติ Barison Nasional (BN) และชนะการเลือกตั้งเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547

ประวัติ
-------

อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี เกิดในเมืองบายันเลอปัซ รัฐปีนัง ในครอบครัวเคร่งครัดในศาสนา บิดาของนายบาดาวีเป็นคนที่เคร่งครัดในศาสนามาก และเป็นสมาชิกพรรคอัมโน ส่วนปู่ของเขาคือชีคอับดุลละฮ์ บาดาวี ฟาฮิม ซึ่งมีเชื้อสายอาหรับ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งฮิสบูลมุสลิมีน (Hizbul Muslimin) หรือที่รู้จักในปัจจุบันในนามพรรคพาส (PAS) ปู่ของเขามีชื่อเสียงในการต่อสู้เพื่อเอกราช และเป็นผู้นำศาสนาคนแรกของปีนังก่อนได้รับเอกราช ส่วนตาของเขามีนามว่า ฮา ซูเฉียง (Ha Su-chiang) หรือรู้จักกันว่า ฮัสซัน (Hassan) เป็นชาวจีนมุสลิมที่อพยพมาจากเมืองซานย่า ในมณฑลไหหลำ

อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี ได้ศึกษาจากโรงเรียนมัธยมบูกิต เมอร์ตายัม (Bukit Mertajam High School) หลังจากที่ล้มเหลวในการสมัครเข้าในเส้นทางที่เขาเลือกคือเศรษฐศาสตร์ บาดาวีได้ปริญญาตรีจากสาขาศิลปะ ในอิสลามศึกษา จากมหาวิทยาลัยมาลายา ใน ค.ศ. 1964

ชีวิตส่วนตัว
------------

นายกบาดาวีและภรรยา ในงาน LAMAN2008
ภรรยาคนแรกของนายอับดุลละฮ์ คือ นางเอนดน มะห์มุด อัมบะก์ (Endon Mahmood Ambak) ซึ่งเป็นชาวมลายูเชื้อสายญี่ปุ่น ทั้งสองมีบุตรธิดาด้วยกันสองคน คนแรกเป็นชายชื่อ กามาลุดดิน อับดุลละฮ์ คนที่สองเป็นหญิงชื่อโนรี อับดุลละฮ์ ซึ่งภายหลังนางเอนดน มะห์มุด อัมบะก์ได้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งทรวงอกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548

และต่อมาอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวีได้แต่งงานใหม่กับนางจีน ดันเกอร์ อดีตน้องสะใภ้ของภรรยาเขา ซึ่งเป็นชาวมลายูเชื้อสายโปรตุเกส เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2550

อ้างอิง
-------

1. ↑  Noor, Elina, Noor, Ismail, *Pak Lah: A Sense of Accountability–An Insight Into Effective Stewardship*, Utusan Publications & Distributors, 2003, ISBN 9676114928
2. ↑  Asia Future Shock: Business Crisis and Opportunity in the Coming Years, Michael Backman, Palgrave Macmillan, 2008, ISBN 0230006779, pg 133
3. ↑  นายกฯมาเลย์สละโสดแต่งงานใหม่

| * ด
* ค
* ก
นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย |
| --- |
| 

* ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
* อับดุล ราซัก ฮุซเซน
* ฮุซเซน อนน์
* มาฮาดีร์ โมฮามัด
* อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี
* นาจิบ ราซัก
* มาฮาดีร์ โมฮามัด
* มุฮ์ยิดดิน ยัซซิน
* อิซมาอิล ซับรี ยักกบ
* อันวาร์ อิบราฮิม
 |
**มหาวิทยาลัยวาเคอนิงเงิน** หรือ **มหาวิทยาลัยและศูนย์วิจัยวาเคอนิงเงิน** (อังกฤษ: Wageningen University & Research หรือย่อเป็น WUR) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ที่เมืองวาเคอนิงเงิน จังหวัดเกลเดอร์ลันด์ ทางตอนกลางของประเทศเนเธอร์แลนด์ บริเวณที่ได้รับสมญานามว่า หุบเขาอาหาร

มหาวิทยาลัยและศูนย์วิจัยวาเคอนิงเงินเกิดจากการรวมตัวกันของมหาวิทยาลัยวาเคอนิงเงินและสถาบันวิจัยเพื่อการเกษตรของกระทรวงเกษตรของเนเธอร์แลนด์ จัดการศึกษาระดับปริญญาตรี โท เอกด้านชีววิทยาและสังคมวิทยา และเน้นการวิจัยด้านชีววิทยาและทรัพยกรธรรมชาติ มีชื่อเสียงด้านเกษตรกรรม ป่าไม้ และการศึกษาสิ่งแวดล้อ มีนักเรียน 12,000 คนมาจากกว่า 100 ประเทศ

ประวัติ
-------

เมื่อปี ค.ศ. 1876 มีการก่อตั้งโรงเรียนเกษตรแห่งชาติ (Rijkslandbouwschool) ขึ้นที่เมืองวาเคอนิงเงิน ต่อมาเมื่อมีการปรับปรุงหลักสูตรการศึกษาขั้นสูงในปี ค.ศ. 1896 ได้มีการเปลี่ยนโรงเรียนเป็นวิทยาลัยเกษตรและป่าไม้ และขยายเป็นวิทยาลัยเกษตร พืชเรือนกระจก และป่าไม้แห่งชาติในปี ค.ศ. 1904 จากนั้น พระราชบัญญัติการศึกษาระบุให้วิทยาลัยเป็นสถาบันวิชาการในชื่อ วิทยาลัยเกษตรแห่งชาติ (Rijks Landbouw Hoogeschool) เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1918

เมื่อมีการแก้พระราชบัญญัติการศึกษาในปี 1986 สถาบันเทคโนโลยีหลายแห่งถูกยกระดับเป็นมหาวิทยาลัย เช่นเดียวกับวิทยาลัยเกษตรแห่งชาติ ที่ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรวาเคอนิงเงิน หลายปีต่อมา สาขาวิชาและการวิจัยได้ขยายเพิ่มออกไปสู่สาขาชีววิทยาและเส้นทางอาชีพสาขาเกษตรเริ่มได้รับความนิยม จึงได้มีการรวมสถาบันวิจัยเข้ากับมหาวิทยาลัย เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น มหาวิทยาลัยและศูนย์วิจัยวาเคอนิงเงิน แต่การบริหารระหว่างมหาวิทยาลัยและศูนย์วิจัยยังแยกกันอยู่ จนกระทั่งได้รวมกันเป็นเอกเทศอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2016

การศึกษาและการวิจัย
-------------------

การศึกษาระดับปริญญาตรี ใช้เวลา 3 ปี มีการจัดการเรียนการสอนด้านเศรษฐศาสร์และสังคม สุขภาพ ชีววิทยาและเทคโนโลยีชีวภาพ ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สัตว์และพืช การศึกษาระดับปริญญาโทใช้เวลา 2 ปีและใช้ภาษาอังกฤษ ส่วนระดับปริญญาเอกเป็นหลักสูตร 4 ปีซึ่งจะเน้นการทำวิจัยและมีภาระงานสอนไม่เกินร้อยละ 15

นอกจากนี้ยังมีสถาบันวิจัยอีกหลายแห่ง เช่น ศูนย์วิจัยสิ่งแวดล้อม ศูนย์วิจัยเศรษฐศาสตร์ ศูนย์วิจัยชีวสัตวแพทย์ ศูนย์พัฒนานวัตกรรม ศูนย์วิจัยอาหารและชีวฐาน ศูนย์วิจัยปศุสัตว์ ศูนย์วิจัยพืช ศูนย์วิจัยผลิตภัณฑ์นม และศูนย์วิจัยความปลอดภัยอาหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Huisstijlhandboek – website of the Wageningen University and Research
2. ↑  "Wageningen Universiteit (WU)" (ภาษาดัตช์). Studie.nl. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-07. สืบค้นเมื่อ 6 March 2013.
3. ↑  "History of Wageningen UR". Wageningenur.nl. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-08-31. สืบค้นเมื่อ 6 March 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ

| * ด
* ค
* ก
มหาวิทยาลัยในประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| --- |
| 
* โกรนิงเงิน
* เดลฟท์
* ตเว็นเตอ
* ติลบืร์ค
* มาสทริชท์
* ยูเทรกต์
* รัดเบาด์ไนเมเคิน
* ไลเดิน
* วาเคอนิงเงิน
* เสรีอัมสเตอร์ดัม
* อัมสเตอร์ดัม
* เอรัสมุสรอตเทอร์ดาม
* ไอนด์โฮเฟิน

 |