recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดบางแพรกเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ปัจจุบันมีพระมหาอุทิศ กวิวํโส เป็นเจ้าอาวาส

วัดบางแพรกเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2267 ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง เดิมเส้นทางคมนาคมไม่สะดวก ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมาได้เริ่มดำเนินการบูรณะพัฒนาวัด ถนนหนทางการคมนาคมสะดวกสบาย ประชาชนมาทำบุญที่วัดนี้มากขึ้น วัดก็เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับตราบเท่าทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490

อาคารเสนาสนะสำคัญของวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแลงภายนอกพอกปูนเอาไว้ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ฝาไม้สักแบบลูกฟูก และหอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ฝาไม้สัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 455. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดบางแพรกเหนือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "๑๓-๒๔ก.พ.วัดบางแพรกจัดปิดทองฝังลูกนิมิต". คมชัดลึก.
**ปัญจายตีราช** (ฮินดี: पंचायती राज; อักษรโรมัน: *panchayati raj*) เป็นระบบการเมืองเอเชียใต้ ซึ่งส่วนใหญ่พบในอินเดีย ปากีสถาน และเนปาล "ปัญจายตี" มีความหมายตามตัวอักษรว่า ที่ประชุม (อยต) ซึ่งประกอบด้วยผู้อาวุโสที่มีสติปัญญาและได้รับความเคารพนับถือจำนวนห้าคน (ปญฺจ) ที่เลือกและได้รับการยอมรับโดยชุมชนหมู่บ้าน แต่เดิมแล้ว ที่ประชุมนี้มีหน้าที่ตัดสินข้อพิพาทระหว่างบุคคลกับหมู่บ้าน รัฐบาลอินเดียสมัยใหม่มีกลไกบริหารแบบกระจายอำนาจจำนวนมากไปถึงระดับหมู่บ้าน โดยให้อำนาจปัญจายตีหมู่บ้านที่ได้รับเลือกเข้ามา

ปัญจายตีราชเป็นระบบการปกครองโดยมีปัญจายตีหมู่บ้านเป็นหน่วยพื้นฐานของการบริหาร แบ่งออกได้เป็นสามระดับ ได้แก่ หมู่บ้าน เขต (block) และอำเภอ

คำว่า "ปัญจายตี" เป็นคำที่ค่อนข้างใหม่ เพิ่งจะถือกำเนิดขึ้นระหว่างการปกครองของอังกฤษ "ราช" ตามตัวอักษรหมายถึงการปกครองหรือรัฐบาล มหาตมา คานธีสนับสนุนปัญจายตี อันเป็นรูปแบบกระจายอำนาจของรัฐบาลซึ่งหมู่บ้านแต่ละแห่งรับผิดชอบต่อกิจการของตนเอง ดังที่เป็นรากฐานของระบบการเมืองอินเดีย 

ปัญจายตีได้รับการยอมรับโดยรัฐบาลรัฐในช่วงคริสต์ศตวรรษ 1950 และ 1960 เมื่อมีการผ่านกฎหมายสถาปนาปัญจายตีในหลายรัฐ นอกจากนี้ยังพบการสนับสนุนในรัฐธรรมนูญอินเดีย ด้วยการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ 73 ในปี พ.ศ. 2535 เพื่ออำนวยความสะดวกแก่แนวคิดดังกล่าว รัฐบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2535 ยังมีส่วนที่กล่าวถึงข้อกำหนดสำหรับการมอบอำนาจการปกครองและหน้าที่แก่ปัญจายตีทั้งในการเตรียมแผนการพัฒนาเศรษฐกิจและความยุติธรรมทางสังคมและการนำไปปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับยี่สิบเก้าหัวข้อที่บรรจุในหมายกำหนดที่สิบเอ็ดของรัฐธรรมนูญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rohit Mullick & Neelam Raaj (9 September 2007). "Panchayats turn into kangaroo courts". *The Times of India*.
2. ↑  *India 2007, p. 696, Publications Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India*
**วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์** (ภาษาอังกฤษ:Sahavith Technology College) เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี

ประวัติโรงเรียน
---------------

```
         โรงเรียนสหวิทย์เดิมมีชื่อว่าโรงเรียนปราสาทวิทย์ตั้งอยู่ที่ริม ถนนพระพันวษา อำเภอเมืองฯ จังหวัดสุพรรณบุรีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2487 โดยอาจารย์ประทีป ไกรคุณาศัยเริ่มเปิดสอนนักเรียน ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ด้วย ปณิธาณ อัน แน่วแน่ของคุณครูประทีปที่มี ความประสงค์จะสร้างสถานศึกษา ที่มีคุณภาพให้แก่ลูกหลานชาวสุพรรณบุรี ทำให้กิจการของโรงเรียน เจริญรุ่งเรือง ขึ้นมาตามลำดับ จนกระทั่ง ในปี พ.ศ. 2492 โรงเรียนได้ย้ายที่ตั้งมาอยู่ที่ ถนนประชาธิปไตย อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี(ที่ตั้งปัจจุบัน)  โดยได้รับความ กรุณาจากพระครูสมณการ-พิสิทธิ์(ท้วม) เจ้าอาวาสวัดไชนาวาส ได้อนุญาต ให้ใช้ศาลาการเปรียญของ ภายในวัดไชนาวาสเป็นอาคารเรียนชั่วคราวได้ ในขณะ ที่โรงเรียนกำลังดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียนชั้นเดียว ซึ่งแล้วเสร็จในเดือนกันยายน พ.ศ. 2494 และได้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนปราสาทวิทย์  มาเป็น "โรงเรียนสหวิทย์" ตั้งแต่ปีการศึกษา 2495 เป็นต้นมาในปีพ.ศ. 2523  เพื่อขยายการจัดการศึกษา ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ (ปวช.) และในระดับ อนุปริญญา(ปวส.) 
```

```
          อาจารย์ไชยสิทธิ์ ไกรคุณาศัย ผู้รับใบอนุญาต โรงเรียนสหวิทย์ ในขณะนั้น และภรรยาอาจารย์นลินี (วันไชย) ไกรคุณาศัย จึงได้ร่วมกันก่อตั้งโรงเรียน  สหวิทย์พณิชยการ ขึ้น โดยเริ่มการเปิดสอนในสาขาวิชาการบัญชี ซึ่งต่อมาในภายหลัง พ.ศ. 2549 โรงเรียนจึงได้ขยายเปิดสอนเพิ่มในสาขาการขาย การตลาด การโรงแรม  คอมพิวเตอร์ธุรกิจ คอมพิวเตอร์กราฟิก เทคโนโลยสารสนเทศ และสาขาโฆษณาประชาสัมพันธ์ โดยมีการเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนสหวิทย์บริหารธุรกิจ" ในปี พ.ศ. 2555 และเป็นที่น่ายินดีว่าในปีการศึกษา 2559 นี้ จะได้เปลี่ยนเป็นชื่อ "วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์" ในระดับอาชีวศึกษา ของโรงเรียนเอกชน ส่วน "โรงเรียนสหวิทย์" ซึ่งเปิดสอนในระดับ อนุบาล-ประถมศึกษา สองภาษา(Bilingual) ณ ตอนนี้ขยายสถานศึกษา อยู่ที่ ต.ท่าระหัส อยู่ในโครงการ PP9 , มัธยมศึกตอนต้น  และมัธยมศึกษาตอนปลาย 4-5-6
```

```
        ในปี พ.ศ. 2545 อาจารย์เศรษฐพล  ไกรคุณาศัย  ในตำแหน่งผู้รับใบอนุญาต ได้บริหารงานต่อด้านการศึกษาต่อจากอาจารย์ไชยสิทธิ์ ไกรคุณาศัย และอาจารย์จุฑามณี  ไกรคุณาศัย  ตำแหน่งผู้จัดการ/รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ  ได้ร่วมบริหารการศึกษาให้พัฒนาโดยมีการเรียนการสอนที่เอื้อผู้เรียนได้เกิดการเรียนรู้แบบบูรณาการณ์  จนถึงปัจจุบัน
```

ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์บริหารธุรกิจ

ความร่วมมือทางการศึกษา
----------------------

โรงเรียนสหวิทย์บริหารธุรกิจ ได้เข้าร่วมโครงการความร่วมมือทางการศึกษาโรงเรียนในเครือ "เซนต์จอห์น" (An affiliate school of Saint John's) เพื่อร่วมกันพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาไปสู่ระดับสากล และเป็นศูนย์การจัดการศึกษาระหว่างมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรีและโรงเรียนสหวิทย์บริหารธุรกิจ เพื่อจัดการเรียนการสอนต่อยอดในระดับอุดมศึกษา และปริญญาตรี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์วิทยาลัยเทคโนโลยีสหวิทย์
เห็ดแชมปิญอง หนึ่งในเห็ดหลาย ๆ ชนิดที่ปลูกและรับประทานได้
เห็ดป่าที่รับประทานได้รวมในตะกร้า
**เห็ดที่รับประทานได้**เป็นส่วนเนื้อที่กินได้ของเห็ดหลายสปีชีส์ ซึ่งเป็นเห็ดราชนิดหนึ่ง สามารถพบได้ทั้งใต้พื้นดิน (hypogeous) หรือเหนือพื้นดิน (epigeous) ซึ่งเป็นสถานที่มือสามารถหยิบได้ ความสามารถในการบริโภคอาจกำหนดโดยเกณฑ์อย่างการไม่เป็นพิษต่อมนุษย์และมีรสชาติและกลิ่นที่พึงประสงค์ เห็ดที่รับประทานได้นั้นถูกบริโภคเพื่อคุณค่าทางโภชนาการและคุณค่าทางอาหาร เห็ดอย่างเห็ดหอมแห้งเป็นแหล่งของรสอูมามิ:11, 52, 110

เห็ดที่รับประทานได้มีอยู่หลายชนิดซึ่งรวมทั้งที่เก็บเกี่ยวได้ในป่าและที่ปลูกได้ เห็ดป่าหาง่ายและเห็ดที่เพาะปลูกได้ง่ายพบได้ทั่วไปในท้องตลาด ในขณะที่เห็ดที่หาได้ยาก (เช่น เห็ดทรัฟเฟิล เห็ดมัตสึทาเกะ และมอเรล) อาจเก็บเกี่ยวในจำนวนน้อยกว่าโดยนักเก็บเกี่ยวเฉพาะตัว การเตรียมอาหารบางอย่างอาจสามารถเปลี่ยนจากเห็ดมีพิษบางชนิดเป็นเห็ดเหมาะสมสำหรับการบริโภคได้

ก่อนที่จะสันนิษฐานว่าเห็ดป่าชนิดใดที่กินได้ เห็ดนั้นควรมีการระบุที่แม่นยำก่อน การระบุอย่างแม่นยำและการระบุชนิดพันธุ์อย่างถูกต้องเป็นวิธีเดียวในการรับประกันความปลอดภัยในการรับประทาน และเป็นหนทางเดียวในการป้องกันอุบัติเหตุที่สามารถเกิดขึ้นได้ เห็ดบางชนิดที่กินได้สำหรับคนส่วนใหญ่สามารถทำให้เกิดอาการแพ้ในบางคน และเห็ดที่เก่าหรือเก็บไว้อย่างไม่เหมาะสมอาจทำให้เป็นพิษได้ ดังนั้นจึงควรให้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งเมื่อรับประทานเห็ดใดเป็นครั้งแรก และควรบริโภคในปริมาณเล็กน้อยเท่านั้นในกรณีที่เกิดอาการแพ้ เห็ดมีพิษร้ายแรงที่มักถูกสับสนกับเห็ดที่รับประทานได้ และมีส่วนทำให้เกิดพิษร้ายแรงหลายอย่าง ได้แก่ เห็ดหลายชนิดในสกุล *Amanita* โดยเฉพาะ *Amanita phalloides* หรือเห็ดระโงกหิน แม้แต่เห็ดที่รับประทานได้ตามปกติก็อาจเป็นอันตรายได้ เนื่องจากเติบโตในบริเวณที่มีมลพิษ เช่น โลหะหนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mattila P, Suonpää K, Piironen V (2000). "Functional properties of edible mushrooms". *Nutrition*. **16** (7–8): 694–6. doi:10.1016/S0899-9007(00)00341-5. PMID 10906601.
2. ↑  Ole G. Mouritsen, Klavs Styrbaek (2014). *Umami: Unlocking the Secrets of the Fifth Taste*. Columbia University Press. ISBN 978-0231168908.`{{cite book}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
3. ↑  Paul Adams (24 November 2015). "Put the science of umami to work for you". Popular Science, Bonnier Corporation. สืบค้นเมื่อ 11 December 2015.
4. ↑  Kalač, Pavel; Svoboda, Lubomír (15 May 2000). "A review of trace element concentrations in edible mushrooms". *Food Chemistry*. **69** (3): 273–281. doi:10.1016/S0308-8146(99)00264-2.
**ชี่น-ดวี่นตอนล่าง** คือบริเวณพื้นที่รอบปากปล่องภูเขาไฟประมาณ 7 ถึง 8 หลุม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 30 กิโลเมตร (20 ไมล์) จากเมืองโมนยวา เขตซะไกง์ ประเทศพม่า

ภูเขาไฟเริ่มเกิดขึ้นในช่วงปลาย สมัยไพลโอซีน และสมัยไพลสโตซีน หลังจากนั้นภูเขาไฟจึงสงบลง (สถาบันสมิธโซเนียนจัดรหัสภูเขาไฟเป็นเลข 275090) จากข้อมูลภูเขาไฟทั่วโลกของสถาบันสมิธโซเนียน บันทึกข้อมูลว่าไม่มีการปะทุของภูเขาไฟในช่วงสมัยโฮโลซีนหรือย้อนหลัง 10,000 ปีจากปัจจุบัน

ประเภทกลุ่มหินที่สำคัญคือ หินบะซอลต์, หินไรโอไลต์, หินเดไซต์ และหินแอนดีไซต์

ปล่องภูเขาไฟสามถึงสี่หลุมมีทะเลสาบ มีหนึ่งหลุมอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำชี่น-ดวี่น ส่วนหลุมที่เหลืออยู่ทางทิศตะวันตก ทะเลสาบทางตะวันออกคือ ตวี่นตอง และทะสาบแห่งอื่น ๆ เช่น ตองปเยาะ, ตวีนมา และเยคา ในทะเลสาบมีสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน สไปรูลินา เจริญเติบโตขึ้น มีการเก็บเกี่ยวทำให้แห้งและขายเป็นยา เมื่อปลายปี พ.ศ. 2557 มีรายงานว่ารัฐบาลพม่ามีแผนที่จะเสนอชื่อทะเลสาบตวี่นตองเพื่อเป็นแหล่งมรดกโลก

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Global Volcanism Program - Lower Chindwin". *si.edu*.
2. ↑  "Myanmar to seek world heritage title for natural Spirulina lake". *The Nation*. 19 September 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-01. สืบค้นเมื่อ 2018-04-17.
**อูร์รากา** (โปรตุเกส: *Urraca*) เสด็จพระราชสมภพที่กูอิงบราในปี ค.ศ. 1148 สิ้นพระชนม์ที่วัมบา จังหวัดบายาโดลิด ในปี ค.ศ. 1211 ทรงเป็นอินฟันตาแห่งโปรตุเกส เป็นพระธิดาของพระเจ้าอาฟงซู เอ็งรีกึช ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส กับพระราชินีม็อดแห่งซาวอยผู้เป็นพระเหสี พระองค์เป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งเลออนจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออนและเป็นพระมารดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน

ชีวประวัติ
----------

อูร์รากาเป็นพระธิดาของพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส กับม็อดแห่งซาวอยผู้เป็นพระมเหสี พระองค์มีพี่น้องหลายคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส

ในเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 1165 พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน ทำให้พระองค์เป็นอินฟันตาของโปรตุเกสคนแรกที่อภิเษกสมรสกับพระมหากษัตริย์เลออน ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันเพียงคนเดียว คือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ซึ่งเสด็จพระราชสมภพในซาโมราเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1171

ทว่าการแต่งงานของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 กับอูร์รากาถูกสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1171 หรือ 1172 ด้วยทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สองกัน ต่างฝ่ายต่างก็เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา อูร์รากาได้บวชเป็นแม่ชีเข้าร่วมนิกายนักบุญยอห์นแห่งเยรูซาเลมและเกษียณตัวไปใช้ชีวิตอยู่ในที่ดินที่ซาโมราซึ่งได้รับมาจากอดีตพระสวามี ต่อมาพระองค์เกษียณตัวเข้าสู่อารามซานตามาริอาเดวัมบาของนิกายนักบุญยอห์น

ร่างของพระราชินีอูร์รากาถูกฝังที่อารามซานตามาริอาเดวัมบาซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดบายาโดลิด อารามเป็นของนิกายนักบุญยอห์น ภายในโบสถ์ของซันตามาเรียมีเพียงส่วนเดียวที่หลงเหลือมาจากสมัยกลาง คือ โบสถ์น้อยของพระราชินีอันเป็นที่ตั้งของแผ่นจารึกที่กล่าวว่า ร่างของพระราชินีอูร์รากาแห่งโปรตุเกสถูกฝังอยู่ภายในโบสถ์แห่งนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mattoso 2014, p. 22
2. ↑  Rodrigues Oliveira 2010, p. 79.
3. ↑  Arco y Garay 1954, p. 167.
4. 1 2  Arco y Garay 1954, p. 168.
5. ↑  Elorza et al 1990, p. 57.
**วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี

วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชารามตั้งอยู่บนเกาะซึ่งเกิดจากการทับถมของตะกอนมาเป็นเวลานาน จนกลายเป็นเกาะกลางน้ำในแม่น้ำแม่กลอง ตามประวัติเล่ากันว่า ชาวมอญที่อพยพมาจากพม่ามาอาศัยอยู่ที่โพธาราม ได้สร้างเจดีย์องค์เล็กไว้เป็นที่เคารพ ต่อมาพระแสนท้องฟ้า (ป๋อง ยมคุปต์) เป็นนายอำเภอในสมัยนั้นได้มายึดครองเป็นที่ทำสวนเพาะปลูกไม้ผล ต่อมาพระอาจารย์กลับซึ่งเคยรับราชการในวัง ได้ขอซื้อเกาะจากพระแสนท้องฟ้า แต่พระแสนท้องฟ้าถวายให้ท่านเพื่อนำมาสร้างวัด พระอาจารย์กลับได้ดำเนินการสร้างวัดเรื่อยมาตั้งแต่ พ.ศ. 2425 โดยสร้างกุฎิ ศาลา เจดีย์ อุโบสถ และซ่อมแซมเจดีย์เก่าและมณฑปให้มีสภาพดีขึ้น ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2443

ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรวบรวมศิลปวัตถุและโบราณวัตถุ ซึ่งพระมหาผ่อง ผลิตฺตธมฺโม เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้ทำการเก็บรวบรวมไว้ ส่วนใหญ่เป็นโบราณวัตถุที่เป็นสินค้าจมอยู่ตามท้องน้ำในแม่น้ำแม่กลองแล้วถูกกระแสน้ำพัดพามาติดอยู่รอบ ๆ เกาะ โบราณวัตถุที่พบมีปริมาณมากและค่อนข้างสมบูรณ์น่าจะมีส่วนสัมพันธ์กับเมืองราชบุรีมาแต่โบราณ นับแต่เมืองโบราณคูบัวสมัยทวารวดี แหล่งโบราณคดีนี้ได้พบเครื่องถ้วยจีน สมัยราชวงศ์ถังซึ่งตรงกับสมัยทวารวดีในดินแดนแถบนี้ดังนั้นแหล่งโบราณคดีนี้จึงน่าจะเป็นสถานที่ติดต่อขนถ่ายสินค้าให้กับเมืองท่าใกล้เคียง และทางทะเลมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2565. เข้าถึงจาก
**มาสเตอส์** (อังกฤษ: Masters) เป็นรายการแข่งขันสนุกเกอร์อาชีพ ได้จัดขึ้นทุกๆปีเริ่มตั้งแต่ปี 1975 เป็นรายการใหญ่ที่ยาวนานที่สุดรองจากเวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป เป็นหนึ่งในรายการทริปเปิลคราวน์ ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นรายการสะสมคะแนนก็ตามแต่ได้รับการยกย่องว่าเป็นการแข่งขันที่มีพื้นจำกัด แชมป์คนล่าสุดคือ สจวร์ต บิงแฮม

มาสเตอส์เป็นรายการเริ่มเชิญผู้เล่นติดอันดับท็อป 10 ได้เพิ่มเป็น 12 คนในปี 1981 และ 16 คน ในปี 1983 ตั้งแต่ปี 1984 มาตรฐานในการเชิญจะมีผู้เล่นอันดับท็อป 16 ในการจัดอันดับโลก ได้เพิ่มตั๋วไวลด์การ์ด (wild card) สองหรือสามใบในระหว่างปี 1990 และ 2010

สตีเฟน เฮนดรี ได้บันทึกว่าชนะมากที่สุดในรายการมาสเตอส์ได้มาถึงหกครั้ง รอนนี โอซุลลิแวนชนะห้าครั้ง คลิฟ ทอร์เบิร์น สตีฟ เดวิส พอล ฮันเตอร์ และ มาร์ก เซลบีแต่ละคนชนะสามครั้ง อเล็กซ์ ฮิกกินส์ มาร์ก วิลเลียมส์ และ จอห์น ฮิกกินส์ แต่ละคนชนะสองครั้ง

สามแม็กซิมัมเบรกได้มีการทำไว้จากผู้เล่นต่างประเทศ (ไม่ใช่ผู้เล่นจากเกาะอังกฤษ) ได้แก่ เคิร์ก สตีเวนส์ จากแคนาดาทำไว้ครั้งแรกในปี 1984 และติง จวิ้นฮุยจากจีนทำไว้เป็นครั้งที่สองในปี 2007 และมาร์โก ฟูจากฮ่องกงได้ครั้งที่สามในปี 2015

รายการนี้เคยมีนักสนุกเกอร์ชาวไทยคือ รัชพล ภู่โอบอ้อม หรือ ต๋อง ศิษย์ฉ่อย เคยทะลุผ่านไปถึงรอบชิงชนะเลิศในปี 1993

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Prize Money Breakdowns 2013/14". *worldsnooker.com*. World Professional Billiards and Snooker Association. 1 May 2013. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-12. สืบค้นเมื่อ 30 May 2013.
2. ↑  "Mark Selby eyes snooker's Triple Crown after Masters win". BBC Sport. 21 January 2013. สืบค้นเมื่อ 30 January 2014.
3. ↑  Turner, Chris. "The Masters". *cajt.pwp.blueyonder.co.uk*. Chris Turner's Snooker Archive. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-07. สืบค้นเมื่อ 1 March 2011.
4. ↑  "Masters Snooker 2014: Ding Junhui to face Shaun Murphy". BBC Sport. 8 December 2014. สืบค้นเมื่อ 29 January 2014.
**วัดเกาะหลัก** อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นวัดเก่าสร้างมาราว พ.ศ. 2300 ได้รับการยกฐานะ เป็นพระอารามหลวง เมื่อ พ.ศ. 2515 

ชื่อวัดเกาะหลัก ตั้งตามสถานที่ตั้งวัด คือ บริเวณอ่าวเกาะหลัก
สถานที่ตั้งวัด เลขที่ 306 ถนนสละชีพ ตำบลประจวบคีรีขันธ์ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เนื้อที่ 41 ไร่ 1 งาน 38 ตารางวา สถานะ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ ประวัติการสร้าง ประมาณ พ.ศ. 2300 แต่ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ว่าใครเป็นผู้ริเริ่มสร้าง หรือสร้างในปี พ.ศ.ใดแน่นอน แต่มีประกาศตั้งวัดเมื่อ วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2459 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480

นามอดีตเจ้าอาวาส และระยะเวลาอยู่ครองวัด
---------------------------------------

1. หลวงพ่อศรีสุนทร จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

2. สมภารหรั่ง จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

3. สมภารถึก จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

4. หลวงพ่อจ้อย จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

5. พระอาจารย์อินทร์ จากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา

6. พระครูสุทธาจารคุณ (อ่ำ อินฺทโชโต) พ.ศ. 2458 - 2472 ผู้รั้งตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

7. พระสุเมธีวรคุณ (เปี่ยม จนฺทโชโต) พ.ศ. 2473 - 2492 อดีตเจ้าคณะจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

8. พระสุเมธีวรคุณ (โถ พฺรหฺมสโร) พ.ศ. 2492 - 2510 อดีตเจ้าคณะจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

9. พระราชวิสุทธิคุณ (เกตุ จิตฺตสาโร วงศ์แหวน) พ.ศ. 2511 - 2542 อดีตเจ้าคณะจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

10. พระเมธีคุณาภรณ์ (อุดม สิริวณฺโณ เกตุสิริ)

อ้างอิง
-------

1. ↑
**วัดเกาะแก้วเวฬุวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูเวฬุวันกิจจานุกิจ (สมเกียรติ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส และเจ้าคณะอำเภอราชสาส์น

วัดเกาะแก้วเวฬุวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 เดิมชื่อ **วัดตะวันออก** เนื่องจากตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตำบลดงน้อย โดยมีสภาพพื้นที่เป็นป่าไผ่ขึ้นเหมือนกับป่าดงดิบ มีพระอธิการปราบเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2350 ครั้นในเวลาต่อมาได้มีกษัตริย์หรือราชวงค์เมืองเขมร มีพระนามว่าพระเจ้ายุคนธร ได้เสด็จประพาสมาถึงที่วัดนี้และได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดเกาะแก้วเวฬุวัน" ตามสภาพพื้นที่ที่มีป่าไผ่ขึ้นอยู่หนาแน่น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2532 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2540 ก่อสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีแผ่นเล็ก พื้นปูหินอ่อน ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังทุกด้าน เป็นเรื่องพุทธประวัติ วาดโดยคุณนิตยา ศักดิ์เจริญและคณะ ใช้เวลาวาด 3 ปี อุโบสถประดิษฐานพระประธานหล่อขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย ลักษณะโครงสร้างทำด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสี มีขนาดกว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย มีขนาดกว้าง 18 เมตร ยาว 35 เมตร มีลักษณะโครงสร้างเสาล่างเป็นปูนต่อด้วยไม้เนื้อแข็ง เครื่องบนทำด้วยไม้เนื้อแข็งคุณภาพดี รูปทรงไทยหลังคามุงกระเบื้อง ใต้ถุนสูง พื้นไม้กระดานขัดมัน หอกลองและหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2537

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะแก้วเวฬุวัน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเกาะแก้วเวฬุวัน". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "อุโบสถวัดเกาะแก้วเวฬุวัน ตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดเกาะแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลกะมัง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่

เมื่อประมาณกว่า 300 ปีล่วงมาแล้ว วัดเกาะแก้วคือทางแม่น้ำป่าสักในทุกวันนี้ ที่ตั้งของวัดมีอาณาเขตกว้างขวางกว่าปัจจุบันนี้มาก แต่เนื่องจากเป็นบริเวณท้องคุ้ง โดยเฉพาะที่ปากคลองข้าวสาร เมื่อถึงฤดูน้ำ น้ำจะไหลเชี่ยวอย่างรุนแรงและมีลักษณะม้วนเป็นน้ำวน จึงทำให้กระแสน้ำกัดเซาะตลิ่งพังลงไปทุกปี ๆ จนอุโบสถหลังเก่าถูกกัดเซาะพังลงไปในแม่น้ำทั้งหลัง ทำให้บริเวณพื้นที่ของวัดแคบลงโดยลำดับ ปัจจุบันทางวัดได้รวบรวมอาณาเขตของวัดร้างบริเวณใกล้เคียงที่ชื่อ "วัดปราสาท" เข้ารวมเข้าไว้

วัดเกาะแก้วมีความเกี่ยวเนื่องกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี คือเคยเป็นที่ตั้งค่ายของกองทัพไทยค่ายหนึ่งใน 9 ค่าย ในสมัยอยุธยาวัดเกาะแก้วคงจะเป็นท่าเรือจ้างสำหรับประชาชนพลเมืองข้ามฟากไปมาเป็นประจำ และคงจะเป็นวัดที่มีชื่อเสียง หรือมีความสำคัญอีกวัดหนึ่ง

โบราณวัตถที่คงหลงเหลืออยู่คือ เจดีย์และพระพุทธรูปเนื้อสำริดอายุกว่า 300 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะแก้ว วัดสวยนอกกระแส".
2. ↑  "วัดเกาะแก้วสร้างพระพุทธรูปถวายในหลวง ร.9". ไทยรัฐ.
3. ↑  "69 อยุธยา". p. 177.
**อ้นใหญ่** (อังกฤษ: Bamboo rat, Large bamboo rat, Indomalayan bamboo rat) เป็นสัตว์ฟันแทะที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Rhizomys sumatrensis* อยู่ในวงศ์ Spalacidae

มีลำตัวกลมอ้วนป้อมสีน้ำตาล มีตาและหูเล็กมาก ขาและหางสั้น เพื่อความสะดวกในการขุดโพรงอยู่ใต้ดิน อาศัยอยู่ใต้ดิน หรือโพรงไม้ มีฟันแทะคู่หน้ามีขนาดใหญ่เห็นได้ชัด กินหน่อไม้และไม้ไผ่เป็นอาหาร

มีการแพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าไผ่หรือป่าโปร่ง ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ โดยในโพรงจะมีด้วยกันหลายห้อง ใช้ประโยชน์ต่างกัน

อ้นใหญ่นับเป็นอ้น 1 ใน 3 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย ซึ่งประกอบไปด้วย อ้นใหญ่, อ้นกลาง (*R. pruinosus*) และอ้นเล็ก (*Cannomys badius*)

อ้นใหญ่นับเป็นอ้นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยวัดจากปลายหัวจรดปลายหางได้ถึง 48 เซนติเมตร เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 

ในประเทศไทย ที่วัดหนองปรือ จังหวัดกำแพงเพชร พระสงฆ์ที่พำนักอยู่ที่วัดแห่งนี้ได้ทำการเลี้ยงดูอ้นใหญ่จำนวนกว่า 10 ตัวในบ่อปูนซีเมนต์ ความสูงประมาณ 150 เซนติเมตร โดยทำการเลี้ยงมานานกว่า 6 ปี จนกระทั่งเชื่อง สามารถอุ้มเล่นได้ ให้อาหารเป็นมันแกวกับข้าวโพด ตัวที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวประมาณ 50-60 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 8 กิโลกรัม โดยเริ่มจากขอซื้อจากชาวบ้านที่กำลังจะฆ่าเพื่อนำไปรับประทานเป็นอาหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aplin, K. & Lunde, D. 2008. *Rhizomys sumatrensis*[*ลิงก์เสีย*]. 2008 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 16 August 2009.
2. ↑  "อ้นใหญ่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-01-04.
3. ↑  อ้นเล็ก[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "พระวัดหนองปรือ เลี้ยงตัวอ้นกว่า 10 ตัว นาน 6 ปี จนสุดเชื่อง". ช่อง 3. 3 November 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-10. สืบค้นเมื่อ 4 November 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhizomys sumatrensis***
**วิกตอเรีย ดอว์น จัสติซ** (อังกฤษ: Victoria Dawn Justice; เกิด 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักแสดง นักร้อง และนางแบบชาวอเมริกัน เริ่มงานในฐานะนักแสดงเมื่ออายุสิบปี และนับแต่นั้นก็ได้แสดงในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น ละครเรื่อง *โซอีย์ 101* (Zoey 101), *เดอะทรูป* (The Troop), *เดอะเนกเกดบราเธอส์แบนด์* (The Naked Brothers Band), *เดอะเพนกวินส์ออกฟมาดากัสการ์* (The Penguins of Madagascar), *ทรูแจ็กสัน, วีพี* (True Jackson, VP), *วิกตอเรียส* (Victorious), และ *ไอคาร์ลี* (iCarly) ของช่องนิกเกอโลเดียน (Nickelodeon), ละครเรื่อง *อาย์แคนดี* (Eye Candy) ของช่องเอ็มทีวี, ตลอดจนภาพยนตร์เรื่อง *อันโนว์น* (Unknown) และ *เดอะการ์เดน* (The Garden)

นอกจากงานแสดงแล้ว จัสติซยังมีงานดนตรี โดยได้ขับร้องเพลงจำนวนหนึ่งประกอบละครเรื่อง *วิกตอเรียส* และละครเพลงเรื่อง *สเป็กตาคิวเลอร์!* (Spectacular!) ของช่องนิกเกอโลเดียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Victoria Justice: Biography, Latest News & Videos". TVGuide.com. สืบค้นเมื่อ October 9, 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ วิกตอเรีย จัสติซ
* เว็บไซต์ทางการ
* วิกตอเรีย จัสติซ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สเปน
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* สหรัฐ
* เนเธอร์แลนด์

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* มิวสิกเบรนซ์ ศิลปิน

 |
**วัดเกาะวาลุการาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนดอก อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ 9 ไร่ 2 งาน 

วัดเกาะวาลุการามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 ที่ตั้งเดิมเป็นเกาะกลางแม่น้ำวังจึงได้ชื่อว่า **วัดเกาะ** แต่จากประวัติของวัดระบุว่าสร้างขึ้นในพุทธศวรรษที่ 25 เป็นพ่อค้า แม่ค้า พาณิชย์ คหบดีที่ตั้งเคหสถานบ้านเรือน ในแถวตลาดจีน และอื่น ๆ อาคารหลังแรกของวัดเป็นกุฏิไม้ไผ่ หลังคามุงตอนตึง (ตองควง) ฝาขัดแตะ ตั้งอยู่บริเวณข้างต้นโพธิ์ใหญ่ ซึ่งเวลานี้ได้ล้มโค่นลงแล้ว กุฏิพระนอนน่าจะสร้างระหว่าง พ.ศ. 2427–2430 มีเจ้าอาวาสรูปแรกเป็นพระธุดงค์จากจังหวัดจันทบุรีนามหลวงพ่อกริ่ม เป็นเจ้าอาวาสช่วง พ.ศ. 2427

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่มีศิลปะผสมผสานไทย ล้านนา และพม่า ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนโดยชาวพื้นเมืองชื่อ ปวน หรือ ป.สุวรรณสิงห์ เจดีย์ทรงระฆังคว่ำศิลปะแบบพม่าสร้างราวประมาณ พ.ศ. 2460 ศาลาการเปรียญเก่าทรงไทยภาคกลาง มณฑปพระพุทธบาทจำลองสี่รอยทำจากหินอ่อนแกะสลักเป็นรูปพระพุทธบาท ซ้อนกัน 4 รอย จากเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า และนำมาประดิษฐานไว้ที่วัดเกาะวาลุการาม เมื่อ พ.ศ. 2467 สร้างถวายโดยหลวงกำจรวานิช-นางบุญชู สินานนท์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ปางห้ามญาติ และปางไสยาสน์ (พระนอน) ซึ่งระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2145 โดยมีเจ้าหัวแสนหลวงไนเป็นองค์อุปถัมภ์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อกริ่ม จนฺทวํโส
* หลวงพ่อเอม เมตฺติโก
* พระครูสุเวทกิตติคุณ (หลวงพ่อบุญชุบ ทินฺนโก)
* พระอธิการสุชาติ จนฺทสโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะวาลุการาม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "จิตรกรรมฝาผนังอุโบสถวัดเกาะวาลุการาม จังหวัดลำปาง : "ฝีมือศิษย์ ฝีมือครู" กรณีศึกษาเพื่อเปรียบเทียบถึงความสัมพันธ์กับจิตรกรรมฝาผนังอุโบสถวัดบุญวาทย์วิหาร จังหวัดลำปาง" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
3. ↑  "วัดเกาะวาลุการาม".
4. ↑  "จารึกฐานพระพุทธรูปไสยาสน์วัดเกาะวาลุการาม". จารึกในประเทศไทย.
สามวัฏจักรสุริยะล่าสุด
**โซลาร์แม็กซิมัม** (อังกฤษ: solar maximum) หรือ **โซลาร์แม็กซ์** (อังกฤษ: solar max) เป็นช่วงเวลาที่มีปรากฏการณ์บนดวงอาทิตย์สูงที่สุดในวัฏจักรสุริยะ ระหว่างโซลาร์แม็กซิมัม จุดดับบนดวงอาทิตย์จะปรากฏ

โซลาร์แม็กซิมัมเป็นช่วงเวลาที่เส้นสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์บิดเบี้ยวไปมากที่สุดเนื่องจากสนามแม่เหล็กบนเส้นศูนย์สูตรของดวงอาทิตย์หมุนด้วยอัตราเร็วกว่าขั้วดวงอาทิตย์เล็กน้อย วัฏจักรสุริยะแต่ละวัฏจักรกินเวลาเฉลี่ย 11 ปี โดยผลที่ได้จากการสังเกตพบว่าอยู่ระหว่าง 9 ถึง 14 ปีในวัฏจักรสุริยะใด ๆ

ประวัติ
-------

ประวัติจำนวนของจุดดับบนดวงอาทิตย์ประวัติจำนวนของจุดดับบนดวงอาทิตย์
โซลาร์แม็กซิมัมครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2543 โดยโซลาร์แม็กซิมัมครั้งถัดไปได้รับการทำนายไว้ว่าจะเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 และจะเป็นหนึ่งในวัฏจักรที่อ่อนที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2471

ความไม่น่าเชื่อถือของการทำนายโซลาร์แม็กซิมัมได้เกิดขึ้นในการทำนายขององค์การนาซาที่เคยทำนายไว้ว่าโซลาร์แม็กซิมัมจะเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2553/2554 และมีความเป็นไปได้ว่าจะเกิดในปลายปี พ.ศ. 2555 ที่ผ่านมา เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2549 นักวิจัยของนาซาได้ประกาศว่าโซลาร์แม็กซิมัมครั้งถัดไปจะเป็นครั้งที่รุนแรงที่สุดนับตั้งแต่โซลาร์แม็กซิมัมในปี พ.ศ. 2501 ซึ่งแสงเหนือสามารถมองเห็นได้ไกลถึงจากโรม ราว 42° เหนือของเส้นศูนย์สูตร

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "New Solar Cycle Prediction" เก็บถาวร 2009-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Science@NASA*, 09 May 2006, Accessed 26 Mar. 2010
3. ↑  "Solar Cycle Process and Prediction", *NOAA/Space Weather Center*, 9 May 2009, Accessed 22 Mar. 2010
4. ↑  "Solar Storm Warning" เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Science@NASA*, 10 March 2006, Accessed 26 Mar. 2010*
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**ภาษีตันภาษีปอนด์** (ภาษาอังกฤษ: **Tonnage and Poundage**) เป็นภาษีอากรที่เริ่มใช้ครั้งแรกในรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ซึ่งระบุเรียกเก็บสำหรับไวน์ทุกถัง ("tun") ที่นำเข้าซึ่งส่วนใหญ่มาจากสเปนและ โปรตุเกส และสินค้าทุกปอนด์ที่นำออกและนำเข้า ตามธรรมเนียมแล้วภาษีตันภาษีปอนด์เป็นสิทธิที่รัฐสภาแห่งอังกฤษมอบให้พระมหากษัตริย์ชั่วพระชนม์ชีพจนกระทั่งมาถึงรัชสมัยของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ภาษีตันภาษีปอนด์ก็ถูกเปลี่ยนแปลงโดยรัฐสภาตามพระราชบัญญัติการยุบอากร(Customs Consolidation Act of 1787) ในปี ค.ศ. 1625

ประวัติ
-------

รัฐสภาเปลี่ยนแปลงสิทธิในการเก็บภาษีตันภาษีปอนด์ของพระเจ้าชาร์ลส์โดยอนุมัติให้เก็บได้เพียงหนึ่งปีแทนที่จะเก็บได้ชั่วพระชนม์ชีพอย่างที่เคยเป็นมา ด้วยความกลัวในการใช้จ่ายอย่างสิ้นเปลืองในการส่วนพระองค์และพระราชประสงค์ที่จะเข้าร่วมสงครามสามสิบปีบนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป การจำกัดสิทธินี้เป็นการขั้นตอนที่ทำให้รายได้ของพระองค์ลดลง และเป็นการบังคับให้พระองค์ต้องเข้าหารัฐสภาทุกปีเพื่อต่ออายุการเก็บภาษีเมื่อปีการเก็บสิ้นสุดลง แม้ว่าสภาสามัญจะผ่านร่างพระราชบัญญัติแต่จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 ก็สามารถใช้สภาขุนนางยับยั้งได้ ซึ่งทำให้รัฐสภายุติสิทธิในการเก็บภาษีตันภาษีปอนด์ของพระเจ้าชาร์ลส์โดยหมดสิ้น ขณะเดียวกันรัฐสภาก็พยายามสืบสวนดยุคแห่งบัคคิงแฮมซึ่งในที่สุดก็ทำให้พระเจ้าชาร์ลส์ทรงยุบสภา 

พระเจ้าชาร์ลส์ทรงคงเก็บภาษีอากรที่ไม่ได้ทรงรับอนุญาตต่อไป ซึ่งเป็นสาเหตุของความไม่สำเร็จของรัฐสภาที่สองของรัชสมัยของพระองค์ เมื่อทรงพยายามเลื่อนการประชุมรัฐสภาสมาชิกก็ยึดตัวจอห์น ฟินช์ (John Finch)ประธานรัฐสภาจนกระทั่งได้อ่านมติสามข้อเสร็จ ข้อหนึ่งเป็นการประกาศว่าผู้ใดที่จ่ายภาษีตันภาษีปอนด์ที่ไม่ได้รับอนุญาตถือว่าผู้นั้นเป็นผู้

ผล
--

พระเจ้าชาร์ลส์ทรงเก็บภาษีอากรต่อไปโดยไม่ได้รับการอนุมัติจากรัฐสภา ซึ่งไม่เป็นที่พอใจของรัฐสภายาว การไม่ยอมรับอำนาจของรัฐสภาและความขัดแย้งเรื่องการเก็บภาษีเป็นสาเหตุหนึ่งในหลายสาเหตุที่นำไปสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ

ดูเพิ่ม
-------

* ภาษีอากร
**วัดเกาะศาลพระ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะศาลพระ อำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 13 ไร่ 99 ตารางวา

วัดเกาะศาลพระได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2231 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 วัดนี้เคยเป็นที่ตั้งกองร้อยทหารของไทย

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.50 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก มุงกระเบื้องเคลือบ 2 มุข อุโบสถ (หลังเก่า) เป็นอาคารทรงไทยก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องมีชายคาปีกนกคลุมโดยรอบ มีเสานางเรียงรองรับหลังคา เจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าอุโบสถ มีเจดีย์รายตั้งอยู่ด้านข้างเจดีย์องค์ใหญ่ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็ก ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ ศาลารายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอุโบสถ เป็นศาลาโถงทรงไทย หลังคาซ้อนกัน 2 ชั้น เป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ ประดับเครื่องลำยองหน้าบันไม้แกะสลักประดับกระจกและมีสาหร่ายรวงผึ้งประดับ เดิมเคยมีเสาหงส์อยู่ 2 ต้น บริเวณรอบอุโบสถหลังเก่ามีต้นอินจัน 8 ต้นอายุไม่ต่ำกว่า 200 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะศาลพระ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเกาะศาลพระ". เทศบาลเมืองราชบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-30. สืบค้นเมื่อ 2021-07-26.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเกาะศาลพระ**
**ภิญโญ อินทวิวัฒน์** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย อดีตปลัดอำเภอหลายอำเภอ

ประวัติ
-------

ภิญโญ อินทวิวัฒน์ เป็นบุตรของพระยาจ่าบ้านรัษฎาโยนัคราช (ก้อนแก้ว อินทวิวัฒน์) กับนางจันทร์แก้ว อินทวิวัฒน์ มีพี่น้อง 8 คน ซึ่งคนหนึ่งคือ นางจินดา บุญเฉลียว สมรสกับพระศรีวรานุรักษ์ นายภิญโญเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง เชียงใหม่ ต่อมาโรงเรียนมหาดเล็กหลวง เชียงใหม่ เลิกกิจการจึงย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย

ภิญโญ เข้ารับราชการเป็นปลัดอำเภอ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2481 ได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป นายภิญโญ จึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้ง ซึ่งเป็นเขตเลือกตั้งที่ทับซ้อนกับพระศรีวรานุรักษ์ (ศรี บุญเฉลียว) อดีต ส.ส.เชียงใหม่ และเป็นพี่เขยของภิญโญ ทำให้พระศรีวรานุรักษ์ ต้องถอนตัวจากการลงสมัคร ภิญโญได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก เนื่องจากเคยเป็นปลัดอำเภอเมืองเชีงใหม่ เป็นที่รู้จักของประชาชน และบิดาก็ยังเป็นที่รู้จักอีกด้วย

ภิญโญ สมรสกับเจ้าจันทร์สม ณ เชียงใหม่ ไม่มีบุตร แต่ได้รับเอาเจ้ายาใจ ณ เชียงใหม่ บุตรสาวของเจ้าบุญปั๋น ณ เชียงใหม่ (น้องชายเจ้าจันทร์สม) มาเลี้ยงดู นายภิญโญ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2493 จากโรคไทฟอยด์ ขณะอายุได้ 46 ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2484 –  เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  นักการเมืองถิ่นจังหวัดเชียงใหม่
2. ↑  บ้านประตูเชียงใหม่[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญช่วยราชการเขตภายใน, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๙๓๘, ๑๖ กันยายน ๒๔๘๔
**วัดเกิดการอุดม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 14 ไร่ 1 งาน 84 ตารางวา

วัดเกิดดารอุดมได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 โดยมีนายขอด เกิดการ เป็นผู้ถวายที่ดินเเละดำเนินการสร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า **วัดตาขอด** ตามผู้สร้างวัด วัดเกิดการอุดมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2478 เเละผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งเเต่ พ.ศ. 2500 นอกจากนั้นทางวัดยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัดด้วย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 21 เมตร กุฏิสงฆ์ 9 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระมหาสุนทร ปุณฺณธมฺโม
* พระอธิการไสว
* พระอธิการบุญสม
* พระอธิการอุดม วฑฺฒนธมฺโม
* พระกิมฮง ทตฺตวณฺโร
* พระครูวิวิธกิจจาทร (ประเสริฐ สิทฺธิญาโณ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกิดการอุดม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 569. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
ประชาชนแห่ถอนเงินจากธนาคาร เดือนมีนาคม ค.ศ. 1927
**วิกฤตการณ์การเงินโชวะ** (ญี่ปุ่น: 昭和金融恐慌; โรมาจิ: *โชวะ คิงยู เคียวโก*) เป็นวิกฤตการทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1927 ปีแรกของรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ไม่นานก่อนหน้าภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก วิกฤตครั้งนี้ทำให้รัฐบาลของวะกะสึกิ เรชิโร ลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ และนำไปสู่การให้ *ไซบะสึ* เข้ามาจัดการภาคธนาคารของญี่ปุ่น

วิกฤตการณ์ทางการเงินโชวะเกิดขึ้นจากการที่เศรษฐกิจของญี่ปุ่นขยายตัวอย่างมากภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภาคเอกชนต่างเพิ่มการลงทุนอย่างหนักหน่วงเพื่อเพิ่มกำลังผลิต ทำให้เกิดภาวะฟองสบู่ การชะลอตัวทางเศรษฐกิจภายหลังปี ค.ศ. 1920 และ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ในปี ค.ศ. 1923 ก็ทำให้เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำขึ้น ซึ่งทำให้กิจการจำนวนมากต้องปิดตัวลง จนรัฐบาลต้องเข้าแทรกแทรงธนาคารกลางญี่ปุ่น ให้ออก "ตราสารธรณีภิบัติภัย" ซึ่งเป็นตราสารหนี้แบบซื้อลดขึ้น เพื่อประคับประคองกิจการของธนาคารพาณิชย์ จนกระทั่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1927 เมื่อรัฐบาลจะทำการซื้อตราสารคืน ทำให้เกิดข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วว่า ธนาคารพาณิชย์ที่ถือครองตราสารอาจจะล้มละลาย ส่งผลให้เกิดการแห่ถอนเงินใน 37 ธนาคารทั่วญี่ปุ่น ทำให้ต้องพึ่ง *ไซบะสึ* ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทยักษ์ใหญ่แถวหน้าของประเทศ อาทิ มิตซูบิชิ, ซุมิโตะโมะ เป็นต้น เข้ามาจัดการปัญหา รัฐบาลพยายามตราพระราชกฤษฎีกาเป็นการฉุกเฉินขึ้นเพื่อเปิดทางให้ธนาคารกลางญี่ปุ่นขยายวงเงินกู้เพื่อรักษากิจการของธนาคารเหล่านี้ แต่ก็ถูกยับยั้งโดยคณะองคมนตรี และนายกรัฐมนตรีถูกกดดันจนลาออก

นายกรัฐมนตรีคนใหม่ ทะนะกะ กิอิชิ ได้ควบคุมสถานการณ์ด้วยการประกาศวันหยุดธนาคารเป็นเวลาสามสัปดาห์และออกวงเงินกู้ฉุกเฉิน แม้จะบรรเทาปัญหาไปได้ แต่ก็ทำให้ธนาคารรายย่อยหลาย ๆ แห่งต้องปิดกิจการลง อย่างไรก็ตาม 5 เครือบริษัทผู้นำในไซบะสึนั้นมีอิทธิพลเหนือภาคธนาคารญี่ปุ่นไปจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง

อ้างอิง
-------

* Smitka, Michael (1998). *The Interwar Economy of Japan : Colonialism, Depression, and Recovery, 1910-1940*. Routledge. ISBN 0-8153-2706-4.
* Yamamura, Kozo (1998). *The Economic Emergence of Modern Japan*. Vol. 1. Cambridge University Press. ISBN 0-521-58946-0.
**ประวัติภิกษุณีสงฆ์ในประเทศจีน**
ปลายปีรัชกาลย่งเจีย(หย่งเกีย)แห่งราชวงศ์จิ้น(พ.ศ.850-855) หญิงจีนมีนามว่า จิ้งเจี่ยน ตัดสินใจปลงผม และขอรับศีล10 จากพระอุปัชฌาย์ พระชญาณเมรุ มีผู้หญิงจีนศรัทธาและเข้ารับการบรรพชาพร้อมเธอ24คน แล้วก่อตั้ง อารามจู๋หลินซื่อ(เต๊กลิ้มยี่)แปลว่า วัดป่าไผ่ ขึ้นที่ประตูทางทิศตะวันตกของเมืองหลวง เนื่องจากบรรดาสามเณรีเหล่านี้ไม่มีปวัตตินี เธอจึงศึกษาธรรมอยู่กับพระอาจารย์จิ้งเจี่ยน ซึ่งเป็นผู้มีความสามารถในการสั่งสอนอบรม

พระอุปัชฌาย์นั้นคือ พระชญาณเมรุ สมณะจากแคว้นกาศมีระ(แคชเมียร์)ในดินแดนทางทิศตะวันตก ท่านเป็นอาจารย์ที่ปราดเปรื่องและมีเมตตาธรรม นอกจากนั้น ยังเป็นอาจารย์ฝ่ายวิปัสสนาและมีความรู้ดีในพระสูตรต่างๆในปลายปีรัชกาลย่งเจีย แห่งราชวงศ์จิ้น ท่านได้เดินทางมาประเทศจีน และยังชีพโดยการภิกขาจาร ท่านสั่งสอนธรรมและเผยแผ่คำสอนในพระพุทธศาสนา แต่ประชาชนในยุคนั้นยังไม่ค่อยศรัทธาในพระพุทธศาสนามากนัก จึงไม่ค่อยมีใครสนใจจะศึกษากับท่านอย่างจริงจัง ในปีแรกของปีรัชกาลเจี้ยนอู่(พ.ศ.860) ท่านจึงได้เดินทางกลับไปยังแคว้นกาศมีระ ต่อมาพระอาจารย์อีกรูปหนึ่งชื่อ พุทธจิงค์ เดินทางจากประเทศอินเดียมายังประเทศจีนอีกและได้สรรเสริญถึงคุณธรรมและความสามารถของพระชญาณเมรุ ทำให้ประชาชนชาวจีนพากันเสียใจ และเสียดายโอกาสในความโง่เขลาของตนที่ไม่ได้เล่าเรียนพระพุทธศาสนาจากพระอาจารย์ผู้มีความสามารถในขณะที่ท่านอยู่ในประเทศจีน
ขณะเดียวกัน **จิ้งเจี่ยน** ก็อบรมสั่งสอนศิษย์อยู่ที่อารามแห่งเดิมนั้น เธอเป็นผู้มีท่วงทีงามสง่า คือการปฏิบัติในแนวทางสายกลางและเป็นผู้มีจริยาวัตรที่มั่นคงในธรรม เธอมีความสามารถในการเทศน์สอนจนสามารถเอาชนะใจผู้ฟังได้ดี

ระหว่างปลายปีรัชกาลเสียนคัง ในราชวงศ์จิ้น(พ.ศ.878-885)พระสมณะเซิงเจี้ยน ได้รับคัมภีร์ต้นฉบับมหาสังฆิกภิกษุณีกรรม และ ภิกษุณีปราติโมกข์ มาจากอาณาจักรง้วยสี และได้แปล(จากภาษาสันสกฤต)เป็นภาษาจีน ในวันที่8 เดือน2 ปีที่1 ในปีรัชกาลเซิงผิง(พ.ศ.900-904)ในเมืองลั่วหยาง พระอาจารย์ชาวต่างประเทศคือ พระสมณะธรรมคุปต์ได้กำหนดเขตสีมา ศีลมณฑล เพื่อการบรรพชาอุปสมบทภิกษุณีขึ้น แต่พระอาจารย์จีนชื่อ สมณะซือเต้าฉาง โต้แย้ง โดยอ้างว่าการกระทำดังกล่าวไม่ถูกต้องตามพระวินัยบัญญัติดังปรากฏในวินัยสูตร ดังนั้น จึงได้ตระเตรียมเรือลอยกลางแม่น้ำซื่อ จิ้งเจี่ยน พร้อมผู้หญิงอีก3คนจึงขึ้นไปบนเรือนั้น และได้รับศีลภิกษุณีจากพระภิกษุ นับเป็นหญิงจีนคนแรกที่ได้รับการบรรพชาอุปสมบทเป็นภิกษุณีในประเทศจีน

อ้างอิง
-------

* สิกขาบทของภิกษุณีตามคติพุทธศาสนามหายาน,ฉบับแปลไทย,ภิกษุณีปุญสิมา
**บาบึนยาร์** (ยูเครน: Ба́бин Яр) หรือ **บาบีย์ยาร์** (รัสเซีย: Ба́бий Яр) เป็นหุบเหวลึกในเคียฟ เมืองหลวงของประเทศยูเครนและเป็นสถานที่ในการสังหารหมู่โดยกองทัพเยอรมันและชนท้องถิ่นที่ให้ความร่วมมือในช่วงสงคราม เพื่อต่อกรกับสหภาพโซเวียต

ด้วยชื่อเสียงที่โด่งดังมากที่สุดและได้รับการจดบันทึกไว้อย่างดีที่สุดของการสังหารหมู่ครั้งนี้ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29-30 กันยายน ค.ศ. 1941 โดยมีชาวยิวประมาณ 33,771 คนถูกสังหาร การตัดสินใจในการสังหารชาวยิวทั้งหมดในเคียฟโดยผู้ว่าการทหาร, พลตรี Kurt Eberhard, ผู้บัญชาการตำรวจจากกองทัพกลุ่มใต้, เอ็สเอ็ส-โอเบอร์กรุพเพินฟือเรอร์ (พลโท) Friedrich Jeckeln,และหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพิน กลุ่มซี ผู้บัญชาการ Otto Rasch มันได้เสร็จสมบูรณ์โดยทหารจาก Sonderkommando 4a พร้อมด้วยความช่วยเหลือจากซีแชร์ไฮท์สโพลีไซ (SD) และกองพันตำรวจเอสเอส (Ordnungspolizei-Orpo) ได้รับการสนับสนุนจากตำรวจท้องถิ่น การสังหารหมู่ครั้งนี้นับว่าเป็นการสังหารหมู่ที่ใหญ่ที่สุดจากระบอบนาซีและผู้สมรู้ร่วมคิดมีส่วนรับผิดชอบในช่วงสงครามเพื่อต่อกรกับสหภาพโซเวียตและได้รับรำลึกว่าเป็น "การสังหารหมู่ครั้งที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของการล้างชาติโดยนาซี" จนถึงวันนั้น มีเพียงที่มากกว่าโดย Aktion Erntefest ของเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ในดินแดนโปแลนด์ภายใต้การยึดครองด้วยเหยื่อ 42,000-43,000 คนและการสังหารหมู่ที่โอเดสซาในปี ค.ศ. 1941 จากจำนวนชาวยิวมากกว่า 50,000 คน โดยมอบหมายให้ทหารโรมาเนียเป็นผู้จัดการ

เหยื่อจากการสังหารหมู่ในสถานที่ที่อื่น ๆ ได้รวมถึงเชลยสงคราม ผู้นิยมคอมมิวนิสต์ กลุ่มชาตินิยมยูเครน และชาวโรมา (ยิปซี) ได้มีการคาดว่า จำนวนประมาณระหว่าง 100,000 คน ถึง 150,000 คนถูกสังหารที่บาบึนยาร์ในช่วงการยึดครองของเยอรมนี
บล็อกเครื่องยนต์ V6 รูขนาดใหญ่คือกระบอกสูบ
**บล็อกเครื่องยนต์** (อังกฤษ: Engine block) หรือนิยมเรียก **เสื้อสูบ** (อังกฤษ: Cylinder block) เป็นโครงสร้างหลักของเครื่องยนต์สันดาปภายใน ถือเป็นชิ้นส่วนที่ใหญ่และหนักที่สุดของเครื่องยนต์ บล็อกประกอบด้วยกระบอกสูบและชื้นส่วนอื่นๆ สำหรับรถยนต์ที่ระบายความร้อนด้วยน้ำ ภายในบล็อกจะมีช่องทางเดินของน้ำหล่อเย็นรอบๆกระบอกสูบ แต่ถ้าเป็นเครื่องยนต์ที่ระบายความร้อนด้วยอากาศผ่าน ภายนอกบล็อกจะมีครีบติดตั้งอยู่โดยรอบ

บล็อกเครื่องยนต์รถยนต์ในยุคต้นจะมีเพียงกระบอกสูบเพียงเท่านั้น และประกอบห้องข้อเหวี่ยงที่แยกตัวออกมาจากบล็อก แต่บล็อกเครื่องยนต์สมัยใหม่ได้มีรวมห้องข้อเหวี่ยงไว้ภายในบล็อกเป็นชิ้นส่วนเดียวกัน 
บล็อกเครื่องยนต์ทำจากโลหะหล่อทั้งชิ้น มีส่วนผสมของฟอสฟอรัส นิกเกิล โครเมียม โมลิบดีนัม หรือส่วนผสมอื่นตามความก้าวหน้าของวิทยาการด้านโลหะวิทยาเพื่อทำให้เกิดความแข็งแรงและทนความร้อนสูง ถ้าเป็นเครื่องยนต์ขนาดเล็กอาจทำด้วยอลูมิเนียม

อ้างอิง
-------

1. ↑  เครื่องยนต์ เก็บถาวร 2020-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ฟิสิกส์ราชมงคล. เข้าถึงเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2020
2. 1 2 3  วิชาเครื่องยนต์ หลักสูตรซ่อมรถยนต์ทหารและการป้องกันน้ำยานยนต์ หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน กองทัพเรือ
3. ↑  เสื้อสูบ-ปลอกสูบ (Cylinder block) techniccar.com เข้าถึงเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2020
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**บริษัทรอยัลแอฟริกัน**เป็นบริษัทค้าทาสซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยราชวงศ์สจวตและพ่อค้าชาวกรุงลอนดอน เมื่อราชวงศ์สจวตกลับคืนสู่ราชบัลลังก์อังกฤษหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ นำโดยเจมส์ที่ 2 ดยุคแห่งยอร์ก บริษัทดังกล่าวได้รับสิทธิ์ในการผูกขาดการค้าทาสของอังกฤษ ตามกฎบัตรซึ่งได้มีผลบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1660 ด้วยความช่วยเหลือของกองทัพบกและกองทัพเรือ บริษัทได้ก่อตั้งสถานีการค้าตามแนวชายฝั่งแอฟริกาตะวันตก และบริษัทยังรับผิดชอบต่อการยึดเรือคู่แข่งสัญชาติอังกฤษลำใดที่ขนส่งทาสอีกด้วย

บริษัทถูกยุบในปี ค.ศ. 1667 ระหว่างสงครามกับเนเธอร์แลนด์ ซึ่งในตอนปลายสงคราม บริษัทได้สนับสนุนให้พลเรือเอก โรเบิร์ต โฮมส์ โจมตีสถานีการค้าทาสแอฟริกันของดัตช์ในปี ค.ศ. 1664 อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 1672 หลังจากได้รวมกับบริษัทของพ่อค้าแกมเบียจนกลายมาเป็นบริษัทรอยัลแอฟริกันแห่งใหม่ โดยมีกฎหมายให้จัดตั้งค่ายทหาร โรงงาน กองกำลัง และเพื่อใช้กฎอัยการศึกในแอฟริกาตะวันตก ตามด้วยการค้าทองคำ เงิน และทาส

ในคริสต์ทศวรรษ 1680 บริษัทได้ขนส่งทาสกว่า 5,000 คนต่อปี ทาสจำนวนมากถูกตีตราด้วยตัวอักษร 'DY' ตามตำแหน่งของประธานบริษัท ดยุคแห่งยอร์ก ผู้ซึ่งสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระเชษฐาในปี ค.ศ. 1685 และกลายเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ในขณะที่ทาสอีกส่วนหนึ่งถูกตีตราด้วยอักษรย่อของบริษัท RAC บนหน้าอกของพวกเขา และระหว่าง ค.ศ. 1672-1689 บริษัทได้ขนส่งนักโทษรวมกว่า 90,000-100,000 คน กำไรของบริษัทได้มีส่วนสำคัญในการเพิ่มอำนาจทางการเงินแก่ผู้ซึ่งควบคุมลอนดอน

ในปี ค.ศ. 1698 บริษัทได้สูญเสียการผูกขาด ซึ่งเป็นประโยชน์แก่พ่อค้าในบริสตอล ถึงแม้ว่า เช่นเดียวกับชาวบริสตอล เอ็ดเวิร์ด โคลสตัน พวกเขาได้มีส่วนร่วมในส่วนผสมนี้แล้ว จำนวนทาสซึ่งได้รับการขนส่งโดยเรืออังกฤษจึงได้เพิ่มขึ้นอย่างมากหลังจากนั้น

บริษัทยังคงค้าทาสต่อไปจนกระทั่ง ค.ศ. 1731 เมื่อบริษัทละทิ้งการค้าทาสโดยหันไปค้าขายงาและผงทองแทน ชาร์ลส์ เฮยส์ (1678-1760) นักคณิตศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญด้านลำดับเหตุการณ์ เป็นรองประธานบริษัทรอยัลแอฟริกันจนกระทั่งบริษัทถูกยุบในปี ค.ศ. 1752 บริษัทที่เข้ามารับหน้าที่แทน คือ บริษัทพ่อค้าแอฟริกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kitson, Frank. (1999) Prince Rupert: Admiral and General-at-Sea. London: Constable, p.238.
2. ↑  Micklethwait, John, and Adrian Wooldridge. *The Company: A Short History of a Revolutionary Idea*. New York: Modern Library, 2003. ISBN 0-679-64249-8.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Royal African Company Par K. G. Davies
นักดนตรี
**คาร์ลี เร เจปเซน** (อังกฤษ: Carly Rae Jepsen เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวแคนาดาจากรัฐบริติชโคลัมเบีย ในปี พ.ศ. 2550 เธอได้อันดับที่ 3 ในการแข่งขัน "คะเนเดียนไอดอล" ฤดูกาลที่ 5 และเป็นส่วนหนึ่งใน "คะเนเดียนไอดอล" ท็อป 3 คอนเสิร์ตทัวร์ หลังจากการแข่งขัน "คะเนเดียนไอดอล" เธอได้เปิดตัวอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก คือ *ทักออฟวอร์* ภายใต้ค่ายเพลงเมเพิลมิวสิกเรเคิดดิงส์ ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2551 หลังจากนั้น 3 ปีต่อมา เธอได้ออกซิงเกิล "คอลมีเมบี" กับค่ายเพลง 604 ตามมาด้วยการออกเอ็กซ์เทนต์เพลย์ *คูรีโอซิตี* ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 จัสติน บีเบอร์ ได้ชักชวนเธอและผู้จัดการของเธอ มาเซ็นสัญญากับค่ายสคูลบอยเรเคิดส์ หลังจากที่ "คอลมีเมบี" มียอดผู้ชมบนยูทูบมากกว่า 500 ล้านครั้ง รวมไปถึงได้อันดับที่ 1 บนบิลบอร์ดชาร์ต 100 และคะเนเดียนฮอต 100 และอีก 19 ประเทศทั่วโลก ในปีเดียวกันนั้นเจปเซนได้ออก *คิส* เป็นอัลบั้มที่สอง ซึ่งประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์และขึ้นไปถึงสิบอันดับแรกในสหรัฐและแคนาดา ในปี พ.ศ. 2558 เจปเซนออกสตูดิโออัลบั้มที่สามชื่อ *อีโมชัน* ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากดนตรียุค 80's และผสมผสานแดนซ์ป็อปกับซินท์ป็อป *อีโมชัน*ไม่ได้ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์เท่า*คิส* แต่กลับได้รับเสียงชมเชยจากนักวิจารณ์ และติดอันดับอัลบั้มที่ดีที่สุดของปีของสื่อหลายเจ้า สตูดิโออัลบั้มที่สี่ของเจปเซนชื่อ *เดดดิเคเตต* ออกเผยแพร่วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2562

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Carly Rae Jepsen - Biography". *Capital FM*. Global Radio. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2013.
2. ↑  Carly Rae Jepsen เก็บถาวร 2008-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. CTV.ca (2008-01-22). สืบค้นเมื่อ 16 เมษายน 2012.
3. ↑  "Why Did Carly Rae Jepsen's E•MO•TION Flop Commercially?". *Vice*. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2019.
4. ↑  "Dedicated by Carly Rae Jepsen on Apple Music". iTunes. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2019.
**เวียเชสลัฟ กูเซฟ** (รัสเซีย: Vyacheslav Gusev) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528 ที่เมืองโปรโคเปียฟสค์ (Prokopyevsk) ประเทศรัสเซีย สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 20 (น็อก 5) แพ้ 3

ประวัติ
-------

กูเซฟขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1พฤศจิกายนพ.ศ. 2546 ชนะคะแนน พาเวล กูบาซอฟ ที่ รัสเซีย ขึ้นชกชนะอีกสองครั้งก็ได้ชิงแชมป์อูราลและไซบีเรียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่าง ชนะคะแนน เอมิน อาลีเอฟได้แชมป์มาครองเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ขึ้นชกป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์รัสเซียรุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่าง เมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน อเล็กซานเดอร์ ครูเลฟ ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น กูเซฟขึ้นชกชนะรวด และชกป้องกันแชมป์รัสเซียได้ 1 ครั้ง ในที่สุด กูเซฟได้ชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBA ที่ว่างเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2551 ชนะคะแนน อับดู เตบาซัลวา ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBO อีกเส้นเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งกูเซฟเป็นฝ่ายชนะคะแนน ชัยยงค์ ศิษย์ทรายทอง ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น เดินทางไปชิงแชมป์ WBC แคริบเบียนรุ่นเฟเธอร์เวท ที่สหรัฐ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ฮวน คาร์ลอส บูร์โกส เมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ

ต่อมา กูเซฟขึ้นชิงแชมป์ WBO ยุโรปรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะน็อก เฟลิเซียโน อาซัวกา ยก 3 กูเซฟหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2555 โดยขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเอร์เวท เมื่อ 30 เมษายน ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนนปัจจัย ยงยุทธยิม โดยกูเซฟเองถูกชกลงไปนับแปดในยกที่ 1 ด้วย กูเซฟขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 แพ้คะแนน แกรี รัสเซล จูเนียร์ ที่ สหรัฐ แล้วยังไม่ได้ขึ้นชกอีก

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ยูราลและไซบีเรียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2547)
* แชมป์รัสเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (2548 - 2550)
* แชมป์ WBA Intercontinental (แชมป์เงา WBA) รุ่นเฟเธอร์เวท
	+ ชิง 12 เมษายน 2551 ชนะคะแนน อับดู เตบาซัลวา ที่ รัสเซีย
	+ สละแชมป์
* แชมป์ WBO Intercontinental (แชมป์​เงา WBO) รุ่นเฟเธอร์เวท
	+ ชิง 31 กรกฎาคม 2551 ชนะคะแนน ชัยยงค์ ศิษย์ทรายทอง ที่ รัสเซีย
	+ สละแชมป์
* แชมป์ WBO ยุโรปรุ่นเฟเธอร์เวท
	+ ชิง 11 มีนาคม 2553 ชนะน็อก เฟลิเซียโน อาซัวกา ยก 3
	+ สละแชมป์
* แชมป์ PABA รุ่นเฟเอร์เวท
	+ ชิง30 เมษายน 2555 ชนะคะแนน ปัจจัย ยงยุทธยิม ที่ รัสเซีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ WBC แคริบเบียนรุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 12 มิถุนายน 2552 แพ้คะแนน ฮวน คาร์ลอส บูร์โกส ที่สหรัฐ

อ้างอิง
-------

สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**คาร์โล โรเวลลี**(Carlo Rovelli)เป็นนัก ฟิสิกส์ และ นักจักรวาลวิทยาชาวอิตาลี ทำงานทั้งใน อิตาลี,ฝรั่งเศส และ อเมริกา. เกิดที่ เวโรนา, อิตาลี ในปี 1956. ปัจจุบันทำงานอยู่ที่
the Université de la Méditerranée, ในศูนย์ทฤษฎีฟิสิกส์( the Centre de Physique Théorique), ใน มาร์กเซย์, ฝรั่งเศส. เขายังเป็น affiliated Professor ที่ ภาควิชา ประวัติศาสตร์และปรัชญาแห่งวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพิตต์สเบิร์ก, USA และสมาชิกของ the Institut Universitaire de France. ใน 1981 เขาสำเร็จการศึกษา BS/MS ฟิสิกส์ ที่ มหาวิทยาลัยแห่งโบโลนญ่า และใน1986 จบปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยแห่งปาโดวา, อิตาลี. งานของเขาอยู่ในสาขาความโน้มถ่วงควอนตัม(Quantum Gravity)เป็นส่วนมาก.
ในปี 1988 คาร์โล โรเวลลี, ลี สโมลิน(Lee Smolin) และ แอเบย์ อาชเทการ์(Abhay Ashtekar) ได้เสนอทฤษฎีความโน้มถ่วงควอนตัม ชื่อ ความโน้มถ่วงควอนตัมลูป. ปี 1995 โรเวลลี กับ สโมลิน ได้พื้นฐานที่ชัดเจน ของสถานะของความโน้มถ่วงควอนตัม,
กำหนดโดย สปิน เน็ตเวิร์คของ เพนโรส (Penrose's spin networks), ใช้พื้นฐานทั้ง2สามารถแสดงให้เห็นว่า ทฤษฎีนี้ทำนายว่า พื้นที่และปริมาตรถูกทำให้เป็นควอนตัม. ผลที่ได้นี้ชี้ว่า กาล-อวกาศ มีโครงสร้างไม่ต่อเนื่อง(discrete)ในสเกลที่เล็กมากๆ

ปี 1994 โรเวลลี สร้างการตีความทฤษฎีควอนตัมแบบความสัมพันธ์, มีแนวคิดพื้นฐานคือ สถานะควอนตัมทุกสถานะสัมพัทธ์กับผู้สังเกต
ร่วมกับ อเลน คอนเนส (Alain Connes)เขาสร้างสูตร covariant model ของทฤษฎีสนามควอนตัม, สร้างจากสมมติฐาน เวลาเทอร์มัล(thermal time hypothesis). ตามสมมติฐานนี้ เวลาไม่มีอยู่จริง ในทฤษฎีพื้นฐาน แต่เกิดขึ้นในมุมมองของ เทอร์โมไดนามิกส์ หรือ ฟิสิกส์เชิงสถิติเท่านั้น ถ้าสิ่งนี้ถูก การไหลของเวลาก็จะเป็นแค่ภาพจินตนาการ สร้างมาจากความรู้ที่ไม่สมบูรณ์

หนังสือ
-------

* "Quantum Gravity", *Cambridge University Press*, ISBN 0-521-83733-2
* "Che cos'è il tempo? Che cos'è lo spazio?", Di Renzo Editore, ISBN 88-8323-082-5
* "Qu'est-ce le temps? Qu'est-ce l'espace?", Bernard Gilson éditeur, ISBN 2-87269-159-6.
* "What is time, what is space?", Di Renzo Editore, 2006, ISBN 88-8323-146-5.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Homepage เก็บถาวร 2011-05-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Carlo Rovelli, *A Dialog on Quantum Gravity*, preprint available as hep-th/0310077
* *Loop Quantum Gravity* by Carlo Rovelli
* Quantum Gravity เก็บถาวร 2011-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, หนังสือ "Quantum Gravity" ฉบับร่าง
* *Curriculum Vitae et Studiorum* เก็บถาวร 2021-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ตรีทูต** (อังกฤษ: moribundity, final stage, terminal stage หรือ in extremis) หมายถึง ลักษณะบอกอาการของคนใกล้ตาย กริยาว่ามีลักษณะดังกล่าวเรียก **"เข้าตรีทูต"** หรือ **"เข้าขั้นตรีทูต"**

ลักษณาการของตรีทูต
------------------

ผู้ป่วยขั้นตรีทูตมักมีอาการนอนราบอยู่กับที่ไม่ไหวติง ผิวหนังซีดคล้ำไม่สดใส ตาโบ๋แต่ลืมตาแจ๋ว ใบหน้าหมองมัว จมูกเสี้ยม ขมับหวำ คางแหลม ปากอ้า ขากรรไกรล่างตก ใบหูเย็นและหดฝ่อ แก้มตอบ ใบหน้าเช่นนี้ทางแพทยศาสตร์เรียกว่าใบหน้าแบบฮิปโปเครตีส นอกจากนี้ยังมีอาการหายใจรวยริน ชีพจรอ่อน และผู้ป่วยนั้นไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใดอีก

ลักษณาการข้างต้นนี้บ่งบอกว่าเป็นการหมดหวังในผู้ป่วยแล้ว การที่จะช่วยให้ผู้ป่วยฟื้นกลับมาเป็นปรกติเป็นไปได้ยากยิ่ง และโรคจะดำเนินต่อไปเองจนถึงวาระสุดท้าย ซึ่งผู้ป่วยนั้นจะถึงแก่ความตายในที่สุด

ที่มาของคำ
----------

**ราชบัณฑิตยสถาน**สันนิษฐานว่า คำว่า "ตรีทูต" นี้มีที่มาอยู่สองประการ ดังต่อไปนี้

1. เป็นคำอุปมาของแพทย์แผนโบราณหรือของชาวบ้าน ตามความเชื่อที่ว่า คนเรามีเจตภูตอยู่สี่ภูต เวลาจะตายเจตภูตนี้จะออกจากร่างกายไปสามภูต เหลืออีกภูตหนึ่งแสดงว่าอาการร่อแร่ เรียกว่า "ตรีภูต" แต่ต่อมาเพี้ยนกลายเป็น "ตรีทูต"

2. เป็นคำอุปมาของแพทย์แผนโบราณหรือของชาวบ้าน ตามความเชื่อที่ว่า เวลาคนใกล้จะตาย ยมบาลจะส่งทูตมาสามตนมาเอาวิญญาณไป ทูตมาแล้วสามตน ถ้ามาอีกหนึ่งตนก็ตายแน่แล้ว เรียกว่า "ตรีทูต"

อย่างไรก็ดี **ศาสตราจารย์ประเสริฐ กังสดาลย์** ยังกล่าวไว้ในสารานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานอีกว่า ตามหลักฐานแล้วยังไม่พบคำอธิบายสำหรับข้อสันนิษฐานดังกล่าว แต่ยังมีคำอธิบายสำหรับคำว่า "ตรีโทษ" ซึ่งหมายความว่า อาการไข้หนักจวนจะตาย โดยคำว่า "ตรีโทษ" นี้อาจจะเพี้ยนมาเป็น "ตรีทูต" ก็ได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ราชบัณฑิตยสถาน. (2551, 7 กุมภาพันธ์).**พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542.** [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก:  เก็บถาวร 2009-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. (เข้าถึงเมื่อ: 16 กันยายน 2551).
2. 1 2  ดำรง เพ็ชรพลาย. (2516-2517). "ตรีทูต 2 - อาการ". **สารานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถาน,** (เล่ม 12 : ดี.ดี.ที-ตั๋วแลกเงิน). ปราณบุรี : โรงพิมพ์ศูนย์การทหารราบ. หน้า 868-869.
3. 1 2  ประเสริฐ กังสดาลย์. (2503-2504). "เข้าตรีทูต". **สารานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถาน,** (เล่ม 4 : ข่อย-คมนาคม). พระนคร : โรงพิมพ์รุ่งเรืองธรรม. หน้า 2197-2200.