| ฟิสิกส์ของนิวเคลียส |
| --- |
|  |
| 
กรอบความคิดเกี่ยวกับนิวเคลียส  **·**  นิวคลีออน (p, n) **·**  แรงนิวเคลียส  **·**  โครงสร้างนิวเคลียส  **·**  ปฏิกิริยานิวเคลียร์ |
| แบบจำลองนิวเคลียส และความเสถียรหยดของเหลว **·**  เปลือกนิวเคลียส **·**  โครงสร้างนิวเคลียสพลังงานยึดเหนี่ยว **·**  p–n ratio **·**  Drip line **·**  หมู่เกาะแห่งความเสถียรภาพ |
| การจำแนกประเภทของนิวไคลด์Isotopes – เลขอะตอม *Z* เท่ากันIsobars – เลขมวล *A* เท่ากันIsotones – จำนวน *N* เท่ากันIsodiaphers – จำนวน *N* − *Z* เท่ากัน     Isomers – ข้างบนทั้งหมดเท่ากันMirror nuclei – *Z* ↔ *N*
Stable **·**  Magic **·**  Even/odd **·**  Halo |
| การสลายให้กัมมันตรังสีแอลฟา α **·**  บีตา β (2β, β+) **·**  การจับยึดอิเล็กตรอน **·**  Isomeric (แกมมา γ **·**  การแปลงภายใน) **·**  ฟิชชันเกิดเอง **·**  Cluster decay **·**  การปล่อยนิวตรอน **·**  การปล่อยโปรตอนพลังงานการสลายตัว **·**  ห่วงโซ่การสลาย **·**  ผลผลิตจากการสลาย **·**  Radiogenic nuclide |
| ปฏิกริยานิวเคลียร์ฟิชชันเกิดเอง **·**  ผลผลิต (pair breaking) **·**  Photofission |
| กระบวนการจับยึดการจับยึดอิเล็กตรอน **·**  neutron (s **·**  r) **·**  proton (p **·**  rp) |
| กระบวนการพลังงานสูงการแตกเป็นเสี่ยง (ฟิสิกส์) (การแตกเป็นเสี่ยงโดยรังสีคอสมิก) **·**  การแตกตัวด้วยแสง |
| หัวข้อการสังเคราะห์นิวเคลียสปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นกระบวนการ: ดวงดาว **·**  Big Bang **·**  Supernovaนิวไคลด์: ในยุคกำเนิดโลก **·**  จากรังสีคอสมิก **·**  จากการสังเคราะห์ |
| Scientistsแบ็กแรล **·**  Davisson **·**  เบเทอ **·**  มารี กูว์รี **·**  ปีแยร์ กูว์รี **·**  Fr.Curie **·**  Ir.Curie **·**  แฟร์มี **·**  ออพเพนไฮเมอร์ **·**  รัทเทอร์ฟอร์ด **·**  ทอมสัน  **·**  แชดวิก **·**  Oliphant **·**  Szilárd  **·**  เทลเลอร์ **·**  ลอว์เรนซ์ **·**  โปรกา **·**  Mayer **·**  Jensen **·**  Alvarez **·**  ซอดดี **·**  ราบี **·**  ไมท์เนอร์ **·**  Strassmann **·**  ฮาน **·**  Purcell **·**  Walton **·**  Cockcroft **·**  |
| * ด
* ค
* ก
 |

**การปล่อยโพซิตรอน** (อังกฤษ: Positron emission) หรือ **การสลายให้อนุภาคบีตาบวก** (อังกฤษ: β+ decay) เป็นประเภทเฉพาะอย่างหนึ่งของการสลายกัมมันตรังสีและประเภทย่อยของการสลายให้อนุภาคบีตา ซึ่งโปรตอนหนึ่งตัวที่อยู่ภายในนิวเคลียสที่นิวไคลด์ของมันมีกัมมันตรังสี (แม่แบบ:Laang-en) จะถูกแปลงให้เป็นนิวตรอนในขณะเดียวกันก็ปล่อยโพซิตรอนและอิเล็กตรอนนิวตริโน (*ν*e) การปล่อยโพซิตรอนมีการไกล่เกลี่ยโดยแรงอย่างอ่อน โพซิตรอนเป็นชนิดหนึ่งของอนุภาคบีตา (β+), อนุภาคเบต้าอีกตัวหนึ่งก็คืออิเล็กตรอน (β−) ที่ปล่อยออกมาจากการสลายให้อนุภาค β− ของนิวเคลียส

ตัวอย่างของการปล่อยโพซิตรอน (การสลายให้ β+) จะแสดงด้วยแมกนีเซียม-23 ไปเป็นโซเดียม-23 ตามสมการ:

2312Mg → 2311Na + e+ + Ve

เพราะว่าการปล่อยโพซิตรอนจะลดจำนวนโปรตอนลงเมื่อเทียบกับจำนวนนิวตรอน, การสลายให้โพซิตรอนจึงจะเกิดขึ้นโดยทั่วไปในนิวไคลด์กัมมันตรังสี "ที่ร่ำรวยโปรตอน" ขนาดใหญ่ ผลจากการสลายให้โพซิตรอนจะเป็นการแปลง(ธาตุ)นิวเคลียส หรือการเปลี่ยนคุณสมบัติทางเคมีของอะตอมไปเป็นอะตอมของธาตุที่มีเลขอะตอมที่น้อยลงไปหนึ่งหน่วย

การปล่อยโพซิตรอนไม่ควรจะสับสนกับการปล่อยอิเล็กตรอนหรือการสลายให้เบต้าลบ (สลายให้ β-) ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อนิวตรอนจะกลายเป็นโปรตอนและนิวเคลียสก็ปล่อยอิเล็กตรอนและปฏินิวทริโน

การจับยึดอิเล็กตรอน (บางครั้งเรียกว่าการสลายให้ตรงข้ามบีตา (อังกฤษ: inverse beta decay)) ก็ถูกแยกประเภทเป็นครั้งคราวให้เป็นชนิดหนึ่งของการสลายให้บีตาอีกด้วย ในบางวิธี การจับยึดอิเล็กตรอนสามารถถือได้ว่าเทียบเท่ากับการปล่อยโพซิตรอน, เพราะในการจับยึดอิเล็กตรอนหนึ่งตัวจะส่งผลให้มีการปล่อยโพซิตรอนหนึ่งตัวด้วยเหมือนกับเป็นการแปรพันธ์ุเช่นกัน การจับยึดอิเล็กตรอนเกิดขึ้นเมื่ออิเล็กตรอนพร้อมใช้งานและมันต้องการความแตกต่างของพลังงานระหว่างพ่อแม่และลูกสาวน้อยลง ซึ่งจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในอะตอมขนาดเล็ก มากกว่าจะเกิดขึ้นในการปล่อยโพซิตรอน การจับยึดอิเล็กตรอนมักจะแข่งขันกับการปล่อยโพซิตรอนเนื่องจากการปล่อยโพซิตรอนจะสามารถมองเห็นและนอกจากนี้จะเกิดขึ้นเป็นชนิดเดียวเท่านั้นของการสลายให้บีตาในนิวเคลียสทราร่ำรวยโปรตอนเมื่อไม่มีพลังงานการสลายมากเพียงพอที่จะสนับสนุนการปล่อยโพซิตรอน


1. ↑  The University of North Carolina at Chapel Hill. "Nuclear Chemistry". สืบค้นเมื่อ 2012-06-14.