recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
นักดนตรี
**เจมส์ โดนัลด์ รูต** (อังกฤษ: James Donald Root;เกิด 2 ตุลาคม พ.ศ. 2514) หรือ **จิม รูต** นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะมือกีตาร์ สมาชิกหมายเลข 4 ของวงสลิปน็อต และเป็นอดีตมือกีตาร์ของวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทีฟร็อกอย่างสโตนซาวเออร์

ประวัติ
-------

จิม รูต เริ่มเข้าสู่วงการเพลงด้วยการเป็นมือกีตาร์ของวงดนตรีแนวแทรชเมทัลจากรัฐไอโอวาชื่อ **อะตอมมิค โอเปรา (Atomic Opera)** , (คนละวงกับวงดนตรีแนวฮาร์ดร็อกที่ชื่อเหมือนกันว่า Atomic Opera จากฮิวสตัน รัฐเท็กซัส) ซึ่งในปี 1992 จิม รูต ได้มีผลงานเดโมอัลบั้มร่วมกับทางวงออกมา 1 ชุดคือ The Judement 

หลังจากที่วงของเขาได้ยุบลง จิม รูต ได้เป็นสมาชิกของวง Deadfront และในปี ค.ศ.1995 เขาได้เข้ามาเป็นสมาชิกในตำแหน่งมือกีตาร์ของวงสโตนซาวเออร์ โดยมีคอรีย์ เทย์เลอร์เป็นนักร้องนำ ก่อนที่ต่อมาสมาชิกในวงจะแยกย้ายกันไปในปี ค.ศ.1997 โดยในช่วงนี้ จิม รูต ได้ลองทำงานอื่นนอกจากการเป็นนักดนตรีเช่นพนักงานพิมพ์สกรีน และ พนักงานร้านอาหาร (ภายหลังจิม รูต และ คอรีย์ เทย์เลอร์ ได้กลับมาร่วมกันทำวงสโตนซาวเออร์อีกครั้งในปี ค.ศ.2002)

ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ.1999 จิม รูต ได้เข้ามาเป็นมือกีตาร์คนใหม่ของวงสลิปน็อต ตามคำชักชวนของคอรีย์ เทย์เลอร์ ที่เคยเล่นดนตรีร่วมกันสมัยอยู่วงสโตนซาวเออร์ โดยขณะนั้นคอรีย์ได้กลายมาเป็นนักร้องนำคนใหม่ของวงสลิปน็อต จึงชักชวนจิม รูต ที่เคยร่วมงานกันมาเป็นมือกีตาร์ของวงแทนที่ จอช เบรนาร์ด (Josh Brainard) ที่ลาออกไประหว่างบันทึกเสียงอัลบั้ม Slipknot ซึ่งเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรก โดยจอช เบรนาร์ด มือกีตาร์คนแรกของสลิปน็อตได้บันทึกเสียงกีตาร์ในอัลบั้มชุดนี้เสร็จสิ้นไปแล้วเป็นส่วนใหญ่ ทำให้เขาได้บันทึกเสียงในชุดแรกกับทางวงแค่ 2 เพลงคือเพลง *Purity* และ *Me Inside*

เขาเป็นคนที่สูงที่สุดในวง มีความสูงประมาณ 188 เซนติเมตร เขาเป็นคนที่มีผมสีน้ำตาลมาตั้งแต่เกิดและเขาก็ได้เปลี่ยนสีผมเป็นสีดำและได้เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอีกครั้ง หน้ากากของเขา มีมากกว่า 1 ชิ้น ชิ้นแรกเป็นหน้ากากของ Josh Brainard แต่แล้วไม่นานเขาจึงเปลี่ยนเป็น หน้ากากเจสเตอร์แทน

ผลงาน
-----

### Atomic Opera

* 1992: The Judement (เดโมอัลบั้ม)

### Slipknot

* 1999: Slipknot
* 2001: Iowa
* 2004: Vol. 3: (The Subliminal Verses)
* 2005: 9.0: Live
* 2008: ออลโฮฟอิสโกน
* 2012: Antennas To Hell
* 2014: พอยต์ไฟฟ์ : เดอะเกรย์แชปเตอร์

Stone Sour

* 2002: *Stone Sour*
* 2006: *Come What(ever) May*
* 2007: *Live in Moscow*
* 2010: *Audio Secrecy*
* 2012: *House of Gold & Bones – Part 1*
* 2013: *House of Gold & Bones – Part 2*

### Roadrunner United

* 2005: The All-Stars Sessions

### อื่น ๆ

* 2006: The New Leader (DJ Starscream)
* 2007: The Devil Knows My Name (John 5)
* 2008: Got Money (Jonathan Davis and the SFA)
* 2008: Pay for It (The Son of a Clown Mix) (Mindless Self Indulgence)
* 2009: A Song for Chi (Fieldy)

อ้างอิง
-------

 เก็บถาวร 2012-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

 เก็บถาวร 2008-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

1. ↑  "JAMES ROOT in ZabaSearch People Search Engine". Zabasearch.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-11. สืบค้นเมื่อ 2011-05-10.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
**นเรนทระ สิงห์ เชาธรี** (ฮินดี: नरेंद्र सिंह चौधरी; คุชราต: નરેન્દ્ર સિંહ ચૌધરી; ค.ศ. 1968 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2016) หรือที่รู้จักในฉายา **สตีลแมน** (ฮินดี: स्टील मैन; คุชราต: સ્ટીલ મેન) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการปลดชนวนระเบิดแห่งกองทัพบกอินเดีย ที่ได้ปลดชนวนระเบิด 256 ลูกในอาชีพของเขา

ภูมิลำเนา
---------

นเรนทระ เชาธรี อาศัยอยู่ในหมู่บ้านไรปูร์ ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในอำเภอบาลี รัฐราชสถาน เขาเข้าร่วมกองทัพอินเดียตั้งแต่อายุยังน้อย และได้รับใช้ชาติกระทั่งเสียชีวิตในหน้าที่ ด้วยการปลดชนวนระเบิด

ความสำเร็จ
----------

ในอาชีพของนเรนทระ เชาธรี ได้ปลดชนวนระเบิดมากกว่า 256 ลูก ด้วยเหตุนี้ จึงสามารถช่วยชีวิตคนนับพันในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากกลุ่มนักซัลไลท์ ซึ่งวางทุ่นระเบิดไว้เป็นจำนวนมาก เขาใช้เวลาเดินมากกว่า 50 กิโลเมตรโดยไม่มีน้ำหรืออาหารในภูมิประเทศที่ยากลำบากของอินเดียตอนกลาง โดยไม่เคยป่วย เพื่อนของเขา[*ใครกล่าว?*] เคยเรียกเขาว่า "สตีลแมน"

บุคลิกภาพ
---------

เมื่อถามถึงจุดอ่อนของนเรนทระ เชาธรี เหล่าพลทหารกล่าวว่า "เขามีจุดอ่อนเพียงจุดเดียว คือเรื่องการทำอะไรในบรรยากาศสบาย" นเรนทระ เชาธรี มีความกล้าหาญมากที่ว่าเมื่อเขาทำการปลดชนวนระเบิด เขาจะทำให้ทั้งทีมออกห่างจากระเบิดและตัวเขาเองก็เสี่ยงแทน เนื่องจากความสามารถของเขา เขาจึงตกอยู่ในรายการโจมตีของกลุ่มนักซัลไลท์อยู่เสมอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ભૂખ્યા-તરસ્યા 50 km ચાલી શકતો'તો આ સ્ટીલ મેન, શોખ પૂરો કરતાં ગુમાવ્યો જીવ". *Divya Bhaskar* (ภาษาคุชราต).
2. ↑  Narendra Chaudhary Who Diffused 256 Bombs Alone Died In Grenade Blast Test (อังกฤษ)
3. 1 2 3  नरेंद्र सिंह कहते थे, मौत होगी तो बम फटने से और छत्तीसगढ़ में ही होगी, हुआ वैसा ही... - दैनिक भास्कर (ฮินดี)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Narendra Chaudhary Who Diffused 256 Bombs Alone Is No More Alive เก็บถาวร 2016-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วีนัสฟลายแทร็ป** (อังกฤษ: Venus Flytrap) เป็นวงดนตรีสาวประเภท 2 มีสมาชิก 5 คน ภายใต้ชื่อบริษัท SONYBMG ชื่อวงตั้งตามชื่อภาษาอังกฤษของต้นกาบหอยแครง

สมาชิก
------

### ชุดที่ 1 (2548-2550)

* เพชรไพฑูรย์ เฮงรักเฮงรวย (โบโบ้ภ์)
* ยลดา สวนยศ (นก)
* มุกดารัศมิ์ เรืองรุ่งโรจน์ (ทาย่า)
* ธัญนภัทร บุญชาลี (จีน่า)
* รชกร เจริญสุข (แอมมี่)

### ชุดที่ 2 (2551-2553)

* เพชรไพฑูรย์ เฮงรักเฮงรวย(โบโบ้ภ์)
* มุกดารัศมิ์ เรืองรุ่งโรจน์ (ทาย่า)
* ธัญนภัทร บุญชาลี (จีน่า)
* นันทิตา ฆัมภิรานนท์ (เบลล์)
* ณรินลดา ศรีเงิน (มิว)

การทำงานเริ่มแรก
----------------

เป็นการคัดสรรสาวสวยประเภท 2 (Ladyboy Band) คาแร็คเตอร์ต่าง ๆ กัน เพื่อมาเป็นศิลปิน ทั้งหมดที่ได้รับการคัดเลือกนอกจากจะมีบุคลิกที่แตกต่างกันแล้ว ยังจะต้องได้รับการฝึกผนทางด้านการร้อง การเต้น การพัฒนาบุคลิกภาพ เพื่อให้ได้ศิลปินคุณภาพสามารถร้องได้จริง เต้นได้จริง ใช้เสียงจริงในการทำงาน (Women Voice) ซึ่งยังไม่มีใครเคยทำมาก่อน [] 5 ศิลปินนี้มาจากสถานที่ต่าง ๆ กัน ชีวิต และความเป็นอยู่ที่ต่างกัน และต้องมาใช้ชีวิตร่วมกันเกือบตลอดเวลาของการทำงาน มีการสรรหา Producer ที่มาร่วมงานในชุดนี้ จากคนที่มีชื่อเสียงด้านการทำเพลงให้กับตลาด Pub ในเยอรมัน คือ "Marco Krismann" "Ingo Schoor" []

ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งกันระหว่างสมาชิกในวง และมีสองคนที่ลาออกจากวงไป คือ นก (เกริกก้อง สวนยศ) กับ แอมมี (รชกร เจริญสุข)  ในปี พ.ศ. 2550 ทางต้นสังกัดจึงได้จัดการประกวดค้นหาสมาชิกใหม่ ใช้ชื่อว่า Venus Flytrap : Search for the Missing Puzzle คัดเลือกจากผู้สมัครกว่า 200 คน เหลือ 12 คน และคัดออกเหลือ 2 คน คือ นันทิตา ฆัมภิรานนท์ (เบลล์) และพันธกานต์ ศรีเงิน (มิว)

แนวเพลง
-------

งานเพลงเป็นเพลงประเภท Electronic, Pub, House, Clubbing, New Wave และ Ballad ซึ่ง เป็นการผสมผสานระหว่างดนตรีในสไตล์ยุโรป และเอเชีย เป็นแนวเพลงใหม่เรีกว่า "Nuable" Pop มาจาก Eurasian Pop sound คือปกติ Sound ดนตรีของยุโรปเมื่อมาใส่เนื้อร้องภาษาไทย จะขาดความผสมกลมกลืน และมักจะกลายเป็นทำนองในแบบเอเชีย ทำให้เสียรสชาติของเพลงสากลไป แต่สำหรับ แนวเพลงในแบบ "Nuable" นี้จะได้เนื้อร้องเอเชียในสไตล์สากล เนื้อหาของเพลงจะมีทั้งความสนุกสนาน ความเซ็กซี่เร้าร้อน ความหวาน และลึกซึ้งกินใจ เป็น Positive thinking หรือถ้าจะเรียกง่ายกว่านั้นก็มาแนว "Sexy Dance" []

ผลงานอัลบั้ม
------------

* Visa For Love  ปี 2006**Visa For Love**   
 ปี 2006

อ้างอิง
-------

1. ↑  ถูก "ต้ม" แล้วคร๊าบบ...!! "เสี่ยตา" ลับลวงแหล ชุบตัว "เบลล์" ตุ๊ดทาแลนท์ จาก ASTV ผู้จัดการสุดสัปดาห์ เก็บถาวร 2011-04-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ฉบับที่ 81 วันที่ 23 - 29 เมษายน 2554
2. ↑  มิว-เบลล์ สมาชิกใหม่ วีนัสฟลายแทร็ป ปลื้มใจ!! หนังสือพิมพ์บ้านเมือง -- ศุกร์ที่ 21 ธันวาคม 2550

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Venus Flytrap's Official site เก็บถาวร 2007-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Venus Flytrap's MySpace
* Thai ladeez-b blog
**สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร** (อังกฤษ: Seabed Arms Control Treaty) หรือ **สนธิสัญญาพื้นสมุทร** (อังกฤษ: Seabed Treaty) เป็นความตกลงพหุภาคีระหว่างสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักร และอีก 84 ประเทศ ซึ่งห้ามจัดวางอาวุธนิวเคลียร์ หรือ "อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง" บนพื้นสมุทร (seabed) ใกล้จากแนวชายฝั่ง 12 ไมล์ (22.2 กม.) สนธิสัญญาดังกล่าวเปิดโอกาสให้ประเทศผู้ลงนามสังเกตการณ์ "กิจกรรม" พื้นสมุทรทั้งหมดของประเทศผู้ลงนามรายอื่นที่อยู่นอกเหนือเขต 12 ไมล์ เพื่อยืนยันการปฏิบัติตาม

สนธิสัญญาดังกล่าวมีชื่อเต็มว่า "สนธิสัญญา ว่าด้วยการห้ามจัดวางอาวุธนิวเคลียร์และอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูงอื่น บนพื้นสมุทร และพื้นมหาสุมทร กับทั้งใต้ดินแห่งพื้นสมุทรและพื้นมหาสุทรดังกล่าว" (Treaty on the Prohibition of the Emplacement of Nuclear Weapons and other Weapons of Mass Destruction on the Sea-Bed and the Ocean Floor and in the Subsoil Thereof)

เช่นเดียวกับสนธิสัญญาแอนตาร์กติก สนธิสัญญาอวกาศ และสนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์ สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทรนี้มุ่งห้ามนำความขัดแย้งระหว่างประเทศและอาวุธนิวเคลียร์เข้าสู่ดินแดนที่ปลอดสิ่งดังกล่าวอยู่ตราบบัดนี้ อย่างไรก็ตาม การบรรลุความตกลงเกี่ยวกับพื้นท้องทะเลนี้ได้เกี่ยวข้องกับปัญหาที่ไม่ได้เจรจากันในการวางกรอบอีกสองความตกลงข้างต้น

สนธิสัญญาดังกล่าวเปิดให้ลงนามในวอชิงตัน ดี.ซี. ลอนดอน และมอสโก เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 และมีผลบังคับใช้เมื่อวนัที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เมื่อสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และสหภาพโซเวียต และอีกมากกว่า 22 ประเทศ ได้รับมอบสัตยาบันสาร

ดูเพิ่ม
-------

* องค์การพื้นสมุทรระหว่างประเทศ (International Seabed Authority)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ตัวบทแห่งสนธิสัญญา
* Seabed Arms Control Treaty, Federation of American Scientists
* Treaty on the Prohibition of the Emplacement of Nuclear Weapons and other Weapons of Mass Destruction on the Sea-Bed and the Ocean Floor and in the Subsoil Thereof, United States Department of State
* Signatories list



1. ↑  "Treaty on the Prohibition of the Emplacement of Nuclear Weapons and Other Weapons of Mass Destruction on the Sea-Bed and the Ocean Floor and in the Subsoil Thereof". United Nations Office for Disarmament Affairs. สืบค้นเมื่อ 2015-02-13.
**วัดหัวถนน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวถนน อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

วัดหัวถนนสร้างขี้นมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 สร้างโดยประชาชนชาวลาวเวียงจันทน์ได้อพยพมาตั้งรกรากบริเวณนี้ หลังจากที่มีพระภิกษุสองรูปพี่น้อง ซึ่งได้เดินธุดงค์มาจากนครเวียงจันทน์เพื่อมาสืบหาพระพุทธรูปองค์หนึ่งซึ่งเป็นที่เคารพสักการะของชาวนครเวียงจันทน์ในสมัยนั้น โดยชาวลาวที่อพยพได้อัญเชิญมาด้วย พระพุทธรูปองค์นี้ คือ *หลวงพ่อติ้ว* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยแกะจากไม้แต้ว (ชาวลาวเรียกไม้ติ้ว) พระธุดงค์ทั้งสองรูปจะอัญเชิญพระพุทธรูปองค์นี้กลับนครเวียงจันทน์ แต่หัวหน้าชาวบ้านและประชาชนชาวลาวที่อพยพมาไม่ยอมคืนให้ ท้ายสุดไม่ได้อัญเชิญกลับเวียงจันทน์ ชาวบ้านจึงร่วมแรกร่วมใจกันสร้างวัดหอพระ เพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปองค์นี้ แล้วเรียกวัดว่า **วัดใน** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดศีรษะถนน** และได้ขึ้นทะเบียนกับกรมศาสนาใช้ชื่อว่า "วัดหัวถนน" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502

ช่วงวันสงกรานต์ วันที่ 19 เมษายน ของทุกปีจะมีการแห่องค์หลวงพ่อติ้ว ไปรอบหมู่บ้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหัวถนน". เทศบาลตำบลหัวถนน.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดหัวถนน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "หลวงพ่อติ้ว วัดหัวถนน".
4. ↑  "วัดหัวถนน". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).[*ลิงก์เสีย*]
**คิม จง-ซอ** (เกาหลี: 김종서; พ.ศ. 1926 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996) ขุนนางและขุนศึกแห่ง ราชวงศ์โชซ็อน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการป้องกันชายแดนทางด้านเหนือจากการรุกรานของชาวหนี่เจินซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวแมนจู

คิมจงซอเกิดเมื่อ พ.ศ. 1926 ตรงกับปีที่ 9 ในรัชสมัย พระเจ้าอู แห่ง ราชวงศ์โครยอ ต่อมา ใน พ.ศ. 1976 พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 แห่งราชวงศ์โชซ็อนได้ส่งคิมจงซอไปป้องกันพรมแดนทางเหนือจากการรุกรานของชาวหนี่เจินจนได้ชัยชนะทำให้คิมจงซอเริ่มมีชื่อเสียงและอำนาจ

เมื่อ พระเจ้ามุนจง พระราชาลำดับที่ 5 เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 1995 พระราชโอรสของพระเจ้ามุนจงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าทันจง แต่เนื่องจากพระเจ้าทันจงมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษาจึงได้มีการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการคือคิม จง-ซอและ ฮวัง โบ-อิน ซึ่งขณะนั้นเป็นอัครมหาเสนาบดีแต่ตัวของคิม จง-ซอต้องการขยายฐานอำนาจในราชสำนักทำให้ไปขัดขวางการขยายอำนาจของ องค์ชายซูยัง พระปิตุลา (อา) ของพระเจ้าทันจงซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าเซโจ เช่นกันคิม จง-ซอจึงหันไปสนับสนุน องค์ชายอันพย็อง พระปิตุลาอีกองค์ของพระเจ้าทันจงเพื่อคานอำนาจขององค์ชายซูยัง

องค์ชายซูยังไม่พอพระทัยจึงได้ยกกำลังทหารไปสังหารคิมจงซอและฮวัง โบ-อินที่ พระราชวังคย็องบก เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 1996 จากนั้นไม่นานองค์ชายซูยังจึงได้บีบให้พระเจ้าทันจงประทานยาพิษแก่องค์ชายอันพย็อง

อ้างอิง
-------
**วัดหินดาษ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา ติดกับวัดมีถ้ำนางสิบสอง เป็นบ่อลึก ปากบ่อเป็นหินศิลาแลง เป็นตำนานเรื่องเล่าในวรรณคดีพระรถเมรี ว่าเป็นถ้ำที่นางยักษ์ขังนางสิบสองไว้

วัดหินดาษตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2443 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 โดยมีพระอธิการเสงี่ยมเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก แต่เดิมชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า **วัดตะวันตก** เนื่องจากวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตำบลดงน้อย ส่วนที่มาของชื่อวัดหินดาษ เนื่องจากพื้นที่ตั้งวัดมีหินศิลาแลงกระจายอยู่ทั่วไป จึงเรียกบริเวณแถบนั้นว่า *หินดาษ* เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูถาวรปัญญาโสภณ

พ.ศ. 2471 ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดหินดาษ เป็นสถานที่เล่าเรียน ตั้งเป็น โรงเรียนวัดหินดาษ (กระแส บุญชู อุทิศ) ปัจจุบันเปิดสอนในระดับอนุบาลและประถมศึกษา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเสงี่ยม พ.ศ. 2452–2470
* พระอธิการจวน พ.ศ. 2473–2486
* พระอธิการเจียม พ.ศ. 2489–2597
* พระอธิการทองหยิบ พ.ศ. 2497–2503
* พระอธิการสำฤทธิ์ พ.ศ. 2505–2509
* พระครูสุนทรทิศธรรม พ.ศ. 2511
* พระครูอุดมสารวิจิตร (สมร อุตตโร) พ.ศ. 2512–
* พระครูถาวรปัญญาโสภณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหินดาษ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหินดาษ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดหิรัญญาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะช้าง อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย

วัดหิรัญญาวาส ชื่อเดิมเรียกว่า **วัดเหมืองแดงน้อย** กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัด เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ ศาลาบาตร และหอฉัน ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปพระประธาน และ *พระสิงห์สานชนะมาร* พระพุทธรูปสานด้วยไม้ไผ่ปางมารวิชัยที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เป็นพระประธานในวิหาร สานด้วยไม้ไผ่ หน้าตักกว้าง 9.9 ศอก สูง 19 ศอก เป็นพระพุทธรูป ลักษณะพระสิงห์หนึ่งเชียงแสนใช้เวลาสร้าง 99 วัน ใช้ไม้ไผ่ทั้งหมด 39,000 ท่อน ไม้ไผ่ลงรักจนเป็นเงาสวยงาม พระพุทธรูปองค์นี้สร้างแล้วเสร็จเมื่อ วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระคำอ้าย ปญฺโญ
* พระดวงคำ คำภีโร
* พระจันทร์ติ๊บ กตฺสีโร
* พระดวงจันทร์ ปริสุทโธ
* พระองอาจ ฐิตสีโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหิรัญญาวาส". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "นักท่องเที่ยวต่างชาติ แห่ชม พระพุทธรูปสานด้วยไม้ไผ่ ใหญ่ที่สุดในโลก". ไทยรัฐ.
3. ↑  "ทึ่ง!! พระสานด้วยไม้ไผ่องค์ใหญ่ที่สุดในโลก". เชียงใหม่นิวส์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหิรัญญาวาส**
คิม คีลเซน (อังกฤษ: Kim Kielsen) เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2509 ณ กรีนแลนด์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของกรีนแลนด์ ถัดจาก อากีลาร์ ฮัมมุด ซึ่งเดิมนั้นเขาเป็นครอบครัวชาวประมง ก่อนที่จะย้ายเข้ามาใน นุก เมืองหลวงของประเทศ ก่อนะทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ จนกระทั่งปี 2548 คีลเซนตัดสินใจเข้ามาเล่นการเมือง ซึ่งเขาได้รับเลือกให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงสังคมและสิ่งแวดล้อมจากรัฐสภากรีนแลนด์โดยมิผ่านพระราชอำนาจในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระประมุข ต่อมาเมื่อปี 2557 อากีลาร์ ฮัมมุด นายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของกรีนแลนด์นั้นได้ลาออกจากตำแหน่ง เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาการแทนนายกรัฐมนตรี ต่อมาเขาได้กลายเป็นหัวหน้าพรรคคึกเบนนี และชนะคะแนนโหวต 44 จาก 65 ทำให้เขากลายเป็นนายกรัฐมนตรีกรีนแลนด์ ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับ จูเดียเธอ คีลเซน มีบุตร 2 คน

อ้างอิง
-------



* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คิม คีลเซน

1. ↑   "Kim Kielsen bliver naalakkersuisoq". Sermitsiaq.AG. Retrieved 17 October 2015.
2. ↑   "Kim Kielsen ny formand for Siumut". altinget.dk. Retrieved 17 October 2015.
3. ↑   "Se billeder: Kim Kielsens store triumf". Sermitsiaq.AG. Retrieved 17 October 2015.
4. ↑   "Opdateret: Kim Kielsen ny formand for Siumut". Sermitsiaq.AG. Retrieved 17 October 2015.
**มันชัมมา โชคตี** (กันนาดา: ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗ್ತಿ; Manjamma Jogathi) หรือชื่อเมื่อเกิด **มันชุนาถ เศตตี** (กันนาดา: ಮಂಜುನಾಥ್ ಶೆಟ್ಟಿ; Manjunatha Shetty, เกิด 18 เมษายน 1964) เป็นนักแสดงเวที นักร้อง และนักร่ายรำชาวกันนาดา ในปี 2019 มันชัมมาเป็นสตรีข้ามเพศคนแรกที่ดำรงตำแหน่งประธานของสถาบันกรณาฏกชนบท (Karnataka Janapada Academy) สถาบันชั้นนำของรัฐด้านศิลปะท้องถิ่น ในปี 2021 รัฐบาลอินเดียมอบรางวัลปัทมศรีให้แก่เธอจากบทบาทในการทำนุบำรุงศิลปะท้องถิ่น เธอเป็นสตรีข้ามเพศคนที่สองที่ได้รับปัทมศรี ถัดจากนารตกี นาฏราช ซึ่งได้รับรางวัลในปี 2019

มันชุนาถ (ชื่อเมื่อเกิด) เกิดในหมู่บ้านกัลลุกัมพะ ในอำเภอบัลลารี บิดาชื่อ หนุมานตยา (Hanumantaiah) มารดาชื่อ ชยาลักษมี (Jayalakshmi) มันชุนาถเข้าศึกษาจนสอบจบมัธยมศึกษา (SSLC) ที่ทวนคเร ในปี 1975 พ่อแม่ของเศตตีพาเขาไปยังหุลิเกมมะมนเทวาลัย (Huligemma temple) ใกล้กับเมืองโหสเปเฏเพิ่อเข้าพิธีเป็นโชคัปปา (jogappa) พิธีซึ่งเชื่อว่าเป็นการสมรสบุคคลแก่เทพเจ้า และนับจากนั้นมาก็จะได้รับอัตลักษณ์เพศสตรี ("ข้ามเพศ") ตามธรรมเนียมของฮินดู มันชุนาถจึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น มันชัมมา โชคตี และเริ่มดำรงตนในอัตลักษณ์เพศหญิงนับจากนั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Archana Nathan (15 Nov 2019). "Meet Manjamma Jogati: The first trans-president of the Karnataka Janapada Academy". *The Hindu Business Line*. สืบค้นเมื่อ 16 Jan 2021.
2. ↑  Theja Ram (20 Nov 2020). "A house for Manjamma: Crowdfunding campaign for a trans woman leader in Karnataka". *The News Minute*. สืบค้นเมื่อ 16 Jan 2021.
3. ↑  Asmita Bhakshi (9 Nov 2020). "The unstoppable dance of Manjamma Jogati". *Live Mint.com*. สืบค้นเมื่อ 16 Jan 2021.
4. ↑  "ಪದ್ಮ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು" [Padma Awards]. *Prajavani* (ภาษากันนาดา). 25 January 2021. สืบค้นเมื่อ 25 January 2021.
5. ↑  "List of Pamda awardees". *The Hindu*. 25 January 2021. สืบค้นเมื่อ 26 January 2021.
6. ↑  "ಹರಿದ ಉಡದಾರ ನನ್ನನ್ನು ಹೆಣ್ಣಾಗಿಸಿತು!: ಮಂಜಮ್ಮ ಜೋಗತಿ". *Prajavani* (ภาษากันนาดา). 16 Feb 2020. สืบค้นเมื่อ 16 Jan 2021.
**พระพิมพ์** คือ พระพุทธรูปขนาดเล็กที่สร้างโดยกดประทับดินด้วยแม่พิมพ์ ในอินเดียเรียกพระพิมพ์ว่า Sacha Sachaya หรือ Sacchaha ซึ่งเป็นภาษาปรากฤต ส่วนภาษาสันสกฤตเรียกว่า Sat-chaya โดยทุกคำมีความหมายว่า "รูปภาพที่สมบูรณ์"

ประวัติ
-------

สันนิษฐานว่าพระพิมพ์มาจากสังเวชนียสถานทั้ง 4 แห่ง ในช่วงเริ่มต้นมีจุดประสงค์เพื่อเป็นที่ระลึกในการเดินทางไปนมัสการสังเวชนียสถาน โดยสร้างรูปพิมพ์เกี่ยวข้องกับสังเวชนียสถานนั้น ๆ สันนิษฐานว่าเริ่มมีการสร้างพระพิมพ์ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 5–6 หลังจากการสร้างพระพุทธรูปและสังเวนียสถาน ซึ่งเริ่มสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 3 ต่อมาเปลี่ยนคติการสร้างพระพิมพ์มาเป็นการสร้างพระพุทธรูปและพระพิมพ์เพื่อความเป็นกุศล พระพิมพ์ในสมัยแรกมักปรากฏคำจารึกเล็ก ๆ เช่นคาถา 

ในประเทศไทยพบหลักฐานทางโบราณคดีที่สร้างมาตั้งแต่สมัยทวารวดี โดยชาวมอญเป็นผู้สร้างและมักทำด้วยดินเผา มีพื้นฐานศิลปะแบบอมราวดี แต่บางองค์มีลักษณะศิลปะคุปตะของอินเดีย พระพิมพ์ที่พบส่วนใหญ่จารึกคาถา เย ธมฺมาฯ บางแห่งจารึกเป็นคำนมัสการพระรัตนตรัย พระพิมพ์ในสมัยทวารดีส่วนใหญ่พบในภาคกลางของประเทศไทย เช่นที่จังหวัดนครปฐม ราชบุรี สิงห์บุรี และสุพรรณบุรี ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือพบในอำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม

ในสมัยหริภุญชัยพบการสร้างพระพิมพ์จำนวนมาก โดยสร้างขึ้นเพื่อบรรจุในพระเจดีย์เพราะมีหลักฐานการจารึกระบุเรื่องราวการสร้างเจดีย์และบูรณะเจดีย์ พระพิมพ์ที่พบมีลักษณะศิลปะลพบุรีผสมกับพุทธศิลป์แบบมหายาน แบ่งการได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะต่าง ๆ คือ ศิลปะอินเดีย ศิลปะทวารวดี ศิลปะพุกาม และศิลปะลพบุรี

พระพิมพ์ในสมัยลพบุรีมักแสดงภาพเป็นพระพุทธรูปหลายองค์หรือพระพุทธรูปกับพระโพธิสัตว์รวมกันอยู่ในแผงพระพิมพ์เดียวกัน พระพิมพ์ในสมัยสุโขทัยมีแนวคิดการสร้างเพื่อเป็นปัจจัยให้ผู้สร้างนั้นได้เกิดในสมัยพระศรีอริยเมตไตรยตามความเชื่อในเรื่องไตรภูมิพระร่วง พระพิมพ์ในสมัยสุโขทัยมักสร้างด้วยเนื้อดินเผาและเนื้อชิน โดยพบตามกรตามเจดีย์ พระพิมพ์แบบสุโขทัยถือได้ว่างดงามกว่าสมัยอื่น ๆ

ในสมัยอยุธยามีการเปลี่ยนคติการสร้างพระพิมพ์ คนเริ่มเชื่อกันเรื่องเหนือธรรมชาติ ไสยศาสตร์ การสร้างพระพิมพ์จึงเพื่อความเป็นสิริมงคล ความศักดิ์สิทธิ์ เพื่อนำพกติดตัวไปได้ เช่นในลิลิตตะเลงพ่ายระบุว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงนำพระพิมพ์ของเมืองพิจิตรติดไว้ที่พระมาลาเมื่อเวลาออกทำศึก

ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระพิมพ์ที่สร้างขึ้นได้รับการเคารพบูชาจนกลายมาเป็นพระเครื่อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  *พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542* (กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์, 2546), 763.
2. ↑  "พระพิมพ์ พระเครื่อง". ไทยศึกษา.
3. ↑  ณัฐพล อยู่รุ่งเรืองศักดิ์. "พระเครื่องกับสังคมไทยช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ถึง พ.ศ. 2550 : การศึกษาคติความเชื่อ รูปแบบ และพุทธพาณิชย์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ระวังสับสนกับ คิม จ็อง-ซุก (เกิดปี พ.ศ. 2497)
**คิม จ็อง-ซุก** ( เกาหลี : 김정숙 , 24 ธันวาคม 1917 - 22 กันยายน 1949) เป็นนักต่อสู้เพื่ออิสรภาพและเป็นนักการเมืองและเป็นคู่สมรสของประธานาธิบดีตลอดกาลของเกาหลีเหนือ และเป็นมารดาของคิม จ็อง-อิล

ประวัติ
-------

คิม จ็อง-ซุก เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 1917 ที่เขตฮเวรย็อง จังหวัดฮัมกย็องเหนือ ยุคเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ซอ แท ซุก เขียนว่าเธอเป็น "ผู้อาวุโสของลูกสาวสองคนของชาวนาผู้น่าสงสาร" อย่างไรก็ตาม สำนักงานข่าวกลางเกาหลี (KCNA) กล่าวว่าเธอมีน้องชายที่ชื่อว่า คิม กี ซ็อง ผู้ที่เกิดวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 1921

คิม จ็อง-ซุก ตามแม่ไปที่แมนจูเรียเพื่อตามหาพ่อของเธอ แต่พวกเขาค้นพบว่าเขาตายไปแล้ว หลังจากนั้นไม่นาน แม่ของเธอเสียชีวิตและเธอกลายเป็นเด็กกำพร้า แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่ยอมรับว่า คิม จ็อง-ซุก แล้วเข้าร่วมการรบแบบกองโจรแรง คิม อิล-ซ็อง ในปี 1935 ในฐานะผู้ช่วยครัว อย่างไรก็ตาม สำนักงานข่าวกลางเกาหลี (KCNA) รายงานว่า คิม จ็อง-ซุก กับ คิม กี ซ็อง เข้าร่วมกองกำลังกองโจร หลังจากที่แม่และภรรยาของพี่ชายถูกฆ่าโดยชาวญี่ปุ่น

ในช่วงเวลานี้ คิม จ็อง-ซุก ทำงานที่แปลก ๆ ถูกจับโดยชาวญี่ปุ่นในปี 1937 ในความพยายามที่จะรักษาความปลอดภัยสายลับอาหารและวัสดุสิ้นเปลือง หลังจากที่เธอปล่อยตัวเธอกลับไปสมทบกับกองโจร ที่ที่เธอปรุงเย็บและล้าง

มันเป็นช่วงเวลาที่คิม จ็อง-ซุก รายงานบันทึกชีวิตของคิม อิล-ซ็อง แพ็กบงเกี่ยวข้องกับเรื่องราวในคิม อิล-ซ็อง ชีวประวัติอย่างเป็นทางการ

> อยู่มาวันหนึ่งขณะที่หน่วยกำลังเดินทัพภายใต้คำสั่งของผู้นำ (คิม อิล-ซ็อง) ศัตรูห้าหรือหกเดินเข้าหากกโดยไม่คาดคิดและเล็งไปที่นายพล อันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา โดยไม่เสียเวลาสักครู่ สหายคิม จ็อง-ซุก ปิดบังนายพลด้วยร่างกายของเธอเองและยิงศัตรูด้วยปืนพกของเธอ นายพลก็ยิงศัตรูตัวที่สองลง ปืนพกสองกระบอกยิงใส่กันและทำลายล้างศัตรูด้วยการกระพริบตา แต่นี่ไม่ใช่ครั้งเดียวที่อันตรายดังกล่าวเกิดขึ้นและในแต่ละครั้ง สหายคิม จ็อง-ซุกลุกขึ้นเพื่อโอกาสด้วยความโกรธ และปกป้องสำนักงานใหญ่ของการปฏิวัติที่เสี่ยงต่อชีวิตของเธอ
> 
> 

  


| * ด
* ค
* ก
ตระกูลคิมแห่งเกาหลีเหนือ |
| --- |
| 
* **คิม อิล-ซ็อง** (1912–1994)
* **คิม จ็อง-อิล** (1941–2011)
* **คิม จ็อง-อึน** (1984–)

 |
| รุ่นที่ 1 | 
* คิม ฮย็อง-จิก (บิดา คิม อิล-ซ็อง)
* คัง พัน-ซ็อก (มารดา คิม อิล-ซ็อง)

 |
| รุ่นที่ 2 | 
* คิม จ็อง-ซุก (ภรรยาคนแรกของ คิม อิล-ซ็อง, มารดา คิม จ็อง-อิล)
* คิม ย็อง-จู (น้องชาย คิม อิล-ซ็อง)
* คิม ซ็อง-แอ (ภรรยาคนที่สองของ คิม อิล-ซ็อง)

 |
| รุ่นที่ 3 | 
* ฮง อิล-ช็อน (ภรรยาคนแรกของ คิม จ็อง-อิล, หย่า)
* ซ็อง ฮเย-ริม (อนุภรรยาคนแรกของ คิม จ็อง-อิล)
* คิม มัน-อิล (น้องชาย คิม จ็อง-อิล)
* ชัง ซ็อง-แท็ก (พี่เขย คิม จ็อง-อิล)
* คิม คยอง-ฮุย (น้องสาว คิม จ็อง-อิล)
* คิม ย็อง-ซุก (ภรรยา คิม จ็อง-อิล)
* โค ยง-ฮี (อนุภรรยาคนที่สองของ คิม จ็อง-อิล, มารดา คิม จ็อง-อึน)
* คิม พย็อง-อิล (น้องชายต่างมารดา คิม จ็อง-อิล)
* คิม อก (อนุภรรยาคนที่สามของ คิม จ็อง-อิล)

 |
| รุ่นที่ 4 | 
* คิม ยอ-จ็อง (น้องสาว คิม จ็อง-อึน)
* คิม จ็อง-ช็อล (พี่ชาย คิม จ็อง-อึน)
* คิม ซ็อล-ซง (พี่สาวต่างมารดา คิม จ็อง-อึน)
* คิม จ็อง-นัม (พี่ชายต่างมารดา คิม จ็อง-อึน)
* รี ซ็อล-จู (ภรรยา คิม จ็อง-อึน)

 |
| รุ่นที่ 5 | 
* คิม จู-เอ (บุตรสาว คิม จ็อง-อึน)
* คิม ฮัน-ซ็อล (บุตรชาย คิม จ็อง-นัม)

 |
| *หมายเหตุ: เฉพาะบุคคลที่สำคัญ* |
**มัทมอนส์** (อังกฤษ: Maat Mons) เป็นภูเขาไฟที่สูงที่สุดบนดาวศุกร์ และเป็นภูเขาที่สูงเป็นอันดับที่ 2 ของดาว รองจากแมกซ์เวลมอนทีส ตั้งอยู่ที่พิกัด 0°30′N 194°36′E﻿ / ﻿0.5°N 194.6°E﻿ / 0.5; 194.6 ของดาวศุกร์ ภูเขาไฟลูกนี้มีความสูง 8 กิโลเมตรเหนือระดับเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ยของดาวศุกร์ ชื่อของภูเขาไฟมีที่มาจากเทพีแห่งความจริงและความเที่ยงตรงของอียิปต์นามว่า *มัท* (Maat)

ลักษณะทางภูมิศาสตร์
-------------------

มัทมอนส์เป็นภูเขาไฟชนิดกรวยสลับชั้น มีแอ่งภูเขาไฟรูปกระจาด (Caldera) ขนาดใหญ่ กว้าง 28 กิโลเมตร × 31 กิโลเมตร ภายในแอ่งประกอบด้วยปล่องย่อยอีกอย่างน้อย 5 แห่ง มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสูงสุดถึง 10 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังมีแนวของหลุมขนาดเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลาง 3-5 กิโลเมตร ทอดตัวยาวกว่า 40 กิโลเมตรไปตามแนวด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของภูเขาไฟ ไม่ปรากฏการระเบิดของภูเขาไฟจากแนวหลุมดังกล่าว ในขณะเดียวกันกลับพบการก่อตัวของหลุมจากการยุบตัว ภาพถ่ายความละเอียดสูงจากยานสำรวจแมเจลแลนบ่งชี้ว่าไม่พบหลักฐานของธารลาวาจากแนวหลุมดังกล่าว

สถานะของภูเขาไฟ
---------------

การสำรวจด้วยเรดาร์ของยานแมเจลแลนเผยหลักฐานความเคลื่อนไหวเมื่อไม่นานมานี้ของมัทมอนส์ หลักฐานที่ว่าคือร่องรอยการตกของเถ้าภูเขาไฟบริเวณปากปล่องและด้านทิศเหนือของภูเขาไฟ สิ่งหนึ่งบนดาวศุกร์ที่ทำให้นักธรณีวิทยาดาวเคราะห์ (planetary geologist) ฉงนใจคือ ความเข้มข้นของก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (SO2) และมีเทน (CH4) ระหว่างชั้นบรรยากาศระดับกลางและระดับสูงของดาวศุกร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ข้อมูลดังกล่าวได้จากการสำรวจวิเคราะห์บรรยากาศโดยกลุ่มยานสำรวจไพโอเนียร์วีนัส (Pioneer Venus) เมื่อต้นทศวรรษที่ 1980 นักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่าในอดีต มัทมอนส์อาจเกิดการปะทุแบบพลิเนียน แล้วปล่อยแก๊สภูเขาไฟจำนวนมากขึ้นสู่บรรยากาศดาวศุกร์

ถึงแม้ว่าดาวศุกร์ยังมีภูเขาไฟปะทุอยู่ทั่วไป แต่สำหรับมัทมอนส์แล้ว นักวิทยาศาสตร์ยังไม่สามารถระบุได้ชัดเจนว่าตอนนี้มีการปะทุอยู่หรือไม่

อ้างอิง
-------

1. Robinson C.A. Thornhill G.D. Parfitt E.A. (1995), *Large-scale volcanic activity at Maat Mons: Can this explain fluctuations in atmospheric chemistry observed by Pioneer Venus?*, Journal of Geophysical Research, v. 100, หน้า 11755-11764
2. Mouginis-Mark P.J. (1994), *Morphology of Venus Calderas: Sif and Maat Montes*, Abstracts of the 25th Lunar and Planetary Science Conference, held in Houston, TX, 14-18 มีนาคม 1994. หน้า 949

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* PIA00254: Venus - 3-D Perspective View of Maat Mons (มุมมองทัศนมิติ 3 มิติของภูเขาไฟมัทมอนส์) โดยองค์การนาซา (อังกฤษ)
**วัดหัวสวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสม็ดใต้ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 12 ไร่ 128 ตารางวา 

วัดหัวสวนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2440 และได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2443 โดยหลวงพ่อเหลือ วัดสาวชะโงก (พระครูนันทธีราจารย์) เป็นผู้เริ่มสร้างอุโบสถ ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2471 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 กำหนดเขต กว้าง 24 เมตร ยาว 32 เมตร 

ต่อมาเมื่อถึงเวลาต้องบูรณะซ่อมแซมอุโบสถ พระครูภาวนาจริยกุล ท่านเห็นว่าโบสถ์เก่ามีความทรุดโทรมมาก จึงมีแนวคิดสร้างอุโบสถหลังใหม่ให้มีอายุยืนยาวกว่าการสร้างแบบก่ออิฐถือปูนเดิม ๆ โดยดำเนินการสร้างโบสถ์ทั้งหลังด้วยสแตนเลสซึ่งท่านเป็นผู้ออกแบบและควบคุมดูแลการก่อสร้างเอง เริ่มสร้างเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 และเสร็จสิ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553

อุโบสถสแตนเลสชนิด 304 กว้าง 7.50 เมตร ความยาว 18 เมตร ความสูง 6.50 เมตร สร้างบนฐานคอนกรีตสูงจากพื้นดินด้วยฝีมือและแรงงานของพระลูกวัดพื้นปูด้วยหินแกรนิต ด้านหน้ามีพระสิวลีประดิษฐานอยู่ ส่วนด้านในมีพระพุทธมหาลาภประดิษฐานเป็นประธาน ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ทำจาก สแตนเลส ขึ้นรูป และอ็อคอาร์กอน หน้าบันและหน้าต่างเป็นรูปพระพุทธเจ้าและเทวดา มีรั้วสแตนเลสลายธรรมจักรประดับเสาหงส์คาบโคมไฟโดยรอบ ด้านนอกรอบอุโบสถแกะลายสแตนเลส เป็นรูปพระอรหันต์ 80 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหัวสวน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหัวสวน".
3. ↑  "โบสถ์สแตนเลส วัดหัวสวน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**มงคลบุรี** (เขมร: ស្រុកមង្គលបុរី) เป็นอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดบันทายมีชัย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชา เมืองหลวงของอำเภอคือเมืองมงคลบุรี ห่างจากศรีโสภณเมืองหลักของจังหวัดไปทางใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร อำเภอนี้มีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศใต้ เส้นทางรถไฟสายหลักจากพนมเปญถึงปอยเปตวิ่งผ่านอำเภอนี้จากเหนือจรดใต้

อำเภอมงคลบุรีเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดอำเภอหนึ่งในจังหวัดบันทายมีชัยเมื่อพิจารณาจากพื้นที่ และมีเพียงเทศบาลเมืองศรีโสภณเท่านั้นที่เล็กกว่า อย่างไรก็ตาม เป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดและมีโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่ง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 5 ซึ่งเริ่มต้นที่กรุงพนมเปญและสิ้นสุดที่ปอยเปตและทางรถไฟแบ่งอำเภอออกเป็นทางคู่ขนานจากเหนือจรดใต้ ทางหลวงหมายเลข 160 เริ่มต้นใกล้กับใจกลางอำเภอไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สู่จังหวัดไพลิน

ประวัติ
-------

พระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์
ประวัติของอำเภอมงคลบุรีก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 18 ไม่ชัดเจน โดยอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง แต่อย่างไรก็ตาม บันทึกแรกเกี่ยวกับเมืองได้ถูกกล่าวไว้ในพระราชพงศาวดารรัชกาลที่ 3 ว่าตั้งเมืองเมื่อ ค.ศ. 1833 และมอบหมายให้องค์ด้วงเป็นเจ้าเมืององค์แรก ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึง ค.ศ. 1907 เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพระตะบองของสยาม ขณะนั้นสยามควบคุมอาณาบริเวณจังหวัดบันทายมีชัย จังหวัดอุดรมีชัย จังหวัดเสียมราฐ และจังหวัดพระตะบอง ในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Total Road Atlas of Cambodia 2006* (3rd ed.). Total Cambodge. 2006. p. 33.
2. ↑  *Cambodia Road Network* (Version 03-00 ed.). Ministry of Public Works and Transport. 2001.
3. ↑  "Background of Battambang In the past and the present". Battambang Provincial Government. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-20. สืบค้นเมื่อ 2009-02-20.
**ซากูมะ โชซัง** (ญี่ปุ่น: 佐久間象山; โรมาจิ: *Sakuma Shōzan*, 22 มีนาคม 2354-12 สิงหาคม 2407) บางครั้งเรียกว่า **ซากูมะ โซซัง** นักการเมืองและนักวิชาการ ยุคเอโดะ

ประวัติ
-------

เกิดเป็น **ซากูมะ คูนิทาดะ** เขาเป็นบุตรชายของซามูไรและนักวิชาการ **ซากูมะ อิชิงากุ** (佐久間 一学) และภรรยาของเขา **อาราอิ มัน** (荒井 まん) และเป็นชนพื้นเมืองของ **ชินชู** (信州) (หรือ แคว้นชินาโนะ) ใน จังหวัดนางาโนะ ในปัจจุบัน เมื่อ พ.ศ. 2377 ขณะอายุ 23 เขาไป เอโดะ และเรียนภาษาจีน (漢学) เป็นเวลา 10 ปี

เขาเริ่มต้นศิกษาวิทยาศาสตร์ตะวันตก ("*รันกากุ*") เมื่อ พ.ศ. 2387 ขณะอายุ 33 ด้วยความช่วยเหลือของนักวิชาการ *รันกากุ* **คุโรกาวะ เรียวอัง** (黒川良安) ใน พ.ศ. 2387 เขาได้รับ "huishoudelyk woodboek" ซึ่งเป็นคำแปลภาษาดัตช์ของสารานุกรมของ **โนเอล โกเมล** ซึ่งซากูมะเรียนรู้วิธีการทำกระจก,แม่เหล็ก,เทอร์โมมิเตอร์,กล้อง และกล้องโทรทรรศน์ต่อมาสารานุกรมถูกแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นโดย **อูตางาวะ เก็นชิน** (宇田川玄真) ภายใต้ชื่อ 厚生新編

ใน พ.ศ. 2392 เขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับไฟฟ้าผ่านหนังสือของนักวิทยาศาสตร์ชาวดัตช์ ฟัน เดน เบิร์ก และสร้างโทรเลขเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่นห้าปีก่อนได้รับของขวัญเป็นโทรเลขโดย พลเรือจัตวาเพร์รี ใน พ.ศ. 2397 เขายังคิดค้นเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ได้มาจากเครื่องไฟฟ้า

จากปี พ.ศ. 2385 หลังจากการวิเคราะห์ความพ่ายแพ้ของจีนกับสหราชอาณาจักรใน สงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง และการแพร่กระจายของอิทธิพลตะวันตกในเอเชีย ซากูมะ เสนอแนะวิธีการทางทหารแบบตะวันตกไปยัง บากูฟุ อย่างแข็งขันและการป้องกันทางทะเลผ่านหนังสือ "แปดนโยบายเพื่อการป้องกันทางทะเล" ของเขา

หลังจากที่ บากูฟุ สั่งให้ญี่ปุ่นแปลประวัติศาสตร์ทางการทหารของราชวงศ์ชิงและบทความเกี่ยวกับอาณาจักรทางทะเลที่เขียนโดยนักวิชาการชาวจีน เหวยหยวน ซากูมะรู้สึกประทับใจกับความคล้ายคลึงกันในความคิดของพวกเขาเพื่อป้องกันชาติตะวันตก งานเขียนของเขาทำให้ชื่อเสียงโด่งดังและเขาก็กลายเป็นครูของผู้นำแห่งการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ในอนาคตหลายคน (โยชิดะ โชอิง,คัตสึ ไคชู,ซากาโมโตะ เรียวมะ,นากาโอกะ ชินตาโร,ฮาชิโมโตะ ซานาอิ,คาโต ฮิโรยูกิ,นิชิมูระ ชิเงกิ,ยามาโมโตะ คากูมะ)

ลอบสังหาร
---------

ในกรกฎาคม พ.ศ. 2407 โชซังตามมาด้วยผู้ติดตามสองสามคนกำลังเดินทางไป เกียวโต บนหลังม้า ม้าของโชซังนั้นถูกติดตั้งอานแบบยุโรปและเขามีสำเนาพระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการเปิดท่าเรือของประเทศเพื่อการค้ากับต่างประเทศ เขาอยู่ในภารกิจที่ต้องพบกับสมาชิกคนหนึ่งของราชวงศ์เพื่ออธิบายความคิดของเขาและขออนุญาต จักรพรรดิโคเม ให้เปิดท่าเรือญี่ปุ่นอย่างถูกกฎหมายเพื่อการค้ากับต่างประเทศ เขาไม่สามารถพบกับสมาชิกของราชวงศ์และตัดสินใจที่จะกลับมาจากความล้มเหลวของเขาในการเข้าเยี่ยม

เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2407 เมื่อถึงเขตซันโย-คิยะ-โช ผู้ติดตามของเขาซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลไม่ทันที่จะสังเกตเห็นว่าชายลึกลับสองคนกำลังเดินตามเขาอยู่ ในไม่ช้าโชซังก็ถูกซุ่มโจมตีโดยกลุ่มนักฆ่ากลุ่มเล็ก ๆ จากกลุ่มฮิโงะและโอกิในเวลากลางวันแสก ๆ โชซังหล่นลงมาจากม้าของเขาและเลือดไหลออกจากการโจมตีอย่างล้นเหลือด้วยดาบของมือสังหารที่เข้ามาใกล้เขาที่ถูกดึงออกมา โชซังถูกฆ่าโดยหนึ่งในมือสังหาร ฮิโตกิริ ชื่อ คาวากามิ เก็นไซ ซึ่งเป็นสาเหตุการตายของเขา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Narsimhan, Sushila (1999). *Japanese Perceptions of China in the Nineteenth Century: Influence of Fukuzawa Yukichi*. Phoenix Publishing House. p. 26. ISBN 978-8174-8401-72.
เลกวิวกัชเชอร์ที่มีไกเซอร์น้ำมันพุ่งอยู่ กลางค.ศ.1910
**เลกวิวกัชเชอร์นัมเบอร์วัน** (อังกฤษ: Lakeview Gusher Number One) เป็นชื่อที่ตั้งให้การประทุมโหฬารเหนือการควบคุมของไฮโดรคาร์บอนจากบ่อน้ำมันความดันสูงในทุ่งน้ำมันมิดเวย์-ซันเซตในเทศมณฑลเคิร์น รัฐแคลิฟอร์เนีย ใน ค.ศ. 1910 สร้างการรั่วไหลของน้ำมันโดยอุบัติเหตุครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ กินเวลา 18 เดือนและปล่อยน้ำมันดิบ 9 ล้านบาร์เรล (1.4×106 ลูกบาศก์เมตร)

มิดเวย์-ซันเซตเป็นแหล่งน้ำมันสำรองใหญ่ที่สุดแหล่งหนึ่งในสหรัฐ เมื่อเริ่มการขุดเจาะ บริษัทเลกวิวออยล์คาดหมายแก๊สธรรมชาติและน้ำมันปริมาณน้อย แต่มีการพลุ่งขนาดใหญ่ซึ่งทำให้ถังเก็บมีภาระเกิน

ไกเซอร์ 9 ล้านบาร์เรล (1.4×106 ลูกบาศก์เมตร) ปลดปล่อยน้ำมันดิบ 1.2 ล้านตันสหรัฐ (US ton) ซึ่งมากกว่าการรั่วไหลเดี่ยวครั้งใดบนดินหรือน้ำ ที่ตั้งของมันอยู่ห่างจากทางหลวงแคลิฟอร์เนียสาย 33 แทฟต์–แมริโคปาประมาณ 800 เมตร มีป้ายชี้ทางของกระทรวงการขนส่งแคลิฟอร์เนียและแผ่นบรอนซ์กำหนดเป็นหลักประวัติศาสตร์แคลิฟอร์เนีย หมายเลข 485

อ้างอิง
-------

1. ↑  Harvey, Steve (13 June 2010). "California's legendary oil spill". *Los Angeles Times*. สืบค้นเมื่อ 14 July  2010.
2. ↑  "The Lakeview Gusher". San Joaquin Geological Society. 23 September 2002. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-19. สืบค้นเมื่อ 11 June 2010.
3. ↑  "Lakeview Gusher". Office of Historic Preservation, California State Parks. สืบค้นเมื่อ 2012-10-07.
**ไอแคนแฮซพีดีเอฟ** (อังกฤษ: ICanHazPDF) เป็นแฮชแท็กที่ถูกใช้ในทวิตเตอร์เพื่อขออนุญาตเข้าถึงวารสารวิชาการที่ต้องเข้าผ่านเพย์วอลล์ โดยเริ่มใช้ในปี 2554 โดยนักวิทยาศาสตร์ที่ชื่อว่า Andrea Kuszewski ชื่อนั้นดัดแปลงมาจากอินเทอร์เน็ตมีม I Can Has Cheezburger?.

กระบวนการ
---------

ผู้ใช้ร้องขอบทความโดยการทวีตชื่อตัวระบุวัตถุดิจิทัล (DOI) หรือลิงก์ของผู้จัดพิมพ์ของบทความนั้นๆ ตามด้วยแฮชแทค "#ICanHazPDF" จากนั้นคนที่สามารถเข้าถึงบทความเหล่านั้นจะอีเมลไฟล์บทความไปให้ จากนั้นผู้ใช้จึงลบทวีตทิ้ง

การใช้และความโด่งดัง
--------------------

บทความที่ถูกขอส่วนใหญ่นั้นเป็นบทความใหม่ที่ถูกตีพิมพ์ใน 5 ปีที่ผ่านมา และส่วนใหญ่ของผู้ใช้นั้นมาจากประเทศที่มีภาษาอังกฤษเป็นภาษาแรก บทความทางชีววิทยานั้นถูกร้องขอเป็นจำนวนมากที่สุด ถึงแม้ราคาสมาชิกโดยเฉลี่ยของสาขาอื่นเช่น เคมี ฟิสิกส์ และ ดาราศาสตร์ จะสูงกว่าก็ตาม เหตุผลที่เป็นไปได้ที่ทำให้คนใช้แฮชแท็กได้แก่การที่ผู้อ่านไม่เต็มใจที่จะจ่ายเงินซื้อบทความและความรวดเร็วในการเข้าถึงที่มากกว่าเมื่อเทียบกับระบบกู้ยืมของมหาลัย

การวิจารณ์
----------

บางครั้งวิธีปฏิบัติในการขอบทความถูกมองถูกมองว่าเป็น "การละเมิดลิขสิทธิ์" การเหมารวมเกี่ยวกับความถูกต้องตามกฎหมายของไอแคนแฮซพีดีเอฟนั้นเป็นที่ถกเถียง เพราะว่ามีสำนักพิมพ์หลายที่ ที่อนุญาตให้เผยแพร่บทความทางวิชาการในบางรูปแบบ แต่ทว่านโยบายของแต่ละสำนักพิมพ์นั้นมีความแตกต่างกัน

ดูเพิ่ม
-------

* Open Access Button
* การปฏิรูปการตีพิมพ์วารสารวิชาการ
* ไซ-ฮับ
* ไลบรารี่ เจเนซิส

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Gardner, Carolyn Caffrey; Gardner, Gabriel J. "Bypassing Interlibrary Loan Via Twitter: An Exploration of #icanhazpdf Requests" (PDF). *ALA*. สืบค้นเมื่อ 22 October 2015.
2. ↑  Dunn, Adam, G.; Coiera, Enrico; Mandl, Kenneth D. (2014). "Is Biblioleaks Inevitable?". *Journal of Medical Internet Research*. **16** (4). doi:10.2196/jmir.3331. สืบค้นเมื่อ 22 October 2015.
3. ↑  Kuszewski, Andrea (20 January 2011). "OMG, that should be the new "I'm requesting a paper" hashtag!". สืบค้นเมื่อ 23 October 2015.
4. 1 2  Mohdin, Aamna (23 October 2015). "How to Get Free Access to Academic Papers on Twitter". *The Atlantic*. สืบค้นเมื่อ 23 October 2015.
5. ↑  Wendling, Mike (21 October 2015). "The scientists encouraging online piracy with a secret codeword". BBC. สืบค้นเมื่อ 22 October 2015.
6. ↑  Wendling, Mike (21 October 2015). "The scientists encouraging online piracy with a secret codeword". BBC. สืบค้นเมื่อ 22 October 2015.
7. ↑  Jarreau, Paige Brown. "Open Access to Science Communication Research: Your Options". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-08-10. สืบค้นเมื่อ 22 October 2015.
**ปี่เซี่ยหยวนจุน** (จีน: 碧霞元君; พินอิน: *Bì xiá yuán jūn*'The Primordial Sovereign of the Colored Clouds of Dawn') หรือ **ไท่ซัวเนี่ยเนี้ย** (จีน: 泰山娘娘; พินอิน: *Tàishān niángniáng*'The Lady of Mount Tai') เป็นเทพารักษ์เจ้าแม่ผู้รักษาเขาไท่ในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า โดยพระนางคือหนึ่งในเทพธิดาผู้อุปถัมป์และดูแลการตั้งครรภ์ การคลอดบุตรของสตรีและความเป็นมารดร พระนางได้รับการนิยมบูชาในฐานะประมุขเทพธิดาของเจ้าแม่ส่งบุตร เจ้าแม่ทิพยเนตร เจ้าแม่ฝีดาษ (天花娘娘) และเจ้าแม่เร่งกำเนิด

เทพปกรณัม
---------

#### ทิพยฐานะ

เจ้าแม่ปี่เซี่ยหยวนจุนเป็นเทพารักษ์เจ้าแม่ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีนผู้รักษาเขาไท่ในมณฑลชานตง, ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้คุ้มครองการคลอดบุตร, รุ่งอรุณ, และพรหมลิขิต พระนางทรงทราบถึงอายุขัยของมนุษย์, และพิพากษาผู้วายชนม์, และโปรดรับฟังการอธิษฐานและประทานพรแด่ของหมู่ชนทั้งหลาย โดยเฉพาะเรื่องการประทานบุตร โดยเฉพาะเด็กผู้ชาย
เจ้าแม่เขาไท่เป็นเทพารักษ์เจ้าแม่ที่ได้รับความนิยมบูชาและยกย่องระลึกถึงมากที่สุดในจีนตอนเหนือในบรรดาเทพารักษ์เจ้าแม่ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน,และความทรงจำและกระแสของพระนางที่เทียบเท่ากับพระโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิม (พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร) ซึ่งมีอิทธิพลด้รับความนิยมบูชาและยกย่องระลึกถึงมากที่สุดในในจีนตอนกลางและตอนใต้

ดูเพิ่ม
-------

* เจ้าคงคา
* เทวรูปจีน
* ศาลเจ้าจีน
* วัดจีน
* เจ้าแม่ส่งบุตร
* เจ้าแม่เร่งกำเนิด

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Tian, Fen. "Fate or Future?—A Discussion of Taishan Pilgrimage around the 19th and 20th Centuries".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เจ้าแม่เขาไท่**
พิกัดภูมิศาสตร์: 35°40′14″N 139°57′02″E﻿ / ﻿35.670687°N 139.950556°E﻿ / 35.670687; 139.950556

แม่น้ำเอโดะช่วงไหลผ่านเมืองนางาเรยามะ จังหวัดชิบะ
**แม่น้ำเอโดะ** (ญี่ปุ่น: 江戸川; โรมาจิ: *Edogawa*) ชื่อเดิมแม่น้ำฟูโตะ (ญี่ปุ่น: 太日川; โรมาจิ: *Futogawa*) เป็นแม่น้ำในภูมิภาคคันโตของญี่ปุ่น แยกมาจากแม่น้ำโทเนะทางตอนเหนือของเมืองนาริตะ ไหลผ่าน จังหวัดอิบารากิ จังหวัดชิบะ จังหวัดไซตามะ กรุงโตเกียว และไหลลงสู่ทะเลที่อ่าวโตเกียว มีความยาวทั้งสิ้น 59.5 กิโลเมตร เป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัดชิบะ โตเกียว ไซตามะ

ราวปี ค.ศ. 1654 ในยุคของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ได้ทำการขุดแยกแม่น้ำสายนี้ออกมาจากแม่น้ำโทเนะ เพื่อช่วยแก้ปัญหาน้ำท่วมเมืองเอโดะซึ่งเป็นศูนย์กลางอำนาจของฝ่ายโชกุน แม่น้ำเอโดะมีความสำคัญทางด้านการขนส่งสินค้า จนถึงยุคศตวรรษที่ 20 จึงถูกลดความสำคัญด้านการขนส่งลงเนื่องจากการคมนาคมทางบกในภูมิภาคแห่งนี้เข้ามาทดแทน เช่น ถนน รถไฟ 

ในปัจจุบันแม่น้ำเอโดะ เป็นแม่น้ำสายสำคัญในการระบายน้ำจากครัวเรือนของกรุงโตเกียวออกสู่ทะเล โตเกียวดิสนีย์แลนด์สถานที่ท่องเที่ยวระดับโลกก็ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเอโดะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  江戸川は下流域も人工河川 เก็บถาวร 2011-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ญี่ปุ่น)
2. ↑  江戸川河川事務所ホーム(ญี่ปุ่น)
3. ↑  "ดิสนีย์แลนด์ โตเกียว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-25. สืบค้นเมื่อ 2012-01-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ภาพแม่น้ำเอโดะ เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Error ซิงเกิลโดยบริตนีย์ สเปียส์

"**ท็อกซิก**" (อังกฤษ: Toxic) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดยนักร้องชาวอเมริกัน บริตนีย์ สเปียส์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สี่ *อินเดอะโซน* (2003) เพลงเขียนและผลิตโดยบลัดชายแอนด์อาวองต์ ร่วมด้วยแคธี เดนนิส และเฮนริก จอนแบ็ก ที่มีส่วนในการเขียนด้วย เพลงออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สองจาก *อินเดอะโซน* แรกเริ่มเพลงนี้เสนอให้ ไคลี มิโนก ขับร้องในอัลบั้ม *บอดีแลงเกวจ* แต่เธอกลับปฏิเสธ หลังจากพยายามเลือกระหว่าง "(ไอก็อตแดต) บูมบูม" และ "เอาต์เรเจียส" เป็นซิงเกิลที่สอง ท้ายที่สุดสเปียส์เลือกเพลง "ท็อกซิก" แทน ในด้านดนตรี เป็นเพลงแนวแดนซ์ป็อปและเทคโนป็อปที่มีองค์ประกอบของดนตรีปังกรา นำเสนอเครื่องดนตรีหลากหลายชิ้น เช่น กลอง เครื่องสังเคราะห์เสียง และกีตาร์เซิร์ฟ บรรเลงพร้อมกับเสียงลมแทรกและเครื่องสายบอลลีวูดที่มีเสียงแหลมสูง ซึ่งนำเค้าโครงมาจากเพลง "Tere Mere Beech Mein" (1981) ของลักษมีกันต์–พญาเรลาล (Laxmikent–Pyarelal) ขณะที่เนื้อเพลงมีการเปรียบเปรยถึงคนรักว่าเป็นยาเสพติดที่อันตราย

"ท็อกซิก" ได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งยกย่องท่อนฮุกและท่อนคอรัส โดยหลายคนเลือกให้เป็นเพลงโดดเด่นจากอัลบั้ม เพลงได้รับรางวัลบันทึกเสียงเพลงแดนซ์ยอดเยี่ยม จากงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 47 นับเป็นการคว้ารางวัลแกรมมีครั้งแรกในอาชีพของสเปียส์ เพลงยังประสบความสำเร็จทั่วโลก สามารถขึ้นอันดับหนึ่งในสิบประเทศ ได้แก่ ออสเตรเลีย แคนาดา ฮังการี ไอร์แลนด์ นอร์เวย์ และสหราชอาณาจักร และขึ้นถึงห้าอันดับแรกในสิบห้าประเทศ ในสหรัฐ กลายเป็นซิงเกิลที่สี่ของเธอที่อยู่ในสิบอันดับแรก โดยขึ้นสูงสุดที่อันดับเก้า "ท็อกซิก" กลายเป็นหนึ่งในเพลงอันเอกลักษณ์ของสเปียส์และถูกกล่าวขานว่าเป็นเพลงที่มีอิทธิพลและสร้างสรรค์มากที่สุดในประวัติศาสตร์วงการเพลงป็อป เพลงยังอยู่ในรายชื่อเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลหลายรายการ ซึ่งรวมถึง *พิตช์ฟอร์ก* และ *เอ็นเอ็มอี* และในปี 2021 เพลงถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อ "500 เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของนิตยสาร *โรลลิงสโตน*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pitchfork Staff (August 21, 2009). "The 200 Best Songs of the 2000s". *Pitchfork*. สืบค้นเมื่อ October 21, 2022. ...the backing track remains deeply, enjoyably weird-but-catchy: a club-tempo stepping breakbeat colored by James Bond soundtrack outtakes.
แม่น้ำโคลัมเบีย
**แม่น้ำโคลัมเบีย** (อังกฤษ: Columbia River) เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือฝั่งแปซิฟิกของอเมริกาเหนือ แม่น้ำไหลจากเทือกเขาร็อกกีในรัฐบริติชโคลัมเบียของแคนาดา ไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ วกอ้อมทางตอนเหนือของภูเขาเซลเคิร์กแล้วลงไปทางใต้ ขยายกว้างเป็นทะเลสาบแอร์โรว์ จากนั้นไหลตัดเขตแดนรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา โค้งไปทางตะวันตก ใกล้ ๆ เขตแดนรัฐออริกอน มีแควสายใหญ่ที่สุดมาบรรจบ คือแม่น้ำสเนก จากนั้นไหลไปทางตะวันตก เป็นเขตแดนด้านตะวันตกระหว่างรัฐวอชิงตันกับรัฐออริกอน ไปลงมหาสมุทรแปซิฟิก

แม่น้ำโคลัมเบียมีพื้นที่รับน้ำขนาดราวประเทศฝรั่งเศส ไหลผ่าน 7 รัฐของสหรัฐอเมริกาและ 1 รัฐของแคนาดา

อ้างอิง
-------

1. ↑  According to the United States Geological Survey fact sheet, "Largest Rivers in the United States", "Rivers are considered large on the basis of one or more of three characteristics: total length from source to mouth, area of basin (watershed) drained by the stream, and average rate of flow (discharge) at the mouth." The Columbia is the largest river of the Pacific Northwest in all three senses.
**แอมเบอร์ ลอร่า เฮิร์ด** (อังกฤษ: Amber Laura Heard; เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เฮิร์ดเริ่มผลงานการแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในเรื่อง *เส้นทางสู่ฝัน วันแห่งชัยชนะ (Friday Night Lights)* นำแสดงโดย บิลลี่ บ๊อบ ทอร์นตัน มีบทบาทเล็ก ๆ ในเรื่อง *หญิงเหล็ก หัวใจเพชร (North Country)* และ *คนอึดวัยระห่ำ (Alpha Dog)* เฮิร์ดแสดงบทบาทนำครั้งแรกในภาพยนตร์ *ถ้ารัก...ต้องให้เชือด (All the Boys Love Mandy Lane)* และปรากฏตัวในเดอะซีดับเบิลยูในรายการโทรทัศน์ *ฮิคดันพาล์ม (Hidden Palms)*

ความสำเร็จของเธอเริ่มในปี 2008 กับบทบาทสำคัญ *กระชากใจสู้ แล้วคว้าใจเธอ (Never Back Down)* และ *วุ่นแล้วตู..จู่ๆก็โดนล่า (Pineapple Express)* เธอได้รับรางวัลยังฮอลลีวูดอวอร์ดส สาขานักแสดงประสบความสำเร็จ เธอได้รับความสนใจอย่างกว้างขว้างหลังจากปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง *เปิดโปงเมืองโลกีย์ (The Informers)*, *พ่อเลี้ยงโหดโครตอำมหิต (The Stepfather)*, *แก๊งคนซ่าส์ล่าซอมบี้ (Zombieland)* และ *แฟมิลี่ลวงโลก ครอบครัวขายแหลก (The Joneses)* ต่อมาเธอได้ร่วมแสดงกับ จอห์น คาร์เพนเตอร์ ในเรื่อง *หวีดลั่นวอร์ด (The Ward)* และแสดงร่วมกับนิโคลัส เคจ ในเรื่อง *ซิ่งโครตเทพ ล้างบัญชีชั่ว (Drive Angry)* ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลสปอตไลท์อวอร์ดสในงานฮอลลีวูดฟิล์มเฟสติวัล

เฮิร์ดมีบทบาทส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคมหลายครั้ง เช่น สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ, การเลิกทาส และสนับสนุนให้กับองค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล, มูลนิธิสหประชาชาติ (United Nations Foundation), เดอะออฟอาร์ตอีลิซเซียม (The Art of Elysium) และ องค์การนิรโทษกรรมสากล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Amber Heard". TVGuide.com. สืบค้นเมื่อ February 1, 2015.
2. ↑  "Amber Heard to host Abolish Slavery Chairty Event". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-04. สืบค้นเมื่อ 2015-09-17.
3. ↑  "Ten Reasons of Why We Love Amber Heard - Entertainment Daily". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-09-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* แอมเบอร์ เฮิร์ด ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**ชญาณิศา ชมชื่นดี** เป็นนักกรีฑาสาวไทยที่คว้าเหรียญเงินประว้ติศาสตร์ในการแข่งขันกีฬากระโดดค้ำถ่อหญิง ในมหกรรมกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 18 ปี 2018 ที่จาการ์ตา เมือง ปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ในวันอังคารที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ด้วยสถิติความสูง 4.30 เมตร ซึ่งนับเป็นเหรียญเงินประวัติศาตร์ของนักกีฬาประเทศไทยในกีฬาประเภทนี้ ซึ่งเหรียญทองเป็นของ หลี่ หลิง จากประเทศจีนทำลายสถิติและสร้างสถิติใหม่เอเชี่ยนเกมส์ทำได้
4.60 เมตร และลิม อึน จี จากประเทศเกาหลีใต้กระโดดได้ 4.20 เมตรได้เหรียญทองแดง

ประวัติและผลงาน
---------------

ชญาณิศา ชมชื่นดี มีชื่อเล่นว่าแอ๋ม เกิดที่จังหวัดสุรินทร์ ไปโตที่ร้อยเอ็ดไปเรียนที่ศรีสะเกษ ปัจจุบันอยู่กรุงเทพมหานคร เธอกำลังจะสอบเข้ารับราชการตำรวจให้ได้ตามความฝันของเธอ และเธอยังเคยเป็นแชมป์เหรียญทองกรีฑากระโดดค้ำถ่อหญิงซีเกมส์อีกสามสมัย
ระดับเอเชีย เหรียญทองแดงกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 20 ปี 2013, เหรียญทองแดงกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 22 ปี 2017 ส่วนผลงานระดับอาเซียน เหรียญทอง ซีเกมส์ 2013 ที่พม่า, เหรียญทอง ซีเกมส์ 2015 ที่สิงคโปร์, เหรียญทอง ซีเกมส์ 2017ที่มาเลเซีย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 6 เหรียญทองดิเรกคุณาภรณ์ (ร.ท.ภ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  www.siamsport.co.th/asiangames2018/news/view/87250
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ประจำปี ๒๕๖๓ เก็บถาวร 2021-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๒ ข หน้า ๘๐, ๒๙ มกราคม ๒๕๖๔
**ราชวงศ์ชุ่น** (จีนตัวย่อ: 顺朝; จีนตัวเต็ม: 順朝; พินอิน: *Shùn cháo*), หรือชื่ออย่างเป็นทางการ **ต้าชุ่น** (จีนตัวย่อ: 大顺; จีนตัวเต็ม: 大順; พินอิน: *Dà shùn*) เป็นราชวงศ์ที่ตั้งอยู่ในช่วงสั้น ๆ ช่วงการเปลี่ยนผ่านจากหมิงสู่ชิงในประวัติศาสตร์จีน ราชวงศ์ก่อตั้งขึ้นในซีอานเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2187 ซึ่งเป็นวันแรกของปีตามปฏิทินจันทรคติโดยหลี่ จื้อเฉิงผู้นำกลุ่มกบฏชาวนาขนาดใหญ่ โดยประกาศตนเป็นจักรพรรดิ (皇帝) แทนตำแหน่งกษัตริย์ (王) ก่อนก่อตั้งราชวงศ์

เกิดการยึดกรุงปักกิ่งโดยกองกำลังของราชวงศ์ชุ่นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1644 ถือเป็นการสิ้นสุดของราชวงศ์หมิง แต่หลี่ จื้อเฉิงล้มเหลวในการเสริมสร้างอำนาจการควบคุมทางการเมืองและการทหารของเขา และในปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1644 เขาพ่ายแพ้ในการรบที่ซานไห่ โดยกองกำลังร่วมของ นายพลราชวงศ์หมิง อู๋ ซานกุ้ยผู้ซึ่งย้ายไปสวามิภักดิ์ราชวงศ์ชิงหลังจากการล่มสลายของราชวงศ์หมิง กับเจ้าชายแมนจูตัวเอ๋อร์กุ่น เมื่อเขาหนีกลับไปปักกิ่งในต้นเดือนมิถุนายน ในที่สุดหลี่ก็ได้ประกาศตัวเองเป็นจักรพรรดิหย่งชางของต้าชุ่นและออกจากเมืองหลวงในวันรุ่งขึ้นหลังจากจุดไฟเผาพระราชวังและรื้อค้นสถานที่ราชการ เขาอาจตั้งใจที่จะกลับมาอ้างสิทธิ์ในราชสำนักในภายหลังโดยประกาศการโดยประกาศการเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติของเขาในพระราชวังต้องห้าม หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิ ส่วนที่เหลือของชุ่นได้เข้าร่วมกับราชวงศ์หมิงใต้ในหนานจิง ในขณะที่ยังคงเรียกหลี่ว่าเป็น "จักรพรรดิผู้สวรรคต" ของพวกเขา ราชวงศ์ชุ่นอ่อนแอลงอย่างมากหลังจากการเสียชีวิตของหลี่ จื้อเฉิงในปี ค.ศ. 1645 ผู้สืบตำแหน่งคือพี่ชายของเขา หลี่ จื่อจิง และหลานชาย หลี่ กัว ไม่สามารถต่อสู้กลับได้ และราชวงศ์สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1649 เมื่อหลี่ กัวเสียชีวิตในเมืองหนานหนิง มณฑลกวางสี

หลังจากที่สถาปนาราชวงศ์ชุ่น หลี่ จื้อเฉิงมีคำสั่งให้ทหารสังหารคนของราชวงศ์หมิงที่ยังคงตกค้างอยู่ในกรุงปักกิ่ง ส่งผลให้เกิดการก่อกบฏที่แข็งแกร่งจากกองกำลังของราชวงศ์หมิงใต้ เมื่อขุนนางราชวงศ์ชุ่นต่อสู้เพื่ออำนาจอย่างต่อเนื่อง ราชวงศ์ก็ดำเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพไม่ถึงหนึ่งปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Frederic Wakeman Jr. (1985). *The Great Enterprise: The Manchu Reconstruction of Imperial Order in Seventeenth-century China*. University of California Press. p. 313. ISBN 978-0-520-04804-1.
2. ↑  Huang Weiping (黃衛平) (2010). *Draft history of Da Shun (大順史稿)*. Publishing House of San Qin (三秦出版社). pp. 194 to 197. ISBN 978-7-807-36899-1.
**วงศ์เต่าทะเล** (อังกฤษ: Marine turtle, Sea turtle, Modern sea turtle) เป็นวงศ์ของเต่าในวงศ์ใหญ่ Chelonioidea หรือ เต่าทะเล ใช้ชื่อวงศ์ว่า Cheloniidae

มีกระดองที่แบนและยาว เมื่อมองจากด้านหน้าทางตรงจะเห็นเป็นรูปสามเหลี่ยม ขาคู่หน้าและหลังเปลี่ยนรูปเป็นใบพายเพื่อใช้สำหรับว่ายน้ำ โดยเฉพาะขาคู่หนาที่ยาวกว่าคู่หลัง เพราะใช้ในการเคลื่อนที่ ส่วนขาคู่หลังใช้ควบคุมทิศทางเหมือนหางเสือ การหุบขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนกระดูกโพรโอติก และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกโพรโอติกที่อยู่ในซัยโนเวียลแคปซูล กระดูกท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน กระดูกพลาสทรอนที่เชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังอาจมั่นคงหรือไม่มั่นคง ขอบนอกของกระดองหลังมีร่องที่แบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องในลักษณะยืดหยุ่นได้

เต่าทะเลจะใช้ชีวิตตลอดทั้งชีวิตอยู่ในทะเล จะขึ้นมาบนบกก็เพียงเพื่อวางไข่เท่านั้น และไม่มีพฤติกรรมผึ่งแดดเหมือนเต่าน้ำจืด อีกทั้งไม่สามารถหดหัวหรือขาเข้าไปในกระดองได้เหมือนเต่าบกหรือเต่าน้ำจืด

เต่าทะเลจะวางไข่ได้เมื่ออายุถึง 25 ปี หรือมากกว่านั้น ทุกชนิดจะวางไข่บนหาดทรายที่เงียบสงบ ปราศจากแสงสี ส่งรบกวน ในเวลากลางคืน ยกเว้นในสกุล *Lepidochelys* ที่มีพฤติกรรมวางไข่ในเวลากลางวัน เมื่อขึ้นมาบนบกจะไม่สามารถยกตัวเองให้สูงพ้นพื้นได้ ตัวเมียจะวางไข่ได้หลายครั้ง อาจถึง 2–5 ครั้ง ภายในปีเดียว แต่ปริมาณไข่จะมากที่สุดอยู่ในช่วงฤดูสืบพันธุ์

เต่าทะเลสามารถพบได้ในทะเลและมหาสมุทรทั่วโลก ยกเว้นในแถบอาร์กติกเท่านั้น ปัจจุบันพบทั้งหมด 6 ชนิด 5 สกุล

การจำแนก
--------

**ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์อยู่**

* สกุล *Caretta*
	+ เต่าหัวค้อน (*Caretta caretta*)

* สกุล *Chelonia*
	+ เต่าตนุ (*Chelonia mydas*)

* สกุล *Eretmochelys*
	+ เต่ากระ (*Eretmochelys imbricata*)

* สกุล *Lepidochelys*
	+ เต่าหญ้าแอตแลนติก (*Lepidochelys kempii*)
	+ เต่าหญ้า (*Lepidochelys olivacea*)

* สกุล *Natator*
	+ เต่าตนุหลังแบน (*Natator depressus*)

**ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว**

* สกุล †*Argillochelys*
	+ †*Argillochelys africana*
	+ †*Argillochelys antiqua*
	+ †*Argillochelys athersuchi*
	+ †*Argillochelys cuneiceps*

* สกุล †*Carolinochelys*
	+ †*Carolinochelys wilsoni*

* สกุล †*Gigantatypus*
	+ †*Gigantatypus salahi*

* สกุล †*Procolpochelys*
	+ †*Procolpochelys grandaeva*

ดูเพิ่ม
-------

* Dermochelyidae

อ้างอิง
-------

1. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* หน้า 358-359 (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
2. ↑  "Cheloniidae". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.