ฤดูกาล 1995–96 เป็นฤดูกาลที่ 4 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกและเป็นฤดูกาลที่ 21 ติดต่อกันในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ ยูไนเต็ดจบฤดูกาลด้วยการเป็นสโมสรอังกฤษทีมแรกที่คว้าดับเบิลแชมป์ (แชมป์ลีกและเอฟเอคัพ) 2 ครั้ง พวกเขาทำให้น่าทึ่งยิ่งขึ้นเมื่ออเล็กซ์ เฟอร์กูสันขายผู้เล่นมากประสบการณ์อย่างพอล อินซ์, มาร์ก ฮิวส์ และอังเดร แคนเชลสกี ก่อนเริ่มฤดูกาล และไม่ได้เซ็นสัญญาสำคัญใด ๆ แต่เขามีนักเตะอายุน้อยอย่างนิคกี บัตต์, เดวิด เบ็คแคม, พอล สโกลส์ และพี่น้องเนวิล, แกรีและฟิล ขึ้นมาแทน

เอริก ก็องโตนากลับมาจากการถูกแบน 8 เดือนเมื่อต้นเดือนตุลาคม และจบฤดูกาลในฐานะผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรด้วยจำนวน 19 ประตูในทุกรายการ โดยประตูสุดท้ายของเขาในฤดูกาลนี้คือประตูชัยจากการยิงฟรีคิกใส่ลิเวอร์พูล ในเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ เขายังได้รับเหรียญรางวัลแชมป์พรีเมียร์ลีกและรางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอล แชมป์พรีเมียร์ลีกได้รับการยืนยันในวันสุดท้ายของฤดูกาลด้วยชัยชนะ 3-0 เหนือมิดเดิลส์เบรอของไบรอัน ร็อบสัน

ภาพรวมฤดูกาล
------------

เมื่อเริ่มต้นฤดูกาลโดยไม่มีการเซ็นสัญญาสำคัญในช่วงซัมเมอร์ นักวิจารณ์ก็พร้อมที่จะโจมตียูไนเต็ด เนื่องจากพวกเขาแพ้เกมเยือนนัดแรกของฤดูกาล 1-3 ต่อแอสตันวิลลาที่วิลลาพาร์ก ยูไนเต็ดตอกกลับด้วยการคว้าชัย 5 นัดติดต่อกันในลีก ส่วนรองจ่าฝูงของตารางคือนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ที่เซ็นสัญญาคว้าตัวเลส เฟอร์ดินานด์ หัวหอกมูลค่าหลายล้านปอนด์จากควีนส์พาร์กเรนเจอส์ และดาวีด ฌีโนลา พวกเขาขึ้นเป็นจ่าฝูงของลีกหลังจากเสมอแบบไร้สกอร์กับเชฟฟีลด์เว้นสเดย์ช่วงสิ้นเดือนกันยายน จากนั้นก็องโตนาก็กลับมาในวันที่ 1 ตุลาคม เมื่อเขายิงจุดโทษตีเสมอให้ยูไนเต็ดเสมอกับลิเวอร์พูล 2-2 ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

ในฤดูใบไม้ร่วง ยูไนเต็ดตกรอบจากน้ำมือของยอร์คซิตีในลีกคัพรอบที่ 2 และโรเตอร์โวลโกกราดในยูฟ่าคัพรอบที่ 1 โดยยูไนเต็ดรักษาสถิติไม่แพ้ใครในบ้าน 39 ปีในการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปด้วยประตูตีเสมอในช่วงท้ายเกมของพีเตอร์ สไมเกิล ในเลกที่ 2 ของฟุตบอลสโมสรยุโรปจากการโหม่งประตูที่ไรอัน กิ๊กส์ เปิดเตะมุมเข้ามา ความพ่ายแพ้ 0-3 ในบ้านต่อทีมจากดิวิชั่น 2 ในเลกที่ 1 ของลีกคัพรอบที่ 2 เป็นนัดเดียวที่พวกเขาแพ้ในบ้านในฤดูกาลนี้ การชนะ 3-1 ในเลกที่ 2 ที่ Bootham Crescent ยังไม่เพียงพอและยูไนเต็ดต้องตกรอบอย่างน่าอัปยศอดสู อย่างน้อยความผิดหวังเหล่านี้หมายความว่ายูไนเต็ดมีเพียงลีกให้จดจ่อจนถึงหลังวันคริสต์มาส ซึ่งแตกต่างจากเพื่อนร่วมลุ้นแชมป์ลีกบางทีม

ยูไนเต็ดยังคงไม่แพ้ใครตลอดเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน แม้ว่าพวกเขาจะยังคงเป็นรองจ่าฝูงของตารางตามหลังนิวคาสเซิล จากนั้นมา 5 นัดติดต่อกันโดยไร้ชัยชนะทำให้พวกเขาตามหลังนิวคาสเซิล 10 แต้มในช่วงคริสต์มาส เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พวกเขาเปิดบ้านรับนิวคาสเซิ่ลและชนะ 2-0 โดยหนึ่งในประตูมาจากแอนดี โคล อดีตกองหน้าจอมถล่มประตูของนิวคาสเซิลที่มาถึงโอลด์แทรฟฟอร์ดเมื่อฤดูหนาวที่แล้ว และช่องว่างของคะแนนลดลงเหลือ 7 คะแนน การชนะคิวพีอาร์ 2–1 ทำให้ช่องว่างเหลือ 4 คะแนนในช่วงสั้น ๆ การเปิดตัวครั้งแรกในนัดนั้นคือกองหลังชาวฝรั่งเศส วิลเลี่ยม พรูเนียร์ ที่เซ็นสัญญาทดสอบฝีเท้ากับสโมสรหลังจากแกรี พัลลิสเตอร์ ได้รับบาดเจ็บ พรูเนียร์ยังปรากฏตัวในทีมยูไนเต็ดในช่วงวันปีใหม่ ซึ่งยูไนเต็ดชนะทอตนัม 4–1 ที่ไวต์ฮาร์ตเลน และพรูเนียร์ก็ออกจากสโมสรไปในไม่ช้า แต่เอริก ก็องโตนายิงตีเสมอ โดยเหลือเวลาอีก 10 นาทีเพื่อเล่นนัดรีเพลย์ที่โรเกอร์พาร์ก โดยซันเดอร์แลนด์ขึ้นนำอีกครั้งก่อนที่ยูไนเต็ดจะพลิกแซงเอาชนะไปได้ในที่สุด 2-1 มีความหงุดหงิดมากขึ้นเมื่อเกมลีกนัดที่ 2 ของยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 1996 พวกเขาเสมอ 0–0 ในบ้านต่อแอสตันวิลล่า เกมลีกนัดสุดท้ายของเดือนชนะเวสต์แฮม 1–0 จากนั้นชนะเรดดิ้งอย่างง่ายดาย 3–0 ในเอฟเอคัพรอบที่ 4 ที่เอล์มพาร์ก

ยูไนเต็ดลดช่องว่างระหว่างพวกเขากับจ่าฝูงอย่างนิวคาสเซิลอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ โดยชนะทั้ง 4 นัดในลีกในเดือนนั้น ชัยชนะ 4-2 เหนือวิมเบิลดันที่เซลเฮิร์สต์พาร์ก ตามมาด้วยการปะทะในบ้านกับแบล็กเบิร์น แชมป์ฤดูกาลที่แล้วซึ่งอยู่กลางตารางในการป้องกันแชมป์ลีกอย่างน่าผิดหวัง แม้ว่าจะมีแอลัน เชียเรอร์ และคริส ซัตตัน กองหน้าจอมถล่มประตู ลี ชาร์ปยิงประตูชัยให้ยูไนเต็ดชนะ 1-0 และนัดถัดมาคือเปิดบ้านเอาชนะเอฟเวอร์ตัน 2-0 เดือนนี้จบลงด้วยชัยชนะเหนือโบลตัน 6-0 ซึ่งผลักดันให้เจ้าบ้านเข้าใกล้การตกชั้นมากขึ้น และยังทำให้ผลต่างประตูได้เสียของยูไนเต็ดเพิ่มขึ้นอย่างมาก และทำให้ยูไนเต็ดตามหลังนิวคาสเซิลเพียง 4 แต้ม ยูไนเต็ดยังเอาชนะแมนเชสเตอร์ซิตี 2-1 ในเกมเอฟเอคัพ รอบ 5 ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

เดือนมีนาคมเริ่มต้นด้วยการเดินทางไปยังไทน์ไซด์ของนิวคาสเซิลเพื่อตัดสินตำแหน่งแชมป์ลีก ยูไนเต็ดเสมอกับเจ้าบ้านในครึ่งแรกของการแข่งขัน ในที่สุดการป้องกันของนิวคาสเซิลก็พังในครึ่งหลังด้วยประตูของก็องโตนา และตอนนี้ช่องว่างก็ลดลงเหลือแต้มเดียว ยูไนเต็ดขึ้นไปเป็นจ่าฝูงในสุดสัปดาห์ถัดมาด้วยการเสมอกับคิวพีอาร์ 1-1 และประตูของคันโตน่าทำให้พวกเขาเปิดบ้านเอาชนะอาร์เซนอล 1-0 ในวันที่ 20 มีนาคม ยูไนเต็ดขึ้นเป็นจ่าฝูงของตารางในช่วงที่เหลือของฤดูกาล ยูไนเต็ดเข้าสู่เกมนัดสุดท้ายของฤดูกาลโดยรู้ว่าผลเสมอกับมิดเดิลส์เบรอจะทำให้พวกเขาคว้าแชมป์ และนิวคาสเซิลจำเป็นต้องเอาชนะทอตนัมเพื่อโอกาสลุ้นแชมป์ ชัยชนะ 3–0 ทำให้ยูไนเต็ดคว้าแชมป์ และในวันเสาร์ถัดมาพวกเขาเอาชนะลิเวอร์พูล 1–0 ในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ โดยได้ประตูชัยในช่วงท้ายจากเอริก ก็องโตนา (ได้รับการโหวตให้เป็นนักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอล) ทำให้พวกเขาเป็นสโมสรแรกที่คว้าดับเบิ้ลแชมป์สองครั้ง

สตีฟ บรูซกองหลังกัปตันทีม และพอล พาร์กเกอร์แบ็คขวาย้ายออกไปเมื่อจบฤดูกาล ทำให้ เอริก ก็องโตนา กลายเป็นกัปตันทีมคนใหม่ โดยมี พีเตอร์ สไมเกิล กับ รอย คีน เป็นรองกัปตันทีม เช่นเดียวกับ โทนี่ โคตัน ผู้รักษาประตูมือสองที่เพิ่งเข้าร่วมสโมสรในเดือนมกราคมและไม่เคยลงเล่นในทีมชุดใหญ่เลย เมื่อฤดูกาลใกล้จะจบลง มีการคาดเดากันว่ายูไนเต็ดจะเซ็นสัญญากับกองหน้าระดับโลก ซึ่งอาจจะเป็นแอลัน เชียเรอร์ที่ล้มเหลวกับแบล็กเบิร์น โรเวอส์ เพื่อเข้ามาเป็นคู่หูกับเอริก ก็องโตนาในการนำถ้วยแชมป์ยูโรเปียนคัพสู่โอลด์แทรฟฟอร์ด

ฤดูกาลนี้ยังสร้าง 1 ในช่วงเวลาที่น่าอับอายที่สุดในประวัติศาสตร์เสื้อฟุตบอล เมื่อยูไนเต็ดเปลี่ยนชุดในช่วงพักครึ่งระหว่างเกมเยือนที่ออกไปพ่ายเซาแทมป์ตัน โดยอเล็กซ์ เฟอร์กูสันระบุว่าเป็นเพราะเขารู้สึกว่าชุดดังกล่าวทำให้ผู้เล่นมองไม่เห็นกันและกันในสนามรวมถึงความจริงที่ว่ายูไนเต็ดไม่ชนะเลยแม้แต่นัดเดียวจาก 5 นัดที่เล่นโดยสวมชุดเยือนนี้

ทีม
---

### ผู้รักษาประตู

* (1) เดนมาร์ก พีเตอร์ สไมเกิล
* (13) อังกฤษ โทนี โคตัน
* (25) อังกฤษ เควิน พิลคิงตัน

### กองหลัง

* (2) อังกฤษ พอล พาร์กเกอร์
* (3) สาธารณรัฐไอร์แลนด์ เดนิส เออร์วิน
* (4) อังกฤษ สตีฟ บรูซ (c)
* (6) อังกฤษ แกรี พัลลิสเตอร์
* (12) อังกฤษ เดวิด เมย์
* (20) อังกฤษ แกรี เนวิล
* (23) อังกฤษ ฟิล เนวิล

### กองกลาง

* (5) อังกฤษ ลี ชาร์ป
* (11) เวลส์ ไรอัน กิ๊กส์
* (16) สาธารณรัฐไอร์แลนด์ รอย คีน
* (19) อังกฤษ นิคกี บัตต์
* (22) อังกฤษ พอล สโกลส์
* (24) อังกฤษ เดวิด เบ็คแคม

### กองหน้า

* (7) ฝรั่งเศส เอริก ก็องโตนา
* (9) สกอตแลนด์ ไบรอัน แมคแคลร์
* (17) อังกฤษ แอนดี โคล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Manchester United Season 1995/96". *StretfordEnd.co.uk*. สืบค้นเมื่อ 12 November 2007.

| * ด
* ค
* ก
ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- |
| 
* 1883–84
* 1884–85
* 1885–86
* 1886–87
* 1887–88
* 1888–89
* 1889–90
* 1890–91
* 1891–92
* 1892–93
* 1893–94
* 1894–95
* 1895–96
* 1896–97
* 1897–98
* 1898–99
* 1899–1900
* 1900–01
* 1901–02
* 1902–03
* 1903–04
* 1904–05
* 1905–06
* 1906–07
* 1907–08
* 1908–09
* 1909–10
* 1910–11
* 1911–12
* 1912–13
* 1913–14
* 1914–15
* 1915–16
* 1916–17
* 1917–18
* 1918–19
* 1919–20
* 1920–21
* 1921–22
* 1922–23
* 1923–24
* 1924–25
* 1925–26
* 1926–27
* 1927–28
* 1928–29
* 1929–30
* 1930–31
* 1931–32
* 1932–33
* 1933–34
* 1934–35
* 1935–36
* 1936–37
* 1937–38
* 1938–39
* 1939–40
* 1940–41
* 1941–42
* 1942–43
* 1943–44
* 1944–45
* 1945–46
* 1946–47
* 1947–48
* 1948–49
* 1949–50
* 1950–51
* 1951–52
* 1952–53
* 1953–54
* 1954–55
* 1955–56
* 1956–57
* 1957–58
* 1958–59
* 1959–60
* 1960–61
* 1961–62
* 1962–63
* 1963–64
* 1964–65
* 1965–66
* 1966–67
* 1967–68
* 1968–69
* 1969–70
* 1970–71
* 1971–72
* 1972–73
* 1973–74
* 1974–75
* 1975–76
* 1976–77
* 1977–78
* 1978–79
* 1979–80
* 1980–81
* 1981–82
* 1982–83
* 1983–84
* 1984–85
* 1985–86
* 1986–87
* 1987–88
* 1988–89
* 1989–90
* 1990–91
* 1991–92
* 1992–93
* 1993–94
* 1994–95
* 1995–96
* 1996–97
* 1997–98
* 1998–99
* 1999–2000
* 2000–01
* 2001–02
* 2002–03
* 2003–04
* 2004–05
* 2005–06
* 2006–07
* 2007–08
* 2008–09
* 2009–10
* 2010–11
* 2011–12
* 2012–13
* 2013–14
* 2014–15
* 2015–16
* 2016–17
* 2017–18
* 2018–19
* 2019–20
* 2020–21
* 2021–22
* 2022–23
* 2023–24

 |