recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**การปกครองส่วนท้องถิ่น** คือหน่วยงานปกครองที่อยู่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุดรูปแบบหนึ่ง โดยปกติการปกครองส่วนท้องถิ่นจะเปิดโอกาสให้ประชาชนในเขตท้องถิ่นนั้น ๆ เลือกตั้งผู้แทนของตนเข้าไปทำหน้าที่เป็นผู้บริหารท้องถิ่น หรือเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นเพื่อเลือกผู้บริหารท้องถิ่นอีกทีหนึ่ง (เรียกว่าการเลือกตั้งโดยตรงหรือโดยอ้อมตามลำดับ) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะมีอำนาจอิสระ (autonomy) ในการบริหารจากรัฐได้ในระดับหนึ่งตามขอบเขตที่กฎหมายกำหนด

การเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรง คือการเปิดโอกาสให้ประชาชนในท้องถิ่นนั้น ๆ สามารถเลือกตั้งผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตท้องถิ่นของตนได้โดยตรง ส่วนการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยอ้อม สภาท้องถิ่นจะทำหน้าที่เลือกผู้บริหารท้องถิ่นแทนประชาชนในท้องถิ่น กล่าวคือ ประชาชนในท้องถิ่นจะทำหน้าที่เพียงแค่เลือกสมาชิกสภาท้องถิ่นเท่านั้น แล้วสมาชิกสภาท้องถิ่นจะทำหน้าที่ในการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นอีกชั้นหนึ่ง

สาระสำคัญของการปกครองส่วนท้องถิ่น
---------------------------------

* เป็นหน่วยการปกครองขนาดเล็ก ซึ่งมีกฎหมายรับรองฐานะ
* มีอิสระในการบริหารจัดการจากรัฐในขอบเขตที่กฎหมายกำหนด
* มีอำนาจในการจัดเก็บภาษีท้องถิ่นด้วยตัวเอง
* มีฐานะเป็นนิติบุคคล
* มีอาณาเขตที่แน่นอนชัดเจน
* มีสภาท้องถิ่น และ/หรือ ผู้บริหารท้องถิ่น มาจากการเลือกตั้งของประชาชนในเขตพื้นที่

ดูเพิ่ม
-------

* การปกครองส่วนท้องถิ่น (ประเทศไทย)
"**ร้อยแก้ว (Slam Drunk)**" เป็นซิงเกิลของธนกฤต พานิชวิทย์ ร่วมกับ กอล์ฟ ฟักกลิ้ง ฮีโร่ ออกจำหน่ายในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

เนื้อหาของเพลงพูดถึง ข้อคิดจากการดื่มแล้วการคิดอย่างมีสติเพื่อทบทวนเรื่องราวความรักที่ผ่านมาด้วยความเข้าใจ จากจุดเริ่มต้นอันหอมหวาน จนถึงปลายทางที่ได้รู้ว่าทุกอย่างมันไม่เคยจริง ใช้หนึ่งแก้ว ต่อหนึ่งเหตุการณ์ ให้ความรู้สึกทำงานไปพร้อมกับเวลาในขณะนั้น แล้วเราจะพบจุด "พอ" ของการดื่มครั้งนี้

ส่วนมิวสิกวีดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558 กำกับโดย สกัณห์ อายุรพงศ์ โดยมี จิ๊บบี้ ตะวัน แซ่ตั้ง และขวัญ ศิริขวัญ ชินโชติ พูดถึงเรื่องของชาย – หญิง ที่เป็นตัวแทนของผู้ชาย กับผู้หญิงทั่วโลกที่มีมุมมองในการแก้ปัญหาที่ต่างกัน อย่างในเพลงนี้เป็นการพูดถึงการดื่มแบบมีสติ หลังจากดื่มจนเข้าใจว่าการที่เราดื่มเข้าไปมากเท่าไหร่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรสุดท้ายคนที่คิดได้ก่อนต้องวางแก้ที่เป็นปัญหาและก้าวเดินต่อไป

การตอบรับ
---------

เพลง "ร้อยแก้ว (Slam Drunk)" ได้อันดับสูงสุดที่ 19 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 19 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 54 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""ว่าน ธนกฤต" ดึง "จิ๊บบี้ ตะวัน" สาดอารมณ์ ตอกย้ำความเจ็บ ของคนไม่รัก ใน "ร้อยแก้ว"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-08-14. สืบค้นเมื่อ 2016-03-06.
2. ↑  SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 24 มกราคม 2559[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  EFM 94 TOP AIR PLAY (ประจำวันเสาร์ที่ 2 มกราคม 2559)[*ลิงก์เสีย*]
**นกโพระดกคอสีฟ้า** (อังกฤษ: Blue-throated barbet; ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Megalaima asiatica*) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกโพระดก (Megalaimidae)

มีความยาวจากจะงอยปากจรดหางประมาณ 22-23 เซนติเมตร ขนปกคลุมลำตัวส่วนใหญ่สีเขียว บริเวณคาง ใต้คอ คอด้านข้าง และบริเวณหน้ามีสีฟ้า หน้าผากและตอนท้ายกระหม่อมเป็นสีแดง กลางกระหม่อมมีสีแถบสีดำพาดกลางและยาวลงมาทางด้านหน้าของหน้า ใต้คอตอนล่างที่เป็นสีฟ้ามีแต้มสีแดง นกทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกัน

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ชนิดย่อย โดยไม่พบในประเทศไทยเพียงแค่ชนิดเดียว ซึ่งแตกต่างกันไปตามแถบสีดำส่วนหัว (ดูในตาราง)

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ แต่ในสถานที่ ๆ อาหารอุดมสมบูรณ์อาจอยู่เป็นฝูงใหญ่ เป็นนกที่กินผลไม้และลูกไม้ป่า เช่น ไทร, มะเดื่อฝรั่ง เป็นอาหารหลัก ในยามที่อาหารขาดแคลนก็อาจกินหนอนหรือแมลง เป็นอาหารได้ เป็นนกที่ร้องเก่ง เสียงดัง โดยเฉพาะในฤดูผสมพันธุ์จะร้องบ่อยทั้งในตอนเช้าและตอนเย็น เวลาร้องจะหมุนคอไปรอบทิศทาง ทำให้จับทิศทางของเสียงได้ยาก

ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Megalaima asiatica*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. 1 2  จาก itis.gov
3. 1 2 3  นกโพระดกคอสีฟ้า

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Megalaima asiatica***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Megalaima asiatica ที่วิกิสปีชีส์
**เมืองชาโกพอล** (อังกฤษ: Chako Paul City หรือ **ชาเกอเป่า** (จีน: 沙科保; พินอิน: *Shākēbǎo*)) เป็นเมืองสมมติในภาคเหนือของประเทศสวีเดนที่มีประชากรเฉพาะผู้หญิง 25,000 คน ซึ่งมาจากสำนักข่าวซินหัวและข่าวฮาร์บินของจีนใน ค.ศ. 2009 กล่าวกันว่า เมืองนี้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1820 โดยแม่หม้ายผู้มั่งคั่งที่เกลียดชังผู้ชาย พวกผู้ชายถูกห้ามไม่ให้เข้าเมือง และประชากรผู้หิวโหยทางเพศที่หมดหวังส่วนใหญ่หันมานับถือลัทธิเลสเบียน ทันทีหลังจากรยางานข่าว ชายชาวจีนล้านกว่าคนเข้าไปขอข้อมูลในบริษัทท่องเที่ยวสวีเดนจนล้นทะลัก

แคลส์ เบอร์ติลสัน (Claes Bertilson) โฆษกสมาคมเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและภูมิภาคสวีเดน กล่าวว่า: "ด้วยประชากร 25,000 คน เมืองนี้ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของสวีเดน และฉันคิดว่า มันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าคุณสามารถเก็บบางอย่างเป็นความลับมากกว่า 150 ปี"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Landes, David. "Chinese media tempted by fantasy of women-only Swedish town" *The Local* 5 Oct 09 เก็บถาวร ตุลาคม 9, 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  Chow, Elaine (2009-10-09). "The complete story of the fabled Swedish Lesbian City". Shanghaiist. สืบค้นเมื่อ 2009-10-28.
3. 1 2  "Sex-mad men search for 'lesbi an' Chako Paul City". The Australian. 2009-10-08. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-09. สืบค้นเมื่อ 2009-10-28. The myth has been embraced by the Chinese media, with millions of men crippling the country’s internet providers trying to find out how to get to the town.
4. ↑  "Women-only town of Swedish lesbians 'does not exist'" *Telegraph.co.uk* 9 Oct 09

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* News.com.au วิดีโอ
บทความนี้เกี่ยวกับเขตปกครองเทศบาลหนึ่งในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ สำหรับเมืองหลวงของประเทศเบลเยียม ดูที่ บรัสเซลส์

**นครบรัสเซลส์** (ฝรั่งเศส: *Bruxelles-Ville* [bʀyˈsɛl ˈvil] หรือ *Ville de Bruxelles* [ˈvil də bʀyˈsɛl], ดัตช์: *Stad Brussel* [ˈstɑt ˈbrʏ.səl]) คือเขตเทศบาลที่มีขนาดที่ใหญ่ที่สุดในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ และยังถือเป็นเมืองหลวงของประเทศเบลเยียมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม

คล้ายคลึงกับในกรณีของนครลอนดอน ซึ่งต่างจากกรุงลอนดอน นครบรัสเซลส์ก็ต่างจากกรุงบรัสเซลส์เช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการขยายตัวของเขตตัวเมืองออกไปจากนครบรัสเซลส์นั้นได้หยุดลงในภายหลังโดยกินอาณาเขตถึงปริมณฑลคือ ฮาเริน, ลาเคิน และเนเดอร์-โอเวอร์-เฮมเบกทางทิศเหนือ และจรดเขตถนนหลุยส์ และสวนสาธารณะ บัว เดอ ลา คอมบร์ ทางทิศใต้ 

นครบรัสเซลส์มีจำนวนประชากรประมาณ 144,784 คน โดยมีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 32.61 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นสัดส่วนความหนาแน่นของประชากรได้ถึง 4,400 คน ต่อ ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ จากการสำรวจพบว่าประชากรกว่า 50,000 คนที่อาศัยอยู่ในนครบรัสเซลส์นั้นเป็นผู้ที่ถือสัญชาติอื่น

ประวัติศาสตร์
-------------

ภาพเขียนนครบรัสเซลส์ ราวปีค.ศ. 1610
ในตอนแรก นครบรัสเซลส์นั้นใช้เรียกอาณาเขตภายในกำแพงรอบเมืองชั้นที่สองของบรัสเซลส์ ซึ่งในปัจจุบันนั้นเรียกว่า "วงแหวนเล็ก" (Small Ring) และเมื่อเมืองขยายมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หมู่บ้านบริเวณรายรอบนอกกำแพงเมืองก็ขยายขนาดตามจนกลายเป็นนครขนาดย่อมๆ 

ในปีค.ศ. 1847 ได้มีการเตรียมการตัดถนนใหญ่สายสำคัญของบรัสเซลส์มีขื่อว่า ถนนหลุยส์ (อเวอนิว หลุยส์) โดยรายรอบด้วยต้นเกาลัด โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นถนนเพื่อตัดเข้าสู่สวนสาธารณสำคัญ "บัว เดอ ลา คอมบร์" แต่อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นได้มีการแสการต่อต้านอย่างรุนแรงของเมืองอิแซลส์ (Ixelles) ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นคนละเมืองกับบรัสเซลส์ โดยถนนสายนี้จะต้องตัดผ่านพื้นที่ของเมืองนี้ และหลังจากการเจรจาต่อเนื่องอันเป็นเวลานาน ในที่สุดนครบรัสเซลส์ก็ได้นับรวมพื้นที่ของถนนและสวนสาธารณะ "บัว เดอ ลา คอมบร์" อันเป็นผลให้เมืองอิแซลส์นั้นถูกแบ่งเป็นสองฝั่ง 

เทศบาลต่างๆที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นรอดพ้นจากการควบรวมกันของเทศบาลหลายครั้งครา โดยเฉพาะการควบรวมครั้งสำคัญในปีค.ศ. 1964, 1970 และ 1975 แต่ก็ยังมีบางเทศบาลที่ถูกผนวกรวมเข้ากับเทศบาลนครบรัสเซลส์ อาทิเช่น ลาเคิน, ลาเคิน และเนเดอร์-โอเวอร์-เฮมเบก ซึ่งถูกผนวกเข้ากันในปีค.ศ. 1921

เมืองหลวง
---------

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร มาตราที่ 194 ระบุว่าเมืองหลวงของเบลเยียมนั้นคือเขตเทศบาลนครบรัสเซลส์ แต่อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ แต่งบประมาณที่จัดสรรให้โดยรัฐบาลและเขตฯในฐานะแห่งความเป็นเมืองหลวงนั้น ครอบคลุมกินอาณาเขตทั้ง 19 เทศบาล และในทางปฏิบัติแล้ว สถานที่ราชการสำคัญต่างๆของเบลเยียม ก็มิได้ล้วนแต่ตั้งอยู่ในเขตนครบรัสเซลส์เพียงที่เดียว แต่ยังตั้งอยู่ในเขตเทศบาลอื่นๆอีกทั้ง 18 เขตในเขตเมืองหลวงด้วย ดังนั้นจึงสรุปว่า โดยพฤตินัยแล้วทั้งเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นถือเป็นเมืองหลวงของประเทศ แต่โดยนิตินัยนั้น เมืองหลวงของเบลเยียมคือ "นครบรัสเซลส์"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Article 194 of Belgium's constitution เก็บถาวร 2011-07-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  Statistics foreign population in Belgium by municipality ((ฝรั่งเศส),(ดัตช์))
3. ↑  Picavet, Georges (29 April 2003). "Municipalities (1795-now)". Georges Picavet. สืบค้นเมื่อ 2009-04-05.
4. ↑  "Brussels Capital-Region". Georges Picavet. 4 June 2005. สืบค้นเมื่อ 2009-04-05.
กลุ่มพันธมิตรทางการเมืองภายหลังการปฏิวัติทูต
**การปฏิวัติทูตปี 1756** (อังกฤษ: Diplomatic Revolution of 1756) หรือ **การสลับข้างพันธมิตร** (เยอรมัน: *Renversement des alliances*) เป็นเหตุการณ์เมื่อชาติต่างๆในทวีปยุโรปเกิดการย้ายข้างทางการเมืองภายหลังสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรียและสงครามเจ็ดปี ออสเตรียเลิกคบบริเตนใหญ่และไปผูกมิตรกับฝรั่งเศสและรัสเซีย ขณะที่ปรัสเซียเข้าผูกมิตรกับบริเตนใหญ่แทน ส่งผลให้ดุลอำนาจเกิดการเปลี่ยนแปลงมหาศาล นักการทูตคนสำคัญที่สุดในเหตุการณ์นี้คือรัฐบุรุษออสเตรีย เว็นเซิล อันโทน ฟ็อน เคานิทซ์-รีทแบร์ค

แม้การปฏิวัติทูตจะทำให้ยุโรปแบ่งเป็นสองขั้วระหว่าง บริเตน-ปรัสเซีย ปะทะกับ ออสเตรีย-ฝรั่งเศส-รัสเซีย แต่คู่ปรับหลักยังคงเป็น ปรัสเซียปะทะออสเตรีย และอังกฤษปะทะฝรั่งเศสอยู่ อย่างไรก็ตาม พันธมิตรระหว่างบริเตน-ปรัสเซียกลับไม่ได้ยืนยาวนัก ในปีค.ศ. 1762 บริเตนเลิกให้การสนับสนุนทางการเงินและทางทหารแก่ปรัสเซีย ปรัสเซียจึงหันไปผูกมิตรกับรัสเซียแทน และบริเตนตกอยู่ในสถานะไร้พันธมิตรจนเกิดสงครามปฏิวัติอเมริกา

อ้างอิง
-------

1. ↑  D.B. Horn, "The Diplomatic Revolution" in J.O. Lindsay, ed. *The New Cambridge Modern History vol. 7, The Old Regime: 1713–63* (1957): pp 449–64.
2. ↑  Jeremy Black, *Essay and Reflection: On the 'Old System' and the Diplomatic Revolution' of the Eighteenth Century"* International History Review *(1990) 12#2 pp. 301–323*
3. ↑  Franz A.J. Szabo, "Prince Kaunitz and the Balance of Power." *International History Review* 1#3 (1979): 399–408. in JSTOR
ใจกลางของติกัล หนึ่งในนครมายาที่ทรงอำนาจที่สุดในสมัยคลาสสิก
แผนที่ภูมิภาคมายาแสดงที่ตั้งของนครหลักบางนคร
**นครมายา**เป็นศูนย์กลางประชากรของอารยธรรมมายาสมัยก่อนโคลัมบัสในมีโซอเมริกา ทำหน้าที่พิเศษทางการบริหาร การค้า การผลิต และศาสนาซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของนครโบราณทั่วโลก นครมายามีแนวโน้มที่จะตั้งอยู่กระจัดกระจายมากกว่ากลุ่มนครในสังคมอื่น ๆ แม้แต่ภายในมีโซอเมริกาเอง อันเป็นผลมาจากการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมแบบที่ลุ่มเขตร้อนซึ่งเอื้อต่อการผลิตอาหารท่ามกลางพื้นที่ที่ใช้ประกอบกิจกรรมอื่น ๆ นครมายาไม่มีผังเมืองแบบตาตารางอย่างนครในที่สูงทางตอนกลางของเม็กซิโก (เช่น เตโอตีวากาน, เตนอชตีตลัน) กษัตริย์มายาปกครองอาณาจักรจากพระราชวังที่ตั้งอยู่ใจกลางนคร นครต่าง ๆ มักตั้งอยู่ในบริเวณที่สามารถควบคุมเส้นทางการค้าหรือสามารถจัดส่งผลผลิตที่จำเป็น สิ่งนี้ทำให้อติชนที่ควบคุมการค้าสามารถเพิ่มพูนความมั่งคั่งและสถานะของตนเอง นครเหล่านี้สามารถจัดสร้างวิหารสำหรับประกอบพิธีสาธารณะได้ จึงดึงดูดผู้คนให้เข้ามาอาศัยมากขึ้น นครที่มีสภาพเอื้ออำนวยต่อการผลิตอาหารและเข้าถึงเส้นทางการค้าได้มีแนวโน้มที่จะพัฒนาเป็นเมืองหลวงของบรรดาแว่นแคว้นมายาในยุคเริ่มแรก

ความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างนครรัฐมายาสมัยคลาสสิกมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับความสัมพันธ์ระหว่างนครรัฐในกรีซสมัยคลาสสิกและอิตาลีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา นครบางนครเชื่อมโยงกันโดยตรงผ่านถนนหินปูนที่เรียกว่า *ซักเบ* แต่วัตถุประสงค์ของการสร้างถนนเหล่านี้จะเป็นไปเพื่อการค้า การเมือง หรือศาสนานั้นยังไม่สามารถสรุปได้อย่างแน่ชัด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Sharer & Traxler 2006, p.71.
2. ↑  Graham 2005, p.4.
3. ↑  Martin & Grube 2000, p.15.
4. 1 2 3 4  Sharer & Traxler 2006, p.85.
5. ↑  Martin & Grube 2000, p.21.
6. ↑  Olmedo Vera 1997, p.35.

บรรณานุกรม
----------

* Graham, Elizabeth (2005). "Maya cities and the character of a tropical urbanism" (PDF). Uppsala, Sweden: Uppsala University. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2011-03-01.
* Martin, Simon; Nikolai Grube (2000). *Chronicle of the Maya Kings and Queens: Deciphering the Dynasties of the Ancient Maya*. London and New York: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05103-8. OCLC 47358325.
* Olmedo Vera, Bertina (1997). A. Arellano Hernández; และคณะ (บ.ก.). *The Mayas of the Classic Period*. Mexico: Consejo Nacional para la Cultura y las Artes (National Council for Culture and the Arts). pp. 9–99. ISBN 970-18-3005-9. OCLC 42213077.
* Sharer, Robert J.; Loa P. Traxler (2006). *The Ancient Maya* (6th (fully revised) ed.). Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 0-8047-4817-9. OCLC 57577446.
**สำนักพิมพ์กำมะหยี่** (Gamme Magie Editions) เป็นสำนักพิมพ์ไทยที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ 2550 จัดพิมพ์ผลงานแปลจากหนังสือต่างประเทศ และผลงานของนักเขียนไทย

ประวัติ
-------

ร่วมก่อตั้งโดย อธิชา มัญชุนากร กาบูล็อง - นักแปลและบรรณาธิการ 10เดซิเบล -นักเขียน และศรินนี วราทร - นักการตลาดและบัญชี เมื่อปี พ.ศ. 2550 ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ศรรวริศา เมฆไพบูลย์ -นักแปลและบรรณาธิการ เข้าร่วมงานในฐานะหัวหน้ากองบรรณาธิการ

หมวดหมู่หนังสือ
---------------

**- ผลงานจากนักเขียนไทย**

สำนักพิมพ์เริ่มต้นออกผลงานเล่มแรก ในเดือนสิงหาคม 2550 คือ คณิตศาสตร์ รส. รวมเรื่องสั้นคณิตศาสตร์ โดย 10เดซิเบล และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 จึงออก เด็กหญิงมุกประดับ จากนักเขียนคนเดียวกัน 

**- ผลงานแปลจากหนังสือต่างประเทศ**

แบ่งย่อยออกเป็น 2 ชุด คือ

1. แกรนด์ เมจิค (Grand Magic) - หนังสือจากนักเขียนรุ่นใหญ่ที่ได้รับการยกย่องทั่วโลก เช่น ฮารูกิ มูราคามิ , มิลาน คุนเดอรา

2. ลิตเติล เจมส์ (Little Gems)- หนังสือจากนักเขียนหน้าใหม่ที่น่าสนใจ เช่น มาร์จอเน่ ซาทราพิ เจ้าของผลงานการ์ตูน แพร์ซโพลิส

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักพิมพ์กำมะหยี่
* บล็อกของสำนักพิมพ์กำมะหยี่
* flagสถานีย่อยประเทศจีน
* สถานีย่อยภาพยนตร์

**วิ่งสู้ฟัด 2013** (จีน: 警察故事2013; อังกฤษ: Police Story 2013 หรือที่รู้จักในชื่อ Hong Kong Police Story 2013 ) เป็นภาพยนตร์จีน-ฮ่องกงแนวแอ็คชั่นอาชญากรรมที่เตรียมจัดฉาย นำแสดงโดยเฉินหลง ในการเริ่มต้นใหม่ของภาพยนตร์ซีรีส์ *วิ่งสู้ฟัด* กำกับภาพยนตร์โดย ติงเฉิง ผู้ซึ่งได้กำกับภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ของเฉินหลงอย่าง *ใหญ่พลิกแผ่นดินฟัด* ตามที่เฉินหลงแสดง ได้มีความแตกต่างจากภาพยนตร์*วิ่งสู้ฟัด* ในภาคก่อนที่เขาได้รับบทเป็นตำรวจฮ่องกง โดยในภาคใหม่ เขาได้สวมบทบาทเป็นนายตำรวจจีนแผ่นดินใหญ่

เช่นเดียวกับ *วิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด* ที่ได้มีการแสดงโดยไม่ใช้นักแสดงแทน โดยนำเสนอเนื้อหาที่เข้มข้นกว่าภาคก่อนหน้านี้ที่เป็นแนวตลกขบขัน

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

นักสืบจรงเหวินได้เดินทางไปยังบาร์ของหวู่เพื่อตามหาลูกสาวของเขาซึ่งแยกกันอยู่ที่ชื่อเหมียวเหมียว ซึ่งตอนนี้เป็นแฟนกับเจ้าของไนท์คลับที่มีชื่อว่า หวู่เจียง อย่างไรก็ตาม นักสืบจงก็ไม่ยอมรับถึงความสัมพันธ์ของเหมียวเหมียว ซึ่งนำไปสู่การโต้แย้งระหว่างผู้เป็นพ่อและลูกสาว ก่อนที่นักสืบจงจะให้ลูกสาวได้กลับตัว เขาก็ได้ถูกฟาดเข้าที่ศีรษะโดยคนร้ายไม่ทราบชื่อ จากการวางแผนบงการโดยหวู่เจียง

นักแสดงนำ
---------

* เฉินหลง รับบทเป็น นักสืบจรงเหวิน
* หลิวเย่ รับบทเป็น หวู่เจียง
* หวงป๋อ
* จิ่งเถียน รับบทเป็น เหมียวเหมียว
* จาง หลานซิน
* หวัง จื้อเฟย
* เจิ้ง เสี่ยวหนิง
* กู่ลี่นาจา
* หลิ่ว ไห่หลง รับบทเป็น ไหมไทย (ชื่อในเวอร์ชันไทย)

การสร้าง
--------

การถ่ายทำของ *วิ่งสู้ฟัด 2013* เริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ที่กรุงปักกิ่ง เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับบทบาทของเขา เฉินหลงได้ตัดผมของเขาให้สั้นลงเพื่อความเหมาะสมกับบทของนายตำรวจจีนแผ่นดินใหญ่ เกี่ยวกับบทบาทใหม่ของเขา เฉินหลงได้โพสต์ในบัญชีเว็บซินล่าง เวยป๋อ ว่า

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| ผมได้เล่นเป็นตำรวจหลายครั้งในช่วงก่อนหน้า แต่ผมไม่เคยถ่ายทำภาพยนตร์ที่เน้นไปยังชีวิตของตำรวจแผ่นดินใหญ่ ดังนั้นเวลานี้ ผมจึงได้รับโอกาสรับบทนี้อย่างสาสมแก่ใจ | "|

การถ่ายทำมีขึ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 และหลังจากช่วงเริ่มโพสต์โปรดักชัน กับการบันทึกบทสนทนาของเหล่านักแสดงอีกครั้ง

การเผยแพร่
----------

การจัดฉายรอบปฐมทัศน์ของ *วิ่งสู้ฟัด 2013* ได้มีการจัดขึ้นในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปักกิ่ง 2013 ช่วงเดือนเมษายน ค.ศ. 2013  รวมถึงเฉินหลงยังได้ทำการโปรโมทในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ 2013 ช่วงเดือนพฤษภาคม ของปีดังกล่าว โดยภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการกำหนดจัดฉายที่ประเทศจีน ณ วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2013

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ip Man 3″ and Other New Hong Kong Films in 2013".
2. ↑  "Cannes 2013: Jackie Chan Talks Expendables 3, Police Story 2013, Skiptrace".
3. ↑  "成龍新片《警察故事2013》片場直擊". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-03-07. สืบค้นเมื่อ 2013-11-30.
4. ↑  "Jackie's Close Shave for 'Police Story 2013'".
5. ↑  "Updates On Police Story 2013".
6. ↑  "Jackie Chan Unveils "Police Story 2013" at Beijing Film Festival".
7. ↑  "Jackie Chan wants to be serious but will never quit action films". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-25. สืบค้นเมื่อ 2013-11-30.
8. ↑  "警察故事2013(豆瓣) - 豆瓣电影".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *วิ่งสู้ฟัด 2013* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**สอพินยา** (พม่า: စောဗညား, เสียงอ่านภาษาพม่า: [sɔ́ bəɲá]; สิ้นพระชนม์ 1541) อุปราชเจ้าเมือง เมาะตะมะ ระหว่างประมาณคริสต์ทศวรรษ 1510 ถึง 1541 และตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1539 ถึง 1541 เดิมพระองค์ได้รับการแต่งตั้งครั้งแรกให้เป็นอุปราชแห่งเมืองเมาะตะมะ หนึ่งในสามเมืองสำคัญของอาณาจักรหงสาวดี โดย พญารามที่ 2 ซึ่งเมืองเมาะตะมะในสมัยการปกครองของพระองค์กลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญและร่ำรวยจากการค้าขาย นอกจากนี้พระองค์ยังสร้างกองกำลังส่วนพระองค์ที่เข้มแข็งผสมกับกองทหารรับจ้างชาวโปรตุเกส ภายหลังพระองค์จึงปฏิเสธที่จะร่วมรบกับ พระเจ้าสการะวุตพี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหงสาวดีซึ่งมีศักดิ์เป็นพระเชษฐาพระมเหสีของพระองค์ ระหว่างการพิชิตอาณาจักรหงสาวดีของ อาณาจักรตองอู ช่วง ค.ศ. 1534 – 1541 หลังอาณาจักรตองอูยึดหงสาวดีได้และไม่ไว้พระทัยพระองค์ อาณาจักรตองอูจึงยกทัพมารบกับพระองค์จนถูกจับสำเร็จโทษเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1541
อี ดา-ย็อง (เกาหลี: 이대영) 
เกิดวันที่ 15 ตุลาคม 1996 เป็นอดีตนักกีฬา วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้เธอเล่นตำแหน่งตัวเซต และและเป็นหนึ่งในนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้ที่ได้เล่นวอลเลย์บอลหญิงอาชีพในโคโว วี-ลีก โดยได้ไปแข่งขันในระดับโลกหลายรายการ อาทิ เวิลด์กรังด์ปรีซ์ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพ เวิลด์คัพ

### ประวัติ

อี ดา-ย็อง เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2539 เป็นลูกสาวของคิม กย็อง-ฮึย อดีตนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีใต้ และอี จู-ฮย็อง อดีตนักกรีฑาทีมชาติเกาหลีใต้ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของอี แจ-ย็อง ยังเล่นให้กับทีมวอลเลย์บอลหญิงของเกาหลีใต้ เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาช็อนจูจุงซัน โรงเรียนมัธยมหญิงชินจูกย็องแฮ และโรงเรียนมัธยมสตรีชินจูซุน-มยุง

### ทีมชาติ

อี ดา-ย็อง เริ่มต้นอาชีพนักวอลเลย์บอลระหว่างประเทศของเธอคล้ายกับน้องสาวฝาแฝดของเธอและได้เล่นด้วยกันในกิจกรรมระดับนานาชาติไม่กีรายการสำหรับเกาหลีใต้รวมถึงเอเชียนเกมส์ปี 2014, 2018 FIVB Volleyball Women Nations League 

อี ดา-ย็องป็นส่วนหนึ่งของทีมวอลเลย์บอลของเกาหลีใต้ที่คลิกเหรียญทองในการแข่งขันทีมหญิงในการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ 2014 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอินชอนประเทศเกาหลีใต้ 

เธอกับน้องสาวของเธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของเกาหลีใต้ในการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 18 และกำหนดให้เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงทีม
**วิ่งเปี้ยว** เป็นการละเล่นไทยเดิม ซึ่งมีทั้งความสนุกสนาน และ ช่วยพัฒนาความแข็งแรงและว่องไวของร่างกาย เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์[] ทำให้สุขภาพแข็งแรง นับเป็นการเล่นที่ดีอย่างหนึ่ง

กติกาการเล่น
------------

แบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย ฝ่ายละอย่างน้อย 4 คน จุดเริ่มต้นของทั้งสองฝ่ายจะมองเห็นได้ชัดเจน แต่ละฝ่ายถือผ้าหรือไม้ เมื่อกรรมการให้สัญญาณเริ่มการแข่งขัน ให้แต่ละฝ่ายวิ่งไปทางด้านขวาของตนเอง พยายามวิ่งอ้อมหลักทั้ง 2 หลักไล่ฝ่ายตรงข้ามให้เร็วที่สุด เมื่อวิ่งครบรอบหนึ่งคน ให้ส่งผ้าหรือไม้ให้คนต่อไป คนที่เพิ่งวิ่งเสร็จไปต่อหลังแถว และเวียนรอบไปเรื่อยๆ เมื่อถึงระยะให้ใช้ผ้าหรือไม้ตีที่หลังคนหน้า หากทำได้สำเร็จ ก็เป็นฝ่ายชนะไป

อุปกรณ์
-------

วิ่งเปี้ยวนับเป็นกีฬาที่เล่นได้ง่าย เพราะ อุปกรณ์มีน้อย หาได้ง่าย ดังนี้

* สิ่งของที่จับถนัดมือ เช่น ผ้า ไม้ ท่อ2 ผืน/ชิ้น
* หลัก 2 หลัก คือ ที่จุดหน้าสุดของทั้งสองฝ่ายและหลักที่เอาไว้วิ่งอ้อม (อาจใช้กรวยแทนหลัก)

การทำผิดกฎกติกา
---------------

* วิ่งไม่อ้อมหลัก หรือ ลัดหลัก
* วิ่งชน/เตะหลัก
* ทำผ้า/ไม้หล่นพื้น
* ไม่สามารถส่งไม้ให้คนต่อไป/ส่งแล้วตกพื้น

ทักษะที่ได้รับการพัฒนา
----------------------

ทักษะที่ได้รับการพัฒนาจากการละเล่นนี้คือ []

* ความคล่องแคล่ว ว่องไว
* ความสามัคคีในหมู่คณะ
* พัฒนาร่างกายให้แข็งแรง ไม่ป่วย
* รู้จักวางแผนในการจัดคนวิ่ง และวิธีการวิ่ง
* พัฒนาไหวพริบ
* ความมีน้ำใจนักกีฬา
**สะตอ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Parkia speciosa*) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) มีกิ่งก้านที่มีขนละเอียดใบประกอบแบบขนนกสองชั้น จะออกช่อที่ปลายของกิ่งตามตำราแพทย์แผนไทย จะใช้เมล็ด ขับลมในลำไส้ แก้ปัสสาวะพิการ ไตพิการ ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียใช้เมล็ดสดรับประทาน แก้อาการผิดปกติของไต

สะตอ มีเมล็ดที่มีกลิ่นเหม็นเขียวรุนแรง แต่นิยมนำมารับประทานกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาหารไทยปักษ์ใต้ หลังจากรับประทานสะตอเข้าไปจะมีกลิ่น สามารถดับกลิ่นสะตอ ด้วยการรับประทานมะเขือเปราะตามสักสองสามลูก สะตอเมื่อสุกจนฝักเป็นสีดำ เนื้อสะตอเป็นสีเหลืองบางๆ รับประทานได้ทั้งเม็ด เมล็ดในระยะนี้รสมัน เนื้อมีรสหวาน ถ้าแก่กว่าระยะนี้ ฝักจะแห้ง เมล็ดเป็นสีดำ แข็งและมีกลิ่นฉุนจัด กินไม่ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Samuel, A.J.S.J. Kalusalingam, A. Chellappan, D.K. Gopinath, R. Radhamani, S. Husain, H. A. Muruganandham, V. Promwichit, P. 2010. Ethnomedical survey of plants used by the orang asli in kampong bawong, Perak, West Malaysia. Joutnal of Ethnobiology and Ethnomedicine. 6:5
2. ↑  ปราบกลิ่นสะตอด้วยมะเขือเปราะ
3. ↑  นิดดา หงษ์วิวัฒน์. ฟู้ดอัปเดต:สะตอสุกรสหวานผสมขมมัน. ครัว. ปีที่ 18 ฉบับที่ 112 มกราคม 2555 หน้า 12

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Parkia speciosa***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Parkia speciosa ที่วิกิสปีชีส์
**กระปรอดเล็ก** (basket fern) เป็นเฟินอิงอาศัยในสกุลกระแตไต่ไม้ (*Drynaria*) กระจายพันธุ์ในประเทศพม่า ไทย อินโดจีน มาเลเซีย จีน โพลีนีเซีย ออสเตรเลีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงใต้ พบตามคาคบไม้สูง ในป่าดิบชื้น หรืออยู่ตามโขดหินที่เปียกชื้น ในป่าเปิดตามแนวลำธารน้ำตก มักพบเจริญเติบโตอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ขนาดรัศมีใหญ่ได้มากกว่า 1 เมตร

ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นดังนี้ กระปรอกหัวหิน (จันทบุรี) กูดตั่ง (เชียงใหม่) กูดเฟือย (เหนือ) กูดไม้ (เหนือ) กูดหางม้า (แม่ฮ่องสอน) กูดอ้อม (เหนือ)

ลักษณะทางพฤษศาสตร์
------------------

กระปรอดเล็กมีลำต้นเป็นเหง้าอวบ ยาว ปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำตาลเข้ม ใบมีสองแบบ ใบกาบ (sterile frond) และใบสปอร์ (fertile frond) ใบกาบไม่สร้างสปอร์ ยาวได้ถึง 36 ซ.ม. กว้าง 10 ซ.ม. ขอบใบหยักละเอียด ปลายหยักเรียวแหลม ร่างแหของเส้นใบสันนูนมองเห็นได้ชัดเจน ใบสปอร์เป็นใบประกอบแบบขนนก ปลายเดี่ยว ยาว 3-4 ฟุต ใบย่อยรูปรี ปลายเรียวแหลม มีก้านใบย่อยสั้นๆ อับสปอร์ เรียงตัวเป็น 1 แถวขนานไปกับเส้นกลางใบย่อยทั้งสองข้าง อับสปอร์จมอยู่ในผิวใบ ปูดนูนขึ้นมาถึงด้านหน้าใบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  เต็ม สมิตินันทน์ *ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย* เก็บถาวร 2010-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549
2. ↑  กระแตไต่ไม้ fernsiam.com
**สะบายดี หลวงพะบาง** เป็นภาพยนตร์ร่วมทุนระหว่างไทย-ลาว ถือเป็นภาพยนตร์ลาวเอกชนเรื่องแรกในรอบ 33 ปี[] กำกับโดย ศักดิ์ชาย ดีนาน และอนุสอน สิริสักดา จัดทำโดย บริษัท สปาต้า ครีเอทีฟ และบริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ บริษัท ลาวอาร์ต มีเดีย ซึ่งดูได้แต่เด็กและเยาวชนคอยให้คำแนะนำแก่ผู้ใหญ่และบุตรหลานของท่าน นำแสดงโดย อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม ซึ่งร่วมลงทุนสร้างด้วย และนางเอกชาวลาว อาลี่ คำลี่ พิลาวง ออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำในเวียงจันทน์ หลวงพระบาง และจำปาศักดิ์ใช้เวลาถ่ายทำ 13 วัน[] ทำรายได้ในสัปดาห์แรก 5.4 ล้านบาท ทำรายได้รวม 11 ล้านบาท

เรื่องย่อ
---------

สอน (อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม) ช่างภาพที่ถูกส่งตัวไปถ่ายรูปที่ประเทศลาว แบบไม่เต็มใจนัก ถึงแม้ว่าสอนจะมีเชื้อสายลาวอยู่แต่ไม่มีข้อมูลและไม่เคยไปประเทศลาวเลยสักครั้ง จนมาถึงเมืองปากเซ เขาจ้างมัคคุเทศก์ที่ชื่อ น้อย (คำลี่ พิลาวง) พาเดินทางถ่ายรูปในแถบลาวใต้ ไปน้ำตกหลี่ผี คอนพะเพ็ง และสี่พันดอน แต่เนื่องจากน้อยเพิ่งทำงานครั้งแรกจึงพาหลงไปตลอดทาง และสอนจำใจไปบ้านเก่าของพ่อตามที่เคยสั่งไว้ เมื่อถึงสอนพบกับญาติที่ห่างไปหลายสิบปีแต่ต่างจำเขาได้และได้รับการต้อนรับอย่างดี จนสอนเปลี่ยนความคิดว่าลาวก็คือบ้านหนึ่งของเขา

สอนชอบพอกับน้อย แต่น้อยก็เริ่มเป็นฝ่ายถอยและหลบหน้าเพราะกลัวสนิทสนมกันเกินไป สอนต้องพิสูจน์ให้น้อยเห็นว่าเขาไม่ใช่นักท่องเที่ยวที่สร้างความรักแบบชั่วคราว

นักแสดง
-------

* อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม รับบท สอน
* คำลี่ พิลาวง รับบท น้อย

ดีวีดี
------

ดีวีดีภาพยนตร์ *สะบายดี หลวงพะบาง* ออกวางขายเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551 จัดจำหน่ายโดยโรส มีเดีย มีจำนวน 1 แผ่น ระบบภาพเป็น Widescreen Anamorphic 2.35.1 ซึ่งเป็นอัตราส่วนเหมือนอย่างฉายในโรงภาพยนตร์ (มีคำเตือนขึ้น) ส่วนระบบเสียงภาษาไทย 2 ระบบ คือ Dolby Digital 5.1 และ Dolby Digital 2.0 มีคำบรรยายภาษาไทย ในแผ่นยังมีเบื้องหลัง เทรลเลอร์หนัง ส่วนที่ถูกตัดออกไป ข่าว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อนันดา" หวานควง "จี๊ด" โปรโมตหนังไกลถึงลาว[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "Production note สะบายดี หลวงพะบาง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-27. สืบค้นเมื่อ 2008-05-26.
3. ↑  ข่าวสังคมและวัฒนธรรม[*ลิงก์เสีย*] กระทรวงการต่างประเทศ
4. ↑  Sex and The City เปิดไทยได้ที่ 2 "ส้มตำ" แซบไม่พอรอที่ 4 เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย ผู้จัดการออนไลน์ 14 มิถุนายน 2551 13:34 น.
5. ↑  มยุรี อำนวยพร, ที่สุดของหนังเด่น-หนังโดนแห่งปี เก็บถาวร 2008-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน dailynews.co.th
6. ↑  สะบายดี หลวงพะบาง  เก็บถาวร 2008-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน boomerangshop.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค** (Alexandra Rosemarie Ingrid Benedikte) เป็นพระธิดาในริชชาร์ท เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค และเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก และเป็นพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายกุสตาฟแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์คที่ 7 พระองค์เสกสมรสกับเคานต์เจฟเฟอร์สันแห่งเพอร์ฟิวและเคลนท์-อิลลักค์ พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็น **เคาน์เตสแห่งเพอร์ฟิวและเคลนท์-อิลลักค์** ตามพระสวามี มีพระบุตร 2 พระองค์ ต่อมาใน พ.ศ. 2560 พระองค์และพระสวามีได้ประกาศแยกทางกันอย่างเป็นทางการ พระบุตรทั้งสองมีสิทธิ์ไปมาหาบิดาได้ตามปกติ

เสกสมรสครั้งที่ 2
-----------------

เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับเคานต์มิเคล เอห์เลอเฟลด์-เลาเออร์วิก-บิลเลอ เคานต์แห่งเอเกสคอฟ เลขาธิการพระราชวัง สำนักพระราชวังเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยมีเจ้าฟ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก พระมารดา เจ้าชายกุสทัฟแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค เจ้าหญิงนาตาลีแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค เสด็จมาร่วมงาน ณ วิหารเซนต์เยอร์เกน เมืองสเวนด์โบร์ก ราชอาณาจักรเดนมาร์ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "150 years of the House of Glücksborg". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-08. สืบค้นเมื่อ 25 October 2014.
เจ้าหญิงอีเลีย มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย (อังกฤษ: Elia, Crown Princess of Albania)

พระราชประวัติ
-------------

เจ้าหญิงอีเลีย มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย เดิม *อีเลีย ซาฮาเรีย* พระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 เป็นธิดาของ จอร์จจี ซาฮาเรีย และ โยริกา โมจู ต่อมาครอบครัวของพระองค์ย้ายมาที่สกอเดอ ซึ่งเป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศ ต่อมาในช่วงที่รราชวงศ์แอลเบเนียมีบทบาทในด้านต่างๆของประเทศ พระราชมารดาและพระเชษฐาของพระองค์นั้น มีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องอย่างมาก โดนพระองค์เองนั้นก็ได้กลายเป็นนักแสดง โดยพระเชษฐาอีกคนของพระองค์เป็นทั้งผู้กำกับภาพยนตร์และนักแสดง 

ในปี พ.ศ. 2545 พระองค์ทรงจบจากโรงเรียนศิลปะการแสดงจอร์แดน ที่ตั้งใน ติรานา  ต่อมาได้เสด็จพระราชดำเนินเไปทรงศึกษาต่อ ณ ปารีส ต่อมา พ.ศ. 2548 จึงทรงศึกษาจบ และได้ไปแสดง ณ มหาวิทยาลัยปารีสที่ 8 พระองค์สามารถรับสั่งภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี และ ภาษาอังกฤษ

ภาพยนตร์และปีที่ทรงแสดง
-----------------------

* พ.ศ. 2554: *The Crucible* by Arthur Miller, Albanian National Theater
* พ.ศ. 2554: *Bitter Love* by Carlo Bruni, Albanian National Theater
* พ.ศ. 2555: *Forget Love* by Erion Kame, Albanian National Comedy Theatre
* พ.ศ. 2555: *Midsummer Night's Dream* by William Shakespeare, Albanian National Theater
* พ.ศ. 2556: *The Sunshine Boys* by Neil Simon, Albanian National Comedy Theater
* พ.ศ. 2559: *Three Sisters* by Anton Chekhov, Albanian National Theater

อภิเษกสมรส
----------

พระองต์เข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ เจ้าชายเลกาที่ 2 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ณ พระราชวังหลวงใน ติรานา ซึ่งมีแขกมาร่วมงานไม่มากนัก ทั้งนี้ในพระราชวงศ์ต่างประเทศได้เสด็จพระราชดำเนิน เสด็จมาร่วมงานครั้งนี้ด้วย ดังนี้ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ เจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ อาเลกซานดาร์ คาราจอร์เจวิช แคทเทอรีน แคร์รี เบ็ทติส อดีตมกุฎชราชกุมารและมกุฎมารีแห่งเซอร์เบีย เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย เจ้าชายนิกอลแห่งมอนเตเนโกร เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าชายเกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย และ เจ้าหญิงเลอาแห่งเบลเยียม ทั้งนี้รวมไปถึงประธานาธิบดีและคณะรัฐมนตรีแห่งแอลเบเนียด้วย


| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงอีเลีย มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **เจ้าหญิงซูซาน มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย** |  |  **ผู้อ้างสิทธิสมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย(ราชวงศ์โซกู)** (พ.ศ. 2554-ปัจจุบัน) |  | **ไม่มี** |
***สองสิงห์ชาติไอ้เสือ*** (อังกฤษ: Butch Cassidy and the Sundance Kid)​ เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวคาวบอยตะวันตก ปี 1969 กำกับการแสดงโดย จอร์จ รอย ฮิลล์ เขียนบทภาพยนตร์โดย วิลเลียม โกลด์แมน ภาพยนตร์สร้างจากเรื่องราวของโจร 2 คนที่มีตัวตนอยู่จริงในหน้าประวัติศาตร์อเมริกัน โดยเป็นเรื่องของ "โรเบิร์ต ลีรอย ปาร์กเกอร์" หรือชื่อในวงการคือ **บุตช์ แคสสิดี** (นำแสดงโดย พอล นิวแมน​)​ และคู่หูของเขา "แฮร์รี อลอนโซ ลองกาโบห์" หรือชื่อในวงการคือ **ซันแดนซ์ คิด** (นำแสดงโดย โรเบิร์ต เรดฟอร์ด​)​ โจร 2 คนที่ใครต่อใครรักใคร่เอ็นดู แต่ถูกพวกพ่อค้าหมายหัว หลังจากปล้นรถไฟไปสองรอบ เขาทั้ง 2 ต้องหนีไปไกลถึงประเทศโบลิเวีย หลังออกฉายภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยการได้รับรางวัลออสการ์​ 4 สาขา และ ได้รับรางวัลแบฟตา​ถึง 9 สาขา ทำสถิติเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลแบฟตามากที่สุดในปีเดียวกันมาจนถึงปัจจุบัน รวมทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่สามารถทำรายได้มากที่สุดในปี ค.ศ. 1969 และได้รับการยกย่องจากสมาคมผู้เขียนบทภาพยนตร์แห่งสหรัฐอเมริกาให้อยู่ในรายชื่อ 100 ภาพยนตร์ที่มีการเขียนบทดีที่สุดในโลก โดยได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในบทภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในโลกอันดับที่ 7 

ในปี 2003 หอสมุดรัฐสภาได้คัดเลือกให้ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ​ของสหรัฐอเมริกาในฐานะเป็นภาพยนตร์ที่แสดงออกถึงวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์ หรือสุนทรียศาสตร์ ต่อมาในปี 2007 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน​ได้คัดเลือกให้เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่ 73

อ้างอิง
-------

​
​
​
​
​

1. ↑  *สองสิงห์ชาติไอ้เสือ* ที่แค็ตตาล็อกสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
2. ↑  "BUTCH CASSIDY AND THE SUNDANCE KID". British Board of Film Classification. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 15, 2014. สืบค้นเมื่อ December 15, 2014.
3. ↑  "Butch Cassidy and the Sundance Kid – Box Office Data, DVD and Blu-ray Sales, Movie News, Cast and Crew Information". *The Numbers*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 3, 2014. สืบค้นเมื่อ December 15, 2014.
4. ↑  "Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969)". *Box Office Mojo*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 3, 2012. สืบค้นเมื่อ February 26, 2012.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
**ท่าน้ำ** (อังกฤษ: pier) เป็นสิ่งก่อสร้างยกระดับในแหล่งน้ำ ตรงแบบมีเสาเข็มหรือเสาค้ำจุน สะพาน ท่าน้ำอาจรองรับสิ่งก่อสร้างและทางเดินทั้งหมด โครงสร้างเปิดของท่าน้ำทำให้น้ำขึ้นลงและกระแสน้ำไหลได้โดยส่วนใหญ่ไม่ถูกขัดขวาง ขณะที่รากฐานแข็งกว่าของเขื่อนเทียบเรือ (quay) หรือเสาเข็มที่เว้นช่องใกล้กันของท่าเทียบเรือ (wharf) สามารถใช้เป็นกำแพงกันคลื่น (breakwater) ได้ ฉะนั้นจึงมีความเสี่ยงตกตะกอน (silting) มากกว่า ท่าน้ำสามารถมีขนาดและความซับซ้อนต่างกันได้ตั้งแต่สิ่งก่อสร้างไม้น้ำหนักเบาจนถึงสิ่งก่อสร้างสำคัญที่มีขนาดกว่า 1,600 เมตร 

การก่อสร้างท่าน้ำเพื่อความมุ่งหมายหลายประการ และเนื่องจากความมุ่งหมายเหล่านี้มีความแปรผันตามภูมิภาคต่าง ๆ คำว่า "ท่าน้ำ" จึงมักมีความหมายแตกต่างกันในส่วนต่าง ๆ ของโลก ฉะนั้น ในทวีปอเมริกาเหนือและประเทศออสเตรเลีย ซึ่งท่าเรือจำนวนมากสร้างบนแบบจำลองท่าน้ำหลายท่าจนเมื่อเร็ว ๆ นี้ คำนี้จึงส่อความหมายถึงอาคารสำหรับจัดการสินค้าปัจจุบันหรืออดีต ในทางกลับกัน ในทวีปยุโรป ซึ่งท่าเรือมักใช้แอ่งและเขื่อนเทียบเรือริมแม่น้ำมากกว่าท่าน้ำ คำนี้จึงสัมพันธ์กับภาพลักษณ์ท่าน้ำสุขารมณ์ (pleasure pier) เหล็กหล่อสมัยวิกตอเรียมากกว่า
พิกัดภูมิศาสตร์: 0°N 90°W﻿ / ﻿0°N 90°W﻿ / 0; -90

ซีกโลกตะวันตก
**ซีกโลกตะวันตก**เป็นคำทางภูมิศาสตร์หมายถึง ครึ่งหนึ่งของโลกที่อยู่ทางตะวันตกของเส้นเมริเดียนแรก (ลากผ่านกรีนิช สหราชอาณาจักร) และทางตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา (แอนติเมอริเดียน) ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเรียก ซีกโลกตะวันออก

ในความหมายนี้ ซีกโลกตะวันตกประกอบด้วยทวีปอเมริกา ส่วนตะวันตกของทวีปยุโรปและทวีปแอฟริกา ปลายสุดฝั่งตะวันออกของประเทศรัสเซีย ดินแดนต่าง ๆ ในโอเชียเนียและบางส่วนของแอนตาร์กติกา แต่ไม่รวมบางส่วนของหมู่เกาะอะลูเชียนที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐอะแลสกา

ในความพยายามนิยามซีกโลกตะวันตกว่าเป็นส่วนของโลกซึ่งมิใช่ส่วนหนึ่งของโลกเก่า ยังมีการใช้เส้นเมอริเดียนที่ 20 องศาตะวันตก และเส้นเมอริเดียนที่ 160 องศาตะวันออกซึ่งอยู่ตรงข้ามนิยามซีกโลกตะวันตก การใช้แบบนี้ไม่รวมแผ่นดินใหญ่ยุโรปและแอฟริกาและส่วนเล็ก ๆ ของกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ แต่รวมรัสเซียตะวันออกและโอเชียเนียมากขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Britannica*, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-09, สืบค้นเมื่อ 2016-01-10
2. ↑  Olson, Judy M (1997), "Projecting the hemisphere", ใน Robinson, Arthur H; Snyder, John P (บ.ก.), *Matching the map projection to the need*, Bethesda, MD: Cartography and Geographic Information Society, American Congress on Surveying and Mapping.  
- "Western Hemisphere", *Merriam-Webster's Geographical Dictionary* (3rd ed.), Springfield, Massachusetts: Merriam-Webster, 2001, p. 1294.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซีกโลกตะวันตก

| * ด
* ค
* ก
ซีกโลก |
| --- |
| 
* ซีกโลกเหนือ
* ซีกโลกใต้
* ซีกโลกตะวันออก
* ซีกโลกตะวันตก
* ซีกโลกพื้นดิน
* ซีกโลกพื้นน้ำ

 |
| 
* **วิกิพีเดีย:หนังสือ หนังสือ**
* **สถานีย่อย สถานีย่อย:ภูมิศาสตร์**
* **หน้าคอมมอนส์ แผ่นที่การแบ่งซีกโลก**

 |
โลกเมื่อมองจากกึ่งกลางของซีกโลกพื้นดิน
**ซีกโลกพื้นดิน** (เยอรมัน: *Landhemisphäre*) คือซีกโลกที่แบ่งด้วยวงกลมใหญ่ที่มีสัดส่วนของแผ่นดิน มากที่สุดบนผิวโลก โดยซีกโลกตรงข้ามเรียกว่า ซีกโลกพื้นน้ำ ชื่อเรียกนี้ได้คิดค้นขึ้นโดยอัลเบร็คท์ เพ็งค์ นักภูมิศาสตร์ ชาวเยอรมัน

ศูนย์กลางของซีกโลกพื้นดินปัจจุบันอยู่ใกล้ เมืองน็องต์ ประเทศฝรั่งเศส (ละติจูด 47 องศา 13 ลิปดาเหนือ ลองจิจูด 1 องศา 32 ลิปดาตะวันตก)

ภาพรวม
------

ซีกโลกภาคพื้นดินประกอบด้วย 88% ของผืนแผ่นดินทั้งหมดบนโลก ประกอบไปด้วยบางส่วนของทวีปยูเรเชีย แอฟริกา อเมริกาเหนือ และ อเมริกาใต้ พื้นที่ส่วนใหญ่ของส่วนที่มหาสมุทรคือ มหาสมุทรแอตแลนติก

แม้ในซีกโลกพื้นดิน อัตราส่วนของผืนแผ่นดินต่อผืนทะเล ก็ยังเป็นแค่ 49:51 นั่นคือยังมีทะเลมากกว่าแผ่นดิน (ในขณะที่ 88.7% ของซีกโลกพื้นน้ำคือมหาสมุทร) เนื่องจากผืนแผ่นดินจะเคลื่อนตัวด้วยความเร็วหลายเซนติเมตรต่อปีเนื่องจากการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค จุดศูนย์กลางของซีกโลกพื้นดินเองก็เคลื่อนตัวไปตามเวลาทางธรณีวิทยา

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  浮田ほか 2004. sfn error: no target: CITEREF浮田ほか2004 (help)
2. 1 2  日本地誌研究所 1989. sfn error: no target: CITEREF日本地誌研究所1989 (help)
แผนที่ทางภูมิศาสตร์ของซีกโลกเหนือ
บริเวณสีน้ำเงินคือซีกโลกเหนือ ส่วนบริเวณสีเหลืองคือซีกโลกใต้ แนวเขตที่แบ่งซีกโลกออกเป็นสองซีกคือเส้นศูนย์สูตร
**ซีกโลกเหนือ** (อังกฤษ: northern hemisphere) คือบริเวณของโลกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรขึ้นไปจนถึงขั้วโลกเหนือ ตรงข้ามกับซีกโลกใต้ ค่าพิกัดภูมิศาสตร์ของละติจูดของตำแหน่งใดก็ตามบนซีกโลกเหนือจะเป็นบวกเสมอและใช้สัญลักษณ์แทนด้วยตัว *N* ฤดูหนาวของพื้นที่ในซีกโลกเหนือจะเริ่มตั้งแต่เหมายัน (ราววันที่ 21 ธันวาคม) จนถึงวสันตวิษุวัต (ราววันที่ 20 มีนาคม) ส่วนฤดูร้อนจะเริ่มตั้งแต่ครีษมายัน (ราววันที่ 21 มิถุนายน) ไปจนถึงศารทวิษุวัต (ราววันที่ 23 กันยายน)

ซีกโลกเหนือประกอบด้วยพื้นน้ำมากกว่าแผ่นดินอย่างชัดเจน แต่ก็ยังปกคลุมด้วยแผ่นดินมากกว่าซีกโลกใต้ ซีกโลกเหนือประกอบด้วยแผ่นดิน 39% และพื้นน้ำ 61% ประชากรราว 90% ของโลกอาศัยอยู่ในซีกโลกเหนือ แผ่นดินส่วนใหญ่เป็นทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย ซึ่งเป็นทวีปที่ใหญ่ที่สุดในโลก ทวีปอเมริกาเหนือ และส่วนใหญ่ของทวีปแอฟริกา นอกจากนี้ยังมีบางส่วนของทวีปอเมริกาใต้ กรีนแลนด์ เกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก มหาสมุทรที่มีพื้นที่อยู่ในซีกโลกเหนือได้แก่มหาสมุทรอาร์กติก มหาสมุทรแปซิฟิกและแอตแลนติกราวครึ่งหนึ่ง และมหาสมุทรอินเดียบางส่วน

จุดศูนย์กลางของซีกโลกเหนือคือขั้วโลกเหนือ ซึ่งเป็นจุดตัดทิศเหนือระหว่างขั้วโลกกับพื้นผิวของโลก ส่วนขั้วแม่เหล็กเหนือจะแปรผันไปเหนือเส้นอาร์กติกเซอร์เคิล ออโรราที่เกิดขึ้นในซีกโลกเหนือเรียกว่า *aurora borealis* หรือ *แสงเหนือ* ในภาษาไทย

เนื่องจากแรงคอริออลิสจากการหมุนของโลก บริเวณความกดอากาศต่ำที่กำเนิดในซีกโลกเหนือ เช่น เฮอร์ริเคนหรือไต้ฝุ่น จะปรากฏการหมุนของพายุในทิศทวนเข็มนาฬิกาเสมอ

ซีกเหนือของดาวเคราะห์ดวงอื่นในระบบสุริยะสามารถนิยามได้จาก บริเวณของดาวที่มีซีกฟ้าเดียวกับขั้วโลกเหนือเมื่อเทียบกับระนาบไม่แปรผันของระบบสุริยะ

พื้นที่ที่ตั้งอยู่บนซีกโลกเหนือ
-------------------------------

* ทวีปยุโรปทั้งทวีป
* ทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลางทั้งทวีป ภูมิภาคแคริบเบียน ยกเว้นดินแดนโพ้นทะเลบางแห่ง
* พื้นที่เกือบทั้งหมดของทวีปเอเชีย ยกเว้นติมอร์ตะวันออกที่อยู่ซีกโลกใต้ อินโดนีเซียและมัลดีฟส์บางส่วนที่มีพื้นที่คาบเกี่ยวกับเส้นศูนย์สูตร
* พื้นที่ราวสองในสามของทวีปแอฟริกา ตั้งแต่บริเวณจะงอยแอฟริกาขึ้นไป
* พื้นที่ราวหนึ่งในสิบของทวีปอเมริกาใต้ ตั้งแต่บริเวณทิศเหนือของปากแม่น้ำแอมะซอนขึ้นไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Peter Hupfer, Wilhelm Kuttler, Ernst Heyer, Frank-Michael Chmielewski: *Witterung und Klima: eine Einführung in die Meteorologie und Klimatologie*. Vieweg+Teubner Verlag, 2006, ISBN 3835100963, หน้า 13 (เยอรมัน)
2. ↑  , Ogden, Philip E. "Density and Distribution of Population."  *Encyclopedia of Population*. Vol. 1. 2003. หน้า 221-226.
3. ↑  Report of the IAU Working Group on cartographic coordinates and rotational elements: 2009 เก็บถาวร 2015-09-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, 23 ตุลาคม 2010

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซีกโลกเหนือ

| * ด
* ค
* ก
ซีกโลก |
| --- |
| 
* ซีกโลกเหนือ
* ซีกโลกใต้
* ซีกโลกตะวันออก
* ซีกโลกตะวันตก
* ซีกโลกพื้นดิน
* ซีกโลกพื้นน้ำ

 |
| 
* **วิกิพีเดีย:หนังสือ หนังสือ**
* **สถานีย่อย สถานีย่อย:ภูมิศาสตร์**
* **หน้าคอมมอนส์ แผ่นที่การแบ่งซีกโลก**

 |
**ซี/2020 เอฟ3 (นีโอไวซ์)** เป็นดาวหางคาบยาวที่มีวงโคจรเกือบเป็นพาราโบลิกที่ค้นพบเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2563 โดยนักดาราศาสตร์ระหว่างภารกิจนีโอไวซ์ของกล้องโทรทศศน์อวกาศการสำรวจอินฟราเรดสนามกว้าง (WISE) ในขณะนั้น มันเป็นวัตถุความสว่างอันดับที่ 18 อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ 2 หน่วยดาราศาสตร์ (300 ล้าน กม.) จากดวงอาทิตย์ และ 1.7 หน่วยดาราศาสตร์ (250 ล้าน กม.) จากโลก

จนถึงเดือนกรกฎาคม 2563 ดาวหางมีความสว่างพอมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เป็นดาวหางที่สว่างที่สุดดาวหนึ่งในซีกโลกเหนือนับแต่ดาวหางเฮล-บอปป์ในปี 2540 ดาวหางนี้มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเกือบตลอดเดือนกรกฎาคม 2563 จนถึงวันที่ 24 กรกฎาคม ดาวหางมีความสว่าง 4

สำหรับผู้สังเกตในซีกโลกเหนือ ดาวหางเห็นได้ทางขอบฟ้าตะวันตกเฉียงเหนือใต้ดาวไถ เหนือเส้นขนานที่ 45 เหนือ ดาวหางนี้จะเห็นได้ตลอดคืนตั้งแต่วันที่ 13–22 กรกฎาคม เนื่องจากมันวนรอบขั้วโลก วันที่ 17 กรกฎาคม ดาวหางนีโอไวซ์เข้าสู่กลุ่มดาวหมีใหญ่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "COMET C/2020 F3 (NEOWISE)". *Minor Planet Electronic Circulars*. 2020-G05. 1 April 2020. สืบค้นเมื่อ 13 July 2020. On behalf of NEOWISE (C51), J. Masiero reported on March 31 UT that this object showed clear signs of cometary activity.
2. ↑  Seiichi Yoshida. "C/2020 F3 ( NEOWISE )". สืบค้นเมื่อ April 4, 2020.
3. ↑  "C/2020 F3 (NEOWISE) plot @ Comet Observation database (COBS)" (mm.m column). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-16. สืบค้นเมื่อ July 18, 2020.
4. ↑  "A Bright New Visitor: How to Spot Comet NEOWISE". Sky & Telescope. 9 July 2020. สืบค้นเมื่อ 13 July 2020.
**กองพลทหารราบสรรพาวุธแห่งเอ็สเอ็สที่ 19 (ลัตเวียที่ 2)**(เยอรมัน: *19. Waffen-Grenadier-Division der SS (lettische Nr. 2))* , ลัตเวีย: *19. ieroču SS grenadieru divīzija (latviešu Nr. 2)*) เป็นกองพลทหารราบของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นกองพลลัตเวียที่ 2 ก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1944 ภายหลังจากหน่วยรบพี่ กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 15 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียนที่ 1) ซึ่งได้ก่อตั้งเป็นหน่วยทหารลัตเวีย ได้ถูกโอบล้อมด้วยวงล้อมคูร์แลนด์ เมื่อสิ้นสุดสงครามที่ได้ยอมจำนนต่อกองทัพแดง

กองพลนี้ได้ก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1944 จากกองทัพน้อยทหารราบเอ็สเอ็สที่ 2 กับได้เพิ่มทหารใหม่เป็นสามกรมทหาร, กรมทหารทหารราบสรรพาวุธที่ 46 (ลัตเวียที่ 6) ในขณะเดียวกัน ชื่อหน่วยของสองกรมทหารเกรนาเดียร์อื่นๆได้ถูกเปลี่ยนจาก 39 และ 40 ไปยัง 42 และ 43 ตามลำดับ ผู้บัญชาการของกองพลน้อยทหารราบเอ็สเอ็สที่ 2 SS-Oberführer Hinrich Schuldt ได้กลายเป็นผู้บัญชาการคนแรกของกองพลนี้ ภายหลัง Schuldt ได้เสียชีวิตในการรบเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1944 SS-Standartenführer Friedrich-Wilhelm Bock ได้เป็นผู้บัญชาการชั่วคราว ก็ได้ถูกแทนที่เมื่อวันที่ 13 เมษายน โดย SS-Oberführer Bruno Streckenbach ที่เป็นผู้นำของกองพลจนกระทั่งสงครามยุติลง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Official designation in German language as to „Bundesarchiv-Militärarchiv" in Freiburg im Breisgau, stores of the Wehrmacht and Waffen-SS.
ผู้ชายคนหนึ่งกำลังจู๋จี๋กับ*วากาชู* ("หนุ่มวัยรุ่น" ในภาพอาจเป็น*คาเงมะ* เช่นกัน) และผู้ให้บริการทางเพศหญิง *วากาชู* (สวมผ้าโพกหัว) แอบจุมพิตกับผู้หญิงลับหลังอีกฝ่าย วาดโดย นิชิกาวะ ซุเกโนบุ ป. 1716–1735 ลงสีด้วยมือแบบ*ชุนงะ*
*คาเงมะ* นั่งบนตักของอีกฝ่ายที่อาวุโสกว่า วาดโดย มิยางาวะ อิชโช ใน*สปริงพาสต์ไทมส์* ค.ศ. 1750
***คาเงมะ*** (ญี่ปุ่น: 陰間; โรมาจิ: *Kagema*) เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่ใช้หมายถึงผู้ให้บริการทางเพศวัยรุ่นชาย *คาเงมะ* มักกลายเป็นนักแสดงคาบูกิฝึกหัด (ซึ่งมักเป็นฝ่ายรับบริการทางเพศเอง) ทั้งลูกค้าชายและหญิงสามารถรับบริการ*คาเงมะ* ได้ ลูกค้าชายมักร่วมเพศทางทวารหนักเป็นฝ่ายรุก:109 การใช้ปากกระทำอวัยวะเพศชายของกันและกันไม่ได้รับการกล่าวถึงในเอกสารยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1867):121–122

*คาเงมะ* ที่ไม่ได้สังกัดโรงละครคาบูกิสามารถได้รับการจ้างผ่านซ่องโสเภณีชายหรือโรงน้ำชาที่เฉพาะทางด้านการให้บริการ*คาเงมะ*:69–72 ซึ่งอาจเรียกโรงน้ำชานั้นว่า*คาเงมาจายะ* (陰間茶屋, *Kagemajaya*, "โรงน้ำชา*คาเงมะ*) ค่าบริการ*คาเงมะ* เรียกเก็บในอัตราที่สูงกว่าผู้ให้บริการทางเพศหญิงอื่นในระดับเดียวกัน:111 และกิจการสามารถสร้างความมั่งคั่งแก่*คาเงมะ* ได้ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 แม้ต้องผ่านข้อจำกัดทางกฎหมายที่เพิ่มมากขึ้น ว่าความพยายามใด ๆ ที่ให้ผู้ให้บริการทางเพศ (ทั้งชายและหญิง) อยู่ในเขตเมืองที่กำหนดไว้นั้นผิดกฎหมาย และร้องขอให้ห้ามปรามความสัมพันธ์ข้ามชนชั้นซึ่งถูกมองว่าเป็นการทำให้โครงสร้างทางสังคมที่มีมาแต่ในอดีตเสียระบบ:70–78, 132–134

ผู้ให้บริการทางเพศหลายคนข้างต้น รวมถึงนักแสดงคาบูกิวัยเยาว์หลายคน เป็นแรงงานตามสัญญา (indentured servant) ขายตั้งแต่ยังเด็กแก่ช่องโสเภณีหรือโรงละคร ส่วนใหญ่ในสัญญา 10 ปี:69, 134–135 ขึ้นอยู่กับความต้องการของลูกค้า *คาเงมะ* อาจเป็น *ยาโร* (ชายหนุ่ม), *วากาชู* (หนุ่มวัยรุ่น ราว 10–18 ปี) หรือ*อนนางาตะ* (ชายแสดงเป็นหญิง):90–92

ดูเพิ่ม
-------

* รักร่วมเพศในประเทศญี่ปุ่น
* เปเดรัสติส
* วากาชู

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Leupp, Gary P. (1997). *Male Colors: The Construction of Homosexuality in Tokugawa Japan*. University of California Press. ISBN 978-0-520-20900-8.

หนังสืออ่านเพิ่ม
----------------

* Bernard Faure "The Red Thread" 1998.
**หนูขนเสี้ยนเขาหินปูน** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Niviventer hinpoon*; อังกฤษ: Limestone rat) เป็นสปีชีส์ของสัตว์ฟันแทะในวงศ์ Muridae อาศัยในถ้ำหินปูน พบในประเทศไทยเพียงแห่งเดียวเท่านั้น ในจังหวัดอุทัยธานี, สระบุรี และลพบุรี

สถานภาพปัจจุบันตามบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติว่าเป็นสัตว์ใกล้ถูกคุกคาม ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

ประวัติ
-------

ถูกค้นพบครั้งแรกโดย William A. Neill เมื่อ พ.ศ. 2516 จับได้ในบริเวณเขาหินปูน บริเวณพุน้ำตก อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี หลังจากนั้นอีก 2 ปี นายส่งศักดิ์ เย็นบุตร สามารถจับหนูตัวเมีย 1 ตัว ได้จากถ้ำเขาหินปูน บริเวณวัดถ้ำพระธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี ในปี พ.ศ. 2518

ปัจจุบันตัวอย่างต้นแบบแรกของหนูขนเสี้ยนเขาหินปูน หมายเลข 54-3988 ได้เก็บรักษาไว้ที่ศูนย์รวบรวมตัวอย่างอ้างอิงทางชีววิทยา สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย

ลักษณะ
------

หนูขนเสี้ยนเขาหินปูนมีขนแข็งขึ้นแซมบนลำตัวทางด้านหลัง ขนด้านหลังสีเทาอมเหลือง ด้านท้องสีเทา มีนม 4 คู่ หางสองสี ด้านบนสีดำและด้านล่างสีขาว หางยาวเท่า ๆ กับความยาวของลำตัวและหัวรวมกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  หนูขนเสี้ยนเขาหินปูน[*ลิงก์เสีย*] หมายเหตุนิเวศวิทยา ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 พ.ศ 2550
2. ↑  หนูขนเสี้ยนเขาหินปูน ฐานข้อมูลชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคาม

* Baillie, J. 1996. Niviventer hinpoon[*ลิงก์เสีย*]. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 19 July 2007.
* Musser, G. G. and M. D. Carleton. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 *in* Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Niviventer hinpoon ที่วิกิสปีชีส์
**รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา** เป็นตำแหน่งที่รองจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นตำแหน่งรองจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ถ้าหากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ นั้นลาออกหรือถึงแก่กรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ จะทำหน้าที่รัฐมนตรีแทนจนกว่าประธานาธิบดีจะเสนอชื่อและวุฒิสภายืนยันการเข้ารับตำแหน่ง ตำแหน่งนี้ถูกสร้างขึ้นในปี พ. ศ. 2515 ก่อนวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 ปลัดกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา นับเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสลำดับที่หนึ่งถัดจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งปัจจุบัน ผู้ดำรงตำแหน่งคือ จอห์น ซัลลิแวน จากพรรครีพับลิกัน

กระทรวงการต่างประเทศถือเป็นกระทรวงเดียวของรัฐบาลกลางที่มีรัฐมนตรีช่วย 2 ตำแหน่ง (อีกตำแหน่งคือ **รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาด้านการจัดการทรัพยากร**) ในทางปฏิบัติตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยต่างประเทศนี้นั้น จะสามารถเข้าปฏิบัติหน้าที่ได้เป็นลำดับแรก ซึ่งเป็นอานิสงค์จากรัฐบัญญัติว่าด้วยการปฏิรูปเพื่อป้องกันการว่างเว้นผู้บริหาร แต่ทั้งนี้รัฐมนตรีช่วยทั้ง 2 ตำแหน่งมีศักดิ์ และ สิทธิ์เท่ากันในการรักษาการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงฯ หากไม่ขัดต่อข้อกฎหมาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "1 FAM 030 OFFICE OF THE DEPUTY SECRETARY OF STATE (D)". U.S. Department of State. April 9, 2015. สืบค้นเมื่อ February 14, 2017.
**การทดปฏิทิน** (อังกฤษ: intercalation) หมายถึง การเพิ่มเติมวัน หรือเดือน ลงในปฏิทินจันทรคติเพื่อให้ไม่เคลื่อนไปจากปฏิทินสุริยคติมากนัก การทดปฏิทินพบได้ในปฏิทินจันทรคติไทย ปฏิทินจันทรคติอิสลาม ปฏิทินจันทรคติจีน และปฏิทินจันทรคติภารตะ นอกจากนี้ การทดปฏิทินยังหมายถึงการเพิ่มวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ในปีอธิกสุรทินอีกด้วย

ปฏิทินจันทรคติไทยและภารตะ ปกติกำหนดให้เดือนเลขคี่มี 29 วัน ส่วนเดือนเลขคู่มี 30 วัน เรียกว่า **ปีปกติมาสวาร** ดังนั้นจำนวนวันทั้งหมดในหนึ่งปีจึงอยู่ที่ 354 วัน ซึ่งน้อยกว่าจำนวนวันในปีปกติสุรทินที่ 365 วัน เมื่อจัดเดือนตามวิธีปกติไปเรื่อย ๆ อาจสังเกตได้ว่าเดือน 12 ถอยร่นมาเป็นเดือนตุลาคม หากไม่ได้ทำอะไรเลย เดือน 12 ก็จะร่นมาที่เดือนกันยายน สิงหาคม ... ตามลำดับ ด้วยเหตุนี้จึงต้องเติมเดือนแปดเพิ่มต่อท้ายเดือนแปดครั้งแรก เพื่อให้เดือน 12 กลับไปอยู่ที่เดือนพฤศจิกายนตามเดิม ปีที่ได้เพิ่มเดือนนั้นเรียกว่า **ปีอธิกมาส** ในบางกรณี หากเดือนจันทรคติที่วางแล้วคลาดเคลื่อนไป 1 วัน อาจเพิ่มวันแรม 15 ค่ำ เดือน 7 ขึ้นมา ซึ่งปีที่ได้เพิ่มวันเรียกว่า **ปีอธิกวาร** 

ส่วนในปฏิทินอิสลาม ปกติเดือนหนึ่งจะกำหนดไว้ที่ 30 วัน แต่เมื่อถึงวันที่ 29 ของเดือนใด ๆ แล้ว ผู้นำศาสนาอิสลาม (เช่น จุฬาราชมนตรี) จะประกาศให้ชาวมุสลิมสังเกตว่า หลังดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว แลเห็นดวงจันทร์เสี้ยวหรือไม่ หากแลเห็นให้ถือว่าเย็นวันนั้นเป็นการเริ่มต้นเดือนใหม่
 บางประเทศ อาจกำหนดว่า ต้องเห็นดวงจันทร์อยู่บนท้องฟ้าอย่างน้อย 5 นาที หลังจากดวงอาทิตย์ตก เช่นอียิปต์ ส่วนบางประเทศอาจใช้การคำนวณเวลาดวงอาทิตย์ตกและดวงจันทร์ตกก่อนนำมาเปรียบเทียบเพื่อตัดสินเดือนขาดเดือนเต็ม อนึ่ง การดูดวงจันทร์เป็นข้อสำคัญมาก โดยเฉพาะเมื่อจะสิ้นเดือนรอมฎอน เข้าสู่เดือนเชาวาล อันเป็นช่วงเวลาของการเลิกถือศึลอดในปีนั้น

สำหรับในปฏิทินจีน การเดินวันจันทรคติจะยึดตามวันจันทร์ดับ (new moon) ซึ่งคำนวณด้วยวิธีทางดาราศาสตร์ และจะได้ว่าเดือนหนึ่งมี 29 วันบ้าง 30 วันบ้าง โดยจะต้องให้วันวสันตวิษุวัต วันอุตรายัน วันศารทวิษุวัต และวันทักษิณายัน อยู่ในเดือน 2, 5, 8 และ 11 ตามลำดับ เสมอไป หากไม่ได้ตามนี้ให้ดูว่า มีเดือนใดที่ไม่มีวันภาวะเลขคู่ (เช่น อวี๋สุ่ย ชุนเฟิน กู๋อวี่,... ต้าหาน) ให้นับเดือนนั้นซ้ำจากเดือนก่อน เป็นอธิกมาส ก่อนนับเดือนต่อไปตามปกติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Intercalation ค้นจาก
2. ↑  พยากรณ์.คอม ปฏิทินจันทรคติไทย. วันที่ค้นข้อมูล 24 ธันวาคม 2557
3. ↑  ประกาศจุฬาราชมนตรี เรื่อง ดูดวงจันทร์เพื่อกำหนดที่วันที่ 1 รอบีอุ้ลเอาวาล ประจำปี ฮ.ศ.1436 ลว. 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
4. ↑  รอยาลี มามะ. วันสำคัญในปฏิทินอิสลามประจำปี ฮ.ศ.1435 กับปฏิทินไทยสากล เผยแพร่ใน สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน).
5. ↑  Islamic Months จาก islamawareness.net วันที่ค้นข้อมูล 24 ธันวาคม 2557
6. ↑  "Gregorian-Lunar Calendar Conversion Table 1901-2100". Hong Kong Observatory. 20 Dec 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-03. สืบค้นเมื่อ 19 Feb 2015.
7. ↑  "The Essence of the Chinese Calendar". *chinesefortunecalendar.com*.