recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดในสองวิหาร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 68 ตาราง นอกจากนี้มีที่ธรณีสงฆ์ 7 แปลง เนื้อที่ 59 ไร่ 2 งาน 4 ตารางวา ทางทิศใต้จดคลองบางมอญใน ทางทิศตะวันออกจดคลองบางพระยา

วัดในสองวิหารสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2170 ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดิน ชาวบ้านเรียกอีกนามหนึ่งว่า **วัดในเดิมสองวิหาร** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2225 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 21 เมตร พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่ม มักถูกน้ำท่วมเมื่อน้ำทะเลขึ้นหนุน แวดล้อมไปด้วยบ้านเรือนของประชาชน ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะดังนี้ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างและได้บูรณะขึ้นใหม่แทนของเก่าที่ชำรุด เจดีย์มีลักษณะเป็นเจดีย์เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง สำหรับปูชนียสถาน มีพระประธานในอุโบสถ พระพุทธหลวงพ่อโต พระพุทธโสธรจำลอง

ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2485 เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน คือ พระครูพิพิธกิจจาภิรัต (สนันท์ วราโภ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดในสองวิหาร". *สำนักงานพระพุทธศาสนา จังหวัดสมุทรปราการ*.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดในสองวิหาร". *หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ*.
3. ↑  "เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม". *หอมรดกไทย*.
4. ↑  "วัดในสองวิหาร". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาตรา**คำสั่งของฝ่ายบริหาร** (อังกฤษ: executive order) เพื่อช่วยเจ้าพนักงานและหน่วยงานของฝ่ายบริหารจัดการปฏิบัติการภายในรัฐบาลกลางเอง คำสั่งของฝ่ายบริหารมีผลทางกฎหมายสมบูรณ์เมื่อได้รับอนุญาตจากฝ่ายนิติบัญญัติซึ่งรัฐธรรมนูญมอบอำนาจโดยตรงแก่ฝ่ายบริหาร หรือทำตามที่รัฐบัญญัติซึ่งมอบอำนาจดุลยพินิจบางส่วนแก่ประธานาธิบดีอย่างชัดเจน (กฎหมายที่ออกตามอำนาจที่ได้รับมอบหมาย)

คำสั่งของฝ่ายบริหารอยู่ภายใต้บังคับแห่งการพิจารณาทบทวนโดยศาล เฉกเช่นบทกฎหมายและข้อบังคับของสภานิติบัญญัติซึ่งหน่วยงานรัฐบาลประกาศใช้ และอาจถูกตีตกได้หากศาลพิเคราะห์แล้วว่าบทกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญไม่สนับสนุน การริเริ่มนโยบายสำคัญต้องอาศัยการเห็นชอบจากฝ่ายนิติบัญญํติ แต่คำสั่งของฝ่ายบริหารมีอิทธิพลสำคัญเหนือกิจการภายในของรัฐบาล โดยตัดสินใจว่าจะบังคับใช้กฎหมายอย่างไรและมากระดับใด การจัดการกับภาวะฉุกเฉิน การทำสงครามและโดยรวมเป็นการปรับตัวเลือกนโยบายในการนำบทกฎหมายกว้างไปปฏิบัติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  John Contrubis, *Executive Orders and Proclamations*, CRS Report for Congress #95-722A, March 9, 1999, Pp. 1-2
**วัดใหม่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 คุ้มคลองฝ้าย (วัดใหม่) ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา ในช่วงเทศกาลปีใหม่ ประชาชนมักมากราบไหว้ขอพรพระพุทธมงคลนพคุณและหลวงปู่นาม โดยถือคติตามชื่อวัดใหม่เพื่อจะพบสิ่งใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิตในปีใหม่

วัดใหม่ได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2400 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกอีกนามหนึ่งว่า **วัดใหม่บางปลากด** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2512

อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ภายในประดิษฐานพระประธาน นามว่า *หลวงพ่อมงคลนพคุณ* สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการฉ่าง
* พระอธิการบาง
* พระอธิการโสม
* พระอธิการอ่อง
* พระอธิการผัน
* พระอธิการเป๋า
* พระอธิการนาม ปภสฺสโร
* พระมหาผิน สาลิคุโณ
* พระวินัยธรนิพนธ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ชาวสมุทรปราการแห่ 'พระพุทธมงคลนพคุณ' และ 'หลวงปู่นาม' วัดใหม่บางปลากด". แนวหน้า. 1 มกราคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดใหม่". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "วัดใหม่". องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด.[*ลิงก์เสีย*]
จำเลยในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก
**คำสั่งผู้บังคับบัญชา** (อังกฤษ: Superior orders) หรือเรียก **ข้อต่อสู้เนือร์นแบร์ก** (อังกฤษ: Nuremberg defense) หรือ **แค่ทำตามสั่ง** (อังกฤษ: just following orders) เป็นคำให้การแก้ฟ้องในศาลว่าบุคคล ไม่ว่าเป็นสมาชิกกองทัพ หน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย หรือพลเรือนก็ตาม ไม่ควรถือว่ามีความผิดจากการลงมือปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา

คำสั่งผู้บังคับบัญชามักถือเป็นส่วนประกอบของหลักความรับผิดทางอาญาของผู้บังคับบัญชา (command responsibility)

การใช้คำให้การแก้ฟ้องดังกล่าวที่มีชื่อเสียงมากที่สุดครั้งหนึ่ง ได้แก่ คำให้การแก้ฟ้องของผู้ถูกกล่าวหาในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก ค.ศ. 1945–1946 ดังนั้นจึงมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "ข้อต่อสู้เนือร์นแบร์ก" คดีนี้เป็นคดีที่ฝ่ายสัมพันธมิตรผู้ชนะสงครามโลกครั้งที่สองดำเนินคดีต่อผู้นำการเมือง ทหารและเศรษฐกิจของนาซีเยอรมนี การพิจารณาคดีเหล่านี้ภายใต้กฎบัตรกรุงลอนดอนว่าด้วยคณะตุลาการทหารระหว่างประเทศที่จัดการพิจารณาคดีขึ้น ตัดสินว่าข้อต่อสู้เรื่องคำสั่งผู้บังคับบัญชาไม่เพียงพอทำให้หลบเลี่ยงการลงโทษได้ เพียงแต่อาจบรรเทาบทลงโทษได้เท่านั้น

อย่างไรก็ดี คำให้การแก้ฟ้องเรื่องคำสั่งผู้บังคับบัญชานี้มีใช้กันมาตั้งแต่ก่อนการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก และศาลก็วินิจฉัยไว้ไม่ตรงกัน คือมีทั้งที่ถูกตัดสินว่าผิดและไม่ผิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  *See* L.C. Green, *Superior Orders in National and International Law*, (A. W. Sijthoff International Publishing Co. Netherlands, 1976)
2. ↑  Mark J. Osiel, *Obeying Orders: Atrocity, Military Discipline, and the Law of War*, (Transactions Publishers, New Brunswick, N.J. 1999).
3. ↑  *See* James B. Insco, *Defense of Superior Orders Before Military Commissions*, Duke Journal of Comparative and International Law, 13 DUKEJCIL 389 (Spring, 2003). Asserting in the author's view that a *respondeat superior* approach to superior orders is an "underinclusive extreme".
4. ↑  H. T. King Jr. *The Legacy of Nuremberg*, Case Western Journal of International Law, Vol. 34. (Fall 2002) at p. 335.e
**ทัดดอกไม้** (อังกฤษ: Pterion) เป็นบริเวณของกะโหลกศีรษะที่บอบบางที่สุด อยู่ขอบหลังของข้อต่อสฟีโนพาไรทัลซูเจอร์ (sphenoparietal suture) ในระยะทารกบริเวณนี้จะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อที่กระดูกยังไม่เจริญมาประสานกันเรียกว่า **กระหม่อมสฟีนอยด์** หรือ **กระหม่อมข้าง** (sphenoidal fontanelle) และจะเกิดการสร้างกระดูกจนเป็นข้อต่อเมื่ออายุได้ 6-8 เดือนหลังคลอด

ตำแหน่ง
-------

ทัดดอกไม้อยู่ด้านหลังประมาณ 3 เซนติเมตร และเหนือเล็กน้อยต่อระดับของส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of frontal bone)

บริเวณนี้เป็นที่บรรจบของกระดูก 4 ชิ้น ได้แก่

* กระดูกข้างขม่อม (parietal bone)
* กระดูกขมับ (temporal bone)
* กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid bone)
* กระดูกหน้าผาก (frontal bone)

ความสำคัญทางคลินิก
------------------

ทัดดอกไม้เป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของกะโหลกศีรษะ เป็นบริเวณที่มีความสำคัญเพราะมีหลอดเลือดแดงมิดเดิลเมนินเจียล (middle meningeal artery) วิ่งอยู่ด้านในของกะโหลกศีรษะใต้ต่อทัดดอกไม้ หากมีการกระทบกระเทือนที่ทัดดอกไม้จะทำให้หลอดเลือดแดงนี้แตก และเกิดการตกเลือดเหนือเยื่อดูรา (epidural hematoma) ซึ่งอาจทำให้หมดสติได้

รากศัพท์
--------

คำว่า *ทัดดอกไม้* มีที่มาเนื่องจากเป็นบริเวณด้านข้างของศีรษะระหว่างหูกับขมับ เมื่อนำดอกไม้มาทัดหู กลีบของดอกไม้มักจะอยู่ชิดกับบริเวณนี้

สำหรับภาษาอังกฤษ คำว่า *pterion* มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก *pteron* แปลว่า ปีก

ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เฮอร์มีส (Hermes) เทพเจ้าผู้สื่อสารสามารถบินได้เนื่องจากมีรองเท้ามีปีก และมีปีกที่ติดอยู่บริเวณทัดดอกไม้

อ้างอิง
-------

1. ↑  บทวิทยุรายการ "รู้ รัก ภาษาไทย" ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เวลา 7.00-7.30 น.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Diagram at shoshinryu.com เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* SUNY Figs *22:01-04*
* Diagram - look for #24 เก็บถาวร 2007-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (source here เก็บถาวร 2006-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
* *Pterion* จากเว็บไซต์ *eMedicine Dictionary*
***แบตเทิลโลดรันเนอร์*** (อังกฤษ: *Battle Lode Runner*) เป็นเกมแพลตฟอร์มปริศนาที่สร้างจากเกมซีรีส์*โลดรันเนอร์* ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกสำหรับพีซี เอนจิน ของเอ็นอีซี โดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ใน ค.ศ. 1993 เกมนี้ได้รับการวางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 และวางจำหน่ายในภูมิภาคอเมริกาเหนือและยุโรปเป็นครั้งแรกในเดือนเมษายนปีเดียวกันสำหรับเวอร์ชวลคอนโซลของวี นอกจากนี้ ยังเป็นเกมแรกที่เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้นที่จะพร้อมใช้งานในเวอร์ชวลคอนโซลสำหรับภูมิภาคอื่น

รูปแบบการเล่น
-------------

รูปแบบการเล่นของ*แบตเทิลโลดรันเนอร์*นั้นเกี่ยวกับการเดินทางผ่านด่านต่าง ๆ 50 ด่านใน 11 ช่วงเวลาที่แตกต่างกัน และรวบรวมทองคำโดยไม่ให้ถูกศัตรูจับ ตัวละครผู้เล่นสามารถไต่เชือกและบันได, เดินบนศัตรู, รวบรวมเพาเวอร์อัป และที่สำคัญที่สุดคือสามารถขุดหลุมทางขวาหรือซ้ายของตัวเองได้

### โหมดหลายผู้เล่น

ผู้เล่นสามารถเล่นกับผู้เล่น 5 คนใน 3 หมวดหมู่ของการเล่น ได้แก่: เอาชีวิตรอด, หลบหนี และแท็กแมตช์ ซึ่งในโหมดเอาชีวิตรอดผู้เล่นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่จะเป็นฝ่ายชนะ ส่วนในโหมดหลบหนี คนแรกที่รวบรวมทองคำลับ, ปลดล็อกบันได และหลบหนีจะเป็นผู้ชนะ และในโหมดแท็กแมตช์ ผู้เล่นจะสร้างทีมและพยายามดักจับสมาชิกของอีกทีมหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Retro Roundup 4/16/07". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-28. สืบค้นเมื่อ 2011-07-06.
2. ↑  Thomas, Lucas (2007-04-26). "Battle Lode Runner". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-02. สืบค้นเมื่อ 2008-04-20.
**แอ็นสท์ คาร์ล อับเบอ** (เยอรมัน: *Ernst Karl Abbe*; 23 มกราคม 1840 – 14 มกราคม 1905) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ทั้งยังเป็นผู้ประกอบการและนักปฏิรูปสังคมด้วย

เขาได้ร่วมกับอ็อทโท ช็อท และคาร์ล ไซส์ พัฒนาอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์จำนวนมาก เขายังเป็นหุ้นส่วนในบริษัทคาร์ลไซส์ อาเก ซึ่งเป็นผู้ผลิตระบบทางแสงขั้นสูงของเยอรมนี เช่น กล้องจุลทรรศน์ กล้องโทรทรรศน์ ท้องฟ้าจำลอง

ชีวประวัติ
----------

อับเบอเกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม 1840 ในเมืองไอเซอนัค ในรัฐซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พ่อของเขาชื่อ เกออร์ค อาดัม อับเบอ (*Georg Adam Abbe*) เป็นหัวหน้าคนงานในโรงงานปั่นด้าย และแม่ของเขาชื่อ เอลีซาเบ็ท คริสทีนา บาร์ชเฟ็ลท์ (*Elisabeth Christina Barchfeldt*) ไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวย เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโดยได้รับการสนับสนุนจากบริษัทของพ่อ และจบการศึกษาในปี 1857 ด้วยผลการเรียนยอดเยี่ยมจากโรงเรียนในไอเซอนัค

พ่อของอับเบอตัดสินใจให้เขาไปเรียนที่มหาวิทยาลัยแม้ว่าจะประสบปัญหาทางการเงินก็ตาม อับเบอได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเยนาตั้งแต่ปี 1857 ถึง 1859 และมหาวิทยาลัยเกิททิงเงินตั้งแต่ปี 1859 ถึง 1861 ในขณะที่เรียนมหาวิทยาลัย เขาทำงานเป็นครูสอนพิเศษเพื่อหาเงิน นอกจากนี้บริษัทของพ่อเขายังคงสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการเรียนของเขา เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1861 เขาได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน ในระหว่างการศึกษาของเขา เขาได้รับอิทธิพลจากแบร์นฮาร์ท รีมัน และวิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์ แต่เวเบอร์ตกงานเนื่องจากเหตุการณ์ศาสตราจารย์เกิททิงเงิน

หลังจากนั้นอับเบอจึงได้มาทำงานที่หอดูดาวเกิททิงเงินและในฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์เป็นเวลาสั้น เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 1863 เขามีคุณสมบัติเป็นวิทยากรที่มหาวิทยาลัยเยนา และในปี 1870 ได้เป็นรองศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ทดลอง กลศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ในปี 1879 เขาได้เป็นศาสตราจารย์เต็มตัว ในปี 1878 เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยหอดูดาวเยนา ในปี 1889 เขาได้เป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์และมนุษยศาสตร์ไบเอิร์น และเขายังเป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์ซัคเซิน

ในปี 1891 เขาเกษียณจากการสอนที่มหาวิทยาลัยเยนา และเสียชีวิตในเยนาเมื่อวันที่ 14 มกราคม 1905

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Blasius 1953 harvnb error: no target: CITEREFBlasius1953 (help)
2. 1 2  Debus et al. 1968 harvnb error: no target: CITEREFDebusCalingerCollinsKennedy1968 (help)
3. 1 2  Günther 1970 harvnb error: no target: CITEREFGünther1970 (help)
4. 1 2  Günther 1970 harvnb error: no target: CITEREFGünther1970 (help)
5. 1 2  Hoiberg 2010 harvnb error: no target: CITEREFHoiberg2010 (help)
ดร.**แอ็นสท์ ไฮง์เคิล** (เยอรมัน: *Ernst Heinkel*) เป็นนักออกแบบเครื่องบิน วิศวกรการบินชาวเยอรมัน และมีตำแหน่งเป็นแวร์เวียร์ทชัฟทซ์ฟือเรอร์ในสมัยไรช์ที่สามและเป็นสมาชิกของพรรคนาซี เขายังเป็นเจ้าของโรงอากาศยานไฮง์เคิล (*Heinkel-Flugzeugwerke*) ซึ่งเป็นผู้ผลิตเครื่องบินไฮง์เคิล เฮ 178 อากาศยานติดเครื่องยนต์เจ็ตเครื่องแรกของโลก

ประวัติ
-------

ไฮง์เคิลเกิดที่เมืองกรุนบัค ชานเมืองชตุทท์การ์ท จบการศึกษาจากสถาบันเทคนิคชตุทท์การ์ท และเริ่มสนใจในศาสตร์การบินเมื่อได้เห็นเรือเหาะเซ็พเพอลีน เมื่อมีอายุได้ 21 ปีเขาไปชมงานแอร์โชว์นานาชาติที่ฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ และมีมองว่าการบินคือคมนาคมแห่งอนาคต ในปีนั้นเขาเริ่มลงมือสร้างเครื่องบินของตนเองด้วยการช่วยเหลือแนะนำของเฮนรี ฟาร์แมน (Henri Farman) 

ไฮง์เคิลประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกจนได้รับบาดเจ็บหนักใน ค.ศ. 1911 ถึงกระนั้น เขายังคงเดินตามศาสตร์การบินต่อไป เขาเข้าทำงานที่บริษัทอากาศยานอัลบาทร็อส (*Albatros Flugzeugwerke*) และมีส่วนพัฒนาเครื่องบิน Albatros B.II จนสำเร็จ เครื่องบินนี้ถูกใช้งานในต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังลาออกจากอัลบาทร็อส เขาตั้งบริษัทของตนเองใน ค.ศ. 1921 ที่เมืองวาร์เนอมึนเดอ (Warnemünde) และเนื่องจากกองกำลังป้องกันประเทศเยอรมนีถูกจำกัดการมีเครื่องบินจากผลของสนธิสัญญาแวร์ซาย ทำให้ไฮง์เคิลจำเป็นมองหาลูกค้าต่างประเทศ เช่น สวีเดน ญี่ปุ่น

เมื่อฮิตเลอร์ก้าวขึ้นสู่อำนาจและฉีกสนธิสัญญาแวร์ซาย ทำให้ไฮง์เคิลกลายเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการสร้างเสริมแสนยานุภาพทางอากาศของลุฟท์วัฟเฟอ เขาได้รับตำแหน่งแวร์เวียร์ทชัฟทซ์ฟือเรอร์ (ผู้นำฝ่ายเศรษฐกิจการสงคราม) จากรัฐบาลเยอรมัน รับผิดชอบด้านการฟื้นแสนยานุภาพของเยอรมนี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Grosz, Peter M. *Albatros C.I*, Windsock Datafile No. 57, Albatros Productions, 1996, ISBN 0-948414-76-6, p.5, 10
2. ↑  "Japanese-German relations, 1895-1945", Christian W. Spang, Rolf-Harald Wippich. Routledge, 2006. ISBN 0-415-34248-1, ISBN 978-0-415-34248-3. Retrieved March 16, 2010.
นักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น

**ยาซูชิ โยชิดะ** (ญี่ปุ่น: 吉田 靖; โรมาจิ: *Yoshida Yasushi*; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมของสมุทรปราการ ซิตี้

อาชีพผู้เล่น
------------

โยชิดะเกิดที่แขวงเนริมะในโตเกียวเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960 หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ เขาได้เล่นฟุตบอลให้แก่มิตซูบิชิมอเตอส์ (*อูราวะ เรด* ในปัจจุบัน) ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 ถึง 1992 เขาลงเล่นให้แก่มิตซูบิชิทั้งสิ้น 175 นัด ยิงได้ 35 ประตู

อาชีพผู้ฝึกสอน
--------------

หลังจากที่เลิกเล่นฟุตบอล โยชิดะได้เริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนกับอูราวะ เรดส์ใน ค.ศ. 1992 โดยเขาได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนจนถึง ค.ศ. 2000 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1999 เขาได้คุมทีมในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิ 1999 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีชุดที่เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลกในปี 2003 และ 2005 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 เขารับตำแหน่งผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีในการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2007 และใน ค.ศ. 2011 เขาได้กลับมาคุมทีมชาติชุดนี้อีกครั้ง ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมโรอัสโซ คูมาโมโตะ แต่ได้ลาออกในเดือนกรกฎาคม และในเดือนกันยายนปีเดียวกัน เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมหญิงของอูราวะ เรดส์ และลาออกจากตำแหน่งหลังจบฤดูกาล 2016

วันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2021 โยชิดะได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมสมุทรปราการ ซิตี้ในไทยลีก แต่สุดท้ายเขาไม่สามารถช่วยทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Roasso Kumamoto(ในภาษาญี่ปุ่น)
2. ↑  Urawa Reds(ในภาษาญี่ปุ่น)
3. ↑  "ตัวแทน "อิชิอิ" สมุทรปราการ แต่งตั้ง "ยาสุชิ โยชิดะ" นั่งกุนซือ". Thai Rath. 11 December 2021. สืบค้นเมื่อ 13 December 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 

| * ด
* ค
* ก
สโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้ – ผู้จัดการทีม |
| --- |
| 
* สุรพงษ์ (2561–62)
* มูรายามะ (2562)
* อิชิอิ (2562–64)
* โยชิดะ (2564–65)
* จักรพันธ์ (2565–66)
* สรธร (2566)
* ธนา (2566–)

 |
**มัสยิดยูฆารือเกิฟแฮร์อาฆา** (อาเซอร์ไบจาน: *Yuxarı Gövhər ağa məscidi*; Yukhari Govhar Agha Mosque) เป็นมัสยิดในชูชา ประเทศอาเซอร์ไบจาน มัสยิดตั้งอยู่ที่จัตุรัสถนนยูซิฟ แวซีร์ แชแมนแซมินลี ซึ่งอยู่กลางเมือง และเป็นหนึ่งในหมู่อาคารในพื้นที่ที่ออกแบบโดยสถาปนิกคนเดียวกัน ชื่อของมัสยิดแปลว่า "มัสยิดเกิฟแฮร์อาฆาบน" อันสื่อถึงที่ตั้งที่อยู่ตอนบนของเมืองชูชา เพื่อไม่ให้สับสนกับมัสยิดอาชาฆือเกิฟแฮร์อาฆาซึ่งตั้งอยู่ตอนล่างของเมือง ทั้งสองมัสยิดถือเป็นมัสยิดสำคัญของเมืองชูชา

ในสมัยโซเวียต มัสยิดถูกปิดและใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์ และเปิดใช้งานใหม่เป็นมัสยิดอีกครั้งในปี 1988 ภายหลังการยึดเมืองชูชาของกองกำลังคาราบัค-อาร์มีเนียในปี 1992 มัสยิดไม่ได้ถูกใช้งานอีก หลังการบูรณะเล็กน้อยโดยซ่อมแซมหลังคาของมัสยิดในช่วงปี 2008–2009  รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคมีคำสั่งให้บูรณะซ่อมแซมโดยจ้างช่างชาวอิหร่านเข้ามาช่วยในงานบูรณะ ในขณะที่ทางการอาเซอร์ไบจานแสดงความไม่พอใจอย่างมากต่อโครงการบูรณะมัสยิดนี้ รองผู้ว่าการคณะกรรมาธิการแห่งรัฐว่าด้วยกิจการองค์การศาสนา (State Committee for Work with Religious Organizations) ระบุว่า "จุดมุ่งหมายของชาวอาร์มีเนียที่จะบูรณะมัสยิดเก่าแก่ในชูชานี้ เป็นความพยายามกลบเกลื่อนร่องรอยความเสียหายที่พวกเขาทำต่ออนุสรณ์ทางศาสนาและวัฒนธรรมของอาเซอร์ไบจานในดินแดนที่พวกเขายึดครองไป"

หลังโครงการบูรณะหลายปี มัสยิดรวมถึงหมู่อาคารโดยรอบที่เป็นผลงานของสถาปนิกคนเดียวกันได้เปิดต่อสาธารณชนอีกครั้งเพื่อการท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 ตุลาคม 2019 มัสยิดได้รับการใช้งานในฐานะศูนย์วัฒนธรรมอาร์มีเนีย-อิหร่าน และที่สำคัญคือไม่ปรากฏการระบุความเกี่ยวข้องของมัสยิดกับอาเซอร์ไบจาน แต่กลับนำเสนอมัสยิดนี้ในฐานะมัสยิดของอิหร่านแทน มีการจัดละหมาดวันศุกร์ขึ้นครั้งแรกในมัสยิดเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2020 โดยทหารอาเซอร์ไบจาน เป็นครั้งแรกที่มีการละหมาดวันศุกร์ในมัสยิดนี้ในรอบ 28 ปี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Shusha State Historical & Architectural Reserve". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 October 2010. สืบค้นเมื่อ 20 July 2010.
2. ↑  "Наши культурные ценности – Шушинский район". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-23. สืบค้นเมื่อ 26 July 2010.
3. ↑  "PACE – Urgency to prevent the destruction of cultural monuments in the Armenian-occupied town of Shusha of Azerbaijan". สืบค้นเมื่อ 20 July 2010.
4. ↑  "Чудеса Азербайджана". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-20. สืบค้นเมื่อ 26 July 2010.
5. ↑  "Human Rights group". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-26. สืบค้นเมื่อ 23 July 2010.
6. ↑  Excavation works start in the Iranian Upper Mosque of Shushi
7. ↑  "Karabakh readies restoration project for Persian mosque".
8. ↑  "Azerbaijan reacts to Iranian company restoring mosque in Shusha". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-03. สืบค้นเมื่อ 2021-11-20.
9. ↑  "Gohar Agha Upper Mosque restored, inaugurated as Armenian-Iranian Cultural Center in Artsakh". *armenpress.am* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-05-12.
10. ↑  "Karabakh's contentious mosque restoration | Eurasianet". *eurasianet.org* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-05-12.
11. ↑  "İyirmi səkkiz ildən sonra Şuşada cümə namazı qılındı". *azerbaijan-news.az*. 13 November 2020.
12. ↑  "Karabakh: Shusha hears Friday prayer call after decades".
เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง หรือต่อมาเป็น เจ้าหญิงลูเซีย ดัชเชสแห่งเจนัวและดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา (อังกฤษ: Princess Lucia of Bourbon-Two Sicilies) ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 ณ มิวนิก รัฐไบเอิร์น เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ปิอุส ดยุกแห่งคาลาเบรีย กับ เจ้าหญิงมาเรีย ลุจวิกา เทเรซาแห่งบาวาเรีย

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ณ พระราชวังนึมเฟนบูร์ก มิวนิก เยอรมัน ซึ่งทั้ง 2 ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรีย เหมือนกัน โดยพระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **ดัชเชสแห่งเจนัว ดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา** มีพระธิดา 1 พระองค์คือ

1. เจ้าหญิงมาเรีย อิซาเบลลาแห่งซาวอย-เจนัว

โดยหลังจากที่ ราชอาณาจักรอิตาลี สิ้นสุดลง พระองค์และพระสวามี พระธิดา เสด็จไปประทับยัง บราซิล โดยพระสวามีทรงงานในฟาร์มส่วนพระองค์ ต่อมาพระสวามีสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1996 สิริพระชันษา 90 ชันษา โดยถัดจากนั้นเพียง 5 ปี ในปี ค.ศ. 2001 พระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษา 93 ชันษา พระศพของทั้ง 2 ถูกฝัง ณ สุสานหลวงราชวงศ์ใกล้เมืองตูริน

อ้างอิง
-------





1. ↑   Darryl Lundy (10 พฤษภาคม 2003) "ลูซี่ดิ Borbone, Principessa di Borbone delle เนื่องจาก Sicilie" ThePeerage.com ที่ดึง 2008/10/13
2. ↑   Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2008-10-13.
**โรงเรียนวัดนาวง** เป็นโรงเรียนรัฐบาล ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณบ้านนาวง ตำบลบางกุ้ง อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษาแบบสหศึกษา

ประวัติ
-------

ป้ายด้านหน้าโรงเรียนวัดนาวง
**โรงเรียนวัดนาวง** ก่อตั้งโดย**ขุนนิคมประศาสน์** นายอำเภอเขาขาว (อำเภอห้วยยอดในปัจจุบัน) และ**ขุนนัยนาปะยา** กำนันตำบลนาปะยา (ตำบลบางกุ้ง,ตำบลนาวงและตำบลวังคีรีในปัจจุบัน) โดยได้รับการบริจาคเงินจากประชาชนในพื้นที่ในการก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป. 1 ก. พิเศษ และได้รับการบริจากที่ดินจากวัดนาวงจำนวน 1 ไร่ 1 งาน จากพระครูอรรถสารสุนทร เจ้าอาวาสวัดนาวง โดยใช้ชื่อว่า **โรงเรียนประชาบาลตำบลนาปะยา ๑** และทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 โดยเปิดสอนในระดับประถมศึกษา 

ในระหว่างปี พ.ศ. 2486 ถึง พ.ศ. 2490 โรงเรียนประชาบาลตำบลนาปะยา ๑ ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น **โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๒** ให้ตรงตามชื่อตำบลซึ่งเปลี่ยนชื่อใหม่ และในระหว่างปี พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2495 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น **โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๑**  จนถึงปี พ.ศ. 2496 โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๑ ได้ย้ายไปอยู่ในเขตตำบลบางกุ้ง และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น **โรงเรียนวัดนาวง** ตามที่ตั้งในเขตวัดนาวง และซื้อที่ดินเพิ่มเติมจากเงินบริจาคเพื่อขยายโรงเรียนบริเวณทิศใต้และทิศตะวันตกรวมจำนวน 6 ไร่ ในปี พ.ศ. 2511

ในปี พ.ศ. 2524 โรงเรียนวัดนาวงได้ขยายระดับการศึกษาผู้ใหญ่ร่วมกับศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดตรัง และเริ่มเปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลในปี พ.ศ. 2529 โครงการอนุบาลชนบทของกระทรวงศึกษาธิการ

สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
----------------------

* **ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน** รูปตราสัญลักษณ์ประจำสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ด้านใต้มีชื่อโรงเรียนและหน่วยงานที่สังกัด
* **คำขวัญ** รู้หน้าที่ มีวินัย ใฝ่ศึกษา
* **สีประจำโรงเรียน**
	+ ███ หมายถึง สีขาว
	+ ███ หมายถึง สีน้ำเงิน
* **เพลงประจำโรงเรียน** เพลงมาร์ชโรงเรียนวัดนาวง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  ประวัติโรงเรียนวัดนาวง
2. 1 2  เนื้อหาเพลงมาร์ชโรงเรียนวัดนาวง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์โรงเรียนวัดนาวง
* ข้อมูลพื้นฐานโรงเรียนวัดนาวง (จังหวัดตรัง)ในระบบสารสนเทศเพื่อการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
เจ้าหญิงอันโทเนีย ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Antonia, Duchess of Wellington)

พระประวัติ
----------

เจ้าหญิงอันโทเนีย ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน (เดิม: เจ้าหญิงอันโทเนียแห่งปรัสเซีย) ประสูติเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2498 ณ สหราชอาณาจักร เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในเจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซียและเลดีเบียร์กิด กินเนสส์ เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย และเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี โดยพระองค์มีพระเชษฐาฝาแฝดคือเจ้าชายรูเพิร์ต โดยงานหลักของพระองค์คือการเป็นประธานมูลนิธิกินเนสส์ ทรานซ์ ซึ่งทรงทำต่อจากพระมารดา

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับชาลส์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 9 แห่งเวลลิงตัน เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 โดยเธอได้รับพระราชทานพระอิสริยยศตามพระสวามีดังนี้

1. ดัชเชสแห่งเวลลิงตัน
2. ดัชเชสแห่งครูแดด โรเดียร์โก
3. เจ้าหญิงแห่งวอเทอร์ลู
4. ดัชเชสแห่งวิกตอเรีย

ทั้งสองมีพระบุตรดังนี้

1. อาร์เธอร์ เวลเลสลี เอิร์ลแห่งมอนิงตัน
2. เลดีมอนเนอ์ มอนตากู
3. เลดีแมรี เวลสลีย์
4. เลดีชาร์ลอตต์ เวลสลีย์
5. ลอร์ดเฟรเดอริก เวลสลีย์

เจ้าหญิงอันโทเนียทรงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เนื่องจากทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
**ดาวทะเลปุ่มแดง** (อังกฤษ: Red-knobbed starfish, Red spine star, African sea star, African red knob sea star, Linck's starfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Protoreaster lincki*)   เป็นดาวทะเลชนิดหนึ่ง

ลำตัวแยกเป็นห้าแฉก ซึ่งเรียกว่าแขน ส่วนกลางมีลักษณะเป็นจานกลม ด้านหลังมีตุ่มหินปูนสีแดงขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป ตุ่มเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างเป็นหินปูนที่มีรูพรุนทั้งตัว มีรูก้นขนาดเล็กหนึ่งช่องอยู่ใกล้กึ่งกลางลำตัว ปากอยู่ด้านล่าง บริเวณจุดกึ่งกลางของลำตัว ใต้แขนแต่ละข้างมีหนวดสั้น ๆ เรียงตามส่วนยาวของแขนเป็นคู่ ๆ มีลักษณะเป็นกล้ามเนื้อที่เหนียวและแข็งแรง ทำหน้าที่เสมือนเท้า นอกจากจะใช้ในการเคลื่อนที่แล้วยังใช้จับอาหารอีกด้วย ลำตัวและแขนทั้งห้าภายในมีลักษณะเป็นช่องติดต่อกัน ช่องของแต่ละแขนบรรจุอวัยวะสืบพันธุ์ และอวัยวะย่อยอาหารบางส่วน เมื่อแขนข้างหนึ่งข้างใดขาดหายไป จะมีแขนใหม่งอกขึ้นมาแทนที่ มีขนาดโตเต็มที่ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 12 นิ้ว

พบอยู่ตามชายฝั่งทะเล โดยเฉพาะบริเวณที่เป็นโขดหินและพื้นทรายที่เป็นโคลนและทราย กินอาหาร จำพวกหอยสองฝา โดยเฉพาะหอยนางรม, กุ้ง, ปู, หนอนตัวแบน, หนอนท่อ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ กระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก พบได้ในน้ำลึกถึง 100 เมตร

ดาวทะเลปุ่มแดง นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในตู้ปลา และยังใช้ทำประโยชน์อย่างอื่น เช่น ทำปุ๋ยอินทรีและซากแห้งนำไปประดับตกแต่งบ้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-20. สืบค้นเมื่อ 2012-04-14.
2. 1 2 3
3. ↑
4. ↑  ดาวทะเลปุ่มแดง จากสนุกดอตคอม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Protoreaster lincki***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Protoreaster lincki ที่วิกิสปีชีส์
**ตุน ราซัก เอกซ์เชนจ์** (อังกฤษ: Tun Razak Exchange หรือชื่อย่อ **TRX**) หรือชื่อเดิม **เขตการเงินนานาชาติกัวลาลัมเปอร์** (อังกฤษ: Kuala Lumpur International Financial District หรือชื่อย่อ **KLIFD**) เป็นโครงการพัฒนาขนาด 70 เอเคอร์ โดย1MDB ในย่านใจกลางนครกัวลาลัมเปอร์ เพื่อเป็นแหล่งการเงินและเศรษฐกิจของกัวลาลัมเปอร์ ชื่อ ตุน ราซัก นั้นตั้งตามอดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย ตุน อับดุล ราซัก ฮุสเซน และตามชื่อถนนจาลันตุน ราซัก TRX เป็นหนึ่งในโครงการภายใต้นโยบายการเปลี่ยนผ่านทางเศรษฐกิจของรัฐบาลมาเลเซีย

มาสเตอร์แพลนของโครงการประกอบด้วยอาคารรวม 26 อาคาร และพื้นที่ใช้สอยสุทธิ 21 ล้าน ฟุต2 ประกอบด้วยสำนักงาน ที่อยู่อาศัย โรงแรม พื้นที่การค้า ภัตตาคาร และศูนย์ด้านวัฒนธรรม 

โครงการอยู่ภายใต้การพัฒนาเป็นเวลา 15 ปี โดยมีแผนว่าระยะแรกของโครงการจะแล้วเสร็จในราวปี 2017/2018 อาคารหมุดหมายของโครงการคือดิเอกซ์เชนจ์ 106 ซึ่งเป็นอาคารที่สูงที่สุดในมาเลเซียอันดับที่สาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tun Razak Exchange | Kuala Lumpur, Malaysia Attractions". *Lonely Planet* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-10-08.
2. ↑  "About Tun Razak Exchange". *Tun Razak Exchange* (ภาษาอังกฤษ). 2016-11-10. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-10. สืบค้นเมื่อ 2017-09-10.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Tun Razak Exchange official website
* The Exchange TRX mall official website
**วัดกงลาด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านกงลาด ตำบลห้วยด้วน อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 25 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา

วัดกงลาดเริ่มสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยชาวบ้านลาวครั่งที่ถูกกวาดต้อนมาจากแขวงเมืองหลวงพระบางเมื่อประมาณ พ.ศ. 2322 ในสมัยกรุงธนบุรี และถูกกำหนดให้มาตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่เป็นหมู่ที่ 5 และ 6 ของตำบลห้วยด้วนในปัจจุบัน วัดกงลาดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335

วัดมีโบราณสถานคืออุโบสถหลังเก่า เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนชุดฐานปัทม์ มีทางเข้าออกสองทาง เครื่องบนหลังคาไม้ลดชั้นมุงด้วยกระเบื้องดินเผาปลายแหลม (เกล็ดเต่า) เดิมมีพาไลยื่นต่อบริเวณด้านหน้าทางเข้า โดยรอบตั้งเสมาหินบนฐานบัวปูนปั้น 8 ทิศ มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2559 กรมศิลปากรเข้ามาบูรณะอุโบสถ เสมา และเจดีย์

วัดมีประเพณีแห่ธงสงกรานต์เป็นกิจกรรมหนึ่งของเทศกาลสงกรานต์ในกลุ่มชาวไทยเชื้อสายลาวครั่ง ชาวบ้านเรียกกันว่า *ทอดผ้าป่าลาว* จัดขึ้นในวันสุดท้ายของเทศกาลสงกรานต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วอนกรมศิลป์บูรณะโบสถ์ "ลาวครั่ง" อายุ 235 ปี". ไทยรัฐ. 23 กรกฎาคม 2557. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "ปกิณกศิลปวัฒนธรรม เล่ม 26 จังหวัดนครปฐม". กรมศิลปากร. 2563. p. 153. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "ประเพณีแห่ธงสงกรานต์บ้านกงลาด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดกงจักร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 66 ตารางวา

วัดกงจักรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2204 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 มีญาติโยมเล่าให้ฟังว่า มีพระจากภาคอีสาน เดินทางมา 3 รูป และได้มาสร้างวัดขึ้น 3 วัด คือ วัดท่า วัดแค และวัดบน ซึ่งตั้งอยู่ติดกัน ต่อมาวัดท่าได้ยุบเลิกวัดและได้ยกที่ดินให้วัดบน ต่อมาวัดแคก็ยุบอีก แต่ไม่ได้ยกที่ให้วัดใด ปล่อยให้เป็นที่ว่างเปล่าจนถึงปัจจุบัน ส่วนวัดบนต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดกงจักร"

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 หอสวดมนต์ กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และวิหาร 1 หลัง ปูชนียวัตถุ พระพุทธรูปศิลาปางนาคปรก ซึ่งสันนิษฐานว่ามาจากที่อื่นและมาประดิษฐานที่วัดแห่งนี้ มีรูปแบบศิลปะบายน ด้านหลังสลักลวดลายเป็นรูปกงจักร จึงเป็นที่มาของชื่อวัด และมีเจดีย์ 4 องค์ ลักษณะเจดีย์เป็นศิลปะลาว ทั้งเจดีย์และวิหาร กรมศิลปากรได้นำขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแล้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระพุ่ม
* พระห่วง
* พระเฉลิม
* พระครูสังฆรักษ์มด พ.ศ. 2508–2534
* พระสมุห์สง่า กตปุญฺโญ พ.ศ. 2535–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกงจักร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดกงจักร". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดกกสับ** หรือ **วัดกกสับใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา หน้าวัดติดกับคลองท่าลาด

วัดกกสับก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2465 โดยมีพระพนมสารนรินทร์ (หุ่น พนมยันต์) เป็นผู้นำในการสร้าง โดยนายกลี่ นางสาย จากอำเภอพนมสารคาม เป็นผู้บริจาคที่ดินให้เมื่อ พ.ศ. 2462 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2476 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 

วัดมีมณฑปซึ่งประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อซุ้ย หลวงพ่อเงิน อดีตเจ้าอาวาสวัด หลวงพ่อเงิน จันทสโร พระเกจิอาจารย์ที่ทรงวิทยาคมล้ำเลิศ เป็นที่เคารพนับถือของชาวบางคล้า เล่ากันว่าท่านทรงอิภิญญา เช่น สะเดาะกลอนโบสถ์ คงกระพันชาตรี วาจาสิทธิ์ยิ่งนัก คำเล่าขานบอกมาว่า ท่านเคยลั่นวาจาว่า ใครนับถือท่านไม่อดตาย

วัดยังแหล่งที่ขุดพบซากเรือโบราณพร้อมปืนใหญ่ และเครื่องใช้โบราณ จำนวนหลายชิ้นจากภายในคลองท่าลาด วัตถุโบราณที่ขุดพบทั้งหมดนี้ ทางกรมศิลปากรที่ 5 ปราจีนบุรี ได้เข้ามาทำการตรวจสอบลงทะเบียน จากการสันนิษฐานอายุอยู๋ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณรัชสมัยของรัชกาลที่ 4–6

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกกสับ(ใน)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดกกสับใน สถานที่พบปืนใหญ่โบราณสุดเงียบเหงาหลังพ้นวันหวยออก". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "วัดกกสับในคึกคนแห่ชมปืนใหญ่-ซากเรือโบราณ". โพสต์ทูเดย์.
**สมบัติอมรินทร์คำกลอน**เป็นวรรณกรรมชิ้นเอกชิ้นหนึ่ง ของเจ้าพระยาพระคลัง (หน) เป็นนิทานคำกลอน มีความยาวเพียง 370 คำกลอนเท่านั้น ได้รับการยกย่องว่าเป็น "แบบนิทานคำกลอนเล่มแรกในวงวรรณคดี" นักวิจารณ์วรรณคดีบางท่านระบุว่า 80 คำกลอนท่อนหลังอาจมีผู้อื่นแต่งเติมในภายหลัง

สำหรับปีที่แต่งนั้นไม่ปรากฏหลักฐาน แต่บันทึกสืบต่อกันมา ว่าแต่งในสมัยรัตนโกสินทร์เป็นแน่ เพราะท่านแต่งหนังสือในสมัยกรุงธนบุรีเพียงสองเรื่อง คือ ลิลิตเพชรมงกุฎ และ อิเหนาคำฉันท์ ระยะเวลานั้น อาจระบุถึงกว้างมาก คือ ตั้งแต่ พ.ศ. 2325 - 2348 แต่สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าน่าจะแต่งก่อน กากีคำกลอน ดังนั้น เวลาที่แต่งเรื่องนี้จึงอาจจะก่อน พ.ศ. 2348 สักระยะหนึ่ง

ลักษณะคำประพันธ์
----------------

ลักษณะคำกลอนขึ้นต้นด้วยกลอนตามแบบเพลงยาว คือขึ้นด้วยวรรครับ แต่งด้วยกลอนแปด ไม่ถือสัมผัสในเคร่งครัด แต่มีความไพเราะด้วยถ้อยคำ ภาพพจน์และโวหาร

เนื้อหา
-------

เล่าเรื่องพระอินทร์บนสวรรค์ เน้นความงามในเชิงพรรณนาโวหาร ให้ภาพพจน์ที่งดงามและชัดเจน โดยมีความเชื่อทำนองเดียวกับไตรภูมิพระร่วง นับว่าเป็นวรรณคดีร้อยกรองที่บรรยายเรื่องพระอินทร์มากที่สุด เมื่อเล่าเรื่องความงามของสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ของพระอินทร์แล้ว ก็เล่าเรื่องพระอินทร์ตามนางสุชาดา ชายา 

เป็นที่น่าเสียดายว่า นิทานคำกลอนเรื่องนี้แต่งไว้เพียงสั้นๆ และไม่สู้จะแพร่หลายนักในปัจจุบัน ทั้งๆ ที่เป็นวรรณคดีที่ได้รับการยกย่องมาช้านาน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แนะนำเรื่องสมบัติอมรินทร์คำกลอน พระนิพนธ์สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจากเว็บสมุดไทย
* *วรรณคดีเจ้าพระยาพระคลัง (หน)*. แพร่พิทยา : พระนคร, 2515.


วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**สมบัติอมรินทร์คำกลอน**
**สมพงษ์ พึ่งผูก** เกิดวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เป็นนักกีฬาฟุตบอลชายหาดทีมชาติไทย รวมถึงเป็นผู้ทำหน้าที่ให้แก่ฟุตซอลทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2000 และ 2004 รอบสุดท้าย

นอกจากนี้ สมพงษ์ยังเป็นอดีตผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติไทย ชุดบี

ประวัติ
-------

วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 สมพงษ์ซึ่งอยู่ทีมไอแอมสปอร์ต ได้เข้าแข่งขันรายการทีโอที ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2006 ที่จัดขึ้น ณ เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน โดยได้พบกับทีมทีโอที และเขาสามารถเป็นผู้ทำประตูในนาทีที่ 9 อย่างไรก็ตาม ทีมของเขาได้เป็นฝ่ายแพ้ ด้วยผลการแข่ง 5-4 ประตู

ส่วนในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 สมพงษ์ได้เป็นผู้นำทีมปันหยี เอฟซี เข้าแข่งขันรายการ แคทริจินอลฟุตซอลทัวร์นาเมนต์ 2011 รอบคัดเลือกตัวแทนภาคใต้ ที่โรงยิมเนเซียม สนามกีฬากลาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนช่วยให้ทีมของเขาฝ่ายชนะทีมจังหวัดยะลาที่ 8-6 ประตู ซึ่งมาจากการทำประตูของสมพงษ์ถึง 3 ประตู และในวันที่ 17 กรกฎาคม ทีมของเขาได้พบกับทีมพญาตานี ยูไนเต็ด ซึ่งสมพงษ์เป็นผู้ทำประตูในนาทีที่ 35 ของครึ่งหลัง และทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะที่ 6-2 ประตู

วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2554 สมพงษ์เข้าแข่งขันให้แก่ทีมทูเซเว่น เอฟซี ในรายการยูเมะฟุตซอลเอฟเอคัพ 2011 ที่จัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ โดยได้พบกับทีมมหาชัยเมืองทอง และสมพงษ์เป็นหนึ่งในผู้ทำประตู ซึ่งทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะด้วยผลการแข่ง 5-0 ประตู รวมถึงในวันที่ 15 ธันวาคม ซึ่งเป็นรอบคัดเลือก รอบ 2 ของรายการเดียวกันนี้ ที่จัดขึ้น ณ ยิมเนเซียม มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต สมพงษ์เป็นผู้นำทีมทูเซเว่น เอฟซี เข้าแข่งขันในคู่เอก โดยได้พบกับทีมเชียงใหม่ ยูไนเต็ด ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในผู้ทำประตูของครึ่งหลัง และทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะด้วยผลการแข่ง 9-6

กิจกรรมเพื่อสังคม
-----------------

พ.ศ. 2552 สมพงษ์ พึ่งผูก ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนฟุตซอลจากสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ให้แก่นักกีฬาเยาวชนจากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 ในโครงการ ฟิวเจอร์ฟุตบอลดีวิลอปเมนท์

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมพงษ์ พึ่งผูก – สถิติการลงแข่งจากสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (FIFA) (อังกฤษ)
2. ↑  "มุมสี่สิงห์: สามัคคีเพื่อฟุตซอลโลก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-07. สืบค้นเมื่อ 2014-01-17.
3. 1 2  ปันหยีเฮ 8-6, ระนองเจ๊า 2-2 โต๊ะเล็กแคท
4. 1 2  สมพงษ์ลืมแก่ยิงพาปันหยีเอฟซีคว้าชัย ระนองไล่เจ๊าฟิวเจอร์ช็อปหึด[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  ทีโอทีเฉือนไอแอม ยึดจ่าฝูงฟุตซอลลีก - ข่าววันนี้ - Sanook.com
6. ↑  ภูเก็ตแกร่งคว่ำสุราษฎร์ 5-1 ลิ่ว 4 ทีมโต๊ะเล็กแคท
7. ↑  เชียงใหม่อัด 4-1, ลำปางเฉือนขอนแก่น 6-5 ลิ่วรอบสอง ยูเมะพลัส[*ลิงก์เสีย*]
8. ↑  ซีดี พระปฐมวิทยาลัย 2 ทูเซเว่น สพล.สมุทรสาคร ทะลุรอบ 32 ศึกยูเมะพลัส[*ลิงก์เสีย*]
9. ↑  มิติใหม่!กิเลนผนึกสตรีวิทยา 2 ปั้นยช.สู่ไทยลีก[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สมพงษ์ พึ่งผูก ที่เฟซบุ๊ก
|  |
| --- |
|  |
| ไอเซท |
| สมัย: ราชอาณาจักรใหม่(1550–1069 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**ไอเซท** (หรือพระนาม **ไอซิส**) เป็นพระราชินีแห่งราชวงศ์ที่สิบแปดของอียิปต์โบราณและพระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามเทพีไอซิส พระองค์เป็นพระมเหสีรองของฟาโรห์ทุตโมสที่สอง

พระประวัติ
----------

พระนางไอเซทกับฟาโรห์ทุตโมสที่สาม
ไอเซท เป็นพระราชมารดาของ[[ฟาโรห์ทุตโมส
ที่สาม]] ซึ่งเป็นพระราชโอรสคนเดียวของฟาโรห์ทุตโมสที่สอง พระโอรสของพระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 11 เดือนมีนาคม 1425 ปีก่อนคริสต์ศักราช และพระนามของพระองค์ถูกกล่าวถึงในผ้าลินินห่อพระศพและรูปปั้นที่พบในคาร์นัค

พระนางไอเซทเป็นพระอัครมเหสีในรัชสมัยของ ฟาโรห์ทุตโมสที่สอง ซึ่งมีพระมเหสีเอกคือพระนางแฮตเชปซุต ซึ่งภายหลังได้เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สำคัญของอียิปต์โบราณ ฟาโรห์ทุตโมสที่สองสิ้นพระชนม์เมื่อ 1479 ปีก่อนคริสตกาล และหลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์ ต่อมาพระนางแฮตเชปซุตกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินสำหรับฟาโรห์ทุตโมสที่สาม ซึ่งในอนาคตกลายเป็นหัวหน้ากองทัพอียิปต์เมื่อพระองค์โตขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dodson & Hilton, p.131
2. ↑  Dodson, Aidan และ Hilton, Dyan (2004). *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05128-3. p.139
3. ↑  Dodson & Hilton, p.31
**เหงียน มิญ เจิว** (เวียดนาม: *Nguyễn Minh Châu*) เป็นนักเขียนชาวเวียดนามที่มีชื่อเสียงในช่วงหลังสงครามเวียดนาม เกิดเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2473 ที่อำเภอกวิ่ญลืว (*Quỳnh Lưu*) จังหวัดเหงะอาน เจิวสมัครเป็นทหารตั้งแต่ พ.ศ. 2495 และได้มาประจำการเป็นบรรณาธิการวารสารวันเหงะเกวินโด่ยตั้งแต่ พ.ศ. 2505 และทำงานที่วารสารนี้มาตลอดจนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2532

งานเขียนช่วงแรกของเจิวเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามตั้งแต่นวนิยายเรื่องแรกคือเรื่อง "*ประตูแม่น้ำ*" ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2509 และเรื่อง "*รอยเท้าทหาร*" ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2515 เรื่องนี้ได้ตีพิมพ์เป็นภาษารัสเซียด้วย ในยุคหลังสงคราม เจิวเป็นนักเขียนคนแรก ๆ ที่ออกมาเรียกร้องให้สะท้อนความจริงของสังคมมากกว่าการโฆษณาชวนเชื่อ งานเขียนของเขาเองก็หันมาให้ความสำคัญกับเรื่องราวของคนทั่วไปมากขึ้น เช่น ในรวมเรื่องสั้น "*ผู้หญิงบนรถด่วน*" และ "*ท่าน้ำ*" ผลงานชิ้นสุดท้ายของเขาคือรวมเรื่องสั้นเรื่อง "*หญ้าเลา*" ซึ่งเขาเขียนจบบนเตียงที่เขานอนป่วยอยู่จนเสียชีวิตเมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2532

อ้างอิง
-------

* มนธิรา ราโท. **วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975.** กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. หน้า 172-178.

1. ↑  Andrew Hammond *Cold War Literature: Writing The Global Conflict* 2006 Page 127 "In November 1978, the literary journal V?n Ngh? Quan Dzi, printed an essay entitled *Writing about the War.* Its author, Nguyễn Minh Châu, an accomplished writer and military veteran, launched a fierce criticism of Vietnamese literature from the war. While he acknowledged that many works written during the conflict aimed to 'contribute to the war ...Nguyễn Minh Châu's criticism was ahead of its time; it took more than a decade for society to 'renovate' its attitudes towards the ..."
มงกุฎนกเรเวนทรงโดยเหล่ากษัตริย์มังกรแห่งภูฏาน
**มงกุฎนกเรเวน** (ซองคา: དབུ་ཞྭ་བྱ་རོག་ཅན་; ไวลี: *dbu-zhva bya-rog-can*) เป็นมงกุฎที่สวมโดยพระมหากษัตริย์ภูฏาน เป็นพระมาลาที่มีส่วนบนเป็นนกเรเวน

ประวัติศาสตร์
-------------

ต้นแบบแรกของมงกุฎนกเรเวน เป็นรูปแบบหมวกสำหรับสู้รบ
ระบอบราชาธิปไตยแบบสืบราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์วังชุก ในรัฐภูฏานซึ่งตั้งอยู่ในแถบเทือกเขาหิมาลัย สถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1907 พระมหากษัตริย์พระองค์แรกคือ *กงซาร์* อุกเยน วังชุก (ต.ศ. 1862 - 1926) เป็นบุคคลผู้โดดเด่นซึ่งก้าวเข้ามามีอำนาจหลังสภาพความขัดแย้งที่ไม่หยุดหย่อนและความซับซ้อนในรัฐนักรบที่วุ่นวายนี้ 

พระองค์ทรงรับเอาสัญลักษณ์ที่แสดงถึงพระราชอำนาจของพระองค์ เป็นมงกุฎผ้าซาตินและไหมประดับด้วยหัวนกเรเวนเบื้องบนเป็นการแสดงถึงอำนาจ นกเป็นสัญลักษณ์ของเทพมหากาฬ ซึ่งเป็นเทพผู้อุปถัมภ์ภูฏาน ต้นแบบของมงกุฎนกเรเวนได้ถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกในฐานะหมวดสวมเพื่อสู้รบของพระราชบิดาของพระองค์ คือ จิกมี นัมเกล (ค.ศ. 1825 - 1881) จิกมี นัมเกลได้รับสมญานามว่า "ผู้สำเร็จราชการดำ" เขาได้สวมหมวกนี้ในการสู้รบที่นองเลือดกับศัตรูของเขาภายในประเทศ และต่อต้านกองทัพอังกฤษ ซึ่งอังกฤษปราบปรามเขาไม่สำเร็จ

เรื่องราวความรุ่งเรืองและชัยชนะของราชวงศ์วังชุกโดดเด่นออกจากภาพความโกลาหลและความวุ่นวายนำมาสู่สันติภาพและความมั่นคง

มงกุฎนกเรเวนในทุกวันนี้เป็นมงกุฎที่สวมโดยพระมหากษัตริย์ภูฏานอย่างเป็นทางการ นกเรเวนเป็นนกประจำชาติภูฏาน และผู้คนท้องถิ่นเรียกนกเรเวนว่า *จาร็อค* (Jaroq) ครั้งหนึ่งเคยมีกฎหมายว่าการฆ่านกเรเวนถือเป็นอาชญากรรมในภูฏาน

รายพระนามพระมหากษัตริย์ภูฏาน
----------------------------

ภาพวาดลงสีของมงกุฎนกเรเวน
* สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก
* สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี วังชุก
* สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก
* สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก
* สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Olschak, Blanche Christine (1979). "Ancient Bhutan: a study on early Buddhism in the Himâlayas". Swiss Foundation for Alpine Research. p. 37. สืบค้นเมื่อ 2011-02-12.
2. ↑  Bhutan celebrates coronation of new king

ดูเพิ่ม
-------

* Aris, Michael (2005). *Raven Crown: The Origins of Buddhist Monarchy in Bhutan*. Chicago: Serindia Publications. ISBN 978-1-932476-21-7.
**ค่างจมูกเชิดตังเกี๋ย** (อังกฤษ: Tonkin snub-nosed langur, Tonkin snub-nosed monkey, Dollman's snub-nosed monkey) เป็นค่างชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Rhinopithecus avunculus*

จัดเป็นค่างขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยตัวผู้มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 65 เซนติเมตร ความยาวหาง 85 เซนติเมตร ในขณะที่ตัวเมีย 54 เซนติเมตร และมีความยาวหาง 65 เซนติเมตร ตัวผู้มีน้ำหนัก 14 กิโลกรัม ตัวเมีย 8.5 กิโลกรัม

มีลักษณะเด่นคือ ขนที่บริเวณหัวไหล่ แขนด้านนอก หลังโคนขามีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ ส่วนล่างของลำตัวมีสีเหลืองอ่อน ใบหน้ามีสีฟ้า ริมฝีปากสีชมพู หางยาวสีขาว ลูกที่เกิดใหม่ขนตามลำตัวจะเป็นสีขาวหรือเทาอ่อน ก่อนจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีดำเมื่อโตขึ้นตามวัย

ค่างจมูกเชิดตังเกี๋ย พบได้เฉพาะทางตอนเหนือของเวียดนามเท่านั้น โดยอาศัยอยู่ตามป่าทึบตามเทือกเขาหินปูน ที่มีความสูงตั้งแต่ 200-1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล อาหารหลักได้แก่ ผลไม้, ใบไม้ และเมล็ดพืช ออกหากินในเวลากลางวัน อาศัยอยู่กันเป็นฝูงประมาณ 25 ตัว จากการศึกษาพบว่ามีเสียงร้องที่ดังมาก และปัจจุบันพบว่ามีจำนวนประชากรเหลือเพียงไม่เกิน 250 ตัวเท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Xuan Canh, L. Khac Quyet, L. Thanh Hai, D. & Boonratana, R. (2008). *Rhinopithecus avunculus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 5 November 2008.
2. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก, 2543. 256 หน้า. หน้า 45-46. ISBN 974-87081-5-2

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhinopithecus avunculus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhinopithecus avunculus ที่วิกิสปีชีส์
**ค่างเทา** หรือ **ค่างหงอก** (อังกฤษ: Silvered langur, Silvery lutung, Silvered leaf monkey) ค่างชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Trachypithecus cristatus* จัดเป็นลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง

ค่างเทามีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับค่างดำมลายู (*Presbytis femoralis*) ขนตามลำตัวเป็นสีเทาเข้ม ปลายขนเป็นสีขาวหรือสีเงิน ทำให้แลดูคล้ายผมหงอกของมนุษย์ อันเป็นที่มาของชื่อ บนหัวจะมีขนยาวเป็นหงอนแหลม ใบหน้ามีสีดำไม่มีวงแหวนสีขาวรอบดวงตา มือและเท้าเป็นสีดำ ลูกค่างที่เกิดใหม่ขนตามลำตัวจะเป็นสีเหลืองทอง มีความยาวลำตัวถึงหัว 49-57 เซนติเมตร ความยาวหางประมาณ 72-84 เซนติเมตร น้ำหนัก 6-8 กิโลกรัม มีชนิดย่อยด้วยกัน 2 ชนิด

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่บนต้นไม้สูง ในบางครั้งอาจพบในป่าพรุด้วย อาหารของค่างชนิดนี้ได้แก่ ใบอ่อนของต้นไม้, ผลไม้ และแมลงตัวเล็ก ๆ จะออกหากินในเวลากลางวัน มักอยู่รวมเป็นฝูงประมาณ 10-15 ตัว

มีการกระจายพันธุ์ในแถบภาคตะวันตก, ภาคเหนือของไทย, ภาคใต้ของลาว, พม่า, เวียดนาม, ตอนใต้ของจีน, กัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nijman, V. & Meijaard, E. (2008). *Trachypithecus cristatus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
2. 1 2  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก. สำนักงานประเทศไทย, 2543. 256 หน้า. หน้า 44-45. ISBN 974-87081-5-2

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Trachypithecus cristatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus cristatus ที่วิกิสปีชีส์
**ค่างดำมลายู** หรือ **ค่างดำ** (อังกฤษ: Banded surili; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Presbytis femoralis*) เป็นค่างชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีรูปร่างทั่วไปคล้ายค่างชนิดอื่น ๆ ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้มจนถึงดำ ขนบริเวณท้องอ่อนกว่าสีตามลำตัว หน้าอกมีสีขาว มีวงแหวนสีขาวรอบดวงตามากกว่าค่างชนิดอื่น ๆ เหมือนสวมแว่นตา ปลายหางมีรูปทรงเนียวเล็กและมีสีอ่อนกว่าโคนหาง ลูกเมื่อยังแรกเกิดจะมีขนสีทอง ส่วนหัวมีสีเทาเข้ม

มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 48-58 เซนติเมตร ความยาวหาง 72-84 เซนติเมตร มีน้ำหนักประมาณ 5-7 กิโลกรัม

ค่างดำมลายูพบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แหลมมลายูลงไปจนถึง เกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีนิเวศวิทยามักอาศัยในป่าที่ใกล้กับแหล่งน้ำ อาทิ บึงหรือชายทะเล บางครั้งอาจพบในป่าที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600-2,200 เมตร อยู่รวมกันเป็นฝูง ในจำนวนสมาชิกไม่มากนักเมื่อเทียบกับค่างชนิดอื่น คือ ประมาณ 5-10 ตัวเท่านั้น

สถานะของค่างดำมลายูในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 171. ISBN 0-801-88221-4.
2. ↑  Nijman, V. Geissman, T. & Meijaard, E. (2008). *Presbytis femoralis*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 2008-12-12.
3. ↑  กองทุนสัตว์ป่าโลก, *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน* หน้า 43-44 (กรุงเทพมหานคร, พ.ศ. 2543) ISBN 974-87081-5-2
4. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง (ไทย)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Presbytis femoralis ที่วิกิสปีชีส์
โปสเตอร์ในประเทศไทย
**อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้** (ญี่ปุ่น: 誰も知らない; โรมาจิ: *Dare mo shiranai*) หรือ ***Nobody Knows*** เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวดรามา มีเนื้อเรื่องดัดแปลงมาจาก *คดีทอดทิ้งเด็กในสุกาโมะ* ในปี 1988 ซึ่งเป็นคดีดังที่เกิดขึ้นที่เขตโทชิมะ โตเกียว ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มีพี่น้องต่างบิดา 4 คนถูกทิ้งให้อยู่กันเอง โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า มารดาของเด็กเหล่านั้นไม่อยู่ด้วย​ 

ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับการแสดงและเขียนบทภาพยนตร์โดย ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ ออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 13 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2547 ในงานเทศกาลภาพยนตร์กาน ประเทศฝรั่งเศส ต่อมาได้ถูกฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก ประเทศรัสเซีย ในวันที่ 27 มิถุนายน 2547 และออกฉายที่ โตเกียว ในวันที่ 7 สิงหาคม 2547 ส่วนในประเทศไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2547 ที่*โรงภาพยนตร์ลิโด้* หลังจากที่ภาพยนตร์ออกฉายได้รับคำชื่นชมที่ดีและได้รับหลายรางวัลรวมถึงรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์กาน ปี 2004 ทำให้ ยูยะ อากิระ นักแสดงเจ้าของรางวัลดังกล่าวที่ขณะนั้นอายุเพียง 14 ปี สร้างสถิติเป็นนักแสดงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้

โครงเรื่อง
----------

อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้ บอกเล่าเรื่องราวของครอบครัวหนึ่งประกอบไปด้วยแม่และลูกๆของเธออีก 4 คน ที่มาขอเช่าห้องเล็กๆในโตเกียว โดยแจ้งกับเจ้าของอพาร์ทเมนต์เพียงว่าเธอขอเช่าห้องอยู่กับลูกชายคนโตเพียง 2 คน แต่ได้ปิดบังและซ่อนลูกๆอีก 3 คนไว้ในห้อง โดยไม่ให้ออกไปสู่โลกภายนอก และไม่มีใครรู้ถึงการมีอยู่ของเด็กๆอีก 3 คน แม่ทำงานเป็นเสาหลักของครอบครัวเพียงคนเดียว โดยการเงินของเธอฝืดเคืองมาก จึงต้องออกไปหาเงินมาใช้ให้พอกับลูก ๆ ของเธอ ดังนั้นเธอจึงออกไปทำงานตั้งแต่เช้า จนดึกทุกวัน แต่แล้ววันหนึ่ง เธอก็หายไป พร้อมกับวางจดหมาย และเงินไว้ให้ลูก ๆ จนเวลาผ่านไปนานมาก เธอก็ไม่มีวีแววว่าจะกลับมา ภาระที่เหลือจึงตกไปอยู่ที่ลูกชายคนโตทั้งหมดที่ยังอยู่ และต้องดูแลน้อง ๆ ต่อไป

นักแสดง
-------

* ยูยะ ยะกิระ Yuya Yagira ..... Akira Fukushima
* อะยุ คิตะอุระ Ayu Kitaura ..... Kyoko
* ฮิเอ คิมูระ Hiei Kimura ..... Shigeru
* โมะโมะโกะ ชิมิซึ Momoko Shimizu ..... Yuki
* ฮานะเอะ คัน Hanae Kan ..... Saki
* ยู You (Ehara Yukiko) ..... Keiko, the mother
* คาซึโยชิ คุชิดะ Kazuyoshi Kushida ..... Yoshinaga, The Landlord
* ยูกิโกะ โอะคะโมะโตะ Yukiko Okamoto ..... Eriko Yoshinaga
* เซะอิ ฮิระอิซึมิ Sei Hiraizumi ..... Mini-market Manager
* เรียว คะเซะ Ryo Kase ..... Mini-market Employee
* ทาคาโกะ ทะเตะ Takako Tate ..... Mini-market teller
* ยูอิจิ คิมูระ Yuichi Kimura ..... Sugihara (Taxi Driver)
* เคนอิจิ เอ็นโดะ Kenichi Endo ..... Pachinko Parlor Employee
* ซึซึมุ เทะระจิมะ Susumu Terajima ..... Baseball coach

รางวัล
------

Awards

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เวปอย่างเป็นทางการ
* IMDb



1. ↑  "Pia cinema Plot Summary" (ภาษาญี่ปุ่น). PIA Corporation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-13. สืบค้นเมื่อ 31 May 2011.
2. ↑  "Japanese teenager wins best actor award at Cannes". *The Japan Times*. 24 May 2004.
ในวิชาจริยศาสตร์ **ค่านิยม** (อังกฤษ: value) แสดงถึงระดับความสำคัญของบางสิ่งหรือการกระทำบางอย่าง ที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อตัดสินว่าการกระทำใดดีที่สุด หรือการใช้ชีวิตอย่างใดดีที่สุด (จริยศาสตร์เชิงบรรทัดฐาน) หรืออธิบายความสำคัญของการกระทำที่แตกต่างกัน ระบบค่านิยมเป็นความเชื่อที่เป็นข้อห้าม (proscriptive) และในทางที่ควรเป็น (prescriptive) มีผลกระทบต่อพฤติกรรมที่มีจริยธรรมของบุคคล หรือเป็นพื้นฐานของกิจกรรมโดยเจตนาของเขา บ่อยครั้งค่านิยมหลักเป็นสิ่งที่เข้ม และค่านิยมรองมีความเหมาะสมแก่การเปลี่ยนแปลง

อาจนิยามค่านิยมได้ว่าเป็นความนิยมกว้างขวางที่เกี่ยวข้องกับการกระทำหรือผลลัพธ์ที่เหมาะสม ฉะนั้น ค่านิยมจึงสะท้อนสำนึกถูกผิดของบุคคล หรือสิ่งที่ "ควรจะ" เป็น กล่าวคือ ตัวแทนของค่านิยม เช่น "ทุกคนมีสิทธิเสมอกัน", "ความเป็นเลิศสมควรได้รับการเชิดชู" และ "บุคคลควรปฏิบัติต่อกันด้วยความเคารพและศักดิ์ศรี" เป็นต้น ค่านิยมมักมีอิทธิพลต่อทัศนคติและพฤติกรรม และชนิดเหล่านี้รวมถึงค่านิยมจริยธรรม/ศีลธรรม ค่านิยมลัทธิ/อุดมการณ์ (ศาสนา, การเมือง) ค่านิยมสังคม และค่านิยมสุนทรียศาสตร์ มีการถกเถียงว่าค่านิยมที่ไมได้ตัดสินทางจิตใจอย่างชัดเจน เช่น ปรัตถนิยม เป็นค่าในตัว (intrinsic) หรือไม่ และค่านิยมบางอย่าง เช่น ความอยากได้อยากมี (acquisitiveness) ควรจัดเป็นความชั่วหรือคุณธรรม
**อาคารริงกูเกททาวเวอร์** (ญี่ปุ่น: りんくうゲートタワービル; โรมาจิ: *Rinkū Gēto Tawā Biru*; อังกฤษ: Rinkū Gate Tower Building) เป็นตึกระฟ้าสูง 256 เมตรในริงกูทาวน์ เมืองอิซูมิซาโนะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีทั้งหมด 56 ชั้น สร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 ออกแบบโดยนิคเคน เซ็คเค และ Yasui Architects & Engineers

อาคารแบ่งออกเป็นสามระดับชั้น ระดับแรกเป็นห้องประชุมนานาชาติ ระดับที่สองเป็นสำนักงานธุรกิจต่างๆ และระดับที่สามซึ่งมีความกว้างของอาคารน้อยที่สุด เป็นโรงแรมเอเอ็นเอเกททาวเวอร์ โรงแรมตั้งอยู่ในตำแหน่งที่นักท่องเที่ยวเดินทางมาได้สะดวก เนื่องจากตั้งอยู่ติดกับ Sky Gate Bridge ที่ทอดข้ามไปยังท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ และอยู่ติดกับสถานีรถไฟริงกูทาวน์ที่มีรถไฟสาย JR ฮันวะและ Nankai Main Line วิ่งผ่าน ชั้นที่ 26 เป็นจุดชมทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นมหาสมุทร Sky Gate Bridge และ Ferris wheel ในริงกูทาวน์

อาคารมีชั้นใต้ดินสองชั้น ใช้เป็นที่จอดรถที่รองรับรถยนต์ได้ 365 คัน

ก่อนการก่อสร้าง ได้มีการเสนอแบบร่างจำนวนหนึ่งของอาคารที่จะสร้างบริเวณนี้ จนกระทั่งแบบร่างที่สองได้รับอนุมัติให้นำไปใช้

อาคารนี้มีความสูงเป็นอันดับที่ 88 ของโลกเมื่อวัดถึงจุดที่สูงที่สุด และสูงเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น โดยสูงเท่ากับ โอซากะเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อาคารริงกูเกททาวเวอร์**

* Emporis.com - Building ID 105197
* Official website (English) เก็บถาวร 2011-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Rinku Town Introduction เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพชายแก่สร้างด้วยเครื่องมือทำ digital sculpting และระบบ Multi-Resolution (Multires)
**ประติมากรรมดิจิทัล** เป็นเทคนิคในการสร้างแบบจำลองสามมิติ โดยใช้เครื่องมือเพื่อใช้กด ดึง ทำให้เรียบ บีบหรือบิดด้วยแรงกดดึงชนิดต่างๆเพื่อสร้างแบบจำลองสามมิติในลักษณะเดียวกับการปั้นดินน้ำมัน นิยมใช้ร่วมกับอุปกรณ์ที่สามารถกำหนดค่าแรงกดได้เช่น tablet ชนิดต่างๆที่รองรับแรงกดหลายระดับ ซอฟต์แวร์ในกลุ่มนี้บางตัวสามารถทำงานได้หลายระดับความละเอียด (multi-resolution) ทำให้สามารถแยกรายละเอียดในระดับชั้นต่างๆแยกจากกัน ช่วยให้ผู้ใช้สามารถเกลี่ยพื้นผิวในระดับความละเอียดต่ำให้เรียบหรือปรับแต่งรูปร่างโดยไม่มีผลกับลวดลายที่ทำไว้ก่อนหน้าในระดับความละเอียดที่สูงกว่า พวกที่รองรับ multi-resolution ได้แก่ 3D-Coat, Blender, Hexagon, Modo, Mudbox, Silo 2 และ ZBrush เป็นต้น

ประติมากรรมดิจิทัลสามารถทำได้กับโพลีกอนแบบร่างแห หรืออาจปั้นแต่งเพื่อเปลี่ยนค่าความหนาแน่นซึ่งเรียงตัวกันเป็นข้อมูลแบบ voxel เช่นในซอฟต์แวร์ 3D-Coat วิธีหลังนี้ช่วยให้ผู้ใช้ไม่ต้องกังวลกับทอพอโลยีของแบบจำลองสามมิติ ซึ่งอาจมีปัญหากระจายตัวไม่สม่ำเสมอบนพื้นผิวแบบจำลอง ทำให้บางจุดมีโพลีกอนน้อยหรือแน่นเกินไปโดยไม่จำเป็น