recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*สำหรับปลาผมนางสกุลอื่น ดูที่: ปลาผมนาง*

*สำหรับปลามงแซ่ชนิดอื่น ดูที่: ปลาจุยจินขาว*

**ปลาสีกุนครีบยาว** หรือ **ปลามงแซ่** หรือ **ปลาผมนาง** (อังกฤษ: Bumpnose trevally, Longfin trevally; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Carangoides hedlandensis*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนข้าง หัวโต หน้าสั้น สันหัวโค้งนูน นัยน์ตาโต ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย คอดหางเล็กและสั้นมาก ครีบหลังมี 2 อัน อันแรกมีขนาดเล็กรูปสามเหลี่ยมอันที่สองยาวมีปลายครีบอ่อนบางอันยืดยาวออกเป็นเส้นเดียวประมาณ 7 อัน คล้ายปลาผมนาง ครีบก้นส่วนที่เป็นก้านครีบอ่อนมีลักษณะเช่นเดียวกับครีบหลังอันที่สอง และมีหนามแหลมสั้น ๆ 2 อัน อยู่หน้าครีบก้น ครีบหูเรียวเป็นรูปเคียว ครีบหางเป็นแฉกลึก มีเกล็ดแข็งอยู่บริเวณโคนหางพื้นลำตัวสีขาว มีสีเหลืองอ่อนตามแนวเส้นข้างตัว ขอบกระดูกกระพุ้งเหงือกมีแถบสีดำเล็ก ๆ อยู่ข้างละแถบ ครีบหางสีเหลืองจัด ครีบอื่น ๆ สีน้ำตาลจาง ๆ เป็นปลาที่กินสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 32 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก พบตั้งแต่แอฟริกาใต้จนถึงญี่ปุ่น และซามัว ด้านฝั่งตะวันออก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน

เป็นปลาเศรษฐกิจที่ใช้เนื้อเป็นอาหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ปลาที่พบในจังหวัดสงขลา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2013-05-21.
2. 1 2  ผมนาง จากสนุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Carangoides hedlandensis ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาสีกุนครีบยาว**
**ปลาสินสมุทรมัดหมี่** (อังกฤษ: Red Sea butterflyfish, Vermiculate angelfish, Vermiculated angelfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chaetodontoplus mesoleucus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีลักษณะเด่น คือ ส่วนหัวจะมีสีเหลือง และมีลายทางสีดำพาดเป็นแนวตั้งบริเวณตา ส่วนลำตัวช่วงบนมีสีขาวกลางลำตัวมีสีดำแซมขาว และครึ่งหลังมีสีดำ ส่วนหางสีเหลืองลายข้างตัวสีขาว มองดูเป็นเส้นละเอียดบนพื้นดำ ดูคล้ายเส้นหมี่ หรือ เส้นด้าย จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาไทย มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 17 เซนติเมตร เดิมเคยจัดให้เป็นชนิดเดียวกับชนิด *C. poliourus* ซึ่งปัจจุบันได้จัดให้แยกออกมาต่างหาก

ในน่านน้ำไทยพบได้ตามแนวปะการังบริเวณชายฝั่งทะเล และทางฝั่งตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก

เป็นปลาที่มีสีสันสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเช่นเดียวกับปลาสินสมุทรชนิดอื่น ๆ โดยกรมประมงของไทยสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้สำเร็จที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่งสมุทรสาคร

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Pyle, R. Myers, R. Rocha, L.A. & Craig, M.T. (2010). "*Chaetodontoplus mesoleucus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 10 July 2015.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  "เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย : ปลาสินสมุทรมัดหมี่". ช่อง 7. 9 July 2015. สืบค้นเมื่อ 10 July 2015.[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chaetodontoplus mesoleucus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาหมอกิบเบโรซ่า** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cyphotilapia gibberosa*) ปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) จัดอยู่ในสกุล *Cyphotilapia* ซึ่งเป็นสกุลเดียวกับปลาหมอฟรอนโตซ่า (*C. frontosa*) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี โดยถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นระยะเวลาครบ 100 ปีพอดีของการอนุกรมวิธานปลาหมอฟรอนโตซ่า

เป็นปลาที่เลี้ยงลูกและอมลูกปลาในปากเพื่อความปลอดภัยเหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า และปลาหมอสีส่วนใหญ่ โดยมีความแตกต่างกันจากปลาหมอฟรอนโตซ่าที่จำนวนเกล็ดข้างลำตัว ที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีจำนวนเกล็ดประมาณ 33–35 ชิ้น ขณะที่ปลาหมอกิบเบโรซ่ามีประมาณ 34–36 ชิ้น และเกล็ดบริเวณเส้นประบริเวณลำตัว 2 เส้น คือ เส้นบนและเส้นล่าง ที่ย้อนขึ้นไปบริเวณส่วนหัว เกล็ดในบริเวณระหว่างเส้น 2 เส้นนั้น ปลาหมอกิบเบโรซ่าจะมีจำนวนเกล็ด 3 ชิ้น ในขณะที่ ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีเพียง 2 ชิ้น มีแถบบนลำตัวทั้งหมด 6 แถบ

พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา เหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า โดยจะพบทางทางใต้ของทะเลสาบ แถบชายฝั่งตะวันออกและทางฝั่งตะวันตก และพบในระดับน้ำลึกประมาณ 34 เมตร ขณะที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะอยู่ในระดับน้ำตื้นกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  ITIS.gov
2. ↑  Froese, Rainer, and Daniel Pauly, eds. (2013). Species of Cyphotilapia in FishBase. February 2013 version.
3. ↑  Cichlid-forum.com
4. ↑  New Species of *Cyphotilapia* (Perciformes: Cichlidae) from Lake Tanganyika, Africa. และ Taxonomic status of the six-band morph of *Cyphotilapia frontosa* (Perciformes: Cichlidae) from Lake Tanganyika, Africa.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cyphotilapia gibberosa ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาสินสมุทรบั้งเหลือง** หรือ **ปลาสินสมุทรบั้ง** หรือ **ปลาพีค็อก** (อังกฤษ: Royal angelfish, Regal angelfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pygoplites diacanthus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Pygoplites* 

ตอนบนของหัวจะมีสีฟ้าอมเทา จมูก คางและอกเป็นสีเหลืองอ่อน ลำตัวมีสีส้มสดเป็นสีพื้นและมีแนวสีฟ้าอ่อน ขอบเข้มอีก 5-9 เส้นแนวพาดตรงจากหลังจรดบริเวณท้อง ครีบหางสีเหลืองสด ขณะที่ยังเป็นลูกปลาอยู่จะมีแถบสีอ่อนซึ่งมีขอบสีเข้ม 4 แถบพาดผ่านสีข้างช่วงตอนท้ายของครีบหลังจะมีปื้นสีเข้มขนาดใหญ่ 

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร มักพบเป็นคู่หรืออยู่ลำพังเพียงตัวเดียว กินฟองน้ำและเพรียงหัวหอมเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อน แถบอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทย พบได้ในฝั่งทะเลอันดามัน

จัดเป็นปลาชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามมาก นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และแสดงตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  จาก fishbase.org (อังกฤษ)
4. ↑  หน้า 114, *เดินเที่ยว Tokyo Sea Life Park ณ ประเทศญี่ปุ่น # 2* คอลัมน์ Blue Planet โดย ดร.วรเทพ มุธุวรรณ. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 26 ปีที่ 2: สิงหาคม 2012
5. ↑  ปลาสินสมุทรบั้ง (Regal Angelfish)[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pygoplites diacanthus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pygoplites diacanthus ที่วิกิสปีชีส์
ระวังสับสนกับ ปลาสเตอร์เจียนขาว (ฮูโซ่)
**ปลาสเตอร์เจียนแปซิฟิก** หรือที่นิยมเรียกกันว่า **ปลาสเตอร์เจียนขาว** (อังกฤษ: Pacific sturgeon, White sturgeon; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Acipenser transmontanus* หมายถึง "ปลาสเตอร์เจียนที่ใหญ่กว่าภูเขา") เป็นปลาสเตอร์เจียนชนิดหนึ่ง

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาสเตอร์เจียนชนิดอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์ในเขตน้ำเย็นของชายฝั่งอ่าวมอนเทอเรย์ของทวีปอเมริกาเหนือ หมู่เกาะอาลิวเชียน ทะเลสาบอิลลิแอมนาในรัฐอะแลสกา แม่น้ำโคลอมเบียในแคนาดา ไปจนถึงแคลิฟอร์เนียตอนกลาง

ใต้ส่วนหัวมีหนวดใช้สำหรับสัมผัสหาอาหารใต้น้ำเป็นอาหาร 4 เส้น กินอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็กทั่วไป และสัตว์น้ำมีกระดอง เช่น ปู กุ้ง และหอย ส่วนหัวมีเส้นประสาทเป็นจำนวนมาก ข้างลำตัว ส่วนหัว และส่วนหลังมีกระดูกยื่นออกมาโดยรอบใช้สำหรับป้องกันตัว

จัดเป็นปลาสองน้ำจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืด ทะเลสาบ หรือบริเวณปากแม่น้ำในวัยอ่อน แต่เมื่อโตขึ้นจะว่ายอพยพลงสู่ทะเลบริเวณชายฝั่ง และเมื่อถึงฤดูวางไข่ก็จะว่ายกลับมาวางไข่ในแหล่งน้ำจืดอีกครั้ง

ปลาสเตอร์เจียนขาวนับเป็นปลาสเตอร์เจียนที่มีความใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่ง เช่นเดียวกับ ปลาสเตอร์เจียนฮูโซ่ (*Huso huso*) และนับเป็นปลาสเตอร์เจียนที่มีความใหญ่ที่สุดที่อยู่ในสกุล *Acipenser* ด้วย โดยเคยมีบันทึกไว้ว่าตัวที่ใหญ่ที่สุดยาวถึง 20 ฟุต และน้ำหนักถึง 816 กิโลกรัม เชื่อว่ามีอายุยืนยาวได้นานถึง 200 ปี จัดเป็นปลาเศรษฐกิจและนิยมตกกันเป็นเกมกีฬา

นอกจากนี้แล้ว ปลาสเตอร์เจียนขาวยังสามารถกระโดดขึ้นเหนือน้ำได้ด้วยเมื่อตกใจ ทั้ง ๆ ที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้ เป็นสาเหตุที่ทำให้เรือของชาวประมงและชาวพื้นเมืองอับปาง และมีผู้เสียชีวิตจากการจมน้ำ จึงทำให้ได้ได้รับการขนานนามว่าเป็นสัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบอิลลิแอมนา โดยที่ชาวพื้นเมืองมีความเชื่อหากได้พบเจอกับสัตว์ประหลาดตัวนี้แล้วจะพบกับความหายนะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Duke, S. (U.S. Fish & Wildlife Service), Down, T. Ptolemy, J. Hammond, J. & Spence, C. (Ministry of Water, Land & Air Protection, Canada) (2004). *Acipenser transmontanus*. In: IUCN 2004. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 23 February 2009.
2. ↑  "Who are the Nechako Sturgeon?". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-12. สืบค้นเมื่อ 2011-01-20.
3. ↑  จาก Fishbase.org[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  สเตอร์เจียนขาว จากโลกวันนี้
5. ↑  Snifka, Lynne (October 2004). "Monstrous mysteries". *Alaska (magazine)* v. 70 (8): 44(4). ISSN 0002-4562.
6. ↑  *River Monsters: Alaskan Horror*

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Acipenser transmontanus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สารคดีตกปลาสเตอร์เจียนขาว (1)
* สารคดีตกปลาสเตอร์เจียนขาว (2)
* สารคดีตกปลาสเตอร์เจียนขาว (3)
**ปลาหมอคิวปิโด** หรือ **ปลาหมอคิวปิด** (อังกฤษ: Greenstreaked eartheater, Cupid cichlid) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Biotodoma cupido* จัดอยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีลักษณะแบนข้าง ส่วนหัวโค้งมน ปลายปากแหลมเล็กน้อย ดวงตาใหญ่มีเส้นสีดำพาดผ่านในแนวตั้ง ปากมีขนาดเล็กอยู่ในตำแหน่งกลางของหน้า บริเวณแก้มมีเส้นสีเขียวสะท้อนแสง ซึ่งเมื่อปลาโตขึ้นจะเพิ่มขึ้นด้วย ลำตัวเป็นสีเหลืองน้ำผึ้งฉาบด้วยสีฟ้าเขียว ครีบอกเรียวยาวที่ก้านครีบแรกเป็นสีเหลือบเขียวฟ้าเหมือนลายที่บริเวณหน้า ขอบครีบหลังมีสีฟ้าอมเขียว ครีบก้นมีขนาดใหญ่เป็นสีชมพูอ่อน ขอบบนล่างของครีบเป็นก้านครีบแข็งใหญ่สีเหลือบฟ้าขาว ที่ลำตัวเหนือเส้นข้างลำตัวมีจุดสีดำขนาดใหญ่เห็นชัดเจน 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 14 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไม่แรงนัก พื้นท้องน้ำมีเศษซากใบไม้และอินทรียวัตถุทับถมกัน ทำให้มีสภาพน้ำเป็นกรดอ่อน ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศเปรูจนถึงชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของประเทศบราซิล เช่น แม่น้ำอเมซอน, โอริโนโค และกายอานา ซึ่งปลาในแต่ละแหล่งน้ำอาจมีความแตกต่างกันบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ ในลักษณะและสีสัน มีพฤติกรรมการหากินโดยกินสัตว์น้ำขนาดเล็กและแพลงก์ตอนตามพื้นน้ำ

พฤติกรรรมเมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ ปลาเพศเมียจะมีขนาดและครีบต่าง ๆ ใหญ่กว่าเพศผู้ โดยปลาทั้งคู่จะขุดหลุมตื้น ๆ เพื่อวางไข่ และมีพฤติกรรมขับไล่ปลาหรือสัตว์อื่นที่ผ่านเข้ามาใกล้ ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 3 วัน เมื่อฟักเป็นตัวแล้ว ปลาเพศเมียจะนำลูกไปเลี้ยงไว้ในหลุมที่ขุดไว้ ส่วนเพศผู้จะทำหน้าที่เสมือนยามรักษาความปลอดภัยภายนอก 

เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นับได้ว่าเป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามและไม่ดุร้าย และจะยิ่งเพิ่มความสวยงามของสีสันขึ้นเมื่อต้องกับแสงแดด อีกทั้งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยง แต่สำหรับในประเทศไทย เป็นปลาที่ค่อนข้างหายากเนื่องจากมีการนำเข้ามาจำหน่ายเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น

ซึ่งในชื่อวิทยาศาสตร์นั้น คำว่า *Biotos* มาจากภาษากรีกหมายถึง "ชีวิต" ผสมกับคำว่า *domos* หมายถึง "ม้า" และคำว่า *cupio* มาจากภาษาละตินซึ่งหมายถึง "Cupidus" หรือคิวปิด ซึ่งเป็นกามเทพ ในความหมายซึ่งผู้อนุกรมวิธาน (โยฮานน์ ยาค็อบ เฮ็กเคล) ต้องการสื่อความหมายว่า ตกหลุมรักปลาชนิดนี้ตั้งแต่แรกพบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ป.ปลาระเบิด(เกร็ดกระจาย), ปลาระเบิดเชื้อเชิญ คิวปิโด ปลาหมอกามเทพ สีหวานจ๋อย คอลัมน์ Cichild Coner หน้า 88-92 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 15 ปีที่ 2: กันยายน 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Biotodoma cupido* - Cupid Cichlid (อังกฤษ)
**ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม** (อังกฤษ: Blacktail angelfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Centropyge eibli*) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปทรงลำตัวเป็นรูปไข่ ลำตัวมีสีเทา มีลายบั้งเป็นสีส้มพาดขวางทั้งลำตัว ปาก, ท้อง และครีบท้องสีเหลืองอมส้ม ด้านท้ายครีบหลังและครีบหางเป็นสีดำ ปลายครีบหางมีขลิบสีฟ้า

มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 15 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงขนาดเล็ก กินอาหารจำพวก ฟองน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ในตอนลึกในแนวปะการัง ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียตะวันออก, อินโดนีเซีย จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม  โดยมีชื่อในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาหมอส้ม"

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 144, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
3. ↑  *Centropyge eibli*, Eibli or Candy Stripe Angel (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Centropyge eibli***
ภาพปั้นแสดงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่เตซปูร์
ดินแดนที่เป็นรัฐอัสสัม ประเทศอินเดียในปัจจุบันนี้ ในมหาภารตะกล่าวว่าเป็นดินแดนของแคว้นกามรูป ซึ่งปกครองบริเวณลุ่มแม่น้ำพรหมบุตร ภูฏาน และเบงกอลตะวันออก ในบันทึกของพระถังซำจั๋ง กล่าวถึงกษัตริย์ที่ปกครองดินแดนนี้ว่านับถือศาสนาฮินดู มีศิลาและแผ่นจารึกแสดงให้เห็นว่ามีราชวงศ์ต่าง ๆ ปกครองดินแดนในบริเวณนี้อย่างต่อเนื่องตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12-17

ในราวพุทธศตวรรษที่ 18 ไทอาหมซึ่งเป็นชาวไทใหญ่เผ่าหนึ่ง ได้เข้ามารุกรานอัสสัมใน พ.ศ. 1771 สามารถรบชนะชาวเขาในบริเวณนี้ และกลุ่มชนที่นับถือศาสนาฮินดูและตั้งอาณาจักรอาหม คำว่าอาหมนี้เป็นที่มาของคำว่าอัสสัม ในพุทธศตวรรษที่ 21–22 ชาวไทอาหมต้องต่อสู้กับราชวงศ์โมกุลที่ขยายอำนาจมาจากแคว้นเบงกอล ไทอาหมเอาชนะโมกุลได้เด็ดขาดใน พ.ศ. 2225 สามารถรวมบริเวณลุ่มแม่น้ำพรหมบุตรให้เป็นปึกแผ่น อาณาจักรอาหมเจริญสูงสุดในสมัยของพระเจ้ารุทระ สิงห์ ที่เริ่มให้บันทึกอาหมบุราณจี เริ่มติดต่อค้าขายกับทิเบต

ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 21 เป็นต้นมา มีความพยายามที่จะลดอิทธิพลของราชวงศ์ โดยส่งเสริมลัทธิไวศณพแทน ทำให้เกิดการต่อต้านชาวไทอาหมโดยเฉพาะทางเหนือ ใน พ.ศ. 2329 พระเจ้าโควินาถ สิงห์ได้ขอความช่วยเหลือจากข้าหลวงใหญ่อังกฤษแห่งอินเดียให้มาช่วยปราบ อังกฤษส่งทหารมาช่วยรักษาความสงบในอัสสัม ต่อมาใน พ.ศ. 2360 พม่าเข้ามาแทรกแซงโดยอ้างว่าได้รับการขอร้องจากพาทันจันทร์ซึ่งเป็นฝ่ายต่อต้านกษัตริย์อาหม จนเกิดสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง เมื่อสงครามสิ้นสุดได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพยันดาโบ ทำให้อัสสัมกลายเป็นดินแดนของอังกฤษ

ใน พ.ศ. 2381 อังกฤษรวมอัสสัมเข้ากับเบงกอลของอังกฤษ และใน พ.ศ. 2382 อัสสัมทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ และได้แยกตัวออกมาเป็นมณฑลต่างหากจากเบงกอลใน พ.ศ. 2467 ในช่วงที่อังกฤษปกครองได้พยายามลดอำนาจของชาวไทอาหม ให้ใช้ภาษาเบงกอลเป็นภาษาราชการและให้ชาวเบงกอลดำรงตำแหน่งทางการบริหารและสนับสนุนให้มุสลิมเบงกอลเข้ามาตั้งหลักแหล่ง ซึ่งทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งเรื่องชนเผ่าในระยะยาว ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 อัสสัมเป็นเส้นทางลำเลียงที่สำคัญไปยังพม่าและเป็นยุทธภูมิสำคัญใน พ.ศ. 2487

หลังจากอินเดียได้รับเอกราช อัสสัมมีฐานะเป็นรัฐหนึ่งของอินเดีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 การแบ่งเขตของอัสสัมออกเป็นรัฐต่างๆทำให้ชาวอัสสัมไม่พอใจเพราะถือเป็นการแบ่งแยกดินแดนของตน เมื่อเกิดสงครามกลางเมืองในปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2514 มีชาวมุสลิมเบงกอลจากปากีสถานตะวันออกจำนวนมากอพยพเข้าไปในอัสสัมโดยการสนับสนุนของรัฐบาลอินเดีย ทำให้ชาวอัสสัมเกรงว่าชาวเบงกอลจะเข้ามามีบทบาทในรัฐอัสสัมมากเกินไป และหลังจากนั้นก็มีความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลอัสสัมกับกลุ่มการเมืองต่าง ๆ เพื่อเรียกร้องสิทธิของตน

อ้างอิง
-------

* สาคร ช่วยประสิทธิ์. อัสสัม ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539.หน้า 262-264
ระวังสับสนกับ ปลาหมอทะเล

**ปลาหมอทะเล** (*Epinephelus*) เป็นสกุลของปลาทะเลจำพวกหนึ่งในวงศ์ Serranidae นับเป็นปลาขนาดใหญ่ มีรูปร่างโดยรวม คือ ร่างยาวอ้วนป้อม แบนข้างเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็ก สีตามตัวและครีบเป็นดอกดวง แต้ม หรือบั้ง ฉูดฉาดหรือคล้ำทึบแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับชนิดและขนาด พบอาศัยอยู่ตามบริเวณแนวปะการัง โขดหินใกล้ชายฝั่งหรือเกาะ บางครั้งอาจพบว่ายเข้ามาหากินบริเวณปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อยได้ด้วย 

ปลาหมอทะเลกระจายพันธุ์ในทะเลและมหาสมุทรเขตอบอุ่นทั่วโลก ทั้ง มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรอินเดีย มีจำนวนสมาชิกในสกุลนี้ราว 99 ชนิด นับว่ามากที่สุดในวงศ์นี้ โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลาหมอทะเล (*E. lanceolatus*) ที่ใหญ่ที่สุดได้เกือบ 3 เมตร และหนักได้ราว 200 กิโลกรัม

สำหรับในภาษาไทยจะคุ้นเคยเรียกชื่อปลาในสกุลนี้เป็นอย่างดีในชื่อ "ปลาเก๋า" หรือ "ปลากะรัง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sepkoski, Jack (2002). "A compendium of fossil marine animal genera". *Bulletins of American Paleontology*. **364**: 560. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-20. สืบค้นเมื่อ 2008-01-08.
2. ↑  ความหมายของคำว่า กะรัง ๒ ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  จากFishbase.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Epinephelus ที่วิกิสปีชีส์
**เล่ห์รักบัลลังก์เลือด** (จีน: 秦时丽人明月心 อังกฤษ: The King's Woman) หรือชื่อเดิมว่า **ตำนานลี่จี** เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2017 นำแสดงโดย ดิลราบา ดิลมูรัต, จาง ปินปิน, หลี่ ไท่, หลิว ช่าง, จาง เสฺวียน ออกอากาศทางช่อง Zhejiang TV ในประเทศจีน และออกอากาศทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ใน ประเทศไทย โดยออกอากาศต่อจากละครเรื่อง ฉู่เฉียว จอมใจจารชน

เนื้อเรื่อง
-----------

ละครโทรทัศน์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของ "**กงซุนลี่**" หลานสาวของแม่ทัพ**กงซุนอวี่**แห่งรัฐเว่ย เธอได้ฝึกฝนวิทยายุทธกับท่านปู่ของเธอตั้งแต่สมัยเด็ก และศิษย์พี่อีกสองคนคือ"**หานเซิน**"และ "**จิงเค่อ**" และได้มีโอกาสช่วยชีวิต "**อิ๋งเจิ้ง**" ไว้ ทำให้ อิ๋งเจิ้งหลงรักกงซุนลี่ตั้งแต่แรกพบ และเฝ้าคิดถึงนางมาตลอด แต่ความสัมพันธ์ระหว่างระหว่างกงซุนลี่ และจิงเค่อก็ได้พัฒนามากลายเป็นความรักเช่นกัน

ในช่วงสงครามระหว่างเจ็ดรัฐ จิงเคอพยายามปกป้องกงซุนลี่ จนได้รับพิษจนบาดเจ็บสาหัส อิ๋งเจิ้งต้าหวางแห่งรัฐฉิน (ภายหลังสถาปนาตนเองเป็น**จิ๋นซีฮ่องเต้**) ที่หลงรักกงซุนลี่มาตลอดได้กลับมาพบนางอีกครั้ง พระองค์เสนอยารักษาจิงเคอ เพื่อแลกเปลี่ยนกับการที่กงซุนลี่จะต้องเข้าวังแต่งงานกับพระองค์เอง เพื่อให้ได้ยามาช่วยชีวิตจิงเคอ ประกอบกงซุนลี่ไม่มีทางเลือกอื่น นางจึงต้องยอมรับข้อเสนอของอิ๋งเจิ้ง

แต่หลังจากเข้าวัง กงซุนลี่กลับพบว่านางได้ตั้งท้องลูกของจิงเค่อ อิ๋งเจิ้งตัดสินใจที่จะปกปิดความจริง เพื่อปกป้องกงซุนลี่ พระองค์จึงประกาศว่านางได้ตั้งท้องลูกของพระองค์เอง ทำให้กงซุนลี่รู้สึกประทับใจ และตกหลุมรักอิ๋งเจิ้งโดยไม่รู้ตัว 
แม้จะได้รับความรักจากอิ๋งเจิ้งอย่างท่วมท้น แต่กงซุนลี่ก็ยังต้องดิ้นรนต่อสู้ท่ามกลางการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นของเหล่าสนม และขุนนางในราชสำนัก อีกทั้งยังต้องรับมือกับการแฝงตัวเข้ามาของจิงเคอ ที่ได้รับภารกิจให้มาลอบสังหาร**จิ๋นซีฮ่องเต้**

นักแสดง
-------

### นักแสดงหลัก

* ดิลราบา ดิลมูรัต รับบท กงซุนลี่
* จาง ปินปิน รับบท อิ๋งเจิ้ง
* หลี่ ไท่ รับบท หารเซิน
* หลิว ช่าง รับบท จิงเค่อ
* จาง เสฺวียน รับบท เก่อหลัน

### นักแสดงสมทบ

#### ราชวงศ์ฉิน

* หลี่ เฉียง รับบท หลี่ปู้เว่ย
* เฉิน อี้ซา รับบท พระพันปีจ้าว
* หยาง ถง รับบท หลี่จ้ง
* ซู่ โหย่วเจิน รับบท เจ้า เจิ้งเจียว
* เหยิน เสว่ฉิว รับบท พระพันปีหัวหยาง
* หวัง ทิง รับบท แม่นางจู
* ฉู่ อี้หนง รับบท แม่นางหมิน
* จาง กู่ รับบท จ้าวเกา
* เจ้า ถิงเหลียง รับบท หลี่ ซือ
* หลิว เห่าเจิน รับบท เล่า ไอ่
* โจว เสี่ยวเผิง รับบท ซื่หม่า กง
* หยวน เหอ รับบท เหยา กู่
* เจิ้ง ต้าฉุน รับบท จี้ เฟิงเจี้ยน
* จู่ เหอ รับบท หมาง เปียนหลิน
* หลี่ จุนหลิง รับบท หวง หัวฉวน
* หยวน ซื่อเหว่ย รับบท รุ่ย จื่อหาน
* หวง เฉียน รับบท เหมิง อู่
* เหมิง อู่ลี่ รับบท จิง เหลียงเหริน

#### ราชวงศ์เหยิน

* ไป๋ อี้เฉียง รับบท รัชทายาทตัน
* เหยา คัน รับบท เถียนกวง
* เจียง อี้ รับบท เกา เจี้ยนหลี่

#### อื่นๆ

* หวัง ถงหุย รับบท เกอ เนี่ย
* หยาง เช่อ รับบท กงซุน อวี่
* ซุน กัน รับบท รัชทายาทเจี๋ย
* หลิน เจี้ยนตง รับบท เต้า อี่
* จิน โหยวหมิง รับบท เซี่ยโหว หยาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "《丽姬传》横店开机 迪丽热巴张彬彬集结亮相". *NetEase*. 2016-12-09.
2. ↑  "《丽姬传》杀青 迪丽热巴戎装告别张彬彬魔性尬舞". *Sina*. 2017-03-20.
3. ↑  "《秦时丽人明月心》定档 迪丽热巴张彬彬身份解锁". *Sina*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เล่ห์รัก บัลลังก์เลือด* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย** (Prince Alexander of Yugoslavia; 15 มกราคม พ.ศ. 2525) ประสูติที่แฟร์เฟ็กซ์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ ทรงเป็นหนึ่งในพระราชวงศ์ยูโกสลาฟ

พระองค์เป็นพระโอรสในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชกับอดีตพระวรชายาเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ ซึ่งปัจจุบันเจ้าหญิงมาเรียทรงอภิเษกสมรสกับดยุกแห่งเซกอร์เบ และพระองค์ยังเป็นพระอนุชาฝาแฝดกับเจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชบัลลังก์เซอร์เบียรองจากพระเชษฐาทั้ง 2 คือ เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบียและเจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย พระอัยกาและพระอัยยิกาของพระองค์คือสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียและสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวียผู้ซึ่งเป็นพระธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงแอสปาเซีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ ผู้มีสายทรงบิดาจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซที่ราชวงศ์โคเมนอส สายทางมารดาจากโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซที่ราชวงศ์โรมานอฟ พระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาของเจ้าชายฟิลิปคือเจ้าชายเปโดร กัสโตรแห่งออร์เลออง-บราแกนซากับเจ้าหญิงมาเรีย เดอ ลา เอสปาเรนซา แห่งบูร์บง-ทูซิชิลี มีพระบิดามารดาอุปถัมภ์คือสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน,สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซและเจ้าหญิงแอนน์ ดัสเชสแห่งคาลาเบรีย

เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงพำนักในรัฐเวอร์จิเนียจนกระทั่ง พ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนในกรุงลอนดอนพร้อมกับพระเชษฐาฝาแฝด ใน พ.ศ. 2547 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนคิงส์ที่เคนเตอร์บิวรี ทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีในด้านศิลปะการสื่อสารที่มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโก ปัจจุบันทรงทำงานที่สถาบันการเงินในลอนดอน เจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงจบปริญญาโททางศิลปศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยในอเมริกา ปัจจุบันทรงทำงานด้านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตอิเล็กทรอนิกส์ในแคลิฟอร์เนีย

ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เจ้าชายอเล็กซานเดอร์และพระราชวงศ์ได้รับสิทธิ์ในพระราชวังเบลิ ดีวอร์ในกรุงเบลเกรด พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษอีกด้วย ทางพระมารดาทรงเป็นเชื้อสายของมาเรีย เลสไชน์สกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสโดยเป็นเชื้อสายในราชวงศ์บูร์บง พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เนมานจิคแห่งบอลข่านในยุคกลาง

อ้างอิง
-------

* \*Royal.rs - Prince Alexander[*ลิงก์เสีย*]
**วัดสุขวัฒนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนครชัยศรี ในตำบลบางระกำ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม

วัดสุขวัฒนาราม เดิมชื่อว่า **วัดบางระกำ** เข้าใจว่าแต่เดิมบริเวณนี้มีต้นระกำมาก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 โดยมีคุณปู่จัยและคุณย่าเจียม สายอุบล เป็นผู้บริจาคที่ดิน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2497 สาเหตุที่เปลี่ยนนามเพราะต้องการให้เป็นนามมงคล เนื่องจากคำว่า "ระกำ" แปลว่า เจ็บปวดแสนสาหัส จึงเปลี่ยนเป็น "สุขวัฒนาราม" แปลว่า เจริญสุข

อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ วิหารจัตุรมุขตั้งอยู่หน้าศาลาการเปรียญหลังเก่า (ถูกรื้อไปสร้างหอฉัน) อุโบสถหลังเก่า อุโบสถหลังใหม่ เจดีย์องค์ใหญ่บรรจุพระเครื่อง เจดีย์เรือสำเภา และเขตอภัยทาน วังมัจฉาบริเวณท่าน้ำวัดสุขวัฒนาราม วัดยังประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง *หลวงพ่อแดง* ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วิถีชาวนาลุ่มน้ำนครชัยศรีที่มีการจัดแสดงของใช้พื้นบ้าน เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว จัดแสดงขั้นตอนการทำนาตั้งแต่เริ่มแรกจนถึงขั้นสุดท้าย โดยมุมจัดแสดงแบ่งชัดเจนออกเป็น มุมเตรียมกล้า เตรียมดิน เตรียมน้ำ ดำนา เก็บเกี่ยว สีข้าว และทำกิน ด้านหลังของส่วนเก็บเกี่ยวโบราณวัตถุ พระพุทธรูป และวัตถุทางวัฒนธรรมอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุขวัฒนาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 132–134.
3. ↑  "สถานที่สำคัญ". องค์การบริหารส่วนตำบลบางระกำ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-15. สืบค้นเมื่อ 2021-06-15.
4. ↑  "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในอำเภอบางเลน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-15. สืบค้นเมื่อ 2021-06-15.
**วัดสิริปุณณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ปัจจุบันพระไพศาลคุณากร (สิงห์ เตชวโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสิริปุณณาราม หรือ **วัดลำพะยา** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2415–2468 ระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2415 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2457 ชาวชุมชนลำพะยาและชุมชนอื่นต่างนับถือหลวงพ่อไกร ซึ่งเป็นพระภิกษุในสมัยกรุงศรีอยุธยา ซึ่งเป็นพระภิกษุร่วมสมัยกับหลวงปู่ทวดวัดช่างให้ จังหวัดปัตตานี ชาวลำพะยาเชื่อว้าวัวควายหายมาบนบานกับหลวงพ่อไกรก็จะได้คืน ถ้าเกิดเป็นการสบถสาบานให้ตายภายใน 3 วัน 7 วัน ก็จะเป็นไปตามคำสาบาน คนที่กระทำผิดและพูดโกหกก็จะมีอันเป็นไป ปัจจุบันมักแก้บนโดยการยิงปืน จุดประทัด แต่หากบนว่าไม่ให้ติดเกณฑ์ทหารผลการบนบานพบว่าจะติดเกณฑ์ทหารทุกรายไป ชาวบ้านเชื่อว่าหลวงพ่อไกรชอบความเป็นนักรบ

อาคารและเสนาสนะภายในวัดที่สำคัญ ได้แก่ สถูปหลวงพ่อไกร โรงเรียนนักธรรม ภายในวัดมีความร่มรื่นจากต้นพิกุลแล้วยังมีต้นไม้ที่ให้ความสำคัญทางพุทธศาสนาอีกด้วย ได้แก่ ต้นโพธิ์ และต้นสาละ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสิริปุณณาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดสิริปุณณาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดสีชมพู** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 22 ไร่ 2 งาน 

วัดสีชมพูสร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 พ่อชื่นและแม่บาง ไม่ทราบนามสกุล เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างโดยมีพระยาอภัยภูเบศบริจาคที่ดินถวาย บริเวณที่ตั้งของวัดเป็นบึงและหนองน้ำได้มีนกสีชมพูมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากจึงได้ขนานนามว่า "วัดสีชมพู" เมื่อพ.ศ. 2504 นางผัน เครือคล้าย พร้อมด้วยบุตรธิดา และนางพุ่ม ด้วงอินทร์ ถวายที่ดินให้เพิ่มเติม ต่อมานายทองอยู่และนางชีน รอดประสิทธิ์ ถวายที่ดินให้อีกรวมเป็นจำนวนทั้งสิ้น 29 ไร่ 2 งาน 72 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2483

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.2 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 มีช่อฟ้าใบระกา กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง สร้างแบบห้องแถวตึก 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ปูชนียวัตถุได้แก่ พระพุทธรูปคลี่ผ้าปางมารวิชัยศิลปะสมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 15 นิ้ว พระพุทธรูปปางและขนาดต่าง ๆ จำนวน 20 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์สี
* พระอาจารย์ดี
* พระอาจารย์อุ้ย
* พระอาจารย์บุญ
* พระอาจารย์ตุ้ม มฺงคโล
* พระอาจารย์จิด เรืองทอง
* พระครูสุวัฒน์สิริคุณ (นิ่ม วฑฺฒโน กิ่งแก้ว) น.ธ.เอก
* พระครูสุนทรธรรมากร (สุชีพ สุจิตฺโต ชาลีคลี) น.ธ.เอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสีชมพู หนองจอก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2021-02-25.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 313. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**เนตเจราเพเรฟ** เป็นพระนามของเจ้าชายและเป็นมหาปุโรหิตแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์มีพระชนม์ชีพและทรงงานอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลงระหว่างราชวงศ์ที่สามถึงราชวงศ์ที่สี่ ในช่วงระยะเวลาของยุคอาณาจักรเก่า

ประวัติ
-------

### ด้านครอบครัว

เจ้าชายเนตเจราเพเรฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนเฟรู (สันนิษฐานเป็นไปได้มากที่สุด) อย่างไรก็ตามข้อสันนิษฐานเหล่านี้ถูกโต้แย้งเนื่องจากพระนาม "โอรสของกษัตริย์" เป็นพระนามที่ได้รับการยกย่องในสมัยยุคราชอาณาจักรเก่าให้แก่เจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจโดยชอบธรรม

### ตำแหน่ง

พระองค์มีตำแหน่งเป็นพะรราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู และยังเป็นพระมหาปุโรหิต (นักบวชชั้นสูง)

สุสาน
-----

พระองค์ได้ถูกฝังอยู่ใน มาสตาบา หมายเลข 1 ที่ดาห์ชูร์ ซึ่งถูกขุดค้นพบขึ้นมาโดยชาวเยอรมันโบราณคดี หลุมฝังพระศพทำมาจากดินโคลนและมีความยาวด้านละ 35 เมตร x 18 เมตร โครงสร้างภายในประกอบไปด้วยบันไดที่มีบันไดไม่กี่ก้าวที่ทอดเข้าสู่ทางเดินตรง ทางเดินหันไปทางเดินเลี้ยวซ้ายและขวาสร้างห้องรูปตัวที มันเป็นเรื่องสำคัญที่จะพูดถึงว่าภูมิประเทศของเมืองดาห์ชูร์ ที่ให้พื้นดินค่อนข้างไม่คงทน อาคารห้องใต้ดินลึกและทำให้บังคับผู้สร้างหลุมฝังศพที่จะสร้างห้องภายในมาสตาบาและอาจจะต่ำกว่าระดับพื้นดิน กรณีคล้าย ๆ กันนี้เกิดขึ้นระหว่างการก่อสร้างพีระมิดหักงอ เมื่อผนังและเพดานของห้องใต้พื้นดินเริ่มก่อให้เกิดรอยร้าว ที่ห้องส่วนกลางของสุสานของพระองค์มีแท่นบูชาถูกวางไว้ในห้องสวดมนต์ รอบข้างทั้งสองด้านของแท่นบูชาจะมีแผ่นแกะสลัก ซึ่งอยู่ในรูปแบบอย่างสมบูรณ์ และบรรยาเกี่ยวกับวิหารที่ปิรามิดของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุมและดาห์ชูร์ แผ่นแกะสลักทั้งสองเคยมีพระนามของพระองค์ หนึ่งในทั้งสองแผ่นแกะสลักนั้นได้ถูกขโมยในระหว่างการบูรณะในช่วงของราชอาณาจักรกลางและใช้เป็นกรอบประตูสำหรับวิหารในหุบเขาของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aidan Dodson, Dyan Hilton: *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. Thames & Hudson, London 2004, ISBN 0-500-05128-3, p. 52 & 61.
2. ↑  Aidan Dodson, Dyan Hilton: *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. Thames & Hudson, London 2004, ISBN 0-500-05128-3, p. 52 & 61.
3. ↑  Nicole Alexanian: *Dahschur.* Bd. II: *Das Grab des Prinzen Netjer-aperef: die Mastaba II/1 in Dahschur* (= *Archäologische Veröffentlichungen, Deutsches Archäologisches Institut, Abteilung Kairo.* Bd. 56). von Zabern, Mainz 1999, ISBN 978-3805325578.
4. ↑  Miroslav Verner: *The Pyramids: The Mystery, Culture, and Science of Egypt's Great Monuments*. Grove Press, New York (US) 2007, ISBN 0802198635, p. 181.
**เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม** (อังกฤษ: His Imperial Highness Şehzade Mehmed Abdülkerim) ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2449 เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเมเหม็ด เซลิม และ นูเฟอร์ ฮานิม เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ทรงได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยกาลาตาซาราย ณ อิสตันบูล และในปี 2476 ทรงได้รับเชิญให้เสด็จ ณ ประเทศญี่ปุ่น โดยในฐานะแขกของรัฐบาล สันนิษฐานว่าน่าจะใช้สถานะของพระองค์ในฐานะผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์ออตโตมันเพื่อช่วยเหลือจักรวรรดิญี่ปุ่น ในการรุกรานของชาติมุสลิม ในเอเชียกลาง ที่ขัดแย้งกับสหภาพโซเวียต

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นเหม็ด ฮานิม (25 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ที่ อเลปโป ณ ประเทศซีเรีย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 และหย่าร้างในปี พ.ศ. 2474 มีพระโอรส 2 พระองค์ ซึ่งล้วนแล้วได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น **เจ้าชายประมุขแห่งออตโตมัน** ทั้งสิ้น คือ

1. เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมัน
2. เจ้าชายฮารุน ออสมัน

เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2478 สิริพระชันษาได้เพียง 29 ปี

อ้างอิง
-------

* "Cemil Aydin, "Japan's Pan-Asianism and the Legitimacy of Imperial World Order, 1931–1945", The Asia-Pacific Journal, Vol. 6, Issue 3, No. 0, March 12, 2008". Japanfocus.org. Retrieved 2016-01-03.
* Asia.boun
* A. Merthan Dündar (2006). Pan-İslâmizm'den Büyük Asyacılığa: Osmanlı İmparatorluğu, Japonya ve Orta Asya. Ötüken Neșriyat. ISBN 978-975-437-579-4.
**วัดสีสะเกด** (ลาว: ວັດສີສະເກດ) เดิมเป็นวัดหลวง ตั้งอยู่ในเวียงจันทน์ ประเทศลาว ติดกับหอคำ พระราชวังหลวงของกษัตริย์ลาวสมัยก่อน สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2361 โดยเจ้าอนุวงศ์ จากการบูรณะวัดเก่าแห่งหนึ่งและจัดสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ ชื่อใหม่ของวัดเป็นการนำเอาคำว่า "สี" หรือ "ศรี" ไปใช้เป็นอุปสรรค (Prefix) นำหน้าชื่อของวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

สิมและหอไตรได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะรัตนโกสินทร์อย่างมาก เป็นวัดที่ไม่ได้ถูกทำลายจากการบุกรุกของสยาม อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้วัดสีสะเกด รอดพ้นจากการเผาทำลายจากสยาม สิมแบบเวียงจันทน์ที่มีหลังคาด้านข้างยกสูง แตกต่างไปจากหลังคาที่เตี้ยเลียบพื้นตามแบบหลวงพระบางและเชียงขวาง โดยรอบปรากฏพาไลซึ่งคล้ายคลึงอย่างมากกับอุโบสถในศิลปะรัตนโกสินทร์หลายแห่ง ซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นทรงมณฑปซึ่งคล้ายคลึงกับอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามในกรุงเทพ แต่หลังคาตามแบบล้านช้าง กระเบื้องที่ไม่เคลือบสี มีช่อฟ้าหรือปราสาทยอดที่กึ่งกลางสันหลังคาตามแบบล้านช้าง ระเบียงคด หรือ "กมมะเลียน" โดยรอบ ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ที่มีพุทธลักษณ์เหมือนกัน รุ่นเดียวกัน มีขนาดเท่าคนจริง จำนวน 120 องค์ ภาพเขียนฝาผนังในพระอุโบสถได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2557

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นานแค่ไหน .. ที่ไม่มีใครได้เห็นฮูบแต้มสีและศิลปะล้ำค่าภายใน "สิม" วัดสีสะเกดเวียงจันทน์". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  เชษฐ์ ติงสัญชลี. "สิม วัดสีสะเกด". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-24. สืบค้นเมื่อ 2021-06-24.
**นิ่วท่อน้ำดีรวม** (อังกฤษ: Common bile duct stone) หรือ **choledocholithiasis** เป็นโรคซึ่งนิ่วน้ำดีอุดตันท่อน้ำดีรวม โรคนี้อาจก่อให้เกิดอาหารแสดง เช่น ดีซ่าน และการทำลายเซลล์ตับ การรักษาใช้การผ่าตัดนิ่วในท่อน้ำดี และ ERCP

ในการตรวจร่างกายของผู้ป่วยด้วยนิ่วในท่อน้ำดีรวมมักไม่พบอาการเมอร์ฟี ซึ่งช่วยแยกโรคนี้จากถุงน้ำดีอักเสบได้ อาการดีซ่านที่แสดงออกทางผิวหนังและตาขาวเป็นลักษณะทางกายภาพสำคัญของการอุดตันของน้ำดี และอาจพบอุจจาระสีเคลย์ หากพบอาการข้างต้นร่วมกับไข้และหนาวสั่น แพทย์อาจพิจารณาตรวจ ascending cholangitis เพิ่มเติม

ผู้มีนิ่วน้ำดีราว 70% ไม่แสดงอาการ และมักตรวจพบโดยบังเอิญขณะทำการอัลตราซาวด์ วานวิจัยหนึ่งพบว่า 10% ของผู้มีนิ่วน้ำดีจะแสดงอาการ\_ายมนระยะเวลา 5 ปีนับตั้งแต่ตรวจพบ และ 20 ปีใน 20% ของผู้ป่วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (2007). "Gallstones" (PDF). Bethesda, Maryland: National Digestive Diseases Information Clearinghouse, National Institutes of Health, United States Department of Health and Human Services. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-12-05. สืบค้นเมื่อ 2010-11-06.
2. ↑  Portincasa, P.; Moschetta, A.; Petruzzelli, M.; Palasciano, G.; Di Ciaula, A.; Pezzolla, A. (2006). "Gallstone disease: Symptoms and diagnosis of gallbladder stones". *Best Pract Res Clin Gastroenterol*. **20** (6): 1017–29. doi:10.1016/j.bpg.2006.05.005. PMID 17127185.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
ผู้ชายกำลังชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งในระหว่างการโต้แย้งทางการเมือง
**นิ้วชี้** (อังกฤษ: index finger; หรือชื่อเรียกอื่น forefinger, pointer finger, trigger finger, digitus secundus, digitus II และ ฯลฯ) เป็นนิ้วมือแรกในการนับจำนวนของมือมนุษย์ ซึ่งมีอยู่ระหว่างนิ้วมือแรกกับนิ้วมือที่สามคือนิ้วหัวแม่มือและนิ้วกลาง ซึ่งเป็นนิ้วมือที่มีความคล่องตัวและมีความละเอียดอ่อนมากที่สุด แต่ไม่ได้เป็นนิ้วที่ยาวที่สุดเนื่องด้วยสั้นกว่านิ้วกลาง โดยที่อาจมีความสั้นหรือยาวกกว่านิ้วนาง เมื่อเทียบกับอัตราส่วนของนิ้วมือ

"index finger" ในภาษาอังกฤษแท้จริงแล้วหมายถึง "นิ้วสำหรับชี้" จากภาษาละตินเช่นเดียวกับคำว่า *indicate* ซึ่งมีชื่อทางกายวิภาคคือ "นิ้วชี้" หรือ "นิ้วหลักที่สอง"

การใช้
------

นิ้วชี้ที่ยกขึ้นเพียงนิ้วเดียวในแนวตั้งมักจะใช้เพื่อแสดงจำนวนเท่ากับ 1 หรือเมื่อยกนิ้วขึ้นหรือย้ายนิ้วไปทางด้านข้างก็จะเป็นการแสดงท่าทางเพื่อเตือนสติ เมื่อหยิบจับวัตถุสิ่งของก็มักใช้ร่วมกับนิ้วหัวแม่มือและนิ้วกลาง นอกจากนี้ นิ้วชี้ยังหมายถึงตัวอักษร *d* ในอักษรมืออเมริกัน ส่วนในกีฬา นิ้วชี้ก็ยังสามารถเป็นตัวแทนแห่งชัยชนะ ในบางรายการแข่งขัน ทีมที่ชนะจะยกนิ้วชี้ของพวกเขา (และมักพูดว่า "วีอาร์นัมเบอร์วัน!") ในการโพสท์ท่าเพื่อถ่ายรูป ส่วนมือที่ทำจากโฟมขนาดใหญ่ยังได้ชูนิ้วชี้เพื่อการนี้ ซึ่งเปรียบเทียบกับสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ และสำหรับผู้ใช้คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ยังใช้นิ้วดังกล่าวเพื่อคลิกเมาส์ เช่นเดียวกับการใช้นิ้วชี้สำหรับมือใหม่ที่ไล่หาตัวอักษรเพื่อทำการพิมพ์ดีด

#### การชี้

การชี้นิ้วไปยังบุคคลใดบุคคลหนึ่งอาจถือเป็นความหยาบคายในบางสถานที่ โดยวิธีที่จะทำให้ดูสุภาพมากขึ้นจะทำการผายมือไปยังทิศทางนั้นแทนในลักษณะที่คล้ายกับถือจานเสียง

ดูเพิ่ม
-------

* กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Index finger

* *index+finger* จากเว็บไซต์ *eMedicine Dictionary*

| * ด
* ค
* ก
กายวิภาคศาสตร์เฉพาะส่วน |
| --- |
| ศีรษะ | 
* เส้นผม
* ใบหน้า
	+ หน้าผาก
	+ แก้ม
	+ คาง
	+ คิ้ว
	+ ตา
	+ เปลือกตา
	+ จมูก
	+ ปาก
	+ ริมฝีปาก
	+ ลิ้น
	+ ฟัน
* หู
* ขากรรไกร
* ขากรรไกรล่าง
* ท้ายทอย
* หนังศรีษะ
* ขมับ

 |
| คอ | 
* ลูกกระเดือก
* ช่องคอ
* ต้นคอ

 |
| ลำตัว | 
* ท้อง
	+ เอว
	+ กะบังลม
	+ สะดือ
* กระดูกสันหลัง
* หลัง
* ทรวงอก
	+ เต้านม
* หัวนม
* เชิงกราน
* องคชาต
* ถุงอัณฑะ
* โยนี
	+ อวัยวะเพศ

 |
| แขนหรือขา | 

|  |  |
| --- | --- |
| แขน | 
* ไหล่
* รักแร้
* แขน
* ข้อศอก
* ปลายแขน
* ข้อมือ
* มือ
	+ นิ้วมือ
	+ หัวแม่มือ
	+ ชี้
	+ กลาง
	+ นาง
	+ ก้อย

 |
| ขา | 
* แก้มก้น
* องคชาต
* สะโพก
* ต้นขา
* เข่า
* น่อง
* เท้า
	+ ตาตุ่มใน
	+ ส้นเท้า
	+ ปลายเท้า
	+ เล็บเท้า
	+ ฝ่าเท้า

 |

 |
| กายวิภาคศาสตร์ทั่วไป: ระบบอวัยวะและอวัยวะ, กายวิภาคศาสตร์เฉพาะส่วน, ระนาบและเส้น, กายวิภาคศาสตร์พื้นผิวของแกนลำตัว, กายวิภาคศาสตร์พื้นผิวของรยางค์ |
"ยุทธจักรชิงจ้าวบัลลังค์" (決戰玄武門) เป็นซีรีส์ฮ่องกง ที่ถูกสร้างขึ้นโดยสถานีโทรทัศน์ทีวีบี และออนแอร์ทางจอในปีพ.ศ. 2527 นำแสดงโดยดาราดังในยุคนั้นมากมาย อาทิเช่น หวง เย่อหัว เหมียว เฉียวเหว่ย ทัง เจิ้นเยี่ย และ อง เหม่ยหลิง.

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

จักรพรรดิถังเกาจงมีโอรสสามองค์ คือเจี้ยนเฉิน, ซื่อหมิง และหยวนจิ๊ ในสามคนนี้ ซื่อหมิง บุตรคนที่สองเฉลียวฉลาดและมีไหวพริบมากที่สุด อีกทั้งยังช่วยงานบิดามากมาย จนได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์คนต่อไป ซื่อหมิงปลอมตัวเป็นสามัญชนเพื่อเข้าร่วมงานประลองยุทธฮั่นเทียนเหมิน และได้รู้จักกับจอมยุทธน้อยเจียงฟง ทั้งสองคบหากันเป็นสหายสนิท อีกทั้งซื่อหมิงได้ช่วยชีวิตของแม่นางฉิงซิซิ จนบังเกิดเป็นความรัก แต่เหมือนฟ้าดินกลั่นแกล้ง ซิซิตกเป็นที่หมายปองของเจี้ยนเฉิน ซึ่งพยายามทุกวิถีทางที่จะได้ครอบครองตัวเธอ เจี้ยนเฉินร่วมมือกับหยวนจิ๊หาทางขัดขวางไม่ให้ซื่อหมิงได้เป็นองค์รัชทายาท บัดนี้พี่น้องต้องมาห้ำหั่นกันเองและกลายเป็นตำนานศึกสายเลือดที่เล่าขานไม่รู้จบ

นักแสดง
-------

* หวง เย่อหัว รับบท เจียง ฟ่ง
* เหมียว เฉียวเหว่ย รับบท ซื่อหมิง
* อง เหม่ยหลิง รับบท ฉิน ซิซิ
* ทัง เจิ้นเยี่ย รับบท หยวนจิ๊
* จิ่ง ไต้อิง รับบท องค์หญิงสี่

คำวิจารณ์
---------

ละครเรื่องนี้ เป็นการแสดงถึงศักยภาพทางการแสดง ของ องเหม่ยหลิง ที่สามารถถ่ายทอดตัวละครสาวชาวบ้านที่อ่อนโยนและน่าสงสาร ออกมาได้ดี ซึ่งตัวละคร ฉินซิซิ ในเรื่องนี้ มีบุคลิกที่แตกต่างจาก บท อึ้งย้ง ที่เธอแสดงโดยสิ้นเชิง

เรตติ้ง
-------

### ในฮ่องกง

ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี โดยติดหนึ่งในสิบละครที่มีเรตติ้งสูงสุดแห่งปีค.ศ. 1984

### ทั่วเอเชีย

ประสบความสำเร็จกลาง ๆ ในระดับเอเชีย

การฉายซ้ำ
---------

ความนิยมของละคร เรื่องนี้ ถูกรีรัน ถึง 3 ครั้งที่ฮ่องกง ในช่อง the Jade Terrace
ในเดือนตุลาคม 2528, เดือนเมษายน 2531 และเดือนตุลาคม 2533

การออกอากาศในไทย
----------------

ฉายทางช่อง 3 สองครั้ง

1.ช่วงปลายปีพ.ศ. 2527 (1984) เวลา 21.25-22.25 น.

2.รีรันตอนเย็นช่วงปีพ.ศ. 2529 (1986) อีกครั้ง

อ้างอิง
-------

* 

ละครยุทธจักรชิงจ้าวบัลลังค์ โดย Pantip

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

ย้อนอดีต:ยุทธจักรชิงจ้าวบัลลังค์ โดย baidu
**ยุทธนา แสนเสน่ห์** ชื่อเล่น **ยุทธ** เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2507 เป็นนายแบบ นักแสดง ชาวกรุงเทพฯ โดยกำเนิด เป็นบุตรชายคนเดียวของคุณพ่อ คุณแม่ที่รับราชการ

เขาก้าวสู่วงการบันเทิงขณะศึกษาอยู่ที่พาณิชย์ พระนคร โดยได้เริ่มถ่ายลงนิตยสารมากมาย และก้าวสู่วงการภาพยนตร์แม้ว่าจะเคยปฏิเสธการติดต่อมาหลายครั้ง เพราะขณะนั้นยังเรียนหนังสืออยู่ เมื่อใกล้เรียนจบจึงมีเวลามากขึ้น แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ *วันแห่งความรัก* แสดงคู่กับ ใหม่ สิริวิมล, สรยุทธ คณาณุรักษ์, โจ เสมอใจ และ อนันต์ บุนนาค จากนั้นแสดง *ก้อโอเคนะ* แสดงคู่กับ นาถยา แดงบุหงา, กว่าดอกรักจะบาน แสดงคู่กับ เพ็ญ พิสุทธิ์

เขาทำงานร่วมกับต่างชาติ โดยครั้งแรกถ่าย โฆษณานาฬิกา เสื้อผ้าที่ฝรั่งเศส และต่อมาถ่ายกับนิตยสาร *เพลย์เกิร์ล* ราวปี พ.ศ. 2527 แต่ไม่ได้รับเลือกลง ยุทธออกจากวงการไปทำธุรกิจซื้อขายรถมือสองอยู่ 1 ปี ก่อนกลับมาถ่ายแบบอีกครั้ง

ผลงานภาพยนตร์
-------------

* วันแห่งความรัก (2529)
* ก้อ...โอเคนะ (2530)
* กว่าดอกรักจะบาน (2531)
* ก่อนจะสิ้นลมหนาว (2533)
* จีบสาวเจ๊าะแจ๊ะ (2533)
* วัยโลกแตก (2533)

ผลงานละคร
---------

* สุดแต่ใจจะไขว่คว้า (2533)

อ้างอิง
-------

1. ↑
ธงของรัฐบาลเวียดนามอิสระ
**รัฐบาลเวียดนามอิสระ** (Provisional Government of Free Vietnam, GFVN; ภาษาเวียดนาม: Chính Phủ Lâm Thời Việt Nam Tự Do) เป็นองค์กรทางการเมืองที่มีศูนย์กลางอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2548 ทางกลุ่มได้เลือกเหงียน ฆาญ เป็นผู้นำของรัฐบาลสาธารณรัฐเวียดนาม

ประวัติ
-------

รัฐบาลเวียดนามอิสระเป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ก่อตั้งเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2538 โดยเหงียน ฮวางซัน มีเป้าหมายเพื่อล้มล้างรัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามไม่ว่าจะโดยการเมืองหรือกำลังทหาร รัฐบาลเวียดนามอิสระกล่าวอ้างว่ามีสมาชิก 6,000 คนและมีผู้สนับสนุน 100,000 คน ซึ่งมีค่ายลับอยู่ตามแนวชายแดนเวียดนาม-กัมพูชา

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 นายกรัฐมนตรีของรัฐบาลเวียดนามอิสระคือ เหงียน ฮูจาญถูกตำรวจรัฐแคลิฟอร์เนียร์จับในข้อหาออกพันธบัตรทองคำโดยไม่ได้รับอนุญาต ในปี พ.ศ. 2542 คณะกรรมการความมั่นคงของสหรัฐระบุว่ารัฐบาลเวียดนามอิสระพัวพันกับกลยุทธการขายที่ผิดกฎหมาย

การเมืองและกิจกรรม
------------------

### เป้าหมายทางการเมือง

เป้าหมายของรัฐบาลเวียดนามอิสระมี 4 ประการคือ 

1. ปลดรัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามให้พ้นจากอำนาจ
2. จัดตั้งรัฐบาลเสรีของเวียดนามด้วยการเลือกตั้งที่เป็นธรรม
3. จัดตั้งระบบตลาดเสรี
4. ยับยั้งความก้าวร้าวในทุกรูปแบบ

### กิจกรรม

ใน พ.ศ. 2542 ตำรวจเวียดนามจับกุมสมาชิกของกลุ่ม 38 คน พร้อมด้วยวัตถุระเบิดหนัก 37 กิโลกรัม เพื่อวางระเบิดที่อนุสาวรีย์โฮจิมินห์เพื่อก่อกวนงานฉลองของเวียดนาม ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2543 รัฐบาลเวียดนามอิสระถูกตั้งข้อสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับการลอบวางเพลิงสถานทูตเวียดนามในอังกฤษ

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 รัฐบาลเวียดนามอิสระถูกตั้งข้อสงสัยวามีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในกัมพูชา และในเดือนกันยายน ปีเดียวกันตำรวจฟิลิปปินส์จับกุมตัวผู้ต้องสงสัยที่พยายามวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในฟิลิปปินส์และคาดว่าเป็นสมาชิกรัฐบาลเวียดนามอิสระเช่นเดียวกัน 

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มคือ โว สุกวัน ถูกจับในข้อหาพยายามวางระเบิดสถานทูตเวียดนามในประเทศไทย การจับกุมนี้ทำให้รัฐบาลคอมมิวนิสต์ในเวียดนามเรียกร้องให้สหรัฐเลิกให้การสนับสนุนรัฐบาลเวียดนามอิสระ และให้หน่วยตำรวจลับเข้าไปสืบสวนกรณีของ เหงียน ฮูจาญและองค์กรของเขา รวมทั้งแสดงหลักฐานการสนับสนุน โว สุกวันของชาวเวียดนามในสหรัฐ ล่าสุดมีการจับกุมชาวสหรัฐ 3 คน ที่พยายามเข้าไปจัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงต่อต้านคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม

เศรษฐกิจ
--------

รัฐบาลเวียดนามอิสระมีงบประมาณที่ปรากฏ 1 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปี ส่วนใหญ่มาจากการบริจาคของนักธุรกิจชาวเวียดนามทั่วโลก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Government of Free Vietnam เก็บถาวร 2006-08-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ทางการ
* Before 5,000 Fellow Countrymen General Nguyen Khanh Took Oath of Office as Government of Vietnam Chief of State เก็บถาวร 2005-02-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Inauguration Ceremony of The Government of Free Vietnam เก็บถาวร 2004-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (Photos)
* Vietnam: 37 jailed on terrorism charges *BBC NEWS*
* Government of Free Vietnam Members arrested and sentenced to jail in Vietnam เก็บถาวร 2005-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Terror Made in the U.S.A. เก็บถาวร 2006-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Vietnam Calls O.C. Group Terrorists by *Los Angeles Times*
* Vietnam tries opposition group *BBC NEWS*
* Vietnam court jails US citizens "BBC NEWS"
**รัฐบาลเสียงข้างน้อย** (อังกฤษ: minority government) เป็นรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นโดยพรรคการเมืองซึ่งไม่ได้เสียงข้างมากในสภานิติบัญญัติ ตรงกันข้ามกับรัฐบาลเสียงข้างมาก ที่จัดตั้งขึ้นโดยพรรคการเมืองซึ่งได้เสียงข้างมากในสภานิติบัญญัติ

รัฐบาลเสียงข้างน้อยอาจเกิดขึ้นในกรณีที่ไม่มีพรรคการเมืองใดได้เสียงข้างมากอย่างชัดเจนในสภานิติบัญญัติ ซึ่งเป็นสภาวะที่เรียกว่า สภาแขวน (hung parliament) แต่ถึงจะจัดตั้งรัฐบาลขึ้นได้ ฝ่ายเสียงข้างน้อยก็ยังต้องอาศัยเสียงจากพรรคอื่น ๆ ที่ไม่ได้อยู่ฝ่ายตนในการดำเนินการต่าง ๆ เช่น ในการออกกฎหมาย ถ้าไม่ได้เสียงสนับสนุนจากพรรคอื่น ๆ เช่นนี้แล้ว ก็จะต้องจัดการเลือกตั้งใหม่

การศึกษาวิจัยของสถาบันประชาธิปไตยอิสราเอลเกี่ยวกับรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นในประเทศทางยุโรป 29 ประเทศซึ่งปกครองในระบอบประชาธิปไตยระหว่าง ค.ศ. 1945–2010 นั้น พบว่า ราว 33% เป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย รัฐบาลเสียงข้างน้อยส่วนใหญ่ที่จัดตั้งขึ้นในประเทศประชาธิปไตยนั้นเป็นรัฐบาลพรรคเดียว แต่ก็มีจำนวนพอสมควรที่มาจากการรวมกลุ่มเสียงข้างน้อย ตัวอย่าง คือ กรณีของเทรีซา เมย์ นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ที่นำเสียงข้างน้อยของพรรคตนเอง คือ พรรคอนุรักษนิยม มารวมกับเสียงข้างน้อยของพรรคสหภาพนิยมประชาธิปไตย จนสามารถจัดตั้งรัฐบาลขึ้นได้ในช่วง ค.ศ. 2017–2019

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Parliament of Cananda (n.d.). "Majority and Minority Governments". *Learn about Parliament*.
2. 1 2  UK Parliament (2023). "Minority government". *UK Parliament*.
3. ↑  "Minority government". *Tutor2u*. 2023.
4. ↑  Commonwealth of Australia (2023). "If we now have a minority government, why aren't we having an election?". *Parliamentary Education Office*.
5. 1 2  Shapira, Assaf (2022-04-06). "Minority Governments: Why Smaller Is Not Necessarily Worse". *Israel Democracy Institute*.
6. ↑  Field, Bonnie N.; and, Martin, Shane (2022-12-05). "Understanding minority governments in parliamentary democracies". *London School of Economics and Political Science*.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
**วัดสุทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดบัวหลวง อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันมีพระภาวนาธรรมาภิรักษ์ (สมรักษ์ อนาลโย) เป็นเจ้าอาวาส

วัดสุทธาวาส แต่เดิมเรียกว่า **วัดตะพังโคลน** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 วัดแห่งนี้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยาแห่งที่ 13 ตามมติที่ประชุมมหาเถรสมาคม โดยจัดให้มีการปฏิบัติธรรมแนวสติปัฏฐาน 4 เป็นประจำทุกเดือน วัดเติบโตก้าวหน้า ขยายขอบเขตวัดจากเดิม 44 ไร่ เป็น 97 ไร่ และริเริ่มโครงการพัฒนาวัดสุทธาวาสให้กลายเป็นพุทธมณฑลของ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยเริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2556

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระบรมมหาธาตุเจดีย์ขนาดกว้าง 80 เมตร ยาว 80 เมตร สูง 130 เมตร บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 9 องค์ ที่ได้รับพระราชทานมาจากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายกเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 และอาคารสำหรับปฏิบัติสมาธิวิปัสสนา โรงเรียนปริยัติสำหรับพระภิกษุสงฆ์ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุทธาวาส". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "อลังการ! "วัดสุทธาวาส" กฐินยักษ์ 68 ต้น 6 ล้านกว่า ปักรอบโบถส์". สนุก.คอม.
3. ↑  "วัดสุทธาวาส วิปัสสนา". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**วัดสี่เหลี่ยม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางระจัน อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 26 ไร่ 1 งาน 34 ตารางวา

เดิมคงเป็นวัดร้างไม่สามารถระบุปีที่ก่อสร้างได้ ชาวบ้านจะเรียกบริเวณนี้ตามลักษณะที่เห็นเป็นโคก แต่จากหลักฐานที่ปรากฎให้เห็นคาดว่าน่าจะเป็นวัดที่มีมาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาโดยดูจากขนาดอิฐและรูปแบบใบเสมาหินทรายสีแดงลายกระจัง ภายหลังตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 วิหารเก่าแก่เป็นฐานเดิมและมีสระสี่เหลี่ยมภายในวัดและชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างสำนักสงฆ์ เดิมจึงเรียกว่า **วัดสระสี่เหลี่ยม** จนได้บูรณะอุโบสถขึ้นมาใหม่ ต่อมาเรียกชื่อวัดสั้นลงเป็น "วัดสี่เหลี่ยม" ไม่มีการแต่งตั้งเจ้าอาวาสอย่างถาวรมาก่อนเลยกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2524 มีการแต่งตั้งเจ้าอาวาสมาปกครองได้แก่ พระอธิการพเยาว์ ปวิตฺโต มาปกครองวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารสร้างเมื่อสมัยอยุธยา อุโบสถกว้าง 4.5 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารไม้ทรงไทย ชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 11.4 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักหว้าง 50 นิ้ว สูง 70 นิ้ว สร้างในสมัยอยุธยา และมีพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมาวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 100 นิ้ว สูง 120 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสี่เหลี่ยม". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสี่เหลี่ยม".
บทความนี้เกี่ยวกับเทคนิคฟุตบอล สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เรนโบว์
**เรนโบว์** (อังกฤษ: rainbow flick) เป็นเทคนิคการเล่นฟุตบอลแบบหนึ่งหรือเป็นทริคๆหนึ่ง สำหรับนักเตะทั่วไปมักกล่าวกันว่าท่านี้เป็นท่าที่ยาก และในความเป็นจริงท่านี้ก็ไม่เป็นที่นิยมใช้กันมากแม้กระทั่งนักเตะอาชีพ อาจเป็นเพราะทริคนี้เป็นทริกที่เมื่อทำได้สมบูรณ์แบบจะเป็นทริคที่ถือว่าสวยงามและเหนือชั้น แต่โอกาสผิดพลาดก็มีสูง ท่านี้เป็นที่นิยมในการเล่นในการแข่ง ฟุตบอลถนน (อังกฤษ: street soccer) หรือเป็นกราวนด์ทริคหนึ่งในการเล่น ฟุตบอลฟรีสไตล์ (อังกฤษ: freestyle football)

ทริคนี้ทำได้โดยการใช้เท้าทั้ง 2 ข้าง บังคับบอลให้ขึ้นมาจากพื้นแล้วใช้ส้นเท้าข้างใดข้างหนึ่งกระดกบอลข้ามศีรษะตนเองและคู่แข่งที่อยู่ข้างหน้า คู่แข่งและผู้เล่นทริกนี้จะแหงนมองลูกบอลโค้งข้ามศีรษะไปเหมือนกับแหงนมองรุ้งกินน้ำ จึงเรียกท่านี้ว่าเรนโบว์
ซึ่งคนทั่วไปมักสับสนกับ ราโบน่า (Rabona(ลูกไขว้เตะ))และมักเรียกว่า Rainbow Kick (โดยเฉพาะใน youtube) ซึ่งจริงๆแล้วเป็นอีกท่าหนึ่ง(เป็นท่าเตะ(ไม่ใช่ท่ายกบอล)คล้ายท่า Scorpion แต่ใช้ขาข้างเดียว)

ลูกเตะเรนโบว์
-------------

ลูกเตะเรนโบว์(Rainbow Kick)เป็นการยิงประตู หรือส่งบอล โดยใช้เทคนิคเรนโบว์ อาจทำได้ทั้งในขณะครองบอลหรือ ทำในขณะบอลลอยเข้าหาตัว ถ้าทำขณะครองบอลลักษณะจะคล้ายกับการทำเรนโบว์ปกติแต่จังหวะสุดท้ายต้องบังคับส้นเท้าให้กระทบบอลแรงกว่าปกติ หรืออาจทำได้โดย ยกบอลให้สูงกว่าเดิมแล้วจังหวะสุดท้ายลอยตัวขนานกับพื้น(คล้ายท่าScorpion)แล้วใช้ส้นเท้ากระแทกบอลไปยังเป้าหมาย

เรนโบว์ไซด์คิก
--------------

เรนโบว์ขึ้นมาด้วยข้างเท้าด้านนอก(ไม่ใช้ส้นเท้า)หมุนกลับตัวขณะลอยตัวเอียงตัวขนานกับพื้นแล้ววอลเล่ย์

มินิเรนโบว์
-----------

เป็นการใช้ท่าเรนโบว์แต่บอลจะไม่ลอยสูงจนข้ามหัวแต่จะสูงประมาณเอว

เรนโบว์โดยขาข้างเดียว
---------------------

ทำ Heel pop แล้วใช้ส้นเท้าข้างเดิมสะกิดบอลข้ามศีรษะ

อ้างอิง
-------

* วิธีทำเทคนิคเรนโบว์ เก็บถาวร 2008-12-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* How to Play Soccer : Rainbow Move in Soccer
* ท่า Heel pop+Knee AKKA เก็บถาวร 2008-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ลูกเตะเรนโบว์ไซด์คิก ใน Fifa Street III
* Rainbow kick
**วัดสุนทรสถิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอำแพง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 3 งาน 98 ตารางวา

วัดสุนทรสถิตตั้งเมื่อ พ.ศ. 2425 เดิมชื่อว่า **วัดอำแพง** สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย วัดอำแพงมีหลวงพ่อพลิกเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดสุนทรสถิต" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 18 เมตร ยาว 40 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2475 และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัดซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2526

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 18 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 40 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้าง พ.ศ. 2519 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 14 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอู่ทอง จำนวน 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นประดิษฐานอยู่ในอุโบสถหลังเก่า *หลวงพ่อดำ* พระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถหลังใหม่ รูปหล่อหลวงปู่นิ่ม อยู่ในวิหารหน้าอุโบสถ (รูปที่ 2 และ 3) รูปหล่อหลวงพ่อเกษม (พระครูสาคร ธรรมสถิต) และรอยพระพุทธบาทจำลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุนทรสถิต". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสุนทรสถิตย์". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.