สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สนธิสัญญาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

การกำหนดพรมแดน: ดินแดนเปอร์เซีย (สีน้ำเงิน) อยู่ในการควบคุมของรัสเซีย; ดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้ (สีชมพู) เป็นของอังกฤษ
**ความตกลงอังกฤษ-รัสเซียใน ค.ศ. 1907** (อังกฤษ: Anglo-Russian Convention of 1907; รัสเซีย: Англо-Русская Конвенция 1907 г. อักษรโรมัน: *Anglo-Russkaya Konventsiya 1907 g.*) ลงนามเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1907 ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รัสเซีย ได้ทำให้ความสัมพันธ์ที่กำลังเผชิญหน้ากันระหว่างอังกฤษกับรัสเซียลดลงโดยการกำหนดพรมแดนร่วมกันซึ่งระบุการควบคุมของทั้งสองในเปอร์เซีย อัฟกานิสถาน และทิเบต ข้อตกลงดังกล่าวเสมือนว่าได้ยุติการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจอันยาวนานซึ่งแผ่ขยายไปตลอดทั่วทั้งภูมิภาคเอเชียกลางที่ยังด้อยพัฒนา แม้ว่าจักรวรรดิอังกฤษและจักรวรรดิรัสเซียจะเคยประสบกับความขัดแย้งขนาดใหญ่เมื่อหลายร้อยปีก่อน ในความขัดแย้งซึ่งเรียกว่า "เดอะเกรตเกม" ได้ซ้ำเติมสถานการณ์ในขอบเขตจนกระทั่งหนทางแก้ไขปัญหาเริ่มปรากฏในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลายคนเชื่อว่าการเจรจาดังกล่าวมีจุดประสงค์ในการสร้างพันธมิตรทางการเมืองด้วยความกลัวในแสงยานุภาพและอิทธิพลที่เพิ่มมากขึ้นของเยอรมนี ผลจากข้อตกลงอังกฤษ-รัสเซีย ทำให้โอกาสในการปกครองของอิหร่านถูกทำลาย แนวคิดในการฟื้นฟูรัฐอิหร่านมิใช่สิ่งที่จักรวรรดิทั้งสองนี้สำนึกเลย; ทั้งสองได้รับเสถียรภาพและการควบคุมในเปอร์เซีย และวางแผนที่จะรักษาสภาวะเช่นนี้ต่อไป โดยรวมแล้ว อนุสัญญาดังกล่าวได้แสดงให้เห็นถึงท่าทีซึ่งได้รับการคำนวณอย่างระมัดระวังของมหาอำนาจแต่ละฝ่ายในส่วนที่ตนเลือกในการตีราคาของพันธมิตรอันทรงพลังมากกว่าการควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จเหนือพื้นที่หลายส่วนของเอเชียกลาง

เบื้องหลัง
----------

### เดอะเกรตเกม

ดูบทความหลักที่: เดอะเกรตเกม
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 อังกฤษมีอำนาจปกครองอินเดียอย่างมั่นคงและมองว่าอินเดียเป็นอาณานิคมที่สำคัญที่สุดของตน อย่างไรก็ตาม รัสเซียเองก็ได้แสดงแสงยานุภาพโดยการขยายตัวลงมาทางใต้และตะวันออกสู่เอเชียกลางและรุกคืบเข้าสู่อินเดีย "เดอะเกรตเกม" หมายความถึง การแข่งขันในการควบคุมดนแดนและการควบคุมทางการเมืองในเอเชียกลางระหว่างอังกฤษและรัสเซีย ดินแดนที่อยู่ระหว่างอินเดียและดินแดนส่วนที่รัสเซียปกครอง ได้แก่ เปอร์เซีย อัฟกานิสถาน และทิเบต เป็นความปรารถนาของจักรวรรดิทั้งสองอย่างมาก อังกฤษเกรงว่า การเผชิญหน้ากับรัสเซียอาจทำให้ชาวอินเดียมีความหวังที่จะก่อการกบฏ อันเป็นความท้าทายต่อการปกครองอาณานิคมของอังกฤษ ในความสำคัญ คือ อังกฤษมีเป้าหมายที่จะกัน "อิทธิพลของรัสเซียจากชายแดนอินเดียของอังกฤษ" ในอีกทางหนึ่ง รัสเซียเองก็ต้องการดินแดนเพิ่มเติมทางพรมแดนตอนใต้ คือ อัฟกานิสถาน และกลัวการขยายดินแดนของอังกฤษมายังอาณานิคมของตน ยิ่งไปกว่านั้น ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้เกิดประเด็นปัญหาใหม่ขึ้น และได้ส่งผลกระทบอย่างมากต่อทางการอังกฤษ เมื่อ จอร์จ นาทาเนียล เคอร์ซัน กระตุ้นให้รักษาความมั่นคงของน้ำมันในตะวันออกกลางของอังกฤษ นี่เป็นเพียงบางส่วนของประเด็นเท่านั้น และทำให้อังกฤษวางตัวเป็นกลางทางการทูตต่อทุกท่าทีของรัสเซีย การใช้ยุทธวิธีที่คล้ายคลึงกับการรวมเศรษฐกิจของตนเข้ากับอิหร่าน อังกฤษได้รวบรวมทิเบตเข้าสู่การปกครองโดยการรุกรานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 จากนั้นได้ทำให้ทิเบตเป็นคู่ค้า ซึ่งได้ทำให้ทิเบตแบกภาระหนี้มหาศาลและได้ทำให้อังกฤษมีอำนาจเพิ่มขึ้นอย่างมาก ถึงแม้ว่าชาติมหาอำนาจทั้งสองต่างก็หลีกเลี่ยงสงครามอย่างเปิดเผย "เดอะเกรตเกม" ก็ได้สร้างความเสียหาทางการเมืองแก่อังกฤษและรัสเซียไม่มากก็น้อย อย่างไรก็ตาม จากความรุ่งเรืองของเยอรมนีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ทำให้มหาอำนาจทั้งสองพบว่าจะเป็นประโยชน์แก่ตนที่จะตกลงปรองดองและทำให้เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการ ความขัดแย้งอันตึงเครียดอย่างเช่น "เดอะเกรตเกม" ได้กีดขวางฝ่ายไตรภาคีในการเผชิญหน้ากับเยอรมนีและหลังได้รับชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

### ความรุ่งเรืองของเยอรมนี

เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1882 เยอรมนีลงนามเข้าเป็นไตรพันธมิตรกับอิตาลีและออสเตรีย-ฮังการี ทำให้เยอรมนีก้าวเข้าสู่เวทีโลกจากการพัฒนาอุตสาหกรรม สังคมและการเมือง ยิ่งไปกว่านั้น เยอรมนีเพิ่มรายจ่ายทางทหารอย่างมากนับตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 จนกระทั่งการปะทุของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายใต้จักรวรรดิ "ปรัสเซีย-เยอรมัน" ใหม่นี้ รัฐบาลเยอรมันได้ทำงานเพื่อเพิ่มความมั่งคั่งของชาติและบรรลุจุดสูงสุดของอำนาจเยอรมัน ในขณะที่อังกฤษและรัสเซียกำลังเคลือบแคลงกับจุดประสงค์ในการแผ่อำนาจของเยอรมนี สมาชิกของไตรพันธมิตรทีละชาติเองก็ได้ถูกคุกคามจากยุทธวิธีนโยบายต่างประเทศเชิงรุกของอังกฤษและรัสเซีย และความมั่งคั่งจากอาณานิคมของตน ด้วยเหตุนี้ การขยายดินแดนและทหารของจึงเป็นกุญแจของเยอรมนีที่จะทำให้ตนเองมีบทบาทหลักในเวทีอำนาจระหว่างประเทศ ตะวันออกกลางของเยอรมนีตกอยู่ในสถานะเป็นรอง ซึ่งมีความสำคัญน้อยกว่าสำหรับนโยบายหลักของเยอรมนีต่อยุโรปและอเมริกา ตลอดช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในขณะที่มีความสำคัญเป็นรอง แต่มันได้เป็นเครื่องมือที่ถูกใช้จัดการความพยายามของตะวันออกกลางที่จะให้อำนาจตะวันตกต่อสู้กันเอง เบอร์ลินได้แทรกซึมจักรวรรดิออตโตมันอย่างสันติ และมีความปรารถนาอาณานิคมในภูมิภาคนี้น้อย

### ปัญหาในอิหร่าน

ในปี ค.ศ. 1905 กิจกรรมการปฏิวัติได้แพร่ขยายตัวอิหร่าน โดยมีการบีบบังคับให้ชาห์ยอมรับรัฐธรรมนูญ อนุญาตให้จัดตั้งมาจิลิ (สมัชชญารัฐสภา) และจัดการเลือกตั้ง หัวใจของการปฏิวัติมีเป้าหมายตลอดกาล ซึ่งได้สร้างความแตกร้าวในหมู่นักบวชในข้อได้เปรียบของราชาธิปไตย ทั้งอังกฤษและรัสเซียต่างก็ไม่รับรองการจัดการทางการเมืองเสรีอันไม่มีเสถียรภาพนี้ ทั้งสองต่างการ "หุ่นเชิด" ที่มีเสถียรภาพ อย่างเช่นรัฐบาลที่ได้รับความยินยอมจากต่างชาติและทำงานได้ดีกับเป้าหมายในการขยายอำนาจของพวกเขา เพื่อที่จะทำให้สถานการณ์ในอิหร่านสะดวกขึ้น รัสเซียและอังกฤษได้พูดคุยกันที่จะแบ่งแยกอิหร่านออกเป็นสามส่วน ข้อตกลงที่พวกเขาต้องการนั้นจะแบ่งอิหร่านออกเป็นทางเหนือ รวมไปถึงเอสฟาฮาน ให้แก่รัสเซีย; ทางตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เคอร์มาน ซิสถาน และบาลูชิสถาน ให้แก่อังกฤษ ส่วนดินแดนที่เหลือให้ปักเขตให้เป็น "เขตเป็นกลาง" ของทั้งสอง การแบ่งอิหร่านครั้งนี้ได้ทำให้การควบคุมผลประโยชน์ทางดินแดนและทางเศรษฐกิจในอิหร่านของทั้งสองมั่นคงยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับการเข้าแทรกแซงระบบการเมืองอิหร่าน จากอิทธิพลจากต่างชาติ การปฏิวัติถูกบีบจากนักเคลื่อนไหวยุโรปและฝ่ายนิยมราชาธิปไตย

อนุสัญญา
--------

อนุสัญญาอังกฤษ-รัสเซียได้กำหนดเงื่อนไขดังต่อไปนี้:

1. เปอร์เซียจะถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน: ส่วนของรัสเซียทางตอนเหนือ ส่วนของอังฤษทางตะวันออกเฉียงใต้ และดินแดนที่เหลือให้เป็นเขตกันชนที่เป็นกลาง
2. อังกฤษจะต้องไม่แสวงหาดินแดนเพิ่มเติม
3. รัสเซียจะต้องทำตามแนวปฏิบัติข้อ 2. ในทางกลับกัน
4. อัฟกานิสถานเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษและให้รัสเซียยุติการสื่อสารใด ๆ กับเจ้าครองนคร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Anglo-French Entente; Entente Cordiale (1904) ถึง Ausgleich

หนังสืออ่านเพิ่มเติม
--------------------

* "The Recent Anglo-Russian Convention" *The American Journal of International Law* (1907) pp 979–984 online
* Abrahamiam, Ervand, *A History of Modern Iran* (Cambridge University Press, 2008)
* Adelson, Roger, *London and the Invention of the Middle East: Money, Power, and War, 1902–1922* (St. Edmundsbury Press, 1995)
* Churchill, Platt Rogers. *The Anglo-Russian Convention of 1907* (1939).
* Habberton, William. *Anglo-Russian Relations Concerning Afghanistan, 1837–1907* (U. of Illinois, 1937).
* Klein, Ira (1971), "The Anglo-Russian Convention and the Problem of Central Asia, 1907–1914", *Journal of British Studies*, **11** (1): 126–147, doi:10.1086/385621, JSTOR 175041
* Langer, William L. (1929). "Russia, the Straits Question, and the European Powers, 1904–8". *The English Historical Review*. **44** (173): 59–85. doi:10.1093/ehr/XLIV.CLXXIII.59. JSTOR 552495.
* Mahajan, Sneh. *British foreign policy 1874–1914: The role of India* (Routledge, 2003).แม่แบบ:ISBN?
* Palmer, A. W. "The Anglo-Russian Entente" *History Today* (Nov 1957) 7#11 pp 748–754.
* Sicker, Martin. *The Bear and the Lion: Soviet Imperialism and Iran* (Praeger Publishers, 1988).
* Siegel, Jennifer, *Endgame: Britain, Russia and the Final Struggle for Central Asia* (New York: I.B. Tauris, 2002)
* Soroka, Marina. *Britain, Russia and the Road to the First World War: The Fateful Embassy of Count Aleksandr Benckendorff (1903–16)* (Routledge, 2016).
* Tomaszewski, Fiona K. *A Great Russia: Russia and the Triple Entente* (Greenwood Publishing Group, 2002)
* Williams, Beryl J. "The Strategic Background to the Anglo-Russian Entente of August 1907." *Historical Journal* 9#3 (1966): 360–73. online.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Brigham Young University library website. The Anglo-Russian Entente

| * ด
* ค
* ก
การทูตของมหาอำนาจ 1871–1913 |
| --- |
| มหาอำนาจ | 
* ออสเตรีย-ฮังการี
* ฝรั่งเศส
* เยอรมนี
* อิตาลี
* ญี่ปุ่น
* รัสเซีย
* สหราชอาณาจักร
* สหรัฐ

 |
| พันธมิตร | 
* ไตรพันธมิตร (ทวิพันธมิตร)
* ไตรภาคี (พันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซีย
* ความตกลงฉันทไมตรี
* ความตกลงอังกฤษ-รัสเซีย)
* พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น
* สันนิบาตสามจักรพรรดิ
* พันธมิตรแปดชาติ
* สันนิบาตบอลข่าน

 |
| แนวโน้ม | 
* การล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน (ปัญหาตะวันออก)
* ลัทธิจักรวรรดินิยมใหม่ (ลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา)
* อุดมการณ์รวมกลุ่มสลาฟ
* เดอะเกรตเกม
* การฟื้นสัมพันธไมตรีใหญ่

 |
| * สนธิสัญญา
* ข้อตกลง
 | 
* สนธิสัญญาแวร์ซาย
* สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน
* สนธิสัญญาประกันพันธไมตรี
* สนธิสัญญาปารีส
* สนธิสัญญาโควิสโท
* ข้อตกลงทาฟต์-คะสึระ
* สนธิสัญญาอึลซา
* สนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น–เกาหลี
* ความตกลงรักโกนีจี

 |
| เหตุการณ์ | 
* การรวมชาติเยอรมัน
* การรวมชาติอิตาลี
* การประชุมใหญ่เบอร์ลิน
* การประชุมเบอร์ลิน
* *เวลโพลีทิค*
* การแข่งขันอาวุธนาวี
	+ อังกฤษ-เยอรมนี
		- *เดรดนอต*
		- กฎหมายนาวิกเยอรมัน
	+ ออสเตรีย-อิตาลี
	+ อเมริกาใต้
* เหตุการณ์ฟาโชดา
* ผนวกดินแดนฮาวาย
* วิกฤตการณ์โมร็อกโกครั้งที่หนึ่ง
* การประชุมอัลเจอซิรัส
* วิกฤตการณ์อกาดีร์
* วิกฤตการณ์บอสเนีย

 |
| สงคราม | 
* รัสเซีย-ตุรกี
* อังกฤษ-อียิปต์
* จีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
* สเปน-อเมริกา
* สงครามกล้วย
* ฟิลิปปินส์-อเมริกา
* กบฏนักมวย
* บูร์ครั้งที่สอง
* รัสเซีย–ญี่ปุ่น
* อิตาลี-ตุรกี
* บอลข่าน
	+ ครั้งที่หนึ่ง
	+ ครั้งที่สอง

 |