recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**"แผลเป็น (Scar)"** เป็นเพลงซิงเกิ้ลของนักร้อง อะตอม-ชนกันต์ รัตนอุดม กับแนวดนตรี โซล-ป็อป อะตอมยังประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองเอง และเรียบเรียงโดย กันต์ รุจิณรงค์ และกวิน อินทวงษ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ในสังกัดค่ายไวท์มิวสิค เครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

โดยที่เพลงนี้ถูกเขียนขึ้นจากประสบการณ์ขอ­งศิลปินเอง "วันหนึ่งผมเหลือบไปเห็นแผลเป็นของผมเองที­่ขาผมเองก็ลืมไปแล้วว่ามีมันอยู่ แต่ทุกครั้งที่เห็น ผมแทบจะจำทุกรายละเอียด จำความเจ็บ ในวันที่เกิดได้หมดทุกอย่าง"

เพลงนี้พูดถึงทุกคนมีบาดแผล ทุกบาดแผล "มีความทรงจำ" เพราะในทุก ๆ ร่องรอยของความรู้สึกล้วนแล้วแ­ต่มีความทรงจำที่คอยย้ำเตือนเราเสมอว่าครั­้งหนึ่ง "เรา" เคยผ่านอะไรมาบ้าง และในทุก ๆ เรื่องราวของความรัก ต่างก็ทิ้งร่องรอยความทรงจำ เปรียบให้เกิด "แผลเป็น" อยู่ในใจเราทุกคน

การตอบรับ
---------

เพลง "แผลเป็น" ติดอันดับสูงสุด 10 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 17 |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 1 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 7 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  100 อันดับ เพลงไทยเพราะและฮิตที่สุด GMM Grammy Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 20 กรกฎาคม 2558
2. ↑  "ชาร์ตเพลงฮิตที่ได้รับความนิยมจากคลื่น 97.5 FM SEED CHART TOP 20 วันที่ 20 กันยายน 2558". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-08. สืบค้นเมื่อ 2015-12-20.
3. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันที่ 14 พฤศจิกายน 2558". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-19. สืบค้นเมื่อ 2015-12-20.
**เอ็นเรียกูจิ** (ญี่ปุ่น: 延暦寺; โรมาจิ: *Enryaku-ji*) เป็นวัดพุทธนิกายเท็นได ตั้งอยู่บนเขาเฮเอในเมืองโอตสึ จังหวัดชิงะ ไม่ไกลจากนครเกียวโต ก่อตั้งในต้นยุคเฮอังโดยภิกษุไซโช ซึ่งนำศาสนาพุทธมหายานนิกายเทียนไถจากจีนมาเผยแพร่ในญี่ปุ่นโดยได้รับการสนับสนุนจากจักรพรรดิคัมมุ และกลายเป็นวัดต้นสังกัดของวัดนิกายเท็นไดในญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในวัดสำคัญที่สุดทางประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น 

ยุคมูโรมาจิถือเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของนิกายเท็นได โดยเอ็นเรียกูจิมีวัดสาขาอยู่มากกว่า 3,000 แห่งทั่วญี่ปุ่นและมีกองทัพภิกษุ (僧兵 *โซเฮ*) ที่ทรงอิทธิพลเป็นของตนเอง ซึ่งเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ ขุนพลโอดะ โนบูนางะ ผู้ต้องการพิชิตศัตรูและผนวกญี่ปุ่นให้เป็นปึกแผ่น ได้โจมตีและทำลายเอ็นเรียกูจิอย่างสิ้นซากและสังหารภิกษุจำนวนมากในปี ค.ศ. 1571 ฉะนั้น โครงสร้างของเอ็นเรียกูจิในปัจจุบันจึงเป็นโครงสร้างที่สร้างขึ้นในยุคอาซูจิ–โมโมยามะที่ได้ทำการบูรณะขึ้นใหม่ภายหลังญี่ปุ่นเปลี่ยนขั้วอำนาจการปกครอง

เอ็นเรียกูจินั้นมีรายชื่ออยู่ในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ ซึ่งมีสถานะเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก

ระเบียงภาพ
----------

* หอไตรหลวง (大講堂 ไดโกโด)หอไตรหลวง (大講堂 *ไดโกโด*)
* ประตูมนจุ (文殊楼 มนจูโร)ประตูมนจุ (文殊楼 *มนจูโร*)
* หอระฆัง (鐘楼 โชโร)หอระฆัง (鐘楼 *โชโร*)
* หอกลางโยโกกาวะ (横川中堂 โยโกกาวาชูโด)หอกลางโยโกกาวะ (横川中堂 *โยโกกาวาชูโด*)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เอ็นเรียกูจิ**

* Official site เก็บถาวร 2004-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (English)
* Japan Atlas: Enryaku-Ji Temple
* Photos of Mount Hiei and the three precincts of Enryaku-ji Temple

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°04′14″N 135°50′28″E﻿ / ﻿35.07056°N 135.84111°E﻿ / 35.07056; 135.84111

| * ด
* ค
* ก
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ |
| --- |
| เกียวโต | 
* ปราสาทนิโจ
* กิงกากูจิ1
* คิงกากูจิ2
* คิโยมิซูเดระ
* โคซันจิ
* ไซโฮจิ
* ไดโงจิ
* เท็นรีวจิ
* โทจิ3
* นิชิฮงงันจิ
* นินนาจิ
* เรียวอันจิ
* ศาลเจ้าคามิงาโมะ4
* ศาลเจ้าชิโมงาโมะ5

 |
| อูจิ | 
* เบียวโดอิง
* ศาลเจ้าอูจิงามิ

 |
| โอตสึ | 
* เอ็นเรียกูจิ

 |
| ชื่ออื่น: 1จิโชจิ 2โรกูอนจิ 3เคียวโอโงโกกูจิ 4ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ 5 ศาลเจ้าคาโมมิโอยะ |
"เจ้าพระยาอภัยภูเบศร" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แก้ความกำกวม)

**พระยาอภัยภูเบศร (รศ)** นามเดิมว่ารศ เป็นบุตรชายคนโตของเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) บิดาได้ส่งตัวเข้ามาเป็นมหาดเล็กในกรุงเทพฯ ต่อมาเมื่อพระยาวิบูลราช (แบน) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาอภัยภูเบศร (แบน) เป็นเจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 2 หลังจากที่เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) ถึงแก่กรรม มหาดเล็กรศได้เป็นผู้ช่วยราชการในพระตะบอง จนได้เป็นเจ้าเมืองพระตะบองเมื่อ พ.ศ. 2357

เมื่อพระยาอภัยภูเบศร (รศ) ขึ้นเป็นเจ้าเมือง เวียดนามพยายามเข้ามายึดครองพระตะบองไปเป็นของกัมพูชา แต่ได้ขอกำลังทหารจากนครราชสีมามาขับไล่ทหารเวียดนามออกไปได้ ต่อมา ใน พ.ศ. 2370 พระยาอุดมภักดี (เชด) และกรมการเมืองกล่าวโทษพระยาอภัยภูเบศร (รศ) มายังกรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงให้พระยาอภัยภูเบศร (รศ) เข้ามารับราชการในกรุงเทพฯ ตั้งให้เป็นพระยาพิพิธภักดี (รศ) และให้พระยาอุดมภักดี (เชด) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทน 

ต่อมา พระยาพิพิธภักดี (รศ) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาวิเศษสุนทร และได้มาเป็นปลัดเมืองเมื่อนักองค์อิ่มได้เป็นเจ้าเมืองพระตะบอง ต่อมาเมื่อนักองค์อิ่มหลงเชื่อเวียดนามว่าจะตั้งให้ครองราชสมบัติในเวียดนามและเสด็จไปกรุงเว้ ได้บังคับปลัดรศไปเวียดนามด้วยกันด้วย และถูกกักขังในกรุงเว้พร้อมนักองค์อิ่ม จนนักองค์อิ่มสิ้นพระชนม์ที่เว้ ส่วนปลัดรศได้กลับมาพระตะบองหลังจากสงครามสิ้นสุด และได้สร้างวัดไว้แห่งหนึ่งเรียกว่าวัดปลัด

บุตรธิดา
--------

มีบุตรธิดา 10 คน คือ

* พระพิทักษ์สรไกร เมืองนครราชสีมา
* นายแก้ว
* นายเมียก
* นายฉิม
* นายเพ็ชร
* เอม ภรรยาพระยานุภาพไตรภพ เมืองนครเสียมราฐ
* กอง ภรรยาเจ้าเมืองนครราชสีมา
* แป้น ภรรยาพระยาราชสุภาวดี
* ทับ ภรรยาพระยายมราช เมืองอุดงมีไชย
* อำแดงแย้ม

อ้างอิง
-------

* วีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง. เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม) เจ้าเมืองพระตะบองคนสุดท้ายใต้ปกครองสยาม. กรุงเทพฯ: ยิปซี กรุ๊ป. 2557 หน้า 44 - 49

1. ↑  "ประชุมพงศาวดาร, เล่มที่ 12". p. 146–147.

| * ด
* ค
* ก
เจ้าเมืองและผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบอง |
| --- |
| เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) · พระยาอภัยภูเบศร (แบน) · พระยาอภัยภูเบศร (รศ) · พระยาอภัยภูเบศร (เชด) · นักองค์อิ่ม · พระยาอภัยภูเบศร (นอง) · เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) · เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) |
| บทความที่เกี่ยวข้อง: พระยาอภัยภูเบศร (เลื่อม อภัยวงศ์) · สกุลอภัยวงศ์ |
**หางโจวเซนจูรีเซนเตอร์** (จีน: 杭州世纪中心) หรือ **กรีนแลนด์เซนเตอร์หางโจวเกต** (จีน: 绿地中心·杭州之门) เป็นตึกแฝดที่ตั้งอยู่ในศูนย์กีฬาโอลิมปิกหางโจว เริ่มก่อสร้างฐานรากเสาเข็มเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2017 เดิมมีแผนจะแล้วเสร็จและส่งมอบก่อนการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ในปี 2022 แต่ได้เลื่อนกำหนดการแล้วเสร็จเป็นในปีถัดมา

อาคารนี้เป็นตึกแฝดที่สูงที่สุดในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี และเป็นอาคารที่สูงที่สุดในหางโจว ด้วยความสูง 310 เมตร อีกทั้งเชื่อมต่อกับเขตธุรกิจเฉียนเจียงอีกด้วย

ประวัติ
-------

กรีนแลนด์กรุ๊ปซื้อที่ดินดังกล่าวในราคา 545 ล้านเหรินหมินปี้ อาคารออกแบบโดยสกิดมอร์, โอวิงส์ และเมอร์ริล และ East China Institute of Huajian Group ด้วยเงินลงทุนเกือบ 1 หมื่นล้านเหรินหมินปี้ อาคารแฝดรูปทรงคล้ายปีกอันเป็นเอกลักษณ์นี้มาจากตัวอักษร H ตัวแรกในพินอินชื่อของเมืองหางโจว ซึ่งหมายความว่า เมืองกำลังทะยานไปอย่างกลมกลืนและสวยงาม พื้นที่ดิน 77,572 ตารางเมตรและพื้นที่ก่อสร้างทั้งหมดคือ 530,892 ตารางเมตร ความสูงถึงชั้นหลังคาของตึกแฝดอยู่ที่ 282 เมตร และความสูงถึงชั้นปลายยอดอยู่ที่ 310 เมตร  ภายในอาคารประกอบด้วยสำนักงาน ธุรกิจครบวงจร โรงแรมระดับห้าดาว และห้างสรรพสินค้าบูติก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "杭州在建第一高楼——绿地·城市之门最新进展：302.6米高度确定，已完成三分之一桩基工程量！". *www.sohu.com* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-11. สืบค้นเมื่อ 2019-11-19.
2. ↑  "新气象新高度，华建集团华东院助力杭州世纪中心双子塔竣工". *上海市国资委*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-05-24. สืบค้นเมื่อ 2023-02-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รายละเอียดอสังหาริมทรัพย์หางโจวเกต
* หางโจวเกต
**วัดทางข้ามน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ ติดคลองหัวไทร ปัจจุบันพระอธิการสมศักดิ์ ขันติสาโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดทางข้ามน้อย เดิมชื่อว่า **วัดศรีวิไลราษฎรศรัทธาธรรมข้ามน้อย** แรกเริ่มมีพระธุดงค์ 3 รูป จากจังหวัดนครราชสีมา มาถึงหมู่บ้านทางข้ามน้อย ต่อจากนั้นราษฎรได้นิมนต์พระทั้ง 3 รูปให้จำพรรษาประจำอยู่ที่หมู่บ้าน ชาวบ้านได้ปรึกษาที่จะสร้างสำนักสงฆ์ขึ้น โดยมีนายเกิด นางแหร่ม ได้ยกที่ดินให้จำนวน 12 ไร่เศษ และยกบ้านจำนวน 3 หลังให้เป็นกุฏิ สร้างเป็นสำนักสงฆ์ปีใดไม่ปรากฏ ต่อมาได้สร้างเสนาสนะและยกฐานะเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2424 จากนั้นสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2464 แต่ยังไม่มีพระประธาน ราษฎรจึงได้เดินทางไปยังจังหวัดพิษณุโลก และหาช่างมาสร้างพระพุทธชินราชจำลองเพื่อประดิษฐานในอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530

วัดมีการจัดงานฉลองหลวงพ่อพระพุทธชินราช ปีละ 2 ครั้ง คือ วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 สมัยก่อนจะนำองค์พระแห่ตามแม่น้ำบางปะกง แต่ภายหลังเปลี่ยนเป็นรถแห่ อีกครั้งคืองานปิดทอง จัดขึ้น 2 วัน คือ ขึ้น 12 ค่ำ และ 13 ค่ำ เดือน 4

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทางข้ามน้อย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "การสืบสานประเพณีท้องถิ่น วัดทางข้ามน้อย อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-17. สืบค้นเมื่อ 2022-03-17.
**หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา** อดีตนักมวยสากลชาวไทยและอดีตข้าราชการพลเรือนประจำกระทรวงเกษตร (ปัจจุบันคือ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์)

ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ในวัยเยาว์เป็นผู้ที่นิยมชมชอบในการเล่นกีฬาชนิดต่าง ๆ อย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกีฬาประเภทศิลปะการป้องกันตัว เมื่อเป็นวัยรุ่นเคยหัดกระบี่กระบองกับครูที่มีชื่อเสียงหลายคน มีฝีมือดีสามารถคว้ารางวัลผ้าขาวม้ามาครองตามงานประเพณีต่าง ๆ มาได้หลายผืน ต่อมาได้ไปศึกษาต่อด้านการเกษตรที่ประเทศอังกฤษ ก็ได้ฝึกชกมวยสากล และได้ขึ้นชกในแบบมวยสากลสมัครเล่นระดับนักเรียนได้แชมป์เป็นถ้วยรางวัลเกียรติยศหลายใบ ต่อมาจึงได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพที่นั่น โดยขึ้นชกในพิกัดน้ำหนักระหว่าง 135-140 ปอนด์ (รุ่นไลท์เวท-รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท) มีสถิติการชกอยู่ทั้งหมด 42 ไฟท์ เป็นการชนะคะแนน 7 ไฟท์ ชนะที.เค.โอ. 8 ไฟท์ ชนะน็อก 17 ไฟท์ ชนะฟาล์ว 2 ไฟท์ แพ้คะแนน 4 ไฟท์ แพ้น็อก 1 ไฟท์ และเสมอทั้งหมด 3 ไฟท์ โดยมีฉายาที่ได้รับจากชาวอังกฤษว่า "Siamese flash" (สายฟ้าสยาม)

เมื่อสำเร็จการศึกษามาแล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ นับได้ว่าเป็นชาวไทยที่มีคุณวุฒิเกี่ยวกับวิชามวยสากลอย่างเต็มเปี่ยมชนิดหาตัวจับยาก แต่ต่อมาได้เข้ารับราชการในกระทรวงเกษตร จึงไม่อาจทำให้ได้ใกล้ชิดกับวงการมวยเหมือนเช่นอดีต

จนกระทั่ง เวทีราชดำเนินเปิดดำเนินการขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 ม.ล.ยิ่งศักดิ์ได้เข้าไปดูมวยในเวทีบ่อยขึ้น และได้เริ่มเขียนคอลัมน์วิจารณ์มวยในหนังสือพิมพ์และนิตยสารมวยฉบับต่าง ๆ จนเป็นที่ชื่นชอบและรู้จักเป็นอย่างยิ่งของแฟนมวยและแฟนกีฬาในระหว่างปี พ.ศ. 2493-พ.ศ. 2496 โดยแฟนมวยมักนิยมเรียกชื่อของ ม.ล.ยิ่งศักดิ์อย่างคุ้นเคยว่า **หม่อมยิ่ง**

นอกจากนี้แล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ยังได้เป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยสากลชาวไทยที่มีชื่อเสียงที่จะทำการขึ้นชิงแชมป์ อาทิ จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ในไฟท์ที่ขึ้นชิงแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิค หรือ OPBF ในรุ่นไลท์เวท เมื่อปี พ.ศ. 2495 และได้เป็นแชมป์มวยสากลในระดับภูมิภาคเป็นคนแรกของไทย และ สมเดช ยนตรกิจ ที่ขึ้นชิงแชมป์ในสถาบันเดียวกันในรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นต้น

ด้านชีวิตครอบครัว ม.ล.ยิ่งศักดิ์สมรสกับนางศรีอุทัย อิศรเสนา และมีบุตรสาวกับนางบุญชู สว่างนวล ซึ่งเป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสกันตามกฎหมาย หนึ่งคน คือ มยุรี อิศรเสนา ณ อยุธยา ปัจจุบันเป็นนักร้องเพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียงและเป็นนักแสดงสมทบ

ม.ล.ยิ่งศักดิ์ถึงแก่กรรมเมื่อเวลาสี่ทุ่มเศษของวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2496 ด้วยอาการเส้นโลหิตในสมองแตก สิริอายุได้เพียง 50 กว่า ๆ เท่านั้น ที่บ้านพักของตัวเองในซอยวรพงษ์ ถนนวิสุทธิกษัตริย์ เนื่องจากโรคประจำตัวคือ ความดันโลหิตสูงเพราะติดสุรามา ขณะที่ถึงแก่กรรมนั้น ม.ล.ยิ่งศักดิ์เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นเอก ประจำกรมกสิกรรม กระทรวงเกษตร

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2492 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
* พ.ศ. 2485 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก (จ.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๖๖ ตอนที่ ๖๙ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๘๑, ๒๐ ธันวาคม ๒๔๙๒
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๕๙ ตอนที่ ๖๑ ง หน้า ๒๒๗๘, ๑๘ กันยายน ๒๔๘๕

* คอลัมน์มุมข้อมูล โดย ชายพจน์ นิตยสารมวยโลก ฉบับที่ 699 ประจำวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2541-3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541

ดูเพิ่ม
-------

* บันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาที่ 11/2504 เรื่อง บำนาญตกทอดของทายาท ม.ล.ยิ่งศักดิ์ อัศรเสนา
**เอกราช ช่างเหลา** เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ เป็นอดีตผู้จัดการสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น จำกัด ซึ่งถูกกล่าวหาในคดียักยอกทรัพย์สิน ปัจจุบันอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคภูมิใจไทย

ประวัติ
-------

เอกราช ช่างเหลา เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2501 เป็นชาวจังหวัดขอนแก่น สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต (การบริหารการศึกษา) จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย

การทำงาน
--------

เอกราช ช่างเหลา เคยเป็นครูในสังกัดเทศบาลนครขอนแก่น ต่อมาได้เข้าทำงานในสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น และประกอบธุรกิจหมู่บ้านจัดสรร

งานการเมือง
-----------

เอกราชเคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดขอนแก่น เมื่อ พ.ศ. 2549 ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ในปี 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 5 ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบการเลือกตั้งของจังหวัดขอนแก่น บึงกาฬ หนองคาย และหนองบัวลำภู และเป็นคนสนิทของร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า โดยนายเอกราช ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 11 รวมทั้งส่งบุตรชายคือ วัฒนา ช่างเหลา ลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดขอนแก่น ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนั้น นายเอกราช และนายวัฒนา ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.เข้าสภาผู้แทนราษฎรทั้งสองคน

เอกราช ช่างเหลา มีส่วนในการสนับสนุนหลานชายและบุตรชาย เป็นนักการเมืองท้องถิ่น ในการเลือกตั้งสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดทั่วประเทศ ในปี 2563

ในปี 2565 เขาและ ส.ส.อีกจำนวนหนึ่งถูกพรรคพลังประชารัฐ มีมติให้ออกจากพรรค ต่อมาเขาย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย

ในปี 2566 เขาได้รับการเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26

คดีความ
-------

เอกราช ช่างเหลา ถูกกล่าวหาในกรณีการยักยอกเงินของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น เหตุการณ์เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 2554 แต่ทราบข้อเท็จจริงเมื่อมีการตรวจสอบเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 โดยคณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ฯ ได้ร้องทุกข์กล่าวโทษต่อสถานีตำรวจภูธรเมืองขอนแก่น กรมสอบสวนคดีพิเศษ และฟ้องตรงที่ศาลอาญา ต่อมานายเอกราช ได้ทำหนังสือยอมรับสภาพหนี้ ในปี 2562 โดยมีกำหนดว่าชดใช้เงินคืนให้สหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น ภายในปี 2563

ในปี 2564 เอกราช ช่างเหลา ถูกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ทำหนังสือขอตัวไปยังประธานรัฐสภา เพื่อดำเนินคดีเกี่ยวกับคดีร่วมกันยักยอกและปลอมแปลงเอกสารของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูขอนแก่น

ใน วันที่ 25 สิงหาคม 2565 สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินได้ยึดทรัพย์ เขาชั่วคราวโดยมีประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้ผู้เสียหายแจ้งความดำเนินคดี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2538 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
* พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์ (จ.ภ.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  สภาผู้แทนราษฎร
2. ↑  แม่ทัพ "เอกราช" จงอาง(อีสาน)ผยอง?
3. ↑  ศึกขอนแก่น เพื่อไทยชน 'เอกราช'
4. ↑  "เอกราช ช่างเหลา" ปาร์ตี้ลิสต์ พปชร.ดันทั้งลูกชาย-หลานชาย นั่ง ส.อบจ.ขอนแก่นได้ครบ คราวหน้าคงเอาเมียลง
5. ↑  สองพ่อลูก "ช่างเหลา" ซบภูมิใจไทยอย่างเป็นทางการ
6. ↑  "เอกราช ช่างเหลา" เบี้ยวไม่คืน 431 ล. สหกรณ์ครูขอนแก่น
7. ↑  "ชวน"เผยตร.ขอตัว"เอกราช"ปมสหกรณ์ออมทรัพย์ครูจ.ขอนแก่น ช่วงปิดสมัยประชุม
**ไนเจล เดวิด ชอร์ต** (อังกฤษ: Nigel David Short; เอ็มบีอี; 1 มิถุนายน ค.ศ. 1965 – ) เป็นทั้งนักหมากรุกสากลระดับแกรนด์มาสเตอร์ชาวอังกฤษ, คอลัมนิสต์หมากรุกสากล, ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากล และนักวิเคราะห์หมากรุกสากล ชอร์ตได้รับตำแหน่งแกรนด์มาสเตอร์เมื่ออายุ 19 ปี และอยู่ในอันดับสามของโลกโดยสมาพันธ์หมากรุกโลกตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1988 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1989 ส่วนในปี ค.ศ. 1993 เขาได้กลายเป็นนักหมากรุสากลชาวอังกฤษคนแรกที่เข้าแข่งขันหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก เมื่อเขาได้รับสิทธิดวลฝีมือกับแกรี คาสปารอฟ ในการแข่งหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 1993 ที่กรุงลอนดอน (ซึ่งคาสปารอฟเป็นฝ่ายชนะด้วยผล 12.5 ต่อ 7.5) ทั้งนี้ ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เขาได้เป็นนักหมากรุกสากลระดับ 100 อันดับแรกของอันดับโลกสมาพันธ์หมากรุกโลกที่มีอายุมากที่สุด โดยอยู่ในอันดับที่ 55

ครั้งหนึ่ง เขาเคยดวลฝีมือกับปรีชา สินประยูร ซึ่งเป็นนักหมากรุกสากลชาวไทย ในการแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 26 โดยที่ทั้งคู่เป็นฝ่ายเสมอกัน

ชีวิตในวัยเยาว์
---------------

ชอร์ตเกิดวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1965 ในลีห์ แลงคาเชอร์ เขาเติบโดมาในอาเธอร์ตัน โดยจะเข้าศึกษาที่โรงเรียนประถมเซนต์ฟิลิป ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนโบลตันเก่า โดยเขาได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนโบลตัน และวิทยาลัยลีห์ ชอร์ตเป็นสมาชิกทั้งสโมสรหมากรุกสากลอาเธอร์ตัน ซึ่งได้รับการก่อตั้งโดยเดวิด ผู้เป็นบิดาของเขา และสโมสรหมากรุกสากลโบลตันในภายหลัง ซึ่งทางสโมสรได้ปฏิเสธเขาในช่วงแรกเมื่ออายุได้เจ็ดขวบ เนื่องด้วยยังเด็กเกินไป

ชีวิตส่วนตัว
------------

ชอร์ตอาศัยอยู่ในกรุงเอเธนส์และแต่งงานกับเรีย อาร์ไจโร คาราจีโอเจา ซึ่งเป็นนักละครบำบัด โดยทั้งคู่มีลูกด้วยกันสองคน ทั้งนี้ เขาเป็นเอเธียสต์

งานเขียน
--------

* Short, Nigel (1989). *Nigel Short's Chess Skills*. Hamlyn. ISBN 978-0-600-55743-2.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The new rating list: Carlsen leads, Caruana comes closer". Chessbase News. 2 January 2017. สืบค้นเมื่อ 30 January 2017.
2. ↑  การแข่งขันกีฬาหมากกระดานรัฐวิสาหกิจครั้งที่ 25 - Reocities[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Pricha Sinprayoon vs Nigel Short (1984) - Chessgames.com
4. ↑  1984 Olympiad Pricha Sinprayoon – Nigel Short[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "Bolton Chess Club". Bolton YMCA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-24. สืบค้นเมื่อ 27 December 2008.
6. ↑  "The chess games of Nigel Short". *Chessgames.com*. Chessgames Services LLC. สืบค้นเมื่อ 2015-03-05.
7. ↑  ""I am still slightly baffled as to how I, an oenophile, atheist Englishman, became Iran’s national chess coach," writes Nigel in this eminently readable Times article." Chess in Iran – Nigel Short's illuminating report, *ChessBase.com*, 09.12.2007.

หนังสืออ่านเพิ่ม
----------------

* Chess News (1 June 2005), "Nigel Short turns forty", *Chess News*, ChessBase GmbH, สืบค้นเมื่อ 2015-03-05
* Forbes, Cathy (1993). *Nigel Short: Quest for the Crown*. Cadogan. ISBN 1-85744-048-X.
* Lawson, Dominic (1993). *The Inner Game*. Macmillan. ISBN 0-333-60949-2.
* Short, David (1982). *Nigel Short, Chess Prodigy: His Career and Best Games*. Faber & Faber. ISBN 0-571-11786-4.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ไนเจล ชอร์ต**

* ไนเจล ชอร์ต player profile at Chessgames.com
* แม่แบบ:Chess.com player
**ปลาดุกทะเลยักษ์** หรือ **ปลาดุกทะเลดำ** หรือ **ปลาดุกทะเลเทา** (อังกฤษ: Black eeltail catfish, Gray eeltail catfish, Canine catfish eel) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Plotosus canius* อยู่ในวงศ์ปลาดุกทะเล (Plotosidae)

ลักษณะ
------

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาดุกทะเลลาย (*P. lineatus*) แต่ว่าปลาดุกทะเลยักษ์จะมีลำตัวสีดำหรือสีเทาไปตลอดทั้งชีวิต โดยที่เงี่ยงที่ครีบอกและครีบหลังมีพิษร้ายแรงเช่นเดียวกัน แต่สามารถทำให้หายไปได้เมื่อถูกความร้อน 55 องศาเซลเซียส และหนวดที่รูจมูกจะมีความยาวเลยตาและไม่ขยายไปตามขนาดที่ใหญ่ขึ้น ครีบหลังมีก้านครีบอ่อน 103-120 แถว ครีบก้นมีครีบอ่อน 105-120 แถว

ที่อยู่อาศัย
------------

พบได้ทั่วไปตามชายฝั่งหรือป่าชายเลนริมทะเล โดยขุดรูอยู่ ซึ่งอาจพบอยู่รวมกันได้ถึง 10-20 ตัว เป็นปลาที่วางไข่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด ไข่มีขนาดใหญ่ และมีปริมาณที่น้อย พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่บังกลาเทศ, อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ไทย เรื่อยไปจนถึงฟิลิปปิน, ปาปัวนิวกินี และออสเตรเลีย

มีขนาดทั่วไปใหญ่ได้มากกว่าปลาดุกทะเลลาย คือ ยาวได้ถึง 90-150 เซนติเมตร และมีน้ำหนักมากได้ถึงเกือบ 10 กิโลกรัม จึงนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาและบริโภคกันโดยปรุงเป็นอาหารรสจัดชนิดต่าง ๆ เช่น ผัดฉ่า หรือ แกงส้ม

ปัจจุบัน ปลาดุกทะเลยักษ์ได้รับการวิจัยศึกษาให้เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในบ่อดินอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  เอกสารดาวน์โหลด
2. ↑  [*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  ปลาดุกทะเลเลี้ยงในบ่อดินเชิงพาณิชย์ได้[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
คณจักร, นูรปุระ หิมาจัลประเทศ ป. 1790
**ปัญจมการ** (อักษรโรมัน: Panchamakara) หรือ **ปัญจตัตตวะ** (อักษรโรมัน: Panchatattva) เป็นคำในทางตันตระสำหรับองค์ประกอบห้าประการที่ใช้ในการปฏิบัติทางตันตระ ประกอบด้วย มัทยะ (madya, สุรา), มางสะ (māṃsa, เนื้อสัตว์), มัตสยะ (matsya, ปลา), มุทรา (mudrā, ธัญพืช) และ เมถุน (maithuna, เพศสสัมพันธ์) องค์ประกอบเหล่านี้มีปฏิบัติตามตัวอักษรเฉพาะในกลุ่มตันตระฝ่ายซ้าย (*วามาจาระ*) ในขณะที่ตันตระฝ่ายขวา (*ทักษิณาจาระ*) ต่อต้านแนวคิดเช่นนั้น ตันตระฝ่ายขวาตีความปัญจมการในเชิงสัญลักษณ์และเชิงอุปมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rawson 1978, p. แม่แบบ:Pn.
2. ↑  Grof 1985, p. 230.

### บรรณานุกรม

* Anandamurti, Shrii Shrii (1985). *Namah Shiváya Shántáya*. Ananda Press.
* Anandamurti, Shrii Shrii (1993). *Discourses on Tantra*. Ananda Marga.
* Avalon, Arthur (1913). "Introduction". *Mahanirvana Tantra*.
* Grof, Stanislav (1985). *Beyond the Brain: Birth, Death, and Transcendence in Psychotherapy*. Ithaca: State University of New York Press. ISBN 978-0873959537.
* Rawson, Philip (1978). *The Art of Tantra*. Thames & Hudson. ISBN 978-0500201664.
**เลียงกี๋** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เหลียง จี่** (จีน: 梁幾; พินอิน: *Liáng Jǐ*) เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน และเป็นเสนาธิการใต้บังคับบัญชาของสุมาอี้

ประวัติ
-------

ต้นรัชสมัยจักรพรรดิโจยอยแห่งวุยก๊ก ซินหงีเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองเว่ย์ซิง (魏興; อยู่บริเวณอำเภอฉือเฉฺวียนในมณฑลฉ่านซีและอำเภอยฺหวินซีในมณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ลอบรายงานถึงราชสำนักวุยก๊กว่าเบ้งตัดเจ้าเมืองของเมืองซินเสีย (新城 *ซินเฉิง*) กำลังติดต่อกับรัฐจ๊กก๊ก แต่จักรพรรดิโจยอยทรงไม่เชื่อรายงาน สุมาอี้ซึ่งอยู่ประจำการที่อำเภออ้วนเซีย (宛 *หว่าน*; ปัจจุบันคือเขตหว่านเฉิง นครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) จึงส่งเลียงกี๋ไปตรวจสอบเบ้งตัดและเชิญเบ้งตัดให้เดินทางมานครหลวงลกเอี๋ยง ในเวลานั้นจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งรัฐจ๊กก๊กเขียนจดหมายถึงเบ้งตัดเพื่อเกลี้ยกล่อมให้เบ้งตัดแปรพักตร์กลับมาเข้าด้วยจ๊กก๊ก เบ้งตัดเกรงว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผยจึงก่อกบฏขึ้นทันที

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 ซึ่งเล่าเรื่องเหตุการณ์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก เลียงกี๋มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เหลียง จี** (จีน: 梁畿; พินอิน: *Liáng Jī*) ในนวนิยาย สุมาอี้ส่งเลียงกี๋ไปที่เมืองซินเสียและอ้างกับเบ้งตัดว่าสุมาอี้นำทัพไปยังเตียงฮันเพื่อต้านการบุกของรัฐจ๊กก๊ก เบ้งตัดได้ฟังดังนั้นก็รู้สึกยินดีเพราะเข้าใจว่าสุมาอี้ไม่ได้ระแคะระคายเรื่องที่ตนวางแผนก่อกบฏ จึงจัดงานเลี้ยงรับรองเลียงกี๋และส่งเลียงกี๋ออกจากเมือง

การอ้างอิง
----------

1. ↑  (諸葛亮聞之，陰欲誘達，數書招之，達與相報答。魏興太守申儀與達有隙，密表達與蜀潛通，帝未之信也。司馬宣王遣參軍梁幾察之，又勸其入朝。達驚懼，遂反。) อรรถาธิบายจาก*เว่ยเลฺว่*ใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 3.
2. ↑  *สามก๊ก* ตอนที่ 94.
3. ↑   "สามก๊ก ตอนที่ ๗๒". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ October 3, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)

* 

### บรรณานุกรม

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
ปราสาทฮิเมจิ แหล่งมรดกโลกแห่งหนึ่งในจังหวัดเฮียวโงะ เป็นปราสาทที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
**ปราสาทญี่ปุ่น** (ญี่ปุ่น: 城; โรมาจิ: *shiro*) เป็นป้อมสนามมักสร้างขึ้นจากไม้และหิน ปราสาทมีวิวัฒนาการจากคุกทหารสร้างด้วยไม้เมื่อศตวรรษต้น ๆ และกลายมาเป็นปราสาทที่เป็นที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 16 ปราสาทในประเทศญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันบริเวณพื้นที่สำคัญหรือพื้นที่ยุทธศาสตร์ เช่น ท่าเรือ สะพานข้ามแม่น้ำ สะพานลอย และเกือบจะคุ้มกันทั้งภูมิประเทศ

แม้ว่าปราสาทจะถูกสร้างให้คงอยู่และใช้หินในการก่อสร้างมากกว่าอาคารทั่ว ๆ ไป ปราสาทส่วนใหญ่ยังสร้างด้วยไม้ และปราสาทหลายแห่งพังทลายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะในยุคเซ็งโงกุ (1467–1603) เนื่องจากปราสาทเพิ่งถูกสร้างใหม่ ๆ ในยุคนั้น แต่ในเวลาต่อมา ปราสาทได้รับการบูรณะใหม่ ทั้งในยุคเซ็งโงกุ ยุคเอโดะ (1603–1867) หรือในยุคปัจจุบัน โดยกลายเป็นโบราณสถานหรือพิพิธภัณฑ์ ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นมีปราสาทมากกว่า 100 แห่งที่ยังคงสภาพเดิมหรือเหลือเพียงบางส่วน มีการประมาณไว้ที่ 5,000 แห่ง ปราสาทบางแห่งเช่นที่มัตสึเอะ และโคจิ ทั้งสองแห่งสร้างใน ค.ศ. 1611 ยังคงสภาพเดิม ไม่ได้รับภัยคุกคามใด ๆ ปราสาทฮิโรชิมะถูกระเบิดนิวเคลียร์ทำลาย และบูรณะขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1958 และตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์

ตัวอักขระที่แปลว่าปราสาท '城' ที่อ่านว่า *ชิโระ* (คันจิในภาษาญี่ปุ่น) เมื่อเขียนติดกับคำคำหนึ่งจะอ่านเป็น *โจ* (คันจิที่แผลงจากภาษาจีน) เช่นในชื่อปราสาท ตัวอย่างเช่น ปราสาทโอซากะ เรียกว่า *โอซากะโจ* (大阪城) ในภาษาญี่ปุ่น

สถาปัตยกรรม
-----------

ปราสาทญี่ปุ่นสร้างขึ้นในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน แต่ทุกแห่งจะสร้างตามแผนผังสถาปัตยกรรมที่นิยามไว้ดีพอสมควร *ยามาจิโระ* (山城) หรือ "ปราสาทภูเขา" เป็นประเภทของปราสาทที่พบมากที่สุด และป้องกันภัยธรรมชาติได้ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ปราสาทหลายแห่งที่สร้างบนที่ราบแบน (平城, *ฮิราจิโระ*) และบนเนินต่ำ (平山城, *ฮิรายามาจิโระ*) จะพบได้น้อย และปราสาทห่างไกลบางแห่งสร้างบนเกาะหรือทะเล ทั้งธรรมชาติและจำลอง หรือตามชายฝั่ง ความรู้เกี่ยวกับการสร้างและเสริมความแข็งแกร่งให้ปราสาทมีชื่อเรียกว่า ชิกูโจ-จุตสึ (ญี่ปุ่น: 築城術)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Inoue, Munekazu (1959). *Castles of Japan*. Tokyo: Association of Japanese Castle.
2. ↑  *DK Eyewitness Travel Guide: Japan*. London: DK Publishing. 2002.
3. ↑  Durbin, W; *The Fighting Arts of the Samurai*, article in *Black Belt Magazine*, March 1990 Vol. 28, No. 3
4. ↑  Draeger, Donn F. & Smith, Robert W.; *Comprehensive Asian fighting arts* Kodansha International, 1980, p84
**เกรียงไกร วชิรธรรมพร** (ชื่อเล่น:ปิง) เป็นโปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และผู้เขียนบทชาวไทย เกรียงไกรจบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเริ่มทำงานเป็นคนเขียนบท เขาร่วมเขียนบทภาพยนตร์เรื่องฝันหวานอายจูบ (พ.ศ. 2551) และBefore Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา (พ.ศ. 2552) ก่อนที่เขาจะกำกับภาพยนตร์เดี่ยวเรื่องแรกของเขาอย่างเป็นทางการในเรื่อง เพื่อนไม่เก่า (พ.ศ. 2554) จากนั้นเขาก็เข้าร่วมทีมเขียนบททีวีซีรีส์เรื่องฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่นของนาดาวบางกอก ในปี พ.ศ. 2556 ก่อนจะมาเป็นผู้กำกับในซีซันที่ 2 และ 3 แทนที่ย้ง ทรงยศ สุขมากอนันต์ที่ขยับขึ้นไปเป็นโปรดิวเซอร์ เขาร่วมกำกับภาพยนตร์เรื่องพรจากฟ้า ของจีดีเอช ในปี พ.ศ. 2559 เขาเขียนบทและร่วมอำนวยการสร้างผลงานหลายเรื่องให้กับจีดีเอช และนาดาวบางกอก

ประวัติ
-------

เกรียงไกร วชิรธรรมพร เป็นน้องคนสุดท้องจากทั้งหมด 5 คน เกิดที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาภาพยนตร์และภาพนิ่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ต่อมาในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เกรียงไกรได้จับมือกับ ย้ง-ทรงยศ สุขมากอนันต์ เปิดตัวบริษัท ทาดา เอ็นเทอร์เทนเมนท์เพื่อยกระดับวงการไทยป็อปไปสู่ระดับสากล โดยเตรียมเดบิวต์เกิร์ลกรุ๊ปวงแรกชื่อ MXFRUIT

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mahavongtrakul, Melalin (22 October 2015). "Outside comfort zones". *Bangkok Post*. สืบค้นเมื่อ 9 November 2020.
2. ↑  Karnjanatawe, Karnjana (27 July 2017). "A sporting chance". *Bangkok Post*. สืบค้นเมื่อ 8 November 2020.
3. ↑  "'ปิง-เกรียงไกร' รับเต็มปาก เป็นผู้กำกับที่ใช้ ฟิลลิ่ง ทำงาน -ช็อตเด็ด". *Daily News*. 7 July 2014. สืบค้นเมื่อ 9 November 2020.
4. ↑  "เกรียงไกร วชิรธรรมพร ปิง ประวัติ อัลบั้มดารา เกรียงไกร วชิรธรรมพร ปิง ประวัติดารา". *www.nangdee.com*. สืบค้นเมื่อ 30 January 2023.
5. ↑  "ย้ง ทรงยศ" - "ปิง เกรียงไกร" เปิดตัวบริษัทไอดอล เตรียมเดบิวต์เกิร์ลกรุ๊ป

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เกรียงไกร วชิรธรรมพร ที่อินสตาแกรม
**เมงูริ** (ญี่ปุ่น: めぐり; อักษรโรมัน: *Meguri*; 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 – ) มีนามแฝงคือเซไกโนะฟูจิเมงุ และชื่อเล่นคือฟูจิเมงุ (ยุคฟูจิอูระ ใช้ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ), เมงุริน (ยุคเมงูริ ใช้ในบล็อกอย่างเป็นทางการ) เป็นทั้งกราเวียร์ไอดอล, นักแสดง และเอวีไอดอลชาวญี่ปุ่น เธอเกิดที่โตเกียว โดยมีชื่อที่ใช้ในการแสดงเก่าคือ **เมงุ ฟูจิอูระ** (ญี่ปุ่น: 藤浦 めぐ; อักษรโรมัน: *Megu Fujiura*) ก่อนที่จะใช้ชื่อในการแสดงปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 2011

ประวัติ
-------

เธอได้ทำงานในฐานะกราเวียร์ไอดอลของสำนักงานพิงกีเน็ตที่สวมชุดเร้าอารมณ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2007 โดยเป็นไอดอลระดับสูงสุดในกลุ่มที่มีชื่อเสียงอย่าง "ฟูจิกุนดัง" ส่วนยอดขายดีวีดี (อิมเมจวิดีโอ) นั้นน่าประหลาดใจ ซึ่งในกรณีของกราเวียร์ไอดอลธรรมดาถึงแม้จะมีชื่อเสียง พวกเธอก็จะออกงานประมาณหนึ่งชิ้นทุก ๆ สามเดือน แต่นับจากเปิดตัว เมงูริก็ออกผลงานอย่างต่อเนื่องเกือบทุกเดือนเป็นเวลากว่าหนึ่งปี ซึ่งถือว่าผิดปกติอย่างมากในสาขานี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงปลาย ที่ได้รับการบันทึกว่ามีผลงานและยอดขายเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ชีวิตส่วนตัว
------------

งานอดิเรกของเธอคือขี่จักรยานล้อเดียวและเล่นเทเบิลเทนนิส ส่วนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของที-เพาเวอส์ อธิบายว่าเธอชอบทัวร์บ่อน้ำพุร้อน

หมายเหตุ
--------

**^1**  นอกจากนี้ ยังมีโปรไฟล์ที่มีวันเดือนปีเกิดคือ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 สถานที่เกิดเป็นจังหวัดอิบารากิ และมีหมู่เลือดเอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  DMM.R18サイト内AV女優プロフィールより。
2. ↑  allcinema内出演映画情報より。
3. ↑  出演Vシネマ『ヤンキー女子高生7』のクレジット。

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เมงูริ**

* めぐり※meguri※메구리※ 惠理 ที่อินสตาแกรม
* めぐり（메구리※meguri） ที่ทวิตเตอร์
* 메구리 ที่ติ๊กต็อก（非公開）
* Meguri（메구리튜브） ที่ยูทูบ

รายการแคชที่บันทึกไว้ในอินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
* スポニチアイドルレポート藤浦めぐ（2007年11月17日付） - スポニチアネックスより。
	+ （2007年7月15日付） - 上記リンクと同じサイトより。
**น้ำตกวิกตอเรีย** (อังกฤษ: Victoria Falls) หรือในชื่อท้องถิ่นว่า **โมซิ-โอวา-ทุนยา** (Mosi-oa-Tunya; ควันที่ส่งเสียงร้องคำราม) หรือในซิมบับเวเรียกว่า**น้ำตกมูกาบี** (Mugabe Falls)  ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อของประเทศแซมเบีย และ ประเทศซิมบับเว เป็นน้ำตกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ถูกค้นพบครั้งแรกโดย เดวิด ลิฟวิงสโตน ในปี ค.ศ. 1855 ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อน้ำตกนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

น้ำตกวิกตอเรียเกิดจากแม่น้ำซัมเบซีซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดนของสองประเทศ ตกลงมาสู่แอ่งลึก น้ำตกมีขนาดกว้างกว่า 1690 เมตร สูงประมาณ 60-100 เมตร น้ำตกวิกตอเรียสามารถแบ่งเป็น 4 ส่วนย่อย ได้แก่ น้ำตกปีศาจ น้ำตกหลัก น้ำตกสายรุ้ง และน้ำตกตะวันออก ไอน้ำจากน้ำตกวิกตอเรียสามารถมองเห็นได้จากระยะทาง 20 กิโลเมตร

น้ำตกวิกตอเรียได้รับเลือกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี ค.ศ. 1989 ปัจจุบันน้ำตกวิกตอเรียเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งสร้างรายได้ที่สำคัญของประเทศแซมเบียและประเทศซิมบับเว จึงมีการสร้างโรงแรมและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวในทั้งสองประเทศ แต่การพัฒนาเหล่านี้ขาดการควบคุมจัดการที่ดีองค์การยูเนสโกจึงเคยพิจารณาจะถอนน้ำตกวิกตอเรียออกจากการเป็นมรดกโลก

ดูเพิ่ม
-------

* น้ำตกอีกวาซู

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "Victoria Falls". *World Digital Library*. 1890–1925. สืบค้นเมื่อ 2013-06-01.
3. ↑   "Mosi-oa-Tunya / Victoria Falls". Unesco. (อังกฤษ)
4. ↑   "Victoria Falls threatened by massive hotel complex". The Independent. November 14, 2006.(อังกฤษ)
5. ↑   "Victoria Falls 'at risk', UN warns". The Independent. January 7, 2008.(อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **น้ำตกวิกตอเรีย**
เฉาแบบมยุรภัญช์ที่แสดงภายใต้แก่นศาสนาแบบลัทธิไวษณวะที่ภุพเนศวร รัฐโอฑิศา
**เฉา**, **ฉะอู** หรือ **ฉะอุ** (อักษรโรมัน: Chhau หรือ Chhou, อักษรเบงกอล: ছৌ, อักษรเทวนาครี: छऊ, โอริยา: ଛଉ) เป็นนาฏกรรมอินเดียกึ่งคลาสสิกที่ผสมผสานธรรมเนียมพื้นถิ่นและศิลปะการป้องกันตัว ปรากฏเฉาอยู่สามรูปแบบซึ่งมีชื่อต่างกันไปสถานที่ ซึ่งได้แก่ *ปุรุลิยาเฉา* (Purulia Chhau) จากปุรุลิยาในรัฐเบงกอลตะวันตก, *เสรายเกลลาฉะอู* (Seraikella Chhau) จากเสรายเกลาในรัฐฌารขัณฑ์ และ *มยุรภัญช์ฉะอุ* (Mayurbhanj Chhau) จากมยุรภัญช์ในรัฐโอฑิศา

เฉามีลักษณะตั้งแต่ศิลปะป้องกันตัวเพื่อเฉลิมฉลอง, กายกรรม และการแสดงเชิงกีฬาด้วยแก่นแบบนาฏกรรมพื้นบ้าน ไปจนถึงการร่ายรำที่มีแบบแผนภายใต้แก่นทางศาสนาดังที่ปรากฏในลัทธิไศวะ, ลัทธิศักติ และลัทธิไวษณวะ การแต่งกายในการแสดงเฉามีแตกต่างกันไปตามชนิด เช่น เฉาแบบปุรุลิยา กับ เสรายเกลา สวมหน้ากากเพื่อระบุถึงตัวละคร เรื่องราวที่นำมาแสดงด้วยเฉายังรวมถึงเรื่องราวจากมหากาพย์ฮินดู เช่น รามายณะ, มหาภารตะ, ปุราณะต่าง ๆ ไปจนถึงวรรกรรมอินเดียอื่น ๆ

ตามธรรมเนียมแล้ว การแสดงเฉาใช้ผู้ชายทั้งหมด และแสดงเฉลิมฉลองเป็นพิเศษในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของทุกปี เฉาอาจเป็นนาฏกรรมที่ผสมผสานมาจากการร่ายรำฮินดูแบบคลาสสิก กับธรรมเนียมของชนเผ่าโบราณต่าง ๆ ในภูมิภาค นาฏกรรมนี้นำพาผู้คนจากพื้นหลังทางเศรษฐสังคมที่หลากหลายมารวมกันภายใต้บรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองและจิตวิญญาณร่วมทางศาสนา

นาฏกรรมเฉามีที่มาจากอินเดียตะวันออก ชื่อนี้อาจมาจากคำสันสกฤต *จายะ* (Chāya; เงา ภาพ หน้ากาก) บ้างกล่าวว่ามาจากคำว่า *จัทมะ* (Chadma; ปลอมตัว) ที่เหลือ ซึ่งรวมถึง สีตากานต์ มหาปัตระ เสนอว่ามาจากคำภาาาโอฑิศา *ฉะอุนิ* (Chhauni; ค่ายทหาร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Williams 2004, pp. 83–84, is a semi classical Indian dance with martial, tribal and folk origins. The other major classical Indian dances are: Bharatanatyam, Kathak, Kuchipudi, Kathakali, Odissi, Manipuri, Satriya, Yaksagana and Bhagavata Mela. sfn error: no target: CITEREFWilliams2004 (help)
2. 1 2 3
3. 1 2 3 4  Claus 2003, pp. 109–110. sfn error: no target: CITEREFClaus2003 (help)
4. ↑  Claus 2003, pp. 109. sfn error: no target: CITEREFClaus2003 (help)
5. ↑  Mohan Khokar (1984). *Traditions of Indian classical dance*. Clarion Books. pp. 184–186. ISBN 9780391032750.
6. ↑  Claus, p. 109
7. ↑  "The Chhau". Seraikela-Kharsawan district official website. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 April 2009. สืบค้นเมื่อ 15 March 2009.
ประตูอิชทาร์ ประกอบสร้างใหม่ที่พิพิธภัณฑ์แพร์กามอน เบอร์ลิน
**ประตูอิชทาร์** (อังกฤษ: Ishtar Gate) เป็นประตูลำดับที่แปดในนครบาบิโลนชั้นใน ปัจจุบันคือพื้นที่ฮิลละฮ์ แคว้นบาบิล ประเทศอิรัก สร้างขึ้นในราว 575 ปีก่อนคริสต์กาล โดยดำริของกษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สองเพื่อเป็นประตูเมืองทางเหนือของนครชั้นใน ประตูนี้เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยทางเดินมุ่งหน้าสู่ตัวประตู

โครงสร้างเดิมมีลักษณะเป็นประตูสองชั้นโดยบานขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง ผนังประดับประดาด้วยเครื่องเคลือบดินเผาส่วนใหญ่เคลือบสีน้ำเงิน มีภาพของสัตว์และเทพเจ้าในลักษณะนูนต่ำประดับ ประตูมีความสูง 50 ฟุต (15 เมตร)\* และมีฐานใต้ดินของเดินที่ลึก 45 ฟุต (14 เมตร)\* อยู่ใต้ดิน นักโบราณคดีชาวเยอรมัน โรเบิร์ต โคลเดเวย์ เป็นผู้นำการขุดค้นพื้นที่นี้ระหว่างปี 1904 ถึง 1914 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปร 1918 ประตูชิ้นหน้าซึ่งมีขนาดเล็กกว่าได้ถูกนำมาก่อสร้างใหม่ที่พิพิธภัณฑ์แพร์กามอนในเบอร์ลิน

กษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สอง (Nebuchadnezzar II) ครองราชย์ระหว่างปี 604–562 ปีก่อนคริสต์กาล ในรัชสมัยถือเป็นยุคทองของจักรวรรดิบาบิโลนใหม่ กษัตริย์เนบูชัดเนซซาร์ที่สองยังปรากฏในพระคัมภีร์ไบเบิลในฐานะผู้ยึดครองนครเยรูซาเลมได้ พระองค์มีพระราชดำริให้ก่อสร้างประตูขึ้น อุทิศแด่เทพีบาบิโลน นามว่า อิชทาร์ (Ishtar) ประตูสร้างขึ้นโดยใช้อิฐเคลือบและตกแต่งด้วยรูปนูนต่ำแสดง *มูชยูชชู* (มังกร), วัวป่าเอาโรช, สิงโต สับแถวกันไป สัตว์ทั้งสามชนิดนี้แทนเพทเจ้า มาร์ดุก, อาดัด และ อิชทาร์ ตามลำดับ

สถานทูตอิรักในปักกิ่งยังมีฟาซาดบางส่วนสร้างเลียนแบบจากประตูอิชทาร์ ฟาซาดของสถานทูตอิรักในอามมาน ประเทศจอร์แดน มีลักษณะคล้ายกับประตูอิชทาร์เช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Garcia, Brittany. "Ishtar Gate". *World History Encyclopedia*.
2. ↑  Podany, Amanda (2018). *Ancient Mesopotamia: Life in the Cradle of Civilization*. The Great Courses. p. 213.
3. ↑  Luckenbill, D. D. "Review: The Excavation of Babylon". *The American Journal of Theology*. **18**: 420–425. doi:10.1086/479397 – โดยทาง JSTOR.
4. ↑  "Panel with striding lion | Work of Art | Heilbrunn Timeline of Art History | The Metropolitan Museum of Art". *The Met's Heilbrunn Timeline of Art History*. สืบค้นเมื่อ 2017-11-28.
5. ↑  Kleiner, Fred (2005). *Gardner's Art Through the Ages*. Belmont, CA: Thompson Learning, Inc. p. 49. ISBN 978-0-15-505090-7.
6. ↑  "China's Iraq Oil Problem". *Fortune*. June 30, 2014.
7. ↑  "05/08/2019 – وزارة الخارجية العراقية". *mofa.gov.iq*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-07-11. สืบค้นเมื่อ 2023-07-11.
**วัดกล้วย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำป่าสัก นอกเกาะตัวเมืองอยุธยาไปทางทิศตะวันออกใกล้กับสะพานนเรศวร ในตำบลกะมัง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 11 ไร่ 1 งาน

วัดกล้วยได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 สมัยงสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในอดีตาเป็นศูนย์กลางการค้าขายทางน้ำ เป็นที่จอดเรือสินค้าของชาวภาคเหนือ เคยเป็นสนามรบและที่ตั้งกองทหารของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

จุดเด่นของวัดคือ พระธาตุพระครูอินทวุฒิกร (ต่วน อินทปัญโญ) อดีตเจ้าอาวาส ซึ่งอัฐิมีการแปรสภาพเป็นพระธาตุอย่างชัดเจน จัดแสดงลักษณะต่าง ๆ ให้ชมจำนวนมาก ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถเก่าเป็นหินสมัยกรุงศรีอยุธยาสร้างด้วยทองเหลือง ภายในบรรจุด้วยวัตถุมงคล และมีการจัดพระบรมสารีริกธาตุ และพระธาตุครูบาอาจารย์หลายองค์ เช่น พระธาตุพระอรหันตสมัยพุทธกาล เกศาหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต อัฐิหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี เป็นต้น บริเวณศาลาการเปรียญมีรูปหล่อหลวงปู่ต่วน หลวงปู่เทพโลกอุดร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกล้วย". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "69 อยุธยา". p. 180.
3. ↑  "วัดกล้วย". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
4. ↑  "วัดกล้วย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
บุโรพุทโธอาจเรียกว่าเป็น *จันดี*
**จันดี** (อินโดนีเซีย: *candi*) หรือ **จัณฑิ** เป็นศัพท์กว้าง ๆ ที่แปลว่าศาสนสถานซึ่งอาจหมายถึงโบสถ์พราหมณ์ หรือพุทธศาสนสถานในประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งสร้างขึ้นในยุค *ฮินดู-พุทธ แบบซามัน* (Zaman Hindu-Buddha) กล่าวคือยุคที่มีการนับถือร่วมกันของทั้งสองศาสนาในราวศตวรรษที่ 4 ถึง 15

ในพจนานุกรมใหญ่ภาษาอินโดนีเซียของศูนย์ภาษา (The Great Dictionary of the Indonesian Language of the Language Center) ได้ระบุ *จันดี* ว่าหมายถึงศาสนสถานสร้างด้วยศิลา หรือบ้างใช้ในการบรรจุอัฐิของนักบวชและกษัตริย์ผู้ล่วงลับ อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วคำว่า *จันดี* ก็ใช้เรียกโครงสร้างโบราณอื่น ๆ ทางฆารวาศ เช่น ประตู ซากอารยธรรทจำพวกบ้านเรือน โรงอาบน้ำ เช่นกัน ส่วนจันดีสำหรับใช้เป็นสุสานจะมีชื่อเรียกเฉพาะไปอีกว่า *จุงกุป* (cungkup)

นอกจากนี้คำว่า "จันดี" เป็นศัพท์เฉพาะทางสำหรับสถาปัตยกรรมบาหลีแบบฮินดู หมายถึงโครงสร้างศิลาหรืออิฐที่เป็นลักษณะศาลเจ้าห้องเดียว มีระเบียงทางเข้า บันไดทางเข้า หลังคาทรงพีระมิด อยู่ภายในโบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี

ในมุมมองของพุทธศาสนาแบบอินโดนีเซียแบบร่วมสมัย จันดี อาจะหมายถึงศาลเจ้า ทั้งเก่าและใหม่ รวมไปถึงวิหารที่สร้างจำลองพุทธศาสนสถานโบราณที่มีชื่อเสียง เช่น บุโรพุทโธ หรือปาวน

ในภาษาอินโดนีเซียปัจจุบัน คำว่า "จันดี" แปลว่า "วัด" หรือ "โบสถ์" สำหรับพุทธและฮินดู ทั้งในและนอกประเทศ ทั้งเก่าและที่สร้างขึ้นใหม่ คล้ายกับการใช้งานคำว่า "วัด" ในภาษาไทย ภาษาลาว และภาษาเขมร

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Soekmono (1995), p. 1
2. ↑  "Candi". *KBBI* (ภาษาอินโดนีเซีย).
3. ↑  Sedyawati (2013), p. 1
4. ↑  แม่แบบ:IQ
5. ↑  "Replika Candi Pawon". *Vihāra Jakarta Dhammacakka Jaya*.

### บรรณานุกรม

* Soekmono, R. (1995). Jan Fontein (บ.ก.). *The Javanese Candi: Function and Meaning, Volume 17 from Studies in Asian Art and Archaeology, Vol 17*. Leiden: E.J. BRILL. ISBN 9789004102156.
* Degroot, Véronique (2009). *Candi, Space and Landscape: A Study on the Distribution, Orientation and Spatial Organization of Central Javanese Temple Remains*. Leiden: Sidestone Press, Issue 38 of Mededelingen van het Rijksmuseum voor Volkenkunde. ISBN 9789088900396.
* Sedyawati, Edi; Santiko, Hariani; Djafar, Hasan; Maulana, Ratnaesih; Ramelan, Wiwin Djuwita Sudjana; Ashari, Chaidir (2013). *Candi Indonesia: Seri Jawa* (ภาษาอินโดนีเซีย และ อังกฤษ). Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan. ISBN 9786021766934.
ป้ายทางเข้าเอ็กซ์โปซิชันพาร์ก
 เอสอาร์-71 แบล็คเบิร์ด ที่เอ็กซ์โปซิชันพาร์กในปี 2021
**อุทยานนิทรรศการ** หรือ **เอ็กซ์โปซิชันพาร์ก** (อังกฤษ: Exposition Park) เป็นสวนสาธารณะในเมืองพื้นที่ 160-เอเคอร์ (65-เฮกตาร์) ทางใต้ของ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ในย่านชื่อเดียวกัน สวนสาธารณะแห่งนี้ก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1872 เพื่อเป็นพื้นที่จัดงานเกษตรกรรม รวมถึงโคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส, สนามกีฬาบีเอ็มโอ, ศูนย์วิทยาศาสตร์แคลิฟอร์เนีย (ซึ่งภายในจัดแสดงกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์), พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งเทศมณฑลลอสแอนเจลิส, และพิพิธภัณฑ์แคลิฟอร์เนียแอฟริกันอเมริกัน อีกทั้งยังมีพิพิธภัณฑ์ศิลปะการเล่าเรื่องของลูคัสที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง โดยมีวิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียอยู่ใกล้เคียง 

ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 โคลีเซียมจะใช้จัดการแข่งขันกรีฑาและพิธีการหลัก ส่วนสนามกีฬาบีเอ็มโอจะเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลของการแข่งขันนี้

 ดานา อาร์. เวลเลอร์ และพอล อิงสตอร์ม วางศิลาฤกษ์อาคารนิทรรศการแคลิฟอร์เนียในปี 1910 *(Los Angeles Herald)*
 เครื่องบิน ดักลาส ดีซี-8 ใกล้กับห้องจัดแสดงนิทรรศการทางอากาศและอวกาศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "South L.A." Mapping L.A. *Los Angeles Times*
2. ↑  แม่แบบ:IQ
3. ↑   Mapquest.com
4. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* University Park Family
* Leimert Park Beat

พิกัดภูมิศาสตร์: 34°00′53″N 118°17′14″W﻿ / ﻿34.014659°N 118.287177°W﻿ / 34.014659; -118.287177
ในช่วงบ่ายของวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย กองทัพรัสเซียได้ระดมยิงใส่เมืองแคร์ซอนและเมืองอื่น ๆ ในแคว้นแคร์ซอน ทางภาคใต้ของประเทศยูเครน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 24 คน และบาดเจ็บ 45 คน

การโจมตี
--------

ในเขตกอราแบลนือของเมืองแคร์ซอน รัสเซียได้ยิงถล่มไฮเปอร์มาร์เก็ต "แอปิตแซนตร์" สาขาเดียวที่ยังคงเปิดให้บริการในเมือง ส่วนในใจกลางเมือง รัสเซียได้ยิงถล่มซูเปอร์มาร์เก็ต "อาแตแบ", สถานีบริการน้ำมัน "อ็อกกอ", อาคารที่อยู่อาศัยประชาชน, ร้านอุปกรณ์ช่าง, โรงงาน และสถานีรถไฟ กระสุน 539 นัดถูกยิงจากปืนใหญ่, รถถัง, เครื่องยิงเบเอม-21 กราด, อากาศยาน และโดรนของรัสเซียใส่เมืองตลอดทั้งวัน

นอกจากนี้ ชุมชนอื่น ๆ อีกหลายแห่งในแคว้นแคร์ซอนก็ถูกระดมยิงเช่นกัน ส่งผลให้พนักงานด้านพลังงาน 3 คนเสียชีวิตใกล้หมู่บ้านสแตปานิวกา และชาวบ้าน 1 คนเสียชีวิตในสวนของเขาเองที่หมู่บ้านตอการิวกา

ในช่วงเช้าของวันรุ่งขึ้น ปรากฏว่ามีผู้เสียชีวิต 23 คน และบาดเจ็บ 46 คน (ในจำนวนนี้เป็นเด็ก 2 คน) ในเมืองแคร์ซอนและแคว้นแคร์ซอน ต่อมาในวันที่ 8 พฤษภาคม ผู้บาดเจ็บคนหนึ่งเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ส่งผลให้ยอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 24 คน

ปฏิกิริยา
---------

วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน เผยแพร่ภาพถ่ายความเสียหายจากเหตุโจมตีครั้งนี้ พร้อมทั้งเขียนว่า

>  โลกต้องเห็นและรับรู้เหตุการณ์นี้ สถานีรถไฟและสถานีเปลี่ยนเส้นทาง บ้านเรือน ร้านอุปกรณ์ช่าง ร้านขายของชำ ปั๊มน้ำมัน คุณรู้ไหมว่าสถานที่เหล่านี้มีอะไรที่เหมือนกัน? รอยเลือดที่รัสเซียทิ้งไว้กับกระสุนของพวกนั้น กระสุนที่ใช้สังหารพลเรือนในเมืองแคร์ซอนและแคว้นแคร์ซอน จนถึงตอนนี้คนตายไปแล้ว 21 คน! บาดเจ็บ 48 คน! ทั้งหมดเป็นพลเรือน! ภายในไม่ถึงวัน! ในพื้นที่เดียว! ผมขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวและบุคคลอันเป็นที่รักของผู้เสียชีวิต พวกเราจะไม่มีวันให้อภัยคนผิด มาร่วมกันเอาชนะประเทศที่ชั่วร้ายและล่าตัวคนผิดทั้งหมดมารับผิดชอบ!
> 
> 
> 

ออแลกซันดร์ ปรอกูดิน ผู้ว่าการแคว้นแคร์ซอน ประกาศห้ามประชาชนในแคว้นออกจากเคหสถานตั้งแต่เย็นวันศุกร์จนถึงเช้าวันจันทร์ นอกจากนี้ ฝ่ายบริหารการทหารประจำแคว้นยังประกาศไว้ทุกข์เป็นเวลา 3 วัน ได้แก่วันที่ 4, 5 และ 6 พฤษภาคม โดยเริ่มตั้งแต่เวลา 12:00 น. ของวันที่ 4 พฤษภาคม

ระเบียงภาพ
----------

* ผู้เสียชีวิตในไฮเปอร์มาร์เก็ตแอปิตแซนตร์ผู้เสียชีวิตในไฮเปอร์มาร์เก็ตแอปิตแซนตร์
* ผู้เสียชีวิตในซูเปอร์มาร์เก็ตอาแตแบผู้เสียชีวิตในซูเปอร์มาร์เก็ตอาแตแบ
* ผู้บาดเจ็บในสถานีบริการน้ำมันอ็อกกอผู้บาดเจ็บในสถานีบริการน้ำมันอ็อกกอ
* การดับเพลิงที่สถานีรถไฟในเมืองแคร์ซอน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Свобода, Радіо (May 8, 2023). "«Поранення виявилися надто тяжкими»: зросла кількість загиблих внаслідок удару по Херсону – ОВА". *Радіо Свобода* – โดยทาง www.radiosvoboda.org.
2. ↑  "Прокудін Олександр - Офіційна сторінка". *Telegram*.
3. ↑  "На Херсонщині за добу через російські атаки загинули 23 людини, 46 постраждали". *hromadske.ua*. May 4, 2023.
4. 1 2  "A tragic day in Kherson: Russia killed 23 people and injured half a hundred more in one day". *ТСН.ua*. May 4, 2023.
5. ↑  "Zelenskiy / Official". *Telegram*.
**กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียตั้งแต่อะบูซิมเบลจนถึงฟีลาเอ** คือกลุ่มสิ่งก่อสร้างอียิปต์โบราณที่ตั้งบริเวณตอนใต้ของประเทศอียิปต์ ริมแม่น้ำไนล์ ในช่วง พ.ศ. 2500 ได้เกิดปัญหาขึ้นที่ว่ารัฐบาลอียิปต์มีแผนที่จะสร้างเขื่อนอัสวานขึ้น เพื่อป้องกันน้ำท่วมที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์ในช่วงฤดูน้ำหลากของทุกปี ซึ่งถ้าเขื่อนสร้างแล้วเสร็จ สิ่งก่อสร้างต่างๆในบริเวณนี้จะต้องจมลงไปกับน้ำ

และด้วยเหตุนี้ องค์การยูเนสโกจึงได้เริ่มการระดมทุนเพื่อช่วยกอบกู้สิ่งก่อสร้างทั้งหลายนี้ขึ้น ผลตามมาก็คือ ได้มีประเทศต่างๆกว่า 60 ประเทศได้บริจาคทั้งเงินและความช่วยเหลือ อนุรักษ์และศึกษา ซึ่งต่อมาทั่วโลกได้ตระหนักว่าควรจะมีองค์กรพิเศษเพื่อรักษาและอนุรักษ์สถานที่ ทั้งสิ่งก่อสร้างและธรรมชาติขึ้น จนเมื่อถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ในการประชุมใหญ่องค์การยูเนสโกครั้งที่ 17 ณ สำนักงานใหญ่องค์การยูเนสโก กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จึงได้มีการลงนาม**สนธิสัญญาว่าด้วยการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ** ซึ่งในอีก 3 ปีต่อมาประเทศกว่า 20 ประเทศได้ลงปฏิญาณร่วมกัน

และเมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียนี้ก็ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกด้วย

สถานที่ที่ได้รับลงทะเบียน
-------------------------

* วิหารอะบูซิมเบล
* วิหารฟีลาเอ
* วิหารคาราบูจา

  


| * ด
* ค
* ก
แหล่งมรดกโลกในประเทศอียิปต์ |
| --- |
| ทางวัฒนธรรม | เมมฟิสและสุสาน – กลุ่มพีระมิดตั้งแต่กีซาถึงดาห์ชูร์ • ทีบส์โบราณและสุสาน • กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียตั้งแต่อาบูซิมเบลจนถึงฟีลาเอ • เมืองประวัติศาสตร์ไคโร • อะบูมีนา • พื้นที่นักบุญแคเทอริน |
| ทางธรรมชาติ | วาดีอัลฮีตาน (หุบเขาวาฬ) |
| *หมายเหตุ:* ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก |

พิกัดภูมิศาสตร์: 22°20′11″N 31°37′34″E﻿ / ﻿22.33639°N 31.62611°E﻿ / 22.33639; 31.62611
หงหยาต้งยามค่ำคืน มองจากสะพานเชียนซือเหมิน
**ถ้ำหงหยา** หรือ **หงหยาต้ง** (จีน: 洪崖洞; พินอิน: *hóng yá dòng*; แปลว่า ถ้ำผาน้ำท่วม) เป็นหมู่อาคารยกใต้ถุนสูง ความสูง 11 ชั้น ในย่านธุรกิจเจี่ยฟ่างเปย์ในนครฉงชิ่ง หมู่อาคารเหล่านี้สร้างเข้าไปในหน้าผาที่ยื่นออกสู่ชายฝั่งทิศใต้ของแม่น้ำเจียหลิง และเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมที่สุดในนครฉงชิ่ง ในวันแรงงานปี 2018 มีรายงานผู้เข้าชมหงหยาต้งอยู่ที่ 142,000 คน

หมู่อาคารของหงหยาต้งประกอบด้วยร้านค้าและโรงแรม ชั้นสี่ของหงหยาต้งเป็นตลาดอาหารและมีร้านค้าเครื่องเทศโดยเฉพาะหมาล่า ชั้นบนสุดยังมีจุดชมทิวทัศน์ของแม่น้ำเจียหลิง ลักษณะของหงหยาต้งยังคล้ายคลึงกันกับอาคารหลักในภาพยนตร์แอนิเมชันของญี่ปุ่น ปี 2001 *มิติวิญญาณมหัศจรรย์*

ประวัติศาสตร์
-------------

เข้าใจว่ากลุ่มอาคารตรงนี้ใช้งานเป็นป้อมปราการมาตั้งแต่สมัยของรัฐปาโบราณ (1046 - 256 ปีก่อนคริสต์กาล) จนถึงยุคปลายของราชวงศ์ชิง ประตูหงหยันสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 14 ในตอนต้นของราชวงศ์หมิง บ้านยกใต้ถุนสูง (*เตี้ยวเจี่ยวเหลา*; 吊脚楼) ได้เริ่มมีสร้างขึ้นริมฝั่งแม่น้ำและมีผู้อยู่อาศัยหนาแน่นเรื่อยมาจนถึงปี 1949 อุตสาหกรรมเดินเรือในพื้นที่ซบเซาลง และบรรดา *เตี้ยวเจี่ยวเหลา* ได้ถูกทิ้งร้างให้ทรุดโทรมก่อนที่จะถูกรัฐบาลฉงชิ่งรื้อถอนลงในปี 2005 เป็นต้นมา มีการก่อสร้างอาคารใหม่ในทรง *เตี้ยวเจี่ยวเหลา* แบบ *ปาหยู* (ชื่อเก่าของฉงชิ่ง) ขึ้นแทนที่ หมู่อาคารชุดใหม่ซึ่งก่อสร้างขึ้นควบคู่ไปกับการอนุรักษ์อาคารเดิมที่ยังคงสภาพดีเริ่มต้นในปี 2006 โดยบริษัทออกแบบอุตสาหกรรมและสถาปัตยกรรมเซินเจิ้นฮัวจู (Shenzhen Huazhu Architectural & Engineering Design)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Ancient Chongqing buildings a resemblance to Hayao Miyazaki movie scenes". *chinadaily.com.cn*. 2014-12-11. สืบค้นเมื่อ 2023-09-23.
2. 1 2 3  "HONGYADONG: THE NEWLY RISING WEB-STAR". *Galileo Galilei Italian Institute*. 2018-05-06. สืบค้นเมื่อ 2023-09-23.
3. ↑  "ตลาดหงหยาต้ง Hongyadong ย่ำราตรี แสงสีแห่งฉงชิ่ง" [Hongyadong Market night walk in the lights of Chongqing]. *MThai*. 2015-07-06. สืบค้นเมื่อ 2023-09-23.
4. ↑  Hongya Cave (Hongyadong)
5. ↑  "Hongyadong Traditional Culture Preservation and Protection Complex". *architizer.com*. สืบค้นเมื่อ 2023-09-23.
**นาซีเกอบูลี** (อินโดนีเซีย: *nasi kebuli*) เป็นข้าวนึ่งรสเผ็ดแบบอินโดนีเซีย ปรุงด้วยแกงแพะ นมและเนยฆี เป็นที่นิยมในชุมชนชาวอาหรับในอินโดนีเซียและชาวเบอตาวีในจาการ์ตา อาหารชนิดนี้ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอาหรับ และมีจุดกำเนิดจากอาหารตะวันออกกลางโดยเฉพาะอาหารเยเมนที่เรียกมันดี และอาหารอินเดียที่เรียกข้าวหมก ในขณะที่มีผู้ศึกษาว่าอาหารนี้มีต้นกำเนิดจากกาบุลีปะเลา ซึ่งเป็นอาหารอัฟกันจากคาบูล คล้ายกับบิรยานีในเอเชียใต้

ในวัฒนธรรมเบอตาวี นาซีเกอบูลีนิยมรับประทานในงานเทศกาลทางศาสนาอิสลาม เชน ฮารีรายอ หรืองานเมาลิดนบี เป็นที่นิยมในเมืองที่มีชนเชื้อสายอาหรับอยู่มาก เช่น จาการ์ตา ซูราบายา ซูราการ์ตา และเกรอซิก์

การเตรียม
---------

นาซีเกอบูลีปรุงโดยการหุงข้าวในแกงแพะใส่นมหรือกะทิ แกงแพะนี้ปรุงด้วยเครื่องเทศและเนยฆี เครื่องเทศประกอบด้วยกระเทียม หัวหอม ขิง พริกไทยดำ กานพลู ผักชี อบเชย ลูกจันทน์เทศ และฆี แกงแพะจะปรุงกับข้าวที่หุงสุกเป็นตากบในนมจนกระทั่งสุกทั่ว กินกับอาซีนัน หรือตับผัดกับซัมบัล หรือซุปแพะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nasi Kebuli Gaya Betawi "Nasi Kebuli Gaya Betawi". *Kompas* (ภาษาอินโดนีเซีย). 21 February 2009. สืบค้นเมื่อ 30 January 2015. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่า `|url=` (help)
2. ↑  pt. kompas cyber media. "Nasi Kebuli Gaya Betawi - KOMPAS.com". Travel.kompas.com. สืบค้นเมื่อ 2012-01-16.
3. ↑  Nasi Kebuli Kismis. "Nasi Kebuli Kismis". tabloidbintang.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-19. สืบค้นเมื่อ 2012-01-16.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Nasi Kebuli recipe (in Indonesian)
ฮิโรชิ นางาอิ เมื่อปี 2020
**ฮิโรชิ นางาอิ** (ญี่ปุ่น: 永井博; โรมาจิ: *Hiroshi Nagai*; 22 ธันวาคม 1947 -) เป็นนักวาดภาพประกอบและนักออกแบบกราฟิกชาวญี่ปุ่น เขาเกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ เขาเป็นที่รู้จักจากการสร้างสรรค์ชิ้นงานแสดงภูมิทัศน์เขตร้อนที่ดูเรียบและสะอาดตา ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจเริ่มแรกจากภูมิทัศน์ของกวม

ชีวประวัติ
----------

ฮิโรชิ นางาอิ เกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ และเริ่มทำงานออกแบบนับตั้งแต่ปี 1970 ในฤดูร้อนปี 1973 เขาได้เดินทางไปเที่ยวสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 40 วัน และประทับใจกับภูมิทัศน์ของกวมเป็นอย่างมากในปี 1974 ซึ่งเป็นที่มาของรูปแบบงานศิลปะของเขาในเวลาต่อมา นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980s เขาได้เริ่มสร้างสรรค์ผลงานภาพภูมิทัศน์แบบเขตร้อนที่สะอาดตา (tropical and clear) ให้กับปกอัลบัมเพลงต่าง ๆ เช่น "A LONG VACATION" และ "NIAGARA SONG BOOK" ของเออิจิ โอทากิ โดยผลงานปกอัลบัมของ "A LONG VACATION" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในฐานะ "ปกอัลบัมยอดเยี่ยม" โดย CBS Sony

หลังผลงานของเขาที่สร้างให้กับโอทากิได้รับการยอมรับมากมาย เขาได้เป็นที่รู้จักจากผลงานในรูปแบบเฉพาะของเขา และได้ออกแบบปกอัลบัมให้กับศิลปินและสร้างสรรค์งานโฆษณาอีกจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้จัดแสดงนิทรรศการศิลปะของตัวเองในหลายโอกาส 

เขาเคยร่วมงานกับศิลปิน ฮิเดกิ ไซโจ โดยเคยสร้างสรรค์ปกอัลบัม *นิวยอร์กเกิร์ล* และจัดนิทรรศการร่วมที่อูเมดะลอฟต์ โอซากะ ในเดือนกันยายน 2020

อ้างอิง
-------

1. ↑  FOREVER POP 永遠のヤングマン西城秀樹展に原画を描き下ろした。西城秀樹展サイトのトップ画は永井ではない。集英社に確認済み。
2. ↑  「ハウス　ジャワカレー」のCMでは3年間、西城と共演。



แม่แบบ:โครงศิลปิน