recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ม้าลายควากกา** (อังกฤษ: Quagga; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Equus quagga quagga*) เป็นชนิดย่อยของม้าลายธรรมดา (*E. quagga*) ชนิดหนึ่ง แต่เดิม เคยถูกเข้าใจว่าเป็น ชนิดแยกของม้าลาย
มีลวดลายและลักษณะที่จำแนกได้เด่นชัดที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด เพราะมีลายเฉพาะบริเวณส่วนหัวไล่ลงมาถึงต้นคอเท่านั้น จากนั้นจะจางลงจนเกือบขาวที่บริเวณขา และขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลอมแดง
มีความยาวประมาณ 257 ซม. (8 ฟุต 5 นิ้ว) ความสูง 125–135 ซม. (4 ฟุต 1 นิ้ว - 4 ฟุต 5 นิ้ว) 
ในอดีตม้าลายควากกา อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้ากึ่งแห้งแล้งร่วมกับสัตว์อื่น ๆ ในแอฟริกาใต้ ม้าลายควากกาอยู่รวมเป็นฝูงละ 30- 50 ตัว มีนิสัยเชื่องกว่าม้าลายธรรมดาและสามารถฝึกใช้งานได้ โดยชาวไร่บางคนเลี้ยงมันไว้เฝ้าไร่และช่วยเฝ้าฝูงปศุสัตว์ เนื่องจากควากกามีนิสัยหวงถิ่นคล้ายหมา เมื่อชาวเนเธอร์แลนด์เข้ามาตั้งรกรากในแอฟริกาใต้ และได้ล่าสัตว์ชนิดต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก ม้าลายควากกามีขนสวยงาม และอ่อนนุ่มกว่าม้าลายชนิดอื่น ๆ จึงกลายเป็นเป้าหมายของนักล่า ม้าลายควากกาถูกฆ่าเป็นจำนวนมาก เพื่อนำเนื้อมาเป็นอาหาร และใช้หนังเพื่อทำกระเป๋า ม้าลายควากกาตัวสุดท้ายในป่า ถูกยิงตายในปี ค.ศ. 1878 ส่วนม้าลายควากกาตัวสุดท้ายของโลก ตายที่สวนสัตว์อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1883
หลังจากม้าลายควากกาสูญพันธุ์ไปได้ร้อยกว่าปี ได้มีการทดลองสกัดดีเอ็นเอ จากหนังของมัน ในปี ค.ศ. 1984 และทำได้สำเร็จ โดยเป็นสัตว์สูญพันธุ์ชนิดแรกที่นักวิทยาศาสตร์สกัด ดีเอ็นเอได้

และการศึกษาจากดีเอ็นเอนี้เอง ที่ทำให้พบว่าควากกาเป็นชนิดย่อยของม้าลายธรรมดา จึงมีการเริ่มโครงการควากกา (Project Quagga) เพื่อเพาะพันธุ์พวกมันขึ้นมาอีกครั้ง โดยการนำม้าลายธรรมดาชนิดย่อยต่างๆ มาผสมกันและคัดพวกลูกม้าที่มีลายน้อย นำมาผสมกันต่อไปเป็นทอด จนกว่าได้ลูกม้าลายที่ลักษณะใกล้เคียงควากกา
ปัจจุบัน โครงการดังกล่าว สามารถเพาะพันธุ์ม้าลายที่มีลักษณะคล้ายควากกาได้เกือบสองร้อยตัว และเริ่มนำพวกมันปล่อยสู่ธรรมชาติในเขตสงวนหลายแห่งของแอฟริกาใต้ ซึ่งนี่อาจเป็นอีกความหวังหนึ่ง ที่จะนำสัตว์ที่สูญพันธุ์ให้กลับคืนมาอีกครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hack, M. A.; East, R.; Rubenstein, D. I. (2008). *Equus quagga quagga*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 5 January 2008.
2. ↑  Max, D.T. (2006-01-01). "Can You Revive an Extinct Animal?". *New York Times Magazine*. สืบค้นเมื่อ 2010-08-25.
3. ↑  doi:10.1098/rsbl.2005.0323  
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Equus quagga quagga***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Equus quagga quagga ที่วิกิสปีชีส์
**วัดศาลาลำดวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาลำดวน อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว โดยมีพระครูสถิตสีลาภรณ์ ฐิตญาโณ (สมหวัง อินทโชติ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดศาลาลำดวน เดิมชื่อ **วัดหนองกก** เนื่องจากบริวณดังกล่าวมีต้นกกอยู่จำนวนมาก ตัั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2469 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 มีผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือ นายยูง เจนพานิช ผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัด คือนายดำ ทองแก้ว ผู้ขออนุญาตตั้งวัด คือนายถมยา แก้วดี ในยุคแรกวัดขาดความดูแล จนต่อมาประชาชนเริ่มมีกำลังทรัพย์จึงหันกลับมาบำรุงวัด โดยไปกราบอาราธนา พระปลัดบุญเลี้ยง ฐานธัมโม (ต่อมาคือพระครูธรรมยานประยุต) จากวัดสระแก้ว มาจำพรรษา ท่านได้พัฒนาวัดจนมีความเจริญก้าวหน้า ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ในสมัยพระครูปัญญารัตนสาร (แสวง สมศรี) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดศาลาลำดวน และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเมืองสระแก้วจนได้รับรางวัลจากกรมการศาสนา ให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง เมื่อ พ.ศ. 2548

ภายในวัดมีโรงเรียนปริยัติธรรมแผนกธรรม เป็นหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล หน่วยสงเคราะห์พุทธมามกะ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และโครงการลานบุญลานปัญญา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศาลาลำดวน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดศาลาลำดวน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
*ดูความหมายอื่นๆ ที่ มิวส์ (แก้ความกำกวม)*

**มิวส์ (Muse)**  เป็นกลุ่มศิลปินแนวโปรเกรสซีฟร็อกมาจาก Teignmouth ในประเทศอังกฤษ ที่ก่อตั้งวงในปี 1994 เจ้าของรางวัลในสาขา สุดยอดการแสดงสดที่ดีที่สุด, สุดยอดวงร็อก/อินดี้แห่งปี, สุดยอดโชว์แห่งปี จากหลากสถาบันตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันกับรางวัลที่ได้รับในปีนี้ อาทิ สุดยอดการแสดงสด BEST LIVE ACT OF 2007 จากงาน Q Magazine Awards, สุดยอดวงร็อก / อินดี้ BEST ROCK / INDIE BAND OF 2007 จากงาน The Digital Music Awards, รางวัลทัวร์คอนเสิร์ตแห่งปี TOUR OF THE YEAR AWARD 2007 จากงาน Vodafone Live Music Awards, "The Greatest Show on Earth" จากนิตยสาร NME ฉบับ 25 พฤศจิกายน 2006 เป็นต้น

มิวส์ประกอบด้วยสมาชิก 3 คน Matthew Bellamy, Chris Wolstenholme และ Dominic Howard ทั้งสามคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เริ่มตั้งวงในต้นปี ค.ศ. 1990 และเปลี่ยนชื่อวงมาแล้วหลายครั้ง (เช่น Gothic Plague, Fixed Penalty, และ Rocket Baby Dolls) ก่อนจะมาลงตัวที่ชื่อ มิวส์ จากอัลบั้มที่สี่เป็นต้นมา Morgan Nicholls เข้าร่วมงานสร้างสีสันให้กับวงในการแสดงสด โดยร่วมร้องและเล่นคีย์บอร์ด, ซินธิไซเซอร์

แนวดนตรี
--------

แนวดนตรีของมิวส์ ผสมผสานไปด้วย อัลเทอร์เนทีฟร็อก, ดนตรีคลาสสิก, อีเล็คทรอนิก้า, เฮฟวี่เมทัล, สแปนิชกีต้าร์ และโพรเกรสซีฟร็อก ปกติแล้วพวกเขาจะเน้นใช้ไลน์กีต้าร์เบสเป็นหลัก เสริมด้วยเสียงกีต้าร์พิเศษอีกชั้น มากกว่าที่จะดำเนินเพลงไปตามตัวโน้ต เสียงเบสจะมีการดัดแปลง และใช้เอฟเฟ็คท์อื่นเพื่อช่วยสร้างความหนักหน่วงเพิ่มขึ้น เพื่อทำให้กีต้าร์สามารถแผดเสียงจากระดับปกติ ในการเล่นระดับเสียงที่สูงขึ้นไปอีก นอกจากนั้น ลักษณะพิเศษเฉพาะอีกประการของดนตรีของมิวส์ คือสไตล์ของเสียงเปียโนในหลาย ๆ เพลง

นอกจากนั้นงานเพลงยังได้แรงบันดาลใจจากผลงาน ของศิลปินนักประพันธ์เปียโนในยุคโรแมนติกอย่าง เซอร์เก รัคมานินอฟ, ไชคอฟสกี และฟรันซ์ ลิซท์ ในการนำดนตรีสไตล์โรแมนติก มาผสมผสานกับดนตรีโมเดิร์นร็อก

ผลงานสตูดิโออัลบั้ม
-------------------

* 1999 - Showbiz
* 2001 - Origin of Symmetry
* 2003 - Absolution
* 2006 - Black Holes and Revelations
* 2009 - The Resistance
* 2012 - The 2nd Law
* 2015 - Drones
* 2018 - Simulation Theory
* 2022 - Will of the People

ผลงานอัลบั้มตัวอย่าง (EP)
-------------------------

* 1998 - Muse
* 1999 - Muscle Museum EP
* 2000 - Random 1-8

ผลงานอัลบั้มแสดงสด
------------------

* 2002 - Hullabaloo Soundtrack
* 2005 - Absolution Tour
* 2008 - HAARP
* 2013 - Live at Rome Olympic Stadium
**วัดศิริเสาธง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสมุทรปราการ โดยมีพระมงคลธรรมธัช (นฤพล สุขวฑฺฒโน) เป็นเจ้าอาวาสและเป็นเจ้าคณะอำเภอบางเสาธง มีที่ดินที่ตั้งวัด เนื้อที่ 11 ไร่ 35 ตารางวา

วัดศิริเสาธงได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยมีนางซ่อนกลิ่น ศิริยิ่ง บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 6 ไร่ ต่อมาปี พ.ศ. 2529 นางปิ่นทอง ศาลยาชีวิน ในนามบริษัทสวนบางนา จำกัด ได้ถวายที่ดินที่ติดต่อกับวัดด้านทิศเหนือ ให้เป็นที่สร้างวัด เนื้อที่ 5 ไร่ 35 ตารางวา รวมเป็นที่ดินที่สร้างวัด ทั้งสองแปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 35 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2531

วัดเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรปราการ แห่งที่ 5 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 อุโบสถจัตุรมุขที่ประดับด้วยแก้ว หน้าบันปูนปั้นนารายณ์ทรงครุฑ เป็นงานปูนปั้นขนาดความกว้าง 8 เมตร ประตูโบสถ์เป็นงานจิตรกรรมลงลายน้ำทอง ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง มีภาพจิตรกรรมฝาผนังลงรักปิดทองเกี่ยวกับพุทธประวัติ วัดมีความร่มรื่นเป็นระเบียบ สวยงาม ไว้รองรับพุทธศาสนิกชนที่จะมาสร้างบุญปฏิบัติธรรมหรือมาทำบุญถวายสังฆทาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศิริเสาธง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรปราการ แห่งที่ ๕ วัดศิริเสาธง". สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "ประตูโบสถ์ วัดศิริเสาธง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดศิริเสาธง". องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง.
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

R ระบบทางเดินหายใจ (Respiratory system)

R06A Antihistamines for systemic use
------------------------------------

### R06AA Aminoalkyl ethers

R06AA01 โบรมาซีน (Bromazine)
R06AA02 ไดเฟนไฮดรามีน (Diphenhydramine)
R06AA04 คลีมาสทีน (Clemastine)
R06AA06 คลอร์เพน็อกซามีน (Chlorphenoxamine)
R06AA07 ไดเฟนิลพิราลีน (Diphenylpyraline)
R06AA08 คาร์บิน็อกซามีน (Carbinoxamine)
R06AA09 ด๊อกซิลามีน (Doxylamine)
R06AA52 ไดเฟนไฮดรามีน combinations
R06AA54 คลีมาสทีน combinations
R06AA56 คลอร์เพน็อกซามีน combinations
R06AA57 ไดเฟนิลพิราลีน combinations
### R06AB Substituted alkylamines

R06AB01 บรอมเฟนิรามีน (Brompheniramine)
R06AB02 เดกซ์คลอเฟนิรามีน (Dexchlorpheniramine)
R06AB03 ไดเมตินดีน (Dimetindene)
R06AB04 คลอร์เฟนามีน (Chlorphenamine)
R06AB05 เฟนิรามีน (Pheniramine)
R06AB06 เดกซ์บรอมเฟนิรามีน (Dexbrompheniramine)
R06AB07 ทาลาสทีน (Talastine)
R06AB51 บรอมเฟนิรามีน combinations
R06AB52 เดกซ์บรอมเฟนิรามีน combinations
R06AB54 คลอร์เฟนามีน combinations
R06AB56 เดกซ์บรอมเฟนิรามีน combinations
### R06AC Substituted ethylene diamines

R06AC01 เมพิรามีน (Mepyramine)
R06AC02 ฮีสตาไพร์โรดีน (Histapyrrodine)
R06AC03 คลอโรพิรามีน (Chloropyramine)
R06AC04 ไตรเพเลนนามีน (Tripelennamine)
R06AC05 เมทาพิริลีน (Methapyrilene)
R06AC06 ทอนไซลามีน (Thonzylamine)
R06AC52 ฮีสตาไพร์โรดีน combinations
R06AC53 คลอโรพิรามีน combinations
### R06AD Phenothiazine derivatives

R06AD01 อะลิเมมาซีน (Alimemazine)
R06AD02 โปรเมทาซีน (Promethazine)
R06AD03 ไธเอธิลเปอราซีน (Thiethylperazine)
R06AD04 เมทไดลาซีน (Methdilazine)
R06AD05 ไฮดรอกซิลโปรเมทาซีน (Hydroxyethylpromethazine)
R06AD06 ไทอะซินาม (Thiazinam)
R06AD07 มีควิทาซีน (Mequitazine)
R06AD08 โอโซเมมาซีน (Oxomemazine)
R06AD09 ไอโซไทเพนดิล (Isothipendyl)
R06AD52 โปรเมทาซีน combinations
R06AD55 ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน combinations
### R06AE Piperazine derivatives

R06AE01 บิวคลิซีน (Buclizine)
R06AE03 ไซคลิซีน (Cyclizine)
R06AE04 คลอร์ไซคลิซีน (Chlorcyclizine)
R06AE05 มีโคลซีน (Meclozine)
R06AE06 ออกซาโทไมด์ (Oxatomide)
R06AE07 เซทิไรซีน (Cetirizine)
R06AE09 เลโวเซทิริซีน (Levocetirizine)
R06AE51 บิวคลิซีน combinations
R06AE53 ไซคลิซีน combinations
R06AE55 มีโคลซีน combinations
### R06AK Combinations of antihistamines

### R06AX Other antihistamines for systemic use

R06AX01 บามิพีน (Bamipine)
R06AX02 ไซโปรเฮปตาดีน (Cyproheptadine)
R06AX03 ทีนาลิดีน (Thenalidine)
R06AX04 เฟนินดามีน (Phenindamine)
R06AX05 แอนตาโซลีน (Antazoline)
R06AX07 ไตรโพรลิดีน (Triprolidine)
R06AX08 ปิร์โรบิวตามีน (Pyrrobutamine)
R06AX09 อะซาตาดีน (Azatadine)
R06AX11 แอสเทมมีโซล (Astemizole)
R06AX12 เทอร์เฟนาดีน (Terfenadine)
R06AX13 ลอราตาดีน (Loratadine)
R06AX15 เมบไฮโดรลิน (Mebhydrolin)
R06AX16 เดปโตรพีน (Deptropine)
R06AX17 คีโตติเฟน (Ketotifen)
R06AX18 อะคริวาสทีน (Acrivastine)
R06AX19 อะเซลาสทีน (Azelastine)
R06AX21 ไตรโตควอลีน (Tritoqualine)
R06AX22 อีบาสทีน (Ebastine)
R06AX23 ไพเมตไทซีน (Pimethixene)
R06AX24 อีพินาสทีน (Epinastine)
R06AX25 ไมโซลาสทีน (Mizolastine)
R06AX26 เฟกโซเฟนาดีน (Fexofenadine)
R06AX27 เดสลอร์อาตาดีน (Desloratadine)
R06AX28 รูปาตาดีน (Rupatadine)
R06AX53 ทีนาลิดีน combinations
R06AX58 ไพร์โรบิวตามีน combinations
**วัดศรีโพธิ์ชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสงภา อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 3 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 2 ตารางวา

*ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 11* ระบุว่าวัดศรีโพธิ์ชัย เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2090 และตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 โดยกลุ่มนายพรานจากเวียงจันทน์ มีหัวหน้าชื่อเซียงภา ซึ่งอพยพครอบครัวและญาติพี่น้องมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บริเวณหมู่บ้านแสงภา แล้วจึงตั้งวัดขึ้นชื่อว่า "วัดศรีโพธิ์ชัย" แต่ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า **วัดบ้านแสงภา** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400

สิมหรือโบสถ์เป็นแบบศิลปะล้านช้างที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2113 ลักษณะเป็นสิมทึบขนาดใหญ่ที่มีเสารับหลังคาปีกนก สิมอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางของวัด เป็นอาคารก่ออิฐฉาบปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 5 ห้อง หันหน้าอาคารไปทางทิศตะวันออก มีกำแพงแก้วเตี้ย ๆ ก่อด้วยอิฐฉาบปูนล้อมรอบโดยเปิดเป็นทางเข้า 6 ทาง ทำให้มีลักษณะเป็นระเบียงทางเดินรอบตัวอาคาร ขนาดของสิมยาว 13 เมตร เมื่อรวมกับความยาวพื้นที่ระเบียงมุขหน้าและหลังจะยาวถึง 18.5 เมตร ความกว้างรวมระเบียงข้าง 13.5 เมตร ซึ่งอิฐที่ใช้ในการก่อสร้างตัวอาคารและกำแพงแก้วมีขนาดยาว 23.5 เซนติเมตร หนา 5.5 เซนติเมตร ส่วนฐานอาคารประกอบด้วยชั้นฐานเขียงสูง 60 เซนติเมตร และฐานบัวคว่ำสูง 30 เซนติเมตร รอบรับตัวอาคารที่มีผนังสูงขึ้นไปประมาณ 220 เซนติเมตร โดยมีลวดลายพันธุ์พฤกษาปูนปั้นประดับอยู่ที่มุมฐานบัวคว่ำด้วย ภายในสิมประดิษฐานพระประธานที่เป็นพระพุทธรูปประทับขัดนั่งสมาธิเพชรแสดงปางมารวิชัยศิลปะล้านช้าง นามว่า *หลวงพ่อใหญ่*

กุฎิสงฆ์มี 4 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ อาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง หอพระไตรปิฎก 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เที่ยวแสงภา ที่นาแห้ว ชมวัดศรีโพธิ์ชัย วัดเก่าแก่อายุกว่า 400 ปี".
2. ↑  "วัดศรีโพธิ์ชัย".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดศรีโพธิ์ชัย**
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

N ระบบประสาท (Nervous system)

N01A Anesthetics, general
-------------------------

### N01AA Ethers

N01AA01 Diethyl ether
N01AA02 Vinyl ether
### N01AB Halogenated hydrocarbons

N01AB01 Halothane
N01AB02 Chloroform
N01AB03 Methoxyflurane
N01AB04 Enflurane
N01AB05 Trichloroethylene
N01AB06 Isoflurane
N01AB07 Desflurane
N01AB08 Sevoflurane
### N01AF Barbiturates, plain

N01AF01 Methohexital
N01AF02 Hexobarbital
N01AF03 Thiopental
### N01AG Barbiturates in combination with other drugs

N01AG01 Narcobarbital
### N01AH Opioid anesthetics

N01AH01 เฟนทานิล (Fentanyl)
N01AH02 อัลเฟนทานิล (Alfentanil)
N01AH03 ซูเฟนทานิล (Sufentanil)
N01AH04 ฟีโนเพอริดีน (Phenoperidine)
N01AH05 อะนิเลอริดีน (Anileridine)
N01AH06 รีมิเฟนทานิล (Remifentanil)
N01AH51 Fentanyl, combinations
### N01AX Other general anesthetics

N01AX01 Droperidol
N01AX03 Ketamine
N01AX04 Propanidid
N01AX05 Alfaxalone
N01AX07 Etomidate
N01AX10 Propofol
N01AX11 Hydroxybutyric acid
N01AX13 Nitrous oxide
N01AX14 Esketamine

N01B Anesthetics, local
-----------------------

### N01BA Esters of aminobenzoic acid

N01BA01 Metabutethamine
N01BA02 Procaine
N01BA03 Tetracaine
N01BA04 Chloroprocaine
N01BA05 Benzocaine
N01BA52 Procaine, combinations
### N01BB Amides

N01BB01 Bupivacaine
N01BB02 Lidocaine
N01BB03 Mepivacaine
N01BB04 Prilocaine
N01BB05 Butanilicaine
N01BB06 Cinchocaine
N01BB07 Etidocaine
N01BB08 Articaine
N01BB09 Ropivacaine
N01BB10 Levobupivacaine
N01BB20 Combinations
N01BB51 Bupivacaine, combinations
N01BB52 Lidocaine, combinations
N01BB53 Mepivacaine, combinations
N01BB54 Prilocaine, combinations
N01BB57 Etidocaine, combinations
N01BB58 Articaine, combinations
### N01BC Esters of benzoic acid

N01BC01 Cocaine
### N01BX Other local anesthetics

N01BX01 Ethyl chloride
N01BX02 Dyclonine
N01BX03 Phenol
N01BX04 Capsaicin
สำหรับวัดในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ดูที่ วัดสนธิ์ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

**วัดสนธิ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะม่วงสองต้น อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ดินของวัดมีจำนวน 7 ไร่ 81.6 ตารางวา

วัดสนธิ์ หรือ **วัดนาสนธิ์** เป็นวัดเก่าแก่ได้รับการสถาปนามาจากพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เมื่อครั้งสร้างพระมหาธาตุเจดีย์ทรงศรีวิชัยยุคแรกหรือเมื่อคราวสร้างเมืองพระเวียงเป็นเมืองหลวงที่สองของอาณาจักรตามพรลิงก์บนหาดทรายแก้ว ในระหว่างปี พ.ศ. 1089–1300 โดยจะอยู่ติดกับวัดเตาปูน ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งเตาเผาเปลือกหอยเพื่อทำปูนขาวผสมยางไม้และข้าวเหนียว พระเจ้าศรีธรรมาโศกราชคงเสด็จมาตรวจเตาปูนและได้สร้างวัดเตาปูนขึ้นและที่ประทับชั่วคราวเมื่อเสด็จมาตรวจดูเตาปูนเป็นวัดนาสนธิ์ พร้อมกันนี้ให้สร้างพระพิมพ์บรรจุกรุ โดยพระกรุวัดนาสนธิ์เท่าที่พบมี 3 พิมพ์ คือ พิมพ์วงเขนหรือพิมพ์พระจันทร์เต็มดวง พิมพ์ผานไถ และพิมพ์ใบพุทราหรือพิมพ์ยอดขุนพล

เดิมวัดสนธิ์เป็นวัดร้าง ภายหลังได้ขอยกวัดสนธิ์ (ร้าง) ขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2563 อาคารเสนาสนะที่สร้างแล้ว คือ กุฏิสงฆ์ 3 หลัง ศาลาการเปรียญ โรงครัว โรงเก็บของ และห้องน้ำ 1 หลัง 16 ห้อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ยอดพระเมืองใต้ ชุด 'ไตรภาคี'". สยามรัฐ.
2. ↑  "วัดสนธิ์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "การขอยก วัดสนธิ์ (ร้าง) จังหวัดนครศรีธรรมราช ขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา". มหาเถรสมาคม.
**วัดศาลาหัวยาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อยาง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา

วัดศาลาหัวยางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านได้ร่วมใจกันสร้างวัดนี้ ระยะแรกได้นิมนต์พระหนอนมาอยู่ปกครองวัดและเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ชาวบ้านเรียกนามวัดนี้ว่า **วัดหลาหัวยาง** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310 ด้านการศึกษาทางวัดได้ให้ทางราชการจัดสร้างโรงเรียนเทศบาล 3 (วัดศาลาหัวยาง) ขึ้นในที่วัด ได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 โดยระยะแรกใช้ศาลาการเปรียญวัดศาลาหัวยางเป็นโรงเรียน

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างโดยปั้น อุปการโกษากร ท่านผู้หญิงในเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น ณ สงขลา) เจ้าเมืองสงขลาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีลักษณะศิลปกรรมแบบพระราชนิยมรัชกาลที่ 3 ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วขนาดยาวประมาณ 32 เมตร กว้างประมาณ 22 เมตร ตัวอุโบสถก่ออิฐถือปูนขนาดกว้างประมาณเมตร 9 ยาวประมาณ 17 เมตร บริเวณตัวผังอุโบสถทำเป็นซุ้มโค้ง มีบันไดขึ้นลงด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือและทิศตะวันออกเฉียงใต้ หลังคาอุโบสถมุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีลวดลาย หน้าบันอุโบสถทั้งด้านทิศตะวันตกและด้านทิศตะวันออกเป็นรูปวานรทรงมงกุฏมีประภามณฑลรอบภายในวงกลม ประกอบด้วยเทวดาข้างละ 1 องค์ รายล้อมด้วยลวดลายกนกเปลว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยอยู่บนฐานชุกชีสูง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศาลาหัวยาง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดศาลาหัวยาง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดศาลาหัวยาง**
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

H ระบบฮอร์โมน (Systemic hormonal preparations) มีฮอร์โมนเพศและอินสุลิน

H01A Anterior pituitary lobe hormones and analogues
---------------------------------------------------

### H01AA Adrenocorticotropic hormone

H01AA01 Corticotropin
H01AA02 Tetracosactide
### H01AB Thyrotropin

H01AB01 Thyrotropin
### H01AC Somatropin and somatropin agonists

H01AC01 Somatropin
H01AC02 Somatrem
H01AC03 Mecasermin
H01AC04 Sermorelin
### H01AX Other anterior pituitary lobe hormones and analogues

H01AX01 Pegvisomant

H01B Posterior pituitary lobe hormones
--------------------------------------

### H01BA Vasopressin and analogues

H01BA01 Vasopressin
H01BA02 Desmopressin
H01BA03 Lypressin
H01BA04 Terlipressin
H01BA05 Ornipressin
H01BA06 Argipressin
### H01BB Oxytocin and analogues

H01BB01 Demoxytocin
H01BB02 Oxytocin
H01BB03 Carbetocin

H01C Hypothalamic hormones
--------------------------

### H01CA Gonadotropin-releasing hormones

H01CA01 Gonadorelin
H01CA02 Nafarelin
H01CA03 Histrelin
### H01CB Antigrowth hormone

H01CB01 Somatostatin
H01CB02 Octreotide
H01CB03 Lanreotide
### H01CC Anti-gonadotropin-releasing hormones

H01CC01 Ganirelix
H01CC02 Cetrorelix
**วัดสันป่าตอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยุหว่า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 11 ตารางวา โฉนดเลขที่ 7413 มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 20 ตารางวา โฉนดเลขที่ 7411 เลขที่ 7412 และเลขที่ 7414 ปัจจุบันมีพระครูอภินันท์เขมคุณ เขมนนฺโท เป็นเจ้าอาวาส

วัดสันป่าตองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2320 ในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินของราชวงค์จักรี สมัยพระเจ้ากาวิละเมืองเชียงใหม่ ตั้งเป็นวัดตามที่แจ้งในทะเบียนวัดที่จังหวัดได้ส่งมาเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างจากคอนกรีตเสริมเหล็ก มีบานประตูหน้าต่าง แกะสลักด้วยลายดอกไม้และภาพพุทธประวัติตอนเสด็จบวช ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ 2 หลัง หอไตรทำด้วยไม้แกะสลัก วิหาร ศาลาบำเพ็ญบุญ เจดีย์โบราณ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการกินญ์
* พระอธิการโปธิ
* พระอธิการอุประ
* พระอธิการสุวรรณ์
* พระอธิการโจ๋ อนนโท
* พระอธิการตวง ธมมสาโร
* พระครูอภินันท์เขมคุณ เขมนนฺโท

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสันป่าตอง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-28. สืบค้นเมื่อ 2021-09-28.
2. ↑  "SBL บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 106 - จังหวัดเชียงใหม่". p. 165.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสันป่าตอง**
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

J ต้านการติดเชื้อทั้งระบบ (Anti-infectives for systemic use)

J06A Immune sera
----------------

### J06AA Immune sera

J06AA01 Diphtheria antitoxin
J06AA02 Tetanus antitoxin
J06AA03 Snake venom antiserum
J06AA04 Botulinum antitoxin
J06AA05 Gas-gangrene sera
J06AA06 Rabies serum

J06B Immunoglobulins
--------------------

### J06BA Immunoglobulins, normal human

J06BA01 Immunoglobulins, normal human, for extravascular administration
J06BA02 Immunoglobulins, normal human, for intravascular administration
### J06BB Specific immunoglobulins

J06BB01 Anti-D (rh) immunoglobulin
J06BB02 Tetanus immunoglobulin
J06BB03 Varicella/zoster immunoglobulin
J06BB04 Hepatitis B immunoglobulin
J06BB05 Rabies immunoglobulin
J06BB06 Rubella immunoglobulin
J06BB07 Vaccinia immunoglobulin
J06BB08 Staphylococcus immunoglobulin
J06BB09 Cytomegalovirus immunoglobulin
J06BB10 Diphtheria immunoglobulin
J06BB11 Hepatitis A immunoglobulin
J06BB12 Encephalitis, tick borne immunoglobulin
J06BB13 Pertussis immunoglobulin
J06BB14 Morbilli immunoglobulin
J06BB15 Parotitis immunoglobulin
J06BB16 Palivizumab
J06BB30 Combinations
### J06BC Other immunoglobulins

J06BC01 Nebacumab
**วัดสะแก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลธนู อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดสะแก เดิมตั้งอยู่ที่วัดคลังทอง หรือวัดโกโรโกโส ในปัจจุบัน สร้างเป็นวัดขึ้นในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2325 โดยย้ายจากวัดคลังทองข้ามฝั่งมาตำบลธนู เหตุที่ย้ายจากวัดคลังทอง เพราะเมื่อถึงหน้าน้ำ น้ำจะท่วมทุกปี ที่ตั้งปัจจุบันของวัดเป็นเนินสูง มีต้นไม้นานาชนิด เช่น ต้นตะเคียน มะขวิด จัน เป็นต้น หลังศาลาใหญ่มีสระน้ำ ขอบสระน้ำเต็มไปด้วยต้นสะแก งิ้ว มะม่วง คาง สะเดา แสมสาร ตะเคียน ส่วนสระน้ำนั้นคงขุดดินมาถม เพื่อจะสร้างอุโบสถหลังเก่า ต่อมามีเรือขุด ชื่อ เรือหลวงจบกระบวนยุทธ ได้มาทำการขุดลอกคลอง ทางวัดได้ให้พ่นดินกลบสระน้ำจนเต็มและเอาต้นไม้ออก คณะศิษย์ได้ขอพื้นดินนามาถมจนเต็มลานวัด

เดิมมีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ต่อมา พ.ศ. 2522 หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ ได้มอบเงินให้ผู้ใหญ่เชิด หัสถีรักษ์ ซื้อที่นาของนางมา ตรีวิทย์ กับนายสังเวียน พงษ์ดนตรี เพิ่มอีกประมาณ 2 ไร่ และถมที่ด้านทิศตะวันออกของวัด ซึ่งไม่ได้ใช้ประโยชน์และเป็นที่สาธารณะอีกประมาณ 1 ไร่ 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 15 เมตร ยาว 28 เมตร ผนังด้านนอกเป็นหินอ่อน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารพิชัยปูนปั้นลงรักปิดทอง วิหารพระศรีอริยเมตไตรย ประดิษฐานพระศรีอริยเมตไตรยทรงเครื่องประดับด้วยพลอยลงรักปิดทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 วิหารหลวงปู่ดู่สร้างราว พ.ศ. 2539 จัดแสดงอัฐบริขารหลวงปู่ดู่ และกุฏิหลวงปู่ดู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดสะแก".
2. ↑  "69 อยุธยา". เอสบีแอล.
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

P สารต้านปรสิตและสารฆ่าและขับไล่แมลง (Antiparasitic products, insecticides and repellents)

P01A Agents against amoebiasis and other protozoal diseases
-----------------------------------------------------------

### P01AA Hydroxyquinoline derivatives

P01AA01 Broxyquinoline
P01AA02 Clioquinol
P01AA04 Chlorquinaldol
P01AA05 Tilbroquinol
P01AA52 Clioquinol, combinations
### P01AB Nitroimidazole derivatives

P01AB01 Metronidazole
P01AB02 Tinidazole
P01AB03 Ornidazole
P01AB04 Azanidazole
P01AB05 Propenidazole
P01AB06 Nimorazole
P01AB07 Secnidazole
### P01AC Dichloroacetamide derivatives

P01AC01 Diloxanide
P01AC02 Clefamide
P01AC03 Etofamide
P01AC04 Teclozan
### P01AR Arsenic compounds

P01AR01 Arsthinol
P01AR02 Difetarsone
P01AR03 Glycobiarsol
P01AR53 Glycobiarsol, combinations
### P01AX Other agents against amoebiasis and other protozoal diseases

P01AX01 Chiniofon
P01AX02 Emetine
P01AX04 Phanquinone
P01AX05 Mepacrine
P01AX06 Atovaquone
P01AX07 Trimetrexate
P01AX08 Tenonitrozole
P01AX09 Dihydroemetine
P01AX10 Fumagillin
P01AX52 Emetine, combinations

P01B Antimalarials
------------------

### P01BA Aminoquinolines

P01BA01 Chloroquine
P01BA02 Hydroxychloroquine
P01BA03 Primaquine
P01BA06 Amodiaquine
### P01BB Biguanides

P01BB01 Proguanil
P01BB02 Cycloguanil embonate
P01BB51 Proguanil, combinations
### P01BC Methanolquinolines

P01BC01 Quinine
P01BC02 Mefloquine
### P01BD Diaminopyrimidines

P01BD01 Pyrimethamine
P01BD51 Pyrimethamine, combinations
### P01BE Artemisinin and derivatives

P01BE01 Artemisinin
P01BE02 Artemether
P01BE03 Artesunate
P01BE04 Artemotil
P01BE05 Artenimol
P01BE52 Artemether, combinations
### P01BX Other antimalarials

P01BX01 Halofantrine

P01C Agents against leishmaniasis and trypanosomiasis
-----------------------------------------------------

### P01CA Nitroimidazole derivatives

P01CA02 Benznidazole
### P01CB Antimony compounds

P01CB01 Meglumine antimonate
P01CB02 Sodium stibogluconate
### P01CC Nitrofuran derivatives

P01CC01 Nifurtimox
P01CC02 Nitrofural
### P01CD Arsenic compounds

P01CD01 Melarsoprol
P01CD02 Acetarsol
### P01CX Other agents against leishmaniasis and trypanosomiasis

P01CX01 Pentamidine isethionate
P01CX02 Suramin sodium
P01CX03 Eflornithine
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

N ระบบประสาท (Nervous system)

N04A Anticholinergic agents
---------------------------

### N04AA Tertiary amines

N04AA01 Trihexyphenidyl
N04AA02 Biperiden
N04AA03 Metixene
N04AA04 Procyclidine
N04AA05 Profenamine
N04AA08 Dexetimide
N04AA09 Phenglutarimide
N04AA10 Mazaticol
N04AA11 Bornaprine
N04AA12 Tropatepine
### N04AB Ethers chemically close to antihistamines

N04AB01 Etanautine
N04AB02 Orphenadrine (chloride)
### N04AC Ethers of tropine or tropine derivatives

N04AC01 Benzatropine
N04AC30 Etybenzatropine

N04B Dopaminergic agents
------------------------

### N04BA Dopa and dopa derivatives

N04BA01 Levodopa
N04BA02 Levodopa and decarboxylase inhibitor
N04BA03 Levodopa, decarboxylase inhibitor and COMT inhibitor
N04BA04 Melevodopa
N04BA05 Melevodopa and decarboxylase inhibitor
N04BA06 Etilevodopa and decarboxylase inhibitor
### N04BB อะมันตาดีน derivatives

N04BB01 อะมันตาดีน (Amantadine)
### N04BC Dopamine agonists

N04BC01 Bromocriptine
N04BC02 Pergolide
N04BC03 Dihydroergocryptine mesylate
N04BC04 Ropinirole
N04BC05 Pramipexole
N04BC06 Cabergoline
N04BC07 Apomorphine
N04BC08 Piribedil
N04BC09 Rotigotine
### N04BD Monoamine oxidase B inhibitors

N04BD01 Selegiline
N04BD02 Rasagiline
### N04BX Other dopaminergic agents

N04BX01 Tolcapone
N04BX02 Entacapone
N04BX03 Budipine
**วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ตั้งอยู่ที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันเป็นพระอารามที่ทำการบริหารของคณะสงฆ์ธรรมยุตจังหวัดธรรมยุติกนิกาย มีเนื้อที่เป็นที่ตั้งวัด 9 ไร่ 3 งาน 11 ตารางวา และเนื้อที่ทางด้านใต้อีก 3 ไร่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนโครงการมัธยมส่วนภูมิภาค (คมภ.1)

เดิมชื่อ **วัดเขาสัตตนารถ** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 ในสมัยเจ้าพระยาราชบุรี (กลั่น วงศาโรจน์) เป็นเจ้าเมืองราชบุรี ประมาณช่วงรัชกาลที่ 3–4 ยุครัตนโกสินทร์ เดิมวัดนี้ตั้งอยู่เชิงเขาสัตตนารถ (ปัจจุบันคือ บริเวณวัดเขาวัง) ครั้งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางการจะดำเนินการสร้างพระราชวังขึ้นที่เขาสัตตนารถ จึงมีการไถ่ถอนที่วัดเพื่อให้พ้นจากธรณีสงฆ์ โดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ทำผาติกรรมและดำเนินการสร้างวัดทดแทนในสถานที่ใหม่ที่วัดโพธิ์งามหรือวัดกลางบ้าน (ที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นวัดร้างอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ในการตั้งวัดครั้งแรกได้สร้างถาวรวัตถุ คือ อุโบสถ วิหารพระพุทธไสยาสน์ ศาลา กุฏิ เจดีย์ และกำแพงแก้ว เมื่อสร้างวัดขึ้นเรียบร้อยแล้วให้ชื่อว่า "วัดสัตตนารถปริวัตร" มีความหมายว่า วัดที่เปลี่ยนไปหรือย้ายไปจากเขาสัตตนารถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2418

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือกฐินพระราชทาน ทอด ณ วัดสัตตนารถปริวัตร พระอารามหลวง อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี วันเสาร์ที่ 16 พฤศจิกายน 2539
2. ↑  "วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดสังลาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 

วัดสังลาน เป็นวัดเก่าแก่ที่ก่อตั้งโดยคนเชื้อสายมอญที่อพยพมาถิ่นฐานตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 เดิมบริเวณวัดเป็นลานนวดข้าวของชาวบ้าน เมื่อหมดความจำเป็นจึงสร้างเป็นวัดขึ้นโดยใช้คำภาษาบาลีและไทยรวมกัน คำว่า "สัง" มีความหมายว่า ดีหรือพร้อม คำว่า "ลาน" คือลานข้าว วัดสังลานได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2399 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พ*ระพุทธเขมพรรณรังษี* เป็นพระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 1.5 เมตร ศิลปะสุโขทัย และมีเจดีย์ทรงมอญ 

ภายในวัดยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์วัดสังลาน ก่อตั้งขึ้นใน ปี พ.ศ. 2553 เป็นอาคารจัดแสดงเป็นอาคารสองชั้นได้รับการสนับสนุนการก่อสร้างจากเทศบาลตำบล ส่วนข้าวของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เป็นวัตถุดั้งเดิมของวัดและได้รับบริจาควัตถุต่าง ๆ ชั้นล่างอาคารนำเสนอนิทรรศการประเพณีสำคัญของชาวมอญ จำลองครัวไฟ เครื่องปั้นดินเผา และเครื่องมือเครื่องใช้ทางการเกษตร ส่วนชั้นที่สองวัตถุจัดแสดงเป็นวัตถุที่เกี่ยวเนื่องทางศาสนาของวัดแต่เดิม อาทิ กล่องไม้เก็บคัมภีร์ใบลาน สมุดข่อย ภาษามอญและไทย เครื่องลายคราม เครื่องทองเหลือง เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสังลาน".
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดสังลาน". พิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย.
**ฮิลเดอการ์ทแห่งวินทซ์เกา** (อังกฤษ: Hildegard of the Vinzgau) เป็นพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าชาร์เลอมาญและเป็นพระมารดาของพระเจ้าหลุยส์ผู้ศรัทธา

ต้นกำเนิด
---------

พระองค์เป็นบุตรสาวของเคานต์ชาวเจอร์แมนิก เกร็อลท์แห่งไครช์เกา กับภรรยา เอ็มมา บุตรสาวของดยุคเนบี (ฮนาบี) แห่งอาเลมันเนีย บิดาของฮิลเดอการ์ทครอบครองที่ดินมากมายในดินแดนของการ์ลอม็อง พระอนุชาของพระเจ้าชาร์เลอมาญ การแต่งงานกับฮิลเดอการ์ทจึงสำคัญอย่างมากต่อพระเจ้าชาร์เลอมาญ เพราะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับตำแหน่งของพระองค์ในฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไรน์และยังดึงขุนนางของอาเลมันเนียมาอยู่ฝั่งพระองค์

ชีวประวัติ
----------

ไม่มีใครรู้ว่าชาร์เลอมาญคิดเรื่องการแต่งงานครั้งนี้ก่อนหน้าที่การ์ลอม็องจะสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันหรือมันเป็นส่วนหนึ่งของแผนการฮุบอาณาจักรของพระอนุชา บั่นทอนสิทธิ์ของพระภาติยะ ไม่ว่าจะเพราะเหตุใด พิธีแต่งงานของชาร์เลอมาญกับฮิลเดอการ์ทก็ถูกจัดขึ้นที่แอ็กซ์-ลา-ชาแปล ก่อนวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 771 หลังจากทอดทิ้งเดซีเดราตา พระมเหสีคนเก่าซึ่งเป็นเจ้าหญิงชาวลอมบาร์ด

ความสัมพันธ์ทางกายที่ร้อนแรงของสองสามีภรรยาพิสูจน์ได้จากการที่ในช่วง 12 ปีของการแต่งงาน ฮิลเดอการ์ทตั้งครรภ์ 8 ครั้ง (หนึ่งในนั้นเป็นลูกแฝด) ไม่นับที่แท้งหรือสิ้นพระชนม์ตอนคลอด พระองค์ติดตามพระเจ้าชาร์เลอมาญไปสู้รบทางทหารหลายครั้ง ทรงให้กำเนิดพระโอรสธิดาคนที่สองซึ่งเป็นพระธิดาคนแรก คือ อาเดลาอีด ในช่วงการปิดล้อมโจมตีปาวีอา เมืองหลวงของอาณาจักรลอมบาร์ด แต่เด็กน้อยสิ้นพระชนม์ระหว่างเดินทางกลับฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 778 ฮิลเดอการ์ทติดตามพระสวามีไปไกลถึงอากีแตน ที่ซึ่งพระองค์ได้ให้กำเนิดฝาแฝด คือ หลุยส์และลอแตร์ ในปี ค.ศ. 780/781 พระองค์เดินทางไปโรมพร้อมกับพระเจ้าชาร์เลอมาญและพระราชบุตรสี่คน พระโอรสสองคน คือ หลุยส์และการ์ลอม็อง (ได้ชื่อใหม่ว่าเปแป็งหลังพระสันตะปาปาอาเดรียนที่ 1 ทำพิธีศีลล้างบาปให้) ได้รับการแต่งตั้งเป็นอนุกษัตริย์แห่งอากีแตนและอิตาลีตามลำดับ ทำให้สัมพันธไมตรีระหว่างชาวการอแล็งเฌียงกับพระสันตะปาปาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ฮิลเดอการ์ทสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 783 จากการคลอดพระโอรสธิดาคนสุดท้าย พระองค์ถูกฝังเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคมในอารามนักบุญอาร์นูลในแม็ส พระเจ้าชาร์เลอมาญมีพระประสงค์ให้จุดเทียนข้างหลุมฝังศพของพระองค์และสวดมนต์ให้กับดวงวิญญาณของพระองค์ทุกวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Matthias Becher: *Karl der Große*, München 1999, p. 108.
2. ↑  Martina Hartmann: *Die Königin im frühen Mittelalter*, Stuttgart 2009, p. 97.
3. ↑  Martina Hartmann: *Die Königin im frühen Mittelalter*, Stuttgart 2009, p. 100.
4. ↑  Wilfried Hartmann: *Karl der Große*, Stuttgart 2010, pp. 50-51.
5. ↑  *Pauli Gesta Episcop. Mettensium*, Monumenta Germaniæ Historica Scriptorum II, p. 267.
6. ↑  Klaus Schreiner: *"Hildegardis regina". Wirklichkeit und Legende einer karolingischen Herrscherin*, in: *Archiv für Kulturgeschichte 57* (1975), p. 10.
อินทราเน็ต (intranet) คือ ระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์แบบภายในองค์กร ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต ในการใช้งานอินทราเน็ตจะต้องใช้โพรโทคอล IP เหมือนกับอินเทอร์เน็ต สามารถมีเว็บไซต์และใช้เว็บเบราว์เซอร์ได้เช่นกัน รวมถึงอีเมล ถ้าเราเชื่อมต่ออินทราเน็ตของเรากับอินเทอร์เน็ต เราก็สามารถใช้ได้ทั้ง อินเทอร์เน็ต และ อินทราเน็ต ไปพร้อม ๆ กัน แต่ในการใช้งานนั้นจะแตกต่างกันด้านความเร็ว ในการโหลดไฟล์ใหญ่ ๆ จากเว็บไซต์ในอินทราเน็ต จะรวดเร็วกว่าการโหลดจากอินเทอร์เน็ตมาก ดังนั้นประโยชน์ที่จะได้รับจากอินทราเน็ต สำหรับองค์กรหนึ่ง คือ สามารถใช้ความสามารถต่าง ๆ ที่มีอยู่ในอินเทอร์เน็ตได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

เวลาที่มีการเชื่อมต่ออินทราเน็ตเข้ากับอินเทอร์เน็ต มักมีการติดตั้งไฟร์วอลล์สำหรับควบคุมการผ่านเข้าออกของข้อมูล ผู้ดูแลด้านความปลอดภัยในองค์กร สามารถควบคุมและจำกัดการใช้งานอินเทอร์เน็ตบางประเภท เช่น ไม่ให้เข้าไปยังเว็บไซต์ลามก หรือตรวจสอบว่าผู้ใช้รายไหนพยายามเข้าไปเว็บดังกล่าว เป็นต้น นอกเหนือจากนี้ ไฟล์วอลยังป้องกันไม่ให้บุคคลภายนอกจากอินเทอร์เน็ตเชื่อมต่อกับเครื่องคอมพิวเตอร์ภายในองค์กร นอกเหนือไปจากเซิร์ฟเวอร์สำหรับให้บริการซึ่งผู้บริหารเครือข่ายได้กำหนดไว้

การประยุกต์ใช้งานอินทราเน็ต
---------------------------

การประยุกต์ใช้อินทราเน็ตในปัจจุบันได้รับการออกแบบมาเพื่อรองรับการทำงานที่หลากหลาย อาทิเช่น การจัดการเอกสารข้อมูล, การตีพิมพ์และกระจายข่าวสาร, การจองห้องและอุปกรณ์, ห้องสนทนาออนไลน์ (chat room), เว็บบอร์ด (web board), อัลบั้มรูป, การจัดการสมุดรายชื่อและข้อมูลการติดต่อ และอื่น ๆ อีกมากมาย

โดยแนวโน้มการใช้งานของอินทราเน็ตในปัจจุบัน (พ.ศ. 2554) มีการดึงเอาเครือข่ายสังคม (social network) มาใช้เพื่อเชื่อมต่อและช่วยประสานการทำงานของบุคลากรภายในบริษัทหรือองค์กรที่ตั้งอยู่ห่างไกลกัน ไม่ว่าจะเป็นสาขาหรือสำนักงานในส่วนภูมิภาคให้ใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น ทั้งนี้พบว่าการนำเอาสังคมออนไลน์มาประยุกต์ใช้ในองค์กรได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากเทคโนโลยีในปัจจุบันสนับสนุนให้การทำงานของอินทราเน็ตเป็นมากกว่าเครือข่ายเฉพาะภายในองค์กรที่ใช้จัดเก็บเอกสารเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังสามารถดึงเอาแอปพลิเคชันต่าง ๆ เข้ามาใช้งานร่วมกับอินทราเน็ตได้เป็นอย่างดีอีกด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* เอ็กซ์ทราเน็ต

อ้างอิง
-------

1. ↑   เก็บถาวร 2012-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ระบบอินทราเน็ตในฐานะสังคมออนไลน์

| * ด
* ค
* ก
เครือข่ายคอมพิวเตอร์ |
| --- |
| อินเทอร์เน็ต  **·**  อินทราเน็ต  **·**  เอกซ์ทราเน็ต |
**วัดสันติธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสำเหร่ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสันติธรรมาภรณ์

ประวัติ
-------

วัดสันติธรรมารามตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 เดิมชื่อ **วัดโคก** ต่อมากลายเป็นวัดร้าง จนกระทั่ง พ.ศ. 2495 ทางคณะสงฆ์ได้ดำเนินการบูรณะพัฒนาวัดขึ้นมาใหม่ โดยมีพระมหาโพธิวงศาจารย์เป็นประธานฝ่ายบรรพชิต และมีนาวาโท พระศรฤทธิ์รณชัย เป็นประธานฝ่ายคฤหัสถ์ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกสภาพวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์ วัดได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดสันติธรรมาราม" เมื่อปี พ.ศ. 2496 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2512 ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2519 โรงเรียนผู้ใหญ่วัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2548 นอกจากนี้ยังมีการเปิดอบรมวิปัสสนากรรมฐาน

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 8.50 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ซึ่งพุทธลักษณะเป็นแบบพระพุทธชินราช วิหารกว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 พระประธานนามว่า *หลวงพ่อขาว* มีชิ้นส่วนพระพุทธรูปองค์ทำจากศิลาแลงอย่างพระพาหา พระเพลา พระองคุลี และอื่น ๆ กองรวมกันอยู่บนฐานชุกชี สันนิษฐานว่าเป็นองค์พระเดิมคงถูกทำลาย ต่อมานำมาประกอบเป็นองค์พระ อาคารเสนาสนะอื่นได้แก่ วิหารประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิม ศาลาปฏิบัติธรรม ศาลาการเปรียญ กว้าง 10.20 เมตร ยาว 24.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยสองชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง นอกจากนี้มีหอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง เรือนเก็บพัสดุ 1 หลัง กุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง เรือนรับรอง 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คู่มือข้อมูลท้องถิ่นธนบุรี". p. 39–40.
2. ↑  "ผลการสำรวจและศึกษาข้อมูลทุนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของเขตธนบุรี" (PDF). p. 39.
**สนธิสัญญาทรัว** (อังกฤษ: Treaty of Troyes; ฝรั่งเศส: *traité de Troyes*) เป็นข้อตกลงของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษกับรัชทายาทในราชบัลลังก์ว่าจะได้สืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศสหลังการสวรรคตของพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส โดยมีการให้สัตยาบันสนธิสัญญานี้ที่เมืองทรัวของฝรั่งเศสเมื่อ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1420 ภายหลังจากการรบของพระเจ้าเฮนรีซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากในฝรั่งเศส และเป็นต้นเหตุให้เกิตสงครามร้อยปีที่ซึ่งในที่สุดชัยชนะเป็นของฝรั่งเศสในยุทธการที่กัสตียงเมื่อ ค.ศ. 1453 ทำให้พระมหากษัตริย์อังกฤษทั้งหลายล้วนพยายามอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส

เงื่อนไข
--------

สนธิสัญญานี้ได้ทำให้การอภิเษกสมรสระหว่างพระราชธิดาในพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส คือแคเธอรินแห่งวาลัว กับพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้สำเร็จราชการฝรั่งเศส และได้รับการยอมรับ (พร้อมทั้งพระราชโอรสทั้งหลายที่จะประสูติในอนาคต) ในฐานะของผู้รับสืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศสจึงทรงถูกละเว้นจากการสืบสันตติวงศ์ สภาฐานันดรแห่งฝรั่งเศสได้ให้สัตยาบันสนธิสัญญานี้ในปีที่พระเจ้าเฮนรีเข้าสู่กรุงปารีส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Christopher Allmand (1 November 2014). *Henry V*. Yale University Press. p. 142. ISBN 978-0-300-21293-8.

* Keen, Maurice (1996). *Nobles, Knights and Men-at Arms in the Middle Ages*. London: Hambledon Continuum. ISBN 1-85285-087-6. สืบค้นเมื่อ 26 January 2014.
* Richardson, Glenn (2008). *The Contending Kingdoms: France and England 1420-1700*. Farnham, Surrey: Ashgate Publishing. ISBN 978-0-7546-5789-7. สืบค้นเมื่อ 26 January 2014.
* Allmand, Christopher (1988). *The Hundred Years War: England and France at War c.1300 - c. 1450*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521319232. สืบค้นเมื่อ 26 January 2014.
* Schirmer, Walter Franz (1979). *John Lydgate: A Study in the Culture of the XVth Century*. Westport, Connecticut: Greenwood Press. ISBN 978-0313212161. สืบค้นเมื่อ 26 January 2014.
**วัดหัวคู้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดหัวคู้ ตำบลศีรษะจรเข้น้อย อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 56 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมอยู่ตรงสามแยกคลองหนองงูเห่ากับคลองจรเข้น้อย

ประวัติ
-------

เชื่อกันว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ยกพลมาตั้งกองทัพที่วัดหัวคุ้งหรือวัดหัวคู้ในปัจจุบัน ปัจจุบันมีการสร้างตำหนักไว้กราบไหว้บูชา

วัดหัวคู้สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2409 ชาวบ้านเรียกว่า **วัดคู้** หรือ **วัดศีรษะคู้** ได้รับการบูรณะตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นต้นมา ในยุคของเจ้าอาวาสนามว่า พระครูไพศาลพัฒนโสภณ และวัดได้ใช้นามใหม่เป็น **วัดคู้วราราม** เมื่อ พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้รับครั้งหลังเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485

ในด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2476 ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ศูนย์เด็กก่อนเกณฑ์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 สร้างห้องสมุดโรงเรียนวัดหัวคู้ สถานีอนามัยวัดหัวคู้ ศูนย์พระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 ศูนย์พุทธมามกะตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังเก่ากว้าง 8 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 วิหารของหลวงพ่อเขียว ภายในประดิษฐานหลวงพ่อเขียวสุขพุทโธภควา หน้าตักกว้าง 9.19 เมตร สูง 13 เมตร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2520 อุโบสถหลังใหม่กว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2539 เจดีย์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาฟังธรรม ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศลศพ 3 หลัง

ประเพณี
-------

วัดหัวคู้มีการจัดงานประเพณี ได้แก่ ประเพณีห่มผ้าหลวงพ่อเขียวซึ่งจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงวันมาฆบูชา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหัวคู้". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดหัวคู้". องค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย.
3. ↑  "วัดหัวคู้". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดหัวคู้วราราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหัวคู้**
ในทฤษฎีกราฟ รูปภาพนี้แสดงถึงรูปแบบโครงข่ายแบบง่าย ๆ ตัวเลขหนึ่งตัว แทนโหนดหนึ่งโหนด
**โหนด** (อังกฤษ: node) คือ หน่วยพื้นฐานของโครงสร้างข้อมูล อาทิเช่น รายการโยง และ ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล) โหนดบรรจุข้อมูลไว้ และ ลิงก์เชื่อมต่อกับโหนดอื่น ลิงก์ระหว่างโหนดมักจะใช้พ้อยเตอร์ (pointer: ตัวแปรที่ใช้เก็บตำแหน่งที่อยู่ของตัวแปร) ในการเชื่อมต่อโหนดเข้าด้วยกัน

โหนดและต้นไม้
-------------

โครงข่ายโหนดที่มีโครงสร้างเป็น ต้นไม้แบบทวิภาค มีขนาด 9 และความสูง 3 โดยมีโหนดรากทีมีค่าเท่ากับ 2
โหนดมักจะมีการจัดโครงสร้างอยู่ในรูปของต้นไม้ โหนดหนึ่งตัวแสดงถึงข้อมูลที่บรรจุอยู่ในโครงสร้างข้อมูลหนึ่งอัน โหนดหนึ่งอันอาจบรรจุค่า, สถานะ หรือ โครงสร้างข้อมูลอิสระ โหนดหนึ่งตัวจะมีโหนดที่ให้กำเนิดเพียงหนึ่งโหนด เรียกว่า โหนดพ่อแม่ (parent note) จุดที่อยู่สูงที่สุดในโครงสร้างต้นไม้ เราจะเรียกว่า โหนดราก (root node) ซึ่งไม่มีโหนดพ่อแม่ แต่ทำหน้าที่เป็นโหนดต้นกำเนิดของโหนดทุก ๆ โหนดที่อยู่ใต้มันลงไป ความสูงของโครงสร้างโหนดวัดได้โดยการนับจากโหนดต้นกำเนิด ไปถึงโหนดใบที่อยู่ใต้สุด ความลึกของโหนดตัวหนึ่งหาได้โดยนับจากระยะห่างของมันจากโหนดราก ฉะนั้นโหนดราก (root node) จะถือว่ามีความลึกเท่ากับ 0 เราสามารถตรวจพบข้อมูลได้ทั่วโครงข่าย ที่อยู่ IP ใช้ระบบโครงสร้างโหนดนี้ในการหาพิกัดที่อยู่ในโครงข่าย

### คำนิยาม

**ลูก (child)**: โหนดที่ขยายออกมาจากโหนดอื่น เช่น คอมพิวเตอร์ที่ต่อกับอินเทอร์เน็ต จะถือว่าเป็นโหนดลูกของอินเทอร์เน็ต ส่วนอินเทอร์เน็ตจะถือว่าเป็น โหนดพ่อแม่ของคอมพิวเตอร์

"ถ้า C เป็นโหนดลูกของ A, A คือโหนดพ่อแม่ของโหนด C"

**ดีกรี (degree)**: จำนวนโหนดลูกของโหนดใด ๆ

**ความลึก (depth)**: ความลึกของโหนด A คือระยะห่างจากโหนด A ถึง โหนดราก โหนดรากถือว่ามีความลึกเท่ากับ 0

**เอจ/ขอบ (edge)**: การเชื่อมต่อระหว่างโหนด

**ป่า (forest)**: กลุ่มของโครงสร้างต้นไม้

**ความสูง (height)**: ความสูงของโหนดนับจากโหนดต้นกำเนิด ไปถึงโหนดใบที่อยู่ใต้สุด

**โหนดใบ (leaf node)**: โหนดที่ไม่มีโหนดลูก

**โหนดราก (root node)**: โหนดไม่มีโหนดพ่อแม่ อยู่ลึกที่สุดในกลุ่มโหนด เป็นโหนดต้นกำเนิดของโหนดทุกอันในโครงข่าย

**โหนดพี่น้อง (sibling node)**: โหนดที่มีโหนดพ่อแม่โหนดเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "tree (data structure)". National Institute of Standards and Technology. Archived from the original on 2014-11-24.
2. ↑  "Simply Scheme: Introducing Computer Science ch 18: Trees". College Of Engineering, University of California, Berkeley. Archived from the original on 2013-12-22.
3. ↑  Teukolsky, Roselyn (2013). *Barron's AP Computer Science A*. Barron's. ISBN 978-1-4380-0152-4.
**อาเรกิปา** (สเปน: *Arequipa*) เป็นเมืองหลักของแคว้นอาเรกิปาทางตอนใต้ของประเทศเปรู และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นที่สองรองจากลิมา อาเรกิปาตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาแอนดีสที่ความสูง 2,380 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และอยู่ใกล้ภูเขาไฟมิสติ อาคารหลายแห่งในเมืองที่ถูกสร้างขึ้นด้วยหินภูเขาไฟสีขาว ทำให้เมืองนี้มีชื่อเล่นว่า "เมืองสีขาว" (*La Ciudad Blanca*) ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เมืองอาเรกิปาได้รับเลือกให้เป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2000

ชื่อเมือง
---------

กล่าวกันว่าที่มาของชื่ออาเรกิปามาจากภาษาเกชัว *Ari, quepay* ซึ่งแปลว่า "ใช่ ที่นี่แหละ" ซึ่งเป็นคำพูดของไมตา กาปัก กษัตริย์อินคาองค์ที่สี่ เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเมืองนี้ แต่นักวิชาการสันนิษฐานจากร่องรอยของชาวพื้นเมืองจากทะเลสาบติติกากาว่าชื่ออาเรกิปาน่าจะมาจากภาษาไอมารา *ari* แปลว่ายอด และ *quipa* แปลว่าอยู่ข้างหลัง ซึ่งรวมกันหมายถึง "เมืองที่อยู่หลังภูเขาไฟมิสติ"

ประวัติ
-------

จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่ามีผู้คนอาศัยอยู่ในหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ที่เป็นที่ตั้งของอาเรกิปาตั้งแต่สมัย 6,000–5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าชาวไอมาราอาศัยอยู่ในบริเวณนี้เมื่ออาณาจักรอินคาเข้ายึดครองอาเรกิปาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองอาเรกิปาได้รับการก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1540 โดยการ์ซี มานูเอล เด การ์บาฆัล ซึ่งเป็นทหารที่ฟรันซิสโก ปิซาร์โร ส่งมา

พระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปนทรงแต่งตั้งอาเรกิปาให้เป็นเมืองและพระราชทานตราประจำเมืองที่ยังคงใช้ในปัจจุบัน อิทธิพลของสเปนหลงเหลืออยู่ในสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ในเมืองจนทุกวันนี้ อาเรกิปาค่อนข้างจะแยกตัวจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและช่วงเริ่มต้นการเป็นสาธารณรัฐ แต่เมื่อทางรถไฟและถนนที่เชื่อมระหว่างเมืองนี้กับภูมิภาคอื่น ๆ เปิดใช้ อาเรกิปาก็กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าระหว่างลิมากับเขตเปรูตอนใต้

อาเรกิปาเป็นฐานกำลังของพวกชาตินิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เปรูเรียกร้องเอกราชจากสเปน และภายหลังยังเป็นที่ชุมนุมในระหว่างสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกที่รบกับชิลีอีกด้วย

เมืองอาเรกิปาเคยประสบภัยจากแผ่นดินไหวหลายครั้ง ใน ค.ศ. 2001 เกิดแผ่นดินไหวที่มีขนาดใหญ่ถึงขนาด 7.9

ใน ค.ศ. 2002 เกิดการหยุดงานและการประท้วงอย่างรุนแรงเพื่อต่อต้านการแปรรูปโรงงานไฟฟ้าท้องถิ่น จนทำให้ประธานาธิบดีอาเลฆันโดร โตเลโดต้องประกาศให้เป็นสภาวะฉุกเฉิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  City Population:Peru
2. ↑  Rob Rachowiecki and Charlotte Beech, *Peru*, Lonely Planet, p 121
3. ↑   "7.9 quake rumbles coastal Peru". CNN.com. 2001-06-23. (อังกฤษ)
4. ↑   "Peru's president calls state of emergency". CNN.com. 2002-06-16. (อังกฤษ)

| * ด
* ค
* ก
แหล่งมรดกโลกในประเทศเปรู |
| --- |
| ทางวัฒนธรรม | 
* นครกุสโก
* ชาบิน (แหล่งโบราณคดี)
* เขตโบราณคดีชันชัน
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ลิมา
* เส้นและภาพเขียนบนพื้นดินแห่งนัซกาและปัลปา
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นครอาเรกิปา
* นครศักดิ์สิทธิ์การัล-ซูเป
* คาปักญัน ระบบถนนแอนดีส
* กลุ่มโบราณดาราศาสตร์ชังกิโย

 | ตราสัญลักษณ์มรดกโลก |
| ทางธรรมชาติ | 
* อุทยานแห่งชาติอวสการัน
* อุทยานแห่งชาติมานู

 |
| ผสม | 
* แหล่งอนุรักษ์ประวัติศาสตร์มาชูปิกชู
* อุทยานแห่งชาติริโออาบิเซโอ

 |
| *หมายเหตุ:* ใช้ชื่อตามที่ได้เสนอขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก |
**วัดหอมศีล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ทางทิศใต้จดคลองชวดปรง ทิศตะวันออกจดคลองหอมสิน ทิศตะวันตกจดคลองชวดปรง ปัจจุบันพระครูสุคนธ์กิจจานุยุต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดหอมศีลตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2530 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร เดิมเป็นวัดร้างมาก่อน ไม่ปรากฏว่าสร้างในสมัยใด ยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2524 โดยการนำของพระครูสังฆรักษ์สำรวย คมฺภีธมฺโม (ยศฐานในขณะนั้น) ได้บูรณะเสนาสนะต่าง ๆ ทั้งกุฏิ ศาลา อุโบสถ ฌาปนสถานและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ จนได้รับวิสุงคามสีมาและได้ทำการผูกพัทธสีมาอุโบสถที่สร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2530 ด้านการศึกษา ได้มีโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525 วัดหอมศีลตั้งชื่อจากหมู่บ้าน ซึ่งหมู่บ้านหอมศีลมีอยู่ 2 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทราและสมุทรปราการ มีคลองหอมสินกั้นกลาง วัดหอมศีลในจังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีชื่อว่า วัดสุคันธศีลาราม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อขาว* เป็นพระพุทธรูปเนื้อดินปั้น อายุประมาณ 200 ปี มีการบูรณะใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหอมศีล". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสุคันธศีลาราม(วัดหอมศีล)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "หลวงพ่อขาว วัดหอมศีล". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
Japanese anime TV series


  

***กษัตริย์อาเธอร์และเหล่าอัศวินโต๊ะกลม*** (ญี่ปุ่น: 円卓の騎士物語 燃えろアーサー) เป็นการ์ตูนอนิเมะซีรีส์โทรทัศน์ของญี่ปุ่นตามตำนานของกษัตริย์อาเธอร์ ผลิตโดยบริษัทโทเอแอนิเมชัน (Toei Animation) ซีรีส์โทรทัศน์นี้ประกอบไปด้วยตอนทั้งหมด 30 ชั่วโมงครึ่ง ซึ่งเได้เปิดตัวออกฉายทางโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นในระหว่างวันที่ 9 กันยายน 2522 ถึงวันที่ 3 มีนาคม 2523 ซีรีส์โทรทัศน์เรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในการแปลที่ไม่ใช่ภาคภาษาอังกฤษ

การ์ตูนซีรีส์โทรทัศน์เรื่องนี้ มีทั้งหมด 2 ภาค [][] ซึ่งได้นำมาฉายออกอากาศในเมืองไทยเป็นครั้งแรกทั้งสองภาค โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า "อาเธอร์ จอมกษัตริย์อัศวิน" ในภาคแรก และ "อาเธอร์ จอมกษัตริย์อัศวิน ภาค 2" โดยสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในช่วงประมาณปี น่าจะตอนปี 2525 หรือ 2526 นี่แหละ[] โดยออกอากาศในช่วงเวลาเช้าประมาณ 8 โมง ในวันเสาร์ ในช่วงของรายการช่อง 9 การ์ตูน โดยทีมพากย์ของช่อง 9 ในยุคนั้น ซึ่งนำทีมโดย "น้าต๋อยเซมเบ้" ซึ่งเป็นคนพากย์เสียงของพระเอกคือกษัตริย์อาเธอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *King Arthur* at Toei Animation's English website
* *King Arthur* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
* King Arthur (MartianClan)
**วัดหอไตรเหล่าใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหล่าใหญ่ อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ปัจจุบันมีพระครูสังวรสีลสาร (ไปล่ สญฺญโม) ดำรงตำแหน่งเจ้่าอาวาส

ประวัติ
-------

วัดหอไตรเหล่าใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2366 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542

ภายในวัดมีสิม ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2438 ในสมัยหลวงปู่เหลาเป็นเจ้าอาวาสปกครองวัด โดยท่านได้เดินทางไปยังพระธาตุเชิงชุม จังหวัดสกลนคร ได้พบกับช่างนายช่างชื่อ แกวยอ เป็นชาวเวียดนาม จึงได้ชักชวนให้มาสร้างสิมที่วัดหอไตรเหล่าใหญ่ ใช้เวลาสร้างนาน 15 ปี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2484 ช่างคำพัน แก้วปัญญา ชาวบ้านศรีฐาน อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ ได้มาปั้นสิงห์ตรงราวบันไดทางขึ้นสิมเพิ่ม

เสนาสนะ
-------

สิมมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนฐานเอวขัน หันหน้าไปทิศตะวันตก ก่ออิฐฉาบปูนหลังคาทรงจั่วซ้อนกัน 2 ชั้น มีบันไดทางเข้าด้านหน้าตรงกับประตูทางเข้าสิม มีลวดลายสีกลีบ คีย์สโตนตรงซุ้มวงโค้ง ซึ่งเป็นงานที่ปรากฏในประเทศเวียดนาม

บริเวณหน้าหน้าวัดทางทิศเหนือมีหนองน้ำ เดิมเคยเป็นที่ตั้งของหอไตรกลางหนองน้ำ ในช่วงพระอาจารย์สมิธ แสงกล้า (หลวงปู่เพชร) เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัด หอไตรได้พังทลายลง ชาวบ้านได้ช่วยกันจุดไฟเผาหอไตรเพื่อป้องกันการถล่มลงมา ปัจจุบันซากของหอไตรเหลือแต่เสา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระโพธิ์
* พระทุม
* พระเหลา
* พระสมศรี
* พระอาจารย์สมิธ แสงกล้า (หลวงปู่เพชร)
* พระครูสังวรสีลสาร (ไปล่ สญฺญโม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหอไตรเหล่าใหญ่". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดหอไตรเหล่าใหญ่". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดเหล่าใหญ่ (วัดหอไตรเหล่าใหญ่)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
4. ↑  กรมศิลปากร. "วัดหอไตรเหล่าใหญ่" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 20 ธันวาคม 2565. เข้าถึงจาก