**ภาวะละเลยกึ่งปริภูมิ** หรือ **ภาวะละเลยข้างเดียว** (อังกฤษ: hemispatial neglect หรือ hemiagnosia หรือ hemineglect หรือ unilateral neglect หรือ spatial neglect หรือ unilateral visual inattention หรือ hemi-inattention หรือ neglect syndrome) เป็นภาวะทางประสาทจิตวิทยาที่เมื่อมีความเสียหายต่อซีกสมองด้านหนึ่ง ความบกพร่องในการใส่ใจ (attention) และการรู้สึกตัว (awareness) ในปริภูมิด้านหนึ่งของกายก็เกิดขึ้น ภาวะนี้กำหนดโดยความไม่สามารถที่จะประมวลผลและรับรู้ตัวกระตุ้นทางด้านหนึ่งของกายหรือสิ่งแวดล้อม ที่ไม่ได้มีเหตุมาจากความบกพร่องทางความรู้สึก

ภาวะละเลยกึ่งปริภูมิโดยมากมีผลในกายด้านตรงข้ามกับซีกสมองที่เกิดความเสียหาย (คือมีรอยโรค) แต่ว่า กรณีที่มีผลในด้านเดียวกันกับรอยโรคในสมองก็มีอยู่เหมือนกัน

อาการปรากฏ
----------

ภาวะละเลยกึ่งปริภูมิเกิดขึ้นโดยมากจากการบาดเจ็บในสมองซีกขวา ก่อให้เกิด **ภาวะละเลยทางการเห็น** (อังกฤษ: visual neglect) ของปริภูมิในด้านซ้าย ภาวะละเลยปริภูมิทางด้านขวามีน้อย เนื่องจากว่า มีระบบการประมวลผลของปริภูมิด้านขวา ในทั้งสมองซีกซ้ายและซีกขวา เปรียบเทียบกับปริภูมิด้านซ้าย ซึ่งในสมองของบุคคลที่ถนัดขวาโดยมาก (คือมีสมองด้านซ้ายเป็นใหญ่) จะมีระบบประมวลผลเพียงแค่ในสมองซีกขวาเท่านั้น ถึงแม้ว่าภาวะนี้จะมีผลอย่างเห็นได้ชัดในการรับรู้ทางตา (visual perception) การละเลยในการรับรู้ทางประสาทอื่น ๆ ก็มีได้ ไม่ว่าจะโดยลำพังหรือเกิดขึ้นพร้อมกับ*ภาวะละเลยทางการเห็น*

ยกตัวอย่างเช่น โรคหลอดเลือดสมองที่มีผลต่อสมองกลีบข้างซีกขวา อาจนำไปสู่ภาวะละเลยของลานสายตา (visual field) ด้านซ้าย ทำให้คนไข้มีพฤติกรรมเหมือนกับไม่มีการรับรู้ปริภูมิด้านซ้ายเลย (แม้ว่า อาจจะยังสามารถหันไปทางซ้าย) ในกรณีที่อุกฤษฏ์ คนไข้อาจจะไม่ทานอาหารทางด้านซ้ายในจาน ถึงแม้ว่าอาจจะบ่นว่า หิวข้าว

ถ้าให้คนไข้วาดรูปนาฬิกา รูปวาดอาจจะแสดงตัวเลขจาก 12 ถึง 6 หรือตัวเลขหมดทั้ง 12 ตัว แต่จะอยู่ด้านครึ่งหนึ่งของนาฬิกาเพียงเท่านั้น ในขณะที่อีกด้านหนึ่งอาจจะวาดอย่างบิดเบือน หรือไม่วาดเลย คนไข้อาจจะโกนหนวดหรือแต่งหน้าด้านที่ไม่ละเลยเท่านั้น และบ่อยครั้ง คนไข้อาจจะชนกับวัตถุต่าง ๆ เช่นกรอบประตู ในด้านที่มีการละเลย

ภาวะละเลยอาจจะปรากฏเป็นอาการหลงผิด คือคนไข้อาจปฏิเสธความเป็นเจ้าของในแขนขาข้างหนึ่ง หรือแม้แต่ทั้งซีกด้านของร่างกาย และเนื่องจากว่าการหลงผิดอย่างนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งโดยลำพัง ไม่เกิดพร้อมกับความหลงผิดอย่างอื่น บ่อยครั้งจึงเรียกว่า monothematic delusion (อาการหลงผิดมีตีมเดียว)

ภาวะละเลยไม่เพียงแค่มีผลต่อความรู้สึกหรือการเห็น แต่ว่า มีผลต่อแม้แต่การรับรู้ที่อาศัยความทรงจำเช่นกัน คือ เมื่อให้วาดรูปจากความจำ คนไข้อาจจะวาดรูปนั้นเพียงแค่ครึ่งหนึ่งเท่านั้น แต่ว่า ไม่ชัดเจนว่า นี้เป็นความบกพร่องในระบบความจำ คือไม่มีข้อมูลส่วนนั้นในระบบความจำ หรือว่า มีข้อมูลที่ไม่เสียหายอยู่ แต่ว่า คนไข้ละเลยข้อมูลความจำส่วนนั้นเหมือนกับละเลยข้อมูลของวัตถุที่มีอยู่ต่อหน้า

เหตุ
----

เขตต่าง ๆ ในสมองกลีบข้างและสมองกลีบหน้า มีความเกี่ยวข้องกับการส่งความใส่ใจ (ในภายใน หรือโดยการขยับตา หรือโดยหันหน้า หรือโดยเอื้อมแขนก้าวขา) เข้าไปในปริภูมิด้านตรงข้าม ภาวะละเลยมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับความเสียหายในจุดเชื่อมระหว่างสมองกลีบขมับและสมองกลีบข้าง และใน posterior parietal cortex (สมองกลีบข้างด้านหลัง)
การขาดความใส่ใจในปริภูมิด้านซ้าย อาจปรากฏในวิสัยของการเห็น การได้ยิน การรับรู้อากัปกิริยา (proprioception) และการได้กลิ่น ถึงแม้ว่าภาวะนี้มักจะปรากฏเป็นความบกพร่องในการรับรู้ความรู้สึก (และบ่อยครั้งเกิดขึ้นร่วมกับความบกพร่องในการรับรู้ความรู้สึก) แต่จริง ๆ แล้ว ภาวะนี้เป็นความล้มเหลวในการให้ความใส่ใจที่เพียงพอต่อความรู้สึกที่ได้รับ ความเป็นไปอย่างนี้ปรากฏอย่างชัดเจนในโรคที่สัมพันธ์กันที่เรียกว่า **extinction**

คนไข้ภาวะ extinction ที่เกิดจากความเสียหายในสมองซีกขวา สามารถแจ้งความมีอยู่ของวัตถุในปริภูมิด้านซ้ายเมื่อมีวัตถุเดียวเท่านั้น แต่ว่า เมื่อวัตถุอย่างเดียวกันมีอยู่ในปริภูมิด้านขวาด้วย คนไข้จะแจ้งความมีอยู่ของวัตถุด้านขวาเท่านั้น (คือการรับรู้วัตถุในปริภูมิด้านซ้าย ซึ่งเป็นด้านตรงข้ามกับสมองที่มีความเสียหาย ดับไป (extinct) เพราะความมีอยู่ของวัตถุในปริภูมิด้านขวา)

แม้ว่าภาวะละเลยกึ่งปริภูมิก็ปรากฏเมื่อมีความเสียหายต่อสมองซีกซ้าย ซึ่งทำให้เกิดภาวะละเลยในปริภูมิด้านขวา แต่ว่า ภาวะนี้เกิดขึ้นบ่อยกว่าเมื่อมีความเสียหายในสมองซีกขวา โดยมีทฤษฎีว่า ความไม่เสมอกันนี้ เกิดจากความที่สมองซีกขวามีกิจเฉพาะในการรับรู้ปริภูมิและในการทรงจำ ในขณะที่สมองซีกซ้ายมีกิจเฉพาะในเรื่องภาษา ดังนั้น จึงมีการประมวลผลเกี่ยวกับลานสายตาด้านขวาในซีกสมองทั้งสองข้าง และเพราะเหตุนั้น สมองซีกขวาจึงสามารถทำกิจที่สูญเสียไปทางสมองซีกซ้าย แต่ว่า ในนัยตรงข้ามกันไม่เป็นอย่างนั้น

ไม่ควรสับสนภาวะละเลยกับภาวะบอดครึ่งซีก (hemianopsia) ซึ่งเกิดจากความเสียหายต่อวิถีประสาทที่ดำเนินไปสู่คอร์เทกซ์สายตา เป็นการตัดสัญญาณที่ส่งไปจากเรตินาไปยังเปลือกสมอง ส่วนภาวะละเลยเป็นความเสียหายในเขตที่ประมวลข้อมูล คือว่า เปลือกสมองได้รับข้อมูลจากเรตินา แต่ว่าเกิดความผิดพลาดในการประมวลข้อมูลบางอย่างที่ยังไม่เป็นที่เข้าใจกันดี

แบบต่าง ๆ
---------

**ภาวะละเลยข้างเดียว** (Unilateral neglect) เป็นกลุ่มอาการต่าง ๆ ซึ่งมีหลายประเภทย่อย และเป็นไปได้ว่า โรคต่าง ๆ หลายอย่างมีการจัดให้มีชื่อเดียวกันอย่างไม่ถูกต้อง มีความเห็นพ้องต้องกันที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ไม่มีกลไกเพียงอย่างเดียวที่สามารถอธิบายอาการหลากหลายของภาวะนี้ นอกจากนั้นยังปรากฏอีกด้วยว่า ความเสียหายในกลไกหลายอย่าง ๆ รวมตัวกันก่อให้เกิดภาวะละเลย แต่ความเสียหายแต่ละอย่างสามารถมีอยู่ได้โดยลำพังโดยไม่ต้องมีภาวะละเลย

แม้เรื่องของความใส่ใจเพียงอย่างเดียว ซึ่งเป็นกลไกอย่างหนึ่งในหลาย ๆ อย่างที่เมื่อเสียหายแล้วอาจก่อให้เกิดภาวะนี้ ก็มีความซับซ้อนพอที่จะให้มีการสร้างทฤษฎีหลายอย่างเพื่ออธิบายภาวะละเลยแล้ว ดังนั้น จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่า ทำไมจึงยากที่จะแสดงอาการหลายหลากของภาวะละเลยว่ามีเหตุเป็นเขตเฉพาะ ๆ ในประสาทกายวิภาค แต่ว่า แม้ว่าจะมีความจำกัดอย่างนี้ เราสามารถพรรณนาถึงภาวะละเลยข้างเดียวโดยใช้ตัวแปรที่เลื่อมล้ำกันบ้าง คือ ด้านเข้าด้านออก ขอบเขต แกน และแนวทิศทาง

### โดยด้านเข้าด้านออก

ภาวะละเลยข้างเดียวสามารถแบ่งออกเป็นโรคทางด้านเข้า และโรคทางด้านออก **ภาวะละเลยด้านเข้า** หรือ ความไม่ใส่ใจ (inattention) คือการละเลยสิ่งที่เห็น เสียง กลิ่น และตัวกระตุ้นสัมผัสทางด้านตรงข้ามของสมอง ที่น่าประหลาดใจก็คือ ความไม่ใส่ใจนี้เป็นไปแม้แต่ในตัวกระตุ้นคือความคิด ในภาวะที่เรียกว่า "**representational neglect**" (ภาวะละเลยตัวแทน) คือ คนไข้อาจละเลยความจำ ความฝัน หรือแม้แต่ความหลอน ทางด้านซ้ายของร่างกาย

**ภาวะละเลยด้านออก** เป็นความบกพร่องในระบบสั่งการ (motor) และก่อนระบบสั่งการ (pre-motor) คนไข้มีภาวะละเลยในระบบสั่งการจะไม่ใช้แขนขาในด้านตรงกันข้าม แม้ว่าจะมีความสามารถทางกล้ามเนื้อและประสาทในการทำอย่างนั้น ส่วนบุคคลผู้มีภาวะละเลยก่อนระบบสั่งการ หรือที่เรียกว่า "directional hypokinesia" สามารถจะเคลื่อนแขนขาที่ปกติไปอย่างปกติในปริภูมิด้านเดียวกัน แต่ประสบความยากลำบากในการเคลื่อนแขนขาไปในปริภูมิด้านตรงกันข้าม ดังนั้น คนไข้ภาวะละเลยก่อนระบบสั่งการอาจต้องดิ้นรนเพื่อหยิบจับวัตถุทางด้านซ้ายแม้ว่าจะสามารถใช้แขนขวาได้อย่างปกติ

### โดยขอบเขต

ภาวะละเลยกึ่งปริภูมิมีขอบเขตที่กว้างขวางโดยสิ่งที่คนไข้ละเลย ขอบเขตอย่างแรกที่เรียกว่า **ภาวะละเลยมีตนเป็นศูนย์** (egocentric neglect) ย่อมพบได้ในคนไข้ที่ละเลยกายหรือปริภูมิที่ตัว (personal space) ของตน คนไข้เหล่านี้มักจะละเลยด้านตรงกับข้ามของรอยโรค ตามแนวกลางของกาย ของศีรษะ หรือของเรตินา ยกตัวอย่างเช่น ในการทดสอบที่ตรวจจับโอกาสที่ละเลย คนไข้*ภาวะละเลยมีตนเป็นศูนย์*ทางด้านซ้ายมักจะทำผิดในด้านขวาสุดของหน้ากระดาษ เพราะละเลยปริภูมิในด้านขวาของลานสายตา

ภาวะละเลยมีขอบเขตอย่างต่อไปเรียกว่า **ภาวะละเลยมีวัตถุอื่นเป็นศูนย์** (allocentric neglect) ที่คนไข้ละเลยปริภูมิรอบ ๆ ตน (peri-personal) หรือปริภูมินอกปริภูมิรอบ ๆ ตน (extrapersonal) ปริภูมิรอบ ๆ ตน หมายถึงปริภูมิที่คนไข้สามารถเอื้อมไปถึง เปรียบเทียบกับปริภูมินอกปริภูมิรอบ ๆ ตน ซึ่งหมายถึงวัตถุและสิ่งแวดล้อมภายนอกระยะที่กายสามารถเข้าไปสัมผัสหรือเอื้อมถึง

คนไข้ภาวะละเลยมีวัตถุอื่นเป็นศูนย์ มักจะละเลยด้านตรงข้ามกันของวัตถุแต่ละชิ้น ไม่ว่าวัตถุจะปรากฏอยู่ที่ด้านไหนของคนไข้ ยกตัวอย่างเช่น ในการทดสอบตรวจจับโอกาสที่ละเลยที่พึ่งกล่าวถึง คนไข้ที่มีภาวะละเลยด้านขวาจะทำผิดในทุกบริเวณของหน้ากระดาษ โดยละเลยด้านขวาของวัตถุแต่ละอย่าง

ความแตกต่างนี้สำคัญ เพราะว่า การทดสอบโดยมากตรวจสอบภาวะละเลยในเขตที่เอื้อมถึง หรือปริภูมิรอบ ๆ ตน แต่คนไข้ที่สอบผ่านการทดสอบมาตรฐานของภาวะละเลยที่ว่านี้ ด้วยกระดาษและดินสอ อาจจะไม่สนใจแขนข้างซ้าย หรืออาจไม่สังเกตเห็นวัตถุที่ไกลทางด้านซ้ายของห้องอยู่ดี

ในกรณีของโรค somatoparaphrenia ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นเพราะภาวะละเลยปริภูมิที่ตัว คนไข้อาจจะปฏิเสธความเป็นเจ้าของของแขนขาในด้านตรงข้าม ในหนังสือชื่อว่า "ชายผู้สับสนภรรยาของตนว่าเป็นหมวก" แซคส์ (ค.ศ. 1985) พรรณนาถึงคนไข้คนหนึ่งที่ตกจากเตียง หลังจากที่ผลักสิ่งที่เขารู้สึกว่า เป็นขาที่ขาดออกจากซากศพ (ซึ่งความจริงแล้วเป็นขาของเขาเอง) ที่พนักงานได้ซ่อนไว้ภายใต้ผ้าห่มของเขา. คนไข้บางคนอาจจะกล่าวว่า "ผมไม่รู้ว่านั่นเป็นมือของใคร แต่ว่า น่าจะถอดแหวนของผมออกมาด้วย" หรือว่า "นี่เป็นแขนปลอมที่มีใครเอามาใส่ให้ผม ผมได้ส่งลูกสาวของผมให้ไปหาแขนจริงของผมแล้ว"

### แกน

การทดสอบภาวะละเลยโดยมากตรวจสอบความผิดพลาดทางด้านขวาหรือด้านซ้าย แต่คนไข้อาจจะละเลยตัวกระตุ้นทางด้านหนึ่งของแกนแนวขวาง ยกตัวอย่างเช่น เมื่อให้วงกลมดวงดาวทั้งหมดในหน้ากระดาษ คนไข้อาจจะค้นเจอเป้าหมายทั้งด้านซ้ายและด้านขวาของหน้ากระดาษ ในขณะที่ละเลยดวงดาวทางด้านบนหรือด้านล่าง

ในงานวิจัยเร็ว ๆ นี้ นักวิจัยให้คนไข้ภาวะละเลยด้านซ้ายแสดงแนวกลางกายด้วยหลอดไฟนีออน แล้วพบว่าคนไข้มักจะชี้ตรงไปข้างหน้า ในตำแหน่งที่ไปทางด้านขวามากกว่าแนวกลางจริง ๆ ความเคลื่อนไปเช่นนี้ อาจจะอธิบายถึงความสำเร็จของวิธีการรักษาโดยใช้แว่นปริซึม ซึ่งขยับปริภูมิสายตาทางด้านขวาไปทางด้านซ้าย การขยับข้อมูลทางสายตาอย่างนี้ ปรากฏว่า เข้าไปแก้ปัญหาของความรู้สึกว่าอะไรเป็นแนวกลางในสมอง วิธีนี้ไม่ใช่เพียงแค่ทำภาวะละเลยทางสายตาเท่านั้นให้ดีขึ้น แต่ทำภาวะละเลยทางประสาทสัมผัส ประสาทสั่งการ และ "ภาวะละเลยตัวแทน" ให้ดีขึ้นด้วย

### แนวทิศทาง

คำถามที่สำคัญในใช้ในงานวิจัยภาวะละเลยก็คือ "ด้านซ้ายของอะไรเล่า" คำตอบนั้นพิสูจน์แล้วว่า ซับซ้อน คนไข้อาจจะละเลยวัตถุที่อยู่ทางด้านซ้ายของแนวกลางของตน (ภาวะละเลยมีตนเป็นศูนย์) หรืออาจจะเห็นวัตถุทุกชิ้นในห้องแต่ละเลยด้านซ้ายของวัตถุแต่ละชิ้น (ภาวะละเลยมีวัตถุอื่นเป็นศูนย์)

ประเภทใหญ่ ๆ ทั้งสองนั้นอาจจะแบ่งออกไปได้อีก คนไข้ภาวะละเลยมีตนเป็นศูนย์อาจละเลยตัวกระตุ้นทางด้านซ้ายของตัว ศีรษะ หรือเรตินา คนไข้ภาวะละเลยมีวัตถุอื่นเป็นศูนย์อาจจะละเลยด้านซ้ายของวัตถุที่ปรากฏจริง ๆ หรือบางครั้ง ซึ่งเป็นที่น่าแปลกใจ อาจจะกลับด้านทำให้ตรงซึ่งวัตถุที่กลับด้านอยู่หรืออยู่เอียง ๆ แล้วจึงละเลยด้านที่ถูกแปลความหมายว่าเป็นด้านซ้าย

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคนไข้มองดูรูปถ่ายหรือใบหน้าตีลังกา คนไข้อาจจะกลับวัตถุนั้นให้มีหัวขึ้นในใจ แล้วละเลยด้านซ้ายของวัตถุกลับหัวนั้น นี่เกิดขึ้นด้วยในรูปที่เอียง หรือภาพสะท้อนในกระจกที่กลับด้านซ้ายขวา คนไข้ที่มองที่รูปกระจกที่กลับด้านของแผนที่โลก อาจจะละเลยการเห็นซีกโลกตะวันตก แม้ว่าส่วนนั้นที่กลับด้านอยู่จะอยู่ทางด้านขวาของกระจก (ทั้ง ๆ ที่เราอาจคิดว่า คนไข้ควรละเลยซีกโลกตะวันออกซึ่งอยู่ด้านซ้ายของกระจก)

ผลที่ตามมา
----------

แม้ว่าบ่อยครั้งจะไม่มีการตระหนักถึงความสำคัญ ภาวะละเลยข้างเดียวสามารถมีผลที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ ภาวะนี้มีอิทธิพลด้านลบต่อความสามารถในการทำกิจการงาน ดังที่วัดโดยใช้วิธี Barthel ADL index มากกว่าอายุ เพศ กำลัง ซีกของโรคหลอดเลือดสมอง ความสมดุล การรับรู้อากัปกิริยา การรับรู้ หรือสถานะของ ADL ก่อนเกิดโรค

ความมีภาวะนี้ภายใน 10 วันของการมีโรคลมปัจจุบัน เป็นตัวพยากรณ์การฟื้นฟูทางกิจหลังจาก 1 ปีที่ไม่ดี ที่แม่นยำกว่าตัวแปรอื่นหลายอย่าง รวมทั้งความอัมพฤกษ์ครึ่งซีก ภาวะบอดครึ่งซีก (hemianopsia) อายุ ความทรงจำทางตา (visual memory) ความทรงจำทางภาษา (verbal memory) หรือความสามารถในการสร้างมโนภาพ

ภาวะละเลยน่าจะเป็นเหตุอย่างหนึ่ง ที่คนไข้มีความเสียหายในสมองซีกขวา มีโอกาสเป็นสองเท่าที่จะหกล้ม มากกว่าคนไข้มีความเสียหายในสมองซีกซ้าย คนไข้ภาวะละเลยต้องใช้เวลาฟื้นฟูนานกว่า และมีการพัฒนาการฟื้นฟูวันต่อวันในระดับที่ต่ำกว่าคนไข้อื่นที่มีความสามารถในการทำกิจคล้าย ๆ กัน นอกจากนั้น คนไข้ภาวะละเลยมีโอกาสที่จะใช้ชีวิตอย่างเป็นอิสระน้อยกว่า แม้แต่เมื่อเทียบกับคนไข้ที่มีทั้งภาวะเสียการสื่อความ (aphasia) อย่างรุนแรงและความอัมพฤกษ์ครึ่งซีกในสมองด้านขวา (คือคนไข้ที่มีความเสียหายในสมองซีกขวาเป็นหลัก)

การรักษา
--------

ดูเพิ่ม
-------

* สภาวะเห็นทั้งบอด
* ความเสียหายในสมอง
* ภาวะเสียสำนึกความพิการ (Anosognosia)
* อาการหลงผิด (delusion)
* ภาวะเสียการระลึกรู้ (Agnosia)
* ภาวะมืออีกข้างหนึ่ง (Allochiria)

หมายเหตุและอ้างอิง
------------------

1. 1 2 3 4 5 6  Unsworth, C. A. (2007). Cognitive and Perceptual Dysfunction. In T. J. Schmitz & S. B. O'Sullivan (Eds.), Physical Rehabilitation (pp. 1149-1185). Philadelphia, F.A: Davis Company.
2. ↑  "One-Sided Neglect". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2023.
3. ↑  Kim, M; Na, D L; Kim, G M; Adair, J C; Lee, K H; Heilman, K M (1999). "Ipsilesional neglect: behavioural and anatomical features". *Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry*. **67** (1): 35–38. doi:10.1136/jnnp.67.1.35. PMC 1736416. PMID 10369819.
4. ↑  Vallar, Giusepppe (มีนาคม 1998). "Spatial hemineglect in humans". *Trends in Cognitive Sciences*. **2** (3): 87–95. doi:10.1016/S1364-6613(98)01145-0.
5. ↑  **extinction** เป็นโรคทางประสาทที่ทำลายความสามารถในการรับรู้ตัวกระตุ้นแบบเดียวกันหลายตัวพร้อม ๆ กัน ในด้านตรงข้ามกับซีกสมองที่เสียหาย extinction โดยปกติเกิดขึ้นเพราะความเสียหายจากรอยโรคในสมองข้างหนึ่ง
6. ↑  Iachini, Tina; Ruggiero, Gennaro; Conson, Massimiliano; Trojano, Luigi (2009). "Lateralization of egocentric and allocentric spatial processing after parietal brain lesions". *Brain and Cognition*. **69** (3): 514–20. doi:10.1016/j.bandc.2008.11.001. PMID 19070951.
7. 1 2  Vaishnavi, Sandeep; Jesse Calhoun; Anjan Chatterjee (กุมภาพันธ์ 2001). "Binding Personal and Peripersonal Space: Evidence from Tactile Extinction" (PDF). *Journal of Cognitive Neuroscience*. **13** (2): 181–189. CiteSeerX 10.1.1.483.6296. doi:10.1162/089892901564243. PMID 11244544. S2CID 9438503. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 14 มิถุนายน 2010. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2012.
8. 1 2  Kleinman, Jonathan; Melissa Newhart; Cameron Davis; Jennifer Heidler-Gary; Rebecca Gottesman; Argye Hillis (2007). "Right hemispatial neglect: Frequency and characterization following acute left hemisphere stroke" (PDF). *Brain and Cognition*. **64** (1): 50–59. doi:10.1016/j.bandc.2006.10.005. PMC 1949495. PMID 17174459. สืบค้นเมื่อ 8 พฤษภาคม 2012.
9. 1 2  Kleinman, Jonathan; Melissa Newhart; Cameron Davis; Jennifer Heidler-Gary; Rebecca Gottesman; Argye Hillis (2007). "Right hemispatial neglect: Frequency and characterization following acute left hemisphere stroke (Fig.2)". *Brain and Cognition*. **64** (1): 50–59. doi:10.1016/j.bandc.2006.10.005. PMC 1949495. PMID 17174459.
10. ↑  **somatoparaphrenia** เป็นประเภทหนึ่งของอาการหลงผิดมีตีมเดียว (monothematic delusion) ซึ่งคนไข้ปฏิเสธความเป็นเจ้าของแขนขาข้างหนึ่ง หรืออาจจะทั้งด้านของกาย คนไข้สร้างการกุเหตุเพราะจำเคลื่อน (confabulation) ว่า เป็นอวัยวะของใครกันแน่ หรือว่าอวัยวะนั้นมาอยู่ที่กายของเขาได้อย่างไร ในบางกรณี ความหลงผิดนั้นละเอียดซับซ้อนจนกระทั่งว่า คนไข้ปฏิบัติต่อและรักษาอวัยวะนั้น เหมือนกับเป็นอีกบุคคลหนึ่ง
11. ↑  Oliver Sacks (1985). *The Man Who Mistook His Wife For a Hat*. Summit Books. ISBN 0-671-55471-9.
12. ↑  **Barthel ADL index** เป็นลำดับเลขใช้ในการวัดความสามารถใน ADL ของบุคคลหนึ่ง
13. ↑  **Activities of Daily Living** (ตัวย่อ ADL แปลว่า กิจกรรมในชีวิตประจำวัน) เป็นบทที่ใช้เกี่ยวกับการรักษาบำรุงสุขภาพ ที่หมายถึงกิจกรรมในชีวิตประจำที่ทำได้เองของบุคคลภายในที่อยู่ของตน ในที่กลางแจ้ง หรือทั้งสองอย่าง ผู้ทำงานในด้านสุขภาพปกติกล่าวถึงความสามารถหรือความไม่สามารถในการทำ ADL (กิจกรรมในชีวิตประจำวัน) ซึ่งเป็นเครื่องวัดสถานะความสามารถโดยกิจของบุคคล โดยเฉพาะในคนพิการหรือในคนชรา

บรรณานุกรม
* Hans-Otto Karnath; A. David Milner; Giuseppe Vallar (2002). *The cognitive and neural bases of spatial neglect*. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-850833-5.
* Robertson, I.H. & Halligan, P.W. (1999). *Spatial neglect: A clinical handbook for diagnosis and treatment.* Hove, East Sussex:Erlbaum.
* Heilman, K.M and Valenstein, E. (2003) Clinical Neuropsychology: Fourth Edition
* Husain, Masud; Rorden, Chris (2003). "Non-spatially lateralized mechanisms i n hemispatial neglect". *Nature Reviews Neuroscience*. **4** (1): 26–36. doi:10.1038/nrn1005. PMID 12511859. S2CID 11450338.

อ่านเพิ่ม
---------

* Bartolomeo, Paolo (2014). *Attention disorders after right brain damage: Living in halved worlds*. London: Springer. ISBN 978-1-4471-5649-9.
* Bartolomeo, Paolo (2007). "Visual neglect" (PDF). *Current Opinion in Neurology*. **20** (4): 381–6. doi:10.1097/WCO.0b013e32816aa3a3. PMID 17620870. S2CID 18332604.
* Thomas Hoffman (23 พฤศจิกายน 2012). "The man whose brain ignores half of his life". *The Guardian*.
* Husain Masud (2008). "PDF". *Scholarpedia*. **3** (2): 3681. doi:10.4249/scholarpedia.3681.
* Robin Walker Unilateral Neglect: Clinical and Experimental Studies detailed book review at Monash University and University of Durham
* Schindler, l; Kerkhoff G; Karnath HO; Keller I; Goldenberg G. (2002). "Neck muscle vibration induces lasting recovery in spatial neglect". *Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry*. **73** (4): 412–9. doi:10.1136/jnnp.73.4.412. PMC 1738082. PMID 12235310.
* Vaishnavi, Sandeep; Jesse Calhoun; Anjan Chatterjee (กุมภาพันธ์ 2001). "Binding Personal and Peripersonal Space: Evidence from Tactile Extinction" (PDF). *Journal of Cognitive Neuroscience*. **13** (2): 181–189. CiteSeerX 10.1.1.483.6296. doi:10.1162/089892901564243. PMID 11244544. S2CID 9438503. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 14 มิถุนายน 2010. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2012.
* Kleinman, Jonathan; Melissa Newhart; Cameron Davis; Jennifer Heidler-Gary; Rebecca Gottesman; Argye Hillis (2007). "Right hemispatial neglect: Frequency and characterization following acute left hemisphere stroke" (PDF). *Brain and Cognition*. **64** (1): 50–59. doi:10.1016/j.bandc.2006.10.005. PMC 1949495. PMID 17174459. สืบค้นเมื่อ 8 พฤษภาคม 2012.
* Kleinman, Jonathan; Melissa Newhart; Cameron Davis; Jennifer Heidler-Gary; Rebecca Gottesman; Argye Hillis (2007). "Right hemispatial neglect: Frequency and characterization following acute left hemisphere stroke (Fig.2)". *Brain and Cognition*. **64** (1): 50–59. doi:10.1016/j.bandc.2006.10.005. PMC 1949495. PMID 17174459.

  



| * ด
* ค
* ก
อาการและอาการแสดงที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวและท่าเดิน |
| --- |
| ท่าเดิน | 
* การเดินผิดปกติ
* ระบบประสาทส่วนกลาง
	+ ท่าเดินขาไขว้กัน
	+ ภาวะกล้ามเนื้อเสียการประสานงานจากสมองน้อย
	+ ท่าเดินแบบพาร์กินสัน
	+ Marche à petit pas
	+ ท่าเดินซุน
	+ ท่าเดินกระทืบ
	+ ท่าเดินแข็งเกร็ง
	+ Magnetic gait
	+ Truncal ataxia
* กล้ามเนื้อ
	+ Myopathic gait
	+ การเดินแบบเทรนเดเลนเบิร์ก
	+ Pigeon gait
* ท่าเดินยกเท้าสูง
* เดินลงน้ำหนักแล้วเจ็บ

 |
| การทำงานประสานกัน | 
* ภาวะกล้ามเนื้อเสียสหการ
* ภาวะกล้ามเนื้อเสียการประสานงานจากสมองน้อย
	+ ภาวะเสียการกำหนดระยะ
	+ ภาวะหย่อนการเคลื่อนไหวสลับอย่างเร็ว
	+ การตรวจการอ่อนแรงของแขน
	+ ภาวะกล้ามเนื้อหย่อนสหการ
* ภาวะกล้ามเนื้อเสียการประสานงานจากการรับรู้ผิดปกติ
* อาการสั่นกระพือ

 |
| การเคลื่อนไหวนอกอำนาจจิตใจ | 
* อาการสั่นหลังอัมพาต
* อาการสั่น
* อาการกล้ามเนื้อเต้นกระตุก
* การระริกของกล้ามเนื้อ

 |
| การทรงท่า | 
* Abnormal posturing
* อาการเกร็งหลังแอ่น
* การชักกระตุก
* ขากรรไกรแข็ง
* ตะคริว
* การชักเกร็ง
* กล้ามเนื้อตาเขม่น
* ข้อติดแข็ง

 |
| อัมพาต | 
* อัมพาตอ่อนเปียก
* อัมพาตหดเกร็ง
	+ อัมพาตสองข้างหดเกร็ง
	+ อัมพาตครึ่งล่างหดเกร็ง
* กลุ่มอาการ
	+ อัมพาตแขนหรือขาเดียว
	+ อัมพาตสองข้าง / อัมพาตครึ่งล่าง
	+ อัมพาตครึ่งซีก
	+ อัมพาตแขนหรือขาสามข้าง
	+ อัมพาตแขนขาสองข้าง / Quadruplegia
* สาเหตุทั่วไป
	+ รอยโรคที่เซลล์ประสาทสั่งการส่วนบน
	+ รอยโรคที่เซลล์ประสาทสั่งการส่วนล่าง

 |
| กล้ามเนื้ออ่อนแรง | 
* อัมพฤกษ์ครึ่งซีก

 |
| อื่น ๆ | 
* Rachitic rosary
* รีเฟล็กซ์ไวเกิน
	+ การสนองแบบมีดพับ

 |

| * ด
* ค
* ก
อาการ อาการแสดง และกลุ่มอาการที่สัมพันธ์กับรอยโรคที่สมองและก้านสมอง |
| --- |
| Cerebral cortex | 
* ACA syndrome
* MCA syndrome
* PCA syndrome
* Aphasia
* Frontal lobe
	+ Expressive aphasia
	+ Abulia
* Parietal lobe
	+ Receptive aphasia
	+ Hemispatial neglect
	+ Gerstmann syndrome
	+ Astereognosis
* Occipital lobe
	+ Bálint's syndrome
	+ Cortical blindness
	+ Pure alexia
* Temporal lobe
	+ Cortical deafness
	+ Prosopagnosia

 |
| Subcortex | 
* Basal ganglia
	+ Chorea
	+ Dystonia
	+ Parkinson's disease
* Thalamic syndrome

 |
| Cerebellum | 
* Lateral
	+ Dysmetria
	+ Dysdiadochokinesia
	+ Intention tremor
* Medial
	+ Cerebellar ataxia

 |
| Brainstem | 

|  |  |
| --- | --- |
| Medulla | 
* Lateral medullary syndrome/Wallenberg
	+ PICA
* Medial medullary syndrome/Dejerine
	+ ASA

 |
| Pons | 
* Upper dorsal pontine syndrome/Raymond–Céstan syndrome
* Lateral pontine syndrome (AICA) (lateral)
* Medial pontine syndrome/Millard–Gubler syndrome/Foville's syndrome (basilar)
* Locked-in syndrome
* Internuclear ophthalmoplegia
* One and a half syndrome

 |
| Midbrain | 
* Weber's syndrome
	+ ventral peduncle, PCA
* Benedikt syndrome
	+ ventral tegmentum, PCA
* Parinaud's syndrome
	+ dorsal, tumor
* Claude's syndrome

 |
| Other | 
* Alternating hemiplegia

 |

 |
| Other | 
* Upper motor neuron lesion

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |