**กวนอิม** ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ **กฺวันยิน** ตามภาษาจีนกลาง (จีนตัวย่อ: 观音; จีนตัวเต็ม: 觀音; พินอิน: *Guān Yīn*) เป็นพระโพธิสัตว์ในตามคติมหายาน เป็นองค์เดียวกันกับพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ในภาษาสันสกฤต ซึ่งมีต้นกำเนิดจากพระสูตรมหายานในประเทศอินเดีย และได้ผสมผสานกับตำนานเรื่อง**เจ้าหญิงเมี่ยวซ่าน** ของศาสนาพื้นบ้านจีนจนก่อให้เกิดเป็นพระโพธิสัตว์กวนอิมในภาคสตรีขึ้น เพื่อแสดงออกถึงความอ่อนโยน และแสดงถึงความเมตตากรุณาให้เด่นชัดยิ่งขึ้นดังเช่นความรักของมารดาที่มีต่อบุตร ซึ่งเป็นการผสมผสานกลมกลืนทางความเชื่อที่ปราศจากข้อขัดแย้ง เนื่องจากในสัทธรรมปุณฑรีกสูตรได้อธิบายว่า พระอวโลกิเตศวรนั้นสามารถแบ่งภาคเพื่อโปรดสรรพสัตว์ได้มากมายทั้งปางบุรุษและสตรี และเป็นธรรมดาของพระโพธิสัตว์มหายานที่เมื่อเข้าไปสู่ดินแดนอื่นทั้งทิเบต จีน หรือญี่ปุ่น ย่อมผสมผสานกลมกลืนได้กับเทพท้องถิ่นนั้น ๆ อย่างในกรณีพระอวโลกิเตศวรนี้ *ชาร์ล เอลเลียต* (Sir Charles Elliot) ได้ตั้งข้อสังเกตว่า "คงเนื่องมาจากความสับสนทางความคิดของชาวจีนในยุคนั้น ซึ่งบูชาเทพเจ้าต่าง ๆ ของตนอยู่แล้ว และเมี่ยวซ่านก็เป็นเทพวีรชนดั้งเดิมอยู่ก่อน เมื่อคติพระโพธิสัตว์จากอินเดียแผ่เข้าไปถึง ได้เกิดการผสานทางวัฒนธรรมเปลี่ยนชื่อเสียง คงไว้เพียงแต่คุณลักษณะต่าง ๆ พอให้แยกออกว่าเป็นพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์"

พระโพธิสัตว์กวนอิมในตำนานฝ่ายจีน
--------------------------------

**พระโพธิสัตว์กวนอิม** (ประสูติ 19 เดือนยี่จีน) เดิมเป็นเทพธิดาซึ่งต้องการช่วยปลดเปลื้องทุกข์ภัยแก่มวลมนุษย์ ในชาติสุดท้ายจึงจุติลงมายังโลกมนุษย์นาม เจ้าหญิงเมี่ยวซ่าน เป็นพระราชธิดาองค์เล็กของกษัตริย์แห่งอาณาจักรซิงหลิง พระนามว่า **พระเจ้าเมี่ยวจวง** กับ**พระนางเซี่ยวหลิน** (พระนางเป๋าเต๋อ) มีพระพี่นาง 2 พระองค์ คือ **เจ้าหญิงเมี่ยวอิม** และ**เจ้าหญิงเมี่ยวหยวน**

ในเยาว์วัย เจ้าหญิงเมี่ยวซ่าน ทรงเป็นพุทธมามกะ รู้แจ้งในหลักธรรมลึกซึ้ง ตั้งพระทัยแน่วแน่จะบำเพ็ญภาวนา เพื่อหลุดพ้นสังสารวัฏ ทรงออกบวชวันที่ 19 เดือน 9 พระเจ้าเมี่ยวจวงไม่เห็นด้วย จึงบังคับให้เลือกราชบุตรเขย เพื่อจะได้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อไป แต่เจ้าหญิงเมี่ยวซ่านไม่สนพระทัยเรื่องลาภ ยศ สรรเสริญ อันจอมปลอม แม้จะถูกพระบิดาดุด่าอย่างไร พระองค์ก็ไม่เคยนึกโกรธเคืองแต่อย่างใด

ต่อมาเจ้าหญิงเมี่ยวซานได้ถูกขับไปทำงานหนักในสวนดอกไม้ เช่น หาบน้ำ ปลูกดอกไม้ ทั้งนี้เพื่อทรมานให้เปลี่ยนความตั้งใจ แต่ก็มีเหล่ารุกขเทวดามาช่วยทำแทนให้ทั้งหมด เมื่อพระเจ้าเมี่ยวจวงเห็นว่าไม่ได้ผล จึงรับสั่งให้หัวหน้าแม่ชี นำเจ้าหญิงเมี่ยวซาน ไปอยู่ที่วัดนกยูงขาว และให้เอางานของแม่ชีทั้งวัดมอบให้เจ้าหญิงเมี่ยวซ่านทำพระองค์เดียว แต่พระองค์มีพระทัยเด็ดเดี่ยว ไม่เกี่ยงงานการต่างๆ ก็มีเหล่าเทพารักษ์มาช่วยทำแทนให้อีก พระเจ้าเมี่ยวจวงเข้าพระทัยว่า พวกแม่ชีไม่กล้าเคี่ยวเข็ญใช้งานหนัก ก็ยิ่งทรงกริ้วหนักขึ้น สั่งให้ทหารเผาวัดนกยูงขาวจนวอดเป็นจุณไป พร้อมกับพวกแม่ชีทั้งวัด มีแต่เจ้าหญิงเมี่ยวซ่านเท่านั้นที่ปลอดภัยรอดชีวิตมาได้

พระเจ้าเมี่ยวจวงทรงทราบดังนั้น จึงรับสั่งให้นำตัวเจ้าหญิงเมี่ยวซ่านไปประหารชีวิต เทพารักษ์คอยคุ้มครองเจ้าหญิงเมี่ยวซ่านอยู่ โดยเนรมิตทองทิพย์เป็นเกราะห่อหุ้มตัว คมดาบของนายทหารจึงไม่อาจระคายพระวรกาย ดาบหักถึง 3 ครั้ง 3 ครา พระเจ้าเมี่ยวจวงทรงกริ้วยิ่งนัก โดยเข้าพระทัยว่านายทหารไม่กล้าประหารจริง จึงให้ประหารนายทหารแทน แล้วรับสั่งให้จับเจ้าหญิงเมี่ยวซ่านไปแขวนคอ ทว่าผ้าแพรที่แขวนคอก็ขาดสะบั้นลงอีก ทันใดนั้นปรากฏมีเสือเทวดาตัวหนึ่งได้นำเจ้าหญิงเมี่ยวซ่านขึ้นพาดหลังแล้วเผ่นหนีไปที่เขาเซียงซัน ต่อมา เทพไท่ไป๋ได้แปลงร่างเป็นชายชรามาโปรดเจ้าหญิงเมี่ยวซ่าน ชี้แนะเคล็ดวิธีการบำเพ็ญเพียรเครื่องดับทุกข์ จนสามารถบรรลุมรรคผลสำเร็จธรรม วันที่ 19 เดือน 6 ข้างฝ่ายพระเจ้าเมี่ยวจวงเข้าพระทัยว่า เจ้าหญิงเมี่ยวซ่านถูกเสือคาบไปกินเสียแล้ว จึงไม่ได้ติดใจตามราวีอีก

ต่อมาไม่นานบาปกรรมที่พระองค์ก่อไว้ส่งผล เกิดป่วยด้วยโรคร้ายแรง ไม่มียารักษาให้หายได้ เจ้าหญิงเมี่ยวซ่านได้ทรงทราบด้วยญาณวิถีว่า พระเจ้าเมี่ยวจวงกำลังประสบเคราะห์กรรมอย่างหนัก ด้วยความกตัญญูกตเวทีเป็นเลิศ มิได้ถือโทษโกรธการกระทำพระบิดาแม้แต่น้อย ทรงได้สละดวงตาและแขนสองข้าง เพื่อรักษาพระบิดาจนหายจากโรคร้าย ว่ากันว่า ภายหลังสำเร็จอรหันต์ ได้ดวงตาและพระกรคืน เคยแสดงปาฏิหาริย์เป็นปางกวนอิมพันมือ เจ้าหญิงเมี่ยวซ่านนั้น ตอนแรกเป็นชาวพุทธ ตอนหลังเทพไท่ไป๋ได้มาโปรด ชี้แนะหนทางดับทุกข์ เหตุนี้พระโพธิสัตว์กวนอิมจึงเป็นเทพทั้งฝ่ายพุทธและฝ่ายเต๋าในเวลาเดียวกัน

พระโพธิสัตว์กวนอิมในภาคบุรุษเพศ
-------------------------------

พระโพธิสัตว์กวนอิม วัดยานนาวา กรุงเทพฯ
สำหรับรูปประติมากรรมพระแม่กวนอิมในลักษณะของเพศหญิงที่เป็นที่นับถือกันในปัจจุบันนั้น แท้จริงแล้ว เมื่อครั้งศาสนาพุทธแรกเผยแผ่จากอินเดียสู่จีนนั้น รูปลักษณ์ของพระอวโลกิเตศวร(พระโพธิสัตว์กวนอิม)ก็เป็นภาพของพระโพธิสัตว์เพศชายเช่นเดียวกับในอินเดีย สันนิษฐานว่า คติเกี่ยวกับรูปเคารพพระโพธิสัตว์กวนอิม น่าจะมีมาตั้งแต่สมัยสามก๊กและราชวงค์จิ้น จนกระทั่งถึงสมัยหนานเป่ยเฉา หลักฐานสำคัญก็คือ รูปวาดจิตรกรรมฝาผนังและรูปปฏิมากรรมแกะสลักพระโพธิสัตว์กวนอิมที่ปรากฏอยู่ในถ้ำม่อเกา (莫高; โม่เกา ตามภาษาจีนกลาง) ที่สร้างขึ้นในช่วงหนานเป่ยเฉานั้น เป็นภาพของพระอวโลกิเตศวร (พระโพธิสัตว์กวนอิม) ที่มีลักษณะแบบเพศชาย มีริมฝีปากหนาและมีหนวดเครา ส่วนเหตุผลของความเปลี่ยนแปลงจากบุคลิกลักษณะของพระอวโลกิเตศวรที่เดิมเป็นเพศชายจนแปรเปลี่ยนเป็นเพศหญิงนั้น นักประติมานวิทยา สันนิษฐานว่า น่าจะมาจากเหตุผล 2 ประการ

ประการแรก นั้นคือ พระโพธิสัตว์กวนอิมเป็นผู้ทรงโปรดสัตว์โลก ผู้ตกทุกข์ได้ยาก และในสมัยโบราณนั้น ผู้หญิงมักได้รับการกดขี่ข่มเหงและทุกข์ทรมานมากกว่าเพศชาย จึงเกิดภาพลักษณ์ในด้านที่เป็นเพศหญิง เพื่อช่วยเหลือสตรีให้หลุดพ้นจากบ่วงกรรม

ประการที่สอง นั้นคือ ผู้หญิงเป็นเพศที่มีความอ่อนโยนและมีจิตใจที่ดีงามกว่าเพศชาย โดยเฉพาะความรักของผู้เป็นมารดา อันเป็นสัญลักษณ์ของความเมตตาการุณย์ต่อบุตร

ดังนั้น จึงเชื่อกันว่า นี้คือเหตุเปลี่ยนแปลงของภาพแห่งลักษณะพระโพธิสัตว์กวนอิมที่แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นเพศหญิงในที่สุด

ในด้านศิลปกรรมจีน ได้สะท้อนสัญลักษณ์ของพระโพธิสัตว์กวนอิมที่แสดงถึงความเมตตากรุณา อาทิ ภาพพระแม่กวนอิมยืนประทับบนหลังมังกรกลางมหาสมุทร, ภาพพระแม่กวนอิมพรมน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์จากกิ่งหลิวในแจกัน, ภาพพระแม่กวนอิมประทับนั่งกลางป่าไผ่, ภาพพระแม่กวนอิมปางประทานบุตร และภาพพระแม่กวนอิมพันมือ เป็นต้น

แต่ไม่ว่าจะแสดงภาพแห่งพระแม่กวนอิมในลักษณะใด พระองค์ก็ยังทรงเป็นสัญลักษณ์ของพระโพธิสัตว์ผู้เปี่ยมด้วยเมตตากรุณา ที่ประทับอยู่กลางใจของผู้ศรัทธาจนถึงปัจจุบัน

ความเชื่อ
---------

องค์หนานไห่กวนอิม (南海观音)
ความเชื่อที่มีความเกี่ยวข้องกับพระโพธิสัตว์กวนอิมมีหลากหลายความเชื่อด้วยกัน เช่น

### ในไซอิ๋ว

ชาวจีนเชื่อว่า พระโพธิสัตว์กวนอิมยังมีบทบาทในวรรณกรรมเรื่องไซอิ๋ว โดยเริ่มแรกทีเดียวซุนหงอคงไม่เชื่อฟังพระถังซำจั๋ง พระแม่กวนอิมจึงประทานเชือกประหลาดและมาบอกพระถังซำจั๋งว่า จงรับรัดเกล้านี้ไป ถ้าหากสวมไปแล้ว แล้วพูดว่า **รัดเกล้า** รอบเดียว ก็จะปวดหัวเหมือนมีสิ่งใดมัดศีรษะ

### ตามคติมหายาน

ส่วนอีกความเชื่อหนึ่งคือ ท่านสถิตย์ ณ เกาะผู่ถัวชาน (普陀山) และปฏิบัติธรรม ณ ที่นั่น (ปัจจุบันมีเทวรูปองค์ใหญ่เป็นพระแม่กวนอิมปางทรงธรรมจักรในพระหัตถ์ซ้าย ส่วนพระหัตถ์ขวาทำพระกิริยาห้าม มองไปที่ทะเลใต้ เรียกว่า **หนานไห่กฺวันยิน** (南海觀音; หล่ำไฮ้กวงอิม ตามสำเนียงแต้จิ๋ว))

นอกจากนี้ ผู้ที่นับถือ(โดยเฉพาะในไทย)มีเคล็ดลับบอกว่า ผู้ใดนับถือพระแม่กวนอิม ก็จะไม่สามารถรับประทานเนื้อสัตว์ประเภทเนื้อวัวและเนื้อควาย และเชื่อกันว่า ถ้าผู้ใดกัดกินเนื้อว้วควายเข้าไปแม้แต่คำเดียว อาจหมายถึงกินพระเจ้าเมี่ยวจวง[]

### พระอัครสาวก

พระสุธนกุมาร และธิดาพญามังกร
วัดโฮรีว
รูปเคารพพระโพธิสัตว์กวนอิมมักมีเด็กชายและ เด็กหญิงหรือสาวกเบื้องซ้ายเบื้องขวาอยู่เคียงข้างเสมอ โดยถูกเรียกทับศัทพ์เป็นคำจีนว่า กิมท้ง คือเด็กชายผู้ที่ทุบศีรษะเจ้าหญิงเมี่ยวซ่านจนดวงปราณละสังหารได้นั้นเอง และ เง็กนึ้งคือสาวใช้ผู้ปวารณาเป็นข้ารับใช้พระองค์ขณะเป็นภิกษุณี บางตำนานว่ากิมท้ง คือ บุตรชายคนรองแห่งเทพถือเจดีย์ (บิดาแห่งนาจา) นามว่า "ซ่านไฉ่"ซึ่งถวายตัวเป็นพุทธสาวกแห่งพระโพธิสัตว์กวนอิม และส่วนเง้กนึ้งบางตำนานกล่าวว่าคือ ธิดาพญามังกร นามว่าหลงหนี่ซึ่งเป็นพระธิดาแห่งเจ้าสมุทรผัวเจี๋ยหลัวปวารณาตนเป็นสาวกของพระโพธิสัตว์กวนอิม แต่บางตำนานว่า ซ่านไฉ่ กับ หลงหนี่เป็นพระโพธิสัตว์โดยมีเทวตำนานดังนี้ ตอนที่เจ้าหญิงหลงหนี่อายุได้ 8 พรรษาได้มีโอกาสฟังพระธรรมเทศนาจากพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ บังเกิดเห็นดวงตาเห็นธรรมจึงเสด็จขึ้นจากวังบาดาล ยังชมพูทวีปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า และถวายตัวเป็นสาวก และต่อมาไม่นานสำเร็จมรรคผลเป็นพระโพธิสัตว์ ส่วนซ่านไฉ่นั้นเป็นบุตร 1 ใน 500 คนแห่งผู้เฒ่าฝูเฉิง เกิดเห็นว่าทุกสรรพสิ่งเป็นสิ่งไม่เที่ยงมาแต่ไหนแต่ไร ด้วยเหตุนี้จึงสนใจศึกษาพระธรรมโดยได้รับคำชี้แนะจากพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ และได้รับการสั่งสอนจากภิกษุ ถึง 53 รูป ผ่านอุปสรรคต่างๆจนบรรลุสู่การเป็นพระโพธิสัตว์.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คาถาสวดบูชาเจ้าแม่กวนอิม : บทสวดมนต์ บทสวดคาถา ต่างๆ". *www.baanjomyut.com*.
2. ↑  "นะโม กวงซิอิม ผ่อสัก - มนต์คาถา แห่งดินแดนสุวรรณภูมิ - Baan Jompra - Powered by Discuz!". *www.baanjompra.com*.

* Suzanne E Cahill: *Transcendence & Divine Passion. The Queen Mother of the West in Medieval China*, Stanford University Press, Stanford, 1993, ISBN 0-8047-2584-5
* Martin Palmer, Jay Ramsay, Man-Ho Kwok: *Kuan Yin. Myths and Prophecies of the Chinese Goddess of Compassion*, Thorsons, San Francisco 1995, ISBN 1-85538-417-5
* William Stoddart: *Outline of Buddhism*, The Foundation for Traditional Studies, Oakton, Virginia, 1996.
* Kuan Ming: *Popular Deities of Chinese Buddhism*, Buddha Dharma Education Association Inc, 1985
* Chun-fang Yu, *Kuan-yin, The Chinese Transformation of Avalokitesvara*, Columbia University Press, New York, 2001, ISBN 0-231-12029-X
* John Blofeld: *Bodhisattva of Compassion. The Mystical Tradition of Kuan Yin*, Shambhala, Boston 1988, ISBN 0-87773-126-8
* Miao Yun: *Teachings in Chinese Buddhism: Selected Translation of Miao Yun*, Buddha Dharma Education Association Inc, 1995
* Evolution of Avalokitesvara  เก็บถาวร 2006-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Lotus Sutra: CHAPTER TWENTY-FIVE THE UNIVERSAL DOOR OF GUANSHI YIN BODHISATTVA (THE BODHISATTVA WHO CONTEMPLATES THE SOUNDS OF THE WORLD) (Translated by The Buddhist Text Translation Society in USA)
*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* - เจ้าแม่กวนอิม 观世音
* Sinicization of Buddhism - White Robe Guan Yin - explanation of how Avalokiteshvara transformed into Guan Yin in Chinese Buddhism
* Buddhanet: Kuan Yin  Description on Kuan Yin
* Heart Sutra  เก็บถาวร 2012-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Explanation on Kuan Yin and the Heart Sutra
* Detailed history of Miao Shan  เก็บถาวร 2014-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Legend of Miao Shan
* Tzu-Chi organisation: Kuan Yin, Buddhist perspective  เก็บถาวร 2006-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Kuan-yin Devotion in China เก็บถาวร 2010-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Chün-fang Yü
* Surangama Sutra เก็บถาวร 2009-08-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Buddhist Text Translation Society. Chapter 6 details Kuan Yin's powers.
* Kwan Yin and the Swallows
* Images and travelling impressions - in Spanish

| * ด
* ค
* ก
บุคคลศักดิ์สิทธิ์ในคติพุทธศาสนาแบบจีน |
| --- |
| พระพุทธเจ้า | 
* พระศากยมุนีพุทธะ (Shìjiā Fó)
* พระอมิตาภพุทธะ (Āmítuó Fó)
* พระไภษัชยคุรุฯ (Yàoshī Fó)
* พระไวโรจนพุทธะ (Pílú Zhēnǎ Fó)

 |  |
| พระโพธิสัตว์ | 
* พระแม่กวนอิมมหาโพธิสัตว์ (พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์)
* พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ (Wénshūshili)
* พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ (Pǔxián)
* พระกษิติครรภโพธิสัตว์ (ตี้จ้างหวัง)
* พระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์ (Dàshìzhì)
* พระวัชรปาณีโพธิสัตว์ (Jīngāng Shǒu)
* ปู๊กุ่ยผู่สัก (พระศรีอริยเมตไตรย)
* พระจุนทีโพธิสัตว์ (Zhǔntí)

 |
| เทพเจ้า | 
* จตุโลกบาล (ซื่อเทียนหวัง)
* กวนอู (สังฆรามโพธิสัตว์, เฉียหลันผูซ่า)
* พระเวทโพธิสัตว์, พระสกันทะ (Wéituó)
* พระยม (Yán Wáng)
* จี้กง
* สุธนกุมาร (Shan Cai)
* ธิดาพญามังกร (Long Nü)
* พระแม่มริจิ (Mólìzhītiān)
* เสี่ยอึ้งกง

 |
| ภิกษุ | 
* พระมหากัสสปะ
* พระอานนท์
* พระมหาโมคคัลลานะ
* พระโพธิธรรม (ตั๊กม้อ)
* An Shigao
* พระเสวียนจั๋ง (พระถังซำจั๋ง)
* Fǎxiǎn
* พระอี้จิง
* Shàn Dào
* Huìguǒ
* จักรพรรดิฮั่นหมิง
* จักรพรรดิเหลียงอู่
* สิบแปดอรหันต์

 |
| 
* พุทธศาสนามหายาน
* นิกายสุขาวดี
* นิกายฉาน (เซ็น)
* ลัทธิตันตระ
* เทววิทยาจีน
* ศาสนาในประเทศจีน

 |

| * ด
* ค
* ก
บุคคลศักดิ์สิทธิ์ในคติพุทธศาสนาแบบญี่ปุ่น |
| --- |
| พระพุทธเจ้า (เนียวไร-บุ) | 
* พระไวโรจนพุทธะ (ไดนิจิเนียวไร)
* พระอโมฆสิทธิพุทธะ (ฟุคุโจะจุเนียวไร)
* พระอมิตาภพุทธะ (อะมิดะเนียวไร)
* พระอักโษภยพุทธะ (อะชุคุเนียวไร)
* พระรัตนสัมภวพุทธะ (ฮชโชเนียวไร)
* พระศากยมุนีพุทธเจ้า (ชะคะเนียวไร)
* พระไภษัชยคุรุพุทธะ (ยะคุชิเนียวไร)

 |  |
| พระโพธิสัตว์ (โบซัตสึ-บุ) | 
* พระวัชรปารมิตาโพธิสัตว์ (คงโง-ฮะระมิตสึ)
* พระวัชรสัตว์ (คงโงสัตตะ)
* พระศรีอริยเมตไตรย (มิโระคุ)
* พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์  (คันนง)
* พระสมันตภัทรโพธิสัตว์ (ฟุเง็น)
* พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ (มงจู)
* พระมหาประติสารโพธิสัตว์ (ไดซุอิงุ)
* พระกษิติครรภโพธิสัตว์ (จิโซ)
* พระอากาศครรภโพธิสัตว์ (โคะคุโซ)
* พระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์ (เซชิ)

 |
| วิทยาราช (เมียวโอ-บุ) | 
* อจละ (ฟุโดเมียวโอ)
* วัชรยักษ์ (คงโงะยะฉะเมียวโอ)
* กุณฑลี (งุนดะลิเมียวโอ)
* ไตรโลกยวิชยะ (โงะซันเซเมียวโอ)
* ยมานตกะ (ไดอิโทะคุเมียวโอ)
* ราคราช (ไอเซ็นเมียวโอ)
* อุจฉุศมะ (อุสุสะมะ)
* หยครีวะ (บะโทะคันนง)
* มหามายูรี (คุจะคุเมียวโอ)

 |
| เทวดา (เท็น-บุ) | 
* จตุโลกบาล (ชิเท็นโน)
* มารีจี (มาริชิ-เท็น)
* มหากาล (ไดโคะคุเท็น)
* พระสุรัสวดี (เบ็นไซเท็น)
* พระพรหม (บนเท็น)
* ปู้ไต้ (โฮเท)
* จูโรจิน
* ฟุคุโระคุจู
* ท้าวเวสสุวรรณ (บิชะมงเท็น)
* Ebisu
* อุงะจิน

 |
| อวตาร (ซุยจะคุชิน-บุ) | 
* Izuna Gongen
* Atago Gongen
* Konpira Daigongen

 |
| พุทธศาสนิกชน (โคโซ・โซะชิ-บุ) | 
* พระโพธิธรรม (ดะรุมะ)
* เจ้าชายโชโทะคุ
* Kōbō Daishi
* Dengyō Daishi
* Dōgen Kigen
* พระโฮะเน็งโชนิน
* พระชินรังโชนิน
* พระนิชิเร็ง
* สิบหกอรหันต์

 |
| 
* เซน
* เท็นได
* นิกายสุขาวดี
* วัชรยาน
* ลัทธิตันตระ
* นิกายชินงน
* นิกายนิชิเรน
* เทพปกรณัมญี่ปุ่น

 |

| * ด
* ค
* ก
ไซอิ๋ว |
| --- |
| ฉบับละครทีวี • ฉบับการ์ตูนทีวี • ตัวละครในไซอิ๋ว • รายชื่อตอน |
| ตัวละครหลัก | พระถังซัมจั๋ง • ซึงหงอคง • ตือโป๊ยก่าย • ซัวเจ๋ง |
| ตัวละครรอง | เง็กเซียนฮ่องเต้ • ยี่หนึงจินกุน • ถักทะลีทีอ๋อง • มูจา • นาจา • อั้งฮั้ยยี้ • เจ้าแม่กวนอิม • กือเล่งสืน • ไทแป๊ะกิมแช • ไท้เสียงเล่ากุน |