recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**มณฑลอุบล** เป็นมณฑลที่ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2455 โดยแยกออกจากมณฑลอีสาน (มณฑลลาวกาว หรือ มณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ) จน พ.ศ. 2469 ยุบมณฑลอุบล ร้อยเอ็ด ขึ้นกับมณฑลนครราชสีมา

ประวัติ
-------

เมืองอุบลราชธานีเริ่มตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2321 โดยมีพระปทุมวรราชสุริยวงศ์เป็นผู้ปกครอง ในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์เมืองในอีสานขึ้นตรงต่อกรุงรัตนโกสินทร์ในฐานะหัวเมืองประเทศราชและหัวเมืองอีสาน โดยยังคงปกครองในระบบอาญาสี่

จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เริ่มมีการปฏิรูปหัวเมืองอีสาน โดยเมื่อ พ.ศ. 2434 มีการรวมหัวเมืองลาวฝ่ายตะวันออกและหัวเมืองลาวฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนือ เรียก **มณฑลลาวกาว** หรือ **มณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น **มณฑลอีสาน** ได้รวมหัวเมือง 5 บริเวณ คือ อุบลราชธานี จำปาศักดิ์ ขุขันธ์ สุรินทร์ และร้อยเอ็ด ตั้งที่บัญชาการมณฑลที่เมืองอุบลราชธานี บริเวณอุบล มี 3 เมือง บริเวณจำปาศักดิ์มีเมืองเดียว บริเวณขุขันธ์มี 3 เมือง บริเวณสุรินทร์มี 4 เมือง และบริเวณร้อยเอ็ดมี 5 เมือง ต่อมา พ.ศ. 2455 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้แยกมณฑลอีสานออกเป็น 2 มณฑล คือ มณฑลร้อยเอ็ด และมณฑลอุบล โดยมณฑลอุบลประกอบด้วย 3 เมือง คือ เมืองอุบลราชธานี ขุขันธ์ซึ่งต่อมาเปลี่ยนมาเป็นศรีสะเกษ ตามชื่อที่ตั้งเมืองเดิม และสุรินทร์ มีที่ทำการมณฑลคงอยู่ที่ศาลารัฐบาลอุบล และข้าราชการมณฑลยังคงเป็นคณะเดิม โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายพระยาศรีธรรมาศกราช (ปิ๋ว บุนนาค) เมื่อครั้งเป็นพระยาวิเศษสิงหนาท ปลัดมณฑลประจำจังหวัดขุขันธ์ มาดำรงตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลมณฑลอุบล

พ.ศ. 2456 มีพระราชโองการให้รวมมณฑลอุดร มณฑลอุบล และมณฑลร้อยเอ็ดเป็นภาค เรียกว่า "ภาคอีสาน" ตั้งที่บัญชาการมณฑลภาคที่เมืองอุดรธานี ให้พระยาราชนุกิจวิบูลย์ภักดี (อวบ เปาวโลหิต) ดำรงตำแหน่งอุปราชภาคอีสาน และสมุหเทศาภิบาลมณฑลอุดรอีกตำแหน่งหนึ่ง จนกระทั่ง พ.ศ. 2469 ยุบมณฑลอุบล ร้อยเอ็ด ขึ้นกับมณฑลนครราชสีมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  *มณฑลเทศาภิบาล : วิเคราะห์เปรียบเทียบ*, 16.
2. ↑  *มณฑลเทศาภิบาล : วิเคราะห์เปรียบเทียบ*, 18.
3. ↑  "การเมืองการปกครองเมืองอุบลราชธานี". งานข้อมูลท้องถิ่น สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
4. ↑  "การปฏิรูปการปกครอง".

### บรรณานุกรม

* วุฒิชัย มูลศิลป์. "มณฑลเทศาภิบาล : วิเคราะห์เปรียบเทียบ" (PDF). สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-07-16. สืบค้นเมื่อ 2021-08-31.

| * ด
* ค
* ก
จังหวัดและเขตการปกครองของประเทศไทยในอดีต และโครงการจัดตั้งในอนาคต |
| --- |
| อดีต | 

|  |  |
| --- | --- |
| มณฑล | 
* กรุงเก่า (อยุธยา)
* กรุงเทพ
* จันทบุรี
* ไทรบุรี
* นครไชยศรี
* นครราชสีมา
* นครศรีธรรมราช
* นครสวรรค์
* บูรพา (เขมร)
* ปราจิณบุรี
* ปัตตานี
* พายัพ (ลาวเฉียง)
* พิษณุโลก
* เพชรบูรณ์
* ภูเก็ต
* มหาราษฎร์
* ร้อยเอ็ด
* ราชบุรี
* สุราษฎร์
* อีสาน (ลาวกาว)
* อุดร (ลาวพวน)
* อุบล

 |
| จังหวัด | 
* กระบินทร์บุรี
* ขุขันธ์
* ตะกั่วป่า
* ธนบุรี
* ธัญญบุรี
* นครจัมปาศักดิ์
* นครหลวงกรุงเทพธนบุรี
* พระตะบอง
* พระนคร
* พระประแดง
* พิบูลสงคราม
* มีนบุรี
* ลานช้าง
* สวรรคโลก
* สายบุรี
* หล่มศักดิ์
* หลังสวน

 |
| อื่น ๆ | 
* เทศบาลเมืองพระตะบอง
* อำเภอเมืองพาน
* สหรัฐไทยเดิม
* สี่รัฐมาลัย

 |

 |  |
| โครงการ | 

|  |  |
| --- | --- |
| ไม่ผ่านพิจารณา | 
* ปทุมทอง (2498)
* ชุมแพ (2518, 2546)
* ภูเขียว (2519)
* สุวรรณภูมิมหานคร (2545)
* แม่สอด (2547)
* พระนารายณ์ (2547)
* ไกลกังวล (2549)
* ฝาง (2552)
* บัวใหญ่ (2555)

 |
| รอพิจารณา | 
* ทุ่งสง (2563)
* แม่สะเรียง (2564)

 |

 |
**กระทรวงกลาโหมสหพันธ์** (เยอรมัน: *Bundesministerium der Verteidigung*) ย่อเป็น **BMVg** เป็นกระทรวงส่วนกลางของประเทศเยอรมนี นำโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหพันธ์ ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของบุนเดิสแวร์ ที่ทำการกระทรวงกลาโหมตั้งอยู่ที่นครบ็อน และมีสำนักงานย่อยอยู่ในกรุงเบอร์ลิน

ประเทศเยอรมนีมีการก่อตั้งกระทรวงทางทหารเมื่อปี 1919 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในชื่อกระทรวงไรชส์แวร์ (*Reichswehrministerium*) และต่อมาในปี 1935 ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงการสงคราม (*Kriegsministerium*) จากนั้นในปี 1938 ฮิตเลอร์ยุบกระทรวงและแทนที่ด้วยกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์

เมื่อประเทศเยอรมนีแตกออกเป็นเยอรมนีตะวันตก–เยอรมนีตะวันออกภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลเยอรมนีตะวันตกตั้งกระทรวงกลาโหมขึ้นในปี 1955 ที่กรุงบ็อนซึ่งเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีตะวันตกในขณะนั้น 

สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีไม่มีตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก-ทหารเรือ-ทหารอากาศ กฎหมายกำหนดให้อำนาจดังกล่าว เป็นอำนาจโดยตรงของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม มาตรา 65a ของกฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมดำรงตำแหน่งเป็น *ผู้บัญชาการและผู้ถืออำนาจสั่งการเหนือกองทัพสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี* (*Befehls- und Kommandogewalt über die Streitkräfte der Bundesrepublik Deutschland*) มาตรา 115b บัญญัติว่า ในภาวะป้องกันประเทศซึ่งถูกประกาศโดยสภาสหพันธ์ อำนาจดังกล่าวจะถูกโอนไปที่นายกรัฐมนตรีสหพันธ์

กระทรวงกลาโหมมีเจ้าหน้าที่ทั้งหมด 3,730 คน ในจำนวนนี้ทำงานอยู่ในบ็อน 3,230 คน และทำงานอยู่ในเบอร์ลินราว 500 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Bundeshaushalt". *www.bundeshaushalt.de*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2002-11-02. สืบค้นเมื่อ 7 May 2021.
2. ↑  Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland Art 65a

| * ด
* ค
* ก
กระทรวงของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี |
| --- |
| 
* กลาโหม
* ยุติธรรมและคุ้มครองผู้บริโภค
* การคลัง
* กระทรวงมหาดไทย สิ่งปลูกสร้าง และชุมชน
* การต่างประเทศ
* เศรษฐกิจและพลังงาน
* แรงงานและกิจการสังคม
* กิจการครอบครัว ผู้สูงอายุ สตรีและเยาวชน
* สิ่งแวดล้อม อนุรักษ์ธรรมชาติ และความปลอดภัยนิวเคลียร์
* โภชนาการและเกษตรกรรม
* ความร่วมมือและพัฒนาการทางเศรษฐกิจ
* สุขภาพ
* คมนาคมและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล
* ศึกษาธิการและการวิจัย

 | Bundesadler |
"**ดิสอิลลูชัน**" (อังกฤษ: Disillusion) เป็นซิงเกิลเปิดตัวของซาจิ ทาอินากะ ที่วางจำหน่ายในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ซึ่งเพลงเด่นของซิงเกิลนี้ได้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดสำหรับแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ในตอนที่ 1 ถึงตอนที่ 14 ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงที่มาจาการนำเพลงธีม *THIS ILLUSION* ของ เฟท/สเตย์ ไนท์ ในฉบับเกมมาเรียบเรียงใหม่อีกด้วย

หมายเลขรหัสของซีดีซิงเกิลนี้คือ GNCX-0001.

รายชื่อเพลง
-----------

1. **ดิสอิลลูชัน**

* เนื้อร้อง: (ญี่ปุ่น: ฮากะ เคย์ตะ; โรมาจิ: *芳賀敬太*)
* ทำนอง: NUMBER 201
* เรียบเรียง: (ญี่ปุ่น: คาวาอิ เคนจิ; โรมาจิ: *十川健司*)

2. **วาสุเระ คาเคะเทอิตะ โนะ คะนะ** (ญี่ปุ่น: 忘れかけていたのかな; โรมาจิ: *Wasure kaketeita no kana*; ทับศัพท์: lit. แปลกจริง ฉันลืมอะไรที่ฉันมีอยู่ไปนะ)

* เนื้อร้อง: ซะชิ ทะอินะกะ
* ทำนอง: ซะชิ ทะอินะกะ
* เรียบเรียง: (ญี่ปุ่น: ยามาคาวะ เอสุโกะ; โรมาจิ: *山川恵津子*)

3. **ดิสอิลลูชัน -instrumental-**

4. **วาสุเระ คาเคะเทอิตะ โนะ คะนะ -instrumental-**

ตำแหน่งในออริคอนนชาร์ต
----------------------

ยอดจำหน่ายของออริคอนนรายสัปดาห์ (ญี่ปุ่น)

| วันที่ | ตำแหน่ง | ยอดขายรายสัปดาห์ | ยอดขายรวม |
| --- | --- | --- | --- |
| สัปดาห์แรก | 13 | 13,633 | 13,633 |
| สัปดาห์ที่สอง | 33 | 4,439 | 18,072 |

**ยอดจำหน่ายทั้งหมด:** 18,072

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลโดยออริคอนน
**ชีจีมี** (지짐이) หรือ **พูชิมแก** (부침개) หรือ ช็อน (전) หรืออาจแปลว่า **แพนเค้กเกาหลี** เป็นอาหารเกาหลีที่ที่ทำโดยการรวมส่วนผสมต่าง ๆ กับแป้งที่ละลายและส่วนผสมอื่น ๆ แล้วทอดให้แบนในน้ำมัน

ภาพรวม
------

ชีจีมีมีอยู่หลายประเภทแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับภูมิภาค แต่ประเภทที่รู้จักกันทั่วไปในญี่ปุ่นจะบาง และกรอบนอกนุ่มใน กินพร้อมกับน้ำจิ้ม ที่ญี่ปุ่น ในร้านอาหารเกาหลีส่วนใหญ่จะมีเสิร์ฟชีจีมี นอกจากนี้ยังมีผงชีจีมีจำหน่ายในซูเปอร์มาร์เก็ต ทำให้เป็นอาหารเกาหลีที่คุ้นเคยดีในญี่ปุ่น

ในเกาหลี ผู้คนชอบกินชีจีมีพร้อมกับการดื่มมักก็อลลี และยังมีธรรมเนียมการกินชีจีมีในวันที่ฝนตกด้วย ว่ากันว่ามีที่มาจากการที่เสียงอบชีจีมีคล้ายกับเสียงฝนที่ตกลงมา หรืออาจมาจากประเพณีที่มีการย่างชีจีมีกินร่วมกับมักก็อลลีในวันที่ฝนตกซึ่งไม่สามารถทำการเกษตรได้ และก็ยังอาจเป็นไปได้ว่าเพราะเป็นอาหารยอดนิยมที่ทำง่าย ๆ จากของที่มีในบ้านจึงเหมาะจะทำกินในวันที่อากาศไม่ดีซึ่งไม่สามารถออกนอกบ้านได้ นอกจากนี้ยังเป็นอาหารจานสำคัญในพิธีกรรมอีกด้วย

ชีจีมี (ช็อน) ที่ใส่ต้นหอมเรียกว่า **พาจ็อน** (파전) และถ้าใส่อาหารทะเลจะเรียกว่า **แฮมุลพาจ็อน** (해물파전) พาจ็อนจากเขตทงแนเมืองปูซานเรียกว่า **ทงแนพาจ็อน** (동래파전) เป็นที่รู้จักในฐานะอาหารแบบดั้งเดิมที่เป็นตัวแทนของเมืองปูซาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "지짐-이". *標準国語大辞典*. 国立国語院. สืบค้นเมื่อ 2023-12-08.
2. 1 2  日本経済新聞社・日経BP (2018-06-19). "韓国式お好み焼き、チヂミはなぜ雨の日に食べる?". *NIKKEI STYLE*. สืบค้นเมื่อ 2022-06-01.
3. ↑  "Korean pancake flips for wine パジョンはワインのお供". *サンフランシスコ・クロニクル* (ภาษาอังกฤษ). 2008-03-21. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-08. สืบค้นเมื่อ 2021-12-26.
4. ↑  平原奈央子 (2022-07-22). "「東萊パジョン」雨の日にマッコリといかが　【釜山レシピ】". 西日本新聞. สืบค้นเมื่อ 2023-02-17.
**หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย)** หรือนายเสมใส บุตรชายของพระยาตานี(ขวัญซ้าย)ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่2 ในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่ง

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เกิดเหตุการณ์ต่อต้านอำนาจจากกรุงเทพฯ เพราะหัวเมืองมลายูปัตตานีได้ถูกเกณฑ์ไปร่วมทำสงครามกับเมืองไทรบุรี ซึ่งถือว่าเป็นหัวเมืองมลายูที่เป็นเครือญาติกับหัวเมืองมลายูปัตตานีด้วยกันทั้งสิ้น เจ้าเมืองมลายูต่างๆ จึงไม่ยินยอมที่จะร่วมทำสงครามด้วยกับกองทัพสยาม พระยาเมืองจึงร่วมกันคิดก่อกบฎโดยมี พระยาตานี (ต่วนสุหลง) ผู้พี่ พระยาหนองจิก (ต่วนกะจิ) ผู้น้อง พระยายะลา (ต่วนบางกอก) และพระยาระแงะ (นิเดะ) โดยตีบ้านพระยายะหริ่ง (พ่าย) จากนั้นเข้าตีเมืองจะนะ ต่อด้วยเมืองเทพา เมื่อพระยาสงขลาทราบเรื่องจึงได้ส่งสารฉบับหนึ่งเพื่อกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ จึงส่งพระยาเพชรบุรีเป็นแม่ทัพไปสมทบช่วยเมืองสงขลาตีเมืองจะนะ เมืองเทพา ตลอดจนถึงเมืองระแงะได้สำเร็จ และจับพระยาตานี(ต่วนสุหลง)ผู้พี่ พระยาหนองจิก(ต่วนกะจิ)ผู้น้อง พระยายะลา(ต่วนบางกอก) ได้ที่ตำบลบ้านโต๊ะเดะ ในเขตแขวงเมืองระแงะ ส่วนพระยาระแงะ (นิกะจิ) หนีไปได้ ในระหว่างนั้นพระยาสงขลาได้แต่งตั้งหลวงสวัสดิ์ภักดี (ยิ้มซ้าย) ไปรักษาราชการเมืองยะลา ต่อมาได้ย้ายไปเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่งแทนพระยายะหริ่ง (พ่าย)ผู้เป็นอาที่ถึงแก่อนิจกรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภูมิหลังสืบเชื้อสายพระยายะลา (PDF) P.1
2. ↑  ประวัติจังหวัดยะลา
**วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน** หรือ **วัดบ้านเด่น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ วัดมีเนื้อที่ 80 ไร่

วัดเด่นสะหลีศรีเมืองแกน เดิมชื่อ **วัดหรีบุญเรือง** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 ตั้งเด่นบนเนินเตี้ย ๆ เห็นได้แต่ไกล ภายใต้เนินนั้นเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านนับถือ จึงเรียกกันว่า "วัดบ้านเด่น" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ครูบาเทือง นาถสีโล เจ้าอาวาสได้ทำการบูรณะวัดขึ้นมาใหม่ ในลักษณะสถาปัตยกรรมไทยล้านนา จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชื่อ **วัดเด่น** แต่เมื่อครูบาเทืองมาอยู่ก็มีต้นโพธิ์ขึ้นมา ทางเหนือเรียกว่า "เก๊าสะหลี" ท่านเห็นว่าชื่อเป็นมงคลดี อีกทั้งที่ตั้งวัดอยู่ในเขตเมืองเก่าสมัยโบราณที่ชื่อว่า เมืองแกน จึงเป็นที่มาของชื่อวัด

ภายในวัดบ้านเด่นสะหรีศรีเมืองแกน มีเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอไตร หอกลอง วิหารเสาอินทขิล กุฏิไม้สักทองทรงล้านนา พระวิหาร พระสถูปเจดีย์ โดยครูบาเจ้าเทือง นาถสีโล (พระครูไพศาลพัฒนโกวิท) วัดหัวคง ตำบลขัวมุง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับนิมนต์จาก ครูบาไชยา วัดป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็นประธานในการก่อสร้างศาสนสถานและศาสนสมบัติทั้งหมด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบ้านเด่น". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดเด่นสะหลีศรีเมืองแกน" อลังการแห่งศรัทธา". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "เที่ยวชมวัดบ้านเด่นสะหรีศรีเมืองแกน นมัสการเกจิอาจารย์ดังครูบาเทือง นาถสีโล". เชียงใหม่นิวส์.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน**
**สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก** หรือ **เดอะบาซาร์** **รัชดาฯ** เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสมบริเวณสี่แยกรัชดา-ลาดพร้าว แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร โดยได้ย้ายจากพื้นที่เดิมที่หมดสัญญากับสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 มาตั้งอยู่บนที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยตามแผนเดิมที่ประชาสัมพันธ์ไว้ โครงการนี้จะเปิดตัวในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2558 แต่ได้เลื่อนการเปิดให้บริการเป็นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 โดยโครงการนี้ประกอบไปด้วยตลาดแผงลอย ร้านค้า และตลาดกลางคืน ซึ่งเมื่อสร้างเสร็จหมดทั้งโครงการแล้วจะมีความยาวในแนวระนาบกับพื้น 1.5 กิโลเมตร

สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษกแห่งนี้คาดว่าจะมีผู้เข้าใช้บริการจำนวนใกล้เคียงกับสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมซึ่งอยู่ที่ประมาณ 15,000 – 18,000 คนต่อวัน และมีชาวต่างชาติอย่างน้อย 4,000 คน รวมมูลค่าเงินลงทุนในโครงการนี้คือ 2,400 ล้านบาท

ประวัติ
-------

ผู้พัฒนาโครงการนี้เป็นเจ้าของเดียวกับสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมที่อยู่ติดกับสวนลุมพินี คือ พี.คอน. ดีเวล็อปเมนท์ เนื่องจากสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมหมดสัญญาเช่าที่ดินและต้องส่งมอบพื้นที่คืนให้แก่สำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ พ่อค้าและแม่ค้าส่วนใหญ่ที่ขายของที่สวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมจึงย้ายมาขายของในที่ตั้งใหม่แทน และในปัจจุบัน โครงการบนที่ดินของสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมคือโครงการวัน แบงค็อก

ก่อนจะเป็นสวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก ที่ตั้งนี้เคยเป็นตลาดกลางคืนรัชดามาก่อน โดยในปี พ.ศ. 2553 - 2555 ผู้ค้าส่วนใหญ่ปิดตัวลงเพื่อหลีกทางให้มีการก่อสร้างห้างสรรพสินค้าและตลาดกลางแจ้ง และมีหลายส่วนที่ย้ายไปขายที่ชุมทางสยามยิปซีแทน

การจัดสรรพื้นที่
----------------

สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้

* ตลาดไนท์บาร์ซาร์ แบ่งออกเป็น 2 โซน คือโซนในร่ม และโซนกลางแจ้ง
* โรงละครเดอะบาซาร์ เธียเตอร์ ความจุ 430 ที่นั่ง
* โรงแรมเดอะ บาซาร์ แบงค็อก

นอกจากนี้ยังมีอาคารจอดรถ 8 ชั้น รองรับรถยนต์ได้ 3,500 คัน และรถทัวร์ 80 คัน

การเดินทาง
----------

* รถเมล์สาย 8, 27, 44, 73, 92, 96, 145, 191, 186, 502, 514, 545
* รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลาดพร้าว และสถานีรัชดาภิเษก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สยามธุรกิจ :: ข่าวสารธุรกิจ ข่าววิเคราะห์ ข่าวเศรษฐกิจ ข่าวการตลาด ข่าวประกัน ข่าวขายตรง ข่าวหุ้น ข่าวอสังหาริมทรัพย์ ข่าวรถยนต์ ข่าวประชาสัมพันธ์". Siamturakij.com. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "ทุ่ม 2.4 พันล้านผุดโปรเจ็กต์ยักษ์"สวนลุมไนท์บาซาร์รัชดา"เกาะแนวรถไฟฟ้าใต้ดิน บูมทำเลรัชดาฯ-ลาดพร้าว | ปั่นฟรีคิก พลิกไอเดีย". Doopa.wordpress.com. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  "ดีเดย์ตอกเข็มสวนลุมไนท์รัชดาฯ เทงบฯลงทุนเฟสแรก2.6พันล้าน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 กรกฎาคม 2554. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2553. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อตลาดในกรุงเทพมหานคร

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°48′16″N 100°34′28″E﻿ / ﻿13.804575°N 100.574500°E﻿ / 13.804575; 100.574500
**เลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรค** () เป็นผู้นำขององค์กรพรรคคอมมิวนิสต์จีนในมณฑล เมือง หมู่บ้าน รวมถึงหน่วยงานอื่น ๆ ในกรณีส่วนใหญ่ ตำแหน่งนี้จะถือเป็นตำแหน่งทางการเมืองที่สูงที่สุดในพื้นที่นั้นโดยพฤตินัย คำนี้ยังใช้เรียกตำแหน่งผู้นำองค์กรพรรคคอมมิวนิสต์จีนในองค์กรต่าง ๆ เช่น รัฐวิสาหกิจ บริษัทเอกชน บริษัทต่างชาติ มหาวิทยาลัย สถาบันวิจัย โรงพยาบาล และสถาบันอื่น ๆ ของรัฐ

หลังการปฏิวัติทางวัฒนธรรม พรรคคอมมิวนิสต์จีนมีหน้าที่รับผิดชอบในการกำหนดนโยบาย และรัฐบาลมีหน้าที่รับผิดชอบดำเนินการตามนโยบายนั้น ในทุกระดับการปกครอง จะมีผู้นำรัฐบาลทำงานร่วมกับเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรค ตัวอย่างเช่น ในระดับมณฑล **เลขาธิการพรรคประจำมณฑล** คือผู้นำสูงสุดโดยพฤตินัย แต่จะบริหารงานโดย "ผู้ว่าการมณฑล" ซึ่งโดยทั่วไปถือเป็นข้าราชการที่มีอำนาจรองลงมาในคณะกรรมาธิการพรรคประจำมณฑล และจะดำรงตำแหน่ง "รองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคประจำมณฑล" (省委副书记) ควบคู่กันไปด้วย กรณีอื่น ๆ ที่เปรียบเทียบได้ เช่น ตำแหน่งเลขาธิการพรรคประจำเมือง (市委书记) กับนายกเทศมนตรี (市长) หรือแม้กระทั่ง ตำแหน่งเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน (總書記) กับนายกรัฐมนตรี (国务院总理)

แม้จะมีกรณีพิเศษบางกรณีที่บุคคลคนเดียวจะดำรงตำแหน่งทั้งเลขาธิการพรรคและผู้ว่าการมณฑล (หรือ นายกเทศมนตรี) แต่ก็ถือว่าเป็นแนวทางที่ไม่นิยมนับตั้งแต่หลังการปฏิวัติทางวัฒนธรรม[  ] โดยทั่วไป เลขาธิการพรรคจะได้รับความช่วยเหลือจากรองเลขาธิการพรรคหลายคน

จนกระทั่งถึงช่วงทศวรรษที่ 1980 ตำแหน่งผู้นำขององค์กรพรรคคอมมิวนิสต์จีนในระดับท้องถิ่นจะเรียกว่า "**เลขาธิการลำดับที่หนึ่ง**" (第一书记) รองลงมาคือ "เลขาธิการลำดับที่สอง" (第二书记) [  ] องค์กรพรรคคอมมิวนิสต์จีนระดับท้องถิ่นแต่ละแห่งจะมี "สำนักเลขาธิการ" ประจำอยู่ ซึ่งประกอบด้วยเลขาธิการหลายคน

1. ↑  Yan, Xiaojun; Huang, Jie (2017). "Navigating Unknown Waters: The Chinese Communist Party's New Presence in the Private Sector". *China Review*. **17** (2): 37–63. ISSN 1680-2012. JSTOR 44440170.
2. ↑  Martina, Michael (2017-08-24). "In China, the Party's push for influence inside foreign firms stirs fears". *Reuters* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-13. สืบค้นเมื่อ 2020-06-13.
3. ↑  Ng, Eric (25 July 2018). "Foreign investors will need more clarity on role of Communist Party organisations in listed firms, says report". *South China Morning Post*. สืบค้นเมื่อ June 13, 2020.
รถพยาบาลของมูลนิธิร่วมกตัญญูคันหนึ่งที่ศูนย์การแพทย์ปัญญานันทภิกขุ ชลประทาน นนทบุรี
มูลนิธิร่วมกตัญญู ด้านหน้าวัดหัวลำโพง ถนนพระรามที่ 4
**มูลนิธิร่วมกตัญญู** (จีนตัวย่อ: 泰国义德善堂; จีนตัวเต็ม: 泰國義德善堂; พินอิน: *Tàiguó Yìdé shàntáng* *ไท่กั๋วอี้เต๋อซ่านถัง*; สำเนียงแต้จิ๋ว: *ไทก๊กหงี่เต็กเซี่ยงตึ๊ง*) เป็นมูลนิธิในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ดำเนินงานสาธารณะในการเก็บศพ ช่วยเหลือผู้ประสบภัยและศูนย์วิทยุสื่อสาร รวมถึงงานการศึกษา

มูลนิธิร่วมกตัญญูตั้งอยู่ที่ เลขที่ 19 หมู่ 13 ถนนลาดกระบัง-กิ่งแก้ว-บางพลี (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3256) ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีศูนย์ประสานงานและประกอบพิธีศพที่วัดหัวลำโพง ถนนพระรามที่ 4 กรุงเทพมหานคร

อักษรจีนบนตราสัญลักษณ์ของมูลนิธิดัดแปลงมาจากคำว่า 義 หมายถึง กตัญญู, คุณธรรม, ยุติธรรม

ประวัติ
-------

มูลนิธิร่วมกตัญญูเกิดขึ้นจาก สมเกียรติ สมสกุลรุ่งเรือง พ่อค้าขายกาแฟชาวจีน โดยได้ช่วยเหลือ ผู้ด้อยโอกาสกว่าในชุมชนแออัด ตรอกโรงหมู กล้วยน้ำไท โดยเฉพาะกับคนจนๆ ที่ตายแล้วไม่มีเงินซื้อโลงศพ ต่อมาขยายวงจรจากท่าเรือคลองเตย ไปถึงพระโขนง พระประแดง บางขุนเทียน โดยใช้ชื่อ "ศาลหลวงปู่เปี่ยม" จนในปี พ.ศ. 2513 จัดตั้งเป็นมูลนิธิ ภายใต้การจัดตั้งโดยโรจน์ โชติรุ่งเรือง และคณะกรรมการรวม 15 ท่าน โดยคุณสมเกียรติ สมสกุลรุ่งเรือง เป็นผู้บริหารงานและคุณรัตนา ภรรยา เป็นเลขาธิการ หลังจากที่โรจน์ถึงแก่กรรม คณะกรรมการบริหารมูลนิธิ จึงได้ยื่นขอเปลี่ยนใบอนุญาตจัดตั้งมูลนิธิร่วมกตัญญู เปลี่ยนชื่อประธานกรรมการ มาเป็นชื่อ สมเกียรติ สมสกุลรุ่งเรือง เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2530 จนถึงปัจจุบัน

เมื่อเหตุการณ์น้ำท่วมภาคใต้ในปี พ.ศ. 2517 มูลนิธิร่วมกตัญญูได้ขยายงานเพิ่มในส่วนงานแผนกช่วยเหลือผู้ประสบภัยและศูนย์วิทยุสื่อสาร รวมถึงงานการศึกษา

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติความเป็นมา เก็บถาวร 2011-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มูลนิธิร่วมกตัญญู
2. ↑  ศาลหลวงปู่เปี่ยม

ดูเพิ่ม
-------

* มูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง
* หน่วยกู้ภัย"เมืองยาว" ทีม
* มูลนิธิสยามรวมใจ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* มูลนิธิร่วมกตัญญู เก็บถาวร 2013-06-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 义德善堂 ที่ ไป่ตู้ไป่เค่อ (จีน)
**นายดิสทัต คำประกอบ** (เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย

ประวัติ
-------

ดิสทัต คำประกอบ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของนายสวัสดิ์ คำประกอบ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวงและ นางมะลิ คำประกอบ มีพี่ชาย 2 คน คือนายภาณุวัฒน์ และนายวีระกร คำประกอบ สมาชิกบ้านเลขที่ 111

สำเร็จการศึกษา Master of Business Administration Angelo State University และนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง

งานการเมือง
-----------

ดิสทัต ลงสมัครเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 กับพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา โดยถือเป็นตัวแทนของบิดาที่วางมือทางการเมืองเนื่องจากอายุมากเกือบ 100 ปี แล้ว และพี่ชายที่ติดบ้านเลขที่ 111 แต่ได้รับเลือกตั้งในครั้งถัดมา ในปี พ.ศ. 2554 กับพรรคเพื่อไทย

ในปี พ.ศ. 2555 เขาถูกคณะกรรมการการเลือกตั้งมีมติเพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง (ใบแดง) เนื่องจากขาดคุณสมบัติลงสมัครรับเลือกตั้ง ที่ไม่ได้มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านเกิน 5 ปี ในจังหวัดที่ลงสมัครรับเลือกตั้งนั้น โดยพบว่านายดิตทัส ถือบัตรประจำตัวประชาชน 2 ใบ ในชื่อว่า "ดิสทัต" และ "ดิสทัย" ซึ่งทั้งสองบุคคลเกิดวันเดือนเดียวกันแต่ห่างกัน 9 ปี ทั้งนี้นายดิสทัต มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านเพียง 3 ปี แต่นายดิสทัย มีชื่ออยู่ในทะเบียน 37 ปี ต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้ง มีคำสั่งให้ยกคำร้องดังกล่าว โดยเห็นว่านายดิสทัต และนายดิสทัย เป็นบุคคลเดียวกัน จึงถือว่าเขามีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในจังหวัดที่ลงสมัครรับเลือกตั้งเกินกว่า 5 ปี

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 85

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ดิสทัต คำประกอบ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคเพื่อไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เปิดปมพิศวง! ทะเบียนบ้านตระกูลคำประกอบ มีชื่อ "ดิสทัต-ดิสทัย" เกิดวัน-เดือน เดียวกัน แต่ห่างกัน 9 ปี[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  พท.เฮ! ศาลยกคำร้อง "ใบแดง" สส.นครสวรรค์
3. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๔, เล่ม ๑๓๙ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๔, ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕ เก็บถาวร 2013-10-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๗๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* นายดิสทัต คำประกอบ เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
* บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายดิสทัต คำประกอบ[*ลิงก์เสีย*], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
* ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายดิสทัต คำประกอบ), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
บทความนี้เกี่ยวกับเทพีแห่งเสรีภาพ สำหรับรูปปั้นที่สร้างขึ้นในช่วงการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ดูที่ เทพีแห่งประชาธิปไตย สำหรับความหมายอื่น ๆ ดูที่ เทพีเสรีภาพ (แก้ความกำกวม)
บุคลาธิษฐานของเสรีภาพSeated woman with Liberty pole*La liberté*, Nanine Vallain, 1794A crowned, robed woman holding aloft a torchเทพีเสรีภาพ (*เสรีภาพจงส่องแสงแก่โลก*), 1886, นิวยอร์กซิตีA woman in a gown holding up three gold starsอนุสาวรีย์เสรีภาพ (Freedom Monument), 1935, ริกา ประเทศลัตเวีย
แนวคิดของเสรีภาพบ่อยครั้งมักแสดงออกในลักษณะของบุคลาธิษฐาน (Personification) มักแสดงออกคร่าว ๆ ในลักษณะของเทพีสตรีคลาสสิค ตัวอย่างเช่น มารีอาน บุคลาธิษฐานประจำชาติของสาธารณรัฐฝรั่งเศส และค่านิยมเสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ (*Liberté, Égalité, Fraternité*), ลิเบอร์ตีสตรีที่ปรากฏบยเหรียญของอเมริกา เป็นต้น ลักษณะเหล่านี้มีรากฐานมาจากเหรียญโรมันโบราณที่แสดงภาพของเทพีโรมันพระนามว่า เทพีลิเบอร์ตาส (Libertas) และจากการพัฒนารูปแบบในสมัยยุคเรอเนซองซ์เป็นต้นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑   Language from the June 1916 *The Numismatist*: "Supremely confident like the nation she represents, the protective goddess of America moves with a supple grace, while her garments of stars and stripes seem to catch an invisible breeze."
**สมเจตน์ ลิมปะพันธุ์** เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (อนุทิน ชาญวีรกูล) เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย สังกัดพรรคภูมิใจไทย อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (อนุทิน ชาญวีรกูล)

ประวัติ
-------

สมเจตน์ ลิมปะพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 จบการศึกษาชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนเซนต์จอห์น ระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต (การตลาด) จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

สมเจตน์ ลิมปะพันธุ์ เป็นบุตรชายของ นายสมชาติ ลิมปะพันธุ์ นายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสวรรคโลก และเป็นหลานชายของร้อยตรี ประพาส ลิมปะพันธุ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัยหลายสมัย

การทำงาน
--------

สมเจตน์ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัยครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคชาติพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องตั้งแต่ครั้งนั้นเป็นต้นมา ทั้งการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ในนามพรรคไทยรักไทย การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ในนามพรรคชาติไทย หลังจากนั้นได้ย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม ในปลายปี พ.ศ. 2551 ภายหลังคดียุบพรรคใหญ่หลายพรรค โดยมีนายสุวิทย์ คุณกิตติ อดีตหัวหน้าพรรคได้นำ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กลับมาฟื้นฟูพรรคกิจสังคมอีกครั้ง โดยนายสุวิทย์ดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรค และเข้าร่วมฝ่ายรัฐบาลซึ่งสนับสนุน นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี

ต่อมา สมเจตน์ ได้ย้ายมาสังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งโดยแพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคภูมิใจไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จึงย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย แต่ในปี 2566 เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับประภาพร ทองปากน้ำ จากพรรคเพื่อไทย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2551 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สภาผู้แทนราษฎร
2. ↑  ผลเลือกตั้งซ่อมพท.-ภท.เข้าวิน
3. ↑  "สุวิทย์ โผล่นั่งประธานที่ปรึกษาพรรคกิจสังคม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-11. สืบค้นเมื่อ 2021-04-04.
4. ↑  การเมืองสุโขทัยเดือด!อารยะโต้ภท.ลวงโลก
5. ↑  ""ลิมปะพันธุ์" ตระกูลเก่าสุโขทัย ร่วม ภูมิใจไทย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-04-05. สืบค้นเมื่อ 2021-04-04.
6. ↑  เอ็กซเรย์ "สมศักดิ์" ยึดสุโขทัยไม่สำเร็จ
7. ↑  ครม.เศรษฐา เห็นชอบตั้ง ขรก.การเมือง 34 ตำแหน่ง - ชัย วัชรงค์ โฆษกป้ายแดง
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
9. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๗ ข หน้า ๑๐, ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๑
เจ้าชายมูฮัมหมัด อิล เซนนุสซี มกุฎราชกุมารแห่งลิเบีย (อังกฤษ: Mohammed El Senussi) เสด็จพระราชสมเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2505 ณ ราชอาณาจักรลิเบีย เป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายฮะซัน เอส-เซนนุสซี มกุฎราชกุมารแห่งลิเบีย และ ฟาห์ซิล บิทต์ ไทฮา พระองค์ทรงกลายเป็น มกุฎราชกุมารแห่งลิเบีย และ ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลิเบีย ต่อจากพระราชบิดาที่ทิวงคตไปเมื่อปี 2535 พระองค์มิได้เษกสมรส พระราชกรณียากิจหลังกของพระองนั้น คือการสนับสนุนประชาธิปไตยในประเทศ และเสรีภาพ ด้วยความหวังว่า ระบอบกษัตริย์จะกลับมาสู่ประเทศลิเบียอีกครั้ง เนื่องจากความสัมพันธ์ของพระองค์และประชาชน รัฐบาล เป็นไปด้วยความรัก แนวโน้มการเพิ่มเติมของจำนวนผู้ที่สนับสนุนราชวงศ์มีมากขึ้น อีกทั้ง พระองค์ยังเสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมประชาชน เป็นแขกของรัฐบาลอีกด้วย

และเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2557 รัฐบาลได้ประกาศให้พระองค์ทรงมีสิทธิได้รับเงินภาษีจากประชาชนเดือนละ 10% โดยรัฐบาลจะทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย จนกระทั่งปลายปี 2559 รัฐบาลได้เพิ่มจำนวนเงินที่ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเป็น 25 %

อ้างอิง
-------

* Official website
* Anti-Gaddafists rally in London
* Libya's 'crown prince' makes appeal
* Muhammed's Statement to Libya (In Arabic)



1. ↑
2. ↑  جمع الإرادة الوطنية يلتقي بأعضاء حراك العودة للشرعية الدستورية". منظمة الإرادة الوطنية (in Arabic). Retrieved 2017-10-06.
**สุรชาติ ชำนาญศิลป์** เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 6 สมัย และเคยดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน

ประวัติ
-------

สุรชาติ ชำนาญศิลป์ หรือกำนันหนวดหิน เป็นชาวอำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท แต่มาทำงานที่จังหวัดอุดรธานี จึงอาศัยอยู่ที่อุดรธานี จนได้เป็นกำนันในตำบลนายูง สุรชาติ เกิดเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2483 จบการศึกษา วท.บ. (เทคโนโลยีการเกษตร) จากวิทยาลัยบัณฑิตสกลนคร และ รัฐศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง

การทำงาน
--------

สุรชาติ ชำนาญศิลป์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และกลับมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเว้นวรรคไปในช่วงการเมืองปี 2535

สุรชาติ กลับมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 3 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 รวมทั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในนามพรรคเสรีธรรม ซึ่งต่อมาพรรคเสรีธรรมยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ในปี 2544 เขาจึงได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักไทยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กระทั่งมีการยุบพรรคไทยรักไทย

หลังการยุบพรรคไทยรักไทย เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อแผ่นดิน นำโดย สุวิทย์ คุณกิตติ และนายสุรชาติ ได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค แต่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่แพ้ให้กับเทียบจุฑา ขาวขำ จากพรรคเพื่อไทย กระทั่งในปี 2555 เขาจึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 แข่งขันกับ วิเชียร ขาวขำ ซึ่งสนับสนุนโดยพรรคเพื่อไทย ในขณะที่เขาเองก็ยังเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทยอยู่ด้วย แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ถึงแก่อนิจกรรม
--------------

สุรชาติ ชำนาญศิลป์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคปอด เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2560

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สุรชาติ ชำนาญศิลป์"โรคปอดคร่า ปิดตำนาน ส.ส.ดังเมืองอุดรฯ-กำนันหนวดหิน7สมัย
2. ↑  นักอนุรักษ์น้ำตกยูงทอง จ.อุดรธานี
3. 1 2  โรคปอดคร่าชีวิต สุรชาติ ชำนาญศิลป์
4. ↑  ทำเนียบสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2548. สำนักงานเลขารัฐสภา. 2548
5. ↑  กำนัน "สุรชาติ" ลงสมัครชิงนายก อบจ.อุดรฯ คนสุดท้าย
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๒, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๑๑, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ วิทยุ (แก้ความกำกวม)
เครื่องรับวิทยุรุ่นเก่าแบรนด์ Truetone 
**เครื่องรับวิทยุ** เป็นเครื่องมือสื่อสารทางเดียวชนิดหนึ่ง ที่ทำหน้าที่รับและเลือกคลื่นวิทยุจากสายอากาศ แล้วนำไปสู่ภาคขยายต่อไป โดยมีช่วงความถี่ของคลื่นที่กว้าง แล้วแต่ประเภทของการใช้งาน

โดยทั่วไป คำว่า "เครื่องวิทยุ" มักจะใช้เรียกเครื่องรับสัญญาณที่ความถี่กระจายเสียง เพื่อส่งข่าวสาร และความบันเทิง โดยมีย่านความถี่หลักๆ คือ คลื่นสั้น คลื่นกลาง และคลื่นยาว

ประวัติ
-------

เครื่องรับวิทยุเกิดขึ้นในราว พ.ศ. 2439 ในงานจัดแสดงของรัสเซีย โดย Alexander Stepanovich Popov

ในประเทศไทยยุคแรกประมาณปี พ.ศ. 2470 ได้ติดตั้งเครื่องส่งวิทยุระบบ AM ขนาด 200 วัตต์ ณ ที่ทำการไปรษณีย์โทรเลข โดยการควบคุมของช่างวิทยุกรมไปรษณีย์โทรเลข นับเป็นครั้งแรกที่มีเครื่องส่งวิทยุกระจายเสียงออกอากาศ เครื่องรับวิทยุในยุคแรกนั้นเป็นชนิดแร่ มีเสียงเบามากและต้องใช้หูฟัง ต่อมาเปลี่ยนเป็นเครื่องรับชนิดหลอดสุญญากาศ มีความดังมากขึ้น เช่น เครื่องรับชนิด 4 หลอด ถึง 8 หลอด

ประมาณปี พ.ศ. 2500 เป็นยุคเครื่องรับวิทยุทรานซิสเตอร์ แต่ระยะแรกๆ ยังมีขนาดใหญ่มากและต่อมามีการพัฒนาอุปกรณ์และวงจรให้มีขนาดเล็กลงตามลำดับ จนสามารถนำไปในสถานที่ต่างๆได้ ทำให้กิจการวิทยุเป็นที่ยอมรับของประชาชนและมีสถานีส่งเกิดขึ้นมากมาย และมีการส่งทั้งระบบ AM และFM เช่นในปัจจุบัน

หลักการทำงาน
------------

* วงจรเลือกรับความถี่วิทยุ เนื่องจากสถานีส่งวิทยุหลายๆสถานี แต่ละสถานีจะมีความถี่ของตนเอง ดังนั้นจะต้องเลือกรับความถี่ที่ต้องการรับฟังในขณะนั้น
* วงจรขยายความถี่วิทยุ ทำหน้าที่นำเอาสัญญาณความถี่วิทยุที่เลือกรับเข้ามา มาทำการขยายสัญญาณให้มีกำลังแรงมากขึ้นเพียงพอกับความต้องการ
* วงจรดีเทคเตอร์ ทำหน้าที่ตัดคลื่นพาหะออกหรือดึงคลื่นพาหะลงดินให้เหลือเฉพาะสัญญาณความถี่เสียง (AF) เพียงอย่างเดียว
* วงจรขยายสัญญาณเสียง ทำหน้าที่ขยายสัญญาณทางไฟฟ้าของเสียงให้มีกำลังแรงขึ้น ก่อนที่จะส่งออกยังลำโพง
* ลำโพง เมื่อได้รับสัญญาณทางไฟฟ้าของเสียงก็จะเปลี่ยนพลังงานจากสัญญาณทางไฟฟ้าของเสียงให้เป็นเสียงรับฟังได้

เครื่องรับวิทยุ AM แบบ Superheterodyne 
วิทยุกระจายเสียงแบบ AM จะ มีช่วงความถี่อยู่ที่ประมาณ 535 KHz - 1,605 KHz แต่ละ สถานีจะมี Bandwidth ประมาณ 10 KHz ความถี่ IF เท่ากับ 455 KHz

วิทยุออนไลน์
------------

สถานีวิทยุออนไลน์ คือ การให้บริการ Streaming Audio หรือการแพร่กระจายสัญญาณเสียงผ่านระบบอินเทอร์เน็ต โดยสามารถจัดผังรายการได้เองตามที่ต้องการ เพื่อตั้งสถานีวิทยุจัดรายการออนไลน์สด ทั้งพูดคุยและเปิดเพลง รูปแบบเดียวกับการจัดรายการของสถานีวิทยุปกติ

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2009-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ธงของคณะกรรมการ 5 จังหวัดในเกาหลีเหนือ
แผนที่ของเกาหลีเหนือกับหน่วยงานจังหวัดอ้างสิทธิ์โดยเกาหลีใต้
อดีตธงของคณะกรรมการ 5 จังหวัดในเกาหลีเหนือ (พ. ศ. 2492-พ. ศ. 2559)
**คณะกรรมการ 5 จังหวัดภาคเหนือเกาหลี** ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ. ศ. 2492 คณะกรรมการเป็นผู้รับผิดชอบอย่างเป็นทางการในการบริหารจังหวัดชายแดนทั้ง 5 แห่งของภาคเหนือเกาหลีซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของเส้นแบ่งเขตทางทหารเนื่องจากรัฐบาลเกาหลีใต้อ้างว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายของเกาหลี ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเกาหลีแต่งตั้งผู้ว่าการจังหวัดในแต่ละจังหวัดทั้งห้า อย่างไรก็ตามบทบาทของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นสัญลักษณ์เนื่องจากดินแดนนี้อยู่ภายใต้เขตอำนาจของประเทศเกาหลีเหนือ หน้าที่หลักของคณะกรรมการคือการสนับสนุนผู้อพยพชาวเกาหลีเหนือที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้รวมถึงการช่วยเหลือชาวเกาหลีเหนือในการตั้งถิ่นฐานใหม่และจัดกิจกรรมทางสังคมสำหรับชาวเกาหลีเหนือ 

แม้จะมีชื่อคณะกรรมการไม่ได้มีส่วนร่วมในบริหารจัดการความสัมพันธ์เกาหลีเหนือเกาหลีใต้ ซึ่งได้รับการจัดการดูแลโดยกระทรวงการรวมชาติเกาหลี ในกรณีที่มีการล่มสลายของเกาหลีเหนือแผนฉุกเฉินจะเรียกร้องให้มีการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ขึ้นเพื่อบริหารงานภาคเหนือภายใต้การนำของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการรวมชาติเกาหลี (Unification Minister) ในกรณีนี้ผู้ว่าการจังหวัดทั้งห้าจะต้องพ้นจากตําแหน่งและคณะกรรมการจะถูกยุบลง

ธงของ 5 จังหวัด ภาคเหนือของเกาหลี
---------------------------------

* ฮัมกย็องเหนือฮัมกย็องเหนือ
* ฮัมกย็องใต้ฮัมกย็องใต้
* ฮวังแฮฮวังแฮ
* พย็องอันเหนือพย็องอันเหนือ
* พย็องอันใต้พย็องอันใต้
ไฟล์:Tombili cat.webpภาพถ่ายทอมบิลี
รูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของทอมบิลี ในเขตซีเวอร์เบย์ เมืองคาดิคิว อิสตันบูล
**ทอมบิลี** (ตุรกี: *Tombili*; ไม่ทราบวันที่เกิด – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ที่อิสตันบูล) เป็นแมวที่มีชื่อเสียงตัวหนึ่งจากประเทศตุรกี

ประวัติ
-------

ทอมบิลี เริ่มมีชื่อเสียงจากการที่เว็บไซต์ 9แก๊ก ได้นำภาพถ่ายของมันในท่านั่งเอนหลังที่ริมถนนมาเผยแพร่ และในภายหลังได้มีการนำภาพมาตัดต่อล้อเลียนในโลกออนไลน์อย่างกว้างขวาง

ชาวบ้านแถบนั้นกล่าวว่ามันเป็นมิตรกับผู้คน และชอบเล่นกับมัน

ทอมบิลีเสียชีวิต ณ วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2016 หลังจากมีอาการป่วยนานนับเดือน โดยมีหนังสือพิมพ์ฮูร์เรียตเดลีย์นิวส์ (Hürriyet Daily News) รายงานข่าวการเสียชีวิต

### การตั้งชื่อ

ชื่อของแมวตัวนี้มาจากคำว่า ทอมบิลี (Tombili) ซึ่งเป็นคำที่มักใช้เรียกสัตว์เลี้ยงที่มีลักษณะอ้วนกลมในประเทศตุรกี

สิ่งสืบทอด
----------

ภายหลังจากการเสียชีวิตของทอมบิลี กลุ่มดิอนาโตเลียนแคทโปรเจกต์ (The Anatolian Cat Project) ได้ริเริ่มและกระตุ้นให้ทางเทศบาลได้มีการสร้างรูปปั้นเพื่อเป็นการระลึกถึง ซึ่งได้มีการรณรงค์ผ่านทางเว็บไซต์ Change.org โดยมีความปรารถนาให้รูปปั้นดังกล่าว เป็นสัญลักษณ์กระตุ้นเตือนผู้คนให้มอบความรักและเอาใจใส่ต่อแมวที่พบเห็นตามท้องถนน

รูปปั้นนี้ได้รับการปั้นโดยเซวาล ซาฮิน (Seval Sahin) ซึ่งเป็นรูปปั้นในท่านั่งประจำตัว ตรงกับจุดที่มันชอบนั่ง และได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2016 (ตรงกับวันสัตว์โลก)

อ้างอิง
-------

1. ↑  จำได้ไหม?"แมวนั่งชิลล์" สื่อตุรกีเผยเสียชีวิตแล้ว-ชาวบ้านอาลัย บอก "เธอจะยังคงมีชีวิตอยู่ในหัวใจเรา"
2. ↑  จำได้ไหม?"แมวนั่งชิลล์" สื่อตุรกีเผยเสียชีวิตแล้ว : ประชาชาติธุรกิจออนไลน์
3. 1 2 3 4  ชาวโซเชียลอาลัยเหมียวตุรกี "ทอมบิลี"[*ลิงก์เสีย*]
4. 1 2  ที่เดิมกับท่านั่งที่ผู้คนจดจำ รูปปั้นเพื่อระลึกถึง "ทอมบิลี" เหมียวพุงพลุ้ยที่อิสตันบูล[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* อนุเสาวรีย์ "ทอมบิลี่" แมวนั่งชิลที่เสียชีวิตถูกสร้างเสร็จเรียบร้อย - เพชรมายา
**อาวุธแก้แค้น 1** (เยอรมัน: *Vergeltungswaffe 1*) หรือชื่อตามเอกสารของกระทรวงเดินอากาศคือ **ฟีเซอเลอร์ ฟี 103** (*Fieseler Fi 103*) หรือชื่อที่สัมพันธมิตรใช้เรียกคือ **ระเบิดบิน วี-1** (flying bomb V-1) คือมิสไซล์ในสมัยบุกเบิก สร้างโดยบริษัทฟีเซอเลอร์ของนาซีเยอรมนี และใช้งานในสงครามโลกครั้งที่สอง

ฟีเซอเลอร์ ฟี 103 เป็นมิสไซล์รุ่นที่ 1 ในตระกูล "อาวุธแก้แค้น" (Vergeltungswaffe) ซึ่งถูกออกแบบเพื่อการทิ้งใส่กรุงลอนดอน มันถูกพัฒนาขึ้นที่ศูนย์วิจัยทหารบกเพเนอมึนเดอ ในปี 1939 โดยลุฟท์วัฟเฟอ ในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งในช่วงต้นของการพัฒนา มันมีชื่อรหัสโครงการว่า **เคียร์ชแคร์น** (Kirschkern)

เนื่องจากมีพิสัยจำกัด วีหนึ่งจึงถูกยิงเข้าสู่อังกฤษจากฐานยิงบนแนวชายฝั่ง​ฝรั่งเศส (บริเวณจังหวัดปาดกาแล) และชายฝั่งเนเธอร์แลนด์ มันถูกยิงเข้าสู่ลอนดอนเป็นครั้งแรกเมื่อ 13 มิถุนายน 1944 หนึ่งสัปดาห์หลังทหารสัมพันธมิตรสามารถการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี ทั้งนี้ในบางสัปดาห์มีการยิงจรวดวี-1 กว่าหนึ่งร้อยลูกต่อวันไปยังทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ (รวมจำนวนทั้งหมด 9,521 ลูก) 

หลังการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี การยิงจรวดวีหนึ่งโดยทหารเยอรมันก็ลดลงตามลำดับ เนื่องจากฐานยิงทยอยถูกทหารสัมพันธมิตรบุกยึด และแล้วในเดือนตุลาคม 1944 ฐานยิงแห่งสุดท้ายที่สามารถยิงถึงอังกฤษก็ถูกบุกยึดโดยทหารสัมพันธมิตร หลังจากนั้น วีหนึ่งถูกทหารเยอรมันนำไปใช้ป้องกันท่าเรือแอนต์เวิร์ป และเป้าหมายอื่นๆในเบลเยียม เป็นจำนวน 2,448 ลูก การโจมตีด้วยวีหนึ่งหยุดลงเพียงหนึ่งเดือนก่อนที่สงครามในยุโรปจะสิ้นสุดลง เมื่อฐานยิงแห่งสุดท้ายในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำได้ถูกบุกยึด เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 1945

ฝ่ายอังกฤษได้ปฏิบัติการเตรียมความพร้อมในการป้องกันทางอากาศ รวมทั้งปืนต่อต้านอากาศยาน และเครื่องบินรบขับไล่ เพื่อสกัดกั้นระเบิดก่อนที่จะไปถึงเป้าหมายซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการหน้าไม้ ในขณะที่ฐานยิงและโรงคลังเก็บจรวดวี-1 ในใต้ดินได้ตกเป็นเป้าหมายของการทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zaloga 2005, p. 11. sfn error: no target: CITEREFZaloga2005 (help)
2. ↑  Werrell 1985, p. 53. sfn error: no target: CITEREFWerrell1985 (help)
3. ↑  Christopher 2013, p. 108. sfn error: no target: CITEREFChristopher2013 (help)
ป้ายด้านหน้าสวน
**ศูนย์รวมสายพันธุ์กล้วย** เป็นแหล่งรวบรวมสายพันธุ์กล้วยขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง อยู่ในจังหวัดกำแพงเพชร ตั้งอยู่ในเขต พิพิธภัณฑสถานกำแพงเพชรเฉลิมพระเกียรติ (หรือ "พิพิธภัณฑ์เรือนไทย") ด้านหลังศาลากลางจังหวัดกำแพงเพชร และมีรั้วติดกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กำแพงเพชร มีการปลูกกล้วยไว้มากกว่า 200 ชนิด เปิดให้บริการทุกวัน โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ

ประวัติ
-------

เมื่อเริ่มมีการจัดสร้างพิพิธภัณฑสถานจังหวัดกำแพงเพชร เฉลิมพระเกียรติ ในลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงประกอบพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ เมื่อ วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ทรงได้พระราชทานหน่อกล้วยไข่และกล้วยน้ำว้าแก่ผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งได้นำมาปลูกไว้ในพื้นที่ส่วนหนึ่งด้านหลังอาคารพิพิธภัณฑ์ ซึ่ง "มูลนิธิปริยัติศึกษา ญสส. ในพระสังฆราชูปถัมภ์" ได้จัดเตรียมไว้ แต่แปลงกล้วยเริ่มทรุดโทรมลงตามลำดับ

ด้วยเหตุนี้ มูลนิธิปริยัติศึกษา ญสส. ในพระสังฆราชูปถัมภ์ (โดยพระครูวิสุทธิธรรมภาณ) จึงได้ร่วมกับ "ชมรมรักษ์กล้วย" ฟื้นฟูแปลงกล้วยดังกล่าว และจัดทำโครงการอนุรักษ์พันธุ์กล้วยของไทยขึ้น โดยเริ่มต้นจากพื้นที่แปลงปลูกสวนที่กล่าวมาข้างต้น และได้เริ่มต้นโครงการอย่างเป็นทางการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2544 ทั้งนี้ได้รับความช่วยเหลือและประสานงานจากหน่วยราชการหลายหน่วยด้วยกัน สำหรับงบประมาณดำเนินการนั้น มูลนิธิปริยัติศึกษา ญสส. ในพระสังฆราชูปถัมภ์ เป็นผู้รับผิดชอบ ทั้งนี้ได้เชิญนักวิชาการที่มีความเชี่ยวชาญมาร่วมดำเนินการอีกหลายท่าน ได้แก่

* อาจารย์สมรรถชัย ฉัตราคม ประธานชมรมรักษ์กล้วย
* ศาสตราจารย์เบ็ญจมาศ ศิลาย้อย ผู้เชี่ยวชาญเรื่องกล้วยแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
* ดร. วีระชัย ณ นคร ผู้อำนวยการสวนพฤกษศาสตร์ฯ เชียงใหม่
* อาจารย์กัลยาณี สุวิทวัส จากสถานีวิจัยปากช่อง ม.เกษตรศาสตร์

ทั้งนี้ได้มีการเปิดป้ายโครงการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 และในเดือนมกราคม ก็เปิดเป็นแหล่งศึกษาดูงาน และนับเป็นส่วนหนึ่งของโครงการท่องเที่ยวของจังหวัดกำแพงเพชรด้วย 

โครงการดังกล่าวยังดำเนินต่อไปด้วยดี มีการรวบรวมพันธุ์กล้วยไว้ประมาณ 150 สายพันธุ์ และได้ปลูกเปรียบเทียบศึกษา

อ้างอิง
-------

* *ศูนย์รวบรวมสายพันธุ์กล้วย*. นิตยสารอัปเดต. พฤศจิกายน 2548.
**อาร์ซิโนเอที่ 3 ฟิโลพาเตอร์** (กรีกโบราณ: Ἀρσινόη ἡ Φιλοπάτωρ, ซึ่งหมายความว่า "อาร์ซิโนเอผู้เป็นที่รักของบิดา", ประสูติเมื่อ 246 หรือ 245 ปีก่อนคริสตกาล - 204 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วง 220 - 204 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทอเลมีที่ 3 กับพระนางเบเรนิซที่ 2 พระองค์เป็นดำรงตำแหน่งพระราชินีแห่งราชวงศ์ทอเลมีโดยทรงอภิเษกสมรสกับพระอนุชาของพระองค์ คือ ทอเลมีที่ 4 พระองค์และพระสวามีของพระองค์ทรงเป็นที่รักและนับถือโดยชาวอียิปต์

พระชนม์ชีพ
----------

ระหว่างปลายเดือนตุลาคมและต้นเดือนพฤศจิกายนใน 220 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงได้อภิเษกสมรสกับทอเลมีที่ 4 ซึ่งเป็นพระน้องชายของพระองค์ พระองค์เข้ามามีส่วนร่วมในการปกครองของประเทศอย่างน้อยก็ในแง่ของการยอมรับจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงที่ทรงพลังอย่างซอซิบิอุส ใน 217 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในการสงบศึกในสงครามราเฟียที่ปาเลสไตน์ระหว่างทอเลมีที่ 4 กับพระเจ้าแอนติโอคัสมหาราช

ในฤดูร้อนเมื่อ 204 ปีก่อนคริสต์ศักราช ทอเลมีที่ 4 พระองค์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ในพระราชวัง ก่อนที่พระองค์จะได้ทราบเรื่องการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีของพระองค์ ซึ่งจะช่วยป้องกันพระองค์จะขึ้นมามีอำนาจ

พระราชโอรสและธิดา
-----------------

* ทอเลมีที่ 5 เอปิฟาเนส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*. Thames & Hudson. 2004. ISBN 0-500-05128-3.
2. ↑  Tyldesley, Joyce (2006). *Chronicle of the Queens of Egypt: From Early Dynastic Times to the Death of Cleopatra*. London, UK: Thames & Huson Ltd. pp. 194. ISBN 0500051453.
3. ↑  Pennington, Reina (2003). *Amazons to Fighter Pilots: A Biographical Dictionary of Military Women*. Westport, CT: Greenwood Press. p. 25. ISBN 0313327076.
4. ↑  Meyers, Carol; Craven, Tony; Kraemer, Ross S. บ.ก. (2000). *Women in Scripture: A Dictionary of Named and Unnamed Women in the Hebrew Bible, the Apocryphal/Deuterocanonical Books, and the New Testament*. New York: Houghton Mifflin. p. 397. ISBN 0-395-70936-9.
5. ↑  Arsinoe III เก็บถาวร กรกฎาคม 16, 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Chris Bennett
สโมสรฟุตบอลญี่ปุ่น

**สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ** (レイラック滋賀FC, *Reirakku Shiga Efu Shī*) ชื่อเดิมคือ**มีโอะบิวาโกะชิงะ** (MIOびわこ滋賀, *Mīo Biwako Shiga*) โดยที่ "บิวาโกะ" อิงถึงทะเลสาบบิวะ เป็นสโมสรฟุตบอลญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในคูซัตสึ จังหวัดชิงะ แม้ว่าพวกเขาจะลงแข่งในแมตช์ที่โอตสึและโคนังด้วยก็ตาม ปัจจุบันพวกเขาแข่งในเจแปนฟุตบอลลีก ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับสี่ของญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2005 จากอดีตสโมสรฟุตบอลซางาวะเอกซ์เพรสเกียวโต ซึ่งเดิมเรียกว่า**สโมสรฟุตบอลมีโอะบิวาโกะคูซัตสึ** ครั้นใน ค.ศ. 2007 หลังจากที่ได้เลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีก พวกเขาเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็น**มีโอะบิวาโกะคูซัตสึ**อย่างง่าย ๆ จนถึง ค.ศ. 2011

### ลีกภูมิภาคและการเลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีก (–ค.ศ. 2007)

ใน ค.ศ. 2007 พวกเขาคว้าอันดับสามในรอบตัดเชือกระดับภูมิภาคและได้รับการเลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีกสำหรับฤดูกาล 2008 โดยพวกเขาได้เลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีกเป็นครั้งแรกเมื่อปลาย ค.ศ. 2007

### เจแปนฟุตบอลลีก (ค.ศ. 2008–)

สโมสรนี้ได้แข่งฤดูกาลแรกใน ค.ศ. 2008 โดยจบในอันดับที่ 14

ใน ค.ศ. 2012 พวกเขาเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น**มีโอะบิวาโกะชิงะ** เพื่อขยายฐานแฟน ๆ ไปทั่วจังหวัดชิงะ โดยเฉพาะพื้นที่รอบ ๆ ทะเลสาบบิวะทางตอนใต้ ซึ่งเป็นที่ที่พวกเขาลงแข่งในแมตช์เป็นส่วนใหญ่

ส่วนใน ค.ศ. 2022 มีโอะบิวาโกะชิงะจบเป็นอันดับสุดท้ายจาก 16 ทีมที่เข้าร่วมในฤดูกาลนี้ อย่างไรก็ตาม สโมสรนี้ไม่ได้ตกชั้นกลับสู่ลีกคันไซ เนื่องจาก 2 ทีมนำของเจแปนฟุตบอลลีกได้รับการเลื่อนชั้นสู่เจลีก ดิวิชัน 3 โดยภายใต้ระบบลีก มีโอะบิวาโกะจะตกชั้นในฐานะทีมอันดับสุดท้ายหากไม่มีทีมที่ได้รับการเลื่อนชั้นสู่เจลีก ดิวิชัน 3 ในระหว่างฤดูกาล ซึ่งไม่เป็นเช่นนั้น

กระทั่งเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2023 มีโอะบิวาโกะชิงะได้ประกาศเปลี่ยนชื่อเป็น**สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ**ตั้งแต่ ค.ศ. 2023 โดยในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ตัวตนใหม่นี้ได้รับการแนะนำอย่างเต็มรูปแบบพร้อมกับการเปิดตัวตราสัญลักษณ์ใหม่

และเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ในการประชุมคณะกรรมการบริหารของเจลีกซึ่งจัดขึ้นในวันนี้ เรย์ลักชิงะได้รับการตัดสินใจที่จะออกใบอนุญาตสโมสรเจลีก ดิวิชัน 3 สำหรับฤดูกาล 2024

ซึ่งพวกเขาจะแข่งเจแปนฟุตบอลลีกฤดูกาลที่ 16 ติดต่อกันใน ค.ศ. 2023

อ้างอิง
-------

1. ↑  "２０２４シーズンＪ３クラブライセンス判定結果について（Ｊ３入会を希望するクラブ）" (Press release). 日本プロサッカーリーグ（Jリーグ）. 2023-11-28. สืบค้นเมื่อ 2023-11-28.
2. ↑  "Jリーグ 2024シーズン J3クラブライセンス交付 に関するお知らせ" (Press release). レイラック滋賀FC. 2023-11-28. สืบค้นเมื่อ 2023-11-30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ ที่ทวิตเตอร์
* สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ ที่อินสตาแกรม
* สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ ที่เฟซบุ๊ก
* สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ ที่ยูทูบ
**บอยแบนด์** เป็นวงดนตรีแนวป็อปหรือฮิปฮอป ที่ประกอบด้วยคน 3 คนขึ้นไป หรือกลุ่มนักร้องชายล้วน เช่น เทค แดท, นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก เป็นต้น 
สมาชิกแต่ละคนมีความสามารถในการร้อง การเต้น และร้องเพลงที่อยู่ในกระแสหลัก และมีการแต่งตัวที่นำกระแสแฟชั่น 
ส่วนใหญ่สมาชิกของวงจะมาจากการออดิชั่น โดยผู้จัดการวงหรือโปรดิวเซอร์เพลง พวกเขาอาจมีทักษะในการร้อง การเต้น การแร็ป โดยส่วนมากสมาชิกจะอยู่ที่ 3 ถึง 6 คน อายุ 10-34 ปี โดยประมาณ มีบ้างที่อายุถึง 35 ปี+

เมอริซ สตารร์ มักจะถูกยกเครดิตว่าเป็นคนเริ่มต้นในการปั้นวงบอยแบนด์ อย่างวงนิว คิดส์ ออน เดอะ บล็อก โดยสตารร์ได้เคยปั้นวงเด็กอย่างวงนิว อีดิชั่น (วงวัยรุ่นผิวสี) และได้ปรับมาลองกับกลุ่มนักร้องเพลงในแนวป็อป สูตรนี้ มีผู้จัดการวงในยุโรปได้นำมาใช้เช่น ไนเจล มาร์ติน สมิธ (Nigel Martin-Smith) และ หลุยส์ วอลช์ (Louis Walsh)

หากย้อนไปในอดีตในสมัยยุค 60-70 โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ เบิร์ต ชไนเดอร์ (Bert Schneider) และ บ๊อบ ราเฟลสัน (Bob Rafelson) ได้สมาชิก 4 คนเพื่อแสดงทางรายการโทรทัศน์ เดอะ มังกีส์ ก็สามารถถูกจำกัดความว่าเป็นวงบอยแบนด์ในยุคแรกๆได้ วงเดอะ มังกีส์เริ่มก่อตั้งวงในปี 1965 และยุบวงไปในที่สุดในปี 1970 ต่อมาก็มีวงชายล้วนที่ได้รับความนิยมในยุค 60 อย่าง เดอะ บีทเทิลส์, เดอะ บีช บอยส์, บีจีส์, เดอะ แจ็คสัน ไฟฟ์, ดิ ออสมอนด์ส เป็นต้น 
และในปี 1977 ก็มีการฟอร์มวงบอยแบนด์แนวละติน คือวง Menudo

ในช่วงต้นถึงปลายยุค 90 ซึ่งเป็นช่วงที่บอยแบนด์กำลังรุ่งเรือง ได้มีวงบอยแบนด์ประสบความสำเร็จหลายวงด้วยกัน เช่น เทค แดท, บอยโซน, แบ็คสตรีท บอยส์, เอ็นซิงค์ และ เวสท์ไลฟ์ ซึ่งทุกวันนี้บอยแบนด์เริ่มมีความคล้ายคลึงกับวงบอยแบนด์ในยุค 60 คือสมาชิกในวงสามารถเล่นดนตรี เขียนเพลง แต่งเพลงได้ เช่นวงบัสเต็ด และ แมคฟลาย เป็นต้น

บอยแบนด์ในประเทศไทย
-------------------

บทความหลัก: รายชื่อบอยแบนด์ในประเทศไทย
ศิลปินบอยแบนด์นั้นมีอยู่คู่วงการเพลงไทยมาตั้งแต่ยุค 90 แต่หากพิจารณาศิลปินบอยแบนด์จำนวนมากจากค่ายอาร์เอส และคีตา จะพบว่ามีความหลากหลายในรูปแบบมากกว่าที่เป็นอยู่ปัจจุบัน ทั้งเสื้อผ้า ทรงผม ท่าเต้น แนวเพลง ไม่ว่าจะเป็นที่ออกแนวเอเชีย อย่าง ลิฟท์กับออย, ฝันดี-ฝันเด่น, แซนด์-แบงค์ ที่เป็นสไตล์ตะวันตก อย่าง แร็พเตอร์, เจอาร์-วอย หรือเป็นกลุ่มซึ่งเน้นการเต้นแบบแข็งแรงมากกว่าการยืนร้องหน้าใสใส่อารมณ์อย่างเดียว เช่น ไฮแจ็ค, ดร.คิดส์, ยูโฟร์ และบอยแบนด์ลูกผสมที่ยังไม่ชัดว่าสังกัดอยู่ประเทศอะไร หรือพวกไหน เช่น บอยสเก๊าท์, ดีทูบี

บอยแบนด์ยุค 2000s JKI ,จี-จูเนียร์ ,Nice 2 Meet You K-otic บี-โอ-วาย XIS C-Quint รูกกี้ บีบี เป็นต้น

อ้างอิง
-------

* การกลับมาของ "บอยแบนด์" และ "ท่าเต้นรีวิวฯ" เก็บถาวร 2007-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย ผู้จัดการออนไลน์ 17 พฤษภาคม 2550 16:04 น.
* บอยแบนด์ในตำนาน พวกเขาหายไปไหน?

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Boy Band Phenomenon เก็บถาวร 2005-05-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พิพิธภัณฑ์ความโหดร้ายป่าเถื่อนในในสงครามของอเมริกา ซินช็อน** (เกาหลี: 신천박물관; อังกฤษ: Sinchon Museum of American War Atrocities) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ระลึกถึงเหตุการสังหารหมู่ซินช็อน ซึ่งเป็นการสังหารหมู่ชาวเกาหลีเหนือในระหว่างสงครามเกาหลีที่ซึ่งรัฐบาลเกาหลีเหนืออ้างว่าก่อการโดยกองทัพของสหรัฐและเกาหลีใต้ พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในแคว้นซินช็อน ประเทศเกาหลีเหนือ ในเดือนกรกฎาคม 2015 มีการสร้างพิพิธภัณฑ์หลังใหม่ขึ้นและย้ายที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ไปอีกจุดหนึ่ง

ประวัติศาสตร์
-------------

บทความหลัก: การสังหารหมู่ซินช็อน
สุสานของแม่และเด็กกว่า 400 ศพรอบพิพิธภัณฑ์ที่ระบุว่าถูกสังหารโดยกองทัพสหรัฐ
พิพิธภัณฑ์จัดแสดงเรื่องราวของการสังหารหมู่ซินช็อน ที่ซึ่งเกาหลีเหนืออ้างจำนวนผู้เสียชีวิตอยู่ที่มากกว่า 35,000 ราย การสังหารหมู่นี้เกิดขึ้นในช่วงปลายปี 1950 ในเวลานั้น เมืองสำคัญของเกาหลีเหนือ ซึ่งรวมถึงเมืองหลวง เปียงยาง ได้ถูกยึดครองโดยเกาหลีใต้ สหรัฐ และกองกำลังของสหประชาชาชาติ

สถาบันการค้นคว้าทางประวัติศาสตร์ของเกาหลี (Institute for Korean Historical Studies) จากประเทศเกาหลีใต้ให้ข้อสรุปว่ากลุ่มศาลเตี้ยจากทั้งฝั่งคอมมิวนิสต์และฝั่งต่อต้านคอมมิวนิสต์ ล้วนมีส่วนร่วมในการฆาตกรรมหมู่ผู้คนในพื้นที่ซินช็อน และกองพันทหารราบที่ 19 ของสหรัฐ เข้าครอบครองซินช็อนได้ แต่ไม่สามารป้องกันการฆาตกรรมพลเมืองโดยตำรวจลับที่ติดตามมาด้วย กระนั้น กองพันทหารราบไม่ได้มีส่วนในการสังหารหมู่โดยตรง และหลังซินช็อนถูกฝั่งคอมมิวนิสต์ยึดคืนได้ ก็มีการสังหารหมู่เกิดขึ้นต่ออีก แหล่งข้อมูลอื่น ๆ ให้ข้อสรุปว่า "การสังหารหมู่" นี้เกิดขึ้นโดยคู่ต่อสู้ในท้องถิ่นที่ใช้ความอลหม่านของสงครามมาบังหน้า

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "50th Anniversary of Sinchon Museum Observed". KCNA. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2011.
2. ↑  Video of the new museum location
3. ↑  Institute for Korean Historical Studies. 《사진과 그림으로보는 북한현대사》 p91~p93
4. ↑  The Truth About the Sinchun Massacre เก็บถาวร 19 มิถุนายน 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
5. ↑  Review: Hwang Sok-yong, The Guest (Seven Stories Press, 2005)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **พิพิธภัณฑ์ความโหดร้ายป่าเถื่อนในสงครามของอเมริกา ซินช็อน**

* Sinchon Calls for Revenge at Naenara
* *Sinchon Museum* picture album at Naenara
* Another picture album at Naenara
* Photo gallery of museum artifacts on Flickr
* Traveller's blog about North Korea, with webpage dedicated to Sinchon

พิกัดภูมิศาสตร์: 38°21′17″N 125°29′15″E﻿ / ﻿38.35472°N 125.48750°E﻿ / 38.35472; 125.48750