recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**"รักคำโตโต"** เป็นซิงเกิลของ ลุลา และเบน ชลาทิศ ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย บริพัตร หวานคำเพราะ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558

โดยเพลงนี้เป็นครั้งแรกที่สองศิลปินคุณภาพ เนื้อเสียงมากเอกลักษณ์อันดับต้นๆของประเทศระหว่าง ลุลา และ เบน ชลาทิศ ที่มาถ่ายทอดเพลงรักและท่วงทำนองอันกลมกล่อ­ม ที่พร้อมมอบให้กับทุกๆคนแทนความรู้สึกดี­ดี 

รักคำโตโต เป็นเพลงที่พูดถึงในรูปแบบของความอ่อนหวาน น่ารัก และการบอกรักคำโตโต ในส่วนของดนตรีมีการจัดวางเครื่องดนตร­ีให้เข้ากับเนื้อหาและเนื้อร้องที่ถูกจัดว­างมาให้เข้ากับศิลปินทั้งคู่

การตอบรับ
---------

เพลง "'รักคำโตโต" ติดอันดับสูงสุดที่ 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 37 |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 12 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 11 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  SEED CHART TOP 50 วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันที่ 14 พฤศจิกายน 2558". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-19. สืบค้นเมื่อ 2015-12-19.
รหัสแท่งอันแสดงข้อมูลที่ทั้งมนุษย์และเครื่องสามารถอ่านได้
**สื่อหรือรูปแบบที่มนุษย์สามารถอ่านได้** หมายถึงตัวแทนของข้อมูลหรือสารสนเทศที่มนุษย์สามารถอ่านได้โดยธรรมชาติ

ในทางคอมพิวเตอร์ ข้อมูลที่ *มนุษย์สามารถอ่านได้* มักจะเข้ารหัสเป็นข้อความแอสกีหรือยูนิโคด (เป็นตัวหนังสือ) มากกว่าที่จะแสดงแทนด้วยเลขฐานสอง ข้อมูลแทบจะทั้งหมดสามารถแจงส่วนได้ด้วยเครื่องจักรหรือคอมพิวเตอร์ ที่ติดตั้งหรือสร้างชุดคำสั่งที่เหมาะสม ซึ่งเหตุผลต่าง ๆ ที่เครื่องจักรหรือคอมพิวเตอร์เลือกรูปแบบเลขฐานสองเหนือกว่ารูปแบบข้อความ มุ่งไปที่ปัญหาต่าง ๆ ของพื้นที่ว่างของหน่วยเก็บ เนื่องจากการแทนเลขฐานสองตามปกติจะใช้พื้นที่เพียงไม่กี่ไบต์ และประสิทธิภาพของการเข้าถึง (อินพุตและเอาต์พุต) โดยไม่ต้องผ่านการแปลงหรือแจงส่วนซ้ำ

ในบริบทส่วนใหญ่ อีกทางหนึ่งของตัวแทนที่มนุษย์สามารถอ่านได้ก็คือ สื่อหรือรูปแบบของข้อมูลที่ *เครื่องสามารถอ่านได้* ซึ่งออกแบบมาเพื่อให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เชิงกล หรือเชิงแสง หรือคอมพิวเตอร์ อ่านข้อมูลได้เป็นหลัก ตัวอย่างเช่น รหัสผลิตภัณฑ์สากล (Universal Product Code: UPC) เป็นรหัสแท่งที่มนุษย์อ่านเข้าใจได้ยาก แต่ถ้าอ่านด้วยอุปกรณ์ที่ถูกต้องจะได้ผลดีและน่าเชื่อถือมาก แต่ในขณะเดียวกันสายอักขระของตัวเลขที่ประกอบอยู่บนฉลากมีเพื่อให้มนุษย์สามารถอ่านสารสนเทศของรหัสแท่งนั้น ในบางเขตอำนาจศาล ฉลากรหัสแท่งที่ใช้ในการค้าปลีกจะต้องแสดงราคาที่มนุษย์สามารถอ่านได้บนสินค้านั้น

เมื่อภาษามาร์กอัปเชิงโครงสร้างอย่างสูงและเป็นมาตรฐานเกิดขึ้น เช่นเอกซ์เอ็มแอล (XML) หน่วยเก็บข้อมูลมีราคาถูกลง และเครือข่ายการสื่อสารข้อมูลเร็วขึ้นแต่ถูกลง ทำให้ความสามารถในการอ่านได้ของมนุษย์และเครื่อง เรียกได้ว่าแทบจะไม่แตกต่างกันอย่างในอดีต นอกจากนี้ ตัวแทนข้อมูลเชิงโครงสร้างสามารถบีบอัดได้อย่างมีประสิทธิผลมาก สำหรับการส่งผ่านหรือการเก็บบันทึก

องค์การหลายองค์การได้กำหนดนิยามข้อมูลที่มนุษย์สามารถอ่านได้กับข้อมูลที่เครื่องสามารถอ่านได้ และวิธีการที่จะนำมาใช้ในสาขาที่เกี่ยวข้องได้อย่างไร เช่น สหภาพไปรษณีย์สากล 

บ่อยครั้งที่ศัพท์ *มนุษย์สามารถอ่านได้* นำไปใช้อธิบายถึงชื่อหรือสายอักขระขนาดสั้น ที่ง่ายต่อการเข้าใจและการจดจำมากกว่าสัญกรณ์วากยสัมพันธ์ที่ซับซ้อนและขนาดยาว เช่น สายอักขระยูอาร์แอล (URL)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "OCR and Human readable representation of data on postal items, labels and forms". Universal Postal Union. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-07-16. สืบค้นเมื่อ 2014-09-28.
2. ↑  "Human-readable URLs". Plone Foundation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-05. สืบค้นเมื่อ 2009-10-01.
**พรรคนโรดม รณฤทธิ์** (Norodom Ranariddh Party; NRP) เป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งในกัมพูชาโดยพระนโรดม รณฤทธิ์ หลังจากที่พระองค์แยกตัวออกมาจากพรรคฟุนซินเปกที่พระองค์เคยเป็นผู้นำอยู่ เดิมพรรคนี้ชื่อพรรคแห่งชาติเขมร และเปลี่ยนมาใช้ชื่อพรรคนโรดม รณฤทธิ์เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และให้พระนโรดม รณฤทธิ์เป็นหัวหน้าพรรค ในช่วง พ.ศ. 2551 – 2553 พรรคนี้ใช้ชื่อว่าพรรคชาตินิยม

แนวคิดทางการเมือง
-----------------

พรรคนี้มีแนวคิดทางการเมืองหลายอย่างอยู่ด้วยกัน อย่างแรกคือแนวคิดฝ่ายขวาสนับสนุนการอนุรักษ์เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของกัมพูชา ปรับปรุงเมืองหลวงคือพนมเปญให้มีความทันสมัย คงไว้ซึ่งเชื้อชาติ ภาษาและวัฒนธรรมเขมร ลดการขึ้นราคาสินค้าและการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ ในทำนองเดียวกัน มีนโยบายฝ่ายซ้ายด้วย เช่น ส่งเสริมสิทธิของผู้ใช้แรงงาน รวมทั้งแนวคิดเสรีนิยม ในการสนับสนุนเสรีภาพ ประชาธิปไตยและการใช้กฎหมาย

กิจกรรมทางการเมือง
------------------

พรรคนี้ได้จัดตั้งกลุ่มพันธมิตรกับพรรคสมรังสี พรรคฟุนซินเปกและพรรคสิทธิมนุษยชน เพื่อต่อสู้กับพรรคประชาชนกัมพูชาแต่ก็เป็นฝ่ายแพ้การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551 ซึ่งพรรคเหล่านี้กล่าวหาว่าพรรคประชาชนกัมพูชาทำให้การเลือกตั้งไม่เป็นธรรม 

แม้ว่าพระนโรดม รณฤทธิ์จะประกาศเลิกเล่นการเมืองไปเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แต่พระองค์ยังมีอิทธิพลต่อนโยบายของพรรค โดย ชิม เสียก เลง มีแนวโน้มจะเป็นผู้นำคนต่อไป และพรรคเปลี่ยนไปใช้ชื่อว่าพรรคชาตินิยม พระนโรดม รณฤทธิ์ กลับมาเล่นการเมืองอีกเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553 พรรคจึงกลับมาใช้ชื่อพรรคนโรดม รณฤทธิ์อีกครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mech Dara (8 April 2014). "Nationalism Party to Dissolve Itself into Opposition CNRP". The Cambodia Daily. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-11-14. สืบค้นเมื่อ 23 May 2014.
2. ↑  AFP (3 October 2008). "Cambodian prince quits politics after return from exile เก็บถาวร 2008-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน", *Google News*.
3. ↑  "First anniversary of NRP". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-11-23. สืบค้นเมื่อ 2007-11-23.
4. 1 2  "Party profiles: An election rundown", *Phnom Penh Post* (11 July 2008).
5. ↑  "Norodom Ranariddh Party (NRP) เก็บถาวร 2014-01-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน". VuthaNews.
6. ↑
7. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* NRP website เก็บถาวร 2008-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Season of television series

**ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว ซีซัน 2** (อังกฤษ: Madam Secretary Season 2) เป็นละครโทรทัศน์ทริลเลอร์ตอนที่ 2 ในละครชุด ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว ออกอากาศทางช่องCBS ในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เป็นตอนแรก ในไทยจะออกอากาศทางช่อง โมโน 29

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสหรัฐอเมริกา อลิซาเบธ แมคคอร์ด เธอถูกบังคับให้รักษาการในตำแหน่งประธานาธิบดีในการรับมือกับเหตุการณ์ฉุกเฉินทางการแพทย์ และต้องเจรจาต่อรองกับประเทศอัฟกานิสถานเพื่อพานักศึกษาที่ถูกลักพาตัวกลับบ้านอย่างปลอดภัย ความตึงเครียด และปัญหาของครอบครัวที่รุมเร้า เธอจะสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ไปได้หรือไม่

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

* เทีย เลโอนี่ รับบท อลิซาเบธ "เบสส์" อดัมส์ แม๊คคอร์ด
* ทิม ดาลี รับบท เฮนรี่ แม๊คคอร์ด
* จอฟฟรีย์ อะเรนด์ รับบท แมทท์ มาโฮนีย์
* เซลจ์โกะ อิวาเน๊ค รับบท รัสเซลล์ แจ๊คสัน
* เบเบ้ นิวเวิร์ท รับบท เนดีน ตอลลิเวอร์
* อีวาน เรอร์ รับบท เจสัน แม๊คคอร์ด
* เคท คาร์ราดีน รับบท คอนราด เดลตัน
* เซบาสเตียน อาร์เซลคัส รับบท เจย์ วิทแมน
* ซาร่า รามิเรซ รับบท แคท ซานโดวอล

อ้างอิง
-------
ถนนปั้น สังเกตเห็นโคปุระของวัดแขกสีลม
**ถนนปั้น** เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ในพื้นที่แขวงสีลม เขตบางรัก เป็นถนนสายสั้น ๆ ที่มีความยาวเพียง 480 เมตร เชื่อมระหว่างถนนสีลม กับถนนสาทรเหนือ

โดยชื่อ "ถนนปั้น" มาจากชื่อของผู้ที่อุทิศที่ดินยกให้ทางการตัดถนน คือ นางปั้น วัชราภัย ธิดาของเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น) อดีตเจ้าเมืองสงขลา และเป็นภริยาของหลวงอุปการโกษากร (เวท วัชราภัย) ตรงหัวมุมถนนปั้นที่ถนนสีลม เป็นที่ตั้งของวัดพระศรีมหาอุมาเทวี (วัดแขกสีลม) ศาสนสถานสำคัญของศาสนาฮินดู จึงทำให้ถนนปั้นมีชื่อเรียกติดปากว่า "ตรอกวัดแขก" หรือ "ซอยวัดแขก" เป็นจุดที่มีจำหน่ายข้าวของตลอดจนเครื่องเซ่นไหว้ต่าง ๆ เช่น ขนมลัฑฑู สำหรับบูชาพระพิฆเนศ เป็นต้น และยังมีร้านอาหารและร้านกาแฟตลอดจนบาร์หรือแกลเลอรีเป็นจำนวนมากอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thongmark, Suthima (2017-02-22). "ที่กิน ที่เที่ยว ที่ชิลในถนนปั้น". สืบค้นเมื่อ 2018-02-21.
2. ↑  pongsakornlovic (2011-03-22). "CHN 271 ถนนปั้น". *ชื่อนั้น...สำคัญไฉน ?*. สืบค้นเมื่อ 2018-02-21.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนปั้น
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°43′20″N 100°31′25″E﻿ / ﻿13.722242°N 100.523674°E﻿ / 13.722242; 100.523674

| * ด
* ค
* ก
ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย |
| --- |
| ยุคปัจจุบัน | 
* ไชนาทาวน์
	+ เยาวราช
		- ถนนเยาวราช
	+ ห้วยขวาง
		- ถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ
* เจแปนทาวน์
	+ พร้อมพงษ์
	+ ถนนธนิยะ
* โคเรียทาวน์
	+ ซอยสุขุมวิท 12
* ลิตเติลอินเดีย
	+ ถนนพาหุรัด
	+ ถนนปั้น
* เมียนมาทาวน์
	+ ย่านพระโขนง
	+ ตลาดมหาชัย
* เวียดนามทาวน์
	+ ตลาดบ้านญวนสามเสน

 |
| ยุคประวัติศาสตร์ | 
* หมู่บ้านญี่ปุ่น
* หมู่บ้านโปรตุเกส
* หมู่บ้านฮอลันดา
* นิวอัมสเตอร์ดัม

 |
**แม่น้ำมอสควา** (รัสเซีย: река́ Москва́, Москва́-река́, *Moskvá-reká*, อังกฤษ: Moskva River) เป็นแม่น้ำทางทิศตะวันตกของประเทศรัสเซีย แม่น้ำมีความยาว 503 กิโลเมตร (313 ไมล์) มีพื้นที่รับน้ำ 17,600 ตารางกิโลเมตร (6,800 ตารางไมล์) ไหลผ่านทางตะวันตกของกรุงมอสโกและไหลทางตะวันตกผ่านแคว้นสโมเลนสค์และแคว้นมอสโก ผ่านใจกลางของมอสโก ไหลไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของมอสโกราว 110 km (70 mi) บริเวณที่เมืองโคลอมนา จึงไหลลงแม่น้ำโอคา แม่น้ำมอสควาเป็นหนึ่งในแควแม่น้ำของแม่น้ำวอลกาที่ไหลลงทะเลแคสเปียน

ประวัติ
-------

นอกจากจะเป็นที่กำเนิดชนเผ่าฟินนิกแล้ว แม่น้ำมอสควายังเป็นที่กำเนิดชนเผ่าสลาฟอย่างเผ่า Vyatichi ด้วย

เครื่องดันแม่น้ำพร้อมเรือบนแม่น้ำมอสควา (ค.ศ. 2020)

ศัพทมูลวิทยา
------------

นครนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำ กลุ่มชน Merya และ Muroma ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ เรียกแม่น้ำนี้ว่า *Mustajoki* (*แม่น้ำดำ*) ทำให้มีผู้เสนอแนะว่าชื่อนครมาจากคำนี้ แม้ว่าจะมีทฤษฎีอื่นด้วยก็ตาม เพื่อแยกชื่อแม่น้ำกับชื่อนคร ชาวรัสเซียจึงเรียกแม่น้ำว่า *Moskva-reka* (แม่น้ำมอสควา) แทนที่จะเรียกเป็น *Moskva*

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แม่น้ำมอสควา**

1. ↑  Chubarʹi︠a︡n, A. O. (Aleksandr Oganovich) Danilevskiĭ, I. N. (Igorʹ Nikolaevich) (2009). *Ot Rusi do Rossii*. OLMA Media Grupp. p. 121. OCLC 891462599.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Tarkiainen, Kari (2010). *Ruotsin itämaa*. Helsinki: Svenska litteratursällskapet i Finland. p. 19. ISBN 978-951-583-212-2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

"Moskva". *Encyclopedia Americana*. 1920.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**พรรคซาบะฮ์ก้าวหน้า** (มลายู: *Parti Maju Sabah*) เป็นพรรคการเมืองที่มีฐานที่มั่นในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย จดทะเบียนเป็นพรรคการเมืองเมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2537 ผู้นำพรรคคือ ยง เตกลี อดีตมุขมนตรีของรัฐซาบะฮ์และเคยสังกัดพรรคสหซาบะฮ์มาก่อน พรรคนี้เคยร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติ ก่อนที่จะถอนตัวออกมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 ใน พ.ศ. 2553 พรรคนี้มีตัวแทนในสภาแห่งชาติ 2 คน ในสภาของรัฐซาบะฮ์ 2 คน พรรคนี้ได้เรียกร้องให้รัฐซาบะฮ์ได้ปกครองตนเองแบบหนึ่งประเทศสองระบบ

การถอนตัวจากแนวร่วมแห่งชาติ
---------------------------

ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 พรรคได้รับเลือก 2 ที่นั่ง หลังจากการเลือกตั้ง หัวหน้าพรรคคือ ยง เต็กลีได้ประกาศว่าพรรคไม่ไว้วางใจและต่อต้านนายกรัฐมนตรี อับดุลละห์ อะห์มัด บาดาวี เรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีลาออก เพราะรัฐบาลไม่ได้สนใจปัญหาของซาบะฮ์ ที่ต้องการปกครองตนเอง นำลาบวนมารวมกับซาบะฮ์ และได้ส่วนแบ่ง 20% ของรายได้จากน้ำมัน มีปัญหาฉ้อราษฎร์บังหลวงและใช้อำนาจในทางที่ผิด แนวร่วมแห่งชาติได้ขอให้พรรคซาบะฮ์ก้าวหน้ายุติการกระทำดังกล่าว พรรคจึงตัดสินใจลาออกจากแนวร่วมแห่งชาติสมาชิกพรรคซาบะฮ์ก้าวหน้าบางส่วนไม่เห็นด้วยกับการลาออกจากแนวร่วมแห่งชาติ ได้ลาออกจากพรรคไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-01. สืบค้นเมื่อ 2021-09-26.
2. ↑  SAPP Manifesto Launching at Convention 2012 เก็บถาวร 2013-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Retrieved 2012-07-29
3. ↑  "SAPP gets show-cause letter". *TheStar*. TheStar. 2008-06-26. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-27. สืบค้นเมื่อ 2008-06-26.
4. ↑  "Cracks widening in SAPP". *The Star*. The Star. 2008-09-20. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-22. สืบค้นเมื่อ 2008-09-20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official web site
* SAPP Blog
ในชื่อบุคคลญี่ปุ่นนี้นามสกุลคือ  *มินะโมะโตะ*
**มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ** (源 義朝, 1123-11 กุมภาพันธ์ 1160) เป็นซามูไรคนสำคัญในช่วงปลาย ยุคเฮอัง และเป็นบิดาของ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น

กบฏปีโฮเง็ง
-----------

ปี ค.ศ. 1156 เกิดความขัดแย้งกันขึ้นในราชสำนักระหว่างอดีต จักรพรรดิซุโตะกุ และ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ พระราชอนุชาทำให้ ตระกูลไทระ และ ตระกูลมินะโมะโตะ แตกเป็น 2 ฝ่ายคือ มินะโมะโตะ โนะ ทะเมะโยะชิ ผู้นำตระกูลและเป็นบิดาของโยะชิโตะโมะและ ไทระ โนะ ทะดะมะซะ อาของคิยะโมะริสนับสนุนอดีตจักรพรรดิโซะโตะกุส่วนโยะชิโตะโมะและ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ผู้นำตระกูลไทระสนับสนุนจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะซึ่งผลสุดท้ายแล้วฝ่ายสนับสนุนจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะได้ชัยชนะทำให้โยะชิโตะโมะต้องประหารทะเมะโยะชิส่วนคิโยะโมะริต้องประหารทะดะมะซะตามพระราชโองการขององค์จักรพรรดิหลังเสร็จศึกโยะชิโตะโมะกลับได้รับการปูนบำเหน็จให้เป็นแค่เจ้าเมืองชายแดนเล็กๆขณะที่คิโยะโมะริกลับได้เป็นถึงขุนนางใหญ่ในราชสำนักทำให้โยะชิโตะโมะไม่พอใจและกลายเป็นชนวนให้เกิด กบฏปีเฮจิ ขึ้นในเวลาต่อมา

กบฏปีเฮจิ
---------

ใน ค.ศ. 1160 โยะชิโตะโมะซึ่งมีความแค้นจาก กบฏปีโฮเง็ง พอทราบว่า ภิกษุชินเซ ซึ่งเป็นเพื่อนรักของคิโยะโมะริได้เข้ามีอำนาจในราชสำนักจึงได้ร่วมมือกับผู้สำเร็จราชการจาก ตระกูลฟุจิวะระ เคลื่อนกองทัพเข้าสู่ นครหลวงเคียวโตะ พร้อมกับสังหารภิกษุชินเซและเผาพระตำหนักของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ

อดีตจักรพรรดิ โกะ-ชิระกะวะ จึงมีบัญชาให้คิโยะโมะริรีบกลับมายังนครหลวงและเมื่อกลับมาถึงเขาจึงทำทียอมแพ้ต่อกองทัพ
ของผู้สำเร็จราชการและโยะชิโตะโมะแต่เขาได้ล่อให้ทั้ง
สองมายัง โระคุฮะระ ซึ่งเป็นจวนของคิโยะโมะริและ
โจมตีจนแตกพ่ายไปผู้สำเร็จราชการถูกจับส่วนโยะชิโตะ
โมะหนีรอดไปได้

วาระสุดท้าย
-----------

เมื่อพ่ายแพ้ต่อกองทัพของคิโยะโมะริโยะชิโตะโมะจึง
ตัดสินใจให้คนสนิทฆ่าเขาเสียส่วนคนสนิทหลังจาก
สังหารเจ้านายแล้วจึงฆ่าตัวตายตามไป

ทางด้านบุตรชายของโยะชิโตะโมะคนโตกับคนรองถูก
สังหารส่วนโยะริโตะโมะก็ถูกเนรเทศไป  อิซุ
**นางฟ้าทะเล** (อังกฤษ: Sea angel) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกมอลลัสคา จัดเป็นหอยฝาเดี่ยวจำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในชั้น Gymnosomata

นางฟ้าทะเล ถือเป็นหอยฝาเดี่ยวที่ไม่มีเปลือก นางฟ้าทะเลมีลำตัวใส มองเห็นจุดสีส้มอยู่ทั้งหมดสามจุด โดยสองจุดแรกจะแยกออกจากกันไม่ชัดเจน เนื่องจากอยู่บริเวณหัวที่มีหนวดสั้น ๆ สองข้างด้านบน ซึ่งจุดดังกล่าวเป็นอวัยวะที่เรียกว่า "ถุงตะขอ" (Hook sac) และ "หลอดบุคคัล" (Buccal bulb) ซึ่งเป็นส่วนที่เปรียบได้กับปาก มีส่วนที่เป็นฟันอยู่ในนั้น จุดที่สามของลำตัว มีขนาดใหญ่กว่า เป็นส่วนที่ใช้สำหรับย่อยอาหาร และส่วนที่เป็นจุดเด่น คือ อวัยวะที่เป็นระยางค์เล็ก ๆ คล้ายปีก ที่ชื่อชื่อเรียกว่า "พาราโพเดีย" (Parapodia) อยู่สองข้าง ใช้สำหรับกระพือขึ้นลงเคลื่อนไหวในน้ำเป็นจังหวะ ดูแล้วคล้ายกับนางฟ้าในนิทาน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ

เปลือกของนางฟ้าทะเล ลดรูปลงไป จะพบได้ก็ต่อเมื่อยังเป็นระยะวัยอ่อนอยู่ ระยางค์สองข้างนั้นเปลี่ยนมาจากส่วนที่เป็นเท้าเพื่อใช้ในการว่ายน้ำ

นางฟ้าทะเล จะพบในบริเวณที่เป็นน้ำเย็นจัดแถบขั้วโลกเท่านั้น ทั้งขั้วโลกเหนือ และขั้วโลกใต้ นางฟ้าทะเลกินหอยฝาเดียวที่มีเปลือกแต่ว่ายน้ำได้เช่นเดียวกัน ที่เรียกว่า "ผีเสื้อทะเล" (Sea butterfly) การกินอาหารของนางฟ้าทะเลเป็นไปอย่างน่าสนใจ เพราะจู่โจมเข้าใส่อย่างรวดเร็วมาก ผิดกับสภาพการดำรงชีวิตปกติที่ดูเชื่องช้า นางฟ้าทะเลมีรายงานว่าสามารถมีชีวิตได้ด้วยการกินอาหารเพียงครั้งเดียว สามารถอดอาหารได้นานถึงเกือบหนึ่งปี (365 วัน) เพราะสามารถเก็บสำรองพลังงานจำนวนมากไว้ในตัว เนื่องจากเป็นสัตว์ที่มีอัตราการเผาผลาญพลังงานที่ต่ำมาก เนื่องจากอาศัยอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิต่ำ

การจำแนก
--------

ในปี ค.ศ. 2005 ได้มีการจำแนกตามหลักการอนุกรมวิธานนางฟ้าทะเล ไว้ดังนี้

* วงศ์ใหญ่ Clionoidea:
	+ วงศ์ Clionidae
	+ วงศ์ Cliopsidae
	+ วงศ์ Notobranchaeidae
	+ วงศ์ Pneumodermatidae
* วงศ์ใหญ่ Hydromyloidea:
	+ วงศ์ Hydromylidae
	+ วงศ์ Laginiopsidae

โดยที่มีชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ *Clione limacina* ที่พบในขั้วโลกเหนือ และ *C. antartica* พบในขั้วโลกใต้ ทั้งสองชนิดนี้มีความแตกต่างกันเล็กน้อย โดยชนิดที่พบในขั้วโลกเหนือจะมีขนาดเล็กกว่า โดยทั่วไปก็จะมีขนาดเฉลี่ย 1-2.5 เซนติเมตร ส่วนชนิดที่พบในขั้วโลกใต้มีความยาวถึง 5 เซนติเมตร

อ้างอิง
-------

1. 1 2  หน้า 142-143, *นางฟ้าทะเล (Sea Angel)*  โดย ดร.วรเทพ มุธุวรรณ. "คลินิกสัตว์ทะเล" นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 35 ปีที่ 3 พฤษภาคม 2013
2. ↑  
Bouchet P. Rocroi J.-P. Frýda J. Hausdorf B. Ponder W. Valdés Á. & Warén A. (2005). "Classification and nomenclator of gastropod families". *Malacologia: International Journal of Malacology*. Hackenheim, Germany: ConchBooks. **47** (1–2): 1–397. ISBN 3925919724. ISSN 0076-2997.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นางฟ้าทะเล**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Gymnosomata***
**นางฟ้า** (อังกฤษ: Angels) เป็นภาพยนตร์ไทย แนวภาพยนตร์ดราม่า ผลงานการกำกับภาพยนตร์ยาวเรื่องแรกของ บงกช คงมาลัย และยังนำแสดงอีกด้วย ร่วมกับ รฐา โพธิ์งาม จุฬาลักษณ์ จุฬานนท์ ชลัฏ ณ สงขลา และนักแสดงอีกมากมาย ใช้ขั้นตอนการพัฒนาบทอยู่ 6-7 เดือน เข้าฉายเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2556

ภาพยนตร์ทำรายได้เปิดตัวในช่วงสุดสัปดาห์ ณ วันที่ 6-9 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ 2.04 ล้านบาท

ภาพยนตร์ทำรายได้ทั้งหมดตลอดโปรแกรมเข้าฉาย รวม 2.39 ล้านบาท

เรื่องย่อ
---------

เวทีนี้เต็มไปด้วยความงดงามตระการตา เสียงเพลงแสนเย้ายวน แสงสีชวนเคลิ้มฝัน และ 3 สาวดาวเด่นแห่ง Angel Bar ที่จะทำให้ค่ำคืนนี้เป็นราตรีแห่งการจดจำ พวกเธอมีความสวย พวกเธอมีความฝัน และพวกเธอมีความลับ หลังม่านแห่งแสงสี สูงส่งเหมือนนางฟ้า หรือตกต่ำแค่นางโชว์ **เธอจะโชว์ เธอจะเต้น เธอจะเปิด…ความลับ**

นักแสดง
-------

* บงกช คงมาลัย รับบท เฟิร์น
* รฐา โพธิ์งาม รับบท รุ้ง
* จุฬาลักษณ์ จุฬานนท์ รับบท มินท์
* ชลัฏ ณ สงขลา รับบท ชารีฟ
* กรรณิการ์ กซันดรา เอเกลมันส์ รับบท โซฟี
* ไตรรงค์ ชัยนรานนท์ รับบท ไตร
* อนันต์ เสมาทอง รับบท ลุงครีม
* นวลปรางค์ ตรีชิต รับบท ชูใจ

การตอบรับ และ คำวิจารณ์
-----------------------

นับเป็นสิ่งที่ผิดคาดเล็กๆ สำหรับ นางฟ้า เพราะสิ่งที่เป็นจุดแข็งแกร่งของหนัง คือ 'บทภาพยนตร์'
ที่มีความแปลกใหม่ ไม่ซ้ำรอยเดิมๆ นอกจากนี้ มันยังมีความซับซ้อน
มีมิติที่ทั้งสมจริง-เกินจริงผสมผสานกัน ราวกับเป็นบทของหนังนอกกระแส จากฝั่งยุโรปเลยทีเดียว
ส่วนการเล่าเรื่องที่ตัดต่อ อดีต ปัจจุบัน สลับเปลี่ยน เพื่อคลายปมปัญหา
รวมถึงการเฉลย 'จุดพีค' ในหนัง ก็นับว่าทำได้น่าชมเชย
ผสมกลมกลืนกันเป็นเรื่องราวที่ทำให้ผู้ชมอึ้ง และเชื่อถือได้ดี
อย่างไรก็ตาม ก็เป็นความตลกร้ายที่ว่า สิ่งที่เป็นจุดอ่อนของนางฟ้า ก็คือ 'บทภาพยนตร์' เช่นกัน 
เพราะในความแปลกใหม่ของบท บางจุดมันก็มีความแปร่ง ๆ
ละเลยองค์ประกอบในรายละเอียดเล็กๆน้อย ๆ ดูขาดๆเกิน ๆ
ขณะที่ในบางประเด็นก็คลี่คลาย หาทางออกได้ง่ายดาย
แถมท้ายด้วยบทสรุป ที่จะทำให้ผู้ชมอึ้ง
นอกจากนี้ จุดอ่อน-จุดแข็ง ข้างต้น ยังเป็นรูปแบบเดียวกันกับ 'การแสดง' อีกด้วย
กล่าวคือ นักแสดงรุ่นใหญ่ ไม่ว่าจะเป็น ตั๊ก บงกช, รฐา โพธิ์งาม (ญาญ่าหญิง), ชลัฏ ณ สงขลา, อ้วน รีเทิร์น
รวมทั้งหน้าใหม่แกะกล่องอย่าง จุฬาลักษณ์ จุฬานนท์ (รับบทเด่น ในตัวละครชื่อมินท์)
ทุกคนล้วนแสดงได้อย่างน่าประทับใจ แต่ละคนมีฉากปล่อยพลังกันแบบพอหอมปากหอมคอ ได้อวดฝีมือกันครบ
แต่ทว่า 'พลังในการแสดง กลับเจิดจ้า เด่นชัด'
จนน่าจับตาว่าจะก้าวไปสู่นักแสดงระดับแนวหน้าได้ในอนาคตแน่นอน)
แต่การแสดงของเหล่ากลุ่มหน้าใหม่วัยรุ่น กลับไม่เป็นเช่นนั้น ...
เพราะเหล่านักแสดงน้องใหม่ทั้งหลาย ยังขาดพลังในการสื่ออารมณ์ ทั้งสีหน้าและน้ำเสียง
จนทำให้อารมณ์ที่จะอินไปกับเรื่องราวในหนัง .. ขึ้น ๆลง ๆไปตลอดทั้งเรื่อง

อย่างไรก็ดี ท้ายที่สุดแล้ว 'นางฟ้า" เปรียบเหมือนการโชว์ที่ 'ลีลา รูปแบบ' แปลก น่าชมอยู่ไม่น้อย
เพียงแต่ด้วยความที่ว่า นักเต้นอาจยังมือใหม่ ขาดพื้นฐานไปสักหน่อยเท่านั้นเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  วิจารณ์ นางฟ้า (2556) : พื้นฐานการเต้นยังไม่ดี แต่ลีลาแปลกใหม่น่าชม[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *นางฟ้า (2013)* ที่สยามโซน
ภาพโมเดลคลาสสิกของการค้าไตรภาคี
ภาพการค้าไตรภาคีของทาส น้ำตาล และรัม โดยมีนิวอิงแลนด์เป็นมุมที่สามแทนที่จะเป็นยุโรป
**การค้าไตรภาคี** (อังกฤษ: Triangular trade หรือ Triangle trade) เป็นคำทางประวัติศาสตร์ซึ่งระบุถึงการค้าระหว่างเมืองท่าหรือภูมิภาคสามแห่ง การค้าไตรภาคีมักจะพัฒนาขึ้นเมื่อภูมิภาคหนึ่งมีสินค้าส่งออกซึ่งไม่จำเป็นในภูมิภาคซึ่งสินค้าเข้าหลักมาถึง การค้าไตรภาคีจึงเป็นวิธีการสำหรับแก้ไขการเสียดุลการค้าระหว่างภูมิภาคเหล่านี้

การค้าทาสไตรภาคีแอตแลนติก
-------------------------

ระบบการค้าไตรภาคีอันเป็นที่รู้จักกันมาที่สุด คือ การค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตอลนติก ซึ่งดำเนินการระหว่างคริสต์ทศวรรษที่ 17-19 โดยขนส่งทาส พืชผลทางการเกษตร และสินค้าหัตถกรรมระหว่างแอฟริกาตะวันตก แคริบเบียนหรืออาณานิคมอเมริกาและเจ้าอาณานิคมทวีปยุโรป โดยมีอาณานิคมเหนือของอเมริกาเหนือของอังกฤษ โดยเฉพาะอยางยิ่งนิวอิงแลนด์ บางครั้งได้มีบทบาทมากกว่าเมืองท่าในทวีปยุโรป

การค้าเที่ยวแรกลากจากเมืองท่ายุโรปไปยังทวีปแอฟริกา ซึ่งเรือจะบรรทุกสินค้าสำหรับขายและแลกเปลี่ยน อย่างเช่น ทองแดง เสื้อผ้า สิ่งประดับเล็กน้อย ลูกปัดทาส ปืนและเครื่องกระสุน เมื่อเรือทาสมาถึง สินค้าบรรทุกจะถูกขายหรือแลกเปลี่ยนกับทาส ซึ่งจะถูกมัดติดกันอย่างแน่นหนาเช่นเดียวกับสินค้าอื่น ๆ เพื่อเพิ่มมูลค่าให้มากที่สุด

การค้าเที่ยวที่สอง เรือได้เดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกจากแอฟริกาสู่โลกใหม่ เมื่อเรือทาสมาถึงโลกใหม่ ผู้รอดชีวิตจะถูกขายในแคริบเบียนหรือทวีปอเมริกา

เรือจะถูกจัดเตรียมเพื่อที่จะทำให้เรือทำความสะอาดได้อย่างทั่วถึง ระบายน้ำออก และบรรทุกด้วยสินค้าส่งออกสำหรับเที่ยวเรือขากลับ เพื่อกลับไปยังเมืองท่าของตน จากหมู่เกาะอินเดียตะวันตก สินค้าส่งออกที่สำคัญ คือ น้ำตาล รัม และกากน้ำตาล จากเวอร์จิเนีย สินค้าส่งออกได้แก่ยาสูบและป่าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  About.com: The Trans-Atlantic Slave Trade. Accessed 6 November 2007.
2. ↑  Scotland and the Abolition of the Slave Trade เก็บถาวร 2012-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Accessed 28 March 2007.
3. ↑  A. P. Middleton, *Tobacco Coast*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การค้าไตรภาคี**

* The Transatlantic Slave Trade Database, a portal to data concerning the history of the triangular trade of transatlantic slave trade voyages.
* Report of the Brown University Steering Committee on Slavery and Justice
**เอกลัพย์** (एकलव्य) เป็นบุตรของท้าวหิรัญธนุส ผู้เป็นราชาของชนเผ่านิษาท(พรานป่า) แคว้นนิษาท กับนางสุเลขา เอกลัพย์เป็นผู้ที่มีฝีมือการยิงธนูยอดเยี่ยม และปรารถนาจะเป็นศิษย์ของโทรณาจารย์ แต่โทรณาจารย์ปรารถนาที่จะเป็นครูสอนเฉพาะชนชั้นวรรณะกษัตริย์เท่านั้น จึงไม่รับเอกลัพย์ซึ่งเป็นชนนอกวรรณะเป็นศิษย์ เอกลัพย์ไม่ได้โกรธเคืองโทรณาจารย์แต่อย่างใด และไปฝึกยิงธนูเองในป่าพร้อมกับปั้นรูปโทรณาจารย์ขึ้นมาจากดินที่โทรณาจารย์เคยเหยียบด้วยความศรัทธา เหมือนกับโทรณาจารย์เป็นผู้สอนวิชายิงธนูให้กับตนเอง

วันหนึ่งอรชุนเจอเอกลัพย์เข้าจึงถามชื่อเสียงเรียงนาม ปรากฏว่าเอกลัพย์บอกว่าตนเป็นศิษย์ของโทรณาจารย์ อรชุนเคืองโทรณาจารย์เพราะเคยให้สัญญากันไว้ว่าจะสอนวิชายิงธนูพิเศษให้กับอรชุนเพียงคนเดียว เมื่อโทรณาจารย์ทราบเรื่องจึงให้เอกลัพย์ทำพิธีคุรุทักษิณา(ทำภารกิจเพื่อครูเป็นค่าสอน)โดยการตัดนิ้วหัวแม่มือข้างขวาของเอกลัพย์ ทำให้เอกลัพย์ยิงธนูไม่ได้ เขาจึงเดินกลับ หายเข้าไปในป่าไม่ออกมาอีกเลย และโทรณาจารย์ก็บอกกับอรชุนว่า อรชุนจะเป็นยอดธนูหนึ่งเดียวในปฐพี
ในบางตำนานเล่าว่าเอกลัพย์ไปฝึกยิงธนูโดยไม่ต้องใช้นิ้วหัวแม่มือ และไปเป็นนักธนูของท้าวชราสันธ์ เอกลัพย์ถูกพระกฤษณะสังหารตายในที่สุด
บุตรของเอกลัพย์ คือ เจ้าชายเกตุมัต ต้องการแก้แค้น จึงนำทัพแคว้นนิษาท เข้าร่วมสงครามทุ่งกุรุเกษตร เขาถูกภีมะสังหารในวันที่ 2 ของสงคราม 

| * ด
* ค
* ก
*มหาภารตะ* ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- |
| บรรพทั้ง 18 | 
* อาทิบรรพ
* สภาบรรพ
* วนบรรพ
* วิราฏบรรพ
* อุทโยคบรรพ
* ภีษมบรรพ
* โทรณบรรพ
* กรรณบรรพ
* ศัลยบรรพ
* เสาปติกบรรพ
* สตรีบรรพ
* ศานติบรรพ
* อนุศาสนบรรพ
* อัศวเมธิกบรรพ
* อาศรมวาสิกบรรพ
* เมาสลบรรพ
* มหาปรัสถานิกบรรพ
* สวรรคโรหณบรรพ
* หริวงศ์

 |  |
| แคว้นกุรุ | ท้าวศานตนุ · พระแม่คงคา · ท้าวภีษมะ · สัตยวดี · จิตรางคทะ · วิจิตรวีรยะ · เจ้าหญิงอัมพิกา · เจ้าหญิงอัมพาลิกา · เจ้าหญิงอัมพา · ท้าววิทูร · ท้าวธฤตราษฎร์ · พระนางคานธารี · ศกุนิ · เจ้าหญิงสุภัทรา · ท้าวปาณฑุ · พระนางกุนตี · พระนางมาทรี · ยุธิษฐิระ · ภีมะ · อรชุน · นกุล · สหเทพ · ทุรโยธน์ · ทุหศาสัน · ยุยุตสุ · นางทุหศาลา · พระนางเทราปที · นางหิฑิมพี · ฆโฎตกัจ · Ahilawati · นางอุตตรา · นางนาคอุลูปี · นางจิตรางคทา |
| ตัวละครอื่น ๆ | กรรณะ · โทรณาจารย์ · วยาส · อภิมันยุ · พระกฤษณะ · สาตยกี · ธฤษฏะทยุมัน · สัญชัยสารถี · อิราวัต · พภรุวาหนะ · ปรีกษีต · ท้าววิราฎ · กิจกะ · กฤปาจารย์ · อัศวัตถามา · เอกลัพย์ · กฤตวรมา · ชราสันธ์ · มายาสูร · ฤๅษีทุรวาส · ชนะเมนชัย · ชัยทรัถ · พระพลราม · ท้าวทรุปัท · หิฑิมพะ · ท้าวศัลยะ · อธิราธาสารถี · ศิขัณทิน · ปรศุราม |
| ข้อมูลอื่น ๆ | ปาณฑพ · เการพ · หัสตินาปุระ · อินทรปรัสถ์ · อาณาจักรในอินเดียโบราณ · สงครามทุ่งกุรุเกษตร · ภควัทคีตา · อัสตระ |
**เดปอร์ติโบซาปริซา** (สเปน: *Deportivo Saprissa*) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศคอสตาริกา ตั้งอยู่ที่ซานฮวนเดติบัสในซานโฮเซ สนามเหย้าของสโมสรมีชื่อว่าสนามกีฬาริการ์โด ซาปริซา เอย์มา สีประจำสโมสรคือสีม่วงและขาว ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1935 และได้แข่งขันในลีกสูงสุดของคอสตาริกานับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 เป็นต้นมา ชื่อของสโมสรมาจากผู้ก่อตั้งที่ชื่อว่าริการ์โด ซาปริซา ฉายาของสโมสรคือ *สัตว์ประหลาดสีม่วง* โดยฉายานี้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1987 จากหนังสือพิมพ์ *ดิอาริโอเอ็กซ์ตรา* ที่เห็นกองเชียร์ของสโมสรแต่งตัวชุดสีม่วงในการแข่งขันดาร์บี

ซาปริซาคว้าแชมป์ลิกา เอเฟเปเด ทั้งหมด 34 สมัย โดยเคยทำได้ 6 สมัยติดต่อกันในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในคอนคาคาฟ พวกเขาชนะเลิศคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีกทั้งหมด 3 สมัยในปี ค.ศ. 1993, 1995 และ 2005 และยังชนะเลิศเซ็นทรัลอเมริกันคราวน์ในปี ค.ศ. 1972, 1973, 1978, 1998 และ 2003

ระหว่างวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2007 — 31 สิงหาคม ค.ศ. 2008 สโมสรถูกจัดอันดับที่ 106 ของสโมสรที่ดีที่สุดในโลก โดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศของฟีฟ่า และได้รับคัดเลือกให้เป็นสโมสรคอนคาคาฟแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20

ช่วงเวลาที่น่าจดจำของสโมสรเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2005 เมื่อซาปริซาเป็นสโมสรลำดับที่สองในคอนคาคาฟ ที่จบอันดับที่สามในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก สโมสรที่เคยทำได้ก่อนหน้านั้นคือเนกักซา ซึ่งเคยทำได้ในปี ค.ศ. 2000

เกียรติประวัติ
--------------

### ในประเทศ

* **ลิกา เอเฟเปเด: 34**

1952-53, 1953–54, 1957–58, 1962–63, 1964–65, 1965–66, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1972–73, 1973–74, 1974–75, 1975–76, 1976–77, 1977–78, 1982–83, 1988–89, 1989–90, 1993–94, 1994–95, 1997–98, 1998–99, 2003–04, 2005–06, 2006–07, 2007 อินบิเออร์โน, 2008 เบราโน, 2008 อินบิเออร์โน, 2010 เบราโน, 2014 เบราโน, 2014 อินบิเออร์โน, 2015 อินบิเออร์โน, 2016 อินบิเออร์โน, 2018 เบราโน
* **ชอร์ทแชมเปียนชิป: 8**

1997-98 คลอซูรา, 1998–99 อเปอร์ตูรา, 1998–99 คลอซูรา, 2003–04 อเปอร์ตูรา, 2005–06 อเปอร์ตูรา, 2005–06 คลอซูรา, 2006–07 อเปอร์ตูรา, 2006–07 คลอซูรา
* **คอสตาริกันคัพ: 8**

1950, 1960, 1963, 1963, 1970, 1972, 1976, 2013
### ระหว่างประเทศ

* **คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก: เข้าร่วม 24 ครั้ง**

**ชนะเลิศ (3)**: 1993, 1995, 2005
**รองชนะเลิศ (4)**: 1970, 1973, 2004, 2008
* **ชิงแชมป์สโมสรอเมริกากลาง: เข้าร่วม 17 ครั้ง**

**ชนะเลิศ (5)**: 1972, 1973, 1978, 1998, 2003
**รองชนะเลิศ (7)**: 1971, 1974, 1996, 1997, 2001, 2004, 2007
* **อินเตอร์อเมริกันคัพ: เข้าร่วม 2 ครั้ง**

**รองชนะเลิศ (2)**: 1993, 1995
* **ชิงแชมป์สโมสรอเมริกากลาง (ยุคเก่า): เข้าร่วม 1 ครั้ง**

**ชนะเลิศ (1)**: 1970
* **ยูเอสคาเมลคัพ: เข้าร่วม 1 ครั้ง**

**ชนะเลิศ (1)**: 1985
* **ชิงแชมป์สโมสรโลก: เข้าร่วม 1 ครั้ง**

**อันดับที่สาม (1)**: 2005

อ้างอิง
-------

1. ↑  
"Club World Ranking Top 350 (1 September 2007 – 31 August 2008)". International Federation of Football History & Statistics. สืบค้นเมื่อ 2008-09-29.
2. ↑  "Central and North America's club of the Century". *IFFHS official website*. สืบค้นเมื่อ 2009-10-08.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เดปอร์ติโบซาปริซา**

* เว็บไซต์ทางการ (สเปน)
**กรรตุการก** (อังกฤษ: nominative case อ่านได้ทั้ง *กันตุการก* หรือ *กัดตุการก*) คือการกของคำนามหรือวจีวิภาคอื่น ๆ ที่จะมีการบ่งชี้ประธานของคำกริยาหรือนามภาคแสดงหรือคำคุณศัพท์ภาคแสดง โดยทั่วไปแล้ว คำนาม "ที่กระทำบางอย่าง" คือกรรตุการก และกรรตุการกมักจะเป็นรูปที่อยู่ในพจนานุกรม

รากศัพท์
--------

กรรตุการกมาจากคำว่า "กรรตุ" รวมกับ "การก" โดยกรรตุแปลว่าผู้ทํา มาจากภาษาสันสกฤต कर्तु กรฺตุ (ภาษาบาลี *กตฺตุ*, จาก กรฺ ธาตุ + -ตุ ปัจจัย) และการก มาจากภาษาบาลี *การก* ซึ่งแปลได้เป็น *การกของผู้กระทำ*, ผู้กระทำ
, จาก *การ* (จาก *กรฺ* ธาตุ (ทำ) + *-ณ* ปัจจัย) + *-ณฺวุ ปัจจัย → -อก* (ผู้...)

กรฺ ธาตุ + -ณฺวุ ปัจจัย => :
กรฺ ธาตุ + -วุ => 
การฺ ธาตุ + -วุ (ทีฆะสระ, พฤทธิ์ อ เป็น อา) =>
การฺ ธาตุ + -อก =>
การก

ตัวอย่าง
--------

### คำนาม

กรรตุการกบ่งชี้ประธานของกริยา เมื่อกริยามีการกระทำ กรรตุการกคือคนหรือสิ่งของที่กระทำนั้น เมื่อเป็นกริยาอยู่ในรูปกรรมวาจก กรรตุการกคือคนที่ได้รับการกระทำ

* **เขา**เห็นต้นไม้
* **ต้นไม้**ถูกเห็นโดยเขา

### ภาคแสดง

ในประโยค copular หรือประโยคที่ในภาษาอังกฤษเชื่อมด้วย verb to be กรรตุการกใช้ทั้งประธานและภาคแสดง

* **เขา**เป็น**คนดี**
* **เขาดี** (ในภาษาอังกฤษจะมีการเชื่อมด้วย verb to be ซึ่งคำว่าดีซึ่งเป็นคุณศัพท์ภาคแสดงจะถือว่าเป็นกรรตุการกด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554*. พิมพ์ครั้งที่ ๒, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556. 1,544 หน้า. ISBN 978-616-7073-80-4

ลิงค์อื่น ๆ
-----------

* German nominative case บทเรียนของกรรตุการกภาษาเยอรมัน
* The Nominative Case - Russian Grammar บทเรียนของกรรตุการกของภาษารัสเซีย
**อันดับปลาหลังเขียว** (อันดับ: Clupeiformes) เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Clupeiformes

เป็นปลาที่มีถุงลมมีท่อนิวเมติกเชื่อมต่อไปยังลำไส้ เส้นข้างลำตัวมักขาด แต่มีเกล็ดและครีบเช่นปลาในอันดับอื่น ๆ โดยมากแล้วมักจะมีลำตัวสีเงิน และมีส่วนหลังสีเขียว อันเป็นที่มาของชื่อ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยมากแล้วจะกินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร โดยผ่านซี่กรองเหงือก และไม่มีฟัน แต่ก็มีบางชนิดหรือบางวงศ์ที่กินเนื้อเป็นอาหารและมีฟัน เช่นกัน

พบทั้งหมด 6 วงศ์ ประมาณ 300 ชนิด ซึ่งปลาในอันดับนี้จะมีชื่อที่เป็นที่รู้จักกันในภาษาไทยเรียกรวม ๆ กันว่า "ปลาหลังเขียว", "ปลาตะลุมพุก", "ปลามงโกรย", "ปลากะตัก", "ปลาไส้ตัน", "ปลาทราย", "ปลากล้วย" เป็นต้น ในขณะที่ภาษาอังกฤษจะเรียกว่า "Herring", "Sardine", "Anchovy" หรือ "Shad" เป็นต้น พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์เป็นอย่างมาก เนื่องจากจะถูกจับนำมาบริโภคในฐานะปลาเศรษฐกิจและแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น ปลากระป๋องหรือน้ำปลา เป็นต้น

โดยคำว่า Clupeiformes นั้นมาจากภาษาละติน "clupea" หมายถึง "ปลาซาร์ดีน" กับคำว่า "forma" หมายถึง "แหลมคม"

วงศ์
----

* **Dussumieriidae**
* **Denticipitidae**
* **Engraulidae**
* **Pristigasteridae**
* **Chirocentridae**
* **Clupeidae**
* **Sundasalangidae**

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["การทำน้ำปลาจากปลากะตัก (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-14. สืบค้นเมื่อ 2012-02-24. การทำน้ำปลาจากปลากะตัก (ไทย)]
2. ↑  Nelson, Gareth (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N. (บ.ก.). *Encyclopedia of Fishes*. San Diego: Academic Press. pp. 91–95. ISBN 0-12-547665-5.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: editors list (ลิงก์)
3. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
เอสเทลลาจากเกมซุยโคเด็นภาค III
**เอสเทลลา** (อังกฤษ: Estella) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค III

ข้อมูลส่วนตัว
-------------

**ชื่อ**: เอสเทลลา   

**ดวงดาวประจำตัว**: เท็นคิว (Tenkyuu)   

**บ้านเกิด**: ไม่ปรากฏ   

**อายุ**: 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค III)   

**เผ่าพันธุ์**: มนุษย์?  

**รูนที่ถือครอง**: รูนไฟขั้นสูง (Rage Rune)   

**ครอบครัว**: ไม่ปรากฏ   

**สถานะ**: นักเวทย์   

**สถานที่อยู่ปัจจุบัน**: ไม่ปรากฏ   

**สงครามที่เข้าร่วม**: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง

ประวัติ
-------

เอสเทลลาเป็นนักโกหกตัวยงและเป็นนักเวทย์ที่เก่งกาจมากที่สุดคนหนึ่ง ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเธอมากนักเพราะว่าเธอมักจะโกหกเสมอ
ตัวอย่างเช่น เธอบอกว่าเธอเกิดจากก้อนหิน โรดีเป็นภูติน้ำ เธอกำลังตามหาดวงดาวคนที่ 109 และเข้ามารวมในกองทัพเพราะกำลังตามหา
หมู่บ้านชายล้วนกอร์เดียส ซึ่งตรงข้ามกับหมู่บ้านหญิงล้วนอัลมา คินัน(และมาพบทีหลังในภาค 5 ว่าเธอพูดจริง) นอกจากนั้นแล้วเธอยังโกหกอีกว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของโครวลีย์และสามารถเอาชนะเขาได้

วิธีการนำเป็นพวก
----------------

ซุยโคเด็นภาค IIIหลังจากจบเหตุการณ์ในอัลมาคินันให้คุยกับเอสเทลลาที่โรงแรม โดยเธอกำลังตามหาหมู่บ้านที่มีแต่ผู้ชายอยู่ ให้เราจะรับปากที่จะช่วยเธอ จากนั้นให้ไปคุยกับผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าแท่นพิธีกรรมด้านในสุดของหมู่บ้าน แล้วกลับมาคุยกับเธออีกครั้งก็จะได้เธอมาเป็นพวก
จาง ซวิน
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *จาง*
**จาง ซวิน** (จีนตัวย่อ: 张勋; จีนตัวเต็ม: 張勳; พินอิน: *Zhāng Xūn*; 16 กันยายน พ.ศ. 2397 - 11 กันยายน พ.ศ. 2466) นายพลผู้จงรักภักดีต่อราชวงศ์ชิง ผู้ซึ่งพยายามที่จะฟื้นฟูอำนาจของราชวงศ์ชิงหลังจากที่ราชวงศ์ชิงได้ล่มสลายไปแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ทำรัฐประหารที่ปักกิ่ง แล้วได้ตั้ง ปูยี ขึ้นเป็นจักรพรรดิ และ เขายังเป็นผู้สนับสนุน หยวน ซื่อไข่ ในตอนที่เป็นประธานาธิบดี

สมัยราชวงศ์ชิง
--------------

จางเป็นนายทหารผู้คุ้มกันพระนางซูสีไทเฮาในระหว่างที่เกิดกบฏนักมวยขึ้นและจางต่อสู้ให้กับราชวงศ์ชิงในศึกที่นานกิงในปี พ.ศ. 2454

สมัยสาธารณรัฐ
-------------

จางได้เข้ายึดครองนานจิงจากทหารของก๊กมินตั๋งในปี พ.ศ. 2456 ถึงแม้ว่าการบุกยึดเมืองครั้งนี้กองทัพของ จาง ซวิน จะได้ปล้นสดมภ์ราษฎรในเมืองอย่างโหดร้ายแต่ก็ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนายพลจากประธานาธิบดี หยวน ซื่อไข่

ในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ร่วมกับ คัง โหย่วเหวย ทำรัฐประหารที่ปักกิ่งสำเร็จ เขาได้ฟื้นฟูอำนาจของจักรพรรดิชิงโดยเชิญปูยีขึ้นเป็นจักรพรรดิที่มีอำนาจเต็มอีกครั้ง แต่หลังจากรัฐประหารสำเร็จได้เพียง 12 วัน จาง ซวินก็ถูกรัฐประหารคืน และต้องลี้ภัยเข้าไปอยู่ในเขตปกครองของดัตช์ในประเทศจีน และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลยจนกระทั่งเสียชีวิต


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**จาง ซวิน**
*Aloe hereroensis*, แสดงให้เห็นถึงช่อดอกกับก้านดอก
**ช่อดอก** เป็นกลุ่มของดอกไม้ที่จัดเรียงอยู่บนก้านหลักหรือที่ซับซ้อนกว่านั้น การจัดดอกไม้บนช่อดอกมีความแตกต่างกันอย่างมากทั้งในรูปแบบ ธรรมชาติของปล้อง และการจัดเรียงของใบไม้ในข้อ (phyllotaxis) เช่นเดียวกับความแตกต่างกันในสัดส่วน การบีบอัด ความป่อง และการลดลงของแกนหลักและแกนรอง ช่อดอกยังสามารถเรียกได้ว่าเป็นส่วนสืบพันธุ์ของพืชที่มีกลุ่มของดอกไม้ในรูปแบบเฉพาะตัว

ก้านที่ถือช่อดอกทั้งหมดเรียกว่าก้านดอก (peduncle) และแกนหลักที่ถือดอกไม้หรือกิ่งก้านอีกมากมายภายในช่อดอกเรียกว่าแกนกลาง (rachis) ก้านของดอกแต่ละดอกเรียกว่าก้านดอกย่อย (pedicel) ดอกไม้ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของช่อดอกจะเรียกว่าดอกไม้โดดเดี่ยว (solitary flower) และก้านของมันก็จะเรียกว่าก้านดอก (peduncle) ดอกไม้ใด ๆ ในช่อดอกอาจถูกเรียกว่าดอกย่อย (floret) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อดอกไม้แต่ละดอกมีขนาดเล็กและเกิดขึ้นในกลุ่มคับเช่นใน pseudanthium (ดอกไม้ที่เห็นเหมือนดอกเดียวแต่ความจริงเกิดจากการรวมกันของหลายดอกขนาดเล็กเช่นในทานตะวัน) ระยะของช่อดอกเมื่อแต่ละดอกกลายเป็นผลไม้เป็นเรียกว่า infructescence ช่อดอกอาจจะมีการจัดเรียงแบบง่าย (single) หรือซับซ้อน (panicle) แกนกลางอาจเป็นหนึ่งในหลายประเภท เช่น single composite umbel spike หรือ raceme

ตัวอย่างการจัดเรียงของดอกไม้
----------------------------

* ช่อดอกแบบ Ebracteateช่อดอกแบบ Ebracteate
* ช่อดอกแบบ Ebracteate ของ Wisteria sinensisช่อดอกแบบ Ebracteate ของ *Wisteria sinensis*
* ช่อดอกแบบ Bracteateช่อดอกแบบ Bracteate
* ช่อดอกแบบ Bracteate ของ Pedicularis verticillata.ช่อดอกแบบ Bracteate ของ *Pedicularis verticillata*.
* ช่อดอกแบบ Leafy-bractedช่อดอกแบบ Leafy-bracted
* ช่อดอกแบบ Leafy-bracted ของ Rhinanthus angustifolius.ช่อดอกแบบ Leafy-bracted ของ *Rhinanthus angustifolius*.
* ช่อดอกแบบ Leafyช่อดอกแบบ Leafy
* ช่อดอกแบบ Leafy ของ Aristolochia clematitis.ช่อดอกแบบ Leafy ของ *Aristolochia clematitis*.
**พรรคชาติประชาธิปไตย** เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2499 ต่อมาได้จดทะเบียนอีกครั้งตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 โดยยื่นจดทะเบียนต่อปลัดกระทรวงมหาดไทยในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513

พรรคชาติประชาธิปไตย มีหม่อมราชวงศ์น้ำเพ็ชร เกษมสันต์ เป็นหัวหน้าพรรค และมีรองหัวหน้าพรรคคือ นายไพโรจน์ วัฒนกุล เลขาธิการพรรคคือ พันตรี ชลอ มีชูอรรถ กรรมการอำนวยการอื่นของพรรค ได้แก่ นายชฏิล กุลไพบูลย์ นายอิทธิพงศ์ อินทรัมพรรย์ นายเทียนชัย ภู่พิพัฒน์ นายเกียรติ ศรีเสริมโภค นายมนตรี คุ้มไพโรจน์ นายสุวิทย์ วรรณศิริ เรือโท อมร เรียงประยูร นายมงคล ไชยรัตน์ นายยนต์ สิตกรโกวิท นายสืบศักดิ์ ทวีชาติ นายกองแก้ว ตุ่นคำ หม่อมหลวงสมศักดิ์ เกษมสันต์ นายอุทัย เอกนก

ยุบพรรค
-------

พรรคชาติประชาธิปไตยจัดตั้งได้ไม่นานก็ต้องสิ้นสุดบทบาทลง เช่นเดียวกับพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ทั้งหมด เนื่องจากการปฏิวัติของจอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจดทะเบียนพรรคการเมืองชาติประชาธิปไตย
2. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จดทะเบียนพรรคการเมือง (พรรคชาติประชาธิปไตย)
3. ↑  ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๙ (มีสถานะเทียบเท่าพระราชบัญญัติ ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช ๒๕๑๑ และห้ามตั้งพรรคการเมืองขึ้น)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สุจิต บุญบงการ, **การพัฒนาการเมืองของไทย: ปฏิสัมพันธ์ระหว่างทหาร สถาบันทางการเมือง และการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน**, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531
* เสริมศักดิ์ พงษ์พานิช, **การสมัครรับเลือกตั้งในนามของพรรคการเมืองในประเทศไทย**, วิทยานิพนธ์หลักสูตรชั้นปริญญาโท ภาค 2 ทางรัฐศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2519
ระวังสับสนกับ รอยโรคที่เซลล์ประสาทสั่งการบน

**รอยโรคที่เซลล์ประสาทสั่งการล่าง** (อังกฤษ: lower motor neuron lesion) เป็นรอยโรคที่มีผลต่อใยประสาทที่ส่งไปจากเซลล์ประสาทสั่งการล่างที่ปีกหน้า (anterior horn, anterior grey column) ของไขสันหลัง หรือที่นิวเคลียสประสาทสั่งการ (motor nuclei) ของประสาทสมองไปยังกล้ามเนื้อ
อาการหลักอย่างหนึ่งที่ใช้ระบุโรคนี้ก็คือ อัมพาตอ่อนเปียก (flaccid paralysis) เป็นอัมพาตที่เกิดพร้อมกับกล้ามเนื้อที่ปวกเปียก (คือไม่รักษาความตึง)
นี้เทียบกับรอยโรคที่เซลล์ประสาทสั่งการบน (upper motor neuron lesion) ซึ่งบ่อยครั้งมีอาการเป็นอัมพาตหดเกร็ง (spastic paralysis) คือ อัมพาตที่เกิดพร้อมกับภาวะกล้ามเนื้อตึงตัวมาก (hypertonia)

อาการ
-----

* อัมพฤกษ์หรืออัมพาตกล้ามเนื้อ
* กล้ามเนื้อระริก (fibrillation)
* กล้ามเนื้อกระตุก (fasciculation) คือกล้ามเนื้อเฉพาะจุดเล็ก ๆ กระตุกแล้วคลายตัวซึ่งอาจมองเห็นได้ผ่านผิวหนัง มีเหตุจากหน่วยรับของกล้ามเนื้อที่เพิ่มขึ้นเพื่อชดเชยการไร้กระแสประสาท
* ภาวะกล้ามเนื้อตึงตัวน้อย (hypotonia) หรือการขาดความตึงตัว (atonia) โดยไม่ได้ขึ้นอยู่กับความเร็วการขยับกล้ามเนื้อ
* รีเฟล็กซ์น้อยเกิน (hyporeflexia) นอกจากรีเฟล็กซ์ที่เริ่มจากปลายประสาทส่วนลึกในร่างกาย (เช่น stretch reflex และ Golgi tendon reflex) ที่มีปัญหาแล้ว รีเฟล็กซ์แม้ที่เริ่มจากปลายประสาทที่ผิวหนังก็อาจลดลงหรือหายไปด้วย
* อ่อนกำลัง โดยจะอ่อนแอตรงเฉพาะระดับไขสันหลังที่มีปัญหา

รีเฟล็กซ์ฝ่าเท้าของกล้ามเนื้อยืดไม่ทำการ
กล้ามเนื้ออัมพฤกษ์/อัมพาต ตึงตัวน้อยหรือไม่ตึงตัว และรีเฟล็กซ์น้อยเกินหรือไม่มี ปกติจะเกิดทันทีหลังจากบาดเจ็บ
กล้ามเนื้อฝ่อ กล้ามเนื้อกระตุก และกล้ามเนื้อระริก เป็นอาการในระยะสุดท้ายของกล้ามเนื้อซึ่งเสียเส้นประสาทที่ส่งไปเลี้ยง จึงเห็นเป็นระยะนานกว่า
ลักษณะอีกอย่างก็คือการจำกัดอาการที่เฉพาะระดับไขสันหลัง คือเฉพาะกล้ามเนื้อที่ได้เส้นประสาทอันเสียหายจะเกิดอาการ

เหตุ
----

เหตุสามัญที่สุดของความเสียหายที่เซลล์ประสาทสั่งการล่างก็คือประสาทส่วนปลายได้รับบาดเจ็บ หรือติดเชื้อไวรัสที่ทำลายเซลล์ประสาทในปีกหน้าของไขสันหลังโดยเฉพาะ ๆ
กล้ามเนื้อจะฝ่อเพราะไม่ได้ใช้การ คือเส้นใยกล้ามเนื้อจะหดแล้วในที่สุดก็จะถูกแทนที่ด้วยเนื้อเยื่อเส้นใย
เหตุอื่น ๆ รวมทั้งกลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เร, แบคทีเรียที่ก่อโรคโบทูลิซึมคือ *Clostridium botulinum*, โรคโปลิโอ และ cauda equina syndrome
เหตุสามัญอีกอย่างสำหรับการเสื่อมเซลล์ประสาทสั่งการล่างก็คือ อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส

วินิจฉัยต่าง
------------

* โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงชนิดร้าย เป็นการเสียการสื่อประสาทที่แผ่นเชื่อมประสาทสั่งการและกล้ามเนื้อ
* อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส ทำให้เซลล์ประสาทสั่งการตาย แม้จะยังไม่รู้เหตุ แต่ก็เสนอว่า การสะสมโปรตีนอย่างผิดปกติเป็นพิษต่อเซลล์ประสาท

ดูเพิ่ม
-------

* เซลล์ประสาทสั่งการล่าง
* เซลล์ประสาทสั่งการบน
* รอยโรคที่เซลล์ประสาทสั่งการบน

เชิงอรรถและอ้างอิง
------------------

1. ↑  Fix, James D (2007-10-01). *Neuroanatomy*. Lippincott Williams & Wilkins. pp. 120-. ISBN 978-0-7817-7245-7. สืบค้นเมื่อ 2010-11-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

*
**ไก่ฟ้าหน้าเขียว** (อังกฤษ: Crested fireback; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lophura ignita*) เป็นไก่ฟ้าที่มีความสวยงาม มีลักษณะเด่นคือมีแผ่นหนังที่หน้าสีฟ้า ต่างจากไก่ฟ้าชนิดอื่นๆที่มีแผ่นหนังสีแดง พบในประเทศไทย มาเลเซีย บอร์เนียว และสุมาตรา

อนุกรมวิธาน
-----------

มี 4 ชนิดย่อย

* *L. i ignita* พบในบอร์เนียวและเกาะบังกา ตัวผู้มีขนหางตรงกลางสีน้ำตาล ขาขาว ตีนแดง ตัวเมียมีหางออกดำเข้ม ขาขาว
* *L. i. nobilis* พบในบอร์เนียวและเกาะบังกา ตัวผู้มีขนหางตรงกลางสีน้ำตาล ขาขาว ตีนแดง ตัวเมียมีสีหางออกดำเข้ม ขาขาว
* *L. i. rufa* พบในไทย มาเลเซียตะวันตก และสุมาตรา ตัวผู้มีขนหางตรงกลางสีขาว ขาแดง ตีนดำออกน้ำเงินมีลายขาว ตัวเมียมีหางสีน้ำตาลแดง ขาแดง
* *L. i. macartneyi* พบในทางตะวันออกเฉียงใต้ของสุมาตรา ตัวผู้มีขนหางสีขาว ขาขาว ตีนออกแดง

ลักษณะทั่วไป
------------

เป็นไก่ฟ้าขนาดกลาง มีแผ่นหนังที่หน้าสีฟ้า ขาสีแดง ตัวผู้ยาว 67 - 72 ซม. มีขนหงอนบนหัว ขนที่คอหน้าอกและหลังตอนบนมีสีเหลือบเขียวอมน้ำเงิน ส่วนล่างของหลังมีสีแดงแกมน้ำตาล ขนหางคู่กลาง 2 คู่มีสีขาว คู่ต่อมาครึ่งด้านในเป็นสีขาว ครึ่งด้านนอกเป็นสีดำ คู่ต่อ ๆ มาสีดำ ตัวเมียยาว 57 - 60 ซม. ขนส่วนใหญ่มีสีน้ำตาลแกมแดง ขนใต้ท้องสีน้ำตาลแกมดำมีขอบขาว

การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
---------------------------

มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของไทยตลอดจนถึงมาเลเซีย บอร์เนียวและสุมาตรา ในประเทศไทยมีเฉพาะภาคใต้เท่านั้น พบในป่าดงดิบที่เป็นป่าต่ำ ไม่ชอบออกหากินตามป่าโปร่งหรือที่โล่งเตียน ชอบอยู่ป่าต่ำมากกว่าป่าสูง

พฤติกรรม
--------

ไก่ฟ้าหน้าเขียวอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ มีตัวผู้เป็นจ่าฝูง หากินตอนกลางวันตามป่าดงดิบชื้นที่ทึบในระดับที่ไม่สูงมากนัก อาจพบใกล้ลำธาร ไม่ค่อยออกมาในที่โล่ง เมื่อเห็นศัตรูจะวิ่งหนีเข้าซ่อนตามพุ่มไม้ บางครั้งจะบินหนีไปใกล้ ๆ แล้วลงเดินวิ่งต่อไป กินแมลงต่าง ๆ ตัวหนอน ยอดหญ้า พืชอ่อน ๆ เมล็ดพืช และผลไม้บางชนิดเป็นอาหาร

### การสืบพันธุ์

ผสมพันธุ์ประมาณเดือนเมษายนถึงมิถุนายน ทำรังใต้พุ่มเตี้ย ๆ ที่รกทึบ ทำรังด้วยใบไม้และใบหญ้าแห้ง ๆ วางไข่ครั้งละประมาณ 4 - 8 ฟอง ตัวเมียจะฟักไข่หลังจากออกไข่ฟองสุดท้ายแล้ว ใช้เวลาฟักไข่ทั้งสิ้น 24 - 25 วัน ลูกไก่ฟ้าหน้าเขียว แรกเกิดมีขนอุยคลุมทั่วตัว เมื่อลืมตาลุกขึ้นยืนเดินได้ ก็จะเดินตามแม่ไปหาอาหารได้หลังออกจากไข่ 3 - 4 ชั่วโมง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2004). *Lophura ignita*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 30 October 2006. Database entry includes a brief justification of why this species is near threatened
2. ↑  Crested fireback เก็บถาวร 2010-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ARKive.org

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lophura ignita***

* Crested Fireback Pheasant เก็บถาวร 2008-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน GBEF.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* BirdLife Species Factsheet เก็บถาวร 2006-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* gbwf.org - Crested Fireback เก็บถาวร 2008-03-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* IUCN Red List เก็บถาวร 2004-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Red Data Book เก็บถาวร 2007-03-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
รอยโรคไข้กระต่าย
**รอยโรค** (อังกฤษ: lesion) เป็นศัพท์ทางการแพทย์หมายถึงเนื้อเยื่อที่ผิดปกติที่พบในสิ่งมีชีวิต มักจะเกิดจากการบาดเจ็บหรือโรค

สาเหตุของรอยโรค
---------------

รอยโรคเกิดขึ้นจากกระบวนการใดๆ ก็ตามที่ทำให้เนื้อเยื่อเสียหาย ตัวอย่างของรอยโรคเช่นเนื้อร้ายหรือมะเร็ง เนื้อเยื่ออื่นๆ ที่อยู่รอบๆ ที่เสียหายเนื่องจากเนื้อร้ายก็ถือเป็นรอยโรคเช่นกัน การบาดเจ็บทางกายภาพเช่น ไฟฟ้าดูดหรือการถูกไหม้จากสารเคมีก็ทำให้เกิดรอยโรค โรคบางโรคแสดงรอยโรคออกมาเช่นอีสุกอีใสจะแสดงความผิดปกติออกมาที่ผิวหนัง รอยโรคอาจเกิดจากกระบวนการทางเมแทบอลิซึมเช่นแผลเปื่อย (ulcer) หรือกระบวนการภูมิคุ้มกันต่อต้านตัวเอง (autoimmune) ดังเช่นในกรณีของข้ออักเสบแบบต่างๆ

รอยโรคในบางครั้งอาจเกิดจากความตั้งใจให้เกิดขึ้นในระหว่างการผ่าตัดทางระบบประสาท เช่น การผ่าตัดสมองเพื่อรักษาลมชักหรือความผิดปกติในสมองอื่นๆ

ประเภทของรอยโรค
---------------

เนื่องจากคำจำกัดความของรอยโรคนั้นค่อนข้างกว้าง รอยโรคจึงมีความหลากหลายอย่างมาก โดยทั่วไปจึงจัดแบ่งตามลักษณะของมัน หากรอยโรคนั้นเกิดจากมะเร็ง จะจัดรอยโรคนั้นว่า เนื้องอกร้าย (malignant tumor) ซึ่งตรงข้ามกับเนื้องอกไม่ร้าย (benign tumor) รอยโรคอาจจัดแบ่งได้จากรูปร่างลักาณะของมัน เช่น แผลเปื่อย (ulcers) หลายชนิด อาจมีลักษณะคล้ายจุดกลางของเป้า ก็เรียกว่า *bullseye appearance* หรืออาจจัดประเภทตามขนาดเช่นหากมองเห็นในระดับมหภาค (gross) คือเห็นได้ด้วยตาเปล่า หรือหากต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ก็เรียกว่าเป็นระดับจุลภาค (histologic)

การจัดประเภทของรอยโรคในบางครั้งอาจขึ้นกับว่ารอยโรคกินที่ว่างหรือไม่ รอยโรคเป็นแบบกินที่ (space occupying lesion) คือหมายถึงกินเนื้อที่ว่างและอาจกระทบต่อโครงสร้างข้างเคียง ในขณะที่ รอยโรคแบบไม่กินที่ (non space occupying lesion) อาจเป็นเพียงแค่ช่องในเนื้อเยื่อ เช่น บริเวณเล็กๆ ในสมองซึ่งกลายเป็นของเหลวหลังจากเกิดโรคลมปัจจุบัน (stroke)

รอยโรคบางครั้งอาจมีชื่อเฉพาะ เช่น *Gohn lesions* ในปอดของผู้ป่วยวัณโรค ลักษณะเฉพาะของผิวหนังของการติดเชื้อไวรัสวาริเซลลา (varicella-zoster virus (VZV)) เรียกเฉพาะว่า *อีสุกอีใส* รอยโรคที่ฟันมักจะเรียงโดยทั่วไปว่าฟันผุ (dental caries)

และสุดท้าย รอยโรคมักจะแบ่งตามตำแหน่งที่เกิด ตัวอย่างเช่น รอยโรคที่ผิวหนัง (skin lesion) และ รอยโรคที่สมอง (brain lesion)

ดูเพิ่ม
-------

* การตัดออก (Ablation)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Brain Lesion Locator เก็บถาวร 2008-05-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Differential Diagnosis of Brain Lesions
**โมโกะจัมบี้** (Moko\_jumbie) เป็นเครื่องเล่นชนิดหนึ่งที่มาจากประเทศตรินิแดดและโทบัคโค ลักษณะของมันจะเป็นท่อนไม้ที่สามารถเชื่อมต่อกับขาเป็นแนวเดียวกันอย่างแข็งแรง เมื่อผู้เล่นสวมใส่เจ้าโมโกะจัมบี้ก็จะเดินหรือเต้นบนความสูงที่ต่อจากเจ้าท่อนไม่นั้น รากศัพท์ของมันอาจจะมาจาก "Moko" (ซึ่งอาจจะอ้างอิงมาจากชื่อเทพเจ้าของแอฟริกา) และจัมบี้เป็นศัพท์ทางแถบแคริเบียนที่ใช้เรียกพวกภูติผีหรือวิญญาณซึ่งอาจจะแผลงมาจากภาษาคองโกคำว่าซัมบี้ (Zumbi) โมโกะจัมบี้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศแถบแอฟริกาตะวันตก สืบทอดต่อกันมาสู่ประเทศแถบแคริเบี้ยน ชนเผ่าต่างๆมักจะใช้มันเป็นเครื่องเล่นยามที่มีงานเทศกาลต่าง เด็กๆจะถูกสอนให้เล่นมันเหมือนกับเป็นวัฒนธรรม

เมื่อเทพเจ้าโมโกะที่มาจากประเทศคองโกและไนจีเรีย ประเทศตรินิแดดได้รับอิทธิพลจากเทพเจ้าโมโกะ และยังมีผลต่อความเชื่อเรื่องจารีตประเพณี พระเจ้าคือผู้ที่มองมาจากภูเขาบนความสูงเสียเมฆ เขาสามารถแลเห็นล่วงหน้าได้ถึงภัยอันตรายและภูติผีปีศาจ ชื่อโมโกะหากแปลตามตัวอักษรจะหมายถึงผู้รู้แจ้ง และเขาจะเป็นตัวแทนที่ยืนอยู่บนไม้ต่อขาสูงละลิ่ว ยังมีพละกำลังที่ไม่สามารถอธิบายได้ต่อสายต่อมนุษย์ ในเกือบทุกเชื้อชาติที่มีความเกี่ยวข้องกัน โมโกะได้ลุกขึ้นจากคนที่มีความสูงปกติ สูงขั้นสู่ท้องฟ้าอย่างง่ายดายโดยปราศจากความช่วยเหลือ และล่วงหล่นลงมาเสมือนว่าจะปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่าง และคิดถึงการใช้ชีวิตอย่างไรให้เกิดประสิทธิภาพ

เจ้าโมโกะได้เข้ามายังประเทศตรินิแดดโดยการ "เดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติสจากชายฝั่งตะวันตกของแอฟริกา แบกความทุกข์ไว้มากมาย ประสบการณ์หลายศรรตวรรษ และการถูกจ้องทำลาย
จากความป่าเถื่อนไร้มนุษยธรรม แต่ก็ยังเดินต่อไปเรื่อยๆ (John Cupid, Carribean Beat)" ความเชื่อที่ยังหลงเหลือในจิตใจของชนรุ่นหลัง ระหว่างความเป็นทาสกับการเป็นพลเมืองในอาณานิคม ในที่สุดก็ได้มาเดินบนท้องถนนของประเทศตรินิแดดเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองต่ออิสรภาพ เมื่อมันได้ฝังรากลึกลงไปในประเพณีของคนแอฟริกันที่สืบทอดต่อกันมา ประเทศตรินิแดดได้ปรับเปลี่ยนปรับปรุงให้มีความโดดเด่นโดยมีการเพิ่มคำว่าจัมบี้ หรือชื่อผีเข้าไป ก่อนปี 1900 ก่อนที่เจ้าโมโกะจัมบี้จะได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของงานเฉลิมฉลองมวลชนในประเทศตรินิแดด เจ้าโมโกะจัมบี้นั้นจะเดินไปรอบๆถนนของท่าเรือในสเปนรวมถึงเมืองอื่น เพื่อที่จะปกป้องภยันตรายจากปีศาจ บทบาทหนึ่งที่สำคัญของเจ้าโมโกะจัมบี้คือการที่จะขอรับบริจาคจากผู้รอเฝ้าชมขบวนแห่งานที่อยู่บนอาคาร อย่างไรก็ตามความมีชื่อเสียงของเจ้าโมโกะจัมบี้ในงานเฉลิมฉลองก็เกิดขึ้นอย่างช้า ๆ จนกระทั่งมันถูกฟื้นฟูอย่างจริงจังขึ้นมาอีกครั้ง

ก่อนปี 1900 ที่เจ้าโมโกะจัมบี้จะเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญสำหรับงานเฉลิมฉลอง จนกระทั่งมีชายสองคนในนำวัฒนธรรมนี้กลับมา ชายสองคนนั้นชื่อ มูส (Moose) และดราก้อน (Dragon) เขาได้นำมันในงาน และยังได้สร้างสรรค์โมโกะจัมบี้ชนิดใหม่ขึ้นมา เอกลักษณ์ของไม้ต่อขาจะเป็นการเดินสมัยใหม่ แต่ก็มีการเดินที่จะไม่มีการรัดที่ขากับไม้ การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นจากชายชื่อเบน (Ben) ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวชาวแคนาดาได้มายังประเทศตรินิแดดกับไม้ต่อขาหนึ่งคู่ เขาจะรัดมันไว้กับขา และชาวตรินิแดดก็ได้แรงบันดาลใจจากการออกแบบของเบน จึงนำมันมาปรับใช้เองด้วย ตอนนี้มีคณะโมโกะจัมบี้ในประเทศตรินิแดดสองคณะ วะตุซี่ (Watusi) และคิริมันจาโร (Kilimanjaro) แต่ก็ยังมีคณะที่เล็กๆอยู่อีกบ้าง ดังนั้นโมโกะจัมบี้ได้มีแนวคิดมาจากแอฟริกา แต่ตรินิแดดนั้นได้ประยุกต์ใช้มันเป็นของตัวเอง
**ช่อมณี** เป็นนามปากกาที่ใช้ในงานเขียนนิยาย ของ **มณีรัตน์ อัศวิศราภรณ์** ซึ่งสร้างสรรค์ผลงานเขียนไว้มากมาย นอกจากนั้นในบางนิตยสารยังใช้อีกนามปากกาหนึ่ง คือ "แพรดาว"ด้วย งานเขียนเรื่องแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารรายปักษ์ "กาญจนา"(ปัจจุบันเลิกจำหน่ายไปแล้ว) ด้วยเรื่อง "ไอรัก ไฟแค้น" ผลงานซึ่งทำให้ผู้อ่านรู้จัก "ช่อมณี" อย่างดี คือ "หมอกผลัดฟ้า"ซึ่งตีพิพม์ในนิตยสารรายสัปดาห์ "บางกอก" และผลงานอีกหลายเรื่องที่ลงในหนังสือของเครือบางกอกซึ่งสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จักในกลุ่มนักอ่านไทย โดยมีแนวเขียนที่แปลกตาทั้งเนื้อหาและวิธีเขียนที่กระชับ เข้าใจง่ายและรวดเร็ว จึงเป็นที่นิยมในกลุ่มนักอ่านรุ่นใหม่ นิยายต่าง ๆ เคยเผยแพร่ในนิตยสารมีชื่อเสียงของเมืองไทย เช่น บางกอก ตะวันสแควร์ ภาพยนตร์บันเทิง ชีวิตรัก หญิงไทย เป็นต้น

สถานศึกษา
---------

1. โรงเรียน ดรุโณทยาน
2. โรงเรียน เตรียมอุดมศึกษา พญาไท
3. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
4. สำนักอบรมกฎหมายแห่งเนติบัณฑิตไทย

ผลงานนิยาย
----------

นิยายที่ได้เผยแพร่และเป็นที่ชื่นชอบในกลุ่มนักอ่าน อาทิเช่น ไอรัก ไฟแค้น หมอกผลัดฟ้า ใต้เงาบาป แปรดาว รัดเกล้าพิศวง นักล่าแต้มศูนย์ ทายาทมนต์ดำ เล่ห์สวรรค์ ทายาทอำพราง รักซ่อนลาย มุกเปื้อนทราย หงส์สะบัดลาย รากบุญ มนต์ชะตา และอื่นๆ ซึ่งมีทั้งเขียนในนามปากกา "ช่อมณี"หรือ "แพรดาว" มีหลากหลายแนวทั้งสะท้อนสังคมหรือการเมืองและแฟนตาซี ส่วนนิยายเล่มที่พิมพ์จำหน่ายมาแล้ว คือ หมอกผลัดฟ้า สนล้อลม รัดเกล้าพิศวง และ แปรดาว (ข้อมูลล่าสุดในปี พ.ศ. 2551) ต่อมาปี พ.ศ. 2552 ตีพิมพ์เล่มอีก คือ นักล่าแต้มศูนย์ และ บัญชารัก