recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เกาะอาจิ**  หรือ อาจิชิมะ (ญี่ปุ่น: 網地島; โรมาจิ: *Ajishima*) เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรโอชิกะ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น

บนเกาะมีการขุดพบเครื่องมือต่าง ๆ ที่บ่งบอกว่ามีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มาอย่างน้อย 2,000 ปี ในอดีตพลเมืองท้องถิ่นได้ทําการค้ากับคณะสํารวจของรัสเซียถือว่าเกาะอาจิเป็นสถานที่แรก ๆ ที่แสดงถึงความสัมพันธ์แบบไมตรีมิตรระหว่างประเทศรัสเซียและญี่ปุ่น

ผลกระทบจากแผ่นดินไหว
--------------------

ศูนย์กลางของแผ่นดินไหวและสึนามิเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 ตั้งอยู่นอกชายฝั่งของเกาะอาจิ จังหวัดมิยางิ เกาะอาจิค่อนข้างตั้งอยู่ใกล้กับจุดศูนย์กลางมากทำให้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงและทำให้มีผู้อาศัยอยู่บนเกาะลดลง หลังจากสึนามิชาวบ้านได้รับผลกระทบจากการลดลงของจำนวนประชากรในปัจจุบันชาวบ้านกําลังพยายามฟื้นฟูเกาะให้เหมือนเดิมและเพิ่มระดับประชากรบนเกาะ 

การเกษตรคือปัจจัยหลักในการฟื้นฟูเกาะ ชาวบ้านพยายามส่งเสริมการเกษตรในท้องถิ่นมีเป้าหมายเพื่อให้เกษตรกรในท้องถิ่นสามารถเลี้ยงชีพด้วยการเกษตรของตนเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ishinomaki city. (2014, June 11). Ajishima no shoukai - Ishinomaki shi (An introduction of Aji island by Ishinomaki city). Retrieved:  [July 19, 2014]
2. ↑  Hiroyuki, O. (2014, March 29).Tyoukoureika no shima "Ajishima" ha yomigaeruka(Can Aji Island - which is turning gray - quickly reinvent itself?), TOYOKEIZAI ONLINE. Retrieved:  [July 21, 2014].
3. ↑  Hiroyuki, O. (2014, March 29).Tyoukoureika no shima "Ajishima" ha yomigaeruka(Can Aji island which is turning gray very quickly rebirth?), TOYOKEIZAI ONLINE. Retrieved:  [July 21, 2014].
**เกออร์ค วิลเฮ็ล์ม ชเต็ลเลอร์** (เยอรมัน: *Georg Wilhelm Steller*) เป็นนักพฤกษศาสตร์ นักสัตววิทยา แพทย์ และนักสำรวจชาวเยอรมัน เขาทำงานในรัสเซียและได้รับการยอมรับนับถือเป็นผู้บุกเบิกวิชาประวัติศาสตร์ธรรมชาติของอนุทวีปอะแลสกา

ชเต็ลเลอร์เกิดเมื่อ 10 มีนาคม ค.ศ. 1709 ที่เมืองวินทซ์ไฮม์ (Windsheim) ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยวิทเทินแบร์ค ต่อมาใน ค.ศ. 1734 เขาถูกส่งตัวไปรัสเซียในตำแหน่งแพทย์ประจำเรือทหาร ชเต็ลเลอร์เข้าร่วมในการสำรวจคัมชัตคาครั้งที่สองโดยออกเดินทางจากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กใน ค.ศ. 1738 ระหว่างการออกสำรวจครั้งนี้ ชเต็ลเลอร์ค้นพบสิ่งมีชีวิตใหม่หลายสายพันธุ์ด้วยกัน สิ่งมีชีวิตหลายสายพันธุ์ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเขา เช่น วัวทะเลชเต็ลเลอร์, นกอินทรีทะเลชเต็ลเลอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Evans, Howard Ensign. Edward Osborne Wilson (col.) *The Man who Loved Wasps: A Howard Ensign Evans Reader*. in: Evans, Mary Alice. Big Earth Publishing, 2005. pp. 169. ISBN 1555663508
2. ↑  Nuttall, Mark. *Encyclopedia of the Arctic*. Routledge, 2012. pp. 1953. ISBN 1579584365
**ฆวน เมซา** (Juan Meza) หรือ เฆซุส เฟร์นันเดซ หรือรู้จักในชื่อเล่นว่า คิด เมซา (Kid Meza) เป็นนักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2499 ที่เมืองเมฆิกาลิ ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 54 ครั้ง ชนะ 45 (น็อค 37) แพ้ 9

ประวัติ
-------

ชื่อจริงของเขาแต่เดิมคือ เฆซุส เฟร์นันเดซ ก่อนจะขึ้นชกมวยสากลอาชีพ เขาได้เปลี่ยนชื่อเป็น ฆวน เมซา เมซาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2520 ชนะน็อค อีเลียส โรดริเกวซ ยก 3 พอขึ้นชกครั้งที่สองก็พบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก โดยแพ้คะแนน วาเลนตินโฮลกวิน เมื่อ 13 ตุลาคม จากนั้น เขาเริ่มเป็นที่รู้จักจากการที่ชกชนะน็อค คาร์ลอส ออร์ติซ ยกแรก ต่อมาได้ชิงแชมป์โลกเป็นครั้งแรกเมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2525 แต่ไม่สำเร็จแพ้ทีเคโอ​โกเมซ ยก 6 หลังจากนั้น เมซาหยุดชกไปหนึ่งปีเต็ม กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2526 ชนะน็อค โรเบร์โต กัสติโญ ยก 4 จากนั้นจึงเดินทางมาชกที่ประเทศไทยกับพงศ์พันธุ์ ศ.พญาไท ปรากฏว่าเมซาเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 3

ต่อมา เมซาได้ขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ชนะน็อคการ์ซา ยก 1 ทั้งที่เขาถูกชกลงไปนับแปดก่อน แต่ก็ลุกขึ้นมาและชนะน็อคได้ในที่สุด เมซาป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งก่อนจะเสียแชมป์ให้กัวดา ลูเป ปินตอร์ไป เมื่อปินตอร์เสียแชมป์ให้สามารถ พยัคฆ์อรุณ เมซาได้เดินทางมาชิงแชมป์โลกกับสามารถ พยัคฆ์อรุณที่กรุงเทพฯ เมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เมซาซึ่งไม่ได้ขึ้นชกมาเป็นปีเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​สามารถในยกที่ 12

ใน พ.ศ. 2530 เมซาขึ้นชกอีก 2 ครั้ง หลังจากแพ้น็อค ฆาบิเอร์ มาร์เกซ เมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2530 เขาได้หยุดชกไป 10 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ชนะน็อค เอสตาบัน โลโซยา แต่เมื่อขึ้นชกครั้งต่อมา แพ้น็อค วิลเฟรโด เนกรอน แค่ยกแรก จึงแขวนนวมไปอีกครั้ง

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท
	+ ชิง 3 พฤศจิกายน 2527 ชนะน็อค ไฮเม การ์ซา ยก 1 ที่ สหรัฐ
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 เมษายน 2528 ชนะน็อค ไมค์ อยาลา ที่ สหรัฐ
	+ เสียแชมป์ 18 สิงหาคม 2528 แพ้คะแนน ลูเป ปินตอร์ ที่ เม็กซิโกซิตี
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท เมื่อ 27 มีนาคม 2525 แพ้ทีเคโอ​ วิลเฟรโด โกเมซ ยก 6 ที่ สหรัฐ
	+ ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท เมื่อ 10 ธันวาคม 2529 แพ้ทีเคโอ​ สามารถ พยัคฆ์อรุณ ยก 12 ที่ กทม.

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**บทความนี้มีข้อความภาษาจีน** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรจีน

**เหมิง เถียน (Meng Tian)** (จีน: 蒙恬; ?–210 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักประดิษฐ์และขุนพลชาวจีนของ ราชวงศ์ฉิน ที่สร้างความโดดเด่นให้กับตัวเองในการรบต่อต้านชาวซฺยงหนู และในการก่อสร้าง กำแพงเมืองจีน เขาเป็นพี่ชายของเหมิง อี้ เขาสืบเชื้อสายมาจากขุนพลทหารและสถาปนิกชั้นยอด ปู่ของเขาเหมิง อ้าว (蒙骜) เป็นขุนพลจากรัชสมัยของ พระเจ้าฉินเจ้าเซียง และพ่อของเขาเหมิง อู่ (蒙武) ยังเป็นขุนพลซึ่งทำหน้าที่เป็นรองแม่ทัพให้กับ หวัง เจี่ยน

ประวัติ
-------

เมื่อถึงเวลาที่ รัฐฉิน พิชิตอีก 6 รัฐที่เหลือ และเริ่มปกครองแผ่นดินจีนที่รวมเป็นหนึ่งเมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล ชนเผ่าเร่ร่อน ซฺยงหนู ได้เติบโตขึ้นเป็นกองกำลังที่ทรงพลังในภาคเหนือ และเริ่มขยายดินแดนทั้งทางตะวันออกและทางตะวันตก จิ๋นซีฮ่องเต้ จักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ฉิน ส่งทหาร 300,000 นายนำโดย เหมิง เถียน ไปขับไล่ซฺยงหนูขึ้นไปทางเหนือประมาณ 1,000 ลี้ (ประมาณ 416 กิโลเมตร) และเริ่มงานสร้างสิ่งก่อสร้างที่จะกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ กำแพงเมืองจีน เพื่อป้องกันการรุกราน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Grousset, Rene (1970). *The Empire of the Steppes*. Rutgers University Press. pp. 26–27. ISBN 0-8135-1304-9.
ระดับความพร้อมทางเทคโนโลยีของ NASA
**ระดับความพร้อมทางเทคโนโลยี** (Technology readiness levels) ย่อว่า **ทีอาร์แอล** (TRL) เป็นเทคนิคในการประเมินระดับความสมบูรณ์ของเทคโนโลยีในช่วงระหว่างการพัฒนา โดยเทคนิคการประเมินนี้พัฒนาโดยนาซ่า ในช่วงปี ค.ศ. 1970 และถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการประเมินเทคโนโลยีในหลากหลายประเทศ

ระดับการประเมินจะแบ่งออกเป็นระดับ 1 ถึง 9 โดยระดับ 9 คือเทคโนโลยีที่ความสมบูรณ์มากที่สุด ตัวอย่างการใช้งาน อาทิเช่น กระทรวงกลาโหมสหรัฐ ได้มีการใช้งานในการจัดซื้อจัดจ้างตั้งแต่ช่วงต้นปี ค.ศ. 2000 องค์การอวกาศยุโรปได้มีการใช้งานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ในปี ค.ศ. 2010 คณะกรรมาธิการยุโรปได้มีข้อเสนอให้ผู้ที่จะขอทุนวิจัย ให้มีการนำเสนอระดับความพร้อมในการยื่นขอทุนวิจัยโดยเฉพาะโครงการ Horizon 2020 ในปี ค.ศ. 2013 ได้มีการพัฒนามาตรฐานโดยองค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน พัฒนา ISO 16290:2013 ที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน

ประวัติ
-------

ระดับความพร้อมทางเทคโนโลยีถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดยนาซ่าในปี ค.ศ. 1974 และถูกใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1989 โดยในช่วงเริ่มต้นได้มีการแบ่งระดับไว้เป็น 7 ระดับ และได้เปลี่ยนมาเป็น 9 ระดับที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันในปี ค.ศ. 1990

ต้นฉบับระดับความพร้อมทางเทคโนโลยีของนาซ่า ประกอบด้วย

ระดับที่ 1 – การสังเกต ติดตาม และรายงานองค์ความรู้พื้นฐาน
ระดับที่ 2 – การยืนยันความเป็นไปได้ในการนำไปใช้งาน
ระดับที่ 3 – การสาธิตการใช้งาน การวิเคราะห์ และการทดสอบ
ระดับที่ 4 – การยืนยันในการทดลองของส่วนประกอบในห้องวิจัย
ระดับที่ 5 – การยืนยันในการทดลองของส่วนประกอบส่วนประกอบในสภาวะแวดล้อมจริง
ระดับที่ 6 – การยืนยันการใช้งานระบบในสภาวะแวดล้อมจำลอง
ระดับที่ 7 – การยืนยันการใช้งานระบบในอวกาศ

แนวทางรูปแบบอื่น
----------------

ได้มีการนำแนวทางระดับความพร้อมทางเทคโนโลยีไปประยุกต์ใช้ อาทิ

* Societal Readiness Level (SRL) ระดับความพร้อมทางสังคม
* Process Readiness Level (PRL) ระดับความพร้อมทางกระบวนการ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Mihaly, Heder (September 2017). "From NASA to EU: the evolution of the TRL scale in Public Sector Innovation" (PDF). *The Innovation Journal*. **22**: 1–23. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ October 11, 2017.
2. ↑  "Technology Readiness Levels Handbook for Space Applications" (PDF) (1 revision 6 ed.). ESA. September 2008. TEC-SHS/5551/MG/ap.
3. ↑  Banke, Jim (20 August 2010). "Technology Readiness Levels Demystified". NASA.
4. ↑  Sadin, Stanley R.; Povinelli, Frederick P.; Rosen, Robert (October 1, 1988). *The NASA technology push towards future space mission systems*. International Astronautical Congress, 39th, Bangalore, India, Oct. 8-15, 1988.
5. ↑  ระบบข้อมูลสารสนเทศวิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ คู่มือระบบ NRIIS นักวิจัยเสนอขอทุนวิจัย.pdf เก็บถาวร 2022-07-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ระดับความพร้อมของเทคโนโลยีสู่อุตสาหกรรม
* Technology Readiness Levels (TRLs) กับการบริหารงานวิจัยของ สวทช.
**ระดับของแฟร์มี** (อังกฤษ: Fermi level) เป็นศักย์เคมีรวมสำหรับอิเล็กตรอน (หรือศักย์ไฟฟ้าเคมีสำหรับอิเล็กตรอน) และมักจะแสดงรูปเป็น *µ* หรือ *E*F. ระดับของแฟร์มีของบอดี้หนึ่งเป็นปริมาณทางอุณหพลศาสตร์ และความสำคัญของมันก็คืองานทางอุณหพลศาสตร์ที่จำเป็นในการเพิ่มอิเล็กตรอนหนึ่งตัวให้กับบอดี้ (ไม่นับงานที่จำเป็นในการลบอิเล็กตรอนออกจากที่ใดก็ตามที่มันจากมา) 

ความเข้าใจที่ถูกต้องของระดับของแฟร์มี-วิธีการที่มันเกี่ยวข้องกับโครงสร้างของแถบอิเล็กตรอนในการกำหนดคุณสมบัติของอิเล็กตรอนและวิธีการที่มันเกี่ยวกับแรงดันไฟฟ้าและการไหลของประจุในวงจรอิเล็กทรอนิกส์-เป็นสิ่งจำเป็นต่อความเข้าใจในฟิสิกส์ของสถานะของแข็ง (อังกฤษ: solid-state physics)

ในภาพของโครงสร้างของแถบ ระดับแฟร์มีสามารถได้รับการพิจารณาให้เป็นระดับพลังงานสมมุติของอิเล็กตรอน เช่นว่าที่จุดสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ ระดับพลังงานนี้จะมีความน่าจะเป็นอยู่ 50% ของการถูกครอบครองในเวลาใดก็ตาม ตำแหน่งของระดับแฟร์มีที่มีความสัมพันธ์กับระดับพลังงานของแถบเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดคุณสมบัติทางไฟฟ้​​า ระดับแฟร์มีไม่จำเป็นต้องสอดคล้องกับระดับพลังงานที่เกิดขึ้นจริง (ในฉนวนระดับแฟร์มีจะอยู่ในช่องว่างของแถบ) และก็ไม่ต้องการการดำรงอยู่ของโครงสร้างแถบ อย่างไรก็ตามระดับแฟร์มีได้ถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นปริมาณอุณหพลศาสตร์ และความแตกต่างในระดับแฟร์มีสามารถวัดได้เพียงแค่ใช้โวลต์มิเตอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kittel, Charles. *Introduction to Solid State Physics, 7th Edition*. Wiley.
**จอห์น ดรามานี มาฮามา** (อังกฤษ: John Dramani Mahama; เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958) เป็นนักการเมืองชาวกานา ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีกานาตั้งแต่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ถึง 7 มกราคม ค.ศ. 2017 ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีกานาตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2009 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 และเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 หลังจากการเสียชีวิตของ John Atta Mills

มาฮามาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสาร นักประวัติศาสตร์ และนักเขียน เป็นสมาชิกสภาประชาธิปไตยแห่งชาติ (เอ็นดีซี) เขาเคยเป็นสมาชิกรัฐสภาของ Bole Bamboi ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 ถึง ค.ศ. 2009 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการสื่อสารระหว่างปี ค.ศ. 1997 ถึง ค.ศ. 1998 ก่อนจะดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง ค.ศ. 1998 มาฮามาเป็นรองประธานาธิบดีคนแรกที่เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีต่อจากการเสียชีวิตของ อดีตประธานาธิบดี และเป็นประมุขแห่งรัฐคนแรกของกานาที่เกิดหลังจากกานาได้รับเอกราช โดยเขาได้รับเลือกหลังการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 เพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเต็มวาระ เขาลงสมัครรับเลือกตั้งใหม่เป็นสมัยที่สองในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 2016 แต่แพ้ผู้สมัครจากพรรค New Patriotic Party นานา อากูโฟ-อัดโด สิ่งนี้ทำให้เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกในประวัติศาสตร์ของกานาที่ไม่ชนะการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "I will not contest in 2020 - Mahama". *www.ghanaweb.com*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 January 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-01-07.
2. ↑  
MPs called to Parliament as CJ prepares to swear in John Mahama as president เก็บถาวร 29 ตุลาคม 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *edition.myjoyonline.com*.
3. ↑  "Ghana election: John Mahama declared winner". *BBC News*. 10 December 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 December 2012.
4. ↑  "Ghana election: Opposition leader Akufo-Addo declared winner". *BBC News*. 9 December 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 December 2016. สืบค้นเมื่อ 16 December 2016.
**เปตรึส โยฮันนึส "ปีต" ไกเซอร์** (ดัตช์: *Petrus Johannes Keizer*; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1943 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ที่เล่นเป็นปีกซ้ายให้แก่อาเอฟเซ อายักซ์ ซึ่งเป็นสโมสรเดียวตลอดอาชีพนักฟุตบอลของเขา

เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์โททัลฟุตบอลของทีมอาเอฟเซ อายักซ์ ในคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ไกเซอร์มีความโดดเด่นเป็นพิเศษระหว่างการคุมทีมต่อเนื่องของไรนุส มิเชลส์ และชเตฟัน กอวัช (ค.ศ. 1965–1973) เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลดัตช์ นีโก สเคปมาเกอร์ นักเขียนชาวดัตช์ เคยกล่าวไว้ว่า "ไกรฟฟ์ดีที่สุด แต่ไกเซอร์นั้นดีกว่า"

ระดับสโมสร
----------

ไกเซอร์ลงเล่นให้อายักซ์ไปทั้งหมด 490 นัด ยิงได้ 189 ประตูระหว่าง ค.ศ. 1961–1974 เขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้ายเป็นหลัก เขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ 3 สมัยติดต่อกันกับอายักซ์ (ค.ศ. 1971, 1972 และ 1973) และยังอยู่ในทีมที่แพ้เอซี มิลานในยูโรเปียนคัพรอบชิงชนะเลิศ ค.ศ. 1969 เขาคว้าแชมป์เอเรอดีวีซี 6 สมัย, เคเอ็นวีบีคัพ 5 สมัย, ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ 2 สมัย, อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ 1 สมัย และอินเตอร์โตโตคัพ 1 สมัย

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1973 ในยุคของจอร์จ โนเบล ผู้จัดการทีมคนใหม่ซึ่งเข้ามาแทนที่กอวัช ผู้เล่นของอายักซ์ได้ลงคะแนนลับในการเลือกให้ไกเซอร์เป็นกัปตันทีมคนต่อไป ต่อจากโยฮัน ไกรฟฟ์ เพียงไม่กี่สัปดาห์หลังจากไกรฟฟ์ออกจากอายักซ์เพื่อเข้าร่วมกับบาร์เซโลนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hall of Fame: Piet Keizer
2. ↑  Ajax-icoon Piet Keizer (73) overleden – Ajax (ในภาษาดัตช์)
3. ↑  "Piet Keizer: Ghost goal". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 September 2014. สืบค้นเมื่อ 17 May 2014.
**วัดศรีคุณเมือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 1 งาน 12 ตารางวา 

วัดศรีคุณเมือง เดิมชื่อ **วัดใหญ่กลางเมือง** หรือ **วัดใหญ่** ข้อมูลจากหนังสือ *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรเล่ม 11* ระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2199 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2220 บ้างระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2485

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหรือสิมศิลปะได้รับอิทธิพลจากลาว อาคารก่ออิฐถือปูน หลังคาลดหลั่นเหมือนอย่างศิลปะล้านนา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2380 หน้าบันอุโบสถและลวดลายไม้งดงาม ภาพทั้งหมดเป็นภาพนิทานชาดกชุดพระเจ้าสิบชาติซึ่งวาดขึ้นใหม่แทนของเดิม ฝาผนังเขียนด้วยช่างสมัยโบราณเป็นศิลปะลาว ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กุฎิสงฆ์ 5 หลัง ศาลาอเนกประสงค์เป็นอาคารไม้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503

ปูชนียวัตถุมีพระประธาน พระพุทธรูปยืนชนิดไม้ทาน้ำทอง ธรรมาสน์ไม้สักแกะสลักลายประดับกระจกสี พระพุทธรูปไม้ปางประทานพร หินศิลาจารึก พระพุทธรูปไม้จำหลัก ลงรักปิดทองปางประทานอภัยแบบล้านช้าง พระพุทธรูปดังกล่าวมีพระเกศาเป็นปุ่มแหลมเล็ก พระกรรณค่อนข้างแหลมและยาว สันนิษฐานว่ามีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ 24–25 และพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีคุณเมือง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดศรีคุณเมือง". สำนักวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
3. ↑  "วัดศรีคุณเมือง เชียงคาน".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดศรีคุณเมือง**
**วัดศรีดอนชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา

ประวัติ
-------

ตามประวัติพงศาวดารกล่าวว่าเป็นวัดแรกของเมืองปาย (อำเภอปาย) โดยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1855 โดยพะก่าหม่องซอได้นำทัพพม่ามาตั้งที่บ้านดอนแห่งนี้ และได้สร้างวัดขึ้นในชื่อว่า **วัดดอนจองใหม่** (หรือวัดใหญ่) โดยการสร้างครั้งแรกนั้นได้สร้างกุฎิ (หรือจองแบบไทใหญ่) ให้เป็นที่บำเพ็ญกุศลของเหล่าทัพและประชาชนในสมัยนั้น โดยได้นิมนต์พระพม่า ไทใหญ่ จากแสนหวี หนองฮี เมื่องปั่น ลางเคอ เมืองนาย มาจำพรรษาอบรมชาวบ้านและกองทัพในสมัยนั้น

ต่อมา พ.ศ. 2020 พระเจ้าติโลกราชมีพระราชบัญชาให้เจ้ามหาศรีไจยาหรือเจ้าศรีไจย์ ซึ่งเป็นราชบุตรของพระเจ้าเสนะภู นำช้างพลายเผือก 2 เชือก ชื่อช้างพลายเผือกเฒ่ามงคล และช้างพลายแก้วมงคล พร้อมเหล่าเสนาทหารยกทัพมา เพื่อมาตีเมืองแห่งนี้จากพะก่ากั่นนะและพะก่าส่างกงและได้รับชัยชนะจากการรบในครั้งนั้น และได้สั่งให้เผาวัดวาจนมอดไหม้ไปสิ้น

พระเจ้าติโลกราช ได้สถาปนาพระนามใหม่ให้เจ้าศรีใจยาว่า เจ้าชัยสงคราม ให้ดูแลปกครองเมืองปายสืบต่อไป และได้สร้างวัดโดยการสร้างขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2021 โดยได้ก่อสร้างวิหาร กำแพง กุฏิ และเสนาสนะอื่น ๆ และขุดสร้างกำแพงเมือง ประตูเมือง และอัญเชิญอาราธนาพระพุทธสิหิงค์ (พระสิงห์ปาย) จากเมืองนพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่มาประดิษฐาน รวมทั้งได้อาราธนาพระวชิรปัญญามหาเถร วัดมหาโพธาราม (เจ็ดยอด) จังหวัดเชียงใหม่ และพระภิกษุมหาเถระจากเมืองพะเยา จังหวัดเชียงราย อีก 5 รูป จำพรรษาอบรมศีลธรรมให้กับชาวบ้าน โดยได้ตั้งชื่อวัดใหม่ว่า **วัดศรีดอนไชย** (ต่อมาเขียนเป็น "วัดศรีดอนชัย" ตามสมัยใหม่)

ในปี พ.ศ. 2124 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เสด็จมาฝึกคุมทหารที่เมืองปาย และเสด็จมานมัสการพระพุทธสิหิงค์ (พระสิงห์ปาย) ประทับแรมที่ปราสาทหอคำเจ้าฟ้าคุ้มเจ้าหลวงเมืองปายแห่งนี้ด้วย เมื่อ พ.ศ. 2158 เจ้าแม่สุนันทาได้เข้ามาปกครองเมือปาย และได้บูรณะซ่อมแซมวัดศรีดอนชัยและปราสาทหอคำที่เจ้าฟ้าที่ถูกพม่าเผาบาง ยังได้อาราธนาพระภิกษุจากเวียงเชียงใหม่จำพรรษา

จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2392 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เที่ยวชมวัดศรีดอนชัย ศูนย์รวมใจคนเมืองปาย". เอ็มไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-08. สืบค้นเมื่อ 2021-03-11.
2. ↑  "วัดศรีดอนชัย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  อรรจนีลดา วุฒิจันทร์, อ่อนเดือน เทียนทอง (2533). "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9". กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 1029. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-17. สืบค้นเมื่อ 2021-03-11. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ปีสากลแห่งเคมี 2011** เป็นการระลึกถึงความก้าวหน้าในวิชาเคมี และการมีส่วนต่อมนุษยชาติ การรับรองวิชาเคมีนี้สหประชาชาติทำให้เป็นทางการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 งานสำหรับปีซึ่งได้รับการประสานงานโดยสหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ และองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ

เบื้องหลัง
----------

ข้อมติสหประชาชาติกำหนดปีสากลแห่งเคมี พ.ศ. 2554 ได้รับการเสนอโดย เอธิโอเปีย และได้รับการสนับสนุนร่วมจาก 23 ชาติ เหตุผลสนับสนุนคือ วิชาเคมีมีส่วนอย่างสำคัญต่อการบรรลุเป้าหมายของทศวรรษการศึกษาการพัฒนาอย่างยั่งยืนสหประชาชาติ พ.ศ. 2548-2557

ธีม
---

ธีมของปีสากลแห่งเคมี คือ "เคมี - ชีวิตของเรา อนาคตของเรา" และมุ่งเน้น "การบรรลุผลสำเร็จของวิชาเคมีและการมีส่วนต่อการเป็นอยู่ที่ดีของมนุษยชาติ" ปีดังกล่าวมีเป้าหมายเพื่อสร้างความตระหนักถึงวิชาเคมีในหมู่สาธารณชน และดึงดูดคนรุ่นใหม่เข้าสู่สาขานี้ ตลอดจนเน้นบทบาทของวิชาเคมีในการแก้ไขปัญหาระดับโลก

งาน
---

ปีสากลแห่งเคมีมีรายการงานทั้งหมดในหน้าเว็บไซต์ งานที่มีกำหนดไว้มีทั้งการสัมมนา การประชุมใหญ่ การพบปะ งานแสดง นิทรรศการ การจัดแสดง การเปิดใหญ่ การเล็กเชอร์ การประชุม การอภิปรายเปิด การประชุมเชิงปฏิบัติการ การเฉลิมฉลอง การแสดง นิทรรศการศิลปะและการตอบปัญหา

พิธีปิดปีสากลแห่งเคมีจะจัดขึ้นในกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2554

อ้างอิง
-------

1. 1 2  About IYC: Introduction. เก็บถาวร 2011-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน July 9, 2009. Retrieved on July 22, 2009.
2. ↑  United Nations Observances. Retrieved on July 27, 2009.
3. ↑  United Nations Resolution 63/209: International Year of Chemistry. เก็บถาวร 2013-07-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน February 3, 2009. Retrieved on July 22, 2009.
4. ↑  "UNESCO Named Lead Agency for International Year of Chemistry in 2011." UNESCO News Service press release. December 30, 2008. Retrieved on July 20, 2009.
5. 1 2  "Events What is happening and when". *IYC 2011 Official website*. 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-02-13. สืบค้นเมื่อ 2011-02-23.
**วัดศรีจอมเรือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ปัจจุบันได้นิมนต์พระพม่ามหานิกายมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส คือ พระครูสุจิณธรรมสาร

วัดศรีจอมเรืองหรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดจองคำ** เป็นวัดของชุมชนชาวไทใหญ่ ประวัติของวัดได้บันทึกไว้ เมื่อ พ.ศ. 2442 ส่วนสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 หลังจากที่เมืองพะเยาได้เกิดการจลาจล ชาวพะเยาได้พากันหนีไปอยู่เมืองลำปาง หลังจากนั้น ประมาณ พ.ศ. 2447 ชาวพะเยาจึงกลับมาบูรณะบ้านเมือง รวมถึงชาวไทใหญ่ได้บูรณะวัดจองคำขึ้นมาใหม่ โดยมีจองมูกร๊ง จองส่งคำ จองส่งอ่อง จองกู่ ลุงลายคำ ลุงมา เป็นประธาน แล้วไปนิมนต์พระพม่ามาจากลำปาง นับแต่นั้นมาจะมีพระสายพม่า มหานิกายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดจองคำตลอด

อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ วิหารและกุฏิของพระสงฆ์เป็นสถาปัตยกรรมแบบไทใหญ่มีพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ลงรักปิดทอง ภายในวิหารติดกระจกเล็ก ๆ ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์ศิลปะไทใหญ่ มีซุ้มจรนำทั้งสี่ด้าน และมีเจดีย์ชเวดากองจำลอง มีขนาด 24x24x36 เมตร ตั้งอยู่บนยอดเขา เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2557 แล้วเสร็จวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีจอมเรือง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดศรีจอมเรือง". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดพะเยา.
3. ↑  "ชมความงาม เจดีย์ชเวดากอง จำลองวัดศรีจอมเรือง จ.พะเยา". เชียงใหม่นิวส์.
**วัดศรีมณีวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่จะเรา อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีถนนและเหมืองล้อมรอบ นอกจากนั้นวัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของอำเภอแม่ระมาด สำนักงานเลขาธิการสภาวัฒนธรรมตำบลแม่จะเรา (ชั่วคราว) และศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลแม่จะเรา

วัดศรีมณีวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 เดิมมีนามว่า **วัดแม่จะเลาบ้านทุ่ง** ได้เปลี่ยนเป็น "วัดศรีมณีวัน" เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางของหมู่บ้าน ต่อมาในสมัยของเจ้าอาวาสพระอินทจักร จกฺกวโร พร้อมกับหมื่นเทพ สอนนา ผู้ใหญ่บ้าน ได้จัดการย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ตรงที่ตั้งปัจจุบัน ระยะแรกได้รับบริจาคที่ดินจากนายมา นางน้อย พรมวิหาร นายหวัน นางบัว จันแก้วปง เนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ 2 งาน 98 ตารางวา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้สัก กุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ปูนปั้นและไม จำนวนหลายองค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีมณีวัน จังหวัดตาก". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดศรีมณีวัน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดศรีมณีวัน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วันราชมงคล** เป็นวันคล้ายวันพระราชทานนามให้แก่วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาว่า "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล" โดยเมื่อปี พ.ศ. 2531 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อใหม่ให้แก่วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาว่า สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ซึ่งหมายความว่า สถาบันเทคโนโลยีอันเป็นมิ่งมงคลแห่งพระราชา ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2531 จึงถือเอาวันดังกล่าวเป็น**วันราชมงคล** ซึ่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง ได้จัดกิจกรรมต่างๆ ในวันดังกล่าวเป็นประจำทุกปี เพื่อแสดงออกถึงความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้

การจัดการศึกษา
--------------

สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล มีภารกิจหลักคือ จัดการศึกษา (ระดับต่ำกว่าปริญญาตรี ระดับปริญญาตรี และระดับบัณฑิตศึกษา) ทำการวิจัยสิ่งประดิษฐ์ นวัตกรรม ให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ทำนุบำรุงศาสนาศิลปวัฒนธรรม และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
---------------------------

สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่ง ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548

* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร

จากหนังสือจารึกราชมงคลกับคำกล่าวของท่าน ศาสตราจารย์สวาสดิ์ ไชยคุณา อธิการบดีท่านแรก ผู้บุกเบิกสถาบันฯ กล่าวถึงการพระราชทานปริญญาบัตรครั้งแรกของสถาบันไว้ว่า **ล้นเกล้าฯพระปิยมหาราชปลดปล่อยทาสให้เป็นไทยฉันใด พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลปัจจุบันทรงปลดปล่อยนักเรียนอาชีวฯชั้นสองให้เป็นไทฉันนั้น**

นับจากปีแรกทีได้เริ่มสถาปนาวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ในปี 2518 และดำเนินการเรียนการสอนเรื่อยมาจนกระทั่งมาถึงวันแห่งความภาคภูมิใจ อีกหกปีต่อมา ในปี 2524 เป็นวันแห่งสำเร็จและภาคภูมิใจสูงสุดของชาวราชมงคล เมื่อบัณฑิตอาชีวศึกษาซึ่งพัฒนามาจากนักเรียนชั้นสองของสังคม มีโอกาสรับพระราชทานปริญญาบัตรกับพระหัตถ์พระองค์เอง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระมหากรุณาธิคุณอย่างสูงสุด เสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรครั้งแรกของบัณฑิตวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ณ อาคารใหม่ สวนอัมพร ในปีพุทธศักราช 2524 และอีกสามครั้งคือ ปีพุทธศักราช 2527,ปีพุทธศักราช 2530,และในปี 2533 และทรงพระกรุณาพระราชทานชื่อสถาบันให้ใหม่ว่า สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ซึ่งหมายถึงสถาบันเทคโนโลยีอันเป็นมิ่งมงคลแห่งพระราชา ได้เสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรในนามมงคลใหม่ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล อีกครั้งในปีพุทธศักราช 2533 ตั้งแต่ในปีพุทธศักราช 2534 เป็นต้นมาก็ทรงพระกรุณาฯโปรดเกล้าฯให้ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์มาพระราชทานปริญญาบัตรแด่บัณฑิตเป็นประจำทุกปี จนถึงปัจจุบัน พิธิพระราชทานปริญญาบัตรตั้งแต่ครั้งนั้นจนถึงปัจจุบันเป็นประจำทุกปี
**วัดศรีประวัติ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมหาสวัสดิ์ ในหมู่ที่ 1 บ้านตลาดศรีประวัติ ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 95 ตารางวา

เดิมชาวบ้านถิ่นนี้เรียกวัดศรีประวัติว่า **วัดช่องลม** บ้างเรียกว่า **วัดกลางทุ่ง** แม้ไม่มีการระบุว่าสร้างขึ้นในสมัยใด ก่อนหน้านี้เคยเป็นวัดร้างมาก่อน ภายหลังได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า **วัดศรีประวัติยาราม** หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดศรีประวัติ" ครั้งหนึ่งคุณท้าวทรงกันดาล (ศรี) ขรัวยายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์อาคารเสนาสนะต่าง ๆ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 36 เมตร ยาว 66 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ลักษณะทรงไทยสองลด มีช่อฟ้าใบระกา กำแพงแก้วรอบ และซุ้มประตู 4 ซุ้ม กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ตึกและอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468

ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ *พระพุทธศรีสวัสดิ์มงคล* เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ปางมารวิชัยเนื้อทองสัมฤทธิ์ สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ได้อัญเชิญมาจากวัดร้างในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัดยังมีเจดีย์ทรงระฆังสูงเด่น พระโพธิสัตว์กวนอิม และมีรูปปั้นหลวงพ่อโอภาสี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันมีนามว่า พระครูโสภณ ปริยัตยากร (พนม ป.ธ.3)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 514–515. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
"***บีลีฟ***" เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ ออกจำหน่ายวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยค่ายเพลงไอส์แลนด์เรเคิดส์ หลังจากการเปลี่ยนผ่านจากรูปแบบดนตรีแบบทีนป็อปของอัลบั้มที่แบ่งเป็นสองตอน *มายเวิลด์* (ค.ศ. 2009) และ*มายเวิลด์ 2.0* (ค.ศ. 2010) บีเบอร์ออกผลงานใหม่ที่มีส่วนผสมของดนตรีแนวแดนซ์ป็อปและอาร์แอนด์บีร่วมสมัย อัชเชอร์ หัวหน้าโปรดิวเซอร์อัลบั้ม และผู้จัดการชื่อสกูตเตอร์ บรอน ใส่รายชื่อผู้มีส่วนร่วมมากมาย ที่ช่วยสร้างเสียงดนตรีที่ดูโตเป็นผู้ใหญ่ เช่น ดาร์กไชลด์, ฮิตบอย, ดิโพล และแมกซ์ มาร์ติน

หลังจากออกจำหน่าย *บีลีฟ* ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ที่ชื่นชมความเติบโตจากผลงานชุดก่อนหน้า อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขาย 374,000 หน่วยในสัปดาห์แรก และได้รับการรับรองระดับแพลตินัมจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) เนื่องจากอัลบั้มทำยอดขายได้มากกว่า 1 ล้านหน่วย อัลบั้มประสบความสำเร็จทั่วโลก ติดอันดับหนึ่งบนชาร์ตของแคนาดาและได้รับการรับรองระดับแพลตินัมถึงสองครั้ง อัลบั้มยังเปิดตัวอันดับหนึ่งบนชาร์ตของสหราชอาณาจักร และได้รับการรับรองระดับทอง จากข้อมูลของสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศ (RFPI) บีลีฟเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับ 6 ในปี ค.ศ. 2012 ทั่วโลกด้วยยอดขาย 3 ล้านหน่วย

อัลบั้มมีซิงเกิล 5 เพลง ส่วนมากประสบความสำเร็จ ซิงเกิลเปิดตัวคือ "บอยเฟรนด์" ขึ้นสูงสุดอันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตแคนาเดียนฮอต 100 ซิงเกิลที่ตามมาคือ "แอสลองแอสยูเลิฟมี" และ "บิวตีแอนด์อะบีต" ทำคะแนนได้ดีทั่วโลก ติดชาร์ตที่สิบอันดับแรกในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา "ไรต์เฮียร์" ได้รับการส่งเสริมเล็กน้อย ติดอันดับท้ายบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และซิงเกิลสุดท้าย "ออลอะราวด์เดอะเวิลด์" ทำคะแนนได้ค่อนข้างดี มีการส่งเสริมอัลบั้มโดยการทัวร์คอนเสิร์ตชื่อ บีลีฟทัวร์ ในปี ค.ศ. 2012-2013 มีอัลบั้มเวอร์ชันทำดนตรีใหม่เป็นแบบอคูสติกในชื่อ "*บีลีฟอคูสติก*" ออกจำหน่ายเดือนมกราคม ค.ศ. 2013

| * ด
* ค
* ก
จัสติน บีเบอร์ |
| --- |
| 
* รางวัลและการเสนอชื่อ
* ผลงานเพลง
* การแสดงสด
* วิดีโอ

 |
| สตูดิโออัลบั้ม | 
* *มายเวิลด์ 2.0*
* *อันเดอร์เดอะมิสเซิลโท*
* *บีลีฟ*
* *เพอร์เพิส*
* *เชนเจส*
* *จัสตีซ*

 |
| อีพี | 
* *มายเวิลด์*
* *ฟรีดอม*

 |
| อัลบั้มรวมเพลง | 
* *มายเวิลด์: เดอะคอลเลกชัน*
* *เจอร์นัลส์*

 |
| อัลบั้มรีมิกซ์ | 
* *มายเวิลด์ อคูสติก*
* *เนเวอร์เซย์เนเวอร์: เดอะรีมิกซ์*
* *บีลีฟอคูสติก*

 |
| ทัวร์ | 
* มายเวิลด์ทัวร์
* บีลีฟทัวร์
* เพอร์เพิสเวิลด์ทัวร์
* จัสตีซเวิลด์ทัวร์

 |
| ภาพยนตร์และโทรทัศน์ | 
* *จัสติน บีเบอร์: เนเวอร์เซย์เนเวอร์*
* *จัสติน บีเบอร์ส บีลีฟ*
* *จัสติน บีเบอร์: ซีซันส์*
* *จัสติน บีเบอร์: อาวเวอร์เวิลด์*

 |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | 
* แพตตี มัลเล็ตต์ (แม่)
* เฮลีย์ บีเบอร์ (ภรรยา)

 |
| 
* หมวดหมู่ **หมวดหมู่**

 |
**ค้างคาวยอดกล้วยป่า** (อังกฤษ: Whitehead's woolly bat; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Kerivoula whiteheadi*) เป็นค้างคาวกินแมลงชนิดหนึ่ง

ลักษณะทั่วไป
------------

มีความยาวทั้งหมด 71-86 มิลลิเมตร มีหางยาว 32-42 มิลลิเมตร เท้าหลังยาว 7-9 มิลลิเมตร หูยาว 13-18 มิลลิเมตร ขาหน้ายาว 28-33 มิลลิเมตร มีน้ำหนักตัว 3.5-5.5 กรัม ผิวหนังที่หลังมีสีค่อนข้างแดงถึงน้ำตาลดำ เช่น ชนิดที่อาศัยอยู่ที่ เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ หนังที่ท้องจะเป็นสีดำคล้ำ เยื่อบุผิวที่ปีกและหางจะปกคลุมถึงกระดูกข้อเท้าทั้งหน้าและหลัง

การกระจาย
---------

พบได้ทางตอนใต้ของประเทศไทย เกาะบอร์เนียว ประเทศมาเลเซีย และประเทศฟิลิปปินส์

ที่อยู่อาศัย
------------

พบใกล้ ๆ ทะเล ที่ระดับน้ำทะเล 1490 เมตร หรือในพื้นที่ที่มีหญ้าขึ้นสูง พื้นที่ทำการเกษตร สวนกล้วย และบริเวณพื้นที่ราบต่ำ หรือในสภาพที่เป็นภูเขา กลุ่มหนึ่งจะพบประมาณ 20-30 ตัว

รูปภาพ
------

* ค้างคาวยอดกล้วยป่าค้างคาวยอดกล้วยป่า
* ค้างคาวยอดกล้วยป่าห้อยหัวค้างคาวยอดกล้วยป่าห้อยหัว
* ค้างคาวยอดกล้วยป่ากางปีกค้างคาวยอดกล้วยป่ากางปีก

อ้างอิง
-------

1. ↑  The IUCN Red List of Threatened Species.
2. ↑   เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนMammalsspeciesguide.
3. ↑  The IUCN Red List of Threatened Species.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ค้างคาวยอดกล้วยป่า**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Kerivoula whiteheadi ที่วิกิสปีชีส์
"กระแต" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับนักแสดง ดูที่ ศุภักษร ไชยมงคล สำหรับนักร้อง ดูที่ นิภาพร แปงอ้วน

ฟันของกระแต
**กระแต** (อังกฤษ: Treeshrews, Banxrings) เป็นอันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กอันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Scandentia 

กระแต มีลักษณะโดยรวมคล้ายกับกระรอก ซึ่งเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) รวมทั้งมีพฤติกรรมความเป็นอยู่ที่คล้ายกัน หากแต่กระแตมีปากยื่นยาวกว่ากระรอก มีฟันเล็กหลายซี่ ไม่ได้เป็นฟันแทะ แบ่งออกเป็นฟันตัด 4 ซี่ ที่ขากรรไกรบน และ 6 ซี่ที่ขากรรไกรล่าง สามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า {\displaystyle {\tfrac {2.1.3.3}{3.1.3.3}}} จึงไม่สามารถที่จะกัดแทะผลไม้หรือไม้เปลือกแข็งอย่างกระรอกได้ และมีนิ้วที่ขาคู่หน้า 5 นิ้ว ที่เจริญและใช้ในการหยิบจับได้ดี เหมือนเช่นสัตว์ในอันดับไพรเมต (Primate) หรืออันดับวานร กระแตมีขนปกลุมลำตัวสีเขียวหรือสีน้ำตาลเหมือนกระรอก มีหางยาวประมาณ 12-19 เซนติเมตร

กระแต นั้นหากินทั้งบนพื้นดิน โคนต้นไม้ และบนต้นไม้ กินได้ทั้งพืช และสัตว์เล็ก ๆ อย่าง แมลง หรือหนอน เป็นอาหาร โดยมากจะหากินในเวลากลางคืน และอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว แต่บางครั้งก็พบอยู่ด้วยกัน 2-3 ตัว เป็นฝูงเล็ก ๆ ออกลูกครั้งละ 2-3 ตัว โดยที่ก็ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่กว่า เช่น ชะมด หรืออีเห็น, แมวป่า หรือนกล่าเหยื่อ อย่าง เหยี่ยว หรืออินทรี ด้วย 

กระแต กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในป่าทวีปเอเชียแถบเอเชียใต้และเอเชียอาคเนย์ มีทั้งหมด 19 ชนิด 5 สกุล แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ (ดูในตาราง) พบในประเทศไทย 5 ชนิด คือ กระแตเหนือ (*Tupaia belangeri*) และกระแตใต้ หรือกระแตธรรมดา (*T. glis*), กระแตเล็ก (*T. minor*), กระแตหางขนนก (*Ptilocercus lowii*) และกระแตหางหนู (*Dendrogale murina*) 

เดิม กระแตเคยถูกจัดรวมอยู่อันดับเดียวกับอันดับสัตว์กินแมลง (Insectivora) เช่น หนูผี แต่ปัจจุบันได้ถูกแบ่งออกเป็นอันดับต่างหาก และกระแตถูกสันนิษฐานว่ามีบรรพบุรุษร่วมกันกับอันดับไพรเมตด้วย ด้วยมีนิ้วที่เท้าหน้าคล้ายคลึงกัน โดยวิวัฒนาการแยกออกจากกันในยุคอีโอซีนตอนกลาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tree-shrew". *Encyclopedia Americana*. 1920.
2. ↑  Martin, Robert D. (1984). Macdonald, D. (บ.ก.). *The Encyclopedia of Mammals*. New York: Facts on File. pp. 440–445. ISBN 0-87196-871-1.
3. ↑  "Scandentia". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
4. ↑  กระแต[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  หน้า 165-166, *สัตว์สวยป่างาม* โดย ชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติ มาหวิทยาลัยมหิดล (สิงหาคม 2518)
6. ↑  "กระแต". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-14. สืบค้นเมื่อ 2012-03-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Scandentia***

| * ด
* ค
* ก
อันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม |
| --- |
| โพรโทเธอเรีย | โมโนทรีม (Monotremata) |
| มาร์ซูเปียเลีย | โอพอสซัม (Didelphimorphia) • หนูผีโอพอสซัม (Paucituberculata) • Microbiotheria • Notoryctemorphia • ดันนาร์ท (Dasyuromorphia) • แบนดิคูท (Pelamelemorphia) • จิงโจ้ (Diprotodontia) |
| ยูเธอเรีย | สล็อท (Xenarthra) (อันดับใหญ่) • เทนเรค (Afrosoricida) • หนูผีช้าง (Macroscelidea) • อาร์ดวาร์ก (Tubulidentata) • อาร์มาดิลโล (Cingulata) • ไฮแรกซ์ (Hyracoidea) • ช้าง (Proboscidea) • พะยูน (Sirenia) • พิโลซา (Pilosa) • กระแต (Scandentia) • บ่าง (Dermoptera) • ลิง (Primates) • สัตว์ฟันแทะ (Rodentia) • กระต่าย (Lagomorpha) • เฮดจ์ฮอก (Erinaceomorpha) • ตุ่น (Soricomorpha) • ค้างคาว (Chiroptera) • ลิ่น (Pholidota) • สัตว์กินเนื้อ (Carnivora) • สัตว์กีบคี่ (Perissodactyla) • สัตว์กีบคู่ (Artiodactyla) |
*Thalasseus bergii*
**นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่** (อังกฤษ: Greater crested tern; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Thalasseus bergii*) เป็นนกทะเลชนิดหนึ่งในวงศ์นกนางนวลแกลบ (Sternidae)

จัดเป็นนกนางนวลแกลบที่มีขนาดใหญ่ มีขนาดลำตัวพอ ๆ กับนกนางนวลทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียวลู่ลมตามประสานกนางนวลแกลบ แต่ก็มีขนาดใหญ่กว่านกนางแกลบด้วยกันอย่างเห็นได้ชัดเจน 

มีจะงอยปากแหลมสีเหลืองที่ใช้ในการหาอาหาร ปลายปีกแหลมยาว และลักษณะเด่นอันที่มาของชื่อสามัญ คือ มีขนกระจุกบริเวณท้ายทอยเหมือนหงอน ซึ่งนอกฤดูผสมพันธุ์จะมีลายดำเปรอะเป็นขีด ๆ ตั้งแต่รอบตา แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูผสมพันธุ์หงอนจะมีสีเข้ม เหมือนใส่หมวกสีดำ แลดูสะดุดตามากยิ่งขึ้น

มีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างไกล พบได้ตั้งแต่ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกทางตอนใต้ของแอฟริกา เรื่อยมาตามริมชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียจนมาถึงมหาสมุทรแปซิฟิก และรอบทวีปออสเตรเลีย รวมถึงหมู่เกาะในแถบนั้น

เป็นนกที่หากินด้วยการพุ่งตัวลงไปในทะเลจับปลากินเป็นอาหาร สามารถลงไปได้ลึกถึง 1 เมตร และบินได้ห่างจากชายฝั่งไกลถึง 10 กิโลเมตร

ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่จะอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่หนาแน่ตามชายฝั่งและเกาะ โดยจะวางไข่ครั้งละ 2 ฟองบนหลุมที่ขุดขึ้นบนดิน โดยในฝูงจะมีการป้องกันตัวจากนักล่าและปกป้องซึ่งกันและกัน

ในประเทศไทย พบได้ตามอ่าวตะบูนและแหลมผักเบี้ย ในจังหวัดเพชรบุรี จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  *อ่าวบางตะบูน (2) จุดพักนักพุ่งหลาว*, นิตยสารโลกวันนี้วันสุข ปีที่ 8 ฉบับที่ 380 วันที่ 6-12 ตุลาคม พ.ศ. 2555 หน้า 66 คอลัมน์ ฟ้าเป็นของนก โดย จะละเม็ดดำ
3. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Thalasseus bergii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Thalasseus bergii ที่วิกิสปีชีส์
| พระราชวงศ์สเปน |
| --- |
| Coat of arms of the King of Spain |
| * **สมเด็จพระราชาธิบดี**สมเด็จพระราชินี
	+ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส
	+ อินฟันตาโซฟิอา

---

สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1สมเด็จพระราชินีโซเฟีย
ครอบครัวของพระมหากษัตริย์
* ดัชเชสแห่งลูโก
	+ ดอนเฟลิเป
	+ ดอญญาบิกโตเรีย
* อินฟันตากริสตินาดอนอิญญากิ อูร์ดังการิน
	+ ดอนฆวน บาเลนติน
	+ ดอนปาโบล นิโกลัส
	+ ดอนมิเกล
	+ ดอญญาอิเรเน

---

*พระบุตรในดัชเชสแห่งบาดาโฆซ*:
* ดอญญาซิโมเนตา
* ไวเคานต์เด ลา ตอร์เร
* ดอนบรูโน
* ดอนลุยส์
* ดอนเฟร์นันโด

---

ดัชเชสแห่งโซเรียและเอร์นานีดยุกแห่งโซเรียและเอร์นานี
* ดอนอัลฟอนโซ
* ดอญญามาริอา

---

ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

 **อาร์ชดัชเชสมาเรียแห่งออสเตรีย** (อังกฤษ: Her Imperial and Royal Highness Archduchess María of Austria) เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 ใน อินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย กับ เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย เป็นพระภคินีใน เจ้าชายเปรโด ดยุกแห่งกาลาเบรีย
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ อาร์ชดยุกซีโมนแห่งออสเตรีย รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย** มีพระบุตร 5 พระองค์

พระประวัติ
----------

อาร์ชดัชเชสมาเรีย เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 ในอินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย กับ เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย โดยพระองค์มีพระนามแรกประสูติว่า **เจ้าหญิงมาเรียแห่งบูร์บงและซิซีลีทั้งสอง**

เสกสมรส
-------

เจ้าหญิงมาเรีย ทรงเสกสมรสกับ อาร์ชดยุกไซเมียแห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ณ ประเทศสเปน รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็นทางการคือ **อาร์ชดัชเชสมาเรียแห่งออสเตรีย พระชายา เจ้าหญิงแห่งบูร์บงและซิซีลีทั้งสอง** โดยมีพระบุตรรวมกัน 5 พระองค์

อ้างอิง
-------
ด่านเจียยฺวี่
**ด่านเจียยฺวี่** (จีนตัวย่อ: 嘉峪關; จีนตัวเต็ม: 嘉峪关; พินอิน: *Jiāyù Guān*; "ด่านหุบเขาดีเลิศ") เป็นด่านสุดท้ายของกำแพงเมืองจีนทางด้านทิศตะวันตก ปัจจุบันตั้งอยู่ ณ เมืองเจียยฺวี่กฺวัน มณฑลกานซู่ ด่านเจียยฺวี่บูรณะครั้งสำคัญ 2 ครั้ง ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง 2 ราชวงศ์สุดท้ายในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของจีน ถือเป็นด่านสุดท้ายที่สุดชายแดนประจบกับชนเผ่ามองโกล ซึ่งสภาพแวดล้อมมีแต่ทะเลทรายเวิงว้าง

ด่านเจียยฺวี่ได้รับการสร้างและออกแบบด้วยการคำนวณมาเป็นอย่างดี ผู้ที่คำนวณการก่อสร้างนั้นได้สั่งอิฐที่ใช้ในการก่อสร้างจำนวนพอดีกับการก่อสร้าง มีเกินมาเพียงก้อนเดียวเท่านั้น ภายในตัวด่านมีลานกว้างสำหรับการประลองยุทธ์ ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงและสำคัญของมณฑลกานซู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  *เที่ยวละไมฯกับเส้นทางสายไหม #3*, เที่ยวละไมไทยแลนด์เวิลด์. รายการทางช่อง 3: อาทิตย์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

พิกัดภูมิศาสตร์: 39°48′5″N 98°12′57″E﻿ / ﻿39.80139°N 98.21583°E﻿ / 39.80139; 98.21583


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ด่านเจียยฺวี่**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Complete Tour of JiaYuGuan Fortress Scenic Spot
* Complete Map of JiaYuGuan Fortress Scenic Spot

| * ด
* ค
* ก
กำแพงเมืองจีน |
| --- |
| Qi, Ming Dynasty (1368-1644) |
| Outer Wall (W to E) | 
* ด่านเจียยฺวี่
* Jumenbu
* Badaling
* Huanghuacheng
* Jiankou (Beijing Knot)
* Mutianyu
* Baimaguan
* Gubeikou
* Jinshanling
* Simatai
* Huangya Pass
* ด่านซันไห่
* Hushan

 |
| Inner Wall (W to E) | 
* Guangwu (New Guangwu)
* Yanmen Pass
* Pingxing Pass
* Juyong Pass (Cloud Platform)

 |
| Other | 
* Niangzi Pass (Hebei/Shanxi border spur)
* Miaojiang Great Wall ("Southern Great Wall")

 |
| Nine Garrisons | 
* Liaodong
* Ji
* Xuanfu
* Datong
* Taiyuan
* Yansui
* Ningxia
* Guyuan
* Gansu

 |
| Other time periods(Qi) | 

|  |  |
| --- | --- |
| Western Han Dynasty (202 BC–9 AD) | 
* Yumen Pass
* Yang Pass

 |
| Yuan Dynasty (1206-1368) | 
* Cloud Platform

 |
| Qing Dynasty (1644-1912) | 
* Dajingmen

 |

 |
ระวังสับสนกับ ด้วงแรดมะพร้าว

**ด้วงงวงมะพร้าว** หรือ **ด้วงสาคู** หรือ **ด้วงลาน** หรือ **แมงหวัง** ในภาษาใต้ (อังกฤษ: Red palm weevil, Red-stripes palm weevil, Asian palm weevil, Sago palm weevil) เป็นด้วงงวงชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Rhynchophorus ferrugineus*

จัดว่าเป็นด้วงงวงขนาดกลาง ตัวเต็มวัย ปีกมีสีน้ำตาลดำ อกมีสีน้ำตาลและมีจุดสีดำ มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 25-28 มิลลิเมตร ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีขนาดและลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกัน ต่างกันที่ตัวผู้มีขนที่ด้านบนของงวงใกล้ส่วนปลาย ตัวหนอนมีสีเหลืองปนน้ำตาล ดักแด้เป็นปลอกทำด้วยเศษชิ้นส่วนจากพืชที่กินเป็นอาหาร 

โดยด้วงงวงชนิดนี้นับเป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะพืชจำพวกปาล์ม เช่น มะพร้าวหรือสาคู หรือลาน ในประเทศไทยพบมากที่ภาคใต้ ตัวหนอนจะอาศัยและกัดกินบริเวณยอดอ่อน ตัวเต็มวัยจะเกาะกินเนื้อเยื่อด้านในของลำต้นลึกจนเป็นโพรง ซึ่งอาจทำให้ต้นตายได้ โดยจะบินออกหากินในเวลากลางวัน สามารถบินได้ไกลถึง 900 เมตร และอาจซ้ำกินซ้ำเติมจากที่ด้วงแรดมะพร้าว (*Oryctes rhinoceros*) ซึ่งเป็นด้วงกว่างกินแล้วด้วย ตัวเมียใช้เวลาวางไข่นาน 5-8 สัปดาห์ ในปริมาณเฉลี่ย 400 ฟอง

กระจายพันธุ์อยู่ตั้งแต่อินเดียจนถึงซามัว แต่ปัจจุบันได้แพร่กระจายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นไปในทวีปต่าง ๆ ของโลก

ตัวหนอนในชามที่รอการบริโภค
แต่ในปัจจุบัน ตัวหนอนของด้วงงวงชนิดนี้กำลังเป็นที่นิยมของการเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยนิยมบริโภคกัน มีราคาซื้อขายที่สูงถึงกิโลกรัมละ 200-300 บาท โดยระยะจากไข่-หนอน-ดักแด้ใช้เวลา 60 วัน ตัวเต็มวัยมีอายุ 2-3 เดือน บางเจ้าจะนำ หนอนด้วงแรดมาแทน เพราะราคาถูกกว่า แต่อร่อยไม่เท่า


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhynchophorus ferrugineus***

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Rhynchophorus ferrugineus* เก็บถาวร 2010-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at European and Mediterranean Plant Protection Organization (EPPO)
2. ↑  "อนุวัต จัดให้ "ด้วงสาคู ของดี จ.นครศรีธรรมราช"". ช่อง 7. 23 June 2014. สืบค้นเมื่อ 24 June 2014.
3. ↑  BioRisk เอกสารดาวน์โหลด (อังกฤษ)
4. ↑  พิสุทธิ์ เอกอำนวย, คู่มือคนรักแมลง 1 ด้วงปีกแข็ง แมลงลึกลับ กับเทคนิคการเพาะเลี้ยง (สิงหาคม พ.ศ. 2551) หน้า 50 ISBN 978-974-8132-25-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ……..ด้วงงวงมะพร้าวโปรตีนริมสวน……. จากโอเคเนชั่น
**ด้วงงวงข้าวโพด** (Corn weevil, Corn weevil, Maize weevil beetles)​

ความสำคัญและลักษณะการทำลาย
--------------------------

ด้วงงวงข้าวโพดเป็นแมลงศัตรูสำคัญที่สุดของเมล็ดธัญพืชทั้งที่ใช้ทำพันธุ์หรือเพื่อการบริโภคและข้าวสาร โดยอาศัยและกัดกินภายในเมล็ดโดยทำลายร่วมกับด้วงงวงช้าง เมล็ดพันธุ์ที่เก็บไว้เป็นเวลา 6 เดือน จะได้รับความเสียหายสูงถึง 22 เปอร์เซ็นต์ ทำให้นำไปใช้ประโยชน์ต่อไปไม่ได้

ลักษณะทั่วไปและพัฒนาการ
-----------------------

ตัวเต็มวัยมีสีน้ำตาลดำ ส่วนหัวจะยื่นออกมาเป็นงวง ( snout หรือ rostrum ) สามารถบินออกไปทำลายเมล็ดพืชตั้งแต่ยังอยู่ในไร่นาโดยตัวเมียจะเจาะรูที่เมล็ดพืชแล้ววางไข่รูละ 1 ฟอง หลังจากนั้นปิดปากรูไว้ด้วยไข ( waxy secretion ) ตัวเมียวางไข่ประมาณ 300-400 ฟอง ไข่จะฟักใน 3-6 วัน เป็นตัวหนอนสีขาวลำตัวสั้นป้อม อาศัยกัดกินอยู่ภายในเมล็ด ระยะหนอน 20-30 วัน โดยลอกคราบ 4 ครั้ง แล้วจึงเข้าดักแด้เป็นเวลา 3-7 วัน เมื่อเป็นตัวเต็มวัยจะเจาะผิวเมล็ดออกมาสู่ภายนอก ทำให้เมล็ดที่ถูกด้วงงวงข้าวโพดอาศัยอยู่เป็น รูพรุน วงจรชีวิตใช้เวลา 30 – 45 วัน ตัวเต็มวัยมีชีวิตอยู่ได้นาน 1-8 เดือน ด้วงงวงข้าวโพดสามารถบินได้ดีกว่าด้วงงวงข้าวและพบว่ามักเข้าไปทำลายข้าวโพดตั้งแต่อยู่ในไร่

แหล่งอาหาร
----------

เมล็ดธัญพืชทุกชนิด ได้แก่ ข้าว ข้าวโพด ข้าวสาลี ข้าวโอ๊ต ข้าวบาร์เลย์ และเมล็ดพืชชนิดอื่น ๆ

ศัตรูธรรมชาติ
-------------

แตนเบียน ได้แก่ Anisopteromalus calandrae, Theocolax elegans และ Lariophagas distinguendus

การป้องกันและกำจัดการเข้าทำลายของด้วงงวงข้าวโพด
-----------------------------------------------

สามารถกระทำได้หลายวิธี เช่นการใช้สารเคมีและสารรม ซึ่งได้แก่ ฟอสฟีน ( phosphine ) และ เมธิลโบรไมด์ ( methyl bromide ) ซึ่งการกระทำวิธีการดังกล่าวข้างต้นถ้าปฏิบัติไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการจะทำให้สารรมขาดประสิทธิภาพ และแมลงเกิดการปรับตัวสร้างความต้านทานสารรมนี้ได้ และนอกจากนี้เมธิลโบรไมด์เป็นสารรมที่เป็นตัวการทำลายโอโซนในชั้นบรรยากาศโลกและทำให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

อ้างอิง
-------
**ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย** (มลายู: *Sistem Laluan Persekutuan Malaysia*) เป็นโครงข่ายทางหลวงแห่งชาติโครงข่ายหลักในประเทศมาเลเซีย มีระยะทางรวม 49,935 กิโลเมตร (31,028 ไมล์) อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงโยธาธิการของประเทศมาเลเซีย

ภาพรวม
------

ทางหลวงตุน ราซะก์ (ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข ) จากเซอกามัต (Segamat) รัฐยะโฮร์ ไปยังกัมบัง (Gambang) รัฐปะหัง
ป้ายทางหลวงสหพันธ์
ป้ายของทางหลวงสหพันธ์จะแสดงด้วยตัวเลข ตัวอย่างเช่น  คือ ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 1 ในขณะที่ทางหลวงรัฐจะแสดงด้วยรหัสของรัฐ แล้วตามด้วยหมายเลขเส้นทาง ตัวอย่างเช่น (J32) คือ ทางหลวงรัฐยะโฮร์หมายเลข 32 (J32)  อย่างไรก็ตาม หมายเลขของทางหลวงสหพันธ์ยังสามารถเพิ่มคำอุปสรรค *FT-* นำหน้าหมายเลข ตัวอย่างเช่น  สามารถเขียนได้เป็น ทางหลวงสหพันธ์ FT1 โดยทั้งทางหลวงสหพันธ์และทางหลวงรัฐมีป้ายจราจร **สีน้ำเงิน** และตัวอักษร **สีขาว**

ส่วนใหญ่แล้ว ทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร มีการจราจรเป็นระบบซ้ายมือ คือขับทางด้านซ้ายของถนน อย่างไรก็ตาม ในบางสายก็ได้มีการเพิ่มช่องจราจร ในเขตเมือง ทางหลวงสหพันธ์อาจเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรเพื่อเพิ่มขีดความสามารถการจราจร ถ้าอยู่ในเขตเนินเขา จะมีการเพิ่มช่องจราจรสำหรับยานพาหนะความเร็วต่ำ เช่น รถโดยสาร รถบรรทุก

ทางหลวงสหพันธ์บางสายอาจมีช่องจราจรสำหรับรถจักรยานยนต์ ช่องรถจักรยานยนต์บนทางหลวงจะอยู่ทางด้านซ้ายสุดของแต่ละฝั่ง และแบ่งออกจากช่องจราจรหลักโดยแถบสีขาว-ดำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Malaysian Ministry of Works (2013-04-11). "Know Your Federal Roads". Malaysian Ministry of Works. สืบค้นเมื่อ 2015-11-08.
2. ↑  Federal Roads Act 1959 (Act 376). Accessed on 2015-11-08.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Ministry of Works (Malaysia)
* Malaysian Public Works Department เก็บถาวร 2020-03-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
 ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย |
| --- |
| มาเลเซียตะวันตก | 
* 1
* 2
* 2A
* 2B
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* 12
* 13
* 14
* 15
* 16
* 17
* 18
* 19
* 20
* 23
* 24
* 26
* 27
* 28
* 29
* 30
* 31
* 32
* 33
* 34
* 35
* 36
* 37
* 38
* 39
* 40
* 41
* 42
* 43
* 44
* 45
* 46
* 47
* 48
* 49
* 50
* 51
* 52
* 53
* 54
* 55
* 56
* 57
* 58
* 59
* 60
* 61
* 62
* 63
* 64
* 65
* 66
* 67
* 68
* 69
* 70
* 71
* 72
* 73
* 74
* 75
* 76
* 77
* 78
* 79
* 80
* 81
* 82
* 83
* 84
* 85
* 86
* 87
* 88
* 89
* 90
* 91
* 92
* 93
* 94
* 95
* 96
* 97
* 98
* 99

 |  |
| รัฐซาราวะก์ | 
* 1
* 21
* 25
* 33
* 52

 |
| รัฐซาบะฮ์ | 
* 1
* 13
* 22

 |
ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัวในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
**ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือศีรษะ** หรือ **ระบบจ่ายไฟฟ้าแบบยกสูง** เป็นระบบการจ่ายไฟฟ้าแก่ทางรถไฟประเภทหนึ่ง ประกอบด้วยสายลวดตัวนำเปลือย แขวนไว้กับลูกถ้วยฉนวนซึ่งยึดตรึงที่เสา กระแสไฟฟ้าจะไหลผ่านขารับกระแสไฟฟ้าเหนือศีรษะที่เรียกว่า **แหนบรับไฟ** เข้าสู่ระบบขับเคลื่อนขบวนรถ เพื่อให้ครบวงจรไฟฟ้า กระแสไฟฟ้าจะไหลผ่านรางรถไฟหรือราวเหล็กเส้นที่สี่ซึ่งต่อสายดินไว้ ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือศีรษะมักต่อเข้ากับระบบไฟฟ้าแรงสูง เพื่อลดการสูญเสียจากการส่งไฟฟ้าเป็นระยะทางไกล ๆ

ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือศีรษะ มีชื่อเรียกอื่นดังนี้

* ระบบจ่ายไฟฟ้าชนิดสัมผัสเหนือศีรษะ (Overhead contact system; OCS)
* อุปกรณ์ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือศีรษะ (Overhead line equipment; OLE หรือ OHLE)
* อุปกรณ์เหนือศีรษะ (Overhead equipment; OHE)
* สายส่งเหนือศีรษะ (Overhead wiring; OHW หรือ overhead lines; OHL)
* แหนบรับไฟ (pantograph)
* ล้อเข็นรับไฟ (trolley wire)

หลักการทำงาน
------------

พลังงานไฟฟ้าที่จ่ายให้รถไฟด้วยวิธีเหนือศีรษะ จะจ่ายผ่านสาลี่ซึ่งเป็นคันเหล็กยันกับสายไฟฟ้าเปลือย ซึ่งสาลี่อาจเป็นแบบพับได้ (สาลี่พับ; pantograph) แบบบ่วงกลม (สาลี่บ่วง; bow collector) หรือแม้แต่เป็นลูกรอกติดปลายเหล็ก (สาลี่ติดรอก; trolley pole) ขบวนรถที่ใช้พลังงานไฟฟ้า จะยกสาลี่ขึ้นติดสายเพื่อให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านเข้าสู่ระบบขับเคลื่อน จากนั้นจึงจะไหลลงรางกลับไปยังสถานีจ่ายไฟ หรือลงดินต่อไป การจ่ายไฟฟ้าด้วยวิธีเหนือศีรษะมีข้อดีคือ บำรุงทางได้ง่ายโดยไม่ต้องพะวงกับการไปเหยียบกับราวจ่ายไฟฟ้าที่พื้น แต่มีข้อเสียคือเป็นตัวจำกัดความสูงของขบวนรถ นอกเหนือจากอุโมงค์ ทั้งนี้ทางรถไฟที่ติดตั้งระบบจ่ายไฟฟ้าไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตามสามารถให้รถจักรดีเซลและรถดีเซลรางทำขบวนผ่านได้โดยไม่มีผลใด ๆ ต่อระบบจ่ายไฟ

ดูเพิ่ม
-------

* Bow collector
* Electro-diesel locomotive
* Frank J. Sprague
* Lineman (occupation)|Lineman
* Metro-North Railroad
* Pantograph (rail)
* Railway electrification system
* Trolley pole
* รางที่สาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  UIC English/French/German Thesaurus.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว**



| * ด
* ค
* ก
โครงสร้างทางรถไฟ |
| --- |
| ทางรถไฟ | 
* ทางเดี่ยว
* การสวนทาง
* ทางคู่
* ทางสาม
* ทางสี่

 |
| การสับราง | 
* บอลลูนลูป
* เฮดส์ชัน
* ย่านรถไฟ
* คลาสิฟิเคชันยาร์ด

 |
| ชุมทางรถไฟ | 
* ชุมทางต่างระดับ
* ชุมทางตัดกัน
* ชุมทางคู่
* Facing and trailing
* ชุมทางสี่แยก
* สามเหลี่ยมกลับรถจักร
* ประแจ
* ตะเฆ่
* จุดตัดเสมอระดับทางรถไฟ

 |
| สถานีรถไฟ | 
* ชานชาลา
	+ ชานชาลาด้านข้าง
	+ ชานชาลาเกาะกลาง
	+ ชานชาลายื่น
	+ ชานชาลาต่างระดับ
	+ สเปนิชโซลูชัน
	+ ชานชาลาเปลี่ยนเส้นทาง
* สถานีรถไฟปลายทาง
* สถานีรถไฟเปลี่ยนเส้นทาง
* บอลลูนลูป

 |
| การไต่เขา | 
* โค้งเกือกม้า
* รางซิกแซ็ก
* รางเกลียว

 |
| เทคนิคทางราง | 
* ช่วงกว้างราง
* รัศมีความโค้งราง
* ความลาดชันราง
* การจ่ายไฟฟ้า (รางที่สาม · รางที่สี่ · เหนือหัว · แหนบรับไฟ)
* ตัวรับกระแสไฟ
* Cant deficiency

 |