recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511** พระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับที่ 2 ของประเทศไทยซึ่งได้ประกาศใช้แทน พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 ที่ถูกยกเลิกไปตามคำสั่งของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 8 เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2501 โดยพระราชบัญญัติฉบับนี้ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้ลงพระปรมาภิไธยให้ไว้เมื่อวันพุธที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยมี จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการและได้ประกาศใช้เมื่อวันอังคารที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511 

สาระสำคัญของพระราชบัญญัติฉบับนี้คือการกำหนดให้ผู้ที่จะจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมืองต้องจดทะเบียนในรูปแบบเดียวกับการจดทะเบียนจัดตั้งบริษัทและในมาตรา 14 ได้กำหนดให้พรรคการเมืองมีสถานะเป็นนิติบุคคลซึ่งแตกต่างจากพระราชบัญญัติฉบับก่อนที่มิได้กำหนดให้พรรคการเมืองมีสถานะเป็นนิติบุคคล

นอกจากนี้ในพระราชบัญญัติฉบับนี้ยังได้กำหนดเรื่องหลักเกณฑ์ในการจัดตั้งสาขาของพรรคการเมืองขึ้นเป็นครั้งแรกและยังได้กำหนดให้ยุบพรรคการเมืองในกรณีที่สมาชิกของพรรคลดลงต่ำกว่า 500 คนและพรรคการเมืองไม่ได้รับเลือกตั้ง 2 ครั้งโดยพรรคการเมืองพรรคแรกที่ได้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติฉบับนี้คือ พรรคสหประชาไทย ที่ได้จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยมี จอมพลถนอม กิตติขจร เป็นหัวหน้าพรรค

**พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511** ถูกยกเลิกตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 9 ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514

ดูเพิ่ม
-------

* รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511

อ้างอิง
-------

1. ↑   พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 75 ตอน 94 ก หน้า 731 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511
2. ↑   ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 9 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 88 ตอน 126 ก พิเศษ หน้า 3 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**มังกรหยก ศึกสองจ้าวยุทธจักร** (อังกฤษ: The Condor Heroes Return) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1993 ออกอากาศในปี ค.ศ. 1994 อิงเรื่องราวมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกของจีนเรื่อง มังกรหยก และ ของกิมย้งนำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, มาร์โก หงาย ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ เป็นตอนแรกในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2560

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เรื่องราวกล่าวถึงในวัยหนุ่มของ อั้งชิด ลูกเศรษฐี ที่มีคุณธรรมต้องการช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ตลอดช่วงชีวิตของอั้งชิด เขาได้พบกับสตรีผู้สวยงามหลายต่อหลายนาง จนบางครั้งก็เกิดเป็นความสัมพันธ์แบบรักสามเส้า เช่นเดียวกับ ต้วนจื้อซิน ที่ได้รับการเลี้ยงดูจากหญิงที่ยากจนผู้นำเขามาเลี้ยงดู  ต่อมาเมื่อต้วนจื้อซิน ได้รับทราบถึงชาติกำเนิดที่แท้จริง ว่าเขาเป็นถึงรัชทายาทแห่งเมืองตาลีฟู 

สองจอมยุทธต้องเผชิญกับความแค้น ความรัก บุญคุณที่ต้องทดแทน จนก่อให้เกิดความเข้าใจผิดซึ่งกันและกัน แต่เมื่อชาติบ้านเมืองเกิดการถูกคุกคามจากชาวกิม ทำให้ทั้งคู่ต้องร่วมมือกันเพื่อกำจัดศัตรูของบ้านเมือง โดยการใช้ สุดยอดวิชา 18 ฝ่ามือพิชิตมังกร  กับ 36 ท่าไม้เท้าตีสุนัข เพื่อทำให้ราชวงศ์ซ่ง ยังคงดำรงอยู่ต่อไปได้

นักแสดงนำ
---------

* เจิ้ง อี้เจี้ยน รับบท อิดเต็งไต้ซือ
* มาร์โก หงาย รับบท อั้งฉิกกง
* หว่อง เสี่ยวฉุน รับบท ฉิงซุตซัม
* ชาร์ลีน ชาน รับบท เล่าหยิง
* เฉิน ไหว่ยี รับบท หมิว เซี่ยยาน
* เวย์น ไล รับบท จิวแป๊ะทง

อ้างอิง
-------

1. ↑  เนื้อเรื่อง มังกรหยก ตอน ศึกสองจ้าวยุทธจักร เก็บถาวร 2019-06-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่เวปไซต์ช่อง 3

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (จีน) *The Condor Heroes Return* on Baidu Baike
**อูซี นาร์คิส** (ฮีบรู: עוזי נרקיס; อังกฤษ: Uzi Narkiss; 6 มกราคม ค.ศ. 1925 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1997) เป็นนายพลชาวอิสราเอล ผู้บัญชาการหน่วยกองกำลังป้องกันอิสราเอลในภาคกลางระหว่างสงครามหกวัน ค.ศ. 1967 นาร์คิสปรากฏในภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โมเช ดายัน ขนาบข้างด้วยเสนาธิการ ยิตซัค ราบิน และตัวเขาเอง โดยถ่ายในเมืองเก่าของเยรูซาเลมไม่นานหลังจากการเข้ายึดจากกองทัพจอร์แดนในสงคราม

ประวัติ
-------

อูซี นาร์คิส เกิดที่เยรูซาเลม โดยเป็นบุตรของผู้บังเกิดเกล้าชาวยิวเชื้อสายโปแลนด์ ความทรงจำครั้งแรกของเขาคือการซ่อนตัวในช่วงการจลาจลอาหรับ ค.ศ. 1929 นาร์คิสเข้าเรียนระดับไฮสกูลที่ยิมเนเซียเรฮาเวีย เขาเข้าร่วมพอลแมกตอนอายุ 16 ปี และมีส่วนร่วมในปฏิบัติการฮากานาห์ ที่ต่อสู้กับกองกำลังอาณัติอังกฤษในปาเลสไตน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Poster of Uzi Narkiss". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-12. สืบค้นเมื่อ 2019-11-15.
2. ↑  A Defender of Jerusalem, *Jerusalem Post* supplement by Greer Fay Cashman (partial interview with Narkiss) เก็บถาวร เมษายน 10, 2005 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อูซี นาร์คิส**

* General Uzi Narkiss เก็บถาวร 2017-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – A historic radio interview with General Uzi Narkiss on June 7 – one day after the Six-Day War, describing the battle for Jerusalem
* Central Zionist Archives in Jerusalem site. Office of Uzi Narkiss (S91)
ระวังสับสนกับ ไอ้ก้านยาว
**ก้านยาว อรุณเหลือง** หรือ **พิเชษฐ์ อรุณเหลือง** เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยที่มีลูกศิษย์ระดับแชมป์โลกหลายราย รวมถึงได้รับการยกย่องจากบุคคลหลายประเทศ และมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในสหรัฐอเมริกา

ครูก้านยาว อรุณเหลือง คือผู้อยู่เบื้องหลังในการผลักดันชื่อเสียงให้แก่ค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ทั้งในประเทศไทยและสหรัฐอเมริกา โดยทำเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนมวยไทย ให้แก่นักมวยระดับแชมป์เวทีมวยลุมพินีสามราย, แชมป์โลกกว่าสิบราย รวมถึงนักมวยระดับแถวหน้า อาทิ บุญเกิด ฟ้าพิมาย, อเล็กซ์ กง, จงสนั่น แฟร์เท็กซ์ และ ฌอง-คล็อด ลอเยอร์ รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนชำนาญการให้แก่นักกีฬา 16 คนจากทวีปอเมริกาเหนือในรายการโทรทัศน์เรียลลิตีที่มีชื่อว่า *ดิอัลติเมตไฟเตอร์* ที่จัดฉายทางช่องสไปค์ ใน พ.ศ. 2548

ประวัติ
-------

ครูก้านยาว อรุณเหลือง เกิดที่ย่านชานเมืองที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เขาออกจากโรงเรียนและฝึกมวยที่ค่ายมวยศิษย์พ่อแดง จากนั้นเพียง 2 เดือน เขาก็ได้เป็นนักมวยไทยระดับอาชีพขณะที่มีอายุ 15 ปี ในฐานะนักต่อสู้คนหนึ่ง นี่เป็นวิธีเดียวที่จะช่วยให้ครอบครัวของเขาหลุดพ้นจากความยากจน ก่อนที่เขาจะอำลาวงการขณะที่มีอายุ 25 ปี โดยได้ต่อสู้ 65 ครั้งในประเทศไทยทั้งในเวทีมวยลุมพินีและเวทีมวยราชดำเนิน จากการที่เขาใช้เข่าโจมตีได้อย่างรุนแรงนี้ ส่งผลให้เขาได้รับฉายาว่า "ดร.เข่า"

ภายหลังจากที่ค่ายมวยศิษย์พ่อแดงได้เข้ารวมกับค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ และภายหลังจากการเสร็จสิ้นการเกณฑ์ทหาร ครูก้านยาวได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนที่ค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ ที่บางพลี กรุงเทพมหานคร เขามีส่วนสูงที่ 6 ฟุต 4 นิ้ว ซึ่งเป็นความสูงที่ผิดปกติสำหรับคนไทยโดยเฉลี่ย ส่งผลให้เป็นขอบเขตในการฝึกสอนชาวอเมริกันและชาวยุโรปที่มีขนาดสูงใหญ่กว่าได้สำเร็จ เขายังได้ปรับรูปแบบมวยไทยให้กับนักมวยที่เข้าแข่งขันในเค-วันรวมถึงศิลปะการต่อสู้แบบผสม ภายใต้การตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ของ ฟิลิปส์ วงษ์ ซึ่งเป็นทั้งผู้ก่อตั้งและประธานของแฟร์เท็กซ์ที่จะนำมวยไทยไปยังสหรัฐอเมริกา โดยเขาได้ย้ายไปอยู่ค่ายมวยไทยแฟร์เท็กซ์ รัฐแอริโซนา ใน พ.ศ. 2536 ก่อนที่ค่ายมวยดังกล่าวจะย้ายไปซานฟรานซิสโกใน พ.ศ. 2539

ชีวิตส่วนตัว
------------

ครูก้านยาวมีภรรยาและบุตรสาวสองคน โดยเขามีถิ่นพำนักอยู่ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา และมีผู้เข้ารับการฝึกสอนมวยไทยหลายราย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "Pacific Ring Sports - Ganyao Arunleung". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-06-16. สืบค้นเมื่อ 2013-05-27.
2. ↑  "สยามทาวน์ ซานฟราน ฉบับที่ 77 - Siamtownus.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2013-05-27.
3. ↑  ที่นี่จาก USA ประจำวันอาทิตย์ที่ 15 ก.ค. 2555 - เดลินิวส์
4. ↑  ชาวไทยที่รักในหลวง - Thai LA newspaper
5. ↑  สยามทาวน์ ซานฟราน ฉบับที่ 105 - Siamtownus.com[*ลิงก์เสีย*]
**อับดุล ราซัก** (อูรดู: عبدالرزاق) หรือ **อู้ ยาซะ** (พม่า: ဦးရာဇတ်, ออกเสียง: [ʔú jàzaʔ]; เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2440) เป็นนักการเมืองและนักการศึกษาชาวพม่า เป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและการวางแผนแห่งชาติในรัฐบาลของอองซานก่อนได้รับเอกราช และเป็นประธานสภามุสลิมพม่า เขาถูกลอบสังหารเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490

ราซักเกิดที่เมะทีลาในพม่าตอนบน บิดาของเขาคือเชกอับดุล ระห์มานซึ่งเป็นตำรวจชาวอินเดีย มารดาเป็นชาวพม่าและเป็นชาวพุทธชื่อ เญ่น-ละ พี่น้องของเขามีความใกล้ชิดกับพุทธศาสนาแต่เขายังคงใช้ชื่อมุสลิม ราซักต้องการเห็นเอกภาพของพม่าท่ามกลางความหลากหลาย เขาเข้าเรียนในโรงเรียนในมัณฑะเลย์ ไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยย่างกุ้ง จนจบปริญญาตรีทางด้านภาษาอังกฤษ ใน พ.ศ. 2463 ราซักเป็นผู้นำนักศึกษาในการประท้วงระบบการศึกษาของอังกฤษใน พ.ศ. 2464 เขาเป็นผู้นำของโรงเรียนมัธยมแห่งชาติมัณฑะเลย์ แม้ว่าราซักจะเป็นลูกผสมระหว่างพม่า-อินดียแต่เขาก็ได้รับความนิยมจากทุกชุมชน ในช่วงที่ญี่ปุ่นรุกรานพม่า เขาถูกคุมขังอยู่ ใน พ.ศ. 2488 ราซักเป็นผู้นำของสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์สาขามัณฑะเลย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นตัวแทนจากมัณฑะเลย์ และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีในรัฐบาลของอองซานก่อนจะเสียชีวิตพร้อมกัน

ราซักเป็นผู้เรียกร้องให้มีเอกภาพระหว่างชาวพม่าที่เป็นพุทธและมุสลิม เขาเองเป็นมุสลิม แต่เขาก็สนใจพุทธศาสนาและเรียนภาษาบาลีด้วยตนเอง และมีส่วนร่วมช่วยก่อตั้งมหาวิทยาลัยมัณฑะเลย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "63rd Anniversary of Martyrs' Day Held at the Martyrs' Mausoleum, Yangon". *Bi-Weekly Eleven* (ภาษาพม่า). **3** (13). 2010-07-23.
2. 1 2  Yeni (September 2007). "A Leader of Men". *The Irrawaddy*. **15** (9).

| * ด
* ค
* ก
วันผู้เสียสละแห่งพม่า 19 กรกฎาคม |
| --- |
| 
* อองซาน
* บะโช
* ม่านบะไคง์
* บะวี่น
* ทะขิ่นเมียะ
* อับดุล ราซัก
* เจ้าจ่ามทุน
* โอ้น-มอง
* โก-ทเว่
 |
**เนินเขาสิงคุตตระ** (พม่า: သိင်္ဂုတ္တရကုန်းတော်, ออกเสียง: [θèɪ̯ɰ̃.ɡoʊ̯ʔ.tə.ɹa̰ ɡóʊ̯ɰ̃.dɔ̀]) เป็นเนินเขาเล็ก ๆ ในเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า เป็นที่ตั้งของเจดีย์ชเวดากองซึ่งเป็นเจดีย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ

คำอธิบายและประวัติ
------------------

เนินเขาตั้งอยู่ปลายสุดของทิวเขาพะโค ห่างจากใจกลางย่างกุ้งไปทางเหนือราว 3 กิโลเมตร ใกล้ชายฝั่งตะวันตกของทะเลสาบกานดอจี้ (ทะเลสาบหลวง) แบ่งออกเป็น 3 ชั้น คือ ชั้นล่างที่ระดับถนน (ทางขึ้นเขาต้องเดินเท้าจากจุดนี้) ชั้นกลาง (จุดเริ่มต้นบริเวณศักดิ์สิทธิ์ของเจดีย์ ไม่อนุญาตให้สวมรองเท้าและถุงเท้า) และชั้นบน (ชั้นที่อยู่ติดกับเจดีย์หลัก) มีทางเดินมีหลังคาทั้งสี่ทางถอดยาวตั้งแต่ถนนจนถึงยอดเขา หนึ่งทางสำหรับแต่ละทิศที่สำคัญ ทางทิศใต้และทิศตะวันออกเป็นทางเข้าเจดีย์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด

หลังจากการยึดเมืองย่างกุ้งของอังกฤษในสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง เนินเขาแห่งนี้ก็กลายเป็นค่ายทหาร และคงสถานะไว้จนถึงทศวรรษปี พ.ศ. 2463

อ้างอิง
-------

1. ↑  "History of the Shwedagon". สืบค้นเมื่อ 2020-04-18.
2. ↑  GoogleEarth

* Official Shwedagon Pagoda website
* John Strong, "Relics of the Buddha" (Googlebooks), chapter *Hair Relics of the Shwedagon Pagoda*
* Shwedagon.org เก็บถาวร 2010-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เทือกเขาอันนัม
**เทือกเขาอันนัม** (อังกฤษ: Annamite Range, Annamese Mountains, Annamese Range, Annamese Cordillera, Annamite Mountains, Annamite Cordillera) เป็นเทือกเขาในภูมิภาคอินโดจีน มีความยาวประมาณ 1,100 กิโลเมตร (680 ไมล์) เป็นชายแดนตลอดแนวทิศตะวันตกของประเทศเวียดนามต่อกับลาวและทางตอนเหนือของกัมพูชา มีชื่อเรียกในภาษาเวียดนามว่า "สายเจื่องเซิน" (*Dãy Trường Sơn*) และ "สายภูหลวง" (ພູຫລວງ) ในภาษาลาว

เทือกเขาอันนัมประกอบด้วยภูเขาและยอดเขาเป็นจำนวนมาก โดยยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ภูเบี้ย ที่ความสูง 2,819 เมตร และยังเป็นถิ่นที่อยู่ของชนพื้นเมืองต่าง ๆ รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย

ทางด้านชีววิทยา เทือกเขาอันนัมเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าและพรรณไม้ชนิดต่าง ๆ ซึ่งหลายชนิดเป็นการค้นพบใหม่หรือไม่ได้มีศึกษาทางสัตววิทยามาก่อนจำนวนมาก อาทิ ซาวลา (*Pseudoryx nghetinhensis*), เก้งยักษ์ (*Muntiacus vuquangensis*), เก้งเจื่องเซิน (*M. truongsonensis*), หมูป่าอินโดจีน (*Sus bucculentus*) เป็นต้น โดยตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา มีการค้นพบผีเสื้อ 2 ชนิด, งู 1 ชนิด, กล้วยไม้ 5 ชนิด และพืชชนิดอื่น ๆ อีก 3 ชนิด โดยเฉพาะกล้วยไม้ที่พบนี้ไม่มีสีเขียวหรือไม่มีคลอโรฟิลล์สังเคราะห์ด้วยแสงแต่ดำรงชีพด้วยการกินอินทรีย์สารที่เน่าเปื่อยเป็นอาหารคล้ายพวกฟังไจแทน

โดยทางกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) เชื่อว่า เป็นเพราะป่าดิบชื้นแถบนี้ไม่เคยถูกรบกวนจากมนุษย์มาเป็นเวลานานหลายพันปีแล้ว และเชื่อว่ายังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Southern Annamites montane rain forests (อังกฤษ)
2. ↑  ["WWF - Annamite Range Moist Forests จากกองทุนสัตว์ป่าโลก (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-08. สืบค้นเมื่อ 2012-03-08. WWF - Annamite Range Moist Forests จากกองทุนสัตว์ป่าโลก (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เทือกเขาอันนัม**

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เทือกเขาอันนัม
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 18°35′30″N 103°48′00″E﻿ / ﻿18.591667°N 103.8°E﻿ / 18.591667; 103.8
สมาชิกสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐของพม่าขณะต้อนรับอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีไทย ในปี 2010 สังเกตว่าทุกคนสวมโลนจีลายอะเชะซึ่งปกติแล้วเป็นลายสำหรับสตรี แหล่งข้อมูลหลายแหล่งระบุว่าการทำเช่นนี้ถือเป็น "ยะดะยา"
**ยะดะยา** (พม่า: ယတြာ *ยตฺรา*, ออกเสียง: [jədəjà]; มาจากสันสกฤต *ยนฺตร*) เป็นพิธีกรรมเชิงเวทมนตร์เพื่อชะลอ ปัดเป่า หรือแก้ความโชคร้าย มีปฏิบัติทั่วไปในประเทศพม่า ธรรมเนียมเหล่านี้มีที่มาจากคติในศาสนาพราหมณ์ โหรจะเป็นผู้ "สั่ง" การทำยะดะยาไว้โดยโดยใช้ทั้งการคำนวณทางคณิตศาสตร์และโหราศาสตร์ เข้าใจกันว่าผู้นำของพม่ายุคใหม่ทั้งอู้นุ, เนวี่น และต้านชเว ไปจนถึงนโยบายของรัฐบาลหลายนโยบายได้รับอิทธิพลจากพิธีกรรมยะดะยา ในหมู่ชาวพม่าพุทธ ยะดะยาถูกเชื่อมโยงเข้ากับการทำบุญ และพิธีกรรมยะดะยาบางส่วนยังรวมถึงพิธีกรรมทางพุทธ ราวกับทำไปเพื่อหลีกหนีกรรมไม่ดี ทั้ง ๆ ที่ในคำสอนของศาสนาพุทธไม่มีการหนีกรรมเช่นนี้ ยะดะยาสัมพันธ์ใกล้ชิดมากกับตัวเลขโดยเฉพาะเลข 9 นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่ายะดะยามีมาตั้งแต่สมัยพุกาม มีปฏิบัติโดยพระสงฆ์ในนิกายอะยีซึ่งเป็นนิกายของพุทธที่มีปฏิบัติในพม่ามาก่อนการเข้ามาของเถรวาท

หนึ่งในรูปแบบที่รู้จักดีของยะดะยาคือการก่อสร้างเจดีย์ เช่น การที่อู้นุสร้างเจดีย์ถึง 60,000 องค์ในปี 1961 หรือการที่รัฐตัดสินใจเปลี่ยนระบบการเดินรถจากซ้ายไปขับทางขวาโดยไม่ชี้แจงเหตุผลในปี 1970 (แม้รถแทบทุกคันในพม่าจะเป็นรถสำหรับขับทางซ้าย) ก็ว่ากันว่าได้รับอิทธิพลมาจากยะดะยาเพื่อป้องกันการโจมตีทางการเมืองจากกลุ่มฝ่ายขวา

เมื่อไม่นานมานี้ การที่ต้านชเวและนายพลในกองทัพสวมโลนจี (โสร่ง) ลายอะเชะ (ซึ่งตามธรรมเนียมดั้งเดิมเป็นลายของสตรี) ในงานสาธารณะรวมถึงงานฉลองวันสหภาพเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2011 และในงานต้อนรับบัวสอน บุบผาวัน นายกรัฐมนตรีลาว ในเดือนมิถุนายน 2011 ก็เข้าใจกันว่าเป็นการทำยะดะยาเพื่อต้านทานอำนาจสตรีของอองซานซูจี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Charney, Michael W. (1993). *Arakan, Min Yazagyi and the Portuguese* (PDF) (วิทยานิพนธ์ M.A). SOAS. สืบค้นเมื่อ 2010-09-15.
2. ↑  Matthews, Bruce (1998). "The Present Fortune of Tradition-Bound Authoritarianism in Myanmar". *Pacific Affairs*. University of British Columbia. **71** (1): 19–20. doi:10.2307/2760820. JSTOR 2760820.
3. ↑  Sudha Ramachandran, Swe Win (2009-06-18). "Instant karma in Myanmar". *Asia Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-20. สืบค้นเมื่อ 2010-09-15.`{{cite news}}`: CS1 maint: unfit URL (ลิงก์) CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
4. ↑  Matthews, Bruce (1999). "Burma/Myanmar" (PDF). *The Round Table*. Routledge. **88** (349): 78–79. doi:10.1080/003585399108289.
5. ↑  Arkar Moe (July 2009). "Pagoda Power". *The Irrawaddy*. สืบค้นเมื่อ 2010-09-15.
6. ↑  Seekins, Donald M. (2006). *Historical dictionary of Burma (Myanmar)*. Rowman & Littlefield. p. 483. ISBN 978-0-8108-5476-5.
7. ↑  "Burma Makes Road Switch". *The New York Times*. 7 December 1970. สืบค้นเมื่อ 22 May 2010. *New York Times*, 07 Dec 1970, p.6
8. ↑  Fink, Christina (2001). *Living silence: Burma under military rule*. Zed Books. p. 41. ISBN 978-1-85649-926-2.
9. ↑  Horn, Robert (2011-02-24). "Why Did Burma's Leader Appear on TV in Women's Clothes?". *TIME*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 1, 2011. สืบค้นเมื่อ 8 March 2011.
10. ↑  WAI MOE (2011-02-17). "Than Shwe Skirts the Issue". *The Irrawaddy*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-14. สืบค้นเมื่อ 8 March 2011.
**ฮู่ต้ง** (จีน: 互动在线, พินอิน: **Hùdòng Zàixiàn**, อังกฤษ: Hudong) เป็นเครือข่ายสังคมแสวงหาผลกำไรในจีน รวมทั้งเว็บไซต์สารานุกรม/ข่าวภาษาจีนที่ใหญ่ที่สุดของโลก แต่ไม่อนุญาตให้นำไปใช้ใหม่โดยเสรี เป็นเว็บไซต์วิกิขนาดใหญ่ที่สุดของจีน โดยมีการโฆษณาที่ได้รับค่าตอบแทน มีบทความมากกว่า 5 ล้านบทความและอาสาสมัครมากกว่า 2.5 ล้านคน จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 อย่างไรก็ดี ฮู่ต้งเป็นสารานุกรมข่าว/บัญญัติศัพท์ และดังนั้น จึงไม่จำกัดบทความเฉพาะเนื้อหาระยะยาว มีแหล่งอ้างอิงและเนื้อหาที่มีมุมมองไม่ลำเอียง ผู้เขียนตกลงเผยแพร่งานเขียนของตนภายใต้สัญญาอนุญาตปราศจากค่าสิทธิตลอดกาล (perpetual royalty-free) ในการเผยแพร่ผลงาน แต่ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปใช้ใหม่โดยเสรีในเว็บไซต์อื่น

ประวัติ
-------

ฮู่ต้งพัฒนาแพลตฟอร์มซอฟต์แวร์วิกิของตนเอง เรียกว่า เอชดีวิกิ เป็นคู่แข่งของมีเดียวิกิ ระบบนี้มีคุณลักษณะปฏิสัมพันธ์คล้ายเครือข่ายสังคมบางประการ เช่น โปรไฟล์ผู้ใช้ เพื่อนและกลุ่ม เวอร์ชันแรกออกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และจนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ได้ออกเวอร์ชัน 3 โดยเพิ่มฟังก์ชัน คุณลักษณะและมีความเสถียรมากขึ้น

ซอฟต์แวร์เอชดีวิกิสามารถใช้เพื่อประโยชน์อื่นนอกจากเชิงพาณิชย์ได้อย่างเสรี ได้มีการดาวน์โหลดแล้ว 200,000 ครั้ง และปัจจุบันสนับสนุนเว็บไซต์อีกมากกว่า 1,000 เว็บในจีน (จนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550) ผู้ใช้ส่วนใหญ่เป็นนักวิจัยเทคโนโลยี กลุ่มซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส รัฐบาล มหาวิทยาลัยและนักศึกษา

ใน พ.ศ. 2554 มีการประกาศว่า เดรเปอร์ ฟิสเชอร์ เจอร์เวตสันได้ลงทุน 15 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในฮู่ต้ง

คุณลักษณะ
---------

ฮู่ต้งเป็นวิกิและให้ผู้ใช้แก้ไขและเขียนเนื้อหาได้ ผู้ใช้ขาประจำอาจสะสมเครดิตเพื่อแลกของขวัญได้ ฮู่ต้งยังมีคุณลักษณะอย่างเว็บเครือข่ายสังคม รวมทั้งฟอรัมแชตและกลุ่มแฟน ฮู่ต้งเป็นธุรกิจแสวงหาผลกำไรซึ่งได้รับการสนับสนุนบางส่วนจากการโฆษณาและบริการสนับสนุนที่จ่ายค่าตอบแทน ผู้เขียนได้รับสัญญาอนุญาตปราศจากค่าสิทธิตลอดกาลในการเผยแพร่และนำเนื้อหาไปใช้ใหม่ ฮู่ต้งไม่เผยแพร่เนื้อหาภายใต้สัญญาอนุญาตเสรีและไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปใช้ใหม่ในเว็บไซต์อื่น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  
 "Information game changer", Chinadaily.com, 2011-02-24, webpage:
 CD6
(อังกฤษ).
2. 1 2  "Hudong.com Confirms Expansion into Overseas Market, Invading Wikipedia's territory". *Hudong.com press release*. 12 November 2009. สืบค้นเมื่อ 9 July 2011.
3. ↑  Innovative Chinese wiki software: interview with Hoodong, 10 December 2007
4. ↑  How Hudong Thumped Wikipedia in China, TNW, 24 November 2009
5. 1 2  Hudong Terms of Service เก็บถาวร 2011-09-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, points 7.4 and 8.2. (จีน)
6. ↑  "Red Herring 100 Asia, 2007". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-07. สืบค้นเมื่อ 2011-12-30.
7. 1 2  "Why Draper Funded China's Wikipedia". *Forbes*. 23 August 2011.
8. ↑  Fletcher, Owen (22 May 2009). "'Chinese Wikipedia' Offers Social Networking Too". PC World. สืบค้นเมื่อ 23 May 2009.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Homepage (จีน)
**วัดศรีธนู** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระครูสิริทีปรัต (นิพนธ์ วรกวินฺโท ป.ธ.5) เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส

วัดศรีธนูตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.6 เมตร ยาว 13.3 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 11.2 เมตร ยาว 13.2 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียว ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 11.2 เมตร ยาว 13.2 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ 9 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยไม้ ส่วนปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 67 นิ้ว สูง 95 นิ้ว และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 43 นิ้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีธนู". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดศรีธนู". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  นัยนา ศีลธร, วิติ จงไพศาล, เดชา มหาเดชากุล. *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรเล่ม 23* (1 ed.). กองพุทธศาสนสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. p. 276.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
เสาหงส์วัดอาษาสงคราม
เสาหงส์วัดปรมัยยิกาวาส
เสาหงส์วัดโสธรวรารามวรวิหาร
**เสาหงส์** เป็นสัญลักษณ์ของวัดมอญในประเทศไทย เป็นเสาที่ทำรูปหงส์ติดไว้ที่ยอด ที่จะงอยปากหงส์แขวนด้วยกระดิ่ง บางแห่งบนสุดมีฉัตรสามชั้นปักอยู่ ชาวรามัญเรียกเสาหงส์ว่า *เทียะเจมเจียนู่* กล่าวกันว่ามีแต่เฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น เพราะชาวมอญในประเทศไทยสร้างเพื่อรำลึกถึงเมืองหงสาวดีที่ต้องจากบ้านทิ้งเมืองไป แต่ถึงกระนั้นก็พบได้ในบางวัดในประเทศพม่า เช่น วัดเกาะซั่ว วัดธอมแหมะซะ เมืองมะละแหม่ง

หงส์ในความเชื่อตามพระพุทธศาสนา มีตำนานกล่าวว่า ในสมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าตรัสรู้ได้แปดพรรษา ได้เสด็จเที่ยวจาริกมาถึงภูเขาสุทัศนมรังสิต ประเทศตรงนั้นเป็นทะเล พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นหงส์ทองสองตัวกำลังลงเล่นน้ำจึงทรงทำนายว่ากาลภายหน้าประเทศที่หงส์ลงเล่นน้ำจะเป็นมหานครขึ้น ซึ่งต่อมาคือ กรุงหงสาวดี

คติความเชื่อในการสร้างเสาหงส์ เพื่อบูชาพระพุทธเจ้า เสาหงส์นั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลังธงตะขาบซึ่งเกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล ตามตำนานเล่าว่า มีชาวมอญไปพบต้นจันทน์ยืนต้นตายอยู่ในป่า ลักษณะของต้นจันทน์ดังกล่าวเป็นลำต้นตรงสวยงาม ได้ตัดต้นจันทน์มาปักไว้บริเวณวัดของหมู่บ้าน เพื่อแขวนธงตะขาบบูชาพระพุทธเจ้า ภายหลังมีการแกะไม้เป็นรูปหงส์ประดับไว้ที่ปลายเสา ต่อมาได้พัฒนารูปแบบของเสาให้สะดวกและสวยงามยิ่งขึ้น โดยเพิ่มเสาตะเกียบกระหนาบเสาหงส์เพิ่มสีสันและลวดลายต่าง ๆ บางวัดมีการสร้างเสาคู่ ในปัจจุบันเสาหงส์ทำด้วยท่อเหล็ก ก่ออิฐถือปูนเป็นแท่น จะสร้างเสาหงส์บริเวณหน้าวัดเพื่อให้ประชาชนเห็นได้ชัดเจน นอกจากนี้เสาหงส์ ยังเป็นสิ่งประดับตกแต่งบ้านเมืองอย่างหนึ่ง มีการผนวกโคมไฟขึ้นบนเสา ออกแบบเป็นรูปหงส์คาบโคมไฟห้อยลงมา ซึ่งโคมไฟหงส์นี้ไม่เกี่ยวกับความเชื่อเรื่องเสาหงส์ของชาวมอญ

ประเพณีถวายธงตะขาบ กำเนิดขึ้นในจังหวัดสมุทรปราการ ที่พระประแดง เป็นประเพณีในช่วงเทศกาลวันสงกรานต์ จะกระทำกันที่เสาหงส์หน้าเจดีย์ (หรือ โบสถ์ วิหาร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ลูกหลานชาวมอญปากลัด จัดพิธีแห่หงส์ธงตะขาบอย่างยิ่งใหญ่ ในงานเทศกาลสงกรานต์ ประจำปี 2561". *สำนักข่าว กรมประชาสัมพันธ์*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-13. สืบค้นเมื่อ 2020-07-13.
2. ↑  "ประเพณีการสร้าง เสาหงส์ - ธงตะขาบ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-13. สืบค้นเมื่อ 2020-07-13.
3. ↑  "ทำไมวัดมอญต้องมีเสาหงส์". *สารคดี*.
4. ↑  "ประเพณีแห่หงส์ธงตะขาบ". *กระทรวงวัฒนธรรม*. 30 สิงหาคม 2556. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-13. สืบค้นเมื่อ 2020-07-13.
5. ↑  "เที่ยวชมประเพณี แห่หงส์ ธงตะขาบ พระประแดง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2020-07-13.
ภาพลีนาส่วนหนึ่งที่ปรากฏในนิตยสารเพลย์บอย
**ภาพลีนา** เป็นส่วนของภาพหน้ากลาง ของ Lena Soderberg ที่รู้จักกันดี และ ใช้กันอย่างกว้างขวาง เรียกได้ว่าเป็นภาพมาตรฐานในวงการการประมวลผลภาพดิจิทัล เลยก็ว่าได้ ผู้ใช้รูปนี้เป็นส่วนใหญ่ก็ไม่ได้รับรู้ที่มาของรูปนี้แต่อย่างใด รูปนี้ได้ถูกใช้และตีพิมพ์ ในผลงานทางวิชาการอย่างกว้างขวาง อยู่เป็นเวลานาน

ที่มาของรูปนี้เป็นรูปของ Lena Soderberg (ne Sjööblom) ชาวสวีเดน ซึ่งปรากฏ ในหน้ากลางของ นิตยสารเพลย์บอย ในปี 1972 และภาพนี้ได้ถูก ดิจิไตซ์ ที่ Signal and Image Processing Institute (SIPI) มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย โดย Alexander Sawchuk ซึ่งเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ในขณะนั้น 

จาก บทความ ของ Jamie Hutchinson ใน Newsletter  ของ IEEE Professional Communication Society :
" ในปี 1973 นั้น ในขณะที่ Alexander Sawchuk กับนักเรียนในระดับบัณฑิตศึกษาของเขา กำลังง่วนหาภาพดี ๆ เพื่อที่จะ สแกนไปใช้ลงในงานตีพิมพ์สัมนาของเพื่อนร่วมงาน หลังจากที่ได้พยายามหาจากภาพที่มีอยู่ ก็มีแต่ภาพที่ไม่เร้าใจ ภาพที่เค้ามองหาอยู่นั้น จะเป็นภาพหน้าคน สี กระดาษผิวมัน เพื่อให้เห็นความแตกต่างของระดับแสงสีที่ดี ก็พอดีมีคนเดินถือ นิตยสารเพลย์บอยฉบับใหม่เข้ามาพอดี พวกเขาก็เลยตัดเอาภาพท่อนบนจากหน้ากลาง เนื่องจากเขาต้องการภาพขนาด 512\*512 และขึดความสามารถของ สแกนเนอร์ ทีใช้นั้นซึ่งสแกนได้ 100 เส้นต่อนิ้ว จึงตัดได้ภาพขนาด 5.12 นิ้ว ลงมาถึงหัวไหล่ของคนในภาพ. หลังจากได้สแกนเสร็จก็ปรากฏว่าภาพไม่สมบูรณ์ ขาดหายไป 1 เส้น แต่เนื่องจากมีเวลาจำกัด จีงตัดสินใจใช้ภาพนั้นโดยทำการเพิ่มเส้นให้ครบโดยการคัดลอกเอาจากเส้นถัดไป หลังจากเสร็จ ก็ไม่ได้มีความคิดใดๆว่าภาพที่ได้จะกลายมาเป็น หนึ่งในภาพมาตรฐานที่ใช้ในการทดสอบ. Sawchuk จำได้ว่า ทางกลุ่มได้แจกจ่ายรูปให้กับผู้ที่มาเยี่ยมเยือนที่ขอไป เพื่อจุดประสงค์ที่จะได้ทำการเปรียบเทียบผลลัพธ์ของขั้นตอนวิธีในการประมวลผลภาพได้ ซึ่งในที่สุดภาพนี้ก็ได้แพร่หลายเป็นที่นิยมใช้อย่างกว้างขวาง "

จนในภายหลังที่ได้รู้ถึงที่มาของภาพกันอย่างกว้างขวาง ก็เกิดเป็นกรณีโต้แย้ง ว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้ภาพนี้เนื่องจากที่มาของภาพ และ การที่เพลย์บอย ก็ได้มีความพยายามจะฟ้องร้องเรื่องสิทธิการใช้ภาพ

คุณลีนา (ตัวจริง เสียงจริง) ได้ไปร่วม the 50th Anniversary IS&T conference ใน Boston จัดขึ้นในเดือน พฤษภาคม 1997

หมายเหตุ
--------

ชื่อลีนา ในภาษาสวีเดน ใช้คำว่า Lena แต่ในภาษาอังกฤษที่ลงในหนังสือเพลย์บอยใช้คำว่า Lenna

อ้างอิง
-------

1. ↑  เดือนพฤษภาคม 2001
2. ↑  ภาพในงาน

* A Note on Lena โดย former editor-in-chief of the IEEE Transactions on Image Processing ใน IEEE TRANSACTIONS ON IMAGE PROCESSING. VOL. 5. NO. 1. JANUARY 1996
* editorial โดย the editor of SPIE journal Optical Engineering
* ภาพต้นฉบับของ Lenna **ระวัง ภาพต้นฉบับมีลักษณะโป๊**
**ปลาไหลนา** หรือ **ปลาไหลบึง** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Monopterus albus* อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู ตามีขนาดเล็ก คอป่องออก มีอวัยวะช่วยหายใจอยู่ในคอหอยเป็นเส้นเลือดฝอย ซึ่งช่วยให้หายใจได้โดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนปลาทั่วไป และยังสามารถขุดรูในดินเพื่อจำศีลในช่วงฤดูร้อนได้ด้วย ไม่มีครีบใด ๆ ยกเว้นบริเวณปลายหางแบนยาวคล้ายใบพาย เมื่อยังเล็กมีครีบอก แต่โตขึ้นจะหายไป กระดูกเหงือกมีทั้งหมด 3 คู่ 

ลำตัวลื่นมาก สีลำตัวปกติเป็นสีเหลืองทอง ใต้ท้องสีขาว ในบางตัวอาจมีจุดกระสีน้ำตาล แต่ก็มีพบมากที่สีจะกลายไป เป็นสีเผือก สีทองทั้งตัว หรือสีด่าง มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1.01 เมตร

ปลาไหลนา จัดเป็นปลาในวงศ์ปลาไหลนาที่พบมากที่สุดในประเทศไทยและเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดด้วย โดยพบได้ทุกภาค ทุกแหล่งน้ำ พบชุกชุมทั่วไป สำหรับในต่างประเทศพบกว้างขวางมาก ตั้งแต่อเมริกากลาง, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปแอฟริกา, ประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชีย ไปจนถึงโอเชียเนีย เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยกินได้แม้กระทั่งซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย มีพฤติกรรมชอบรวมตัวกันหาอาหาร 

เมื่อยังเล็กจะเป็นตัวเมีย และจะกลายเป็นตัวผู้เมื่อโตขึ้น ผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนกันยายน และมีความสมบูรณ์สูงสุดในการวางไข่ คือ เดือนสิงหาคม โดยไข่จะมีเพียง 1 ฝัก เป็นลักษณะไข่จมไม่สัมผัสกับวัสสุใด ๆ ใต้น้ำ เมื่อสัมผัส จะมีความยืดหยุ่นมาก มีลักษณะสีเหลืองสดใส ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.3 เซนติเมตร ไข่ที่ได้รับการผสมมีลักษณะกลม สีเหลืองทอง ส่วนไข่ที่ไม่ได้รับการผสมจะมีสีขาวใส ไข่จะใช้เวลาในการฟักประมาณ 3 วัน ลูกปลาเมื่อฟักออกใหม่ ๆ มีความยาว 2.5 เซนติเมตร มีถุงไข่แดง 2 ใน 3 ส่วน และมีครีบอกเมื่ออายุได้ 5 - 6 วัน ถุงไข่แดงยุบพร้อมครีบอกหายไป และเริ่มกินอาหารได้ 

เป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะนิยมบริโภคกันมาแต่โบราณ อีกทั้งยังมีความเชื่ออีกว่า หากปล่อยปลาไหลนาแล้วจะช่วยให้ทุกข์โศกไหลไปตามชื่อ ปัจจุบันมีการเพาะเลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์ โดยนิยมเลี้ยงในบ่อปูน ในปลาที่มีสีกลายออกไป นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

รูปภาพ
------

* ปลาที่เป็นสีด่างปลาที่เป็นสีด่าง
* ปลายหางของปลาไหลนาปลายหางของปลาไหลนา
* ปลาที่เป็นสีทองทั้งตัวปลาที่เป็นสีทองทั้งตัว

อ้างอิง
-------

* ปลาไหลนา เก็บถาวร 2010-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ปลาเพาะเลี้ยงปลาไหลนา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาไหลนา


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Monopterus albus***
**อาสนวิหารพระมารดาพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์** (อาร์มีเนีย: Սուրբ Աստվածածին Մայր Եկեղեցի; Cathedral of the Holy Mother of God) หรือ **อาสนวิหารเจ็ดแผล** หรือ **พระแม่เจ็ดแผล** (อาร์มีเนีย: Սուրբ Աստվածամոր Յոթ Վերք; Our Lady of Seven Wounds) เป็นโบสถ์ในกยูมรี ประเทศอาร์มีเนีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 ตั้งอยู่ฝั่งตอนเหนือของจัตุรัสวาร์ตานานตส์ อาสนวิหารนี้เป็นอาสนวิหารของสังฆมณฑลชีรากในคริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย อาสนวิหารสร้างขึ้นในปี 1873 และแล้วเสร็จในปี 1884 โบสถ์สร้างขึ้นด้วยแปลนรูปกางเขน และมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบอาร์มีเนีย บนยอดมีโดมขนาดใหญ่หนึ่งโดม และโดมย่อยสองโดม

แม้ในสมัยการปกครองของโซเวียต โบสถ์นี้ก็ยังคงใช้ประกอบศาสนพิธีอยู่ โดมน้อยสองอันทลายลงในระหว่างเกิดแผ่นดินไหวปี 1988 ต่อมามีการบูรณะโดมใหม่ขึ้นไปติดตั้งแทน ส่วนซากของโดมน้อยเดิมทั้งสองจัดวางอยู่ที่ลานของโบสถ์ในปัจจุบัน

ระเบียงภาพ
----------

* โบสถ์และโดมน้อยที่พังลงมาโบสถ์และโดมน้อยที่พังลงมา
* โบสถ์มองจากจัตุรัสโบสถ์มองจากจัตุรัส
* พระแท่นบูชาพระแท่นบูชา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Seven Wounds Church, Gyumri
2. ↑  "Holy Mother of God, Gyumri". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ 2014-03-18.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* About Saint Astvatsatsin Church in Gyumri

พิกัดภูมิศาสตร์: 40°47′10″N 43°50′32″E﻿ / ﻿40.78611°N 43.84222°E﻿ / 40.78611; 43.84222
**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**ชีน-มโย่เมียะ** (พม่า: ရှင်မျိုးမြတ်, ออกเสียง: [ʃɪ̀ɴ mjó mjaʔ]; ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1490 – ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1520) เป็นพระนมของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งราชวงศ์ตองอู และพระราชมารดาของพระเจ้าบุเรงนอง ใน ค.ศ. 1516 พระนางและพระสวามีคือเมงเยสีหตูได้เข้ามาเป็นข้าราชสำนักตองอูตั้งแต่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ยังเป็นทารก ตามพระราชพงศาวดารกล่าวว่าพระนางเป็นทายาทรุ่นที่ 5 ของพระเจ้าสีหตู ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรปี้นยะ (ครองราชย์; 1310–1325) กับพระอัครมเหสีมีสออูจากราชวงศ์พุกาม แต่จากประวัติที่เล่าต่อกันมากล่าวว่าพระนางและพระสวามีเป็นคนธรรมดาสามัญจากพุกามหรือตองอู

ในพงศาวดารกล่าวไว้อีกว่าได้มีการสถาปนาพระนางเป็นพระราชวงศ์ ภายหลังจากพระนางสิ้นพระชนม์เมื่อประมาณคริสต์ทศวรรษ 1520 ในฐานะข้าราชสำนัก และพระนางไม่ทันได้เห็นพระโอรส-ธิดาทั้ง 4 ได้เป็นพระราชวงศ์ชั้นสูงของราชวงศ์ตองอู ตั้งแต่พระราชบุตรองค์ใหญ่ ขิ่นโปนสอ ได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1530 และพระราชบุตรองค์ที่ 2 จะเด็ด ได้อภิเษกกับตะขิ่นจี พระขนิษฐาต่างพระราชมารดาของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1534 พระสวามีของพระนางได้อภิเษกอีกครั้งหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์แล้วกับพระขนิษฐาของพระนางพร้อมกับได้รับการสถาปนาเป็นอุปราชแห่งตองอู ระหว่าง ค.ศ. 1540–1549 และในระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าบุเรงนองพระโอรสอีก 2 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นอุปราชแห่งเมาะตะมะและแปร พร้อมกับได้รับพระอิสริยยศเป็นเมงเยสีตูและตะโดธรรมราชาที่ 2 ใน ค.ศ. 1552 และสีตู พระเชษฐาหรือพระอนุชาของพระนางได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองพุกามใน ค.ศ. 1551

อ้างอิง
-------

1. ↑  Harvey 1925: 153
2. ↑  Thaw Kaung 2010: 102, 118–119
3. ↑  Sein Lwin Lay 2006: 126–127
4. ↑  Sein Lwin Lay 2006: 312
5. ↑  Hmannan Vol. 2 2003: 268–269, 275–276

บรรณานุกรม
----------

* Harvey, G. E. (1925). *History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824*. London: Frank Cass & Co. Ltd.
* Royal Historical Commission of Burma (1832). *Hmannan Yazawin* (ภาษาพม่า). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
* Sein Lwin Lay, Kahtika U (1968). *Mintaya Shwe Hti and Bayinnaung: Ketumadi Taungoo Yazawin* (ภาษาพม่า) (2006, 2nd printing ed.). Yangon: Yan Aung Sarpay.
* Thaw Kaung, U (2010). *Aspects of Myanmar History and Culture*. Yangon: Gangaw Myaing.
**วัดชัยสามหมอ** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองไผ่ อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ มีที่ดินที่ตั้งวัด เนื้อที่ 20 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา

วัดชัยสามหมอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ต่อมาได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ยกวัดราษฎร์นี้ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เมื่อแรกตั้งวัดเดิมชาวบ้านเรียกว่า **วัดบ้านแก้งคร้อหนองไผ่** เริ่มแรกได้สร้างกุฏิหลังเล็ก ๆ ขึ้นจำนวน 3 หลัง หลังคามุงแฝก สร้างศาลาขึ้น 1 หลัง เพื่อเป็นสถานที่ทำบุญ

ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปองค์ประธานภายในพระอุโบสถ หลวงพ่อพระชัยมงคล (พระคุ้มเมือง) ภายในพระวิหารเล็ก และมีพระมหาเจดีย์สิริชัยมงคล

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระราชชัยมุนี ป.ธ.5
* พระเทพมงคลเมธี (ประจักษ์ โชติโก) พ.ศ. 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดชัยสามหมอ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดชัยสามหมอ พระอารามหลวง". สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดชัยภูมิ.
3. ↑  "วัดชัยสามหมอ พระอารามหลวง".
**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**พระนางชีนโบ่แม** (พม่า: ရှင်ဘို့မယ်, ออกเสียง: [ʃɪ̀ɴ bo̰ mɛ̀]) เป็นพระมเหสีในกษัตริย์แห่งอาณาจักรอังวะถึง 5 พระองค์ พระนางชีนโบ่แมเป็นพระมเหสีที่มีความงดงามทำให้เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง กษัตริย์พระองค์ที่ 4 จึงได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1407 ต่อมาได้เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าฝรั่งมังศรี กษัตริย์พระองค์ที่ 5 พระราชโอรสของพระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง กระทั่งพระนางเชงสอบูได้เข้ามาเป็นพระมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1424 

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1425 พระนางชีนโบ่แมมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสวรรคตของพระเจ้าฝรั่งมังศรี ต่อมาพระนางได้อภิเษกกับพระเจ้ามี่นละแง กษัตริย์พระองค์ที่ 6 ซึ่งเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าฝรั่งมังศรี อีก 3 เดือนต่อมาพระนางได้วางยาพิษปลงพระชนม์องค์ยุวกษัตริย์เพื่อให้ชู้รักคือเจ้าฟ้ากะเล่เจ้ตองโญขึ้นสืบราชบัลลังก์แห่งอังวะ และอีกครั้งที่พระนางได้เป็นพระอัครมเหสี ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1526 พระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญถูกโม่ญี่นตะโด้แห่งเมืองโม่ญี่นโค่นราชบัลลังก์ พระองค์ได้สถาปนาพระนางชีนโบ่แมเป็นพระมเหสีรอง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Hmannan Vol. 1 2003: 372
ขบวนแห่พิธีชีน-บยุที่มัณฑะเลย์
การแต่งกายของผู้เข้าพิธีชีน-บยุ
**ชีน-บยุ** (พม่า: ရှင်ပြု, เอ็มแอลซีทีเอส: *hrang pru.*, ออกเสียง: [ʃɪ̀ɰ̃.bjṵ] *ฉี่งบฺยู้*, สามารถออกเสียงว่า **ชีน-ปยุ**) เป็นพิธีกรรมของชาวพม่า โดยเฉพาะเด็กชายในช่วงที่ก่อนจะบวชเป็นสามเณร ในศาสนาพุทธ นิกายเถรวาท พิธีชีน-บยุ หมายถึงการเฉลิมฉลองเครื่องหมายของสามเณร เมื่อเสร็จพิธีแห่ชีน-บยุเด็กชายผู้เข้าร่วมพิธีกรรมจะเข้าบวชเป็นสามเณร เป็นการบวชของเด็กชายอายุต่ำกว่า 20 ปี

พิธีชีน-บยุถือเป็นหน้าที่สำคัญของบิดา มารดาที่ต้องทำให้บุตรชายของตน โดยการปล่อยให้บุตรของตนออกตามรอยคล้ายตอนที่พระพุทธเจ้าเสด็จออกบวช และให้ประพฤติตนอยู่ในคำสอนของพระพุทธเจ้าสำหรับพิธีกรรมชาวพม่าส่วนใหญ่นิยมจัดระยะสั้น หรือบางส่วนนิยมจัดตอนบวชเป็นพระสงฆ์ต่อเมื่ออายุครบ 20 ปี

ประวัติ
-------

สำหรับพิธีกรรมชีน-บยุ ในประวัติศาสตร์เชื่อกันว่าเกิดในสมัยพุทธกาล โดยราหุลพระโอรสในเจ้าชายสิทธัตถะ วันหนึ่งพระนางยโสธรา มารดาของพระองค์มีรับสั่งให้พระองค์ไปทูลขอพระราชสมบัติจากเจ้าชายสิทธัตถะ บิดาของพระองค์ (ซึ่งขณะนั่นได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแล้ว) เพื่อที่จะได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อ เมื่อราหุลพบพระพุทธองค์ ราหุลกลับเลื่อมใสพระพุทธศาสนาและทูลขอบรรพชาอุปสมบท พระพุทธองค์จึงทรงบรรพชาพระราหุลเป็นสามเณรและให้เสด็จติดตามพระองค์ไปด้วย พระกุมารราหุลจึงเป็นสามเณรรูปแรกในพุทธศาสนา 

ในปัจจุบัน ชาวพม่านิยมให้ลูกชายเข้าพิธีชีน-บยุในการบวชสามเณรและเด็กหญิงใช้ในการเข้าพิธีเจาะหู ในอดีตเด็กชายก็นิยมเข้าพิธีเจาะหู แต่ช่วงหลังเหลือแต่เด็กหญิง

ลักษณะพิธี
----------

ลักษณะพิธีชีน-บยุมีความคล้ายคลึงกับประเพณีปอยส่างลองในภาคเหนือของประเทศไทย

ดูเพิ่ม
-------

* ประเพณีปอยส่างลอง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Shinpyu - a fulfilment of parenthood". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-06-23. สืบค้นเมื่อ 2017-03-26.
2. ↑  Lin Htain (1983). "Rahula, the first samanera in history". Department of Religious Affairs, Rangoon. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-11-20. สืบค้นเมื่อ 2017-03-26.
3. ↑  "Nibbana.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-29. สืบค้นเมื่อ 2017-03-26.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Nibanna
* Myanmar Monk and Monastery เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* A Grandscale Shinbyu in Yangon inc. video เก็บถาวร 2005-03-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Rakhine Shinbyu and Nahtwin inc. video เก็บถาวร 2005-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Old Shinbyu photo,Burmese not Shan
* U Shwe Yoe with his parasol
* Shan Shinbyu in Northern Thailand เก็บถาวร 2009-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Sai Silp, *The Irrawaddy*, April 2007
ทีมกู้ภัยถ้ำชัททานูกา/แฮมิลตันเคาน์ตีขณะทำการขนส่งผู้บาดเจ็บที่มีอาการข้อศอกกับข้อเท้าเคล็ด
**การกู้ภัยถ้ำ** เป็นสายงานการกู้ภัยที่ดินในสภาพธรรมชาติแบบเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน จากผู้ได้รับบาดเจ็บ, ถูกขัง หรือหายไปให้ได้รับการรักษาทางการแพทย์ และพาออกจากสภาพแวดล้อมถ้ำต่าง ๆ

การกู้ภัยถ้ำหยิบยืมทักษะจากการดับเพลิง, การช่วยเหลือในพื้นที่จำกัด, การกู้ภัยด้วยเชือก และเทคนิคการปีนเขา แต่ยังได้มีการพัฒนาเทคนิคและทักษะพิเศษของตัวเองสำหรับการทำงานที่มีประสิทธิภาพในสภาวะที่ค่อนข้างยากและมีการเรียกร้อง เนื่องจากอุบัติเหตุในถ้ำ เป็นรูปแบบที่จำกัดของเหตุการณ์ และการกู้ภัยถ้ำต้องอาศัยทักษะพิเศษอย่างมาก จึงมักไม่ค่อยมีการใช้เจ้าหน้าที่ดับเพลิงในภาคใต้ดินของการช่วยเหลือ หากแต่ใช้นักดำถ้ำผู้มีประสบการณ์อื่น ๆ ที่ผ่านการฝึกอบรมปกติผ่านทางองค์กรของตนและได้รับการเรียกตัวตามความจำเป็น

การกู้ภัยถ้ำมักดำเนินการแบบช้า ๆ อย่างรอบคอบ ซึ่งจำเป็นต้องมีทั้งการทำงานเป็นทีมและการสื่อสารที่ดีจากสภาพแวดล้อมของถ้ำที่สุดขั้ว (อุณหภูมิอากาศ, น้ำ, ความลึกตามแนวดิ่ง) จึงต้องมีการประสานทุกวิถีทางในการกู้ภัยถ้ำ ด้วยเหตุนี้ ผู้ช่วยชีวิตต้องปรับเปลี่ยนทักษะและเทคนิคที่มีความคล่องตัวให้สอดคล้องสภาพแวดล้อมที่พวกเขาต้องเข้ามา

ภาพรวม
------

เครือข่ายหน่วยกู้ภัยถ้ำนานาชาติได้รับการจัดให้อยู่ภายใต้*สหภาพถ้ำวิทยานานาชาติ* (UIS) หน่วยกู้ภัยถ้ำนานาชาติส่วนใหญ่ เช่น หน่วยกู้ภัยถ้ำรัฐนิวเซาท์เวลส์ ในซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ต่างก็อยู่ในรายชื่อของผู้ติดต่อในกรณีที่เกิดภัยในถ้ำ

ส่วนองค์กรเคฟเรสคิว (CRO) เป็นทีมกู้ภัยถ้ำแห่งแรกของโลก ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1935 ในยอร์กเชอร์ สหราชอาณาจักร เช่นเดียวกับกลุ่มกู้ภัยถ้ำในสหราชอาณาจักรทั้งหมด องค์กรนี้ประกอบด้วยนักดำถ้ำและได้รับทุนทั้งหมดโดยการบริจาค ในทีมของสหราชอาณาจักร มักมี 'รายชื่อเรียกให้มาช่วย' ซึ่งเป็นรายละเอียดของนักดำถ้ำถึง 200 คน ที่สามารถติดต่อได้ในกรณีฉุกเฉิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eyre, Jim; Frankland, John (1988). *Race Against Time: a History of the Cave Rescue Organisation*. Lyon Equipment. ISBN 978-0950687445.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การกู้ภัยถ้ำ**

* National Cave Rescue Commission, US
* NSS Cave Rescue Forum
* U.S. Cavers Forum - Cave Rescue เก็บถาวร 2007-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พระอินทมิตรา** หรือพระนามเดิมว่า **นางเกสร** เป็นพระขนิษฐาร่วมพระชนก และพระมเหสีในพระอินทราชา (เอกสารไทยเรียก เจ้าพระยาแพรก หรือ แกรก) ต่อมาได้เป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายในเจ้าพระยาญาติ และเป็นพระญาติวงศ์ของท่านแม่นางศรีเสงี่ยม เจ้านายจากอโยธยาที่ประทับในเมืองพระนคร หลังสมเด็จพระราเมศวรเข้ายึดครองเมืองดังกล่าว ซึ่งเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายด้วยกัน และเป็นญาติของพญาศรีราชเดโชไทยทั้งคู่

เจ้าพระยาญาติลอบสังหารพระอินทราชา ขึ้นปกครองเมืองพระนครเอง และได้แต่งตั้งให้นางเกสร พระมเหสีในพระอินทราชา เป็นบาทบริจาริกาในพระองค์ ก่อนสถาปนายกขึ้นเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายในเวลาต่อมา ดังปรากฏเนื้อหาใน *พงศาวดารเขมรฉบับนักองค์เอง* ความว่า "...ครั้นอยู่มาปีหนึ่งพญาคามยาตแต่งกลอุบาย เอาดาบใส่ในยแงสุราผนึกปลอมเข้าไปกับของทั้งปวง เข้าไปถวายพระอินทราชา ๆ ให้เปิดแงออก ผู้ซึ่งเอาของมาถวายนั้นก็ชักเอาดาบในแงเข้าฟันพระอินทราชาตาย จับพระมเหษีย์หนึ่งพระสนมหนึ่ง พญาคามยาตได้เสวยราชณะเมืองพระนครหลวง..." และกล่าวอีกว่า "...ยกพระสนมไทยชื่อนางเกสร เปนพระมเหษีฝ่ายซ้าย ทรงพระนามพระอินทมิตรา แลพระอินทมิตรานี้ เปนน้องร่วมพระราชบิดากับพระอินทราชา..." และในพงศาวดารยังระบุอีกว่า พระอินทมิตรามีศักดิ์เป็นพระอัยยิกาของเจ้าพระยาธรรมราชา

พระอินทมิตรามีพระชนม์ชีพผ่านมาหลายรัชกาล และมีบทบาทสำคัญในการปราบดาภิเษกของเจ้าพระยาธรรมราชา ซึ่งเป็นพระราชโอรสเลี้ยงและมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดา โดยพระองค์ทรงรับรู้มาว่าพระศรีสุริโยไทยราชา (หรือ สมเด็จพระศรีโสไทย) ที่เพิ่งเสวยราชสมบัตินั้น ไม่ไว้วางพระราชหฤทัยในเจ้าพระยาธรรมราชาจึงมีแผนลอบปลงพระชนม์ พระอินทมิตราจึงลอบนำความไปกราบบังคมทูล หลังจากนั้นทั้งฝ่ายสมเด็จพระศรีโสไทยและฝ่ายเจ้าพระยาธรรมราชาได้ซ่องสุมผู้คนและสู้รบกันในเวลาต่อมา

พงศาวลี
-------

| พงศาวลีของพระอินทมิตรา |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 16. พระยาอู่ทองเดิม |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 8. สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. สมเด็จพระอินทราชา |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **พระอินทมิตรา** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  อมรวงศ์วิจิตร, หม่อม. "พงษาวดารเมืองลแวก". *ประชุมพงษาวดาร ภาคที่ 4*. พระนคร : โสภณพิพรรฒธนากร. 2458, หน้า 26
2. ↑  Briggs, Lawrence Palmer (1948). "Siamese Attacks on Angkor Before 1430". *The Far Eastern Quarterly*. **8** (1): 33. JSTOR 2049480.
3. 1 2  อมรวงศ์วิจิตร, หม่อม. "พงษาวดารเมืองลแวก". *ประชุมพงษาวดาร ภาคที่ 4*. พระนคร : โสภณพิพรรฒธนากร. 2458, หน้า 27-28
Chemical compound
**ไฮโดรเจนเหลว** (อังกฤษ: liquid hydrogen; LH2 หรือ LH2) คือสถานะของเหลวของธาตุไฮโดรเจนตามธรรมชาติ อยู่ในรูปแบบของโมเลกุล H2 การที่ไฮโดรเจนจะอยู่ในสภาพของเหลวได้นั้น ตัวโมเลกุลไฮโดรเจนต้องมีอุณหภูมิต่ำกว่าจุดวิกฤต 33 K อย่างไรก็ตาม สำหรับกรณีที่จะให้ไฮโดรเจนอยู่ในสภาพของเหลวโดยสมบูรณ์โดยไม่ระเหยในอุณหภูมิห้องต้องมีอุณหภูมิต่ำกว่า 20.28 K (−423.17 °F/−252.87°C). หนึ่งในวิธีการที่พบบ่อยของการใช้งานของไฮโดรเจนเหลวเกี่ยวข้องกับตัวคอมเพรสเซอร์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับเครื่องยนต์ไอพ่นทั้งรูปร่างหน้าตาและหลักการทางทฤษฎี ไฮโดรเจนเหลวโดยปกติจะใช้การจัดเก็บไฮโดรเจนในรูปแบบที่มีความเข้มข้น ในขณะที่ก๊าซใด ๆ การจัดเก็บเป็นของเหลวจะใช้พื้นที่น้อยกว่าการจัดเก็บเป็นก๊าซที่อุณหภูมิและความดันปกติ อย่างไรก็ตาม, ความหนาแน่นของของเหลวไฮโดรเจนนี้อยู่ในระดับต่ำมากเมื่อเทียบกับเชื้อเพลิงอื่น ๆ ทั่วไป เมื่อทำให้เป็นของเหลวมันสามารถเก็บรักษาให้เป็นของเหลวในภาชนะที่มีแรงดันและฉนวนกันความร้อนได้

ไฮโดรเจนเหลวประกอบไปด้วย parahydrogen 99.79%, orthohydrogen 0.21%

ประวัติ
-------

ในปี 1885 ซิกเมนต์ ฟลอเรนที เว็บบลิวสกี (Zygmunt Florenty Wroblewski) ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ว่าไฮโดรเจนมีอุณหภูมิวิกฤตเป็น 33 K; ความดันวิกฤตที่ 13.3 เท่าของความดันบรรยากาศ; และจุดเดือดที่ 23 K แก๊สไฮโดรเจนถูกทำให้เป็นของเหลวได้โดยเจมส์ ดิววอร์ (James Dewar) ในปี 1898 โดยใช้การระบายความร้อนที่เกิดซ้ำ (regenerative cooling) และโดยการใช้สิ่งประดิษฐ์ของเขา, คือ กระติกสุญญากาศ (vacuum flask) การสังเคราะห์ครั้งแรกของรูปแบบไอโซเมอร์ที่มีเสถียรภาพของไฮโดรเจนเหลว, parahydrogen ประสบความสำเร็จโดยพอล ฮาร์เท็ค (Paul Harteck) และคาร์ล ฟรีดริช บานโฮฟเฟอร์ (Karl Friedrich Bonhoeffer) ในปี 1929

สปินไอโซเมอร์ของไฮโดรเจน
------------------------

ไฮโดรเจนที่อุณหภูมิห้องส่วนใหญ่ประกอบด้วยรูปแบบของ orthohydrogen หลังจากการผลิต, ไฮโดรเจนเหลวจะอยู่ในสภาวะกึ่งเสถียรและจะต้องถูกแปลงให้อยู่ในรูปแบบของพาราไฮโดรเจน ไอโซเมอร์ (parahydrogen isomer) เพื่อหลีกเลี่ยงปฏิกิริยาคายความร้อนที่เกิดขึ้นเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงที่อุณหภูมิต่ำ, นี้มักจะดำเนินการโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาเช่นเหล็ก (III) ออกไซด์, ถ่านกัมมันต์, ใยหินแพลทติไนซ์, (platinized asbestos), โลหะหายาก, สารประกอบยูเรเนียม, โครเมียม (III) ออกไซด์, หรือสารประกอบนิกเกิลบางอย่าง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Thermophysical Properties of Hydrogen , nist.gov, accessed 2012-09-14
2. ↑  IPTS-1968, iupac.org, accessed 2009-06-12
3. ↑  Chemical elements data references
4. ↑  Properties Of Gases. Roymech.co.uk. Retrieved on 2011-08-28.
5. ↑  Liquid Air/LH2. Astronautix.com. Retrieved on 2011-08-28.
6. ↑  Ortho-Para conversion. Page 13. (PDF). Retrieved on 2011-08-28.
**พระเสกรวงข้าว** หรือ **พระปางทรมานข้าว** สร้างในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระพุทธรูปศิลปะแบบรัตนโกสินทร์ แกะสลักจากศิลาสีแดง สูงเฉพาะองค์พระ 8.70 ซม. สูงจากฐานถึงยอดฉัตร 27.50 ซม. ฉัตรและฐานเป็นทองคำลงยาราชาวดี ประดับพลอย เป็นพระพุทธรูปสำคัญที่อัญเชิญไปตั้งในการพระราชพิธีแรกนา ปัจจุบันประดิษฐานภายในหอพระสุราลัยพิมาน ในหมู่พระมหามณเฑียร

พุทธลักษณะ
----------

พระเสกรวงข้าว เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งแบบวีราสนะ แสดงภูมิสปรรศมุทราด้วยพระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลา และพระหัตถ์ขวาคว่ำบริเวณกึ่งกลางพระชงฆ์ขวา พระพุทธรูปมีพระพักตร์ค่อนข้างกลม พระโขนงโก่ง พระเนตรเหลือบต่ำ พระนาสิกโด่ง พระโอษฐ์เรียว และพระกรรณยาวจรดพระอังสา พระเศียรประกอบด้วยพระเกตุมาลา และมีรัศมีรูปแหลม โดยปราศจากขมวดพระเกศา หรือเม็ดพระศก องค์พระพุทธรูปครองอุตราสงค์ห่มเฉียงเรียบ ไม่มีริ้ว เปิดพระอังสาขวามีสังฆาฎิพาดบนพระอังสาซ้ายห้อยยาวลงมาจรดพระนาภี ปลายตัดเป็นเส้นตรง

พระพุทธรูปประทับนั่งเหนือปัทมสน์ประกอบด้วยกลีบบัวซ้อนกันเหนือฐานแข้งสิงห์ โดยมีผ้าทิพย์ห้อยทางเบื้องหน้า องค์พระพุทธรูปมีฉัตรทองคำ ลายฉลุ 3 ชั้น ลงยาราชาวดีกางกั้นอยู่เบื้องบน

ประวัติ
-------

พระเสกรวงข้าว สร้างในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คู่กับพระทรมานมิจฉาทิฐิ ซึ่งรูปแบบของศิลปะสะท้อนให้เห็นค่านิยมร่วมสมัยจากจีน ซึ่งนิยมสร้างประติมากรรมขนาดเล็กด้วยอัญมณี เช่น ทิวทัศน์เกาะเพ็งไหล ซึ่งเป็นดินแดนอมตะของเหล่าเซียน ตามความตอนหนึ่งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชอรรถาธิบายถึงงานประติมากรรมทั้งสองชิ้นนี้ว่า 

> พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างพระทรมานมิจฉาทิฐิ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งอยู่ในครอบแก้ว มีทะเลอยู่ตรงหน้า มีรูปเรือกำปั้นมาแตกจมอยู่ตรงนั้น ก็เกิดขึ้นจริงด้วยเรือของเซอร์เจมส์ บรุก เข้ามาติดสันดอน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชประสงค์ จะทรงบำเพ็ญพระราชกุศล เหมือนอย่างเป็นการสมโภชพระพุทธศาสนา ที่พวกมิจฉาทิฐิไม่มาย่ำยีได้ จึงทรงสร้างขึ้น ยังมีที่เป็นคู่กันคือ พระปางทรมานข้าว โดยพระพุทธรูปประทับนั่งอยู่บนฐานในครอบแก้ว ตรงหน้าออกมาเป็นท้องนา มีข้าวกำลังออกรวง ตามครอบแก้วเขียนเป็นรูปห้าง คนขับนก และฝูงนกที่บิน พระพุทธรูปปางครอบแก้วนี้ เรียกว่า พระปางทรมานข้าว ใช้ตั้งในการพระราชพิธีแรกนา เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **พระเสกรวงข้าว***(จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ๒๔๙๖, ๕๕๖ – ๕๕๗)*
> 
>

ความสำคัญ
---------

พระเสกรวงข้าว เป็นพระพุทธรูปสำคัญที่อัญเชิญไปตั้งในการพระราชพิธีแรกนา ปัจจุบันประดิษฐานภายในหอพระสุราลัยพิมาน ในหมู่พระมหามณเฑียร

รูป
---

* ชาวนายืนอยู่หน้าบัลลังก์พระเสกรวงข้าวชาวนายืนอยู่หน้าบัลลังก์พระเสกรวงข้าว
* ลักษณะโดยรวมของประติมากรรมพระเสกรวงข้าวลักษณะโดยรวมของประติมากรรมพระเสกรวงข้าว

อ้างอิง
-------

* พระเสกรวงข้าว เก็บถาวร 2013-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระวังสับสนกับ จาง ปินปิน (นักยิงปืน)

**จาง ปินปิน** (จีน: 张彬彬, เกิด 19 มกราคม 1993) หรือที่รู้จักกันในชื่อ วิน จาง เป็นนักแสดงชายชาวจีน เขาประเดิมงานแสดงครั้งแรกในรายการ V Love (2014) และได้รับความนิยมจากบทบาทของเขาในสัญญารักจักรพรรดิคังซี (2016), เล่ห์รัก บัลลังก์เลือด (2017) และครึ่งปีศาจซือเถิง (2021)

อาชีพ
-----

### 2014–2015: เริ่มต้นอาชีพ

จาง ปินปินประเดิมงานแสดงครั้งแรกในเว็บซีรีส์แนวเมโลดราม่าเรื่อง *V Love* (2014) ซึ่งสร้างโดย เจย์ วอล์ค สตูดิโอ และออกอากาศทางเทนเซนต์ เขายังร้องเพลงประกอบละครชื่อ "Our Era" และ "Heavenly Stairs" สำหรับละครเรื่องนี้อีกด้วย

ในปี 2015 เขารับบทนำครั้งแรกในเว็บดราม่าสำหรับเยาวชนเรื่อง "ย้อนเวลาหารัก" ซึ่งเป็นภาคต่อของ "คำตอบของใจ คือใช่เธอ" ภาพยนตร์ในปี 2014

อ้างอิง
-------

1. ↑  "张彬彬出演《微时代之恋》 饰奋斗经济男韩定一". *Tencent* (ภาษาจีน). April 3, 2013.
2. ↑  "《微时代》唯一浪漫热吻 张彬彬被赞绝对好男人". *Tencent* (ภาษาจีน). August 22, 2014.
3. ↑  "《匆匆那年好久不见》开播 张彬彬版乔燃暖心燃情". *Sohu* (ภาษาจีน). December 29, 2015.
| * ด
* ค
* ก
หน่วยทหารและการจัดกำลังทหาร |
| --- |
| หน่วยรอง | 
* ชุด / ชุดยิง  **Ø**

* หมู่  ●

* ตอน / ชุดลาดตระเวน  ●●

* หมวด  ●●●

* ชตัฟเฟิล  ●●●●

 |
| หน่วย | 
* กองร้อย / กองร้อยปืนใหญ่ / ฝูงบิน **❘**

* กองพัน / กองพันทหารม้า / โคฮอร์ต **❘ ❘**

* กรม / กลุ่ม  **❘ ❘ ❘**

 |
| รูปขบวน | 
* กองพลน้อย / กลุ่ม / กองบิน **☓**

* กองพล / ลีเจียน **☓☓**

* กองทัพน้อย **☓☓☓**

 |
| หน่วยบัญชาการ | 
* กองทัพภาค / กองบัญชาการ **☓☓☓☓**

* กลุ่มทัพ / แนวรบ **☓☓☓☓☓**

* ยุทธบริเวณ / เขตสงคราม **☓☓☓☓☓☓**

 |
| หน่วยเฉพาะกาล | 
* หน่วยแยก
* การตรวจตรา
* กองกำลังสนาม
* หน่วยเฉพาะกิจ
* กลุ่มกองพลน้อย
* หน่วยเคลื่อนที่เร็ว
* หน่วยบัญชาการรบ
* กรมผสม
* กลุ่มกองพันยุทธวิธี
* กลุ่มชุดรบ
* หมู่กองทัพ
* ชุดรบ

 |

**หน่วยแยก** (อังกฤษ: detachment มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า *détachement*) เป็นรูปแบบของหน่วยทหาร ที่สามารถแยกออกมาจากหน่วยที่ใหญ่กว่าเพื่อทำหน้าที่เฉพาะ หรือ (โดยเฉพาะการใช้งานทางทหารของสหรัฐ) เป็นหน่วยถาวรที่มีขนาดเล็กกว่ากองพัน คำนี้มักใช้งานในการกล่าวถึงหน่วยที่ถูกกำหนดให้กับฐานทัพที่มีรูปแบบที่แตกต่างจากหน่วยหลักของหน่วยแยก เช่น ชุดปฏิบัติการรบพิเศษ – เดลตา ที่ 1 (ส่งทางอากาศ) (SFOD-D) ของกองทัพบกสหรัฐ หรือที่คนทั่วไปรู้จักกันในชื่อของ กองกำลังเดลตา

**หน่วยแยก** ยังเป็นคำที่ใช้เป็นคำสมุหนามสำหรับบุคลากรที่ประจำอยู่ในหน่วยปืนใหญ่ เช่น หน่วยแยกปืน (gun detachment)

การใช้โดยกองกำลังนักเรียนนายร้อยในสหราชอาณาจักร
-----------------------------------------------

กองกำลังนักเรียนนายร้อยกองทัพบกในสหราชอาณาจักร แบ่งโครงสร้างออกเป็นหน่วยแยกภายใน ซึ่งโดยปกติจะประกอบไปด้วยนักเรียนนายร้อยจำนวน 10-40 นาย โดยหลายหน่วยแยกรวมกันเป็นกองร้อย

อย่างไรก็ตาม กองกำลังนักเรียนนายร้อยร่วมไม่ได้ใช้คำนี้ โดยใช้คำว่า นายร้อยสำรอง (cadet contingent)

ดูเพิ่ม
-------

* หน่วยแยกทางภูมิศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *ศัพท์ทหารไทย-สหรัฐ* (PDF). กรมจเรทหารบก.
2. ↑  Gilad Soffer (22 January 2015). *35000+ English - French French - English Vocabulary*. Soffer Publishing. pp. 598–. GGKEY:JCQ0293AJWG.
3. ↑  Vladimir N. Brovkin (1 September 2013). *Dear Comrades: Menshevik Reports on the Bolshevik Revolution and the Civil War*. Hoover Press. pp. 324–. ISBN 978-0-8179-8983-5.
Fictional character from The Simpsons franchise

**มอร์ริส** "**โม**" **ซิซแลค** (อังกฤษ: Morris "Moe" Szyslak; /ˈsɪzlæk/) เป็นตัวละครในการ์ตูนแอนิเมชันซีรีส์บนโทรทัศน์เรื่อง เดอะซิมป์สันส์ พากย์เสียงโดย Hank Azaria และปรากฏตัวครั้งแรกในตอนปฐมทัศน์ของซีรีส์ ตอน "Simpsons Roasting on an Open Fire" โมเป็นเจ้าของและบาร์เทนเดอร์ที่โมส์ทาเวิร์น (Moe's Tavern หรือชื่อไทย "ร้านโมชวนเมา") บาร์ในสปริงฟีลด์ ที่โฮเมอร์ ซิมป์สัน, บาร์นีย์ กัมเบิล, เลนนี ลีโอนาร์ด, คาร์ล คาร์ลสัน และอีกหลายตัวละครมักไปดื่มเป็นประจำ

โมเป็นคนที่โดดเดี่ยว หงุดหงิด และอนาถ รวมถึงยังโมโหร้ายออกไปทางรุนแรง และยังเป็นคนอับโชค โมยังเคยพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง ส่วนมุกตลกที่ยังคงมีอยู่เรื่อย ๆ ตลอดซีรีส์นั้นคือบาร์ต ซิมป์สัน ชอบโทรปั่นป่วน (prank call) โม, การที่โมประกอบกิจกรรมและธุรกิจที่ผิดกฎหมายที่บาร์ของเขา และชาติพันธุ์ที่กำกวมของเขา

แม็ท เกรนิง ผู้สร้างเดอะซิมป์สันส์ สร้างโมขึ้นโดยเลียนจาก Louis "Red" Deutsch ผู้โด่งดังจากการที่ถูกโทรแกล้งหลายครั้งจากผู้อยู่อาศัยในเมืองเจอร์ซีซิตี (นิวเจอร์ซี) ซึ่ง Tube Bar prank calls เหล่านี้ที่เป็นแรงบันดาลใจให้บาร์ต ซิมป์สันมักโทรแกล้งโมอยู่บ่อย ๆ รวมทั้งอารมณ์โกรธและด่าทอกลับหลังรู้ตัวว่าโดนแกล้งของโมนั้นก็ได้มาจาก Deutsch เช่นกัน นามสกุล "ซิซแลค" (Szyslak) นั้นเปิดเผยครั้งแรกในตอน "Who Shot Mr. Burns? (Part One)" นักเขียนเรื่องซิมป์สันส์สองคนคือ Bill Oakley กับ Josh Weinstein เจอชื่อนี้ในสมุดโทรศัพท์และตั้งเป็นนามสกุลให้กับโม เพื่อที่ชื่อย่อของโมจะได้เป็น M.S. ซึ่งทำให้เขากลายเป็นผู้ต้องสงสัยยิงมิสเตอร์เบิรนส์ในตอนดังกล่าว ลักษณะของโมนั้นออกแบบโดย Dan Haskett โดยให้ใบหน้าของโมได้เค้าโครงมาจากหน้าของกอริลลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rhodes, Joe (2000-10-21). "Flash! 24 Simpsons Stars Reveal Themselves". *TV Guide*.
2. ↑  อ้างจากการแปลภาคภาษาไทยใน The Simpsons: Tapped Out
3. ↑  Kaulessar, Ricardo (2005-08-10). "Joke on 'Simpsons' started in JC". *The Hudson Reporter*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-25. สืบค้นเมื่อ 2007-10-26.
4. ↑  Oakley, Bill (2005). Commentary for "Who Shot Mr. Burns? (Part One)", in *The Simpsons: The Complete Seventh Season* [DVD]. 20th Century Fox.
5. ↑  Silverman, David (2001). Commentary for "Bart the General", in *The Simpsons: The Complete First Season* [DVD]. 20th Century Fox.
6. ↑  Reiss, Mike (2004). Commentary for "Homer's Barbershop Quartet", in *The Simpsons: The Complete Fifth Season* [DVD]. 20th Century Fox.