recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
**สยามานุสสติ** เป็นคำโคลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์ไว้ ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เมื่อวันเสาร์ที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2461 (106 ปี) และได้พระราชทานแก่ทหารอาสาสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 ต่อมาได้มีการนำโคลงนี้มาแต่งเป็นเพลงปลุกใจ ซึ่งประพันธ์ทำนองโดยนารถ ถาวรบุตร

พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์โคลงสยามานุสสติมาจาก คำขวัญปลุกใจของอังกฤษในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งที่ว่า "What stands if Freedom fall?
Who dies if England live?"

คำโคลงพระราชนิพนธ์เดิม
----------------------

ลายพระหัตถ์โคลงพระราชนิพนธ์สยามานุสสติ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ๏ รักราช จงจิตน้อม |  | ภักดี ท่านนา |
| รักชาติ กอบกรณีย์ |  | แน่วไว้ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| รักศาสน์ กอบบุญตรี |  | สุจริต ถ้วนเทอญ |
| รักศักดิ์ จงจิตให้ |  | โลกซร้องสรรเสริญฯ |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ๏ ยามเดินยืนนั่งน้อม |  | กะมล |
| รำลึกถึงเทศตน |  | อยู่ยั้ง |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| เปนรัฎฐะมณฑล |  | ไทยอยู่ สราญฮา |
| ควรถนอมแน่นตั้ง |  | อยู่เพี้ยงอวสานฯ |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ๏ ใครรานใครรุกด้าว |  | แดนไทย |
| ไทยรบจนสุดใจ |  | ขาดดิ้น |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| เสียเนื้อเลือดหลั่งไหล |  | ยอมสละ สิ้นแล |
| เสียชีพไป่เสียสิ้น |  | ชื่อก้องเกียรติงามฯ |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ๏ หากสยามยังอยู่ยั้ง |  | ยืนยง |
| เราก็เหมือนอยู่คง |  | ชีพด้วย |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| หากสยามพินาศลง |  | ไทยอยู่ ได้ฤๅ |
| เราก็เหมือนมอดม้วย |  | หมดสิ้นสกุลไทยฯ |

เพลงสยามานุสสติ
---------------

นารถ ถาวรบุตรได้ประพันธ์เพลงสยามานุสสติขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2482 เพื่อใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ค่ายบางระจัน" ของบริษัทศรีกรุงภาพยนตร์ ซึ่งส่วนของเนื้อร้องนั้น ได้ตัดเอาบทพระราชนิพนธ์สยามานุสสติบทที่ 3 และบทที่ 4 มาใช้ โดยสลับเอาบทที่ 4 มาร้องก่อนแล้วจึงค่อยร้องบทที่ 3 ในลำดับถัดไป ดังนี้



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ๏ หากสยามยังอยู่ยั้ง |  | ยืนยง |
| เราก็เหมือนอยู่คง |  | ชีพด้วย |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| หากสยามพินาศลง |  | ไทยอยู่ ได้ฤๅ |
| เราก็เหมือนมอดม้วย |  | หมดสิ้นสกุลไทยฯ |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ๏ ใครรานใครรุกด้าว |  | แดนไทย |
| ไทยรบจนสุดใจ |  | ขาดดิ้น |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| เสียเนื้อเลือดหลั่งไหล |  | ยอมสละ สิ้นแล |
| เสียชีพไป่เสียสิ้น |  | ชื่อก้องเกียรติงามฯ |

ปัจจุบันทำนองเพลงนี้มีการบรรเลงและบันทึกเสียงด้วยวงโยธวาทิต นอกจากนี้มีการใช้ในสื่อ เช่นสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ใช้ต้นฉบับทำนองซึ่งทำขึ้นเป็นการเฉพาะกิจบรรเลงด้วยวงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร (เรียบเรียงและอำนวยเพลงโดย ครูชลหมู่ ชลานุเคราะห์) เป็นสัญลักษณ์เปิดนำรายการข่าวต้นชั่วโมงและข่าวหลักของสถานีมากว่า 50 ปี 
ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ได้นำเพลงนี้มาใช้ในการเปิดสถานีออกอากาศประจำวัน จนถึงประมาณปี พ.ศ. 2540

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *ลพบุรี เมืองใหม่ในยุคผลัดใบ สยามเปลี่ยนไปเป็นไทย*, "พินิจนคร". สารคดีทางไทยพีบีเอส: อังคารที่ 16 พฤศจิกายน 2552
2. ↑  เปิดสถานี ททบ.5 (วันพุธที่ 16 มีนาคม 2537)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ๗๖ ปี วันมหาธีรราชเจ้า เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บวิชาการ.คอม
* อิทธิพลของเพลงสยามานุสสติ เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดพวกเปีย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

วัดพวกเปีย เดิมชื่อว่า **วัดพวกเปี๊ยะ** คำว่า "เปี๊ยะ" คือเครื่องดนตรีไทยโบราณชนิดหนึ่ง ซึ่งใช้บรรเลงอยู่ในสมัยล้านนาโบราณ โดยชาวบ้านละแวกนั้นเคยเป็นหมู่บ้านชุมชนช่างทำเปี๊ยะ หรือพิณเปี๊ยะ ซึ่งชาวบ้านนี้ได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นราว พ.ศ. 2040 จึงได้ชื่อว่า "วัดพวกเปี๊ยะ" ต่อมาเพี้ยนกลายเป็น "วัดพวกเปีย" วัดคงร้างไปเมื่อครั้งเมืองเชียงใหม่ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า เมื่อราว พ.ศ. 2111 วัดพวกเปียคงได้รับการอุปถัมภ์จากเจ้านายผู้ครองนครเชียงใหม่ โดยในปี พ.ศ. 2446 คือ พระเจ้าอินทวโรรสสุริยวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 7 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยวิหารทรงล้านนาเป็นแบบสองชั้น สองตับ หน้าบันทำเป็นรูปพรรณพฤกษา หน้าบันไดเป็นรูปพญานาค ด้านในวิหารเป็นที่ประดิษฐานเจดีย์และเป็นที่ประดิษฐานพระเจ้าทันใจ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* เจ้าอธิการปัญญา นิกายครง ตั้งแต่ พ.ศ. 2430–2450
* พระอธิการขัด ตั้งแต่ พ.ศ.? – 2478
* พระอธิการหมื่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2478–2482
* พระอธิการบุญพัตร ปภสฺสโร ตั้งแต่ พ.ศ. 2482–2496
* พระครูโกวิทสารธรรม (ไสว ธฺมมาสาโร) ตั้งแต่ พ.ศ. 2496–2538
* พระครูสุปุญาภินันท์ (บุญชู ปุญญนฺนโท) ตั้งแต่ พ.ศ. 2539–2546
* พระครูปลัดอรุณ อรุณธฺมโม ตั้งแต่ พ.ศ. 2546–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  อรรจนีลดา วุฒิจันทร์, อ่อนเดือน เทียนทอง. *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9* (1 ed.). กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 376.
2. ↑  "วัดพวกเปีย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **วัดพวกเปีย**
**เต่าหับ** (อังกฤษ: Asian box turtle, Siamese box terrapin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cuora amboinensis*) สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายเต่านา แต่มีกระดองโค้งนูนสูงกว่า กระดองราบเรียบ ใต้ท้องแบ่งเป็น 2 ตอน ซึ่งเรียกว่า "แผ่น" หรือ "หับ" หรือ "ขีด" สามารถเก็บขา หัว และหางเข้ากระดองได้มิดชิด อันเป็นที่มาของชื่อ หัวมีขนาดเล็กสีเหลืองมีลวดลายสีดำ กระดองสีน้ำตาลเข้ม ใต้ท้องสีขาวหรือสีเหลือง ขามีผังผืด โตได้เต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร

สามารถพบได้ในแหล่งน้ำทุกภาคของประเทศไทยโดยเฉพาะภาคกลางและภาคใต้ ในต่างประเทศพบที่อินเดีย ภูมิภาคอินโดจีน, พม่า, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์

เป็นเต่าที่สามารถว่ายน้ำได้ดี แต่ชอบอยู่บนบกที่มีความชื้นมากกว่าลงน้ำ ผสมพันธุ์ในน้ำ แต่วางไข่บนบก ปีหนึ่งวางไข่หลายครั้ง ทว่าวางไข่เพียงครั้งละ 2-3 ฟองเท่านั้น อาหารสามารถกินได้ทั้งพืชและสัตว์

มีชนิดย่อย ถึง 4 ชนิด ได้แก่ *C. a. lineata* พบในพม่า, *C. a. amboinensis* พบในอินโดนีเซีย, ซูลาเวสี, *C. a. couro* พบในสุมาตรา, ชวา, บาหลี และ *C. a. kamaroma* พบในไทย, มาเลเซีย

นอกจากนี้แล้ว เต่าหับยังมีความแตกต่างหากหลายทางสีสันและลวดลายต่าง ๆ ออกไปอีก

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 โดยจากสถิติในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา พบว่าเต่าหับนับเป็นสัตว์ที่มีการลักลอบซื้อขายกันมากที่สุดในตลาดค้าสัตว์ป่าร่วมกับลิ่น โดยเต่าที่เข้ามาในประเทศไทย ส่วนมากจะถูกนำเข้ามาทางอินโดนีเซียผ่านมาทางมาเลเซีย และเข้ามาทางภาคใต้ของไทย ก่อนจะนำออกต่อไปยังประเทศจีนและเวียดนาม  โดยเต่าหับนอกจากได้รับความนิยมในแง่ของการเป็นสัตว์เลี้ยงแล้ว ยังถือว่าเป็นสัตว์นำโชคอีกด้วย เชื่อว่าจะนำโชคลาภมาสู่ผู้เป็นเจ้าของ โดยเฉพาะหากเต่าหับตัวใดมีหับที่ใต้ท้องมากกว่า 2 ตอน หรือ 3 ตอน และยังนำกระดองไปทำเป็นเครื่องรางของขลังได้อีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Asian Turtle Trade Working Group) (2000). "*Cuora amboinensis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 30 June 2000. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|access-date=` (help)
2. 1 2  "เต่าหับเดินเข้าบ้านสาวใหญ่ ชาวบ้านแห่ดู เชื่อเกิดสิริมงคลและโชคลาภ เจ้าของระบุวันเดียวกันปีก่อนได้เดินเข้าบ้านมาครั้งหนึ่งแล้วแต่นำไปปล่อย ครบปีกลับ". *สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย จังหวัดนครศรีธรรมราช*. 21 August 2000. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-05-10. สืบค้นเมื่อ 8 June 2016.
3. ↑  "เต่าหับ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-21. สืบค้นเมื่อ 2009-05-31.
4. ↑  หน้า 9 ต่อหน้า 1, *เส้นทางทารุณ 'เต่า' สัตว์มงคล*. **มติชน**ปีที่ 39 ฉบับที่ 13968: วันพุธที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2559

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Cuora amboinensis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cuora amboinensis  ที่วิกิสปีชีส์
ใบปิดภาพยนตร์
อันโตนิโอ และ บรูโน ก่อนออกจากบ้านไปทำงาน
อันโตนิโอนั่งกับพื้นถนนด้วยไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ในตอนท้ายเรื่อง
**จอมโจรจักรยาน** (อังกฤษ: The Bicycle Thief, Bicycle Thieves; อิตาลี: *Ladri di biciclette*) เป็นภาพยนตร์ขาวดำสัญชาติอิตาเลียน ออกฉายในปี ค.ศ. 1949 กำกับโดย วิตตอริโอ เดอ ซิกา ความยาว 89 นาที

เนื้อเรื่อง
-----------

กรุงโรม ประเทศอิตาลี ในปี ค.ศ. 1949 เศรษฐกิจกำลังตกต่ำอย่างหนัก ผู้คนตกงานเป็นทิวแถว อันโตนิโอ (ลุมแบร์โต แมกจิโอรานี) พ่อลูก 2 เพิ่งได้งานทำใหม่ เป็นงานติดโปสเตอร์ตามกำแพง ซึ่งงานนี้จำเป็นต้องมีจักรยานเท่านั้น หากไม่มี ก็คือ ตกงานได้เลย

อันโตนิโอ และ บรูโน่ (เอนโซ สตาอิโอลา) ลูกชายคนโต ได้ออกทำงานด้วยความมีความหวังที่จะลืมตาอ้าปากได้ แต่ทว่าเพียงเริ่มงานวันแรก จักรยานของอันโตนิโอก็ถูกขโมยไปทันที อันโตนิโอตามไป แต่ไม่อาจตามหัวขโมยได้ทัน เขาออกตามหาและขอความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ หลายคน แต่ก็ไม่มีร่องรอย กลับกันอันโตนิโอและบรูโนกลับถูกสังคมทำร้าย ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ใช่คนพิการทุพพลภาพ ไม่เคยทำความดีงามให้ปรากฏ หรือสังคมไม่เคยติดหนี้เขา เขาเป็นเพียงคนธรรมดา ๆ ที่ไม่เคยเรียกร้องความเห็นใจจากสังคม เพราะรู้ตัวดีว่าไม่อาจทำเช่นนั้นได้หรือทำไปแล้วก็ไม่ได้ผล แต่เมื่อเขาประสบชะตากรรรม สังคมกลับไม่แยแสเขา

ปรากฏการณ์ภาพยนตร์
------------------

*The Bicycle Thief* เป็นภาพยนตร์ขาวดำในสไตล์นีโอเรียลลิสต์ ที่ดำเนินเรื่องแบบสารคดี มีโดดเด่นในการกำกับภาพและดนตรีประกอบ ซึ่งดนตรีประกอบในเรื่องได้กลายมาเป็นดนตรีประกอบในภาพยนตร์หรือสารคดีหลายเรื่องในภายหลัง จนถึงปัจจุบัน ได้รับยกย่องว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาลของโลกเรื่องหนึ่ง และเป็นแรงบันดาลใจให้กับฉากหลายฉากในภาพยนตร์ชั้นหลัง 

ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1949 แสดงโดยนักแสดงที่เป็นคนทั่วไปจริง ๆ ไม่ใช่นักแสดงอาชีพ 

ระหว่างที่อันโตนิโอและบรูโน ออกตามหาจักรยาน ทั้งคู่ต้องเผชิญกับหลายสถานการณ์ ภาพยนตร์ได้วิพากษ์แง่มุมต่าง ๆ ในสังคม ทั้งความเฉยเมยของตำรวจ ความเข้มงวดจนไร้น้ำใจของศาสนา สภาพความเป็นอยู่ที่เหมือนไม่ใช่คนของคนแถบชานเมือง โดยให้ปฏิกิริยาต่าง ๆ มุ่งไปที่ปัญหาของชายคนเดียว ทั้ง ๆ เรื่องเริ่มต้นขึ้นมาอย่างง่าย ๆ แต่กลายเป็นโศกนาฏกรรมที่สะเทือนใจคนดูได้ อีกทั้ง ยังแสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ ทั้งความสัมพันธ์ระหว่างอันโตนิโอกับลูก จากความอบอุ่นที่มีให้กันจนถึงขั้นสุดท้ายที่บรูโนได้เติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ จากการตามหาจักรยานกับพ่อเพียงแค่ชั่วระยะเวลาสั้น ๆ เพราะได้เรียนรู้ถึงความจริงที่โหดร้ายของสังคม 

นอกจากนี้แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล สร้างภาพยนตร์ไทยเรื่อง *ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น* ที่แสดงโดยจตุพล ภูอภิรมย์ เมื่อปี 2520 อีกด้วย

อ้างอิง
-------


* หนังสือ หนังคลาสสิก (The Great Movies) แปลและเรียบเรียงเป็นภาษาไทย โดย กิตติศักดิ์ สุวรรณโภคิน
* ปัญหาในหนังสะท้อนปัญหาสังคมของท่านมุ้ย จากสารคดี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รายละเอียดภาพยนตร์จากเว็บไซต์ IMDb
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ลอร์ดชานเซลเลอร์ (แก้ความกำกวม)

**ลอร์ดชานเซลเลอร์** หรือชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า **ลอร์ดไฮชานเซลเลอร์แห่งบริเตนใหญ่** เป็นตำแหน่งเจ้าพนักงานระดับสูงแห่งรัฐ ที่มีความอาวุโสสูงสุดในประเทศสกอตแลนด์และประเทศอังกฤษภายในสหราชอาณาจักร มีลำดับศักดิ์สูงยิ่งกว่านายกรัฐมนตรี บุคคลที่มิใช่เชื้อพระวงศ์ซึ่งมีศักดิ์สูงกว่าลอร์ดชานเซลเลอร์มีเพียงผู้นำคริสตจักรอังกฤษอย่างอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีเท่านั้น ลอร์ดชานเซลเลอร์ได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี

ก่อนหน้าที่จะมีการตราพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 ซึ่งรวมอังกฤษและสกอตแลนด์เป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ต่างมีตำแหน่งลอร์ดชานเซลเลอร์เป็นของตนเอง ไอร์แลนด์ก็เคยมีตำแหน่งลอร์ดชานเซลเลอร์เช่นกัน จนกระทั้งยกเลิกไปใน ค.ศ. 1922 

ลอร์ดชานเซลเลอร์เป็นสมาชิกของคณะรัฐมนตรีและคณะองคมนตรี มีความรับผิดชอบในการทำงานและความเป็นอิสระขององค์กรศาล และยังเป็นผู้เก็บรักษามหาลัญจกรแผ่นดิน (Great Seal of the Realm) 

ในอดีต ลอร์ดชานเซลเลอร์เคยเป็นประธานที่ประชุมสภาขุนนาง เป็นประธานฝ่ายตุลาการแห่งอังกฤษและเวลส์ และศาลแผนกชานเซอรีในระบบศาลสูง อย่างไรก็ตาม พระราชบัญญัติปฏิรูปรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 2005 ได้โอนบทบาทหน้าที่เหล่านี้ให้แก่ตำแหน่ง ประธานสภาขุนนาง อธิบดีศาลสูง และประธานศาลสูง ตามลำดับ

หมายเหตุ
--------

**ก** (อังกฤษ: Lord Chancellor คำเต็มว่า Lord High Chancellor of Great Britain)

**ข** ตามจารีตประเพณีของอังกฤษ ลอร์ดชานเซลเลอร์มีศักดิ์เป็นรองจากมหาเสวก (Lord High Steward) แต่ตำแหน่งดังกล่าวว่างลงตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ส่งผลให้ลอร์ดชานเซลเลอร์กลายเป็นตำแหน่งพลเรือนที่มีศักดิ์สูงสุดในทางปฏิบัติของอังกฤษ อยู่เหนือนายกรัฐมนตรี และประธานองคมนตรี เป็นต้น  

**ค** ตามจารีตประเพณีของสกอตแลนด์ ลอร์ดชานเซลเลอร์มีศักดิ์เป็นรองจากมหาเสวกแห่งสกอตแลนด์ (Great Steward) ซึ่งตำแหน่งดังกล่าวเป็นของรัชทายาทลำดับหนึ่ง ปัจจุบันคือเจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ ในกรณีนี้ ลอร์ดชานเซลเลอร์ก็ยังคงเป็นตำแหน่งพลเรือนที่มีศักดิ์สูงสุดของสกอตแลนด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  คณะองคมนตรีสหราชอาณาจักร (2023-04-26). "Business Transacted" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2023-05-03.
2. ↑  "Salaries of Members of His Majesty's Government – Financial Year 2022–23" (PDF). 15 December 2022.
3. ↑  "Pay and expenses for MPs". *parliament.uk*. สืบค้นเมื่อ 15 December 2022.
4. ↑  เอดจิงตัน, ทอม (14 October 2019). "รัฐพิธีพระราชดำรัสสมเด็จพระราชินีนาถแห่งอังกฤษ (Queen's Speech) คืออะไร มีความสำคัญอย่างไร". *บีบีซีไทย*. สืบค้นเมื่อ 24 January 2024. ลอร์ดชานเซลเลอร์ (ปัจจุบัน เป็นชื่อตำแหน่งที่รัฐมนตรีถือควบคู่กับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม แต่ในอดีตคือตำแหน่งประธานสภาขุนนางและฝ่ายตุลาการ)
**พฤกษาสวาท** เป็นนวนิยาย ประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน  ถูกสร้างเป็นละคร 3 ครั้ง ได้แก่ปี พ.ศ. 2527 ทางช่อง 3, พ.ศ. 2538 ทาง ช่อง 5, และ พ.ศ. 2550 ทางช่อง 3

เรื่องย่อ
---------

เป็นเรื่องราวของประจิม หนุ่มใหญ่บุคลิกเชยๆ ใส่แว่นหนาเตอะแต่ชอบสาวเปรี้ยว ถึงแม้ว่า "สตี" ญาติห่างๆ ที่คุณนายอรรถ แม่ของประจิม รับเลี้ยงและส่งเสียให้เรียนแอบหลงรักเขาแต่เขาก็ไม่สนใจ เมื่อถูกบอกสาวสเป็คเลิกครั้งสุดท้ายจึงผิดหวังกลับไปกินเหล้าเมา ทำให้คุณนายอรรถ และ ประภัสสร พี่สาวแท้ๆ รู้สึกเป็นห่วงและเดือดร้อนตามไปด้วย ต่อมา เอิบ เพื่อนสนิทของประจิมที่อยู่ลำพูนได้ เสียชีวิต จึงได้ฝากเขาให้ ช่วยดูแล **อรอินทรา** หรือ **อ่อน** ลูกสาวคนเดียวให้ด้วย เขาจึงได้รับ เธอมาอยู่ด้วยในฐานะหลานสาว ทำให้คุณนายอรรถ ประภัสสรและลูกชายที่ชื่อ **วิกสิต** ไม่พอใจ ยกเว้นสตีซึ่งดีกับอ่อน ภายหลังประจิมไปเปลี่ยนบุคลิกตนเองให้ทันสมัยขึ้นเพราะเขาหลงรัก **อ่อน** วิกสิตหลานเขาก็ได้หลงรักเธอด้วย ซึ่งเธอก็รักวิกสิตเช่นกัน แต่ประจิมต้องการแต่งงานกับอ่อนจึงกีดกันและไม่ให้อ่อนไปเรียนอีก ทำให้แม่และพี่สาวของเขาไม่ชอบใจและทัดทานไม่ยอมให้แต่งงาน วิกสิตจึงพาอ่อนหนีออกจากบ้าน ประจิมรู้สึกคลั่งจึงออกตามหาจนพบเธออยู่กับวิกสิตที่ชะอำจึงโกรธและปลุกปล้ำอ่อนจนตกเป็นของเขา ชายทั้งสองต่อยกันและอ่อนถูกประณามว่าเป็นผู้หญิงสองใจ พอกลับมาประจิมจึงออกไปดื่มเหล้าและคบหา  **นันทวัน** เพื่อประชดอ่อน แต่เธอก็ไม่สนใจ ต่อมาอ่อนตั้งครรภ์ทำให้ประจิมคิดว่าเป็นลูกของวิกสิต แต่วิกสิตบอกว่าประจิมเป็นพ่อ ประจิมไม่เชื่อทำให้อ่อนเสียใจหนีกลับไปอยู่ลำพูน ภายหลังวิกสิตไปเล่นดนตรีที่เชียงใหม่ในช่วงปิดเทอม และพบ อ่อนที่นั่น จึงโทรบอกประจิมให้มารับอ่อน ประจิมดีใจมากรีบขับรถไปรับจนพลิกคว่ำได้รับบาดเจ็บสาหัส อ่อนจึงยอมกลับกรุงเทพฯ ไปดูแลเขาและลงเอยกัน ส่วนวิกสิตเรียนจบและยอมหลีกทางให้

นักแสดงหลัก
-----------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **ละครโทรทัศน์** | **พ.ศ. 2527** | **พ.ศ. 2538** | **พ.ศ. 2550** |
| **ออกอากาศ** | ช่อง 3 | ช่อง 5 | ช่อง 3 |
| **ผู้สร้าง** | วีระประวัติ วงศ์พัวพันธ์ | วีระประวัติ วงศ์พัวพันธ์ | สเต็ป ออนเวิร์ด |
| ประจิม | พิศาล อัครเศรณี | ไพโรจน์ สังวริบุตร | ฉัตรชัย เปล่งพานิช |
| อรอินทรา (อ่อน) | อุทุมพร ศิลาพันธุ์ | วฤนดา สมศิริ | พัชรินทร์ ศรีวสุภิรมย์ |
| วิกสิต | ดิลก ทองวัฒนา | เอกชัย พงษ์ดี | สราวุธ มาตรทอง |
| กุลสตรี (สตรี) | ดวงใจ หทัยกาญจน์ | สุนิตย์ นภาศรี | กุลณัฐ ปรียะวัฒน์ |
| ประภัสสร (พี่สาวของประจิม) | อรสา พรหมประทาน | โฉมฉาย ฉัตรวิไล | ชนานา นุตาคม |
| คุณนายอรรถ (แม่ของประจิม) | จุรี โอศิริ | พิศมัย วิไลศักดิ์ | พิศมัย วิไลศักดิ์ |
|

อ้างอิง
-------

* 

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-10. สืบค้นเมื่อ 2013-07-17.
2. ↑
**เสรีรัฐคองโก** (อังกฤษ: Congo Free State; ฝรั่งเศส: *État indépendant du Congo*) เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ในแอฟริกากลาง ซึ่งอยู่ในการครอบครองส่วนพระองค์ของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม มีกำเนิดจากการหนุนหลังทางวิทยาศาสตร์และมนุษยธรรมที่น่าดึงดูดแก่องค์การพัฒนาเอกชน สมาคมแอฟริกานานาชาติ (*Association internationale africaine, AIA*) ของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 พระองค์ทรงกระชับการควบคุมลุ่มน้ำคองโกส่วนมากผ่าน AIA และองค์การสืบเนื่องทั้งหลาย องค์การสุดท้าย คือ สมาคมคองโกนานาชาติ (*Association internationale du Congo*, AIC) เป็นเครื่องมือส่วนพระองค์ของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 เนื่องจากทรงเป็นผู้ถือหุ้นแต่พระองค์เดียวและประธาน พระองค์จึงได้ใช้องค์การเพื่อรวบรวมและขายงา ยางและแร่เพิ่มขึ้นในลุ่มน้ำคองโกตอนบน แม้องค์การดังกล่าวจะถูกจัดตั้งขึ้นบนความเข้าใจว่าวัตถุประสงค์คือ เพื่อยกระดับประชาชนท้องถิ่นและพัฒนาพื้นที่ พระองค์ให้นามเสรีรัฐคองโกแก่ AIC ใน ค.ศ. 1885 รัฐนี้รวมถึงดินแดนทั้งหมดที่ปัจจุบันคือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1885 ถึง 1908 เสรีรัฐคองโกค่อย ๆ มีชื่อเสียเพิ่มขึ้นจากการทำทารุณโหดร้ายต่อประชาชนท้องถิ่นและการปล้นสะดมทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งนำไปสู่การยกเลิกและการผนวกโดยรัฐบาลเบลเยียมใน ค.ศ. 1908

ภายใต้การปกครองของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 เสรีรัฐคองโกได้กลายมาเป็นหนึ่งในเรื่องอื้อฉาวระหว่างประเทศครั้งใหญ่ที่สุดในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 รายงานของกงสุลอังกฤษ โรเจอร์ เคสเมนต์ นำไปสู่การจับกุมและลงโทษเจ้าหน้าที่ผิวขาวผู้รับผิดชอบต่อการสังหารระหว่างการสำรวจเก็บยางใน ค.ศ. 1903

การสูญเสียชีวิตและความรุนแรงเป็นแรงบันดาลใจแก่งานประพันธ์หลายเล่ม และเร่งเร้าการคัดค้านรุนแรง แม้กระทั่งนายทุนแห่งคณะผู้แทนอาณานิคมอย่างวินสตัน เชอร์ชิลล์ มุมมองหนึ่งว่า ระบบการบังคับใช้แรงงานทั้งโดยตรงและโดยอ้อมทำลายชีวิตประชากรไปถึงร้อยละ 20

จนถึง ค.ศ. 1908 แรงกดดันสาธารณะและกุศโลบายทางการทูตนำมาซึ่งการสิ้นสุดของการปกครองของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 และการผนวกคองโกเป็นอาณานิคมของเบลเยียม ชื่อว่า เบลเจียนคองโก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Encyclopædia Britannica
2. ↑   เก็บถาวร 2009-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน In the Heart of Darkness (Adam Hochschild - The New York Review of Books)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Congo Free State", 1911 *Britannica* article, 1911Encyclopedia.org

พิกัดภูมิศาสตร์: 5°51′S 13°03′E﻿ / ﻿5.850°S 13.050°E﻿ / -5.850; 13.050
***สาส์นสมเด็จ*** เป็นชุดหนังสือที่รวมจดหมายซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ กับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เขียนถึงกันตั้งแต่ พ.ศ. 2475–2486 อันเป็นช่วงที่กรมพระยาดำรงราชานุภาพหนีไปอยู่ปีนังหลังกบฏบวรเดช โดยฉบับแรกลงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 และฉบับสุดท้ายลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2486 มีเนื้อหาเกี่ยวกับพระวิจารณ์และถ้อยอรรถาธิบายในเรื่องศาสตร์และศิลป์หลายแขนงของไทย ต่อมาทายาทของสองพระองค์ได้ส่งมอบจดหมายดังกล่าวให้กับกรมศิลปากร

ในช่วงแรกมีการตีพิมพ์ *สาส์นสมเด็จ* ในรูปแบบของหนังสืองานศพของบุคคลต่าง ๆ ซึ่งมีการกระจัดกระจายเนื้อหาออกไปมากมาย มากกว่า 50 ภาค จน พ.ศ. 2505 ในโอกาสครบรอบ 100 ปี วันประสูติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ องค์การค้าของคุรุสภาได้ทำการรวบรวมจดหมายตอบโต้ของทั้งสองพระองค์นำมาตีพิมพ์เป็นหนังสือชุดจำนวน 27 เล่ม ใช้ชื่อว่า *สาส์นสมเด็จ* มีทั้งชุดแบบปกอ่อนและปกแข็ง นอกจากนี้ยังมีอีกฉบับในชื่อว่า *สาส์นสมเด็จ ฉบับที่ยังไม่เคยตีพิมพ์ พ.ศ. 2475* จัดพิมพ์โดยมูลนิธิสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุล พระธิดา เมื่อ พ.ศ. 2533 เนื้อหาในหนังสือชุดนี้จดหมายฉบับแรกลงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2475 และฉบับสุดท้ายลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2475 ซึ่งมีการค้นพบในภายหลังและยังไม่เคยตีพิมพ์เผยแพร่ที่ใดมาก่อน

*สาส์นสมเด็จ* ติดอยู่ในหนึ่งรายชื่อหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ประเภทสารคดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สาส์นสมเด็จ บันทึกบทสนทนาระหว่าง นายช่างแห่งสยาม และบิดาประวัติศาสตร์ไทย". สารคดี.
2. ↑  วฤทธิ์ ศุภสุธีกุล,สุรพล ราชภัณฑารักษ์ และเกรียงชัย ปึงประวัติ (กรกฎาคม–กันยายน 2566). "การเมืองใน "สาส์นสมเด็จ"". *วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา*. **13** (3). ISSN 2730-2075.`{{cite journal}}`: CS1 maint: date format (ลิงก์)
3. ↑  "รายชื่อหนังสือดี 100 เล่ม ที่คนไทยควรอ่าน ประเภทสารคดี/บทความ (NON FICTION)". มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **San Somdet**
**เฟลิคส์ มาร์ทีน ยูลีอุส ชไตเนอร์** (เยอรมัน: *Felix Martin Julius Steiner*) เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นนายพลในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นผู้บังคับบัญชาหลายหน่วยทหารของเอ็สเอ็ส เขาได้รับกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊คและดาบ

ชไตเนอร์ได้รับเลือกโดยไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ ให้เป็นผู้บัญชาการกองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 5 ต่อมาในปี 1943 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 3 ต่อมาเมื่อวันที่ 28 มกราคม 1945 ชไตเนอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 11 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการก่อตั้งเฉพาะกิจใหม่เพื่อปกป้องกรุงเบอร์ลินจากกองทัพแดงที่ได้ก้าวข้ามจากแม่น้ำวิสตูลา

เมื่อวันที่ 21 เมษายน 1945 ในช่วงยุทธการที่เบอร์ลิน ชไตเนอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับบัญชาการหน่วยอาร์เมอับไทลุง ชไตเนอร์ ("กองทหารชไตเนอร์") ในขณะที่ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ชไตเนอร์ทำการโอบล้อม แนวรบเบียโลรัสเซียที่ 1แห่งกองทัพแดงแบบก้ามปู ที่กำลังเคลื่อนที่จากทิศเหนือของเมือง แต่อย่างไรก็ตาม หน่วยของเขาต้องเหน็ดเหนื่อยจากการสู้รบกับกองทัพศัตรูที่มีมากกว่าโดย 1-10 ชไตเนอร์ได้ทำให้แสดงให้เห็นว่าเขาไม่สามารถในการโจมตีโต้กลับได้ในวันที่ 22 เมษายนในระหว่างการประชุมสถานการณ์ประจำวันในฟือเรอร์บุงเคอร์

หลังการยอมจำนนของเยอรมนี ชไตเนอร์ถูกจับเป็นเชลยและถูกตั้งข้อหาในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค เขาพ้นจากข้อหาอาชญากรสงครามและได้รับการปล่อยตัวในปี 1948

อ้างอิง
-------

* Beevor, Antony (2002). Berlin: The Downfall 1945. London: Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5.
* Bender, Roger James; Taylor, Hugh Page (1971). Uniforms, Organization, and History of the Waffen-SS, Volume 2. London: G.K. Scott. OCLC 60069997.
* Carrard, Philippe (2010). The French Who Fought for Hitler: Memories from the Outcasts. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9780521198226.
* Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II [The German Cross 1941 – 1945 History and Recipients Volume 2] (in German). Norderstedt, Germany: Verlag Klaus D. Patzwall. ISBN 978-3-931533-45-8.
* Reichswehrministerium, ed. (1930). Rangliste des Deutschen Reichsheeres (in German). Berlin, Germany: Mittler & Sohn Verlag. OCLC 10573418.
**อนุราธา โกอิราลา** (อักษรโรมัน: Anuradha Koirala, สกุลเดิม กุรุง; Gurung, เกิด 14 เมษายน 1949) เป็นนักสังคมสงเคราะห์ชาวเนปาล ผู้ก่อตั้งองค์การไม่แสวงผผลกำไร ไมติเนปาล ซึ่งดูแลเหยื่อการค้าเพศในเนปาล เธอได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการคนที่หนึ่งของแคว้นพคมาตี ดำรงตำแหน่งระหว่างปี 2018 – 2019 โดยรัฐบาลเนปาลเป็นผู้มอบหมาย

ไมติเนปาลเปิดให้บริการศูนย์พักพิงฟื้นฟูในกาฐมาณฑุและบ้านพักรอการเปลี่ยนถ่ายในเมืองบนพรมแดนกับอินเดีย และสถาบันในกาฐมาณฑุหนึ่งแห่ง คำว่าไมติ มาจากภาษาเนปาลแปลว่าบ้านแม่ องค์การดำเนินกิจกรรมในการให้ที่พักพิงแก่เหยื่อค้าเพศจากอินเดียจนกว่าจะสามารถเดินทางกลับภูมิลำเนา หรือจนกว่าจะสามารถออกไปตั้งต้นใช้ชีวิตเองได้โดยอิสระ ระหว่างปี 1993 ถึง 2022 มีสตรีและเด็กหญิงมากกว่า 50,002 คนที่ได้รับการฟื้นฟูและดูแลโดยองค์การนี้ นอกจากการให้ที่พักพิงแล้ว องค์การยังมีภารกิจในการส่งคืนสตรีกลับยังครอบครัว ตรวจตราพื้นที่พรมแดนเนปาลกับอินเดียร่วมกับตำรวจและหน่วยกฎหมาย รวมถึงช่วยสตรีที่ค้าบริการในอินเดียโดยความช่วยเหลือร่วมกับหน่วยงานรัฐของอินเดีย

โกอิราลาได้รับรางวัลความกล้าหาญแห่งจิต (Courage of Conscience Award) โดยเดอะพีชแอบบี (The Peace Abbey) ในเชอร์บอร์น รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อ 25 สิงหาคม 2006 และชนะรางวัลวีรชนแห่งปีของซีเอ็นเอ็นประจำปี 2010 และยังได้รับการเชิดชูให้เป็น "แม่ชีเทเรซา" ของเนปาล

ในปี 2017 โกอิราลาเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคองเกรสเนปาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "President to administer oath of office to Province Chiefs at 4 pm today". *www.newspnp.com* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2018-01-19. สืบค้นเมื่อ 2018-01-19.
2. 1 2  "Anuradha Koirala named CNN Hero of the Year 2010". *The Money Times*. 21 November 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 November 2010. สืบค้นเมื่อ 25 February 2011.
3. ↑   [*ระบุ*]
4. ↑  "Top 10 CNN Hero: Anuradha Koirala". *www.cnn.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-06-24.
5. ↑  "The Peace Abbey Courage of Conscience Recipients List". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-05. สืบค้นเมื่อ 2008-05-12.. peaceabbey. org
6. ↑  "Nepal's 'Mother Teresa' Rescues Thousands From Sex Trafficking". 6 May 2020.
7. ↑  "CNN Hero awardee Anuradha Koirala joins NC". 2017-11-12. สืบค้นเมื่อ 5 December 2017.
เภสัชกรหญิง **การณิก จันทดา** (เกิด 27 กันยายน พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น **ครีม** เป็นเภสัชกรและนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่และรองประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการ กลุ่มชาติพันธุ์และผู้มีความหลากหลายทางเพศ สภาผู้แทนราษฎร

ประวัติ
-------

การณิกเกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2533 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และปริญญาตรีเภสัชศาสตรบัณฑิตจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ สถานภาพโสด

การทำงาน
--------

หลังจากจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี การณิกประกอบอาชีพเภสัชกรที่ร้านขายยา 2 ปี แล้วไปเป็นแอร์โฮสเตสสายการบินไต้หวัน 3 ปี ตามลำดับ

งานการเมือง
-----------

การณิกได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคก้าวไกล และได้รับเลือกรวม 1 สมัย

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

การณิกได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคก้าวไกล

อ้างอิง
-------

1. ↑  ครีม-ภญ.การณิก จันทดา ส.ส.เชียงใหม่ ก้าวไกล ลุยสาธารณสุขทั่วถึง-ถนนปลอดภัย
**วรรณวิภา ไม้สน** ท.ม. เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกล และนักการเมืองที่มีบทบาทในปีกแรงงานของพรรค

ประวัติ
-------

วรรณวิภา ไม้สน เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ที่จังหวัดอุตรดิตถ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนศรีนคร จังหวัดสุโขทัย จบชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) สาขาบริหารธุรกิจ จากวิทยาลัยเทคโนโลยีหนองเรือ ไทย-เยอรมัน จังหวัดขอนแก่น และจบปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น จังหวัดตาก

การทำงาน
--------

วรรณวิภา ไม้สน เคยทำงานเป็นพนักงานทั่วไปในอุตสาหกรรมสิ่งทอ เป็นระยะเวลากว่า 20 ปี และเคยเป็นกรรมการสหภาพแรงงานไทรอัมพ์อินเตอร์เนชั่นแนลแห่งประเทศไทย มีบทบาทในการขับเคลื่อนเรื่องสวัสดิการของแรงงาน

จนกระทั่งในปี 2561 เธอได้เข้าร่วมงานกับพรรคอนาคตใหม่ นำโดยธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจเพราะต้องการขับเคลื่อนผลักดันเรื่องรัฐสวัสดิการและกฎหมายแรงงาน จนในที่สุดเธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ในลำดับที่ 3 ถัดจากหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรค เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก และเป็นรองประธานกรรมาธิการสวัสดิการสังคม สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 เธอมีบทบาทในการอภิปรายในสภาผู้แทนราษฎรจนเป็นที่ชื่นชมทางสื่อมวลชน

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วรรณิภา ไม้สน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ → พรรคก้าวไกล
2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคก้าวไกล

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เปิดบัญชีทรัพย์สิน สส.ก้าวไกล "เท่าพิภพ - โตโต้ ปิยรัฐ"". *Thai PBS*.
2. ↑  ‘วรรณวิภา’ ปลุก เลือกอนาคตใหม่ เข้าไปสู้เรื่องรัฐสวัสดิการ ยัน บริหารให้ดี ไทยมีงบเพียงพอ
3. 1 2  เมื่อสาวโรงงานจะเปลี่ยนประเทศ คุยกับ วรรณวิภา ไม้สน ปาร์ตี้ลิสต์ลำดับ 3 อนาคตใหม่
4. ↑  "อนาคตใหม่" วางตัวเลขาฯสหภาพแรงงาน เบอร์ 3 ส.ส.ปาร์ตี้ลิสต์
5. ↑  วิเคราะห์การเมือง - ปฏิมา การเมือง ผ่าน วรรณวิภา ไม้สน วิถี แห่ง ก้าวไกล
6. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***วรรณวิภา ไม้สน***

วรรณวิภา ไม้สน ชิงปาร์ตี้ลิสต์‘อนค.’ : ข่าวทะลุคน
นับถอยหลังเข้าสู่สหัสวรรษใหม่บนหอไอเฟล ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
 แผนที่โซนเวลามาตรฐานตั้งแต่ปี 1999 (ศรีลังกา อยู่ที่ UTC+06:00 เบลารุส ตุรกี ซีเรีย และจอร์แดน อยู่ที่ UTC+02:00 โมร็อกโก อยู่ที่ UTC±00:00 และซามัวและโตเกเลา อยู่ที่ UTC−11:00) ลำดับการเฉลิมฉลองเกิดขึ้นจากขวาไปซ้าย
**การเฉลิมฉลองสหัสวรรษ** (อังกฤษ: Millennium celebrations) เป็นกิจกรรมที่ประสานงานกันทั่วโลกเพื่อเฉลิมฉลองและรำลึกถึงสิ้นปี 1999 และต้นปี 2000 ในปฏิทินกริกอเรียน การเฉลิมฉลองนี้จัดขึ้นเพื่อเป็นการสิ้นสุดของคริสต์สหัสวรรษที่ 2, คริสต์ศตวรรษที่ 20 และ คริสต์ทศวรรษที่ 200 และการเริ่มต้นของ คริสต์สหัสวรรษที่ 3, คริสต์ศตวรรษที่ 21 และ คริสต์ทศวรรษที่ 201 (แม้ว่าจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาดังกล่าวจะเป็นเช่นนั้นก็ตาม และยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่) ประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกจัดงานเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการในช่วงสัปดาห์และเดือนก่อนถึงวันที่ดังกล่าว เช่น งานเฉลิมฉลองที่จัดขึ้นในสหรัฐ โดยสภาสหัสวรรษแห่งทำเนียบขาว และเมืองใหญ่ ๆ ส่วนใหญ่จะจัดให้มีการแสดงพลุในเวลาเที่ยงคืน ในทำนองเดียวกัน สถานที่ส่วนตัว ศูนย์วัฒนธรรมและศาสนาหลายแห่งจัดกิจกรรมต่าง ๆ และมีการสร้างของที่ระลึกที่หลากหลาย รวมถึงแสตมป์ที่ระลึกด้วย

เช่นเดียวกับวันส่งท้ายปีเก่าทุกครั้ง กิจกรรมต่างๆ มากมายจะถูกกำหนดเวลาด้วยจังหวะเที่ยงคืนในเขตเวลา ของสถานที่นั้น ๆ นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับรุ่งอรุณของวันที่ 1 มกราคมอีกมากมาย การออกอากาศทางโทรทัศน์ระหว่างประเทศชื่อ *2000 ทูเดย์* ผลิตโดยกลุ่มผู้ออกอากาศ 60 ราย ในขณะที่รายการทางเลือก *มิลเลเนียมไลฟ์* ถูกยกเลิกไปในช่วง 2 วันก่อนงาน

หลายประเทศที่อยู่ตรงกลางมหาสมุทรแปซิฟิก และด้วยเหตุนี้จึงใกล้กับเส้นแบ่งเขตวันสากล จึงได้โต้แย้งว่าพวกเขาเป็นประเทศแรกที่เข้าสู่สหัสวรรษใหม่ หมู่เกาะแชทัม ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศตองงา ประเทศฟีจี และประเทศคิริบาส ต่างอ้างสิทธิ์ในสถานะดังกล่าว โดยการย้ายเส้นวันที่ ซึ่งเป็นสถาบันชั่วคราวของเวลาออมแสง และอ้างสิทธิ์ใน "ดินแดนแรก" "ดินแดนที่หนึ่ง" "ดินแดนแรกที่มีคนอาศัย" หรือ "เมืองแรก" ที่เข้าสู่ปีใหม่

ประเทศไทย
---------

ดูเพิ่ม
-------

* ปัญหาปี ค.ศ. 2000
* รายชื่อออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัด
* แผนลับโจมตีสหัสวรรษ พ.ศ. 2543

อ้างอิง
-------

1. ↑  "A pointer to celebrations". *Asia week.com*. CNN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 26 October 2015.
2. ↑  "Stamp issue – Millennium Firsts". *Posterity Post*. Chatham Islands Postal Service. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 April 2014. สืบค้นเมื่อ 26 October 2015.
3. ↑  Aimee, Harris (1999). "Millenium: Date Line Politics". *Honolulu Magazine* (August ed.): 20. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 June 2006. สืบค้นเมื่อ 21 November 2012.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การเฉลิมฉลองสหัสวรรษ**

|  |  |
| --- | --- |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ลัตเวีย

 |
**สมเกียรติ ฉันทวานิช** (เกิด 18 มีนาคม 2477) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 4 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

บทบาททางการเมือง
----------------

สมเกียรติชนะเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) จากเขตยานนาวาในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2533 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งแต่ลงเขตบางคอแหลม เขาไม่ได้รับเลือก

สมเกียรติเข้าสู่การเมืองระดับประเทศด้วยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยนายสมเกียรติลงเขต 6 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งเดือนกันยายนในปีเดียวกัน เขาชนะการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สมเกียรติลงสมัครรับเลือกตั้งเช่นเดิม แต่ไม่ได้รับเลือก โดยในขณะนั้นจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราฎร 2-3 คน ต่อ 1 เขตการเลือกตั้ง ซึ่งเขต 6 ที่นายสมเกียรติลงสมัครนั้นมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 คน เขาเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวของพรรคประชาธิปัตย์ที่ไม่ได้รับเลือก (อีก 2 คนที่ได้รับเลือกคือ นายเจริญ คันธวงศ์ และนายพิชัย รัตตกุล)

ในยุคที่พรรคประชาธิปัตย์มีคู่แข่งทางการเมืองคือพรรคไทยรักไทย สมเกียรติเป็น 1 ใน 8 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ที่ได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แต่ต่อมาในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เขาถูกศาลวินิจฉัยให้ออกจากตำแหน่งเพราะขาดคุณสมบัติพร้อมกับนักการเมืองอีก 5 คน และมีการจัดการเลือกตั้งซ่อมขึ้นในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553 แต่เขาไม่ได้ลงสมัครเนื่องจากอายุมากแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-09-26. สืบค้นเมื่อ 2023-09-26.
2. ↑  "ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2533" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-09-26. สืบค้นเมื่อ 2023-09-26.
3. ↑  "ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2535" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-09-26. สืบค้นเมื่อ 2023-09-26.
4. ↑  "ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2538" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-09-26. สืบค้นเมื่อ 2023-09-26.
5. ↑  "ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2544" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-07-24. สืบค้นเมื่อ 2023-09-26.
6. ↑  "ย้อนคำวินิจฉัย 'หุ้นสื่อ' ปี 53 'ศาลรัฐธรรมนูญ' ตีความตามตัวอักษร". *คมชัดลึกออนไลน์*. 2023-05-30.
7. ↑  "เลือกตั้งซ่อม ส.ส. ล่วงหน้า 5 เขตเงียบเหงา". *Thai PBS*.
**ชาตรี ตรีศิริพิศาล** หรือฉายา **ชาตรี ศิษย์ยอดธง** เป็นผู้บริหาร ครูฝึกสอนศิลปะป้องกันตัว เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้ง ประธานและซีอีโอของวันแชมเปียนชิพซึ่งเป็นโปรโมเตอร์ของสิงคโปร์ประเภทกีฬาต่อสู้

ชาตรี ศิษย์ยอดธงเกิดเมื่อ พ.ศ. 2514 บิดาเป็นชาวไทย ส่วนมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น เติบโตที่ประเทศไทย ธุรกิจที่บ้านล้มละลายตอนอายุ 20 คุณแม่ได้พาเขาและน้องชายไปปักหลักที่อเมริกา เข้าศึกษาที่โรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ด (Harvard Business School) หลังเรียนจบ ชาตรีตั้งบริษัทไอทีขึ้นมา และขายต่อได้ในราคา 1 ล้านเหรียญ จากนั้นเขาก็เข้าสู่วงการเฮดจ์ฟันด์หรือกองทุนเก็งกำไร มีคนเสนอทุนให้ตั้งกองทุนมูลค่า 500 ล้านเหรียญในวอลล์สตรีต ทำได้ร่วม 10 ปี จนมีความร่ำรวยมีเงินหลายพันล้าน

ชาตรีตัดสินใจกลับมาปักหลักที่เอเชีย ด้วยความชื่นชอบศิลปะการป้องกันตัว จึงตั้งอีโวลฟ์เอ็มเอ็มเอ (Evolve MMA) และวันแชมเปียนชิพขึ้นที่สิงคโปร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ล้มละลาย อดอยาก ไร้บ้าน สู่ธุรกิจหมื่นล้าน ชาตรี ศิษย์ยอดธง คนไทยดังระดับโลก". ไทยรัฐ.
2. ↑  วิมาลี วิวัฒนกุลพาณิชย์. "ชาตรี ศิษย์ยอดธง จากคนไร้บ้านสู่เจ้าของธุรกิจหมื่นล้าน".
**สกิดมอร์, โอวิงส์ และเมอร์ริล แอลแอลพี** (อังกฤษ: Skidmore, Owings and Merrill LLP; SOM) เป็นบริษัทด้านสถาปัตยกรรมและวิศวกรรม ที่ก่อตั้งในชิคาโกในปี ค.ศ. 1936 โดยลุยส์ สกิดมอร์ และเนเธเนียล โอวิงส์ สามปีต่อมาจอห์น โอ. เมอร์ริล ได้เข้าร่วมกับบริษัท มีสำนักงานแห่งแรกในนิวยอร์กซิตี รัฐนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1937 SOM เป็นหนึ่งในบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีความชำนาญในด้านการออกแบบอาคารพาณิชย์ ตึกสูง กับแนวทางสถาปัตยกรรมนานาชาติร่วมสมัย หรือ ตึกระฟ้า บริษัทสร้างสรรค์อาคารสูงหลายแห่ง เช่น จอห์นแฮนคอค์กเซนเตอร์, วิลลิสทาวเวอร์, บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์, วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์, แมริออทเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (ทรีเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ อาคารชุดแรก), เซเว่นเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์, จินเม่าทาวเวอร์, สำนักงานใหญ่เนโท, อาคารผู้โดยสาร 4 ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี และวัน แบงค็อก

SOM ยังรับงานบริการด้านสถาปัตยกรรม, การให้บริการตึก, ให้บริการด้านวิศวกรรม MEP, การออกแบบดิจิทัล, กราฟิก, ออกแบบสถาปัตยกรรมภายใน, วิศวกรรมโครงสร้าง, วิศวกรรมโยธา, การออกแบบอาคารเพื่อความยั่งยืน และการออกแบบชุมชนเมืองและวางผัง

SOM ได้รับรางวัลด้านคุณภาพและการคิดค้นกว่า 1400 รางวัล มากกว่า 580 รางวัลที่ได้หลังปี ค.ศ. 1998 ในปี ค.ศ. 1996 และ 1962 ได้รับรางวัลบริษัทสถาปัตยกรรม จากสถาบันสถาปนิกอเมริกัน สำหรับความโดดเด่นในผลงานออกแบบในการทำงาน SOM ถือเป็นบริษัทเดียวที่ได้รับเกียรตินี้ 2 ครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Architect Magazine Names SOM its Number One Architecture Firm in the United States". SOM.com. May 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-13. สืบค้นเมื่อ 2010-10-31.
2. ↑  "SOM Awards". SOM.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-03. สืบค้นเมื่อ 2010-10-31.
3. ↑  List of AIA Firm Award Recipients  เก็บถาวร 2016-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ** (ชื่อเล่น : ท่ามเฮง) (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2534) รองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง 2 สมัย

ประวัติ
-------

สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ มีชื่อเล่นว่า ท่ามเฮง เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2534 เกิดที่อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เป็นบุตรสาวของนายสมชาย โล่สถาพรพิพิธ อดีต ส.ส. ตรัง 4 สมัย และนางรัชดาพร โล่สถาพรพิพิธ สุณัฐชา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโท 2 ใบ ได้แก่ นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประกันภัย (เกียรตินิยมดี) จาก วิทยาลัยควีนแมรี มหาวิทยาลัยลอนดอน และ นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายการค้าระหว่างประเทศ (เกียรตินิยมดีมาก) จาก มหาวิทยาลัยเคนต์ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ นาย จักรดุลย์ แซ่ลิ่ม นักธุรกิจชาว จ.สงขลา

งานการเมือง
-----------

สุณัฐชา เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็น เลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตรัง ในสมัยที่นายกิจ หลีกภัย ดำรงตำแหน่ง ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่อายุน้อยที่สุดในภาคใต้ และเป็นสุภาพสตรีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง

ในปี 2565 เธอได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์

และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เธอยังได้รับเลือกตั้งอีกเป็นสมัยที่ 2 นอกจากนี้ยังได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานกรรมาธิการการท่องเที่ยว สภาผู้แทนราษฎร

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดตรัง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดตรัง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2564 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ
2. ↑  สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ เผยความในใจ "กว่าจะได้เป็น…ผู้แทน"
3. ↑  ประชาธิปัตย์ ไฟเขียว สุณัฐชา-ฮูวัยดีย๊ะ นั่ง กก.บห. คนใหม่
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๖[*ลิงก์เสีย*], เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๔ ข หน้า ๔, ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๖
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๕, เล่ม ๑๓๙ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๔, ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕
แผ่นผ้าสัญญาณ **วีเอส-17** (อังกฤษ: VS-17) เป็นอุปกรณ์ส่งสัญญาณที่ใช้โดยบุคลากรทางทหารใช้ในการส่งสัญญาณไปยังเครื่องบิน มีการใช้งานในกองทัพประเทศต่าง ๆ เช่น สหรัฐ และไทย

ปัจจุบันในกองทัพสหรัฐถูกใช้งานแทนที่โดย วีเอส-21 ซึ่งใช้เป็นสัญญาณแสดงความร้อน

การใช้งาน
---------

แผ่นผ้าสัญญาณ วีเอส-17 เป็นแผ่นผ้าสีส้มสว่างและสีดำ ใช้สำหรับส่งสัญญาณในเวลากลางวัน สำหรับแสดงรหัสอักษรจำนวน 4 ตัวคือ H E A และ T โดยใช้แผ่นผ้าสัญญาณสีดำเข้มเป็นสัญญาณหลักของอักษรตัวนั้น ๆ โดยสัญญาณจะต้องห่างจากสิ่งกำบังการมองทางอากาศ 15:1 ต้องทำให้นักบินสามารถมองเห็นได้จากระยะ 1.6 กิโลเมตรและความสูง 1,000 ฟุต ต้องมองเห็นได้จากทิศทางที่อากาศยานจะบินเข้ามา โดยใช้แสงไฟหรือหรือกระจกในการเรียกนำทางมาและแผ่นผ้าต้องทำมุม 45 องศาจากพื้นดินและหันไปยังทิศทางอากาศยานจะบินมา

### ระยะต่ำกว่า 800 ฟุต

หากอากาศยานบินมาในระยะต่ำกว่า 800 ฟุต ในการทำสัญลักษณ์ตัว T จะใช้ผ้า 5 ผืน วางเป็นรูปตัวอักษร T ระยะห่างของผ้าแต่ละผืนคือ 25 เมตร

### ระยะสูงกว่า 800 ฟุต

หากอากาศยานบินมาในระยะสูงกว่า 800 ฟุต ในการทำสัญลักษณ์ตัว T จะใช้ผ้า 7 ผืน วางเป็นรูปตัวอักษร T ระยะห่างของผ้าแต่ละผืนคือ 50 เมตร โดยเพิ่มผืนที่ 6 บริเวณหัวตัว T ห่างไปจากส่วนหัว 500 เมตร และเพิ่มผืนที่ 7 บริเวณทางซ้ายของตัว T ระยะห่าง 200 เมตร

ดูเพิ่ม
-------

* การสื่อสารทางอากาศสู่พื้นดิน
* การเดินอากาศ
* สี่เหลี่ยมสัญญาณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Handbook of the SAS And Elite Forces. How The Professionals Fight And Win. Edited by Jon E. Lewis. p.145-Tactics And Techniques, Desert Environments. Robinson Publishing Ltd 1997. ISBN 1-85487-675-9
2. 1 2 3 4  pubhtml5.com. "รับ สป. เอาลง E-book". *Pubhtml5*.
3. 1 2  *เอกสารประกอบการเรียน วิชา หน่วยทหารขนาดเล็ก หลักสูตร นักศึกษาวิชาทหารชั้นปีที่ 4* (PDF). แผนกวิชาการรบพิเศษ กองการศึกษา โรงเรียนรักษาดินแดน ศูนย์การศึกษาวิชาทหาร. p. 198.
4. ↑  "BRMS® – VS-21: 21st Century replacement for the VS-17". *www.ez-info.com*.
5. ↑  *สมรภูมิอิรัก บันทึกของผู้บังคับกองร้อย (Journal of a Company Commander) ท๊อดด์ เอส. บราวน์ (Todd S. Brown)* (PDF). p. 349.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* VS17 Panel
* 
* MIL-P-40061 B PANEL MARKER AERIAL LIAISON VS-17/X .
**วัดศิริพงษ์ธรรมนิมิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 31 ไร่ 2งาน 62 ตารางวา

วัดศิริพงษ์ธรรมนิมิตรได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 โดยได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 โดยสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เป็นองค์ประธานเปิดป้ายวัดและประทานนามวัด ซึ่งมีนายสำเนียงและนางทองอ่อน ศิริพงษ์ พร้อมด้วยบุตร ธิดาได้บริจาคที่ดิน เพื่อสร้างวัดในครั้งแรก 12 ไร่ 2 งาน 62 ตาราวา และทางวัดซื้อเพิ่มเติมอีก 17 ไร่ จากนายอาทร สังขะวัฒนะ พร้อมกันนี้นายอาทร สังขะวัฒนะ ได้มีจิตศรัทธาร่วมถวายอีก 2 ไร่ จึงรวมเป็นที่ดินทั้งหมด 31 ไร่ 2 งาน 62 ตารางวา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัด โดยถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ชื่อของวัดนั้น คำว่า "ศิริพงษ์" เป็นนามสกุลของผู้บริจาคที่ดิน ส่วนคำว่า "ธรรมนิมิต" เพราะต้องการให้วัดเป็นวัดปฏิบัติธรรมสมถะวิปัสสนาและศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มแวดล้อมด้วยชุมชนหมู่บ้าน อาคารเสนาสนะ ได้แก่ พระอุโบสถอเนกประสงค์ 2 ชั้น กว้าง 24 เมตร ยาว 34 เมตร 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 29 หลัง ส่วนมากเป็นกุฏิขนาดเล็ก หอระฆัง เมรุ อาคารโรงเรียนพระปริยัติธรรม 3 ชั้น 1 หลัง ที่พักของแม่ชี 9 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุ มีพระประธานในพระอุโบสถนามว่า *หลวงพ่อพุทธนิมิต* ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 289.
2. ↑  "ประวัติวัดศิริพงษ์ธรรมนิมิต". กองฌาปนกิจ สก.ทบ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-27. สืบค้นเมื่อ 2021-02-24.
**ลิงจมูกเชิดสีทอง** (อังกฤษ: golden snub-nosed monkey; จีน: 川金丝猴; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Rhinopithecus roxellana*) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทไพรเมต จำพวกค่างชนิดหนึ่ง

เป็นลิงจมูกเชิดที่เป็นต้นแบบของลิงจมูกเชิดทั้งหมด จัดเป็นลิงโลกเก่าขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีขนยาว สีขนมีหลากหลายสี ทั้งสีทอง และสีแดง แตกต่างกันไปตามถิ่นที่อยู่อาศัยและชนิดย่อย (มี 3 ชนิด ดูได้ที่ตางราง) มีความยาวลำตัวประมาณ 51-83 เซนติเมตร ส่วนหางยาวถึง 55-97 เซนติเมตร 

ตัวผู้มีลักษณะเหมือนกับตัวเมีย แต่มีขนาดใหญ่กว่ามากถึงครึ่งหนึ่ง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินใบไม้และดอกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหาร รวมถึงไลเคนและเปลือกไม้ด้วยยามถึงฤดูกาลที่อาหารขาดแคลน โดยสามารถที่จะกินพืชชนิดต่าง ๆ ได้ถึง 60 ชนิด

ลูกลิงขนาดเล็ก จะมีสีขนที่อ่อนไม่เหมือนตัวเต็มวัย โดยจะอาศัยอยู่กับแม่จนกว่าจะโต เมื่ออายุได้ราว 6-7 ปี มีระยะเวลาการตั้งท้องนาน 200 วัน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในช่วงฤดูใบไม้ผลิเท่านั้น ลิงตัวเมียที่มีลูกจะมีสถานะทางสังคมมากกว่าลิงที่ไม่มีลูก ขณะที่ตัวผู้ที่มีคู่ก็จะได้เลื่อนสถานะ และแสดงออกถึงความเป็นผู้นำด้วยการ เป็นผู้นำฝูงในการต่อสู้ปกป้องอาณาเขต หากมีลิงฝูงอื่นเข้ามา

มีลักษณะเด่น คือ ไม่มีกระดูกดั้งจมูก โดยรูจมูกจะอยู่เชิดขึ้นไปทำให้แลดูเหมือนว่าจมูกเชิด สันนิษฐานว่าเป็นการวิวัฒนาการเพื่อให้จมูกหดสั้นเล็กลงเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกความหนาวเย็นกัด อันเป็นสภาพอากาศของถิ่นที่อยู่อาศัย เนื่องจากสันนิษฐานว่าเป็นลิงที่หลงรอดมาจากยุคน้ำแข็งยุคสุดท้าย และทำให้มีถิ่นกระจายพันธุ์จำกัดเฉพาะป่าดิบทึบบนภูเขาสูงกว่า 3,000 เมตรและห่างไกล ในตอนกลางและตอนใต้ของประเทศจีน เช่น มณฑลยูนนาน, เสฉวน, ฉ่านซี, กานซู และหูเป่ย์ จะอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ซึ่งอาจมีจำนวนสมาชิกมากกว่า 400 ตัว ปัจจุบันมีลิงจมูกเชิดสีทองเหลืออยู่ในโลกประมาณ 20,000 ตัว ราว 4,000 ตัวอาศัยอยู่ในแถบภูเขาซึ่งทางการจีนจัดตั้งเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ เนื่องจากอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์จากการถูกล่าเพื่อเอาหนัง กระดูก และเนื้อเพื่อการบริโภค รวมถึงการรุกรานถิ่นที่อยู่อาศัยจากมนุษย์ด้วยการตัดไม้ทำลายป่าด้วย

อ้างอิง
-------

ในสถานที่เลี้ยง

1. 1 2  Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 174. ISBN 0-801-88221-4.
2. 1 2 3  Yongcheng, L. & Richardson, M. (2008). *Rhinopithecus roxellana*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
3. ↑  Guo, Songtao, Li, Baoguo, Watanabe, Kunio (October 2007). "Diet and activity budget of Rhinopithecus roxellana in the Qinling Mountains, China". *Primates: Journal of Primatology* **48** (4): 268–276.
4. ↑  "ยูนนานได้รับการขนานนามว่า "อาณาจักรสัตว์" เพราะอุดมไปด้วยสัตว์นานาชนิด บางชนิดหายากและพบได้ตามธรรมชาติในยูนนานเท่านั้น (ยูนนาน ตอน 5)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-05-20. สืบค้นเมื่อ 2013-01-28.
5. 1 2  *Untamed China with Nigel Marven*, สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต
6. ↑  ลิงจมูกเชิดสีทอง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhinopithecus roxellana ที่วิกิสปีชีส์


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Rhinopithecus roxellana***
กว๋อ (สกเปรต), [บัวจิ *กินฉี่*], vol. เรือสุพรรณหงส์ (ตีพิมพ์ หลวง), pp. หมีเสื้อพี่ำพ-ภร่ไุราี่ `{{citation}}`: `|df=เปิดเผย` ไม่ถูกต้อง (help); ตรวจสอบค่า `|url=` (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|publication-date=`, `|year=`, `|date=` และ `|year=` / `|date=` ไม่ตรงกัน (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|country-code=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|description=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|inventor-last=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|inventor2-last=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|inventor3-last=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|issue-date=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|patent-number=` ถูกละเว้น (help)CS1 maint: postscript (ลิงก์)นกยูง, นกหัสดีลิงค์ (สยามนิรมิต). [บัญชีของคุณถูกบล็อกห้ามเขียนวิกิพีเดีย "ยินดีต้อนรับ"]. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|url=` (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=`, `|date=` และ `|year=` / `|date=` ไม่ตรงกัน (help)CS1 maint: url-status (ลิงก์)**Pavo** อาจหมายถึง

* ชื่อสายพันธุ์ของ นกยูง
* กลุ่มดาวนกยูง ถุงตีน

|  |  |
| --- | --- |
| Disambiguation icon |  หน้าแก้ความกำกวมนี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
ถ้าลิงก์ภายในใดนำคุณมาหน้านี้ คุณอาจต้องการแก้ไขลิงก์ให้ชี้ไปยังหน้าที่ต้องการโดยตรง |
***คนระห่ำภารกิจเดือด 2*** (อังกฤษ: Extraction 2) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นระทึกขวัญสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2023 กำกับโดยแซม ฮาร์เกรฟและเขียนบทโดยโจ รุสโซ อิงจากนิยายภาพเรื่อง *ซิวแดด* โดยแอนเด พาร์คส์, โจ รุสโซ, แอนโทนี รุสโซ, เฟร์นันโด เลออน กอนซาเลซ และเอริค สกิลแมน เป็นภาคต่อของคนระห่ำภารกิจเดือด ใน ค.ศ. 2020 และคริส เฮมส์เวิร์ธ, กอลชิฟเทห์ ฟาราฮานี และอดัม เบสซา กลับมารับบทบาทของพวกเขาอีกครั้ง โดยมีโอลกา คูรีเลนโก, แดเนียล เบิร์นฮาร์ด, ตินาติน ดาลากิชวิลี และไอดริส เอลบา ร่วมแสดง

คนระห่ำภารกิจเดือด 2 ออกฉายทางเน็ตฟลิกซ์ ในวันศุกร์ที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก โดยได้รับคำชมด้านการแสดง (โดยเฉพาะเฮมส์เวิร์ธ) การถ่ายทำ การตัดต่อ และฉากแอ็คชั่น

เนื้อเรื่อง
-----------

หลังจากแทบเอาชีวิตไม่รอดในภารกิจครั้งก่อนของเขาที่อินเดีย ไทเลอร์ เรค (คริส เฮมส์เวิร์ธ) พักฟื้นจากอาการบาดเจ็บสาหัสและทำกายภาพบำบัด ทำให้เขาตัดสินใจวางมือจากงานรับจ้างเพื่อไปใช้ชีวิตในกระท่อมที่ออสเตรียกับสุนัขและไก่ของเขา ซึ่งต่อมา เขาได้รับการติดต่อจากชายแปลกหน้า (ไอดริส เอลบา) ซึ่งขอให้ช่วย Ketevan น้องสาวของ มีอา (โอลกา คูรีเลนโก) อดีตภรรยาของไทเลอร์ และลูก 2 คนของเธอคือ แซนโดร และนีนา ซึ่งปัจจุบันถูกคุมขังร่วมกับ ดาวิด ราดิอานี สามีของเธอซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊งอันธพาลนากาซีที่เรือนจำทกาชิรีในจอร์เจีย ไทเลอร์เรียกตัว 2 พี่น้องคือ นิกและยาซ ให้กลับมาร่วมงานกับเขาและพวกเขาก็แทรกซึมเข้าไปในคุก พวกเขาพยายามพา Ketevan และลูก ๆ ของเธอออกไปโดยไม่ให้ ดาวิด รู้ตัว แต่ไทเลอร์บังเอิญเหยียบตุ๊กตาที่มีเสียงของนีนาทำให้ ดาวิด ตื่นขึ้นและส่งสัญญาณแจ้งเตือนไปยังนักโทษคนอื่น ๆ ที่ภักดีต่อเขา พวกเขาเผชิญหน้ากับไทเลอร์และทีมของเขาและเริ่มจลาจลบังคับให้พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อหาทางออก ระหว่างการจลาจล ดาวิดโจมตีไทเลอร์และ Ketevan โดยไทเลอร์ต่อสู้และฆ่าดาวิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Extraction 2". *Writers Guild of America West*. สืบค้นเมื่อ 15 May 2023.
2. ↑  "Henry Jackman & Alex Belcher Scoring Sam Hargrave's 'Extraction 2'". *Film Music Reporter*. 30 May 2023.
***เอเวอรีบอดีเฮตส์คริส*** (**Everybody Hates Chris**) เป็นซีรีส์ที่ออกอากาศทางช่องยูไนเต็ดพาราเมาท์เน็ตเวิร์ก (UPN) ของสหรัฐโดยเป็นเรื่องราวในวัยเด็กของคริส ร็อค
ดาวตลกของสหรัฐ โดยการเริ่มออกอากาศในวันที่ 22 กันยายน 2547 สามารถสร้างสถิติคนดูสูงที่สุดตลอดกาลสำหรับละครตลกตอนแรกของช่อง UPN ที่คนดูมากกว่า 7 ล้านคน และยังทำคนดูคู่คี่กับละครเรื่อง สมอลวิลล์ ซึ่งออกอากาศในเวลาเดียวกันที่สถานีโทรทัศน์ The WB อีกด้วย  

ต่อมาเมื่อ The WB และ UPN รวมตัวกันเป็นสถานีโทรทัศน์ช่องเดียวกันในนาม The CW ละครเรื่องนี้ก็ได้รับเลือกให้ออกอากาศต่อในช่อง The CW โดยตั้งแต่เปลี่ยนสถานีโทรทัศน์เรตติ้งก็ลดลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากการเปลี่ยนวันฉายที่บ่อยก่อนที่จะถูกยกเลิกเมื่อสิ้นสุดภาคสี่ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2009 ซึ่งถือเป็นละครตลกเรื่องสุดท้ายที่ออกอากาศทั้งในสถานีโทรทัศน์ UPN และ The WB เพราะหลังจากถูกยกเลิกพร้อมกับละครตลกอีกเรื่องคือ The Game ทำให้ช่อง The CW ไม่มีละครตลกเหลืออยู่ในช่องอีกต่อไปในการฉายฤดูกาลปี 2009-2010

ประวัติการออกอากาศ
------------------

* **ภาคที่ 1 (ทาง UPN)** พฤหัสบดี 2 ทุ่ม
* **ภาคที่ 2 (ทาง The CW)** อาทิตย์ 2 ทุ่ม/จันทร์ 2 ทุ่ม
* **ภาคที่ 3 (ทาง The CW)** อาทิตย์ 2 ทุ่ม
* **ภาคที่ 4 (ทาง The CW)** ศุกร์ 2 ทุ่ม