recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ศรีชคันนาถมนเทียร**แห่งปุรีเป็นมนเทียรสำคัญแห่งหนึ่งในศาสนาฮินดู สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระชคันนาถ ปางหนึ่งของพระวิษณุ มนเทียรตั้งอยู่ในเมืองปุรี รัฐโอฑิศา บนชายฝั่งตะวันออกของอินเดีย มนเทียรหลังปัจจุบันสร้างขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา ริเริ่มโดยพระเจ้าอนันตาวรมัน โกทคงคา เทวะ ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิคงคาตะวันออก

มนเทียรนี้เป็นที่รู้จักสำหรับรถยาตรา คือเทศกาลลากรถประจำปี ที่ซึ่งเทพองค์ประธานของมนเทียรจะนำอัญเชิญประดิษฐานบนรถและลากไปตามท้องถนนในเมือง พระนามของพระชคันนาถ (Jagannath) จึงเป็นที่มาของคำในภาษาอังกฤษคำว่า จักเกอร์น็อต (Juggernaut; สิ่งที่มีขนาดใหญ่และพลกำลังมหาศาล) เทวรูปองค์ประธานของพระชคันนาถนั้นสร้างด้วยไม้และมีการสร้างทดแทนของเดิมทุก ๆ 12-19 ปีให้เหมือนกับของเดิมทุกประการ ต่างจากเทวรูปองค์ประธานในหลาย ๆ มนเทียรอื่น ๆ ชคันนาถมนเทียรเป็นหนึ่งในสี่มนเทียรจารธามที่ศักดิ์สิทธ์สูง

มนเทียรนี้เป็นที่เคารพบูชามากในศาสนาฮินดูโดยเฉพาะนิกายไวษณพ สันตะองค์สำคัญของฮินดูหลายองค์ เช่น รามานันทะ และ รามานุชา ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับมนเทียรนี้อย่างใกล้ชิด องค์รามานุชาได้ตั้งอมรมาถ (Emar Mutt) ใกล้กับมนเทียร และอาทิศังการจารย์ได้ก่อตั้งโควารธนมาถ (Govardhana Mutt) หนึ่งในสี่ศังกราจารย์ ชรันนาถมนเทียรยังมีความสำคัญมากเป็นพิเศษสำหรับสาวกของลัทธิคาวทิยไวษณพ ที่ซึ่งผู้ก่อตั้งนิกาย ไจตานยะ มหาปรภุ มีความผูกพันกับองค์ชคันนาถแห่งปุรีมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cesarone, Bernard (2012). "Bernard Cesarone: Pata-chitras of Odisha". *asianart.com*. สืบค้นเมื่อ 2 July 2012. This temple was built in approximately 1135-1150 by Codaganga, a king of the Eastern Ganga dynasty
2. ↑  Nugteren, Albertina (2010). "Weaving Nature into Myth: Continuing Narratives Of Wood, Trees, And Forests In The Ritual Fabric Around The God Jagannath In Puri". *Journal for the Study of Religion, Nature and Culture*. **4** (2): 159–172. doi:10.1558/jsrnc.v4i2.159.
**ไลท์ฟลายเวท** (อังกฤษ: Light flyweight) ชื่อน้ำหนักรุ่นมวยที่เล็กเป็นอันดับ 2 ของโลก โดยนักมวยผู้ที่จะชกในพิกัดนี้ ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 105 ปอนด์ (47.727 กิโลกรัม) และไม่เกิน 108 ปอนด์ (48.988 กิโลกรัม) ในสถาบันสภามวยโลก (WBC) และมวยสากลสมัครเล่น จะเรียกรุ่นนี้ว่า ไลท์ฟลายเวท ในสถาบันสมาคมมวยโลก (WBA) , สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และองค์กรมวยโลก (WBO)​ จะเรียกรุ่นนี้ว่า **จูเนียร์ฟลายเวท** (Junior flyweight) โดยสถาบันแรกที่เริ่มก่อตั้งพิกัดน้ำหนักรุ่นนี้คือ สภามวยโลก (WBC) ในปี ค.ศ. 1975 (ในปัจจุบัน สมาคมมวยโลกเปลี่ยนการเรียกชื่อรุ่นเป็นไลท์ฟลายเวท​ร่วมกันกับสภามวยโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ.1998) 

สำหรับนักมวยไทยที่เคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้ ได้แก่ เนตรน้อย ศ.วรสิงห์, เมืองชัย กิตติเกษม, สมาน ส.จาตุรงค์, พิชิต ช.ศิริวัฒน์, วันดี สิงห์วังชา (เป็นเพียงแชมป์เฉพาะกาล) และ คมพยัคฆ์ ป.ประมุข

ในส่วนของมวยสากลสมัครเล่น มีนักมวยไทย 2 คนที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 คน คือ พเยาว์ พูนธรัตน์ ในโอลิมปิก 1976 ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา ได้รับเหรียญทองแดง และเป็นนักกีฬาคนแรกของไทยด้วยที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก และ แก้ว พงษ์ประยูร ในโอลิมปิก 2012 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ได้รับเหรียญเงิน

ในส่วนของนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียงในพิกัดนี้ ได้แก่ เฟรดิ กัสติโย, ลุยส์ เอสตาบา, อุมเบร์โต กอนซาเลซ, ไมเคิล คาร์บาฮาล, ชัง ช็อน-กู, ยู มย็อง-อู, โยโก กูชิเก็ง, โรลันโด ปัสกวา, เลโอ กาเมซ, โรเซนโด อัลบาเรซ, ริการ์โด โลเปซ,โรมัน กอนซาเลซ, คาซูโตะ อิโอกะ นาโอยะ อิโนอูเอะ, โคเซ ทานากะ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Payao, Kingdom's first Olympic hero, dies at 50". Nation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-09-18. สืบค้นเมื่อ 27 August 2014.
2. ↑  "Kaew Pongprayoon Leaves Boxing After Winning Silver". boxingscene.com. 16 August 2014. สืบค้นเมื่อ 27 August 2014.
3. ↑  Goldman, Herbert (June 1980), "Junior Divisions", *The Ring 59*, no. 4: 74, 75
**วงศ์เต่าคองู** (อังกฤษ: Austro-american side-necked turtles, Snake-necked turtles) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelidae

เป็นเต่าที่อยู่ในอันดับย่อย Pleurodira หรือ เต่าที่สามารถเบนหัวไปข้างด้านข้างหรือแนวราบของลำตัวได้ มีลักษณะเด่น คือ มีขอบด้านท้ายของกะโหลกเว้ามาก มีกระดูกพาไรทัลและกระดูกสควาโมซัล ส่วนกระดูกควาดาโทจูกัลลดรูปไป การหุบปากหรือการอ้าขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ซึ่งไม่มีซัยโนเวียลแคปซูล แต่มีท่อคล้ายถุงซึ่งภายในมีของเหลวและเจริญของช่องปากเข้ามาทำหน้าที่ทดแทน กระดองท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน แต่มีกระดูกพลาสทรอนชิ้นใหญ่เจริญไปเชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังที่มีร่องแบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องมั่นคงและกระดูกอิเลียมไม่มีก้านกระดูกธีเลียล

เต่าในวงศ์นี้มีความยาวของกระดองประมาณ 15 เซนติเมตร จนถึง 50 เซนติเมตร กระดองหลังแบนราบ ส่วนใหญ่เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำจืดเป็นหลัก พบบางชนิดบ้างในน้ำกร่อย ในบางชนิดมีพฤติกรรมฝังตัวอยู่ใต้โคลนในฤดูแล้งคล้ายการจำศีล หลายสกุลมีคอยาวมาก กินอาหารด้วยวิธีการดูด

พบทั้งหมด 10 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 50 ชนิด กระจายพันธุ์ทั้งในประเทศออสเตรเลีย, เกาะนิวกินี และทวีปอเมริกาใต้ มีหลายชนิดนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง เช่น เต่ามาตามาต้า (*Chelus fimbriata*), เต่าคองู (*Chelodina longicollis*) เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chelidae". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  หน้า 355-356, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วงศ์เต่าคองู**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Chelidae***

* เก็บถาวร 2009-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อะบู ตะห์ซีน อัศศอลฮี** (อาหรับ: أبو تحسين الصالحي; ค.ศ. 1953 – 29 กันยายน ค.ศ. 2017) เป็นทหารผ่านศึกพลซุ่มยิงชาวอิรัก ซึ่งเป็นอาสาสมัครในกองกำลังระดมจากประชาชนของอิรัก เขาสร้างชื่อเสียงจากการสังหารสมาชิกไอเอสไอแอลกว่า 350 คนในช่วงสงครามกลางเมืองอิรัก โดยได้รับสมญานามว่า "ชีคแห่งพลซุ่มยิง" และ "นัยน์ตาเหยี่ยว"

ก่อนสงครามกลางเมืองอิรัก อัศศอลฮีได้เข้าร่วมในสงครามยมคิปปูร์, สงครามอิรัก–อิหร่าน, การบุกครองคูเวต, สงครามอ่าว รวมทั้งการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 ตามที่อัศศอลฮีปฏิบัติหน้าที่ในสงครามยมคิปปูร์ เขาเป็นส่วนหนึ่งของกองพลอิรักที่ต่อสู้ในโกแลนไฮทส์ ประมาณเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 อัศศอลฮีได้เข้าร่วมกองกำลังระดมจากประชาชนและเข้าประจำการในเทือกเขามาคูล ประเทศอิรักตอนเหนือ ด้วยอาวุธปืนไรเฟิลสไตเออร์ อัศศอลฮีเริ่มต่อสู้กับไอเอสไอแอลในญูร์ฟ อันนาเซอร์ (ชื่อก่อนหน้านี้คือญูร์ฟ อัศศะคาร์) และได้เรียนรู้ทักษะการซุ่มยิงจากกองทัพรัสเซีย

ชีวิตช่วงต้น
------------

**อะลี ญิยัด โอบะอิด อัศศอลฮี** (อาหรับ: علي جياد عبيد الصالحي) เป็นที่รู้จักจากชื่อในสงครามคือ **นัยน์ตาเหยี่ยว** หรือชื่อตามผู้บังเกิดเกล้าคือ **อะบู ตะห์ซีน** (อาหรับ: أبو تحسين) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1953 โดยมีลูกสิบเอ็ดคน เป็นเด็กหญิงห้าคนและเด็กชายหกคน เขาเดินทางไปที่ประเทศคูเวตในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และทำงานเป็นจำนวนมาก ณ ที่นั่น สองในนั้นเป็นคนเลี้ยงวัวและอูฐ เขามีปืนไรเฟิลเพื่อป้องกันตนเอง และล่ากระต่ายรวมทั้งหมาป่า จากปืนนี้เอง ที่ทำให้เขาได้รับความรู้ในการล่าสัตว์ (การยิง)[]

อาชีพทหาร
---------

หลายเดือนก่อนสงครามยมคิปปูร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เดินทางไปยังประเทศเบลารุสเพื่อฝึกในหลักสูตร โดยเขาได้อันดับสองในหลักสูตร[] สงครามแรกที่เขาเข้าร่วมคือสงครามยมคิปปูร์ในปี ค.ศ. 1973 ซึ่งเขาได้รับการส่งไปประจำการ ณ ที่ราบสูงโกลันในกองพันภูเขาที่ 5 ส่วนสงครามที่สองคือสงครามอิรัก–เคิร์ดครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1974 ตั้งแต่ช่วงการจลาจลจนถึง ค.ศ. 2014 เขาเข้าร่วมในสงครามตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน ที่เขาเข้าร่วมกองพลซาดร์ ซึ่งเขาเข้าร่วมในการปลดปล่อยหลายจังหวัดในอิรัก แต่เขาไม่เห็นดีสำหรับเขาในกองพลนี้ ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนมาเป็นเข้าร่วมกองทหารติดอาวุธ 'ลิวา อะลี อัล อักบัร และนี่คือที่ซึ่งทักษะของเขาเริ่มแสดงขึ้น เขาได้รับการยืนยันการสังหารที่ 350 คน

เสียชีวิต
---------

ตามที่โฆษกกองกำลังระดมจากประชาชนเผย อัศศอลฮีถูกฆ่าตายขณะที่เขาเดินหน้าบุกฮะวีญา ในอิรัก งานศพของเขาจัดขึ้นในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2017

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "Anti-IS 'sheikh sniper' killed in battle for Iraq's Hawija". *Gulf Times*. 30 September 2017. สืบค้นเมื่อ 1 October 2017.
2. 1 2  "ISIS killer: Iraqi sniper Abu Tahseen claims to have shot 173 terrorists in video". News.com.au. 31 March 2016. สืบค้นเมื่อ 1 October 2017.
3. ↑  "63-year-old Iraqi sniper says he has killed 321 Isis fighters since 2015". *International Business Times*. 25 February 2017. สืบค้นเมื่อ 1 October 2017.
วิดีโอเกม ค.ศ. 1990

***เกรก นอร์แมนส์ ชาร์กแอตแทก!: ดิอัลติเมตกอล์ฟซิมูเลเตอร์*** (อังกฤษ: *Greg Norman's Shark Attack!: The Ultimate Golf Simulator*) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1990 ที่เผยแพร่โดยบริษัทเกรมลินกราฟิกส์

รูปแบบการเล่น
-------------

*เกรก นอร์แมนส์ ชาร์กแอตแทก!: ดิอัลติเมตกอล์ฟซิมูเลเตอร์* เป็นเกมที่มีสนามกอล์ฟสองแห่งรวมอยู่ ได้แก่ สนามกอล์ฟสมมุติเกรมลิน และสนามรอยัลออโตโมบิลที่เอปซอม เกมดังกล่าวจำลองพืชพรรณและวัฏจักรสภาพอากาศ ตลอดจนผู้เล่นสามารถปรับเปลี่ยนลม, สภาพอากาศ และเอฟเฟกต์ลูกกอล์ฟได้ เกมนี้อนุญาตให้ผู้เล่นสูงสุดสี่คนสามารถแข่งในรูปแบบเดี่ยว, โฟร์บอล, โฟร์ซัม และกรีนซัม เกมดังกล่าวมีมุมมองแบบเต็มของแต่ละหลุม ที่วางอยู่บนกริด 3 มิติที่ซ้อนทับ

ทั้งนี้ เกรก นอร์แมน ผู้เป็นนักกอล์ฟอาชีพชาวออสเตรเลีย ซึ่งมีชื่ออยู่ในเกม เป็นที่รู้จักในฐานะ "ฉลามขาวผู้ยิ่งใหญ่"

การตอบรับ
---------

| การตอบรับ |
| --- |
|  |

ไบรอัน วอล์กเกอร์ ได้วิจารณ์*เกรก นอร์แมนส์ ชาร์กแอตแทก!: ดิอัลติเมตกอล์ฟซิมูเลเตอร์* ให้แก่นิตยสาร*เกมส์อินเตอร์เนชันแนล* และให้ 1 คะแนนเต็ม 10 (ไก่งวง) เนื่องจากข้อบกพร่อง และระบุว่า "*อัลติเมตกอล์ฟ*ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเกมที่ได้รับการตั้งโปรแกรมโดยผู้ที่ไม่เคยเล่นรอบมาก่อนในชีวิต และเบอร์ดีแปลกจริง ๆ"

ส่วนกอร์ดอน โฮตัน สำหรับ*คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์*ได้ชื่นชมระบบเกม และกล่าวว่า "มันไม่สนุกเท่า*ลีดเดอร์บอร์ด* แต่เป็นการจำลองที่แม่นยำกว่ามาก และน่าจะดึงดูดใจแฟน ๆ ของการพิตช์และพัตต์จากเก้าอี้เท้าแขนที่กำลังมองหาบางสิ่งที่ท้าทายกว่าเล็กน้อย"

ขณะที่เคียรัน เบรนแนน จากนิตยสาร*เดอะวัน*ชื่นชมนวัตกรรมต่าง ๆ เช่น สภาพอากาศที่แตกต่างกันและสามารถเดินบนสนามได้ แต่รู้สึกว่า "นี่ยังเป็นเพียงการจำลองการเล่นกอล์ฟขั้นสุดท้าย"

นิดยสาร*เดอะเกมส์แมชชีน*พบว่าในขณะที่เกม "พยายามเพิ่มจาก*ลีดเดอร์บอร์ด*โดยไม่มีคุณสมบัติที่น่าสนใจ ซึ่งขาดตอนด้วยภูมิทัศน์กริด รวมถึงมุมสวิงและการตีที่ปรับได้" เขารู้สึกว่านี่คือ "ไม่มีการปรับปรุงที่สำคัญ"

บทวิจารณ์
---------

* *อามิกาแอ็กชัน* - เมษายน ค.ศ. 1992
* *อามิกาแอ็กชัน* - กรกฎาคม ค.ศ. 1990
* *อาเอ็สเอ็ม (อัคทึลเลอร์ซ็อฟท์วาเรอมาคท์)* - กรกฎาคม ค.ศ. 1990

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Walker, Brian (June 1990). "Computer Games". *Games International* (15): 49.
2. 1 2 3  "CVG Magazine Issue 103". June 14, 1990 – โดยทาง Internet Archive.
3. 1 2  "TheOne Magazine Issue 21". June 14, 1990 – โดยทาง Internet Archive.
4. 1 2  "The Games Machine Issue 33" – โดยทาง Internet Archive.
5. ↑  "Clipped From The Tribune". July 25, 1990. p. 28 – โดยทาง newspapers.com.
**กากหมากตาฤๅษี** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Balanophora fungosa*) หรือ**ขนุนดิน** ชื่อสามัญเช่น อังกฤษ: Nutmeg tree; จีน: 粗穗蛇菰; เวียดนาม: *Nấm ngọc cẩu* เป็นพืชประเภทพืชเบียนหรือกาฝาก อยู่ในวงศ์ขนุนดิน (Balanophoraceae) ในประเทศไทยพบพรรณไม้วงศ์ขนุนดิน 1 สกุล คือ สกุล *Balanophora* มีทั้งหมด 5 ชนิด โดยหนึ่งในนั้นได้แก่ กากหมากตาฤๅษี

ลักษณะทั่วไป
------------

เป็นพืชเบียน คือดำรงชีวิตโดยการเกาะอาศัยแย่งอาหารจากรากพืชชนิดอื่น ลำต้นอยู่รวมกันเป็นก้อนขนาดใหญ่ใต้ดิน โดยลำต้นจะมีหลายสี เช่น สีน้ำตาล สีแดง สีแดงปนน้ำตาล สีเหลือง หรือสีเหลืองปนส้ม ความสูงของต้นทั้งหมดประมาณ 10–30 เซนติเมตร ลักษณะใบมีขนาดเล็ก เรียงเวียนรอบลำต้น สีเหลืองอมแดงหรือน้ำตาล ปลายใบแหลม ออกดอกเป็นช่อ ดอกเพศผู้มีประมาณ 4–5 กลีบ กว้าง 2–6 เซนติเมตร ยาว 4–15 เซนติเมตร ช่อดอกเพศเมียรูปทรงกลม รูปทรงกลมหรือทรงรี ขนาด 3–8 เซนติเมตร ออกดอกระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ หรือประปรายตลอดปี

ตามรายงาน กากหมากฤๅษีจะเบียนรากพืชของต้นไม้บางชนิดในสกุลหมีเหม็น (*Litsea*) บางชนิดในสกุลกระพี้จั่น (*Millettia*) บางชนิดในสกุลมะขามเทศ (*Pithecellobium*) และบางชนิดในสกุลแสลงใจ (*Strychnos*) นอกจากนี้ อาจเบียนรากพืชที่เป็นไม้เถาบางชนิดในสกุลกวาวเครือ (*Butea*) บางชนิดในสกุลเถาคัน (*Cissus*) และบางชนิดในสกุลเครือเขาน้ำ (*Tetrastigma*)

แหล่งที่พบ
----------

กากหมากตาฤๅษีพบการกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศอินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีน และมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยพบได้ทุกภาค โดยจะพบตามป่าดิบชื้น, ป่าดิบเขา, ป่าเบญจพรรณ ที่มีความสูงตั้งแต่ 500–2,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล

ประโยชน์
--------

สามารถนำมาทำยาแก้โรคหอบหืด โดยนำลำต้นหั่นเป็นแผ่น ๆ ตากแห้งแล้วนำไปผสมกับสมุนไพร ในเกาะชวาใช้สารคล้ายไขผึ้งปริมาณมากในส่วนดอกของกากหมากตาฤๅษีเป็นเชื้อเพลิงสำหรับคบเพลิง

ชื่อท้องถิ่น
------------

ชื่อของกากหมากตาฤๅษี จะเรียกแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ดังนี้

* ภาคเหนือ – กกหมากพาสี
* ภาคกลาง – ขนุนดิน
* ประจวบคีรีขันธ์ – ดอกกฤษณารากไม้
* ตราด – กากหมากตาฤๅษี
* ชุมพร – บัวผุด
* สระบุรี – ว่านดอกดิน
* เลย – เห็ดหิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  สุภาวรรณ วงค์คำจันทร์. ความหลากหลายทางชีวภาพ: วนอุทยานถ้ำเพชร-ถ้ำทอง. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 2556. ISBN 978-616-3480-03-3.
2. ↑  พันธุ์ไม้วงศ์ขนุนดินในประเทศไทย. *ระยองวิทยาคม*. เก็บถาวร 21 พฤษภาคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
3. ↑  กากหมากตาฤๅษี – *Balanophora fungosa*, โครงการอนุรักษ์พันธุ์พืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.
4. ↑  "มาทำความรู้จักกับ ต้นกากหมากตาฤาษี". *Tree On Life*. 16 พฤศจิกายน 2021.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  Beng, Jin Chee. "Balanophora: the hidden highland parasite with unexplored medicinal potential". *academia.edu*. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2015.
6. ↑  กากหมากตาฤๅษี, โครงการอนุรักษ์พันธุ์พืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**กากหมากตาฤๅษี**

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Balanophora fungosa ที่วิกิสปีชีส์

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q13012795
* Wikispecies: Balanophora fungosa
* EoL: 2905653
* FoC: 242307532
* GBIF: 7147896
* iNaturalist: 337638
* IPNI: 103250-1
* ITIS: 895605
* NCBI: 29813
* Plant List: kew-2668043
* PLANTS: BAFU6
* Plazi: E076869E-1137-7E09-C720-55988D1F2318
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:103250-1
* Tropicos: 3000095
* ZooBank: 2125F537-A338-4F9C-A4BA-6AD9B758A721

 |
กั้งกระดานที่ตลาดเกาะสมุย
**กั้งกระดาน** หรือ **กุ้งกระดาน** (อังกฤษ: Flathead lobster, Lobster Moreton Bay bug, Oriental flathead lobster) เป็นกุ้งชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายกั้ง จึงนิยมเรียกกันว่ากั้ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Thenus orientalis* จัดเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Thenus* และวงศ์ย่อย Theninae

มีส่วนหัวและอกอยู่รวมกัน แต่ไม่มีกรีแหลมที่หัวลำตัวแบนและสั้นกว่ากุ้งทั่วไป ส่วนหัวแผ่ออกเป็นแผ่นใหญ่ ผิวขรุขระ เบ้าตาบุ๋มลงในขอบหน้าส่วนของหัว นัยน์ตามีขนาดเล็กอยู่บนก้านตา นัยน์ตาสามารถเคลื่อนไหวได้คล้ายกับตาของปู หนวดสั้น มีข้อต่อกันคล้ายใบสน แนวกลางหัวและลำตัวเป็นสันแข็ง มีขาเดิน 5 คู่ ปลายแหลมและมีขนสั้น ๆ อยู่บนขา ขาเดินคู่ที่ 5 ของตัวเมียเล็กกว่าตัวผู้มาก ลำตัวแบ่งออกเป็นปล้อง แต่ละปล้องมีขาว่ายน้ำอยู่หนึ่งคู่ หางมีลักษณะเป็นแผ่นแบนประกอบด้วยรยางค์ 5 อัน อันกลางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง ใช้ในการดีดตัวหลบหนีศัตรู หัว ลำตัว และหางเป็นสีน้ำตาล มีตุ่มเล็กเรียงเป็นแถวบนลำตัว นัยน์ตาสีดำ

อาศัยอยู่บริเวณหน้าดิน แถบที่เป็นพื้นโคลนปนทราย มีความยาวประมาณ 15-25 เซนติเมตร หากินสัตว์น้ำขนาดเล็กตามหน้าดินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก, ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ทะเลแดง, ทะเลอันดามัน, ตอนใต้ของญี่ปุ่น, จีน จนถึงอ่าวมอร์ตัน ในออสเตรเลีย

นิยมรับประทานเป็นอาหาร มีรสชาติดีแต่เหนียวกว่ากุ้ง จึงนิยมแช่แข็งส่งออกขายต่างประเทศ เป็นที่นิยมกันมากที่สิงคโปร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Thenus orientalis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2*. 2011. สืบค้นเมื่อ December 31, 2011.
2. ↑  "กระดาน ๒". *พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-26. สืบค้นเมื่อ 2011-08-24.
3. ↑  "Theninae". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
4. ↑  Straits Cafe @ Rendezvous Hotel – International Buffet
5. ↑  "Singapore-Malaysia Trip: East Coast Seafood Centre".
6. ↑  "Sweet Chilli Crayfish (龙马精神)". http://www.mywoklife.com/2010/02/sweet-chilli-crayfish.html.

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

* สิทธิ กุหลาบทอง, ญาณนันท์ สุนทรกิจ และ วัชระ น้อยคงคา. 2556. ชีววิทยา การทำประมง และแนวทางการเพาะเลี้ยงกั้งกระดาน (*Thenus orientalis*)[*ลิงก์เสีย*]. Veridian e journal, Silpakorn University. 6(2): 994 - 1003.
**ร้อยตำรวจโท วิฑูรย์ กิจมงคลศักดิ์** อดีตกองหน้าทีมชาติไทยระหว่างปี พ.ศ. 2528-พ.ศ. 2538 เจ้าของฉายา *"สิงโตเผือกปากน้ำโพ"*

วิฑูรย์เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดนครสวรรค์ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกเมื่ออายุได้ 18 ปี โดย นายวิทยา วาจาบัณฑิตย์ ได้ชักนำและช่วยฝึกสอน แต่ตำแหน่งแรกที่เล่น คือผู้รักษาประตู ภายหลังเปลี่ยนมาเป็นกองหน้า

วิฑูรย์เริ่มมีชื่อเสียงมาจากการที่ลงเล่นให้กับทีมนครสวรรค์ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งนครสวรรค์ได้ครองเหรียญทองไป

ต่อมาในรายการฟุตบอลไทยแลนด์ คัพ ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2527 วิฑูรย์ได้ลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าแทนผู้เล่นคนเก่าที่บาดเจ็บไป และสามารถยิงได้ถึง 5 ลูก ก่อนมีส่วนนำทีมนครสวรรค์ชนะเลิศได้สำเร็จ พร้อมทั้งรับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยม และผู้ทำประตูสูงสุด รวม 9 ประตู จนได้รับฉายาว่า *"สิงโตเผือกปากน้ำโพ"* ในการแข่งขันครั้งนี้เอง 

ในปี พ.ศ. 2527 จึงถูกเรียกตัวติดทีมชาติครั้งแรก ซึ่งเป็นทีมชาติชุดปรี-เวิลด์คัพ ที่ ประเทศเกาหลีใต้ ภายใต้การควบคุมทีมของ นายประวิทย์ ไชยสาม ซึ่งทีมชาติไทยตกรอบแรก ในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2528 ทีมชาติไทย ชนะ ทีมบังคลาเทศ 3-0 ซึ่งวิฑูรย์สามารถทำประตูแรกได้สำเร็จ และนับแต่แต่นั้นมา การประกาศรายชื่อนักฟุตบอลทีมชาติ ก็จะต้องมีชื่อ วิฑูรย์ กิจมงคลศักดิ์ ร่วมทีมเสมอ

สำหรับในระดับสโมสร วิฑูรย์ กิจมงคลศักดิ์ สังกัดสโมสรถาวรฟาร์มลงแข่งขันชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก จนต่อมาสโมสรราชประชาขอยืมตัวมาเล่นฟุตบอล เอฟ เอ คัพ ซึ่งสามารถคว้าแชมป์ได้ด้วย ก่อนจะย้ายไปสังกัดสโมสรตำรวจ จากการชักชวนของ พล.ต.ท.ชลอ เกิดเทศ นายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยในขณะนั้น และเป็นทีมสุดท้ายของวิฑูรย์ในประเทศไทย

ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2529 วิฑูรย์ กิจมงคลศักดิ์ เดินทางไปค้าแข้งในประเทศมาเลเซีย ร่วมกับ ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน และอรรถพล บุษปาคม ในสังกัดสโมสรปะหังและสโมสรปีนัง ตามลำดับ

ในการเล่นระดับทีมชาติ วิฑูรย์ติดทีมชาติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528-พ.ศ. 2538 เป็นเวลาทั้งหมด 10 ปี รายการสุดท้าย คือการคว้าเหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 19 ที่จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีสถิติการติดทีมชาติไม่ต่ำกว่า 150 นัด และยิงประตูระดับชาติ รวมทั้งสิ้น 32 ประตู ประสบความสำเร็จ 2 ทัวร์นาเม้นต์ คือ ชนะเลิศคิงส์คัพ 1 สมัย (พ.ศ. 2532) และซีเกมส์ 2 สมัย (พ.ศ. 2536, 2538) โดยทำสถิติเป็นผู้เล่นทีมชาติไทยที่ยิงประตูได้สูงสุดจนถึงปัจจุบันนี้เป็นลำดับที่ 5

หลังเลิกเล่น วิฑูรย์ผันตัวเองมาเป็นผู้ฝึกสอนให้กับหลายสโมสร ทั้งทีมชาติไทยชุดเอเชียนคัพ พ.ศ. 2540 รวมถึงรับราชการตำรวจ ในตำแหน่งรองสารวัตร อำนวยการ ด่านตรวจคนเข้าเมืองหนองคาย สำนักงานตำรวจตรวจคนเข้าเมือง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทำเนียบดาวซัลโวทีมชาติไทย จากเว็บไซต์สมาคมประวัติศาสตร์ฟุตบอลแห่งประเทศไทย

| * ด
* ค
* ก
สโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ – ผู้จัดการทีม |
| --- |
| 
* ชัยยง (2549–50)
* วิฑูรย์ (2551)
* ชัยยง (2552–53)
* ธวัชชัย (2554–56)
* การ์วัลญู (2557)
* ลอนน์สตรอม (2557)
* ธวัชชัย (2557)
* อรรถพล (2557–58)
* ธชตวัน (2558)
* อนุชิต (2558)

 |
**ชตวร์มอุนท์ดรัง** (เยอรมัน: *Sturm und Drang*) หรือชื่อในภาษาไทยคือ **พายุและแรงอารมณ์** เป็นขบวนการก่อนยุคศิลปะจินตนิยม (Romanticism) ขบวนการนี้เคลื่อนไหวทางด้านการดนตรีและวรรณกรรมเยอรมันในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1760 ถึงต้น 1780 โดยผลักดันให้แต่ละคนปลดปล่อยความเป็นตัวเองออกมาเต็มที่ ทั้งยังส่งเสริมการแสดงออกทางอารมณ์อย่างยิ่งยวดโดยไม่ต้องคำนึงเรื่องระบบแบบแผนใดๆ หรือก็คือเน้นอารมณ์มากกว่าหลักเหตุผล อุดมการณ์นี้มีเป้าหมายเพื่อขจัดลัทธิเหตุผลนิยม (rationalism) ซึ่งเป็นความเชื่อของยุคเรืองปัญญา

ชื่อขบวนการถูกตั้งตามบทละคร *ชตวร์มอุนท์ดรัง* ของฟรีดริช มัคซีมีลีอาน คลิงเงอร์ ขบวนการนี้มีเกอเทอและชิลเลอร์เป็นสองแกนนำที่สำคัญ อุดมการณ์ของชตวร์มอุนท์ดรังได้รับอิทธิพลมาจากความคิดของรูโซและฮามันที่ว่า มนุษย์ควรยอมรับเข้าใจแก่นแท้และธรรมชาติของสิ่งต่างๆโดยอาศัยความบริสุทธ์ใจและประสบการณ์ในสิ่งนั้นๆ

ตัวอย่างของผลงานวรรณกรรมที่ถูกดัดแปลงให้เข้ากับอิทธิพลของขบวนการนี้ ได้แก่วรรณกรรมเรื่อง *หนูน้อยหมวกแดง* ฉบับดั้งเดิมหนูน้อยหมวกแดงและคุณยายถูกหมาป่าจับกินจนตาย แต่ฉบับดัดแปลง คนตัดฟืนได้ทำการผ่าท้องหมาป่าจนช่วยชีวิตทั้งสองไว้ได้ ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องที่อยู่เหนือหลักเหตุผล ส่วนตัวอย่างด้านดนตรีได้แก่ *ซิมโฟนีหมายเลข 25* ของโมทซาร์ท ที่นอกจากจะมีคีย์ผิดแปลกแล้วยังมีการลัดจังหวะดนตรีที่เด่นขึ้นมา การใช้เครื่องเป่าในบทเพลงนี้ยังมีความเป็นอิสระในขณะที่ไวโอลินถูกบรรเลงอย่างฉูดฉาด

บุคคลในขบวนการที่มีชื่อเสียง
----------------------------

### ด้านวรรณกรรม

โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ
* โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ (Johann Wolfgang von Goethe)
* ฟรีดริช ชิลเลอร์ (Friedrich Schiller)
* ยาค็อบ มีชาเอิล ไรน์ฮอลด์ เล็นซ์ (Jakob Michael Reinhold Lenz)
* ฟรีดริช มัคซีมีลีอาน คลิงเงอร์ (Friedrich Maximilian Klinger)
* ก็อทฟรีท เอากุสท์ เบือร์เกอร์ (Gottfried August Bürger)
* ไฮน์ริช วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน แกร์สเทินแบร์ค (Heinrich Wilhelm von Gerstenberg)
* โยฮัน เกออร์ค ฮามัน (Johann Georg Hamann)
* โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์ (Johann Gottfried Herder)

### ด้านดนตรี

โยเซ็ฟ ไฮเดิน
* คาร์ล พีลิพ เอ็มมานูเอิล บัค (Carl Philipp Emanuel Bach)
* โยฮัน คริสทีอัน บัค (Johann Christian Bach)
* โยฮัน คริสทอฟ ฟรีดริช บัค (Johann Christoph Friedrich Bach)
* วิลเฮ็ล์ม ฟรีเดอมัน บัค (Wilhelm Friedemann Bach)
* โยเซ็ฟ ไฮเดิน (Joseph Haydn)
* โยเซ็ฟ มาร์ทิน เคราส์ (Joseph Martin Kraus)
* ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart)
* โยฮัน บัพทิสท์ วันฮาล (Johann Baptist Wanhal)

อ้างอิง
-------

1. ↑  พจนานุกรมราชบัณฑิตยสภา. วรรณกรรม ๖ มี.ค. ๒๕๔๕
บทความนี้เกี่ยวกับฮูลาฮูป สำหรับเพลงของหนึ่งธิดา โสภณ ดูที่ ฮูลาฮูป (เพลง)
การใช้ฮูลาฮูปในการออกกำลังกาย
**ฮูลาฮูป** (อังกฤษ: Hula hoop) คืออุปกรณ์ที่ใช้ในการออกกำลังกาย ลักษณะเป็นห่วงพลาสติกกลม

ที่มาของชื่อ
------------

คำว่า "ฮูลาฮูป" มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "hula hoop" ซึ่งแปลว่า ห่วงสำหรับเต้นอย่างระบำ มาจาก คำว่า "hula" เป็นชื่อการเต้นรำของชาวฮาวาย ส่วนคำว่า "hoop" แปลว่า ห่วง โดยใช้ชื่อนี้ใน ค.ศ. 1958

ประวัติ
-------

ฮูลาฮูปมีวิวัฒนาการมาจากเถาองุ่นแห้งในยุคอียิปต์โบราณ และปรากฏบนแจกันโบราณในเอเธนส์ ในสมัยกรีกแล้ว คนกรีกเล่นฮูล่าฮูปเพื่อออกกำลังกาย ในสมัยนั้นอุปกรณ์ทำมาจากไม้, ไม้ไผ่ และหญ้า ช่วงศตวรรษที่ 5 ต่อมาในช่วงยุคเบบี้บูม ประมาณทศวรรษ 1950 ฮูลาฮูปกลายเป็นของเล่นของคนยุคนั้นอีกทั้งยังสร้างกระแสไปทั่วโลก โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 1958 ริชาร์ด จอห์นสัน เขียนไว้ในหนังสืออเมริกันแฟดส์ ปี ค.ศ. 1985 ว่า "ตอนนั้นฮูปเป็นที่นิยมคลั่งไคล้ไปทั่วโลก เมื่อบริษัทแวม-โอเปิดตัวฮูลาฮูปในปี 1958 ปรากฏว่าห่วงพลาสติกน้ำหนักเบามือ ขายไปทั้งสิ้น 20 ล้านอันในช่วงหกเดือนแรกของการผลิต ไม่มีสิ่งใดจะสร้างกระแสในประเทศได้เท่าฮูลาฮูปมาก่อน ฮูลาฮูปยังคงเป็นมาตรฐานสำหรับการเปรียบเทียบความคลั่งไคล้ทั้งหมดภายในประเทศ" ปัจจุบันฮูลาฮูปนอกจากจะไว้ใช้เล่นสนุกสนานแล้วยังสามารถเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการออกกำลังกาย

การใช้ประโยชน์
--------------

### ด้านสุขภาพ

การใช้ฮูลาฮูปออกกำลังกายเป็นทางเลือกหนึ่งของการออกกำลังกายที่เหมาะสมสำหรับคนทุกเพศทุกวัย ซึ่งมีประโยชน์ในการเผาพลาญไขมันส่วนเกินในร่างกาย 200 – 300 แคลอรี ภายใน 20 นาที ทำให้น้ำหนักตัวลดลง ช่วยให้หัวใจสูบฉีดได้ดี ช่วยนวดลำไส้และอวัยวะต่าง ๆ บริเวณรอบเอว ช่วยเพิ่มการไหลเวียนของเลือดไปสู่สมอง ช่วยเสริมสร้างความมั่นคงให้กับกล้ามเนื้อทั้งลำตัว และความยืดหยุ่นของข้อต่อและกระดูกต่าง ๆ 

### ด้านความบันเทิง

ความนิยมของฮูลาฮูปนั้นได้นำมาเป็นการแสดงเพื่อเพิ่มสีสันและความน่าสนใจของงานแต่ละงาน เช่น การแสดงคอนเสิร์ต และการแสดงละครสัตว์ นอกจากนั้นฮูลาฮูปยังนำมาแต่งเป็นเพลงตามลักษณะของฮูลาฮูป

สถิติโลก
--------

### การเล่นฮูลาฮูปใหญ่ที่สุดในโลก

| เจ้าของสถิติ | เส้นรอบวงของฮูลาฮูป | วันที่จดบันทึก | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| Roman Schedler | 10.0 เมตร (32.8 ฟุต) | 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1995 | ในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1999 เขาใช้ฮูลาฮูปที่จดบันทึกนี้หมุน 15.21 นาที |
| Laura Rico Rodriguez | 11.3 เมตร (37.0 ฟุต) | 14 ธันวาคม ค.ศ. 2001 | - |
| Tsuji Nozomi | 12.5 เมตร (41.0 ฟุต) | 1 มกราคม ค.ศ. 2003 | - |
| Paul "Dizzy Hips" Blair | 13.2 เมตร (43.3 ฟุต) | เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 | - |
| Ashrita Furman | 15.3 เมตร (50.3 ฟุต) | เดือนกันยายน ค.ศ. 2005 | - |
| Ashrita Furman | 15.7 เมตร (51.5 ฟุต) | 1 มิถุนายน ค.ศ. 2007 | - |
| Bao Zongyao | 15.7 เมตร (51.5 ฟุต) | 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 | - |
| Ashrita Furman | 15.8 เมตร | 9 กันยายน ค.ศ. 2010 | - |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ฮูลาฮูป". Oknation.net. 24 พฤศจิกายน 2003.
2. ↑  "ประวัติ ฮูลาฮูป". Google กูรู. 28 ตุลาคม 2010.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  นายพี. ฮูลาฮูป ;สิ่งนี้ได้แต่ใดมา. วารสาร อพวช. ISSN 1905-1514
4. ↑  "ฮูลาฮูป (hula hoop)". Siamsouth.com. 21 ธันวาคม 2010.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "รู้ไหม?ลดไขมันด้วยฮูลาฮูปได้ผลเร็วกว่าที่คิด". Dek-D. 29 มกราคม 2011.
6. ↑  "ฮูลาฮู้ป ... หมุนแล้วหุ่นดี". Thaiza.
7. 1 2 3 4 5 6 7 8  "บันทึกฮูลาฮูปโลก". Recordholders.
"มุนินฺ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ มุนินฺ (แก้ความกำกวม)

| มุนินฺ |
| --- |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| **ชื่อไทย** | มุนินฺ |
| **ชื่ออังกฤษ** | Munin |
| **ผู้แต่ง** | มุนินทร์ สายประสาท |
| **แนวการ์ตูน** | จิตวิทยา |
| **เว็บไซต์** | jumpoutbook.com |

 |
| 

| ลิขสิทธิ์ |
| --- |
| **ลิขสิทธิ์ในไทย** | จำอ้าวสำนักพิมพ์ |
| **ฉายทางทีวี**  | - |
| **จำนวนเล่ม** | 5 เล่ม (ล่าสุด) |

 |

มุนินทร์ สายประสาท ศิลปิน
***มุนินฺ*** (อังกฤษ: *Munin*) เป็นหนังสือการ์ตูนไทยแนวจิตวิทยา ซึ่งเป็นผลงานของ มุนินทร์ สายประสาท จัดพิมพ์โดยจ้ำอ้าวสำนักพิมพ์ และจัดจำหน่ายโดย บริษัท บิสซี่เดย์ จำกัด ซึ่งการ์ตูนมุนินฺได้รับความนิยมสำหรับคนรุ่นใหม่เป็นจำนวนมาก และเป็นการ์ตูนไทยที่ได้รับการตอบรับในเกณฑ์ที่ดี ปัจจุบันมีอยู่ทั้งหมด 5 ชุด โดยการ์ตูนมุนินฺในเล่มหนึ่งจะเป็นการ์ตูนชุดตอนต่างๆ ประมาณ 10 ตอนเป็นต้นไป ทั้งนี้ ชื่อ มุนินฺ เป็นชื่อที่นำมาจากชื่อของ มุนินทร์ สายประสาท ซึ่งเป็นผู้แต่งเรื่องดังกล่าว โดยใส่พินทุ ใต้อักษร น เป็นภาษาบาลี

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

*มุนินฺ* เป็นการ์ตูนที่ได้นำเสนอเรื่องราวของคู่รักในหลายแง่มุม ดังเช่น:

รักเล็ก
ได้เสนอให้คนได้รู้ว่า หากรักเขาข้างเดียวจะเป็นเช่นไร ในกรณีที่อาจเผลอคิดว่าตนเป็นคนสำคัญอย่างยิ่ง จนลืมไปว่าทำไมเขาไม่หันมามองเรา

หมามีปัญหา
เป็นเรื่องราวของคู่รักคู่หนึ่ง ที่ซื้อสุนัขมาเลี้ยง โดยให้ชื่อว่า โบราณ จนกระทั่งมีบางอย่างที่แปรเปลี่ยนไปเมื่อพบว่าเจ้านายของตนไม่มีความสุขเช่นดังก่อน

น้องคนเล็ก
เป็นเรื่องราวของพี่น้องสามคนที่ชอบของเล่นต่างชนิดกัน แต่ภายหลังได้นำของเล่นเหล่านี้มาเล่นด้วยกัน

ครั้งสุดท้าย
เป็นเรื่องของเด็กชายคนหนึ่งที่เข้าเรียนชั้นอนุบาลจนถึงระดับมหาวิทยาลัย โดยมีพ่อแม่คาดหวัง และกดดันให้ลูกได้ดี โดยที่ฝ่ายลูกยืนยันทัศนะของตนในอีกแง่มุมหนึ่ง

การสร้าง
--------

จุดประกายหนังสือเล่มนี้เริ่มจากการที่ มุนินทร์ สายประสาท ได้เริ่มวาดรูปส่งเข้าประกวดงานต่างๆ จนเธอก็ได้รางวัลมาตลอดได้ใบประกาศนียบัตรการันตีมาแล้วหลายงาน โดยตอนชั้นอนุบาลเธอจะชอบวาดรูปตามหนังสือการ์ตูนชื่อดัง และตอนมัธยมเธอนั้นชอบการ์ตูนญี่ปุ่น เลยวาดตามและนำเรื่องเพื่อนๆมาแต่งเป็นการ์ตูน จนหลายคนชื่นชมจึงนำการวาดภาพมาเป็นงานอดิเรก จนมาเรียนในมหาวิทยาลัยเธอก็ได้วาดการตูนเผยแพร่ในสังคมออนไลน์ เช่น ยูทูบ จนจ้ำอ้าวสำนักพิมพ์ ได้มาชักชวนเธอให้มาออกหนังสือ จนเธอสนใจจนได้ออกเล่นมาเป็นการ์ตูน มุนินฺ ในปัจจุบัน และการ์ตูนชุดนี้เป็นหนังสือการ์ตูนที่ได้รับการออกแบบให้มีช่องรูสำหรับสอดนิ้วเพื่อความสะดวกในการพกพา

การตอบรับ
---------

*มุนินฺ* ยังได้รับการกล่าวว่าเป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมของคนรุ่นใหม่เป็นจำนวนมาก ตลอดจนได้รับการวิจารณ์จากนายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ ซึ่งเป็นนักวิจารณ์การ์ตูนว่า มีลายเส้นประณีตสวยงาม สะอาด ซึ่งลายเส้นที่ใช้เป็นสีเทา

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์. การ์ตูนที่รัก. **มติชนสุดสัปดาห์**. ปีที่ 32 ฉบับที่ 1665. วันที่ 13-19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555. ISSN 1686-8196. หน้า 85
2. ↑  มุนินทร์ สายประสาท ในนามของ "การ์ตูนมุนินฺ" - กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์[*ลิงก์เสีย*]
3. 1 2  "มุนินทร์ สายประสาท ในนามของ "การ์ตูนมุนินฺ" - บทความงานวิจัย". แผนงานสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน. 28 พฤษภาคม 2555. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
ภาพถ่ายของมุตสึ เรียวโกะ ภริยาคู่ชีวิตของมุตสึ มูเนมิตสึ**มุตสึ มูเนมิตสึ** (ญี่ปุ่น: 陸奥 宗光; โรมาจิ: *Mutsu Munemitsu*, 20 สิงหาคม 1844-24 สิงหาคม 1897) เป็นรัฐบุรุษและนักการทูตชาวญี่ปุ่นใน ยุคเมจิ ของญี่ปุ่น

ช่วงชีวิต
---------

มุตสึเกิดในครอบครัวซามูไรที่รับใช้ตระกูลโทกูงาวะ แต่พ่อของเขาคือดาเตะ มูเนฮิโระเป็นซามูไรหัวก้าวหน้าที่ต้องการโค่นล้มระบอบโชกุนและเชิดชูองค์พระจักรพรรดิ ต่อมามุตสึได้เข้าฝึกทหารเรือที่ ศูนย์ฝึกทหารเรือ ของคัตสึ ไคชูที่โคเบะพร้อมกับซากาโมโตะ เรียวมะและอิโต ฮิโรบูมิ

ก้าวเข้าสู่การเมือง
-------------------

หลังจากเข้าสู่ยุคเมจิ มุตสึก็ได้เป็นผู้ว่าราชการถึง 2 จังหวัดคือจังหวัดเฮียวโงะและจังหวัดคานางาวะ แต่ก็มีอันต้องติดคุกนานถึง 5 ปีระหว่างปี ค.ศ. 1878 ถึงปี ค.ศ. 1883 เพราะไปติดต่อกับไซโง ทากาโมริในช่วงกบฏซัตสึมะ หลังจากออกจากคุกเขาก็ได้กลับเข้าร่วมรัฐบาลอีกครั้งในกระทรวงการต่างประเทศ ในปี ค.ศ. 1884 มุตสึได้เดินทางไปศึกษาต่อที่ ยุโรป หลังจากเรียนจบเขาก็ได้เดินทางไปยัง วอชิงตัน ดี.ซี. ในฐานะรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1888 เพื่อแก้ไขสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรมระหว่างญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา

ในปี ค.ศ. 1890 หลังจากที่เดินทางกลับจากอเมริกามุตสึก็ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดวากายามะเขต 1 ต่อจากนั้นเขาก็ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในสมัยของ อิโต ฮิโรบูมิ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของมุตสึตั้งแต่สมัยเรียนทหารเรือ จากนั้นเขาก็ได้เดินทางไปแก้ไขสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ

บั้นปลายชีวิต
-------------

มุตสึหลังจากวางมือทางการเมืองเขาใช้ชีวิตที่เหลือกับมุตสึ เรียวโกะ ภริยาคู่ชีวิตก่อนจะถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรควัณโรคที่บ้านพักในแขวงคิตะ หลังจากผ่านวันเกิดของเขาเพียง 4 วัน
**มันขี้หนู** ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Plectranthus rotundifolius* เป็นพืชในวงศ์ Lamiaceae เป็นไม้ล้มลุก อายุยืน กิ่งอวบน้ำ สะสมอาหารที่รากเป็นหัว สีออกดำ น้ำตาล หรือสีออกแดง ออกขาว ลำต้นเป็นสี่เหลี่ยม ใบค่อนข้างหนา อวบน้ำ ขยี้แล้วมีกลิ่นหอม ขอบใบหยักเป็นซี่หยาบๆ เป็นพืชที่มีความหลากหลายและแบ่งเป็นพันธุ์ตามสีของหัว ถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตร้อนของแอฟริกาหรือมาดากัสการ์ มีปลูกทั่วไปในมาดากัสการ์ ศรีลังกา อินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หัวมีกลิ่นหอม 

ดอกมันขี้หนู
หัวมันขี้หนู

การใช้ประโยชน์
--------------

นิยมทำให้สุกแล้วนำมารับประทาน บางครั้งรับประทานสด หัวอ่อนสีขาว นิยมใส่ในแกงหรือใช้เป็นผัก ในอินโดนีเซียนำไปบดใช้แทนมันฝรั่ง ใบต้มสุก รับประทานเป็นผัก ในแอฟริกาทางตอนใต้และเอธิโอเปีย ใช้หัวเป็นอาหารเช่นกัน ในไทยนิยมใส่ในแกงส้ม แกงไตปลา แกงกะทิ ต้มจิ้มน้ำตาลปี๊บ กินเป็นของหวาน นำไปต้มกับเกลือให้ออกรสเค็ม กินสดหรือหุงกับข้าว

อ้างอิง
-------

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 194 - 195

1. ↑  180 ตำรับ ผักพื้นบ้านอาหารไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: แสงแดด. 2551.
*Anas acuta*
**เป็ดหางแหลม** หรือ **เป็ดหอม** (อังกฤษ: Pintail duck, Northern pintail; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Anas acuta*) เป็นนกจำพวกเป็ดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Anatidae

มีคอยาวกว่าเป็ดชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ลำตัวป้อมกลม มีปลายหางแหลมจนเห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อ ปากและขามีสีเทา ตัวผู้หัวมีสีน้ำตาลเข้ม คอด้านหน้าและอกสีขาว ลำตัวสีเทา สีข้างมีแถบสีเหลือง ขณะที่ตัวเมียมีขนปกคลุมลำตัวสีน้ำตาล และมีขนาดลำตัวเล็กกว่าตัวผู้พอสมควร

มีขนาดความยาวประมาณ 56 เซนติเมตร มีพฤติกรรมตอนกลางวันมักลอยตัวรวมกับเป็ดน้ำชนิดอื่น ๆ ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ หากินโดยใช้ปากไช้ตามผิวน้ำ และมุดน้ำโผล่หางแหลมชี้ขึ้นมาให้สังเกตได้ชัดเจน เป็นเป็ดที่วิ่งได้ไกลมาก และสามารถบินขึ้นจากน้ำได้เร็วและคล่องแคล่ว

มีการกระจายพันธุ์กว้างไกล ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือ จนถึงอเมริกากลาง, บางส่วนในแอฟริกา, ทวีปยุโรป, เอเชียเหนือ และเอเชียกลาง, ตะวันออกกลาง, อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์

สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นนกอพยพในช่วงฤดูหนาว และมีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2013). "*Anas acuta*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  เป็ดหางแหลม จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
4. ↑  "วงศ์นกเป็ดน้ำ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-23. สืบค้นเมื่อ 2012-07-05.
5. ↑  เป็ดหางแหลม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Anas acuta***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Anas acuta ที่วิกิสปีชีส์
**เป็ดหงส์** (อังกฤษ: Knob-billed duck, Comb duck; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sarkidiornis melanotos*) เป็นสัตว์ปีกจำพวกเป็ดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Sarkidiornis* 

จัดว่าเป็นเป็ดป่าขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีลำตัวประมาณ 76 เซนติเมตร มีจะงอยปากสีดำแถบบนปีกสีบรอนซ์สะดุดตา ตัวผู้มีส่วนหลังสีดำเหลือบสีเขียวแกมฟ้าและสีม่วง ส่วนหัวและลำคอสีขาว มีจุดประสีดำ แถบสีดำรอบด้านหลังคอพาดลงไปถึงด้านข้างของส่วนอก และอีกแถบหนึ่งพาดลงไปด้านข้างของส่วนหาง ขณะบินจะสังเกตเห็นแผ่นหลังส่วนล่างสีออกเทาชัดเจน ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้มีปุ่มเนื้อที่โคนจะงอยปากด้านบนขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก จนเห็นได้ชัดเจน ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและลำตัวสีทึมกว่า และไม่มีแถบสีดำสองแถบบนส่วนคอและที่ใกล้หาง ลูกอ่อนที่อายุน้อยลำตัวไม่ค่อยมีสีเหลือบและบริเวณแถบขาวมีสีคล้ำ

มีถิ่นแพร่กระจายพันธุ์กว้างขวางมาก ตั้งแต่ ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, บังกลาเทศ ไปทางทิศตะวันออกผ่านแคว้นอัสสัม, พม่า ถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจีนตอนตะวันตกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังพบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้อีกด้วย

มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่ในป่าดิบทึบ ชอบที่จะเกาะคอนไม้สูง ๆ อาศัยเป็นที่หลับนอน อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง ซึ่งเป็นครอบครัวประมาณ 4-10 ตัว หากินโดยการไซ้กินหัวและยอดอ่อน ตลอดจนเมล็ดของพืชน้ำ, เมล็ดข้าว, แมลงน้ำ และอาจกินสัตว์น้ำอย่างกบ, เขียด และปลาได้ด้วย มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในราวเดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน ในประเทศอินเดียมีรายงานว่าพบทำรังในรังเก่าของนกแร้ง และในรูบนกำแพงป้อมเก่า ๆ และบนหน้าผาดิน วางไข่สีครีมจาง ๆ จำนวน 7-15 ฟอง

ในประเทศไทย ถือเป็นนกที่หาได้ยากมาก และใกล้สูญพันธุ์เนื่องจากสูญเสียที่อยู่ในธรรมชาติ และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Sarkidiornis melanotos*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  Andrews, C.W. (1897): On some fossil remains of Carinate birds from central Madagascar. *Ibis* 7(3): 343-359.
4. ↑  "เป็ดหงส์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2012-07-04.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Sarkidiornis melanotos***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sarkidiornis melanotos ที่วิกิสปีชีส์
**ไลซีน** (อังกฤษ: lysine, Lys, K) เป็นกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น (essential amino acid) ที่ร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์เองได้ จำเป็นต้องได้รับจากอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH (NH2) (CH2) 4NH2

กรดอะมิโนไลซีน

สมบัติ
------

ไลซีนมีสมบัติเป็นเบสเช่นเดียวกับอาร์จินีน (arginine) และฮิสติดีน (histidine) ภายในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่อะมิโน 2 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีสูตรโมเลกุลคือ C6H14N2O2 ไลซีนเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นได้ในร่างกายมนุษย์ แต่สำหรับพืชและแบคทีเรีย ไลซีนจะถูกสังเคราะห์ขึ้นจากกรดแอสปาร์ติก (aspartic acid) หรือ แอสปาร์เตท (aspartate)

แหล่งอาหาร
----------

ไลซีนพบมากในเนื้อแดง, ถั่ว, ปลาซาร์ดีน, ไข่, เนย, ถั่วและนม คนส่วนใหญ่ได้รับกรดอะมิโนปริมาณที่เพียงพอของนี้โดยการรับประทานอาหารที่มีโปรตีนสูง แต่บุคคลบางอย่างเช่นมังสวิรัติ นักเพาะกายหรือนักกีฬาอาจมีความเสี่ยงการขาดไลซีนได้ จึงควรรับประทานอาหารเสริมเพื่อให้ร่างกายได้รับกรดอะมิโนชนิดนี้อย่างเพียงพอ

กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น
-----------------------

* วาลีน (valine)
* ลิวซีน (leucine)
* ไอโซลิวซีน (isoleucine)
* เมตไทโอนีน (methionine)
* ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine)
* ทรีโอนีน (threonine)
* ทริปโตแฟน (tryptophan)

ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้

* ฮีสติดีน (histidine)
* อาร์จินีน (arginine)

อ้างอิง
-------

1. ↑
จูอู่ วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
**จูอู่** (จีนตัวเต็ม : 朱武 / อังกฤษ : Zhu Wu) สำเนียงแต้จิ๋วคือ จูบู๊ เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า **กุนซือเทวดา** (จีน : 神機軍師 / อังกฤษ : Resourceful Strategist) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 37 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนแรกสุดในตำแหน่ง 72 สหายดิน ชำนาญในการตั้งค่ายกล บ้านเกิดของเขาอยู่ที่เขตติงหยวน (定遠 ท.เต็งเอียงคุ้ย) เดิมเป็นหัวหน้าโจรเขาเส้าหัว (少華山 ท.เซียวฮัวซัว) ร่วมกับเฉินต๋าและหยางชุน เมื่อคราวที่เฉินต๋าถูกสื่อจิ้นจับตัวไปในระหว่างที่เข้าปล้นอำเภอหัวอิน (华阴市 ท.ฮัวอิมกุ้ย) เขากับหยางชุนจึงลงจากเขามาเพื่อขอสาบานร่วมเป็นร่วมตายพร้อมกับเฉินต๋าต่อหน้าสื่อจิ้น ทำให้สื่อจิ้นซึ้งใจและได้กลายเป็นเพื่อนกัน

จูอู่เข้าร่วมกับเขาเหลียงซานหลังจากที่ช่วยสื่อจิ้นกับหลู่จื้อเซินให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของขุนนางทุจริตคนหนึ่งนาม **เฮ่อไท่โส่ว** (賀太守 ท.ฮอไทซิว) และเขาก็ได้เป็นกุนซือการทหารของเหลียงซาน หลังจากที่ได้รับอภัยโทษจากฮ่องเต้และการรบกับฟางล่า เขากับฟานยุ่ยก็ได้ไปเป็นนักพรตเต๋าและเข้าสำนักของกงซุนเซิ่ง

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
**"มันถูกอยู่แล้ว"** เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 ของนักร้องสิงโต นำโชค สังกัดค่ายวอทเดอะดัก ประพันธ์เนื้อร้องโดย สิงโต นำโชค ,สถาปัตย์ ธีรนิตยภาพ (ตั้ม โมโนโทน) ทำนองโดย สิงโต นำโชค และเรียบเรียงโดย Kijjaz (กิจจาศักดิ์ ตริยานนท์) , สิงโต นำโชค ออกจำหน่ายในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

เนื้อหาของเพลงพูดถึงมุมมองของคนโสด ที่บางครั้งอาจเคยเกิดคำถามขึ้นในใจว่า ทำไมเราถึงไม่มีใคร? ทำไมเราต้องอยู่คนเดียว? จนเกิดการตัดพ้อ น้อยใจกับชีวิต ซึ่งความเป็นจริงก็ไม่ต้องไปคิดแบบนั้นก็ได้ เพราะทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันถูกของมันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว สิงโต จึงอยากให้เพลงนี้ ช่วยบรรเทาและเยียวยาจิตใจของเหล่าคนโสด ให้ผ่านพ้นช่วงเวลาเหล่านั้นไปให้ได้

มิวสิควิดีโอ
------------

มิวสิควิดีโอเพลงนี้เป็นเรื่องราวตร­งตามเนื้อเพลง โดยได้ผู้กำกับมากความสามารถ "เอส - คมกฤษ ตรีวิมล" มาถ่ายทอดความรู้สึกของคนเหงา ผ่าน "เต๋อ" หนุ่มโสดไร้คู่ ที่เฝ้าคอยถามตัวเองในใจอยู่บ่อยครั้งว่า ทำไมเราถึงไม่มีใคร? ทำไมเราต้องอยู่คนเดียว? จนเกิดการตัดพ้อ น้อยใจในโชคชะตาจนกระทั่งได้พบกับ "มินนี่" สาวน้อยน่ารัก ซึ่ง "เต๋อ" ได้พยายามปล่อยมุขตลกต่าง ๆ นานา เพื่อให้เธอมีความสุข แต่ความจริงแล้วก็เพื่อกลบเกลื่อนความเศร้­าในใจของตัวเอง เพราะไม่ว่าจะทำอย่างไรเธอก็มีแฟนแล้ว

การตอบรับ
---------

เพลง "มันถูกอยู่แล้ว" ติดอันดับสูงสุด 8 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 8 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "มันถูกอยู่แล้ว" เพลงที่คนเหงาควรฟัง จากสิงโต นำโชค
2. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันเสาร์ที่ 16 เมษายน 2559". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-24. สืบค้นเมื่อ 2016-06-18.
**ราชันแห่งแผ่นดิน** เป็นชื่อของเพลงเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่พระองค์ทรงเจริญพระชนมพรรษา 84 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดย หม่อมราชวงศ์จิราคม กิติยากร และศิลปิน นักร้อง นักแสดง 35 คน

ที่มาของเพลง
------------

บทเพลง ราชันแห่งแผ่นดิน มีศิลปิน นักร้อง นักแสดง มากกว่า 35 คน ร่วมกันแสดงพลังอันยิ่งใหญ่
เนื่องด้วยในวโรกาสปีมหามงคลเฉลิมฉลองปีแห่งการครบรอบพระชนมายุ 84 พรรษาแห่งองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว วโรกาสปีมหามงคลเฉลิมฉลองปีแห่งการครบรอบพระชนมายุ 80 พรรษาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตต์ พระบรมราชินีนาถ และวโรกาสปีมหามงคลเฉลิมฉลองปีแห่งการครบรอบพระชนมายุ 60 พรรษาในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช 
จึงถือเป็นช่วงเวลาสำคัญที่พสกนิกรชาวไทยจะร่วมกันจัดกิจกรรมที่น้อมนำดวงใจไทยทั้งหลายทั้งปวงเพื่อสรรเสริญพระราชกรณียกิจและพระนามของทั้ง 3 พระองค์ให้ก้องทั่วแผ่นดินไทย ซึ่งถือเป็นภาระกิจในการเสริมสร้างความรักภักดีต่อสถาบันสูงสุดของไทย
มูลนิธิร่วมร้อยใจไทย โดยมี หม่อมราชวงศ์จิราคม กิติยากร เป็นประธานกิตติมศักดิ์ ได้ร่วมมือกับองค์กรภาคสังคมและหน่วยงานต่างๆ เพื่อสร้างสรรค์โครงการอันที่จะแสดงถึงความจงรักภักดีของคนไทยต่อสถาบันสูงสุด และสร้างการมีส่วนร่วมของสังคมในทุกภาคส่วน น้อมนำมาร่วมกันจัดกิจกรรมที่จะแสดงออกให้เห็นถึงความพร้อมเพรียงและความจงรักภักดีที่จะเริ่มในเด็ก เยาวชน และขยายสู่พี่น้องประชาชนทั้งประเทศต่อไป
โดยโครงการนี้ทางมูลนิธิร่วมร้อยใจไทย ดำเนินการผลิตและจัดทำ CD และ VCD บทเพลงเฉลิมพระเกียรติ โดยจะจัดจำหน่ายและนำรายได้หลังจากหักค่าใช้จ่ายแล้วขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายโดยเสด็จพระราชกุศลตามพระราชอัธยาศัย

ผู้มีส่วนร่วมแต่งเพลง
---------------------

* วิทย์ มหาชน
* สถิตย์พงษ์ สถาพร
* ว.วิทยา
* จเด็ด ดวงมาลา
* อ้วน นครชัยศรี

คณะผู้จัดทำดนตรี
----------------

* เศกพล อุ่นสำราญ (โก้ Mr.Saxman)
* กรมดุริยางค์ทหารบก

ผู้ขับร้องเพลงประสานเสียง
-------------------------

* คณะนักร้องประสานเสียง 4 เหล่าทัพ
* วิระ บำรุงศรี

ผู้ขับร้องเพลง ราชันแห่งแผ่นดิน
-------------------------------

1. หม่อมราชวงศ์จิราคม กิติยากร
2. ชินกร ไกรลาศ
3. เอกราช สุวรรณภูมิ
4. พรศักดิ์ ส่องแสง
5. มยุรี พันธนาม (ดาว มยุรี)
6. ทิพย์วัลย์ ปิ่นภิบาล
7. น้ำฝน ณัฐมณฑน์
8. อิทธิพล เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา (เวสป้า)
9. สบชัย ไกรยูรเสน (ฟอร์ด)
10. ภุชิสสะ ศุภธนพัฒน์ (บิ๊ก)
11. ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ (ต๊อก)
12. นรินทร ณ บางช้าง (Version 1)
13. ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา (อู๋) (Version 2)
14. ภัทราริน ยอดกมล (แอ)
15. ปฏิวัติ เรืองศรี (แซ้งค์)
16. ณัฐรัฐ โมริส เลอกรอง (ณัฐ)
17. เชษฐวุฒิ วัชรคุณ (บ๊วย)
18. สาวิกา ไชยเดช (พิ้งกี้)
19. คงกะพัน แสงสุริยะ (หนุ่ม)
20. อารักษ์ อมรศุภศิริ (เป้)
21. ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร (โต๋)
22. ไอยวริญท์ โอสถานนท์ (ซาม)
23. เขมนิจ จามิกรณ์ (แพนเค้ก)
24. มนัสวิน นันทเสน (ติ๊ก ชิโร่)
25. คืนสิทธิ์ สุวรรณวัฒกี (ปุ้ย)
26. สุเทพ โพธิ์งาม (เทพ โพธิ์งาม)
27. พิเชษฐ์ เอี่ยมชาวนา (โย่ง เชิญยิ้ม)
28. ไชยา มิตรชัย (เอ)
29. นันทรัตน์ ชาวราษฎร์ (ตรี)
30. สุกัญญา มิเกล
31. สุทธิกานต์ หวังเจริญทวีกุล
32. เขตต์ ฐานทัพ
33. ทีมนักแสดงจากภาพยนตร์ มึงกู เพื่อนกันจนวันตาย

ดูเพิ่ม
-------

* พระแม่ของแผ่นดิน
* มูลนิธิร่วมร้อยใจไทย
* โครงการเทิดไท้องค์ราชัน ร่วมร้อยดวงใจถวายพ่อของแผ่นดิน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ความรู้สึกและ MV เพลง ราชันแห่งแผ่นดิน
* MV เพลงเทิดพระเกียรติ ราชันแห่งแผ่นดิน Version 1 จากยูทูบ
* MV เพลงเทิดพระเกียรติ ราชันแห่งแผ่นดิน Version 2 จากยูทูบ
**วิลเลียม ดอบิกนี, เอิร์ลแห่งลินคอล์นที่ 1 และ เอิร์ลแห่งแอรันเดลที่ 1** (อังกฤษ: William d'Aubigny, 1st Earl of Lincoln and 1st Earl of Arundel)(ประมาณ ค.ศ. 1109 - 12 ตุลาคม 1176) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ **วิลเลียม เดาล์บินี** **วิลเลียม เดอ อัลบินี** และ **วิลเลียม เดอ อัลบินีที่ 2** เป็นขุนนางอังกฤษ เขาเป็นลูกชายของวิลเลียม ดอบิกนี และ เมาด์ บิกอด ลูกสาวของโรเจอร์ บิกอด, เอิร์ลแห่งนอร์ฟอล์กที่ 1

การแต่งงานและบุตร
-----------------

วิลเลียม ดอบิกนีเป็นบุคคลสำคัญของตระกูลของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ หลังจากที่พระเจ้าเฮนรีที่ 1 เสียชีวิต วิลเลียมได้แต่งงานกับหม้ายของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 สมเด็จพระราชินีอเดลีซา และมีบุตรด้วยกันดังนี้

* วิลเลียม ดอบิกนี เอิร์ลแห่งแอรันเดลที่ 2 (เสียชีวิต 24 ธันวาคม ค.ศ. 1193)
* เรย์นอร์ ดอบิกนี
* เฮนรี ดอบิกนี
* เจฟฟรีย์ ดอบิกนี
* อลิซ ดอบิกนี
* โอลิเวีย ดอบิกนี
* แอกาธา ดอบิกนี

รายการอ้างอิง
-------------

1. ↑  Cawley, chap. 1.A.

| ก่อนหน้า |  | วิลเลียม ดอบิกนี เอิร์ลที่ 1 แห่งแอรันเดิล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| บรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษ |
| **New creation** | **เอิร์ลแห่งลินคอล์น**1141–1143 | สมัยต่อมา**วิลเลียม เดอ รอแมร์** |
| **เอิร์ลแห่งแอรันเดล**c. 1143 – 1176 | สมัยต่อมา**วิลเลียม ดอบิกนี** |
**ราชวงศ์บารักไซ** (ปาทาน: بارکزایی , "บุตรแห่งบารัก") เป็นราชวงศ์ที่ปกครองอัฟกานิสถาน ระหว่างปี พ.ศ. 2366 ถึง พ.ศ. 2516 สถาปนาโดย ดอส โมฮัมหมัด ข่าน หลังจากราชวงศ์ดูร์รานี ของ อาเหม็ด ชาห์ ดูร์รานี เสื่อมอำนาจลง และสิ้นสุดลงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ในรัชสมัย พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์

ในช่วงเริ่มต้นของการปกครองภายใต้ ราชวงศ์บารักไซ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2366 ชาวอัฟกันสูญเสียดินแดน หุบเขาเปชาวาร์ ให้แก่ กองทัพซิกข์คัลซา ของ รันจิต ซิงห์ ใน ยุทธการนาวเชรา ซึ่งกองกำลังอัฟกานิสถานได้รับการสนับสนุนจาก อาซิม ข่าน พระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ ดอส โมฮัมหมัด ข่าน ระหว่างยุคราชวงศ์บารักไซ อัฟกานิสถานสูญเสียอาณาเขตมากมาย ทางตอนใต้และตะวันออกถูกยึดครองโดย อังกฤษ ทางตะวันตกถูกยึดครองโดย เปอร์เซีย และทางตอนเหนือถูกยึดครองโดย รัสเซีย และยังมีความขัดแย้งมากมายในอัฟกานิสถาน เช่น สงครามแองโกล-อัฟกันครั้งใหญ่สามครั้ง และ สงครามกลางเมืองในปี พ.ศ. 2471–2472

ประวัติ
-------

ราชวงศ์บารักไซเป็นสายของผู้ปกครองอัฟกานิสถานในศตวรรษที่ 19 และ 20 หลังจากการล่มสลายของ ราชวงศ์ดูร์รานี ในปี พ.ศ. 2366 ความโกลาหลได้ครอบงำ จักรวรรดิอัฟกัน ของ อาห์หมัด ชาห์ ดูรานี พระราชโอรส ของ ทิมูร์ ชาห์ ต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจสูงสุด จักรวรรดิอัฟกันสิ้นสุดการเป็น รัฐชาติ และสลายตัวเป็นแคว้นเล็ก ๆ ที่กระจัดกระจายเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ดอส โมฮัมหมัด ข่าน ชิงตำแหน่ง สุลต่าน โมฮัมหมัด ข่าน พระอนุชาของพระองค์ในปี พ.ศ. 2366 หลังจากนั้น ดอส โมฮัมหมัด ข่าน ก็ทรงสถาปนาราชวงศ์บารักไซ ขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2380 จากนั้น ลูกหลาน ของพระองค์ก็ขึ้นปกครองโดยตรงจนถึงปี พ.ศ. 2472 อมานุลเลาะห์ ทรงสละราชสมบัติให้ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ โมฮัมเหม็ด นาดีร์ ชาห์ ราชสกุลย่อยที่ โดดเด่น และทรงพลังที่สุดของราชวงศ์บารักไซ คือ โมฮัมหมัดไซ ซึ่งได้ปกครองอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2366–2516

อ้างอิง
-------

1. ↑  Martin, Mike (2014). *An Intimate War: An Oral History of the Helmand Conflict, 1978–2012*. Oxford University Press. p. 321. ISBN 978-0199387984. สืบค้นเมื่อ 26 July 2016. In Pushtun folklore, Barak, Alak and Popol were brothers who went their separate ways to found tribes in their own namesake with the addition of the—zai (son of) suffix, for example, Barakzai.
2. ↑  "Afghanistan". *CIA*. สืบค้นเมื่อ 25 August 2010.
**"มันเป็นใคร (Alright)"** เป็นซิงเกิลของวงโพลีแคต ในปี พ.ศ. 2558 จากอัลบั้ม 80 KISSES ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและเรียบเรียงโดย รัตน จันทร์ประสิทธิ์ ออกจำหน่ายและมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 สังกัดค่ายเพลงสมอลล์รูม

ในส่วนของมิวสิควิดีโอเพลง "มันเป็นใคร" (Alright) กำกับโดยพี่รุ่ง บอสใหญ่ของค่าย เป็นผู้ควบคุมทั้งภาพและเสียง เฟ้นหาสถานที่ในการถ่ายทำ ให้ตอบโจทย์กับแนวเพลง 80’ ได้อย่างลงตัว เราจะได้เห็นภาพบรรยากาศของดาดฟ้ากลางเมืองในมุมใหม่ๆ การตกแต่งห้องที่มีความคลาสสิค คอสตูมนักแสดงในแบบวินเทจ บวกกับการแสดงของตัวละครที่เป็นธรรมชาติและดูสมจริง และมี ยิ้ม-ประวิทย์ ฮันสเตน และแต้ว-ณฐพร เตมีรักษ์ มาแสดงในมิวสิควิดีโอ

การตอบรับ
---------

เพลง **"มันเป็นใคร (Alright)"** ได้ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 8 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 1 |
| Joox Top 100 Chart | 13 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 23 |
| คลิก ไอคอนนิค ชาร์ตท็อป 20 | 13 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 29 พฤศจิกายน 2558[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ชาร์ตเพลงสุดฮิตจากคลื่น 97.5 FM SEED CHART TOP 20 วันที่ 10 มกราคม 2558[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑
4. ↑  CLICK ICONIC CHART : 9 JANUARY 2016
**ทะเลสาบคาเยิงเดอ** (คาซัค: Қайыңды көлі / Qaiyñdy kölı; แปลว่า "ทะเลสาบต้นเบิร์ช" หรือ "ดินถล่ม") เป็นทะเลสาบความยาว 400 เมตรในประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ห่างจากนครอัลมาเตอไปทางทิศตะวันออก 129 กิโลเมตร ที่ระดับความสูง 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล มีความลึกที่จุดลึกสุดอยู่ที่ 30 เมตร

ทะเลสาบคาเยิงเดอตั้งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติหมู่ทะเลสาบโกลซัย เกิดจากการถล่มครั้งใหญ่ของหินปูนซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวในปี 1911 หินที่ถล่มลงมาได้ปิดกั้นและทำให้เกิดแอ่งน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำจากแม่น้ำบนภูเขา น้ำในทะเลสาบมีสีเขียวแกมน้ำเงินซึ่งเป็นผลจากสารประกอบในหินปูน

ภายในทะเลสาบเต็มไปด้วยลำต้นสปรูซเอเชีย (*Picea schrenkiana*) ที่โผล่พ้นผิวน้ำในทะเลสาบ น้ำที่เย็นของทะเลสาบช่วยคงสภาพลำต้นของต้นไม้เหล่านี้ซึ่งมีตะไคร่และพืชน้ำอื่น ๆ ขึ้นปกคลุม นอกจากนี้แล้ว ทะเลสาบยังเป็นที่รู้จักจากกิจกรรมดำน้ำแข็งและตกปลาเทราต์ในฤดูหนาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The incredible underwater Kazakh forest". *euronews*. 30 October 2017.
2. ↑  "Armchair Traveler: The mysterious sunken forest in Lake Kaindy". *www.digitaljournal.com*. 15 March 2016.
3. ↑  "The Sunken Forest of Lake Kaindy". *www.amusingplanet.com*.
4. ↑  Picone, Kiri (11 February 2014). "Lake Kaindy: Kazakhstan's Submerged Forest". *All That's Interesting*.
5. ↑  "Lake Kaindy - Unique Places in Kazkhstan". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-02. สืบค้นเมื่อ 2022-11-06.
**ทะเลสาบคานาส** (อังกฤษ: Kanas Lake, Kanasi Lake) หรือ **คานาซือ** (จีน: 喀纳斯湖; พินอิน: *Kānàsī Hú*) หรือ **ฮานาซือ** (哈纳斯) ในภาษาจีน เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่อยู่ท่ามกลางวงโอบล้อมของเทือกเขาอัลไต มีพื้นที่กว่า 2,000 ตารางกิโลเมตร โดยอยู่บริเวณตอนเหนือสุดของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ อยู่ระหว่างพรมแดนจีนกับคาซัคสถาน โดยคำว่า "คานาส" เป็นภาษามองโกล แปลว่า "ทะเลสาบท่ามกลางขุนเขา"

ทะเลสาบคานาสเป็นทะเลสาบทรงรีอยู่เหนือระดับน้ำทะเลถึง 1,370 เมตร มีโค้งใหญ่ ๆ รวม 6 แห่ง ยาวรวมทั้งสิ้น 24 กิโลเมตร นอกจากนี้แล้ว ทะเลสาบคานาสยังถือว่าเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่มีความลึกที่สุดในโลกอีกด้วย โดยจุดที่ลึกที่สุดนั้นอยู่บริเวณโค้งที่ 2 มีความลึกราว 188 เมตร หรือเทียบเท่ากับตึกราว 60 ชั้น

ทะเลสาบแห่งนี้ มีฉายาว่า "ทะเลสาบเปลี่ยนสี" ด้วยเหตุที่เมื่อสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง สีของน้ำในทะเลสาบก็จะเปลี่ยนตาม กล่าวคือ ในวันท้องฟ้าสดใสน้ำในทะเลสาบแห่งนี้จะเป็นสีเขียวครามเข้ม ในวันครึ้มฟ้าครึ้มฝน น้ำในทะเลสาบจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเทา และในช่วงฤดูร้อนที่อุณหภูมิเพิ่มขึ้นสูงน้ำในทะเลสาบก็จะสะท้อนออกมาเป็นสีเขียวครามขุ่น 

นอกจากนี้แล้ว รอบ ๆ ทะเลสาบคานาสยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ ด้วยมีความหลากหลายของพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์มากมาย มีสัตว์หายากหลายชนิดที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ เช่น หมีสีน้ำตาล (*Ursus arctos*), แมวป่าลิงซ์ยูเรเซีย (*Lynx lynx*), เสือดาวหิมะ (*Uncia uncia*) เป็นต้น

ทะเลสาบคานาสยังเป็นสถานที่ ๆ มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในห้วงลึกสุดของทะเลสาบเช่นเดียวกับ สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ ของทะเลสาบเนสส์ ในสก็อตแลนด์อีกด้วย โดยเป็นความเชื่อของชาวถูหว่าซึ่งเป็นชนพื้นเมืองที่นั่น ที่เชื่อว่า สัตว์ประหลาดตัวนี้ คือ ปลาไทเมน (*Hucho taimen*) ปลาจำพวกแซลมอนขนาดใหญ่ ที่มีสีแดงก่ำ แต่ก็เชื่อว่าสัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบนี้ได้ลากเอาสัตว์เลี้ยงจำพวก วัว ควาย แพะ แกะและม้า ของชาวบ้านลงไปกินในน้ำด้วย ด้วยการสำรวจของนักสำรวจกลุ่มหนึ่งในช่วงทศวรรษที่ 80 พบโครงกระดูกที่สมบูรณ์ของสัตว์เหล่านี้ที่ก้นทะเลสาบ ซึ่งต่อมาได้มีการพิสูจน์ความจริงโดยสถานีโทรทัศน์ CCTV ของจีน ด้วยการจับภาพ พบว่าเป็นฝูงปลาไทแมนขนาดใหญ่ แต่ถึงอย่างไรความเชื่อในเรื่องสัตว์ประหลาดนี้ก็ยังคงมีอยู่

ได้รับการจัดระดับโดยคณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งประเทศจีนสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA เมื่อปี 2551

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาไทแมน

อ้างอิง
-------

* จดหมายจากซินเกียง : สวรรค์นาม 'คานาส' (จบ)[*ลิงก์เสีย*]จากผู้จัดการออนไลน์

1. ↑  "AAAAA Scenic Areas\_National Tourism Administration of The People's Republic of China". *web.archive.org*. 2014-04-04. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-04. สืบค้นเมื่อ 2022-03-09.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทะเลสาบคานาส
* วิดีโอคลิปสัตว์ประหลาดในทะเลสาบ โดย CCTV

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เช็กเกีย

 |