recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**โรเจอร์ ฮันต์** (อังกฤษ: Roger Hunt; 20 กรกฎาคม 1938 – 27 กันยายน 2021) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นเป็นกองหน้าให้แก่ทีมลิเวอร์พูล, โบลตันวอนเดอเรอส์, เฮลเลนิก และทีมชาติอังกฤษ

11 ปีกับลิเวอร์พูล เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของสโมสรด้วยจำนวน 286 ประตู จนกระทั่งถูกเอียน รัช ทำลายสถิติ อย่างไรก็ตาม ฮันต์ยังคงเป็นเจ้าของสถิติผู้ทำประตูสูงสุดในลีกของลิเวอร์พูลด้วยจำนวน 244 ประตูจนถึงทุกวันนี้ ภายใต้การคุมทีมของบิลล์ แชงคลี ฮันต์คว้าแชมป์ลีกดิวิชัน 1 2 สมัยและเอฟเอคัพ 1 สมัย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1964 เขายังยิงประตูแรกในรายการ *แมตช์ออฟเดอะเดย์* ของบีบีซีอีกด้วย ฮันต์ได้รับการยกย่องให้เป็น 1 ในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลิเวอร์พูล แฟน ๆ ของสโมสรขนานนามฮันต์ว่า *เซอร์โรเจอร์* เขาอยู่ในอันดับที่ 13 ของ *100 ผู้เล่นผู้เขย่าเดอะค็อป* ซึ่งเป็นการสำรวจความคิดเห็นของแฟน ๆ อย่างเป็นทางการ

ฮันต์เป็นสมาชิกของทีมชาติอังกฤษชุดคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1966 ภายใต้การคุมทีมของอัลฟ์ แรมซีย์ โดยลงเล่นให้อังกฤษทั้งหมด 6 นัด ยิงได้ 3 ประตู

ระดับสโมสร
----------

### เริ่มต้นอาชีพ

ฮันต์เกิดในเกลซบรี แลงคาสเชอร์ ฮันต์เล่นให้แก่สโมสรครอฟต์ยูธคลับ สต็อกตันฮีธ และดิไวซิสทาวน์ในช่วงที่เขาเติบโต

### ลิเวอร์พูล

เขาเซ็นสัญญากับลิเวอร์พูลโดยผู้จัดการทีมในขณะนั้นคือฟิล เทย์เลอร์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1958 โดยย้ายมาจากสต็อกตันฮีธ ฮันต์เปิดตัวและยิงประตูแรกของเขากับสโมสรเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1959 ในการแข่งขันดิวิชัน 2 ที่แอนฟีลด์กับสกันทอร์ปยูไนเต็ด ฮันต์ทำประตูได้ในนาทีที่ 64 ให้หงส์แดงชนะ 2–0 ประตูนี้เป็นประตูแรกในหลาย ๆ ประตู เขาทำประตูให้สโมสรไปแล้ว 286 ประตู โดยเป็นประตูในลีก 244 ประตู ซึ่งยังคงเป็นสถิติของสโมสรจนถึงทุกวันนี้

ฮันต์ (ขวา) และเอียน เซนต์จอห์น คู่หูกองหน้าของเขาในทีมลิเวอร์พูลเมื่อ ค.ศ. 1966
หลังจากที่บิลล์ แชงคลี เข้ามาแทนที่เทย์เลอร์ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน แชงคลีและทีมงานฝึกสอน "เดอะบูตรูม" ของเขาได้ลงมือขายและปล่อยผู้เล่นที่ไม่ได้ใช้ 24 คนออกจากสโมสร อย่างไรก็ตาม ฮันต์ยังคงอยู่ในทีมเป็นปัจจัยสำคัญและเป็นผู้เล่นหลักในความสำเร็จของหงส์แดงในคริสต์ทศวรรษ 1960

อ้างอิง
-------

1. ↑  Being north of the River Mersey, Glazebury was in Lancashire before 1 April 1974.
2. ↑  "'Gentleman, modest and one of Liverpool's greatest'". *BBC Sport*.
3. ↑  "Liverpool FC mourns passing of Roger Hunt". LiverpoolFC. สืบค้นเมื่อ 28 September 2021.
4. ↑  "Reuben Bennett career profile on www.qosfc.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-10. สืบค้นเมื่อ 2023-06-09.
**perma.cc** เป็นบริการเก็บเว็บถาวรสำหรับการอ้างอิงทางกฎหมายและทางวิชาการที่ก่อตั้งโดย Harvard Library Innovation Lab ในปี 2556 

perma.cc ถูกสร้างขึ้นหลังการศึกษาพบว่า มีลิงก์เสียอยู่เป็นจำนวนมากทั้งในเอกสารทางวิชาการและข้อคิดเห็นทางกฎหมาย ด้วยการจัดเก็บสำเนาของแหล่งข้อมูลที่ถูกเชื่อมโยงไปหา และสร้างลิงก์ถาวร (เพอร์มาลิงก์) ให้กับพวกมัน perma.cc ต้องการที่จะทำให้วรรณกรรมวิชาการและกฎหมายจากคดีพิพาท (เคสลอว์) นั้นสามารถถูกตรวจสอบได้ในระยะเวลาที่ยาวนานขึ้น การบริหาร perma.cc นั้นดำเนินงานโดยเครือข่ายห้องสมุดวิชาการและห้องสมุดภาครัฐ 

ในปี 2559 มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้รับทุน 700,000 ดอลลาร์จากสถาบันเพื่อพิพิธภัณฑ์และบริการห้องสมุด สำหรับขยายการพัฒนา perma.cc 

perma.cc มี API สำหรับฟังก์ชันต่างๆ เช่นการเพิ่มหรือลบหน้าเว็บ perma.cc เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่าย Memento ดังนั้นหน้าเว็บสามารถทั้งหมดจะสามารถถูกค้นหาได้ (ตาม URL) โดยใช้ Memento API

ดูเพิ่ม
-------

* Archive.is
* การเก็บรักษาดิจิทัล
* ลิงก์เสีย
* เวย์แบ็กแมชชีน
* WebCite

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* แผนฉุกเฉิน

1. ↑  Chant, Ian. "Perma.cc Aims to Bring Staying Power to Online Legal Citations". *Library Journal*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2013. สืบค้นเมื่อ 6 February 2015.
2. ↑  Phillips, Matt. "Perma.cc". *Harvard Library Innovation Lab Blog*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 September 2013. สืบค้นเมื่อ 6 February 2015.
เกล็ดขนมปัง
**เกล็ดขนมปัง** หรือ **ปังโกะ** (ญี่ปุ่น: パン粉; โรมาจิ: *panko*) เป็นส่วนผสมสำหรับ ทำอาหาร ที่ทำโดยการบดขนมปัง ให้เป็นผง ใช้สำหรับโรยใส่ ทำเป็นแป้งชุบของทอด โดยเฉพาะคัตสึ

การทำ
-----

ในประเทศญี่ปุ่นจะใช้เกล็ดขนมปังดิบที่สร้างจากขนมปังแผ่น เป็นที่นิยมและกลายเป็นกระแสหลักเนื่องจากเหมาะสำหรับใช้ในโยโชกุ ที่ใช้ทงกัตสึและอาหารทอด เมื่อใช้เกล็ดขนมปังดิบในการทอด ความชื้นที่มีอยู่ในเกล็ดขนมปังขนาดใหญ่ในน้ำมันที่ใช้ทอดจะถูกแทนที่ด้วยน้ำมันอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เนื้อสัมผัสกรอบและเบาเนื่องจากปฏิกิริยาของฟองอากาศละเอียด วิธีการนี้กลายเป็นที่นิยม และเกิดเป็นอาหารญี่ปุ่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เช่น เอบิฟราย ทงกัตสึ และ โครกเกะ

เนื่องจากเกล็ดขนมปังดิบนั้นยากต่อการเก็บรักษา จึงมีการสร้างเกล็ดขนมปังแห้งหยาบขึ้นโดยการทำให้แห้งเพื่อปรับปรุงการเก็บรักษา เกล็ดขนมปังที่จำหน่ายทั่วไปในญี่ปุ่นเป็นประเภทนี้ ขึ้นอยู่กับวิธีการอบขนมปังของวัตถุดิบ มีเกล็ดขนมปังอบในเตาอบ เช่นเดียวกับขนมปังทั่วไป เกล็ดขนมปังแบบคั่ว ที่อบโดยใช้ไฟฟ้ากระแสสลับกับแป้งโดยตรง (ขนมปังไฟฟ้า) และหัวเชื้อที่เติมแทนยีสต์ ถูกแบ่งออกเป็นเกล็ดขนมปังที่ยืดออกแบนราบ และอบด้วยความถี่สูง นอกจากนี้ เกล็ดขนมปังสีที่ทำจากขนมปังใส่สียังใช้เพื่อทำให้สีทอดดูดีขึ้น สำหรับใช้ในเชิงพาณิชย์

ภาพ
---

* เกล็ดขนมปังแบบยุโรปดั้งเดิมที่ทำโดยเอาขนมปังแข็งตากแห้งเกล็ดขนมปังแบบยุโรปดั้งเดิมที่ทำโดยเอาขนมปังแข็งตากแห้ง
* เกล็ดขนมปังของสวีเดนเกล็ดขนมปังของสวีเดน
* ทงกัตสึซึ่งทำจากเกล็ดขนมปังทงกัตสึซึ่งทำจากเกล็ดขนมปัง
* โครกเกะโครกเกะ
* เอบิฟรายเอบิฟราย
* อาจิฟรายอาจิฟราย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "『食彩の王国』". *tv asahi （ウェブサイト）*. テレビ朝日. สืบค้นเมื่อ 2012-02-18.：『食彩の王国』 第413回「パン粉」 2月18日放送回（紹介記事は「食材のリスト」経由で閲覧可能）。
2. ↑  全国パン粉工業協同組合連合会パン粉のおはなし
**เก้งยักษ์** (อังกฤษ: Giant muntjac; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Muntiacus vuquangensis*) มีรูปร่างหน้าตาคล้ายเก้งธรรมดา (*M. muntjac*) แต่มีขนาดลำตัวใหญ่กว่ามาก สีขนตามลำตัวมีหลากหลาย ทั้งสีน้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลดำ มีเขาเฉพาะตัวผู้ มีลักษณะเด่นคือ เขามีขนาดใหญ่ บางตัวอาจมีกิ่งเขาถึง 3 กิ่ง บางตัวอาจมีแค่ 2 โคนเขาหนากว่าโคนเขาของเก้งธรรมดา 

เก้งยักษ์ถือเป็นสัตว์ป่าลึกลับที่ไม่ค่อยปรากฏตัวจึงมีข้อมูลทางวิชาการน้อยมาก แม้แต่รูปถ่ายก็ยังไม่เคยมี จนกระทั่งกลางปี ค.ศ. 2008 ที่เวียดนามสามารถใช้กล้องวงจรปิดจับภาพเก้งยักษ์ขณะหากินในเวลากลางคืนได้เป็นครั้งแรกในโลก 

พบว่ามีการกระจายพันธุ์อยู่ในพรมแดนระหว่างลาว เวียดนาม และกัมพูชา ออกหากินทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน คาดว่าคงกินอาหารจำพวกเดียวกับเก้งทั่วไป ชาวพื้นเมืองที่เก้งยักษ์อาศัยอยู่มักล่าได้ในป่าดิบชื้นและป่าดิบแล้ง หรือป่าผสมผลัดใบ ในพื้นที่ที่มีความสูงประมาณ 800 เมตรจากระดับน้ำทะเล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Timmins, R. J. Duckworth, J. W. & Long, B. (2008). *Muntiacus vuquangensis*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 5 April 2009. Database entry includes a brief justification of why this species is of endangered.
2. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก. สำนักงานประเทศไทย, 2543. 256 หน้า. หน้า 130. ISBN 974-87081-5-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2008-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**คะเนะโกะ อิเกะดะ** (ญี่ปุ่น: 池田香峯子; โรมาจิ: *Ikeda Kaneko*) เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 เป็นภรรยาของ ดร.ไดซาขุ อิเคดะ ประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล ปัจจุบันคาเนโกะดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายผู้ใหญ่หญิงกิตติมศักดิ์ของสมาคมสร้างคุณค่า และเป็นหัวหน้าฝ่ายสตรีกิตติมศักดิ์ของสมาคมโซคา งัคไก สากล

ประวัติ
-------

เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ปีโชวะที่ 7 บิดาชื่อ ชิเงจิ ชิราขิ มารดาชื่อ ชิสึโกะ ชิราขิ มีพี่น้อง 4 คนได้แก่

* 1.โยชิ ชิราขิ
* 2.ฟุมิโอะ ชิราขิ
* 3.คาเนะ ชิราขิ(ตัวเอง)
* 4.ชูจิ ชิราขิ

เข้าศรัทธาในพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน
----------------------------------------

การเข้าเป็นสมาชิกเริ่มจากการตัดสินใจของชิสึโกะ ผู้เป็นมารดา เนื่องจากมารดาได้ป่วยโรคหลอดเลือดอุดตัน ต่อมาได้รับการชักชวนคิดอยู่ประมาณ 1 ปีก็ได้เข้าศรัทธา ทุกคนในครอบครัวก็ได้เข้าศรัทธาพร้อมกัน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 นอกจากนั้นยังได้จัดประชุมที่บ้าน ได้มีโอกาสพบจึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านแรก

แต่งงาน
-------

แต่งงานกับ ไดซาขุ อิเคดะ ซึ่งเป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่าด้วยกัน แต่งงานเมื่อวันที่3 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 หลังจากโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่2 เข้ารับตำแหน่ง 1 ปี โจเซอิ โทดะ ได้เติมคำว่า โกะ ให้ข้างหลัง และให้หนังสือธรรมนิพนธ์ฉบับรวมเล่มของพระนิชิเรนไดโชนิน โดยเขียนกำกับไว้ว่า ภายในภาพลักษณ์ที่อ่อนโยนดุจแสงจันทร์ ซ่อนจิตใจที่เข้มแข็งของธรรมมหัศจรรย์ไว้

รางวัลและเกียรติยศ
------------------

ได้รับรางวัลดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยทั่วโลก 6 แห่งเช่น มหาวิทยาลัยฟลอเลส ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของอาร์เจนตินา และได้รับรางวัลพลเมืองกิตติมศักดิ์จากเมืองต่างๆมากกว่า 100 เมืองทั่วโลก

อ้างอิง
-------

* ท่วงทำนองชีวิตของคาเนโกะ,สร้างคุณค่า,2553

| * ด
* ค
* ก
สมาคมสร้างคุณค่า |
| --- |
| นายกสมาคมในอดีต | 
* สึเนะซะบุโระ มะกิงุชิ
* โจะเซ โทะดะ
* ไดซะกุ อิเกะดะ
* ฮิโระชิ โฮโจ
* เอโนะซุเกะ อะกิยะ

 |  |
| ผู้บริหารปัจจุบัน | 
* ไดซะกุ อิเกะดะ (ประธานกิตติมศักดิ์)
* มิโนะรุ ฮะระดะ (นายกสมาคม)
* มะซะกิ ซะกิ (ผู้แทนนายกสมาคม)
* ฮิโระมะซะ อิเกะดะ (รองนายกสมาคม)
* คะเนะโกะ อิเกะดะ (หัวหน้าสตรีอาวุโสกิตติมศักดิ์)

 |
| สมาชิก | 
* ยุวชนชาย
* ยุวชนหญิง
* ผู้ใหญ่ชาย
* ผู้ใหญ่หญิง

 |
| องค์กรเพื่อสันติภาพ | 
* สถาบันโทดะเพื่อสันติภาพโลกและวิจัยทางการเมือง

 |
| องค์กรเพื่อวัฒนธรรม | 
* สมาคมดนตรีเพื่อประชาชน (มิน-ออน)

 |
| องค์กรเพื่อการศึกษา | 
* สมาคมสร้างคุณค่าเพื่อการศึกษา

 |
| มหาวิทยาลัย | 
* มหาวิทยาลัยโซคา ญี่ปุ่น
* มหาวิทยาลัยโซคา อเมริกา
* วิทยาลัยสตรีโซคา

 |
| โรงเรียน | 
* โรงเรียนมัธยมโซคา โตเกียว
* โรงเรียนมัธยมโซคา คันไซ
* โรงเรียนประถมโซคา โตเกียว
* โรงเรียนประถมโซคา คันไซ
* โรงเรียนอนุบาลโซคา ซัปโปโร

 |
| พิพิธภัณฑ์ | 
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะโตเกียวฟูจิ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะฟูจิ

 |
| สิ่งพิมพ์ | 
* หนังสือพิมพ์เซเกียว

 |
| เครือข่าย | 
* สมาคมสร้างคุณค่าสากล
* สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย

 |
| รางวัล | 
* รายชื่อรางวัลเกียรติยศนานาชาติของไดซาขุ อิเคดะ
* รายชื่อรางวัลทางการศึกษานานาชาติของไดซาขุ อิเคดะ

 |
อาณาบริเวณประเทศในข้อตกลงเขตการค้าเสรีอาเซียน-จีน
**เขตการค้าเสรีจีน-อาเซียน** เป็นเขตการค้าเสรีที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในโลก ซึ่งเป็นการตกลงในลักษณะพหุพาคี ซึ่งแตกต่างจากเขตการค้าเสรีไทย-จีน ที่เป็นการตกลงแบบทวิภาคี โดยทั้งนี้เขตการค้าเสรีจีน-อาเซียน ได้มีข้อตกลงการขอยกเลิกภาษีนำเข้าและข้อจำกัดทางการค้าระหว่างสมาชิกในอาเชียนกับประเทศจีน

กรอบข้อตกลง
-----------

* แต่ละประเทศจะต้องลดภาษีเหลือ 0 -5 % ภายใน 1 กรกฎาคม 2548 โดยมีจำนวนรายการไม่น้อยกว่า 40 % อยู่ในรายการสินค้าปกติ
* แต่ละประเทศจะต้องลดภาษีเหลือ 0-5 % ภายใน 1 มกราคม 2550 โดยมีจำนวนรายการไม่น้อยกว่า 60 % อยู่ในรายการสินค้าปกติ
* แต่ละประเทศจะต้องยกเลิกภาษีระหว่างกันทุกรายการภายในวันที่ 1 มกราคม 2553 โดยสินค้า ไม่เกิน 150 รายการ สามารถยืดเวลาการลดภาษีไปจนถึงวันที่ 1 มกราคม 2555

สินค้าที่กลุ่มประเทศอาเซียนเปิดเสรีให้ประเทศจีน
-----------------------------------------------

สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ คอมพิวเตอร์ และไอที

สินค้าที่ประเทศจีนเปิดเสรีให้กลุ่มประเทศอาเซียน
-----------------------------------------------

พืชผัก-ผลไม้เมืองหนาว

ผลกระทบจากการเปิดเสรีทางการค้า
------------------------------

ผักและผลไม้ เป็นสินค้าเกษตรที่ได้รับผลกระทบด้านบวกและลบจากเอฟทีเอค่อนข้างชัดเจนโดยเฉพาะไทย-จีน เพราะจีนมีความได้เปรียบในการผลิตผักผลไม้กว่าไทยมาก และยังเป็นผู้ส่งออกผักและผลไม้รายใหญ่ในอันดับต้นๆของโลก หลังจากไทยได้ตกลงลดภาษีในสินค้าผักและผลไม้กับจีนในปี 2546 พบว่าการส่งออกสินค้าเกษตรกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มผักและผลไม้มากขึ้นกว่าในอดีต 
ในปี 2547 พบว่า ก่อนและหลังมีเอฟทีเอ การส่งออกผักขยายตัว 79% และผลไม้ 41% สาเหตุหลักเนื่องมาจากการขยายตัวอย่างมากของการส่งออกผักในกลุ่มมันสำปะหลัง และการส่งออกเพิ่มขึ้นในผลไม้เมืองร้อนจำพวก ลำไยสด ทุเรียนสด และมังคุด ขณะเดียวกัน การนำเข้าผักขยายตัวเพิ่มขึ้น 147% และการนำเข้าผลไม้ขยายตัว 142% โดยสินค้าที่มีสัดส่วนการนำเข้าสูง ได้แก่ กระเทียม เห็ดแห้ง แครอท และผลไม้เมืองหนาว เช่น แอปเปิ้ล ลูกแพร์ และควินซ์

ดูเพิ่ม
-------

เขตการค้าเสรีASEAN-จีน เก็บถาวร 2009-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ยุกตนันท์ จำปาเทศ.ผลกระทบจากการเปิดการค้าเสรี เกษตรกรจะเป็นอย่างไร, กรมส่งเสริมการเกษตร.เขตจตุจักร.กรุงเทพมหานคร. 2552
**เอนเทโลดอนท์** (มีสมญานามในหมู่นักวิทยาศาสตร์อเมริกันว่า หมูนรก - Hell pig หรือ หมูคนเหล็ก - Terminator pig) เป็นกลุ่มของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินทั้งพืชและสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เป็นญาติกับวงศ์ฮิปโปโปเตมัส (Hippopotamidae)และอันดับฐานวาฬและโลมา (Cetacea) [] ในอันดับสัตว์กีบคู่ (Artiodactyla) มีถิ่นอาศัยอยู่ทั่วป่าในเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ ระหว่างปลายสมัยอีโอซีน ถึง กลางสมัยไมโอซีนเมื่อ 37.2 ถึง 15.97 ล้านปีก่อนในยุคพาลีโอจีนและยุคนีโอจีน ขนาดใหญ่ที่สุดสูง 2.1 เมตร สมองมีขนาดเท่ากับกำปั้น กินพืชและเนื้อที่เน่าเปื่อยเป็นอาหาร

ลักษณะเฉพาะ
-----------

Entelodont เป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายหมูแต่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับSuidaeร่างกายเทอะทะและสั้น ขาเรียวยาว มีฟันครบทุกส่วน ทั้งฟันเขี้ยวขนาดใหญ่ ฟันตัดอันหนัก และฟันกรามแบบง่ายแต่ทรงพลัง ฟันเหล่านี้แสดงให้เห็นว่ากินได้ทั้งพืชและสัตว์เช่นเดียวกับหมูในปัจจุบัน มีกีบเท้าแยกออกจากกัน นิ้วเท้าสองนิ้วสัมผัสพื้นดิน อีกสองนิ้วเหลือเพียงร่องรอย เช่นเดียวกับสัตว์กีบเท้าคู่ชนิดอื่นๆ

ลักษณะที่เห็นได้ชัดที่สุดของสัตว์ชนิดนี้คือ ก้อนกระดูกอันหนักที่อยู่ด้านข้างของศีรษะทั้งสองข้าง บางก้อนอาจเป็นตัวยึดกล้ามเนื้อขากรรไกร บางก้อนจะมีขนาดใหญ่ในตัวผู้ ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจใช้ในการต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์

การดำรงชีวิต
------------

นักวิชาการสันนิษฐานว่า Entelodont น่าจะคอยติดตามฝูงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยุคก่อนประวัติศาสตร์เพื่อกินสัตว์ที่ตายแล้ว บางครั้งก็อาจฆ่าและกินสัตว์ขนาดใหญ่ที่ล้มป่วย พิการ บาดเจ็บ หรืออายุมากได้เช่นกัน แต่บางคนสันนิษฐานว่า Entelodont อาจสามารถฆ่าเหยื่อที่ยังแข็งแรงได้อย่างนักล่าที่แท้จริง

ตามความเข้าใจโดยทั่วไปนั้น Entelodont น่าจะมีกลิ่นสาบรุนแรงและส่งเสียงได้ดังเกินกว่าจะสามารถล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทุ่งหญ้าซึ่งมีความว่องไวได้ จึงมักเข้าใจกันว่าน่าจะเป็นสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์และสัตว์กินซากมากกว่า และยังสามารถล่าสัตว์ขนาดเล็กที่เชื่องช้าได้ เช่น งู นก เต่า เป็นต้น Entelodont น่าจะใช้เวลามากในการขับไล่นักล่าที่แท้จริงอย่าง Hyaenodon ให้ล่าถอยไปจากเหยื่อ ซึ่งอาจสามารถทำได้อย่างรวดเร็วมากขึ้นถ้าอยู่รวมกันเป็นฝูง

อ้างอิง
-------

1. ↑

* Video, images & sound
* เก็บถาวร 2008-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Entelodont Skeleton
* เก็บถาวร 2008-02-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เก็บถาวร 2004-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**คะแนนเสียงข้างมาก** (อังกฤษ: majority) หรือ (อังกฤษ: simple majority) ประกอบด้วยสมาชิกเกินกึ่งหนึ่งของสมาชิกทั้งหมด เปรียบได้กับคะแนนเสียงที่เหนือกว่า (plurality) ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยที่ใหญ่กว่ากลุ่มย่อยอื่นที่พิจารณาทั้งหมด คือ คะแนนเสียงที่เหนือกว่าไม่จำเป็นต้องเป็นคะแนนเสียงข้างมาก เพราะสมาชิกของคะแนนเสียงที่เหนือกว่าอาจประกอบด้วยสมาชิกน้อยกว่ากึ่งหนึ่งของสมาชิกทั้งหมด 

คะแนนเสียงข้างมากอาจเรียกเป็น**คะแนนเสียงข้างมากปรกติ** ซึ่งต่างจากฝ่ายข้างมากประเภทอื่น เช่น **คะแนนเสียงข้างมากทั้งหมด** (overall majority) ในระบบรัฐสภา ซึ่งคือ ผลต่างของสมาชิกสภานิติบัญญัติระหว่างรัฐบาลกับฝ่ายค้าน คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด คือ คะแนนเสียงข้างมากของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทั้งหมด ไม่ใช่เฉพาะผู้ที่มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง และคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด (supermajority) ซึ่งเป็นคะแนนเสียงข้างมากที่ใหญ่กว่าคะแนนเสียงข้างมากปรกติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Overall Majority". *Longman Dictionary of Contemporary English*. Longmans. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
2. ↑  "Definition of absolute majority noun from Cambridge Dictionary Online".
3. ↑  "Simple majority".
Document Object Model
**ด็อม** (อังกฤษ: DOM: Document Object Model *แบบจำลองอ็อบเจกต์เอกสาร*) เป็นวิธีการอธิบายว่าข้อมูลต่างๆ ในเอกสาร HTML หรือ XML จัดเรียงตัวแบบเชิงวัตถุ (object oriented) อย่างไร ด็อมเป็นวิธีในการสร้าง API ให้สามารถควบคุมเนื้อหา โครงสร้าง และรูปแบบของเอกสารได้

เดิมทีนั้นเว็บเบราว์เซอร์แต่ละค่ายมีการพัฒนาด็อมโดยใช้จาวาสคริปต์ที่แตกต่างกันออกไป ทาง W3C จึงได้ร่างมาตรฐานกลางที่เรียกว่า *W3C Document Object Model (W3C DOM)*  โดยไม่ขึ้นกับภาษาโปรแกรมมิ่งภาษาใดภาษาหนึ่ง

การจัดข้อมูลในรูปแบบด็อมนั้นใช้แผนภูมิต้นไม้ในการบอกความสัมพันธ์ระหว่างวัตถุแต่ละชิ้น อย่างไรก็ตาม ด็อมมีจุดอ่อนในเรื่องประสิทธิภาพเมื่อต้องประมวลผลเอกสารขนาดใหญ่ ซึ่งด็อมจำเป็นต้องอ่านเอกสารให้ครบทั้งหมดก่อน จึงจะเริ่มประมวลผล ข้อเสียนี้จึงเกิดการออกแบบ SAX ที่ใช้วิธีอ่านเอกสารทีละส่วนแทน

ตามมาตรฐานของ W3C นั้น ได้แบ่งด็อมเป็นระดับชั้น (level) ที่มีข้อกำหนดแตกต่างกันออกไป ปัจจุบันมี Level 0-3

ดูเพิ่ม
-------

* Simple API for XML (SAX)
* AJAX

อ้างอิง
-------

* มาตรฐาน DOM ระดับ 1

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* W3C DOM
สารานุกรมออนไลน์วิกิพีเดียมีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 ทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูลสุขภาพ ที่ได้รับความนิยมสำหรับบุคคลทั่วไปและผู้ปฏิบัติงานด้านการดูแลสุขภาพในหลายกรณี บทความที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพในวิกิพีเดียมีการเข้าถึงอย่างแพร่หลายในฐานะผลจากเสิร์ชเอนจิน ซึ่งบ่อยครั้งได้ส่งลิงก์ไปยังบทความวิกิพีเดีย การประเมินผลแบบเสรีได้ทำให้ประชากรและผู้คนจำนวนมากแสวงหา**ข้อมูลด้านสุขภาพในวิกิพีเดีย** จากขอบเขตของข้อมูลด้านสุขภาพในวิกิพีเดีย และคุณภาพของข้อมูลในวิกิพีเดีย

ที่วิกิพีเดียภาษาอังกฤษในปี ค.ศ. 2014 มีบทความในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพประมาณ 25,000 บทความ และในสารานุกรมวิกิพีเดียทุกภาษามีบทความด้านสุขภาพร่วม 155,000 บทความ โดยใช้แหล่งอ้างอิงถึง 950,000 แหล่ง กับจำนวนยอดผู้เข้าชมรวม 4.8 พันล้านครั้งในปี ค.ศ. 2013  ซึ่งปริมาณการเข้าชมนี้ทำให้วิกิพีเดียเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลด้านสุขภาพที่ได้รับการพิจารณามากที่สุดในโลก หรือบางทีอาจจะเป็นแหล่งที่มาที่ได้รับการพิจารณามากที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Laurent, M. R.; Vickers, T. J. (2009). "Seeking Health Information Online: Does Wikipedia Matter?". *Journal of the American Medical Informatics Association*. **16** (4): 471–479. doi:10.1197/jamia.M3059. PMC 2705249. PMID 19390105.
2. ↑  Heilman, James M; Kemmann, Eckhard; Bonert, Michael; Chatterjee, Anwesh; Ragar, Brent; Beards, Graham M; Iberri, David J; Harvey, Matthew; Thomas, Brendan (2011-01-31). "Wikipedia: A Key Tool for Global Public Health Promotion". *Journal of Medical Internet Research*. **13** (1): e14. doi:10.2196/jmir.1589. PMC 3221335. PMID 21282098.
3. ↑  Faric, Nusa (December 5, 2014). "Around half of Wikipedia's medical editors are experts". *Wikimedia Blog*.
4. 1 2  Heilman, James M; West, Andrew G (2015). "Wikipedia and Medicine: Quantifying Readership, Editors, and the Significance of Natural Language". *Journal of Medical Internet Research*. **17** (3): e62. doi:10.2196/jmir.4069. ISSN 1438-8871. PMC 4376174. PMID 25739399.
[[ไฟล์:North Borneo Dispute territory.PNG|thumb|{{legend|#808000|ดินแดนในความตกลงปี ค.ศ. 1878]]


|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**ข้อพิพาทบอร์เนียวเหนือ** หมายถึง ข้อพิพาทดินแดนระหว่างประเทศมาเลเซียกับประเทศฟิลิปปินส์เหนือพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตะวันออกของรัฐซาบะฮ์ รัฐซาบะฮ์มีชื่อเรียกว่า "บอร์เนียวเหนือ" ก่อนการสถาปนาสหพันธรัฐมาเลเซีย ประเทศฟิลิปปินส์ยังคงถือ "การอ้างสิทธิ์แฝง" (dormant claim) เหนือรัฐซาบะฮ์ ผ่านมรดกของอดีตรัฐสุลต่านซูลู บนพื้นฐานที่ว่า ดินแดนส่วนนั้นถูกบริษัทบอร์เนียวเหนือของอังกฤษเช่าไปในปี ค.ศ. 1878 โดยที่อำนาจอธิปไตยของรัฐสุลต่านไม่เคยถูกยกเลิก แต่มาเลเซียพิจารณาว่าข้อพิพาทดังกล่าว "มิใช่ประเด็น" เพราะเข้าใจความตกลงเมื่อปี ค.ศ. 1878 ว่าเป็นความตกลงการยอมโอนให้ (cession) และดูเหมือนว่าผู้อยู่อาศัยในรัฐซาบะฮ์จะใช้สิทธิในการกำหนดการปกครองด้วยตนเองของพวกเขาเมื่อออกเสียงเข้าร่วมสหพันธรัฐมาเลเซียในปี ค.ศ. 1963

อ้างอิง
-------

1. ↑  "British North Borneo company charter (page 4)". OpenLibrary.org. 1878. สืบค้นเมื่อ 16 March 2013.
2. ↑  "East and Southeast Asia: the Philippines". *CIA Factbook*. Central Intelligence Agency. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-07-19. สืบค้นเมื่อ 7 March 2013.
3. ↑  Ruben Sario; Julie S. Alipala; Ed General (17 September 2008). "Sulu sultan's 'heirs' drop Sabah claim". *Philippine Daily Inquirer*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-07-03. สืบค้นเมื่อ 26 October 2010.
4. ↑  Aning, Jerome (23 April 2009). "Sabah legislature refuses to tackle RP claim". *Philippine Daily Inquirer*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-07-03. สืบค้นเมื่อ 27 February 2013.
**ทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1** (อังกฤษ: Tiglath-Pileser I; แอกแคด: *Tukultī-apil-Ešarra*, "ความไว้วางใจของข้าพเจ้าอยู่ในตัวบุตรแห่งเอสฮาร์รา"; ครองราชย์ 1114–1076 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอัสซีเรียช่วงจักรวรรดิอัสซีเรียกลาง รัชสมัยของพระองค์เป็นยุคที่อัสซีเรียเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด อาณาจักรของพระองค์มีพื้นที่ถึงอนาโตเลีย ซีเรียและชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียน ฌอร์ฌ รูซ์ (Georges Roux) นักเขียนแนวประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสกล่าวถึงพระองค์ว่า "ทรงเป็นหนึ่งในสองหรือสามกษัตริย์อัสซีเรียผู้ยิ่งใหญ่นับตั้งแต่พระเจ้าชัมชี-อะดัดที่ 1"

พระเจ้าทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดา พระเจ้าอาชูร์-เรช-อีชีที่ 1 (Ashur-resh-ishi I) ในปีที่ 1115 ก่อนคริสต์ศักราช การทัพแรกของพระองค์คือทำสงครามกับชาวมัสกู (Mushku) ที่ยึดครองพื้นที่ตอนบนของแม่น้ำยูเฟรทีสในปีที่ 1112 ก่อนคริสต์ศักราชและขับไล่ชาวฮิตไทต์จากเมืองซูบาร์ตู (Subartu) บนคาบสมุทรอนาโตเลีย ก่อนจะเดินทัพผ่านทางใต้ของทะเลสาบแวนเพื่อยึดมาลาเทีย (Malatia) หลังครองราชย์ได้ 5 ปี พระเจ้าทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1 ได้โจมตีภูมิภาคโคมานาและแคปพาโดเชีย เป้าหมายต่อไปของพระองค์คือดินแดนของชาวอาราเมียน (Arameans) ที่อยู่ทางตอนเหนือของซีเรีย พระองค์สามารถยึดดินแดนได้ไกลถึงต้นแม่น้ำไทกริสและหลายเมืองที่อยู่ริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ในช่วงท้ายรัชกาล พระเจ้าทิกลัธ-ไพลีเซอร์ที่ 1 ทรงเน้นการป้องกันดินแดนจากชาวอาราเมียน พระองค์สวรรคตในปีที่ 1076 ก่อนคริสต์ศักราช โอรสองค์หนึ่งของพระองค์ อาชูริด-อะพัล-อีคูร์ (Asharid-apal-Ekur) ขึ้นครองราชย์ต่อ

อ้างอิง
-------

1. ↑  'The Collins Encyclopedia of Military History', Dupuy & Dupuy, 1993, p. 9
2. ↑  Roux, Georges. *Ancient Iraq*. Third edition. Penguin Books, 1992 (paperback, ISBN 0-14-012523-X).
3. ↑  Tiglath-pileser I | king of Assyria | Britannica.com[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  Canaan in the 2nd Millennium B.C.E. by Nadav Naʼaman
5. ↑  Mesopotamia and the Bible by Mark W. Chavalas,K. Lawson Younger, Jr.
**ทาแมนดัว** เป็นตัวกินมดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tamandua* ซึ่งคำว่า *tamanduá* นี้เป็นภาษาตูเปียนแปลว่า "ตัวกินมด"

ทาแมนดัว เป็นตัวกินมดที่มีขนาดกลาง มีความยาวเต็มที่ตั้งแต่ปลายปากจรดหางราว 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร ทาแมนดัวมีลิ้นที่เรียวยาวสามารถยืดหดเข้าไปในปากได้อย่างรวดเร็ว เพื่อตวัดเอาแมลงขนาดเล็กกินเป็นอาหาร

ทาแมนดัว มีขนปกคลุมตลอดทั้งลำตัวและมีผิวหนังที่หนาเพื่อป้องกันตัวจากการถูกกัดหรือโจมตีโดยแมลงที่เป็นอาหาร แต่ปลายหางของทาแมนดัวนั้นเป็นเกล็ดขนาดเล็ก ๆ ซึ่งปลายหางนั้นสามารถใช้เกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้หรือต้นไม้ได้เป็นอย่างดี เมื่อแลมองไกล ๆ จะเหมือนกับว่ามีแขนที่ 5 เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินและใช้ชีวิตอยู่บนต้นไม้เป็นหลัก 

มีกรงเล็บตีนหน้าที่แหลมคม ใช้สำหรับขุดคุ้ยหาแมลงกิน และใช้ในการปีนป่ายต้นไม้ ซึ่งทาแมนดัวเมื่ออาศัยหรือเข้าไปหากินในพื้นที่ใด ๆ ลิงหลายชนิดก็จะไม่เข้าใกล้ และจะหนีไป 

เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินบนต้นไม้เป็นหลัก ดังนั้นอาหารที่กินส่วนใหญ่จะเป็น มด มากกว่าจะเป็นปลวก ซึ่งเป็นแมลงที่ทำรังบนพื้นดินมากกว่า และถึงแม้ว่าทาแมนดัวจะไม่มีฟัน แต่เมื่อถูกคุกคามหรือถูกจับด้วยมนุษย์ ก็จะหันมากัดด้วยกราม ซึ่งทำให้นักวิทยาศาสตร์ผู้ศึกษาทาแมนดัวต้องสวมเครื่องป้องกันตลอดทั้งแขน นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่จะยืนด้วย 2 ขาหลังได้ โดยยกกรงเล็บตีนหน้าขึ้นเพื่อการป้องกันตัว

ทาแมนดัว เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ในป่าดิบตั้งแต่อเมริกากลาง จนถึงทวีปอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืนเป็นหลัก แต่ก็สามารถหากินในเวลากลางวันได้ด้วยเช่นกัน โดยปกติเป็นสัตว์ที่พบเห็นตัวได้ยาก เนื่องจากค่อนข้างเก็บตัวและขี้อาย และจากการค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ พบว่า ทาแมนดัวยังใช้กรงเล็บหน้าในการผ่าลูกปาล์มที่เพิ่งสุกแยกออก เพื่อใช้ลิ้นตวัดกินน้ำและเนื้อผลของลูกปาล์มกินเป็นอาหารได้อีกด้วย ซึ่งพฤติกรรมนี้เชื่อว่าเป็นพฤติกรรมที่มาจากการเรียนรู้ หรือสั่งสอนกันมาจากรุ่นต่อรุ่น เพื่อเป็นการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด

* *Tamandua tetradactyla* (ทาแมนดัวใต้)
* *Tamandua mexicana* (ทาแมนดัวเหนือ)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov
2. ↑  Hilton, E.J. Fernandes, C.C. Sullivan, J.P. Lundberg, J.G. and Campos-da-Paz, R. (Sep 2007). "Redescription of *Orthosternarchus tamandua* (Boulenger, 1898) (Gymnotiformes, Apteronotidae), with reviews of its ecology, electric organ discharges, external morphology, osteology, and phylogenetic affinities". *Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia* **156** (1): 1–25. DOI:10.1635/0097-3157(2007)156[1:ROOTBG]2.0.CO;2.
3. ↑  *Anteaters*, "Nick Baker's Weird Creatures" .สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: พุธที่ 10 เมษายน 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทาแมนดัว**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tamandua ที่วิกิสปีชีส์
เครื่องทางสะดวกตอนสมบุรณ์ชนิดที่ใช้ในสหราชอาณาจักร
**ระบบตอนสมบูรณ์** (อังกฤษ: absolute-block signalling) หมายถึง ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟซึ่งอนุญาตให้ขบวนรถเพียงหนึ่งขบวนเข้าสู่ตอนระหว่างสถานีทางสะดวกสองแห่ง ในที่นี้คือ สถานีต้นตอน และสถานีปลายตอน เมื่อขบวนรถจะออกจากสถานีต้นตอน จะต้องได้รับตราทางสะดวก ซึ่งอาจเป็นตั๋ว ลูกตรา แผ่นตรา หรือสัญญาณออกแสดงท่าอนุญาตก็ได้ แล้วจึงทำขบวนออกไป ระหว่างนี้ สถานีต้นตอนจะไม่สามารถอนุญาตให้ขบวนรถที่ตามมาผ่านเข้าไปได้จนกว่าจะได้รับแจ้งจากสถานีปลายตอนว่า ขบวนรถถึงแล้ว และสถานีปลายตอนจะไม่สามารถอนุญาตให้ขบวนรถสวนทาง (กรณีทางเดี่ยวหรือทางคู่ด้านหนึ่งปิดซ่อม) ผ่านออกมาได้ หากขบวนรถสวนทางไม่ได้รับตราทางสะดวกและฝ่าออกไปชนขบวนรถที่ได้ตราทางสะดวกถูกต้อง ถือว่าขบวนรถที่ไม่มีตรานั้น**ลักหลีก**

ก่อนหน้าที่จะมีระบบตอนสมบูรณ์นั้น ขบวนรถไฟใช้ระบบประกาศเดินระบุเวลาคั่นระหว่างกัน แต่ไม่ปลอดภัยหากขบวนรถตามหลังเร็วจนชนท้ายขบวนรถที่ช้ากว่าข้างหน้า เมื่อมีระบบโทรเลขไฟฟ้าขึ้น จึงมีการคิดประดิษฐ์เครื่องโทรเลขสำหรับใช้ส่งสัญญาณระฆังและปลดล็อกเครื่องตราทางสะดวกระหว่างกัน เครื่องทางสะดวกรุ่นที่ใช้ในประเทศอินเดียและไทยนั้น นิยมใช้เครื่องทางสะดวกชนิด ขบวนรถออกแล้ว-ทางปิด-ขบวนรถจะถึง สถานีปลายตอนต้องบิดลูกบิดไปที่ตำแหน่งขบวนรถจะถึง สถานีต้นตอนจึงจะถอนตรา โดยการบิดลูกบิดไปที่ตำแหน่งขบวนรถออกแล้วได้ เครื่องทางสะดวกบางชนิดใช้สลักห้ามสัญญาณออกเปลี่ยนท่า เมื่อทางสะดวกจึงจะปลดล็อกนั้นเสีย  ส่วนเครื่องทางสะดวกแบบที่ใช้ในสหราชอาณาจักรนั้น จะใช้ชนิด ทางสะดวกแล้ว-ทางปกติ-ทางไม่สะดวก โดยหนึ่งเครื่องจะมีหน้าปัดสองหน้า หน้าหนึ่งสำหรับขบวนรถที่จะไปสู่สถานีปลายตอน ส่วนอีกหน้าสำหรับขบวนรถที่จะเข้ามา ลูกบิดปกติจะอยู่ในตำแหน่ง ทางปกติ หากสถานีต้นตอน เคาะสัญญาณขอทางสะดวกมา สถานีปลายตอนหากเห็นว่าสมควรให้ทางสะดวก ก็จะเคาะตอบรับ แล้วบิดลูกบิดไปในท่า "ทางสะดวกแล้ว" เมื่อขบวนรถผ่านเข้าสู่ตอนแล้ว สถานีต้นตอนจะต้องแจ้งอีกครั้งให้สถานีปลายตอนบิดลูกบิดไปยังตำแหน่ง "ทางไม่สะดวก" ระหว่างนี้สัญญาณออกอันนอกชนิดหางปลาที่ลดลงแล้ว จะไม่สามารถยกขึ้นได้อีก ครั้นขบวนรถมาถึงสถานีปลายตอนแล้ว สถานีปลายตอนจะแจ้งต้นตอน แล้วบิดลูกบิดกลับคืนตำแหน่งทางปกติ ทั้งนี้ หากมีขบวนรถล่องสวนไปในอีกเส้นทาง หน้าปัดที่เหลือนั้นจะใช้ในการขอทางสะดวกสำหรับขบวนดังกล่าวได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  ฝ่ายการเดินรถ (31 ธันวาคม 2550). "ข้อบังคับและระเบียบการเดินรถ พ.ศ. 2549". การรถไฟแห่งประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|access-date=` และ `|date=` (help) (หมวด 3)
2. ↑  "ลัก" ใน "พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554". สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.
3. ↑  Ellis, Iain (2006). *Ellis' British Railway Engineering Encyclopaedia*. Lulu.com. p. 6. ISBN 978-1-84728-643-7.
4. ↑  Faith, Nicholas (2000). "4". *Derail: Why Trains Crash*. Channel 4 Books. ISBN 0-7522-7165-2.
5. ↑  Shajan Varghese. Neale's Ball Token Instrument.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ดาวคู่
ภาพถ่ายระบบดาวคู่ดาวอัลกอล โดย CHARA
ภาพถ่ายระบบดาวคู่ของดาวโจรจากกล้องฮับเบิล ดาวโจรบีแทบจะมองไม่เห็น (ล่างซ้าย)
**ระบบดาวคู่** (binary star system) คือระบบดาวที่มีดาวฤกษ์ 2 ดวงโคจรไปรอบ ๆ จุดศูนย์กลางมวลของระบบ ดาวแต่ละดวงถือว่าเป็น **ดาวเพื่อน** ของอีกดวงหนึ่ง การวิจัยเมื่อไม่นานมานี้ชี้ว่าดาวฤกษ์ส่วนใหญ่ในดาราจักรทางช้างเผือกมักเป็นระบบดวงเดี่ยวมากกว่าระบบดาวคู่ มีความสำคัญต่อการศึกษาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เพราะการสังเกตการณ์วงโคจรร่วมของทั้งสองทำให้สามารถประเมินมวลของดาวได้ ขณะที่การประเมินมวลของดาวฤกษ์เดี่ยวจำนวนมากต้องทำจากการประมาณค่านอกช่วงที่ได้จากการศึกษาดาวคู่

ระบบดาวคู่หมายถึง **ดาวคู่จริง** เป็นคนละอย่างกับ **ดาวคู่ปลอม** (optical double) ที่เมื่อมองจากโลกจะเห็นอยู่ใกล้กันอย่างมาก แต่ไม่ได้มีแรงดึงดูดระหว่างกัน ดาวคู่อาจจะไม่สามารถมองเห็นได้ในแสงปกติ หรืออาจต้องใช้วิธีทางอ้อมในการตรวจสอบ เช่นการใช้สเปกโทรสโกปี ถ้าดาวคู่โคจรรอบกันและกันในแนวระนาบเดียวกับสายตา เราจะเห็นมันเกิดคราสบังกันเอง กรณีนี้จะเรียกว่า **ดาวคู่อุปราคา** (eclipsing binary)

ระบบที่ประกอบด้วยดาวฤกษ์มากกว่า 2 ดวง ที่เรียกกันว่า ระบบดาวหลายดวง ถือเป็นระบบที่ไม่ปกติเช่นกัน องค์ประกอบภายในของระบบดาวคู่สามารถแลกเปลี่ยนมวลซึ่งกันและกันได้ ทำให้วิวัฒนาการของมันดำเนินไปในทิศทางที่ดาวฤกษ์เดี่ยวไม่อาจทำได้ ตัวอย่างของดาวคู่ได้แก่ ดาวอัลกอล (เป็นดาวคู่คราส) ดาวโจร และ ดาว หงส์ X-1 (ซึ่งดาวสมาชิกดวงหนึ่งอาจจะเป็นหลุมดำ)

ระบบดาวคู่อาจมีดาวเคราะห์นอกระบบโคจรรอบอยู่ เรียกว่าดาวเคราะห์รอบดาวคู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  ดาวเดี่ยวมีมากกว่าดาวคู่

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ระบบดาวคู่**

* รายชื่อดาวคู่ที่มองเห็นได้ค่อนข้างชัดเจน สำหรับนักดาราศาสตร์สมัครเล่น
* ภาพ "ดาวคู่" จาก Hubblesite.org
* ดาวคู่ จากกล้องรังสีเอกซ์จันทรา

| * ด
* ค
* ก
ระบบดาวฤกษ์ |
| --- |
| มีขอบเขต | 
* ดาราจักร
* ดาราจักรแคระ
* กระจุกดาวทรงกลม
* กระจุกดาวเปิด
* ระบบดาวคู่
* ระบบดาวหลายดวง

 |
| ไม่มีขอบเขต | 
* ธารดาวฤกษ์
* ชุมนุมดาว
* กลุ่มเคลื่อนที่
* ดาวกระเด็น

 |
| กลุ่มสังเกต | 
* ดาวคู่
* ดาวหลายดวง
* กลุ่มดาว
* ดาวเรียงเด่น
* เมฆดาวฤกษ์

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่:ระบบดาวฤกษ์

 |
อุปกรณ์แมฟฟ์เมื่อติดตั้งกับซี-130 เฮอร์คิวลิสจากฝูงบินแอร์ลิฟต์ที่ 302 (302nd Airlift Wing) ได้ปล่อยน้ำเหนือนิวเม็กซิโกระหว่างการฝึกซ้อมเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007
**ระบบถุงน้ำดับเพลิงทางอากาศ** (อังกฤษ: Modular Airborne FireFighting System; MAFFS) เป็นองค์ประกอบหนึ่งของการดับเพลิงทางอากาศ โดยบรรจุกับเครื่องบินขนส่งทางทหารอย่าง ซี-130 เฮอร์คิวลิส ใช้เพื่อเป็นเครื่องบินบรรทุกน้ำเพื่อดับไฟป่า สิ่งนี้ทำให้กรมป่าไม้สหรัฐ (USFS) สามารถนำไปใช้กับอากาศยานทหารในกำกับกองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิทางอากาศ (Air National Guard) และกองกำลังสำรองทางอากาศ (Air Force Reserve) เพื่อเป็นทรัพยากรสำรองให้กับกำลังทางอากาศภาคพลเรือน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  MAFFS system description, U.S. Forest Service web site
2. ↑  "Modular Airborne FireFighting Systems", U.S. Forest Service web site

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* MAFFS Website
* *Western Fires!: Reserve, Air Guard C-130s help fight California forest fires*, USAF article
* 302nd Airlift Wing MAFFS photo gallery
* MAFFS fact sheet from CDF
* 302d Airlift Wing MAFFS in Thailand Feature
* Wildfire Today
**วัดแดงประชาราษฎร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดแดงประชาราษฎร์ ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดแดงประชาราษฎร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2370 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เนื่องจากมีพระประธานศิลาแลงสีแดง จึงเรียกกันว่า **วัดแดง** อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเดิมชื่อว่า **วัดแตงแดง** เป็นวัดร้างอยู่ประมาณ 120 ปี ต่อมาได้ขอยกวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาใน พ.ศ. 2513 และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกันในชื่อ **วัดแดงเปรมประชาราษฎร์** เมื่อ พ.ศ. 2530 เจ้าอาวาสรูปที่ 1 ถูกฆาตกรรม เจ้าอาวาสรูปใหม่จึงขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดแดงประชาราษฎร์" ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อแดง* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างด้วยศิลาแลง หน้าตักกว้าง 1.90 เมตร วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล และกุฏิสงฆ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแดงประชาราษฎร์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 406. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**รีวเม อาซูมะ** (ญี่ปุ่น: 東隆明; โรมาจิ: *Ryumei Asuma*) (28 กันยายน ค.ศ. 1944 - ปัจจุบัน) เป็นศิลปิน, นักเขียน, โปรดิวเซอร์, นักแต่งเพลง, นักแสดง และเป็นประธานบริษัทแนชัวร่อลคอมมูนนิตี้เน็ตเวิร์ค แห่งญี่ปุ่น

ครอบครัว
--------

อาซูมะ เป็นโอรสในเจ้าชายฟูมิตากะ โคโนเอะ กับเจ้าหญิงซาดาโกะ โคโนเอะ โดยในวัยเด็กมีชื่อว่า อาดุมะ ริว เกิดในเมืองวากายามะ หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนในวากายาม่า ก็ได้เริ่มเป็นนักเขียน นักแต่งเพลง และนักร้องตั้งแต่อายุ 19 ปี

อาชีพหลัก
---------

เขาได้เขียนหนังสือชื่อ "Practical super powers! YOU ..." "vocation" และ "Guru", "108 really see through the lies" และได้แต่งเพลง "Hiroshi Ken Flower" และ "yearning heart Shimabara" "home", "because in love," "Life is illusory". และเป็นโปรดิวเซอร์ และศิลปินดีไซน์การตกแต่งอีกหลายงาน

ละครทีวี
--------

* Henshin Ninja Storm (# 14) 1972 Maple father MBS
* Chojin BAROMU 1 (32 ตอน)
* Ultra Seven (TBS) Defense Force members (18 ตอน)
* Ultraman Leo Sato Saburou MAC members (12 ตอน)
* JANBOGU A (43 ตอน)
* Mirror Man (33 ตอน)
* Kim Toyama
* Matsumoto emergency directive 10-4 10-10 (13 ตอน)
* We baseball reporter Tanteidan Yamada (11 ตอน)
* Chrysanthemum INAZUMAN Village (15 ตอน)
* Dr. Rider D, prisoners (97 ตอน)
* RAIDASUTORONGA mask
* Rider (Sky Rider) thick now Tobita
* Gekitou'80 MADDOPORISU major criminal jurisdiction
* Today also晴天NARI
* Or by overnight
* Mohei Hutoshi斬RE the dark (14 ตอน)

อ้างอิง
-------

* 東隆明ブログ CHANCE！
* コミュニティネットワーク自然会 เก็บถาวร 2008-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 企画・出版天恵堂 เก็บถาวร 2007-01-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 東企画 เก็บถาวร 2009-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดแจงร้อน** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร บริเวณปากคลองแจงร้อน

ประวัติ
-------

สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นราวปี พ.ศ. 2300 ช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมมีนามว่า **วัดพารา** บ้างก็ว่าชื่อ **วัดหงษ์ร่อน** มีเรื่องเล่าว่าขณะกำลังสร้างวัด มีหงส์ตัวหนึ่งบินร่อนมาอยู่เหนือบริเวณวัด ผู้ที่เคยเห็นอุโบสถหลังเก่า เล่าว่ามีเสาคู่หนึ่งด้านหน้า ยอดเสาหารทำเป็นรูปหงส์กางปีกทั้งสองเสา แต่อุโบสถได้ถูกรื้อไปในปี พ.ศ. 2461 ส่วนชื่อ *แจงร้อน* ไม่มีใครทราบว่าหมายถึงอะไร บ้างว่าเพี้ยนมาจาก *แจงร้อย* บ้าง *แร้งร่อน* บ้าง วัดแจงร้อนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2461

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถของวัดแจงร้อนปัจจุบัน อาจจะเป็นพระอุโบสถหลังที่ 4 หรือ 5 ที่ได้ปลูกสร้างขึ้นมาบนที่เดียวกัน พระอุโบสถปัจจุบันสร้างสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยมี พระครูประสิทธิ์สิกขการ (หลวงพ่อจวน) เป็นผู้ดำริสร้างขึ้น อุโบสถมีขนาดกว้าง 13 เมตร ยาว 23 เมตร หันหน้าลงแม่น้ำเจ้าพระยาทางด้านทิศตะวันออก

วิหารก่ออิฐถือปูนกว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร ผนังก่อทึบไม่มีหน้าต่าง เข้าใจว่าวิหารนี้สร้างคู่กับพระอุโบสถหลังเดิมที่ถูกรื้อไป เมื่อ พ.ศ. 2461 ลวดลายภายในกรอบหน้าบัน และบนกรอบซุ้มประตู เป็นลวดลายปูนปั้นที่งดงาม ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อหินแดง* พระพุทธรูปปางสมาธิทำมาจากศิลาแลงสีแดง

วิหารเป็นแบบพระราชนิยมสมัยรัชกาลที่ 3 ส่วนศาลาการเปรียญ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2470 ที่หน้าบันทำเป็นลายปูนปั้นหมูป่ากำลังโผล่หน้าออกมาจากปากถ้ำโดยประดับด้วยกระจกสีเป็นรูปป่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติและความสำคัญของวัดแจงร้อน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-27. สืบค้นเมื่อ 2020-08-03.
2. ↑  "วัดแจงร้อน". *ฐานข้อมูลท้องถิ่นธนบุรี*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ประวัติวัดแจงร้อน".

| * ด
* ค
* ก
เขตราษฎร์บูรณะ |
| --- |
| แขวง | 
* บางปะกอก
* ราษฎร์บูรณะ

 | ที่ตั้งของเขตราษฎร์บูรณะในกรุงเทพมหานคร |
| ประวัติศาสตร์ | 
* อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดธนบุรี
* อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดพระประแดง
* เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* แม่น้ำเจ้าพระยา
* คลอง
	+ แจงร้อน
	+ ดาวคะนอง
	+ บางปะกอก
	+ บางปะแก้ว
	+ บางปูน
	+ บางพึ่ง
	+ ราษฎร์บูรณะ

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ทางด่วน
	+ ทางพิเศษเฉลิมมหานคร
	+ ทางพิเศษสายพระราม 3-ดาวคะนอง-วงแหวนรอบนอกตะวันตก
* สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
	+ สะพานพระราม 9
	+ สะพานคู่ขนานสะพานพระราม 9
* ถนน
	+ จอมทองบูรณะ
	+ ประชาอุทิศ
	+ ราษฎร์บูรณะ
	+ ราษฎร์พัฒนา
	+ สุขสวัสดิ์
* รายชื่อทางแยก
* *รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม*

 |
| ธุรกิจ | 
* ธนาคารกสิกรไทย
* โลตัส บางปะกอก
* บิ๊กซี บางปะกอก, ราษฎร์บูรณะ
* สยามแม็คโคร สุขสวัสดิ์
* ตลาดบางปะกอก

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| การศึกษา | 
* วิทยาลัยพณิชยการเชตุพน
* โรงเรียน
	+ ขจรโรจน์วิทยา
	+ แจงร้อนวิทยา
	+ บางปะกอกวิทยาคม
	+ เมตตาวิทยา
	+ เยาวลักษณ์วิทยาธนบุรี
	+ วัดบางปะกอก
	+ สมรรถภาพวิทยา
	+ สารสาสน์สุขสวัสดิ์

 |
| สาธารณสุข | 
* โรงพยาบาลบางปะกอก
* โรงพยาบาลราษฎร์บูรณะ
* โรงพยาบาลสุขสวัสดิ์

 |
| วัฒนธรรม | 
* วัดเกียรติประดิษฐ์
* วัดแจงร้อน
* วัดบางปะกอก
* วัดประเสริฐสุทธาวาส
* วัดราษฎร์บูรณะ
* วัดสน
* วัดสารอด

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
**รีดบัก** (อังกฤษ: Reedbuck) เป็นแอนทิโลปขนาดกลาง ในวงศ์ย่อย Reduncinae หรือแอนทิโลปบึง 

มีความสูงประมาณ 60 ถึง 90 เซนติเมตร สีขนน้ำตาลแดง พบในแอฟริกาตะวันออก เช่น โมซักบิก, บอตสวานา, โซมาเลีย และบางส่วนของแทนซาเนีย 

รีดบัก มีลักษณะเด่น คือ มีต่อมกลิ่นที่แผ่นหนังสีดำใต้ใบหูทั้งสองข้างเห็นได้ชัดเจน ตัวผู้มีเขาที่โง้งไปด้านหน้า ตัวเมีนไม่มีเขา อาศัยอยู่ตามบริเวณที่เป็นดงกก หรือดงอ้อ รวมถึงพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ เช่น หนอง, บึง และแม่น้ำที่อยู่ติดกับทุ่งหญ้า เป็นสัตว์ที่ดื่มน้ำโดยการสะสมความชื้นที่ได้จากพืชที่กินเข้าไปก็จะสามารถอดน้ำได้เป็นเวลานาน

การจำแนก
--------

* รีดบักใต้, *Redunca arundinum*
* รีดบักภูเขา, *Redunca fulvorufula*
* รีดบักโบฮอร์, *Redunca redunca*

อ้างอิง
-------

1. ↑   Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Reedbuck". *สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911*. Vol. 22 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. p. 974.
2. ↑  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 240 หน้า. หน้า 39. ISBN 978-616-90508-0-3

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Redunca ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Redunca***
**วัดแค** ตั้งอยู่บริเวณตำบลวัดแค อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีชื่อเดิมว่า **วัดกัมพูชาราม** ซึ่งเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นตามเชื้อชาติของผู้อยู่อาศัยในบริเวณนี้ ซึ่งเป็นชาวกัมพูชาซึ่งถูกกวาดต้อนมาภายหลังแพ้สงคราม โดยไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดว่าสร้างขึ้นในยุคสมัยใด และใครเป็นผู้สร้าง แต่ตามประวัติแล้วเชื่อว่าน่าจะถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งเมื่อพิจารณาจากหลักฐานทางศิลปะ และลักษณะความโดดเด่นทางด้านสถาปัตยกรรมของแต่ละยุคสมัย สิ่งที่วัดแค มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากวัดอื่นโดยทั่วไป ก็คือ เครื่องยอดของหลังคาโบสถ์เป็นรูปมังกรแทนที่เครื่องยอดทั่วไปตามสถาปัตยกรมแบบพุทธศาสนาซึ่งมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงษ์ มังกรแบบจีนนี้เลื้อยขดอยู่ที่ปลายสุดของสันหลังคาทั้งสองด้าน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นการใช้ศิลปกรรมแบบจีน นอกจากนั้นบริเวณหน้าบันของวิหาร ยังมีเครื่องถ้วยชามทั้งที่เป็นชามลายครามและชาม ซึ่งการใช้ถ้วยชามประดับสถาปัตยกรรม จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ลักษณะทางศิลปะ สถาปัตยกรรม และข้อสังเกตต่าง ๆ จึงสันนิษฐานได้ว่า วัดแค น่าจะสร้างขึ้นในสมัย รัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมกันในสมัยนั้น ซึ่งมักเรียกว่าแบบจีนนี้นิยม ดังเช่นพระอุโบสถวัดเทพธิดาราม พระปรางค์วัดอรุณ พระอุโบสถวัดเขายี่สาร อำเภออัมพวา สมุทรสงคราม เป็นต้น 

โดยจากการศึกษาประวัติศาสตร์และการตั้งถิ่นฐานของชุมชนโบราณในอดีต พบว่านับตั้งแต่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นตั้งแต่รัชกาลที่ 1–3 ไทยยังมีสงครามกับเพื่อนบ้านอยู่เป็นระยะ ๆ ทำให้มีการอพยพเชลยศึกจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาเป็นกำลังพัฒนาประเทศ เชลยศึกเหล่านั้นถูกกำหนดให้นำมาไว้ที่ริมแม่น้ำนครชัยศรี โดยเฉพาะเขตอำเภอนครชัยศรี เช่น ชุมชนชาวลาวที่ใกล้วัดกลางคูเวียง ชุมชนชาวเขมรที่ใกล้วัดแคและวัดสัมปทวน ส่วนชุมชนชาวแขกฮินดูจากเขมรไว้ที่วัดโคกแขก และมอญไว้ที่ทางราชบุรี แต่เดินทางผ่านแม่น้ำนครชัยศรีช่วงวัดท่ามอญ วัดตรงนั้นจึงชื่อวัดท่ามอญ ซึ่งในช่วงรัชกาลที่ 3 ได้มีการอพยพย้ายถิ่นของคนจีนจากหลายจังหวัดและมณฑลของจีนแผ่นดินใหญ่ เพื่อหลีกหนีความยากลำบากจากการดำรงชีพในจีน เพื่อหาแหล่งดำรงชีพที่ดีกว่า จึงมุ่งตั้งหลักปักฐานในประเทศไทย โดยรอนแรมมาทางเรือเข้ามายังอ่าวไทยเพื่อที่จะมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งคนจีนเหล่านั้นก็ได้รับการต้อนรับด้วยดี ทำให้คนจีนแทรกตัวอยู่ในชุมชนไทยทุกหนทุกแห่งที่อยู่ริมแม่น้ำลำคลองในภาคกลางรวมถึงที่มณฑลนครชัยศรีแห่งนี้ด้วย

เมื่อศึกษาประวัติศาสตร์ชุมชนบริเวณนครชัยศรี พบว่า หลักฐานจากตอนหนึ่งของหนังสือ *พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้า เจ้าอยู่หัวกับโบราณคดีในเมืองนครชัยศรี* ซึ่งอาจารย์ชูสิริ จามรมาน คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เรียบเรียงเมื่อ พ.ศ. 2513 ตอนหนึ่งว่า เมืองนครชัยศรี สร้างขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ แห่งกรุงศรีอยุธยา เมืองนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ใกล้บริเวณอำเภอนครชัยศรีปัจจุบัน ได้ย้ายจากที่นั่น มาอยู่ที่ใกล้บริเวณองค์พระปฐมเจดีย์ เมื่อปี พ.ศ. 2440 คือ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5
***รีวอลเวอร์*** (อังกฤษ: Revolver) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ของวงเดอะบีเทิลส์ ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1966 โดยได้เปลี่ยนแนวเพลงจากโฟล์กร็อก, ป็อปร็อก, และโซลของ *Rubber Soul* อัลบั้มก่อนหน้ามาเป็นแนวดนตรีแบบไซเคเดลิกร็อก

  

อัลบั้มชุดนี้ทำการบันทึกเสียงหลังจากทางวงได้หยุดพักทัวร์คอนเสิร์ตชั่วคราว "สามเดือน" ในปี 1966 ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของวงในการทดลองใช้ยา LSD แล้วได้นำมาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเพลง โดยมีอิทธิพลแนวดนตรีของอินเดียเข้ามาอีกด้วย อัลบั้มชุดนี้ถูกยกให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ก้าวหน้าที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีสมัยใหม่ มีการพัฒนาคิดค้นและใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ในการบันทึกเสียง มีการพัฒนาเนื้อร้องและความหมายของเพลงในอัลบั้มชุดนี้ เนื้อหาของเพลงพูดถึงความเหงา ความตาย บ้างก็มีเนื้อหาเกี่ยวกับแนวปรัชญาและแฝงธรรมะ

  

อัลบั้มติดชาร์ตอันดับหนึ่งทั้งใน *ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร* ของสหราชอาณาจักร เป็นเวลานานเจ็ดสัปดาห์ และบน*บิลบอร์ด 200* ของสหรัฐอเมริกา นานหกสัปดาห์ อีกทั้งยังถูกจัดอันดับในหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับที่ 11 จากการจัดอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนในปี 2003
**เสรีภาพในการสมาคม** (อังกฤษ: freedom of association) ครอบคลุมทั้งสิทธิของปัจเจกบุคคลในการเข้าร่วมหรือออกจากกลุ่มโดยสมัครใจ สิทธิของกลุ่มในการดำเนินการกระทำร่วม (collective action) เพื่อผลักดันผลประโยชน์ของสมาชิก และสิทธิของสมาคมในการยอมรับหรือปฏิเสธการรับสมาชิกโดยอาศัยเกณฑ์หนึ่ง ๆ เสรีภาพในการสมาคมเป็นทั้งสิทธิของปัจเจกบุคคลและสิทธิร่วมกัน ซึ่งระบบกฎหมายสมัยใหม่และประชาธิปไตยทุกระบบรับประกัน ได้แก่ รัฐบัญญัติสิทธิของสหรัฐ, อนุสัญญายุโรปว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 11, กฏบัตรสิทธิและเสรีภาพแคนาดา, และกฎหมายระหว่างประเทศ รวมทั้งปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 20 และ 23 และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ข้อ 22 โดยปฏิญญาว่าด้วยหลักการพื้นฐานและสิทธิในการทำงานขององค์การแรงงานระหว่างประเทศก็รับรองสิทธิเหล่านี้ด้วย

เสรีภาพในการสมาคมแสดงออกในรูปสิทธิในการเข้าร่วมสหภาพแรงงาน มีเสรีภาพในการพูดหรือเข้าร่วมสมาคมโต้วาที พรรคการเมือง หรือสโมสรหรือสมาคมอื่นใด รวมทั้งนิกายและองค์การศาสนา ภราดรภาพ และสโมสรกีฬา และไม่ถูกบังคับให้เข้าร่วมสมาคมหนึ่ง ๆ เสรีภาพในการสมาคมมีความเชื่อมโยงใกล้ชิดกับเสรีภาพในการรวมตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้รัฐบัญญัติสิทธิของสหรัฐ 

อย่างไรก็ดี ศาลและเจ้าพนักงานที่ได้รับมอบหมายของเขตอำนาจท้องถิ่นอาจมีข้อกำหนดสิทธิของอาชญากรที่ถูกพิพากษาลงโทษโดยเป็นเงื่อนไขข้อกำหนดตามกฎหมายก็ได้ สิทธิเสรีภาพในการสมาคมและเสรีภาพในการรวมตัวอาจมีการสละภายใต้บางพฤติการณ์ เช่น การให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิดหรือการพิพากษาลงโทษ คำสั่งห้ามกระทำการหรือกระบวนวิธีการค้นและการยึดของผู้ถูกคุมความประพฤติ
**วัดแจ่มราษฎร์ศรัทธาธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 12 บ้านสีล้ง ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 73 ตารางวา

วัดแจ่มราษฎร์ศรัทธาธรรมหรือที่ประชาชนนิยมเรียกว่า **วัดสีล้ง** สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2482 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 ผู้นำในการสร้างวัดคือพระแจ่ม ได้ชักชวนราษฎรบ้านสีล้งร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อซื้อที่ดินของนายทองอยู่ บุญชู เป็นเงิน 80 บาท แต่นายทองอยู่คิดเงินเพียง 40 บาท นอกนั้นถวายเป็นทุนในการสร้างวัด สร้างเสนาสนะ ปลูกเรือนปั้นหยาชั้นเดียว ใช้ชื่อว่า **สำนักสงฆ์บ้านสีล้ง** พระแจ่มช่วยดูแลได้ประมาณ 6 เดือน ก็กลับไปยังวัดหนามแดง จังหวัดฉะเชิงเทรา จากนั้นพระพุกและพระเที่ยงได้มาช่วยดูแลวัดเป็นการชั่วคราว ต่อมาราษฎรบ้านสีล้งไดันิมนต์พระสงฆ์จากวัดโสธรวรารามวรวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส พระสะอาดเข้ามารักษาการเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2490 และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2492 วัดได้เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดแจ่มฟ้า** และเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดแจ่มฟ้าราษฎร์ศรัทธาธรรม" ทางด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500

อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างด้วยคอนกรีต ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 28 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ นอกจากนั้นยังมีหอระฆัง ฌาปนสถาน และสุสาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือรูปหล่อหลวงพ่อปาน ซึ่งจำลองมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแจ่มราษฎร์ศรัทธาธรรม". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดแจ่มราษฎร์ศรัทธาธรรม (วัดสีล้ง)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 756. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดแจ้งลำหิน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 29 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 1 ไร่ 1 งาน 24 ตารางวา

วัดแจ้งลำหินสร้างเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2439โดยมีจ่าเชียวและนางจันทร์ เสตะกันณะ ถวายที่วัด 9 ไร่ 36 ตารางวา ต่อมานางสาวสมพันธ์ แจ่มนุช ถวายที่ดินเพิ่มเติม 9 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา นายเพิ่มสินและนายพงษ์ศักดิ์ เสตะกันณะ ถวาย 2 ไร่ นางหมุย แก้วพวง ถวายให้เป็นถนนทางเข้าวัดกว้าง 10 เมตร ยาว 192 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 หลัง อุโบสถ 1 หลัง หอสวดมนต์และหอฉัน 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 3 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) 1 หลัง ศาลาท่าน้ำ 5 หลัง ศาลาที่ตั้งพระพุทธรูป 2 หลัง ห้องสมุด 1 หลัง โรงครัวประกอบอาหาร 2 หลัง หอกลอง 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง และศาลารูปหล่อเหมือนพระครูพูน 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ภายในอุโบสถประดิษฐาน พระสุโขทัย ปางสะดุ้งมาร หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2528 พระเชียงแสน ปางสะดุ้งมาร หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2528 พระอู่ทอง ปางสะดุ้งมาร ครองจีวรลายพิกุล หน้าตักกว้าง 89 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470 ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธโสธร (จำลอง) ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 50 นิ้ว 1 องค์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470 หลวงพ่อโพธิ์สพ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470 และรอยพระพุทธบาท สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2470

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแจ้งลำหิน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดแจ้งลำหิน Wat Chaeng Lam Hin ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
**วัดแจ้งใน** เดิมชื่อ **วัดแจ้งใหญ่** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2230 ตั้งอยู่เลขที่ 505 ถนนโพธิ์กลาง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

ประวัติ
-------

เมื่อปี พ.ศ. 2230 วัดแจ้งใน ได้สร้างขึ้นเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 15 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา โดยสถาปนาขึ้นเป็นวัดในสมัยรัชกาลที่ 4 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดแจ้งใน เนื่องจากวัดแจ้งมี 2 วัด คือ วัดแจ้งนอก ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของวัดแจ้งใหญ่ ชาวบ้านจึงเรียกชื่อใหม่ว่า **วัดแจ้งใน**

เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา

ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน
--------------------------------

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระกำ |  |
| 2 | พระชื่น |  |
| 3 | พระทั่ง |  |
| 4 | พระครูชิโนรสธรรมรุจี (นาค) |  |
| 5 | พระครูชิโนรสธรรมนุนี | พ.ศ. 2479-2511 |
| 5 | พระครูวิมลวุฒิคุณ | พ.ศ. 2518-ปัจจุบัน |

อาคารเสนาสนะ
------------

**อุโบสถ** พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
**ศาลาการเปรียญ** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
**หอสวดมนต์** เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2463
**กุฏิสงฆ์**
**หอกลอง-ระฆัง**
**ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแจ้งใน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. 1 2  "วัดแจ้งใน". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
**วัดโพธิ์เก้าต้น** สร้างในสมัยอยุธยามีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ พระอาจารย์ธรรมโชติ พระผู้เรืองวิชาอาคมและเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านบางระจัน จนทำให้ชาวบางระจันสามารถยืนหยัดต่อสู้กับพม่าจนได้ชัยชนะนับครั้งไม่ถ้วน
พ.ศ. 2308 พระอาจารย์ธรรมโชติ แห่งวัดโพธิ์เก้าต้น เดิมชื่อ วัดสระไม้แดง หมู่ที่ 8 ตำบลบางระจัน อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี

วิหารพระอาจารย์ธรรมโชติ
-----------------------

อยู่ในวัดโพธิ์เก้าต้น ภายในวิหารมี ดอกจันทน์ วงดอกจันทน์ ลายรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน นักโบราณคดีบางท่านสันนิษฐานว่า ดอกจันทน์ เป็นสัญลักษณ์แห่งความมั่นคง ปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง

วงดอกจันทน์
-----------

หมายถึง ขุมนิธิ เป็นสัญลักษณ์แห่งมงคล ดอกไม้จันทน์เรียงกันถึง 3 ดอกบนแผ่นอิฐเดียวกันเป็นเครื่องหมายถึงพระรัตนตรัย หรือ ไตรสรณาคมณ์ หมายถึง แก้ว 3 ประการในคติทางพุทธศาสนา ตรงกับความหมายของคำว่า รัตนตรัย เป็นเนื้อนาบุญของโลก การที่ได้พบพระรัตนตรัยก็เท่ากับเป็นบุญ ลาภอันประเสริฐ

ลายประจำยาม
-----------

ลายประจำยามซึ่งตรงกลางแบ่งตัวลายเป็นรูปประจำยาม และล้อมด้วยสี่เหลี่ยมอยู่ภายนอก มีความหมายของประจำยาม คือ เป็นลักษณะของแผ่นยันต์ที่ขลังและศักดิ์สิทธิ์ตามคัมภีร์ไสยศาสตร์ทั่วไป ลายประจำยามเป็นลายไทย พื้นฐานเป็นลายที่ใช้สำหรับการออกลาย ผูกลาย (ประดิษฐ์ลาย) สำหรับลายอื่น ๆ ต่อไป เช่น ลายรักร้อย ลายหน้ากระดาน ลายประจำยามก้านแย่ง และลายราชวัตร เป็นต้น

อ้างอิง
-------
**อาร์ชดัชเชสเฮเลเนอแห่งออสเตรีย** (เยอรมัน: *Helene von Österreich*) ทรงเป็นพระธิดาในอาร์ชดยุกเพเทอร์ แฟร์ดีนันท์ แห่งออสเตรีย กับ  เจ้าหญิงมาเรีย คริสตินาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง พระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์นั้นถูกเลี้ยงดูมากับพระเชษฐา พระภคินีและพระขนิษฐาในซัลทซ์บวร์ค และ เวียนนา จนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ครอบครัวของพระองงค์ยึงย้ายไปประทับที่ลูเซิร์น สวิตเซอร์แลนด์

เสกสมรส
-------

อาร์ชดัชเชสเฮเลเนอแห่งออสเตรีย ทรงเสกสมรสกับ ฟิลิปป์ อัลเบรชท์ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1923 โดยทรงโดนรถพระอิสริยยศจาก อิมพีเรียลไฮเนส เป็น รอยัลไฮเนส รับพระราชทานพระอิสริยยศ **ดัชเชสรัชทายาทแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระชายา** มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ 

1. เจ้าหญิงมาเรีย-คริสตินาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

อาร์ชดัชเชสเฮเลเนอแห่งออสเตรีย สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1924 หลัง 1 สัปดาห์ที่พระองค์ประสูติกาลพระธิดา หลังจากนั้นพระสวามีก็ได้เสกสมรสใหม่กับ อาร์ชดัชเชสโรสแห่งออสเตรีย พระขนิษฐาแท้ๆในพระองค์

อ้างอิง
-------





1. ↑   Darryl Lundy (10 May 2003). "Helena Erzherzogin von Österreich". ThePeerage.com. Retrieved 2009-12-18.
2. ↑   Paul Theroff. "TUSCANY". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-12-18.