ฤดูกาล 1989–90 เป็นฤดูกาลที่ 88 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ฟุตบอลลีก และเป็นฤดูกาลที่ 15 ติดต่อกันในลีกสูงสุดของ ฟุตบอลอังกฤษ

ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่พวกเขาจบอันดับต่ำที่สุดในลีกนับตั้งแต่ตกชั้นจากดิวิชัน 1 เมื่อ 15 ปีก่อนคือในฤดูกาล 1973–74 เมื่อพวกเขาจบอันดับที่ 13 ของตาราง และในวันคริสต์มาสก็มีเสียงเรียกร้องอย่างต่อเนื่องจากแฟนบอลให้ปลดอเล็กซ์ เฟอร์กูสันออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีม อย่างไรก็ตามเมื่อจบฤดูกาลยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอคัพเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่คว้าแชมป์ครั้งล่าสุดในปี 1985 โดยการเอาชนะคริสตัลพาเลซ 1–0 ในการแข่งขันนัดรีเพลย์หลังจากเสมอกันในนัดแรกด้วยสกอร์ 3–3 และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่แต่งตั้ง อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เป็นผู้จัดการทีมเมื่อ 4 ปีก่อน

นอกจากนี้พวกเขายังเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปในฐานะตัวแทนของอังกฤษในยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ ฤดูกาล 1990–91 หลังจากการแบนสโมสรจากอังกฤษในการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปอันเนื่องมาจากภัยพิบัติเฮย์เซลในปี 1985 สิ้นสุดลง

ในฤดูกาลนี้ มาร์ก ฮิวส์ ยังครองตำแหน่งผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรเป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน ในขณะที่สโมสรยินดีต้อนรับผู้เล่นใหม่ 4 คนในช่วงต้นฤดูกาล ได้แก่ แดนนี วอลเลซ ปีกความเร็วสูงจากเซาแทมป์ตัน นีล เว็บบ์ กองกลางทีมชาติอังกฤษจากนอตทิงแฮมฟอเรสต์, พอล อินซ์ กองกลางพันธุ์ดุจากเวสต์แฮมยูไนเต็ด และแกรี พัลลิสเตอร์ กองหลังร่างยักษ์จากมิดเดิลส์เบรอ

มาร์ก โรบินส์ ลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่เป็นประจำในฤดูกาลนี้ แต่มักจะเป็นตัวสำรอง และยิงได้ 10 ประตู รวมถึงประตูชัยในเกมกับนอตทิงแฮมฟอเรสต์ในรอบที่ 3 ของเอฟเอคัพ ลี มาร์ติน แบ็คซ้ายดาวรุ่งผู้ทำประตูชัยในเอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ นัดรีเพลย์ กลายเป็นแบ็กซ้ายตัวหลักของสโมสรในฤดูกาลนี้หลังจากการจากไปของอาร์เธอร์ อัลบิสตัน

ฤดูกาลนี้ยังมีความพยายามซื้อสโมสรโดยไมเคิล ไนท์ตัน นักธุรกิจชาวอังกฤษภายหลังจากที่มาร์ติน เอ็ดเวิดส์ ประธานสโมสรในขณะนั้นพิจารณาขายสโมสรในราคา 10 ล้านปอนด์ แต่การขายสโมสรล้มเหลวเนื่องจากผู้สนับสนุนทางการเงินของไนท์ตัน สำหรับการซื้อหุ้นของยูไนเต็ดค่อย ๆ ถอนตัวทำให้เขาไม่มีเงินทุนและตัดสินใจถอนตัวในที่สุด ช่วงนี้เป็นที่จดจำของไนท์ตันได้ดีที่สุดเมื่อเขาสวมชุดยูไนเต็ดและเสื้อวอร์มโชว์การเดาะบอลกลางสนามเพื่อขอเสียงเชียร์จากแฟนบอลก่อนเกมเปิดฤดูกาลเปิดบ้านพบกับอาร์เซนอล แชมป์เก่าจากฤดูกาลที่แล้ว ตามที่ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เขียนไว้ในอัตชีวประวัติของเขาชื่อ *Managing My Life* (ตีพิมพ์เกือบหนึ่งทศวรรษต่อมา) ว่าการกระทำนี้สร้างความรำคาญให้กับเฟอร์กูสัน เพราะเขารู้สึกว่ามันส่งผลเสียต่อการเตรียมทีมของเขาสำหรับการแข่งขันที่กำลังจะมาถึง แม้ว่ายูไนเต็ดจะชนะ 4–1 ก็ตาม

เฟอร์กูสันยังเปิดเผยในอัตชีวประวัติด้วยว่าทั้ง ๆ ที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฟอร์มตกต่ำในช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล เขาได้รับคำยืนยันจากคณะกรรมการบริหารของสโมสรว่าตำแหน่งผู้จัดการทีมของเขาไม่เคยเสี่ยง แม้ว่าจะผิดหวังตามธรรมชาติของสโมสรที่ขาดความคืบหน้าในลีก พวกเขาเข้าใจเหตุผลของเรื่องนี้ นั่นคือผู้เล่นคนสำคัญจำนวนหนึ่ง รวมทั้ง นีล เว็บบ์ ไม่สามารถเล่นได้เป็นเวลานานเนื่องจากได้รับบาดเจ็บ อย่างไรก็ตาม เฟอร์กูสันยอมรับในอัตชีวประวัติของเขาด้วยว่าหากเขาไม่ประสบความสำเร็จกับยูไนเต็ดในฤดูกาลนั้น เขากลัวว่าแฟน ๆ และสื่อจะกดดันคณะกรรมการของสโมสรให้ปลดเขาออกในที่สุด มีแฟน ๆ เรียกร้องมากมายในช่วงฤดูกาลให้เฟอร์กูสันถูกปลดออก และรายงานของสื่อระบุว่า ฮาเวิร์ด เคนดัลล์ อดีตผู้จัดการทีมเอฟเวอร์ตัน จะได้รับการแต่งตั้งจากแมนเชสเตอร์ ซิตี้ คู่แข่งในท้องถิ่นของยูไนเต็ดในช่วงระหว่างฤดูกาล ในทำนองเดียวกัน ยังมีรายงานอีกว่าไนท์ตันต้องการจ้างผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ บ็อบบี้ ร็อบสัน (ไม่ใช่ญาติกับไบรอัน ร็อบสัน) ซึ่งประกาศความตั้งใจที่จะลงจากตำแหน่งหลังจาก ฟุตบอลโลก 1990 ให้เป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดของเขา เมื่อการเข้าซื้อกิจการสโมสรของไนท์ตันไม่ประสบความสำเร็จ ร็อบสันก็กลายเป็นผู้จัดการทีมของ เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน แทนหลังฟุตบอลโลก

เหตุการณ์ในฤดูกาล
-----------------

อเล็กซ์ เฟอร์กูสันเริ่มต้นฤดูกาลที่ 4 ของเขาในฐานะผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด หวังอย่างยิ่งที่จะนำถ้วยรางวัลสำคัญมาสู่สโมสรและท้ายที่สุดคือถ้วยรางวัลแชมป์ลีกเพื่อประดับตู้โชว์ในพิพิธภัณฑ์ของสโมสรในโอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นครั้งแรกในยุคของเขา ในช่วงปิดฤดูกาล เขาคว้าตัวไมค์ ฟีแลน ซึ่งเซ็นสัญญาจากนอริชด้วยราคา 750,000 ปอนด์ และนีล เว็บบ์จากนอตทิงแฮมฟอเรสต์ด้วยราคา 1.5 ล้านปอนด์ เพื่อสร้างกองกลางของเขาขึ้นใหม่แทนที่กองกลางชุดเก่าหลังจากขายกอร์ดอน สตรักคันให้กับลีดส์ยูไนเต็ดในราคาเพียง 300,000 ปอนด์และนอร์มัน ไวต์ไซด์กองกลางอีกหนึ่งคนขายให้กับเอฟเวอร์ตันในราคา 750,000 ปอนด์ พอล แมคกรัธถูกขายให้กับแอสตันวิลลาในราคาเพียง 400,000 ปอนด์ โดยเฟอร์กูสันยื่นข้อเสนอให้เกล็นน์ ไฮเซน กองหลังทีมชาติสวีเดนย้ายมาร่วมทีมปีศาจแดง แต่เป็นลิเวอร์พูลที่คว้าตัวไฮเซนไปร่วมทีมแทน ภายในสิ้นเดือนสิงหาคม เขาได้คว้าตัวแกรี พัลลิสเตอร์ เซ็นเตอร์แบ็กร่างยักษ์จากมิดเดิลส์เบรอด้วยราคา 2.3 ล้านปอนด์ ถือเป็นสถิติของสโมสรในขณะนั้นและเป็นสถิติของอังกฤษในตำแหน่งกองหลังด้วย เฟอร์กูสันเซ็นสัญญาคว้าตัวพอล อินซ์ มิดฟิลด์พันธุ์ดุวัย 21 ปีจากเวสต์แฮมยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 1.7 ล้านปอนด์ หลังจากรอมานานซึ่งเป็นผลมาจากความล้มเหลวทางการแพทย์

เพียง 48 ชั่วโมงก่อนเริ่มการแข่งขันดิวิชัน 1 มีรายงานว่ามาร์ติน เอ็ดเวิดส์ ใกล้จะขายแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในราคา 20 ล้านปอนด์ 9 ปีหลังจากที่เขาได้รับสืบทอดการบริหารสโมสรต่อจากหลุยส์ พ่อผู้ล่วงลับของเขา วันรุ่งขึ้น ไมเคิล ไนท์ตัน นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์วัย 37 ปี ซึ่งเป็นแฟนบอลของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ตกลงที่จะเทคโอเวอร์สโมสร

พวกเขาเริ่มต้นฤดูกาลด้วยฟอร์มที่ยอดเยี่ยมเมื่อเปิดบ้านชนะ 4–1 เหนือทีมแชมป์เก่าอย่างอาร์เซนอล 4 ประตูมาจากสตีฟบรูซ, มาร์ก ฮิวจ์ส, ไบรอัน แม็กแคลร์ และนีล เว็บบ์ ซึ่งเพิ่งประเดิมสนามนัดแรก เพิ่มความหวังว่าฤดูกาล 1989–90 เป็นฤดูกาลที่แชมป์ลีกจะกลับคืนสู่ยูไนเต็ด

อย่างไรก็ตาม ภายในวันที่ 9 กันยายน ยูไนเต็ดแพ้เกมลีก 3 นัดติดต่อกัน และความไม่พอใจก็เพิ่มมากขึ้นในหมู่แฟนบอล ทำให้เกิดข่าวลือว่าเฟอร์กูสันอาจจะต้องออกจากตำแหน่ง สื่อบางแห่งรายงานว่าฮาวเวิร์ด เคนดัลล์ อดีตผู้จัดการทีมเอฟเวอร์ตันที่คว้าแชมป์ลีกในฤดูกาล 1984–85 และ 1986–87 กำลังจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในวันคริสต์มาส เคนดัลล์ อยู่ที่แมนเชสเตอร์จริง ๆ แต่ในฐานะผู้จัดการทีมซิตี้

เมื่อวันที่ 16 กันยายน แดนนี วอลเลซย้ายไปร่วมทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 1.2 ล้านปอนด์ ทำให้ยูไนเต็ดจำเป็นต้องเสริมในตำแหน่งปีกซ้าย ภายหลังจากที่ราล์ฟ มิลน์ที่เซ็นสัญญาเมื่อปีที่แล้วมีฟอร์มที่ย่ำแย่ และเป็นทางเลือกที่มีประสบการณ์มากกว่าลี ชาร์ป ปีกดาวรุ่งวัย 18 ปี

5 วันหลังจากการมาถึงของวอลเลซ มาร์ติน เอ็ดเวิดส์ตกลงขายแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ให้กับไมเคิล ไนท์ตัน นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในราคา 20 ล้านปอนด์

23 กันยายน ถือเป็นเกมดาร์บีแมนเชสเตอร์ครั้งแรกในรอบ 3 ฤดูกาล และถือเป็นหายนะสำหรับยูไนเต็ดเมื่อพวกเขาพ่ายให้กับซิตี 1–5 ที่เมนโรด (สนามเก่าของซิตี้ก่อนที่จะย้ายไปเอติฮัด สเตเดียม) ทำให้พวกเขาอยู่อันดับที่ 14 ของตารางโดยมี 7 แต้มจาก 7 นัดแรก

แม้ว่าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดจะออกสตาร์ทฤดูกาลได้ไม่ดีนัก แต่บอร์ดบริหารของสโมสรก็เสนอสัญญาฉบับใหม่ให้กับอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เพื่อคุมทีมจนจบฤดูกาล 1992–93 และเขาก็ยอมรับสัญญาดังกล่าว

ภายในกลางเดือนตุลาคม ไมเคิล ไนท์ตันถอนตัวจากการเทคโอเวอร์แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและรับตำแหน่งกรรมการที่ไม่ใช่ผู้บริหารในคณะกรรมการบริหารของสโมสร

ต่อมาในเดือนนั้น ความหวังของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในการคว้าแชมป์ลีกคัพเป็นสมัยแรกจบลงเมื่อพวกเขาพ่ายในบ้านต่อทอตนัมฮอตสเปอร์ 0–3 ในรอบที่ 3

เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 1989 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดลงเล่นนัดสุดท้ายของทศวรรษ 1980 โดยเสมอ 2–2 กับวิมเบิลดัน ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่ชนะใครเลยตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน และอยู่อันดับที่ 15 ของตาราง โดยมีคะแนนเหนือโซนตกชั้นเพียง 2 แต้ม สิ่งที่คาดหวังจากการลุ้นแชมป์ลีกดูเหมือนจะสลายไปเป็นการต่อสู้เพื่อลุ้นหนีตกชั้น แต่คณะกรรมการบริหารของสโมสรยังคงยืนหยัดเคียงข้างอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และยืนกรานว่าเขาจะไม่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง แม้ว่าจะผิดหวังที่ไม่ประสบความสำเร็จในลีก แต่พวกเขาก็เข้าใจเหตุผลก็คือวิกฤตอาการบาดเจ็บที่รบกวนทีมอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงที่แล้ว

เมื่อวันที่ 7 มกราคม 1990 มาร์ก โรบินส์ กองหน้าวัย 20 ปีทำประตูชัยทำให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเอาชนะนอตทิงแฮมฟอเรสต์ 1–0 ในเอฟเอคัพรอบที่ 3 เมื่อมีการจับสลากเอฟเอ คัพ รอบ 3 เมื่อหนึ่งเดือนก่อนหน้านั้น นักข่าวหลายคนคาดว่านัดนี้ยูไนเต็ดจะแพ้และสโมสรจะปลดเฟอร์กูสันออกจากตำแหน่ง

ต่อมาในเดือนนั้น ความพ่ายแพ้ต่อนอริชซิตี 0–2 ส่งผลให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอยู่ห่างจากโซนตกชั้นเพียงแต้มเดียว แต่พวกเขายังคงผ่านเข้ารอบในเอฟเอคัพ โดยเคลย์ตัน แบล็คมอร์ทำประตูเดียวของการแข่งขันให้ทีมยูไนเต็ดในการแข่งขันกับเฮเรฟอร์ดยูไนเต็ดในเอฟเอคัพรอบ 4 ที่เอ็ดการ์สตรีต

หนึ่งเดือนต่อมา พวกเขาผ่านเข้าสู่เอฟเอคัพ รอบที่ 6 เป็นปีที่ 2 ติดต่อกันโดยเอาชนะนิวคาสเซิ่ลยูไนเต็ด 3–2 ที่เซนต์เจมส์พาร์ก และ 3 สัปดาห์หลังจากนั้นพวกเขาก็จองตำแหน่งในรอบรองชนะเลิศเอฟเอคัพเป็นครั้งแรก นับตั้งแต่พวกเขาคว้าแชมป์รายการนี้ในปี 1985 โดยชนะ 1–0 เหนือเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด ที่บรามอลล์เลน

เอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศที่เมนโรด เมื่อวันที่ 8 เมษายน จบลงด้วยการเสมอ 3–3 กับโอลดัมแอทเลติก พวกเขาผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศด้วยการชนะ 2–1 ในการแข่งขันรีเพลย์ โดยพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับทีมคริสตัลพาเลซที่คุมทีมโดยสตีฟ คอปเปลล์ อดีตปีกขวาของยูไนเต็ดในช่วงกลางทศวรรษที่ 70 ถึงต้นทศวรรษที่ 80

ยูไนเต็ดจบฤดูกาลด้วยการจบอันดับที่ 13 และอยู่เหนือโซนตกชั้นเพียง 5 แต้มซึ่งต่ำที่สุดนับตั้งแต่ตกชั้นในฤดูกาล 1973–74

เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดลงสนามพบกับคริสตัล พาเลซในเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศที่สนามเวมบลีย์ นาทีที่ 18 ของการแข่งขัน พาเลซ (ซึ่งไม่เคยเล่นในรอบชิงชนะเลิศมาก่อน) ขึ้นนำก่อนจากแกรี โอไรลีย์ ก่อนที่ไบรอัน ร็อบสันจะยิงประตูตีเสมอในนาทีที่ 35 มาร์ก ฮิวส์ยิงประตูให้ยูไนเต็ดขึ้นนำในนาทีที่ 62 แต่พาเลซตีเสมอได้ในนาทีที่ 72 โดยเอียน ไรต์ หมดเวลาเสมอกัน และการแข่งขันเข้าสู่ช่วงต่อเวลาพิเศษ ไรต์ ยิงประตูให้พาเลซขึ้นนำและดูเหมือนว่าถ้วยเอฟเอคัพจะมุ่งหน้าสู่ เซลเฮิสต์พาร์ก เป็นครั้งแรก จากนั้น เมื่อเหลือช่วงต่อเวลาพิเศษอีก 7 นาที มาร์ก ฮิวส์ ทำประตูตีเสมอได้ทำให้ต้องเล่นนัดรีเพลย์

จิม เลห์ตัน ผู้รักษาประตูมือหนึ่งมีฟอร์มที่ไม่คงเส้นคงวามาเกือบตลอดฤดูกาล 1989–90 ฟอร์มของเขาในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศก็ไม่แตกต่างกัน จากนั้นอเล็กซ์ เฟอร์กูสันจึงตัดสินใจดร็อปเลห์ตันในนัดรีเพลย์ และส่งเลส ซีลีย์ที่ย้ายมาร่วมทีมแบบยืมตัวจากลูตันทาวน์เมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว และลงเล่นให้กับสโมสรเพียง 2 นัดก่อนหน้านี้ ลงมาเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งแทน

นัดรีเพลย์เล่นที่เวมบลีย์เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม และซีลีย์เซฟได้อย่างน่าทึ่งหลายครั้งในครึ่งแรกเพื่อป้องกันไม่ให้พาเลซขึ้นนำ ในนาทีที่ 59 ลี มาร์ติน ยิงประตูชัยจากการจ่ายบอลของ นีล เว็บบ์ ส่งผลให้ยูไนเต็ดคว้าแชมป์ได้เป็นครั้งแรกในรอบ 5 ปี

3 สัปดาห์หลังนัดชิงชนะเลิศ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เซ็นสัญญาคว้าตัวเดนิส เออร์วิน ฟูลแบ็คทีมชาติไอร์แลนด์วัย 24 ปี จากโอลดัมแอทเลติก ด้วยค่าตัว 625,000 ปอนด์ โดยอเล็กซ์ เฟอร์กูสันตั้งใจจะใช้เขาเป็นแบ็กขวา ขณะที่ไมค์ ฟีแลนถูกสลับมาเป็นกองกลาง

ทีม
---

### ผู้รักษาประตู

* อังกฤษ เลส ซีลีย์
* ออสเตรเลีย มาร์ก บอสนิช
* (1) สกอตแลนด์ จิม เลห์ตัน

### กองหลัง

* (2) อังกฤษ วิฟ แอนเดอร์สัน
* (3) อังกฤษ ลี มาร์ติน
* (4) อังกฤษ สตีฟ บรูซ
* (6) อังกฤษ แกรี พัลลิสเตอร์
* สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ดีเร็ค บราซิล

### กองกลาง

* (7) อังกฤษ ไบรอัน ร็อบสัน (c)
* (8) อังกฤษ พอล อินซ์
* อังกฤษ ไมค์ ฟีแลน
* อังกฤษ ลี ชาร์ป
* อังกฤษ นีล เว็บบ์

ซื้อขายนักเตะ
-------------

### ย้ายเข้า

| วันที่ | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | จาก | ค่าตัว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 กรกฎาคม 1989 | MF | อังกฤษ ไมค์ ฟีแลน | อังกฤษ นอริชซิตี | 750,000 ปอนด์ |
| อังกฤษ นีล เว็บบ์ | อังกฤษ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ | 1.5 ล้านปอนด์ |
| 24 สิงหาคม 1989 | DF | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ไบรอัน แครี่ย์ | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ คอร์กซิตี | 100,000 ปอนด์ |
| 28 สิงหาคม 1989 | DF | อังกฤษ แกรี พัลลิสเตอร์ | อังกฤษ มิดเดิลส์เบรอ | 2.3 ล้านปอนด์ |
| 13 กันยายน 1989 | MF | อังกฤษ พอล อินซ์ | อังกฤษ เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 2.4 ล้านปอนด์ |
| 18 กันยายน 1989 | FW | อังกฤษ แดนนี วอลเลซ | อังกฤษ เซาแทมป์ตัน | 1.2 ล้านปอนด์ |
| 21 กันยายน 1989 | FW | อังกฤษ Andy Rammell | อังกฤษ Atherstone United | 40,000 ปอนด์ |
|

### ย้ายออก

| วันที่ | ตำแหน่ง | ผู้เล่น | ไป | ค่าตัว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| กรกฎาคม 1989 | DF | อังกฤษ Wayne Heseltine | อังกฤษ โอลดัมแอทเลติก | 40,000 ปอนด์ |
| 12 กรกฎาคม 1989 | DF | อังกฤษ Nicky Spooner | อังกฤษ โบลตันวอนเดอเรอส์ | ไม่เปิดเผยค่าตัว |
| 3 สิงหาคม 1989 | DF | สาธารณรัฐไอร์แลนด์ พอล แม็คกรัธ | อังกฤษ แอสตันวิลลา | 450,000 ปอนด์ |
| สิงหาคม 1989 | FW | ไอร์แลนด์เหนือ นอร์มัน ไวต์ไซด์ | อังกฤษ เอฟเวอร์ตัน | 750,000 ปอนด์ |
| 25 ตุลาคม 1989 | FW | เบอร์มิวดา Shaun Goater | อังกฤษ Rotherham United | 40,000 ปอนด์ |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Manchester United Season 1989/90". StretfordEnd.co.uk. สืบค้นเมื่อ 23 May 2008.
2. ↑  "Barclays First Division 1989/1990: Historical league standings at 23rd September 1989". *manchesterunited-mad.co.uk*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 October 2011. สืบค้นเมื่อ 23 January 2023.
3. ↑  "Fixtures". *www.manchesterunited-mad.co.uk*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 September 2012.
4. ↑  "Barclays First Division 1989/1990: Historical league standings at 30th December 1989". *www.manchesterunited-mad.co.uk*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 October 2011.

| * ด
* ค
* ก
ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด |
| --- |
| 
* 1883–84
* 1884–85
* 1885–86
* 1886–87
* 1887–88
* 1888–89
* 1889–90
* 1890–91
* 1891–92
* 1892–93
* 1893–94
* 1894–95
* 1895–96
* 1896–97
* 1897–98
* 1898–99
* 1899–1900
* 1900–01
* 1901–02
* 1902–03
* 1903–04
* 1904–05
* 1905–06
* 1906–07
* 1907–08
* 1908–09
* 1909–10
* 1910–11
* 1911–12
* 1912–13
* 1913–14
* 1914–15
* 1915–16
* 1916–17
* 1917–18
* 1918–19
* 1919–20
* 1920–21
* 1921–22
* 1922–23
* 1923–24
* 1924–25
* 1925–26
* 1926–27
* 1927–28
* 1928–29
* 1929–30
* 1930–31
* 1931–32
* 1932–33
* 1933–34
* 1934–35
* 1935–36
* 1936–37
* 1937–38
* 1938–39
* 1939–40
* 1940–41
* 1941–42
* 1942–43
* 1943–44
* 1944–45
* 1945–46
* 1946–47
* 1947–48
* 1948–49
* 1949–50
* 1950–51
* 1951–52
* 1952–53
* 1953–54
* 1954–55
* 1955–56
* 1956–57
* 1957–58
* 1958–59
* 1959–60
* 1960–61
* 1961–62
* 1962–63
* 1963–64
* 1964–65
* 1965–66
* 1966–67
* 1967–68
* 1968–69
* 1969–70
* 1970–71
* 1971–72
* 1972–73
* 1973–74
* 1974–75
* 1975–76
* 1976–77
* 1977–78
* 1978–79
* 1979–80
* 1980–81
* 1981–82
* 1982–83
* 1983–84
* 1984–85
* 1985–86
* 1986–87
* 1987–88
* 1988–89
* 1989–90
* 1990–91
* 1991–92
* 1992–93
* 1993–94
* 1994–95
* 1995–96
* 1996–97
* 1997–98
* 1998–99
* 1999–2000
* 2000–01
* 2001–02
* 2002–03
* 2003–04
* 2004–05
* 2005–06
* 2006–07
* 2007–08
* 2008–09
* 2009–10
* 2010–11
* 2011–12
* 2012–13
* 2013–14
* 2014–15
* 2015–16
* 2016–17
* 2017–18
* 2018–19
* 2019–20
* 2020–21
* 2021–22
* 2022–23
* 2023–24

 |