recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**หางนม** หรือ **ซีรัมของนม** (อังกฤษ: whey หรือ milk serum) เป็นของเหลวที่หลงเหลือจากการทำนมให้เป็นลิ่มนมและผ่านการกรองแล้ว มันเป็นผลผลิตพลอยได้จากการผลิตเนยแข็งหรือเคซีน และสามารถนำไปใช้ใทางธุรกิจได้หลายอย่าง หางนมหวานผลิตได้ระหว่างการทำเนยแข็งชนิดแข็งประเภทเรนเนต อย่างเช่น เนยแข็งเชดดา หรือเนยแข็งสวิส หางนมกรด (หรือที่รู้จักกันในชื่อ "หางนมเปรี้ยว") ได้มาระหว่างการผลิตเนยแข็งประเภทกรด อย่างเช่น เนยแข็งคอทเทจ

การผลิต
-------

หางนมเป็นผลิตภัณฑ์ร่วมในการผลิตเนยแข็ง โดยจะเป็นส่วนประกอบที่แยกตัวออกจากนมหลังจากถูกเปลี่ยนให้เป็นนมข้นแข็งแล้ว เมื่อเติมเรนเนตหรือสารที่เป็นกรดที่สามารถกินเข้าไป

การใช้
------

หางนมใช้ในการผลิตริคอตตา บราวน์ชีส และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมากสำหรับการบริโภคของมนุษย์ นอกจากนี้ มันยังได้เป็นสารปรุงแต่งในอาหารแปรรูปจำนวนมาก รวมทั้งขนมปัง แคร็กเกอร์ และขนมอบเชิงพาณิชย์ ตลอดจนอาหารสัตว์ โปรตีนหางนมโดยส่วนมากแล้วประกอบด้วยอัลฟาแลคตัลบูมินและบีตาแลคโตโกลบูลิน ขึ้นอยู่กับวิธีการผลิต ซึ่งอาจมีไดลโคมาโครเพปไทด์ (GMP) ด้วย

โปรตีนหางนมมักจะถูกขายเป็นสินค้าประเภทอาหารเสริม ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกีฬาเพาะกาย ในสวิตเซอร์แลนด์ ที่ซึ่งการผลิตเนยแข็งเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญ หางนมถูกใช้เป็นส่วนประกอบสำคัญในเครื่องดื่มอัดลม ที่เรียกว่า ริเวลลา ในไอซ์แลนด์ มีการผลิตและขายหางนมเหลวในกล่องขนาด 1 ลิตร (พลังงาน 78 kJ หรือ 18 kcal, โปรตีน 0.4 ก. คาร์โบไฮเดรต 4.2 ก. โซเดียม 55 มก.)

สุขภาพ
------

เนื่องจากหางนมมีแล็กโทส ประชากรสหราชอาณาจักรที่แพ้แลคโทสประมาณ 5% จึงควรหลีกเลี่ยงการบริโภคหางนม หางนมแห้ง ซึ่งเป็นอาหารเสริมที่พบได้ทั่วไป มีแล็กโทสเป็นส่วนประกอบมากกว่า 70%

หางนมเหลวประกอบด้วยแล็กโทส โปรตีนและแร่ธาตุ ตลอดจนไขมันบางส่วน ใน พ.ศ. 2548 นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยลุนด์ในสวีเดน ค้นพบว่า หางนมได้กระตุ้นการปลดปล่อยอินซูลินในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 งานเขียนในวารสารสารอาหารคลินิกอเมริกัน ได้ค้นพบเช่นกันว่า หางนมสามามารถช่วยควบคุมและลดลิ่มในระดับน้ำตาลเลือดในหมู่ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 โดยการหลั่งอินซูลิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mysa contents as cited on packaging from Mjólkursamsalan". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-01. สืบค้นเมื่อ 2011-01-30.
2. ↑  It is estimated that around 5% of adults in the UK have lactose intolerance.
3. ↑  Underutilized resources as animal feedstuffs National Academies Press, 1983 - Nature - p. 29
4. ↑  American Journal of Clinical Nutrition
**ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Fibuloides khaonanensis*; ชื่อสามัญ: Khao Nan Leaf Rollers) เป็นสัตว์จัดเป็นผีเสื้อกลางคืน หรือ มอสขนาดเล็ก (Microlepidoptera) ในวงศ์ผีเสื้อหนอนม้วนใบ (Family Tortricidae) ที่พบเฉพาะประเทศไทย ซึ่งถูกค้นพบโดย ผศ.ดร.นันทศักดิ์ ปิ่นแก้ว

ที่มาของชื่อ
------------

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน ได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ไว้ว่า *Fibuloides khaonanensis* ชื่อระบุชนิด "khaonanensis" นั้น ตั้งตามชื่อสถานที่ค้นพบ คือ เขานัน เป็นชื่อทิวเขาที่ตั้งอยู่ในแนวทิวเขานครศรีธรรมราช เขตจังหวัดนครศรีธรรมราช

ประวัติการค้นพบ
---------------

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานันถูกค้นพบโดย ผศ.ดร.นันทศักดิ์ ปิ่นแก้ว อาจารย์ประจำภาควิชากีฏวิทยา คณะเกษตรกำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ค้นพบในบริเวณจุดชมบัวแฉก เขานัน อุทยานแห่งชาติเขานัน ต.ทุ่งศาลา อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช ที่ระดับความสูงประมาณ 310 เมตรจากระดับน้ำทะเล ภายใต้โครงการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพในระบบนิเวศป่าเมฆ สนับสนุนงบประมาณโดยโครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพในประเทศไทย (BRT) ซึ่งเก็บตัวอย่างได้ 4 ตัวและเป็นเพศผู้ทั้งหมด เก็บได้ในช่วงเดือนพฤษภาคมและเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2549

ลักษณะ
------

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานันมีความกว้างของปีกขณะกางปีกวัดได้ประมาณ 6.6-6.7 มิลลิเมตร ซึ่งถือว่ามีขนาดเล็กมาก ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนและมีเกล็ดขนาดใหญ่คลุมทั่วตัว ปีกคู่หน้าและปีกคู่หลังมีขนาดไม่เท่ากัน โดยปีกคู่หน้าค่อนข้างแคบและยาวกว่าปีกคู่หลัง (คล้ายกับรูประฆังนอนตะแคง) พื้นปีกสีน้ำตาลเข้มและมีลายแถบสีขาวครีมเล็กๆ คาดบริเวณขอบปีกด้านหน้า ส่วนปีกคู่หลังขนาดปีกใหญ่และกว้างมากกว่าปีกคู่หน้า (คล้ายกับรูปห้าเหลี่ยม) พื้นปีกสีน้ำตาลอ่อน และมีส่วนคล้ายกับเส้นขนละเอียดยาว ขึ้นเรียงกันรอบขอบปีกด้านนอกทั้งสองปีก ส่วนหนวดหนึ่งคู่มีสีน้ำตาลอ่อนลักษณะเรียวยาวคล้ายเส้นด้าย และส่วนขามีเกล็ดสีน้ำตาลแถบสีขาวคาดสลับเป็นปล้องขึ้นคลุมทั่วทั้งสามคู่ นอกจากนี้บริจาคด้านข้างส่วนท้องปล่องที่ 4, 5, 6 และ 7 มีกลุ่มแถบเกล็ดพิเศษขึ้นคลุมอีกด้วย

แหล่งที่อยู่อาศัยและการแพร่กระจาย
---------------------------------

ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานันมีแหล่งที่อยู่อาศัยในป่าดิบชื้นและแพร่กระจายอยู่ในอุทยานแห่งชาติเขานัน จ.นครศรีธรรมราช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน". BIOGANG.[*ลิงก์เสีย*]

เอกสารประกอบ
------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Fibuloides khaonanensis***

* ทัศนัย จีนทอง. ผีเสื้อหนอนม้วนใบเขานัน ; ชีวิตที่เพิ่งพบใหม่. วารสาร อพวช. ISSN 1905-1514
**วัดเจดีย์หอย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองบางหลวง ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ทั้งหมด 113 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา

พระครูสุนทร คุณธาดา หรือหลวงพ่อทองกลึง สุนทโร ได้ออกธุดงค์ในประเทศพม่าและพบกับพระอาจารย์ศิลบันตะเป็นเวลาหนึ่งพรรษา ท่านได้ศึกษาวิชาอาคมจนแตกฉานจึงธุดงค์กลับมาที่ถ้ำโอ่งจุก อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ที่นั่นท่านมีนิมิตเห็นว่าบริเวณที่ตั้งวัดเจดีย์หอยในปัจจุบัน เมื่อ 8 ล้านปีก่อนเป็นเมืองใหญ่ชื่อเมืองรัตนาวดี ท่านจึงเดินทางตามนิมิตจนพบ หลังจากนั้นโยมบิดาของท่านได้ซื้อที่ดินถวาย ท่านก็เริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์ก่อน โดยสร้างเป็นกระต๊อบเล็ก ๆ เพื่อเอาไว้ต้อนรับญาติโยมที่มาทำบุญ วัดเจดีย์หอยตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ได้มีการขุดพบซากหอยนางรมยักษ์อายุนับล้านปีจำนวนมาก หลวงพ่อทองกลึงจึงนำซากหอยโบราณมาก่อเป็นเจดีย์ขึ้นที่ด้านหน้าทางเข้าและในวัด สร้างเป็นเจดีย์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2538 จึงเป็นที่มาของชื่อวัด

ในอุโบสถ ประดิษฐานพระประธาน *หลวงพ่อพระพุทธนิมิต รัตนชนะมาร* หรือ *หลวงพ่อชนะมาร* นอกจากนี้ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมพระพุทธรูป ศิลปวัตถุ โบราณวัตถุ ข้าวของเครื่องใช้เก่า ๆ จำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นหอยมือเสือยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งหลวงพ่อทองกลึงได้นำมาจากจังหวัดระนอง ตุ่มสามโคก ถ้วยชามดินเผา ไม้แกะสลัก เครื่องคิดเลข เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจดีย์หอย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด จังหวัดปทุมธานี" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-01-21.
3. ↑  "เที่ยววัดเจดีย์หอยอายุห้าพันห้าร้อยปี". เดลินิวส์. 21 เมษายน 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  "วัดเจดีย์หอย". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเจดีย์หอย**
ซัม มัวร์ (ผู้เผยแพร่)

*เกิด*: 25 ตุลาคม 1929; เบรุต  
*เสียชีวิต*: 1 มิถุนายน 2018;   
*ประเทศ*: สหรัฐ  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร  
*อาชีพ*: publisher, business executive  

**ซัม มัวร์** (25 ตุลาคม ค.ศ. 1929 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นนักเผยแพร่ชาวเลบานอน-อเมริกัน เคยเป็นผู้บริหารระดับสูงบริษัททอมัส เนลสัน ตั้งแต่ปี คศ. 1969 จนถึงปี ค.ศ. 2005 ซัม มัวร์เกิดที่เมืองเบรุต ประเทศเลบานอน เขาอพยพมาอยู่ในสหรัฐอเมริกา ในช่วงคริสตทศวรรษที่ 1950 และเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยโคลอมเบีย และมหาวิทยาลัยเซ้าท์ คาโรลีนา มัวร์มีภรรยาชื่อ เป๊กกี้ มีบุตรด้วยกัน 3 คน มัวร์เสียชีวิตในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัย 88 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Loyal friend of LU and former Thomas Nelson Publishers CEO leaves lasting legacy". Liberty University. June 4, 2018. สืบค้นเมื่อ June 9, 2018.
2. ↑  "Former Thomas Nelson CEO Moore dies". *Nashville Post*. June 4, 2018. สืบค้นเมื่อ June 9, 2018.
3. ↑  Wenner, Emma (June 4, 2018). "Obituary: Sam Moore". *Publishers Weekly*. สืบค้นเมื่อ June 9, 2018.
4. ↑  Shellnutt, Sam (June 4, 2018). "Died: Sam Moore, Who Made Thomas Nelson a Top Christian Publisher". *Christianity Today*. สืบค้นเมื่อ June 9, 2018.
**เจ้าชายฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งเจนัว** (อังกฤษ: Prince Filiberto, Duke of Genoa) ประสูติเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2438 ณ ตูริน อิตาลี เป็นพระโอรสลำดับที่ 2 ในเจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว กับเจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย เป็นดยุกแห่งเจนัวพระองค์ที่ 4

เมื่อพระองค์เจริญพระชันษาแล้ว พระองค์ทรงมีความสนพระทัยด้านการทหารมาก พระบิดาของพระองค์จึงโปรดให้ทรงศึกษาเกี่ยวกับด้านการทหารโดยตรง ซึ่งพระองค์สามารถเรียนและจบหลักสูตร จนสามารถติดยศนายพล โดยมีเบนิโต มุสโสลินี เป็นผู้ถวายการสอนและพระสหายในเวลาเดียวกัน และยังเป็นที่ปรึกษาของพระองค์ในสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง และเมื่ออิตาลีเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์กลายเป็นผู้บังคับบัญชาการทหารที่ 7 เพื่อไกล่เกลี่ยให้อิตาลีเข้าร่วมฝ่ายพันธมิตร 

เจ้าชายฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งเจนัว ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงลิเดียร์แห่งแอเทนเบิร์ก เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2471 การเสกสมรสของพระองค์ไม่มีพระบุตร 

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง มีการลงมติให้ประเทศอิตาลีจากประชาชนส่วนใหญ่ให้เป็นระบอบประชาธิปไตย ต่อมาเมื่อ เจ้าชายแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งเจนัว (2427-2506) พระเชษฐาของพระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2506 พระองค์จึงกลายเป็น ดยุกแห่งเจนัวพระองค์ที่ 4 ต่อมา เจ้าชายฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งเจนัว สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 7 กันยายน 2535 ณ โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สิริพระชันษา 95 ปี

อ้างอิง
-------




1. ↑   Mockler, Anthony (2003). Haile Selassie's War. Signal Books. pp. 55, 102. ISBN 1-902669-53-3.
2. ↑   The Peerage
**ริยาจ ฮัมมูด ดาราร์** (อาหรับ: رياض حمود دارار; อังกฤษ: Riad Hammoud Darar; ราว ค.ศ. 1954 – ) เป็นนักกิจกรรมทางการเมืองและสังคมของฝ่ายค้านซีเรีย รวมถึงเป็นนักเขียนจากเดีย เอซ-ซอร์ เขาเป็นผู้สนับสนุนสิทธิมนุษยชนสำหรับชาวเคิร์ดในประเทศซีเรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ระหว่างการเคลื่อนไหวของเขา เขาถูกคุมขังโดยรัฐบาลซีเรียเป็นเวลา 5 ปีและได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 2010  เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้นำร่วมของสภาประชาธิปไตยซีเรีย

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

ริยาจ ดาราร์ เกิดในเดีย เอซ-ซอร์ ในปี ค.ศ. 1954 เขาได้รับปริญญาตรีด้านภาษาอาหรับในเวลาต่อมา และกลายเป็นนักเทศน์และอิหม่ามที่มัสยิดในเดีย เอซ-ซอร์

อาชีพทางการเมือง
----------------

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ริยาจ ดาราร์ กลายเป็นนักกิจกรรมทางการเมืองและเริ่มทำงานกับองค์การนอกภาครัฐต่าง ๆ หลังจากการจลาจลโดยชาวเคิร์ดในประเทศซีเรียใน ค.ศ. 2004 เชคมุฮัมมัด มาโชก อัล-คัสนาวี ซึ่งเป็นผู้นำศาสนาลัทธิศูฟีชาวเคิร์ด ถูกจับและถูกลอบสังหารโดยหน่วยข่าวกรองทางทหารของซีเรียในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 เป็นหนึ่งในผู้ที่มาร่วมในงานศพของอัล-คัสนาวี และกล่าวสุนทรพจน์ ครั้นเดือนถัดมา ดาราร์ก็ถูกจับกุม จากนั้น เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2006 เขาถูกตัดสินจำคุก 5 ปีโดยศาลรักษาความปลอดภัยแห่งรัฐสูงสุด

กระทั่งวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ริยาจ ดาราร์ ได้รับการปล่อยตัวออกจากคุก ส่วนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ในช่วงแรกของการจลาจลซีเรีย เขากลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการประสานงานแห่งชาติเพื่อการเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตย ซึ่งเป็นกลุ่มฝ่ายค้านซีเรีย โดยที่ริยาจ ดาราร์ เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของฝ่ายค้านซีเรีย ครั้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 เขาลาออกจากคณะกรรมการประสานงานแห่งชาติเพื่อการเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตย เนื่องจากขาดความสามัคคี

เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ในระหว่างการประชุมครั้งที่สองของสภาประชาธิปไตยซีเรียในอัลมาลิกียะฮ์ ริยาจ ดาราร์ ได้รับเลือกให้เป็นผู้นำร่วมของสภาประชาธิปไตยซีเรีย แทนที่เฮย์แธม มันนา ผู้เป็นอดีตสมาชิกคณะกรรมการประสานงานแห่งชาติคนเดิมที่ลาออกจากสภาประชาธิปไตยซีเรีย โดยที่ริยาจ ดาราร์ ได้ประกาศว่า เขาสนับสนุนระบอบสหพันธรัฐและประชาธิปไตยในประเทศซีเรีย รวมทั้งในเดีย เอซ-ซอร์

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Sardar Mlla Drwish (27 March 2017). "What federalism would mean for northern Syria". *Al-Monitor*.
2. 1 2  Tejel, Jordi (29 August 2008). *Syria's Kurds: History, Politics and Society*. Routledge. p. 126. ISBN 1134096437.
3. 1 2  "Riad Darar Released". *Syrian Human Rights Committee*. 11 June 2010.
4. ↑  "Wissam Sara Unites Syrians in Mourning". *Syria Untold*. 4 February 2014.
5. 1 2  Abdullah Ghadawi (5 March 2017). "Co-leader of Syrian Democratic Council says federalism is adequate choice: INTERVIEW". *Zaman al-Wasl*.
Motor vehicle

**ฮอนด้า สตรีม** (อังกฤษ: Honda Stream) เป็นรถยนต์เอนกประสงค์ขนาดเล็ก (Compact MPV) ผลิตโดยฮอนด้า เริ่มผลิตเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 เพื่อแทนที่ **ฮอนด้า ชัทเทิล** (อังกฤษ: Honda Shuttle) รถมินิแวนที่นำฮอนด้า ซีวิค มาทำในรูปแบบมินิแวนเท่านั้น มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นและอินโดนีเซีย ปัจจุบัน ฮอนด้า สตรีม มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 รุ่น ดังนี้

รุ่นที่ 1 (RN1–5; พ.ศ. 2543-2549)
---------------------------------

ฮอนด้า สตรีม รุ่นที่ 1
ฮอนด้า สตรีม รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยสร้างขึ้นบนพื้นฐานของฮอนด้า ซีวิค เช่นเดียวกับรุ่น Shuttle มีตัวถังมินิแวน 5 ประตู ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า และระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ เครื่องยนต์มีให้เลือกทั้ง 1.7 ลิตร และ 2.0 ลิตร

ในประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นตลาด Minivan ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ฮอนด้าเคยส่งสตรีมเข้าไปผลิตและจำหน่ายในอินโดนีเซีย แต่เนื่องจากการประกอบที่แย่มาก ชุ่ย ไม่ได้เรื่องอย่างที่รถใหม่ควรจะเป็น ทำให้หลายคนเข็ดกับงานประกอบจากอินโดนีเซียไปพักใหญ่ ต่อให้มีการ Minorchange และย้ายโรงงานใหม่ แต่ก็ยังมีภาพเก่ามาหลอกหลอนอยู่เรื่อยๆ จึงทำให้สตรีมไม่ประสบความสำเร็จมากนักในอาเซียน ในประเทศไทยก็เคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้เช่นเดียวกัน เนื่องจาก Honda มองเห็นความสำเร็จของ Chevrolet Zafira ในไทยทำให้ Honda มองว่าตลาดกลุ่มนี้น่าจะมีอนาคตในบ้านเราเลยส่ง Stream เข้ามาจำหน่าย นำเข้าจากอินโดนีเซีย (PT Honda Prospect Motor) หวังจะตีค่ายแตกด้วยเทคโนโลยีเครื่องยนต์ที่ทันสมัย รวมถึงภาพลักษณ์แบรนด์ของฮอนด้าที่แข็งแกร่งกว่าจีเอ็ม (เชฟโรเลต) ในบ้านเรา ถึงแม้จีเอ็มจะเป็นผู้ผลิตรถยนต์อันดับ 1 ของโลกก็ตาม แต่ด้วยการโหมประชาสัมพันธ์ของจีเอ็ม รวมถึงโตโยต้าที่ส่ง Wish เข้ามาจำหน่าย รวมถึงการประกอบที่ไม่ดี ทำให้ลูกค้าเมินหน้าหนี แม้จะออกรุ่น Minorchange มาแก้ภาพลักษณ์ในปี พ.ศ. 2548 ก็ตาม ถือเป็น 1 ใน Honda หลายๆ รุ่นที่ไม่ประสบความสำเร็จในบ้านเรา

รุ่นที่ 2 (RN6–9; พ.ศ. 2549-2557)
---------------------------------

ฮอนด้า สตรีม รุ่นที่ 2
ฮอนด้า สตรีม รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อ พ.ศ. 2549 จนถึง พ.ศ. 2557 รุ่นนี้ได้เลิกประกอบที่อินโดนีเซียแล้ว เนื่องจากงานประกอบทำให้ไม่ประสบความสำเร็จ รุ่นนี้ยังคงใช้พื้นฐานจาก Civic เหมือนเดิม ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า และระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ มีเครื่องยนต์ 1.8 ลิตร และ 2.0 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด เกียร์อัตโนมัติ 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ CVT

อ้างอิง
-------

* ทดลองขับ Honda FREED 1.5 L 5AT : Compact Minivan แสนหลั่นล้า แต่ราคาแพงเกิ๊นนน !? เก็บถาวร 2013-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ทดลองขับ Suzuki ERTIGA 1.4 L 5MT & 4AT : แน่ใจนะว่าเนี่ย แค่ Swift Minivan ? เก็บถาวร 2013-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 50 รถรุ่นดังในเมืองไทย 1985 - 2005 (Part I) เก็บถาวร 2013-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ฮาคา** (พม่า: ဟားခါး, เอ็มแอลซีทีเอส: *ha: hka:*, ออกเสียง: [hákʰá]) เป็นเมืองหลักของรัฐชีน ประเทศพม่า

ฮาคาตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐชีน มีพื้นที่รวม 32.4 ตารางกิโลเมตร (12.50 ตารางไมล์) อยู่เหนือระดับน้ำทะเลมากกว่า 1,800 เมตร (6,000 ฟุต) เมืองตั้งอยู่บนที่ราบสูงพื้นที่เล็ก ๆ แม้ว่าจะมีพื้นที่เล็ก แต่ก็เป็นเมืองใหญ่ที่สุดและยังเป็นเมืองหลักของรัฐ ที่ราบสูงแห่งนี้ยังมีขนาดใหญ่กว่าเมืองอื่น ๆ ในรัฐชีน มีการประเมินว่าเมืองฮาคามีพื้นที่พอที่จะขยับขยายได้อย่างเต็มที่ถึง 10 เท่าของพื้นที่ปัจจุบันของเมือง และเนื่องจากรัฐชีนค่อนข้างเป็นพื้นที่ภูเขา เมืองฮาคาจึงสร้างบนที่ลาดชันของภูเขาใหญ่ วางตัวเป็นตัวยู (U) มีถนนเพียงสายเดียวที่วิ่งกลางเมืองแห่งนี้โดยโค้งเป็นรูปตัวยู และเมืองทั้งเมืองก็สร้างรายล้อมถนนนี้ ยังมีถนนอีกเส้นที่วิ่งกลางเมืองเป็นระยะทางสั้น ๆ ตรงปลายของตัวยู ฮาคายังเป็นศูนย์กลางของรัฐชีนและเชื่อมกับเมืองทานตะลาน, พะล่าน, กั่นกอ และมะตูปีโดยทางรถบรรทุก

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Census Report*. The 2014 Myanmar Population and Housing Census. Vol. 2. Naypyidaw: Ministry of Immigration and Population. May 2015. p. 51.
2. ↑  "ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **139** (พิเศษ 205 ง). 1 กันยายน 2565.
|  |
| --- |
|  |
| 

| พระราชวงศ์โมร็อกโก |
| --- |
|  |
| * **สมเด็จพระราชาธิบดี**
	+ มกุฏราชกุมาร
	+ เจ้าหญิงลัลลา เคาะดีญะฮ์

---

เจ้าหญิงพระชนนี* เจ้าหญิงลัลลา มัรยัม
* เจ้าหญิงลัลลา อัสมา
* เจ้าหญิงลัลลา ฮัสนา
* เจ้าชายมูลัย รอชิดเจ้าหญิงลัลลา อุมม์กัลษุม
	+ เจ้าชายมูลัย อะห์มัด
	+ เจ้าชายมูลัย อับดุสซะลาม

---

เจ้าหญิงลัลลา ลาเมีย* เจ้าชายมูลัย ฮิชาม
* เจ้าหญิงลัลลา ซีเนป
* เจ้าชายมูลัย อิสมาอิล

---

* เจ้าหญิงลัลลา ญุมาละฮ์ อะละวี
* ชะรีฟ มูลัย อับดุลลอฮ์ อะละวี
* ชะรีฟ มูลัย ยูซุฟ อะละวี
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

 |

**เจ้าชายมูลัย รอชิด** หรือ **เจ้าชายมูลัย รอชิด บินอัลฮะซัน** (อาหรับ: الأمير مولاي رشيد بن الحسن‎‎; 20 มิถุนายน พ.ศ. 2513) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 กับเจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์ และเป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก

พระประวัติ
----------

เจ้าชายมูลัย รอชิดประสูติเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2513 เป็นพระราชบุตรพระองค์เล็กจากทั้งหมดห้าพระองค์ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 ประสูติแต่เจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์ พระชายาพระองค์ที่สอง มีพระเชษฐาคือสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 และเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงลัลลา มัรยัม, เจ้าหญิงลัลลา อัสมา และเจ้าหญิงลัลลา ฮัสนา ตามลำดับ

ทรงสำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัย (Royal College) ในราบัตในปี พ.ศ. 2532 แล้วทรงศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยมุฮัมมัดที่ 5 (Mohammed V University) กฎหมายขั้นสูงจนสำเร็จการศึกษาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2536 ทรงรับปริญญานิติศาสตร์บัณฑิตสาขากฎหมายเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งในปีเดียวกันนั้น พระองค์ได้รับได้ประกอบวิชาชีพด้านกฎหมาย-กฎหมายมหาชน ต่อมาทรงสำเร็จการศึกษานิติศาสตรมหาบัณฑิตสาขารัฐศาสตร์เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2538 ก่อนจบการศึกษาปริญญาโท พระองค์เคยเข้าฝึกงานกับองค์การสหประชาชาติในนิวยอร์ก

นอกจากภาษาอาหรับแล้ว พระองค์ยังสามารถตรัสภาษาอังกฤษ, ฝรั่งเศส และสเปน

เสกสมรส
-------

เจ้าชายมูลัย รอชิดเสกสมรสกับอูม กัลทูม บูฟาแร็ส (Oum Kalthum Boufarès; พ.ศ. 2530) บุตรสาวของมูลัย อัลมามูน บูฟาแร็ส (Moulay El Mamoun Boufarès) รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย และเป็นหลานยายของลัลลา เคาะดีญะฮ์ (Lalla Khadija) พระญาติกาของสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ทั้งสองมีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าชายมูลัย อะฮ์มัด (23 มิถุนายน พ.ศ. 2559)

การทหาร
-------

เจ้าชายมูลัย รอชิดได้รับการแต่งตั้งเป็นนายทหารยศนาวาเอกประจำกองทัพเรือโมร็อกโกเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2537 ก่อนเลื่อนชั้นยศเป็นพลเรือจัตวาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2543

อ้างอิง
-------

1. ↑  Royal Ark
2. ↑  Wedding in Morocco
**ฮอร์เทิน ฮา 9** (เยอรมัน: *Horten H.IX*) หรือชื่อเรียกโดยกระทรวงเดินอากาศคือ **ฮอร์เทิน โฮ 229** (เยอรมัน: *Horten Ho 229*) เป็นเครื่องบินโจมตี/ทิ้งระเบิดของเยอรมนีซึ่งพัฒนาเกือบเสร็จสมบูรณ์ ถูกออกแบบโดยพี่น้องไรน์มาร์และวัลเทอร์ ฮอร์เทิน ตามคำสั่งของจอมพลไรช์แฮร์มัน เกอริง และถูกสร้างขึ้นโดยบริษัท Gothaer Waggonfabrik ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ถือเป็นเครื่องบินไร้แพนหางแบบแรกของโลกที่ติดเครื่องยนต์เจ็ต 

ปลายสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป มีเครื่องโฮ 229 ที่ถูกสร้างจนบินได้จำนวน 2 ลำได้แก่รุ่น V1 (ทดสอบร่อนในอุโมงค์ลม) และ V2 (แบบติดเครื่องเจ็ต) ส่วนรุ่น V3 (แก้ไขเรื่องสมดุล) กำลังประกอบใกล้เสร็จเหลือแต่เพียงติดเครื่องเจ็ต ส่วนรุ่น V4 และ V5 ยังทำโครงไม่เสร็จ สหรัฐอเมริกาเริ่มปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษเพื่อเข้ายึดครองเทคโนโลยีของนาซีเยอรมัน เครื่องบินฮอร์เทิน โฮ 229 V3 ถูกขนส่งผ่านทางเรือไปยังสหรัฐเพื่อทำวิศวกรรมย้อนกลับ ปัจจุบันถูกจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ยานบินและยานอวกาศแห่งชาติ

โฮ 229 V2 ติดตั้งเครื่องยนต์เทอร์โบเจ็ต Junkers Jumo 004B จำนวนสองเครื่อง แต่ละเครื่องมีแรงขับ 8.83 กิโลนิวตัน ทำความเร็วได้สูงสุด 960 กิโลเมตร/ชั่วโมง มีพิสัยปฏิบัติการ 1,900 กิโลเมตร

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Green 1970, p. 247.
2. ↑  Green, William; Swanborough, Gordon (1994). *The Complete Book of Fighters*. London: Salamander. pp. 301-302. ISBN 1-85833-777-1.
เจ้าชายมิชชาเอลแห่งปรัสเซีย (อังกฤษ: Prince Michael of Prussia)

พระประวัติ
----------

เจ้าชายมิชชาเอลแห่งปรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1940 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายลูอี แฟร์ดีนันท์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย และ แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย พระองค์เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย และเป็นพระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี โดยภายหลังที่ราชวงศ์ถูกเนรเทศออกนอกประเทศ พระองค์และพระญาติวงศ์ต้องปรับตัวให้เข้ากับฐานะสามัญชน ก่อนจะเสด็จนิวัติกลับประเทศได้พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์

เสกสมรส
-------

เจ้าชายมิชชาเอลพร้อมด้วย บริจิตต์ พระชายา และเจ้าหญิงมิคาเอล มาเรีย เจ้าหญิงนาตาลี อเล็กซานดรา แคโรไลน์ พระธิดา
เจ้าชายมิชชาเอล ทรงเสกสมรสจำนวน 2 ครั้งกับ จูตาร์ จอห์น และ บริจิตต์ วอน เวสซา โดยมีพระธิดาดังนี้ 

1. เจ้าหญิงมิคาเอล มาเรีย
2. เจ้าหญิงนาตาลี อเล็กซานดรา แคโรไลน์

เจ้าชายมิชชาเอล ยังทรงเป็นพระบิดาทูลหัวให้กับเกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย พระภาติยะ

หนังสือพระนิพนธ์
----------------

เจ้าชายมิชชาเอลทรงเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะ **เจ้าชายนักเขียน** โดยทรงพระนิพนธ์หนังสือหลายเล่ม ซึ่งเป็นภาษาเยอรมัน ดังนี้

1. Ein Preußenprinz zu sein, Munich 1986
2. Auf den Spuren der deutschen Monarchien, Cologne 2008
3. Zu Gast bei Preußens Königen, Cologne 2009
4. Die Staufer: Herrscher einer glanzvollen Epoche, Cologne 2010
5. Die Preußen am Rhein: Burgen, Schlösser, Rheinromantik, Cologne 2011
6. Friedrich der Große, Cologne 2011

สิ้นพระชนม์
-----------

เจ้าชายมิชชาเอลสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2014 สิริพระขันษา 74 ปี ซึ่งหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ได้ 2 ปี ในปี ค.ศ. 2016 บริจิตต์ พระชายาพระองค์ที่ 2 ของเจ้าชายมิชชาเอล ก็ฆ่าตัวตาย
**พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย (แดง)** (อินโดนีเซีย: *Partai Komunis Indonesia (merah), PKI Merah*) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซียที่แยกตัวออกมาจากพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียใน พ.ศ. 2490 บุคคลสำคัญในกลุ่มนี้ที่แยกตัวออกมาได้แก่ โมฮามัด โจนี, อามีร์ ฮูซิน และแอล. อา. กาซิม ในวันที่ 8-9 มีนาคม พ.ศ.2490 พวกเขาได้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์แดงขึ้นมา เหตุที่แยกตัวออกมาเพราะมีความเห็นต่างกันเรื่องความเป็นผู้นำของซาร์โจโนในพรรคมากกว่าปัญหาในด้านทฤษฎี โจโนได้ต่อต้านแนวคิดของซาร์โจโนในการเปิดโอกาสให้มีการเจรจากับเนเธอร์แลนด์

พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้ประกาศต่อต้านการแยกตัวและถือว่าตนเองเป็นตัวแทนของพรรคลัทธิมากซ์-เลนินเพียงพรรคเดียวในอินโดนีเซีย ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2491 พรรคคอมมิวนิสต์แดงเป็นหนึ่งในพรรคการเมือง 20 พรรค ที่ลงนามสนับสนุนโปรแกรมแห่งชาติ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Soe, Hok Gie. *Orang-Orang di persimpangan kiri jalan*. Bandung: MMU, 2005. pp. 110-112
2. ↑  Klinken, Geert Arend van. *Minorities, Modernity and the Emerging Nation: Christians in Indonesia, a Biographical Approach[*ลิงก์เสีย*]*. Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde, 199. Leiden: KITLV Press, 2003. p. 192
3. ↑  Soe, Hok Gie. *Orang-Orang di persimpangan kiri jalan*. Bandung: MMU, 2005. pp. 110-188
จิมมี เวลส์ ในช่วงปาฐกถาพิเศษที่กดัญสก์
**วิกิเมเนีย 2010** (อังกฤษ: Wikimania 2010) เป็นการประชุมวิกิเมเนียครั้งที่หก ซึ่งจัดขึ้น ณ วันที่ 9–11 กรกฎาคม ที่โปลิชบอลติคฟิลฮาร์โมนิค ในกดัญสก์ ประเทศโปแลนด์ การประชุมเริ่มตั้งแต่วันที่ 9 กรกฎาคม โดยทับซ้อนกับส่วนท้ายของการประชุมวิชาการวิกิซิม การเสนอเป็นเจ้าภาพสำหรับอัมสเตอร์ดัมและออกซฟอร์ดสำหรับวิกิเมเนีย 2010 ได้แพ้ไปเนื่องด้วยแรงสนับสนุนที่มีขนาดเล็ก

เป็นครั้งแรกของการประชุมที่ให้ความสำคัญอย่างมากต่อวัฒนธรรมของประเทศเจ้าภาพ, โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงคอนเสิร์ตของวงดนตรี, การรำลึกการเสียชีวิตครบรอบปีที่สิบของนักประพันธ์เพลงชาวโปแลนด์คนสำคัญอย่างวลาดิสวาฟ ชปิลมันน์ และรอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์เรื่อง*ทรูธอินนัมเบอร์ส?* ในการประชุม ซู การ์ดเนอร์ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการบริหารของมูลนิธิวิกิมีเดีย ได้กล่าวว่าจุดมุ่งหมายของมูลนิธิ คือ การเติบโตของจำนวนผู้เข้าชมเว็บไซต์วิกิมีเดียจาก 371 ล้านคน ไปเป็น 680 ล้านคนต่อเดือนในช่วงหลังจากห้าปีถัดไป

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วิกิเมเนีย 2010**

1. ↑  Wikimania 2010 site – Attendees. wikimedia.org.
**วัดเจริญธรรม** ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร

วัดเจริญธรรม ตั้งอยู่เลขที่ 35 บ้านเจริญธรรม ถนนประชาสรรค์ หมู่ที่ 5 ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 21455 ทิศตะวันตกจดถนนประชาสรรค์

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

ภายในวัดมีเสนาสนะที่สำคัญ เช่น อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535

ส่วนปูชนียวัตถุ ที่สำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางประทานพร หน้าตักกว้าง 49 น้ว สูง 59 น้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 และหลวงพ่อพุทธนฤมิตร สมัยอยุธยาตอนปลาย ประดิษฐานที่วิหาร

การบริหารและการปกครอง
---------------------

ลำดับเจ้าอาวาส

* พระเชื่อม
* พระอธิการสุนทร โชติโก พ.ศ. 2502 - 2517
* พระอธิการอ่อน จนฺทปญฺโญ พ.ศ. 2518 - 2522
* พระสำเภา พ.ศ. 2523 - 2524
* พระเหลือ พ.ศ. 2525 - 2526
* พระอธิการสุวรรณ์ อตฺตสุโภ พ.ศ. 2527 - 2533
* พระครูวิมลธรรมานุรักษ์ พ.ศ. 2534 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 หน้า 192
2. ↑  หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 หน้า 192
3. ↑  หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 หน้า 192
4. ↑  หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 หน้า 192
5. ↑  หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 4 หน้า 192 - 193
**ลิงจมูกเชิดพม่า** หรือ **ค่างจมูกเชิดพม่า** (อังกฤษ: Myanmar Snub-nosed Monkey; *Rhinopithecus strykeri*) เป็นลิงจำพวกค่างในวงศ์ลิงโลกเก่า ที่พบทางตอนเหนือของประเทศพม่า บริเวณรัฐกะชีน รอยต่อกับประเทศจีน เป็นลิงชนิดที่ 5 ในสกุลลิงจมูกเชิด (*Rhinopithecus*) โดยชนิดอื่น ๆ พบในจีน และเวียดนาม ลักษณะเด่น คือ มีจมูกสั้นมาก ดูคล้ายช่องกลวงเปิดสู่ช่องปาก ขนบริเวณใบหู วงหน้า และวงก้นมีสีขาว ขณะที่ขนลำตัวมีสีดำ ยังไม่มีภาพของลิงชนิดนี้ขณะมีชีวิต คาดว่าประชากรของลิงชนิดนี้มีไม่เกิน 350 ตัว มีสายสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการใกล้เคียงกับ ลิงจมูกสั้นพันธุ์ยูนนาน (*R. bieti*) มากที่สุด เชื่อว่าทั้ง 2 ชนิดแยกจากกันเพราะมี แม่น้ำโขง และแม่น้ำสาละวินกั้น บริเวณแหล่งมรดกโลกเขตสามแม่น้ำไหลเคียง ในมณฑลยูนนาน 

ลิงชนิดนี้มีชื่อในภาษาถิ่นว่า mey nwoah (ลิงที่มีหัวหันขึ้น) ฝนมักจะทำให้มันจามเนื่องจากกล้ามเนื้อจมูกสั้น ๆ รอบรูจมูกของมัน คนในท้องถิ่นระบุว่ามันนั่งโดยห้อยหัวลงตรง ๆ และซ่อนใบหน้าไว้ระหว่างหัวเข่าระหว่างเกิดฝนตก

การระบุทางวิทยาศาสตร์
---------------------

ลิงจมูกเชิดพม่าได้รับความสนใจจากทีมนักวิทยาศาสตร์ของ "โครงการอนุรักษ์วานรพม่า" (Myanmar Primate Conservation Program) ซึ่งกำลังวิจัยสถานะของชะนีฮูล็อกในช่วงต้นปี พ.ศ. 2553 ทีมดังกล่าว นำโดยนักวานรวิทยาชาวสวิส โธมัส ไกส์สมัน และเงว ลวิน จากสมาคมความหลากหลายทางชีวภาพและการอนุรักษ์ธรรมชาติพม่า โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การอนุรักษ์พืชและสัตว์ระหว่างประเทศ (FFI) และมูลนิธิทรัพยากรบุคคลและการอนุรักษ์ สปีชีส์ได้รับการตั้งชื่อทวินามว่า *Rhinopithecus strykeri* เพื่อเป็นเกียรติแก่ จอน สไตรเกอร์ ประธานและผู้ก่อตั้งมูลนิธิอาร์คัส ซึ่งได้ให้การสนับสนุนโครงการดังกล่าว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Geissmann, T. Momberg, F. & Whitten, T. (2012). "*Rhinopithecus strykeri* ". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 23 June 2012.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. 1 2  Geissmann. T, Lwin. G, Aung. S, Naing Aung. T, Aung. Z M, Hla. T, Grindley. M. & Momberg. F. 2010. "A new species of Snub-nosed monkey, Genus *Rhinopithecus* Milne-Edwards, 1872 (Primates, Colobianae), From Northern Kachin State, Northeastern Myanmar", ***American Journal of Primatology***. October 2010, doi:10.1002/ajp.20894
3. ↑  Picture: new monkey discovered in Myanmar
4. ↑  New Snub-Nosed Monkey Discovered, Eaten
5. ↑  "FFI discovers new species of snub-nosed monkey | News | Fauna & Flora International". Fauna-flora.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-30. สืบค้นเมื่อ 2010-10-28.
6. ↑  "New snub-nosed monkey from Northern Myanmar: Rhinopithecus strykeri «". Primatology.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-28. สืบค้นเมื่อ 2010-10-28.
7. ↑   *New snub-nosed monkey discovered in Northern Myanmar* Oct 26 2010 physorg.com Retrieved 28 Oct 2010

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhinopithecus strykeri***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhinopithecus strykeri ที่วิกิสปีชีส์
**วัดเจริญพรต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมาบกราด อำเภอพระทองคำ จังหวัดนครราชสีมา

วัดเจริญพรต เดิมชื่อ **วัดเจริญผล** **วัดเพ่อเว่อ** หรือ **วัดเจ้อเว่อ** แต่ก่อนเป็นป่าดง อุดมไปด้วยสัตว์ป่า บริเวณนั้นมีหนองน้ำ ช้างป่าจะลงมาอาบน้ำอยู่เสมอ เลยเรียกว่า "บ้านเพ่อเว่อ" 

ได้ก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2450 และได้ขึ้นทะเบียนก่อสร้างเมื่อปีมะเมีย เดีอน 4 ขึ้น 10 ค่ำ ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 ที่ดินที่สร้างวัดได้รับบริจากจากของสองครอบครัว คือ เที่ยหลงเซิ่ง แม่ผ่อง แซได้ว และพ่อเทียน แม่ทอง ชนะภัย มีเนื้อที่เดิมทั้งหมด 19 ไร่ 3 งาน 94 ตารางวา ต่อมา พ.ศ. 2490 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดเจริญพรต" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2529

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้ ขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 14 เมตร ใต้ถุนโล่ง สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2496 สร้างด้วยไม้เนื้อแข็งทั้งหลัง เสาทุกต้นเป็นไม้มะค่า หลังคามุงกระเบื้อง ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2498

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจริญพรต".
2. ↑  "วัดเจริญพรต". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "อำเภอพระทองคำ" (PDF).
**ลิงลมใต้** หรือ **นางอายใต้** (อังกฤษ: Sunda slow loris, Southern loris) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร (Primates) ขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Nycticebus coucang*

ลักษณะ
------

มีรูปร่างอ้วนกลมคล้ายตุ๊กตา ตากลมโต หูมีขนาดเล็กและสั้น แขนขาค่อนข้างสั้น นิ้วที่สองจะมีเล็บที่ยาวและงองุ้มเข้าหาตัว หางสั้นมากจนแทบไม่มีหาง มีสีขนที่หลากหลาย ขนนุ่มละเอียด สั้น เหมือนกำมะหยี่ บางตัวอาจมีสีเทา บางตัวอาจมีสีน้ำตาลเข้ม หรือสีเหลืองนวล ๆ หรือบางตัวอาจมีสีดำ สันหลังมีเส้นสีเข้มลากยาวลงมาจากหัวถึงกลางหลัง มีความยาวลำตัวและหัว 30-38 เซนติเมตร ความยาวหาง 1-2 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม

แหล่งที่อยู่
------------

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย และ เกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย

ลิงลมใต้ สามารถปรับตัวให้อยู่ในป่าทุกสภาพ แม้แต่ป่าที่ถูกแผ้วถางแล้ว มักเคลื่อนย้ายไปมาบนยอดไม้ หากินในเวลากลางคืน นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน โดยอาหารหลัก คือ แมลง และสัตว์เลื้อยคลาน มีพืชและผลไม้เป็นอาหารเสริม ตัวผู้จะดื่มน้ำในปริมาณมากและปัสสาวะรดไว้ตามต้นไม้ เพื่อประกาศอาณาเขต ปกติเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แต่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วยามจับแมลงกิน และเคลื่อนไหวได้รวดมากเป็นพิเศษเมื่อถูกลมพัดแรง ๆ เวลาตกใจหรือถูกจับได้จะชอบซุกหน้าไว้ในแวงแขน ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ใช้เวลาตั้งท้อง 90 วัน และมีระยะเวลาให้นมลูกประมาณ 193 วัน 

ในอดีตพบบ่อย ตามชายป่า แต่ในปัจจุบัน ลดปริมาณลงมาก เนื่องจากถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและถูกล่าเพื่อปรุงยาสมุนไพร รวมทั้งเป็นอาหารของชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณชายป่าด้วย

หมายเหตุ
--------

โดยลิงลมใต้ เดิมเคยเชื่อว่าเป็นลิงลมเพียงชนิดเดียวที่พบได้ในประเทศไทย แต่ปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็นชนิดใหม่ คือ ลิงลมเหนือ (*N. bengalensis*) จึงได้ชื่อใหม่เป็น "ลิงลมใต้"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nekaris, A. & Streicher, U. (2008). "*Nycticebus coucang*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version Vulnerable A2cd ver 3.1*. สืบค้นเมื่อ 30 June 2008.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  "Table 2 b: taxonomic names and synonyms used by several authors: genus, species, subspecies, populations" (PDF). *Loris and potto conservation database*. loris-conservation.org. 4 February 2003. p. 3. สืบค้นเมื่อ 30 April 2013.
3. ↑  กองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : ไซรัสการพิมพ์, 2543. 256 หน้า. ISBN 978-9749-906-651
4. ↑  การจำแนกลิงลมในประเทศไทย

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Nycticebus coucang***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nycticebus coucang ที่วิกิสปีชีส์
**วัดเจ็ดโคก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 60 ตารางวา

วัดเจ็ดโคกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2532 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 โดยมีหลวงพ่อสุด ยโสธโร เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดและตั้งวัด ที่มาของชื่อวัดมาจากการที่วัดมีเรือสำเภามาล่ม 7 ลำ และได้สร้างศาลไว้ 7 ที่ จึงเรียกว่า "เจ็ดโคก" ปัจจุบันก็มีศาลนั้นอยู่ที่เดิมจนถึงทุกวันนี้ ปัจจุบันมีพระอธิการสุข ยโสธโร เป็นเจ้าอาวาสนับตั้งแต่ พ.ศ. 2543 

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ หอสวดมนต์กว้าง 20 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 15 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้ อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาหอฉัน และกุฏิรับรองอาคันตุกะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-03-03.
2. ↑  "วัดเจ็ดโคก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**เวลารัฐคติ** (civil time) เป็นระบบเวลาที่ใช้กันทั่วไปในชีวิตประจำวัน โดยกำหนดให้เที่ยงวันซึ่งดวงอาทิตย์เฉลี่ยผ่านเส้นเมริเดียนท้องฟ้าเป็นจุดกึ่งกลาง และให้เวลาเที่ยงคืนก่อนหน้านั้นครึ่งวันเป็นจุด 0 นาฬิกา และเป็นจุดแบ่งวัน

เวลาเที่ยงวันซึ่งหมายถึงเวลาที่ดวงอาทิตย์อยู่บนเส้นเมริเดียนท้องฟ้าพอดีนั้นต่างกันไปตามลองจิจูดบนโลก ดังนั้นจึงเป็นเวลามาตรฐานที่แตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค โดยทั่วไปจะยึดตาม เวลามาตรฐานที่กำหนดโดยทางราชการที่สถานที่นั่นตั้งอยู่ นอกจากนี้ ในพื้นที่ที่มีการใช้เวลาออมแสง เวลาจะเร็วขึ้นหนึ่งชั่วโมงในช่วงเวลาออมแสง เวลามาตรฐานใช้เป็นเวลาท้องถิ่นที่แสดงบนนาฬิกา (นาฬิกาแบบ 12 ชั่วโมง)

เวลารัฐคติได้เริ่มถูกนำมาใช้ในทางดาราศาสตร์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 1925 ก่อนหน้านั้นจนถึงปี 1925 ทางดาราศาสตร์ใช้ เวลาที่เรียกว่า **เวลาเชิงดาราศาสตร์** (astronomical time) ซึ่งก่อตั้งโดยปโตเลมี เวลาเชิงดาราศาสตร์ในที่นี้เป็นระบบเวลาที่มีเวลาเที่ยงวัน (เวลา 12.00 น. ในเวลารัฐคติ) เป็นจุดแบ่งวัน เหตุผลก็คือการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ส่วนใหญ่ดำเนินการในเวลากลางคืน ดังนั้นควรหลีกเลี่ยงปัญหาในการเปลี่ยนวันที่ระหว่างการสังเกตการณ์ อย่างไรก็ตาม ตามข้อตกลงของสหรัฐอเมริกา อังกฤษ และฝรั่งเศส ดาราศาสตร์ก็เริ่มใช้เวลาร่วมกันโดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 1925 โดยมีเที่ยงคืน (0 นาฬิกา) เป็นจุดเริ่มต้นของวัน อย่างไรก็ตาม ค่าวันจูเลียนยังคงถูกกำหนดให้เริ่มต้นที่เวลาเที่ยงวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "天文月報　大正八年九月　第十二巻　第九號　一四八頁" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2019-12-11.
2. ↑   国立天文台 ＞ 暦計算室 ＞ 暦Wiki ＞1日の始まり
**วัดเจริญเมือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจริญเมือง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 26 ตารางวา

วัดเจริญเมือง แต่เดิมเป็นวัดร้าง จนเมื่อ พ.ศ. 2476 ได้มีนายใจยา อุ่นฟองอดีตผู้ใหญ่บ้านป่าก่อ นายอ้าย เทพธรรม นายสุข ใสคำฟู ร่วมกับคณะศรัทธาได้ไปอาราธนานิมนต์ พระครูบากั๋นชนะ จากจังหวัดลำปาง มาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ได้ก่อสร้างวัดขึ้นใหม่ชื่อ **วัดดอยเฒ่า** โดยสร้างเจดีย์องค์ใหม่ครอบพระเจดีย์องค์เดิมเป็นทรงแบบเชียงแสน โดยมีพระครูบากั๋นชนะ เป็นผู้ออกแบบก่อสร้าง จากนั้นได้สร้างกุฎิขึ้น 1 หลัง มุงด้วยหญ้าคา ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 ครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชะโย วัดบ้านปางได้เปลี่ยนชื่อจาก "วัดดอยเฒ่า" เป็นชื่อ "วัดเจริญเมือง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2511

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 อุโบสถ ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์อัฐิครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชโย กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอกลอง ศาลายาวรอบเขตพุทธวาส ศาลาบาตร มณฑปซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์ฐานอัฐิครูบาเจ้าศรีนวล ญาณสิริ หอไตรประดิษฐฐานรูปเหมือนครูบาเจ้าศรีนวล ปูชนีย์วัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน พระธาตุธรรมมาสไม้สักแบบล้านนา และพระบฏเก่าแก่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดเจริญเมือง".
2. ↑  "วัดเจริญเมือง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-14. สืบค้นเมื่อ 2021-09-14.
3. ↑  "จิตรกรรมผ้าพระบฎ วัดเจริญเมือง ตำบลเจริญเมือง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเจริญเมือง**
**ลิงเลซูลา** (อังกฤษ: Lesula; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cercopithecus lomamiensis*) ลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง ที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2012 จัดว่าเป็นลิงชนิดใหม่ที่ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปี ของทวีปแอฟริกา

ลิงเลซูลา มีจุดเด่น คือ มีใบหน้าที่โดดเด่น โดยมีแผงสีน้ำตาลยาวล้อมกรอบใบหน้าที่ยื่นยาวไร้ขน และมีจมูกสีขาวครีมเป็นสันดิ่งตรง 

ลิงเลซูลา อาศัยอยู่ในป่าดิบในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก แถบแอฟริกากลาง โดยถูกแบ่งแยกออกจากลิงสกุลเดียวกันชนิดอื่น จากการแบ่งสายของแม่น้ำคองโก และแม่น้ำโลมามี ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ได้จำแนกออกเป็นชนิดใหม่ ด้วยการวิเคราะห์พันธุกรรม

ลิงเลซูลา ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ระหว่างการสืบค้นในท้องถิ่นของคณะนักวิทยาศาสตร์ โดยชื่อ เลซูลา เป็นชื่อสามัญที่เรียกขานโดยนายพรานท้องถิ่น และได้รับการประเมินว่าลิงชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่ 16,800 ตารางกิโลเมตร ใจกลางป่าคองโก ซึ่งการอาศัยในพื้นที่เล็ก ๆ นี้จะผลักให้ลิงเลซูลาขยับจากสถานะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ สู่วิกฤตเสี่ยงสูญพันธุ์ภายในเวลาไม่กี่ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  New monkey species identified in Democratic Republic of Congo (อังกฤษ)
2. ↑  เก็บถาวร 2012-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน หน้ายาวๆ ลิงสปีชีส์ใหม่ในแอฟริกา จากผู้จัดการออนไลน์

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cercopithecus lomamiensis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cercopithecus lomamiensis ที่วิกิสปีชีส์
**ลิงลมเหนือ** หรือ **ลิงลมเบงกอล** (อังกฤษ: Bengal slow loris, Northern slow loris; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Nycticebus bengalensis*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในอันดับวานร (Primates) ในวงศ์ลิงลม (Lorisidae)

จัดเป็นลิงลมชนิดหนึ่ง ที่เป็นลิงลมที่พบได้ในประเทศไทยทั่วทุกภาค นอกจากลิงลมใต้ (*N. coucang*) ซึ่งลิงลมเหนือนับเป็นลิงลมที่เพิ่งมีการจำแนกออกเป็นชนิดใหม่

เป็นลิงลมที่มีขนาดใหญ่ มีน้ำหนักตัว 900-1,400 กรัม ความยาวลำตัวจากหัวและลำตัว 325-360 มิลลิเมตร ใบหูมองเห็นได้ชัดเจน โดยจะจมหายไปกับขนบนหัว สีขนมีความแตกต่างหากหลายกันไปตามสภาพพื้นที่ ตั้งแต่ สีเทาอมครีม, สีครีม, สีน้ำตาลอ่อน, สีส้มหม่น มีเส้นพาดกลางหลังสีน้ำตาลจรดหาง บนใบหน้าไม่ปรากฏเส้นพาดสีดำไปยังหูทั้ง 2 ข้าง และไปยังดวงตา 2 ข้าง เป็นลักษณะรูปคล้ายช้อนส้อม หรือถ้าปรากฏก็จะจาง ๆ ขนรอบดวงตาเป็นสีเข้ม ผิวหนังที่ขาทั้ง 4 ข้าง เป็นสีซีด

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้จนถึงภูมิภาคอินโดจีน แต่ตามกฎหมายในประเทศไทย ยังไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Streicher, U. Singh, M. Timmins, R.J. & Brockelman, W. (2008). "*Nycticebus bengalensis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.4*. สืบค้นเมื่อ 9 January 2011.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Groves 2005, p. 122. sfn error: no target: CITEREFGroves2005 (help)
3. ↑  Groves 2001, p. 99. sfn error: no target: CITEREFGroves2001 (help)
4. ↑  การจำแนกลิงลมหรือนางอายในประเทศไทย

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Nycticebus bengalensis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nycticebus bengalensis ที่วิกิสปีชีส์
**ลิงโคโลบัส** (อังกฤษ: Colobus, Black-and-white colobus, Colobi) เป็นไพรเมตจำพวกลิงโลกเก่าที่อยู่ในสกุล *Colobus* จัดเป็นลิงที่อยู่ในกลุ่มค่าง

คำว่า "โคโลบัส" (Colobus) มาจากภาษากรีก คำว่า κολοβό (*kolobos*) ซึ่งแปลว่า "เชื่อมต่อ" เนื่องจากลิงสกุลนี้มีหัวแม่มือที่สั้นมากเหมือนนิ้วด้วนหรือไม่มีหัวแม่มือ มีความใกล้เคียงกับลิงโคโลบัสสีน้ำตาล ที่อยู่ในสกุล *Piliocolobus* 

ลิงโคโลบัส เป็นลิงที่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา มีลักษณะเด่นคือ มีขนเพียง 2 สี คือ สีดำและขาวตลอดทั้งลำตัวและส่วนหาง บางชนิดมีขนและหางที่ยาวแลดูสวยงาม และเหมือนกับค่างสกุลอื่น ๆ คือ กินพืชเป็นอาหาร ซึ่งสามารถกินได้หลากหลายทั้ง ใบไม้, ดอกไม้, ผลไม้, กิ่งไม้, เมล็ดพืช ลิงโคโลบัสจะอาศัยอยู่กันเป็นฝูงประมาณ 9 ตัว ในป่าหลากหลายประเภททั้งป่าที่สมบูรณ์และป่าเสื่อมโทรม รวมถึงป่าทุ่งหญ้าและป่าริมแม่น้ำ และจะพบได้มากขึ้นในที่ ๆ ราบสูง มีระบบย่อยอาหารที่สามารถย่อยชิ้นส่วนต่าง ๆ ของพืชได้เป็นอย่างดีที่ลิงสกุลอื่นไม่สามารถทำได้

ภายในฝูงจะประกอบไปด้วยสมาชิกที่มีความหลากหลายทั้งลิงตัวเมีย และลูกลิง ลิงโคโลบัสเมื่อแรกเกิดจะมีขนสีขาว นอกจากนี้แล้วยังมีพฤติกรรมที่จะเลี้ยงลูกลิงตัวอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ลูกของตัวหรือสมาชิกในฝูงอีกด้วย

ลิงโคโลบัส มีพฤติกรรมการกินอาหารที่ตะกละมูมมาม มักกินอาหารอย่างกระจัดกระจาย เป็นลิงที่ถูกล่าจากมนุษย์เพื่อเอาเนื้อบริโภคเป็นอาหาร กอรปกับป่าไม้ซึ่งเป็นสถานที่อยู่อาศัยอยู่ทำลาย อีกทั้งในธรรมชาติยังตกเป็นอาหารของชิมแปนซี ซึ่งเป็นไพรเมตเช่นเดียวกันล่ากินเป็นอาหารเพื่อความต้องการสารอาหารประเภทโปรตีนอีกด้วย

การจำแนก
--------

* **สกุล *Colobus*** 
	+ ลิงโคโลบัสดำ, *C. satanas*
		- ลิงโคโลบัสดำกาบอง, *C. s. anthracinus*
		- ลิงโคโลบัสดำไบโอโก, *C. s. satanas*
	+ ลิงโคโลบัสแองโกลา, *C. angolensis*
		- ลิงโคโลบัสแองโกลาสคาเตอร์, *C. a. angolensis*
		- ลิงโคโลบัสโพเวลล์ค็อตตอน, *C. a. cottoni*
		- ลิงโคโลบัสรูเวนโซรี, *C. a. ruwenzorii*
		- ลิงโคโลบัสแองโกลาคอร์เดียร์, *C. a. cordieri*
		- ลิงโคโลบัสแองโกลาพริกโกนี, *C. a. prigoginei*
		- ลิงโคโลบัสแองโกลาปีเตอร์, *C. a. palliatus*
	+ ลิงโคโลบัสราชา, *C. polykomos*
	+ ลิงโคโลบัสเออร์ซิน, *C. vellerosus*
	+ ลิงโคโลบัสดำขาว , *C. guereza*

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 167–168. ISBN 0-801-88221-4.
2. ↑   *Mutant Planet: African Rift Valley Lakes*, "Mutant Planet". สารคดีทางอนิมอลพนาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: อาทิตย์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2556
3. ↑  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 272 หน้า. ISBN 978-616-90508-0-3
4. ↑  Wolfheim, J.H. (1983) *Primates Of The World: Distribution, Abundance And Conservation* Routledge ISBN 3-7186-0190-7

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Colobus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Colobus ที่วิกิสปีชีส์
**หาดในเพลา**  *(Nai Phlao Beach)*  เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 110 กิโลเมตร

ลักษณะทางภูมิศาสตร์
-------------------

หาดในเพลา เป็นหาดที่มีลักษณะเป็นแนวโค้ง โดยมีภูเขาขนานล้อมรอบ น้ำทะเลมีลักษณะใส หาดทรายมีลักษณะขาวละเอียด 

ชายหาดไม่มีขยะ เหมาะแก่การเล่นกีฬาชายหาด เป็นที่นิยมสำหรับนักท่องเที่ยวในช่วงหน้าร้อน เพราะน้ำจะใสเป็นพิเศษ 

โดยหาดขนอมจะอยู่ติดกับสถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ เช่น อ่าวขนอม หาดสิชล น้ำตกสี่ขีด น้ำตกกรุงชิง

ภาพการเล่นกีฬาบริเวณหาดในเพลา

การเดินทาง
----------

จากตัวเมืองนครศรีธรรมราช ใช้ทางหลวงหมายเลข 401 ออกจากตัวเมือง ผ่าน อำเภอท่าศาลา อำเภอสิชล ถึงอำเภอขนอมจะเจอสามแยกคลองเหลง (จะมีรูปปั้นปลาโลมา) ให้เลี้ยวขวาเพื่อ เข้าสู่ตัวเมืองขนอม ให้ใช้ทางหลวงหมายเลข 4014 ตรงไปจะเจอตลาดสี่แยก ให้ตรงต่อไปเรื่อย ๆ จนเจอทางแยกเข้าถนนเลียบหาดให้เลี้ยวขวา ไปเรื่อย ๆ จะเจอสามแยกในเปร็ต ให้เลี้ยวซ้าย ตรงไปอีกนิดจึงเจอหาดในเพลา

ของฝากขึ้นชื่อของหาดในเพลา

กะปิน้ำพริก เป็นของฝากที่ขึ้นชื่อ ของหาดในเพลา ซึ่งจะทำจากตัวกุ้งแท้ 100% และ ฤดูการที่ได้กุ้ง(กุ้งเคย) ได้ในช่วงเดือน กุมภาพันธ์-เมษายน ของทุกปี สำหรับกะปิน้ำพริกที่ขึ้นชื่อของที่นี้ คือ กะปิน้ำพริกแม่ละเวง เป็นกะปิที่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว ที่มักจะซื้อเป็นของฝากในยามเดินทาง ซึ่งสามารถติดต่อได้ที่ 075-300248

อ้างอิง
-------

* การท่องเที่ยวนครศรีธรรมราช50.การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.2550 หน้า 35
* หนังสือนครศรีธรรมราช.อาทร จิตสุวรรณ.วงคีรีการพิมพ์.2532
* เก็บถาวร 2009-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ลิงจมูกเชิด** หรือ **ค่างจมูกเชิด** (อังกฤษ: snub-nosed monkey; จีน: 金丝猴) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสกุลหนึ่ง ในอันดับวานร (Primates) ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Rhinopithecus*

จัดเป็นค่าง (Colobinae) สกุลหนึ่ง กระจายพันธุ์ในป่าทึบบนภูเขาสูงกว่าระดับน้ำทะเลหลายพันเมตร ในแถบตอนเหนือของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน จนถึงตอนล่างของจีนที่ติดต่อกับพรมแดนประเทศอื่น ๆ เช่น รัฐกะชีนของพม่า, เวียดนาม เป็นต้น

ลิงจมูกเชิดมีลักษณะเด่นโดยทั่วไป คือ ไม่มีกระดูกดั้งจมูก และรูจมูกเชิดขึ้นด้านบน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก จัดเป็นลิงที่มีขนาดใหญ่พอสมควร เพราะโตเต็มที่ อาจมีขนาดใหญ่ได้ถึง 51–83 เซนติเมตร ความยาวหาง 55–97 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกันมาก แต่ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่ากันถึงครึ่งเท่าตัว มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินใบไม้และดอกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหาร โดยสามารถที่จะกินพืชชนิดต่าง ๆ ได้ถึง 60 ชนิด

ลูกลิงขนาดเล็กจะมีสีขนที่อ่อนไม่เหมือนตัวเต็มวัย โดยจะอาศัยอยู่กับแม่จนกว่าจะโต เมื่ออายุได้ราว 6–7 ปี มีระยะเวลาการตั้งท้องนาน 200 วัน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในช่วงฤดูใบไม้ผลิเท่านั้น

ปัจจุบัน พบทั้งหมด 5 ชนิด โดยชนิดที่พบล่าสุดพบในประเทศพม่า ทุกชนิดเป็นสัตว์ที่อยู่ในสภาพใกล้สูญพันธุ์และใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต โดยเฉพาะชนิดที่พบในประเทศจีน มีจำนวนประชากรในธรรมชาติไม่เกิน 2,000 ตัว

ชนิด
----

* *Rhinopithecus roxellana*
* *Rhinopithecus bieti*
* *Rhinopithecus brelichi*
* *Rhinopithecus avunculus* – ค่างจมูกเชิดตังเกี๋ย
* *Rhinopithecus strykeri* – ลิงจมูกเชิดพม่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  เอกสารดาวน์โหลด (อังกฤษ)
2. ↑  *Untamed China with Nigel Marven*, รายการ ทางแอนิมอลแพลนเน็ต
3. ↑  *Rhinopithecus*-strykeri-AJP.pdf A New Species of Snub-Nosed Monkey, Genus *Rhinopithecus* Milne-Edwards, 1872 (Primates, Colobinae), From Northern Kachin State, Northeastern Myanmar (อังกฤษ)
4. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhinopithecus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2013-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhinopithecus ที่วิกิสปีชีส์
ภาพการอาบแดดบริเวณหาดเปลือยกายที่เยอรมนี
**หาดเปลือยกาย** (อังกฤษ: Nude beach หรือ Nudist beach) เป็นหาดที่ผู้ใช้สามารถที่จะเปลือยกายได้อย่างเสรีอย่างถูกกฎหมาย โดยทั่วไปแล้วมีจุดประสงค์เพื่อการเปลือยกายอาบแดด ผู้ใช้หาดสามารถใช้โดยไม่ต้องเสียค่าเข้าหรือเสียค่าสมาชิกใด และไม่จำเป็นต้องจองล่วงหน้า อย่างไรก็ตามหาดเปลือยกายอาจถูกกฎหมาย หรือไม่เป็นทางการ (เกิดขึ้นจากผู้อยู่อาศัยและมีการควบคุมทางกฎหมาย) หรืออาจไม่ถูกต้องตามกฎหมาย หาดเปลือยกายจะอยู่ค่อนข้างไกลจากเมืองและสามารถเข้าถึงได้ยากกว่าหาดทั่วไปและมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ค่อนข้างพื้นฐานมาก

หาดเปลือยกายได้รับความนิยมครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 แถบชายหาดของประเทศฝรั่งเศส จากนั้นก็ได้รับความนิยมในส่วนอื่นของโลก ถึงแม้ว่าจะยังมีไม่มากนัก ในสหรัฐอเมริกา หาดเปลือยกายแห่งแรกเกิดขึ้นที่หาดแซนเกรโกริโอ แคลิฟอร์เนียเหนือ ในปี ค.ศ. 1967

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Top Caribbean Beaches for the Intrepid Traveler : Beach Vacations : Travel Ideas". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-01-24. สืบค้นเมื่อ 2011-07-16.
2. ↑  "San Francisco Bay Guardian: Nude Beaches: Home Page". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-14. สืบค้นเมื่อ 2011-07-16.
**ภววิทยา** (อังกฤษ: ontology information science) ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์และวิทยาการสารสนเทศ หมายถึง วิธีการบรรยายขอบเขตแนวคิดที่สนใจ หรือข้อกำหนดที่เกี่ยวกับแนวคิด โดยภววิทยาเป็นการสร้างโครงสร้างฐานความรู้หรือขอบเขตใดขอบเขตหนึ่งซึ่งมีแนวคิดและความเข้าใจตรงกันและใช้ในการนิยามตัวแบบ (model) ภายในขอบเขตขององค์ความรู้เพื่ออธิบายสิ่งที่เราสนใจ (domain) ให้ได้ใจความและถูกต้อง

ความหมาย
--------

ภววิทยาโดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงคำอธิบายที่ชัดเจน ของหลักการในการอธิบายถึงขอบเขต คุณสมบัติของแต่ละสิ่งก็จะอธิบายถึงคุณลักษณะของสิ่งนั้นๆ คือภาษาที่ใช้เป็นตัวอธิบายข้อมูลเชิงสัมพันธ์ หรือเรียกง่ายๆ ว่า "ข้อมูลที่ใช้อธิบายความหมายของข้อมูล"

ความสามารถของออนโทโลจี
----------------------

ภววิทยาถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจำกัดองค์ความรู้ (Knowledge) ของขอบเขตข้อมูลนั้น ๆ โดยมีความสามารถในการใช้ข้อมูลร่วมกัน สามารถนำข้อมูลกลับมาใช้ได้ และมีความสามารถในการถ่ายทอดคุณสมบัติ การนำออนโทโลยีมาใช้งานจึงเป็นทางเลือกหนึ่งในการแชร์ข้อมูล และแยกองค์ความรู้ออกจากฐานข้อมูล

ลักษณะ
------

ภววิทยาจะเน้นไปที่คลาส ซึ่งอธิบายถึงสิ่งนั้นในขอบเขตที่มันควรจะเป็น คือต้องใช้เทคโนโลยีออนโทโลยี จำแนกความรู้ออกมาแล้วจัดแยกหมวดหมู่ให้เป็นกลุ่ม ๆ แล้วแตกเป็นโครงสร้างข้อมูลแบบลำดับชั้น หมวดหมู่ เพื่อให้ผู้ใช้ หรือเครื่องคอมพิวเตอร์ประมวลผล อ่านและทำการวิเคราะห์ข้อมูลได้ง่ายขึ้น ช่วยให้กระบวนการต่างๆดำเนินไปได้เร็วขึ้น เพื่ออธิบายสิ่งเหล่านี้ให้มนุษย์และคอมพิวเตอร์ความเข้าใจได้ตรงกัน ในปัจจุบันได้กำหนดภาษามาตรฐานที่ใช้จำลองและออกแบบโครงสร้างของเอกสารเอกซ์เอ็มแอล โดยใช้นิยามแนวคิดให้อยู่ในรูปของกฎ คลาส ความสัมพันธ์ระหว่างคลาส และสมบัติของคลาส

ภววิทยาช่วยในการจำแนก

* สิ่งเดียวกันแต่มีหลายชื่อ
* ชื่อเดียวกันแต่อาจหมายถึงได้หลายสิ่ง
* สิ่งเดียวที่มีโครงสร้างต่าง ๆ กัน
* ความรู้ที่ยังไม่ได้รับการระบุให้ชัดเจน

ภววิทยามักจะอธิบายถึง

* มีการจัดระดับชั้นของวัตถุ (object) อย่างไร เช่น คน, สัตว์, สิ่งของ
* มีการจัดกลุ่มวัตถุ (class) อย่างไร เช่น คนหมายถึงคนทั้งหมด, ผู้บริหาร หมายถึงบางส่วนของคน
* สมบัติของวัตถุ (attribute) เช่น คนมี 2 ขา
* ความสัมพันธ์ระหว่างวัตถุ (relation) เช่น คนหายใจได้ คุยกันได้
* สิ่งที่ทำให้คุณสมบัติหรือความสัมพันธ์ของเปลี่ยนไป (event)

ตัวอย่าง web ontology language
------------------------------

```
 <owl11xml:SubClassOf>
 <owl11xml:OWLClass owl11xml:URI="#bicycle"/>
 <owl11xml:OWLClass owl11xml:URI="#vehicle"/>
 </owl11xml:SubClassOf>
 <owl11xml:EquivalentClasses>
 <owl11xml:OWLClass owl11xml:URI="#bus\_driver"/>
 <owl11xml:ObjectIntersectionOf>
 <owl11xml:OWLClass owl11xml:URI="#person"/>
 <owl11xml:ObjectSomeValuesFrom>
 <owl11xml:ObjectProperty owl11xml:URI="#drives"/>
 <owl11xml:OWLClass owl11xml:URI="#bus"/>
 </owl11xml:ObjectSomeValuesFrom>
 </owl11xml:ObjectIntersectionOf>
 </owl11xml:EquivalentClasses>
 <owl11xml:SubClassOf>
 <owl11xml:OWLClass owl11xml:URI="#white\_van\_man"/>
 <owl11xml:ObjectAllValuesFrom>
 <owl11xml:ObjectProperty owl11xml:URI="#reads"/>
 <owl11xml:OWLClass owl11xml:URI="#tabloid"/>
 </owl11xml:ObjectAllValuesFrom>
 </owl11xml:SubClassOf>

```

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2010-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
*
**เดวิด แซมูเอล "แซม" เพกคินพาห์** (อังกฤษ: David Samuel "Sam" Peckinpah; 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 1984) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการมีผลงานภาพยนตร์มหากาพย์แนวตะวันตกเรื่อง *The Wild Bunch* (1969) เขาเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้บุกเบิกและฉากแสดงความรุนแรง รวมถึงการนำแนวภาพยนตร์ตะวันตกมาปรับปรุงใหม่

ภาพยนตร์ของเขาโดยทั่วไปแล้วจะมีความขัดแย้งระหว่างคุณค่าและแบบอย่างที่ดี กับความรุนแรงของสังคมมนุษย์ เขามีฉายาว่า "Bloody Sam" ที่ได้มาจากภาพยนตร์อันรุนแรงของเขา ตัวละครของเขามักจะเป็นคนสันโดษหรือผู้พ่ายแพ้ในชีวิต ที่ต้องการความมีเกียรติ แต่ถูกบังคับให้ประนีประนอมให้รอดอยู่ในสังคมโลกแห่งการก่อการร้ายและความเหี้ยมโหด

ชีวิตส่วนตัวของเขา เกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์และยาเสพติด มีผลต่อการทำงานของเขา มีภาพยนตร์หลายเรื่องที่เขาได้ทะเลาะวิวาทกับทีมงานสร้างและโปรดิวเซอร์ ทำให้เขาเสียชื่อเสียงและอาชีพของเขาไปตลอดชีวิต บางภาพยนตร์ของเขา อาทิ *Straw Dogs* (1971), *Pat Garrett and Billy the Kid* (1973) และ *Bring Me the Head of Alfredo Garcia* (1974) ยังคงมีข้อพิพาท