recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
คาร์เตอร์และตอร์ริโฮสจับมือหลังลงนามในสนธิสัญญาตอร์ริโฮส–คาร์เตอร์
**สนธิสัญญาตอร์ริโฮส–คาร์เตอร์** (อังกฤษ: Torrijos–Carter Treaties; สเปน: *Tratados Torrijos-Carter*) เป็นสนธิสัญญาที่ร่วมลงนามโดยสหรัฐและประเทศปานามา ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2520 เพื่อยุติสนธิสัญญาเฮย์–บูว์โน-วารียา (พ.ศ. 2446) เป็นข้อตกลงโอนถ่ายอำนาจการควบคุมดูแลคลองปานามาจากสหรัฐ หลัง พ.ศ. 2542 ที่สหรัฐอเมริกาควบคุมคลองปานามาตั้งแต่ พ.ศ. 2446 ผู้ลงนามคือจิมมี คาร์เตอร์ ประธานาธิบดีสหรัฐ และโอมาร์ ตอร์ริโฮส ผู้นำกลุ่มเผด็จการชาวปานามา 

สัญญาฉบับแรกมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า *The Treaty Concerning the Permanent Neutrality and Operation of the Panama Canal* หรืออีกชื่อว่า สนธิสัญญาความเป็นกลาง (Neutrality Treaty) เพื่อเป็นการรับประกันเรื่องความเป็นกลาง ในการใช้คลองปานามาและให้สิทธิ์สหรัฐ ในการใช้กำลังทหาร เพื่อเปิดเส้นทางคลองปานามา ส่วนสนธิสัญญาฉบับที่ 2 มีชื่อว่า สนธิสัญญาคลองปานามา (The Panama Canal Treaty) ลงนามเมื่อเที่ยงวัน วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เป็นการควบคุมคลองปานามาทั้งหมดของปานามา

อ้างอิง
-------

1. ↑
**วัดหว้าเอน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งทิศตะวันออกของลำน้ำบางแขม ในหมู่ที่ 10 บ้านไร่ ตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

พื้นที่บริเวณรอบวัดหว้าเอนน่าจะมีชุมชนโบราณมาแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่สันนิษฐานกันว่าตัววัดในปัจจุบันน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ โดยพิจารณาจากอุโบสถเก่าและหมู่กุฏิเรือนไทยซึ่งพบได้ตามวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้นริมฝั่งลำน้ำต่าง ๆ ในภาคกลางและภาคตะวันตก วัดเริ่มตั้งเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน

อุโบสถเก่ามีขนาด 5 ห้อง ได้รับการซ่อมแซมส่วนหลังคาด้วยการมุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบใหม่ ส่วนหน้าบันเป็นปูนปั้นรูปมงกุฎวางบนพานรองเหนือแท่นฐาน ประดับสองข้างด้วยฉัตรและคชสีห์ พื้นภายในปูด้วยกระเบื้องเคลือบแบบใหม่เช่นเดียวกัน ไม่มีภาพจิตรกรรมภายใน กำแพงแก้วเดิมโดยรอบถูกรื้อลงไปหมดแล้ว เหลือเพียงร่องรอยฐานรากให้เห็นซากวิหารน้อย ปัจจุบันเหลือให้เห็นเพียงส่วนฐานและราวบันไดทางขึ้น ส่วนเหนือขึ้นไปพังลงมาหมดแล้ว ไม่เหลือหลักฐานเดิมให้เห็นเลย ปัจจุบันใช้เป็นส่วนครัวของวัด กุฏิมีลักษณะเป็นกุฏิไม้ทรงไทยล้อมรอบลานพื้นไม้ตรงกลางซึ่งใช้เป็นทั้งสถานที่ฉันภัตตาหารและปฏิบัติศาสนกิจอื่น ๆ มีบันไดทางขึ้นก่ออิฐถือปูนก่อประชิดกับหมู่กุฏิเรือนไทยทางด้านหน้าทิศใต้ 1 ทาง และทั้งสองฟากข้างทิศเหนือด้านละ 1 ทาง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อก๋ง
* หลวงพ่อตน
* หลวงพ่อช่วย โสภิโต
* พระครูโสภณสิริคุณ (ทอง ปภสฺสโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหว้าเอน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "นครปฐม - รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-03-12.
3. ↑  "วัดหนองดินแดง". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
**วัดหัวสะพาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา อาณาเขตทิศเหนือ จรดสถานีรถไฟชุมทางถนนจิระ ด้านทิศใต้ จรดหัวทะเล หัวหนองบัว และหัวหนองปรือ ด้านทิศตะวันออก ติดทุ่งทะเล ด้านทิศตะวันตก จรดวัดหลวงตาหินและวัดหลวงตาขาว ซึ่งอยู่ในพื้นที่ติดกัน 

วัดหัวสะพานตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2374 ซึ่งชาวบ้านหัวสะพานและสัตบุรุษผู้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันก่อขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2502

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอกลอง หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน ภายในวัดมีสำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดนครราชสีมา เมื่อจากพื้นที่ตรงนี้เป็นที่ราบสูง หรือ ที่โนน จึงเรียกว่า โนนแสนสุขและที่ได้ชื่อว่า หัวสะพาน เพราะว่า ในสมัยก่อนโนนฝั่งด้านหน้าสถานีรถไฟจิระ คือฝั่งศาลากลางจังหวัดนครราชสีมา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระพูน
* พระน้อย
* พระดำ
* พระโล่ห์ สีลวิสุทฺโธ
* พระครูสิริอรุโณภาส
* พระครูสิริอรุโณภาส อรุณ โอภาโส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหัวสะพาน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหัวสะพาน". งานสารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา ฝ่ายพัฒนาทรัพยากรสารสนเทศ ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
**วัดหัวไทร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 42 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 31 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูพิพัฒน์วรากรเป็นเจ้าอาวาส

วัดหัวไทร หรือ **วัดเปี่ยมนิโครธาราม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2428 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เดิมมีต้นไทรใหญ่อยู่ริมแม่น้ำบางปะกง มีนางฮัน นางสอนศรี ภุมสอย มอบที่ดินให้ ตั้งชื่อวัดว่า "วัดหัวไทร" เพราะวัดตั้งอยู่ที่บ้านหัวไทรและมีต้นไทรอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง ภายหลังพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงประกอบพิธีตัดลูกนิมิตเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2514

ด้านการศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2475 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง และศาลาบาตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหัวไทร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". SBL Magazine.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สนธิสัญญาคอนสแตนติโนเปิล

**อนุสัญญาคอนสแตนติโนเปิล** (อังกฤษ: Convention of Constantinople) เป็นสนธิสัญญาซึ่งลงนามโดยสหราชอาณาจักร เยอรมนี จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี สเปน ฝรั่งเศส อิตาลี เนเธอร์แลนด์ รัสเซีย และจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1888 ในคริสร์ทศวรรษ 1880 อังกฤษได้ยึดครองทางกายภาพเหนือคลองสุเอซและอียิปต์ ฝรั่งเศส ผู้ซึ่งเคยมีสิทธิ์เหนือคลองและยังคงถือหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทคลองสุเอซไว้ หวังว่าจะทำให้การควบคุมของอังกฤษอ่อนแอลงและพยายามที่จะโน้มน้าวให้ชาติยุโรปสนับสนุนการทำให้คลองเป็นเขตระหว่างประเทศ ทั้งสองชาติยินยอมให้คลองเป็นกลางตามสนธิสัญญาดังกล่าว มาตรา 1 รับประกันให้เรือทุกลำผ่านเข้าออกคลองได้ทั้งในช่วงสงครามและสันติภาพ แต่มาตรา 10 กลับอนุญาตให้เคดีฟดำเนินมาตรการเพื่อ "การป้องกันอียิปต์และการธำรงรักษาความสงบเรียบร้อย" ข้อความหลังได้ถูกใช้เพื่อปกป้องผลประโยชน์โดยอังกฤษในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และโดยอียิปต์เพื่อต่อต้านการเดินเรือของอิสราเอลภายหลัง ค.ศ. 1948

ชาติผู้ลงนามประกอบด้วยมหาอำนาจยุโรปทั้งหมดในเวลานั้น และสนธิสัญญาดังกล่าวได้ถูกตีความว่าเป็นการรับประกันสิทธิ์ในการผ่านเข้าออกคลองสุเอซของเรือใด ๆ ทั้งในช่วงสงครามและสันติภาพ

อ้างอิง
-------

1. ↑   Barclay, p. 308
2. 1 2   Love, p.171
3. ↑   Allain, p.53
4. ↑  *The Encyclopaedia Britannica*, Vol.7, Edited by Hugh Chisholm, (1911), 3
5. ↑  "Britannica, Istanbul". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-18. สืบค้นเมื่อ 2010-07-25.

บรรณานุกรม
----------

* Allain, Jean (2004). *International Law in the Middle East: Closer to Power Than Justice*. London: Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 075462436. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่า `|isbn=`: length (help)
* Barclay,Thomas (1907). *Problems of International Practice and Diplomacy: With Special Reference to the Hague Conferences and Conventions and other General International Agreements*. Boston: Boston Book Co.
* Love, Kennett (1969). *Suez: The Twice-Fought War*. New York: McGraw Hill.
**อุนตุง โอร์เตกา** (Untung Ortega) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่เมืองเตฆัล ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) เสมอ 3 แพ้ 11

ประวัติ
-------

ออร์เตกาเริ่มชกมวยสากลเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน ชดช้อย ชูโชคชัยที่ ชุมพร ต่อจากนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 จึงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2545 แต่ทำได้แค่เสมอกับรีโอ ซารากิห์ ซึ่งออร์เตกาแก้มือชกนอกรอบชนะน็อคซารากิห์ได้ในการชกครั้งต่อมา ออร์เตกาเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทกับพงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งออร์เตกาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป แม้จะชกพงษ์สิทธิ์ลงไปนับแปดได้ในยกที่ 5 หลังจากนั้น ออร์เตกาไปชกนอกรอบแพ้ที่ออสเตรเลียสองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ชินตอน ซิมมอน ยก 4 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน เบน ครูซ เสียแชมป์ไปเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 ที่ ออสเตรเลีย

หลังจากเสียแชมป์ไป ออร์เตกาขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ทำได้แค่เสมอกับเฮงกี โตบีอัส จากนั้น ออร์เตกาขึ้นชกนอกรอบที่อินโดนีเซียแพ้บ้าง ชนะบ้าง และยังเคยชกแพ้คะแนนมานพชัย สิงห์มนัสศักดิ์ พี่ชายของศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2547 ด้วย ออร์เตกาขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกครั้ง โดยขึ้นชิงแชมป์ที่ว่างในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ บายาวา ยก 3 เมื่อ 19 ต.ค. พ.ศ. 2551 ออร์เตกาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 แพ้น็อค ดาร์ซิม นังกาลา ยก 3 จากน้น ออร์เตกาก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
	+ ชิง 11 ตุลาคม 2546 ชนะน็อค คลินตัน ซิมมอนด์ ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
	+ เสียแชมป์ 21 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน เบน ครูซ ที่ ออสเตรเลีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 29 มกราคม 2546 แพ้คะแนน พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ ที่ อุตรดิตถ์

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**วัดหางดง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหางดง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

วัดหางดงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2320 แต่ตามประวัติของกรมการศาสนาแจ้งว่าสร้างประมาณปี พ.ศ. 2027 เดิมชื่อว่า **วัดสันดอนแก้ว** หรือ **วัดดอนแก้ว** สร้างในปลายสมัยพระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1985–2030) เมื่อทางราชการได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองมีการตั้งแขวงแม่ท่าช้าง เป็นอำเภอหางดง จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดบ้านดง** เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้าน และเปลี่ยนมาเป็น "วัดหางดง" จนถึงปัจจุบัน

วิหารเป็นสถาปัตยกรรมแบบล้านนาที่มีความงดงามมากแห่งหนึ่ง รูปแบบทรวดทรงของวิหารมีลักษณะคล้ายคลึงกับวัดต้นเกว๋น อำเภอหางดง ซึ่งมีประวัติว่าสร้างในตอนต้นพุทธศตวรรษที่ 25 เข้าใจว่าวัดหางดงก็คงจะสร้างขึ้นในระยะเวลาใกล้เคียงกัน วิหารมีแผนผังที่มุขยื่นออกด้านข้างซึ่งควรเป็นแผนผังของวิหารราวต้นพุทธศตวรรษที่ 25 ที่หน้าแหนบวิหารและเสาภายในวิหารประดับด้วยลายปูนปั้นที่มีฝีมือเป็นเอกลักษณ์ นอกจากนี้ยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแต่ยังเขียนไม่เสร็จ วัดมีธรรมาสน์ชนิดไม้ทาชาดเขียนลายทองประดับกระจก ศิลปะล้านนา พุทธศตวรรษที่ 25 กว้างยาว 149 เซนติเมตร สูง 492 เซนติเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหางดง". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดหางดง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหางดง**
**อนุสัญญาสิทธิบัตรสตราสบวร์ก** (อังกฤษ: Strasbourg Convention หรือ Strasbourg Patent Convention) คือสนธิสัญญาพหุภาคีที่ลงนามโดยประเทศสมาชิกของสภาแห่งยุโรปเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ที่เมืองสตราสบวร์กในประเทศฝรั่งเศส อนุสัญญามีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1980 ที่มีผลสำคัญในการสร้างมาตรฐานของกฎหมายเกี่ยวกับสิทธิบัตรของประเทศต่าง ๆ ในยุโรป

อนุสัญญาวางรากฐานของสิ่งต้องการ (criteria) สำหรับการลงทะเบียนสิทธิบัตร เช่น การตั้งกฎเกณฑ์เกี่ยวกับเหตุผลในการปฏิเสธสิ่งประดิษฐ์จากการลงทะเบียนเป็นสิทธิบัตร วัตถุประสงค์ของอนุสัญญาก็เพื่อการสร้างความสอดคล้องกันของกฎหมายสารบัญญัติ (Substantive law) เกี่ยวกับสิทธิบัตร แต่ไม่ได้กล่าวถึงกฎหมายวิธีพิจารณาความ (Substantive law) การประชุมครั้งนี้แตกต่างจากอนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรป (EPC) เป็นอันมาก ตรงที่อนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรปวางระบบอิสระในการมอบสิทธิบัตรของยุโรป

อนุสัญญาฉบับนี้มีผลโดยตรงต่ออนุสัญญาสิทธิบัตรยุโรปตรงที่มีผลต่อกฎหมายสิทธิบัตรโดยทั่วไปของประเทศต่าง ๆ ในยุโรป ต่อสนธิสัญญาความร่วมมือด้านสิทธิบัตร (Patent Cooperation Treaty หรือ
PCT) ต่อสนธิสัญญากฎหมายสิทธิบัตร (Patent Law Treaty หรือ (PLT)) และต่อความตกลงว่าด้วยสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาด้านการค้า (TRIPS) ขององค์กรการค้าโลก

ประเทศผู้รับรอง
---------------

ประเทศที่ยอมรับหรือให้สัตยาบันมีด้วยกันสิบสามประเทศ: เบลเยียม, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ลิกเตนสไตน์, ลักเซมเบิร์ก, มาซิโดเนีย, เนเธอร์แลนด์, สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์ และ สหราชอาณาจักร

อ้างอิง
-------

* Official text of the Convention

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Dates of signatures, ratifications, accessions and entry into force
* Declarations and reservations เก็บถาวร 2011-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดหัวฝาย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดหัวฝายตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2130 เดิมชื่อ **วัดศรีสร้อยทรายมูล** สันนิษฐานว่าชาวบ้านน่าจะร่วมกันสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจและประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของคนในหมู่บ้าน เพราะในอดีตที่ตั้งของวัดอยู่นอกกำแพงเมืองเชียงใหม่และอยู่กลางทุ่งนา คงไม่ใช่วัดที่สร้างขึ้นโดยกษัตริย์หรือข้าราชการ ขุนนาง ชาวบ้านร่วมกันสร้างใช้ชื่อว่า "วัดศรีสร้อยทรายมูล" หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า **วัดปูคำ** เพราะว่าสถานที่ตั้งของวัดอยู่บริเวณทุ่งนา มีปูมาอาศัยในบริเวณดังกล่าวเป็นจำนวนมาก จนเมื่อครั้งที่ยอดพระธาตุของวัดพังลงมา มีชาวบ้านเห็น ปูเงิน ปูคำ มาอาศัยอยู่บริเวณพระธาตุ เพื่อรักษาองค์พระธาตุ จึงเรียกกันว่า **วัดปูคำ** หรือบ้างก็เรียกว่า **วัดน้ำปู** เพราะวัดตั้งอยู่กลางทุ่งนามีปูมาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหัวฝาย" เพราะบริเวณใกล้วัดเป็นฝ่ายกั้นน้ำ วัดหัวฝายได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

วัดมีเจดีย์ซึ่งแต่เดิมเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงล้านนา เนื่องจากเวลาผ่านไป สภาพของเจดีย์ก็ทรุดโทรมและพังลงมาชาวบ้านจึงร่วมกับทางวัดบูรณะเจดีย์ใหม่โดยการประดับด้วยกระจกแก้วทั้งองค์ พระพุทธรูปเก่าแก่ประจำวัดมีพระพุทธรูปเก่าแก่อยู่ทั้งหมด 4 องค์ คือ พระพุทธสิงห์หนึ่ง จำนวน 3 องค์ (แต่สูญหายไป 2 องค์) พระพุทธรูปหินอ่อนศิลปะเชียงแสน 1 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระดี คนะวังโส พ.ศ. 2476–2478
* พระตา รตนรัฐวตโณ พ.ศ. 2478–2489
* พระยาน เขมงกโล พ.ศ. 2489–2504
* พระครูชลธารพิทักษ์ คำปัน มหาวัณโณ พ.ศ. 2504–2538
* พระปลัดมนตรี อภิวัณโณ พ.ศ. 2538–2540
* พระไปฏิกา เอกรัตน์ ประภัสโร พ.ศ. 2540–2541
* พระอธิการสุกิจ คนสีโล พ.ศ. 2541–2547
* พระประดิษฐ์ ทินฺนญาโณ รักษาการแทนเจ้าอาวาส ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหัวฝาย". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดหัวฝาย ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่".
**ปราสาทวินเชสเตอร์** เป็นปราสาทที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์อังกฤษ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1067 ภายในหนึ่งปีของการพิชิตของชาวนอร์มัน ณ ตอนนั้น เป็นหนึ่งในที่มั่นที่สำคัญที่สุดในอังกฤษ และตลอดเวลาหนึ่งศตวรรษ เป็นศูนย์กลางการบริหารราชการ ก่อนที่ตำแหน่งดังกล่าวจะตกเป็นของลอนดอน

เกรทฮอลล์
ปราสาทถูกขยายและถูกสร้างขึ้นมาใหม่โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ที่เพิ่มเกรทฮอลล์เข้ามา กับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 ใน ค.ศ. 1302 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 กับพระมเหสีคนที่สอง มาร์กาเรตแห่งฝรั่งเศส ต้องหนีตายเมื่อห้องพักหลวงในปราสาทถูกทำลายโดยเปลวไฟ

ทว่าสิ่งที่หลงเหลือมาจากยุคแรกๆ มีไม่มาก ปราสาทถูกครองโดยกองกำลังผู้จงรักภักดีต่อกษัตริย์ในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเมื่อกองทหารของรัฐสภาตีป้อมปราการแตกในที่สุดใน ค.ศ. 1646 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์สั่งให้ทำลายปราสาททิ้ง

พื้นที่ตั้งต่อมาตกเป็นของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ชาร์ลส์ตั้งใจที่จะสร้างพระราชวังหลวงขนาดใหญ่ที่เรียกว่า คิงส์เฮาส์ ขึ้นมาบนพื้นที่นี้ ให้ประณีตงดงามพอที่จะเป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซายในฝรั่งเศส เซอร์คริสโตเฟอร์ เวร็นได้รับมอบหมายให้เริ่มการก่อสร้างคิงส์เฮาส์ แต่แผนการถูกพับทิ้งไปโดยพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทุกวันนี้มีเพียงเกรทฮอลล์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ที่ยังเหลือรอดอยู่ ทำให้พอเดาลักษณะดั้งเดิมของปราสาทได้

"โต๊ะกลมวินเชสเตอร์" ในเกรทฮอลล์
เกรทฮออล์เป็นสิ่งปลูกสร้างที่น่าสนใจ สร้างขึ้นมาแบบ "ลูกบาศก์แบบสองเท่า" (คือความสูงกับความกว้างมีขนาดเป็นครึ่งหนึ่งของความยาวพอดี วัดขนาดภายในได้ 110' x 55' x 55') ที่ปลายผนังด้านหนึ่งมีโต๊ะกลมขนาดใหญ่แขวนอยู่ ลือกันว่าเป็นโต๊ะของพระเจ้าอาร์เธอร์ แม้จะพิสูจน์ได้แล้วว่าถูกสร้างขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โต๊ะถูกทาสีใหม่ในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8

ซากปราสาทที่เหลืออยู่

แหล่งข้อมูล
-----------

*
**เจฟฟรีย์ เคนต์ ยูจินนีดีส** (อังกฤษ: Jeffrey Kent Eugenides; เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน เขาได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ในปี พ.ศ. 2546 จากผลงานชิ้นที่ 2 *Middlesex*

ประวัติ
-------

เจฟฟรีย์ ยูจินนีดีสเกิดเมื่อ พ.ศ. 2503 ที่เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักเขียนตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากงานเขียนของนักเขียนสมัยนวยุคนิยม (modernist) เช่น เจมส์ จอยซ์, มาร์แซล พรุสต์, วิลเลียม ฟอล์คเนอร์, เวอร์จิเนีย วูล์ฟ และทอมัส พินชอน ยูจินนีดีสเรียนจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยบราวน์ และจบปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เขาตีพิมพ์นวนิยายเล่มแรก *The Virgin Suicides* ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับความนิยมจนถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน ในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดยเคิร์สเตน ดันสท์

ในปีพ.ศ. 2545 ยูจินนีดีสก็ตีพิมพ์ *Middlesex* นวนิยายแนวครอบครัวที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ในปีต่อมา ผลงานล่าสุดของเขา *The Marriage Plot* ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2554

ปัจจุบัน ยูจินนีดีสพำนักอยู่ที่พรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ กับครอบครัว โดยเขาเป็นศาสตราจารย์ด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์อยู่ที่ Peter B. Lewis Center for the Arts

ผลงาน
-----

### นวนิยาย

* *The Virgin Suicides* (พ.ศ. 2536)
* *Middlesex* (พ.ศ. 2545)
* *The Marriage Plot* (พ.ศ. 2554)

### รวมเรื่องสั้น

* *Fresh Complaint* (พ.ศ. 2559)

อ้างอิง
-------

1. ↑  How to Pronounce Jeffrey Eugenides
2. ↑  The 2003 Pulitzer Prize Winners Fiction
3. ↑  Jeffrey Eugenides, The Art of Fiction No. 215
4. ↑  The Virgin Suicides (1999)
5. ↑  "Jeffrey Eugenides by The Heyman Center". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-10. สืบค้นเมื่อ 2014-11-15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจฟฟรีย์ ยูจินนีดีส
**เคียร์ทิ นิธิ บิสตา** (เนปาล: कीर्तिनिधि विष्ट; 15 มกราคม ค.ศ. 1927 – 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองชาวเนปาล

ประวัติ
-------

เกิดที่เมืองทาเมล, กาฐมาณฑุ, ประเทศเนปาล ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 แห่งราชอาณาจักรเนปาล ตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1969 จนถึงวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1970, 14 เมษายน ค.ศ. 1971 จนถึงวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1973 และ 12 กันยายน ค.ศ. 1977 จนถึงวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1979. ภายหลังการรัฐประหารสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระแห่งเนปาลในปี ค.ศ. 2005 บิสตาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองประธาน จนกระทั่งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นการลุกฮือต่อต้านราชวงศ์ของประชาชน

บิสตา เสียชีวิตที่บ้านพักเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ด้วยวัย 90 ปี จากการต่อสู้กับโรคมะเร็งมาเป็นเวลานาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Profile of Kirti Nidhi Bista
2. ↑
3. ↑  Anderson, Trevor (2005). *Chambers Book of Facts*. Chambers. p. 393. ISBN 978-0-550-10137-2.
4. ↑  "Nations recall Nepal ambassadors". *BBC News*. 14 February 2005. สืบค้นเมื่อ 18 February 2011.
5. ↑  "Last rites of ex-PM Kirti Nidhi Bista performed (In photos)".
6. ↑  "Former PM Bista passes away at 90".
7. ↑  "कीर्तिनिधि विष्ट जसले भारतीय सेना फिर्ता गराए". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-02-16. สืบค้นเมื่อ 2019-01-05.
8. ↑  "Former PM Kirti Nidhi Bista no more".
9. ↑  "Former PM Bista passes away".
10. ↑  "Nepal's three-time premier of monarchy era Kirti Nidhi Bista dies at 90".
11. ↑  "Former PM Kirti Nidhi Bista passes away". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-12. สืบค้นเมื่อ 2019-01-05.
**แนวร่วมทางเลือก** (มลายู: *Barisan Alternatif*) เป็นแนวร่วมของพรรคการเมืองฝ่ายค้านในมาเลเซียเพื่อต่อสู้กับแนวร่วมแห่งชาติ

การก่อตั้ง
----------

แนวร่วมทางเลือกก่อตั้งเหลังจากการจับกุมอันวาร์ อิบราฮิม เมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2541 ต่อมาในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2542 พรรคฝ่ายค้านใหญ่ 4 พรรคคือพรรคอิสลามมาเลเซีย พรรคกิจกรรมประชาธิปไตย พรรคยุติธรรมแห่งชาติ และพรรคประชาชนมาเลเซียได้ประกาศเป็นแนวร่วมในการลงสมัครรับเลือกตั้ง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคปาสได้รับชัยชนะในรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู และได้ที่นั่งในสภาเพิ่มขึ้น พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีกเช่นกันแต่หัวหน้าพรรคไม่ได้รับเลือก

ต่อมา พรรคอิสลามมาเลเซียซึ่งมีเป้าหมายที่จะจัดตั้งรัฐอิสลามในมาเลเซียซึ่งต่างจากนโยบายของพรรคอื่นในแนวร่วม ทำให้เกิดความตึงเครียดขึ้น หลังเหตุการณ์ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยประกาศแยกตัวออกจากแนวร่วมเพราะเกรงว่ากระแสหวาดกลัวรัฐมุสลิมจะทำให้เสียคะแนน เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2544 ความแตกแยกภายในแนวร่วมทำให้เห็นการต่อสู้กันเองของพรรคฝ่ายค้านในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคยุติธรรมแห่งชาติและพรรคอิสลามมาเลเซียยังคงตึงเครียด และพรรคอิสลามมาเลเซียไม่สนับสนุนพรรคประชาชนมาเลเซียในการลงสมัครในโกตาบารู

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2558 พรรคกิจกรรมประชาธิปไตย พรรคอิสลามมาเลเซียและพรรคยุติธรรมแห่งชาติได้มาร่วมมือกันอีกครั้งในชื่อสัญญาประชาชน (มลายู: *Pakatan Rakyat*; จีน: 人民联盟) โดยพรรคปาสยอมอ่อนลงและเน้นในเรื่องเศรษฐกิจเท่านั้น
ทหารฝ่ายคอมมิวนิสต์โบกธงของสาธารณรัฐจีน หลังจากรบชนะฝ่ายญี่ปุ่น
**แนวร่วมที่สอง** (อังกฤษ: Second United Front) เป็นแนวร่วมพันธมิตรระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ทั้งสองฝ่ายตกลงที่จะพักรบสงครามกลางเมืองจีน ในช่วงปี ค.ศ. 1937 จนถึง ค.ศ. 1946

ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองแมนจูเรีย นายพล เจียงไคเช็ค เห็นว่าพรรคคอมมิวนิสต์จะเป็นภัยอันตรายใหญ่หลวงในอนาคต เขาจึงได้ปฏิเสธความร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์เพื่อที่จะขับไล่กองทัพญี่ปุ่นออกจากจีน เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1936 นายพลของพรรคก๊กมินตั๋งสองนาย คือ จาง เสวียเหลียง และ หยาง หู่เฉิง ได้ลักพาตัวนายเจียงไคเช็คและบีบบังคับให้เขายอมร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์ ทั้งสองฝ่ายจึงได้ตกลงที่จะยอมสงบศึกและร่วมมือกันสู้รบกับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น

พรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นเพียงผู้ก่อตั้งแนวร่วมแต่เพียงในนาม เพราะกองกำลังคอมมิวนิสต์พบเจอกับกองทัพญี่ปุ่นเพียงน้อยครั้ง แต่ได้แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพการรบแบบกองโจร การร่วมมือกันอย่างจริงจังระหว่างทั้งพรรคก๊กมินตั๋งกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนอยู่ในระดับต่ำสุด แม้กระทั่งยังอยู่ใต้สภาวะพักรบกัน แต่ว่าทั้งสองพรรคก็ยังพยายามแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงดินแดนของจีน

สถานการณ์กลายเป็นความตึงเครียดระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีนเมื่อเกิดการรบขึ้นระหว่างทั้งกองกำลังทั้งสองระหว่างปี ค.ศ. 1940 และ ค.ศ. 1941 นายพลเจียงไคเช็กต้องการให้กองทัพใหม่ที่สี่ของพรรคคอมมิวนิสต์ถอนตัวออกไปจากมณฑลอานฮุยและมณฑลเจียงซู ภายใต้แรงกดดันอย่างหนัก ผู้บัญชาการกองทัพใหม่ที่สี่ได้ประกาศถอนตัวแต่กลับถูกกองทัพชาตินิยมซุ่มโจมตีและพ่ายแพ้เมื่อถึงเดือนมกราคม 1941 เหตุการณ์ดังกล่าวได้ชื่อว่า กรณีกองทัพใหม่ที่สี่ ทำให้ฐานกำลังของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในภาคกลางของประเทศอ่อนแอลง และเป็นการสิ้นสุดการให้ความร่วมมือกัน และนำไปสู่สงครามกลางเมืองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ดินแดนที่ถูกกองทัพญี่ปุ่นยึดครอง กองกำลังพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์ได้ใช้กลศึกเพื่อรบกันเอง กองกำลังพรรคคอมมิวนิสต์สามารถทำลายหรือดูดกลืนกองทัพฝ่ายชาตินิยมหรือขับไล่กองกำลังเหล่านั้นไปสู่กองทัพญี่ปุ่น เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง พรรคคอมมิวนิสต์จีนก็มีอิทธิพลอย่างมากในภาคเหนือของประเทศจีน (ยกเว้น แมนจูกัว เท่านั้น)

* ธงพรรคคอมมิวนิสต์จีนธงพรรคคอมมิวนิสต์จีน
* ธงพรรคก๊กมินตั๋งธงพรรคก๊กมินตั๋ง
บี.อาร์. อามเพฑกร ผู้ทำให้คำว่าทลิต กลายเป็นที่นิยมขึ้นมาในการเรียกแทนกลุ่มคนผู้ถูกกดขี่ในสังคม
**ทลิต** (สันสกฤต: दलित, อักษรโรมัน: *dälit*) หรือนิยมทับศัพท์ว่า **ดาลิต** หรือ **ดลิต** แปลว่า "แตก/สลาย" ในภาษาสันสกฤต เป็นคำใช้เรียกคนในชนชั้นของอินเดียที่ถูกตีตราว่าไม่ควรไปจับต้อง (untouchable) ชาวทลิตเป็นกลุ่มที่ถูกแยกออกจากวรรณะทั้งสี่ในศาสนาฮินดู และถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของอวรรณะ หรือวรรณะที่ห้าที่เรียกว่า *ปัญจม* (Panchama)

คำว่า *dalits* (ดาลิต) ถูกใช้ในการทับศัพท์ของบริติชราชในเอกสารสำมะโนเพื่อเรียกชนชั้นที่ถูกกดขี่ (*Depressed Classes*) จนถึงปี ค.ศ. 1935 คำว่าทลิตถูกทำมาใช้อย่างกว้างขวางอีกครั้งโดยนักเศรษฐศาสตร์และนักปฏิรูป บี.อาร์. อามเพฑกร (ค.ศ. 1891–1956) ผู้ใช้คำเรียกรวมสำหรับผู้คนที่ถูกกดขี่ (depressed people) ทั้งปวงไม่ว่าจะวรรณะใดก็ตามให้เป็นชาวดาลิต

คณะกรรมการแห่งชาติเพื่อวรรณะกำหนด (National Commission for Scheduled Castes) ถือว่าการใช้คำว่า *ทลิต* ในแง่ของทางการนั้น "ไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ" (unconstitutional) เพราะในแง่ของนิติบัญญัติร่วมสมัยจะใช้คำว่า *วรรณะกำหนด* (Scheduled Castes) แทน

เพื่อให้เป็นไปตามคำสั่งศาลของศาลสูงบอมเบย์ กระทรวงข้อมูลข่าวสารและการแพร่สัญญาณออกอากาศ (Information and Broadcasting Ministry; I&B Ministry) ของรัฐบาลอินเดีย เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 ได้ออกข้อแนะนำให้ช่องทางสื่อต่าง ๆ ใช้คำว่า "Scheduled Castes" (วรรณะกำหนด) แทนที่คำว่า "ทลิต"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Subodh Ghildiyal; Swati Mathur (5 กันยายน 2018). "From Buddhist texts to East India Company to now, 'Dalit' has come a long way". *The Times of India*.
2. ↑  "Independent labour party: 19th July (1937) in Dalit History – Dr. Ambedkar took oath as the member of Bombay Legislative Council". *drambedkarbooks.com*. Dr. Ambedkar Books. 9 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2018.
3. ↑  Vidya (4 กันยายน 2018). "Stop using the term Dalit: I&B Ministry tells media". *India Today*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

WikiquoteWikiquote
วิกิคำคมภาษาอังกฤษ มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ: **Dalit**

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ทลิต
* International Dalit Solidarity Network
* Is there ‘Dalit’ literature in Bangla?

  


|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี
* เช็กเกีย

 |
**ไทยแมคคลับ** เป็นชมรมผู้ใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ยี่ห้อแอปเปิ้ลมีชื่อรหัสแมคอินทอชในเมืองไทย โดยมีจุดเริ่มต้นจากเวปบอร์ดพันธ์ทิพห้อง Non-PC 

เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2543 กลุ่มผู้ใช้คอมพิวเตอร์แมคอินทอชได้รวมตัวจัดตั้งชมรมผู้ใช้แมคอินทอชขึ้น ใช้ชื่อว่า **ไทยแมคคลับ** (ThaiMacClub โดยมีตัวย่อว่า TMC และคำจำกัดความว่า "for macuser by macuser") ชมรมได้เกิดขึ้นหลังจากได้นัดเจอกันครั้งแรกที่พันทิพย์พลาซ่า ผู้เข้าร่วม meeting ครั้งแรกคือ แพ็ท ppp / พี่ต้น pornpoj / พี่ปู cyberdog / นุ HaTe / พี่เป้ peacyber / พี่เป้ MuMu / พี่บอย powerboil หลังจากนั้นได้ดำเนินการจัดตั้งเว็บไซต์ เพื่อรวบรวมความรู้ที่ได้มาจากสมาชิกของชมรมและจากที่ต่างๆเขียนเป็นบทความตอบสนองสมาชิกชมรมในเว็บ www.thaimacclub.com บทความมีนำเสนออย่างสม่ำเสมอ กระทั่งถึงกลางปี พ.ศ. 2545 ทางชมรม ไม่ได้จ่ายค่า domain name ในครั้งนั้นทำให้ชื่อเว็บไซต์ www.thaimacclub.com ไม่สามารถเข้าใช้งานได้อีก

ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2547 ได้มีการจัดตั้งเวปไซต์ใหม่ ภายใต้ชื่อ www.thaimacclub.net เก็บถาวร 2007-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน นำเสนอบทความให้กับผู้ใช้แมคอินทอช และเปิดพื้นที่ให้แลกเปลี่ยนความคิดเห็น เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
**วัดพระพุทธไสยาสน์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

วัดพระพุทธไสยาสน์ สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 มีพระพุทธไสยาสน์ขนาดใหญ่ ยาวประมาณ 43 เมตร ซึ่งมีประวัติว่าเดิมสร้างไว้กลางแจ้ง 

วัดแห่งนี้ได้ถูกปล่อยทิ้งจนกลายเป็นวัดร้างจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงทอดพระเนตรเห็นองค์พระนอนที่ทรุดโทรมมากจึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างหลังคาสังกะสีคลุมไว้ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการสร้างหลังคากระเบื้องคลุมองค์พระนอนไว้และกลายเป็นวิหารพระพุทธไสยาสน์ดังที่เห็นในปัจจุบัน ในการบูรณะองค์พระนอนเมื่อ พ.ศ. 2540 พบอุโมงค์ภายในองค์พระ มีโบราณวัตถุอยู่เป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปทำจากวัสดุตาง ๆ ได้แก่ สำริด ดินเผา ปูนปั้น หินทราย และไม้บุเงิน ส่วนใหญ่เป็นพระพุทธรูปแบบศิลปะอยุธยาตอนปลาย

จุดเด่นของพระนอนองค์นี้ที่แตกต่างจากที่อื่นกล่าวคือ ที่เศียรขององค์พระมีหมอนบรรทมรูปดอกบัวรองพระเศียรอยู่สองก้อน องค์พระพุทธรูปนอนประทับในอิริยาบถตะแคงขวา พระเศียรหันไปทางทิศตะวันตก เป็นพระนอนที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระพุทธไสยาสน์ (วัดพระนอน)". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "โบราณสถาน วัดพระพุทธไสยาสน์(วัดพระนอน)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "พระพุทธไสยาสน์วัดพระพุทธไสยาสน์ : คอลัมน์คติ-สัญลักษณ์ สถาปัตยกรรม". ข่าวสด.
4. ↑  "วัดพระพุทธไสยาสน์, เพชรบุรี". เอ็มไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-06. สืบค้นเมื่อ 2021-07-31.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระพุทธไสยาสน์**
**วัดพระอมรพิสัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 11 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

จากคำบอกเล่าของชาวบ้านในตำบลแถบนี้ว่า ในอดีตนั้นอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมากจนถึงเกือบจะเป็นวัดร้าง แต่ได้เริ่มมีการก่อสร้างอุโบสถเป็นครั้งแรกและมีงานปิดทองฝังลูกนิมิต เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2475 และเมื่อแต่ก่อนนี้คลองวัดพระอมรพิสัย มีเรือยนต์ขนาดใหญ่วิ่งผ่านไปม ต่อมาคลองได้ตื้นเขิน เรือก็ไม่สามารถวิ่งผ่านไปมาได้ คงมีแต่เรือเล็ก ๆ ประเภทเรือหาปลา วัดพระอมรพิสัยได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477

อุโบสถหลังใหม่ประดิษฐานพระประธาน นามว่า *หลวงพ่อเมตตามหาลาภประชาบูชิต* เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว เนื้อทองเหลือง และพระอัครสาวก พระสารีบุตร พระมหาโคคัลลานะ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์มี
* พระอาจารย์ขม
* พระอธิการชุ่ม ญาณธโร พ.ศ. 2512–2528
* พระอธิการอำนวย นรินฺโท พ.ศ. 2530–2545
* พระครูสถิตอมรพิสัย (ดุสิต ป.ธ.3) พ.ศ. 2546

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระอมรพิสัย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดพระอมรพิสัย". พระสังฆาธิการ.
***ดิสอิสวอตเดอะทรุทฟีลส์ไลก์*** (อังกฤษ: This Is What the Truth Feels Like) เป็นสตูดิโออัลบัมชุดที่ 3 ของนักร้องชาว นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เกว็น สเตฟานี ออกจำหน่าย 18 มีนาคม ค.ศ. 2016 ในสังกัดอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ เดิมทีกำหนดจำหน่ายในเดือนธันวาคม 2014 โดยสเตฟานีทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ชื่อดังหลายคน และได้เบนนี บลังโกรับหน้าที่ผู้อำนวยการผลิต อย่างไรก็ดี หลังจากซิงเกิลในปี 2014 ไม่ประสบความสำเร็จ ทำให้เธอขาดกำลังใจในการแต่งเพลงใหม่

ผลงานชุดนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตสมรสที่จบลงและรักครั้งใหม่ สเตฟานีกลับมาแต่งเพลงใหม่อีกครั้ง โดยความช่วยเหลือจาก เจ.อาร์. โรเทม, แมตต์แมนแอนด์โรบิน และเกรก เคิร์สติน ร่วมด้วยนักแต่งเพลง จัสติน แทรนเทอร์ และจูเลีย ไมเคิลส์ สเตฟานีแต่งอัลบัมนี้หลายเดือน เธอสร้างสรรค์เพลงใหม่ในลักษณะเหน็บแนม ตลกร้าย นอกจากนี้ยังให้ความรู้สึกจริงใจ ร่าเริง และมีความสุข *ดิสอิสวอตเดอะทรุทฟีลส์ไลก์* เป็นอัลบัมเพลงป็อปที่คล้ายกับอัลบัมของสเตฟานีชุดก่อน ๆ โดยมีแขกแร็ปเชิญคือ แร็ปเปอร์ เฟตตีแวป

อัลบัมได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก โดยชื่นชมว่าจริงใจและอ่อนแออย่างเป็นธรรมชาติ และถือได้ว่าเป็นอัลบัมส่วนตัวที่สุดของเธอ อย่างไรก็ดี บางความเห็น เห็นว่า เธอมั่นใจเกินไปและไม่จับประเด็นการเลิกรา เพราะขาดจุดสำคัญ ทางการยอดขาย อัลบัมถือว่าประสบความสำเร็จพอใช้ เป็นอัลบัมแรกของเธอที่ได้อันดับ 1 บน *บิลบอร์ด* 200 ในการประชาสัมพันธ์อัลบัม เธอมีทัวร์ที่ชื่อ ดิสอิสวอตเดอะทรุทฟีลส์ไลก์ทัวร์ ที่ร่วมกับแร็ปเปอร์ อีฟ และเป็นศิลปินนำใน เออร์วินมีโดส์แอมพิเทียเตอร์ไฟนอลโชส์ โดยมีวงเปิดคือ ยังเดอะไจแอนต์

ซิงเกิลนำอย่างเป็นทางการของอัลบัม "Used to Love You" ออกขาย 20 ตุลาคม 2015 ได้รับการตอบรับแง่บวกและประสบความสำเร็จพอควรบนตารางอันดับเพลง ซิงเกิลที่ 2 "Make Me Like You" ออกจำหน่าย 12 กุมภาพันธ์ 2016 ได้รบเสียงตอบรับเหมือนกัน มิวสิกวิดีโอถือเป็นมิวสิกวิดีโอแรกที่สร้างสรรค์จากการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ในช่วงคั่นโฆษณาของรางวัลแกรมมี่ และ "Misery" เป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบัม ออกขาย 23 พฤษภาคม 2016
**วัดพระยาแพรก** เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท ตั้งอยู่ติดกับวัดมหาธาตุ

วัดพระยาแพรกสร้างในสมัยอยุธยาตอนต้น โดยพิจารณาจากสถาปัตยกรรม ในราวกลางพุทธศตวรรษที่ 20 และยังมีอายุใช้งานสืบต่อระยะหนึ่งก่อนการทิ้งร้างไปพร้อมกับเมือง ราวพุทธศตวรรษที่ 23 มีหลักฐานว่าเมื่อ พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสเมืองสรรคบุรี ในคราวเททองหล่อพระพุทธชินราช ได้เสด็จฯ มาที่วัดพระยาแพรก วัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478

โบราณสถานภายในวัดประกอบด้วยวิหารที่เหลือเพียงแต่ซาก หันหน้าไปทางแม่น้ำน้อย ขนาบด้านหน้าและด้านท้ายด้วยเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมสององค์ องค์ด้านหลังเหลือเพียงส่วนฐาน แต่องค์ด้านหน้ามีสภาพสมบูรณ์กว่าเจดีย์องด้านหน้าวิหารเป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่ผ่านการบูรณะแล้ว แต่ยังคงเหลือร่องรองของพระพุทธรูปปางถวายเนตรอยูภายในจระนำบางด้านเท่านั้น เหนือเรือนธาตุแปดเหลี่ยมมีการทำเป็นชั้นจำลองซ้อนขึ้นไปโดยตรงกลางของแต่ละด้านมีร่องรอยของการประดับด้วยกรอบซุ้ม คล้ายกับอนิมิสสเจดีย์ที่เชียงใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระยาแพรก". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดพระยาแพรก". พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชัยนาทมุนี ชัยนาท.
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดพระยาแพรก" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2566. เข้าถึงจาก
พิกัดภูมิศาสตร์: 68°56′23″N 136°10′22″W﻿ / ﻿68.93972°N 136.17278°W﻿ / 68.93972; -136.17278

**แม่น้ำแมกเคนซี** (อังกฤษ: Mackenzie River; ฝรั่งเศส: *Fleuve Mackenzie*) เป็นแม่น้ำในดินแดนนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ประเทศแคนาดา ไหลจากทางตะวันตกสุดของทะเลสาบเกรตสเลฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ลงสู่อ่าวแมกเคนซีในทะเลโบฟอร์ต มหาสมุทรอาร์กติก เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในประเทศแคนาดา มีความยาว 1,738 กม. (1,080 ไมล์) แต่ถ้ารวมความยาวกับแม่น้ำพีซและแม่น้ำฟินลีย์เข้าไปด้วยจะมีความยาวเป็น 4,241 กิโลเมตร (2,635 ไมล์) จัดเป็นแม่น้ำยาวเป็นอันดับ 2 ของทวีปอเมริกาเหนือ แม่น้ำแมกเคนซีและแควย่อย มีปริมาณน้ำไหล 1,805,200 ตร.กม. (697,000 ตร.ไมล์) หรือไหล 10,700 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (380,000 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที)

เซอร์อเล็กซานเดอร์ แมกเคนซี นักเดินเรือสำรวจชาวสกอตต์ได้เดินเรือมาพบแม่น้ำสายนี้ใน ค.ศ. 1789 หลังจากนั้นบริษัทฮัดสันส์เบย์ได้มาตั้งสถานีการค้าต่าง ๆ ขึ้นตามริมฝั่งแม่น้ำ ต่อมาสถานีการค้าเหล่านี้กลายเป็นหมู่บ้านและชุมชน อาทิ ฟอร์ตแมกเฟอร์สัน ฟอร์ตกู๊ดโฮป ฟอร์ตนอร์แมน ฟอร์ตซิมป์สัน และฟอร์ตโพรวิเดนซ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Atlas of Canada. "Rivers in Canada". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-20. สืบค้นเมื่อ 2008-03-16.
2. ↑  Mackenzie River. (2006). In Encyclopædia Britannica. Retrieved September 12, 2006, from Encyclopædia Britannica Premium Service
**วัดพระยาสุเรนทร์** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงสามวาตะวันตก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดพระยาสุเรนทร์ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2425 โดยนายพันตรี พระยาสุเรนทร์ราชเสนา (พึ่ง สิงหเสนี) และคุณหญิงสุเรนทร์ราชเสนา (บุญมี สิงหเสนี) ได้บริจาคที่ดินจากศักดินาส่วนหนึ่งประมาณ 48 ไร่ สร้างวัดขึ้น และได้ทำพิธีวางศิลาประจำวัดในวันอังคาร ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 6 ร.ศ. 101 ต่อมาทำหนังสือทูลเกล้าถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันพุธ แรม 1 ค่ำเดือน 11 พ.ศ. 2431

อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง
---------------------------

ภายในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ภายใต้โบสถ์มีถ้ำพญานาค ประชาชนมากราบไหว้ขอพรกับพญานาค ด้านทางเข้าวัดมีศาลาปู่ย่า หรือศาลาพระยาสุเรนทร์และท่านหญิงบุญมี (ภรรยา) นอกจากนั้นยังมีองค์หลวงพ่อทวด (เหยียบน้ำทะเลจืด) ให้กราบไหว้บูชาอีกด้วย ภายในวัดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ คือ พระธาตุ 5 ประเทศที่อัญเชิญมาจากประเทศศรีลังกา อินเดีย เนปาล พม่า ไทย ในบริเวณของวัดมีอาคารพิพิธภัณฑ์ศูนย์การเรียนรู้วัดพระยาสุเรนทร์ มีหอสมุด ใกล้วัดยังมีตลาดน้ำบึงพระยาหรือตลาดน้ำวัดพระยาสุเรนทร์

วัตถุมงคล
---------

พระสมเด็จวัดพระยาสุเรนทร์มี 4 พิมพ์ด้วยกัน คือ พิมพ์พระเจ้า 5 พระองค์, พิมพ์ทรงเจดีย์หรือทรงฐานแซม, พิมพ์ทรงปกโพธิ์ และพิมพ์เล็บมือ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูอุดมพิริยคุณ (กล่ำ อุกกโม)
* พระอธิการดวง อัคคปัญโญ (สิงหเสนี)
* พระอธิการบัว ธัมมวโร
* พระสิทธิสิงหเสนี ดร. (โสภณ โสภโณ สิงหเสนี)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ก้อง กังฟู (22 มิถุนายน 2557). "สืบตำนานบุญ...สิงหเสนี สร้างปู่ทวด...วัดพระยาสุเรนทร์". *ไทยรัฐ*. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดพระยาสุเรนทร์ (หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่-ตลาดน้ำ) เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร". *ทัวร์วัดไทย*.
3. ↑  "วัดพระยาสุเรนทร์".
**วัดพระยาญาติ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในหมู่ที่ 7 บ้านวัดปากง่าม ตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างคลอง 3 คลอง ได้แก่ คลองดาวดึงษ์ คลองวัดจุฬามณี และคลองอัมพวา ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านจึงเรียกว่า **วัดปากง่าม** ในปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระอธิการใจ ฐิตาจาโร

ประวัติ
-------

มีบันทึกว่าวัดพระยาญาติตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2343 แต่คาดว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา เจ้าคุณบางช้าง (แก้ว) และสามีคือพระแม่กลองบุรีได้มาปฏิสังขรณ์ไว้ครั้งหนึ่ง แต่ต่อมาวัดได้ทรุดโทรมลง สมัยกรุงธนบุรี กรมขุนกษัตรานุชิตหรือเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ร่วมกับพระญาติพระวงศ์ของท่านได้บูรณะขึ้นมาใหม่เพื่อน้อมเกล้าถวายแด่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถเป็นของเก่า ไม่มีวิหาร ส่วนศาลาการเปรียญได้สร้างขึ้นในสมัยพระอธิการอุ แต่รื้อถอนและปลูกสร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2519 อุโบสถหลังใหม่สร้างในสมัยพระครูสมุทรภัทรกิจ (ทอง สุภปาโล) เป็นเจ้าอาวาส พระประธานในอุโบสถเป็นพระประธานที่สร้างขึ้นด้วยการก่ออิฐถือปูน แล้วลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 140 เซนติเมตร สูง 170 เซนติเมตร

โบราณวัตถุ
----------

ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานเก่าแก่ก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทอง นอกจากนี้ยังมีธรรมาสน์เก่าที่ศาลาการเปรียญ ซึ่งเดิมเป็นพระที่นั่งทรงธรรมในรัชกาลที่ 2 หอระฆังมีระฆังหล่อด้วยทองเหลืองลงหิน ตู้พระไตรปิฎกได้รับถวายเมื่อปี พ.ศ. 2496 โดยนายอุ้ยซิว นางน้อย ศุกรสุนทร และนายสิน นางกิมซ่วน สมสกุล สร้างถวาย

ประเพณี
-------

งานประเพณีตรุษไทยแห่พระทางน้ำ เริ่มวันแรกคือ แรม 13 ค่ำ เดือน 4 เป็นวันที่อัญเชิญหลวงพ่อเขาตะเคราและเจ้าอาวาสลงเรือแห่ทางน้ำรอบเกาะอัมพวา และอีกสามวันที่เหลือ คือ แรม 14 ค่ำ และ 15 ค่ำ เดือน 4 และ ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 5 ตามลำดับ เป็นการปิดทอง รำแก้บน และนมัสการหลวงพ่อเขาตะเครา ทางวัดยังได้เตรียมเรือหางยาวสำหรับญาติโยมที่ต้องการนั่งเรือขบวนแห่พระอีกหลายสิบลำ

เส้นทางเริ่มจากวัดพระญาติ ผ่านวัดสำคัญและสถานที่หลักดังนี้ วัดจุฬามณี วัดทรงธรรม วัดช่องลม วัดบางกะพ้อม วัดแก้วฟ้า วัดนางวัง ตลาดน้ำอัมพวา และสิ้นสุดที่วัดพระยาญาติ ใช้เวลาทั้งสิ้นราว 3–4 ชั่วโมง จากนั้นจึงอัญเชิญหลวงพ่อเขาตะเคราขึ้นประดิษฐานในปะรำพิธีด้านข้างศาลาการเปรียญเพื่อให้ญาติโยมได้สักการะและปิดทอง และในตอนกลางคืนจะมีมหรสพทุกคืน ส่วนสามวันที่เหลือ จะเป็นการปิดทอง นมัสการหลวงพ่อเขาตะเครา หรือกระทั่งแก้บนด้วยละครรำตลอดทั้งวัน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการคำ
* พระอธิการปิ่น
* พระอธิการชม
* พระอธิการอุ
* พระอธิการเผือก
* พระธรรมธรอุต
* พระอธิการพ่วง
* พระครูปลัดจะ
* พระครูสมุทรภัทรกิจ
* พระอธิการใจ ฐิตาจาโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระยาญาติ". พระสังฆาธิการ.
2. 1 2  "ตรุษไทย แห่พระทางน้ำ". ประเพณีท้องถิ่นในประเทศไทย.
แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
ชนิดสเปกตรัม
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระขาว
ดาวแคระแดง
ดาวแคระเล็ก
ดาวแคระ
แถบลำดับหลัก
ดาวยักษ์เล็ก
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์สว่าง
ดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
โชติมาตร
สัมบูรณ์
(MV)
 ภาพวาดในจินตนาการของดาวไรเจลซึ่งเป็นดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงินดวงหนึ่ง
**ดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงิน** (blue supergiant) เป็นดาวฤกษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าดวงอาทิตย์หลายสิบเท่า และมีกำลังส่องสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์นับหมื่นเท่า (แสนเท่าของดวงอาทิตย์ในแง่ของการแผ่รังสีของพลังงานทั้งหมด)

อาจกล่าวได้ว่าเป็นดาวยักษ์น้ำเงินที่มีกำลังส่องสว่างสูง และเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่ หรือเป็นดาวยักษ์ใหญ่ที่มีอุณหภูมิยังผลสูง เป็นดาวยักษ์ใหญ่ที่มีน้ำเงินหรือสีน้ำเงินขาวที่มีสเปกตรัมเป็นประเภท O-B ในหมู่ดาวฤกษ์ชนิดนี้ บางดวงอาจมีกำลังส่องสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์หลายแสนถึงล้านเท่า และมีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าร้อยเท่าของดวงอาทิตย์ ซึ่งเรียกว่าเรียกว่าเป็นดาวแปรแสงน้ำเงินสว่าง เรียกอีกอย่างว่า ดาวแปรแสงประเภทเอส ปลากระโทงแทง

สำหรับสมบัติทางกายภาพของดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงิน อ่านที่ดาวยักษ์น้ำเงิน ยักษ์สีน้ำเงิน และดาวยักษ์ใหญ่

### ตัวอย่างของดาวแปรแสงน้ำเงินสว่าง

* ซีตา¹ แมงป่อง
* เอส ปลากระโทงแทง
* พี หงส์
* เอตากระดูกงูเรือ
* ดาวปืนพก (กลุ่มดาวคนยิงธนู)
* LBV 1806-20 (กลุ่มดาวคนยิงธนู)

### ตัวอย่างยักษ์สีน้ำเงินอื่น ๆ

* ดาวไรเจล (เบตานายพราน)
* เอปซิลอนนายพราน
* เซตานายพราน
* แคปปานายพราน
* เอตาหมีใหญ่
* เซตาท้ายเรือ
* แกมมาใบเรือ
* โอมิครอนหมาใหญ่
* อัลฟายีราฟ
* เซตาเปอร์เซอุส

อ้างอิง
-------

1. ↑  *天文学大事典* (初版第1版 ed.). 地人書館. p. 363頁. ISBN 978-4-8052-0787-1.
**ปรัชญาภาพยนตร์** เป็นสาขาหนึ่งของสุนทรียศาสตร์ ภายใต้กฎระเบียบทางปรัชญาที่แสวงหาความเข้าใจปัญหาพื้นฐานที่สุดเกี่ยวกับภาพยนตร์ ปรัชญาภาพยนตร์มีความคาบเกี่ยวกันกับทฤษฎีภาพยนตร์อย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของภาพยนตร์ศึกษา

ประวัติศาสตร์
-------------

บุคคลแรกสุดที่แสวงหาปัญหาเชิงปรัชญาเกี่ยวกับภาพยนตร์คือ ฮิวโก้ มุนสเตอร์แบก (Hugo Munsterberg) ในยุคภาพยนตร์เงียบ เขาแสวงหาความเข้าใจว่าภาพยนตร์มีแนวคิดที่แตกต่างจากโรงภาพยนตร์ เขาสรุปว่าการใช้ภาพโคลสอัพ แฟลชแบ็ค และการแก้ไขต่างๆ นั้นมีลักษณะเฉพาะในภาพยนตร์ที่ประกอบขึ้นจากธรรมชาติ 

ในยุคแรกเริ่มของภาพยนตร์เสียง รูดอล์ฟ อาร์นฮาย (Rudolph Arnheim) โด้แย้งว่ายุคภาพยนตร์เงียบนั้นมีความเหนือชั้นกว่า "ภาพยนตร์เสียง" ในแง่สุนทรียภาพ เขาถือว่าการเพิ่มเสียงให้กับภาพเคลื่อนไหวเงียบ ทำให้สถานะของภาพยนตร์ที่มีเอกลักษณ์ได้ถูกลดทอนลง แทนที่จะทำให้เป็นรูปแบบทางศิลปะที่มีเอกลักษณ์ซึ่งเน้นความสามารถในการศึกษาร่างกายอย่างละเอียด ภาพยนตร์จึงกลายเป็นเพียงแค่การผสมผสานระหว่างรูปแบบทางศิลปะสองรูปแบบ 

อังเดร บาซีน (Andre Bazin) มีแนวคิดที่ตรงกันข้ามกับอาร์นฮาย เขาถือว่าภาพยนตร์ไม่ว่าจะมีเสียงหรือไม่นั้นเป็นการพูดที่ไม่ตรงประเด็น เขาเชื่อว่าภาพยนตร์มีพื้นฐานในความสัมพันธ์กับการถ่ายภาพซึ่งมีลักษณะที่สมจริงเป็นหลัก เขาแย้งว่าภาพยนตร์มีความสามารถในการจับภาพโลกแห่งความเป็นจริง ภาพยนตร์เรื่อง *Waking Life* แสดงให้เห็นถึงการอภิปรายเกี่ยวกับปรัชญาภาพยนตร์ที่เน้นทฤษฎีของบาซีน ตัวละครในเรื่องมีการไขปริศนาทางปรัชญาซึ่งทุกช่วงเวลาของภาพยนตร์ได้แสดงให้เห็นถึงแง่มุมของพระเจ้า

Noël Carroll นักปรัชญาชาวอเมริกัน ได้แย้งว่าลักษณะของภาพยนตร์ในยุคแรกสร้างขึ้นโดยนักปรัชญาซึ่งได้นิยามธรรมชาติของภาพยนตร์แคบเกินไป และพวกเขา ผสมผสานแนวคิดของภาพยนตร์ในแต่ละประเภทกับภาพยนตร์โดยทั่วไปอย่างไม่ถูกต้อง 

แนวคิดในทฤษฎีความจริงของบาซีน ได้รับการยอมรับจากนักปรัชญา ถึงแม้ว่าจะมีคำวิจารณ์จากแครอล *วิทยานิพนธ์เรื่องความโปร่งใส* (The transparency thesis) ได้กล่าวว่าภาพยนตร์เป็นตัวกลางที่โปร่งใสอันนำไปสู่ความเป็นจริงแท้ซึ่งแนวคิดนี้ได้รับการยอมรับจาก Kendall Walton

หนังสือ
-------

* Pierre-Alexandre Fradet, *Philosopher à travers le cinéma québécois.* *Xavier Dolan, Denis Côté, Stéphane Lafleur et autres cineastes,* Paris, Éditions Hermann, 2018, 274 p.

ดูเพิ่มเติม
-----------

* *ภาพยนตร์ 1: ภาพเคลื่อนไหว*
* ทฤษฎีภาพยนตร์เชิงภาษาศาสตร์

อ้างอิง
-------

* "Philosophy of Film" by Thomas Wartenberg - first published Aug. 18, 2004; substantive revision Nov. 25, 2008 - Stanford Encyclopedia of Philosophy
* "Philosophy of Film: Continental Perspectives" - published May 13, 2011 - Internet Encyclopedia of Philosophy by Thorsten Botz-Bornstein

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* Thomas Wartenberg and Angela Curran (eds.), *The Philosophy of Film: Introductory Text and Readings*, Wiley-Blackwell, 2005.
* Noël Carroll, *The Philosophy of Motion Pictures,* Blackwell, 2008.
* Robert Sinnerbrink, *New Philosophies of Film: Thinking Images*, Continuum, 2011.
* Enrico Terrone, *Filosofia del film*, Carocci, 2014
* *The Routledge Encyclopedia of Film Theory,* edited by Edward Branigan, Warren Buckland, Routledge, 2015. [The book includes several entries related to the philosophy of film.]
พระปรัชญาปารมิตา
**ปรัชญาปารมิตา** (อักษรเทวนาครี: प्रज्ञा पारमिता, ทิเบต: Shes-rab-pha-rol-phyin ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་, จีน: 般若波羅蜜多/般若波罗蜜多, Pinyin: bō'ruò-bōluómìduō; ญี่ปุ่น: hannya-haramitta (般若波羅蜜多, hannya-haramitta?) เกาหลี: banya-paramilda (般若波羅蜜多/반야파라밀다); เวียดนาม: *Bát Nhã Ba La Mật Đa*) เป็นพระสูตรสำคัญชุดหนึ่งในนิกายมหายาน ที่สำคัญ เช่น มหาปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร ในทางศิลปกรรมช่วงพุทธศตวรรษที่ 6 -12 มักแสดงในเชิงบุคลาธิษฐานเป็นรูปพระโพธิสัตว์ชื่อ "**พระปรัชญาปารมิตา**" มีฐานะเป็นมารดาของพระพุทธเจ้า หรือเป็นภาคสำแดงของพระอักโษภยพุทธะ เป็นสัญลักษณ์ของสุญญตา

พระปรัชญาปารมิตา
----------------

พระปรัชญาปารมิตา ทรงเป็นเทวนารีในพุทธศาสนาลัทธิวัชรยานหรือตันตระยาน พระปรัชญาปารมิตาทรงเป็นเทวนารีในกุลหรือสายสกุลของพระอมิตาภพุทธะประจำทิศตะวันตก จึงทรงมีรูปพระชินอมิตาภะ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปประทับปางสมาธิบนพระเศียร 

รูปลักษณ์ของพระนางมีสีกายขาวหรือเหลือง มีหลายแขน พระหัตถ์อยู่ในท่าธรรมจักรมุทรา ถือดอกบัว คัมภีร์ ลูกประคำ หรือวัชระ ลักษณะเด่นของพระนางคือเป็นที่รวมของพระธยานิพุทธะทั้งหลายไว้ด้วยกัน ซึ่งเป็นการสะท้อนปรัชญาธรรมคือความว่างที่สามารถแทรกซึมเป็นองค์ประกอบในทุกสิ่ง พระกรคู่หน้าของพระปรัชญาปารมิตาทรงอยู่ในท่า หมุนธรรมจักร หรือธรรมจักรมุทฺรา ด้านหลังพระองค์เป็นดอกบัวสีขาว มีคัมภีร์ปรัชญาปารมิตาวางอยู่บนดอกบัว ส่วนในศิลปะกัมพูชา มักปรากฏในรูปสองกร พระหัตถ์ขวาทรงถือคัมภีร์ปรัชญาปารมิตา พระหัตถ์ซ้ายทรงถือดอกบัวหรือ พระหัตถ์ขวาทรงถือดอกบัว และพระหัตถ์ซ้ายถือคัมภีร์

พระนางแบ่งตามวรรณะได้เป็น 3 วรรณะคือ

* สิตปรัชญาปารมิตา หรือวรรณะขาว ประทับบนดอกบัวขาว พระหัตถ์ถือดอกบัวและคัมภีร์ ไม่มีปางดุร้าย
* ปิตปรัชญาปารมิตา หรือวรรณะเหลือง พระหัตถ์ทำปางธรรมจักร รูปปั้นของวรรณะนี้พบมากในเกาะชวา
* กนกปรัชญาปารมิตา หรือวรรณะทอง คล้ายวรรณะเหลืองแต่เพิ่มจำนวนดอกบัวและคัมภีร์ให้มากขึ้น เป็นที่นิยมในอินเดีย

นอกจากนี้ยังมีรูปของพระปรัชญาปารมิตาในแบบวัชรยาน ซึ่งมีหลายเศียร โดยมากมี 11 เศียร 22 กร พระหัตถ์ถือคัมภีร์ ดอกบัว ธนู ลูกศร ประคำ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 429-430
2. ↑  ผาสุข อินทราวุธ. *พุทธปฏิมาฝ่ายมหายาน*. กทม. โรงพิมพ์อักษรสมัย. 2543 หน้า 77

* สุมาลี มหณรงค์ชัย. *พระชินพุทธะทั้งห้า*. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต. 2548


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปรัชญาปารมิตา**
**นาฬิกาของคนรักกัน** เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555 ของวงกะลา จากอัลบั้มชุดที่ 8 *LOVE INFINITY* ประพันธ์เนื้อร้องโดยชนะ เสวิกุล ทำนองโดยประจักษ์ สงค์อิ่ม และเรียงเรียงโดยกะลา ออกจำหน่ายในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 และมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 กำกับโดย ณัฐพล มุขขันธ์ และมี ปิติพน พรตรีสัตย์ และ นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล มาร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอ

เนื้อหาของเพลง
--------------

เนื้อหาของเพลงนี้ เป็นเพลงรักโรแมนติก เกี่ยวกับความรู้สึกของคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่อยากมีเวลาด้วยกันนาน ๆ แต่พอถึงเวลาจะต้องห่างกันแม้แค่หันหลังแป๊บเดียวก็คิดถึงกันแล้ว อยากจะอยู่ใกล้กัน เวลามีความรักคนคนเราคงต้องการไปเรียนเช้าขึ้น อยากไปทำงานเร็วขึ้นเพื่อจะได้เจอคนที่เรารัก มันเป็นอารมณ์อ้อนอยากจะเจอแฟน

การตอบรับ
---------

เพลง **นาฬิกาของคนรักกัน** ติดอันดับสูงสุดที่ 9 จากการจัดอันดับของ95.5 เอฟเอ็ม ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 9 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "KALA ปล่อยมิวสิควิดิโอ "นาฬิกาของคนรักกัน" เรียกน้ำย่อยก่อนวางแผง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2014-12-30.
2. ↑  95.5 FM Virgin Hitz CHART TOP 40 Date 1/07/12
นักแสดงคนหนึ่งรับบทเป็นแอมูโนว์รูซ
**แอมูโนว์รูซ** (เปอร์เซีย: عمو نوروز; แปลว่า คุณลุงโนว์รูซ) หรือ **บอบอโนว์รูซ** (بابا نوروز) เป็นตัวละครในตำนานที่มีต้นกำเนิดจากคติชนอิหร่าน ตามตำนาน เขาปรากฏตัวพร้อมกับฮอจีฟีรูซ คู่หูของเขา ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิของทุกปีเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของโนว์รูซ (วันขึ้นปีใหม่อิหร่าน) นักประวัติศาสตร์บางคนรายงานว่า เขาเป็นสัญลักษณ์ของซอล พระราชบิดาของโรสแทม วีรบุรุษใน *ชอฮ์นอเม*

ในช่วงก่อนวสันตวิษุวัต แอมูโนว์รูซจะนำของขวัญมาให้กับเด็กเหมือนซานตาคลอส เขาเป็นสามีของแนเนแซร์มอ ตามตำนานความรักของทั้งสองนั้น ทั้งคู่สามารถพบกันได้เพียงปีละครั้ง

แอมูโนว์รูซได้รับการบรรยายลักษณะว่าเป็นชายแก่ มีผมสีเงิน สวมหมวกสักหลาด เสื้อคลุมยาวสีน้ำเงิน ผ้าคาดเอว กางเกงผ้าลินิน และรองเท้ากีเวฮ์บาง และถือไม้เท้า

ดูเพิ่ม
-------

* ฮอจีฟีรูซ
* ซินเตอร์กลาส
* ซานตาคลอส
* นักบุญนิโคลัส
* ฟาเธอร์คริสต์มาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  *هفت سین، حاجی فیروز، بابا نوروز، ننه سرما و .. درگفتگو با جلال‌الدین کزازی*. Mir Jalaleddin Kazzazi. March 22, 2012.
2. ↑  *نگاهی به حضور عمو نوروز و ننه سرما در ادبیات فارسی*. *Serat News*. March 26, 2013.
3. ↑  *Iran’s national doll Amu Nowruz unveiled เก็บถาวร 2016-03-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*, 16 March 2011
4. ↑  "Haji Firooz & Amoo Norooz - The Persian Troubadour & Santa Claus". *PersianMirror Article*. 15 November 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-25. สืบค้นเมื่อ 3 March 2010.
5. ↑  *Thus Speaks Mother Simorq*, Page 151
6. ↑  Iranica: *Pir-e Zan*
7. ↑  *Amu Nowruz เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*, Fazlollah Mohtadi, *Shiraz University Centre for Children's Literature Studies*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แอมูโนว์รูซ
**วัดสามง่าม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคู้ฝั่งเหนือ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา ปัจจุบันมีพระปลัดไชยพร โชติโก ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสามง่ามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2439 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง สันนิษฐานว่าชาวบ้านในละแวกนั้นคงช่วยกันสร้างวัดขึ้นมา แล้วขนานนามวัดตามลักษณะและภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2514

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.20 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์กว้าง 14 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์พับ
* พระอาจารย์จ้อย
* พระอาจารย์ยา
* พระอาจารย์ฉ่ำ
* พระอาจารย์คง
* พระอาจารย์พับ
* พระอาจารย์บุญ
* พระครูสะอาด วิริยินฺโท
* พระปลัดไชยพร โชติโก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-25.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 303–304. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดสามบัณฑิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามบัณฑิต อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพื้นที่ประมาณ 195 ไร่

วัดสามบัณฑิตสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2225 ในปลายรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นวัดร้างหลังจากทัพพระยาตากผ่านไป โดยมีประวัติเล่าว่า เมื่อทัพพระยาตากได้รับชัยชนะที่ทุ่งชายเคือง ได้เร่งรีบเดินทางไปจนถึงบ้านสามบัณฑิตในเวลาประมาณ 2 ยาม ตรงกับวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2310 จึงสั่งให้ทหารได้พักผ่อนเพียงชั่วครู่ ขณะนั้นภายในพระนครได้เกิดเพลิงไหม้เผาผลาญวัดราชบูรณะ วัดมหาธาตุ รวมถึงบ้านเรือน เห็นแสงสว่างโชติช่วงมองเห็นจากบ้านสามบัณฑิตนี้ พอรุ่งสางพระยาตากได้เห็นว่าไม่ไกลจากที่พัก มีวัดอยู่แห่งหนึ่งจึงได้สอบถามทหารว่าใครรู้จักชื่อวัดนี้บ้างปรากฏว่าไม่มีใครทราบ พอดีขณะนั้นมีพระภิกษุ 3 รูปออกบิณฑบาต จึงได้กล่าวว่า ข้ารู้แล้ว ว่าวัดนั้นชื่อ "วัดสามบัณฑิต" เมื่อได้สอบถามพระภิกษุเพื่อเดินทัพไปบ้านพรานนก พระภิกษุได้ซี้แนะเส้นทางและอวยพรให้ได้รับชัยชนะ กลับมากอบกู้กรุงศรีอยุธยา จึงนำกำลังข้ามคลองเดินทัพต่อไป

ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2455 มีพระธุดงค์ชื่อหลวงพ่อเป้า เดินทางมาปักกลด บริเวณต้นโพธิ์ใหญ่เป็นเวลานาน ชาวบ้านเลื่อมใสในกิจวัตรของท่านจึงร่วมกันสร้างกุฏิให้ท่านหลังหนึ่งและต่อมามีผู้ถวายเพิ่มขึ้นอีก 3 หลัง จึงได้ตั้งเป็นวัดขึ้นใหม่ โดยมีหลวงพ่อเป้าเป็นเจ้าอาวาสและมีเจ้าอาวาสสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้ว แต่เดิมประมาณ พ.ศ. 2250 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532

วัดมีศาลสมเด็จพระเจ้าตากสิน มีวัตถุโบราณที่เก็บมาจากทั่วบริเวณวัด และนำมารักษาไว้ในศาลนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พิธีบวงสรวงและถวายราชสักการะพระบรมรูปจำลองสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช". สมาคมสมาพันธ์นักข่าว (ประเทศไทย).
2. ↑  กรมศิลปากร. "วัดสามบัณฑิต" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 6 พฤษภาคม 2566. เข้าถึงจาก
3. ↑  "วัดสามบัณฑิต". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.