**จักรวรรดิอินคา** (อังกฤษ: Inca Empire; สเปน: *Imperio Incar*) (ค.ศ. 1438-1533) เป็นจักรวรรดิโบราณที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ในยุคก่อนโคลัมบัส จักรวรรดิอินคามีอำนาจขึ้นบริเวณที่ราบสูงของประเทศเปรูในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ช่วงปี ค.ศ. 1438 ถึง 1533 อินคาขยายอาณาจักรโดยทั้งสันติวิธีและวิธีทางการทหาร จนสามารถปกครองดินแดนส่วนใหญ่ทางด้านตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ซึ่งในปัจจุบันคือประเทศเปรู ประเทศเอกวาดอร์ ตอนใต้ของประเทศโคลอมเบีย ภาคตะวันตกและภาคใต้ของประเทศโบลิเวีย ตอนเหนือของประเทศชิลี และบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอาร์เจนตินา ชาวอินคาเชื่อว่ากษัตริย์ของตนเป็น "บุตรของพระอาทิตย์" ภาษาราชการคือภาษาเกชัว

ชื่อของจักรวรรดิอินคาในภาษาเกชัว คือ "ตาวันตินซูยู (Tawantinsuyo)" ซึ่งมีความหมายว่าภูมิภาคทั้งสี่ ชาวอินคาส่วนมากนับถือลัทธิบูชาเทพเจ้าถาวร จักรวรรดิอินคาถูกแบ่งออกเป็นสี่เขต โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองกุสโก ซึ่งเป็นทั้งศูนย์กลางการปกครอง การเมืองและการทหาร

อารยธรรมอินคา
-------------

ชาวอินคาไม่มีการประดิษฐ์ตัวอักษร แต่ชาวอินคามีการบันทึกโดยใช้การผูกเชือกหลากสีเป็นปมรูปแบบต่าง ๆ ที่เรียกว่ากีปู

สังคมอินคาเป็นสังคมที่มีการแบ่งวรรณะ โดยชาวอินคาที่มีวรรณะต่ำจะต้องมีหน้าที่ทำเกษตรกรรม และต้องนำผลิตผลที่ได้ไปถวายกษัตริย์อินคา

ชาวอินคาเลี้ยงยามา (llama) ซึ่งเป็นสัตว์ในตระกูลอูฐไว้เป็นสัตว์บรรทุกสัมภาระข้ามภูเขา 

ชาวอินคาเชื่อว่าดวงอาทิตย์เป็นผู้ให้กำเนิดเผ่าพันธุ์ของตน และยังนับถือ ดวงจันทร์ ดาว และโลกด้วย หรือแม้แต่ภูเขา แม่น้ำ ต้นไม้ ชาวอินคาก็เชื่อว่ามีเทพเจ้าประจำ

ประวัติศาสตร์
-------------

### ราชอาณาจักรกุสโก

ชาวอินคาเริ่มอาศัยในบริเวณกุสโกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พวกเขาตั้งนครรัฐกุสโกภายใต้การนำของมันโก กาปัก ในปี 1438 พวกเขาเริ่มขยายดินแดน ตามคำสั่งของซาปา อินคา ปาชากูตี จนทำให้นครรัฐเล็ก ๆ มีอำนาจควบคุมบริเวณส่วนใหญ่ของเทือกเขาแอนดีส

### การเปลี่ยนระบบเป็นจักรวรรดิตาวันตินซูยู

การขยายอาณาเขตของอินคา (1438–1527)
ปาชากูตีจัดระบบราชอาณาจักรกุสโกใหม่ให้กลายเป็นจักรวรรดิตาวันตินซูยู ซึ่งใช้ระบบสหพันธรัฐ โดยมีรัฐบาลกลางที่มีกษัตริย์เป็นประมุข และรัฐบาลท้องถิ่นสี่เขต ได้แก่ชินไชย์ซูยู (เขตเหนือ) อันตีซูยู (เขตตะวันออก) กุนตีซูยู (เขตตะวันตก) และกูยาซูยู (เขตใต้) สันนิษฐานกันว่าปาชากูตีเป็นผู้สร้างมาชูปิกชูขึ้นเป็นบ้านพักในหน้าร้อน

ปาชากูตีมักส่งสายสืบไปหาข้อมูลเกี่ยวกับระบบการปกครอง อำนาจทางการทหารและความร่ำรวยของพื้นที่ที่พระองค์ต้องการจะขยายอาณาเขต แล้วจึงส่งสารอธิบายถึงประโยชน์ของการอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิไปยังหัวหน้าของดินแดนนั้น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ตอบรับและถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโดยสันติ บุตรของผู้นำจะถูกนำตัวเข้ามายังกุสโกเพื่อให้ศึกษาระบบบริหารของอินคาแล้วจึงส่งกลับดินแดนของตน ซึ่งระบบนี้ทำให้ดินแดนใหม่รับแนวคิดของอินคาเข้าไป

### การขยายอาณาเขต

ตูปัก ยูปันกี พระราชโอรสของปาชากูตีเริ่มบุกขึ้นทางเหนือใน 1463 และขยายอำนาจต่อเมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งกษัตริย์หลังปาชากูตี ชัยชนะที่สำคัญที่สุดของพระองค์คือการเอาชนะราชอาณาจักรชีมอร์ ซึ่งเป็นศัตรูที่สำคัญของอินคาในเขตชายฝั่งเปรู ในสมัยของตูปัก จักรวรรดิขยายไปทางเหนือถึงบริเวณที่ในปัจจุบันคือประเทศเอกวาดอร์และโคลอมเบีย อวยนา กาปักซึ่งเป็นพระราชโอรสของตูปักสามารถขยายดินแดนส่วนเล็ก ๆ บริเวณเอกวาดอร์และบางส่วนของเปรู 

ในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุด จักรวรรดิตาวันตินซูยูครอบคลุมบริเวณเปรูและโบลิเวีย เกือบทั้งหมดของประเทศเอกวาดอร์ และดินแดนของชิลีจนถึงตอนเหนือของแม่น้ำเมาเล ซึ่งพวกอินคาโดนต่อต้านจากเผ่ามาปูเช นอกจากนี้ยังกินบริเวณไปถึงอาร์เจนตินาและโคลอมเบียอีกด้วย แต่เขตกูยาซูยูทางใต้พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายที่ใช้ประโยชน์ไม่ได้

### การเข้ายึดครองของสเปน

กลุ่มนักสำรวจดินแดนชาวสเปนนำโดย ฟรันซิสโก ปีซาร์โร ได้เดินทางจากปานามาเพื่อสำรวจดินแดนทางใต้และค้นพบจักรวรรดิอินคาในปี ค.ศ. 1526 พวกเขาเห็นโอกาสที่จะได้ค้นพบมหาสมบัติในดินแดนแห่งนี้ จึงกลับมาสำรวจอีกครั้งในปี ค.ศ. 1529 และเดินทางกลับไปสเปนเพื่อขอพระราชานุญาตและกำลังสนับสนุนเพื่อยึดครองดินแดนอินคา เมื่อพวกเขากลับมายังเปรูในปี ค.ศ. 1532 บ้านเมืองอินคากำลังวุ่นวายและอ่อนแอเนื่องจากสงครามแย่งชิงบัลลังก์ระหว่างอวสการ์กับอาตาอวลปาเพิ่งจบลง และเกิดโรคฝีดาษที่แพร่ระบาดมาจากอเมริกากลาง นับเป็นโชคร้ายของชาวอินคาที่มีข้าศึกบุกมาในช่วงเวลานี้ 

ปีซาร์โรมีกำลังทหารเพียง 168 คน ปืนใหญ่ 1 กระบอก และม้า 27 ตัว แต่เมื่อเปรียบเทียบกับชาวพื้นเมืองแล้ว นับว่าเขามีอาวุธและยุทธวิธีในการรบที่เหนือกว่ามาก กองทัพสเปนปะทะกับพวกอินคาที่เมืองกาคามาร์กา ในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1532 และสามารถจับตัวอาตาอวลปาไว้เป็นตัวประกัน อาตาอวลปาเห็นว่าชาวสเปนสนใจทองคำและเงินมาก จึงเสนอค่าไถ่เป็นทองปริมาณมากพอที่จะเติมห้องขนาดกว้าง 4.8 เมตร ยาว 6.2 เมตร ให้สูงถึง 2.5 เมตร และเงินปริมาณสองเท่าของห้องนั้น แต่เมื่อชาวอินคาสามารถหาค่าไถ่มาได้ ปีซาร์โรกลับไม่ยอมปล่อยตัวประกันตามสัญญา ระหว่างที่อาตาอวลปาถูกกักขัง อวสการ์ถูกลอบสังหารโดยที่ชาวสเปนอ้างว่าเป็นคำสั่งของอาตาอวลปา และพวกสเปนก็ใช้เหตุนี้มาเป็นข้อกล่าวหาในการประหารอาตาอวลปาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1533

  

มาชูปิกชู เมืองที่เป็นหลักฐานอารยธรรมอินคา

ดูเพิ่ม
-------

* ประวัติศาสตร์สเปน
* จักรวรรดิแอซเท็ก

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2004-10-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

1. ↑  The Inca Empire. Created by Katrina Namnama & Kathleen DeGuzman
2. ↑  The Inca Empire. Created by Katrina Namnama & Kathleen DeGuzman
3. ↑  Terence N. D'Altroy, *The Incas*, Blackwell Publishing, 2002, หน้า 2-3.
4. ↑  **ตาวันตินซูยู** มาจากคำว่า "tawa" (สี่) เติมปัจจัย "-ntin" (ด้วยกันหรือรวมกัน) แล้วประสมกับคำว่า "suyu" (เขตแดนหรือแคว้น) ภูมิภาคทั้งสี่คือชินไชย์ซูยู (เขตเหนือ) อันตีซูยู (เขตตะวันออก แถบป่าดิบชื้นแอมะซอน) กุนตีซูยู (เขตตะวันตก) และกูยาซูยู (เขตใต้)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เที่ยวนี้ขอเล่า-อวสานอินคา

  


| * ด
* ค
* ก
ประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิ |
| --- |
| โบราณ | 
* อียิปต์โบราณ *(ก.ค.ศ. 3150+)*
* เอลาไมต์ *(ก.ค.ศ. 3000+)*
* มิโนอัน *(ก.ค.ศ. 2700+)*
* แอกแคด *(ก.ค.ศ. 2400+)*
* อัสซีเรีย *(ก.ค.ศ. 2000+)*
* บาบิโลเนีย *(ก.ค.ศ. 1696)*
* อียิปต์ *(ก.ค.ศ. 1600+)*
* ฮิตไทต์ *(ก.ค.ศ. 1800+)*
* ฟินิเชีย *(ก.ค.ศ. 1200)*
* อัสซีเรียใหม่ *(ก.ค.ศ. 934)*
* มาเกโดนีอา *(ก.ค.ศ. 800)*
* มคธ *(ก.ค.ศ. 684)*
* มีเดีย *(ก.ค.ศ. 625)*
* อคีเมนียะห์ *(ก.ค.ศ. 550)*
* นันทะ *(ก.ค.ศ. 424)*
* โจฬะ *(ก.ค.ศ. 300)*
* ทอเลมี *(ก.ค.ศ. 305)*
* โมริยะ *(ก.ค.ศ. 322)*
* ซิลูซิด *(ก.ค.ศ. 312)*
* พาร์เธีย (อาร์ซาซิด) *(ก.ค.ศ. 247)*
* สาตวาหนะ *(ก.ค.ศ. 230)*
* ฉิน *(ก.ค.ศ. 221)*
* ฮั่น *(ก.ค.ศ. 202)*
* ชังกา *(ก.ค.ศ. 185)*
* กุษาณะ *(ก.ค.ศ. 60)*
* โรมัน *(ก.ค.ศ. 27)*
	+ โรมันตะวันตก
	+ โรมันตะวันออก
* อัคซูไมท์ *(ค.ศ. 50)*
* ซาสซานิยะห์ *(ค.ศ. 224)*
* พาลไมรีน *(ค.ศ. 260)*
* จิน *(ค.ศ. 265)*
* คุปตะ *(ค.ศ. 280)*
* ฮัน *(ค.ศ. 370)*

 |
| ยุคกลาง | 
* แฟรงก์ *(ราว ค.ศ. 481)*
* จาลุกยะ *(ค.ศ. 543)*
* สุย *(ค.ศ. 581)*
* ถัง *(ค.ศ. 618)*
* บัลแกเรีย *(ค.ศ. 632)*
	+ บัลแกเรียที่หนึ่ง
	+ บัลแกเรียที่สอง
* อาหรับ *(ค.ศ. 632)*
	+ รอชิดีน
	+ อุมัยยะฮ์
	+ อับบาซียะฮ์
	+ ฟาติมียะห์
* ศรีวิชัย *(ราว ค.ศ. 660)*
* เวนิส *(ค.ศ. 697)*
* คาเน็ม *(ค.ศ. 700)*
* ปาละ *(ค.ศ. 750)*
* ราษฏฺรกูฏ *(ค.ศ. 753)*
* อิดรีสิด *(ราว ค.ศ. 789)*
* กานา *(ราว ค.ศ. 790)*
* การอแล็งเฌียง *(ราว ค.ศ. 800)*
* ทิเบต *(ค.ศ. 800?)*
* เขมร *(ราว ค.ศ. 802)*
* จักรวรรดิเกรตโมราเวีย *(ราว ค.ศ. 833)*
* ซาฟฟาริยะห์ *(ค.ศ. 861)*
* ไบแซนไทน์ *(ค.ศ. 873)*
* รุสเคียฟ *(ราว ค.ศ. 880)*
* เหลียว *(ราว ค.ศ. 907)*
* ตูอีโตงา *(ราว ค.ศ. 950)*
* ซ่ง *(ราว ค.ศ. 960)*
* โรมันอันศักดิ์สิทธิ์ *(ราว ค.ศ. 962)*
* กาสนาวิยะห์ *(ราว ค.ศ. 963)*
* ได่เวียด *(ค.ศ. 968)*
* ฮังการี *(ราว ค.ศ. 1000)*
* จอร์เจีย *(ค.ศ. 1007)*
* ฮอยซารา *(ราว ค.ศ. 1026)*
* เซลจุค *(ราว ค.ศ. 1037)*
* อัลโมราวิด *(ราว ค.ศ. 1040)*
* ควาเรซเมีย
* อัลโมฮาด *(ราว ค.ศ. 1124)*
* อองชู *(ราว ค.ศ. 1154)*
* เบนิน *(ค.ศ. 1170)*
* ละติน *(ค.ศ. 1204)*
* เดลี *(ค.ศ. 1205)*
* มองโกล *(ค.ศ. 1206)*
* ชากาทาย *(ค.ศ. 1225)*
* มาลี *(ราว ค.ศ. 1230)*
* โกลเดนฮอร์ด *(ราว ค.ศ. 1240)*
* มะรีนิด *(ค.ศ. 1244)*
* มัมลูก *(ค.ศ. 1250)*
* อิลข่าน *(ค.ศ. 1256)*
* เอธิโอเปีย *(ค.ศ. 1270)*
* หยวน *(ค.ศ. 1271)*
* มัชปาหิต *(ค.ศ. 1293)*
* ออตโตมัน *(ค.ศ. 1299)*
* แอซเท็ก *(ค.ศ. 1325)*
* วิชัยนคร *(ค.ศ. 1336)*

 |
| ยุคใหม่ | 
* ซองไฮ *(ค.ศ. 1340)*
* เซอร์เบีย *(ค.ศ. 1346)*
* หมิง *(ค.ศ. 1368)*
* บรูไน *(ค.ศ. 1368)*
* ตีมูร์ *(ค.ศ. 1370)*
* โอโย *(ค.ศ. 1400)*
* บอร์นู
* มะละกา *(ค.ศ. 1400)*
* โปรตุเกส *(ค.ศ. 1415)*
* อินคา *(ค.ศ. 1438)*
* เดมัก *(ค.ศ. 1475)*
* อาเจะฮ์ *(ค.ศ. 1480)*
* สเปน *(ค.ศ. 1492)*
* ซาฟาวิยะห์ *(ค.ศ. 1501)*
* โมกุล *(ค.ศ. 1526)*
* ยะโฮร์ *(ค.ศ. 1528)*
* อาณานิคมฝรั่งเศส *(ค.ศ. 1534)*
* อาณานิคมเดนมาร์ก *(ค.ศ. 1536)*
* ซะอะดี *(ค.ศ. 1549)*
* ไอบีเรีย *(ค.ศ. 1580)*
* มะตะรัม *(ค.ศ. 1585)*
* ดัตช์ *(ค.ศ. 1605)*
* สวีเดน *(ค.ศ. 1611)*
* ชิง *(ค.ศ. 1636)*
* อาณานิคมสวีเดน *(ค.ศ. 1638)*
* มราฐา *(ค.ศ. 1674)*
* โอมาน *(ค.ศ. 1696)*
* บริติช *(ค.ศ. 1707)*
* รัสเซีย *(ค.ศ. 1721)*
* อาฟชาริยะห์ *(ค.ศ. 1736)*
* ซานด์ *(ค.ศ. 1750)*
* กอญัร *(ค.ศ. 1794)*
* ซิกข์ *(ค.ศ. 1799)*
* เหงียน *(ค.ศ. 1802)*
* ฝรั่งเศสที่ 1 *(ค.ศ. 1804)*
* ออสเตรีย *(ค.ศ. 1804)*
* เฮติที่ 1 *(ค.ศ. 1804)*
* เม็กซิโกที่ 1 *(ค.ศ. 1821)*
* บราซิล *(ค.ศ. 1822)*
* เฮติที่ 2 *(ค.ศ. 1849)*
* ฝรั่งเศสที่ 2 *(ค.ศ. 1852)*
* อินเดีย *(ค.ศ. 1858)*
* เม็กซิโกที่ 2 *(ค.ศ. 1864)*
* ออสเตรีย-ฮังการี *(ค.ศ. 1867)*
* ญี่ปุ่น *(ค.ศ. 1868)*
* เยอรมัน *(ค.ศ. 1871)*
* อิตาลี *(ค.ศ. 1882)*
* อาณานิคมเยอรมัน *(ค.ศ. 1884)*
* อาณานิคมญี่ปุ่น *(ค.ศ. 1895)*
* เกาหลี *(ค.ศ. 1897)*
* อาณานิคมเบลเยียม *(ค.ศ. 1908)*
* จีน *(ค.ศ. 1915)*
* อิหร่าน *(ค.ศ. 1925)*
* แมนจู *(ค.ศ. 1934)*
* เวียดนาม *(ค.ศ. 1945)*
* แอฟริกากลาง *(ค.ศ. 1976)*

 |
| **หมายเหตุ:** *เรียงลำดับตามปีการก่อตั้ง เลขในวงเล็บหลังชื่อแสดงปีการก่อตั้ง* |