recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดบางเสียด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระอธิการเคลือบ จิตตาวิโล

วัดบางเสียด แรกเริ่มสร้างวัดมีพระธุดงค์มาพักอยู่ประมาณ พ.ศ. 2415 ชาวบ้านได้เริ่มสร้างวัดขึ้น มีลักษณะเป็นที่พักสงฆ์ถวายพอได้อาศัยเป็นที่บำเพ็ญกุศล ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2440 จึงได้มีเสนาสนะมั่นคง มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษามากขึ้นจนได้รับสถานะเป็นวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 48 เมตร ยาว 54 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

ตามประวัติวัดระบุว่าพระเขมรได้ธุดงค์มาจากไหนไม่มีใครทราบ ได้ปักกรดพักอาศัยอยู่เพื่อปฏิบัติธรรมในดงไม้สีเสียดหมู่บ้านบางเสียด ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดให้ ต่อมาได้เคลื่อนย้ายจากที่เดิมมาสร้างใหม่ทางทิศตะวันตกติดต่อกับที่เดิมซึ่งชาวบ้านเรียกสถานที่เดิมว่า "วัดเก่า" หรือ "วัดนอก"

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 11 เมตร ยาว 16 เมตร โครงกร้างก่ออิฐถือปูนออกเฉียงทั้ง 4 ด้าน มีกำแพงล้อมรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก มีกำแพงล้อมรอบ กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง อาคารไม้ 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 1.37 เมตร ปางมารวิชัย นางพลพิทักษ์ (ยกอิ่น กำลัง) เป็นผู้สร้างถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2497 พระพุทธรูปทองเหลืองอีกองค์หนึ่งพระเพลากว้าง 93 เซนติเมตร ปางมารวิชัย นางสิว อุดมผล สร้างถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2522 มีพระพุทธรูปทองคำ 3 องค์ พระพุทธรูปเงิน 1 องค์ ขนาดพระเพลาเท่ากัน คือกว้าง 1 นิ้วฟุต

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระธุดงค์ไม่ทราบนาม พ.ศ. 2415–2421
* พระขุนสวัสดิ์ พ.ศ. 2421–2431
* พระดำ พ.ศ. 2431–2443
* พระหนู พ.ศ. 2443–2445
* พระทอง พ.ศ. 2445–2447
* พระสมุห์ชู พ.ศ. 2447–2456
* พระครูอรรถสารสุนทร พ.ศ. 2456–2479
* พระทวี พ.ศ. 2479–2483
* พระอธิการปู่ พ.ศ. 2483–2498
* พระเปีย พ.ศ. 2498–2499
* พระอธิการอ้าย รัตนโชโต พ.ศ. 2499–2502
* พระครูสุนทรธรรมคุณ พ.ศ. 2502–2503
* พระริ่น พ.ศ. 2503-2504
* พระเมฆ จันทวัณโณ พ.ศ. 2504–2513
* พระอธิการเคลือบ จิตตาวิโล พ.ศ. 2513–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางเสียด". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดบางเสียด". สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดพังงา.
3. ↑  กรมศิลปากร. "วัดบางเสียด" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2565. เข้าถึงจาก
**ปัญหาการตัดสินใจ** (อังกฤษ: decision problem) เป็นปัญหาในทฤษฎีการคำนวณได้และทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ ซึ่งพิจารณาค่าอินพุตและตอบเพียงว่า "ใช่" หรือ "ไม่ใช่" เท่านั้น เช่นปัญหาที่ถามว่าจำนวนเต็ม x เป็นจำนวนเฉพาะใช่หรือไม่

มุมมองต่อปัญหาการตัดสินใจ
-------------------------

ในมุมมองของภาษารูปนัย ปัญหาการตัดสินใจสามารถมองเป็น **ปัญหาสมาชิก** (member problem) ได้ โดยมองว่าปัญหาการตัดสินใจเป็นการพิจารณาว่าอินพุตที่เข้ามา*เป็นสมาชิกของ* (membership) เซตหรือไม่? หรือ*เป็นสมาชิกของ* ภาษาหรือไม่ ยกตัวอย่างเช่น กำหนดให้ **P1** แทนปัญหาที่ว่าจำนวนเต็ม x เป็นจำนวนเฉพาะใช่หรือไม่ ถ้าเราให้ *Prime* เป็นเซตของจำนวนเฉพาะ เราก็สามารถเปลี่ยนปัญหา P เป็นปัญหาสมาชิกได้ว่า **P1** จำนวนเต็ม x เป็นสมาชิกของเซต *Prime* หรือไม่ นั่นเอง

เรายังสามารถมองปัญหาบนจำนวนเต็มใดๆ เป็นปัญหาการตัดสินใจจำนวนอนันต์แบบนับได้ได้เช่น กำหนดให้ **P2** แทนปัญหาที่ถามว่าจำนวนเต็ม xมีตัวประกอบเฉพาะจำนวนกี่ตัว เราก็สามารถใช้ปัญหาการตัดสินใจช่วยโดยการไล่ถามบนเซตของจำนวนเต็มว่า

1. จำนวนเต็ม x มีตัวประกอบเฉพาะ จำนวน 1 ตัวใช่หรือไม่
2. จำนวนเต็ม x มีตัวประกอบเฉพาะ จำนวน 2 ตัวใช่หรือไม่
3. จำนวนเต็ม x มีตัวประกอบเฉพาะ จำนวน 3 ตัวใช่หรือไม่
4. จำนวนเต็ม x มีตัวประกอบเฉพาะ จำนวน 4 ตัวใช่หรือไม่

...

ถ้าไล่ถามแล้วพบว่าข้อใดตอบว่าใช่ เราก็สามารถตอบได้ว่าจำนวนเต็มดังกล่าวเป็นคำตอบของปัญหา **P2**

การตัดสินได้และการรับรองได้
---------------------------

การพิจารณาว่าปัญหาการตัดสินใจหนึ่งๆ เป็นปัญหาที่แก้ได้หรือไม่เป็นประเด็นที่สำคัญในทฤษฎีการคำนวณได้ ทฤษฎีการคำนวณได้ จึงได้นิยามศัพท์คำว่า **การตัดสินได้** และ **การรับรองได้** โดยนิยามไว้ดังนี้

* ปัญหาที่ **ตัดสินได้ (decidable)**  **แก้ได้ (solvable)**  หรือ **รู้จำได้ (recognizable)**  หมายถึงปัญหาที่มีเครื่องจักรทัวริงที่สามารถตอบปัญหานี้ได้ว่า "ใช่" หรือ "ไม่ใช่" เสมอสำหรับทุกๆ อินพุต ปัญหานี้จะมีความสัมพันธ์กับ recursive set
* ปัญหาที่ **รับรองได้ (acceptable)**  หมายถึงปัญหาที่มีเครื่องจักรทัวริงที่สามารถตอบปัญหานี้ได้ว่า "ใช่" เสมอสำหรับอินพุตที่ "ใช่" แต่สำหรับอินพุตที่ "ไม่ใช่" เครื่องจักรทัวริง อาจตอบว่า "ไม่ใช่" หรือทำงานไปเรื่อยๆ โดยไม่สิ้นสุดก็ได้ ปัญหานี้จะมีความสัมพันธ์กับ recursively enumerable set
* ปัญหาที่ **ตัดสินไม่ได้ (undecidable)**  หมายถึงปัญหาการตัดสินใจอื่นๆ ที่ไม่ใช่ **ปัญหาที่ตัดสินได้**

จะสังเกตเห็นว่า **ปัญหาที่ตัดสินได้**ย่อมเป็น**ปัญหาที่รับรองได้**ไปด้วยและ**ปัญหาที่ตัดสินไม่ได้**อาจเป็น**ปัญหาที่รับรองได้**ก็ได้ ยกตัวอย่างปัญหาที่ตัดสินไม่ได้แต่รับรองได้เช่น ปัญหาการยุติการทำงาน เป็นต้น

ความบริบูรณ์ของปัญหา
--------------------

การพิจารณาว่าปัญหาการตัดสินใจหนึ่งๆ เป็นปัญหาที่มีความซับซ้อนอย่างไรเมื่อเทียบกับปัญหาการตัดสินใจอื่นๆ เป็นประเด็นที่สำคัญในทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ ทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ จึงได้นิยามศัพท์คำว่าความบริบูรณ์ของปัญหา โดยนิยามว่า

ปัญหาการตัดสินใจ P ใดๆ เป็นปัญหาที่บริบูรณ์ (complete) บนเซตของปัญหาการตัดสินใจ S และการลดรูปแบบ {\displaystyle {\mathcal {R}}} ก็ต่อเมื่อ

1. P เป็นสมาชิกของ S
2. ทุกๆ ปัญหาที่เป็นสมาชิกของ S สามารถลดรูป แบบ {\displaystyle {\mathcal {R}}} ไปยังปัญหา P ได้

ยกตัวอย่างเช่น ปัญหาความสอดคล้องแบบบูล เป็นปัญหาที่บริบูรณ์บนกลุ่มปัญหาเอ็นพี และการลดรูปด้วยเวลาเชิงพหุนาม เพราะ ปัญหาความสอดคล้องแบบบูล เป็นสมาชิกของปัญหาเอ็นพี และทุกๆ ปัญหาเอ็นพี สามารถลดรูป ด้วยเวลาเชิงพหุนาม ไปยังปัญหาความสอดคล้องแบบบูลได้
**บูลัน บูกียาร์โซ** (Bulan Bugiarso) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) แพ้ 7

ประวัติ
-------

บูเกียร์โซเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2530 แพ้คะแนน อาหมัด ฟานดี ที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น ชกแพ้รวดติดต่อกันอีกสามครั้ง รวมทั้งแพ้คะแนนฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมเมื่อ พ.ศ. 2536 ที่อินโดนีเซียและมาชกแพ้คะแนนฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย เมื่อ พ.ศ. 2537 ที่กรุงเทพฯ ต่อมา บูเกียร์โซคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทมาครองได้เมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เมื่อชกแก้มือ ชนะคะแนน อาหมัด ฟานดีได้สำเร็จ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ชนะน็อค อเล็กซานเดอร์ แพ็ก ที่อินโดนีเซีย แล้วมาชกนอกรอบแพ้น็อค เดช ป.เปาอินทร์ ยก 3 ที่กำแพงเพชร

บูเกียร์โซ ขึ้นชกป้องกันแชมป์ PABA ไว้ติดต่อกันได้ถึง 7 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค วิชิต ชูวัฒนะ ยก 12 เมื่อ พ.ศ. 2541 ด้วย บูเกียร์โซมาเสียแชมป์เมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อคยอดดำรง ศิษย์ยอดธง ยก 6 โดยหลังจากการชกครั้งนี้ บูเกียร์โซ่ได้รับบาดเจ็บในสมองจนต้องนอนพักในโรงพยาบาลหลายวัน แต่ไม่ได้ผ่าตัด หลังการชกครั้งนี้ บูเกียร์โซ่หยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2545 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ทอง ป.โชคชัย ที่อินโดนีเซีย บูเกียร์โซจึงแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท (2538 )
* แชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
	+ ชิง 9 พฤษภาคม 2539 ชนะน็อค อเล็กซานเดอร์ แพ็ก ยก 9 ที่ จาการ์ตา
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 เมษายน 2540 ชนะน็อก​ ซูครีย์ เนเมกบาร์ยา ยก 8 ที่ ติมอร์ตะวันออก
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 ตุลาคม 2540 ชนะทีเคโอ​ บาร์รี โอลเซน ยก 1 ที่ จาการ์ตา
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 สิงหาคม 2541 ชนะน็อค วิชิต ชูวัฒนะ ยก 12 ที่ จาการ์ตา
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 6 กุมภาพันธ์ 2542 ชนะน็อค วันบอย ซูมูกัต ยก 2 ที่เมดาน อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 1 พฤษภาคม 2542 ชนะคะแนน ชอย เซวีนปูเรฟ ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 27 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน นาธาน สติง ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 18 กรกฎาคม 2543 ชนะคะแนน แอนเดรส คาเบรรา ที่ จาการ์ตา
	+ เสียแชมป์ 15 พฤษภาคม 2544 แพ้ทีเคโอ​  ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 6 ที่ จาการ์ตา

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
ชุดเกมแบบง่ายด้วยดินสอสองแท่ง
**ชาร์ลีชาร์ลีชาเลนจ์** (อังกฤษ: Charlie Charlie challenge) เป็นเกมที่มีที่มาจากเกมกระดาษและดินสอของสเปนที่มีชื่อว่า *Juego de la Lapicera* (เกมดินสอ) โดยเหล่าวัยรุ่นจะตั้งดินสอแล้วตั้งคำถามที่ต้องการ ซึ่งทำหน้าที่เหมือนลูกบอลหมายเลข 8 วิเศษ

เกมนี้กลายเป็นที่นิยมในโลกที่พูดภาษาอังกฤษใน ค.ศ. 2015 ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากแฮชแท็ก #CharlieCharlieChallenge ในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2015 มีการอัปโหลดวิดีโอข่าวที่มีคนเล่นเกมนี้ในจังหวัดฮาโตมายอร์ สาธารณรัฐโดมินิกันลงในยูทูบ และอารมณ์ขันที่ไม่ได้ตั้งใจในรายงานข่าวทำให้เกมนี้กลายเป็นกระแสในทวิตเตอร์ แล้วข้ามกำแพงภาษาไปทั่วโลก

ประวัติ
-------

Maria Elena Navez จากบีบีซีมุนโดกล่าวว่า "ไม่มีปีศาจใดในเม็กซิโกที่มีชื่อว่า 'ชาร์ลี'" และกล่าวแนะว่าปีศาจเม็กซิโกที่มีชื่ออังกฤษนั้น "มักเป็นสิ่งประดิษฐ์ของอเมริกัน" David Emery ผู้เชี่ยวชาญด้านตำนานพื้นบ้านกล่าวว่าบางฉบับของเกมนี้ได้คัดลอกมาจากเรื่องผีLa Llorona ซึ่งเป็นที่นิยมในฮิสแปนิกอเมริกา แต่เกมดินสอไม่ใช่วัฒนธรรมของเม็กซิโก

ดูเพิ่ม
-------

* แมรีผู้โชกเลือด
* *คกกูริซัง*
* มาดามโคอีโคอี
* ลูกบอลหมายเลข 8 วิเศษ
* กระดาษทำนาย
* หมึกพอล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Charlie Charlie Challenge explained: it's just gravity—not a Mexican demon being summoned". *The Independent*. 27 May 2015.
2. ↑  Zuckerman, Esther. "Here's Why People Are Freaking Out Over the Charlie Charlie Challenge". *Time*. สืบค้นเมื่อ 28 May 2015.
3. ↑  Dewey, Caitlin (26 May 2015). "The complete, true story of Charlie Charlie, the 'demonic' teen game overtaking the Internet". *The Washington Post*. สืบค้นเมื่อ 28 May 2015.
4. ↑  "Juego supuestamente satánico denominado Charlie – Charlie es practicado en Hato Mayor". *Telenoticias 11/Youtube*.
5. ↑  "Where did Charlie Charlie Challenge come from?". BBC. 26 May 2015.
6. ↑  David Emery (28 May 2015). "What's the Charlie Charlie Challenge, and Why Does It Freak People Out?". *About.com Entertainment/Urban Legends*.

Carlie carlie /gamemode c\*The Charlie Charlie Challenge – Skeptical Inquirer
**ปัญหากลุ่มพรรคพวก** (อังกฤษ: Clique problem) เป็นหนึ่งในปัญหากราฟที่เป็นเอ็นพีบริบูรณ์ (พิสูจน์โดยริชาร์ด คาร์ปในปี 2515) โดยที่กลุ่มพรรคพวก (clique) ภายในกราฟหมายถึงเซ็ตของจุดที่ระหว่างคู่ใดๆมีด้านเชื่อมกัน หรือพูดอีกอย่างก็คือ กลุ่มพรรคพวกเป็น complete induced subgraph ให้ดูตัวอย่างได้ในรูป ซึ่งจะเห็นได้ชัดเจนว่า ระหว่างจุด 1 2 และ 5 มีด้านเชื่อมถึงกันหมด ในกรณีนี้เราเรียกว่าทั้งสามจุดนี้เป็นกลุ่มพรรคพวกที่มีขนาดเท่ากับ 3 

ปัญหากลุ่มพรรคพวกคือ ปัญหาที่ตัดสินว่ากราฟที่กำหนดมีกลุ่มพรรคพวกที่มีขนาด {\displaystyle k} หรือไม่ เราสามารถพิสูจน์ได้ไม่ยากนักว่าปัญหานี้อยู่ในเอ็นพี เพราะว่าถ้าเรากำหนดจุดที่อยู่ในกลุ่มพรรคพวกมาให้ เราสามารถตรวจสอบได้ในเวลา {\displaystyle O(k^{2})} ว่าจุดที่กำหนดมาให้เป็นกลุ่มพรรคพวกจริงหรือไม่ เราอาจจะนิยามปัญหานี้ได้อีกแบบในเชิงของ optimization problem ก็คือ ให้หากลุ่มพรรคพวกที่ใหญ่ที่สุดในกราฟที่กำหนด

ปัญหากลุ่มพรรคพวกเป็นเอ็นพีบริบูรณ์เนื่องมาจากความเป็นเอ็นพีบริบูรณ์ของปัญหาเซตอิสระ เนื่องมาจากว่าถ้ามีกลุ่มพรรคพวกที่มีขนาด k ในกราฟ G จะมีเซตอิสระขนาด k ในกราฟ {\displaystyle {\bar {G}}}เสมอ เพราะฉะนั้นเราสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าปัญหากลุ่มพรรคพวกกับปัญหาเซตอิสระสามารถ ลดรูป ระหว่างสองปัญหาได้

ขั้นตอนวิธี
-----------

วิธีแก้ปัญหานี้แบบตรงไปตรงมาก็คือการพิจารณากราฟย่อยทุกรูปแบบของ G ที่ประกอบด้วย k จุด และตรวจสอบว่า กราฟย่อยนั้นเป็นกราฟบริบูรณ์หรือไม่ วิธีนี้ใช้เวลาการทำงานเป็นฟังก์ชันพหุนามกับ n หากเรามองว่า k เป็นค่าคงที่ แต่ในปัญหานี้ k ถูกกำหนดเป็นอินพุตด้วย เพราะฉะนั้นวิธีนี้ใช้เวลานานเกินกว่าจะรับได้หาก n มีค่ามากๆ และ k มีค่าประมาณครึ่งหนึ่งของ n 

เราลองมาดูวิธีแก้ปัญหาแบบฮิวริสติกกันบ้าง วิธีฮิวริสติกที่เป็นไปได้แบบหนึ่งก็คือ เริ่มต้นจากกราฟ G มองว่าแต่ละจุดเป็นกลุ่มพรรคพวกที่มีขนาดเท่ากับ 1 เราจะรวมกลุ่มพรรคพวกA และ B เข้าด้วยกันเมื่อมีเส้นเชื่อมระหว่างทุกจุดใน A กับทุกจุดใน B และทำการรวมกลุ่มพรรคพวกที่สามารถรวมกันได้เข้าด้วยกันเรื่อยๆ จนกระทั่งไม่มีกลุ่มพรรคพวกที่สามารถรวมกันได้อีก เราสามารถเห็นได้ชัดเจนว่าด้วยวิธีนี้ เราจะได้ผลลัพธ์เป็นกลุ่มพรรคพวกที่เป็น maximal independent set แต่ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นกลุ่มพรรคพวกที่ใหญ่ที่สุดบนกราฟ เพราะว่าที่บางขั้นตอนของฮิวริสติกอาจจะทำให้เรารวมกลุ่มสองกลุ่มที่ไม่ควรจะถูกรวมกันในคำตอบที่ดีที่สุด วิธีนี้สามารถทำได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยการใช้ขั้นตอนวิธีแบบ union-find

อ้างอิง
-------


* Richard Karp. Reducibility Among Combinatorial Problems. *Proceedings of a Symposium on the Complexity of Computer Computations*. 1972.
* Michael R. Garey and David S. Johnson (1979). *Computers and Intractability: A Guide to the Theory of NP-Completeness*. W.H. Freeman. ISBN 0716710455. A1.2: GT19, pg.194.
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยูโกสลาเวีย (อังกฤษ: Princess Elizabeth of Yugoslavia) ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2479 ณ เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียวใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย กับ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระมารดาทูลหัวของพระองค์ และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ ด้านการศึกษา ทรงได้รับการศึกษาในเคนยาที่สหราชอาณาจักรและสวิตเซอร์แลนด์ ในที่สุดทรงศึกษาประวัติศาสตร์ของศิลปะในปารีส ทรงสามารถรับสั่งภาษาอังกฤษ , ฝรั่งเศส , สเปน , อิตาลีและเซอร์เบียได้

เสกสมรส
-------

เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ ฮาร์วาร์ด โออเซ็นเบิร์ก ในปี 2504 มีพระบุตร 2 คน คือ 

1. แคทเธอรีน โออเซ็นเบิร์ก
2. คริสตินา โออเซ็นเบิร์ก

ก่อนจะหย่าร้างในปี 2506 และเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ นีล บัลโฟร์ เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2512 และหย่าจากกันในเดือนพฤศจิกายน 2521 มีพระบุตร 1 คน คือ 

1. นีโคลัส ออกัสตุส บัลโฟร์

และเสกสมรสครั้งที่ 3 กับ มานูเอล อูโลอา อีเลียส ในปี 2530 และหย่าจากกันในปี 2532 ไม่มีพระบุตร

อ้างอิง
-------

* Politics of Serbia
* Serbian presidential elections, 2004
* Prince Paul of Yugoslavia
* Knjige bajki princeze Jelisavete, in Serbian language
* Profile, princess-elizabeth.com; accessed 15 September 2016.
* Royal Office (Serbia) official website, "The 02nd of August 1947 Decree", Accessed 20.09.12, "Archived copy". Archived from the original on 15 April 2013. Retrieved 20 September 2012.
* Њено Краљевско Височанство Кнегиња Јелисавета Карађорђевић, in Serbian language
**เพกมาไทต์** (อังกฤษ: Pegmatite) เป็นหินอัคนีแทรกซอน (Intrusive igneous) มักปรากฏอยู่เป็นสายแร่ ทำให้มักเรียกเป็น "สายแร่เพกมาไทต์" (Pegmatite veins) ประกอบด้วยแร่หลักเพียงควอตซ์ และ เค-เฟลด์สปาร์ และอาจมีมัสโคไวท์, ไบโอไทต์, ทัวร์มาลีน หรือแร่อื่นอยู่บ้างเป็นส่วนประกอบรอง ผลึกแร่ในเพกมาไทต์โดยปกติแล้วจะมีขนาดใหญ่กว่า 2.5 เซนติเมตรแต่บางครั้งอาจมีขนาดใหญ่มากถึง 10 เซนติเมตรได้ ทั้งนี้เนื่องจากสารละลายร้อนมักมีความเข้มข้นน้อย (มีน้ำและไอมาก) และมีพื้นที่สำหรับการตกผลึกดีกล่าวคือมีช่องรอยแตก (fracture) ในหินทำให้สารละลายร้อนและไอค่อย ๆ ทำการตกผลึกช้า ๆ และมีเวลาเพียงพอให้เกิดการตกผลึกใหญ่ ๆ ได้

ส่วนประกอบ
----------

เพกมาไทต์มีส่วนประกอบคล้ายกับส่วนประกอบหลักของหินแกรนิต ฉะนั้นเมื่อกล่าวถึงเพกมาไทต์ส่วนมากจะเข้าใจโดยปริยายว่าเป็น "แกรนิตเพกมาไทต์" แม้ว่ามันอาจเกิดได้ในหินอัคนีบาดาล (Plutonic igneous rock) อย่างอื่นบ้างเป็นส่วนน้อย การตกผลึกพร้อมกันช้า ๆ ของควอตซ์ และไมโครคลายน์ ทำให้ได้ลักษณะของผลึกประสานเสียบกันระหว่างสองแร่เป็นลักษณะเฉพาะตัวเรียกว่า "กราฟิกแกรนิต" (Graphic granite)

การเกิดสายแร่
-------------

สายแร่เพกมาไทต์นั้นเข้าใจว่ามีความเกี่ยวข้องกับการตกผลึกของหินหนืด (Magma) มวลมหาศาล นั่นคือเกี่ยวข้องกับหินอัคนีบาดาลด้วย โดยมีการตกผลึกที่ทำให้เกิดธาตุที่เป็นไอมากขึ้นเรื่อย ๆ ลงในส่วนที่เป็นของเหลวเช่น โบรอน ฟลูออรีน คลอรีน ฟอสฟอรัส และไอน้ำ การมีไอมากขึ้นทำให้ความข้น (หนืด) ของหินหนืดลดลง ทำให้สภาวะการตกผลึกดี ขนาดผลึกใหญ่ขึ้น ซึ่งในขณะการเป็นไอนั้นทำให้ความดันสูงขึ้นด้วยสามารถผลักดันสารละลายแทรกซอนเข้าไปในหินท้องที่ เป็นสายแร่ได้

การตกผลึกทีละครังของสารละลายที่เข้าไปในสายแร่ทำให้ได้เพกมาไทต์ที่มีลักษณะโซน (Zone) ของแร่ได้ โดยมีการตกผลึกที่ผนังสองข้างของรอยแตกก่อนแล้วสารละลายจึงแทรกเข้าไปตรงกลางเปิดช่องว่างให้กว้างขึ้นอีก และแร่รุ่นใหม่กว่าจึงงอกตกผลึกออกจากผนังช่องว่างเรียกว่า "วัค" หรือหากมีรูปทรงคล้ายลูกมะพร้าวเรียก "จีโอด"

ความสำคัญ
---------

ความสำคัญของสายแร่เพกมาไทต์ คือ การที่มีธาตุอื่น ๆ ซึ่งมีธาตุรองอยู่เป็นจำนวนมากที่ยังคงหลงเหลือในสารละลายร้อนและจะมีโอกาสตกผลึกในสายแร่เพกมาไทต์นี้ ซึ่งแร่สำคัญเหล่านี้ได้แก่ เลพิโดไลท์ ทัวร์มาลีน เบริล สปอดโดมีน, แอมบลิโกไนท์ (Ambligonite), โทแพซ อะพาไทต์ และฟลูออไรต์ กลุ่มแร่หายากที่สามารถเกิดได้ในสายแร่เพกมาไทต์ ได้แก่ โคลัมไบต์ แทนทาไลท์ โมนาไซต์ โมลิบดีไนท์ และแร่ที่มีธาตุยูเรเนียม ประกอบอยู่ ซึ่งบางครั้งแร่หาหยากเหล่านี้บางครั้งมีขนาดผลึกใหญ่มากทำให้เป็นแร่เศรษฐกิจที่ดี

อ้างอิง
-------

* เอกสารประกอบการบรรยายวิชา Mineralogy I (เล่มที่ 1) โดยผู้ช่วยศาสตราจารย์ วิโรจน์ ดาวฤกษ์
* L.G. Bery & Brain Mason (1959), Mineralogy, Freeman and Co. 611p.
* Klein & Hurlburt (1993), Manual of mineralogy (After Dana) 21st Edition, John Wiley & Sons, Inc. 681p.
* S.I. Tomkeieff (1983), Dictionary of Petrology (Edited by E.K. Walton, B.A.O. Randall, M.H. Battey, O. Tomkeieff), John Wiley & Sons, Inc. 680 p.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

*
**เซลล์ประสาทสองขั้ว** (อังกฤษ: bipolar cell, bipolar neuron, bipolar nerve cell, neuron bipolare) เป็นเซลล์ประสาทที่มีส่วนยื่น (extension) ออกไปเป็นสองขั้ว
เป็นเซลล์ประสาทรับความรู้สึกมีหน้าที่พิเศษในการส่งข้อมูลจากประสาทสัมผัสต่าง ๆ 
และเพราะเหตุนั้น จึงเป็นส่วนของวิถีประสาทรับความรู้สึกเกี่ยวกับการได้กลิ่น การเห็น การลิ้มรส การได้ยิน และประสาทเกี่ยวกับการทรงตัว

ตัวอย่างสามัญของเซลล์ประเภทนี้รวมทั้งเซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินา, ปมประสาทของเส้นประสาท vestibulocochlear nerve, 
และเซลล์มากมายที่ใช้ในการส่งสัญญาณที่ส่งจากระบบประสาทกลาง (efferent) เพื่อควบคุมกล้ามเนื้อ

ในเรตินา
--------

ดูเพิ่ม: retinal bipolar cell
พบได้บ่อย ๆ ในเรตินา เซลล์ประสาทสองขั้วเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในวิถีประสาททั้งแบบตรงและแบบอ้อม
ตำแหน่งเฉพาะของเซลล์ทำให้เซลล์สามารถทำหน้าที่เป็นส่วนของทางสัญญาณ
ทั้งที่เริ่มจากเซลล์รับแสงและทั้งก่อนที่จะไปถึง retinal ganglion cell
เซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินามีการส่งสัญญาณที่ไม่เหมือนกับเซลล์อื่น ๆ ในเรตินา
คือ มีลานรับสัญญาณแบบจุดกลาง-ส่วนรอบ (center-surround)
และเซลล์หนึ่งจึงอาจจะเป็นแบบ off-center หรือ on-center
เซลล์ off-center จะมีความสัมพันธ์แบบเร้า (excitatory) กับไซแนปส์ที่เชื่อมกับเซลล์รับแสงและมีสภาพเป็น hyperpolarization เมื่อมีแสง
ส่วนเซลล์ on-center จะมีไซแนปส์แบบยับยั้ง (inhibitory) และดังนั้นจึงมีสภาพเป็น depolarization เมื่อมีแสง

ในเส้นประสาท Vestibular Nerve
-----------------------------

ดูเพิ่ม: Vestibular system § Otolithic organs
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีเซลล์ประสาทสองขั้วในเส้นประสาท vestibular nerve ที่มีหน้าที่การรับรู้โดยเฉพาะเกี่ยวกับการได้ยิน การทรงตัว และการตรวจจับการเคลื่อนไหว
ซึ่งโดยมากเป็นส่วนของ vestibular nerve ภายใน vestibular ganglion
โดยมีแอกซอนส่งไปที่ maculae ของ utricle และของ saccule และส่งไปที่ ampullae ของหลอดกึ่งวงกลม (semicircular canal)

ในปมประสาทของไขสันหลัง
----------------------

ยังมีเซลล์ประสาทสองขั้วในปมประสาทของไขสันหลัง (spinal ganglia) อีกด้วย เมื่อเซลล์อยู่ในสภาพเอ็มบริโอ
บางครั้งส่วนยื่น (extension หรือ process) ที่ออกมาจากเซลล์มาจากขั้วตรงกันข้ามกัน ดังนั้นเซลล์จึงมีรูปร่างคล้ายกระสวย
ส่วนในเซลล์อื่น ส่วนยื่นทั้งสองออกมาจากเซลล์ที่จุดเดียวกัน
ในบางกรณีที่ดูเหมือนจะมีใยประสาทสองเส้นเชื่อมอยู่กับเซลล์
แต่ใยประสาทเส้นหนึ่งจริง ๆ แล้วมาจากเซลล์ที่อยู่ติดกันและกำลังวิ่งผ่านไปเป็นสาขาเชื่อมกับ ganglion cell
หรือบางทีอาจจะเป็นใยประสาทของเซลล์นั้นเองที่พันรอบส่วนที่ยื่นออกมาเป็นเกลียว

ดูเพิ่ม
-------

* เซลล์ประสาทหลายขั้ว
* Retinal bipolar cell

เชิงอรรถและอ้างอิง
------------------

1. ↑  "พจนานุกรมคำศัพท์ (หมวด B)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2557-07-08. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  *Bipolar+cell* จากเว็บไซต์ *eMedicine Dictionary*
3. ↑  David Hubel's Eye, Brain and, Vision,  เก็บถาวร 2018-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑   Clinically Oriented Anatomy,
5. ↑  Henry Gray (1918). "Anatomy of the Human Body". สืบค้นเมื่อ 23 มีนาคม 2557. `{{cite web}}`: `|chapter=` ถูกละเว้น (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

รูปอื่น ๆ
---------

* แผนผังที่ howstuffworks.com เก็บถาวร 2018-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948) (อังกฤษ: Princess Helena of Waldeck and Pyrmont (1899–1948)) ประสูติ 22 ธันวาคม 2442 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์เดียวใน ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และ เจ้าหญิงบาทิลดิสแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ ทรงเป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายโจเซียส เจ้าชายรัชทายาทแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ และมีศักดิ์เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ใน เจ้าชายวิทเทอคินท์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ยังทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใกล้ชิดของ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นิโคลัส แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค ขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศที่ แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2464 รัชพระราชทานพระอิสริยยศที่ **แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งอ็อลเดินวร์ค พระชายา** ต่อมาในปี 2474 พระสวามีได้สืบพระอิสริยยศแทนพระบิดา พระองค์จึงทรงกลายเป็น **แกรนด์ดัชเชสแห่งอ็อลเดินวร์ค พระชายา** มีพระบุตร ดังนี้

1. อันทอน กุนเธอร์ ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์ค
2. ดัชเชสไรอา
3. ดยุกปีเตอร์
4. ดัชเชสอิลิกา
5. ดยุกกิลมาร์
6. ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค
7. ดัชเชสอติลบอร์ก
8. ดยุกฮูโน
9. ดยุกโจฮันน์

เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948) สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2491 หลังจากทรงประชวรมานาน

อ้างอิง
-------

* thePeerage.com - Helene Prinzessin zu Waldeck und Pyrmont
* Genealogics - Leo van de Pas - Princess Helene zu Waldeck und Pyrmont
* The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C. Reference: II 277, 349
**สกุลไมโครนีมา** (อังกฤษ: Sheatfish) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Micronema* (/ไม-โคร-นี-มา/)

นักมีนวิทยาบางท่าน เช่น ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ ได้จัดให้สกุลนี้เป็นสกุลเดียวกับสกุล *Kryptopterus* แต่บางท่านได้แยกออกมา เนื่องจากเล็งเห็นว่ามีความแตกต่างกันอยู่ ลักษณะสำคัญของปลาในสกุลนี้คือ มีหนวดที่สั้นมาก 2 คู่ หนวดที่ริมฝีปากบนยาวไม่ถึงช่องเปิดเหงือก หนวดที่คางสั้นและเล็กมาก ไม่มีครีบหลัง ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 9-10 ก้าน และครีบก้นมีก้านครีบแขนง 75-95 ก้าน

เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เป็นปลาที่ใช้ในการบริโภคกัน รู้จักกันดีในชื่อ "ปลาเนื้ออ่อน" แต่ปัจจุบันได้มีสมาชิกบางส่วนแยกออกไปเป็นสกุลต่างหาก คือ *Phalacronotus*

การจำแนก
--------

* *Micronema hexapterus* (Bleeker, 1851)
* *Micronema moorei* (Smith, 1945)
* *Micronema platypogon* (Ng, 2004)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bleeker, P. 1858. *De visschen van den Indischen Archipel. Beschreven en toegelicht. Siluri.* Acta Soc. Sci. Indo-Neerl. v. 4: i-xii + 1-370.
2. ↑  หน้า 8, *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒* โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8738-8
3. ↑  *Phalacronotus*
4. ↑  จาก fishbase.org (อังกฤษ)
**วัดเกาะเสม็ด** หรือ **วัดเกาะแก้วพิสดาร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเพ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง มีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 14 ตารางวา ถือเป็นวัดเดียวบนเกาะเสม็ด ตั้งอยู่ห่างจากท่าเรือหน้าด่านประมาณ 500 เมตร ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูวินัยธร สมมติโต

เกาะเสม็ดเริ่มมีวัดแห่งนี้นับตั้งแต่ พ.ศ. 2500 โดยชาวบ้านได้ร่วมกันมอบที่ดินเพื่อให้ก่อตั้งเป็นวัด เริ่มแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ใช้ชื่อว่า **สำนักสงฆ์เกาะเสม็ด** ต่อมาสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นายเกรียงศักดิ์ งามสุวรรณ์ โดยให้นามวัดว่า "วัดเกาะเสม็ด"

ต่อมาเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีพิธีวางศิลาฤกษ์อุโบสถวัดเกาะเสม็ด ซึ่งอุโบสถหลังนี้มีขนาดกว้าง 27 เมตร ยาว 36 เมตร เป็นอุโบสถ 2 ชั้น โดยตัวอุโบสถอยู่ชั้นที่ 2 มีลักษณะแบบอุโบสถเปิด มีผนังเพียงองค์พระประธาน ขอบกำแพงแก้วทำเป็นสัญลักษณ์รูปกลีบบัว ภายในวัดมีวิหารและศาลาการเปรียญ พระพุทธรูปองค์ใหญ่สีขาว ซึ่งประดิษฐานอยู่ด้านหลังของวัดหันหน้าเข้าหาทะเล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "10 ที่เที่ยวเกาะเสม็ด จุดเช็คอิน พิกัดชิล ที่ซัมเมอร์นี้ต้องห้ามพลาด!".
2. ↑  "วัดเกาะเสม็ด". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดเกาะเสม็ด]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
4. ↑  "ชาวเกาะเสม็ดร่วมงานบุญวางศิลาฤกษ์อุโบสถ". หนังสือพิมพ์ข่าวระยอง.
***ทีนเอจดรีม: เดอะคอมพลีตคอนเฟกชัน*** (อังกฤษ: Teenage Dream: The Complete Confection) เป็นการออกจำหน่ายซ้ำของสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามชื่อ *ทีนเอจดรีม* (ค.ศ. 2010) ของนักร้องชาวอเมริกัน เคที เพร์รี ออกจำหน่ายวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2012 โดยค่ายแคปิตอลเรเคิดส์ เป็นเวลาเกือบสองปีหลังจากอัลบั้มเดิม เพร์รีร่วมงานกับโปรดิวเซอร์เพลงหลายคน รวมถึง ทริกกี สจ๊วต เพื่อขัดเกลางานเพลงที่เหลือจากขั้นตอนการบันทึกเสียงที่เพลย์แบ็กเรคอร์ดิงสตูดิโอสำหรับอัลบั้ม*ทีนเอจดรีม* อัลบั้มนี้นำเสนอเพลงที่บันทึกเสียงใหม่ 3 เพลง ทำดนตรีเป็นแนวป็อปเช่นเดียวกับอัลบั้มเดิม นอกจากนี้ยังมีเพลง "เดอะวันแด้ตก็อตอะเวย์" เวอร์ชันอะคูสติก และเพลงทำใหม่อีก 3 เพลง

ในช่วงวันออกจำหน่าย *อัลบั้มทีนเอจดรีม: เดอะคอมพลีตคอนเฟกชัน* ได้รับคำวิจารณ์แบบคละกันจากนักวิจารณ์เพลงที่รู้สึกครึ่ง ๆ กลาง ๆ กับเพลงใหม่ และสงสัยเกี่ยวกับการตัดสินใจออกจำหน่ายซ้ำอัลบั้ม*ทีนเอจดรีม* อัลบัมดังกล่าวช่วยเพิ่มยอดขายให้อัลบั้ม*ทีนเอจดรีม*ฉบับดั้งเดิมอย่างมาก อัลบั้มขึ้นอันดับเจ็ดบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ในสหรัฐฯ และที่อันดับหกบนชาร์ตอัลบั้มเพลงแห่งสหราชอาณาจักร ในหลายประเทศ อัลบั้มติดชาร์ตค่อนข้างสูงหลังจากออกจำหน่ายแบบอิสระ

มีซิงเกิลเพลงสองเพลงออกจำหน่ายจากอัลบั้ม*ทีนเอจดรีม: เดอะคอมพลีตคอนเฟกชัน* ซิงเกิลเปิดตัวคือ "พาร์ตออฟมี" เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับการรับรองระดับแพลตินัมสองครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ขณะที่ซิงเกิลที่สอง "วายด์อะเวก" ขึ้นถึงอันดับที่สอง อัลบั้มยังได้รับการส่งเสริมผ่านการแสดงสดในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 54 และงานประกาศรางวัลดนตรีจากบิลบอร์ดปี ค.ศ. 2012 และเพื่อส่งเสริมภาพยนตร์สารคดีอัตชีวประวัติเรื่อง *เคที เพร์รี: พาร์ตออฟมี* (ค.ศ. 2012) ด้วย

| * ด
* ค
* ก
เคที เพร์รี |
| --- |
| 
* ผลงานเพลง
* ผลงานวิดีทัศน์
* รางวัลและการเสนอชื่อ
* เพลง

 |
| สตูดิโออัลบั้ม | 
* *เคที ฮัดสัน*
* *วันออฟเดอะบอยส์*
* *ทีนเอจดรีม* (*เดอะคอมพลีตคอนเฟกชัน*)
* *ปริซึม*
* *วิตนิสส์*
* *สไมล์*

 |
| อีพี | 
* *อูร์โซเกย์*
* *เอ็มทีวีอันพลักด์*

 |
| ทัวร์คอนเสิร์ต | 

|  |  |
| --- | --- |
| เป็นเจ้าของคอนเสิร์ต | 
* เฮลโลเคทีทัวร์
* แคลิฟอร์เนียดรีมส์ทัวร์
* เดอะพริสมาติกเวิลด์ทัวร์

 |
| เป็นผู้ร่วมสนับสนุน | 
* โนเดาต์ 2009 ซัมเมอร์ทัวร์

 |

 |
| ภาพยนตร์ | 
* *เดอะสเมิฟส์*
* *เคที เพร์รี: พาร์ตออฟมี*
* *เดอะสเมิฟส์ 2*

 |
| น้ำหอม | 
* เพอร์
* เมียว!
* คิลเลอร์ควีน

 |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | 
* เมตามอร์โฟซิสมิวสิก
* รัสเซลล์ แบรนด์ (อดีตสามี)
* เดวิด ฮัดสัน (น้องชาย)
* แฟรงก์ เพร์รี (ลุง)
* *เดอะแมทริกซ์*
* "The Fight Before Christmas"
* "Oh Honey"
* "Single White Female Role Model"
* *เดอะซิมส์ 3: โชว์ไทม์: เคที เพร์รี คอลเลกเตอส์เอดิชัน*
* *เดอะซิมส์ 3: เคที เพร์รี สวีตทรีตส์*
* การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 49

 |
**วัดเกาะแก้ว** เป็นวัดพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ม. 8 ตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 75120 ที่เป็นวัดศูนย์กลางชุมชนในบริเวณตำบลบางคนที และบริเวณใกล้เคียง ทั้งยังเป็นที่ตั้งของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตลาดน้ำบางน้อยที่มีนักท่องเที่ยวชาวไทย และชาวต่างชาติไปท่องเที่ยวจำนวนมาก

เนื้อที่
--------

ปัจจุบัน (พ.ศ. 2557) มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 20 ไร่ 2 งาน 18 ตารางวา

ประวัติวัด
----------

เป็นวัดที่สร้างมาแต่โบราณปลายสมัยอยุธยา อุโบสถหลังเก่า มีประตูเข้าตรงกลางหน้าอุโบสถเพียงประตูเดียว เรียกโบสถ์มหาอุด มีพระประธานในพระอุโบสถสร้างด้วยหินแดง (หินไฟ) ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และมีการสร้างอุโบสถ์ขึ้นใหม่ พ.ศ. 2528 แล้วเสร็จปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2531 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2539

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

วัดเกาะแก้วมี เจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เท่าที่สอบถามสืบค้น มี 9 รูป คือ

1. พระอาจารย์นุช
2. พระอาจารย์อ้น
3. พระอาจารย์รุ่ง
4. พระอาจารย์โหมด
5. พระอาจารย์ตัน
6. พระอาจารใช้
7. พระครูสมุทรรัตนคุณ
8. พระครูสมุทรขันตยาภร
9. พระครูสุนทรสมุทรคุณ (วิสิทธิ์ ฐานวโร) พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วัดเกาะแก้ว www.touronthai.com เก็บถาวร 2014-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก (อังกฤษ: Princess Elisabeth, Duchess of Hohenberg) (พระนามเดิม:เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก) ประสูติเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2465 เป็นพระธิดาพระองค์รองใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา เป็นพระขนิษฐาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง สมาชิกพระราชวงศ์เสด็จลี้ภัยไปประเทศโปรตุเกสหลังจากการรุกรานของเยอรมัน โดยพระบุตรทั้งหมดเสด็๋จพร้อมด้วย เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระบิดาไปสหรัฐ ขณะที่ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก พระมารดา เสด็จพระราชดำเนินไปยัง สหราชอาณาจักร และเมื่อปี พ.ศ. 2485 พระองค์ได้ย้ายไปประทับกับพระมารดาในลอนดอน โดยมีเจ้าหญิงมารี แอดิเลดแห่งลักเซมเบิร์ก พระขนิษฐาเสด็จด้วย ซึ่งขณะประทับในลอนดอนนั้น พระองค์และพระขนิษฐาทรงศึกษาใน โรงเรียนเวดดิ้งแฮม และเมื่อสงครามโลกสงบลง จึงเสด็จนิวัติกลับราชรัฐลักเซมเบิร์ก พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์

เสกสมรส
-------

เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ทรงเสกสมรสกับ ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ณ เมืองลักเซมเบิร์ก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก** โดยมีพระธิดาดังนี้

1. เจ้าหญิงอนิตา
2. เจ้าหญิงโซฟี

บั้นปลายพระชนม์ชีพ
------------------

ภายหลังพระสวามีสิ้นพระชนม์ลง พระองค์เสด็จนิวัติกลับประเทศลักเซมเบิร์ก โดยปราสาทเอสเทสเทนที่พระองค์ประทับอยู่กับครอบครัวนั้น ได้ตัดสินพระทัยยกให้กับ เจ้าหญิงอนิตา พระธิดาพระองค์ใหญ่ และเมื่อปี พ.ศ. 2528 หลังจากการเสด็จสวรรคตลงของ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ผู้เป็นพระมารดานั้น พระองค์ก็ย้ายไปประทับ ณ ปราสาทเวนเซนฮาร์ฟ โดยพระองค์ได้เข้าร่วมพระราชพิธีสำคัญๆของราชวงศ์ โดยก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ไม่นาน พระองค์ได้ย้ายไปประทับ ณ ปราสาทเฟรนเบรด ร่วมกับ แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระเชษฐา

เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโอเฮนเบิร์ก สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นวันก่อนครบรอบพระชันษาปีที่ 89 ได้เพียง 1 เดือน โดยพระศพของพระองค์ถูกฝัง ณ ห้องใต้ดินในปราสาทเอสเทสเทนเคียงคู่กับพระสวามี

  


| * ด
* ค
* ก
เจ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์ก |
| --- |
| เริ่มนับรุ่นเมื่อแกรนด์ดยุกอดอล์ฟ สืบราชสมบัติเป็นเจ้าผู้ครองราชรัฐลักเซมเบิร์กเมื่อปี ค.ศ. 1890 |
| รุ่นที่ 1 | 
* ฮิลดา แกรนด์ดัชเชสแห่งบาเดิน พระชายา\*

 |
| รุ่นที่ 2 | 
* แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีด\*
* แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อต\*
* ฮิลดา เจ้าหญิงอดอล์ฟแห่งชวาร์ทเซินแบร์ค\*
* มกุฎราชกุมารีอันโทเนียแห่งบาวาเรีย\*
* เอลิซาเบธ เจ้าหญิงลุดวิก ฟิลิปแห่งทวร์นและทักซิส\*
* โซฟี เจ้าหญิงแอนสท์ เฮนริชแห่งแซกโซนี\*

 |
| รุ่นที่ 3 | 
* เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก\*^
* มารี แอดิเลด\*^
* เจ้าหญิงมารี กาบรีแยล\*^
* เจ้าหญิงอาลิกซ์ เจ้าหญิงแห่งลีญ\*^

 |
| รุ่นที่ 4 | 
* อาร์ชดัชเชสมารี-อัสทรีดแห่งออสเตรีย\*^
* เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งลิกเตนสไตน์\*^
* เจ้าหญิงชาร์ลอตต์\*^

 |
| รุ่นที่ 5 | 
* เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดรา\*

 |
| \* *ทรงเป็นเจ้าหญิงเเห่งนัสเซาด้วย*^*ทรงเป็น เจ้าหญิงแห่งบูร์บง-ปาร์มา*ด้วย |
**สกุลไซเรน** (อังกฤษ: Siren, Aquatic salamander) เป็นสกุลของซาลาแมนเดอร์ ในวงศ์ Sirenidae ใช้ชื่อสกุลว่า *Siren*

มีรูปร่างเรียวยาวเหมือนงูหรือปลาไหล ลำตัวเรียวยาว ไม่มีขาคู่หลัง ไม่มีฟัน มีกระดูกแมคซิลลาขนาดเล็กมาก ขาคู่หน้าเล็กมาก อาศัยและดำรงชีวิตในน้ำตลอดชีวิต พบกระจายพันธุ์เฉพาะลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีในทวีปอเมริกาเหนือ ขนาดยาวที่สุดพบได้ถึง 90 เซนติเมตร กินสัตว์น้ำจำพวกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร

จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด และมีบางชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ได้แก่ 

* †*Siren dunni* (Goin & Auffenberg, 1957)
* †*Siren hesterna* (Herre, 1955)
* *Siren intermedia* (Barnes, 1826)
* *Siren lacertina* (Linnaeus, 1766)
* †*Siren miotexana* (Holman, 1977)
* †*Siren simpsoni* (Herre, 1955)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  หน้า 308, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
2. ↑  Fossil salamanders of North America (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สกุลไซเรน**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Siren ที่วิกิสปีชีส์
**วัดเกาะตาเถียร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไม้งาม อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 25 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือยาว 74 วา ติดต่อกับที่ดินนางช้วน และนายแปลก ทิศใต้ยาว 75 วา ติดต่อกับทางเดินสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว 47 วา ติดต่อกับคลองส่งน้ำชลประทาน ทิศตะวันตกยาว 37 วา ติดต่อกับถนนหลวง และมีธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 30 ตารางวา

วัดเกาะตาเถียรสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2351 มีนามตามชื่อบ้าน โดยมีนายกัณฑ์โพธิ์กัณฑ์ กับนายสุก พรมมาเป็นผู้อุปถัมาภ์วัดในระยะแรก ๆ ต่อมาชาวบ้านเกาะตาเถียรร่วมใจกันก่อสร้างและพัฒนาวัดนี้จนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2486 

อาคารเสนาสนะภายในวัดสร้างต่างวาระกัน ที่สำคัญคือ หอไตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2445 และหอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2457 กว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 9 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ 1 องค์ พระพุทธรูปอื่นอีกจำนวน 4 องค์เป็นของเก่าเนื้อสัมฤทธิ์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระรุ่ง
* พระตุ่น
* พระยา
* พระพิน
* พระจันทร์
* พระพุฒ
* พระครูพิศิฏสิกขการ พ.ศ.2479–2500
* พระครูสุวัฒน์ธรรมกิจ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2500
* พระครูประทีปจันทรังษี (ถาวร จนฺทธมฺโม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะตาเถียร". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเกาะตาเถียร". เทศบาลตำบลไม้งาม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-28. สืบค้นเมื่อ 2021-09-28.
**สกุลโบเกะ** (*Chaenomeles*) เป็นสกุลของพืชใน วงศ์กุหลาบ มี 4 สายพันธุ์ เป็นไม้พุ่มมีหนาม สูง 1-3 เมตร

พืชสกุลนี้เติบโตตามธรรมชาติใน เอเชียตะวันออก เช่น ประเทศจีน คาบสมุทรเกาหลี และ ญี่ปุ่น สกุลที่ใกล้เคียงกับพืชเหล่านี้ ได้แก่ ควินซ์ (*Cydonia oblonga*) และ บักกวย (*Pseudocydonia sinensis*) ความแตกต่างจากพืชเหล่านี้คือใบมีรอยหยักและกลีบเลี้ยงของดอกหลุดง่ายและเชื่อมต่อกันที่ฐาน

พืชสกุลนี้มีใบหยักเป็นฟันเลื่อยเรียงสลับ ดอกบานในช่วงปลายฤดูหนาวถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 3-4.5 ซม. และมี เกสรตัวผู้ 5 อัน สีส่วนใหญ่เป็นสีแดง แต่ก็มีสีขาวและสีชมพูด้วย ฤดูออกดอกคือช่วงปลายฤดูหนาวถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ ผลสุกในปลายฤดูใบไม้ร่วง

พืชสกุลนี้ยังเป็นอาหารของตัวอ่อนของผีเสื้อกลางคืน เช่น *Euproctis chrysorrhoea* หรือ *Bucculatrix pomifoliella*

 ผล

สายพันธุ์
---------

* Chaenomeles cathayensis*Chaenomeles cathayensis*
* Chaenomeles japonica*Chaenomeles japonica*
* Chaenomeles speciosa*Chaenomeles speciosa*
* Chaenomeles thibetica*Chaenomeles thibetica*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chaenomeles Lindl". *Plants of the World Online* (ภาษาอังกฤษ). Kew Science. สืบค้นเมื่อ 2023-02-23.
2. ↑  カリンをボケ属とすることもある。. sfn error: no target: CITEREFカリンをボケ属とすることもある。 (help)
ระวังสับสนกับ ประตูสู่อินเดีย

ประตูอินเดีย
**ประตูอินเดีย** (India Gate)
หรือชื่อเดิม **อนุสรณ์สถานแห่งสงครามทั้งปวงของอินเดีย** (All India War Memorial) เป็นอนุสรณ์สถานสงครามที่ตั้งอยู่ในนิวเดลี ประเทศอินเดีย

ประตูอินเดียสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงทหารอินเดีย 70,000 นายของกองทัพบริติชอินเดีย ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในยุทธภูมิฝรั่งเศส แฟลนเดอรส์ เมโสโปเตเมีย เปอร์เซีย แอฟริกาตะวันออก กัลลิโปลิ และในสงครามแองโกล-อัฟกัน บนประตูมีการสลักนามเจ้าหน้าที่และทหารอีก 13,300 นายจากทั้งอินเดียและบริเตน ถึงแม้จะสร้างเป็นอนุสรณ์สถานสงคราม แต่ลักษณะของประตูอินเดียนั้นสร้างขึ้นตามแบบอย่างของประตูชัย โดยเลียนแบบประตูชัยคอนสแตนตินในโรม มักถูกเปรียบเทียบเป็นประตูชัยฝรั่งเศส ปารีส และประตูสู่อินเดีย ในมุมไบ

รอบประตูอินเดียยังเป็นที่ตั้งของหลุมฝังศพทหารนิรนาม และปัจจุบันถือว่าเป็นอนุสรณ์สถานสงครามที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2  Metcalf, Thomas R. (31 March 2014). "WW I: India's Great War Dulce Et Decorum Est India Gate, our WW-I cenotaph, now stands for an abstracted ideal". *Outlook* (31 March 2014). สืบค้นเมื่อ 8 April 2014.
3. ↑  "DELHI MEMORIAL (INDIA GATE)". *CWGC*. CWGC. 2014. สืบค้นเมื่อ 3 September 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ประตูอินเดีย**
**พฤติกรรมนิยม** (อังกฤษ: behaviorism/behaviourism) เป็นแนวทางสู่จิตวิทยาซึ่งรวมปรัชญา วิธีวิทยาและทฤษฎีบางส่วน กำเนิดขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นปฏิกิริยาต่อจิตวิทยา "มโนนิยม" ซึ่งมักลำบากในการพยากรณ์ที่สามารถทดสอบได้โดยใช้วิธีทดลองอย่างเคร่งครัด หลักพื้นฐานของพฤติกรรมนิยมดังที่แสดงในงานเขียนของจอห์น บี. วัตสัน, บี. เอฟ. สกินเนอร์ และอื่น ๆ คือ จิตวิทยาควรเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของบุคคลและสัตว์ที่สังเกตได้ มิใช่เหตุการณ์สังเกตไม่ได้ที่เกิดในจิต สำนักคิดพฤติกรรมนิยมถือว่าพฤติกรรมดังกล่าวสามารถอธิบายทางวิทยาศาสตร์ได้โดยไม่ต้องอาศัยทั้งเหตุการณ์จิตวิทยาภายในหรือการตีความสมมุติฐาน เช่น ความคิดความเชื่อ

นับแต่จิตวิทยายุคต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สำนักคิดพฤติกรรมนิยมมีลักษณะควบร่วมกับขบวนการจิตวิเคราะห์และเกสตัลท์ในจิตวิทยาจนคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่ยังต่างจากปรัชญาจิตของนักจิตวิทยาเกสตัลท์ในทางสำคัญ อิทธิพลหลักของสำนักคิดนี้คือ อีวาน ปัฟลอฟซึ่งสำรวจการวางเงื่อนไขแบบคลาสสิก (classical conditioning) แม้เขาไม่ได้เห็นด้วยกับพฤติกรรมนิยมหรือนักพฤติกรรมนิยม เอ็ดเวิร์ด ลี ธอร์นไดก์, จอห์น บี. วัตสันผู้ปฏิเสธวิธีอันตรวินิจและมุ่งจำกัดจิตวิทยาเฉพาะวิธีทดลอง และบี. เอฟ. สกินเนอร์ ผู้วิจัยเรื่องการวางเงื่อนไขแบบการกระทำ (operant conditioning)

ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 พฤติกรรมนิยมส่วนใหญ่ถูกบดบังเป็นผลจากการปฏิวัติการรู้ แม้สำนักคิดจิตวิทยาพฤติกรรมนิยมและการรู้อาจไม่ลงรอยกันตามทฤษฎี แต่ทั้งสองเสริมกันและกันในากรนำไปใช้รักษาทางปฏิบัติ เช่น การบำบัดการรู้–พฤติกรรมซึ่งมีประโยชน์ที่แสดงได้ในการรักษาพยาธิสภาพบางอย่าง เช่น โรคกลัวอย่างง่าย ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ และการติด นอกเหนือจากนี้ พฤติกรรมนิยมมุ่งสร้างแบบจำลองเบ็ดเสร็จของกระแสพฤติกรรมตั้งแต่มนุษย์เกิดจนตาย
**พฤกษาขาวแห่งกอนดอร์** (อังกฤษ: White Tree of Gondor) เป็นต้นไม้ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์ ตั้งอยู่ในอุทยานของเมืองมินัสทิริธซึ่งเป็นเมืองหลวง พฤกษาขาวยังปรากฏอยู่บนธงของกอนดอร์ ร่วมกับมงกุฎปีกและดาวเจ็ดดวง เป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์เอเลนดิล

ประวัติ
-------

### ต้นที่หนึ่ง

พฤกษาขาวต้นแรกเกิดขึ้นจากผลของนิมล็อธ พฤกษาขาวแห่งนูเมนอร์ ที่อิซิลดูร์ลอบนำออกมาจากอุทยานแห่งนูเมนอร์ก่อนที่จะถูกเซารอนทำลาย และก่อนเกาะนั้นจะจมลง อิซิลดูร์ต้องได้รับบาดเจ็บปางตายเพื่อจะนำผลของนิมล็อธหนีออกมาได้ แล้วนำลงเรือแล่นออกจากนูเมนอร์ ลี้ภัยมายังมิดเดิลเอิร์ธ

อิซิลดูร์นำผลของนิมล็อธมาปลูกที่อุทยานของมินัสอิธิล ซึ่งเป็นเมืองที่สร้างสำหรับตัวเขา แต่ต่อมามินัสอิธิลถูกเซารอนตีแตกและยึดเมืองไปได้ ส่วนต้นพฤกษาขาวที่ปลูกไว้ที่อุทยานก็ถูกทำลาย

### ต้นที่สอง

อิซิลดูร์หนีออกจากมินัสอิธิลได้ และได้นำต้นอ่อนของพฤกษาขาวมาด้วย เขานำมาปลูกไว้ที่อุทยานของมินัสอะนอร์หน้าหอคอยขาว พฤกษาขาวต้นนี้ตายไปเมื่อคราวเกิดโรคระบาดใหญ่ในปีที่ 1636 ของยุคที่สาม

### ต้นที่สาม

กษัตริย์ทารอนดอร์เป็นผู้ปลูกพฤกษาขาวต้นที่สามในปีที่ 1640 ของยุคที่สาม ต้นนี้ยืนต้นอยู่จนถึงปีที่ 2872 และตายลงไปในยุคของเสนาบดี เบเลคธอร์ที่ 2

ในครั้งนี้ไม่มีเมล็ดของต้นพฤกษาขาวเหลืออีก เพราะหลังจากสิ้นราชวงศ์กษัตริย์ ต้นไม้นี้ก็ไม่ค่อยออกดอกอีก จึงไม่ค่อยออกผล พฤกษาขาวยืนต้นตายอยู่ที่อุทยานหน้าหอคอยขาวเพื่อ "รอกษัตริย์คืนบัลลังก์"

### ต้นที่สี่

หลังจากที่อารากอร์นได้เป็นกษัตริย์แห่งกอนดอร์ เขาได้พบต้นอ่อนของพฤกษาขาวอีกครั้ง (ด้วยความช่วยเหลือของแกนดัล์ฟ) บนไหล่เขามินโดลลูอิน ที่อยู่สูงเหนือนคร เขานำต้นอ่อนมาปลูกใหม่ที่อุทยาน ส่วนต้นเก่าที่ยืนต้นตายถูกถอนออกไปนำไปไว้ที่สุสานกษัตริย์ เมื่อถึงเดือนมิถุนายน ปี 3019 ยุคที่สาม พฤกษาขาวต้นนี้ก็ออกดอกสีขาวเต็มต้น
**พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4** (สเปน: *Ordoño IV*; เลออน: *Ordoñu IV*) หรือ **พระเจ้าออร์ดอญโญผู้เลวร้าย** (สเปน: *Ordoño el Malo*; เลออน: *Ordoñu el Malu*) เสด็จพระราชสมภพประมาณ ค.ศ. 926 สิ้นพระชนม์ประมาณ ค.ศ. 962 หรือ 963 ที่กอร์โดบา ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนตั้งแต่ ค.ศ. 958 ถึง ค.ศ. 960 คั่นกลางระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งเลออนเป็นเวลา 2 ปี

พระราชประวัติ
-------------

ออร์ดอญโญเป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 4 แห่งเลออนกับพระราชินีโอเนกา ซันเชซแห่งปัมโปลนา และเป็นพระภาติยะของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออนและพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 แห่งปัมโปลนา

ในปี ค.ศ. 958 พระองค์ได้ประโยชน์จากการก่อกบฏของขุนนางเป็นระยะเวลาสองปีในรัชสมัยของพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งเลออน ทำให้ได้ขึ้นครองบัลลังก์ในระยะสั้น ๆ ขุนนางเลออน รวมถึงขุนนางกาลิเซียและขุนนางกัสติยาที่ไม่ซื่อสัตย์ เริ่มเบื่อหน่ายที่พระเจ้าซันโชผู้อ้วนท้วน พระองค์ได้รับความช่วยเหลือเป็นพิเศษจากเคานต์เฟร์นัน กอนซาเลซแห่งกัสติยา พระเชษฐภาดาซึ่งเป็นพระสสุระของพระองค์ ทว่าเคานต์เฟร์นันพ่ายแพ้กลุ่มพันธมิตรนาวาร์-อุมัยยัดที่ต่อสู้ในนามของพระเจ้าซันโชในปี ค.ศ. 960 และพระเจ้าออร์ดอญโญได้ถูกกดดัน หลังสูญเสียบัลลังก์ ออร์ดอญโญหนีไปอัสตูเรียสในตอนแรก ต่อมาทรงหนีไปบูร์โกสและได้ทอดทิ้งพระมเหสีที่นั่น ซึ่งทำให้พระองค์เสียการสนับสนุนจากเฟร์นัน กอนซาเลซที่หันไปเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 แห่งปัมโปลนา เคานต์กัสติยาส่งตัวออร์ดอญโญไปให้กาหลิบอันนาศิรี ผู้บัญชาการพรมแดนตอนกลางในเมดินาเซลิ ซึ่งส่งพระองค์ต่อไปที่ราชสำนักของกาหลิบแห่งกอร์โดบา พระองค์ยอมจำนนและอ้อนวอนขอความช่วยเหลือ ในตอนแรกกาหลิบมีท่าทีว่าจะช่วยเหลือพระองค์ แต่พระเจ้าซันโช ศัตรูของพระองค์ ยื่นข้อเสนอขอความช่วยเหลือเช่นกันโดยแลกกับการยอมสวามิภักดิ์ การวางตัวเป็นกลางจึงเป็นประโยชน์ต่อกาหลิบมากกว่าการช่วยเหลืออร์ดอญโญที่ต่อมาสิ้นพระชนม์ในกอร์โดบาในช่วงที่ยังถูกปลดลงจากบัลลังก์

อ้างอิง
-------

1. ↑  One modern scholar, Manuel Carriedo Tejedo ("La Version de la "Historia Silense" Sobre la Filiacion de Vermudo II", *Tierras de León: Revista de la Diputación Provincial*, (1981) 21(44), 38-44), has argued that Ordoño IV was instead son of Galician king Alfonso Fróilaz, a paternity for Ordoño IV also favored by Claudio Sánchez-Albornoz. García Álvarez, "Ordoño IV" refutes this view, as does Emilio Sáez Sánchez (1947), "Sobre la Filiacion de Ordoño IV", *Cuadernos de Estudios Gallegos*, 2, 363-75).
2. 1 2 3  Collins, p. 154.

  


| * ด
* ค
* ก
กษัตริย์แห่งเลออน |
| --- |
| ราชวงศ์อัสตูเรียส-เลออน | 
* อัลฟอนโซที่ 3
* การ์ซิอาที่ 1
* ออร์ดอญโญที่ 2
* ฟรูเอลาที่ 2
* อัลฟอนโซที่ 4
* รามิโรที่ 2
* ออร์ดอญโญที่ 3
* ซันโชที่ 1
* ออร์ดอญโญที่ 4
* ซันโชที่ 1
* รามิโรที่ 3
* เบร์มูโดที่ 2
* อัลฟอนโซที่ 5
* เบร์มูโดที่ 3

 |  |
| ราชวงศ์ฆิเมเนซ | 
* เฟร์นันโดที่ 1
* ซันโชที่ 2
* อัลฟอนโซที่ 6
* อูร์รากาที่ 1

 |
| ราชวงศ์บูร์กอญ | 
* อัลฟอนโซที่ 7
* เฟร์นันโดที่ 2
* อัลฟอนโซที่ 9
* เฟร์นันโดที่ 3
* อัลฟอนโซที่ 10
* ซันโชที่ 4
* เฟร์นันโดที่ 4
* อัลฟอนโซที่ 11
* เปโดร

 |
| ราชวงศ์ตรัสตามารา | 
* เอนริเกที่ 2
* ฆวนที่ 1
* เอนริเกที่ 3
* ฆวนที่ 2
* เอนริเกที่ 4
* อิซาเบลที่ 1 และเฟร์นันโดที่ 5
* ฆัวนา และเฟลิเปที่ 1

 |
| ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค | 
* การ์โลสที่ 1

 |
**ไซโคลเพนตาไดนิลไอเอิร์น ไดคาร์โบนิล ไดเมอร์** (อังกฤษ: Cyclopentadienyliron dicarbonyl dimer) เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตร (C5H5)2Fe2(CO)4 นอกจากนี้ยังย่อเป็น Cp2Fe2(CO)4 มันถูกเรียกว่า Fp2 หรือ "ฟิบไดเมอร์" มันเป็นผลึกของแข็งแดงเข้มสีม่วง ซึ่งมีได้อย่างง่ายดายที่ละลายน้ำได้ในตัวทำละลายอินทรีย์ขั้วปานกลาง เช่น คลอโรฟอร์ม และ ไพไรดิน แต่อย่างน้อยสามารถละลายในคาร์บอนเตตระคลอไรด์ และคาร์บอนไดซัลไฟด์ Cp2Fe2(CO)4 เป็นสารที่ไม่ละลายน้ำแต่มีเสถียรภาพทางน้ำ

โครงสร้าง
---------

ในสารละลาย Cp2Fe2(CO)4 สามารถพิจารณาสารเชิงซ้อนไดเมริคแซนด์วิช มีอยู่ในรูปแบบ 3 ไอโซเมอริค ไดแก่ ซิส ,ทรานส์ และอันบริดจ์ รูปแบบของไอโซเมอริคเหล่านี้ มีความโดดเด่นด้วยตำแหน่งของลิแกนด์ ซิส และทรานส์แตกต่างกันในตำแหน่งสัมพัทธ์ของลิแกนด์ C5H5 (Cp) และสารอินทรีย์ทั้งคู่ และสำหรับทั้งไอโซเมอร์สองขั้วลิแกนด์ CO เป็นส่วนอีกสอง CO บริดจ์ลิแกนด์ ระหว่างอะตอมของธาตุเหล็ก ในอันบริดจ์ไอโซเมอร์ ไม่มีการบริดจ์ลิแกนด์ระหว่างอะตอมเหล็ก — โลหะที่มีการยึดเข้าด้วยกันโดยเฉพาะพันธะ Fe-Fe ซิส และทรานส์ไอโซเมอร์มีอีกมากมาย

Mechanism proposed for interconversion of isomers of Fp2.

การสังเคราะห์
-------------

Cp2Fe2(CO)4 ถูกแยกออกเป็นครั้งแรกที่เป็นสื่อกลางในการสังเคราะห์ของเฟอร์โรซีน จากไอเอิร์น เพนตาคาร์โบนิล และไดไซคลอเพนตาเดียน และเป็นตั้งแต่พบว่าเป็นผลพลอยได้จากปฏิกิริยาออร์ก้าโนไอเอิร์นเป็นจำนวนมาก Cp2Fe2(CO)4 สามารถสังเคราะห์ด้วยปฏิกิริยาของ Fe(CO)5 และไดไซคลอเพนตาเดียน

2 Fe(CO)5 + C10H12 → (C5H5)2Fe2(CO)4 + 6 CO + H2

การประยุกต์ใช้
--------------

อ้างอิง
-------

1. ↑  Girolami, G.; Rauchfuss, T.; Angelici, R. (1999). *Synthesis and Technique in Inorganic Chemistry* (3rd ed.). Sausalito: University Science Books. pp. 171–180. ISBN 978-0-935702-48-4.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
**อัลฟอนโซที่ 4** หรือ **อัลฟอนโซผู้เป็นพระ** (สเปน: *Alfonso El Monje*) สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 933 ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนและอัสตูเรียสตั้งแต่ ค.ศ. 926 ถึง ค.ศ. 932 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 และเป็นผู้สืบทอดต่อตำแหน่งของพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 พระปิตุลา ทรงผนวชเป็นพระ, สละราชบัลลังก์ และพยายามกอบกู้บัลลังก์กลับคืนมา รัชสมัยสั้นๆ ของพระองค์คือหนึ่งในความวุ่นวายทางการเมืองที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 932

พระราชประวัติ
-------------

เมื่อพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 924 ผู้สืบทอดต่อบัลลังก์แห่งเลออนไม่ใช่หนึ่งในพระโอรสแต่กลับเป็นพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 แห่งอัสตูเรียสผู้เป็นพระอนุชา หลังพระเจ้าฟรูเอลาสิ้นพระชนม์ในอีกหนึ่งปีต่อมา สถานการณ์ด้านการสืบทอดตำแหน่งนั้นคลุมเครือ แต่อัลฟอนโซ โฟรอีลัซ พระโอรสของพระองค์ ก็ได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์ อย่างน้อยก็ในพื้นที่ส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรของพระบิดา ซันโช ออร์ดอนเญซ, อัลฟอนโซ และรามีโร พระโอรสทั้งสามของพระเจ้าออร์ดอนโญที่ 2 อ้างตนเป็นทายาทโดยชอบธรรมและก่อกบฏต่อลูกพี่ลูกน้องของตน ทั้งสามผลักดันอัลฟอนโซ โฟรอีลัซไปทางชายแดนตะวันออกของอัสตูเรียสโดยมีฆีเมโน การ์เซสแห่งปัมโปลนาให้การสนับสนุน จากนั้นทั้งสามได้แบ่งอาณาจักรกัน อัลฟอนโซ ออร์ดอนเญสได้ราชบัลลังก์เลออน ส่วนซันโชผู้เป็นพระเชษฐาได้รับการยกย่องให้เป็นกษัตริย์ในกาลิเซีย

พระเจ้าอัลฟอนโซถอนตัวจากราชบัลลังก์ให้รามีโร พระอนุชา ในปี ค.ศ. 931 ไปอยู่ที่ศาสนสถาน หนึ่งปีต่อมาพระองค์จับอาวุธ ช่วยออร์ดอนโญและรามีโร พระโอรสของพระเจ้าฟรูเอลา ต่อกรกับรามีโร พระอนุชาของพระองค์เอง และกลับมาใช้ชีวิตในทางโลกอีกครั้ง พระองค์พ่ายแพ้ ถูกทำให้ตาบอด และถูกส่งกลับไปตายที่ซาฮากุน พระเจ้าอัลฟอนโซอภิเษกสมรสกับโอเนกา ซันเชซแห่งปัมโปลนา หลานอาของฆีเมโน การ์เซส พันธมิตรของพระองค์ และเป็นพระธิดาของพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนากับตอดาแห่งนาวาร์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคน คือ พระเจ้าออร์ดอนโญที่ 4 แห่งเลออนกับฟรูเอลา ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องในความขัดแย้งเรื่องดินแดนในช่วงรัชสมัยของพระเจ้ารามีโรที่ 3 แห่งเลออน

อ้างอิง
-------

* Alfonso IV KING OF LEON AND ASTURIAS: Britannica

1. ↑  Rodriguez Fernández, Justiniano (1997). *García I, Ordoño II, Fruela II, Alfonso IV*. Burgos: Editorial La Olmeda. pp. 176–178. ISBN 84-920046-8-1.
2. ↑  Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Alphonso s.v. Alphonso IV.". *Encyclopædia Britannica*. **1** (11th ed.). Cambridge University Press. p. 734.
ซุ้มประตูถนนสายไม้
**ถนนสายไม้** หรือ **ชุมชนประชานฤมิตร** ตั้งอยู่ในซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 24 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 5 (ประชานฤมิตร) ซึ่งเป็นซอยที่เชื่อมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 กับถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ถนนสายไม้มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 53 ไร่ ปัจจุบันถือเป็นแหล่งรวมเครื่องเรือนและชิ้นส่วนอุปกรณ์ไม้ต่าง ๆ ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย มีร้านไม้อยู่ประมาณ 200 ร้าน บริเวณริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 มีซุ้มประตูสูงใหญ่ สลักจากไม้ตะเคียนทอง เขียนตัวอักษรสีทองว่า "ประชาคมประชานฤมิตร"

ประวัติ
-------

แต่เดิมนั้นบริเวณบางโพเป็นส่วนชานเมือง เป็นที่รกร้างว่างเปล่า ส่วนในพระนครคือตัวเมืองซึ่งรับไม้มาจากทางภาคเหนือของไทย มีการตั้งโรงเลื่อยในเขตพระนครริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เห็นว่าพื้นที่ในพระนครนั้นคับแคบและการตั้งโรงงานนั้นสร้างมลพิษ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ย้ายออกจากเขตเมือง โรงเลื่อยจึงจำเป็นต้องย้ายกันออกมา มีการตั้งโรงเลื่อยไม้หลายโรงเรียงรายกันอยู่ เริ่มตั้งแต่บางกระบือ บางอ้อ รวมถึงบางโพ โรงเลื่อยเหล่านี้จะแปรรูปไม้เป็นผลิตภัณฑ์แล้วนำส่งขายไปที่ย่านบางลำพู วัดสระเกศ และสะพานดำ แต่เนื่องจากไม่สามารถขยายพื้นที่ได้ ร้านผลิตเครื่องเรือนต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่กันที่ซอยประชานฤมิตรซึ่งอยู่ตรงข้ามกับวัดบางโพโอมาวาสในปัจจุบัน เนื่องจากพื้นที่นี้ยังว่างและอยู่ใกล้แหล่งผลิตและสะดวกในการขนส่ง

ในอดีตภายในซอยประชานฤมิตรมีสะพานไม้อยู่ 6 สะพาน ต่อมา พ.ศ. 2503 มีการปรับปรุงถนนจากถนนคันดินกว้าง 2 เมตร ขยายเป็นถนนกว้าง 8 เมตร มีการลาดยางถนน ตั้งชื่อว่า **ถนนร่วมสุข**

พ.ศ. 2522 ชาวจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่ วัดญวน สะพานขาว ถนนดำรงรักษ์ สะพานดำ วัดสระเกศ และบางลำพู ได้ย้ายมาอยู่ในซอยประชานฤมิตรและซอยไสวสุวรรณ ชาวจีนเหล่านี้ได้นำความรู้ด้านการแกะสลักเครื่องไม้ติดตัวมาด้วย จากเดิมชาวบ้านทำอาชีพทำไร่ทำสวนมาเป็นผลิตเครื่องเรือนไม้

พ.ศ. 2540 สำนักงานเขตบางซื่อเห็นว่าชุมชนนี้มีความพิเศษ จึงเข้าส่งเสริมเศรษฐกิจท้องที่ให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางมากขึ้น จนมีการตั้งกิจกรรมนี้ว่า *ถนนสายไม้* เมื่อ พ.ศ. 2542

ปัจจุบันได้มีการขยายถนนสายไม้ไปสู่ซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 28 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 13 (ไสวสุวรรณ) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น *ถนนสายไม้เส้นที่ 2*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บางโพ แหล่งขายไม้ใหญ่สุดในกรุงเทพฯ ที่มีกว่า 200 ร้านค้า จนได้ชื่อว่า "ถนนสายไม้"". urbancreature.co.
2. ↑  กฤชภาพ แก้วจันดี. "การบริหารจัดการชุมชนย่านถนนสายไม้ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์.
3. ↑  "ผู้คนค้าขาย แผ่นไม้เล่าเรื่อง : ประชานฤมิตร ถนนสายไม้แห่งบางโพ". สารคดี.
4. ↑  "ถนนสายไม้ (ซอยประชานฤมิตร)". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**ปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่** (อังกฤษ: Smallscale archerfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Toxotes microlepis*)
เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotidae) มีลักษณะลำตัวแบนลึกข้างค่อนข้างมาก ตากลมโต ขอบหลังไล่ตั้งแต่ช่วงครีบไปจนถึงหางมีลักษณะเกือบเป็นเส้นตรง ปากมีขนาดใหญ่และมีลักษณะเฉียงลงลึก ครีบหลังและครีบก้นอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายลำตัว พื้นลำตัวทางตอนบนสีเหลือง ช่วงท้องสีขาว ข้างลำตัวจะมีจุดสีดำแต้มอยู่ประมาณ 4-5 แต้ม เกล็ดเป็นแบบสาก โดยปลาใช้กลุ่มนี้มีความสามารถพิเศษ คือ สามารถพ่นน้ำขึ้นไปในอากาศได้สูงถึง 1 เมตร เพื่อล่าเหยื่อ อันได้แก่ แมลงต่าง ๆ ที่อยู่เหนือผิวน้ำ หรือกระโดดตัวขึ้นงับเหยื่อในบางที ปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่มีขนาดโตเต็มที่ได้ประมาณ 15 เซนติเมตร

อาศัยอยู่ในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ทุกประเทศ ไปจนถึงออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่เป็นฝูง ๆ ตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ หรือ ปากแม่น้ำ ในประเทศไทยพบตั้งแต่ภาคกลางและภาคอีสาน ไม่พบในภาคใต้ วางไข่และเลี้ยงดูตัวอ่อนในน้ำกร่อย โดยปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่เป็นปลาที่พบไม่บ่อยนักในธรรมชาติ

ไม่นิยมบริโภค ได้รับความนิยมในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่า ซึ่งปลาที่นิยมจับมาเป็นปลาสวยงามนั้นมักจับมาจากบึงบอระเพ็ดหรือสถานที่ใกล้เคียงในจังหวัดนครสวรรค์ จึงมีชื่อเรียกกันในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาเสือพ่นน้ำนครสวรรค์" หรือ "ปลาเสือพ่นน้ำเหลือง" ทั้งนี้ปลาเสือพ่นน้ำชนิดนี้จะมีสีเหลืองตามลำตัวสดและเห็นได้ชัดเจนกว่าปลาเสือพ่นน้ำชนิดอื่น

มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "หม่อง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allen, D. (2011). "*Toxotes microlepis*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 25 October 2012.
2. ↑  หน้า 194, *คู่มือปลาน้ำจืด* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (สำนักพิมพ์สารคดี กรุงเทพ พ.ศ. 2547) ISBN 9744841486

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่