**อนุสรณ์สถานชาวยิวผู้ถูกสังหารในยุโรป** (อังกฤษ: Memorial to the Murdered Jews of Europe, เยอรมัน: *Denkmal für die ermordeten Juden Europas*) หรือ **อนุสรณ์สถานฮอโลคอสต์** (เยอรมัน: *Holocaust-Mahnmal*) เป็นอนุสรณ์สถานในเบอร์ลินที่ระลึกถึงเหยื่อชาวยิวจากฮอโลคอสต์ ผลงานออกแบบโดย ปีเตอร์ ไอเซนมัน และ บูโร ฮัพโพลด์ มีขนาดพื้นที่รวม 19,000-ตารางเมตร (200,000-ตารางฟุต) ซึ่งเต็มไปด้วยแผ่นคอนกรีต 2,711 ชิ้นที่วางเรียกกันเป็นรูปแบบกริด บนลานซึ่งมีความชัน แปลนเดิมตั้งใจจะสร้างแผ่นคอนกรีตรวม 4,000 แผ่น แต่หลังการคำนวณใหม่เพื่อให้เข้ากันได้กับกฎหมาย ปริมาณสูงสุดที่จะสร้างแผ่นคอนกรีตได้คือ 2,711 แผ่น แผ่นคอนกรีตเหล่านี้เรียกว่า สเตเล (stelae) และแต่ละแผ่นมีความขาว 2.38 m (7 ft 9 1⁄2 in) กว้าง 0.95 m (3 ft 1 1⁄2 in) และมีความสูงต่างกันไประหว่าง 0.2 ถึง 4.7 เมตร (8 นิ้ว ถึง 15 ฟุต 5 นิ้ว) วางเรียงกันเป็นแถวรวม 54 แถวจากเหนือจรดใต้ และ 87 แถวในทิศตะวันออกจรดตะวันตก ทำมุมฉากกันแต่เอียงเล็กน้อย ใต้ดินของอนุสรณ์สถานเป็น "สถานข้อมูล" (เยอรมัน: *Ort der Information*) ซึ่งแสดงรายชื่อชาวยิวราวสามล้านคนที่ถูกสังหารในฮอโลคอสต์ ซึ่งได้รับมาจากยัดวาเชมในอิสราเอล

อนุสรณ์สถานเริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ 1 เมษายน 2003 แล้วเสร็จนวันที่ 15 ธันวาคม 2004 มีพิธีเปิดเป็นทางการเมื่อ 10 พฆษภาคม 2005 หกสิบปีนับจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดในยุโรป ก่อนจะเปิดสู่สาธารณชนในอีกสองวันให้หลัง อนุสรณ์สถานตั้งอยู่ห่างไปจากประตูบรันเดนบวร์กหนึ่งช่อง ในย่านมิตเตอ ค่าใช้จ่ายก่อสร้างอยู่ที่ €25 ล้าน

การตีความ
---------

ตามข้อมูลโครงการของไอเซนมัน สเตเล (stelae) ถูกออกแบบและวางเรียงเพื่อให้เกิดความรู้สึกไม่สบายตัว (uneasy) สร้างบรรยากาศสับสน และประติมากรรมโดยรวมนั้นมีเป้าหมายเพื่อแสดงถึงระบบสั่งการที่ควรจะตัดขาดกับการให้เหตุผลของมนุษย์ (a supposedly ordered system that has lost touch with human reason) การออกแบบนี้เป็นการท้าทายแนวคิดแบบธรรมเนียมเกี่ยวกับการสร้างอนุสรณ์สถาน เป็นต้นว่าจำนวนตัวเลขและการออกแบบล้วนไม่ได้มีความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ใด ๆ

กระนั้น มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าอนุสรณ์สถานมีความคล้ายคลึงกันกับสุสาน ด้วยลักษณะเป็นนามธรรมของชิ้นงานนี้ทำให้สามารถตีความได้แตกต่างกันไป หนึ่งในการตีความที่พบบ่อยที่สุดคือการตีความเป็นสุสาน บ้างเปรยกับลักษณะของสุสานที่ศพถูกโยนลงในหลุมโดยไม่มีการระบุตัวตนใด ๆ แม้ว่าแผ่นคอนกรีตแต่ละแผ่นจะมีขนาดใกล้เคียงกับโลงศพ แต่ไอเซนมันเองได้ออกมาปฏิเสธว่าไม่ได้มีความตั้งใจจะให้มันออกมาดูเหมือนโลงศพหรือหลุมศพใด ๆ

การตอบรับ
---------

เด็กชายกระโดดข้ามไประหว่างแผ่นคอนกรีตของอนุสรณ์สถาน
อนุสรณ์สถานนี้ถูกวิจารณ์ว่าระลึกถึงเพียงแต่เหยื่อฮอโลคอสต์ที่เป็นชาวยิว กระนั้น นับจากอนุสรณ์สถานนี้เปิด ก็มีอนุสรณ์สถานแห่งอื่นที่ระลึกถึงกลุ่มเฉพาะที่เป็นเหยื่อจากฮอโลคอสต์และนาซีเกิดขึ้น เช่น อนุสรณ์สถานแด่คนรักร่วมเพศที่ถูกสังหารภายใต้ลัทธินาซี (ปี 2008) และอนุสรณ์สถานแด่เหยื่อชาวซินตีและชาวโรมาจากแนวคิดชาตินิยมสังคมนิยม (ปี 2012) มีผู้วิจารณ์จำนวนมากเสนอว่าการออกแบบอนุสรณ์สถานควรแสดงรายชื่อของเหยื่อไปจนถึงจำนวนของเหยื่อที่ถูกสังหารและสถานที่ที่มีการสังหารเหยื่อเหล่านี้

เนื่องจากบริเวณของอนุสรณ์สถานยังถูกใช้งานเป็นพื้นที่นันทนาการในย่านใจกลางนครเบอร์ลิน ทำให้มีความโกรธเคืองเกิดขึ้นเมื่อมีผู้พบเห็นการใช้งานอนุสรณ์สถานนี้อย่างสนุกสนานและมองว่าเป็นการดูหมิ่นสถานที่ นักวิจารณ์สถาปัตยกรรม นิโกไล อูรูสซอฟ ระบุว่า "วันที่ผมเดินทางไปเยือนอนุสรณ์นี้ [ผมพบกับ]เด็กชายวัยสองขวบกำลังเล่นอยู่บนยอดของเสา – พยายามที่จะปีนป่ายจากเสาหนึ่งไปอีกเสา ในขณะที่แม่ของเขาจับมือเด็กน้อยโดยเนิบ" ในปี 2016 เกิดข้อครหาขึ้นหลังมีรายงานโดยมูลนิธิของอนุสรณ์สถานว่าแอปเกม *Pokémon Go* ใช้อนุสรณ์สถานนี้เป็นหนึ่งในจุดที่ผู้เล่นสามารถมาจับตัวโปเกม่อนได้ ผู้คนจำนวนมากโกรธเคืองกรณีนี้เพราะมองว่าเป็นการดูหมิ่นสถานที่ ในต้นปี 2017 ศิลปินชาวอิสราเอล ชาฮัก ชาปีรา สังเกตเห็นคนหนุ่มสาวจำนวนมากเผยแพร่ภาพบนสื่อสังคม เช่น เฟซบุ๊ก, อินสตาแกรม, ทินเดอร์ และ ไกรน์เดอร์ ด้วยภาพเซลฟีของตนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มถ่ายที่อนุสรณ์สถานนี้ ไปจนถึงภาพถ่ายของตนทำโยคะ กระโดด หรือเต้นรำบนแผ่นคอนกรีตของอนุสรณ์สถาน เขาจึงทำการสร้างโครงการศิลปะซึ่งนำเอาภาพเหล่านี้ไปวางตัดกัน (juxtaposing) กับภาพถ่ายจากค่ายสังหารหมู่ของนาซี เพื่อเตือนให้ระลึกถึงพฤติกรรมไม่เหมาะสมที่อนุสรณ์สถานเช่นนี้ โดยเขาตั้งชื่อผลงานชุดนี้ว่า "Yolocaust" ("โยโล่คอสต์" เป็นการเล่นคำโดยผสมคำว่า "โยโล่" เข้ากับฮอโลคอสต์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Memorial to the Murdered Jews of Europe and Information Centre". สืบค้นเมื่อ 16 March 2022.
2. 1 2  "The Memorial to the Murdered Jews of Europe – Field of Stelae". *Foundation for the Memorial to the Murdered Jews of Europe*. สืบค้นเมื่อ 4 February 2016.
3. 1 2  Brody, Richard (12 July 2012). "The Inadequacy of Berlin's "Memorial to the Murdered Jews of Europe". *The New Yorker*.
4. ↑  Spiegelman, Willard (16 July 2011). "The Facelessness of Mass Destruction". *The Wall Street Journal*.
5. ↑  Tom L. Freudenheim (15 June 2005), Monument to Ambiguity *The Wall Street Journal*.
6. ↑  "Information Centre · Yad Vashem Portal". *Foundation for the Memorial to the Murdered Jews of Europe*. สืบค้นเมื่อ 4 February 2016.
7. ↑  "The Memorial to the Murdered Jews of Europe -History". *Foundation for the Memorial to the Murdered Jews of Europe*. สืบค้นเมื่อ 4 February 2016.
8. ↑  "Peter Eisenman about the Memorial". *Memorial to the Murdered Jews of Europe Foundation*. สืบค้นเมื่อ 26 February 2021.
9. ↑  Chin, Sharon; Franke, Fabian; Halpern, Sheri. "A Self-Serving Admission of Guilt: An Examination of the Intentions and Effects of Germany's Memorial to the Murdered Jews of Europe". *Humanity in Action*. สืบค้นเมื่อ 4 February 2016.
10. ↑  "Editorial – A Holocaust memorial". *The Japan Times*. 14 May 2005. สืบค้นเมื่อ 4 February 2016.
11. ↑  "Germany's Memorial – Germany's National Memorial to the Murdered Jews of Europe". PBS. 2012-07-12. สืบค้นเมื่อ 2013-02-27. The plan also gives the impression of a massive cemetery.
12. ↑  Brody, Richard (12 July 2012). "The Inadequacy of Berlin's "Memorial to the Murdered Jews of Europe". *The New Yorker*. สืบค้นเมื่อ 2013-02-27. The memorial also evokes a graveyard for those who were unburied or thrown into unmarked pits, and several uneasily tilting stelae suggest an old, untended, or even desecrated cemetery.
13. ↑  "Lost and found in European wanderings". *Seattle Times*. 2012-11-24. สืบค้นเมื่อ 2013-02-27. [...] memorial to the Holocaust by Peter Eisenman, the stones at odd angles like the cemetery in Prague.
14. ↑  Mumma, Rachel (2018). "A Reaction to the Memorial to the Murdered Jews of Europe". *University Scholars*. Northwest University: 57–.
15. ↑  "Press cool on Berlin memorial". *BBC News*. 2005-05-10. สืบค้นเมื่อ 2013-08-18.
16. ↑
17. 1 2  Anderson, Emma (13 July 2016). "Please stop playing Pokemon at Germany's Holocaust sites". *The Local*.
18. ↑  Oltermann, Philip (19 January 2017). "'Yolocaust' artist provokes debate over commemorating Germany's past". *The Guardian*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อนุสรณ์สถานแด่ชาวยิวผู้ถูกสังหารในยุโรป**

* เว็บไซต์ทางการ
* The Fundraising Group for the Memorial
* "Information on the Foundation Memorial to the Murdered Jews of Europe" (PDF). *Foundation for the Memorial to the Murdered Jews of Europe*. 2014-10-30. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-02-04.
* "Latkes and vodka". *The Economist*. Briefing: Germany's Jews. January 3, 2008.
* "Memorial to the Murdered Jews of Europe". *Archiplanet*. 23 February 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สหรัฐ
* เช็กเกีย

 |