**เจ้าหญิงเกรซแห่งโมนาโก** หรือ **เกรซ แพทริเซีย เคลลี** (อังกฤษ: Grace Patricia Kelly; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 – 14 กันยายน ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลอะแคเดมี ได้เสกสมรสกับเจ้าชายเรนิเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1956 เจ้าหญิงเกรซเป็นพระมารดาของเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก

หลังการอภิเษกสมรสแล้ว เจ้าหญิงเกรซถือสัญชาติพร้อมกันสองสัญชาติ คือทั้งอเมริกันและโมนาโก ชีวิตที่เป็นดัง "เทพนิยาย" ทำให้พระองค์เป็นชาวอเมริกันผู้เลื่องลือและเป็นที่รักมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20[]

ครอบครัว
--------

**เกรซ เคลลี**เกิดที่ย่านอีสฟอลล์ในเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 4 คนของนายแจ็คและนางมากาเร็ต เคลลี บิดาของเกรซเป็นบุตร 1 ใน 10 คนของครอบครัวชาวอเมริกันคาทอลิกที่อพยพมาจากสาธารณรัฐไอร์แลนด์ แจ็คผู้เป็นบิดาเคยเป็นวีรบุรุษของชาวอเมริกันมาแล้วจากการได้เหรียญทองโอลิมปิกมากถึง 3 เหรียญในแข่งขันเรือกรรเชียงคู่ในขณะที่กีฬาชนิดนี้กำลังเป็นที่นิยมสูงสุด แจ็คทำธุรกิจการค้าอิฐที่ใหญ่ที่สุดในฝั่งตะวันออกของสหรัฐฯ และประสบความสำเร็จในระดับมหาเศรษฐีคนหนึ่ง พี่น้องของแจ็คหลายคนประสบความสำเร็จในชีวิตด้านศิลปะ คนหนึ่งเป็นนักเขียนบทละครย่อยที่โด่งดัง อีกคนหนึ่งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์

เมื่อ ค.ศ. 1935 แจ็ก หรือที่เรียกกันอย่างว่า จอห์น เคลลี ได้ลงสมัครรับการเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีในนามของพรรคเดโมแครตแต่ก็แพ้อย่างหวุดหวิด ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ได้แต่งตั้งแจ็กเป็นประธานกรรมการพลศึกษาแห่งชาติซึ่งเป็นตำแหน่งทางประชาสัมพันธ์ที่ใช้ความมีชื่อเสียงด้านกีฬาของเขามาช่วยโน้มน้าวให้ชาวอเมริกันหันมาออกกำลังกายเพื่อสุขภาพมากขึ้น

**มากาเร็ต** มารดาของเกรซมีเชื้อสายเยอรมันที่เข้ารีตเป็นคาทอลิก เธอเองก็เก่งด้านกีฬา จบสาขาพลศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทมเพิลซึ่งต่อมาได้เป็นหัวหน้าภาควิชาพลศึกษาคนแรกของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย

จอห์น บี เคลลี จูเนียร์พี่ชายของเกรซก็มีเชื้อไม่ทิ้งแถวของครอบครัว โดยเป็นนักกีฬาที่ชนะเลิศรางวัล "เจมส์ อี ซุลลิแวน" ซึ่งเป็นรางวัลสูงสุดสำหรับกีฬาสมัครเล่นของสหรัฐฯ เมื่อ ค.ศ. 1947 ในปี 1956 จอห์น จูเนียร์ยังได้รางวัลเหรียญทองแดงโอลิมปิกฤดูร้อนจากการแข่งขันเรือกรรเชียง และได้มอบเหรียญนี้เป็นของขวัญแต่งงานของน้องสาว

ชีวิตการแสดง
------------

**เกรซ เคลลี**ในการแสดงแบบชุดกลางคืนในภาพยนตร์เรื่อง *Rear Window*. ตั้งแต่เด็ก เกรซก็มีเค้าลางว่าจะได้ทำงานในสายอาชีพการแสดง เกรซได้เป็นนางแบบเดินแฟชั่นในงานสังคมสาธารณะกุศลร่วมกับแม่และพี่สาว การแสดงครั้งแรกของเกรซมีขึ้นเมื่อเธอมีอายุเพียง 12 ขวบโดยการแสดงละครเรื่องหนึ่ง ในระหว่างการเรียนชั้นมัธยมปลาย เกรซได้แสดงทั้งละครและระบำ ในหนังสือรุ่น เพื่อน ๆ เธอเขียนทำนายไว้ว่าเธอจะได้เป็น "ดาราที่มีชื่อเสียงทั้งในจอเงินและทางวิทยุ"

เมื่อจบชั้นมัธยมปลาย เกรซตัดสินใจมุ่งสู่อาชีพการแสดง และได้เข้าศึกษาใน *สถาบันศิลปะการแสดงอเมริกัน*ในนิวยอร์ก ซึ่งเป็นสถานศึกษาที่ได้ผลิตดาราที่มีชื่อเสียงในวงการมาแล้วหลายคน เช่น แคทารีน เฮปเบิร์นและสเปนเซอร์ เทรซีเป็นต้น เกรซหารายได้มาจุนเจือค่าเล่าเรียนจากเป็นนางแบบ ระหว่างการศึกษา เกรซเป็นนักศึกษาที่ขยันมาก ใช้เครื่องอัดเสียงมาช่วยในการฝึกพูดจนได้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ เธอได้เริ่มงานแสดงละครบรอดเวย์เป็นครั้งปฐมฤกษ์ และเมื่ออายุ 19 ปี เกรซจบการศึกษาด้วยการแสดงละครเรื่อง "*เดอะฟิลาเดลเฟียสตอรี*" ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตการแสดงภาพยนตร์ของเธอ

ต่อมาเกรซได้เข้าสู่วงการโทรทัศน์และประสบความสำเร็จซึ่งนำไปสู่วงการจอเงินเป็นครั้งแรกโดยการเป็นตัวแสดงประกอบในภาพยนตร์เรื่อง "*14 ชั่วโมง*" (ค.ศ. 1951) เมื่ออายุ 22 ปี ภาพยนตร์เรื่องนี้เองที่ทำให้เกรซได้รับข้อเสนอมากหลายรายแต่เธอก็ปฏิเสธด้วยเกรงว่าจะขาดอิสรภาพในวงการละคร 

แต่อย่างไรก็ดี เมื่อเกรซได้รับโทรเลขจากผู้กำกับภาพยนตร์ฮอลลีวูดให้มาแสดงนำคู่กับแกรี คูเปอร์ ในเรื่อง "*ไฮนูน*" ซึ่งได้แม้จะได้รับรางวัลออสการ์ 2 ถึงรางวัล แต่เกรซก็ยังไม่พอใจและสมัครเข้ารับการฝึกจากครูฝึกสอนการแสดง ซึ่งมีผลให้ได้รับบทบาทเป็นผู้แสดงประกอบในภาพยนตร์ที่แสดงโดยคล๊าก เกเบิลและเอวา การ์ดเนอร์ในเรื่อง "*โมแกมโบ*" (ค.ศ. 1953) ที่ถ่ายทำในป่าประเทศเคนยา การฝึกฝนต่อดังกล่าว มีผลให้เกรซได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ส่งให้เกรซขึ้นชั้นในระดับดารา

ผู้กำกับชื่อดังคือ อัลเฟรด ฮิชค็อก ได้ให้เกรซสวมบทบาทนางเอกในภาพยนตร์ประเภทลึกลับตื่นเต้นหลายเรื่อง รวมทั้งเรื่อง "*เรียร์ วินโดว์*" คู่กับเจมส์ สจ๊วตซึ่งทำให้เกรซเป็นที่เลื่องลือไปทั่วประเทศ ฮิชค็อกได้ให้เกรซแสดงอีกหลายเรื่องจนที่เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ใน ค.ศ. 1955 เคลลีได้รับรางวัลอะแคเดมีในฐานะนักแสดงยอดเยี่ยมในเรื่อง "เด็กบ้านนอก" (The Country Girl) 

เรื่องสุดท้ายที่เกรซนำแสดงได้แก่เรื่อง "*สังคมชั้นสูง*" (High Society – ค.ศ. 1956) ภาพยนตร์เพลงที่ดัดแปลงจากเรื่อง "*เดอะฟิลาเดลเฟียสตอรี*" ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับเรื่องที่เกรซใช้แสดงเพื่อจบการศึกษาดังกล่าวในตอนต้น

แม้ชีวิตการเป็นนักแสดงภาพยนตร์ของเกรซ เคลลีจะมีช่วงเวลาเพียง 5 ปี และแสดงไปเพียง 11 เรื่อง ความสวยและเสน่ห์ของเกรซได้ประทับลงไปในความทรงจำของคนอมเริกันและนักชมภาพยนตร์ในยุคนั้นอย่างไม่มีวันลืมเลือน

การแต่งงานและชีวิตเจ้าหญิง
--------------------------

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1955 **เกรซ เคลลี**ได้รับการขอร้องให้เป็นตัวแทนของสหรัฐฯ ในเทศกาลภาพยนตร์กาน ขณะที่อยู่ที่นั่น เธอได้รับเชิญไปร่วมงานถ่ายภาพในวังโมนาโกกับเจ้าชาย**เรนีเย** เจ้าผู้ครองประเทศโมนาโก หลังจากผลัดผ่อนหลายครั้งจากความไม่สะดวกหลายอย่าง ในที่สุด เกรซก็ได้ไปถึงโมนาโก ที่ซึ่งทำให้เกรซได้พบกับเจ้าชาย

หลังจากกลับสหรัฐฯ และเริ่มแสดงภาพยนตร์เรื่องใหม่เรื่อง "หงส์" (The Swan - ค.ศ. 1956) ซึ่งบังเอิญสวมบทบาทเป็นเจ้าหญิง ไม่นานจากนั้น เกรซ เคลลีเริ่มมีการติดต่อสัมพันธ์กับเจ้าชายเรนีเยเป็นการส่วนตัว ในเดือนธันวาคมปีนั้น เจ้าชายก็ได้เสด็จมาอเมริกาเป็นทางการ ซึ่งมีการโจษจันว่าเสด็จเพื่อแสวงหาพระชายาเนื่องจากสนธิสัญญากับฝรั่งเศสซึ่งทำไว้เมื่อปี 1917 บ่งไว้ว่า เมื่อใดที่เจ้าชายแห่งโมนาโกไม่มีรัชทายาท โมนาโกจะต้องรวมกับฝรั่งเศส

เจ้าชายได้ถูกถามในการให้สัมภาษณ์ว่าพระองค์กำลังแสวงหาพระชายาใช่หรือไม่ ซึ่งพระองค์ทรงตอบปฏิเสธ และในคำถามถัดมาถามว่าสมมุติว่าใช่ พระองค์จะโปรดพระชายาแบบไหน? พระองค์ทรงพระสรวลแล้วตอบว่า "ไม่ทราบ... แต่คงจะดีที่สุดกระมัง" เจ้าชายได้ทรงพบเกรซ เคลลีกับครอบครัวของเธอ และในอีกเพียง 3 วันต่อมาเจ้าชายเรนีเยก็ขอแต่งงานกับเกรซ ซึ่งเธอตอบรับ จากนั้นพระองค์และครอบครัวของเกรซก็ได้เตรียมการแต่งงานที่โด่งดังที่สุดแห่งศตวรรษ

ข่าวการหมั้นเป็นที่ตื่นเต้นเลื่องลือ แม้จะหมายความถึงการสิ้นสุดชีวิตการแสดงของเกรซก็ตาม วงการภาพยนตร์ก็รู้ดีว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะให้เกรซอยู่ในวงการแสดงต่อไป จึงได้แต่อวยพรให้เธอมีความสุข

การเตรียมพระราชพิธีมงคลสมรสเต็มไปด้วยความพิถีพิถัน มีการทาสีพระราชวัง ตบแต่งใหม่ทั้งหมด รวมทั้งพิธีการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกสู่โมนาโก ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1956 เกรซ เคลลีได้ลงเรือที่ท่าในนครนิวยอร์กพร้อมกับเพื่อนเจ้าสาวและครอบครัวของเธอ สุนัขพูเดิลและสัมภาระ 400 ชิ้นออกจากท่าสู่ริเวียรา มีนักข่าวมากกว่า 400 คนขอร่วมเดินทางไปด้วย แต่ก็ถูกปฏิเสธเกือบทั้งหมด ใช้เวลาเดินทาง 8 วัน มีผู้คอยต้อนรับมากกว่าสองหมื่นคนเรียงรายโห่ร้องต้อนรับเจ้าหญิงในอนาคตตามถนน

พระราชพิธีสมรสได้รับการถ่ายทอดไปทั่วยุโรป เกรซต้องจดจำชื่อตำแหน่งทางการให้ได้มากถึง 142 ชื่อ ในงานพระราชพิธีมีแขกผู้มีเกียรติและชนชั้นสูงได้รับเชิญจากประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก 600 คน และคาดว่ามีผู้ชมการถ่ายทอดทางโทรทัศน์รวม 30 ล้านคน เจ้าชายเรนีเยและเจ้าหญิงเกรซพระชายาได้ลงเรือยอชต์ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ท่องทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นเวลา 7 วันในคืนวันนั้นเอง

ทั้งสองพระองค์ได้พระราชธิดาพระองค์แรกหลังพระราชพิธีสมรส 9 เดือนกับ 4 วัน มีการยิงสลุต 21 นัดและประกาศเป็นวันหยุดราชการ หยุดการพนัน แจกแชมเปญฟรี และในปีเศษต่อมามีการยิงสลุต 101 นัดเพื่อต้อนรับโอรส คือเจ้าชายอัลแบร์

เจ้าชายเรนีเยและเจ้าหญิงเกรซมีพระโอรสและพระธิดา 3 พระองค์ดังนี้

* เจ้าฟ้าหญิงกาโรลีนแห่งฮาโนเวอร์ ประสูติวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1957
* เจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 ประสูติ 14 มีนาคม ค.ศ. 1958
* เจ้าหญิงสเตฟานี มารี เอลิซาเบทแห่งโมนาโก ประสูติ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965

เจ้าหญิงเกรซไม่ได้หวนกลับสู่วงการจอเงินอีก พระองค์ทรงเลือกที่จะเป็นผู้นำประเทศฝ่ายสตรี ใน ค.ศ. 1962 ฮิตช์ค็อกได้ทูลชวนพระองค์ให้มาแสดงภาพยนตร์อีก พระองค์อยากจะลองแต่ไม่มีผู้ใดเห็นด้วยรวมทั้งเจ้าชายเรนีเย เจ้าหญิงจึงตอบปฏิเสธไป แต่อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงเกรซก็ได้เข้าสู่วงการศิลปินในรูปแบบพิเศษโดยการอ่านบทกลอนในภาพยนตร์ชุดสารคดีเมื่อปี 1977 พระองค์ในฐานะเจ้าหญิงได้มีบทบาทในการยกระดับสถาบันศิลปะของโมนาโก มีการจัดตั้ง*มูลนิธิเจ้าหญิงเกรซ* ขึ้นเพื่ออุปถัมภ์ศิลปินของประเทศ

เจ้าหญิงเกรซเป็นบุคคลชั้นสูงคนแรกที่สนับสนุนการเลี้ยงทารกด้วยนมมารดา ทรงจัดงานคริสต์มาสประจำปีสำหรับเด็กกำพร้าและทรงจัดตั้งสโมสรสวนดอกไม้ขึ้นเนื่องจากที่พระองค์โปรดปรานดอกไม้มาก

เจ้าชายเรนีเยและเจ้าหญิงเกรซได้จัดงานเฉลิมฉลองวาระที่ได้ทรงอภิเษกสมรสครบ 25 ปี เมื่อ ค.ศ. 1981

การสิ้นพระชนม์
--------------

เจ้าหญิงเกรซสิ้นพระชนม์ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1982 ด้วยพระชนมายุ 52 พรรษา เจ้าหญิงเกรซและเจ้าหญิงสเตฟานีพระราชธิดาได้ขับรถมุ่งสู่โมนาโกจากที่ประทับในชนบท พระองค์ประชวรกะทันหันด้วยโรคเส้นพระโลหิตแตกในพระมัตถลุงค์ ทำให้รถโรเวอร์ที่ทรงขับอยู่พลิกคว่ำตกจากไหล่เนินที่สูงหลายตลบ และสิ้นพระชนม์ในวันรุ่งขึ้น มีการโจษจันกันว่าจุดเกิดเป็นถนนช่วงโค้งที่เดียวกันกับที่ใช้เป็นฉากภาพยนตร์ แต่พระโอรสทรงปฏิเสธ เจ้าหญิงสเตฟานีได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย

หลุมพระศพของ**เกรซ เคลลี** ที่โบสถ์เซนต์นิโคลาส
พระศพของเจ้าหญิงเกรซได้รับการฝังไว้ในโบสถ์เซนต์นิโคลาส ประเทศโมนาโก และต่อมาพระศพเจ้าชายเรนีเยก็ถูกฝังไว้เคียงของเจ้าหญิงเกรซหลังจากสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 2005 มีประชาชนมากกว่า 100 ล้านคนที่ชมการถ่ายทอดพิธีฝังพระศพเจ้าหญิงเคลลี

หลังการสิ้นพระชนม์
------------------

ชีวิตในราชวงศ์เริ่มเปลี่ยนไป สิ่งที่ทุกคนเป็นห่วงคือพระพลานามัยของเจ้าชายเรนิเย นับตั้งแต่การจากไปของเจ้าหญิงเกรซ เคลลี่ อีกทั้งความประพฤติของพระราชธิดาทั้งสองพระองค์ ที่ไม่เคยนำความชื่นใจมาเลย โดยเฉพาะเจ้าหญิงสเตฟานีที่มีความประพฤติ ไปในทางลบด้านชู้สาวเสียมากกว่า ส่วนเจ้าชายอัลแบร์ก็คงตำแหน่งเจ้าชายเพลย์บอยไม่เสื่อมคลาย

ทั้งนี้เจ้าชายเรนิเยทรงรับการรักษาในโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2005 หลังจากทรงพระประชวรจากพระอาการของพระปัปผาสะติดเชื้อ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม อาการทรุดลง เมื่อวันที่ 1 เมษายน สำนักพระราชวังโมนาโกก็แถลงว่า เจ้าชายอัลแบร์จะทรงขึ้นสำเร็จราชการแทนพระองค์ สำนักพระราชวังโมนาโกแถลงว่าเจ้าชายเรนิเยสิ้นพระชนม์แล้วเมื่อเวลา 04.35 น. ด้วยพระชันษา 81 ปี โดยมีเจ้าชายอัลแบร์ประทับอยู่เคียงข้าง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เกรซ เคลลี ในข้อมูลอินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* แผนภูมิการสืบราชวงศ์ของเจ้าชายอัลแบร์  เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* รายชื่อเครือญาติเจ้าหญิงเกรซ  เก็บถาวร 2007-12-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


| ก่อนหน้า |  | เกรซ เคลลี |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **กีแลน มารี ฟร็องซัว ดอม็องแฌ** |  | **เจ้าหญิงพระชายาแห่งโมนาโก** (19 เมษายน พ.ศ. 2499 – 14 กันยายน พ.ศ. 2525) |  | **ชาร์ลีน ไลเน็ตต์ วิตต์สท็อก** |


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เกรซ เคลลี**

| * ด
* ค
* ก
รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม |
| --- |
| 1928–1940 | 
* เจเน็ต เกย์เนอร์ (1928)
* แมรี พิกฟอร์ด (1929)
* นอร์มา เชียเรอร์ (1930)
* มารี เดรสส์เลอร์ (1931)
* เฮเลน เฮส์ (1932)
* แคทารีน เฮปเบิร์น (1933)
* โกลแด็ต กอลแบร์ (1934)
* เบตตี เดวิส (1935)
* ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1936)
* ลูอีเซอ ไรเนอร์ (1937)
* เบตตี เดวิส (1938)
* วิเวียน ลีห์ (1939)
* จิงเจอร์ รอเจอส์ (1940)

 |
| 1941–1960 | 
* โจน ฟอนเทน (1941)
* เกรียร์ การ์สัน (1942)
* เจนนิเฟอร์ โจนส์ (1943)
* อิงกริด เบิร์กแมน (1944)
* โจน ครอว์ฟอร์ด (1945)
* โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1946)
* โลเรตตา ยัง (1947)
* เจน ไวแมน (1948)
* โอลิเวีย เดอ แฮวีลันด์ (1949)
* จูดี ฮอลิเดย์ (1950)
* วิเวียน ลีห์ (1951)
* เชอร์ลีย์ บูท (1952)
* ออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953)
* เกรซ เคลลี (1954)
* แอนนา มาญานี (1955)
* อิงกริด เบิร์กแมน (1956)
* โจแอนน์ วูดเวิร์ด (1957)
* ซูเซิน เฮย์เวิร์ด (1958)
* ซีมอน ซีญอแร (1959)
* เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1960)

 |
| 1961–1980 | 
* โซเฟีย ลอเรน (1961)
* แอนน์ แบนครอฟต์ (1962)
* แพตทริเซีย นีล (1963)
* จูลี แอนดรูส์ (1964)
* จูลี คริสตี (1965)
* เอลิซาเบธ เทย์เลอร์ (1966)
* แคทารีน เฮปเบิร์น (1967)
* แคทารีน เฮปเบิร์น/บาร์บรา สไตรแซนด์ (1968)
* แมกกี สมิธ (1969)
* เกลนดา แจ็กสัน (1970)
* เจน ฟอนดา (1971)
* ไลซา มินเนลลิ (1972)
* เกลนดา แจ็กสัน (1973)
* เอลเลน เบอร์สติน (1974)
* หลุยส์ เฟลตเชอร์ (1975)
* เฟย์ ดันนาเวย์ (1976)
* ไดแอน คีตัน (1977)
* เจน ฟอนดา (1978)
* แซลลี ฟิลด์ (1979)
* ซิสซี สเปเซก (1980)

 |
| 1981–2000 | 
* แคทารีน เฮปเบิร์น (1981)
* เมอรีล สตรีป (1982)
* เชอร์ลีย์ แม็กเลน (1983)
* แซลลี ฟิลด์ (1984)
* เจอรัลดีน เพจ (1985)
* มาร์ลี แมตลิน (1986)
* แชร์ (1987)
* โจดี ฟอสเตอร์ (1988)
* เจสซิกา แทนดี้ (1989)
* เคธี เบตส์ (1990)
* โจดี ฟอสเตอร์ (1991)
* เอ็มมา ทอมสัน (1992)
* ฮอลลี ฮันเตอร์ (1993)
* เจสซิกา แลงจ์ (1994)
* ซูเซิน ซาแรนดอน (1995)
* ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (1996)
* เฮเลน ฮันต์ (1997)
* กวินเน็ธ พัลโทรว์ (1998)
* ฮิลารี สแวงก์ (1999)
* จูเลีย โรเบิตส์ (2000)

 |
| 2001–ปัจจุบัน | 
* แฮลลี เบร์รี (2001)
* นิโคล คิดแมน (2002)
* ชาร์ลิส โตรน (2003)
* ฮิลารี สแวงก์ (2004)
* รีส วิเธอร์สปูน (2005)
* เฮเลน เมียร์เรน (2006)
* มารียง กอตียาร์ (2007)
* เคต วินสเล็ต (2008)
* ซานดรา บุลล็อก (2009)
* นาตาลี พอร์ตแมน (2010)
* เมอรีล สตรีป (2011)
* เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ (2012)
* เคต แบลนเชตต์ (2013)
* จูลีแอนน์ มัวร์ (2014)
* บรี ลาร์สัน (2015)
* เอมมา สโตน (2016)
* ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2017)
* โอลิเวีย โคลแมน (2018)
* เรเน เซลเวเกอร์ (2019)
* ฟรานเซส แม็คดอร์มานด์ (2020)
* เจสซิกา แชสเตน (2021)
* มิเชล โหย่ว (2022)

 |





1. ↑  "The Philadelphia Inquirer from Philadelphia, Pennsylvania on May 7, 1955 · Page 1". *Newspapers.com* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  "1982: Hollywood princess dead" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 1982-09-14. สืบค้นเมื่อ 2021-07-06.