recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ** (อังกฤษ: mental breakdown หรือ nervous breakdown) เป็นศัพท์ที่มิใช่ศัพท์ทางการแพทย์ อธิบายความผิดปกติอย่างใดอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นเฉียบพลันและในระยะเวลาจำกัด โดยมากแล้วแสดงออกมาด้วยความหดหู่หรือกระวนกระวาย

นิยาม
-----

ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจมิได้ถูกนิยามอย่างเป็นทางการผ่านระบบการวินิจฉัยโรค อย่างเช่น DSM-IV หรือ ICD-10 และใกล้จะหายไปจากงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวข้องกับจิตเภท แม้ว่า "ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ" ไม่จำเป็นต้องมีนิยามเข้มงวดหรือคงที่ การสำรวจบุคคลทั่วไปเสนอว่า คำดังกล่าวหมายความถึงความผิดปกติอย่างใดอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นเฉียบพลันภายในเวลาจำกัด ซึ่งรวมไปถึงอาการแสดงอย่างความกระวนกระวายหรือหดหู่ โดยทั่วไปแล้วถูกเร่งให้เกิดขึ้นจากสิ่งเร้าให้เกิดความเครียดภายนอก

บางกรณีจะถูกใช้ว่า "ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ" เฉพาะเมื่อบุคคลไม่สามารถดำเนินชีวิตประจำวันได้เพราะยากที่จะปรับตัว

สาเหตุ
------

สาเหตุของความเจ็บป่วยดังกล่าวนั้นหลากหลาย การศึกษาใน ค.ศ. 1996 พบว่า ปัญหากับความสัมพันธ์แบบใกล้ชิด เช่น การหย่าร้างหรือการแยกกันอยู่ เป็นเหตุให้เกิดความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจมากถึง 24% ปัญหาจากที่ทำงานและโรงเรียนเป็นเหตุให้เกิดความเจ็บป่วย 17% ของกรณีทั้งหมด และปัญหาทางการเงินเป็น 11% การสำรวจเสนอว่า ในสหรัฐอเมริกา ปัญหาสุขภาพมีความสำคัญในการเป็นเหตุให้เกิดความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจลดลง จากเดิมที่คิดเป็น 28% ใน ค.ศ. 1957 ลดเหลือ 12% ใน ค.ศ. 1976 และเพียง 5.6% ใน ค.ศ. 1996 แม้ในหมู่พวกเขาเอง ความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจถูกมองว่าเป็น "ปัญหาสุขภาพ" โดยผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Rapport LJ, Todd RM, Lumley MA, Fisicaro SA. 'The diagnostic meaning of "nervous breakdown" among lay populations.' J Pers Assess. 1998 Oct;71(2):242-52.
2. ↑  Mayo Clinic Mental Breakdown
3. ↑  Hallowell, Edward M & John Ratey. 2005. *Delivered from Distraction: Getting the Most out of Life with Attention Deficit Disorder*. Ballentine Books. ISBN 0-345-44231-8
4. 1 2  Swindle R Jr, Heller K, Pescosolido B, Kikuzawa S. "Responses to nervous breakdowns in America over a 40-year period. Mental health policy implications" Am Psychol. 2000 Jul;55(7):740-9.
**ปลามีดโกน** หรือ **ปลาใบมีดโกน** หรือ **ปลาข้างใส** (อังกฤษ: Razorfish, Shrimpfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Aeoliscus strigatus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาใบมีดโกน (Centriscidae)

มีรูปร่างเหมือนใบมีดโกน จะงอยปากยาวมากและงอนขึ้นเล็กน้อย ท้องบาง ผิวเป็นแผ่นกระดูกบาง ด้านท้ายยื่นแหลม ครีบหลัง, ครีบหาง และครีบก้นอยู่ชิดกัน ลำตัวใสเป็นสีชมพูหรือสีเนื้อเหลือบ มีแถบสีดำพาดจากปลายปากจนถึงส่วนท้ายลำตัว

มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร และสามารถโตเต็มที่ได้ 15 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก โดยอาศัยอยู่กับปะการัง, กัลปังหา และหนามของเม่นทะเล เพื่อหลบหลีกจากศัตรูผู้ล่า เนื่องจากไม่มีอาวุธอะไรที่จะป้องกันตัวได้ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จะเอาหัวทิ่มลงพื้นเสมอ และตั้งฉากกับพื้นทะเล แม้แต่จะว่ายน้ำไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยลักษณะเช่นนี้เสมอ ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้บ่อยในบางพื้นที่

กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และเป็นปลาสวยงามปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยกรมประมง ของประเทศไทย โดยเพาะขยายพันธุ์ในบ่อ ด้วยการให้กินแพลงก์ตอนสัตว์, เคย และโคพีพอด หลังจากฟักแล้ว ลูกปลาจะเริ่มเห็นตัวเมื่ออายุได้ 12-15 วัน จากนั้นจะย้ายลูกปลาไปไว้ในบ่ออนุบาลต่อไป และเปลี่ยนมาให้ลูกปลากินอาร์ทีเมีย เมื่อปลามีความยาวได้ราว 2 นิ้ว ก็จะกินเคยได้เหมือนปลาวัยโต แต่ลูกปลาที่ยังเล็กอยู่ คืออายุไม่เกิน 15 วัน จะมีการว่ายน้ำเหมือนกับปลาส่วนใหญ่ทั่วไป จนกระทั่งมีรูปร่างเหมือนปลามีดโกน จึงจะอยู่ในลักษณะหัวทิ่ม และเข้ามารวมฝูงกัน

นอกจากนี้แล้ว ปลามีดโกนยังเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง เพราะแทบจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงรูปร่างเลยมานานกว่า 60 ล้านปีแล้ว ตั้งแต่ยุคต้นไมโอซีน เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับฟอสซิลบรรพบุรุษของปลาชนิดนี้ที่ขุดพบที่เทือกเขาแอลป์ทางตอนเหนือของอิตาลี

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  หน้า 137-144, *ครั้งแรกของเมืองไทย เพาะพันธุ์ใบมีดโกน*, คอลัมน์ Blue Planet โดย นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 32 ปีที่ 3: กุมภาพันธ์ 2013
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. 1 2   "Eyewitness handbooks Aquarium Fish: The visual guide to more than 500 marine and freshwater fish varieties" By Dick Mills. Page 283
4. ↑  หน้า 110, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9
5. ↑  *สารคดีเกษตร ช่วงเพื่อนเกษตร*, "ข่าวเช้า 7 สี". ช่อง 7: พุธที่ 19 ธันวาคม 2555

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลามีดโกน**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Aeoliscus strigatus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลามูดหน้านอ** ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Garra fuliginosa* อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 18-20 เซนติเมตร โดยพบขนาดใหญ่สุดถึง 30 เซนติเมตร มีลักษณะลำตัวสั้นทรงกระบอก หัวโตและแบนราบที่ด้านล่าง ด้านหน้าของหัวเว้า และมีโหนกยื่นออกเป็นตุ่มแหลม เหมือนปากที่มีฟันเป็นซี่ ๆ ซึ่งตามจริงแล้วมันมีปากจริงเป็นแบบปากดูดอยู่ด้านล่าง ลำตัวสีคล้ำอมเขียวอ่อน ข้าวแก้มมีสีส้มแดง ท้องสีจางอมส้ม ครีบอกแผ่ออกทางแนวราบ ครีบหางเว้าลึก

อาหารของปลามูดหน้านอคือ สาหร่ายและตะไคร่น้ำตามก้อนหินและท่อนไม้ใต้น้ำ โดยมักใช้ปากดูดเกาะติดกับสิ่งที่มีสาหร่ายและตะไคร่น้ำ

ปลามูดหน้านอมักอาศัยอยู่ในลำธารน้ำไหลแรงและมีพื้นเป็นกรวดหิน

บางแหล่งนิยมรับประทานปลามูดหน้านอ ในวัยที่เป็นลูกปลามักนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

ปลามูดหน้านอมีชื่ออื่น ๆ อีกว่า "มูด", "ปากจระเข้", "งาลู่"(กะเหรี่ยง), "มูดพม่า"

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 154, *คู่มือปลาน้ำจืด* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-484-148-6

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลามูดหน้านอ[*ลิงก์เสีย*]
**ปลาพริสเทลล่า** (อังกฤษ: X-ray tetra, Pristella tetra, X-ray fish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pristella maxillaris*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Pristella*

มีลักษณะลำตัวสีน้ำตาลอ่อน ปลายครีบทุกครีบ ยกเว้นครีบอกมีสีดำ มีลักษณะเด่น คือ เป็นปลาที่มีลำตัวโปร่งแสง จนสามารถทองทะลุไปเห็นถึงอวัยวะภายในได้ 

มีขนาดโตเต็มที่ 4 เซนติเมตร อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศเวเนซุเอลา, กายอานา, ซูรินาม, เฟรนช์เกียนา และตอนเหนือของบราซิล โดยเฉพาะในแหล่งน้ำที่มีค่าความเป็นกรดด่างต่ำกว่าความเป็นกลาง (-7 pH)

เป็นปลาที่ได้รับความนิยมอย่างมากในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง โดยมีการพัฒนาสายพันธุ์ให้สีลำตัวให้แปลกไปจากธรรมชาติ เช่น สีขาวทอง แต่ก็ยังคงความโปร่งแสงอยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ปลาพิดาล่า
3. ↑  *Pristella maxillaris* (อังกฤษ)
4. ↑  *See Through*, คอลัมน์ Fish Photolism โดย Aropharma หน้า 31. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 21 ปีที่ 2: มีนาคม 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Pristella maxillaris
* Pristella Tetra Fact Sheet เก็บถาวร 2012-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลามูดหลังจุด** (อังกฤษ: Tenasserim garra; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Garra notata*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10-20 เซนติเมตร มีลักษณะคล้ายกับปลามูดหน้านอ (*G. fuliginosa*) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน คือ ลำตัวสั้นทรงกระบอก หัวโตและแบนราบที่ด้านล่าง ด้านหน้าของหัวเว้า และมีโหนกยื่นออกเป็นตุ่มแหลม เหมือนปากที่มีฟันเป็นซี่ ๆ ซึ่งตามจริงแล้วมันมีปากจริงเป็นแบบปากดูดอยู่ด้านล่าง ลำตัวสีคล้ำอมเขียวอ่อน ข้าวแก้มมีสีส้มแดง ท้องสีจางอมส้ม ครีบอกแผ่ออกทางแนวราบ ข้อแตกต่างก็คอ ครีบหางเว้าตื้นกว่า และที่สำคัญคือ มีจุดสีดำที่โคนครีบหลังอันเป็นที่มาของชื่อ

อาหารของปลามูดหลังจุดคือ สาหร่ายและตะไคร่น้ำตามก้อนหินและท่อนไม้ใต้น้ำ โดยมักใช้ปากดูดเกาะติดกับสิ่งที่มีสาหร่ายและตะไคร่น้ำ

ปลามูดหลังจุดมักอาศัยอยู่ในลำธารน้ำไหลแรงและมีพื้นเป็นกรวดหิน เฉพาะในลุ่มน้ำสาละวินเท่านั้น

ในวัยที่เป็นลูกปลามักนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเพื่อเก็บกินตะไคร่น้ำ

ปลามูดหลังจุดมีชื่ออื่น ๆ อีกว่า "ปลามูดพม่า"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 154, *คู่มือปลาน้ำจืด* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-484-148-6

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลามูดหลังจุด[*ลิงก์เสีย*]
*ความหมายอื่น: สำหรับปลาชนิดอื่นที่เป็นปลาน้ำเค็ม ดูได้ที่ ปลาดาบลาว*

**ปลาฝักพร้า** (อังกฤษ: Freshwater wolf herring, Sword minnow, Long pectoral-fin minnow; ญี่ปุ่น: カショーロバルブ; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Macrochirichthys macrochirus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 

มีลักษณะลำตัวยาวและแบนข้างคล้ายมีดดาบ ท้องเป็นสันแคบ ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นด้านบน ปลายปากล่างโค้งเข้าเล็กน้อยคล้ายตะขอ ลำตัวสีเงินวาว ครีบใส ครีบอกใหญ่และยาวแหลม ครีบท้องและครีบหลังเล็ก แต่ครีบก้นมีฐานครีบยาว ครีบหางเว้าลึกและปลายมน โคนครีบหางมีแต้มสีคล้ำ ขนาดประมาณ 20-60 เซนติเมตร จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Macrochirichthys*

เป็นปลาล่าเหยื่อ มักหากินบริเวณใกล้ผิวน้ำ เป็นปลาที่ว่ายน้ำเร็วมาก อาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็กจำพวกปลาซิวและแมลง พบในแหล่งน้ำหลากและแม่น้ำขนาดใหญ่ในภาคกลาง, ภาคอีสาน เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง ในภาคใต้พบเฉพาะภาคใต้ฝั่งตะวันออกเท่านั้น และพบได้จนถึงประเทศอินโดนีเซีย

เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำสะอาด ปัจจุบันอยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ เพราะสภาพแวดล้อมที่อยู่ถูกทำลายไปประกอบกับปริมาณปลาที่พบในธรรมชาติมีน้อยมาก จึงไม่ทำให้เป็นที่นิยมในการประมง

ปลาฝักพร้า ยังมีชื่อเรียกอื่นที่เรียกต่างออกไป เช่น "ปลาท้องพลุ", "ปลาดาบลาว", "ปลาดาบญวน", "ปลาโกร๋ม" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  "ITIS". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-04. สืบค้นเมื่อ 2010-11-18.
3. ↑  ความหมายของคำว่า "ท้องพลุ" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาฝักพร้า
ระวังสับสนกับ อารามบอนวาล (จังหวัดเออเรลัวร์)

**อารามบอนวาล** (อังกฤษ: Bonneval Abbey) มีชื่อเต็มว่า**อารามแม่พระแห่งบอนวาล** (ฝรั่งเศส: *Abbaye Notre-Dame de Bonneval*) เป็นแอบบีย์ของคณะซิสเตอร์เชียน ตั้งอยู่ที่เมืองเลอแกรอล จังหวัดอาแวรง แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส ในปัจจุบันเป็นของนักพรตหญิงคณะแทรปพิสต์

ประวัติ
-------

อารามบอนวาลก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1147 โดยนักพรตจากอารามมาซ็องที่รูแอร์กในแคว้นโรนาลลป์ ชื่ออารามแปลว่า "หุบเขาอันสวยงาม" หลังจากก่อตั้งขึ้นได้ไม่นานอารามบอนวาลก็มีสร้างตัวจนมีฐานะและอำนาจขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ที่เห็นได้จากการเป็นเจ้าของที่ดินและอสังหาริมทรัพย์มากมายทั่วประเทศฝรั่งเศส

เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 แอบบีก็ประสบกับความเสื่อมโทรมที่เป็นผลสะท้อนมาจากแบล็กเดท และมาได้รับความเสียหายและสูญเสียทรัพย์สินอีกระหว่างสงครามร้อยปี เมื่อรูแอร์กถูกมอบให้แก่ฝ่ายอังกฤษในปี ค.ศ. 1360 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาเบรตีญี ตัวเมืองและแอบบีย์ถูกปล้นและสร้างความเสียหาย และแม้ว่าบอนวาลจะได้รับการสร้างเสริมทางการทหารแต่ก็ไม่อาจจะต้านทานการรุกรานของทั้งกองทหารอังกฤษและโจรชาวฝรั่งเศสเอง

หลังจากนั้นบอนวาลก็ตกอยู่ในสภาวะที่เสื่อมโทรมลงโดยลำดับ แต่กระนั้นเมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 บอนวาลก็ได้รับเลือกให้เป็นสถานที่สำหรับฝึกนักพรตใหม่จากอารามซิสเตอร์เชียนทุกแห่งในบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสนักพรต 13 องค์สุดท้ายของแอบบีย์ก็จำต้องออกจากอารามในปี ค.ศ. 1791 ตัวแอบบีย์และทรัพย์สินถูกประเมินขาย และหินที่ใช้ในการก่อสร้างก็ถูกรื้อนำไปใช้ในการสร้างสิ่งก่อสร้างอื่น (Spolia)

ปัจจุบัน
--------

ในปี ค.ศ. 1875 นักพรตหญิงคณะแทรปพิสต์มารื้อฟื้นแอบบีขึ้นอีก และทำการเปิดโรงงานผลิตช็อกโกแลต และติดตั้งกังหันน้ำเพื่อผลิตไฟฟ้าใช้ ในปี ค.ศ. 1902 นักพรตหญิงจากแอบบีย์นี้ก็ไปก่อตั้งอารามบง-คงซีเอลในเกแบ็ก ประเทศแคนาดา

ในปัจจุบันอารามน็อทร์-ดามแห่งบอนวาลมีนักพรตหญิงจำพรรษาอยู่ด้วยกันทั้งสิ้น 30 คนที่มีอายุตั้งแต่ 29 ไปจนถึง 98 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  now in Saint-Benoît-Labre, Quebec; *Bon Conseil* means "Good Counsel"

* Bonneval Abbey website (ฝรั่งเศส)
* Abbayes en France: Bonneval (ฝรั่งเศส)
* Cistercian Order of the Strict Observance official website (Trappists)
* Main Reference: *Cartulaire de l’Abbaye de Bonneval*, P.-A. Verlaguet ed. Rodez, Carrère, 1938.

ดูเพิ่ม
-------

* แอบบี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อารามบอนวาล
**สมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบี ดลามินีแห่งซูลู** (อังกฤษ: Her Majesty Queen Mantfombi Dlamini) (พระนามาภิไธยเดิม:เจ้าหญิงมันต์ฟอมบีแห่งเอสวาตินี) เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 2499 ณ ประเทศเอสวาตีนี โดยเป็น 1 ในพระราชธิดาของ สมเด็จพระราชาธิบดีซอบูซาที่ 2 แห่งเอสวาตีนี และเป็น 1 ใน พระเชษฐภคินีใน สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตีนี รัชกาลปัจจุบัน พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระราชาธิบดีกูดวิลล์ ซเวเลตินี กาเบกูซูลู ในปี 2516 ขณะพระองค์มีพระชันษาเพียง 17 ปี โดยพระองค์ดำรงตำแหน่งเป็น สมเด็จพระอัครมเหสี ถึงแม้พระราชสวามี จะทรงมีพระมเหสีอีก 5 พระองค์ โดยทั้ง 2 มีพระราชโอรส-ธิดารวม 8 พระองค์ คือ

1. สมเด็จพระราชาธิบดีมิสซูซูลู ซูลู
2. เจ้าฟ้าหญิงนตันโยเดซิเว ซูลู
3. เจ้าฟ้าชายโนมโคซี ซูลู
4. เจ้าฟ๋าหญิงบุโคซิเบโว ซูลู
5. เจ้าฟ้าชายบัมบินเดวู ซูลู
6. เจ้าฟ้าชายลันเกโล ซูลู
7. เจ้าฟ้าชายมันเดซเว ซูลู
8. เจ้าฟ้าชายซิมันกเย ซูลู

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
-------------------------

ภายหลังสมเด็จพระราชาธิบดี เสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2564 สิริพระชนมพรรษา 72 พรรษา โดยนายกรัฐมนตรีท้องถิ่นของซูลู เจ้าชายมังโกซูธู บูเธเลซี ได้ออกแถลงการณ์ว่าพระบรมวงศ์ชั้นสูงทั้งหลายจะทรงพบปะในการประชุมในวันพุธนี้ ที่เมืองกวาโนโงมา เพื่อทรงหารือว่าด้วยการเลือกผู้สืบราชบัลลังก์พระองค์ใหม่ โดยมีกระแสข่าวว่า หนึ่งในพระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบี เจ้าชายมิซูซูลู ซูลู อาจเป็นผู้สืบราชบัลลังก์พระองค์ถัดไป ในฐานะพระอัครมเหสีตลอด 44 ปีที่ผ่านมา ทรงร่วมปฏิบัติพระราชกรณียกิจเพื่อคงความเป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่นของชาติซูลูร่วมกับพระราชสวามีตลอดมา

สวรรคต
------

สมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบี ดลามินีแห่งซูลู ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งอาณาจักรซูลูในแอฟริกาใต้ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2021 สิริพระชนมายุ 65 พรรษา เพียง 1 เดือนหลังจากทรงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ชั่วคราวหลังการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีกู๊ดวิว ซเวลิตินี โดยเจ้าชายมังโกซูธู บูเธเลซี นายกรัฐมนตรีของซูลู ได้ออกแถลงการณ์การสวรรคต "เป็นเรื่องที่น่าเศร้าสลดยิ่งในพระราชวงศ์ที่จะประกาศการสวรรคตอย่างกระทันหันของสมเด็จพระราชินีชิยิเว มันต์ฟอมบี ดลามินี ซูลู ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งชาติซูลู" ซึ่งนายกรัฐมนตรีได้กล่าวว่าอาจไม่มีผู้ใดมาเป็นผู้นำของชาติในเวลานี้ โดยสมเด็จพระราชินี เสด็จพระราชดำเนินไปประทับรักษาพระอาการด่วนที่โรงพยาบาล โดยไม่มีการระบุรายละเอียดเกี่ยวกับพระอาการประชวร หลังทรงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อวันที่ 24 มีนาคม หลังการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีกู๊ดวิว ซเวเลตินี เมื่อวันที่ 12 มีนาคม สิริพระชนมายุ 72 พรรษา ซึ่งทรงครองสิริราชสมบัติเกือบ 50 ปี ยาวนานที่สุดในแอฟริกา

อ้างอิง
-------

* Monarchies in Africa
* Zulu Kingdom
* Zulu royal family
บทความนี้เกี่ยวกับปลาน้ำจืด สำหรับการถนอมอาหารที่ออกเสียงคล้ายกัน ดูที่ หม่ำ

**ปลาม่อน** หรือ **ปลามอน** หรือ **ปลาม่ำ** เป็นปลาน้ำจืดในสกุล *Scaphiodonichthys* ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะที่สำคัญ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ขอบจักเป็นฟันเลื่อย และมีก้านครีบแขนง 7-12 ก้าน ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ปากล่างบางคล้ายเล็บมือมนุษย์ จะงอยปากทู่ ปากเล็ก มุมปากอยู่ด้านหน้านัยน์ตา

โดยคำว่า *Scaphiodonichthys* (/สะ-แค-ฟิ-โอ-ดอน-ทิค-ทีส/) เป็นภาษากรีก *skaphe* (σκάφος) หมายถึง "เรือ" *odous* (οδούς) หมายถึง "ฟัน" และ *ichthys* (Ιχθύς) หมายถึง "ปลา"

จำแนกออกได้เป็น 3 ชนิด พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และจีนตอนล่าง

* *Scaphiodonichthys acanthopterus* (Fowler, 1934)–ปลาหม่น, ปลาม่ำ
* *Scaphiodonichthys burmanicus* Vinciguerra, 1890–ปลาม่ำพม่า
* *Scaphiodonichthys macracanthus* (Pellegrin & Chevey, 1936)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 264 หน้า. หน้า 169. ISBN 974-00-8701-9
2. ↑  "Scaphiodonichthys *Vinciguerra*, 1890". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 26 December 2015.
(อังกฤษ: Musbah bint Nasser)

พระราชประวัติ
-------------

สมเด็จพระราชินีมุสบาห์ บิน นัสเซอแห่งจอร์แดน เสด็จพระราชชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2427 โดยทรงเป็นธิดาคนโตของ อาห์มี นัสเซอ ปาฮา และ นาง ดีบาห์ โดยพระองค์ทรงมีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 คน ต่อมาทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 แห่งจอร์แดน เมื่อปี พ.ศ. 2447 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **สมเด็จพระราชินีแห่งจอร์แดน**  ซึ่งพระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกแห่งจอร์แดนอีกด้วย โดยมีพระราชบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงฮายา
2. สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน
3. เจ้าหญิงมูนีห์รา

หลังจากเษกสมรสกัน พระราชสวามีก็ทรงอภิเษกสมรสใหม่จำนวน 2 ครั้ง กับนางสาวซูดีรา และ นางสาวนาห์ดา บิน อูมา ซึ่งทั้ง 2 ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงแห่งจอร์แดน** เท่านั้น ต่อมาพระองต์ได้รับการสถาปนาเป็น **สมเด็จพระอัครมเหสีแห่งจอร์แดน** เนื่องจากสมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ มรงมีพระบรมราชโองการเป็นกรณีพิเศษ เนื่องจากสมเด็จพระราชินีบุสบาห์ ทรงให้กำเนิดพระราชโอรส ซึ่งเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์

สมเด็จพระราชินีมึสบาห์ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2504 สิริพระชนมายุ 77 พรรษา



| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีมุสบาห์ บิน นัสเซอแห่งจอร์แดน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระองค์แรก** |  |  **สมเด็จพระราชินีแห่งจอร์แดน** (2489 - 2494) |  | **สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน** |
**ปลาปากขลุ่ย** หรือ **ปลาปากแตรจุดสีฟ้า** (อังกฤษ: Bluespotted cornetfish, Reef cornetfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Fistularia commersonii*) ปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสามรส (Fistulariidae)

มีรูปร่างเรียวยาว ปากเป็นท่อยาวเหมือนแตรหรือขลุ่ย ปลายครีบหางมีเปียยื่นยาวออกมาเหมือนแส้ ไม่มีก้านครีบแข็งหน้าครีบหลัง ลำตัวด้านหลัง ด้านข้าง และจะงอยปากมีจุดสีฟ้าเรียงกันเป็นแถว อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 150 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ได้กว้างไกล ทั้งทะเลแดง, ทะเลญี่ปุ่น, อินโด-แปซิฟิค และน่านน้ำไทยด้านทะเลอันดามัน โดยมีพฤติกรรมมักลอยตัวนิ่ง ๆ อยู่เหนือพื้นทราย หรือแนวปะการังเพื่อหาอาหาร อันได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ โดยรวมกลุ่มกันประมาณ 2-3 ตัว อาจพบได้ในท้องน้ำลึกได้ถึง 123 เมตร ซึ่งอาจจะสังเกตได้ยากเนื่องจากมีสีลำตัวเป็นสีเขียวกลมกลืนไปกับสีของน้ำทะเล

จัดว่าเป็นปลาที่พบได้บ่อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  กระดานข่าวจากกรมประมง (เอกสารดาวน์โหลด)
3. ↑  ปลาปากขลุ่ย[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาปากขลุ่ย**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Fistularia commersonii ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
***อาระเบียนไฟต์*** (ญี่ปุ่น: アラビアンファイト; อังกฤษ: *Arabian Fight*) เป็นเกมตู้แนวบีตเอ็มอัปแบบเลื่อนฉากด้านข้างที่ได้รับการเปิดตัวโดยเซกาในปี ค.ศ. 1992 (แม้ว่าปีลิขสิทธิ์บนหน้าจอจะเป็นปี ค.ศ. 1991 เมื่อเกมได้กำเนิดและผลิตก่อนเปิดตัว) เช่นเดียวกับเกมอาร์เคดของเซกาหลายเกมที่ไม่เคยนำเข้าสู่ระบบคอนโซลบ้าน และดูเหมือนว่าจะได้รับการเปิดตัวในการแข่งขันโดยตรงกับเกมแนวอาหรับของไทโทอย่าง*อาระเบียนเมจิก* ซึ่งได้รับการเปิดตัวในปี ค.ศ. 1992

รูปแบบการเล่น
-------------

ภาพจับหน้าจอของรูปแบบการเล่น
รูปแบบการเล่นมีความคล้ายคลึงกับเกมแนวบีตเอ็มอัปทั้งหลายในยุคสมัยก่อน รวมถึงเกมแบบเลื่อนฉากด้านข้างอื่น ๆ ของเซกาอย่าง*โกลเดนแอกซ์* และ*สตรีตออฟเรจ* โดยใช้ปุ่มการกระทำสามปุ่ม ประกอบด้วยหนึ่งปุ่มต่อย, หนึ่งปุ่มเตะ และหนึ่งปุ่มสำหรับการโจมตีพิเศษ ในกรณีนี้ จะเป็นการใช้เวทมนตร์ ซึ่งคล้ายกับการโจมตีพิเศษของ*โกลเดนแอกซ์* ตัวละครยังสามารถทุ่มคู่ต่อสู้ และสามารถรวบรวมไอเท็มจากหีบ เช่นเดียวกับศัตรูบางราย ที่จะให้คะแนนพิเศษ, ฟื้นฟูพลังชีวิต และมอบการโจมตีพิเศษให้แก่ตัวละคร

เกมดังกล่าวใช้เทคนิคสไปรต์สเกลเพื่อให้ตัวละครเคลื่อนที่ไปด้านหลังสุดของหน้าจอ และให้ความรู้สึกของระยะใกล้ไกล เกมนี้ยังใช้ฉากหน้า ซึ่งบางสิ่งที่ไม่ค่อยทำในเวลานี้ เมื่อตัวละครทำการโจมตีพิเศษใกล้กับหน้าจอมาก จะมีเฉพาะลำตัวและศีรษะพอดี ในทำนองเดียวกัน ศัตรูก็สามารถกระโดดมาจากฉากหน้าเพื่อต่อสู้เช่นกัน (ตัวละครไม่สามารถโจมตีได้ขณะอยู่ในภาพเคลื่อนไหวเหล่านี้)

เรื่องย่อ
---------

ชีคซาซาบิสผู้ประพฤติชั่วได้ลักพาตัวเจ้าหญิงลูรานา และเขาใช้ประโยชน์จากวิธีไร้ยางอายทุกอย่างที่เขามี เพื่อบรรลุเป้าหมายสูงสุดในการยึดครองโลก สี่นักรบผู้กล้าหาญจึงได้มาเผชิญหน้ากับซาซาบิส ในขณะที่พวกเขาต่อสู้เพื่อช่วยชีวิตเจ้าหญิงลูรานา ทั้งสี่คนได้ใช้เวทมนตร์โดยสมัครใจ เพื่อสิ่งที่มีค่าที่สุดของพวกเขา โดยเดินทางไปยังปราสาทซาซาบิสเพื่อช่วยเจ้าหญิงและโลก

ตัวละคร
-------

ผู้เล่นสี่คนสามารถเล่นพร้อมกัน ด้วยหนึ่งในสี่ตัวละครที่เลือกได้ ได้แก่ ซินแบท (ไม่ใช่การสะกดคำผิดของ "ซินแบด"), รามายา, โกลดอร์ และทัตตา โดยซินแบทในเกมเป็นพระเอกหน้าตาดี, รามายาเป็นหญิงสาวทรงเสน่ห์, โกลดอร์เป็นตัวละครร่างกำยำที่ดูเหมือนว่าจะแก่กว่าซินแบทและรามายา ส่วนทัตตานั้นเป็นชายศีรษะโล้นที่มีรูปลักษณ์ในทางพระ

การตอบรับ
---------

ในประเทศญี่ปุ่น *เกมแมชชีน*ได้จัดอันดับ*อาระเบียนไฟต์*ในฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 ว่าเป็นหน่วยเกมอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดอันดับเจ็ดของปี

ดูเพิ่ม
-------

* *อาระเบียนเมจิก*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Game Machine's Best Hit Games 25 - テーブル型TVゲーム機 (Table Videos)". *Game Machine* (ภาษาญี่ปุ่น). No. 425. Amusement Press, Inc. 1 May 1992. p. 25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Arabian Fight* at Hardcore Gaming 101
* *Arabian Fight* at Arcade-History
* *อาระเบียนไฟต์* ที่ Killer List of Videogames
**จักรพรรดิเซี่ยฉงจง** (崇宗) (1084–1139) พระนามเดิม **หลี่เฉียนชุ่น** (李乾順) จักรพรรดิพระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก รัชกาลของพระองค์เริ่มต้นเมื่อมีพระชนมายุได้สามพรรษา เมื่อพระราชบิดาของพระองค์จักรพรรดิเซี่ยฮุ่ยจงสวรรคต พระองค์ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดินีหลียง จนกระทั่งทรงถูกวางยาพิษในปีค.ศ. 1099 โดยทูตราชวงศ์เหลียว

รัชสมัยของจักรพรรดิเซี่ยฉงจงมีการขัดเกลาทางวัฒนธรรมให้เป็นจีนมากขึ้นและขจัดอำนาจของชนเผ่าตันกุตที่สำคัญบางกลุ่ม ซึ่งยังคงเป็นพลังทางการเมืองที่ทรงอำนาจ โดยแต่งตั้งผู้นำชนเผ่าเป็นกษัตริย์ โดยบังคับพวกเขาให้อยู่ภายใต้อำนาจและอิทธิพลของพระองค์ ตลอดรัชกาลของพระองค์ทรงเห็นการรุกรานจากต่างชาติทั้งราชวงศ์เหลียวและราชวงศ์ซ่งโดยรอบ และความพ่ายแพ้ทางทหารหลายครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1114 พระองค์ทรงจัดตั้งการบริหารที่นำโดยลัทธิขงจื๊อสำหรับเขตการเมืองหลายแห่ง รวมทั้งพลเรือนและการทหารโดยรวบรวมอำนาจไว้ที่ศูนย์กลาง พุทธศาสนาเป็นที่แพร่หลายในรัชสมัยของพระองค์ และพระไตรปิฎกได้รับการแปลเป็นภาษาตันกุต

| * ด
* ค
* ก
ลำดับจักรพรรดิจีนสมัยราชวงศ์เซี่ยตะวันตก |
| --- |
| 

จิ่งจง  **·** 
อี้จง  **·** 
ฮุ่ยจง  **·** 
ฉงจง  **·** 
เหรินจง  **·** 
หฺวันจง  **·** 
เซียงจง  **·** 
เสินจง  **·** 
เสี้ยนจง  **·** 
โม่

 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |
**ปลาพาราไดซ์** หรือ **ปลาสวรรค์** (อังกฤษ: Paradise fishes, Paradise gouramis) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Macropodinae และอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae ใช้ชื่อสกุลว่า *Macropodus* (/แม็ค-โคร-โพ-ดัส/)

ศัพทมูลวิทยา
------------

โดยคำว่า *Macropodus* ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากภาษาละติน คำว่า *Macro* หมายถึง "ใหญ่" และ *podus* หมายถึง "เท้า" (ในบริบทนี้หมายถึง ครีบ) 

และชื่อสามัญที่เรียกว่า ปลาพาราไดซ์ นั้น มีที่มาจากยอดเขาลูกหนึ่ง ซึ่งเป็นยอดเขาที่แบ่งระหว่างเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ ใกล้กับเมืองดานัง และอยู่ทางใต้ของเมืองเว้ ซึ่งยอดเขานี้มีชื่อเรียกว่า "ยอดเขาสวรรค์" (Heaven's peak) มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลราว 1,500 เมตร ซึ่งบริเวณแถบนั้นเป็นแหล่งกำเนิดของปลาพาราไดซ์

ลักษณะและถิ่นกระจายพันธุ์
-------------------------

มีขนาดความยาวลำตัว ประมาณ 7.5 เซนติเมตร มีลำตัวค่อนข้างกว้าง แบนข้าง หัวเล็ก นัยน์ตาโต ปากอยู่หน้าสุด ริมฝีปากยืดหดได้ มีฟันบนกระดูกเพดานปาก เส้นข้างตัวไม่สมบูรณ์ มีลักษณะเด่นอยู่ที่ครีบหลัง ครีบหลัง ครีบท้อง และครีบก้น มีปลายที่ยื่นยาวเป็นเส้นสวยงาม ครีบท้องและครีบหางเป็นสีส้มแดงหรือสีต่าง ๆ ต่างออกไปตามแต่ชนิด ครีบหลังมีก้านครีบแขนงไม่เกิน 10 ก้าน ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบอกบางใส ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยว อันแรกยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหางมีปลายครีบตัดตรง แต่ในบางตัวหรือบางชนิดอาจแย่งออกเป็นแฉกต่าง ๆ ได้ สีพื้นลำตัวโดยมากเป็นสีเขียวมีลายสีส้มขวางลำตัว ตัวผู้จะมีสีสันสวยสดกว่าตัวเมีย และมีขนาดลำตัวใหญ่กว่า

ปลาพาราไดซ์เป็นปลาที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำทั่วไป รวมถึงในนาข้าวของภูมิภาคอินโดจีน ตั้งแต่เวียดนาม จนถึงเอเชียตะวันออก เช่น จีน, ฮ่องกง, ไต้หวัน, เกาหลี

มีพฤติกรรมก้าวร้าว ในตัวผู้มักกัดกันเองเหมือนเช่นปลากัด (*Betta* spp.) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน อีกทั้งยังสามารถฮุบอากาศได้โดยตรงจากผิวน้ำ โดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือก มีพฤติกรรมในการวางไข่และผสมพันธุ์เหมือนปลากัด คือ ใช้การรัดและก่อหวอด ซึ่งสร้างมาจากน้ำลายของปลาผสมกับอากาศ ที่ผิวน้ำเหมือนกัน

การจำแนก
--------

ปลาพาราไดซ์ในปัจจุบันได้รับการอนุกรมวิธานไปแล้วกว่า 9 ชนิด ได้แก่

* *Macropodus baviensis* H. D. Nguyễn & V. H. Nguyễn, 2005
* *Macropodus erythropterus* Freyhof & Herder, 2002 (Red-backed paradisefish)
* *Macropodus hongkongensis* Freyhof & Herder, 2002
* *Macropodus lineatus* V. H. Nguyễn, S. V. Ngô & H. D. Nguyễn, 2005
* *Macropodus ocellatus* Cantor, 1842 (Round-tailed paradisefish)
* *Macropodus oligolepis* V. H. Nguyễn, S. V. Ngô & H. D. Nguyễn, 2005
* *Macropodus opercularis* (Linnaeus, 1758) (Paradise fish)
* *Macropodus phongnhaensis* S. V. Ngô, V. H. Nguyễn & H. D. Nguyễn, 2005
* *Macropodus spechti* Schreitmüller, 1936 (Black paradisefish)

ทุกชนิดเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Macropodus***

อ้างอิง
-------

1. 1 2  สุริศา ซอมาลี, *ปลาสวรรค์ บนแดนดิน* คอลัมน์ Aqua survey หน้า 56-71 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 18 ปีที่ 2: ธันวาคม 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Macropodus ที่วิกิสปีชีส์
**อารามมาซ็อง** (ฝรั่งเศส: *Abbaye de Mazan*; อังกฤษ: Mazan Abbey) เป็นอารามของคณะซิสเตอร์เชียน ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านมาซ็อง-ลาเบอี ในจังหวัดอาร์แด็ช แคว้นโรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส

อารามมาซ็องก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1120 จากอารามบอนโว และเป็นอารามแม่ของอารามเลอตอรอเน (ค.ศ. 1136), อารามซีลวาแน (ค.ศ. 1136), อารามบอนวาล (ค.ศ. 1147) และอารามเซน็องก์ (ค.ศ. 1148) ระหว่างสงครามร้อยปี อารามมาซ็องถูกปล้นทำลายได้รับความเสียหาย และต่อมาโดยอูเกอโน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 อารามมาซ็องก็ได้รับการฟื้นฟูและสร้างใหม่

อารามมาซ็องถูกยุบในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 หินจากสิ่งก่อสร้างของอารามก็ถูกนำไปใช้ในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างอื่น โดยเฉพาะในการก่อสร้างอารามเล็กสมัยใหม่ที่ติดกับตัวอารามเดิม เพราะอารามเดิมมีขนาดใหญ่เกินไปและเยือกเย็น ส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างระมัดระวัง

อ้างอิง
-------

* Website of Mazan-l'Abbaye: history (ฝรั่งเศส)
* Volcans-Ardeche.com: photos of Mazan Abbey ruins (ฝรั่งเศส)
* Cister.net: Mazan Abbey

ดูเพิ่ม
-------

* คริสต์ศาสนสถาน
* ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
* แผนผังวัดคริสต์ศาสนา (ผังแสดงส่วนประกอบต่างๆ ของโบสถ์)
* ชีวิตอารามวาสี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แอบบีมาซ็อง


|  |  |
| --- | --- |
|   | **สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส** |
**ปลาปิรันยาแดง** หรือ **ปลาปิรันยาท้องแดง** (อังกฤษ: Red piranha, Red-bellied piranha; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pygocentrus nattereri*) จัดเป็นปลาปิรันยาที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักดี อยู่ในวงศ์ Characidae มีรูปร่างคล้ายกับปลาในวงศ์นี้โดยทั่วไป แต่กรามล่างยื่นยาวออกมาเห็นได้ชัด ภายในปากมีฟันแหลมคม ส่วนหัวมีขนาดใหญ่ และข้างกระพุ้งแก้มมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงหนาแน่นใช้สำหรับออกแรงกรามเพื่อใช้ในการกัดกินอาหาร เกล็ดมีขนาดเล็กมีสีแดงอมชมพูแวววาวดูสวยงามเหมือนกากเพชร

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 33 เซนติเมตร น้ำหนักราว 3.5 กิโลกรัม

ปลาปิรันยาแดงมีถิ่นกำเนิดที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำขนาดใหญ่ใกล้เคียง บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิลและปารากวัย มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ว่ายน้ำและล่าเหยื่อด้วยความรวดเร็วและดุดัน จึงขึ้นชื่อว่าเป็นปลาที่ดุร้าย สามารถจู่โจมสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ แต่โดยมากหากจะโจมตีสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าแล้ว สัตว์ตัวนั้นต้องได้รับบาดเจ็บและอ่อนแออยู่แล้ว แต่ก็มีรายงานจากแม่น้ำยาตาทางตอนเหนือของโบลิเวีย ปลาปิรันยาแดงโจมตีมนุษย์ที่กำลังว่ายน้ำอยู่จนเสียชีวิต โดยกัดแทะที่บริเวณใบหน้าโดยเฉพาะ และมีการโจมตีม้าจนท้องทะลุด้วย นอกจากนี้แล้วยังเป็นปลาที่กินซากหรือแทะเล็มกินปลาปิรันยาด้วยกันที่ตายหรือได้รับบาดเจ็บหรือติดแหติดอวนได้ด้วย

กรามล่างและฟันที่แหลมคมของปลาปิรันยาแดง
ในวัยอ่อน จะมีจุดกลมสีแดงกระจายอยู่ทั่วตัว และจุดเหล่านั้นจะเล็กลงเมื่อปลาโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับ ปลาตัวเมียวางไข่ได้ทีละ 6,000 ฟอง และเป็นปลาที่มีความอดทนมาก สามารถมีชีวิตอยู่บนบกที่ไม่มีน้ำได้นานถึง 2 ชั่วโมง และสามารถทนอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิต่ำได้ถึง 50 องศาฟาเรนไฮต์

แม้จะขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้าย แต่ที่จริงแล้ว ปลาปิรันยาแดงเป็นปลาที่ขี้ตกใจมาก จึงต้องอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่เพื่อที่จะโจมตีเหยื่อได้ เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองนิยมกินเป็นอาหาร และตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ปลาอะราไพม่า หลายประเทศได้มีกฎหมายห้ามนำเข้าปลาที่ยังมีชีวิตหรือนำมาเลี้ยงในประเทศเพราะเกรงว่าอาจจะหลุดลงไปแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น ประเทศไทย มีโทษปรับไม่เกิน 200,000 บาท และจำคุกไม่เกิน 6 ปี กระนั้นก็มียังมีลักลอบนำเข้ามาจำหน่ายและแอบเลี้ยงกันอยู่ แต่ในบางประเทศอนุญาตให้เลี้ยงได้ เช่น ประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Characidae". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 14 May 2014.
2. 1 2  *Face Ripper*, "River Monsters" สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต. ทางทรูวิชั่นส์: อังคารที่ 31 ธันวาคม 2556
3. 1 2  *ปลาตู้*, "แฟนพันธุ์แท้ 2002" เกมโชว์ทางช่อง 5: ศุกร์ที่ 4 ตุลาคม 2545

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pygocentrus nattereri***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลของปลาปิรันยาแดง
**ปลามาคูลาตาไพค์** (อังกฤษ: Spotted pike characin, False gar; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Boulengerella maculata*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไพค์คาราซิน (Ctenoluciidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes)

มีรูปร่างเรียวยาวเหมือนปลาเข็ม ลำตัวยาวทรงกระบอก ปากแหลมยาวเหมือนปากปลาเข็ม พื้นลำตัวเป็นสีเทาขาว สีด้านใต้ลำตัวเป็นสีขาวอมเหลือง ตำแหน่งของครีบกระโดงหลังและมีครีบทวารสั้นเล็กค่อนไปทางส่วนท้ายของลำตัว ครีบทุกครีบของร่างกายจะมีจุดสีดำกระจายไปทั่ว ครีบหางเว้าเป็นรูปส้อมสีชมพู รูจมูกอยู่ทางด้านหน้าของดวงตา ตามีขนาดกลมโต 

กระจายพันธุ์อยู่ในลุ่มแม่น้ำขนาดใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น โอรีโนโก, โทแคนตินส์ และอเมซอน เป็นต้น

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร มักอยู่รวมกันเป็นฝูง ในระดับผิวน้ำเพื่อล่าปลาขนาดเล็กหรือลูกปลาชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 34-38, *มาลูลาต้า...การ์ (ปลอม) หางชมพู* โดย Pro Aqua Club. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 1 ฉบับที่ 7: มกราคม 2011

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลามาคูลาตาไพค์**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Boulengerella maculata ที่วิกิสปีชีส์
**ปลามูนฟิช** หรือ **ปลาพระจันทร์** หรือ **ปลาโอปาห์** (อังกฤษ: Moon fish, Opah; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lampris guttatus*) ปลาทะเลกระดูกแข็งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลามูนฟิช (Lampridae)

โดยถือเป็นปลาหนึ่งในสองชนิดที่ยังคงเหลือเผ่าพันธุ์อยู่ในปัจจุบันของวงศ์นี้ ซึ่งถือเป็นปลาที่ถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคปลายสมัยไมโอซีนมาจนถึงปัจจุบัน

ปลามูนฟิช หรือ ปลาพระจันทร์ มีรูปร่างกลมแป้น แบนข้างมากเหมือนปลาจะละเม็ด กอรปกับตามผิวหนังจะมีจุดกลมสีขาวที่เมื่อสะท้อนกับแสงเมื่ออยู่ใต้น้ำแล้วจะมีความแวววาวดุจแสงจันทร์ จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ ครีบทุกครีบเป็นสีแดงสด มีขนาดใหญ่สุดได้ถึง 2 เมตร และมีน้ำหนักกว่า 270 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยทั่วไปจะมีน้ำหนักประมาณ 40–80 กิโลกรัม

ปลามูนฟิช เป็นปลาน้ำลึกในระดับความลึกของน้ำประมาณ 300–1,500 เมตร โดยพบในมหาสมุทรและทะเลเปิดเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนทั่วโลก ได้ชื่อว่าเป็นปลาน้ำลึกที่มีสีสันสวยงามที่สุด หากินในเวลากลางคืน โดยกินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ด้วยเป็นปลาที่มีปากเล็กและไม่มีฟัน ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว แต่บางครั้งจะรวมฝูงไปกับปลาทูน่าและปลาในวงศ์ปลาอินทรีตัวอื่น ๆ ด้วย เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้เชื่องช้า โดยว่ายน้ำได้เพียง 25 เซนติเมตร/วินาที และมีรายงานว่าว่ายน้ำได้เร็วที่สุดประมาณ 4 เมตร/วินาที นอกจากนี้แล้ว ยังถือเป็นสัตว์เลือดอุ่น โดยสามารถรักษาอุณหภูมิของร่างกายให้อบอุ่นกว่าสภาพแวดล้อมใต้น้ำประมาณ 5 องศาเซลเซียส อีกทั้งยังมีเส้นเลือดบริเวณเนื้อเยื่อของเหงือก อยู่ในรูปแบบที่ทำให้เลือดเย็นจากบริเวณเหงือกไปสัมผัสเข้ากับเส้นเลือดอุ่นที่วิ่งสวนทางกันและด้วยกระบวนการนี้ทำให้เลือดที่ออกมาเป็นเลือดอุ่นโดยสามารถเพิ่มอุณหภูมิของหัวใจได้ ซึ่งช่วยทำให้สามารถว่ายลงไปได้ลึกกว่าปลาทั่วไปและอยู่ใต้ทะเลลึกได้นานกว่า 

ปลามูนฟิชที่อิตาลี
จัดเป็นปลาหายาก และเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ เนื้อแน่นสีแดงสด มีรสชาติอร่อย และอุดมด้วยคุณค่าทางอาหาร คือ โอเมกา 3, โปรตีน, ไนอาซิน, วิตามินบี 6, วิตามินบี 12 แต่มีโซเดียมต่ำ และปลาทั้งตัวจะมีส่วนที่รับประทานได้เพียงร้อยละ 35 เท่านั้น ที่เหลือจะเป็นส่วนที่เนื้อที่แข็งและก้าง 

เป็นปลาราคาแพง ราคาขายกันในประเทศไทยตกอยู่ที่กิโลกรัมละ 2,500 บาท โดยปลาส่วนมากที่จำหน่ายในประเทศไทยจะถูกนำเข้ามาจากนิวซีแลนด์

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "*Lampris guttatus* (Brünnich, 1788)". itis. สืบค้นเมื่อ 27 July 2014.
2. ↑  Sepkoski, Jack (2002). "A compendium of fossil marine animal genera". *Bulletins of American Paleontology*. **364**: 560. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-20. สืบค้นเมื่อ 2008-01-08.
3. 1 2 3  "เชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย 16 ก ค 57". ช่อง 7. 16 July 2014. สืบค้นเมื่อ 27 July 2014.
4. ↑  "Family Lampridae". marinelifephotography.com. สืบค้นเมื่อ 27 July 2014.
5. ↑  Polovina, Jeffrey J.; Hawn, Donald; Abecassis, Melanie (2008). "Vertical movement and habitat of opah (*Lampris guttatus*) in the central North Pacific recorded with pop-up archival tags". *Marine Biology*. **153** (3): 257–267. doi:10.1007/s00227-007-0801-2. ISSN 0025-3162.
6. ↑  "รู้จัก ′โอปาห์′ ปลาเลือดอุ่นชนิดแรกของโลก". มติชนออนไลน์. 18 May 2015. สืบค้นเมื่อ 23 May 2015.
7. ↑  "ยอดของอร่อยแพงระยับฉบับต่างแดน". คมชัดลึก. 21 June 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-03-01. สืบค้นเมื่อ 27 July 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lampris guttatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lampris guttatus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลามีเกราะ** หรือ **ปลาหุ้มเกราะ** (อังกฤษ: Armored fish) เป็นปลายุคก่อนประวัติศาสตร์ในชั้น (en:Placodermi) หรือ Placoderm ซึ่งปัจจุบันสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว

บรรพบุรุษของปลาถือกำเนิดขึ้นมาในยุคออร์โดวิเชียน (500 ล้านปีก่อน) โดยวิวัฒนาการมาจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า แอมฟิออกซัส ที่มีกระดูกอ่อนเป็นกระดูกแกนหลักในร่างกาย และกลายมาเป็นปลาปากกลมที่ไม่มีขากรรไกร หลังจากนั้นก็กลายมาเป็นปลาที่มีเกล็ดแข็งเหมือนเกราะหนาหุ้มตัว จากนั้นในยุคดีโวเนียน (360 ล้านปีก่อน) จึงเป็นปลาที่มีเกล็ดหุ้มร่างกายอย่างหนาแน่นคล้ายชุดเกราะ มีขากรรไกร ก็คือ ปลามีเกราะปรากฏขึ้นมา โดยแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ ๆ คือ เกราะบริเวณส่วนหัว และเกราะบริเวณลำตัว

ปลามีเกราะมีกระจายพันธุ์แพร่หลายทั้งในน้ำจืดและทะเล แบ่งออกได้เป็นอันดับต่าง ๆ ถึง 10 อันดับ (ดูในตาราง)

ปลามีเกราะแพร่พันธุ์ด้วยการแพร่พันธุ์แบบอาศัยเพศ โดยออกเป็นไข่ แต่ก็มีบางจำพวกที่ค้นพบว่าคลอดลูกเป็นตัวด้วย

โดยปลามีเกราะขนาดใหญ่ที่สุด คือ ดังเคิลออสเตียส ที่มีส่วนหัวและริมฝีปากที่แหลมคมขนาดใหญ่ใช้แทนฟัน มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 10 เมตร มีน้ำหนักได้ถึง 3.6-4 ตัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  รวมคำอธิบายศัพท์เกี่ยวกับธรณีวิทยาทั่วไป
2. ↑  "Fossil reveals oldest live birth". BBC. May 28, 2008. สืบค้นเมื่อ May 30, 2008.
3. ↑  Ancient Fish With Killer Bite เก็บถาวร 2012-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Science News. May 19, 2009.
4. ↑  Palmer, D. บ.ก. (1999). *The Marshall Illustrated Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Animals*. London: Marshall Editions. p. 33. ISBN 1-84028-152-9.
5. ↑  Monster fish crushed opposition with strongest bite ever. The Sydney Morning Herald. November 30, 2006.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลามีเกราะ**
สำหรับความหมายอื่น ดู เก๊กฮวย
น้ำเก๊กฮวยในถ้วยพร้อมดอก
**น้ำเก๊กฮวย** เป็นเครื่องดื่มทำจากดอกเก๊กฮวย คือ เบญจมาศสวน (*Chrysanthemum indicum* Linn. ในวงศ์ Compositae) หรือเบญจมาศหนู (*Chrysanthemum morifolium* Ramat. ในวงศ์เดียวกัน) ตากแห้งต้มกับน้ำตาล

วิธีทำคือ นำดอกเก๊กฮวยอบแห้ง 5-10 ดอก ลงไปในหม้อกับน้ำประมาณ 2 ลิตร ต้มนาน 5 นาที แล้วกรองออก จะเติมน้ำตาลทรายหรือน้ำตาลกรวดลงไปเพื่อเพิ่มความหวาน หรือไม่ตามแต่ชอบ หรือจะเพิ่มความหอมโดยการใช้ใบชาหรือเตยลงไปด้วยก็ได้ รับประทานได้ทั้งร้อนและเย็น

ประโยชน์ของน้ำเก๊กฮวยมีอยู่ด้วยกันหลายประการ นอกจากความหอมสดชื่นแก้กระหายแล้ว ยังเป็นยาเย็น ดับพิษร้อน แก้ร้อนใน ในตำราการแพทย์แผนจีน ช่วยในระบายและย่อยอาหาร ช่วยขยายหลอดเลือดแดงใหญ่ที่เลี้ยงหัวใจ ช่วยป้องกันโรคหลอดเลือดต่าง ๆ เช่น โรคความดันโลหิตสูง, โรคเส้นเลือดตีบ และโรคหัวใจได้ ช่วยขจัดสารพิษให้ออกจากร่างกาย ช่วยดูดซับสารก่อมะเร็งและจุลินทรีย์ต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  เก็บถาวร 2011-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เก๊กฮวย น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
2. ↑  น้ำเก๊กฮวย
3. ↑  "เก๊กฮวย" น้ำสมุนไพรบำบัดโรค

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Chrysanthemum (อังกฤษ)
**"ที่สุดในโลก"** เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงดนตรีอินสติงต์ จากอัลบั้ม Endless และมีลุลา ร่วมร้อง ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย ปรียวิศว์ นิลจุลกะ และเรียบเรียงโดย อนุกานต์ จันทร์อุไร ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

มิวสิกวีดิโอเพลง "ที่สุดในโลก" กำกับโดย ต๋อม-ณัฐพล มุขขันธ์ เนื้อหาเพลงสื่อออกจะยียวนกวนประสาทตามประสาพ่อแง่แม่งอน คู่พระ-นางเอ็มวี "แอม-เจสซี่" ในงานแต่งงานไว้กลางหุบเขาที่ อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี ที่อลังการ ขนเครื่องดนตรีของวงไปครบชุด เสื้อผ้าหน้าผมคู่บ่าวสาวไม่มีบกพร่อง ซุ้มดอกไม้รูปหัวใจ รถกระป๋องประดับลูกโป่งสีชมพูหวานแหวว เอ็กซ์ตร้าอีกกว่า 100 ชีวิต ฯลฯ คู่บ่าวสาวงอนกันในงานแต่ง เจ้าสาวขับรถหนีในขณะที่เจ้าบ่าวต้องขี่รถจักรยานตามง้อไปเรื่องตามถนนลาดยางและถนนดินที่ฝุ่นคลุ้งตลบ ผ่านไร่องุ่น จนไปจบที่งานแต่ง

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (พ.ศ. 2555) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Gift Top Chart Top 20 | 16 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  ที่สุดของการดูเอท "ที่สุดในโลก - INSTINCT (duet Lula)"
2. ↑  "ปาล์ม Instinct ควง ลุลา ถ่าย MV เพลงใหม่ "ที่สุดในโลก"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-07. สืบค้นเมื่อ 2021-09-23.
3. ↑  Gift Top Chart Top 20 ประจำวันที่ 6 พ.ค 55
**ปลาผีตุ่น** (อังกฤษ: White knifefish, Oddball knifefish, White trumpet knifefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Orthosternarchus tamandua*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแบล็คโกสต์ (Apteronotidae)

จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Orthosternarchus*  โดยที่ปลาชนิดนี้ถูกค้นพบโดย จอร์จ อัลเบิร์ต บุลเลเยอร์ ในปี ค.ศ. 1880 โดยใช้ชื่อครั้งแรกว่า *Sternarchus tamandu* ซึ่งคำว่า *tamandua* ซึ่งเป็นชื่อชนิดนั้นมาจากภาษาตูเปียนคำว่า  *tamanduá* ซึ่งหมายถึง "ตัวกินมด" เนื่องจากมีจมูกและปากที่ยาวเป็นท่อเหมือนกัน

มีรูปร่างเหมือนกับปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน แต่มีจุดเด่นคือ มีลำตัวสีขาวซีดตลอดทั้งตัว โดยไม่มีสีอื่นแซม เหมือนภาวะผิวเผือก และตาได้ลดรูปลงจนมีขนาดเล็กมาก เป็นจุดเล็ก ๆ เหมือนปลาถ้ำ เนื่องจากไม่ได้ใช้ประโยชน์ และมีช่วงจมูกและปากที่ยาวเหมือนท่อหรือทรัมเป็ต ช่องปากเป็นเพียงช่องเล็ก ๆ

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 44 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในส่วนลึกของแม่น้ำที่ขุ่นและเชี่ยวมากในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศเปรู แต่จะไม่พบในป่าที่น้ำท่วม มีพฤติกรรมชอบว่ายน้ำลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ กินอาหารที่เป็นสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่ลอยอยู่ในกระแสน้ำเท่านั้น โดยใช้กระแสไฟฟ้าที่สร้างขึ้นเป็นเครื่องหาอาหารและนำทาง

จัดเป็นปลาที่ไม่อาจทำอันตรายต่อปลาตัวอื่นหรือสัตว์อื่นใดได้ และค่อนข้างจะบอบบาง อ่อนแอ และว่ายน้ำได้ช้ามาก นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ด้วยความแปลกตา ซึ่งมีราคาซื้อขายกันที่แพงมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  Hilton, E.J. Fernandes, C.C. Sullivan, J.P. Lundberg, J.G. and Campos-da-Paz, R. (Sep 2007). "Redescription of *Orthosternarchus tamandua* (Boulenger, 1898) (Gymnotiformes, Apteronotidae), with reviews of its ecology, electric organ discharges, external morphology, osteology, and phylogenetic affinities". *Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia* **156** (1): 1–25. DOI:10.1635/0097-3157(2007)156[1:ROOTBG]2.0.CO;2.
3. ↑  ["*Orthosternarchus tamandua* (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-07-30. *Orthosternarchus tamandua* (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Orthosternarchus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาพาราไดซ์** (อังกฤษ: Paradise fish, Paradise gourami) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Macropodus opercularis* อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) จึงมีอวัยวะช่วยหายใจพิเศษที่มีความวนเวียนเหมือนเขาวงกต เหมือนเช่นปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ทำให้สามารถขึ้นมาฮุบอากาศที่ผิวน้ำได้โดยตรง และสามารถอยู่ในบริเวณที่มีออกซิเจนต่ำได้ โดยไม่ต้องรอให้ออกซิเจนละลายลงในน้ำก่อนเช่นปลาทั่วไป 

มีขนาดความยาวลำตัว ประมาณ 7.5 เซนติเมตร มีลำตัวค่อนข้างกว้าง แบนข้าง หัวเล็ก นัยน์ตาโต ปากอยู่หน้าสุด ริมฝีปากยืดหดได้ มีฟันบนกระดูกเพดานปาก เส้นข้างตัวไม่สมบูรณ์ มีลักษณะเด่นอยู่ที่ครีบหลัง ครีบหลัง ครีบท้อง และครีบก้น มีปลายที่ยื่นยาวเป็นเส้นสวยงาม ครีบท้องและครีบหางเป็นสีส้มแดง ครีบหลังมีก้านครีบแขนงไม่เกิน 10 ก้าน ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบอกบางใส ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยว อันแรกยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหางมีปลายครีบตัดตรง สีพื้นลำตัวเป็นสีเขียวมีลายสีส้มขวางลำตัวจำนวน 9 แถบ ตัวผู้จะมีสีสันสวยสดกว่าตัวเมีย 

เป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น ไต้หวัน, จีน, ฮ่องกง, เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้ และตอนเหนือของเวียดนาม โดยอาศัยอยู่ตามหนองบึง นาข้าว เหมือนกับปลากัดหรือปลากระดี่โดยตัวผู้จะมีการก่อหวอด กินอาหารจำพวก ลูกน้ำ, ลูกไร หรือสัตว์น้ำขนาดเล็ก มีการผสมพันธุ์และดูแลไข่เหมือนปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ

ปลาพาราไดซ์ มีนิสัยค่อนข้างก้าวร้าว แต่สามารถเลี้ยงรวมกันเป็นฝูงได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ ที่แปลกออกไปจากชนิดที่มีอยู่ในธรรมชาติ เช่น สีเผือกทั้งตัว หรือ สีเขียว เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Huckstorf, V. 2012. *Macropodus opercularis*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 24 March 2014.
2. ↑  สุริศา ซอมาลี, *ปลาสวรรค์ บนแดนดิน* คอลัมน์ Aqua survey หน้า 56-71 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 18 ปีที่ 2: ธันวาคม 2011

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Macropodus opercularis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาพาราไดซ์ เก็บถาวร 2010-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาพลาตี้** (อังกฤษ: Platy, Southern platy; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Xiphophorus maculatus*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae) อันดับปลาออกลูกเป็นตัว (Cyprinodontiformes)

ชื่อ "พลาตี้" นั้นมาจาก คำว่า *Platypoecilus* ซึ่งเดิมเคยใช้เป็นสกุล มีลักษณะลำตัวสั้นป้อม และกว้างกว่าปลาสอดหางดาบ (*X. hellerii*) ปลาตัวผู้ และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน คือ ปลาตัวผู้ไม่มีส่วนของก้านครีบหางยื่นยาวออกไป เหมือนปลาสอดหางดาบ การสังเกตความแตกต่างระหว่างเพศได้จากโกโนโพเดียม หรืออวัยวะสืบพันธุ์ของปลาตัวผู้ และสีที่สดใสกว่า และขนาดโตกว่าของปลาตัวเมีย มีสีลำตัวค่อนข้างเหลืองจนถึงน้ำตาลอมเขียว หรือเขียวคล้ำอมน้ำเงิน ครีบหลังสั้น มีขนาดเล็ก และมีรูปร่างเกือบกลม ครีบอก ครีบท้อง และครีบหางไม่มีสี แต่ครีบหางอาจมีขอบเป็นสีเขียวหรือสีน้ำเงิน บริเวณโคนหางมีจุดเล็ก ๆ 1-2 จุด ปลาเพศผู้อาจมีแถบจาง ๆ พาดขวางลำตัว 2-5 แถบ 

แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในประเทศเม็กซิโก และอเมริกากลางประเทศอื่น ๆ อาทิ กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส มีพฤติกรรมอาศัยหลบซ่อนตามไม้น้ำ หรือใต้ร่มเงาริมฝั่งในแหล่งน้ำนิ่ง ในน้ำที่อุณหภูมิประมาณ 20-25 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างประมาณ 7.0-7.5 (pH) 

ปัจจุบัน ปลาพลาตี้ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันตลอดจนลวดลายสวยงามกว่าปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมากมาย เช่น สีแดง, สีเขียว, สีส้ม, สีดำ, สีทอง หรือหลายสีในตัวเดียวกัน และครีบยาว เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Xiphophorus maculatus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  "ปลาแพทตี้". *กรมประมง*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Xiphophorus maculatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Xiphophorus maculatus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
ภูเขาอารารัตในคอเคซัส โดยมีที่ราบอารารัตอยู่ด้านหน้า
ในวิชาภูมิศาสตร์ **ที่ราบ** หรือ **พื้นราบ** เป็นแผ่นดินเรียบกว้างใหญ่ซึ่งปกติมีการเปลี่ยนแปลงระดับความสูงไม่มาก ที่ราบเกิดเป็นที่ลุ่มตามก้นของหุบเขาหรือเป็นประตูสู่ภูเขา เป็นที่ราบชายฝั่ง และที่ราบสูงหรือที่ดอน

ในหุบเขาที่ราบจะถูกขนาบทั้งสองด้าน แต่บางทีที่ราบอาจแสดงขอบเขตโดยวงแหวนเขาครบวงหรือไม่ครบวง โดยภูเขาหรือหน้าผา เมื่อบริเวณภูมิศาสตร์หนึ่งมีที่ราบมากกว่าหนึ่งแห่ง ที่ราบทั้งหลายอาจเชื่อมกันโดยช่องเขา (pass หรือ gap) ที่ราบชายฝั่งส่วนใหญ่สูงกว่าระดับน้ำทะเลจนไปบรรจบภูเขาหรือที่ราบสูง

ที่ราบเป็นธรณีสัณฐานหลักอย่างหนึ่งของโลก โดยปรากฏอยู่ในทุกทวีป และกินอาณาบริเวณกว่าหนึ่งในสามของพื้นที่ดินของโลก ที่ราบอาจเกิดขึ้นระหว่างลาวาไหล มีการทับถมโดยน้ำ น้ำแข็งหรือลม หรือเกิดจากการกร่อนด้วยตัวการดังกล่าวจากเขาและภูเขา ปกติที่ราบอยู่ภายใต้ชีวนิเวศทุ่งหญ้า (เขตอบอุ่นหรือกึ่งเขตร้อน) สเตปป์ (กึ่งแห้งแล้งจัด) สะวันนา (เขตร้อน) หรือทันดรา (ขั้วโลก) ในบางกรณี บริเวณแห้งแล้งและป่าฝนก็เป็นที่ราบได้

ที่ราบในหลายพื้นที่มีความสำคัญต่อเกษตรกรรมเพราะดินมีการทับถมเป็นตะกอนที่อาจลึกและอุดมสมบูรณ์ และความราบช่วยเอื้อต่อการผลิตพืชผลโดยใช้เครื่องจักร หรือเพราะเอื้อต่อทุ่งหญ้าซึ่งเป็นแหล่งอาหารอย่างดีสำหรับปศุสัตว์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rood, Stewart B.; Pan, Jason; Gill, Karen M.; Franks, Carmen G.; Samuelson, Glenda M.; Shepherd, Anita (2008-02-01). "Declining summer flows of Rocky Mountain rivers: Changing seasonal hydrology and probable impacts on floodplain forests". *Journal of Hydrology*. **349** (3–4): 397–410. doi:10.1016/j.jhydrol.2007.11.012.
2. ↑  Whittow, John (1984). *Dictionary of Physical Geography*. London: Penguin, 1984, p. 467. ISBN 0-14-051094-X.
3. ↑  Geoff C. Brown; C. J. Hawkesworth; R. C. L. Wilson (1992). *Understanding the Earth* (2nd ed.). Cambridge University Press. p. 93. ISBN 0-521-42740-1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-10-16. สืบค้นเมื่อ 2018-04-21.`{{cite book}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
4. ↑  Gornitz, Vivien (ed.). 2009. *Encyclopedia of Paleoclimatology And Ancient Environments*. Springer: Dordrecht, p. 665.
5. ↑  Powell, W. Gabe. 2009. Identifying Land Use/Land Cover (LULC) Using National Agriculture Imagery Program (NAIP) Data as a Hydrologic Model Input for Local Flood Plain Management. Applied Research Project, Texas State University.
**เรียวเฮ ไซงัง** หรือ **เรียวเฮ ไซกัง** (ญี่ปุ่น: 西岸良平; โรมาจิ: *Saigan Ryōhei*; เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 โตเกียว ญี่ปุ่น) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผลงานเด่นของเขาคือมังงะเรื่อง *ซังโจเมะโนะยูฮิ* (*San-chōme no Yūhi*) ที่ได้รับการดัดแปลงให้เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จ ชื่อ *ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม* (*Always: Sunset on Third Street*, พ.ศ. 2548) และภาพยนตร์ภาคต่อที่ชื่อ *ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม 2* (*Always: Sunset on Third Street 2*, พ.ศ. 2550) ทั้ง 2 ภาค กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น ทากาชิ ยามาซากิ

ผลงาน
-----

ผลงานการ์ตูนที่เรียวเฮ ไซงัง สร้างสรรค์เอาไว้ มีดังต่อไปนี้

### มังงะ

ปกมังงะเรื่อง *ซังโจเมะโนะยูฮิ* เล่มที่ 1
* *ยูยะเกะโนะอุตะซังโจเมะโนะยูฮิ* (*Yūyake no uta Sanchōme no yūhi*)
* *ทัมโปะโปะซังโนะอุตะ* (*Tanpopo-san No Uta*)
* *ไทม์สกูตเตอร์* (*TIME SCOOTER*)
* *ชิงกิโร* (*SHINKIRŌ*)
* *เรดคราวด์* (*RED CLOUD*)
* *โพลาร์เลดี* (*POLAR LADY*)
* *Mysteryan*
* *คะมะกุระโมะโนะงะตะริ* (*Kamakura Monogatari*)
* *ฟันนีเดวิล* (*FUNNY DEVIL*)

### อนิเมะ

* *ซันเซ็ตอินซังโจเมะ* (*Sunset in San-chōme*)

### ผลงานที่ได้รับการดัดแปลง

*ซังโจเมะโนะยูฮิ* (*Sanchōme no yūhi*) ถือเป็นผลงานมังงะของเรียวเฮ ไซงัง ที่ได้รับการดัดแปลงให้เป็นสื่อบันเทิงประเภทอื่นมากที่สุด โดยได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ชื่อ *ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม* (*Always: Sunset on Third Street*) ถึง 2 ภาคด้วยกัน โดยภาคแรกออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2548 และภาคที่ 2 ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2550 ทั้ง 2 ภาคกำกับและประพันธ์บทภาพยนตร์โดยผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น ทะกะชิ ยะมะซะกิ ในส่วนของภาพยนตร์ภาคแรกนั้น ถือว่าประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และรางวัลที่ได้รับ โดยสามารถสร้างรายได้เป็นอันดับที่ 1 ของญี่ปุ่น 2 สัปดาห์ด้วยกัน และชนะรางวัลภาพยนตร์ *แจแปนิสอคาเดมี* ประจำปี พ.ศ. 2549 ถึง 12 สาขาจากที่ได้รับการเสนอชื่อ 13 สาขาด้วยกัน

นอกจากนั้น มังงะเรื่องนี้ยังได้รับการดัดแปลงให้เป็นละครเวทีของญี่ปุ่นจำนวน 3 องก์ ความยาวทั้งหมด 3 ชั่วโมง โดยมีกำหนดเปิดการแสดงในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ที่เมจิสะ ในกรุงโตเกียว

ดูเพิ่ม
-------

* ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ryohei SAIGAN. *www.animenewsnetwork.com* (เรียกข้อมูล 10 มิถุนายน 2551.) (อังกฤษ)
2. ↑  Ryôhei Saigan. *www.imdb.com* (เรียกข้อมูล 10 มิถุนายน 2551.) (อังกฤษ)
3. ↑  Ryohei Saigan เก็บถาวร 2008-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *en.accessup.org* (เรียกข้อมูล 10 มิถุนายน 2551.) (อังกฤษ)
4. ↑  Takashi Yamazaki’s new success formula in "Always." เก็บถาวร 2008-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *www.hogacentral.com* (เรียกข้อมูล 10 มิถุนายน 2551.) (อังกฤษ)
5. ↑  Japan Box Office Inde: 2005. *boxofficemojo.com* (เรียกข้อมูล 10 มิถุนายน 2551.) (อังกฤษ)
6. ↑  Awards for Always san-chôme no yûhi (2005.) *www.imdb.com* (เรียกข้อมูล 10 มิถุนายน 2551.) (อังกฤษ)
7. ↑  Stage version of "Sanchome no Yuhi" announced for fall. *www.tokyograph.com* (เรียกข้อมูล 10 มิถุนายน 2551.) (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

### ข้อมูลส่วนบุคคล

* Ryohei SAIGAN เว็บไซต์ *www.animenewsnetwork.com* (อังกฤษ)
* Ryôhei Saigan เว็บไซต์ *www.imdb.com* (อังกฤษ)

### ผลงาน

* Ryohei Saigan เก็บถาวร 2008-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ *en.accessup.org* (อังกฤษ)
**เซบาสเตียน สแตน** (อังกฤษ: Sebastian Stan; เกิด 13 สิงหาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงชาวโรมาเนีย-อเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการรับบท "บัคกี้ บาร์นส์/วินเทอร์ โซลเจอร์" ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 โดยเขาแสดงบทดังกล่าวในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล 5 เรื่อง และแสดงใน *เดอะฟอลคอนและเดอะวินเทอร์โซลเจอร์* (2021) ซึ่งเป็นละครชุดทางดิสนีย์+ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวเนื่องกับภาพยนตร์

นอกจากผลงานภาพยนตร์แล้วเขายังมีผลงานการแสดงทางโทรทัศน์ เช่นการรับบท คาเตอร์ เบเซ่น ในละครชุดเรื่อง *แสบใสไฮโซ* (2007–2010), เจ้าชายแจ็ก เบนจามิน ใน *คิงส์* (2009), เจฟเฟอร์สัน ใน *ณ กาลครั้งหนึ่ง* (2012) และ ที.เจ. แฮมมอนด์ ใน *โพลิทีแคลแอนิมัลส์*  (2012) ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลขวัญใจนักวิจารณ์โทรทัศน์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ที่ทำเพื่อฉายทางโทรทัศน์/มินิซีรีส์

สแตนได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากการรับบทเป็น บักกี บานส์/วินเทอร์โซลเจอร์ ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 ใน *กัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1*, *กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ* (2014), *มนุษย์มดมหากาฬ* (2015), *กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก* (2016), *แบล็ค แพนเธอร์* (2018) และ *อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล* (2018) ในปี ค.ศ. 2015 เขาได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ดลก-ดราม่าของผู้กำกับ โจนาธาน เดมม์ เรื่อง *คุณแม่ขาร็อค* และภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ของริดลีย์ สก็อตต์ เรื่อง *เดอะ มาร์เชียน กู้ตาย 140 ล้านไมล์* สองปีถัดมา เขารับบทเป็นเจฟฟ์ กิลลูรีในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง *ทอนย่า บ้าให้โลกคลั่ง*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gans, Andrew (December 28, 2006). "Pedi, Stan and Rosenblat Join Broadway's Talk Radio Cast". *Playbill*. สืบค้นเมื่อ September 28, 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เซบาสเตียน สแตน**

* เซบาสเตียน สแตน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* เซบาสเตียน สแตน ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *เซบาสเตียน สแตน* ที่ออลมูวี
* เซบาสเตียน สแตน ที่อินสตาแกรม
* เซบาสเตียน สแตน ที่ซินล่างเวย์ปั๋ว (ในภาษาจีน)