recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
แซนซิบาร์และเยอรมันแอฟริกาตะวันออก, ค.ศ. 1885-90
**กบฏอาบูชีรี**เป็นชื่อเรียกการจลาจลที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2431 - 2432 โดยชาวอาหรับและชาวสวาฮีลีในพื้นที่ชายฝั่งเยอรมันแอฟริกาตะวันออกซึ่งคัดค้านการมอบดินแดนนี้ให้แก่จักรวรรดิเยอรมันโดยสุลต่านแห่งแซนซิบาร์ในปี พ.ศ. 2431 การจลาจลถูกปราบปรามโดยที่สุดโดยการปิดล้อมชายฝั่งของแองโกล-เยอรมัน

ความเป็นมา
----------

พ.ศ. 2427 คณะสำรวจแห่งสมาคมการตั้งอาณานิคมแห่งเยอรมัน (Society for German Colonization) นำโดยคาร์ล เพเทอร์ซ (Karl Peters) เดินทางมาถึงแซนซิบาร์และตั้งผู้นำท้องถิ่นบนแผ่นดินใหญ่ฝั่งตรงข้ามซึ่งลงนาม "สัญญาคุ้มครอง (protection contracts)" พื้นที่ใหญ่โตเป็นขององค์กร เมื่อรากฐานมั่นคงเพเทอร์ซได้ตั้งบริษัทเยอรมันแอฟริกาตะวันออกขึ้นเพื่อเข้าถือสิทธิ์ดินแดนที่เพิ่มมากขึ้นในแทนกันยีกาไปถึงภูเขายูรูการู (Uluguru) และภูเขายูซัมบารา (Usambara) มีการประชุมกับฝ่ายต่อต้าน สุลต่านบาร์กาช บิน เซด แห่งแซนซิบาร์ ผู้ยอมโอนอ่อนผ่อนตามโดยไม่เต็มใจ ภายหลังเพเทอร์ซได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นทางการจากกระทรวงการต่างประเทศในเบอร์ลินและกองเรือของกองทัพเรือเยอรมนีภายใต้การนำของพลเรือตรีเอดดูอาร์ด คาโนร์ร (Eduard Knorr) ปรากฏนอกชายฝั่งของแซนซิบาร์ ท้ายที่สุดในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2431 สุลต่านคาริฟฟาห์ บิน เซด แห่งแซนซิบาร์ (Khalifah bin Said) ได้ลงนามในสนธิสัญญายกการบริหารปกครองแผ่นดินใหญ่แทนกันยีกาให้กับบริษัทเยอรมันแอฟริกาตะวันออก

จากเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2431 สมาคมที่พยายามจะยึดครองเมืองชายฝั่งของแทนกันยีกาต้องเผชิญการต่อต้านอย่างรุนแรงจากชนชั้นปกครองชาวอาหรับที่วิตกกังวลเกี่ยวกับการค้าทาสและงาช้าง และชนพื้นเมือง ความพยายามอันโอหังของเอมิล ฟอน เซเลว์ซคี (Emil von Zelewski) เจ้าหน้าที่ปกครองชาวเยอรมันในแพนกานี (Pangani) ที่ชักธงบริษัทขึ้นเหนือเมืองได้จุดการจลาจลขึ้น

การจลาจล
--------

การจลาจลนำโดยชาวไร่ อาบูชีรี อิบน์ ซิลิม อัลฮัร์ษิ (Abushiri ibn Salim al-Harthi) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวอาหรับในพื้นที่และเผ่าสวาฮีลีพื้นเมือง พ่อของอาบูชีรีเป็นอาหรับแม่เป็นชาวโอโรโม การก่อจลาจลกระจายเร็วตามชายฝั่งจากเมืองแทนกา (Tanga) ในตอนเหนือถึงเมืองลินดี (Lindi) และ มิคินดานี (Mikindani) ในตอนใต้ ผู้แทนของบริษัทเยอรมันแอฟริกาตะวันออกถูกขับไล่หรือฆ่าตาย ยกเว้นองค์กรในเมืองบากาโมโย (Bagamoyo) และดาร์อีสซาลาม (Dar es Salaam)

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 นายกรัฐมนตรีเยอรมัน ออทโท ฟอน บิสมาร์ค ได้เข้าแทรกแซงและแต่งตั้งร้อยโทเฮอร์มันน์ วิสส์มันน์ (Hermann Wissmann) เป็น *Reichskommissar (ข้าหลวง)* แห่งเยอรมันแอฟริกาตะวันออก วิสส์มันน์รวมกำลัง *Schutztruppe (กองกำลังทหารแอฟริกาในอาณานิคมจักรวรรดิเยอรมัน)* ของนายทหารเยอรมันและทหารอัสคารีพื้นเมืองที่ได้รับสนับสนุนโดยกองทัพเรือและอังกฤษตามลำดับเพื่อปราบกบฏ

ภายหลังอาบูชีรีถูกจับได้ในการต่อสู้ที่เมืองมอมบาซา เขาถูกตัดสินประหารชีวิตโดยศาลอาญาศึกให้แขวนคอประจานที่เมืองบังกานี (Pangani) ตามข้อตกลงวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 บริษัทแอฟริกาตะวันออกมอบการบริหารการปกครองแทนกันยีกาให้แก่รัฐบาลเยอรมัน พ.ศ. 2434 วิสส์มันน์จึงรายงานกลับไปยังเบอร์ลินว่าปราบกบฏเสร็จสิ้น

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  East Africa: diplomacy and defiance - a continent resists colonization, Henry Mwanzi, *UNESCO Courier*, May 1984.
**คลองบางแก้ว** เป็นคลองธรรมชาติ เป็นคลองสาขาที่แยกออกจากแม่น้ำนครชัยศรี มีคลองสาขาต่าง ๆ เช่นห้วยจรเข้ คลองบางแขม และคลองหนองดินแดง คลองบางแก้วที่บริเวณธรรมศาลา ได้แยกออกเป็นสองสาย สายหนึ่งไปบรรจบกับคลองเจดีย์บูชา อีกสายหนึ่งแยกขึ้นไปเป็นคลองบ้านภูมิ ต่อไปเป็นห้วยจรเข้ผ่านบ้านหนองขาหยั่งเรียกว่า คลองบางแขม ผ่านบ้านหนองดินแดงเรียกว่า คลองหนองดินแดง ต่อขึ้นไปเป็นคลองบางตาลและคลองยาง ส่วนหนึ่งของคลองของเส้นแบ่งเขตจังหวัดนครปฐมกับจังหวัดราชบุรี แล้วไปบรรจบแม่น้ำแม่กลองที่บ้านท่าผา อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี

คลองบางแก้วไหลผ่านพื้นที่ทางทิศใต้เมืองนครปฐมโบราณ โดยแยกออกเป็นทางน้ำ 2 สาย ทางน้ำสายแรกไหลเข้าสู่ทิศใต้ของเมืองเป็นคลองเมืองทางด้านใต้และรวมกับห้วยจระเข้ซึ่งเป็นคลองทางทิศตะวันตกของเมืองนครปฐมโบราณ มีชื่อเรียกคลองเมืองทางทิศใต้ในระยะนี้ว่า *คลองพญากง* และไหลออกไปทางทิศตะวันออกไปรวมกับลำน้ำบางแก้วทางวัดธรรมศาลา ส่วนทางน้ำอีกสายหนึ่งไหลผ่านพื้นที่ใต้เมืองนครปฐมโบราณ เรียกลำน้ำนี้ว่า *คลองพญาพาน*

คลองบางแก้วเป็นเส้นทางเสด็จพระราชดำเนินไปทรงสำรวจองค์พระปฐมเจดีย์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

สถานที่ริมคลอง
--------------

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ วัดธรรมศาลา วัดโคกพระเจดีย์ วัดบางแก้ว วัดไทร วัดท่าตำหนัก วัดตุ๊กตา และวัดกลางบางแก้วซึ่งอยู่ตรงปากคลองที่บรรจบกับแม่น้ำนครชัยศรี ส่วนใหญ่เป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา สันนิษฐานว่าวัดกลางบางแก้วน่าจะเป็นวัดประจำเมืองนครชัยศรีสมัยอยุธยา ส่วนวัดธรรมศาลาปรากฏเจดีย์สมัยทวารวดี คาดว่าสร้างขึ้นราว 1,000 ปีมาแล้ว

การปรากฏหลักฐานในนิราศ
----------------------

ใน *นิราศพระแท่นดงรัง* ที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2379 หมื่นพรหมสมพัตสร (มี) ได้เดินทางจากพระนครไปนมัสการพระแท่นดงรัง ได้ขึ้นบกที่ท่าริมคลองบางแก้ว ตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จากนั้นได้โดยสารต่อด้วยเกวียนเทียมควาย ผ่านบ้านธรรมศาลา แวะนมัสการพระปฐมเจดีย์แล้วเดินทางต่อไปพระแท่นดงรัง

นอกจากนั้นยังมีวรรณคดีนิราศที่แต่งขึ้นในโอกาสที่กวีเดินทางไปนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ เท่าที่พบในปัจจุบันมีอยู่ 3 เรื่อง คือ *นิราศพระประธมของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงษาธิราชสนิท* แต่งเมื่อ พ.ศ. 2377 *นิราศพระประธม* ของสุนทรภู่ แต่งเมื่อ พ.ศ. 2375 และ *นิราศพระปฐม* ของหลวงจักรปาณี (ฤกษ์) แต่งเมื่อ พ.ศ. 2417 ล้วนใช้เส้นทางเดินทางเดียวกันจากคลองบางกอกน้อย แล้วมาขึ้นบกที่วัดท่าตำหนัก ก่อนเดินทางต่อด้วยเกวียนหรือช้างสู่จุดหมายปลายทางที่วัดพระปฐมเจดีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "มรดกทางธรรมชาติ".
2. ↑  พนมกร นวเสลา. "นครปฐมเมืองท่าแห่งสหพันธรัฐทวารวดี". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-14. สืบค้นเมื่อ 2022-07-31.
3. ↑  "ปกิณกศิลปวัฒนธรรม เล่ม ๒๖ จังหวัดนครปฐม". กรมศิลปากร.
4. ↑  "ขุด เจดีย์วัดธรรมศาลา สมัยทวารวดี - ปัญหาเจดีย์ทวาฯ มีรูปลักษณ์อย่างไร". สำนักพิมพ์มิวเซียมเพรส.
5. ↑  "นิราศพระแท่นดงรัง 1". นามานุกรมวรรณคดีไทย.
6. ↑  "นครปฐมและพระปฐมเจดีย์ในวรรณคดีนิราศ". สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย.
**คลองบางประทุน** เป็นคลองในเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ที่เชื่อมระหว่างคลองสนามชัยกับคลองภาษีเจริญ มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร คำว่า "ประทุน" แปลว่า "หลังคา" เพราะมีแมกไม้ดุจหลังคาประทุนที่ให้ร่มเงา มีวัดที่ตั้งอยู่ริมคลองคือ วัดแก้วไพฑูรย์และวัดบางประทุนนอก

ประวัติ
-------

ชุมชนบางประทุน เป็นย่านชุมชนชาวสวนดั้งเดิมตั้งแต่สมัยอยุธยา มีวัดสมัยอยุธยาตั้งอยู่ริมคลอง เช่น วัดบางประทุนใน ที่ลักษณะอุโบสถมหาอุดแบบที่นิยมในสมัยอยุธยา สุนทรภู่พรรณนาถึงคลองบางประทุนในนิราศเมืองเพชรว่า

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| บางประทุนเหมือนประทุนได้อุ่นจิต |  | พอป้องปิดเป็นหลังคานิจจาเอ๋ย |
| หนาวน้ำค้างพร่างพรมลมรำเพย |  | พิงเขนยนอนอุ่นประทุนบัง |

ในช่วง พ.ศ. 2500 ในยุคที่ตลาดน้ำวัดไทรรุ่งเรือง คลองบางประทุนเป็นแหล่งผลิตงอบแหล่งสำคัญแหล่งหนึ่งในฝั่งธนบุรี ในยุคนั้นพื้นที่ตลอดแนวคลองบางประทุนชาวบ้านจะปลูกพืชหลัก เช่น กล้วย ลิ้นจี่ ส้ม มะพร้าวละมุด และส้มโอ บางประทุนยังเป็นแหล่งปลูกมะพร้าวน้ำหอมขึ้นชื่อของไทยด้วย โดยมีแหล่งค้าส่งเป็นตลาดน้ำวัดไทร โดยเป็นศูนย์กลางจากผู้เดินทางมาจากภาษีเจริญ เชื่อมต่อไปกับจังหวัดสุพรรณบุรี มหาชัย แม่กลอง หรือราชบุรี

ภายหลังการตัดถนนพระรามที่ 2 ถนนเอกชัย และถนนกัลปพฤกษ์ ทำให้เส้นทางทางน้ำลดบทบาทลง ส่งผลต่อชีวิตของผู้คนในชุมชนจนพื้นที่ดินหลายแปลงต้องเปลี่ยนเจ้าของโฉนดกันบ่อยครั้ง ราคาที่ดินของบางประทุนในปัจจุบันมีมูลค่าแตะ 10 ล้านบาท และอาจยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีกหากมีการเปลี่ยนมือเจ้าของ เหตุเพราะทำเลที่ดินอยู่ใกล้เมือง และสามารถออกต่างจังหวัดผ่านเส้นกาญจนาภิเษก

การทำสวนในปัจจุบันของชุมชนย่านคลองบางประทุน ใช้วิธีการทำสวนดั้งเดิม คือ สวนขนัดล่างหรือขนัดใกล้บ้านจะปลูกพืชผักสวนครัวประเภท ขิง ข่า ตะไคร้ มะกรูด โหระพา กะเพรา ชะพลู รวมทั้งผลไม้บางชนิดที่มีราคาแพง ลิ้นจี่ กระท้อน ชมพู่ ฯลฯ ส่วนขนัดที่อยู่เหนือขึ้นไปจะเป็นผลไม้ที่ปลูกเป็นจำนวนมาก หรือปลูกเต็มทั้งขนัด เช่น มะม่วง มะปราง สำหรับสวนขนัดใหญ่ นิยมปลูก กล้วยน้ำว้า กล้วยหอม ส้มโอ ส้มเขียวหวาน มะพร้าวน้ำหอม ซึ่งชาวสวนนิยมปลูกแซมสลับกับมะพร้าว

อ้างอิง
-------

1. ↑  รสนา โตสิต. ""ชีวิต unseen ที่คลองบางประทุน เราจะพัฒนาเมืองไปแบบไหน!?" (ตอนที่1)". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  มิ่งขวัญ รัตนคช. "น้ำคือชีวิต". เดอะคลาวด์.
3. ↑  อธิวัฒน์ อุต้น. "บางประทุน(นิยม) ในวันที่ชีวิตริมคลองต้องยอมรับการเปลี่ยนแปลง". theurbanis.
4. ↑  นาวิน มีบรรจง. "บางประทุนสายน้ำและความร่มเย็น". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-30. สืบค้นเมื่อ 2021-12-30.
**วัดตุ๊กตา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านสวนน้อย ตำบลบางกระเบา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 64 ตารางวา

วัดตุ๊กตาเดิมชื่อ **วัดภิทัยธารามประสิทธิ์** จากการสำรวจของนักโบราณคดี กรมศิลปากร สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2120 ในสมัยอยุธยา อีกคำเล่าหนึ่งบอกว่าเดิมวัดนี้ชื่อว่า **วัดใน** เนื่องจากตั้งอยู่ถัดจากวัดกลางบางแก้วเข้ามาด้านใน (หากถือริมฝั่งแม่น้ำนครชัยศรีเป็นหลัก) จากคำบอกเล่าและสันนิษฐานของพระพุทธวิถินายก (หลวงปู่เพิ่ม) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางบางแก้ว ผู้ริเริ่มสร้างวัดน่าจะชื่อ "ทัย" เพราะปรากฏอยู่ในนามเก่าของวัด ได้มีการเปลี่ยนนามวัดไม่นานมานี้ สาเหตุที่ชื่อว่า "วัดตุ๊กตา" เพราะวัดนี้มีคนสร้างตุ๊กตาคู่หนึ่ง แกะด้วยไม้สักคล้ายพระลอชนไก่ ตัวที่ 1 มือขวาอุ้มไก่ มือซ้ายถือถุงเงิน ตัวที่ 2 มือซ้ายถือไก่ มือขวาถือกงจักร นุ่งโจงกระเบน ไว้ผมจุก จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ วิหาร หอพระ กุฏิสงฆ์ ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของวัดเป็นที่ตั้งโรงเรียนตุ๊กตา วัดยังมีเสมาหินชนวน เป็นเสมาของอุโบสถเก่าซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงภาพถ่ายที่วัดจัดแสดงไว้ จากลักษณะเสมา เชื่อว่าอุโบสถและเสมาสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา วิหารหลวงพ่ออู่ทองเป็นวิหารที่ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่ออู่ทอง* ซึ่งยังคงเหลือเค้าพระพักตร์ของพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาอยู่บ้าง แต่ได้รับการปฏิสังขรณ์จนเปลี่ยนแปลงไปมาก ส่วนภายในหอพระประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่องประทับยืนปางห้ามสมุทรซึ่งน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นครปฐม - รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-01-21.
2. ↑  *ปกิณกศิลปวัฒนธรรม เล่ม 15 จังหวัดนครปฐม*. กรมศิลปากร. 2552. p. 98. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
อุปกรณ์ในสตูดิโอห้องนอน ร่วมกับอุปกรณ์ต่าง ๆ ในยุค 1980–1990
**โลไฟ** (อังกฤษ: Lo-fi) คือรูปแบบดนตรีชนิดหนึ่งหรือเป็นคำเรียกของคุณภาพการผลิตดนตรีที่องค์ประกอบการอัดเสียงมักไม่สมบูรณ์ดี หรือการเล่นดนตรีเพียงพอให้ได้ฟัง บางครั้งถือเป็นความตั้งใจทางด้านสุนทรีย์อย่างหนึ่ง มาตรฐานคุณภาพเสียงและการผลิตดนตรีนั้นเกิดขึ้นมานานหลายทศวรรษแล้ว นั่นหมายความว่า ตัวอย่างเก่า ๆ ของรูปแบบการอัดเสียงที่ยังไม่ดี ก็ถือว่าเป็นโลไฟ คำว่าโลไฟเริ่มเป็นที่รู้จักในรูปแบบดนตรีป็อป ในคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นทางเลือกหนึ่งที่รู้จักในชื่อ ดนตรีดีไอวาย (DIY music)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Harper, Adam (2014). *Lo-Fi Aesthetics in Popular Music Discourse* (PDF). Wadham College. pp. 2–3, 44. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-19. สืบค้นเมื่อ March 10, 2018.

อ่านเพิ่มเติม
-------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ดนตรีโลไฟ**

* Spencer, Amy (2005). *DIY: The Rise of Lo-fi Culture*. Marion Boyars. ISBN 978-0-7145-3105-2.
* Taylor, Steve (2006). *The A to X of Alternative Music*. A&C Black. ISBN 978-0-8264-8217-4.
* Unterberger, Richie (1998). *Unknown Legends of Rock 'n' Roll: Psychedelic Unknowns, Mad Geniuses, Punk Pioneers, Lo-Fi Mavericks & More*. Hal Leonard Corporation. ISBN 978-1-61774-469-3.

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**วัดถวิลศิลามงคล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าไข่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 93 ตารางวา

วัดถวิลศิลามงคล ชาวบ้านเรียกว่า **วัดหนองสีแสก** เดิมเป็นสำนักสงฆ์มาก่อน ชื่อ **สำนักสงฆ์ชัยมงคล** โดยมีที่คุณพระอาจารย์โกวิทเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ท้องนาซึ่งที่ดินผืนนี้เป็นของนายธูป นางกิมฮอง เนียรมงคล ได้ถวายที่ดินผืนนี้ให้เป็นเขตพุทธาวาส จำนวน 11 ไร่ 2 งาน ในปี พ.ศ. 2522 ได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546

ท่านพระอธิการสุภาพได้เริ่มสร้างกุฏิ หอฉัน ศาลาการเปรียญ เมรุ ศาลาสังเวช หอระฆังและอุโบสถ โดยอุโบสถสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2554 มีการ เทปูนพื้นบริเวณลานวัดจาก ลูกลังให้เป็นคอนกรีต มีการจัดงานฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2554 ต่อมาสร้างวิหารบูรพาจารย์ สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2556 จุดเด่นของวัดคือพระพุทธรูปองค์ใหญ่นามว่า *หลวงพ่อสัมฤทธิ์ผลทันใจ* ความสูง 14 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถวิลศิลามงคล". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดถวิลศิลามงคล". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ประวัติวัดถวิลศิลามงคล".
4. ↑  "ผึ้งหลวงนับพันตัวเกาะพระพุทธรูปหลวงพ่อสัมฤทธิ์ผลทันใจ". สำนักข่าวไทย.
คลองบางเขนบริเวณวัดทางหลวง
**คลองบางเขน** เป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันออก ในช่วงแรกลำคลองมีลักษณะเป็นคลองคดเคี้ยวคล้ายกับคลองพระโขนง หลังจากนั้นลำคลองมีลักษณะตรงมากขึ้น ตัดผ่านคลองสายสำคัญได้แก่ คลองบางเขนใหม่ คลองประปา คลองลาดโตนด และคลองเปรมประชากร ก่อนจะไปบรรจบกับคลองบางบัว ปัจจุบันคลองบางเขนเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลสวนใหญ่ ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี กับแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร และระหว่างแขวงทุ่งสองห้อง แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กับแขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร คลองบางเขนมีความยาวประมาณ 11,450 เมตร

ประวัติ
-------

มีการระบุว่าคลองบางเขน เป็นคลองที่ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อม ๆ กับหลายคลอง อาทิ คลองสอง คลองถนน คลองบางบัว และคลองลาดพร้าว เป็นต้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เป็นคลองธรรมชาติที่เก่าแก่ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง

สถานที่ริมคลอง
--------------

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบางเขน ได้แก่ วัดปากน้ำ ตั้งขึ้นช่วงหลังเสียกรุงครั้งแรก วัดฝาง วัดโพธิ์ทองล่าง วัดทางหลวง และวัดเทวสุนทร หรือวัดสี่แยก และยังมีถนนเลียบคลองบางเขนเชื่อมระหว่าง ถนนวิภาวดีรังสิต บริเวณสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติกับถนนพหลโยธิน บริเวณซอย 49/1 ขนาด 2 ช่องจราจร รวมระยะทาง 2 กิโลเมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "กทม.เดินหน้าปรับสภาพน้ำคลองบางเขน เร่งทำความเข้าใจ ปชช.ไม่รุกล้ำ". มติชน.
2. ↑  ทรงยศ สาโรจน์. (2551). *การมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์คลองบางบัวของประชาชนชุมชนบางบัว เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร*. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
3. 1 2  "คลองบางเขน .. ชีวิต สายน้ำ ตำนานของผู้คนชานพระนคร".
4. ↑  "เปิดใช้ถนนเลียบคลองบางเขน ระบายรถในชั่วโมงเร่งด่วน". องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย.
**วัดถ้ำน้ำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางแก้ว อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี บริเวณวัดมีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่

วัดถ้ำน้ำตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

วัดถ้ำน้ำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีถ้ำน้ำซึ่งมีน้ำอยู่ในถ้ำเกือบเต็มพื้นที่ทั้งหมด เป็นน้ำที่ไหลมาจาก ลำคลองที่ติดกับวัดและไหลออกไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า "ปล่องน้ำ" ในน้ำมีพันธุ์ปลาน้ำจืดจำนวนมากอาศัยอยู่ ส่วนใหญ่ในช่วงหน้าน้ำจะมีประมาณน้ำที่สูงมาก ในช่วงหน้าแล้งน้ำจะลดลงไม่มาก มีการทำทางเดินที่ทางวัดสร้างขึ้นมาเป็นทางปูน สำหรับเดินชมหินงอกหินย้อนภายในถ้ำน้ำ และเข้ามานมัสการพระพุทธรูปภายในถ้ำน้ำ ภายนอกถ้ำเป็นก้อนชิ้นเดียวตันทั้งก้อน หินภายในถ้ำเป็นหินแกรนิตซึ่งมีโพรงอากาศเป็นรอยหลุมอยู่ในเนื้อหิน และมีเสาสินที่เกิดนี้ขนาดใหญ่มาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด จังหวัดราชบุรี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดถ้ำน้ำ". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดถ้ำน้ำ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดถ้ำน้ำ**
**จอห์น อารีฟ** (John Arief) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 1) เสมอ 2 แพ้ 4

ประวัติ
-------

จอห์น อารีฟขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน เดมมี ที่ อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทกับสมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ปรากฏว่าเสมอกันไปที่จาการ์ตา จากนั้น อารีฟหันไปชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท คราวนี้ อารีฟเป็นฝ่ายชนะคะแนน นานา ซูฮานา คว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530

หลังจากได้แชมป์มาครอง อารีฟขึ้นชกนอกรอบเสมอกับเด็ด ดอนเจดีย์ และแพ้คะแนน นิกโก้ โธมัส แต่หลังจากนั้น อารีฟกลับสามารถป้องกันแชมป์อินโดนีเซียได้สองครั้งรวด ชนะคะแนน จิม เซอร์ยามัน และแก้มือชนะคะแนนนิกโก โทมัสได้สำเร็จ จากนั้น อารีฟขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ชนะน็อค อัศวิน ศ.ดุสิต ยก 12 ได้ครองแชมป์ จากนั้น อารีฟจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 แต่ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนนภา เกียรติวันชัย ที่ จ. นครราชสีมา อีก 8 เดือนต่อมา อารีฟได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค คิม บองจุน ยก 9 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น อารีฟจึงแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (พ.ศ. 2530 - 2531)
* แชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC
	+ ชิง 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ชนะน็อค อัศวิน ศ.ดุสิต ยก 12 ที่ อินโดนีเซีย
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530 เสมอกับ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ที่ อินโดนีเซีย
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน นภา เกียรติวันชัย ที่ นครราชสีมา
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2532 แพ้น็อค คิม บองจุน ยก 9 ที่ เกาหลีใต้

อ้างอิง
-------

1. ↑  boxrec

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**ดนตรีในประเทศลาว** ส่วนใหญ่เป็นดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์ลาวลุ่ม แต่ก็มีดนตรีของชาวลาวเทิงเช่นขมุ และชนเผ่าต่างๆในลาวใต้ และชาวลาวสูง เช่นม้งด้วย เครื่องดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมดนตรีแบบลาวคือเครื่องเป่าทำจากไม้ไผ่ที่เรียกแคน

ดนตรีลาว
--------

ดนตรีพื้นบ้านของลาวเรียกว่าลำ ซึ่งเป็นการขับร้องประกอบแคน ดนตรีคลาสสิกของลาวแบ่งได้เป็นสองกลุ่มคือเสบใหญ่ และเสบน้อยหรือมโหรี เสบใหญ่ประกอบด้วยระนาด ปี่ กลอง และฉิ่ง

หมอลำ
-----

ในการแสดงทั่วไปจะมีนักร้องสองคนเรียกหมอลำ มักเป็นชายและหญิง นักดนตรีเล่นแคนเรียกหมอแคน และผู้เล่นดนตรีอื่นๆ นอกจากนั้น ยังมีการแสดงลำที่หลากหลายทั่วประเทศลาว โดยที่มีชื่อเสียงมากคือลำสาละวัน ในหลวงพระบางจะมีลำแบบช้าเรียกขับลำไหว้ และที่ได้รับอิทธิพลจากไทยคือหมอลำซิ่ง

ดนตรีสมัยใหม่
-------------

ในราว พ.ศ. 2503 ลำนูและลำเพลินจากไทยได้พัฒนาขึ้นเป็นลำเรื่อง ที่มีทั้งการขับลำและการเต้นรำ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (ฝรั่งเศส) Audio clips: Traditional music of Laos. Musée d'Ethnographie de Genève. Accessed November 25, 2010.
* The traditional music of Laos
* Alexandra Bounxouei music and videos เก็บถาวร 2008-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* www.laomusic.la เก็บถาวร 2020-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* www.laomall.com/artists[*ลิงก์เสีย*]
* Archives of Traditional Music in Laos
* Lao music page เก็บถาวร 2012-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Plain of Jars website เก็บถาวร 2012-11-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
คลองบ้านไทรตรงวัดมะกอก
**คลองบ้านไทร** เป็นคลองในเขตทวีวัฒนาและเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ทางด้านตะวันออกเชื่อมต่อกับคลองบางระมาดที่ไปเชื่อมกับคลองชักพระในเขตตลิ่งชัน ปัจจุบันคลองบ้านไทรเป็นคลองที่ช่วยระบายน้ำเป็นหลัก ในเขตทวีวัฒนามีความยาว 2,740 เมตร กว้าง 6–8 เมตร ในเขตตลิ่งชันมีความยาว 5,800 เมตร กว้าง 5–25 เมตร

บริเวณสองฝั่งคลองบ้านไทร ในอดีตเป็นบ้านสวนริมคลอง ถัดเข้าไปด้านในเป็นทุ่งนา ชาวบ้านในย่านนี้ประกอบอาชีพทำนา ใช้เส้นทางคมนาคมทางน้ำเป็นหลัก ประชาชนในย่านนี้มีประเพณีที่ยึดถือปฏิบัติมายาวนานคือประเพณีสารทเดือนสิบที่นิยมทำบุญกันด้วยกระยาสารท ราว พ.ศ. 2480 ย่านคลองบ้านไทรมีตระกูลหนึ่งคือ ตระกูลสุขล้อม เป็นผู้นำในการกวนกระยาสารทในย่านนี้

บริเวณจุดบรรจบของคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร เป็นที่ตั้งของ *เกาะศาลเจ้า* ศาลนี้มีมานับตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของชุมชนวัดจำปาในจารึกของวัดระบุว่า ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิสังขรณ์วัดหลายวัดในเขตตลิ่งชันโดยเฉพาะทรงอุปถัมภ์วัดจำปา มีการพระราชทานที่สวนแปลงหนึ่งเป็นการกัลปนา อีกทั้งพระราชทานผลไม้จากต่างประเทศในเวลานั้นมาช่วยงานฉลองวัดจำปา ปัจจุบันชุมชนวัดจำปาตั้งอยู่หมู่ที่ 5 แขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน อยู่ริมคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบ้านไทร ได้แก่ วัดมณฑป วัดสมรโกฏิ วัดกระจัง วัดทอง วัดจำปา และวัดมะกอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำรวจคลองบ้านไทร". สำนักงานเขตทวีวัฒนา.
2. ↑  "บัญชีคลองในเขตกรุงเทพมหานคร".
3. ↑  สุภาภรณ์ จินดามณีโรจน์. "การละเล่นขอทานกระยาสารทกับวิถีชีวิตวัฒนธรรมของชาวคลองบ้านไทร แขวงบางระมาด เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
4. ↑  "วัดจำปา กรุงเทพมหานคร". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
5. ↑  ยุวรี โชคสวนทรัพย์. "การปรับตัวของชุมชนเกาะศาลเจ้าภายใต้ศาสตร์พระราชา รัชกาลที่ 9 เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในมิติวัฒนธรรม". วารสารสังคมศาสตร์วิจัย.
ปิลไลยาร์วินายการ์โกยิลในศิวะคงคา
**เจฏฏินาฑ** (เทวนาครี: चेट्टीनाड; Chettinad) หรือ **ฌฒฒินาฒุ** (ทมิฬ: செட்டிநாடு; Chettinadu) เป็นภูมิภาคที่กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอศิวะคงคาและบางส่วนของอำเภอปูดูโกฏไฏในโจละนาฑูของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย เป็นพื้นที่ที่ในอดีตอยู่ภายใต้การปกครองของรามนาฑแห่งปันฑยนาฑู

ศัพทมูล
-------

ชื่อเจฏฏินาฑ แปลว่า "ดินแดน (*นาฑู*) ของชาว เจฏฏิยาร์"

วัฒนธรรม
--------

เจฏฏินาฑเป็นที่รู้จักจากวัฒนธรรมศิลปะ สถาปัตยกรรม และอาหาร

### อาหารเจฏฏินาฑ

ดูบทความหลักที่: อาหารเจฏฏินาฑ
* อาหารเจฏฏินาฑอาหารเจฏฏินาฑ
* แกงไก่อาหารเจฏฏินาฑ (Chettinad Chicken) ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วไปแกงไก่อาหารเจฏฏินาฑ (Chettinad Chicken) ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วไป

อาหารเจฏฏินาฑเป็นที่รู้จักในฐานะอาหารภูมิภาคหนึ่งของอาหารอินเดียใต้ มีลักษณะเด่นคือการใช่เครื่องแกงที่เผ็ดร้อน อาหารขึ้นชื่อเช่นแกงไก่เจฏฏินาฑ (Chettinad Chicken)

### สถาปัตยกรรม

บ้านเรือนของเจฏฏินาฑนิยมก่อสร้างโดยใช้หิน *karai* สีอ่อน

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Heritage Holidays*. India: Outlook Publishing. 2004. p. 409. ISBN 978-81-901724-5-5. Chettinadu / Chettinad is the land (*nadu*) of the Chettiars
2. ↑  "Chettinad". Pbase.com. สืบค้นเมื่อ 22 March 2012.
3. ↑  "About Karaikudi". cecri.res.in. สืบค้นเมื่อ 22 September 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เจฏฏินาฑ**
**หอยเต้าปูน**  (อังกฤษ: Cone snail, Cone shell) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมมอลลัสคา ชั้นแกสโทรโพดา เป็นสัตว์นักล่า พบได้ตามแถบแนวปะการัง เปลือกมีสีสันสดใส และมีลวดลายสวยงาม ดึงดูดสายตา แต่มีบางสายพันธุ์ที่สีของหอยเต้าปูนจะซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อเยื่อพิเศษ ที่ยังไม่ทราบการทำงานที่แน่ชัด (Periostracum) บางชนิดในแถบทะเลเขตร้อน จะมีขนาดที่ค่อนข้างใหญ่ มีมากกว่า 500 สปีชี่ส์ จัดเป็นสัตว์กินเนื้อ มักจะล่าหนอนทะเล ปลาเล็ก ๆ หอย หรือแม้กระทั่งหอยเต้าปูนด้วยกันเองเป็นอาหาร เนื่องจากเคลื่อนที่ได้ช้า จึงมีการพัฒนาอาวุธเฉพาะตัวขึ้นมาคือ เข็มพิษ (venomous harpoon) เพื่อใช้สำหรับล่าเหยื่อและทำให้เหยื่อหมดสติก่อนกลายเป็นอาหาร ที่มีความรวดเร็วสูง ซึ่งในสายพันธุ์ขนาดใหญ่ พิษของหอยเต้าปูนมีความรุนแรงมากพอที่จะฆ่าคนได้

ลักษณะทั่วไป
------------

หอยเต้าปูนเป็นสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม มีเปลือกห่อหุ้มอยู่ภายนอกร่างกาย เพื่อเป็นการป้องกันอันตราย จากสัตว์อื่น ๆ ในท้องทะเล มีเข็มพิษเป็นอาวุธ พิษของหอยเต้าปูนเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีความซับซ้อนในโครงสร้างของพิษ อีกทั้งยังออกฤทธิหลากหลาย ทำให้ยากที่จะป้องกันได้ ซึ่งพัฒนาการนี้เองทำให้หอยเต้าปูนได้เปรียบสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น สามารถทำให้เหยื่อเป็นอัมพาตชนิดเฉียบพลันได้ภายใน 1/200 วินาที ความเร็วในการจู่โจมอยู่ที่ 1/4 วินาที
  

หอยเต้าปูนสายพันธุ์ *Conus geographus* ที่รู้จักกันชื่อ หอยบุหรี่ มีเข็มพิษที่ร้ายแรงมาก ถึงกับมีคำกล่าวว่า หากใครถูกเข็มพิษของชนิดนี้เข้า จะมีชีวิตอยู่ได้เพียงช่วงเวลา ของบุหรี่ 1 มวน ในสายพันธุ์ของเขตร้อนที่มีขนาดใหญ่ เข็มพิษจะสามารถเจาะทะลุถุงมือหรือชุดว่ายน้ำได้ พิษของมันจะทำให้ ปวด บวม ชา ในกรณีที่ร้ายแรง จะทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต สายตาพร่ามัว ระบบหายใจล้มเหลว ปัจจุบันยังไม่มียาชนิดใดจะช่วยเยียวยาหรือรักษาพิษของหอยเต้าปูนได้

การพัฒนาตัวยาจากการสกัดพิษ
--------------------------

พิษของหอยเต้าปูนมีชื่อว่า **โคโนทอกซิน** (conotoxins) เป็นหนึ่งในพิษที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบ ที่ออกฤทธิต่อระบบประสาท ในหอยเต้าปูนแต่ละตัว จะสามารถสร้างพิษ ที่แตกต่างกันได้กว่า 100 ชนิด ซึ่งในพิษนี้จะมีสายโปรตีน (peptide) ที่สามารถยับยั้ง สารสื่อประสาทที่สำคัญหลายตัว ของสิ่งมีชีวิตได้ เมื่อสกัดเอาสายโปรตีนบางตัวออกมา นำมาวิจัยพัฒนาต่อ เป็นยาต่อต้านอาการเจ็บปวด ซึ่งมันจะไปหยุดยั้งเฉพาะความเจ็บปวดบางอาการเท่านั้น โดยที่ไม่ทำลายความรู้สึกทั้งหมด ในปัจจุบันสิ่งที่ใช้ระงับอาการเจ็บปวดคือ มอร์ฟีน แต่จากการทดลองพบว่า ยาที่สกัดจากพิษของหอยเต้าปูน **มีประสิทธิภาพมากกว่ามอร์ฟีนถึง 1000 เท่า** อีกทั้งยังสามารถใช้ได้ในอาการเจ็บปวดบางกรณี ที่มอร์ฟีนไม่สามารถระงับได้อีกด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* บทความเกี่ยวกับหอยเต้าปูนบนข่าว BBC
* บทความ "หอยเต้าปูน จู่โจมสายฟ้าแลบ" บน NewScientist.com
* คลิปวิดีโอแสดง **หอยเต้าปูนจู่โจมปลาและกิน** บน youtube
* บทความจำแนกรายละเอียดพิษของหอยเต้าปูน เก็บถาวร 2010-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* บทความพิษหอยเต้าปูนจาก National Institute of General Medical Sciences เก็บถาวร 2017-11-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ข้อมูล โคโนทอกซิน เพิ่มเติม เก็บถาวร 2009-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผู้เชี่ยวชาญยืนยัน *Conus geographus* ปลิดชีวิต 70% ของผู้เคราะห์ร้าย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2013-09-30.
ระวังสับสนกับ การเจาะน้ำไขสันหลัง
**การตรวจไขกระดูก**หมายถึงการวิเคราะห์ทางพยาธิสภาพของไขกระดูกที่ได้จากการตัดเนื้อออกตรวจ (biopsy) และการดูดออกจากไขกระดูก (aspiration) การตรวจไขกระดูกใช้สำหรับตรวจวินิจฉัยต่าง ๆ เช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาวและโลหิตจาง เป็นต้น ไขกระดูกผลิตองค์ประกอบระดับเซลล์ของเลือด เช่น เกล็ดเลือด เม็ดเลือดแดง และเม็ดเลือดขาว เป็นต้น แม้ว่าเราสามารถเก็บข้อมูลได้จากการทดสอบเลือดโดยตรง (ดึงจากเส้นเลือดดำโดยการผ่าหลอดเลือดดำ (Phlebotomy)) แต่บางครั้งก็จำเป็จต้องตรวจจากแหล่งกำเนิดเลือดในไขกระดูกเพื่อได้ข้อมูลมากขึ้นในการสร้างเม็ดเลือด (Haematopoiesis) และนี่คือบทบาทสำคัญของการตรวจไขกระดูก

กระบวนการและองค์ประกอบ
----------------------

การเก็บเกี่ยวไขกระดูก
อาสาสมัครกำลังบริจาคไขกระดูกเพื่อการวิจัย
การเก็บตัวอย่างไขกระดูกสามารถทำได้โดยการดูดออกและการตัดเนื้อออกตรวจ หรือบางครั้งรวมก็รวมทั้งสองวิธี การดูดออกได้ไขกระดูกในลักษณ์กึ่งของเหลวที่สามารถตรวจโดยพยาธิแพทย์จะวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์ เครื่องนับเซลล์ (flow cytometry) หรือ วิเคราะห์โดยปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส (polymerase chain reaction; PCR) การตัดเนื้อออกตรวจโดยทั่วไปจะใช้ชิ้นไขกระดูกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 มิลลิเมตร และยาว 2 เซนติเมตร (ปริมาตร 80 ไมโครลิตร) แล้วจึงตรวจในระดับจุลภาคทั้งลักษณะเซลล์ (cellularity) และการซึมทะลุ (Infiltration) การดูดออกจะได้ไขกระดูก 300 ไมโครลิตรจากหลอดฉีดยาขนาด 20 มิลลิลิตร ไม่แนะนำให้ดูดไขกระดูกมากกว่า 300 ไมโครลิตรเพราะตัวอย่างอาจถูกเจือจางด้วยเลือด

**ตารางเปรียบเทียบระหว่างการดูดออกและการตัดเนื้อออกตรวจ**

|  | การดูดออก | การตัดเนื้อออกตรวจ |
| --- | --- | --- |
| ข้อดี | * รวดเร็ว
* เปรียบเทียบจำนวนเซลล์ชนิดต่าง ๆ ได้
* นำไปศึกษาด้วยวิธีอื่นได้ เช่น การตรวจอณูพันธุศาสตร์และเครื่องนับเซลล์ เป็นต้น
 | * ให้ข้อมูลภาวะเซลล์และสตอมา
* แสดงให้เห็นเซลล์ทั้งหมด
* อธิบายสาเหตุของ dry tap ได้
 |
| ข้อเสีย | * ไม่แสดงเซลล์ทุกชนิด
 | * ใช้เวลานาน
 |

ตำแหน่งการตรวจ
--------------

ทั้งการดูดและการตัดเนื้อไขกระดูกโดยทั่วไปจะกระทำบริเวณหลังกระดูกสะโพกหรือหลังกระดูกเชิงกรานชิ้น Iliac crest (posterior) การดูดไขกระดูกยังสามารถทำได้ที่กระดูกสันอกบริเวณ intercostals space ช่อง 2 ชิดกับ manubrium แต่ไม่ควรใช้วิธีการตัดเนื้อไขกระดูกเพราะเสี่ยงที่จะเกิดการบาดเจ็บที่หลอดเลือด ปอด และหัวใจได้

วิธีการตรวจ
-----------

เข็มสำหรับการดูดไขกระดูกพร้อมใส้เข็มถอดได้

หลังจากการตรวจ
--------------

ข้อห้ามใช้
----------

ภาวะแทรกซอน
-----------

อ้างอิง
-------

  

1. 1 2  eMedicine Specialties > Hematology > Diagnostic Procedures > Bone Marrow Aspiration and Biopsy Article Last Updated: Apr 7, 2008

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**ความแป้น** (อังกฤษ: flattening หรือ oblateness) เป็นค่าที่บ่งบอกว่าวงรีหรือทรงคล้ายทรงกลมมีรัศมีตามแนวตั้งกับแนวนอนต่างกันมากแค่ไหนเมื่อเทียบกับวงกลมหรือทรงกลม สำหรับวงกลมหรือทรงกลมจะมีค่าความแป้นเป็น 0 ในขณะที่ถ้าวงรีหรือทรงคล้ายทรงกลมนั้นแบนแต๊ดแต๋ค่าก็จะเข้าใกล้ 1

ถ้าแกนหลักของวงรีหรือทรงกลมเป็น {\displaystyle a} และแกนรองเป็น {\displaystyle b} ความแป้น f จะคำนวณได้เป็น

{\displaystyle f={\frac {a-b}{a}}=1-{\frac {b}{a}}}
โดยอาจเขียนในรูปอัตราส่วน {\displaystyle a-b:a} ส่วนค่าความรี {\displaystyle \varepsilon } จะเป็น

{\displaystyle f=1-\varepsilon }
ในกรณีของวัตถุที่หมุน แรงหนีศูนย์กลางจะทำให้ทรงกลมมีความแป้น โดยรัศมีตามแนวเส้นศูนย์สูตรจะมากกว่ารัศมีตามแนวแกนหมุน ดังนั้นในที่นี้ {\displaystyle a} คือรัศมีเส้นศูนย์สูตร และ {\displaystyle b} คือรัศมีตามแนวแกนหมุน

ความสัมพันธ์กับความเยื้องศูนย์กลาง
----------------------------------

ความแป้น f มีความสัมพันธ์กับค่าความเยื้องศูนย์กลางของวงรี e เป็นดังนี้

{\displaystyle e\triangleq {\sqrt {1-{\frac {b^{2}}{a^{2}}}}}={\sqrt {f(2-f)}}}
ตัวอย่างเช่น วงรีที่มีความแบนแป้น 0.1 มีความเยื้องศูนย์กลางประมาณ 0.43 สำหรับวงกลมสมบูรณ์แล้ว ค่าความเยื้องศูนย์กลางก็จะเป็น 0 เช่นเดียวกับค่าความแป้น และจะมีค่าเข้าใกล้ 1 เมื่อแบนแต๊ดแต๋ ข้อแตกต่างคือความเยื้องศูนย์กลางเป็นแนวคิดสำหรับภาคตัดกรวยทั่วไป

ความแป้นของโลก
--------------

ดูบทความหลักที่: ทรงรีโลก
สำหรับค่าความแป้นของโลกในทางภูมิมาตรศาสตร์ ค่าตัวแปรเสริมของ GRS80 ถูกใช้เป็นมาตรฐาน ดังนี้

รัศมีเส้นศูนย์สูตร (=แกนหลัก) a = 6 378 137 m

ความแป้น: {\displaystyle f={\frac {1}{298.257\ 222\ 101}}}

จากนิยามนี้ ได้ว่ารัศมีขั้ว b = 6 356 752.314 140 356 m

อ้างอิง
-------

1. ↑  "日本の測地系 測地系と準拠楕円体". 国土地理院. สืบค้นเมื่อ 2022-08-28.
**สต็อคฮ็อล์มส์ สตัดสบิบลิโอเทียค** (สวีเดน: *Stockholms stadsbibliotek* หรือ Stadsbiblioteket) หรือ **หอสมุดประชาชนสต็อกโฮล์ม** (อังกฤษ: Stockholm Public Library) เป็นหอสมุดในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ออกแบบโดยสถาปนิกยุนนาร์ อัสปลันด์

ภายในหอสมุดประกอบด้วยหนังสือและวารสารมากกว่า 2 ล้านฉบับ รวมถึงเทปเสียง, ซีดี และหนังสือเสียงอีกมากกว่า 2.4 ล้านเล่ม

ส่วน "หอสมุดนานาชาติ" (international library) ซึ่งประกอบด้วยหนังสือภาษาต่างประเทศ มีขนาดสองชั้น มีหนังสือและวารสารจากมากกว่า 100 ภาษา ในจำนวนนี้ประกอบด้วยจำนวนมากกว่า 17,000 เล่มที่เป็นภาษาเปอร์เซีย, 15,800 เล่มที่เป็นภาษาอาหรับ และ 14,500 เล่มเป็นภาษาสเปน ในบรรดาหนังสือภาษาต่างประเทศ หนังสือที่ถูกยืมมากที่สุดคือภาษารัสเซีย (19,300 ครั้ง), ภาษาไทย, ภาษาสเปน, ภาษาอาหรับ, ภาษาเปอร์เซีย, ภาษาจีน, ภาษาโปแลนด์ และภาษาญี่ปุ่น (เมื่อปี 2007)

การออกแบบของสถานีรถไฟใต้ดินอาร์โนส์กรูฟในลอนดอนเหนือ ผลงานการออกแบบของชาลส์ ฮอลเดน ก็เชื่อว่าได้รับแรงบันดาลมาจากหอสมุดนี่

อัางอิง
-------

1. ↑  Unpublished library statistics, available on request at the desk.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หอสมุดประชาชนสต็อกโฮล์ม**

* Website with several photos about Asplund's work on Stockholm Public Library
* Website with several photos about Asplund's work
* 5 films with English subtitles about the City Library of Stockholm designed by Gunnar Asplund. See the view from the roof, enjoy all the furnitures designed by architect G. Asplund, look into the marvellous Rotunda and so on.

พิกัดภูมิศาสตร์: 59°20′36″N 18°03′15″E﻿ / ﻿59.34338°N 18.0543°E﻿ / 59.34338; 18.0543



| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* สหรัฐ
* เช็กเกีย
	+ 2
* ออสเตรเลีย

 |
| อื่น ๆ | 
* มิวสิกเบรนซ์ สถานที่
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
**ความไม่สงบในทิเบต พ.ศ. 2551** หรือเรียกชื่อจีนว่า **การจลาจล 3•14** เป็นชุดการจลาจล ประท้วงและเดินขบวนที่เริ่มในกรุงลาซา เมืองหลวงของภูมิภาคทิเบต และลามไปพื้นที่อื่นของทิเบตและอารามจำนวนหนึ่งซึ่งรวมนอกเขตปกครองตนเองทิเบต แรกเริ่มเป็นการจัดวันการก่อการกำเริบทิเบตประจำปีแล้วลงเอยด้วยการประท้วงตามถนนโดยพระสงฆ์ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนเป็นการจลาจล การเผา การปล้นสะดมและการฆ่าชาติพันธุ์ในวันที่ 14 มีนาคม ชาวทิเบตที่เข้าร่วมความไม่สงบมุ่งความรุนแรงส่วนใหญ่ไปยังพลเรือนฮั่นและหุย ตำรวจแทรกแซงโดยป้องกันมิให้ความขัดแย้งบานปลายอีก ขณะเดียวกันและเพื่อเป็นการสนอง การประท้วงที่ส่วนใหญ่สนับสนุนชาวทิเบตอุบัติในนครในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป มีการโจมตีสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลจีน 18 แห่ง

จากข้อมูลของฝ่ายปกครองจีนที่ปกครองทิเบต ความไม่สงบนี้มีเหตุจูงใจจากคตินิยมการแยกตัวออกและทะไลลามะเป็นผู้สั่งการ ทะไลลามะปฏิเสธข้อกล่าวหาและกล่าวว่าสถานการ์เกิดจากความไม่พอใจอย่างกว้างขวางในทิเบต รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนและทะไลลามะจัดการเจรจาเรื่องการจลาจลในวันที่ 4 พฤษภาคมและ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน

ระหว่างการจลาจล ทางการจีนไม่อนุญาตให้สื่อต่างชาติและฮ่องกงเข้าภูมิภาค สื่อในประเทศลดทอนความสำคัญของการจลาจล มีเพียงเจมส์ ไมลส์ ผู้สื่อข่าวจาก*ดิอีโคโนมิสต์* ได้รับอนุมัติให้เดินทางหนึ่งสัปดาห์ซึ่งปรากฏว่าสอดคลองกับความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นพอดี จากข้อมูลของไมลส์ การสนองของตำรวจปราบจลาจลนั้นสงบ แต่กลุ่มผู้พลัดถิ่นทิเบตอ้างว่ามีการปราบปรามอย่างโหดร้าย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "China's Forbidden Zones". pp. 32–33. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 2, 2010. สืบค้นเมื่อ March 11, 2010.
2. ↑  "Tibetan riots spread outside region". New York Times. March 16, 2008. สืบค้นเมื่อ January 7, 2011.
3. ↑
4. ↑  "Tibetan separatists attack Chinese embassy in Washington(04/02/08)". Chinese Embassy in the United States. April 2, 2008. สืบค้นเมื่อ September 19, 2010.
5. ↑  "Top officials in Tibet's government accuse exiled Tibetan spiritual leader, the Dalai Lama, of plotting the violence as part of what they describe as "separatist sabotage."": 15, 2008-voa2.cfm?CFID=199999648&CFTOKEN=35561911&jsessionid=6630e127af734d19bbbf2713642cf323f6d4 Voice of America: China Accuses Tibetan Protesters of Killing Innocent People. Accessed May 18, 2009. Archived June 1, 2009.
6. ↑  Dalai Lama Calls Again For Crackdown Probe
7. ↑  "China, Dalai Lama's envoys resume talks". Reuters. July 1, 2008. สืบค้นเมื่อ July 1, 2008.
8. ↑  "HK journalists thrown out of Tibet". *The Standard*. March 18, 2008. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 8, 2008. สืบค้นเมื่อ March 19, 2008.
9. ↑  "Monks on the march". *The Economist*. March 13, 2008. สืบค้นเมื่อ March 19, 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ความไม่สงบในทิเบต พ.ศ. 2551**
{{Infobox civil conflict
| title = การปฏิวัติฝรั่งเศส 1968
| partof = การประท้วงใน 1968 
| image = 1968-05 Évènements de mai à Bordeaux - Rue Paul-Bert 1.jpg
| caption = สิ่งกีดขวางใน บอร์โด เดือนพฤษภาคม 1968
| date =2 พฤษภาคม - 23 มิถุนายน 1968
| place = ฝรั่งเศส
| coordinates = 
| causes = 
| goals = 
| methods = Occupations, wildcat strikes, general strikes
| status = 
| result = การเลือกตั้ง
| side1 = นักเรียน 

* สหภาพนักศึกษาแห่งชาติของฝรั่งเศส

แรงงาน

* สหภาพแรงงาน (Confederation generale du travail)
* เหล่าแรงงาน (FO)

[[AnaarFOtionist International]]  
 Federation of the Democratic and Socialist Left
| side2 = ฝรั่งเศส **Government of France**

* Ministry of the Interior
	+ Police nationale
	+ Compagnies Républicaines de Sécurité
* กองกำลังทหารฝรั่งเศส

Gaullist Party
| side3 = 
| leadfigures1 = **Non-centralized leadership**  
François Mitterrand  
Pierre Mendès France
| leadfigures2 = '*ชาร์ล เดอ โกล*  
(ประธานาธิบดีของฝรั่งเศส)  
ฌอร์ฌ ปงปีดู  
(นายกรัฐมนตรีของฝรั่งเศส)
| leadfigures3 = 
| howmany1 = 
| howmany2 = 
| howmany3 = 
| casualties1 = 
| casualties2 = 
| casualties3 = 
| fatalities =
| injuries =
| arrests =
| detentions =
| casualties\_label = 
| notes = 
}}

ปัญหาความวุ่นวายภายในฝรั่งเศส เดือนพฤษภาคม 1968 ถูกปกคลุมด้วยการประท้วงและนัดหยุดงานโดยเหล่านักเรียนและแรงงานในฝรั่งเศส เมื่อถึงเยือกแห่งจุดสูงสุด นำมาสู่ระบบเศรษฐกิจฝรั่งเศสชะงักตัวลง การประท้วงนำพาผู้นำกลัวการเกิดสงครามการเมืองหรือการปฏิวัติ รัฐบาลฝรั่งเศสได้หมดหน้าที่ หลังจากประธานาธิบดี ชาร์ล เดอ โกล แอบหลบหนีจากฝรั่งเศส การประท้วงมีสิ่งกระตุ้นด้วยศิลปะ ด้วยบทเพลง , ภาพ รอยขูดขีดเขียน , โปสเตอร์ และ สโลแกน

พฤษภาคม 1968 ได้มามีผลกระทบที่สำคัญต่อฝรั่งเศสหลังการเรียกร้องหลายทศวรรษ และได้การมาเป็นจุดเปลี่ยนทางวัฒนธรรม สังคม และศีลธรรมในประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส อแลง เจสมาร์ - หนึ่งในผู้นำในเวลานั้น ภายหลังได้มองว่าการเคลื่อนไหวประสบความสำเร็จ ในฐานะการปฏิวัติสังคม ไม่ใช่ในฐานะผลประโยชน์การเมือง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mai 68 - 40 ans déjà".
2. ↑  DeRoo, Rebecca J. (2014). *The Museum Establishment and Contemporary Art: The Politics of Artistic Display in France after 1968*. Cambridge University Press. ISBN 9781107656918.
3. ↑
**สมเด็จพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ** (เวียดนาม: *Đồng Khánh, 同慶* ; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864 - 28 มกราคม ค.ศ. 1889) พระนามเดิมว่า **เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ถิ** (Nguyễn Phúc Ưng Thị, 阮福膺豉 ) และยังเป็นที่รู้จักในพระสมญานามว่า **จั๊ญ มง** (*Chánh Mông*) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์เหงียนของเวียดนาม พระองค์ทรงครองราชย์ 3 ปี ระหว่างปี ค.ศ. 1885 ถึง ค.ศ. 1889

พระองค์เป็นพระโอรสของเจ้าชายเหงียน ฟุก ห่ง กาย (*Nguyễn Phúc Hồng Cai*) แต่เนื่องจากจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระปิตุลา ไม่ทรงมีพระราชโอรส พระองค์จึงทรงได้รับการชุบเลี้ยงเป็นพระโอรสบุญธรรมพร้อมกับดำรงพระยศเป็นเจ้าชายแห่งเกียนซาง พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากเหตุการณ์ในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1885 เมื่อผู้สำเร็จราชการเหงียน วัน เตื่อง (*Nguyễn Văn Tường*) และโตน เทิ้ต เทวี้ยต (*Tôn Thất Thuyết*) พายุวจักรพรรดิห่าม งี ไปจากพระราชวังและนำขึ้นไปบนภูเขาเพื่อให้พระองค์ทรงเป็นแกนนำต่อต้านฝรั่งเศส เพื่อการจัดการอย่างถูกต้อง ฝรั่งเศสจึงได้ให้เจ้าชายอึง กี๋ ผู้เป็นพระอนุชาต่างพระมารดา ขึ้นเป็นจักรพรรดิและใช้รัชศกว่า "ด่ง คั้ญ"

มาดามญู สตรีหมายเลขหนึ่งของเวียดนามใต้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 - ค.ศ. 1963 เป็นพระราชปนัดดาของพระองค์


| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดิด่ง คั้ญ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สมเด็จพระจักรพรรดิห่าม งี** |  |  **สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเวียดนาม(เหงียน)** (ค.ศ. 1885 – ค.ศ. 1889) |  | **สมเด็จพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย** |

| * ด
* ค
* ก
จักรพรรดิราชวงศ์เหงียน |
| --- |
| 
* ซา ล็อง
* มิญ หมั่ง
* เถี่ยว จิ
* ตึ ดึ๊ก
* สุก ดึ๊ก
* เหียป ฮหว่า
* เกี๊ยน ฟุก
* ห่าม งี
* ด่ง คั้ญ
* ถั่ญ ท้าย
* ซวี เติน
* ขาย ดิ่ญ
* บ๋าว ดั่ย

 |
**ความแผ่รังสี** (อังกฤษ: radiance) เป็นปริมาณทางกายภาพที่อธิบายค่าฟลักซ์การแผ่รังสีที่ปล่อยออกมาในทิศทางหนึ่งจากจุดหนึ่งบนพื้นผิวของแหล่งกำเนิด ใช้หน่วย SI เป็นวัตต์ต่อตารางเมตรต่อสเตอเรเดียน (สัญลักษณ์: W sr-1 m-2)

คำนิยาม
-------

พิจารณาจุดหนึ่งบนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี และพื้นผิวขนาดเล็ก *ΔS* ที่ตำแหน่ง **r** เมื่อมองจากจุดนั้น ให้ *ω*(*ΔS*) เป็นมุมตันของพื้นผิว *ΔS* โดยมีจุดนั้นเป็นจุดศูนย์กลาง และให้ *Φ*(*ΔS*) เป็นฟลักซ์การแผ่รังสีจากจุดนั้นไปยังผิว *ΔS* นอกจากนี้ ให้พิจารณาพื้นที่เล็ก ๆ *ΔA* ซึ่งมีจุดนั้นอยู่ภายในนั้น ให้เวกเตอร์แนวฉาก เป็น **n** และให้มุมระหว่าง **n** กับ **r** เป็น *θ* แล้ว ความแผ่รังสีจากจุดนี้ในทิศทางไปยัง **r** นิยามได้ว่า

{\displaystyle L=\lim \_{\Delta A\to 0,\Delta S\to 0}{\frac {\Phi (\Delta S)}{\cos \theta \Delta A\,\omega (\Delta S)}}={\frac {1}{\cos \theta }}{\frac {d^{2}\Phi }{dA\,d\omega }}}

เมื่อหาอนุพันธ์ของฟลักซ์การแผ่รังสีเทียบกับพื้นที่ผิวของแหล่งกำเนิด จะได้ค่าพลังงานที่ปล่อยออกมาในหน่วยเวลาจากจุดบนแหล่งกำเนิด เนื่องจากมีการคูณพื้นที่ผิวของแหล่งกำเนิด *ΔA* ด้วย cos*θ* ทำให้ในกรณีของรังสีที่ปล่อยออกมาในแนวอียงจากพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี พื้นที่ปรากฏเมื่อมองจากทิศทางของรังสีจะมีขนาดเล็กลง และถ้าปริมาณพลังงานที่ส่งผ่านทั้งหมดเท่ากัน ความหนาแน่นต่อพื้นที่จะสูงขึ้น

เมื่อหาปริพันธ์บนซีกด้านนอกแหล่งกำเนิดรังสี จะคำนวณค่าความเปล่งรังสีได้เป็น

{\displaystyle R={\frac {d\Phi }{dA}}=\int L\cos \theta \,d\omega }

ในกรณีที่ความแผ่รังสีไม่ขึ้นกับทิศทาง จะได้ว่า *R*=π*L*

หากขอบเขตของแหล่งกำเนิดมีขนาดเล็กพอ สามารถคำนวณค่าความเข้มของการแผ่รังสีได้จากการหาปริพันธ์บนพื้นทีผิว *ΔA* รอบแหล่งกำเนิดรังสี

{\displaystyle I={\frac {d\Phi }{d\omega }}=\int \_{\Delta A}L\cos \theta \,dA}

ความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัม
------------------------

สำหรับการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า เราอาจพิจารณาค่า **ความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัม** (อังกฤษ: spectral radiance) คือความแผ่รังสีต่อช่วงความยาวคลื่น หรือความถี่ ความยาวคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในย่านใกล้เคียงกับแสงที่ตามองเห็นนิยมใช้หน่วย นาโนเมตร (nm) ดังนั้นหน่วย SI ของความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมในรูปของความยาวคลื่นที่นิยมใช้คือ W sr-1 m-2 nm-1 ส่วนหน่วยของการแผ่รังสีสเปกตรัมในรูปความถี่คือ W sr-1 m-2 Hz-1

ให้ *Lλ* เป็นค่าความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมของความยาวคลื่น *λ* ให้ *Lν* เป็นค่าความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมของความถี่ *ν* แล้ว ค่าความแผ่รังสีโดยรวมคำนวณได้โดย

{\displaystyle L=\int \_{0}^{\infty }L\_{\lambda }\,d\lambda =\int \_{0}^{\infty }L\_{\nu }\,d\nu }
แผนภาพแสดงพื้นผิวภาพโค้ง เส้นตรงแนวตั้งทึบทางด้านขวาคือระนาบภาพถ่ายในอุดมคติ
**ความโค้งสนาม** (field curvature) คือความคลาดทางทัศนศาสตร์ที่เกิดจากการที่ระนาบโฟกัส ที่ขนานกับระบบเชิงแสงมีความไม่ตรงกันระหว่างระนาบหนึ่งไปยังอีกระนาบที่ด้านหน้าและด้านหลังของระบบเชิงแสง

ความโค้งสนามเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดความคลาดขึ้น เช่นเดียวกับ ความคลาดทรงกลม ความคลาดเอียง ความคลาดแบบโคมา และ ความผิดรูป ซึ่งถูกเรียกรวมกันว่าเป็นความคลาดไซเดิล

ระนาบภาพของเลนส์ใกล้ตา เกือบทั้งหมดจะโค้งนูนเข้าหาวัตถุ

ภาพรวม
------

ในกรณีของเลนส์นูนทรงกลมอย่างง่ายที่มีความสมมาตรทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ระนาบโฟกัสด้านหน้าและด้านหลังจะโค้งในลักษณะที่ส่วนขอบซ้อนทับเข้าหากัน ยิ่งเป็นระบบเชิงแสงที่เรียบง่ายก็ยิ่งมีแนวโน้มในลักษณะนี้ นี่เป็นเรื่องสำคัญเมื่อถ่ายภาพที่ระยะไกลอนันต์หรือเมื่อถ่ายเอกสาร แต่อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่เมื่อถ่ายภาพนิ่งระยะใกล้

นอกจากนี้ยังมีเลนส์ถ่ายภาพชนิดที่สามารถทำการปรับแก้ได้ตามความต้องการของช่างภาพ เช่น เลนส์ VFC Rochor (VFC: Variable Field Curvature)

ความโค้งสนามสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับความคลาดเอียง หากระนาบภาพที่มีความโค้งสนามเป็นผิวที่มีความแตกต่างกันระหว่างภาพในแนวรัศมีและภาพในแนวเส้นรอบวงก็จะเกิดเป็นความคลาดเอียงขึ้นมา ในกรณีของเลนส์ถ่ายภาพ การแก้ไขความโค้งสนามจะค่อนข้างง่าย ในขณะที่ความคลาดเอียงอาจถูกหักล้างได้โดยการพยายามปรับแก้ระนาบภาพให้ตรงกันในแนวรัศมีและแนวเส้นรอบวง ในการทดสอบกับแผนภูมิที่ถ่ายภาพพื้นผิวเรียบ ภาพจะพร่ามัว ดังนั้นความละเอียดจึงไม่ดีในบริเวณรอบข้าง แต่ในการถ่ายภาพทั่วไป ความคลาดเอียงจะถูกหักล้างไป ดังนั้นจึงได้ภาพเบลอที่สวยงาม

ทางแก้
------

ระนาบภาพอาจถูกปรับให้แบนราบได้หากเป็นไปตามเงื่อนไขเพ็ทซ์วาล ซึ่งค้นพบโดยโยเซ็ฟ เพ็ทซ์วาล

ตัวอย่างที่เป็นที่รู้จักกันดีได้แก่ กล้องโทรทรรศน์แบบชมิท หรือ มินอกซ์ หรือ ฟิล์มติดเลนส์ สำหรับกล้องแบบเปลี่ยนเลนส์ไม่ได้ หากทราบคุณสมบัติของเลนส์นั้นดีแล้ว อาจทำได้โดยติดฟิล์มด้านยาวโค้งงอเพื่อให้สอดคล้องกับระนาบภาพเท่าที่จะทำได้

### ระบบสะท้อนแสง

ในกล้องโทรทรรศน์แบบเกรกอรี ทั้งกระจกเงาปฐมภูมิและกระจกเงาทุติยภูมิเป็นกระจกเงาเว้า ดังนั้นพื้นผิวภาพจึงโค้งไปข้างหน้าอย่างมาก แต่ก็ได้ถูกหักลบไปบางส่วนโดยความโค้งสนามของเลนส์ใกล้ตา ในกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง ระนาบภาพค่อนข้างแบนเนื่องจากกระจกเงาปฐมภูมิเป็นกระจกเงาเว้าและกระจกเงาทุติยภูมิเป็นกระจกเงานูน ในกล้องโทรทรรศน์แบบชมิท–กัสแกร็ง สามารถหาระนาบแนวระนาบที่แม่นยำได้หากตรงตามเงื่อนไขเฉพาะบางอย่าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  『天文アマチュアのための望遠鏡光学・屈折編』pp.161-202「対物レンズ」。
2. 1 2 3 4 5 6  『天文アマチュアのための望遠鏡光学・反射編』pp.91-110「収差とその対策」。
เทมพอริน (temporin) ที่หลั่งออกมาในช่วงตกมัน
**การตกมัน** (อังกฤษ: musth หรือ must) เป็นสภาวะชั่วครั้งชั่วคราวในช้างพลาย อันมีลักษณะของพฤติกรรมก้าวร้าวอย่างสูง และการหลั่งฮอร์โมนสืบพันธุ์มากผิดปกติ ระดับฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนในช้างที่กำลังตกมันสามารถสูงถึง 60 เท่ากว่าช้างในเวลาปกติ อย่างไรก็ตาม ยังไม่ทราบว่าการเพิ่มขึ้นผิดปกติของฮอร์โมนสืบพันธุ์ของช้างนั้นเป็นสาเหตุเดียวของการตกมัน หรือเป็นเพียงปัจจัยประกอบเท่านั้น การศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของการตกมันยังเป็นปัญหา เพราะช้างที่กำลังตกมัน แม้แสดงท่าทางสงบนิ่ง ก็อาจพยายามฆ่ามนุษย์ได้

สาเหตุและผลกระทบ
----------------

ผู้เข้าเยี่ยมชมสวนสัตว์มักสังเกตว่าการตกมันนั้นเชื่อมโยงกับการเป็นสัด (rut) แต่ข้อสังเกตดังกล่าวไม่น่าจะถูกต้องในทางชีววิทยา เพราะวงรอบการเป็นสัดของช้างเพศเมียนั้นไม่ขึ้นกับฤดูกาล แม้ว่าช้างส่วนใหญ่จะตกมันในฤดูหนาว ยิ่งไปกว่านั้น ช้างพลายที่ตกมันมักทราบกันว่าจะทำร้ายช้างเพศเมียด้วย ไม่ว่าช้างตัวเมียนั้นกำลังติดสัดหรือไม่ มีการสังเกตว่าอาจมีความเชื่อมโยงระหว่างการตกมันกับพฤติกรรมเด่น

ช้างที่กำลังตกมันมักได้ปลดปล่อยสิ่งคัดหลั่งข้นคล้ายน้ำมันดิน เรียกว่า เทมพอริน (temporin) จากท่อเทมพอรัลข้างหัว เทมพอรินประกอบด้วยโปรตีน ลิพิต (ที่โดดเด่นคือ คอเลสเตอรอล) ฟีนอล ครีซอล และเซสควิเทอร์ฟีน สิ่งคัดหลั่งและปัสสาวะที่ถูกเก็บรวบรวมจากช้างในสวนสัตว์แสดงให้เห็นว่ามีระดับคีโตนและอัลดีไฮด์มีกลิ่นหลายชนิดเพิ่มสูงขึ้น ความก้าวร้าวของช้างบางส่วนอาจเกิดขึ้นจากปฏิกิริยาต่อเทมพอริน ซึ่งโดยธรรมชาติแล้วจะย้อยเข้าปากช้าง อีกปัจจัยประกอบหนึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการบวมของต่อมเทมพอรัล ซึ่งไปกดตาของช้างและทำให้เกิดความเจ็บปวดเฉียบพลันเทียบได้กับฝีรุนแรงที่รากฟัน บางครั้งช้างพยายามจัดการกับความเจ็บปวดนี้โดยการขุดงาลงไปในดิน

ช้างแอฟริกาที่กำลังตกมันตัวหนึ่งกำลังวิ่งไล่ยีราฟ
การตกมันยังเชื่อมโยงกับความตื่นตัวทางเพศหรือการสร้างความครอบงำ แต่ความสัมพันธ์ดังกล่าวมีความชัดเจนน้อยมาก มีการบันทึกเหตุการณ์ช้างแทงและฆ่าแรดในอุทยานแห่งชาติหลายแห่งในทวีปแอฟริกา และคาดว่าน่าจะเกิดจากการตกมันในช้างเพศผู้วัยหนุ่ม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ช้างที่ไม่ได้เติบโตมากับเพศผู้ที่มีอายุมากกว่า การศึกษาแสดงให้เห็นว่าการนำช้างเพศผู้ที่มีอายุกลับเข้ามาในประชากรช้างในพื้นที่ดูเหมือนว่าจะช่วยป้องกันมิให้ช้างเพศผู้วัยหนุ่มเข้าสู่สภาวะตกมัน และสามารถหยุดพฤติกรรมก้าวร้าวนี้ได้

ช้างที่ตกมันมักมีอายุมากกว่า 25 ปี ช้างเลี้ยงที่กำลังตกมันต้องถูกล่ามหรือขังไว้ แม้ว่าช้างเพศผู้ยังสามารถสืบพันธุ์ได้แม้ไม่ได้กำลังตกมัน แต่ช้างที่กำลังตกมันจะมีกำลังมากกว่า และช้างเพศเมียก็มักเลือกคู่เป็นช้างเพศผู้ที่กำลังตกมัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Musth of the elephant bulls – Upali.ch".
2. ↑  Sukumar, R (2003). *The living elephants: evolutionary ecology, behavior, and conservation*. USA: Oxford University Press. p. 155. ISBN 9780195107784. สืบค้นเมื่อ 2010-12-25. temporin elephant.
3. ↑  Elephants and Reproduction เก็บถาวร 2011-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Pennies for eles. สืบค้น 31-7-2011.
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-05. สืบค้นเมื่อ 2011-07-31.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การตกมัน**

* All about elephants in zoo and circus. Elephant encyclopedia written by an elephant keeper
* Transport and Maintenance of Musth in Elephants เก็บถาวร 2012-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ภาพการ์ตูนต่อต้านการผูกขาดในปี 1879 เป็นภาพนายทุนใหญ่ควบคุมระบบรางรถไฟทั้งหมด
**การผูกขาด** (อังกฤษ: monopoly) เกิดเมื่อบุคคลหรือวิสาหกิจหนึ่งเป็นผู้ผลิตรายเดียวของโภคภัณฑ์อย่างหนึ่ง (ต่างจากการผูกขาดการซื้อ (monopsony) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการควบคุมตลาดเพื่อซื้อสินค้าและบริการของบุคคลหรือวิสาหกิจหนึ่ง และการผูกขาดโดยผู้ขายเพียงน้อยราย (oligopoly) ซึ่งประกอบด้วยบุคคลหรือวิสาหกิจไม่กี่รายครอบงำอุตสาหกรรมหนึ่ง) ฉะนั้น การผูกขาดจึงมีลักษณะขาดการแข่งขันทางเศรษฐกิจเพื่อผลิตสินค้าหรือบริการ ขาดสินค้าทดแทนที่อยู่รอดได้ และการมีราคาผูกขาดสูงเกินต้นทุนเพิ่มต่อหน่วยของสถานธุรกิจมาก ซึ่งนำสู่กำไรผูกขาดสูง กริยา "ผูกขาด" หมายถึง กระบวนการซึ่งบริษัทได้มาซึ่งความสามารถเพิ่มราคาหรือตัดคู่แข่ง ในทางเศรษฐศาสตร์ การผูกขาดเป็นผู้ขายรายเดียว ในวิชากฎหมาย การผูกขาด คือ สถานธุรกิจซึ่งมีอำนาจทางตลาดอย่างสำคัญ นั่นคือ อำนาจตั้งราคาสูงเกินจนทำให้ปริมาณส่วนเกินในสังคมต่ำลง แม้การผูกขาดอาจเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ แต่ขนาดมิใช่ลักษณะของการผูกขาด ธุรกิจขนาดเล็กยังอาจมีอำนาจเพิ่มราคาในอุตสาหกรรม (หรือตลาด) ขนาดเล็กได้

การผูกขาดอาจเกิดขึ้นได้โดยสภาพเนื่องจากมีการแข่งขันจำกัด เพราะอุตสาหกรรมนั้นต้องใช้ทรัพยากรสูงและต้องมีราคาดำเนินการสูง (เช่น ระบบทางรถไฟ) ขณะที่บางคนเสนอว่าเทคโนโลยีได้เปลี่ยนแปลงสภาพของการแข่งขันทางเศรษฐกิจในทางที่โน้มเอียงให้เกิดภาวะผู้ชนะกินรวบมากขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Milton Friedman (February 2002) [1962]. "VIII: Monopoly and the Social Responsibility of Business and Labor". *Capitalism and Freedom* (paperback) (40th anniversary ed.). The University of Chicago Press. p. 208. ISBN 0-226-26421-1.
2. ↑  Blinder, Alan S; Baumol, William J; Gale, Colton L (June 2001). "11: Monopoly". *Microeconomics: Principles and Policy* (paperback). Thomson South-Western. p. 212. ISBN 0-324-22115-0. A pure monopoly is an industry in which there is only one supplier of a product for which there are no close substitutes and in which is very difficult or impossible for another firm to coexist
3. 1 2  Orbach, Barak; Campbell, Grace (2012). "The Antitrust Curse of Bigness". *Southern California Law Review*. SSRN 1856553.
4. ↑  OECD (1997). "Railways: Structure, Regulation and Competition" (PDF). *Policy Roundtables*: 7. สืบค้นเมื่อ April 20, 2022.
5. ↑  McCarthy, Paul X (June 2015), *Online Gravity*, Simon and Schuster (ตีพิมพ์ 2015), ISBN 978-1-9250-3074-7
**จอร์จ เบลีย์** (อังกฤษ: George Bailey) เป็นตัวละครสมมติและตัวละครหลักในภาพยนตร์ของแฟรงก์ คาปรา เรื่อง *อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์* เมื่อ ค.ศ. 1946 ตัวละครเป็นนายธนาคารปล่อยเงินกู้และอาคารที่ยอมเสียสละความฝันเพื่อช่วยเหลือชุมชนของเขาในเมืองเบดฟอร์ดฟอลส์ จนกระทั่งในวันคริสต์มาสอีฟ บริษัทประสบปัญหาอย่างหนักจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำซึ่งทำให้เขากลายเป็นบุคคลล้มละลาย เบลีย์จึงตกอยู่ในภาวะสิ้นหวังและพยายามกระทำอัตวินิบาตกรรมตนเอง แต่ทันใดนั้นเทวดาผู้พิทักษ์นามว่า คลาเรนซ์ ออบอดี ได้ปรากฏตัวขึ้นและเปลี่ยนมุมมองชีวิตของเขาผ่านโลกในจินตนาการที่ไม่เคยมีตัวตนของจอร์จ เบลีย์ ไม่มีแมรี, ลูก และเพื่อน ๆ ของเขา และเมืองเบดฟอร์ดฟอลส์จะเป็นอย่างไรต่อไป หากไม่มีเขาอยู่บนโลก

เบลีย์ แสดงโดยเจมส์ สจวร์ต ตอนโต และบ็อบบี แอนเดอร์สัน แสดงเป็นตอนเด็ก โดยมีการนำตัวละครชื่อ จอห์น แพร็ตต์ ในหนังสือเล่มเล็ก ค.ศ. 1943 *เดอะเกรเทสต์กิฟต์* ของฟิลิป แวน โดเรน สเติร์น มาดัดแปลงอย่างหลวม ๆ

ใน ค.ศ. 2003 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับให้ตัวละครเป็น "วีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ในอันดับที่เก้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Phillip Stern Library". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-24. สืบค้นเมื่อ 2013-09-08.
2. ↑  "AFI's 100 YEARS…100 HEROES & VILLAINS". *American Film Institute* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-05-09.
**สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย** (ฝรั่งเศส: *Conseil suprême pour la Restauration de la Démocratie*, ตัวย่อ: **CSRD**; อังกฤษ: The Supreme Council for the Restoration of Democracy) ภายใต้การนำของนาวาอากาศตรี ซาลู จิโบ เป็นรัฐบาลเผด็จการทหาร ซึ่งก่อการรัฐประหารในประเทศไนเจอร์ เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 CSRD ประกาศว่าเป้าหมายของตนคือการทำให้ประเทศไนเจอร์เป็นตัวอย่างของ "ประชาธิปไตยและธรรมาภิบาล"

ในระหว่างสองวันของการก่อรัฐประหาร ประชาชนนับพันคนชุมนุมบนท้องถนนและประกาศสนับสนุนรัฐบาลทหาร และเจตนาในการสร้างประชาธิปไตยในเกิดขึ้นภายในประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  (ฝรั่งเศส) "Un Conseil militaire prend le pouvoir au Niger" เก็บถาวร 2010-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Radio France International, February 19, 2010
2. ↑  (ฝรั่งเศส) "Niger : le chef d'escadron Salou Djibo, "président" du CSRD" เก็บถาวร 2018-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Agence France Presse, February 19, 2010
3. ↑  "Niger junta names leader after coup" เก็บถาวร 2010-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, UK Press Association, February 19, 2010
4. ↑
5. ↑  "Thousands rally in support of Niger coup", BBC, February 20, 2010