ชื่อบุคคลเกาหลีแบบทั่วไป คล้ายกับ "John Doe" ในภาษาอังกฤษ ชื่อข้างบนเขียนด้วยอักษรฮันกึล อักษรฮันจา อักษรละตินในระบบอาร์อาร์  ชื่อสกุล (홍; *Hong*)  ชื่อตัว (길동; *Gil-dong*)

**ชื่อบุคคลเกาหลี** ในสมัยมักประกอบด้วยชื่อสกุล ตามด้วยชื่อตัว โดยไม่มีชื่อกลาง เมื่อเขียนชื่อเกาหลีในอักษรฮันกึล จะไม่มีการแบ่งช่องว่างระหว่างชื่อสกุลกับชื่อตัว

ชื่อสกุลเกาหลีส่วนใหญ่ประกอบด้วยพยางค์เดียว แม้ว่าจะมีชื่อสกุลหลายพยางค์อยู่บ้าง (เช่น Sun-woo) หลังแต่งงานแล้ว ทั้งสองคนจะยังคงใช้ชื่อเต็ม แต่ลูกจะใช้ชื่อสกุลของพ่อ เว้นแต่ตกลงกันเป็นอื่นขณะจดทะเบียนสมรส ในอดีต ชื่อสกุลเคยจัดกลุ่มเป็น *พน-กวัน* (ตระกูลหรือครอบครัวขยาย) แต่ละ*พน-กวัน*ได้รับการระบุจากสถานที่จำเพาะและบรรพบุรุษฝ่ายพ่อร่วมกัน เช่น สกุลอีแห่งช็อนจูมาจากช็อนจู และสืบจาก Yi Han [ko]. ใน ค.ศ. 2000 สำมะโนระบุว่ามีชื่อสกุลทั้งหมด 286 สกุล และแบ่งออกเป็น 4,179 ตระกูล อย่างไรก็ตามชาวเกาหลีใต้เกือบครึ่งหนึ่งใช้ชื่อสกุลที่พบได้ทั่วไปมากที่สุด 3 สกุลแรก (คิม, อี และพัก)

ชื่อตัวมักมี 2 พยางค์ แม้ว่าจะมีชื่อตัวบางส่วนที่มีหนึ่ง สาม หรือหลายพยางค์ด้วย ส่วนชื่อรุ่น (โดยชื่อจากรุ่นของครอบครัวขยายมีความเกี่ยวข้องในทางใดทางหนึ่ง ส่วนใหญ่มักอยู่ในตัวอักษรเดียวกัน) มักใช้ร่วมกัน แม้ว่าจะไม่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน การใช้ชื่อบุคคลจะต้องตามระบบชื่อสุภาพที่เข้มงวด โดยถือเป็นเรื่องหยาบคายที่จะเรียกคนแปลกหน้าหรือคนที่มีสถานะทางสังคมสูงด้วยชื่อบุคคล

การตั้งชื่อเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ครั้งหนึ่งชื่อสกุลสงวนไว้เฉพาะเชื้อพระวงศ์กับชนชั้นสูง แต่ภายหลังกลายเป็นที่ยอมรับในชนชั้นล่าง แม้กระทั่ง ค.ศ. 1910 ชาวเกาหลีมากกว่าครึ่งไม่มีชื่อสกุล ชื่อเกาหลีส่วนใหญ่ก่อนการประดิษฐ์อักษรฮันกึลในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เขียนด้วยอักษรจีน (ฮันจา) ในขณะที่หลายชื่อสามารถเขียนในอักษรฮันจาได้ทั้งหมด บางชื่อเขียนได้เฉพาะอักษรฮันกึล (เช่น ดา-ซม) ใน ค.ศ. 2015 ประชากรร้อยละ 7.7 มีชื่อที่เขียนได้เฉพาะอักษรฮันกึลเท่านั้น ในช่วงเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นที่เริ่มต้นใน ค.ศ. 1939 ชาวเกาหลีถูกบังคับให้ใช้ชื่อและระบบการตั้งชื่อแบบญี่ปุ่น ก่อนที่ใน ค.ศ. 1946 จึงหันกลับมาใช้แบบเดิม

คำนิยาม
-------

แผนภาพแสดงคำนิยามของชื่อ พร้อมอักษรละตินในระบบอาร์อาร์
ชื่อบุคคลเกาหลีมีชื่อเรียกหลายแบบ สำหรับชื่อเต็มจะใช้คำว่า *ซ็องมย็อง* (성명; 姓名; *seongmyeong*) ซึ่งสามารถแยกเป็น *ซ็อง* (성; 姓; *seong*) สำหรับชื่อสกุล กับ *มย็อง* (명; 名; *myeong*) สำหรับชื่อตัว ศัพท์เกาหลีดั้งเดิมที่ใช้เรียกชื่อเต็มหรือชื่อตัวคือ *อีรึม* (이름; *ireum*)

ศัพท์ทางการสำหรับชื่อเต็มคือ *ซ็องฮัม* (성함; 姓銜; *seongham*). โดยใช้ในระหว่างการทำธุรกรรมหรือในงานทางการ

ชาวเกาหลีใต้มากกว่าครึ่งหนึ่งใช้ชื่อสกุลที่พบได้ทั่วไป 5 สกุล (อักษรไทยพร้อมอักษรโรมันที่เขียนในรูปแบบต่าง ๆ ในวงเล็บ):
  คิม (Kim, Gim, Ghim)
  อี (Lee, Yi, Rhee, Yie)
  พัก (Park, Pak, Bahk)
  ชเว (Choi, Choe)
  ช็อง (Jung, Jeong, Chung, Cheong)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Evason, Nina (2021). "South Korean Culture – Naming". *Cultural Atlas*. สืบค้นเมื่อ 2023-08-11.
2. ↑  Lee, Si-jin (2022-05-05). "Wanju beckons with beautiful nature, traditions". *The Korea Herald*. สืบค้นเมื่อ 2023-07-22.
3. ↑  "2000 인구주택총조사 성씨 및 본관 집계결과". *통계청* (ภาษาเกาหลี). Statistics Korea. สืบค้นเมื่อ 2017-10-20.[*ลิงก์เสีย*]
4. 1 2  "성명". *korean.dict.naver.com*. สืบค้นเมื่อ 2023-08-11.
5. ↑  "성". *korean.dict.naver.com*. สืบค้นเมื่อ 2023-08-11.
6. ↑  "명". *korean.dict.naver.com*. สืบค้นเมื่อ 2023-08-11.
7. ↑  "이름". *korean.dict.naver.com*. สืบค้นเมื่อ 2023-08-11.
8. ↑  "How to Say "What Is Your Name" in Korean – Different ways of asking". *90 Day Korean*. 2016-01-13. สืบค้นเมื่อ 2023-08-11.