recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
คำอธิบายตัวย่อของ มู้ก - MOOC
**มู้ก** (**MOOC** /muːk/) ย่อจาก **Massive Open Online Course** เป็นคอร์สออนไลน์ที่เน้นการมีส่วนร่วมและการเข้าถึงอย่างไม่จำกัดผ่านทางเวิลด์ไวด์เว็บ นอกเหนือจากการเรียนการสอนจากสื่อปกติ เช่นการอ่านหนังสือ การเข้าห้องเรียนนั่งฟัง และการแก้ปัญหาโจทย์ต่างๆ การสอนแบบมู้กจะเน้นการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักศึกษา อาจารย์ และผู้ช่วยสอนเป็นหลัก โดยมู้กกำลังเป็นประเด็นที่ถูกนำมาทำวิจัยในหัวข้อของการเรียนรู้ทางไกล 
มู้กเริ่มเป็นที่รู้จักในปี 2551 และเริ่มเป็นที่นิยมในปี พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา

มู้กในช่วงเริ่มต้นเน้นหลักในการเข้าถึงเนื้อหาแบบเปิด ที่เน้นการนำสื่อการเรียนการสอนมาใช้ซ้ำและเผยแพร่ออนไลน์ โดยต่อมาได้มีการเน้นการปฏิสัมพันธ์มากขึ้นเพื่อให้มีการพัฒนาความรู้ต่อยอดกันอีกต่อหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kaplan Andreas M. Haenlein Michael (2016) Higher education and the digital revolution: About MOOCs, SPOCs, social media, and the Cookie Monster, Business Horizons, Volume 59.
2. ↑  Bozkurt, A. Akgun-Ozbek, E. Onrat-Yilmazer, S. Erdogdu, E. Ucar, H. Guler, E. Sezgin, S. Karadeniz, A. Sen, N. Goksel-Canbek, N. Dincer, G. D. Ari, S.& Aydin, C. H. (2015). Trends in distance education research: A content analysis of journals 2009-2013. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 16(1),330-363.
3. ↑  Pappano, Laura. "The Year of the MOOC". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 18 April 2014.
4. ↑  Lewin, Tamar (20 February 2013). "Universities Abroad Join Partnerships on the Web". *New York Times*. สืบค้นเมื่อ 6 March 2013.
**วัดราษฎร์นิยม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านราษฎร์นิยม ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี

วัดราษฎร์นิยมตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2459 โดยชาวบ้านคลองราษฎร์นิยมซึ่งนำโดยนายบัว ลุประสงค์ ได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ต่อมาพระครูประชาธรรมนาถได้รวบรวมทรัพย์ที่ได้รับการบริจาคจากชาวบ้าน ซื้อที่ดินเพิ่มอีก 45 ไร่ และนางปลีก วิลาวรรณ ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก 5 ไร่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2468

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 มีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 มีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในวัดยังมีศาลเจ้าแม่ท่าไชย มีพิธีการบายสีขึ้นสานทุกวันที่ 17 เมษายน ของทุกปี และเจดีย์ศรีราษฎร์นิยมซึ่งประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อแฉ่ง ท่านได้สร้างวัตถุมงคลที่มีอานุภาพด้านเมตตาและแคล้วคลาด โดยเฉพาะยันต์หลวงพ่อแฉ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์นิยม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "แผ่นพับแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเขตพื้นที่ตำบลราษฎร์นิยม" (PDF).
3. ↑  "วัดราษฎร์นิยม".[*ลิงก์เสีย*]
**หู จฺวิน** (อักษรจีนตัวเต็ม: 胡军, อักษรจีนตัวย่อ: 胡軍, พินอิน: Hú Jūn) นักแสดงชาวจีนเชื้อสายแมนจู เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1968 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน

หู จฺวินมีบทบาทเป็นที่รู้จักจากการรับท เฉียวฟง ในซีรีส์เรื่อง *แปดเทพอสูรมังกรฟ้า* เมื่อปี ค.ศ. 2003 จากนั้นจึงได้รับบทอีกหลายเรื่องทั้งภาพยนตร์และซีรีส์ ซึ่งบทที่เขามักจะได้รับ มักจะเป็นบทย้อนอดีตและแสดงถึงความแข็งแกร่งของร่างกาย เช่น จูล่ง ใน สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ในปี ค.ศ. 2008 จูหยวนจาง จักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์หมิง ในซีรีส์เรื่อง *จักรพรรดิราชวงศ์หมิง* ในปี ค.ศ. 2005 และ เหยินเซิ่นหัว หัวหน้ามือสังหาร ใน *5 พยัคฆ์พิทักษ์ซุนยัดเซ็น* ในปี ค.ศ. 2009 เป็นต้น

นอกจากนี้แล้ว ยังเคยได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์โตรอนโต ในปี ค.ศ. 1996 จากการับบทตำรวจในเรื่อง *เติมเจ็บเต็มอารมณ์* ซึ่งเป็นการแสดงนำเรื่องแรกของเขาอีกด้วย

ผลงานที่ผ่านมา
--------------

### ภาพยนตร์

* *เติมเจ็บเต็มอารมณ์* (1996)
* *นางสาวกำไก่* (2002)
* *ต้นฉบับสองคนสองคม* (2003)
* *สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ* (2008)
* *มู่หลาน วีรสตรีโลกจารึก* (2009)
* *กังฟูไซบอร์ก* (2009)
* *5 พยัคฆ์พิทักษ์ซุนยัดเซ็น* (2009)
* *มังกรสร้างชาติ* (2009)
* *คนท้าใหญ่* (2010)
* *ปิดเมืองล่าโจร* (2013)

อ้างอิง
-------

* ประวัติจากเว็บไซต์ สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ เก็บถาวร 2009-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลจากเว็บไซต์ IMDb
**วัดสองพี่น้อง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลต้นตาล อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี มีที่ดินตั้งวัด 39 ไร่ 2 งาน ปัจจุบัน พระปริยัติวรคุณ (สมชาย ทตฺตชีโว) เป็นเจ้าอาวาส

วัดสองพี่น้องตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2212 ในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สันนิษฐานว่าพระพิรอดหรือขรัวตาคง ได้ตั้งวัดสองพี่น้องขึ้น คำว่า "สองพี่น้อง" มาจาก "คลองสองพี่น้อง" ซึ่งเป็นคลองที่มีช้างสองเชือกเดินย่ำเป็นที่ลุ่ม มีการเอ่ยถึงวัดนี้ในจารึกเจ้าแม่ดุสิต พูดถึงอาจารย์พิรอดหรืออาจารย์คง ซึ่งต่อมาสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงนิมนต์ไปอยู่กรุงศรีอยุธยา จากหลักฐานทางโบราณวัตถุ พบแผ่นจารึกลานเงินลานทองถูกค้นพบเมื่อครั้งบูรณะซ่อมแซมเจดีย์ 3 องค์ เมื่อ พ.ศ. 2536 เนื้อความในจารึกทำให้ทราบว่าผู้สร้างเจดีย์ 3 องค์ คือ เจ้าสามอู วัดสองพี่น้องได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ยกฐานะเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถกว้าง 8.02 เมตร ยาว 19.08 เมตร ศิลปะอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงกระเบื้องขึ้นลายมีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันเป็นไม้แกะสลักบูรณะเพิ่มเติม เมื่อ พ.ศ. 2543 วิหารพระพุทธไสยาสน์ กว้าง 6.5 เมตร ยาว 19.08 เมตร หน้าบันมีขนาดใหญ่ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 1.30 เมตร พระพุทธรูปปางไสยาสน์ (พระนอนใหญ่) ศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย *พระเจ้าปิดเคราะห์* เป็นพระพุทธรูปสำริดสีทอง นั่งขัดสมาธิแบบเข่าซ้อน เข่าเป็นรูปสี่เหลี่ยมสูง 1.22 เมตร กว้าง 96 เซนติเมตร และพระพุทธรูปปางไสยาสน์ ศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย กว้าง 1.80 เมตรยาว 10.05 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสองพี่น้องพบเบี้ยหอยโบราณ". คมชัดลึก.
2. ↑  "วัดสองพี่น้อง". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสุพรรณบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-02. สืบค้นเมื่อ 2022-02-02.
**วัดสวนหงส์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลาม้า อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี มีแม่น้ำวกอ้อมวัดถึง 3 ทิศ 3 ด้าน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดแม่น้ำท่าจีน ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จดแม่น้ำท่าจีน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา

วัดสวนหงส์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2408 ผู้สร้างวัดเป็นเศรษฐีโคกครามสองสามีภรรยา ชื่อ นายสวน กับนางหงส์ ในสมัยหลวงพ่อปลื้มมารับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสวนหงส์ ท่านได้ซ่อมแซมให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นมา เมื่อท่านได้มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2545 สังขารยังไม่เน่าเปื่อย ทางวัดจึงได้นำสังขารของท่าน ใส่ไว้ในโลงแก้ว ให้ลูกศิษย์ลูกหาได้กราบไหว้ ด้านหน้าโลงแก้วมีหุ่นขี้ผึ้ง ปั้นเป็นรูปเหมือนของท่านด้วย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 12.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 12.20 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารไม้สักทอง 2 ชั้น ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ และยังมีประเพณีแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทาน เป็นการแข่งขันเรือยาว เรือที่เข้าร่วมแข่งขันเป็นเรือยาวที่ชนะการแข่งขันจากสนามทั่วประเทศ จัดแข่งขันในสัปดาห์ที่สาม ของเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ณ แม่น้ำท่าจีน หน้าวัดสวนหงส์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแก้ว นนฺทโชติ (พ.ศ. 2449–2469)
* พระครูแก้ว อิสฺสโร (พ.ศ. 2469–2489)
* พระครูพิทักษ์ธรรมคุณ (พ.ศ. 2489–2491)
* พระครูสุมนคณารักษ์ หรือ หลวงพ่อปลื้ม (พ.ศ. 2491–2545)
* พระครูโกศลธรรมานุสิฐ เป็นเจ้าอาวาสมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสวนหงส์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดสวนหงษ์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ลิงกังเหนือ** (อังกฤษ: Northern pig-tailed macaque; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Macaca leonina*) ลิงชนิดหนึ่ง ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)

เดิมเคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของลิงกังใต้ (*M. nemestrina*) มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับลิงกังใต้ซึ่งเคยถูกจัดให้เป็นชนิดเดียวกัน คือ รูปร่างป้อมสั้น หางสั้น มีขนสีน้ำตาลอมเทา ต่างจากลิงกังใต้ตรงที่ขนบริเวณหลังเป็นสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเทา ซึ่งอ่อนกว่าลิงกังใต้

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, บังกลาเทศ, ภูฏาน, ภาคใต้ของจีน, พม่า, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา และไทย ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาคยกเว้นภาคกลางและภาคใต้ตั้งแต่คอคอดกระ ที่อินเดียจะพบได้ในตอนใต้ของแม่น้ำพรหมบุตร ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ

พฤติกรรมและนิเวศวิทยาเหมือนกับลิงกังใต้ทุกประการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Boonratana, R. Das, J. Yongcheng, L. Htun, S. & Timmins, R. J. (2008). *Macaca leonina*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
2. 1 2 3  Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. ISBN 0-801-88221-4.
3. ↑  Choudhury, A.U. (2008) Ecology and behaviour of the pigtailed macaque *Macaca nemestrina leonina* in some forests of Assam in North-East India. *J. Bombay nat. Hist. Soc*. 105 (3): 279- 291.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Macaca leonina***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Macaca leonina ที่วิกิสปีชีส์
**วัดสองพี่น้อง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก ในหมู่ที่ 2 บ้านกลาง ตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 49 ไร่ 3 งาน

ประวัติ
-------

วัดสองพี่น้องสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2410 มีเรื่องเล่าขานว่า ผู้สร้างวัดเป็นชายสองคนพี่น้องซึ่งทราบกันเพียงว่าอพยพลงมาจากภาคเหนือและอาศัยอยู่ในบริเวณวัด ทั้งสองเป็นโจรปล้นทรัพย์ ชอบลักวัวควายของชาวบ้าน ประกอบกับสถานที่นี้เป็นป่าหนาทึบจึงยากแก่การติดตาม จนกระทั่งต่อมาบิดามารดาของสองพี่น้องนี้ได้ล่องเรือลงมาจากทางเหนือเพื่อค้าขายสิ่งของต่าง ๆ เมื่อมาถึงบริเวณใกล้เคียงกับที่สองพี่น้องอาศัยอยู่ก็เป็นเวลาจวนจะมืดพอดี จึงจอดพักค้างคืนที่นั่น พอตกกลางคืนโจรสองพี่น้องได้ปล้นและฆ่าบิดาและมารดาของตนโดยไม่รู้ พอถึงรุ่งเช้าได้ทราบว่าคนที่ตนฆ่าเป็นบิดามารดาก็เสียใจมาก จึงตัดสินใจสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นการลบล้างบาป โดยได้สร้างทั้งโบสถ์และวิหาร เมื่อสร้างเสร็จได้ตั้งชื่อว่า "วัดสองพี่น้อง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2469

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

วัดสองพี่น้องมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่มีนามว่า *หลวงพ่อเพชร* และ *หลวงพ่อพลอย* มีอายุเก่าแก่ประมาณ 700 ปี เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ว่ากันว่าหลวงพ่อเพชรเป็นพระคู่บ้านคู่เมือง เป็นที่เคารพสักการะของบรรดาพ่อค้ามอญชาวเรือ เป็นพระประธานในอุโบสถร้างสมัยอยุธยาที่พังลงน้ำหมดแล้ว คงเหลือแต่องค์พระและใบเสมาศิลาแลงขนาดใหญ่สมัยอู่ทอง

วัดยังมีเจดีย์ทรงมอญหน้าวัด สูง 6 เมตร ฐานกว้างประมาณ 3 เมตรเศษ เป็นเจดีย์เก่าแก่ประมาณ 200 ปีเศษ พระประธานในโบสถ์ที่สร้างด้วยเหรียญฮ่องกง จำนวน 1,000 เหรียญ น้ำหนักเหรียญละ 1 สลึง หน้าตักกว้าง 23 นิ้ว สูงประมาณ 25 นิ้ว พระเกศเป็นทองคำหนัก 13 บาท พระพุทธรูปและเจดีย์บรรจุพระธาตุสวยงามลวดลายวิจิตรที่สร้างด้วยเงินและทองเหลืองประดิษฐานอยู่ที่หอสวดมนต์ โต๊ะหมู่บูชาประดับมุก หมู่ 9 และเครื่องกังไสของจีนแท้ที่ตั้งอยู่หน้าพระประธานในอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสองพี่น้อง". ท่องเที่ยววิถีชุมชน สายน้ำเจ้าพระยา.
2. ↑  "วัดสองพี่น้อง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**เขาพนมขวด** เป็นวัดในจังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่บนยอดเขา

เขาพนมขวด

สถานที่ตั้ง
-----------

เขาพนมขวดเป็นเขาลูกเล็ก ๆ สูงประมาณ 20 เมตร ตั้งโดดเดี่ยวอยู่กลางทุ่งนาหลังสถานีรถไฟเพชรบุรี ออกไปไม่ไกลนัก มีถนนไปได้จนถึงเชิงเขา

ปัจจุบันมีโรงพยาบาลพระจอมเกล้า (โรงพยาบาลเพชรบุรี) สร้างขึ้นใกล้กับเขาพนมขวดนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ 2491 จากบันทึก หนังสือสมุดราชบุรี ในปี พ.ศ. 2468กล่าวถึงเขาพนมขวดว่า

> อยู่ตำบลคลองกระแชงใกล้กับทางรถไฟ เมื่อขึ้นรถไฟผ่านไปมาแลเห็นได้ถนัด มีรูปเป็นขวดขนาดเล็กตั้งอยู่ในทุ่งนาหลวง มีตำนานกล่าวว่า เขาพนมขวดนี้เป็นยอดเขากิ่ว เมื่อครั้งแผ่นดินเป็นทะเลสายน้ำแรงพัดเอายอดเขากิ่วขาดตามลำน้ำไปตกอยู่ทุ่งนาหลวง บนยอดเขามีพระเจดีย์ 1 องค์ ขนาดย่อม ๆ มีถ้ำ 1 ถ้ำ แต่ไม่ใหญ่โต พระเจดีย์บนยอดเขาพนมขวดนี้ 
> 
> 

ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดให้ปฏิสังขรณ์ในปี พ.ศ. 2403 ดังที่ปรากฏในประกาศเรื่องบรรจุของในพระเจดีย์ที่เขาพนมขวดมีความว่า

> 
> มีพระบรมราชโองการมารพระบัณฑูรสุรสิงหนาทให้ประกาศแก่พระภิกษุสามเณรแลราษฎรให้รู้ทั่วกัน ว่าพระเจดีย์บนยอดเขาพนมขวดนี้ เดิมท่านเจ้าอธิการวัดสระบัวได้สร้างขึ้นไว้นานแล้ว ครั้นภายหลังแล้วถูกฟ้าผ่าชำรุดไปแล้ว ครั้นเมื่อเดือนหกปีวอกโทศก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นสมเด็จพระเจ้าแผ่นดินสยามในราชการที่ 4 ในพระบรมราชวงศ์ประจุบันนี้ ได้เสด็จพระราชดำเนินออกมาประพาส แลทอดพระเนตรการเริ่มแรกนาหลวงในเขาพนมขวด จึงมีพระราชประสงค์จะทรงบำเพ็ญพระราชกุศลในการปฏิสังขรณ์ จึงได้มีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งให้ช่างก่อปั้นพอกเพิ่มเติมให้เขื่องขึ้นกว่าเก่า แล้วได้ทรงบรรจุเอาปูชนียวัตถุ เรียกว่าพระบรมพุทธสารีริกธาตุขนาดน้อย 7 พระองค์ เป็นพระธาตุได้มาแต่เมืองลำพูนบ้าง เมืองน่านบ้าง เมืองพม่าบ้าง เผื่อว่าจะต้องที่แท้บ้างเป็นบุญเขตรประดิษฐานไว้ในกล่องจันทร์แดงที่ 1 แล้วไว้ในกล่องจันทร์ขาวที่ 2 แล้วไว้ในกล่องศิลาที่ 3 ปกปิดไว้ในถุงตาด แลมีใบลานจาฤฏอักษรบาลีโอวาทปาฏิโมกข์ แลพาหุลเทศนาแลอื่น ๆ หกลานแล้วปิดทองคำเปลวปกปิดไว้ในถุงตาดเท่านั้น ไม่มีของมีราคาสำคัญยิ่งไปกว่านี้เพราะได้ทราบอยู่แล้วว่าพระเจดีย์อยู่ในที่เปลวที่ไกลไม่มีใครรักษา ผู้ที่จะสำคัญว่าจะมีทรัพย์ฝังไว้มักขุดทำลายไปยับเยินไปเสีย ได้เห็นเป็นตัวอย่างมามากแล้ว จึงได้บรรจุไว้แต่พระบรมธาตุแลใบลานจาฤกพระบาลีปิดทองคำเปลวเท่านั้น เพื่อเป็นบุญเขตรเจริญกุศลวิเศษแก่เทพยดามนุษย์สัปรุษชายหญิงแลพระภิกษุสามเณรทั้งปวง บรรดาที่ได้มาถึงพระเจดีย์แล้วได้นมัสการบูชาเป็นประโยชน์เท่านั้นดอกอย่าให้ผู้ใดสงสัยว่ามีของดีมีราคา ไม่มีเพชรพลอยพุทธรูปทองเงินของที่ดีมีราคาบรรจุไว้เลยในพระเจดีย์ เพราะฉะนั้นขอเสียอย่าให้มีผู้ใดสำคัญว่ามีของดีมีราคา แล้วพยายามลอบลักขุดหาของที่บรรจุในพระเจดีย์นี้เลย จงให้ตั้งเป็นปรกติไว้นมัสการ แลเป็นเครื่องงามบ้านงามเมืองเถิดจะได้เป็นที่ทำบุญบูชาของผู้มีศรัทธา
> 
>

รายการอ้างอิง
-------------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**วัดลำพญา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลลำพญา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เนื้อที่ตั้งวัด 39 ไร่ 3 งาน 10 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 1 งาน 48 ตารางวา

วัดลำพญาประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2418 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งชื่อวัดตามชื่อคลองที่ขุด *ลำพญา* เป็นชื่อของหมู่บ้านในสมัยที่ยังเป็นอำเภอบางปลา มณฑลนครชัยศรี ที่ได้มีประวัติเล่าไว้ว่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ว่า พระยากรมท่า ได้ทำการขุดคลองบริเวณท้ายตลาดในปัจจุบันเพื่อให้จับจองที่นา ให้ชาวบ้านมีอาชีพเกษตรกรรรม แถวนี้จึงได้มีชาวบ้านแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือ ชาวมอญ ที่อพยพมาจากสามโคกในปลายสมัยรัชกาลที่ 3 ตั้งบ้านเรือนอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ ทำอาชีพการเกษตรและชาวจีนซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจะทำการค้าขาย บริเวณนี้ลำพญาจึงกลายเป็นตลาด ชื่อ *ตลาดน้ำลำพญา* ที่ปัจจุบันยังคงมีอยู่ วัดมีบริการ เรือล่องแม่น้ำท่าจีน โดยมีเรือและเส้นทางให้เลือกตามชอบ เช่น เรือแจวโบราณ ออกจากหน้าวัดลำพญาไปนมัสการศาลเจ้าแม่ทับทิม 

ภายในวัดมี *หลวงพ่อมงคลมาลานิมิต* พระพุทธรูปปางมารวิชัย ที่สร้างด้วยศิลาแลง พอกปูนและปิดทองทับ วัดลำพญาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2442 วัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านตลาดน้ำวัดลำพญา เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2546 เป็นสถานที่รวบรวมและเผยแพร่ ศิลปวัตถุเครื่องมือ เครื่องใช้ที่แสดงถึงวิธีชีวิตไทยริมแม่น้ำท่าจีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ชอปเพลิน เดินชิล "ตลาดน้ำลำพญา" แหล่งรวมของอร่อย จ.นครปฐม". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "ตลาดน้ำวัดลำพญา". สำนักงานจังหวัดนครปฐม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-02. สืบค้นเมื่อ 2021-06-02.
3. ↑  "วัดลำพญา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านตลาดน้ำวัดลำพญา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดลานแหลม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม โดยมีพระอธิการทองสุข ผาสุโก เป็นเจ้าอาวาส

วัดลานแหลมตั้งเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2537 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2541

ภายในวัดประกอบด้วยอุโบสถศิลปะรัตนโกสินทร์ หลังคามุงกระเบื้องดินเผาสีแดง ประตูพระอุโบสถเป็นไม้แกะสลักทาสีประดับกระจกลงรักสีทอง หอระฆัง และวิหารที่มีความสวยงาม วัดลานแหลมมีพระเก่าแก่สมัยทวารวดี อายุมากกว่า 2,000 ปี สร้างด้วยเนื้อศิลาแลง นามว่า *หลวงพ่อพระพุทธมงคลมหาชนอภิปูชญานี* (หลวงพ่อใหญ่) ขุดพบจากบริเวณที่ดินของนายพริ้งและนางต่วน ศรนุวัตร เมื่อปี พ.ศ. 2522 ซึ่งเดิมชาวบ้านในอดีตเรียกบริเวณที่ขุดพบพระพุทธรูปนี้ว่า *เนินโคกพระ* นายพริ้งพบพระพุทธรูปโบราณเรียงกันอยู่ในโพรงดินนับได้ 12 องค์ พร้อมหัวสิงห์อีก 2 หัว โดยพระพุทธรูปโบราณทั้งหมดไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติจังหวัดนครปฐม แบ่งให้นายพริ้งเจ้าของที่ดินไว้บูชา 1 องค์และนายพริ้งจึงได้มอบให้วัดลานแหลม โดยชื่อของหลวงพ่อใหญ่องค์นี้สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) เจ้าอาวาสวัดสระเกศ เป็นผู้ประทานมาให้

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการทองสุก ผาสุโก
* พระอธิการเอนก คุณวโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลานแหลม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดลานแหลม". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "อุโบสถ วัดลานแหลม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "งานประจำปีวัดลานแหลม". คมชัดลึก.
**วัดลำกะดาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 1 งาน 97 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน อยู่ติดริมคลองลำกะดานด้านทิศตะวันตก ส่วนทิศเหนือติดต่อกับเขตจังหวัดปทุมธานี

วัดลำกะดานสร้างประมาณ พ.ศ. 2426 โดยสามีภรรยาคู่หนึ่ง ชื่อว่า ดีและจีน ได้บริจาคที่ดินพร้อมสร้างวัดตามกำลังทรัพย์ของตนในสมัยนั้น วัดจึงมีนามตามผู้สร้างว่า **วัดทองดีลำจีน** แต่ชาวบ้านมักเรียกว่า "วัดลำกะดานสร้าง" เพราะสมัยนั้นการคมนาคมไม่สะดวก ไม่มีถนนหนทางเหมือนปัจจุบัน น้ำแห้งขอดนานอยู่หลายเดือน ได้รับความลำบาก จึงได้นามวัดเช่นนั้น ต่อมามีการบูรณะวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ทำให้คนรู้จักวัดมากขึ้น การคมนาคมตามถนนและลำคลองเริ่มสะดวก วัดจึงเจริญรุ่งเรืองตามลำดับ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2443 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2525

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถหลังเก่าเป็นทรงโบราณ กำแพงก่ออิฐถือปูนเสาไม้ หลังคามุงกระเบื้อง อุโบสถหลังใหม่กว้าง 9 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ใต้ถุนโปร่ง มีอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง ศาลาการเปรียญกว้าง 13 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 หอสวดมนต์กว้าง 9 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อคำ* หล่อด้วยสัมฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย และมีพระปางปฐมเทศนาหน้าตัก 90 นิ้ว 1 องค์และพระสีวลี 7 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-22.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 264. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "วัดลำกะดานปลุกเสกเหรียญพญาเต่ามังกร เททองพระปางปฐมเทศนา และพระสิวลี 7 องค์". บ้านเมือง.
**สมาคมเพื่อความก้าวหน้าทางปัญญาประดิษฐ์** (อังกฤษ: Association for the Advancement of Artificial Intelligence หรือ AAAI) เป็นสมาคมทางวิทยาศาสตร์นานาชาติที่ไม่แสวงหาผลกำไร มีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมงานวิจัยทางด้านปัญญาประดิษฐ์ สมาคมมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มความเข้าใจของคนทั่วไปเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ (AI) พัฒนาการสอนและการให้ความรู้ด้านปัญญาประดิษฐ์กับนักปฏิบัติ และช่วยให้คำแนะนำในการวางแผนวิจัยและการให้ทุนวิจัย โดยคำนึงถึงความสำคัญและศักยภาพของการพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ในปัจจุบันและทิศทางของปัญญาประดิษฐ์ในอนาคต

ประวัติ
-------

สมาคมก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 ภายใต้ชื่อ **สมาคมอเมริกันเพื่อปัญญาประดิษฐ์** และได้เปลี่ยนชื่อในปี 2007 เป็น "สมาคมเพื่อความก้าวหน้าทางปัญญาประดิษฐ์" มีสมาชิกอยู่ 4,000 คนทั่วโลก ในช่วงแรก นายกสมาคมเป็นผู้มีชื่อเสียงในด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์มากมาย ไม่ว่าจะเป็นอัลเลน นิวเวลล์ เอ็ดเวิร์ด ไฟเกนเบาม์ มาร์วิน มินสกี และจอห์น แม็กคาร์ธีย์ ปัจจุบัน นายกสมาคมคือ โยลันดา กิล

กิจกรรมสมาคม
------------

สมาคมเพื่อความก้าวหน้าทางปัญญาประดิษฐ์ให้บริการหลายอย่างกับวงการปัญญาประดิษฐ์ สมาคมให้การสนับสนุนการประชุมวิชาการตลอดจนการประชุมสัมมนาย่อยในแต่ละปี และยังให้การสนับสนุนวารสารวิชาการ 14 ฉบับในสาขาปัญญาประดิษฐ์ สมาคมมีสื่อสิ่งพิมพ์ *AI Magazine* ที่มีชื่อเสียงที่จะเผยแพร่การค้นพบใหม่ๆที่สำคัญในสาขาปัญญาประดิษฐ์ และช่วยให้สมาชิกได้เข้าถึงงานวิจัยล่าสุดในสายที่ตนเชี่ยวชาญ นิตยสารนี้เผยแพร่มาอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980

สมาคมเป็นผู้จัดการประชุมวิชาการ "AAAI Conference on Artificial Intelligence" ที่ถือได้ว่าเป็นงานประชุมวิชาการที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสาขาปัญญาประดิษฐ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  . `{{cite web}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
2. ↑  "2007 Australian Ranking of ICT Conferences". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-02. สืบค้นเมื่อ 2009-10-16. Tier A+.
3. ↑  "Top-ranked Conferences in "Artificial Intelligence"". *Microsoft Academic Search*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-21. สืบค้นเมื่อ 2009-10-16. Rank 2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* AAAI.org, เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคมเพื่อความก้าวหน้าทางปัญญาประดิษฐ์
**วัดลำเหย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำเหย อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 80 ตารางวา

วัดลำเหยเริ่มสร้างวัดวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2347 เดิมมีชื่อว่า **วัดโพธิ์ชายนา** สร้างอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหมู่บ้านหนองบอนเดี๋ยวนี้ ตามคำบอกเล่าของคนเฒ่าคนแก่บอกว่าเหตุที่วัดเดิม มีชื่อว่าวัดโพธิ์ชายนานั้น เพราะบริเวณรอบ ๆ ที่สร้างวัดมีแต่ที่นาล้อมรอบและที่เป็นนานั้นมีแต่ต้นโพธิ์ ขึ้นอยู่ตามชายนามาก จึงได้ชื่อนี้มา ต่อมาได้มีการย้ายที่ตั้งวัดมายังที่ตั้งปัจจุบัน ไม่ทราบว่าย้ายมาสถานที่ใหม่ในสมัยเจ้าอาวาสรูปใด สาเหตุที่ย้ายวัด เนื่องจากที่ตั้งเดิมเป็นทุ่งนาเป็นที่ราบต่ำเมื่อถึงหน้าน้ำป่าหรือน้ำปีก็จะไหลหลากท่วมทุกปีจึงย้ายวัดมาสร้างในสถานที่ใหม่ มายังที่ดอน แล้วเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดลำเหย" เหตุที่เปลี่ยนชื่อ เพราะ ในสมัยก่อนนั้นเมื่อถึงหน้าน้ำปีมา น้ำจะไหลหลากเจิ่งนองท่วมท้องนา ไหลไปตามลำคลองใหญ่ชื่อว่า คลองวังไทรแล้วไหลเข้าสู่คลองตำลึง ไหลผ่านไปตามทุ่งนา และตามลำรางเรื่อยมาจนถึงข้างหลังโรงเรียนวัดลำเหย พอมีน้ำปีก็จะไหลเอ่อขึ้นไปยังทุ่งหนองบอนเป็นที่สุดไม่ได้ไหลไปที่ไหนได้อีกแล้วน้ำจะขังอยู่ทุ่งหนองบอน ไม่นานเพราะทุ่งหนองบอน เป็นเขตสุดของไหลน้ำนี้ ก็จะย้อนกลับมาอยู่ที่ลำรางข้างโรงเรียน เพราะลำรางนี้เป็นที่ต่ำมาก น้ำก็ขังอยู่ที่ลำรางนี้น้ำจะไม่ไหลไปไหนได้อีกแล้วน้ำที่ลำรางนี้ก็จะถูกธรรมชาติจากแดดบ้าง ลมบ้าง แผดเผาพัดพาให้น้ำในลำรางให้ค่อย ๆ แห้งระเหยหมดไปในที่สุด จึงเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดลำเหย" โดยคำว่า "เหย" มาจากคำว่า น้ำระเหย

วัดลำเหยสร้างอุโบสถหลังแรกจนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเจ้าอาวาสรูปใดเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ในสมัยพระครูนันทสิริคุณ (สุด นนฺทโก) เป็นเจ้าอาวาส มีการสร้างวัตถุมงคล ที่โด่งดัง ด้านแคล้วคลาด ปลอดภัย เมตตา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์พูด ทาบ้านฆ้อง
* พระอาจารย์คุด (ไม่ทราบนามสกุล)
* พระอาจารย์อินทร์ นาคมี
* เจ้าอธิการจอน นุ่มกัลยา
* เจ้าอธิการปาน เพ็ชรรัตน์
* พระอธิการผิน สุคนฺโท
* พระครูนันทสิริคุณ (สุด นนฺทโก)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดลำเหย ตำบลลำเหย อำเภอดอนตูมส จังหวัดนครปฐม".
2. ↑  "วัดลำเหย". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "สิ้นแล้วพระเกจิเถราจารย์ (หลวงพ่อสุด) วัดลำเหย". บ้านเมือง.
ในสหราชอาณาจักร **สมาชิกรัฐสภา** (อังกฤษ: Member of Parliament, ย่อ: MP) หมายถึงบุคคลที่ได้รับการเลือกตั้งเพื่อเป็นผู้แทนในสภาสามัญชนในรัฐสภาสหราชอาณาจักร

ระบบการลงคะแนน
--------------

สมาชิกทั้งหมดจำนวน 650 รายในรัฐสภาสหราชอาณาจักรมาจากการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดโดยมีผู้แทนเขตละหนึ่งคนจากทั่วทุกเขตเลือกตั้งในสหราชอาณาจักร ซึ่งในแต่ละเขตนั้นจะมีผู้แทนของตนเองเพียงคนเดียว

การเลือกตั้ง
------------

ตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาจะว่างลงโดยอัตโนมัติเพื่อจัดการเลือกตั้งในทุกๆ ห้าปี โดยตามพระราชบัญญัติวาระแบบกำหนดสำหรับรัฐสภา ค.ศ. 2011 ได้บัญญัติให้การเลือกตั้งทั่วไปนั้นมีขึ้นในวันพฤหัสบดีแรกของเดือนพฤษภาคมในทุกๆ ห้าปี อย่างไรก็ตามรัฐสภามีมติเห็นชอบในปีค.ศ. 2017 และค.ศ. 2019 ได้มีการเลือกตั้งก่อนกำหนดที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติ

หากตำแหน่งใดว่างลงในสมัยประชุมอันเนื่องมาจากการการเสียชีวิตหรือลาออกนั้นจะต้องมีการเลือกตั้งซ่อมสำหรับเขตเลือกตั้งนั้นๆ ตามพระราชบัญญัติผู้แทนปวงชน ค.ศ. 1981 หากสมาชิกรัฐสภารายใดได้รับโทษจำคุกเป็นระยะเวลาเกินกว่าหนึ่งปีจะถือว่าออกจากตำแหน่งโดยอัตโนมัติ หากกรณีที่เป็นคดีลหุโทษนั้นตามพระราชบัญญัติถอดถอนสมาชิกรัฐสภา ค.ศ. 2015 บัญญัติให้สามารถลงมติถอดถอนได้ โดยหากมีเสียงรับรองมากกว่าร้อยละ 10 ของผู้มีสิทธิลงคะแนนในเขตเลือกตั้งนั้นจะถือว่าพ้นจากตำแหน่ง

การเรียกขาน
-----------

สมาชิกรัฐสภาได้รับสิทธิในการใช้อักษรท้ายนามว่า "MP" โดยเมื่อออกนามถึงสมาชิกรัฐสภาจะเรียกว่า "ผู้ทรงเกียรติ" (honourable) ในระหว่างการอภิปรายในสภาสามัญชนหรือใช้ได้ในกรณีเป็นบุตรของขุนนาง สมาชิกรายใดที่เป็นสมาชิกในสภาองคมนตรีจะต้องใช้คำนำหน้าว่า เดอะไรต์ออนะระเบิล "Rt Hon." (แปลว่า ผู้มีเกียรติมาก) ตามด้วยชื่อ นามสกุล และอักษรย่อ MP ตามหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "What MPs do". UK Parliament. สืบค้นเมื่อ 21 April 2017.
2. ↑  "Voting Systems in the UK". สืบค้นเมื่อ 2 April 2019.
3. ↑  "Parliamentary Constituencies". สืบค้นเมื่อ 2 April 2018.
4. ↑  "Fixed-term Parliaments Act 2011". UK Legislation. สืบค้นเมื่อ 16 August 2018.
5. ↑  "Recall of MPs Act 2015". Parliament of the United Kingdom. สืบค้นเมื่อ 2 April 2019.
6. ↑  "How to Address an MP".
**รางวัลอาเบล** (อังกฤษ: Abel Prize, /ˈɑːbəl/ ***ah**-bəl*; นอร์เวย์: *Abelprisen*, [ˈɑ̀ːbl̩ˌpriːsn̩]) เป็นรางวัลที่มอบโดยสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งนอร์เวย์ แก่นักคณิตศาสตร์ผู้มีผลงานดีเด่นในแต่ละปี ชื่อรางวัลมาจากนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ นีลส์ เฮนริก อาเบล (1802–1829) โดยจัดขึ้นในปี 2001 รางวัลอาเบลเป็นหนึ่งในรางวัลที่มักถูกขนานนามให้เป็น "รางวัลโนเบลสาขาคณิตศาสตร์" (อีกรางวัลคือ เหรียญฟิลด์ส)

พิธีมอบรางวัลจะจัดขึ้นที่หอประชุมที่มหาวิทยาลัยกฎหมายออสโล ซึ่งเดิมเคยเป็นสถานที่จัดพิธีมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ระหว่างปี 1947–1989 มูลค่าเงินรางวัลในปัจจุบันคือ 6 ล้านโครเนอร์นอร์เวย์ (ประมาณ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

ประวัติ
-------

รางวัลนี้ริเริ่มมาตั้งแต่โอกาสครบรอบ 100 ปี ชาตกาลของอาเบล โดยนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ โซฟัส ลี (Sophus Lie) ได้มีแนวคิดให้มีการจัดตั้งรางวัลนี้ขึ้นหลังทราบว่ารางวัลโนเบลจะไม่มีสาขาคณิตศาสตร์ อย่างไรก็ตาม แนวคิดก็ถูกล้มเลิกไปหลังลีเสียชีวิตและการแยกตัวของสหภาพสวีเดน-นอร์เวย์

แนวคิดในการจัดตั้งรางวัลนี้ถูกเสนอขึ้นอีกครั้ง โดยในเดือนสิงหาคม ปี 2001 รัฐบาลนอร์เวย์ได้ประกาศว่ารางวัลอาเบลจะมีการมอบรางวัลเป็นครั้งแรกในปี 2002 เพื่อเป็นเกียรติแก่โอกาสครบรอบ 200 ปี ชาตกาลของอาเบล แต่มีพิธีมอบจริง ๆ ในปี 2003 โดยนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส Jean-Pierre Serre เป็นผู้ที่ได้รับรางวัลนี้เป็นคนแรก (เขายังเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลเหรียญฟิลด์สอีกด้วย)

การคัดเลือก
-----------

จะมีประกาศชื่อผู้ที่ได้รับรางวัลในช่วงเดือนมีนาคม หลังจากการคัดเลือกจากคณะกรรมการที่ประกอบด้วยนักคณิตศาสตร์จากนานาชาติ 5 คน ที่ถูกเลือกมาจากสหภาพคณิตศาสตร์นานาชาติ (IMU) และสมาคมคณิตศาสตร์แห่งชาติยุโรป (EMS) รัฐบาลนอร์เวย์มอบเงินจัดตั้งกองทุน 200 ล้านโครเนอร์นอร์เวย์ (ประมาณ 23 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) กองทุนนี้ดูแลโดยคณะผู้บริหารที่เลือกมาจากสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์แห่งนอร์เวย์

คณะกรรมการสามารถเลือกบุคคลที่เหมาะสมคนใดก็ได้ แต่ไม่มีสิทธิ์เลือกตัวเอง ผู้ที่ถูกเสนอชื่อจะต้องเป็นบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่หากผู้ที่ได้รับรางวัลเสียชีวิตหลังการประกาศชื่อ จะมีการมอบรางวัลให้ในภายหลัง ผลการตัดสินจะมาจากสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์แห่งนอร์เวย์ ภายใต้การแนะนำจากคณะกรรมการรางวัลอาเบล ซึ่งมีทั้งชาวนอร์เวย์และชาติอื่น ๆ รวมอยู่ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mathematicians' Nobel Prize: Fields Medal or Abel Prize". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2014.
2. ↑  "Nomination Guidelines and Online Nomination Form -- The Abel Prize". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**รางวัลอาเบล**

* *เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ*
* *รายนามผู้ที่ได้รับรางวัลอาเบล โดย IMU*, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 เมษายน 2016
* *รางวัลอาเบล โดยสารานุกรมบริตานิกา*

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เช็กเกีย

 |
รถพุ่มพวงในกรุงเทพฯ
**รถพุ่มพวง** บ้างก็เรียก รถกับข้าว, รถโตงเตง คือ รถกระบะที่เปิดท้ายขายของสด ของแห้ง ผัก ผลไม้ โดยมีสินค้ามักจะห้อยเป็นพวง ๆ จับเป็นกลุ่มสินค้าเป็นกลุ่ม ๆ ไว้ทั่วตัวถังรถ โดยวิ่งไปขายตามชุมชนต่าง ๆ ในหมู่บ้าน ตามพื้นที่ก่อสร้าง ไปจนถึงบ้านเดี่ยว บางรายเปิดเพลงสลับพูดผ่านไมโครโฟน นอกจากจะมีการดัดแปลงรถกระบะแล้ว ยังมีการดัดแปลงรถจักรยานยนต์ และรถจักรยานยนต์สามล้อ (ซาเล้ง) เป็นรถขายของด้วย ช่วงเวลาที่เร่ขายมักเป็นช่วงเช้า รถพุ่มพวงบางคัน ไม่ได้ขายเฉพาะของสด ของแห้ง ยังมีอาหารสำเร็จรูป เป็นแกงถุง แกงอ่อม ผัดเผ็ด รวมทั้งของว่างของทานเล่นอย่าง ข้าวโพดต้ม ถั่วต้ม มันต้ม ฯลฯ ห้อยท้ายเป็นถุง ๆ อีกด้วย

ชื่อ รถพุ่มพวงนั้น น่าจะมาจาก การห้อยสินค้า "เป็นพุ่มเป็นพวง" เพื่อง่ายต่อการวางสินค้าและคิดราคา และการจัดวางสินค้าทุกอย่างไว้พื้นที่ท้ายกระบะจะทำได้น้อยและเกิดการซ้อนทับ เมื่อเป็นอาหารประเภทผักถ้าซ้อนทับกันมาก ๆ ผักก็จะช้ำ การห้อยไว้ในพื้นที่ด้านข้าง จึงเป็นการใช้พื้นที่ในแนวตั้งให้เกิดประโยชน์ หาสินค้าได้ง่าย ไม่ต้องควานหาให้วุ่นวาย รถพุ่มพวงจึงเป็นรถขายสินค้าที่รวมเอาตลาดสดและร้านโชห่วยเข้าไว้ด้วยกัน และตระเวนขายสินค้าและบริการให้กับชาวบ้านที่อยู่ห่างไกลหรือที่ไม่ได้รับความสะดวกจากบริการขั้นพื้นฐานของรัฐ

สินค้าที่ขายอาจจะมีราคาสูงกว่าทั่วไปบ้าง แต่หากดูจากความคุ้มค่าที่ต้องเสียค่ารถ ก็อาจถือได้ว่าคุ้มค่ากว่า การขายสินค้าตามสถานที่ก่อสร้าง พฤติกรรมต่างจากลูกค้าทั่วไป คือ ซื้อบ่อยและถี่กว่า ซื้อแทบทุกโอกาส แต่ซื้อครั้งละไม่มาก เช่น บางรายแบ่งซื้อเนื้อหมูเพียง 2-3 ขีด ผักกำเล็ก ๆ ถ้าจะเป็นกะปิ น้ำปลา ผงชูรส ฯลฯ จะเลือกขนาดเล็กที่สุด

รถพุ่มพวงน่าจะเกิดขึ้นและแพร่หลายในยุครุ่งเรืองของธุรกิจจัดสรรที่ดิน ในสมัยรัฐบาล พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ ราว พ.ศ. 2531–34 ซึ่งมีการตัดถนนสายใหม่ ๆ สู่ชานเมือง เริ่มมีโครงการจัดสรร มีแคมป์คนงาน อีกปัจจัย คือ การรุกเข้ามาของร้านสะดวกซื้อใน พ.ศ. 2532 ทำให้มีผลกระทบต่อร้านโชห่วยดั้งเดิม

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทวี มีเงิน (29 มีนาคม 2561). "ทุนนิยม4.0'โชห่วย'ตายแล้ว 'รถพุ่มพวง'กำลังจะสูญพันธุ์". *เดลินิวส์*. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2561. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. ↑  ""บิ๊กจราจร"อ้ำอึ้งไม่ฟันธง "รถพุ่มพวง"ผิดกฎหมาย". *เดลินิวส์*. 14 สิงหาคม 2558. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2561. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
3. ↑  "เขาเรียกรถเร่ขายของว่า "รถพุ่มพวง" …รู้ไหม ทำไมชื่อนี้??". *สปริงนิวส์*. 28 มีนาคม 2561. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2561. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
4. ↑  "พลิกตำรา รถพุ่มพวง ธุรกิจสร้างรายได้ระดับรากหญ้า". *มันนีฮับ*. 7 ตุลาคม 2559. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2561. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
5. ↑  ยุวดี ศิริ (8 เมษายน 2561). "ยุวดี ศิริ : "รถพุ่มพวง" ยังอยู่ได้…สบายมาก". *มติชนรายสัปดาห์*. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2561. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
6. ↑  อรรถภูมิ อองกุลนะ (21 กรกฎาคม 2559). "กับข้าวจ๋า มาแล้วจ๊ะ กับข้าว". *กรุงเทพธุรกิจ*. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2561. `{{cite news}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
7. ↑  ยุวดี ศิริ (24 มีนาคม 2563). "ข้อสันนิษฐาน คำ "รถพุ่มพวง" มาจากไหน? ขายถึงที่ฉบับคลาสสิกซึ่งคนไทยคุ้นเคย". *ศิลปวัฒนธรรม*. สืบค้นเมื่อ 27 มีนาคม 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
ระบบควบคุมในห้อง
**ระบบอัตโนมัติภายในบ้าน** (home automation) หรือ **บ้านอัจฉริยะ** (smart home) หรือ **โดโมชัน** (domotion) เป็นระบบอัตโนมัติภายในอาคารสำหรับบ้านพักอาศัยและการประยุกต์ใช้งานเพื่อสร้างความสะดวกสบายและความปลอดภัยสำหรับผู้อาศัย ระบบควบคุมการทำงานในบ้านมีหลากหลายเทคโนโลยีที่ใช้ในระบบควบคุมการทำงานอัตโนมัติในบ้าน เช่น การควบคุมแสงสว่าง การควบคุมอุณหภูมิและความชื้น การควบคุมการปิดเปิดประตูหน้าต่าง ระบบรักษาความปลอดภัย ที่ใช้ในระบบควบคุมการทำงานในบ้านอัจฉริยะ นอกจากนี้ยังสามารถเพิ่มเติมฟังก์ชันการทำงาน เช่น ระบบควบคุมความบันเทิงต่างๆ ระบบรดน้ำต้นไม้ ระบบให้อาหารสัตว์เลี้ยง ระบบความคุมแสงสว่างตามบรรยากาศต่าง เช่น บรรยากาศในการทานอาหารเย็น บรรยากาศในการจัดงานปาร์ตี้ ได้โดยง่าย 
โดยระบบอัตโนมัติภายในบ้านเป็นส่วนสำคัญหลักของอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) โดยธุรกิจในด้านระบบอัตโนมัติภายในบ้านมีมูลค่าสูง

การติดตั้ง
----------

ระบบควบคุมการทำงานในบ้านมักจะเชื่อมต่ออุปกรณ์ที่ควบคุมกับฮับกลางหรือ "เกตเวย์" อินเทอร์เฟซผู้ใช้ สำหรับการควบคุมระบบใช้เทอร์มินัลติดตั้งแบบติดผนังแท็บเล็ตหรือคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปแอปพลิเคชันโทรศัพท์มือถือหรือเว็บอินเตอร์เฟซ ระบบควบคุมการทำงานในบ้านจะติดตั้งในช่วงของการก่อสร้างบ้าน โดยส่วนใหญ่จะเดินสายควบคุมในผนังก่อนการตกแต่งบ้าน สายควบคุมจะต่อเข้ากับเครื่องควบคุมการทำงานเพื่อควบคุมระบบต่างๆตามที่ต้องการ

แอปพลิเคชันและเทคโนโลยี
-----------------------

* การทำความร้อนการระบายอากาศและการปรับอากาศ (HVAC)
* ระบบควบคุมแสงสว่าง
* ระบบควบคุมการรับรู้ที่มีอยู่
* การควบคุมอุปกรณ์และการทำงานร่วมกับ สมาร์ทกริด และ สมาร์ทมิเตอร์, การใช้ประโยชน์จากตัวอย่างเช่น, แผงโซลาร์เซลล์ที่มีกำลังการผลิตสูงในช่วงกลางวันเพื่อใช้งานเครื่องซักผ้า
* หุ่นยนต์ภายในบ้านและระบบรักษาความปลอดภัย
* การตรวจจับการรั่วเครื่องตรวจจับควันและ CO
* ระบบกำหนดตำแหน่งในอาคาร (IPS)
* บ้านอัตโนมัติสำหรับผู้สูงอายุและผู้พิการ
* การดูแลสัตว์เลี้ยงและทารกเช่นการติดตามสัตว์เลี้ยงและการเคลื่อนไหวของทารกและการควบคุมสิทธิ์การเข้าถึงสัตว์เลี้ยง
* การควบคุมคุณภาพอากาศ ตัวอย่าง
* ครัวอัจฉริยะและการทำอาหารที่เชื่อมโยงกัน

การใช้งาน
---------

ในการตรวจสอบอุปกรณ์อัตโนมัติภายในบ้าน มีสองประการสำหรับผู้บริโภค: 

* เครือข่าย Wi-Fi ที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตอาจเสี่ยงต่อการแฮ็ค
* เทคโนโลยียังอยู่ในช่วงเริ่มต้นและผู้บริโภคสามารถลงทุนในระบบที่กลายเป็น ซอฟต์แวร์ที่ถูกทอดทิ้ง ในปี 2014 Google ซื้อ บริษัท ที่ขายระบบบ้านอัตโนมัติ Revolv Hub รวมเข้ากับ Nest และในปี 2559 ปิดเซิร์ฟเวอร์ Revolv Hub ขึ้นอยู่กับการแสดงผลฮาร์ดแวร์ที่ไร้ประโยชน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hill, Jim (12 September 2015). "The smart home: a glossary guide for the perplexed". *T3* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 27 March 2017.
2. ↑  "Research and Markets: Global Home Automation and Control Market 2014-2020 - Lighting Control, Security & Access Control, HVAC Control Analysis of the $5.77 Billion Industry". *Reuters*. 2015-01-19. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-05.
**รถรางฮังไกสายฮังไก** (ญี่ปุ่น: 阪堺電車阪堺線; โรมาจิ: *Hankai Densha Hankai-sen*) เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถราง เชื่อมการเดินทางระหว่างเมืองโอซากะกับเมืองซาไก จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยบริษัทรถรางฮังไกจำกัด

โดยชื่อเส้นทางสายนี้มาจากคำว่า "โอซากะ" กับ "ซาไก" โดยตัวคันจิ *ซากะ* (阪) อ่านอีกอย่างว่า "ฮัง" กับ *ซาไก* (堺) อ่านอีกอย่างว่า "ไค"

ประวัติ
-------

บริษัทรถรางฮังไกจำกัดก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 กระทั่ง ค.ศ. 1915 ได้รวมเข้ากับบริษัทรถไฟนังไกเดินรถตามเส้นทางเหนือและทางใต้ของเมืองโอซากะ ต่อมาเมื่อระบบขนส่งมวลชนอื่น ๆ พัฒนาขึ้น ผู้โดยสารรถรางก็ลดลง บริษัทรถรางฮังไกจึงแยกตัวออกจากบริษัทรถไฟนังไกใน ค.ศ. 1980

ปัจจุบันรถรางฮังไกยังนำรถรางรุ่นเก่าให้บริการร่วมกับรถรางที่ถูกพัฒนามาใหม่ โดยยังเหลือรถรางรุ่นเก่าให้บริการ 7 ขบวน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "เปลี่ยนบรรยากาศ นั่งรถราง Hankai ชมเมืองโอซาก้า ในมุมที่ไม่เคยเห็น". *เที่ยวญี่ปุ่น*. 19 มิถุนายน 2558. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-12. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. 1 2  "แฟนพันธุ์แท้รถไฟห้ามพลาด! กับการเดินทางด้วยรถไฟที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่นที่ยังใช้งานอยู่". *Matcha*. 7 กันยายน 2558. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Hankai Line official site (ญี่ปุ่น)
แผนที่สถานีวิจัยและการอ้างสิทธิ์ในดินแดนในทวีปแอนตาร์กติกา (2002)

  ฝ่ายที่มีสถานะที่ปรึกษาอ้างสิทธิ์ในดินแดนแอนตาร์กติก
  ฝ่ายที่มีสถานะที่ปรึกษาสงวนสิทธิ์ในการเรียกร้องอาณาเขต
  ฝ่ายอื่น ๆ ที่มีสถานะเป็นที่ปรึกษา
  ฝ่ายที่ไม่มีสถานะที่ปรึกษา
  ฝ่ายที่ไม่ใช่ชาติสมาชิกสหประชาชาติและผู้สังเกตการณ์
**สนธิสัญญาแอนตาร์กติก**และความตกลงที่เกี่ยวข้อง รวมเรียก **ระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก** (อังกฤษ: Antarctic Treaty System, ย่อ: ATS) วางระเบียบความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับทวีปแอนตาร์กติกา สำหรับวัตถุประสงค์ของระบบสนธิสัญญาฯ มีการนิยาม "แอนตาร์กติกา" ว่าหมายถึงแผ่นดินและหิ้งน้ำแข็งทั้งหมดที่อยู่ใต้ละติจูด 60°ใต้ สนธิสัญญาฯ มีผลใช้บังคับในปี 2504 และปัจจุบันมีภาคี 53 ประเทศ สนธิสัญญาฯ กันทวีปแอนตาร์กติกาไว้เพื่อการอนุรักษ์ทางวิทยาศาสตร์ จัดตั้งเสรีภาพการสืบสวนทางวิทยาศาสตร์และห้ามกิจกรรมทางทหารบนทวีป สนธิสัญญาฯ เป็นความตกลงควบคุมอาวุธความตกลงแรกซึ่งจัดตั้งขึ้นระหว่างสงครามเย็น นับแต่เดือนกันยายน 2547 สำนักงานใหญ่เลขาธิการสนธิสัญญาแอนตาร์กติกตั้งอยู่ในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา

สนธิสัญญาหลักเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2502 และมีผลใช้บังคับอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2504 ผู้ลงนามดั้งเดิมเป็น 12 ประเทศซึ่งมีกิจกรรมในทวีปแอนตาร์กติการะหว่างปีธรณีฟิสิกส์สากล 2500–2501 สิบสองประเทศซึ่งมีผลประโยชน์สำคัญในทวีปแอนตาร์กติกาในเวลานั้น ได้แก่ ประเทศอาร์เจนตินา ออสเตรเลีย เบลเยียม ชิลี ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ แอฟริกาใต้ สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักรและสหรัฐ ประเทศเหล่านี้ตั้งสถานีในทวีปแอนตาร์กติกากว่า 50 สถานีสำหรับปีธรณีฟิสิกส์สากล

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Antarctic Treaty" in *The New Encyclopædia Britannica*. Chicago: Encyclopædia Britannica Inc. 15th edn. 1992, Vol. 1, p. 439.
2. 1 2 3 4  "The Antarctic Treaty" (PDF). United States Department of State. 2012-03-01. สืบค้นเมื่อ 2014-03-12.
3. ↑  "ATS.aq". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-15. สืบค้นเมื่อ 2017-12-17.
4. ↑  "Information about the Antarctic Treaty and how Antarctica is governed". Polar Conservation Organisation. December 28, 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-08. สืบค้นเมื่อ February 6, 2011.
NEST ระบบควบคุมอุณหภูมิอัตโนมัติ
**ระบบอัตโนมัติภายในอาคาร** (building automation) หรือ **อาคารอัจฉริยะ** (smart building / intelligent building) เป็นระบบอัตโนมัติที่ควบคุมส่วนประกอบต่างๆ ภายในอาคารได้แก่ ระบบปรับอากาศ ระบบแสงสว่าง ระบบการเข้าออก ระบบความปลอดภัย และระบบอื่นที่เชื่อมโยงภายใต้ระบบบริหารอาคาร โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ใช้อาคาร โดยในปัจจุบันเริ่มมีการประยุกต์ใช้กับบ้านพักอาศัยมากขึ้นโดยเรียกว่า ระบบอัตโนมัติภายในบ้าน หรือบ้านอัจฉริยะ ภายใต้การทำงานผ่านโครงข่ายคอมพิวเตอร์ในรูปแบบระบบการควบคุมแบบกระจาย อาคารปัจจุบันที่เป็นอาคารเขียวมักถูกออกแบบให้ทำงานร่วมกับระบบอัตโนมัติเน้นในด้านพลังงาน การอนุรักษ์น้ำ

เป้าหมายของระบบอัตโนมัติภายในอาคารคือลดการใช้พลังงานและค่าดูแลซ่อมแซมภายในอาคาร อาคารพาณิชย์และโรงงานอุตสาหกรรมในปัจจุบันมักมีระบบอัตโนมัติติดตั้งมาในช่วงงานก่อสร้าง โดยอาคารเก่าที่สร้างก่อนหน้าเริ่มมีการทยอยดการติดตั้งเพื่อใช้ในการลดพลังงานและลดค่าใข้จ่ายในการประกันภัย

ประเภทของการนำเข้าและการส่งออก
------------------------------

ระบบอัตโนมัติภายในอาคาร
### เซนเซอร์

การนำเข้าแบบแอนะล็อกสำหรับวัดค่าที่มีการเปลี่ยนแปลง ตัวอย่างเช่น อุณหภูมิ ความชื้น ความดัน ส่วนการนำเข้าแบบดิจิทัลเป็นการนำเข้าแบบ เปิดและปิด เช่น สวิตช์ การเปิดปิดประตู สวิตช์การไหลของอากาศ รีเลย์

### ตัวควบคุม

ตัวควบคุมแอนะล็อกจัดการเรื่องความเร็วหรือตำแหน่งของอุปกรณ์ ขณะที่ตัวควบคุมดิจิทัลใช้ในการเปิดและปิดรีเลย์หรือสวิตช์ โดยใช้ความรู้ด้านวิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์

มาตรฐาน
-------

อาคารพาณิชย์และโรงงานอุตสาหกรรมมีการใช้งานผ่านโพรโทคอล เช่น BACnet ขณะที่บ้านพักอาศัยใช้โพรโทคอล X-10 โดยล่าสุด มาตรฐานของ IEEE (นิยมใช้ IEEE 802.15.4, IEEE 1901, IEEE 1905.1, IEEE 802.21, IEEE 802.11ac, IEEE 802.3at) และ nVoy (สอดคล้องกับมาตรฐาน IEEE 1905.1 ) และ QIVICON ได้กำหนดรากฐานของมาตรฐานสำหรับเครือข่ายร่วมกัน

มาตรฐานทั้งหมดในระบบอัตโนมัติภายในอาคารประกอบด้วย

* 1-Wire
* BACnet
* Bluetooth
* DALI
* Dynet
* EnOcean
* eubac
* KNX
* LonTalk
* MIDAC
* OPC
* OpenTherm
* OpenWebNet
* VSCP
* Zigbee
* Z-Wave

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dragoicea, M.; Bucur, L.; Patrascu, M. (2013). *A Service Oriented Simulation Architecture for Intelligent Building Management*. *Proceedings of the 4th International Conference on Exploring Service Science 1.3*. Lecture Notes in Business Information Processing. Vol. LNBIP 143. pp. 14–28. doi:10.1007/978-3-642-36356-6\_2. ISBN 978-3-642-36355-9. S2CID 15117498.
2. ↑  KMC Controls. "Understanding Building Automation and Control Systems". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 May 2013. สืบค้นเมื่อ 27 March 2013.
3. ↑  "CEDIA Find: Cool Automation Integrates Smart Air Conditioners with Third-Party Control Systems". CEPro. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 June 2015. สืบค้นเมื่อ 16 Jun 2015.
**อิกัวนาบก** (อังกฤษ: Land iguana) เป็นกิ้งก่าสกุลหนึ่ง ในวงศ์อิกัวนา (Iguanidae) จัดอยู่ในสกุล  *Conolophus* (มาจากภาษากรีกสองคำ: conos (κώνος) หมายถึง "หนาม" และ lophos (λοφος) หมายถึง "หงอน" โดยมีความหมายถึง หนามบนสันหลัง)

จัดเป็นสัตว์ถิ่นเดียวที่พบเฉพาะบนหมู่เกาะกาลาปาโกสเท่านั้น โดยถือว่าเป็นอิกัวนาอีกจำพวกหนึ่งที่มีความโดดเด่นของที่นี่นอกเหนือไปจากอิกัวนาทะเล ซึ่งอิกัวนาบกนั้นมีรูปร่างลักษณะ ตลอดจนพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากอิกัวนาทะเลพอสมควร เนื่องจากเป็นสัตว์ที่หากินแต่เฉพาะบนบก กินพืชเป็นอาหาร โดยพืชที่นิยมกินเป็นพืชจำพวกกระบองเพชร โดยเฉพาะกระบองเพชรซันตาเฟ ซึ่งก็เป็นพืชถิ่นเดียวของหมู่เกาะกาลาปาโกสเช่นเดียวกัน ดังนั้นกระบองเพชรซันตาเฟจึงมีลักษณะลำต้นและกิ่งก้านที่สูงและยาว รวมถึงมีหนามแหลมเพื่อป้องกันตัวเองจากการกินของอิกัวนา

ดังนั้น อิกัวนาบกเองก็มีวิวัฒนาการของตัวเอง โดยปรับตัวให้สามารถกินอาหารได้หลากหลายขึ้น เช่น เปลี่ยนมากินแมลงเล็ก ๆ เป็นอาหารด้วย 

อิกัวนาบก เป็นสัตว์ที่ไม่มีอุปนิสัยดุร้าย แม้จะมีรูปร่างหน้าตาที่น่ากลัวเหมือนกับอิกัวนาทะเล โดยพบกระจายพันธุ์ได้น้อยกว่าอิกัวนาทะเลพอสมควร โดยธรรมชาติเป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยขยับเขยื้อนตัว เนื่องจากเป็นสัตว์กินพืช จึงจะขยับตัวหรือเคลื่อนไหวต่อเมื่อกินอาหารเท่านั้น เกาะที่สามารถพบอิกัวนาบกได้มากที่สุด คือ เกาะซันตาเฟ หรือเกาะบาร์ริงตัน และเกาะเซาท์พลาซา

สามารถจำแนกได้เป็น 3 ชนิด

* อิกัวนาเกาะบาร์ริงตัน, *Conolophus pallidus*
* อิกัวนาเกาะกาลาปาโกส, *Conolophus subcristatus*
* อิกัวนาสีชมพู, *Conolophus marthae*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สุดหล้าฟ้าเขียว (ตอน เอกวาดอร์ กาลาปากอส (5)) วันที่ 20 มิถุนายน 2558". ช่อง 3. 20 June 2015. สืบค้นเมื่อ 20 June 2015.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Gabriele Gentile & Howard L. Snell: Conolophus marthae sp.nov. (Squamata, Iguanidae), a new species of land iguana from the Galápagos archipelago In: Zootaxa 2201: 1–10 (2009) PDF fulltext

1. **Frost, D.E. and R.E. Etheridge** (1989) *A Phylogenetic Analysis and Taxonomy of Iguanian Lizards (Reptilia: Squamata)*. Univ. Kansas Mus. Nat. Hist. Misc. Publ. 81
2. **Frost, D.R. R. Etheridge, D. Janies and T.A. Titus** (2001) *Total evidence, sequence alignment, evolution of Polychrotid lizards, and a reclassification of the Iguania (Squamata: Iguania).* American Museum Novitates 3343: 38 pp.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
 ***Conolophus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ  Conolophus ที่วิกิสปีชีส์
**อิลยาดาเกย์มาดากรังจี** (โปรตุเกส: *Ilha da Queimada Grande*) เป็นเกาะแห่งหนึ่งซึ่งอยู่นอกชายฝั่งรัฐเซาเปาลูในบราซิล บางครั้งถูกเรียกว่า **เกาะงูคลั่ง** เพราะเป็นเกาะที่เต็มไปด้วยงูพิษจำนวนมากอาศัยอยู่ ดังนั้นจึงกลายเป็นสถานที่อันตรายมากทำให้ไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่หรือเข้าไปรุกรานเลย เกาะแห่งนี้มีงูพิษชนิดหนึ่งชื่อ โกลเดนแลนซ์เฮด (golden lancehead) เป็นงูพิษที่มีความรุนแรงมากกว่างูพิษบนแผ่นดินใหญ่ถึงห้าเท่า และจัดว่าเป็นงูถิ่นเดียวที่มีถิ่นอาศัยอยู่บนเกาะเท่านั้น โดยอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นมาก ประมาณกันไว้ว่ามีงูชนิดนี้มากกว่า 5,000 ตัวบนเกาะ ดังนั้นกองทัพเรือประจำประเทศบราซิลประกาศให้เกาะนี้เป็นเขตหวงห้ามไม่ให้ประชาชนเข้าไป เพื่อป้องกันอันตราย แต่บางครั้งก็มีการยกเว้นให้กับนักวิทยาศาสตร์ให้เข้าไปทำการศึกษาได้อยู่บ้างเป็นบางครั้ง

ประวัติศาสตร์
-------------

Ilha da Queimada Grande มีพันธุ์ไม้หลากหลายชนิด เกาะนี้บางส่วนปกคลุมด้วยป่าฝนและบางส่วนเป็นโขดหิน มีพื้นที่โล่งหญ้าเป็นผลมาจากการตัดไม้ทำลายป่า การตัดไม้ทำลายป่าเป็นที่มาของชื่อเกาะ: คำว่า "Queimada" เป็นภาษาโปรตุเกส แปลว่า "ไฟป่า" เมื่อชาวบ้านพยายามแผ้วถางที่ดินเพื่อทำสวนกล้วยบนเกาะ พวกเขาพยายามแผ้วถางป่าฝนด้วยไฟ ในปี ค.ศ. 1909 ประภาคารถูกสร้างขึ้นสำหรับเรือเพื่อใช้หางเสือของเรือบังคับทิศทางออกจากเกาะ มนุษย์คนสุดท้ายออกจากเกาะเมื่อประภาคารทำงานอัตโนมัติ

อ้างอิง
-------



1. 1 2  Channel, Discovery. "Treasure Quest: Snake Island Facts".
2. 1 2  Marques, Otavio, A. V.; Martins, Marcio; Sazima, Ivan (2002). "A jararaca da ilha da Queimada Grande" (PDF). *Ciência Hoje* (ภาษาโปรตุเกส). Sociedade Brasileira para o Progresso da Ciência. **31** (2): 56–59. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-04-10. สืบค้นเมื่อ 8 August 2015.
3. 1 2  Snake Island Part 1, Vice
**จอนโจ เคนนี** (อังกฤษ: Jonjoe Kenny, เกิด 15 มีนาคม 2540) นักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษในตำแหน่งแบ๊กขวาปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสร เอฟเวอร์ตัน ในศึก พรีเมียร์ลีก. เขาเข้าร่วมทีมเยาวชนของเอฟเวอร์ตันตั้งแต่ ค.ศ. 2006 เมื่ออายุได้ 9 ปีกระทั่งได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับเอฟเวอร์ตันเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 ขณะอายุได้ 17 ปี

ระดับอาชีพ
----------

### วีแกนแอทเลติก (ยืมตัว)

เคนนีเซ็นสัญญาย้ายไปร่วมทีม วีแกนแอทเลติก ในศึก ลีกวัน เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ด้วยสัญญายืมตัวโดยลงเล่นทั้งสิ้น 7 นัดให้กับทีมชุดใหญ่และกลับทีมเอฟเวอร์ตันเมื่อหมดสัญญายืมตัวซึ่ง แกรี คอลด์เวลล์ กุนซือของทีมวีแกนในขณะนั้นได้พยายามขอขยายสัญญายืมตัวแต่ไม่สำเร็จ

### ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด (ยืมตัว)

วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2016 เคนนีได้เซ็นสัญญาย้ายไปร่วมทีม ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด แห่งศึก ลีกทู ด้วยสัญญายืมตัวระยะสั้น 1 เดือนกระทั่งในภายหลังได้ขยายสัญญายืมตัวเป็นจบฤดูกาลก่อนจะย้ายกลับไปร่วมทีมเอฟเวอร์ตันโดยลงเล่นทั้งสิ้น 17 นัด

### เอฟเวอร์ตัน

เคนนีได้โอกาสประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่ให้กับเอฟเวอร์ตันใฐานะตัวสำรองที่ลงมาแทน แมททิว เพนนิงตัน ในศึกพรีเมียร์ลีกนัดสุดท้ายของฤดูกาล 2015–2016 นัดที่พบกับทีม นอริชซิตี เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2016

  

  


| * ด
* ค
* ก
ผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04  |
| --- |
| 
2 McKennie **·** 
3 Mendyl **·** 
4 Kabak **·** 
5 Nastasić **·** 
6 Mascarell **·** 
7 Uth **·** 
8 Serdar **·** 
9 Raman **·** 
10 บิน ฏอลิบ **·** 
11 Konoplyanka **·** 
14 Matondo **·** 
15 Kutucu **·** 
16 Boujellab **·** 
17 Stambouli **·** 
18 Caligiuri **·** 
19 Burgstaller **·** 
20 เคนนี **·** 
21 Reese **·** 
22 Skrzybski **·** 
23 Schubert **·** 
24 Oczipka **·** 
25 Harit **·** 
26 Sané **·** 
27 Carls **·** 
28 เชิพฟ์ **·** 
34 Langer **·** 
35 Nübel (c) **·** 
37 Mercan **·** 
 Insua **·** 
ผู้จัดการ : วากเนอร์
 |
**อิร็อมแห่งเสาหิน** ( อาหรับ: إرَم ذَات ٱلْعِمَاد , Iram dhāt al-ʿimād ) เรียกอีกอย่างว่า "**อิรุม** ", "**อิเร็ม** ", "**เอรุม** ", "**อุบัร** "หรือ "**เมืองแห่งเสาหิน** "ถือเป็น เมืองที่สาบสูญ ภูมิภาคหรือเผ่าที่กล่าวถึงใน อัลกุรอาน .

อิร็อมในอัลกุรอาน
-----------------

คัมภีร์อัลกุรอานกล่าวถึง *อิร็อม* ที่เป็น *อิมาด* (เสาหิน): สูเราะฮ์ อัลฟัจญร์

> เจ้า (มุฮัมมัด) ไม่ได้พิจารณาหรือว่าพระเป็นเจ้าของเจ้าจัดการกับพวกอ๊าด อย่างไร (และ) อิร็อมแห่งเสาหิน แบบที่ไม่เคยมีมาก่อนในแผ่นดิน และษะมูดผู้แกะสลักหินในหุบเขา? และฟาโรห์ผู้แข็งแกร่งกระนั้นหรือ? ผู้ถูกกดขี่ในดินแดน และเพิ่มการคอรัปชั่นในนั้น ดังนั้น พระเป็นเจ้าของเจ้าจึงทรงประทานการลงโทษลงมายังพวกเขา แท้จริงพระเป็นเจ้าของเจ้าทรงเฝ้าดูอยู่
> 
> 

มีคำอธิบายหลายประการสำหรับการอ้างอิงถึง "อิร็อมแห่งเสาหิน" บางคนมองว่านี่เป็นตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ ไม่ว่าจะเป็นเมืองหรือพื้นที่ บางคนก็มองว่าเป็นชื่อของชนเผ่า ผู้ที่ระบุว่าเป็นเมืองได้เสนอแนะต่างๆ นานาว่าเมืองนี้อยู่ที่ไหนหรือเป็นเมืองใด ตั้งแต่อเล็กซานเดรียหรือดามัสกัสไปจนถึงเมืองที่ย้ายจริงๆ หรือเมืองที่เรียกว่าอูบัร ในฐานะที่เป็นพื้นที่ มันถูกระบุด้วยภูมิภาคในพระคัมภีร์ที่เรียกว่า *อารัม* มันยังถูกระบุว่าเป็นเผ่าหนึ่ง ซึ่งอาจจะเป็นเผ่าของอ๊าด โดยเสาหมายถึงเสาหิน ชาวนาบาเทียน เป็นหนึ่งในชนเผ่าเบดูอินเร่ร่อนจำนวนมากที่ท่องไปในทะเลทรายอาหรับและพาฝูงสัตว์ไปยังที่ที่พวกเขาสามารถหาทุ่งหญ้าและน้ำได้ พวกเขาคุ้นเคยกับพื้นที่ของตนเมื่อฤดูกาลผ่านไป และพวกเขาต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดในช่วงปีที่เลวร้ายเมื่อปริมาณน้ำฝนตามฤดูกาลลดลง แม้ว่าพวก ชาวนาบาเทียน จะฝังรากลึกในวัฒนธรรม ชาวอาราเมียน ในตอนแรก แต่ทฤษฎีที่ว่าพวกเขามีรากฐานมาจาก ชาวอาราเมียน นั้นถูกปฏิเสธโดยนักวิชาการสมัยใหม่ แต่หลักฐานทางโบราณคดี ศาสนา และภาษายืนยันว่าพวกเขาเป็นชนเผ่าอาหรับเหนือ

ดูเพิ่ม
-------

* อัลหิจญร์
* ทะเลทรายอาหรับ
* อัลอุคดูด ("คันคู", หรือสถานที่แถบแคว้นนัจญรอน)
* บาบิล (บาบิโลน)
* มัดยัน (มีเดียน)
* มะอ์ริบ, สะบาอ์ (ชีบา)
* ชาวเกาะห์ฏ็อน
* เมืองโสโดมและโกโมราห์
* ชาวยาซีน
* หลุมอุกาบาตที่วาบัร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Glassé, Cyril; Smith, Huston (2003). "ʿĀd". *The New Encyclopedia of Islam*. Rowman Altamira. p. 26. ISBN 978-0-7591-0190-6.
2. ↑  [อัลกุรอาน 89:6]
**จอมขมังเวทย์** (อังกฤษ: Necromancer) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดรามาในปี พ.ศ. 2548 กำกับโดย ต้อม ปิยะพันธ์ุ ชูเพ็ชร์ นำแสดงโดย นก ฉัตรชัย เปล่งพานิช และ อครา อมาตยกุล

เรื่องย่อ
---------

อิทธิ (ฉัตรชัย เปล่งพานิช) เป็นอดีตเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งปัจจุบันถูกพิพากษาว่ากระทำความผิดทางอาญา และมีความสามารถด้าน มนต์ดำ อันทรงพลังที่ทำให้เขากลายเป็นนักโทษที่น่าเกรงขาม เขาถูกย้ายไปขังเดี่ยวในห้องขังที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ แต่ด้วยความสามารถในการอ่านใจของเขา ก็สามารถตรวจพบจุดอ่อนในผู้คุมคนหนึ่งที่นำอาหารมาให้เขา ในการโต้ตอบกับผู้คุม เขาสามารถเข้าควบคุมจิตใจของชายคนนั้นและใช้ผู้ชายคนนั้นเพื่อช่วยเขาหลบหนีได้

สันติ (อครา อมาตยกุล) ตำรวจหนุ่มถูกมอบหมายให้ตามล่าอิทธิ และในการเผชิญหน้ากับอิทธิ สันติก็ยิ่งหมกมุ่นอยู่กับการได้มาซึ่งพลังเวทย์มนตร์ด้วยตัวเขาเอง

ออกฉายและผลตอบรับ
-----------------

ผลิตโดย อาร์เอสฟิล์ม จอมขมังเวทย์ ออกฉายในไทยวันพฤหัสบดีที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2548

ฉัตรชัย เปล่งพานิช ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 15 นอกจากนี้ยังได้เพิ่มอีก 2 รางวัลคือ การสร้างภาพพิเศษยอดเยี่ยม โดย โอเรียลทัลโพสต์ และ แต่งหน้ายอดเยี่ยม โดย คุณวิทยา ดีรัตน์ตระกูล

ภาคต่อ
------

ในปี พ.ศ. 2562 ต้อม ปิยะพันธุ์ ได้กลับมาสร้างภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องนี้โดยใช้ชื่อว่า จอมขมังเวทย์ 2020 นำแสดงโดย หมาก ปริญ สุภารัตน์ ก็อต จิรายุ ตันตระกูล และ นก สินจัย เปล่งพานิช ร่วมด้วย นก ฉัตรชัย ที่กลับมารับบท อิทธิ จอมขมังเวทย์ในตำนาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จอมขมังเวทย์". *www.sanook.com/movie*. สืบค้นเมื่อ 13 May 2022.
2. ↑  จอมขมังเวทย์ 17 ปีในตำนาน หนังเรื่องนี้ฉายเมื่อวันนั้น (Mo
3. ↑  ผลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี 2548
4. ↑  จอมขมังเวทย์ 2020 ภาคต่อที่รอคอยกว่า 15 ปี!

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Necromancer* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส