นามสกุลของบุคคลนี้เป็นนามสกุลแบบอังกฤษที่มีลักษณะบาเรล (barrelled) คือประกอบขึ้นจากหลายชื่อสกุล ซึ่งควรเขียนว่า *คิงส์ฟอร์ด สมิท*ไม่ใช่ *สมิท*

เซอร์**ชาลส์ เอ็ดเวิร์ด คิงส์ฟอร์ด สมิท** MC, AFC (อังกฤษ: Charles Edward Kingsford Smith; ชื่อเล่น **สมิทธี**; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935) เป็นนักบินและผู้บุกเบิกด้านการบินชาวออสเตรเลีย เขาเป็นคนแรกที่บินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกและบินระหว่างประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์

คิงส์ฟอร์ด สมิทเกิดที่บริสเบนและเติบโตในซิดนีย์ เขาออกจากโรงเรียนเมื่ออายุได้ 16 ปีและทำงานเป็นผู้ช่วยวิศวกร เขาเข้าร่วมกองทัพออสเตรเลียใน ค.ศ. 1915 และทำงานเป็นคนขับจักรยานยนต์ขนส่งของในช่วงการทัพกัลลิโพลีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จากนั้นเขาได้โอนย้ายไปยังกองบินหลวงสหราชอาณาจักร (แผนกการบินของกองทัพสหราชอาณาจักร) และได้รับ Military Cross ใน ค.ศ. 1917 หลังจากที่รอดชีวิตหลังเครื่องบินถูกยิงตก หลังสิ้นสุดสงครามเขาทำงานเป็นนักบินผาดโผนในอังกฤษและสหรัฐก่อนย้ายกลับออสเตรเลียใน ค.ศ. 1921 และเข้าทำงานเป็นนักบินพาณิชย์ให้กับเวสต์ออสเตรเลียนแอร์เวส์ในเวลาต่อมา ซึ่งเป็นนักบินพาณิชย์รุ่นแรก ๆ ของประเทศด้วย

ใน ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิทบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรกระหว่างแคลิฟอร์เนียไปยังบริสเบนโดยจอดพักที่ฮาวายและฟีจี ซึ่งเป็นเที่ยวบินที่ทำให้ตัวเขาเอง นักบินผู้ช่วยชาลส์ อูล์ม และลูกเรือสองคนได้แก่เจมส์ วอร์เนอร์และแฮร์รี ลียอนกลายเป็นคนดังหลังจากนั้น ในปีเดียวกันเขาและอูล์มบินข้ามประเทศจากเมลเบิร์นไปยังเพิร์ทโดยไม่จอดพักเป็นครั้งแรก และจากออสเตรเลียไปยังนิวซีแลนด์เป็นครั้งแรกเช่นกัน ทั้งคู่ร่วมกันก่อตั้งออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เขายังคงแข่งขันบินเร็วและพยายามทดลองทำสิ่งที่ท้าทายในวงการบินอีกหลายอย่าง

ใน ค.ศ. 1935 คิงส์ฟอร์ด สมิทและนักบินผู้ช่วยทอมมี เพทธีบริดจ์หายสบสูญเหนือทะเลอันดามันระหว่างพยายามทำลายสถิติบินระหว่างออสเตรเลียและอังกฤษโดยใช้เวลาน้อยที่สุด เขาได้รับยกย่องให้เป็นวีรบุรุษแห่งชาติระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่และได้รับการยกย่องต่าง ๆ ในชั่วชีวิตของเขา ท่าอากาศยานซิดนีย์ตั้งชื่อตามเขา และเขายังปรากฏบนธนบัตร 20 ดอลลาร์ออสเตรเลียเป็นเวลาหลายทศวรรษ

วัยเด็กและชีวิตส่วนตัว
----------------------

คิงส์ฟอร์ด สมิท และภรรยาคนที่สอง แมรี ที่เวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์
ชาลส์ เอิดเวิร์ด คิงส์ฟอร์ด สมิทเกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 ที่ริเวอร์วิวเทอร์เรซ ย่านแฮมิลทันในเมืองบริสเบน อาณานิคมควีนส์แลนด์ เขาเป็นบุตรของวิลเลียม ชาลส์ สมิท และแคทเธอรีน แมรี (นามสกุลก่อนสมรสว่าคิงส์ฟอร์ด ธิดาของริชาร์ด แอช คิงส์ฟอร์ด ซึ่งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติควีนส์แลนด์และเคยเป็นนายกเทศมนตรีของทั้งเทศบาลบริสเบนและเทศบาลแคนส์) สูติบัตรและประกาศแจ้งเกิดในหนังสือพิมพ์ระบุนามสกุลของเขาว่า "สมิท" ซึ่งเป็นนามสกุลที่ครอบครัวใช้ในขณะนั้น นามสกุล "คิงส์ฟอร์ด สมิท" ปรากฏครั้งแรกน่าจะมาจากพี่ชายของเขา ริชาร์ด แฮโรลด์ คิงส์ฟอร์ด สมิท ซึ่งใช้ชื่อดังกล่าวอย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1901 แม้ว่าเขาจะสมรสในรัฐนิวเซาท์เวลส์โดยใช้นามสกุลสมิทใน ค.ศ. 1903 ก็ตาม

ใน ค.ศ. 1903 ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปอยู่ประเทศแคนาดาและได้ใช้นามสกุลคิงส์ฟอร์ด สมิทนับแต่นั้น ก่อนจะเดินทางกลับมาซิดนีย์ใน ค.ศ. 1907

คิงส์ฟอร์ด สมิทเข้าโรงเรียนครั้งแรกที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ต่อมาระหว่าง ค.ศ. 1909 ถึง 1911 เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์แอนดรูส์คัทธีดรัลในซิดนีย์ ที่นั่นเขาเป็นสมาชิกคณะขับร้องในโบสถ์ของโรงเรียนด้วย:39–40, 48 จากนั้นได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนเทคนิคซิดนีย์และเข้าฝึกงานเป็นวิศวกรที่โคโลเนียลชูการ์รีไฟนิงคอมพานีเมื่ออายุได้ 16 ปี

คิงส์ฟอร์ด สมิทสมรสกับเทลมา ไอลีน โฮป คอร์บอยใน ค.ศ. 1923 ก่อนจะหย่าร้างกันใน ค.ศ. 1929 และสมรสอีกครั้งกับแมรี เพาเวลล์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1930

หลังจากสมรสกับแมรี เขาได้เข้าร่วมขบวนการนิวการ์ด ซึ่งเป็นกำลังกึ่งทหารที่นิยมกษัตริย์ ต่อต้านคอมมิวนิสต์ และเป็นไปได้ว่าได้รับแรงบันดาลใจจากขบวนการฟาสซิสต์

สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและประสบการณ์การบิน
-----------------------------------------

คิงส์ฟอร์ด สมิท และชาลส์ อูล์มในเครื่องแบบกองทัพอากาศออสเตรเลีย
คิงส์ฟอร์ด สมิท ประมาณ ค.ศ. 1920
ค.ศ. 1915 คิงส์ฟอร์ด สมิทสมัครเข้ารับราชการทหารในกองกำลังจักรวรรดิออสเตรเลียที่หนึ่งและร่วมรบในการทัพกัลลิโพลี เดิมทีเดียวนั้นคิงส์ฟอร์ด สมิทได้รับมอบหมายให้ขับรถจักรยานยนต์รับส่งของ ก่อนที่จะย้ายไปประจำกองบินหลวงสหราชอาณาจักรโดยได้รับอนุญาตให้บินครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1917

เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1917 ขณะรับราชการในฝูงบินที่ 23 เครื่องบินของคิงส์ฟอร์ด สมิทถูกยิงตกทำให้เขาได้รับบาดเจ็บ ซึ่งทำให้ต้องตัดนิ้วเท้าออกสองนิ้ว เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Military Cross ยกย่องความกล้าหาญในสงคราม

วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1918 คิงส์ฟอร์ด สมิทและนักบินคนอื่น ๆ ในกองบินหลวงได้ย้ายไปประจำกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรซึ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ หลังจากที่หมดหน้าที่ทางทหารหลังสิ้นสุดสงคราม เขาได้ก่อตั้งคิงส์ฟอร์ด สมิท แมดดอกส์ แอโรส์ จำกัดร่วมกับไซริล แมดดอกส์ ชาวรัฐแทสเมเนียช่วงต้น ค.ศ. 1919 เพื่อดำเนินกิจการการบินเพื่อความบันเทิงทางภาคเหนือของอังกฤษในช่วงฤดูร้อน โดยใช้เครื่องบินฝึกหัดแอร์โค ดีเอช.6 และรอยัลแอร์คราฟต์แฟกทอรี บี.อี.2 ที่เหลือมาจากสงคราม ก่อนจะไปทำอาชีพนักบินผาดโผนในสหรัฐก่อนกลับออสเตรเลียใน ค.ศ. 1921 คิงส์ฟอร์ด สมิทยื่นขอรับใบอนุญาตขับเครื่องบินพาณิชย์เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1921 โดยใช้ชื่อว่า "ชาลส์ เอ็ดเวิร์ด คิงส์ฟอร์ด-สมิท"

หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น *คาวราฟรีเพรสส์* เล่าเรื่องว่าคิงส์ฟอร์ด สมิทเคยขับเครื่องบินลอดใต้สะพานข้ามแม่น้ำลัคลันในเมืองคาวรา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ร่วมกับนักขับรถที่มีชื่อเสียงในท้องถิ่น เคน ริชาดส์ ในบทความระบุต่อไปว่าคิงส์ฟอร์ด สมิทเตรียมที่จะขับเครื่องบินลอดใต้สะพานรถไฟที่อยู่ใกล้เคียง แต่ริชาดส์เตือนว่าใต้สะพานมีสายโทรเลขอยู่ บทความนั้นยังเล่าต่อไปว่าริชาดส์เป็นเพื่อนกับคิงส์ฟอร์ด สมิท และเคยขับเครื่องบินด้วยกันมาก่อนขณะอยู่ที่ฝรั่งเศส

คิงส์ฟอร์ด สมิทที่วอลลาล
คิงส์ฟอร์ด สมิทกลายเป็นหนึ่งในนักบินพาณิชย์รุ่นแรกของประเทศออสเตรเลียเมื่อนอร์แมน เบรียร์ลีย์ได้คัดเลือกเขาเข้าเป็นนักบินประจำสายการบินเวสต์ออสเตรเลียนแอร์เวส์ โดยขับเครื่องบินบริสตอล ทัวเรอร์ ไทป์ 28 ทะเบียน G-AUDF บินรับส่งพัสดุให้กับนักดาราศาสตร์ในช่วงสุริยุปราคา ค.ศ. 1922 ที่วอลลาล รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย 
ในช่วงเวลานั้นเขาเริ่มวางแผนที่จะบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก

การบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก ค.ศ. 1928
-----------------------------------

เครื่องบิน*เซาเทิร์นครอสส์* ค.ศ. 1928
เครื่องบิน*เซาเทิร์นครอสส์* ที่ฐานทัพอากาศของกองทัพอากาศออสเตรเลียใกล้กรุงแคนเบอร์รา ค.ศ. 1943
แผนที่แสดงตำแหน่งสำคัญบนเส้นทางบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกของชาลส์ คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือ เริ่มต้นจากโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย จอดพักที่รัฐฮาวายและกรุงซูวา ประเทศฟีจี ก่อนจะข้ามชายฝั่งออสเตรเลียที่แบลลินาและลงจอดที่บริสเบนโอกแลนด์โอกแลนด์โฮโนลูลูโฮโนลูลูคาไวคาไวซูวาซูวาแบลลินาแบลลินาบริสเบนบริสเบนตำแหน่งสำคัญบนเส้นทางบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกของชาลส์ คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือ ค.ศ. 1938
ภาพถ่ายที่ระลึกเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเที่ยวแรก
ใน ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิท และชาลส์ อูล์มเดินทางมาถึงสหรัฐเพื่อหาเครื่องบินที่จะใช้บินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก เซอร์ฮิวเบิร์ต วิลคินส์ นักสำรวจขั้วโลกชาวออสเตรเลียได้ขายเครื่องบินฟอกเกอร์ F.VII/3m ให้กับคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์ม พวกเขาตั้งชื่อเครื่องบินลำนี้ว่า*เซาเทิร์นครอสส์*

เวลา 8:54 น. วันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือได้แก่ชาลส์ อูล์มชาวออสเตรเลียซึ่งเป็นนักบินสำรอง และลูกเรือชาวอเมริกันอีกสองคนได้แก่เจมส์ วอร์เนอร์ ผู้ควบคุมวิทยุ และกัปตันแฮร์รี ลียอน ผู้นำทางและวิศวกรประจำเที่ยวบิน รวมสี่คนบินออกจากโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อเริ่มบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรกไปยังออสเตรเลีย เส้นทางบินแบ่งเป็นสามระยะ ระยะแรกจากโอกแลนด์ไปยังฐานทัพอากาศวีลเลอร์ ใกล้เมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย มีระยะทาง 3,870 กิโลเมตร (2,400 ไมล์) ใช้เวลาบิน 27 ชั่วโมง 25 นาทีโดยไม่มีอุบัติการณ์ใด ๆ ระยะที่สองต้องบินขึ้นจากบาร์กคิงแซนส์บนเกาะคาไวที่อยู่ใกล้เคียงแทนเนื่องจากทางวิ่งที่วีลเลอร์ยาวไม่พอ ปลายทางของระยะที่สองได้แก่กรุงซูวา ประเทศฟีจี ซึ่งอยู่ห่างออกไป 5,077 กิโลเมตร (3,155 ไมล์) ใช้เวลาบิน 34 ชั่วโมง 30 นาที ซึ่งเป็นระยะที่ยากลำบากที่สุดเนื่องจากพวกเขาบินฝ่าพายุฝนฟ้าคะนองใกล้กับเส้นศูนย์สูตร ระยะที่สามนั้นสั้นที่สุด โดยมีระยะทาง 2,709 กิโลเมตร (1,683 ไมล์) ใช้เวลาบิน 20 ชั่วโมงเพื่อข้ามชายฝั่งออสเตรเลียใกล้กับเมืองแบลลินา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ก่อนจะหักขึ้นไปทางเหนือต่อไปอีก 170 กิโลเมตร (110 ไมล์) ไปถึงบริสเบน พวกเขาลงจอดเมื่อเวลา 10.50 น. วันที่ 9 มิถุนายน ระยะทางบินโดยรวมประมาณ 11,566 กิโลเมตร (7,187 ไมล์) ที่ท่าอากาศยานอีเกิลฟาร์ม (ท่าอากาศยานแห่งเก่าซึ่งต่อมาถูกแทนที่โดยท่าอากาศยานบริสเบน) มีผู้คนมารอต้อนรับคิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือกว่า 26,000 คน พวกเขาได้รับการต้อนรับเฉกเช่นวีรบุรุษ

หอภาพยนตร์และสื่อบันทึกเสียงแห่งชาติของประเทศออสเตรเลียมีภาพยนตร์ชีวประวัติของคิงส์ฟอร์ด สมิทชื่อ *แอนแอร์แมนรีเมมเบอส์* และเทปบันทึกเสียงคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มเล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางของพวกเขาเก็บรักษาเอาไว้

ออสเตรเลียโพสต์ รัฐวิสาหกิจด้านไปรษณีย์ได้ออกแผ่นแสตมป์และแสตมป์ที่ระลึกซึ่งมีภาพของคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มใน ค.ศ. 1978 เพื่อฉลองครบรอบ 50 ปีของการบินครั้งนี้

จีน แบตเทน หญิงสาวชาวนิวซีแลนด์เข้าร่วมงานเลี้ยงกับคิงส์ฟอร์ด สมิทหลังเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกและกล่าวกับเขาว่าเธออยากจะหัดขับเครื่องบินบ้าง คิงส์ฟอร์ด สมิทให้คำแนะนำเชิงติดตลกกับเธอว่า "อย่าพยายามทำลายสถิติของนักบินผู้ชาย และอย่าบินตอนกลางคืน" อย่างไรก็ตาม แบตเทนโน้มน้าวให้เขาพาเธอขึ้นเครื่องบิน*เซาเทิร์นครอสส์* และเธอได้กลายเป็นนักบินที่สร้างสถิติสำคัญต่าง ๆ อีกคนหนึ่ง

การบินข้ามทะเลแทสมัน ค.ศ. 1928
------------------------------

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1928 คิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มบินข้ามประเทศออสเตรเลียโดยไม่จอดพักจากพอยต์คุกใกล้เมืองเมลเบิร์นไปยังเพิร์ท รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียได้สำเร็จ พวกเขาต่อมาได้จดทะเบียนจัดตั้งสายการบินออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์ และตัดสินใจที่จะพยายามบินข้ามทะเลแทสมันไปยังประเทศนิวซีแลนด์ เนื่องจากยังไม่มีใครเคยทำได้สำเร็จมาก่อน และพวกเขาคิดว่าถ้าทำได้สำเร็จจะสามารถต่อรองกับรัฐบาลออสเตรเลียทำสัญญาขนส่งพัสดุระหว่างสองประเทศนี้โดยมีเงินสนับสนุนได้ นักบินชาวนิวซีแลนด์สองคนได้แก่จอห์น มอนครีฟฟ์ และจอร์จ ฮุดได้พยายามบินข้ามช่องแคบนี้เมื่อเดือนมกราคมปีเดียวกันแต่พวกเขาหายสาบสูญโดยไม่มีใครพบอีกเลย

คิงส์ฟอร์ด สมิทวางแผนว่าจะบินจากริชมอนด์ใกล้กับซิดนีย์ในวันอาทิตย์ที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1928 และจะลงจอดเวลาประมาณ 9:00 น. ของวันที่ 3 กันยายนที่วิกรัมแอโรโดรม ใกล้กับไครสต์เชิร์ช เมืองสำคัญบนเกาะใต้ของประเทศนิวซีแลนด์ แผนการดังกล่าวทำให้บรรดาบาทหลวงในประเทศนิวซีแลนด์ไม่พอใจและประท้วงเนื่องจากเป็นการดูหมิ่นคุณค่าของวันสะบาโต

ผู้คนยืนรอรับชาลส์ คิงส์ฟอร์ด สมิทบนถนนในบริสเบน ค.ศ. 1928
นายกเทศมนตรีของไครสต์เชิร์ชก็สนับสนุนการประท้วงของบรรดาบาทหลวงดังกล่าวและส่งข้อความทางโทรเลขไปยังคิงส์ฟอร์ด สมิท อย่างไรก็ตาม สภาพอากาศเหนือทะเลแทสมันเลวร้ายลงและคิงส์ฟอร์ด สมิทตัดสินใจเลื่อนการเดินทางออกไป จึงไม่ทราบแน่ชัดว่าการประท้วงดังกล่าวมีผลต่อคิงส์ฟอร์ด สมิทหรือไม่

คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือได้แก่อูล์ม และลูกเรือชาวนิวซีแลนด์สองคนได้แก่แฮโรลด์ อาร์เทอร์ ลิตช์ฟีลด์ ผู้นำทาง และโทมัส เอช. แมกวิลเลียมส์ ผู้ควบคุมวิทยุ ซึ่งทางรัฐบาลนิวซีแลนด์ได้จัดหาให้ เดินทางออกจากริชมอนด์ตอนเย็นวันที่ 10 กันยายน และบินข้ามคืนเป็นเวลา 14 ชั่วโมงและลงจอดในตอนเช้า เส้นทางบิน 2,600 กิโลเมตร (1,600 ไมล์) ที่วางแผนไว้นั้นมีระยะประมาณครึ่งหนึ่งของระยะทางจากฮาวายและฟีจีเท่านั้น สภาพอากาศระหว่างทางไม่ดีนักซึ่งทำให้เกิดน้ำแข็งเกาะตัวเครื่องและทำให้การบินเป็นไปอย่างยากลำบาก อย่างไรก็ตาม สภาพอากาศบริเวณช่องแคบคุกระหว่างเกาะเหนือและเกาะใต้นั้นดีกว่าระหว่างทางที่ผ่านมา เมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากชายฝั่งประเทศนิวซีแลนด์ประมาณ 241 กิโลเมตร (150 ไมล์) พวกเขาได้ทิ้งพวงหรีดเพื่อระลึกถึงมอนครีฟฟ์และฮุดที่หายสาบสูญไประหว่างพยายามบินข้ามทะเลแทสมันเมื่อต้นปี

*เซาเทิร์นครอสส์*ลงจอดที่ไครสต์เชิร์ชเมื่อเวลา 9:22 น. หลังบินเป็นระยะเวลา 14 ชั่วโมง 25 นาที ฝูงชนมารอต้อนรับคิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรืออย่างล้นหลามกว่า 30,000 คน รวมทั้งนักเรียนจากโรงเรียนของรัฐบาลที่ประกาศปิดเป็นกรณีพิเศษ และข้าราชการที่ได้รับอนุญาตให้หยุดงานจนถึงเวลา 11 นาฬิกา เหตุการณ์ดังกล่าวยังได้กระจายเสียงสดออกทางวิทยุด้วย

กองทัพอากาศนิวซีแลนด์อาสาตรวจสภาพเครื่องบิน*เซาเทิร์นครอสส์*โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และพาคิงส์ฟอร์ด สมิทและอูล์มเที่ยวชมประเทศนิวซีแลนด์โดยใช้เครื่องบินบริสตอล เอฟ.2 ไฟเตอส์

พวกเขาเดินทางกลับริชมอนด์โดยตั้งต้นจากเมืองเบลนิม เมืองเล็กทางตอนเหนือของเกาะใต้ การบินกลับประสบปัญหาเนื่องจากหมอก สภาพอากาศที่เลวร้าย และการนำทางที่ผิดพลาดเล็กน้อย ทำให้ต้องใช้เวลากว่า 23 ชั่วโมงจึงจะถึงริชมอนด์ และเมื่อลงจอดแล้วเครื่องบินเหลือเชื้อเพลิงมากพอที่จะให้บินต่อได้อีกเพียง 10 นาทีเท่านั้น

ชาลส์ คิงส์ฟอร์ด สมิท (ขวา) ถ่ายคู่กับจอห์น ฮาเวิร์ด มาร์คัส สมิท ผู้ก่อตั้งเซาท์แลนด์แอโรโดรม (ซ้าย) ที่เมืองอินเวอร์คาร์กิลล์ ประเทศนิวซีแลนด์ (ประมาณ ค.ศ. 1930)

ออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์
---------------------------

คิงส์ฟอร์ด สมิทกับอูล์มร่วมกันก่อตั้งสายการบินออสเตรเลียนแนชันนัลแอร์เวส์ขึ้นใน ค.ศ. 1929 โดยเริ่มดำเนินกิจการรับส่งผู้โดยสาร พัสดุไปรษณีย์ และสินค้าระหว่างซิดนีย์ บริสเบน และเมลเบิร์นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1930 โดยมีเครื่องบินประจำฝูงบินห้าลำ แต่ปิดกิจการไปหลังจากที่ประสบอุบัติเหตุในเดือนมีนาคมและพฤศจิกายนปีถัดมา

เที่ยวบินสำคัญช่วงต้นทศวรรษ 1930
--------------------------------

หลังจากที่คิงส์ฟอร์ด สมิทส่งเครื่องบิน*เซาเทิร์นครอสส์*คู่ใจไปเข้ารับการซ่อมบำรุงโดยบริษัทฟอกเกอร์ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ และต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1930 เขาได้บินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกในทิศทางตะวันออก–ตะวันตกจากไอร์แลนด์ไปยังนิวฟันด์แลนด์โดยใช้เวลา 31 1/2 ชั่วโมง ตั้งต้นจากหาดพอร์ทมาร์น็อกซึ่งอยู่เหนือกรุงดับลินเล็กน้อย พวกเขาได้บินต่อไปยังโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย อันเป็นการบรรจบเส้นทางรอบโลกที่เริ่มต้นใน ค.ศ. 1928 ในปีเดียวกันนั้นเองเขาได้เข้าแข่งขันบินจากอังกฤษไปยังออสเตรเลีย และชนะการแข่งขันโดยใช้เวลา 13 วัน และบินเพียงลำพัง เขาเดินทางถึงซิดนีย์เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1930

ใน ค.ศ. 1931 เขาซื้อเครื่องบินแอฟโร เอเวียนและตั้งชื่อให้ว่า *เซาเทิร์นครอสส์ไมเนอร์* เพื่อใช้บินแข่งขันจากออสเตรเลียไปอังกฤษ และได้ขายเครื่องบินลำดังกล่าวให้กับกัปตันบิลล์ แลงคาสเตอร์ ผู้ซึ่งหายสาบสูญเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1933 เหนือทะเลทรายสะฮารา ร่างของแลงคาสเตอร์ถูกพบใน ค.ศ. 1962 ส่วนซากเครื่องบิน *เซาเทิร์นครอสส์ไมเนอร์* จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ควีนส์แลนด์ ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 คิงส์ฟอร์ด สมิทยังได้พัฒนารถยนต์รุ่นเซาเทิร์นครอสส์ควบคู่กันไปด้วย

คิงส์ฟอร์ด สมิทใน ค.ศ. 1933
ใน ค.ศ. 1933 คิงส์ฟอร์ด สมิทเริ่มดำเนินกิจการเที่ยวบินพาณิชย์ระหว่างออสเตรเลียและนิวซีแลนด์เป็นครั้งแรกโดยใช้หาดเซเวนไมล์ รัฐนิวเซาท์เวลส์เป็นทางวิ่ง และใน ค.ศ. 1934 เขาได้ซื้อเครื่องบินล็อกฮีด อัลแทร์ชื่อ *เลดีเซาเทิร์นครอสส์* เพื่อเข้าแข่งขันรายการแมกโรเบิร์ตสันแอร์เรซ

การหายสาบสูญและการเสียชีวิต
---------------------------

คิงส์ฟอร์ด สมิทและจอห์น ทอมป์สัน "ทอมมี" เพทธีบริดจ์ขับเครื่องบิน*เลดีเซาเทิร์นครอสส์*ตอนกลางคืนจากอลาหาบาด อินเดียไปยังสิงคโปร์เพื่อพยายามที่จะทำลายสถิติการบินจากอังกฤษไปออสเตรเลียที่ซี. ดับเบิลยู. เอ. สกอตต์และทอม แคมป์เบลล์ แบล็กทำไว้ก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม คิงส์ฟอร์ด สมิทและเพทธีบริดจ์หายสาบสูญเหนือทะเลอันดามันในช่วงเช้ามืดของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 จิมมี เมลโรส นักบินผู้หนึ่งได้อ้างว่าเขาเห็น*เลดีเซาเทิร์นครอสส์*บินฝ่าพายุประมาณ 150 ไมล์ (240 กิโลเมตร) จากชายฝั่งที่ระดับความสูง 200 ฟุต (61 เมตร) เหนือระดับน้ำทะเลโดยมีเปลวไฟพ่นออกมาจากเครื่อง เอริก สแตนลีย์ กรีนวุด นักบินชาวบริติชพยายามบินค้นหาเหนืออ่าวเบงกอลกว่า 74 ชั่วโมงแต่ไม่พบร่างของพวกเขา

สิบแปดเดือนต่อมา ชาวประมงชาวพม่าพบชิ้นส่วนขาล้อและล้อเครื่องบินซึ่งลมยางภายในยังคงเต็มอยู่ ชิ้นส่วนดังกล่าวถูกซัดมาเกยชายฝั่งเกาะโกกูนเย่ในอ่าวเมาะตะมะ ห่างจากชายฝั่งรัฐมอญ ประเทศพม่าประมาณ 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์) และห่างจากเมืองเมาะตะมะไปประมาณ 137 กิโลเมตร (85 ไมล์) ทางทิศใต้ ล็อกฮีดได้ยืนยันว่าชิ้นส่วนดังกล่าวเป็นของ*เลดีเซาเทิร์นครอสส์* นักพฤกษศาสตร์ได้ศึกษาพืชที่เกาะบนชิ้นส่วนและคาดการณ์ว่าเครื่องบินน่าจะตกไม่ห่างจากเกาะดังกล่าวนัก ที่ระดับความลึกประมาณ 15 ฟาทอม (90 ฟุต; 27 เมตร) ชิ้นส่วนขาล้อนี้ได้จัดแสดงต่อสาธารณชนที่พิพิธภัณฑ์พาวเวอร์เฮาส์ในซิดนีย์

สมาชิกของครอบครัวคิงส์ฟอร์ด สมิทที่เหลือได้แก่แมรีหรือเลดีคิงส์ฟอร์ด สมิทผู้เป็นภรรยา และบุตรชายวัยสามขวบได้แก่ชาลส์ จูเนียร์ หนังสืออัตชีวประวัติของคิงส์ฟอร์ด สมิทชื่อ *มายฟลายอิงไลฟ์* ออกตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1937 หลังจากที่เขาเสียชีวิต และกลายเป็นหนังสือขายดีหัวเรื่องหนึ่ง

ใน ค.ศ. 2009 เดเมียน เลย์ ผู้สร้างภาพยนตร์และนักสำรวจได้กล่าวว่าเขาแน่ใจว่าเขาค้นพบ*เลดีเซาเทิร์นครอสส์*แล้ว อย่างไรก็ตาม คำกล่าวอ้างของเลย์ยังคงเป็นที่ถกเถียงว่าเชื่อถือได้หรือไม่ ผู้โต้แย้งรายสำคัญได้แก่ดิก สมิท นักธุรกิจและนักบินผู้มีชื่อเสียงชาวออสเตรเลีย และเอียน แมกเคอร์ซีย์ นักเขียนชาวนิวซีแลนด์ผู้แต่งชีวประวัตินักบินคนสำคัญหลายคนรวมทั้งคิงส์ฟอร์ด สมิท โดยแมกเคอร์ซีย์บรรยายว่าคำกล่าวอ้างของเลย์นั้น "ไร้สาระสิ้นดี"

เกียรติประวัติและสิ่งสืบเนื่อง
------------------------------

คิงส์ฟอร์ด สมิทบนธนบัตรมูลค่า 20 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ซึ่งใช้ระหว่าง ค.ศ. 1966 และ ค.ศ. 1994
ใน ค.ศ. 1930 คิงส์ฟอร์ด สมิทเป็นคนแรกที่ได้รับถ้วยซีเกรฟซึ่งเป็นรางวัลที่จัดตั้งขึ้นเพื่อยกย่อง "ทักษะ ความกล้าหาญ และความริเริ่มที่ยอดเยี่ยมบนบก ในน้ำ [หรือ] ในอากาศ"

คิงส์ฟอร์ด สมิทได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้นอัศวินชั้น Knight Bachelor จากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักรเนื่องจากเป็นผู้สร้างคุณูปการต่อแวดวงการบิน โดยได้รับการแตะบ่าจากเซอร์ไอแซก ไอแซกส์ ผู้สำเร็จราชการออสเตรเลียเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1932 และต่อมาเขาได้รับมอบยศพลอากาศจัตวากิตติมศักดิ์ประจำกองทัพอากาศออสเตรเลีย

ใน ค.ศ. 1986 คิงส์ฟอร์ด สมิทได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศอากาศและอวกาศนานาชาติ พิพิธภัณฑ์อากาศและอวกาศแซนดีเอโก

ท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ด สมิท
อนุสรณ์สถานคิงส์ฟอร์ด สมิท ซึ่งจัดแสดงเครื่องบิน*เซาเทิร์นครอสส์*ที่ท่าอากาศยานบริสเบน
ท่าอากาศยานหลักของนครซิดนีย์ซึ่งตั้งอยู่ในย่านมาสคอตใช้ชื่อว่าท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ด สมิทเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา เขตเลือกตั้งโดยรอบท่าอากาศยานใช้ชื่อว่าเขตคิงส์ฟอร์ด สมิทซึ่งครอบคลุมพื้นที่ย่านคิงส์ฟอร์ดด้วย

*เซาเทิร์นครอสส์* เครื่องบินที่โด่งดังที่สุดของเขาจัดแสดงอยู่ที่อาคารอนุสรณ์สถานใกล้กับอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศของท่าอากาศยานบริสเบน เครื่องบินลำดังกล่าวนั้นคิงส์ฟอร์ด สมิทได้ขายให้รัฐบาลออสเตรเลียใน ค.ศ. 1935 ด้วยราคา 3000 ปอนด์เพื่อจัดแสดงต่อสาธารณชนเป็นการถาวร และถูกเก็บรักษาเป็นอย่างดีตั้งแต่ก่อนที่อนุสรณ์สถานปัจจุบันจะสร้างเสร็จ

ถนนสายหนึ่งที่ตัดผ่านย่านแฮมิลทันที่เขาเกิดได้ชื่อว่าคิงส์ฟอร์ด สมิทไดรฟ์ นอกจากนี้ยังมีคิงส์ฟอร์ด สมิทไดรฟ์อีกสายหนึ่งอยู่ในเขตเบลคอนนิน กรุงแคนเบอร์ราซึ่งตัดกับถนนอีกสายชื่อเซาเทิร์นครอสส์ไดรฟ์

โรงเรียนสองแห่งตั้งชื่อตามคิงส์ฟอร์ด สมิท ได้แก่โรงเรียนคิงส์ฟอร์ด สมิทในย่านโฮลต์ กรุงแคนเบอร์ราซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 2009 และโรงเรียนประถมศึกษาเซอร์ชาลส์ คิงส์ฟอร์ด-สมิทในเมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา

ภาพของคิงส์ฟอร์ด สมิทปรากฏบนธนบัตรมูลค่า 20 ดอลลาร์ออสเตรเลียซึ่งหมุนเวียนใช้ระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง ค.ศ. 1994 (เมื่อประเทศออสเตรเลียเปลี่ยนไปใช้ธนบัตรพลาสติกแทนธนบัตรกระดาษ) เพื่อยกย่องคุณูปการของเขาต่อวงการการบินและความสำเร็จตลอดชั่วชีวิตของเขา นอกจากนี้ภาพของเขายังปรากฏบนเหรียญ 1 ดอลลาร์ออสเตรเลียที่ออกใน ค.ศ. 1997 เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาลของเขาด้วย

ศาลาคิงส์ฟอร์ด สมิทสร้างขึ้นในอัลเบิร์ตพาร์กในกรุงซูวา ประเทศฟีจี ที่ซึ่งคิงส์ฟอร์ด สมิทจอดพักระหว่างเส้นทางบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก และที่หาดเซเวนไมล์ที่ซึ่งคิงส์ฟอร์ด สมิทดำเนินกิจการเที่ยวบินพาณิชย์ไปยังนิวซีแลนด์เป็นครั้งแรกก็มีแผ่นป้ายอนุสรณ์อยู่ด้วยเช่นกัน

เครื่องบินพาณิชย์สองลำตั้งชื่อตามคิงส์ฟอร์ด สมิทได้แก่เครื่องบินแอร์บัส เอ380 ของสายการบินควอนตัส ทะเบียน VH-OQF และเครื่องบินโบอิง 747 ของสายการบินเคแอลเอ็ม ทะเบียน PH-BUM

ดาวบริวารดวงเล็กดวงหนึ่งของดาวเสาร์ตั้งชื่อตามเขา

ออสติน เบิร์น ผู้ชื่นชอบการบินชาวออสเตรเลียเป็นคนหนึ่งที่ไปรอรับ*เซาเทิร์นครอสส์*และลูกเรือเดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกกลับถึงออสเตรเลียใน ค.ศ. 1928 เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เบิร์นสร้างแบบจำลองของ*เซาเทิร์นครอสส์*เพื่อมอบให้แก่คิงส์ฟอร์ด สมิท หลังจากที่คิงส์ฟอร์ด สมิทหายสาบสูญ เบิร์นได้สร้างสิ่งระลึกเพิ่มเติมเช่นภาพวาด ภาพถ่าย เอกสาร และงานศิลปะต่าง ๆ เบิร์นทุ่มเทให้กับการสร้างสรรค์และนำเที่ยวชมอนุสรณ์*เซาเทิร์นครอสส์*ของเขาตั้งแต่ ค.ศ. 1930 จนกระทั่งเบิร์นเสียชีวิตใน ค.ศ. 1993

หมายเหตุ
--------

ก่อนหน้าที่คิงส์ฟอร์ด สมิทและลูกเรือจะบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกเคยมีเครื่องบินชื่อ*เบิร์ดออฟพาราไดซ์*ของกองบินกองทัพบกสหรัฐซึ่งบินเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรก โดยบินจากแคลิฟอร์เนียไปยังฮาวายใน ค.ศ. 1927

อ้างอิง
-------

1. ↑  Citizenship in Australia เก็บถาวร 9 สิงหาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — National Archives of Australia
2. ↑  "Australian nationality law". Visaparaaustralia.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 April 2012.
3. ↑  "1897/C9077 birth of Smith, Charles Edward Kingsford". *Queensland birth index*. Queensland Government. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 March 2011. สืบค้นเมื่อ 25 June 2017.
4. ↑  "Family Notices". *The Brisbane Courier*. Vol. LIII no. 12, 196. Queensland, Australia. 13 February 1897. p. 4. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 25 June 2017 – โดยทาง National Library of Australia.
5. ↑  "Dramatic Art and Elocution Class". *Morning Post (Cairns)*. Vol. 10 no. 47. Queensland, Australia. 15 January 1901. p. 2. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 25 June 2017 – โดยทาง National Library of Australia.
6. ↑  "3979/1903 Smith, Richard H K & Johnson, Elsie K St C". *New South Wales Marriage Index*. New South Wales Government. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 25 June 2017.
7. 1 2 3 4 5 6 7  Howard, Frederick. "Kingsford Smith, Sir Charles Edward (1897–1935)". *Australian Dictionary of Biography*. Canberra: National Centre of Biography, Australian National University. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 November 2017. สืบค้นเมื่อ 14 April 2019.
8. ↑  Newth, Melville C (1980). *Serving a Great Cause*. Sydney: M C Newth. ISBN 0959455000.
9. ↑  Sparrow, Jeff (22 July 2015). "If you oppose Reclaim Australia, remember fascism wasn't always a freakshow". *The Guardian*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 May 2020. สืบค้นเมื่อ 8 June 2020.
10. ↑  "Lieutenant Charles Edward Kingsford-Smith". Australian War Memorial. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018.
11. ↑  "Finding 'Smithy'" (PDF). National Museum of Australia. 2003. p. 6. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 10 September 2015. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018.
12. ↑  Aspin, Chris *Dizzy Heights The Story of Lancashire's First Flying Men* Helmshore Local History Society 1988 pp125-9 ISBN 0-906881-04-8
13. ↑  "Fifty Australians". Awm.gov.au. 31 May 1928. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 December 2008.
14. ↑  "Application for pilot's licence – Charles Edward Kingsford-Smith". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 March 2009 – โดยทาง National Archives of Australia.
15. ↑  "Sydney to Cowra in Four Hours". *Cowra Free Press*. Vol. 48 no. 3294. New South Wales, Australia. 29 March 1927. p. 3. สืบค้นเมื่อ 26 August 2022 – โดยทาง National Library of Australia.
16. ↑  "Trans-Pacific Flight". *Cowra Free Press*. Vol. 50 no. 3404. New South Wales, Australia. 5 June 1928. p. 2. สืบค้นเมื่อ 25 August 2022 – โดยทาง National Library of Australia.
17. ↑  "Aviation". *The West Australian*. Perth, West Australia. 29 September 1922. p. 7. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 October 2018. สืบค้นเมื่อ 12 January 2020 – โดยทาง National Library of Australia.
18. ↑  "Charles Kingsford Smith biography Ace Pilots". Acepilots.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 September 2011.
19. 1 2  "7.30 report story about Charles Ulm". ABCnet.au. 31 May 1928. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 21 September 2009.
20. ↑  Lyon, Harry W. Captain; Kingsford-Smith, Charles Sir; Warner, James. (Interviewee); 2GB (Radio station : Sydney, N.S.W.) (1958), *Reminiscences of flights in the "Southern Cross"*, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022, สืบค้นเมื่อ 2 February 2017
21. ↑  "Charles Kingsford-Smith – Hawaii Aviation". Hawaii.gov. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 October 2015.
22. ↑  "The Great Pacific Flight". *Flight*. **20** (1016): 437. 14 June 1928. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 November 2013. สืบค้นเมื่อ 31 August 2013.
23. ↑  Kingsford-Smith, Charles; C. T. P. Ulm (1928). *Story of "Southern Cross" Trans-Pacific Flight, 1928*. Sydney: Penlington and Somerville.
24. ↑  "Ballina Aero Club". Ballina Aero Club. 9 June 1928. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 April 2013.
25. ↑  "Far North Coaster". Far North Coaster. 23 May 2008. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 November 2013. สืบค้นเมื่อ 17 March 2012.
26. ↑  Aviators - Charles Kingsford-Smith เก็บถาวร 15 เมษายน 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - (includes photo of the plaque commemorating the flight across the Pacific and the landing at Brisbane on 9 June 1928)
27. ↑  "Brisbane - Eagle Farm - History of Eagle Farm - ourbrisbane.com". 24 January 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 January 2004. สืบค้นเมื่อ 20 March 2018.
28. ↑  Photo of *Southern Cross*, and welcoming crowd, at Eagle Farm on 9 June 1928 (National Archives of Australia)[*ลิงก์เสีย*]
29. ↑  "Magnificent Machines – Home-grown Legends (Sydney Morning Herald)". *Sydney Morning Herald*. 17 December 2003. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 October 2012.
30. ↑  National Film and Sound Archive of Australia: 'An Airman Remembers' เก็บถาวร 5 ธันวาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on *australianscreen online* เก็บถาวร 2 มีนาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
31. ↑  National Film and Sound Archive of Australia: 'Our Heroes of the Air' เก็บถาวร 31 มกราคม 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
32. ↑  Australia Post. Stamps and Philatelic Branch (1978), *[Australia Post covers]*, Australia Post, Stamps and Philatelic Branch, เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022, สืบค้นเมื่อ 2 February 2017
33. ↑  "NZEDGE Legends – Jean Batten, Pilot – Endurance". *www.nzedge.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2009. สืบค้นเมื่อ 20 March 2018.
34. 1 2 3 4  Davis, P. 1977, Charles Kingsford Smith: Smithy, the World's Greatest Aviator, Summit Books, ISBN 0-7271-0144-7
35. ↑  Anderson, Charles (14 July 2013). "Lost in the long white cloud". *Stuff.co.nz*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
36. ↑  "Tasman Sea Flight". *The Argus (Melbourne)*. No. 25, 604. Victoria, Australia. 3 September 1928. p. 13. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
37. 1 2  "Today in History | NZHistory, New Zealand history online". Nzhistory.net.nz. 11 September 1928. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 January 2016.
38. ↑  "The first flight across the Tasman – National Library of New Zealand". Natlib.govt.nz. 11 September 1928. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 November 2012.
39. ↑  "Australian Dictionary of Biography". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 July 2008. สืบค้นเมื่อ 13 September 2008.
40. ↑  Gallagher, Desmond (1986). *Shooting Suns and Things: Transatlantic Fliers at Portmarnock*. Kingford Press. ISBN 0951156519.
41. ↑  "Summary". *The Sydney Morning Herald*. No. 28, 955. New South Wales, Australia. 23 October 1930. p. 1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
42. ↑  "The Pioneers – Chubbie Miller". Ctie.monash.edu.au. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 June 2011.
43. ↑  "Australian-made Car". *The Sydney Morning Herald*. New South Wales, Australia. 15 June 1933. p. 6. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 8 June 2020 – โดยทาง Trove.
44. ↑  "At the Wheel Notes for Motorists". *Morning Bulletin*. Queensland, Australia. 29 March 1934. p. 5. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 8 June 2020 – โดยทาง Trove.
45. ↑  "Sir Charles Kingsford-Smith". *monumentaustralia.org.au*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 June 2020. สืบค้นเมื่อ 8 June 2020.
46. 1 2  "A Great Pilot Passes". *Flight*: 525. 21 November 1935. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 April 2014. สืบค้นเมื่อ 30 August 2013.
47. ↑  "Kingsford-Smith missing in storm". *The Bend Bulletin*. No. 132. 8 November 1935. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 22 September 2018.
48. ↑  "VH-USB "Lady Southern Cross" (Part 4)". Adastron.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 December 2015.
49. ↑  By Aye เก็บถาวร 17 กันยายน 2012 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *TIME* 6 June 1938
50. ↑  "Aircraft undercarriage from the 'Lady Southern Cross', 1928 – 1938". Powerhousemuseum.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 January 2016.
51. ↑  Frederick Howard. *Australian Dictionary of Biography – Online Edition. Previously published in Australian Dictionary of Biography. Volume 9, Melbourne University Press, 1983.*
52. ↑  Justin, By (21 March 2009). "Sir Charles Kingsford Smith's final resting place found". News.com.au. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 March 2009.
53. ↑  Gibson, Joel (21 March 2009). "Kingsford Smith? Not likely, says Dick Smith". *The Sydney Morning Herald*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2018. สืบค้นเมื่อ 20 March 2018.
54. ↑  "Past Winners". Royal Automobile Club. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018.
55. ↑  "1932 Birthday Honours". *Flight*. **24** (1224): 515. 10 June 1932. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 April 2014. สืบค้นเมื่อ 31 August 2013.
56. ↑  "Honours". *The Sydney Morning Herald*. No. 29, 458. New South Wales, Australia. 3 June 1932. p. 9. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
57. ↑  Sprekelmeyer, Linda, editor. *These We Honor: The International Aerospace Hall of Fame*. Donning Co. Publishers, 2006. ISBN 978-1-57864-397-4.
58. ↑  "Kingsford-Smith". *The Mercury*. Vol. CXLV no. 20, 528. Tasmania, Australia. 14 August 1936. p. 11. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
59. ↑  "Profile of the electoral division of Kingsford Smith (NSW)". Australian Electoral Commission. 10 February 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
60. ↑  "Kingsford Smith Memorial". Brisbane Airport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
61. ↑  "Southern Cross". *The Sydney Morning Herald*. No. 30, 434. New South Wales, Australia. 19 July 1935. p. 11. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
62. ↑  "Southern Cross". *The Sydney Morning Herald*. No. 30, 570. New South Wales, Australia. 25 December 1935. p. 5. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
63. ↑  "Hamilton Road". *The Courier-mail*. Queensland, Australia. 3 July 1953. p. 3. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 December 2020. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
64. ↑  "Roadwork tenders called". *The Canberra Times*. Vol. 44 no. 12, 557. Australian Capital Territory, Australia. 28 February 1970. p. 3. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 July 2022. สืบค้นเมื่อ 9 June 2018 – โดยทาง National Library of Australia.
65. ↑  "Kingsford Smith School - School Houses". ACT Education Directorate. January 2003. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
66. ↑  "Sir Charles Kingsford-Smith Elementary School". Vancouver School Board. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
67. ↑  "Other Banknotes Paper Series". Reserve Bank of Australia. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
68. ↑  "One Dollar". Royal Australian Mint. 8 January 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
69. ↑  Singh, Indra (21 May 2013). "SCC to renovate Albert Park". *Fiji Broadcasting Corporation*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
70. ↑  "30 May 2003 - 75th Anniversary of Smithy's Landing at Albert Park". Australian High Commission Fiji. 30 May 2003. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
71. ↑  "Sir Charles Kingsford Smith Memorial and Lookout". New South Wales Government Destination NSW. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 October 2017. สืบค้นเมื่อ 8 June 2018.
72. ↑  Qantas's sixth A380 arrives เก็บถาวร 15 มีนาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน — *Australian Aviation Magazine*
73. ↑  "PH-BUM - Boeing 747-206B(M)(SUD) - KLM Royal Dutch Airlines - MDVS - JetPhotos". *JetPhotos*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2018. สืบค้นเมื่อ 15 April 2018.
74. ↑  Tiscareno, Matthew S.; และคณะ (8 July 2010). "Physical Characteristics and Non-Keplerian Orbital Motion of "Propeller" moons embedded in Saturn's rings". *The Astrophysical Journal Letters*. **718** (2): 95. arXiv:1007.1008. Bibcode:2010ApJ...718L..92T. doi:10.1088/2041-8205/718/2/L92. S2CID 119236636.
75. ↑  corporateName=National Museum of Australia; address=Lawson Crescent, Acton Peninsula. "National Museum of Australia - Southern Cross memorial". *www.nma.gov.au*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 August 2013.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
76. ↑  Murphy, William B. (1977). "Bird of Paradise" (PDF). 15th Air Base Wing Office of Information, USAF. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 สิงหาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ชาลส์ คิงส์ฟอร์ด สมิท**

* The Pioneers – Charles Kingsford Smith
* Charles Kingsford Smith biography Ace Pilots
* Sir Charles Kingsford Smith Australian Heroes
* Charles Kingsford Smith about the Tasman flight
* Charles Kingsford Smith (includes photos of Sir Charles Kingsford Smith and his aeroplane, the *Southern Cross*)
* Sir Charles Kingsford Smith Sound Recordings and Newsreels
* Photographs from an album kept by Charles Ulm's wife, Mary, including many of Charles Kingsford Smith: National Museum of Australia
* Austin Byrne and the Kingsford Smith Southern Cross Memorial
* "Our Heroes of the Air" (audio recordings of Kingsford Smith and Ulm on the National Film and Sound Archive of Australia's website)

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
| หอศิลป์และพิพิธภัณฑ์ | 
* Te Papa (New Zealand)

 |
| พจนานุกรมชีวประวัติ | 
* ออสเตรเลีย

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* Social Networks and Archival Context
* Trove (Australia)
	+ 1

 |