**อัลลาต** (อาหรับ: اللات, อักษรโรมัน: *Al-Lāt*, ออกเสียง: [alːaːt]) บางครั้งสะกดเป็น **อัลลาตุ** และ **อะลิลาต** เป็นเทพีของศาสนาในอาระเบียก่อนการมาของอิสลามที่ถูกบูชากันทั้งคาบสมุทร โดยรวมไปถึงมักกะฮ์ ซึ่งเป็นที่ที่พระองค์ถูกบูชาร่วมกับมะนาตกับอัลอุซซา คำว่า *อัลลาต* หรือ **เอลาต**ถูกใช้ไว้อิงถึงเทพีองค์อื่นในตะวันออกใกล้โบราณ โดยรวมไปถึงเทพีอะเชียระฮ์

ลัทธิของเธอแพร่หลายไปไกลถึงซีเรีย พระองค์ถูกบูชาโดยชาวแนบาเทีย และมีความสัมพันธ์กับอัลอุซซา ที่ตั้งหลักของลัทธินี้อยู่ในแพลไมรากับฮัตรา ภาพลักษณ์ของพระองค์ดูคล้ายกับอะธีนาในประมวลเรื่องปรัมปรากรีกกับมิเนอร์วาในประมวลเรื่องปรัมปราโรมัน 

รายงานจากข้อมูลของอิสลาม เผ่าบนูษะกีฟในอัฏฏออิฟเป็นเผ่าที่ให้ความสำคัญกับพระองค์ ในธรรมเนียมอิสลาม การสักการะสิ้นสุดลงเมื่อวิหารของพระองค์ในอัฏฏออิฟถูกทำลายภายใต้คำสั่งของศาสดามุฮัมมัด

ศัพทมูลวิทยาและพระนาม
---------------------

มีความเป็นไปได้ทางศัพทมูลวิทยาของพระนามอัลลาตอยู่ 2 แบบ ผู้รวบรวมพจนานุกรมชาวอาหรับยุคกลางกล่าวว่าคำนี้ได้มาจากคำกริยาว่า *ลัตตา* (ผสมหรือนวดอาหารจากข้าวบาร์เลย์) มันมีความสัมพันธ์กับ "รูปปั้นแห่งความอิจฉา" ที่ถูกกล่าวไว้ในหนังสือแห่งเอเสเคียล ซึ่งถูกสรุปไว้ในกิตาบอัลอัศนามของฮิชาม อิบน์ อัลกัลบี นักศัพทมูลวิทยาอีกกลุ่มกล่าวว่าอัลลาตเป็นรูปแบบเพศหญิงของอัลลอฮ์ (ก่อนการมาของอิสลาม) เธออาจเป็นที่รู้จักจาก *อัล-อิลาต* ของเฮอรอโดทัสที่กล่าวถึงพระองค์ว่า *อะลิลาต*

อัลลาตอยู่ในตำแหน่งเดียวกันของเทพีอะเชียระฮ์หรืออะธีราต โดยคำนี้คล้ายกันกับอิลาต ซึ่งเป็นพระนามพระมเหสีของเทพเซมิติกที่มีนามว่าเอลซึ่งตรงกับเทพีของชาวเมโสโปเตเมียที่มีนามว่าเอเรชกิกัล ซึ่งรู้จักกันในชื่อ *อัลลาตุม* และในคาร์เทจโบราณว่า อัลลาตุ

การรับรอง
---------

### ก่อนการมาของอิสลาม

รูปั้นของอัลลาต-อะธีนา พบในวิหารอัลลาต, แพลไมรา. พิพิธภัณฑ์โบราณคดีแพลไมรารูปปั้นของอัลลาต-มิเนอร์วาที่ถูกปั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 2 จากอัสซุวัยดาอ์, ซีเรีย พิพิธภัณฑ์แห่งชาติดามัสกัส
อัลลาตถูกกล่าวเป็น *อะลิลาต* โดยเฮอรอโดทัส นักประวัติศาสตร์กรีกที่กล่าวในหนังสือ *ฮิสโตรีส* ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาลว่า:

> ชาวอัสซีเรียโบราณเรียกแอโฟรไดทีว่า *มีลิตตา* ส่วนชาวอาหรับเรียกพระองค์ว่า *อะลิลาต* [สะกดแบบกรีก: Ἀλιλάτ] และชาวเปอร์เซียเรียกพระองค์ว่า *มิถรา*
> 
> 

รายงานจากเฮอรอโดทัส ชาวอาหรับโบราณศรัทธาต่อสองเทพเจ้า:

> พวกเขาไม่เชื่อมั่นพระเจ้าองค์ใดนอกจากไดอะไนซัสกับแอโฟรไดที;...พวกเขาเรียกไดอะไนซัสว่า *โอโรทัลต์*; และแอโฟรไดทีว่า *อะลิลาต*
> 
> 

อัลลาตเป็นที่สักการะในอาระเบียตอนเหนือ แต่ในอาระเบียตอนใต้กลับไม่ได้รับความนิยม โดยมีแค่เครื่องรางสองอัน (อันหนึ่งเขียนว่า "ลาต"ส่วนอีกอันเขียนว่่า "ลาตัน") เป็นหลักฐานว่าเทพองค์นี้เคยมีผู้คนสักการะมาก่อน อย่างไรก็ตาม พระองค์ยังคงเป็นที่เคารพในชนเผ่าอาหรับที่อยู่แถวชายแดนเยเมน โดยพระองค์ถูกเรียกโดยชาวอาระเบียตะวันออกในพระนามว่า *ตัยมัลลัต* ซึ่งเป็นชื่อของชายจากเมืองญัรฮาอ์

ชาวเกดาไรต์ที่เป็นสหภาพชนเผ่าในอาระเบีนตอนเหนือ อาจบูชาพระองค์ ส่วนชาวแนบาเทียนกัับชาวฮัฎร์ก็บูชาพระองค์เช่นกัน พระองค์มักถูกเรียกเป็น "เทพีที่ยิ่งใหญ่" ในจารึกภาษากรีก ชาวแนบาเทียนถือว่าอัลลาตเป็นพระมารดาของเทพเจ้า และบางครั้ง ความสัมพันธ์ทางพระราชพงศาวลีถือเป็นพระมเหสีของดุชาเราะฮ์ และบางครั้งเป็นพระมารดาของดุชาเราะฮ์ จารึกอักษรนาบาทาเอียนกล่าวถึงพระองค์กับอัลอุซซาว่า "พธูแห่งดุชาเราะฮ์"

ซากวิหารของวิหารแห่งอัลลาต, แพลไมรา, ซ๊เรีย
วิหารที่สร้างแก่อัลลาตในอิรอม ถูกสร้างโดยชนเผ่าอ๊าด  อัลลาตถูกกล่าวเป็น "เทพีผู้สถิตในอิรอม" ในจารึกอักษรนาบาทาเอียน บางครั้งถูกกล่าวเป็น "เทพีที่สถิตในบุศรอ"

อัลลาตมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอัลอุซซา และในบางแคว้นของราชอาณาจักรแนบาเทีย ทั้งคู่ถือเป็นเทพีองค์เดียวกัน จอห์น เอฟ. ฮีลีย์ (John F. Healey) เชื่อว่าอัลลาตกับอัลอุซซาว่าเป็นเทพีองค์เดียวกัน ซูซาน โครน (Susan Krone) แนะนำว่าทั้งอัลลาตกับอัลอุซซาที่ผสมกันอยู่ในอาระเบียตอนกลาง

ในศตวรรษที่ 2 อัลลาตในแพลไมราเริ่มถูกวาดเป็นอะธีนา และถูกกล่าวเป็น "อะธีนา-อัลลาต" วาบัลลาธุส จักรพรรดิแพลไมรีน ที่มีพระนามถูกแปลงเป็นอักษรลาตินจาก *วะฮ์บัลลาต* ("ของขวัญจากอัลลาต") เริ่มใช้นาม *อะธีโนโดรุส* ในฐานะชื่อกรีกของพระองค์

### ธรรมเนียมอิสลาม

ในหลักฐานของศาสนาอิสลามได้กล่าวถึงอาระเบียก่อนการมาของอิสลาม อัลลาตถือเป็นหัวหน้าเทพีของเผ่าบนูษะกีฟ พระองค์ถูกกล่าวว่าเป็นที่เลื่อมใสในอัฏฏออิฟ โดยพระองค์ถูกกล่าวเป็น *อัรร็อบบะ* ("สตรี"), และถูกรายงานว่ามีวิหารที่ตกแต่งด้วยเครื่องประดับและทรัพย์สินที่เป็นทองกับพลอยโมรา โดยตัวพระองค์มีรูปร่างเป็นลูกบาศก์หินแกรนิต บริเวณรอบ ๆ วิหารจึงกลายเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ โดยห้ามตัดต้นไม้, ห้ามล่าสัตว์ และห้ามหลั่งเลือดในบริเวณนี้

รายงานใน *กิตาบ อัลอัศนาม* ของฮิชาม อิบน์ อัลกัลบี วิหารของพระองค์อยู่ภายใต้การดูแลของบนูอัตตาบ อิบน์ มาลิก แห่งบนูษะกีฟ ซึ่งถูกบูชาโดยชนเผ่าอาหรับอื่น ๆ โดยรวมไปถึงเผ่ากุเรช และตั้งชื่อลูกตามพระนามของเทพี เช่น *ซัยด์ อัลลาต* กับ *ตัยม์ อัลลาต* อัลลาตถูกกล่าวในกวีอาหรับก่อนการมาของอิสลาม เช่น อัลมุตะลัมมิส ของ อัมร์ อิบน์ ฮินด์:

> เจ้าได้เนรเทศข้าเนื่องจากความกลัวแก่ถากถางและเสียดสี  
> ไม่! แด่อัลลาตและแบทิลส์ (อันศอบ) ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด  
> เจ้าไม่มีวันหนีไปได้
> 
> 

อัลลาตบนสิงโต โดยมีสตรีสององค์อยู่ข้าง ๆ ซึ่งอาจเป็นอัลอุซซากับมะนาต รูปปั้นนูนจากฮัฏร์ในศตวรรษที่ 2
กวีที่เขียนโดยซัยด์ อิบน์ อัมร์ กล่าวถึงอัลลาต คู่กับอัลอุซซากับฮุบัลไว้ว่า:

> ข้าสักการะพระเจ้าองค์เดียวหรือพันองค์?  
> ถ้ามันมีมากตามที่คุณได้กล่าวอ้าง  
> ข้าละทิ้งอัลลาตและอัลอุซซา ทั้งสององค์  
> อย่างที่คนที่คิดได้ควรทำ  
> ข้าจะไม่สักการะอัลอุซซากับพระธิดาของพระองค์ทั้งสอง…  
> ข้าจะไมาสักการะฮุบัล, ถึงแม้ว่าพระองค์เป็นพระเจ้าของเรา  
> ในวันที่ข้ามีความรู้สึกเล็กน้อย
> 
> 

อัลลาตถูกกล่าวว่าเป็นพระธิดาของอัลลอฮ์ (ก่อนการมาของอิสลาม) คู่กับอัลอุซซากับมะนาต รายงานจาก *กิตาบ อัลอัศนาม* ชาวกุเรชกล่าวคำสรรเสริญในขณะเดินวนรอบกะอ์บะฮ์ว่า:

> แด่อัลลาตและอัลอุซซา  
> และมะนาต สามเทวรูปเคียงคู่กัน  
> แท้จริงสามองค์นั้นคือ *อัลเฆาะรอนีก*  
> ซึ่งการขอร้องจะต้องแสวงหา
> 
> 

คำว่า *เฆาะรอนีก* ถูกแปลเป็น "สตรีที่ยกย่องที่สุด" โดยฟาริสใน *กิตาบ อัลอัศนาม* รุ่นแปลภาษาอังกฤษ แต่ได้เขียนหมายเหตุว่า "แปลตรงตัว: นกกระเรียนนูมีเดีย"

รายงานจากธรรมเนียมของอิสลาม วิหารของอัลลาตที่อยู่ในอัฏฏออิฟถูกทำลายภายใตคำสั่งของศาสดามุฮัมมัด ในระหว่างการเดินทางของอบูซุฟยาน อิบน์ ฮัรบ์ ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับสงครามตะบูก (ซึ่งเกิดในเดือนตุลาคม ค.ศ. 630) รายงานจาก *กิตาบ อัลอัศนาม* เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากเผ่าบนูษะกีฟเข้ารับอิสลาม และวิหาร "ถูกเผาทำลาย"

#### อัลกุรอานกับอุบัติการณ์โองการชัยฏอน

บทความหลัก: โองการชัยฏอน
ในอัลกุรอาน พระองค์ถูกกล่าวพร้อมกับอัลอุซซาและมะนาตในซูเราะฮ์ที่ 53:19–22, โดยมีอยู่หลานรายงาน (ทั้งหมดไปยังรายงานของมุฮัมมัด อิบน์ กะอับ ซึ่งถูกลบออกไปสองรุ่นจากชีวประวัติของอิบน์อิสฮัก) ซึ่งรายงานว่า ในขณะที่มุฮัมมัดกำลังอ่านซูเราะฮ์อันนัจม์ในอายะฮ์ที่ว่า:

> *แล้วพวกเจ้ามิได้เห็นอัลลาต และอัลอุซซา และตัวอื่นคือตัวที่สาม, มะนาต ดอกหรือ?*
> 
> — ซูเราะฮ์ 53, 19–20

อิบลีสล่อให้ท่านไปอ่านประโยคอื่นแทนด้วย:

> *แท้จริงสามองค์นั้นคือ* อัลเฆาะรอนีก *ซึ่งการขอร้องจะต้องแสวงหา* (ภาษาอาหรับ:تلك الغرانيق العلى وإن شفاعتهن لترتجى)
> 
> 

เทวทูตญิบรีลตำหนิมุฮัมมัดในการอ่านประโยคนั้น และมีการประทานโองการใหม่ทับอันเก่าต่อด้วยคำว่า:

> *สำหรับพวกเจ้ามีเพศชาย และสำหรับพระองค์ให้เพศหญิงกระนั้นหรือ? ดูซิ นั่น เป็นการแบ่งส่วนที่ไม่ยุติธรรม!*
> 
> — ซูเราะฮ์ 53, 21–22

นักวิชาการมุสลิมส่วนใหญ่ปฏิเสธอุบัติการณ์นี้ ตามหลักคำสอนเทววิทยาของ *อิศมะฮ์* (ความผิดพลาดของศาสดา เช่น โองการที่ประทานแก่มุฮัมมัดด้วยข้อผิดพลาด) และเป็น *อิสนาด* (สายรายงาน) ระดับอ่อน

สัญลักษณ์
---------

สิงโตของอัลลาต
ในอัฏฏออิฟ ภาพหลักของลัทธิตือลูกบาศก์หิน บางครั้งมีสีขาว อัลวะกีดีกล่าวว่า 'เศียร' ของ *อัรร็อบบะฮ์* เป็นหัวของมนุษย์หรือสัตว์ ถึงแม้ว่ายูเลียส เวลล์เฮาเซน (Julius Wellhausen) ปฏิเสธความคิดเห็นนี้ก็ตาม

ภาพพระองค์ของชาวแพลไมราตอนต้นมีรูปร่างเหมือนกับอะทาร์กะติส (ขณะนั่ง) และอัสตาร์ตี (ขณะยืน) สิงโตของอัลลาตที่เคยตั้งอยู่ที่วิหารมีรูปร่างของสิงโตกับกาเซลล์ โดยสิงโตแสดงถึงพระราชสวามี และกาเซลล์แสดงถึงความอ่อนโยนและความรักของอัลลาต

อัลลาตมีความเกี่ยวข้องกับเทพีกรีก อะธีนา (และอีกนัยหนึ่ง เทพีโรมันคือมิเนอร์วา) ในแนบาเทีย, ฮัฎเราะฮ์ กับแพลไมรา พระองค์สามารถเทียบได้กับเทพีบาบิโลน อิชตาร์ โดยทั้งคู่มีส่วนเหมือนกันที่ให้ทั้งความมั่งคั่ง, สงคราม และถูกนำไปเชื่อมโยงกับแอโฟรไดทีกับอะธีนา ความเหมือนกันของทั้งสองพระองค์คือสัญลักษณ์ สิงโต ดาวประกายพรึก และดวงจันทร์เสี้ยว

ความสัมพันธ์กันในปัจจุบัน
-------------------------

รูปปั้นสิงโตแห่งอัลลาตที่ตั้งไว้หน้าวิหารในแพลไมราถูกทำให้เสียหายโดยรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิล) ในปีค.ศ. 2015 แต่มันได้รับการซ่อมแซมแล้ว ปัจจุบันถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติดามัสกัส แต่ในอนาคต มันอาจจะส่งคืนที่แพลไมราได้

ดูเพิ่ม
-------

* รายพระนามเทพเจ้าในอาระเบียก่อนการมาของอิสลาม
* ฮุบัล
* มะนาต
* โองการชัยฏอน
* บนูษะกีฟ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Healey 2001, p. 111.
2. 1 2  Butcher 2003, p. 309.
3. 1 2 3 4  Healey 2001, p. 114.
4. 1 2 3  Fahd, T. "al-Lat", in Bosworth et al. 1986, pp. 692
5. ↑  Healey 2001, p. 112.
6. ↑  Monaghan 2014, p. 31.
7. ↑  Sykes & Turner 2014, p. 7, 8, 63.
8. 1 2  Jordan 2014, p. 13.
9. ↑  Corrente, Paola, "Dushara and Allāt alias Dionysos and Aphrodite in Herodotus 3.8", in Bernabé et al. 2013, pp. 265, 266
10. ↑  Histories I:131
11. ↑  Histories III:8
12. 1 2  Robin, Christian Julien, "South Arabia, Religions in Pre-Islamic", in McAuliffe 2005, pp. 88
13. 1 2 3  al-Kalbi 2015, p. 14–15.
14. ↑  Hoyland 2002, p. 25.
15. ↑  Hoyland 2002, p. 63.
16. 1 2 3  Healey 2001, p. 136.
17. ↑  Corrente, Paola, "Dushara and Allāt alias Dionysos and Aphrodite in Herodotus 3.8", in Bernabé et al. 2013, pp. 263
18. ↑  Zayadine and Farès 1998, p. 255-258. sfn error: no target: CITEREFZayadine\_and\_Farès1998 (help)
19. ↑  Frank 2006, p. 96.
20. 1 2  Teixidor 1979, p. 62.
21. ↑  Butcher 2003, p. 284.
22. 1 2 3  al-Kalbi 2015, p. 14.
23. ↑  Brockelmann 1960, p. 9.
24. ↑  Hawting 1999, p. 107.
25. 1 2  Tabari 1990, p. 46.
26. ↑  Eckenstein 2018, p. 24.
27. 1 2  al-Kalbi 2015, p. 15.
28. ↑  Ishaq 1955, p. 100.
29. ↑  Berkey 2003, p. 42.
30. ↑  Robinson 2013, p. 75.
31. ↑  Peters 1994, p. 110.
32. ↑  Peterson 2007, p. 21.
33. 1 2  al-Kalbi 2015, p. 17.
34. ↑  Muir 1878, p. 207.
35. ↑  Quran 53:19-22
36. 1 2  Ishaq 1955, p. 165.
37. ↑  Ishaq 1955, p. 166.
38. ↑  Ahmed, Shahab (1998). "Ibn Taymiyyah and the Satanic Verses". *Studia Islamica*. Maisonneuve & Larose. **87** (87): 67–124. doi:10.2307/1595926. JSTOR 1595926.
39. 1 2  Hawting 1999, p. 138.
40. ↑  Teixidor 1979, p. 61.
41. ↑  Baaren 1982, p. 70.
42. ↑  Coulter, Charles Russell; Turner, Patricia (2013-07-04). *Encyclopedia of Ancient Deities* (ภาษาอังกฤษ). Routledge. ISBN 978-1-135-96390-3.
43. ↑  Monaghan, Patricia (2009-12-18). *Encyclopedia of Goddesses and Heroines [2 volumes]* (ภาษาอังกฤษ). ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-34990-4.
44. ↑  Kanishk Tharoor; Maryam Maruf (2016-03-04). "Museum of Lost Objects: The Lion of al-Lat". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-03-13.`{{cite news}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
45. 1 2  Makieh, Perry & Merriman 2017.

### ข้อมูล

* Baaren, Theodorus Petrus van (1982), *Commemorative Figures*, Brill Archive, ISBN 978-90-04-06779-0
* Berkey, Jonathan Porter (2003), *The Formation of Islam: Religion and Society in the Near East, 600-1800*, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-58813-3
* Bernabé, Alberto; Jáuregui, Miguel Herrero de; Cristóbal, Ana Isabel Jiménez San; Hernández, Raquel Martín, บ.ก. (2013), *Redefining Dionysos*, Walter de Gruyter, ISBN 978-3-11-030132-8
* Bosworth, C. E.; Donzel, E. van; Lewis, B.; Pellat, Ch. บ.ก. (1986), *Encyclopaedia of Islam*, vol. 5, Brill Archive, ISBN 978-90-04-07819-2
* Brockelmann, Carl (1960), *History of the Islamic Peoples*, แปลโดย Perlmann, Moshe; Carmichael, Joel, Capricorn Books
* Butcher, Kevin (2003), *Roman Syria and the Near East*, Getty Publications, ISBN 978-0-89236-715-3
* Eckenstein, Lina (2018), *A History of Sinai*, Cambridge University Press, ISBN 978-1-108-08233-4
* Frank, Richard M. (2006), *Arabic Theology, Arabic Philosophy: From the Many to the One: Essays in Celebration of Richard M. Frank*, Peeters Publishers, ISBN 978-90-429-1778-1
* Freyberger, Klaus S.; Henning, Agnes; Hesberg, Henner von (2003), *Kulturkonflikte im Vorderen Orient an der Wende vom Hellenismus zur Römischen Kaiserzeit*, Leidorf, ISBN 978-3-89646-641-9
* Hawting, G. R. (1999), *The Idea of Idolatry and the Emergence of Islam: From Polemic to History*, Cambridge University Press, ISBN 978-1-139-42635-0
* Healey, John F. (2001), *The Religion of the Nabataeans: A Conspectus.*, Brill, ISBN 978-90-04-10754-0
* Hoyland, Robert G. (2002), *Arabia and the Arabs: From the Bronze Age to the Coming of Islam*, Routledge, ISBN 978-1-134-64634-0
* Ishaq, Muhammad Ibn (1955), *The Life of Muhammad: A Translation of Ishaq's Sirat Rasul Allah, with Introduction and Notes by A. Guillaume*, Oxford University
* Jordan, Michael (2014), *Dictionary of Gods and Goddesses*, Infobase Publishing, ISBN 978-1-4381-0985-5
* al-Kalbi, Ibn (2015), *Book of Idols*, แปลโดย Faris, Nabih Amin, Princeton University Press, ISBN 978-1-4008-7679-2
* Makieh, Kinda; Perry, Tom; Merriman, Jane (1 October 2017), *Palmyra statue damaged by Islamic State goes on display in Damascus*, Reuters, สืบค้นเมื่อ 3 October 2017
* McAuliffe, Jane Dammen (2005), *Encyclopaedia of the Qurʼān*, vol. 5, Brill, ISBN 978-90-04-12356-4
* Monaghan, Patricia (2014), *Encyclopedia of Goddesses and Heroines*, New World Library, ISBN 978-1-608-68218-8
* Muir, William (1878), *The life of Mahomet (Full free digitized version)*, Kessinger Publishing Co, p. 207
* Peters, Francis E. (1994), *Muhammad and the Origins of Islam*, SUNY Press, ISBN 978-0-7914-1875-8[*ลิงก์เสีย*]
* Peterson, Daniel C. (2007), *Muhammad, Prophet of God*, Wm. B. Eerdmans Publishing, ISBN 978-0-8028-0754-0
* Rabinowitz, Isaac (1956). "Aramaic Inscriptions of the Fifth Century B. C. E. from a North-Arab Shrine in Egypt". *Journal of Near Eastern Studies*. Chicago, United States: University of Chicago Press. **15** (1): 1–9. doi:10.1086/371302. JSTOR 542658. S2CID 161559065. สืบค้นเมื่อ 1 January 2023.
* Robin, Christian Julien (2005). "South Arabia, Religions in Pre-Islamic". ใน McAuliffe, Jane Dammen (บ.ก.). *Encyclopaedia of the Qurʾān*. Leiden, Netherlands: Brill Publishers. pp. 84–94. ISBN 978-9-004-12356-4. สืบค้นเมื่อ 4 January 2022.
* Rubin, Uri (1997), *The eye of the beholder: the life of Muḥammad as viewed by the early Muslims: a textual analysis*, Darwin Press, ISBN 978-0-87850-110-6
* Robinson, Neal (2013), *Islam: A Concise Introduction*, Routledge, ISBN 978-1-136-81773-1
* Sykes, Egerton; Turner, Patricia (2014), *Encyclopedia of Ancient Deities*, Routledge, ISBN 9781136414374
* Tabari, Al (25 Sep 1990), *The Last Years of the Prophet*, แปลโดย Husayn, Isma'il Qurban, State University of New York Press, ISBN 978-0-88706-691-7
* Taylor, Jane (2001), *Petra and the Lost Kingdom of the Nabataeans*, I.B.Taurus, ISBN 978-1-86064-508-2
* Teixidor, Javier (1979), *The Pantheon of Palmyra*, Brill Archive, ISBN 978-90-04-05987-0
* Zayadine, Fawzi; Farés-Drappeau, Saba (1998). "Two North-Arabian inscriptions from the temple of Lāt at Wādī Iram". *Annual of the Department of Antiquities of Jordan*. **42**: 255–258. สืบค้นเมื่อ 4 August 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อัลลาต**

* "Herodotus, The Histories, Book 1, chapter 131". *www.perseus.tufts.edu*. สืบค้นเมื่อ 2019-01-26.
* "Herodotus, The Histories, Book 3, chapter 8". *www.perseus.tufts.edu*. สืบค้นเมื่อ 2019-01-26.
* "Lat, al- - Oxford Islamic Studies Online". *www.oxfordislamicstudies.com*. สืบค้นเมื่อ 2019-01-26.

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* เยอรมนี

 |
| อื่น ๆ | 
* IdRef

 |