**เรือหลวง*พอร์คิวไพน์*** (อังกฤษ: HMS *Porcupine*) เป็นเรือพิฆาตชั้นพีที่สร้างขึ้นโดยวิกเกอส์-อาร์มสตรองส์ บนแม่น้ำไทน์ มันได้รับการสั่งต่อเรือเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1939 วางกระดูกงูวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1939 และปล่อยลงน้ำวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1941 มันได้รับการขึ้นระวางวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1942 แต่มีการงานประจำที่ค่อนข้างสั้น มันถูกจมด้วยตอร์ปิโดในปี ค.ศ. 1942 แต่ได้รับการกู้เรือ และไม่ทำลายจนกระทั่งปี ค.ศ. 1947

การงาน
------

ท้ายเรือ*พอร์คิวไพน์* ซึ่งต่อมาขึ้นระวางในฐานะเรือหลวง*ไพน์* ถูกลากจูงเข้าไปในพอร์ตสมัท
วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 *พอร์คิวไพน์* พร้อมด้วยเรือพิฆาตดัตช์*อีแซก สเวียส์* ช่วยทหาร 241 นายจากเรือ*นีวซีลันด์* ซึ่งเป็นเรือลำเลียงทหารที่ถูกจมด้วยตอร์ปิโดจากเรือดำน้ำเยอรมัน *อู-380* ที่ 35 องศา 57 ลิปดาเหนือ 3 องศา 58 ลิปดาตะวันตก (35°57′N 03°58′W﻿ / ﻿35.950°N 3.967°W﻿ / 35.950; -3.967) – ประมาณ 80 ไมล์ (130 กม.) ทางตะวันออกของยิบรอลตาร์ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

*พอร์คิวไพน์*อยู่ภายใต้คำสั่งของนาวาโท จอร์จ สกอตต์ สจวร์ต ราชนาวีออสเตรเลีย เมื่อ*อู-602* ยิงตอร์ปิโดใส่ในขณะที่มันกำลังคุ้มกันเรือบรรทุกสัมภาระสำหรับเรือใต้น้ำ เรือหลวง*เมดสโตน* จากยิบรอลตาร์ไปยังแอลเจียร์เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ซึ่ง*อู-602* ยิงตอร์ปิโดสี่ลูกใส่*เมดสโตน* หนึ่งในนั้นโดน*พอร์คิวไพน์* ส่วนอีกสามลูกพลาดเรืออังกฤษทั้งสองลำ

การโจมตีฆ่าพลทหารเจ็ดนาย แต่เรือส่วนใหญ่ไม่เสียหาย – ยกเว้นความเสียหายเฉพาะที่ซึ่งเกือบจะแยกเรือเป็นสองส่วน เรือพิฆาต*แวน็อค*ช่วยลูกเรือมทั้งหมดของมันยกเว้นหนึ่งโครงกระดูกซึ่งไม่คาดหมายมาก่อน หลังจากแก้ปัญหาค่าถ่วงน้ำหนักสูงสุดด้วยการโยนของทื้งทะเลในความพยายามที่จะลดรายการที่เพิ่มขึ้น เรือ*เอกซ์*ได้พามันไปด้วยการลาก ในวันถัดมาเรือโยงฝรั่งเศสได้รับช่วงต่อและส่ง*พอร์คิวไพน์*ไปสู่อาร์ซิว ประเทศแอลจีเรีย

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1943 มันถูกลากไปที่ออราน ซึ่งเรือได้รับการประกาศว่าเสียหายทั้งหมด คนงานอู่เรือชาวฝรั่งเศสได้ตัดเรือที่เสียหายออกเป็นสองส่วนก่อนที่จะมีการตัดสินใจรื้อปืนทั้งหมด, อมภัณฑ์, การติดตั้ง, เสบียง ฯลฯ และลากพวกมันไปยังสหราชอาณาจักร ทั้งสองส่วนได้รับการถ่วงน้ำหนักและนำไปที่พอร์ตสมัทในเดือนมิถุนายน

เมื่อทั้งสองส่วนกลับมาที่พอร์ตสมัท ส่วนหน้าของเรือเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในฐานะเรือหลวง*พอร์ก* และส่วนท้ายในฐานะเรือหลวง*ไพน์* การปรับแต่งใหม่ในฐานะซากเรือที่พัก ทั้งสองได้รับการแบ่งขึ้นระวางภายใต้ชื่อเหล่านั้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1944 ในฐานะ*ฐานเรือระบายพลอ่าวสโตกส์* ในพอร์ตสมัท ในที่สุดพวกมันก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1946 ก่อนที่จะได้รับการขึ้นระวางใหม่สำหรับผู้บังคับบัญชาเรือกวาดทุ่นระเบิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1946 จากนั้น*พอร์คิวไพน์*ได้กลายเป็นเรือพี่เลี้ยงต่อเรือหลวง*วิกตอรีที่สาม*

จุดจบ
-----

ในที่สุด*พอร์คิวไพน์*ก็ได้รับการนำไปซ่อมเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ครั้นวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 มันได้รับการระบุว่าขายแล้ว และในปี ค.ศ. 1947 ได้มีการทำลายที่ชายฝั่งทางใต้ของอังกฤษ – แต่รายงานแตกต่างกันไปไม่ว่าจะเป็นที่พลิมัท พอร์ตสมัท หรือเซาแทมป์ตัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "NMM, vessel ID 373573" (PDF). *Warship Histories, vol iii*. National Maritime Museum. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-02. สืบค้นเมื่อ 26 November 2011.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
2. 1 2 3 4 5  "HMS Porcupine (G93)". uboat.net. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 January 2009. สืบค้นเมื่อ 26 November 2011.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Warlow (2000), p.111.
4. ↑  Tomblin (2004), p.92.
5. ↑  *Marine news*, (1978), Vol. 32-33, p. 18. World Ship Society.

บรรณานุกรม
----------

* แม่แบบ:Colledge
* English, John (2001). *Obdurate to Daring: British Fleet Destroyers 1941–45*. Windsor, UK: World Ship Society. ISBN 978-0-9560769-0-8.
* Friedman, Norman (2006). *British Destroyers & Frigates: The Second World War and After*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-86176-137-6.
* Lenton, H. T. (1998). *British & Empire Warships of the Second World War*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-048-7.
* Raven, Alan & Roberts, John (1978). *War Built Destroyers O to Z Classes*. London: Bivouac Books. ISBN 0-85680-010-4.
* Rohwer, Jürgen (2005). *Chronology of the War at Sea 1939–1945: The Naval History of World War Two* (Third Revised ed.). Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-119-2.
* Tomblin, Barbara (2004). *With Utmost Spirit: Allied Naval Operations in the Mediterranean, 1942–1945*. University Press of Kentucky. ISBN 978-0-8131-2338-7.
* Warlow, Ben (2000). *Shore Establishments of the Royal Navy*. Maritime Books. ISBN 978-0-907771-74-6.
* Whitley, M. J. (1988). *Destroyers of World War Two: An International Encyclopedia*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-326-1.