|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาราลโล** หรือ **เยรูซาเลมใหม่** (อิตาลี: ***Sacro Monte di Varallo** หรือ **Nuova Gerusalemme***; อังกฤษ: **Sacred Mountain of Varallo**) เป็นกลุ่มชาเปลที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือเมืองวาราลโลในแคว้นพีดมอนต์ในประเทศอิตาลี ที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2003

ที่ตั้งและองค์ประกอบ
--------------------

"ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาราลโล" เป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าที่สุดในบรรดาสิ่งก่อสร้างชนิดเดียวกันในอิตาลีและประเทศอื่นๆ ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1491 โดยหลวงพ่อเบอร์นาร์ดิโน คาอิมิผู้เป็นนักบวชฟรานซิสคัน ภูเขาศักดิ์สิทธิ์สร้างบนภูเขาเตรโครชิ (ภูเขากางเขนสามลูก) ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำเซเซียที่แยกจากหุบเขามัสตาลโลเน (Val Mastallone) ในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี บนเนินที่ลดหลั่นกันลงไปบนเขาที่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600 เมตร และอยู่เหนือตัวเมืองเก่าวาราลโลที่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 450 เมตร ผู้ต้องการจะชมอาจจะเดินขึ้นไปหรือใช้รถกระเช้าก็ได้

"ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาราลโล" ประกอบด้วยบาซิลิกาและชาเปลทั้งหมด 45 ชาเปล บางชาเปลก็เป็นชาเปลโดดๆ บางชาเปลก็เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสิ่งก่อสร้างของ "นาซาเร็ธ", "เบ็ธเลเฮ็ม", "บ้านไพเลท", "เนินกางเขน" (Calvary), "ที่บรรจุศพ" (Sepulchre), "บ้านพาเรลลา" (Parella’s house) แต่ละชาเปลก็จะเป็นที่แสดงศิลปะที่ประกอบด้วยประติมากรรมทาสีขนาดเท่าคนจริง 800 รูปทั้งที่ทำด้วยไม้และดินเผา ที่จัดเป็นฉากชีวิตของพระเยซู, ทุกขกิริยาของพระเยซู, การสิ้นพระชนม์และการคืนชีพของพระเยซู นอกจากจะเป็นประติมากรรมแล้วก็ยังตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังประกอบด้วย

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แบ่งเป็นบริเวณใหญ่ๆ สองบริเวณ บริเวณแรกล้อมรอบด้วยพืชพันธุ์ที่จัดเป็นสวนลาด ในบริเวณนี้ก็มีชาเปลตั้งเป็นจุดๆ ตามทางเดินที่ลดเลี้ยวขึ้นๆ ลงๆ ฉากชีวิตเริ่มด้วยเรื่องราวของอาดัมและอีฟ หรือปฐมบาป จากนั้นก็เป็นเรื่องชีวิตของพระเยซูที่เริ่มด้วยการประกาศของเทพจนถึงเมื่อพระเยซูเข้ากรุงเบ็ธเลเฮ็ม บริเวณที่สองนำด้วย "ประตูออเรอา" (Porta Aurea) ที่ตั้งอยู่บนยอดสูงสุดและเป็นที่ตั้งของพาลัซโซและระเบียงที่หรูหราที่สร้างรอบจัตุรัสสองจัตุรัส--"จัตุรัสซิวิคา" และ "จัตุรัสเรลิจิโอซา"

จุดประสงค์ในการสร้างศิลปะคริสต์ศาสนานี้ก็เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเยรูซาเลม ในบริเวณนี้งานภายในชาเปลแต่ละชาเปลก็เป็นเรื่องราวต่อเนื่องกันที่เกี่ยวกับชีวิตของพระเยซูที่เกิดขึ้นภายในหรือในบริเวณกำแพงเมืองเยรูซาเลม ที่เริ่มด้วย "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย", "การบรรจุพระศพพระเยซู", "การคืนชีพของพระเยซู" และ "การอัสสัมชัญของพระแม่มารี" ซึ่งชื่ออุทิศของบาซิลิกา ที่ตั้งของ "ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาราลโล" ที่อยู่ใกล้ตัวเมืองวาราลโลแตกต่างจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ ในกลุ่มภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีซึ่งมักจะตั้งอยู่ห่างไกลจากชุมชน

ประวัติ
-------

การวางผังของภูเขาศักดิ์สิทธิ์เป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 มาจนกระทั่งถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19

หลวงพ่อเบอร์นาร์ดิโน คาอิมิผู้เป็นทั้งนักบวชและนักการเมืองเป็นผู้สนับสนุนการก่อสร้างภูเขาศักดิ์สิทธิ์ด้วยความช่วยเหลือของครอบครัวที่มีฐานะดีในบริเวณนั้น เดิมหลวงพ่อเบอร์นาร์ดิโนเป็นนักบวชในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และทูตแห่งราชสำนักสเปน ป้ายที่ติดไว้กล่าวว่าหลวงพ่อเบอร์นาร์ดิโนประสงค์ที่จะสร้าง "สถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้ที่ไม่สามารถเดินทางไปแสวงบุญที่กรุงเยรูซาเลมด้วยตนเองได้" หลังจากหลวงพ่อเบอร์นาร์ดิโนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1499 หลวงพ่อคานดิโด รานโซและหลวงพ่อฟรานเชสโค ดา มาริยาโนก็ดำเนินงานต่อโดยได้รับความช่วยเหลือจากจิตรกร/ประติมากรโกเดนซิโอ เฟอร์รารี (Gaudenzio Ferrari) จากวาลดูเจียผู้ที่เป็นผู้ออกแบบงานที่น่าดูที่สุดงานหนึ่งในภาพชุด: "สามกษัตริย์" (The Three Kings) และ "พระเยซูตรึงกางเขน" โดยมีจุยลิโอ เซซาเรและแฟร์โม สเตลลา ดา คาราวัจจิโอเป็นผู้สร้าง

ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็มีการบูรณปฏิสังขรณ์งานทั้งหมด ในสมัยการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิกเหตุการณ์ทุกอย่างในชีวิตของพระเยซูต้องมีการสร้างขึ้นที่รวมทั้งเหตุการณ์ทุกขั้นตอนในชุดทุกขกิริยาของพระเยซูและทางสู่กางเขน ระหว่างปี ค.ศ. 1570 ถึงปี ค.ศ. 1590 ก็มีการเพิ่มชาเปลขึ้นอีกหลายชาเปล, ขยายบริเวณสวน และการเขียนจิตรกรรมฝาผนังจนกระทั่งเสร็จ 

ระหว่างปี ค.ศ. 1565 ถึงปี ค.ศ. 1569 สถาปนิกกาเลอาซโซ อเลสสิ (Galeazzo Alessi) มีบทบาทสำคัญในการบูรณปฏิสังขรณ์ เช่นเดียวกับสถาปนิกจากเปรูเจียโดเม็นนิโค อัลฟิอาโน (Domenico Alfiano) และจิโอวานนิ เอ็นริโค เวย์เมอร์ (Giovanni Enrico Vaymer) และบาร์โทโลเมโอ ราเวลลิ (Bartolomeo Ravelli) ศิลปินอื่นที่มีส่วนสร้างงานก็ได้แก่ ประติมากรทาบาชเชตติ และจิตรกรเช่นปิแอร์ ฟรานเชสโค มัซซุคเคลลี, ทันซิโอ ดา วาราลโล (Tanzio da Varallo), อันโทนิโอ ร็อคคา (Antonio Rocca), และพี่น้องเกอร์อาร์ดินิและพี่น้องจิอาโนลิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  UNESCO:Archaeological Area of Agrigento

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

* ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
* ศิลปะคริสต์ศาสนา
* ทุกขกิริยาของพระเยซู
* ชีวิตของพระเยซู

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาราลโล**

* เว็บไซต์ของภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาราลโล

ระเบียงภาพ
----------

* ชาเปลหนึ่งบนภูเขาชาเปลหนึ่งบนภูเขา
* อีฟล่ออาดัมในสวนอีเด็นอีฟล่ออาดัมในสวนอีเด็น
* การสังหารเด็กบริสุทธิ์การสังหารเด็กบริสุทธิ์
* พระกระยาหารมื้อสุดท้ายพระกระยาหารมื้อสุดท้าย
* พระเยซูถูกประจานพระเยซูถูกประจาน
* พระเยซูแบกกางเขนพระเยซูแบกกางเขน
* นักบุญเวโรนิคาแสดงผ้าที่ซับพระพักตร์พระเยซูนักบุญเวโรนิคาแสดงผ้าที่ซับพระพักตร์พระเยซู
* ชะลอร่างจากกางเขนชะลอร่างจากกางเขน
* ปิเอต้าปิเอต้า
* พระเยซู (รายละเอียดจากชาเปลหนึ่ง)พระเยซู (รายละเอียดจากชาเปลหนึ่ง)

| * ด
* ค
* ก
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย |
| --- |
| 
โอสซุชชิโอ **·**  วาเรเซ **·** 
เบลมอนเต **·**  เครอา **·**  โดโมดอสโซลา **·**  กิฟฟา **·**  โอโรปา **·**  ออร์ตา **·**  วาราลโล
 |


| * ด
* ค
* ก
แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี |
| --- |
| ทางวัฒนธรรม | 
* ศิลปะสกัดหินในวัลกาโมนีกา
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ โรม ทรัพย์สินของสันตะสำนักในเมืองดังกล่าวซึ่งได้รับสิทธิสภาพนอกอาณาเขต และซานปาโอโลฟูโอรีเลมูรา1
* โบสถ์และคอนแวนต์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอของคณะดอมินิกัน พร้อมด้วยจิตรกรรม "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ฟลอเรนซ์
* เวนิสและทะเลสาบน้ำเค็ม
* จัตุรัสดูโอโมแห่งปิซา
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซานจีมิญญาโน
* ซัสซีและอุทยานโบสถ์หินแห่งมาเตรา
* นครวีเชนซาและคฤหาสน์แบบปัลลาดีโอแห่งแคว้นเวเนโต
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซีเอนา
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เนเปิลส์
* เกรสปีดัดดา
* แฟร์รารา นครแห่งสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโป
* กัสเตลเดลมอนเต
* ตรุลโลแห่งอัลเบโรเบลโล
* โบราณสถานศิลปะคริสเตียนเริ่มแรกแห่งราเวนนา
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นครปีเอนซา
* พระราชวังสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่กาแซร์ตา พร้อมด้วยอุทยาน สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี และกลุ่มอาคารซานเลอูโช
* ที่ประทับของราชวงศ์ซาวอย
* สวนพฤกษศาสตร์ (ออร์โตโบตานีโก) แพดัว
* ปอร์โตเวเนเร, ชินเกวแตร์เร และหมู่เกาะ (ปัลมาเรีย, ตีโน และตีเนตโต)
* อาสนวิหาร, ตอร์เรชีวีกา และปีอัซซากรันเด โมเดนา
* พื้นที่โบราณคดีปอมเปอี เฮอร์คิวเลเนียม และตอร์เรอันนุนซีอาตา
* กอสตีเอราอามัลฟีตานา
* พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต
* วิลลาโรมานาเดลกาซาเล
* ซูนูราฌีดีบารูมีนี
* พื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอัครบิดรแห่งอากวีเล
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อูร์บีโน
* อุทยานแห่งชาติชีเลนโตและวัลโลดีดีอาโน พร้อมด้วยแหล่งโบราณคดีปาเอสตุมและเวเลีย และแชร์โตซาดีปาดูลา
* วิลลาอาดรีอานา (ตีโวลี)
* อัสซีซี มหาวิหารซานฟรันเชสโก และสถานที่อื่น ๆ ของคณะฟรันซิสกัน
* นครเวโรนา
* วิลลาเดสเต ตีโวลี
* เมืองสมัยบาโรกยุคปลายแห่งวัลดีโนโต (ซิซิลีตะวันออกเฉียงใต้)
* ซากรีมอนตีแห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย
* วัลดอร์ชา
* สุสานอิทรัสกันแห่งแชร์เวเตรีและตาร์กวีเนีย
* ซีรากูซาและสุสานหินแห่งปันตาลีกา
* เจนัว : เลสตราเดนูโอเวและระบบของปาลัซซีเดย์รอลลี
* ทางรถไฟสายรีเชียในภูมิทัศน์แม่น้ำอัลบูลา / แบร์นีนา2
* มันโตวาและซับบีโอเนตา
* ชาวลองโกบาร์ดในอิตาลี ศูนย์กลางแห่งอำนาจ (568-774 ปีก่อนคริสตกาล)
* แหล่งที่อยู่อาศัยแบบเรือนยกพื้นยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยรอบเทือกเขาแอลป์
* คฤหาสน์และสวนของตระกูลเมดีชีในทัสกานี
* ภูมิทัศน์ไร่องุ่นของปีเยมอนเต : ลันเก-โรเอโรและมอนแฟร์ราโต
* อาคารศิลปะอาหรับ-นอร์มันแห่งปาแลร์โมกับอาสนวิหารเชฟาลุและอาสนวิหารมอนเรอาเล
* งานป้องกันของสาธารณรัฐเวนิสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16–17 : สตาโตดาแตร์รา – สตาโตดามาร์ตะวันตก
* อีวเรอา นครอุตสาหกรรมแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20
* เนินเขาไร่องุ่นไวน์โปรเซกโกแห่งโกเนลยาโนและวัลดอบบีอาเดเน
* เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป
* ชุดภาพปูนเปียกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่ปาโดวา
* มุขเสาเรียงแห่งโบโลญญา

 | ตราสัญลักษณ์มรดกโลก |
| ทางธรรมชาติ | 
* อีโซเลเอโอลีเอ (หมู่เกาะเอโอเลียน)
* มอนเตซานจอร์โจ
* ป่าต้นบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป3
* ทิวเขาดอโลไมต์
* เขาเอตนา

 |
| **หมายเหตุ:** 1 ร่วมกับนครรัฐวาติกัน; 2 ร่วมกับสวิตเซอร์แลนด์; 3 ร่วมกับอีก 11 รัฐ |