recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3** (อักษรโรมัน: *Jaya Siṃhavarman III*) เอกสารเวียดนามออกพระนามว่า **เจ๊ เมิน** (เวียดนาม: *Chế Mân*, 制旻) หรือ **โบ๋ ดิ๊ก** (*Bổ Đích*, 補的) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรจามปา พระองค์มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการแผ่อำนาจลงใต้ของมองโกล

พระราชประวัติ
-------------

พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายหริชิต หรือ ซรี ฮารีจิต โป เดวาดา ซโวร์ (อักษรโรมัน: *Sri Harijit Po Devada Svor*) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 กับพระนางโคเรนทรักษมี:211

ในรัชกาลของพระราชชนก มองโกลแผ่อำนาจลงมาตอนใต้ กระทั่ง ค.ศ. 1282 กุบไลข่านส่งทูตเชิญบรรณาการไปรัฐจามปา แต่ทูตไม่ปฏิบัติตามธรรมเนียมจามจึงถูกกษัตริย์จามประหารชีวิต กุบไลข่านจึงไปตีจามปาจนสำเร็จในเดียวกันนั้น พระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 และเจ้าชายหริชิต พร้อมทั้งกองทัพที่ยังเหลืออยู่หลบหนีไปยังเขตภูเขา และใช้ยุทธวิธีซุ่มโจมตีแบบกองโจร ทำให้ทัพมองโกลต้องทุกข์ทนกับอากาศร้อน โรคภัย และขาดแคลนเสบียง ที่สุดจึงละทิ้งที่มั่น หลังการตายของซากาโถว ผู้นำระดับสูงของมองโกล การรุกรานจามปาและอันนัมของมองโกลจึงยุติลง:82–87

หลังเสวยราชสมบัติ พระองค์มีพระมเหสีเอกคือ พระนางภาสกรเทวี และพระนางตาปาซี ซึ่งเป็นเจ้าหญิงแห่งชวา แต่จากการที่พระองค์มีสัมพันธไมตรีกับจักรวรรดิด่ายเหวียต จึงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจิน พระราชธิดาของจักรพรรดิเจิ๊น เญิน ตง โดยมอบดินแดนจังหวัดโอและเล๊ เป็นข้อแลกเปลี่ยนกับด่ายเหวียด:86–87,205 แต่หลังพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1307 เจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจินปฏิเสธที่จะเข้าพิธีสตีตามธรรมเนียมจาม ถือเป็นเรื่องอัปยศสำหรับชาวจาม ด้วยเหตุนี้พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 4 เป็นพระราชโอรสผู้เสวยราชย์ต่อมา จึงยกทัพไปตีดินแดนจังหวัดโอและเล๊คืนจากด่ายเหวียด แต่พระองค์พ่ายแพ้และถูกจับกุมไว้ จนกระทั่งสวรรคตในฐานะคนโทษในด่ายเหวียด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). *The Indianized States of Southeast Asia*. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
2. 1 2  Maspero, G. 2002, The Champa Kingdom, Bangkok: White Lotus Co. Ltd. ISBN 9747534991
3. ↑  "A History of Vietnam: From Hong Bang to Tu Duc". *Google Books*. สืบค้นเมื่อ 1 May 2018.

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5** |  | **พระมหากษัตริย์จามปา** (ค.ศ. 1288–1307) |  | **พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 4** |
ปริซึมกลาน–ฟูโก เบี่ยงเบนแสงโพลา ไรซ์ p และส่งผ่านแสงโพลาไรซ์ s แกนเชิงแสงของปริซึมตั้งฉากกับระนาบของภาพ
**ปริซึมกลาน–ฟูโก** (Glan–Foucoult prism) หรือ **ปริซึมกลาน–แอร์** (Glan–air prism) เป็นปริซึมประเภทหนึ่งที่ใช้สำหรับเป็นโพลาไรเซอร์ มีลักษณะคล้ายคลึงกับปริซึมกลาน–ทอมป์สัน ยกเว้นตรงที่ว่าปริซึมแคลไซต์ที่ตั้งฉากกันสองอันจะถูกแยกออกจากกันด้วยช่องว่างอากาศแทนที่จะยึดไว้ด้วยกัน การสะท้อนกลับทั้งหมด ของแสงโพลาไรซ์ p ที่ช่องว่างอากาศทำให้มีเพียงแสงโพลาไรซ์ s เท่านั้นที่สามารถผ่านปริซึมออกไปได้โดยตรง

การออกแบบ
---------

เมื่อเปรียบเทียบกับปริซึมกลาน–ทอมป์สัน แล้ว ปริซึมกลาน–ฟูโกมีมุมการมองเห็นที่แคบกว่า แต่เนื่องจากปริซึมชนิดนี้ใช้ช่องว่างอากาศแทนที่จะใช้สารยึดเกาะ จึงสามารถทนความรับอาบรังสีได้มากกว่าโดยไม่เกิดความเสียหาย ดังนั้นจึงสามารถใช้ปริซึมชนิดนี้กับลำแสงเลเซอร์ได้ ปริซึมชนิดนี้ยังมีรูปร่างสั้น (สำหรับรูรับแสงค่าหนึ่ง ๆ) กว่าการออกแบบของ ปริซึมกลาน–ทอมป์สัน และมุมเบี่ยงเบนของลำแสงที่ส่งออกไปสามารถเข้าถึงเกือบ 90° ซึ่งอาจได้เปรียบในบางกรณี โดยปกติแล้ว ปริซึมกลาน–ฟูโกจะไม่ได้ถูกใช้เป็นตัวแยกลำแสงโพลาไรซ์ เนื่องจากแม้ว่าลำแสงที่ส่งผ่านนั้นจะโพลาไรซ์เต็มที่ แต่ลำแสงสะท้อนจะไม่เป็นเช่นนั้น

การเกิดโพลาไรเซชัน
------------------

ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ ก็เป็นปริซึมอีกชนิดที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ยกเว้นว่าแกนผลึกและทิศทางการแพร่กระจายนั้นจะตั้งฉากกับในปริซึมกลาน–ฟูโก ส่งผลให้เกิดการส่งผ่านที่สูงขึ้นและทำให้โพลาไรเซชันของแสงสะท้อนที่ดีขึ้น ปริซึมกลาน–ฟูโกที่ทำจากแคลไซต์มักไม่เป็นที่นิยมใช้ ส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยปริซึมกลาน–เทย์เลอร์และปริซึมแบบอื่น ๆ ที่ทันสมัยกว่า

ปริซึมอิตเทรียมออร์โธวาเนเดต (YVO4) ซึ่งออกแบบโดยยืนพื้นจากปริซึมกลาน–ฟูโก มีโพลาไรเซชันของลำแสงสะท้อนที่ดีกว่า และขีดจำกัดความเสียหายสูงกว่า เมื่อเทียบกับปริซึมกลาน–ฟูโกที่ทำจากแคลไซต์ หรือ ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ ปริซึม YVO4 นั้นมีราคาแพงกว่า แต่ก็ทำให้สามารถรับลำแสงในช่วงมุมตกกระทบที่จำกัดมากได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bennett, Jean M. (1995). "Polarizers". ใน Bass Michael, Ed. (บ.ก.). *Handbook of Optics Volume II* (2nd ed.). McGraw-Hill. pp. 3.11–3.12. ISBN 0-07-047974-7.
2. ↑  J.-Y. Fan; และคณะ (2003). "A study on transmitted intensity of disturbance for air-spaced Glan-type polarizing prisms". *Optics Communications*. **223** (1–3): 11–16. arXiv:physics/0211045. Bibcode:2003OptCo.223...11F. doi:10.1016/S0030-4018(03)01618-3. S2CID 119094515.
3. ↑  US patent 3914018, Deshazer, Larry G. "Yttrium orthovanadate optical polarizer", issued 1975-10-21,  assigned to Union Carbide Corp.
ป้ายสนับสนุนความพยายามในครั้งนี้ ที่การประชุมวิกิมีเดีย ประจำ ค.ศ. 2011 ณ กรุงเบอร์ลิน
**วิกิพีเดียสู่มรดกโลก** (อังกฤษ: Wikipedia for World Heritage) เป็นความพยายามเพื่อให้วิกิพีเดียได้ขึ้นทะเบียนของยูเนสโกเป็นมรดกโลก แนวคิดนี้เดิมเสนอขึ้นในการประชุมวิกิมีเดีย ประจำปี 2554 ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี  แล้วจึงเริ่มมีการเข้าชื่อกันทางออนไลน์เป็นครั้งแรกที่วิกิพีเดียเยอรมันเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2554 นับเป็นการเสนอญัตติครั้งแรกเพื่อสนับสนุนองค์กรทางดิจิทัล และคาดว่าจะเป็นที่ต่อต้านของบรรดาผู้รักษาทะเบียนมรดกโลกที่ขึ้นชื่อว่าหัวโบราณ

จิมโบ เวลส์ กล่าวว่า "แนวคิดพื้นฐาน คือ เพื่อให้เป็นที่รำลึกทั่วกันว่า วิกิพีเดียเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมอันน่าอัศจรรย์ใจในระดับโลก ถึงขนาดที่ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้คนนับหมื่นนับแสนชีวิตมาแล้ว"

ถ้าวิกิพีเดียไม่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดก มีการพูดคุยกันว่า จะเสนอให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมไร้รูปร่างแห่งยูเนสโก (UNESCO Intangible Cultural Heritage) แทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Wikimedia Conference 2011/Documentation/Common Project I: 10 years Wikipedia". Wikimedia Meta-Wiki. สืบค้นเมื่อ 27 May 2011.
2. 1 2 3  O'Brien, Kevin J. (23 May 2011). "Worthy Online Resource, but Global Cultural Treasure?". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 27 May 2011.
3. 1 2  Williams, Christopher (May 26, 2011). "Wikipedia seeks World Heritage Site status". *The Daily Telegraph*. สืบค้นเมื่อ 27 May 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วิกิพีเดียสู่มรดกโลก**

* ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับ วิกิพีเดียสู่มรดกโลก ที่ เท็นวิกิพีเดีย
**วัดเจ้าปราบ** เป็นวัดร้างตั้งอยู่ในเขตสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ตั้งอยู่ริมถนนอู่ทอง ในตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ไม่ปรากฏหลักฐานเอกสารเกี่ยวกับประวัติการสร้าง สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นวัดที่มีความสำคัญวัดหนึ่ง เนื่องจากปรากฏข้อความในหนังสือลัทธิธรรมเนียมต่าง ๆ ภาคที่ 19 ซึ่งอธิบายถึงตำราแบบธรรมเนียมในราชสำนักครั้งกรุงศรีอยุธยา ตอนตำราหน้าที่ตำรวจ ซึ่งมีหน้าที่เตรียมการเสด็จไปในสถานที่ต่าง ๆ ตามพระประสงค์ โดยกล่าวถึงวัดเจ้าปราบว่า "ถ้าเสด็จไปทอดพระเนตรการวัดวาอารามในกรุงนอกกรุง ถ้าในกรุง ดุจหนึ่งไปวัดเจ้าปราบนั้น (ทรง) พระเสลี่ยงไป" 

คำว่า "เจ้าปราบ" สุจิตต์ วงษ์เทศสันนิษฐานว่า น่าจะหมายถึงเจ้านายที่เกี่ยวข้องการปราบปรามทั้งภายในและภายนอกพระนคร วัดเจ้าปราบยังปรากฏรายละเอียดของการขึ้นทะเบียนในการกำหนดจำนวนโบราณสถานระดับชาติ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 60 ตอนที่ 39 ลงวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 หน้า 2350

โบราณสถานภายในวัดประกอบด้วยเจดีย์ประธานทรงกลมบนชุดฐาน 8 เหลี่ยม ซึ่งเป็นแบบที่นิยมสร้างกันในสมัยอยุธยาตอนต้น มีอุโบสถ เจดีย์ราย และมณฑปจัตุรมุข ซึ่งปรากฏร่องรอยว่าได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในสมัยอยุธยาตอนปลาย นอกจากนั้นยังมีคลังดีบุก ตั้งอยู่นอกกำแพงวัดด้านตะวันออก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แหล่งคลังสินค้าของเจ้านาย ย่านวัดเจ้าปราบ ในเกาะเมืองอยุธยา". มติชน.
2. ↑  "วัดเจ้าปราบ".
3. ↑  วาทินี ถนอมพลกรัง. "วัดเจ้าปราบ". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเจ้าปราบ**
จังหวัดในทิเบต
**ภาษากลุ่มทิเบตกลาง**(Central Tibetan languages) เป็นสำเนียงของภาษาทิเบต โดยเป็นกลุ่มของสำเนียงที่มีวรรณยุกต์ของภาษากลุ่มทิเบต ที่ไม่ใช่สำเนียงคาม การแบ่งแยกของภาษากลุ่มนี้ตาม Bradley (1997)ได้แก่

* กลุ่มตะวันตก ได้แก่สำเนียงของลาดักและแซนการ์ตอนบน ซึ่งอยู่ตามแนวชายแดนด้านตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย และโธลิงซึ่งอยู่ทางตะวันตกสุดของทิเบต
* ดบุส-อู พบในบริเวณงารีทางทิเบตตะวันตก ชายแดนด้านเหนือของเนปาล จังหวัดจั้ง และจังหวัดอู เป็นพื้นฐานของภาษาทิเบตมาตรฐาน
* กลุ่มเหนือ พบทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของทิเบต และทางใต้ของมณฑลชิงไห่
* กลุ่มใต้ ได้แก่สำเนียงทางใต้ของจังหวัดจั้ง สำเนียงที่พบในสิกขิมและภูฏาน

ภาษาทิเบตกลางตอนใต้ บางครั้งแยกเป็นสาขาใต้ของภาษากลุ่มทิเบต หรือเป็นภาษาโบดิชใต้ เนื่องจากภาษาในกลุ่มนี้มักพบตามแนวชายแดน จึงมักจะถูกกำหนดให้เป็นภาษาใหม่ ในขณะที่สำเนียงอื่นไม่ถูกกำหนด เช่น ภาษาซองคา ของภูฏาน ภาษาเศรปาในเนปาล และภาษาสิกขิม ในอินเดีย

อ้างอิง
-------

* The Tibetan Dialects Project เก็บถาวร 2009-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at the University of Bern


วิกิตำรามีตำราในหัวข้อ ***en:Research on Tibetan Languages: A Bibliography***
**วัดเจริญสุขาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 44 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดเจริญสุขารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2435 โดยตระกูลปั้นอุดมและตระกูลมิลาวรรณได้ยกที่ดินถวายให้วัด จำนวน 5 ไร่ เพื่อสร้างสำนักสงฆ์ชื่อ **วัดบางไผ่เตี้ย** ตั้งชื่อวัดตามสภาพชุมชนที่ชาวบ้านอยู่อาศัยที่มีกอไผ่เตี้ย ๆ ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ต่อมาภายหลังหลวงพ่อแง อดีตเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่อเป็นทางการว่า "วัดเจริญสุขาราม" ซึ่งหมายถึง "เติบโตแบบพอดีพองาม"

ในสมัยพระอาจารย์กั่ง เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อสร้างเสนาสนะขึ้นเป็นอาคารไม้มุงจาก จนพระอธิการสมาน สุทธิวโส มาปกครองวัด ได้ก่อสร้างเสนาสนะขึ้นใหม่และต่อเติมเสนาสนะที่ยังก่อสร้างค้างอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2491

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถโบราณสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง หลวงพ่อสาย อดีตเจ้าอาวาส ให้อนุรักษ์ไว้ถึงแม้อุโบสถจะถูกน้ำท่วมเป็นประจำ ต่อมาท่านจึงได้ทำการยกอุโบสถสูงขึ้นให้พ้นน้ำ โดยใช้วิธีดีดยกพระอุโบสถขึ้นมา เมื่อยกอุโบสถแล้วปรากฏว่า มีพื้นที่ข้างล่างของอุโบสถว่าง จึงทำเป็นที่สำหรับให้สาธุชนเดินลอดอุโบสถ เพราะเชื่อว่าการเดินลอดโบสถ์จะเป็นการขับสิ่งอัปมงคล

ศาลาการเปรียญ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 14 เมตร เป็นอาคารไม้ และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 6 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูภาวนาโกศล (โกศล ปาสาธิโก) พ.ศ. 2449–2497
* พระครูชัชวาล จนทรสี พ.ศ. 2498–2524
* พระอธิการสมาน สุทธิวโส พ.ศ. 2524–2542
* พระครูสาครสุธรรมาภรณ์ (สาย สุธมฺโม) พ.ศ. 2542–2561
* พระมหาบุญช่วย สุธีรสีโล พ.ศ. 2561–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจริญสุขาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเจริญสุขาราม (วัดบางไผ่เตี้ย)". องค์การบริหารส่วนตำบลบางกระเจ้า จังหวัดสมุทรสาคร.
3. ↑  TV, MC Cable (2018-04-20). "แต่งตั้งเจ้าอาวาสใหม่ 3 วัด". *MC Digital TV Online* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
**วัดเจ้ามูล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดเจ้ามูลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2207 สันนิษฐานว่าชื่อวัดน่าจะมาจากพระราชวงศ์ที่มีพระนามว่า *พระองค์เจ้ามูล* ได้ทรงรื้อพระตำหนักมาสร้างถวายเป็นกุฏิสงฆ์ทรงเรือนไทยแบบสมัยโบราณ ถวายเป็นสมบัติของสงฆ์และเป็นที่อยู่ของพระภิกษุ ผู้เป็นเจ้าอาวาส และได้ริเริ่มสร้างวัดขึ้นพร้อมกับคณะท่านผู้มีจิตศรัทธาที่ได้ร่วมสร้างขึ้น ได้รับนามว่า **วัดเจ้ามูลราชพงศาวราราม** แต่ชาวบ้านเรียกว่า "วัดเจ้ามูล" แต่เมื่อพระตำหนักที่รื้อมาสร้างเป็นกุฏิก็ชำรุดสูญหายไป จึงมีแต่สิ่งปลูกสร้างใหม่ขึ้นมาแทนตามลำดับ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2527 โดยกำหนดเขตกว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 8.15 เมตร ยาว 24.70 หลังคาลด 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 ภายในประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปปางมารวิชัย รูปลักษณะเป็นแบบพระพุทธชินราช นามว่า *พระพุทธรังษีสมากร* ขนาดหน้าตักกว้าง 6 ศอก สูง 6.50 ศอก ด้านหลังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนเป็นภาพพระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ฝาผนังเขียนเป็นภาพเทวดาและเหตุการณ์ในพุทธประวัติ บานหน้าต่างอุโบสถ เขียนเป็นภาพของสำนวนไทย เช่น ฝนทั่งให้เป็นเข็ม ตักน้ำรดหัวตอ อย่าจับปลาสองมือ

วิหารกว้าง 7 เมตร ยาว 8 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 1.20 เมตร มีนามว่า *หลวงพ่อทับทิม* ซึ่งเป็นพระประธานอุโบสถเก่า วัดมีศาลาการเปรียญ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงไทย กว้าง 10 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจ้ามูล". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "วัดเจ้ามูล". *สำนักงานเขตบางกอกใหญ่*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-09-24. สืบค้นเมื่อ 2020-09-23.
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). *กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-07-12. สืบค้นเมื่อ 2020-09-24.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเจ้ามูล**
**วัดเจ็ดริ้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านต้นคลองเจ็ดริ้ว ตำบลเจ็ดริ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ จำนวน    ๙๗   ไร่  ๒ งาน  ๒๘ ตารางวา (อ้างจาก sangha14.org)

ประวัติ
-------

วัดเจ็ดริ้วตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 โดยชาวตำบลเจ็ดริ้วเชื้อสายรามัญ ช่วงแรกใช้วัสดุพื้นบ้าน หลังคามุงจาก โครงสร้างทำด้วยไม้รวก ไม้ไผ่ ตั้งชื่อวัดว่า **วัดรามัญวงศ์วราราม** ต่อมาเปลี่ยนมาเป็น **วัดเจ็ดริ้วรามัญวงศ์** และเปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันว่า "วัดเจ็ดริ้ว" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2456 ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2479

แต่เดิมตั้งอยู่บนที่ดอน ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2480 ชาวเจ็ดริ้วได้ร่วมมือกับทางราชการขุดคลองยาว 8 กิโลเมตรเศษ ขึ้นตามแนวร่องน้ำซึ่งมีอยู่เดิมเพื่อสะดวกในการสัญจรไปมาและขุดผ่านหน้าวัดพอดี โดยขุดตัดกับคลองดำเนินสะดวกไปทะลุคลองจินดา จึงทำให้วัดตั้งอยู่ริมคลองทางฝั่งตะวันตก

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.20 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เจดีย์ 2 องค์ กว้าง 15 เมตร ยาว 5 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 42.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2551 เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 18 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง และหอฉันทรงไทย กว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร สำหรับอุโบสถเก่ามีสภาพร้าง ทรุดโทรมมาก

งานประเพณี
----------

ด้านงานประเพณี มีงานประเพณีล้างเท้าพระและตักบาตรดอกไม้ในช่วงวันออกพรรษา

เทศกาลงานสงกรานต์มอญที่วัดเจ็ดริ้ว จัดงานระหว่างวันที่ 13–16 เมษายน มีการแห่หลวงพ่อดำ ซึ่งเป็นพระประธานของวัดเจ็ดริ้ว พร้อมทั้งอัญเชิญรูปเหมือนหลวงปู่จ้อน อดีตเจ้าอาวาส ร่วมขบวนแห่เพื่อให้ชาวเจ็ดริ้วได้สรงน้ำและทำบุญ และในวันที่ 14 เมษายน มีประเพณีแห่ธงตะขาบ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเกศ สุเมโธ พ.ศ. 2436–2453
* พระอธิการหงส์ จิตธัมโม พ.ศ. 2456–2486
* พระครูสาครกิจโกศล(จ้อน วรุโน) พ.ศ. 2488–2528
* พระครูโกศลสาครกิจ(ทองเสริม สุเมโธ)พ.ศ. 2529–2539
* พระครูปริยัติสาครกิจ(พระมหาสมยา ฐานฑตโต)พ.ศ. 2540–2562
* พระครูสังฆรักษ์ก้องไพร สุวัฒโณ พ.ศ. 2562-ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจ็ดริ้ว". *องค์การบริหารส่วนตำบลเจ็ดริ้ว*.
2. ↑  "วัดเจ็ดริ้ว". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
3. ↑  "งานประเพณีล้างเท้าพระและตักบาตรดอกไม้". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
4. ↑  สมรักษ์ ชัยสิงห์กานานนท์ และจักรี โพธิมณี. "สงกรานต์มอญ วัดเจ็ดริ้ว". ฐานข้อมูลประเพณีท้องถิ่นในประเทศไทย.
5. ↑  "ประเพณีแห่หางหงส์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**วัดเจริญสุนทราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระปลัด พงศกร ปทุโม ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเจริญสุนทรารามเดิมชื่อว่า **วัดบางบ่อ** เริ่มตั้งเป็นสำนักสงฆ์โดยมีประชาชนบริจาคที่ดินให้สร้างวัดเนื้อที่ 30 ไร่ หน้าวัดติดทะเล ด้านข้างวัดคือคลองบางบ่อ จนเมื่อ พ.ศ. 2499 ยกขึ้นเป็นวัด และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2517 ด้านการศึกษาทางวัดยังได้สร้างโรงเรียนประชาบาลภายในที่ดินของวัด

วัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญ คือ ซากเรือโบราณซึ่งจมน้ำอยู่ปากอ่าวแม่กลอง ทางราชการได้กู้ขึ้นมาเมื่อ พ.ศ. 2545 และนำมาไว้ที่วัดนี้ อายุเรือประมาณ 300 ปี โดยสันนิษฐานจากเครื่องใช้ที่ติดอยู่ในซากเรือ เช่น ถ้วยกระเบื้องและเครื่องดินเผา กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเรือเป็นโบราณวัตถุแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจริญสุนทราราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเจริญสุนทราราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดเจริญสุนทราราม (วัดบางบ่อ)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดเจริญบุญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน 75 ตารางวา

วัดเจริญบุญสร้างเมื่อ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2479 โดยมี นายกอง อ๊อด ตรีพยัคฆา เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการสร้างวัด และขนานนามว่า **วัดกองอ๊อด** เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่ผู้สร้าง ต่อมาได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดเจริญบุญ" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 13 เมตร ยาว 16 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2495 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนวัดเจริญบุญ

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 11 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล หอปริยัติธรรม หอฉัน สำหรับปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว พร้อมพระอัครสาวก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเชย ปุบฺผธมฺโม พ.ศ. 2479–2523
* พระอธิการชม มหาลาโภ พ.ศ. 2525–2527
* พระอธิการรมภ์ อภิรโต พ.ศ. 2528–2534
* พระครูวิสาลปัญญาธร (นอม) พ.ศ. 2536–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเจริญบุญ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 574. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**พระเจ้าฉินเซี่ยวเหวิน** (303–251 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นพระมหากษัตริย์ฉิน ผู้ครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ เมื่อ 251 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระองค์เป็นพระอัยกาของจิ๋นซีฮ่องเต้

ฉินเซี่ยวเหวิน เป็นพระโอรสในพระเจ้าฉินเจ้าเซียงและพระนางถัง และเป็นพระราชนัดดาพระพันปีซ่วน ปกครองรัฐฉินเป็นเวลาไม่ถึงหนึ่งปี และสิ้นพระชนม์สามวันหลังพระราชพิธีราชาภิเษก ซึ่งก่อให้เกิดทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับการครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ของพระองค์ ข้อสันนิษฐานที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคือพระองค์มีพระชนมายุมากเมื่อขึ้นครองบัลลังก์ ซึ่งพระราชบิดาของพระองค์ปกครองนานกว่า 50 ปี อย่างไรก็ตามมีทฤษฎีสมคบคิด ที่ว่าลฺหวี่ ปู้เหวย์วางยาพิษหรือลอบปลงพระชนม์ เพื่อสถาปนากษัตริย์องค์ต่อไปคือพระเจ้าฉินจฺวังเซียงขึ้นสู่บัลลังก์ ซึ่งข้อสันนิษฐานนี้ได้รับการสนับสนุนจากข้อเท็จจริงที่ว่า พระเจ้าฉินจฺวังเซียง ครองราชย์ได้เพียง 3 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nicola Di Cosmo, *The Northern Frontier in Pre-Imperial China//The Cambridge History of Ancient China*, p. 961
2. ↑  Sellman, James D. "The Spring and Autumn Annals of Master Lu", in *Great Thinkers of the Eastern World*, Ian McGreal, ed. New York: Harper Collins, 1995:39.
**ทัง** (จีน: 啟) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ชางในประวัติศาสตร์จีน ทรงครองราชย์ระหว่าง 1675–1646 ปีก่อนคริสตกาล ปีรัชศกที่ 29 พระองค์ทรงโค้นล่มพระเจ้าเจี่ย กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เซี่ย

โค่นล้มราชวงศ์เซี่ย
-------------------

ในรัชกาลของพระเจ้าเจี๋ย ชาวรัฐชางทางตะวันออกได้รุ่งเรืองขึ้น โดยมีหัวหน้าชื่อทัง ทังได้อ้างว่า สวรรค์มีบัญชาให้เขาโค่นล้มราชวงศ์เซี่ย ทังนำทัพปราบปรามดินแดนที่เป็นมิตรกับราชวงศ์เซี่ยทางตะวันออกก่อน แล้วจึงโจมตีเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ย พระเจ้าเจี๋ยหนีไปเมืองอันอี้ ทังยกทัพตามไปรบกันที่เมืองหมิงเถียว พระเจ้าเจี่ยพ่ายแพ้ หนีไปเมืองหนานเฉา และสิ้นพระชนม์ที่นั่น 

ทังได้เรียกประชุมนครรัฐต่างๆและตั้งเมืองหลวงที่อินซฺวี หรือเมืองอันหยาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  王恆偉. (2005) (2006) 中國歷史講堂 #1 遠古至春秋. 中華書局. ISBN 962-8885-24-3. p 30.
2. ↑

* หลี่เฉวียน. ประวัติศาสตร์จีนฉบับย่อ แปลโดย เรืองชัย ทรัพย์เกษมชัย. กรุงเทพฯ: มติชน. 2556


| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าชางทัง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าเจี๋ย (ราชวงศ์เซี่ย)** |  | **พระมหากษัตริย์จีน** (1675 ปีก่อนคริสตกาล – 1646 ปีก่อนคริสตกาล) |  | **พระเจ้าไว่ปิง** |
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *ฟ่าน (范)*

**ฮอมเกียง** หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ฟ่าน เฉียง** (จีนตัวย่อ: 范强; จีนตัวเต็ม: 范彊; พินอิน: *Fàn Qiáng*) เป็นนายทหารของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก ในปี ค.ศ. 221 ฮอมเกียงร่วมมือกับเตียวตัดในการลอบสังหารเตียวหุย จากนั้นแปรพักตร์ไปเข้าด้วยง่อก๊ก แต่ไม่ทราบชะตากรรมในภายหลังของฮอมเกียง

บันทึกประวัติศาสตร์
-------------------

บันทึกประวัติศาสตร์บรรยายเหตุการณ์ลอบสังหารเตียวหุยโดยฮอมเกียงและเตียวตัดโดยสังเขป เหตุจูงใจของการลอบสังหารอาจเป็นเพราะทั้งสองคนถูกเตียวหุยลงโทษอย่างรุนแรงเกินกว่าเหตุ ก่อนหน้านี้เล่าปี่มักจะตักเตือนเตียวหุยว่าการลงโทษทหารอย่างรุนแรงจะสร้างปัญหายุ่งยากในภายหลัง แต่เตียวหุยเพิกเฉยต่อคำเตือน 

ในฤดูหนาว เดือน 7 ของศักราชเจี๋ยงบู๋ (章武 *จางอู่*) ปีที่ 1 (ค.ศ. 221) เล่าปี่นำทัพยกเข้าโจมตีง่อก๊ก เตียวหุยนำกองกำลังของตนออกจากลองจิ๋ว (阆中 *ล่างจง*) เตรียมจะไปยังกังจิว (江州 *เจียงโจฺว*) ก่อนออกเดินทางฮอมเกียงและเตียวตัดผู้ใต้บังคับบัญชาของเตียวหุยได้สังหารเตียวหุยและนำศีรษะของเตียวหุยไปเข้าสวามิภักดิ์ต่อซุนกวน บันทึกทางประวัติศาสตร์ไม่มีการะบุถึงฮอมเกียงและเตียวตัดหลังจากเหตุการณ์นี้

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*สามก๊ก*มีเล่าเรื่องที่ฮอมเกียงและเตียวตัดลอบสังหารเตียวหุยอย่างละเอียด แต่ชื่อของฮอมเกียงซึ่งความจริงชื่อตัวเขียนเขียนว่า 彊 (อักษร 彊 เป็นอีกรูปหนึ่งของอักษร 強) ที่อ่านว่า "เฉียง" ในนิยาย*สามก๊ก*เขียนผิดเป็น 疆 ที่อ่านว่า "เจียง"

ตามเนื่องเรื่องในนิยาย*สามก๊ก* หลังกวนอูพ่ายแพ้และหนีไปที่เป๊กเสีย (麥城 *ไม่เฉิง*) แล้วถูกซุนกวนจับประหารชีวิต เตียวหุยต้องการไว้ทุกข์ให้กวนอู จึงสั่งให้ฮอมเกียงและเตียวตัดเตรียมธงขาว เกราะขาว และม้าขาวสำหรับทหารทั้งหมดภายใน 3 วัน ฮอมเกียงและเตียวตัดของผ่อนผันเวลา แต่เตียวหุยไม่อนุญาตทั้งยังสั่งให้นำทั้งสองคนไปโบยทำโทษและคาดโทษว่าจะประหารชีวิตหากเตรียมของไม่เสร็จตามกำหนด ฮอมเกียงและเตียวตัดจึงตัดสินใจจะชิงสังหารเตียวหุยก่อน จึงลอบเข้าไปสังหารเตียวหุยขณะกำลังเมาหลับสนิท ตัดศีรษะเตียวหุยและนำไปเข้าสวามิภักดิ์กับง่อก๊ก ภายหลังเมื่อเล่าปี่ยกทัพบุกง่อก๊ก ซุนกวนต้องการประนีประนอมจึงส่งตัวฮอมเกียงและเตียวตัดไปให้เล่าปี่ เตียวเปาบุตรชายของเตียวหุยจึงสังหารทั้งคู่เสีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  (...羽善待卒伍而骄於士大夫，飞爱敬君子而不恤小人。先主常戒之曰："卿刑杀既过差，又日鞭挝健儿，而令在左右，此取祸之道也。"飞犹不悛。先主伐吴，飞当率兵万人，自阆中会江州。临发，其帐下将张达、范彊杀飞，持其首，顺流而奔孙权。...) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 36.
2. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 81.
3. ↑  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๓". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ June 8, 2023.
4. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 83.
5. ↑  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๔". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ June 8, 2023.

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม** มีชื่อจริงว่า **ปรีชา ชำนาญแทน** เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช

มวยไทย
------

ใหม่เริ่มหัดชกมวยไทยครั้งแรกกับอาจนอายุ 13 ปีจึงออกตระเวนชกมวยในชื่อ ศรงาม ศิษย์ศรสิงห์ เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่เนื่องจากเป็นมวยรุ่นเล็ก ที่แฟนมวยยุคนั้นไม่ให้ความนิยม ใหม่จึงไม่ได้ขึ้นชกบ่อยนักจนรู้สึกเบื่อ จึงเลิกชก ไปทำงานที่โรงงานน้ำตาลไทยรุ่งเรือง

มวยสากลสมัครเล่น
----------------

ระหว่างทำงานที่โรงงานน้ำตาล ใหม่ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาแห่งชาติที่ จังหวัดนครปฐม ได้เหรียญทองในรุ่นไลท์ฟลายเวท ทำงานที่โรงงานน้ำตาลได้ 5 ปีก็ลาออก ไปช่วยพี่ ๆ ดูแลงานเกี่ยวกับพลาสติกที่ฝั่งธนบุรี

มวยสากลอาชีพ
------------

เมื่อมาทำงานอยู่ฝั่งธนบุรีนี่เอง ใหม่อาสาเป็นคู่ลงนวมให้นักมวยในค่ายธนบุรีฟาร์ม จนตึ๋ง ตลาดพลู หัวหน้าค่ายเห็นแววจึงชวนใหม่มาชกมวยสากลอาชีพ ซึ่งใหม่แสดงฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยม จนได้ครองแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีในรุ่นไลท์ฟลายเวท

ขณะนั้นเป็นช่วงที่สภามวยโลกจัดตั้งตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวทขึ้นมาใหม่และอนุมัติให้มีการชิงแชมป์ที่ว่าง "บิ๊กอึ่ง" สหสมภพ ศรีสมวงศ์เลือกใหม่ไปชิงแชมป์รุ่นนี้ที่ว่างกับฮิโรกิ อิโอกะ ที่ญี่ปุ่น แต่ใหม่ทำไม่สำเร็จเป็นฝ่ายแพ้คะแนนกลับมา กลับจากญี่ปุ่นใหม่ชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง จนมีโอกาสได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นไลท์ฟลายเวท แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค เด่น ชูวัฒนะ ยก 3 จึงแขวนนวมเลิกชกมวยไปตั้งแต่บัดนั้น

หลังจากแขวนนวม ใหม่หันไปเป็นเทรนเนอร์อยู่ระยะหนึ่งแต่ไม่สำเร็จ ปัจจุบันใหม่ช่วยกิจการโต๊ะสนุกเกอร์ของน้องสาวที่ จังหวัดนครปฐม

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกที่ว่างรุ่นสตอร์วเวท WBC เมื่อ 18 ต.ค. 2530 แพ้คะแนน ฮิโรกิ อิโอกะ (ญี่ปุ่น) ที่ โอซากะ , ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์: ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม แชมป์ไลท์ฟลายเวทลุมพินี มีบุญได้แค่ชิงแชมป์โลก. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 1190 มิถุนายน 2550 หน้า 20-21
* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
Motor vehicle

  

**ฮอนด้า แอคคอร์ด ไฮบริด**(อังกฤษ: Honda Accord Hybrid) เป็นรถยนต์ขนาดกลาง 4 ประตู ผลิตโดยบริษัทฮอนด้า เปิดตัวจำหน่ายเมื่อปี 2557 เครื่องยนต์ทำงาน้ดวยมอเตอร์ไฟฟ้า 2 ตัว เกียร์ E-CVT ระบบไฮบริดของ Honda Accord Hybrid เป็นแบบ Sport Hybrid Interlligent Multi-Mode Drive หรือ i-MMD ทำงานด้วยเครื่องยนต์ Atkinson Cycle เบนซิน i-VTEC บล๊อก 4 สูบ DOHC ขนาด 2.0 ลิตร 

คุณสมบัติอื่นๆ ของรถยนต์ ฮอนด้า แอคคอร์ด ไฮบริด 
เพิ่มระบบความปลอดภัยด้านหน้า Collision Mitigation BrakeSistem(CMBS)ระบบเตือนการชนด้านหน้าด้านเรดาห์ พร้อมตัวช่วยเบรก เป็นระบบที่ช่วยลดความเร็วของตัวรถ เมื่ออยู่ใกล้คันหน้ามากเกินไป เพื่อลดอัดการการเสี่ยงและลดความรุนแรงในการชน มีกล้องตรงกระจกด้านข้างซ้าย เพื่อมองในมุมอับ และจะแสดงผลผ่านหน้าจอ กล้องส่องภาพด้านหลังสามารถปรับได้ 3 ระดับในการมอง G Force Control (G-con)เทคโนโลยีความปลอดภัยเพื่อดูซับและกระจายแรงกระแทกของตัวรถ

อ้างอิง
-------

* ฮอนด้า แอคคอร์ด ไฮบริด เก็บถาวร 2014-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ข้อมูลรถยนต์ ฮอนด้า แอคคอร์ด ไอบริด เก็บถาวร 2014-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
***ใหญ่ผ่าใหญ่*** (อังกฤษ: 1911; จีน: 辛亥革命) ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์สัญชาติจีนและฮ่องกง ทุนสร้างสูง ออกฉายในกลางปี ค.ศ. 2011 นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำมากมาย ได้แก่ เฉินหลง, หลี่ ปิงปิง, เจ้า เหวินเซวียน ร่วมด้วย หยู เส้าชุน, เจย์ซี ชาน, หู เกอ, หนิง จิง และ เฉิน ชง กำกับการแสดง โดย เฉินหลง และ จาง ลี่

เนื้อเรื่อง
-----------

ในปี ค.ศ. 1911 ระหว่างการปฏิวัติซินไฮ่ ดร.ซุน ยัดเซ็น (เจ้า เหวินเซวียน) ศัลยแพทย์หนุ่มผู้นำการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ต้องหนีไปอยู่ยังสหรัฐอเมริกา แต่ในประเทศจีน หวงซิง (เฉินหลง) ตัวแทนและเพื่อนสนิทของเขายังคงดำเนินการนำการต่อสู้อยู่ โดยต้องผูกสัมพันธ์กับ สวี จงฮั่น (หลี่ ปิงปิง) สมาชิกพรรคถงเหมิงฮุ่ย สาวผู้อุทิศตนให้เต็มที่กับการปฏิวัติ ทั้งสองต้องแสร้งทำเป็นสามี-ภริยากัน แม้นทั้งคู่จะผูกพันกันก็ตาม แต่ก็มิอาจแสดงออกได้ท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้น มีวีรชนผู้กล้าที่เสียชีวิตมากมายให้กับการปฏิวัตินองเลือดครั้งนี้

นักแสดง
-------

* เฉินหลง รับบทเป็น หวงซิง
* หลี่ ปิงปิง รับบทเป็น สวี จงฮั่น
* เจ้า เหวินเซวียน รับบทเป็น ดร.ซุน ยัดเซ็น
* หยู เส้าชุน รับบทเป็น วาง จิงเว่ย
* เจย์ซี ชาน รับบทเป็น จาง เซ็นหวู
* หู เกอ รับบทเป็น หลิน จูหมิง
* หนิง จิง รับบทเป็น ชิง จิน
* เฉิน ชง รับบทเป็น สมเด็จพระพันปีหลวงหลงยู่
* ซุน ชุน รับบทเป็น หยวน ซื่อไข่

เบื้องหลัง
----------

*1911* เป็นภาพยนตร์ทุนสร้างสูงและสร้างโดยบริษัทผลิตภาพยนตร์มากมาย เป็นภาพยนตร์ประวัติศาสตร์จีนที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชาติจีนโดยเฉพาะในช่วงของการสร้างชาติ เหมือนเช่นภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีเนื้อหาเดียวกันก่อนหน้านี้ อาทิ *The Founding of a Republic* และ*Bodyguards and Assassins* ในปี ค.ศ. 2009 ที่มีนักแสดงชั้นนำเชื้อสายจีนร่วมแสดงมากมาย

ในเรื่องนี้ นับเป็นผลงานที่เฉินหลงตั้งใจมากที่จะผลิตและมีส่วนร่วมเนื่องจากเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 100 ในชีวิตการแสดงของเฉินหลงและถือว่าตรงกับวาระครบรอบ 100 ปี ของการปฏิวัติชิงไห่ หรือการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ปิดระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของจีนที่มาอย่างยาวนานกว่า 2,000 ปี โดยสิ้นเชิง

โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เฉินหลงได้เป็นทั้งผู้อำนวยการแสดงและกำกับการแสดงเอง ร่วมกับ จาง ลี่ โดยใช้ทุนสร้างกว่า 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (900 ล้านบาท) และถ่ายทำโดยสร้างเมืองใหม่ขึ้นมาทั้งหมดที่เหมืองถ่านหินแห่งชาติฟูซิน ที่เมืองฟูซิน มณฑลเหลียวหนิง ซึ่งใช้เป็นฉากสมรภูมิรบ ซึ่งเป็นเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย

ภาพยนตร์ได้เข้าฉายปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ครั้งที่ 24 แต่ว่าในการฉายจริงแล้วได้มีการตัดฉากเลิฟซีนระหว่างเฉินหลงและหลี่ ปิงปิง ออกไปทั้งหมด โดยทั้งนี้เป็นความตั้งใจเองของทีมงานสร้างและตัวเฉินหลงเพื่อให้เหมาะสมกับภาพยนตร์ประวัติศาสตร์และในฉบับดีวีดีก็จะไม่มีฉากนี้ด้วยเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เฉินหลง" งดตลกสู้ฟัด ขอดราม่าเพื่อชาติในหนังปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง จากผู้จัดการออนไลน์
2. ↑  เรื่องย่อ 1911 จากกระปุกดอตคอม
3. ↑  [""1911" Chosen as Opening Film of Tokyo International Film Festival (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-08. สืบค้นเมื่อ 2011-11-12. "1911" Chosen as Opening Film of Tokyo International Film Festival (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์
* *ใหญ่ผ่าใหญ่* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *1911* ที่สยามโซน
**ใหญ่สั่งมาเกิด** (อังกฤษ: Armour of God) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแอคชั่น แนวตลก สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1986 กำกับโดย เฉิง จื้อเหว่ย์ และ เฉินหลง นำแสดงโดย เฉินหลง, กวน จือหลิน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ใหญ่สั่งมาเกิด 2 ตอน อินทรีทะเลทราย และ ใหญ่สั่งมาเกิด 3 หรือ วิ่ง • ปล้น • ฟัด

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เรื่องราวกล่าวถึงนักล่าขุมทรัพย์จอมผจญภัยที่มีนามว่าแจ็คกี้ เจ้าของฉายาเหยี่ยวเอเชีย แจ็คกี้ได้ช่วยท่านดยุคค้นหาอาวุธเทพเจ้า ซึ่งในการค้นหาครั้งล่าสุด แจ็คกี้ได้ดาบศักดิ์สิทธิ์มาไว้ในครอบครอง ท่านดยุครู้สึกปลาบปลื้มเป็นอย่างมากและพร้อมที่จะจ่ายไม่อั้นเพื่อให้ได้ ดาบศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้มาเป็นของตน แต่เมื่อผู้ก่อการร้ายจอมโหดได้ทราบข่าวเรื่องดาบก็ได้ส่งคนมาจับตัวแฟนสาวของอลันไป ซึ่งในอดีตเธอเคยเป็นแฟนกับแจ็คกี้มาก่อน เพื่อนำมาเป็นเงื่อนไขแลกเปลี่ยนกับดาบ ท่านดยุคได้ให้แจ็คกี้ยืมดาบไป โดยมีข้อแม้ว่าเขาต้องนำอาวุธเทพเจ้าที่เหลือกลับมาให้ได้ แจ็คกี้และอลันจึงออกเดินทางไปยังยุโรป เพื่อชิงตัวหญิงสาวและนำอาวุธเทพเจ้าที่อยู่ในการครอบครองของผู้ก่อการร้ายกลับมาด้วย

นักแสดงนำ
---------

* เฉินหลง รับบท แจ๊คกี้ หรือ "เหยี่ยวเอเชีย"
* อลัน ทัม รับบท อลัน
* ลอร่า ฟอร์เนอร์ รับบท เมย์ แมนนอน
* กวน จือหลิน รับบท ลอเหล่ย
* บอซิเดอร์ สมิลเจนิค รับบท ท่านเคาท์ แมนนอน, ท่านดยุค
* เคน ลอยด์ รับบท แกรนด์ วิซาร์ด
* จอห์น ลาดาลสกี รับบท ลามะ

เบื้องหลังการถ่ายทำ
-------------------

**Armour Of God** ถือว่าเป็นหนังที่ทำให้เฉินหลงได้รับอุบัติเหตุร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิตของเขาโดยเกิดขึ้นในฉากที่เฉินหลงจะต้องกระโดดจากกำแพงแล้วมาเกาะกิ่งไม้ ซึ่งเคราะห์ร้ายกิ่งไม้ที่เกาะนั้นมันเกิดหัก ทำให้ตัวของเฉินหลงนั้นพลัดตกลงมา ผลก็คือ กะโหลกศีรษะของเฉินหลงร้าว ทำให้ต้องมีการผ่าตัดอย่างด่วนที่สุด และหูของเขาได้รับความกระทบกระเทือน ประสิทธิภาพการได้ยินก็ลดน้อยลงด้วย ทำให้ในช่วงนั้นเขาต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนานพอสมควร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thomas, Brian (2003). *VideoHound's Dragon: Asian Action & Cult Flicks*. Visible Ink Press. p. 19. ISBN 9781578591411.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ใหญ่สั่งมาเกิด* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *ใหญ่สั่งมาเกิด* ที่ออลมูวี
* *ใหญ่สั่งมาเกิด* ที่รอตเทนโทเมโทส์
**ซับเทนชั่น** (อังกฤษ: Subtention) เป็นวงดนตรีชาวไทย ภายใต้สังกัด เมโลดิก้า ในเครืออาร์เอส โปรโมชั่น เจ้าของเพลงฮิต "ขอเป็นคนสุดท้าย"

ประวัติ
-------

**ซับเทนชั่น** เริ่มก่อตั้งวงเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยการประกวดร้องเพลงและ ได้รับรางวัลวงดนตรีดีเด่น ประเภทอุดมศึกษาจากการประกวด RS Panasonic Star Challenge 2002 และได้เซ็นสัญญาภายใต้สังกัด เมโลดิก้า ในเครืออาร์เอส เป็นเวลา 2 ปี แต่ออกอัลบั้มมาเพียงชุดเดียว 

ในวงนี้มีทั้งหมด 5 คนด้วยกันคือ **เอี๊ยบ - พีรฉัตร จิตรมาส** (ร้องนำ), **เป๊ก - ทศพร บุราไกร** (เบส), **น้อย - ปรานณต สาระ** (กีต้าร์), **จิ๊บ - จารุพงศ์ กล้าแข็ง** (คีย์บอร์ด) และ **ยอด - จิรยุทธ กลีบบัว** (กลอง)

ออกอัลบั้มชุดเดียวที่ชื่อว่า "Subtention" ในปี พ.ศ. 2546 โดยมีเพลงฮิตติดชาร์ตทางคลื่นวิทยุจนถึงปัจจุบันคือเพลง "ขอเป็นคนสุดท้าย" หลังจากที่เพลงแรกที่ปล่อยออกมาก็มีเพลงที่สองคือเพลง "อายน้ำตา"

ปัจจุบัน
--------

ภายหลังที่วงซับเทนชั่นหมดสัญญากับทางอาร์เอส ทางวงก็ไปเล่นดนตรีตามผับหรือร้านอาหารโดยมีสมาชิกเพิ่มอีก 2 คนคือ ปุ๊-เทอดพงษ์ บุญพอ (เบส) และ นิว-วัชรพล เจริญวรรธะ (ร้องชาย) ส่วนเอี๊ยบนักร้องนำก็เคยประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 แต่ไม่ติด 1 ใน 8

ผลงาน
-----

### ผลงานเพลง

| ปี | ปกอัลบั้ม | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- | --- |
| 2546 |  | ***Subtention**** วางจำหน่าย: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2546
* สังกัด: อาร์เอส
* รูปแบบ: ซีดี, เทป, วีซีดี
 | 1. ขอเป็นคนสุดท้าย
2. กว้างกว่าฟ้า มากกว่าดาว
3. อายน้ำตา
4. ถึงรู้ว่าเธอหลอก
5. ยังเจ็บ
6. ไม่ได้รังเกียจนะ
7. ผู้ชายเจ้าชู้
8. ฝนกลางฤดดูร้อน
9. ต่อหน้าจบ ลับหลังเจ็บ
10. เชียร์ตัวเอง
 |
|

อ้างอิง
-------

* fanpages ของวงซับเทนชั่น
* เอี๊ยบ SUBTENTION
**รามา สเปลล์เช็ก** (อังกฤษ: Rama SpellCheck) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า *เวิร์ดรามา* เป็นโปรแกรมประมวลคำ ทำงานบนเอ็มเอสดอส สร้างขึ้นโดยชมรมไมโครคอมพิวเตอร์โรงพยาบาลรามาธิบดี นำโดยนายแพทย์ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต

ประวัติ
-------

รามา สเปลล์เช็ก พัฒนาโดยนายแพทย์ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต เมื่อ พ.ศ. 2528 โดยเริ่มพัฒนาให้ใช้งานกับเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์แอปเปิล II แต่ในขณะนั้น ความนิยมใช้เครื่องไมโครคอมพิวเตอร์แอปเปิล II เริ่มเสื่อมลง จึงได้หยุดการพัฒนาไว้ชั่วคราว

ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 นายแพทย์ทวีศักดิ์ฯ ได้เริ่มเขียนโปรแกรมตรวจคำสะกดภาษาไทยบนเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ IBM PC แต่ยังขาดส่วนของโปรแกรมแก้ไขข้อความอยู่ จึงได้นำโปรแกรม เวิร์ดรามา (WordRama) สำหรับเครื่อง IBM PC ของชมรมไมโครคอมพิวเตอร์โรงพยาบาลรามาธิบดี ซึ่งยังไม่เคยออกแผยแพร่ นำมาตัดความสามารถบางส่วนออก และเพิ่มความสามารถในการตรวจคำสะกดภาษาไทย โดยคาดหวังว่าจะพัฒนาเสร็จสิ้น และนำออกแสดงในงานฉลองครบรอบ 20 ปี โรงพยาบาลรามาธิบดี ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2532 แต่ไม่สามารถพัฒนาเสร็จได้ทันเวลา

ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532 ได้ออกรุ่นสดสอบ โดยสามารถใช้งานได้กับการ์ดแสดงผลแบบโมโนโครมที่ดัดแปลงใส่รอมอักขระภาษาไทยลงไป หรือการ์ดภาษาไทย แสดงผลภาษาไทยได้ 7 บรรทัด ในภาวะข้อความ ในช่วงเดียวกันนี้ ทางมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ ได้เผยแพร่โปรแกรมประมวลผลคำ ซียูไรเตอร์ โดยโปรแกรมนี้มีการแสดงผลในภาวะกราฟิก ซึ่งมีข้อดีคือไม่ต้องใช้การ์ดภาษาไทยในการแสดงผล ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2532 นายแพทย์ทวีศักดิ์ฯได้ชวน นายดาวุด สุมานะนันท์ เข้ามาช่วยพัฒนาให้โปรแกรม รามา สเปลล์เช็ก ให้สามารถแสดงผลในภาวะกราฟิกบนการ์ดแสดงผลแบบ Hercules โดยพัฒนาเสร็จในเดือนพฤษจิกายน พ.ศ. 2532

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2533 ได้พัฒนาให้สามารถแสดงผลในภาวะกราฟิกกับการ์ดแสดงผลแบบ VGA โดยมีนายวิโรจน์ ลาภไพบูลย์พงศ์ เป็นผู้รับอาสาพัฒนา

ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ชมรมไมโครคอมพิวเตอร์โรงพยาบาลรามาธิบดีได้แผยแพร่รุ่น 2.1 (RMSC 2.1) ซึ่งเกิดจากการร่วมมือกันระหว่างนายแพทย์วิโรจน์ ลาภไพบูลย์พงศ์ ผู้พัฒนาส่วนของโปรแกรมแก้ไขข้อความ และอาจารย์ชูเกียรติ แสงมณี ผู้พัฒนาโปรแกรมอลงกต เป็นผู้พัฒนาในส่วนของการพิมพ์
[]

คุณลักษณะ
---------

* ตรวจคำสะกดภาษาไทยตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 มีจำนวนคำในพจนานุกรมประมาณ 9,600 คำ
* ตรวจคำสะกดภาษาอังกฤษโดยใช้ร่วมโปรแกรมเทอร์โบ ไลท์นิ่ง
* ตรวจแฟ้มข้อมูลของโปรแกรมประมวลผลคำภาษาไทยอื่นได้ ทั้งแฟ้มที่ใช้รหัสภาษาไทยแบบ "เกษตร" และรหัส "สมอ." (เทียบเท่า TIS-620)
* สามารถเก็บคำที่ไม่มีในพจนานุกรมหลักไว้ในพจนานุกรมส่วนตัว
* มีส่วนของโปรแกรมแก้ไขข้อความ สามารถแก้ไขคำผิดได้ทันที
* ไฟลล์ที่ทำการตรวจคำสะกด จะไม่ถูกเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด โดยจะบันทึกไฟลล์ที่อยู่ในชื่อเดิม แต่มีนามสกุลเป็น .SPC
* สามารถแยกเก็บพารามิเตอร์ที่อยู่ท้ายแฟ้มข้อมูล และเขียนกลับลงไปหลังจากแก้ไขแฟ้มข้อมูลและทำการบันทึก
* ไม่ต้องใช้การ์ดภาษาไทยหรือไดร์เวอร์ภาษาไทยในการแสดงผล

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต, 2535, หน้า 2
2. 1 2  ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต, 2535, หน้า 58
3. 1 2 3 4  ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต, 2535, หน้า 1-3
4. 1 2 3 4  ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต, 2535, หน้า 70
5. ↑  ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต, 2535, หน้า 69
6. ↑  ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต, 2535, หน้า 90

บรรณานุกรม
----------

* ทวีศักดิ์ จันทร์วิทยานุชิต. *การตรวจคำสะกดภาษาไทย*. ชมรมไมโครคอมพิวเตอร์โรงพยาบาลรามาธิบดี, 2535. ISBN 974-587-330-6
**บักวีต** ชื่อวิทยาศาสตร์ *Fagopyrum esculentum* เป็นพืชในวงศ์ Polygonaceae เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นเป็นเหลี่ยม กลวง ใบที่อยู่ด้านบนเกือบจะไม่มีก้านใบ ดอกออกเป็นช่อ ก้านดอกสั้นสีแดงกุหลาบจนถึงสีขาว ผลเป็นผลแห้งเมล็ดล่อนสีน้ำตาลดำไปจนเกือบดำ เมล็ดสีเขียวอ่อนแล้วเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแกมแดง การปลูกบักวีตเป็นอาหารพบที่เทือกเขาหิมาลัยตั้งแต่อินเดีย เนปาล ไปจนถึงพม่า จีนและมองโกเลีย รวมทั้งเกาหลีและญี่ปุ่น ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกทางภาคเหนือของเวียดนามและไทย บักวีตสามารถเติบโตได้ในดินที่ไม่ดี ปลูกธัญพืชอื่น ๆ ไม่ได้ผล ถ้าดินมีไนโตรเจนหรือความชื้นสูง ทำให้เฝือใบ

ดอกบักวีต

สายพันธุ์
---------

บักวีตแบ่งตามลักษณะของผลได้เป็นกลุ่มพันธุ์จำนวน 3 กลุ่ม คือ

* กลุ่มพันธุ์ esculentum หรือ var. emarginatum เป็นพันธุ์ที่พบในจีน ญี่ปุ่นและอินเดีย ผลมีปีก
* var. vulgare ผลเมื่อตัดตามขวางเป็นรูปสามเหลี่ยม
* กลุ่มพันธุ์ Pyramidatum ผลเป็นทรงปิรามิด

การใช้ประโยชน์
--------------

เมล็ดและดอกแห้งของบักวีต
เมล็ดเมื่อเอาเปลือกออกแล้วมาโม่เป็นแป้งใช้ทำอาหารได้หลายอย่างเช่น ขนมปัง แพนเค้ก เกี๊ยวและเส้นก๋วยเตี๋ยวเช่น โซบะ โจ๊ก เค้ก และขนมปังกรอบ ในสมัยโบราณ บักวีตเป็นอาหารในยามขาดแคลนของญี่ปุ่น โดยนำเมล็ดบักวีตมารับประทานเช่นเดียวกับข้าว เช่นต้มกับน้ำทำเป็นข้าวต้ม บดเป็นแป้งแล้วมาทำเส้นโซบะ มีการนำเมล็ดบักวีตที่เรียก groat มาปรุงอาหาร ถ้าเมล็ดคั่วแล้วเรียก kasha แป้งจากบักวีตไม่มีกลูเตน การทำโซบะสดแบบดั้งเดิมที่ใช้แป้งจากบักวีต 90 – 100% จึงต้องใช้ฝีมือในการนวดแป้ง เส้นโซบะที่ผลิตทางอุตสาหกรรมจะผสมแป้งสาลีถึง 60% ในญี่ปุ่นนิยมมอบเส้นโซบะให้เพื่อนบ้านที่ย้ายมาอยู่ใหม่ นิยมรับประทานในการส่งท้ายปีเก่า ในงานเลี้ยง นิยมรับประทานโซบะเป็นจานสุดท้าย 

ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักได้ ทุกส่วนของลำต้นเหนือดินมีฟลาโวนอยด์ซึ่งมีคุณสมบัติเป็นยา ในแถบเทือกเขาหิมาลัย นำบักวีตไปผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และยังผลิตน้ำผึ้งจากแปลงปลูกบักวีตได้ด้วย โดยจะได้น้ำผึ้งสีเข้ม ลำต้นใช้ทำหญ้าแห้งเลี้ยงสัตว์ได้แต่ควรให้รวมกับหญ้าอื่น ๆ เมล็ดบักวีตที่ไม่กะเทาะเปลือกมีเส้นใยสูง นอกจากนั้น ยังมีกรดอะมิโนไลซีนสูง

อ้างอิง
-------

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 10: ธัญพืช. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 125
* ทวีทอง หงส์วิวัฒน์. ใน 75 วันโซบะจะคืนสู่แผ่นดิน. ครัว ปีที่ 19 ฉบับที่ 222 ธันวาคม 2555 หน้า 91 - 95

1. ↑  "The Plant List: A Working List of All Plant Species". สืบค้นเมื่อ 3 October 2014.
**ซัมกเยทัง** (เกาหลี: 삼계탕) เป็นอาหารเกาหลีชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นซุปใส่เนื้อไก่ ซึ่งภายในเนื้อไก่จะยัดไส้เครื่องสมุนไพรชนิดต่าง ๆ อาทิ ข้าวเหนียว พริกไทยแดง รากโสม เกาลัด พุทราจีน เป็นต้น รับประทานพร้อมกับเครื่องเคียง อาทิ เส้นแป้งลักษณะคล้ายเส้นขนมจีน เหล้าโสม พริกไทยดำ เกลือ

นิยมเสิร์ฟในหม้อซุปที่ทำมาจากหิน รับประทานร้อน ๆ เชื่อกันว่าเสริมสุขภาพและบำรุงกำลัง ในอดีตจัดเป็นอาหารที่รับประทานกันภายในพระราชวัง

ซัมกเยทังดูเหมือนจะเป็นอาหารที่นิยมรับประทานกันในฤดูหนาว เพราะลักษณะเหมือนกับจะให้ความอบอุ่นคลายความหนาวได้ แต่ความจริงแล้วชาวเกาหลีจะนิยมรับประทานซัมกเยทังในฤดูร้อน เนื่องจากนิยมว่าเมื่อรับประทานเข้าไปแล้วทำให้เหงื่อออก จะเป็นผลดีต่อสุขภาพ

ซึ่งคำว่า "ซัมกเยทัง" นั้นแปลได้ว่า "ซุปไก่โสม" หรือ "ginseng chicken soup" ในภาษาอังกฤษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  เมนูอาหารจานเด็ด
2. ↑  อาหารคาว|ซัมกเยทัง[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "(in Korean /English). Nate Korean-English Dictionary.)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-14. สืบค้นเมื่อ 2010-10-15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซัมกเยทัง**
**วัดชลประทานรังสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามเงา อำเภอสามเงา จังหวัดตาก

วัดชลประทานรังสรรค์ หรือชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดจัดสรร** เพราะตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรที่ทางราชการจัดให้ ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2505 โดยกรมชลประทานสร้างวัดนี้เพื่อทดแทนวัดเดิมในตำบลบ้านนา 8 วัด คือ วัดท่าโป่ง วัดท่าเดื่อ วัดหลวง วัดศรีแท่น วัดบ้านห้วย วัดดอนแก้ว วัดธาตุลอย และวัดอุมวาบ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งเดิมอยู่ในเขตที่จะถูกน้ำท่วมตามโครงการสร้างเขื่อนภูมิพล โครงการไฟฟ้าพลังน้ำยันฮี ได้ริเริ่มดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2503 จึงขนานนามอันเนื่องจากกรมชลประทานเป็นผู้สร้าง

ปูชนียวัตถุ คือ พระบรมสารีริกธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และองค์พระธาตุลอยอันศักดิ์สิทธิ์ ยอดฉัตรเจดีย์ และมีพระพุทธรูปทองสำริดขนาดและปางต่าง ๆ หีบลวดลายทองที่บรรจุพระธรรม ตู้ไม้ และสิ่งของเครื่องใช้จำเป็นต่าง ๆ หลวงพ่อทันใจ อันเป็นพระพุทธรูปที่หล่อด้วยทองสำริดปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสนสิงห์สาม จำนวน 3 องค์ องค์แรกหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว สูง 32 นิ้ว องค์ที่ 2 หน้าตักกว้าง 16 นิ้ว สูง 31 นิ้ว องค์ที่สามหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว สูง 20 นิ้ว มีอายุกว่า 1,300 ปี

วัดมีพิพิธภัณฑ์นิธิวิจิตรพิพัฒโนดม มีศิลปะโบราณวัตถุเก่าที่มีมาแต่ยุคก่อนสุโขทัยของชาวชุมชนบ้านนา ซึ่งมีอยู่ประมาณ 800 ชิ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดชลประทานรังสรรค์". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์นิธิวิจิตรพิพัฒโนดม (วัดชลประทานรังสรรค์)". พิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดชลประทานรังสรรค์**
**วัดจุฬามุนี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลองครักษ์ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง

วัดจุฬามุนี เดิมชื่อ **วัดจุฬามณีศรีองครักษ์ราษฎร์บำรุง** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่สันนิษฐานว่าสร้างภายหลังเสียกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2310 ชาวบ้านรวมทั้งพระถูกพม่ากวาดต้อนไป ภายหลังพระภิกษุรูปหนึ่งหนีกลับมาได้จึงมาสร้างวัดนี้

วัดมีรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบศิลปะอยุธยา โดยเฉพาะวิหารมีฐานโค้งสำเภา มีการเจาะช่องโค้งแหลม ส่วนเจดีย์อาจสร้างยุคหลัง ซึ่งได้รับอิทธิพลตะวันตกและจีนแล้ว เจดีย์สูง 38 เมตร เป็นเจดีย์ที่สูงที่สุดในเมืองอ่างทอง เจดีย์มีฐานมี 2 ชั้น ฐานชั้นบนมีบันไดทางขึ้น และมีใต้ถุนเดินได้ มีซุ้มประตูทางเข้าถึงเจดีย์ 

ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้ทรงจัตุรมุข สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างเป็นแบบหลังคาลดระดับ ไม่มีการตกฝ้าเพดาน วัดมีพระพุทธรูปทองคำได้มาจากลำพูน เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ใช้รักแดงพอกไว้ พอขูดรักแดงออก ก็พบว่าเป็นพระพุทธรูปทองคำ ปัจจุบันพระพุทธรูปทองคำองค์นี้อยู่ที่กุฎิเจ้าอาวาส และศาลาท่าน้ำสาระสำคัญ เข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยหลวงพ่อปริก พ.ศ. 2472 มีความสวยงามและเก่าแก่ที่หน้าบันมีรูปพระพิฆเนศวร ซึ่งทางกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจุฬามณี". กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดอ่างทอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-27. สืบค้นเมื่อ 2021-05-27.
2. ↑  "วัดจุฬามุณี". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดอ่างทอง.
3. ↑  "วัดจุฬามณี". เทศบาลตำบลโพธิ์ทอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-27. สืบค้นเมื่อ 2021-05-27.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดจุฬามุนี**
**วัดชัยฉิมพลี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางแวก ในแขวงบางแวก เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดชัยฉิมพลีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2380 ตามที่เล่าสืบกันมา พระยาสีหราชเดโชชัยและคุณหญิงงิ้วผู้เป็นภรรยาได้ดำเนินการสร้างวัดขึ้น โดยการบริจาคที่ดิน 50 ไร่ เป็นที่สร้างวัด และได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดชัยฉิมพลี" เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ผู้สร้างวัด โดยคำว่า *ฉิมพลี* หมายถึง "ไม้งิ้ว" ซึ่งตรงกับชื่อภรรยา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 และได้ทำการผูกพัทธสีมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2507

ด้านการศึกษา วัดได้มีการเปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 และมีโรงเรียนประถมศึกษาบนที่ดินเนื้อที่ 6 ไร่ เปิดการเรียนการสอนเมื่อ พ.ศ. 2480 มีโรงเรียนมัธยมศึกษาบนที่ดินเนื้อที่ 14 ไร่ เปิดการเรียนการสอนเมื่อ พ.ศ. 2498

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ขนานกับคลอง ได้รับการปฏิสังขรณ์ใหม่เป็นอุโบสถ 5 ห้อง มีอาคารยอดปรางค์ตั้งอยู่หน้ากำแพงแก้ว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานนามว่า *พระพุทธชัยมงคล* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ หน้าตักกว้าง 45 นิ้ว ด้านนอกมีเจดีย์ 2 องค์ ฐานกว้าง 5 เมตร สร้างพร้อมกับการสร้างวัด

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลัง ศาลาการเปรียญหลังเก่า (ศาลาริมคลอง) ศาลาการเปรียญหลังใหม่ 2 ชั้น โรงเรียนพระปริยัติธรรม อาคาร 4 ชั้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการนิ่ม พ.ศ. 2455–2465
* พระครูปัด ธัมมธโร พ.ศ. 2465–2472
* พระอธิการเตียบ ฉันโท พ.ศ. 2472–2493
* พระครูเล็ก ฐานจาโร พ.ศ. 2493–2502
* พระครูวิมลคุณาธาร (วรรณะ เหมโก) พ.ศ. 2503–2543
* พระครูสิทธิชัยวัฒน์ (เลิศรบ ปัญญาคโม) พ.ศ. 2544–2558
* พระอุดมวรญาณ (สุวิทย์ สุจิตฺโต ป.ธ.๙) พ.ศ. 2559-ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-27.
2. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 325.
**นโยบายความเป็นส่วนตัว** คือคำแถลงหรือเอกสารทางกฎหมาย (ใน กฎหมายความเป็นส่วนตัว ) ที่เปิดเผยวิธีการรวบรวม ใช้ เปิดเผย และจัดการข้อมูลของลูกค้าหรือลูกค้าบางส่วนหรือทั้งหมด  ข้อมูลส่วนบุคคลสามารถเป็นอะไรก็ได้ที่สามารถใช้ระบุตัวบุคคลได้ ไม่จำกัดเพียงชื่อของบุคคล ที่อยู่ วันเดือนปีเกิด สถานภาพการสมรส ข้อมูลติดต่อ การออกบัตรประจำตัว และ วันหมดอายุ บันทึกทางการเงิน ข้อมูลเครดิต ประวัติทางการแพทย์ การเดินทางหนึ่งที่ และความตั้งใจที่จะได้รับสินค้าและบริการ  ในกรณีของธุรกิจ มักเป็นคำแถลงที่ประกาศนโยบายของคู่สัญญาในการรวบรวม จัดเก็บ และเผยแพร่ข้อมูลส่วนบุคคลที่รวบรวม โดยจะแจ้งให้ลูกค้าทราบถึงข้อมูลเฉพาะที่ถูกเก็บรวบรวม และไม่ว่าจะถูกเก็บเป็นความลับ แบ่งปันกับคู่ค้า หรือขายให้กับบริษัทหรือองค์กรอื่นๆ   นโยบายความเป็นส่วนตัวมักแสดงถึงการปฏิบัติที่กว้างกว่าและเป็นภาพรวมมากกว่า ตรงข้ามกับคำชี้แจงการใช้ข้อมูลซึ่งมักจะมีรายละเอียดและเฉพาะเจาะจงมากกว่า

เนื้อหาที่แน่นอนของนโยบายความเป็นส่วนตัวบางอย่างจะขึ้นอยู่กับกฎหมายที่บังคับใช้ และอาจจำเป็นต้องระบุข้อกำหนดทั่วขอบเขตทางภูมิศาสตร์และเขตอำนาจศาล ประเทศส่วนใหญ่มีกฎหมายและแนวทางปฏิบัติของตนเองว่าใครเป็นผู้ครอบคลุม ข้อมูลใดบ้างที่สามารถรวบรวมได้ และสามารถใช้เพื่ออะไร โดยทั่วไป กฎหมายคุ้มครองข้อมูลในยุโรปครอบคลุมทั้งภาคเอกชนและภาครัฐ กฎหมายว่าด้วยความเป็นส่วนตัวไม่เพียงแต่บังคับใช้กับการดำเนินงานของรัฐบาลเท่านั้น แต่ยังรวมถึงองค์กรเอกชนและธุรกรรมทางการค้าด้วย 

ข้อกำหนดความเป็นส่วนตัวทางอินเทอร์เน็ต (CalOPPA) กำหนดให้เว็บไซต์ที่รวบรวม ข้อมูลส่วนบุคคลที่สามารถระบุตัวตนได้ (PII) จากผู้อยู่อาศัยในแคลิฟอร์เนียต้องโพสต์นโยบายความเป็นส่วนตัวของตนอย่างเด่นชัด

อ้างอิง
-------

 

1. ↑  Costante, Elisa; Sun, Yuanhao; Petković, Milan; den Hartog, Jerry (October 2012). "A machine learning solution to assess privacy policy completeness". *Proceedings of the 2012 ACM workshop on Privacy in the electronic society - WPES '12*: 91. doi:10.1145/2381966.2381979.
2. ↑  McCormick, Michelle. "New Privacy Legislation." Beyond Numbers 427 (2003): 10-. ProQuest. Web. 27 Oct. 2011
3. ↑  Gondhalekar, Vijay; Narayanaswamy, C.R.; Sundaram, Sridhar, "The Long-Term Risk Effects of the Gramm-Leach-Bliley Act (GLBA) on the Financial Services Industry", *Advances in Financial Economics*, Bingley: Emerald (MCB UP ), pp. 361–377, สืบค้นเมื่อ 2021-09-03
4. ↑  Web finance, Inc (2011). "Privacy Policy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-22. สืบค้นเมื่อ 23 October 2011.
5. ↑  Cavoukian, Ann (1995). *Who Knows: Safeguarding Your Privacy in A Networked World* (paperback). Random House of Canada: Random House of Canada. ISBN 0-394-22472-8.
6. ↑  "Codes Display Text". *leginfo.legislature.ca.gov*. สืบค้นเมื่อ 2019-08-20.

* Gazaleh, Mark (2008) *ความไว้วางใจออนไลน์และยูทิลิตี้การรับรู้สำหรับผู้บริโภคของคำชี้แจงสิทธิ์ส่วนบุคคลของเว็บ*, WBS London, 35pp.
* Cavoukian, Ann (1995). *Who Knows: Safeguarding Your Privacy in A Networked Worldwide* (paperback). Random House of Canada: Random House. ISBN 0-394-22472-8.0-394-22472-8
NSFK pennant
**เหล่านักบินแห่งชาติสังคมนิยม**(เยอรมัน: *Nationalsozialistisches Fliegerkorps*; **NSFK**)เป็นองค์กรกึ่งทหารของพรรคนาซีที่ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 เมษายน 1937 ถูกสืบทอดมาจากสมาคมกีฬาทางอากาศเยอรมัน(Deutscher Luftsportverband, or DLV e. V.)
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเมื่อกองทัพอากาศเยอรมันถูกห้ามโดยสนธิสัญญาแวร์ซาย.องค์กร NSFK ตั้งอยู่ใกล้กับองค์กรของชตูร์มับไทลุง(SA)และได้รับการดูแลจากระบบของกึ่งทหารตำแหน่งที่ใกล้ชิดกับหน่วยเอสเอ.กลุ่มที่คลายกันคือเหล่ายานยนต์แห่งชาติสังคมนิยม(Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps).ในช่วงปีแรกๆในการดำรงอยู่,องค์กร NSFK ได้ดำเนินการฝึกทางทหารด้านการบินในเครื่องร่อนและเครื่องบินพลทหาร.

ตำแหน่งยศ
---------

*Mann* (1), *Sturmmann* (2), *Rottenführer* (3), *Scharführer* (4), *Oberscharführer* (5), *Truppführer* (6), *Obertruppführer* (7), *Sturmführer* (8), *Obersturmführer* (9), *Hauptsturmführer* (10), *Sturmbannführer* (11), *Obersturmbannführer* (12), *Standartenführer* (13), *Oberführer* (14), *Brigadeführer* (15), *Gruppenführer* (16), *Obergruppenführer* (17), *Korpsführer* (18)
นโยบายการใช้รายรับและรายจ่ายภาครัฐเพื่อส่งอิทธิพลต่อเศรษฐกิจของประเทศ
ในวิชาเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์ **นโยบายการคลัง** (อังกฤษ: fiscal policy) เป็นการใช้การเก็บรายได้ภาครัฐ (ภาษี) และรายจ่ายภาครัฐเพื่อส่งอิทธิพลต่อเศรษฐกิจของประเทศ การใช้รายได้และรายจ่ายภาครัฐเพื่อให้มีผลต่อตัวแปรเศรษฐกิจมหภาคนั้นพัฒนาขึ้นในช่วงหลังภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ เมื่อแนวทางจัดการเศรษฐกิจแบบปล่อยให้ทำไปแต่เดิมเสื่อมความนิยม นโยบายการคลังตั้งอยู่บนทฤษฎีของจอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ นักเศรษฐศาสตร์ชาวบริติช ซึ่งมีทฤษฎีว่าการเปลี่ยนแปลงระดับการจัดเก็บภาษีและรายจ่ายของรัฐบาลมีอิทธิพลต่ออุปสงค์มวลรวมและระดับกิจกรรมทางเศรษฐกิจ นโยบายการเงินและการคลังเป็นยุทธศาสตร์สำคัญที่รัฐบาลและธนาคารกลางใช้เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ทางเศรษฐกิจ การใช้นโยบายทั้งสองร่วมกันทำให้องค์การดังกล่าวตั้งเป้าเงินเฟ้อและเพิ่มการจ้างงาน นอกจากนี้ ยังออกแบบมาเพื่อให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศเติบโตอย่างต่อเนื่องและอัตราว่างงานอยู่ใกล้กับอัตราธรรมชาติร้อยละ 4–5 จึงเป็นการส่อความว่านโยบายการคลังใช้เพื่อรกษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจในห้วงวัฏจักรธุรกิจ

การเปลี่ยนแปลงระดับและองค์ประกอบของการเก็บภาษีอากรและรายจ่ายภาครัฐมีผลต่อตัวแปรเศรษฐกิจมหภาค ดังนี้

* อุปสงค์มวลรวมและระดับกิจกรรมทางเศรษฐกิจ
* การออมและการลงทุน
* การกระจายรายได้
* การจัดสรรทรัพยากร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kramer, Leslie. "What Is Fiscal Policy?". *Investopedia*. Dotdash. สืบค้นเมื่อ April 26, 2019.
2. ↑  O'Sullivan, Arthur; Sheffrin, Steven M. (2003). *Economics: Principles in Action*. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Prentice Hall. p. 387. ISBN 978-0-13-063085-8.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ลัตเวีย
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย
	+ 2

 |
| อื่น ๆ | 
* National Archives (US)

 |