บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

**พระราชวังฟงแตนโบล** (อังกฤษ: Palace of Fontainebleau, ฝรั่งเศส: *Château de Fontainebleau*) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ราว 55 กิโลเมตรจากศูนย์กลางของกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส ที่เป็นพระราชวังหลวงที่ใหญ่ที่สุดพระราชวังหนึ่งของฝรั่งเศส สิ่งก่อสร้างที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นงานที่สร้างขึ้นและต่อเติมเปลี่ยนแปลงโดยพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ ส่วนที่ก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นส่วนที่สร้างโดยพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1

"พระราชวังฟงแตนโบล" ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1981

ประวัติ
-------

### พระราชวังหลวง

พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงล่าสัตว์ที่ฟงแตนโบล
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงอำลากองทหารรักษาพระองค์ที่หน้าพระราชวังฟงแตนโบล (ค.ศ. 1814)
จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ทรงรับคณะราชทูตสยาม ณ พระราชวังฟงแตนโบล (ค.ศ. 1864)
วังฟงแตนโบลเดิมตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งที่ใช้สอยมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่สร้างโดยพระเจ้าชาร์ลที่ 7 โดยมีทอมัส เบ็คเค็ทเป็นผู้ประกอบพิธีสถาปนาชาเปล ฟงแตนโบลเป็นที่ประทับอันเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 และ พระเจ้าหลุยส์ที่ 9

ผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างพระราชวังที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันคือพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 โดยมีสถาปนิกชิลส์ เลอ เบรตอง (Gilles le Breton) เป็นผู้สร้างตัวตึกเกือบทุกหลังของ "ลานรูปไข่" (Cour Ovale) และรวมทั้ง "ประตูโดเร" (Porte Dorée) ที่เป็นทางเข้าด้านใต้ นอกจากนั้นพระเจ้าฟรองซัวส์ก็ยังทรงเชิญสถาปนิกเซบาสเตียโน แซร์ลิโอ จากอิตาลีมายังฝรั่งเศส และเลโอนาร์โด ดา วินชี ภายในตัวพระราชวังมีโถงระเบียงพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 (Francois I Gallery) ที่แล่นตลอดปีกหนึ่งของวังที่ตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังในกรอบปูนปั้นแบบต่าง ๆ โดยรอซโซ ฟิโอเรนติโน (Rosso Fiorentino) ที่เขียนระหว่าง ค.ศ. 1522 ถึง ค.ศ. 1540 ซึ่งโถงระเบียงแรกที่ได้รับตกแต่งอย่างวิจิตรในฝรั่งเศส โดยทั่วไปแล้วก็เรียกได้ว่าฟงแตนโบลเป็นการเริ่มยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศส

"ห้องเลี้ยงรับรอง" (Salle des Fêtes) ที่มาสร้างในรัชสมัยของพระเจ้าอองรีที่ 2 ตกแต่งโดยฟรันเชสโก ปรีมาติชโช และ นิโคโล เดลาบาเต (Niccolò dell'Abbate) ส่วน "นิมฟ์แห่งฟงแตนโบล" ที่เขียนโดยเบนเวนูโต เชลลินิ (Benvenuto Cellini) ที่เขียนให้แก่ฟงแตนโบลในปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์

การก่อสร้างครั้งใหญ่เริ่มขึ้นอีกครั้งในรัชสมัยของพระเจ้าอองรีที่ 2 และพระอัครมเหสีแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ ผู้ทรงจ้างสถาปนิกฟิลิแบร์ต เดอ ลอร์ม และ ฌอง บุลลองท์ (Jean Bullant) ต่อมาพระเจ้าอองรีที่ 4 ก็ทรงตกแต่งฟงแตนโบลของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 และ พระเจ้าอองรีที่ 2 โดยทรงเพิ่มลาน "Cour des Princes" และ "โถงระเบียงไดแอน เดอ ปัวติเยร์" และ "โถงระเบียงเซิร์ฟ" ที่ติดกันใช้เป็นห้องสมุด ในช่วงนี้ศิลปินของ "ตระกูลการเขียนฟงแตนโบลที่สอง" ก็เป็นผู้ดำเนินการตกแต่งแต่ก็ไม่มากเท่าใดนักและไม่เป็นงานต้นฉบับเท่ากับการตกแต่งในรัชสมัยของ "ตระกูลการเขียนฟงแตนโบลที่หนึ่ง" ในรัชสมัยของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 

พระเจ้าอองรีที่ 4 ทรงสร้างคลองขุดยาว 1,200 เมตรในอุทยานป่าโปร่งที่ในปัจจุบันใช้ตกปลาได้ และมีพระบรมราชโองการให้ปลูกสน, เอล์ม และไม้ผล อุทยานป่าโปร่งมีเนื้อที่ราว 80 เฮ็คตารโดยมีกำแพงร้อมรอบและถนนเป็นระยะ ๆ พนักงานอุทยานของพระเจ้าอองรีที่ 4 โคลด โมลเลต์ (Claude Mollet) ผู้ได้รับการฝึกหัดที่วังดาเนต์ (Château d'Anet) วางผังสวนแบบสวนพาร์แทร์ (Parterre) นอกจากนั้นก็ยังทรงสร้าง "jeu de paume" (ห้องเล่นเทนนิสโบราณ (Real tennis)) ที่ยังคงมีอยู่ให้เห็น ซึ่งเป็นห้องเล่นเทนนิสโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่เป็นของสาธารณะ

พระเจ้าฟิลิปที่ 4, พระเจ้าอ็องรีที่ 3 และ พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 ต่างก็เสด็จพระราชสมภพที่ฟงแตนโบล และพระเจ้าฟิลิปเสด็จสวรรคตที่นี่ แขกของพระราชวังที่สำคัญ ๆ ก็ได้แก่สมเด็จพระราชินีนาถคริสติน่าแห่งสวีเดนผู้เสด็จมาประทับอยู่เป็นเวลาหลายปีหลังจากที่ทรงสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1654 ในปี ค.ศ. 1685 ฟงแตนโบลก็ใช้เป็นที่ลงนามพระราชกฤษฎีกาฟงแตนโบลที่เพิกถอนพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ (ค.ศ. 1598) ฟงแตนโบลเป็นที่ประทับของพระราชอาคันตุกะของกษัตริย์ราชวงศ์บูร์บองที่รวมทั้งพระเจ้าปีเตอร์มหาราชแห่งรัสเซีย และพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก

### การปฏิวัติและจักรวรรดิ

ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสฟงแตนโบลถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Fontaine-la-Montagne" (น้ำพุใกล้เนินเขา, เนินเขาที่อ้างถึงคือบริเวณแนวเนินหินที่ตั้งอยู่ในป่าฟงแตนโบล)

เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 พระราชวังก็ตกอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมลงเป็นอันมาก ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเฟอร์นิเจอร์เดิมก็ถูกขายทอดไป ในช่วงเดียวกับที่เฟอร์นิเจอร์ของพระราชวังหลวงของฝรั่งเศสทั้งหลายถูกทำลายและขายไปจากทุกพระราชวังเพื่อหาทุนในการต่อต้านไม่ให้ราชวงศ์บูร์บองเข้ามาใช้ได้อีก แต่จะอย่างไรก็ตามภายในสิบปีหลังจากนั้นจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็ทรงเปลี่ยนโฉมของฟงแตนโบลให้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความมียิ่งใหญ่และความรุ่งเรืองของฝรั่งเศสแทนที่พระราชวังแวร์ซายส์ที่ถูกทิ้งว่างไว้ ในปี ค.ศ. 1804 จักรพรรดินโปเลียนก็ทรงเจ้าภาพต้อนรับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ที่ฟงแตนโบลเมื่อเสด็จมาทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษก และอีกครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1812 ถึงปี ค.ศ. 1814 เมื่อพระสันตะปาปาทรงถูกนำตัวมาเป็นนักโทษของนโปเลียน

เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1807 มานูเอล โกดอยมนตรีในพระเจ้าคาร์ลที่ 4 แห่งสเปน และ จักรพรรดินโปเลียนก็ลงนามในสนธิสัญญาฟงแตนโบลที่สเปนอนุญาตให้ฝรั่งเศสเดินทัพผ่านสเปนเพื่อไปรุกรานโปรตุเกส

เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1814 ไม่นานก่อนที่จักรพรรดินโปเลียนจะทรงสละราชสมบัติ พระองค์ก็ทรงล่ำลากองทหารรักษาพระองค์เดิมที่รับราชการกับพระองค์มาตั้งแต่การรณรงค์ทางทหารครั้งแรกที่ "ลานม้าขาว" (la cour du Cheval Blanc) ที่หน้าวังฟงแตนโบล ซึ่งตั้งแต่นั้นมาก็ได้รับการเรียกว่า "ลานแห่งการอำลา" สนธิสัญญาฟงแตนโบล แห่ง ค.ศ. 1814 ปลดจักรพรรดินโปเลียนจากอำนาจ (แต่มิได้ถอดพระองค์ออกจากการเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส) และเนรเทศพระองค์ไปยังเกาะเอลบา

ในเดือนกรกฎาคม และ สิงหาคม ค.ศ. 1946 เมืองฟงแตนโบลก็เป็นเจ้าภาพการประชุมฝรั่งเศส-เวียดนามที่มีวัตถุประสงค์ในการหาวิธีแก้ปัญหาการแสวงหาอิสรภาพของเวียดนามจากฝรั่งเศส แต่เป็นการประชุมที่ประสบความล้มเหลว

ลักษณะสถาปัตยกรรม
-----------------

ฟงแตนโบลมองจากทะเลสาบ
หอสมุดของฟงแตนโบล
ฟงแตนโบลเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นแรกที่นำฝรั่งเศสเข้าสู่ยุคแมนเนอริสม์ในด้านการตกแต่งภายใน และทางด้านการออกแบบตกแต่งสวน การตกแต่งภายในแบบแมนเนอริสม์ของฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เรียกกันว่าการตกแต่ง "แบบฟงแตนโบล" ที่เป็นการตกแต่งที่รวมทั้งงานประติมากรรม, งานโลหะ, จิตรกรรม, งานปูนปั้น และงานไม้ ส่วนภายนอกสิ่งก่อสร้างก็เริ่มมีการสวนแบบสวนลวดลาย (parterre) ฟงแตนโบลรวมจิตรกรรมที่เป็นอุปมานิทัศน์เข้ากับงานปูนปั้นที่เป็นกรอบรอบที่ตกแต่งคล้ายม้วนที่รวมลายอะราเบสก์ และลายวิลักษณ์ ความสวยของสตรีในอุดมคติของจิตรกรรมแบบฟงแตนโบลจะเป็นความสวยแบบแมนเนอริสม์: หัวเล็กบนคอยาว, เรือนร่างและแขนขาจะยาวกว่าปกติ หน้าอกเล็กและสูง—ที่เหมือนจะกลับไปมีลักษณะของปลายกอธิค งานศิลปะที่สร้างที่ฟงแตนโบลได้รับการบันทึกอย่างละเอียดเป็นงานพิมพ์ที่เป็นที่แพร่หลายกันในบรรดานักนิยมศิลปะ และ ศิลปินเอง งานที่สร้างเป็นงานพิมพ์จาก "ตระกูลการเขียนแบบฟงแตนโบล" ที่เป็นลักษณะของการงานศิลปะแบบใหม่ที่เป็นเอกลักษณ์เผยแพร่ไปยังบริเวณทางตอนเหนือของยุโรป โดยเฉพาะที่อันท์เวิร์พ และเยอรมนี และในที่สุดก็ไปถึงอังกฤษ

### ปัจจุบัน

ในปัจจุบันฟงแตนโบลเป็นที่ตั้งของสถาบันศิลปะอเมริกันฟงแตนโบล (Écoles d'Art Américaines) ซึ่งเป็นสถาบันสำหรับนักศึกษาศิลปะ, สถาปัตยกรรม และ ดนตรีจากสหรัฐอเมริกา สถาบันก่อตั้งขึ้นโดยนายพลจอห์น เจ. เพอร์ชิง (John J. Pershing) เมื่อมาตั้งกองบัญชาการอยู่ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ระเบียงภาพ
----------

ลานเกียรติยศหน้าพระราชวัง  
Cour d'Honneur of the palace
* ด้านซ้ายของลานเกียรติยศด้านซ้ายของลานเกียรติยศ
* ป่าโปร่งและถนนที่เป็นแนวกระจายออกไปรอบทิศจากตัวพระราชวังป่าโปร่งและถนนที่เป็นแนวกระจายออกไปรอบทิศจากตัวพระราชวัง
* โรงละคร, ราว ค.ศ. 1910โรงละคร, ราว ค.ศ. 1910
* ท้องพระโรงราว ค.ศ. 1890-1900ท้องพระโรง  
ราว ค.ศ. 1890-1900
* ห้องบรรทมของนโปเลียนราว ค.ศ. 1890-1900ห้องบรรทมของนโปเลียน  
ราว ค.ศ. 1890-1900
* ห้องบรรทมของมารี อองตัวเนตราว ค.ศ. 1890-1900ห้องบรรทมของ  
มารี อองตัวเนต  
ราว ค.ศ. 1890-1900
* ระเบียงพระเจ้าอองรีที่ 2ราว ค.ศ. 1890-1900ระเบียงพระเจ้าอองรีที่ 2  
ราว ค.ศ. 1890-1900
* ภาพเขียนภายในระเบียงพระเจ้าอองรีที่ 1ภาพเขียนภายใน  
ระเบียงพระเจ้าอองรีที่ 1

อ้างอิง
-------

1. ↑  UNESCO: Palace of Fontainebleau
2. ↑  "Histoire de la salle de jeu de paume de Fontainebleau". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-25. สืบค้นเมื่อ March 19. `{{cite web}}`: Cite ไม่รู้จักพารามิเตอร์ว่างเปล่า : `|6=` (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|accessyear=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|access-date=`) (help)

ดูเพิ่ม
-------

* มรดกโลก
* ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระราชวังฟงแตนโบล

* Musée Château de Fontainebleau (ฝรั่งเศส)
* Château de Fontainebleau เก็บถาวร 2006-06-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
* World Heritage profile (อังกฤษ)
* Fontainebleau Castle (อังกฤษ)

| * ด
* ค
* ก
แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส |
| --- |
| แผ่นดินใหญ่ | 

|  |  |
| --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม | 
* มง-แซ็ง-มีแชลและอ่าว
* อาสนวิหารชาทร์
* พระราชวังและสวนแห่งแวร์ซาย
* เวเซอแล โบสถ์และเนินเขา
* แหล่งก่อนประวัติศาสตร์และถ้ำที่มีภาพเขียนสีแห่งหุบเขาเวแซร์
* พระราชวังและสวนแห่งฟงแตนโบล
* อาสนวิหารอาเมียง
* โรงละครโรมันและบริเวณแวดล้อมกับ "ประตูชัย" แห่งออร็องฌ์
* อาร์ล โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์
* อารามฟงต์แนของคณะซิสเตอร์เชียน
* จากโรงผลิตเกลือใหญ่แห่งซาแล็ง-เล-แบ็งถึงโรงผลิตเกลือหลวงแห่งอาร์เกเซอน็อง การผลิตเกลือแบบถาดเปิด
* อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์
* ปลัสสตานิสลัส, ปลัสเดอลากาเรียร์ และปลัสดาลีย็องส์ในน็องซี
* ปงดูว์การ์ (สะพานส่งน้ำโรมัน)
* สทราซบูร์-กร็องดีล
* อาสนวิหารน็อทร์-ดาม, อารามแซ็ง-เรมีเก่า และวังโต แร็งส์
* ปารีส ริมฝั่งแม่น้ำแซน
* อาสนวิหารบูร์ฌ
* ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อาวีญง : วังพระสันตะปาปา กลุ่มอาคารของมุขนายก และสะพานอาวีญง
* กานาลดูว์มีดี
* นครประวัติศาสตร์ป้อมปราการแห่งการ์กาซอน
* เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส
* แหล่งประวัติศาสตร์ลียง
* เขตอำนาจแห่งแซ็งเตมีลียง
* หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส
* ลุ่มแม่น้ำลัวร์ ระหว่างซูว์ลี-ซูร์-ลัวร์กับชาลอน
* พรอแว็ง เมืองแห่งงานออกร้านยุคกลาง
* เลออาฟวร์ เมืองที่ปฏิสังขรณ์โดยโอกุสต์ แปแร
* บอร์โด เมืองท่าแห่งพระจันทร์
* ป้อมปราการแห่งโวบ็อง
* เมืองมุขนายกแห่งอาลบี
* แหล่งที่อยู่อาศัยแบบเรือนยกพื้นยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยรอบเทือกเขาแอลป์
* โกสและเซแวน ภูมิทัศน์วัฒนธรรมการเกษตรและการเลี้ยงแกะแห่งเมดิเตอร์เรเนียน
* แอ่งทำเหมืองนอร์-ปาดกาแล
* ถ้ำที่มีภาพเขียนสีแห่งปงดาร์กซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ กร็อตโชแว-ปง-ดาร์ก อาร์แด็ช
* กลีมา แตรัวแห่งบูร์กอญ
* ลาดเนินเขา บ้านเรือน และห้องเก็บแชมเปญ
* งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่
* เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป
* ประภาคารกอร์ดูอ็อง
* นิส เมืองตากอากาศฤดูหนาวแห่งริวีเอรา
* แมซงกาเรแห่งนีม
* แหล่งปลงศพและแหล่งความทรงจำแห่งสงครามโลกครั้งที่ 1 (แนวรบด้านตะวันตก)

 |
| ทางธรรมชาติ | 
* อ่าวปอร์โต : ทางน้ำเข้าปียานา อ่าวจีโรลาตา เขตสงวนสกันโดลา
* แอ่งแปรสัณฐานแชนเดปุย-รอยเลื่อนลีมาญ
* ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป

 |
| ผสม | 
* ปีเรเน-มงแปร์ดูว์

 |

 | ตราสัญลักษณ์มรดกโลก |
| ดินแดนโพ้นทะเล | 

|  |  |
| --- | --- |
| ทางวัฒนธรรม | 
* ตาปูตาปูอาเตอา1

 |
| ทางธรรมชาติ | 
* ปีตง, ซีร์ก และร็องปาร์แห่งเรอูนียง2
* ทะเลสาบน้ำเค็มแห่งนิวแคลิโดเนีย : ความหลากหลายของชีวิตในแนวปะการังและระบบนิเวศที่เกี่ยวเนื่อง2
* ดินแดนและทะเลใต้ของฝรั่งเศส3
* ภูเขาไฟและป่าไม้แห่งเขาเปอเลและปีตงทางตอนเหนือของมาร์ตีนิก4

 |

 |
| *หมายเหตุ:*
* 1 อยู่ในเขตโอเชียเนีย
* 2 อยู่ในทวีปแอฟริกา
* 3 อยู่ในมหาสมุทรอินเดียใต้
* 4 อยู่ในทวีปอเมริกา
 |



| * ด
* ค
* ก
พระราชฐานในฝรั่งเศส |
| --- |
| 
 **พระราชวังแวร์ซาย**  (รวมทั้งพระราชวังกร็องทรียานงและพระราชวังเปอตีทรียานง) 
**ปารีส**: พระราชวังซีเต · พระราชวังลูฟวร์ · พระราชวังหลวง · พระราชวังตุยเลอรี · พระราชวังลุกซ็องบูร์ · พระราชวังลามุแอ็ต 
**นอกปารีส**: พระราชวังมาร์ลี · พระราชวังเมอดง · พระราชวังบลัว · พระราชวังช็องบอร์ · พระราชวังชัวซี · พระราชวังกงเปียญ · พระราชวังฟงแตนโบล · พระราชวังแซ็ง-กลู · พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล · พระราชวังอ็องบวซ |  |