สำหรับละครโทรทัศน์ ดูที่ จามอง ยอดหญิงผู้พิทักษ์แผ่นดิน
สำหรับเรื่องย่อละครโทรทัศน์ ดูที่ ชา-มย็อง

| บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของ  |
| --- |
| ประวัติศาสตร์เกาหลี |
| วัดพุลกุกซา เมืองคย็องจู |
| สมัยก่อนประวัติศาสตร์
* ชึลมุน
* มูมุน

 |
| สมัยโบราณ

|  |  |
| --- | --- |
| โชซ็อนโบราณ |  2333 (?) – 108 ปีก่อน ค.ศ.
 |
|  •  ทันกุน |  |
|  •  กีจา |  |
|  •  วีมัน |  |
| รัฐจิน |  ศตวรรษที่ 4–2 ก่อน ค.ศ.
 |

 |
| ก่อนสมัยสามก๊กเกาหลี
* พูยอ
* โคกูรยอ
* อกจอ
* ทงเย
* ซัมฮัน
	+ มา
	+ บย็อน
	+ ชิน

* สี่ผู้บัญชาการแห่งราชวงศ์ฮั่น
 |
| สมัยสามก๊กเกาหลี

|  |  |
| --- | --- |
| โคกูรยอ |  37 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 668
 |
| แพ็กเจ |  18 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 660
 |
| ชิลลา |  57 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 935
 |
| *สมาพันธ์คายา* |  ค.ศ. 42–562
 |

 |
| สมัยอาณาจักรเหนือใต้

|  |  |
| --- | --- |
| ชิลลาใหม่ (รวมชิลลา)  |  ค.ศ. 668–935
 |
| พัลแฮ |  ค.ศ. 698–926
 |

 |
| สมัยสามอาณาจักรหลัง

|  |  |
| --- | --- |
| แพ็กเจใหม่ |  ค.ศ. 892–936
 |
| แทบง (โคกูรยอใหม่)  |  ค.ศ. 901–918
 |
| รวมชิลลา (ชิลลาใหม่)  |  ค.ศ. 668–935
 |

 |
| สมัยราชวงศ์

|  |  |
| --- | --- |
| โครยอ |  ค.ศ. 918–1392
 |
| โชซ็อน |  ค.ศ. 1392–1897
 |
| จักรวรรดิเกาหลี |  ค.ศ. 1897–1910
 |

 |
| สมัยอาณานิคม

|  |  |
| --- | --- |
| ญี่ปุ่นปกครอง |  ค.ศ. 1910–1945
 |
| รัฐบาลพลัดถิ่น |  ค.ศ. 1919–1948
 |

 |
| สมัยใหม่

|  |  |
| --- | --- |
| รัฐบาลทหาร |  ค.ศ. 1945–1948
 |
| การแบ่งเหนือ-ใต้ |  ค.ศ. 1945–ปัจจุบัน
 |
|  •  เกาหลีเหนือ |  ค.ศ. 1948–ปัจจุบัน
 |
|  •  เกาหลีใต้ |  ค.ศ. 1948–ปัจจุบัน
 |

 |
| หัวข้อ
* กษัตริย์
* การเดินเรือ
* การทหาร (ยุคโคกูรยอ)
* การแบ่ง
* ประวัติศาสตร์เจจู
* ภาษา
* วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
* ศิลปะ

 |
| **เส้นเวลา** |
| flag สถานีย่อยประเทศเกาหลี |
| * ด
* ค
* ก
 |

**อาณาจักรนังนัง** หรือ **อาณาจักรนักรัง**(เกาหลี: 낙랑군; ฮันจา: 樂浪郡 พ.ศ. 436 - ค.ศ. 313) เดิมเป็นส่วนมณฑลหนึ่งของอาณาจักรโชซอนโบราณ ภายหลังที่อาณาจักรโชซอนโบราณถูกราชวงศ์ฮั่นของจีนโจมตีทำให้ อาณาจักรนังนัง กลายเป็นมณฑลหนึ่งของจีน พระเจ้าชอยรีได้ประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่น และล่มสลายเมื่อจักรพรรดิแทมูชินแห่งจักรวรรดิโกคูรยอมาโจมตี ใน ค.ศ. 331

เอกราชจากจีน
------------

ในปี ค.ศ. 17 พระเจ้าชอยรีทรงประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่นของจีน แล้วสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองอาณาจักรนังนัง

อาณาจักรนังนัง
--------------

พระเจ้าแชรี(ชอยรี)ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์หลังจากประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่นและได้เจริญสัมพันธไมตรีกับราชวงศ์ฮั่น อาณาจักรแพกเจ และจักรวรรดิโกคูรยอ โดยให้เมืองจินยางเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรนังนังพร้อมกับสร้างพระราชวังจินยางขึ้น แล้วสถาปนาองค์ราชินีสองพระองค์คือ พระนางฮาซู ตระกูล โม และพระนางจาชิล ตระกูลวัง ในปี ค.ศ. 18

 

ตำนานเล่าว่าในสมัยพระเจ้าแชรี มีกลองศักดิ์สิทธิ์ที่เทพดันกุนได้ประทานให้แก่อาณาจักรนังนังนามว่า **กลองจามยองโก** เมื่อใดที่มีข้าศึกมารุกราน กลองจะดังขึ้นเอง พระเจ้าแชรีได้สถาปนาองค์หญิงลาฮี พระธิดาของพระองค์ขึ้นเป็นองค์หญิงรัชทายาท แล้วพระราชทานพระนามใหม่ว่า **องค์หญิงนังนัง** จนกลายเป็นตำนานพื้นบ้านของผู้คนบนคาบสมุทรเกาหลีที่ได้กล่าวขานเกี่ยวกับความรักระหว่างองค์ชายโฮดงแห่งโคกูรยอและองค์หญิงนังนัง โดยองค์ชายโฮดงได้ใช้ความรักกล่อมให้องค์หญิงนังนังทำลายกลองจามยองโก ครั้นปราศจากกลองศักดิ์สิทธิ์ กองทัพโคกูรยอจึงได้บุกเข้าอาณาจักรนังนัง และเหล่าทหารของนังนังก็ไม่ได้เตรียมตัวรับข้าศึกเพราะไม่ได้ยินเสียงกลอง เมื่อองค์หญิงนังนังเลือกความรักส่วนตัวมาก่อนบ้านเมือง พระเจ้าแชรีจึงสังหารพระธิดาของพระองค์เอง ก่อนจะยอมศิโรราบต่ออาณาจักรโคกูรยอในปี ค.ศ. 32.  

1. ↑  An Introduction to Classical Korean Literature: From Hyangga to Pʻansori.

ความสัมพันธ์ต่างประเทศและอาณาจักรล่มสลาย
----------------------------------------

ในปี ค.ศ. 369 พระเจ้ากึนโชโกแห่งอาณาจักรแพกเจได้ยกทัพไปโจมตีจักรวรรดิโกคูรยอโดยของกองทัพจากนังนังไปช่วยรบ ทำให้อาณาจักรโกคูรยอตกอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรแพกเจเป็นเวลานาน ซึ่งทำให้โกคูรยอไม่มาโจมตีนังนังเป็นเวลานาน หลังจากเสร็จศึกนังนังได้เปิดการค้าด้านต่างๆกับแพกเจ แพกเจได้ให้นังนังเป็นศูนย์การการขายสินค้าของดินแดนทางเหนือ และนังนังได้สร้างสัมพันธ์กับเผ่าซ่งนู๋ เผ่าเสี้ยนเป่ย เพื่อคานอำนาจของอาณาจักรจิ้นของจีน 

และภายหลัง ค.ศ. 375พระเจ้ากึนโชโกสิ้นพระชนม์ จักรวรรดิโกคูรยอเริ่มมีอำนาจมากขึ้นและในสมัยของจักรพรรดิควางแคโทมหาราชได้นำทัพใหญ่บุกโจมตีนังนังอยางนัก สามารถบุกยึดเมืองยองโบเมืองหน้าด้านของนังนัง และสุดท้ายบุกเข้าเมืองจินยางเมืองหลวงของนังนัง และเผาทำลายวังหลวง และสุดท้ายโกคูรยอได้ผนวกดินแดนนังนังเข้ากับโกคูรยอ