recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ดีฟโอซี** (DEEP O SEA) คือวงดนตรีเร้กเก้สัญชาติไทย สังกัดค่าย โมอายมิวสิก มีเพลงฮิตอย่าง "เกาะสมุย"

ประวัติ
-------

ดีฟโอซี เป็นวงดนตรีที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทะเล โดยมีลักษณะดนตรีเป็นเร้กเก้เป็นหลักและผสมผสานกับดนตรีอื่นๆ เช่น สกา สามช่า และ โซล

ตัววงนั้นเกิดจากการรวมตัวของกลุ่มนักดนตรี ซึ่งส่วนใหญ่จบการศึกษามาทางด้านดนตรีจากมหาวิทยาลัยต่างๆกัน บางส่วนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม บางส่วนได้ทำความรู้จักจากสังคมนักดนตรีทาง อินเทอร์เน็ต บางส่วนเป็นนักดนตรีอาชีพและเคยมีผลงานในอดีตมาแล้ว โดยได้รวมตัวกันตั้งแต่ เดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2551 ในช่วงแรกเป็นวงดนตรีที่เล่นเพลงในแนว โซล และ ดิสโก้ เป็นหลัก โดยมีงานเล่นประจำในผับและสถานบันเทิงในกรุงเทพมหานคร หลังจากนั้นในเดือนพฤศจิกายน ได้มีการเปลี่ยนแปลงตัวนักร้องนำ และได้ตั้งชื่อวงใหม่ว่า ดีฟโอซี และปรับเปลี่ยนมาเล่นเพลงเร้กเก้เป็นหลัก 

ต้นปี 2552 ดีฟโอซีได้เริ่มต้นเข้าห้องบันทึกเสียงที่ โมอายมิวสิก โดยทำการบันทึกเสียงผลงานเพลงที่แต่งขึ้นเองโดย เอก นักร้องนำ มีโมกข์ โมอาย เป็น วิศวกร ช่วยในการทำ โปรดักชัน และได้ทำการปล่อยซิงเกิ้ลและ มิวสิกวิดีโอแรกของวงมาในเพลง **เกาะสมุย** ซึ่งได้รับความนิยมแพร่หลาย ถือเป็นวงเรกเก้คลื่นลูกใหม่ที่ได้รับความนิยมไปทั่วประเทศ และวงได้ปล่อยซิงเกิ้ลเพลงถัดมาทั้ง **เรกเก้หน้าฝน** **เกาะเสม็ด** **Reggae Cocktail** ซึ่งได้รับความนิยมในหมู่แฟนเพลงเร้กเก้สกาทั่วประเทศ และเดือน มิถุนายน 2552 ได้ปล่อยอัลบั้มเต็ม **On The Beach** วางแผงอย่างเป็นทางการ

ช่วงปี 2552-2553 ดีฟโอซีอยู่ในช่วงทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศ และเริ่มทำอัลบั้มเพลงชุดต่อไป []

ผลงาน
-----

### อัลบั้ม

* On The Beach (2552)

สมาชิก
------

* ชลขจร ทองพบ(ร้องนำ)
* ณวรา สรรพอุดม (เบส) (2009-2012)
* นทพล ศรีสะอาด (เบส) (2012-2014)
* วีระวัฒน์ จันทกุล (กีต้าร์)
* จักรพงษ์ มงคลยศ (กลอง)
* อนันทกุล แก้วสำรวย (ทรัมเป็ต)
* กิจขจร พูลสวัสดิ์ (แซกโซโฟน)
* นพกร เนียมทอง (เพอร์คัสชั่น)
* พณัฐสรณ์ หลักซุม (อะบอริจิ้น เพอร์คัสชั่น)
* สันติภาพ ขออ้อมกลาง (คีย์บอร์ด)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
**ปลาอะโรวาน่าเงิน** หรือ **ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน** (อังกฤษ: Silver arowana, Arawana; โปรตุเกส: *Aruanã*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Osteoglossum bicirrhosum* ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างคล้ายปลาอะโรวาน่าดำ (*O. ferreirai*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน โดยมีถิ่นกำเนิดในลุ่มน้ำอเมซอนในเฟรนช์เกียนา, บราซิลและเปรู มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวด้านท้ายจะเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนมองเห็นได้ชัด ส่วนท้องมีลักษณะแบนจนใต้ท้องเป็นสันคม ขณะที่ยังเล็กจะมีจุดสีน้ำเงินและล้อมรอบด้วยวงแหวนสีชมพูที่บริเวณหลังแผ่นเหงือก ตัวตัวโดยทั่วไปสีขาวออกเหลือบเงิน แต่ปลาในบางแหล่งน้ำเกล็ดอาจมีหลายเหลือบสี เช่น เหลือง, เขียว และฟ้า บริเวณครีบและหางโดยมากจะเป็นสีฟ้าหม่น หัวและปากมีขนาดใหญ่และกว้างมาก โดยเป็นปลาในวงศ์นี้ที่หัวและปากใหญ่ที่สุด มีหนวด 1 คู่ ซึ่งก็เป็นปลาที่มีหนวดยาวที่สุดด้วยเช่นกัน ขนาดโตเต็มที่ราว 1-1.5 เมตร จัดว่าเป็นปลาที่มีความยาวที่สุดในวงศ์นี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งโดยมากแล้ว เมื่อปลาโตเต็มที่กรามล่างจะยื่นออกมาเลยกรามบน และลูกตาก็มักจะตกลงมามองข้างล่าง

ปลาอะโรวาน่าเงิน จัดเป็นปลาอะโรวาน่าที่โตเร็วที่สุด แพร่ขยายพันธุ์ง่ายที่สุด รวมทั้งอุปนิสัยในสถานที่เลี้ยงไม่ดุร้ายเมื่อเทียบกับปลาอะโรวาน่าชนิดอื่น ๆ จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นหรือเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว อีกทั้งการที่แพร่ขยายพันธุ์ง่าย ซึ่งทำให้เป็นปลาที่มีราคาถูก จึงเป็นที่นิยมสำหรับนักเลี้ยงปลา สำหรับในธรรมชาตินิยมบริโภคในพื้นถิ่น

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ

อ้างอิง
-------

* หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Osteoglossum bicirrhosum***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
**ดีปสเตต** (อังกฤษ: deep state; แปลตรงตัวว่า "รัฐลึก") หรือ **รัฐซ้อนรัฐ** (state within a state) เป็นการปกครองลับรูปแบบหนึ่งซึ่งประกอบด้วยเครือข่ายอำนาจที่ดำเนินการอย่างเป็นอิสระจากคณะผู้นำทางการเมืองของประเทศ เพื่อผลักดันระเบียบวาระหรือเป้าหมายของตนเอง ตัวอย่างของดีปสเตต คือ องค์กรของรัฐ เป็นต้นว่า กองทัพ หรือเจ้าหน้าที่พลเรือน (เช่น หน่วยข่าวกรอง, ตำรวจ, ตำรวจลับ, หน่วยงานทางปกครอง, หรือกลุ่มข้าราชการประจำ) ดีปสเตตยังอาจปรากฏตัวในรูปแบบกลุ่มข้าราชการพลเรือนอาชีพที่ตั้งมั่นปฏิบัติหน้าที่แบบต่างคนต่างทำเพื่อส่งเสริมประโยชน์ของตน หรือรัฐวิสาหกิจที่ทำหน้าที่โดยไม่ขึ้นต่อการควบคุมของรัฐหรือหน่วยงานใด ดีปสเตตอาจเกิดขึ้นด้วยจุดมุ่งหมายที่จะให้ตัวรัฐเองดำรงคงอยู่ได้ต่อไป หรือเพื่อสร้างความมั่นคงในการงานของพวกตน เพื่อเพิ่มพูนอำนาจบารมีของพวกตน หรือเพื่อปฏิบัติตามวัตถุประสงค์ในทางอุดมคติของพวกตน ดีปสเตตอาจดำเนินการในลักษณะที่ขัดแย้งกับระเบียบวาระของเจ้าหน้าที่ที่ได้รับเลือกตั้งมา โดยขัดขวาง ต่อต้าน หรือบ่อนทำลายนโยบาย เงื่อนไข หรือการสั่งการของเจ้าหน้าที่เหล่านั้น

แนวคิดสมัยใหม่ที่ว่าด้วยดีปสเตตนี้มีความเกี่ยวเนื่องกับประเทศตุรกีและเครือข่ายลับที่มุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1923

อ้างอิง
-------

1. ↑  Daniel De Leon: "Imperium in imperio" in: *Daily People*, June 4, 1903.
2. ↑  Filkins, Dexter (12 March 2012). "The Deep State" (PDF). *The New Yorker*. สืบค้นเมื่อ 31 December 2018.
**ปลาอินซีเน็ตดำ** (อังกฤษ: Black Prochilodus, สเปน: *Boquichico*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Prochilodus nigricans* อยู่ในวงศ์ปลาอินซีเน็ต (Prochilodontidae)

มีรูปร่างยาวและลำตัวกลมกว่าปลาในสกุล *Semaprochilodus* ริมฝีปากหนาและขยับไปมาตลอดเวลาได้ เกล็ดมีขนาดเล็กละเอียดมีสีเงินและมีสีดำคล้ำเป็นแถบยาวตามแนวนอนลำตัว ยิ่งปลาที่มีขนาดเล็กจะเห็นได้ชัดเจน ขอบเกล็ดมีสีดำ ครีบหลังและครีบหางมีขนาดเล็ก ส่วนท้องป่องออก 

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 31 เซนติเมตร พบใหญ่สุดประมาณ 37 เซนติเมตร 

พบกระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำโทแคนตินส์ ในบราซิลและอาร์เจนตินา เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ โดยมักอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในแหล่งน้ำ และหากินโดยใช้ปากที่ขยับไปมาตลอดนั้นตอดหากินบริเวณท้องน้ำ ผสมพันธุ์และวางไข่ในฤดูน้ำหลาก โดยมีอัตราการวางไข่เฉลี่ยครั้งละ 100,000 ฟอง 

เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย นับเป็นปลาที่หาได้ยากและมีราคาแพงชนิดหนึ่งของวงศ์นี้

อ้างอิง
-------

* 

1. ↑  Boquichico

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาอินซีเน็ตดำ
**ปลาอินทรีบั้ง** (อังกฤษ: Narrow-barred Spanish mackerel; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Scomberomorus commerson*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกปลาอินทรี ในวงศ์ปลาอินทรี หรือปลาทูน่า (Scombridae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาอินทรีชนิดอื่น หรือปลาอินทรีจุด (*S. guttatus*) ซึ่งเป็นปลาอินทรีอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในเขตน่านน้ำประเทศไทย แต่มีลำตัวค่อนข้างกลมและหนากว่า ด้านข้างลำตัวจะมีแถบสีดำหรือเทาเข้มเป็นบั้ง ๆ ขวางลำตัวเริ่มจากแนวฐานครีบหูหรือครีบอกเรื่อยออกไปเกือบจรดโคนครีบหาง จะเห็นบั้งได้ชัดตรงบริเวณแนวเส้นข้างตัว ปลาอินทรีบั้งตัวโตจะมีบั้งมากกว่าตัวเล็ก กินปลาและสัตว์น้ำที่อาศัยอยู่ตามผิวน้ำเป็นอาหาร เช่น ปลากะตัก, ปลาหลังเขียว และหมึก ขนาดที่พบทั่วไปมักมีความยาว 30-70 เซนติเมตร ขนาดใหญ่ที่สุดยาวถึง 1 เมตร  (พบใหญ่ที่สุด 2 เมตร น้ำหนัก 70 กิโลกรัม ที่ออสเตรเลีย
)

พบทั่วไปในอ่าวไทยทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตก และทางฝั่งทะเลอันดามัน ในต่างประเทศพบได้ทั้งทั่วชายฝั่งทวีปแอฟริกา, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน, ทะเลแดง, อ่าวเปอร์เซีย, มหาสมุทรอินเดีย จนถึงออสเตรเลียและนิวกินี

ตารางแสดงปริมาณเป็นตันของการประมงปลาอินทรีบั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึง ค.ศ. 2009 ตามข้อมูลขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO)
เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่ง นิยมใช้ปรุงอาหาร ปรุงสุด และทำปลาเค็ม ชาวจีนเรียกว่าปลาเค็มที่ทำจากปลาอินทรีบั้งว่า "ปลาเบกา" หรือ "เบกาฮื้อ" (จีน: 土魠魚) 
ในภาษาแต้จิ๋ว อีกทั้งเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Collette, B. Chang, S.-K. Di Natale, A. Fox, W. Juan Jorda, M. Miyabe, N. & Nelson, R. (2011). "*Scomberomorus commerson*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 5 December 2009.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕*. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์อักษรเจริญทัศน์, 2539. 976 หน้า. หน้า 948. ISBN 974-8122-79-4
3. 1 2  "Spanish Mackerel". *fishingaustralia.com*. สืบค้นเมื่อ 29 May 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาอินทรีบั้ง**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Scomberomorus commerson ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**วีไลฟ์** (อังกฤษ: V Live) หรือ **VLIVE** บางครั้งเรียกว่า **V App** เป็นบริการสตรีมวิดีโอสดของประเทศเกาหลีใต้ ที่ช่วยให้คนมีชื่อเสียงในประเทศสามารถออกอากาศวิดีโอสด เช่น แชทสดกับแฟน ๆ ทำการแสดง ออกอากาศรายการเรียลลิตี้ และการประกาศรางวัลบนอินเตอร์เนต การสตรีมมีให้บริการทางออนไลน์หรือบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ ทั้งแอนดรอยด์และไอโอเอส และยังมีบริการสตรีมผ่านเว็บบราวเซอร์ บนระบบปฏิบัติการวินโดวส์ แอนดรอยด์ และลินุกซ์ รวมถึงแอพบนอุปกรณ์ไอโอเอสและแอนดรอยด์ บริษัทนี้เป็นเจ้าของโดยเนเวอร์ คอร์ปอเรชั่น และเปิดตัวเมื่อปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 และโอนมาที่วีเวิร์สคอมพานี เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2565

ประวัติ
-------

ในปี พ.ศ. 2550 เนเวอร์ คอร์ปอเรชั่นได้เปิดตัวช่องทางแพลตฟอร์มวิดีโอ แต่ความพร้อมใช้งานถูกจำกัดอย่างสูงและไม่สามารถให้บริการได้ในหลายประเทศ

บริการและคุณสมบัติ
------------------

วีไลฟ์มีมากกว่า 1,450 ช่องที่เกี่ยวข้องกับดาราเคป็อปรวมถึง บีทีเอส, บิ๊กแบง, แบล็กพิงก์, วินเนอร์, ไอคอน, เอ็กโซ, เรดเวลเวต, ก็อตเซเวน, เกิร์ลเฟรนด์, ทีเอ็กซ์ที, เอทีซ, ทรีเชอร์, มอนสตาเอ็กซ์, บีทูบี, อัสโตร, เอพิง, ทีอารา, เอ็นซีที, ไทวื, สเตรย์คิดส์, อิตซ๊, ไอซ์วัน, อินไฟไนต์, มามามู, ร็อกเกตพันช์, โกลเดนชายด์, เอนไฮเพน, วันอัส, วิกตัน และ เซเวนทีน รวมถึงนักแสดงหลายคนเช่น อี จง-ซ็อก, อี ดง-อุก และพัค โบ-ย็อง วีไลฟ์อาจออกอากาศรายการที่มีตั้งแต่การแชทสดกับแฟนๆ การแสดง รายการเรียลลิตี้ และการแสดงรางวัล

วีไลฟ์ทำให้แฟน ๆ โต้ตอบกับเว็บไซต์ได้ง่าย ผู้ใช้จะได้รับการแจ้งเตือนเมื่อช่องที่พวกเขาติดตามเริ่มสตรีมแบบสดหรืออัปโหลดเนื้อหาใหม่ ผู้ใช้ยังสามารถแสดงความคิดเห็นหรือส่งหัวใจในวิดีโอซึ่งไอดอลสามารถดูได้แบบเรียลไทม์ เอฟเฟกต์พิเศษจะเกิดขึ้นบนหน้าจอเมื่อหัวใจรวมกันมากจำนวนหนึ่ง (เช่น ขอแสดงความยินดีที่การเข้าถึง 100 ล้านครั้ง) ทุกการโต้ตอบมีส่วนทำให้เกิด "เคมีบีต" ของผู้ใช้ เคมี-บีทจะติดตามการปฏิสัมพันธ์ของผู้ใช้กับคนดัง ผู้ใช้สามารถเพิ่มจังหวะเคมีได้ด้วยการมีส่วนร่วมกับช่องเป็นประจำ โดยเปิดการแจ้งเตือนแบบพุชและแชร์วิดีโอ การมีเคมี-บีทสูงจะเพิ่มโอกาสที่ผู้ใช้จะชนะกิจกรรมที่จัดโดยไอดอล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "About V LIVE" (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-03-07.
2. ↑  Herald, The Korea (2015-07-29). "Naver to launch global streaming app for K-pop" (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-03-14.
3. ↑  "Channels : V LIVE" (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ March 14, 2018.
4. ↑  Aisyah, Aznur; Jin, Nam Yun (December 28, 2017). "K-Pop V Fansubs, V LIVE and NAVER Dictionary: Fansubbers' Synergy in Minimising Language Barriers". *3L: Language, Linguistics, Literature* (ภาษาอังกฤษ). **23** (4). ISSN 2550-2247.
5. ↑  "About V LIVE". *www.vlive.tv* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ September 14, 2020.
6. ↑  "What is a chemi-beat?". *help.naver.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ March 14, 2018.
7. ↑  "Linking You to Hallyu: The V Live Broadcasting App". *seoulbeats* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). September 7, 2015. สืบค้นเมื่อ March 14, 2018.

หมายเหตุ
--------

1. ↑   V-Live จะถูกโอนไปยัง Weverse Company ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ HYBE Corporation ในเร็วๆ นี้ Weverse Company ถือหุ้น 51% โดย HYBE Corp. และ 49% โดย Naver Corp.
2. ↑   V-Live จะถูกโอนไปยัง Weverse Company ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ HYBE Corporation ในเร็วๆ นี้ Weverse Company ถือหุ้น 51% โดย HYBE Corp. และ 49% โดย Naver Corp.
**ยัสเนียล โตเลโด โลเปซ** (สเปน: *Yasniel Toledo Lopez*; 12 เมษายน ค.ศ. 1986  — ) เป็นนักกีฬามวยสากลสมัครเล่นชาวคิวบา จากเมืองปีนาร์เดลริโอ ผู้ซึ่งชนะการแข่งขันแพนแอมในรุ่นไลท์เวท ค.ศ. 2011 และเป็นมวยถนัดซ้าย ตลอดจนเป็นนักกีฬาทีมชาติคิวบา ในการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012  ทั้งนี้ เขาเคยพบกับคู่ชกอย่าง สายลม อาดี มาแล้วครั้งหนึ่งใน ค.ศ. 2011

ในสายอาชีพ
----------

ภายหลังจากที่ชนะตำแหน่งระดับโลกรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ใน ค.ศ. 2005 ในปีถัดมาเขาก็ได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อ วลาดิเมียร์ แซรูแฮนยาน ซึ่งเป็นชาวรัสเซียในรอบไฟนอล

ในวัยเติบใหญ่ เขาก็เป็นผู้อยู่เคียงข้างนักมวยผู้คงกระพันที่มีชื่อว่า กีลเลร์โม รีโกเดอซ์ แต่แล้วเมื่อรีโกเดอซ์ ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันใน ค.ศ. 2007 เขาก็เป็นผู้ชนะการแข่งขันระดับชาติโดยได้พบกับคู่ชก ยันเคียล เลออง และในการแข่งขันระดับนานาชาติอย่าง อาห์เมตคอเมิร์ทคัพ

ใน ค.ศ. 2008 เมื่อ รีโกเดอซ์ ถูกระงับการแข่งขันโดยผู้มีอำนาจตัดสิน เขาก็เป็นฝ่ายแพ้ต่อ เลออง ผู้มากด้วยประสบการณ์ซึ่งเป็นนักกีฬาโอลิมปิกชาวคิวบาเช่นเดียวกัน

ใน ค.ศ. 2009 เขาได้เปลี่ยนมาแข่งขันในรุ่นเฟเธอร์เวท และเป็นฝ่ายแพ้รอบไฟนอลต่อ อีบาน โอนาเต ผู้ซึ่งเขาสามารถเอาชนะที่รายการอื่นในภายหลัง

ใน ค.ศ. 2011 เขาได้เป็นผู้ครองเหรียญเงินจากการแข่งขันชิงแชมป์โลก เมื่อเขาเป็นฝ่ายชนะน็อค วาซิล โลมาเชนโค และในช่วงปลายปีเดียวกันนี้ เขาก็เป็นฝ่ายชนะ ร็อบสัน กองเซย์เซา ซึ่งเป็นการชนะในการแข่งขันแพนแอมเกมส์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Yasniel TOLEDO LOPEZ - AIBA International Boxing Association เก็บถาวร 2012-07-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
2. 1 2  Yasniel Toledo Lopez (อังกฤษ)
3. ↑  View Photo - Daylife[*ลิงก์เสีย*] (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* World cadet results 2005
* National win 2007
* Nationals 2009
ส่วนหนึ่งของแผนที่เหมา คุนจากอู่เป้ย์ จื้อ ซึ่งอิงจากแผนที่เดินเรือของเจิ้งเหอในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 แสดงเทมาเส็ก (淡馬錫) ที่ด้านบนซ้าย
**เทมาเส็ก** (อักษรโรมัน: *Temasek*) เป็นชื่อสถานที่ที่มีการบันทึกช่วงแรกบนพื้นที่สิงคโปร์ในปัจจุบัน ชื่อนี้ปรากฏในวรรณกรรมภาษามลายูและชวายุคต้น และยังปรากฏในบันทึกเอกสารสมัยราชวงศ์หยวนและราชวงศ์หมิงของจีนเป็น *ตานหม่าซี* (จีน: 單馬錫; พินอิน: *Dānmǎxī*; เป่อ่วยยี: *Tan-má-sek*) หรือ *ต้านหม่าซี* (จีน: 淡馬錫; พินอิน: *Dànmǎxī*; เป่อ่วยยี: *Tām-má-sek*) ปัจจุบันมีการใช้ชื่อนี้ในเครื่องรัฐอิสริยาภรณ์และในสถาบันกับบริษัทต่าง ๆ ของประเทศสิงคโปร์

ชื่อ
----

ต้นตอของชื่อเทมาเส็กยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด แต่มีข้อเสนอว่าคำนี้มีที่มาจากศัพท์ภาษามลายูว่า *tasik* หมายถึง "ทะเลสาบ" หรือ "ทะเล" และอาจหมายถึง "สถานที่ที่ล้อมรอบด้วยทะเล" หรือเมืองทะเล ข้อเสนอแนะอีกอันหนึ่งระบุว่า ชื่อนี้อิงจากพระนามกษัตริย์ศรีวิชัยว่า มหาราชา *Tan ma sa na ho* ชื่อเทมาเส็กยังปรากฏในบันทึกของชาวเวียดนามในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ว่า *Sach Ma Tich*

หลังจากนั้น ชื่อเทมาเส็กก็กลายเป็นชื่อเก่าและไม่ปรากฏในแผนที่และเอกสารของชาวยุโรปในช่วง ค.ศ. 1500 ถึง 1800 ก่อนที่จะนำมาใช้ใหม่ในสมัยอาณานิคมและสมัยใหม่

เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์
---------------------

**เทมาเส็ก** เป็นชื่อของเครื่องรัฐอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของสิงคโปร์มี 2 ชนิด ได้แก่ เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์ดาราเทมาเส็ก (*Bintang Temasek* สำหรับผู้ที่กระทำความดีความชอบในราชการอย่างสูงสุด หรือ ช่วยเหลือผู้ประสบภยันตราย) และ เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เทมาเส็ก (*Darjah Utama Temasek*, สำหรับผู้ทำประโยชน์ กระทำความดีความชอบในราชการ).

ดูเพิ่ม
-------

* เทมาเส็กโฮลดิ้งส์ หนึ่งในบริษัทลงทุนหลายแห่งของรัฐบาลสิงคโปร์ ตั้งชื่อตามชื่อเมืองเทมาเส็กนี้
* Temasek Life Sciences Laboratory, ที่ มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์
* Temasek Laboratories, ที่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีหนานหยาง
* โรงเรียนมัธยมเทมาเส็ก
* วิทยาลัยเยาวชนเทมาเส็ก
* วิทยาลัยเทคนิคเทมาเส็ก
* อาคารเทมาเส็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  John N. Miksic (15 November 2013). *Singapore and the Silk Road of the Sea, 1300–1800*. NUS Press. pp. 183–184. ISBN 978-9971695743.
2. ↑  Victor R Savage, Brenda Yeoh (15 June 2013). *Singapore Street Names: A Study of Toponymics*. Marshall Cavendish. p. 381. ISBN 9789814484749.`{{cite book}}`: CS1 maint: uses authors parameter (ลิงก์)
3. ↑  John N. Miksic (15 November 2013). *Singapore and the Silk Road of the Sea, 1300–1800*. NUS Press. pp. 181–182. ISBN 978-9971695743.
4. ↑  Peter Borschberg, บ.ก. (December 2004). *Iberians in the Singapore-Melaka Area and Adjacent Regions (16th to 18th Century)*. Harrassowitz. pp. 98–99. ISBN 978-3447051071.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

|  |
| --- |
| แหล่งข้อมูลห้องสมุดเกี่ยวกับ  **เทมาเส็ก** 

---

 |
| * Resources in your library
* Resources in other libraries
 |

* A History of the Lion City – Chapter from an online textbook.
**เทเรซ่า "เทรซี่" บอนด์** (เกิด **เทเรซ่า "เทรซี่" ดราโก**, หรือที่เรียกกันว่า **เคาน์เตสซ่า เทเรซ่า ดิ วิเซนโซ่**) เป็นตัวละครในเรื่อง เจมส์ บอนด์ ภาค 007 ยอดพยัคฆ์ราชินี และ On Her Majesty's Secret Service ฉบับนิยาย เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้แต่งงานกับเจมส์ บอนด์จริง ๆ ในฉบับภาพยนตร์ เล่นโดย ไดอาน่า ริกก์

ประวัติ
-------

เทเรซา เดรโกเกิดในปี 1943 เธอเป็นลูกคนเดียวของ มาร์ค-แองค์ ดราโก หัวหน้าองค์การอาชญากรรมคอร์ซิกา-ไม่ได้ใหญ่เท่า องค์กร สเปคเตอร์ รวมทั้งบริษัทการก่อสร้างดราโก เทเรซาเรียกตัวเองว่า "เทรซี่ "เพราะ เธอรู้สึกว่า "เทเรซา "ไม่เหมาะกับเธอ (ขณะที่เธอแนะนำ ตัวเองให้บอนด์ "เทเรซา เป็นนักบุญ; ฉันเรียกตัวเองว่า เทรซี่ ")

แม่ของเทรซี่ เสียชีวิตในปี 1955 ; พ่อของเธอก็ส่งเธอไปอยู่โรงเรียนประจำในประเทศสวิสเซอร์แลนด์ หลังจากนั้นเธอก็แต่งงานกับชาวอิตาเลียน เคานต์ กูลิโอ ดิ วิเซนโซ ที่ในช่วงการแต่งงานของพวกเขาได้ถือของส่วนใหญ่ของเงินของเธอก่อนที่ในที่สุดก็ทิ้งเธอไว้; เขาก็เสียชีวิตขณะขับรถมาเซราติในบริษัทแห่งหนึ่งของเมียน้อยของเขา ในระหว่างการแต่งงานครั้งนี้เทรซี่มีลูกคนที่เสียชีวิตจากโรคเยื่อหุ้มสมองไขสันหลัง เธอหมดหวังและเศร้าโศก เทรซี่พยายามฆ่าตัวตายด้วยการเดินลงไปในทะเลในโปรตุเกส แต่ถูกเจมส์ บอนด์ ช่วยไว้

เมื่อพ่อของเธอได้พบกับบอนด์ เขาขอร้องให้บอนด์ช่วยเธอ โดยการแต่งงานกับเธอ และให้เงิน 1 ล้านปอนด์ ตอนแรกบอนด์ปฏิเสธ แต่เขาเปลี่ยนใจเมื่อดราโกมีข้อมูลของเขาสำหรับความต้องการของบอนด์ในการไล่ล่า เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ ตั้งแต่เหตุการณ์ใน ธันเดอร์บอลล์ และการล่มสลายขององค์กรสเปคเตอร์ บอนด์เต็มใจจะลาออกจาก MI6 เพื่อไล่ล่าโบลเฟลด์ แต่ เอ็ม พักงานบอนด์แทน บอนด์สามารถติดตามโบลเฟลด์ได้ถึงสวิสเซอร์แลนด์ ดราโกตอบแทนบอนด์ด้วยการให้เงิน 1 ล้านปอนด์ แต่บอนด์ปฏิเสธ เพราะต้องการแต่งงานกับเทรซี่ด้วยความเต็มใจ สุดท้ายเจมส์ บอนด์ ได้แต่งงานแต่ต้องเสียน้ำตาในท้ายเรื่องเนื่องจากเทรซี่ถูกยิง ระหว่างที่บอนด์จอดรถข้างทางบนภูเขา แล้ว อิรมา บันท์ ลูกน้องของโบลเฟลด์ ศัตรูคู่อาฆาตของบอนด์ก็ยิงปืนกราดเข้าใส่รถ เจาะเข้ากลางศีรษะของเทรซี่เสียชีวิตคาที่ บอนด์จึงอุทิศคำว่า "เราจะมีกันและกันตลอดไป" ("We have all the time in the World") ให้กับเทรซี่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "MI6 :: The Home Of James Bond 007". Web.archive.org. 15 January 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-01-15. สืบค้นเมื่อ 2013-10-31.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
**วัดน่วมกานนท์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในหมู่ที่ 5 บ้านเต่าดำ ตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

คาดว่าสร้างปี พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เดิมชื่อ **วัดท่าหิน** เนื่องจากสมัยก่อนไม่มีถนน เวลาปลูกบ้านชาวบ้านจะบรรทุกหินทรายมาไว้ที่หน้าวัด แล้วจึงค่อยทยอยขนไป จึงเรียกว่าวัดท่าหิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดน่วมกานนท์" ตามชื่อและนามสกุลของผู้ถวายที่ดินให้วัด คือ นายตั๋ง (น่วม) กานนท์ เดิมเป็นวัดเล็ก หลังคามุงจาก ต่อมาได้รับการบูรณะและสร้างเสนาสนะใหม่ทั้งหมด

ปูชนียสถานวัตถุสำคัญ คือ หลวงพ่อหาย พระพุทธรูปยืนองค์หนึ่ง เป็นไม้แกะยืนเท่าคนจริง และพระพุทธชัยมงคลพระนอน องค์ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสมุทรสาคร และใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ มีขนาดความยาว 20 วา สูง 4 วา 2 ศอกหลวงพ่อหาย เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสาครพัฒนวิธาน (ต่วน เตชธโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภาวิณี รัตนเสรีสุข. "วัดน่วมกานนท์". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.
2. ↑  "ชวนไหว้พระวัดน่วมกานนท์ พระนอนองค์ใหญ่ อันดับ 3 ของประเทศ ต.ชัยมงคล อ.เมือง จ.สมุทรสาคร". *ไทยพีบีเอส*.
3. ↑  "วัดน่วมกานนท์". *สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสมุทรสาคร*.
**วัดน้อยนางหงษ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านท่าจีน ตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 25 ไร่

คาดว่าสร้างวัดน้อยนางหงษ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อว่า **วัดตากแดด** มีพระอธิการทันเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาพระปลัดเซ่ง (หลวงพ่อเซ่ง) เป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดนางหงษ์** และในสมัยพระอธิการชุ่ม (หลวงพ่อชุ่ม) เป็นเจ้าอาวาสปกครองวัดนี้ ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดน้อยนางหงษ์"

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังเก่าเป็นสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย คล้ายเรือสำเภา มีเจดีย์เก็บอัฐิเรียงรายอยู่บนฐานของโบสถ์ อิฐที่ใช้สร้างนำมาจากประเทศจีน หน้าบันประดับลวดลายด้วยเครื่องถ้วยจีน สภาพอุโบสถในปัจจุบันคงเหลือแต่เสมาเท่านั้น แล้วได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ซึ่งเป็นอาคารไม้ทรงไทยก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่ว เครื่องไม้มุงกระเบื้องมีชายคาปีกนกคลุมโดยรอบทั้งสี่ด้าน หลังคามีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ปูนปั้นเป็นรูปเศียรนาค หน้าบันทั้งด้านหน้าและด้านหลังเป็นปูนปั้นระบายสีลวดลายพรรณพฤกษา บานประตูเป็นไม้มีภาพจิตรกรรมเป็นรูปทวารบาลแบบไทย ผนังด้านหน้ามีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปประทับยืนปางประทานอภัย บานหน้าต่างเป็นไม้มีภาพจิตรกรรมรูปเทวดายืนพนมมือตกแต่ง ภายนอกอุโบสถหลังใหม่มีกำแพงแก้ว ภายในเขตกำแพงแก้วมีซุ้มเสมาก่ออิฐถือปูนเป็นทรงปราสาทประดิษฐานใบเสมาทำมาจากหินแกรนิต

หอระฆังเก่ามีลักษณะเป็นสิ่งก่อสร้างแบบยุโรป สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้สร้างวัด หอเป็นอาคารขนาดเล็กสองชั้น ชั้นบนเป็นอาคารโปร่งมีระเบียงขนาดเล็กโดยรอบ ผนังด้านข้างเป็นช่องโปร่งลักษณะคล้ายซุ้มส่วนยอดโค้งแหลมแบบศิลปะกอทิก แต่ส่วนบนสุดคล้ายปล้องไฉน เจดีย์บรรจุอัฐิเป็นรูปเรือสำเภา มีเจดีย์ 3 องค์อยู่บนลำเรือ ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสอง ปัจจุบันมีรากไทรขึ้นปกคลุมทั่วทั้งองค์ นอกจากนั้นยังมีอนุสรณ์สถานท่านลี มีลักษณะเป็นสิ่งก่อสร้างแบบยุโรป สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้สร้างวัดนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดน้อยนางหงษ์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสาคร*.
2. ↑  "อุโบสถหลังเก่า วัดน้อยนางหงษ์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสาคร*.
3. ↑  "อุโบสถวัดน้อยนางหงษ์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสาคร*.
4. ↑  "หอระฆังวัดน้อยนางหงษ์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสาคร*.
5. ↑  "เจดีย์บรรจุอัฐิวัดน้อยนางหงษ์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสาคร*.
6. ↑  "มรดกทางพระพุทธศาสนา". *หอมรดกไทย*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดน้อยนางหงษ์**
ฮันนี วาน ลีอูเวน
ฮันนี วาน ลีอูเวน: imagoฮันนี วาน ลีอูเวน: imago

*เกิด*: 18 มกราคม 1926; เดลฟท์  
*เสียชีวิต*: 1 สิงหาคม 2018; รอตเทอร์ดาม  
*ประเทศ*: ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์  
*ชื่อเกิด*: Johanna van Leeuwen
**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: member of the House of Representatives of the Netherlands, member of the Senate of the Netherlands, municipal councillor of Zoetermeer, mayor of a place in the Netherlands, member of the House of Representatives of the Netherlands, mayor of Hazerswoude, mayor of Nootdorp  
*อาชีพ*: นักการเมือง, sociologist, banker, resistance fighter  
*นายจ้าง*: Bureau Nationale Veiligheid, Koninklijke Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek, กระทรวงเศรษฐกิจและนโยบายสภาพภูมิอากาศ (เนเธอร์แลนด์)
**สมาคม**

*พรรค*: พรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน  
*ศาสนา*: โปรเตสแตนต์
**ครอบครัว**

*คู่สมรส*: ค่าว่าง  

**ความทรงจำ**

*รางวัล*: Officer of the order Orange-Nassau, Knight of the Order of the Netherlands Lion, Commander of the Order of Orange-Nassau, Resistance Memorial Cross, Prince Maurits Medal, Majoor Bosshardt Prize  
**ฮันนี วาน ลีอูเวน** (18 มกราคม ค.ศ. 1926 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวเนเธอร์แลนด์ สังกัดพรรคต่อต้านการปฏิวัติ และพรรคคริสเตียนประชาธิปไตย เป็นวุฒิสภา ตั้งแต่วันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1995 ถึง 12 มิถุนายน ค.ศ. 2007

อ้างอิง
-------

* (ดัตช์)  Parlement.com biography
**วัดน้ำฮู** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ชื่อของวัดน้ำฮู มาจากการที่มีน้ำไหลออกมาจากฮู (รู) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เชื่อกันว่าเป็นวัดที่สร้างโดยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เพื่อบรรจุพระอัฐิของพระสุพรรณกัลยา ซึ่งได้เสด็จไปเป็นตัวประกันที่พม่าแทนพระองค์ แต่ต่อมาได้ถูกปลงพระชนม์ที่พม่า โดยเมื่อ พ.ศ. 2474 ครูบาศรีวิชัยได้นำคณะศิษยานุศิษย์ธุดงค์มายังอำเภอปาย เมื่อได้เห็นวัดมีสภาพทรุดโทรมและได้พบพระพุทธรูป พร้อมสถูปเจดีย์ ซึ่งอยู่หลังวิหารรกร้าง จึงได้สร้างวิหารสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป พร้อมกับสร้างเจดีย์ขึ้นด้านหลังวิหาร 1 องค์ ภายหลังได้ตั้งชื่อพระพุทธรูปเมื่อ พ.ศ. 2517 ว่า *หลวงพ่ออุ่นเมือง*

หลวงพ่ออุ่นเมืองเป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน สิงห์ 3 อายุเก่าแก่ร่วม 500 ปี หล่อด้วยโลหะทองสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 28 นิ้ว สูง 30 นิ้ว ส่วนพระเศียรกลวง มีพระเมาฬีครอบ เปิดปิดได้และมีน้ำซึมขังอยู่ในพระเศียรอยู่ตลอดเวลา ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์ รักษาโรคให้คนหายป่วย 

วัดมีสถูปเจดีย์สีเหลืองทอง ภายในบรรจุเส้นพระเกศาของพระสุพรรณกัลยา ศาลากลางน้ำซึ่งภายในประดิษฐานรูปหล่อสมเด็จพระเอกาทศรถ รูปหล่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และรูปหล่อพระสุพรรณกัลยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดน้ำฮู". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดน้ำฮู จ.แม่ฮ่องสอน ประดิษฐานหลวงพ่ออุ่นเมือง พระพุทธรูปสิงห์ 3 อายุ 500 กว่าปี". เชียงใหม่นิวส์.
ช่างทอญี่ปุ่นกำลังทอผ้า มือซ้ายจับอยู่ที่ฟืม ซึ่งห้อยจากเชือกติดกระบอกไม้ไผ่ด้านบน ภาพพิมพ์ไม้ของ Yanagawa Shigenobu, ค.ศ. 1825-1832.
**ฟืม**เป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งในการทอผ้า ประกอบด้วยซี่แนวตั้งวางเรียงกัน อยู่ในกรอบไม้ ใช้สำหรับกระทบเส้นด้ายพุ่งให้ชิดเป็นระเบียบ หากไม่มีฟืมแล้ว ไม่สามารถทอผ้าให้เป็นผืนได้เลย โดยเฉพาะผ้าที่มีความกว้างและมีเส้นด้ายที่เล็กละเอียด

ฟืมสำหรับทอผ้าไหม หรือเส้นด้ายที่ละเอียด จะมีซี่ฟันถี่ ส่วนฟืมสำหรับทอผ้าฝ้าย หรือเส้นด้ายขนาดใหญ่ จะมีฟันฟืม หรือฟันหวีที่ห่าง ตามขนาดของเส้นด้าย ในอดีตฟันฟืม หรือซี่ฟืมทำด้วยไม้ แต่การทอผ้าด้วยกี่พื้นเมืองทั่วไปในปัจจุบันนิยมใช้ฟันฟืมที่เป็นโลหะ เพราะมีความแข็งแรง และทนทานสูง ส่วนเครื่องทอผ้าในโรงงานอุตสาหกรรมจะใช้ฟืมโลหะทั้งสิ้น

สำหรับการทอผ้าหน้าแคบ หรือการทอด้วยกี่เอวอาจไม่จำเป็นต้องใช้ฟืม แต่มีวัสดุสำหรับตีแนวด้ายพุ่งให้ชิดเป็นแนวแทน

ในการทอผ้านั้น ฟืมจะถูกร้อยด้ายยืนเข้าไปตั้งแต่แรกก่อนจะทอ เรียกว่า ร้อยรูฟืม ความตึงของเส้นด้ายยืนจะช่วยพยุงน้ำหนักของฟืมเอาไว้ 

| * ด
* ค
* ก
การทอผ้า |
| --- |
| องค์ประกอบ: | ผ้า **·**  เส้นพุ่ง **·**  เส้นยืน **·**  ด้าย **·**  ดิ้น |  |
| เทคนิค: | ขิด **·**  ยก **·**  จก **·**  มุก **·**  มัดหมี่ **·**  บาติก |
| เครื่องมือ: | กี่ **·**  กระสวย **·**  ตะกอ **·**  ฟืม **·**  กระสม |
| ชนิดของกี่: | กี่กระตุก **·**  กี่กระทบ **·**  กี่ม้ง **·**  กี่เอว |
ภาพถ่ายนักวิทยาการไหวสะเทือนชาวโคเอเชีย แอนเดรีย โมโฮโลวิคซิค (1857-1936) ผู้ค้นพบ "โมโฮ" 
ภาพแสดงความหนาของชั้นเปลือกโลกในบริเวณต่างๆของโลก โดย USGS
**ความไม่ต่อเนื่องของโมโฮโลวิคซิค** (Mohorovicic’s discontinuity) หรือที่รู้จักในชื่อของ ในทางธรณีวิทยาและธรณีฟิสิกส์นั้น โมโฮ คือ รอยต่อระหว่างชั้นเปลือกโลก (crust) กับชั้นเนื้อโลก (mantle) โดยอยู่ที่ความลึกเฉลี่ยประมาณ 7-8 กิโลเมตร ใต้เปลือกโลกภาคพื้นสมุทร และประมาณ 30-50 กิโลเมตรใต้เปลือกโลกภาคพื้นทวีป

ประวัติ
-------

ในปี ค.ศ. 1909 แอนดริจา โมโฮโลวิคซิค (Andrija Mohorovicic) นักวิทยาการไหวสะเทือนชาวโครเอเชีย (Croatian seismologist) เชื่อว่ามีรอยแยกใหญ่ลึกประมาณ 50 กิโลเมตรอยู่จริงโดยอาศัยข้อมูลเวลาการเคลื่อนที่ที่วัดได้จากสถานีวัดคลื่นไหวสะเทือนรุ่นแรกๆของยุโรป เขาได้สังเกตพบการก้าวกระโดดของคลื่นปฐมภูมิ (P-wave) และคลื่นทุติยภูมิ (S-wave) ที่มีความสัมพันธ์กับความเร็วของคลื่นไหวสะเทือน, ความหนาแน่นที่เพิ่มขึ้นจากชั้นเปลือกโลก (crust) ไปยังชั้นเนื้อโลก (mantle) ซึ่งราวๆ 15 ปีต่อมา เบนโน กูเต็นเบิร์ก (Benno Gutenberg) ได้ค้นพบปรากฏการณ์ที่ว่านี้เช่นกัน การค้นพบการหักเหของคลื่นไหวสะเทือน (seismic refraction) ที่ได้จากการวัดการระเบิดอย่างรุนแรงในช่วงต้นของ ค.ศ. 1960 ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญในการศึกษาวิจัยในหัวข้อ "ความไม่ต่อเนื่องของโมโฮโลวิคซิค (Mohorovicic’s discontinuity) "

การศึกษาโมโฮ
------------

ในปัจจุบันได้มีการศึกษาโมโฮในเชิงลึกทำให้ โมโฮ ถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ seismological moho โดยอาศัยการศึกษาพฤติกรรมของคลื่นไหวสะเทือน และ petrological moho ซึ่งอาศัยการศึกษาทางศิลาวรรณนา (petrology) โดยในทางทฤษฎีมีความเชื่อว่า petrological moho อยู่ลึกกว่า seismological moho ทั้งนี้ทั้งนั้นยังคงต้องอาศัยข้อทางงานวิจัยต่อไป

อ้างอิง
-------

* Meissner, R. and Kern, H. 2005. Institute of Geoscience, Germany, Cristian Albrechts University, Kiel, *Geophysical Research Abstracts*. Vol. 7
* Herak, D. and Herak, M. 2005. *Seismological Research Letters*; November/December; v. 78; no. 6; p. 671-674
* 
* เก็บถาวร 2011-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
โมโนกลีเซอไรด์ เชื่อมกับกรดไขมันอิ่มตัว (มีสี**น้ำเงิน**)
ไดกลีเซอไรด์ เชื่อมกับกรดไขมันอิ่มตัว (สี**น้ำเงิน**) และกรดไขมันไม่อิ่มตัว (สี**เขียว**)
กรดไขมัน "โมโนกลีเซอไรด์" และ "ไดกลีเซอไรด์" (**สารเติมแต่งอาหาร E-471**) เป็นสารเติมแต่งอหาร (food additive) ที่ใช้เป็นตัวอิมัลซิฟายเออร์ (เช่นใช้ในครีมเทียมเพื่อให้ไขมัน "ละลาย" ในกาแฟได้)

ไขมันสังเคราะห์เหล่านี้สังเคราะห์มาจากกลีเซอรอล (glycerol) และกรดไขมันธรรมชาติ ซึ่งมาจากพืชหรือมาจากสัตว์
E471 มักจะเป็นผลิตภัณฑ์ผสมจากสารหลายอย่าง โดยมีองค์ประกอบคล้าย ๆ กับไขมันธรรมชาติที่ย่อยแล้วเป็นบางส่วน

ปัญหากับพวกทานเจ
----------------

แม้ว่าสารเติมแต่งอาหาร E471 โดยหลักจะทำมาจากไขมันพืช แต่บางครั้งก็มีการใช้ไขมันสัตว์โดยที่ไม่สามารถบอกได้จริง ๆ ว่าไม่มี
แต่ว่า ให้สังเกตว่า กรดไขมันที่มาจากแหล่งทั้งสองมีโครงสร้างทางเคมีที่เหมือนกัน

ผู้ทานเจที่ต้องการหลีกเลี่ยงไขมันสัตว์ โดยทั่วไปจะหลีกเลี่ยงสารเติมแต่งอาหารประเภทนี้นอกจากจะมั่นใจว่า ทำมาจากไขมันพืชแน่นอน
นอกจากนั้นแล้ว เพราะอาจจะมีไขมันหมู ชาวมุสลิมและชาวยิวจะหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มี E471 นอกจากจะรู้ว่า ทำมาจากไขมันพืช

อ้างอิง
-------

* Food-Info.net: E-numbers: E471

]
**พาพาโรช** (อังกฤษ: Papa Roach) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกันจากแวคาวิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย อัลบัมชุดแรกของพวกเขา *Infest* ในปี ค.ศ. 2000 ได้รับรางวัล Triple - Plantinum Album พวกเขาประสบความสำเร็จต่อเนื่องในอัลบัมชุดที่ 3 *Lovehatetragedy* จนได้รางวัล Gold Album รวมไปถึงอัลบัมอย่าง *Getting Away with Murder* (2004), *The Paramour Sessions* (2006), *Metamorphosis* (2009), *Time for Annihilation* (2010) และ *The Connection* (2012) ที่ได้รับรางวัล Platinum Album มาทั้งหมด พาพาโรชมียอดขายถึง 20 ล้านแผ่นทั่วโลกและมีเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง "Last Resort", "Between Angels and Insects", "She Loves Me Not", "Getting Away with Murder", "Scars", "...To Be Loved", "Forever", "Lifeline" , "Still Swingin'" และ "Face Everything and Rise"

ประวัติ
-------

### ช่วงแรกของวง : 1993 - 1998

การก่อตั้งพาพาโรซเริ่มขึ้นในเดือนมกราคม 1993 , เมื่อนักร้องนำวงอย่างเจคอบบี้ แชดดิกซ์และมือกลองเดฟ บักเนอร์พบเจอกันใในสนามฟุตบอลที่โรงเรียนมัธยมแวคาวิลล์ *Vacaville High School* เมื่อทั้สองได้พูดคุยกันเรื่องดนตรี , พวกเขาได้ชักชวนนักเป่าทรอมโบน เบน ลูเทอร์และมือเบส วิล เจมส์ พวกเขาปฏิเสธที่จะไปแสดงการประกวดดนตรีที่โรงเรียน , เมื่อพวกแสดงเพลง *Fire* ของ จิมิ เฮนดริกซ์ อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ไม่ได้ชนะการประกวดก็ตาม , ในเดือนมีนาคม 1993 นักเป่าทรอมโบน เบน ลูเทอร์ถูกแทนที่โดยมือกีตาร์อย่าง เจอร์รี ฮอร์ตัน โดยเป็นเพื่อนที่รู้จักในโรงเรียนมัธยมวาร์เดน Varden High School ฮอร์ตัน แนะนำวงให้รู้จักกับแฟนสาว , ที่เป็นแฟนคลับของวง , อย่างไรก็ตาม เจอร์รี่ก็ยังรู้สึกกลัวๆและไม่สนิทกับสมาชิกในวงเนื่องจาก เจคอบ , บักเนอร์ , วิล ทั้งหมดมาจากโรงเรียนคนละโรงเรียนกับเจอร์รี่ โดยพาพาโรซได้ทำการหมั้นฝึกซ้อมทุกวันๆและทัวร์ และพวกเขาก็เล่นคอนเสริ์ตที่ได้รับชักชวนมาเท่าที่พวกเขาสามารถจะไปแสดงได้ , การแสดงครั้งแรกของเขาถูกเรียกว่า โมบี้ ดิค เมื่อเจคอบบี้ได้รับแรงบัลดาลใจในการขึ้นแสดงพร้อมชื่อบนการแสดงว่า *โคบี้ ดิค* โดยชื่อวงนี้มาจากชื่อของปู่ของแชดดิกซ์ *โฮเวริ์ต วิลเลียม โรซ* โดยปู่ของเขามีชื่อเล่นว่าปาปา โรซ โรซฆ่าตัวตายในปี 2006 หลังได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ปาปาโรซให้ความเคารพปู่ของแชดดิกซ์ในอัลบั้ม *The Paramour Sessions* และได้แสดงสดเพลง

ในปี 1994 , พาพาโรซได้ปล่อยอีพีแรกของพวกเขา Potatoes for Christmas มือกลองเดฟ บักเนอร์ ถูกแทนที่ชั่วคราวโดยไรอัน บราวน์ , โดยบักเนอร์ได้ใช้ชีวิตอยู่ใน ซีแอตเทิล เพื่อเรียนศิลปะ , ในปี 1995 พวกเขาปล่อยเทปเดโมในสตูดิโอ Sound Farm Studio ในชื่อเทปว่า *Caca Bonita* ในเวลานี้บักเนอร์ได้กลับมาแล้ว , ในปี 1996 พวกเขาถูกแทนที่ด้วยมือกีตาร์ดังเดิม วิล เจมส์ ,

อ้างอิง
-------

1. ↑  Phares, Heather. "Papa Roach Biography". Allmusic. สืบค้นเมื่อ 2009-03-23.
**วัดเตย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านเตย ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดเตยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2375 ที่ตั้งเดิมนั้นอยู่ห่างจากที่ตั้งปัจจุบัน 100 เมตร แต่ย้ายมาที่ใหม่เนื่องจากพื้นที่กว้างขวาง ได้มีการถากกอเตยและปรับพื้นที่สร้างใหม่ โดยตั้งชื่อวัดว่า "วัดเตย" ตามสภาพพื้นที่ แต่เดิมวัดเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมขัง จึงได้จัดทำโครงการยกพื้นที่วัดใน พ.ศ. 2523 ปรับถมพื้นที่ใหม่ทั้งหมดสูงประมาณ 1 เมตร จนกระทั่ง พ.ศ. 2526 น้ำท่วมอีก จึงได้ปรับถมที่เพิ่มสูงอีก 1 เมตร และใน พ.ศ. 2538 น้ำท่วมมาก ทางวัดได้ถมพื้นที่อีก ปัจจุบันไม่มีน้ำท่วมอีก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2556

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ ร.ศ. 117 ประตูอุโบสถทำจากไม้สักสูง 3 เมตร ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง อุโบสถหลังเก่าเป็นอุโบสถกลางน้ำ เนื่องจาก พ.ศ. 2538 เกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ทำให้น้ำท่วมขังอยู่บริเวณรอบโบสถ์ จนกลายเป็นโบสถ์กลางน้ำ

ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาเอนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 กุฏิสงฆ์และศาลาบำเพ็ญกุศล และเจดีย์ 2 องค์ ศิลปะสมัยกรุงศรีอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2020-09-25.
2. ↑  ""วัดเตย" อันซีนเมืองนนท์ น่าทึ่งโบสถ์เก่ากลางน้ำสวยคลาสสิกอายุกว่า 100 ปี". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "วัดเตย". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**วัดเทพธงชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสังฆรักษ์ปรีชา ธมฺมเตโช เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
-------

วัดเทพธงชัยตั้งเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2523 โดยมีนางลิ้นจี่ บริบูรณ์ เป็นผุ้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ผู้ที่ริเริ่มสร้างขึ้นได้แก่ นายอำนวย คนร่างทรงเจ้าพ่อเทพ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 60 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2523

ในสมัยพระครูสังฆรักษ์ปรีชา ธมฺมเตโช เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการปฏิสังขรณ์บูรณะวัด โดยการถมพื้นวัดให้สูงขึ้น ดีดกุฎิพระภิกษุให้สูงขึ้นป้องกันน้ำท่วมขัง สร้างบ่อเลี้ยงปลา รวมถึงได้มีการสร้างเสนาสนะที่มั่นคงเพิ่มขึ้น เช่น สร้างศาลาการเปรียญ วิหาร ศาลาสวดพระอภิธรรม กุฏิพระภิกษุเพิ่มขึ้นอีก 3 หลัง ตลอดจนถึงได้มีการปลูกต้นไม้ในวัดให้ร่มรื่น

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถภายในประดิษฐานพระพุทธรูปที่สร้างจำลองขึ้นคือ หลวงพ่อวัดไร่ขิง หลวงพ่อบ้านแหลม หลวงพ่อวัดเขาตะเครา หลวงพ่อโสธร และหลวงพ่อโตวัดบางพลี กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสุรินทร์ พ. พระครูสาครธรรมทัต พ.ศ. 2519–
* พระครูสังฆรักษ์ปรีชา ธมฺมเตโช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-02-23.
2. ↑  "วัดเทพธงชัย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**สคิวฮีพ** (อังกฤษ: Skew Heap) หรือ Self-adjusting Heap เป็นฮีปแบบมีลำดับอย่างหนึ่ง ซึ่งอิมพลีเมนต์มาจาก ต้นไม้แบบทวิภาค
ไม่มีข้อจำกัดด้านโครงสร้าง ทำให้ความสูงของต้นไม้อาจจะไม่เท่ากับ log n เสมอไป แต่มีประสิทธิภาพเป็น O(log n) ในแบบถัวเฉลี่ย
สคิวฮีพมีข้อดีกว่าฮีพแบบทวิภาคหรือ ต้นไม้แบบทวิภาค ตรงที่การดำเนินการรวมฮีพ (merge) ทำได้เร็วกว่า จึงมีการนำการดำเนินการรวมฮีพมาใช้ในการดำเนินการอื่นๆของสคิวฮีพด้วย

การดำเนินการของสคิวฮีพ
----------------------

### การรวมฮีพ

#### แบบใช้ความสัมพันธ์เวียนเกิด

1. เปรียบเทียบรากของฮีพทั้งสอง โดยถ้ารากของ H2 มีขนาดเล็กกว่า H1 ทำการสลับ H1 กับ H2 เราจะได้ว่า รากของ H1 มีขนาดเล็กกว่ารากของ H2
2. ถ้าลูกทางขวาของ H1 เป็น null เราจะให้ H2 เป็นลูกทางขวาของ H1 แต่ถ้า H1 ยังมีลูกทางขวาอยู่ ให้ลูกทางขวาของ H1 เกิดจากการรวม H2 กับต้นไม้ย่อยที่เป็นลูกทางขวาของ H1 โดยใช้ความสัมพันธ์เวียนเกิด
3. ทำการสลับลูกทางซ้ายและลูกทางขวาของ H1
4. ผลจากการรวมฮีพจะอยู่ใน H1

**ขั้นตอนวิธีในการรวมฮีพแบบเวียนเกิด**

```
              MERGE (H1, H2)
              // H1 and H2 are skew heaps
              // Merge returns the merged heap, destroying H1 and H2
              if H1 is empty
              then return H2
              else if H2 is empty then return H1
              if the root of H2 < the root of H1 then swap H1 and H2
              // now root(H1) < root(H2)
              if right(H1) = nil
              then right(H1) <-- (H2)
              else right(H1) <-- Merge(right(H1), H2)
              swap left and right children of H1
              return H1
```

#### แบบไม่ใช้ความสัมพันธ์เวียนเกิด

* แยกแต่ละฮีพออกเป็นต้นไม้ย่อยโดยการตัดทุกเส้นทางด้านขวาสุด (จากโหนดราก, ตัดโหนดทางขวาและทำให้ทำเช่นนี้กับลูกทางขวาของต้นไม้ย่อยที่เกิดขึ้นไปเรื่อยๆ) ซึ่งจะส่งผลให้เกิดเซตของต้นไม้ย่อยมีรากได้แบบใดแบบหนึ่ง คือมีแต่ลูกทางซ้ายหรือไม่มีลูก
* เรียงลำดับของต้นไม้ย่อยตามของโหนดรากของแต่ละต้นไม้ย่อย
* ในขณะที่ยังคงมีหลายต้นไม้ย่อยนั้น เราจะทำการรวมต้นไม้ย่อยทีละสองต้นไม้ย่อย (จากขวาไปซ้าย)

- หากรากของต้นไม้ย่อยที่สองจากขวาสุดมีลูกทางซ้ายสลับไปเป็นลูกทางขวา  

- เชื่อมโยงรากของต้นไม้ย่อยขวาสุดเป็นลูกซ้ายต้นไม้ย่อยที่สองจากขวาสุด
ขั้นตอนที่ 1  

ขั้นตอนที่ 2  

ขั้นตอนที่ 3  

ขั้นตอนที่ 4  

ขั้นตอนที่ 5  

ขั้นตอนที่ 6  

ขั้นตอนที่ 7  

### การเพิ่ม

จะทำการรวมฮีพที่เราต้องการเพิ่มโหนดกับฮีพที่มีโหนดตัวที่เราต้องการเพิ่มอยู่เพียงโหนดเดียว
### การลบโหนดที่มีค่าน้อยที่สุด

จะทำการลบตัวที่น้อยทีสุดออกไป แล้วทำการรวามต้นไม้ย่อยของลูกทางซ้ายและต้นไม้ย่อยของลูกทางขวาเข้าด้วยกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-02. สืบค้นเมื่อ 2011-02-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* CSE 4101 lecture notes, York University
**วัดเชียงโฉม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ประมาณ 7.32 ไร่ มีจุดเด่นคือเจดีย์ทรงปล่อง ซึ่งเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่สันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลส่วนหนึ่งมาจากเจดีย์ทรงจีน หรือที่เรียกว่า ถะ โดยยังพบเห็นในวัดเชียงใหม่จำนวน 3 แห่ง ได้แก่ เจดีย์วัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) เจดีย์วัดพวกหงษ์ และเจดีย์วัดเชียงโฉม สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 21 จากหลักฐานในศิลาจารึกวัดตะโปทารามเมื่อปี พ.ศ. 2035

วัดเชียงโฉม หรือ **วัดเจดีย์ปล่อง** ปรากฏหลักฐานการก่อสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 21 สมัยพระเจ้าติโลกราชถึงพญาแก้ว เป็นศิลปะล้านนาระยะที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2083 ในสมัยพระนางจิรประภาเทวี พระองค์ได้บูรณะเจดีย์วัดเชียงโฉม แต่ภายหลังพม่าได้เข้ามาตีเมืองเชียงใหม่และปกครองเชียงใหม่อยู่ 200 ปี นอกจากนั้นในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่และตำนานสิบห้าราชวงศ์ระบุว่าในสมัยพญามังราย ได้กล่าวถึงว่ามีชุมชนนอกกำแพงเมืองอยู่ 3 แห่ง หนึ่งในนั้นคือเชียงโฉม ในสมัยพระเจ้ากาวิละ พระองค์ทรงฟื้นฟูเมืองเชียงใหม่ แต่วัดเชียงโฉมไม่ได้รับการบูรณะจึงอยู่ในสภาพวัดร้าง

จนเมื่อ พ.ศ. 2547 วัดเชียงโฉมได้รับการบูรณะฟื้นฟู ให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษา ด้วยแรงผลักดันของชุมชน จึงได้ไปกราบเรียนพระเทพวรสิทธาจารย์ รองเจ้าคณะจังหวัด เชียงใหม่ เจ้าอาวาสวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร เป็นประธานในการบูรณะฟื้นฟูพร้อมทั้งได้สร้างพระพุทธรูปเป็นพระประธานในวิหาร

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "วัดเจดีย์ปล่อง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-06-18. สืบค้นเมื่อ 8 August 2022.
2. ↑  Harada, Ayumi. "เจดีย์ปล่อง กับ ที่มาของการซ้อนชั้นเรือนธาตุ" (PDF). *ดำรงวิชาการ*. **2004** (3(5)): 85-95. สืบค้นเมื่อ 8 August 2022.
3. ↑  "ประวัติศาสตร์และความสำคัญวัดเจดีย์ปล่อง หรือ วัดเชียงโฉม" (PDF).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเชียงโฉม**

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดเชียงโฉม
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 18°48′29″N 98°58′55″E﻿ / ﻿18.808121602011934°N 98.98196106343718°E﻿ / 18.808121602011934; 98.98196106343718
**พระครูสารกิจประยุต** หรือ **หลวงพ่อสิงห์ โสภโณ** (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 8 มีนาคม พ.ศ. 2526) พระเถระจารย์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันไพศาล ผู้ใส่ใจในการอนุรักษ์ธรรมชาติ ไม่ส่งเสริมให้ใครไปตัดไม้หรือทำลายป่า มีอุปนิสัยที่รักในความสงบวิเวก มีเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งปวง ท่านคิดแต่จะหาทางช่วยสัตว์เหล่านั้นให้พ้นภัย ชอบในด้านการปรุงยาสมุนไพรแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน เพื่อสงเคราะห์ประชาชนที่เกิดโรคภัยไข้เจ็บ

ประวัติ
-------

**พระครูสารกิจประยุต** หรือ **หลวงพ่อสิงห์ โสภโณ** ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บ้านเขื่อนช้าง ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเผิ่ง และ นางทุมมา ขานหยู มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 5 คน ตอนอายุได้ 14 ปี โยมพ่อได้นำท่านไปฝากตัวเป็นศิษย์วัดหนองเขื่อนช้าง และได้บรรพชาเป็นสามเณรที่นั่นเมื่อปี พ.ศ. 2459 และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2464 โดยมีพระอธิการต้น เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่ออุปสมบทแล้วอยู่จำพรรษาอยู่ที่วัดเขื่อนช้าง 1 พรรษา เมื่อออกพรรษาแล้วจึงมาพำนักอยู่ที่วัดป่าน้อย (วัดมนีวนาราม) จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อศึกษาเล่าเรียนมูลกัจจายน์และได้เดินทางไปเรียนพระปริยัติธรรมในกรุงเทพมหานคร โดยได้พำนักอยู่ที่วัดสิตาราม (วัดคอกหมู) กรุงเทพมหานคร ต่อมาท่านก็ได้เป็นผู้นำพระเณรมาสร้างวัดใหม่ โดยให้ชื่อว่า **วัดกุญชรวนาราม** ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้าง เป็นพระอุปัชฌาย์ เป็นเจ้าคณะตำบลท่าสองคอน เขต 2 เป็นพระธรรมทูต ตามลำดับ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสารกิจประยุต ท่านได้บุกเบิกเผยแพร่พระพุทธศาสนาทั้งศาสนสถาน ศาสนวัตถุ ศาสนพิธี ศาสนปฏิบัติ และสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาตลอดมา หลวงพ่อสิงห์ได้มรณภาพเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2526 ด้วยโรคชราภาพและโรคหัวใจล้มเหลว ที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดมหาสารคาม ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้างได้ 44 ปี ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลท่าสองคอนได้ 31 ปี

อ้างอิง
-------

* **หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์**
* ประวัติพระสงฆ์ไทย
**วัดสมุหนิมิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดสมุหนิมิต หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดล่าง** คล้ายกับเป็นวัดคู่แฝดกับวัดเหนือ (วัดโพธาราม) เพราะเป็นวัดใหญ่ซึ่งในอดีตมีความเจริญรุ่งเรืองและมีขุนนางอุปถัมภ์เหมือนกัน ในศิลาจารึกที่ฝังไว้กับผนังอุโบสถระบุว่า วัดสมุหนิมิตเดิมชื่อ **วัดรอ** เจ้าพระยาพระคลังเสนาบดีว่าที่กรมพระกลาโหมซึ่งเป็นต้นตระกูลของพระอภิรมย์สินนารักษ์ บุนนาค ออกมาสักเลกหัวเมืองปักษ์ใต้ เมื่อ พ.ศ. 2392 เห็นว่าเป็นวัดร้างจึงได้สร้างขึ้นใหม่และสร้างเสร็จภายในเวลาเพียง 4 เดือนขนานนามใหม่ว่า "วัดสมุหนิมิต" ตั้งเป็นวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2392

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูนศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วมีบันใดทางขึ้น 2 ทาง ฐานอุโบสถเป็นฐานประทักษิณหรือฐานไพทีสามารถเดินได้รอบ มีเสาสี่เหลี่ยมเรียงรายรอบอุโบสถรองรับปีกนกหลังคา หน้าบันตกแต่งด้วยลายปูนปั้นรูปดอกไม้ประดับกระจกสี หน้าต่างและบานประตูเขียนลายดอกไม้ร่วงและผีเสื้อลงรักปิดทอง และเจดีย์ใหญ่ที่น่าประตูนอกวัดหักพังลงมาเหลือแต่ฐาน สูงจากพื้นดินประมาณ 1 เมตร มีบันไดทางขึ้นทั้ง 4 ทิศ มีการประดับด้วยลูกกรงดินเผาเคลือบแบบจีน เจดีย์มีสภาพทรุดโทรมมีต้นโพธิ์ขึ้นปกคลุม ที่ฐานเจดีย์มีหลักศิลาจารึกภาษาจีนตั้งอยู่ 1 หลัก ยังคงตั้งอยู่ ณ ที่เดิม

โบราณวัตถุภายในวัด ได้แก่ ศิลาจารึกจำนวน 2 หลัก อักษรไทย ภาษาไทย สลักบนแผ่นหินชนวน และศิลาจารึก สฎ.6 รูปร่างเหมือนใบเสมา ทำด้วยหินทรายแดง จารึกด้วยอักษรขอม ภาษาไทย ตู้พระไตรปิฎกลายรดน้ำศิลปะรัตนโกสินทร์จำนวน 2 ตู้ คัมภีร์ใบลานต่าง ๆ และพระพุทธรูปประทับยืน 2 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสมุหนิมิต". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดสมุหนิมิต (วัดล่าง)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "วัดสมุหนิมิต".
***ฮีโรส์ออฟนิวเอิร์ธ*** (อังกฤษ: Heroes of Newerth) หรือย่อเป็น ***ฮอน*** (อังกฤษ: HoN) เป็นเกมแนว Multiplayer Online Battle Arena (MOBA) พัฒนาโดยค่าย S2 Games ปัจจุบันพัฒนาโดย Frostburn Studio เล่นได้ทั้งบนระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แมคโอเอส และลีนุกซ์ เกมนี้มีรูปลักษณ์คล้ายกับเกมดีเฟนซ์ออฟดิแอนเชียนส์ ฮอนเป็นเกม แอคชั่นวางแผนเกมแรกของ S2 Games ถูกปล่อยออกมาเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และปล่อยมาให้เล่นฟรีเมื่อ29 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 ตัวเกมได้เปลี่ยนผู้พัฒนาจากค่าย S2 Games เป็น Frostburn Studios

ล่าสุด เพจ Heroes of Newearth ได้ประกาศยุติการให้บริการ ตั้งแต่วันที่ 20 มิถุนายน 2565 เป็นต้นไป

รูปแบบการเล่น
-------------

เกมนี้จะแบ่งฝ่ายฝ่ายละ 5 ผู้เล่น โดยมีฝั่ง Legion และ Hellborne โดยผู้เล่นจะต้องทำการเลือก Heroes จากนั้น ก็จะทำการดันเลน ไปจนถึงฝ่ายตรงข้ามให้ได้ เพื่อที่จะไปถึง สิ่งก่อสร้างของทั้งสองฝ่าย โดยในเกมส์จะมี Heroes 3 สาย คือ Strength
Intelligence และ Agility โดยแต่ละสายก็มีการเล่นที่แยกแตกต่างกันไป เช่น Carry Ganker Support Solo Etc.เกมส์นี้ระบบการเล่นจะไม่ต่างจาก Dota มากนัก ซึ่งหากผู้เล่นมีพื้นฐาน Dota ก็จะเล่นได้แบบไม่ยากนัก.

การพัฒนา
--------

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 นักออกแบบเกม Alan ได้บอกว่าเกมส์นี้จะใช้เวลาพัฒนา 34 เดือน โดยพัฒนาระบบใน 13 เดือนแรก และอีก 21 เดือนใช้ในการพัฒนาส่วนที่เหลือ คือ แผนที่ ตัวละคร กราฟิกต่างๆ อุปกรณ์จะมีการปรับสมดุล ของตัวละครและอุปกรณ์ต่าง ๆ ในทุก ๆ แพทซ์ ตัวละครหลายๆตัวในฮีโรส์ออฟนิวเอิร์ธ มีลักษณะคล้ายฮีโร่ในเกมดีเฟนซ์ออฟดิแอนเชียนส์ แต่มีข้อแตกต่าง คือ มีการบันทึกสถิติของผู้เล่น ในขณะเล่นสามารถสื่อสารกันได้ด้วยเสียง หน้าจอการเลือกตัว สามารถกลับเข้ามาเล่นได้อีกแม้อินเทอร์เน็ตจะหลุดไปชั่วขณะหนึ่ง การปรับสมดุลของผู้เล่นทั้งสองทีม มีบทลงโทษสำหรับผู้เล่นที่ออกจากการเล่นก่อนที่เกมจะจบ มีรายละเอียดของความสามารถของตัวละครแต่ละตัวและมีการพัฒนาสม่ำเสมอ สามารถเข้าชมการเล่นของเพื่อนได้มีการบันทึกรายชื่อเพื่อน

ฮีโรส์ออฟนิวเอิร์ธได้เปิดให้ทดลองเล่นเมื่อ 24 เมษายน 2552 จนถึง 12 พฤษภาคม 2553 ในช่วงเวลานี้มีผู้สมัครเข้าร่วมทดลองถึง 3,000,000 คน S2 Games ใช้เฟซบุ๊กและการบอกเล่าปากต่อปาก ทำให้ผู้คนรู้จักเกมนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "S2 Games Announces Heroes of Newerth". IGN.com. 2009-09-02. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-13. สืบค้นเมื่อ 2010-11-19.
2. ↑  Nguyen, Thierry (2009-09-01). "Clash of The DOTAs". 1UP.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-24. สืบค้นเมื่อ 2009-11-19.
3. ↑  Biessener, Adam (2011-07-29). "Heroes Of Newerth Goes Free-To-Play". GameInformer. สืบค้นเมื่อ 2011-07-29.
4. ↑  Tan, Nicholas (2015-05-05). "Frostburn Studios Becomes New Developer for Heroes of Newerth". สืบค้นเมื่อ 2015-05-05.
**วัดสระกระเบื้อง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนแสลบ อำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี

วัดสระกระเบื้อง ไม่ทราบประวัติความเป็นมาที่แน่ชัด แต่จากหลักฐานสถาปัตยกรรมที่พบ สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นวัดร้างมายาวนาน มีการขุดพบพระพุทธรูปปางนาคปรกเก่าแก่ข้างอุโบสถหลังเก่า กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2547

วัดสระกระเบื้องประกอบด้วยโบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ทรงเครื่องย่อมุมสมัยอยุธยาตอนปลาย มีชุดฐานสิงห์จำนวน 3 ฐาน องค์ระฆังหักหายแต่สันนิษฐานว่าคงเป็นองค์ระฆังเพิ่มมุม บัวทรงคลุ่มและส่วนของปล้องไฉนที่หักลงมาด้านล่าง อุโบสถมหาอุด ปัจจุบันเหลือเพียงฐานและผนังอาคารเท่านั้น มีฐานเขียงรองรับบัวคว่ำบัวหงาย พระปรางค์องค์ปัจจุบันสันนิษฐานว่าได้รับการบูรณะใหม่ในสมัยรัตนโกสินทร์ ส่วนฐานของพระปรางค์เป็นฐานสิงห์ 3 ฐาน ส่วนกลางเป็นเรือนธาตุ มีซุ้มจระนำทั้ง 4 ด้าน ส่วนหน้าบันของกรอบซุ้มประดับเครื่องถ้วยลายครามสันนิษฐานว่ามีการประดับเพิ่มเติมภายหลังในสมัยรัตนสินทร์ ส่วนยอดปรางค์ประดับด้วยกลีบขนุน 3 ชั้น ถัดจากนั้นเป็นกลีบมะเฟือง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสระกระเบื้อง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดสระกระเบื้อง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดสราภิมุข** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา

วัดสราภิมุขสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 เดิมนั้นวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกหน้าวัดสราภิมุขปัจจุบัน มีนามว่า **วัดน้ำลอย** เนื่องจากวัดตั้งอยู่ริมคลองพังงา จึงถูกน้ำเซาะตลิ่งพังจนอาคารเสนาสนะต่าง ๆ เสียหายหมด พระสงฆ์จึงได้ย้ายเสนาสนะมาสร้างวัดขึ้น ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ขนานนามว่า **วัดสระ** ต่อมา พ.ศ. 2414 ปีมะแม วันอังคาร เดือน 4 แรม 11 ค่ำ ตามหลักศิลาจารึกที่ฐานชุกชี พระประธานในอุโบสถปรากฏว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสใต้มาถึงวัดสระ ทอดพระเนตรเห็นอุโบสถชำรุดทรุดโทรมมาก พระองค์จึงพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ และโปรดเกล้าฯ ให้พระยาบริรักษ์ภูธร (ขำ ณ นคร) ผู้ว่าราชการเมืองพังงา เป็นผู้ดำเนินการบูรณะวัดสระขึ้นใหม่ พร้อมทั้งสถาปนาเป็นพระอารามหลวง พระราชทานนามว่า **วัดประพาสประจิมเขต** อันเป็นที่ประชุมถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการตลอดมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ถึงรัชกาลที่ 7

ในกาลต่อมา วัดขาดการทำนุบำรุง เป็นเหตุให้ทรุดโทรมลงมาก สุดที่จะบูรณะให้มั่นคงดังเดิมได้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงมีรับสั่งให้สร้างวัดถ้ำพุงช้างขึ้นมา และประทานนามว่า วัดประพาสประจิมเขตแทน สำหรับวัดนี้จึงได้มีนามว่า **วัดสระตามเดิม** จน พ.ศ. 2486 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดสราภิมุข" และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2415 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 39 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสราภิมุข". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดสราภิมุข". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดสราภิมุข". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
เจ้าชายโบริสแห่งไลนิงเงิน (อังกฤษ: His Serene Highness Prince Boris of Leiningen) ประสูติเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2503 ณ โตรอนโต รัฐออนแทรีโอ แคนาดา เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายคาร์ลแห่งไลนิงเงิน กับ เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย พระองค์เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย กับ โจวันนาแห่งอิตาลี สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย และเป็นพระภาคิไนยใน ซีโมน แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา ผ่านทางสายพระมารดา พระองค์ทรงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เนื่องจากทรงสืบเชื้อสายมาจากเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระนามของพระองค์ตั้งตามพระอัยกาฝ่ายพระมารดา มีพระอนุชาร่วมพระบิดาพระมารดาคือ

1. เจ้าชายแฮร์มัน ฟรีดริชแห่งไลนิงเงิน

และมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระบิดา 2 ท่าน คือ

1. อเล็กซานดรา นาเด็จดา
2. พอล อลาสแตร์ อันโตนี

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เมลินา มาโนฟ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2530 ทรงมีพระโอรส 1 พระองค์คือ

1. เจ้าชายนิโคลัส

ต่อมาทั้ง 2 หย่ากันในปี 2539 และทรงเสกสมรสครั้งที่ง 2 กับ เชอรีล เลนเจอ เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2541 มีพระโอรส-ธิดา 2 พระองค์คือ 

1. เจ้าชายคาร์ล เฮนริช
2. เจ้าหญิงยูเลียนา เอลิซาเบธ

ปัจจุบันพระองค์และครอบครัวพำนักในนิวเจอร์ซีย์ โดยพระองค์ทรงงานในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาธุรกิจของ Massa Montalto Architects บริษัทที่ดูแลเกี่ยวกับสถาปนิกในสหรัฐ ในขณะที่พระชายาพระองค์ที่ 2 นั้น เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยมัมเมานต์ และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ในปี 2559 แต่ถึงกระนั้น พระองค์และพระชายาก็ยังทรงงานในฐานะพระราชวงศ์อยู่ โดยทรงดูแลชุมชนผู้หลีกหนีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ในขณะที่พระชายานั้นดูแลและเป็นประธานสมาคมนักปั่นจักรยานและนักวิ่งมารธอนแห่งบัลแกเรีย

อ้างอิง
-------

* Eilers, Marlene A. *Queen Victoria’s Descendants*, Rosvall Royal Books, Falköping, 1997, 2nd Edition, p. 151
* Eilers, Marlene A. *Queen Victoria’s Descendants: Companion Volume*, Rosvall Royal Books, Falköping, 2004, p. 50.