| ศาสนาในติมอร์-เลสเต (พ.ศ. 2553) |
| --- |
| ศาสนา |  | ร้อยละ |
| โรมันคาทอลิก |    | 96.9% |
| โปรเตสแตนต์ |    | 2.2% |
| อิสลาม |    | 0.3% |
| อื่น ๆ  |    | 0.5% |

คริสต์ศาสนิกชนภายในอาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมล ดิลี
ชาวติมอร์เชื้อสายจีนภายในวัดจีนในดิลี
**ศาสนาในประเทศติมอร์-เลสเต** มีศาสนาหลักคือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ที่โดดเด่นแม้มิใช่ศาสนาประจำชาติก็ตาม นอกจากนี้ยังมีผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์และศาสนาอิสลามนิกายซุนนีกลุ่มย่อม ๆ อาศัยในประเทศ รัฐธรรมนูญติมอร์-เลสเตได้ให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา ทั้งโรมันคาทอลิก โปรเตสแตนต์ และอิสลามล้วนมีศาสนสัมพันธ์อันดี

ประชากรติมอร์-เลสเตส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นมรดกจากยุคอาณานิคมโปรตุเกส ส่วนศาสนาพื้นเมืองเดิมเป็นคติวิญญาณนิยมที่มีเทพเจ้าหลายองค์ ลักษณะเดียวกันกับชาวพอลินีเชียและชาวมาดากัสการ์ มีคติความเชื่อที่ยังหลงเหลืออยู่ เช่น การบูชาจระเข้เฒ่า จากการรายงานของธนาคารโลกเมื่อ พ.ศ. 2548 พบว่าส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกร้อยละ 98 นิกายโปรเตสแตนต์ร้อยละ 1 และศาสนาอิสลามน้อยกว่าร้อยละ 1 ทว่าประชากรส่วนใหญ่ปฏิบัติตนตามคติวิญญาณนิยม ซึ่งพวกเขามองว่าเป็นเรื่องของวัฒนธรรมมากกว่าศาสนา ในยุคที่ติมอร์-เลสเตถูกผนวกเป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย จำนวนโบสถ์คริสต์เพิ่มจำนวนขึ้น จากเดิมที่มีโบสถ์เพียง 100 แห่ง เมื่อ พ.ศ. 2517 เพิ่มขึ้นเป็น 800 แห่ง ใน พ.ศ. 2537 ส่วนหนึ่งก็เพราะคติวิญญาณนิยมที่นับถือเทพเจ้าหลายองค์ไม่สอดคล้องกับปรัชญาปัญจศีลของอินโดนีเซียที่เชื่อเรื่องเทพเจ้าเพียงองค์เดียว จึงมีการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ให้แพร่หลายขึ้น บาทหลวงโปรตุเกสถูกแทนที่ด้วยบาทหลวงอินโดนีเซีย และบทสวดภาษาโปรตุเกสและละตินถูกแทนที่ด้วยบทสวดภาษาอินโดนีเซีย ก่อนถูกอินโดนีเซียเข้ายึดครอง มีประชากรเพียงร้อยละ 20 ที่แสดงตนเป็นคริสตัง แต่ช่วง พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา ประชากรส่วนใหญ่ระบุตัวตนว่าเป็นคริสตังมากถึงร้อยละ 95 ทำให้ติมอร์-เลสเตกลายเป็นชาติที่มีผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกหนาแน่นที่สุดชาติหนึ่งของโลก

กองกำลังทหารอินโดนีเซียผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ที่เคยมาประจำการในพื้นที่ล้วนมีบทบาทในการสร้างโบสถ์โปรเตสแตนต์ แต่หลังเดือนกันยายน พ.ศ. 2542 เป็นต้นมา ผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์และศาสนาอิสลามในติมอร์-เลสเตลดลงอย่างมีนัยสำคัญ เพราะชนเหล่านี้บางส่วนเป็นกลุ่มผู้สนับสนุนให้ติมอร์-เลสเตรวมเข้ากับอินโดนีเซีย บางส่วนเป็นรัฐการหรือพลเรือนอินโดนีเซียที่เข้ามาทำงานในติมอร์-เลสเต หลัง พ.ศ. 2542 ส่วนใหญ่พวกเขาอพยพไปติมอร์ตะวันตกของอินโดนีเซีย

ในช่วงที่ถูกอินโดนีเซียยึดครองนั้น มีชาวมุสลิมจำนวนมากอาศัยอยู่ในพื้นที่ เช่นชาวอาหรับที่เข้ามาตั้งแต่ยุคอาณานิคม แต่ศาสนิกชนที่มากสุดจะเป็นชาวมลายูที่อพยพมาจากเกาะแก่งอื่น ๆ ของประเทศอินโดนีเซีย แต่ก็มีอยู่ไม่มากนักหากเทียบกับประชากรทั้งหมดในประเทศ ซีไอเอเวิลด์แฟกต์บุ๊กประมาณการไว้ว่ามีผู้นับถือศาสนาอิสลามเพียงร้อยละ 0.2

สมาคมบันทึกสถิติศาสนา (Association of Religion Data Archives) รายงานโดยอิงตามฐานข้อมูลคริสต์ศาสนิกชนโลกพบว่า ประเทศติมอร์-เลสเตมีผู้นับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 3.6 อไญยนิยมร้อยละ 0.4 ศาสนาพุทธและศาสนาพื้นบ้านจีนร้อยละ 0.2 นอกจากนี้ยังมีศาสนาบาไฮ ศาสนาฮินดู และศาสนาเกิดใหม่รวมกันมีไม่ถึงร้อยละ 0.1

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Volume 2: Population Distribution by Administrative Areas" (PDF). *Population and Housing Census of Timor-Leste, 2010*. Timor-Leste Ministry of Finance. p. 21. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-12-24. สืบค้นเมื่อ 2019-10-25.
2. 1 2 3 4 5 6  International Religious Freedom Report 2007: Timor Leste. United States Bureau of Democracy, Human Rights and Labor (14 September 2007). *This article incorporates text from this source, which is in the public domain.*
3. ↑  *International Religious Freedom Report 2017 Timor-Leste,* US Department of State: Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor.
4. ↑  Lee Haring, Stars and Keys: Folktales and Creolization in the Indian Ocean, Indiana University Press, 19/07/2007
5. ↑  Wise, Amanda (2006), Exile and Return Among the East Timorese, Philadelphia, PA: University of Pennsylvania Press, pp. 211–218, ISBN 0-8122-3909-1
6. ↑  Robinson, G. *If you leave us here, we will die*, Princeton University Press 2010, p. 72.
7. 1 2  Taylor, Jean Gelman (2003). *Indonesia: Peoples and Histories*. Yale University Press. p. 381. ISBN 978-0-300-10518-6.
8. ↑  Head, Jonathan (2005-04-05). "East Timor mourns 'catalyst' Pope". *BBC News*.
9. ↑  East Timor slowly rises from the ashes ETAN 21 September 2001 Online at etan.org. Retrieved 22 February 2008
10. ↑  CIA World Factbook เก็บถาวร 2018-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Retrieved on 12 December 2015.
11. ↑  "The Association of Religion Data Archives | National Profiles". *www.thearda.com*. สืบค้นเมื่อ 2017-10-16.

| * ด
* ค
* ก
ศาสนาในทวีปเอเชีย |
| --- |
| รัฐเอกราช | กัมพูชา · กาตาร์ · เกาหลีใต้ · เกาหลีเหนือ · คาซัคสถาน · คีร์กีซสถาน · คูเวต · จอร์เจีย · จอร์แดน · จีน · ซาอุดีอาระเบีย · ซีเรีย · ไซปรัส · ญี่ปุ่น · ติมอร์-เลสเต · ตุรกี · เติร์กเมนิสถาน · ทาจิกิสถาน · ไทย · เนปาล · บรูไนดารุสซาลาม · บังกลาเทศ · บาห์เรน · ปากีสถาน · พม่า · ฟิลิปปินส์ · ภูฏาน · เยเมน · มองโกเลีย · มัลดีฟส์ · มาเลเซีย · ลาว · เลบานอน · เวียดนาม · ศรีลังกา · สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ · สิงคโปร์ · อัฟกานิสถาน · อาเซอร์ไบจาน · อาร์มีเนีย · อินเดีย · อินโดนีเซีย · อิรัก · อิสราเอล · อิหร่าน · อุซเบกิสถาน · โอมาน |
| รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ | เซาท์ออสซีเชีย · ไต้หวัน · นอร์เทิร์นไซปรัส · นากอร์โน-คาราบัค · อับฮาเซีย |
| เขตบริหารพิเศษและเขตสังกัด | เกาะคริสต์มาส · หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) · มาเก๊า · บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี · ฮ่องกง |