recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**สินสอด** (อังกฤษ: dowry; สันสกฤต: dahej; ละติน: *dos*) เป็นเงิน สินค้าหรือทรัพย์ที่หญิงมอบให้แก่สามีของตนในการแต่งงาน ซึ่งตรงกันข้ามกับการมอบสินสอดอันเป็นการที่ชายมอบทรัพย์ให้แก่ภรรยาของตน ในวัฒนธรรมเดียวกันอาจมีทั้งการมอบสินสอดที่มอบให้แก่สามีและมอบให้แก่ภรรยาไปพร้อมกัน สินสอดเป็นประเพณีโบราณ และอาจมีมาก่อนการบันทึกใด ๆ เป็นเวลานานแล้ว

ประวัติศาสตร์
-------------

แต่เดิม วัตถุประสงค์ของสินสอดคือการจัดหา "เงินแรกเริ่ม" หรืออสังหาริมทรัพย์สำหรับการสร้างครอบครัวใหม่ เพื่อช่วยให้สามีทำหน้าที่เลี้ยงดูและปกป้องครอบครัวของตน ตลอดจนถึงการให้ความช่วยเหลือแก่ภรรยาและบุตรในกรณีที่ผู้นั้นกำลังจะเสียชีวิต ดังนั้น สามีจึงมีทรัพยสิทธิ์เหนือสินสอดของภรรยา นอกเหนือจากนั้น ภรรยายังอาจสมทบกับสินสมรสของเธอเอง ซึ่งทำให้ทรัพย์ดังกล่าวไม่รวมอยู่ในสินสอด และจึงเป็นทรัพย์ของเธอเพียงผู้เดียว ทรัพย์ประเภทนี้เป็นทรัพย์ "นอกเหนือจากสินสอด" (กรีก: parapherna) และเป็นที่รู้จักกันว่า "สินส่วนตัวของภรรยา" หรือ "สินอันไม่ประกอบขึ้นเป็นสินสอด"

ในบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบ เช่น ประมวลกฎหมายฮัมมูราบี สินสอดก็ได้รับการอธิบายว่าเป็นประเพณีที่มีมาก่อนหน้านี้แล้ว ระเบียบของประเพณีดังกล่าวรวมไปถึง: ภรรยาจะได้สิทธิ์เหนือสินสอดเดิมของตนภายหลังการเสียชีวิตของสามีอันเป็นสิทธิ์ในมรดกของสามี สินสอดดังกล่าวจะสามารถสืบมรดกตามกฎหมายให้แก่บุตรของนางเท่านั้น ไม่ใช่บุตรของสามีหรือบุตรที่เกิดจากหญิงอื่น และภรรยาจะไม่มีสิทธิ์รับมรดกหากบิดาของนางจัดหาสินสอดให้ในการแต่งงาน หากสตรีผู้นั้นเสียชีวิตโดยไม่มีบุตร ฝ่ายสามีจะต้องคืนทรัพย์สินสอดคืน แต่สามารถหักลบกับมูลค่าของสินสอดที่มอบให้ฝ่ายหญิงได้ แต่โดยปกติแล้ว สินสอดที่มอบให้ฝ่ายชายมักจะมีปริมาณมากกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dowry – Definition from the Merriam-Webster Online Dictionary
2. ↑  Dowry - Reference.com เก็บถาวร 2010-10-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, from The Columbia Electronic Encyclopedia, 2004
3. ↑  *Fleitas v. Richardson*, 147 U.S. 550 (1893).
4. ↑  Thompson, James C. B.A. M.Ed. Women in the Ancient World: Women in Babylonia Under the Hammurabi Law Code เก็บถาวร 2018-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**จีน ฮาร์โลว์** (อังกฤษ: Jean Harlow) ชื่อเกิดฮาร์ลีน ฮาร์โลว์ คาร์เพนเตอร์ (Harlean Harlow Carpenter; 3 มีนาคม 1911 – 7 มิถุนายน 1937) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เป็นเซ็กซ์ซิมโบลแห่งคริสต์ทศวรรษ 1930

ฮาร์โลว์เซ็นสัญญากับผู้กำกับฮาเวิร์ด ฮิวส์มีผลงานสำคัญเรื่องแรกคือ *Hell's Angels* (1930) แต่ก็ตามมาด้วยผลงานที่ไม่ประสบความสำเร็จอีกหลายเรื่อง ก่อนที่เธอจะเซ็นสัญญากับเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ ในปี 1932 ฮาร์โลว์ยังเป็นสตรีคนสำคัญของเอ็มจีเอ็ม แสดงในหนังดังอย่าง *Red Dust* (1932), *Dinner at Eight* (1933), *Reckless* (1935) และ *Suzy* (1936) ด้วยความนิยมในตัวเธอทำให้เธอมีผลงานแซงเพื่อนร่วมงานในเอ็มจีเอ็มอย่าง โจน ครอว์ฟอร์ดและนอร์มา เชียเรอร์ เธอกลายเป็นหนึ่งในดาราหนังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 มักได้ฉายาว่า "Blonde Bombshell" และ "Platinum Blonde" เธอยังมีชื่อเสียงจาก "หัวเราะลวงเสน่ห์" ในผลงานภาพยนตร์

ฮาร์โลว์เสียชีวิตด้วยวัย 26 ปี ระหว่างการถ่ายทำหนังเรื่อง *Saratoga* ผลงานถ่ายทำเสร็จด้วยการใช้ตัวแสดงแทนเธอ และออกฉายใน 1 เดือนหลังจากฮาร์โลว์เสียชีวิต สถาบันภาพยนตร์อเมริกันให้เธออยู่อันดับ 22 ของดาราหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของภาพยนตร์คลาสสิกฮอลลีวูด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Obituary *Variety*, June 9, 1937, page 54.
**วัดวังพลับใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมดแดง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี วัดมีพื้นที่จำนวน 18 ไร่ 32 ตารางวา

ที่ตั้งของวัดวังพลับใต้อยู่บริเวณส่วนโค้งของบึงน้ำซึ่งเป็นลำน้ำโบราณสายเดียวกับบึงละหาร ต่อมามีสภาพตื้นเขินขาดตอน กลายสภาพเป็นลำน้ำด้วน (บึง) เรียกว่า *บึงวังพลับ* บริเวณบึงนี้เคยพบลูกบัดหินสี พระบูชาพระพิมพ์ศิลปะลพบุรี ซากโบราณสถาน (วัดร้าง) สันนิษฐานว่ามีอายุสมัยอยุธยา

จากบันทึกเอกสารและคำบอกเล่าในอดีตชื่อ "บางพลับ" เหตุเพราะมีต้นมะพลับขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ลักษณะชุมชน ตั้งอยู่บริเวณลำน้ำ เมื่อขยายตัวจึงถือเอาวังน้ำ "วังพลับ" เป็นเกณฑ์ ชุมชนบริเวณส่วนเหนือลำน้ำเรียกว่า "วังพลับเหนือ" ส่วนใต้เรียกว่า "วังพลับใต้" ชาวบ้านวังพลับใต้หากจะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาต้องเดินทางไปวัดวังพลับเหนือ จึงริเริ่มสร้างวัดในชุมชนคือ "วัดวังพลับใต้" ตามชื่อหมู่บ้าน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสอน ไม่ทราบฉายา พ.ศ. 2465–2470
* พระจันทร์ ไม่ทราบฉายา พ.ศ. 2470–2475
* พระหรุ่น ไม่ทราบฉายา พ.ศ. 2475–2480
* พระมนต์ ไม่ทราบฉายา พ.ศ. 2480–2483
* พระเจ็ก ไม่ทราบฉายา พ.ศ. 2484–2488
* พระอธิการเลื่อน ไม่ทราบฉายา พ.ศ. 2488–2495
* พระอธิการประเสรฐิ ไม่ทราบฉายา พ.ศ. 2499–2505
* พระอธิการเยื้อน สิริปญโญ พ.ศ. 2510–2519
* พระมหาสมพงษ์ จิตตวิโร พ.ศ. 2519–2521
* พระอธิการไกร เตชวณโณ พ.ศ. 2521–2529
* พระอธิการเปล่ง จนทโชโต พ.ศ. 2529–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดวังพลับใต้". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
2. ↑  "วัดวังพลับใต้". พระสังฆาธิการ.
**มูลสรวาสติวาท** (Mūlasarvāstivāda ) เป็นหนึ่งในนิกายยุคต้นของพุทธศาสนาในอินเดีย ต้นกำเนิดของมูลสรวาสติวาทและความเกี่ยวโยงกับนิกายสรวาสติวาทยังไม่เป็นที่ทราบกันดีนัก แม้ว่าจะมีหลายทฤษฎีที่เสนอเรื่องนี้ก็ตาม ความต่อเนื่องของนิกายมูลสรวาสติวาทยังคงดำรงอยู่ในพุทธศาสนาในทิเบตจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทว่า มีเพียงการสืบทอดมูลสรวาสติวาทสายภิกษุ ไม่มีการสืบทอดสายภิกษุณี

### ประวัติ

#### ในอินเดีย

ทฤษฎีเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมูลสรวาสติวาท กับสรวาสติวาท เป็นที่ขัดแย้งกันอยู่ นักวิชาการสมัยใหม่มีแนวโน้มที่จะจำแนกทั้ง 2 สำนักเป็นอิสระต่อกัน อี้จิ้งอ้างว่ามูลสรวาสติวาทได้รับชื่อเช่นนี้ เพราะแตกหน่อมาจากนิกายสรวาสติวาท แต่ บูโตน รินเชน ดรุบ (Buton Rinchen Drub) กล่าวว่า การใช้ชื่อว่า มูลสรวาสติวาทเป็นการแสดงความเคารพต่อนิกายสรวาสติวาท ในฐานะที่เป็น "รากเหง้า" (มูล) ของนิกายต่าางๆ ของพุทธศาสนา ในทัศนะของ Gregory Schopen มูลสรวาสติวาท พัฒนาขึ้นในอินเดียในช่วงศตวรรษที่ 2 และเสื่อมถอยลงไปในศตวรรษที่ 7

#### ในเอเชียกลาง

มูลสรวาสติวาทรุ่งเรืองทั่วเอเชียกลางเนื่องจากคณะพระธรรมทูตทำงานอย่างแข็งขันในพื้นที่ดังกล่าว โดยในเอเชียกลาง มีการเผยแพร่พุทธศาสนาสำนักต่างๆ ตามลำดับดังนี้ 

1. ธรรมคุปต์
2. สรวาสติวาท
3. มูลสรวาสติวาท

#### ศรีวิชัย

อี้จิ้งบันทึกไว้ว่า ในศตวรรษที่ 7 มูลสรวาสติวาทเป็นนิกายที่โดดเด่นแพร่หลายไปทั่วอาณาจักรศรีวิชัย อี้จิ้งพักอยู่ที่ศรีวิชัยเป็นเวลาหกถึงเจ็ดปีในระหว่างนั้นท่านได้ศึกษาภาษาสันสกฤตและแปลคัมภีร์ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาจีน อี้จิ้งบันทึกไว้ว่ามูลสรวาสติวาทเป็นที่นับถือกันเกือบทั้งพื้นที่ดังกล่าว ท่านบันทึกว่าวิชาที่เรียนรวมถึงกฎและพิธีการต่างๆ ของมูลสรวาสติวาทในภูมิภาคนี้เหมือนอย่างที่มีอยู่ในอินเดีย อี้จิ้งกล่าวว่า พุทธศาสนาในดินแดนศรีวิชัยเป็นหีนยาน แต่ในอาณาจักรมลายูมีอิทธิพลของพุทธศาสนามหายาน โดยมีคำสอนของคณาจารย์มหายาน เช่น คัมภีร์โยคาจารภูมิศาสตร์ ของพระอสังคะ

### การสืบทอดพระวินัย

พระวินัยของนิกายมูลสรวาสติวาท เป็นหนึ่งในสามสายการสืบทอดพระวินัยที่หลงเหลืออยู่ คือพระวินัยของนิกายธรรมคุปต์ และนิกายเถรวาท ปัจจุบัน มูลสรวาสติวาทวินัยสืบทอดกันในทิเบต โดยมีพระวินัยแปลเป็นภาษาทิเบตในศตวรรษที่ 9 และภาษจีนในศตวรรษที่ 8 และยังมีต้นฉบับพระวินัยมูลสรวาสติวาทในภาษสันสกฤตหลงเหลืออยู่ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Charles Willemen, Bart Dessein, Collett Cox. Sarvāstivāda Buddhist scholasticism. Brill, 1988. p.88.
2. ↑  Elizabeth Cook. Light of Liberation: A History of Buddhism in India. Dharma Publishing, 1992. p. 237
3. ↑  Gregory Schopen. *Figments and fragments of Māhāyana Buddhism in India*. University of Hawaii Press, 2005. pp.76-77.
4. ↑  Coedes, George. *The Indianized States of South-East Asia.* 1968. p. 84
5. ↑  J. Takakusu (1896). *A Record of the Buddhist Religion : As Practised in India and the Malay Archipelago (A.D. 671-695)/I-Tsing*. Oxford: Clarendon. Reprint: New Delhi, AES 2005. ISBN 81-206-1622-7.
**วัดวังหว้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังหว้า อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

วัดวังหว้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธานปางสมาธินามว่า *พระพุทธมณี ศรีอริยนเมตไตรย* เจดีย์เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป และภาพเขียนประวัติของหลวงปู่คร่ำ ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นที่ตั้งศพของหลวงปู่คร่ำ และหอหุ่นขี้ผึ้งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป หุ่นขี้ผึ้ง

วัดมีเกจิอาจารย์ที่ได้รับความเคารพและเป็นที่ศรัทธาของชาวระยองและประชาชนทั่วประเทศ คือ หลวงปู่คร่ำ ยโสธโร ท่านเชี่ยวชาญวิทยาคม ได้รับนิมนต์ไปปลุกเสกวัตถุมงคลทั่วทุกภาคของประเทศ มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องวัตถุมงคล อย่างพระเครื่อง ผ้ายันต์พัดโบก น้ำมันนเรศวรออกศึก วัตถุมงคลต่าง ๆ รวมถึงพระผงพิมพ์สมเด็จ ฉลองอายุ 99 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดวังหว้า". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดวังหว้า". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
3. ↑  "วัดวังหว้า". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
4. ↑  "หลวงปู่คร่ำ ยโสธโร วัดวังหว้า จ.ระยอง". ข่าวสด.
พอล นิโคลัส รับบทเป็นพระเยซูในปี 1972
**จีซัสไครสต์ซูเปอร์สตาร์** (อังกฤษ: Jesus Christ Superstar) เป็นละครเพลงแนวร็อกโอเปรา ผลงานประพันธ์ของแอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ และคำร้องโดยทิม ไรซ์ มีที่มาจากคอนเซ็ปอัลบั้มของเวบเบอร์และไรซ์ในปี ค.ศ. 1970 ซึ่งดัดแปลงมาจากงานเขียน *Life of Christ* ของบิชอป ฟุลตัน เจ. ชีน ชาวอเมริกัน (1895 – 1979) คอนเซ็ปอัลบั้มของเวบเบอร์และไรซ์นี้ร้องนำโดยเอียน กิลแลน ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ตของนิตยสารบิลบอร์ด  และนำมาดัดแปลงเป็นละครบรอดเวย์ ภาพยนตร์ ละครเวสต์เอนด์ และออกแสดงในประเทศต่างๆ

เนื้อเรื่องกล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงสัปดาห์สุดท้ายในพระชนม์ชีพของพระเยซู ถึงการเตรียมการตั้งแต่วันอาทิตย์ใบลาน เมื่อพระเยซูเสด็จพร้อมด้วยสาวกเข้ากรุงเยรูซาเลมก่อนรับพระทรมานด้วยการตรึงไม้กางเขน โดยเน้นไปที่ความสัมพันธ์ของตัวละครหลักคือระหว่างพระเยซู ยูดาส และแมรี แม็กดาเลน ซึ่งเนื้อหาส่วนนี้ไม่ได้มีระบุไว้ในพระวรสาร

งานละครเพลงในช่วงต้น ทั้งที่บรอดเวย์ และการแสดงในในประเทศต่างๆ ถูกต่อต้านจากองค์กรศาสนาเป็นอย่างมาก เนื่องจากการตีความตัวละครพระเยซูในฐานะเป็นบุคคลธรรมดา

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Jesus Christ Superstar* > Charts & Awards > Billboard Album ที่ออลมิวสิก. สืบค้นเมื่อ 1 April 2008.
2. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**จีซัสไครสต์ซูเปอร์สตาร์**

* *Jesus Christ Superstar*, official website
* *Jesus Christ Superstar* ที่เว็บไซต์ Internet Broadway Database
**ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์** (อังกฤษ: Human–computer interaction: HCI) เป็นการศึกษาการวางแผนและออกแบบลักษณะการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์หรือผู้ใช้งานคอมพิวเตอร์ กับคอมพิวเตอร์

สาขาวิชานี้ ได้เกี่ยวข้องกับ ด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ศาสตร์พฤติกรรมผู้บริโภค การออกแบบ และ สาขาอื่นๆที่อาจเกี่ยวข้องในเนื้อหาของงานวิจัยนั้น ๆ
วิธีการปฏิสัมพันธ์ ที่เกี่ยวข้องกับ พฤติกรรมของผู้ใช้ และ ฟังก์ชันการใช้งานของคอมพิวเตอร์นั้น ได้ถูกคิดค้นขึ้นอย่างง่าย ๆ ที่รู้จักกันในชื่อของ อินเตอร์เฟส
อินเตอร์เฟสนี้ รวมถึงซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ ตัวอย่างเช่น ลักษณ หรือวัตถุประสงค์ของดิสเพลย์ต่าง ๆ ที่แสดงให้เห็นบนจอคอมพิวเตอร์ การรับผล ข้อมูลนำเข้าจากการปฏิบัติการของผู้ใช้ที่กระทำต่อ ฮาร์ดแวร์ เช่น การเคาะคีย์บอร์ด กดแป้นพิมพ์ และ การเคลื่อนย้ายเม้าส์ รวมทั้ง การศึกษาที่เกี่ยวกับ การปฏิบัติการที่ผู้ใช้มีปฏิสัมพันธ์กับระบบขนาดใหญ่ต่างๆ เช่นระบบ เครื่องบิน ระบบโรงงานผลิตไฟฟ้า เป็นต้น

สาขาวิชานี้เป็นการควบรวม จากหลากหลายพื้นฐานองค์ความรู้ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับผู้ใช้ หรือ ผู้คนทั่วๆไป ที่เป็นเรื่องของการออกแบบ การประเมินผล และ การนำไปประยุกต์ใช้ โดยวิธีการดังกล่าว กระทำขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการ มนุษย์หรือ ผู้ใช้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์**

* HCI Review เก็บถาวร 2011-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Bad Human Factors Designs
* The HCI Wiki Bibliography with over 100,000 publications.
* The HCI Bibliography Over 58,000 publications about HCI.
* Human-Centered Computing Education Digital Library
* Usability Views เก็บถาวร 2011-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* HCI Webliography with a list of about 100 HCI Organizations worldwide
**วัดวารีอุดม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่บนที่ป่าริมห้วยโซง ในตำบลสีวิเชียร อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 3 งาน 27 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 105 ไร่ 3 งาน 32 ตารางวา ปัจจุบันมี พระครูวิชัยธรรมานันท์ (ชัย แสวงดี) เป็นเจ้าอาวาส

วัดวารีอุดมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2525 เดิมมีชื่อว่า **วัดราษฎร์ประชาสรรค์** โดยมีพระครูพุทธิสารสุนทร (เคน นนฺทโก) เจ้าอาวาสวัดเมืองเดช เจ้าคณะอำเภอเดชอุดม ในขณะนั้น ได้ออกเดินธุดงค์มาปักกลดเพื่อปฏิบัติกรรมฐาน จนเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของญาติโยม จึงได้ร่วมกันสร้างวัด โดยมีหลวงพ่อพระครูพุทธิสารสุนทรเป็นประธานในการก่อสร้างวัด จนมีเสนาสนะพอเป็นที่พำนักของพระภิกษุ สามเณรได้ ท่านจึงได้พาศิษย์ของท่านมาอยู่คือ พระชัย อนาวิโล (พระครูวิชัยธรรมานันท์) มาอยู่จำพรรษา และได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2525 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดวารีอุดม" ตามชื่อหมู่บ้าน ด้านการศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2515 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2540

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 กุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง เป็นอาคารไม้ 15 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง และอุโบสถตัดลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2543 ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปทองขัด จำนวน 3 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดวารีอุดม".
2. ↑  "วัดวารีอุดม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
มูสลีแบบแห้ง เสิร์ฟคู่กับนมและกล้วย
**มูสลี** หรือ **มิวส์ลี** (อังกฤษ: muesli) เป็นอาหารเช้าและอาหารที่เป็นทั้งอาหารเช้าและอาหารเที่ยง (brunch) ซึ่งประกอบไปด้วยข้าวโอ๊ตชนิดเกล็ด (rolled oats) และส่วนประกอบอื่น ๆ รวมไปถึงธัญพืช ผลไม้สดและแห้ง เมล็ดพันธุ์และถั่ว และอาจผสมกับนมวัว นมถั่วเหลือง นมอัลมอนด์ นมจากพืชแบบอื่น ๆ โยเกิร์ต หรือน้ำผลไม้ มีการบรรจุมูสลีทั้งในรูปแบบแห้งพร้อมรับประทาน หรือแบบทำใหม่

ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์และเยอรมนียังนิยมรับประทานมูสลีเป็นอาหารมื้อเบาก่อนอาหารเย็นอีกด้วย

มูสลีจัดเป็นอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตพลังงานสูง เหมาะแก่การรับประทานเป็นอาหารเช้า

ประวัติ
-------

มูสลีได้รับการพัฒนาขึ้นประมาณช่วงปี พ.ศ. 2443 โดยแพทย์ชาวสวิสชื่อ มักซีมีเลียน เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ สำหรับผู้ป่วยที่ต้องรับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยผลไม้และผักสดในโรงพยาบาลของเขา เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจาก "อาหารจานแปลก" ที่เขาและภรรยาได้รับประทานขณะปีนเขาที่เทือกเขาแอลป์ มูสลีที่รู้จักกันในปัจจุบันเริ่มได้รับความนิยมในประเทศแถบตะวันออกในช่วงปี พ.ศ. 2503 ซึ่งเป็นช่วงที่อาหารสุขภาพและอาหารมังสวิรัติได้รับความสนใจ มูสลีแบบดั้งเดิมของเบียร์เชอร์ถูกแช่ในน้ำและน้ำมะนาวข้ามคืน จากนั้นรับประทานคู่กับโยเกิร์ต

มูสลีในบรรจุภัณฑ์
-----------------

ส่วนประกอบของมูสลีในบรรจุภัณฑ์
มูสลีในบรรจุภัณฑ์มีส่วนประกอบหลักเป็นข้าวโอ๊ตชนิดเกล็ดหรือคอร์นเฟลก ผสมกับผลไม้แห้งหลากหลายแบบ ถั่ว และเมล็ดพันธุ์ ส่วนใหญ่แล้วจะมีส่วนประกอบของเกล็ดธัญพืชชนิดอื่น เช่น ข้าวสาลีหรือข้าวไรย์ โดยมีรูปแบบอื่น ๆ ซึ่งอาจมีส่วนผสมของน้ำผึ้ง เครื่องเทศ หรือช็อกโกแลต มูสลีในบรรจุภัณฑ์แบบแห้งสามารถเก็บได้เป็นเวลานานหลายเดือนและรับประทานได้อย่างรวดเร็วเพียงผสมกับนม โยเกิร์ต กาแฟ ช็อกโกแลตร้อน น้ำผลไม้ หรือน้ำเปล่า นอกจากนี้ยังสามารถใส่ผลไม้ได้ตามต้องการ นอกจากนี้อีกวิธีหนึ่งในการรับประทานมูสลีได้แก่ การแช่นมไว้ข้ามคืน จากนั้นรับประทานพร้อมผลไม้สด

มูสลีสด
-------

มูสลีสด ทำจากข้าวโอ๊ตชนิดเกล็ด น้ำส้ม แอปเปิลปั่น และกล้วย เร็ดเคอร์รันต์ ลูกเกด เนยแข็งคอตทิจ ปิดท้ายด้วยแรสเบอร์รี
เราสามารถทำมูสลีแบบสดโดยใช้ข้าวโอ๊ตชนิตเกล็ด หรือข้าวโอ๊ตแบบเต็มเมล็ดซึ่งผ่านการแช่ในน้ำเปล่าหรือน้ำผลไม้ ส่วนประกอบอื่น ๆ ที่มักนำมาใช้ ได้แก่ ผลไม้สด (เช่น กล้วย แอปเปิล เบอร์รี องุ่น มะม่วง ผลไม้แห้ง ผลิตภัณฑ์นม (เช่น นมสด นมเปรี้ยว ครีม นมข้นหวาน หรือนมถั่วเหลือง) น้ำเลมอน ถั่วบด เมล็ดพันธุ์ เครื่องเทศ (โดยเฉพาะอบเชย) น้ำผึ้ง

ดูเพิ่ม
-------

* กราโนลา อาหารเช้าและของรับประทานเล่นซึ่งคล้ายกับมูสลี
* ข้าวต้ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Planet, L. (2 March 2015), *The World's Best Brunches: Where to Find Them and How to Make Them*, Lonely Planet Publications, p. 294, ISBN 978-1-74360-881-4, ISBN 978-1-74360-881-4.
2. ↑  Kurmann, Joseph A.; Rasic, Jeremija L.; Kroger, Manfred (1992), "Bircher Muesli", *Encyclopedia of Fermented Fresh Milk Products: An International Inventory of Fermented Milk, Cream, Buttermilk, Whey, and Related Products* (1 ed.), Springer Verlag, p. 75, ISBN 978-0-442-00869-7, ISBN 978-0-442-00869-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มูสลี

  


|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี

 |
**กูดู โลร็อง บากโบ** (ฝรั่งเศส: *Koudou Laurent Gbagbo*, เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 4 แห่งโกตดิวัวร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 จนกระทั่งถูกจับกุมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 มีอาชีพเป็นครูสอนประวัติศาสตร์ ตลอดจนเป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์สมัครเล่น

บากโบเคยถูกจำคุกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และอีกครั้งในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และเขาได้ในชีวิตพลัดถิ่นในฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 ส่วนใหญ่ อันเป็นผลมาจากการเคลื่อนไหวสหภาพของเขา บากโบก่อตั้งแนวหน้าประชาชนไอวอเรียน (FPI) ขึ้น ใน พ.ศ. 2525 และลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับเฟลิกซ์ อูฟูแว็ต-บัวญี (Félix Houphouët-Boigny) ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จ ในยุคเริ่มต้นของการเมืองแบบหลายพรรคใน พ.ศ. 2533 แต่ก็ชนะได้ที่นั่งในสภานิติบัญญัติแห่งโกตดิวัวร์

บากโบดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังรอแบร์ เกอี (Robert Guéï) หัวหน้าคณะรัฐประหาร ห้ามนักการเมืองชั้นนำคนอื่นมิให้ลงแข่งกับบากโบในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 บากโบอ้างชัยชนะหลังการเลือกตั้งและผู้สนับสนุนยึดท้องถนนและโค่นเกอี บากโบเป็นประธานาธิบดีหลังจากนั้น

หลังการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2553 บากโบท้าทายการนับผลคะแนนเลือกตั้ง กล่าวหาว่ามีการโกง และปฏิเสธจะลงจากตำแหน่ง เขาเรียกร้องให้ประกาศให้ผลการเลือกตั้งจากเก้าภูมิภาคของประเทศเป็นโมฆะ อาลาซาน วาตารา (Alassane Ouattara) ถูกประกาศว่าเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง และได้รับการรับรองเช่นนั้นจากผู้สังเกตการณ์เลือกตั้ง และประชาคมระหว่างประเทศ หลังความขัดแย้งภายในช่วงสั้น ๆ บากโบถูกจับกุมโดยกองทัพสาธารณรัฐนิยมแห่งไอวอรีโคสต์

| * ด
* ค
* ก
ประธานาธิบดีแห่งโกตดิวัวร์ |
| --- |
| 
* เฟลิกซ์ อูฟูแว็ต-บัวญี
* Henri Konan Bédié
* รอแบร์ เกอี
* โลร็อง บากโบ
* อาลาซาน วาตารา

 | Flag of Côte d'Ivoire |
ชื่อบทความนี้ใช้การตั้งชื่อแบบสเปน ซึ่งนามสกุลที่หนึ่งหรือฝ่ายบิดาคือ *ซันซ์*  และนามสกุลที่สองหรือฝ่ายมารดาคือ *มันเซโบ*

**โลเรนโซ ซันซ์ มันเซโบ** (สเปน: *Lorenzo Sanz Mancebo*; 9 สิงหาคม พ.ศ. 2486 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2563) เป็นนักธุรกิจชาวสเปน อดีตประธานสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดและเจ้าของสโมสรฟุตบอลมาลากา

ชีวิตช่วงต้น
------------

เกิดที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน ซันซ์เล่นฟุตบอลในตำแหน่งผู้รักษาประตูครั้งเยาวชนให้กับหลายสโมสรในลีกเล็กของมาดริด รวมถึงเซเด ปูเอร์ตาโบนิตา ด้วยเป็นนักธุรกิจที่ชาญฉลาด ทำให้เขาสร้างความมั่งคั่งให้กับตนเองในกิจการอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้าง

ประธานเรอัลมาดริด
-----------------

ซันซ์ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดตั้งแต่ปี 2528 ถึง 2538 แล้วจึงดำรงตำแหน่งประธานสโมสรเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2538 หลังราโมน เมนโดซาถูกบังคับให้ลาออกเนื่องด้วยปัญหาทางการเงิน สังคม และกีฬาของสโมสร ซันซ์พยายามที่จะเปลี่ยนสโมสรโดยนำผู้เล่นที่มีชื่อเสียงอย่างดาวอร์ ซือเกอร์ และเพรดรัก มีจาโตวิช ด้วยเงินของเขาเอง นี่นำไปสู่ชัยชนะในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกที่รอคอยมานาน ซึ่งไม่เคยชนะเลยนับตั้งแต่ปี 2509 โดยสโมสรเป็นผู้ชนะเลิศในรายการปี 2541 และ 2543

แต่การชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกสองครั้งก็ไม่เพียงพอที่จะซ่อนปัญหาทางการเงินที่ยังคงรังควานสโมสร และในการเลือกตั้งไม่กี่สัปดาห์หลังรอบชิงชนะเลิศปี 2543 เขาก็เสียตำแหน่งประธานสโมสรให้กับโฟลเรนติโน เปเรซ

การเสียชีวิต
------------

ซันซ์เสียชีวิตในตอนเย็นของวันที่ 21 มีนาคม 2563 ด้วยอายุ 76 ปี หลังผลตรวจโรคโควิด-19 เป็นบวก

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Ortego, Enrique (2020-03-21). "Muere de coronavirus Lorenzo Sanz, el presidente de la Séptima y Octava Copas de Europa del Real Madrid". *El País* (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 2020-03-21.
2. ↑  "Lorenzo Sanz: Former Real Madrid president dies after contracting coronavirus". *BBC Sport* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2020-03-21. สืบค้นเมื่อ 2020-03-21.
**ยุน คยุน-ซัง** (เกาหลี: 윤균상; เกิด 31 มีนาคม 1987) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ที่ได้รับความสนใจจากบทบาทสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง พิน็อกคิโอ รักนี้หัวใจไม่โกหก (2014), 6 มังกรกำเนิดโชซอน (2015-2016) และ The Doctor (2016) จากนั้นเขาก็รับบทนำใน The Rebel (2017), Oh, the Mysterious (2018), สะอาดนักต้องรักให้เข็ด (2018) และ Class of Lies (2019).

อาชีพ
-----

ก่อนจะมาเป็นนักแสดง ยุนเริ่มทำงานเป็นนายแบบ ตามความประสงค์ของพ่อ เขาเข้ารับราชการทหารและปลดประจำการ ในปี ค.ศ. 2012 เขาเดบิวต์ในฐานะนักแสดง นำแสดงในละครประวัติศาสตร์เรื่อง Faith จากนั้นเขาก็ได้รับเลือกให้แสดงในภาพยนตร์กีฬาเรื่อง No Breathing ในฐานะนักว่ายน้ำ และเป็นนักสืบที่อายุน้อยที่สุดในหนังระทึกขวัญอาชญากรรมเรื่อง Gap-dong ยุนประสบความสำเร็จในการแสดงด้วยบทบาทสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง พิน็อกคิโอ รักนี้หัวใจไม่โกหก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "신예 윤균상, "'신의' 출연 아직도 실감나지 않아" [인터뷰]". *The Chosun Ilbo* (ภาษาเกาหลี). 29 November 2012.
2. ↑  "'피노키오' 윤균상, 짧지만 강한 임팩트…시청자에 '눈도장'". *Hankyung* (ภาษาเกาหลี). 13 November 2014.
3. ↑  "Who is Yoon Kyun-sang from "Pinocchio"?". *Hancinema*. Sports Hanooki. 3 February 2015.
4. ↑  Jung, Han-ah (4 March 2015). "BNT Interview: Yoon Kyun Sang, "Bromance with Lee Jong Suk? We're close friends, he's a reliable advisor"". *BNTNews*. สืบค้นเมื่อ 2015-05-05.
**ราชสมาคมกุหลาบแห่งประเทศอังกฤษ** หรือ **The Royal National Rose Society (RNSS)** เป็นราชสมาคม (Royal Society) หรือ สมาคมด้านพฤกษศาสตร์เฉพาะทางที่เก่าแก่ที่สุดในโลก (the world's oldest specialist plant society) สมาคมนี้อุทิศให้กับการปลูกกุหลาบโดยเฉพาะ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. ๒๔๒๙ ตั้งอยู่ที่เมือง ST.Albans ประเทศอังกฤษ เป็นสมาคมในรูปแบบสมาชิก ปัจจุบัน สมาชิกประกอบไปด้วย นักพฤกษศาสตร์ด้านกุหลาบทั้งมืออาชีพและสมัครเล่นทั้งในเครือจักรภพและทั่วโลก ทั้งนี้ สมาคมมีงานค้นคว้าวิจัยทดลอง การอบรมให้ความรู้และจัดงานนิทรรศการต่างๆ รวมทั้งจัดพิมพ์นิตยสารไตรมาศ ชื่อว่า "Rose" แก่มวลหมู่สมาชิก

ปัจจุบัน สมาคมกำลังดำเนินการก่อสร้างงานชิ้นเอก คือ "The Gardens of the Rose" ณ ที่ตั้งสำนักงานใหญ่ ซึ่งจะเป็นแหล่งรวบรวมกุหลาบกว่า 30,000 ต้น ซึ่งจะเปิดให้ประชาชนทั่วไปเยี่ยมชมในปี พ.ศ. ๒๕๕๐

การดำรงตำแหน่งสมาชิกของ พระราชชายา เจ้าดารารัศมี ในสมาคมแห่งนี้นั้นเมื่อใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าช่วงเวลาดังกล่าว มีพ่อค้าชาวอังกฤษซึ่งส่วนใหญ่สมัยนั้น อยู่ในกลุ่มเชื้อสายราชวงศ์ หรือครอบครัวขุนนางเก่าแก่ หรือได้รับการสนับสนุนจากพระราชวงศ์ ได้เข้ามาติดต่อค้าขายกับเจ้านายฝ่ายเหนือในนครเชียงใหม่ และทราบว่า พระราชชายาฯ โปรดกุหลาบ จึงถวายคำแนะนำเกี่ยวกับสมาคม สันนิษฐานว่าทรงอยู่ในพระฐานะ "สมาชิกกิตติมศักดิ์" ไม่ใช่ "สมาชิกทั่วไป" เพราะทรงได้รับการถวายกุหลาบพันธุ์ใหม่ๆ จากสมาคมทุกปี

อ้างอิง
-------

จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. **กุหลาบจุฬาลงกรณ์**.  เก็บถาวร 2006-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย** (อังกฤษ: 1Malaysia Development Berhad scandal) หรือ **เรื่องอื้อฉาว 1MDB** เป็นเรื่องอื้อฉาวทางการเมืองที่ยังดำเนินอยู่ในประเทศมาเลเซีย ในปี พ.ศ. 2558 นายกรัฐมนตรีของประเทศมาเลเซียในขณะนั้น นาจิบ ราซักตกเป็นจำเลยในข้อหาส่งเงิน 2.67 พันล้าน ริงกิตมาเลเซีย (≈ US$700 ล้าน) จากเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1MDB) บริษัทพัฒนาทางยุทธวิธีของรัฐบาล ไปยังบัญชีส่วนตัวของตนเอง เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากในหมู่ชาวมาเลเซีย ที่จำนวนมากได้เรียกร้องให้นาจิบ ราซัก ลาออกจากตำแหน่ง

หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2561 นายกรัฐมนตรีที่ได้รับการเลือกตั้งขึ้นมาใหม่ มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด ได้กล่าวว่ามีหลักฐานอยู่เพียงพอต่อการเริ่มต้นสืบสวนเรื่องอื้ฉาว 1MDB นี้ได้ หลายเดือนหลังการเลือกตั้ง เจ้าหน้าที่ทางการมาเลเซียได้สั่งห้ามไม่ให้นาจิบ ราซัก ออกจากประเทศ, ยึดเงินสดและของมีค่าจำนวนมากที่มีหลักฐานเชื่อมโยงมาถึงเขา และได้ตั้งข้อหาเขาภายใต้ข้อหา การทำผิดหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายในเชิงอาชญากรรม, ฟอกเงิน และใช้อำนาจในทางที่ผิด ในขณะที่ โจ่ โหลว (นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังของเรื่องอื้อฉาวนี้) ถูกตั้งข้อหาฟอกเงิน นาจิบถูกพบว่ากระทำผิดจริงภายใต้เจ็ดข้อหา และถูกตัดสินจำคุก 12 ปี

ผู้ที่เปิดโปงคือนายธนาคารชาวสวิสและอดีตผู้บริหาร PetroSaudi ชื่อ Xavier Justo

ดูเพิ่ม
-------

* การฉ้อราษฎร์บังหลวงในประเทศมาเลเซีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Malaysian taskforce investigates allegations $700m paid to Najib". *The Guardian*. 6 July 2015. สืบค้นเมื่อ 24 March 2018.
2. ↑  "Mahathir Picks Lim as Finance Minister, Returns Zeti to Council". *Bloomberg.com* (ภาษาอังกฤษ). 12 May 2018. สืบค้นเมื่อ 18 May 2018.
3. ↑  "Malaysia's 1MDB trial reveals Jho Low's alleged role as mastermind". *Nikkei Asian Review*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 December 2019. สืบค้นเมื่อ 26 December 2019.
4. ↑  Singh, Sharanjit; Khairulrijal, Khairah N. Karim and Rahmat (2020-07-28). "Najib sentenced to 12 years' jail, RM210 million fine | New Straits Times". *NST Online* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-07-28.
5. ↑  Rist, Manfred. "Malaysias Sumpf reicht bis an den Genfersee". *Neue Zürcher Zeitung*.
6. ↑  "🇲🇾 Malaysia: The World's Biggest Heist – 101 East". Al Jazeera English. 7 February 2019 – โดยทาง YouTube.
**ภาษาอาหรับเอเชียกลาง** (อังกฤษ: Central Asian Arabic; อาหรับ: العربية الآسيوية الوسطى) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดในอุซเบกิสถานและทาจิกิสถาน ปัจจุบันเป็นภาษาที่ใกล้ตายแล้ว เคยใช้พูดระหว่างชุมชนชาวอาหรับและเผ่าต่างๆในเอเชียกลาง ที่อยู่ในซามาร์คันด์ บูคารา กิซกวาดัรยา สุรคันดัรยา (ปัจจุบันอยู่ในอุซเบกิสถาน) และคัตลอน (ปัจจุบันอยู่ในทาจิกิสถาน) รวมไปถึงอัฟกานิสถาน

การอพยพเข้าสู่เอเชียกลางของชาวอาหรับครั้งแรกเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 ซึ่งเป็นช่วงที่มีการแพร่ขยายของศาสนาอิสลามภาษาอาหรับกลายเป็นภาษาทั่วไปทางด้านวิทยาศาสตร์และวรรณคดีอย่างรวดเร็วด้วยอิทธิพลของศาสนาอิสลาม ชาวอาหรับในเอเชียกลางส่วนใหญ่จะแยกตัวอยู่อย่างโดดเดี่วและไม่แต่งงานข้ามเผ่า ทำให้ภาษาของพวกเขายังคงอยู่มาจนถึงพุทธศตวรรษที่ 25 เมื่อราว พ.ศ. 2423 ชาวอาหรับส่วนใหญ่อพยพจากบริเวณที่เป็นประเทศอุซเบกิสถานและทาจิกิสถานในปัจจุบันไปยังภาคเหนือของอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นผลมาจากการรุกรานของรัสเซีย ชาวอาหรับเหล่านี้ ปัจจุบันไม่พูดภาษาอาหรับแต่หันมาพูดภาษาดารีหรือภาษาอุซเบก.ในยุคที่ได้รับอิทธิพลจากโซเวียต โดยชาวอาหรับเหล่านี้ปรับตัวให้เข้ากับชาวพื้นเมืองมากขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2502 พบว่าชาวอาหรับเพียง 34%ที่ยังถือว่าภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่ ส่วนใหญ่ถือว่าตนใช้ภาษาอุซเบกหรือภาษาทาจิกเป็นภาษาแม่

ปัจจุบัน ภาษาอาหรับเอเชียกลางที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาท้องถิ่นมากทั้งทางด้านสัทวิทยา คำศัพท์และการเรียงประโยค ยังเหลือผู้พูดเพียง 5 หมู่บ้านในอุซเบกิสถาน แบ่งได้เป็น 2 สำเนียงคือ สำเนียงบูคาเรีย ได้รับอิทธิพลจากภาษาทาจิก และสำเนียงกวาซกาดาร์ยาวี ได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มเตอร์กิก ทั้งสองสำเนียงนี้ไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน ในทาจิกิสถาน มีผู้พูดภาษาอาหรับเอเชียกลาง 35.7% ของชาวอาหรับทั้งหมด ส่วนใหญ่หันไปพูดภาษาทาจิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Peter R. Blood, ed. Afghanistan: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress, 2001
2. ↑  (รัสเซีย) Ethnic Minorities of Uzbekistan: Arabs เก็บถาวร 2007-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Olga Kobzeva
3. ↑  (รัสเซีย) Ethnic Minorities of Tajikistan: Arabs เก็บถาวร 2007-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
Light gray stone surface with carved and painted images of two woman, a falcon-headed god, a black-haired man with a long goatee, a jackal-headed god, and Egyptian hieroglyphs inscribed along the topภาพนูนต่ำของของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 พร้อมด้วยทวยเทพ; การสวรรคตของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ทรงถูกรายงานโดยฟาโรห์เซนุสดรตที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์ในเรื่องราวแห่งซินูเฮ

**เรื่องราวแห่งซินูเฮ** (หรือที่รู้จักในชื่อ ซาเนฮัต) ถือเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของวรรณคดีอียิปต์โบราณ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายหลังการเสด็จสวรรคตของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งพระองค์เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ขึ้นในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 ก่อนคริสตกาล และประพันธ์ขึ้นเมื่อราว 1875 ปีก่อนคริสตกาล ถึงแม้ว่าต้นฉบับที่ยังหลงเหลืออยู่จะมาจากในรัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 ซึ่งปกครองพระราชอาณาจักรอียิปต์ราว 1800 ปีก่อนคริสตกาล

มีการถกเถียงกันอย่างต่อเนื่องในหมู่นักไอยคุปต์วิทยาว่า งานเขียนมีเค้าโครงมาจากเหตุการณ์จริงที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีนามว่า ซินูเฮ (อียิปต์โบราณ: *Za-Nhet* "บุตรชายแห่งมะเดื่อ") โดยมีฉันทามติว่ามีความเป็นไปได้มากที่สุดว่างานเขียนนี้จะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมา ด้วยจากลักษณะที่เป็นสากลของตัวบทที่ค้นพบในตัวละครซินูเฮ รวมทั้งความรอบคอบและความเมตตาดุจดั่งเทพเจ้านั้น ผู้ประพันธ์นิรนามจึงถูกเรียกว่าเป็น "เชกสเปียร์แห่งอียิปต์" ซึ่งความคิดมีความคล้ายคลึงกันในตำราพระคัมภีร์ไบเบิล เรื่องราวแห่งซินูเฮได้ถูกเขียนขึ้นเป็นลักษณะบทกลอนและอาจจะมีการนำมาแสดงด้วย ความนิยมอย่างมากของงานเขียนชิ้นนี้จะพบเห็นได้จากเศษชิ้นส่วนบันทึกเรื่องดังกล่าวที่ยังหลงเหลืออยู่จำนวนมาก

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  เรื่องราวเริ่มต้นด้วยการสวรรคตของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่สิบสอง ในตำราคำสอนแห่งอเมเนมเฮต ซึ่งพระองค์อธิบายว่า ก่อนที่พระองค์สวรรคต พระองค์ทรงตกเป็นเหยื่อของการลอบปลงพระชนม์ได้อย่างไร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allen, James P. (June 21, 2000). *Middle Egyptian: An Introduction to the Language and Culture of Hieroglyphs*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-52177483-3 – โดยทาง Google Books.
2. ↑  "Tale of Sanehat". แปลโดย Koch, Roland. University College London. 2000. Retrieved November 6, 2018.
3. ↑  R. B. Parkinson, *The Tale of Sinuhe and Other Ancient Egyptian Poems*. Oxford World's Classics, 1999, p. 21
4. ↑  James Karl Hoffmeier, *Ancient Israel In Sinai: The Evidence for the Authenticity of the Wilderness Tradition*, Oxford University Press 2005, p. 256
5. ↑  James Peter Allen, *Middle Egyptian: An Introduction to the Language and Culture of Hieroglyphs*, Cambridge University Press 2000, p. 281
6. ↑  *Religion in ancient Egypt*, Byron Esely Shafer, John B. Leonard H. Lesko, David P. Silverman, p. 160, Taylor & Francis, 1991
ISBN 0-415-07030-9.
7. ↑  Edmund S. Meltzer, *In search of Sinuhe: "What's in a Name?"* Paper presented at The 58th Annual Meeting of the American Research Center in Egypt, Wyndham Toledo Hotel, Toledo, Ohio, Apr 20, 2007
8. ↑  M. Lichtheim, *Ancient Egyptian Literature*, Volume I: The Old and Middle Kingdoms, 1973, p. 222, ISBN 0-52002899-6
**หนูจี๊ด** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Rattus exulans*) เป็นหนูชนิดหนึ่งในวงศ์ Muridae วงศ์ย่อย Murinae

เป็นหนูที่มีขนาดเล็กที่สุดที่อยู่ในสกุล *Rattus* มีขนสีน้ำตาลเข้มจนถึงดำ ขนชั้นนอกแข็ง หางมีสีดำเรียบสนิทมีความยาวกว่าความยาวลำตัวและหัวรวมกันเสียอีก และไม่มีขน ส่วนท้องสีขาว

มีความยาวลำตัวและหัว 10.5 เซนติเมตร หางยาว 12.8 เซนติเมตร น้ำหนัก 36 กรัม

ตัวเมียมีเต้านมทั้งหมด 4 คู่ 2 คู่แรกอยู่ที่หน้าอก อีก 2 คู่อยู่ที่หน้าท้อง สามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี โดยตั้งท้องนานประมาณ 21-22 วัน ตกลูกครั้งละ 7-12 ตัว ปีหนึ่งสามารถออกลูกได้ราว 5-6 ครอก อายุขัยมากที่สุดที่พบประมาณ 6 ปี

หนูจี๊ด เป็นหนูที่สามารถพบได้ทั่วไปตามบ้านเรือน พื้นที่เกษตรกรรมเช่น โรงนา, ยุ้งฉาง แต่กลับไม่พบในที่นา และสามารถพบได้ในป่าและถ้ำ เป็นหนูที่มีพฤติกรรมว่องไวมาก ทำรังโดยไม่ขุดรู สามารถปีนป่ายและกระโดดได้เก่ง สามารถไต่ไปตามเส้นลวดที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางแคบ ๆ ได้เป็นระยะทางหลายเมตร โดยใช้หางที่ยาวนั้นช่วยทรงตัวและเกาะเกี่ยว ว่ายน้ำเก่ง กินอาหารได้แทบทุกชนิด และกินอาหารตามที่มนุษย์กินได้ด้วย โดยกินมากเป็นน้ำหนักประมาณ 10 เท่าของน้ำหนักตัวต่อวัน

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์จนถึงภูมิภาคออสตราเลเชีย, โอเชียเนีย จนถึงฮาวายและโพลินีเซีย โดยมีชื่อเรียกในภาษาเมารีว่า kiore จัดเป็นหนูชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ตามบ้านเรือนเช่นเดียวกับ หนูท้องขาว (*R. rattus*) และหนูบ้าน (*R. norvegicus*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน

อ้างอิง
-------

* หนูจี๊ด


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rattus exulans***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rattus exulans ที่วิกิสปีชีส์
**หนุมานนั่งแท่น** (อังกฤษ: Buddha belly plant, bottleplant shrub, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Jatropha podagrica*) เป็นไม้ประดับในวงศ์ยางพารา (Euphorbiaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

หนุมานนั่งแท่นเป็นไม้พุ่ม สูงประมาณ 2.5 เมตร ลำต้นพองที่โคน ใบรูปไข่กว้างถึงรูปไข่กลับ ก้านใบยาว 10-20 เซนติเมตร ดอกแยกเพศออกเป็นช่อกึ่งช่อเชิงหลั่น ยาวถึง 26 เซนติเมตร แกนช่อดอกยาวถึง 20 เซนติเมตร ดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูปไข่กว้าง กลีบดอกรูปไข่กว้าง ฐานรองดอกรูปโถ เกสรเพศผู้ยาว 6-8.5 มิลลิเมตร ก้านชูเกสรเชื่อมกันที่โคน ดอกเพศเมีย กลีบเลี้ยงรูปรี ผลรูปรี มีลักษณะสามพู เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 เซนติเมตร ปลายมน แตกทั้งแนวตั้งและแนวนอน เมล็ดรูปรี

ความเป็นพิษ
-----------

ทุกส่วนของหนุมานนั่งแท่น โดยเฉพาะน้ำยางและเมล็ด มีสารออกฤทธิ์คล้ายท็อกซาลบูมิน (toxalbumin) ที่พบในละหุ่ง, สารกลุ่มฟอร์บอล (phorbol) ที่พบในสลอดและสบู่ดำ และสารแอลคาลอยด์กลุ่มไกลโคไซด์ หากสัมผัสถูกน้ำยาง จะเกิดอาการแพ้ บวมแดงแสบร้อน หากรับประทานเมล็ดเข้าไป จะทำให้เกิดอาการปวดหัว คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย กล้ามเนื้อชักกระตุก หายใจเร็ว การเต้นของหัวใจผิดปกติ ความดันโลหิตต่ำ

ระเบียงภาพ
----------

* ต้นหนุมานนั่งแท่นที่เมืองปุทุจเจรีต้นหนุมานนั่งแท่นที่เมืองปุทุจเจรี
* ดอกดอก
* 
* ลักษณะดอกลักษณะดอก
* หนุมานนั่งแท่นหนุมานนั่งแท่น
* หนุมานนั่งแท่นหนุมานนั่งแท่น
* หนุมานนั่งแท่นหนุมานนั่งแท่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "หนุมานนั่งแท่น" กับสรรพคุณน่ารู้
2. ↑  หนุมานนั่งแท่น : Jatropha podagrica Hook : BGO Plant
3. ↑  "หนุมานนั่งแท่น สรรพคุณประโยชน์ของว่านหนุมานนั่งแท่น 8 ข้อ !". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-23. สืบค้นเมื่อ 2015-04-15.
4. ↑  หนุมานนั่งแท่น -- พืชมีพิษต่อระบบทางเดินอาหารและโลหิต

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หนุมานนั่งแท่น
* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Jatropha podagrica ที่วิกิสปีชีส์
เทวรูปพระหนุมานที่หนุมานโฒกา
**หนุมานโฒกา** (เนปาล: हनुमान ढोका; Hanuman Dhoka) เป็นเขตพระราชวังหลวงของกษัตริย์มัลละและชาห์ ในจัตุรัสทุรพัรวสันตปุระในกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล หนุมานโฒกากินพื้นที่ 5 เอเคอร์ ชื่อของหนุมานโฒกามาจากเทวรูปหินของพระหนุมาน ใกล้กับประตูทางเข้าของวัง ส่วน 'โฒกา' มาจากภาษาเนปาล แปลว่า "ทางเข้าออก" หมู่อาคารในหนุมานโฒกาได้รับความเสียหายมากจากแผ่นดินไหวเมื่อปี 2015

ปีกตะวันออกซึ่งประกอบด้วยลานสิบลานเป็นส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของหนุมานโฒกา สร้างขึ้นในกลางศตวรรษที่ 16 ต่อมาในศตวรรษที่ 17 กษัตริย์ปรตาป มัลละ ได้มีดำริให้ขยับขยายพื้นที่และสร้างวิหารขึ้นมากมาย ในปี 1768 ได้มีการสร้างหอคอยสังเกตการณ์สี่หอทางตะวันออกเฉียงใต้ของวังขึ้นโดยปฤถวี นารายัณ ชาห์ พระราชวงศ์ประทับในวังนี้เรื่อยมาจนปี 1886 ซึ่งย้ายไปวังนารายัณหิติแทน ภายนอกมีจารึกศิลาเขียนด้วยสิบห้าภาษาอยู่ เป็นชลโฑรนี (น้ำพุน้ำดื่ม) ซึ่งมีตำนานว่าหากผู้ใดเข้าใจทั้ง 15 ภาษาบนจารึกนี้ น้ำที่ออกมาจะกลายเป็นน้ำนมแทนน้ำเปล่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bisht, Kapil. "History's House". ECS Nepal. สืบค้นเมื่อ 1 January 2014.
2. ↑  "Hanuman Dhoka". *www.lonelyplanet.com* (ภาษาอังกฤษ). Lonely Planet. สืบค้นเมื่อ 15 July 2018.
3. ↑  "Hanuman Dhoka (Old Royal Palace)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 5, 2013.
4. ↑  Nepal Mandala: A Cultural Study of the Kathmandu Valley, Text. 1 by Mary Shepherd Slusser, Princeton University Press, 1982, retrieved 1 March 2020

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Palace museum


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หนุมานโฒกา**

พิกัดภูมิศาสตร์: 27°42′15″N 85°18′27″E﻿ / ﻿27.7042°N 85.3075°E﻿ / 27.7042; 85.3075
**วัดวังตะกู** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังตะกู อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ที่ระบุได้คือได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อราว พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 13.60 เมตร ยาว 21.60 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่สองเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 46 ไร่ 2 งาน ทีมาของชื่อวัด แต่เดิมริมคลองหน้าวัดมีต้นตะกูจำนวนมาก และได้มีการตั้งชื่อตำบลว่าตำบลบางตะกู วัดจึงอนุโลมตามชื่อของตำบล เพราะบริเวณมีเพียงวัดเดียว เป็น **วัดบางตะกู** ถึงกระนั้นมีระบุไว้ในโฉนดที่ดินเมื่อ ร.ศ. 126 ว่า **วัดเก่า** (คู่กับวัดใหม่ คือ วัดใหม่ปิ่นเกลียว) ภายหลังมีผู้เปลี่ยนคำนำหน้าจากบางมาเป็นวังให้คล้องกับตำบลวังกะพีที่อยู่ใกล้กัน จึงได้ใช้ชื่อว่า "วัดวังตะกู" นับจากนั้นมา

อุโบสถหลังเก่า หน้าบันประดับด้วยเครื่องลายครามมีสภาพชำรุดมาก ทางวัดจึงได้รื้อถอนอุโบสถหลังเก่าและสร้างหลังใหม่ขึ้นแทน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถหลังใหม่ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิขนาดกลาง สมัยรัตนโกสินทร์ หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 37 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2375 มีรูปหล่อพระอัครสาวกอยู่เบื้องซ้ายขวา สูง 64 นิ้ว กว้าง 23 นิ้ว รูปหล่อเหมือนหลวงปู่บิน อิสสโร อดีตเจ้าอาวาส รูปหล่อพระมหากัจจายนะ พระศรีศากยมุนี และสมเด็จพระพุทธมหาจักรพรรดิ์ ไตรรัตนญาณ มณีนพรัตน์ นคราปฐมาภรณ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดวังตะกู". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 46–48.
**หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย** เป็นอดีตนักมวยไทยชื่อดัง และเคยชกมวยสากลอาชีพได้ครองแชมป์ของสถาบัน PABA ด้วย

ประวัติ
-------

หนึ่งอุบล มีชื่อจริงว่า **สมร ความสวัสดิ์** เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดอุบลราชธานี เป็นนักมวยไทยชื่อดังในราวปี พ.ศ. 2534-พ.ศ. 2538 ในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ มีฉายาว่า "ต่วนเป๋" ตั้งแต่เมื่อครั้งชกมวยไทย มีที่มาจากมีขาข้างขวาสั้นกว่าขาข้างซ้าย หนึ่งอุบลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อคราวที่เดินทางไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครองเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 จากนั้น หนึ่งอุบลขึ้นชกป้องกันแชมป์ไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ เรย์ ลีกัส อย่างพลิกความคาดหมาย โดยหนึ่งอุบลเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2540 หลังจากเสียแชมป์ หนึ่งอุบลขึ้นชกมวยสากลใน พ.ศ. 2541 อีกเพียงสองครั้ง โดยครั้งล่าสุดชกเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค แซมมี่ ซอร์ดีญ่า หลังจากนั้นหนึ่งอุบลกลับไปชกมวยไทยตามเดิม

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท (2539 - 2540)
	+ ชิง 6 พฤศจิกายน 2539 ชนะน็อค รอนนี่ ไบโอนัส (ฟิลิปปินส์) ยก 8 ที่มะนิลา
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 มกราคม 2540 ชนะคะแนน แจ๊ค ซาเฮียย่า (อินโด) ที่ เวทีมวยนานาชาติ ต.หน้าเมือง อ.เมืองฉะเชิงเทรา จ.ฉะเชิงเทรา
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน ดิเอโก อันดราเด (เม็กซิโก) ที่ จ.อุบลราชธานี
	+ เสียแชมป์,8 ส.ค. 2540 แพ้คะแนน เรย์ ลีกัส (ฟิลิปปินส์) ที่ โรงแรม ดิเอมเมอรัล แขวงดินแดง เขตดินแดง แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เทปการชกระหว่าง "แรมโบ้" พงษ์สิริ พ.ร่วมฤดี กับ "ต่วนเป๋" หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย
**วัดวังเย็น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังเย็น อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา

บริเวณหมู่บ้านวังเย็นเป็นสถานที่พักทัพของพระเจ้าตากสิน เมื่อครั้งยกทัพไปตีเมืองจันทบุรี เพราะบริเวณนี้มีคลองส่งน้ำไหลผ่านพื้นที่เป็นป่าและมีความร่มเย็น จึงเรียกว่า *บ้านวังเย็น* ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างที่พักสงฆ์เมื่อประมาณ พ.ศ. 2420 ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามคลองกับที่ตั้งวัดวังเย็นปัจจุบันประมาณ 800 เมตร ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมามีการตายโรคโรคระบาด มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก ต่อมาพระลี้ เมรสนัดได้นำพาญาติโยมย้ายจากที่เดิมมาตั้งวัดแห่งใหม่ในที่ตั้งปัจจุบัน สร้างเสนาสนะอย่างศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และอุโบสถ ในปี พ.ศ. 2466 พระลี้ เมรสนัด ได้ลาสิกขา หลวงปู่มากได้เป็นเจ้าอาวาส

ในสมัยหลวงพ่อจาม พันธมุตโต ท่านเป็นผู้นำพาญาติโยมปรับปรุงพัฒนาซื้อที่ขยายเขตวัดให้กว้างขวาง และให้ที่วัดสร้างโรงเรียนวัดวังเย็น และได้สร้างศาลาหลังใหม่แทนหลังเก่า พร้อมทั้งอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเก่าที่ทรุดโทรม สร้างเมรุ กุฏิสงฆ์ ฯลฯ อุโบสถหลังเก่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2476 อุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2538

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ลี้
* หลวงปู่มาก
* หลวงปู่ไพ่
* หลวงปู่อ่อง
* อาจารย์ฉุย
* อาจารย์เกตุ
* อาจารย์จ้อย
* พระครูสันติธรรมาทร (หลวงพ่อจาม พันธมุตโต) พ.ศ. 2509–2540
* พระครูวีรปัญโญภาส พ.ศ. 2540–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". SBL Magazine.
2. ↑  "วัดวังเย็น". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
**วัดวิเศษการ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน คือ พระศรีวิสุทธิดิลก

วัดวิเศษการสร้างประมาณ พ.ศ. 2393 เดิมชื่อ **วัดวิเศษอาวาส** สร้างโดยข้าราชการในสมัยรัชกาลที่ 3 นามว่า รักษ์ ได้รับพระราชทานเป็นหมื่นวิเศษ แต่ประชาชนทั่วไปเรียกว่า หมื่นรักษ์ จึงได้เรียกชื่อวัดนี้ว่า **วัดหมื่นรักษ์** ตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวิเศษการ"

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถสร้างตามแบบศิลปะจีน ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หน้าบันประดับชามสังคโลก ผนังใช้อิฐหนา ประตูหน้าต่างใช้ไม้แผ่นใหญ่หนา เปิดปิดด้วยลูกดาล มีลายตกแต่งดอกไม้ด้านหลังอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 3 ศอก เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยแบบเชียงแสน อัญเชิญมาจากวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร มีพระพุทธรูปแบบสุโขทัยลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 ศอก 2 องค์ นอกจากนั้นยังมีพระพุทธรูปปางเสด็จจากดาวดึงส์ ปางประทานพร ปางสมาธิ และปางทุกรกิริยา

อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ ศาลาการเปรียญทรงปั้นหยาสร้างด้วยไม้ กุฏิ วิหารเป็นแบบทรงไทยประเพณี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดวิเศษการ" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 320.
2. ↑  "วัดวิเศษการ" (PDF). สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดโพธิทัตตาราม** (ตัวเต็ม:普德寺, พินอิน: *โผวเต็กยี่*) เป็นวัดในสังกัดคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ถนนสุรศักดิ์ 1 ตำบลศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี

ประวัติ
-------

วัดโพธิทัตตาราม สถาปนาขึ้นโดยพระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง) เดิมเป็นโรงเจชื่อ "กวง เฮียง ตึ๊ง" มีนายวิทย์ นางอารีย์ ประสานพานิช เป็นเจ้าของ ต่อมาได้ถวายโรงเจพร้อมทั้งที่ดินแก่คณะสงฆ์จีนนิกาย พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง) เจ้าคณะใหญ่จีนนิกาย จึงส่งพระภิกษุไปจำพรรษา และขนานนามใหม่ว่า "สำนักสงฆ์จริงอยู่" (真如精舍)

ในปีพ.ศ. 2516 เจ้าคณะใหญ่จีนนิกายได้ตั้งคณะกรรมการสร้างวัดขึ้น ภายใต้การอำนวยการของเจ้าคณะใหญ่จีนนิกาย เพื่อดำเนินการจัดซื้อที่ดินจากนายวิทย์ นางอารีย์ ประสานพานิช เพิ่มเติม และก่อสร้างอุโบสถ วิหารสำคัญต่าง ๆและเสนาสนะสงฆ์ครบถ้วน กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการจึงประกาศตั้งเป็นวัดตามกฎหมายมีนามว่า "วัดโพธิทัตตาราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518จากนั้นพระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง) เจ้าคณะใหญ่จีนนิกาย จึงมีบัญชาให้ หลวงจีนธรรมนันท์จีนประพัทธ์ (เย็นเชี้ยว) ซึ่งขณะดำรงตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาส ดำเนินการประกอบพิธีผูกพัทธสีมา โดยกราบทูลอาราธนาสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ เสด็จทรงเป็นประธานประกอบพิธีผูกพัทธสีมา และเชิญ พลเอก เสริม ณ นคร ผู้บัญชาการทหารบก เป็นประธานในพิธีตัดลูกนิมิตร เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520

โรงเรียนโพธิทัตราชวิทยาลัย
--------------------------

วัดโพธิทัตตารามได้เริ่มมีการบริหารจัดการศึกษาในรูปแบบโรงเรียนปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา โดยพระอาจารย์จีนธรรมรสจีนศาสน์ (เย็นเกา) มีปณิธานที่จะพัฒนาการศึกษาของ
คณะสงฆ์จีนนิกายเพื่อให้โอกาสเยาวชนในเขตภาคตะวันออก รวมถึงเยาวชนทั่วภูมิภาค โดยก่อตั้งโรงเรียนโพธิทัตราชวิทยาลัย โดยเริ่มแรกนั้นได้ใช้อาคารอเนกประสงค์ภายในวัดเป็นสถานที่จัดการเรียนการสอน ต่อมาเมื่อมีสามเณรนักเรียนมากขึ้นครบทุกระดับชั้น จึงได้ซื้อที่ดินเพื่อสร้างอาคารเรียนที่สมบูรณ์ และมีการจัดการเรียนการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 นับแต่นั้นมา

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

1. หลวงจีนธรรมนันท์จีนประพัทธ์ (เย็นเชี้ยว) พ.ศ. 2520 เป็นรักษาการ
2. พระอาจารย์จีนคณาณัติจีนพรต (เย็นเกา) พ.ศ. 2539 – ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  วัดโพธิทัตตาราม. *อนุสรณ์พิธีผูกพัทธสีมา*. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร, 2520. หน้า 10-12.
**รัฐพักรบ** (อังกฤษ: Trucial States; อาหรับ: الإمارات المتصالحة) หรือ **ชายฝั่งพักรบ** (อังกฤษ: Trucial Coast; อาหรับ: الساحل المتصالح) เป็นกลุ่มรัฐเชคทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเปอร์เซีย ภายหลังรัฐเหล่านี้ได้ร่วมลงนามสงบศึกกับรัฐบาลบริเตน จึงถูกเรียกว่ารัฐพักรบหรือรัฐสงบศึก และเข้าเป็นรัฐในอารักขาของบริเตนตั้งแต่ ค.ศ. 1820 ใน ค.ศ. 1971 รัฐพักรบประกาศเอกราชและกลายเป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปัจจุบัน

รัฐพักรบประกอบด้วยเจ็ดรัฐ ได้แก่ รัฐอาบูดาบี รัฐอัจญ์มาน รัฐดูไบ รัฐฟุญัยเราะฮ์ รัฐชัรญะฮ์, รัฐอุมม์อัลกุเวน และรัฐเราะซุลคัยมะฮ์ เดิมบริเตนเรียกดินแดนแถบนี้ว่า "ชายฝั่งโจรสลัด" (Pirate Coast) เพราะมักมีโจรสลัดมาปล้นเรือสินค้าของบริเตน จนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1820 ผู้ปกครองรัฐอาบูดาบี รัฐชัรญะฮ์ รัฐอัจญ์มาน และรัฐอุมม์อัลกุเวนได้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาทางทะเลทั่วไป ค.ศ. 1820 (General Maritime Treaty of 1820) กับบริเตน โดยมีสาระสำคัญคือห้ามมีโจรสลัดและห้ามการค้าทาส อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายยังคงมีความขัดแย้งต่อกัน ใน ค.ศ. 1853 รัฐเหล่านี้จึงลงนามในสัญญาสงบศึกทางทะเลถาวร ค.ศ. 1853 (Perpetual Maritime Truce of 1853) ต่อมาบริเตนซึ่งกังวลว่าชาติมหาอำนาจอื่นเช่นฝรั่งเศสและรัสเซียจะเข้ามามีอิทธิพลในดินแดนแถบนี้ได้ลงนามในสนธิสัญญา ค.ศ. 1892 กับรัฐพักรบ โดยในสนธิสัญญานี้บริเตนจะคุ้มครองรัฐพักรบทั้งทางภาคพื้นดินและทางทะเล แลกกับการที่รัฐพักรบต้องมีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับบริเตนเป็นหลัก สนธิสัญญานี้ทำให้รัฐพักรบกลายเป็นรัฐในอารักขาของบริเตน

ใน ค.ศ. 1968 บริเตนประกาศจะยกเลิกรัฐพักรบ ผู้ปกครองของแต่ละรัฐของรัฐพักรบจึงประชุมกันเพื่อจัดการกับการปกครองหลังบริเตนถอนทหารออกไป ในการประชุมครั้งแรกรัฐเอมิเรตต่าง ๆ รวมถึงรัฐกาตาร์และรัฐบาห์เรนจะรวมตัวกันเป็นสหภาพ แต่ต่อมารัฐกาตาร์ รัฐบาห์เรน และรัฐเราะซุลคัยมะฮ์ประกาศถอนตัว จึงเหลือ 6 รัฐเอมิเรตที่ร่วมลงนามในข้อตกลงสหภาพในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1971

ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1971 รัฐดูไบ รัฐอาบูดาบี รัฐชัรญะฮ์ รัฐอัจญ์มาน รัฐอุมม์อัลกุเวน และรัฐฟุญัยเราะฮ์ได้ร่วมกันจัดตั้งเป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ รัฐเราะซุลคัยมะฮ์เข้าร่วมกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในภายหลังเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972

อ้างอิง
-------

1. ↑  Admirals of the World: A Biographical Dictionary, 1500 to the Present by William Stewart
2. ↑  "Britain's Informal Empire in the Gulf, 1820–1971 by James Onley" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-11-30.
3. ↑  Country Profile: United Arab Emirates - Library of Congress
4. ↑  A Political Chronology of the Middle East by Europa Publications
5. ↑  United Arab Emirates profile - Timeline - BBC News
6. ↑  "The Historical Background and Constitutional Basis to the Federation" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-10-15. สืบค้นเมื่อ 2015-11-30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ รัฐพักรบ
**"เรื่องที่ขอ"** เป็นซิงเกิลของ ลุลา ในปี พ.ศ. 2559 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย จักรธร ขจรไชยกูล (โตน โซฟา) / อะตอม-ชนกันต์ รัตนอุดม และเรียบเรียงโดย บวรภัส จินต์ประเสริฐ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559

มิวสิกวิดีโอเล่าถึงความสัมพันธ์ของคู่รักที่รักกันมาก แต่อาจเพราะรักไม่เป็น ผู้หญิงที่มีความคาดหวังในความรักจากฝ่ายชายมากมายจนไม่เป็นตัวเอง และมาถึงจุดที่ไม่อาจร้องขออะไรได้

การตอบรับ
---------

เพลง "'รักคำโตโต" ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 1 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 13 |
| JOOX Top 100 Chart | 1 |
| JOOX Top 50 Thai Songs Chart | 1 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  มาแรงแซงทุกคำขอ...อันดับ1 Seed chart top 20 "เรื่องที่ขอ" จาก ลุลา ครับ
2. ↑  94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย EFM 94 Top Air Play ประจำวันเสาร์ที่ 08 ตุลาคม 2559
**วิ่งสู้ฟัด** (อักษรจีนตัวเต็ม: 警察故事, Ging chaat goo si; พินอิน: Jǐngchá Gùshì อังกฤษ:Police story) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวตลก-แอกชั่นจากปี ค.ศ. 1985 กำกับภาพยนตร์โดย เฉินหลง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคแรกในภาพยนตร์ซีรีส์ชุด **วิ่งสู้ฟัด** นำแสดงโดย เฉินหลง,หลิน ชิงเสีย,จาง ม่านอวี้

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

จูโถวเป็นพ่อค้ายาเสพติดที่ตำรวจฮ่องกงต้องการตัวมากที่สุด เขาเปิดไนท์คลับและบริษัทค้าเงินตราเพื่อบังหน้า ทางตำรวจสืบทราบว่าจะมีการส่งมอบเฮโรอีน จึงวางแผนจับตัวจูโถวกับพวก แต่แผนกลับพลาด ทางตำรวจจึงต้องการตัวเลขาจูโถวมาเป็นพยานในการขึ้นศาล เฉินเจียจี๋ (เฉินหลง)จึงพยายามออกตามหาเซรีน่า(หลิน ชิงเสีย) เพื่อนำตัวเธอมาขึ้นศาลและเอาผิดกับจูโถวให้ได้ และด้วยแอคชั่นแบบไม่ใช้ตัวแสดงแทนของเฉินหลง จึงทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก

นักแสดงนำ
---------

* เฉินหลง รับบท เฉินเจียจี๋,กากุย
* หลิน ชิงเสีย รับบท เซรีน่า
* จาง ม่านอวี้ รับบท อาเมย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *วิ่งสู้ฟัด* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *วิ่งสู้ฟัด* ที่ออลมูวี
* *วิ่งสู้ฟัด* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* Police Story Series Fansite
* Jackie Chan Fansite เก็บถาวร 2008-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
แผนเสนอที่จะช่วยผู้ลี้ภัยชาวฟินแลนด์
**ปฏิบัติการอะแลสกา** (อังกฤษ: Operation Alaska), **ฟินาแลสกา** (Finalaska) หรือ **นิวฟินแลนด์** (New Finland) เป็นแผนเสนอจากเจ้าหน้าที่สหรัฐบางส่วนที่จะช่วยผู้ลี้ภัยชาวฟินแลนด์มาที่รัฐอะแลสกา ถ้าสหภาพโซเวียตยึดครองประเทศฟินแลนด์ทั้งในช่วงสงครามฤดูหนาวและสงครามต่อเนื่อง โดยจะตั้งชุมชนนิวฟินแลนด์ริมแม่น้ำแทเนอนาในบริเวณภาคกลางของรัฐอะแลสกา

ชาววอะแลสกาคัดค้านแผนนี้ ส่วนใหญ่ให้เหตุผลว่า เพราะภาษาฟินแลนด์เป็นภาษาที่เรียนรู้ยากและไม่ค่อยมีผู้พูดในภูมิภาคนี้

ภูมิหลัง
--------

ในประเทศสหรัฐช่วงสงครามฤดูหนาว มีความกลัวว่าจะมีการสังหารหมู่ชาวฟินแลนด์ จึงมีการวางแผนว่า อเมริกาจะช่วยชาวฟินแลนด์ด้วยการเคลื่อนย้ายไปยังรัฐอะแลสกา เหตุผลที่เลือกรัฐนี้เพราะมีสภาพอากาศเหมาะกับชาวฟินแลนด์และมีประชากรในรัฐนี้น้อยมาก ในช่วงสงครามต่อเนื่องมีแผนจะรับผู้ลี้ภัยชาวฟินแลนด์ อย่างไรก็ตาม ในเหตุผลส่วนใหญ่เป็นเพราะอเมริกามีความพร้อมที่จะเคลื่อนย้ายประชากรฟินแลนด์ทั้งประเทศ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Finalaska - unelma suomalaisesta osavaltiosta". *yle.fi* (ภาษาฟินแลนด์). สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.
2. 1 2  "Researcher: US Planned "New Finland" for Refugees in Alaska". *Yle Uutiset* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.
3. ↑  *Operaatio Alaska* (ภาษาฟินแลนด์), สืบค้นเมื่อ 2021-05-26
4. ↑  "Uskomaton salasuunnitelma talvisodan ajalta: suomalaiset oli määrä lähettää Neuvostoliiton pelossa laivoilla Alaskaan". *Ilta-Sanomat* (ภาษาฟินแลนด์). 2017-11-03. สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.
5. ↑  "Finalaska - unelma suomalaisesta osavaltiosta". *www.oulu.fi* (ภาษาฟินแลนด์). สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.