recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
พิกัดภูมิศาสตร์: 23°46′48″N 38°47′26″E﻿ / ﻿23.78000°N 38.79056°E﻿ / 23.78000; 38.79056

14 ผู้พลีชีพแห่งบัดร์อัลกะบีร ในยุทธการที่บัดร์
**บัดร์** (อาหรับ: بَـدْر, ชื่อเต็ม: **บัดร์ฮุนัยน์** อาหรับ: بدر حنین) เป็นเมืองในแคว้นมะดีนะฮ์, อัลฮิญาซ, ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยอยู่ห่างจากมะดีนะฮ์ เมืองศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาอิสลามไป 130 km (81 mi) เป็นที่ตั้งของเหตุการณ์ยุทธการที่บะดัร ที่มีการต่อสู้ระหว่างพหุเทวนิยมกุเรช กับชาวมุสลิมที่นำโดยมุฮัมมัด ในค.ศ. 624

สภาพอากาศ
---------

เมืองนี้มีช่วงฤดูร้อนที่ยาวนานและอากาศไม่หนาวจัด โดยในช่วงฤดูหนาว ตอนกลางคืนมีอุณหภูมิเฉลี่ย 15–10 °C (59–50 °F) ในช่วงกลางฤดูร้อน เป็นเรื่องไม่ปกติที่อุณหภูมิจะสูงกว่า 45 °C (113 °F) และมีฝนตกเล็กน้อยในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม

| ข้อมูลภูมิอากาศของบัดร์ฮุนัยน์ |
| --- |
| เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 25.8(78.4) | 27.2(81) | 30.4(86.7) | 34.1(93.4) | 38.4(101.1) | 41.0(105.8) | 41.6(106.9) | 42.0(107.6) | 39.9(103.8) | 36.0(96.8) | 30.3(86.5) | 26.6(79.9) | 34.4(93.9) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 19.6(67.3) | 20.8(69.4) | 23.6(74.5) | 27.5(81.5) | 32.0(89.6) | 34.8(94.6) | 35.2(95.4) | 35.6(96.1) | 32.7(90.9) | 28.4(83.1) | 24.5(76.1) | 20.4(68.7) | 27.9(82.2) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | 13.5(56.3) | 14.4(57.9) | 16.8(62.2) | 21.4(70.5) | 25.6(78.1) | 28.6(83.5) | 28.8(83.8) | 29.2(84.6) | 25.8(78.4) | 21.8(71.2) | 18.6(65.5) | 14.2(57.6) | 21.5(70.7) |
| วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย | 1.4 | 1.4 | 0.6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0.2 | 0.8 | 2.0 | 3.6 | 10 |
| *แหล่งที่มา: World Weather Center* |

ยุทธการที่บะดัร
---------------

ดูบทความหลักที่: ยุทธการที่บะดัร และ รายชื่อการเดินทางของมุฮัมมัด
รายงานจากหลักฐานของอิสลาม อบูญะฮัล ผู้นำกุเรชกล่าวว่า:

"สาบานต่ออัลลอฮ์ เราจะไม่กลับไปจนกว่าจะมาที่บะดัร และจะอยู่เป็นเวลาสามวัน พร้อมกับฆ่าอูฐและฉลองกับดื่มเหล้า และพวกผู้หญิงจะเต้นรำให้กับเรา พวกอาหรับจะได้ยินว่าเรามารวมตัวกัน และจะให้เกียรติเราในอนาคต! ดังนั้น เรามากันเถอะ!"
อัคนัส อิบน์ ชะรีก อัษษะกีฟี กับบนูซุฮ์เราะฮ์เข้าร่วมกับฝ่ายมักกะฮ์ในการรบ แต่เนื่องจากเขาเชื่อว่าคาราวานปลอดภัยแล้ว เขาจึงไม่เข้าร่วมกับพวกกุเรชในตอนที่ฉลองที่บัดร์ เขากลับไปพร้อมกับบนูซุฮ์เราะฮ์ ดังนั้นเผ่าที่ไปสู้รบจึงเหลือแค่สองเผ่า

ดูเพิ่ม
-------

* ฮุนัยน์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย
* รายชื่อเมืองในประเทศซาอุดีอาระเบีย


วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***Badr***

อ้างอิง
-------

1. ↑  อัลกุรอาน 3:110–128
2. ↑  "Climate Data for Saudi Arabia". World Weather Climate Center. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 ตุลาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2019.
3. ↑  "Badr was the site of one of the Arab fairs where they used to hold a market every year". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-30. สืบค้นเมื่อ 2006-07-07.
4. ↑  "Shaw University Mosque -Islam, Mosques & NC Muslims eCommunity". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-30. สืบค้นเมื่อ 2006-07-07.
ด้านในสนาม
**นิปปงบูโดกัง** (ญี่ปุ่น: 日本武道館; โรมาจิ: *Nippon Budōkan*; แปลว่า: อาคารศิลปะการต่อสู้ญี่ปุ่น) หรือมักเรียกโดยย่อว่า**บูโดกัง** เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ในเขตชิโยดะ ใจกลางกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามกีฬาที่สำหรับจัดการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวโดยเฉพาะ เช่น คาราเต้ ยูโด มวยสากล เป็นต้น

นิปปงบูโดกังถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรองรับการแข่งขันยูโด ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 18 ที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ ใช้ทุนสร้างสองพันล้านเยน และใช้เรื่อยมาจนปัจจุบัน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 สนามนี้จะกลับมาใช้แข่งขันยูโดอีกครั้ง 

สำหรับในส่วนของมวยสากลอาชีพ ใช้เป็นสถานที่ชกชิงและป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกของนักมวยญี่ปุ่นและนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น ยูริ อาร์บาชาค็อฟ–ฉัตรชัย สาสะกุล (ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538), วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น–โฮซูมิ ฮาเซงาวะ (ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2548), โฮซูมิ ฮาเซงาวะ–เฟร์นันโด มอนติเอล ในปี พ.ศ. 2553 เป็นต้น และใช้เป็นสถานที่แสดงคอนเสิร์ตและกิจกรรมอย่างอื่นด้วย ปัจจุบันมีความจุ 14,471 คน 

* ที่นั่งทั้งหมด
	+ ชั้นหนึ่ง : 3,199 ที่นั่ง
	+ ชั้นสองและชั้นสาม : 7,846 ที่นั่ง
	+ ที่ยืน : 480
	+ ที่นั่งสำรอง : 2,946 ที่นั่ง

อ้างอิง
-------

* 1964 Summer Olympics official report. เล่ม 1. ภาค 1. หน้า 128–30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
* แผนที่ เก็บถาวร 2015-02-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นิปปงบูโดกัง**

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°41′36″N 139°45′00″E﻿ / ﻿35.69333°N 139.75000°E﻿ / 35.69333; 139.75000
ช่วงสงครามเวียดนาม มูฮัมหมัด อาลีปฏิเสธการเกณฑ์ทหารในสหรัฐอเมริกาด้วยเหตุผลทางศาสนา
**ผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรม** (อังกฤษ: conscientious objector) คือ ปัจเจกชนที่ใช้สิทธิ์คัดค้านการเกณฑ์ทหาร ด้วยเหตุแห่งเสรีภาพทางความคิด มโนธรรม หรือศาสนา

คณะกรรมาธิการสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (UNCHR) มีมติรับรองว่า การคัดค้านการเกณฑ์ทหารโดยอ้างมโนธรรมเป็นการใช้เสรีภาพทางความคิด มโนธรรม และศาสนาโดยชอบ และเป็นไปตามสิทธิในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง และขยายความไปว่า ผู้ที่เป็นทหารอยู่อาจพัฒนาเป็นผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรมก็ได้ ทั้งยังเรียกร้องและย้ำเตือนให้รัฐที่มีการเกณฑ์ทหารให้จัดระบบคัดกรองผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรมอย่างเป็นธรรม และจัดให้มีการทำงานอื่นเพื่อสังคมแทนการฝึกทหารสำหรับบุคคลเหล่านี้ อนึ่ง UNCHR ยังสนับสนุนให้รัฐต่าง ๆ รับพิจารณาผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรมที่เกรงกลัวว่าจะถูกดำเนินคดีเป็นผู้ลี้ภัยตามอนุสัญญาว่าด้วยสถานภาพของผู้ลี้ภัย ค.ศ. 1951 (1951 Convention relating to the Status of Refugees)

อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติมีหลายประเทศที่มีการเกณฑ์ทหาร แต่มิได้มีทางเลือกให้แก่ผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรม และหลายประเทศก็เข้มงวดกับการรับผู้คัดค้านโดยอ้างมโนธรรมเป็นผู้ลี้ภัย UNCHR กระทำได้เพียงวิจารณ์นโยบายของรัฐเหล่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  
สมใจ ไพโรจน์ธีระรัชต์ (2547). ณัฐวุฒิ สุทธิสงคราม และคณะ (บ.ก.). *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: ยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน* (pdf). Vol. 1 (อักษร A-B) (3 ed.). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน. p. 137. ISBN 974-9588-25-8. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=` (help)
สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2555.
2. ↑  On July 30, 1993, explicit clarification of the International Covenant on Civil and Political Rights Article 18 was made in the United Nations Human Rights Committee general comment 22, Para. 11: "Special Rapporteur on freedom of religion or belief. Framework for communications. Conscientious Objection". Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-06. สืบค้นเมื่อ 2012-05-07.
3. ↑  "International Covenant on Civil and Political Rights; See Article 18". Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-05. สืบค้นเมื่อ 2008-05-15.
4. ↑  คัดค้านโดยอ้างมโนธรรมอย่างเป็นธรรม
5. ↑  คัดค้านโดยอ้างมโนธรรมอย่างเป็นธรรม
6. ↑  HRC views in case Yoon and Choi v. Republic of Korea, communications nos. 1321-1322/2004
7. ↑  คัดค้านโดยอ้างมโนธรรมอย่างเป็นธรรม
8. ↑  UNCHR

ดูเพิ่ม
-------


วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**Manifesto Against Conscription and the Military System** 

* การเกณฑ์ทหาร
**ผู้จัดการศิลปิน** (อังกฤษ: talent manager, artist manager) หรือ **ผู้จัดการวง** (band manager) หรือ **ผู้จัดการเพลง** (music manager) เป็นบุคคลหรือบริษัทที่แนะแนวการทำงานอย่างมืออาชีพกับศิลปินในอุตสาหกรรมบันเทิง หน้าที่รับผิดชอบของผู้จัดการคือ ดูงานของศิลปิน ให้คำแนะนำ และให้คำปรึกษาสิ่งที่ต้องทำในการเป็นศิลปิน, การวางแผนระยะยาวและการตัดสินใจส่วนตัวที่ส่งผลต่ออาชีพ

บทบาทและหน้าที่ของผู้จัดการศิลปินมีความแตกต่างกันในแต่ละแขนง ในแต่ละงานเพื่อให้ได้ค่าตอบแทนตามหน้าที่ของตน ตัวอย่างเช่น หน้าที่ของผู้จัดการเพลงจะแตกต่างจากหน้าที่ผู้จัดการศิลปินที่ให้คำแนะนำนักแสดง นักเขียน หรือผู้กำกับ ผู้จัดการอาจช่วยศิลปินหาเอเยนต์ (agent) หรือช่วยตัดสินใจตอนจะออกจากเอเยนต์หนึ่งไปยังอีกเอเยนต์หนึ่ง เอเยนต์ศิลปินมีอำนาจที่จะต่อรองกับลูกค้าของพวกเขา ขณะที่ผู้จัดการสามารถมีเพียงความสัมพันธ์ไม่เป็นทางการกับเหล่าโปรดิวเซอร์และสตูดิโอ แต่ไม่สามารถต่อรองสัญญาได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  MusicBizAdvice Q&A เก็บถาวร 2009-01-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน January 2008
2. ↑  Garrison, Larry. *Breaking Into Acting for Dummies*, Wiley Publishing Inc. 2002, p. 34.
**นายนิพนธ์ ศรีธเรศ** (เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2497) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ 2 สมัย

ประวัติ
-------

นิพนธ์ ศรีธเรศ เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายเคน และนางเทา ศรีธเรศ มีพี่น้อง 7 คน หนึ่งในนั้นคือนายสังข์ทอง ศรีธเรศ (เสียชีวิต) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาสารคาม สมรสกับนางประยงค์ มีบุตร 2 คน

นิพนธ์ยังมีศักดิ์เป็นน้องชายของสามี นางบุญรื่น ศรีธเรศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร

งานการเมือง
-----------

อดีตรับราชการในสังกัดกระทรวงแรงงาน พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยพ่ายต่อนายสุขุมพงศ์ โง่นคำ จากพรรคไทยรักไทย ต่อมา พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา จากนั้น พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2

เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ในสังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ปี 2566 เขาได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยสร้างไทย และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอร่องคำ อำเภอกมลาไสย อำเภอดอนจาน อำเภอห้วยผึ้ง และอำเภอนามน (ยกเว้นตำบลยอดแกง) แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นิพนธ์ ศรีธเรศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541) → พรรคเพื่อไทย
2. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดพรรคเพื่อไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิพนธ์ ศรีธเรศ/ภัทรา วรามิตร
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๖ เก็บถาวร 2022-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๓๐ ข หน้า ๑๒, ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๓ เก็บถาวร 2022-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๓๗, ๘ ธันวาคม ๒๕๕๓

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* นายนิพนธ์ ศรีธเรศ เก็บถาวร 2018-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
* บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของนายนิพนธ์ ศรีธเรศ[*ลิงก์เสีย*], สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
* ข้อมูลนักการเมืองไทย (นายนิพนธ์ ศรีธเรศ), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
**จักรพรรดินีกัว** (จีน: Empress Guo; 1012 — 1035) จักรพรรดินีจีนแห่ง ราชวงศ์ซ่ง อภิเษกเข้ามาเป็นจักรพรรดินีองค์แรกของ จักรพรรดิซ่งเหรินจง

พระนางเป็นหลานสาวของกัวชงได้ถูกคัดเลือกให้เข้ามาเป็นจักรพรรดินีของจักรพรรดิหนุ่มเหรินจงโดย จักรพรรดินีหลิว พระราชมารดาของจักรพรรดิเหรินจงใน ค.ศ. 1024 ขณะพระชนมายุเพียง 12 พรรษาแต่จักรพรรดิเหรินจงกลับไม่เคยเสด็จไปหาจักรพรรดินีเลยเพราะพระองค์โปรดปรานพระสนมจางมากกว่า

ใน ค.ศ. 1033 หลิวไทเฮาซึ่งคอยปกป้องจักรพรรดินีกั้วตลอดมาได้สิ้นพระชนม์ลงและจักรพรรดิเหรินจงได้ออกว่าราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เองทำให้จักรพรรดินีกั้วได้กราบทูลจักรพรรดิเหรินจงให้เนรเทศ ลฺหวี่อี้เจี้ยน (Lü Yijian) ซึ่งเป็นอัครมหาเสนาบดีแต่ในปีเดียวกันใต้เท้าลฺวี่ได้เดินทางกลับมาและกราบทูลให้จักรพรรดิเหรินจงปลดจักรพรรดินีกั้วออกจากตำแหน่งโดยอีกสาเหตุหนึ่งมาจากการกระทบกระทั่งกันระหว่างจักรพรรดินีกั้วกับพระสนมของจักรพรรดิเหรินจง 2 พระองค์คือ พระสนมหยาง และ พระสนมชาง 

อดีตจักรพรรดินีกัวสิ้นพระชนม์อย่างเป็นปริศนาเมื่อ ค.ศ. 1035 ปีต่อมาจักรพรรดิเหรินจงส่งพระสนมหยางและพระสนมชางไปยังสำนักชีและใน ค.ศ. 1037 จักรพรรดิเหรินจงได้คืนตำแหน่งจักรพรรดินีให้กับจักรพรรดินีกัว



| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีกั้ว (ซ่งเหรินจง) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดินีหลิว** |  | **รายพระนามจักรพรรดินีจีนราชวงศ์ซ่ง**  |  | **จักรพรรดินีเฉา** |
**กล้องจุลทรรศน์ของไฮเซินแบร์ค** (อังกฤษ: Heisenberg's microscope) เป็นกล้องจุลทรรศน์ในการทดลองทางความคิดของแวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ค ต่อมาการทดลองทางความคิดนี้นำไปสู่หลักความไม่แน่นอนของกลศาสตร์ควอนตัมซึ่งขัดกับหลักการพื้นฐานของทัศนศาสตร์ กล่าวคือการสังเกตสิ่งที่มีมวลมากในชีวิตประจำวันนั้นไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมของวัตถุที่ถูกสังเกตแต่อย่างใด แต่เมื่อพูดถึงวัตถุที่มีมวลน้อยอย่างเช่นอิเล็กตรอนแล้วเป็นไปไม่ได้ที่จะสังเกตพฤติกรรมของอิเล็กตรอนโดยไม่กระทบต่อพฤติกรรมของมันเอง เนื่องจากแสงมีโมเมนตัมแปรผันตามความถี่คองคลื่นแสง ดังนั้นวัตถุที่ถูกแสงตกกระทบจึงมีการเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมหรือ *ถูกชน* ด้วยโฟตอนดังปรากฏการณ์คอมพ์ตัน นั่นคือยิ่งต้องการภาพของวัตถุชัดเจนเท่าไหร่ก็ต้องใช้แสงที่มีความถี่มากขึ้น และทำให้โฟตอนมีโมเมนตัมมากขึ้นก็จะรบกวนพฤติกรรมของวัตถุที่ถูกสังเกตมากขึ้นตามไปด้วย

ข้อเสนอของไฮเซินแบร์ค
---------------------

ข้อเสนอฉบับเต็มสามารถดูได้ที่นี่ (Heisenberg 1930) โดยสรุปได้ดังนี้ ไฮเซินแบร์คสมมติว่าอิเล็กตรอนเป็นอนุภาคปกติซึ่งจะถูกสังเกตโดยกล้องจุลทรรศ์ และกำลังเคลื่อนที่เป็นเส้นตรงไปในทิศทาง {\displaystyle x} ดังภาพประกอบจะเห็นว่าลำแสงสองลำผ่านเลนส์ของกล้องและเกิดโฟกัสที่อิเล็กตรอนและทำมุมกัน {\displaystyle \varepsilon } กำหนดให้ \lambda  เป็นความยาวคลื่นของลำแสง ดังนั้นความสามารถในการแยกแยะวัตถุของกล้องจุลทรรศน์จะมีค่า

{\displaystyle \Delta x={\frac {\lambda }{\sin \varepsilon /2}}.} ()
การที่ผู้สังเกตได้รับภาพจากอิเล็กตรอน นั่นคือลำแสงไปตกกระทบอิเล็กตรอนแล้วสะท้อนกลับเข้ามาที่กล้องจุลทรรศน์แล้วผ่านเข้าสู่ตา แต่เรารู้ว่าโฟตอนมีโมเมนตัมมีค่าแปรผันตาม {\displaystyle h/\lambda } เมื่อ h เป็นค่าคงตัวของพลังค์ ดังนั้นการที่โฟตอนพุ่งชนทำให้อิเล็กตรอนย่อมทำให้เกิดแรงถีบขึ้น ภายหลังเรียกปรากฏการณ์คอมพ์ตัน แต่ขนาดของแรงถีบไม่สามารถทราบได้แน่ชัด และทิศทางที่กระเจิงไปของโฟตอนก็ไม่แน่นอน สุดท้ายจะได้ว่าอิเล็กตรอนมีโมเมนตัมในทิศทาง {\displaystyle x} คลาดเคลื่อนดังนี้

{\displaystyle \Delta p\_{x}\approx {\frac {h}{\lambda }}\sin \varepsilon /2.} ()
รวมความสัมพันธ์ของ {\displaystyle \Delta x} และ {\displaystyle \Delta p\_{x}} จะได้ว่า

{\displaystyle \Delta x\Delta p\_{x}\approx \left({\frac {\lambda }{\sin \varepsilon /2}}\right)\left({\frac {h}{\lambda }}\sin \varepsilon /2\right)=h}, ()
ซึ่งเป็นรูปใกล้เคียงกับหลักความไม่แน่นอนของไฮเซินแบร์ค
เพลี้ยอ่อนถั่ว
**เพลี้ยอ่อนถั่ว** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Aphis craccivora* Koch.) เป็นแมลงประเภทปากดูด (sucking pest) ดูดกินน้ำเลี้ยงจากทุก ๆ ส่วนของพืช เช่น ลำต้น ใบ ยอด กิ่ง และดอก ตลอดจนฝัก โดยใช้ปากแบบเจาะดูดแทงเข้าไปในเนื้อเยื่อพืช แล้วดูดกินน้ำเลี้ยง ทำให้ยอด และใบอ่อน มีอาการหงิกงอ และเหี่ยวแห้ง ทำให้ใบเหลือง และร่วงหล่นไป เมื่อพืชถูกทำลายมาก ๆ จะหยุดเจริญเติบโตและตายได้ เป็นพาหะนำไวรัสมาสู่พืชตระกูลถั่ว ทำให้เกิดโรคใบด่าง (Mosaic) ซึ่งเป็นโรคของใบที่สำคัญมากของถั่วฝักยาวที่ปลูกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  เพลี้ยชนิดนี้ทำลายพืชได้หลายชนิดเช่น ถั่วพุ่ม ถั่วปากอ้า ถั่วดำ ผักกาดเขียวปลี ผักกวางตุ้งและผักกาดหัว

สารสกัดจากพืชบางชนิดใช้กำจัดเพลี้ยอ่อนถั่วได้ดี เช่น น้อยหน่า สลอดและกันเกรา ในขณะที่กะเม็ง ฝักคูณ น้ำนมราชสีห์และดอกดาวเรืองออกฤทธื์ได้ในระดับปานกลาง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  สุดารัตน์ หอมหวล ยุวดี ชูประภาวรรณ และวิรัตน์ จันทร์ตรี. 2554. ฤทธิ์ฆ่าแมลงของพืชต่อเพลี้ยอ่อนถั่ว[*ลิงก์เสีย*] วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ปี ที่ 13 ฉบับที่ 4 ตุลาคม - ธันวาคม หน้า 22-29
***ผู้ชาย 2 อดีต (The Majestic )*** คือภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า ออกฉายครั้งแรกในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2544 กำกับภาพยนตร์โดยแฟรงก์ ดาราบอนต์ ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส เขียนบทภาพยนตร์โดยไมเคิล สโลน นำแสดงโดยจิม แคร์รีย์, บ็อบ บาลาบัน, ลอรี โฮลเดน, มาร์ติน แลนเดา ถ่ายทำที่เมืองเฟิร์นเดล, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา

โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกนำมาฉายในประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2545 และมีการผลิตในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี จัดจำหน่ายโดยบริษัทซีวีดี อินเตอร์เนชันแนล จำกัด

ผู้ชาย 2 อดีต นับเป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญของจิม แคร์รีย์นักแสดงตลกชาวแคนาดาที่เปลี่ยนมาเล่นในแนวดราม่า อย่างไรก็ดีภาพยนตร์เรื่องนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายเมื่อทำรายได้เพียงแค่ 37.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้าง 72 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

เนื้อเรื่อง
-----------

ใน ค.ศ. 1951 ซึ่งเป็นยุค *แม็คคาธิอิสซึม (McCarthyism)* ผู้คนในสหรัฐอเมริกาตกอยู่ในภาวะเกลียดชังและต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ มีคนจำนวนมากถูกใส่ร้ายและกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรมว่าฝักใฝ่คอมมิวนิสต์ จนนำไปสู่การจับกุม ซึ่ง **ปีเตอร์ แอพเพิลตัน** ( นำแสดงโดย จิม แคร์รีย์ ) นักเขียนบทภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด เป็นอีกผู้หนึ่งที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์ และทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเขาต้องพังทลายลง เมื่อเขาสูญเสียทั้งงานและคนรัก ด้วยความเศร้าเขาจึงดื่มเหล้าจนเมามายและขับรถออกไปในตอนกลางดึกจนประสบอุบัติเหตุตกจากสะพานเนื่องจากหักหลบตัวโอพอสซัม

ร่างของปีเตอร์ แอพเพิลตัน ได้ถูกกระแสน้ำพัดมาบริเวณริมชายหาดและฟื้นขึ้นมาอยู่ในภาวะเสียความจำเนื่องจากสมองได้รับความกระทบกระเทือน ก่อนจะเขาถูกค้นพบและช่วยเหลือจาก สแตน เคลเลอร์ ( นำแสดงโดย เจมส์ วิตมอร์ ) โดยเคลเลอร์ได้พาแอพเพิลตันไปยังเมืองลอว์สัน ที่นั่นเขาได้รับการรักษาอาการบาดเจ็บจาก ด็อค สแตนตัน ซึ่งเป็นแพทย์ประจำท้องถิ่น และผู้คนในเมืองลอว์สันได้ให้การต้อนรับเขาเหมือนคนที่คุ้นเคยมานาน จนกระทั่ง **แฮร์รี ทริมเบิล** ( นำแสดงโดย มาร์ติน แลนเดา ) ได้มาพบกับแอพเพิลตันที่กำลังเสียความทรงจำ และเชื่อว่าแอพเพิลตันเป็นลูกชายของตนเองที่ชื่อ ลุค ทริมเบิล ซึ่งเป็นทหารที่สูญหายในการปฏิบัติหน้าที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อ 9 ปีก่อน ด้วยความที่แอพเพิลตันสูญเสียความทรงจำ จึงเชื่อว่าตนเองคือ ลุค ทริมเบิล 

ปีเตอร์ แอพเพิลตัน ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เมืองลอว์สันในฐานะ ลุค ทริมเบิล และได้รับการปฏิบัติจากชาวเมืองเยี่ยงวีรบุรุษที่รอดชีวิตจากสงครามโลกครั้งที่ 2 จากนั้นเขาได้พบกับ **อเดเล สแตนตัน** ( นำแสดงโดย ลอว์รี โฮลเดน ) ซึ่งเป็นคนรักของลุค ทริมเบิล นอกจากนี้เธอยังเป็นลูกสาวของ ด็อค สแตนตัน แพทย์ที่รักษาอาการบาดเจ็บให้เขา แอพเพิลตัน ตัดสินใจที่จะปรับปรุงโรงภาพยนตร์ **เดอะ มาเจสติก** ที่ทรุดโทรมให้กลับมามีชีวิตชีวาและเปิดให้บริการกับชาวเมืองอีกครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*THE MAJESTIC Michael and brandy forever* (PG)". *Warner Bros.* British Board of Film Classification. January 14, 2002. สืบค้นเมื่อ September 6, 2013.
2. 1 2  "The Majestic)". Box Office Mojo. Retrieved January 27, 2014.
3. ↑  "The Majestic - Starring Jim Carrey & Ferndale, California!". Victorian Village Inn. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-09. สืบค้นเมื่อ 2010-01-27.
**อัคราธิการ** (อังกฤษ: superior general; general) บางคณะเรียกว่า**มหาธิการ** เป็นตำแหน่งอธิการสูงสุดในคณะนักบวชคาทอลิกแต่ละคณะ หากเป็นประมุขคณะนักบวชหญิงจะเรียกว่า**อัคราธิการิณี**หรือ**มหาธิการิณี**ตามแต่แต่ละคณะจะบัญญัติศัพท์ ในกฎหมายศาสนจักรจึงใช้คำว่า**อธิการสูงสุด** (supreme moderator) เพื่อหมายถึงอัคราธิการ อัคราธิการิณี มหาธิการ และมหาธิการิณี โดยรวมทั้งหมดซึ่งถืออำนาจปกครองเหนือแขวง บ้านพัก และสมาชิกทั้งหมดในคณะนักบวชที่ตนปกครอง

ผู้ที่จะดำรงตำแหน่งเป็นอัคราธิการจะต้องมาจากการเลือกตั้งตามกฎหมายศาสนจักรและบทบัญญัติของธรรมนูญประจำคณะนักบวช รายละเอียดเกี่ยวกับระยะเวลาการดำรงตำแหน่งจะขึ้นอยู่กับธรรมนูญประจำคณะเช่นกัน

การเรียกอธิการสูงสุดในคณะต่างๆ
------------------------------

**สำหรับคณะนักบวชคาทอลิกชาย**

* **อัคราธิการ** ใช้กับภราดาคณะคาร์เมไลท์ ภราดาคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า คณะซาเลเซียนของคุณพ่อบอสโก คณะภราดาเซนต์คาเบรียล เป็นต้น
* **มหาธิการ** ใช้กับคณะคามิลเลียน คณะเบธาราม คณะเยสุอิต เป็นต้น

**สำหรับคณะนักบวชคาทอลิกหญิง**

* **อัคราธิการิณี** ใช้กับภคินีคณะคาร์เมไลท์ ภคินีคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า คณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน คณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์ เป็นต้น
* **มหาธิการิณี** ใช้กับคณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ คณะรักกางเขน คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, พิมพ์ครั้งที่ 3, หน้า 121
2. ↑  ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร บรรพ ๒ มาตรา ๖๒๒
3. ↑  ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร บรรพ ๒ มาตรา ๖๒๕ วรรค ๑
ตัวอย่างบัตรประจำตัวประชาชนจีน
**บัตรประจำตัวประชาชน** (อังกฤษ: resident identity card, จีน: 居民身份证; พินอิน: *Jūmín Shēnfènzhèng*, คำอ่าน: จฺวีหมินเซินเพิ่นเจิ้ง แปลตรงตัวว่าบัตรประจำตัวผู้พักอาศัย) **ของสาธารณรัฐประชาชนจีน** เป็นเอกสารที่ออกให้แก่ประชาชนชาวจีนอายุ 16 ปีขึ้นไป โดยกระทรวงตำรวจ (ที่สถานีตำรวจ) สำหรับถือติดตัวแสดงว่าเป็นคนจีน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2527 ตามนัยแห่งรัฐกำหนดว่าด้วยบัตรประจำตัวประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国居民身份证试行条例) ในปีต่อมา รัฐกำหนดดังกล่าวยกฐานะเป็นรัฐบัญญัติว่าด้วยบัตรประจำตัวประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งบังคับใช้สืบมาจนถึงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จึงได้ปรับปรุงกฎหมายให้เจ้าพนักงานตำรวจ เจ้าพนักงานทหาร และบุคคลอายุต่ำกว่า 16 ปี มีสิทธิ์ทำบัตรได้

บนเอกสารด้านหลังประกอบด้วยชื่อสกุลตามด้วยชื่อตัว (姓名) เพศ (性别) วันเกิด (出生日期) เชื้อชาติ (民族) ที่อยู่ (住址) ภาพถ่ายผู้ถือ และเลขประจำตัวประชาชน 15 หลัก ส่วนเอกสารด้านหน้าปราะกอบด้วยคำ 中华人民共和国 คือสาธารณรัฐประชาชนจีน บรรทัดรองลงมาประกอบด้วย 居民身份证 ซึ่งหมายถึงบัตรประชาชน ทั้งสองบรรทัดอยู่เบื้องขวาของตราแผ่นดิน ด้านล่างระบุชื่อสถานีตำรวจหรือสำนักงานออกบัตร (签发机关) และระยะเวลาที่ใช้ได้

เลขประจำตัวประชาชนจีน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ประกอบด้วย 18 หลัก ดังนี้ 6 หลักแรก เป็นรหัสสำนักทะเบียน 8 หลักต่อมาเป็นวันเกิดในรูปแบบ ปปปปดดวว 3 หลักถัดมาเป็นลำดับเลขที่ของบุคคล ตามด้วยรหัสตรวจสอบ 1 หลัก (ต่างจากเลขประจำตัวประชาชนไทย ซึ่งประกอบด้วยประเภทบุคคล 1 หลัก รหัสสำนักทะเบียน 4 หลัก รหัสเล่มสูติบัตร 5 หลัก ลำดับที่ 2 หลัก และเลขตรวจสอบ 1 หลัก) การคำนวณรหัสตรวจสอบ ใช้ตามมาตรฐาน ดังนี้คือ 

1. ทบเลขประจำตัวประชาชนจากขวาไปซ้าย นับหนึ่งที่หลักแรกไปจนถึง 17 ที่หลักสุดท้าย
2. คำนวณตัวคูณแต่ละหลักโดยใช้สูตร {\displaystyle W\_{i}=2^{i-1}\ {\bmod {\ }}{11}}
3. เอาค่าแต่ละหลักคูณตัวคูณ
4. หาผลบวกของผลคูณที่ได้ เอา 11 หาร เศษเอาไปลบออกจาก 12 แล้วเอา 11 หารซ้ำ เศษเป็นรหัสตรวจสอบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "中华人民共和国居民身份证条例 (失效) 【1985-09-06】". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-22. สืบค้นเมื่อ 2017-11-11.
2. ↑  中华人民共和国居民身份证法 – www.gov.cn
3. ↑  1984年4月6日 居民身份证制度施行
4. ↑  中华人民共和国居民身份证法 – www.gov.cn
ตัวอย่างด้านหน้าของบัตรเดบิตทั่วไป:
1. โลโก้ธนาคาร
2. ชิปอีเอ็มวี (เป็นทางเลือกขึ้นอยู่กับสถาบันผู้ออกบัตรหรือธนาคาร)
3. ฮอโลกราฟี (บางใบจะอยู่ที่ด้านหลัง ส่วนใหญ่ในมาสเตอร์การ์ด)
4. เลขบัตร (ความยาวอาจแตกต่างกันไป แต่ส่วนใหญ่เป็นตัวเลข 16 หลักโดยมี 4 หลักสุดท้ายที่ไม่ซ้ำกัน หมายเลขบัตร 15 หลักที่ไม่ซ้ำกัน เช่น ดิสคัฟเวอร์การ์ด, ยูเนี่ยนเพย์ และ อเมริกัน เอ็กซ์เพรส)
5. โลโก้แบรนด์การ์ด
6. วันหมดอายุ
7. ชื่อผู้ถือบัตร

ตัวอย่างด้านหลังของบัตรเดบิตทั่วไป:
1. แถบแม่เหล็ก
2. แผงแถบลายมือชื่อ
3. รหัสรักษาความปลอดภัยบัตร

**บัตรเดบิต** (อังกฤษ: debit card; เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈdɛbɪt/) เป็นบัตรพลาสติกซึ่งช่วยให้ผู้ถือสามารถเข้าถึงบัญชีธนาคารของตน ณ สถาบันการเงินได้โดยทางอิเล็กทรอนิกส์ บัตรส่วนใหญ่ใช้ชำระราคาแทนเงินสดได้ โดยวิธีส่งข้อความไปยังธนาคารแม่ให้ถอนเงินจากบัญชีของผู้ถือแล้วโอนเข้าสู่บัญชีของผู้รับเงิน และบางบัตรใช้วิธีสะสมมูลค่า เพราะฉะนั้น บัตรเดบิตจึงต่างจากบัตรเครดิตตรงที่อย่างแรกผู้ถือต้องมีเงินอยู่ในบัญชีแล้ว แต่อย่างหลังผู้ถือค่อยชำระเงินจริงภายหลัง นอกจากนี้ ในบางกรณีมีการออกเลขบัญชีต้น (primary account number) สำหรับใช้เฉพาะบนอินเทอร์เน็ต จึงไม่มีการออกบัตรเป็นใบให้

อนึ่ง โดยปกติแล้ว บัตรเดบิตยังอำนวยบริการถอนเงินด่วน กล่าวคือ ทำหน้าที่เสมือนบัตรเอทีเอ็มในการถอนเงินสด ในหลาย ๆ ประเทศ มีการใช้บัตรเดบิตแพร่หลายถึงขนาดที่ลดการใช้เช็คหรือเงินสดไปทั้งหมดหรือบางส่วน และนับตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา บัตรเดบิตซึ่งออกในประเทศหนึ่งสามารถใช้ในอีกประเทศหนึ่งได้ รวมตลอดถึงใช้บนอินเทอร์เน็ตและสื่ออื่น เช่น โทรศัพท์ ก็ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "debit". Dictionary.com. 2012. สืบค้นเมื่อ 15 August 2012.
2. ↑  "Säkra kortbetalningar på Internet | Nordea.se". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-14. สืบค้นเมื่อ 2012-08-15.
3. ↑  "Swedbank e-kort". Swedbank. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-13. สืบค้นเมื่อ 2012-08-15.
**ธีโอฟิลลีน** (อังกฤษ: Theophylline) หรือ **1,3-ไดเมทิลแซนทีน** (อังกฤษ: 1,3-dimethylxanthine) เป็นยาประเภทสารขยายหลอดลม ใช้ในการรักษาโรคระบบหายใจ อาทิ โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และ โรคหืด

ธีโอฟิลลีนเป็นสารที่สกัดได้จากใบชา ถูกค้นพบโดย อัลเบรชท์ ค็อดเซิล นักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมันในปี ค.ศ. 1888 จากนั้นมีการนำมาพัฒนาโดยสามารถสังเคราะห์ขึ้นภายในปี ค.ศ. 1900 ในครั้งแรกทีโอฟิลลีนถูกใช้เป็นยาขับปัสสาวะ จากนั้นก็นำมาใช้รักษาโรคหืด ด้วยมีฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อบริเวณหน้าอกและปอดคลายตัว ส่งผลให้ภาวะหลอดลมเกร็งตัวทุ เลาเบาบางลง หลังจากร่างกายได้รับยาธีโอฟิลลีน ยาจะถูกส่งไปเปลี่ยนโครงสร้างที่อวัยวะตับ และ 50% ของระดับยาในร่างกายจะถูกกำจัดออกโดยทางปัสสาวะภายในเวลา 5-8 ชั่วโมง ในต่างประเทศสามารถพบรูปแบบของการจัดจำหน่ายยานี้ ทั้งชนิดรับประทาน ชนิดฉีด และชนิดเหน็บทวาร

ธีโอฟิลลีน จัดอยู่ในหมวดยาอันตราย การใช้ยาต้องอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของแพทย์ผู้ทำการรักษาเท่านั้น ไม่สมควรซื้อยามาใช้เอง

การใช้งานทางการแพทย์
--------------------

ผลจากการใช้ธีโอฟิลลีน มีดังต่อไปนี้:

* ขยายหลอดลมของกล้ามเนื้อเรียบ
* เพิ่มแรงบีบตัวของกล้ามเนื้อหัวใจ
* เพิ่มอัตราการเต้นของหัวใจ
* เพิ่มความดันโลหิต
* เพิ่มการไหลเวียนโลหิตที่ไต
* ป้องกันการเกิดการอักเสบ
* ระบบประสาทกลางไปกระตุ้นศูนย์ควบคุมการหายใจที่สมองส่วนใน

ข้อควรระวัง
-----------

การใช้ยาทีโอฟิลลีนร่วมกับยาแก้ปวดบางประเภท อาจมีความเสี่ยงที่จะทำให้เกิดอา การชัก โดยเฉพาะการนำมาใช้กับผู้ที่เคยมีประวัติด้วยโรคลมชัก ผู้ที่ติดเหล้า ผู้สูงอายุ ผู้ที่เคยได้รับบาดเจ็บที่สมอง หรือผู้ที่ป่วยเป็นเนื้องอกสมอง ยาแก้ปวดดังกล่าว เช่น Tramadol
การใช้ทีโอฟิลลีนร่วมกับยาลดความดันโลหิตบางกลุ่ม สามารถลดประสิทธิภาพในการควบคุมความดันโลหิตของยาลดความดันโลหิตให้ด้อยประสิทธิภาพลงไป พร้อมกับมีอาการต่างๆเหล่านี้ตามมาเช่น คลื่นไส้ อาเจียน นอนไม่หลับ มือเท้าสั่น หายใจติดขัด เป็นต้น ยาลดความดันโลหิตที่กล่าวถึง เช่น Acebutolol, Atenolol, Esmolol, Metoprolol และ Nadolol เป็นต้น

การใช้ทีโอฟิลลีนร่วมกับยาปฏิชีวนะ บางประเภทสามารถทำให้ปริมาณยาทีโอฟิลลีนในกระแสเลือดมีระดับสูงขึ้น จนอาจก่อให้เกิดอาการข้างเคียงตามมา เช่น คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย ปวดศีรษะ นอนไม่หลับ ชัก ใจสั่น

การใช้ทีโอฟิลลีนร่วมกับการดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของกาเฟอีน สามารถกระตุ้นให้เกิดผลข้างเคียงของทีโอฟิลลีนติดตามมาเช่น คลื่นไส้ อาเจียน นอนไม่หลับ มือเท้าสั่น เป็นต้น จึงควรหลีกเลี่ยงการใช้ยาทีโอฟิลลีนร่วมกับการดื่มหรือรับประทานอาหารที่มีกาเฟอีนเป็นส่วนผสม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Alboni et al. Effects of Permanent Pacemaker and Oral Theophylline in Sick Sinus Syndrome The THEOPACE Study: A Randomized Controlled Trial

* [*ลิงก์เสีย*]
* 
*
**ธูตเบอร์กา** เป็นเจ้าหญิงชาวแฟรงก์จากตระกูลโบโซนิด ทรงเป็นพระมเหสีของพระเจ้าโลธาร์ที่ 2 แห่งโลธาริงเกีย

พระราชประวัติ
-------------

ธูตเบอร์กาเป็นบุตรสาวของโบโซผู้อาวุโสกับแองเกลทรูด ปี ค.ศ. 885 ทรงแต่งงานด้วยเหตผลทางการเมืองกับพระเจ้าโลธาร์ที่ 2 กษัตริย์แห่งโลธาริงเกียซึ่งเป็นพระโอรสคนที่สองของจักรพรรดิโลธาร์ที่ 1[1] โดยในตอนที่แต่งงานกัน พระเจ้าโลธาร์อาจมีความสัมพันธ์กับวัลดราดา ภรรยาลับที่มาจากครอบครัวชาวกัลโล-โรมัน[2] อยู่แล้ว ไม่นานสถานการณ์ก็ชัดเจนว่าธูตเบอร์กากับพระเจ้าโลธาร์น่าจะไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน พระเจ้าโลธาร์จะใช้เวลาส่วนใหญ่ในรัชสมัยของพระองค์ไปกับการหาทางทำให้การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะ เพื่อที่พระองค์จะได้แต่งงานกับวัลดราดา เพื่อให้บุตรหลายคนที่มีด้วยกันได้เป็นบุตรตามกฎหมาย

ธูตเบอร์กาถูกจำคุกในปี ค.ศ. 857 หลังถูกกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์ชู้สาวกับญาติใกล้ชิดคืออูกแบต์ซึ่งเป็นพี่น้องชายของพระองค์ หลังรอดชีวิตจากการไต่สวนด้วยวิธีทรมาน (สันนิษฐานว่าเป็นการทรมานด้วยน้ำเดือด) พระเจ้าโลธาร์ถูกบีบให้คืนสถานะตามสิทธิ์อันชอบธรรมให้พระองค์ ทว่าพระเจ้าโลธาร์ได้รับการสนับสนุนจากจักรพรรดิหลุยส์ที่ 2 พระเชษฐาของพระองค์จนนักบวชท้องถิ่นส่วนหนึ่งยอมให้การแต่งงานของพระองค์ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ ในที่สุดพระองค์ก็ได้อภิเษกสมรสกับวัลดราดาในปี ค.ศ. 862 

ธูตเบอร์กาหนีไปลี้ภัยอยู่ที่ราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้าน กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก ที่นั่นพระองค์ได้ร้องทุกข์ต่อสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1 ที่ให้การประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะและการอภิเษกสมรสที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเป็นโมฆะ พระเจ้าโลธาร์ถูกบังคับให้รับธูตเบอร์กากลับไปอีกครั้งด้วยการขู่ว่าจะถูกตัดขาดจากศาสนา พระเจ้าโลธาร์รับตัวพระมเหสีกลับไปในปี ค.ศ. 865 

แต่พระองค์ยังคงอยู่กินกับวัลดราดา เมื่อถูกตัดขาดจากศาสนา พระเจ้าโลธาร์ไปหาสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 2 สมเด็จพระสันตะปาปาคนใหม่ที่มอนเตกัสซิโนเพื่อขอสู้คดี แต่ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยไข้ระหว่างเดินทางกลับในปี ค.ศ. 869 ธูตเบอร์กาสิ้นพระชนม์หลังพระองค์หกปี ทรงเกษียณตัวเข้าวิหารแซ็งต์กลูส์แซ็งด์แห่งเม็ตซ์ ทรงสิ้นพระชนม์ที่วิหารดังกล่าวในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 875

อ้างอิง
-------

* The divorce of King Lothar and Queen Theutberga (edited) by Rachel Stone and Charles West Book Review: History of Royal Women

1. ↑  *Monumenta Germanica Historica, tomus I: Annales Lobienses, anno 855*, p. 232
2. ↑  (in French) Baron Ernouf (1858) *Histoire de Waldrade, de Lother II et de leurs descendants*, p. 3
**การเดินขบวนวันจันทร์** เมื่อ พ.ศ. 2532/2533 (ค.ศ. 1989/1990) ในเมืองไลพ์ซิจ ประเทศเยอรมนีตะวันออก เป็นชุดของการประท้วงทางการเมืองอย่างสงบจำนวนหลายครั้ง เพื่อประท้วงรัฐบาลเยอรมนีตะวันออก

การเดินขบวนเริ่มต้นหลังจากการสวดมนต์เพื่อสันติภาพกับบาทหลวง Christian Führer ที่โบสถ์นีโคไล และขยายจนเต็ม Karl Marx Platz ใจกลางเมือง ที่อยู่ใกล้ ๆ
หลังจากที่ทราบว่าโบสถ์สนับสนุนท่าทีของพวกเขา ชาวเยอรมันตะวันออกจำนวนมากที่ต้องการออกไปจากประเทศก็ได้เข้าร่วมในสนามของโบสถ์ และการเดินขบวนอย่างสงบก็ได้เริ่มขึ้น เพื่อเรียกร้องสิทธิ เช่น อิสระในการเดินทางไปต่างประเทศ และสิทธิเลือกตั้งรัฐบาลตามระบอบประชาธิปไตย

เมื่อได้ทราบเรื่องนี้ จากโทรทัศน์และปากต่อปาก ประชาชนในเมืองอื่น ๆ ก็เริ่มการเดินขบวนอย่างในไลพ์ซิจ ชุมนุมกันที่จตุรัสเมืองทุก ๆ เย็นวันจันทร์. เมื่อถึงเดือนตุลาคม 2532 มีผู้เข้าร่วมชุมนุมถึง 250,000 คน

จากเหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้เมืองไลพ์ซิจได้รับการขนานนาม (อย่างไม่เป็นทางการ) ว่า *Heldenstadt* หรือ เมืองวีรชน เพลงที่โด่งดังจากการเดินขบวนครั้งนี้คือ *Wir sind das Volk!* - เราคือประชาชน.

แม้รัฐบาลของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี จะได้ขู่ว่าอาจจะใช้กำลังทหารเข้าแทรกแซง แต่ในที่สุดก็ได้ยับยั้งการกระทำใด ๆ ดังกล่าวเอาไว้. การเดินขบวนสิ้นสุดลงในที่สุด เมื่อมีนาคม พ.ศ. 2533 ในเวลาใกล้เคียงกับการเลือกตั้งหลายครั้ง ซึ่งนำไปสู่การรวมประเทศเยอรมนี

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ชื่อ Heldenstadt นี้ ในสหภาพโซเวียต เป็นยศที่มอบให้กับเมือง 12 เมือง ซึ่งแสดงความกล้าหาญอย่างโดดเด่น ในมหาสงครามของผู้รักชาติ (Great Patriotic War) ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อปี ค.ศ. 1941 - 1945

ดูเพิ่ม
-------

* การดื้อแพ่ง
โครงแบบการเชื่อมโยง
-------------------

### การเชื่อมโยง JDBC-ODBC

การเชื่อมโยง JDBC-ODBC ประกอบด้วยตัวขับ JDBC ที่ใช้ตัวขับ ODBC ในการติดต่อกับฐานข้อมูล ตัวขับนี้จะแปลการเรียกเมท็อดใน JDBC ให้เป็นการเรียกฟังก์ชันใน ODBC ปกติแล้วนักเขียนโปรแกรมจะใช้การเชื่อมโยงนี้เมื่อฐานข้อมูลไม่มีตัวขับ JDBC ซึ่ง Sun Microsystems ได้ใส่การเชื่อมโยงนี้ไว้ใน JVM แต่ถ้ามีตัวขับ JDBC อยู่น้อยจะมองการเชื่อมโยงนี้เป็น Stop-gap measure

### การเชื่อมโยง ODBC-JDBC

การเชื่อมโยง ODBC-JDBC ประกอบด้วยตัวขับ ODBC ที่ใช้บริการของตัวขับ JDBC ในการติดต่อฐานข้อมูล ตัวขับนี้จะแปลการเรียกฟังก์ชันใน ODBC ให้เป็นการเรียกเมท็อดใน JDBC ปกติแล้วนักเขียนโปรแกรมจะใช้การเชื่อมโยงนี้เมื่อไม่มีตัวขับ ODBC สำหรับฐานข้อมูลที่ใช้อยู่แต่สามารถเข้าถึงตัวขับ JDBC ได้

การนำไปใช้
----------

ODBC ใช้งานบนระบบปฏิบัติการได้หลายประเภท เช่น ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ยูนิกซ์ ลินุกซ์ โอเอส/2 โอเอส400 ไอบีเอ็ม ไอ5/โอเอส และ แมคโอเอสเทน และมีตัวขับ ODBC อยู่มากมาย ทั้งตัวขับสำหรับ Oracle DB2 Microsoft SQL Server Sybase Pervasive SQL MySQL PostgreSQL และผลิตภัณฑ์ Desktop database อย่างเช่น FileMaker และ Microsoft Access

### Microsoft ODBC

Microsoft ได้ออกผลิตภัณฑ์ ODBC ตัวแรกเป็นชุดของ DLLs สำหรับ Microsoft Windows และใน พ.ศ. 2549 Microsoft ได้ติดตั้ง ODBC ที่ผลิตขึ้นไว้ในวินโดวส์ทุกรุ่นที่สนับสนุน

### iODBC

iODBC ได้เสนอ Open source ที่ใช้งานอย่างเป็นอิสระจากแพลตฟอร์ม ซึ่งสามารถใช้งานได้ในแพลตฟอร์มอื่นๆนอกเหนือจาก Microsoft Windows

### UDBC

UDBC เป็นการรวมข้ามแพลตฟอร์มระหว่าง ODBC และ SAG CLI ใช้พัฒนาโปรแกรมประยุกต์อย่างเป็นอิสระจากระบบจัดการฐานข้อมูลและไม่ขึ้นกับวินโดวส์

อ้างอิง
-------

* ไมโครซอฟท์ โอดีบีซี

| * ด
* ค
* ก
ระบบจัดการฐานข้อมูล |
| --- |
| Database models **·**  Database normalization **·**  Database storage **·**  Distributed DBMS **·**  Referential integrity **·**  Relational algebra **·**  Relational calculus **·**  ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ **·**  Relational DBMS **·**  Relational model **·**  การประมวลผลด้วยรายการเปลี่ยนแปลง |
| Concepts | ฐานข้อมูล **·**  ACID **·**  Null **·**  กุญแจให้เลือก **·**  Foreign key **·**  กุญแจหลัก **·**  Superkey **·**  Surrogate key |
| อ็อบเจกต์ | Trigger **·**  View **·**  ตาราง **·**  Cursor **·**  Log **·**  Transaction **·**  Index **·**  Stored procedure **·**  Partition |
| SQL | Select **·**  Insert **·**  Update **·**  Merge **·**  Delete **·**  Join **·**  Union **·**  Create **·**  Drop **·**  Begin work **·**  Commit **·**  Rollback **·**  Truncate **·**  Alter |
| Implementations | ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ **·**  Flat file **·**  Deductive **·**  Dimensional **·**  แบบจำลองเชิงลำดับชั้น **·**  แบบจำลองข่ายงาน  **·**  Document-oriented **·**  Object-oriented **·**  Object-relational **·**  Temporal **·**  XML data stores |
| Components | Concurrency control **·**  พจนานุกรมข้อมูล **·**  JDBC **·**  ODBC **·**  Query language **·**  Query optimizer **·**  Query plan |
| **Database products**: Object-oriented (comparison) **·**  Relational (comparison)  **·**  Document-oriented |
ภาพวาดการเดินทางใน ค.ศ. 1854
**การเดินทางของเพร์รี** (ญี่ปุ่น: 黒船来航; โรมาจิ: *kurofune raikō*) เป็นการเดินทางทางการทูตและการทหารระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1854 ไปยังรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเดินทางสองครั้งโดยเรือรบของกองทัพเรือสหรัฐ มีเป้าหมายในการสำรวจ รวมถึงการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตและการเจรจาข้อตกลงทางการค้ากับนานาประเทศในภูมิภาค การเปิดการติดต่อกับรัฐบาลญี่ปุ่นถือเป็นความสำคัญลำดับต้น ๆ ของการสำรวจนี้ และเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้การสำรวจนี้เกิดขึ้น

การเดินทางอยู่ภายใต้การบัญชาการของ พลเรือจัตวา แมทธิว ซี. เพร์รี ภายใต้คำสั่งจาก ประธานาธิบดี มิลลาร์ด ฟิลล์มอร์ มีเป้าหมายหลักคือการบังคับให้ยุตินโยบายการปิดประเทศของญี่ปุ่นที่มีมาอย่างยาวนานกว่า 220 ปี และเปิดท่าเรือของญี่ปุ่นเพื่อการค้ากับอเมริกาผ่านการเจรจาต่อรองด้วยเรือปืนหากจำเป็น การเดินทางของเพร์รีนำไปสู่การสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างญี่ปุ่นกับมหาอำนาจตะวันตกโดยตรง และในที่สุดก็นำไปสู่การล่มสลายในการปกครองโดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และเกิดการการฟื้นฟูพระราชอำนาจของจักรพรรดิหลังจากนั้น เส้นทางการค้าของญี่ปุ่นที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วได้นำคตินิยมศิลปะญี่ปุ่นไปสู่สังคมโลกซึ่งวัฒนธรรมญี่ปุ่นในแง่มุมต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อศิลปะในยุโรปและอเมริกา

ปูมหลัง
-------

การค้าที่เพิ่มขึ้นระหว่างอเมริกาและจีน และการมีอยู่ของนักล่าวาฬ ชาวอเมริกันนอกชายฝั่งของญี่ปุ่น และการรวมกลุ่มของมหาอำนาจยุโรปในเอเชีย ล้วนเป็นปัจจัยสนับสนุนในการตัดสินใจของประธานาธิบดีฟิลมอร์ให้ส่งคณะเดินทางไปยังญี่ปุ่น ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 นโยบายปิดประเทศของญี่ปุ่นกำลังถูกท้าทายมากขึ้นเรื่อยๆ ในปี ค.ศ. 1844 พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ ได้ส่งพระราชหัตถเลขาเรียกร้องให้ญี่ปุ่นยุตินโยบายปิดประเทศด้วยพระองค์เอง ก่อนที่การเปลี่ยนแปลงจะถูกบังคับจากโลกภายนอก ระหว่างปี ค.ศ. 1790 ถึง ค.ศ. 1853 เรือสหรัฐอย่างน้อยยี่สิบเจ็ดลำ (รวมถึงเรือรบสามลำ) ได้ไปเยือนญี่ปุ่น

มีการพบเห็นการบุกรุกน่านน้ำญี่ปุ่นโดยเรือต่างประเทศเพิ่มขึ้น และสิ่งนี้นำไปสู่การอภิปรายภายในอย่างมากในญี่ปุ่นเกี่ยวกับวิธีที่ดีที่สุดในการรับมือกับภัยคุกคามต่ออำนาจอธิปไตยทางเศรษฐกิจและการเมืองของญี่ปุ่น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1851 ดาเนียล เว็บสเตอร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ ได้อนุญาตให้ พลเรือจัตวา จอห์น เอช. ออลิค ผู้บัญชาการกองเรืออินเดียตะวันออกของอเมริกา ส่งลูกเรือชาวญี่ปุ่นที่เรืออับปางจำนวน 17 คน ซึ่งพำนักอยู่ในซานฟรานซิสโกกลับญี่ปุ่น ซึ่งอาจเปิดโอกาสให้มีความสัมพันธ์ทางการค้ากับญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  W. G. Beasley, *The Meiji Restoration*, p.88.
2. ↑  W. G. Beasley, *The Meiji Restoration*, p.78
ภาพเปรียบเทียบระหว่างการเชื่อมต่อหลายครั้ง กับการเชื่อมต่อแบบคงอยู่
**การเชื่อมต่อเอชทีทีพีแบบคงอยู่** (อังกฤษ: HTTP persistent connection) คือแนวคิดของการใช้การเชื่อมต่อบนเกณฑ์วิธีควบคุมการขนส่งข้อมูล (TCP) อันเดียวกันในการส่งข้อความร้องขอและข้อความตอบรับของเกณฑ์วิธีขนส่งข้อความหลายมิติ (HTTP) ซึ่งปกติจะเป็นการเปิดการเชื่อมต่อใหม่ทุกครั้งเมื่อการรับส่งข้อความกันหนึ่งคู่

ข้อดี
-----

* ใช้หน่วยประมวลผลกลางและหน่วยความจำน้อยกว่า เพราะว่าการเปิดการเชื่อมต่อพร้อมกันน้อยลง
* สามารถทำการทำงานแบบสายท่อของเอชทีทีพี (HTTP pipelining) ของทั้งการร้องขอและการตอบรับ
* ช่วยลดการคับคั่งบนเครือข่าย เพราะว่าการเชื่อมต่อทีซีพีน้อยลง
* ช่วยลดความล่าช้าในระหว่างการร้องขอที่ตามมา เพราะไม่ต้องเจรจาเพื่อต่อการเชื่อมต่อใหม่ (ดูภาพทางขวา)
* สามารถรายงานข้อผิดพลาดได้โดยไม่ต้องปิดการเชื่อมต่อทีซีพี

ผู้ใช้หนึ่งคนไม่ควรคงไว้มากกว่าสองการเชื่อมต่อบนเครื่องแม่ข่ายหรือพร็อกซีใด ๆ และพร็อกซีหนึ่งแห่งควรใช้การเชื่อมต่อมากที่สุด 2×*N* การเชื่อมต่อไปยังเครื่องแม่ข่ายหรือพร็อกซีอื่น เมื่อ *N* คือจำนวนของผู้ใช้ที่ใช้งานโดยพร้อมกัน  แนวทางเหล่านี้ตั้งใจให้มีขึ้นก็เพื่อเพิ่มเวลาตอบรับเอชทีทีพีและหลีกเลี่ยงความคับคั่งของข้อมูล

การใช้ในเว็บเบราว์เซอร์
-----------------------

เน็ตสเคป แนวิเกเตอร์ตั้งแต่รุ่น 4.05 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ตั้งแต่รุ่น 4.01 รองรับการเชื่อมต่อแบบคงอยู่ไปยังเว็บเซิร์ฟเวอร์และพร็อกซี

แนวิเกเตอร์จะไม่ปิดการเชื่อมต่อแบบคงอยู่โดยรอให้หมดเวลา การเชื่อมต่อที่ปล่อยทิ้งไว้จะนำเข้าไปเก็บในคิว และเมื่อจำเป็นต้องเปิดการเชื่อมต่อแบบคงอยู่ใหม่บนเครื่องให้บริการอื่น การเชื่อมต่อที่ปล่อยทิ้งจะถูกตัดจบ (kill) โดยเบราว์เซอร์ โดยใช้รูปแบบบางอย่างของขั้นตอนวิธี LRU 

อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์จะเปิดการเชื่อมต่อแบบคงอยู่บนเครื่องแม่ข่ายแต่ละแห่งเพียงสองการเชื่อมต่อ และจะหมดเวลาหลังจาก 60 วินาทีเมื่อไม่มีการใช้งาน

มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ก็รองรับการเชื่อมต่อแบบคงอยู่ และจำนวนการเชื่อมต่อพร้อมกันสามารถปรับแต่งได้ โดยแยกเป็นจำนวนต่อเซิร์ฟเวอร์ ต่อพร็อกซี และต่อทั้งหมด

โอเปร่าก็รองรับการเชื่อมต่อเอชทีทีพีแบบคงอยู่เช่นกัน และจำนวนการเชื่อมต่อพร้อมกันสามารถปรับแต่งได้ โดยแยกเป็นจำนวนต่อเซิร์ฟเวอร์ และต่อทั้งหมด

อ้างอิง
-------

1. ↑  RFC 2616 p. 47
2. ↑  Persistent Connection Behavior of Popular Browsers

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* RFC 2616 (HTTP/1.1), 8.1 Persistent Connections
* Persistent Connection Behavior of Popular Browsers (dated)
* Apache Keep-Alive Support เก็บถาวร 2010-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทองเอน อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี มีที่ดินตั้งเนื้อที่วัด 21 ไร่ 46 ตารางวา

วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม เดิมชื่อ **วัดไผ่ดำ** มีชื่อตามหมู่บ้านไผ่ดำ เพราะพื้นที่เดิมของหมู่บ้านและของวัดบางส่วนเป็นป่าไผ่ดำ สันนิษฐานว่าสร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาหรือมากกว่านั้น เพราะวัดมีเจดีย์เก่าแก่ที่ปัจจุบันยังมีสภาพเกือบสมบูรณ์ จนเมื่อราว พ.ศ. 2465–2467 มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษาบ้าง ว่างเว้นไปบ้าง จนถึง พ.ศ. 2470 ตั้งเป็นวัดและสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ โปรดให้พระสงฆ์ ในปกครองคณะธรรมยุตมาอยู่ประจำ โดยมีพระครูประพัฒนสีลคุณ (เอก ปวฑฺฒโน) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก วัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2480 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ เจดีย์โบราณมีฐานเจดีย์กว้าง 11 เมตร สูง 9 เมตร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2515, 2530 และครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2540 อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร พระประธานในอุโบสถ ชื่อ *พระพุทธโสภาคย์สักยมุนี* ขนาดพระเพลา 1.35 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิสงฆ์จำนวนหลายหลัง งอาคารเสียง-เป้า ปาลวัฒน์วิไชย หอระฆัง และฌาปนสถาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม (วัดไผ่ดำ)". วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม (วัดไผ่ดำ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-05. สืบค้นเมื่อ 2021-11-05.
2. ↑  "ประวัติวัดกฤษณเวฬุพุทธาราม (วัดไผ่ดำ)".
**วัดกล้วย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระครูปลัด พิศิษฐศรณ์ มหิสฺสโร (พิศิษฐศรณ์ แสนเจริญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดกล้วยเดิมเป็นวัดร้างกลางสวนทึบ หากจะเดินทางเข้ามาต้องใช้วิธีเดินเท้าเท่านั้น ผู้อาวุโสในพื้นที่เล่าว่าบริเวณวัดในอดีตมีต้นกล้วยพันธุ์ต่าง ๆ ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก และมีอยู่พันธุ์หนึ่งที่ออกผลขนาดเล็กแต่มีรสชาติหอมหวาน ชาวบ้านเห็นว่าวัดตั้งอยู่ในทำเลเช่นนั้นจึงพากันเรียกว่า "วัดกล้วย" ต่อมามีประชาชนเข้ามาบูรณะวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2522 และทางราชการได้ตั้งเป็นวัดอีกครั้งเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ด้านการศึกษา วัดมีศูนย์พระพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดกล้วย เปิดสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2552

วัดกล้วยมีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ *หลวงปู่เขียว* เป็นพระพุทธรูปหินทรายละเอียด เมื่อพิจารณาความเก่าแก่จากหินทรายนั้นสันนิษฐานกันว่าคงสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ผู้อาวุโสเล่าว่าในสมัยที่วัดกล้วยเป็นวัดร้าง มีชาวบ้านทอดแหในแหล่งน้ำใกล้วัดแล้วพบชิ้นส่วนพระพุทธรูปกระจัดกระจายอยู่ในน้ำ จึงช่วยกันเก็บชิ้นส่วนเหล่านั้นขึ้นมาประกอบกันจนสมบูรณ์แล้วอัญเชิญไปประดิษฐานเป็นปูชนียวัตถุในวัดร้าง ชาวบ้านเห็นว่าตะไคร่น้ำจับองค์พระพุทธรูปเป็นสีเขียวจึงตั้งชื่อว่า "หลวงปู่เขียว" ต่อมามีเซียนพระเดินทางมาพบแล้วตัดเศียรพระไป เจ้าอาวาสรูปหนึ่งจึงคิดหาช่างมาต่อเศียร แต่แล้วก็มีชายคนหนึ่งเดินโซซัดโซเซมาอาสาปั้นเศียรพระถวาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-03-24.
2. ↑  "ศูนย์พระพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดกล้วย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ย้อนรอยเรื่องราวปาฎิหาริย์ !! พระเก่าแก่อายุเกือบ 300 กว่าปี!! หลวงปู่เขียว สุดทึ่งปาฎิหาริย์ดลใจให้คนไม่รู้จักเดินทางมากราบไหว้(มีคลิป)". ทีนิวส์.
**พระองค์เจ้านโรดม วิชรา** (17 สิงหาคม พ.ศ. 2489 — 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556) พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สุรามฤต กับคุณเทพกัญญาโสภา (คิม อันยิป) ถือเป็นพระขนิษฐาต่างพระมารดาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ พระชนกของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี พระมหากษัตริย์กัมพูชาองค์ปัจจุบัน

พระประวัติ
----------

พระองค์เจ้านโรดม วิชรา ประสูติเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2489 ณ กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สุรามฤต กับคุณเทพกัญญาโสภา (คิม อันยิป) บุตรของนายคิม อัน พระองค์สำเร็จการศึกษาจาก *Lycées Sisowath* และ *Descalies, Baccalauréat série B degree* ในปี ค.ศ. 1946 ทรงสำเร็จการศึกษาวรรณคดีร่วมสมัย มหาวิทยาลัยตูลูส ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1968 ทรงสำเร็จการศึกษาภาษาฝรั่งเศสระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยตูลูส ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1969 ทรงสำเร็จการศึกษาสถาบันการศึกษานานาชาติระหว่างประเทศและพัฒนาด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยตูลูส ในปี ค.ศ. 1970

พระองค์เจ้านโรดม วิชรา ทรงสามารถรับสั่งภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ และภาษาสเปนได้ พระองค์เสกสมรสครั้งแรกกับเทพ สมพารา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1966 ต่อมาภายหลังได้ทรงหย่า และเสกสมรสใหม่กับอีฟ ดูมงต์ (Yves Dumont) ซึ่งเป็นประธานของ *Champagne laurent perrier* และมีพระโอรสด้วยกัน 1 พระองค์

หน้าที่การงาน
-------------

พระองค์ทรงมีความรู้เกี่ยวกับด้านการศึกษาเกี่ยวกับกัมพูชาศึกษา นอกจากนี้เป็นสมาชิกรัฐสภาประเทศกัมพูชาตั้งแต่กันยายน ค.ศ. 1998 โดยพระองค์เล่นในนามพรรคฟุนซินเปค พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมการรัฐสภาเป็นเวลากิจการเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และทรงเป็นนักหนังสือพิมพ์ข่าวต่างประเทศ

สิ้นพระชนม์
-----------

พระองค์เจ้านโรดม วิชรา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ที่ประเทศฝรั่งเศส ด้วยโรคมะเร็งในพระปัปผาสะ สิริพระชนมายุได้ 66 ปี

อ้างอิง
-------



1. ↑  CAMBODIA
2. ↑  "BIOGRAPHY OF HER ROYAL HIGHNESS PRINCESS NORODOM VACHEAHRA". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-04. สืบค้นเมื่อ 2021-09-26.
3. ↑  "Election results" เก็บถาวร 2008-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Cambodia National Election Committee. Accessed June 18, 2008.
4. ↑  "Sister of Cambodia's late King dies of lung cancer in France". July 29, 2013. สืบค้นเมื่อ July 29, 2013.
**พระเจ้าหมาง** (อังกฤษ: Mang of Xia) เป็นพระมหากษัตริย์จีนโบราณรัชกาลที่ 9 แห่งราชวงศ์เซี่ย พระองค์อาจทรงปกครอง 18 ปีเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าไหฺว รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ย กับพระมเหสีไม่ทราบพระนามในพระเจ้าไหฺว มีชื่อส่วนตัวว่า **หวง (荒)**

พระเจ้าหมางคิดค้นการสังเวยเพื่อบูชาฟ้า เพื่อเป็นการอธิษฐานให้อาณาจักรมีความร่มเย็นเป็นสุข แม่น้ำ**เหลือง(ฮวงโห)**หล่อเลี้ยงอาณาจักร โดยในพิธีจะใช้ วัว หมู แกะ และ หยก โดยพิธีนี้เริ่มเป็นวัฒนธรรมของจีนมาหลายยุคหลายสมัย

รัชสมัย
-------

พระเจ้าหมางรับตำแหน่งกษัตริย์ต่อจากพระเจ้าไหวยผู้เป็นบิดาที่สวรรคตไปแล้ว ในปีเหรินเฉิน (壬申) พระองค์เฉลิมฉลองพิธีราชาภิเษกของพระองค์โดนพระราชทานหยกให้กับเมืองใต้อาณัติทั้งหมด

ในรัชสมัยของพระองค์ จื่อไห่ (*子亥*) ผู้ปกครองรัฐซาง(เมืองขึ้นอาณาจักรเซี่ย) ย้ายเมืองหลวงจากฉางชิว(商丘)ไป เมืองอิ๋น(*殷*) ตามจดหมายเหตุไม้ไผ่ พระเจ้าหมางเคยตกปลาตัวใหญ่ได้ขณะที่ล่องเรือในทะเลจีนตะวันออก

พระเจ้าเซียพระโอรสขึ้นครองราชย์แทนพระองค์หลังพระองค์สวรรคต

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Chronology of China rulers*
2. ↑  *A Cultural History of the Chinese Language* by Sharron Gu
3. ↑  *Tian Wen: A Chinese Book of Origins* by Yuan Qu, Stephen Field, page 112.
4. ↑  *Records of the Grand Historian* by Sima Qian

| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าหมาง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าไหวย** |  | **พระมหากษัตริย์จีน** (1924 ปีก่อนคริสตกาล - 1906 ปีก่อนคริสตกาล) |  | **พระเจ้าเซีย** |

| * ด
* ค
* ก
พระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์เซี่ย |
| --- |
| 
* อวี่
* ฉี่
* ไท่คัง
* จ้งคัง
* เซียง
* เซ่าคัง
* จู้
* ไหฺว
* หมาง
* เซีย
* ปู้เจี้ยง
* จียง
* จิ่น
* ขงเจี่ย
* เกา
* ฟา
* เจี๋ย

 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |
**เบสซุส** หรือ **เบสซอส** (เปอร์เซียโบราณ: \*Bayaçā; กรีก: Βήσσος) หรือที่รู้จักในพระนามเมื่อครองราชย์แล้วว่า **อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 5** (เปอร์เซียโบราณ: 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂𐎠 *Artaxšaçāʰ*; กรีก: Ἀρταξέρξης; เสด็จสวรรคตในช่วงฤดูร้อน เมื่อ 329 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นข้าหลวงในส่วนตะวันออกของจักรวรรดิอะคีเมนิดของแคว้นแบคเตรีย รวมถึงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดที่ทรงประกาศพระองค์เอง ตั้งแต่ระหว่าง 330 ถึง 329 ปีก่อนคริสตกาล

กษัตริย์เบสซุส ซึ่งสมาชิกพระองค์หนึ่งของราชวงศ์อะคีเมนิด ได้ทรงเข้ามามีอำนาจไม่นานหลังจากปลงพระชนม์กษัตริย์ดาริอุสที่ 3 ผู้ซึ่งเป็นผู้ปกครองที่ชอบด้วยกฎมณเฑียรบาล (ทรงครองราชย์ระหว่าง 336 – 330 ปีก่อนคริสตกาล) และต่อมากษัตริย์เบสซุส ก็ทรงพยายามที่จะยึดครองบริเวณตะวันออกของจักรวรรดิเพื่อต่อต้านกษัตริย์แห่งมาซิโดเนียพระนามว่า อเล็กซานเดอร์มหาราช (ทรงครองราชย์ระหว่าง 336 – 323 ปีก่อนคริสตกาล) แต่จักรวรรดิของพระองค์เริ่มแตกสลายอย่างรวดเร็ว รวมถึงแคว้นแบคเตรีย ซึ่งเป็นศูนย์กลางอำนาจหลัก พระองค์ทรงถูกจับกุมโดยขุนนางของพระองค์เอง ขณะที่ทรงหลบหนีเข้าไปในแคว้นซ็อกเดีย และส่งมอบตัวพระองค์ให้กับอเล็กซานเดอร์มหาราช ซึ่งพระองค์จะทรงถูกสำเร็จโทษที่เอคบาทานาในเวลาต่อมา

กษัตริย์เบสซุสได้ปรากฏอยู่ในมหากาพย์ชอฮ์นอเมของเปอร์เซียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในชื่อ จานูซีปาร์/จานุสยาร์ ภายในเรื่องเมื่อเห็นว่าพระองค์ทรงอยู่ในตำแหน่งที่สิ้นหวัง ยานุซิพาร์จึงร่วมมือกับมาห์ยาร์ (นาบาร์ซาเนส) ปลงพระชนม์กษัตริย์ดาราที่ 2 (ดาริอุสที่ 3) จากนั้นจึงพยายามเจรจากับอิสกันดาร์ (อเล็กซานเดอร์) ซึ่งในที่สุดก็ได้พบกับพระองค์ หลังจากพิธีพระบรมศพของกษัตริย์ดารา กษัตริย์อิสกันดาร์จึงได้ประหารชีวิตจานูซีปาร์และมาห์ยาร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Briant 2015, p. 394.
2. ↑  Briant 2015, pp. 384, 404.
3. ↑  Briant 2015, p. 404.

บรรณานุกรม
----------

* Briant, Pierre (2015), *Darius in the Shadow of Alexander*, Harvard University Press, ISBN 978-0674493094
**พระเจ้าหรรษวรรธนะ** หรือ **พระเจ้าศรีลาทิตย์** (ราว พ.ศ. 1140−1190) เป็นจักรพรรดิอินเดียโบราณแห่งราชวงศ์วรรธนะ ปกครองทางตอนเหนือ ปกครองราวปี พ.ศ. 1149 ถึง 1190 

พระเจ้าหรรษวรรธนะเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าประภากรวรรธนะ มีพระเชษฐาคือ พระเจ้าราชยวรรธนะ กษัตริย์แห่งธเนศวร (ปัจจุบันอยู่ในรัฐหรยาณา) ในยุครุ่งเรืองของจักรวรรดิ มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย ทางทิศตะวันออกไปถึงกามรูป (Kamarupa) และทางทิศใต้ไปถึงแม่น้ำนรรมทา จนได้ตั้งเมืองกันยากุพชะ (Kanyakubja) หรือกานโนช (Kannauj) เป็นเมืองหลวง (รัฐอุตตรประเทศในปัจจุบัน) จนสวรรคตในปี พ.ศ. 1190

ด้วยความเจริญรุ่งเรือง จึงดึงดูดให้เหล่าบรรดานักปราชญ์ ศิลปิน และผู้แสวงบุญเดินทางไกลมาหาอย่างกว้างขวาง อย่างเช่น พระภิกษุชาวจีน พระถังซัมจั๋ง ที่ได้เดินทางมาและยังได้เขียนบันทึกชื่นชมพระองค์อย่างมาก โดยนับถือในความยุติธรรมและความกรุณาของพระองค์ ชีวประวัติของพระองค์ได้รับการบันทึกไว้ใน *หรรษจริต* แต่งโดย พาณะ

นอกจากนั้นยังเชื่อว่าพระองค์ประพันธ์ รตนาวลี (Ratnavali), ปริยทรรศิกา (Priyadarsika) และ นาคานันทะ (Nagananda)

อ้างอิง
-------

1. ↑  CNG Coins
2. 1 2 3  International Dictionary of Historic Places: Asia and Oceania by Trudy Ring, Robert M. Salkin, Sharon La Boda p.507
3. ↑  Harsha (2006). *"The Lady of the Jewel Necklace" and "The Lady who Shows Her Love"*. แปลโดย Wendy Doniger. New York University Press. p. 18.