recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ช่องว่างระหว่างดาราจักร** (อังกฤษ: Intergalactic space) เป็นที่ว่างทางกายภาพที่อยู่ระหว่างดาราจักร โดยทั่วไปจะไม่มีฝุ่นใดๆ อยู่เลย มีสภาพเกือบจะเป็นสุญญากาศสมบูรณ์ บางทฤษฎีให้ค่าความหนาแน่นเฉลี่ยของเอกภพไว้ที่ประมาณ 1 ไฮโดรเจนอะตอมต่อลูกบาศก์เมตร แต่ค่าความหนาแน่นของเอกภพมีค่าไม่เท่ากันเสมอไป มันอาจมีความหนาแน่นมากในดาราจักร (รวมทั้งโครงสร้างที่มีความหนาแน่นสูงมากภายในดาราจักร เช่น ดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ และหลุมดำ) ทำให้พื้นที่ว่างอันกว้างใหญ่ที่เหลือมีความหนาแน่นต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของเอกภพอย่างมาก และมีอุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 2.73 เคลวิน

ในพื้นที่ระหว่างดาราจักร มีพลาสมาอย่างจางๆ อยู่ ซึ่งเชื่อว่ามันเป็นตัวโยงโครงสร้างเส้นใยของเอกภพเอาไว้ และมีค่าความหนาแน่นสูงกว่าค่าเฉลี่ยของเอกภพ สสารนี้เรียกว่าเป็น *มวลสารระหว่างดาราจักร* (intergalactic medium (IGM)) ส่วนใหญ่เป็นประจุไฮโดรเจน เช่น พลาสมาแห่งหนึ่งประกอบด้วยประจุอิเล็กตรอนและโปรตอนเป็นจำนวนเท่าๆ กัน คาดว่ามวลสารระหว่างดาราจักรมีค่าความหนาแน่นประมาณ 10-100 เท่าของค่าเฉลี่ยของเอกภพ (คือประมาณ 10-100 ไฮโดรเจนอะตอมต่อลูกบาศก์เมตร) มันอาจมีค่าสูงถึง 1000 เท่าของค่าเฉลี่ยความหนาแน่นของเอกภพก็ได้ในเขตที่มีกระจุกดาราจักรอยู่เป็นจำนวนมาก

ดูเพิ่ม
-------

* มวลสารระหว่างคลัสเตอร์
* มวลสารระหว่างดาว
* ระบบสุริยะ
* ระบบดาว

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  Davidson, Keay & Smoot, George. Wrinkles in Time. New York: Avon, 2008: 158-163
2. ↑  Silk, Joseph. Big Bang. New York: Freeman, 1977: 299.
3. ↑  NASA COBE website
4. ↑  The origin of intergalactic magnetic fields due to extragalactic jets
5. ↑  "The Universe is 99.999% plasma". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-05. สืบค้นเมื่อ 2008-05-24.
6. ↑  The Universe in Hot Gas
ดัชเชสโดนาทาแห่งเมคเลินบวร์ค (อังกฤษ: Her Highness Duchess Donata of Mecklenburg) ประสูติ 11 มีนาคม พ.ศ. 2499 ณ คีล ประเทศเยอรมนีตะวันตก เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ใน ดยุกคริสเตียน หลุยส์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน และ เจ้าหญิงบาร์บาราแห่งปรัสเซีย พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี ผ่านทางสายพระมารดา เป็นพระนัดดาในเฟรเดอริก ฟรานซิสที่ 6 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ผ่านทางสายพระบิดา โดยปัจจุบันพระองค์และพระขนิษฐาคือ ดัชเชสเอ็ดวินนาแห่งเมคเลินบวร์ค เป็นสมาชิกพระราชวงศ์เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน ที่ทรงพระชนม์ชีพอยู่เพีงเท่านั้น หากพระองค์และพระขนิษฐาสิ้นพระชนม์ นั่นหมายถึงการหมดสิ้นของผู้สืบทอดสายพระโลหิตแห่งราชวงศ์เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ อเล็กซานเดอร์ ฟอน เซอโลฟกอล์ฟ เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2530 มีพระบุตรดังนี้

1. ไธรา ฟอน เซอโลฟกอล์ฟ
2. อลิกซ์ ฟอน เซอโลฟกอล์ฟ
3. นิกลอส-อเลกซิส ฟอน เซอโลฟกอล์ฟ

พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก กอล์ม เดอะ โอน พระเจ้าแผ่นดินแห่งเดนมาร์ก ซึ่งทางรัฐบาลเดนมาร์ก ได้อนุมัติว่าพระองค์ทรงเป็นสายพระโลหิตแห่งราชวงศ์เดนมาร์ก และยังทรงมีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ของอังกฤษ โดยทรงสืบเชื้อสายมาจาก เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี

แหล่งที่มา
----------

* Marlene A. Eilers, Queen Victoria's Descendants (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co. 1987), page 161-162.
Shigella เป็นชื่อสกุลของแบคทีเรียในวงศ์ Enterobacteriaceae เป็น แบคทีเรียกลุ่มแกรมลบ (Gram negative bacteria) มีรูปร่างเป็นท่อน ไม่สร้างสปอร์ ไม่เคลื่อนไหว เป็นแบคทีเรียก่อโรค (pathogen) ที่ติดต่อผ่านทางอาหารทำให้เกิดโรคอาหารเป็นพิษ (food poisoning) ซึ่งเกิดจากการติดเชื้อ (infection) ทำให้เกิดโรคบิด หรือshigellosis

ปัจจัยที่มีผลต่อการเจริญของ shigella

Shigella เป็นแบคทีเรียในกลุ่มfacultative anaerobe คือเจริญได้ทั้งในภาวะที่มีออกซิเจนและไม่มีออกซิเจน
water activity ต่ำสุดที่เจริญได้คือ 0.96
เจริญได้ที่อุณหภูมิระหว่าง 6.1- 47.1 องศาเซลเซียส
ค่า pH ที่เจริญได้ดีอยู่ระหว่าง 4.8-9.2
โรคและอาการของโรค

Shigella ทำให้เกิดโรคบิด (bacillary dysentery) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่ง คือ Shigellosis มีทั้งทำให้เกิดถ่ายอุจจาระมีเลือดออก (bloody diarrhea) และไม่มีเลือด (non-bloody diarrhea) การติดเชื้อได้จากการรับประทานอาหาร หรือน้ำดื่มที่มีเชื้อปนอยู่ จำนวนเชื้อที่ทำให้เกิดโรค (infective dose) 10-100เซลล์ ซึ่งปริมาณน้อยว่าแบคทีเรียก่อโรคในระบบทางเดินอาหารชนิดอื่นๆ

Shigella สามารถเข้าไปแบ่งตัวและสามารถทำลายเซลล์เยื่อบุผนังลำไส้ใหญ่ เมื่อเซลล์ตายจะทำให้เกิดการอักเสบ เป็นหนองและเกิดแผลในลำไส้เมื่อเชื้อเข้าสู่ร่างกาย ภายใน 1-4 วัน จะมีไข้ ท้องเดิน อาเจียน และมีเลือดปนออกมาในอุจจาระภายใน 12-72 ชั่วโมง ภายหลังจากเริ่มมีอาการ ส่วนมากเป็นอยู่ 3-7 วัน

คนเป็นพาหะของ Shigella ได้ดี ยังไม่เคยมีรายงานว่าพบในสัตว์ ผู้ป่วย Shigellosis ที่หายแล้ว หรือผู้ได้รับเชื้อแต่ยังไม่เกิดโรค (inapparent infections) จำนวนหนึ่ง จะมีเชื้อในอุจจาระต่อไปเป็นเวลาหลายเดือน แต่ที่จะเป็นพาหะเรื้อรังแบบ Salmonella Typhi นั้นมีน้อย การแพร่ระบาดของ Shigella มักเป็นการกระจายแบบบุคคลสู่บุคคล ส่วนการติดเชื้อมักพบการปนเปื้อนในอาหารและน้ำ รวมไปถึงยังพบได้ในกลุ่ม Homosexual ได้ด้วย Shigella ทั้ง 4 serogroup จะเป็นสาเหตุให้เกิดท้องร่วงได้ทั้งหมด

ข้อมูลในอเมริกายังคงมีรายงาน Shigella ประมาณ 20,000 รายต่อปี แต่มีการประมาณว่าจะมีการติดเชื้อนี้สูงถึง 400,000 รายที่ตรวจไม่พบ โดย 20% ในอเมริกาจะเกิดขึ้นในกลุ่มที่มีการเดินทางระหว่างประเทศ

ในสหรัฐพบS. sonnei มากที่สุด รองลงไปตามลำดับคือ S. flexneri, S. dysenteriae, S. boydii

สำหรับประเทศไทยพบ S.sonnei มากที่สุด รองลงมาได้แก่ S. flexneri จากรายงานกองระบาดวิทยาปี 2539 รายงานว่ามีผู้ป่วยโรคบิดที่เกิดจากเชื้อ Shigella มีจำนวน 3.4 ต่อประชากรแสนคน พบว่ามีอัตราป่วยสูงสุดในปีพ.ศ. 2530 และเริ่มลดลงในปีพ.ศ. 2532 ในระยะ 10 ปี ที่ผ่านมาอัตราป่วยด้วยโรคบิดลดลงประมาณ 2.7 เท่า

ส่วนในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา มักพบ S. flexneri และ S. dysenteriae ส่วนในกลุ่มประเทศพัฒนามักพบ S. sonnei

แหล่งที่พบ

Shigella พบในทางเดินอาหารของคน และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม คนที่เป็นพาหะเป็นแหล่งแพร่เชื้อที่สำคัญ และพบได้จากน้ำและอาหารที่ไม่สะอาดได้สามารถอยู่ในอุจจาระที่ติดตามเสื้อผ้า และโถส้วมได้นานหลายวัน
การควบคุมป้องกัน

- หุงต้มอาหาร ให้ร้อนจัด อุ่นให้เดือด และเก็บรักษาอาหารที่ทำให้สุกแล้วที่อุณหภูมิต่ำ หลีกเลี่ยงการเก็บรักษาอาหารช่วงอุณหภูมิที่เป็นอันตราย คือ 4-55 องศาเซลเซียส

- ผลิตอาหารให้ถูกสุขลักษณะ ตามหลัก GMP (Good Manufacturing Practice) ควบคุมให้พนักงาน หรือบุคคล ที่สัมผัสกับอาหารให้มีสุขอนามัยที่ดี (personal hygiene) จัดให้มีการล้างมือฟอกสบู่ ภายหลังเข้าห้องน้ำ

- ป้องกันการเกิดปนเปื้อนข้าม (cross contamination) โดยเฉพาะอาหารที่ปรุงสุก อาหารพร้อมรับประทาน กับอาหารดิบ

- ไม่อนุญาตให้ผู้ป่วยโรคบิดเข้าทำงานสัมผัสอาหาร
โลโก้เอดส์วัคซีน 200
**เอดส์วัคซีน 200** (อังกฤษ: AIDS Vaccine 200; อักษรย่อ: AV 200) เป็นการขี่จักรยานการกุศลผ่านชนบทที่สวยงามของรัฐจอร์เจีย ซึ่งเป็นการปั่นจักรยานเพื่อให้ตระหนักและก่อตั้งกองทุนสำหรับการวิจัยวัคซีนเอชไอวี/เอดส์ และได้มีการบริจาคเงินในวันที่จัดกว่า 1,000,000 ดอลลาร์สำหรับศูนย์วัคซีนเอมอรี ซึ่งเป็นหนึ่งในศูนย์การวิจัยวัคซีนชั้นนำของโลกที่ทำงานเพื่อการค้นหาวัคซีนเอชไอวี

การขี่
------

มีการขี่จักรยานที่กินเวลา 2 วันในช่วงเดือนพฤษภาคมของแต่ละปี โดยมีนักปั่นจักรยานกว่า 150 คนและทัพอาสาสมัครพร้อมร่วมปั่นในแต่ละปี การปั่นจักรยานจะเริ่มในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเอมอรีในแอตแลนตาและผ่านสถานที่เล็ก ๆ หลายแห่ง รวมถึงเมืองในรัฐจอร์เจีย กระทั่งนักปั่นจักรยานมาถึง ณ ร็อคอีเกิล 4-เอชเซ็นเตอร์ ซึ่งอยู่ทางเหนือของเขตอีตันตัน รัฐจอร์เจีย ในป่าสงวนแห่งชาติโอโคนี เหล่านักปั่นจักรยานและอาสาสมัครจะพำนักในคืนวันเสาร์ในกระท่อมซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบขนาด 110 เอเคอร์ (45 เฮกตาร์) ของร็อคอีเกิล เหล่านักปั่นจักรยานจะเลือกระยะไมล์สะสมที่แตกต่างกัน และสามารถปรับเปลี่ยนระยะทางในการขี่ได้ตามความสามารถที่มีอยู่

ประวัติ
-------

แอ็คชันไซคลิงแอตแลนตาอิงค์ (เอซีเอ) ได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2003 โดยกลุ่มของนักปั่นจักรยานผู้มีส่วนร่วมในรายการยูโรเปียนเอดส์วัคซีนไรด์ 2002 หนึ่งในรายการเอดส์ไรด์ล่าสุด ที่ก่อตั้งโดยพัลลอตตาทีมเวิร์กส์ ซึ่งเป็นกลุ่มที่สร้างความตื่นตะลึงด้วยงบค่าใช้จ่ายในการปั่นจักรยานในยุโรป

ผลการระดมทุน
------------

การปั่นจักรยานการกุสลสามารถระดมเงินทุนสนับสนุนเพิ่มขึ้นได้ทุกปีเนื่องด้วยความพากเพียรของเหล่าอาสาสมัคร หนึ่งในเหตุผลที่แอ็คชันไซคลิงแอตแลนตาสามารถจัดสรรงบประมาณได้อย่างมีประสิทธิภาพคือเงินส่วนหนึ่งไม่ได้ผ่านทางผู้อุปถัมภ์หรือจากการระดมทุนเพื่อใช้เป็นเงินเดือนแต่อย่างใด จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ทางแอ็คชันไซคลิงแอตแลนตาตลอดจนแอ็คชันไซคลิง 200 และเอดส์วัคซีน 200 ได้รับเงินบริจาครวม 1,326,440 ดอลลาร์ที่ใช้สำหรับการวิจัยวัคซีนโรคเอดส์และบริการที่เกี่ยวกับโรคเอดส์

**ผลการระดมทุนแบ่งตามปี**

| ค.ศ. | รวม (ดอลลาร์) | ศูนย์วัคซีนเอมอรี | เอดส์เอเธนส์ | เยรูซาเลมเฮาส์ | โพซิทีฟอิมแพค |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | 49,365 | 49,365 | - | - | - |
| 2004 | 59,075 | 59,075 | - | - | - |
| 2005 | 52,125 | 37,000 | 15,125 | - | - |
| 2006 | 79,975 | 74,975 | 5,000 | - | - |
| 2007 | 75,500 | 75,500 | - | - | - |
| 2008 | 106,000 | 106,000 | - | - | - |
| 2009 | 175,000 | 175,000 | - | - | - |
| 2010 | 198,200 | 190,000 | - | 6,200 | 2,000 |
| 2011 | 233,700 | 205,700 | - | 25,000 | 3,000 |
| 2012 | 297,500 | 260,000 | - | 35,000 | 2,500 |
| **รวม** | **1,326,440** | **1,232,615** | **20,125** | **66,200** | **7,500** |

อ้างอิง
-------

1. ↑  The big wheel / Critics don't faze Dan Pallotta, who has helped raise big bucks for AIDS research - and his company
2. ↑  "Pallotta announces end to AIDS Vaccine Rides: Even with production fee forfeited, beneficiaries to receive less than 10 percent". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-25. สืบค้นเมื่อ 2013-02-18.
3. ↑  Pallotta TeamWorks Record of Impact: Detailed Financial Disclosure

ดูเพิ่ม
-------

* วัคซีนเอชไอวี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Action Cycling/AIDS Vaccine 200 เก็บถาวร 2019-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* AIDS Vaccine 200 AV 200 on YouTube
* AIDS Vaccine 200 - AV 200 on Facebook
* AIDS Vaccine 200 AV 200 on Strava
**ศรายุทธ สุปัญโญ** (ชื่อเล่น:อ๊อด, เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2493) เป็นนักดนตรี, นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลง อดีตสมาชิกวงดิ โอเรียนทัล ฟังค์ และเป็นสมาชิกวงแกรนด์เอ็กซ์ ในตำแหน่งคีย์บอร์ด, เปียโน รวมถึงเป็นผู้ก่อตั้งวงอินฟินิตี้

ศรายุทธ ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในด้านการเรียบเรียงเสียงประสาน การแต่งเพลง และเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการทำดนตรีให้กับศิลปินหลายคน รวมทั้งเป็นบุคคลสำคัญในวงการเพลงแจ๊สของประเทศไทยโดยเคยได้รับรางวัลสีสันอวอร์ด ,คมชัดลึก อวอร์ด และ รางวัลพระพิฆเนศทองคำพระราชทาน ร่วมกับวงอินฟินิตี้ อีกทั้งยังได้รางวัล Life Time Achivement Award ในฐานะผู้มีคุโณปการต่อวงการดนตรีแจ๊สของประเทศไทย

ผลงาน
-----

### ฉันทนา กิติยพันธ์ และ วงเดอะโปรเฟสชันนัลส์

* The First Time Ever I Saw Your Face

### โอเรียนเต็ลฟังก์

* Oriental Funk Disco Vol.1
* Oriental Funk Disco Vol.2
* ลอยกระทงดิสโก้
* ดาวใจดิสโก้

### แกรนด์เอ็กซ์

* พรหมลิขิต
* Valentine Laser Concert
* เพชร
* บริสุทธิ์
* ดวงเดือน
* แค่หลับตา (ซิงเกิล)

### อินฟินิตี้

* The Candlelight Blues
* Majestic Rain
* นาวแอนด์เด็น​
* Night & Day
* Nightwings
* ทูเก็ทเทอร์
* โฟร์คัลเลอร์ส
* The Miracle
* Andaman Days
* Ten

### อัลบั้มเดี่ยว

* Jazzy Miracle

### อีพี

* T-Jazz
**ศรอนงค์** เป็นละครประกอบเพลงวิจิตรตระการตา บทประพันธ์ของ ขุนวิจิตรมาตรา

แสดงโดยคณะ "ละครเฉลิมกรุง" ซึ่งพระนางเธอลักษมีลาวัณ พระมเหสีในรัชกาลที่ 6 ทรงรื้อฟื้นนำชาวละครคณะปรีดาลัย ของ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ พระบิดา มาฝึกซ้อมเปิดการแสดง ที่ ศาลาเฉลิมกรุง เมื่อ พ.ศ. 2486 เพื่อบำรุงขวัญผู้คนในยามสงครามมหาเอเซียบูรพาที่การมหรสพทั้งหลายต้องหยุดชะงักลงมีแต่ความเงียบเหงาทั้งเมือง 

มีความคิดริเริ่มในการนำท่าระบำของฝรั่งมาผสมกับท่าระบำไทย และใช้เครื่องฝรั่งสากลวงใหญ่บรรเลงตลอดเรื่อง นำแสดงโดย ม.ร.ว.ฤดีมล ชมพูนุช

ต่อมาเป็นละครโทรทัศน์แนวเพลงเรื่องแรกของไทยทีวีช่อง 4 นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี พ.ศ. 2502 โดยมี กำธร สุวรรณปิยะศิริ ซึ่งเพิ่งเข้ามาทำงานที่สถานี ปรากฏตัวครั้งแรกตอนท้ายเรื่องกับบทพูดสั้นๆ และได้เป็นพระเอกเมื่อละครกลับมาแสดงใหม่ พ.ศ. 2507 

นอกจากนี้ยังมี มนัส รามโยธิน อดีตนักร้องประจำวงดนตรีของคณะละครปรีดาลัยและวงดนตรีกรมโฆษณาการ (รุ่นที่ 2) ร่วมขับร้องทั้งละครเวทีและละครทีวีด้วย

เพลง
----

1. ศรอนงค์ - นักแสดงนำร้องคู่
2. ระบำขุนพลแก้ว - มนัส รามโยธิน นำหมู่
3. ระบำม้าแก้ว/มโนมัย - มนัส รามโยธิน นำหมู่
4. ระบำนางแก้ว - หมู่นักร้องหญิง

(ฉบับ พ.ศ. 2507 เพิ่มอีก 3 เพลง)

1. รำพึงรัก - พระเอก
2. รักแน่หรือ - นางเอก
3. เพลงระบำ

เพลงฉบับละครโทรทัศน์ช่อง 4 จัดทำโดย อารีย์ นักดนตรี ในรูปแบบแผ่นเสียงลองเพลย์ ราว พ.ศ. 2507 ปัจจุบันเผยแพร่เป็นซีดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ขุนวิจิตรมาตรา ,หลักหนังไทย ,หอภาพยนตร์ชาติ(องค์การมหาชน) 2555 ISBN 978-616-543-150-7 หน้า 206
2. ↑  อารีย์ นักดนตรี ,โลกมายาของอารีย์ ,กายมารุต 2546 ISBN 974-91018-4-7 หน้า 217
3. ↑  อารีย์ นักดนตรี ,หน้า 217
4. ↑  อารีย์ นักดนตรี ,หน้า 219
5. ↑  หนังสือ 70 ปีกรมประชาสัมพันธ์,สำนักนายกรัฐมนตรี, 2546 หน้า 98
*ระวังสับสนกับ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550*

**ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555** ออกแบบโดย นายศิริ หนูแดง พร้อมๆกับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555

การประกาศใช้
------------

ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 จากแบบธง
ที่ทำเนียบรัฐบาล เวลา 13.00 น. ของตอนบ่ายวันวันที่ 29 พฤษภาคม 2555 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติทั้ง 2 งาน และคณะรัฐมนตรีได้แจ้งให้ทุกหน่วยงานราชการทุกหน่วยงานทั่วทั้งประเทศ ได้เตรียมการประดับตราสัญลักษณ์ และติดธงสัญลักษณ์นี้ในสถานที่ราชการทุกแห่ง ส่วนพสกนิกรชาวไทยทั่วประเทศสามารถซื้อหรือจับจองมาติดในบ้านได้ ตามร้านจำหน่ายตราสัญลักษณ์หรือธงทั่วไป

ต่อมา เว็บไซด์ทำเนียบรัฐบาล  ได้เผยแพร่ข่าวว่า ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีรับทราบ เรื่องตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 และตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 ตามที่สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเสนอ

ความหมาย
--------

ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติฯ นี้ประกอบด้วย อักษรพระนามาภิไธย ส.ก. อยู่ภายในวงรีพื้นสีน้ำเงินด้านบนวงรีเป็นพระมหามงกุฎ ภายในพระมหามงกุฎเป็นพระแสงจักรและพระแสงตรีศูล มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์โบราณมงคลพระมหาสังวาลนพรัตนราชวราภรณ์ล้อมรอบวงรี ขนาบข้างด้วยพระสัปตปฎลเศวตฉัตร ด้านล่างวงรีเป็นเลขไทย 80 อยู่ในรูปทรงของเพชรด้านล่างเลขไทย 80 เป็นผ้าแพรแถบอักษรข้อความ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก วันที่ 5 พฤษภาคม 2493 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ สถาปนาสมเด็จพระราชินี เป็นสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี แล้วพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์

การเผยแพร่ต่อสาธารณชน
---------------------

ภายหลังการสิ้นสุดการแสดงตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2555 แล้วนั้น

วันที่ 1 สิงหาคม 2555 สถานีโทรทัศน์ทุกช่องทยอยนำตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ขื้นแสดงตรงมุมซ้ายบนของหน้าจอ ซึ่งได้ใช้ไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงวันที่ 1 และ 2 กันยายน 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  กรมประชาสัมพันธ์*ในหลวงพระราชทานตราสัญลักษณ์งาน ๘๐ พรรษาพระราชินี และครบ ๕ รอบสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สั่งหน่วยราชการเตรียมประดับตราสัญลักษณ์ทั่วประเทศ[*ลิงก์เสีย*]* จากเว็บไซต์กรมประชาสัมพันธ์
2. ↑  *ธงตราสัญลักษณพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555*  จากเว็บไซต์ flagvictory.com
**เอียน โจเซฟ โซเมอร์ฮอลเดอร์** (อังกฤษ: Ian Joseph Somerhalder) เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกัน นายแบบ และโปรดิวเซอร์ เป็นที่รู้จักในบทบาท บูน คาร์ไลล์ ในซีรีส์เรื่อง *อสุรกายดงดิบ* *และ ดามอน ซัลวาทอร์ ในซีรีส์เรื่อง* เดอะแวมไพร์ ไดอารีส์

ประวัติ
-------

โซเมอร์ฮอลเดอร์เกิดที่ โควิงตัน, รัฐลุยเซียนา เป็นบุตรชายของเอดน่าและโรเบิร์ต โซเมอร์ฮอลเดอร์ มารดาของเขามีอาชีพเป็นนักนวดบำบัด ส่วนบิดามีอาชีพเป็นผู้รับจ้างอิสระ เขาเป็นลูกคนกลางของครอบครัวโซเมอร์ฮอลเดอร์ เขามีพี่ชายชื่อ โรเบิร์ต กับน้องสาวชื่อว่า โรบิน เขาเข้าศึกษาที่ แมนเดวิล ไฮสคูล เอียนเริ่มเป็นนายแบบเด็กเมื่ออายุ 10 ปี จนถึงอายุ 13 ปี และเริ่มเป็นนักแสดงเมื่อตอนอายุ 17 ปี

ชีวิตส่วนตัว
------------

โซเมอร์ฮอลเดอร์ได้คบกับ Nina Dobrev นักแสดงนำสาวที่แสดงด้วยกันในซีรีส์เรื่อง เดอะแวมไพร์ ไดอารีส์ เป็นเวลา 3 ปี และทั้งคู่ได้เลิกกันในปี 2013 หลังจากนั้นโซเมอร์ฮอลเดอร์ได้คบกับ Nikki Reed นักแสดงสาวจากหนังเรื่อง *แวมไพร์ ทไวไลท์* ในกลางปี ค.ศ. 2014 และทั้งคู่ประกาศหมั้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และแต่งงานในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2015 ในปีเดียวกัน ที่ แมลิบู, รัฐแคลิฟอร์เนีย และมีลูกสาวด้วยกัน 1 คนด้วยชื่อว่า "โบดี้ โซลอิล โซเมอร์ฮอลเดอร์" (Bodhi Soleil Holmerhalder) เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2017

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ian Somerhalder ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
2. ↑  "Ian Somerhalder", *Wikipedia* (ภาษาอังกฤษ), 2021-08-11, สืบค้นเมื่อ 2021-10-22

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Ian Somerhalder ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Somerhalder interview discussing his family history, career and new tele-film "Marco Polo", 2/28/08 เก็บถาวร 2016-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ตราประทับพระราชลัญจกรของจักรพรรดิจีน** เป็นเครื่องที่แสดงถึงความมีอำนาจสูงที่สุดของแผ่นดินแผ่นดินจีนในประวัติศาสตร์

ประวัติ
-------

ราชลัญจกรถือเป็นเครื่องหมายแสดงอำนาจอย่างหนึ่งในสังคมจีนที่มีมาช้านาน สันนิษฐานว่ามีพัฒนาการมาจากการแกะสลักตัวหนังสือบนกระดองเต๋าและกระดูกสัตว์ในสมัยราชวงศ์ซาง (ประมาณ 4,500 ปีก่อน) จากหลักฐานทางโบราณคดีที่มีการขุดค้นพบ มีการใช้ตราประทับมาไม่น้อยกว่าสมัยจ้านกว๋อ (ปลายราชวงศ์โจวประมาณ 2,500 ปีก่อน) กล่าวกันว่าเมื่อฉินฉื่อหฺวังตี้ปราบแคว้นจ้าวสำเร็จก็ได้หยกเหอสื่อปี้ในตำนานมาไว้ในครอบครอง และหลังจากปราบแคว้นทั้งหกจนสำเร็จก็ได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิจีน จึงให้หลี่ซือ ขุนนางคนสนิทนำหยกเหอสือปี้ไปแกะเป็นราชลัญจกรรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสกว้างยาว 4 นิ้ว โดยมีข้อความเป็นอักษรจีน 8 ตัวว่า *受命于天，即寿永昌* แปลเป็นไทยได้ว่า *รับโองการสวรรค์ ทรงพระเจริญนิรันดร*

ทั้งนี้ชาวจีนในสัมยโบราณและสมัยปัจจุบันต่างก็เรียกตราประทับว่า *อิ้น* (印; สำเนียงจีนกลาง) นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันดังต่อไปนี้

1. *ซี่* (玺) หลังจากฉินสื่อหวงตี้ปราบดาภิเษกเป็นฮ่องเต้ จึงมีราชโองการให้ใช้คำว่า *ซี่* เรียกแทนตราประทับสำหรับโอรสสวรรค์ (ฮ่องเต้) ส่วนขุนนางและประชาชนทั่วไปให้เรียกว่า *อิ้น*
2. *เป่า* (宝) เนื่องจากคำว่า *ซี่* เมื่อออกเสียงจะคล้ายกับคำว่าว่า *สื่อ* (死) ที่มีความหมายว่าตาย ต่อมาจึงเลี่ยงไปใช้คำว่า *เป่า* ที่หมายความว่าของมีค่า ของวิเศษ หรือแก้วแทน
3. *จาง* (章) ในสมัยฮั่นใช้คำว่า *จาง* เรียกแทนตราประทับของแม่ทัพ
4. *จี้* (记) มีความหายถึงการรู้จักการจดจำ เริ่มใช้ในสมัยถังและซ่ง
5. *กวนฝาง* (关防) ในสมัยจักรพรรดิหมิงไท่จู่ มีการกำหนดให้เอกสารราชการประทับตรา *กวนฝาง* นี้ทุกครั้งเพื่อป้องกันข้าราชการนัดแนะหรือนำไปพิมพ์ด้วยตัวเอง ต่อมาแม้จะมีการเลิกวิธีการดังกล่าวแต่ก็ยังมีการใช้คำ ๆ นี้เรื่อยมา

ในสมัยโบราณตราประทับจะทำจากหยกหรือหินที่มีค่า ชาวบ้านสามัญชนจึงมีไว้ในครอบครองได้ยาก ส่วนในสมัยถังเริ่มมีการทำตราประทับที่จากโลหะเช่นทอง เงิน สำริด และตราประทับที่ทำจากกระเบื้องเริ่มมีทำขึ้นในราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง

โดยทั่วไปตราประทับจะแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ดังที่นักวิชาการเรียกว่า *ตัวผู้หรือตัวเมีย* หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า *อินหยาง* หรือ *หยินหยาง* โดยที่ตราประทับ *หยาง* (阳印) คือตัวหนังสือเป็นสีแดง ส่วนพื้นจะปล่อยเว้นว่างไว้ ส่วนตราประทับ *อิน* (阴印) คือตราประทับที่พื้นเป็นสีแดง ส่วนที่เป็นตัวหนังสือจะเว้นว่างไว้ และด้วยเหตุที่ตราประทับอินจะมีสีแดงมากจึงมีอีกชื่อว่า *จูอิ้น* (朱印) หรือ *ตราประทับชาด* ซึ่งตราประทับในสมัยโบราณที่พบโดยมากจะเป็นตราประทับอิน ส่วนตราประทับในชั้นหลังจะเป็นตราประทับหยางเสียเป็นส่วนใหญ่ 

ราชลัญจกรที่เหลืออยู่ในปัจจุบันที่ไม่ได้อยู่ในการดูแลของรัฐบาลจีนนั้นคือราชลัญจกรจักรพรรดิเฉียนหลงซึ่งถูกซื้อไปโดยชาวจีนผู้หนึ่ง โดยราชลัญจกรดังกล่าวเป็นราชลัญจกรในสมัยราชวงศ์ชิง

อ้างอิง
-------

1. ↑  อินเจียง :ลัญจกรวิทยาจีน (๑)
2. ↑  "ความรู้เรื่องตราประทับจีนเบื้องต้น". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-06-12. สืบค้นเมื่อ 2016-11-11.
3. ↑  ตราหยก พระราชลัญจกร
4. ↑  ตราประทับจีนโบราณ
5. ↑  ตราประทับจีน
6. ↑  "ตราประทับหยกขาว แกะสลักรูปมังกร ของจักรพรรดิเฉียนหลง (ค.ศ. 1736-1795) แห่งราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644-1911)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-09. สืบค้นเมื่อ 2016-11-11.
**เวียงแว่นฟ้า**เป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และนวนิยายดีเด่นรางวัล 7 Books Awards พ.ศ. 2547 เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน

เรื่องย่อ
---------

เจ้าม่อนฟ้า หลานขุนหอคำเมืองนาย ปลอมตัวเข้ามาเมืองเชียงใหม่ ได้พบกับบัวบุรีซึ่งเป็นคนในคุ้มเจ้าหลวง เจ้าม่อนฟ้าหลงรักบัวบุรีจึงตามเข้ามาทำงานในคุ้ม ส่วนเมืองรามเป็นไพร่ ลูกพรานป่ามาจากเมืองลำปาง ได้พบกับบัวบุรีเมื่อตามเสด็จเจ้าหลวงไปดูการลากไม้ เกิดชอบพอกัน เมืองรามจึงเลือกไปทำงานเป็นช่างไม้ในคุ้มหลวง เมื่อเจ้าม่อนฟ้ารู้ว่าบัวบุรีมีใจให้เมืองรามจึงฉุดบัวบุรีหนีกลับไปเมืองนายและแต่งงานกับนางที่นั่น

เมื่อเมืองรามรู้ว่าบัวบุรีถูกฉุดไปเมืองนาย เมื่อสบโอกาสจึงออกเดินทางตามไปและไปพบเจ้าม่อนฟ้าที่เมืองมอกใหม่ ขณะที่เจ้าม่อนฟ้าออกมาดูลาดเลาข่าวศึก เกิดทะเลาะกัน เมืองรามถูกเจ้าม่อนฟ้าแทงบาดเจ็บสาหัส แต่ได้ชาวเมืองมอกใหม่ช่วยไว้ และกลับมาเชียงใหม่เมื่อคราวทัพเมืองมอกใหม่เข้าตีเมืองเชียงใหม่

ภาพทางประวัติศาสตร์
-------------------

นวนิยายเรื่องนี้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพของล้านนาในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีปัญหาจากการคุกคามของชาติตะวันตกและการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ขณะนั้น อังกฤษยึดครองพม่าตอนล่างได้แล้ว ส่วนพม่าตอนบนยังเป็นอิสระแต่มีปัญหากับหัวเมืองไทใหญ่ที่เป็นประเทศราชเนืองๆ ในขณะที่หัวเมืองไทใหญ่ ล้านนา เชียงตุง ก็มีปัญหาขัดแย้งกันเองเป็นระยะๆ เช่น สงครามเชียงใหม่-เชียงตุง และสงครามระหว่างเชียงใหม่-มอกใหม่

อ้างอิง
-------

* กฤษณา อโศกสิน. เวียงแว่นฟ้า. พิมพ์ครั้งที่ 3. เพื่อนดี. 2547
สำหรับหมาน้ำที่เป็นคางคก ดูที่ จงโคร่ง
สำหรับหมาน้ำที่เป็นซาลาแมนเดอร์ ดูที่ อะโซล็อต และ วงศ์หมาน้ำ

**เขียดว้าก** หรือ **หมาน้ำ** (อังกฤษ: Glandular frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hylarana glandulosa*) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำชนิดหนึ่ง ในวงศ์กบนา (Ranidae)

ถือเป็นเขียดหรือกบขนาดกลาง หัวมีขนาดใหญ่ ปลายจมูกกลมมนไม่ยื่นยาวออกไป แผ่นเยื่อแก้วหูมีขนาดใหญ่ และเห็นได้ชัดเจน ปลายนิ้วเท้าทั้งขาหน้าและขาหลังจะมีตุ่มกลม ๆ ขนาดเล็ก สีของลำตัวด้านบนมีสีค่อนข้างเทาถึงสีน้ำตาลแดง สลับกับมีจุดสีดำเล็ก ๆ ทั่วไป ปากมีสีเข้มสลับกับจุดหรือแถบสีขาว ในตัวผู้จะมีถุงเสียงขนาดใหญ่ จัดเป็นเขียดที่มีเสียงร้องดังที่สุดในบรรดาเขียดในสกุลเดียวกันที่พบในประเทศไทย โดยจะส่งเสียงร้องดัง "ว้าก ๆ ๆ ๆ" อันเป็นที่มาของชื่อเรียก

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในหนองบึง คลอง หรือพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทย พบมากทางภาคใต้ โดยเฉพาะที่อุทยานแห่งชาติทะเลบัน จังหวัดสตูล เขียดว้ากจะร้องเสียงดังในเวลาค่ำคืนและฤดูผสมพันธุ์ ซึ่งเสียงคล้ายกับเสียงลูกสุนัข จึงเป็นที่มาของชื่อ "หมาน้ำ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  "กบว้าก , เขียดว้าก , หมาน้ำ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-07. สืบค้นเมื่อ 2012-10-27.
3. ↑  "อุทยานแห่งชาติทะเลบัน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-04-04. สืบค้นเมื่อ 2012-10-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ *Hylarana glandulosa*
* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hylarana glandulosa ที่วิกิสปีชีส์
เทศกาลฮานามิใกล้ปราสาทฮิเมจิ
**ฮานามิ** (ญี่ปุ่น: 花見; โรมาจิ: *Hanami*; ทับศัพท์: การชมดอกไม้) เป็นประเพณีดั้งเดิมของประเทศญี่ปุ่น กล่าวถึงการชมและเพลิดเพลินไปกับความงามของดอกไม้ โดยเฉพาะดอกซากูระ ธรรมเนียมของประเพณีฮานามิเกิดขึ้นมานานกว่าพันปี และยังคงเป็นที่นิยมในญี่ปุ่นจนถึงทุกวันนี้ ฮานามิจะถูกจัดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งกลับกันกับเทศกาลโมมิจิการิ (紅葉狩り) ที่จัดขึ้นในฤดูใบไม้ร่วง ดอกซากูระจะบานเพียงหนึ่งหรือสองสัปดาห์เท่านั้น และมักจะบานในเดือนมีนาคมถึงเมษายน ในช่วงนี้ชาวญี่ปุ่นรวมทั้งสื่อเองจะรอและติดตามกันอย่างใจจดใจจ่อ ช่อดอกจะบานสะพรั่งทั้งต้น (満開 - *มังไก*) หลังจากที่ดอกช่อแรก (開花 - *คังอิกะ*) บานแล้วประมาณหนึ่งอาทิตย์ และเพียงไม่กี่อาทิตย์หลังจากที่ดอกบานสะพรั่งเต็มที่แล้ว ดอกไม้เหล่านี้ก็จะร่วงลงมาจากต้นทั้งหมด

นอกจากนี้ยังมีธรรมเนียมหนึ่งของฮานามิที่เก่าแก่กว่าการชมซากูระ นั่นคือการฉลองการบานของดอกพลัม (梅 - *อูเมะ*) ซึ่งยังคงปฏิบัติกันในญี่ปุ่น โดยเฉพาะในหมู่ผู้สูงอายุ ผู้ต้องการความสงบเงียบมากกว่าการฉลองการบานของซากูระ ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น และบางครั้งก็มีคนคับคั่งมากและมีเสียงดัง

สถานที่ชมซากูระที่มีชื่อเสียง
-----------------------------

สวนสาธารณะอิโนกาชิระ ในโตเกียว
เท็ตสึงากูโนมิจิ ในเกียวโต
สถานที่ดังกล่าวเป็นแหล่งชมดอกซากูระที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมของคนญี่ปุ่น แบ่งตามเมืองได้ดังนี้

* โตเกียว
	+ *สวนอิโนกาชิระ* - ตั้งอยู่ในเมืองมูซาชิโนะและมิตากะทางตะวันตกของโตเกียว
	+ *สวนอูเอโนะ* - ในเขตไทโต มีต้นซากูระกว่า 1,500 ต้น ทำให้เป็นจุดชมซากูระที่มีคนคับคั่งมากที่สุดแห่งหนึ่ง
	+ *วนอุทยานแห่งชาติชินจูกุ* - เขตชินจูกุและเขตชิบูยะ
	+ *สุสานอาโอยามะ* - เขตมินาโตะ
* เกียวโต
	+ *เท็ตสึงากูโนมิจิ* - อยู่ระหว่างวัดกิงกากุและวัดนันเซ็น เป็นทางเดินเรียบคลอง ซึ่งมีต้นซากูระปลูกตลอดแนวไปตามทางเดิน
	+ *คลองโอกาซากิ* - นักท่องเที่ยวสามารถล่องเรือชมดอกซากูระบานได้
* โอซากะ
	+ *สวนสาธารณะปราสาทโอซากะ* - ภายในเป็นที่ตั้งของปราสาทโอซากะ ในสวนมีต้นซากูระกว่า 600 ต้น และยังมีต้นพลัมด้วย
* นาโงยะ
	+ *สวนสาธารณะปราสาทนาโงยะ* - เป็นจุดชมดอกซากูระที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของเมือง ภายในเป็นที่ตั้งของปราสาทนาโงยะ เป็นสวนขนาดใหญ่ มีต้นซากูระกว่า 1,600 ต้น

นอกจากนี้ยังมีแหล่งชมดอกซากูระกระจายอยู่ทั่วไปในเมืองต่างๆ ทั่วญี่ปุ่น เช่น สวนซังเกเอ็ง เมืองโยโกฮามะ ปราสาทฮิเมจิ เมืองฮิเมจิ ปราสาทฮิโรซากิ เมืองฮิโรซากิ เป็นต้น

* 
* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*A beginner's guide to Hanami*". Japan-guide.com. สืบค้นเมื่อ 4 ตุลาคม 2554. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  เทศกาลฮานามิ..ฤดูแห่งการชมดอกซากูระบาน เก็บถาวร 2011-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก UNSEEN Tour Thailand สืบค้นวันที่ 4 ตุลาคม 2554
3. ↑  เทศกาลชมดอกซากูระ (Cherry Blossoms) เก็บถาวร 2011-12-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จาก H.I.S. Travel Wonderland Bangkok สืบค้นวันที่ 4 ตุลาคม 2554
Motor vehicle

**มาสด้า ทริบิวต์** (อังกฤษ: Mazda Tribute) เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กที่ผลิตโดยค่ายรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่นขนาดกลาง มาสด้า เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2543-2554 และเริ่มจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544โดยมีมาสด้า CX-5 (อังกฤษ: Mazda CX-5) เข้ามาทำตลาดแทน มาสด้า ทริบิวต์ เป็นรถยนต์ SUV ขนาดเล็กที่ใช้ชิ้นส่วนร่วมกับฟอร์ด เอสเคป (อังกฤษ: Ford Escape) และใช้ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อเช่นเดียวกัน ในประเทศไทยทางมาสด้าประเทศไทยเคยนำมาจำหน่ายอยู่พักหนึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2547-2549 และได้รับความนิยมอยู่ช่วงหนึ่งด้วย แต่ก็เลิกจำหน่ายไป 

มาสด้า ทริบิวต์ มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 Generation (รุ่น) ดังนี้

รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2543-2550)
--------------------------

มาสด้า ทริบิวต์ รุ่นที่ 1
มาสด้า ทริบิวต์ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อ พ.ศ. 2543 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2544 ออกมาขายเพื่อทดแทนเอสยูวีรุ่นเก่า มาสด้า นาวาโจ (อังกฤษ: Mazda Navajo) มีเครื่องยนต์ 2 ขนาด คือ 2.3 Mazda L3-VE MZR และ 3.0 ลิตร Ford Duratec 30 V6 ในประเทศไทยจะเป็นเครื่องยนต์ 2.3 ลิตร L3-VE MZR มีเกียร์ 2 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และมีตัวถังรูปแบบเดียวคือ SUV 5 ประตู 

รุ่นนี้ มีการผลิตในหลายประเทศเช่น ญี่ปุ่น ,สหรัฐอเมริกา ,ไต้หวัน ,ไทย ,ฟิลิปปินส์ และ ตูนีเซีย

ในรุ่นนี้ เป็นรุ่นแรก รุ่นเดียวและรุ่นสุดท้ายที่มีขายในประเทศไทยและญี่ปุ่น เพราะหลังจากสิ้นสุดรุ่นนี้ ญี่ปุ่นได้นำมาสด้า CX-7 มาทำตลาดแทน ส่วนในประเทศไทยไม่มีการนำรุ่นต่อไปมาทำตลาดด้วย และเลิกผลิตรุ่นนี้พร้อมกันทั่วโลกในปี พ.ศ. 2550

รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2550-2554)
--------------------------

มาสด้า ทริบิวต์ รุ่นที่ 2
มาสด้า ทริบิวต์ รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อ พ.ศ. 2550 และยังคงใช้ชิ้นส่วนร่วมกับฟอร์ด เอสเคปเหมือนเดิม มีเครื่องยนต์ 2 ขนาด คือ 2.5 และ 3.0 ลิตร มีเกียร์ 3 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด ,เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 6 สปีด และมีตัวถังรูปแบบเดียวคือ SUV 5 ประตูเช่นเดิม โดยรุ่นนี้ไม่เป็นที่รู้จักของประเทศไทย และประเทศญี่ปุ่นได้ยกเลิกการทำตลาด เปลี่ยนไปนำ มาสด้า CX-7 (อังกฤษ: Mazda CX-7) มาผลิตแทน

รุ่นนี้ เป็นรุ่นแรกและรุ่นเดียวที่มีการผลิตทริบิวต์ในรูปแบบของเครื่องยนต์ไฮบริดออกมาขาย และยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2554 โดยมีมาสด้า CX-5 เข้ามาทำตลาดแทน ซึ่งมาสด้าประเทศไทย เตรียมจะนำ CX-5 เข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยในเร็วๆ นี้
ศิลาปาแลร์โม ซึ่งเป็นชิ้นส่วนของ*พระราชพงศาวดารแห่งอียิปต์* ซึ่งจัดแสดงอยู่ในเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลี
**ศิลาปาแลร์โม** เป็นหนึ่งในเจ็ดชิ้นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของศิลาสลักที่รู้จักกันในนามว่า จารึกพระราชพงศาวดารแห่งราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ซึ่งปรากฏรายพระนามฟาโรห์แห่งอียิปต์ตั้งแต่ราชวงศ์ที่หนึ่ง (ประมาณ 3,150–2,890 ปีก่อนคริสต์ศักราช) จนถึงช่วงต้นของราชวงศ์ที่ห้า (ประมาณ 2,392–2,283 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และได้บันทึกเหตุการณ์สำคัญในแต่ละปีที่ครองราชย์ ศิลาแห่งปาแลร์โมอาจสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ โดยได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งแคว้น อันโตนีโน ซาลีนัส ในเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของจารึกศิลาดังกล่าว

วลี "ศิลาปาแลร์โม" บางครั้งใช้กับเศษชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่ยังหลงเหลืออยู่ทั้งเจ็ดชิ้น รวมทั้งชิ้นส่วนที่เก็บรักษาในพิพิธภัณฑ์ในกรุงไคโรและลอนดอน บางครั้งชิ้นส่วนดังกล่าวยังเรียกรวมๆ กันว่าเป็น "ศิลาพงศาวดารไคโร" ถึงแม้ว่าวลี "ศิลาไคโร" จะหมายถึงเฉพาะชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่อยู่ในกรุงไคโรในปัจจุบันเท่านั้น

ศิลาปาแลร์โมและชิ้นส่วนอื่น ๆ ของพระราชพงศาวดารได้บันทึกสิ่งที่น่าจะเป็นข้อความทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่หลงเหลือมาจากอียิปต์โบราณ และเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญสำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ในสมัยราชอาณาจักรเก่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dodson, Aidan (2004) *The Complete Royal Families of Ancient Egypt*, p.62. Thames & Hudson, ISBN 0-500-05128-3.
2. ↑  Schirò, Saverio (9 February 2021). "The Palermo Stone and its unsolved mysteries". *palermoviva.it*.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  Dodson
4. ↑  Hsu, Hsu, Shih-Wei (2010) *The Palermo Stone: the Earliest Royal Inscription from Ancient Egypt*, Altoriental. Forsch. Akademie Verlag, 37 (2010) 1, 68–89.
พิกัดภูมิศาสตร์: 7°28′20″N 4°33′20″E﻿ / ﻿7.4722°N 4.5556°E﻿ / 7.4722; 4.5556

**ศีรษะบรอนซ์จากอิเฟ** (อังกฤษ: Bronze Head from Ife) หรือ **ศีรษะอิเฟ** (อังกฤษ: Ife Head) เป็นหนึ่งในประติมากรรมอัลลอยทองแดงสิบแปดชิ้นที่ขุดค้นพบในปี 1938 ที่อิเฟ ประเทศไนจีเรีย อดีตราชธานีและศาสนธานีของชาวโยรูบา เช้าใจว่าศีรษะนี้แสดงศีรษะของกษัตริย์โยรูบาพระองค์หนึ่ง และคาดว่าสร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 14 ถึงตันศตวรรษที่ 15 ความสมจริงและทักษะทางหัตกรรมอันละเอียดของวัตถุโบราณชิ้นนี้ทำให้ชาวตะวันตกนับจากนั้นเริ่มตั้งข้อสงสัยต่อความเข้าใจในศิลปะแอฟริกา

ลักษณะของใบหน้าตกแต่งด้วยลวดลายเส้นนูนเป็นริ้ว ส่วนมงกุฏนั้นทำออกมาอย่างปราณีตประกอบด้วยหลายชั้น และเป็นรูปแบบการประดับตกแต่งของประติมากรรมทั่วไปที่ได้มาจากอิเฟ ปัจจุบันถือกันว่าโบราณวัตถุชิ้นนี้สื่อถึงทักษะการช่างและหัตถกรรมของแอฟริกาซึ่งมีความพัฒนาและสลับซับซ้อนอย่างมาก

ดูเพิ่ม
-------

* โบราณคดีอิกโบ-อุกวู
* เบนินบรอนซ์
* ศีรษะราชินีอิดิยา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  British Museum. "Object: The Ife Head". British Museum. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-20. สืบค้นเมื่อ 20 April 2021.
2. ↑  The name used by the British Museum
3. ↑  
Bronzes from Ife and Benin, Peter Herrmann, Berlin, 2007, retrieved 30 November 2013
4. ↑  Ife head, History of the World in 100 Objects, BBC, retrieved 30 November 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Suzanne Preston Blier, Art and Risk in Ancient Yoruba: Ife History, Politics, and Identity c.1300, Cambridge University Press, 2015
* John Mack (ed), Africa, Arts and Cultures, London 2005
* Editha Platte, Bronze Head from Ife, British Museum Press, 2010
* Frank Willett, The Art of Ife (CD Rom), The University of Glasgow, 2004
|  |
| --- |
|  |
| เทม |
| สมัย: ราชอาณาจักรกลาง(2055–1650 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**เทม** เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ด ซึ่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 3 พระองค์ถูกฝังในสุสาน DBXI.15 ในเดียร์ เอล-บาฮารี ในห้องฝังพระศพพระสวามีของพระองค์

พระองค์มีพระชนมพรรษาที่ยืนกว่าพระสวามีและเสด็จสวรรคตในรัชสมัยพระราชโอรสของพระองค์ และมีความเป็นไปได้ว่าพระองค์เดิมแล้วทรงเป็นสามัญชน เนื่องจากไม่พบหลักฐานในหลุมฝังพระศพของพระองค์ที่ชี้ไปที่การเสด็จพระราชสมภพในพระราชวงศ์ พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่เพียงบนโลงพระศพและแท่นเครื่องบูชาเท่านั้น พระอิสริยยศของพระองค์คือ "พระมเหสี อันเป็นที่รักแห่งกษัตริย์" *(ḥmt-nỉswt mrỉỉ.t=f)*, พระราชมารดาแห่งกษัตริย์" *(mwt-nỉswt)*, พระราชมารดาแห่งกษัตริย์อียิปต์บนและล่าง *(mwt-nỉswt-bỉt) และ* มหาคทา *(wr .t-ḥt=s)*

หลุมฝังพระศพของพระองค์ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1859 และถูกขุดค้นอย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1968 โดย ดี. อาร์โนลด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dodson, Aidan, Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. ISBN 0-500-05128-3 (2004), p.89
2. ↑  Grajetzki, Wolfram. Ancient Egyptian Queens: A Hieroglyphic Dictionary. London: Golden House Publications. ISBN 0-9547218-9-6 (2005), p.28
เส้นวงกลมใหญ่จะแบ่งทรงกลมออกเป็นครึ่งทรงกลมสองซีกเท่ากัน
**วงกลมใหญ่** เป็นวงกลมที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะวาดได้บนทรงกลม และเมื่อลากบนทรงกลมแล้วจะแบ่งทรงกลมออกเป็นสองซีกเท่ากัน ปกติแล้วเส้นวงกลมใหญ่จะลากผ่านพื้นที่ ๆ เป็นเส้นผ่านศูนย์กลางของทรงกลม เส้นวงกลมใหญ่จะมีความยาวเท่ากับเส้นรอบวงของทรงกลมนั้น หากวงกลมนั้นไม่ได้ลากผ่านเส้นผ่านศูนย์กลางของทรงกลม วงกลมนั้นจะเรียกว่า **วงกลมเล็ก**

ปกติเส้นวงกลมใหญ่จะลากผ่านคู่จุดที่มีระยะห่างจากกันมากที่สุดบนพื้นผิวทรงกลม หากลากเส้นผ่านจุดคู่เล็งยันของทรงกลมจะสามารถสร้างเส้นทรงกลมใหญ่ได้หลายวง

ตัวอย่าง
--------

ตัวอย่างของเส้นวงกลมใหญ่คือ เส้นศูนย์สูตร และลองจิจูดที่เป็นคู่ตรงข้ามกัน (เช่น เส้นเมริเดียนแรกกับเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา) นอกเหนือจากนี้คือเส้นที่แบ่งซีกโลกแผ่นดินและมหาสมุทร วงกลมใหญ่บนโลกจะแบ่งโลกออกเป็นสองซีก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Great Circle – from MathWorld Great Circle description, figures, and equations. Mathworld, Wolfram Research, Inc. c1999
* Great Circles on Mercator's Chart by John Snyder with additional contributions by Jeff Bryant, Pratik Desai, and Carl Woll, Wolfram Demonstrations Project.
* Navigational Algorithms เก็บถาวร 2018-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Paper: The Sailings.
* Chart Work - Navigational Algorithms Chart Work free software: Rhumb line, Great Circle, Composite sailing, Meridional parts. Lines of position Piloting - currents and coastal fix.
**พระเจ้าเก้าตื้อ** เป็นพระประธานในพระอุโบสถ วัดสวนดอก หรือวัดบุบผาราม ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ วัดสำคัญของนครเชียงใหม่ พระเจ้าเก้าตื้อเป็นพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย ที่สวยงามองค์หนึ่งของล้านนา ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในอุโบสถวัดพระเจ้าเก้าตื้อ ซึ่งรวมเป็นวัดเดียวกับวัดสวนดอกเชียงใหม่[]

คำว่า **ตื้อ** เป็นหน่วยวัดน้ำหนักโลหะของล้านนาในสมัยโบราณ ซึ่ง 1 ตื้อ เท่ากับ 1,000 กิโลกรัม (บางตำรากล่าวว่า 1 ตื้อ หนักเท่ากับ 1,200 กิโลกรัม) พระเจ้าเก้าตื้อ หมายถึงพระพุทธรูปที่หล่อด้วยโลหะหนัก 9,000 กิโลกรัม หรือ 9 ตัน 

ในพงศาวดารโยนกกล่าวว่า พระเจ้าเมืองแก้ว หรือพระเจ้าศิริธรรมจักรพรรดิราช หรืออีกพระนามหนึ่งคือ พระติลกปนัดดาธิราชกษัตริย์รัชกาลที่ 14 แห่งราชวงศ์มังราย ที่ครองอาณาจักรล้านนา ได้โปรดให้สร้างพระพุทธรูปองค์นี้ขึ้น เพื่อเป็นประธานในวิหารพระสิงห์ โดยได้เริ่มทำการหล่อในวันพฤหัสบดี เดือน 8 ขึ้น 11 ค่ำ ปีชวด ฉอศก จุลศักราช 866 (พ.ศ. 2047) เมื่อหล่อได้ทำการตกแต่ง จนถึงวันพฤหัสบดี เดือน 5 ขึ้น 5 ค่ำ ปีฉลู สัปตศก จุลศักราช 467 (พุทธศักราช 2048) จึงสำเร็จบริบูรณ์ องค์พระมีที่ต่อ 8 แห่ง อย่างไรก็ตามเนื่องจากองค์พระมีน้ำหนักมากเมื่อหล่อเสร็จไม่สามารถชะลอเข้าเมืองได้ พระองค์จึงโปรดฯ ให้สร้างวิหารเป็นที่ประดิษฐาน ณ บริเวณใกล้ ๆ กับพระอารามวัดบุปผารามหรือวัดสวนดอก ครั้นถึงวันพุธเดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำ ปีมะเส็ง เอกศก จุลศักราช 870 (พุทธศักราช 2052) จึงได้มีการชักพระพุทธปฏิมากรองค์นี้ เข้าประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถในวัดบุบผาราม

พระเจ้าเก้าตื้อในปัจจุบัน
-------------------------

ปัจจุบันพระพุทธเจ้าเก้าตื้อ ประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถของวัดสวนดอก ซึ่งเป็นวัดสำคัญของล้านนา เนื่องจากในประวัติศาสตร์กล่าวว่าเป็นที่ตั้งของคณะสงฆ์ฝ่ายลังกาวงศ์ ที่พญากือนาได้ส่งราชทูตไปขอพระราชทานมาจากพระมหาธรรมราชาลิไท แห่งอาณาจักรสุโขทัย โดยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ได้โปรดให้พระมหาสุมนเถระ นำตั้งมั่นเผยแพร่พระพุทธศาสนา ลัทธิลังกาวงศ์ยังอาณาจักรล้านนา ตามที่พระเจ้ากือนาทูลขอ พระมหาสุมนเถระได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุมาด้วยหนึ่งองค์ เมื่อพระมหาเถระเดินทางมาถึงล้านนา จึงได้ถวายพระบรมสารีริกธาตุแด่พระเจ้ากือนา ในครั้งนั้นพระบรมสารีริกธาตุได้แสดงปาฏิหาริย์ แบ่งออกเป็น 2 องค์ พระเจ้ากือนาได้มีพระราชศรัทธา โปรดให้สร้างอารามบุบผาราม เป็นที่จำพรรษาของพระมหาสุมนเถระ และสร้างพระสถูปเจดีย์ เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ส่วนพระบรมสารีริกธาตุอีกองค์หนึ่งนั้น ได้โปรดให้อัญเชิญขึ้นไว้บนหลังช้าง แล้วอธิษฐานเสี่ยงทายสถานที่สมควรจะประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุดังกล่าว ครั้งนั้นช้างมงคลได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ เดินขึ้นไปบนดอยสุเทพ เมื่อถึงบนยอดดอยแล้ว ช้างได้คุกเข่าลงไม่ยอมเดินต่อ พระเจ้ากือนามหาธรรมิกราชจึงมีพระราชดำรัสให้สร้างพระบรมธาตุขึ้นบนดอยสุเทพ ซึ่งปัจจุบันคือ วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร

ปัจจุบันวัดสวนดอกยังมีศาสนวัตถุที่สำคัญ อาทิ พระบรมธาตุที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ พระวิหารโถงที่ใหญ่ที่สุดในล้านนา สถูปบรรจุอัฐิธาตุของครูบาศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ตลอดจน สุสานราชตระกูล ณ เชียงใหม่ ข้างองค์พระเจดีย์
***นาคปรก*** (อังกฤษ: In the Shadow of the Naga) เป็นภาพยนตร์ไทย แนวแอ็กชั่น-ดราม่า ผลงานกำกับการแสดงโดย ภวัต พนังคศิริ ผลิตโดย สหมงคลฟิล์ม ออกฉายเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2553 (2010) ได้รับการจัดเรตติ้งภาพยนตร์ประเภท น 18+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป) เขียนบทโดย ภวัต พนังคศิริ, ณัฐ นวลแพง, โกเศส ชฤทธิ์พร, พีระภัทร ชูตระกูล, โยธิน สวัสดิ์เรือง นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, เรย์ แมคโดนัลด์, ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์, พศิน เรืองวุฒิ, ทราย เจริญปุระ, สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์, ธีรยุทธ ปรัชญาบำรุง, อรรคพันธ์ นะมาตร์ และ รัชนู บุญชูดวง ภาพยนตร์ทำรายได้ 35 ล้านบาท

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เรื่องราวของสามโจร ป่าน (สมชาย เข็มกลัด), ปอ (ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์), สิงห์ (เรย์ แมคโดนัลด์) ที่ร่วมกันวางแผนปล้นรถขนเงิน แต่เคราะห์กรรมทำให้ถูกไล่ตามจับ โดยร้อยตำรวจเอก (พศิน เรืองวุฒิ) และร้อยตำรวจตรี (อรรคพันธ์ นะมาตร์) เมื่อจนมุมตัดสินใจนำเงินที่ปล้นมาได้แอบซ่อนไว้ใต้ดินบริเวณวัด เมื่อเวลาผ่านไปอีกหลายปีย้อนกลับมาขุดหาเงิน จึงรู้ว่าที่ซ่อนเงินอยู่ใต้โบสถ์ ทั้ง 3 จึงตัดสินใจปลอมตัวแฝงเข้ามาในวัดด้วยการบังคับให้หลวงตา (สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์) บวชให้ เหล่าบรรดาพระทั้งหลายต่างสงสัยในพฤติกรรมของกลุ่มพระใหม่ที่มักลอบเข้าไปขุดพื้นโบสถ์เวลากลางคืน

ในขณะเดียวกันทางด้านมัคนายกของวัดวางแผนขโมยพระในโบสถ์เดียวกับที่พระปลอมพยายามขุดหาเงินที่ซ่อนไว้ ทั้งสามที่ปลอมตัวเข้ามาจับได้โดยบังเอิญ จนกลายเป็นโจรจับโจร ทำให้พระในวัดต่างเลิกคลางแคลงใจเหล่าบรรดาพระใหม่ และนี่คือจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์พลิกผันที่ยากเกินคาดเดาเมื่อ กิเลส ความเลว และความโลภ เข้าครอบงำถึงส่วนลึกในจิตใมนุษย์ คิดดีทำดี สิ่งนี้จะยังคงสถิตย์อยู่บนโลกใบนี้จริงหรือ

นักแสดง
-------

* สมชาย เข็มกลัด รับบท "ป่าน"
* เรย์ แมคโดนัลด์ รับบท "สิงห์"
* ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ รับบท "ปอ"
* พศิน เรืองวุฒิ รับบท "ร้อยตำรวจเอก"
* อินทิรา เจริญปุระ รับบท "น้ำผึ้ง"
* สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ รับบท "หลวงตาชื่น"
* รัชนู บุญชูดวง รับบท "แม่ของป่านและปอ"
* ธีรยุทธ ปรัชญาบำรุง รับบท "เจ้าอาวาส"
* อรรคพันธ์ นะมาตร์ รับบท "ร้อยตำรวจตรี"

เบื้องหลังและคำวิจารณ์
----------------------

นาคปรก เป็นภาพยนตร์ที่ทาง ภวัต พนังคศิริ ผู้กำกับและผู้เขียนบทได้เวลาขัดเกลาบทภาพยนตร์นานถึง 3 ปี เพื่อไม่ให้เกิดข้อครหาเมื่อเข้าฉาย  แต่เมื่อเข้าฉายแล้วได้สร้างกระแสฮือฮาในสังคม เนื่องจากนำเสนอประเด็นในทางพุทธศาสนาซึ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ในทางที่รุนแรง โดยทางสมาคมพุทธศาสน์สัมพันธ์พร้อมกับองค์กรอาสาสมัครเพื่อสันติภาพโลก ได้ยื่นหนังสือต่อทางกระทรวงวัฒนธรรมให้ห้ามการฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ เนื่องจากอ้างว่าทำให้ภาพลักษณ์ของพระสงฆ์เสื่อมเสียแต่ทว่าภาพยนตร์ก็ยังได้รับการฉาย 

ในส่วนของเสียงวิจารณ์ได้รับการวิจารณ์ว่านักแสดง แสดงได้ดี บทภาพยนตร์ทำออกมาได้อย่างเข้มข้น แต่การตัดต่อยังทำได้ขาด ๆ เกิน ๆ และในตอนจบที่สรุปห้วนสั้นเกินไป

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลภาพยนตร์ นาคปรก จาก สยามโซน.คอม
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑   ข้อมูลจาก สยามโซน.คอม
2. ↑  "สรุป 5 อันดับหนังไทยทำเงินสูงสุด และต่ำสุด ครึ่งปีแรก 2010". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-15. สืบค้นเมื่อ 2010-06-11.
3. ↑  เก็บถาวร 2010-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน "นาคปรก" หนังศาสนาว่าด้วยโจรในคราบพระ ที่รอคอยเวลาถึง 3 ปีก่อนจะได้ลงโรงฉาย จากมติชน
4. ↑  องค์กรด้านพุทธฯเพิ่งยื่นวธ.แบนฉาย"นาคปรก" จากกรุงเทพธุรกิจ
5. ↑  คำวิจารณ์จากสยามโซน
**กาลาโกแคระแองโกลา** (อังกฤษ: Angolan dwarf galago; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Galagoides kumbirensis*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับไพรเมต หรือวานรขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกกาลาโกแคระหรือบุชเบบี เป็นสัตว์ที่เพิ่งถูกค้นพบและประกาศให้เป็นชนิดใหม่เมื่อปี ค.ศ. 2017

กาลาโกแคระแองโกลา ถูกค้นพบที่ป่าคัมบีรา ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศแองโกลา ในทวีปแอฟริกา ซึ่งเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์และมีความหลากหลายทางชีวภาพสูงมาก โดยคณะนักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาเรื่องลิงที่หากินเวลากลางคืนของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์ ของประเทศอังกฤษ ที่ได้เข้าไปเดินสำรวจในป่านั้น และพบว่ามีเสียงร้องที่ผิดแผกไปจากกาลาโกชนิดอื่นที่มีด้วยกัน 18 ชนิด เมื่อได้ตรวจสอบจนแน่ใจจากผู้เชี่ยวชาญแล้วจึงพบว่าเป็นชนิดใหม่ โดยมีลักษณะใบหน้าที่ยาวกว่ากาลาโกชนิดอื่น ซึ่งชื่อวิทยาศาสตร์นั้นก็ตั้งมาจากสถานที่ค้นพบ

แม้จะยังไม่รู้ลึกถึงความเป็นอยู่และสถานะที่แน่นอน แต่ทว่าคณะนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นพบเชื่อว่าน่าจะจัดให้อยู่ในสถานะสัตว์เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ตามบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN)

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 7 จุดประการ WILD, *ลิงแคระพันธุ์ใหม่ เสี่ยงสูญพันธุ์*. "Wild UPDATE". **กรุงเทพธุรกิจ**ปีที่ 29 ฉบับที่ 10456: วันอังคารที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
เขาโปติยัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ซึ่งมีการเสนอว่าเป็นเขาโปตาละกะตามที่กล่าวไว้ในตำนาน
**เขาโปตาลกะ** (อังกฤษ: Mount Potalaka) หรือ **เขาผู่ถัวลั่วเจีย** (จีนตัวย่อ: 补陀洛伽山 or 普陀洛伽山; จีนตัวเต็ม: 補陀洛伽山 or 普陀洛迦山; พินอิน: *Bǔtuóluòjiā Shān or Pǔtuóluòjiā Shān*, Japanese: 補陀洛 *Fudaraku-san*, Vietnamese: Phổ Đà sơn 普陀山, núi Phổ Đà 𡶀普陀) แปลว่า "ประเสริฐ", เป็นวิมานที่ประทับตามตำนานของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ว่ากันว่าอยู่ในทะเลทางใต้ของอินเดีย ปรากฏการกล่าวถึงครั้งแรกของเขาโปตาลกะในบทสุดท้ายของ *อวตังสกสูตร* ซึ่งคือบท *คัณฑวยูหสูตร* ที่ซึ่งเล่าเรื่องการเดินทางไปหาพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรเพื่อขอคำแนะนำ

นักวิชาการชาวญี่ปุ่น ชู ฮิโกซากะ (Shu Hikosaka) ได้เสนอว่าเขาโปตาลกะตามที่อธิบายไว้ใน *คัณฑวยูหสูตร* และ *บันทึกราชวงศ์ถังอันยิ่งใหญ่ว่าด้วยภูมิภาคทางตะวันตก* ของ สวนจ้าง ในโลกความเป็นจริงน่าจะเป็นเขาโปติยัมทางใต้ของประเทศอินเดีย โดยอ้างจากข้อมูลจากการศึกษาเอกสารในศาสนาพุทธ, แหล่งข้อมูลภาษาทมิฬ, การสำรวจพื้นที่จริง เขาโปติคาอีนี้ตั้งอยู่ในเมืองอัมพาสมุทรัง อำเภอติรุเณลเวฬิ รัฐทมิฬนาฑู ชูยังเสนอว่าเขานี้ยังเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในความเชื่อของชาวทมิฬมาอย่างยาวนาน หลังการเผยแผ่ของศาสนาพุทธเริ่มต้นในสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราชในช่วง 300 ปีก่อนคริสต์กาล เป็นต้นมา เขานี้ได้กลายมาเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพุทธศาสนิกชนเช่นกัน มีการสร้างพุทธาศรมขึ้นจำนวนหนึ่งบนเขา กระนั้น คนท้องถิ่นบริเวณรอบเขาเป็นชาวฮินดู

สถานที่ต่าง ๆ ที่มีความเชื่อว่าเป็นเชาโปตาลกะ ยังรวมถึง

* เขาผู่ถัว ในเจ้อเจียง
* พุทธารามผู่ถัวจงเชิง ในเหอเป่ย์
* วังโปตาลา ในทิเบต
* นักซันซา ในคังวอน
* ศาลเจ้าฟูตาระซัง ในนิกโก
* วัดฟูดาระกุซัง ในนาชิคัตซูระ
* Hương Temple ในฮานอย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lokesh CHANDRA, *The Thousand-Armed Avalokiteśvara*, New Delhi: Abdhinav Publications/ Indira Gandhi National Center for the Arts, 1988, p. 35;
2. 1 2  Hikosaka, Shu. "The Potiyil Mountain in Tamil Nadu and the Origin of the Avalokiteśvara Cult." Buddhism in Tamil Nadu: Collected Papers. Chennai, India: Institute of Asian Studies, 1998. 119-41.
3. ↑  Läänemets, Märt (2006). "Bodhisattva Avalokiteśvara in the Gandavyuha Sutra". *Chung-Hwa Buddhist Studies*. สืบค้นเมื่อ 2009-09-12.
***ตายกี่ชาติก็ขาดเธอไม่ได้ 2*** (อังกฤษ: Saviour Of The Saul II) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกง แนวแอกชั่น แฟนตาซี กำลังภายใน จากปี ค.ศ. 1992 กำกับโดย หยวน ขุย และเดวิด ลาย นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว , กวน จือหลิน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคสองของเรื่อง *ตายกี่ชาติก็ขาดเธอไม่ได้* ภายใต้การผลิตและอำนวยการสร้างของ Teamwork Motion Pictures บริษัทภาพยนตร์ของหลิว เต๋อหัว

ตายกี่ชาติก็ขาดเธอไม่ได้ (เราเลยไม่ยอมตาย) ภาค 2 ภาพยนตร์ไม่ได้มีเนื้อหาต่อจากภาคแรกแต่อย่างใด เขียนบทภาพยนตร์ และเปลี่ยนนักแสดงชุดใหม่ คงไว้เพียงสัญลักษณ์ของภาพยนตร์แนวตามหารักแท้ เอี้ยก้วย เฝ้าใฝ่ฝันถึงแต่ เซียว เหล่งนึ่ง ในภาคนี้มี กวน จือหลิน มาเป็นตัวแทนเซียว เหล่งนึ่ง ในบท "ธิดาหยกเย็น" ภาพยนตร์ไม่มีอะไรโดดเด่นและด้อยกว่าภาคแรกอยู่มาก ภาพยนตร์ถูกสร้างขึ้นเพียงเพราะหลิว เต๋อหัว ต้องการให้กวน จือหลิน มาเป็นนางเอกคู่กับเขาเท่านั้น แต่ถึงกระนั้นภาพยนตร์ยังกลายเป็นต้นแบบหนังคู่หูตัวเอกแนวพ่อ - ลูก และเพลงประกอบภาพยนตร์ภาคนี้ บทเพลง 谢谢你的爱 (Thank You for Your Love) ขับร้องโดยหลิว เต๋อหัว ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางไปทั่วโลก และมีการแปลงเป็นเพลงหลายภาษา รวมทั้งเพลงสากล อีกด้วย 

ในประเทศไทย ได้นำทำนองเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ มาแปลงเป็นภาษาไทยในบทเพลง "ประท้วงใจ" ขับร้องโดยนักร้องสาวชื่อดัง พัชรา แวงวรรณ

นักแสดงนำ
---------

* หลิว เต๋อหัว รับบท ฉิงเหยิน
* กวน จือหลิน รับบท ธิดาหยกเย็น
* หยวน ขุย รับบท ด็อคเตอร์
* เชอร์รีย์ กวน รับบท รูบี
* ริชาร์ด อู๋ รับบท จอมมารกระดูกดำ

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ตายกี่ชาติก็ขาดเธอไม่ได้ 2* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* HKMDB
* HK Cinemagic
**เจ้าหญิงคาโรลีเนอ มาทิลเดอแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค** (อังกฤษ: Princess Karoline Mathilde of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg) ประสูติเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2437 เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องใน ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-ออกัสเทนเบิร์ก โดยพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระขนิษฐาใน เจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เป็นพระมาตุลา (น้าหญิง) ใน เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกา (ยาย) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และ อันเดรียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

สถานที่ประสูติของเจ้าหญิงคาโรลีเนอ มาทิลเดอแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์คและพระภคินี พระเชษฐา
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคานต์ฮานส์ โซล์มส-เลาบัค เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2463 พระองค์จึงได้รับบรรดาศักดิ์ **เคาน์เตสฮาส์ โซล์มส-เลาบัค** โดยมีพระบุตรดังนี้

1. เคาน์เตสวิกตอเรีย-ลูอีสแห่งโซล์มส์-เลาบัค
2. เคานต์ฟรีดริช
3. เคานต์ฮุมเบอร์ตุส

พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2515 สิริพระชันษา 77 ปี

อ้างอิง
-------

* Profile of Karoline Mathilde Prinzessin zu Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, thePeerage.com; accessed 15 August 2014
**ตามหาหัวใจเจ้าชายหลงยุค** (ฮันกึล:옥탑방왕세자, อกทับบัง วังเซจา) เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกคอมเมดี้ เป็นเรื่องราวของเจ้าชายจากราชวงศ์โชซอนที่ข้ามผ่านกาลเวลามาโผล่ที่ห้องดาดฟ้าของหญิงสาวคนหนึ่ง ทำให้เกิดเรื่องราววุ่นวายตามมามากมาย เขียนบทโดย อี ฮีมยอง กำกับโดยซิน ยุนซอบ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ SBS ต่อจากเรื่อง Take care of us, Captain ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21.55 น. ตั้งแต่วันพุธที่ 21 มีนาคม ถึงวันพฤหัสบดีที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 รวมความยาว 20 ตอน สำหรับในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 10.00 น. เริ่มฉายวันอาทิตย์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมทั้งในเกาหลีและต่างประเทศตั้งแต่เริ่มออกอากาศในเกาหลีใต้ และมีเรตติ้งสูงสุดเมื่อเทียบกับช่องอื่นๆ ในช่วงคืนวันพุธ-พฤหัส นอกจากประเทศไทยแล้ว ละครเรื่องนี้ยังถูกซื้อลิขสิทธิ์จากหลายประเทศในเวลาอันรวดเร็ว ทั้งใน ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฮ่องกง มาเลเซีย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เมื่อประมาณสามร้อยปีก่อน ในสมัยราชวงศ์โชซอน องค์ชายรัชทายาทอีกักพบว่าองค์หญิงฮวายง หญิงสาวที่เขารักถูกลอบสังหาร และเขายังถูกตามฆ่าอีกด้วย แต่นอกจากเขาจะหนีรอดมาได้อย่างน่าประหลาดแล้ว เขายังเดินทางข้ามผ่านกาลเวลามายังกรุงโซลในปี 2012 พร้อมๆกับองครักษ์ทั้งสาม เขาได้รู้จักกับพัค ฮา หญิงสาวที่มีจิตใจงดงาม เธอให้ที่พักอาศัยแก่เขาบนห้องดาดฟ้าเพราะความสงสาร และแล้วเรื่องราววุ่นวายต่างๆ นาๆ ก็บังเกิดขึ้น เขาเริ่มค้นพบคนที่มีหน้าตาเหมือนกับคนในโลกอดีตที่เขาอาศัยอยู่ รวมถึงตัวของเขาเองด้วย 

อี กัก สวมรอยเป็นยง แทยง ที่หายสาบสูญไป เพื่อสืบหาเบาะแสของเหตุการณ์ฆาตกรรมองค์หญิงฮวายง และการหายตัวไปของแทยงในเวลาเดียวกัน แต่กลับมีอุปสรรคและเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นมากมาย ส่วนพัค ฮาก็เริ่มจะสนิทคุ้นเคยกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ ความใกล้ชิดทำให้เกิดความผูกพัน พร้อมๆ กันนั้น ความทรงจำในวัยเด็กที่ลบเลือนไปของหญิงสาวกลับคืนมาอีกครั้ง และความลับบางอย่างก็เปิดเผยตัวตนออกมา

นักแสดง
-------

* พัค ยูชอน (ปาร์ค ยูชอน) แสดงเป็น อี กัก และ ยง แทยง
* ฮัน จีมิน แสดงเป็น บูยง และ ปาร์ค ฮา
* จอง ยูมี แสดงเป็น ฮวายง และ ฮง เซนา
* อี แทซอง แสดงเป็น มูชัง และ ยง แทมู
* อี มินโฮ แสดงเป็น ซง มันโบ
* จอง ซอกวอน แสดงเป็นอู ยงซุล
* ชเว อูซิก แสดงเป็นโด ชิซัน

เพลงประกอบ
----------

### Part 1

* 한참 지나서 (After a Long Time) - แบก จียัง
* 상처 (Wound) – อาลิ
* 한참 지나서 (After a Long Time) – ดนตรี
* 상처 (Wound) – ดนตรี

### Part 2

* 해피엔딩 (Happy Ending) - เจย์ ปาร์ค
* 해피엔딩 (Happy Enging) - ดนตรี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

1. ↑  "Rooftop Prince นำอันดับ 1 ซีรีส์พุธ-พฤหัส"บ้าน Rooftop Prince

อ้างอิง
-------

* 옥탑방 왕세자 SBS TV เว็บไซต์ทางการ Rooftop Prince
* 【SBS】★• ตามหาหัวใจเจ้าชายหลงยุค (Rooftop Prince) •☆ ทางช่อง 7 สี พูดคุยเรื่องละครเกาหลี (K-Series)