recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ผู้หญิงกับจักรยานช่วงค.ศ.1890
ผู้หญิงได้รับอิสรภาพเป็นอย่างมากเมื่อมีการคิดค้นจักรยาน จักรยานทำให้พวกเธอมีอิสระในการเดินทางออกนอกบ้านด้วยตัวเอง  การขี่จักรยานก็จำเป็นต้องมีเสื้อผ้าที่ทะมัดทะแมงมากขึ้นสำหรับผู้หญิงและนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญของเครื่องแต่งกายหญิงในสังคมบุคคลหนึ่งคนหนึ่งจากช่วงเวลาที่ดูนักปั่นจักรยานหญิงกล่าวว่า "มันยากที่จะเชื่อได้ว่าพวกเขาเป็นผู้หญิงเคยต้องที่เดินออกไปในตอนบ่ายเพื่อรอขบวนรถม้า"

ตัวอย่าง
--------

อลิซาเบธ เคดี สแตนตัน เคยเขียนว่าจักรยานเป็นเครื่องมือซึ่งกระตุ้นให้ผู้หญิงอยากที่จะแข็งแกร่งมากขึ้นและอยากมีบทบาทในสังคม ซูซาน บี แอนโทนี่ พูดในค.ศ. 1896 ว่า "ฉันอยากจะบอกคุณเกี่ยวกับจักรยาน ฉันว่ามันมันทำมาเพื่อปลดปล่อยผู้หญิงมากกว่าสิ่งอื่นใดในโลก ฉันยืนและชื่นชมยินดีทุกครั้งที่เห็นผู้หญิงขี่่จักรยานไปไหนมาไหนเอง"

บีททิซ กริมชอว์ ผู้ออกเดินทางผจญภัยได้อธิบายชีวิตวัยเยาว์ของเด็กสาวตามความชอบธรรมแบบวิคตอเรีย เธอเป็นเด็กหญิงนักปฏิวัติ ฉันซื้อจักรยานด้วยความลำบาก ขี่ออกไปคนเดียวโดยไม่มีผู้ใหญ่คอยดู ไมล์และไมล์ไกลเกินกว่าขีดจำกัดของม้าที่วิ่งเหยาะ ๆ โลกเปิดกว้างต่อหน้าฉัน และเมื่อฉันอายุได้ 21 ปี ฉันได้ออกเดินทาง ไกลจากบ้านเพื่อค้นหาว่าโลกจะมีอะไรให้กับลูกสาวผู้ปฏิวัติ"

การแพทย์ในศตวรรษที่ 19
----------------------

บทความจาก The Literary Digest ได้รับการทบทวนวรรณกรรมจากช่วงเวลาที่กล่าวถึงหน้าจักรยานและตั้งข้อสังเกตว่าThe Springfield Republicanเตือนว่า "ผู้หญิง เด็กหญิงและผู้ชายวัยกลางคน" ขี่จักรยานมากเกินไป

ความกังวลเกี่ยวกับจักรยานเกี่ยวกับนักปั่นจักรยานหญิงถูกแจกแจงอย่างละเอียดโดยแพทย์ A. Shadwell ในบทความ 1897 สำหรับ National Review ในลอนดอนเรื่อง "อันตรายที่ซ่อนอยู่ของการขี่จักรยาน" บทความของเขาถูกกล่าวถึงในภายหลังและวิเคราะห์ใน The Advertiser

ผู้ที่ชื่นชอบจักรยานไม่เห็นด้วยกับการประเมินทางการแพทย์นี้และยืนยันว่าการออกกำลังกายเป็นสิ่งที่ดีในการปรับปรุงสุขภาพและความมีชีวิตชีวา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Roberts, Jacob (2017). "Women's work". *Distillations*. **3** (1): 6–11. สืบค้นเมื่อ 28 July 2017.
2. 1 2  Swedan, Nadya (2001). *Women's Sports Medicine and Rehabilitation*. Lippincott Williams & Wilkins. p. xvii. ISBN 978-0834217317.
3. 1 2  Vivanco, Luis Antonio (2013). *Reconsidering the Bicycle: An Anthropological Perspective on a New (old) Thing*. Routledge. pp. 32–34. ISBN 978-0415503884.
4. ↑  Aronson, Sidney H. (Mar 1952). "The Sociology of the Bicycle". *Social Forces*. **20** (3): 305. doi:10.2307/2571596. JSTOR 2571596.
5. ↑  Vivanco, Luis Antonio (2013). *Reconsidering the Bicycle: An Anthropological Perspective on a New (old) Thing*. Routledge. pp. 32–34. ISBN 978-0415503884.
6. 1 2 3  Herlihy, David V. (2006). *Bicycle: The History*. Yale University Press. pp. 270–273. ISBN 978-0300120479.
7. ↑  Grimshaw, Beatrice (April 1939). "How I found adventure". สืบค้นเมื่อ 6 August 2016.
8. ↑  "The 'Bicycle Face'". *The Literary Digest*. **11** (19): 8 (548). 7 September 1895.
9. ↑  Shadwell, A. (1 February 1897). "The hidden dangers of cycling". *National Review*. London. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-02. สืบค้นเมื่อ 2018-02-19.
10. ↑  "The Intoxicating Bicycle". *The Advertiser*. Adelaide. 16 March 1897. p. 6.
ตลอดช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2561 มีคลื่นความร้อนสูงเป็นประวัติการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อพื้นที่ขนาดใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น หลายพื้นที่มีอุณหภูมิสูงกว่า 35 องศาเซลเซียส (95 องศาฟาเรนไฮต์) และเมืองคูมางายะ ได้รับการบันทึกอุณหภูมิสูงสุดที่ 41.1 องศาเซลเซียส (106.0 องศาฟาเรนไฮต์) ในวันที่ 23 กรกฎาคม – ซึ่งเป็นระดับสูงสุดที่เคยเกิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น อย่างน้อย 80 รายเสียชีวิตจากสาเหตุที่เกี่ยวข้องกับความร้อน และอย่างน้อย 22,000 รายเป็นลมเพราะความร้อน โดยต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล

สาระสำคัญ
---------

หลังจากน้ำท่วมและโคลนถล่มที่เกิดขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนมิถุนายนถึงกลางเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2561 ได้มีคลื่นความร้อนที่แผ่กระจายไปทั่วแผ่นดินใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น ในจังหวัดที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยและแผ่นดินถล่ม ทั้งจังหวัดฮิโรชิมะ, โอกายามะ และเอฮิเมะ มีผู้ป่วย 145 รายที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลโดยเป็นลมเพราะความร้อนเนื่องจากอุณหภูมิสูงขึ้นกว่า 35 องศาเซลเซียส (95.0 องศาฟาเรนไฮต์) เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม สถานีตรวจการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ 200 แห่งจาก 927 สถานีในเครือข่ายการสังเกตการณ์ทั่วประเทศได้บันทึกอุณหภูมิสูงสุดที่เกิน 35 องศาเซลเซียส (95.0 องศาฟาเรนไฮต์) จากนัน ในวันที่ 23 กรกฎาคม พบว่ามีอุณหภูมิสูงถึง 41.1 องศาเซลเซียส (106.0 องศาฟาเรนไฮต์) ในเมืองคูมางายะซึ่งอยู่ห่างทางตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียว 65 กิโลเมตร (40 ไมล์) นับเป็นอุณภูมิสูงสุดเท่าที่เคยมีมาของประเทศญี่ปุ่น เมืองหลายแห่งได้บันทึกอุณหภูมิไว้ที่ 40 องศาเซลเซียส (104 องศาฟาเรนไฮต์) ในวันดังกล่าว ส่วนในนครเกียวโตมีอุณหภูมิสูงกว่า 38 องศาเซลเซียส (100 องศาฟาเรนไฮต์) ต่อเนื่องเป็นเวลาเจ็ดวันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เริ่มบันทึกสถิติไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 

ในวันที่ 24 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็นภัยธรรมชาติ และชี้ให้เห็นว่าหลายพื้นที่ "กำลังมีระดับความร้อนมากเป็นประวัติการณ์"

สาเหตุ
------

จากการวิเคราะห์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ณ วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2561 อุณหภูมิที่สูงเป็นประวัติการณ์ตั้งแต่กลางเดือนกรกฎาคมเป็นผลมาจากทั้งความกดอากาศสูงจากแปซิฟิก และความกดอากาศสูงจากทิเบต ที่ยังคงขยายตัวเข้ามาใกล้กับญี่ปุ่นซึ่งส่งผลให้มีสภาพอากาศที่มีแดดต่อเนื่อง และอุณหภูมิสูงขึ้น กล่าวได้ว่าความกดอากาศสูงเหล่านี้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากกระแสลมกรดกึ่งเขตร้อนยังคงเคลื่อนที่วกเวียนไปทางทิศเหนือ และการก่อตัวของเมฆคิวมูลัสจากการพาความร้อนสะสมที่มีมากใกล้ประเทศฟิลิปปินส์

ดูเพิ่ม
-------

* อุทกภัยในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2561

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hurst, Daniel (20 July 2018). "Heatwave grips Japan after deadly floods". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 23 July 2018.
2. ↑  "July sees extreme weather with high impacts". WMO. สืบค้นเมื่อ 25 July 2018.
3. ↑  "Record High in Japan as Heat Wave Grips the Region". *The New York Times*. 23 July 2018. สืบค้นเมื่อ 23 July 2018.
4. ↑  Osborne, Samuel (25 July 2018). "Japan heatwave: Death toll climbs to 80 after nation declares deadly temperatures a natural disaster". *The Independent*. สืบค้นเมื่อ 25 July 2018.
5. ↑  "Japan heatwave: Warnings issued amid scorching temperatures". *BBC*. 21 July 2018. สืบค้นเมื่อ 23 July 2018.
6. ↑  "Japan heatwave declared natural disaster as death toll mounts". BBC. 24 July 2018. สืบค้นเมื่อ 25 July 2018.
7. ↑  "「平成30年7月豪雨」及び7月中旬以降の記録的な高温の特徴と要因について]" (ภาษาญี่ปุ่น). 気象庁. 2018-08-10.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Japan Meteorological Agency official website
**ย็อนดึงฮเว** (เกาหลี: 연등회; ฮันจา: 燃燈會; แปลว่า "เทศกาลโคมไฟดอกบัว") เป็นเทศกาลแห่โคมไฟของเกาหลีเพื่อเฉลิมฉลองการประสูติของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ยูเนสโกขึ้นทะเบียน "ย็อนดึงฮเว" เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ในประเภทรายการตัวแทนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ เมื่อ พ.ศ. 2563 และเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของประเทศเกาหลีใต้ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 ย็อนดึงฮเวจะถูกจัดทั่วประเทศ แต่สถานที่จัดงานที่มีชื่อเสียงคือวัดโชกเยซา ของนิกายโช-กเย ในเขตชงโน กรุงโซล

ประเทศเกาหลีใต้จะมีการเฉลิมฉลองวันประสูติของพระพุทธเจ้าด้วยคติมหายาน ที่นับว่าวันวิสาขบูชาเป็นวันประสูติของพระพุทธเจ้า คือวัน 8 ค่ำ เดือน 4 และวันนี้ไม่ตรงกันกับการตรัสรู้และปรินิพพานอย่างคติเถรวาทของไทย ตามปฏิทินจันทรคติ เรียกว่า "บูโชนิมโอชินนัล" (부처님 오신 날, แปล "วันที่พระพุทธเจ้าเสด็จมา") เรียกอีกอย่างว่า "ซ็อกกาทันชินอิล" (석가탄신일, แปล "วันประสูติพระศากยมุนี") หรือ "โชพาอิล" (초파일, แปล "วันที่แปดแรก [ของปฏิทินจันทรคติ]") ช่วงเวลานี้จะมีการประดับประดาโคมไฟรูปดอกบัวตามศาสนสถาน บ้านเรือน และตามท้องถนนตลอดทั้งเดือน ในวันประสูติของพระพุทธเจ้า ทางวัดจะมีการจัดเตรียมอาหารและน้ำชาโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายแก่ทุกคนที่เข้าร่วมกิจกรรมทั้งเช้าและกลางวัน อาหารได้แก่ พีบิมบับ และซันแช มีการประดับประดับโคมไฟรูปดอกบัวขนาดใหญ่ ถือเป็นประเพณีเก่าแก่มาตั้งแต่ยุครัฐชิลลา หรือเมื่อ 1,200 ปีก่อน ผู้คนจากเกาหลีทุกศาสนาร่วมเฉลิมฉลองในวันดังกล่าว เพราะเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ดั้งเดิมของเกาหลี

ส่วนประเทศเกาหลีเหนือ วันประสูติของพระพุทธเจ้าถือเป็นวันหยุดราชการ เรียกว่า "โชพาอิล" จะหยุดราวสองสามวันก่อนงานประเพณี ถือเป็นธรรมเนียมที่มีมายาวนานก่อนการแยกดินแดนเหนือใต้ ปัจจุบันมีการจัดงานเฉลิมฉลองโดยพุทธศาสนิกชนภายในประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Yeondeunghoe, lantern lighting festival in the Republic of Korea".`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  Herald, The Korea (2020-12-16). "South Korea's lotus lantern lighting festival inscribed as UNESCO world heritage". *www.koreaherald.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-02-11.
3. ↑  "พุทธเหมือนกัน ไฉนบางกรณีมี "วันวิสาขบูชา" คนละวันกัน-คนละความหมาย?". *ศิลปวัฒนธรรม*. 26 พฤษภาคม 2564. สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2564. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
4. 1 2  *Encyclopedia of Korean Seasonal Customs: Encyclopedia of Korean Folklore and Traditional Culture Vol. 1*. 길잡이미디어. 2014. p. 150. ISBN 978-8992128926.
5. ↑  "ยูเนสโกยก "เทศกาลโคมไฟดอกบัว" เกาหลีใต้เป็นมรดกโลกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม". *ไทยรัฐออนไลน์*. 13 ธันวาคม 2563. สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2564. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
6. 1 2  *Understanding North Korea: Totalitarian dictatorship, Highly centralized economies, Grand Socialist Family*. 길잡이미디어. 2015. p. 385.
7. ↑  *Encyclopedia of Korean Seasonal Customs: Encyclopedia of Korean Folklore and Traditional Culture Vol. 1*. 길잡이미디어. 2014. p. 147. ISBN 978-8992128926.
**สาคร เกี่ยวข้อง** (เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2505) ชื่อเล่น **แดง** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกระบี่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

ประวัติ
-------

นายสาคร เกี่ยวข้อง เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2505 (ชื่อเล่น: แดง, โกแดง) ที่อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่เป็นบุตรของนายกงซิ่น กับนางดลใจ เกี่ยวข้อง เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ นายสฤษฏ์พงษ์ เกี่ยวข้อง สมรสกับนางเพชรารัตน์ เกี่ยวข้อง (สกุลเดิม: จิวากานนท์) มีบุตร 1 คน

สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล จังหวัดกระบี่ จากนั้นเข้าศึกษาชั้นเตรียมอุดมศึกษาที่โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพฯ และศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย สำเร็จการศึกษาสูงสุดในระดับปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

การทำงาน
--------

นายสาคร เกี่ยวข้อง ประกอบอาชีพด้านธุรกิจส่วนตัวในจังหวัดกระบี่ เคยดำรงตำแหน่งกรรมการหอการค้าจังหวัดกระบี่ และเป็นรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดกระบี่ ต่อมาได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ โดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกระบี่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ สมัยแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งต่อมาอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ยำใหญ่การเมือง". *เอ็มไทยดอตคอม*. สืบค้นเมื่อ 13 June 2016.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓ เก็บถาวร 2022-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๖, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๖ เก็บถาวร 2022-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๓๐ ข หน้า ๑๓, ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖
| ฐานันดรศักดิ์ยุโรป |
| --- |
|  |
| จักรพรรดิ / กษัตริย์-จักรพรรดิ / ไคเซอร์ / ซาร์ |
| จอมกษัตริย์ / มหาราช |
| กษัตริย์ / ราชินีนาถ |
| อาร์ชดยุก / เซซาเรวิช |
| แกรนด์พรินซ์ / แกรนด์ดยุก |
| คัวร์เฟือสท์ / เจ้าชาย / เจ้าหญิง / มกุฏราชกุมาร / อินฟันเต / โดแฟ็ง |
| ดยุก |
| เฟือสท์ |
| มาร์ควิส / มาร์คกราฟ / ลันท์กราฟ |
| เคานต์ / เอิร์ล / กราฟ / บวร์คกราฟ |
| ไวเคานต์ / วีดาม |
| บารอน / ไฟรแฮร์ |
| บารอเนต / อัศวินจักรวรรดิ |
| อัศวิน / เดม / เซอร์ / แซร์ / มาดาม / ลอร์ด / เลดี |
| เอ็สไควร์ / เอดเลอร์ / สุภาพบุรุษ / ยุงเคอร์ |
| Ministerialis |
| * ด
* ค
* ก
 |

**ระบบขุนนางอังกฤษ** (อังกฤษ: Peerage of England) ประกอบด้วยบรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษที่พระราชทานให้ในสมัยของราชอาณาจักรอังกฤษช่วงก่อนสมัยพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 ซึ่งในปีนั้นอังกฤษและสกอตแลนด์ได้รวมกันเป็นสหราชอาณาจักร

ระดับและประเภท
--------------

ขุนนางอังกฤษมีสองประเภท คือขุนนางสืบตระกูล (hereditary peer) และขุนนางตลอดชีพ (life peer) ซึ่งในสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1422–61) ขุนนางประกอบไปด้วยบรรดาศักดิ์ห้าระดับ ซึ่งถูกเรียกว่า "ขุนนางแห่งอาณาจักร" (Peers of the Realm) เรียงจากสูงไปต่ำดังนี้:

* "ดยุก" (Duke) สตรีเรียก "ดัชเชส" (Duchess)
* "มาร์ควิส" (Marquess) สตรีเรียก "มาร์เชอเนส" (Marchioness)
* "เอิร์ล" (Earl) สตรีเรียก "เคาน์เตส" (Countess)
* "ไวเคานต์" (Viscount) สตรีเรียก ไวเคาน์เตส (Viscountess)
* "บารอน" (Baron) สตรีเรียก บารอเนส (Baroness)

นอกจากนี้ยังมีการแต่งตั้งอภิชน (aristocrat) อันเป็นชนชั้นสูงที่มิใช่ขุนนาง ได้แก่ฐานันดร "อัศวิน" (Knight) ซึ่งมีคำนำหน้าว่าเซอร์ และฐานันดร "บารอเนต" (Baronet) ซึ่งมีคำนำหน้าว่าลอร์ด โดยถือว่าบารอเนตอยู่สูงกว่าอัศวินทั้งปวง

ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 ขุนนางเกือบทั้งหมดเป็นขุนนางสืบตระกูล แต่ในปี 1867 นิติกรของรัฐสภาได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางตลอดชีพ และต่อมามีการตราพระราชบัญญัติขุนนางตลอดชีพ ค.ศ. 1958 เปิดทางให้พระมหากษัตริย์สามารถแต่งตั้งให้บุคคลใดเป็นขุนนางตลอดชีพ เพื่อที่บุคคลนั้นจะสามารถเข้าประชุมสภาขุนนาง บรรดาศักดิ์ของขุนนางตลอดชีพไม่สามารถตกทอดผ่านทายาท ขุนนางสืบตระกูลทุกคนสามารถเข้าร่วมการประชุมสภาขุนนาง (หากผ่านคุณสมบัติว่าด้วยอายุและสัญชาติ)

อภิสิทธิ์
---------

ในอดีต ขุนนางจะมีอภิสิทธิ์บางประการ อภิสิทธิ์เหล่านี้ไม่ค่อยมีผลในปัจจุบันแล้ว ได้แก่:

* สิทธิที่จะถูกพิจารณาคดีในศาลเสวกใหญ่ (Court of the Lord High Steward) ตุลาการในศาลนี้ล้วนเป็นขุนนางด้วยกัน
* สิทธิที่จะเข้าเฝ้าพระเจ้าแผ่นดิน
* สิทธิที่จะได้รับความคุ้มกันจากการถูกจับกุมในคดีแพ่ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  ชาคริต ชุ่มวัฒนะ (2561). *ระดับชั้นและบรรดาศักดิ์ขุนนางอังกฤษ*. วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 40(1): 158-179
**สัญญาต้องเป็นสัญญา** (อังกฤษ: agreements must be kept; ละติน: *pacta sunt servanda*, พักตาซุนต์เซอร์วันดา) เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมาย ซึ่งเป็นหลักกฎหมายพื้นฐานสำหรับระบบซีวิลลอว์ (civil law system) และสำหรับวงการกฎหมายระหว่างประเทศ

ในความเข้าใจส่วนใหญ่ หลักกฎหมายดังกล่าวหมายควบคุมสัญญาของเอกชน โดยเน้นว่าข้อสัญญาที่ตกลงกันไว้นั้นเป็นประดุจกฎเหล็กเหนือคู่กรณีทั้งสองฝ่าย คู่สัญญาต้องกระทำการโดยสุจริตซึ่งกันและกันตามหลักสุจริต (good faith; bona fide) และการที่คู่สัญญาฝ่ายใดไม่ชำระหนี้ (obligation) ให้ลุล่วงไปนั้นชื่อว่า "ผิดสัญญา" (breach of the pact)

ส่วนในวงการกฎหมายระหว่างประเทศนั้น ถือกันดังที่บัญญัติไว้ในข้อ 26 แห่งอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา (Vienna Convention on the Law of Treaties) และข้อ 26 แห่ง อนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญาระหว่างรัฐกับองค์การระหว่างประเทศหรือระหว่างองค์การระหว่างประเทศ (Vienna Convention on the Law of Treaties between States and International Organizations or between International Organizations) ซึ่งมีข้อความเดียวกันว่า "สนธิสัญญาทุกรายที่มีผลใช้บังคับแล้ว ย่อมผูกพันภาคีแห่งสนธิสัญญารายนั้น และต้องได้รับการปฏิบัติโดยภาคีนั้นอย่างสุจริต" (Every treaty in force is binding upon the parties to it and must be performed by them in good faith.) โดยหลัก "สัญญาต้องเป็นสัญญา" นี้ส่งผลให้รัฐมีหน้าที่ต้องปฏิบัติการชำระหนี้ของตนโดยสุจริตและโดยไม่บกพร่อง

อย่างไรก็ดี ในกรณีที่สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปก็อาจทำให้ข้อสัญญาบางประการไม่อาจใช้บังคับได้ ซึ่งก็ต้องมีการตกลงแก้ไขกันต่อไป ทำให้เกิดข้อยกเว้นของหลัก "สัญญาต้องเป็นสัญญา" ดังกล่าว และข้อยกเว้นนี้เป็นไปตามภาษิตละตินที่ว่า "การเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์นำไปสู่การแก้ไขข้อสัญญา" (things thus standing; clausula rebus sic stantibus)

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  Encyclopædia Britannica, 2009 : Online.
2. ↑  Forvo, all the words in the world; 2009 : Online.
3. ↑  Black's Law Dictionary, 2004 : Online.

อ้างอิง
-------

* Black's Law Dictionary. (2004). *Pacta sunt servanda.* [Online]. Available: <click>. (Accessed: 14 October 2009).
* Encyclopædia Britannica. (2009). *Pacta sunt servanda.* [Online]. Available: <click>. (Accessed: 14 October 2009).
* Forvo, all the words in the world. (2009). *Pacta sunt servanda.* [Online]. Available: <click>. (Accessed: 14 October 2009).
**เสาร์สนุก** เป็นรายการเสนอเพลงทางโทรทัศน์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2519 ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ทุกวันเสาร์ โดยในยุคแรกเป็นการนำวงดนตรีสตริงของไทยมาแสดงในห้องส่งเพื่อออกอากาศสด โดยมีรายการคู่แข่งคือ โลกดนตรี จนเมื่อ วิเชียร อัศว์ศิวะกุล เปิดบริษัทค่ายเพลงอย่างเป็นทางการในนาม นิธิทัศน์ โปรโมชั่น จึงได้มีการปรับเปลี่ยนโดยเน้นศิลปินในสังกัดมาแสดงในห้องส่งโดยใช้การลิปซิงค์ จนกระทั่งเป็นมิวสิกวิดีโอ โดยเป็นรายการที่สร้างศิลปินต่างๆ ให้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง อาทิ ชาตรี, ดิ อินโนเซ้นท์, แมคอินทอช, ร็อคเคสตร้า, โอเวชั่น ฯลฯ รายการยุติลงภายหลังการเข้ามาบริหารบอร์ด อ.ส.ม.ท. ของ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง จนทำให้นิธิทัศน์มีรายการทาง**ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. มากเกินไปในปี พ.ศ. 2534**

รายนามวงดนตรีสตริงคอมโบในรายการ เสาร์สนุก
-----------------------------------------

1. **ฟอร์เอฟเวอร์**
2. **ชาตรี**
3. **แมคอินทอช**
4. **ดิ อินโนเซ้นท์**
5. **ร็อคเคสตร้า**
6. **รอยัลสไปรท์ส**
7. **ซัคเซส**
8. **ดอกไม้ป่า**
9. **โอเวชั่น**
10. **พาวเวอร์แบนด์**
11. **แกรนด์เอ็กซ์**
12. **ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา & The Bank**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ตัวอย่างรายการ **เสาร์สนุก**==

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ย้อนรอยค่ายเพลง "นิธิทัศน์ฯ*"*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-04. สืบค้นเมื่อ 2010-03-13.
กวีนิพนธ์เรื่อง "สวรรค์หาย" ของจอห์น มิลตัน
**จอห์น มิลตัน** (อังกฤษ: John Milton, 9 ธันวาคม พ.ศ. 2151 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2217) เป็น กวี เกิดในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และใช้เวลา 6 ปีเต็มในการพักผ่อนไปและศึกษาไปที่ฮอร์ตันซึ่งมิลตันกล่าวว่าเป็นการเตรียมตัวเข้าสู่ชีวิตแห่งการเป็นกวี ที่ฮอร์ตัน มิลตันได้เขียนงานชื่อ *L’Allegro* และ *Il Penseroto* (พ.ศ. 2175) *Comus* (พ.ศ. 2176) และ *Lycidas* (พ.ศ. 2180) มิลตันจบการศึกษาอย่างเป็นทางการด้วยการไปทัศนศึกษาที่ประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2181-82) กวีนิพนธ์ในภาษาละติน อันเป็นความสามารถที่โดดเด่น ทำให้มิลตันได้รับปริญญาเกียรตินิยม 

การมีหัวปฏิวัติที่รุนแรงในระหว่างสงครามกลางเมืองทำให้มิลตันมีชิ้นงานออกมาน้อยมากซึ่งเป็นเวลาต่อเนื่องกันถึง 20 ปี มีจะก็เพียงงานโคลง "ซอนเน็ท" (*Sonnets*-โครงชนิดหนึ่งมี 14 บรรทัด) ออกมาเป็นครั้งคราว เมื่อมิลตันกลับลอนดอนในปี พ.ศ. 2182 เขากลายเป็นนักโต้เถียงเกี่ยวกับการปฏิวัติและตีพิมพ์หนังสือเล่มเล็กเป็นชุดออกมาต่อต้านการปกครองคณะสงฆ์โดยบิชอพ (พ.ศ. 2185) เรื่องการหย่าร้าง (พ.ศ. 2186) เรื่องเสรีภาพของหนังสือพิมพ์ (*Areopagitica*) (พ.ศ. 2187) และเรื่องการสนับสนุนให้ปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ (พ.ศ. 2192) ต่อมามิลตันได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้แก้ต่าง (Apologist) เป็นทางการของเครือจักรภพ

จอห์น มิลตัน ตาบอดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2195 แต่หลังจากระบอบกษัตริย์ฟื้นกลับคืนโดยพระเจ้าชาลส์ ที่ 2 ได้ขึ้นเสวยราชอีกครั้งหนึ่ง มิลตันก็ได้หนีไปซ่อนตัว และจากนี้มิลตันก็ได้ทุ่มเทชีวิตให้กับงานกวีนิพนธ์และได้ผลิตผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก ถือกันว่าเป็นรองก็เพียงวิลเลียม เช็คสเปียร์เท่านั้น โครงเรื่องของกวีนิพนธ์สำคัญเรื่อง "*แพระไดส์ลอสต์*" (Paradise Lost) ได้มีอยู่ในใจของมิลตันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2184 หนังสือ 3 เล่มแรกสะท้อนให้เห็นชัยชนะอย่างพระเจ้าและในเล่มสุดท้ายของชุด 12 เล่ม เขียนเมื่อ พ.ศ. 2206 กลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวังประดุจพระเจ้าไม่ได้มีอยู่ในโลกนี้ จากนี้มิลตันได้เขียนงานออกมาอีก 2 ชิ้นในปี พ.ศ. 2214 คือ "*สวรรค์กลับคืน*" (Paradise Regained) และ "*ความปวดร้าวทรมานของแซมซัน*" (Samson Agonists)

**จอห์น มิลตัน** มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถและสมเด็จพระนารายณ์มหาราชสมัยอยุธยา

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **จอห์น มิลตัน**

* "The masque in Milton's *Arcades* and *Comus*" by Gilbert McInnis
* *How Milton Works* by Stanley Fish
* Milton's cottage
* ผลงานของ John Milton ที่โครงการกูเทินแบร์ค
* Famous quotations
* *Milton's Paradise: exhibit review: marking the poet's 400th* 2008 ArtsEditor.com article
* Site dedicated to Milton
* Books on Milton's life and works เก็บถาวร 2008-12-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Open Milton เก็บถาวร 2016-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - an open set of Milton's works, together with ancillary information and tools, in a form designed for reuse, launched on Milton's 400th Birthday by the Open Knowledge Foundation
* Milton Reading Room เก็บถาวร 2002-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – online, almost fully annotated, collection of all of Milton's poetry and selections of his prose
* Milton-L Homepage - A scholarly website devoted to the life, literature and times of Milton. It hosts the webpage for the Milton Society of America, as well as the Milton listserv, an Internet discussion group for Milton.
* Milton index entry at Poets' Corner
**หอยนักล่าเกลียวเชือก** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Diaphera prima*) เป็นหอยนักล่าในวงศ์ Diapheridae ซึ่งเป็นหอยวงศ์ใหม่ของโลก คำว่า 'prima' เป็นภาษาละติน แปลว่า ครั้งแรกหรือที่หนึ่ง หมายถึงการพบหอยในวงศ์ Diaperidae และสกุล *Diaphera* เป็นครั้งแรกในประเทศไทย

ลักษณะทั่วไป
------------

เปลือกรูปทรงกระบอกเรียว มีสีขาวเวียนขวาและเรียบ สูงประมาณ 6.2 มิลลิเมตร กว้าง 2 มิลลิเมตร เปลือกมี 7-8 ชั้น ปลายยอดมนทู่ มีเปลือกคอยาวและฟันที่แหลมคมซึ่งใช้ใการล่าเหยื่อ

รูปวาดลักษณะของเปลือกหอยนักล่าเกลียวเชือก

แหล่งอาศัย
----------

มักอาศัยตามพื้นที่ชื้น มีเศษซากใบไม้ทับถมเน่าเปื่อยโดยเฉพาะในแนวเขาหินปูน มักหลบซ่อนอยู่ใต้ซากใบไม้ในตอนกลางวันและออกหากินหลังฝนตก ขณะที่มีอากาศชื้นและตอนกลางคืน โดยจะล่าหอยชนิดอื่นที่มีขนาดเล็กและไข่แมลงต่างๆ เป็นอาหาร ซึ่งมีความสำคัญต่อระบบนิเวศในพื้นที่ ในด้านการควบคุมประชากรแมลงไม่ให้มีมากจนเกินไป

หอยนักล่าเกลียวเชือกยื่นคอยาวออกมาชัดเจน

การแพร่กระจาย
-------------

หอยในสกุลนี้ส่วนใหญ่พบในประเทศฟิลิปปินส์ประมาณ 40 ชนิด ในประเทศอื่นๆ แถบอินโดจีนพบ 5 ชนิด ส่วนในประเทศไทยพบเฉพาะในภาคตะวันออก ตามแนวเขาหินปูน ในเขตอำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี, อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง และอำเภอเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว

สถานภาพ
-------

เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์

การค้นพบ
--------

ถูกค้นพบครั้งแรกโดย ศาสตราจารย์ ดร.สมศักดิ์ ปัญหา อาจารย์ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่อำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  Sutcharit C. Naggs F. Wade C. M. Fontanilla I. & Panha S. (2010). "The new family Diapheridae, a new species of *Diaphera* Albers from Thailand, and the position of the Diapheridae within a molecular phylogeny of the Streptaxoidea (Pulmonata: Stylommatophora)". **160**: 1-16.
เหล่าภิกษุและภิกษุณี ณ เบื้องซ้ายและเบื้องขวาของพระบรมศาสดา
**วีรา** (บางแห่งสะกดผิดเป็น **ธีรา**) เป็นภิกษุณียุคพุทธกาลที่ปรากฏนามใน *เถรีคาถา* ถือเป็นนักพรตหญิงในศาสนาพุทธเพียงไม่กี่คนที่ปรากฏบทบาทมาตั้งแต่ครั้งยังบรรพชาเป็นสามเณรี

ประวัติ
-------

วีราปรากฏครั้งแรกใน *อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท* ซึ่งระบุว่าวีราเป็นสามเณรีผู้บรรลุปฏิสัมภิทาเมื่ออายุ 7 ขวบ โดยในเรื่อง *ยมกปาฏิหาริย์* ว่าด้วยการแสดงปาฎิหาริย์เพื่อช่วงชิงศาสนิกระหว่างศาสนาเชนกับศาสนาพุทธ พุทธสาวกขออาสาของแสดงปาฏิหาริย์แทนพระบรมศาสดา หนึ่งในนั้นมีสามเณรีวีราวัย 7 ขวบ ถวายบังคมพระบรมศาสดาและกราบทูลว่า "พระเจ้าข้า หม่อมฉันจักทำปาฏิหาริย์" สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ตรัสถามว่า "วีรา เธอจักทำอย่างไร ?" สามเณรีวีราตอบว่า "พระเจ้าข้า หม่อมฉันจักนำภูเขาสิเนรุ ภูเขาจักรวาล และภูเขาหิมพานต์ตั้งเรียงไว้ในที่นี้ แล้วจักออกจากภูเขานั้น ๆ ไปไม่ขัดข้องดุจนางหงส์ มหาชนเห็นหม่อมฉันแล้วจักถามว่า 'นั่นใคร ?' แล้วจักกล่าวว่า 'วีราสามเณรี พวกเดียรถีย์คิดกันว่า อานุภาพของสามเณรีผู้มีอายุ 7 ขวบ ยังถึงเพียงนี้ก่อน อานุภาพของพระพุทธเจ้าจักเป็นเช่นไร ?' ยังไม่ทันเห็นพระองค์เลยก็จักหนีไป เบื้องหน้าแต่นี้ไป พึงทราบคำเห็นปานนี้ โดยทำนองดังที่กล่าวแล้วนั่นแล" อย่างไรก็ตามสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสกับสามเณรีวีราว่า "เราทราบอานุภาพของเธอ" และไม่ทรงอนุญาตให้สามเณรีวีราแสดงปาฏิหาริย์

วีราปรากฏอีกครั้งในฐานะภิกษุณีใน *เถรีคาถา* ชื่อ "วีราเถรีคาถา" อันเป็นอุทานธรรมของวีรา ความว่า

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| วีรา วีเรหิ ธมฺเมหิ |  | ภิกฺขุนี ภาวิตินฺทฺริยา |
| ธาเรติ อนฺติมํ เทหํ |  | เชตฺวา มารํ สวาหินินฺ"ติฯ |

แปลความได้ว่า "ภิกษุณีวีรา ผู้อบรมบ่มเพาะอินทรีย์ด้วยธรรมะอันห้าวหาญ ย่อมครองร่างกายนี้เป็นอันสุดท้าย เพราะได้ชนะมารพร้อมทั้งกองทัพมาร"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๘ สุตฺต. ขุ. วิมานวตฺถุ-เปตวตฺถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา". *พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ ภาษาบาลี อักษรไทย*. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2566. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  สมิทธิพล เนตรนิมิตร, ผศ. ดร. (21 ธันวาคม 2558). "ภิกษุณีกับการพัฒนาศักยภาพสตรีในพระพุทธศาสนา". *มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย*. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2566. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. 1 2 3  "เรื่องยมกปาฏิหาริย์". *อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท พุทธวรรคที่ ๑๔*. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2566. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
4. ↑  "วีราเถรีคาถา". *Sutta Central*. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2566. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
การประเมิน**ตัวชี้วัดของไมเออร์ส-บริกส์** (อังกฤษ: Myers-Briggs Type Indicator, ย่อ: MBTI) เป็นแบบสอบถามทางจิตวิทยาที่ออกแบบมาเพื่อวัดความโน้มเอียงทางจิตว่าบุคคลรับรู้โลกและตัดสินใจอย่างไร:1 ความโน้มเอียงเหล่านี้ได้จากทฤษฎีการจัดกลุ่มที่เสนอโดยคาร์ล กุสทัฟ ยุง และตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ *ประเภททางจิตวิทยา* (*Psychological Types*) ของเขาในปี 1921 ยุงตั้งทฤษฎีว่า มีการทำหน้าที่ทางจิตวิทยาหลักสี่อย่างที่เราได้รับประสบการณ์จากโลก ได้แก่ การสัมผัส การรู้เอง การรู้สึกและการคิด ซึ่งการทำหน้าที่หนึ่งในสี่อย่างนี้จะโดดเด่นเป็นส่วนใหญ่ 

ผู้พัฒนาการประเมินบุคลิกภาพดั้งเดิม คือ แคทเธอริน คุก บริกส์ และบุตรี อิซาเบล บริกส์ ไมเออร์ส ทั้งสองได้ศึกษางานของคาร์ล ยุงอย่างกว้างขวาง และหันความสนใจในพฤติกรรมของมนุษย์มาเป็นอุทิศให้แก่การเปลี่ยนทฤษฎีประเภททางจิตวิทยามาใช้ภาคปฏิบัติ ทั้งสองเริ่มสร้างตัวชี้วัดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเชื่อว่าความรู้ความโน้มเอียงทางบุคลิกภาพจะช่วยหญิงที่เข้าสู่กำลังแรงงานอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรกระบุประเภทอาชีพยามสงครามที่จะ "สบายและมีประสิทธิภาพที่สุด":xiii แบบสอบถามเริ่มต้นได้เติบโตเป็นตัวชี้วัดของไมเออร์ส-บริกส์ ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1962 MBTI เน้นประชากรปกติและให้ความสำคัญต่อคุณค่าของความแตกต่างที่เกิดตามธรรมชาติ โรเบิร์ต แคปแลน และเดนนิส แซกคุสโซ เชื่อว่า "ข้อสันนิษฐานเบื้องหลังของ MBTI คือ เราต่างมีความโน้มเอียงเฉพาะในทางที่เราวิเคราะห์ประสบการณ์ของเรา และความโน้มเอียงเหล่านี้ที่เป็นฐานแห่งความสนใจ ความต้องการ ค่านิยมและแรงจูงใจของเรา":499

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Myers, Isabel Briggs with Peter B. Myers (1980, 1995). *Gifts Differing: Understanding Personality Type*. Mountain View, CA: Davies-Black Publishing. ISBN 0-89106-074-X. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|year=` (help)
2. ↑  Kaplan, R.M. & Saccuzzo, D.P. (2009). *Psychological testing: Principle, applications, and issues*. Belmont, CA: Wadsworth
3. ↑  Center for Applications of Psychological Type. (2012). The story of Isabel Briggs Myers. Retrieved from
4. ↑  Pearman, Roger R. (1997). *I'm Not Crazy, I'm Just Not You* (First ed.). Palo Alto, California: Davies-Black Publishing. xiii. ISBN 0-89106-096-0. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
5. ↑  Kaplan, R.M. & Saccuzzo, D.P. (2009). Psychological testing: Principle, applications, and issues. Belmont, CA: Wadsworth
**วัดปากน้ำญี่ปุ่น** เป็นวัดไทยแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ อาซาเซ็นโดได นากาโนะ ตำบลไดเอ อำเภอคาโตริ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นศูนย์รวมทางจิตใจ บำเพ็ญบุญกุศล เผยแผ่พระพุทธศาสนาตลอดจนศิลปวัฒนธรรมของไทย สร้างขึ้นด้วยแรงศรัทธาของพุทธศาสนิกชนไทยและญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

การจัดซื้อที่ดินเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2539 จากนั้นปีต่อมาได้ทำการซ่อมแซมอาคาร และมีพระสงฆ์เข้าจำพรรษาจำนวน 5 รูป ปี พ.ศ. 2541 จัดซื้อที่ดินเพิ่มบริเวณด้านหน้าของวัด เพื่อใช้สำหรับก่อสร้างพระอุโบสถ วางศิลาฤกษ์ และจัดงานทอดกฐินไปในคราวเดียวกัน

พ.ศ. 2542 เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และวัดปากน้ำญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่น เจ้าประคุณสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ได้มีการจัดการสร้างอุโบสถเพื่อเป็นการถวายเป็นพระราชกุศลเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในวโรกาสที่ทรงจริญพระชนมพรรษา 72 พรรษา และขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตอัญเชิญพระปรมาภิไธยย่อ ภปร. กับพระนามาภิไธยย่อ สก. และตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 ประดิษฐานไว้ที่หน้าบัน 3 ด้านของจตุรมุข เพื่อเป็นเครื่องอนุสรณ์ถึงวโรกาสอันพิเศษ

พ.ศ. 2554 วัดดังกล่าวได้เป็นสถานที่สำคัญ ในการพักพิงของชาวไทยในประเทศญี่ปุ่นจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ

พื้นที่
-------

พื้นที่รวมทั้งหมดประมาณ 7 ไร่ สิ่งปลูกสร้างทั้งหมด 5 หลัง ประกอบด้วย:

1. อาคารพระมงคลเทพมุนี
2. อาคารสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์
3. อาคารสามัคคีรังสฤษฎ์
4. อาคารพิมทิตยารักษ์
5. อาคารสัคคโสปาณ

ซึ่งอาคารเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งปลูกสร้างที่มีอยู่แต่เดิม ทางวัดฯได้ทำการดัดแปลงให้ตรงกับวัตถุประสงค์ทางด้านศาสนกิจ

การเดินทาง
----------

**รถยนต์** วัดปากน้ำญี่ปุ่นอยู่ห่างจากท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ประมาณ 10 กิโลเมตร หากเดินทางจากพื้นที่อื่นใช้ทางด่วนสายฮิงาชิกันโต (ญี่ปุ่น: 東関東自動車道; โรมาจิ: *Higashi Kantō Jidōshadō*) ออกจากทางด่วนที่**ทางออกไทเอ** (ญี่ปุ่น: 大栄出口; โรมาจิ: *Taiei Exit*) จากนั้นใช้ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 79

อ้างอิง
-------

1. ↑  วัดปากน้ำญี่ปุ่น
2. 1 2  "วัดปากน้ำญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่น". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-05-19. สืบค้นเมื่อ 2011-05-30.
3. ↑  วัดปากน้ำญี่ปุ่นสถานที่พักพิงคนไทยจากเหตุแผ่นดินไหวและสึนามิ
4. ↑  แผนที่วัดปากน้ำ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วัดปากน้ำญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่น เก็บถาวร 2011-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* วัดปากน้ำภาษีเจริญ

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ วัดปากน้ำญี่ปุ่น
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°50′50″N 140°23′48″E﻿ / ﻿35.847096°N 140.396744°E﻿ / 35.847096; 140.396744
**สถานีรถไฟวินด์ฮุก** (เยอรมัน: *Bahnhof Windhuk*) เป็นสถานีรถไฟที่ให้บริการพื้นที่นครวินด์ฮุก เมืองหลวงของประเทศนามิเบีย สถานีสำคัญในเครือข่ายรถไฟนามิเบีย ให้บริการโดยทรานส์นามิบ

ประวัติศาสตร์
-------------

รถไฟสายแรกที่มาถึงวินด์ฮุกคือสายจากสวาคอปมุนด์ สร้างขึ้นระหว่างปี 1897-1902 ในสมัยจักรวรรดิเยอรมนีเป็นเจ้าอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี ในปี 1914 รถไฟสายนี้ขยายเส้นทางเดินรถไปถึงอ่าววัลฟิส (Walvis Bay) และสายใต้ที่วิ่งจาดลือเดอริทซ์ (Lüderitz, สร้างปี 1906) เชื่อมเข้ากับวินด์ฮุกผ่านคีทมันส์ฮูพ ในปี 1912 และในปี 1930 ได้สร้างสายตะวันออกไปยังโกบาบิสขึ้น

อาคาร
-----

อาคารสถานีสร้างขึ้นด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบเคปดัตช์ อาคารตั้งอยู่บนถนนบาห์นฮอฟ (Bahnhof street) มีการก่อสร้างต่อเติมปีกทิศเหนือโดยการรถไฟแอฟริกาใต้ในปี 1929 ด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมเดียวกัน

ภายในสถานียังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์รถไฟทรานส์นามิบซึ่งมีขนาดเล็ก ๆ และบอกเล่าประวัติศาสตร์คมนาคมในนามิเบีย โดยเฉพาะทางราง พิพิธภัณฑ์สถาปนาขึ้นในปี 1993 และจัดแสดงวัตถุโบราณต่าง ๆ ตั้งแต่สมัยอาณานิคมเยอรมนี มาจนถึงสมัยแอฟริกาใต้เรื่อยมา

ตรงข้ามกับทางเข้าพิพิธภัณฑ์เป็นที่ตั้งของรถไฟ *Poor Ole Joe* ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งขิงรถไฟ South West African Zwillinge หมายเลข 154A อันเป็นตัวอย่างชิ้นสุดท้ายของรถไฟจักรกลไอน้ำชนิดนี้ รถไฟนี้เดิมทีขนส่งมาในปี 1899 และประกอบขึ้นเพื่อวิ่งเดินทางมายังวินด์ฮุก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dierks, Klaus. "The Development of the Namibian Railway Network. The Rail History Until the 1990s". www.klausdierks.com. สืบค้นเมื่อ 6 November 2012.
2. ↑  "TransNamib Railway Museum | Windhoek | Namibia".
3. ↑  แม่แบบ:Paxton-Bourne

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **Windhoek train station**

* Windhoek railway station at structurae.net
* Google. "Windhoek station" (Map). *Google Maps*. Google.
* First railway lines in Namibia
**ภิรมย์ พลวิเศษ** (7 สิงหาคม 2508 - 15 พฤษภาคม 2563) อดีตนักการเมืองชาวไทย อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พรรคพลังประชาชน และ พรรคภูมิใจไทย และอดีตเลขานุการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

ประวัติ
-------

นายภิรมย์ พลวิเศษ เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ที่ อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนาง อรทัย พลวิเศษ มีบุตร 4 คนคือ

1. นางสาวพีรยา พลวิเศษ
2. นายนวกิจ พลวิเศษ
3. เด็กหญิงรมย์นลิน พลวิเศษ
4. เด็กหญิงรมย์ธีรา พลวิเศษ

นายภิรมย์เสียชีวิตจากภาวะติดเชื้อในกระแสโลหิตภายหลังจากผ่าตัดส้นเท้าเมื่อช่วงบ่ายวันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ที่ โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา สิริรวมอายุได้ 54 ปี

การศึกษา
--------

ภิรมย์จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ปก.ศ.สูง) และ ระดับปริญญาตรี ด้านบริหารการศึกษา จากวิทยาลัยครูนครราชสีมา จากนั้นสอบเข้ารับราชการครูได้เมื่อปี พ.ศ. 2529 ที่อำเภอประทาย ซึ่งเป็นอำเภอบ้านเกิด ก่อนลาออกจากราชการครูมาทำงานการเมืองแบบเต็มตัว โดยตำแหน่งสุดท้ายทางราชการคือตำแหน่งหัวหน้าการประถมศึกษา อำเภอลำทะเมนชัย จังหวัดนครราชสีมา

งานการเมือง
-----------

ภายหลังจากลาออกจากราชการนายภิรมย์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 5 จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชนและได้รับเลือกตั้งในปีนั้นโดยสามารถเอาชนะนาย วัชรา ณ วังขนาย เจ้าของตำแหน่งจาก พรรครวมชาติพัฒนา ไปได้ แต่หลังจากที่พรรคพลังประชาชนถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคในปี พ.ศ. 2551 นายภิรมย์จึงย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย

จากนั้นในปี พ.ศ. 2561 นายภิรมย์พร้อมด้วยนางอรทัยผู้เป็นภรรยาได้ย้ายมาสังกัด พรรคพลังประชารัฐ โดยนายภิรมย์ถือเป็นหนึ่งในแกนนำกลุ่มสามมิตรทำหน้าที่ชักชวนบรรดา อดีต ส.ส. นักการเมืองท้องถิ่น ให้ย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 นายภิรมย์ได้ขยับขึ้นไปอยู่ในบัญชีรายชื่อลำดับที่ 24 พร้อมกับส่งนางอรทัยลงสมัครในเขต 5 แทนนายภิรมย์

หลังการเลือกตั้งนายภิรมย์ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (นาย สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ) เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2562 

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

นายภิรมย์ พลวิเศษ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัยคือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดนครราชสีมา สังกัด พรรคพลังประชาชน → พรรคภูมิใจไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สิ้น 'ภิรมย์ พลวิเศษ' ขุนพลสามมิตรแห่ง พปชร.
2. ↑   "ภิรมย์ พลวิเศษ" แกนนำกลุ่มสามมิตร ติดเชื้อหลังผ่าตัดส้นเท้า เสียชีวิตกะทันหัน
3. ↑   คำสั่งกระทรวงอุตสาหกรรม ที่ ๒๔๒/๒๕๖๒ เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการการเมือง
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2012-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓๙, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒ เก็บถาวร 2011-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๗๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
**ปลาลิ้นหมาน้ำจืด** (อังกฤษ: Freshwater sole, River sole) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Brachirus panoides* มีรูปร่างเรียวเป็นรูปไข่ ตาเล็กอยู่ห่างกัน ปากเล็กมีรูจมูกเห็นเป็นท่อชัดเจน ครีบมีลักษณะเชื่อมต่อกันเกือบทั้งลำตัว ครีบอกเล็กมาก มีเส้นข้างลำตัวตรงตลอดแนวลำตัว และมีแขนงสีล้ำตัดเป็นแนวดิ่ง 6–7 เส้น ลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีแต้มใหญ่สีคล้ำหลายแต้มตามบริเวณใกล้กับครีบหลังและครีบก้น ครีบมีขอบสีจาง มีจุดประสีคล้ำกระจาย ลำตัวด้านล่างสีขาว ขนาดลำตัวประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 30 เซนติเมตร

อาศัยอยู่บริเวณพื้นน้ำ ว่ายน้ำโดยขนานกับพื้นดินและพลิ้วตัวขึ้นมาแนวขึ้นลง สามารถมุดลงใต้ทรายได้เร็วเวลาตกใจ โดยปกติมักจะไม่เคลื่อนไหว อาหารได้แก่สัตว์น้ำหน้าดินขนาดเล็ก เช่น ไส้เดือนน้ำ, ลูกกุ้ง เป็นต้น ปลาลิ้นหมาน้ำจืดเป็นปลาที่มักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่สะอาด ไม่ค่อยลอยตัวขึ้นเหนือน้ำ ดังนั้น คนสมัยก่อนหากเห็นปลาลิ้นหมาลอยตัวขึ้นมาเหนือน้ำ จะเก็บน้ำใส่ตุ่ม เพราะเป็นสัญญาณบ่งชี้แล้วว่าน้ำจะเสีย ปลาลิ้นหมาน้ำจืดพบในแม่น้ำตอนล่างใกล้กับปากแม่น้ำของทุกภาค โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในภาคกลาง แม่น้ำสงคราม แม่น้ำโขง บริโภคโดยปรุงสดและทำปลาแห้ง อีกทั้งเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ด้วย แต่ปัจจุบันหาได้ยากขึ้นเนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ทางสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดชัยนาทได้ทำการเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้อยู่ 

ซึ่งปลาลิ้นหมาน้ำจืดมีชื่อเรียกที่แตกต่างและซ้ำซ้อนกันไปเช่น "ใบไม้", "ลิ้นควาย" หรือ "เป" ในภาษาอีสาน เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *ปลาน้ำจืดไทย*. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์, 2544. 116 หน้า. หน้า 105. ISBN 974-475-655-5 ข้อผิดพลาดพารามิเตอร์ใน {{ISBN}}: checksum

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาลิ้นหมาน้ำจืด
**พระบาสาต** หรือ **พระบากระษัตร** หรือ **พระปาสัต** (**เขมร**:បាអាត) พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร ภายใต้การปกครองของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งอาณาจักรอยุธยา ในช่วงระหว่างประมาณ พ.ศ.1895-1900

พระบาสาต พงศาวดารเขมรในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 1 ระบุว่าเป็นพระโอรสของพระบรมลำพงษ์ราชา พระมหากษัตริย์เขมรพระองค์ก่อน แต่พงศาวดารเขมร ฉบับนักองค์เองระบุแตกต่างออกไปว่าเป็นพระโอรสของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งอาณาจักรอยุธยา 

หลังจากกองทัพอยุธยาซึ่งนำโดยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 สามารถตีนครธม ราชธานีเขมรแตกแล้ว สมเด็จพระบรมราชาธิราชจึงแต่งตั้งพระบาสาต พระราชโอรสของพระบรมลำพงษ์ราชาหรือสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์เขมร เมื่อ พ.ศ. 1895 โดยขึ้นต่ออาณาจักรอยุธยา  

ถ้าพระบาสาต เป็นพระโอรสของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 จริงสามารถอธิบายการปกครองในลักษณะนี้ได้ว่า สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ทรงส่งพระโอรสของพระองค์ทั้ง 3 ไปปกครองจักรวรรดิเขมรแทนพระราชวงศ์เดิม ส่วนหนึ่งเพราะต้องการผนวกอำนาจการปกครองของเขมรให้มาอยู่ภายใต้อำนาจของอยุธยา โดยอาศัยฐานะรัฐเครือญาติ

พระบาสาต ทรงครองราชย์ได้ 2 ปี (พ.ศ. 1895-1897 หรือ 1896-1898) ก็สวรรคต พระบาอาต พระอนุชาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา

อ้างอิง
-------

* ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา แปลโดย พันตรีหลวงเรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนรัชต์). นนทบุรี. สำนักพิมพ์ศรีปัญญา. 2550
* ศานติ ภักดีคำ. เขมรสมัยหลังพระนคร. กทม. มติชน. 2556.
**ชาลส์ มาร์ติน เอ็ดเวิดส์** (อังกฤษ: Charles Martin Edwards; 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1945) เป็นอดีตประธานสโมสรของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 ถึง ค.ศ. 2002 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์ของสโมสรและคณะกรรมการบริหารของ Inview Technology Ltd.

ประวัติ
-------

### การศึกษา

เอ็ดเวิดส์เกิดที่โรงพยาบาล St Mary's Services ใน แอลิงตัน เชชเชอร์ ตอนอายุ 13 ปี เขาสอบเข้าโรงเรียนสโตว์ไม่ผ่าน ซึ่งเป็นตัวเลือกแรกของพ่อแม่ และไปเรียนที่โคกธอร์ปแทน เขาออกจากโรงเรียนในปี ค.ศ. 1963 และเริ่มทำงานในธุรกิจเนื้อสัตว์ของครอบครัว โดยเริ่มแรกทำงานเป็นผู้ช่วยในร้านค้าและเคาน์เตอร์ขายเนื้อสัตว์ ต่อมาเขาย้ายไปที่สำนักงานใหญ่ใน Miles Platting เพื่อทำงานฝ่ายควบคุมคุณภาพและฝ่ายขายในแผนกการผลิต จากนั้นทำงานที่สำนักงานขายในแผนกจัดเลี้ยง ในปี ค.ศ. 1973 เขากลายเป็นผู้ควบคุมการขายปลีก/ขายส่ง เอ็ดเวิร์ดส์เป็นผู้อำนวยการของ Argyll Foods จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1983

### แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

เขาได้รับเลือกให้เป็นบอร์ดบริหารของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1970 เขาได้รับเลือกให้เป็นประธานสโมสรในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1980 หลังจากหลุยส์บิดาของเขาซึ่งดำรงตำแหน่งประธานสโมสรมาเป็นเวลา 15 ปีก่อนหน้านี้เสียชีวิตอย่างกะทันหันและไม่คาดคิดในวันที่ 25 มกราคม

ในช่วงฤดูกาล 1979-80 เมื่อเอ็ดเวิดส์เข้ามาเป็นประธานสโมสร ยูไนเต็ดจบรองแชมป์ซึ่งแชมป์ในฤดูกาลนั้นคือลิเวอร์พูล พวกเขาไม่ได้แชมป์ลีกเลยตั้งแต่ฤดูกาล 1966-67 ภายใต้การคุมทีมของเซอร์แมตต์ บัสบี และไม่สามารถคว้าแชมป์เมเจอร์ได้เลยตลอด 3 ฤดูกาลที่เดฟ เซกซ์ตันคุมทีม เมื่อจบฤดูกาล 1980-81 ยูไนเต็ดจบอันดับที่ 8 ในลีกหลังจากชนะ 7 นัดติดต่อกันเมื่อจบฤดูกาล ผู้จัดการทีม เดฟ เซกซ์ตัน กำลังมองหาสัญญาฉบับใหม่อีก 3 ปี แต่ไม่มีวี่แวว และเอ็ดเวิดส์ก็ปลดเซกซ์ตันออกจากตำแหน่งหลังจาก 4 ฤดูกาลพาทีมไร้ถ้วยรางวัล

จากนั้นเอ็ดเวิดส์ก็เริ่มตามล่าหาผู้จัดการทีมคนใหม่ มีการพูดคุยกันว่าเขาจะแต่งตั้งลอว์รี แมคเมเนมี ซึ่งเคยพาเซาแทมป์ตันคว้าชัยชนะเหนือยูไนเต็ดอย่างน่าตกใจในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 1976 หรือเมื่อ 5 ปีก่อน ให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเดฟ เซกซ์ตัน มีข่าวลืออีกเช่นกันว่ายูไนเต็ดสนใจที่จะทาบทามไบรอัน คลัฟ ซึ่งคว้าแชมป์ลีก 1 สมัยและแชมป์ยูโรเปียนคัพ 2 สมัยกับนอตทิงแฮมฟอเรสต์ให้มาคุมยูไนเต็ด แต่เอ็ดเวิดส์ยืนยันว่าเขาจะไม่ทาบทามคลัฟ เขาหันไปหารอน แอตกินสัน ซึ่งนำทีมเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ผ่านเข้ารอบยูฟ่าคัพ 3 ครั้งใน 4 ฤดูกาล โดยจบอันดับท็อป 5 ในลีก แอตกินสันยืนยันในหนังสือชีวประวัติของเขาที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1999 ว่าเอ็ดเวิดส์เป็นประธานสโมสรที่ดีที่สุดที่เขาทำงานให้ และเขายอมรับข้อเสนอ และไม่นานหลังจากการแต่งตั้งครั้งนี้ เอ็ดเวิดส์ก็มอบเงินให้กับแอตกินสันเพื่อดึงตัวไบรอัน ร็อบสัน มิดฟิลด์ของเวสต์บรอมมิชมาสู่สโมสรสำหรับค่าตัวเป็นสถิติ ณ เวลานั้นที่ 1.5 ล้านปอนด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Inview Technology". *digitaltveurope.net/*. สืบค้นเมื่อ 9 March 2014.
2. ↑  Poole, David (15 July 2019). "ADLINGTON HALL". *houseandheritage.org*.
3. ↑  *Manchester Guardian* 26 July 1945
4. ↑  Crick, Michael; Smith, David (1990). *Manchester United: The Betrayal of a Legend*. London: Pan Books. p. 138. ISBN 0-330-31440-8.
5. ↑  Crick, Michael; Smith, David (1990). *Manchester United: The Betrayal of a Legend*. London: Pan Books. ISBN 0-330-31440-8.
ฤดูการของรายการโทรทัศน์

**ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว ซีซัน 3** (อังกฤษ: Madam Secretary Season 3) เป็นละครโทรทัศน์ทริลเลอร์ตอนที่ 3 ในละครชุด ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว ออกอากาศทางช่องCBS ในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ในไทยจะออกอากาศช่อง โมโน 29 ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี- ศุกร์ ออกอากาศวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เป็นตอนแรก

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ดร. อลิซาเบธ แม็คคอร์ด อดีตซีไอเอที่ผันตัวมาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี คอนราด ดัลตัน ให้มาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของสหรัฐ หลังจากรัฐมนตรีคนก่อนเครื่องบินตก ทำให้นอกจากจะต้องจัดการปัญหาครอบครัวที่สั่นคลอนแล้ว เธอยังต้องจัดการปัญหาระหว่างชาติอีกด้วย

นักแสดงนำ
---------

* เทีย เลโอนี่ รับบท อลิซาเบธ "เบสส์" อดัมส์ แม๊คคอร์ด
* ทิม ดาลี รับบท เฮนรี่ แม๊คคอร์ด
* จอฟฟรีย์ อะเรนด์ รับบท แมทท์ มาโฮนีย์
* เซลจ์โกะ อิวาเน๊ค รับบท รัสเซลล์ แจ๊คสัน
* เบเบ้ นิวเวิร์ท รับบท เนดีน ตอลลิเวอร์
* อีวาน เรอร์ รับบท เจสัน แม๊คคอร์ด
* เคท คาร์ราดีน รับบท คอนราด เดลตัน
* เซบาสเตียน อาร์เซลคัส รับบท เจย์ วิทแมน
* ซาร่า รามิเรซ รับบท แคท ซานโดวอล

อ้างอิง
-------
ขนมปังที่ได้รับความร้อน

**ขนมปังปิ้ง** (อังกฤษ: toast) เป็นขนมปังแผ่นที่ผ่านการทำให้เป็นสีน้ำตาลโดยการแผ่รังสีความร้อน การเกิดสีน้ำตาลเป็นผลมาจากปฏิกิริยามายาร์ที่เปลี่ยนรสชาติของขนมปังและทำให้เนื้อขนมปังแน่นขึ้น พื้นผิวที่แน่นขึ้นทำให้ทาท็อปปิงได้ง่ายขึ้น และความอุ่นของขนมปังช่วยให้เนยถึงจุดหลอมเหลวได้ การปิ่้งเป็นวิธีการโดยทั่วไปที่ทำให้ขนมปังเก่าน่ารับประทานยิ่งขึ้น ขนมปังถูกปิ้งโดยใช้เครื่องปิ้งขนมปังหรือเตาอบปิ้งขนมปัง ขนมปังปิ้งอาจมีสารอะคริลาไมด์ที่ก่อให้เกิดกระบวนการการทำให้เป็นสีน้ำตาล ซึ่งเป็นที่สงสัยว่าอาจเป็นสารก่อมะเร็ง อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการพิสูจน์คำกล่าวอ้างที่ว่าขนมปังปิ้งที่ไหม้ก่อให้เกิดมะเร็ง

เนยหรือเนยเทียมและท็อปปิงหวานเช่นแยมหรือเยลลีเป็นสิ่งที่นิยมทาบนขนมปังปิ้ง ในบางท้องถิ่นอาจนิยมทาท็อปปิงรสเค็มเช่นเนยถั่วหรือสารสกัดจากยีสต์ ขนมปังปิ้งอาจเป็นเครื่องเคียงในอาหารรสเค็มเช่นซุปหรือสตูว์ หรืออาจแต่งหน้าด้วยส่วนผสมเช่นไข่หรือถั่วอบเพื่อทำเป็นอาหารมื้อเบา ๆ ขนมปังปิ้งเป็นอาหารเช้าโดยทั่วไป แซนด์วิชก็อาจทำโดยใช้ขนมปังปิ้ง

ดูเพิ่ม
-------

* ครูตง
* ขนมปังทอด
* กายาโทสต์
* เครื่องปิ้งขนมปัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tareke, E.; Rydberg, P.; และคณะ (2002). "Analysis of acrylamide, a carcinogen formed in heated foodstuffs". *J. Agric. Food Chem.* **50** (17): 4998–5006. doi:10.1021/jf020302f. PMID 12166997.
2. ↑  "Can eating burnt foods cause cancer?". *Cancer Research UK*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* นิยามแบบพจนานุกรมของ *toast* ที่วิกิพจนานุกรม
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ขนมปังปิ้ง
**วัดสอนดีศรีเจริญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา โฉนดเลขที่ 1215 ทิศเหนือยาว 83 วา 1 ศอก ทิศใต้ยาว 78 วา 3 ศอก ทิศตะวันออกยาว 50 วา ทิศตะวันตกยาว 48 วา 3 ศอก

วัดสอนดีศรีเจริญได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2468 ไม่ทราบนามผู้สร้าง แรกเดิมชื่อว่า "วัดสอนศรีเจริญ" ต่อมาเปลี่ยนนามมาเป็น **วัดศรีเจริญ** เมื่อ พ.ศ. 2483 ปัจจุบันวัดได้เปลี่ยนกลับไปใช้นามเดิมอีกครั้ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัดด้วย คือ โรงเรียนวัดสอนดีศรีเจริญ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 กุฏิสงฆ์จำนวน 2 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2493

ปูชนียสถานที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว 1 องค์ (จีวรดอกพิกุล) พระพุทธรูปปางพระศรีอริยเมตไตรย์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว 1 องค์ (จีวรดอกพิกุล)

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการโท้
* พระอธิการยี้
* พระอธิการจิ๋ว
* พระอธิการเชย พ.ศ. 2474–2478
* พระครูโสภณธัญญคุณ (รส) พ.ศ. 2478–2539
* พระอธิการปิยะ อาภาธโร พ.ศ. 2541

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสอนดีศรีเจริญ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดสอนดีศรีเจริญ". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "ประวัติวัดสอนดีศรีเจริญ" (PDF).
**กระชากลงหลุม** (อังกฤษ: Drag Me to Hell) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเหนือธรรมชาติของอเมริกาในปี ค.ศ. 2009 ร่วมเขียนบทและกำกับโดย แซม ไรมี บทภาพยนตร์เขียนร่วมกับ อิวาน พี่ชายของเขา

เนื้อเรื่อง
-----------

คริสติน บราวน์ พนักงานธนาคารสาว ต้องการตำแหน่งหน้าที่การงานที่ก้าวหน้าเหมือนคนอื่น ณ ที่ทำงานของเธอตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการยังคงว่างอยู่ แต่ สตู เพื่อนร่วมงานก็เป็นคู่แข่งที่คอยชิงตำแหน่งนี้อยู่ คริสตินจึงต้องหาโอกาสที่จะผลงานเข้าตาผู้จัดการ วันหนึ่ง มีหญิงชราท่าทางน่ากลัวเหมือนพวกยิปซี ชื่อ มิสกานุช มาหาเธอพร้อมอ้อนวอนขอให้เธอช่วยเหลือเรื่องค่าผ่อนส่งบ้าน ไม่เช่นนั้นจะถูกธนาคารยึดไป คริสตินตัดสินใจว่าจะไม่ช่วยเหลือ ทำให้มิสกานุชถึงกับคุกเข่าขออ้อนวอนเธอ แต่เมื่อเธอเรียก รปภ.มาจัดการ มิสกานุชกล่าวหาว่าเธอไปหมิ่นใส่ และในลานจอดรถคืนนั้น มิสกานุชก็รอจังหวะเล่นงานเธอ ทั้งคู่จิกทึ้งกันไปมา ในที่สุดก็สามารถกระชากกระดุมแขนเสื้อโค้ทของคริสตินมาได้เม็ดหนึ่ง พร้อมกับกล่าวคาถาสาปแช่ง และกล่าวทิ้งท้ายว่า *"ไม่นานเธอจะต้องมาอ้อนวอนขอฉัน"*

เรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้ทำให้คริสตินไม่สบายใจ เมื่อเธอไปหา แรม จาส หมอดูผู้มีญานทิพย์ แรม จาสกล่าวว่า เธอโดนสาปแช่ง และไม่ใช่คำสาปธรรมดา ๆ เพราะมิสกานุชได้ส่งปีศาจที่ชื่อ "ลาเมีย" ตามความเชื่อของชาวยิปซี มีรูปร่างคล้ายแพะสีดำขนาดใหญ่ มาเอาชีวิตเธอ ภายใน 3 วัน เธอจะต้องลงนรกไป แม้ เคลย์ แฟนหนุ่มของเธอจะไม่ค่อยเชื่อก็ตาม แต่ก็พร้อมจะช่วยเหลือและอยู่เคียงข้างเธอ

แรม จาส แนะนำให้เธอไปขอความช่วยเหลือจาก ฌาน ซาน ดีน่า หญิงคนทรงชาวเม็กซิกันที่เคยเผชิญหน้ากับลาเมียมาแล้วในปี ค.ศ. 1969 ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

นักแสดง
-------

* อลิสัน โลห์แมน...คริสติน บราวน์
* จัสติน ลอง...เคลย์
* ลอร์นา ราเวอร์...มิสกานุช
* ดิลีป เลา...แรม จาส
* เร็จจี ลี...สตู
* เอเดรียนา บาร์ราซา...ฌาน ซาน ดีน่า

เบื้องหลังและการออกฉาย
----------------------

*Drag Me to Hell* เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ จากการกำกับและการสร้างของ แซม ไรมี่ ผู้กำกับฯชื่อดังที่มีผลงานที่ประสบความสำเร็จก่อนหน้านั้นจากภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ *Spider Man* ถึง 3 ภาค

ในครั้งนี้ ไรมี่ได้กลับมาทำงานในแนวที่ถนัดอีกครั้ง เป็นครั้งแรกในรอบกว่า 20 ปี โดยเป็นการทำงานร่วมกับ อีวาน ไรมี่ น้องชาย ที่เป็นคนเขียนบทร่วม ซึ่งภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ว่า เหมือนกับได้ดูภาพยนตร์ที่ย้อนอดีตไปสู่ภาพยนตร์สยองขวัญทุนต่ำที่เคยสร้างชื่อมาให้กับไรมี่ คือ *Evil Dead*

การออกฉายในสหรัฐอเมริกา 13 วัน ทำรายได้ไป 30 ล้านเหรียญ นับว่าค่อนข้างแผ่ว แต่การเข้าฉายในประเทศไทยในเดือนมิถุนายน ปีเดียวกัน สามารถรายได้ไป 10 ล้านบาท นับว่าค่อนข้างดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วิเคราะห์วิจารณ์ Drag Me to Hell". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-10-03. สืบค้นเมื่อ 2013-09-29.
2. ↑  "กระชากลงหลุม" ขยี้ "ยัยตัวร้ายฯ" แต่ "คนเหล็ก 4" โกย 81 ล. "สึนามิ" เพิ่มแค่ 6 แสนจากผู้จัดการออนไลน์[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Drag Me to Hell* ที่สยามโซน
* *กระชากลงหลุม* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**เฟรตไลเนอร์ ทรัคส์** (อังกฤษ: Frieghtliner Trucks)เป็นบริษัทผู้ผลิตรถบรรทุกพ่วงสัญชาติสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 ในฐานะแผนกการผลิตรถบรรทุกของคอนโซไลเดเต็ด เฟรตเวส์ (ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ) ส่วนตัวบริษัทได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1942 ในชื่อ **เฟรตไลเนอร์ คอร์ปอเรชั่น** เฟรตไลเนอร์เป็นเจ้าของโดยไดม์เลอร์ อาเก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 ถึง 2021 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของไดม์เลอร์ทรัคส์ นอร์ทอเมริกา ซึ่งเป็นบริษัทในเครือไดม์เลอร์ (ร่วมกับเวสเทิร์นสตาร์ ทรัคส์ ดีทรอยต์ ดีเซล และทอมัสบิลต์บัส) 

เฟรตไลเนอร์ผลิตรถตู้ รถบรรทุกขนาดกลาง และรถบรรทุกขนาดใหญ่ และผลิตแชสซีแบบเปลือยและแชสซีสําหรับยานพาหนะหลายประเภท ภายใต้บริษัทในเครือ เฟรตไลเนอร์คัสตอมแชสซีส์ บริษัททำให้การใช้รถหัวลากแบบแค็บโอเวอร์ (COE) เป็นที่นิยม โดยต่อมาเฟรตไลเนอร์ อาร์กอซี่ กลายเป็นรุ่นสุดท้ายของประเภทที่จำหน่ายในอเมริกาเหนือ

บริษัทมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน (เมืองที่ก่อตั้งบริษัท) ปัจจุบันทำการผลิตในเมืองคลีฟแลนด์และเมาท์ฮอลลี่ รัฐนอร์ทแคโรไลนา และซานเตียโก้ เทียนกุยสเตนโก้ และซัลติลโล ประเทศเม็กซิโก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Why Freightliner - Freightliner Trucks". *www.freightlinertrucks.com*. สืบค้นเมื่อ January 31, 2018.
2. ↑  "Freightliner Trucks: 75 Years of Innovation". *freightliner.com*. สืบค้นเมื่อ 2019-11-17.
3. ↑  "Freightliner Trucks". Daimler Truck North America LLC. สืบค้นเมื่อ 2021-12-29.
4. ↑  "Daimler Trucks North America | Daimler". *daimler-trucksnorthamerica.com*. สืบค้นเมื่อ 2019-11-18.
**กระบี่คลั่งฟ้า** หรืออีกชื่อหนึ่ง **กระบี่โหดคลั่งฟ้า** (พินอิน: *Ni Shui Han*) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 2004 นำแสดงโดย จาง จื้อหลิน, จง ฮั่นเหลียง ออกอากาศทางช่อง **ซีทีวี (CTV)** ในจีน ส่วนในไทย จะออกอากาศที่ช่อง 3 แฟมิลี่ ต่อจากละครเรื่อง มังกรหยก ศึกสองจ้าวยุทธจักร เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2560

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ชีเส้าซัง ฉายา มังกรเทพนพเก้า ผู้นำค่ายเหลียนหยุน ทุกคนที่ได้พบ ชีเส้าซังจะต้องชื่นชอบและยินดีเป็นสหาย กู้ซีเจา เป็นชาวยุทธนิรนาม แต่มีวรยุทธเป็นเลิศ และมีความรู้ความสามารถมาก ทำให้ชีเส้าซังเลื่อมใสในตัวกู้ซีเจาเป็นอันมาก มีเพียงเอี้ยนหมิงเจิ้งพี่สามแห่งค่ายเหลียนหยุนเท่านั้นที่สงสัยฐานะที่แท้จริงของกู้ซีเจา ในวันที่กู้ซีเจาทำพิธีเพื่อเข้าสู่ค่ายเหลียนหยุน เอี้ยนหมิงเจิ้งวางแผนให้มู่จิ่วผิงน้องแปดไม่ได้เข้าร่วมพิธี เพื่อไม่ให้พี่น้องในค่ายต้องตายกันหมด ขณะที่กู้ซีเจากำลังทำพิธีอยู่นั่นเอง ทันใดนั้นเองกู้ซีเจาก็ชักกระบี่ ออกมาฆ่าพี่น้องในค่ายเหลียนหยุน กู้ซีเจากล่าวหาชีเส้าซังว่าสมคบคิดกับเมืองเหลียว ที่แท้กู้ซีเจาได้รับคำสั่งลับจากอำมาตย์ฟู่จงซูให้ตีสนิทชีเส้าซัง เพื่อช่วงชิงกระบี่นี่สุ่ยหานที่เลื่องลือไปทั่วยุทธภพมาให้ได้

นักแสดงนำ
---------

* จาง จื้อหลิน รับบท ซี เส้าซัง
* จง ฮั่นเหลียง รับบท กู้ ซีเจา
* หยี่ น่า รับบท เอี้ยน หมิงเจิ้ง

อ้างอิง
-------