recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ภาพในระยะใกล้ของเขากวางแดง (*Cervus elaphus*) ซึ่งมีหนังหุ้มเขาที่มีความหนานุ่มคล้ายกำมะหยี่
ลักษณะเขากวางหลากหลายประเภท ซึ่งแตกต่างไปตามกวางแต่ละชนิด
**เขากวาง** (อังกฤษ: Antler) คือ เขาสัตว์ของสัตว์เคี้ยวเอื้องจำพวกกวาง (Cervidae)

เขากวางอ่อน
-----------

*สำหรับเขากวางอ่อนที่เป็นกล้วยไม้ป่า ดูที่ เขากวางอ่อน*

เขากวางอ่อน อุดมไปด้วยสารอาหารประเภทต่าง ๆ ที่มีประโยชน์ต่อร่างกายมนุษย์ ถือเป็นผลิตผลจากสมุนไพรของสัตว์ เขากวางอ่อนถูกใช้เป็นสมุนไพรอย่างยาวนานไม่ต่ำกว่า 2,000 ปี แล้วในหลายประเทศ เช่น จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม, มองโกเลีย, รัสเซีย และอีกหลาย ๆ ประเทศในทวีปเอเชีย มีความเชื่อว่าเขากวางอ่อนช่วยควบคุมพลังหยาง อันเป็นตัวควบคุมพลังงานในร่างกายมนุษย์ ทำให้การไหลเวียนโลหิตเป็นไปได้โดยดี

เขากวางอ่อนประกอบไปด้วยโปรตีน, แร่ธาตุ, โอเมกา, กรดอะมิโน และไขมันชนิดที่ร่างกายสามารถดูดซึมและละลายไปใช้เป็นประโยชน์ต่อร่างกายได้ นอกจากนี้แล้วยังมีฮอร์โมนพรอสตาแกรนดินท์ และสารไอจีเอฟ 1ช่วยให้ร่างกายกระชุ่มกระชวย ความจำดี

นอกจากนี้แล้ว เขากวางที่พลัดเขาทิ้งแล้วยังเป็นแหล่งแคลเซียมของสัตว์ฟันแทะบางชนิด เช่น เม่น เป็นต้น 

ปัจจุบัน ในการเลี้ยงกวางในเชิงพาณิชย์ นอกจากความต้องการหนัง และเนื้อแล้ว การตัดเขากวางอ่อนก็ยังเป็นสิ่งที่ต้องการ โดยเริ่มตัดครั้งแรกเมื่อกวางอายุได้ 3 ปี หลังจากนั้นจะตัดได้ทุกปี ๆ ละครั้ง เมื่อกวางมีน้ำหนักมากขึ้นน้ำหนักเขาจะเพิ่มขึ้นด้วย เขากวางอ่อนที่ได้คุณภาพและเหมาะสมจะตัด คือ เขาอ่อนที่มีอายุประมาณ 65-70 วัน โดยผู้ตัดจะต้องมีความชำนาญ และไม่ให้กวางได้รับบาดเจ็บ

อ้างอิง
-------

1. ↑  เขากวาง. คอลัมน์เรื่องน่ารู้จากเดลินิวส์. สืบค้น 26 ตุลาคม 2556
2. ↑  กองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : ไซรัสการพิมพ์, 2543. 256 หน้า. ISBN 978-9749-906-651
3. ↑  การเลี้ยงกวาง เก็บถาวร 2012-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. สืบค้นจากกรมปศุสัตว์. สืบค้น 26 ตุลาคม 2556

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เขากวาง**
**วิลลาทูเกินท์ฮัท** (เยอรมัน: *Villa Tugendhat*; เช็ก: *Vila Tugendhat*) เป็นบ้านพักอาศัยหรูในเขตแชร์นาโปเล (Černá Pole) เมืองเบอร์โน ประเทศเช็กเกีย ได้รับการออกแบบโดยลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ สถาปนิกชาวเยอรมัน อาคารก่อสร้างขึ้นด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก พร้อมโครงสร้างเหล็ก สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1928–1930 ให้แก่ฟริทซ์ ทูเกินท์ฮัท (*Fritz Tugendhat*) และเกรทา (*Greta*) ภรรยาของเขา บ้านหลังนี้ถือเป็นหนึ่งในงานต้นแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่รุ่นแรก ๆ ในยุโรป จนในเวลาต่อมาวิลลานี้ได้กลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญแห่งนวยุคนิยม

บ้านได้ออกแบบให้สูงสามชั้น ทอดตามเนินและหันหน้าเข้าสู่ด้านตะวันตกเฉียงใต้ ในส่วนของชั้นที่สอง (ชั้น G) เป็นส่วนพื้นที่สาธารณะ ประกอบด้วยห้องรับแขกหลัก เรือนกระจก และพื้นที่รับรองต่าง ๆ ซึ่งรวมไปถึงระเบียงสู่ด้านนอกด้วย นอกจากนี้ยังประกอบด้วยห้องครัวและห้องของคนรับใช้ซึ่งวางอยู่ข้างเคียงกัน ในชั้นที่สาม ประกอบด้วยทางเข้าหลักจากถนนซึ่งทำเป็นทางไปสู่ระเบียง ในโถงรับรอง และห้องต่าง ๆ ของสมาชิกครอบครัว รวมไปถึงโรงจอดรถ

บ้านมีความโดดเด่นที่ใช้วัสดุที่เป็นโครงสร้างเหล็ก และผนังกระจกขนาดใหญ่ ตกแต่งด้วยสีขาวล้วน นอกจากนี้มีส ฟัน แดร์ โรเออ ยังได้ออกแบบเครื่องเรือนให้เข้ากับอาคารนี้ด้วย โดยเขาได้ลิลลี ไรซ์ (Lilly Reich) มาร่วมออกแบบเครื่องเรือนภายในซึ่งได้แก่เก้าอี้ทูเกินท์ฮัทและเก้าอี้เบอร์โน ที่ภายหลังก็ยังคงมีการนำแบบเก้าอี้เหล่านี้ไปผลิตสืบต่อจนถึงทุกวันนี้ ภายในบ้านไม่มีการตกแต่งใด ๆ รวมไปถึงงานศิลปะต่าง ๆ แต่มีส ฟัน แดร์ โรเออ ใช้วิธีการตกแต่งอาคารโดยอาศัยลวดลายจากธรรมชาติ จากแผ่นหิน ผนังโอนิกซ์ และไม้เขตร้อนชื้น ซึ่งต่างเป็นสิ่งที่มีส ฟัน แดร์ โรเออ มีความเชี่ยวชาญเป็นอย่างมาก

วิลลาทูเกินท์ฮัทใช้งบประมาณในการสร้างในขณะนั้นที่สูงมาก เนื่องจากวิธีการก่อสร้างที่ล้ำสมัย แปลกใหม่ ค่าวัสดุชั้นเลิศ รวมไปถึงกลไกภายในอาคารทั้งระบบฮีเตอร์และระบบระบายอากาศ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2001

ระเบียงภาพ
----------

* ด้านหน้าด้านหน้า
* มุมมองจากถนนภายหลังปรับปรุงใหม่ใน ค.ศ. 2012มุมมองจากถนนภายหลังปรับปรุงใหม่ใน ค.ศ. 2012
* มุมมองจากฝั่งซ้ายของถนนใน ค.ศ. 2012มุมมองจากฝั่งซ้ายของถนนใน ค.ศ. 2012
* ผนังโอนิกซ์ ในห้องรับแขกผนังโอนิกซ์ ในห้องรับแขก
* ภายในวิลลาภายในวิลลา
* ภายในวิลลาภายในวิลลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Courland, Robert. *Concrete Planet*. Prometheus Books, Amherst, NY. (2012) page 326.
2. ↑  The Structure เก็บถาวร 2020-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Villa Tugendhat.
3. ↑  THE COMMISSIONERS,
4. ↑
**เจ้าฟ้าหญิงชิมิ ยางซอม**ประสูติเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1980 พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก และ สมเด็จพระราชินีเชอร์ริง เพม วังชุก ซึ่งเป็นพระบรมราชินีและพระอัครมเหสีพระองค์ที่สองในบรรดาพระอัครมเหสีทั้งสี่พระองค์

เจ้าฟ้าหญิงชิมิ ยางซอม เป็นพระเชษฐภคินีต่างพระราชมารดา ใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก

พระประวัติ
----------

พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียน Luntenzampa Middle Secondary School และ Yangchenphug Higher Secondary School, Dana Hall School.

ภายหลังทรงสำเร็จการศึกษาระดับ ปริญญาตรี 2 ใบ จากสาขา ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และ เศรษฐศาสตร์ ที่from Wellesley College ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และ ปริญญาโท สาขา การบริหารรัฐกิจ ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ใน นครนิวยอร์ก

พระเกียรติยศ
------------

### พระอิสริยยศ

* **10 มกราคม 1980 – ปัจจุบัน :** เจ้าฟ้าหญิงชิมิ ยางซอม

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

#### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ประจำชาติ

* Commemorative Silver Jubilee Medal of King Jigme Singye (02/06/1999).
* King Jigme Khesar Investiture Medal (06/11/2008).

อ้างอิง
-------

1. ↑  Royal Ark
2. ↑  Royal Ark
ทิวเขารูเวนโซรี
**ทิวเขารูเวนโซรี** (Ruwenzori Range) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อพรมแดนระหว่างประเทศยูกันดากับประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (เดิมคือประเทศซาเอียร์) ทิวเขารูเวนโซรีทอดตัวเป็นแนวยาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ตามแนวชายแดนระหว่างยูกันดากับสาธารณรัฐฯ คองโก เป็นแนวยาวประมาณ 120 กิโลเมตร กว้าง 65 กิโลเมตร บริเวณทิวเขาเป็นหินแกรนิตที่ถูกแรงกดดันทำให้ถูกยกตัวขึ้นมาเมื่อหลายล้านปีที่แล้วและมีการทรุดลงอีกทำให้เกิดหุบเขาทรุด พิกัดทิวเขาแห่งนี้อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรขึ้นมาเพียง 48 กิโลเมตร แต่บนยอดเขากลับมีหิมะตลอดทั้งปีและปกคลุมไปด้วยธารน้ำแข็ง ทิวเขาแห่งนี้มียอดเขาที่สูงกว่าระดับ 4,877 เมตร ถึง 9 ลูก เขาสแตนลีย์เป็นเขาที่สูงที่สุดในทิวเขารูเวนโซรี มียอดเขามาร์เกรีตาเป็นยอดที่สูงสุด สูงกว่า 5,109 เมตร 

คำว่า "รูเวนโซรี" เป็นภาษาถิ่นแอฟริกาแปลว่า "ผู้บันดาลฝน" ซึ่งก็เป็นความจริงตามชื่อ เพราะว่ากระแสลมทางตะวันตกจะพัดความชื้นจากลุ่มน้ำคองโก พาดผ่านภูเขา แล้วถูกยกตัวสูงขึ้นตามภูเขาทำให้ไอน้ำถูกกลั่นตัวเป็นเกร็ดน้ำแข็งบริเวณยอดเขาและกลั่นตัวเป็นฝนบริเวณเชิงเขา ทำให้ภูเขามีเมฆปกคลุมอยู่ตลอดปี 

* **ยอดเขามาร์เกรีตา** 5,109 เมตร
* **ยอดเขาสปีก** 4,890 เมตร
* **ยอดเขาเบเกอร์** 4848 เมตร
* **ยอดเขาเอมิน** 4798 เมตร
* **ยอดเขาเจสซี** 4715 เมตร
* **ยอดเขาลุยจี ดี ซาวอยา** 4627 เมตร

การค้นพบ
--------

เฮนรี สแตนลีย์ เดินทางไปสำรวจบริเวณแถบนั้นในปี ค.ศ. 1888 และตั้งค่ายพักแรมอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบแอลเบิร์ตซึ่งเป็นที่ราบชื้นแฉะและมีหมอกลงจัด ขณะที่หมอกจางลงเขาได้พบทิวเขาที่มีขนาดใหญ่ ปกคลุมไปด้วยหิมะ ซึ่งเขาเป็นผู้ค้นพบด้วยด้วยว่าทิวเขาแห่งนี้เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์สีขาว

พืชพรรณ
-------

บริเวณทิวเขาจะมีความชื้นแฉะในตอนล่างและมีหิมะปกคลุมตอนบนตลอดทั้งปี เพราะได้รับความชื้นจากที่ราบลุ่มแม่น้ำคองโก จึงมีพืชพรรณเกิดขึ้นมากมาย ที่ราบชื้นแฉะบริเวณตอนล่างจะต้นอ้อและหญ้าสูงกว่า 2 เมตรและเป็นที่ลุ่มหุบเขา เป็นถิ่นที่อยู่ของเสือดาวรูเวนโซรีซึ่งใกล้สูญพันธุ์แล้ว ส่วนที่ระดับความสูง 2,000 เมตร จะมีสภาพเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นถิ่นอาศัยของสัตว์นานาชนิด ตั้งแต่ แมวป่าเซอร์วัล กิ่งก่าคามีเลียนสามเขา เหยี่ยวภูเขา เหยี่ยวดำ นกกระจิบ ในที่ระดับความสูง 3,350 เมตร นั้นไม่ค่อยมีสัตว์ให้พบเห็น แต่จะพบ ไลเคน ต้นกราวน์เซิล ต้นไม้เตี้ยในเขตอบอุ่นบางชนิดและเจริญเติบโตในที่สูงอีกมากมายในระดับนี้

ธารน้ำแข็ง
----------

มีธารน้ำแข็งที่มีชื่อเสียงกว่า 43 แห่ง ที่อยู่บนยอดเขาสูงถึง 6 ลูก มีพื้นที่ประมาณ 7 ตารางกิโลเมตร น้ำที่ละลายจากธารน้ำแข็งเหล่านี้ก็เป็นต้นกำเนินของแม่น้ำเซมลิกี ก่อนที่จะไหลกลายเป็นต้นกำเนิดแม่น้ำไนล์สีขาวในที่สุด
**เจ้าหญิงคริสติน แบร์นาด็อต** (อังกฤษ: Princess Kristine Bernadotte) ประสูติเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1932 ณ ราชอาณาจักรนอร์เวย์ โดยพระบิดาของพระองค์นั้นเป็นเกษตรกร ด้านชีวิตส่วนตัวนั้น ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายคาร์ล แบร์นาด็อต พระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ โดยเสกสมรสในปี ค.ศ. 1978 ณ สถานทูตสวีเดนประจำกรุงราบัต ประเทศโมร็อกโก ทั้ง 2 ไม่มีโอรสหรือธิดา และเมื่อเสกสมรสแล้ว เธอจึงกลายเป็น เจ้าหญิงคริสติน แบร์นาด็อต และเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งสวีเดนทันที และกลายเป็นพระราชมาตุลานี (น้าสะใภ้) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์

พระชนม์ชีพภายหลังพระสวามีสิ้นพระชนม์
------------------------------------

โดยภายหลังที่ เจ้าชายคาร์ล เบอร์นาดอตต์ พระสวามีสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2003 พระองค์และ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ยังคงไปมาหาสู่กันในฐานะพระภาคิไนยของพระสวามี ซึ่งพระราชาธิบดีทั้ง 2 ทรงให้ความเคารพพระองค์เป็นอย่างมาก ต่อม พระองค์ได้เสด็จไปพำนัก ณ มาลากา สเปน

สิ้นพระชนม์
-----------

เจ้าหญิงคริสติน เบอร์นาดอตต์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 สิริพระชันษา 82 ปี สร้างความเสียพระราชหฤทัยให้กับ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ เป็นอย่างมาก และเมื่อทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงคริสตินแล้ว ทางสำนักพระราชวังแห่งสวีเดนได้เตรียมทหารไปเชิญพระศพมาจัดพิธี ณ พระราชวังดรอนิ่งโฮล์ม กรุงสต็อกโฮล์ม สวีเดน โดยงานพระศพจัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน โดยมีพระบรมวงศานุวงศ์เสด็จพระราชดำเนิน และเสด็จมาร่วมงานมากมาย อาทิ สมาชิกพระราชวงศ์สวีเดน ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน เจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์ พระบรมวงศานุวงศ์นอร์เวย์ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์ และนายอารี เบห์น พระสวามี พระบรมวงศานุวงศ์เบลเยียมได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม รวมทั้งอดีตกษัตริย์และพระราชินีเบลเยียม สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม โดยพระศพถูกฝัง ณ สุสานหลวง โดยฝังเคียงข้างพระสวามี ซึ่งสุสานนั้นอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของ กรุงสต็อกโฮล์ม

ตราอาร์มประจำพระองค์

อ้างอิง
-------





1. ↑   "Prince Carl Bernadotte". The Daily Telegraph. 2003-07-17. Retrieved 2014-12-06.
2. ↑   Holst Poulsen, Victoria Rogena (2014-11-16). "Swedish and Norwegian royals at funeral of Princess Kristine". Royalista. Archived from the original on 2014-12-08. Retrieved 2014-12-0
3. ↑   "Una princesa en Málaga: Fue la tercera esposa de Carlos, con quien siempre vivió en Villa Capricornio, en Benalmádena". La Vanguardia. 2014-11-11. Retrieved 2014-12-06.
4. ↑   Isaksen, Trond Norén (2014-11-10). "Nekrolog: Prinsesse Kristine Bernadotte". Aftenposten. Retrieved 2014-12-06.
**กวางชะมดไซบีเรีย** (อังกฤษ: Siberian musk deer, รัสเซีย: Кабарга, จีน: 原麝, เกาหลี: 사향노루, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Moschus moschiferus*) เป็นกวางชะมด (Moschidae) ชนิดหนึ่ง

มีตัวสั้นป้อม ขนตามลำตัวมีสีน้ำตาลแดง หูตั้ง หางสั้น มีแถบยาวสีขาว 2 แถบ ขนานกันตามความยาวของลำคอ ที่ตะโพกและหลังช่วงท้ายมีจุดสีขาว ไม่มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย ตัวผู้มีเขี้ยวบนยาวประมาณ 7 เซนติเมตร โผล่ออกมาจากปากเห็นได้ชัดเจน มีต่อมผลิตกลิ่นอยู่ที่ใต้ท้องระหว่างสะดือกับอวัยวะเพศ

พบกระจายพันธุ์ในเอเชียเหนือ ในป่าไทกาทางตอนใต้ของไซบีเรีย และพบในบางส่วนของมองโกเลีย, มองโกเลียใน, แมนจูเรีย และคาบสมุทรเกาหลี ออกหากินตามลำพังเวลาเช้ามืดหรือพลบค่ำ 


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Moschus mosciferus***

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nyambayar, B. Mix, H. & Tsytsulina, K. (2008). *Moschus mosciferus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 29 March 2009. Database entry includes a brief justification of why this species is of vulnerable.
2. ↑  ชะมดเชียง-ชะมดเช็ด ตามราชบัณฑิตยสถาน (ไทย)
3. ↑  "*Moschus moschiferus* (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-16. สืบค้นเมื่อ 2010-02-17.
**อัมพวา** (ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Cynometra cauliflora*) เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Leguminosae ภาคใต้เรียก **นัมนัม** เช่นเดียวกับภาษาอินโดนีเซียและภาษามัลดีฟส์ ชื่ออื่น ๆ คือ มะเปรียง, นางอาย (กรุงเทพมหานคร), บูรานัม (ภาคกลาง), และ หีหมา (ปัตตานี)

ประวัติ
-------

อัมพวาเป็นผลไม้โบราณที่หายาก ซึ่งชื่ออัมพวามีที่มาคือมีคนนำพันธุ์ไม้ชนิดนี้มาจากภาคใต้แล้วมาปลูกไว้ในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เมื่อชาวบ้านในละแวกนั้นได้เห็นต้นที่มีผลลักษณะแปลก ๆ และในละแวกใกล้เคียงนั้นไม่มีพันธุ์ไม้ชนิดนี้ ทำให้ชาวอัมพวาต่างพากันเรียกต้นไม้ชนิดนี้ว่าต้นอัมพวา และยังมีความเชื่อว่าเป็นไม้ที่อยู่คู่กับอัมพวามาอย่างยาวนานกว่าร้อยปี ทำให้คนอัมพวานิยมปลูกไว้ประจำบ้านเพื่อทานผลและใช้ปลูกเป็นไม้ประดับบ้านสวยงาม

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ใบเดี่ยว รูปไข่ ใบห้อยลง ดอกออกเป็นช่อ กลีบเลี้ยงสีขาวปนชมพู กลีบดอกสีขาว ผลอ่อนสีน้ำตาลแกมเขียว แก่แล้วเป็นสีเหลือง ผลมีรูปร่างแบนคล้ายมะม่วง มีร่องกลาง แต่ผลหยักเป็นลอนไม่เรียบ รสเปรี้ยวจัดคล้ายมะม่วงดิบ ภายในผลมีเมล็ดเดียว ผลสุกรับประทานเป็นผลไม้ เนื้อไม้จัดว่าเป็นไม้ที่ไม่มีราคา เหนียวมาก เลื่อยยาก มักไม่นำมาใช้ทำฟืน อาจใช้ในงานก่อสร้างได้[]

ผลอัมพวา

อ้างอิง
-------

* เศรษฐมันต์ กาญจนกุล. *อัมพวา* ใน ผลไม้ในเมืองไทย. กทม. เศรษฐศิลป์. 2555 หน้า 108 – 109

1. 1 2  มติชนสุดสัปดาห์ (2022-04-02). "ชมวัดคูเต่า เล่าเรื่อง "ส้มคางคก" / สมุนไพรเพื่อสุขภาพ". *มติชนสุดสัปดาห์*.
2. ↑  อัมพวา พันธุ์ไม้ที่อยู่คู่กับอัมพวามานับร้อยปี สืบค้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2564

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อัมพวา (ผลไม้)**

* Singapore National Parks Board เก็บถาวร 2014-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**คริสทีอัน อันเดรอัส ด็อพเพลอร์** (เยอรมัน: *Christian Andreas Doppler*; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1803 – 17 มีนาคม ค.ศ. 1853) เป็นนักฟิสิกส์และนักคณิตศาสตร์ชาวออสเตรีย

ประวัติ
-------

คริสทีอัน ด็อพเพลอร์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1803 บิดาของเขาเป็นช่างก่ออิฐ ด็อพเพลอร์ไม่ได้เจริญรอยตามบิดาเนื่องจากเขามีสุขภาพไม่แข็งแรง เขาเรียนปรัชญาที่ซัลทซ์บวร์ค ก่อนจะเรียนต่อด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเวียนนา หลังเรียนจบ เขาทำงานที่มหาวิทยาลัยเทคนิคในปราก (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) ในปี ค.ศ. 1842 ด็อพเพลอร์ออกหนังสือ *On the colored light of the double stars and certain other stars of the heavens* ที่พูดถึงปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์ ซึ่งเขาใช้อธิบายถึงสีของระบบดาวคู่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1847 ด็อพเพลอร์ย้ายไปรับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ และกลศาสตร์ที่สถาบันแห่งหนึ่งในราชอาณาจักรฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในสโลวาเกีย) สองปีต่อมา เขาก็ย้ายไปเป็นผู้อำนวยการสถาบันฟิสิกส์แห่งมหาวิทยาลัยเวียนนา ที่นั่นเขาได้มีส่วนสำคัญในการหล่อหลอมนักศึกษาคนหนึ่ง ซึ่งก็คือเกรกอร์ เม็นเดิล

คริสทีอัน ด็อพเพลอร์ เสียชีวิตด้วยโรคระบบหายใจ ขณะมีอายุได้ 49 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Christian Doppler -- The Famous People
2. ↑  Christian Doppler -- Biography[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Christian Johann Doppler -- Encyclopedia.com
4. ↑  Gregor Mendel (1822-1884) -- DNA Learning Center

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คริสทีอัน ด็อพเพลอร์
กวนเซิ่ง วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
กวนเซิ่ง (จีนตัวเต็ม : 關勝 / อังกฤษ : Guan Sheng) สำเนียงแต้จิ๋วคือ กวนเส็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เขามีฉายาว่า **ง้าวใหญ่** (จีน : 大刀 / อังกฤษ : Great Blade) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 5 ของเขาเหลียงซาน เขาเป็นทายาทสายตรงของกวนอู ใช้ง้าวมังกรเขียวเป็นอาวุธ เมื่อตอนที่เขาเหลียงซานโจมตีเมืองต้าหมิง เขาได้รับคำสั่งจากราชครูไช่จิงให้ไปเป็นทัพหนุนช่วยเมืองต้าหมิงคู่กับซวนจ้านและห่าวซือเหวิน เขาได้ใช้กลยุทธ์ล้อมเว่ยช่วยจ้าวสามารถจับตัวจางเหิง ในขณะที่จางเหิงทำการโจมตีค่ายของเขาในตอนกลางคืน

ทางด้านซ่งเจียงได้ใช้ฮูเหยียนจั๋ว เป็นตัวล่อให้กวนเซิ่งเข้ามาติดกับดักและจับตัวเขาได้สำเร็จ เมื่อกวนเซิ่งไม่มีที่ไป ก็ตัดสินใจยอมแพ้ต่อเหลียงซานและมีส่วนในการช่วยเหลือหลูจุ้นอี้ให้ออกมาจากคุกเมืองต้าหมิง ต่อมาก็มีบทบาทในการรบกับซ่านถิงกุยกับเว่ยติงกั๋ว เขาได้เป็น 1 ใน 5 ทหารเสือแห่งเหลียงซาน ร่วมกับ หลินชง ฮูเหยียนจั๋ว ต่งผิง และ ฉินหมิง หลังจากที่เหลียงซานได้รับการอภัยโทษจากซ่งฮุยจง เขาก็ได้ออกรบกับพวกเหลียวกับกลุ่มกบฏต่าง ๆ และรอดตายมาได้ทุกสมรภูมิ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายพล วันหนึ่งเขาได้ดื่มสุราอย่างหนักหลังจากการฝึกทหาร ด้วยความเมามาย จึงพลัดตกลงจากหลังม้าในขณะที่เขากำลังกลับบ้าน และป่วยตาย

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
หัวไมล์จักรยานแบบธรรมดา แสดงผลความเร็วและระยะทางที่ปั่นได้
หัววัดแบบรีดสวิตช์บนตะเกียบล้อจะตรวจจับแม่เหล็กซึ่งติดบนซี่ล้อ เพื่อวัดรอบ
**ไมล์จักรยาน** (อังกฤษ: cyclocomputer หรือ cyclometer) เป็นอุปกรณ์ประมวลผลและแสดงผลความเร็วกับระยะทางที่ผ่านไประหว่างการขับขี่จักรยาน เปรียบเทียบได้กับมาตรวัดความเร็วกับมาตรระยะทางบนแผงหน้าปัดรถยนต์

ไมล์จักรยานมีส่วนประกอบสองชิ้นหลักคือ **หัวไมล์** ซึ่งติดตั้งไว้บนแฮนด์จักรยาน ทำหน้าที่คำนวณและแสดงผลแก่ผู้ใช้ผ่านหน้าจอ และส่วน**หัววัด** ซึ่งติดตั้งใกล้กับล้อ ทำหน้าที่วัดรอบการหมุน โดยสองส่วนจะเชื่อมต่อกันด้วยสายไฟหรือสัญญาณวิทยุ

หลักการทำงาน
------------

### หัววัดรอบล้อ

ส่วนหัววัด จะประกอบด้วยรีดสวิตช์ ขดลวด หรืออุปกรณ์วัดฮอลล์เอฟเฟกต์ ติดตั้งอยู่บนโครงรถส่วนตะเกียบล้อหน้าหรือล้อหลัง พร้อมกับแม่เหล็กซึ่งติดตั้งอยู่บนซี่ล้อ เมื่อล้อหมุนครบ 1 รอบ แม่เหล็กจะเคลื่อนผ่านหัววัด 1 ครั้ง ซึ่งหัววัดจะส่งสัญญาณไปยังส่วนหัวไมล์ เพื่อทำการคำนวณระยะทางและความเร็วต่อไป

### หัวไมล์

ส่วนหัวไมล์ จะประกอบด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ หน้าจอแสดงผล (มักเป็นแบบผลึกเหลว) ปุ่มตั้งค่า และแบตเตอรี่ อยู่รวมกันบนในตัวเรือนขนาดเล็ก ติดตั้งไว้บนแฮนด์จักรยาน โดยจะรับสัญญาณจากส่วนหัววัดผ่านทางสายหรือคลื่นวิทยุ

เมื่อหัวไมล์ได้รับสัญญาณจังหวะที่ล้อหมุนครบรอบ ไมโครคอนโทรลเลอร์จะทำการคำนวณระยะทาง โดยนับจำนวนรอบที่ล้อหมุนไปทั้งหมด คูณกับระยะทางที่เคลื่อนไปได้ในหนึ่งรอบการหมุน (ซึ่งคิดจากเส้นผ่านศูนย์กลางของล้อ คูณค่าพาย) ส่วนความเร็ว จะคำนวณจากการจับเวลาที่ใช้ในการหมุนล้อครบแต่ละรอบ ก่อนจะนำมาหารระยะทางที่เคลื่อนไปได้ในหนึ่งรอบการหมุน แล้วจึงแปลงหน่วย ก่อนจะแสดงผลค่าทั้งสองออกทางหน้าจอ

หัวไมล์บางรุ่น อาจจะมีการแสดงผลข้อมูลอื่นเพิ่มเติมบนหน้าจอด้วย เช่นนาฬิกาแสดงเวลา ปฏิทินแสดงวันที่ หรืออุณหภูมิ

การปรับแต่ง
-----------

เนื่องจากระยะทางที่จักรยานเคลื่อนไปได้ในการหมุนล้อ 1 รอบ จะขึ้นอยู่กับเส้นผ่านศูนย์กลางของล้อ เมื่อนำไมล์จักรยานมาติดตั้งใหม่ จึงต้องทำการตั้งค่าขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของล้อที่ใช้ให้ถูกต้องก่อนเสมอ และอาจต้องตั้งค่าหน่วยระยะทาง (กิโลเมตรหรือไมล์) กับนาฬิกาและวันที่เพิ่มเติมขึ้นมา

ส่วนการปรับแต่งการวัดระยะทางให้มีความแม่นยำสูงขึ้น จะทำได้โดยการขี่จักรยานผ่านเส้นทางที่ทราบระยะทางแน่นอน และทำการเทียบระยะที่ตัวไมล์วัดมาได้กับระยะทางจริง ก่อนจะแก้ไขการตั้งค่าบนตัวไมล์เพื่อชดเชยอัตราส่วนที่คลาดเคลื่อน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ไมล์จักรยาน
**ไมล์** คือหน่วยมาตรฐานอังกฤษที่ใช้วัดระยะทาง มักย่อว่า **mi** จากภาษาอังกฤษ **mile**  

1 ไมล์มีค่าเท่ากับ

* 1.609344 กิโลเมตร
* 1,609.344 เมตร
* 63,360 นิ้ว
* 5,280 ฟุต
* 1,760 หลา

ในปัจจุบัน
----------

* ในประเทศสหรัฐอเมริกา จะใช้หน่วยวัดมาตรฐานของอังกฤษ จะมีการใช้หน่วยไมล์แทนกิโลเมตร โดยมีตัวย่อที่ใช้กันบ่อย ๆ คือ mi ในการเดินเรือและการเดินทางทางอากาศ ปัจจุบันนิยมใช้หน่วยไมล์กันอย่างแพร่หลายมากกว่าการใช้หน่วยกิโลเมตร

ทั่วโลกได้มีการใช้ไมล์ที่แตกต่างกัน โดยไมล์ที่ใช้กันในประเทศสหรัฐอเมริกาจะมีค่าเท่ากับ 1,760 หลา (1 หลาเท่ากับ 0.0009144 เมตร) เพราะฉะนั้น 1 ไมล์ของสหรัฐอเมริกา มีค่าเท่ากับ 1,609.344 เมตร

* 1 เยอรมันมีค่าเท่ากับ 4 ไมล์
* ไมล์สวีดิช,ฮังกาเรียน และแดนิช จะมีค่ามากกว่าไมล์ชนิดอื่น คือเท่ากับหนึ่งกับอีกครึ่งหนึ่งของไมล์เยอรมัน

เนื่องจากการที่ค่าไมล์ของแต่ละที่ไม่มีค่าที่เท่ากัน หลาย ๆ ประเทศเลยนิยมใช่หน่วยมาตรฐาน SI ซึ่งก็คือกิโลเมตรแทน

ในประเทศไทยในมักใช้ กิโลเมตร แทน ไมล์

ประวัติศาสตร์
-------------

หน่วยไมล์ได้ถูกใช้ตั้งแต่สมัยโรมันในช่วงที่ยึดครองบริเตน ในชื่อ mille passus (มิลเล ปัสซุส มีความหมายว่า 1,000 ก้าวเดิน) โดยเทียบเท่าได้กับระยะเท้า (1 ฟุต) ของชาวโรมัน 5,000 ฟุต ซึ่งภายหลังจากที่ชาวโรมันย้ายออกจากบริเตน หน่วยไมล์ยังคงมีใช้อยู่ คู่กับหน่วยเดิมเฟอร์ลอง ซึ่งเป็นหน่วยวัดที่นาของชาวบริเตน ซึ่งเป็นระยะที่ม้าสามารถลากคันไถได้ก่อนที่ม้าจะหยุดพักซึ่งมีค่าเท่ากับ 660 ฟุต ซึ่งภายหลังได้มีการรวมหน่วยไมล์และเฟอร์ลองเข้าด้วยกัน โดยเปลี่ยนจากเดิมที่ 1 ไมล์เท่ากับ 5000 ฟุต กลายเป็น 1 ไมล์เท่ากับ 8 เฟอร์ลองและเท่ากับ 5280 ฟุต (1 เฟอร์ลองเท่ากับ 660 ฟุต)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ตารางหน่วยต่าง ๆ ของ NIST เก็บถาวร 2004-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ทะเลสาบหยางเฉิง** (อังกฤษ: Yangcheng Lake; จีน: 阳澄湖; พินอิน: *Yángchéng Hú*) เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดเล็ก ตั้งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือห่างจากเมืองซูโจว ในมณฑลเจียงซู ประเทศจีน ประมาณ 3 กิโลเมตร (1.9 ไมล์) เป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงที่เป็นต้นกำเนิดของปูขน (ก้ามขน)

ทะเลสาบหยางเฉิงตั้งอยู่ระหว่งทะเลสาบไท่หรือไท่หู (อังกฤษ: Lake Tai; จีนตัวย่อ: 太湖) และแม่น้ำแยงซี โดยรอบทะเลสาบมีอาณาเขตติดกับเมืองซูโจว เมืองฉางสู (Changshu) (จีนตัวย่อ: 常熟) และเมืองคุณซาน (Kunshan) (จีนตัวย่อ: 昆山) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 20 ตารางกิโลเมตร (7.7 ตารางไมล์). 

ปูขนจะมีการย้ายถิ่นฐานจากทะเลสาบหยางเฉิงไปยังปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze delta) เพื่อหาคู่และผสมพันธุ์ในเดือนช่วงกันยายนและเดือนตุลาคม ซึ่งชาวประมงท้องถิ่นจะจับปูขนในช่วงการย้ายถิ่นนี้

ในปี ค.ศ. 2002 ปริมาณผลผลิตปูขนหรือปูก้ามขน ในบริเวณทะเลสาบหยางเฉิงนี้ รวมประมาณ 1,500 ตัน (1,700 ตันในสเกลสั้น)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* China Daily article on faked origins of Hairy Crabs เก็บถาวร 2008-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Article on the lake and the crab by the Suzhou government เก็บถาวร 2005-12-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**Library.nu** หรือที่เคยรู้จักกันในนาม **ebooksclub.org** และ **gigapedia.com**, เป็นเว็บไซต์ยอดนิยมที่เชื่อมโยงไปยังแหล่งดาวน์โหลดหนังสือ ซึ่งถูกกล่าวหาว่าละเมิดลิขสิทธิ์และถูกปิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ.​ 2555 ตามคำประกาศของการปิดเว็บไซต์กล่าวว่า library.nu มีลิงก์ไปยังหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ราว 400,000 เล่มซึ่งสามารถเข้าถึงได้ฟรี มีผู้ใช้จำนวนมากทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนาหรือประเทศโลกที่สามที่ไม่อาจเข้าถึงสื่อวิชาการที่มีราคาแพงได้ ด้วยเหตุนี้ สำนักพิมพ์ 17 แห่งจึงร่วมมือกันดำเนินคดีและขอคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวจากศาลแห่งเมืองมิวนิก เพื่อปิดเว็บไซต์ดังกล่าว 

อย่างไรก็ดี ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าศาลยอมรับฟังหลักฐานที่เคลือบแคลงในคดีดังกล่าว ไฟล์ส่วนใหญ่ที่ละเมิดลิขสิทธิ์ถูกเก็บอยู่ในเว็บไซต์ iFile.it ซึ่งได้ออกมาปฏิเสธความเชื่อมโยงกับ library.nu อย่างไรก็ดีตัวแทนของกลุ่มสำนักพิมพ์กล่าวว่า เจ้าของและผู้บริหารของ iFile.it มีรายชื่อเป็นผู้รับเงินบริจาคของ library.nu ผ่านทาง PayPal

ชื่อโดเมน "library.nu" ถูกเพิกถอนโดยผู้ดูแล .nu เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ปัจจุบันโดเมนเนม *gigapedia.com* ลิงก์ไปยังบทความ "The disappearing virtual library" โดย Christopher M. Kelty บนเว็บไซต์ aljazeera.com

จากบทความในหนังสือพิมพ์อังกฤษ *Sunday Times* พนักงานสอบสวนเชื่อว่า library.nu ดำเนินการโดยชาวไอริช ซึ่งอาจมาจาก Galway โดยมีที่ตั้งของเซฟเวอร์ใน Kiev เมืองหลวงของยูเครน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Gigapedia: The greatest, largest and the best website for downloading eBooks". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-28. สืบค้นเมื่อ 26 February 2012.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  "Irish-run website investigated over ebook piracy operation." Sunday Times [London, England] 18 Dec. 2011: 6. Academic OneFile. Web. 20 Dec. 2011.

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* Ernesto, "Book Publishers ‘Shut Down’ Library.nu and iFile-it", TorrentFreak, February 15, 2012
* Losowsky, Andrew, "Library.nu, Book Downloading Site, Targeted In Injunctions Requested By 17 Publishers", Huffington Post, February 16, 2012
* Wujastyk, Dominik, "Burning the Library of Alexandria, again", Cikitsā blog, Tuesday, February 28, 2012.
* Kelty, Christopher M. "The disappearing virtual library", Al Jazeera, March 1, 2012
**ทะเลสาบอัทเทอร์** (เยอรมัน: *Attersee*) หรืออีกชื่อหนึ่งคือ **ทะเลสาบคัมเมอร์** (เยอรมัน: *Kammersee*) เป็นทะเลสาบในรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย ตั้งอยู่ในแหล่งมรดกโลกซัลซ์คัมแมร์กุทของประเทศออสเตรีย ทะเลสาบนี้เป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับสามในประเทศออสเตรียรองจากทะเลสาบโบเดินและทะเลสาบนอยซีเดิล เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีสายลมเสถียรและมีน้ำที่ใสสะอาดทำให้ทะเลสาบแห่งนี้นิยมเป็นแหล่งแล่นเรือใบและว่ายน้ำ ชุมชนรายรอบทะเลสาบมีอาชีพเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเป็นหลัก บริเวณชายฝั่งค่อนไปทางเหนือของทะเลสาบมีเกาะเล็ก ๆ อยู่ชื่อว่า *ไลเทิล-อินเซิล* (*Leitl-Insel*) ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทหลังเล็ก ๆ นามว่าปราสาทลิทเซิลแบร์ก

ทะเลสาบอัทเทอร์มีความยาวจากเหนือถึงใต้ราว 20 กิโลเมตร และมีความกว้างจากตะวันออกถึงตะวันตกราว 4 กิโลเมตร มีความลึกโดยเฉลี่ย 85 เมตร เนื่องจากทะเลสาบมีขนาดค่อนข้างใหญ่และน้ำที่บริสุทธิ์มากทำให้ทะเลสาบแห่งนี้ยากต่อการแข็งตัวเป็นน้ำแข็งในฤดูหนาว การแข็งตัวแบบทั่วทั้งทะเลสาบเกิดขึ้นครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1940

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Attersee

* Attersee tourist information
* Attersee ships
**นอเดนส์** (*Nodens*) เป็นหนึ่งในเอลเดอร์ก็อดในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ นอเดนส์มีที่มาจากเทพชื่อเดียวกันในตำนานของเคลต์และได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเรื่องสั้น *The Strange High House in the Mist* (ประพันธ์ในปีพ.ศ. 2469 และต่อมาก็มีบทบาทเด่นชัดขึ้นในนิยาย เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ มีฉายาว่า *ผู้ปกครองแห่งห้วงลึก* (Lord of the Great Abyss) และ *นาวดามือเงิน* (Nuada of the Silver Hand)

ลักษณะ
------

นอเดนส์เป็นชายชราผู้มีผมและหนวดเคราหงอกยาว แต่ยังคงมีร่างกายแข็งแรง นอเดนส์ขี่รถศึกซึ่งเป็นเปลือกหอยขนาดใหญ่ที่ลากโดยสัตว์ประหลาดในตำนานและมีเหล่าไนท์กอนท์เป็นอสูรรับใช้ ใน The Strange High House in the Mist นั้นนอเดนส์นั่งรถศึกที่ว่านี้มาพร้อมกับเทพเนปจูน เทพแห่งท้องทะเลของชาวโรมัน และเหล่าพรายน้ำนิเรียด แต่เรื่องอื่นๆก็ไม่ได้พูดถึงเนปจูนอีก

นอเดนส์เป็นผู้ไล่ล่าเหล่าสัตว์ร้ายในโลกแห่งความฝัน นอเดนส์มักเลือกที่จะตามล่าอสูรที่รับใช้เกรทโอลด์วันและเอาเตอร์ก็อด โดยเฉพาะอย่างยิ่งไนอาลาโธเทป เนื่องจากอสูรเหล่านี้มักเฉลียวฉลาดและสามารถให้ความบันเทิงในการไล่ล่าได้มากกว่า โดยปกติแล้วนอเดนส์จะไม่สนใจมนุษย์ แต่ใน *เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ* นั้น นอเดนส์ได้ช่วยเหลือแรนดอล์ฟ คาเตอร์ ตัวเอกของเรื่องเมื่อทราบว่าถูกไนอาลาโธเทปไล่ตามอยู่ และแม้แต่ไนอาลาโธเทปก็ไม่มีอำนาจเหนือนอเดนส์ในโลกแห่งความฝัน

เลิฟคราฟท์นั้นได้แนวคิดของนอเดนส์มาจากเรื่อง *The Great God Pan* ของอาเธอร์ แมคเคน (พ.ศ. 2433) ซึ่งในเรื่องนี้แมคเคนได้เขียนถึงจารึกของโรมันที่ระบุว่านอเดนส์ก็คือเทพแพน

อ้างอิง
-------

* Harms, Daniel (1998). "Nodens". *The Encyclopedia Cthulhiana* (2nd ed.). Oakland, CA: Chaosium. pp. 213–14. ISBN 1-56882-119-0.

* Lovecraft, Howard P. (1985) [1926]. "*The Dream-Quest of Unknown Kadath*". ใน S. T. Joshi (บ.ก.). *At the Mountains of Madness and Other Novels* (7th corrected printing ed.). Sauk City, WI: Arkham House. ISBN 0-87054-038-6. Definitive version.

* Lovecraft, Howard P. (1986) [1926]. "The Strange High House in the Mist". ใน S. T. Joshi (บ.ก.). *Dagon and Other Macabre Tales* (9th corrected printing ed.). Sauk City, WI: Arkham House. ISBN 0-87054-039-4. Definitive version.

* Lovecraft, Howard P. (2005). "Supernatural Horror In Literature". *At the Mountains of Madness: The Definitive Edition*. Modern Library. ISBN 0-8129-7441-7.

* Machen, Arthur (1993) [1890]. *The Great God Pan*. London, UK: Creation Books. ISBN 1-871592-11-9.

* Gault, R. T. "The Great God Nodens". *Order of the Twilight Star, Dedicated to the works of Arthur Machen*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-04-09. สืบค้นเมื่อ 2009-02-14.

* Lovecraft, Howard P. "Supernatural Horror In Literature". *Index of The Works of Howard Phillips Lovecraft*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-08-22. สืบค้นเมื่อ July 23, 2005.

* Machen, Arthur. "The Great God Pan". *Litrix Reading Room*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2002-08-05. สืบค้นเมื่อ 2009-02-14.
ระวังสับสนกับ ประตูจีน (หนานจิง)
ขบวนแห่ของจักรพรรดิเข้าสู่นครจักรพรรดิผ่านประตูต้าชิง (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "จงหฺวา") ในปี 1902
**ประตูจงหฺวา** หรือ **จงหฺวาเหมิน** (จีนตัวเต็ม: 中華門; จีนตัวย่อ: 中华门; พินอิน: *Zhōnghuámén*) แปลตรงตัว "ประตูจีน" เป็นอดีตประตูในพิธีการทางประวัติศาสตร์ในกรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ตั้งอยู่ใกล้ใจกลางจัตุรัสเทียนอันเหมินในปัจจุบัน ต่อมาได้ถูกรื้อออกในปี ค.ศ. 1954 ประตูนี้เป็นประตูทางด้านใต้ของนครจักรพรรดิ ในสมัยราชวงศ์หมิง และชิง ตั้งอยู่บนแนวแกนกลางของกรุงปักกิ่ง อยู่ทางด้านเหนือของประตูเจิ้งหยาง และอยู่ทางด้านใต้ของประตูเทียนอัน ประตูนี้มีความแตกต่างจากประตูป้องกันทั้งสอง ประตูจีนเป็นประตูที่ใช้สำหรับในพิธีการเท่านั้น ไม่มีเชิงเทิน แต่เป็นโครงสร้างอิฐและหินที่มีสามประตู

ประวัติ
-------

ประตูจงหฺวามองจากประตูเจิ้งหยาง. ด้านหลังประตูที่มองเห็น (ทางทิศเหนือ) คือประตูเทียนอันและพระราชวังต้องห้าม
ประตูสร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิหย่งเล่อ แห่งราชวงศ์หมิง เนื่องจากเป็นประตูทางใต้ของนครจักรพรรดิ และในสมัยโบราณของจีน "ทิศใต้" ถือเป็นทิศที่โดดเด่นที่สุด ประตูนี้จึงมีสถานะเป็น "ประตูของชาติ" ในสมัยราชวงศ์หมิงเรียกประตูนี้ว่า "**ประตูหมิงอันยิ่งใหญ่**" (Great Ming gate) และมีชุดสลักโคลงกลอนว่า "พระอาทิตย์ และพระจันทร์ส่องความประเสริฐของสวรรค์ ภูเขา และแม่น้ำทำให้ที่ประทับของพระจักรพรรดิงดงาม" (「日月光天德, 山河壯帝居」) เมื่อราชวงศ์ชิง เข้าแทนที่ราชวงศ์หมิง ชื่อของประตูจึงเปลี่ยนเป็น "**ประตูชิงอันยิ่งใหญ่**" (จีน: Dàqīngmén, 大清門; แมนจู: *Daicing duka*ᡩᠠᡳ᠌ᠴᡳᠩ  
ᡩᡠᡴᠠ) ในปี ค.ศ. 1644 

หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ชิงในปี 1912 ได้เปลี่ยนชื่อประตูเป็น "**ประตูจีน**", ในปี 1952 มีโครงการขยายจัตุรัสเทียนอันเหมิน ที่ปรึกษาจากสหภาพโซเวียต ได้แนะนำให้ทำการรื้อประตู, ต่อมาในปี 1954 ประตูได้ถูกรื้อออก, และในปี 1976 หลังจากการอสัญกรรมของประธานเหมา เจ๋อตง ได้มีการสร้างอนุสรณ์สถานสำหรับเขาบนที่ตั้งของประตูเดิม

สถาปัตยกรรม
-----------

ประตูจงหฺวาในทศวรรษที่ 1900 มองจากประตูเจิ้งหยาง (ประตูเฉียนเหมิน) โดยมีประตูเทียนอันเหมินและพระราชวังต้องห้ามเป็นฉากหลังในฐานะที่เป็นจุดแบ่งเขตระหว่างนครจักรพรรดิและเมืองของสามัญชน ประตูจงหฺวาสร้างขึ้นให้ดูเป็นทางการและโอ่อ่า จากบันทึกของราชวงศ์ชิง ได้เขียนไว้ว่า "ประตูต้าชิง มีประตูสามช่อง, ชายคาโค้งขึ้น, จัตุรัสสี่เหลี่ยมที่สมบูรณ์แบบข้างหน้า, สิงโตสองตัวในแต่ละด้านและป้ายหินลงจากหลังม้าในแต่ละด้าน" (「大清門，三闕上爲飛簷崇脊，門前地正方，繞以石欄，左右獅各一，下馬石碑各一」) ประตูนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับ"ประตูต้าหง" (大红门) ที่สุสานหลวงราชวงศ์หมิงและสุสานจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิง

ในสมัยราชวงศ์ชิง พื้นที่ระหว่างประตูต้าชิง และประตูเจิ้งหยางเป็นลานกว้างล้อมรอบด้วยรั้วหิน ในสมัยราชวงศ์หมิง พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นตลาดที่มีผู้คนพลุกพล่าน เรียกว่า "ถนนตารางหมากรุก" เนื่องจากมีตรอกซอกซอยแคบๆ ระหว่างแผงลอย

"ป้ายหินลงจากหลังม้า" (下马碑) ที่ด้านนอกของประตูเป็นป้ายที่บอกว่าขุนนางต้องลงจากเสลี่ยงหรือจากหลังม้า

มีเพียงจักรพรรดิ จักรพรรดินี และพระพันปีเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้นั่งเกี้ยวผ่านประตู ในสมัยราชวงศ์ชิง จักรพรรดินีจะเสด็จเข้าพระราชวังต้องห้ามผ่านทางประตูต้าชิงได้เฉพาะในโอกาสที่จะอภิเษกสมรสเท่านั้น นางสนมและมเหสีอื่น ๆ ทั้งหมดต้องเข้าทางประตูเฉินอู่ ทางด้านเหนือของพระราชวัง
**เสือโคร่งไซบีเรีย** หรือ **เสือโคร่งอามูร์** หรือ **เสือโคร่งจีนเหนือ** หรือ **เสือโคร่งแมนจูเรีย**

(อังกฤษ: Siberian tiger จีนตัวย่อ: 东北虎; จีนตัวเต็ม: 東北虎; รัสเซีย: Амурский тигр; มองโกล: Сибирийн бар; เปอร์เซีย: ببر سیبری; เกาหลี: 시베리아호랑이; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Panthera tigris altaica*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกเสือชนิดหนึ่ง เป็นสายพันธุ์ย่อยของเสือโคร่ง ( *P. tigris*) เป็นสัตว์ในวงศ์ Felidae ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังหลงเหลือเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบัน

เสือโคร่งไซบีเรียโดยทั่วไปตัวผู้จะมีน้ำหนัก230กิโลกรัม ในขณะที่ตัวเมียมีน้ำหนักประมาณ 180 กิโลกรัมไปในบางครั้ง สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 3.5 เมตร และหนักได้ถึงเกือบ 320 กิโลกรัม เป็นเสือโคร่งชนิดที่มีลำตัวที่ใหญ่กว่าเสือโคร่งชนิดอื่นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าแผ่กว้าง กรามใหญ่ ลวดลายน้อย และพื้นลำตัวเป็นสีเหลืองออกขาวมากกว่าเสือโคร่งชนิดอื่น ๆ สันนิษฐานว่า คงเป็นเพราะการปรับตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมที่มีหิมะและความหนาวเย็นอยู่รอบตัว

ในอดีต เสือโคร่งไซบีเรียเคยอาศัยอยู่ในพื้นที่กว้างขวางของทวีปเอเชีย แต่ในปัจจุบัน เสือโคร่งไซบีเรียมีแหล่งที่อยู่อาศัยเป็นป่าผืนเล็กที่อยู่ตอนเหนือของเมืองวลาดิวอสตอค ประเทศรัสเซีย ตามแนวชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นทางตอนเหนือ และมีจำนวนเพียง 400 ตัว การทำเหมืองแร่และการทำไม้ในแถบไซบีเรียตะวันออกซึ่งเป็นถิ่นของเสือโคร่งไซบีเรีย 

ที่ประเทศจีน ในปี ค.ศ. 1990 มีการพบเห็นเสือโคร่งพันธุ์ไซบีเรียในเทือกเขาฉางไป๋ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ในประเทศเกาหลีเหนือ สันนิษฐานว่ายังมีเสือโคร่งไซบีเรียหลงเหลืออยู่บริเวณภูเขาเปกดู ซึ่งเป็นบริเวณพรมแดนที่ติดต่อเทือกเขาฉางไป๋ของจีน 

ปัจจุบัน เสือโคร่งไซบีเรีย พบอาศัยอยู่ในป่าไทก้าของไซบีเรีย คาดมีเหลืออยู่ในธรรมชาติราวกว่า 200 ตัว ส่วนในจีนคาดว่ามีประมาณ 14-17 ตัว โดยพบล่าสุดเมื่อปลายเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 ในป่าของเขตศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติ มณฑลจี๋หลิน คาดว่าเป็นเสือตัวผู้อายุราว 2 ปี ถูกจับภาพได้โดยทางกล้องวงจรปิด

ในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2007 มีรายงานว่า เสือโคร่งไซบีเรียวัย 12 ปี จำนวน 4 ตัว ในสวนสัตว์ปิงชวนปาร์ค ในเมืองเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน รุมกินซากของเสือโคร่งไซบีเรียตัวหนึ่ง ที่อยู่ด้วยกันมานาน 5 ปี ซึ่งเป็นพฤติกรรมปกติที่เสืออาจกินซากพวกเดียวกันเอง แต่ไม่มีใครทราบว่าเสือตัวที่ตายนี้ ตายมาก่อนหน้านั้น หรือตายเพราะถูกเพื่อนเสือในกรงเดียวกันรุมฆ่า 

ในปี พ.ศ. 2558 ได้มีการสำรวจพบว่า เสือโคร่งไซบีเรียนมีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็น 480-540 ตัว โดยรวมจำนวนลูกเสือโคร่งแต่ละปีด้วย

เสือโคร่งเพศผู้วัย 3 ปี ถูกปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ

ลิงก์ภายใน
----------

* เสือโคร่งแคสเปียน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เสือโคร่งไซบีเรีย**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จีนเผยคลิปภาพพบเสือหนุ่มไซบีเรียในพื้นที่ป่า". ช่อง 7. 12 October 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-15. สืบค้นเมื่อ 12 October 2014.
2. ↑  เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สยอง! เสือโคร่งไซบีเรียหิวโซรุมกินโต๊ะพวกเดียวกัน จากผู้จัดการออนไลน์
3. ↑  นิตยสาร SM@RTPET ปีที่ 1 ฉบับที่ 7 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2545 คอลัมน์ สัตว์ป่าน่ารู้ หน้า 201-213 โดย พัชรินทร์ ธรรมรส
4. ↑

| * ด
* ค
* ก
เสือโคร่ง |
| --- |
| สายพันธุ์ที่ยังอยู่ | เสือโคร่งไซบีเรีย • เสือโคร่งเบงกอล • เสือโคร่งจีนใต้ • เสือโคร่งอินโดจีน • เสือโคร่งสุมาตรา • เสือโคร่งมลายู |  |
| สายพันธุ์ที่สูญพันธุ์แล้ว | เสือโคร่งแคสเปียน • เสือโคร่งบาหลี • เสือโคร่งชวา |
จิตรกรรม *คำสาบานของพี่น้องโอราตี* โดยฌัก-หลุยส์ ดาวีด
จิตรกรรม *คำปฏิญาณสนามเทนนิส* โดยฌัก-หลุยส์ ดาวีด
**การคารวะแบบโรม** (อิตาลี: *saluto romano*) กระทำได้โดยการยืดแขนจนสุดไปข้างหน้า คว่ำมือลงและนิ้วจรดตรง ในบางวัฒนธรรมแขนจะเอียงขึ้นเป็นมุมเล็กน้อย บ้างก็ตั้งแขนตรงขนานไปกับพื้นดิน ซึ่งในวัฒนธรรมร่วมสมัย คนส่วนจำนวนมากมองการคารวะแบบนี้เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิฟาสซิสต์ซึ่งต่างรับรู้กันว่านำเอามาจากขนบธรรมเนียมสมัยกรุงโรมโบราณ อย่างไรก็ตาม เรื่องการคารวะแบบโรมนี้ไม่เคยถูกกล่าวถึงในงานเขียนของนักประวัติศาสตร์โรมันคนใดเลย แต่หลักฐานกลับปรากฏในงานประติมากรรมของโรมัน อาทิรูปสลัก *เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา* เป็นต้น 

ในวัฒนธรรมโรมัน มือข้างขวาถูกใช้เพื่อแสดงถึงความซื่อสัตย์, มิตรภาพ และความภักดี ดั่งเช่นที่กิแกโรเคยระบุว่าอ็อกตาวิอุสได้กล่าวปฏิญาณตนต่อจูเลียส ซีซาร์พร้อมเหยียดมือขวาไปข้างหน้า

ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตรงกับช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นยุคที่ลัทธิสาธารณนิยมและจักรวรรดินิยมกำลังเบ่งบาน จิตรกรฝรั่งเศสนามว่า ฌัก-หลุยส์ ดาวีด ได้นำเอาวัฒนธรรมโรมันหลายๆอย่างไปสะท้อนผ่านงานจิตรกรรมนีโอคลาสสิกของเขา จนในที่สุดเกิดเป็นวัฒนธรรมประชานิยมในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 ในหลายประเทศยุโรปรวมถึงสหรัฐอเมริกา 

การคารวะแบบเบลลามีในสหรัฐ
ขบวนการฟาสซิสต์ในประเทศอิตาลีได้นำท่าคารวะนี้ไปเป็นสัญลักษณ์เคลื่อนไหว และหลังปีค.ศ. 1923 ก็กลายเป็นท่าคารวะของรัฐบาลฟาสซิสต์ ทั้งอิตาลี, เยอรมนี, ออสเตรีย และรัฐฟาสซิสต์อื่นๆ การที่ท่าทางนี้ถูกนำไปใช้โดยระบอบฟาสซิสต์ทำให้เกิดข้อถกเถียงขึ้นในสหรัฐว่าควรใช้ท่าทางนี้เป็นท่าเคารพธงชาติสหรัฐหรือไม่ ซึ่งในที่สุดรัฐสภาสหรัฐก็ได้ออกกฎหมายยกเลิกท่าคารวะแบบนี้ในปีค.ศ. 1942

อ้างอิง
-------

1. ↑  Winkler (2009), p. 2
2. ↑  K.E. Georges, *Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch*, Leipzig, Hahn'sche Verlags-buchhandlung Lateinisch-deutscher theil. 1879–80. 2 v.--Deutsch-lateinischer theil 1882 2 v (reprint Berlin 2007), s.v. "dexter"; cf. *Lewis-Short* s.v. "dextera"; cf. *LSJ* s.v. "δεξιά".
3. ↑  It is unknown if Octavian's specific oath salute was a pre-existing Roman custom or if he modified a similar pledging gesture for his *contio*, but Cicero clearly disapproved of Octavian's performance, exclaiming: "I don't want to be saved by such a man"; cf. Cic. *Att.* 16.15.3.6: *Quamquam enim †postea† in praesentia belle iste puer retundit Antonium, tamen exitum exspectare debemus. at quae contio! nam est missa mihi. iurat "ita sibi parentis honores consequi liceat" et simul dextram intendit ad statuam. μηδὲ σωθείην ὐπό γε τοιούτου! [Nec servatoribus istis!]*
4. ↑  Ellis, Richard (2005). *To the Flag: The Unlikely History of the Pledge of Allegiance* (illustrated ed.). University Press of Kansas. pp. 113–116.

ดูเพิ่ม
-------

* การคารวะแบบเบลลามี
* การคารวะแบบนาซี
**แนวร่วมแรงงาน** (Labour Front) เป็นพรรคการเมืองในสิงคโปร์ ก่อตั้งก่อนการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติสิงคโปร์ พ.ศ. 2498 แนวร่วมแรงงานได้รับเลือกตั้งและได้จัดตั้งรัฐบาลผสมในสิงคโปร์ ซึ่งมีสถานะเป็นอาณานิคมแยกต่างหาก โดยพรรคนี้ได้ 13 จาก 25 ที่นั่ง

ระหว่าง พ.ศ. 2498 – 2499 การบริหารสิงคโปร์ของเดวิด มาร์แชลในลักษณะการปกครองตนเองล้มเหลวมาร์แชลล์ได้ลาออกใน พ.ศ. 2499 อังกฤษเห็นว่ามาร์แชลล์ไม่สามารถรับมือกับคอมมิวนิสต์ในฐานะสภาวะฉุกเฉินได้ มาร์แชลล์ออกไปจัดตั้งพรรคแรงงานแห่งสิงคโปร์ในปีต่อมา ลิม ยิวฮอกจากแนวร่วมแรงงานได้จัดตั้งรัฐบาลแทน

ปัญหาของสิงคโปร์ไม่ใช่การต่อสู้ใต้ดินของพรรคคอมมิวนิสต์ แต่เป็นปัญหาเศรษฐกิจและการฉ้อราษฎร์บังหลวง ทำให้ถูกพรรคกิจประชาชนที่นำโดยลี กวนยิวโจมตี ในที่สุด ลิมได้นำแนวร่วมแรงงานไปรวมกับกลุ่มสังคมนิยมเสรีนิยมซึ่งจัดตั้งโดยพรรคก้าวหน้าและพรรคประชาธิปไตยใน พ.ศ. 2499 เพื่อจัดตั้งเป็นพันธมิตรประชาชนสิงคโปร์ใน พ.ศ. 2502 ระหว่าง พ.ศ. 2500 – 2501 การเจรจาเพื่อให้สิงคโปร้เป็นรัฐปกครองตนเองประสบความสำเร็จ การเลือกตั้งภายใต้รัฐธรรมนูญใหม่ พรรคกิจประชาชนเป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้งในพ.ศ. 2502 พรรคนี้ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และหลังจากสิงคโปร์ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2508 พรรคนี้ได้สลายตัวไป

อ้างอิง
-------

* Background of Labour Front เก็บถาวร 2020-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**การคว่ำบาตรเผ่าบนูฮาชิมของชาวมักกะฮ์** เป็นการคว่ำบาตรทางสาธารณะต่อเผ่าบนูฮาชิมที่ประกาศใช้ในปีค.ศ. 616 (ปีที่ 7 ของการเป็นศาสดาของมุฮัมมัด) โดยหัวหน้าเผ่าบนูมัคซูม และบนูอับดุชชัมส์ สองเผ่าสำคัญของชนเผ่ากุเรช. รายงานจากธรรมเนียมขอมมุสลิม การคว่ำบาตรนี้มีไว้เพื่อเพิ่มความกดดันของบนูฮาชิมให้หยุดปกป้องมุฮัมมัด.

สัญญานี้มีผลต่อเผ่าบนูฮาชิมเท่านั้น ตามรายงานของอิบน์ อิสฮักไว้ว่า "ห้ามไม่ให้ใครนำผู้หญิงจากเผ่าตนเองไปแต่งงานกับพวกเขา และพวกเขาไม่ควรนำผู้หญิงของตนแต่งงานกับพวกเรา; และห้ามใครก็ตามซื้อหรือขายของแก่พวกเขา และพวกเขาต้องยอมรับในสิ่งนี่พวกเราทำสัญญา" การคว่ำบาตรนี้มีผลแค่สามปี แต่ได้ถูกยกเลิกลง เพราะมันไม่เป็นไปตามสิ่งที่พวกเขาต้องการ; การคว่ำบาตรทำให้เกิดความขาดแคลนและมีผู้เห็นอกเห็นใจในเผ่ากุเรช จนกระทั่งทำให้สัญญาเป็นโมฆะ

ภาพรวม
------

มันกลายเป็นปัญหาใหญ่ของมุสลิม โดยพวกเขาถูกบังคับให้ย้ายไปอยู่ในบริเวณที่เรียกว่าชิบ อบีฏอลิบหรือชิบ อบีฮาชิม และทำให้พวกเขาประสบความหิวโหย. การคว่ำบาตรสิ้นสุดลงในปีค.ศ.619 ซึ่งเป็นปีแห่งความเศร้าโศก.

ประวัติ
-------

> ...พวกกุเรชได้รวมตัวหารือกันและตัดสินใจทำตราสารที่ถูกเขียนไว้ว่า พวกเขาจะไม่แต่งงานกับผู้หญิงที่มาจากเผ่าบนูฮาชิมและบนูมุฏฏอลิบ หรือนำผู้หญิงของพวกเขาไปแต่งงานกับสองเผ่านี้ และขายหรือซื้อของทุกอย่างจากสองเผ่านี้ ... จากนั้นจึงนำสัญญาไปแขวนภายในกะอ์บะฮ์เพื่อทำให้สัญญามีผลมากขึ้น เมื่อพวกกุเรชทำเช่นนี้แล้ว บนูฮาชิมและบนูมุฏฏอลิบจึงต้องร่วมกับอบูฏอลิบไปที่หุบเขาของเขา และอาศัยอยู่ที่นั่น; แต่อบูละฮับ อับดุลอุซซา บิน อับดุลมุฏฏอลิบ ได้ไปเข้าร่วมกับเผ่ากุเรช สถานการณ์นี้อยู่ไปราวสองสามปี จนกระทั่งสองเผ่านั้นเหน็ดเหนี่อย เพราะไม่มีอะไรมาถึงพวกเขานอกจากข้าวของที่แอบส่งโดยชาวกุเรชที่มีความสัมพันธ์กัน".
> 
> 

> ...ในช่วงนั้นพวกเขาอาศัยอยู่อย่างยากลำบากมาก จนถึงขั้นต้องกินใบต็อลฮ์หรือใบกล้าย" 
> 
> 

ดังนั้น การคว่ำบาตรนี้ได้รวมถึงชาวบนูฮาชิมที่ไม่ได้เข้ารับอิสลามด้วย

### สิ้นสุดการคว่ำบาตร

รายงานจากหลักฐานของมุสลิม กระดาษที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับการคว่ำบาตรถูกปลวกกัดกินหมด ยกเว้นที่พระนามของอัลลอฮ์.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Francis E. Peters, *The Monotheists: Jews, Christians, and Muslims in Conflict and Competition*, p.96
2. 1 2  Moojan Momen, *An Introduction to Shi'i Islam: The History and Doctrines of Twelver Shiʻism*, Yale University Press, p.4
3. ↑  Francis E. Peters, *Mecca: A Literary History of the Muslim Holy Land*, Princeton University Press, 1994, ISBN 0-691-03267-X, p.54
4. ↑  Daniel W. Brown,*A New Introduction to Islam*, Blackwell Publishing, p.76, 2004, ISBN 0-631-21604-9
5. ↑  Answering-Ansar.org :: Our 20 questions
6. ↑  Taken from Tarikh al-Tabari, Volume 6 page 81 - Muhammad at Mecca (book), translated by William Montgomery Watt & M.V. MacDonald
7. ↑  taken from Siratun Nabi by Shibli Numani Vol 1 p 218, English translation by M. Tayyib Bakhsh Budayuni
8. ↑  www.islam4theworld.com
9. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-09-15. สืบค้นเมื่อ 2020-02-13.
10. ↑
**แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร** (อังกฤษ: Moro Islamic Liberation Front, **MILF**; อาหรับ: جبهة تحرير مورو الإسلامية) เป็นกบฏแบ่งแยกดินแดนของชาวมุสลิม มีที่ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ ทางกลุ่มเรียกบริเวณที่ตนเองมีอิทธิพลว่า "บังซา โมโร" ซึ่งครอบคลุมทางใต้ของเกาะมินดาเนา หมู่เกาะซูลู ปาลาวัน บาซิลัน และเกาะข้างเคียง มีชาวมุสลิมประมาณ 4.5 ล้านคนในฟิลิปปินส์และส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณนี้

ประวัติ
-------

แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรเดิมมีศูนย์กลางอยู่ในแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรที่ก่อตั้งเมื่อราว พ.ศ. 2503 กลุ่มนี้มีความต้องการจัดตั้งรัฐอิสลามโมโรและดำเนินการก่อการร้ายเพื่อสนับสนุนแนวคิดนี้ รัฐบาลฟิลิปปินส์ไม่ยอมรับแนวคิดการจัดตั้งรัฐอิสลามและส่งกองทหารเข้ามาปราบปราม แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรแยกตัวออกมาเมื่อ พ.ศ. 2524 หลังจากที่แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรยอมเจรจาสันติภาพกับรัฐบาล.

แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรกลายเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์ มีการทำความตกลงหยุดยิงกับรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2540 แต่ข้อตกลงนี้ถูกละเมิดเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยรัฐบาลของโจเซฟ เอสตราด้า แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรได้ประกาศญิฮาด และมีการกล่าวอ้างว่ากลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับอาบูไซยาฟและอัลกออิดะฮ์

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรเข้าโจมตีกองทหารของรัฐบาลในมากวินดาเนา ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 23 คน อาบู โซเฟียและอาบูไซยาฟเข้ามาเกี่ยวข้องในวันที่มีการต่อสู้ด้วย แต่แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโรออกมาปฏิเสธภายหลังว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับการโจมตีนี้และปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ในทุกกรณี

วันที่ 7 ตุลาคม 2555 ประธานาธิบดีเบนิกโน อากีโนประกาศข้อตกลงแลกประโยชน์สันติภาพกับแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Philippines reach landmark peace deal with MILF". *Conciliation Resources*. March 26, 2014.
2. ↑  BBC News Online Article:The Philippines' MILF rebels, Last accessed 23 October 2006
3. ↑  Philippines เก็บถาวร 2015-07-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน CIA World Factbook, 2006
4. ↑  *Dangerous dynamics: activists, militants and terrorists in Southeast Asia*, Wright-Neville, D. The Pacific Review 17 (1), (2004)
5. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร**

* เว็บไซต์ทางการ
* FAS.org: Moro Islamic Liberation Front
* Moro Islamic Liberation Front (MILF) Narrative – National Consortium for the Study of Terrorism and Responses to Terrorism; University of Maryland เก็บถาวร 2020-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* The Moro Islamic Liberation Front (MILF) and Security in Southeast Asia
* Moro Muslims engage US-Army: battles of Bud Dajo and Bud Bagsak เก็บถาวร 2011-04-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* GR Nos. 183591, 183572, 183893, and 183951, The Province of North Cotabato v. Republic, October 14, 2008
* The Long Struggle to Silence the Guns of Rebellion: A Review of the Long and Winding Trail to the Elusive Peace Agreements by The CenSEI Report

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สหรัฐ

 |
| อื่น ๆ | 
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
บทความนี้เกี่ยวกับภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ในประเทศสเปน สำหรับเรือสัญชาติเยอรมันที่มีชื่อเดียวกัน ดูที่ เอสเอ็มเอสแคปตราฟัลการ์
ภาพทางอากาศของแหลมตราฟัลการ์กับพื้นที่โดยรอบ (ทิศเหนืออยู่ข้างขวา)
**แหลมตราฟัลการ์** (สเปน: *Cabo Trafalgar*) เป็นหัวแหลมผาชันในจังหวัดกาดิซ ประเทศสเปน เป็นบริเวณที่เกิดยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ใน ค.ศ. 1805 ซึ่งราชนาวีที่นำโดยพลเรือเอกโฮราชิโอ เนลสัน ชนะกองเรือผสมของประเทศสเปนกับฝรั่งเศสที่นำโดยนโปเลียน

สิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นที่สุดบนแหลมคือ "ประภาคารแหลมตราฟัลการ์" (*faro de Cabo Trafalgar*) เป็นหอสูง 34 เมตร (51 เมตรเหนือน้ำทะเล) ซึ่งเปิดใช้ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1862

ศัพทมูลวิทยา
------------

ชื่อแหลมนี้มีที่มาจากภาษาอาหรับ โดยอาจแผลงมาจากวลี *เฏาะเราะฟุลฆอร* (طرف الغار, "แหลมถ้ำ/แหลมกระวาน") หรือจากวลี *เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์* (طرف الغرب, "แหลมตะวันตก") อย่างไรก็ตาม ในภาษาอาหรับสมัยใหม่บางครั้งถอดเสียงใหม่เป็น *อัฏเฏาะเราะฟุลอะฆ็อร* (الطرف الأغر)

โบราณคดี
--------

แหลมนี้เป็นที่ตั้งของประภาคารตราฟัลการ์ซึ่งยังคงเปิดดำเนินการอยู่ โดยถัดจากประภาคารคือซากหอสังเกตการณ์ตราฟัลการ์ ซึ่งสร้างตามคำบัญชาของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เพื่อเตือนการมาถึงของโจรสลัดชาวเบอร์เบอร์

นอกจากนี้ บริเวณแหลมทราฟัลการ์ยังมีซากโบราณสถานของโรงผลิตเกลือของโรมัน และซากการตั้งถิ่นฐานของชาวสเปนมุสลิม

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 โรงอาบน้ำโรมันอายุ 2,000 ปี ประกอบด้วย ผนัง หน้าต่าง และประตู ได้ถูกพบผุดขึ้นมาจากเนินทรายของแหลมตราฟัลการ์

ดูเพิ่ม
-------

* จัตุรัสทราฟัลการ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Trafalgar Lighthouse". *the wanders Travel news*. 2019-06-24. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-04. สืบค้นเมื่อ 2020-11-07.
2. ↑  TOPÓNIMOS – Facultad de Filología, Universidad de Salamanca.
3. ↑  "Entry *algar*". *DRAE dictionary*. Real Academia Española.
4. 1 2  Richard Burton, *The Arabian Nights* (vol. 9)'s footnote 82
5. ↑  Prof. Joseph E. Garreau, A Cultural Introduction to the Languages of Europe. University of Massachusetts Lowell.
6. ↑  "Etymology and Meaning of *Trafalgar*". *Baheyeldin.com*.
7. ↑  Conde Malia, F.G. (2007). *Patrimonio cultural del Litoral de La Janda, Volumen 1: Patrimonio cultural de Barbate* (PDF) (ภาษาสเปน). Vejer de la Frontera: Asociación para el Desarrollo Rural del Litoral de La Janda. pp. 157–158. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 21 September 2013. สืบค้นเมื่อ 5 August 2013.
8. ↑  "Roman baths emerge from sand dunes of southern Spain". *La Prensa Latina*. 17 May 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แหลมตราฟัลการ์**

* Libro de Faros (todos los faros de España)

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เช็กเกีย

 |
**แนวร่วมปลดปล่อยอาหรับ** (อังกฤษ: Arab Liberation Front; อาหรับ: التحريرالعربية, *jabha at-tahrir al-arabia*) เป็นขบวนการทางการเมืองของชนกลุ่มน้อยชาวปาเลสไตน์ มีความใกล้ชิดกับพรรคบาธของซัดดัม ฮุสเซน

ภูมิหลัง
--------

แนวร่วมปลดปล่อยอาหรับปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 และเป็นสมาชิกขององค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512 ผู้นำคนแรกคือ Zeid Heidar ผู้นำคนอื่นๆได้แก่ Munif al-Razzaz, Abd al-Wahhab al-Kayyali และ Abd al-Rahim Ahmad หัวหน้าคนปัจจุบันคือ Rakad Salem ซึ่งถูกอิสราเอลคุมขัง ตัวแทนของแนวร่วมในคณะกรรมการสูงสุดขององค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์คือ Mahmoud Ismael

แนวคิดและความสัมพันธ์กับองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์
-----------------------------------------------

แนวคิดของแนวร่วมเป็นไปในทิศทางเดียวกับรัฐบาลอิรักคือแนวคิดอาหรับทั้งมวลของพรรคบาธ แนวร่วมเสนอให้เลิกใช้คำว่าปาเลสไตน์แต่ให้ใช้คำว่าสงครามอาหรับ-อิสราเอลแทน โดยมีอิรักเป็นผู้นำ

สถานการณ์ปัจจุบัน
-----------------

แนวร่วมยังคงดำเนินกิจกรรมกับชาวปาเลสไตน์ 40,000 คนในอิรัก แต่ถือว่าเป็นชุมชนชาวปาเลสไตน์จำนวนน้อย มีความสำคัญในการนำความช่วยเหลือจากรัฐบาลอิรักไปสู่ครอบครัวของมือระเบิดพลีชีพ. มีหนังสือพิมพ์รายเดือน Sawt al-Jamahir Samir Sanunu เป็นตัวแทนของกลุ่มในเลบานอน กลุ่มนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการโจมตีอิสราเอลตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ไม่อยู่ในรายชื่อกลุ่มก่อการร้ายของสหรัฐ สหประชาชาติและสหภาพยุโรป

อ้างอิง
-------

1. ↑  How Saddam Hussein’s régime transferred funds from Iraq to the West Bank and Gaza Strip to encourage Palestinian terrorism เก็บถาวร 2017-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Intelligence and Terrorism Information Center
at the Center for Special Studies (C.S.S) August, 2005
2. ↑  Iraq pays suicide bonus to entice new bombers Paul McGeough, *The Age*, March 26, 2002
3. ↑  دنيا الوطن - مسيرة جماهيرية حاشدة في مخيم عين الحلوه لمناسبة الذكرى السنوية الثالثه لاستشهاد القائد القومي والوطني ابو العباس

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ALF official site เก็บถาวร 2007-10-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลาแค้ติดหินสามแถบ** (อังกฤษ: Three line hill-stream catfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Glyptopthorax trillineatus*) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) เป็นปลาแค้ติดหินชนิดหนึ่งที่มีลำตัวเพรียวยาว ครีบหางเว้าลึก ลำตัวสีน้ำตาลหรือคล้ำอมเหลือง มีแถบสีเหลืองสดพาดลำตัวตามแนวยาวตรงกลางหลังและด้านข้างไปถึงโคนครีบ ครีบสีเหลืองและมีแต้มสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 30 เซนติเมตร

พบอาศัยอยู่เฉพาะลำธารและน้ำตกในระบบแม่น้ำสาละวินเท่านั้น และมีรายงานพบที่จีน, อินเดียและเนปาลด้วย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นกลุ่ม โดยจะหันหน้าสู้กับกระแสน้ำ อาหารได้แก่ แมลงน้ำและลูกปลา ลูกกุ้งขนาดเล็ก 

เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่บางครั้งพบมีขายในตลาดปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกว่า "ฉลามทอง"

ปลาแค้ติดหินสามแถบ มีชื่อเรียกในภาษาเหนือว่า "ก๊องแก๊ง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือ คู่มือปลาน้ำจืด โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (สำนักพิมพ์สารคดี กรุงเทพ พ.ศ. 2547) ISBN 9744841486

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาแค้ติดหินสามแถบ

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Glyptothorax trilineatus ที่วิกิสปีชีส์