recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พระวิภาคภูวดล** (2396-2462) นามเดิม **เจมส์ ฟิตซ์รอย แมคคาร์ที** (อังกฤษ: James Fitzroy McCarthy) เป็นนักสำรวจและนักทำแผนที่ชาวไอริชที่มีบทบาทสำคัญในการกำหนดเขตแดนของประเทศไทย (ซึ่งรู้จักกันในตอนนั้นชื่อว่าสยาม) ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ช่วยเปลี่ยนสยามให้เป็นรัฐชาติสมัยใหม่ เขาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมแผนที่คนแรก (ปัจจุบันคือ กรมแผนที่ทหาร) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในวันที่ 3 กันยายน ปี พ.ศ. 2428 โดยเขาดำรงตำแหน่งนี้ยาวนานถึง 16 ปีก่อนจะกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเนื่องจากครบกำหนดสัญญาเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 โดยมีนาย โรนัลด์ เวิร์ธธี กิบลิน ชาวออสเตรเลียเป็นเจ้ากรมแผนที่สืบต่อมา

บรรดาศักดิ์
-----------

* พ.ศ. 2426 พระวิภาคภูวดล ถือศักดินา ๘๐๐

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* 

* พ.ศ. ๒๔๓๖ –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย (ท.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑   แจ้งความกระทรวงเกษตราธิการ ว่าด้วยเปลี่ยนเจ้ากรมแผนที่
2. ↑  พระราชทานสัญญาบัตร (หน้า ๓๑๓)
3. ↑   พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (หน้า ๔๑๖)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Winichakul, Thongchai (1997). *Siam mapped : a history of the geo-body of a nation*. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 9780824819743.
**ปาดเขียวตีนดำ** (อังกฤษ: Wallace's frog, Wallace's flying frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Rhacophorus nigropalmatus*) เป็นปาดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปาดโลกเก่า (Rhacophoridae) มีขนาดความยาวลำตัว 80-100 มิลลิเมตร โดยเพศผู้จะมีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย ปาดเขียวตีนดำเป็นหนึ่งในปาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล *Rhacophorus* ซึ่งตาและหูของปาดเขียวตีนดำมีขนาดใหญ่ ส่วนของขาทั้ง 4 มีขนาดยาว และบริเวณระหว่างนิ้วมีพังผืดอยู่ตลอดความยาวนิ้ว ประกอบกับบริเวณข้างลำตัวซึ่งมีผิวหนังที่สามารถยืดได้ระหว่างขาหน้าและขาหลัง ทำให้สามารถกระโดดหรือร่อนจากบนต้นไม้สูงลงสู่บริเวณพื้นที่ต่ำกว่าได้ 

ลำตัวด้านบนลำตัวมีสีเขียวมันวาว ส่วนบริเวณด้านท้องมีตั้งแต่สีขาวไปจนถึงสีเหลืองซีด ซอกขาและด้านล่างของต้นขามีสีเหลือง ในนิ้วตีนหน้ามีพังผืดสีดำยึดระหว่างนิ้วยาวไปถึงปลายนิ้วแรก นิ้วตีนหลังมีพังผืดยึดโคนนิ้ว ส่วนปลายนิ้วที่เหลือมีสีเหลืองลายแขนงสีดำ

พบอาศัยอยู่ตามต้นไม้สูงๆ ในป่าต่ำ 

ปาดเขียวตีนดำพบได้น้อยตั้งแต่บริเวณคาบสมุทรมลายูไปจนถึงทางตะวันตกของอินโดนีเซีย

ภาพวาดขณะร่อน
ปาดเขียวตีนดำโดยปกติอาศัยอยู่บนต้นไม้ จึงมีการร่อนไปในอากาศ โดยได้รับการพยุงตัวให้ลอยอยู่ในอากาศได้จากแผ่นหนังระหว่างนิ้วตีนขนาดใหญ่มาก เมื่อกระโดดลงจากต้นไม้จะกางขาให้อยู่ในระดับเดียวกับลำตัวรวมทั้งกางนิ้วออก ประกอบกับการทำตัวให้แบนราบเพื่อให้มีพื้นที่ต้านอากาศมากขึ้น ทำให้ปาดเขียวตีนดำสามารถร่อนไปในอากาศและลงสู่พื้นดินด้วยมุมน้อยกว่า 18 องศา ซึ่งทำให้ปาดเขียวตีนดำได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ปาดบิน" ซึ่งการร่อนหรือกระโดดครั้งหนึ่งไปไกลได้ถึง 15 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  van Dijk, P.P.; Iskandar, D. & Inger, R. (2004). *Rhacophorus nigropalmatus*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 22 SEPTEMBER 2013.
2. 1 2  
	* Tunstall, Tate (ed.) (2003): AmphibiaWeb - *Rhacophorus nigropalmatus*, Wallace's Flying Frog. Version of 2003-APR-12. Retrieved 2013-SEP-22.
3. ↑  ศิริพร ทองอารีย์, ธัญญา จั่นอาจ, ยอดชาย ช่วยเงิน และอังสนา มองทรัพย์. ไม่ระบุปีที่พิมพ์. สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในป่า ฮาลา-บาลา.กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่า และพันธุ์พืช.
4. ↑  "ปาด". พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. สืบค้นเมื่อ 4 January 2015.
5. ↑  *new)smart*, สารคดีทาง new)tv: อังคารที่ 6 มกราคม 2558

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Rhacophorus nigropalmatus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhacophorus nigropalmatus ที่วิกิสปีชีส์
**อาติกาห์ ฮาซิโฮลัน** (อังกฤษ: Atiqah Hasiholan; เกิด 3 สิงหาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงชาวอินโดนีเซีย เธอได้ยกย่องแม่ของเธอ รัตนา ซารัมพีท นักเขียนบทละคร ศิลปินผู้ทรงอิทธิพลและผู้กำกับ *Satu Merah Panggung (One Red Stage)* ว่าเป็นผู้ที่ทำให้เธอรู้จักโลกละครเวทีตั้งแต่ยังเด็กๆ เธอเริ่มต้นอาชีพนักแสดงหลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 2006.

เธอแสดงในภาพยนตร์ครั้งแรกเรื่อง *Love for Share* โดยการแสดงของเธอได้รับการยกย่องจากเดอะจาการ์ต้าโพสต์ว่า "ควรค่ากับการชม" หลังจากนั้น เธอก็มีผลงานเป็นโปรเจ็กต์หลากหลายแนว และรับบทนำครั้งแรกในเรื่อง *Sister n* ที่เธอรับบทเจ้าของบ้านพักคนชราที่มีเหตุฆาตกรรมมากมาย นอกจากนี้เธอยังรับบทนำในโรแมนติกดราม่าเรื่อง *Love potpourri* และบทสมทบของผู้กำกับโจโก อันวาร์ เรื่อง *Forbidden Door*

ในปี ค.ศ. 2009 ฮาซิโฮลันแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง *Jamila dan Sang Presiden (2009)* ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้รับเลือกให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่องนั้นทำให้อาติกาห์ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมและเสียงยกย่องในงานเทศกาลภาพยนตร์ในประเทศและต่างประเทศ และการแสดงนำของเธอในเรื่อง *Maida’s House (2009)* ยังทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลอินโดนีเซียน มูฟวี อวอร์ด สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในปีนั้นด้วย

ฮาซิโฮลันสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโมนาชในเมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ในสาขาสื่อและจิตวิทยา การมีส่วนเกี่ยวข้องของเธอในการเคลื่อนไหวเพื่อสังคมและการต่อสู้เพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์ทำให้เธอได้มีส่วนร่วมในรางวัลอินโดนีเซีย อาชีฟเมนต์ อวอร์ด ปี 2010 จากการมีส่วนร่วมต่อการค้นหาคนหรือกลุ่มคนที่สามารถสร้างอิทธิพลในแง่บวกต่อสังคมได้ ในเวลาว่างเธอใช้เวลาไปกับการดำน้ำสคูบา การอ่านหนังสือและการเดินทาง นอกจากนี้เธอพูดภาษาอังกฤษและอินโดนีเซียได้อย่างคล่องแคล่ว

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Kurniasari 2011, Atiqah Hasiholan: Finding. sfn error: no target: CITEREFKurniasari\_2011,\_Atiqah\_Hasiholan:\_Finding (help)
2. ↑  The Jakarta Post 2010, Atiqah Hasiholan takes. sfn error: no target: CITEREFThe\_Jakarta\_Post\_2010,\_Atiqah\_Hasiholan\_takes (help)
3. ↑  Kurniasari 2011, Still witty but more. sfn error: no target: CITEREFKurniasari\_2011,\_Still\_witty\_but\_more (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* อาติกาห์ ฮาซิโฮลัน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ภาพลักษณ์ (ตัวอย่าง) ที่สร้างขึ้นโดย เพอซอเมค โคเวล
**ตราสินค้า** หรือ **ยี่ห้อ** (อังกฤษ: brand) เป็นรูปแบบของภาพพจน์และแนวความคิด ในรูปอัตลักษณ์ คำขวัญ และผลงานออกแบบ ของสินค้าและผลิตภัณฑ์ ทั้งยังเป็นข้อมูลเชิงมโนธรรม ที่แสดงออกทางรูปธรรมด้วยสัญลักษณ์ ที่สื่อถึงบริษัท สินค้า บริการ หรือกลุ่มผู้ขาย ที่แตกต่างจากคู่แข่งขัน การสร้างตราสินค้า ให้เป็นที่จดจำของลูกค้า เกิดขึ้นได้จากการโฆษณา การบอกต่อ การออกแบบที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ในปัจจุบัน การสร้างตราสินค้า กลายมาเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรม และปรัชญาการออกแบบ

ตราสินค้าประกอบด้วย *ชื่อตราสินค้า* (Brand name) หรือ  *(ชื่อ) ยี่ห้อ* (จีน: 字號; พินอิน: *zìhào*, แต้จิ๋ว: หยี่ห่อ) คือส่วนที่สามารถอ่านออกเสียงได้ และ *เครื่องหมายตราสินค้า* (Brandmark) คือส่วนที่ไม่สามารถอ่านออกเสียงได้ แต่สามารถจดจำได้ อาทิสัญลักษณ์ รูปแบบ สีสัน ตัวอักษรประดิษฐ์ เสียง หรือรูปทรงที่จดจำได้ง่ายอย่างรองเท้าบูตแฟชั่น เป็นต้น หากเป็นภาพสัญลักษณ์อย่างเดียว ส่วนนี้อาจเรียกว่าเป็นตราเครื่องหมาย (logo) ได้เช่นกัน

ดูเพิ่ม
-------

อ้างอิง
-------

* สาขาวิชาวิทยาการจัดการ .มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช "8.2.2 การตัดสินใจด้านตราสินค้า". *เอกสารการสอนชุดวิชาการจัดการการตลาด หน่วยที่ 8-15*. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2552. หน้า 42–58. ISBN 974-643-355-5
**วัดท่าคอย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเพชรบุรี ในตำบลท่าคอย อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา อยู่ใกล้กับชุมชนใหญ่ ๆ คือชุมชนเขตตลาดอำเภอท่ายางและชุมชนหมู่บ้านท่าคอย

วัดท่าคอยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2313 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 29 เมตร ยาว 47 เมตร และได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2536

เสนาสนะที่มีรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าซึ่งมีลวดลายการปั้นหน้าบันและซุ้มประตู กุฎิวัดท่าคอยนั้นเดิมสร้างทางทิศใต้ของวัด เป็นกุฎิชั้นเดียวสร้างแบบดาวล้อมเดือน เป็นที่นิยมกันมากในการสร้างวัดในสมัยนั้น เป็นกุฎิหมู่ มีทั้งหมด 7 หลัง แบ่งได้ 15 ห้อง ตรงกลางเป็นหอฉัน ทางขึ้นด้านทิศเหนือ สร้างแต่เมื่อใดไม่ทราบ มีการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2500 แต่จนถึง พ.ศ. 2535 ก็ได้ทรุดโทรมลงอีก ในสมัยพระมหากลีบ วรปณฺโญ จึงได้ย้ายกุฎิไปสร้างด้านทิศเหนือของวัด ติดแม่น้ำเพชรบุรี เป็นกุฎิสองชั้น จำนวน 8 หลัง เหมือนกุฎิหลังเก่าแต่ให้เป็นกุฎิเดี่ยว ซึ่งกุฎิเป็นลักษณะแบบอยู่รวมกันและสามารถเดินถึงกันได้หมด การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2538 เป็นอาคารทรงไทย

เจดีย์มีจำนวน 4 องค์ไม่สามารถระบุได้ว่าสร้างมาตั้งแต่เมื่อใด มียอดแหลม และย่อมุมไม้สิบสอง ชาวบ้านได้บริจาคเงินเพื่อบูรณะเจดีย์เมื่อ พ.ศ. 2534 ใช้เงินในการบูรณะทั้งสิ้น 48,000 บาท และได้นำอัฐิของบรรพบุรุษมาบรรจุไว้ ณ เจดีย์เหล่านี้

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการพลบ รับหน้าที่และพ้นหน้าที่เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานชัด
* พระอธิการฉิม สกุโณ มรณภาพ เมื่อ พ.ศ. 2482
* พระครูทัศนียคุณ (รวม ทสฺสนีโย) พ.ศ. 2482–2521
* พระมหาสุมนัส เขจิตโต พ.ศ. 2522–2528
* พระมหากลีบ วรปญโญ พ.ศ. 2529–2542 (ลาออก)
* พระครูสิริทัศนียคุณ (เล็ก ปญฺญาวุโธ) ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2542 – ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าคอย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดท่าคอย".
**วัดท่าพระยาจักร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ปัจจุบันมีพระครูวิสิฐกิจจาทร ถิรจิตฺโต เป็นเจ้าอาวาส

วัดท่าพระยาจักร์ หรือ **วัดช่องลม** เป็นวัดเก่าแก่มาแต่โบราณ เดิมทีเป็นวัดร้าง ต่อมามีพระธุดงค์จากทางภาคอีสานมาปักกลดที่วัด ชื่อหลวงตาเลียบ ชาวบ้านจึงนิมนต์ให้อยู่ที่วัดแห่งนี้ ต่อมาได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2453 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515

วัดท่าพระยาจักรยังมีพระพุทธรูปเก่าแก่อายุมากกว่าร้อยปี เป็นฝีมือช่างชาวบ้านในสมัยก่อนปั้นขึ้นไว้ เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา มีพระพุทธรูปปูนปั้นรูปปั้นเทวดา ใบเสมาหิน แต่ละองค์ใหญ่กว่าตัวคน พบอยู่ภายในอุโบสถหลังเดิม พระพุทธรูปดังกล่าวมีจำนวนทั้งหมด 18 องค์ คาดว่าน่าจะใช้ปูนขาวผสมข้าวเหนียวปั้นออกมาเป็นองค์พระ พระพุทธรูปที่พบในอุโบสถซึ่งถูกปิดตายมานาน ชาวบ้านส่วนใหญ่ก็ไม่ทราบ เพราะส่วนใหญ่ใช้อุโบสถหลังใหม่เป็นที่ทำกิจกรรมทางสงฆ์ นอกจากนั้นยังมีตอไม้ตะเคียนอายุนับพันปีที่ชาวบ้านเชื่อว่ามีสิ่งศักดิ์สิทธิ์สิงสถิตย์อยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าพระยาจักร์". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
2. ↑  "พบพระพุทธรูปโบราณอายุกว่า 100 ปี จำนวนมาก ภายในโบสถ์วัดท่าพระยาจักร ที่ จ.สุพรรณบุรี". ข่าว 8.
3. ↑  "ฮือฮา!พระพุทธรูปโบราณ ซุกโบสถ์วัดดังสุพรรณฯ(คลิป)". เดลินิวส์.
ระบบดุลน้ำหนัก (counterweight) ของประตูชัก
ประตูชักบนตราอาร์มของปราก
**ประตูชัก** (อังกฤษ: portcullis) คือส่วนประตูของปราสาทที่มีลักษณะเป็นกรงที่ทำด้วยไม้หรือโลหะ หรือทั้งไม้และโลหะรวมกัน ประตูชักมักจะเป็นประตูที่ในการป้องกันทางเข้าปราสาทในสมัยกลาง นับเป็นระบบการป้องกันระบบสุดท้ายก่อนที่จะเข้าถึงตัวปราสาท ประตูแต่ละช่องจะติดตั้งบนร่องดิ่งในกำแพงปราสาท และอาจจะยกขึ้นหรือลงได้อย่างรวดเร็วโดยการใช้โซ่หรือเชือกที่ร้อยกับระบบเครื่องกว้าน

ทางเข้าปราสาทหลักมักจะมีประตูชักสองช่อง ประตูด้านในเป็นประตูที่ปิดก่อน ตามด้วยประตูนอก ซึ่งทำให้เป็นกับดักข้าศึกระหว่างประตูสองช่อง เหนือช่องดักก็อาจจะมีช่องสังหารบนเพดานที่ผู้ป้องกันปราสาทสามารถใช้เพื่อการยิง หย่อน หรือเทสิ่งที่เป็นอันตราย เช่น ทรายร้อนหรือน้ำร้อน ลงมายังข้าศึกผู้ติดกับอยู่ได้ ส่วนด้านข้างบนกำแพงก็จะมีช่องธนูที่นายขมังธนูใช้ยิงข้าศึกได้

มุทราศาสตร์
-----------

ประตูชักเป็นเครื่องหมายที่ใช้ในตราอาร์ม เช่น ในตราอาร์มของตระกูลโบฟอร์ต และโดยพระมหากษัตริย์ราชวงศ์ทิวดอร์พระองค์แรกพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ผู้สืบเชื้อสายทางพระราชมารดาเลดีมาร์กาเร็ต โบฟอร์ต โดยใช้ประตูชักและดอกกุหลาบบนสัญลักษณ์ นอกจากนั้นก็ยังปรากฏบนตราอาร์มอื่น ๆ เช่น ตราอาร์มของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2554, หน้า 104.
2. ↑  Jonas, Michael K and Underwood, Malcolm G: The King's Mother: Lady Margaret Beaufort, Countess of Richmond and Derby, Cambridge University Press 1993 ISBN 0521447941

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาท
* ส่วนประกอบของปราสาท

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ประตูชัก
ภาพวาดแสดงปรากฏการณ์ เปลวเพลิงแห่งเซนต์เอลโม
**ผีทะเล** เชื่อกันว่าเป็นวิญญาณของคนที่ตายในทะเล ผีทะเลปรากฏให้เห็นในหลายลักษณะ อาจจะมาเป็นรูปลักษณ์ของคนเดินลากปลาตัวใหญ่ขึ้นมาจากทะเลในตอนกลางคืนบ้าง (ถูกปลากินตาย) หรือขึ้นมาบนเรือในยามกลางคืนขณะที่ชาวประมงออกเรือหาปลาบ้าง ผีทะเลที่ขึ้นบนเรือนี้ มักจะมาในลักษณะเป็นดวงไฟสว่างอยู่บนเสากระโดงเรือ และชาวประมงเชื่อกันว่าถ้าผีทะเลได้ไต่ขึ้นเกาะบนเสากระโดงเรือแล้ว จะทำให้เรือลำนั้นอัปปางลง

ปรากฏการณ์ผีทะเลอย่างหลังนี้ ชาวตะวันตกเรียกว่า เปลวเพลิงแห่งเซนต์เอลโม (St. Elmo's Fire) เป็นปรากฏการณ์ที่ไฟฟ้าสถิตย์ในอากาศไหลลงสู่ที่ต่ำโดยผ่านวัตถุต่าง ๆ เช่นเสากระโดงเรือ มักจะเกิดในวันที่มีพายุฝนฟ้าคะนอง

ในวรรณคดีไทยเอง ก็มีการกล่าวถึงผีทะเลเอาไว้เช่นกัน ก็คือ "นางผีเสื้อสมุทร" ในวรรณคดีเรื่อง "พระอภัยมณี" ของกวีเอกแห่งสยาม สุนทรภู่ นั่นเอง ซึ่งนางผีเสื้อสมุทรเป็นยักษ์ที่มีอิทธิฤทธิ์อำนาจมาก และเป็นใหญ่ที่สุดในบรรดาภูตผีทั้งมวลที่สิงสู่อยู่ในท้องทะเล

ในปัจจุบัน คำว่าผีทะเลยังใช้เป็นคำด่าหรือคำตำหนิได้ด้วย แต่จะออกแนวน่ารักเสียเป็นส่วนมาก เช่นผู้ชายที่เจ้าชู้ ทำรุ่มร่ามกับผู้หญิง อาจถูกด่าว่า *"คนผีทะเล"*
หมายความว่าคนที่หน้าตาเหมือนผีมากมาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองบรรณาธิการนานมีบุ๊คส์. *โหด ดุ กรุผีไทย : ชุด Scary! ผีนานาชาติ*. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์, กันยายน 2556. 80 หน้า. หน้า 34-35. ISBN 978-616-04-1536-6
2. ↑  "สาระการบินน่ารู้". *ทวิตเตอร์*.
3. ↑  "ผีเสื้อสมุทร". *พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน*.
4. ↑  "คนผีทะเล". *พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร*.
**พระวรปิตา** เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราช เดิมเป็นสามัญชน นามเดิมไม่ปรากฏ เมื่อพระหน่อแก้วกุมารสวรรคต ทางราชสำนักล้านช้างได้เลือกเจ้าวรวงศาขึ้นเป็นกษัตริย์เมื่อ พ.ศ. 2139 แต่เนื่องจากขณะนั้น เจ้าวรวงศาพระชนม์เพียง13 พรรษา จึงให้พระวรปิตาขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ จนกระทั่งพระเจ้าวรวงศาพระชนม์ครบ 15 พรรษา พระวรปิตาไม่ยอมคืนอำนาจแต่ต้องการกำจัดพระเจ้าวรวงศาเพื่อเป็นกษัตริย์เสียเอง จึงเกิดรบพุ่งกับพระยาแสนหลวงที่เป็นญาติฝ่ายมารดาของพระเจ้าวรวงศา ในที่สุดได้ไกล่เกลี่ยกัน พระเจ้าวรวงศาได้ขึ้นครองราชย์ดังเดิม

ต่อมา ใน พ.ศ. 2140 พระวรวงศากับพระยาแสนหลวงยกทัพไปกวาดต้อนครัวลาวที่เชียงใหม่ที่ถูกกวาดต้อนไปแต่ครั้งพม่าตีล้านช้างกลับมา พระวรปิตาถือโอกาสนี้ก่อกบฏ โดยเมื่อทัพของพระเจ้าวรวงศาและพระยาแสนหลวงกลับมาถึงใน พ.ศ. 2142 พระวรปิตาสั่งปิดประตูเมือง ไม่ให้เข้าเมือง เกิดรบพุ่งกัน 4 เดือน พระเถระอาวุโสจึงไกล่เกลี่ยให้คืนดีกัน พระวรปิตาได้เป็นเจ้าเมืองมรุกขนครหรือนครพนม ต่อมาใน พ.ศ. 2145 พระเจ้าวรวงศายกทัพขึ้นไปหลวงพระบางเพื่อตั้งรับทัพพม่าที่เข้ามาตีไทใหญ่ พระวรปิตาก่อกบฏ ยกทัพมายึดเวียงจันทน์ พระเจ้าวรวงศาจึงให้พระยาแสนหลวงยกทัพมายึดเวียงจันทน์คืน พระวรปิตาเป็นฝ่ายแพ้หลบหนีไป ก่อนจะถูกจับตัวได้ที่เมืองปากซัน หลังจากนั้น พระวรปิตาได้ขออภัยโทษและออกบวชตลอดชีวิต

อ้างอิง
-------

* มหาบุนมี เทบสีเมือง. ความเป็นมาของชนชาติลาว เล่ม 2 อาณาจักรลาวล้านช้างตอนต้น. แปลโดย ไผท ภูธา. กทม. สุขภาพใจ. 2554. หน้า 318 - 323
**วัดท่าช้าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าช้าง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก มีเนื้อที่ 113 ไร่ 17 ตารางวา 

วัดท่าช้าง เดิมชื่อ **วัดท่าคเชนทร์** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 คำว่า "คเชนทร์" มีความหมายตามบันทึกในพงศาวดารสมัยกรุงศรีอยุธยาว่าเมื่อ พ.ศ. 2264 จังหวัดนครนายกมีช้างชุกชุม จนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ณ บริเวณย่านซื่อ เคยเป็นท่าช้างของโขลงช้างจากทุ่งดงละคร ชื่อของวัดมีความหมายเกี่ยวข้องกับช้างมาตั้งแต่ต้นจึงได้ใช้สัญลักษณ์ช้างไว้ที่หน้าอุโบสถหลังเดิมเป็นช้างสามเศียรและตราประทับเป็นรูปช้าง

เดิมเป็นสำนักสงฆ์สร้างโดยชาวจีน ต่อมาในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเงินจำนวน 80 ชั่ง เพื่อเป็นทุนในการก่อสร้างอุโบสถ อุโบสถหลังนี้มีลักษณะพิเศษคือเป็นอุโบสถที่มี 5 เสา

เมื่อ พ.ศ. 2462 อุโบสถวัดท่าช้างได้รับการบูรณะโดยพ่อรอกและแม่เฉยคหบดีแห่งเมืองนครนายกซึ่งเป็นอุบาสกอุบาสิกาผู้ศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า นายเมนู ฤทธิ์แดง อายุ 61 ปี ราษฎรบ้านท่าช้างเล่าว่าการบูรณะอุโบสถในครั้งนั้นใช้ช่างชาวจีนโดยใช้ดินจากหนองโสนที่อยู่ไม่ไกลจากวัดท่าช้างมาปั้นอิฐและสร้างเตาเผาในบริเวณใกล้เคียงกันแล้วจึงนำอิฐที่ได้มาบูรณะอุโบสถดังกล่าว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าช้าง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "พระอุโบสถวัดท่าช้าง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดท่าช้าง". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดท่าช้าง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
**วัดท่าช้าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านในตำบลเนินมะกอก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีวงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 76 ไร่ มีโฉนดทั้ง 2 แปลง

วัดท่าช้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 วัดมีรูปปั้นช้างพลายนิมิตรซึ่งเชื่อกันว่าเป็นช้างพลายงาเนียม ขี้หอม พรานสรรพยาคล้องได้ที่เมืองภูมิ และนำมาลงแพที่ฝั่งแม่น้ำน่านในบริเวณนี้ เพื่อนำไปถวายพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "วัดท่าช้าง"

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.75 เมตร ยาว 21.45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2488 หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง และหอระฆังเก่าสร้างด้วยไม้มุงสังกะสี มี 4 มุข เจดีย์สร้างด้วยอิฐถือปูน มีปูชนียวัตถุ คือ พระพุทธรูปชื่อ *หลวงพ่อหิน* เป็นพระพุทธรูปศิลปะทวารวดียุคต้น ปางมารวิชัยประดิษฐานอยู่ที่มณฑปหลังใหญ่ กว้าง 20 เมตร ยาว 20 เมตร สูงจากฐานถึงยอดมณฑป 50 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าช้าง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดท่าช้าง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "วัดท่าช้าง". เทศบาลตำบลเนินมะกอก.
4. ↑  "วัดท่าช้าง". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
**วัดท่ามะกอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังราด อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

วัดท่ามะกอกได้รับอนุญาตให้สร้างวัดตั้งแต่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 และตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ผู้ถวายที่ดินสร้างวัดคือ พระมหาถาวร คุตฺตธมฺโม, นายก่วย หวานเสนาะ, นายฮะ จิตรตั้งตรง, นายอุดม ปราณีราษฎร์ และนายประจวบ สอบสกุล

แต่เดิมบริเวณชาวบ้านในบริเวณนี้เวลาทำบุญบำเพ็ญกุศลต่าง ๆ ต้องไปที่วัดปากน้ำพังราดซึ่งอยู่ห่างมากกว่า 2 กิโลเมตร เมื่อเริ่มสร้างวัดได้ก่อสร้างศาลาการเปรียญ สำหรับบำเพ็ญกุศล 1 หลังขึ้นมาก่อน เป็นเรือนไม้แบบทรงไทย หลังจากนั้นได้สร้างกุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารทรงไทย และฌาปนสถาน จนได้สร้างมาเรื่อย ๆ วัดท่ามะกอกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557

อาคารที่โดดเด่นของวัดคือ อุโบสถสร้างขึ้นมาเป็นรูปทรงแบบเรือนารายณ์ทรงสุบรรณ มีการฉลุลวดลายรอบอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่ามะกอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดท่ามะกอก ระยอง วัดสวย ใกล้กรุงเทพ ชมอุโบสถเรือนารายณ์ทรงสุบรรณ".
3. ↑  "วัดท่ามะกอก". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  ""วัดท่ามะกอก"ชมอุโบสถเรือนารายณ์ทรงสุบรรณ สถาปัตยกรรมทางศาสนาที่น่าไปเที่ยวชม". สนุก.คอม.
Phosphorescent, ผงฟอสฟอเรสเซนซ์ในแสงขาว รังสีอัลตราไวโอเลต และในความมืด
**ฟอสฟอเรสเซนซ์** (อังกฤษ: Phosphorescence) คือการเปล่งแสงของวัตถุคล้ายกับฟลูออเรสเซนซ์ วัตถุฟอสฟอเรสเซนซ์จะไม่เปล่งแสงทันทีหลังจากดูดซับแสงเข้ามาแต่จะค่อยๆปล่อยแสงออกมา การปล่อยแสงที่ช้าลงนั้นเกิดจากกระบวนการณ์ต้องห้าม (Forbidden mechanism) ของการเปลี่ยนแปลงระดับพลังงานในกลศาสตร์ควอนตัม การเปลี่ยนแปลงเหล่านี่จะเกิดได้ช้ามากในวัสดุบางชนิด รังสีที่ถูกปล่อยออกมาจะมีความเข้มต่ำแต่จะปล่อยอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายชั่วโมงหลังจากถูกกระตุ้น 

ตัวอย่างของวัตถุฟอสฟอเรสเซนซ์ในชีวิตประจำวันคือพวกของเล่น สติกเกอร์ สี และ เข็มนาฬิกา ที่เรืองแสงได้ในความมืด หลังจากดูดซับแสงอาทิตย์หรือแสงจากหลอดไฟ การเรืองแสงจะค่อยๆเลือนหายไปในไม่กี่นาทีหรือชั่วโมงในที่มืด

การศึกษาวัสดุฟอสฟอเรสเซนซ์นั้นนำไปสู้การค้นพบกัมมันตภาพรังสีใน ค.ศ. 1986

คำอธิบาย
--------

### ทั่วไป

แผนผังพลังงานของการเกิดฟอสฟอเรซเซนซ์ โมเลกุล A ถูกกระตุ้นมาอยู่ในสถานะกระตุ้นซิงเลต (1A\*) และข้ามมาที่สถานะทริปเลต (3A) แล้วจึงคายหลังงานโดยการปล่อยแสงออกมาลงมาที่สถานะพื้น (ground state) ในขณะที่การคายพลังงานแบบฟลูออเรซเซนซ์ โมเลกุลในสถานะกระตุ้นจะคายพลังงานลงมาสถานะพื้นโดยตรง
โดยทั่วไปฟอสฟอเรสเซนซ์คือกระบวนการที่พลังงานทีถูกดูดซับโดยสสารนั้นถูกปล่อยออกมาอย่างช้าๆในรูปแบบของแสง ในบางกรณีก็จะทำให้เกิดการเรืองแสงในที่มืดได้โดยวัสดุนั่นจะสะสมพลังงานจากการรับแสงแล้วค่อยๆออกมาพลังงานออกมาในรูปแบบของแสงที่มองเห็นได้

### ในกลศาสตร์ควอนตัม

หลังจากอิเล็กตรอนดูดซับโฟตอนพลังงานสูงแล้ว มันอาจจะคายพลังงานโดยการสั่นและเปลี่ยนสถานะสปินของมัน ระบบจะสั่นและเปลี่ยนสถานะสปินไปเรือยๆจนสามารถปล่อยโฟตอนเพื่อคายพลังงานออกมาได้ 
ในปรากฏการณ์เปล่งแสงส่วนใหญ่ สารเคมีจะดูดซับและปล่อยอนุภาคโฟตอนในช่วงเวลาสั้นๆในหลัก 10 นาโนวินาที ซึ่งกระบวนการดูดและคายแสงในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้จะเกิดได้ก็ต่อเมื่อพลังงานของโฟตอนนั้นพอดีกับระดับพลังงานทำให้สสารนั้นสามารถคายพลังงานมาสถานะพิ้นได้ ในกรณีพิเศษของสารฟอสฟอเรสเซนซ์อิเล็กตรอนที่ดูดพลังงานโฟตอนเข้ามาจะข้ามไปในสถานะอื่นที่มีสปินสูงขึ้น โดยมักจะเปลี่ยนจากสถานะดั้งเดิมที่เป็นแบบซิงเลตไปเป็นทริปเลต ผลที่ตามมาก็คืออิเล็กตรอนในสถานะกระต้นจะติดอยู่ในสถานะทริปเลตที่จะสามารถคายพลังงานได้ผ่านกระบวนการต้องห้าม (forbidden mechanism) เท่านั่นเพราะ กระบวนการนี้ตามหลักแล้วไม่สามารถเกิดขึ้นได้แต่ในกลศาสตร์ควอนตัมนั้นมันสามารถเกิดขึ้นได้แต่ใช้พลังงานสูงกว่าจึงเกิดขึ้นได้ช้ากว่ามาก สารฟอสฟอเรสเซนซ์ส่วนใหญ่จะคายพลังงานออกมาได้ค่อนข้างเร็วโดยอิเล็ดตรอนจะอยู่ในสถานะทริปเลตประมาณมิลลิวินาที แต่สารบางชนิดมีช่วงชีวิตของสถานะทริปเลตได้หลายนาทีหรือชั่วโมงทำให้สามารถใช้สารพวกนี้ในการกักเก็บพลังงานแสงในรูปของอิเล็กตรอนที่ถูกกระตุ้นซึ่งจะคายพลังงานออกมาช้าๆ
สารเหล่านี้นำมาทำเป็นวัสดุเรืองแสงได้ถ้าแสงถูกปล่อยออกมาในปริมาณมากพอ

#### สมการ

{\displaystyle S\_{0}+h\nu \to S\_{1}\to T\_{1}\to S\_{0}+h\nu ^{\prime }\ }
โดยที่ S คือสถานะซิงเลต และ T คือสถานะทริปเลต ตัวห้อยบอกถึงสถานะพลังงาน (0 คือสถานะพิ้น และ 1 คือสถานะกระตุ้น) กระบวนการนี้อาจจะเกิดขึ้นได้ในระดับพลังงานที่สูงกว่าแต่เพื่อความเรียบง่ายจึงเขียนแค่สถานะของระดับพลังงานแรก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Karl A. Franz, Wolfgang G. Kehr, Alfred Siggel, Jürgen Wieczoreck, and Waldemar Adam "Luminescent Materials" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2002, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a15\_519
บทความนี้เกี่ยวกับวัดในคริสต์ศาสนา สำหรับวัดในพุทธศาสนา ดูที่ วัดหนองซ่งแย้

**วัดอัครเทวดามีคาแอล ซ่งแย้** (ละติน: *Ecclesia Sancti Michaelis*; อังกฤษ: St. Michael's Church, Songyae) หรือ **วัดซ่งแย้** เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกแห่งหนึ่งในจังหวัดยโสธร โบสถ์มีรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย และเป็นโบสถ์ไม้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ภายหลังได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอันซีนอินไทยแลนด์ประเภทมุมมองใหม่สิ่งศักดิ์สิทธิ์

ประวัติ
-------

พ.ศ. 2451 มีชาวบ้านห้าครอบครัวถูกกล่าวหาว่าเป็นปอบต่างคนต่างอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บ้านหนองซ่งแย้ (แปลว่าที่อยู่ของแย้) พวกเขาถูกทำร้ายและถูกไล่ออกจากหมู่บ้าน ชาวบ้านห้าครอบครัวจึงอับจนหนทาง และได้เดินทางไปหาบาทหลวงเดซาแวลและบาทหลวงออมโบรซีโอที่บ้านเซซ่ง ตำบลเชียงเพ็ง อำเภอป่าติ้ว จังหวัดยโสธร เพื่อให้บาทหลวงทั้งสองช่วยขับไล่ปอบ บาทหลวงทั้งสองจึงเดินทางมาช่วยเหลือชาวบ้านห้าครอบครัวในหมู่บ้านหนองซ่งแย้ด้วยความเต็มใจ เมื่อสถานการณ์สงบลงชาวบ้านห้าครอบครัวนี้จึงเข้ารีตโรมันคาทอลิก บาทหลวงเดซาแวลและบาทหลวงออมโบรซีโอจึงสร้างโบสถ์ซ่งแย้ในปี พ.ศ. 2452 โดยมีบาทหลวงเดซาแวลเป็นอธิการโบสถ์คนแรก

เบื้องต้น อาคารหลักของโบสถ์มีสภาพเป็นกระต๊อบขนาดน้อย ไม้ฝาขัดแตะสำหรับให้บาทหลวงอยู่และใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ปัจจุบันโบสถ์ปัจจุบันเป็นโบสถ์หลังที่สามเพื่อรองรับศาสนิกชนที่เพิ่มจำนวนขึ้น สร้างในปี พ.ศ. 2490 โดยมีชาวบ้านร่วมใจตัดไม้ที่อยู่ละแวกบ้าน ได้แก่ ไม้เต็ง ไม้รัง ไม้สัก ไม้จิก โดยมีช่างจากจังหวัดอุบลราชธานีคอยควบคุมงาน มีการปรับปรุงช่องแสงประดับกระจกสีสวยงามแปลกตา โดยโบสถ์มีสถาปัตยกรรมไทย กว้าง 16 เมตร ยาว 57 เมตร ใช้แผ่นไม้มุงหลังคา 80,000 แผ่น มีเสารองรับ 360 ต้น เสาในแถวกลางมี 260 ต้น สูงจากพื้นดินกว่า 10 เมตร พื้นแผ่นกระดานเป็นไม้แดงและไม้ตะเคียนขนาดใหญ่ ม้านั่งไม้จุคนได้กว่าพันคน และมีพิธีเสกโบสถ์ในปี พ.ศ. 2457 ส่วนหอระฆังสูงสร้างแบบวัดไทยพุทธทั่วไป เพราะแยกต่างหากจากโบสถ์ ส่วนระฆังโบสถ์มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 2 ฟุต นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เดซาแวล และโรงเรียนซ่งแย้พิทยาคม

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "โบสถ์คริสต์บ้านซ่งแย้". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-11-09. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  "เยือนถิ่นคาทอลิก ยลโบสถ์คริสต์ตระการตา". *MGR Online*. 29 มิถุนายน 2552. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)[*ลิงก์เสีย*]
3. 1 2 3 4 5 6  "บ้านซ่งแย้โบสถ์ไม้และดอกเตอร์ลูกชาวนา". *คมชัดลึก*. 8 พฤษภาคม 2557. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
4. 1 2 3  "โบสถ์คริสต์บ้านซ่งแย้". *ไปด้วยกันดอตคอม*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-01. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
5. 1 2  "โบสถ์คริสต์บ้านซ่งแย้ จ.ยโสธร Unseen Thailand โบสถ์ไม้ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย". *ทรูไอดี*. 6 มิถุนายน 2559. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)[*ลิงก์เสีย*]
**ยูวีแคน** (อังกฤษ: YouWeCan) เป็นมูลนิธิที่ก่อตั้งขึ้นโดยนักกีฬาคริกเกตชื่อยุวราช สิงห์ เพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็งและเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับโรคร้ายนี้ ยุวราชได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยเป็นโรคมะเร็งและสามารถสยบโรคดังกล่าวภายหลังจากการรักษาที่ยาวนานในสหรัฐอเมริกา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 ได้มีแอพยูวีแคนขึ้นเป็นครั้งแรกสำหรับวินโดวส์โฟนที่ได้เปิดตัวโดยไมโครซอฟท์ เมื่อผู้ใช้ทำการซื้อแอพดังกล่าว ยุวราชก็จะแบ่งเงินส่วนหนึ่งด้วยจำนวน 565 รูปีอินเดีย (10.28 ดอลลาร์สหรัฐ) เป็นเงินบริจาคให้แก่มูลนิธิ เดือนกันยายน ค.ศ. 2012 ในรายการโทรทัศน์ *ซินดาจีอภิบาคีไฮ* ได้รับแรงบันดาลใจจากยุวราชในการต่อสู้กับโรคมะเร็ง โดยได้ประกาศว่าจะให้ความร่วมมือต่อโครงการคัลเลอร์สกับยูวีแคน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Yuvraj Singh's 'YouWeCan' to fight Cancer in India". Cricket Country. สืบค้นเมื่อ 29 September 2012.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "Join Yuvi's fight against Cancer with the 'YouWeCan' App on Windows Phone". msn.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-08. สืบค้นเมื่อ 29 September 2012.
3. ↑  "Yuvi's story now on telly". *Deccan Herald*. September 7, 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-16. สืบค้นเมื่อ 29 September 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**วัดห้วยไทรงาม** ตั้งอยู่บ้านห้วยไทรงาม หมู่ที่ 3 ตำบลหนองพลับ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดิน จำนวน 29 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เมื่อ พ.ศ. 2533 กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง สร้างด้วยไม้ เมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยไม้ หอระฆัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางสมาธิ จำนวน 1 องค์ หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูง 2.5 เมตร

วัดห้วยไทรงาม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2522 ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน พื้นที่ตั้งวัดอยู่ใกล้ลำห้วยและต้นไทรใหญ่ขึ้นบริเวณลำห้วย ผู้ดำเนินการสร้างวัด คือ นายแป้น ยอดทอง และเป็นผู้ยกที่ดินให้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 28.50 เมตร ยาว 44.50 เมตร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสว่าง
* พระเพิ่ม ฐานธมฺโม
* พระพุฒิ ฐิตวงฺโส
* พระครูวาปีวรธรรม(เล็ก ชาคโร) ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 - 2564(ลาลิกขา)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดห้วยไทรงาม ตำบลหนองพลับ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ | พระสังฆาธิการ". *www.sangkhatikan.com* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  "พระครูวาปีวรธรรม (เล็ก ชาคโร) | พระสังฆาธิการ". *www.sangkhatikan.com* (ภาษาอังกฤษ).
ภาพแสดงไซโคลคอนเวอร์เตอร์แบบโหมดปิดกั้น (อังกฤษ: blocking mode cycloconverter)
**ไซโคลคอนเวอร์เตอร์** (cycloconverter (CCV)) เป็นตัวแปลง รูปคลื่น AC ที่มีความถี่คงที่และแรงดันคงที่ ให้เป็นรูปคลื่น AC อื่นที่มีความถี่ต่ำกว่าโดยการสังเคราะห์รูปคลื่นที่ขาออก จากเศษส่วนของแหล่งจ่าย AC โดยไม่ต้องมีการเชื่อมโยงกับไฟ DC ในช่วงกลาง (Dorf 1993, pp. 2241–2243 harvnb error: no target: CITEREFDorf1993 (help) และ Lander 1993, p. 181 harvnb error: no target: CITEREFLander1993 (help)) CCV มีสองชนิดหลักได้แก่ชนิดกระแสไหลเวียนและชนิดโหมดปิดกั้น ผลิตภัณฑ์กำลังสูงในทางพานิชย์ส่วนใหญ่เป็นชนิดโหมดปิดกั้น

ลักษณะเฉพาะ
-----------

ขณะที่อุปกรณ์สวิตช์ที่ใช้ SCR แบบควบคุมด้วยเฟสสามารถนำมาใช้ตลอดช่วงกำลังของ CCV, CCV แบบ ไตรแอค ต้นทุนต่ำพลังงานต่ำก็ถูกสงวนไว้สำหรับการใช้ในงานที่มีโหลดแบบความต้านทาน ทั้งแอมพลิจูดและความถี่ของแรงดันขาออกของตัวแปลงมีการเปลี่ยนแปลง อัตราส่วนของความถี่ที่ขาออกต่อขาเข้าของ CCV แบบสามเฟสจะต้องน้อยกว่าประมาณหนึ่งส่วนสามสำหรับ CCV โหมดกระแสไหลเวียนหรือครึ่งหนึ่งสำหรับ CCV โหมดปิดกั้นLander 1993, p. 188 harv error: no target: CITEREFLander1993 (help) คุณภาพของรูปคลื่นที่ขาออกจะดีขึ้นเมื่อ *พัลส์นัมเบอร์* ของ วงจรสะพาน ที่ใช้อุปกรณ์สวิตช์ (อังกฤษ: switching-device bridge) ในรูปแบบการทำงานแบบเลื่อนเฟส (อังกฤษ: phase-shifted configuration) ในขาเข้าของ CCV มีค่าเพิ่มขึ้น โดยทั่วไป CCV สามารถมี configuration ที่มีอัตราส่วนขาเข้าต่อขาออก เป็น 1 เฟส/1 เฟส, 3 เฟส/1 เฟสและ 3 เฟส/3 เฟส แต่ที่ใช้งานมากที่สุดเป็นแบบ 3 เฟส/3 เฟส

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Bose, Bimal K. (2006). *Power Electronics and Motor Drives : Advances and Trends*. Amsterdam: Academic. p. 126. ISBN 978-0-12-088405-6.
2. ↑  Klug, Dieter-Rolf; Klaassen, Norbert (2005). "High Power Medium Voltage Drives - Innovations, Portfolio, Trends". *European Conference on Power Electronics and Applications*. p. 5. doi:10.1109/EPE.2005.219669. `{{cite conference}}`: `|access-date=` ต้องการ `|url=` (help)
3. ↑  Bose (2006), p. 153
**วัดอภัยทายาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 72 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือติดกับคลองสามเสน ทิศตะวันออกติดกับชุมชนอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ทิศใต้และทิศตะวันตกติดกับโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า

ประวัติ
-------

วัดอภัยทายารามตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2344 ชาวบ้านเรียกว่า **วัดมะกอก** คาดว่าแต่เดิมคงเป็นดอนมะกอก เป็นวัดทรุดโทรมไม่ทราบประวัติการสร้าง น่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่ประวัติการปฏิสังขรณ์วัดได้รับการจารึกเป็นเพลงยาวไว้บนแผ่นไม้สักลงรักเขียนทองซึ่งเก็บรักษาไว้ที่วัดมิได้เคลื่อนย้ายไปไหน มีเนื้อหาระบุว่า เจ้าฟ้าเหม็น พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เห็นว่าวัดนั้นเสื่อมโทรมไม่สมกับเป็นที่ปฏิบัติกิจของสงฆ์ จึงทรงสั่งการให้เกณฑ์ไพร่มาเตรียมการปฏิสังขรณ์ใหญ่ ณ วัดแห่งนี้ ตั้งแต่ปีจุลศักราช 1159 (พ.ศ. 2340) โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จพระดำเนินมาในการพระราชกุศลด้วยพระองค์เองเมื่อเดือนยี่ ปีจุลศักราช 1163 (พ.ศ. 2344) จึงไม่ได้เสด็จมาเพื่อเฉลิมฉลอง แต่มาทรงผูกพัทธสีมา ถึงกระนั้นก็เสด็จมาทางชลมารคด้วยกระบวนเรือมหึมา การปฏิสังขรณ์วัดครั้งใหญ่แล้วเสร็จในเดือน 3 ปีจุลศักราช 1168 (พ.ศ. 2349) ใช้เวลาทั้งสิ้น 8 ปี มีการเฉลิมฉลองขึ้น เป็นงานใหญ่ 7 วัน 7 คืน 

อนึ่งนามของวัดที่ปรากฏในเพลงยาวคือ **อไภยทาราม** ซึ่งก็น่าจะเป็นนามพระราชทานตามพระนามเจ้าฟ้าเหม็นผู้ทรงปฏิสังขรณ์วัด มีความหมายว่า "อภัยให้กับวงศ์อริราชศัตรู" ก่อนจะเปลี่ยนเป็น "วัดอภัยทายาราม" ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ซึ่งหมายถึง *อภัยให้กับวงศ์ญาติ*

อุโบสถและจารึก
--------------

อุโบสถของวัดประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยที่เจ้าฟ้าเหม็นได้สร้างไว้พร้อมกับตอนที่บูรณะวัด นอกจากนี้ยังมีแผ่นไม้สักจารึก ขนาดกว้าง 64.7 เซนติเมตร และ ยาว 353 เซนติเมตร บันทึกด้วยอักษรไทย ภาษาไทย จำนวน 1 ด้าน มี 17 บรรทัด เขียนประวัติของวัดเอาไว้อย่างละเอียด ติดอยู่ภายในผนังของอุโบสถ

งานประเพณี
----------

งานสำคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น ประกอบพิธีกรรม ในประเพณีวันวิสาขบูชา มีการตักบาตรในช่วงเช้า และฟังพระธรรมเทศนา ในช่วงค่ำ มีการเวียนเทียนรอบอุโบสถ 3 รอบ และประเพณีวันเข้าพรรษา มีกิจกรรมคือภาคเช้า เวลา 8 นาฬิกา ถวายภัตตาหารแด่พระสงฆ์ และภาคบ่าย เวลา 15 นาฬิกา มีการแสดงธรรมของพระภิกษุสงฆ์ เมื่อครบกำหนดจำพรรษา 3 เดือน จะมีกิจกรรมประเพณีวันออกพรรษาคือการทำบุญตักบาตรเทโวร่วมกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-09-30.
2. ↑  "วัดอภัยทายาราม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2020-09-30.
3. ↑  "การสำรวจเอกสารโบราณ ณ วัดอภัยทายาราม โดยกลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก". หอสมุดแห่งชาติ. 26 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  "วัดอภัยทายาราม (วัดมะกอก) แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร". *ทัวร์วัดไทย*.
5. ↑  "ประเพณีวันวิสาขบูชา-วันเข้าพรรษา วัดอภัยทายาราม".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดอภัยทายาราม**
**วัดอมรวดี** [อัม-มะ-ระ-วะ-ดี] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดอมรวดี เดิมชื่อ **วัดลำหม้อแกง** (สมัยโบราณมีปลาชุมมาก) จากนั้นได้ร้างไป ต่อมาหลวงพ่อมา เป็นผู้สร้างขึ้นใหม่ตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2445 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ได้รับการบูรณะซ่อมแซม และก่อสร้างสาสนวัตถุโดยเจ้าอาวาสรูปต่อ ๆ มา สมัยพระอธิการชดเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างกุฏิ 7 หลัง ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอฉัน ศาลาท่าน้ำ ถนนอิฐ สร้างโบสถ์และพระประธาน สมัยพระอธิการเปีย เป็นเจ้าอาวาสได้สร้างกุฏิ 9 ห้อง เพิ่มอีก 1 หลัง ซ่อมแซมกุฏิที่ชำรุด และเปลี่ยนหลังคาเป็นหลังคากระเบื้องทั้งหมด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2560

ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปหล่อ ปางมารวิชัย พระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัย องค์เล็ก ๆ พระพักตร์งามมาก ศิลปะสุโขทัย เป็นของเก่าคู่มากับวัด นามว่า *หลวงพ่อประเสริฐ* ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ เป็นองค์จำลอง เพราะองค์จริงได้สูญหายไปแล้วจากการโจรกรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอมรวดี". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดอมรวดี". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดอมรวดี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
***ไซเลนต์ฮิลล์*** (อังกฤษ: Silent Hill) เป็นวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอดสำหรับเครื่องเล่นเพลย์สเตชัน จำหน่ายโดยโคนามิ และพัฒนาโดยทีมไซเลนต์ จากโคนามิคอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนต์โตเกียว เกมภาคแรกของเกมชุด*ไซเลนต์ฮิลล์*นี้ออกจำหน่ายในอเมริกาเหนือในเดือนมกราคม ค.ศ. 1999 และในญี่ปุ่นและยุโรปภายหลังในปีเดียวกัน *ไซเลนต์ฮิลล์*ใช้มุมมองบุคคลที่สามและสิ่งแวดล้อมสามมิติเรียลไทม์ นักพัฒนาเกมใช้หมอกและความมืดเพื่อทำให้กราฟิกดูหมองมัวเนื่องจากข้อจำกัดของฮาร์ดแวร์ เกมนี้แตกต่างจากเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดก่อนหน้านี้ที่เน้นตัวเอกที่ต้องฝึกฝนการต่อสู้ แต่ตัวละครผู้เล่นในเกมไซเลนต์ฮิลล์เป็น "คนธรรมดาทั่วไป" (everyman)

เกมเล่าเรื่องเกี่ยวกับแฮร์รี เมสัน ขณะตามหาลูกสาวบุญธรรมที่หายตัวไปในเมืองอเมริกันสมมุติของไซเลนต์ฮิลล์ เขาประสบกับลัทธิบูชาที่ทำพิธีฟื้นคืนชีพเทพเจ้า เขาค้นพบจุดกำเนิดที่แท้จริง เกมมีฉากจบห้าแบบ ขึ้นกับการกระทำของผู้เล่น รวมถึงฉากจบแบบตลกขบขันหนึ่งแบบ

*ไซเลนต์ฮิลล์*ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีจากนักวิจารณ์หลังจากออกจำหน่าย และประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ถือว่าเป็นเกมที่นิยามเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอด แยกตัวจาภาพยนตร์สยองขวัญเกรดบีไปเป็นรูปแบบสยองขวัญเชิงจิตวิทยาที่เน้นบรรยากาศ มีการนำไซเลนต์ฮิลล์ไปสร้างใหม่ในหลายรูปแบบ เช่น วิชวลโนเวลในปี ค.ศ. 2001 ภาพยนตร์*เมืองห่าผี*ในปี ค.ศ. 2006 และเกมที่เล่าเรื่องใหม่ในชื่อ *ไซเลนต์ฮิลล์: แชตเทอด์เมมโมรีส์* เกมมีภาคต่อคือ *ไซเลนต์ฮิลล์ 2* ในปี ค.ศ. 2001

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Fahs, Travis. "IGN Presents the History of Survival Horror". *IGN*. IGN Entertainment, Inc. p. 5. สืบค้นเมื่อ 2010-12-30.
**ปลาเสือพ่นน้ำ** (อังกฤษ: Archer fish, Blowpipe fish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Toxotes chatareus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotidae) มีรูปร่างเป็นสามเหลี่ยม ปากกว้างมีขนาดใหญ่เฉียงลงด้านล่างและจะงอยปากยืดหดได้ มีตากลมโต เกล็ดสาก ครีบหลังแบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกเป็นครีบแข็ง ตอนหลังเป็นครีบอ่อนมีลักษณะใสโปร่งแสง พื้นลำตัวสีขาวอมเหลือง มีจุดวงกลมสีดำขนาดใหญ่ ประมาณ 3–4 จุด ซึ่งนับว่าปลาเสือพ่นน้ำชนิดนี้เป็นปลาเสือพ่นน้ำชนิดที่มีจุดวงกลมนี้มากที่สุด และเป็นปลาเสือพ่นน้ำที่พบได้มากและแพร่หลายที่สุด

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30–40 เซนติเมตร นิยมว่ายหากินอยู่ตามผิวน้ำเป็นฝูงเล็ก ๆ ไม่เกิน 20 ตัว พบได้ตามแม่น้ำลำคลองทั่วไปจนถึงเขตน้ำกร่อยเช่น ป่าชายเลน ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงประเทศไทยด้วย สามารถฉีดพ่นน้ำจากปากใส่แมลงที่อยู่เหนือน้ำได้เหมือนปืนฉีดน้ำ นอกจากนี้แล้วยังกินสัตว์ขนาดเล็กกว่า เช่น ปลาขนาดเล็ก, กุ้งฝอย เป็นต้น

มีความสำคัญต่อมนุษย์ในฐานะของการนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Toxotes chatareus* ". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  *หนังสือปลาน้ำจืดไทย* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (กรุงเทพ พ.ศ. 2544) ISBN 974-475-655-5

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 
* เก็บถาวร 2007-03-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Toxotes chatareus***
**ปลาเสือพ่นน้ำพม่า** (อังกฤษ: Clouded archerfish, Zebra archerfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Toxotes blythii*) เป็นปลาในวงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotidae) ชนิดหนึ่ง 

มีรูปร่างเหมือนปลาเสือพ่นน้ำชนิดอื่น ๆ ในวงศ์ แต่มีสิ่งหนึ่งที่แตกต่างกันไปอย่างเห็นได้ชัด คือ ลวดลายที่เป็นลายขวางตามแนวยาวของลำตัว ไม่เป็นลายจุด ในปลาวัยอ่อนลายดังกล่าวจะเป็นลายจุดกระจัดกระจายไปทั่ว และจะค่อย ๆ มารวมตัวกันเมื่อโตขึ้น

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร จัดเป็นปลาท้องถิ่นที่พบได้เฉพาะในประเทศพม่าที่เดียวเท่านั้น โดยพบอาศัยในแหล่งน้ำจืดหรือปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อย เช่น แม่น้ำในเมืองมะละแหม่ง หรือแม่น้ำสะโตงในเมืองตองอู เป็นต้น

เป็นปลาที่มิได้มีความสำคัญในแง่การเป็นปลาเศรษฐกิจ และเพิ่งเข้าสู่แวดวงปลาสวยงามเมื่อไม่นานมานี้ (ค.ศ. 2010) โดยมีราคาซื้อขายที่ค่อนข้างแพง แม้จะได้รับการอนุกรมวิธานไว้นานแล้วก็ตาม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Vidthayanon, C. (2012). "*Toxotes blythii*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 25 October 2012.
2. ↑  *เสือพ่นน้ำพม่า ปลาขมังธนูในตำนาน*, คอลัมน์ Rare Collection โดย RoF หน้า 40. นิตยสาร Aquarium Biz: ฉบับที่ 7 ปีที่ 1 ประจำเดือนมกราคม 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก Fishbase.org
สำหรับสตีเฟน ทาวน์เซนด์ ดูที่ เจ้าคณะแห่งเอ็กซิเตอร์ในศตวรรษที่ 16 และ สตีเฟน ทาวเนเซนด์

**สตีเฟน เจ. ทาวน์เซนด์** (อังกฤษ: Stephen J. Townsend) เป็นนายพลสี่ดาวแห่งกองทัพบกสหรัฐ เขาเป็นผู้บัญชาการกองบัญชาการยุทธศึกษาและหลักนิยมทหารบกสหรัฐ และเป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยพลร่มที่ 18 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 จนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ทาวน์เซนด์ทำหน้าที่ร่วมกับกองพลส่งทางอากาศที่ 82, กองพลทหารราบที่ 7, กรมทหารจู่โจมที่ 75, กองพลทหารราบที่ 78 และกองพลภูเขาที่ 10 เขาต่อสู้ในปฏิบัติการเออเจินฟิวรี, ปฏิบัติการจัสต์คอส และปฏิบัติการสนับสนุนประชาธิปไตย สำหรับภารกิจร่วมกับกองพลภูเขาที่ 10 เขาได้ทำหน้าที่ในสงครามในอัฟกานิสถาน โดยเป็นผู้นำกองกำลังในปฏิบัติการอนาคอนดา ทาวน์เซนด์กลายเป็นผู้บัญชาการทีมกองพลรบสไตรเกอร์ที่ 3 โดยนำทีมดังกล่าวเข้าร่วมยุทธการที่บะอ์กูบะฮ์ในสงครามอิรัก ตลอดจนเป็นผู้บัญชาการกองพลภูเขาที่ 10 ในสงครามในอัฟกานิสถาน ส่วนในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 2015 เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยพลร่มที่ 18 และในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังเฉพาะกิจร่วมผสม – ปฏิบัติการแก้ปัญหาจากต้นกำเนิด จนกระทั่ง พลโท พอล อี. ฟังก์ ที่สอง ผู้บัญชาการกองกำลังทหารที่ 3 เข้ารับตำแหน่งต่อจากเขา

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
-----------------------

ทาวน์เซนด์เกิดที่ไชน์เฟลด์ รัฐบาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1959 โดยมีมารดาเป็นนักศึกษาศิลปะชาวเยอรมันและบิดาเป็นนักศึกษาแพทย์ชาวอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นผลมาจากความรัก เขาได้เป็นบุตรบุญธรรมในไม่นานหลังคลอดโดยครอบครัวทหารชาวอเมริกันในเยอรมนี พ่อบุญธรรมของเขาคือเจมส์ ทาวน์เซนด์ ซึ่งเป็นจ่านายสิบตรีในหน่วยหุ้มเกราะ ทาวน์เซนด์เติบโตขึ้นในกริฟฟิน รัฐจอร์เจีย และสำเร็จการศึกษาจากกริฟฟินไฮสกูลในปี ค.ศ. 1978 ต่อมา ทาวน์เซนด์สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยนอร์ทจอร์เจียในปี ค.ศ. 1982 ด้วยวุฒิปริญญาตรีสาขาจิตวิทยา เขาได้รับหน้าที่เป็นทหารราบในหน่วยฝึกนายทหารกำลังสำรองกองทัพบกหลังจากนั้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Battle Brings Soldier Closer to His Ethnic Roots". *Washington Post*. Thomas E. Ricks. 18 March 2002. สืบค้นเมื่อ 5 April 2017.
2. ↑  "New Operation Inherent Resolve commander continues fight against ISIL". United States Army. 22 August 2016. สืบค้นเมื่อ 8 September 2016.
3. 1 2  Kim, Kap (26 March 2015). "Departing commander reflects on three tours at his 'favorite' installation". *DVIDS*. สืบค้นเมื่อ 8 September 2016.
4. ↑  Rogers, Eddie (3 August 2016). "UNG alumnus Gen. Townsend to lead fight against ISIL". University of North Georgia. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-09-11. สืบค้นเมื่อ 8 September 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สตีเฟน เจ. ทาวน์เซนด์
**ปลาแซลมอนทองคำ** หรือที่เรียกอีกชื่อนึงว่า **ปลาโดราโด** (*Dorado*, โดราโด ในภาษาสเปน หมายถึง "ทองคำ") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Salminus brasiliensis* ในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) 

ลักษณะภายนอก มีส่วนหัวขนาดใหญ่ ปากกว้างมีลักษณะเฉียงลง ภายในปากเต็มไปด้วยฟันซี่เล็ก ๆ ที่แหลมคม ขากรรไกรแข็งแรง ครีบหลังอยู่ถัดออกไปกว่าความยาวของครึ่งลำตัว มีครีบไขมันก่อนถึงครีบหาง ขนาดโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 3 ฟุต หนักถึง 68 ปอนด์ เมื่อโตเต็มที่แล้วจะมีสีของลำตัวเป็นสีเหลืองทองอร่าม เมื่อยังเล็กลำตัวจะเป็นสีเงินอมเทา ครีบหางเป็นสีส้มปนแดงและมีแถบสีดำพาดตั้งแต่โคนหางไปจรดสุดปลายครีบ ครีบอกเป็นสีเหลืองปนส้ม เมื่อโตขึ้นจะสีลำตัวจะค่อย ๆ กลายเป็นสีส้ม และเริ่มเข้มขึ้นเรื่อย ๆ ตามวัย จนกระทั่งกลายเป็นสีทองไปในที่สุด มีอายุยืนได้สูงสุด 9 ปี

กระจายพันธุ์อยู่ในทวีปอเมริกาใต้ในแม่น้ำอเมซอนและสาขา บริเวณรอยต่อระหว่างบราซิล, อาร์เจนตินา, เปรู, ปารากวัย และโบลิเวีย

เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร ล่าเหยื่อด้วยความเร็วสูงโดยใช้ขากรรไกรที่แข็งแรงและฟันอันคมกริบงับเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ รวมทั้งสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำและสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็ก เช่น นก หรือ หนู ด้วย โดยมีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงขนาดเล็ก บางครั้งจะล่าเหยื่อโดยการเข้าไปปะปนในฝูงปลาที่กำลังกินเมล็ดพืชที่ตกลงน้ำเพิ่อหาจังหวะโฉบงับกิน จนได้รับฉายาจากชาวพื้นเมืองว่า *"Tigre del rio"* (เสือแม่น้ำ)

และถึงแม้นว่าจะได้ชื่อเป็นปลาแซลมอน ด้วยเหตุที่มีรูปร่างคล้ายกัน จึงถูกเรียกว่า "ปลาแซลมอนทองคำ" แต่แท้ที่จริงแล้ว ปลาชนิดนี้มิได้จัดว่าเป็นปลาจำพวกแซลมอน แต่ประการใด

ปลาแซลมอนทองคำนั้นนิยมตกเป็นปลาเกม ในกีฬาตกปลาด้วยความที่เป็นปลาขนาดใหญ่ และต่อสู้กับเบ็ดได้อย่างสนุกรวมถึงมีสีสันที่สวยงามอีกด้วย และนอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาขนาดใหญ่ ซึ่งพฤติกรรมของปลาแซลมอนทองคำในที่เลี้ยงนั้นดุร้ายมาก จนไม่สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นได้เลย นอกจากพวกเดียวกันเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Planet Earth 19 ธันวาคม 2558 พิภพโลก ตอนที่ 3". นาว 26. 19 December 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 10 January 2016.
2. ↑  Law Number 3191/07, Which prohibits the fishing, extraction, collecting and stocking for ulterior commercialization of the species Salminus maxillosus, of common name Dorado fish. เก็บถาวร 2011-10-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (MS Word Document) (In Spanish). Retrieved on 20 November 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาแซลมอนทองคำ
* คลิปวิดีโอการตกปลาแซลมอนทองคำ จากyoutube

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Salminus brasiliensis ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Salminus brasiliensis***
**นกกระตั้วดำหางขาว** หรือ **นกกระตั้วบูด้า** หรือ **นกกระตั้วดำบูด้า** (อังกฤษ: Long-billed black cockatoo, White-tailed black cockatoo, Baudin's cockatoo, Baudin's black cockatoo; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Calyptorhynchus baudinii*) นกปากขอชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระตั้ว (Cacatuidae) 

เป็นนกกระตั้วชนิดหนึ่งที่มีสีดำ บริเวณสีขนตรงตำแหน่งหูจะมีสีขาวและสีเทา สีขนใต้หางจะมีสีขาวปนเทาเข้ม ขนบริเวณใต้คอลงมาปลายขนมีขอบสีเทาปนดำ ซึ่งลักษณะดังกล่าวนี้เป็นลักษณะเด่นที่ใช้ในการอนุกรมวิธานนกชนิดนี้

มีขนาดโตเต็มที่ยาว 56 เซนติเมตร (22 นิ้ว) มีอายุมากที่สุด 47 ปี ในปี ค.ศ. 1996 มีระยะเวลาการฟักไข่ 30 วันเหมือนนกกระตั้วชนิดอื่น ๆ

โดยที่ชื่อสามัญและชื่อวิทยาศาสตร์  *baudinii* ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักสำรวจชาวฝรั่งเศส นิโกลาส์ บูด้า

พบกระจายพันธุ์บริเวณทางตอนใต้ของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียในประเทศออสเตรเลีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Calyptorhynchus baudinii*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. 1 2 3  "นกกระตั้วดำหางขาว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-07. สืบค้นเมื่อ 2012-11-04.
3. 1 2  Christidis, Les and Walter E. Boles (2008) *Systematics and Taxonomy of Australian Birds* ISBN 978-0-643-06511-6
4. ↑  Brouwer K, Jones M, King C, Schifter H (2000). "Longevity records for Psittaciformes in captivity". *International Zoo Yearbook*. **37**: 299–316. doi:10.1111/j.1748-1090.2000.tb00735.x.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Calyptorhynchus baudinii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Calyptorhynchus baudinii ที่วิกิสปีชีส์
**นกกระเต็นขาวดำใหญ่** (อังกฤษ: Crested kingfisher; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Megaceryle lugubris*) เป็นนกกระเต็นชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระเต็นปักหลัก (Cerylidae) 

นกกระเต็นขาวดำใหญ่ เป็นนกกระเต็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ เพราะมีความยาวถึง 43 เซนติเมตร นับว่าเป็นนกระเต็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย และจัดเป็นนกที่หาได้ยากมากชนิดหนึ่ง ด้วยที่เป็นนกที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ตามแถบเทือกเขาหิมาลัย เช่น ภูฐาน และกระจายไปจนถึงภาคใต้ของจีน, คาบสมุทรเกาหลี และญี่ปุ่น 

สำหรับในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์จะพบได้ในประเทศไทย, ลาว และเวียดนาม ประเทศไทยจะพบได้เฉพาะผืนป่าตะวันตก เช่น อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ ในเขตจังหวัดกำแพงเพชร อาศัยตามลำธารน้ำกลางป่าซึ่งเป็นแหล่งหากิน 

นกกระเต็นขาวดำใหญ่ มีเสียงร้องว่า "แอ๊ก-แอ๊ก-แอ๊ก"

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Megaceryle lugubris*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  ลมหายใจสุดท้ายของ 'ป่าแม่วงก์'...! จากไทยรัฐ

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Megaceryle lugubris***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Megaceryle lugubris ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาเสือตอลายเล็ก** (อังกฤษ: Northeastern siamese tigerfish) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Datnioides undecimradiatus* อยู่ในวงศ์ปลาเสือตอ (Datnioididae)

ลักษณะ
------

มีรูปร่างคล้ายและพฤติกรรมคล้ายปลาเสือตอลายใหญ่ (*D. pulcher*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ว่ามีรูปร่างที่เล็กกว่า หัวมีส่วนลาดกว่า มีลายเส้นที่เล็กกว่ามาก เกล็ดมีขนาดใหญ่กว่า พื้นลำตัวค่อนข้างไปทางสีเหลืองอ่อนหรือขาว ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร

การกระจายพันธุ์
---------------

พบในแม่น้ำโขงและสาขา ใช้บริโภคในท้องถิ่น แต่ปัจจุบันพบน้อยลง มีแนวโน้มว่าใกล้สูญพันธุ์ในอนาคต และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย

สถานภาพ
-------

ปัจจุบัน ปลาเสือตอลายเล็กที่ซื้อขายกันในตลาดปลาสวยงาม ยังเป็นปลาที่ได้จากการจับจากแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น แม่น้ำโขง, แม่น้ำมูล โดยปริมาณการจับในแต่ละปีประมาณ 300,000 ตัว ในช่วงเดือนเมษายน ซึ่งเป็นฤดูแล้ง น้ำในแม่น้ำและตามเขื่อนมีน้อย จะเป็นช่วงที่จับได้ง่ายที่สุด โดยวิธีการดำลงไปจับถึงใต้น้ำ วันหนึ่งจะจับได้กันคนละประมาณ 300-400 ตัว ส่วนในช่วงเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม ปลาเสือตอลายเล็กในเขตจังหวัดเลย, นครพนม, มุกดาหาร, หนองคาย และอุบลราชธานี จะมีไข่มาก กรมประมงจึงได้ไปติดต่อขอซื้อจากการงม และปลาติดข่าย เพื่อให้ได้ไข่ในท้องมาขยายพันธุ์ ซึ่งปัจจุบันกรมประมงกำลังศึกษาเพาะขยายพันธุ์อยู่ โดยสามารถปรับสภาพพ่อแม่พันธุ์ให้กินอาหารเม็ด วางไข่และผสมได้แล้ว แต่ยังไม่ถึงขั้นสามารถถ่ายทอดออกมาเผยแพร่เป็นองค์ความรู้ได้ เนื่องจากลูกปลาวัยอ่อน อายุ 2–3 วัน ยังมีอัตรารอดที่ต่ำเพียงแค่ร้อยละ 30

ชื่อเรียกอื่น
-------------

มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาเสือลายน้อย"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  "เสือตอลายเล็ก". ไทยรัฐ. 16 December 2014. สืบค้นเมื่อ 16 December 2014.
3. ↑  ชวลิต วิทยานนท์, พันธุ์ปลาหลังเปิดเขื่อนปากมูล งานวิจัยของคนหาปลา สารคดีฉบับที่ 210 ปีที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2545
4. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 137. ISBN 974-00-8738-8

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเสือตอลายเล็ก
**ปลาเวลส์** (อังกฤษ: Wels catfish, Sheatfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Silurus glanis*) ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae)

จัดเป็นปลาน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่มาก โดยถือว่าเป็นหนึ่งในปลาน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และถือว่าเป็นปลาหนัง (Siluriformes) ชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีลักษณะเหมือนปลาในสกุลเดียวกันชนิดอื่นทั่วไป มีลำตัวสีน้ำตาลและมีจุดสีดำเป็นกระ กระจายอยู่ทั่วลำตัว หัวมีขนาดใหญ่ มีหนวดที่มุมปาก 2 คู่ยาว ปากกว้างมาก ตามีขนาดเล็ก

มีความยาวได้ถึง 3 เมตร โดยสถิติโลกที่มีบันทึกไว้ คือ น้ำหนัก 250 ปอนด์ ความยาว 8.5 ฟุต ที่ตอนเหนือของอิตาลี

มีถิ่นกำเนิดในยุโรปตอนกลาง ไปจนถึงเอเชียกลาง โดยเฉพาะในประเทศรัสเซีย แต่สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง จึงมีการนำเข้าจากสหราชอาณาจักรไปปล่อยในแหล่งน้ำของสเปนจนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ตั้งแต่ทศวรรษที่ 50

เป็นปลาที่หากินเพียงลำตัวตัวเดียว กินอาหารโดยไม่เลือกแม้กระทั่ง สัตว์ปีก หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม หรือแม้แต่กินพวกเดียวกันเอง จนทำให้มีคำเล่าลือกันในยุคกลางว่ากินกระทั่งมนุษย์ หรือมีการผ่าท้องแล้วเจอเศษซากชิ้นส่วนมนุษย์อยู่ภายใน แต่โดยปกติแล้ว อาหารคือ กุ้ง, ปู และปลา หากินในเวลากลางคืน มีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ โดยตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลไข่จนฟักเป็นตัว

ด้วยความที่เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ จึงนิยมตกกันเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะในทวีปยุโรป ซึ่งสามารถตกได้ด้วยมือเปล่าได้ ด้วยการสวมถุงมือที่ยาวถึงต้นแขน แล้วใช้มือล้วงเข้าไปในโพรงที่ปลาอาศัย แล้วดึงปลาออกมาด้วยการให้ปลางับที่มือ

นิยมปรุงเป็นอาหาร และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามและแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ โดยเฉพาะในตัวที่เป็นสีขาวล้วน

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  Wels catfish (อังกฤษ)
3. ↑  หนุ่มอิตาลีตกปลาดุกยักษ์หนัก113กก.ทุบสถิติยุโรป จากไทยรัฐ
4. ↑  ["Wels Catfish - Catfish Conservation Group (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-18. สืบค้นเมื่อ 2012-07-22. Wels Catfish - Catfish Conservation Group (อังกฤษ)]
5. ↑  *The Frankenstein Fish*, "Nick Baker's Weird Creatures". สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: พฤหัสบดีที่ 31 มกราคม 2556
6. ↑  ปลาเวลส์เผือกยักษ์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ... ที่เชียงใหม่ ซู อควาเรียม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Silurus glanis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Silurus glanis ที่วิกิสปีชีส์

* *Silurus glanis* Linnaeus, 1758 (อังกฤษ)