recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง** (ญี่ปุ่น: 鶴岡八幡宮; โรมาจิ: *Tsurugaoka Hachiman-gū*) เป็นศาลเจ้าสำคัญแห่งหนึ่งในเมืองคามากูระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น

แรกเริ่มศาลเจ้าแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1063 ใกล้หาดยูอิงะ เพื่อถวายแด่จักรพรรดิโอจิง จักรพรรดินีจิงงู พระมารดา และเจ้าหญิงฮิเมะ พระชายา ต่อมามินาโมโตะ โยริโตโมะ ผู้เป็นต้นตระกูลโชกุนแห่งคามากูระ ได้ย้ายศาลเจ้ามาตั้งที่ตำแหน่ง ณ ปัจจุบันนี้เมื่อปี ค.ศ. 1191 และได้อัญเชิญฮาจิมัง เทพแห่งสงคราม มาประดิษฐานที่ศาลเจ้าเพื่อให้เป็นเทพคุ้มครองตระกูล

ในบริเวณศาลเจ้าแห่งนี้มีอาคารที่ตั้งแท่นบูชาอยู่จำนวนหนึ่ง ที่มีความสำคัญที่สุดคือ แท่นบูชาเล็กที่ตั้งอยู่ด้านล่างสุดของเนินที่ตั้งศาลเจ้า และแท่นบูชาใหญ่ที่ตั้งอยู่เหนือขึ้นไป 61 ขั้นบันได อาคารแท่นบูชาใหญ่ในปัจจุบันนี้สร้างขึ้นเมื่อปี 1828 โดยโทคุงาวะ อิเอนาริ โชกุนคนที่ 11 แห่งตระกูลโทคุงาวะ

ถนนทางเข้าศาลเจ้ามีต้นซากูระเรียงรายอยู่สองข้างทาง ซึ่งปลูกถวายศาลเจ้าโดยโยริโทโมะในโอกาสที่บุตรชายคนแรกสามารถคลอดออกมาได้อย่างปลอดภัย และศาลเจ้าแห่งนี้ยังเป็นสถานที่ฝึกสอน "ยาบุซาเมะ" หรือการยิงธนูจากบนหลังม้า

ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ มินาโมโตะ ซาเนโตโมะ โชกุนแห่งคามากูระคนที่ 3 ถูกลอบสังหารโดยนักยิงธนูที่ซ่อนตัวอยู่หลังต้นแปะก๊วย เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1219 ปัจจุบันต้นแปะก๊วยนี้ยังคงยืนต้นอยู่ด้านหลังทางเดินบันไดภายในศาลเจ้า

มุมมองจากบนทางเดินบันไดในศาลเจ้า

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)
* 428219205 ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง ในโอเพินสตรีตแมป

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* VIAF
* เวิลด์แคต

 |
| ประจำชาติ | 
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น

 |
| วิชาการ | 
* CiNii

 |
**เพียรศักดิ์ นิสสัยสุข** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี 5 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495

ประวัติ
-------

เพียรศักดิ์ นิสสัยสุข เป็นนักการเมืองชาวสิงห์บุรี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรีครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และได้รับเลือกตั้งอย่างต่อเนื่อง 4 สมัยติดต่อกัน คือ ครั้งที่สองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ของจอมพล ป.พิบูลสงคราม ครั้งที่สามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยไม่สังกัดพรรคการเมือง เนื่องจากกระแสของจอมพล ป. ไม่ค่อยดีนัก สมาชิกส่วนใหญ่จึงไม่สังกัดพรรคการเมืองใด แต่เพียรศักดิ์ก็ได้เข้าร่วมรัฐบาลโดยสนับสนุน ถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี ต่อมาครั้งที่สี่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย นำโดยจอมพลถนอม กิตติขจร ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511

เพียรศักดิ์ห่างหายไปจากการเมือง 2 สมัย และกลับมาร่วมจัดตั้งพรรคสังคมชาตินิยม และชนะการเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ในนามพรรคกิจสังคม ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช

ในระหว่างดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี เขาได้มีบทบาทในการริเริ่มผลักดันการจัดตั้งโรงเรียนหลายแห่ง อาทิ โรงเรียนทองเอนวิทยา โรงเรียนศรีศักดิ์สุวรรณวิทยา โรงเรียนบางระจันวิทยา เป็นต้น

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2524 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2522 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งพรรคการเมือง เก็บถาวร 2011-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนราชกิจจานุเบกษา เล่ม 92 ตอนที่ 193 วันที่ 18 กันยายน 2517
4. ↑  โรงเรียนทองเอนวิทยา[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "โรงเรียนศรีศักดิ์สุวรรณวิทยา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-30. สืบค้นเมื่อ 2020-04-20.
6. ↑  "โรงเรียนบางระจันวิทยา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-19. สืบค้นเมื่อ 2020-04-20.
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๘ ตอนที่ ๒๐๖ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๕๓, ๑๗ ธันวาคม ๒๕๒๔
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๗ ตอนที่ ๖๔ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๔๐๘, ๒๑ เมษายน ๒๕๒๓
สำหรับวัดบูรพารามแห่งอื่น ดูที่ วัดบูรพาราม

**วัดบูรพาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพนทอง อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 39.1 ตารางวา มีที่ป้ายธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 30 ตารางวา

วัดบูรพารามตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ภายหลังการตั้งหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร 

อุโบสถหรือสิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยหลวงปู่จันทรา (เจ้าอาวาสในขณะนั้น) เป็นนายช่างและผู้นำในการสร้าง และยังปรากฏนามผู้ร่วมสร้างสิมด้วย โดยในการก่อสร้างนั้นขุนโพนทองธรรมราษฎร์กำนันตำบลโพนทองเป็นผู้อุปถัมภ์ดูแลและซื้อที่ดินสร้างวัด ภายหลังสร้างสิมพระและเณรได้ช่วยกันปั้นพระพุทธรูปปางมารวิชัยติดกับฐานชุกชีเพื่อเป็นพระประธานประดิษฐานในสิม 

สิมมีลักษณะเป็นสิมทึบ ก่ออิฐถือปูนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 3 ห้อง เชื่อมกับมุขด้านหน้าในแนวขวาง ผังพื้นเป็นรูปตัว T ต่างไปจากสิมหลังอื่นที่สร้างในสมัยเดียวกัน ฐานอาคารทั้งหมดก่อเป็นฐานบังลูกแก้วอกไก่ 1 ชุด ผนังสิมเฉพาะส่วนมุขทำเป็นช่องประตูทรงโค้งอยู่ทางด้านข้างเพื่อใช้เป็นทางเข้า (ด้านทิศเหนือ-ใต้) ส่วนทางด้านหน้า ทิศตะวันออกก่อเป็นช่องในกรอบทรงโค้ง 3 ช่อง แต่ละช่องคั่นด้วยเสาเก็จพร้อมก่อพนักระเบียงด้วยอิฐทำเป็นช่องโปร่งในลวดลายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ส่วนของหลังคาทำเป็นจั่วชั้นเดียว เครื่องบนเป็นไม้มุงด้วยสังกะสี ประดับด้วยหางหงส์ และเชิงชาย โดยแต่เดิมหลังคามุขมุงด้วยกระเบื้องดิน

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมดร เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  กรมศิลปากร. "วัดบูรพาราม" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 13 เมษายน 2567. เข้าถึงจาก
2. ↑  "วัดบูรพาราม". ฐานข้อมูลทางด้านศิลปกรรม และ สถาปัตยกรรมพื้นถิ่น ด้านพุทธศิลป์ในภาคอีสาน.
**พระยาวงษาภรณ์ภูษิต (เมฆ บุนนาค)** ในราชกิจจานุเบกษาเรียก **เมก** (2363-10 ตุลาคม 2434) ขุนนางชาวไทยจาก สกุลบุนนาค เป็นบุตรชายของ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) หรือ **สมเด็จเจ้าพระยาองค์ใหญ่**

ประวัติ
-------

**พระยาวงษาภรณ์ภูษิต** มีนามเดิมว่า เมฆ หรือ เมก เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2363 ในปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นบุตรชายของ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) กับ หม่อมอินใหญ่ ซึ่งได้รับพระราชทานจาก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี พระขนิษฐาใน พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

รับราชการ
---------

พระยาวงษาภรณ์ภูษิตเริ่มต้นรับราชการในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ด้วยการถวายตัวเป็นมหาดเล็กหลวงเวรฤทธิ์ รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 11 ตำลึง ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้เป็น **นายฉลองไนยนารถหุ้มแพร** มหาดเล็กฝ่ายพระราชวังบวรรับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 15 ตำลึง ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เป็น **จมื่นมหาดเล็ก** ฝ่ายพระราชวังบวรรับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 2 ชั่ง 10 ตำลึง ภายหลังเลื่อนเป็น **พระยาบำเรอบริรักษ์** จางวางมหาดเล็กรับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 3 ชั่ง ต่อมาในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ โปรดเกล้าฯ เป็น **พระยาวงษาภรณ์ภูษิต** จางวางกรมภูษามาลา รับพระราชทานเบี้ยหวัดคงเดิม

ถึงแก่อนิจกรรม
--------------

พระยาวงษาภรณ์ภูษิตถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2434 สิริอายุได้ 71 ปี ได้รับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และหีบทองทึบเป็นเกียรติยศ

อ้างอิง
-------

1. ↑   ข่าวตาย
***ลุกคิซึม*** (Lookism) เป็นเว็บตูนเกาหลีใต้ แต่งเรื่องและวาดภาพโดยพัก แทจุน เผยแพร่เป็นรายสัปดาห์ทาง Naver Webtoon ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยอย่างเป็นทางการโดย WEBTOON ในปี พ.ศ. 2558 เรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลายผู้สามารถสับเปลี่ยนร่างกายเป็นสองร่างคือร่างอ้วนและไม่น่าดู กับร่างหุ่นดีและหน้าตาดี  ซีรีส์แอนิเมชันเกาหลีดัดแปลงสร้างโดย Studio Mir เผยแพร่ทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565

สื่อดัดแปลง
-----------

### ซีรีส์โทรทัศน์จีน

บริษัทเทนเซ็นต์ผลิตซีรีส์โทรทัศน์จีน 38 ตอนเรื่อง *ไว่เม่าจื้อช่างจู่อี้* 外貌至上主义 (外貌至上主义; Wàimào Zhìshàng Zhǔyì) อิงจากเรื่อง *ลุกคิซึม* ในปี พ.ศ. 2562 นำแสดงโดย พัก โซโลมอน, Wayne Zhang, หวัง จื่อเสฺวียน และ Dino Lee

### ซีรีส์แอนิเมชันเกาหลี

ซีรีส์แอนิเมชันเกาหลีดัดแปลง ผลิตโดย Studio Mir มีการประกาศสร้างระหว่างเวอร์ชวลอีเวนต์ "Tudum" ของเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์แอนิเมชันกำกับโดย Kwang Il Han กำกับศิลป์โดย Dae Woo Lee และแต่งดนตรีประกอบโดย Kyung-Hoon Han เดิมมีกำหนดปล่อยฉายทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 แต่เลื่อนไปเป็นวันที่ 8 ธันวาคม เนื่องจากเหตุฝูงชนเบียดกันจนเสียชีวิตในอีแทว็อนเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม วงเอทีซร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Like That"

อ้างอิง
-------

1. ↑  얼짱 박태준, '외모지상주의' 작가 되다. *Ten Asia* (ภาษาเกาหลี). December 4, 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-20. สืบค้นเมื่อ September 25, 2018.
2. ↑  No, Jin-ho (August 18, 2018). 일진 미화, 여성성 왜곡…웹툰 '외모지상주의'가 전체이용가?. *JoongAng Ilbo* (ภาษาเกาหลี). สืบค้นเมื่อ September 25, 2018.
3. ↑  "Lookism: Hit Webtoon Anime Adapt Debuts on Netflix This November". *Bleeding Cool*. September 25, 2022. สืบค้นเมื่อ September 25, 2022.
4. ↑  Llewellyn, Tom (November 22, 2022). "Lookism: New release date confirmed after delay to South Korean anime". *HITC*. สืบค้นเมื่อ November 22, 2022.
5. ↑  Peters, Megan (October 31, 2022). "Netflix's Lookism Delayed Following Itaewon Halloween Tragedy". *ComicBook.com*. สืบค้นเมื่อ October 31, 2022.
6. ↑  Alexa, Laurén (September 28, 2022). "Netflix Drops Trailer for 'Lookism' Anime Adaptation". *Animation World Network*. สืบค้นเมื่อ September 28, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ลุกคิซึม* บน Naver Webtoon (เกาหลี)
* *ลุกคิซึม* บน WEBTOON (ไทย)
* *ลุกคิซึม* ที่เน็ตฟลิกซ์
สำหรับวัดราษฎร์สามัคคีแห่งอื่น ดูที่ วัดราษฎร์สามัคคี

**วัดราษฎร์สามัคคี** เดิมมีชื่อว่า วัดโพธิ์ไทร ตั้งอยู่หมู่ที่ 3 ตำบลโพนทราย อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย โดยมี เจ้าคุณพระยา มาก่อสร้างวัดในสมัยนั้น ในพื้นที่ 3 ไร่ 80 ตารางวา สิ่งก่อสร้างในวัดมี กุฎิสงฆ์ 2 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 26 เมตร 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง ห้องสุขา 8 ห้อง อุโบสถ 1 หลัง

วัดราษฎร์สามัคคีตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2458 เขตวิสุงคามสีมายาว 5 วา 2 ศอก 1 คืบ 4 นิ้ว กว้าง 4 วา 1 ศอก 1 คืบ 

ก่อสร้างอุโบสถครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2440 โดยเจ้าคุณพระยาและสมโภชน์เมื่อปี พ.ศ. 2456 สร้างอุโบสถครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2514 จนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2517 สร้างอุโบสถครั้งที่3เมื่อปี พ.ศ. 2540 จนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2544 โดยใช้งบประมาณทั้งสิ้น 1,033,354 บาท (หนึ่งล้านสามหมื่นสามพันสามร้อยบาทถ้วน)

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

1. หลวงพ่อทุม ตั้งแต่ พ.ศ. 2401 – 2426
2. หลวงปู่แคน ตั้งแต่ พ.ศ. 2427 – 2449
3. หลวงปู่สน ตั้งแต่ พ.ศ. 2450 – 2470
4. มีพระมาจำพรรษาเป็นครั้งคราว ตั้งแต่ พ.ศ. 2471 - 2481
5. พระหล่ำ ตั้งแต่ พ.ศ. 2482 – 2488
6. พระดี ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 – 2494
7. หลวงปู่แสง ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 – 2498
8. พระอธิการทองหลัง จันทโร ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 – 2507
9. เจ้าอธิการสมัย ปริปุณโณ ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 – 2528
10. พระอธิการอารีย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 – 2534
11. พระครูนันทมงคลธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 – 2549
12. พระดิเรก อภินนฺโท ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 – ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์สามัคคี". พระสังฆาธิการ.
**ไพป์** (อังกฤษ: pipe) หรือ **ขีดตั้ง** (อังกฤษ: vertical bar) เป็นชื่อของสัญลักษณ์ของตัวอักษร ASCII ที่ตำแหน่ง 124 ตัวอักษรนี้ใช้สัญลักษณ์เส้นในแนวตั้ง ( | ) หรือในบางครั้งใช้เส้นตั้งที่มีแยกตรงกลาง ( ¦ - broken bar) ในคีย์บอร์ดของคอมพิวเตอร์ไอบีเอ็ม จะใช้สัญลักษณ์ broken bar เป็นส่วนมาก แต่อย่างไรก็ตาม broken bar เป็นตัวอักษรที่อยู่ต่างออกไปที่ตำแหน่งของ U+00A6 (¦)

ชัญญานุช สวัสดี เกิดวันศุกร์ที่9กุมภาพันธ์พ.ศ2539กำเนิด ปฐพีวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ธุรกิจอุตสาหกรรมบริษัท "สยามระพิณกา"กสินณรงค์ ชื่อเก่า ขนิษฐา สวัสดี เกิดวันศุกร์ที่9กุมภาพันธ์พ.ศ.2539เลขบัตรประชาชน110370195541

การใช้งาน
---------

### ทางคณิตศาสตร์

ในทางคณิตศาสตร์ ใช้เครื่องหมายสำหรับ 

* ค่าสัมบูรณ์ {\displaystyle |x|}
* เซต เป็นตัวคั่นบอกเงื่อนไขของสมาชิก {\displaystyle \{x|x<2\}}
* ความน่าจะเป็น แสดงถึงความข้องเกี่ยวต่อเนื่อง {\displaystyle P(X|Y)}
* ตัวหาร หรือการหารลงตัว {\displaystyle 3|12} (3 หาร 12 ได้ลงตัว)

### ทางตรรกศาสตร์

ภาษาคอมพิวเตอร์หลายภาษาใช้ไพป์เป็นตัวดำเนินการ "หรือ" เพื่อตรวจสอบตรรกะ หรือใช้เป็นตัวดำเนินการแบบบิตสำหรับค่าตัวเลขเช่น

* `if (a < 1 || a > 9) { ... }`
* `x = 3 | 5;`

ในนิพจน์ปรกติ ใช้บ่งบอกข้อความทางเลือก เช่น "SMS|gmail" หมายความว่าสามารถเป็นข้อความ "SMS" หรือ "gmail" ก็ได้

ในบรรทัดคำสั่ง การใช้ระหว่างโปรแกรมหรือคำสั่ง หมายถึงการนำค่าส่งออกจากโปรแกรมหรือคำสั่งข้างซ้าย ไปเป็นค่าป้อนเข้าสำหรับอีกโปรแกรมหรือคำสั่งข้างขวา เช่น

* `a.exe | b.exe`
* `ls | more`

ในโปรแกรมมีเดียวิกิ ใช้เครื่องหมายสำหรับแบ่งค่าพารามิเตอร์ในแม่แบบ และแบ่งเซลล์ในตาราง

แม่แบบ:โครงภาษาไทย
ความแตกแยกในองค์กร
------------------

พ.ศ. 2520 เกิดความแตกแยกในหมู่แกนนำบีอาร์เอ็น จน พ.ศ. 2522 อามีนแยกตัวไปตั้ง บีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต พ.ศ. 2526 มีการประชุมสมัชชา เลือกผู้นำใหม่คือ เปาะนูซา ยาลิล และตั้งชื่อขบวนการใหม่ว่าบีอาร์เอ็น คองเกรส ส่วนอุสตาซ อับดุลการิม ฮัสซัน ผู้นำเดิมหมดอำนาจลงโดยสิ้นเชิง จึงรวบรวมกำลังไปตั้งองค์กรใหม่เรียก บีอาร์เอ็น อูลามา

### บีอาร์เอ็น คองเกรส

เป็นกองกำลังติดอาวุธ มีเป้าหมายเพื่อก่อกวนและสร้างปัญหาทางสังคมจิตวิทยา เพื่อดำรงสภาพของตนไว้ เน้นการรบแบบจรยุทธ์ ไม่สร้างที่พักถาวร แต่ใช้การหลบหนีข้ามพรมแดน ฐานทางเศรษฐกิจมาจากการเรียกเก็บค่าคุ้มครอง และขู่กรรโชกส่วนแบ่งจากการซื้อขายที่ดิน การสนับสนุนจากต่างประเทศมีน้อย มีความสัมพันธ์กับขบวนการอื่นในต่างประเทศ เช่น กลุ่มโมโร ขบวนการอาเจะฮ์เสรี และกลุ่มที่เคลื่อนไหวในหมู่เกาะโมลุกกะ

ศักยภาพการเคลื่อนไหวขององค์กรลดลงหลังไทยปรับเปลี่ยนนโยบายเมื่อ พ.ศ. 2523 สถานะปัจจุบัน ประธานคือ รอสะ บูราซอ กำลังทหารเหลืออยู่ไม่มากนัก ส่วนใหญ่กระจายเป็นกลุ่มเล็ก ๆ

### บีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต

ความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ไม่ชัดเจน การข่าวของไทยเชื่อว่า เป็นกลุ่มที่อิงผู้นำทางศาสนาและนักการเมือง โดยใช้การเคลื่อนไหวทางศาสนาเป็นเกราะกำบังเพื่อขยายเครือข่ายสู่กลุ่มเยาวชน เป็นกลุ่มที่เข้มแข็งที่สุด จากคำอ้างของกลุ่ม มีสมาชิกเป็นแสนคน และเป็นผู้บงการขบวนการก่อความไม่สงบสุขอาร์เคเค

### บีอาร์เอ็น อูลามา

อ้างอิง
-------



* สุภลักษณ์ กาญจนขุนดี. สันติภาพในเปลวเพลิง. กทม. เนชั่นบุกส์. 2547
* แจ๊ค สโลโมชั่น. แสงสว่างแห่งอิสรภาพ. ปัตตานี. โจอี้ พับบลิชชิ่ง. 2555
6°09′45″S 39°11′29″E﻿ / ﻿6.1624°S 39.1913°E﻿ / -6.1624; 39.1913

**สโตนทาวน์** (อังกฤษ: Stone Town) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **อึมจี อึมกงเว** (สวาฮีลี: *Mji Mkongwe*, แปลว่า "เมืองเก่า") เป็นส่วนที่เก่าแก่ของแซนซิบาร์ซิติ (Zanzibar City) เมืองหลักของแซนซิบาร์ ประเทศแทนซาเนีย อยู่ตรงข้ามอึงอัมโบ (Ng'ambo) (ภาษาสวาฮีลี แปลว่า 'ด้านอื่น') มันตั้งบนชายฝั่งตะวันตกของอุงกูจา (Unguja) เกาะหลักของหมู่เกาะแซนซิบาร์ อดีตเป็นเมืองหลวงของสุลต่านแซนซิบาร์และศูนย์กลางการค้าเครื่องเทศที่เฟื่องฟูเช่นเดียวกับการค้าทาสในศตวรรษที่ 19 มันก็ยังคงความสำคัญในฐานะเมืองหลักของแซนซิบาร์ในช่วงของการเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ เมื่อแทนกันยีกาและแซนซิบาร์เข้าร่วมจัดตั้งสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย แซนซิบาร์ยังคงรักษารูปแบบกึ่งปกครองตนเอง ด้วยสโตนทาวน์เป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่น

สโตนทาวน์เป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และศิลปะที่โดดเด่นในแอฟริกาตะวันออก สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่ย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 19 สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลบนพื้นฐานของวัฒนธรรมสวาฮิลีที่มีส่วนผสมที่เป็นเอกลักษณ์ของอาหรับ เปอร์เซีย อินเดีย และยุโรป ด้วยเหตุนี้ ยูเนสโกจึงกำหนดให้เมืองนี้เป็นมรดกโลกใน ค.ศ. 2000

เนื่องด้วยเป็นมรดกโลก สโตนทาวน์เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในประเทศแทนซาเนีย เศรษฐกิจส่วนใหญ่จึงขึ้นการท่องเที่ยวเป็นสำคัญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Smith, David; correspondent, Africa (26 August 2010). "Zanzibar's slave market is a site made sacred by history". *the Guardian*. สืบค้นเมื่อ 2016-01-03.
2. ↑  "Stone Town of Zanzibar - UNESCO World Heritage Centre". *whc.unesco.org*. สืบค้นเมื่อ 2016-01-03.
3. ↑  "Zanzibar says we must not rely on tourism - BBC News". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2016-01-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Stone Town
* คู่มือการท่องเที่ยว สโตนทาวน์ จากวิกิท่องเที่ยว (ในภาษาอังกฤษ)
* UNESCO Stone Town Site
* Stone Town Conservation and Development Authority
* Zanzibar Urban District Homepage for the 2002 Tanzania National Census

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่

 |
**โพธิ์ สุขน้อย** เกิดเมื่อวันอังคารที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ที่ ตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2503 ที่ กรุงโรม ในรุ่นไลท์เวท รอบแรกได้ชนะบาย รอบสองแพ้ ดิก แมกแทกการ์ต จากสหราชอาณาจักร ตกรอบ 

**โพธิ์ สุขน้อย** ศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนประชาบาลวัดมะกอก ชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนมัธยมวัดสระเกศ และศึกษาต่อที่โรงเรียนจ่าอากาศ โดยเข้าประจําการ ติดยศจ่าอากาศโท เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 สําเร็จการศึกษาเหล่าทหารสรรพาวุธ โรงเรียนการอาวุธ ในปี พ.ศ. 2502 มีความก้าวหน้าในหน่าที่ราชการกรมสรรพาวุธทหารอากาศ ติดยศ นาวาอากาศโท เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2532 และเกษียณอายุราชการ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 

**โพธิ์ สุขน้อย** เริ่มฝึกหัดชกมวยกับอาจารย์ สำเภา ช่วยวงศ์ญาติ ขณะเรียนชั้น ม.1 โรงเรียนมัธยมวัดสระเกศ เมื่อ ปี พ.ศ. 2493 และอาจารย์ประเสริฐ บุรุษรัตนพันธ์ ที่บ้านมะลิวัลย์ (องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ FAO) เคยเป็นตัวแทนมวยสากลสมัครเล่นของโรงเรียน ได้รางวัลชนะเลิศของกรมพลศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2495 เป็นตัวแทนทีมชาติไทยแข่งขันกีฬาแหลมทอง พ.ศ. 2502 ขณะเป็นนักเรียนโรงเรียนนายจ่าอากาศ ได้รางวัลชนะเลิศ เป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย รุ่น น้ําหนัก 126 ปอนด์ 3 สมัย (พ.ศ. 2502 2503 และ 2506) และเป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2503

**ครอบครัว**

**โพธิ์ สุขน้อย** สมรสกับนางประดับ สมบูรณ์ เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ 2509 มีบตุร-ธิดา 2 คน

1. ศาสตราจารย์ ดร.ตะวัน สุขน้อย-ศาสตราจารย์ ประจําภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

2. นางปิยพันธ ร่ำรวย-สมรสกับนายวิทยา ร่ำรวย บรรณาธิการบริหารสํานักพิมพ์ บ้านพระอาทิตย์

**เสียชีวิต**

**โพธิ์ สุขน้อย** ได้รับการวินิจฉัยด้วยโรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์ ระยะเริ่มต้น ตั้งแต่ปี พ.ศ 2557 ได้รับยาจากโรงพยาบาลศิริราช และการดูแลรักษาจากครอบครัวที่บ้านคลองประเวศ จังหวัดฉะเชิงเทรา มาโดยตลอด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ 2566 เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลสิรินธรด้วยอาการปอด อักเสบติดเชื้อ และเสียชีวิตด้วยอาการสงบ ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ 2566 เวลา 22.20 น.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-15. สืบค้นเมื่อ 2015-08-07.
**ชัชวาล ชุติมา** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย สังกัดพรรคกิจสังคม และเป็นอดีตนายกสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเคยเป็นหนึ่งในสองคนไทย ที่เข้าร่วมการชุมนุมลูกเสือโลกที่เกาหลี

ประวัติ
-------

ชัชวาล ชุติมา เป็นบุตรของหลวงอนุสารสุนทร (สุ่นฮี้ ชุติมา) กับนางอโนจา เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เขาได้มีโอกาสเข้าไปเรียนต่อที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้รับเลือกเป็นนายกสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2492 และ พ.ศ. 2493

ในระหว่างที่ใชีชีวิตอยู่ในกรุงเทพมหานคร นายชัชวาลเป็นหนึ่งในกลุ่มบุคคลที่มีบทบาทในการจัดทำนิตยสารโยนก ซึ่งเป็นนิตยสารที่ทำขึ้นเพื่อรองรับคนภาคเหนือที่กรุงเทพฯ

ชัชวาล เป็นนักธุรกิจที่มีบทบาททั้งในด้านเศรษฐกิจ การเงินการธนาคารของจังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากเกิดในครอบครัวนักธุรกิจรายใหญ่ของเชียงใหม่ เคยทำงานที่บริษัทอาคเนย์ ต่อมาได้เข้าร่วมานการเมืองโดยการชักชวนของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ซึ่งเคยเป็นอาจารย์สอนนายชัชวาล ได้รับเลือกเป็นผู้แทนครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคกิจสังคม

หลังจากนั้นนายชัชวาล ได้หันเหมาทำานการเมืองท้องถิ่น โดยการลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลนครเชียงใหม่ และเป็นประธานสภาเทศบาลนครเชียงใหม่ จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต

นายชัชวาล ถึงแก่กรรมในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2529

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2523 –  เหรียญลูกเสือสดุดี ชั้นที่ 1

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  การช่วยเหลือสังคม ของหลวงอนุสารสุนทร,แม่กิมฮ้อ นิมมานเหมินทร์ และนางแจ่มจิตต์ เลาหวัฒน์[*ลิงก์เสีย*]
3. 1 2 3 4  **นักการเมืองถิ่นจังหวัดเชียงใหม่**. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า. 2551[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  **ประวัติศาสตร์สำเหนียก** โดย ภิญญพันธุ์ พจนะลาวัณย์
5. ↑  การจัดการ บ้านตึก" กลุ่มอาคารบ้านหลวงอนุสารสุนทรจังหวัดเชียงใหม่ให้เป็นอนุสรณ์สถานและพิพิธภัณฑ์เพื่อการเรียนรู้
6. ↑  ย่านกาดหลวง(๒) เก็บถาวร 2020-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย พ.ต.อ.อนุ เนินหาด
7. ↑  รายนามผู้ได้รับพระราชทานเหรียญลูกเสือสดุดี ประจำปี ๒๕๒๓ จากเว็บไชต์ thaiscouts
**มาแตอุช ซบิกแญฟ รูดึก** (โปแลนด์: *Mateusz Zbigniew Rudyk*; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 —) เป็นนักกีฬาจักรยานลู่ชาวโปแลนด์

ในปี ค.ศ. 2014 มาแตอุช รูดึก ได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2014 เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศในประเภททีมสปรินต์ รุ่นยู-23 ร่วมกับมาแตอุช ลีปา และปาตรึก ไรกอฟสกี ปีต่อมาในแข่งขันจักรยานลู่เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2015 พวกเขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศอีกครั้งในประเภททีมสปรินต์ รุ่นยู-23 และได้อันดับที่ 4 ในประเภทสปรินต์บุคคล ในปี ค.ศ. 2016 รูดึกได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภททีมสปรินต์ร่วมกับมาแชย์ บีแยแล็ตสกี และกามิล กูตชึญสกี จากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2016 ที่ แซ็ง-ก็องแต็ง-อ็อง-อีฟว์ลีน นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทสปรินต์บุคคล ยู-23 จากการแข่งขันจักรยานลู่เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2016 ที่ มอนตีคีอารี

ในปี ค.ศ. 2017 รูดึกคว้าแชมป์ประเภทสปรินต์บุคคลจากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ประเทศโปแลนด์ ในปีต่อมาเขาได้อันดับหนึ่งคะแนนรวมประเภทสปรินต์ในการแข่งขันจักรยานลู่เวิลด์คัพ 2017–18 จากนั้นในการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2019 ที่ ปรุชกุฟ ประเทศโปแลนด์ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทสปรินต์บุคคล และได้อันดับสองคะแนนรวมประเภทสปรินต์ ในการแข่งขันจักรยานลู่เวิลด์คัพ 2018–19 ในปีเดียวกันนี้ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทสปรินต์บุคคลจากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2019 ที่ อาเพลโดร์น

ในปี ค.ศ. 2021 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2021 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันประเภททีมสปรินต์ร่วมกับมาแชย์ บีแยแล็ตสกี ปาตรึก ไรกอฟสกี และดานีแอล ร็อคนา ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 เขาจบอันดับที่ 13 ในตารางคะแนนรวมของ ยูซีไอ แทร็กแชมเปียนส์ลีก ในปี ค.ศ. 2022 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2022 ที่ แซ็ง-ก็องแต็ง-อ็อง-อีฟว์ลีน โดยจบอันดับที่ 4 ในประเภทสปรินต์

ในปี ค.ศ. 2023 เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศในประเภทสปรินต์บุคคลจากการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2023 ที่ เกรนเชน ปีต่อมาเขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์ยุโรป 2024 ที่ อาเพลโดร์น เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทคีรินบุคคล และสปรินต์บุคคล นอกจากนี้ยังได้เหรียญทองแดงในประเภททีมสปรินต์ร่วมกับดานีแอล ร็อคนา ราฟัว ซาร์แน็ตสกี และมาแชย์ บีแยแล็ตสกี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mateusz Rudyk". *Eurosport.com*.
2. ↑  "European Track Championships 2016 Saint-Quentin-en-Yvelines" (PDF). europeantrack2016.veloresults.com. October 2016. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 21 October 2016. สืบค้นเมื่อ 21 October 2016.
3. ↑  Wyniki MP 2017
4. ↑  "European Track Championships 2019 Apeldoorn" (PDF). eliteeuropean2019.veloresults.com. October 2019. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 18 October 2019. สืบค้นเมื่อ 18 October 2019.
5. ↑  "League Men's Sprint Results / Résultats" (PDF). *Veloresults.com*. Phoenix Sports Technology. 4 December 2021. สืบค้นเมื่อ 5 December 2021.
6. ↑  "Final results". tissottiming.com. สืบค้นเมื่อ 16 October 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **มาแตอุช รูดึก**

* มาแตอุช รูดึก profile at *Cycling Archives*
**บมจ.ไดม์เลอร์** (เยอรมัน: *Daimler AG*) เป็นบริษัทยานยนต์ข้ามชาติจากประเทศเยอรมนี มีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครชตุทท์การ์ท ไดม์เลอร์อาเกก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1926 โดยการผนวกบริษัท Benz & Cie เข้ากับบริษัท Daimler Motoren Gesellschaft โดยมีชื่อแรกก่อตั้งว่า **ไดม์เลอร์-เบนซ์** (Daimler-Benz) ต่อมาในปีค.ศ. 1998 มีการเปลี่ยนชื่อเป็น **ไดม์เลอร์คริสเลอร์** (DaimlerChrysler) จากการที่บริษัทคริสเลอร์ของอเมริกาเข้ามาควบคุมกิจการ เมื่อคริสเลอร์ถอนตัวไปในปีค.ศ. 2007 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นไดม์เลอร์อาเก และ เมอร์เซเดส-เบนซ์ กรุ๊ป อาเก ในปัจจุบัน

ปัจจุบัน บมจ.ไดม์เลอร์เข้าถือหุ้นในบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ รถบัส รถบรทุก และรถจักรยานยนต์รายใหญ่มากมาย ทั้ง เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอเอ็มจี รถขนาดเล็กสมาร์ท ดีทรอยต์ดีเซล มิตซูบิชิฟิวโซ และไมบัค ไดม์เลอร์ขายรถยนต์ได้ 3.3 ล้านคันในปี ค.ศ. 2019 เป็นบริษัทที่ผลิตรถยนต์ที่ใหญ่เป็นอันดับ 13 ของโลกและผลิตรถบรรทุกอันดับ 1 ของโลกเมื่อวัดจากจำนวนรถที่ขายได้

เป็นเวลาเกือบปีแล้วที่ Daimler ได้แยกธุรกิจรถยนต์นั่งออกจากรถบรรทุกเป็น Daimler Truck AG ล่าสุด กำลังจะมีความเคลื่อนไหวอีกครั้งหลังมีรายงานว่า **Daimler AG** จะเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น **Mercedes-Benz Group AG** ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์นี้ โดยมีจุดประสงค์ว่าจะช่วยเพิ่มมูลค่าหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ และนับเป็นการความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลังใช้ชื่อธุรกิจ Daimler AG ตั้งแต่ปี 1902

โลโก้สุดท้ายของ ไดม์เลอร์-เบ็นซ์ อาเก, ที่ใช้รวมกิจการกับ Chrysler Corporation ในปี 1998.
โลโก้ของ ไดม์เลอร์ไครสเลอร์ , 1998–2007
โลโก้ของ บมจ.ไดม์เลอร์ , 2007–2022

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Daimler Annual Report 2019" (PDF). Daimler AG. สืบค้นเมื่อ 27 February 2020.

| * ด
* ค
* ก
เยอรมนี ผู้ผลิตรถยนต์ของเยอรมนี |
| --- |
| บริษัท | 
* Apollo Automobil
* BMW
	+ BMW i
	+ BMW Motorrad
* Daimler
	+ Mercedes-Benz
	+ Setra/EvoBus
	+ Smart
	+ Maybach
* Krauss-Maffei Wegmann
* Rheinmetall
	+ RMMV
* Ruf Automobile
* Volkswagen Group
	+ Audi
	+ MAN
		- Neoplan
		- RMMV
	+ Porsche
	+ Volkswagen
	+ Volkswagen Commercial Vehicles
* Wiesmann

|  |  |
| --- | --- |
| ถือครองโดยต่างชาติ | 
* Apollo Automobil
* Borgward Group
* Ford of Europe
	+ Ford-Werke
* Iveco Magirus
* Opel
* Hyundai Europe

 |

 |
*Marche de sa Majesté Impériale Le Sultan Abdülmecid I.*  
*Mecidiye Marşı*

---

*Marche de sa Majesté impériale Le Sultan Abdülaziz.*  
*Aziziye Marşı*

---

*Marş-ı Âli Hamid* veya *Hamidiye Marşı*

---

*Marche de sa Majesté impériale Le Sultan Mohammed V.*  
*Reşadiye Marşı*

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์เหล่านี้ ดูที่วิธีใช้สื่อ*

จักรวรรดิออตโตมันใช้เพลงชาติมาตั้งแต่การก่อตั้งในช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 13 แต่ไม่ได้ใช้เพลงเฉพาะหรือเพลงชาติจนกระทั่งคริสตศตวรรษที่ 19 ในรัชสมัยมาฮ์มุดที่ 2 เมื่อมีการจัดวงดุริยางค์ของจักรวรรดิและทหารการให้เป็นแบบตะวันตก จูเซ็ปเป โดนีเซ็ตตี (Giuseppe Donizetti) หรือมีชื่อในจักรวรรดิออตโตมันว่า โดนีเซ็ตตี พาชา (Donizetti Pasha) หัวหน้าฝ่ายนี้ เป็นผู้ประพันธ์เพลงสรรเสริญพระบารมีแบบตะวันตกเพลงแรกที่มีชื่อว่า *มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ* (Mahmudiye Marşı)

เหมือนกับพระมหากษัตริย์องค์อื่นในยุคนั้น เพลงชาติจักรวรรดิออตโตมันเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี ไม่ใช่เพลงชาติ ทำให้ต้องมีการแต่งเพลงใหม่เมื่อมีจักรพรรดิองค์ใหม่เสวยราชบัลลังก์ อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1844 ด้วยการปฏิรูปตันซีมัต *เมจีดีเย มาร์เชอ* จึงกลายเป็นเพลงชาติแรกของจักรวรรดิออตโตมัน ธงชาติแรกของจักรวรรดิ (ซึ่งดูคล้ายกับธงตุรกีในปัจจุบัน) ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1844

เนจิบ พาชา ผู้ประพันธ์ *ฮามีดีเย มาร์เชอ* (มาร์ชของอับดุลฮามิด)
* **มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ** (Mahmudiye Marşı; *มาร์ชของมาฮ์มุด*) – อุทิศแด่มาฮ์มุดที่ 2 (ค.ศ. 1829–1839, 1918–1922) ประพันธ์โดยจูเซ็ปเป โดนีเซ็ตตี
* **เมจีดีเย มาร์เชอ** (Mecidiye Marşı; *มาร์ชของอับดืลเมจิด*) – อุทิศแด่สุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 (ค.ศ. 1839–1861) ประพันธ์โดยจูเซ็ปเป โดนีเซ็ตตี
* **อาซีซีเย มาร์เชอ** (Aziziye Marşı; *มาร์ชของอับดือลาซิซ*) – อุทิศแด่สุลต่านอับดุล อะซีซ (ค.ศ. 1861–1876) ประพันธ์โดยคัลลิสโต กัวเตลลี (Callisto Guatelli)
* **ฮามีดีเย มาร์เชอ** (Hamidiye Marşı; *มาร์ชของอับดุลฮามิด*) – อุทิศแด่สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 (ค.ศ. 1876–1909) ประพันธ์โดยเนจิบ พาชา (Necip Paşa)
* **เรชาดีเย มาร์เชอ** (Reşadiye Marşı; *มาร์ชของเมห์เหม็ด เรซัด*) – อุทิศแด่สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5 (ค.ศ. 1909–1918) ประพันธ์โดยอิตาโล เซลเวลลี (Italo Selvelli)

หลังเริ่มแต่งเพลงสรรเสริญพระบารมี มีสุลต่านสองพระองค์ที่ไม่มีเพลงของพระองค์ องค์แรกคือสุลต่านมูรัดที่ 5 ที่ครองราชย์แค่ 3 เดือนใน ค.ศ. 1876 และองค์ที่สองคือเมห์เหม็ดที่ 6 สุลต่านองค์สุดท้ายชองจักรวรรดิออตโตมันที่ใช้เพลง *มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ*

เฉพาะ *ฮามีดีเย มาร์เชอ* และ *เรชาดีเย มาร์เชอ* เท่านั้นที่มีเนิ้อร้อง ส่วนอีกสามเพลงมีแต่เสียงดนตรี

ดูเพิ่ม
-------

* อิสติกลาล มาร์เชอ เพลงชาติสาธารณรัฐตุรกี
* โยธวาทิตจักรวรรดิออตโตมัน
* วัฒนธรรมของจักรวรรดิออตโตมัน
* ดนตรีคลาสสิกของจักรวรรดิออตโตมัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  March of Mahmud
2. ↑  March of Abdülmecid
3. ↑  March of Abdülaziz
4. ↑  March of Abdulhamid
5. ↑  March of Mehmed Resad

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Music Sheet of the Ottoman National March – Page 1
* Music Sheet of the Ottoman National March – Page 2
**นางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย

ประวัติ
-------

อาภาภรณ์ พุทธปวน เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2515 เป็นบุตรของนายศรีทร ใจใหญ่ กับนางอำพิน พุทธปวน จบการศึกษาชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี สาขาวิทยาศาสตร์ (ฟิสิกส์) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2536 และการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

อาภาภรณ์ พุทธปวน มีศักดิ์เป็นหลาน (น้า) ของ รศ.ดร.ชรินรัตน์ พุทธปวน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่

การทำงาน
--------

อาภาภรณ์ พุทธปวน เคยเป็นพนักงานบริษทเอกชนในนิคมอุตสาหกรรมลำพูน เริ่มเข้าสู่การเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนน 32,004 คะแนน ต่อมาได้รับเลือกตั้งสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคไทยรักไทยเช่นเดิม และได้รับเลือกตั้งเป็นลำดับที่ 1 ของเขตเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้ย้ายมาลงสมัครในสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งมีการเลือกตั้งซ่อมแทนนายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ ก็ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง แต่ได้รับคะแนนเป็นลำดับที่ 3 ได้คะแนน 17,041 คะแนน แพ้ให้นายขยัน วิพรหมชัย จากพรรคประชาธิปัตย์ ที่ได้คะแนน 102,785 คะแนน และนายเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล จากพรรคเพื่อไทย ที่ได้คะแนน 93,522 คะแนน

นางสาวอาภาภรณ์ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองเป็น "ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี" ในปี พ.ศ. 2552 ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

อาภาภรณ์ พุทธปวน ได้รับเลือกตั้งมาแล้ว 2 สมัย

* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้ง สังกัดพรรคไทยรักไทย
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ได้รับเลือกตั้ง สังกัดพรรคไทยรักไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "ระบบงานเลือกตั้ง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-06. สืบค้นเมื่อ 2012-06-13.
3. ↑  จับตาเลขล็อก 4-5-9 ลำพูน ปชป.ส่อแทรก พปช. ซิวที่นั่ง ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  ข่าวรอบเมืองเหนือ[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  หนังสือสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ที่ นร 0401.2/1384 ลงวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2552[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-06-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๖๖, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย[*ลิงก์เสีย*], เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๑๐๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
**นารูโกะ ยานางิวาระ** (ญี่ปุ่น: 柳原愛子; โรมาจิ: *Yanagihara Naruko*; เกิด: 26 มิถุนายน พ.ศ. 2402 — ตาย: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2486) หรืออาจรู้จักในนาม **ซาราวาบิ โนะ สึโบเนะ** เป็นนางสนองพระโอษฐ์ และพระสนมในจักรพรรดิเมจิ ทั้งเป็นพระราชชนนีในจักรพรรดิไทโช โดยเธอเป็นสนมคนสุดท้ายที่ให้ประสูติกาลองค์จักรพรรดิของญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

นารูโกะ ยานางิวาระเกิดในเกียวโต เป็นบุตรคนที่สองของมิตสึนารุ ยานางิวาระ (柳原光愛) มหาดเล็กของจักรพรรดิ ทั้งเป็นวงศ์วานของเครือฟูจิวาระ นารูโกะมีพี่ชายคือ ซากิมิสึ ยานางิวาระ ผู้ร่วมสงครามโบชิงฝ่ายจักรพรรดิ เขาดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้ว่าการภูมิภาคโทไกโด ก่อนรับตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดยามานาชิ ทั้งยังเป็นผู้ลงนามในสัญญาฟื้นฟูสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างจีนกับญี่ปุ่น หลังทั้งสองก่อสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง

นารูโกะเป็นดรุณีแรกแย้มที่มีความเฉลียวฉลาด และมีรูปโฉมโนมพรรณสวยงาม ได้รับการยกย่องกันถ้วนหน้าในหมู่สนมฝ่ายใน ทั้งยังเก่งกาจการกวี และเข้าถวายตัวรับใช้พระราชวงศ์เมื่อปี พ.ศ. 2413 เริ่มด้วยการเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในพระพันปีเอโช ก่อนได้รับแต่งตั้งเป็น *กนโนะเท็งจิ* (นางห้องพระบรรทม) เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 และรับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นพระสนมในจักรพรรดิเมจิ ประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดา 3 พระองค์ ได้แก่

1. **เจ้าหญิงชิเงโกะ อูเมะโนะมิยะ** (梅宮薫子内親王; 21 มกราคม พ.ศ. 2418 — 6 มิถุนายน พ.ศ. 2419) สิ้นพระชนม์ด้วยเยื่อหุ้มพระมัตถลุงค์อักเสบ
2. **เจ้าชายยูกิฮิโตะ ทาเกะโนะมิยะ** (建宮敬仁親王; 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2420) สิ้นพระชนม์ด้วยเยื่อหุ้มพระมัตถลุงค์อักเสบขณะมีพระชนม์เพียงวันเดียว
3. **เจ้าชายโยชิฮิโตะ ฮารุโนะมิยะ** (明宮嘉仁親王; 31 สิงหาคม พ.ศ. 2422 — 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469) ต่อมาสืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิไทโช (大正天皇)

และหลังจากการประสูติกาลพระราชโอรสคือเจ้าชายโยชิฮิโตะแล้ว พระสนมนารูโกะก็พิกลจริตไม่สามารถสนองพระเดชพระคุณรับราชการในห้องพระบรรทมอีกเลย ส่วนพระราชโอรสพระองค์นั้นก็ประชวรด้วยพระโรคเดียวกับพระเชษฐภคินีและพระเชษฐภาดา และมีพระพลานามัยย่ำแย่ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์

พระสนมนารูโกะได้รับการแต่งตั้งเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในปี พ.ศ. 2445 และหลังเจ้าชายฮะรุ สืบราชสมบัติขึ้นเป็นจักรพรรดิไทโชเมื่อปี พ.ศ. 2455 นางก็ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์และได้รับเกียรติหลายประการ แม้จะมีการโจษขานว่านางสติไม่สมประดี ครั้นเมื่อจักรพรรดิไทโชเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2469 อดีตพระสนมนารูโกะก็ได้รับการอนุญาตให้ปรากฏตัวหน้าพระแท่นพระบรมศพ

พระสนมนารูโกะเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2486 สิริอายุได้ 84 ปี ในรัชสมัยจักรพรรดิโชวะ โดยมีการปลงศพ ณ วัดยูเต็งจิ ย่านนากาเมงูโระ เขตเมงูโระ กรุงโตเกียว

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2468 — เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์ ชั้นที่ 1
* พ.ศ. 2483 — เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1

อ้างอิง
-------

1. ↑  Keene 2002, p. 320. harvnb error: no target: CITEREFKeene2002 (help)
2. ↑  Keene 2002, p. 250. harvnb error: no target: CITEREFKeene2002 (help)
3. ↑  Keene 2002, p. 776. harvnb error: no target: CITEREFKeene2002 (help)
4. ↑  Bix, p. 22

### บรรณานุกรม

* Keene, Donald. *Emperor Of Japan: Meiji And His World, 1852–1912*. Columbia University Press (2005). ISBN 0-231-12341-8
* Bix, Herbert P.. *Hirohito and the Making of Modern Japan*. Harper Perennial (2001). ISBN 0-06-093130-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ นารูโกะ ยานางิวาระ
"**กะเทยไม่นอกใจ**" เป็นซิงเกิลของ วิด ไฮเปอร์ อาร์ สยาม ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ชวัลวิทย์ ยิ่งยศเสนี และเรียบเรียงโดย สิทธิพร สิงห์ไทยสงค์ ออกจำหน่ายในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2557

เนื้อหาของเพลงนี้เกี่ยวกับความรักของเพศที่สาม เพศที่มีร่างกายที่ปลอม แต่ก็มีหัวใจที่บริสุทธิ์ แท้ ไม่เทียม ซึ่งเพศนี้นั้น ก็เป็นเพศที่มีหัวใจและเป็นเพศที่รักใครและรักจริง เพราะต้องบอกเลยว่าเพศนี้เป็นเพศที่น่าสงสารเป็นอย่างมาก เพราะการที่เค้าต้องเกิดมาเป็นเพศที่สาม เพศที่ไม่มีคู่นั้น การที่เค้าจะรักจะชอบใครก็คงจะเป็นไปได้ยาก ไม่สมหวัง เพราะว่าตามธรรมชาติแล้ว แต่ละเพศก็จะต้องมีคู่ต่างเพศเป็นของคู่กัน อย่างเพศชายก็ต้องคู่กับเพศหญิงเป็นเรื่องธรรมดา แต่เพศที่สามนั้น ต้องคบระหว่างเพศเดียวกัน ซึ่งเป็นเรื่องยากมากที่คนในสังคมนั้นจะเข้าใจและยอมรับกับมัน จนทำให้ความรักะหว่างเพศที่สามเป็นไปได้ยาก และการที่จะมีรักที่สมหวังมันเป็นเรื่องที่ยากมาก จนทำให้มีเพลงนี้ขึ้นมา เพราะภายใต้ความรู้สึกลึกๆของกะเทยนั้น ก็คงจะต้องอยากจะขอให้ใครสักคนที่เข้าใจในความรักของเธอ เข้าใจในตัวของเธอและรักเธอทีเป็นตัวของเธอ เพราะทั้งชีวิตของเธอนั้น มันเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะพบรักที่สมหวัง จนทำให้ถ้าวันใดวันหนึ่งกะเทยได้สมหวังในความรักแล้ว ก็จะให้เค้าอย่างเต็มที่ และซื้อสัตย์เป็นอย่างมาก มากให้สาสมกับความรักที่เธอนั้นรอคอยมาแสนนาน มากให้เทียบเท่ากับความรักที่ได้มาด้วยความยากลำบาก และจะไม่นอกใจคนรักอย่างแน่นอน

การตอบรับ
---------

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Intensive Watch Top 20 Chart เพลงลูกทุ่ง | 8 |
| FM 95 ลูกทุ่งมหานครชาร์ต Top 20  | 9 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  เพลงกะเทยไม่เคยนอกใจ เพลงที่สะท้อนในเพศที่สามมากที่สุด
2. ↑  IW Weekly Music Chart เพลงไทยลูกทุ่ง ประจำสัปดาห์ที่ 20/2014 (11.05.2014 - 17.05.2014)
3. ↑  FM 95 ลูกทุ่งมหานคร Top 20 26 พฤษภาคม 2557[*ลิงก์เสีย*]
**ขวานไทยใจหนึ่งเดียว** เป็นเพลงที่แต่งโดยยืนยง โอภากุล (แอ๊ด คาราบาว) ขับร้องบันทึกเสียงโดยกลุ่มศิลปินนักร้องชาวไทยกว่า 40 ชีวิต โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมีเนื้อหาปลุกจิตสำนึกให้คนไทยมีความรักสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จากความต้องการที่จะแสดงออกถึงความห่วงใยต่อสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

เบื้องหลัง
----------

เพลง ขวานไทยใจหนึ่งเดียว เกิดจากแนวคิดของคุณวินิจ เลิศรัตนชัย ผู้ริเริ่มโครงการ "สานใจไทย สู่ใจใต้" โดยต้องการให้เพลงนี้ถูกบรรจุด้วยนักร้องและบุคคลในวงการบันเทิงจำนวนมากที่จะมารวมกันปลุกจิตสำนึกและแสดงความห่วงใย โดยไม่มีเรื่องค่ายหรือธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยกำหนดแนวทางเพลงให้มีดนตรีไทยพื้นบ้านกับดนตรีสากล และเนื้อร้องที่สมบูรณ์แบบซึ่งทำงานสอดคล้องกับความเร่งด่วนของสถานการณ์ โดยมอบหมายให้ พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และ เทียรี่ เมฆวัฒนา ทำหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสาน ร่วมด้วย ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาเป่าขลุ่ยในช่วงอินโทรของเพลง รวมทั้งได้รับพระกรุณาจาก ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จร่วมขับร้องเพลงนี้ด้วย

การเผยแพร่
----------

"ขวานไทยใจหนึ่งเดียว" ถูกเผยแพร่เป็นซิงเกิ้ลวิทยุตามสถานีวิทยุทั่วประเทศ และมิวสิกวิดีโอทางสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง โดยเป็นภาพการรวมตัวของเหล่าศิลปิน นักร้อง นักแสดง และคนในวงการบันเทิงกว่า 300 ชีวิตมาร้องเพลงร่วมกัน

คาราบาว ได้นำเพลงนี้มาขับร้องและบรรเลงอีกครั้ง ในอัลบั้ม สามัคคีประเทศไทย กลางปี พ.ศ. 2548 โดยเปลี่ยนให้ แอ๊ด คาราบาว ร้องนำเพียงคนเดียว และสมาชิกวงร้องประสานเสียง ส่วนภาคดนตรีได้เพิ่มสีสันด้วยทีม Light Orchestra ซึ่งมีนักดนตรีเครื่องสายและเครื่องเป่าจริง และได้หยิบเอาทำนองบรรทัดสุดท้ายของเพลงชาติไทย มาใส่ไว้ท้ายเพลง

ผู้ขับร้อง
----------

### ร้องเดี่ยว


|  |  |
| --- | --- |
| * ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี
* สุรชัย จันทิมาธร
* วิยะดา โกมารกุล ณ นคร
* ธนพร แวกประยูร
* ศุ บุญเลี้ยง
* อ้อย กะท้อน
* พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
* ยืนยง โอภากุล
* อัสนี โชติกุล
* ทาทา ยัง
* ธนชัย อุชชิน
* ปาล์มมี่
* ไมค์ ภิรมย์พร
* จินตหรา พูนลาภ
* ใหม่ เจริญปุระ
* น้อย วงพรู
* สุรสีห์ อิทธิกุล
* พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
* ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์
 | * เสกสรรค์ ศุขพิมาย
* สุนารี ราชสีมา
* โจนัส แอนเดอร์สัน
* ธงไชย แมคอินไตย์
* อานนท์ สายแสงจันทร์
* พันกร บุณยะจินดา
* พลพล พลกองเส็ง
* นฤมล จิวังกูร
* อารี ประธาน
* ไท ธนาวุฒิ แก้วเพิก
* สบชัย ไกรยูรเสน
* ดาว มยุรี
* อำพล ลำพูน
* เศรษฐา ศิระฉายา
* หฤทัย ม่วงบุญศรี
* นครินทร์ กิ่งศักดิ์
* เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
* วินัย พันธุรักษ์
* ปรีติ บารมีอนันต์
* ลานนา คัมมินส์
* เอกชัย ศรีวิชัย

  |

### ร้องประสาน

* ศักดา พัทธสีมา
* จุลจักร จักรพงษ์
* อุเทน พรหมมินทร์
* นูโว
* คณาคำ อภิรดี

ดูเพิ่ม
-------

* สามัคคีประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'ขวานไทยใจหนึ่งเดียว'คือภาษาใจในภาษาเพลง จากเนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ 13 ฉบับที่ 653 วันที่ 6 - 12 ธ.ค. 2547". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-15. สืบค้นเมื่อ 2010-05-25.
2. ↑  "ขวานไทยใจหนึ่งเดียว-สามัคคีประเทศไทย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-25. สืบค้นเมื่อ 2010-06-03.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ขวานไทยใจหนึ่งเดียว (เวอร์ชันรวมศิลปิน) จากยูทูบ
* ขวานไทยใจหนึ่งเดียว (เวอร์ชันคาราบาว) จากยูทูบ
**ลบกกะตาว** (เขมร: ល្បុក្កតោ, ลฺบุกฺกโต,  [lɓok.kaʔ.tao]) หรือ **โบกาตอร์** (ฝรั่งเศส: *bokator*) เป็นศิลปะการต่อสู้ของประเทศกัมพูชา ที่มีต้นแบบมาจากภาพยนตร์เรื่ององค์บาก ที่tony jaa แสดง

ภาพรวม
------

"ลบกกะ" (ល្បុក្ក, ลฺบุกฺก) แปลว่า "ต่อยอย่างแรง" ส่วน "ตาว" (តោ, โต) แปลว่า "สิงโต" รวมคำว่า "ลบกกะตาว" จึงแปลว่า "ต่อยสิงโตอย่างแรง" ตามคำบอกเล่าของสาน เกิมเสียน (សាន គឹម ស៊ាន) นักศิลปะการต่อสู้ชาวเขมร ชื่อเรียกนี้มาจากตำนานที่ว่าเมื่อกอนมีสิงโตโจมตีหมู่บ้านเมื่อ 2,000 ปีที่แล้ว นักรบคนหนึ่งได้ล้มสิงโตลงโดยการโจมตีด้วยหัวเข่า

ลบกกะตาวเป็นศิลปะการป้องกันตัวที่สืบทอดมาตั้งแต่สมัยสร้างนครวัด และกล่าวกันว่าครั้งหนึ่งเคยฝึกโดยกองทัพของอาณาจักรพระนคร เชื่อว่าส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งของอาณาจักรนครวัดที่ได้ปกครองเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาและได้รับการสนับสนุนจากกษัตริย์อังกอร์ พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ในปลายศตวรรษที่ 12 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความเสื่อมโทรมของอาณาจักรนครวัด ลบกกะตาวก็ได้เสื่อมถอยลง ยิ่งไปกว่านั้นแล้วชะตากรรมของลบกกะตาวก็ยังได้ถูกคุกคามจากการปกครองอาณานิคมของฝรั่งเศส และการกดขี่ในยุคของพล พต และเขมรแดง

สาน เกิมเสียน ได้พยายามฟื้นฟูศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิมที่สูญหายนี้ โดยเขาได้ศึกษาศิลปะการต่อสู้มือเปล่า วิชาหอก วิชาไม้ ฯลฯ แต่ได้หลบหนีมายังประเทศไทยในช่วงยุคพล พต และจากนั้นก็อาศัยอยู่ในสหรัฐ ในฐานะผู้สอนฮับกีโด ถึงอย่างนั้นก็ตามเขามีความปรารถนาที่จะฟื้นฟูศิลปะการต่อสู้ในประเทศของเขาและกลับประเทศไปใน ค.ศ. 2001 เมื่อสถานการณ์ในประเทศมีเสถียรภาพ

ใน ค.ศ. 2022 ลบกกะตาวได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโก

ดูเพิ่ม
-------

* กุนเขมร ศิลปะการต่อสู้ของกัมพูชา
* มวยคาดเชือก ศิลปะการต่อสู้ของไทยโบราณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Meixner, Seth (October 14, 2007). "'Bokator' makes sudden comeback in Cambodia - Taipei Times". *www.taipeitimes.com*. สืบค้นเมื่อ 2019-08-09.
2. 1 2 3  คริส ครูเดลลี (2010) หน้า 167
3. 1 2  chromate label guidebook 21 ก.ย. 2012
4. ↑  "UNESCO - Kun Lbokator, traditional martial arts in Cambodia". *ich.unesco.org* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-11-30.
**วัดดงฤๅษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ที่ดินวัดติดด้านทิศเหนือแม่น้ำลี้

วัดดงฤๅษีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 แต่เดิมเป็นที่ดินรกร้างว่างเปล่า ต่อมามีผู้เข้ามาอยู่เข้ามาพบเห็นพระพุทธรูปโบราณหลายองค์ และมีรูปปั้นพระฤๅษี 2 ตน จึงได้ชักชวนชาวบ้านเข้ามาบูรณะสิ่งก่อสร้างวัดขึ้นมาใหม่ ได้นิมนต์พระมาอยู่จำพรรษา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425 โดยมีพระโพธิ์ เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และในปัจจุบันพระใบฎีกาชัยนรินทร์ เป็นเจ้าอาวาส วัดมีรูปปั้นฤๅษีจึงซึ่งมีเรื่องเล่ากันว่ามีลูกเศรษฐี 2 คน หนีบิดามาบวชเป็นฤๅษีและบำเพ็ญพรต เมื่อทั้งสองถึงแก่กรรม บิดาจึงบริจาคทรัพย์สมบัติเพื่อสร้างวัดขึ้นบริเวณนี้เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ฤๅษีทั้ง 2 และได้สร้างรูปปั้นฤๅษีไว้ 

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร อุโบสถ เจดีย์ กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ และโบราณสถานที่สำคัญของวัดดงฤาษีคือ หอไตรซึ่งได้รับการชึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานจากกรมศิลปากร หอไตรสร้างเมื่อพ.ศ. 2470 โดยมีพระครูปัน โพธิโก พร้อมด้วยศิษยานุศิษย์ร่วมกันสร้างหอธรรมขึ้นโดยมีพ่อหนานปัน ไชยชมภู เป็นนายช่างก่อสร้าง เป็นอาคารไม้สักทอง ชั้นเดียวมีใต้ถุนสูง ภายในห้องเก็บคัมภีร์มีทางเข้าด้านหน้าและด้านหลัง เพดานมีภาพเขียนสีรูปดาวเพดาน หน้าบันเป็นไม้แกะสลักลวดลายพรรณพฤกษาประดับกระจกจืน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดดงฤาษี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดดงฤาษี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "หอธรรมวัดดงฤๅษี". สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์.
**บริษัท หับ โห้ หิ้น บางกอก จำกัด** (อังกฤษ: Hub Ho Hin Bangkok) เป็นบริษัทสื่อของไทยที่ทำงานด้านโฆษณาและการสร้างภาพยนตร์ เป็น 1 ใน 3 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีทีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่และไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเลิกกิจการไปในปี 2558 และเป็น 1 ใน 2 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีดีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

หับ โห้ หิ้น ก่อตั้งขึ้นในปี 2534 โดย จิระ มะลิกุล, ยงยุทธ ทองกองทุน, จินา โอสถศิลป์ และ ประเสริฐ วิวัฒนานันท์พงษ์ นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเริ่มแรกบริษัททำธุรกิจด้านการผลิตโฆษณาและเริ่มแตกแขนงไปสู่การผลิตภาพยนตร์ด้วยภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2543 เรื่องสตรีเหล็ก ซึ่งกำกับโดย ยงยุทธ และร่วมผลิตกับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และภาพยนตร์ของ จิระ ในปี 2545 เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ที่ผลิตร่วมกับบริษัท จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ผ่านบริษัทร่วมทุน **หับ โห้ หิ้น ฟิล์มส์** (2545–2551) หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องแฟนฉัน ที่ทั้ง 3 บริษัทร่วมสร้างในปี 2546 จีทีเอชจึงได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทร่วมทุนซึ่งดำเนินมาจนถึงปี 2558 ปัจจุบัน หับ โห้ หิ้น ถือหุ้น 15% ในจีดีเอช โดย GMM Grammy ถือหุ้น 51% และศิลปินในสังกัดถือหุ้น 34%

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จิระ มะลิกุล…มหาลัยบนแผ่นฟิล์ม". *Positioning Magazine*. 5 November 2005. สืบค้นเมื่อ 4 December 2020.
2. ↑  อรวรรณ บัณฑิตกุล (April 2003). ""พ่อมด" เบื้องหลังแผ่นฟิล์ม". *Manager*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-27. สืบค้นเมื่อ 4 December 2020.
ซีรีส์การ์ตูนจีน

***ประวัติศาสตร์จีนเเบบเหมียวเหมียว*** (จีน: 如果歷史是一群喵; พินอิน: *Rúguǒ Lìshǐ Shì Yīqún Miāo*) เป็นซีรีส์การ์ตูนจีนออนไลน์ที่สร้างจากประวัติศาสตร์จีนเป็นโครงเรื่องหลักและอิงข้อมูลจากตำราจีนโบราณ บอกเล่าประวัติศาสตร์จีนในยุคต่าง ๆ ในรูปแบบที่ตลกขบขันและเข้าใจง่าย โดยให้ตัวละครแมวต่าง ๆ มารับบทแสดงเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์แต่ละยุค วาดภาพโดยเฝย์ จื้อ (肥志) เผยแพร่ทางเว็บไซต์ซินล่างเวย์ปั๋วตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2560 ได้รับการดัดแปลงเป็นแอนิเมชัน เริ่มฉายเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2561 ทางบิลิบิลิและมีกู ในขณะที่การ์ตูนออนไลน์เผยแพร่ทางซินล่างเวย์ปั๋ว, ปีลีปีลี, บัญชีสาธารณะวีแชต และแพลตฟอร์มอื่น ๆ

การ์ตูนมีลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2566

อ้างอิง
-------

1. ↑  我是肥志 (2017-03-08). "#如果历史是一群喵# 【第一回】" (ภาษาจีน). 新浪微博. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-15. สืบค้นเมื่อ 2022-01-01.
2. ↑  哔哩哔哩番剧. "如果历史是一群喵 1-3季". *www.bilibili.com* (ภาษาจีนตัวย่อ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-13. สืบค้นเมื่อ 2022-01-01.
**ศิลาจารึกกั๋วชาน** (จีน: 国山碑; พินอิน: *Guóshān Bēi*) เป็นศิลาจารึกที่ตั้งอยู่เชิงเขาด้านตะวันตกของเขากั๋วชานในเมืองจางจู่ (张渚) นครอี๋ซิง (宜兴) มณฑลเจียงซูในประเทศจีน ศิลาจารึกนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติในกลุ่มที่ 5

เขากั๋วชานเดิมเรียกว่าเขาหลีมั่วชาน (离墨山) ในศักราชเทียนสี่ปีที่ 1 (ค.ศ. 276) ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนโฮในยุคสามก๊ก (276) หลังเกิดเหตุแผ่นดินไหว ได้ปรากฏช่องศิลาที่ลึกมากกว่า 10 กว่า*จ้าง* (丈) หรือมากกว่า 100 ฟุต ภายในช่องมีศิลาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ซุนโฮทรงเห็นว่าเหตุการณ์นี้เป็นนิมิตมงคล จึงส่งเสนาบดีตังเตียว (董朝 *ต่ง เฉา*) และโจว ฉู่ (周處) มายังภูเขาแห่งนี้เพื่อบวงสรวงแก่ฟ้าดิน และจารึกข้อความบนศิลาขึ้นซึ่งภายหลังเรียกด้วยชื่อว่าศิลาจารึกกั๋วชาน ศิลาจารึกมีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอกความสูง 2.35 เมตร จารึกสลักโดยขุนพลซูเจี้ยน (苏建) ด้วยตัวอักษรแบบตราหรือจฺว้านชู (篆書) รวมทั้งหมดมี 43 บรรทัด บรรดทัดละ 25 คำ ในศักราชเฉียนหลงปีที่ 29 (ค.ศ. 1764) นายอำเภอถาง จ้งเหมี่ยน (唐仲冕) ได้ให้สร้างศาลาศิลาที่นี่ซึ่งภายหลังได้รับการบูรณะโดยฉู่ เฉียงหนาน (储强南) จากสาธารณรัฐจีน ปัจจุบันพื้นที่บริเวณศาลาได้ขยายไปเป็น*สวนสาธารณะศิลาจารึกกั๋วชาน*

อ้างอิง
-------

1. ↑  *first volume of the 1st to 5th batches of important national-level preservation units of cultural relics*. Cultural Relics Publishing House. 2004. p. 691. ISBN 7-5010-1525-2.
2. ↑  *三国志 (The History of Three Kingdoms)*. 长沙:岳麓书社. 2011. ISBN 978-7-80761-405-0.
3. ↑  *中国历代五体书法精品赏析.篆书 (Appreciation of Five Styles of Chinese Calligraphy )*. 北京:世界图书出版公司. 2008. ISBN 978-7-5062-9879-7.
4. ↑  *乾隆王朝 (Qianlong Reign)*. 中国青年出版社. 2008. ISBN 9787500681236.
**โลกดนตรี** (อังกฤษ: **Pop On Stage**) คือ รายการโทรทัศน์ถ่ายทอดสดการแสดงของคณะดนตรี ศิลปินนักร้อง โดยมี เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ เป็นพิธีกร และ บุญชาย ศิริโภคทรัพย์ กับทีมงานคณะ *"72 โปรโมชั่น"* เป็นผู้ผลิตรายการ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2514 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (ททบ.5) เดิมชื่อรายการว่า "Studio 7" (คำว่า 7 มาจาก ช่อง 7 ขาว-ดำ ซึ่งตอนนั้นยังไม่เป็นช่อง 5 สี) ต่อมาเปลี่ยนเป็น "Pop On Stage" โดยแสดงสดเดือนละครั้งในบ่ายวันเสาร์ ครั้งละ 1 ชั่วโมง จนเมื่อ พล.ต.ประทีป ชัยปาณี ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายรายการของสถานี ได้มีนโยบายกำหนดให้ทุกรายการของ ททบ.5 ใช้ชื่อเป็นภาษาไทย รายการจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โลกดนตรี" ในที่สุด

จุดเริ่มสู่ความนิยม
-------------------

รายการโลกดนตรีในยุคแรก (2514 - 2524) ยังเป็นการแสดงสดของคณะดนตรีที่เล่นอยู่ตามไนท์คลับ ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ โดยออกอากาศเพียงเดือนละครั้ง และสองครั้งตามลำดับ ต่อมาเมื่อวงการธุรกิจเพลงเป็นระบบ จึงรับศิลปินที่เพิ่งมีผลงานเพลงออกสู่ท้องตลาดมาแสดงสดกันในห้องส่งของสถานี โดยมีเงื่อนไขว่านักดนตรีทุกคนต้องแสดงสด ห้ามอาศัยการเปิดเทปแล้วทำท่าทางเสมือนจริง (Lip Sync) ปรากฏว่ามีนักร้อง นักดนตรี เข้ามาแสดงในรายการมากมายหลายคณะ 

รายการได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อแฟนเพลงหันมายอมรับผลงานเพลงไทยสากลหรือ "สตริง" จากศิลปินไทยมากขึ้น ทางรายการจึงได้เปลี่ยนแปลงวันและเวลาออกอากาศมาเสนอเป็นประจำทุกเที่ยงวันอาทิตย์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการย้ายเวทีจากห้องส่งซึ่งจุแค่ 600 คน มาอยู่ในที่กลางแจ้ง บริเวณลานจอดรถหน้าสถานี เพื่อรองรับผู้เข้าชมอีกจำนวนมากกว่า 5,000 คน ประเดิมด้วยฟรีคอนเสิร์ตของวงชาตรี

ในปี พ.ศ. 2527 รายการใช้งบประมาณกว่า 5 แสนบาทปรับเปลี่ยนการจัดเวทีกลางแจ้งให้เป็นเวทีถาวร โดยย้ายมาอยู่ข้างหลังอาคารห้องส่งของ ททบ.5 และเรียกสถานที่ใหม่ว่า **"ลานโลกดนตรี"** โดยเริ่มทำการแสดงวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2527 ด้วยการแสดงของคณะ พิงค์แพนเตอร์ และ นันทิดา แก้วบัวสาย  อีกทั้งยังได้ออกแบบสัญลักษณ์พร้อมตัวหนังสือรายการโลกดนตรีขึ้นมาใหม่ ซึ่งใช้กันเรื่อยมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ส่วนเวทีจะมีการปรับเปลี่ยนตกแต่งตามรูปแบบของศิลปินที่มาแสดงแต่ละครั้ง รายการในยุคนี้ได้รับความนิยมติด 1 ใน 20 รายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมสูงสุด จึงเป็นรายการคอนเสิร์ตทางโทรทัศน์ยอดนิยมซึ่งเป็นต้นแบบของรายการคอนเสิร์ตจากทางช่องอื่นตามมา

สิ่งที่สืบเนื่อง
----------------

* ในภาพยนตร์เรื่อง พุ่มพวง (พ.ศ. 2554) ได้มีการสร้างฉากการแสดงของพุ่มพวง ดวงจันทร์ที่ลานโลกดนตรีเมื่อปี พ.ศ. 2529 ให้คล้ายคลึงกับฉากต้นฉบับ
* ในภาพยนตร์เรื่อง ยังบาว (พ.ศ. 2556) ได้มีการสร้างฉากการแสดงของวงคาราบาวที่ลานโลกดนตรีเมื่อปี พ.ศ. 2526 สมัยที่วงคาราบาวออกอัลบั้มลำดับที่ 4 ในชุด *ท.ทหารอดทน*
* ในมิวสิกวิดีโอ เพลง "รักอยู่ข้างเธอ" - Bodyslam Feat.อัญชลี จงคดีกิจ (พ.ศ. 2557) ได้มีการสร้างฉากการแสดงในคอนเสิร์ตโลกดนตรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  จากนิตยสารเกศทิพย์ ฉบับที่ 2 : 25 มกราคม 2527, หน้า 28-30
2. ↑  ชาตรีกับคอนเสิร์ตกลางแจ้งครั้งแรกของโลกดนตรี oknation.net
3. ↑  นักร้อง - วงดนตรี ยอดนิยมประจำปี พ.ศ. 2526 ความคิดเห็นที่ 15 โดย เฒ่าแญ้ม ใน oknation.net
4. ↑  เปาวลี จัดเต็ม เสื้อผ้า หน้าผม พร้อม ใน พุ่มพวง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "เสกสรรค์-โลกดนตรี" เสียชีวิตแล้ว! เก็บถาวร 2007-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย ผู้จัดการออนไลน์ 8 มิถุนายน 2550 10:57 น.
* ข่าวล่าสุดสำหรับคอเพลง... "โลกดนตรี" กลับมาแล้ว เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน surinnews.com