recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
หน่วยทหารราบอังกฤษในยุคนโปลีโอนิกจัดกระบวนทัพสี่เหลี่ยมจัตุรัส ในยุทธการ วอเตอร์ลูร์
**กระบวนทัพสี่เหลี่ยมจัตุรัส**เป้นกระบวนทัพของทหารราบที่จัดเป็นกระบวนแถวปิดเพื่อรับการโจมตีของทหารม้า

ยุคต้นประวัติศาสตร์
-------------------

กระบวนทัพนี้ถูกบรรยายถึงโดยพลูทาร์คและถูกใช้งานโดยชาวโรมันซึ่งถูกพัฒนาขึ้นมาจากการจัดกระบวนทัพรูปวงกลม[] โดยเฉพาะการใช้กระบวนทัพสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ถูกใช้โดยกองทัพโรมันในยุทธการแห่งคาร์เรห์ซึ่งเป็นการรบกับชาวพาร์เทียนซึ่งในการรบครั้งนี้มีบรรจุทหารม้าในกระบวนทัพในอัตราส่วนที่สูง

สำหรับราชวงศ์ฮั่นนั้น หน่วยทหารราบขี่ม้าใช้ประโยชน์จากการใช้ยุทธวิธีเคลื่อนที่เร็ว เคลื่อนที่ในรูปกระบวนจัตุรัส เข้าทำการสนธิกำลังร่วมกับหน่วยทหารม้าเบาได้อย่างมีประสิทธิภาพในการเข้าปะทะกับกองทัพชนเผ่าชนเร่ร่อนซุงหนูได้อย่างมีประสิทธิภาพในช่วงคริสตศรรวรรษที่หนึ่ง สำหรับชนเผ่าเร่ร่อนในแถบโกบีเองก็ใช้ทหารราบจัดการบวนทัพจัตุรัสในป้อมค่ายที่อาศัยบนภูเขา ซึ่งเป็นที่ ๆ ชาวฮั่นขับไล่พวกเขาด้วยทหารม้าติดแหลน[]

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  เป็นหน่วยทหารราบที่ใช้ม้าเป็นพาหนะ เทียบเท่าได้กับหน่วยทหารม้ายานเกราะในปัจจุบัน

เชิงอรรถอ้างอิง
---------------

1. ↑  Hans Delbrück (1990). *History of the Art of War*. University of Nebraska Press. ISBN 0803265867.
2. ↑  *Decisive Battles*, History Channel. *Crassus: Rich Man, Poor Man*. Aired September 3, 2004.

อ้างอิง
-------

* Barker, A.J. (1971). *Rape of Ethiopia, 1936*. New York: Ballantine Books. pp. 160 pages. ISBN 978-0345024626.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

Infantry Formations, Tactics and Combat: Lines, Columns, and Squares
**แตง** เป็นภาพยนตร์สั้น ที่กำกับโดยรัตน์ เปสตันยี เมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นภาพยนตร์สมัครเล่น ถ่ายด้วยฟิล์มขาวดำขนาด 16 ม.ม. มีความยาว 400 ฟุต เป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงหม้ายคนหนึ่งกับลูกชาย

ภาพยนตร์เรื่องแตง ถูกส่งเข้าประกวดในเทศกาลภาพยนตร์สมัครเล่นสก็อตแลนด์ (Scottish Amateur Film Festival - SAFF) ประจำปี พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) ซึ่งจัดโดย The Mateor Film Producing Society ที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสก็อตแลนด์ เป็นประจำทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1933 โดยในปีนั้นเมืองกลาสโกวมีการจัดงานแสดงสินค้านานาชาติ Empire Exhibition Glasgow งานเทศกาลภาพยนตร์ SAFF จึงเปิดรับภาพยนตร์ต่างประเทศเข้าประกวดเป็นปีแรก

เทศกาลภาพยนตร์สมัครเล่นสก็อตแลนด์ ประจำปี 1938 ใช้ชื่อการประกวดว่า Empire Amateur Film Festival จัดขึ้นระหว่างวันที่ 26-28 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 ภาพยนตร์สั้น แตง เข้าประกวดในสาย British Subjects Abroad (หนังจากพลเมืองอังกฤษจากนอกประเทศ) มีภาพยนตร์เข้าประกวด 13 เรื่องจาก 5 ประเทศ คือ ออสเตรเลีย อินเดีย โปรตุเกส สิงคโปร์ และสยาม กรรมการผู้ตัดสินคือ อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ภาพยนตร์สั้นแตงได้รับรางวัลชนะเลิศ

เมื่อครั้งที่อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก พร้อมด้วยอัลมา เรวิล ภรรยา เดินทางมากรุงเทพ เพื่อประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์เรื่อง *To Catch A Thief* ในปี พ.ศ. 2498 รัตน์ เปสตันยี ได้มาต้อนรับพร้อมกับนำถ้วยรางวัลที่ได้มาเมื่อปี พ.ศ. 2481 มาอวดด้วย

การที่รัตน์ เปสตันยี เคยกำกับภาพยนตร์สั้นได้รับรางวัลนี้ เป็นเหตุให้มูลนิธิหนังไทยจัดการประกวดประกวดภาพยนตร์สั้นเป็นประจำทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ใช้ชื่อว่า "รางวัลรัตน์ เปสตันยี"

อ้างอิง
-------

* ชลิดา เอื้อบำรุงจิต, *"แตง" กับเกียรติภูมิครั้งแรกของภาพยนตร์สั้นไทย*, วารสาร หนัง:ไทย ปีที่ 2 ฉบับที่ 5 เมษายน 2542
นี่แหละความรัก (This is Love) เป็นซิงเกิลเพลงของผลิตโชค อายนบุตร ต่อจากเพลง*โทษที่เอาแต่ใจ (sorry)* ที่เผยแพร่อย่างเป็นทางการในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ซิงเกิลเพลงนี่แหละความรัก (This is Love) ยังคงเป็นการทำงานในสังกัดค่ายเพลงไวท์มิวสิก ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์คำร้องและทำนองโดยอัจฉริยา ดุลยไพบูลย์ และเรียบเรียงโดย ธนพล มหธร เป็นแนวเพลงโซล, ฟังก์, อาร์แอนด์บี และมีกรูฟเบาๆ มีการปล่อยคลิปมิวสิควิดีโอเนื้อร้องอย่างเป็นทางการบนเว็บไซต์ยูทูบเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ก่อนจะปล่อยคลิปมิวสิควิดีโอตัวจริงเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2561

นี่แหละความรัก (This is Love) เป็นเพลงเพราะที่มีเมโลดี้หวานละมุน เสียงร้องอบอุ่น ทำนองโรแมนติก เนื้อเพลงความหมายดี และท่าเต้นสวย เป็นเพลงสตริงคอร์ดง่ายๆ สดใสๆ ฟังแล้วมีความสุข เพลงฟังแล้วติดหู ร้องตามได้ง่าย มีกรูฟเล็กๆ เต้นตามได้สบายๆ เนื้อเพลงสะท้อนความคิดและตัวตนของผลิตโชคที่พูดถึงความรักมากมายที่เขาได้รับจากแฟนเพลงทุกๆคน เขากล่าวว่าเพลงนี้ตั้งใจทำให้ทุกๆคนเพื่อเป็นการขอบคุณ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน จะเป็นใคร ทำอาชีพอะไร เพลงนี้เป็นของทุกคน 

ส่วนคลิปมิวสิควิดีโอมีเนื้อหาโรแมนติกประทับใจ ใช้ฉากในยุคชีวิตคนเมืองปัจจุบันทั่วๆไป พาไปดูการใช้ชีวิตของผลิตโชค เบื้องหลังการฝึกซ้อมเพลง ฝึกซ้อมเต้นของผลิต ที่ดีบ้างร้ายบ้าง มีเหนื่อยมีท้อบ้าง แต่ที่ทำให้เขาได้ไปต่อก็เพราะความรักที่แฟนเพลงมีให้กับเขา เขามีแฟนเพลงทุกคนคอยเป็นแรงกำลังใจผลักดันและสนับสนุนเขาทำให้เขามีวันนี้ มิวสิควิดีโอถ่ายทอดผ่านท่าเต้นที่สวยงามที่นำภาษามือเข้ามาประกอบอย่างกลมกลืนน่าสนใจ เขาตั้งใจมากที่ต้องการสื่อสารว่าเขารับรู้ถึงความรักของแฟนเพลงจริงๆ และต้องการสื่อไปให้ถึงถึงแฟนเพลงที่บกพร้องทางการได้ยินเพราะแฟนเพลงกลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่เป็กให้ความสำคัญเท่ากับคนอื่นๆและเป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญให้กับเป๊ก โดยได้พี่วิทย์ เอเอฟ1 พชรพล จั่นเที่ยง นักออกแบบท่าเต้นได้นำเอาภาษามือเข้ามาประกอบการเต้นในมิวสิควิดีโอ มีผู้เชี่ยวชาญภาษามือมาเป็นที่ปรึกษาในการออกแบบท่าเต้น ทำให้ไม่ว่าแฟนเพลงจะเป็นใครก็สามารถเข้าใจเนื้อหาของเพลงนี้ได้ และเป็กน้ำตาซึมตั้งแต่ได้ดูคลิปมิวสิควิดีโอเพลงนี้ฉบับตัดต่อครั้งแรก

มิวสิควิดีโอเพลงนี่แหละความรัก (This is Love) มีการเปิดตัวเป็นครั้งแรกในกิจกรรมแฟนมิตติ้ง THIS IS LOVE 365 วัน… ฉันรักนุชes กับเป๊กผลิตโชค เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2560

การตอบรับ
---------

คลิปวิดีโอแบบเนื้อเพลง เพลง"นี่แหละความรัก (This is Love)" อัปโหลดขึ้นเว็บไซต์ยูทูบครั้งแรกในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และติดชาร์ท iTunes ในสองสัปดาห์แรก

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (พ.ศ. 2560) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต | 1 |

| ชาร์ต (พ.ศ. 2561) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต | 1 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  เป๊ก ผลิตโชคส่งต่อความรักด้วยท่าภาษามือ นี่แหละความรัก น้ำตาซึมตั้งแต่ดูคัทแรก เผยแพร่: 22 มกราคม พ.ศ. 2561
2. ↑  ฟินแล้วฟินอีก! เป๊ก ผลิตโชค จัดแฟนมีตติ้งสุดอบอุ่น THIS IS LOVE 365 วัน... ฉันรักนุชes เผยแพร่: 13 ธันวาคม พ.ศ. 2560
3. ↑  Top 30 Singles Chart Thailand - Music Weekly Asia, 1 Peck Palitchoke This is Love,  เก็บถาวร 2020-09-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**นกไต่ไม้สีสวย** (อังกฤษ: Beautiful nuthatch; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sitta formosa*) เป็นนกไต่ไม้ขนาดใหญ่ มีสีสันสวยงามกว่านกไต่ไม้ชนิดอื่น ๆ มีลวดลายสีขาวและฟ้าบนพื้นสีน้ำเงินเข้มที่ด้านบนของลำตัว และยังมีแถบสีฟ้ากว้างที่ปีกคาดยาวจรดหัวไหล่ ลำตัวด้านล่างมีสีส้มอมน้ำตาล ใบหน้าเป็นสีขาว มีแถบคาดตาจางๆและลายเปรอะสีเทาบริเวณแก้ม ปากและขาสีเทา ปลายปากดำ 

ถิ่นอยู่อาศัยในป่าดิบ ความสูง 950-2,290 เมตร การแพร่กระจายเป็นนกประจำถิ่น หายากและพบเฉพาะบางพื้นที่ 

นกไต่ไม้สีสวยชอบหากินเป็นคู่หรือเป็นฝูงขนาดเล็กในระดับใกล้เรือนยอดตามต้นไม้ใหญ่ที่มีพืชกาฝากและพืชชั้นต่ำปกคลุม บางครั้งหากินในเบิร์ดเวฟร่วมกับนกชนิดอื่น พบตามป่าบนภูเขาบางแห่งที่ความสูงมากกว่า 1,500 เมตรจากระดับน้ำทะเลในประเทศภูฏาน อินเดีย บังคลาเทศ พม่า จีนตอนใต้ ลาว และเวียดนาม แต่ในฤดูหนาวอาจพบลงมาหากินที่ระดับความสูงต่ำลงมาจนถึงราว ๆ 600 เมตรจากระดับน้ำทะเล 

สถานภาพระดับโลกจัดว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) อันประกอบไปด้วยชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคามและใกล้สูญพันธุ์ ในประเทศไทยถือเป็นชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์เป็นอย่างยิ่ง และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

ในประเทศไทยพบที่ ดอยผ้าห่มปก จังหวัดเชียงใหม่ และ อุทยานแห่งชาติดอยภูคา จังหวัดน่าน ในบริเวณดอยดงหญ้าหวาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Sitta formosa*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. 1 2  "นกไต่ไม้สีสวย Beautiful Nuthatch ( *Sitta formosa* ) "
3. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกไต่ไม้สีสวย**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ดอกเสี้ยวขาว ชมพูภูคา และนกไต่ไม้สีสวย..
* ... ต้ อ ง ไ ต่ ถึ ง ไ ด้ ม า ... เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* + Beautiful Nuthatch + นกสีสวยแห่ง ยอดดงหวาย ดอยภูคา[*ลิงก์เสีย*]

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sitta formosa ที่วิกิสปีชีส์
ถ่ายภาพมุมสูงของนักว่ายน้ำที่มีประสิทธิภาพจังหวะผีเสื้อ
**ท่าผีเสื้อ** (อังกฤษ: Butterfly stroke)  เป็นท่าว่ายน้ำประเภทหนึ่ง ท่าว่ายนี้ต้องการกล้ามเนื้อจำนวนมากและข้อต่อและเคลื่อนไหวของไหล่และช่วงหลังถึงสะโพก และต้องมีจังหวะที่ดีของแขนและการเตะขาและจังหวะการหายใจ

ความเร็วและการยศาสตร์
---------------------

* 
*

เทคนิค
------

### การเคลื่อนไหวของแขน

การเคลื่อนไหวแขนทั้งสองข้างพร้อม ๆ กัน โดยเหยียดมือทั้งสองออกไปเหนือศีรษะ คล้าย ๆ กับการพุ้ยน้ำในท่าวัดวา มีข้อแตกต่างจากท่าวัดวาบ้าง คือในท่าผีเสื้อนั้นไม่ต้องบิดหรือม้วนศีรษะขึ้นข้าง ๆ เพื่อช่วยในการหายใจ และต้องวาดมือไปพร้อม ๆ กันทั้งสองข้างในจังหวะพุ่งมือ เริ่มด้วยการให้ฝ่ามือทั้งสองข้างคว่ำลงสู่พื้นสระ มืออยู่ห่างกันประมาณช่วงกว้างของไหล่ ลากหรือกวาดมือออกไปด้านข้างลำตัว แล้วกดมือลงโดยไม่มีการหยุดชะงัก ให้ทำติดต่อกันไปเป็นจังหวะเดียว ข้อศอกงอเล็กน้อยเพื่อให้การกดมือลงไปในน้ำเป็นไปได้ดี และยังคงต้องยกข้อศอกขึ้นสูงไว้ก่อนในขณะที่พุ้ยน้ำออกไปด้านหลังลงไปสู่เส้นกลางตัว การพุ้ยน้ำให้ทำท่าทางเหมือนกับการใช้แขนและลำตัวม้วนอยู่เหนือถังน้ำมัน เมื่อสิ้นสุดการม้วนตัวดังกล่าว ก็เข้าสู่ช่วงของการผลักข้อมือหรือการเหยียดแขนออกเต็มที่ โดยมือทั้งสองจะอยู่ข้าง ๆ ต้นขา การว่ายน้ำท่าผีเสื้อจะใช้แรงจากแขนและหัวไหล่มาก

การกลับเข้าที่ เริ่มด้วยการผ่อนข้อมือและยกข้อศอกพ้นขึ้นจากน้ำ ต้องไม่เกร็งข้อมือและต้องยกข้อศอกขึ้นสูง ต่อจากนั้นค่อยเคลื่อนไหวมือกลับเข้าสู่ท่าเริ่มต้นด้วยการลดข้อมือลงสู่ผิวน้ำและต้องควบคุมแรงด้วยการก้มศีรษะและการเตะเท้าลงด้านล่าง เพื่อช่วยให้แขนกลับเข้าสู่ท่าเริ่มต้นอีกครั้ง มือและแขนจะเคลื่อนที่ลงสู่ผิวน้ำอย่างต่อเนื่องกันตรงตำแหน่งด้านหน้าของไหล่ การพุ่งมือลงน้ำเริ่มที่ปลายนิ้วก่อน

### การเคลื่อนไหวของขา

การใช้ขาและเท้าให้ทำเหมือนปลาโลมาว่ายน้ำ หรือทำเหมือนการเคลื่อนไหวเฉพาะท่อนหางของมัน คือใช้เท้าคู่เตะพร้อม ๆ กัน โดยกระทุ่มขึ้น-ลงในแนวดิ่ง เพื่อให้ลำตัวเคลื่อนที่เพราะจะส่งผลต่อการเตะเท้าที่ถูกต้อง เริ่มฝึกเคลื่อนไหวขาด้วยการยกสะโพกขึ้น แล้วงอเข่าทั้งสองข้างไปพร้อมกัน การงอเข่าเล็กน้อยเช่นนี้จะทำให้ส้นเท้าตั้งขึ้นไปหาผิวน้ำ ต่อจากนั้นลดสะโพกต่ำลง แล้วเหยียดขาเตะออกไปให้ตึงเต็มที่ ในขั้นสุดท้ายปลายเท้าจะเหยียดตรง การเคลื่อนไหวลำตัวและขาให้สัมพันธ์กันเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะจะทำให้ว่ายท่าผีเสื้อได้ถูกต้องต่อไป

### การหายใจ

การหายใจในท่าผีเสื้อมีความสำคัญต่อท่าทางการว่ายที่ถูกต้องมากที่สุดส่วนหนึ่ง การหายใจเริ่มขึ้นภายหลังที่ได้หายใจออกใต้น้ำไปแล้ว ด้วยการยกศีรษะขึ้นข้างหน้า ในลักษณะของการยื่นคางออกไปตรง ๆ แล้วหายใจเข้าในขณะที่ขายังอยู่ในจังหวะของการเตะลงต่ำ และพร้อม ๆ กันนั้นแขนก็จะเคลื่อนที่เข้าสู่จังหวะการผลักมือขึ้น หลังสิ้นสุดการผลักมืออย่างสมบูรณ์ ศีรษะจะม้วนขึ้นและลง ไม่ใช่ยกขึ้นยกลง การกลับเข้าที่ของแขนในช่วงนี้เป็นการกลับเข้าสู่ขั้นการเตรียมเพื่อการเริ่มต้นใหม่ต่อไป

### การเคลื่อนไหวร่างกาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Murphy, Sam (12 August 2013). "I believe I can butterfly". *The Guardian*. Guardian Media Group. สืบค้นเมื่อ 7 September 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Butterfly (swimming style)
สาวยาคูลท์ในประเทศญี่ปุ่น
**สาวยาคูลท์** (ญี่ปุ่น: ヤクルトレディー; โรมาจิ: *Yakuruto redi*) หรือ **ป้ายาคูลท์** (ヤクルトおばさん, *Yakuruto obasan*) คือเป็นพนักงานหญิงที่ขายหรือส่งผลิตภัณฑ์ของยาคูลท์แบบถึงมือตามบ้าน พวกเขาขนส่งสินค้าด้วยพาหนะเพื่อทำตลาดหลายรูปแบบ มีตั้งแต่จักรยาน จักรยานยนต์ หรือรถยนต์ เป็นอาทิ โดยสาวยาคูลท์จะสวมเครื่องแบบ หมวก และถุงมือของบริษัท ใน พ.ศ. 2564 ประเทศไทยมีสาวยาคูลท์จำนวน 4,000 คน โดยกรุงเทพมหานครมีจำนวนสาวยาคูลท์หนาแน่นกว่าจังหวัดอื่น เพราะมีความหนาแน่นของประชากรสูง สาวยาคูลท์แบบส่งถึงบ้านเกิดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2506 และระบบสาวยาคูลท์ประกาศใช้อย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2524

สาวยาคูลท์คล้ายกับเป็นผู้ประกอบการมากกว่าพนักงาน เสมือนร้านค้าปลีกที่ยาคูลท์อนุญาตให้ขายสินค้า มีรายได้เป็นค่าคอมมิชชันต่อขวด ขึ้นอยู่กับยอดขายต่อจำนวนลูกค้าต่อพื้นที่ ทั้งยังทำหน้าที่เป็นทูตตราสินค้าไปด้วยในตัว แม้ยาคูลท์จะมีจำหน่ายใน 31 ประเทศทั่วโลก แต่มีเพียงประเทศในแถบเอเชียเท่านั้นที่มีระบบสาวยาคูลท์ เช่น ประเทศจีน อินเดีย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย และประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เช่น บราซิล เคยมีการใช้ระบบสาวยาคูลท์ในประเทศออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2537 แต่ภายหลังก็ยกเลิกไป ในประเทศไทย เริ่มระบบสาวยาคูลท์ตั้งแต่ พ.ศ. 2514 ผู้ที่จะเป็นสาวยาคูลท์ ต้องมีอายุตั้งแต่ 19-35 ปี เพราะเป็นวัยที่เหมาะแก่การเรียนรู้งานและมีความรับผิดชอบด้วยใจจริง สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นต้นไป มีใบขับขี่ และไม่จำกัดเพศ สาวยาคูลท์จะได้รับเครื่องแบบ อุปกรณ์ และรถจักรยานยนต์ มีสวัสดิการรักษาพยาบาลของตนเองและบุตร และมีทุนระดับอุดมศึกษาของรัฐแก่บุตรโดยได้รับเป็นค่าหน่วยกิต และค่าช่วยเหลืออื่น ๆ ตามความเหมาะสมจนจบปริญญาตรี

ผู้ชายเคยทำงานเป็นสาวยาคูลท์ เช่น คาซูฮิซะ อิชิอิ นักเบสบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น และในไทยก็เคยมีผู้ชายทำงานเป็นสาวยาคูลท์ คือ ประพันธ์ เหตระกูล ผู้ก่อตั้งบริษัทยาคูลท์ในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mitsui, Izumi (2019). *Cultural Translation of Management Philosophy in Asian Companies: Its Emergence, Transmission, and Diffusion in the Global Era* (ภาษาอังกฤษ). Springer Nature. ISBN 978-981-15-0241-5. สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.
2. ↑  *Tokyo Business Today* (ภาษาอังกฤษ). Toyo Keizai Shinposha (The Oriental Economist). 1992. สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.
3. ↑  Trompenaars, Fons; Woolliams, Peter (2004). *Marketing Across Cultures* (ภาษาอังกฤษ). Wiley. p. 67. ISBN 978-1-84112-471-1. สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.
4. 1 2 3 4  "ส่อง "รายได้สาวยาคูลท์" พร้อมคุณสมบัติและสวัสดิการ". *ไทยรัฐออนไลน์*. 15 Jun 2021. สืบค้นเมื่อ 12 Sep 2021.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
5. ↑  Ryall, Julian (10 November 2018). "How a Japanese health drink conquered world with bacteria and beaming ladies". *South China Morning Post* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.
6. ↑  "History | Yakult Philippines Incorporated". *www.yakult.com.ph*. สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.
7. 1 2 3  ""สาวยาคูลท์" สำคัญกับ "ยาคูลท์" อย่างไร ? ทำไมถึงเปิดรับสมัครไม่อั้น สวัสดิการเพียบ! สวนทิศเศรษฐกิจ". *MarketingOops*. 19 Mar 2020. สืบค้นเมื่อ 12 Sep 2021.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
8. ↑  Sams, Lauren (29 July 2016). "Yakult ladies: the Avon ladies of Japanese fermented milk drinks" (ภาษาอังกฤษ). SBS. สืบค้นเมื่อ 5 March 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สาวยาคูลท์
**คีย์ ออฟ อาร์ท / ดอชท์** (KEY OF HEART / DOTCH) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 20 และเป็นดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิลที่ 6 ของโบอา เป็นซิงเกิลที่ 2 ของโบอาที่มีขายในประเทศไทย โดยได้จัดทำในรูปแบบซีดี+ดีวีดีเท่านั้น ตามโครงการ "Special summer low price" ของเอเว็กซ์ แทร็กซ์ แต่ซิงเกิลนี้กลับมียอดขายค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับซิงเกิลที่แล้วอย่าง "นานะอิโระ โนะ อะชิตะ~แบรนด์ นิว บีท~"(七色の明日~brand new beat~) ซึ่งซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 7 และมียอดขายรวม 40,943 แผ่น

เพลงคีย์ ออฟ อาร์ท เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่อง "Over The Hedge" และเป็นเพลงประกอบโฆษณา music.jp ส่วนเพลง DOTCH เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ KOSE Fasio ในเวอร์ชันภาษาเกาหลีเพลง KEY OF HEART ถูกนำมาทำเป็นดิจิตอลซิงเกิล โดยประกอบโฆษณากล้องดิจิตอลโอลิมปัส และในมิวสิกวิดีโอเวอร์ชันเกาหลียังได้ดงแฮแห่งวงซูเปอร์จูเนียร์ มาร่วมแสดง ส่วนเพลง DOTCH เวอร์ชันเกาหลีถูกนำไปรวมอยู่ในอัลบั้ม 2006 Winter SMTOWN

รายชื่อเพลง
-----------

1. KEY OF HEART
2. DOTCH
3. KEY OF HEART (English Version) (เฉพาะซีดีล็อตแรกเท่านั้น)
4. KEY OF HEART (Korean Version) (เฉพาะซีดีล็อตแรกเท่านั้น)

มิวสิกวิดีโอ
------------

1. KEY OF HEART
2. KEY OF HEART ROAD MOVIE (เฉพาะซีดีล็อตแรกเท่านั้น)

การแสดงสด
---------

* 26 มกราคม พ.ศ. 2550 — Music Station - KEY OF HEART

ชาร์ต
-----

ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 9 สิงหาคม 2006 | Oricon Daily Singles Chart | #4 |  |  |  |
| 9 สิงหาคม 2006 | Oricon Weekly Singles Chart | #7 | 26,123 | 40,943 | 6 สัปดาห์ |
| 9 สิงหาคม 2006 | Oricon Monthly Singles Chart | #20 |  | 40,943 |  |
| 9 สิงหาคม 2006 | Oricon Yearly Singles Chart |  |  |  |  |
**สาวสวิง กลิ้งยกแก็งค์** (ญี่ปุ่น: スウィングガールズ; โรมาจิ:  *Swing Girls*) เป็นภาพยนตร์ แนวคอมมาดี้ ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 ในประเทศญี่ปุ่น โดยมีคำโฆษณาในการฉายในไทยว่า "ความฮาน่ารักที่มากันเป็นแก๊งค์"

เรื่องย่อ
---------

ในวันหยุดปิดภาคฤดูร้อนของโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง เรื่องวุ่นๆ ได้เกิดขึ้นเมื่อวงดนตรีของโรงเรียนซึ่งต้องทำหน้าที่ในงานแข่งขันเบสบอลประจำปี เกิดล้มป่วยลงพร้อมกัน จากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของกลุ่มเด็กนักเรียนหญิงม.ปลายกลุ่มหนึ่ง ทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยสนใจในดนตรีกลุ่มนี้ต้องจับพลัดจับผลูมาฝึกซ้อมเพื่อเข้าทำหน้าที่แทนเป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ในขณะที่สมาชิกแต่ละคนกำลังเริ่มสนใจและซาบซึ้งในเสียงดนตรีที่แม้จะแปร่งไปบ้าง เพราะยังเป็นมือสมัครเล่น แต่ก็มีชีวิตชีวาในแบบของตัวเอง โชคไม่ดีที่เมื่อทุกอย่างกำลังจะเข้าที่เข้าทางอยู่แล้ว สมาชิกมืออาชีพของวงดนตรีของโรงเรียนก็แข็งแรงพอจะกลับมาทำหน้าที่ของตนต่อได้ พวกเธอจึงถูกกันให้มาอยู่วงนอกเหมือนเดิม อย่างไรก็ตามโทโมโกะ (จุริ อุเอะโนะ) และเพื่อนๆ กลับไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจง่ายๆ ถึงขนาดขวนขวายหาเครื่องดนตรีกลางเก่ากลางใหม่ (แต่ไปทางเก่าเสียมากกว่า) ราคาถูก มาใช้ฝึกซ้อมกันเอง จนรวมตัวเป็นวงได้ในชื่อ Swing Girls (ภายหลังเปลี่ยนเป็น Swing Girls & A Boy จากการแก้ชื่อใหม่โดย ทาคุยะ) และตระเวนแสดงไปตามที่ต่างๆ 

แม้จะไม่เก่ง แต่พวกเขาก็พยายาม โดยมีแรงสนับสนุนจากอาจารย์โอซาว่า อาจารย์คณิตศาสตร์ผู้คลั่งไคล้ในดนตรีแจ็ส แต่ไร้พรสวรรค์ด้านดนตรีโดยสิ้นเชิง คอยให้การสนับสนุนและแนะนำ ในที่สุดเพื่อทดสอบความสามารถของตนเอง วง Swing Girls & A Boy ตัดสินใจเข้าร่วมประกวดในเทศกาลดนตรี แต่เรื่องวุ่นดูจะยังไม่สิ้นสุด เมื่อโทโมโกะ ลืมส่งเทปเดโมเพื่อสมัครเข้าร่วมการประกวด จนกลายเป็นกลุ่มที่สมัครเข้าไปช้าที่สุด ในวันสุดท้ายของการรับสมัคร

นักแสดง
-------

### นักแสดงหลัก

* จุริ อุเอะโนะ *Juri Ueno* ..... โทโมะโกะ ซูซูกิ (เทรนเนอร์แซกโซโฟน)
* ยุยกะ โมโตการิยะ "Yuika Motokariya" ......เซคิคุจิ คาโอริ (ลีดเดอร์ ทรอมโบน)
* ยูตะ ฮิราโอกะ *Yuta Hiraoka* ..... ทาคุยะ นากามูระ (เปียโน)
* นาโอโตะ ทาเคนากะ *Naoto Takenaka*..... อาจารย์โอซาว่า (วาทยากร, อาจารย์ที่ปรึกษา)
* อื่นๆ

วงดนตรี
-------

จุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่การที่นักแสดงแต่ละคน ต้องเข้ารับการฝึกสอนการเล่นดนตรีแจ็ส เพื่อให้สามารถเล่นได้ด้วยตนเองจริงๆ ถึงกับมีการตั้งวง Swing Girls & A Boy และจัดแสดงคอนเสิร์ตตามที่ต่างๆ รวมถึงการออก CD Sound Track และ DVD Live Concert เพื่อเป็นที่ระลึกแก่แฟนๆ ของวงด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Swing Girls Official Website (ญี่ปุ่น)
ตราอาร์มประจำของ**เคาน์ตีแอโน**
**เคานต์แห่งแอโน** (ฝรั่งเศส: *Compte de Hainaut*, ดัตช์: *Graaf van Henegouwen* อังกฤษ: Count of Hainaut) คือบรรดาศักดิ์ของผู้ปกครองของเคาน์ตีแอโนอันเป็นดินแดนในประวัติศาสตร์ในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

บรรดาศักดิ์ในยุคปัจจุบัน
------------------------

### ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา

ในยุคสมัยปัจจุบันของราชอาณาจักรเบลเยียม บรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งแอโน" นั้นจะพระราชทานให้กับพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของมกุฎราชกุมารซึ่งอยู่ในบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งบราบันต์" 

ในปีค.ศ. 2001 หลังการประสูติของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเบลเยียม พระธิดาพระองค์แรกของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งบราบันต์ (ปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม) ได้มีการตัดสินใจที่จะไม่ปรับบรรดาศักดิ์นี้สำหรับอิสตรีให้กลายเป็น "เคาน์เตสแห่งแอโน" แต่ได้ยกเลิกบรรดาศักดิ์นี้ลงแทน

* เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์ พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1859 - ค.ศ. 1865)
* เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม (ค.ศ. 1930 - ค.ศ. 1934)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Holy Roman Empire

ดูเพิ่ม
-------

* รายพระนามเคานท์แห่งเอโนต์
**ทิโมธี โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 16 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น** (อังกฤษ: Timothy Bowes-Lyon, 16th Earl of Strathmore and Kinghorne) เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2461 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ใน แพทริก โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 15 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น และ เลดีโดโรเธีย ออสบอร์น เขาเป็นพระภาติยะใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระญาติชั้นแรกใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ภายหลังการเสียชีวิตของพี่ชายเขา จอห์น โบวส์-ลีออน มาสเตอร์แห่งกลามิส ใน สงครามโลกครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2484 เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นลอร์ดกลามิส ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 บิดาของเขาถึงแก่กรรม เขาจึงสืบทอดตำแหน่ง เอิร์ลที่ 16 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น

เขาสมรสกับนางพยาบาลชาวไอริช แมรี เบอร์จิตต์ เบอร์นัน (พ.ศ. 2466 – 8 กันยายน พ.ศ. 2510) ที่ปราสาทกลามิสเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2501 พวกเขามีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน 

1. เลดีแคโรลีน โบวส์-ลีออน (8 ธันวาคม พ.ศ. 2502 – 1 มกราคม พ.ศ. 2503) ซึ่งเสียชีวิตเมื่ออายุไม่ถึงหนึ่งเดือน

เมื่อเขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2515 เนื่องจากเขาไม่มีบุตรชาย ไมเคิล โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 17 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น ลูกพี่ลูกน้องของเขา ผู้เป็นบุตรชายใน ไมเคิล โบวส์-ลีออน อาแท้ๆของเขาได้สืบตำแหน่งแทน

อ้างอิง
-------

* "The good life", irishtimes.com; accessed 29 March 2016
* Michael Hewitt,A MOST REMARKABLE FAMILY: A history of the Lyon family From 1066 to 2014, p. 237; retrieved 10 September 2015.
* "Earl of Strathmore Is Dead; A Cousin of Queen Elizabeth". The New York Times. Associated Press. 19 August 1987. Retrieved 11 October 2008.
**วัดศรีสุพรรณ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติ
-------

วัดศรีสุพรรณสร้างเมื่อ พ.ศ. 2043 ในสมัยของพญาแก้ว ราชวงศ์มังราย พระนางสิริยสวดี พระราชมารดามหาเทวีเจ้า โปรดเกล้าฯ ให้มหาอำมาตย์ชื่อเจ้าหมื่นหลวงจ่าคำ สร้างวัดชื่อว่า **วัดศรีสุพรรณอาราม** ต่อมาเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดศรีสุพรรณ" และทำการผูกพัทธสีมาอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2052 และสร้างวิหาร พระบรมธาตุเจดีย์ อุโบสถ และนำพระพุทธปาฏิหาริย์ (ชื่อเดิมคือ พระเจ้าเจ็ดตื้อ) มาประดิษฐานในอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถเงินของวัดถือว่าเป็นแห่งเดียวในโลก วัสดุที่ใช้คืออะลูมิเนียม เป็นเงินผสมและใช้เงินบริสุทธิ์บางแห่ง บุและตกแต่งตั้งแต่หลังคา ผนังภายในและภายนอกทั้งหลัง ช่างที่ดำเนินการสร้างอุโบสถเงิน เฉพาะการใช้ อะลูมิเนียม เงินผสมและเงินบริสุทธิ์ สำหรับตกแต่ง อุโบสถเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 สืบเนื่องจากอุโบสถหลังเดิมชำรุดและคณะศรัทธาวัดศรีสุพรรณ ซึ่งได้สืบทอดอาชีพการทำเครื่องเงิน (คัวเงิน) และเพื่อเป็นการส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นดั้งเดิมจากบรรพบุรุษของตนมามากกว่า 200 ปี อุโบสถเงินมีการสลักลวดลายตามแนวประเพณีล้านนา วัดมีกฎห้ามสตรีเข้าไปภายในอุโบสถเงินโดยเด็ดขาด

เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 องค์พระธาตุเจดีย์เกิดรอยแตกร้าวขนาดใหญ่เป็นแนวดิ่งทั้ง 4 ด้าน เหตุเกิดจากมีน้ำฝนไหลซึมเข้าไปข้างใน จนเกิดการทรุดตัวยุบเอียงไปทางอาคารเรียนโรงเรียนเทศบาลวัดศรีสุพรรณและพังถล่มลงมา หลังจากนั้นกรมศิลปากรได้ขุดแต่งทางโบราณคดี​ เก็บกู้โบราณ​วัตถุ​ และศิลป​วัตถุ ทีมนักโบราณ​คดีได้ขุดแต่งพบโครงสร้างเจดีย์​โบราณ​สมัยแรกสร้างอยู่ภายใน​ สันนิษฐาน​ว่าน่าจะอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษ​ที่​ 21​ ร่วมสมัยยุคทองของอาณาจักร​ล้านนา พบส่วนยอดของเจดีย์​จำลองโลหะสำริด​พร้อมด้วยพระบรมสารีริกธาตุ​ ซึ่งเป็นส่วนประกอบหนึ่งขององค์เจดีย์​จำลองโลหะสำริดที่มีการพบมาก่อนหน้า​

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีสุพรรณ เชียงใหม่ ชมความงามพระอุโบสถเงินแห่งล้านนา". กระปุก.
2. ↑  "อุโบสถเงินแห่งเดียวในโลก ชาวบ้านทำบุญวันพระ ที่วัดศรีสุพรรณ จ.เชียงใหม่". เชียงใหม่นิวส์.
3. ↑  "วัดดังเชียงใหม่ เตรียมจัดพิธีขอขมาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หลังมนุษย์ป้าขึ้นอุโบสถที่ห้ามเข้า". เวิร์กพอยต์.
4. ↑  "เปิดประวัติ 'องค์พระธาตุเจดีย์วัดศรีสุพรรณ' โบราณสถานสุดล้ำค่าก่อนถล่ม!". เดลินิวส์.
5. ↑  "เดินหน้าศึกษา​ชุดฐานองค์​เจดีย์​และชั้นดินร่องรอยเจดีย์วัดศรีสุพรรณ". เชียงใหม่นิวส์. `{{cite web}}`: zero width space character ใน `|title=` ที่ตำแหน่ง 14 (help)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดศรีสุพรรณ**
ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ **หลอดเลือดดำเซฟาลิค** (อังกฤษ: Cephalic vein) เป็นหลอดเลือดดำชั้นผิวของรยางค์บน เชื่อมต่อกับหลอดเลือดดำเบซิลิค (basilic vein) โดยผ่านหลอดเลือดดำมีเดียน คิวบิตัล (median cubital vein) ที่ข้อศอก และอยู่ในแผ่นพังผืดชั้นผิว (superficial fascia) ที่อยู่ในตลอดพื้นผิวด้านหน้าส่วนข้าง (anterolateral surface) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii muscle)

ด้านบนของหลอดเลือดดำเซฟาลิคผ่านระหว่างกล้ามเนื้อเดลทอยด์ (deltoid muscle) และกล้ามเนื้อเพคทอราลิส เมเจอร์ (pectoralis major muscle) (ร่องเดลโทเพคทอรัล (deltopectoral groove)) และผ่านสามเหลี่ยมเดลโทเพคทอรัล (deltopectoral triangle) ที่ซึ่งหลอดเลือดดำนี้เทเข้าสู่หลอดเลือดดำรักแร้ (axillary vein)

หลอดเลือดดำนี้มักจะมองเห็นได้ผ่านผิวหนัง และตำแหน่งของหลอดเลือดนี้ในร่องเดลโทเพคทอรัลมักคงที่ไม่แปรผันมาก จึงเป็นบริเวณที่ใช้ในการใส่หลอดสวน (cannulation)

ภาพอื่นๆ
--------

* ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขนภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน
* หลอดเลือดดำบนหลังมือหลอดเลือดดำบนหลังมือ
* หลอดเลือดดำชั้นลึกของรยางค์บนหลอดเลือดดำชั้นลึกของรยางค์บน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* SUNY Labs เก็บถาวร 2008-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* SUNY Radiology เก็บถาวร 2007-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กระรอกข้างลายท้องแดง** (อังกฤษ: Plantain squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Callosciurus notatus*) สัตว์ฟันแทะชนิดหนึ่ง จำพวกกระรอก

กระรอกข้างลายท้องแดงที่พบในสิงคโปร์
เป็นกระรอกขนาดกลาง มีความยาวประมาณ 17-30 เซนติเมตร (7.9-12 นิ้ว) ส่วนหางยาว 16-23 เซนติเมตร (6-8 นิ้ว) มีลำตัวสีเทาหรือน้ำตาล มีจุดเด่น คือ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำและสีขาวตัดกันเห็นชัดเจน ที่มีขนสีเหลืองส้มหรือสีน้ำตาลส้ม หางมีจุดด่างสีดำและเขียวไพร ปลายหางมีสีแดง ซึ่งเห็นได้ชัดเจนเมื่อมองจากด้านล่าง

พันธุ์ทั่วไปตั้งแต่คาบสมุทรมลายูลงไป จนถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้ในภาคใต้ ตั้งแต่จังหวัดสุราษฎร์ธานีลงไป พบในป่าดิบชื้น มักชอบอยู่ตามชายป่าหรือตามป่ารุ่น ไม่ค่อยพบในป่าที่สมบูรณ์ นอกจากนี้ยังพบได้ในป่าชายเลน, สวนป่า และสวนผลไม้ เป็นกระรอกอีกชนิดหนึ่งที่พบบ่อยได้บ่อย หากินในเวลากลางวัน มีกิจกรรมมากในช่วงเช้ามืดและช่วงบ่ายแก่ ๆ อาศัยอยู่บนต้นไม้ในเรือนยอดระดับต่ำ

ไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่อย่างใด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Duckworth, J. W. Lee, B. & Tizard, R. J. (2008). *Callosciurus notatus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 January 2009.
2. ↑  Mammal of the World
3. ↑  "Damage to *Macaranga* ant-plants by a myrmecophagous squirrel (*Callosciurus notatus*, Rodentia, Sciuridae) in West Malaysia". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ 2012-12-12.
4. ↑  "กระรอกข้างลายท้องแดง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-27. สืบค้นเมื่อ 2012-12-12.
5. ↑  บัญชีรายชื่อสัตว์ป่าคุ้มครอง 2546

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Callosciurus notatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Callosciurus notatus ที่วิกิสปีชีส์

* *Plantain Squirrel*
**วัดศรีรัตนธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายสายพระครูวินัยธรมั่น ภูริทตฺโตและเป็นวัดในเครือวัดธรรมมงคลเถาบุญนนทวิหาร ตั้งอยู่ในตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 95 ไร่ โดย สมเด็จพระญาณวชิโรดม (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ปัจจุบันมีพระวชิรวรคุณ (เสริมพร ธมฺมวโร) เป็นเจ้าอาวาส

เดิมที่ดินบริเวณนี้เป็นบ่อปลา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2555 นายชูชาติและนางนภาพร พูลเจริญมีศรัทธาจึงถวายที่ดินให้ สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) เจ้าอาวาสวัดธรรมมงคลเถาบุญนนทวิหาร ได้วางศิลาฤกษ์อาคารพรชาติวิหารเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2556 และเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 วางศิลาฤกษ์ ธรรมสถานสุขภิญญา เขตสังฆาวาส สำหรับใช้เป็นที่พำนักของภิกษุและสามเณร วัดศรีรัตนธรรมารามได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นายสุชาติ พูลเจริญ ต่อมามีพิธีวางศิลาฤกษ์อุโบสถกลางน้ำเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2560 โดยนายแพทย์ปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ เป็นประธานฝ่ายฆราวาส ผู้ออกแบบอุโบสถหลังนี้คือ ประดิษฐ์ บัวน้ำจืด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พิธีทอดกฐินสามัคคีวัดศรีรัตนธรรมาราม อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ 11/10/63". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-26. สืบค้นเมื่อ 2021-02-19.
2. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดศรีรัตนธรรมาราม]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
3. ↑  "พิธีวางศิลาฤกษ์อุโบสถกลางน้ำ ณ วัดศรีรัตนธรรมาราม 23/03/60".[*ลิงก์เสีย*]
***มังกรของพ่อ*** (อังกฤษ: *My Father' s Dragon*) เป็นบันเทิงคดีเด็กโดยรูธ สไตลส์ แกนเน็ตต์ ผู้วาดภาพปกและภาพขาวดำประกอบในเล่มคือ รูธ คริสมัน แกนเน็ตต์ บทประพันธ์นี้มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเด็กคนหนึ่งที่หนีไปยังเกาะดงดิบเพื่อช่วยลูกมังกรตัวหนึ่ง และได้รับรางวัล Newbery Honor Book และ ALA Notable Book *มังกรของพ่อ* เป็นหนังสือเล่มแรกของไตรภาค ภาคต่ออีก 2 เล่ม ได้แก่ *เอลเมอร์แอนด์เดอะดรากอน* (*Elmer and the Dragon*) และ *เดอะดรากอนส์ออฟบลูแลนด์* (*The Dragons of Blueland*) ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์อะนิเมะในญี่ปุ่น ชื่อ "เอะรุมา โนะ โบเก็ง มาย ฟาซาซุ โดะระกง" (Erumā no Bōken Mai Fāzāsu Doragon; *Elmer's Adventures: My Father's Dragon*)

รางวัล การเสนอชื่อ และการตอบรับ
-------------------------------

*มังกรของพ่อ* ได้รับการยอมรับในด้านคุณค่าเชิงวรรณกรรมจากหลายสถาบัน โดยได้รับรางวัล Newbery Honor Book ในการประกาศรางวัลวรรณกรรม Newbery Medal ในปี 1948 อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเพื่อรับรางวัล Ambassador Book Award ในปี 1948 ด้วย ต่อมาก็ได้รับรางวัล Notable Book ซึ่งจัดมอบโดย American Library Association(ALA) ในปี 1949
**วัดศรีเมือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 

วัดศรีเมืองตั้งเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 เดิมเป็นวัดร้างชื่อ **วัดใหม่ยายเมือง** มีเพียงลูกนิมิต 8 ลูกเท่านั้นเป็นหลักฐานว่าเป็นวัด ไม่หลงเหลือสิ่งก่อสร้างใด ไม่ทราบว่าร้างมานานเท่าใด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ได้พัฒนาสร้างขึ้นใหม่ โดยประชาชนได้นิมนต์พระสัมฤทธิ์ ถิราโภ มาเป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด โดยเริ่มแรกได้เริ่มพัฒนากุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ เป็นหลังคามุงด้วยจาก ต่อมาสิ่งก่อสร้างเปลี่ยนมาเป็นครึ่งตึกครึ่งไม้ จนพระสัมฤทธิ์ ถิราโภ มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2513 พระครูสิริสาครวัฒน์ซึ่งเป็นลูกศิษย์ จึงได้ทำหน้าที่พัฒนาและเรียกชื่อวัดใหม่ว่า "วัดศรีเมือง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 35 เมตร

อาคาเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 22 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธาน ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 24 นิ้ว ซึ่งประชาชนนิยมเรียกว่า *หลวงพ่อศรีเมือง* ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอพระไตรปิฎก หอกลอง หอระฆัง และศาลาริมน้ำ 2 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสัมฤทธิ์ พ.ศ. 2511–2513
* พระครูสิริสาครวัฒน์ พ.ศ. 2515–2542
* พระอธิการวิไล โสภโณ พ.ศ. 2542–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีเมือง". อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร.
2. ↑  "วัดศรีเมือง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดศรีสำราญราษฎร์บำรุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 12 บ้านศรีสำราญ ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 22 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูสุนทรสาครกิจ ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 5

วัดศรีสำราญราษฎร์บำรุงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2473 มีผู้ใหญ่ศรี ศรีสำราญ และชาวบ้านร่วมกันถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด โดยมีพระหรั่งเป็นผู้ดำเนินการและทำนุบำรุงวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร จนถึงสมัยพระอาจารย์เติ่ง ได้ดำเนินการก่อสร้างต่อมา จนกระทั่งเมื่อพระอธิการศุกร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ริเริ่มสร้างอุโบสถเป็นอาคารไม้สัก และได้ผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิต

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 12 เมตร ยาว 21.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 13 เมตร ยาว 51 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2483 หอสวดมนต์ กว้าง 9.30 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 10 หลัง วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 7 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 ศาลาอเนกประสงค์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 9.50 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

วัดมีปูชนียวัตถุคือ หลวงพ่อพักตร์ เป็นพระประจำวัด มีงานนมัสการในวันที่ 26 เมษายน - 2 พฤษภาคม ของทุกปี และมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยพระครูสุนทรสาครกิจอย่างเหรียญพระรัตนตรัยที่เชื่อว่ามีพลังพุทธคุณมีอิทธิฤทธิ์ผลักดันให้เกิดโชคลาภหรือหลุดพ้นจากโรคภัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีสำราญราษฎร์บำรุง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดศรีสำราญราษฎร์บำรุง". กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-30. สืบค้นเมื่อ 2021-01-22.
3. ↑  ก้อง กังฟู (24 มิถุนายน 2555). "อิทธิฤทธิ์....พระรัตนตรัย พลังเร้นลับ...สลายความเลวร้าย". ไทยรัฐ. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ยฺเหวียน เปียว** (อักษรโรมัน: *Yuen Biao*; จีน: 元彪; พินอิน: *Yuán Biāo*) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า **จิมมี่ ยฺเหวียน** (Jimmy Yuen; จิมมี่ เหยิ่น) หรือ **บิล ยฺเหวียน** (Bill Yuen; บิล เหยิ่น) เป็นนักแสดงชาวฮ่องกง เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์กำลังภายในและภาพยนตร์กังฟู ในยุคทศวรรษที่ 70 และ 80 ต้นตำรับหนังแอ็คชั่นแฟนตาซีล้ำสมัยแนวทะลุมิติ ทะลุเวลาในสมัยนั้น 

ยฺเหวียน เปียว หรือที่ชาวไทยเรียกติดปากว่า หยวนเปียว เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 ที่ฮ่องกง โดยเป็นลูกคนที่ 5 ในจำนวน 8 คน มีชื่อเดิมว่า เซีย หลิงจุน (夏令震, Xià Lìngzhèn) เมื่ออายุได้ 6 ขวบ เข้าเรียนโรงเรียนการแสดง *China Drama Academy* ที่ฮ่องกง โดยมีเพื่อนร่วมรุ่นอย่าง หง จินเป่า และ เฉินหลง ซึ่งทั้ง 3 ก็ได้สนิทสนมเป็นเพื่อนร่วมสาบาน และต่อมาก็โด่งดังมีชื่อเสียงร่วมกัน

ยฺเหวียน เปียว เริ่มต้นชีวิตการแสดงในปี ค.ศ.1970 ด้วยการเป็นนักแสดงประกอบและเป็นนักแสดงแทน บรูซ ลี ในเรื่อง *Fist of Fury , Way of the Dragon , Enter the Dragon* หลังจากนั้นในยุคทศวรรษที่ 80 จึงเข้าสู่เบื้องหลังการผลิตภาพยนตร์และการแสดงร่วมกับ หง จินเป่า และเฉินหลง โดยมีผลงานร่วมกันในภาพยนตร์จีนชุดหนังตระกูล My Lucky Stars (7 เพชฌฆาตสัญชาติฮ้อ) ของบริษัทยักษ์ใหญ่โกลเดนฮาร์เวสต์ ในช่วงปี ค.ศ. 1982-1985 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี เพราะเป็นการผสมระหว่างแนวแอ๊คชั่นและตลกเข้าด้วยกัน ผลงานเรื่องต่อมาที่พวกเขามีชื่อเสียงร่วมกัน ได้แก่ *Project A* (เอไกหว่า) ในปี ค.ศ. 1983 , *Wheels on Meals* (ขาตั้งสู้) ในปี ค.ศ. 1984 และ *Dragons Forever* (มังกรหนวดทอง) ในปี ค.ศ. 1988 ผลงานที่หยวนเปียว อำนวยการสร้าง กำกับและแสดงนำเองที่โด่งดังมาก ก็คือ หนังแอ็คชั่น แฟนตาซี ล้ำสมัย อย่างเรื่อง บ้าทะลุศตวรรษ (Iceman Cometh ,1989) และ บ้าทะลุหลังคาโลก (A kid from Tibet ,1992) จนบ้านเราให้เรียกหนังของเขาว่า หนังตระกูลบ้า 

ยฺเหวียน เปียว มีบทบาทเป็นผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับ แต่ผันตัวเองไปเป็นนักแสดงสมทบเสียมาก อย่างเช่นใน หวง เฟยหง ภาค 1 (Once Upon a Time in China , 1991) ขี่พายุดาบเทวดา (*A Man Called Hero*) ในปี ค.ศ. 1999 , *Shanghai Noon* ในปี ค.ศ. 2000 , เป็นผู้อำนวยการสร้างและแสดงร่วมกับ หง จินเป่า ในละครซีรีส์ชุด *Wing Chun* ในปี ค.ศ. 2004-2007 และรับบทเป็นศิษย์พี่ของอาจารย์ยิปมัน ในเรื่อง *The Legend is Born – Ip Man* ในปี ค.ศ. 2010 เป็นต้น

ชีวิตส่วนตัว ยฺเหวียน เปียว แต่งงานกับ ดิดิ้ แปง ในปี ค.ศ. 1984 มีบุตร 2 คน โดยมีบ้านหลังที่ 2 อยู่ที่ประเทศแคนาดา ในย่ามวางยฺเหวียน เปียว ชอบที่จะเล่นกอล์ฟ

ผลงานด้านการแสดง
----------------

ดูบทความหลักที่: ผลง่านด้านการแสดงของ ยฺเหวียน เปียว

อ้างอิง
-------

* ประวัติจากหนังดี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลจากIMDb
* เว็บไซต์ส่วนตัว
ทางเข้าหลัก
หนึ่งในสี่มุมหอคอยของทั้งห้าที่วางแผนไว้ในโครงการเดิม
**โรงพยาบาลซันเตอูเจนีโอ** (อิตาลี: *Ospedale Sant'Eugenio*; อังกฤษ: Sant'Eugenio Hospital) เป็นโรงพยาบาลที่ตั้งอยู่ในโรม ประเทศอิตาลี โดยเป็นหนึ่งในโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางของอิตาลี การก่อสร้างโรงพยาบาลเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1933 ในช่วงสมัยฟาสซิสต์ โครงการดั้งเดิม ซึ่งดูแลโดยกัสปาเร เลนซี, ลุยจี เลนซี และดาโกแบร์โต ออร์เตนซี ได้รับแรงบันดาลใจจากกัสเตลเดลมอนเต แต่วางแผนที่จะพัฒนาอาคารเครื่องมือเครื่องไม้แทนหอคอยปลูกสร้างห้าเหลี่ยมและแปดเหลี่ยมที่มุมของอาคารแนวนักเหตุผลนิยม โดยความตั้งใจที่จะครอบครองสถาบันสุพันธุศาสตร์, การมีส่วนร่วมของนักวิชาการบางคนที่เกี่ยวข้องในโครงการ และผู้ลงนามในระกาศแบ่งแยกเชื้อชาติ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Ospedale Sant'Eugenio del Pio Istituto Santo Spirito ed Ospedali riuniti di Roma". Associazione culturale info.roma.it.
2. 1 2  แม่แบบ:Cita

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โรงพยาบาลซันเตอูเจนีโอ (โรม)

พิกัดภูมิศาสตร์: 41°49′19″N 12°28′18″E﻿ / ﻿41.8220°N 12.4717°E﻿ / 41.8220; 12.4717
**ผญา** หรือ **ผะหยา** เป็นคำกลอนหรือคำปรัชญาของลาวในและคนไทยภาคอีสานโบราณ ซึ่งภาษาสืบทอดมาจากภาษาของอาณาจักรล้านช้างและปัจจุบันการเล่นผญายังหลงเหลือในหมอลำกลอนแบบอีสาน คำว่าผญามีความหมายในกลุ่มเดียวกับปัญญาและปรัชญาบางครั้งสามารถใช้แทนกันได้ ซึ่งผญาป็นคำร้อยกรองที่คล้องจอง มีสัมผัสระหว่างข้อความไม่เข้มงวดและไม่มีฉันทลักษณ์กำหนดไว้อย่างชัดเจน แต่เวลาพูดจะมีการเน้นคำหนักเบาเพื่อให้ผู้ฟังมีความเพลิดเพลินและสารถจดจำได้ง่าย เรื่องที่ถูกแต่งเป็นผญามีหลายเรื่องเช่น คำสอนทางศาสนา เรื่องราวในชีวิตประจำวัน การเกี้ยวพาราสีของหนุ่มสาว และการละเล่นของเด็ก เป็นต้น

ประเภท
------

### คำสอน

มีลักษณะเตือนสติของผู้ฟังหรือผู้อ่านในนึกถึงศีลธรรมตามความเชื่อ กระตุ้นให้เกิดความสำนึกรักในถินกำเนิด หรือเป็นข้อความอุปมาอุปมัยให้ประพฤติตนเป็นคนดี เช่น

*"คันเจ้าได้ขี่ซ้างกั้งฮ่มเป็นพระยา อย่าได้ลืมคนทุกข์ผู้ขี่ควายคอนกล้า คันเจ้าได้ขี่ซ้างกั้งฮ่มสัปทน อย่าได้ลืมคนจนผู้แห่นำตีนซ้าง"* หมายถึง ถ้าได้เป็นผู้มีอำนาจก็อย่าลืมเหลียวแลผู้ด้อยอำนาจกว่าหรือผู้อยู่เบื้องหลังตน

*"บุญ บุญนี้บ่แหม่นของแบ่งได้ ปันแจกกันแหล่ว บ่อห่อนแยกออกได้ คือไม้ผ่ากลาง คือจั่งเฮากินข้าว เฮากินเฮาอิ่ม บ่แหม่นไปอิ่มท้อง เขาพุ้นผู้บ่กิน"* หมายถึง การทำบุญเป็นสิ่งที่ทำได้เฉพาะตนเท่านั้นแบ่งไปให้คนอื่นไม่ได้ เหมือนกินข้าวแล้วคนที่กินถึงจะอื่มคนที่ไม่ได้กินก็ไม่อิ่มท้อง

### เกี้ยวพาราสี

มีลักษณะการเกี้ยวพาราสีหรือชมอีกฝ่ายในทางชู้สาว เพื่อถามคำถามหรือพรรณาถึงความรักที่ตนมี
*"สิบปีกะสิถ่าซาวพรรษากะสิอยู่ คันบ่ได้เป็นคู่เห็นแต่อุแอ่งน้ำกะปานได้นั่งเทียม"* หมายถึง จะสิบปี ยี่สิบปีก็จะรอ ต่อให้ไม่ได้เจอหน้าเจอแค่ตุ่ม(ของคนที่ชอบ)ก็เหมือนได้นั่งอยู่ข้างๆ
และมีการรับส่งระหว่างหญิงชาย เช่น 

 *(ชาย) "อ้ายนี้อยากถามข่าวน้ำ ถามข่าวถึงปลา อยากถามข่าวนา ถามข่าวถึงเข้า อ้ายอยากถามข่าวน้อง ว่ามีผัวแล้วหรือบ่ หรือว่ามีแต่ชู้ ผัวสิซ้อนหากบ่มี"*

 *(หญิง) "น้องนี้ปอดอ้อยซ้อยเสมอดังตองตัด พัดแต่เป็นหญิงมา บ่มีชายสิมาเกี้ยว พัดแต่สอนลอนขึ้น บ่มีเครือสิเกี้ยวพุ่ม พัดแต่เป็นพุ่มไม้เครือสิเกี้ยวกะบ่มี"* หมายถึง

(ชาย) พี่อยากถามข่าวจากน้ำว่าปลาเป็นยังไง อยากถามข่าวจากนาว่าข้าวเป็นยังไง อยากถามข่าวน้องว่ามีสามีหรือยัง

(หญิง) น้องนี้โสดอยู่ ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครมาจีบ และไม่รู้จะไปพึงพิงใคร

### ปริศนา

เป็นการตั้งทำถามที่ต้องใช้การตีความจึงจะเข้าใจความหมายที่แท้จริงของผู้สื่อสารหรือบางครั้งเป็นการประชดประชันผู้ฟัง เช่น

*"อยากกินข้าว ให้ปลูกใส่พะลานหิน*
*อยากมีศีล ให้ฆ่าพ่อตีแม่*
*อยากให้คนมาแวะ ให้ฆ่าหมู่เดียวกับ"*

หมายถึง ถ้าจะกินข้าวให้ปลูกในลานหิน ถ้าอยากมีศีลให้ฆ่าพ่อแม่ ถ้าอยากให้คนมาหาให้ฆ่าเพื่อนทิ้ง ซึ่งเป็นการประชดประชันและความหมายจริงๆนั้นตรงกันข้ามกับข้อความในผญา

### อวยพร

ใช้อายพรในโอกาสต่างๆ เช่น
*"นอนหลับให้เจ้าได้เงินหมื่น นอนตื่นให้เจ้าได้เงินแสน แบมือไปให้ได้แก้วมณีโชติ โทษฮ้ายอย่ามาพาล มารฮ้ายอย่ามาเบียด"* หมายถึง ตอนจะนอนหลับขอให้ได้เงินหมื่น นอนตื่นขอให้ได้เงินแสน กางมือออกได้แก้วมสปรารถนา โรคภัยอย่าได้เบียดเบียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผญา ภูมิปัญญาอีสาน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-11-18.
2. ↑  "สุภาษิตโบราณอีสานรวบรวมไว้ให้ลูกหลานโดย คุณพ่อปรีชา พิณทอง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-25. สืบค้นเมื่อ 2015-11-18.
3. ↑  ""ผญา" ภูมิปัญญาของคนอีสาน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-23. สืบค้นเมื่อ 2015-11-18.
**คลองกือเซะ** หรือ **คลองกรือเซะ** เป็นคลองที่ไหลผ่านพื้นที่ด้านทิศเหนือของอำเภอยะรังและทิศตะวันออกของอำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี โดยส่วนปลายของคลองนี้จะไปรวมกับคลองมานิงที่บ้านปาเระ ตำบลบาราโหม อำเภอเมืองปัตตานี คลองมีความยาวประมาณ 10.8 กิโลเมตร ประชาชนตามริมคลองกือเซะทำประมงประมาณ 50 กว่าครัวเรือน

ประวัติศาสตร์
-------------

ในสมัยรายาฮีเยาเป็นเจ้าเมืองเกิดปัญหาน้ำเค็มรุกเข้ามาในคลองกือเซะจนไม่สามารถอำนวยประโยชน์ในการเกษตรกรรมได้ รายาฮีเยาทรงรับสั่งให้ราษฎรพร้อมกันขุดคลอง โดยเริ่มจากรือเซะมุ่งไปทางทิศเหนือจนถึงแม่น้ำที่อ่าวเตอร์มางัน (ใกล้กับหมู่บ้านปรีกีปัจจุบัน) หลังขุดคลองเชื่อมกับแม่น้ำ น้ำจึงไหลมาตามคลองแห่งใหม่ผ่านคลองกือเซะ แล้วไหลออกทะเลตรงอ่าวรา 

ต่อมาในสมัยรายาบีรู เกิดปัญหากับคลองกือเซะอีกครั้ง คือ กระแสน้ำไหลแรงเซาะริมฝั่งที่ติดต่อกับพระราชวังได้รับความเสียหาย และน้ำในคลองกือเซะกลายเป็นน้ำจืด จึงเป็นเหตุให้นาเกลือตรงชายทะเลไม่สามารถเป็นเกลือได้เพราะน้ำลดความเค็มลง รายาบีรูจึงมีกระแสรับสั่งให้สร้างเขื่อนกั้นน้ำที่ไหลมาจากด้านเหนือ โดยไหลเข้าคลองกือเซะและปิดคลองปาฟีรีด้วย เขื่อนดังกล่าวที่สร้างด้วยหิน ได้ตั้งนามหมู่บ้านนั้นว่าบ้านทำนบหิน (บ้านตาเนาะบาตู)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิคม สุวรรณรุ่งเรือง. "ชนชั้นนำและโครงสร้างอำนาจของชุมชนชาวไทยมุสลิมในจังหวัดชายแดนภาคใต้". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
2. ↑  "คลองสำคัญในประวัติศาสตร์ปัตตานี". กรมศิลปากร.
แผนที่แสดงคลองตะเคียน คลองคูจาม และแม่น้ำเจ้าพระยา พ.ศ. 2232 โดยวินเชนโซ มารีอา
**คลองคูจาม** หรือ **คลองปทาคูจาม** ในแผนที่กรุงศรีอยุธยาสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทำโดยช่างแผนที่ฝรั่งเศสที่ชื่อฌัก นีกอลา เบแล็ง ระบุตำแหน่งคลองคูจามว่า **คูจามน้อย** คู่กับคลองคูจามใหญ่หรือคลองตะเคียน โดยระหว่างคลองคูจามทั้งสองเป็นที่ตั้งของเวียงเหล็ก (ปท่าคูจาม) ซึ่งเป็นชุมชนชาวสยามกลุ่มรัฐสุพรรณภูมิที่ปรากฏในตำนานพระเจ้าอู่ทอง

คลองคูจามเป็นคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยา ขุดจากริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งใต้นอกเกาะเมือง บริเวณบ้านสำเภาล่ม (อยู่ถัดทางตะวันออกวัดพุทไธศวรรย์) ยาวเป็นเส้นตรงลงไปทางทิศใต้ ไหลมารวมกับคลองตะเคียนหลังมัสยิดช่อฟ้า (ฝั่งเหนือตะเกี่ยโภคิน) ไปออกแม่น้ำเจ้าพระยาใกล้เกาะเรียน คลองมีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร

ประวัติ
-------

ในสมัยกรุงศรีอยุธยามีชาวมุสลิม ทั้งที่เป็นราชการ ทำมาค้าขาย ทำนาทำไร่ มีส่วนหนึ่งอาศัยอยู่บริเวณคลองตะเคียนและคลองคูจาม ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มอญใหม่ที่อพยพมาจากเมืองเมาะตะมะ มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณคลองคูจามบ้าง สามโคกบ้าง ในแผนที่ร่างของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ มีตลาดน้ำปากคลองคูจาม เห็นเรือขนาดเล็กจอดเรียงรายหนาแน่น ริมฝั่งตะวันออกของปากคลองระหว่างปากคลองตะเคียนกับปากแม่น้ำหน้าป้อมเพชร ซึ่งตำแหน่งนี้น่าจะเป็นปากคลองคูจาม สอดคล้องกับคำพรรณนาภูมิสถานกรุงศรีอยุธยา "อนึ่ง (ลูก) แขกชวามาลายู บันทุกหมากเกาะ แลหวายตะค้า กะแชงเตย สรรพเครื่องสินค้าปากใต้ บันทุกเรือปากกว้างสิบศอกสามวา มาทอดสมอขายอยู่ ที่ตรงปากคลองคูจาม" หลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ทางราชการได้อพยพชาวปัตตานีมาอยู่ที่กรุงศรีอยุธยาบริเวณปากคลองคูจามและคลองตะเคียน

ย่านคลองคูจามมีแขกจามอาศัยตั้งหลักแหล่งทำมาหากินมาเนิ่นนาน พวกแขกจามมีอาชีพสานเสื่อลันไต สานภาชนะใส่สิ่งของต่าง ๆ (สมุก) เพื่อจำหน่ายและรังจ้างทั่วไป มีแนวคลองที่ได้รับการขุดลอกแล้วเมื่อ พ.ศ. 2538 ริมคลองทั้งสองด้านบางช่วงเป็นที่ตั้งบ้านเรือนของชาวมุสลิม บางช่วงเป็นที่ว่างเปล่ามีต้นไม้ขึ้นปกคลุม ปัจจุบันคลองคูจามแทบไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นคลอง เพราะมีบ้านเรือนมากมายรุกล้ำ บางช่วงของทางน้ำถูกถนนปิดกั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  สุจิตต์ วงษ์เทศ. "จาม 'ปท่าคูจาม'อยู่เวียงเหล็ก ขุมกำลังของพระเจ้าอู่ทอง (สุพรรณภูมิ)". มติชนสุดสัปดาห์.
2. ↑  "คลองคูจาม". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  อภิเชฏฐ์ จั่นเที่ยง. "บทบาทขุนนางมอญในสมัยอยุธยาระหว่าง พ.ศ.2127 ถึง 2310". ฐานข้อมูลงานวิจัยชาติพันธุ์ในประเทศไทย.
4. ↑  "ตลาดน้ำ...สี่มุมเมืองอยุธยา". ไทยรัฐ.
5. ↑  "มุสลิมชุมชนคลองตะเคียนและชุมชนสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา : การสำรวจเบื้องต้น". คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
6. ↑  ศิริพจน์ เหล่ามานะเจริญ. "ศิริพจน์ เหล่ามานะเจริญ อยุธยา แขกจาม กับคูคลอง". มติชนสุดสัปดาห์.
เจ้าหญิงซีนา อัล ราตไฮต์ (อังกฤษ: Zeina Shaban) (เดิม:ซีนา ชาร์บาห์น) ประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2531 ณ จอร์แดน ทรงเป็นนักกีฬาปิงปองทีมชาติจอร์แดน ทรงเป็นตัวแทนของประเทศไปแจ่งในหลายๆครั้ง โดยทรงเล่นปิงปองตั้งแต่พระชันษาเพียง 6 ชันษา จากพระบิดา และได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ณ จอร์เจีย โดยพระองค์ทรงมีแด็ง ยาผิง นักกีฬาชาวจีน เป็นแรงผลักดันความฝันและทรงตั้งพระทัยเล่นกีฬามาตลอด 

ชีวิตส่วนพระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายราตไฮต์ บิน ฮัสซัน พระโอรสใน เจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยซีน่าได้รับการสถาปนาเป็น **เจ้าหญิงซีนา อัล ราตไฮต์** โดยทรงมีพระโอรส 2 พระองค์ คือ

1. เจ้าชายฮัสซัน
2. เจ้าชายทาลาล

ปัจจุบันหลังจากเสกสมรสและได้เข้ามาเป็นพระบรมวงศานุวงศ์จอร์แดนแล้ว พระองค์ทรงอุปถัมป์กีฬาปิงปองไว้ในพระอุปถัมภ์

อ้างอิง
-------

1 Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill. "Zeina Shaban". Olympics at Sports-Reference.com. Sports Reference LLC. Retrieved 18 December 2012  

2 "Young Shaban brings experience to the table". Sportsbeat UK. 1 August 2008. Retrieved 18 December 2012.  

3 Andersson, Mikael (4 April 2003). "In the shadows of the war!". ITTF. Retrieved 18 December 2012.  

4 Marshall, Ian. "Young Pretender". ITTF. Retrieved 18 December 2012.  

5 Marshall, Ian (20 October 2010). "Five Rings in Athens and Beijing but Just One for Zeina Shaban in Jordan". ITTF. Retrieved 18 December 2012.  

6 "Jordan to have a female flag bearer for Beijing Olympics". Xinhua. 2 August 2008. Retrieved 18 December 2012.  

7 "Women's Singles First Round". NBC Olympics. Retrieved 18 December 2012.  

8 "Olympic and Paralympic hopefuls gear up for Beijing". Royal Holloway College. 21 July 2008. Retrieved 18 December 2012.  

9 "Wedding of Prince Rashid and Zeina Shaban". Royalty in the News. 22 July 2011. Retrieved 18 December 2012.  

"10 Prince Rashed, Princess Zeina welcome baby boy" Petra News Agency, 2 February 2
**วัดท่าอิฐ** เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบางพลับ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง

วัดท่าอิฐตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2304 ตรงกับสมัยพระเจ้าเอกทัศน์ บริเวณที่ตั้งเดิมเข้าใจว่าเป็นที่ปั้นเผาอิฐนำไปก่อสร้างวัดขุนอินทประมูล เป็นสถานที่ขนอิฐหรือท่าขนอิฐ และเมื่อได้สร้างวัดขึ้นจึงขนานนามว่า "วัดท่าอิฐ" ในตอนวางศิลาฤกษ์สร้างวัดได้ขุดพบอิฐหน้าวัวจำนวนมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564

ราว พ.ศ. 2535 พระครูสุคนธศีลคุณ (หลวงพ่อหอม) มีดำริจะสร้าง *พระธาตุเจดีย์ศรีโพธิ์ทอง* เป็นเจดีย์มีความกว้าง 40 เมตร สูง 58 เมตร เพื่อทดแทนเจดีย์หลังเดิม เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ประดิษฐานในเจดีย์

พระประธานในอุโบสถชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อเพ็ชร* พระประธานในวิหารชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อขาว* เป็นพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "งามแท้! พระธาตุเจดีย์ศรีโพธิ์ทอง วัดท่าอิฐ จ.อ่างทอง". เอ็มไทย.
2. ↑  "วัดท่าอิฐ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดท่าอิฐ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "วัดท่าอิฐ". กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดอ่างทอง ศาลากลางจังหวัดอ่างทอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-13. สืบค้นเมื่อ 2022-02-13.
เจ้าหญิงซูซาน มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย (อังกฤษ: Susan of Albania)

พระราชประวัติ
-------------

เจ้าหญิงซูซาน มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย หรือ สมเด็จพระราชินีซูซานแห่งแอลเบเนีย มีพระนามเดิมว่า ซูซาน คัลเลน-วอร์ด เสด็จพระราชสภมพเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2484 เป็นธิดาของ อลัน โรเบิร์ต คัลเลน-วอร์ด และ ฟิลิส โดโรเธีย มอเรีย-ปิเออ โดยลุงของพระองค์เป็นเจ้าของโรงแรมโทมัส-เมอเร โรงแรมที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับต้นๆในประเทศ พระองค์เติบโตมาในฟาร์มแกะของพระราชบิดา โดยพระองค์ทรงเข้าศึกษา ณ โรงเรียนหญิงล้วนเพไบที ใน นิวเซาท์เวลส์ หลังจากนั้นศึกษา ณ มหาวิทยาลัยซิดนีย์ และเมื่อเรียนจบออกมา ทรงเปิดโรงเรียนสอนศิลปะส่วนพระองค์ 

พระองค์เสกสมรสครั้งแรกกับ ริชาร์ด วิลเลียม พระองค์ได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลของพระสวามีคนเก่า โดยทรงงใช้ชีวิตกันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 - พ.ศ. 2513 ก่อนจะทรงหย่าร้าง

เษกกสมรส
--------

พระองค์ทรงพบรักกับ เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวใน พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย ในงานเลี้ยงอาหารค่ำในซิดนีย์เมื่อปี พ.ศ. 2518 ต่อมาทั้ง 2 เษกสมรสกันแบบธรรมดาที่ประเทศฝรั่งเศส และทรงแต่งงานทางศาสนาอย่างถูกต้องใน มาดริด

ถึงกระนั้น เจ้าหน้าที่รับรองในประเทศออสเตรียอันเป็นที่พระราชสมภพของพระองค์นั้น ก็มิได้ยอมรับว่าพระองค์เป็น **สมเด็จพระราขินี** แต่ด้วยวิธีการเจรจาทำให้รัฐมนตรีว่าการต่างประเทศออกพาสปอร์ต ในพระนามว่า **สมเด็จพระราชินีซูซานแห่งแอลเบเนีย** แต่ถึงกระนั้นพระอิสริยยศที่แท้จริงของพระองค์ที่สามารถอ้างได้คือ **เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารี พระวรชายา** ส่วนพระอิสริยยศสมเด็จพระราขินีนั้น เป็นพระอิสริยยศที่ประชาชนน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายอย่างไม่เป็นทางการ

ทิวงคต
------

พระองค์ทิวงคตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ด้วยพระโรคมะเร็งที่พระปัปผาสะ (ปอด) โดยพระบรมศพของพระองค์นั้นถูกฝังในสุสานหลวงนอกเมืองติรานา

| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงซูซาน มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ไม่มี** |  |  **ผู้อ้างสิทธิสมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย(ราชวงศ์โซกู)** (พ.ศ. 2518-พ.ศ. 2547) |  | **เจ้าหญิงอีเลีย มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย** |

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* Knight Grand Cross of the Order of Fidelity (6 October 1975).

1. ↑  Royal Ark
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**เดอะ เจ. ไกลส์ แบนด์** (อังกฤษ: The J. Geils Band) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1968 ที่วอร์เซสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ภายใต้การนำของนักกีตาร์ที่ชื่อ จอห์น "เจ." ไกลส์ (John "J." Geils) โดยสมาชิกวงดั้งเดิมมี 5 คน ประกอบด้วยปีเตอร์ วูลฟ์, แมจิก ดิก, สตีเฟน บลัดด์, เซท จัสต์แมน และแดนนี ไคลน์ โดยวูลฟ์และจัสต์แมนเป็นนักแต่งเพลงหลักของวง โดยมีผลงานเพลงแนวบลูส์ร็อกซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีแนวอาร์แอนด์บีในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ในเวลาต่อมา

หลังจากที่วูลฟ์ออกจากวงไปเมื่อปี ค.ศ. 1983 เพื่อไปประกอบอาชีพศิลปินเดี่ยว ทางวงก็ได้ปล่อยอัลบั้มอีกหนึ่งชุดในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งรวมเพลงที่จัสต์แมนเป็นนักร้องนำก่อนจะยุบวงในปี ค.ศ. 1985 โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 เป็นต้นมา ทางวงได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อทำการแสดงก่อนที่ เจ. ไกลส์ ผู้ก่อตั้งวงจะเสียชีวิตในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2017

ผลงาน
-----

อัลบั้มสตูดิโอ
* *The J. Geils Band* (1970)
* *The Morning After* (1971)
* *Bloodshot* (1973)
* *Ladies Invited* (1973)
* *Nightmares...and Other Tales from the Vinyl Jungle* (1974)
* *Hotline* (1975)
* *Monkey Island* (1977)
* *Sanctuary* (1978)
* *Love Stinks* (1980)
* *Freeze Frame* (1981)
* *You're Gettin' Even While I'm Gettin' Odd* (1984)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ