สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ฉบับอักษรฮันจา (อักษรจีนที่ใช้ในประเทศเกาหลี) สมัยราชวงศ์โครยอ เขียนขึ้นราว ค.ศ. 1340
**สัทธรรมปุณฑริกสูตร** (สันสกฤต: सद्धर्मपुण्डरीकसूत्र, *Saddharma Puṇḍarīka Sūtra*) เป็นพระสูตรที่สำคัญในพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาในพุทธศาสนิกชนมหายานโดยเฉพาะในประเทศเอเชียตะวันออก เป็นสัทธรรมที่พระพุทธเจ้าเทศนาในช่วง 8 ปีสุดท้ายก่อนปรินิพพาน

สมัยแห่งการบันทึกพระสูตรเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นครั้งแรกนั้นไม่มีมติที่แน่นอน ซึ่งการค้นพบต้นฉบับของสัทธรรมปุณฑริกสูตรในหลายสถานที่จากหลากหลายภูมิภาค สัทธรรมปุณฑริกสูตรมีการแปลเป็นหลายภาษา และมีการคัดลอกต้นฉบับตลอดช่วงเวลาอันยาวนาน อันเป็นข้อพิสูจน์ว่าสัทธรรมปุณฑริกสูตรเป็นที่เคารพบูชาของประชาชนจำนวนมากในหลากหลายเชื้อชาติ โดยมีการค้นพบต้นฉบับภาษาต่าง ๆ อันได้แก่ สันสกฤต บาลี คานธารี โขตาน ซากา โตคาเรียน ซอกเดีย อุยกูร์เก่า ทิเบต จีน มองโกเลีย แมนจู ซีเซี่ย(ตันกัต) เกาหลี เวียดนาม เป็นต้น ตัวอย่างของสะสมจากสถาบันต้นฉบับภาษาตะวันออกแห่งสมาคมวิทยาศาสตร์รัสเซียมีต้นฉบับคัมภีร์ภาษาสันสกฤต คัดลอกด้วยตัวอักษรพราหมีเตอร์กีสถานใต้ ราวคริสต์ศตวรรษที่ 8-9 ต้นฉบับแปลภาษาจีน คัดลอกราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 ต้นฉบับแปลภาษาอุยกูร์เก่า คัดลอกราวคริสต์ศตวรรษที่ 9

ในปัจจุบันมีการแปลเป็นภาษาอังกฤษ อิตาลี เกาหลี เยอรมัน ฝรั่งเศส ไทย ลาว กรีก สเปน เป็นต้น

วินเตอร์นิตซ์ได้เสนอความเห็นว่า พระนาคารชุนได้อ้างถึงข้อความจากสัทธรรมปุณฑรีกสูตรอยู่หลายตอน เพราะฉะนั้นต้นฉบับเดิมย่อมต้องมีอยู่แล้วใน พ.ศ. 693 จึงสันนิษฐานได้ว่าสัทธรรมปุณฑรีกสูตรน่าจะมีอายุไม่ต่ำกว่าพุทธศตวรรษที่ 6 ซึ่งเป็นช่วงระยะเวลาที่ความคิดแบบมหายานพัฒนาขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้วในอินเดีย

ชื่อ
----

|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ |
| ศาสนาพุทธ |
|  |
| ประวัติ
* เส้นเวลา
* พระโคตมพุทธเจ้า
* พุทธศาสนาก่อนแบ่งนิกาย
* การสังคายนา
* การเผยแผ่ศาสนาพุทธผ่านเส้นทางสายไหม
* การเสื่อมถอยในอนุทวีปอินเดีย
* ชาวพุทธยุคหลัง
* พุทธศาสนาสมัยใหม่
 |
| * ธรรม
* แนวคิด

* อริยสัจ 4
* มรรคมีองค์แปด
	+ ธรรมจักร
* ขันธ์ 5
* อนิจจัง
* ทุกข์
* อนัตตา
* ปฏิจจสมุปบาท
* มัชฌิมาปฏิปทา
* สุญตา
* ศีลธรรม
* กรรม
* การเกิดใหม่
* สังสารวัฏ
* จักรวาลวิทยา
 |
| คัมภีร์
* พุทธพจน์
* ตำราพุทธศาสนาช่วงต้น
* พระไตรปิฎก
* พระสูตรมหายาน
* ภาษาบาลี
* ภาษาทิเบต
* ภาษาจีน
 |
| การปฏิบัติ
* ไตรสรณคมน์
* เส้นทางสู่การปลดปล่อยในศาสนาพุทธ
* เบญจศีล
* บารมี
* การทำสมาธิ
* เหตุผลทางปรัชญา
* การบูชา
* การทำบุญ
* อนุสสติ 10
* การมีสติ
* ปัญญา
* พรหมวิหาร 4
* โพธิปักขิยธรรม 37
* อรัญวาสี
* คฤหัสถ์
* บทสวดมนต์
* การแสวงบุญ
* ลัทธิมังสวิรัติ
 |
| นิพพาน
* การตรัสรู้
* อริยบุคคล
* พระอรหันต์
* พระปัจเจกพุทธเจ้า
* พระโพธิสัตว์
* พระพุทธเจ้า
 |
| ธรรมเนียม
* เถรวาท
* พระบาลี
* มหายาน
* หีนยาน
* แบบจีน
* วัชรยาน
* แบบทิเบต
* นวยาน
* แบบเนวาร
 |
| ศาสนาพุทธในแต่ละประเทศ
* ภูฏาน
* กัมพูชา
* จีน
* อินเดีย
* ญี่ปุ่น
* เกาหลี
* ลาว
* มองโกเลีย
* พม่า
* รัสเซีย
* ศรีลังกา
* ไต้หวัน
* ไทย
* ทิเบต
* เวียดนาม
 |
| * โครงเรื่อง
* icon สถานีย่อยศาสนา
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

ชื่อดั้งเดิมของพระสูตรนี้ในภาษาสันสกฤตคือ "สัทธรรมปุณฑรีกสูตร" (สันสกฤต: सद्धर्मपुण्डरीकसूत्र; Saddharma Puṇḍarīka Sūtra; สทฺธรฺมปุณฺฑรีกสูตฺร) แปลว่า พระสูตรว่าด้วยบัวขาวแห่งธรรมอันล้ำเลิศ ("ปุณฑรีก" หมายถึง บัวขาว) ในภาษาอังกฤษเรียกตามความหมายว่า "Sūtra on the White Lotus of the Sublime Dharma" แต่นิยมเรียกทั่วไปโดยย่อว่า "Lotus Sūtra" (แปลว่า "พระสูตรบัวขาว") พระสูตรนี้ได้รับความนับเป็นอย่างมากในบรรดาประเทศที่นับถือศาสนาพุทธแบบมหายาน มีการแปลชื่อพระสูตรออกเป็นชื่อภาษาท้องถิ่นของประเทศต่างๆ ดังนี้

* จีน: 妙法蓮華經 *miàofǎ liánhuá jīng* (เมี่ยวฝ่าเหลียนฮฺวาจิง) เรียกโดยย่อว่า 法華經 *fǎhuá jīng* (ฝ่าฮฺวาจิง)
* ญี่ปุ่น: 妙法蓮華経; โรมาจิ: *myōhō renge kyō* (เมียวโฮเร็งเงเคียว) เรียกโดยย่อว่า 法華経 *hōke kyō* (โฮเคะเคียว)
* เกาหลี: 묘법연화경 *myobeop yeonhwa gyeong* (มโยพ็อบย็อนฮวากยอง) เรียกโดยย่อว่า 법화경 *beophwa gyeong* (พ็อบฮวากยอง)
* ทิเบต: དམ་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་མདོ *dam chos pad-ma dkar po'i mdo*
* เวียดนาม: *Diệu pháp liên hoa kinh* (เซียวฟ้าบเลียนฮวากิญ) เรียกโดยย่อว่า *Pháp hoa kinh* (ฟ้าบฮวากิญ)

สาระสำคัญ
---------

ในเอกสารสำหรับมัคคุเทศก์งานนิทรรศการ "**สัทธรรมปุณฑริกสูตร** สารแห่งสันติภาพและการอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว" ในปี 2560 ได้บรรยายไว้ว่า พระศากยมุนีพุทธะ ทรงค้นพบว่ามี "จักรวาลภายใน" ที่กว้างใหญ่อยู่ในพระวรกายของพระองค์เอง ทรงก้าวข้ามตัวตนชีวิตภายใน และแผ่ขยายตัวตนชีวิตนี้ออกไป จนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับจักรวาลภายนอกที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งก็คือพลังชีวิตของจักรวาล ที่พระองค์ทรงตรัสรู้ว่าคือธรรมะหรือกฎของชีวิต เมื่อทรงตรัสรู้แล้ว ปัญญาและความเมตตากรุณาของพระองค์มุ่งไปที่การช่วยให้ประชาชนหลุดพ้นจากความทุกข์ สิ่งนี้ปรากฏให้เห็นอยู่ในคัมภีร์ทางพุทธศาสนาจำนวนมาก

ในบรรดาคัมภีร์เหล่านี้ สัทธรรมปุณฑริกสูตรแสดงให้เห็นถึงความพยายามในการแสดงรูปธรรมของธรรมะที่พระพุทธองค์ทรงตรัสรู้และเป็นพระสูตรที่ผู้คนในซีกโลกตะวันออกยึดถืออย่างแพร่หลาย เนื่องด้วยคุณลักษณะของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ภายใต้ 3 หัวข้อหลัก ดังต่อไปนี้

1. การอยู่ร่วมกันของชีวิตทุกรูปแบบ

ใน "บทกุศโลบาย" (บทที่ 2) ของสัทธรรมปุณฑริกสูตร ทรงเปิดเผยจุดมุ่งหมายที่ทรงปรากฏขึ้นมาในโลกนี้ โดยตรัสถึง "เหตุปัจจัยที่เป็นเรื่องยิ่งใหญ่อันดับหนึ่ง" คือเพื่อ "เปิดประตู" พุทธปัญญา "ชี้" พุทธปัญญา ทำให้ประชาชน "รู้แจ้ง" พุทธปัญญา และ "เข้าสู่" พุทธปัญญา พุทธปัญญาที่กล่าวถึง ก็คือ ปัญญาที่มีพร้อมอยู่ในพลังชีวิตของจักรวาลและส่องแสงออกมา เป็นความหมายเดียวกับคำว่า ธรรมชาติพุทธะ

บุคคลทั้งหลายมีพร้อมพุทธปัญญาที่เป็นส่วนหนึ่งภายในชีวิตของพวกเขา ดังนั้น จึงไม่เกี่ยวกับเชื้อชาติ เพศ อาชีพ หรือวัฒนธรรม เพราะธรรมชาติพุทธะมีพร้อมอยู่ในชีวิตของทุกคน และด้วยการตื่นรู้นี้ ประชาชนทุกคนก็จะสามารถเดินไปบนหนทางสู่ความสุขได้ ประชาชนล้วนเป็นมนุษย์ที่มีพร้อมความสามารถที่จะดำเนินชีวิตที่แสดงศักยภาพสูงสุดในชีวิตให้ปรากฏออกมาได้ นี่คือสิ่งที่สร้างวัฒนธรรมโลกของการอยู่ร่วมกันและความกลมเกลียวให้เป็นจริงได้

ใน "บทการเปรียบเทียบเรื่องยาสมุนไพร" (บทที่ 5) ของสัทธรรมปุณฑริกสูตร แนวคิดของการอยู่ร่วมกันและความกลมเกลียวนี้ถูกแสดงให้เห็นผ่านแนวคิดเรื่องการอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวของสมุนไพร 3 ชนิดและต้นไม้ 2 ชนิด สมุนไพรและต้นไม้ทั้งหมดเหล่านี้ ต่างกันทั้งความสูงและรูปร่าง แต่เมื่อฝนตก ทั้งหมดต่างก็ดูดซับสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเจริญเติบโต ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความต้องการเฉพาะของพรรณไม้แต่ละชนิด ท้องฟ้าและฝนที่ตกลงมาคืออาหารหล่อเลี้ยงพลังชีวิตของจักรวาล ซึ่งก็คือคำสอนของพระพุทธะ และเป็นอาหารหล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตนับล้าน ๆ ทั่วจักรวาล

2. การแสวงหาความเป็นนิรันดร์

บทที่ 11 ของสัทธรรมปุณฑริกสูตรเริ่มต้นด้วยการปรากฏออกมาของหอรัตนะ อันยิ่งใหญ่โผล่ขึ้นมาจากพื้นโลกและพระประภูตรัตนพุทธะจากอดีต ที่ประทับอยู่ในหอรัตนะ ทรงเป็นผู้ให้การรับรองว่า สิ่งที่พระศากยมุนีพุทธะกำลังเทศนาทั้งหมดล้วนถูกต้อง จากนั้น ใน "บทการปรากฏขึ้นมาจากพื้นโลก" (บทที่ 15) พื้นดินได้เปิดออกอีกครั้ง เหล่าโพธิสัตว์จำนวนมากมายได้ปรากฏขึ้นมาและทำความเคารพต่อที่ประชุมเทศนาสัทธรรมปุณฑริกสูตร พระเมตไตรยโพธิสัตว์เป็นตัวแทนในที่ประชุมถามว่า ผู้คนเหล่านี้ทั้งหมดคือใคร ในบทต่อมาคือ "บทการหยั่งอายุกาลของพระตถาคต" (บทที่ 16) พระศากยมุนีพุทธะทรงตอบคำถามของพระเมตไตรยโพธิสัตว์ โดยตรัสเกี่ยวกับพระพุทธะนิรันดร์ และให้ความกระจ่างว่าสถานะที่แท้จริงของพระองค์คือ พระพุทธะที่ทรงรู้แจ้งตั้งแต่สมัยกาลนาน

พระพุทธะนิรันดร์คือพระพุทธะที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมะนิรันดร์ เป็นพระพุทธะผู้ซึ่งแสดงให้เห็นถึงจังหวะพื้นฐานของจักรวาล "บทการหยั่งอายุกาลฯ" เปิดเผยการดำรงอยู่ตลอดกาลของพระพุทธะนิรันดร์ ที่ปรากฏขึ้นมาในโลกที่เราอาศัยอยู่ เพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้พ้นทุกข์ ทั้งที่พระพุทธะเป็นผู้ที่หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดแล้ว

3. การเคลื่อนไหวเพื่อสร้างสันติภาพ

สัทธรรมปุณฑริกสูตรได้เปิดเผยเรื่องการเคลื่อนไหวเพื่อสันติภาพในรูปของโพธิสัตว์ทั้งหลายที่โลดแล่นขึ้นมาจากพื้นโลก แสดงถึงพลังชีวิตนิรันดร์ของจักรวาล และโพธิสัตว์อื่น ๆ ที่ปรากฏในบทท้าย ๆ ของสัทธรรมปุณฑริกสูตร บทเหล่านี้บรรยายถึงพระไภษัชยราชโพธิสัตว์ผู้เชี่ยวชาญด้านยาและการเยียวยาชีวิต พระคัทคัทสวรโพธิสัตว์ ผู้เป็นสัญลักษณ์การรังสรรค์ด้านศิลปะ เช่น ดนตรี พระสมันตภัทรโพธิสัตว์

ผู้แสดงคุณสมบัติของการเรียนรู้และความคิด และโพธิสัตว์ที่รู้จักกันในนาม พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ เป็นผู้ที่คอยรับฟังปัญหาและความกังวลใจของประชากรโลก โดยรีบรุดไปช่วยเหลือและทำให้ประชาชนเกิดความกล้าหาญและปราศจากความกลัว

ที่น่าสนใจเป็นพิเศษอันเนื่องจากสารัตถทางสันติภาพ คือ โพธิสัตว์องค์หนึ่งที่รู้จักกันในนามพระสทาปริภูตโพธิสัตว์ ชื่อนี้มาจากคำกล่าวที่ท่านกล่าวกับผู้คนเสมอว่า "ข้าพเจ้ามีความเคารพพวกท่านอย่างลึกซึ้ง ข้าพเจ้าไม่กล้าที่จะปฏิบัติต่อพวกท่านด้วยการดูถูกเหยียดหยามหรือความจองหอง" การปฏิบัติเช่นนี้แสดงถึงทัศนะที่ท่านมีต่อผู้คนทั้งหลาย กล่าวคือเป็นการแสดงความเคารพธรรมชาติพุทธะภายในชีวิตของพวกเขา สัทธรรมปุณฑริกสูตรกล่าวว่า ท่านจะโค้งคำนับด้วยความเคารพแก่พวกเขาทุกคน ซึ่งเป็นวิธีแสดงความเคารพคุณค่าและคุณธรรมที่มีพร้อมอยู่ในชีวิตของพวกเขา

สัทธรรมปุณฑริกสูตรสอนว่า ธรรมชาติพุทธะมีพร้อมอยู่ในปวงสรรพสัตว์และสามารถแสดงออกมาในความเป็นจริง บนพื้นฐานของความเท่าเทียมกันที่มีอยู่ภายในชีวิตของมนุษย์ทุกคน จึงทำให้แนวคิดของการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสามารถพัฒนาให้เกิดขึ้นได้

จากการเทศนาเรื่องพระพุทธะนิรันดร์และธรรมะนิรันดร์ว่าเป็นพลังชีวิตของจักรวาล สัทธรรมปุณฑริกสูตรสอนถึงวิธีที่พลเมืองโลกจะสามารถมีส่วนร่วมในการสร้างสันติภาพโลกได้ โดยแสดงเป็นเชิงสัญลักษณ์ด้วยคุณสมบัติพิเศษและการทำหน้าที่ของโพธิสัตว์ทั้งหลายที่ปรากฏในพระสูตรนี้

พระสูตรนี้กล่าวสรรเสริญคุณวิเศษสุดจะพรรณาถึงการเข้าถึงจิตเดิมแท้ ซึ่งก็คือธรรมชาติแห่งพุทธ ทำให้เราหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดอันหาที่สุดไม่ได้
เป็นหนทางตรงที่ทำให้เราได้พบธรรมชาติแห่งพุทธที่มีอยู่ในตัวเราในทุกๆสรรพสัตว์ทันทีหรือที่เราเคยได้ยินได้รู้จักคำว่า "รู้แจ้งฉับพลัน" 

ผู้เดินบนหนทางนี้จะได้พบจักรวาลที่อยู่ภายใน ได้เห็นและได้ยินจักรวาลภายในตัวเรา

เนื้อหา
-------

พระสูตรนี้มีสาระสำคัญกล่าวถึงยาน 3 อย่าง อันจะพาสรรพสัตว์ข้ามพ้นห้วงวัฏสงสารได้ ประกอบด้วย สาวกยาน (ศฺราวกยาน), ปัจเจกพุทธยาน (ปฺรตฺเยกพุทฺธยาน) และโพธิสัตวยาน (โพธิสตฺตฺวยาน) ยานทั้งสามนี้มิใช่หนทาง 3 สายที่แตกต่างกัน อันจะนำไปสู่เป้าหมาย 3 อย่างต่างกัน ทว่าเป็นหนทางหนึ่งเดียวที่จะนำไปสู่เป้าหมายหนึ่งเดียว

ภาษาต้นฉบับที่จารึกพระสูตรนั้นไม่ปราฏชัด มีข้อเสนอว่า อาจแต่งเป็นภาษาถิ่นปรากฤต จากนั้นจึงแปลเป็นภาษาสันสกฤต ทำให้พระสูตรนี้เป็นที่แพร่หลายมากขึ้น ต่อมามีการแปลเป็นภาษาจีนถึง 6 สำนวน แต่สามฉบับแรกต้นฉบับสาบสูญไปแล้ว เหลือเพียงสามฉบับหลัง คือ

* ฉบับพระภิกษุธรรมรักษ์ แปลเมื่อ พ.ศ. 829 นับเป็นฉบับที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลือในปัจจุบัน
* ฉบับพระกุมารชีพ ชาวเอเชียกลาง แปลเมื่อ พ.ศ. 934 กล่าวกันว่าเป็นฉบับที่แปลความได้สละสลวยที่สุด
* ฉบับท่านชญานคุปตะและท่านธรรมคุปตะ แปลเมื่อ พ.ศ. 1144

เนื้อความของแต่ละฉบับมีใจความหลักเหมือนกัน แต่รายละเอียดปลีกย่อยมีความแตกต่างกันในบางส่วน

สัทธรรมปุณฑรีกสูตรถือเป็นคัมภีร์หลักอีกเล่มหนึ่งที่มีการแปลเป็นภาษาจีน ทั้งยังเป็นพระสูตรยุคแรกสุด ที่ระบุคำว่า "มหายาน"ด้วย

พระวสุพันทุได้รจนาอรรถกถาพระสูตรนี้เป็นฉบับย่อ ให้ชื่อว่า "สัทธรรมปุณฑรีกสูตรอุปเทศ" ในประเทศจีนได้มีคัมภีรชั้นฎีกาเกิดขึ้นมากมาย เช่น ของท่านเต้าเซิง, ฝ่าอวิ่น, จื้ออี, จี้จ้าง และกุยจี เป็นต้น แม้แต่ท่านจื้ออี (มหาคุรุเทียนไท้) ผู้สถาปนานิกายเทียนไท้ ก็ได้อาศัยพื้นฐานจากพระสูตรเล่มนี้ ในญี่ปุ่น เจ้าชายโชโตะกุได้ทรงแต่งอรรถาธิบายพระสูตรนี้ในชื่อว่า "ฮกเกกิโช" พระนิชิเรนผู้สถาปนานิกายนิชิเรนโชชูก็ได้อาศัยพระสูตรเล่มนี้และเชื่อว่าเป็นพระสูตรที่สามารถทำให้บรรลุพุทธภาวะได้ในอัตตภาพปัจจุบัน ซึ่งพระสูตรเล่มนี้มีอิทธิพลอย่างมาก จนเกิดเป็นองค์กรทางศาสนาและสวดท่องพระสูตรนี้ เช่น นิกายนิชิเรนโชชู สมาคมสร้างคุณค่า เป็นต้น

ฉบับแปลภาษาอื่นๆ
----------------

ดังที่ทราบกันในบรรดานักวิชาการทางพุทธศาสนาที่ประเทศอินเดียในสมัยพุทธกาล ยังไม่มีการบันทึกคำสอนศักดิ์สิทธิ์เป็นลายลักษณ์อักษร จึงใช้วิธีท่องจำคำสอนสำคัญต่าง ๆ และถ่ายทอดด้วยปากเปล่า คำสอนของพระพุทธองค์ถูกถ่ายทอดผ่านการสวดท่องและท่องจำโดยพระสงฆ์ ตามการค้นคว้าทางวิชาการในสาขาต่าง ๆ เช่น นิรุกติศาสตร์ คาดกันว่าในกระบวนการถ่ายทอด ถ้อยคำเดิมถูกเปลี่ยนไป เนื้อหาของคัมภีร์ได้รับการจัดเป็นหมวดหมู่ และมีการตีความต่าง ๆ เพิ่มเติม มีการเรียบเรียงคำสอนของพระพุทธองค์เป็น "พระสูตรต่างๆ" และข้อบังคับของคณะสงฆ์เป็น "พระวินัย"

จนกระทั่งเมื่อมีการสังคายนาธรรม ในที่ประชุม พระสงฆ์จะสวดท่องคำสอนของพระพุทธองค์ มีการยืนยันถ้อยคำตามที่ได้ท่องจำมา และลงมติเห็นชอบก่อนที่จะจดบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร

ดังนั้น เช่นเดียวกันกับในสัทธรรมปุณฑริกสูตร แต่ละบทหรือท่อนหลักจึงเริ่มต้นด้วยคาถาดังว่า "อาตมาได้สดับมาดังนี้"

### ฉบับภาษาไทย

สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ที่แปลเป็นภาษาไทยมีหลายฉบับ แต่ฉบับที่สมบูรณ์มี 3 ฉบับ ได้แก่

* สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ฉบับแปล สมาคมสร้างคุณค่าในประเทศไทย จากพากย์อังกฤษสู่พากย์ไทย
* สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ฉบับแปล ศูนย์ไทย-ธิเบต แปลโดย รศ.ดร.ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์ (ภิกษุณีธัมนันทา) จากพากย์อังกฤษสู่พากย์ไทย
* สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ฉบับแปล วัดโพธิ์แมนคุณาราม แปลโดย ชะเอม แก้วคล้าย

ฉบับแปลไม่สมบูรณ์ อาทิ ฉบับ อ.เลียง เสถียรสุต (บทสมันตมุขปริวรรต) แปลจากภาษาจีน

### ฉบับภาษาตะวันตก

* Burnouf, Eugène (tr.). *Le Lotus de la Bonne Loi : Traduit du sanskrit, accompagné d'un commentaire et de vingt et un mémoires relatifs au Bouddhisme*. Paris 1852 (Imprimerie Nationale). - French translation from Sanskrit, first in Western language.
* Kern, H. (tr.). *Saddharma Pundarîka or the Lotus of the True Law*. Oxford 1884 (Clarendon Press) Sacred Books of the East, Vol. XXI, New York 1963 (Dover), Delhi 1968. Translation from Sanskrit.
* Soothill, W. E. (tr.). *The Lotus of the Wonderful Law or The Lotus Gospel*. Oxford 1930 (Clarendon Press). Abridged translation from the Chinese of Kumārajīva.
* Murano Senchū (tr.). *The Sutra of the Lotus Flower of the Wonderful Law*. Tokyo 1974 (Nichiren Shu Headquarters). Translation from the Chinese of Kumārajīva.
* Katō Bunno, Tamura Yoshirō, Miyasaka Kōjirō (tr.), *The Threefold Lotus Sutra : The Sutra of Innumerable Meanings; The Sutra of the Lotus Flower of the Wonderful Law; The Sutra of Meditation on the Bodhisattva Universal Virtue*. New York & Tōkyō 1975 (Weatherhill & Kōsei Publishing).
* Hurvitz, Leon (tr.). *Scripture of the Lotus Blossom of the Fine Dharma: The Lotus Sutra*. New York 1976 (Columbia University Press). Records of Civilization: Sources and Studies. Translation from the Chinese of Kumārajīva.
* Kuo-lin Lethcoe (ed.). *The Wonderful Dharma Lotus Flower Sutra with the Commentary of Tripitaka Master Hsuan Hua*. Translated by the Buddhist Text Translation Society. San Francisco 1977 (Buddhist Text Translation Society). Translation from the Chinese of Kumārajīva.
* Watson, Burton (tr.). *The Lotus Sutra*. New York 1993 (Columbia University Press) Translations from the Asian Classics. Translation from the Chinese of Kumārajīva.
* Kubo Tsugunari, Yuyama Akira (tr.) *The Lotus Sutra*. Revised 2nd ed. Berkeley, Calif. : Numata Center for Buddhist Translation and Research, 2007. Translation from the Chinese of Kumārajīva with input from the Central Asian Kashgar Sanskrit manuscript. ISBN 9781886439399
* Reeves, Gene (tr.) *The Lotus Sutra : A Contemporary Translation of a Buddhist Classic.* Boston 2008 (Wisdom Publications), ISBN 0-86171-571-3. xii + 492 pp. Translation from the Chinese of Kumārajīva. Includes also the opening and closing sutras *The Sutra of Innumerable Meanings* and *The Sutra of Contemplation of the Dharma Practice of Universal Sage Bodhisattva*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

WikisourceWikisource
วิกิซอร์ซภาษาจีน (中文) มีข้อมูลต้นฉบับเกี่ยวกับ: 
**妙法蓮華經**

* ฉบับแปลภาษาอังกฤษ เก็บถาวร 2005-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย Burton Watson
* ฉบับแปลภาษาอังกฤษ โดย H. Kern, 1884
* ฉบับแปลของอเมริกาฉบับแรก เก็บถาวร 2006-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย Henry David Thoreau และ Elizabeth Palmer Peabody ตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1844
* ห้องสมุด Ida B. Wells Memorial Sutra Library ทั้งเนื้อหาและอรรถาธิบาย
* ศูนย์ศึกษาพระสูตรบัวขาว
* บทความว่าด้วยสัทธรรมปุณฑรีกสูตร รวมทั้งต้นฉบับ และพระสูตรอื่นในยุคเดียวกัน


| * ด
* ค
* ก
บทความสำคัญเกี่ยวกับศาสนาพุทธ |
| --- |
| 
* **เค้าโครง**
* **สถานีย่อย**
* **หมวดหมู่**
* **อภิธานศัพท์**
* **ดัชนี**

 |
| รากฐาน | 
* รัตนตรัย
	+ พระพุทธ
	+ พระธรรม
	+ พระสงฆ์
* อริยสัจ
* อริยมรรค
* นิพพาน
* มัชฌิมาปฏิปทา

 |
| พระพุทธเจ้า | 
* ตถาคต
* วันประสูติ
* เทวทูต
* ลักษณะทางกายภาพ
	+ มหาปุริสลักขณะ 32
	+ อนุพยัญชนะ 80
* รอยพระพุทธบาท
* ประติมานวิทยา
* ภาพยนตร์
* อิทธิปาฏิหารย์
	+ พระเจ้าสุทโธทนะ (พุทธบิดา)
	+ พระนางสิริมหามายา (พุทธมารดา)
	+ พระนางยโสธรา (พระชายา)
	+ พระราหุล (พระโอรส)
* สถานที่จำพรรษา
* การกล่าวถึงในศาสนาอื่น ๆ

 |
| แนวคิดสำคัญ | ไตรลักษณ์: (อนิจจตา ·  ทุกขตา ·  อนัตตตา)  ·  ปฏิจจสมุปบาท ·  ขันธ์ ·  กรรม ·  สังสารวัฏ ·  วัฏสงสาร ·  สังขาร ·  กิเลส ·  อวิชชา ·  ตัณหา ·  นิวรณ์ ·  สังโยชน์ ·  อินทรีย์ ·  โพธิ ·  ปรินิพพาน ·  ตถตา/ธรรมดา ·  สัตยทวัย ·  สุญญตา ·  โพธิจิต ·  โพธิสัตว์ ·  ตถาคตครรภ์ ·  กระแสจิต ·  Dzogchen |
| จักรวาลวิทยา | ภูมิทางจิต 10 ภูมิ ·  กามภูมิ (เทวภูมิ (ฉกามาพจร) ·  มนุสสภูมิ ·  อสุรภูมิ ·  เปตภูมิ ·  เดรัจฉานภูมิ ·  นรกภูมิ)  ·  ไตรภูมิ |
| ข้อปฏิบัติ | ไตรสรณคมณ์ ·  Buddhist devotion ·  การบูชา: (Offerings ·  Prostration ·  การสวดมนต์)  ·  บุญ ·  ปริตร ·  ทาน ·  เนกขัมมะ ·  ศีล: (ปัญจศีล ·  โพธิสัตวสิกขาบท ·  ปาฏิโมกข์)  ·  ไตรสิกขา: (ศีล ·  สมาธิ ·  ปัญญา)  ·  พรหมวิหาร: (เมตตา ·  กรุณา ·  มุทิตา ·  อุเบกขา)  ·  ปารมิตา ·  โพธิปักขิยธรรม ·  โพชฌงค์ 7 ·  อิทธิบาท ·  พละ 5 ·  ศรัทธา ·  วิริยะ (สัมมัปปธาน 4)  ·  สติ (สติปัฏฐาน 4)  ·  ฌาน  ·  ภาวนา ·  สมาธิ: (กรรมฐาน  ·  อนุสสติ ·  Smarana · อานาปานสติ ·  สมถกรรมฐาน ·  วิปัสสนากรรมฐาน ·  ชิคังทะซะ ·  ซะเซ็น ·  โคอัน ·  มัณฑละ ·  Tonglen ·  ตันตระ ·  Tertön ·  Terma) |
| การบรรลุธรรม | ประเภทของพุทธะ: (พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ·  พระปัจเจกพุทธเจ้า ·  อนุพุทธะ)  ·  อริยบุคคล: (โสดาบัน ·  สกทาคามี ·  อนาคามี ·  พระอรหันต์) |
| พุทธบริษัท | ภิกษุ ·  ภิกษุณี ·  สามเณร ·  สามเณรี ·  อนาคาริก ·  พระอาจารย์ ·  สะยาดอ ·  อาจารย์เซน ·  โรชิ ·  ลามะ ·  รินโปเช ·  Geshe ·  Tulku ·  ฆราวาส ·  อุบาสก ·  สาวก |
| บุคคลสำคัญ | พระโคตมะพุทธเจ้า ·  พระสารีบุตร ·  พระมหาโมคคัลลานะ ·  พระอานนท์ ·  พระมหากัสสปะ ·  พระอนุรุทธเถระ ·  พระมหากัจจายนะ ·  พระนันทะ ·  พระสุภูติ ·  พระปุณณมันตานีบุตร ·  พระอุบาลีเถระ ·  พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี ·  พระเขมาเถรี ·  พระอุบลวรรณาเถรี ·  พระพุทธโฆสะ ·  พระนาคเสนเถระ ·  พระโพธิธรรม  ·  พระนาคารชุน ·  อสังคะ ·  พระวสุพันธุ ·  พระอตีศะ ·  พระปัทมสัมภวะ ·  ทะไลลามะ  ·  ฮุ่ยเหนิง  ·  เต้าซิ่น |
| คัมภีร์ | พระไตรปิฎก: (พระวินัยปิฎก ·  พระสุตตันตปิฎก ·  พระอภิธรรมปิฎก)  ·  อรรถกถา  ·  ฎีกา ·  อนุฎีกา ·  โยชนา ·  ปกรณ์วิเสส · คัมภีร์ทางศาสนาพุทธในประเทศไทย ·  พระสูตรมหายาน ·  พระไตรปิฎกภาษาจีน  ·  พระไตรปิฎกภาษาทิเบต  ·  วิสุทธิมรรค  ·  สมันตปาสาทิกา  ·  สัจจสังเขป  ·  ชินาลังการ  ·  กัจจายนะวยากรณ์  ·  ชินจริต  ·  สัมภารวิบาก  ·  สัมปิณฑิตมหานิทาน  ·  โลกทีปกสาร  ·  จักกวาฬทีปนี  ·  ปฐมสมโพธิ  ·  สัทธัมมสังคหะ  ·  ฎีกาพาหุํ  ·  มาเลยยเทวัตเถรวัตถุ  ·  สารสังคหะ  ·  พุทธจริต  ·  เนตติฎีกา |
| นิกาย | เถรวาท ·  มหายาน: (เซน ·  สุขาวดี ·  เทียนไถ ·  นิจิเร็ง ·  มัธยมกะ ·  โยคาจาร)  ·  วัชรยาน: (ศาสนาพุทธแบบทิเบต ·  ชินงน)  ·  นิกายในศาสนาพุทธยุคแรก ·  ศาสนาพุทธก่อนการแบ่งนิกาย ·  หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน |
| ประเทศ | บังกลาเทศ ·  ภูฏาน ·  บรูไน  · พม่า ·  กัมพูชา ·  จีน ·  อินเดีย ·  อินโดนีเซีย ·  ญี่ปุ่น ·  เกาหลี ·  ลาว ·  มัลดีฟส์ ·  มาเลเซีย ·  มองโกเลีย ·  เนปาล  ·  ปากีสถาน ·  ฟิลิปปินส์  ·  รัสเซีย ·  สิงคโปร์ ·  ศรีลังกา ·  ไต้หวัน ·  ไทย ·  ทิเบต ·  เวียดนาม ·  เอเชียกลาง: (อัฟกานิสถาน ·  คาซัคสถาน ·  อุซเบกิสถาน)  ·  ตะวันออกกลาง: (อิหร่าน ·  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ·  อิสราเอล ·  ตุรกี)  ·  แอฟริกา: (อียิปต์ ·  เคนยา ·  เซเนกัล ·  แอฟริกาใต้ ·  ยูกันดา ·  ลิเบีย ·  โมร็อกโก)  ·  อเมริกากลาง: (นิการากัว)  ·  กลุ่มประเทศตะวันตก/ยุโรป: (อาร์เจนตินา ·  ออสเตรเลีย ·  บราซิล ·  ฝรั่งเศส ·  สหราชอาณาจักร ·  สหรัฐอเมริกา ·  เวเนซุเอลา ·  เยอรมนี ·  อิตาลี ·  เนเธอร์แลนด์ ·  แคนาดา ·  นิวซีแลนด์ ·  เม็กซิโก ·  ชิลี ·  อุรุกวัย) |
| ประวัติศาสตร์ | ลำดับเหตุการณ์ ·  การสังคายนาพระธรรมวินัย ·  ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธในประเทศอินเดีย ·  ความเสื่อมของศาสนาพุทธในประเทศอินเดีย ·  พระเจ้าอโศกมหาราช ·  Greco-Buddhism ·  Buddhism and the Roman world ·  การเผยแพร่ศาสนาพุทธผ่านเส้นทางสายไหม ·  Persecution of Buddhists |
| ปรัชญา | อภิธรรม ·  ตรรกะ ·  พุทธวิทยา ·  Eschatology ·  Reality ·  God ·  Humanism ·  Engaged Buddhism ·  Socialism ·  Anarchism ·  Economics ·  Atomism ·  Evolution ·  Ethics ·  Fourteen unanswerable questions |
| วัฒนธรรม | ศิลปะ ·  Greco-Buddhist art ·  วรรณคดี ·  พระพุทธรูป ·  ปู้ไต้ ·  สัญลักษณ์: (ธรรมจักร ·  ธง ·  ภวจักร ·  ทังกา)  ·  Prayer wheel ·  Mala ·  มุทรา ·  มนตร์ (โอม มณิ ปัทเม หูม)  ·  ดนตรี ·  วันสำคัญ: (วิสาขบูชา ·  วันอุโบสถ ·  มาฆบูชา ·  อาสาฬหบูชา ·  เข้าพรรษา)  ·  ไตรจีวร ·  สถาปัตยกรรม: (วิหาร ·  วัด ·  สถูป ·  เจดีย์ ·  ศิลปะและสถาปัตยกรรมของวัดไทย)  ·  การแสวงบุญ: (ลุมพินีวัน ·  พุทธคยา ·  สารนาถ ·  กุสินารา)  ·  ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ·  วัดมหาโพธิ์ ·  ปฏิทิน ·  Cuisine ·  มังสวิรัติ |
| อื่น ๆ | Lineage ·  พระศรีอริยเมตไตรย ·  พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ (กวนอิม)  ·  พระอมิตาภพุทธะ ·  พรหม ·  มาร ·  ธรรมบท ·  พระวินัย ·  พระสูตร ·  หีนยาน ·  ภาษาศักดิ์สิทธิ์: (ภาษาบาลี ·  ภาษาสันสกฤต)  ·  การสนทนาธรรม ·  กัลป์ ·  อภิญญา ·  อิทธิ |
| การเปรียบเทียบ | วิทยาศาสตร์ ·  จิตวิทยา ·  ศาสนาฮินดู ·  ศาสนาเชน ·  ศาสนาในเอเชียตะวันออก ·  ศาสนาคริสต์ ·  Theosophy ·  Gnosticism |
| รายชื่อ | พระพุทธเจ้า ·  พระพุทธเจ้า 28 พระองค์ ·  พระโพธิสัตว์ ·  ชาวพุทธ ·  พระสูตร ·  หนังสือ ·  วัด |
| วรรณกรรมทางพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท | อิติปิโสรัตนมาลา ·  ไตรภูมิโลกวินิจฉัย ·  มหาชาติคำหลวง ·  มหาชาติคำหลวง ·  นันโทปนันทสูตรคำหลวง ·  ไตรภูมิโลกวินิจฉยกถา ·  มหาวงศ์ ·  ปัญญาสชาดก ·  พุทธชัยมงคลคาถา ·  เตลกฏาหคาถา  ·  ประชุมพระราชปุจฉา ·  อุปปาตะสันติ  ·  จุลชัยยะมงคลคาถา |
| วรรณกรรมทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน | สูตรของเว่ยหล่าง ·  |
| พระสูตร | ธัมมจักกัปปวัตนสูตร ·  อนัตตลักขณสูตร ·  อาทิตตปริยายสูตร ·  มหาสติปัฏฐานสูตร ·  รัตนสูตร ·  มงคลสูตร ·  พรหมชาลสูตร ·  มหาสมัยสูตร ·  มหาปรินิพพานสูตร ·  สามัญญผลสูตร ·  อานาปานสติสูตร ·  |