recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**จิตรศิลป์นิยม** (Pictorialism) เป็นความเคลื่อนไหวในวงการถ่ายภาพช่วงราวๆ ปี ค.ศ. 1885 ทำให้เกิดแนวทางในการใช้กระบวนการ Dry-Plate อย่างกว้างขวาง ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และลดความนิยมลงอย่างรวดเร็วหลังปี 1914 หลังจากการได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางของศิลปะสมัยใหม่

โดยทั่วไปแล้ว จิตรศิลป์นิยมเป็นส่วนหนึ่งของแนวความคิดการถ่ายภาพศิลปะที่ต้องการให้ภาพถ่ายเหมือนเป็นภาพวาด และรูปสลัก ส่วนมากของรูปภาพเหล่านี้เป็นสีขาว-ดำ หรือซีเปียในวิธีการถ่ายภาพ เป็นการใช้โฟกัสต่ำ ซอฟต์โฟกัส ฟิลเตอร์พิเศษ และเคลือบผิวเลนส์ ขั้นตอนหลาย ๆ ขั้นตอนในห้องมืดที่ใช้ล้างฟิล์ม และกระบวนการการพิมพ์ที่มาจากต่างประเทศ กระดาษอัดรูปที่มีพื้นผิวขรุขระ ได้ถูกเพิ่มเข้ามาใช้เป็นองค์ประกอบของรูป เพื่อเบรกความชัดเจนของรูปให้น้อยลง

เพื่อการบรรลุผลงานของศิลปินทั้งหลาย นักจิตรศิลป์นิยมใช้เทคนิคแตกต่างกันไป อย่างเช่น

1. การรวมตัวของต้นแบบที่อัดภาพ (จากเนกาทีฟหลาย ๆ อย่าง)
2. ใช้โฟกัสแบบซอฟต์โฟกัสในกล้องถ่ายรูป
3. การจับโน่นผสมนี่ของเนกาทีฟ (การขูด หรือการทาสีบนเนกาทีฟ)
4. ใช้เทคนิค gum bichromate ซึ่งเป็นการใส่รายละเอียดน้อยลงมาก และผลิตภาพเป็นศิลปะมากขึ้น

ศิลปินจำนวนหนึ่ง ใช้การแกะสลัก พื้นผิวของพวกเขานั้น เป็นการใช้เทคนิคจากเข็ม ทำให้เกิดพื้นผิว เป้าหมายของการใช้เทคนิคเป็นที่ยอมรับ โดยในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกายอมรับให้ จิตรศิลป์นิยมเป็น "ศิลปะส่วนบุคคล"

แม้ว่าจุดมุ่งหมายของการแสดงความรู้สึกของศิลปินดีที่สุดของภาพถ่าย ก็คล้ายคลึงกับแนวคิดอิมเพรสชันนิส ที่เป็นการวาดรูปในขณะเกิดความประทับใจ มองย้อนกลับไปจากปัจจุบันนี้ เรายังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ในความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบ และสิ่งที่อยู่ในภาพวาด ของวิธีการวาดภาพและจำนวนของศิลปินการถ่ายภาพในแนวจิตรศิลป์นิยม

ในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกาได้ให้ข้อสังเกตว่า ในส่วนของความเคลื่อนไหวที่มีความชัดเจนของการถ่ายภาพแบบจิตรศิลป์เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเริ่มต้นที่อังกฤษ ถึงแม้ว่าในระยะต่อมาจะได้รับการยอมรับอย่างมาก ในการถ่ายภาพที่สหรัฐอเมริกา

สิ่งพิมพ์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการเผยแพร่ศิลปินแนวจิตรศิลป์นิยมคือหนังสือของ Alfred Stieglitz ที่มีชื่อว่า Camera Work ในปี 1903-1917 ซึ่งในการพิมพ์ออกมาแต่ละครั้งจะมีแม่พิมพ์สูงถึง 12 แม่พิมพ์ ที่เป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ใน Photogravure, Halftone หรือ Collotype แม่พิมพ์นี้ปัจจุบันนี้ได้ถูกรวบรวมและเป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกศิลปะ ช่างถ่ายภาพส่วนใหญ่นั้นได้สร้างประเด็นในการถ่ายภาพขึ้น "Photo-Succession" เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ประกาศว่าการถ่ายภาพเป็นศิลปะ

Alfred Stieglitz เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่าเป็นบิดาแห่งจิตรศิลป์นิยม

Stieglitz ยังคงนำมาซึ่ง Picasso, Matisse, Rodan และช่างวาดภาพสำคัญคนอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในศิลปะแห่งสหรัฐอเมริกา

Stieglitz ไม่เพียงแต่เป็นช่างภาพผู้บุกเบิกในยุคแรกเท่านั้น แต่ยังคงเป็นบรรณาธิการ และเป็นเจ้าของแกลอรี เขาและช่างภาพคนอื่นๆ ผู้ที่ได้แบ่งปันความทุกข์จากการถูกกล่าวหาต่างๆในการก่อตั้งกลุ่มที่ถูกเรียกว่า Photo-Succession ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้ความสำคัญในด้านฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพ

อ้างอิง
-------

* "photography, history of". *Encyclopedia Britannica Online*. สืบค้นเมื่อ 2006-07-18.
* Daum, Patrick (Ed.) *Impressionist Camera: Pictorial Photography in Europe, 1888-1918* (2006). ISBN 1-85894-331-0
**นายทวีศักดิ์ สุภาศรี** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคชาติพัฒนา

ประวัติ
-------

ทวีศักดิ์ สุภาศรี เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ที่อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน เป็นบุตรของนายมา กับนางเตียม สุภาศรี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2539

การทำงาน
--------

ทวีศักดิ์ สุภาศรี ประกอบอาชีพค้าขาย อาศัยอยู่ที่อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาได้เริ่มเข้าสู่งานการเมืองท้องถิ่น และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาจังหวัด กระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคชาติพัฒนา ในพื้นที่เขตเลือกตั้งที่ 4 จังหวัดเชียงใหม่ และได้รับเลือกตั้งในปีนั้นเป็นครั้งแรก และต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในสังกัดพรรคการเมืองเดิม

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่มีกระแสตอบรับดีมากในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ โดยลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 9 แข่งขันกับนายยงยุทธ สุวภาพ ผู้สมัครหน้าใหม่จากพรรคประชาธิปัตย์ แต่ผลการเลือกตั้งในครั้งนั้น นายทวีศักดิ์ เป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวของพรรคไทยรักไทย ที่ไม่ได้รับเลือกตั้งในจังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาภายหลังพรรคจึงได้จัดสรรให้นายจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ บุตรชายของนายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ลงสมัครแทน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2543 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  **นักการเมืองท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่**. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า. 2551[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ผลการเลือกตั้ง ส.ส.เชียงใหม่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-07. สืบค้นเมื่อ 2018-03-10.
5. ↑
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-10-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๗ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๒๗, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-11-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๕๐, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๑
|  |
| --- |
| บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ**เคมี** |
| **เคมีอินทรีย์** |
|  |
| สารประกอบไฮโดรคาร์บอน |
| อลิฟาติก
อโรมาติก
เฮเทอรโรไซคลิก |
| หมู่ฟังก์ชัน |
| แอลกอฮอล์ 
แอลดีไฮด์ 
สารประกอบอะลิไซคลิก 
อะไมด์ 
อะมีน 
คาร์โบไฮเดรต 
กรดคาร์บอกซิลิก 
เอสเตอร์ 
อีเทอร์ 
คีโตน 
ลิพิด 
เมอร์แคปแทน 
ไนไตรล์  |
| **สเตอริโอไอโซเมอริซึม** |
| คอมฟิกุรุเชัน 
อิแนนทิโอเมอร์ 
จีออเมตริกไอโซเมอริซึม 
คอนฟอร์เมชัน  |
| **ปฏิกิริยาหลัก** |
| ปฏิกิริยาการแทนที่ 
ปฏิกิริยาการกำจัด  |
| **สเปกโทรสโกปี** |
| อัลตราไวโอเลต-วิซิเบิลสเปกโทรสโกปี 
อินฟราเรดสเปกโทรสโกปี 
นิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์สเปกโทรสโกปี 
แมสส์สเปกโทรสโกปี  |
| **สถานีย่อยเคมีอินทรีย์** ·* ด
* ค
* ก
 |

โครงสร้างของกรดคาร์โบซิลิก
โครงสร้าง 3 มิติของกรดคาร์โบซิลิก
**กรดคาร์บอกซิลิก** (อังกฤษ: carboxylic acids) คือ กรดอินทรีย์ (organic acids) ที่ประกอบไปด้วยหมู่ฟังก์ชัน **คาร์บอกซิล** (carboxyl group), ซึ่งมี สูตรเคมี คือ - (C=O) -OH, ซึ่งปรกติเขียนอยู่ในรูป**-COOH**. โดยทั่วไปกรดคาร์บอกซิลิกในรูปของเกลือ หรือ ประจุลบ จะถูกเรียกว่า **คาร์บอกซิเลท** (carboxylates) นอกจากนี้ในสารประกอบอาจมีหมู่คาร์บอกซิลมากกว่า 1 หมู่ต่อ 1 โมเลกุล

คุณสมบัติทางกายภาพ
------------------

กรดคาร์บอกซิลิกมีอยู่ทั่วไปในธรรมชาติและโดยปกติแล้วมีคุณสมบัติเป็นกรดอ่อน (weak acids) นั่นก็คือเมื่อกรดคาร์บอกซิลิกละลายในน้ำก็จะเกิดการแตกตัวเพียงบางส่วนให้ H+ และRCOO− ตัวอย่างเช่น ที่อุณภูมิห้องกรดน้ำส้ม (acetic acid) เกิดการแตกตัวเพียงแค่ 0.02% ในสารละลาย

ออกซิเจน 2 อะตอมในโมเลกุลมีแนวโน้มที่จะดึงเอาอิเล็กตรอนมาจากอะตอมไฮโดรเจน ซึ่งทำให้โปรตอน หลุดออกจากโมเลกุลได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ความป็นกรดของกรดคาร์บอกซิลิกยังสามารถอธิบายได้จากผลของ resonance effects นั่นคือเมื่อเกิดการแตกตัวของกรดคาร์บอกซิลิกประจุลบจะเกิดการเคลื่อนที่ (delocalized) ระหว่างออกซิเจนอะตอม 2 อะตอมทำให้โมเลกุลเสถียรขึ้น นอกจากนี้ พันธะระหว่างคาร์บอน-ออกซิเจนจะมีลักษณะที่เรียกว่า กึ่งพันธะคู่ (partial double bond characteristic)

ใน อินฟราเรดสเปคตรัม (infrared spectrometry) สเปคตรัมของหมู่ไฮดรอกซี (O-H) ของหมู่คาร์บอกซิล (carboxyl group) ปรากฏที่ตำแหน่ง 2500 ถึง 3000 cm-1 ใน 1H NMR spectrometry สเปคตรัมของไฮโดรเจนของหมู่ไฮดรอกซี ปรากฏที่ตำแหน่ง 10-13 ppm
**โมดูลัสของระยะทาง** เป็นหนึ่งในวิธีการบอกระยะทางในทางดาราศาสตร์

การจำกัดความ
------------

โมดูลัสของระยะทาง {\displaystyle \mu =m-M} คือ ผลต่างของความส่องสว่างปรากฏ m และความส่องสว่างสัมบูรณ์ {\displaystyle M} ของวัตถุทางดาราศาสตร์ มาจากการจำกัดความของแมกนิจูดว่าเป็นลอการิทึมของอัตราส่วนของฟลักซ์ที่ได้จากการสังเกตของวัตถุทางดาราศาสตร์:

{\displaystyle m\_{1}-m\_{2}=-2.5log\_{10}(F\_{1}/F\_{2})}
ความสว่างที่มองเห็นได้ของแหล่งแสงเกี่ยวข้องกับระยะทางตามกฎกำลังสองผกผัน - แหล่งแสงที่อยู่ห่างออกไปเป็นสองเท่าจะมีความสว่างเหลือเพียงหนึ่งในสี่เท่า สำหรับวัตถุเดี่ยวหรือสองวัตถุที่มีความสว่างเท่ากัน {\displaystyle (F\_{1}/F\_{2})} สามารถแทนค่าด้วย {\displaystyle (d\_{2}/d\_{1})^{2}} เนื่องจาก

{\displaystyle F\_{1}/F\_{2}=\left({\frac {L}{4{\pi }d\_{1}^{2}}}\right)\left({\frac {4{\pi }d\_{2}^{2}}{L}}\right)}
แมกนิจูดสัมบูรณ์มีการนิยาม คือ แมกนิจูดปรากฏของวัตถุที่มองเห็นจากระยะห่าง 10 พาร์เซก และสมการแมกนิจูดสามารถเขียนได้ว่า:

{\displaystyle m-M=5log\_{10}(d/10pc)}
จัดเรียงลอการิทึม

{\displaystyle m-M=-5+5log\_{10}d}
แทนค่า โมดูลัสของระยะทาง {\displaystyle \mu =m-M} ระยะทางในหน่วยพาร์เซกสามารถเขียนได้ว่า

{\displaystyle d=10^{0.2(m-M+5)}=10^{0.2\mu +1}}
ความไม่แน่นอนของระยะทางในหน่วยพาร์เซก (δd) สามารถคำนวณได้จากความไม่แน่นอนในโมดูลัสของระยะทาง (δμ) จาก

{\displaystyle \delta d=0.2ln(10)10^{0.2\mu +1}\delta \mu =0.461d\ \delta \mu }
ซึ่งมาจากการวิเคราะห์ข้อผิดพลาดมาตรฐาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  J. R. Taylor (1982). *An introduction to Error Analysis*. Mill Valley, California: University Science Books. ISBN 0-935702-07-5.
**พระมหากษัตริย์เสด็จสวรรคต ขอพระมหากษัตริย์ทรงพระเจริญ** (อังกฤษ: The King is dead, long live The King!; ฝรั่งเศส: *Le roi est mort, vive le roi!*; สเปน: *El rey ha muerto, ¡viva el rey!*) หรือเพียง **ขอพระมหากษัตริย์ทรงพระเจริญ** (อังกฤษ: Long live The King!) เป็นประกาศตามประเพณีให้หลังการขึ้นครองราชย์ของพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ในหลายประเทศ วลีนี้ดูเหมือนมีความขัดแย้งที่การประกาศสวรรคตของกษัตริย์องค์ก่อนพร้อมกับการยืนยันความต่อเนื่องต่อสาธารณชนด้วยการยินดีต่อกษัตริย์องค์ใหม่

ในราชาธิปไตยบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ปกติเลี่ยงช่วงว่างระหว่างรัชกาลโดยใช้ความคิดการถ่ายโอนอำนาจทันทีหลังวลีดังกล่าว (คือ รัชทายาทเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ทันทีหลังพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อนเสด็จสวรรคต) 

วลีดังกล่าวอาจดัดแปลงเป็น "พระมหากษัตริย์เสด็จสวรรคต ขอพระราชินีทรงพระเจริญ" หรือ "พระราชินีเสด็จสวรรคต ขอพระมหากษัตริย์ทรงพระเจริญ" ได้ตามสมควร

ดูเพิ่ม
-------

* หมื่นปี คำถวายพระพรพระมหากษัตริย์ในภาษาจีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ryken, Philip Graham (2011). *King Solomon: The Temptations of Money, Sex, and Power*. Crossway. p. 18. ISBN 978-1-4335-2154-6.
โมนิกา ลูวินสกี
**โมนิกา ลูวินสกี** (อังกฤษ: Monica Samille Lewinsky) เกิดเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 เป็นสตรีชาวอเมริกันซึ่งอดีตประธานาธิบดีบิล คลินตัน ได้ยอมรับว่ามี "ความสัมพันธ์ไม่เหมาะสม" (inappropriate relationship) ในช่วงที่ลูวินสกีเป็นนักศึกษาฝึกงานในทำเนียบขาว ระหว่าง พ.ศ. 2538-2539 ซึ่งส่งผลให้มีการเปิดกระบวนการฟ้องให้ขับออกจากตำแหน่งซึ่งบิล คลินตัน โดยรู้จักกันในชื่อ คดีลูวินสกี

ลูวินสกีเกิดในเมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย จบการศึกษาสาขาจิตวิทยาจาก วิทยาลัยลูวิสแอนด์คลาร์ก ในรัฐออริกอน และย้ายมาอยู่วอชิงตันดีซีในฐานะนักศึกษาฝึกงานของทำเนียบขาว

ช่วงเวลาระหว่างวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 จนถึง 7 เมษายน พ.ศ. 2539 โมนิกาได้มีความสัมพันธ์ทางเพศกับประธานาธิบดีบิล คลินตัน โดยในภายหลังทั้งเธอและประธานาธิบดีได้ยอมรับว่ามีความสัมพันธ์โดยใช้ปากแต่ไม่ถึงขั้นร่วมเพศ

ลูวินสกีออกจากทำเนียบขาวช่วงเดือนเมษายน 1996 เนื่องจากหัวหน้าของเธอเห็นว่าเธอใกล้ชิดกับคลินตันมากเกินไป แต่เธอยังมีความสัมพันธ์กับเขาอีก 2 ครั้งเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ และ 29 มีนาคม พ.ศ. 2540 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 อดีตเพื่อนร่วมงานของลูวินสกีชื่อลินดา ทริปป์ (Linda Tripp) ได้บันทึกคำสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างเธอกับลูวินสกีเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับคลินตัน เทปม้วนนี้กลายเป็นหลักฐานสำคัญให้กับอัยการอิสระ เคนเนธ สตาร์ ซึ่งขณะนั้นกำลังสืบสวนคดีทุจริตของคลินตันที่รู้จักกันในชื่อ คดีไวต์วอเตอร์ ทำให้อัยการเคนเนธ สตาร์ได้ขยายผลมาสนใจคดีชู้สาวอื่นๆ ของคลินตันในเวลาต่อมา

ในการสอบสวนลูวินสกียอมรับว่ามีความสัมพันธ์ทางเพศด้วยปากกับประธานาธิบดีคลินตันในห้องทำงานรูปไข่ทางปีกตะวันตกของทำเนียบขาว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Lewinsky and the first lady". *USA Today*. Associated Press. March 19, 2008. สืบค้นเมื่อ January 19, 2010.
**นักบุญลุยจี กอนซากา** (อิตาลี: *Luigi Gonzaga*) เป็นนักบวชชาวอิตาลีคณะเยสุอิต แม้จะเป็นบุตรคนโตในครอบครัวขุนนาง แต่ท่านก็สละสิทธิของบุตรหัวปีเพื่อปฏิญาณตนเป็นนักบวชตั้งแต่อายุยังน้อย ท่านอุทิศตนกับการพยาบาลผู้ป่วยจนติดโรคที่ระบาดอยู่ในขณะนั้น และถึงแก่มรณกรรมขณะอายุได้เพียง 23 ปี

ประวัติ
-------

ลุยจี กอนซากา เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1568 เป็นบุตรชายคนโตของแฟร์รันเต กอนซากา มาร์ควิสแห่งกัสตีลโยเน ขุนนางตระกูลกอนซากา กับนางมาร์ตา ตานา ดี ซันเตนา บิดาของท่านตั้งใจว่าเมื่อท่านโตขึ้นจะให้ท่านเป็นทหาร แต่เมื่อลุยจีอายุได้เพียง 9 ปี ก็ตัดสินใจจะเป็นนักบวชและถือพรหมจรรย์ตลอดชีพ ท่านพยายามควบคุมตนเองอย่างเข้มงวด ไม่มองหน้าสตรี ใช้เวลากับการอธิษฐานเป็นเวลานาน บิดาของของลุยจีเมื่อทราบเรื่องก็ไม่ยอมรับและพยายามขัดขวางทุกวิถีทางไม่ให้ท่านบวช แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความตั้งใจของลุยจีได้

ลุยจีได้ปฏิญาณตนเป็นโนวิซในคณะเยสุอิตเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1585 และในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1587 ขณะอายุได้ 18 ปี ลุยจีก็ได้ปฏิญาณตนตลอดชีพ แล้วเข้าศึกษาด้านเทววิทยา เพื่อเตรียมจะรับศีลอนุกรมต่อไป และได้อาร์ชบิชอปโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เป็นบิดาผู้ดูแลฝ่ายจิตวิญญาณ

ในปี ค.ศ. 1591 เกิดโรคระบาดทั่วกรุงโรม คณะเยสุอิตจึงไปเปิดโรงพยาบาลเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วย ภราดาลุยจีอาสาไปช่วยพยาบาลผู้ป่วยด้วย และได้ทำงานอย่างอุตสาหะจนติดเชื้อไปด้วย อาการของภราดาลุยจีทรุดหนักลงเรื่อย ๆ จนถึงแก่มรณกรรมในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1591 ขณะอายุได้เพียง 23 ปี

หลังมรณกรรม
-----------

หลังจากมรณกรรม ภราดาลุยจี กอนซากา ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1605 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1726 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "St. Aloysius Gonzaga". สารานุกรมคาทอลิก. สืบค้นเมื่อ 20 June 2013.
2. ↑  "St. Aloysius Gonzaga". Catholic Online. สืบค้นเมื่อ 20 June 2013.
3. ↑  "นักบุญ หลุยส์ คอนซากา". เขตมิสซังกรุงเทพฯ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-09. สืบค้นเมื่อ 20 June 2013.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ลุยจี กอนซากา**
**พระนางฮ็อนจ็อง** (เกาหลี: 헌정왕후 황보씨; ฮันจา: 獻貞王后; 966 – 1 กรกฎาคม 992) พระนามเดิมคือ **ฮวังโบซ็อล** หรือ **เจ้าหญิงซ็อล** เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองของพระเจ้าแทจงกับพระชายาซ็อนอึย พระองค์ประสูติที่พระราชวังมย็องบก เมืองฮวังจู พระองค์พร้อมกับพี่น้องเป็นเด็กกำพร้าเนื่องจากพระบิดาและพระมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างการเกิดความวุ่นวายในรัชสมัย พระเจ้าควางจงแห่งโครยอ พระราชาลำดับที่ 4 พระนางซินจองพระอัยกีจึงได้เป็นผู้เลี้ยงดูพระองค์พร้อมกับพี่น้อง เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 15 ชันษา พระองค์และเจ้าหญิงซูได้อภิเษกกับ พระเจ้าคย็องจง พระราชาลำดับที่ 5 พระองค์จึงได้พระนามใหม่ว่า **ฮ็อนจ็อง ฮวังฮู** พระมเหสีองค์ที่ 4 และเจ้าหญิงซูมีพระนามใหม่ว่า **ฮ็อนแอ ฮวังฮู** พระมเหสีองค์ที่ 3 ของ พระเจ้าคย็องจง ปี ค.ศ. 981 พระเจ้าคยองจงสิ้นพระชนม์พระองค์และพระนางฮ็อนแอจึงได้เสด็จกลับพระราชวังมยองบก ไม่นานหลังจากที่พระองค์เสด็จกลับพระราชวังมย็องบกพระนางซินจ็องพระอัยกีก็สิ้นพระชนม์ ขณะที่ประทับที่วังมยองบกพระองค์ได้พบกับเจ้าชายวังอุกแห่งเมืองคยองจู ทั้งสองพระองค์มีความรักต่อกัน ต่อมาพระองค์จึงได้อภิเษกกับเจ้าชายวังอุกและมีพระราชโอรสคือ **เจ้าชายวังซุน** หลังจากพระนางประสูติเจ้าชายวังซุนพระนางก็สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 992 และปี ค.ศ. 993 เจ้าชายวังอุกก็สิ้นพระชนม์ พระนางฮ็อนแอจึงได้เลี้ยงดูเจ้าชายวังซุน

พระนางฮ็อนจ็องนั้นเป็นเจ้าหญิงที่ปราดเปรื่องด้านการดนตรี พระองค์ชำนาญการบรรเลงผีผาและขลุ่ย พระนางเป็นที่เล่าขานว่ามีพระสิริโฉมงดงามยิ่งนัก
รถไฟโดยสารที่ให้บริการในประเทศเนปาล ได้แก่ รถไฟรางแคบ ระยะทาง 59 กิโลเมตร ระหว่างเมืองจานักปุระ ในประเทศเนปาล กับเมืองไจนาการ์ ในประเทศอินเดีย ขนาดความกว้างราง 2 ฟุต 6 นิ้ว เส้นทางนี้มีต่อไปยังเมือง พิจาละปุระ แต่สะพานเสียหายจึงถูกปิดทาง ส่วนเมืองหลวงอย่างกาฐมาณฑุนั้น ไม่มีรถไฟผ่านเลย การรถไฟอินเดียให้บริการรถไฟข้ามชายแดนเข้ามาในเนปาลในระยะสั้น เป็นขบวนรถสินค้า วิ่งระหว่างเมือง รักเสาละ กับ ซีร์ซียา

จนถึงปี ค.ศ. 2014 เส้นทางของรถไฟเนปาลแท้ ๆ มีวิ่งระหว่างเมืองจานักปุระ-ไจนาการ์ เท่านั้น มีหัวรถจักรดีเซลที่ใช้งานได้เพียง 1 คัน ยี่ห้อแซดดีเอ็ม 524 ซึ่งอินเดียให้มาเพื่อใช้แทนรถจักรไอน้ำ

เส้นทางนี้ปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014 โดยมีแผนที่จะสร้างทางรถไฟขนาดกว้าง 1,676 มิลลิเมตร แทน โดยจะเปิดได้ในปี ค.ศ. 2017 นอกจากนี้ยังมีแผนจะสร้างทางรถไฟเชื่อมอินเดีย-เนปาล-จีน อีกด้วย

เส้นทางในปัจจุบัน
-----------------

รถไฟที่สถานีรถไฟจานักปุระ
การรถไฟเนปาล ให้บริการรถไฟรางแคบระหว่างเมืองจานักปุระ-พิจาละปุระ (แต่เนื่องจากสะพานขาด จึงไม่สามารถเดินรถได้) โดยได้รับงบประมาณจากรัฐบาลเนปาล ส่วนรถไฟสินค้าวิ่งจากรักเสาละ ให้บริการโดยการรถไฟเนปาล และการรถไฟอินเดีย เพื่อนำสินค้าเข้ามาส่งที่หมู่บ้านซีร์ซียา นอกจากนี้ยังมีรถไฟรางแคบสายสั้นอีกเส้นหนึ่ง วิ่งไปยังเมืองจานักปุระอีกด้วย

เส้นทางในอนาคต
--------------

เนปาลได้รับความช่วยเหลือจากอินเดีย ในการปรับขนาดทางรถไฟให้มีความกว้าง 1,676 มิลลิเมตร และสร้างส่วนต่อขยายไปยังเมืองบาร์ดิบาส และในปี ค.ศ. 2008 มีโครงการสรางทางรถไฟจากเมืองลาซาในทิเบต เข้าไปยังประเทศเนปาล

สถานีรถไฟ
---------

* รายชื่อสถานีรถไฟในประเทศเนปาล

ดูเพิ่ม
-------

* การขนส่งในประเทศเนปาล
* การรถไฟแห่งรัฐบาลเนปาล

อ้างอิง
-------

1. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**รถไฟในประเทศเนปาล**

### แผนที่

* UN Map
* UNHCR Altas Map

| * ด
* ค
* ก
การขนส่งระบบรางในทวีปเอเชีย |
| --- |
| รัฐเอกราช | 
* กัมพูชา
* กาตาร์
* เกาหลีใต้
* เกาหลีเหนือ
* คาซัคสถาน
* คีร์กีซสถาน
* คูเวต
* ญี่ปุ่น
* จอร์เจีย
* จอร์แดน
* จีน
* ซาอุดิอาระเบีย
* ซีเรีย
* ไซปรัส
* ติมอร์-เลสเต
* ตุรกี
* เติร์กเมนิสถาน
* ทาจิกิสถาน
* ไทย
* เนปาล
* บรูไนดารุสซาลาม
* บังกลาเทศ
* บาห์เรน
* ปากีสถาน
* พม่า
* ฟิลิปปินส์
* ภูฏาน
* มองโกเลีย
* มัลดีฟส์
* มาเลเซีย
* เยเมน
* รัสเซีย
* ลาว
* เลบานอน
* เวียดนาม
* ศรีลังกา
* สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
* สิงคโปร์
* อัฟกานิสถาน
* อาร์มีเนีย
* อาเซอร์ไบจาน
* อินโดนีเซีย
* อินเดีย
* อิรัก
* อิสราเอล
* อิหร่าน
* อียิปต์
* อุซเบกิสถาน
* โอมาน

 |
| รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ | 
* เซาท์ออสซีเชีย
* ไซปรัสเหนือ
* ไต้หวัน
* ปาเลสไตน์
* นากอร์โน-คาราบัค
* อับคาเซีย

 |
| เขตบริหารพิเศษและเขตสังกัด | 
* เกาะคริสต์มาส
* บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
* มาเก๊า
* หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)
* ฮ่องกง

 |
**วัดเขาศรีวิชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีวิชัย อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ประวัติ
-------

วัดเขาศรีวิชัย หรือ **วัดเขาหัวบน** จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1125 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1137

ตำนานการบูรณะพระบรมธาตุไชยาในสมัยพระครูโสภณเจตสิการาม (หนูติสฺโส) เล่าว่าเมื่อ พ.ศ. 2438 มีชายหนุ่มที่ต่อมารู้จักในนาม ตาปะขาวนุ้ย ไม่ปรากฏว่าหลักฐานแหล่งเดิมอยู่ที่ใด แต่ได้มาขออาศัยที่วัดหัวเขา มีชื่อเสียงในการบูรณะวัด ต่อมาชาวไชยาเดินทางไปรับตาปะขาวมาไชยาและเริ่มเข้ามาถากถางเพื่อบูรณะพระบรมธาตุแต่เกิดเรื่องเสียก่อนจึงบูรณะไม่สำเร็จ จากเรื่องนี้จึงตั้งข้อสังเกตว่า วัดหัวเขา น่าจะเป็นชื่อเดิมของวัดเขาศรีวิชัย แต่อย่างไรก็ตามมีหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรปรากฏชื่อวัดเขาศรีวิชัยในหนังสือสัญญาการรับเหมา สร้างกุฏิ 3 หลังที่อารามวัด ลงวันที่ 24 กันยายน ร.ศ. 121 หนังสือสัญญานี้อยู่ในความครอบครองของพระครูวิจิตรคณานุการอดีตเจ้าอาวาสวัดเขาศรีวิชัย ชื่อ "วัดเขาศรีวิชัย" จึงเป็นชื่อที่ใช้กันไม่ต่ำกว่า พ.ศ. 2445 ส่วนชื่อวัดหัวเขาบนคงเป็นชื่อที่ชาวบ้านนิยมเรียกอย่างไม่เป็นทางการ

โบราณสถาน
---------

พบหลักฐานทางโบราณคดี มีอายุราวศตวรรษที่ 13–16 ได้แก่ อุโบสถเก่าแก่ก่ออิฐถือปูน ใช้ผนังรับน้ำหนักแทนเสา หลังคาเป็นโครงไม้มุงกระเบื้อง ด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางป่าเลไลย์ ช่องประตูหน้าต่างต่าง ๆ ประดับด้วยเครืองถ้วยชามกระเบื้อง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยลงรักปิดทองจำนวน 11 องค์ พบโบราณวัตถุ เช่น เทวรูปพระนารายณ์อยู่บนยอดเขาบริเวณซากโบราณสถาน เมื่อ พ.ศ. 2518 พบพระพิมพ์ศิลปะศรีวิชัย พบลูกปัดหลายชนิดซึ่งสันนิษฐานว่ามีการติดต่อค้าขายกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "เขาศรีวิชัย". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดเขาศรีวิชัย". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเขาศรีวิชัย**
คลิปวิดีโอการจับปลาของนกกาน้ำที่ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่
ภาพวาดโบราณของญี่ปุ่น แสดงถึง เทศกาลอุไก
**การจับปลาของนกกาน้ำ** (อังกฤษ: Cormorant fishing) เป็นการประมงแบบพื้นบ้านประเภทหนึ่ง นิยมทั้งในเอเชียตะวันออกและยุโรป ด้วยการใช้นกกาน้ำ ซึ่งเป็นนกที่เชียวชาญในการว่ายน้ำและดำน้ำจับปลาด้วยปาก ด้วยความที่มีจะงอยปากยาวแหลมและพังผืดที่เท้าเชื่อมติดกันเหมือนเป็ด โดยนกกาน้ำหลายชนิดสามารถเลี้ยงให้เชื่องได้ บางตัวอาจจะถือกำเนิดมาในคอกเลี้ยงของมนุษย์

การจับปลาด้วยวิธีการแบบนี้ เริ่มที่ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเป็นระยะเวลานานกว่า 1,500 ปี มาแล้ว ในจีนและญี่ปุ่น โดยชาวประมงจะพายเรือออกไปพร้อมด้วยฝูงนกกาน้ำ จากนั้นจะปล่อยให้นกลงไปในน้ำ และใช้ไม้พายตีน้ำเพื่อให้นกตื่นตัวและดำลงไป ทั้งนี้จะต้องใช้เชือกผูกคอนกด้วยเพื่อมิให้นกกลืนปลาลงไป แต่เมื่อนกตัวใดหาปลาได้ ชาวประมงจะแบ่งชิ้นปลาให้แก่นกเป็นรางวัล

ปัจจุบัน วิธีการประมงแบบนี้ได้ลดน้อยลงไปตามกาลเวลา แต่ในญี่ปุ่นยังคงมีการอนุรักษ์ประเพณีนี้อยู่ ที่เมืองเซะกิ จังหวัดกิฟุ มีประเพณีการจับปลาอะยุ ที่แม่น้ำนะงะระ โดยเป็นประเพณีที่มีมาอย่างยาวนานกว่า 1,300 ปีแล้ว เรียกว่า "เทศกาลอุไก" (ญี่ปุ่น: 鵜飼) โดยผู้ที่จับปลาจะเรียกว่า "อุโช" (鵜匠) จะมีในระหว่างวันที่ 11 พฤษภาคม-15 ตุลาคม ของทุกปี ซึ่งถือเป็นประเพณีใหญ่มีการเฉลิมฉลองด้วยพลุและดอกไม้ไฟ

ที่จีน ที่ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ ในมณฑลยูนนาน ยังคงอนุรักษ์การจับปลาด้วยนกกาน้ำอยู่ โดยถือเป็นไฮไลต์การท่องเที่ยวที่สำคัญประการหนึ่งของทะสาบแห่งนี้

ในยุโรป ที่ประเทศอังกฤษ พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ โปรดการเลี้ยงนกกาน้ำให้จับปลามาก ถึงขนาดสร้างบ่อน้ำขนาดใหญ่เพื่อให้นกกาน้ำได้จับปลา ในบริเวณที่ปัจจจุบันเป็นที่สถานที่ตั้งรัฐสภาอังกฤษ


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การจับปลาของนกกาน้ำ**

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Untamed China with Nigel Marven*, รายการ ทางแอนิมอลแพลนเน็ต
2. ↑  "เทศกาลอุไก (鵜飼) "การจับปลาด้วยนกกาน้ำ"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-06-01. สืบค้นเมื่อ 2012-07-12.
3. ↑  ["Cormorant Fishing on Erhai Lake (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-14. สืบค้นเมื่อ 2012-07-12. Cormorant Fishing on Erhai Lake (อังกฤษ)]
4. ↑  Cormorant - cull or cure, a fishermen's view (อังกฤษ)
**วัดเขาสมโภชน์** เป็นวัดในตำบลบัวชุม อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี

ประวัติ
-------

ประวัติวัดเขาสมโภชน์ เขาสมโภชน์เป็นเทือกเขาขนาดใหญ่ รอบๆ บริเวณร่มรื่นไปด้วยต้นไม้นานาชนิด วัดเขาสมโภชน์ตั้งอยู่ที่บ้านเตาขนมจีน หมู่ที่ 5 ตำบลบัวชุม อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี มีที่ดินตั้งวัด 200 ไร่ บริเวณที่ตั้งมีภูเขาล้อมรอบ 3ด้าน ที่ดินวัดแบ่งเป็น2ส่วน อยู่บนภูเขาและที่ราบเชิงภูเขา การสร้างวัดได้สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ 2480 พื้นที่ภูเขาซึ่งล้อมรอบบริเวณวัดทั้ง 3 ด้านมีถ้ำอยู่มาก มีชื่อเรียกแตกต่างกัน มีเจดีย์ขนาดแตกต่างหลายองค์ ภายหลังได้ร้างไป เมื่อ พ.ศ. 2516 หลวงพ่อคง จตฺตมโล ได้ธุดงค์จาริกมาเพื่อการปฏิบัติธรรมโดยอาศัยอยู่ในถ้ำพระอรหันต์ ตามนิมิต ซึ่งในขณะนั้น ชาวบ้านเรียกกันว่า สำนักสงฆ์ถ้ำเขาสมโภชน์ ต่อมาวันที่23 กันยายน พ.ศ 2525 ทางคณะสงฆ์ได้ประกาศให้เป็นวัดเขาสมโภชน์ โดยมีหลวงพ่อคง จตฺตมโล เป็นพระวิปัสสนาจารย์ และประธานสงฆ์ มีพระครูภาวนาวิสุทธิ (ผิว วณณฺคุตโต) ดำรงค์ตำแหน่งรักษาการแทนเจ้าอาวาส ที่เชิงเขาเป็นที่ตั้งของวัดสำหรับปฏิบัติธรรม ภูเขาแห่งนี้เต็มไปด้วยถ้ำต่างๆ ที่มีความสวยงามตามธรรมชาติอยู่เป็นจำนวนมากกว่า 19 ถ้ำ เฉพาะถ้ำที่ปรากฏชื่อมีดังนี้คือ ถ้ำใหญ่ ถ้ำเจดีย์ ถ้ำเพชร ถ้ำรำวง ถ้ำสิงโต ถ้ำบ่อทิพย์ ฯลฯ ภายในแต่ละถ้ำจะแลเห็นหินงอกหินย้อยที่สวยงาม

การปฏิบัติกรรมฐานแบบเปิดโลก
---------------------------

การเปิดให้เห็นทั้ง 3 โลก แบบที่พระพุทธเจ้าเคยแสดงในวันที่พระองค์เสด็จลงมาจากการขึ้นไปโปรดพุทธมารดาที่ดาวดึงส์ แต่ที่วัดนี้ คำว่า เปิดโลก ไม่ใช่ว่าสามารถทำได้อย่างพระพุทธเจ้า แต่เป็นการให้นั่งดูกรรมตัวเอง ดูว่าที่เราปวดหัว ปวดเข่า เป็นอะไร เพราะว่าอะไร อย่างบางคนเห็นตัวเองเป็นทหารสมัยของพระเจ้าตากสินมหาราช พอมาที่วัดก็จะรู้สึกว่าตัวเองเจ็บ พอนั่งดูแล้วก็จะเห็น พอเห็นแล้ว ถ้าเขาทำเราให้ตายก็อโหสิให้เรา จะได้ไม่เป็นเวรเป็นกรรมกันอีก แต่ว่าถ้าเราทำให้เขาตาย ก็ให้เราขออโหสิกับเขา

วัดเขาสมโภชน์ เป็นที่ปฏิบัติธรรมเห็นกรรมเวรอดีตชาติทำกรรมอะไรไว้บ้าง และมีความพิเศษดังนี้

1. เป็นสถานที่ให้ความรู้ทางด้านกฎแห่งกรรม
2. ไปไหว้พระอรหันต์ที่กลายเป็นหินบนยอดเขา
3. ไปกราบมนัสการหลวงปู่คง อยู่ในโลงแก้วไม่เน่าไม่เปื่อย
4. ไปทำบุญให้กับฝูงลิงที่นับวันมากขึ้นทุกที อาหารการกินน้อยลง
5. ไปเที่ยวป่าเขาลำเนาไพร มีถ้ำและธรรมชาติที่สวยงาม
6. ไปค้างจะมีบริการให้ครบหมดที่นอน หมอน มุ้ง กลด ผ้าห่ม
7. อาหารจะเป็นมังสะวิรัติหมด ไม่มีเนื้อสัตว์

ปัจจุบัน มี พระภาวนาสมณคุณ วิ (พระมหาทอง ฐานคุโณ, ป.ธ.9) เป็นเจ้าอาวาสวัดเขาสมโภชน์ และดำรงตำแหน่ง รองเจ้าคณะจังหวัดลพบุรี

ดูเพิ่ม
-------

* กรรมฐานธรรมะเปิดโลก[*ลิงก์เสีย*]

อ้างอิง
-------

* วัดเขาสมโภชน์ ลพบุรี

หลวงพ่อคง จตฺตมโล
**พายุหมุนหลังเขตร้อน** (อังกฤษ: Post-tropical cyclone) คิออดีตพายุหมุนเขตร้อน โดยมีการแบ่งประเภทของพายุหมุนหลังเขตร้อนออกเป็นสองประเภท คือ

* พายุหมุนนอกเขตร้อน (Extratropical cyclone) ซึ่งเป็นแนวปะทะอากาศ โดยในบางครั้งยังคงมีแรงลมในระดับพายุหมุนเขตร้อนหรือพายุโซนร้อนหลงเหลืออยู่
* หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ (Remnant low) ซึ่งไม่เป็นแนวปะทะอากาศ และมีความเร็วลมต่อเนื่องอย่างน้อย 34 นอต

ไม่ใช่ทุกระบบพายุจะเข้าสู่ภาวะสองประเภทด้านบน ตามหลักเกณฑ์แล้ว ระบบที่ไม่มีคุณลักษณะของแนวปะทะอากาศ แต่มีความเร็วลมมากกว่า 34 นอต อาจไม่ถูกจัดเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือก็ได้ โดยจะอธิบายเป็นเพียงระบบหลังเขตร้อน (Post-tropical)

อย่างไรก็ตาม ถ้าพายุหมุนเขตร้อนอ่อนกำลังลงเป็นคลื่นเขตร้อน (Tropical wave) หรือร่อง มันจะไม่ถูกจัดเป็นพายุหมุนหลังเขตร้อน โดยมันจะถูกกล่าวถึงเป็น "ส่วนหลงเหลือของ (ชื่อของพายุหมุนเขตร้อน)" แทน

เมเตโอ-ฟร็องส์ มีการจัดประเภทกับระบบในมหาสมุทรอินเดียใต้ฝั่งตะวันตกที่กำลังอยู่ในกระบวนการการเปลี่ยนผ่านไปเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน หรือสูญเสียคุณลักษณะของเขตร้อนไปแล้ว เป็น "พายุดีเปรสชันหลังเขตร้อน" โดยนับตั้งแต่ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2555–2556 พายุจะได้รับการจัดประเภทใหม่อีกครั้งเป็นพายุดีเปรสชันหลังเขตร้อนเมื่อเสร็จสิ้นกระบวนการแล้ว

การก่อตัว
---------

พายุหมุนหลังเขตร้อนก่อนตัวเมื่อลักษณะทั่วไปของพายุหมุนเขตร้อนถูกแทนที่ด้วยลักษณะของพายุหมุนนอกเขตร้อน หรือที่เรียกว่าการเปลี่ยนผ่านไปเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน หลังจากการก่อตัวขั้นต้นแล้ว พายุหมุนหลังเขตร้อนมีศักยภาพที่จะมีกำลังแรงขึ้นในฐานะของพายุหมุนนอกเขตร้อนได้ ถ้าพายุหมุนหลังเขตร้อนกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อน ในขั้นสุดท้ายแล้ว มันจะสลายตัวโดยกระบวนการปิด (Process of occlusion)

ผลกระทบ
-------

การมีกำลังมากขึ้นของพายุหมุนหลังเขตร้อนสามารถทำให้เกิดสภาพแวดล้อมอันตรายในเส้นทางเดินเรือของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือได้ โดยทำให้ทะเลมีคลื่นสูงและลมแรงเทียบได้กับพายุหมุนเขตร้อน

ต้นกำเนิด
---------

ในตอนแรกมีการใช้คำนี้โดยศูนย์เฮอร์ริเคนแคนาดา เมื่อปี 2541 ในระหว่างที่มีพายุโซนร้อนบอนนี และต่อมาในปี 2551 ศูนย์เฮอร์ริเคนแห่งชาติก็ได้ใช้คำนี้กับพายุโซนร้อนลอรา เพื่อกำหนดคำจัดกัดระหว่างสองประเภท (พายุหมุนนอกเขตร้อน/หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ) ดังที่กล่าวไปข้างต้น และคำดังกล่าวได้รับการรับรองโดยบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติสหรัฐ เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2551

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Glossary of NHC Terms".
2. ↑  "Glossary of NHC Terms".
3. ↑  "Glossary of NHC Terms".
4. 1 2  "SERVICE CHANGE NOTICE 10-06". *Nws.noaa.gov*. National Weather Service. January 15, 2010. สืบค้นเมื่อ 13 October 2017.
5. ↑  "Saison 2012-2013" (ภาษาฝรั่งเศส). Météo-France. สืบค้นเมื่อ 5 February 2018.
6. 1 2 3  Pelissero, Jonathon; Chiao, Sen (July 5, 2013). "The influences of post-tropical reintensification and dissipation on North Atlantic shipping routes". *Meteorological Applications*. Royal Meteorological Society. **21** (3).
7. ↑  "Extratropical Cyclone". *britannica.com*. Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ October 27, 2016.
8. ↑
9. ↑  "Tropical Storm LAURA".
นายกรัฐมนตรีอังกฤษ เนวิล เชมเบอร์ลิน กับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในการพบปะที่บัดก็อทเอสแบร์ก (Bad Godesberg) ในเยอรมนี เมื่อ 24 กันยายน ค.ศ. 1938 ซึ่งฮิตเลอร์ต้องการผนวกดินแดนบริเวณเขตชายแดนของเช็กเกียโดยเร็ว
**การจำยอมสละ** (อังกฤษ: Appeasement) เป็นนโยบายทางการทูตที่มุ่งหลีกเลี่ยงสงครามโดยการยอมให้แก่ประเทศก้าวร้าว นักประวัติศาสตร์ พอล เคนเนดี นิยามว่าเป็น *"นโยบายระงับการวิวาทระหว่างประเทศโดยการยอมรับและสนองความเดือดร้อนผ่านการเจรจาและการประนีประนอมอย่างมีเหตุผล ฉะนั้นจึงหลีกเลี่ยงการหันไปถึ่งการขัดกันด้วยอาวุธซึ่งจะมีราคาแพง นองเลือดและอาจอันตราย"* ประเทศประชาธิปไตยยุโรป ซึ่งปรารถนาจะหลีกเลี่ยงสงครามกับเผด็จการเยอรมนีและอิตาลี ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ใช้การจำยอมสละ ด้วยนึกถึงความน่าสะพรึงของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

คำนี้มักใช้กับนโยบายต่างประเทศของนายกรัฐมนตรีเนวิล เชมเบอร์ลิน ต่อนาซีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง 1939 นโยบายหลีกเลี่ยงสงครามกับเยอรมนีของเขาเป็นหัวข้อการถกเถียงเข้มข้นเป็นเวลากว่าเจ็ดสิบปีในหมู่นักวิชาการ นักการเมืองและนักการทูต การประเมินของนักประวัติศาสตร์มีตั้งแต่ประณามว่าปล่อยให้เยอรมนีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เติบโตเข้มแข็งเกินไป ไปจนถึงตัดสินว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นและทำเพื่อประโยชน์ที่ดีที่สุดของสหราชอาณาจักรในขณะนั้น การยอมให้เหล่านี้ถูกมองในเชิงบวกอย่างกว้างขวาง และความตกลงมิวนิกที่สรุปเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1938 โดยเยอรมนี, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และอิตาลี ทำให้เชมเบอร์ลินประกาศว่าเขาได้รักษา "สันติภาพแห่งยุคของเรา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kennedy, Paul M. (1983). *Strategy and Diplomacy, 1870–1945: Eight Studies*. London: George Allen & Unwin. ISBN 0-00-686165-2.
2. ↑  Hunt, *The Makings of the West* p.861
**คณะกรรมการทบทวนสถาปัตยกรรมโอเพนจีแอล** หรือ **โอเพนจีแอล เออาร์บี** (อังกฤษ: OpenGL Architecture Review Board: OpenGL ARB) คือกลุ่มบริษัททางอุตสาหกรรมที่บริหารจัดการข้อกำหนดของโอเพนจีแอล ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) เพื่อกำหนดการทดสอบความสอดคล้องที่เป็นไปตามข้อกำหนดของโอเพนจีแอลและมาตรฐานที่จะเกิดขึ้นภายหลัง เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 คณะกรรมการฯ ได้ลงคะแนนเสียงและมีมติให้ส่งมอบการควบคุมมาตรฐานเอพีไอของโอเพนจีแอลแก่โครโนสกรุป (Khronos Group)

สมาชิกของคณะกรรมการฯ มีทั้ง ทรีดีแล็บส์ แอปเปิล เอทีไอ เดลล์ ไอบีเอ็ม อินเทล อินวิเดีย ซิลิคอนกราฟิกส์ ซันไมโครซิสเต็มส์ และสมาชิกผู้มีส่วนร่วมอื่น ๆ ไมโครซอฟต์เคยเป็นสมาชิกเริ่มแรกในช่วงก่อตั้ง แต่ได้ถอนตัวไปเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546

อ้างอิง
-------

1. ↑  "OpenGL ARB to Pass Control of OpenGL Specification to Khronos Group". *Press Releases*. Khronos Group. July 31, 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-03. สืบค้นเมื่อ 2006-08-01.
2. ↑  "Microsoft quits OpenGL board". The Register. March 3, 2003.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของคณะกรรมการทบทวนสถาปัตยกรรมโอเพนจีแอล
**ลุยจิ เซอราฟินี** (อิตาลี: Luigi Serafini ; เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ.1949 ในกรุงโรม) เป็นศิลปินชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในผลงานชื่อโคเด็กซ์ เซราฟินีอานุสเมื่อปีค.ศ.1981 เผยแพร่โดยแฟรนโก มาเรีย ริชชี

อาชีพ
-----

ในช่วงคริสตทศวรรษที่1980 เขาได้ทำงานเป็นสถาปนิกและคนออกแบบงานที่มิลาน โดยของส่วนใหญ่มักจะมีภาษาจำลองเช่นเก้าอี้*ซานต้า* *ซัสสไปรัล* หรือหลอดไฟและแก้วที่มีอาร์เทไมด์ เขาเคยสร้างฉาก ไฟและออกแบบชุดแก่บัลเลต์วง "เดอะแจ๊สคาเลนเดอร์" โดยเฟรดเดอริก แอชตันที่โรงอุปรากรลา สกาลา

ลูน่า-PAC เซอราฟินี
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2007 เขาจัดงาน "ontological exhibition" *ลูน่า แพ็ค* ที่ PAC ในมิลาน แล้วให้ความคิดเห็นในสื่ออิตาลี

เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ.2008 เขาติดตั้งโพลี่โครมชื่อว่า "Balançoires sans Frontières" (Altalene senza Frontiere) เสร็จที่แคสตาเซกน่า ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

### โคเด็กซ์ เซราฟินีอานุส

โคเด็กซ์ เซราฟินีอานุสถูกเผยแพร่ในรุ่นลิมิเตดอิดีชั่น 5000 เล่มในปี 1981 และเผยแพร่เรื่อยๆ ตามที่เขาต้องการ

### งานอื่นๆ

ในปี 1984 เขาได้แต่งเรื่อง*พูลซิเนลโลพีเดีย (พิคโคล่า)* โดยใช้นามแฝง พี. เซทรูโล (เผยแพร่โดยลองกาเนสซี่) โดยมีรายละเอียดเกี่ยวกับหน้ากากเนเปิลของพูลชิเนลลาโดยเล่มนี้หายากกว่าโคเด็กซ์ และในปี 2008 ได้มีการพิมพ์ในบางครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  See Brian Davies's bio compilation at
2. ↑  For instance:
3. ↑  Balançoires sans Frontières - Castasegna, Val Bregaglia, CH

เว็บที่เชื่อมโยง
----------------

* Metropolitana di Napoli, Stazione Mater dei, 2003
* LUNA-PAC SERAFINI-Milano, maggio 2007 ที่ยูทูบ
* LUNA-PAC SERAFINI-Milano, maggio 2007 ที่ยูทูบ
**แมลงช้างปีกใส** ชนิด *Chrysoperla carnea* Stephens เป็นแมลงตัวห้ำที่สำคัญที่นิยมนำมาเพาะเลี้ยงมากที่สุดในแถบทวีปยุโรปและสหรัฐอเมริกา เนื่องจากเป็นศัตรูตามธรรมชาติที่สำคัญของแมลงศัตรูพืชหลายชนิด เช่น เพลี้ยอ่อน เพลี้ยจั๊กจั้น เพลี้ยไฟ แมลงหวี่ขาว เพลี้ยแป้ง และไรแดง นอกจากนี้ตัวอ่อนของแมลงช้างปีกใสยังสามารถกินไข่และตัวอ่อนของด้วง หรือหนอนผีเสื้อที่ทำลายผลผลิตทางการเกษตรได้อีกด้วย ดังนั้นแมลงช้างปีกใสจึงมีบทบาทสำคัญในการควบคุมศัตรูพืชโดยชีววิธีได้อย่างมีประสิทธิภาพ แมลงช้างปีกใส *C. carnea* จะดำรงชีพแบบผู้ล่าหรือเป็นตัวห้ำเฉพาะในระยะตัวอ่อน ส่วนในตัวเต็มวัยจะกินน้ำหวานและละอองเรณู จึงมีบทบาทในการผสมเกสรและช่วยขยายพันธุ์พืชด้วยเช่นกัน 

แมลงช้างปีกใสในสกุล *Chrysoperla* ถูกแบ่งเป็น 4 กลุ่ม ตามลักษณะสัณฐานวิทยาของตัวเต็มวัย ได้แก่ กลุ่ม *carnea* กลุ่ม *pudica* กลุ่ม *comans* และกลุ่ม *nyerina* การศึกษาความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการของแมลงช้างปีกใสทั้ง 4 กลุ่ม โดยใช้ข้อมูลทางพันธุกรรม (nuclear marker 3 ยีน ได้แก่ namelywingless(546 bp), phosphoenolpyruvate carboxykinase (483 bp) และ sodium/potassium ATPase alpha subunit (410 bp)) พบว่า แมลงช้างปีกใสในกลุ่ม *comans* และ *pudica* เป็น sister group กัน และทั้งสองกลุ่มเป็น sister group กับกลุ่ม *carnea* แต่ความสัมพันธ์กับกลุ่ม *nyerina* ยังไม่แน่ชัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ulhaq, M.M. Sattar, A. Salihah, Z. Farid, A. Usman, A. and Khattak, S.U.K. 2006.
Effect of different artificial diets on the biology of adult green lacewing (Chrysoperla carnea Stephens). Songklanakarin J. Sci. Technol. Vo. 28(1) : 1-8.  เก็บถาวร 2018-04-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑   Fisher,T. W.Thomas S. 1999. Handbook of Biological Control. Academic Press , The United States of America. 1031 p.
3. ↑  Haruyama, N. A. Mochizuki, P. Duelli, H. Naka, and M. Nomura. 2008. Green lacewing phylogeny, based on three nuclear genes (Chrysopidae, Neuroptera). Systematic Entomology 33(2):275–288.
ท่านผู้หญิง**กิมไล้ สุธรรมมนตรี** (พ.ศ. 2420 – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2512) สกุลเดิม เตชะกำพุช เป็นภริยาเอกของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (ปลื้ม สุจริตกุล) มีบุตรธิดาด้วยกันหลายท่าน เช่น สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา พระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล)

ประวัติ
-------

ท่านผู้หญิงสุธรรมมนตรี เกิดเมื่อ พ.ศ. 2420 เป็นธิดาของขุนพัฒน์ (หอย เตชะกำพุช) นายอากรบ่อนเบี้ย กับนางเลี้ยบ เตชะกำพุช มีบ้านเดิมอยู่ที่สำเพ็ง กิมไล้เป็นคนใจดี ใจบุญมาตั้งแต่ยังสาว ทำบุญครั้งละมากๆ เช่นเห็นเรือหาปลาผ่านมา ก็สั่งซื้อและปล่อยปลาทั้งลำ ซ่อมวัดวาอาราม นอกจากนั้น กิมไล้ยังแต่งบทละครที่คณะปราโมทัยเคยนำไปจัดแสดงด้วย

วันหนึ่ง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ทรงนำตัวกิมไล้ ซึ่งขณะนั้นเป็นคุณกิมไล้ ไปเฝ้าสมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา แล้วก็มีการขอดูตัว ตามมาด้วยงานสมรสระหว่างเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (ปลื้ม สุจริตกุล) กับกิมไล้

ท่านผู้หญิงกิมไล้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2512 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงโปรดให้ตั้งศพที่ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส และสวดพระอภิธรรมเป็นเวลา 7 วัน พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2512

บุตร-ธิดา
---------

ทั้งสองมีบุตรธิดาด้วยกัน 11 คน เท่าที่ทราบนามมีทั้งหมด 8 คน บุตรหญิงคนใหญ่คือคุณเปรื่อง และคนที่ห้า คือคุณประไพ 

* พระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล) พระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
* พระสุจริตธำรง (สวาส สุจริตกุล)
* พระพิบูลย์ไอศวรรย์ (เปรียบ สุจริตกุล)
* สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
* นายกวดหุ้มแพร (โต สุจริตกุล)
* นายจิตติ สุจริตกุล
* นายสุจินต์ สจริตกุล
* นางปิ่มปลื้ม บุนนาค

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2466 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
* พ.ศ. 2466 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 2 (ว.ป.ร.2)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จุลจอมเกล้าฝ่ายใน เก็บถาวร 2019-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๔๐, ตอน ๐ ง, ๒๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๖๖, หน้า ๒๖๓๑
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ฝ่ายใน, เล่ม ๔๐, ๗ มกราคม พ.ศ. ๒๔๖๖, หน้า ๓๔๑๙
*เบลนดา* โดย August Malmström (ค.ศ. 1829-ค.ศ. 1901)
**เบลนดา** (อังกฤษ: Blenda) เป็น วีรสตรีในตำนานของสวีเดน (*Blendasägnen*) จากเมืองสมาแลนด์ (Småland) เบลนดานำผู้หญิงในชนบทแห่งเหมือง Värend ให้โจมตีกองทับปล้นสะดมชาวเดนิช และสังหารผู้บุกรุก

ตำนาน
-----

ตำนานกล่าวว่า เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงยุกของอัลลี (Alle) ผู้เป็นพระราชาของกีธส์ (Geats) ขณะเขานำกองทับชาวกีธส์ไปโจมตีประเทศนอร์เวย์ ราชาอัลลีนำกองทับไปทั้งทางตะวันตกและใต้ของกีธส์ในเมืองสมาแลนด์ และผู้ชายจำนวนมากเดินทางไปประเทศนอร์เวย์ ทำให้พื้นที่ขาดการป้องกัน

เมื่อชาวเดนิชรู้ว่าเมืองสมาแลนด์ขาดการป้องกัน พวกเขาจึงใช้โอกาสนี้เพื่อโจมตี เบลนดาเป็นผู้หญิงในชนชั้นสูงในกลุ่มคองกา (Konga Hundred) เธอตัดสินใจที่จะส่งไม้กางเขนปลุกระดม (fiery cross) ที่ใช้เป็นอาณัติสัญญาณเรียกพวกพ้องมาทำการรบ ไปยังเหล่าผู้หญิงในกลุ่มคองกา อัลโบ Kinnevald Norrvidnge และ Uppvidinge กองทับหญิงรวมตัวกันที่ Brávellir

  

เหล่าผู้หญิงเผชิญหน้ากับชาวเดนิช และบอกพวกเขาว่าพวกหล่อนประทับใจชายชาวเดนิชเป็นอย่างมาก เหล่าผู้หญิงเชิญชวนชายชาวเดนิชมาร่วมงานเลี้ยงที่มีทั้งอาหารและเครื่องดื่ม หลังค่ำคืนอันยาวนาน เหล่านักสู้ชาวเดนิชได้หลับไป จากนั้นผู้หญิงจึงสังหารผู้ชายชาวเดนิชทุกคนด้วยขวานและไม้เท้า

เมื่อราชาอัลลีกลับมา เขาได้มอบสิทธิใหม่ให้กับผู้หญิง พวกเธอได้รับมรดกเท่ากับพี่ชาย น้องชาย และสามีของพวกเธอ และได้สิทธิที่จะใส่เข็มขัดเพื่อเป็นสัญญาณของความรอบคอบตลอดเวลา รวมไปถึงสิทธิในการตีกลองในงานแต่งงาน และอื่น ๆ กลุ่มทั้งห้าได้รวมกันเป็นเมือง Värend ซึ่งหมายความว่า "การป้องกัน" ด้วยความที่เป็นกำแพงต้านศัตรูสำหรีบกีธแลนด์ หมู่บ้านของเบลนดาถูกเรียกว่า *Värnslanda* และสถาณที่ใกล้สนามรบถูกเรียกว่า *Bländinge*

Historicity
-----------

*หญิงสาวแห่งสมาแลนด์*โดย Hugo Hamilton (1830)
ข้อความเกี่ยวกับการเชื่อมโยงของตำนานกับสิทธิมรดกที่ถูกตีพิมเป็นข้อความแรก อยู่ใน *De iure sueonum et gothorum vetusto* (1672) ของ Johan Stiernhöök เขาเขียนว่าสิทธิมรดกถูกให้เป็นรางวัลจากพระราชาฮากอน ริง (King Hakon Ring) หลังการรบแห่ง Brávellir ซึ่งพวกเขาได้แสดงความกล้าหาญในการต่อสู้กับ ฮาราลด์ วาร์ธูท (Harald Wartooth) ตำนานปรากฏรูปแบบของการตกแต่งจากคำร้องต่าง ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 1680 และ ค.ศ. 1700 เพื่อปกป้องมรดกที่เท่าเทียม

หนังสือเพิ่มเติม
----------------

* Nordisk familjebok (upplagan, 1905)
* Lagerbring, Sven *Swea Rikes Historia: Ifrån De Äldsta Tider Til De Närwarande* (1769)
* Henrikson, Alf *Antikens historier: Rom* (Albert Bonniers förlag, 1958) OCLC 185229027
* von Dalin, Olaf *Svea rikes historia* (Volumes 1-4, 1747–1762)
**กิล่ามอนสเตอร์** (อังกฤษ: Gila monster) เป็นกิ้งก่ามีพิษชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Heloderma suspectum* พบในเขตทะเลทรายอริโซน่าทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา กิล่ามอนสเตอร์มีความยาวถึงสองฟุต จัดเป็นกิ้งก่าขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกา ลำตัวมีลายดำ ชมพู ส้ม และเหลือง อุปนิสัยเชื่องช้า มักหลบในโพรงเป็นส่วนใหญ่ ล่าสัตว์จำพวกหนู นก และไข่ต่าง ๆ เป็นอาหาร กิล่ามอนสเตอร์สามารถผลิตพิษที่มีผลต่อระบบประสาทของเหยื่อ โดยพิษจะส่งเข้าสู่เหยื่อผ่านทางฟันทางกรามล่าง แต่พิษนี้ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตต่อมนุษย์

กิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งมีการคุ้มครองโดยกฎหมาย ทั้งในท้องถิ่นคือกฎหมายรัฐอริโซน่า และในระดับประเทศคือกฎหมายประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศเม็กซิโก ส่วนในระดับนานาชาติกิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

สำหรับในประเทศไทยมีการจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิตในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 ถึงต้นปี พ.ศ. 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรื่อง กำหนดชนิดของสัตว์ป่าและซากของสัตว์ป่าที่ห้ามนำเข้าและส่งออก" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-03-17. สืบค้นเมื่อ 2007-04-08.
2. ↑  ‘กิลา’กิ้งก่ามีพิษ เขาดินจัดแสดง จากไทยโพสต์

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Heloderma suspectum***
**กีเยร์โม เอสตาบีเล** (สเปน: *Guillermo Stábile*; 17 มกราคม ค.ศ. 1905 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 1966) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอาร์เจนตินา ในระดับสโมสร เอสตาบีเลเล่นทั้งในลีกอิตาลีและฝรั่งเศส เขาเป็นดาวซัลโวถล่มประตูมากที่สุดในฟุตบอลโลก ค.ศ. 1930 ที่ประเทศอุรุกวัยเป็นเจ้าภาพด้วยจำนวนประตู 8 ประตู ในฐานะผู้ฝึกสอน เขาพาทีมชาติอาร์เจนตินาคว้าแชมป์โกปาอาเมริกาได้ถึง 6 ครั้ง รวมทั้งพาสโมสรราซินกลุบเดอาเบยาเนดา คว้าแชมป์ลีกภายในประเทศได้ 3 ครั้ง

ทีมชาติ
-------

ในฟุตบอลโลก ค.ศ. 1930 เอสตาบีเลลงเล่นให้กับทีมชาติอาร์เจนตินานัดแรกเมื่อเขามีอายุได้ 25 ปี ลงในนัดที่พบกับเม็กซิโกเป็นนัดที่สองของรอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งเขาไม่ได้ลงเล่นให้กับทีมในนัดแรกที่พบกับฝรั่งเศส

เขาสามารถทำแฮตทริกให้กับทีมชาติได้เป็นครั้งแรกในนัดที่พบกับเม็กซิโกซึ่งเป็นนัดแรกของเจ้าตัวด้วย โดยนัดนั้นอาร์เจนตินาถล่มเม็กซิโกไปอย่างยับเยิน 6-3

ในนัดชิงชนะเลิศที่จะต้องเผชิญหน้ากับเจ้าภาพอย่างอุรุกวัย เอสตาบีเลได้ทำประตูให้อาร์เจนตินานำอุรุกวัย 2-1 เมื่อจบการแข่งขันในครึ่งแรก อย่างไรก็ตาม เจ้าภาพอุรุกวัยได้พลิกสถานการณ์ภายในครึ่งหลัง ทำให้จบเกม อาร์เจนตินาของเอสตาบีเลต้องพ่ายแพ้ให้กับเจ้าภาพไป 4-2 

และนั่นก็คือฟุตบอลโลกสมัยเดียวของเจ้าตัว

เสียชีวิต
---------

สตาบิเล่ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 1966 หลังจบศึกฟุตบอลโลกที่ประเทศอังกฤษ

อ้างอิง
-------


1. ↑
**ซัมซู-อิลูนา** (อโมไรต์: *Shamshu*; ประมาณ 1750–1712 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็ยกษัตริย์องค์ที่ 7 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์อามูร์แห่งบาบิโลน ครองราชย์ใน 1750 ถึง 1712 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือจาก 1686 ถึง 1648 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระองค์เป็นผู้สืบทอดและพระราชโอรสในพระเจ้าฮัมมูราบีกับพระราชมารดาไม่ทราบพระนาม รัชสมัยของพระองค์มีการลุกฮืออย่างรุนแรงในพื้นที่ที่พระราชบิดาพิชิตและการละทิ้งเมืองสำคัญหลายแห่ง (โดยหลักอยู่ในซูเมอร์)

นโยบายภายในประเทศ
-----------------

รัชสมัยซัมซู-อิลูนาไม่ได้มุ่งเน้นไปที่สงครามคลอด พระองค์ยังเป็นที่รู้จักจากการซ่อมแซมกำแพงเมืองหลายแห่ง เช่น ที่คิช, นิปปูร์ และซิปปาร์ แม้ว่าจะมีปัญหาบางส่วนก็ตาม และโฆษณาชวนเชื่อลัทธิมาร์ดุกของพระราชบิดาต่อ พระองค์ยังฟื้นฟูวิหารเอ-บับบาร์แห่งชามัช (หรืออูตู) ที่ลาร์ซา ซิกกุรัตที่ซิปปาร์ และซิกกุรัตแห่งซาบาบาและอิชตาร์ที่คิช

นอกจากนี้ มีผู้คาดการณ์:103ว่าซัมซู-อิลูนาจัดตั้งปฏิทินบาบิโลนมาตรฐาน น่าจะมีไว้เพื่อทำให้จักรวรรดิของพระองค์ใกล้ชิดมากขึ้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  J. N. Postgate (1994). *Early Mesopotamia: society and economy at the dawn of history, reprint edition*. Routlidge Publishing. pp. 49–50, 75, 219. ISBN 0-415-11032-7.
2. 1 2 3  Frayne, Douglas (1990). *Old Babylonian period (2003-1595 BC)*. University of Toronto Press. pp. 374–377, 380–385. ISBN 0-8020-5873-6.
3. ↑  Schneider, Tammi J. (2011). *An Introduction to Ancient Mesopotamian Religion*. Grand Rapids, MI: William B. Eerdman's. p. 103. ISBN 978-0-8028-2959-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซัมซู-อิลูนา**

* Babylonian Empire (Old Babylonian Period) / Dynasty I
* Timeline: Apum / Abum (City State of Shehna)
* Timeline: Terqa (State of Hana / Hanna / Khana)

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี

 |
**วัดเขาแหลมสิงห์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะไชย อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี อยู่ไม่ไกลจากสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช หรือสะพานแหลมสิงห์ ปัจจุบัมมีพระครูวินัยธรสันทัด ถาวโร เป็นเจ้าอาวาส

แต่เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเขาแหลมสิงห์เป็นที่เผาศพ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2503 พระอาจารย์วัญชาญ พระธรรมทูตสายที่ 7 ได้มาเผยแพร่พุทธศาสนาและได้ชักชวนชาวบ้านร่วมกับซ่อมแซมที่เผาศพและสร้างกุฏิขึ้น ต่อมาพระอาจารย์ทองหล่อมาจำพรรษาจนถึง พ.ศ. 2513 ต่อมามีผู้มีจิตศรัทธาคือ นางบ๊วย จิตจำนง อยู่ตลาดพลู กรุงเทพ ได้บริจาคทรัพย์สร้างกุฏิขึ้นอีก มีพระอาจารย์ศรีเจือ และท่านตาอ่วย มาจำพรรษาอยู่ในช่วงนั้น และได้ทำการก่อสร้างเพิ่มเติม ภายหลังได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2562

วัดมีอุโบสถสีขาว บ้างจึงเรียกว่า **วัดโบสถ์ขาว** ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อแก้วสมใจนึก* และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเขาแหลมสิงห์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "SBL บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 103 - จังหวัดจันทบุรี". p. 176.
3. ↑  "วัดเขาแหลมสิงห์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  ""หลวงพ่อแก้วสารพัดนึก" แหลมสิงห์ ศรัทธาจากฟากฟ้าจดทะเล". ไทยรัฐ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเขาแหลมสิงห์**
**เลโอ แฮ็นรีกึส อาร์ตืร์ บาเกอลันด์** (ดัตช์: *Leo Henricus Arthur Baekeland*; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1863 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944) เป็นนักเคมีและนักประดิษฐ์ชาวเบลเยียม/อเมริกัน

ประวัติ
-------

เลโอ บาเกอลันด์ เกิดในปี ค.ศ. 1863 ที่เมืองเกนต์ ประเทศเบลเยียม บิดาของเขาเป็นช่างทำรองเท้า ส่วนมารดาเป็นแม่บ้าน บาเกอลันด์เรียนจบจากโรงเรียนช่างเทศบาลเกนต์ (Ghent Municipal Technical School) และได้รับทุนไปเรียนต่อด้านเคมีที่มหาวิทยาลัยเกนต์ เขาสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมขณะมีอายุแค่ 21 ปีเท่านั้น ต่อมาบาเกอลันด์ได้รับตำแหน่งรองศาสตราจารย์ที่นั่นและแต่งงานกับบุตรสาวคนหนึ่งของหัวหน้าสาขาวิชาของเขา

ขณะที่ไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา บาเกอลันด์ได้พบกับริชาร์ด แอนโทนี เจ้าของบริษัทถ่ายภาพ แอนโทนีสนใจในตัวบาเกอลันด์จึงเสนองานให้เขา บาเกอลันด์ย้ายมาทำงานที่บริษัทของแอนโทนีพร้อมรับตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ขณะทำงานที่นั่น เขาได้พัฒนากระดาษถ่ายภาพ *Velox* ซึ่งเขาขายให้กับบริษัทโกดัก

หลังจากนั้นบาเกอลันด์ก็หันมาสนใจในด้านพลาสติก เขามองหาสิ่งที่จะเอามาใช้แทนเชลแล็ก และเริ่มทดลองกับฟีนอลและฟอร์มาลดีไฮด์ จนในปี ค.ศ. 1909 เขาก็ได้ผลิตภัณฑ์ที่เรียกว่า "เบคิไลต์" ซึ่งต่อมาถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลาย และก่อให้เกิดกระแสการทำอุตสาหกรรมพลาสติกในภายหลัง

ในช่วงบั้นปลายชีวิต บาเกอลันด์มีพฤติกรรมแปลกแยกและเก็บตัว เขาเสียชีวิตด้วยอาการเลือดออกในสมองใหญ่ที่สถานพักฟื้นผู้ป่วยเรื้อรัง ในเมืองบีคอน รัฐนิวยอร์ก ขณะมีอายุได้ 80 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Leo Baekeland -- Chemistry Explained
2. ↑  Leo Hendrik Baekeland -- Britannica
3. ↑  HOW DO I KNOW IF IT IS BAKELITE?

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เลโอ บาเกอลันด์
**วัดเขาสูงแจ่มฟ้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาสามสิบหาบ อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี ตั้งอยู่ในพื้นที่ดิน 15 ไร่

วัดเขาสูงแจ่มฟ้าเริ่มก่อสร้างสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2522 ได้รับการแต่งตั้งประกาศวัดขึ้นทะเบียนในพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 โดยนายการุณ ปุญสิริ ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัด มีพระครูวินัยธรเกียงไกร ติกุขวิริโย พงษ์ธนจิรายุส เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558 วัดได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2550 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2559 รวมระยะเวลา 9 ปี

ปูชนียวัตถุและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญ มีพระพุทธรูปองค์ดำปฏิหาริย์ พระประธาน พระพุทธไสยาสน์ พระนอนองค์ใหญ่ หลวงปู่ทวด พระพิฆเนศ พระโพธิสัตว์กวนอิม และพญาธนบดีนาคราช วัดแห่งนี้ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ที่ตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดของอำเภอท่ามะกา มีสกายวอล์กยื่นออกไปชมทิวทัศน์ มีเสาโทริอิสีแดงแบบวัดญี่ปุ่นซึ่งนักท่องเที่ยวมักมาถ่ายรูปกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเขาสูงแจ่มฟ้า". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเขาสูงแจ่มฟ้า". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดเขาสูงแจ่มฟ้า จังหวัดกาญจนบุรี #ภาพมุมสูงเที่ยวทั่วไทย".
4. ↑  "วัดเขาสูงแจ่มฟ้า สร้างเสาโทริอิแดงบนยอดเขา สวยงามเหมือนประเทศญี่ปุ่น". สนุก.คอม.
**วัดเขาโบสถ์ พระอารามหลวง** ตั้งอยู่เลขที่ 274 หมู่ที่ 1 ตำบลกำเนิดนพคุณ อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นวัดพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดทั้งหมดมีเนื้อที่ 28 ไร่ สค.1เลขที่ 131 มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2แห่ง เนื้อที่ 27 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 305 และ 154019

อาณาเขต
-------

* ทิศเหนือ ติดกับที่ว่าการอำเภอบางสะพาน
* ทิศใต้ ติดกับธนาคารไทยพาณิชย์และที่ดินเอกชน
* ทิศตะวันออก ติดกับคลองบางกระจอง
* ทิศตะวันตก ติดกับตลาดบางสะพาน

ประวัติ
-------

วัดเขาโบสถ์ พระอารามหลวง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2440 เป็นวัดเก่าแก่ตั้งอยู่ในเมืองไม่ปรากฏหลักฐานผู้สร้าง มีพระครูอินทร์หรือหลวงปู่อินทร์เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2450 ต่อมาปี พ.ศ. 2455 ชาวบ้านบางสะพานได้นิมนต์พระท้วม ธมฺมสโร จากวัดทุ่งมะพร้าว อำเภอบางสะพานมาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ก่อสร้างอุโบสถและศาสการเปรียญ ตลอดจนเสนาสนะต่าง ๆ มากมาย จนเป็นหลักฐานมั่นคง ต่อมาได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นเอกที่ พระครูศิลวิมลและดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอบางสะพาน ได้มรณภาพลงเมื่อ พ.ศ. 2527 ต่อมาราษฎรบ้านบางสะพานได้นิมนต์พระมหาบุญเตือน สิริฌธมฺโม วัดคลองวาฬ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มาปกครองวัดสืบต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2527ท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตรชั้นเอกที่พระครูศรีวรคุณารักษ์ และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอบางสะพาน ท่านได้ก่อสร้างเสนาสนะถาวรวัตถุเพิ่มเติมสร้างวิหารประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง อาคารเรียนพระปริบยัติธรรมแผนกบาลี วิหารศีลวิมลอนุสรณ์ หอระหัง และได้พัฒนาวัดให้เป็นระเบียบเรียบร้อย สร้างอาคารปฏิบัติธรรมสำหรับนักเรียน ข้าราชการและประชาชน ได้มาปฏิบัติธรรมในวัดธรรมสวนะ และวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา จนได้รับคัดลือกเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างในปี พ.ศ. 2530 ได้สร้างถนนภายในวันเพื่อความสะดวกแก่พุทธศาสนิกชน ได้จัดสร้างศาลาอเนกประสงบค์จนได้รับัดเลือกจากรมการศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น ในปี พ.ศ. 2533 และได้รับพระราชทานโปรดเกล้าฯให้เป็นวัดพระอารามหลวงในปี พ.ศ. 2537 ได้จัดให้มีการศึกษาพระพุทธศาสนในวันอาทิตย์ ทางด้านสาธารณูปการ ได้สมทบทุนร่วมสร้างศาลา สาาธรณประโยชน์ของบ้าน หมู่ 6 ตำบลแม่รำพึง ให้ทุนจัดตั้งห้องสมุดโรงเรียนท่าข้าม จัดหาโต๊ะหมู่บูชาให้กับสำนักงานศึกษาธิการอำเภอบางสะพาน จัดซื้อเครื่องฉายสไลด์ให้โรงเรียนวัดเขาโบสถ์ จัดหาเครื่องดนตรีและเครื่องกีฬาให้กับโรงเรียนบางสะพานวิทยา จัดหาทุนการศึกษาให้นักเรียนระดับประถมและมัธยมศึกษา ปีละ 10 ทุน ช่วยเหลือสาธารณสงเคราะห์ที่ประสบภัยธรรมชาติ พระสิทธิญาณมุนี เป็นพระนักพัฒนาตัวอย่างทั้งทางโลกและทางธรรม จนได้รับความยกย่องจากพุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป วัดเขาโบสถ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

|  |
| --- |
| ลำดับเจ้าอาวาส |
| ลำดับที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 | พระครูอินทร์ | พ.ศ. 2440 | พ.ศ. 2451 |  |
| 2 | พระครูศีลวิมล | พ.ศ. 2455 | พ.ศ. 2527 |  |
| 3 | พระราชสิทธิญาณ | พ.ศ. 2527 | - | ปัจจุบัน |

อ้างอิง
-------