recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส** เป็นพระที่นั่งภายในพระราชวังบวรสถานมงคลที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างขึ้น แต่เสด็จสวรรคตเสียก่อน กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญสร้างต่อจนสำเร็จ ปัจจุบัน ได้รื้อลงแล้ว

ประวัติ
-------

หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่๔ เสด็จประทับที่พระที่นั่งบวรบริวัติ แล้วพระองค์ไม่โปรดเนื่องจากพระที่นั่งหันหน้ารับแดดทำให้ร้อนมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระที่นั่งองค์ใหม่ต่อไปข้างเหนือชิดกับบริเวณกำแพงพระราชวัง โดยให้พระที่นั่งหันหน้ามาทางใต้ พระราชทานนามว่า "**พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส**" แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตเสียก่อนที่พระที่นั่งจะสร้างเสร็จ กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญจึงทรงสร้างต่อจนแล้วเสร็จ และเสด็จมาประทับที่พระที่นั่งองค์นี้

พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาสเป็นพระที่นั่ง 2 ชั้น ยาว 5 ห้อง มีลักษณะพระที่นั่งแบบฝรั่ง ชั้นบนมีห้องพระบรรทม 1 ห้อง และห้องที่ประทับ 1 ห้อง กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญได้สร้างศาลาโถงเครื่องไม้ต่อออกมาบริเวณด้านหน้าพระที่นั่ง เพื่อใช้เป็นที่ประทับสำราญพระอิริยาบถ พระที่นั่งแห่งนี้แบ่งแยกออกจากพระที่นั่งบวรบริวัติออกโดยมีกำแพงกั้น และจัดเป็นที่รโหฐาน

อ้างอิง
-------


* แน่งน้อย ศักดิ์ศรี, หม่อมราชวงศ์. *พระราชวังและวังในกรุงเทพฯ (พ.ศ. 2325-2525)*. [ม.ป.ท.] : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2525.
* สุนิสา มั่นคง. *วังหน้า รัตนโกสินทร์*. [ม.ป.ท.] : สำนักพิมพ์มติชน, 2543. ISBN 974-322-030-5


| * ด
* ค
* ก
พระราชวังบวรสถานมงคล |
| --- |
| วัดประจำพระราชวัง | วัดบวรสถานสุทธาวาส |  |
| เขตพระราชฐานในอดีต | หมู่พระวิมาน • พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย • พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ • พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน • พระพิมานดุสิตา • พระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลก • พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ • พระที่นั่งคชกรรมประเวศ • พระที่นั่งมังคลาภิเษกและพระที่นั่งเอกอลงกฎ • พระที่นั่งสนามจันทร์ • พระที่นั่งบวรบริวัติ • พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส • พระตำหนักแดง • เก๋งนุกิจราชบริหาร |
| พื้นที่ในปัจจุบัน | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ • สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ • พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร • โรงละครแห่งชาติ |
**วิโอลา** เป็นเครื่องดนตรีในตระกูลเครื่องสายที่มีรูปร่างคล้ายไวโอลิน แต่มีขนาดที่ใหญ่กว่า นิยมเล่นในวงออร์เคสตราและวงเครื่องสายซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากโลกตะวันตก เป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีตระกูลไวโอลิน อันประกอบไปด้วยไวโอลิน วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส โดยวิโอลามีระดับเสียงต่ำกว่าไวโอลิน แต่สูงว่าเชลโลและดับเบิลเบส

โครงสร้างวิโอลา
---------------

วิโอลามีโครงสร้างเช่นเดียวกับไวโอลิน ดังนี้

* **หัววิโอลิน** (Scroll)
* **โพรงลูกบิด** (Pegbox)
* **คอ** (Neck)
* **สะพานวางนิ้ว** หรือ **ฟิงเกอร์บอร์ด** (Fingerboard)
* (Upper Bout)
* **เอว** (Waist)
* **ช่องเสียง** (F-holes)
* **หย่อง** (Bridge)
* (Lower Bout)
* **ตัวปรับเสียง** (Fine Tuners)
* **หางปลา** (Tailpiece)
* **ที่รองคาง** (Chinrest)

วิโอล่าจะตั้งสายเป็น C-G-D-A ซึ่งต่ำกว่าไวโอลินที่เป็น G-D-A-E ปัจจุบันวิโอล่าก็ยังคงมีขนาดที่หลากหลายมากที่สุดในบรรดาเครื่องดนตรีในตระกูลเดียวกัน เพื่อให้การสะท้อนเสียงสมบูรณ์แบบเช่นเดียวกับไวโอลิน วิโอล่าจำเป็นต้องลดขนาดความยาวลงอีกครั้งหนึ่ง ผลของการประนีประนอมดังกล่าว ทำให้วิโอล่ามีขนาดความยาวอยู่ที่ 38 ถึง 45 ซม. ทำให้บทบาทของวิโอล่าในฐานะที่เป็นเครื่องดนตรีแสดงเดี่ยว ช้ากว่าไวโอลินและเชลโลซึ่งเป็นเครื่องดนตรีในตระกูลเดียวกัน

ตัวอย่างเสียงวิโอลา
-------------------


|  |
| --- |
| A short four-part improvisation demonstrating the range and part of the tone quality of the viola. |
|  |
|  |

* *หากไม่ได้ยินเสียง โปรดดูเพิ่มที่ วิกิพีเดีย:วิธีใช้สื่อ*

อ้างอิง
-------

* Pantown.com ช่างทำไวโอลิน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วิโอลา**
**วิโนท กุมาร พันสัล** (อักษรโรมัน: Vinod Kumar Bansal, 26 ตุลาคม 1949 – 3 พฤษภาคม 2021) เป็นนักการศึกษาชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งสถาบันสอนเสริมพิเศษ พันสัลคลาส (Bansal Classes) ในเมืองโกฏา เขาเป็นผู้ที่ทำให้โกฏากลายมาเป็นศูนย์กลางสำหรับการเรียนเสริมเพื่อเตรียมสอบ IIT-JEE สำหรับเข้ามหาวิทยาลัย และยังได้รับการเรียกขานว่าเป็น "ภีษมะแห่งวงการติวสอบเข้ามหาวิทยาลัยในอินเดีย"

ประวัติ
-------

พันสัลเกิดเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 1949 ในอำเภอฌานสี รัฐอุตตรประเทศ บิดาเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาล และมารดาเป็นอม่บ้าน พันสัลจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮินดูบานาราส และทำงานในบริษัทเคมีแห่งหนึ่งในเมืองโกฏา

ในปี 1974 พันสัลได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยด้วยอาการกล้ามเนื้อฝ่อ เป็นผลให้เขาพิการทางกาย ในปี 1983 หลังบริษัทเคมีที่เขาทำงานอยู่ปิดกอจการลง เขาได้พบกับ G. D. Agrawal จากมุมไบ ที่เสนอให้เชาติวสอบแก่นักเรียนที่จะสอบ IIT-JEE ซึ่งเป็นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของกลุ่มสถาบันเทคโนโลยีอินเดีย เขาเริ่มต้นการสอนเสริมด้วยนักเรียน 8 คน โดยสอนที่โต๊ะทานข้าวในบ้านของเขา และในปี 1991 เขาก่อตั้งสถาบันติวของตัวเองในชื่อ พันสัลคลาส (Bansal Classes) ในเมืองโกฏา

เขาได้รับการขนานนามให้เป็น "สถาปนิกผู้วางรากฐานของอุตสาหกรรมติวในโกฏา" (architect of the coaching industry in Kota)

เสียชีวิต
---------

พันสัลเสียชีวิตในวันที่ 3 พฤษภาคม 2021 จากอาการหัวใจวาย ก่อนหน้าเขายังถูกตรวจพบว่ามีเชื้อ COVID-19 ซึ่งเข้าใจว่าทำให้อาการที่มีอยู่เดิมของเขาแย่ลง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jacob, Sachu (5 July 2011). "A Lesson In Education". *Business World*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-18. สืบค้นเมื่อ 12 March 2014.
2. ↑  "Kota: Founding Father of Bansal Classes, Vinod Kumar Bansal dies". *www.timesnownews.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-03-07.
3. 1 2  "'Bhishma Pitamah' of Kota, he worked till end on maths for students". *The Indian Express* (ภาษาอังกฤษ). 2021-05-04. สืบค้นเมื่อ 2022-02-08.
4. ↑  Bellman, Eric (30 September 2008). "India's Cram-School Confidential: Two Years, One Test, 40,000 Students". *The Wall Street Journal*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-18. สืบค้นเมื่อ 17 February 2021.
5. ↑  "Kota: Founding Father of Bansal Classes, Vinod Kumar Bansal dies". *www.timesnownews.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-02-08.
6. ↑  Pioneer of Kota coaching industry V K Bansal dies
***สารพัดจิตหลุด สุดหัวใจ*** (เกาหลี: 마음의 소리; The Sound of Your Heart) เป็นเว็บตูนเกาหลีใต้เขียนและวาดโดยโช ซก (Jo Soek) เว็บตูนตอนแรกเผยแพร่บนช่องทางอินเทอร์เน็ตของเนเว่อร์เว็บตูนเมื่อปี 2006 ต่อมาในปี 2007 ก็ได้มีการตีพิมพ์เป็นฉบับครั้งแรก และได้ถูกแปลงเป็นซีรีส์ครอบครัวจิตหลุด เพี้ยนสุดหัวใจ ในปี 2015 ตอนสุดท้ายได้ถูกเผยแพร่ในเดือนกรกฎาคม 2020

การพัฒนา
--------

โชซก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยช็อนจู (Jeonju University) (ซึ่งในการปรากฏตัวในเว็บตูนแปลไทยนิยมล้อชื่อเป็น มหาวิทยาลัยเจียงจู๋, มหาวิทยาลัยจอนจู๋) เอกการศึกษาวัฒนธรรมวิดีโอ (video cultural studies) เมื่อปี 2002 และต้องการจะใช้ฝีมือจากความสนใจในการวาดการ์ตูนให้เข้าถึงกลุ่มแฟนเบสที่ไม่ได้เป็นกลุ่มคนที่ชื่นชอบนิยายภาพ ซกเริ่มเขียนการ์ตูนนี้ลงเนเว่อร์เว็บตูนในเดือนกันยายน 2006 และในปี 2014 ได้กลายเป็นการ์ตูนที่เขียนต่อเนื่องยาวนานที่สุดในเนเวอร์เว็บตูน และได้ไปถึงตอนที่ 1,000 ในวันที่ 17 ธันวาคม 2015 นับตั้งแต่ซกเริ่มโพสต์เว็บตูนนี้ได้มียอดเข้าชมมากกว่า 5 ล้านครั้งต่อการอัปโหลดตอนใหม่ และมียอดเข้าชมในเกาหลีอย่างเดียวรวม 5 พันล้านครั้ง

แม้แต่ในขณะที่ซกแต่งงานในปี 2014 เขาไม่จัดทั้งงานแต่งงานหรือจัดทริปฮันนีมูนด้วยกลัวว่าจะทำให้เว็บตูนของเขาต้องขาดท่อนไป ซกมีรายได้ 78,000,000 วอนต่อเดือน (ประมาณ 936,000,000 วอนต่อปี) ในปี 2015

ตัวละคร
-------

โชซก ตัวจริง ผู้เขียนและตัวละครหลักของเรื่อง
ตัวละครส่วนใหญ่ในสารพัดจิตหลุด สุดหัวใจ ได้มาจากคนในชีวิตประจำวันของซกเอง

* *โชซก* (Jo Seok): ผู้แต่งเล่นเป็นตนเองในการ์ตูน
* *ลี แอบอง* (Lee Ae-bong) หรือ แอบง, แอบ๊อง: แฟนสาวของซกและภรรยาของซกนับตั้งแต่ปี 2014
* *โชจูน* (Jo Joon): พี่ชายของซก
* *โชซ็อลวัง* (Jo Cheol-wang): พ่อของซก เจ้าของร้านไก่ทอด
* *คว็อนชองคว็อน* (Kwon Jeong-kwon): แม่ของซก
* *โชยูลบ็อง* (Jo Yool-bong): ลูกสาวของซกกับแอบอง
* *คิมจุงงู* (Kim Joongoo): ผู้จัดการเนเว่อร์เว็บตูน
* *สะเทิ้น* (Sensation) และ *เฮงบอง* (Hengbong) สุนัขของซก

นอกจากนี้ยังมีตัวละครอื่น ๆ อีกที่เกี่ยวข้อง เช่น คนในครอบครัวของแอบอง, โจร (ภาษาไทยแปลชื่อว่า ศักรินทร์ดาวร้าย), สุนัขของครอบครัวแอบอง รวมถึงมีการล้อเลียนบุคคลที่มชื่อเสียงต่าง ๆ และวัฒนธรรมกระแสนิยมด้วยิยมในเกาหลีใต้ในแต่ละช่วงด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชื่อไทยจากการเผยแพร่บนเน็ตฟลิกซ์ เข้าถึงได้จาก
2. ↑  Kwon, Ji-young (28 May 2015). 조석의 웹툰 '마음의 소리'가 시트콤으로 제작된다. *Huffington Post* (ภาษาเกาหลี). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-05. สืบค้นเมื่อ 2015-06-29.
3. 1 2  "Over 500,000 views per episode, the most popular webcomic in Korea". *Topclass*. Topclass. February 2016. สืบค้นเมื่อ 2 March 2016.
4. ↑  "[단독]네이버 최장수 웹툰 '마음의소리' 막 내린다". *news.naver.com* (ภาษาเกาหลี). สืบค้นเมื่อ 2020-06-16.
5. 1 2 3  ชื่อไทยจากการแปลลิขสิทธิ์โดยไลน์เว็บตูน
6. ↑  Ko, Dong-hwan (2014-01-20). "Webtoon *Sound of Heart* runs record-long in Naver". *The Korea Times*.
7. 1 2  "마음의소리". *comic.naver.com*. สืบค้นเมื่อ 2016-03-10.
**วัดเพชรพลี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่

ประวัติ
-------

บริเวณที่ตั้งวัดเป็นที่ตั้งของเมืองเก่าอย่างน้อยตั้งแต่ช่วงที่ได้รับวัฒนธรรมเขมรโบราณ จึงมีวัดเก่าแก่อยู่หลายวัด สำหรับวัดเพชรพลีนี้ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด หลักฐานทางด้านสิ่งก่อสร้างได้ถูกเปลี่ยนแปลงไปมาก บ้างสันนิษฐานได้ว่าวัดนี้น่าจะสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 272–273 โดยใช้ชื่อว่าวัดพลิบพลีตามชื่อเมืองที่พระโสณณะได้แนะนำพระนางสิริงามตัวเทวี พระมเหสีพระเจ้าตวันธิราชว่าควรสร้างเมืองเพื่อให้คนระลึกถึง พระปุณณะ ผู้นำเอาพระพุทธศาสนามาเผยแพร่และหลังจากพระโสณณะนิพพานไปแล้ว 12 วัน พระนางสิริงามตัวเทวีก็ได้สร้างเมืองขึ้นชื่อว่า *เพชรพลิบพลี* และต่อมามีการสร้างวัดชื่อ **วัดพลิบพลี** และได้เพี้ยนมาเป็นวัดเพชรพลีในปัจจุบัน

วัดเพชรพลีน่าจะเป็นเทวสถานที่สร้างในสมัยสุโขทัย ที่พุทธศาสนาเริ่มเผยแผ่มายังสุวรรณภูมิ พร้อม ๆ กับอีกหลายแห่งในกลุ่มบริเวณนี้ เช่นวัดกำแพงแลง วัดสนามพราหมณ์ ซึ่งเคยรุ่งเรืองมาในสมัยขอม มีเทวาลัย ก่อนจะมาเป็นวัดในพระพุทธศาสนา วัดเพชรพลีมีสิ่งสำคัญที่มีชื่อเสียงคือ เสาชิงช้า และเทวสถานโบสถ์พราหมณ์ ยังปรากฏจากหลักฐานในนิราศเมืองเพชร ของสุนทรภู่ ปัจจุบันพระครูวัชรชัยธรรม (พระมหาศุภชัย ชยธมโม) เจ้าอาวาสได้จัดสร้างเสาชิงช้าขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2550

เสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง
----------------------

จากรูปแบบของเสมาของวัดนี้เป็นเสมาขนาดใหญ่ จำหลักลายแบบศิลปะอยุธยาตอนต้นถึงตอนกลาง จึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นวัดที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ พระสุวรรณเจดีย์ อยู่ทางทิศตะวันตกของอุโบสถ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง น่าจะสร้างขึ้นสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ต่อมาได้ต่อเติมโดยเสริมปล้องไฉนปลียอด และยกพื้นชานเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสรอบองค์เจดีย์ บริเวณมุมมีซุ้มเจดีย์ พร้อมแขวนระฆังไว้ทั้ง 4 มุม และทางวัดได้สร้างรางน้ำรอบองค์เจดีย์ สำหรับเป็นที่ลอยกระทง ศาลาการเปรียญศิลปะรัตนโกสินทร์ อาคารวชิรปราสาท เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 9 เมตร ยาว 22 เมตร มีรูปยอดประดับเป็นองค์เจดีย์ มีมุข 12 มุข

วัดยังประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ จำนวน 5 องค์ ได้แก่ พระบรมสารีริกธาตุฉัทพัณรังสี พระบรมธาตุทันตธาตุ (พระเขี้ยวแก้ว) พระเสมหธาตุ พระบรมสารีริกธาตุขนาดต่าง ๆ และพระธาตุของพุทธสาวกอรหันต์ทั่ว ๆ ไป โดยทั้งหมดประดิษฐานในบุษบก นอกจากนั้นภายในวัดยังมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ด้วยซึ่งบ่อน้ำนี้ตั้งอยู่ตรงหน้าหลวงพ่อเพ็ชร บริเวณริมกำแพงวัดใกล้กับสุวรรณเจดีย์ ซึ่งบ่อน้ำนี้มีชื่อเรียกว่า *บ่อน้ำเพชรมหาไชย* กล่าวกันว่ามีตาน้ำซึมมาจากแม่น้ำเพชรบุรี ถือว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์มีส่วนสำคัญสำหรับพิธีการสำคัญมาแต่โบราณ บริเวณปากบ่อเป็นที่ประดิษฐาน *หลวงพ่อเพ็ชร* ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตัก 20 นิ้ว และมีพิพิธภัณฑ์ชิระปราสาท เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น มียอดปราสาทอยู่ตรงกลาง ลักษณะคล้ายปฐมเจดีย์ ซึ่งพระครูพิศิษฎ์ ศิลปาคม เป็นผู้ออกแบบการก่อสร้าง ชั้นบนเป็นที่เก็บรวบรวมพระพุทธรูปในสมัยต่าง ๆ จำนวนมาก เช่น สมัยทราวดี ศรีวิชัย ลพบุรี เชียงแสน สุโขทัย อยุธยา รัตนโกสินทร์ โดยเฉพาะพระพุทธรูปแบบสุวรรณภูมิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเพชรพลี". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "สืบสานตำนาน 'โล้ชิงช้า' ย้อนอดีตเมืองพริบพรี ชวนเที่ยว 'เพชรบุรี' 28-29 พ.ย.นี้". กรุงเทพธุรกิจ.
3. ↑  "วัดเพชรพลี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดเพชรพลี". สำนักงานเทศบาลเมืองเพชรบุรี.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเพชรพลี**
**วัดเพลงวิปัสสนา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดเพลงวิปัสสนาสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2375 โดยกรมหลวงรักษ์รณเรศ โปรดให้เจ้ากรมปลัดขำ สร้างวัดฝ่ายวิปัสสนาธุระขึ้นในบริเวณที่ดินที่ชาวจีนทำสวนผัก และได้สร้างศาลเจ้าจีนไว้ด้วย ที่มาของชื่อวัดสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นสถานที่ที่สมเด็จพระเจ้าตากสินเคยเสด็จและประชาชนได้ร้องเพลงถวายพระพรเป็นการสรรเสริญพระบารมี และได้ต่อคำว่า *วิปัสสนา* มาด้วยเนื่องจากมีพุทธบริษัททั้งคฤหัสถ์และบรรพชิต ปฏิบัติกรรมฐานติดต่อกันมาโดยไม่ขาดสาย

ราวปี พ.ศ. 2480 ได้บูรณปฏิสังขรณ์สร้างวิหารเล็ก (เก๋งจีน) ขึ้นแทนวิหารที่พังทลาย สร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่ซ่อมแซมอุโบสถ ต่อระเบียงโบสถ์ขึ้นและปฏิสังขรณ์กุฏิ

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

พระอุโบสถกว้าง 13 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก พระอุโบสถปฏิสังขรณ์ใหม่ตั้งขนานกับวิหารซึ่งเคยเป็นอุโบสถเก่า วัดมีศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ วิหาร ศาลาท่าน้ำ กุฏิสงฆ์มี 65 หลัง ส่วนมากเป็นกุฏิกัมมัฏฐาน ก่อสร้างด้วยไม้ 30 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 11 หลัง และเป็นตึก 24 หลัง นอกจากนี้ยังมีหอระฆัง 

ปูชนียวัตถุสำคัญของวัด ได้แก่ พระพุทธรูป 2 องค์ ที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประดิษฐานไว้ภายในเก๋งจีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ตีรณ พงศ์มฆพัฒน์. "การฟื้นฟูการปฏิบัติธรรม สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ (1) : โดย ตีรณ พงศ์มฆพัฒน์". *มติชน*.
2. ↑  "วัดเพลงวิปัสสนา" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 231.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเพลงวิปัสสนา**
***หนักแผ่นดิน*** เป็นเพลงที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2518 ใช้เปิดออกอากาศทางสถานีวิทยุ จ.ส. กรมการสื่อสารทหารบก กองทัพบก ในการต่อสู้ทางการเมืองกับขบวนการคอมมิวนิสต์ ในช่วงปี 2518–2523 ประพันธ์คำร้องโดย พันเอก บุญส่ง หักฤทธิ์ศึก และขับร้องโดย สิบเอก อุบล คงสิน และศิริจันทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา ต่อมาใน พ.ศ. 2520 ชื่อเพลงนี้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง *หนักแผ่นดิน* กำกับโดยสมบัติ เมทะนี แสดงนำโดยสมบัติ เมทะนี และนัยนา ชีวานันท์[]

การนำไปใช้ทางการเมือง
---------------------

เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบก อ้างถึงเพลงนี้เมื่อคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ แกนนำพรรคเพื่อไทย ประกาศนโยบายการลดงบประมาณการจัดซื้ออาวุธของกองทัพ และปฏิรูปทหารเกณฑ์ให้ใช้ระบบทหารอาชีพที่มีการคัดเลือกตามความรู้ความสามารถด้วยความสมัครใจ นอกจากนี้ ยังมีกระแสข่าวว่า พลเอกอภิรัชต์สั่งการให้สถานีวิทยุกระจายเสียงเครือข่ายกองทัพบก นำเพลงนี้ รวมถึงเพลงปลุกใจอื่น ๆ อาทิ มาร์ชกองทัพบก ความฝันอันสูงสุด ไปเปิดในช่วงเวลา 07.00 น. และ 12.00 น. #หนักแผ่นดิน ขึ้นอันดับ 1 ในทวิตเตอร์ในประเทศไทยในเดือนเดียวกัน

เพลง*หนักแผ่นดิน* มีชื่อเสียงจนถูกนำไปแต่งเพลงล้อเลียนในแนวขบขัน ชื่อ *หนักเตียงนอน* แปลงเพลงโดย ซูม แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ[]

อ้างอิง
-------

1. ↑  ไทยโพสต์ แทบลอยด์, 31 สิงหาคม – 6 กันยายน พ.ศ. 2551
2. ↑  'บิ๊กแดง'เดือด!ตะเพิด'หญิงหน่อย'ไปฟังเพลง'หนักแผ่นดิน'
3. ↑  ด่วน! ‘บิ๊กแดง’ สั่งเปิดเพลง หนักแผ่นดิน วิทยุสังกัดกองทัพบก 126 สถานีทั่วประเทศ[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  แซงทุกกระแส!! เพลง #หนักแผ่นดิน ขึ้นอันดับหนึ่งแฮชแท็กทวิตเตอร์ในประเทศไทย - Amarin TV
5. ↑  #หนักแผ่นดิน บทเพลงก่อนรัฐประหาร ที่ ผบ.ทบ. แนะให้ฟัง ขึ้นอันดับ 1 ทวิตเตอร์

ดูเพิ่ม
-------

* การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย
**วัดเปรมประชา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเปรมประชากร ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 55

วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า **วัดใหม่** และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปรมประชา" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 

สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ *หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย* ในวิหาร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการปุ๋ย
* พระอธิการชัย พุทฺธญาโณ (พ.ศ. 2468–2499)
* พระอธิการเขียน เขมธมฺโม (พ.ศ. 2500–2504)
* พระอธิการศรีมาลัย โชติวโร (พ.ศ. 2505–2517)
* พระครูสถาพรวรคุณ (พวน โชติวโร) (พ.ศ. 2518–2540)
* พระมหาสมชาย สนฺติกโร (พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเปรมประชา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเปรมประชา". เทศบาลตำบลบางพูน. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-03. สืบค้นเมื่อ 2021-03-17.
**หนง จื้อเกา** (จีน: 儂智高; พินอิน: *Nóng Zhìgāo*; เวียดนาม: *Nùng Trí Cao*; ค.ศ. 1025–1055?) เป็นบุคคลซึ่งชาวหนง (儂) ในเวียดนาม และชาวจฺวั้ง (壯) ในจีน ยกย่องเป็นวีรบุรุษ แต่ทั้งราชสำนักจีนและเวียดนามถือว่า เขาเป็นกบฏ

ประวัติ
-------

เอกสาร *ซ่งฉื่อ* (宋史) ของจีน ระบุว่า หนง จื้อเกา เป็นบุตรชายของหนง เฉฺวียนฝู (儂全福) หัวหน้าเผ่าชาวจฺวั้งกลุ่มที่อยู่ในเวียดนาม กับอาหนง (阿儂) ธิดาของหัวหน้าเผ่าเผ่าหนึ่ง เมื่อเขาเติบใหญ่ขึ้น ได้สืบตำแหน่งหัวหน้าเผ่าชาวจฺวั้งต่อจากบิดา

ครั้น ค.ศ. 1042 เขาอายุได้ 17 ปี เขาก่อตั้งราชอาณาจักรของตน เรียกว่า รัฐต้าหลี่ (大理國) ราชสำนักเวียดนามจึงออกติดตามจับกุมเขา เขาถูกคุมตัวไว้ที่ ทังล็อง(Thăng Long) หลายปี

เขาได้รับการปล่อยตัวใน ค.ศ. 1048 จากนั้น ประกาศจัดตั้งอาณาจักรแห่งใหม่ เรียกว่า รัฐหนานเทียน (南天国) ราชสำนักเวียดนามจึงออกปราบปรามเขาอีกครั้ง ทำให้เขาและพรรคพวกต้องหลบหนีเข้าสู่แผ่นดินจีนภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซ่ง (宋朝)

ใน ค.ศ. 1052 เขาประกาศจัดตั้งอาณาจักรแห่งใหม่อีกครั้ง เรียกว่า รัฐต้าหนาน (大南国) ตั้งตนเป็นจักรพรรดิ เรียกว่า จักรพรรดิเหรินฮุ่ย (仁惠皇帝) เขายึดหนานหนิง (南宁) ได้ จึงนำทัพมุ่งลงใต้ผ่านกวั่งตง (广东) ลงไปล้อมกวั่งโจว (广州) ได้ 57 วัน เมื่อเลิกล้อมกวั่งโจวแล้ว เขาขึ้นเหนือไปรบกับกองทัพราชวงศ์ซ่ง และมีชัยชนะอย่างต่อเนื่อง เพราะกำลังพลของเขาเคลื่อนไหวได้ง่ายกว่าทัพซ่ง จากนั้น เขามุ่งยึดดินแดนทางใต้และตะวันตก ยึดหนานหนิงได้อีกครั้งในเดือน 10 ค.ศ. 1052

จักรพรรดิซ่งเหรินจง (宋仁宗) ส่งขุนพลตี๋ ชิง (狄青) มาปราบปรามเขา ซึ่งตี๋ ชิง ทำสำเร็จ เขาพามารดาและผู้คนหนีไปถึงดินแดนซึ่งปัจจุบัน คือ ยฺหวินหนาน (云南), ไทย, และลาว แล้วพยายามจะเรียกระดมพลที่นั่น แต่ถูกจับกุมพร้อมมารดาเสียก่อน มารดาของเขาถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1055 เชื่อว่า เขาน่าจะถูกประหารด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Anderson 2012, p. 88.
2. 1 2 3 4  Anderson 2012, pp. 7–8.
3. ↑  K. W. Taylor (9 May 2013). *A History of the Vietnamese*. Cambridge University Press. pp. 70–. ISBN 978-0-521-87586-8.
4. 1 2 3 4  Anderson 2012, p. 7.
5. ↑  Baker & Phongpaichit 2017, p. 26.
6. 1 2 3  Barlow 2005a.
7. ↑  Chappell, Hilary (2001). *Sinitic grammar: Synchronic and Diachronic*. Oxford University Press. p. 397. ISBN 0-19-829977-X.

บรรณานุกรม
----------

* Anderson, James A. (2012) [2007], *The Rebel Den of Nung Tri Cao: loyalty and identity along the Sino-Vietnamese frontier*, University of Washington Press, ISBN 978-0-295-80077-6.
* Baker, Chris; Phongpaichit, Pasuk (2017), *A History of Ayutthaya*, Cambridge University Press, ISBN 978-1-107-19076-4.
* Barlow, Jeffrey (2005a), "The Tang-Song Interregnum", *The Zhuang: A Longitudinal Study of Their History and Their Culture*, Pacific University, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-08, สืบค้นเมื่อ 2007-02-06.`{{citation}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)


| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี
* สหรัฐ
* เนเธอร์แลนด์

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology

 |
**วัดเววน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ตามประวัติวัดระบุว่าวัดเววนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2025 ชื่อ **วัดพระแจ้ง** ต่อมาเป็นวัดร้างและมีการบูรณะในสมัยอยุธยาโดยตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดเววน" และเปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดมณฑล** ตามชื่อหมู่บ้าน ในช่วงสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จตรวจเยี่ยมคณะสงฆ์ทางใต้ ได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "วัดเววน" ดังเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493

บริเวณวัดเววนรวมถึงบ้านมณฑลเป็นแหล่งที่พบโบราณวัตถุสมัยทวารวดี ศรีวิชัย อย่างหนาแน่น พบพระพุทธรูปประทับนั่งปางสมาธิกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12–16 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานพระปฐมเจดีย์ พระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาจำนวน 3 องค์ ปัจจุบันอยู่ภายในวิหาร เครื่องมือ เครื่องใช้โลหะและภาชนะเขียนสี อุโบสถของวัดสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2484

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเววน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  เพลงเมธา ขาวหนูนา. "พัฒนาการทางวัฒนธรรมของชุมชนโบราณในอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี". มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 149.
3. ↑  "วัดเววน". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดเมธังกราวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา

วัดเมธังกราวาสเป็นวัดที่สร้างมานาน ไม่มีประวัติที่จะค้นหาหลักฐานได้ กล่าวกันว่าแต่เดิมชื่อว่า **วัดนาเหลียว** เข้าใจว่าคงเป็นนางเหลียวที่บริจาคที่ดินสร้างวัดในสมัยแรก ชาวบ้านยังเรียกอีกชื่อว่า **วัดน้ำคือ** เพราะเขตวัดที่ตั้งวัดติดกับคูเมือง (คือเมือง) ชาวบ้านเรียกว่าน้ำคือ ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดเมธังกราวาส" ตามสมณศักดิ์ของเจ้าอาวาสที่พระราชาคณะพระมหาเมธังกร ซึ่งเป็นผู้บริจาคที่ดิน และได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะจังหวัดแพร่ พร้อมด้วยโรงเรียนวัดเมธังกราวาส 

จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2421 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2468 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2469 จากคำบอกเล่าวิเคราะห์ว่าวัดอาจสร้างราว พ.ศ. 2325 ซึ่งในกาลครั้งนั้นลักษณะเป็นวัดขนาดเล็กที่ตั้งอยู่นอกกำแพงเมือง เข้าใจว่าผู้สร้างวัดคือตระกูลวังซ้าย

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *พระพุทธรูปน้ำออกเศียร* ตามประวัติกล่าวว่า พ่อหลักฟอง อินทุดม เป็นผู้อาราธนามาจากวัดร้าง ในอำเภอปง จังหวัดเชียงราย นำมาประดิษฐาน ณ วัดเมธังกราวาส จนถึงปัจจุบันนี้ เชื่อกันว่าหากนำองค์พระพุทธรูปออกแห่เพื่อให้ประชาชนนมัสการคราวใด ฝนจะตกเสมอ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูบาอิ พ.ศ.2325–2375 จำพรรษา 50 ปี (วัดนาเหลียว)
* ครูบาอิ้ง พ.ศ. 2375–2430 จำพรรษา 55 ปี (วัดนาเหลียว)
* พระมหาเมธังกร พรหมเทโว (พรหม เกศทับทิม) พ.ศ. 2430–2493 จำพรรษา 63 ปี
* พระครูสังฆรักษ์ อภิปุญโญ (เถิง วงศ์ดาว) พ.ศ. 2493–2508 จำพรรษา 15 ปี
* พระครูเมธาภิรักษ์ นาถปุญโญ (ทรง เวียงทอง) พ.ศ. 2508–2531 จำพรรษา 23 ปี
* พระครูโอดภาสวรการ วิโรจโน (วิโรจน์ มังกิตะ) พ.ศ. 2531–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเมธังกราวาส". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดเมธังกราวาส อำเภอเมือง". สายพันธุ์แพร่.
3. ↑  "พระพุทธรูปน้ำออกเศียร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**มิโกะ** (ญี่ปุ่น: 巫女; โรมาจิ: *miko*; อังกฤษ: shrine maiden) คือหญิงสาวที่ทำงานอยู่ในศาลเจ้าชินโต ในช่วงก่อนประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นเป็นช่วงที่การนับถือเทพเจ้าและธรรมชาติของชาวญี่ปุ่นยังแรงกล้า ชาวบ้านชาวเมืองนับถือเทพเจ้าและเข้าใจว่าเทพเจ้าบันดาลให้สิ่งต่างๆ เกิดขึ้น

บางสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น เช่น ความแห้งแล้ง ฝนตก น้ำท่วม แผ่นดินไหว ฟ้าผ่า ฯลฯ คนในสมัยก่อนต่างก็เชื่อว่าเป็นสารจากเทพเจ้าที่ส่งมาให้มนุษย์ได้รับรู้ บางครั้งอาจมารูปแบบสิ่งเหนือธรรมชาติก็ได้ ผู้ที่ทำการรับสารนั้นจากเทพเจ้านั้นจะเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ที่เรียกว่า **มิโกะ**

มิโกะในยุคก่อนประวัติศาสตร์นั้นจะไม่ได้แต่งตัวเหมือนกับมิโกะที่เราเห็นในปัจจุบัน ส่วนที่เราเห็นแต่งตัวเหมือนในปัจจุบันนั้นเป็นช่วงเข้าสู่ยุคประวัติศาสตร์แล้ว

อย่างที่รู้กันว่าญี่ปุ่นได้ถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเทพเจ้า ความเชื่อในเทพเจ้าและธรรมชาติ สิ่งศักดิ์สิทธิ์มากมาย ในสมัยนี้อาจเรียกรวมๆ ว่า สร้างขึ้นมาบนพื้นฐานของเทพนิยาย เมื่อเป็นเช่นนั้นการจะรับสารจากเทพเจ้าจำเป็นต้องมีคนกลางระหว่างเทพเจ้าและมนุษย์ธรรมดา เราเรียกมนุษย์ที่ทำหน้าที่รับสารและแปลสารจากเทพเจ้าว่ามิโกะ มิโกะจะเป็นหญิงสาวพรหมจารี (ไม่ข้องแวะกับชายใด)

ที่มาของมิโกะ
-------------

มิโกะที่ศาลเจ้าอิคุตะ
มิโกะนั้นมาจากหญิงสาวที่เกิดจากบุตรีของนักบวชที่อุทิศตนให้กับเทพเจ้าและศาลเจ้า (แต่ละศาลเจ้าจะมีเทพเจ้าประจำศาลเจ้า) ในสมัยโบราณหญิงสาวที่จะเป็นมิโกะนั้นจะได้รับสารบางอย่างจากเทพเจ้า และเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วก็จะเป็นส่วนของพิธีกรรมต่อไป

หน้าที่ของมิโกะ
---------------

มิโกะจะต้องผ่านการฝึกฝนอย่างหนักเพื่อที่จะมาทำหน้าที่ หน้าที่นั้น ได้แก่ การดูแลความเรียบร้อยภายในศาลเจ้า การรำบูชาเทพเจ้าในงานเทศกาล หรือการช่วยงานนักบวชในพิธีกรรมทางศาสนา เช่น การแต่งงาน (ชาวญี่ปุ่นจะแต่งงานในพิธีชินโต) รวมไปถึงการทำนายอนาคตด้วย

ประเพณีและความเชื่อได้ดำเนินมาถึงปัจจุบัน ชินโตเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตคนญี่ปุ่นที่แยกกันไม่ออก แต่ในปัจจุบันวิถีได้มีการวิวัฒนาการ มิโกะส่วนหนึ่งมาจากพิธีกรรมที่สืบต่อกันมาแต่โบราณ แต่มิโกะส่วนใหญ่มาจากการทำงานพิเศษ หรือมาจากอาสาสมัคร หน้าที่หลักๆของมิโกะเหล่านั้นก็จะเปลี่ยนไปตามความเหมาะสม ในขณะที่มิโกะเดิมจะมีภาระหน้าทีเหมือนเดิม

ในข้างต้นได้กล่าวว่ามิโกะนั้นจะต้องเป็นสาวพรหมจารี (สาวบริสุทธิ์) แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามิโกะจะแต่งงานไม่ได้ เมื่อหญิงสาวที่เป็นมิโกะแต่งงานออกไปแล้ว นั่นหมายถึงหญิงสาวเหล่านั้นได้ละซึ่งหน้าที่หลักของศาลเจ้าแล้ว และจะปรนนิบัติดูแลสามีและครอบครัวของเธอแทน

เครื่องแต่งกายของมิโกะ
----------------------

เครื่องแต่งกายของมิโกะเรียกรวมๆว่า "จิฮายะ" ประกอบไปด้วย

* ฮากะม่าผู้หญิงสีแดง
* เสื้อกิโมโนสีขาว
* ทาบิสีขาว (ถุงเท้า)
* โซริ (รองเท้า)
* นอกจากนั้นอาจจะมี ฮาโอริ (เสื้อคลุมชั้นนอก) บางๆ และเครื่องประดับผม

ดูเพิ่ม
-------

* องเมียว
**เต่าริดลีย์** (อังกฤษ: Ridley sea turtle) เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานทางทะเลจำพวกเต่าสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อว่า *Lepidochelys* ในวงศ์เต่าทะเล (Cheloniidae)

เต่าริดลีย์ มีความยาวของกระดอง 70 เซนติเมตร จัดเป็นเต่าทะเลขนาดเล็ก และเป็นเต่าทะเลเพียงสกุลเดียวที่มีพฤติกรรมวางไข่ในเวลากลางวันด้วย ส่วนการวางไข่ในเวลากลางคืนมีปรากฏการณ์พิเศษ โดยเฉพาะที่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของคอสตาริกา ในคืนข้างแรมที่น้ำขึ้นสูงสุด เต่าริดลีย์จะมารวมตัวกันวางไข่เป็นจำนวนมากได้ถึง 400,000 ตัว ภายในเวลา 6 วัน ในอัตราเฉลี่ยนาทีละ 5,000 ตัว ทั้งไปและมา ถึงขนาดที่ชายหาดเต็มไปด้วยเต่าจนต้องปีนป่ายบนหลังตัวอื่น คิดเป็นประชากรเต่าริดลีย์ 1 ใน 4 โลก ซึ่งการรวมตัวกันวางไข่มากถึงขนาดนี้เรียกว่า *"อารีบาดา" (Arribada)*

ชื่อ "ริดลีย์" มาจาก อาร์ชีย์ คารร์ นักอนุรักษ์และนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอเมริกัน เป็นผู้เรียกขาน โดยอธิบายว่าเป็นศัพท์ที่ใช้เรียกทั่วไปในแถบฟลอริดา

เต่าริดลีย์ จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด คือ

* เต่าริดลีย์แคมป์ หรือ เต่าหญ้าแอตแลนติก (*Lepidochelys kempii*)
* เต่าหญ้า หรือ เต่าหญ้าแปซิฟิก (*Lepidochelys olivacea*)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Lepidochelys* Fitzinger, 1843". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 5 January 2015.
2. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา. *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2552. 458 หน้า. หน้า 358-359. ISBN 978-616-556-016-0
3. ↑  "สารคดี BBC : อัศจรรย์โลกใต้น้ำ ตอนที่ 2 คลิป 1/2". ช่อง 7. 4 January 2015. สืบค้นเมื่อ 5 January 2015.
4. ↑  "Kemp's Ridley Turtle (Lepidochelys kempii) - Office of Protected Resources - NOAA Fisheries". NOAA Fisheries. สืบค้นเมื่อ 2009-05-11.
5. ↑  Dundee, Harold A. (2001). "The Etymological Riddle of the Ridley Sea Turtle". *Marine Turtle Newsletter*. **58**: 10–12. สืบค้นเมื่อ 2008-12-30.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lepidochelys***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lepidochelys ที่วิกิสปีชีส์
**ปริม บุนนาค** หรือ **หม่อมปริม ยุคล ณ อยุธยา** (13 กันยายน พ.ศ. 2466 – 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และเป็นอดีตนักแสดง

ประวัติ
-------

หม่อมปริม บุนนาค เป็นธิดาของพระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) กับคุณหญิงเปลื้อง บุนนาค (สกุลเดิม นิพัทธ์กุลพงศ์) และเป็นหลานปู่ของพระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย บุนนาค) เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2466 เข้าศึกษาที่โรงเรียนผดุงดรุณี และโรงเรียนมิชชันนารีพระคริสตธรรม จบระดับชั้นประถมศึกษา บิดาให้ออกจากโรงเรียนมาอยู่บ้าน โดยเป็นครูสอนวิชาต่าง ๆ ให้ เริ่มหัดพิมพ์ดีดตั้งแต่เด็กจนพิมพ์ภาษาอังกฤษได้ และช่วยบิดาพิมพ์จดหมายโต้ตอบกับชาวต่างประเทศ

หม่อมปริมเริ่มเข้าสู่วงการการแสดงเมื่ออายุประมาณ 16 ปี ได้แสดงภาพยนตร์ไทยเรื่อง "วันเพ็ญ" เป็นภาพยนตร์ขาวดำ 35 มิลลิเมตร เสียงในฟิล์ม กำกับการแสดงโดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และมีชาญ บุนนาค พี่ชาย เป็นผู้กำกับเสียง มีสนิท พุกประยูร เป็นพระเอก และประสบความสำเร็จสำหรับภาพยนตร์ไทยในสมัยนั้น ต่อมาได้แสดงละครการกุศลให้กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมูลนิธิราชประชาสมาศัยในพระบรมราชูปถัมภ์ เรื่อง "ฟ้าแจ้งจางปาง" 

ในปีต่อมาเธอได้สมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน

หม่อมปริม บุนนาค ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 สิริอายุ 97 ปี วันที่ 6 กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​​โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯพระราชทานน้ำหลวงอาบศพและสวดอภิธรรม​ ณ วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร​

ต้นตำรับลูกชุบ
--------------

หม่อมปริมเปิดร้านเสริมสวยชื่อ "โมฬี" และมีฝีมือในการทำอาหารคาวหวาน หลายอย่าง เนื่องจากชีวิตในวัยเด็กเคยอยู่บ้านเจ้าจอมพิศว์ ในรัชกาลที่ 5 ซึ่งมีศักดิ์เป็นทวด เคยช่วยงานประดิษฐ์และแกะสลักผลไม้ ทำขนมปั้นขลิบ และขนมลูกชุบ เป็นต้น เมื่อมีการประกวดการทำขนมลูกชุบในงาน "เคหสงเคราะห์" ของการเคหะแห่งชาติ ซึ่งจัดขึ้นครั้งแรกที่สวนอัมพร ประมาณปี พ.ศ. 2496 หม่อมปริมได้ส่งขนมลูกชุบฝีมือของตนเองเข้าประกวดและได้รับรางวัลที่ 1 หลังจากนั้นได้ทำขนมลูกชุบเป็นงานอดิเรกฝากขายที่ร้านอาหารสุโขทัย เมื่อมีคนรู้จักสั่งมากขึ้นจึงรับทำตามสั่งอย่างเดียว ส่วนใหญ่จะปั้นเป็นรูปผลไม้ต่าง ๆ โดยจดจำสูตรจากย่าคือคุณหญิงชื่น นอกจากนี้ยังทำท็อฟฟี่กะทิจากสูตรของมารดาคือคุณหญิงเปลื้อง

ผลงานการแสดง
------------

* วันเพ็ญ คู่กับ สนิท พุกประยูร
* ฟ้าแจ้งจางปาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อาลัย หม่อมปริม บุนนาค อดีตนางเอกระดับตำนานเบื้องหลังวงการภาพยนตร์ไทย เสียชีวิตแล้ว". มติชนออนไลน์. 2021-02-05.
**รวมชาติหรือความตาย** (เซอร์เบีย: Уједињење или смрт / Ujedinjenje ili smrt) เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายคือ **แบล็กแฮนด์** (Црна рука / Crna ruka) เป็นสมาคมทหารลับที่ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1901 โดยเจ้าหน้าที่นายทหารในกองทัพราชอาณาจักรเซอร์เบีย ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการสมคบคิดในการลอบปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งเซอร์เบียในปี ค.ศ. 1903 ภายใต้ความช่วยเหลือของกัปตัน ดรากูทิน ดิมิทรีเจวิก(หรืออีกอย่างว่า "เอพิส")

มันได้ถูกก่อตั้งขึ้นโดยมีเป้าหมายเพื่อรวบรวมดินแดนทั้งหมดที่มีชาวสลาฟทางตอนใต้เป็นส่วนใหญ่ซึ่งจะไม่อยู่ภายใต้การปกครองโดยเซอร์เบียหรือมอนเตเนโกร ด้วยแรงบันดาลใจคือการรวมชาติอิตาลีในปี ค.ศ. 1859–70 แต่ยังได้เกิดขึ้นอีกครั้งในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1871 ด้วยการที่เชื่อมโยงไปถึงการลอบปลงพระชน์ม อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันท์ในซาราเยโว ซึ่งถูกกระทำโดยสมาชิกของเยาวชนบอสเนีย แบล็กแฮนด์มักจะถูกมองว่าได้มีส่วนร่วมในการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งโดยวิกฤตการณ์เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1914 อย่างเร่งรัด ซึ่งได้ทำให้ออสเตรีย-ฮังการีเข้ารุกรานอาณาจักรเซอร์เบียในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Martel, Gordon (2014). *The Month that Changed the World: July 1914 and WWI*. Oxford University Press. pp. 58–60. ISBN 9780191643279.
2. ↑  Newman, John Paul (2015). *Yugoslavia in the Shadow of War*. Cambridge University Press. p. 29. ISBN 9781107070769.
3. ↑  "Black Hand | secret Serbian society". *Encyclopedia Britannica* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-02-21.
4. ↑  "Gavrilo Princip and the Black Hand organization". Bookrags.
5. ↑  Alan Cassels (15 November 1996). *Ideology and international relations in the modern world*. Psychology Press. pp. 122–. ISBN 978-0-415-11926-9. สืบค้นเมื่อ 8 November 2011.
6. ↑  David Stevenson, 1914-1918, 2012 Penguin, reissue, p.12
ค่าปรับเทียบตามชนิดรังสี WR สำหรับปริมาณรังสีสมมูล| รังสี | พลังงาน | wR |
| --- | --- | --- |
| รังสีเอกซ์, รังสีแกมมา, อิเล็กตรอน, โพซิตรอน, มิวออน |   | 1 |
| นิวตรอน | < 10 keV | 5 |
|   | 10 keV - 100 keV | 10 |
|   | 100 keV - 2 MeV | 20 |
|   | 2 MeV - 20 MeV | 10 |
|   | > 20 MeV | 5 |
| โปรตอน | > 2 MeV | 2 |
| อนุภาคแอลฟา, ชิ้นส่วนการแบ่งแยกตัว, นิวเคลียสหนัก |   | 20 |

**ปริมาณรังสีสมมูล** (equivalent dose, *H**T*) เป็นการวัดค่าปริมาณรังสีต่อเนื้อเยื่อที่ผลกระทบเชิงชีววิทยาสัมพันธ์จะต่างกันเมื่อชนิดของกัมมันตภาพรังสีต่างกัน ปริมาณรังสีสมมูลเป็นปริมาณพื้นฐานน้อยกว่าปริมาณรังสีดูดซึม แต่ในทางชีวภาพมีนัยสำคัญมากกว่า ปริมาณรังสีสมมูลมีหน่วยเป็นซีเวิร์ต และยังมีหน่วยอื่น Röntgen equivalent man (REM หรือ rem) ที่ยังคงใช้กันทั่วไปในสหรัฐอเมริกา แม้ว่ากฎระเบียบให้เปลี่ยนไปใช้ซีเวิร์ต (100 Röntgen equivalent man = 100 REM = 1 sievert) 

ปริมาณรังสีสมมูล (*H**T*) คำนวณจากการนำปริมาณรังสีดูดซึมของอวัยวะหรือเนื้อเยื่อ (*D**T*) คูณด้วยค่าปรับเทียบตามชนิดรังสี (*w**R*) ค่าปรับเทียบนี้เลือกจากชนิดและพลังงานของรังสีที่เข้าสู่ร่างกายหรือที่แผ่มาจากแหล่งภายในร่างกาย ค่า *w**R* จะเท่ากับ 1 สำหรับ รังสีเอกซ์ รังสีแกมมา และ อนุภาคบีตา และมากกว่า 1 สำหรับโปรตอน, นิวตรอน, อนุภาคแอลฟา

{\displaystyle H\_{T,R}=w\_{R}\times D\_{T,R}\,}
เมื่อ *H**T*, *R* = ปริมาณรังสีสมมูลในเนื้อเยื่อ *T* จากรังสี *R*

*D**T*, *R* = ปริมาณรังสีดูดซึม *D* (หน่วยเกรย์) ในเนื้อเยื่อ *T* จากรังสี *R*

อ้างอิง
-------

1. ↑   Nuclear Regulatory Commission. "NRC Regulations: §34.3 Definitions". United States Government. สืบค้นเมื่อ 2007-03-14.

* ICRP. *ICRP Publication 60: 1990 Recommendations of the International Commission on Radiological Protection*. Elsevier Science Pub Co (April 1, 1991). ISBN 0-08-041144-4.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Dose equivalent เก็บถาวร 2007-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - glossary of the European Nuclear Society
**แบ็กดอร์มบอยส์** (อังกฤษ: Back Dorm Boys; จีนตัวย่อ: 后舍男生; จีนตัวเต็ม: 後舍男生; พินอิน: *Hòushè Nánshēng*) หมายถึงคู่ดูโอชาวจีนที่โด่งดังจากการลิปซิงค์วิดีโอเพลงโดยแบ็คสตรีท บอยส์ และกลุ่มศิลปินป็อปอื่น ชื่อของพวกเขาอาจปรากฏในนาม "Back Dormitory Boys", "Chinese Backstreet Boys", "Dormitory Boys", และ "Two Chinese Boys"

เริ่มจากประมาณปี 2005 เว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน นักศึกษาเอกช่างประติมากรรมจากสถาบันศิลปะกวางโจวทางใต้ของจีน เกิดว่า ไม่มีอะไรทำในหอพักแคบๆ ที่อยู่กัน 4 คน จึงคิดหาอะไรสนุก ๆ ทำเล่น และเคยเห็นคลิปพวกลิปซิงค์สั้นๆ ทางอินเทอร์เน็ต จึงคิดทำบ้าง แบบร้องจบเพลง โดยได้ลิปซิงค์เพลงแรกคือเพลง "As Long As You Love Me" คือแบ็คสตรีท บอยส์ จากนั้นจึงตามมาด้วย "I Want It That Way" โดยได้โหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์จของสถาบันศิลปะให้เพื่อน ๆ ดูกันเล่น

เมื่อเพลงเริ่ม เว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน จะออกลีลาทำปากลิปซิงค์ โดยมีเพื่อนคนที่สามคือ เสี่ยวจิง หันหลังให้กล้อง เล่นเกมเคาเตอร์สไตรค์ประกอบอยู่หลักฉากแบบไม่ได้ตั้งใจ เสี่ยวจิงเพื่อนร่วมห้องจะหันหลังให้กล้องตลอดเวลาเกือบทุกวิดีโอที่เผยแพร่ไป

ปรากฏว่าเพื่อน ๆ ร่วมสถาบันเห็นและชอบกันมาก เลยบอกต่อ โพสต์ต่อกันไปเรื่อย ส่งต่อให้เพื่อนดู และกระจายระบาดต่อไปเรื่อยๆ จนคลิปวิดีโอชุดนี้ถูกโพสต์ขึ้นเน็ตตามเว็บต่างๆ ที่เปิดบริการโฮสต์ภาพ วิดีโอ รวมทั้ง ยูทูบ สิ่งที่ตามมาคือ กลายเป็นคนดังหลังจากการเผยแพร่

ทั้งสองหนุ่มเว่ย เว่ย และ ฮวง อี้ซิน ได้รับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาโทรศัพท์มือถือให้กับบริษัทโมโตโรลา ไชน่า และเป็นเจ้าภาพจัดกิจกรรมประกวดลิปซิงค์ คอนเทสต์ในจีน ตามมาด้วยโฆษณาเป๊ปซี่ รับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้เว็บ sina.com นอกจากนั้นยังตระเวนโชว์ตัวตามที่ต่างๆ ทั่วจีนและในต่างประเทศแล้ว ทั้งคู่ยังได้เริ่มตั้งสตูดิโอของตนเองขึ้นที่ปักกิ่ง เซ็นสัญญากับเอเยนซี่วงการบันเทิงอีกห้าปี และ เตรียมออกอัลบั้มแรกของตัวเอง

อ้างอิง
-------


* นิตยสาร Positioning ฉบับที่ 40 เดือน ตุลาคม 2550

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 后舍男生的BLOG บล็อกอย่างเป็นทางการของ แบ็กดอร์มบอยส์
* Sina BDB site เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแบ็กดอร์มบอยส์ ภาษาจีน
* คลิปเพลง I Want It That Way บนเว็บไซต์ youtube.com
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปริศนา (แก้ความกำกวม)
**ปริศนา** (อังกฤษ: puzzle)  คือปัญหาสำหรับท้าทายความเฉลียวฉลาด (ingenuity) ของมนุษย์ ปริศนามักจะถูกออกแบบมาเพื่อความบันเทิง แต่บางครั้งก็กลายเป็นปัญหาทางตรรกศาสตร์หรือคณิตศาสตร์อย่างจริงจัง สำหรับกรณีหลัง ผลสำเร็จของปริศนาอาจมีความสำคัญในการพิสูจน์และการวิจัยทางด้านคณิตศาสตร์

การหาผลสำเร็จของปริศนาบางอย่างอาจต้องใช้แบบแผน (pattern) และขั้นตอนที่เฉพาะเจาะจง บุคคลที่มีความสามารถในการเรียนรู้ได้เร็ว อาจสามารถไขปัญหาได้ดีกว่าบุคคลอื่น ปริศนาซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนการเสาะหาและการค้นพบแนวทางในการแก้ปัญหา อาจแก้ได้รวดเร็วกว่าด้วยทักษะการอนุมานที่ดี

ที่มาของคำ
----------

ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด ค.ศ. 1989 ได้ระบุไว้ว่า คำว่าปริศนาในภาษาอังกฤษ "puzzle" เริ่มมีใช้ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 หมายถึงทำให้ยุ่งยากหรือทำให้ซับซ้อน ซึ่งอ้างอิงจากหนังสือ *The Voyage of Robert Dudley...to the West Indies, 1594-95, narrated by Capt. Wyatt, by himself, and by Abram Kendall, master.* (ตีพิมพ์ประมาณ ค.ศ. 1595) ในการวิจัยระบุว่าคำนี้เคยเป็นคำกริยามาก่อน แล้วจึงถ่ายทอดมาเป็นคำนามจนถึงปัจจุบัน

ส่วนคำว่า "ปริศนา" ในภาษาไทย พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานได้ให้ความหมายว่า สิ่งหรือถ้อยคำที่ผูกขึ้นเป็นเงื่อนงำเพื่อให้แก้ให้ทาย และมีที่มาจากคำในภาษาสันสกฤต "प्रश्न" *ปฺรศฺน*

ประเภทของปริศนา
---------------

ปริศนานั้นมีจำนวนมากมายจนสามารถแบ่งให้เป็นหมวดหมู่ได้ ตัวอย่างเช่น เขาวงกตก็นับเป็นปริศนาการเดินทางชนิดหนึ่ง เป็นต้น

|  |  |
| --- | --- |
| * ปริศนาการเดินทาง (tour puzzles)
* ปริศนาการสร้าง (construction puzzles)
* ปริศนาแท่งไม้ (stick puzzles)
* tiling puzzles
* ปริศนาการขนส่ง (transport puzzles)
* disentanglement puzzles
* ปริศนาการเลื่อน (sliding puzzles)
 | * ปริศนาตรรกะ (logic puzzles)
* ปริศนาคำ (word puzzles)
* ปริศนาภาพ (picture puzzles)
* ปริศนาจิ๊กซอว์ (jigsaw puzzles)
* lock puzzles
* ปริศนาการพับ (folding puzzles)
* ปริศนากล (mechanical puzzles)
 |
|

ตัวอย่างปริศนาที่เป็นที่รู้จัก
------------------------------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ลูกบาศก์ของรูบิค
เกมจับผิด | * คำสลับอักษร (Anagram)
* Connect the dots
* ปริศนาอักษรไขว้ (Crossword)
* ปริศนาควีนแปดตัว (Eight queens puzzle)
* n-puzzle (a.k.a. Fifteen puzzle)
* Impossible Puzzle
* ปริศนาจิ๊กซอว์ (Jigsaw puzzle)
* Knight's Tour
* ปริศนาจัตุรัสล่องหน (Missing square puzzle)
* Nonograms (a.k.a. Gridders, Paint by numbers, etc.)
* Peg solitaire
* Puzz-3D
 | * ลูกบาศก์ของรูบิค (Rubik's Cube)
* Sangaku
* สะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิชส์แบร์ค (Seven Bridges of Königsberg)
* Slitherlink
* ซูโดะกุ (Sudoku)
* โซโคะบัง (Sokoban)
* ลูกบาศก์โซมา (Soma cube)
* เกมจับผิด (Spot the difference)
* แทงแกรม (Tangram)
* Three cottage problem
* Three cups problem
* หอคอยแห่งฮานอย (Tower of Hanoi)
* Whodunit

  |

อ้างอิง
-------


* *Creative Puzzles of the World*, 1980, Plenary Publications International
* *Denkspiele Der Welt*, München 1977,1981, Heinrich Hugendubel Verlag

ดูเพิ่ม
-------

* ปฏิทรรศน์ (paradox)
* เกม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The puzzle archive of the rec.puzzles newsgroup
* Puzzles ที่เว็บไซต์ Curlie
**หนังทุนต่ำ** เป็นหนังที่ถ่ายทำโดยทุนสร้างที่จำกัด โดยมากผู้กำกับไร้ชื่อ มักจะสร้างหนังทุนต่ำเนื่องจากขาดเงินทุนจากสตูดิโอ ที่ไม่ยินยอมให้เงินทุนสำหรับภาพยนตร์เนื่องจากอาจเห็นว่าหนังจะไม่ประสบความสำเร็จ

เป็นการยากที่จะระบุว่าเงินเท่าใดถึงจะเป็นหนังทุนต่ำ คำว่าหนังทุนต่ำ นั้นแตกต่างกันไปตามแต่ละประเทศและแนวของหนัง ตัวอย่างเช่น ภาพยนตร์ตลก ทุนสร้าง 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐถือว่าเป็นหนังทุนสร้างปานกลาง แต่หากเป็นหนังแอ็กชันแล้วด้วยจำนวนเท่านี้ถือเป็นหนังทุนสร้างต่ำ

หนังทุนต่ำที่เป็นที่รู้จัก
--------------------------

หนังทุนต่ำที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ หนังในปี 1999 เรื่อง *The Blair Witch Project* ที่มีทุนสร้างที่ $22,000 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ทำรายได้ไป $248 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ถือเป็นสัดส่วนของทุนสร้างต่อรายได้สูงที่สุด ในประวัติศาสตร์วงการภาพยนตร์อเมริกัน หลังจากนั้นยังมีการออกหนังสือ วิดีโอสามภาค และภาคต่อที่ประสบความสำเร็จน้อยกว่า ภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอีกเรื่องหนึ่งคือ *Deep Throat* หนังที่สร้างในปี 1972 ที่มีทุนสร้างเพียง $22,500 ดอลลาร์สหรัฐ มีการอ้างว่าทำรายได้กว่า $600 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่รายได้นี้ก็ถูกปฏิเสธไปเนื่องจากดูไม่สมจริง

*Napoleon Dynamite* มีทุนสร้าง $400,000 ดอลลาร์สหรัฐ ทำรายได้เกือบ $50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 

ภาพยนตร์อย่าง *Juno* ที่มีทุนสร้าง $6.5 ล้านเหรียญและทำรายได้ไปกว่า $230 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก และ *สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ* มีทุนสร้าง $15 ล้านดอลลาร์สหรัฐแต่ทำรายได้ $244 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก

อีกเรื่องที่ประสบความสำเร็จคือ หนังทุนต่ำเรื่อง *Clerks* กำกับโดยเควิน สมิท *Clerks* มีทุนสร้างน้อยกว่า $27,000 ดอลลาร์สหรัฐ (โดยเงินส่วนใหญ่ไปลงที่เพลงประกอบภาพยนตร์ด้วยซ้ำ) แต่ประสบความสำเร็จอย่างดี
**ปริมาตรของเม็ดเลือดแดงโดยเฉลี่ย** (อังกฤษ: mean corpuscular volume หรือ mean cell volume (MCV)) คือ การวัดปริมาตรเฉลี่ยของเม็ดเลือดแดงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์

สำหรับผู้ป่วยโรคโลหิตจาง ค่า MCV จะช่วยให้สามารถจำแนกป่วยออกเป็น โลหิตจางชนิดเม็ดเลือดขนาดเล็ก (microcytic anemia, ค่า MCV ต่ำกว่าช่วงปกติ), โลหิตจางชนิดเม็ดเลือดขนาดปกติ (normocytic anemia, ค่า MCV อยู่ในช่วง) หรือ โลหิตจางชนิดเม็ดเลือดขนาดใหญ่ (macrocytic anemia, ค่า MCV มากกว่าช่วงปกติ)

การคำนวณ
--------

ค่า MCV สามารถคำนวณได้จากการนำค่าฮีมาโตคริตหารด้วยจำนวนเม็ดเลือดแดง (จำนวนเม็ดเลือดแดง/ลิตร) (HCT/RBC) แล้วรายงานผลในหน่วย เฟมโตลิตร (fL)

ค่า MCV ที่คำนวณจากเครื่องอัตโนมัติสามารถนำผลที่ได้มาเปรียบเทียบกับการตรวจรูปร่างของเม็ดเลือดแดงอีกครั้งจากฟิล์มเลือดเพื่อป้องกันความผิดพลาดมราอาจจะเกิดขึ้นจากเครื่องมือหรือข้อผิดพลาดทางเทคนิค

การแปลผล
--------

ช่วงค่าอ้างอิงของค่า MCV คือ 80-100 fL

### ค่าสูง

การเกิด hemolytic anaemia หรือการพบ reticulocyte สามารถทำให้ค่า MCV สูงขึ้น โดยใน pernicious anemia ค่า MCV สามารถมีค่าสูงถึง 150 fL การที่ค่า MCV มีค่าสูงยังเกี่ยวข้องกับโรคพิษสุราเรื้อรัง (alcoholism) อีกด้วย (จากการเพิ่มของ GGT และอัตราส่วนระหว่าง AST:ALT เป็น 2:1) นอกจากนี้ การขาดวิตามินบี12 และ/หรือ กรดโฟลิก ยังเกี่ยวข้องกับโลหิตจางชนิดเม็ดเลือดขนาดใหญ่ (MCV สูง) เช่นกัน

### ค่าต่ำ

สาเหตุที่พื้นฐานที่สุดของการเกิดโลหิตจางชนิดเม็ดเลือดขนาดเล็ก คือ การขาดธาตุเหล็ก (อาจเกิดจากการบริโภคอาหารไม่เพียงพอ การเสียเลือดทางระบบทางเดินอาหาร หรือการมีประจำเดือน) โรคธาลัสซีเมีย หรือการเป็นโรคเรื้อรัง

ผู้ป่วยที่มีค่า MCV ต่ำร่วมกับมีผลบวกสำหรับการตรวจ stool guaiac test (การตรวจเลือดจากอุจจาระ) มีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นมะเร็งระบบทางเดินอาหาร (Gastrointestinal cancer)

ในผู้ป่วยโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก (iron deficiency anemia หรือ microcytic anemia) สามารถพบว่า ค่า MCV จะมีค่าประมาณ 60-70 fL ส่วนผู้ป่วยโรคธาลัสซีเมียสามารถพบว่า ค่า MCV อาจจะต่ำ ถึงแม้ว่าผู้ป่วยจะไม่ขาดธาตุเหล็กก็ตาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  MedlinePlus Medical Encyclopedia: RBC indices
2. ↑  Tønnesen H, Hejberg L, Frobenius S, Andersen J (1986). "Erythrocyte mean cell volume--correlation to drinking pattern in heavy alcoholics". *Acta Med Scand*. **219** (5): 515–8. doi:10.1111/j.0954-6820.1986.tb03348.x. PMID 3739755.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

ดูเพิ่ม
-------

* Anemia: Differential Diagnosis
* การตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ (Complete blood count)
* Mean corpuscular hemoglobin
**พีระมิดแห่งการเรียนรู้** (อังกฤษ: learning pyramid) บางตำราเรียกว่า **กรวยประสบการณ์** หรือ **กรวยแห่งการเรียนรู้**  เป็นกลุ่มของรูปแบบการเรียนรู้ที่เป็นที่รู้จักและแสดงถึงความสัมพันธ์ของระดับการจดจำความรู้ที่เกิดจากประเภทของการเรียนรู้ที่หลากหลาย การแสดงค่าจะอยู่ในรูปของร้อยละ และแบ่งเป็นระดับชั้นที่แยกออกจากกันภายใน "พีระมิดแห่งการเรียนรู้" โดยทั่วไปแล้วมักแบ่งระดับการเรียนรู้ที่ร้อยละ 10, 20, 30, 50 และ 90

ลักษณะ
------

การแสดงข้อมูลในลักษณะนี้น่าเชื่อว่าเริ่มในหนังสือชื่อ *Audio-Visual Methods in Teaching* ใน ค.ศ. 1954 ส่วนรูปแบบพีระมิดถูกพัฒนาโดย National Training Laboratories (NTL) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ซึ่งการวิจัยภายในฉบับดั้งเดิมสูญหาย อย่างไรก็ตามรูปแบบพีระมิดของ NTL ได้กลายมาเป็นตัวแทนกลางของมโนทัศน์นี้ จากการที่มีการวาดรูปแบบที่มีพื้นฐานจากพีระมิดนี้เป็นจำนวนมาก โดยทั่วไปแล้วรูปแบบของ NTL มักแสดงข้อมูลดังนี้

พีระมิดแห่งการเรียนรู้

| อัตราการจำได้ | กิจกรรมการเรียนรู้ |
| --- | --- |
| 90% | **การสอน**บุคคลอื่น/**นำไปใช้**ทันที |
| 75% | **การได้ปฏิบัติ**สิ่งที่ตนเรียนรู้ |
| 50% | การมีส่วนร่วมใน**การสนทนากลุ่ม** |
| 30% | **การได้เห็นตัวอย่าง** |
| 20% | **การฟังและได้เห็น** |
| 10% | **การอ่าน** |
| 5% | การฟัง**การบรรยาย**ในห้องเรียน |

การวิจารณ์
----------

การวิจารณ์เกิดขึ้นกับรูปแบบฉบับแรก ๆ เช่น รูปแบบกรวยประสบการณ์ของเดล นักวิจารณ์รายงานถึงความไม่สอดคล้องกันระหว่างพีระมิดแห่งการเรียนรู้และการวิจัย การวิจัยเรื่องพีระมิดแห่งการเรียนรู้ของ NTL สูญหาย ทำให้การศึกษาในศาสตร์นี้มีที่มาจากระเบียบวิธีและการควบคุมคุณภาพที่ไม่เป็นที่รู้จัก ประกอบกับการไม่ทราบข้อมูลเกี่ยวกับการลดอิทธิพลของตัวแปรต่าง ๆ เช่น เวลา ประชากร การทดสอบ เป็นต้น ส่งผลให้ผลการศึกษาไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  Letrud, Kåre (2012), "A rebuttal of NTL Institute's learning pyramid", *Education* (133): 117–124
2. 1 2  Subramony, D.P. (2003). "Dale’s Cone revisited: Critically examining the misapplication of a nebulous theory to guide practice". Educational technology, 7-8, (25-30).
3. 1 2  Molenda, M. (2004). "Cone of experience. In A. Kovalchik & K. Dawson (Eds.), Education and Technology (161-165). California: ABCCLIO.
4. 1 2  Lalley, J. P. & Miller, R.H. (2007): "The learning pyramid: Does it point teachers in the right direction?" Education 128(1):64-79.
|  |
| --- |
|  |
| นีตอกริส |
| สมัย: ราชอาณาจักรเก่า(2686–2181 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**นีตอกริส** (กรีก: Νίτωκρις) อาจจะเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่หก พระนามของพระองค์ได้รับการค้นพบในงานเขียนที่ถือเป็นแหล่งข้อมูลที่ค่อนข้างแม่นยำมานาน คือ เอกสารลำดับเหตุการณ์สำคัญเกี่ยวกับรัชสมัยของกษัตริย์แห่งอียิปต์โบราณที่แต่งขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช โดยแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์โบราณและโดยนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกโบราณนามว่า เฮโรโดตุส ในหนังสือ *ประวัติศาสตร์* (430 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งคิดว่าพระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์เปปิที่ 2 กับพระมเหสีนีอิท และเป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์เมอร์เอนเร เนมติเอมซาฟที่ 2

พระราชประวัติของพระองค์ยังเป็นที่น่าสงสัยโดยนักวิชาการบางคน โดยสันนิษฐานว่า ถ้าหากพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองในประวัติศาสตร์ พระองค์อาจจะเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และอีกข้อสันนิษฐานหนึ่งโดยคิม ไรโฮลท์ นักอียิปต์วิทยา ซึ่งได้ให้เหตุผลว่า นีตอกริสนั้นเป็นเพียงตำนานและมาจากฟาโรห์ในประวัติศาสตร์พระนามว่า นิติเกอร์ติ ซิพทาห์ ซึ่งเป็นผู้ที่ขึ้นมาครองราชย์ต่อจากฟาโรห์เมอร์เอนเร เนมติเอมซาฟที่ 2 พระเชษฐาของนีตอกริสในช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างสมัยราชอาณาจักรเก่าและสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง

แมนิโธได้กล่าวว่าพระองค์ทรงโปรดให้สร้าง "พีระมิดแห่งที่สาม" ที่กีซา โดยนักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีสมัยใหม่ได้ระบุว่าพีระมิดดังกล่าวเป็นพีระมิดของฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สี่พระนามว่า เมนคาอูเร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tyldesley, Joyce (2006). *Chronicle of the Queens of Egypt*. United Kingdom: Thames & Hudson. p. 63. ISBN 0-500-05145-3.
2. 1 2  J. Tyldesley, *Chronicle of the Queens of Egypt*, 2006, Thames & Hudson, p. 63
**เต่าสแนปปิ้ง** หรือ **เต่าฉก** (อังกฤษ: Snapping turtles) เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Chelydra* ในวงศ์เต่าสแนปปิ้ง (Chelydridae) จัดเป็นเต่าขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง นอกเหนือไปจากสกุล *Macroclemys* หรือเต่าอัลลิเกเตอร์ ซึ่งเป็นเต่าน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก 

เป็นเต่ากินเนื้อขนาดใหญ่ พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาทั้งอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ โดยอาศัยในแหล่งน้ำระดับน้ำตื้นและขึ้นมาบนบกบ้าง แต่การกินอาหาร, ผสมพันธุ์ และการจำศีลในฤดูหนาวกระทำในน้ำทั้งสิ้น การขึ้นมาบนบกเป็นการแพร่กระจายไปในพื้นที่ใหม่ กินอาหารทั้งพืชและสัตว์ มีพฤติกรรมการหาอาหารต่างไปจากเต่าอัลลิเกเตอร์ตรงที่จะใช้การเคลื่อนย้ายหาเหยื่อหรืออยู่นิ่งกับที่เพื่อให้เหยื่อเข้ามาใกล้ แล้วค่อยฉกงับอย่างรุนแรง

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้สามชนิด: 

* *C. acutirostris* (Peters, 1862) – เต่าสแนปปิ้งอเมริกาใต้
* *C. rossignonii* (Bocourt, 1868) – เต่าสแนปปิ้งอเมริกากลาง
* *C. serpentina* (Linnaeus, 1758) – เต่าสแนปปิ้งธรรมดา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Rhodin, Anders G.J.; Paul van Dijk, Peter; Inverson, John B.; Shaffer, H. Bradley. "Turtles of the World 2010 Update: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution and Conservation Status" (pdf). pp. 000.89–000.138. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-15. สืบค้นเมื่อ 2010-12-15.
2. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา. *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ธันวาคม 2552. 458 หน้า. หน้า 358. ISBN 978-616-556-016-0

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เต่าสแนปปิ้ง**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chelydra ที่วิกิสปีชีส์
**เต่ามาตามาตา** (สเปน: *tortuga matamata*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chelus fimbriata*) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่าคองู (Chelidae) จัดเป็นเต่าเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Chelus* 

โดยคำว่า *"Mata mata"* ที่เป็นชื่อสามัญนั้น มาจากภาษาสเปนแปลว่า *"ฆ่ามัน ฆ่ามัน"* จัดว่าเป็นเต่าชนิดหนึ่งที่หากินและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา มีรูปร่างแปลกตา นับว่าเป็นนักพรางตัวเข้ากับได้ดีเยี่ยมชนิดหนึ่ง เพราะมีรูปร่างและสีสันกลมกลืนกับธรรมชาติมาก เต่ามาตามาตามีส่วนหัวที่แบนแผ่เป็นรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ และผิวหนังขรุขระและมีติ่งเนื้อล้อมรอบทำหน้าที่รับความรู้สึกและตรวจสอบการกระเพื่อมของน้ำ กระดองกว้างและแบนราบมีสันขนาดใหญ่ 3 สัน เรียงตามความยาวของกระดอง ที่เมื่ออยู่ในน้ำแล้วมองดูเหมือนก้อนหิน หรือเปลือกไม้ หรือใบไม้มากกว่า และมีจมูกที่มีความยาวคล้ายหลอด คอยาวเหมือนงู ซึ่งทั้งหมดใช้สำหรับการพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใต้พื้นน้ำ เพื่อรอดักซุ่มเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลา โดยเต่ามาตามาตาจะอยู่นิ่ง ๆ อ้าปากรอปลาที่ผ่านเข้ามาในระยะของปาก จะกินปลาด้วยการดูดเข้าไป รวมถึงกินสัตว์อย่างอื่นได้ด้วย เช่น ครัสเตเชียน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ตลอดจนสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก

เต่ามาตามาตา โตเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 20 กิโลกรัม นับเป็นเต่าน้ำที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดของทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำโอริโนโก และแม่น้ำแอมะซอน ตั้งแต่ตอนเหนือของประเทศโบลิเวีย, ทางตะวันออกของประเทศเปรู, ประเทศเอกวาดอร์, ทางตะวันออกของประเทศโคลอมเบีย, ประเทศเวเนซุเอลา, ประเทศกายอานา, ประเทศซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รวมถึงตอนเหนือและตอนกลางของประเทศบราซิล มักอาศัยอยู่ในน้ำที่มีสภาพเป็นกรดสูงซึ่งเกิดจากการทับถมของเศษซากพืชต่าง ๆ จนน้ำมีสีคล้ายสีน้ำตาลหรือสีชา มีสารแทนนินสูง มีพฤติกรรมเชื่องช้าเป็น อาศัยอยู่โดดเดียว โดยหากินและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา ยกเว้นเมื่อตัวเมียขึ้นมาวางไข่บนบกเท่านั้น โดยวางไข่บนดินเลนประมาณ 12-28 ฟอง อายุที่พร้อมขยายพันธุ์อยู่ที่ 5 ปี ฤดูการวางไข่อยู่ที่ปลายปีราวเดือนตุลาคม-ธันวาคม ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 208 วัน 

นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง

รูปภาพ
------

* ส่วนหัวส่วนหัว
* ส่วนหน้าและจมูกที่ยาวเหมือนหลอดส่วนหน้าและจมูกที่ยาวเหมือนหลอด
* ในที่เลี้ยงในที่เลี้ยง
* เต่ามาตามาตาที่สวนสัตว์พาต้าเต่ามาตามาตาที่สวนสัตว์พาต้า
* บนบกบนบก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rhodin, Anders G.J.; van Dijk, Peter Paul; Iverson, John B.; Shaffer, H. Bradley; Roger, Bour (2011-12-31). "Turtles of the world, 2011 update: Annotated checklist of taxonomy, synonymy, distribution and conservation status". Chelonian Research Monographs 5:000.165-000.242. Archived from the original on 2012-01-22.
2. ↑  "*Chelus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  หน้า 355, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
4. 1 2 3  Forrest, Ben. "*Chelus fimbriatus* – The Mata Mata" (PDF). chelonia.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***เต่ามาตามาตา***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ เต่ามาตามาตา ที่วิกิสปีชีส์