recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พระเจ้าปรัทโยต** (บาลี: Pajjota; สันสกฤต: Pradyota) เป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ปรัทโยต ผู้ครองกรุงอุชเชนี แคว้นอวันตี พระราชบิดาคือพูนิกะ หรือ พูลิกะ ขุนนางในอุชเชนี ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นผู้สังหารกษัตริย์พระองค์เดิมและแต่งตั้งปรัทโยตให้เป็นกษัตริย์ พระองค์ทรงครองราชย์ยาวนาน 23 ปี พระเจ้าปรัทโยตถูกกล่าวถึงในมหาวรรคว่าเป็นสุดยอดนายทหาร

พระเจ้าปัชโชตเป็นญาติของพระเจ้าเชษฐกะ ผ่านการสยุมพรข้ามแคว้น เมื่อพระองค์ประชวร พระเจ้าพิมพิสาร พระชามาดาของพระเจ้าเชษฐกะได้ส่งแพทย์ชีวกโกมารภัจจ์มารักษาพระอาการประชวร แต่ความสัมพันธ์ของเขากับรัชทายาทและพระเจ้าอชาตศัตรูไม่ดีนัก ตำนานเชนกล่าวถึงพระองค์ว่าพ่ายแพ้สงครามต่อพระเจ้าอุทัยภัทร เจ้าชายแห่งราชตฤห์ เมื่อครั้งที่พระองค์ยกทัพโจมตีแคว้นมคธ

กล่าวกันว่าเขาทำสงครามกับพระเจ้าพุศกราศริน (ปุคคุสะติ) แห่งตักสิลา กล่าวกันว่าพระองค์ได้ยกทัพตีเมือง พระเจ้าอุเทนกรุงโกสัมพี แคว้นวังสะ และสร้างความสัมพันธ์ในการแต่งงานกับเขาในภายหลัง และพระองค์ยังสร้างสัมพันธไมตรีด้านแต่งงานกับ สุรเสนะของมถุรา พระองค์มีพระอนุชาชื่อเจ้าชายกุมารเสนา พระองค์มีพระราชโอรสสองพระองค์คือ เจ้าชายโกปาลและพระเจ้าพาลกะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kailash Chand Jain 1991, p. 87.
2. ↑  Kailash Chand Jain 1972, p. 98.
3. 1 2  Kailash Chand Jain 1972, p. 101.
4. 1 2  Kailash Chand Jain 1972, p. 99.
5. ↑  Kailash Chand Jain 1972, p. 100.
6. ↑  Kailash Chand Jain 1972, p. 99-100.
7. ↑  Upinder Singh 2016, p. 272.
8. ↑  Kailash Chand Jain 1972, pp. 100–101.

แหล่งอ้างอิงเพิ่มเติม
---------------------

* Jain, Kailash Chand (1972), *Malwa Through the Ages* (First ed.), Motilal Banarsidass, ISBN 978-81-208-0805-8
* Jain, Kailash Chand (1991), *Lord Mahāvīra and His Times*, Motilal Banarsidass, ISBN 978-81-208-0805-8
* Singh, Upinder (2016), *A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century*, Pearson, ISBN 978-81-317-1677-9
ปีเตอร์ เบลเกอร์
**ปีเตอร์ เบลเกอร์** (ดัตช์: *Pieter Bleeker*; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1819 ที่ซานดัม – 24 มกราคม ค.ศ. 1878 ที่เดอะเฮก) นักมีนวิทยาและวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวดัตช์ มีชื่อเสียงจากผลงานตีพิมพ์ชื่อ *Atlas Ichthyologique des Orientales Neerlandaises* ซึ่งเป็นบันทึกที่ได้จัดทำขึ้นระหว่างสำรวจพันธุ์ปลาในอินโดนีเซีย ตีพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1862 และ 1877

เบลเกอร์ทำงานเป็นศัลยแพทย์ทหารให้กับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1842 ถึง 1860 โดยมีที่ตั้งอยู่ที่อินโดนีเซีย ระหว่างนั้นได้ทำงานเกี่ยวกับปลาควบคู่ไปกับงานในกองทัพด้วย โดยได้ตัวอย่างต้นแบบมาจากชาวประมงท้องถิ่น และยังได้จัดตั้งเครือข่ายของผู้ส่งตัวอย่างมาจากหลายพื้นที่ในเครือจักรภพต่าง ๆ ทั่วเกาะ

ระหว่างที่อยู่ในอินโดนีเซีย เบลเกอร์ได้สะสมตัวอย่างได้มากกว่า 12,000 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาที่ไลเดิน

ปีเตอร์ เบลเกอร์
หลังจากกลับมาถึงเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1860 เบลเกอร์ได้ตีพิมพ์ *Atlas Ichthyologique* ซึ่งเป็นการแสดงบัญชีที่ครอบคลุมของการศึกษาของตนในประเทศอินโดนีเซียที่มีกว่าภาพกว่า 1,500 ภาพ โดยได้รับการตีพิมพ์ใน 36 เล่มระหว่าง ปี ค.ศ. 1862 จนกระทั่งเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1878 ระหว่างปี ค.ศ. 1977 และปี ค.ศ. 1983 สถาบันสมิธโซเนียนตีพิมพ์ผลงานทั้งหมด 10 เล่ม ส่วนเบลเกอร์ตีพิมพ์มากกว่า 500 เล่ม ซึ่งเป็นเอกสารเกี่ยวกับการอนุกรมวิธานสกุลใหม่ 511 สกุล และอีก 1,925 ชนิด

นอกจากนี้แล้วเบลเกอร์ยังเป็นนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสะเทินน้ำสะเทินบก โดยอนุกรมวิธานอย่างน้อย 14 ชนิดของสัตว์เลื้อยคลาน ซึ่งส่วนใหญ่รวบรวมไว้ใน *Reptilien van Agam*

ในปี ค.ศ. 1855 เบลเกอร์ได้เข้าเป็นสมาชิกสมทบของราชบัณฑิตยสถานอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์เนเธอร์แลนด์ และในปี ค.ศ. 1862 จึงได้เป็นสมาชิกเต็ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Watkins, Michael author2=Beolens, Bo (2015). *Sharks: An Eponym Dictionary*. Pelagic Publishing Ltd. pp. 14–15. ISBN 978-1-78427-037-7. `{{cite book}}`: `|author1=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help); ไม่มี pipe ใน: `|author1=` (help)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Bleeker P. 1860. "*Over de Reptiliën-fauna van Sumatra*". *Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch Indië* (*Nat. Tijdschr. Ned. Ind.*) **21**: 284-298.
3. ↑  The Reptile Database. www.reptile-database.org.
4. ↑  Bleeker, P. 1860 Reptilien van Agam. Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch Indie, Batavia, 20: 325-329
5. ↑  "Pieter Bleeker (1819 - 1878)". Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences. สืบค้นเมื่อ 19 July 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***ปีเตอร์ เบลเกอร์***

* Beolens B, Watkins M, Grayson M. 2011. *The Eponym Dictionary of Reptiles*. Baltimore: Johns Hopkins University Press. xiii + 296 pp. ISBN 978-1-4214-0135-5. ("Bleeker", p. 28).
* Bleeker P, van Oijen MJP, Loots GMP, van Limburg FJG. 2009. A precursor of the fish of the Indian Archipelago. Part 1: Siluri. *Zoologische Mededelingen* **83**: 1–317. PDF
* Norman D, Whitehead PJP. 1984. The Bleeker/Günther letters and the sale of Bleeker specimens to the British Museum. *Zoologische Mededelingen* **58**: 295–312. PDF
* Whitehead PJP, Boeseman M, Wheeler AC. 1966. The types of Bleeker's Indo-Pacific Elopoid and Clupeoid Fishes. *Zoologische Verhandelingen* **84**: 1–152. PDF
**หนาด** หรือ **หนาดใหญ่** หรือ **หนาดหลวง** ชื่อวิทยาศาสตร์: *Blumea balsamifera* (L.) DC. ชื่ออื่นๆ คือ คำพอง (เหนือ) ผักชีช้าง พิมเสน (กลาง) ใบหรม (ใต้) เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Compositae ใบรูปวงรีแกมขอบขนานผิวใบทั้งสองด้าน มีขนละเอียดหนาแน่นคล้ายเส้นไหม ปลายใบและโคนใบแหลมขอบใบหยักแบบซี่ฟันหรือฟันเลื่อย ใบมีกลิ่นหอมฉุน ดอกช่อ ดอกย่อยสีเหลืองมีริ้วประดับสีเขียวหลายชั้น ผลเดี่ยวเป็นเส้นยาวสีน้ำตาลมีขนสีขาวปลิวตามลมได้

ในใบพบสาร cryptomeridion มีฤทธิ์ลดการเกร็งของกล้ามเนื้อเรียบ เช่น กล้ามเนื้อหลอดลม ถ้านำไปกลั่นด้วยไอน้ำจะได้สารระเหยง่ายและสารกลุ่มฟลาโวนอยด์

หนาดเป็นพืชสมุนไพร ใบ แก้อาการเกร็งของกล้ามเนื้อ เป็นยาห้ามเลือด ยาเจริญอาหาร แก้โรคไขข้ออักเสบ เป็นยาบำรุงหลังคลอด แก้ไข้ ลดความดันโลหิต ขับพยาธิ ระงับประสาท ขับลม แก้จุกเสียดแน่นเฟ้อ แก้ปวดท้อง ขับเสมหะ แก้มุตกิด ใบสด หั่นเป็นฝอยมวนกับยาฉุน สูบแก้ริดสีดวงจมูก ยาชงจากใบ เป็นยาบำรุงธาตุ ขับลม ขับเหงื่อ ขับเสมหะ และระดู ใช้ผสมในน้ำอาบสมุนไพรหลังคลอด บำรุงผิวหนังให้ชุ่มชื้น แก้หิด ทั้งต้น แก้ไข้ แก้เจ็บหน้าอก แก้ปวดท้อง แก้อหิวาตกโรค ขับพยาธิ ลดความดันเลือด ระงับประสาท ใบและยอดอ่อน ต้มกินเป็นยาแก้ไข้ ขับเหงื่อ แก้จุกเสียด แน่นเฟ้อ ปวดท้อง ขับเสมหะ แก้ริดสีดวงจมูก ขับลมในลำไส้ ขับพยาธิ แก้บิด บำรุงกำลัง หรือบดเป็นผงผสมสุรา ใช้พอกหรือทาแผลฟกช้ำ ฝี บาดแผลสด ห้ามเลือด แก้ปวดหลังเอว ปวดข้อ และแก้กลากเกลื้อน นำมากลั่นด้วยไอน้ำ จะได้พิมเสนตกผลึกออกมา นำมาทำเป็นยากิน แก้ปวดท้อง ท้องร่วง หรือขับลม ใช้ภายนอกเป็นผงใส่บาดแผล แก้แผลอักเสบ แก้กลากเกลื้อน และแผลฟกช้ำ นอกจากนั้น ในจีนและฟิลิปปินส์ใช้พืชชนิดนี้เป็นยาสมุนไพรเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 165
2. 1 2  หนาด-ฐานข้อมูลเครื่องยา
ชื่อในประวัติศาสตร์ของภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°34′00″N 105°18′54″E﻿ / ﻿27.566721°N 105.314941°E﻿ / 27.566721; 105.314941
**หนานจง** (จีน: 南中; พินอิน: *Nánzhōng*) เป็นชื่อโบราณของภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีนที่ครอบคลุมบางส่วนของมณฑลยูนนาน มณฑลกุ้ยโจว และมณฑลเสฉวนทางตอนใต้ในปัจจุบัน

ในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220–280) ของจีน ภูมิภาคหนานจงเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของรัฐจ๊กก๊ก ในปี ค.ศ. 225 ข้าราชการท้องถิ่นบางคนก่อกบฏต่อต้านการปกครองของจ๊กก๊ก ในขณะที่ชนเผ่าลำมัน (*หนานหมาน*) บุกรุกเข้าไปในภูมิภาคหนานจง จูกัดเหลียงผู้สำเร็จราชการของจ๊กก๊กตอบโต้โดยนำกองกำลังดำเนินการรบในหนานจง และประสบความสำเร็จในการปราบปรามกบฏและทำให้ชนเผ่าลำมันสงบลง ในตำนาน จูกัดเหลียงจับและปล่อยเบ้งเฮ็ก ผู้นำชนเผ่าลำมัน 7 ครั้งจนกระทั่งเบ้งเฮ็กสาบานจะภักดีต่อจ๊กก๊กในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Herman, John (2009). "The Kingdoms of Nanzhong: China's Southwest Border Region Prior to the Eighth Century". *T'oung Pao*. **95** (4): 241–286. doi:10.1163/008254309X507052. ISSN 0082-5433.
2. ↑  Peng, Wenbin (2011). "Ethnic Memory and Space: Legends of Zhuge Liang in Southwest China". *Inner Asia*. **13** (1): 141–159. doi:10.1163/000000011797372797. ISSN 1464-8172.
สำหรับภาพยนตร์นำกลับมาสร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2520 ดูที่ หนึ่งต่อเจ็ด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2520)

**หนึ่งต่อเจ็ด** เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2501 ในระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม. สี เป็นผลงานกำกับของ ส.อาสนจินดา เป็นภาพยนตร์ตอนแรกในภาพยนตร์ชุด *หนึ่งต่อเจ็ด* โดยเป็นเรื่องราววีรกรรมการกอบกู้ชาติไทย มีตัวละครที่เด่นสุดคือ ***จ่าดับ จำเปาะ*** รับบทโดย ส.อาสนจินดา ปรากฏโฉมครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่องนี้ ชื่อของ *จ่าดับ จำเปาะ, เหมาะ เชิงมวย, ตังกวย แซ่ลี้, อัคคี เมฆยันต์, ดั่น มหิธา, กล้า ตะลุมพุก, จุก เบี้ยวสกุล* ก็กลายเป็นวีรบุรุษของคนไทยเฉพาะในภาพยนตร์ 

**หนึ่งต่อเจ็ด** สร้างมาจากความเคืองแค้นโรงภาพยนตร์อันเนื่องมาจากภาพยนตร์ตั้งใจสร้างอย่าง *พ่อจ๋า* (2500) ที่ฉายโรงภาพยนตร์แกรนด์ โดนกลั่นแกล้งที่กำลังทำเงินแต่โดนออกจากโรง ขณะภาพยนตร์อีกเรื่อง *สุภาพบุรุษสลึมสลือ* (2500) ภาพยนตร์แอ็คชั่นที่ไม่ได้บรรจงสร้างเหมื่อนพ่อจ๋ากลับทำเงิน ต่อมาเจ้าของโรงภาพยนตร์พัฒนากรให้เงินก้อนหนึ่งให้ส.อาสนจินดา ไปสร้างภาพยนตร์แอ็คชั่นมาเข้าช่วงเทศกาลตรุษจีนในปี พ.ศ. 2501

ส.อาสนจินดาจึงสร้างภาพยนตร์เรื่องหนึ่งต่อเจ็ดในเวลาเพียง 27 วันในการถ่ายทำก่อนฉายในวันตรุษจีนตามเงื่อนไข นำแสดงโดย สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช, วิภา วัฒนธำรงค์, ศรินทิพย์ ศิริวรรณ, อดุลย์ ดุลยรัตน์, ส.อาสนจินดา, ทม วิศวชาติ และ สมชาย ตันฑกำเนิด ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 ที่โรงภาพยนตร์พัฒนากร หลังภาพยนตร์ออกฉายปรากฏว่ากวาดรายได้เกินหลักล้าน และสามารถทำรายได้ให้แก่โรงภาพยนตร์พัฒนากรได้เกือบ 9 แสนบาทซึ่งถือว่าสูงมากในสมัยนั้น

ชื่อตัวละครเอกก็มาจากการที่ส.อาสนจินดา ชอบบทประพันธ์ของอรวรรณ ในเรื่อง *อกสามศอก* ที่ชื่อพระเอกคล้องจองกันมี *มิตร เมืองแมน, แสน สุรศักดิ์, กรด แก้วสามสี, ปลิว ปานทอง* และ *วิง ไกรลาศ* ตรงนี้จึงเกิดแรงบันดาลใจให้ ส.อาสนจินดา ตั้งชื่อตัวละครเอกทั้ง 7 คนให้สอดคล้องกัน เป็น *จ่าดับ จำเปาะ, เหมาะ เชิงมวย, ตัวกวย แซ่ลี้, อัคคี เมฆยันต์, ดั้น มหิตรา, กล้า ตะลุมพุก, จุก เบี้ยวสกุล*

หลังจากประสบความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ จึงมีการสร้างภาคต่อหลายๆ ภาค อาทิ *นักเลงเดี่ยว* (2501), *เจ็ดแหลก* (2501), *สิบสองนักสู้* (2502), *เจ็ดประจัญบาน* (2506), *ชุมทางหาดใหญ่* (2509), *1 ต่อ 7 ประจัญบาน* (2510), *หาดใหญ่ใจสู้* (2512) และนำกลับมาสร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2520 รับบทจ่าดับ จำเปาะโดย ทักษิณ แจ่มผล ภาพยนตร์ออกฉายประสบความสำเร็จอย่างสูง

อ้างอิง
-------

* หนึ่งต่อเจ็ด (2501) เก็บถาวร 2010-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ทางเว็บไซต์ ThaiFilmDb

1. ↑  "เศษหนัง 16 มม.ไม่มีเสียง ชุดที่ 1". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-09. สืบค้นเมื่อ 2013-01-09.
2. ↑  รายการ สยามศิลปิน ปีที่ ๑ ตอน สมชาย อาสนจินดา พระเอกนักประพันธ์
3. ↑  หนึ่งต่อเจ็ด เก็บถาวร 2011-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
4. ↑  "**จ่าดับ จำเปาะ** ฮีโร่ไทย ที่ไม่มีวันตาย". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-18. สืบค้นเมื่อ 2012-07-18.

| * ด
* ค
* ก
จ่าดับ จำเปาะ ของ ส. อาสนจินดา |
| --- |
| นักแสดงที่รับบทนี้ | ส. อาสนจินดา **·** ทักษิณ แจ่มผล **·** พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง |
| ภาพยนตร์ชุด  *หนึ่งต่อเจ็ด* | *หนึ่งต่อเจ็ด* (2501) · *นักเลงเดี่ยว* (2501) · *เจ็ดแหลก* (2501) · *สิบสองนักสู้* (2502) · *เจ็ดประจัญบาน* (2506) · *เจ็ดตลุมบอน* (2506) · *ชุมทางหาดใหญ่* (2509) · *1 ต่อ 7 ประจัญบาน* (2510) · *หาดใหญ่ใจสู้* (2512) |
| อื่น ๆ | *ครุฑเพชร* (2508) · *1 ต่อ 7* (2520) · *7 ประจัญบาน* (2520) · *7 ประจัญบาน* (2545) · *7 ประจัญบาน 2* (2548) · *๗ ประจัญบาน* (2553) |
**SQLObject** เป็นตัวส่งระหว่างโมเดลเชิงวัตถุและเชิงสัมพันธ์ระหว่างฐานข้อมูลเอสคิวแอลและวัตถุภาษาไพทอน **SQLObject** ได้รับความนิยมในชุมชนผู้ใช้และยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอื่นๆ (เช่น เทอร์โบเกียร์) **SQLObject** คล้ายกับ Active Record ของ Ruby On Rails มาก ในการดำเนินการ **SQLObject** ใช้นิยามของคลาสเพื่อกำหมดรูปแบบของตารางซึ่งสมบัติการสะท้อนและความไดนามิกมีประโยชน์มาก

SQLObject ใช้ได้กับโปรแกรมฐานข้อมูลที่เป็นที่นิยมหลายโปรแกรม ได้แก่ MySQL PostgreSQL SQLite Sybase SQL Server MaxDB Microsoft SQL Server และ Firebird

SQLObject เป็นซอฟต์แวร์เสรีที่มีสัญญาอนุญาตแบบ LGPL

ตัวอย่างการใช้งาน
-----------------

* การนิยามคลาส (ที่กำหนดรูปแบบของตารางในโมเดลเชิงสัมพันธ์)

```
from sqlobject import *
```

```
# กำหนด URI ของฐานข้อมูล ซึ่งในที่นี้ใช้ SQLite
connection = connectionForURI ('sqlite:///Users/vee/dict.sqlite')
sqlhub.processConnection = connection
```

```
# นิยามของคลาส
class Dict (SQLObject) :
    data = StringCol ()
    oldId = StringCol ()
    lang = StringCol ()
```

  

* การสร้างตารางตามนิยามคลาส

```
Dict.createTable ()
```

คำสั่งภาษาเอสคิวแอลที่ตรงกับคำสั่งที่ใช้สร้างตารางข้างต้น

```
CREATE TABLE dict (
    id INTEGER PRIMARY KEY,
    data TEXT,
    old_id TEXT,
    lang TEXT
) ;
```

* การสร้างวัตถุใหม่

```
dict = Dict (oldId=23, lang="Thai", data="(แมว,Cat)")
```

ตารางเชิงสัมพันธ์ที่ตรงกับวัตถุข้างต้น

|  |  |
| --- | --- |
| id | 1 |
| data | (แมว,Cat) |
| lang | Thai |
| old\_id | 23 |

* การใช้งานวัตถุฐานข้อมูล

```
# การค้นคืน
dict = Dict.get (1)
```

```
# การอ่านข้อมูล
print dict.data
```

```
# การเขียนข้อมูล
dict.data = "(แมว, cat)"
```
**หมึกสายมหัศจรรย์** (อังกฤษ: Wonderpus octopus; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Wunderpus photogenicus* /วาน-เดอร์-ปุส, โฟ-โต-จี-นิ-คัส/) เป็นหมึกสายชนิดหนึ่ง เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Wunderpus*

หมึกสายมหัศจรรย์ มีความยาวโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร (2 ฟุต) มีลำตัวเป็นสีขาวสลับลายปล้องสีน้ำตาลตลอดทั้งตัว กระจายพันธุ์อยู่ทางทะเลแถบช่องแคบแลมเบห์ ทางตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี ในอินโดนีเซีย และยังพบได้ที่บาหลี จนถึงฟิลิปปินส์ และทางตะวันออกของวานูอาตู ได้ชื่อว่าเป็นหมึกสายมหัศจรรย์ตรงที่สามารถเปลี่ยนสีและลวดลายตัวเองได้อย่างเร็วมาก ทั้งนี้เพราะเซลล์ใต้ผิวหนังโครมาโตฟอร์ที่ยืดหดตัวอย่างรวดเร็ว

หมึกสายมหัศจจรย์ เป็นหมึกที่มีน้ำลายที่เป็นพิษ ออกหากินในเวลากลางคืน ปกติจะคืบคลานไปตามพื้นทรายใต้ทะเล เมื่อเข้าใกล้เหยื่อจะแผ่พังผืดระหว่างหนวดทั้ง 8 เส้นออกเพื่อให้ตัวแลดูใหญ่ขึ้น และตะครุบเหยื่อก่อนจะกัดกินด้วยจะงอยปากที่แหลมคมใต้ส่วนหัว

โดยที่หมึกสายมหัศจรรย์ ถูกเลียนแบบโดยหมึกพรางตัว ซึ่งเป็นหมึกสายอีกชนิดหนึ่งที่พบในทะเลแถบเดียวกัน ซึ่งทั้ง 2 ชนิดนี้มีลักษณะภายนอกที่คล้ายคลึงกันมาก แต่จะแตกต่างกันที่หมึกสายมหัศจรรย์จะมีสีที่อ่อนกว่า แต่มีลวดลายตามลำตัวมากกว่า

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3   *The Mimic Octopus*, "Nick Baker's Weird Creatures". สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: จันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556
2. 1 2  Hochberg, F.G. M.D. Norman & J. Finn 2006. *Wunderpus photogenicus* n. gen. and sp. a new octopus from the shallow waters of the Indo-Malayan Archipelago (Cephalopoda: Octopodidae).PDF (805 KiB) *Molluscan Research* **26**(3): 128–140. ISSN 1323-5818
3. ↑  Huffard CL, Caldwell RL, DeLoach N, Gentry DW, Humann P, B. MacDonald, B. Moore, R. Ross, T. Uno, S. Wong. 2008. Individually Unique Body Color Patterns in Octopus (*Wunderpus photogenicus*) Allow for Photoidentification. *PLoS ONE* **3**(11): e3732. doi:10.1371/journal.pone.0003732
4. ↑  Huffard CL, Gentry B, Gentry D, 2009. Description of the paralarvae of *Wunderpus photogenicus. Raffles Bulletin of Zoology* **57**(1): 109-112.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Wunderpus photogenicus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Wunderpus photogenicus ที่วิกิสปีชีส์
**หมึกหอม** หรือ **หมึกตะเภา** (อังกฤษ: Bigfin reef squid, Soft cuttlefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Sepioteuthis lessoniana*) หมึกหอมหรือหมึกตะเภา แม้จะได้ชื่อในภาษาอังกฤษว่า Cuttlefish ซึ่งหมายถึง หมึกกระดอง แต่แท้ที่จริงแล้ว หมึกหอมเป็นหมึกในอันดับหมึกกล้วย มีลำตัวทรงกระบอก มีขนาดความยาวประมาณ 26 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดเรียวยาวกว่าตัวเมีย ครีบหรือแพนข้างตัวทั้ง 2 ด้าน มีลักษณะกว้างและแบนยาวเกือบตลอดลำตัวคล้ายหมึกในอันดับหมึกกระดอง กระดองของหมึกหอมจะเป็นแผ่นใส เห็นเส้นกลางกระดอง หนวดรอบปากมี 10 เส้น เป็นแขน 8 เส้น มีหนวดคู่ยาว 2 เส้น ที่ลำตัวมีจุดสีน้ำตาลอมแดงกระจายอยู่ทั่วไป นัยน์ตามีสีเขียว ชอบรวมกลุ่มอยู่เป็นฝูง กินสิ่งมีชีวิตและสัตว์น้ำชนิดอื่น ๆ ที่มีขนาดเล็กเป็นอาหาร ออกหากินในเวลากลางคืน โดยสามารถกินอาหารได้มากถึง 30 เปอร์เซนต์ของน้ำหนักตัว

พบได้ทั่วไปในเขตร้อนของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย อาศัยอยู่ตั้งแต่ผิวน้ำจนถึงหน้าดิน นิยมบริโภคเป็นอาหาร โดยการปรุงสด เนื่องจากหากินในเวลากลางคืน ชาวประมงจึงมักจับในเวลากลางคืน โดยใช้แสงไฟจากนีออนล่อ หมึกหอมสามารถสืบพันธุ์วางไข่ได้ตลอดทั้งปี โดยสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ช่วง คือ ระหว่างปลายเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ พฤษภาคมถึงต้นเดือนกรกฎาคม และปลายเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม โดยสามารถสืบพันธุ์วางไข่ได้เมื่อมีอายุ 3-4 เดือน หลังจากการผสมพันธุ์ 1 สัปดาห์ ตัวเมียจะวางไข่ติดกับวัสดุใต้น้ำ โดยที่เพศผู้คอยว่ายน้ำ ดูแลอยู่ใกล้ ๆ ไข่ของหมึกหอมมีลักษณะคล้ายฝักมะขาม ติดกันเป็นพวง มีความดกของไข่เฉลี่ย 486-2,186 ฟอง ใช้ระยะเวลา ในการฟัก 2-3 สัปดาห์ มีความยาวลำตัวแรกฟัก 0.5 เซนติเมตร น้ำหนัก 0.1-0.3 กรัม รูปร่างคล้ายกับหมึกตัวเต็มวัย

อ้างอิง
-------

1. ↑   *Sepioteuthis lessoniana* 
Bigfin Reef Squid
2. ↑  "ชีววิทยาและการทำประมงหมึกหอม (*Sepioteuthis lessoniana*, Lesson) ด้วยลอบหมึก บริเวณอ่าวสิเกา จังหวัดตรัง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-02-12. สืบค้นเมื่อ 2010-07-11.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Sepioteuthis lessoniana***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Sepioteuthis lessoniana ที่วิกิสปีชีส์
**หมีหมา** หรือ **หมีคน** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Helarctos malayanus*; อีสาน: เหมือย)

ลักษณะ
------

หมีหมาเป็นหมีที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก ลำตัวยาวประมาณ 1 เมตร ขนตามตัวสั้นสีดำปนสีน้ำตาล ขนบริเวณอกโค้งเป็นรูปตัว U สีขาวนวล บริเวณหน้าตั้งแต่ตาไปถึงปลายจมูกสีค่อนข้างขาว หรือน้ำตาลอ่อน
ปกติหมีหมาหากินกลางคืน บางครั้งก็ออกหากินกลางวัน มักหากินเป็นคู่ อยู่ในป่าทึบ ไม่ชอบอยู่ตามเขา ดุร้ายและขึ้นต้นไม้เก่งกว่าหมีควาย (*U. thibetanus*) มีอุปนิสัยโมโหง่าย ชอบนอนบนต้นไม้หรือตามโพรงไม้สูง ๆ ไม่ชอบนอนพื้นดิน บางครั้งร้องคล้ายเสียงสุนัขเห่ากระโชก จึงเรียกว่า หมีหมา เมื่อยืน 2 ขา จะยืนตัวตรง จึงเรียกอีกชื่อว่า หมีคน

ถิ่นอาศัย
---------

หมีหมา พบในพม่า, อินโดจีน, ไทย, มาเลเซีย, สุมาตรา, บอร์เนียว, ภาคใต้ของจีน ในประเทศไทยพบมากทางภาคใต้

อาหาร
-----

หมีหมา ชอบกินลูกไม้ ใบไม้อ่อน สัตว์เล็ก ๆ แมลงรวมทั้งไส้เดือน ที่ชอบมาก คือน้ำผึ้ง นอกจากนี้ยังชอบกินเนื้ออ่อนของมะพร้าว

การสืบพันธุ์
------------

หมีหมา มีการผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ตั้งท้องประมาณ 95–96 วัน ปกติออกลูกครั้งละ 1–2 ตัว อายุยืนถึง 20 ปี

สถานภาพปัจจุบัน
---------------

สัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวน และคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย, 2543. 256 หน้า. หน้า 61-62. ISBN 974-87081-5-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ursus malayanus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หมีหมา**
**หมีนันดิ** (อังกฤษ: Nandi bear) สัตว์ประหลาดชนิดที่มีผู้พบเห็นมีทวีปแอฟริกา มีรูปร่างใหญ่โตและเป็นสัตว์กินเนื้อดุร้ายคล้ายหมี หมีนันดิอาศัยอยู่ในภูมิภาคนันดิ ทางภาคตะวันตกของเคนยา เป็นสัตว์ตามความเชื่อของชาวนันดิ ชาวพื้นเมืองแห่งภูมิภาคนันดิ ผู้ที่เคยพบเห็นหมีนันดิบอกว่า มันมีรูปร่างใหญ่โต มีลายข้างลำตัวและยังมีขนแผงคอ ส่วนหลังลาดลง หมีนันดิเป็นสัตว์ดุร้าย มีความว่องไวมาก มีช่วงไหล่ที่แข็งแรง มีอุ้งเท้าหน้าที่แข็งแรงและมีกรงเล็บแหลมคม เมื่อพบมนุษย์จะฆ่าและกินเนื้อมนุษย์ โดยส่วนที่ชอบที่สุด คือ สมองสด ๆ 

ชาวนันดิ เชื่อว่าหมีนันดิอาศัยอยู่ในป่าทึบ หรือในพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีต้นไม้โดยรอบ มันล่าเหยื่อโดยการซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ในเวลากลางคืน ความเชื่อเรื่องหมีนันดิแพร่กระจายทั่วไปในภูมิภาคแถบตะวันออกของเคนยา จนมีการตั้งเป็นชื่อของชมรมกอล์ฟท้องถิ่นแห่งหนึ่งว่า "ชมรมกอล์ฟหมีนันดิ" ซึ่งมีประวัติก่อตั้งมานานกว่า 100 ปีแล้ว

ปัจจุบัน หมีเป็นสัตว์ที่ไม่ได้มีถิ่นที่อาศัยในทวีปแอฟริกา มีการสันนิษฐานไปต่าง ๆ บ้างก็เชื่อว่า หมีนันดิแท้จริงแล้วคือสิงโตที่ถูกเข้าใจผิด บ้างก็เชื่อว่าอาจจะเป็นหมีแอตลาส (*Ursus arctos crowtheri*) ซึ่งเป็นหมีสีน้ำตาล (*U. arctos*) ชนิดหนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้วในช่วงทศวรรษที่ 1870 และเป็นหมีเพียงชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกา แถบเทือกเขาแอตลาสในภูมิภาคชายฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงใต้ของโมร็อกโกไปจรดชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของตูนิเซีย โดยอาจจะเป็นหมีแอตลาสที่อพยพจากทางแอฟริกาเหนือมาอยู่ยังแอฟริกาตะวันออก หรือคาร์ล ชูเกอร์ นักสัตว์ประหลาดวิทยาชื่อดังชาวอังกฤษ ระบุว่าอาจจะเป็นไฮยีนาหน้าสั้น (*Pachycrocuta brevirostris*) ไฮยีนาขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วเมื่อ 500,000 ปีก่อน โดยคำอธิบายนี้น่าพอใจเป็นอย่างมาก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  fantasmadeabandonos (2012-08-30). "Destination truth - Pompeya". *Destination truth* (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 2016-09-23.
2. ↑  Louis S. Leakey, "Does the. Chalicothere—Contemporary of the Okapi— Still Survive?" *Illustrated London News* Vol 187, as cited in *Mysterious creatures: a guide to cryptozoology*, Volume 1, By George M. Eberhart, ABC-CLIO, 2002, ISBN 1576072835,
3. ↑  Shuker, Karl P N (1995). *In Search of Prehistoric Survivors*. Blandford. ISBN 0-7137-2469-2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Nandi Bear: Ferocious killer from the past, by Matthew J. Eaton (อังกฤษ)
* The Cryptid Zoo: Nandi Bear (อังกฤษ)
* PDF about *Hyaena brevirostris* (อังกฤษ)
**หมีแว่น** หรือ **หมีแอนดีน** (อังกฤษ: Spectacled bear, Andean bear; ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Tremarctos ornatus*) เป็นหมีขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นหมีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในทวีปอเมริกาใต้ และเป็นหมีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Tremarctos*

หมีแว่นมีขนสีดำกับสีเบจมีลักษณะสีที่โดดเด่น เกือบทั่วใบหน้าและส่วนบนของหน้ามีขนสีขาวอมเหลือง โดยเฉพาะรอบดวงตาเป็นวงกลมคล้ายสวมแว่นอยู่ อันเป็นที่มาของชื่อ ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย

หมีแว่นตัวผู้ขนาดโตเต็มที่มีน้ำหนักประมาณ 100–200 กิโลกรัม (220–440 ปอนด์) ขณะที่ตัวเมียมีน้ำหนักประมาณ 35–82 กิโลกรัม มีความสูงตั้งแต่ 120–200 เซนติเมตร (47–79 นิ้ว) ขณะที่ความยาวหางประมาณ 7 เซนติเมตร (2.8 นิ้ว) ความกว้างของบ่าตั้งแต่ 60–90 เซนติเมตร (24–30 นิ้ว) จัดเป็นสัตว์กินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้

หมีแว่น อาศัยอยู่ในป่าเมฆและป่าดิบ หรือที่ราบสูงของทวีปอเมริกาใต้แถบเทือกเขาแอนดีส เช่น โบลิเวีย, เอกวาดอร์, เวเนซุเอลา, เปรู, ปานามา และอาร์เจนตินา โดยพบได้ในพื้นที่สูงถึง 4,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล ปริมาณในธรรมชาติในปัจจุบันเหลืออยู่ประมาณ 2,000–3,000 ตัว เป็นหมีที่หากินและอยู่อาศัยบนต้นไม้เป็นหลัก แม้จะมีน้ำหนักตัวมากก็สามารถปีนป่ายต้นไม้ได้อย่างคล่องแคล่ว โดยใช้กรงเล็บที่แหลมคม ซึ่งประกอบด้วยสารเคอราตินที่แข็งแกร่ง รวมถึงสามารถกระโดดจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งได้ด้วย แต่หมีวัยอ่อนกว่าจะมีความชำนาญน้อยกว่าหมีที่มีอายุมากกว่า ขณะที่จะปีนลงต้นไม้นอกจากจะใช้การไต่ลงด้วยกรงเล็บแล้วยังใช้ประโยชน์จากแรงโน้มถ่วงอีกด้วย ตัวเมียมีลูกคราวละ 1–2 ตัว ลูกหมีจะอาศัยอยู่กับแม่จนกระทั่งอายุได้ 8 เดือน โดยมักจะเกาะหลังแม่ไปไหนมาไหนตลอด 

หมีแว่น เป็นหมีที่กินผลไม้เป็นอาหารหลัก ที่ชื่นชอบมากที่สุดคือ พืชในวงศ์มะม่วง และพืชในวงศ์สับปะรดที่เกาะอยู่ตามกิ่งไม้ในยอดไม้ โดยเฉพาะส่วนของก้านใบที่สดช่ำ และก็กินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมลง เป็นอาหารเสริมได้ด้วย นอกจากนี้แล้วยังมีคำกล่าวอ้างจากชาวพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในถิ่นที่อยู่ของหมีแว่น ยืนยันว่า หมีแว่นเป็นสัตว์ที่ล่าสัตว์อื่นกินเป็นอาหารด้วย เช่น ปศุสัตว์ต่าง ๆ รวมถึงแมวป่าด้วย จึงทำให้หมีแว่นถูกล่าจากเหตุนี้ รวมถึงการถูกล่าเพื่อนำไปเป็นอาหารและการค้าด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Goldstein, I. Velez-Liendo, X. Paisley, S. & Garshelis, D.L. (2008). *Tremarctos ornatus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 27 January 2009. Listed as Vulnerable (VU A4cd)
2. ↑  "*Tremarctos*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  Brown, Gary (1996). *Great Bear Almanac*. p. 340. ISBN 1-55821-474-7.
4. 1 2 3  จุดประกาย 7 WILD, *สวัสดี...หมีแว่น จากมังสวิรัติสู่นักล่า*. **กรุงเทพธุรกิจ**ปีที่ 29 ฉบับที่ 10199: วันพฤหัสบดีที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2559
5. 1 2  "สารคดี BBC : มนต์เสน่ห์แห่งอเมริกาใต้ ตอนที่ 7 คลิป 1/2". ช่อง 7. 20 December 2014. สืบค้นเมื่อ 21 December 2014.
6. 1 2  *In Too Deep*, สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: ศุกร์ที่ 8 มีนาคม 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tremarctos ornatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tremarctos ornatus ที่วิกิสปีชีส์
**หมึก** เป็นสัตว์ที่นิยมนำมาทำอาหารมากมายทั่วโลก คำว่า *กาลามารี* (calamari) ในภาษาอิตาลีซึ่งหมายถึงหมึกได้กลายเป็นคำสามัญในภาษาอังกฤษหมายถึงอาหารที่ทำจากหมึก โดยเฉพาะหมึกทอด ความหลากหลายของอาหารที่ทำจากหมึกในพื้นที่ต่าง ๆ มีดังนี้

หมึกทอด
-------

หมึกชุบแป้งทอดจากสเปน
หมึกทอดหรือกาลามารี (ฟริตตี) เป็นชื่ออาหารอิตาลีที่ได้รับความนิยมมากชนิดหนึ่ง เป็นหมึกกล้วยหั่นเป็นวงนำไปชุบแป้งทอด สูตรดั้งเดิมนั้นใช้แป้งชุบหมึกเพียงบาง ๆ ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยป่น เมื่อจะรับประทานจึงบีบเลมอนเพื่อแต่งรส ปัจจุบันได้ประยุกต์ให้มีหลายแบบ มีทั้งแบบใช้แป้งให้กรอบชุบแป้งเปียกแบบเท็มปุระญี่ปุ่น เพิ่มเครื่องปรุงที่เป็นปาปริกา ออริกาโน และกินกับซอสต่าง ๆ มากมาย เช่น ซอสมะเขือเทศ ซอสพริก มายองเนส และยังนำไปรับประทานกับสลัดผักด้วย

หมึกยัดไส้
----------

อิกาเมชิ หมึกยัดไส้แบบญี่ปุ่น
หมึกยัดไส้เป็นการปรุงอาหารจากหมึกชนิดหนึ่ง นำไส้ยัดลงในลำตัวของหมึกแล้วปรุงให้สุก การปรุงอาหารแบบนี้แพร่หลายไปทั่วโลก ในตะวันออกกลางไส้ที่ยัดเป็นส่วนผสมของหนวดหมึก ข้าว และเมล็ดสน และเครื่องเทศผสมเช่น ยี่หร่าและคำฝอย ในกรีซ เครื่องปรุงเป็นแบบตะวันออกกลาง แต่ตัดเครื่องเทศกลิ่นแรงออก มีการเคี่ยวหมึกยัดไส้ในซอสที่ส่วนผสมเป็นไวน์ หอม กระเทียม ในยุโรปใต้ ไส้เป็นหนวดหมึก เกล็ดขนมปัง หอม มะกอก ชีส และไข่ ลดเครื่องเทศลง นิยมเคี่ยวกับไวน์และซอสมะเขือเทศ ในจีน หมึกยัดไส้มีไส้ที่ทำจากหมูสับเป็นหลัก ใส่กระเทียม รากผักชี พริกไทย ในเวียดนามเพิ่มวุ้นเส้นและเห็ดหูหนู นิยมนำไปย่าง ในญี่ปุ่นมีหมึกยัดไส้ข้าวเหนียวผสมถั่วลิสง เคี่ยวกับซีอิ๊วญี่ปุ่นและมิริง เรียก *อิกาเมชิ* (烏賊飯) ส่วนชาวมลายูมีหมึกยัดไส้ข้าวเหนียวเรียก *ตูปะก์โซตง* เคี่ยวกับกะทิ

คุณค่าทางสารอาหาร
-----------------

เดิมเคยเชื่อว่า หมึกเป็นอาหารที่ให้คอเลสเตอรอลสูง จึงไม่ควรรับประทานมาก แต่ความจริงแล้ว หมึกมีคอเลสเตอรอลสูงก็จริง แต่ทว่ามีปริมาณไขมันอิ่มตัวต่ำ จึงมิได้เป็นตัวสร้างคอเลสเตอรอลในร่างกาย อีกทั้งยังมีกรดโอเมกา3สูง ซึ่งเป็นสารที่ช่วยลดปริมาณคอเลสเตอรอลได้ดีอีกด้วย

อ้างอิง
-------

* พจน์ สัจจะ. หมึกเมดิเตอร์เรเนียน. ครัว. ปีที่ 21 ฉบับที่ 243 กันยายน พ.ศ. 2557 หน้า 65-67

1. ↑  "Definition of calamari". Merriam-Webster's Online Dictionary.
2. ↑  "ปลาหมึก - เรื่องน่ารู้". เดลินิวส์. 17 July 2015. สืบค้นเมื่อ 18 July 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หมึก (อาหาร)**
หอดูดาวสทราซบูร์
**SIMBAD** (**S**et of **I**dentifications, **M**easurements, and **B**ibliography for **A**stronomical **D**ata, ชุดของการระบุ การวัด และบรรณานุกรมสำหรับข้อมูลทางดาราศาสตร์) เป็นฐานข้อมูลของวัตถุท้องฟ้านอกระบบสุริยะ ได้รับการดูแลและดำเนินการโดยศูนย์ข้อมูลดาราศาสตร์สทราซบูร์ของหอดูดาวสทราซบูร์ในฝรั่งเศส

SIMBAD สร้างขึ้นโดยการรวม **สารบัญแฟ้มระบุดาว** (Catalog of Stellar Identifications, CSI) และ **ดัชนีดาวบรรณานุกรม** (Bibliographic Star Index, BSI) ซึ่งเคยมีอยู่ที่ศูนย์คำนวณเมอดงจนถึงปี 1979 และขยายเพิ่มเติมโดยรวมสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ เอกสาร และข้อมูลเพิ่มเติมอื่น ๆ เข้าด้วยกัน มีให้บริการทางออนไลน์ตั้งแต่ รุ่น 2 ซึ่งพัฒนาขึ้นในปี 1981 รุ่น 3 เปิดตัวในปี 1990 ได้รับการพัฒนาโดยใช้ภาษาซี และดำเนินการบนระบบยูนิกซ์ที่หอดูดาวสทราซบูร์ ปัจจุบันเป็นรุ่นที่ 4 ข้อมูลจะถูกจัดเก็บไว้ในฐานข้อมูล (DBMS) โพสต์เกรสคิวเอล และสามารถดูได้ด้วยซอฟต์แวร์สนับสนุนที่เขียนด้วยภาษาจาวา ณ วันที่ 14 มิถุนายน 2022 มีข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุท้องฟ้า 13,346,575 ดวงเก็บไว้

ดาวเคราะห์น้อย (4692) SIMBAD ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าหน้าที่ทุกคนในศูนย์ข้อมูลดาราศาสตร์สทราซบูร์ ซึ่งมีส่วนในการสร้างและบำรุงรักษาฐานข้อมูลบรรณานุกรมและบริการค้นหารายการออนไลน์ของ SIMBAD

วิธีการใช้งาน
-------------

เมื่อค้นหาข้อมูลท้องฟ้าด้วย SIMBAD สามารถใช้การค้นหาพื้นฐานและฟังก์ชันอื่น ๆ ได้มากมาย แต่ในที่นี้จะอธิบายเฉพาะวิธีการใช้การค้นหาพื้นฐานเท่านั้น

ในหน้า การค้นหาพื้นฐาน สามารถค้นหาโดยป้อนชื่อวัตถุเป็นภาษาอังกฤษ หากมีวัตถุท้องฟ้าที่ตรงกันหลังจากการค้นหา ชื่อจะถูกแสดงที่ด้านบน นอกจากนี้ยังสามารถค้นหาได้ไม่เพียงแค่ชื่อเฉพาะเท่านั้น แต่ยังค้นหาด้วยชื่อในระบบไบเออร์ หรือหมายเลขภายในสารบัญแฟ้มต่าง ๆ ได้อีกด้วย ตัวอย่างเช่นในกรณีของดาวเวกา ไม่ว่าจะค้นหาโดยพิมพ์ชื่อ "Alpha Lyra" หรือพิมพ์ "HD 172167"  ก็จะได้ข้อมูลที่เหมือนกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Simbad (mobile version)". CDS. สืบค้นเมื่อ 2022-06-14.
2. ↑  "SIMBAD Astronomical Database - CDS (Strasbourg) - What is SIMBAD ?". Université de Strasbourg/CNRS. สืบค้นเมื่อ 2019-12-19.
3. ↑  "ベガについて英語でVegaと調べた場合". สืบค้นเมื่อ 2019-12-19.
4. ↑  "ベガについてバイエル名(Alpha Lyra)で調べた場合". สืบค้นเมื่อ 2019-12-19.
5. ↑  "ベガについてHD星表の番号(HD 172167)で調べた場合". สืบค้นเมื่อ 2019-12-19.

เว็บไซต์
--------

SIMBAD Astronomical Database - CDS (Strasbourg)
**ปิซังกะแต** หรือ **กล้วยม่วง** เป็นกล้วยป่าในสกุล *Musa* มีถิ่นกำเนิดในมาเลเซียตะวันตก แถบรัฐตรังกานู จอร์โฮ และมัลลัคคา ในไทยพบตามชายแดนไทย-มาเลเซีย ปิซังกะแตมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือ ปีซังเวก ปีซังโอนิก และกล้วยศรีนรา

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ปิซังกะแตเป็นไม้ล้มลุก สูง 0.5-2 ม. มีเหง้าแตกหน่อได้ ลำต้นเทียมเส้นผ่านศูนย์กลาง 8-10 ซม. มีปื้นสีม่วงทั่วไป ใบรูปใบหอก กว้าง 25-35 ซม. ยาว 90–150 ซม. ก้านใบยาว 30-70 ซม. ขอบใบเรียบ เส้นแขนงใบขนานกันตามขวาง แผ่นใบด้านล่างมีนวล เส้นกลางใบเป็นร่อง ดอกออกเป็นช่อหรือเรียกว่าหัวปลี ออกที่ปลายลำต้น ช่อตั้งตรง สูงได้ประมาณ 1 ม. มีขนหนาแน่น ใบกระดับรูปขอบขนาน สีม่วงอมชมพู ติดทน ยาวได้ประมาณ 15 ซม. ช่อดอกย่อยมีดอกย่อยเรียงเป็นแถว ดอกแพศเมียออกตามใบประดับที่โคนช่อ เรียงเป็นกระจุก 3-8 แถว แถวละ 2-4 ดอก ดอกเพศผู้ออกที่ใบประดับตอนปลายช่อ กลีบรวมเป็นหลอดติดกัน แยกถึงโคนด้านหนึ่ง ปลายเป็น 5 แฉก ตื้นๆ เกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านเกสรสั้น อับเรณูรูปแถบ สีส้ม ผลตรง สีเขียว ยาวได้ประมาณ 10 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-2.5 ซม. มี 3-4 เหลี่ยม โคนและปลายมน ก้านผลยาว 1-2 ซม. ผลอ่อนมีขนกระจาย เมล็ดกลมหรือแบนรี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Musa gracilis*", *World Checklist of Selected Plant Families*, Royal Botanic Gardens, Kew, สืบค้นเมื่อ 2013-01-18
2. 1 2  เต็ม สมิตินันทน์ *ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย* เก็บถาวร 2010-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, พ.ศ. 2549
3. 1 2 3  กล้วยม่วง เก็บถาวร 2014-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สารานุกรมพืชในประเทศไทย สำนักงานหอพรรณไม้
4. ↑  กล้วยศรีนรา[*ลิงก์เสีย*] ศูนย์รวมสิ่งมีชีวิตในประเทศไทย สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน)
**S.T.A.L.K.E.R.** คือ ชุดของวีดิโอเกมมุมมองบุคคลที่ 1 แนวยิง, เอาตัวรอด, สยองขวัญ พัฒนาโดย ค่ายเกมสัญชาติยูเครน GSC Game World เป็นเกมสำหรับ Microsoft Windows โดยสภาพแวดล้อมในตัวเกมอยู่ในบริเวณ 60 กม. โดยรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิลที่เกิดอุบัติเหตุขึ้น โดยถูกเรียกว่า "เดอะโซน" (The zone)ซึ่งในพื้นที่หลายแห่งมีรูปแบบสภาพอากาศและสภาพแวดล้อมที่ผิดปกติเนื่องมาจากผลของการระเบิดของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิล

ภาพรวม
------

### ชื่อ

ตัวย่อของ "S.T.A.L.K.E.R." ย่อมาจาก :

* **S**cavengers (คนเก็บขยะ)
* **T**respassers (ผู้บุกรุก)
* **A**dventurers (นักผจญภัย)
* **L**oners (ผู้อยู่สันโดษ)
* **K**illers (นักฆ่า)
* **E**xplorers (นักสำรวจ)
* **R**obbers (โจร)

### เนื้อเรื่อง

เกม S.T.A.L.K.E.R. ทุกภาค ดำเนินเรื่องอยู่ใน "เดอะโซน" ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยกัมมันตภาพรังสี สัตว์กลายพันธุ์ และพื้นที่ที่ผิดปกติ ซึ่งเป็นผลมาจากกัมมันตภาพรังสีที่ถูกปล่อยออกมาจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชอร์โนบิลที่เกิดการระเบิด ซึ่งเหล่า Stalker คือกลุ่มผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเดอะโซนแห่งนี้

เกม
---

### S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl (Тень Чернобыля)

เป็นเกมแรกในซีรีส์สตอกเกอร์ ในเกมภาคนี้เราจะได้รับบทเป็นสตอล์กเกอร์ปริศนาคนหนึ่งที่ถูกเรียกว่า "Marked One" ที่รอดชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์และถูกช่วยไว้โดยพ่อค้า(พ่อค้าคนนี้เป็นหัวหน้าของเหล่าloner) และพ่อค้าคนนี้ก็เป็นผู้ที่คอยให้ภารกิจกับคุณ เพื่อค้นหาความจริงที่เกี่ยวกับตัวคุณเอง โลกของเกมนี้ทั้งหมดจะถูกเรียกว่า "The Zone" คือพื้นที่อันตรายขนาด 60 ตารางกิโลเมตรรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ CNPP(Chernobyl Nuclear PowerPlant) และเป็นดินแดนที่มีสิ่งผิดปกติอันเกิดจากกัมมันตภาพร ังสีอยู่เต็มไปหมด ทั้งสัตว์กลายพันธุ์และAnomaly

### S.T.A.L.K.E.R.: Clear Sky (Чистое небо)

ดูบทความหลักที่: S.T.A.L.K.E.R.: Clear Sky
เป็นเกมที่สองในซีรีส์นี้ โดยเนื้อเรื่องจะเป็นเหตุการณ์ก่อนภาค Shadow of Chernobyl ซึ่งในภาคนี้เราจะได้รับบทเป็นทหารรับจ้างชื่อ Scar ที่ได้รับบาดเจ็บจากปรากฏการณ์อิมมิสชั่น (Emission) ซึ่งเป็นการปลดปล่อยพลังจิตจากการควบคุม Noosphere ของ C-Consciousness ขณะกำลังปฏิบัติงานคุ้มกันให้กับกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ที่มาทำวิจัย ซึ่งเขารอดจากเหตุการณ์ครั้งนั้นและถูกช่วยเหลือโดยกลุ่มสตอกเกอร์กลุ่มหนึ่งที่มีชื่อว่า Clear Sky ซึ่งทุ่มเทให้กับการวิจัยและทำความเข้าใจธรรมชาติในพื้นที่เดอะโซน

### S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat (Зов Припяти)

เป็นภาคเสริมแบบ Standalone ตัวที่สองของเกม S.T.A.L.K.E.R. เนื้อเรื่องในภาคนี้จะเกิดหลังเหตุการณ์ที่ Strelok (Marked one) ทำการปิด Brain Scorcher และทำลายC-Consciousness ในภาค Shadow of Chernobyl โดยผู้เล่นจะได้รับบทเป็น พันตรี Alexander Degtyarev (Major ไม่ใช่ชื่อแต่เป็นยศ) ถูกส่งเข้ามาเพื่อทำการสำรวจสาเหตุการตกของเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพในปฏิบัติการ Operation Fairway ที่เกิดขึ้นในภาค Shadow of Chernobyl

### S.T.A.L.K.E.R. 2

\*มีข่าวจาก GSC Game World ได้ประกาศว่า S.T.A.L.K.E.R. 2 จะถูกวางจำหน่ายในปี 2022 เเต่อันเนื่องมาจากการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565ทำให้เกมเลื่อนอย่างไม่มีกำหนด

อ้างอิง
-------


1. ↑  Boyes, Emma (July 12, 2007). "S.T.A.L.K.E.R. will stalk again". Gamespot. สืบค้นเมื่อ 2008-07-23.
2. ↑  !!
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2014-09-27.
**อีเซอร์ ศรแดง** มีชื่อจริงคือ **ประดิษฐ์ รื่นพิทักษ์** เกิดเมื่อ พ.ศ. 2479 ที่พระนครศรีอยุธยา ต่อมาได้อพยพพร้อมครอบครัวมาอยู่กรุงเทพฯเมื่ออายุได้ 10 ปี เขาเริ่มหัดมวยเมื่ออายุราว 17-18 ปี ที่ค่ายกิ่งเพชร และได้ขึ้นเวทีชกครั้งแรกในงานประจำปีนมัสการพระสมุทรเจดีย์ พ.ศ. 2498 ในชื่อ อีเซอร์ ศ.มหานาค และเป็นฝ่ายชนะน็อคสมชาย พระขรรค์ชัยได้อย่างงดงาม จากนั้น อีเซอร์ได้ขึ้นชกที่เวทีราชดำเนิน และย้ายไปอยู่ค่ายสิงห์ประเวศร์ ขึ้นชกชนะนักมวยชื่อดังได้หลายคน เช่น ทองสุก รวงทอง บุญมี ราชวัฏ จน พ.ศ. 2502 จึงย้ายมาอยู่ค่ายศรแดงจนกระทั่งแขวนนวม

อีเซอร์ขึ้นชกชนะนักมวยชื่อดังได้อีกหลายคน เช่น ทหารหน้า ทวีศักดิ์ ศรชัย มัลลยุทธ ฉลามศักดิ์ คล่องผจญ ทรงเดช ร.ฟ.ท. กิตติศักดิ์ ลูกบ่อน้ำมันฝาง ดาวประกาย ศ.พินิจศักดิ์ และฉกาจ พูนชัย เป็นต้น อีเซอร์มีโอกาสได้ชิงแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวท เวทีลุมพินี เมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 แต่แพ้แตก โพธิ์ทอง เดชาชัย ไม่ได้แชมป์ อีเซอร์ชกมวยจนถึง พ.ศ. 2515 ก็ตัดสินใจแขวนนวม
หลังแขวนนวม อีเซอร์หันมาทำกิจการรถสองแถวจนมีฐานะมั่นคง ปัจจุบัน (พ.ศ. 2558) เขาเลิกกิจการรถสองแถว ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดชลบุรี และอุทิศตนให้กับการปฏิบัติศาสนกิจทางศาสนาอิสลาม

อ้างอิง
-------

* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. ยอดมวยมุสลิม อีเซอร์ ศรแดง "อีแร้งกระพือปีก". ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 36 เล่มที่ 10 สิงหาคม 2558 หน้า 158 – 169.
**ปาโอโล ปาโอเลตตี** (อิตาลี: *Paolo Paoletti*; 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 – 29 มีนาคม ค.ศ. 2020) เป็นอดีตนักกีฬารักบี้ยูเนียน, เจ้าหน้าที่การแข่งขันรักบี้ยูเนียน และนักแสดงละครเวทีชาวอิตาลี ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งฮุกเกอร์

ประวัติ
-------

เขาเริ่มทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟรัสกาตี ที่ซึ่งเขาได้รับการเปิดตัวในปี ค.ศ. 1969 โดยทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรแห่งนี้กระทั่งปี ค.ศ. 1972 เขาได้ทำหน้าที่เป็นระยะเวลา 2 ปีกับสโมสรชีอูเอสเซ เจโนวา โดยทำได้เพียงแต้มเดียวในปีแรกสโมสรเปตราร์กาซึ่งเป็นแชมป์ของประเทศอิตาลี ครั้นในปี ค.ศ. 1974 ก็ได้ย้ายไปยังสโมสรเบรชชา ซึ่งมีส่วนช่วยให้ทีมดังกล่าว ครองแชมป์ของประเทศได้ในฤดูกาลแรก

เขาเริ่มทำหน้าที่ร่วมกับทีมชาติอิตาลีในลิสบอน ณ วันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1972 ในการแข่งขันชิงถ้วยสหพันธ์รักบี้สมัครเล่นนานาชาติกับทีมชาติโปรตุเกส และในต่อถัดมา เขาได้มีส่วนร่วมในรายการ *ทัวร์* ภูมิภาคแอฟริกาใต้ช่วง ค.ศ. 1973 ซึ่งเป็นครั้งแรกของทีมในรายการใหญ่นอกทวีปยุโรป ปาโอเลตตีลงแข่งให้แก่ทีมชาติ 20 ครั้ง ครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1976 ในปาร์มาเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติโรมาเนีย ส่วนรายการ *ทัวร์* อื่น ๆ ประกอบด้วย ค.ศ. 1974 ในประเทศอังกฤษ, ค.ศ. 1975 ในประเทศสกอตแลนด์ และ ค.ศ. 1976 ในประเทศเวลส์

หลังจากเกษียณจากการแข่งขันระดับอาชีพ เขาก็เริ่มทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินตั้งแต่ปี ค.ศ. 1982 ถึง 1992

ในปี ค.ศ. 2012 ปาโอเลตตีได้ร่วมแสดงละครเวทีเรื่อง *ไฟน์ดิงเมอร์ด็อก* ที่ดัดแปลงจากต้นฉบับภาษาอังกฤษของมาร์โก มักเร จากประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของคีธ เมอร์ด็อก อดีตผู้เล่นทีม*ออลล์แบล็ก* หลังจากการเว้นช่วงในปี ค.ศ. 1972 จากรายการ*ทัวร์*เนื่องจากมีข้อพิพาทเมื่อทีมของเขาอยู่ในประเทศเวลส์ เขาไม่ได้กลับบ้านและหายตัวไปในประเทศออสเตรเลีย ทำให้ไม่สามารถเข้าถึงตัวได้เป็นเวลาหลายปี ซึ่งปาโอเลตตีได้รับบทเป็นตัวเอกของเรื่อง

เขาจากไปในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2020 ที่กรอตตาเฟร์ราตา ซึ่งเขาได้รับการรักษาในโรงพยาบาล

รางวัล
------

* **ชิงแชมป์อิตาลี : 1 สมัย**
ร่วมกับสโมสรเบรชชา: ฤดูกาล 1974–75

เกียรติประวัติ
--------------

* ค.ศ. 1974 —  เมดาลยาดีบรอนโซวาโลเรอัตเลตีโก «สำหรับ 10 นัดในทีมชาติ (เอกสารสิทธิ 2750)»
* 9 มีนาคม ค.ศ. 2019 — โอวาเลโดโรกอนฟรอนดา เอฟเฟอีแอร์เร «สำหรับกิจกรรมด้านเทคนิคและกีฬาที่ผ่านการพิสูจน์มาแล้วสี่สิบปี»

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Dondi saluta gli azzurri del'73". Solorugby.com. 13 March 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-08-21. สืบค้นเมื่อ 21 August 2008.
2. 1 2 3  Stefano Semeraro (15 November 2012). "Cattivi questi All Blacks. Anche a teatro". La Stampa. สืบค้นเมื่อ 17 January 2013.
3. ↑  "Cordoglio di FIR per la scomparsa di Paolo Paoletti, azzurro numero 267". Federazione Italiana Rugby. 2020-03-30. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-31. สืบค้นเมื่อ 2020-03-31.
4. ↑  แม่แบบ:DecoratoCONI
5. ↑  "Oro con fronda". *ilciar.it*. Club Italia Amatori Rugby. 2019-09-03. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-14. สืบค้นเมื่อ 2019-11-14.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปาโอโล ปาโอเลตตี**

* *Statistiche internazionali di Paolo Paoletti*, su *espn.co.uk,* ESPN Sports Media Ltd. (อังกฤษ)
**อองคอร์**, **อังคอร์**, หรือ **อันคอร์** (อังกฤษ: encore) เป็นการแสดงแทรกท้ายคอนเสิร์ต มาจากคำภาษาฝรั่งเศสว่า "อ็องกอร์" (encore) แปลว่า "อีกครั้ง" อองคอร์สามารถพบได้ทั่วไป เดิมทีเกิดขึ้นโดยไม่ได้เตรียมการไว้เมื่อผู้ชมยังคงปรบมือและเรียกร้องให้ศิลปินแสดงเพิ่มเติมหลังจากคอนเสิร์ตจบลง ในปัจจุบัน อองคอร์กลายเป็นสิ่งที่คาดหวังว่าจะต้องมี ศิลปินมักจะวางแผนการแสดงอองคอร์ไว้ บางครั้งจำเป็นต้องให้มีเสียงดังที่เวที บางครั้งศิลปินอาจต้องตัดอองคอร์ทิ้งไปหากคอนเสิร์ตเล่นไปเป็นเวลานานแล้ว โดยธรรมเนียม ในคอนเสิร์ตที่มีรายชื่อเพลงพิมพ์ออกมาสู่ผู้ชม จะไม่รวมอองคอร์อยู่ในรายการ แม้ว่าจะวางแผนไว้แล้วก็ตาม

แม้ว่าคำดังกล่าวจะมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "อ็องกอร์" แต่ในภาษาฝรั่งเศสไม่ได้ใช้คำว่า "อ็องกอร์" ในความหมายนี้ เช่นเดียวกับคำว่า "อันโกรา" (ancora) ในภาษาอิตาลี ผู้พูดภาษาฝรั่งเศสมักใช้คำว่า "อูว์โนทร์" (une autre) แปลว่า "อีก" หรือ "เอิงรัปแปล" (un rappel) แปลว่า "กลับมา" หรือภาษาละตินว่า "บิส" (bis) แปลว่า "รอบสอง" แทน ส่วนผู้พูดภาษาอิตาลีใช้ "บิส" เช่นกัน และก่อนหน้านี้ใช้ว่า "ดากาโป" (da capo) แปลว่า "แต่แรก"

อ้างอิง
-------

1. ↑  encore. (n.d.). English Oxford Living Dictionaries. Retrieved March 23, 2018 from En.oxforddictionaries.com website
2. 1 2  encore. (n.d.). Dictionary.com Unabridged. Retrieved March 23, 2018 from Dictionary.com website
3. ↑  encore. (n.d.) American Heritage® Dictionary of the English Language, Fifth Edition. (2011). Retrieved March 23 2018 from
4. 1 2  "encore". *Oxford English Dictionary* (3rd ed.). Oxford University Press. กันยายน 2005.
**คูโบซัว** (ชั้น: Cubozoa; อังกฤษ: Box jellyfish, Sea wasp) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังชั้นหนึ่งของไฟลัมไนดาเรีย มีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษเรียกโดยรวมว่า "แมงกะพรุนกล่อง" (Box jellyfish) หรือ "แมงกะพรุนสาหร่าย" หรือ "สาโหร่ง" (Sea wasp) เพราะมีพิษที่ร้ายแรงและมีรูปร่างคล้ายลูกบาศก์อันเป็นที่มาของชื่อ

คูโบซัว จัดเป็นแมงกะพรุนที่แบ่งออกได้เป็น 2 อันดับใหญ่ ๆ โดยดูที่ลักษณะของหนวดที่มีพิษเป็นสำคัญ ได้แก่ พวกที่มีหนวดพิษเส้นเดี่ยวที่ขอบเมดูซ่า 4 มุม เช่น แมงกะพรุนอิรุคันจิ (*Malo kingi*) กับพวกที่มีหนวดเป็นกลุ่มที่ขอบเมดูซ่า 4 มุม มุมละ 15 เส้น ซึ่งจะเป็นหนวดที่ยาวมาก อาจยาวได้ถึง 3 เมตร ได้แก่ *Chironex fleckeri* มีเข็มพิษประมาณ 500,000 เล่มที่หนวดแต่ละเส้น ซึ่งมีพิษร้ายแรงซึมเข้าสู่กระแสเลือดของผู้ที่ถูกต่อยได้

โดยมากจะพบตามชายฝั่งของทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่น เช่น ออสเตรเลียทางตอนเหนือ, ปาปัวนิวกินี, หมู่เกาะฟิลิปปิน, หมู่เกาะฮาวาย ช่วงที่พบได้มากคือ เดือนตุลาคม-เมษายน และหลังช่วงพายุฝนที่จะถูกน้ำทะเลพัดพาเข้ามาจนใกล้ฝั่ง

การจำแนก
--------

ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการจำแนกทางวิทยาศาสตร์ของแมงกะพรุนในชั้นคูโบซัว มีทั้งหมด 36 ชนิด ใน 6 วงศ์ 2 อันดับ

* อันดับ Carybdeida
	+ วงศ์ Alatinidae
	+ วงศ์ Carybdeidae
	+ วงศ์ Tamoyidae
	+ วงศ์ Tripedaliidae
* อันดับ Chirodropida
	+ วงศ์ Chirodropidae
	+ วงศ์ Chiropsalmidae


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**คูโบซัว**

อ้างอิง
-------

1. ↑  สัตว์มีพิษในทะเลไทย:แมงกะพรุน
2. ↑  แมงกะพรุนไฟ - แมงกะพรุนกล่อง (Box Jellyfish) พิษร้าย ที่นักดำน้ำควรรู้[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Lewis, C. and B. Bentlage (2009). *Clarifying the identity of the Japanese Habu-kurage, Chironex yamaguchii, sp nov (Cnidaria: Cubozoa: Chirodropida)*. Zootaxa 2030: 59–65
4. ↑  Gershwin, L. and M. Gibbons (2009). *Carybdea branchi, sp. nov. a new box jellyfish (Cnidaria: Cubozoa) from South Africa*. Zootaxa 2088: 41–50
5. ↑   Gershwin, L. (2009). Staurozoa, Cubozoa, Scyphozoa (Cnidaria). *In* Gordon, D. editor (2009). *New Zealand Inventory of Biodiversity*. Vol. 1: Kingdom Animalia.
**กาบริเอล เบร์นัล** (Gabriel Bernal) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2499 ที่รัฐเกร์เรโร ประเทศเม็กซิโก กาบริเอล เบร์นัลเป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC โดยได้ครองแชมป์โลกเป็นเวลา 6 เดือนใน พ.ศ. 2527 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 43 (น็อค 28) เสมอ 3 แพ้ 14

ประวัติ
-------

เบร์นัลขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC จากโคจิ โคบายาชิ แชมป์โลกชาวญี่ปุ่นที่ประเทศญี่ปุ่นและเป็นฝ่ายชนะน็อคได้ในยกที่ 2 ได้ครองแชมป์โลก อีกสองเดือนต่อมา เขาไปป้องกันแชมป์โลกที่ฝรั่งเศสและชนะน็อคในยกที่ 11 หลังจากนั้น เขาได้เดินทางมาป้องกันแชมป์โลกที่ประเทศไทย และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนสด จิตรลดา เสียแชมป์โลกไป เบร์นัลขึ้นชกแก้มือกับสดอีกครั้งในอีก 8 เดือนต่อมา ผลปรากฏว่าเสมอกัน จึงต้องชกแก้มือกันเป็นครั้งที่สาม ซึ่งเบร์นัลเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น เบร์นัลยังคงชกมวยสากลต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2535 แต่ไม่ได้ชิงแชมป์โลกอีก ก่อนจะแขวนนวมไปในที่สุด

เกียรติประวัติ
--------------

เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC โดยได้ครองแชมป์โลกเป็นเวลา 6 เดือนใน พ.ศ. 2527

* แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC
	+ ชิง 9 เมษายน 2527 ชนะน็อค โคจิ โคบายาชิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 มิถุนายน 2527 ชนะน็อค อันตวน โมเตอโร ยก 11 ที่ ฝรั่งเศส
	+ เสียแชมป์ 8 ตุลาคม 2527 แพ้คะแนน สด จิตรลดา ที่ กทม.
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 22 มิถุนายน 2528 เสมอกับ สด จิตรลดา ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 10 ธันวาคม 2529 แพ้คะแนน สด จิตรลดา ที่ กทม.

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**กาบรีแยลา บรากา กีมาไรส์** (โปรตุเกส: *Gabriela Braga Guimarães*) หรือที่รู้จักในชื่อ **กาบี** (*Gabi*) เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวบราซิล ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวตบหัวเสา ปัจจุบันเล่นให้แก่สโมสรวาคึฟบังค์อิสตันบูลในประเทศตุรกี

อาชีพ
-----

กาบีเกิดที่เบลูโอรีซองชี เมืองในบราซิล เธอเริ่มต้นเล่นวอลเลย์บอลอาชีพ ตั้งแต่ปี 2009-10 โดยที่เธอลงสนามให้แก่สโมสรแม็กเคนซีเอสปอร์ชีกลูบีในลีกบราซิลก่อน จากนั้นในฤดูร้อนปี 2010 กาบรีแยลาก็ได้ลงสนามให้ทีมชาติครั้งแรกด้วยวัยเพียง 16 ปี ในศึกแพนอเมริกันคัพ ปีถัดมา เธอมาคว้าแชมป์แรกในอาชีพของตัวเองในการคว้าแชมป์รัฐมีนัชเจไรช์ระหว่างในฤดูร้อนของปี 2011 เธอก็ได้ร่วมการแข่งขันยุวชนโลก ก่อนที่จะจบทัวร์นาเมนต์ด้วยการเป็นผู้เล่นทำคะแนนสูงสุด

ของรายการ และในปีเดียวกันนั้นเอง กาบีก็เป็นหนึ่งในชุดเข้าชิงในศึกแพนอเมริกันคัพ และในศึก ยู-23 แพนอเมริกันคัพ เธอก็ยังคว้าตำแหน่งผู้เล่นตัวตบยอดเยี่ยมของทัวร์นาเมนต์มาครองอีกรางวัลด้วย

ฤดูกาล 2012-13 กาบีถูกสโมสรยูนิลีเวอร์วอลเลย์ดึงตัวไปร่วมทัพ ก่อนที่จะพาทีมคว้าแชมป์ซูแปร์ลีกาบราซิล และยังพาทีมคว้าแชมป์อเมริกาใต้มาครองอีกด้วย ก่อนจะขึ้นมาติดทีมชุดใหญ่ของบราซิลในศึกเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 เนื่องจากผลงานของกาบีที่เช็กเกียไปเข้าตาของโฌแซ โรแบร์ตู กีมาไรส์ ผู้ฝึกสอนทีมชาติชุดใหญ่ของบราซิล และนั่นก็เป็นเหตุผลที่เขาตัดสินใจเลือกเธอเป็นส่วนหนึ่งในทีมชุดเวิลด์กรังด์ปรีซ์ทั้งในรอบคัดเลือกและการเล่นในรอบสุดท้าย

กาบีเคยเล่นให้แก่สโมสรมีนัสเตนิสกลูบี มีส่วนสำคัญในการพาทีมเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในศึกสโมสรหญิงชิงแชมป์โลก 2018 ก่อนจะพ่ายให้กับวาคึฟบังค์ 3-0 เซต แต่เธอก็ยังคว้ารางวัลหัวเสายอดเยี่ยมมาครอง

จากนั้น วาคึฟบังค์อิสตันบูล สโมสรวอลเลย์บอลชื่อดังในศึกเตอร์กิชลีก ประเทศตุรกี ประกาศคว้าตัวกาบีมาร่วมทีมในฤดูกาล 2019/2020 โดยการย้ายทีมในครั้งนี้เป็นการออกมาเล่นลีกต่างประเทศครั้งแรกของเธอเอง

ขณะที่วาคึฟบังค์ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในฤดูกาล 2018/2019 ด้วยการคว้าแชมป์เตอร์กิชลีก และยังคว้าแชมป์วอลเลย์บอลสโมสรหญิงชิงแชมป์โลกที่ประเทศจีนอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑
พิกัดภูมิศาสตร์: 1°4′N 154°47′E﻿ / ﻿1.067°N 154.783°E﻿ / 1.067; 154.783

กาปีงามารางีตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกกาปีงามารางีกาปีงามารางีตำแหน่งของกาปีงามารางีในมหาสมุทรแปซิฟิก
**กาปีงามารางี** เป็นอะทอลล์และเทศบาลของรัฐโปนเปย์ สหพันธรัฐไมโครนีเซีย โดยเป็นอะทอลล์ใต้สุดของประเทศและหมู่เกาะแคโรไลน์ ตั้งอยู่ห่างจากอะทอลล์ใต้สุดอันดับสองอย่างนูกูโอโร 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) และห่างไปทางตะวันตกเฉียงใต้จากเกาะหลักโปนเปย์ 740 กิโลเมตร (460 ไมล์) และเป็นส่วนหนึ่งของส่วนนอกพอลินีเซีย

พื้นที่ทั้งหมดของอะทอลล์โดยรวมลากูนมีขนาด 74 ตารางกิโลเมตร (29 ตารางไมล์) โดยมีส่วนที่เป็นพื้นดิน 1.1 ตารางกิโลเมตร (0.4 ตารางไมล์) ครอบคลุมเกาะเล็ก 33 แห่งทางด้านตะวันออกของอะทอลล์ ซึ่งสามเกาะในจำนวนดังกล่าวเป็นที่อยู่อาศัยของประชากร ส่วนเกาะทางฝั่งตะวันตกมักอยู่ใต้น้ำในช่วงน้ำขึ้น กาปีงามารางีมีประชากรจำนวน 500 คน จากข้อมูลในปี 2007 มีชาวกาปีงามารางีหลายร้อยคนอาศัยอยู่บนเกาะโปนเปย์ ภาษาของพวกเขาอยู่ในกลุ่มภาษาพอลินีเชีย และมีประมงเป็นอุตสาหกรรมหลัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kapingamarangi people - World Culture Encyclopedia
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ โรงพยาบาลเด็ก (แก้ความกำกวม)
เด็กที่โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์
**โรงพยาบาลเด็ก** (อังกฤษ: Children's hospital) เป็นโรงพยาบาลที่ให้บริการแก่เด็กโดยเฉพาะ (ซึ่งรวมถึงวัยรุ่น) โรงพยาบาลเด็กสามารถให้บริการเด็กตั้งแต่แรกเกิดจนถึงอายุ 18 ปี หรือในบางกรณี แพทย์โรงพยาบาลเด็กอาจรักษาเด็กจนกว่าพวกเขาจะเรียนจบระดับชั้นมัธยม จำนวนของโรงพยาบาลเด็กได้ขยายออกในช่วงศตวรรษที่ 20 แพทย์กุมารเวชศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญการผ่าตัดจะแยกส่วนออกจากอายุรศาสตร์และการผ่าตัดพิเศษสำหรับผู้ใหญ่ โรงพยาบาลเด็กมีความโดดเด่นด้านความสนใจมากขึ้นในการสนับสนุนด้านจิตวิทยาของเด็กและครอบครัวของพวกเขา

นอกจากการสนับสนุนด้านจิตวิทยา โรงพยาบาลเด็กยังได้มีสิทธิประโยชน์เพิ่มเติมของพนักงานให้บริการ โดยผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกฝนในการรักษาเด็ก ในขณะที่โรงพยาบาลตามปกติจำนวนมากสามารถรักษาเด็กได้อย่างพอหอมปากหอมคอ แต่หากเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีเมื่อมันมาถึงการรักษาโรคที่หายาก ที่อาจพิสูจน์ได้ว่าร้ายแรงหรือเป็นอันตรายค่อนข้างมากสำหรับเด็กเล็ก หรือในบางกรณีก่อนที่เด็กจะถือกำเนิด นอกจากนี้ โรงพยาบาลเด็กหลายแห่งจะยังคงดูแลเด็กที่เป็นโรคหายากต่อไปจนเข้าสู่วัยฉกรรจ์ เพื่อให้เกิดการดูแลอย่างต่อเนื่อง

การจัดอันดับ
------------

ทุกปี นิตยสาร*ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต* ได้มีการจัดอันดับของโรงพยาบาลเด็กและศูนย์ชำนาญด้านกุมารเวชศาสตร์ชั้นนำในสหรัฐอเมริกา สำหรับปี ค.ศ. 2010-2011 โรงพยาบาลแปดแห่งได้รับการจัดอันดับจากศูนย์ชำนาญด้านกุมารเวชศาสตร์ที่มีอยู่ทั้งหมด 10 แห่ง โดยระบบการจัดอันดับที่ใช้โดยนิตยสารยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ตขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ ในปีที่ผ่านมา (ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นปีที่ 18 ของการจัดอันดับในด้านกุมารเวชศาสตร์) การจัดอันดับของโรงพยาบาลได้พิจารณาบนฐานของชื่อเสียงเพียงอย่างเดียว โดยการประเมินจากการสุ่มตัวอย่างและการสำรวจของกุมารแพทย์และผู้เชี่ยวชาญด้านกุมารเวชศาสตร์ทั่วประเทศ ซึ่งระบบการจัดอันดับที่ใช้อยู่ในขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาใหม่

ดูเพิ่ม
-------

* กุมารเวชศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Birth of a New Methodology" เก็บถาวร 2007-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Avery Comarow. *US News and World Report*, August 26, 2007. Accessed October 10, 2007.
**พิพิธภัณฑ์เหมืองแร่กะทู้** ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น **พิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ภูเก็ต** (PHUKET MINING MUSEUM) เมื่อเดือนมิถุนายน 2551 ตั้งอยู่ที่ถนนเหมืองท่อสูง ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต 83120 จัดสร้างขึ้นเพื่อเป็นทรัพยากรทางการท่องเที่ยวและเป็นแหล่งการเรียนรู้ เปิดให้เข้าชมทุกวันไม่เว้นวันหยุดดราชการ เวลา 9.00 - 16.00 น.

ประวัติ
-------

หลังภาคใต้ประสบภัยสึนามิ จังหวัดภูเก็ตได้มอบหมายให้เทศบาลตำบลกะทู้ ดำเนินการจัดสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์ ในปี พ.ศ. 2549 ตามแบบของ*นางปัญจภัทร (ตูน) ชูราช* บนพื้นที่การทำเหมืองแร่ดีบุก (เลิกทำเหมืองแล้วเมื่อ พ.ศ. 2500) บริเวณเหมืองท่อสูง ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต เป็นเขตแดนตำบลกะทู้กับบ้านเกาะแก้ว ตำบลเกาะแก้ว อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต

นายประเสริฐ ขาวกิจไพศาล นายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลกะทู้ได้จัดสรรงบประมาณจัดนิทรรศการภายในระหว่างปี พ.ศ. 2550-2551

ลักษณะการจัดนิทรรศการ
---------------------

กลุ่มผู้สนใจประวัติศาสตร์เมืองภูเก็จ มีความประสงค์ที่จะสนับสนุนการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์เหมืองแร่มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 จึงได้มอบหมายให้ ผศ.สมหมาย ปิ่นพุทธศิลป์ เป็นผู้ออกแบบการจัดพิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ดำเนินการจัดนิทรรศการเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มภายนอก (Outdoor) อาคาร (ต่อไปจะมีเรือขุดแร่ในขุมเหมืองด้านทางเข้าพิพิธภัณฑ์ พ.ศ. 2553 มีเหมืองฉีด เครื่องจักรกลในการทำเหมืองแร่ รางเหมือง โรงหัด) และกลุ่มภายใน (Indoor) อาคาร"อังมอเหลา"

กลุ่มนิทรรศการภายในอาคาร
------------------------

พิพิธภัณฑ์เหมืองแร่ (พมร.) ภูเก็ตจัดนิทรรศการภายในโดยใช้ชื่อ *เปิดลับแลม่านฟ้าเกาะพญามังกรทอง* มีห้องแสดงนิทรรศการใน "อังมอเหลา" (ตึกนายหัวเหมืองหรือบ้านเศรษฐี) ไปตามลำดับ คือ โปท้องหง่อก่ากี่ ชินวิถี อัญมณีนายหัวเหมือง เรืองดารากร (กำเนิดโลก กำเนิดแร่ธาตุ กำเนิดชีวิต กำเนิดคน คนใช้ไฟ คนใช้แร่ คนแสวงหาแร่) สายแร่แห่งชีวิต (เหมืองแล่น เหมืองครา เหมืองปล่อง เหมืองรู เหมืองอุโมงค์ เหมืองหาบ เหมืองสูบ เหมืองฉีด เหมืองเรือขุด) นิรมิตเล่นแร่แปรธาตุ ฉลาดนาวาชีวิต ลิขิตปรัชญ์สืบสาน บันซ้านบางเหนียว (ร้านขนมจีน ร้านขายของชำ ร้านโกปีเตี๊ยม ร้านแป๊ะอ๊านต๋อง (ร้านขายยาจีน) ร้านจักสาน) เก่วเกี้ยวในทู (อ๊าม งิ้ว หนังตะลุง) หลงผิดเสพ เทพาภรณ์ คฤหปตานินท์ บาบ๋าสินสมรส ฉายาบทนฤมิต ภาพกิจปฐมเหตุ และวรรณวิเศษปัญญภูมิ

อ้างอิง
-------