recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ระบบคุณธรรม** (อังกฤษ : Merit system) สามารถเรียกได้หลายอย่าง เช่น ระบบคุณวุฒิ ระบบความรู้ความสามารถ ระบบความดีหรือระบบความดีความสามารถ หมายถึง "เป็นวิธีการเลือกรับบุคคลเข้าทำงาน เป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติครบถ้วนตามต้องการ วัดโดยใช้การสอบเพื่อประเมินความรู้ความสามารถของแต่ละบุคคล โดยไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องการเมืองและความสัมพันธ์ส่วนตัวเป็นสำคัญ" ระบบคุณธรรมเป็นระบบที่เกิดขึ้นจากความพยายามในการขจัดข้อบกพร่องของระบบอุปถัมภ์ซึ่งเป็นระบบที่ใช้กันมาแต่เดิม

ประวัติ
-------

การใช้ระบบคุณธรรมในอดีตนั้นนำไปใช้เฉพาะตอนเข้าทำงาน แต่ในปัจจุบันมีการนำระบบคุณธรรมเข้าไปใช้ในทุกขั้นตอน ในตอนแรกคำว่า "ระบบคุณธรรม" หมายถึง การแต่งตั้งจากการสอบ แต่ในปัจจุบันระบบคุณธรรมที่ใช้กันโดยทั่วไปไม่ได้มีความหมายเพียงแค่การคัดเลือกเข้าทำงาน และยังได้หมายถึงขั้นตอนอื่นๆ รวมทั้งทุกขั้นตอนของการจัดการทรัพยากรมนุษย์ เช่น ความก้าวหน้าตามระบบคุณธรรม การจ่ายค่าตอบแทนตามลักษณะงานและคุณภาพของผลงาน และการจัดสภาพแวดล้อมของการทำงานที่พึงปรารถนา ดังนั้นระบบคุณธรรมในยุคใหม่จึงหมายถึง ระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีการนำคุณธรรมมาเปรียบเทียบหรือการยึดถือความสำเร็จจากการได้รับคัดเลือกและความก้าวหน้าในการทำงานของแต่ละคน และเงื่อนไขของการได้รับรางวัลที่เป็นไปตามความสามารถและระยะเวลาของการทำงาน

จากเดิมที่ประเทศต่างๆ มีหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการรับราชการตลอดจนถึงการปกครองและการบริหารงานบุคคลที่อาศัยอำนาจและหลักธรรมของผู้มีอำนาจปกครองประกอบกับจารีตประเพณีเป็นหลักเกณฑ์ในการบังคับบัญชา ซึ่งผู้มีอำนาจปกครองแต่ละคนมีธรรมประจำใจและมีมาตรฐานที่แตกต่างกัน ทำให้การบริหารงานบุคคลของรัฐส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบของการอุปถัมภ์ การถือพรรคพวก โดยไม่คำนึงถึงความรู้และความสามารถของบุคคลอาศัยเพียงแค่เหตุผลทางการเมือง ความไว้วางใจ และความพอใจเป็นเกณฑ์ เมื่อผู้มีอำนาจปกครองยึดแนวทางปฏิบัติดังกล่าว มีการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาทำงานเพื่อประโยชน์ของตนเพียงฝ่ายเดียว ซึ่งทำให้ผลประโยชน์ของประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้รับการพิจารณาคุ้มครองเท่าที่ควร

ประเทศจีนเป็นประเทศแรกที่มีการพัฒนาระบบคุณธรรมมาเริ่มใช้ในสมัยราชวงศ์น่านเจ้าเป็นครั้งแรก นักปรัชญาที่ได้มีส่วนสำคัญในการวางรากฐานความคิดของระบบคุณธรรมคือ ขงจื้อ ซึ่งเป็นผู้วางหลักในการคัดเลือกข้าราชการโดยเน้นความสามารถ ซื่อสัตย์ และความเสียสละ ได้มีการจัดให้สอบแข่งขันเพื่อบรรจุและแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนขึ้นเป็นประเทศแรกของโลก ส่วนในประเทศตะวันตก เช่น ประเทศอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ที่พึ่งจะนำระบบคุณธรรมมาใช้ในการบริหารงานบุคคลเมื่อประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่19 สำหรับประเทศไทยเริ่มมีแนวคิดพื้นฐานในการพัฒนาระบบคุณธรรมมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่5 แต่การนำระบบคุณธรรมเข้ามาใช้จริงๆเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นปีที่มีการตราพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนขึ้นเป็นฉบับแรก ปัจจุบันระบบคุณธรรมเป็นระบบที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลก ระบบคุณธรรมเป็นระบบที่ช่วยให้การบริหารงานบุคคลเกิดประสิทธิภาพมากที่สุด ทั้งนี้เพื่อเกิดประสิทธิภาพและความเป็นธรรมในระบบการบริหารงานบุคคล โดยมุ่งให้ได้คนดี มีความรู้ ความสามารถและความเหมาะสมตามความต้องการของหน่วยงานมาปฏิบัติงานให้ได้มากที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Marzone Tallman.(1953).Dictionary of Civices and Government,P.165
2. ↑  รศ.ดร.เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ.(2554).ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับรัฐประศาสนศาสตร์,หน้า150
3. ↑  เพ็ญศรี วายวานนท์.(2514).การบริหารงานบุคคลในประเทศไทย,หน้า99-100
4. ↑  วิจิตร ศรีสอ้าน,อวยชัย ชะบา.เอกสารการสอนชุดวิชาการบริหารงานบุคคล,หน้า39-40
**เกลาดีโอ อับบาโด** (อิตาลี: *Claudio Abbado*) เป็นวาทยกรชาวอิตาลี ถือเป็นหนึ่งในวาทยกรที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 เขาเป็นผู้อำนวยการเพลงของโรงอุปรากรลา สกาลาในนครมิลาน และยังเคยเป็นวาทยกรเอกของวงลอนดอนซิมโฟนีออร์เคสตรา, ผู้อำนวยการเพลงของโรงอุปรากรแห่งรัฐเวียนนา, ผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการของเทศกาลดนตรีออร์เคสตรานครลูเซิร์น และวาทยกรเอกของวงเบอร์ลินฟิลฮาร์มอนิก

เกลาดีโอเกิดที่นครมิลานในครอบครัวนักดนตรี ครอบครัวของเขาต่างได้รับการยอมรับนับถือด้านพรสวรรค์ทางดนตรีมาตั้งแต่รุ่นปู่ บิดาของเขา มีเกลันเจโล อับบาโด (Michelangelo Abbado) เป็นนักไวโอลิน นักเปียโน และวาทยกร, ส่วนมารดาและพี่สาวแม้จะไม่ได้เป็นนักเปียโนอาชีพแต่ก็พอมีผีมือเช่นกัน, พี่ชายของเขา มาร์เชลโล อับบาโด (Marcello Abbado) ก็เป็นนักเปียโน ตัวเกลาดีโอเองก็ได้รับการฝึกสอนเปียโนจากบิดา 

ชีวิตวัยเด็กของเกลาดีโอเป็นช่วงที่นาซีเยอรมนีเข้ายึดครองมิลาน ในเวลานั้น มารดาของเขาถูกจำคุกเนื่องจากให้ที่พักพิงกับเด็กชาวยิว เกลาดีโอจึงมีทัศนคติต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์ ความสนใจในดนตรีเพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีโอกาสได้รับชมการแสดงที่ลา สกาลา รวมถึงการได้ฝึกรับชมการฝึกซ้อมในมิลานของวาทยกรอย่างอาร์ตูโร ตอสกานีนี และวิลเฮ็ล์ม ฟวร์ทเว็งเลอร์ เกลาดีโอขณะมีอายุ 15 ปีมีโอกาสได้พบกับวาทยกรเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์ และได้รับความเห็นว่า "เธอนี่เหมาะจะเป็นวาทยกร"

เกลาดีโอศึกษาวิชาเปียโน, องค์ประกอบดนตรี และวาทยการที่โรงเรียนการดนตรีแห่งมิลาน (Conservatorio di musica di Milano) และจบการศึกษาสาขาเปียโนในปีค.ศ. 1955 ปีต่อมาเขาเข้าศึกษาต่อในวิชาวาทยการที่วิทยาลัยการดนตรีแห่งเวียนนา (Vienna Academy of Music) ตามคำแนะนำของสุบิน เมห์ธา ผู้เป็นเพื่อน เขาและสุบินยังเข้าร่วมกับคณะนักร้องประสานเสียงเพื่อเฝ้าสังเกตบรูโน วัลเทอร์ และแฮร์แบร์ท ฟ็อน คารายัน ในช่วงการฝึกซ้อมกับวง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Claudio Abbado - obituary". *Telegraph*. 2014-01-20. สืบค้นเมื่อ 2015-03-22.
2. 1 2 3 4  Moritz et al. 1974, p. 1 harvnb error: no target: CITEREFMoritzLohrSloanDugan1974 (help)
3. 1 2  Ewen 1978, p. 1 harvnb error: no target: CITEREFEwen1978 (help)
4. ↑  David Nice (2014-01-20). "Claudio Abbado obituary". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 2014-09-07.

| * ด
* ค
* ก
วาทยกรเอกแห่งวงเบอร์ลินฟิลฮาร์มอนิก |
| --- |
| 
* ลูทวิช ฟ็อน เบร็นเนอร์ (1882)
* ฮันส์ ฟ็อน บือโล (1887)
* อาร์ทัวร์ นิคคิช (1895)
* วิลเฮ็ล์ม ฟวร์ทเว็งเลอร์ (1922)
* เลโอ บอร์ชาร์ท (1945)
* เซร์จียู เชลีบีดาเก (1945)
* วิลเฮ็ล์ม ฟวร์ทเว็งเลอร์ (1952)
* แฮร์แบร์ท ฟ็อน คารายัน (1954)
* เกลาดีโอ อับบาโด (1989)
* ไซมอน แรตเทิล (2002)

 |
**วัดแครายวงศ์มณี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 11ไร่ 2 งาน 14 ตารางวา ปัจจุบันมี พระครูรัตนจันทรังสี เป็นเจ้าอาวาส วัดมีการจัดให้มีการอบรมพระธรรมวินัยแก่พระภิกษุสามเณรและในวันธรรมสวนะ จัดให้มีการแสดงธรรมเทศนาให้แก่ประชาชน

วัดแครายวงศ์มณีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2505 เดิมทีวัดอยู่ที่บึงแคราย คลอง 17 ตำบลดอนฉิมพลี อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื่องจากมีการขุดคลอง 17 ประชาชนจึงย้ายจาก ในบึงมาอยู่ตามคันคลอง ทำให้วัดอยู่โดดเดี่ยว ต่อมามีผู้บริจาคที่ดินให้กับวัดมาอยู่ที่ตำบลศาลาแดง เมื่อ พ.ศ. 2500

วัดได้ให้ทางราชการใช้ที่ดินของวัดจัดตั้งโรงเรียนที่ชื่อ โรงเรียนวัดแคราย (มนต์ประชาสรรค์) เริ่มก่อตั้งเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 เริ่มแรกใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถานที่เรียน ภายหลังได้จัดสร้างอาคารเรียนเพิ่มเติม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแครายวงศ์มณี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดแครายวงศ์มณี". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดแครายวงศ์มณี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "ประวัติโรงเรียนวัดแคราย (มนต์ประชาสรรค์) ตำบลศาลาแดง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดแม่ต้านเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ต้าน อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 26 ตารางวา ปัจจุบันพระครูพิบูลธรรมานุวัตร (พรหม พุทธภาโณ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดแม่ต้านเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นวัดเก่าแก่ที่มีมาก่อนนั้น แต่จะนานเท่าใดไม่ปรากฏหลักฐาน เดิมตั้งอยู่ที่บ้านลำร้อง หมู่ที่ 2 ต่อมาถึงประมาณ พ.ศ. 2440 ได้ย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ จนเมื่อพ.ศ. 2466 ได้ย้ายวัดมาตั้งอยู่ที่สี่แยกถนนราชดำเนิน และย้ายวัดอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 มาสร้าง ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ซึ่งอยู่ห่างจากที่ตั้งวัดเดิมประมาณ 1 กิโลเมตร เนื่องจากปัญหาน้ำท่วมและคับแคบ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศย้ายวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2499 ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522

ชื่อของวัดเรียกกันหลายชื่อ ทั้ง **วัดครูบากิ่ง** หรือ **วัดครูบากั๋น** เรียกตามนามเจ้าอาวาส บ้างเรียก **วัดม่วงคำ** เพราะมีต้นมะม่วงคำขนาดใหญ่เก่าแก่อยู่ในวัด บ้างก็เรียก **วัดเหนือ** เพราะตั้งอยู่ตอนเหนือของหมู่บ้าน

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12.80 เมตร ยาว 28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2514 โครงสร้างเป็นไม้พื้นคอนกรีต หอฉันกว้าง 8.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง 2 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 950 เมตร ยาว 28.50 เมตร สร้าง พ.ศ. 2523 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง และหอระฆังสร้างด้วยไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปไม้ขนุนแกะสลัก 2 องค์ นายพรหม นางพิมพ์ สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2420 พระพุทธรูปไม้ขนุนอีก 2 องค์ สร้างโดยท้าวอินต๊ะและท้าวเขื่อนเพชร เมื่อ พ.ศ. 2442 พระประธานในวิหาร 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแม่ต้านเหนือ". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร-ตาก.
2. ↑  "วัดแม่ต้านเหนือ". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดแม่ต้านเหนือ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "ประวัติความเป็นมาของ วัดแม่ต้านเหนือ".
**วัดแก้วฟ้ารังษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี มีเนื้อที่วัดจำนวน 28 ไร่ 190 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการไพบูล ติกขฺปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด

วัดแก้วฟ้ารังษีตั้งเมื่อ พ.ศ. 2302 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 เดิมชื่อว่า **วัดหนองรู** ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดแก้วฟ้ารังษี" เมื่อ พ.ศ. 2430 ในสมัยพระครูบรรหารกบินทร์เขตต์ (หลวงพ่อแก้ว) เจ้าคณะอำเภอกบินทร์บุรี บริเวณนี้ในอดีตเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ใช้บริเวณวัดนี้เป็นกองบัญชาการตั้งแนวรบไล่ข้าศึกในระหว่างสงครามปราบเขมร และเป็นสถานที่สำหรับทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการในหัวเมืองแถบนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้ให้ราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนบรรหารวิทยา (โรงเรียนวัดแก้วฟ้ารังษี) โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดแก้วฟ้ารังษี เป็นที่ศึกษาเล่าเรียน

รูปแบบทางศิลปกรรม อุโบสถและพระพุทธรูปมีเค้าศิลปะลาวบ้าง วัดมีรูปหล่อรูปเหมือน​ พระครูบรรหารกบินทร์เขตต์ (แก้ว รตฺนสาโร) อดีตเจ้าอาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแก้วฟ้ารังษี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดแก้วฟ้ารังษี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. ""กบินทร์บุรี "เมืองด่านภาคตะวันออก". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-11-01. สืบค้นเมื่อ 2022-01-12.
**จัมพ์เปอร์ ฅนโดดกระชากมิติ** (อังกฤษ: Jumpers) เป็นภาพยนตร์ที่เล่าถึงเรื่องราวของชายหนุ่มที่มีพันธุกรรมพิเศษสามารถส่งตัวเองไปยังสถานที่ต่างๆ ที่ไหนในโลกก็ได้ในพริบตาเดียว เดวิด ไร้ซ์ (เฮย์เดน คริสเตนเซน) สามารถส่งตัวเองจากนิวยอร์ก ไปยังโตเกียว หรือซากปรักหักพังในโรมหรือทะเลทรายซาฮาร่า ได้ตามใจปรารถนา จนกระทั่งเขาล่วงรู้ว่าอิสรเสรีที่เพลิดเพลินอยู่นั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่ง เพราะไม่ได้มีเขาเพียงคนเดียวที่ทำได้ แต่เขาเป็นหมากตัวหนึ่งในสงครามระดับโลกที่ยื้อเยื้อยาวนานและส่งผลต่อชาติพันธุ์ของตัวเขาเองและบรรดาผู้มีความสามารถพิเศษทั้งหลายด้วย

เดวิด ไร้ซ์ เติบใหญ่ขึ้นมาพร้อมกับความสามารถพิเศษที่ใครๆต่างก็อยากมี เขาเคลื่อนที่ไปยังที่ใดในโลกก็ได้ดังใจปรารถนาโดยอาสัยช่องโหว่ของกาลเวลาก้าวจากที่หนึ่งไปยังตึกใดก็ได้ ไปยังเมืองใดก็ได้ เพียงพริบตาเดียวเขาก็ "โดดกระชากมิติ" จากซีกโลกหนึ่งไปยังอีกซีกโลกหนึ่ง แล้วก็กลับมายังจุดเดิมได้ดังใจสั่งเลย เมื่อ เดวิด รู้จักกับชายหนุ่มอีกคนที่มีความสามารถพิเศษเช่นเดียวกันชื่อ กริฟฟิน (เจมี่ เบลล์) หนุ่มหัวขบถสุดก้าวร้าวที่เดินทางท่องโลกมาอย่างโชกโชนเดวิดจึงได้รู้ถึงข้อเท็จจริงที่คาดไม่ถึงมากขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ได้เป็นคนพิเศษที่ผิดธรรมชาติเพียงคนเดียวในโลก หากแต่เป็นหนึ่งในความพิเศษทางพันธุกรรมที่เรียกกันว่า เหล่าจัมพ์เฟอร์ (Jumpers) ซึ่งต่างก็กำลังตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง

นักแสดง
-------

* Hayden Christensen แสดงเป็น เดวิด ไรซ์ ธนา สุทธิกมล พากย์เป็น เดวิด ไรซ์ ในเสียงไทย
* Samuel L. Jackson แสดงเป็น โรนัลด์ ค็อกซ์ เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง พากย์เป็น โรนัลด์ ค็อกซ์ ในเสียงไทย
* Rachel Bilson แสดงเป็น Millie Harris
* Diane Lane แสดงเป็น แมรี่ ไรซ์
* Michael Rooker แสดงเป็น วิลเลี่ยม ไรซ์

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  Gray, Brandon (February 18, 2008). "*Jumper* Teleports to the Top". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ May 5, 2009.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2008-02-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *Jumper* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* สยามโซน
*สำหรับค้างคาวแวมไพร์แปลงอย่างอื่น ดูที่: ค้างคาวแวมไพร์แปลง*

**ค้างคาวสเปกตรัม** หรือ **ค้างคาวแวมไพร์แปลง** (อังกฤษ: Spectral bat, False vampire bat; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Vampyrum spectrum* – *แวมไพรัม สเปกตรัม*) เป็นค้างคาวขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง เป็นค้างคาวชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Vampyrum*

ลักษณะ
------

ค้างคาวสเปกตรัมจัดเป็นค้างคาวขนาดใหญ่ ถือเป็นค้างคาวขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในซีกโลกใหม่ โดยมีความกว้างของปีกเมื่อกางออกได้ถึง 60–91.4 เซนติเมตร (24–36 นิ้ว) โดยมีตัวอย่างที่กว้างมากกว่า 100 เซนติเมตร (39 นิ้ว) ความยาวลำตัว 12.5–13.5 เซนติเมตร (4.9–5.3 นิ้ว) และมีน้ำหนักประมาณ 145–190 กรัม (5.1–6.7 ออนซ์)

ถูกเรียกว่าเป็นค้างคาวแวมไพร์แปลง (ซึ่งมิใช่ Megadermatidae ที่พบในทวีปเอเชีย) ด้วยมีพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกับค้างคาวแวมไพร์ หรือค้างคาวดูดเลือด หากแต่ค้างคาวผีจะไม่ดูดเลือดเป็นอาหาร แต่จะมีพฤติกรรมบินโฉบสัตว์อื่นกินเป็นอาหาร เช่น หนู และนก โดยเฉพาะนกพิราบ หรือแม้แต่ค้างคาวเหมือนกัน สามารถบินโฉบจับได้ทั้งบนพื้นและกลางอากาศ ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสที่ดีเลิศทางการดมและฟังเสียงจากระบบเอคโคโลเคชั่น ที่ฟังจากเสียงสะท้อนจากวัตถุที่มันปล่อยเสียงออกมาคล้ายกับโซนาร์

ถิ่นที่อยู่
-----------

กระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้น ตั้งแต่ตอนใต้ของประเทศเม็กซิโก, ทวีปอเมริกากลาง, ตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ และประเทศตรินิแดดและโตเบโก

การหากิน
--------

ค้างคาวสเปกตรัม ออกหากินในเวลากลางคืนเหมือนค้างคาวชนิดอื่น สามารถจับสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าและแข็งแรงกว่าได้รวมถึงเหยื่อที่มีกลิ่นแรง บางครั้งเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ หรือสัตว์เลื้อยคลาน โดยจะโจมตีขณะอยู่บนกิ่งไม้มากกว่าหลบอยู่ในโพรง แต่อัตราน้ำหนักของเหยื่อโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 20–150 กรัม (0.71–5.3 ออนซ์) ซึ่งเท่ากับน้ำหนักของตัวมันเอง และพบว่าสามารถกินนกที่แตกต่างกันได้มากถึง 18 ชนิด รวมถึงสัตว์ขนาดเล็กอย่างแมลง เช่น จิ้งหรีด, จักจั่น ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aguirre, L. Mantilla, H. Miller, B. & Dávalos, L. (2008). "Vampyrum spectrum". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2*. สืบค้นเมื่อ 22 November 2012.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Linnæus, Carl (1758). *Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I* (ภาษาละติน) (10 ed.). Holmiæ: Laurentius Salvius. p. 31. สืบค้นเมื่อ 21 November 2012.
3. 1 2 3  *Bats - Winged Wizards of the Night*, สารคดีทาง TTV: พุธที่ 10 ตุลาคม 2555
4. ↑  จาก itis.gov
5. 1 2  Hamman, David. (2003-05-12) *Vampyrum spectrum*. Animaldiversity.ummz.umich.edu. Retrieved on 2012-12-29.
6. ↑  แม่แบบ:Cite IUCN

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Vampyrum spectrum***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Vampyrum spectrum ที่วิกิสปีชีส์
**นายหนหวย** เป็นนามปากกาของ **ศิลปชัย ชาญเฉลิม** นักเขียนสารคดีแนวการเมืองและประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียง

นายหนหวย เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2465 ที่บ้านถนนพรหมเทพ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช หลักสูตรฝ่ายอำนวยการ รุ่นที่ 3 และหลักสูตรผลิตรายการวิทยุ โรงเรียนสงครามจิตวิทยา กรมยุทธการทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด รุ่นที่ 10 ประกาศนียบัตร ภาษาฝรั่งเศส สมาคมฝรั่งเศสในประเทศไทย และอลิย์องฟรังษ์ ปารีส และมหาวิทยาลัยเมืองเบอซองซง ประเทศฝรั่งเศส

รับราชการครั้งแรกเป็นครูประชาบาล ในกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศส (พ.ศ. 2483) เป็นตำรวจสนาม ต่อมาได้ถูกเกณฑ์เป็นทหารเข้าร่วมรบในสงครามมหาเอเชียบูรพา ที่เชียงตุง ต่อมาเมื่อสงครามยุติ ได้ปลดกระจำการ จึงหันมาเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์, บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ และนักเขียนอิสระในนามปากกา "นายหนหวย" (มีความหมายว่า "ความกลัดกลุ้ม" เป็นภาษาอีสาน ซึ่งหมายถึง "ความกลัดกลุ้มของคนไทยทั้งชาติและเจ้าตัว จากกรณีสวรรคตของรัชกาลที่ 8") โดยทำงานกับหนังสือพิมพ์หลายฉบับ เช่น *ชาติไทยรายวัน, เผ่าไทยรายวัน, แผ่นดินไทยรายสัปดาห์*

จากนั้นได้เข้าทำงานในธนาคารออมสิน ในตำแหน่งหัวหน้าแผนกค้นคว้าและโฆษณาการเป็นคนแรก และรับราชการในสำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี โดยมีหน้าที่ประชาสัมพันธ์และเผยแพร่ข่าวสารเพื่อต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ เช่น ออกอากาศกระจายเสียงทางวิทยุ เป็นเวลานานถึง 32 ปี และได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษาดูงานในหลาย ๆ ประเทศ รวมถึงได้รับการอบรมหลายหลักสูตร จากหลายสถาบัน

ผลงานทางด้านการเป็นนักเขียน นายหนหวย เป็นผู้ที่มีความชำนาญเป็นอย่างดีในภาษาไทย รวมถึงต่างประเทศภาษาต่าง ๆ เช่น ภาษาอังกฤษ และฝรั่งเศส มีผลงานเขียนต่าง ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดี เช่น *เจ้าฟ้าประชาธิปก ราชันผู้นิราศ, หมอปลัดเลกับกรุงสยาม, ทหารเรือปฏิวัติ, สามก๊กฉบับนายหนหวย, กบฏนายสิบ ปี ๒๔๗๘* เป็นต้น และสารคดีสั้นอีกหลายร้อยเรื่องในหนังสือพิมพ์รายวันและรายสัปดาห์ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2490-พ.ศ. 2501

ได้รับรางวัลกิตติคุณสัมพันธ์สังข์เงิน สาขาปลุกใจให้รักชาติ จากสมาคมนักการประชาสัมพันธ์แห่งประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2525 และได้รับปริญญาครุศาสตร์บัณฑิตกิตติมศักดิ์ วิชาเอกประวัติศาสตร์ จากวิทยาลัยครูอุบลราชธานี พ.ศ. 2535

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ประวัติจาก *ทหารเรือปฏิวัติ* โดย นายหนหวย (สำนักพิมพ์มติชน, 2555) ISBN 978-974-02-1025-2
2. ↑  ปราชญ์ชาวบ้าน: อุบลราชธานี[*ลิงก์เสีย*]
ชุดวันพีซอาบน้ำของผู้หญิงในปี 1920
**ชุดว่ายน้ำวันพีซ** (อังกฤษ: One-piece swimsuit) คือปกติมักจะชุดว่ายน้ำวันพีซรัดรูปสวมใส่ โดย ผู้หญิงและเด็กผู้หญิง ในตอนว่ายน้ำในทะเล หรือสระว่ายน้ำ หรือกิจกรรมอยู่ในแสงแดดใด ๆ เช่น การอาบแดด โดยปกติชุดว่ายน้ำวันพีซ จะครอบคลุมลำตัวของผู้หญิง บางสตรีสวมใส่ชุดว่ายน้ำวันพีซ เนื่องจากคิดว่ามันจะมีความพอประมาณกว่าชุดบิกินีทูพีซ

ก่อนที่ความนิยมของชุดว่ายน้ำทูพีซ และชุดบิกินี เกือบทั้งหมดชุดว่ายน้ำเพศหญิงเป็นหนึ่งในชิ้นส่วนและคนสวมชุดว่ายน้ำที่คล้ายกันที่ปกคลุมทั้งลำตัวของตนเอง

ชนิดที่พบมากที่สุดของชุดวันพีซ คือ เมลลอต หรือชุดแทงค์ ซึ่งคล้ายกับชุดรัดรูปไม่มีแขน หรือชุดบอดีสูท หลากหลายรูปแบบของเรื่องนี้รวมถึงฮาล์เตอร์เน็ค และชุดว่ายน้ำอาบน้ำด้านหน้า เช่นเดียวกับสไตล์หุ้มรอบๆ เต็มตัว และเกาะอก ชุดเพรทเซล เป็นอีกหนึ่งอย่างพิเศษของชุดว่ายน้ำวันพีซ

เมื่อเร็ว ๆ นี้ชุดว่ายน้ำนักกีฬาได้ใช้หลากหลายรูปแบบใหม่ของสายคล้องไหล่ รวมถึงเรเซอร์แบ็ค , เฟสแบ็ค และฟลายแบ็ค ซึ่งบางส่วนก็ยังคงนำมาใช้ในเสื้อผ้ากีฬาอื่น ๆ

อีกนวัตกรรมล่าสุดในชุดว่ายน้ำวันพีซ คือ บอดีสกีน ซึ่งผิวเผินคล้ายกับ ยูนิทาร์ด หรือชุดดำน้ำ แม้ครอบคลุมลำตัวทั้งแขนและขา การทำงานของมันไม่ได้เป็นความพอประมาณ แต่ช่วยลดแรงเสียดทานในน้ำสำหรับนักว่ายน้ำมืออาชีพ พื้นผิวของมันทำจากผ้าเทคนิคเนื้อที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อตัดทรงผ่านน้ำในลักษณะเดียวกับผิวหนังปลา หรือฉลาม

ดูเพิ่ม
-------

* ชุดว่ายน้ำ
* ว่ายน้ำ
เลนส์มาตรฐาน (35 มม.) นิคอน AiAF Nikkor 50mmF1.8D
**เลนส์มาตรฐาน** (standard lens) หรือ **เลนส์ปรกติ** (normal lens) คือ เลนส์ถ่ายภาพประเภทหนึ่งจากการจำแนกตามความยาวโฟกัส

ความหมายของเลนส์มาตรฐาน
-----------------------

แม้ว่าจะไม่มีคำจำกัดความอย่างแน่นอน แต่มักใช้เป็นชื่อเรียกเลนส์ถ่ายภาพที่มีมุมรับภาพใกล้เคียงกับขอบเขตภาพของสายตามนุษย์ โดยทั่วไปมุมรับ ภาพจะอยู่ที่ประมาณ 45-50°

โดยทั่วไปขนาดและความยาวโฟกัสโดยทั่วไปของเลนส์มาตรฐานเป็นดังนี้

* 35 มม. (กล้องไลก้า) - 50 มม.
* รุ่น 6x4.5, รุ่น 6x6, รุ่น 6x7 - 80 มม.
* รุ่น 4x3 - 25 มม.

เลนส์มุมกว้างเป็นเลนส์ที่มีมุมรับภาพที่กว้างกว่าเลนส์มาตรฐาน ในขณะที่เลนส์ถ่ายไกล จะมีมุมรับภาพแคบกว่า

มีความเห็นหลากหลายมากมายเกี่ยวกับว่าเลนส์แบบไหนถึงจะเรียกว่าเป็นเลนส์มาตรฐาน แต่แนวคิดที่ใช้กว้างขวางที่สุดคือยึดมาตรฐานตามเลนส์ 50 มม. ซึ่งเป็นมาตรฐานโดยพฤตินัยของกล้องไลก้า และคอนแทกซ์ซึ่งเป็น 2 ยี่ห้อกล้องที่โดดเด่นเรื่องกล้องวัดระยะขนาดเล็กระดับสูง ที่ใช้ฟิล์ม 135 มาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงประมาณปี 1950

อ้างอิง
-------

* 日本写真学会写真用語委員会 編 (1976). *写真用語辞典*. 写真工業出版社.
* 小倉磐夫 (2000). *カメラと戦争*. Vol. 光学技術者たちの挑戦. 朝日文庫. ISBN 4-02-261309-2.
* 小倉敏布 (1995). *クラシックカメラ選書2 写真レンズの基礎と発展*. 朝日ソノラマ.
* 吉田正太郎 (1997). *カメラマンのための写真レンズの科学　〈新装版〉*. 地人書館.
* 田中希美男、並木 隆・佐々木啓太、他 (2010). *交換レンズ活用バイブル*. MotorMagazinMook・カメラマンシリーズ. モーターマガジン社. ISBN 978-4-86279-132-0.
แบบจำลองกระจกรวมแสง ในห้องทดลองของ โจเซฟ เพรสต์ลีย์
**เลนส์รวมแสง** (อังกฤษ: burning glass หรือ burning lens) คือเลนส์นูนขนาดใหญ่ที่ใช้ในการรวมแสงอาทิตย์ให้ตกกระทบลงในพื้นที่เล็กๆ ทำให้พื้นที่นั้นมีความร้อนสูงขึ้นจนกระทั่งทำให้พื้นผิวสามารถจุดติดไฟได้ **กระจกรวมแสง** ก็ทำให้เกิดผลลัพธ์ในทำนองเดียวกันโดยใช้พื้นผิวกระจกสะท้อนแสงให้ไปรวมยังจุดเดียวกัน มีการศึกษาด้านเคมีในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อเผาไหม้วัตถุที่อยู่ภายในภาชนะใสแบบปิด เพื่อดูผลที่ได้จากการเผาไหม้ และนำสิ่งที่ได้ไปวิเคราะห์ เลนส์รวมแสงเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่มีประโยชน์มากในยุคสมัยที่การจุดประกายไฟด้วยไฟฟ้ายังไม่สามารถทำได้

กล่าวกันว่า อาร์คิมิดีส นักคณิตศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง ได้ใช้กระจกรวมแสงนี้ (หรืออาจเป็นกระจกหกแฉกจำนวนมากๆ) เพื่อเป็นอาวุธในช่วง 212 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อครั้งที่เมืองซีราคิวส์ถูกทัพเรือโรมันปิดล้อม และสามารถเผากองเรือโรมันได้เป็นจำนวนมาก แม้ว่าสุดท้ายแล้วทัพโรมันสามารถยึดเมืองได้ และอาร์คิมิดีสถูกสังหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Meijer, Fik (1986), A History of Seafaring in the Classical World, Routledge, ISBN 978-0709935650
**ภาพยนตร์ชุด** หรือ **ซีรีส์ภาพยนตร์** (อังกฤษ: film series หรือ movie series; (เรียกอีกอย่างว่า **แฟรนไชส์ภาพยนตร์** (film franchise หรือ movie franchise)) คือชุดของภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องต่อเนื่องกันซึ่งมีจักรวาลสมมติเดียวกันหรือวางตลาดเป็นซีรีส์

คำอธิบาย
--------

บางครั้งงานนี้ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่เริ่มต้นในฐานะงานภาพยนตร์ชุด ตัวอย่างเช่น ซีรีส์ Three Colours แต่ในกรณีส่วนใหญ่ความสำเร็จของภาพยนตร์ต้นฉบับเป็นแรงบันดาลใจให้มีการสร้างภาพยนตร์เพิ่มเติม ภาคต่อเป็นเรื่องธรรมดา แต่มักไม่ประสบความสำเร็จเพียงพอที่จะส่งทอดในภาคต่อไป

จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเป็นซีรีส์ภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดแม้ว่าจะปรับอัตราเงินเฟ้อ ก็ยังนำหน้า Wizarding World, Star Wars, James Bond และซีรีส์ Middle-Earth ของ J. R. R.Tolkien

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Greatest Movie Series - Film Franchises of All-Time". filmsite.org. สืบค้นเมื่อ April 1, 2020. A film series is a collection of related movies released in succession over a period of time, for instance, the Tarzan movies. Usually, films in a series include common elements, such as characters (i.e. the Frankenstein films), actors/actresses (Astaire & Rogers), or names in a title (the Pink Panther films), etc. Sometimes, a film series is based upon the same director (i.e. Robert Rodriguez' Mariachi Trilogy, or Baz Luhrmann's Red Curtain Trilogy), or it can be based upon the studio (i.e. Hammer's Dracula films).[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "Movie Franchises - Box Office History". *The Numbers*. Nash Information Services, LLC. สืบค้นเมื่อ 2016-12-22.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**นักบุญหลุยส์ มารี กรีญียง เดอ มงฟอร์** (ฝรั่งเศส: *Louis-Marie Grignion de Montfort*, แปลตรงตัว 'Louis-Marie de Montfort') หรือสะกดว่า **นักบุญหลุยส์ มารีย์ กรีญอง เดอ มงฟอร์ต** เป็นมิชชันนารี นักเทศน์ และบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ผู้ส่งเสริมการอุทิศตนต่อพระนางมารีย์พรหมจารีและสวดสายประคำ ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก ได้แก่ คณะธรรมทูตพระแม่มารีย์ คณะภราดาเซนต์คาเบรียล และคณะธิดาปรีชาญาณ

ประวัติ
-------

สถานที่เกิดของหลุยส์
หลุยส์เป็นพี่ชายคนโตจากพี่น้องทั้งหมด 8 คน เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1673 ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส เป็นบุตรของฌ็อง-บาติสต์ กรีญียง นักกฎหมาย ครอบครัวจึงมีทรัพย์สมบัติอยู่บ้างแต่ไม่ถึงขั้นร่ำรวยและมิได้อยู่ในระดับชนชั้นสูง หลุยส์เกิดมาในครอบครัวที่เชื่อถือคาทอลิกอย่างเคร่งครัด และได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากคุณพ่อของท่านเอง จนเมื่ออายุได้ 12 ปี หลุยส์ก็เดินทางไปที่เมืองแรน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นเบรอตาญเพื่อเข้าเรียนที่ "วิทยาลัยนักบุญทอมัส เบ็กเก็ต" ของคณะเยสุอิต หลังจากเรียนที่วิทยาลัยนี้ได้ 2 ปี ครอบครัวของเขาก็ย้ายตามมาอยู่ในเมืองแรนด้วย

ด้วยการแนะแนวของนักบวชคณะเยสุอิต หลุยส์ตัดสินใจรับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงที่สักการสถานพระนางมารีย์ในโบสถ์ของนักบวชคณะคาร์เมไลท์ที่เมืองแรน หลังจากเรียนที่คณะเยสุอิตได้หลายปี หลุยส์ได้รับการสนับสนุนทางการเงินให้เข้าเรียนที่แซงต์ ซูลปีส ในกรุงปารีส หลุยส์ต้องทำงานหาเงินเรียนจนได้เป็นบาทหลวง หลังจากบวชแล้วท่านได้รับหน้าที่ไปดูแลคนเจ็บป่วยและคนชราที่โรงพยาบาล และที่โรงพยาบาลแห่งนี้เอง ท่านได้ตั้งกลุ่มสตรีที่เจ็บป่วยอยู่ แต่มีน้ำใจดี สมัครทำงานช่วยเหลือคนอื่น ๆ ซึ่งสตรีกลุ่มนี้ต่อมาได้ถือกำเนิดเป็น *คณะธิดาปรีชาญาณ*

หลุยส์เป็นนักพัฒนาและก่อสร้าง เขาซ่อมแซมบูรณะโบสถ์ต่าง ๆ ที่ถูกทอดทิ้ง และพร้อม ๆ กับบูรณะโบสถ์ เขาก็ได้ปรับปรุงโรงเรียน ตามความคิดที่ว่า โรงเรียนมีความสำคัญเท่ากับโบสถ์ เพราะเป็นที่อบรมเด็กให้เป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต แต่จะต้องมีครูที่ดีสอนด้วย ในที่สุด หลุยส์จึงตั้งคณะภราดาเซนต์คาเบรียล เพื่ออบรมเยาวชนให้เป็นคนดี

บาทหลวงหลุยส์ เดอ มงฟอร์ ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1716 ขณะอายุได้ 43 ปี

สถาปนาเป็นนักบุญ
----------------

รูปปั้นนักบุญหลุยส์ มารี บนอาคารเรียนของโรงเรียนอัสสัมชัญ
บาทหลวงหลุยส์ เดอ มงฟอร์ ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1888 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 และการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1977 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยมีพระดำรัสว่า 

> ขอให้เราปฏิบัติตนตามตัวอย่างที่นักบุญหลุยส์ทำไว้ คือมีความศรัทธาอย่างยิ่งในการที่จะทำให้มนุษย์เป็นคนดี ช่วยเหลือผู้ที่น่าสงสารกว่าเรา ทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อพระเจ้าแต่เพียงองค์เดียว เพื่อสร้าง สันติภาพขึ้นในโลก ท่านนักบุญผู้ศักดิ์สิทธิ์ 
> 
> — สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "St. Louis de Montfort". Catholic Online. สืบค้นเมื่อ 2014-07-23.
2. 1 2  "St. Louis-Marie Grignion de Montfort". สารานุกรมคาทอลิก. สืบค้นเมื่อ 2014-07-23.
**มหาวิทยาลัยโบราณของสกอตแลนด์** หมายถึงมหาวิทยาลัยในสกอตแลนด์ที่ก่อตั้งในช่วงยุคกลาง คือก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 ประกอบด้วย:

* มหาวิทยาลัยเซนต์แอนดริวส์ ก่อตั้ง พ.ศ. 1956 (ค.ศ.1413) (ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระอินราชาธิราช สมัยอยุธยา อายุถึงปัจจุบัน 595 ปี)
* มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ ก่อตั้ง พ.ศ. 1994 (ค.ศ.1451) (ตรงกับต้นรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ สมัยอยุธยา อายุถึงปัจจุบัน 557 ปี)
* มหาวิทยาลัยอเบอร์ดีน ก่อตั้ง พ.ศ. 2028 (ค.ศ.1485) (ตรงกัปลายรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ สมัยอยุธยา อายุถึงปัจจุบัน 523 ปี)
* มหาวิทยาลัยเอดินบะระ ก่อตั้ง พ.ศ. 2126 (ค.ศ.1583) (ตรงกับกลางรัชสมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชา สมัยอยุธยา อายุถึงปัจจุบัน 425 ปี)

และบ่อยครั้งก็รวมถึง มหาวิทยาลัยดันดี ด้วย (ก่อตั้งเป็นวิทยาลัยเมื่อ พ.ศ. 2424 (ค.ศ.1881)และเคยเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเซนต์แอนดริวส์ช่วง พ.ศ. 2440-2510 (ค.ศ.1897-1967) ก่อนจะเป็นมหาวิทยาลัยเต็มตัวใน พ.ศ. 2510 (ค.ศ.1967))

มหาวิทยาลัยเหล่านี้มีลักษณะร่วมกันหลายประการ แตกต่างจากมหาวิทยาลัยสมัยใหม่อื่น ๆ ในสกอตแลนด์ มหาวิทยาลัย 4 แห่งนี้ มีส่วนสำคัญอย่างมากในการผลักดันให้เกิดยุคเรืองปัญญาแห่งสกอตแลนด์ (Scottish Enlightenment) โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่ก่อตั้งโดยรัฐบาล แทนที่จะเริ่มต้นจากเงินอุดหนุนทางศาสนาเหมือนมหาวิทยาลัยอื่น ๆ รูปแบบเช่นนี้ทำให้การศึกษาในสกอตแลนด์เกิดการพัฒนาอย่างรวดเร็ว เกิดนักปรัชญาและนักวิทยาศาสตร์ที่ผลงานมีผลกระทบต่อโลกมหาศาล อาทิ อดัม สมิธ เจมส์ วัตต์ เดวิด ฮูม ฯลฯ ยุคนี้ก่อให้เกิดการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจ วรรณกรรม ศิลปะ และการแพทย์อย่างมาก และสกอตแลนด์ได้กลายเป็นผู้นำของบริเตนในการเรียนการสอนในหลายสาขาวิชา อาทิ มหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีนเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษที่มีโรงเรียนแพทย์ เมืองเอดินบะระกลายเป็นศูนย์กลางการเรียนการสอนแพทย์ของสหราชอาณาจักร และมหาวิทยาลัยเอดินบะระยังเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในโลกที่มีการเรียนด้านวรรณคดีอังกฤษ มหาวิทยาลัยกลาสโกว์เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในโลกที่มีการสอนวิชาเศรษฐศาสตร์

ลักษณะของมหาวิทยาลัยในยุคกลางนั้นจะไม่มีวิทยาเขต การเรียนการสอนนั้นจัดขึ้นที่ใดก็ได้ที่มีพื้นที่ว่าง เช่นที่โบสถ์หรือที่บ้าน สถานะของมหาวิทยาลัยไม่ใช่พื้นที่ทางกายภาพแต่เป็นกลุ่มของปัจเจกชนที่รวมตัวกันเป็น *universitas* (ภาษาละติน หมายถึง หมู่คณะ)

อ้างอิง
-------
ราเม็งฮากาตะซึ่งใช้ซุปจากกระดูกหมูเป็นส่วนประกอบหลัก
**กระดูกหมู** หรือในอาหารญี่ปุ่นเรียกว่า **ทงกตสึ** (ญี่ปุ่น: 豚骨; โรมาจิ: *tonkotsu*) คือ กระดูกของหมู ส่วนใหญ่ใช้ สำหรับทำซุปเพื่อเป็นอาหารรับประทาน

ภาพรวม
------

กระดูกหมูเป็นส่วนที่เหลืออยู่หลังจากชำแหละเนื้อหมู เพื่อใช้เป็นส่วนประกอบอาหาร แต่ในประเทศจีนและญี่ปุ่นนำมาใช้เป็นส่วนผสมในซุป (ดาชิ) โดยใช้ใน อาหารจีน หรือทำเป็นน้ำซุปของราเม็ง เนื่องจากเดิมทีเป็นของเหลือใช้ที่ถูกทิ้ง จึงมีราคาถูก ปัจจุบันถูกนำมาใช้เป็นส่วนประกอบของอาหาร

เนื่องจากกระดูกอ่อนและไขกระดูกประกอบไปด้วยสารอาหารต่าง ๆ เช่น ฟอสฟอรัส เหล็ก แคลเซียม แมกนีเซียม ทองแดง สังกะสี แมงกานีส กรดอะมิโน กระดูกจึงถูกบดเป็นผงและใช้เป็นอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการและอาหารสัตว์เลี้ยง

น้ำซุป
------

นำกระดูกหมูมาต้มเป็นเวลานานหรือภายใต้ความดันสูงและความร้อนสูง และส่วนประกอบอูมามิ ที่ได้จากไขกระดูกจะถูกใช้เป็นน้ำซุป มักใช้เรียกเป็นชื่อซุปเช่น "ซุปกระดูกหมู" (豚骨スープ)

ส่วนข้อต่อ (แข้งและโคนขา) ของหมูก็ได้รับการกล่าวขานว่ามีรสอูมามิเข้มข้นเป็นพิเศษ และรูปร่างส่วนปลายก็คล้ายกับกำปั้นของมนุษย์ ดังนั้นบางครั้งจึงถูกเรียกว่า "เก็งกตสึ" (げんこつ)

นอกจากนี้กระดูกหมูยังใช้เป็นส่วนผสมในซุป (ดาชิ) ของราเม็งและใช้ใน โชยุราเม็ง มิโซราเม็ง และ ชิโอราเม็ง โดยนำมาผสมรวมกับทาเระ

ทงกตสึราเมงเป็นราเม็งประเภทหนึ่งที่ใช้ซุปกระดูกหมูเป็นส่วนประกอบหลัก และมักจะใส่โชยุด้วย ที่มีชื่อเสียงเป็นพิเศษคือราเม็งฮากาตะของเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ ในเกาะคิวชู
**รูไทล์** (Rutile) เป็นแร่ที่ประกอบด้วยไทเทเนียมไดออกไซด์ (TiO2) เป็นส่วนใหญ่ เป็นรูปแบบตามธรรมชาติของ TiO2 ที่พบมากที่สุด พหุสัณฐานอื่น ๆ ที่หาได้ยากกว่าของ TiO2 ที่รู้จักได้แก่อะนาเทส, akaogiite และ brookite

รูไทล์เป็นหนึ่งในคริสตัลที่มีดัชนีการหักเหของที่ความยาวคลื่นที่มองเห็นได้สูงที่สุดเท่าที่รู้จัก และยังมีไบรีฟริงเจนซ์ขนาดใหญ่และการกระจายตัวสูง เนื่องจากคุณสมบัติเหล่านี้ มันมีประโยชน์สำหรับการผลิตองค์ประกอบทางแสงบางชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเลนส์โพลาไรซ์สำหรับความยาวคลื่นที่มองเห็นได้และอินฟราเรดจนถึงประมาณ 4.5 μm

รูไทล์ตามธรรมชาติอาจมีธาตุเหล็กสูงถึง 10% และมีจำนวนไนโอเบียมและแทนทาลัมจำนวนมาก รูไทล์มาจากชื่อละติน *rutilus* "สีแดง" เนื่องจากสีแดงเข้มที่พบในบางตัวอย่างเมื่อมองจากแสงส่งผ่าน รูไทล์ถูกอธิบายครั้งแรกใน 1803 โดย Abraham Gottlob Werner

อ้างอิง
-------

1. ↑  Handbook of Mineralogy.
2. ↑  Webmineral data.
3. ↑  Mindat.org.
4. ↑  Klein, Cornelis and Cornelius S. Hurlbut, 1985, Manual of Mineralogy, 20th ed. John Wiley and Sons, New York, pp. 304–05, ISBN 0-471-80580-7.
ขุนนางของรัฐง่อก๊ก (เสียชีวิต ค.ศ. 224)

หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *จี้ (暨)*
**จี้ เยี่ยน** (จีน: 暨豔; เสียชีวิต ค.ศ. 224) ชื่อรอง **จื่อซิว** (จีน: 子休) เป็นขุนนางจีนของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นคนหุนหันพลันแล่น เห็นว่าตัวเองสูงส่งกว่าผู้อื่นและมักถือเอาหลักคุณธรรมสูงส่งในการวิจารณ์และดูหมิ่นผู้อื่น ขณะที่จี้ เยี่ยนรับราชการในสำนักคัดเลือก (เทียบเท่ากับแผนกทรัพยากรบุคคลในปัจจุบัน) ได้เสนอแนวคิดสุดโต่งในการปฏิรูประบบราชการโดยการลดขั้นและถอนถอนข้าราชการโดยพิจารณาจากการประเมินคุณธรรมประจำบุคคล แนวคิดของจี้ เยี่ยนไม่ได้การยอมรับอย่างมากเนื่องจากเขาสร้างความไม่พอใจให้กับเหล่าเพื่อนขุนนาง ซึ่งกล่าวหาว่าเขาประพฤติมิชอบและมีอคติ เมื่อเพื่อนขุนนางอย่างลกซุน, ลู่ เม่า และจู จฺวี้แนะนำให้จี้ เยี่ยนปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่ก้าวร้าว แต่จี้ เยี่ยนก็เพิกเฉิยต่อคำแนะนำที่หวังดีเหล่านั้น ในปี ค.ศ. 224 จี้ เยี่ยนฆ่าตัวตายหลังถูกปลดจากตำแหน่งด้วยข้อหาการประพฤติมิชอบ

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Sima (1084), vol. 70. harv error: no target: CITEREFSima1084 (help)

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซันกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า, กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
**แบล็กเคอร์แรนต์** (อังกฤษ: blackcurrant) เป็นไม้พุ่มในตระกูล Grossulariaceae ที่ปลูกเพื่อผลเบอร์รี่ มีถิ่นกำเนิดในเขตอบอุ่นของยุโรปกลางและเหนือและเอเชียเหนือที่มันชอบดินที่อุดมสมบูรณ์และมีการเพาะปลูกกันอย่างแพร่หลายทั้งในเชิงพาณิชย์และเป็นพืชสวนครัว มันเป็นพืชที่ทนความหนาวได้ดี แต่อากาศหนาวเย็นในช่วงฤดูใบไม้ผลิซึ่งเป็นเวลาออกดอกจะลดขนาดของการเพาะปลูก ผลพวงเล็ก ๆ สีดำมันวาวเจริญตามลำต้นในฤดูร้อนและสามารถเก็บเกี่ยวได้ด้วยมือหรือโดยเครื่อง ผลไม้ดิบอุดมไปด้วยวิตามินซีและโพลีฟีนอลไฟโตเคมิคอล แบล็กเคอแรนท์สามารถรับประทานดิบได้ แต่มักจะปรุงในของหวานหรือของคาวหลากหลายชนิด แบล็กเคอร์แรนต์จะใช้ในการทำแยม เยลลี่ และน้ำเชื่อม และมีการปลูกในเชิงพาณิชย์สำหรับตลาดน้ำผลไม้ ผลไม้นี้ยังใช้ในการเตรียมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และทั้งผลไม้และใบมีการใช้ในยาแผนโบราณและการเตรียมสีย้อม

การผสมพันธุ์กำลังดำเนินการในสกอตแลนด์ โปแลนด์ ลิทัวเนีย นอร์เวย์ และนิวซีแลนด์ เพื่อผลิตผลไม้ที่มีคุณภาพการรับประทานและความแข็งแกร่งและความต้านทานโรคของพุ่มไม้ที่สูงขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "A History of Blackcurrants". Blackcurrant Foundation. 2017. สืบค้นเมื่อ 10 December 2017.
**นกทึดทือมลายู** หรือ **นกเค้าแมวมลายู** หรือ **นกฮูกมลายู** หรือ **นกพิทิดพิที** ในภาษาใต้ (อังกฤษ: Buffy fish owl, Malay fish owl; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ketupa ketupu*) นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง จำพวกนกเค้าแมว

เป็นนกเค้าแมวขนาดกลาง มีความสูงประมาณ 49-50 เซนติเมตร ปีกสั้นกว่า 40 เซนติเมตร ดวงตาสีเหลืองจนถึงเหลืองแกมทอง มีขนเหนือคิ้วเป็นแผงยาวออกไปด้านข้างทั้งสองด้าน ส่วนขนบริเวณเหนือโคนปากเป็นสีขาว ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลมีลายสีจางกระจาย ด้านล่างสีเนื้อแกมน้ำตาลเหลือง มีลายขีดสีดำ เมื่อหุบปีกจะเห็นลายแถบสีน้ำตาลจางสลับสีเข้มบริเวณปลายปีก ขาสีเขียว มีเล็บโค้งแหลม และมีปากงุ้มแหลม

มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาวต่อฤดูร้อน ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน ทำรังอยู่ในโพรงไม้ หรือใช้รังเก่าของนกอื่น ๆ เป็นรัง ออกไข่ครั้งละ 1-3 ฟอง ลักษณะไข่มีเปลือกสีขาวและทรงกลม ตัวผู้จะเป็นฝ่ายส่งเสียงร้องเรียกตัวเมีย มักอาศัยอยู่ตามป่าดิบแล้ง, ป่าดิบชื้น ตั้งแต่ระดับพื้นราบจนกระทั่งความสูง 800 เมตรจากระดับน้ำทะเล ใกล้แหล่งน้ำหรือลำธารในป่า และบริเวณใกล้ชายฝั่ง ส่วนใหญ่หากินในเวลากลางคืน จับสัตว์ขนาดเล็กกินเป็นอาหาร ซึ่งได้แก่ ปลา, กบ, ปู, ค้างคาว, นกชนิดอื่น และสัตว์เลื้อยคลานเกือบทุกชนิด เมื่อเวลาบินล่าเหยื่อจะบินได้เงียบกริบมาก

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ตอนล่างของไทยเช่น จังหวัดนราธิวาส พบไปตลอดแหลมมลายูจนถึงประเทศอินโดนีเซีย, เกาะชวา และหมู่เกาะซุนดา

ซึ่งนกทึดทือมลายู เป็นนกที่ถูกอ้างอิงถึงในนวนิยายสำหรับเด็กเรื่อง *แฮร์รี่ พ็อตเตอร์* ด้วยเป็นนกของแฮร์รี่ พ็อตเตอร์ ตัวละครเอก

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2546

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Ketupa ketupu*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  "*Ketupa ketupa*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  "Srisuksant Resort Krabi Thailand". plus.google.com. 13 July 2014. สืบค้นเมื่อ 18 November 2015.
4. ↑  Newton, Ian; Kavanagh, Rodney; Olsen, Jerry; Taylor, Iain, บ.ก. (2002). *Ecology and Conservation of Owls*. Clayton, VIC, Australia: Csiro Publishing. p. 346. ISBN 978-0-643-09887-9.
5. ↑  นกเค้าแมวมลายูเกาะชวา[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  เค้าแมวมลายู..คู่หูแฮรี่ฯ นักล่าชีวิต..แห่งรัตติกาล จากไทยรัฐ
7. ↑  บัญชีรายชื่อสัตว์ป่าคุ้มครอง 2546 - 2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ketupa ketupu ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ketupa ketupu***
**นกจาบสังคม** หรือ **นกกระจาบสังคม** (อังกฤษ: Sociable weaver, Social weaver; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Philetairus socius*) นกเกาะคอนขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์นกจาบ (Passeridae)

จัดเป็นนกชนิดเดียวในสกุล *Philetairus*  เป็นนกขนาดเล็กที่อาศัยอยู่เฉพาะภูมิภาคแอฟริกาใต้ พบได้ทั่วไปในแอฟริกาใต้, บอตสวานา, นามิเบีย โดยศูนย์กลางที่แพร่กระจายพันธุ์คือ จังหวัดนอร์ทเทิร์นเคป ในแอฟริกาใต้

รังขนาดใหญ่ของนกจาบสังคม
นกจาบสังคม เป็นนกที่ทำรังได้อย่างน่าทึ่ง โดยจะสร้างรังรวมกันอยู่อย่างน้อยตั้งแต่ 12 ครอบครัวขึ้นไป รังขนาดใหญ่ที่สุดนั้นมีนกอยู่รวมกันถึง 400 ตัวและรังขนาดใหญ่อาจมีน้ำหนักถึง 1 ตัน และอยู่อาศัยต่อเนื่องกันมานานนับร้อยปี รังของพวกนกจาบสังคมออกแบบมาอย่างสมบูรณ์พร้อม ด้านบนมีความลาดเอียงกรุหญ้าฟางที่สามารถป้องกันฝนและความร้อนได้ดี ทางเข้ารังจะอยู่ด้านล่างทำให้สัตว์ผู้ล่าเข้าไปได้ยาก โครงสร้างภายในประกอบไปด้วยกิ่งไม้และหญ้าแข็งช่วยค้ำยัน โดยแบ่งเป็นห้อง ๆ กรุไว้ด้วยวัสดุที่อ่อนนุ่ม ปากทางเข้ารังจะเป็นหญ้าแข็งรวมทั้งหนามแหลมเพื่อป้องกันศัตรูรุกราน อีกทั้งอุณหภูมิภายในรังด้านในสุดจะสูง เพื่อปกป้องความหนาวเย็นในทะเลทรายในเวลาค่ำคืน ส่วนนอกที่ถัดออกมาจะมีอุณหภูมิต่ำกว่า ใช้เป็นที่พักอาศัยในเวลากลางวัน

ลูกนกที่โตขึ้นมาบางส่วนก็จะไม่ย้ายไปไหน แต่จะสร้างห้องเพิ่มอยู่ในอาณานิคมรังเดิมของตัวเอง ทำให้ขนาดของรังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และบางรังอาจมีนกชนิดอื่นมาอาศัยอยู่ด้วย เช่น เหยี่ยวแคระแอฟริกัน, นกฟินซ์, นกเลิฟเบิร์ด เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Philetairus socius*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. 1 2  "*Philetairus* A. Smith, 1837". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 12 October 2014.
3. ↑  "Common names for Sociable Weaver (Philetairus socius)". *Encyclopedia of Life*. สืบค้นเมื่อ 28 March 2014.
4. ↑  Covas, R (2002). "Life-history Evolution and Cooperative Breeding in the Sociable Weaver" (PDF). *PhD Thesis*. Percy Fitzpatrick Institute - University of Cape Town, Cape Town. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-09-12. สืบค้นเมื่อ 18 January 2011.
5. ↑  หน้า 14, *ยอดสถาปนิก แห่งอาณาจักรสัตว์* โดย ประลองพล เพี้ยงบางยาง ทีมงาน นิตยสาร ต่วย'ตูน. "ซันเดย์สเปเชียลต่วยตูน" **ไทยรัฐ**ปีที่ 65 ฉบับที่ 70618. วันอาทิตย์ที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2557 แรม 4 ค่ำ เดือน 11 ปีมะเมีย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Philetairus socius***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Philetairus socius ที่วิกิสปีชีส์
หนังสือเกี่ยวกับการแก้สมการอดิศัยโดยจอห์น เฮอร์เชล ปี 1832
**สมการอดิศัย** (transcendental equation) เป็นสมการที่ประกอบไปด้วยฟังก์ชันอดิศัย นั่นคือ ฟังก์ชันที่ไม่สามารถแสดงด้วยพหุนามหรือรากของตัวแปรอิสระในสมการได้ คำตรงข้ามของสมการอดิศัยคือสมการพีชคณิต การแก้สมการอดิศัยไม่สามารถทำได้โดยใช้เรขาคณิตเชิงพีชคณิต ไม่มีสูตรทั่วไปสำหรับการแก้สมการอดิศัยส่วนใหญ่ และเป็นการยากที่จะหาผลเฉลยเชิงวิเคราะห์

ตัวอย่าง
--------

สมการต่อไปนี้เป็นสมการอดิศัยทั้งหมด เพราะมีฟังก์ชันอดิศัย เช่น ฟังก์ชันเลขชี้กำลังฐาน e หรือ ฟังก์ชันตรีโกณมิติ

{\displaystyle e^{x}x=1}
{\displaystyle x=\sin {x}}
ในทางดาราศาสตร์ สมการเค็พเพลอร์ซึ่งแสดงความสัมพันธ์ระหว่างมุมกวาดเฉลี่ย {\displaystyle M} กับมุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง {\displaystyle E} ของวงโคจรก็เป็นสมการอดิศัย

{\displaystyle M=E-e\sin {E}}
โดย e คือ ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร

วิธีแก้
-------

การแก้สมการอดิศัยสามารถแก้ได้โดยวิธีการวาดกราฟเอา หรือใช้การวิเคราะห์เชิงตัวเลข หากใช้วิธีการวาดกราฟ สูตรทั้งสองด้านของสมการสามารถมีค่าเท่ากับตัวแปรอื่นตามลำดับ (เช่น {\displaystyle y} ) แล้ววาดกราฟทั้งสองเข้าด้วยกัน จุดตัดของกราฟทั้งสองคือคำตอบของสมการอดิศัย วิธีการเชิงตัวเลขก็ต่อยอดมาจากแนวคิดนี้เช่นกัน และตำแหน่งของจุดตัดของกราฟทั้งสองนั้นได้มาจากการใช้สูตรทางคณิตศาสตร์

ถ้าค่ามีขนาดเล็กมาก หรือทราบว่าผลเฉลยมีค่าใกล้เคียงค่าหนึ่ง อาจสามารถใช้อนุกรมเทย์เลอร์เพื่อประมาณฟังก์ชันอดิศัยในรูปพหุนาม ดังนั้นสมการอดิศัยสามารถประมาณได้ด้วยสมการพีชคณิต แล้วค่อยหาผลเฉลยสำหรับสมการพีชคณิตนั้น คำตอบเชิงตัวเลขของสมการอดิศัยยังอาจสามารถหาได้โดยใช้วิธีการของนิวตัน

ฟังก์ชันพิเศษบางอย่างสามารถใช้แทนคำตอบของสมการอดิศัยได้ ตัวอย่างเช่น ฟังก์ชัน W ของลัมแบร์ท เช่น สมการอดิศัยนี้

{\displaystyle xe^{x}=1}
มีผลเฉลยเป็น {\displaystyle W(1)} ซึ่งมีค่าโดยประมาณคือ {\displaystyle 0.56714329\dots } (ค่าคงตัวโอเมกา)

อ้างอิง
-------

1. ↑  冯有前 (2005). *数值分析*. 清华大学出版社. p. 11. ISBN 7810824953.
2. ↑  姜启源 (2005). *大学数学实验*. 清华大学出版社. p. 113. ISBN 730210140X.
**เอ็ดเวิร์ด มอนต์กอเมอรี คลิฟต์** (อังกฤษ: Edward Montgomery Clift; 17 ตุลาคม ค.ศ. 1920 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1966) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สี่ครั้ง เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *เรดรีเวอร์* (1948) ของฮาเวิร์ด ฮอว์กส, *เดอะแอเรส* (1949) ของวิลเลียม ไวเลอร์, *อะเพชอินเดอะซัน* (1951) ของจอร์จ สตีเวนส์, *ไอคอนเฟส* (1953) ของอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก, *ชั่วนิรันดร์* (1953) ของเฟรด ซินเนแมนน์, *เดอะยังไลออนส์* (1958) ของเอ็ดเวิร์ด เดอเมทริก, *จัดจ์เมนท์แอตนูเร็มเบิร์ก* (1961) ของสแตนลีย์ เครเมอร์ และ *เดอะมิสฟิตส์* (1961) ของจอห์น ฮัสตัน

นอกเหนือจากมาร์ลอน แบรนโด และเจมส์ ดีน คลิฟต์เป็นหนึ่งในนักแสดงต้นฉบับการแสดงเมธอดในฮอลลีวูด และยังเป็นหนึ่งในนักแสดงกลุ่มแรกที่ได้รับเชิญให้เข้าศึกษาที่แอกเตอร์สตูดิโอ กับลี สตราสเบิร์ก และอีเลีย คาซาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Montgomery Clift Dead at 45; Nominated 3 Times for Oscar; Completed Last Movie, 'The Defector,' in June Actor Began Career at Age 13". *The New York Times*. July 24, 1966. p. 61.
2. ↑  Capua, p. 49

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**มอนต์กอเมอรี คลิฟต์**

* มอนต์กอเมอรี คลิฟต์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* มอนต์กอเมอรี คลิฟต์ ที่อินเทอร์เน็ตบรอดเวย์ดาตาเบส
* มอนต์กอเมอรี คลิฟต์ ที่ไฟน์อะเกรฟ
**โบสถ์ฟรังซิสกันแม่พระรับสาร** (สโลวีเนีย: *Frančiškanska cerkev Marijinega oznanjenja*) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **โบสถ์ฟรังซิสกัน** (*Frančiškanska cerkev*) เป็นโบสถ์ของคณะฟรังซิสกัน ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแปรเชเรินในกรุงลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชลูบลิยานา–แม่พระรับสาร ภายนอกทาสีตกแต่งด้วยสีแดงซึ่งเป็นสีประจำคณะฟรังซิสกัน ในปี 2008 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่ทางวัฒนธรรมที่มีสำคัญระดับชาติ

โบสถ์ฟรังซิสกันแม่พระรับสารสร้างขึ้นระหว่างปี 1646 ถึงปี 1660 (ส่วนหอระฆังสร้างในภายหลัง) โดยสร้างขึ้นแทนที่โบสถ์หลังเดิมในสถานที่เดียวกัน โบสถ์สร้างขึ้นตามแบบสถาปัตยกรรมบารอก มีผังและมหาวิหาร มีช่องทางเดินกลางโบสถ์ช่องเดียว และมีโบสถ์น้อยเรียงรายอยู่สองข้าง แท่นบูชาหลักเป็นผลงานของประติมากรฟรันเชสโก รอบบา ภายในโบสถ์ประดับด้วยจิตรกรรมปูนเปียกซึ่งส่วนใหญ่แตกเป็นรอยหลังแผ่นดินไหวในปี 1895 จิตรกรรมปูนเปียกชุดใหม่ได้รับการสร้างสรรค์ขึ้นในปี 1936 โดย Matej Sternen จิตรกรลัทธิประทับใจชาวสโลวีน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Frančiškanska cerkev Marijinega oznanenja" [Franciscan Church of the Annunciation]. *Arhitekturni vodnik [Architectural Guide]* (ภาษาสโลวีเนีย). Zavod Trajekt. สืบค้นเมื่อ 27 December 2012.
2. ↑  "Odlok o razglasitvi cerkve Marijinega oznanjenja v Ljubljani za kulturni spomenik državnega pomena" [The Decree on the Proclamation of the Annuciation of Virgin Mary Church in Ljubljana for a Cultural Monument of National Significance]. *Official Gazette of the Republic of Slovenia* (ภาษาสโลวีเนีย). 17 October 2008.
**เพอร์เนบ** เป็นชื่อของเจ้าชายอียิปต์โบราณและนักบวชที่อาศัยอยู่ในตอนต้นของราชวงศ์ที่ 2

อัตลักษณ์
---------

พระนามของเพอร์เนบถูกเก็บรักษาไว้ในตราประทับดินในห้องโลงฝังพระศพ เอ ที่ซักการา ซึ่งอุทิศแด่ฟาโรห์สองพระองค์ในเวลาเดียวกัน (ฟาโรห์โฮเทปเซเคมวีและฟาโรห์เนบรา) นั้นทำให้เกิดข้อพิพาทถึงครอบครัวต้นกำเนิดของเพอร์เนบ

เพอร์เนบกลายเป็นที่รู้จักจากตำแหน่งที่แปลกและแทบไม่ค่อยได้ใช้คือ *นักบวชแห่งซอปดุ* เทพที่แทบไม่ได้มีการเรียกขานในอียิต์ ศูนย์กลางลัทธิของพระองค์อยู่ในบริเวณใดสักแห่งทางตะวันออกของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ในเมืองที่มีชื่อว่า *Iptjw* ไม่มีใครทราบตำแหน่งที่ตั้งของเมืองนี้ได้แน่ชัด และไม่มีใครรู้ว่ามีการเก็บพระศพของเพอร์เนบไว้ที่ไหนเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Toby A. H. Wilkinson: *Early dynastic Egypt: Strategy, Society and Security.* Routledge, London u. a. 1999, ISBN 0-415-18633-1, p. 296.
2. ↑  Peter Kaplony: *Inschriften der Ägyptischen Frühzeit.* Volume 3, (= *Ägyptologische Abhandlungen* vol. 8). Harrassowitz, Wiesbaden 1963, ISBN 3-447-00052-X, p. 96 as Obj. 367.
**คริส ซากิต** (Cris Saguid) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 ที่มินโดโร ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 45 (น็อค 23) เสมอ 4 แพ้ 10

ประวัติ
-------

ซากิตขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2530 ชนะน็อค จอห์นนี่ วิลเลียม ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยเดินทางมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน ดาวใหม่ ศิษย์โคดม และแพ้คะแนน บางแสน ยอดมวยดัง จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชนะน็อค ตรีกัน ปานาส ยก 3 ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่เกาหลีใต้ เมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ปาร์ค ยุงคยุน ไม่ได้แชมป์ ต่อมา ซากิตได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ชนะน็อค ร็อบบี ราแฮมเมตัน ยก 6 ที่ อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน เซอิจิ อาซากาวา ที่ ญี่ปุ่น ซากิตขึ้นชกชนะต่อเนื่องอีก 5 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ออกกี บักริน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ซากิตป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ก็เสียแชมป์ให้ทสึโยชิ ฮาราดาไป โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2537 ซากิตกลับมาครองแชมป์ OPBF ได้เป็นสมัยที่ 3 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่างเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2537 ชนะคะแนน สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก็เสียแชมป์ให้ ยูจิ วาตานาเบ้ ไป โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2538 หลังจากซากิตเสียแชมป์ไปแล้ว เขาขึ้นชกอีกเพียง 3 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้น็อค มาซาอากิ โมโรโอกะ ยก 4 เมื่อ 2 กันยายน พ.ศ.2539 แล้วเขาก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท (2533)
* แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท
	+ ชิง 11 มิถุนายน 2534 ชนะน็อค ร็อบบี้ ราแฮมเมตัน ยก 6 ที่ อินโดนีเซีย
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 ตุลาคม 2534 ชนะน็อคมนต์ชัย ส.จาตุรงค์ ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
* แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท
	+ ชิง 11 กันยายน 2536 ชนะคะแนน ออกกี้ บากริน ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะคะแนน คิม ชุนฮยุน ที่ ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์ 26 เมษายน 2537 แพ้คะแนน ทสึโยชิ ฮาราด้า ที่ ญี่ปุ่น
* แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท
	+ ชิง 30 กันยายน 2537 ชนะคะแนน สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 มกราคม 2538 ชนะคะแนน ทากาโอะ อิเกดะ ที่ ญี่ปุ่น
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 8 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน ลี โดยุล ที่ ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์ 11 กันยายน 2538 แพ้น็อค ยูจิ วาตานาเบ้ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2533 แพ้คะแนน ปาร์ก ยองคยุน ที่ เกาหลีใต้
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 18 มกราคม 2535 เสมอกับ ปาร์ค ยองวูน ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 กรกฎาคม 2535 แพ้คะแนน เซอิจิ อะซากาวา ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
***มาดากัสการ์ คาร์ทซ์*** (อังกฤษ: *Madagascar Kartz*) เป็นเกมแข่งรถที่อิงมาจากแอนิเมชันซีรีส์มาดากัสการ์ ของดรีมเวิร์กสแอนิเมชัน เกมนี้ได้รับการเปิดตัวในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และเป็นเกมชุดที่สองที่แยกเนื้อหาออกจากซีรีส์ เกมใช้ระบบวีวีลควบคุม และมีส่วนครอบเสริม

รูปแบบการเล่น
-------------

เกมดังกล่าวมีลักษณะเป็นเกมแข่งรถโกคาร์ทแบบพื้นฐาน ผู้เล่นสามารถทำการกระโดด, ม้วน หรือพลิกได้ เกมนี้มีหลายฉากที่แตกต่างไปจากที่ปรากฏอยู่ในแอนิเมชัน ตัวละครที่สามารถควบคุมได้ ประกอบด้วย อเล็กซ์, มาร์ตี้, เมลแมน, คิงจูเลียน, เมสันและฟิล หรือเพนกวินอื่นอีกสี่ตัวก็ได้ คันควบคุม มาดากัสการ์ คาร์ทซ์ วีล ได้ใช้รวมเข้ากับระบบ วี โดยวีลนี้มีออปชันให้เลือกใช้ ซึ่งจะแตกต่างจาก วีวีล ที่มีอยู่ใน *มาริโอคาร์ท วี* 

ตัวละครที่สามารถควบคุมได้ ประกอบด้วย สิงโตอเล็กซ์, ม้าลายมาร์ตี้, ยีราฟเมลแมน, ฮิปโปกลอเรีย, กลุ่มนกเพนกวิน, กลุ่มชิมแปนซี และ คิงจูเลียน จากซีรีส์ *มาดากัสการ์* รวมถึงสองตัวละครที่มาจากภาพยนตร์เรื่องอื่นนอกเหนือจากที่อยู่ในมาดากัสการ์ ซึ่งได้แก่ เชร็ค จาก *เชร็ค* และ บ็อบ จาก *มอนสเตอร์ ปะทะ เอเลี่ยน* ซึ่งล้วนอยู่ในแฟรนไชส์ของดรีมเวิร์กส ประเภทการแข่งขัน ประกอบด้วย การแข่งขันความเร็ว, ชิงแชมป์, ซ้อมจับเวลา และการแข่งขันแบบตะลุยด่าน ส่วนเพลง "ไอไลค์ทูมูฟอิท" ซึ่งขับร้องโดย รีล 2 รีล เป็นเพลงธีมในส่วนของหน้าเมนู และรูปแบบการเล่นจะคล้ายกับ *มาริโอคาร์ท วี* ของนินเทนโด

การตอบรับ
---------

มาดากัสการ์ คาร์ทซ์ ได้รับคำวิจารณ์ไม่ค่อยดีเท่าใดนัก เคร็ค แฮร์ริส ของเว็บไซต์ไอจีเอ็น กล่าวถึงเวอร์ชันในระบบวีว่า "เป็นการแข่งรถโกคาร์ทที่มีความรวดเร็ว ความน่าแปลกใจ ไม่ดีเท่าที่ *มาริโอคาร์ท* มีอยู่" เว็บไซต์เกมส์เรดาร์ยังวิจารณ์อีกด้วยว่า "ธรรมดา และเป็นเสมือนกับเวอร์ชันที่น่าเบื่อของ *มาริโอคาร์ท*" พวกเขายังกล่าวอีกด้วยว่าไอเท็มเสริมที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพ และในปัจจุบันยังไม่มีความเห็นในเชิงบวกจากเว็บไซต์เมทาคริติกแต่อย่างใด

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "IGN: DreamWorks Animation's Madagascar Kartz Videogame Coming October 27 From Activision". IGN. 2009-10-09. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-13. สืบค้นเมื่อ 2009-10-21.
2. ↑  "Madagascar Kartz Review - Wii Review at IGN". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-27. สืบค้นเมื่อ 2012-01-15.
3. ↑  Madagascar Kartz - GamesRadar
4. ↑  Dreamworks Madagascar Kartz for PlayStation 3

| * ด
* ค
* ก
*มาดากัสการ์* |
| --- |
| ภาพยนตร์ | *มาดากัสการ์* (2548) • *มาดากัสการ์ 2 ป่วนป่าแอฟริกา* (2551) • *มาดากัสการ์ 3 ข้ามป่าไปซ่าส์ยุโรป* (2555) |  |
| รายการโทรทัศน์ | *เพนกวินจอมป่วน ก๊วนมาดากัสการ์* (*รายชื่อตอน*) • *คิงจูเลียน เกรียนป่วนป่า* (*รายชื่อตอน*) |
| ดีวีดี | *เดอะมาดากัสการ์เพนกวินอินอะคริสต์มาสเคเปอร์* (2548) • *เมอร์รีมาดากัสการ์* (2552) • *โอเปอร์เรชัน ดีวีดีพรีเมียร์* (2553) • *แฮปปี้คิงจูเลียนเดย์* (2553) • *นิวทูเดอะซู* (2553) • *ไอวอสอะเพนกวินซอมบี้* (2553) • *ออลไนท์เตอร์บีฟอร์คริสต์มาส* (2554) • *แมดลีมาดากัสการ์* (2555) |
| เกมส์ | *มาดากัสการ์* (2548) • *มาดากัสการ์ โอเปอร์เรชันเพนกวิน* (2549) • *มาดากัสการ์ 2 ป่วนป่าแอฟริกา* (2551) • *มาดากัสการ์ คาร์ทซ์* (2552) |
| อื่น ๆ | *ตัวละคร* • *เพลงประกอบภาพยนตร์* • *มาดากัสการ์ คิงจูเลียนส์บีช ปาร์ตี้ โก ราวด์* • *มาดากัสการ์ อะครีเอทแอดเวนเจอร์* |