"**แอนด์ดิดโดสฟีทอินแอนเชียนไทม์**" (อังกฤษ: And did those feet in ancient time) เป็นบทกลอนโดยวิลเลียม เบลค จากส่วนนำ (preface) ของมหากาพย์ *มิลทัน: อะพอเอิมอินทูว์บุคส์* หนึ่งในผลงานรวบรวมงานเขียนของเบลคในชุดหนังสือพระเยซู บนหน้าปกระบุปี 1804 ซึ่งน่าจะเป็นวันเริ่มลงเพลท ในขณะที่ตัวบทกวีตีพิมพ์จริงในราวปี 1808 ในปัจจุบันบทกวีนี้เป็นที่รู้จักดีในฐานะเพลงสวด (hymn) ชื่อ "**เจรูซาเลม**" (Jerusalem) ซึ่งทำนองประพันธ์โดยเซอร์ ฮิวเบิร์ท พารีในปี 1916 และเป็นที่รู้จักในฐานะเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการของประเทศอังกฤษ

เป็นที่ชัดเจนว่าบทกลอนนั้นได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องเล่าขานว่าครั้งหนึ่งพระเยซูขณะทรงพระเยาว์ได้เดินทางกับจอเซฟแห่งอาริเมเธีย พ่อค้าดีบุก มายังสถานที่ที่ซึ่งปัจจุบันคือประเทศอังกฤษ และได้เดินทางไปยังกลาสเทินบรีระหว่างช่วงปีที่หายไปจากประวัติของพระองค์ นักวิชาการส่วนใหญ่ปฏิเสธเรื่องราวส่วนนี้ว่าเคยเกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ นักวิชาการด้านคติพื้นถิ่นและตำนานชาวอังกฤษ เอ. ดับเบิลยู. สมิธ (A. W. Smith) ระบุว่า "มีเหตุผลน้อยมากที่จะเชื่อว่าธรรมเนียมมุขปาฐะเกี่ยวกับการเดินทางมายังดินแดนอังกฤษของพระเยซูมีปรากฏมาก่อนต้นศตวรรษที่ยี่สิบ" ธีมของบทกวีนั้นเขื่อมโยงกับหนังสือวิวรณ์ (วิวรณ์ 3:12 และ 21:2) ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของการเสด็จกลับมาอีกครั้ง ที่ซึ่งพระเยซูทรงสร้างเยรูซาเลมใหม่ คริสตจักรต่าง ๆ โดยเฉพาะคริสตจักรอังกฤษใช้คำว่าเยรูซาเลม เป็นอุปลักษณ์ถึงสวรรค์ สถานที่แห่งความรักและสันติภาพสากล มาโดยตลอด

การแปลความบทกวีรูปแบบที่พบมากที่สุดเชื่อว่าเบลกต้องการจะสื่อว่าการเสด็จของพระเยซูกลับมาอีกครั้งจะทรงสร้างสวรรค์ขึ้นในดินแดนอังกฤษเพื่อให้แย้งกับ "กังหันมืดมนอันชั่วร้าย" (*dark Satanic Mills*) อันเป็นอุปลักษณ์แทนการปฏิวัติอุตสาหกรรมและการทำลายธรรมชาติที่เกิดขึ้นตามมา ลักษณะของการดำเนินบทกลอนของเบลคมีไปในแนวการถามคำถามสี่คำถามมากกว่าที่จะยืนยันการเสด็จของพระเยซูมาดินแดงอังกฤษในอดีต บทกลอนจึงมีลักษณะเหมือนถามส่าจะมีการเสด็จเยือนของพระองค์ที่ซึ่งจะมีสวรรค์บังเกิดขึ้นในอังกฤษหรือไม่ ส่วนบท (verse) ที่สองของกลอนมีการตีความทั่วไปว่าเป็นการเรียกขานให้เกิดสังคมในอุดมคติขึ้นในอังกฤษ ไม่ว่าจะมีการเสด็จมาของพระองค์หรือไม่

เนื้อความ
---------

บทกลอนฉบับดั้งเดิมปรากฏใน *Milton, a Poem* ของเบลค ตามหลังท่อนที่เริ่มด้วย "The Stolen and Perverted Writings of Homer & Ovid: of Plato & Cicero, which all Men ought to contemn: ..."

**Blake's poem**

> And did those feet in ancient time,  
> 
> Walk upon Englands mountains green:  
> 
> And was the holy Lamb of God,  
> 
> On Englands pleasant pastures seen!  
> 
>   
> 
> And did the Countenance Divine,  
> 
> Shine forth upon our clouded hills?  
> 
> And was Jerusalem builded here,  
> 
> Among these dark Satanic Mills?  
> 
>   
> 
> Bring me my Bow of burning gold:  
> 
> Bring me my Arrows of desire:  
> 
> Bring me my Spear: O clouds unfold:  
> 
> Bring me my Chariot of fire!  
> 
>   
> 
> I will not cease from Mental Fight,  
> 
> Nor shall my Sword sleep in my hand:  
> 
> Till we have built Jerusalem,  
> 
> In Englands green & pleasant Land.
> 
> 

ใต้บทกลอนนี้ เบลคได้ระบุบทหนึ่งจากพระคัมภีร์ว่า:

> "Would to God that all the Lords people were Prophets"  
> 
> Numbers XI. Ch 29.v
> 
>

ในฐานะเพลงชาติ
--------------

ดูเพิ่ม: เพลงชาติอ้งกฤษ
หลังได้ทรงฟังฉบับออร์เคสตราของเพลงนี้เป็นครั้งแรก กษัตริย์จอร์จที่ห้าได้ตรัสว่าทรงโปรด "เจรูซาเลม" มากกว่าเพลงชาติอังกฤษ "กอดเซฟเดอะคิง" เพลง "เจรูซาเลม" ถือกะนว่าเป็นเพลงชาตินิยมที่นิยมที่สุดในอังกฤษ *เดอะนิวยอร์กไทมส์* ระบุว่า "เพลงนี้กลายเป็นเพลงชาติทดแทนอย่างรวดเร็ว" รวมถึงเคยมีการเรียกร้องแก่รัฐบาลให้นำเพลงนี้ขึ้นใช้เป็นเพลงชาติอังกฤษแทน เรื่องจากประเทศอังกฤษไม่มีเพลงชาติอย่างเป็นทางการ และเลือกใช้เพลงชาติของบริเตน "กอดเซฟเดอะควีน" แทนในบางโอกาสเช่นการแข่งขันกีฬาฟุตบอล โดยที่เพลงนี้ก็ไม่เป็นเพลงชาติทางการเช่นกัน ในขณะที่บางกีฬาเช่นรักบี้และอย่างเป็นทางการในคริกเก็ตเลือกใช้ "เจรูซาเลม" เป็นเพลงชาติ

ดูเพิ่ม
-------

* ศาสนาซิวิล
* โรแมนติสม์กับการปฏิวัติอุตสาหกรรม (ภาษาอังกฤษ)

หมายเหตุ
--------

1. ↑  The hymn 'Jerusalem the Golden with milk and honey blessed... I know not oh I know not what joys await me there....' uses Jerusalem for the same metaphor.
2. ↑  Blake wrote *Englands* here, and twice later, where we would use the genitive *England's*
3. ↑  Blake wrote *Lords* where we would use the modern genitive *Lord's*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cox, Michael, editor, *The Concise Oxford Chronology of English Literature*, "1808", p 289, Oxford University Press, 2004, ISBN 0-19-860634-6
2. ↑  Icons – a portrait of England. Icon: Jerusalem (hymn) Feature: And did those feet? เก็บถาวร 12 ธันวาคม 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Accessed 7 August 2008
3. ↑  Smith, A. W. (1989). "'And Did Those Feet...?': The 'Legend' of Christ's Visit to Britain". *Folklore*. Taylor and Francis. **100** (1): 63–83. doi:10.1080/0015587X.1989.9715752. JSTOR 1260001.
4. ↑  Lienhard, John H. 1999 Poets in the Industrial Revolution. The Engines of Our Ingenuity No. 1413: (Revised transcription)
5. ↑  "The One Show". BBC. 17 October 2008. สืบค้นเมื่อ 29 April 2011.
6. ↑  John Walsh *The Independent* 18 May 1996
7. ↑  "Great Poetry Explained". สืบค้นเมื่อ 12 September 2020.
8. ↑  Rowland, Christopher. (November 2007). William Blake: a visionary for our time openDemocracy.net. Accessed 19 April 2020.
9. 1 2  Blake, William. "*Milton a Poem*, copy B object 2". *The William Blake Archive*. Ed. Morris Eaves, Robert N. Essick, and Joseph Viscomi. สืบค้นเมื่อ 8 June 2019.
10. ↑  "Numbers 11:29". *King James Version*. biblegateway.com.
11. ↑  Brantley, Ben (20 July 2009). "Time, and the Green and Pleasant Land". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 23 April 2010.
12. ↑  Parliamentary Early Day Motion 2791 เก็บถาวร 21 สิงหาคม 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, UK Parliament, 18 October 2006
13. ↑  "Correspondence". UK: Anthem 4 England. 8 May 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-20. สืบค้นเมื่อ 29 April 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**Milton (Blake)/Preface** 

* Comparisons of the Hand Painted copies of the Preface on the William Blake Archive
* แม่แบบ:Cantorion
* And did those feet in ancient time at Hymnary.org

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* มิวสิกเบรนซ์ ผลงาน

 |