recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดมงคลสุทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพังงา ในตำบลท้ายช้าง อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา

วัดมงคลสุทธาวาส เดิมชื่อว่า **วัดลุ่ม** ประวัติวัดระบุว่าเป็นวัดโบราณสร้างมาแต่สมัยไหน ใครเป็นผู้สร้างยังสืบไม่ได้ แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 สันนิษฐานว่า ชาวบ้านร่วมใจกันสร้างเพื่อถวายให้เป็นที่พำนักของพระธุดงค์รูปหนึ่ง คือ พระทองซึ่งต่อมาได้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาในสมัยของพระอุปัชฌาย์พุฒ ได้เปลี่ยนเป็น วัดมงคลสุทธาวาส ในปี พ.ศ. 2465 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2452 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 27 เมตร ยาว 38 เมตร วัดได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2544

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถทรงไทยพื้นถิ่นภาคใต้ เจดีย์สององค์ยอดปลีหัก ตอม่อแตกร้าวมีเชื้อราปกคลุมรอบองค์เจดีย์ โบราณวัตถุของวัด มีพระประธานในอุโบสถ เป็นพระที่สร้างมานาน องค์พระก่อด้วยอิฐปูนปางมารวิชัย 3 องค์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระราชปฏิภาณมุนี (เขิม เกสโร) พ.ศ. 2452–2477
* พระปลัด ห้วน อิสฺสโร พ.ศ. 2477–2487
* พระสมุห์ ปอด นนฺทสาโร พ.ศ. 2487–2498
* พระสมุห์ แดง จุลฺลปนฺโต พ.ศ. 2498–2500
* พระใบฎีกา เที่ยง วยวุฑฺโฒ พ.ศ. 2500–2509
* พระหอม กตปุญฺโญ พ.ศ. 2509–2512

อ้างอิง
-------

1. ↑  กรมศิลปากร. "วัดมงคลสุทธาวาส" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 11 มกราคม 2566. เข้าถึงจาก
2. ↑  "วัดมงคลสุทธาวาส". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
***ปะทานุกรม การทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม*** เป็นตำราอาหาร แปลและเรียบเรียงโดยนักเรียนดรุณีโรงเรียนกุลสตรีวังหลัง พิมพ์ครั้งแรกที่โรงพิมพ์พวกครูอเมริกัน เมื่อ ค.ศ. 1898 ตรงกับ พ.ศ. 2441 ถือเป็นตำราอาหารของไทยฉบับพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุการพิมพ์เก่ากว่า *แม่ครัวหัวป่าก์* ซึ่งพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2451 ในการพิมพ์ครั้งแรกนั้นอาจมีการพิมพ์เพียงครั้งเดียวยอดพิมพ์มีจำนวนน้อย คือจำนวนพิมพ์คงใกล้เคียงกับจำนวนนักเรียนดรุณี โรงเรียนกุลสตรีวังหลัง จุดประสงค์เพื่อจำหน่ายจ่ายแจกให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียน สันนิษฐานว่าอาจจะมีจำนวนการพิมพ์ไม่มากไม่น่าจะเกิน 300 เล่ม คำนำในตำราเล่มนี้ระบุว่าพิมพ์ขึ้นไว้เพื่อ "แม่หนูดรุณีจะได้ฝึกหัด"

เนื้อหาประกอบด้วยวิธีการทำอาหารไทยและอาหารฝรั่ง โดยอาหารฝรั่งใช้มาตราชั่งตวงแบบยุโรป ส่วนอาหารไทยใช้มาตราตวงวัดแบบไทย

อาหารฝรั่งมีทั้งคาวและหวานประมาณ 140 ชนิด เช่น ซุปไก่ ซุปกระต่าย ซุปมันเทศ ซุปหอยนางรม ทอดปลาไหล ทอดไก่ ทอดหอยแคลง ทอดนกพิราบ ปิ้งกระต่าย ปิ้งเนื้อโค ปิ้งเนื้อโคแท่ง เนื้อโคม้วน ปิ้งมันฝรั่ง ปิ้งมะเขือเทศ ขนมชอกโกแลต ขนมขิง ขนมองุ่น ขนมคุกกี พุดดิงผลไม้ พุดดิงขนมปัง พุดดิงมะพร้าว พุดดิงสมเด็จพระนาง เป็นต้น ส่วนอาหารไทยมีประมาณ 36 ชนิด เช่น แกงเป็ดน้ำ แกงนกพิราบ แกงเทโพ แกงมัสมั่น แกงส้มปลาช่อนกับผลลางสาดเครื่องพริกขิง แกงคั่วกุ้ง แกงเผ็ดลูกชิ้นปลากราย ต้มยำปลาหมอ ต้มยำกุ้งทรงเครื่อง ต้มยำกุ้งเห็ดโคน ยำใหญ่ ยำพริกอ่อน พล่ากุ้งสด และพล่าดอกพยอม เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  เปลี่ยน ภาสกรวงศ์. *แม่ครัวหัวป่าก์* (PDF). สถาพรบุ๊คส์. p. 12.
2. ↑  พลอย จริยะเวช. "แกะรอยประวัติศาสตร์ตัวตนขนมไทยจากกลอนและตำราอาหารโบราณ". เดอะคลาวด์.
3. ↑  อภิลักษณ์ เกษมผลกูล. "เมื่อ "ตำรากับข้าวชาววัง" ออกสู่โลกกว้าง: กำเนิดและพัฒนาการของ "ตำรากับข้าวชาววัง" ในสมัยรัชกาลที่ 5 จนถึงการตั้งโรงเรียนสตรี". คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. doi:10.14456/vannavidas.2017.14. `{{cite journal}}`: Cite journal ต้องการ `|journal=` (help)
4. ↑  "ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมการกินอาหารไทยตั้งแต่อดีตจนถึงก่อนรัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงคราม".
**วัดมงคลนิมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง รวม 300 ไร่

วัดมงคลนิมิตรเดิมชาวบ้านเรียก **วัดคลองพ่อเฒ่า** ระบุปีที่สร้างวัดคือเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยประมาณ พ.ศ. 2475 มีพระธุดงค์รูปหนึ่งชื่อ หลวงพ่อเถว ได้มาปักกลดในที่ดินของโยมมหาชื้นและโยมเฮี๊ยะที่บริเวณนี้ ชาวบ้านและเจ้าของที่จึงได้ช่วยกันสร้างกุฏิให้ท่านหนึ่งหลังพร้อมทั้งนำอาหารมาถวายทุกวันมิได้ขาด ท่านจำพรรษาอยู่ได้ประมาณ 2 ปีเศษ ก็ได้อำลาญาติโยม เพื่อเดินธุดงค์ต่อไป ต่อมาไม่นานมีพระภิกษุอีกรูปชื่อ พระอาจารย์แก้วได้เดินธุดงค์มาจำพรรษาทีสำนักสงฆ์แห่งนี้อีกประมาณ 2 ปีแล้วท่านก็ลาสิกขาไป หลังจากนั้นโยมมหาชื้นจึงได้ไปนิมนต์ พระอาจารย์เฉลา มาเป็นเจ้าสำนักสงฆ์ ชาวบ้านได้ช่วยกันสร้างกุฏิขึ้นมาอีก 5 หลัง และศาลาการเปรียญ 1 หลัง ต่อมาพระอาจารย์เฉลาได้ลาญาติโยมเพื่อเดินธุดงค์ต่อไป ดังนั้นทางสำนักสงฆ์จึงได้ขาดเจ้าสำนักลง ชาวบ้านจึงนิมนต์พระภิกษุสือ สุขทายโก และโยมมหาชื้นกับโยมเฮี๊ยะ ได้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ถวายในปี พ.ศ. 2480 ต่อมาวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2484

อุโบสถของวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยการบริจาคทรัพย์ของโยมมหาชื้นและเฮี๊ยะ มงคล ร่วมกับชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมงคลนิมิตร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดมงคลนิมิต". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
**วัดมงคล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวังพร้าว อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่

วัดมงคลเดิมชื่อ **วัดทุ่งแป้ง** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2350 บูรณะครั้งล่าสุดเมื่อปี พ.ศ. 2494 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538

เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนาเป็นอาคารขนาดย่อม ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมก่ออิฐถือปูน เสาไม้แปดเหลี่ยมผนังก่ออิฐถือปูนหลังคา 3 ชั้น หน้าบันประดับด้วยไม้แกะสลักและกระจกสีมีช่อฟ้าและปั้นลม ปัจจุบันยังคงใช้งานอยู่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ซุ้มประตู (ซุ้มโขง) ขนาดเล็ก (สำหรับคนเดินผ่าน) ทางด้านทิศเหนือและทิศตะวันตก มีมุขยื่นทั้งสองด้านก่ออิฐถือปูน นอกจากนั้น ต่อมาได้นำโบราณวัตถุต่าง ๆ ที่พบในวัด ได้แก่ ข้าวของเครื่องใช้ของพระภิกษุสงฆ์แต่เดิม และวัตถุที่ชาวบ้านที่มีจิตศรัทธานำมาถวายในอดีต โดยนำมาจัดแสดงภายในตู้กระจกภายในวิหารของวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมงคล(ทุ่งแป้ง)". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์วัดมงคลทุ่งแป้ง". ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดมงคล**
**ทะเลสาบโบสทัง** (จีนตัวเต็ม: 博斯騰湖; จีนตัวย่อ: 博斯腾湖; พินอิน: *Bósīténg Hú*; อุยกูร์: باغراش كۆلى / Бағраш Көли / *Baghrash Köli / Baƣrax Kɵli*; ชากาทาย: *Bostang*) เป็นทะเลเลสาบน้ำจืดทางขอบตะวันออกเฉียงเหนือของแอ่งทาริม อยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกลบายินโกลิน (巴音郭楞蒙古自治州; Bayin'gholin Mongol Autonomous Prefecture) และประมาณ 20 กม. (12 ไมล์) ทางตะวันออกของการาชาฮีร์ (焉耆; *Yānqí; ยานฉี*) และ 57 กม. (35 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคูร์ลา ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน ทะเลเลสาบครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,000 ตารางกิโลเมตร (390 ตารางไมล์) (ร่วมกับทะเลสาบขนาดเล็กที่อยู่ติดกัน) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซินเจียงและเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีน ทะเลสาบโบสทังได้รับน้ำไหลเข้าจากพื้นที่เก็บกักน้ำ 56,000 ตารางกิโลเมตร (22,000 ตารางไมล์)

ชื่ออุยกูร์ของทะเลสาบและภาษาจีนบางครั้งแสดงเป็น Bosten Hu, Bagrax-hu, Bagrasch-köl, Baghrasch köl, Bagratsch-kul, Bositeng Lake หรือ Bositeng Hu 

แม่น้ำไคตู (开都河) เป็นแม่น้ำสาขาสำคัญที่สุดที่ไหลลงทะเลสาบโบสทัง คิดเป็นประมาณร้อยละ 83 ของปริมาณน้ำที่ไหลเข้าทั้งหมด แม่น้ำสาขาที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ลำห้วยหวงสุ่ย (จีน: 黃水溝) แม่น้ำชิงสุ่ย (清水河) และแม่น้ำไซต์ (烏拉司特河)

ปัจจุบันยังคงมีการทำประมงอยู่ในทะเลสาบ ข้อมูลจนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 (ช่วง พ.ศ. 2513) ปลาที่จับได้ประจำปีร้อยละ 80 เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน 2 ชนิด คือ *Schizothorax biddulphi* และ *Aspiorhynchus laticeps* ซึ่งเป็นปลาเฉพาะถิ่นของทะเลสาบโบสทังและแม่น้ำยาร์คันด์ คิดเป็น ในช่วงปี พ.ศ. 2505 ถึง 2508 ได้มีการนำปลาในวงศ์ปลาตะเพียนหลายชนิด (ปลาซ่ง, ปลาเฉาดำ, ปลาลิ่น, ปลาเฉา, ปลาไน และปลาทอง) มาปล่อยในทะเลสาบ ในคริสต์ทศวรรษ 1970 ปลาเหล่านี้กลายเป็นเป้าหมายหลักของการประมงในทะเลสาบแทน และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 ปลาเพิร์ชยุโรปได้ถูกนำมาปล่อยและเป็นปลาชนิดหลักในการการประมงในทะเลสาบโบสทังในเวลาต่อมา

ระเบียงภาพ
----------

* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Seespiegelschwankungen des Bosten-Sees (ในภาษาเยอรมัน)[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Mischke, S. (6–11 April 2003). "Holocene environmental fluctuations of Lake Bosten (Xinjiang, China) inferred from ostracods and stable isotopes". *EGS - AGU - EUG Joint Assembly, Abstracts from the Meeting Held in Nice, France, Abstract #6609*. European Geosciences Union: 6609. Bibcode:2003EAEJA.....6609M.
3. ↑  Wei, K.Y.; Lee, M.Y.; Wang, C.H.; Wang, Y.; Lee, T.Q.; Yao, P. (February 2002). "Stable isotopic variations in oxygen and hydrogen of waters in Lake Bosten region, southern Xinjiang, western China". *Western Pacific Earth Sciences*. **2** (1): 67–82.
4. 1 2 3 4  K. F. Walker and H.Z. Yang, Fish and Fisheries in Western China, in Fish and Fisheries at Higher Altitudes: Asia (FAO Fisheries Technical Paper), December 1999

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทะเลสาบโบสทัง**

* Google Earth view

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สาคู

**สาคู** (อังกฤษ: Arrowroot, obedience plant, Bermuda arrowroot, araru, ararao;ชื่อวิทยาศาสตร์: *Maranta arundinacea*)เป็นพืชล้มลุกพบในป่าฝนเขตร้อน และใช้ปลูกเพื่อนำแป้งจากเหง้ามาใช้ประโยชน์

ประวัติ
-------

การศึกษาทางด้านโบราณคดีในทวีปอเมริกาแสดงหลักฐานว่ามีการปลูกสาคูเมื่อเกือบ 7,000 ปีที่แล้ว โดยชื่อเรียกของสาคูในภาษาอังกฤษ araru อาจจะมาจาก *aru-aru* (อาหารของอาหาร) ในภาษาของชาวอาราวักในแถบทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นพื้นที่ที่ปลูกพืชชนิดนี้ นอกจากนั้น อาจได้มาจากการใช้ต้นสาคูรักษาแผลที่ถูกธนู

การทำอาหาร
----------

คัสตาร์ดกับบิสกิตสาคู
แป้งจากต้นสาคูใช้ทำอาหารเช่นบิสกิต พุดดิง เยลลี่ เค้ก ซอส เส้นก๋วยเตี๋ยวในอาหารเวียดนามและเกาหลี ในสมัยวิกตอเรีย นำแป้งชนิดนี้มาต้มใช้เป็นอาหารให้เด็กและคนที่ต้องจำกัดอาหาร  นอกจากนั้น ใช้ในไอศกรีมที่ทำรับประทานเองเพื่อให้น้ำแข็งละลายช้า ใส่ในซอสเพื่อช่วยให้ข้น โดยเฉพาะซอสจากผลไม้ แต่ไม่ทำให้ซอสหนืดหรือแข็งแบบเดียวกับแป้งข้าวโพด แป้งจากต้นสาคูไม่มีกลูเตน องค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นคาร์โบไฮเดรต มีโปรตีนน้อย จึงเหมาะที่จะใช้ทดแทนแป้งสาลีในการทำเบเกอรี่

แป้งจากต้นสาคูจะแข็งที่อุณหภูมิต่ำกว่าแป้งข้าวโพด ไม่อ่อนตัวเมื่อผสมกับส่วนผสมที่เป็นกรด แต่ผสมเข้ากับนมได้ไม่ดี จึงควรผสมแป้งชนิดนี้กับส่วนผสมที่เย็นก่อนแล้วจึงใส่ส่วนผสมที่ร้อน ถ้าให้ความร้อนมากเกินไป แป้งจะเสียคุณสมบัติการแข็งตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Thick and thin". New Statesman. 2001-10-29. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-26. สืบค้นเมื่อ 2010-09-12.
2. ↑  Starch Thickeners at The Cook's Thesaurus
3. ↑  "Arrowroot Powder Is A Thickening Agent". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-04. สืบค้นเมื่อ 2012-04-19.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Maranta Image[*ลิงก์เสีย*]
* arrowroot paper
รูปสาญฌีมาตาในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในรัฐหรยาณา
**สาญฌี** (อักษรโรมัน: Sanjhi) เป็นเทพีและชื่อเทศกาลบูชาพระนาง โดยมากฉลองโดยเด็กหญิงในพื้นที่เดลี, ปัญจาบ, หรยาณา และอุตตรประเทศ รูปเคารพสาญฌีจะสร้างขึ้นในวันแรกของเก้าวันในทุรคาบูชาหรือนวราตรี ทุก ๆ วัน เด็กหญิงและสตรีในพื้นที่จะได้รับเชิญไปขับร้องภชันและทำพิธีอารตี ในวันสุดท้ายของนวราตรี หรือ ทุสเสหระ เทวรูปเทพีสาญฌีจะถูกนำลงละลายในแหล่งน้ำ

ในภูมิภาคพรัช มักสร้างรูปสาญฌีเป็นพระกฤษณะและพระนางราธา สัญลักษณ์ของความรัก ตามตำนานทางเทววิทยาเชื่อว่าสาญฌีถูกสร้างขึ้นโดยเทพีราธาเพื่อเรียกพระกฤษณะให้มาปรากฏพระองค์ ตำนานพื้นถิ่นยังบอกเล่าถึงลีลาตอนที่พระกฤษณะจัดดอกไม้เป็นรูปพระนางราธาอย่างสวยงามเพื่อให้พระนางประทับใจ ธรรมเนียมของพรัชในยุคแรกยังมีลักษณะของการทำสาญฌีมาจากมูลวัวและดอกไม้ แต่นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15-16 มา ก็ได้ถูกนำไปปฏิบัติในโบสถ์ของนิกายไวษณวะ และกลายมาเป็นรูปแบบของศิลปะที่มีความสลับซับซ้อน มีเพียงนักบวชพราหมณ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีถึงจะสร้างสรรค์สาญฌีได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dabas, Maninder (28 Sep 2017). "Here's The Story Of Sanjhi - A Forgotten Festival And Delhi's 'Own Version' Of Durga Puja". *India Times*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 November 2017. สืบค้นเมื่อ 30 Sep 2018.
2. ↑  "The Tribune, Chandigarh, India - Punjab".
3. ↑  Goswami, Saurabh and Thielemann, Selina; *Music and fine arts in the devotional traditions of India. Worship through beauty*, New Delhi: APH Publishing Corporation, 2005
4. ↑  "Artist couple from UP bring Sanchi art to Udupi", Deccan Herald, 1 August 2011
**เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์** (Edward Escriber) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ที่เมือง Cagayan de Oro City จังหวัด La Union ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 56 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 27

ประวัติ
-------

เอสครีเบอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน สวิง เอลลาร์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 โดยชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะคะแนนโดยเทคนิค อัลเฟรโด แซนดับ จากนั้น ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF ในไทย เมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค แซมซั่น ดัทช์บอยยิม ยก 7 จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค โจเอล จูนิโอ ยก 8 เอสครีเบอร์ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ดิโน โอลิเวตตี ไม่ได้แชมป์

เอสครีเบอร์ยังคงขึ้นชกมวยอย่างต่อเนื่อง มีทั้งชกแพ้และชนะ เคยมาชกแพ้น็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ และยอดดำรง ศิษย์ยอดธง เมื่อ พ.ศ. 2547 เอสครีเบอร์มีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยมาชิงแชมป์ IBF แฟนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทในไทย แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 5 หลังจากนั้น เอสครีเบอร์ชกแพ้รวดมาตลอด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 แพ้ทีเคโอ มัลวิน อยุดทุด ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2541 -2542)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 23 ตุลาคม 2541 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 7 ที่ สกลนคร
	+ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม 2549 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 5 ที่ ชัยภูมิ

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
นักดนตรี

  

**เอ็ดเวิร์ด มายา** (อังกฤษ: Edward Maya) เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1986 ในบูคาเรสต์ เป็นนักดนตรี โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง ชาวโรมาเนีย เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนอีเนสกูมิวสิกไฮสคูล ในบูคาเรสต์ จากนั้นศึกษาที่บูคาเรสต์คอนเซอร์วาทอรี

ฤดูร้อนปี ค.ศ. 2009 มายาออกเพลงแรกในฐานะศิลปินกับเพลง "Stereo Love" ติดอันดับ 2 บนโรมาเนียนซิงเกิ้ลส์ชาร์ตส ต่อมาในปีนั้นเพลงนี้ก็กลายเป็นฮิตในคลับทั่วโลก และเพลงติดชาร์ตป็อปในเนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักรและเบลเยี่ยม "Stereo Love" ยังเป็นเพลงที่ติดชาร์ตในยูโรเปียนท็อปฮอต 100 ยาวนานที่สุดคือ ติดต่อกัน 52 สัปดาห์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Biographie Edward Maya : bio, parcours artistique Edward Maya - NRJ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-22. สืบค้นเมื่อ 2010-12-31.
2. ↑  ANT1 WEB TV / VIDEO ΧΡΗΣΤΩΝ / Stereo Love - Edward Maya & Vika Jigulina / ΜΟΥΣΙΚΗ
3. ↑  "Top 40 | Top 40 detail | Edward Maya & Viki Jigulina - Stereo Love | Radio 538 = 102 FM". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-14. สืบค้นเมื่อ 2010-12-31.
4. ↑  ultratop.be - Edward Maya & Vika Jigulina - Stereo Love
5. ↑  is the longest song in the history of European top Hot 100
**ปลาดาบเงินใหญ่** (อังกฤษ: Atlantic cutlassfish, Australian hairtail, Largehead hairtail, ญี่ปุ่น: タチウオ; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trichiurus lepturus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาดาบเงิน (Trichiuridae)

เป็นปลาที่มีลำตัวแบนเรียวยาว มีลักษณะคล้ายแถบริบบิ้น ไม่มีเกล็ด ปากล่างยื่นย่าวล้ำปากบน หางเรียวยาวปลายแหลม แผ่นปิดเหงือกมีปลายเป็นมุมแหลม ๆ อยู่แนวเดียวกับครีบอก ไม่มีครีบท้องและครีบหาง มีฟันแหลมคมเป็นเขี้ยวยาวโค้งออกมานอกปาก 

มีขนาดความยาวได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักเต็มที่ได้ถึง 5 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไปประมาณ 40-50 เซนติเมตร มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 15 ปี แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในหลายพื้นที่ของโลก ในอ่าวไทยอยู่รวมกันเป็นฝูงตามชายฝั่งทะเลน้ำตื้นและปากแม่น้ำ กินอาหาร โดยไล่ล่าปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า

เป็นปลาที่นำมาแปรรูป เช่น ทำลูกชิ้น, ทำปลาเค็มและปลาแห้งเป็นอาหาร ในอาหารญี่ปุ่น ปลาดาบเงินใหญ่ยังนิยมนำมาทำซาชิมิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  ปลาดาบเงินใหญ่[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาดาบเงินใหญ่**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trichiurus lepturus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาซิวเจ้าฟ้า** หรือ **ปลาซิวเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์** ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Amblypharyngodon chulabhornae* อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีสีโปร่งใส เห็นแกนดำของกระดูกสันหลังชัดเจน ตาโต หลังค่อม ท้องเป็นสีเงินแวววาว บริเวณส่วนหัวด้านบนมีสีเขียวเหลือบทอง

มีความยาวเต็มที่ 4 เซนติเมตร พบอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ของภาคเหนือ ภาคกลาง และพบโดยมากในภาคอีสานของประเทศไทย กินตัวอ่อนของแมลงน้ำ และพืชหรือตะไคร่น้ำ เป็นอาหาร

เป็นปลาที่ใช้บริโภคในท้องถิ่น มีรสชาติไม่ขม จึงนิยมทำเป็นปลาจ่อม มีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "ปลาแตบแก้ว" เป็นปลาที่เพิ่งค้นพบใหม่ในปี พ.ศ. 2533 ที่บึงบอระเพ็ด และให้ชื่อสายพันธุ์เพื่อถวายเป็นพระเกียรติแด่ สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี

นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *ปลาน้ำจืดไทย*. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์, 2544. 116 หน้า. หน้า 38. ISBN 974-475-655-5
2. ↑  สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล. *สารานุกรมปลาไทย*. กรุงเทพฯ : บริษัทเอม ซัพพลาย, 2540. 170 หน้า. หน้า 92. ISBN 9748990028

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลปลาซิวเจ้าฟ้า
ซิวหางแดง พบที่ตำบลตันหยงลิมอ อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส โดยนายแพทย์วรกานต์ รุ่งประเสริฐ
ซิวหางแดง พบที่ตำบลตันหยงลิมอ อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส โดยนายแพทย์วรกานต์ รุ่งประเสริฐ**ปลาซิวหางแดง** หรือ **ปลาซิวแถบดำ** หรือ **ปลาซิวบอระเพ็ด** (อังกฤษ: Blackline rasbora, Red-tailed rasbora, Borapet rasbora) ปลาน้ำจืดจำพวกปลาซิวชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Rasbora borapetensis* อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีลักษณะเส้นข้างลำตัวไม่สมบูรณ์ ลำตัวแบนข้าง นัยน์ตาค่อนข้างโต ครีบหางแยกเป็นแฉก มีแถบสีดำพาดตามความยาวลำตัวจากหัวจนถึงโคนหาง และมีลายสีเขียวปนสีทองพาดตามแนวแถบสีดำ ครีบหางมีสีแดงสด

มีขนาดความเต็มที่ประมาณ 5 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ พบครั้งแรกที่บึงบอระเพ็ด ในปี ค.ศ. 1934 จึงได้มีการตั้งชื่อสายพันธุ์ตามสถานที่พบ ซึ่งนอกจากจะพบที่บึงบอระเพ็ดแล้ว ยังพบได้ที่หนองหาน จังหวัดสกลนคร, แม่น้ำโขง, กว๊านพะเยา และป่าพรุโต๊ะแดง ที่จังหวัดนราธิวาสอีกด้วย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ได้รับความนิยมทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศมาช้านาน

ซิวหางแดง พบที่ตำบลตันหยงลิมอ อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส โดยนายแพทย์วรกานต์ รุ่งประเสริฐ

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูล



1. ↑  หน้า 158 หนังสือสาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8701-9
**ปลาดุกด้าน** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Clarias batrachus*) เป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาดุก (Clariidae) มีรูปร่างค่อนข้างยาวเรียว ส่วนหางค่อนข้างแบน มีสีเทาปนดำ ส่วนท้องมีสีขาว สามารถเคลื่อนที่บนบกได้เป็นระยะทางสั้น ๆ โดยใช้ครีบ เรียกว่า "ปลาแถก" ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 50 เซนติเมตร

พบได้ในพื้นที่ลุ่มน้ำโขง, ลุ่มน้ำเจ้าพระยา, คาบสมุทรมลายู, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, ฟิลิปปินส์ และมีรายงานว่าพบในศรีลังกา, บังกลาเทศ, อินเดีย และพม่า

ถูกควบคุมการซื้อขายในประเทศเยอรมนี และมีรายงานจากบางประเทศว่าส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศหลังจากนำเข้าไป เนื่องจากเป็นเอเลี่ยนสปีชีส์ ปลาดุกด้านเป็นปลาที่ใช้เป็นอาหารชนิดสำคัญชนิดหนึ่ง และปลาสีเผือกหรือสีที่แปลกไปจากปกติ ยังถูกเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย

ในประเทศไทย ปลาดุกด้านถือเป็นปลาน้ำจืดเศรษฐกิจที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง ถูกนำมาปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ เช่น ปลาดุกย่าง, ปลาดุกฟู หรือปลาหยอง เป็นต้น

รูปภาพ
------

* ปลาที่มีสีสันแปลกตาออกไป นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามปลาที่มีสีสันแปลกตาออกไป นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
* ปลาดุกผัดเผ็ดปลาดุกผัดเผ็ด
* ยำปลาดุกฟูยำปลาดุกฟู
* ปลาดุกแห้งปลาดุกแห้ง
* ในดวงตราไปรษณียากรของอินโดนีเซียในดวงตราไปรษณียากรของอินโดนีเซีย

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาดุกอุย

อ้างอิง
-------

1. ↑  NatureServe (2015). "*Clarias batrachus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 4.1*. สืบค้นเมื่อ April 7, 2016.
2. ↑  "*Clarias batrachus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ August 7, 2016.
3. ↑  ปลาดุกด้าน, บ้านไทยกู๊ดวิว

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Clarias batrachus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ ปลาดุกด้าน ที่วิกิสปีชีส์

* *Clarias batrachus*, Fishbase.org
**ปลาดาบลาวยาว** (อังกฤษ: Dorab wolf-herring; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chirocentrus dorab*) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาหลังเขียว (Clupeiformes)

กราฟแสดงการประมงปลาดาบลาวยาวทั่วโลกโดย FAO ระหว่างปี ค.ศ. 1950–2009
จัดเป็นปลาดาบลาวชนิดหนึ่ง มีลำตัวเรียวยาวและมีทรวดทรงแบนมาก ปากมีลักษณะเฉียงขึ้นข้างบน มีฟันเขี้ยวคู่หน้าใหญ่และคมมากเขี้ยวคู่นี้จะยื่นเลยริมฝีปาก ครีบหางเว้าลึกครีบหลังมีรอยแต้มสีดำลำตัวสีน้ำเงินเข้มปนเหลือง ท้องเป็นสันคม

มีความยาวประมาณ 30–50 เซนติเมตร และยาวที่สุด 100 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามปากอ่าว, ชายทะเล หรือพื้นที่ที่เป็นน้ำกร่อย ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก จนถึงหมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลแดง, ทะเลญี่ปุ่น, ตอนเหนือและตอนใต้ของออสเตรเลีย รวมถึงตองงา ในน่านน้ำไทยพบทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่ล่าเหยื่อบนผิวน้ำกินเป็นอาหาร เช่น ลูกปลาขนาดเล็กและกุ้งขนาดเล็ก จัดเป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง สามารถนำไปแปรรูปเป็นลูกชิ้น หรือทอดมันได้

โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ (ภาษาละติน) *Chirocentrus* มีที่มาจากคำในภาษากรีก: χέρι (*chéri*) หมายถึง "มือ" และภาษากรีก: σημείο (*simeío*) หมายถึง "จุด" ซึ่งแสดงถึงการมีแผ่นกระดูกแหลมยาวที่ฐานของครีบอก และ *Dorab* มาจากคำในภาษาอาหรับ: ضرّاب (*darrab*) ซึ่งน่าจะแปลงมาจากภาษาอาหรับ: دُرُبّ (*durubb*) ซึ่งหมายถึง ปลาทอง และภาษาอาหรับ: لسان (*lisan*) หมายถึง "ลิ้น"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sepkoski, Jack (2002). "A compendium of fossil marine animal genera". *Bulletins of American Paleontology*. **364**: 560. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-23. สืบค้นเมื่อ 2008-01-08.
2. ↑  "*Chirocentrus dorab* (Forsskål, 1775)". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 20 June 2015.
3. 1 2  *Chirocentrus dorab* (Forsskål, 1775) FAO, Species Fact Sheet. Retrieved April 2012.
4. ↑  Amin Malouf MD. *An Arabic Zoological Dictionary* (1985 ed.). p. 86. (Dar Al Rayid Al Arabi).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Chirocentrus dorab***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chirocentrus dorab ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติมที่ fishbase.org
* Fishes of Australia : *Chirocentrus dorab*

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q2255165
* Wikispecies: Chirocentrus dorab
* BOLD: 24567
* FishBase: 6358
* GBIF: 2413687
* iNaturalist: 368231
* IRMNG: 10716740
* ITIS: 161883
* IUCN: 75150150
* NCBI: 221863
* WoRMS: 212257

 |
นายจั่น จอง ดัต ประธานพรรคขณะเปิดการประชุมที่ไซ่ง่อนน้อยเมื่อ พ.ศ. 2555
**พรรคไดเวียด**หรือ**พรรคชาตินิยมแห่งเวียดนามใหญ่** (Nationalist Party of Greater Vietnam; ภาษาเวียดนาม: Đại Việt Quốc dân đảng หรือ Đại Việt) เป็นพรรคการเมืองที่เน้นชาตินิยมและต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่มีกิจกรรมในเวียดนามเมื่อพุทธศตวรรษที่ 25 พรรคนี้ยังคงมีกิจกรรมอยู่นอกเวียดนาม โดยมีเป้าหมายเพื่อให้ประเทศเป็นประชาธิปไตยแบบหลายพรรค

พรรคนี้ก่อตั้งโดยเจื่อง ตื๋อ อัญ หรือที่รู้จักกันในชื่อ อัญ ก๋า เฟือง (พี่ชายใหญ่เฟือง) สมาชิกเริ่มต้นของพรรคมีหลากหลาย เช่น ดร. ฟัน ฮวี กวต และ ดร. เหงียน ตอน ฮวาน ในสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ไดเวียดได้จัดให้มีการต่อสู้ทางทหารเพื่อเอกราช สมาชิกไดเวียดบางคนได้รับการฝึกอบรมจากก๊กมินตั๋งในยูนนานก่อนจะมีการปฏิวัติโดยพรรคคอมมิวนิสต์ในจีน กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่นิยมญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อญี่ปุ่นเข้ามายึดครองอินโดจีน หลังจากการแบ่งแยกเวียดนามใน พ.ศ. 2497 กลุ่มไดเวียดถูกคว่ำบาตรในเวียดนามเหนือ แต่ยังมีกิจกรรมต่อไปในเวียดนามใต้ โดยเป็นกลุ่มต่อต้านประธานาธิบดีโง ดิ่ญ เสี่ยม และมีส่วนในการปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลของเสี่ยมโดยกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Nguyễn Tôn Hoàn, former South Vietnam deputy premier, p. 84

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Nationalist Party of Greater Vietnam
ธงของพรรค
**พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า** (ภาษาอังกฤษ:Burma Socialist Programme Party; ภาษาพม่า: မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ; ออกเสียง:mjəma̰ sʰòʃɛ̀lɪʔ láɴzɪ̀ɴ pàtì) ก่อตั้งขึ้นหลังจากสภาปฏิวัติของพม่านำโดยนายพลเนวิน ได้ยึดอำนาจในพม่า ในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 พร้อมทั้งแจกเอกสารชื่อว่าวิถีพม่าสู่สังคมนิยม ต่อมา ในวันที่ 4 กรกฎาคม สภาปฏิวัติได้ประกาศตั้งพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าเพื่อนำประเทศเข้าสู่ลัทธิสังคมนิยม ส่วนพรรคอื่นถือว่าผิดกฎหมาย สมาชิกพรรคในช่วงแรกคือสมาชิกสภาปฏิวัติ โครงสร้างคล้ายพรรคคอมมิวนิสต์ แต่ไม่ได้มีอุดมการณ์แบบคอมมิวนิสต์ โดยแนวคิดหลักของพรรคเป็นการผสมผสานระหว่างแนวคิดคอมมิวนิสต์และพุทธศาสนา ในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2507 สภาปฏิวัติได้ประกาศให้พรรคการเมืองทุกพรรคยกเว้นพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าสลายตัวไป 

ใน พ.ศ. 2514 พรรคนี้พรรคนี้ได้เปิดกว้าง เปลี่ยนเป็นพรรคของมวลชน การเป็นสมาชิกพรรคจะรับประกันความก้าวหน้าในสังคมได้ สมาชิกพรรคส่วนใหญ่เป็นทหารและตำรวจ มีการจัดตั้งองค์กรยุวชนโดยเชิญชวนนักเรียนเข้ามาเป็นสมาชิก ลักษณะคล้ายเรดการ์ดในประเทศจีน หลังจากการประกาศรัฐธรรมนูญใหม่ใน พ.ศ. 2517 ให้จัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมแห่งสหภาพพม่า แต่ไม่ส่งผลใดๆต่อโครงสร้างอำนาจของรัฐภายใต้การปกครองของเนวิน เนวินลาออกจากตำแหน่งประมุขรัฐเมื่อ พ.ศ. 2524 แต่ยังเป็นหัวหน้าพรรคต่อไป อย่างไรก็ตามความล้มเหลวทางเศรษฐกิจทำให้เกิดการต่อต้านรัฐบาลตั้งแต่ พ.ศ. 2530 หลังจากรัฐบาลประกาศยกเลิกธนบัตรโดยไม่มีการวางแผนล่วงหน้า การปะทะกับนักศึกษาที่ประท้วงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2531 ทำให้เกิดการประท้วงต่อเนื่องจนเกิดการปะทะครั้งใหญ่ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน ทำให้เนวินลาออกจากหัวหน้าพรรค ในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 นายพลซอหม่องได้ประกาศจัดตั้งสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐ

พรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคเอกภาพแห่งชาติเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2531 หัวหน้าพรรคคือ อู ทาจอร์ และเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 แต่พ่ายแพ้ให้กับสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยของอองซานซูจี ผู้นำทหารปฏิเสธผลการเลือกตั้งและปกครองประเทศด้วยสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐโดยไม่ได้ใช้ประโยชน์จากพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าอีก

อ้างอิง
-------

* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.หน้า 386 - 388

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Burmese Way to Socialism (top secret) The Revolutionary Council, 28 April 1962
* The Constitution of the Burma Socialist Programme Party The Revolutionary Council, July 4, 1962
* The System of Correlation of Man and His Environment BSPP, 17 January 1963, 3rd. edition 1964
* The Extraordinary Session of the BSPP Congress, 23-25 July 1988 *Working People's Daily*
**สถาบัน** หมายถึง สิ่งซึ่งคนในส่วนรวม คือ สังคม จัดตั้งให้มีขึ้นเพราะเห็นประโยชน์ว่ามีความต้องการ และจำเป็นแก่วิถีชีวิตของตน เช่น สถาบันครอบครัว สถาบันศาสนา สถาบันการศึกษา สถาบันการเมือง

ความหมายทางสังคมวิทยาและสังคมศาสตร์
-----------------------------------

ดูเพิ่ม: สถาบันทางการเมือง
สถาบันในทางการเมืองนั้น ได้มีการพูดถึงโดยนักสังคมวิทยา (sociologist) มาตั้งแต่ในช่วงศริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยสร้างทฤษฎีเกี่ยวกับพัฒนาการทางสังคมที่ประยุกต์มาจากทฤษฎีวิวัฒนาการ โดยมองว่าสังคมมนุษย์นั้นพัฒนาการจากสังคมที่มีความซับซ้อนทางสถาบันน้อย ไปสู่สังคมที่มีความซับซ้อนทางสถาบันที่มากขึ้น ซึ่งหากยึดตามทฤษฎีของนักสังคมวิทยาดังกล่าวก็พอจะประยุกต์กล่าวได้ว่าพัฒนาการของสถาบันทางการเมืองนั้นเกี่ยวพันกับระบบโครงสร้างทางสังคม และความเป็นสถาบันทางสังคม

ในทางสังคมศาสตร์นั้น สถาบันคือรูปแบบของการบริหารจัดการในเรื่องใด ๆ ที่ถูกจัดตั้งขึ้นในลักษณะที่มีความเป็นทางการ สถาบันทางสังคมสามารถแบ่งแยกหยาบ ๆ ได้เป็น 4 ลักษณะ คือ

* เป็นสถาบันที่เกี่ยวกับอำนาจทางการเมือง (political power institution) คือสถาบันทางการเมือง ได้แก่ รัฐบาล และพรรคการเมือง
* เป็นสถาบันที่การผลิตและการจัดสรรสินค้าและบริการทั้งในระดับปัจเจกบุคคล และระดับสาธารณะ (economic institution) คือสถาบันทางเศรษฐกิจ ได้แก่ องค์กรต่าง ๆ การทั้งของภาครัฐ และเอกชน
* เป็นสถาบันในทางสังคม-วัฒนธรรม (socio-cultural institution) ที่คอยจัดระบบระเบียบในทางความเชื่อ, ค่านิยม, ความต้องการผลประโยชน์ และการแสดงออกในทางสังคม ได้แก่ องค์กรในทางศาสนา, กลุ่มผลประโยชน์, สมาคมต่าง ๆ ที่ทำงานในภาคสังคมและวัฒนธรรม
* เป็นสถาบันทางเครือญาติ (kinship institution) ได้แก่ ครอบครัว, วงศาคณาญาติ รวมถึงสมาคมเครือญาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  พิสิษฐิกุล แก้วงาม. มโนทัศน์ที่สำคัญในวิชาการพัฒนาการเมือง. มหาสารคาม : หลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม, 2553.
2. ↑  Damien Kingsbury. Political Development. New York : Routledge, 2007, p. 10


แม่แบบ:โครงสังคม
**สถาบันการทำอาหารแห่งอเมริกา** (CIA) คือวิทยาลัยไม่แสวงหาผลกำไรของเอกชนจากอเมริกาที่เชี่ยวชาญด้านการสอนทำอาหาร การทำขนมปังและขนมอบ วิทยาเขตหลักของ CIA ตั้งอยู่ที่ Hyde Park นิวยอร์ก และมีสาขาอยู่ที่ St. Helena รัฐแคลิฟอร์เนีย และ Napa รัฐแคลิฟอร์เนีย; San Antonio, เท็กซัส; และสาธารณรัฐสิงคโปร์ นอกจากนี้ CIA ยังให้ความรู้อย่างต่อเนื่องแก่ผู้ประกอบวิชาชีพในอุตสาหกรรมบริการ การประชุม และบริการที่ปรึกษา มีชั้นเรียนแบบพักผ่อนหย่อนใจสำหรับผู้ที่ไม่ได้ประกอบอาชีพนี้ และ The Food Business School เป็นศูนย์รวมของการศึกษาสำหรับผู้บริหารและบัณฑิต วิทยาลัยแห่งนี้มีบุคลากรประมาณ 170 ท่านและมีมาสเตอร์เชฟที่ผ่านการรับรองจากสมาพันธ์การทำอาหารแห่งอเมริกา (American Culinary Federation) หลายท่าน และมาสเตอร์เบเกอร์ที่ได้รับการรับรองจากสมาคมนักอบขนมปังค้าปลีกแห่งอเมริกา (Retail Bakers of America) CIA มีศิษย์เก่ามากกว่า 48,000 คนในเกือบทุกภาคส่วนของอุตสาหกรรมบริการอาหาร

วิทยาลัยเปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญาสาขาศิลปะการทำอาหาร (Culinary Arts) และศิลปะการอบขนมปังและขนมอบ (Baking and Pastry Arts) ในวิทยาเขตนิวยอร์ก แคลิฟอร์เนีย และเท็กซัส และสอนหลักสูตรปริญญาตรีสาขาการจัดการ (Management), วิทยาศาสตร์อาหาร (Culinary Science) และการศึกษาอาหารประยุกต์ (Applied Food Studies) ในวิทยาเขตนิวยอร์กของเรา แต่ละหลักสูตรจะมีการฝึกงานเป็นเวลา 15 สัปดาห์ในสถานที่บริการอาหารที่ CIA อนุมัติ และมีการทำงานจริงในร้านอาหารในวิทยาเขตของวิทยาลัย ในหลักสูตรปริญญาตรีสาขาการจัดการนั้น เราจะเน้นการให้ความรู้เรื่องไวน์ เครื่องดื่ม และการบริการขั้นสูง; อาหารละติน; หลักการขั้นสูงด้านการอบขนมปังและขนมอบ; การทำกิจการ (การเริ่มต้นธุรกิจ); การปรุงอาหารจากฟาร์มสู่โต๊ะ; และอาหารเอเชีย เกือบทุกสาขาย่อยเหล่านี้จะประกอบด้วยการเรียนหนึ่งภาคเรียนที่วิทยาเขตแคลิฟอร์เนีย เท็กซัส หรือสิงคโปร์ของ CIA นอกจากนี้หลักสูตรระดับปริญญาของวิทยาลัยเรายังได้รับการรับรองจากคณะกรรมการอุดมศึกษาเขตมิดเดิ้ลสเตท (Middle States Commission on Higher Education) แล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "U.S. News & World Report Education–The Culinary Institute of America". U.S. News & World Report. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-05. สืบค้นเมื่อ 2016. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "The CIA Announces The Creation of its Fourth Campus; The Culinary Institute of America, Singapore". Singapore Institute of Technology. September 7, 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-21. สืบค้นเมื่อ April 11, 2016.
3. ↑  Huffman, Jennifer (October 30, 2015). "CIA buys long-vacant Copia for food offerings". *Napa Valley Register*. Napa, California: Lee Enterprises, Inc. สืบค้นเมื่อ November 4, 2015.
4. ↑  "Institution Directory–The Culinary Institute of America". Middle States Commission on Higher Education. สืบค้นเมื่อ October 18, 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สถาบันการทำอาหารแห่งอเมริกา**

* เว็บไซต์ทางการ
* The Culinary Institute of America ที่ยูทูบ
* Restaurants at the Culinary Institute of America
* The Food Business School of the Culinary Institute of America
**เมชาโด** (สเปนและตากาล็อก: *mechado*) เป็นอาหารฟิลิปปินส์ที่ปรุงด้วยเนื้อวัว (หรือบางสูตรใช้ลิ้นวัว) การเติมซอสถั่วเหลืองและน้ำมะปี๊ดลงไปในน้ำหมักนั้นทำให้อาหารชนิดนี้มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างไปจากอาหารสเปน

ต้นกำเนิดและการปรุง
-------------------

วิธีการปรุงเมชาโดแบบดั้งเดิมใช้เทคนิคการปรุงแบบสเปน โดยเจาะชิ้นหรือก้อนเนื้อวัวหนา ๆ ซึ่งไม่มีมัน แล้วยัดแถบมันหมูเข้าไปเพื่อให้เนื้อวัวนุ่มและไม่แห้งกระด้าง [คำว่าเมชาโด ("ยัดไส้") จึงแผลงมาจากคำว่า เมชา (*mecha*) ซึ่งในภาษาสเปนแปลว่า ไส้เทียน] จากนั้นนำเนื้อวัวที่ยัดมันหมูแล้วไปหมักกับน้ำส้มสายชู ซอสถั่วเหลือง น้ำมะปี๊ด กระเทียมสับหรือบด พริกไทยดำ ใบกระวาน ผัดเนื้อกับหัวหอมในน้ำมัน (หรือผัดกับมันหมู) ให้ด้านนอกพอสุกเป็นสีน้ำตาล แล้วนำไปเคี่ยวด้วยไฟอ่อน ๆ พร้อมกับซอสหมัก โดยเติมน้ำสต๊อกและมะเขือเทศบดลงไป จนกระทั่งเนื้อนุ่มและน้ำแกงงวดลงเป็นซอสข้น

เมื่อเวลาผ่านไป ชื่ออาหารชนิดนี้ก็ถูกนำไปใช้เรียกแกงตุ๋นที่ใช้เนื้อแล่บาง ๆ หรือเนื้อติดกระดูก โดยตัดขั้นตอนการยัดมันหมูออกไป เมชาโดในปัจจุบันจึงมีลักษณะใกล้เคียงกับสตูเนื้อวัวทั่วไปมากขึ้น

อ้างอิง
-------

* นันทนา ปรมานุศิษฏ์. **โอชาอาเซียน.** กรุงเทพฯ : มติชน, 2556, หน้า 289-291.
ใบชาเมจะ
**เมจะ** (ญี่ปุ่น: 芽茶; โรมาจิ: *mecha*) เป็นชาญี่ปุ่น ชนิดหนึ่ง เป็นชาที่ได้จากการเก็บยอดใบชาและปลายใบที่เหลือจากการทำ เซ็นจะหรือเกียวกูโระ เป็นผลพลอยได้จากากรผลิตเซ็นจะ เช่นเดียวกับ คูกิจะ และ โคนาจะ แม้ว่าจะถือเป็นผลพลอยได้และไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ชั้นหนึ่ง แต่ก็มักจะขายในราคาที่สูงกว่าเซ็นจะเนื่องจากได้มาในปริมาณน้อยกว่า

ใบชาเมจะมีลักษณะที่เล็กและโค้งงอ ยิ่งใบโค้งมาก คุณภาพก็จะยิ่งสูงขึ้น เนื่องจากส่วนปลายของดอกตูมและใบมีความชื้นสูงและอ่อนนุ่ม จึงมักจะม้วนงอตามธรรมชาติ

เนื่องจากสารสกัดชามีความเข้มข้นในดอกตูมและใบ รสชาติจึงเข้มข้น ความฝาด ความขม และรสอูมามิก็เข้มข้น และสีน้ำเป็นสีเขียวเข้ม เนื่องจากมีปริมาณกาเฟอีน สูงจึงมีผลชูกำลังเช่นกัน นอกจากนี้ เนื่องจากใบชามีลักษณะโค้งงอ จึงสามารถเพลิดเพลินกับชากี่ครั้งก็ได้จนกว่าใบชาจะเปิดหมด ซึ่งแตกต่างจากคูกิจะ ซึ่งจำกัดการแช่แค่ 2 ครั้ง และเซ็นจะ ซึ่งจำกัดการแช่แค่ 3 หรือ 4 ครั้ง ในทางกลับกัน เนื่องจากรสชาติดั้งเดิมนั้นเข้มข้น ชาจะเข้มข้นเกินไปหากชงด้วยน้ำร้อนหรือหากชงนานเกินไป ดังนั้นจึงควรชงด้วยน้ำอุ่นจะดีกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  緑茶の表示基準 日本茶業中央会
2. ↑  「今、知っておきたい日本茶の基本」2010年5月10日発行　枻出版社　p44
**วัดสุวรรณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่เริ่มมีการขุดคลองมหาสวัสดิ์เชื่อมต่อคลองบางกอกน้อยกับแม่น้ำนครชัยศรี เส้นทางนี้เป็นเส้นทางเสด็จไปนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ และได้สร้างวัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2424 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2473

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถได้สัดส่วนสวยงาม บริเวณประตูจะมีรูปครุฑ และบริเวณภายในประดิษฐานพระพุทธรูป คือ *พระพุทธสุวรรณบวรรังษี* ชาวบ้านมักมาบนบานศาลกล่าว หากสำริดผล จะแก้บนด้วยประทัด และศาลาสร้างด้วยไม้เต็ง ทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 ปัจจุบันยังอยู่สภาพที่สมบูรณ์ สามารถใช้งานได้อย่างอเนกประสงค์

วัดสุวรรณารามมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงปู่ดี สุวัณโณ ท่านได้เริ่มทะนุบำรุงวัดและอุโบสถซึ่งมีพระพุทธสุวรรณ บวรรังสี ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ สร้างอุโบสถ ก่อสร้างโรงเรียน และได้สร้างวัตถุมงคล กล่าวกันว่าเมื่อ โรงงานตุ๊กตาเคเดอร์ ที่ไฟไหม้จนมีคนตายมาก แต่มีบางคนห้อยแหรียญหลวงปู่ดี กระโดดจากตึกลงมาไม่เป็นอะไร และอีกหลายครั้ง ที่รถไฟชนจนรถพังยับ แต่คนในรถ กลับบาดเจ็บไม่เท่าไร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระอุโบสถวัดสุวรรณาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ศาลาสร้างด้วยไม้ วัดสุวรรณาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "หลวงปู่ดี วัดสุวรรณาราม อำเภอนครชัยศรี". องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม.
**วัดสุวรรณคีรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดสุวรรณคีรีเดิมมีชื่อว่า **วัดขี้เหล็ก** หรือ **วัดดงเหล็ก** สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2228 ในช่วงปลายรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2228 โดยมีพระธุดงค์รูปหนึ่งได้มาปักกลดอยู่ในบริเวณดงต้นขี้เหล็กซึ่งมีอยู่มากมาย ชาวบ้านจึงช่วงกันสร้างวัด วัดนี้ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่หมดทั้งวัดในราว พ.ศ. 2338 โดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท และทรงเปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดสุวรรณคีรี" ต่อมาในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2472 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินมาถวายพระราชทานผ้าพระกฐินต้นเป็นการส่วนพระองค์

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถมีขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2464 ลักษณะทรงไทย ก่ออิฐถือปูน มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันไม้สักแกะสลักลวดลาย มีกุฏิสงฆ์ 5 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารครึ่งไม้ ทรงไทยมีขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 10 เมตร หอไตรไม้สันนิษฐานว่าสร้างสมัยรัชกาลที่ 3–4 วัดมีศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ วิหาร ศาลาท่าน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ลึกลับในสนามข่าว". *แนวหน้า*. 15 เมษายน 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดสุวรรณคีรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 200.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสุวรรณคีรี**
**วัดหงษ์ปทุมาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นวัดได้รับรางวัลชนะเลิศโครงการอนุรักษ์พันธุ์ปลาหน้าวัดด้วยความที่มีพันธุ์ปลาต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นปลาสวาย ปลาเทโพ ปลาแรด ปลาตะเพียน และปลาอื่นอีกหลายชนิด มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา 

วัดหงษ์ปทุมาวาสหรือ **วัดมอญ** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2317 โดยชาวมอญที่อพยพหนีพม่ามาไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี เดิมมีชื่อว่า **วัดหงษา** จนกระทั่งใน พ.ศ. 2485 จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหงษ์ปทุมาวาส" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2525

ภายในบริเวณวัดปรากฏสัญลักษณ์ของชนชาวมอญ คือ เสาหงส์และตัวหงส์บนยอดเสา มีเจดีย์ทรงมอญซึ่งเป็นเจดีย์ที่จำลองแบบมาจากเจดีย์จิตตะกอง ในอุโบสถมีพระพุทธชินราชจำลองและพระประธานจากอุโบสถหลังเก่าเป็นพระประธาน ในวิหารมีรูปหล่อพระพุทธชินราช หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดเขาตะเครา สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) หลวงปู่เฒ่า และมีศาลาการเปรียญประดับด้วยไม้แกะสลักสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหงษ์ปทุมาวาส". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดหงษ์ปทุมาวาส (วัดมอญ)". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหงษ์ปทุมาวาส**
**วัดสุสาน** หรือ **วัดสุขสันติราม** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2447 ขึ้นทะเบียนวัดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2516 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่บ้านเกษตรสามัคคี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

พ.ศ. 2447 นายปิ่น พินิจ ได้ถวายที่ดินจำนวน 35 ไร่ เพื่อสร้างวัด โดยมีพระบุญ เป็นผู้ริเริ่มในการสร้างวัด โดยพื้นที่ด้านทิศตะวันตกติดกับกุฏิพระ เป็นป่าช้าฝังและเผาศพของชาวเมืองนครราชสีมา 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เกิดกาฬโรคระบาดมีคนล้มตายเป็นจำนวนมาก ทางราชการจึงให้นำศพมาฝัง และเผาที่วัดแห่งนี้ จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า **วัดสุสาน** แต่ประชาชนทั่วไปเรียกว่า **วัดสงสาร**

ต่อมาเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ถึงมีการขึ้นทะเบียนวัด และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517

ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน
--------------------------------

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระอาจารย์บุญ | พ.ศ. 2447-2474 |
| 2 | พระอาจารย์เพชร | พ.ศ. 2474-2485 |
| 3 | พระอาจ รตินฺธโร (พระอาจารย์ดำ) | พ.ศ. 2510-2537 |
| 4 | พระปลัดผล ปฏิภาโณ | พ.ศ. 2538-2549 |
| 5 | พระอธิการชาติชาย ติกฺขวีโร | พ.ศ. 2550 |
| 6 | พระครูอุดมวรรโณภาส อภิวณฺโณ | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |
|

อาคารเสนาสนะ
------------

**อุโบสถไม้** สร้างในปี พ.ศ. 2474 และได้มีการบูรณะใหม่ พ.ศ. 2550
**ศาลาการเปรียญ** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507
**กุฏิสงฆ์**
**หอกลอง-ระฆัง**
**ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน**

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "วัดสุสาน". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
2. ↑  "วัดสุสาน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
**XFL** คือลีคอเมริกันฟุตบอลอาชีพอเมริการะดับรอง  ซึ่งประกอบไปด้วย 8 ทีม ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ทั่วสหรัฐอเมริกา โดยเริ่มฤดูกาลตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม ซึ่งแต่ละทีมจะต้องทำการแข่งขัน 10 เกมในช่วงฤดูกาลปกติ หลังจากนั้นจะมี 4 ทีมที่ได้เข้าไปแข่งในรอบเพลย์ออฟเพื่อชิงแชมป์ในฤดูกาลนั้น โดยสำนักงานใหญ่ของลีคตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส.

XFL ถูกก่อตั้งในปี 2018 โดยมีวินซ์ แม็กแมน ประธานบอร์ดบริหารของ WWE โดยถือเป็นลีคที่สืบทอดมาจากลีคในชื่อเดียวกัน ซึ่งเขาได้ก่อนตั้งขึ้นเมื่อปี 2001. ซึ่งแม็กแมนสร้าง XFL ใหม่นี้ขึ้นมาให้เรียบง่ายกว่าเนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL)โดยมีการลดการโต้แย้งนอกสนามให้น้อยลงและทำให้เกมมีจังหวะที่เร็วขึ้น และไม่มีคุณลักษณะใด ๆ ที่ได้รับแรงบรรดาลใจจากมวยปล้ำอาชีพ หรือกีฬาเพื่อความบันเทิงเหมือนดั่งกับเอ็กซ์เอฟแอลที่ทำการแข่งขันในปี 2001 โดยแต่เดิม ลีคและทีมแข่งขันทั้งหมดมีเจ้าของคือ Alpha Entertainment ของวินซ์ แม็กแมนเอง

ภายหลังจากที่การแข่งขันผ่านไป 5 สัปดาห์หลังจากเริ่มแข่งขันในฤดูกาล 2020 การดำเนินการของลีกค่อย ๆ ปิดลงเนื่องจากการการระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหรัฐอเมริกา โดยได้ยื่นขอล้มละลายเมื่อวันที่ 13 เมษายน ต่อมาในเดือนสิงหาคมปี 2020 นักแสดงและอดีตนักมวยปล้ำของ WWE ดเวย์น จอห์นสัน พร้อมพันธมิตรทางธุรกิจและอดีตภรรยาอย่างดานี การ์เซีย และเรดเบิร์ด แคปปิตอล พาร์ทเนอร์ ได้ร่วมกันเข้าซื้อ XFL ในราคา 15 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ โดยลีคมีกำหนดกลับมาแข่งขันต่อในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2023

XFL เริ่มดำเนินการในระหว่างช่วงฤดูหนาวถึงช่วงต้นของฤดูใบไม้ผลิในสหรัฐอเมริกา ภายหลังจากสิ้นสุดฤดูกาลของ NFL และก่อนเริ่มฤดูกาลของUnited States Football League (USFL) โดย XFL มีความร่วมมือด้านบุคลากรของผู้เล่นกับ Indoor Football League (IFL) ซึ่งในทางพฤตินัยถือว่าเป็นลีคระดับรองของ XFL อีกต่อหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Perry, Mark (August 3, 2020). "More Details On The Rock Purchase Of The XFL, How Many Bidders". *XFL News Hub*. สืบค้นเมื่อ August 3, 2020.
2. ↑  Florio, Mike (August 16, 2022). "XFL hires Jordan Paler as league wide director of quarterback development". *MSN*. สืบค้นเมื่อ November 21, 2022.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Littleton, Cynthia (April 13, 2020). "Vince McMahon's XFL Files for Bankruptcy Amid Pandemic Shutdown". *Variety*. สืบค้นเมื่อ May 17, 2020.
4. ↑  "XFL suspends operations, lays off employees and has no plans for 2021 season". *ESPN*. April 10, 2020. สืบค้นเมื่อ April 10, 2020.
5. ↑  "XFL Files for Bankruptcy, Up for Sale". *The Hollywood Reporter*. April 13, 2020. สืบค้นเมื่อ April 13, 2020.
6. ↑  "THE ROCK BUYS THE XFL FOR $15 MILLION". *RingsideNews.com*. August 2, 2020. สืบค้นเมื่อ August 2, 2020.
7. ↑  Kerr, Jeff (August 2, 2020). "Dwayne 'The Rock' Johnson buys XFL for $15 million with partners RedBird Capital and Dany Garcia". CBS Sports. สืบค้นเมื่อ August 2, 2020.
8. ↑  "XFL & IFL Announce Player Personnel Partnership" (Press release). XFL. 12 Oct 2022.

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  แม้จะเล่นไปแล้ว 1 ฤดูกาล แต่ลีกก็ขายให้กับ อัลฟ่า แอคกิโก LLC บ่งชี้ว่าฤดูกาลในอนาคตอาจดำเนินต่อไป.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***American Football***

* เว็บไซต์ทางการ
ภาพยนตร์ "ท้าชนคนเดือด" ฉบับภาษาไทย
**อาหมัด อัล ซูไรติ** (อาหรับ: أحمد; อังกฤษ: Ahmad Rashid Al-Suraiti) เป็นตัวละครเอกจากภาพยนตร์เรื่อง ท้าชนคนเดือด (AUKMEN) ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวกาตาร์ โดยเป็นตัวละครที่ได้แรงดลบันดาลใจมาจากเรื่องจริง

ประวัติตามท้องเรื่อง
--------------------

**อาหมัด** เป็นอดีตวิศวกรชาวกาตาร์ผู้เดินทางมายังประเทศไทยเพื่อต้องการเป็นนักมวยไทย ในช่วงแรกเขาหมดตัวไปกับการดื่มและการเที่ยว จนต่อมาเพื่อนของเขาได้แนะให้ไปยังค่ายมวย และได้พบกับการ์ตูน ซึ่งเป็นลูกบุญธรรมเจ้าของค่ายมวยและเพื่อนร่วมค่ายชาวไทยอีกหลายคนที่คอยให้คำแนะนำและกำลังใจ เดิมทีพ่อของอาหมัดต้องการให้มีงานทำแบบเดียวกับคนทั่วไป แต่เขาต้องการเป็นนักมวยจึงตัดสินใจร่วมเข้าแข่งขัน ครั้งหนึ่งเขาได้รับการทาบทามโปรโมเตอร์มวยใต้ดินชักชวนให้ไปแข่งกับนักมวยไทยฝีมือฉกาจ นามว่า **ก้าวไกล แก่นนรสิงห์** ซึ่งอาหมัดได้เข้าต่อสู้ด้วย แต่เนื่องด้วยนักมวยชาวไทยมีอานุภาพการจู่โจมที่หนักหน่วงและชั้นเชิงเหนือกว่า ทำให้อาหมัดต้องพ่ายแพ้กลับมา

อาหมัดกลับไปยังค่ายมวยในสภาพที่บอบช้ำ แต่การ์ตูนพยายามปลอบใจและได้แนะนำให้เขาชกมวยแบบมีกฎกติกาแทน อาหมัดทำตามคำแนะนำเขาเริ่มเข้าแข่งขันมวยไทยในรายการต่างๆ แล้วสู้อย่างเต็มที่ แต่เขาก็ยังแพ้ให้กับนักมวยไทยหลายราย แต่ในคราวนี้การ์ตูนบอกว่าหากต้องการเอาชนะในประเทศไทย มีเพียงทางเดียวเท่านั้นที่ต้องทำคือการน็อคคู่ต่อสู้ให้ล้มลงให้ได้ ซึ่งเขาก็ฝึกฝนอย่างเต็มที่จนสามารถเอาชนะนักมวยมาได้หลายราย และในที่สุดอาหมัดก็ได้โคจรมาพบกับ ก้าวไกล แก่นนรสิงห์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสุดยอดนักมวยไทยที่แข็งแกร่งที่สุดอีกครั้ง

ข้อมูลจำเพาะ
------------

* **ชื่อ** : อาหมัด (أحمد)
* **ชื่อจริง** : อาหมัด ราชิด อัล-ซูไรติ (Ahmad Rashid Al-Suraiti)
* **ชื่อในวงการมวย** : ออคแมน ส.คำสิงห์ (AUKMEN)
* **สัญชาติ** :  กาตาร์
* **เกิดวันที่** : 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1980
* **อายุ (ตามท้องเรื่อง)**  : 27 ปี
* **ผู้แสดง** : อาหมัด อัล-ซูไรติ

เกี่ยวกับภาพยนตร์
-----------------

* นักแสดงที่ร่วมแสดงกับ **อาหมัด อัล-ซูไรติ** ได้แก่ : หญิง จุฬาลักษณ์, และ โยกเยก
* นักมวยไทยที่ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ : สมรักษ์ คำสิงห์, ก้าวไกล แก่นนรสิงห์ และ น้องตุ้ม ปริญญา
* ภาพยนตร์เรื่อง *ท้าชนคนเดือด* เป็นภาพยนตร์ต้นแบบที่มีตัวเอกของเรื่องเป็นนักมวยไทยชาวอาหรับ ที่แสดงการชกมวยและไหว้ครูเป็นที่ยอมรับระดับนานาชาติเรื่องแรกของโลก และมีแผนการณ์ที่จะจัดฉายที่เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศสด้วยเช่นกัน
* ภาพยนตร์เรื่อง *ท้าชนคนเดือด* เป็นภาพยนตร์ที่หญิง จุฬาลักษณ์ และแฟนหนุ่มของเธอร่วมทุนกับบริษัทอาเหม็ด ประเทศกาตาร์ ผลิตขึ้นมา ทั้งนี้มีทีมงานหลายประเทศร่วมกันสร้าง ทั้ง ฮ่องกง, ฝรั่งเศส และอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีทีมสตั๊นท์ซึ่งเคยร่วมทีมกับเจท ลีมาร่วมงานต่างหากด้วย

อ้างอิง
-------

* AUKMEN

1. 1 2  ข้อมูลจากสยามโซน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* BULLET PROOF FILM เก็บถาวร 2010-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


| * ด
* ค
* ก
ตัวละครที่เป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์ |
| --- |
| ไทย ทอง โพธิ์ • สหรัฐ เคริท สโลน • เกาหลีใต้ ลิม ซูจอง • ฮ่องกง ไทเกอร์ • ฝรั่งเศส ดีด้า ดีอาฟาต์ •  บุญเลิศ •  อาหมัด อัล ซูไรติ |
**วัดพระบวช** เป็นโบราณสถานตั้งอยู่ตรงข้ามวัดมุงเมืองในตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย สันนิษฐานว่าแต่เดิมเป็นวัดเดียวกันกับวัดมุงเมือง

ประวัติ
-------

วัดพระบวชปรากฏอยู่ในพงศาวดารภาคที่ 61 ระบุว่าสร้างโดยพญากือนา เมื่อประมาณ พ.ศ. 1889 กล่าวว่า "....ส่วนว่าพระยาผายูตนพ่อนั้น ท่านก็ลงไปกินเมืองเชียงใหม่ ในศักราช 708 ตัวปีเมิงไค้ เดือน 6 เพ็ญ วันพุธ มหามูลศรัทธาพระราชเจ้ากือนาสร้างเจดีย์และวิหารพระพุทธรูปพระบวช กลางเวียงไชยบุรีเชียงแสนที่นั่นแล้ว ก็ฉลองทำบุญให้ทานบริบูรณ์ในวันนั้นแล" ส่วนในพงศาวดารโยนกระบุว่า "ราว พ.ศ. 2260 ได้เกิดน้ำท่วมเมืองเชียงแสนครั้งใหญ่ วัดพระบวชจึงทรุดจมดินลงไปตั้งแต่บัดนี้"

ชื่อวัดพระบวชได้รับการตั้งชื่อขึ้งภายหลังสมัยที่มีการกำหนดชื่อโบราณสถานเมืองเชียงแสน ได้ชื่อมาจาก ประชุมพงศาวดารภาคที่ 61

สิ่งก่อสร้าง
------------

สิ่งก่อสร้างได้แก่ วิหารกว้าง 13 เมตร ยาว 20 เมตร หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ภายในมีฐานชุกชีประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น 

เจดีย์ทรงกลมแบบพุกาม ก่ออิฐถือปูนน่าจะสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 20 เจดีย์องค์นี้ก่อหุ้มเจดีย์อีกองค์หนึ่งไว้ภายใน เจดีย์องค์นอกสร้างหุ้มเจดีย์องค์เดิมราวปลายพุทธศตวรรษที่ 20 หรือต้นพุทธศตวรรษที่ 21 ฐานเป็นฐานเขียง 3 ฐานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ชั้นล่างสุดกว้างด้านละ 8 เมตร รองรับชุดฐานบัว 2 ฐานซ้อนกันในผังยกเก็จแบบล้านนา เหนือขึ้นไปเป็นส่วนรองรับองค์ระฆังเป็นชุดฐานบัว 3 ฐาน ประดับลูกแก้วอกไก่ฐานละ 2 เส้น องค์ระฆังทรงกลมขนาดเล็ก มีบัลลังก์สี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง ก้านฉัตร บัวฝาละมรรองรับปล้องไฉนแต่ปลียอดหายไป เจดีย์องค์ในเป็นเจดีย์ทรงปราสาทยอด มีเรือนธาตุตั้งอยู่ค่อนข้างต่ำ รองรับไว้ด้วยฐานเขียงเตี้ย ๆ มีซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ด้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระบวช". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
2. ↑  "วัดพระบวช". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเชียงราย.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพระบวช**
**วัดพระพุทธทักษิณดิตถมงคล** หรือ **วัดท่าลาดใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าถ่าน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 2 ตารางวา ปัจจุบัน พระครูสมุห์นิกร อาภสสโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดพระพุทธทักษิณดิตถมงคลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2419 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2538 วัดมีแนวคันดินซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นถนนพระรถ 

วิหารซึ่งปัจจุบันถูกสร้างทับ อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก หลังคามุงกระเบื้อง โดยมีโครงสร้างรองรับน้ำหนักหลังคาด้วยผนัง มีลักษณะศิลปะอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวรามเกียรติ์ เช่น การต่อสู้ระหว่างฝ่ายพระรามกับฝ่ายทศกัณฑ์ เช่น ภาพทศกัณฑ์กับพระราม ภาพหนุมานกับยักษ์ เป็นต้น ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย นามว่า *พระพุทธเดชาภิบาล* รูปแบบศิลปะอยุธยาปนศิลปะท้องถิ่น พระพุทธรูปครองจีวรห่มเฉียง รัศมีดอกบัวตูม พระเกศาเป็นเม็ดพระศกเล็ก พระพักตร์ค่อนข้างเหลี่ยม พระขนงโก่ง พระนาสิกงุ้ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระพุทธทักษิณดิตมงคล (ท่าลาดใต้)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "พระอุโบสถวัดท่าลาดใต้". scaasa. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-17. สืบค้นเมื่อ 2021-10-17.
ไมเคิล บีรุท เมื่อปี 2012
**ไมเคิล บีรุท** (อังกฤษ: Michael Bierut; 1957 -) เป็นนักออกแบบกราฟิก, นักวิจารณ์งานออกแบบ เขาเป็นที่รู้จักจากงานออกแบบโลโก้ที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น โลโก้สำหรับแคมเปญหาเสียงของฮิลลารี คลินตัน เมื่อปี 2016, เวอริซอน, มาสเตอร์การ์ด, บิลบอร์ด เป็นต้น

บีรุทเกิดที่เมืองคลีฟแลนด์ ในรัฐโอไฮโอ และจบการศึกษาด้านออกแบบกราฟิกจากวิทยาลัยการออกแบบ สถาปัตยกรรม ศิลปะ และการวางแผน มหาวิทยาลัยซินซินแนทิ

บีรุทเคยดำรงตำแหน่งรองประธานออกแบบกราฟิกที่วิจเนลลี แอสโซซีเอเทส (Vignelli Associates) และปัจจุบันเขาเป็นพาร์ทเนอร์ของสำนักงานนิวยอร์กของเพนแทแกรม ตั้งแต่ปี 1990
นอกจากงานออกแบบโลโก้แล้ว บีรุทยังมีผลงานศิลปะจัดแสดงแบบถาวรและชั่วคราวที่พิพิธภัณฑ์ทั่วโลก

บีรุทเคยดำรงตำแหน่งประธานใหญ่ของสถาบันงานกราฟิกแห่งอเมริกา (American Institute of Graphic Arts; AIGA) เมื่อปี 1998 - 2001 และเป็นอาจารย์นักวิจารณ์อาวุโสประจำสถาบันศิลปะเยล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Biography at Pentagram". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-30.
2. ↑  "Pentagram - the world's largest independent design consultancy". *Pentagram*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-05-30. สืบค้นเมื่อ 2019-03-22.
3. ↑  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-30. สืบค้นเมื่อ 2010-03-30.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* นอร์เวย์
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ลัตเวีย
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย
* เกาหลี
* เนเธอร์แลนด์
* โปแลนด์

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* Social Networks and Archival Context
* SUDOC (France)
	+ 1

 |