recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดลานนาบุญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 45 ตารางวา เป็นที่ราบต่ำอยู่ริมคลองบางตะนาวศรีซึ่งไหลผ่านทางด้านทิศใต้

สันนิษฐานว่าวัดลานนาบุญสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้าง ต่อมาวัดได้ชำรุดทรุดโทรมลง จนกระทั่ง พ.ศ. 2459 นายนรินทร์ ภาษิต (นรินทร์กลึง) ได้บูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถและเสนาสนะต่าง ๆ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมมีชื่อว่า **วัดลานวัว** เนื่องจากเคยเป็นที่เลี้ยงวัวของแขก ต่อมาทางวัดได้ทำหนังสือขอเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดลานนาบุญ" ตามคำแนะนำของพระเทพเมธี (ธีร์ ปุณฺณโก) และได้รับการอนุมัติจากเจ้าคณะตรวจการภาค 1 ให้ใช้ชื่อดังกล่าวในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2494 

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2459 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ลักษณะทรงไทย ไม่มีช่อฟ้าใบระกา หลังคาลด 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ลักษณะทรงไทย สร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ศาลาอเนกประสงค์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการเงิน
* พระอธิการสาคร ธมฺมธโร
* พระอธิการเอิบ สุนฺทโร
* พระมหาวิมุตติ ญาณกิตฺติ
* พระครูภัทรนนทคุณ (ธีระ อคฺคจิตฺโต ป.ธ.3)
* พระมหาศรีสมหวัง ธมฺมธีโร ป.ธ.5

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดลานนาบุญ". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดลานนาบุญ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปะหัน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 52 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 21 ไร่ 40 ตารางวา

วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม เดิมชื่อว่า **วัดเขาดิน** โดยเหตุที่บริเวณนี้เป็นที่เนินดินสูงผิดกว่าที่อื่น มีชื่ออื่นว่า **วัดปากน้ำแม่โพสพ** หรือ **วัดปากน้ำประสบ** เพราะตั้งอยู่ตรงปากแม่น้ำที่ไหลแยกออกจากแม่น้ำลพบุรี สร้างในสมัยพระเจ้าทรงธรรม พระพรหมมุนี พระอาจารย์ของสมเด็จพระนารายณ์ได้เคยอยู่ที่วัดนี้เป็นวัดที่มีความสำคัญและเจริญรุ่งเรืองมาก ต่อมาเป็นวัดร้าง จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาบดินทร์เดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้มาปฏิสังขรณ์ครั้งหนึ่ง ต่อมาเจ้าพระยาภูธราภัย (นุช บุณยรัตพันธุ์) ที่สมุหนายกในสมัยรัชกาลที่ 4–5 ได้มาปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่และเมื่อ พ.ศ. 2417 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมาบรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่พระเจดีย์ และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนชื่อ เป็น "วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม" และยกฐานะเป็นพระอารามหลวง

เสนาสนะและปูชนียวัตถุต่าง ๆ เช่น พระอุโบสถไม่มีช่อฟ้า ตั้งอยู่บนเนินดินสูง เชื่อกันว่าฐานพระอุโบสถนี้เป็นซุงไม้สักจำนวนมากมีกำแพงแก้วสองชั้น พระเจดีย์สูง 20 วา ฐานโดยรอบ 20 วา ทรงลอมฟาง ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ มีกำแพงล้อมพระเจดีย์ หอระฆังอยู่บนฐานปูนสี่เหลี่ยม

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูนายกวิบูลกิจ (นิ่ม)
* พระครูเฮง
* พระครูนายกวิบูลกิจ (แก้วโฆสโก)
* พระครูนายกวิบูลกิจ (ขจรฐานโสภี)
* พระครูโสภณธรรมภาณ (ฟอง)
* พระครูอุทุมพราสัย (ชม กสฺสโป)
* พระพิพัฒน์กิจจาภรณ์ (เล็ก ฐิตปุญโญ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม". ระบบฐานข้อมูลพระกฐินพระราชทาน.
2. ↑  "วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม (วัดเขาดิน)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม**
**วัดลำต้อยติ่ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลำต้อยติ่ง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน

วัดลำต้อยติ่ง เดิมมีนามว่า **วัดมงคลถาวร** หรือ **วัดมอญ** สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ร.ศ. 83 (พ.ศ. 2407) การสร้างวัดอยู่ในความดูแลของหลวงพ่อโฑซึ่งเป็นชาวมอญ แต่เดิมบริเวณวัดมีชาวมอญอาศัยอยู่เยอะ ปัจจุบันชาวมอญเหล่านี้ย้ายไปอยู่ที่คลองสอง การบูรณปฏิสังขรณ์ได้มีมาอย่างต่อเนื่อง จนเมื่อ พ.ศ. 2436 นายกิม ทินกรได้มาปฏิสังขรณ์ ต่อมาก็มีนายเงิน วรอุไรมาดำเนินการ วัดได้เปลี่ยนแปลงนามเดิมมาเป็น "วัดลำต้อยติ่ง" ตามที่ตั้งของวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง ตึก 2 หลัง ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 82 เมตร หอไตร ฌาปนสถาน และสุสาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-22.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 265. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดวชิรธรรมาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงขุมทอง เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บนพื้นที่ ประมาณ 40 ไร่ วัดอยู่ติดกับคลองหลวงแพ่ง สุดเขตกรุงเทพมหานคร

วัดวชิรธรรมาวาส หรือ **วัดเฉลิมพระเกียรติ พระบรมราชานุสรณ์ 200 ปี รัชกาลที่ 4** เป็นวัดสุดท้ายที่ได้รับอนุมัติให้สร้างในเขตกรุงเทพมหานครของคณะธรรมยุต ซึ่งเป็นวัดที่คณะสงฆ์ คณะกรรมการบริหารคณะธรรมยุตมีมติให้จัดสร้างเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาส ครบรอบ 200 ปี แห่งวันพระราชสมภพ 18 ตุลาคม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือนางแฉล้ม เครือคล้าย

พื้นที่เดิมเป็นทุ่งนา จากข้อมูลวันที่ 14 เมษายน​ พ.ศ. 2564 วัดอยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างศาลาปฏิบัติธรรม อุโบสถ เจดีย์ กุฏิสงฆ์ โรงเรียนพระปริยัติธรรม นอกจากนั้นยังดำเนินการปรับปรุงภูมิทัศน์ด้วยการขุดสระน้ำ ปลูกสวนป่า เพื่อให้เป็นสวนป่าร่มรื่นเหมาะกับเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สมทบทุนร่วมสร้างพระอุโบสถและพระมหาเจดีย์วัดวชิรธรรมาวาสสร้างบุญอันยิ่งใหญ่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-02. สืบค้นเมื่อ 2022-06-26.
2. ↑  "วัดวชิรธรรมาวาส". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดวชิรธรรมาวาส]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
4. ↑  ""สามารถ" สร้างพระอุโบสถวัดวชิรธรรมาวาส". สยามรัฐออนไลน์.
ปฏิกิริยาการสะเทินระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก อินดิเคเตอร์คือ โบรโมไทมอลบลู
ในทางเคมี **ปฏิกิริยาสะเทิน** (อังกฤษ: neutralization หรือ neutralisation) หรือ **ปฏิกิริยาการสะเทิน** หรือ **ปฏิกิริยาลบล้างฤทธิ์** ก็เรียก เป็นปฏิกิริยาเคมี ซึ่งกรดและเบสทำปฏิกิริยากันเกิดเป็นเกลือ บ่อยครั้งที่เกิดน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ด้วย แต่ไม่จำเป็นเสมอไป ปฏิกิริยาสะเทินระหว่างกรดและเบสอาร์เรเนียส จะให้น้ำด้วยเสมอ ดังสมการ

YOH + HX → XY + H2O
เมื่อ Y และ X เป็นไอออนบวกและไอออนลบที่มีค่าประจุเป็น +1 และ -1 ตามลำดับ XY จะเป็นเกลือที่เกิดขึ้น ตัวอย่างปฏิกิริยารูปนี้ เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก โดยมีโซเดียมเป็น Y และคลอรีนเป็น X 

HCl + NaOH → NaCl + H2O
ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากปฏิกิริยาข้างต้น คือ น้ำและเกลือแกงสามัญ

ปฏิกิริยาสะเทินสามารถพิจารณาได้เป็นสมการไอออนสุทธิ เช่น

H+ + OH- → H2O
การแสดงนี้คลาดเคลื่อน อย่างไรก็ดี เพราะไฮโดรเจนไอออน (H+) แท้จริงแล้วมิได้เกิดขึ้นในสารละลายระหว่างปฏิกิริยาสะเทิน ที่จริงแล้ว ไฮโดรเนียมไออน (H3O+) ต่างหากที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นผลตามสมการด้านล่าง

H+ + H2O → H3O+
เมื่อพิจารณาไฮโดรเนียมไออน สมการไอออนสุทธิแท้จริงจะเป็น

H3O,+ + OH- → 2H2O
ในปฏิกิริยาไม่ใช้น้ำเป็นตัวทำละลาย (non-aqueous) มีความเป็นไปได้น้อยว่าจะเกิดน้ำขึ้น อย่างไรก็ดี กรดกับเบสจะมีการให้โปรตอนเสมอ (ตามทฤษฎีกรด-เบสเบรินสเตด-บาวรี) เนื่องจากมีนิยามกรดและเบสหลายอย่าง ปฏิกิริยาทั้งหลายจึงอาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาการสะเทินได้ ซึ่งทั้งหมดด้านล่างนี้อาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาสะเทินได้ตามนิยามแตกต่างกัน 

HCl + NaOH → NaCl + H2O
2HCl + Mg → MgCl2 + H2
2HCO2H + MgO → Mg(HCO2)2 + H2O
HF + NH3 → NH4F
บ่อยครั้ง ปฏิกิริยาสะเทินเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน ตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก ตัวอย่างของการสะเทินแบบดูดความร้อน เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไบคาร์บอเนต (โซดาทำขนม) กับกรดน้ำส้ม (น้ำส้มสายชู)

การสะเทินหมายถึงการทำให้เป็นกลาง ในทางเคมี "เป็นกลาง" หมายถึง pH เท่ากับ 7

การนำไปใช้
----------

* วิธีการไทเทรตทางเคมีใช้สำหรับวิเคราะห์กรดหรือเบสเพื่อหาความเข้มข้นที่ไม่ทราบค่า สามารถใช้พีเอชมิเตอร์หรือพีเอชอินดิเคเตอร์ซึ่งแสดงจุดสะเทินโดยเปลี่ยนสีอย่างชัดเจน การคำนวณปริมาณสัมพันธ์อย่างง่ายโดยทราบปริมาตรของสารที่ต้องการทราบโมลาริตี และที่ทราบปริมาตรและโมลาริตีของสารที่เติมไป จะให้ค่าเป็นโมลาริตีของสารที่ต้องการทราบนั้น
* กรดกระเพาะเกินในกระเพาะอาหาร (การย่อยกรด) สะเทินโดยการย่อยโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือตัวสะเทินอื่น เช่น แอนตาซิด
* การสะเทินนั้นยังสามารถใช้เพื่อลดความเจ็บปวดของหนามพิษจากแมลงและพืชได้ เหล็กไนผึ้งสามารถสะเทินได้ด้วยอัลคาไลน์และเหล็กไนต่อสะเทินได้ด้วยกรด (ซึ่งแท้จริงแล้วการสะเทินมิได้ลดความเจ็บปวด ความเป็นกรดในเหล็กไนมิใช่สาเหตุของการคัน แต่เป็นสารเคมีอื่นในพิษ สาเหตุที่ความเจ็บปวดลดลงนั้นเป็นผลทางจิตวิทยามากกว่า)

การคำนวณ
--------

ในปฏิกิริยาการสะเทิน จำนวนโมลของกรดกับเบสที่ใช้นั้นต้องเท่ากัน ดังนั้น สูตรจึงเป็นดังนี้

a × [A] × Va = b × [B] × Vb
เมื่อ a เป็นจำนวนของไฮโดรเจนกรด และ b เป็นค่าคงที่ซึ่งบอกว่าเบสสามารถรับไออน H3O+ ได้มากเท่าใด [A] แทนความเข้มข้นของกรด และ [B] แทนความเข้มข้นของเบส Va คือปริมาตรของกรด และ Vb คือปริมาตรของเบส

อ้างอิง
-------

* Metcalf & Eddy. *Wastewater Engineering, Treatment and Reuse*. 4th ed. New York: McGraw-Hill, 2003. 526-532.
**ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล** (เกิด: 28 ธันวาคม พ.ศ. 2509 (56 ปี)) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และผู้เขียนบทภาพยนตร์ จบการศึกษาด้านจิตวิทยา เริ่มงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2530 เป็นผู้ช่วยผู้กำกับและผู้เขียนบทภาพยนตร์ ให้บริษัทพรพจน์ ฟิล์ม และ บริษัท ไท เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ หลายเรื่อง อาทิ ฝากฝันไว้เดี๋ยว จะเลี้ยวมาเอา, สยึ๋มกึ๋ย, วิ่งหน้าตั้งก้อยังรักเธอ, มังกรเจ้าพระยา

เป็นผู้ช่วยหัวหน้าแผนกภาพยนตร์ และหัวหน้าทีมเขียนบทภาพยนตร์ อาร์เอส ฟิล์ม เขียนบทเรื่อ เกิดอีกทีต้องมีเธอ, เด็กระเบิดยืดแล้วยึด ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สุพรรณหงส์ จาก โลกทั้งใบให้นายคนเดียว ปี พ.ศ. 2539 กำกับภาพยนตร์เรื่อง เจนนี่ กลางวันครับกลางคืนค่ะ ร่วมกับ ธีรวัฒน์ รุจินธรรม ได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม Cinemag Spirit Award นอกจากนี้ยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง โกลด์คลับ เกมล้มโต๊ะ ร่วมกับกิตติกร เลียวศิริกุล และธนกร พงษ์สุวรรณ, แม่เบี้ย ร่วมกับสมจริง ศรีสุภาพ และสมภพ เวชชพิพัฒน์ ก่อนที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมกับ สุทธากร สันติธวัช ร่วม-กำกับ ขวัญเรียม ปี พ.ศ. 2545 กำกับภาพยนตร์ เรื่อง ก็เคยสัญญา ปี พ.ศ. 2548 และกำกับซีรี่ทางโทรทัศน์เรื่อง ตีลังกาท้าฝัน และเขียนเรื่อง โหน่งเท่ง นักเลงภูเขาทอง ให้ เวิร์คพอยท์ ปี พ.ศ. 2549 มีผลงานกำกับภาพยนตร์เขย่าขวัญอินดี้ทุนต่ำเรื่อง อาจารย์ใหญ่ (ศพ) ซึ่งประสพความสำเร็จด้านรายได้จำนวนมากในปีนั้นให้กับสหมงคลฟิล์มอินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์เรื่อง สาธุ (หลวงพี่กับผีขนุน) ในปี พ.ศ. 2552 หลังจากนั้นก็ตั้งบริษัท กานจาบ ฟิล์ม จำกัด และเข้าสู่วงการโทรทัศน์ โดยผลิตรายการ และภาพยนตร์สำหรับในโทรศัพท์หลายต่อหลายเรื่อง

ผลงานกำกับ
----------

* เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ (2539)
* ลูกผู้ชายเหยียบฝัน (TV-2540)
* ฟ้าโอบดินอุ่น (TV-2544)
* แม่เบี้ย (ร่วมเขียนบท-2544)
* โกลด์คลับ เกมล้มโต๊ะ (ร่วมเขียนบท-2544)
* ขวัญเรียม (ร่วมกำกับ-2544)
* ธนราชันย์ (TV-2545)
* อวิชชา (TV-2545)
* ตีลังกาท้าฝัน (TV-2547)
* ก็เคยสัญญา (2548)
* ตลุยโรงหมอ (TV-2548)
* โหน่งเท่ง นักเลงภูเขาทอง (เขียนเรื่อง-2549)
* ศพ (อาจารย์ใหญ่) (2549)
* หลวงพี่กับผีขนุน (2552)
* ปาย อินเลิฟ (2552)
* สองสิงห์ชิงหมาเกิด (TV-2553)
* หลวงพี่ทองดีตลุยผีอีพลับพลึง (TV-2554)
* ซิ่งติดถังหลังติดผี (TV-2554)
* สถานีสี่แสบ (TV-2554)
* พระยาปราบ (TV-2555)
* 9-9-81 บอกเล่า 9 ศพ (Producer-2555)
* ซีรีส์ เหลี่ยมโจร (TV-2556-2557)
* น้ำมันพราย 3D (2557)
* ก้าวข้ามเพื่อตามฝัน (TV-2557)
* หมอผีไซเบอร์ (TV-2558)
* บางกอก 13 เมืองคนตาย (2559)
* กามเทพปราบมาร (ซีรีส์ เดอะคิวปิด บริษัทรักอุตลุด) (2560)
* ภูมิแพ้กรุงเทพ (TV-2560)
* Rhythm of Love (TV-2560-Myanmar)
* เน็ตไอดาย #สวยตายล่ะมึง! (Producer-2560)
* PHAAEL PHOUMI (Producer-2560-Cambodia)
* ฟ้าฝากรัก (TV-2561)
* Mario Run (China Movie) (2562)
* สัญญารัก สัญญาณลวง (TV-2562)

อ้างอิง
-------

1. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Dulyasit Niyomgul ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ฟิชชันที่เป็นไปได้ 1. อะตอมยูเรเนียม-235 ดูดซับนิวตรอน และแตกเป็นสองอะตอมใหม่ (การแตกตัว), ปล่อยนิวตรอนใหม่ 3 นิวตรอน และพลังงาน 2. หนึ่งในนิวตรอนเหล่านั้นถูกดูดซับโดยอะตอมของยูเรเนียม-238 และไม่เกิดปฏิกิริยาต่อ นิวตรอนที่เหลือในระบบไม่ถูกดูดซับ อย่างไรก็ตาม นิวตรอนหนึ่งอาจไปชนกับอะตอมยูเรเนียม-235 และแตกตัวปลดปล่อยนิวตรอนสองนิวตรอนและพลังงาน 3. นิวตรอนทั้งสองตัวนั้นไปชนอะตอมยูเรเนียม-235 และแต่ละอะตอมแตกตัวปลดปล่อยนิวตรอนสองสามนิวตรอนซึ่งสามารถไปชนอะตอมยูเรเนียม-235 อื่นอีกไปเรื่อย ๆ
**ปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์** (อังกฤษ: nuclear chain reaction) เกิดขึ้นเมื่อปฏิกิริยานิวเคลียร์หนึ่งทำให้เกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์อื่นต่อไปอีก นำไปสู่การเพิ่มจำนวนตนเองของปฏิกิริยาเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง ปฏิกิริยานิวเคลียร์หนึ่ง ๆ อาจเป็นฟิชชันของไอโซโทปหนัก (เช่น ยูเรเนียม 235) หรือฟิวชั่นของไอโซโทปเบา (เช่น ดิวทีเรียมหรือทริเทียม) ปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์จะปลดปล่อยพลังงานออกมามากกว่าปฏิกิริยาเคมีหลายล้านเท่า

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Nuclear Chain Reaction Animation
* Annotated bibliography on nuclear chain reactions from the Alsos Digital Library เก็บถาวร 2007-07-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Stochastic Java simulation of nuclear chain reaction เก็บถาวร 2011-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Wolfgang Bauer
**ปฏิญญาสากลแห่งสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิของเกษตรกร** (อังกฤษ: Declaration on the Rights of Peasants, ย่อ: UNDROP) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า *ปฏิญญาสากลแห่งสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิของเกษตรกรและบุคคลอื่นที่ทำงานในเขตชนบท* (United Nations Declaration on the Rights of Peasants and Other People Working in Rural Areas) เป็นข้อมติของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติในเรื่องสิทธิมนุษยชน สหประชาชาติรับปฏิญญาฯ ในปี 2018

เนื้อหา
-------

ข้อ 3 ให้ความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติในหมู่เกษตรกรและบุคคลที่ทำงานในพื้นที่ชนบท

ข้อ 4 เรียกร้องให้ยุติการเลือกปฏิบัติต่อสตรี

ข้อ 5 เน้นสิทธิของเกษตรกรในการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติ ข้อ 18 ให้สิทธิจำเพาะในการเข้าถึงสิ่งแวดล้อมที่สะอาด ปลอดภัยและสุขภาพดี

ข้อ 6, 7, 8, 9 กล่าวถึงสิทธิในชีวิต ความปลอดภัย เสรีภาพในการเคลื่อนย้าย เสรีภาพในความคิด ความเห็นและการแสดงออก ตลอดจนเสรีภาพในการรวมตัว

ข้อ 10, 11, 12 เน้นสิทธิในการมีส่วนร่วม สิทธิในสารสนเทศ สิทธิได้รับความยุติธรรม

ข้อ 13, 14, 16 กล่าวถึงสิทธิในงาน และสิทธิในการทำงานในสิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัยและสุขภาพดี และมีสภาพแรงงานที่เหมาะสม ข้อ 16 เน้นสิทธิได้รับค่าจ้างเหมาะสม สิทธฺเลือกความเป็นอยู่ของตน และวิธีการผลิต

ข้อ 15 กล่าวถึงสิทธิในอาหาร ความมั่นคงทางอาหาร และเอกราชทางอาหาร

ข้อ 17 สิทธิในที่ดิน

ข้อ 19 สิทธิในเมล็ดพันธุ์

ข้อ 20 สิทธิในความหลากหลายทางชีวภาพ

ข้อ 21 สิทธิได้รับน้ำและระบบน้ำสะอาด

ข้อ 22 และ 23 สิทธิได้รับสุขภาพและหลักประกันสังคม

ข้อ 24 สิทธิในที่อยู่อาศัย

ข้อ 25 สิทธิในการศึกษา

ข้อ 26 สิทธิทางวัฒนธรรม ความรู้ประเพณี และการแสดงออกของวัฒนธรรมประเพณี

อ้างอิง
-------

1. ↑  UN News (18 December 2018). "Bachelet da la bienvenida a la nueva declaración de la ONU para proteger a los campesinos" (ภาษาสเปน). United Nations. UN News. สืบค้นเมื่อ 6 May 2020.
ประตูหน้าของพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค
สวนในพระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค
**พระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค** (เยอรมัน: *Schloss Charlottenburg*) เป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ก่อสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1695–1713 โดยดำริของพระนางโซฟี ชาร์ล็อทเทอ พระชายาในฟรีดริชที่ 1 ดยุกแห่งปรัสเซีย พระราชวังแห่งนี้ถูกออกแบบโดยสถาปนิกโยฮัน อาร์น็อลท์ เนริง (Johann Arnold Nering) ด้วยสถาปัตยกรรมบารอก มีความสูงสองชั้นครึ่งพร้อมด้วยหอหลังคาโดมทองแดง

เมื่อฟรีดริชสถาปนาตนเองเป็นพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1701 พระองค์ก็ทรงมอบหมายให้สถาปนิกหลวง โยฮัน ฟรีดริช ฟ็อน เอโอซันเดอร์ (Johann Friedrich von Eosander) เดินทางไปศึกษาพัฒนาการทางสถาปัตยกรรมในอิตาลีและฝรั่งเศส โดยเฉพาะที่พระราชวังแวร์ซาย เมื่อเขาเดินทางกลับมาใน ค.ศ. 1702 เขาก็เริ่มออกแบบพระราชวังให้มีความใหญ่โตกว่าเดิม โดยออกแบบให้อาคารมีสองปีกที่หันหน้าเข้าหาลานกว้างขนาดใหญ่ เมื่อพระนางโซฟี ชาร์ล็อทเทอ สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1705 พระเจ้าฟรีดริชจึงทรงตั้งชื่อพระราชวังแห่งนี้ตามชื่อของพระนางเพื่อเป็นอนุสรณ์

พระราชวังแห่งนี้ได้รับความเสียหายมากใน ค.ศ. 1943 ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนที่จะได้รับการบูรณะให้มีสภาพดังเดิมในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 พระราชวังแห่งนี้เคยถูกใช้เป็นทำเนียบประธานาธิบดีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 2004–2006

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Schloss Charlottenburg". Berlin Tourismus Marketing. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-11. สืบค้นเมื่อ 2008-07-16.
2. ↑  Hertzsch 1998, pp. 7–8. harvnb error: no target: CITEREFHertzsch1998 (help)
3. ↑  "Charlottenburg Palace". A View on Cities. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-21. สืบค้นเมื่อ 2008-07-16.
4. ↑  Hertzsch 1998, p. 26. harvnb error: no target: CITEREFHertzsch1998 (help)

  


| * ด
* ค
* ก
พระราชวังปรัสเซีย |
| --- |
| 
* **พระราชวังกรุงเบอร์ลิน**
* **พระราชวังซ็องซูซี**
* **พระราชวังมกุฎราชกุมาร**
* **พระราชวังกรุงพ็อทซ์ดัม**

* พระราชวังหินอ่อน
* พระราชวังใหม่
* Orangery Palace
* Babelsberg Palace
* Cecilienhof Palace
* พระราชวังชาร์ล็อทเทินฮอฟ
* Bellevue Palace
* พระราชวังชาร์ล็อทเทินบวร์ค
* Glienicke Palace
* Monbijou Palace
* Ordenspalais
* พระราชวังเชินเฮาเซิน

 |
รายละเอียดงานกระจกสีบนหน้าต่างในอาสนวิหารมูแล็ง ประเทศฝรั่งเศส แสดงภาพยูดาส อิสคาริโอทหันหลังจากอาหารค่ำมื้อสุดท้าย
**พระเยซูทรงทำนายถึงการทรยศพระองค์** 3 ครั้งในพันธสัญญาใหม่ รายงานเหล่านี้พบในพระวรสารในสารบบทั้ง 4 ฉบับ การทำนายนี้เกิดขึ้นในช่วงอาหารค่ำมื้อสุดท้ายในมัทธิว 26:24–25, มาระโก 14:18–21, ลูกา 22:21–23 และยอห์น 13:21–30

ก่อนหน้านั้น ในยอห์น 6:70 พระเยซูทรงเตือนอัครสาวกว่าหนึ่งในพวกเขาเป็น *"มารร้าย"* ในโองการถัดไป ผู้เขียนยืนยันว่าพระเยซูตรัสถึงยูดาส อิสคาริโอท

รายงานไบเบิล
------------

ในพระวรสารนักบุญยอห์น การทำนายนำหน้าด้วยคำยืนยันในยอห์น 13:17–18 ว่าพระเยซูรู้ว่ายูดาส อิสคาริโอทจะทรยศพระองค์: "ในเมื่อพวกท่านทราบสิ่งเหล่านี้ หากพวกท่านปฏิบัติตามพวกท่านก็จะเป็นสุข "เราไม่ได้หมายถึงทุกคนในพวกท่าน เรารู้จักบรรดาผู้ที่เราเลือกสรร แต่ทั้งนี้เพื่อให้เป็นไปตามพระคัมภีร์ที่ว่า 'ผู้ที่รับประทานอาหารร่วมกับเรา ยังได้ทรยศหักหลังเรา'" บทสรรเสริญในยอห์น 13:17 ไม่ได้ชี้ไปยังยูดาสโดยตรง

ในมัทธิว 26:23–25 พระเยซูยืนยันผู้ที่ทรยศพระองค์ว่า:

> "คนที่เอามือจิ้มลงในชามเดียวกันกับเรานั่นแหละ คือคนที่จะทรยศเรา บุตรมนุษย์จะต้องไปตามที่เขียนไว้เกี่ยวกับท่าน แต่วิบัติมีแก่คนที่ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้นไม่ได้เกิดมาก็จะดีกว่า" ยูดาสคนที่ทรยศพระองค์ทูลว่า "พระอาจารย์ คือข้าพระองค์หรือ?" พระองค์ตรัสตอบเขาว่า "ท่านว่าถูกแล้ว"
> 
> 

ตำแหน่งรับบีที่ยูดาสเรียกพระเยซูเป็นสิ่งที่พบได้จำเพาะ เนื่องจากอัครสาวกแต่ละคนพูดว่า "พระองค์เจ้าข้า ไม่ใช่ข้าพระองค์แน่ใช่ไหม?" โดยใช้ตำแหน่ง พระองค์ (Kyrios) ยูดาสเรียกพระองค์ด้วยคำว่ารับบีอีกครั้งในมัทธิว 26:49 เมื่อเขาทรยศพระองค์ในตอนการจูบของยูดาส

*อาหารค่ำมื้อสุดท้าย* โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
------------------

ภาพ *อาหารค่ำมื้อสุดท้าย* โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี วาดภาพช่วงเหตุการณ์หลังการทำนายของพระเยซู เฮเลน การ์ดเนอร์ นักประวัติศาสตร์ศิลปะ รายงานว่า งานศิลปะชิ้นนี้เป็นภาพวาดทางศาสนาที่มีการทำซ้ำมากที่สุดตลอดกาล

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Steven L. Cox, Kendell H. Easley, 2007 *Harmony of the Gospels* ISBN 0-8054-9444-8 page 182
2. 1 2  Craig A. Evans 2005 *The Bible Knowledge Background Commentary: John's Gospel, Hebrews-Revelation* ISBN 0-7814-4228-1 page 122
3. 1 2  Anthony Cane 2005 *The Place of Judas Iscariot in Christology* ISBN 0-7546-5284-X page 35
4. ↑  Bianchini, Riccardo (2021-03-24). "The Last Supper by Leonardo da Vinci – Santa Maria delle Grazie – Milan". *Inexhibit*. สืบค้นเมื่อ 2021-10-19.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
5. ↑  Gardner, Helen (1970). *Art through the Ages*. New York, Harcourt, Brace & World. pp. 450–56. ISBN 9780155037526.
นักดนตรี
**จอห์น ปีเตอร์ เปตรุชชี** (อังกฤษ: John Peter Petrucci, เกิดวันที่ 12 กรกฎาคม 1967) เป็นมือกีตาร์ นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะสมาชิกผู้ก่อตั้งวงดนตรีโพรเกรสซิฟเมทัล ดรีมเทียเตอร์ เปตรุชชีเป็นโปรดิวเซอร์ในการทำอัลบั้มทั้งหมดของดรีมเทียเตอร์ ตั้งแต่อัลบั้ม *เมโทรโพลิส พาร์ต 2: ซีนส์ฟรอมอะเมโมรี* (1999) จนถึงอัลบั้ม *อะวิวฟรอมเดอะท็อปออฟเดอะเวิลด์* (2021) โดยมักจะโปรดิวซ์ร่วมกับไมค์ พอร์ตนอย อดีตสมาชิกดรีมเทียเตอร์ก่อนที่เขาจะออกจากวงในปี 2010 และเป็นโปรดิวเซอร์ของวงเพียงคนเดียวมาตั้งแต่อัลบั้ม *อะดรามาติกเทิร์นออฟอีเวนส์* (2011) อีกทั้งเปตรุชชียังมีอัลบั้มเดี่ยว 2 ชุด ได้แก่ *ซัสเพนเด็ดแอนิเมชัน* (2005) และ *เทอร์มินัลเวโลซิตี* (2020)

เปตรุชชีได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในมือกีตาร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่" โดยพรีเมียร์กีตาร์ โดยเปตรุชชีได้ร่วมแสดงเป็นมือกีตาร์คนที่สามในคอนเสิร์ตทัวร์ G3 (ซึ่งจัดโดยโจ แซทริอานี) ถึงเจ็ดครั้ง ซึ่งมากกว่ามือกีตาร์รับเชิญคนอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  September 24, Corbin Reiff; 2013. "John Petrucci: The Ultimate Evolved Guitarist". *www.premierguitar.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-09-03.`{{cite web}}`: CS1 maint: numeric names: authors list (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**จอห์น เปตรุชชี**

* เว็บไซต์ทางการจอห์น เปตรุชชี
**ปลากะพงลายสี่แถบ** หรือ **ปลากะพงแถบน้ำเงิน** (อังกฤษ: bluelined snapper, blue & yellow snapper; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lutjanus kasmira*) เป็นปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (
Lutjanidae)

มีรูปร่างคล้ายปลากะพงลายพาด (*L. decussatus*) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์และสกุลเดียวกัน ลำตัวและครีบมีสีเหลืองสด มีแถบสีฟ้าหรือสีน้ำเงินพาดยาวตามความยาวลำตัวทั้งหมดสี่แถบ ส่วนท้องสีขาว ด้านบนหัวเป็นสีน้ำตาล ขณะที่ยังเล็กอยู่มีปานสีดำข้างลำตัวด้านละ 1 จุด และจะค่อยจางลงเมื่อโตขึ้น 

มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 18 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในแนวปะการัง โดยหากินปลาและสัตว์น้ำเล็ก ๆ เป็นอาหาร 

ฝูงปลาในทะเล
เป็นปลาที่แพร่พระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, มหาสมุทรอินเดีย, อ่าวเบงกอล, ทะเลอันดามัน, ทะเลจีนใต้, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลฟิลิปปิน, อ่าวตังเกี๋ย, ติมอร์, ออสเตรเลีย, หมู่เกาะแปซิฟิค ไปจนถึงฮาวาย แต่ในน่านน้ำไทยจัดว่าเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อยนักและพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allen, G. R. (1985). *FAO Species Catalogue Vol. 6: Snappers of the World; An Annotated and Illustrated Catalogue of Lutjanid Species Known to Date*. Rome: FAO. p. 207. ISBN 92-5-102321-2.
2. ↑  หน้า 125, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (สารคดี, พ.ศ. 2551) ISBN 978-974-484-261-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Lutjanus kasmira*** 

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Lutjanus kasmira  ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
นักดนตรี
**จอห์น เดวีส์ เคล** (John Davies Cale) เกิดวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1942 เป็นนักดนตรี นักประพันธ์เพลง โปรดิวเซอร์เพลง ชาวเวลส์ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งวงแนวเอกซ์เพอริเมนทอลร็อก ที่ชื่อ เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์

ผลงานของเขาเป็นที่รู้จักกับงานดนตรีร็อก เคลยังทำงานในหลากหลายแนวเพลง ตั้งแต่ออกจากวง เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ ในปี ค.ศ. 1968 เขาออกผลงานอัลบั้มราว 30 ชุด ผลงานเดี่ยวที่เป็นที่รู้จักเช่น *Paris 1919* และนำเพลงของเลโอนาร์ด โคเฮน เพลง "Hallelujah" มาทำใหม่ ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 เขามีงานอัลบั้มไตรโลจี ที่ชื่อ *Fear*, *Slow Dazzle*, และ *Helen of Troy*

เคลทำงานเป็นโปรดิวเซอร์และร่วมงานกับ ลู รีด, ลา มอนเต ยัง, จอห์น เคจ, เทอร์รี ไรลีย์, เฮกเตอร์ ซาซู, เครน, นิก เดรก, ไมก์ เฮรอน, เควิน อาเยอส์, ไบรอัน อีโน, แพตตี สมิท, เดอะสตูกส์, เดอะโมเดิร์นเลิฟเวอส์, อาร์ต เบิร์กแมนน์, แมนิกสตรีตพรีชเชอส์, มาร์ก อัลมอนด์, เอเลเนต์ออฟไครม์, สควีซ, แฮปปีมันเดส์, แอลซีดีซาวด์ซิสเตม, เดอะรีเพลสเมนส์ และซูซีแอนด์เดอะแบนชีส์

เคลมีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โร ในปี 1996 ในฐานะสมาชิกวง เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  จอห์น เคล ที่ออลมิวสิก
**พระเทพโมลี** นามเดิม **กลิ่น** อดีตเจ้าอาวาสวัดราชสิทธารามราชวรวิหาร และเป็นผู้แต่งมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มหาพน

ประวัติ
-------

พระเทพโมลี มีนามเดิมว่า กลิ่น เกิดเมื่อ พ.ศ. 2283 ในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ มีเชื้อสายรามัญ ต่อมาอุปสมบทวัดตองปุ อยุธยา เมื่อกรุงศรีอยุธยาแตก พระเทพโมลี ครั้งเป็นพระกลิ่น หลบภัยข้าศึก ล่องลงมาทางใต้ ถึงสมัยรัตนโกสินทร์ได้กลับมาอยู่วัดกลางนา (วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร) ต่อมาเมื่อทราบข่าวพระอาจารย์สุก มาสถิตวัดพลับ (วัดราชสิทธารามราชวรวิหาร) เป็นที่พระญาณสังวรเถร จึงตามมาอยู่วัดพลับ เพื่อมาศึกษาพระกรรมฐานในสำนักพระญาณสังวรเถร (สุก) เมื่อศึกษาวำเร็จเร็จแล้วท่านได้ออกธุดงค์ สมัยต่อมาท่านได้นำเอาประสบการณ์การออกสัญจรจาริกธุดงค์ การเดินป่า มา
แต่งวรรณกรรมมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มหาพน

พ.ศ. 2350 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงบำเพ็ญพระราชกุศล เทศมหาชาติ ทรงให้กรมขุนสุนทรภูเบศร์ รับกัณฑ์มหาพน โปรดเกล้าฯให้ พระมหากลิ่น เปรียญเอก วัดราชสิทธาราม สำแดงคัมภีร์เทศมหาพน

พ.ศ. 2351 พระมหากลิ่นได้แต่ง คัมภีร์เวสสันดรชาดกขึ้น 13 กัณฑ์ ต่อมาปี 2358 ทางราชการรับคัดเลือกของท่านไว้สองกัณฑ์คือ กัณท์ทานกัณฑ์และกัณฑ์มหาพน โดยเฉพาะกัณฑ์มหาพนที่ต่อมามีชื่อเสียงมาก

พ.ศ. 2368 ได้รับโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดราชสิทธาราม พ.ศ. 2369 หลังเป็นเจ้าอาวาสมาประมาณ 1 ปี ท่านก็มรณะภาพลงในปลายปีนั้นด้วยโรคชรา สิริอายุได้ 86 ปี

ผลงาน
-----

1. ร่ายยาวมหาเวศสันดรชาดก กัณฑ์มหาพน แต่งประมาณ พ.ศ. 2350
2. คัมภีร์โยชนามูลกัจจายณ์ แต่ง พ.ศ. 2351
3. มหาชาติ คำหลวง ทานกัณฑ์ แต่งพ.ศ. 2358
4. โครงนิราศ ตลาดเกรียบ
5. โครงกระทู้เบ็ดเตล็ด
6. โครงฤาษีดัดตน
7. โครงบาทกุญชร
8. โครงกลบท
9. โครงลวงผึ้ง

สมณศักดิ์
---------

* 15 สิงหาคม พ.ศ. 2359 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ *พระรัตนมุนี*
* 14 ธันวาคม พ.ศ. 2363 ได้รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ *พระเทพโมลี ศรีปิฏกธรา มหาคณฤศร บวรสังฆาราม คามวาสี*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "๒. ประวัติพระเทพโมลี (กลิ่น)". somdechsuk. 28 กรกฎาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2021.
2. ↑  ศรัณยา หอสกุล (28 กรกฎาคม 2021). "๒. ประวัติพระเทพโมลี (กลิ่น)". blogspot. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2021.
3. ↑  "ตอนที่ 363 : พระเทพโมลี". writer.dek-d. 28 กรกฎาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2021.
*บทความนี้มีชื่อเป็นภาษาอื่น หรือใช้อักษรในภาษาอื่น เนื่องจากต้องการคงไว้ตามต้นฉบับ หรือไม่มีชื่อภาษาไทยที่เหมาะสม*

**BBC Prime** เป็นช่องรายการบันเทิงทั่วไปของ BBC ที่สามารถรับชมได้ในทวีปยุโรป แอฟริกา และตะวันออกกลาง โดยช่องรายการนี้ออกอากาศครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1995 และเริ่มออกอากาศในแอฟริกาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1999 ซึ่งได้รับเงินทุนจากผู้ให้บริการโทรทัศน์แบบบอกรับเป็นสมาชิกในพื้นที่ โดยสามารถรับชมได้โดยสมัครเพียงแค่ช่องเดียว หรือเป็นแพ็คเกจรวมกับช่องอื่นด้วยก็ได้ ในบางพื้นที่ ช่องรายการนี้อาจมีการโฆษณา แต่ไม่อนุญาตให้โฆษณาในสหราชอาณาจักร เนื่องมาจากข้อตกลงของ BBC ที่กล่าวว่า บริการภายในประเทศ ไม่สามารถออกอากาศโฆษณาได้

ช่องรายการนี้ออกอากาศรายการประเภทดราม่า, เบาสมอง และรายการเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตผ่านทางดาวเทียมและเคเบิล ในอดีต ช่องรายการนี้ได้แบ่งเวลาให้รายการในช่วง BBC Learning ได้ออกอากาศหกชั่วโมงต่อวัน ซึ่งต่อมาได้ถูกยกเลิกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 เนื่องจากต้องการปรับปรุงช่องรายการ และขยายฐานผู้ชม [*ลิงก์เสีย*].

เมื่อได้ออกอากาศครั้งแรก BBC Prime ยังออกอากาศรายการจากบริษัทเก่าของ ITV หรือ Thames Television ซึ่งเป็นการร่วมมือกันกับ BBC Worldwide แต่ภายหลัง การร่วมมือกันได้สิ้นสุดลง และรายการอย่าง The Bill ก็ไม่สามารถออกอากาศอีกได้

รูปแบบเอเชียของช่องรายการนี้ได้เปิดตัววันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ซึ่งมีผังรายการที่แตกต่างมาก เนื่องจากมีเขตเวลาและวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน รวมถึงการบรรยายใต้ภาพในพื้นที่ท้องถิ่น เช่น ภาษาจีน ไทย และเกาหลี BBC Prime ในเอเชียสามารถรับชมได้ในฮ่องกง (ผ่านทาง Now TV ช่อง 529) ในประเทศไทย (ผ่านทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 149) ในสิงคโปร์ (ผ่านทาง StarHub ช่อง 76) และในเกาหลีใต้ (ผ่านทาง Skylife ช่อง 334) ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ช่องนี้ถูกแทนที่โดย BBC Entertainment

BBC Japan ซึ่งเป็นช่องที่ออกอากาศรายการคล้ายๆ กันนั้น ได้เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่น วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2004 แต่ได้หยุดการออกอากาศในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2006 เนื่องจากปัญาหาเกี่ยวกับบริษัทผู้ออกอากาศในพื้นที่

### การแทนที่ของช่อง

ดูบทความหลักที่: BBC Entertainment
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ได้มีการประกาศว่า BBC Prime จะเริ่มหยุดการออกอากาศ และถูกแทนที่โดย BBC Entertainment ซึ่งเป็นหนึ่งในช่องนานาชาติช่องใหม่ที่ถูกวางแผนโดย BBC Worldwide ผู้อำนวยการควบคุมของ BBC Worldwide ในส่วนของช่องนานาชาติ ชื่อ Darren Childs กล่าวว่า *"แบรนด์ของ BBC Prime จะค่อยๆ จางหายไป มันเป็นสิ่งที่เราควรจะทำ มันเป็นแบรนด์ที่ไม่เจาะจง BBC Entertainment จะช่วยบอกได้ว่าช่องรายการนั้นมีรายการเกี่ยวกับอะไรได้"*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* bbcprime.com เก็บถาวร 2009-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์ของช่องรายการในเอเชีย[*ลิงก์เสีย*]
* BBC Prime ณ TV Ark เก็บถาวร 2007-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ปลากะรังดอกแดง** หรือ **ปลาเก๋าดอกแดง** หรือ **ปลาเก๋าจุดน้ำตาล** หรือ **ปลากะรังปากแม่น้ำ** (อังกฤษ: Orange-spotted grouper, Estuary cod; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Epinephelus coioides*) ปลาชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะรัง (Serranidae)

เป็นปลาในวงศ์นี้อีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ รูปร่างค่อนข้างป้อม หัวใหญ่ จะงอยปากแหลม นัยน์ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเป็นเขี้ยวแหลมอยู่บนขากรรไกรทั้งบนและล่าง ครีบหลังยาว ครีบหางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง ปลายมนกลม พื้นตัวเป็นสีเทาและมีลายน้ำตาลอยู่บนหัวและข้างลำตัว มีจุดประอยู่ตามหัวและลำตัว แต่บางตัวก็ไม่มีจุดขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมและขนาดของปลา

มีขนาดลำตัวโดยเฉลี่ย 30 เซนติเมตร แต่สามารถใหญ่ได้ถึง 1.5 เมตร

พบกระจายพันธุ์ตามแถบปากแม่น้ำ, ป่าชายเลน หรือกองหินใต้ทะเล ในประเทศไทยพบชุกชุมที่อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา ในต่างประเทศพบได้ที่ทะเลแดง, มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย

เป็นปลาเศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่ง ที่มีการเพาะเลี้ยงกันเพื่อการพาณิชย์ มีการส่งออกไปขายยังต่างประเทศ เป็นปลาที่ชาวจีนมีความเชื่อว่า เมื่อรับประทานแล้วจะทำให้บำรุงกำลัง ซึ่งในปัจจุบัน ทางกรมประมงยังได้เพาะขยายพันธุ์ลูกผสมระหว่างปลากะรังดอกแดงกับปลาหมอทะเล ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน และถือเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ ได้เป็นผลสำเร็จ โดยลูกปลาขนาดเล็กจะมีลวดลายคล้ายกับปลาเสือตอ ซึ่งเป็นปลาสวยงามน้ำจืดที่มีชื่อเสียง ที่อยู่ต่างวงศ์กัน จนได้รับการเรียกชื่อว่า "ปลาเสือตอทะเล" โดยปลาเสือตอทะเลนั้นได้นำมาเปิดตัวครั้งแรกในงานประมงน้อมเกล้าฯ ครั้งที่ 25 ระหว่างวันที่ 28 มิถุนายน-8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ที่ห้างสรรพสินค้าฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต

ดูเพิ่ม
-------

* ปลากะรังปากแม่น้ำ
* ปลากะรังลายน้ำตาล

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Vibrio vulmificus ในปลากะรังดอกแดง
2. 1 2  *เชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย (ช่วงวัตถุดิบปริศนา)*, รายการทางช่อง 7: วันพุธที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2557
3. 1 2  *Epinephelus coioides* จากสนุกดอตคอม
4. ↑  กรมประมงโชว์ผลงานวิจัย... ปั้นปลาลูกผสมพันธุ์ใหม่ "เสือตอทะเล"
5. ↑  *ตู้ปลาฝีพระหัตถ์เพื่อผู้ป่วยมะเร็ง*, หน้า 21 สตรี. เดลินิวส์ฉบับที่ 23,272: วันจันทร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 แรม 8 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเส็ง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Epinephelus coioides***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Epinephelus coioides ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**พระเยซูและหญิงผิดประเวณี** (ดัตช์: *Jezus en de op overspel betrapte vrouw*; อังกฤษ: Christ and the Woman Taken in Adultery) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เขียนขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์สถาบันศิลปะคอร์โทลด์ (Courtauld Institute of Art) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร

ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เป็นภาพที่มีเนื้อหามาจากพระคัมภีร์ไบเบิล เมื่อฟาริซีนำหญิงที่ทำผิดฐานล่วงประเวณีมาหาพระเยซู ความผิดดังกล่าวตามปกติแล้วมีโทษถึงตายโดยการถูกขว้างด้วยก้อนหิน แต่ในภาพนี้พระเยซูทรงคุกเข่าลงเขียน "ผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีบาป ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน" บนพื้นหน้าสตรีที่ถูกกล่าวหา บนพื้นทางซ้ายของสตรีมีก้อนหินวางอยู่หลายก้อนที่ไม่ได้ใช้ขว้าง เบรอเคิลเขียนภาพสตรีที่มีลักษณะอ่อนโยน ที่เป็นรูปทรงแบบอุดมคติแทนที่จะเป็นภาพสตรีพื้นบ้านเช่นที่เบรอเคิลชอบเขียนตามปกติ

งานเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ความที่เป็นภาพที่มีชื่อเสียงและมีค่ามากทำให้หาผู้ซื้อไม่ได้ และภาพเขียนหายไปจนกระทั่งปี ค.ศ. 1992 เมื่อตำรวจพบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Web Gallery of Art: Pieter Bruegel the Elder
2. ↑  จอห์น 8:3-8:11 (Holy Zone for Christ)[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  จอห์น 8:7 (Holy Zone for Christ)[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Christ and the Woman Taken in Adultery". Philadelphia Museum of Art. Retrieved on 29 May, 2009.
5. ↑  Sutton, 74
6. ↑  Hagen & Hagen, 28
7. ↑  Apple, R.W. JR. "London Theft: $1 Million Bruegel". *New York Times*, 4 February, 1982. Retrieved on 29 May, 2009.
8. ↑  Gillman, Peter & Gillman, Leni. "Paint job: How the Tate profited from a great art heist". *Sunday Times*, January 26, 2003. Retrieved on 29 May, 2009.

* Hagen, Rose-Marie & Hagen, Rainer. *Bruegel. Pesants, Fools and Demons*. Taschen, 2000. ISBN 3-8228-5991-5
* Sutton, Peter. *Dutch and Flemish Paintings: The Collection of Willem, Baron Van Dedem*. Frances Lincoln, 2002. ISBN 0-7112-2010-7

ดูเพิ่ม
-------

* จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช
จอห์น เกล็นน์ในภารกิจเมอร์คิวรี-แอตลาส 6
**จอห์น เฮร์เชล เกล็นน์ จูเนียร์** (อังกฤษ: John Herschel Glenn Jr. 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2559) นักบินอวกาศชาวอเมริกัน เดินทางไปกับกระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี เพื่อศึกษาผลกระทบของการเดินทางในอวกาศที่มีต่อผู้สูงอายุ หลังห่างหายจากภารกิจอวกาศมานานกว่า 3 ทศวรรษ

จอห์น เกล็นน์เข้าเป็นนักบินในหน่วยรบของกองทัพเรือ และนาวิกโยธินสหรัฐ เคยร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่ 2 และ สงครามเกาหลี เคยทำการบินกับเครื่องบินรุ่น R4D (ดักลาส ซี-47 สกายเทรน ดาโกต้า รุ่นของกองทัพเรือ) และ เครื่องบินขับไล่ F4U Corsair และ F9F Panther เขายังเคยเป็นนักบินแลกเปลี่ยนให้กองทัพอากาศสหรัฐ ขึ้นบินกับ F-86 Sabre ก่อนจะย้ายมาเป็นนักบินทดสอบให้กับกองทัพเรือ 

จอห์น เกล็นน์ เป็นนักบินอวกาศให้กับองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา ในโครงการเมอร์คิวรี โดยเป็นนักบินอวกาศคนที่ 3 ของสหรัฐอเมริกา เป็นชาวอเมริกันคนแรกที่โคจรรอบโลกเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ในการขึ้นบินนาน 5 ชั่วโมงกับ เฟรนด์ชิป 7

จากนั้นเขาได้ลาออกจากองค์การนาซ่า และกลับมาทำงานในกองทัพเรือ จนปี ค.ศ. 1965 จึงลาออกมาทำงานการเมืองให้กับพรรคเดโมแครต โดยมีความสนิทสนมเป็นพิเศษกับตระกูลเคนเนดี เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกอาวุโส จากจากรัฐโอไฮโอ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1974 ถึง ค.ศ. 1999

ในปี ค.ศ. 1976 เกล็นน์เคยลงสมัครเพื่อเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตในการเลือกตั้งประธานาธิบดี โดยเสนอตัวเป็นรองประธานาธิบดีคู่กับ จิมมี คาร์เตอร์ แต่ไม่ได้รับการคัดเลือก ต่อมาในปี ค.ศ. 1984 ได้สมัครเป็นตัวแทนพรรคอีกครั้งในตำแหน่งประธานาธิบดี แต่พ่ายแพ้ในคอคัสและไพรมารี จนต้องถอนตัวออกไป

จอห์น เกล็นน์ ได้ขึ้นสู่อวกาศอีกครั้ง เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1998 กับยานกระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี เที่ยวบินที่ STS-95 เป็น เวลา 7 วัน เพื่อศึกษาผลกระทบของการเดินทางในอวกาศกับผู้สูงอายุ แต่ก็มีบางคนคิดว่าภารกิจนี้เป็นการหาเสียงเพื่อหวังผลทางการเมืองแอบแฝง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติจอห์น เกล็นน์ เก็บถาวร 2009-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มหาวิทยาลัยโอไฮโอ
**ปลาการ์ตูนแดงดำ** หรือ **ปลาสลิดหินส้ม** (อังกฤษ: Red saddleback anemonefish, Saddle clownfish, Black-backed anemonefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Amphiprion ephippium*) เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง

มีลักษณะและสีสันคล้ายกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (*A. frenatus*) มาก จนอาจทำให้เกิดความสับสนกันได้ เนื่องจากมีสีดำบริเวณลำตัวเหมือนกัน แต่ต่างกันคือ ปลาการ์ตูนแดงดำจะไม่มีสีขาวขาดบริเวณหัวเหมือนปลาการ์ตูนมะเขือเทศเลย ตั้งแต่เล็กจนโต

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10-12 เซนติเมตร พบขนาดใหญ่ที่สุด 14 เซนติเมตร มีรายงานพบว่ามีอายุขัยสูงสุดถึง 16 ปี พบกระจายพันธุ์ในทะเลอันดามันและอ่าวไทย จัดเป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่พบได้ในน่านน้ำไทย และพบได้จนถึงทะเลชวา, เกาะสุมาตรา, หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์

เป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามบ้าง แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยม เนื่องจากสีสันไม่สวยงาม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  จากสนุกดอตคอม
3. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, *ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย* คอลัมน์ Blue Planet หน้า 128 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Amphiprion ephippium***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

ภาพ "พระเยซูทรงจำแลงพระกาย" วาดโดยลูโดวีโก การ์รัจจี ในปี ค.ศ. 1594
**พระเยซูทรงจำแลงพระกาย**(โปรเตสแตนต์) หรือ**พระเยซูเจ้าทรงสำแดงพระองค์อย่างรุ่งโรจน์** (คาทอลิก) (อังกฤษ: Transfiguration of Jesus) เป็นฉากหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระเยซูที่บันทึกในพระวรสารสหทรรศน์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พระเยซูสำแดงพระองค์บนภูเขาลูกหนึ่ง (มัทธิว17:1-9, มาระโก 9:2-8, ลูกา 9:28-36) พระกายของพระเยซูมีรัศมีเรืองรอง และตรัสกับโมเสสและเอลียาห์ ขณะนั้นพระยาห์เวห์เรียกพระเยซูว่าเป็น "บุตรสุดที่รักของเรา" เหมือนตอนพระเยซูทรงรับบัพติศมา การจำแลงพระกายจึงทำให้พระองค์ดูเหนือกว่าโมเสสและเอลียาห์ซึ่งเป็นผู้เผยพระวจนะในศาสนายูดาห์ และเป็นการสนับสนุนในตัวพระองค์ว่าเป็น "พระบุตรพระเป็นเจ้า" แต่พระเยซูทรงสั่งให้ซีโมนเปโตร ยากอบ บุตรเศเบดี และยอห์นอัครทูต ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับจนกว่าพระองค์จะคืนพระชนม์หลังจากถูกตรึงที่กางเขน

การจำแลงพระกายถือเป็นหนึ่งในห้าเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซู อีกสี่เหตุการณ์ที่เหลือ ได้แก่ การรับบัพติศมา การถูกตรึงที่กางเขน การกลับคืนพระชนม์ และการเสด็จขึ้นสวรรค์

คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำหนดวันฉลองเหตุการณ์นี้ในวันที่ 6 สิงหาคมของทุกปี โดยเรียกว่า "วันฉลองพระเยซูเจ้าทรงประจักษ์พระวรกาย" ส่วนคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ กำหนดฉลองเหตุการณ์นี้ในวันที่ 19 สิงหาคมของทุกปี ตามปฏิทินจูเลียน โดยเรียกว่า "วันฉลองพระเยซูเจ้าทรงจำแลงพระวรกาย"

อ้างอิง
-------

1. ↑  พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาใหม่ ฉบับ 1971 (ฉบับเรียงพิมพ์ 1998) กิตติคุณมัทธิว บทที่ 17
2. ↑  พระวรสารนักบุญมัทธิว บทที่ 17, คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อพระคัมภีร์
3. ↑  มัทธิว 17:9
4. ↑  *Essays in New Testament interpretation* by Charles Francis Digby Moule 1982 ISBN 0-521-23783-1 page 63
5. ↑  *The Melody of Faith: Theology in an Orthodox Key* by Vigen Guroian 2010 ISBN 0-8028-6496-1 page 28
6. ↑  "พระเยซูเจ้าทรงประจักษ์พระวรกาย". คณะภคินีพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ. สืบค้นเมื่อ 31 กรกฎาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พระเยซูทรงจำแลงพระกาย

* รูปเคารพและโมเสกเกี่ยวกับพระเยซูทรงจำแลงพระกาย

| * ด
* ค
* ก
เหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระเยซูจากพระวรสาร |
| --- |
| 
* ประสูติ
* การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ
* การนมัสการของโหราจารย์
* เสด็จหนีไปอียิปต์
* รับบัพติศมา
* ถูกทดลอง
* เรียกอัครทูต
* เทศนาบนภูเขา
* ปาฏิหาริย์
* ถูกปฏิเสธ
* จำแลงพระกาย
* เสด็จเข้ากรุงเยรุซาเลม
* สรงน้ำมันหอมและเสวยอาหารค่ำมื้อสุดท้าย
* ทรงถูกจับ
* พิพากษา
* ให้การกับปอนติอุส ปิลาตุส
* ถูกทรมาน
* ถูกตรึงกางเขน
* อัญเชิญลงจากกางเขน
* บรรจุพระศพ
* คืนพระชนม์แล้วขึ้นสวรรค์
* เสด็จมาครั้งที่สอง
* การพิพากษาครั้งสุดท้าย

 |  |



แม่แบบ:โครงคริสต์
ภาพปกผลงานภาพประกอบของ แป้ง-ภัทรีดา
**ภัทรีดา ประสานทอง** (5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 - ) (แป้ง) นักวาดภาพประกอบหญิงที่มีสไตล์เป็นของตัวเองเด่นชัด

ประวัติการศึกษา
---------------

จบการศึกษาปริญญาตรี สาขาการโฆษณา คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโททางด้านการวาดภาพประกอบจากมหาวิทยาลัยไบรท์ตัน ประเทศอังกฤษ เป็นลูกศิษย์ของ ม.ล.จิราธร จิรประวัติ

บทวิจารณ์ผลงาน
--------------

งานของภัทรีดาเป็นเรื่องของการจัดวางคู่สีที่มีเอกลักษณ์ การใช้รูปแบบและผิวสัมผัสบนลายกระดาษ คงไม่แปลกหากจะมีใครบอกว่าโลกของเธอสีจัดจ้าน ดูเยาว์วัย และละมุนละไมแบบเด็กๆ จากบุคลิกของเธอ สไตล์งานที่ต้องการภาพวาดของภัทรีดาจึงเป็นเรื่องใสๆ เด็กๆ โทนที่อ่อน ไม่มีร่องรอยความรุนแรงใดๆ นอกจากภาพประกอบในหนังสือที่ผลงานของเธอปรากฏอยู่มากมายหลายเล่ม เธอก็มีงานศิลปะผ่านสื่อต่างๆ เช่น บัตรเติมเงิน มิวสิกวิดีโอ (อะนิเมะชั่น) ฉากรายการ และอื่นๆ อีกมาก จนกระทั่งไปถึงการออกแบบผลิตภัณฑ์สินค้า อันเป็นพื้นที่ที่วางจากการต่อยอดความสามารถของเธอในวงกว้าง เป็นการใช้พื้นที่แสดงงานศิลปะในรูปแบบใหม่ของศิลปินรุ่นเธอ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ของ แป้ง-ภัทรีดา
* บทสัมภาษณ์จากนิตยสาร Positioning
ภาพลายเส้นในปี 1554 ขณะวิลเลียม เทล ยิงหน้าไม้ใส่แอปเปิลบนศีรษะลูกชาย
**วิลเลียม เทล** (อังกฤษ: William Tell; เยอรมัน: *Wilhelm Tell*; ฝรั่งเศส: *Guillaume Tell*; อิตาลี: *Guglielmo Tell*; รูมันช์: *Guglielm Tell*) เป็นวีรบุรุษจากนิทานพื้นบ้านของสวิตเซอร์แลนด์ที่เล่าขานกันในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในปัจจุบันถือว่าเป็นวีรบุรุษที่เป็นตัวแทนผู้รักชาติชาวสวิส เช่นเดียวกับ Arnold von Winkelried วีรบุรุษอีกคนหนึ่ง

เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในช่วงการก่อตั้งสหพันธรัฐสวิสเก่า กล่าวถึงวิลเลียม เทล เป็นนักธนูที่มีฝีมือแม่นยำ ผู้ลอบสังหาร อัลเบรชต์ เกสเลอร์ ขุนนางผู้ใหญ่แห่งอาณาจักรฮับส์บูร์ก เหตุการณ์ในเรื่องตอนที่มีชื่อเสียง เป็นตอนที่วิลเลียม เทล ถูกเกสเลอร์ทดสอบฝีมือยิงหน้าไม้ โดยบังคับให้ใช้เป้ายิงเป็นผลแอปเปิลที่วางอยู่บนศีรษะของลูกชายของเขา หากวิลเลียม เทลยิงพลาดก็หมายถึงชีวิตของเด็กชาย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วิลเลียม เทล**

วิกิซอร์ซ มีบทความจากสารานุกรมบริตานิกา ฉบับ ค.ศ. 1911 เกี่ยวกับ ***Tell, William***

* Wilhelm Tell Festival, New Glarus
* William Tell, Swissinfo special เก็บถาวร 2012-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *The Legend of William Tell* by Markus Jud.
* *The birth of the Swiss Confederation*.
* William Tell is a lie เก็บถาวร 2014-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; "Coopzeitung" 28/2004, interview with historian Sablonier, Zurich, translated
* Translation of Grimm's Saga No. 298 "The Three Tells" เก็บถาวร 2012-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Tell City, Indiana เก็บถาวร 2017-11-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**การแข่งขันสู่ทะเล** (ฝรั่งเศส: *Course à la mer*; เยอรมัน: *Wettlauf zum Meer*, ดัตช์: *Race naar de Zee*) เกิดขึ้นตั้งแต่ประมาณวันที่ 17 กันยายน - 19 ตุลาคม ค.ศ. 1914 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังจากยุทธการที่ชายแดน(Battle of the Frontiers) (7 สิงหาคม – 13 กันยายน) และเยอรมันรุกเข้าสู่ฝรั่งเศส การบุกครองได้ถูกหยุดชะงักในยุทธการที่มาร์นครั้งที่หนึ่ง (5–12 กันยายน) และตามมาด้วยยุทธการที่แอนครั้งที่หนึ่ง (13–28 กันยายน) การรุกตอบโต้กลับของฝรั่งเศสและอังกฤษ ชื่อนี้ได้อธิบายถึงความพยายามซึ่งกันและกันของกองทัพฝรั่งเศสและอังกฤษและกองทัพเยอรมันในการโอบล้อมปีกด้านเหนือของกองทัพฝ่ายข้าศึกผ่านทางจังหวัดปีการ์ดี อาร์ตัวส์ และฟลานเดอร์ มากกว่าความพยายามที่จะเข้ารุกไปทางเหนือสู่ทะเล คำว่า "การแข่งขัน" จะสิ้นสุดลงที่ชายฝั่งทะเลเหนือของเบลเยียม ประมาณวันที่ 19 ตุลาคม เมื่อพื้นที่เปิดโล่งล่าสุดจาก Diksmuide สู่ทะเลเหนือที่ถูกยึดครองโดยกองกำลังทหารเบลเยียมซึ่งได้ล่าถอยออกไป ภายหลังจากการล้อมที่แอนต์เวิร์ป (28 กันยายน – 10 ตุลาคม) ความพยายามที่จะโจมตีโอบล้อมด้านข้างได้ส่งผลทำให้เกิดการรบเผชิญหน้าหลายครั้ง แต่ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด

ภายหลังจากกองทัพข้าศึกได้มาถึงทะเลเหนือแล้ว ทั้งสองฝ่ายได้พยายามดำเนินการรุกที่นำไปสู่ยุทธการที่แม่น้ำอีแซร์ซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างได้รับบทเรียนราคาแพงและยังตัดสินไม่เด็ดขาด ตั้งแต่ 16 ตุลาคม ถึง 2 พฤศจิกายน และยุทธการที่แม่น้ำอิพร์ครั้งที่หนึ่ง ตั้งแต่ 19 ตุลาคม ถึง 22 พฤศจิกายน ภายหลังกลางเดือนพฤศจิกายน ปฏิบัติการในท้องถิ่นได้ถูกดำเนินการโดยทั้งสองฝ่ายและเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับการรุกในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1915 เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์ หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ (Oberste Heeresleitung OHL) นับตั้งแต่ 14 กันยายน ได้ให้ข้อสรุปว่าแนวรบด้านตะวันตกไม่สามารถบรรลุชัยชนะอย่างเด็ดขาดได้ และด้านตะวันออกก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เช่นกัน ฟัลเคินไฮน์ได้ละทิ้ง Vernichtungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งการทำลายล้าง) และพยายามสร้างเงื่อนไขเพื่อสันติภาพกับหนึ่งในศัตรูของเยอรมนี โดย Ermattungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งความอ่อนล้า) เพื่อทำให้เยอรมนีสามารถรวบรวมทรัพยากรอย่างเด็ดขาดเพื่อเอาชนะศัตรูที่เหลืออยู่

ตลอดช่วงภาวะเงียบสงบในช่วงฤดูหนาว กองทัพฝรั่งเศสได้ก่อตั้งพื้นฐานทางทฤษฏีของการทำสงครามสนามเพลาะเชิงรุก ก่อให้วิธีการมากมายซึ่งกลายเป็นมาตรฐานสำหรับส่วนที่เหลือของสงคราม กลยุทธ์การแทรกซึ่ม(Infiltration tactics) ซึ่งการก่อตัวของทหารราบที่กระจัดกระจายกันไปตามมาด้วย nettoyeurs de tranchée (นักขจัดสนามเพลาะ) เพื่อเข้ายึดจุดแข็งที่เป็นทางผ่านได้ถูกประกาศใช้ การสังเกตการณ์ปืนใหญ่จากเครื่องบินและ creeping barrages ได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกอย่างเป็นระบบในยุทธการที่อาร์ตัวส์ครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม ถึง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1915 ฟัลเคินไฮน์ได้จัดทำบันทึกเหตุการณ์ เมื่อวันที่ 7 และ 25 มกราคม ค.ศ. 1915 เพื่อควบคุมดูแลการสู้รบป้องกันบนแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งแนวหน้าที่ดำรงอยู่จะต้องได้รับการเสริมกำลังและถูกควบคุมอย่างไม่มีกำหนดด้วยกองกำลังทหารจำนวนน้อย เพื่อทำให้สามารถส่งกองพลไปยังแนวรบด้านตะวันออกได้มากขึ้น การป้องกันแห่งใหม่จะต้องถูกสร้างขึ้นหลังแนวหน้าเพื่อให้มีการบุกทะลวงจนกว่าตำแหน่งจะถูกกอบกู้กลับคืนมาโดยการโจมตีตอบโต้กลับ กองทัพเยอรมันตะวันตกได้ริเริ่มงานใหญ่ในการสร้างป้อมปราการภาคสนาม ซึ่งยังไม่เสร็จสมบูรณ์จนถึงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1915
เวกเตอร์สนามไฟฟ้าของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเคลื่อนที่แผ่โดยมีโพลาไรเซชันเป็นแบบวงกลม
 พื้นผิวด้านนอกของด้วงกุหลาบซึ่งสะท้อนแสงโพลาไรซ์เป็นวงกลมเกือบทั้งหมด
ในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า **โพลาไรเซชันแบบวงกลม** (polarización circular) ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นโพลาไรเซชันที่สนามไฟฟ้าของคลื่นที่แผ่ไปไม่เปลี่ยนความเข้ม แต่จะเปลี่ยนแปลงทิศทางไปในลักษณะการหมุนเท่านั้น

ในวิชาพลศาสตร์ไฟฟ้า ความแรงและทิศทางของสนามไฟฟ้าจะถูกกำหนดโดยสิ่งที่เรียกว่าเวกเตอร์สนามไฟฟ้า ดังที่เห็นในภาพเคลื่อนไหวประกอบ ในกรณีของคลื่นที่โพลาไรซ์แบบวงกลมนั้น ส่วนปลายของเวกเตอร์สนามไฟฟ้า ณ จุดหนึ่ง ๆ ในปริภูมินั้นบรรยายได้ในลักษณะเป็นวงกลมที่เคลื่อนที่ไปเรื่อย ๆ เมื่อเวลาผ่านไป สนามเวกเตอร์ไฟฟ้าของคลื่นที่เวลาหนึ่ง ๆ จะบรรยายได้เป็นในลักษณะเป็นเกลียวตามทิศทางของการแผ่

โพลาไรเซชันแบบวงกลมเป็นกรณีเฉพาะของโพลาไรเซชันแบบวงรีซึ่งเป็นรูปทั่วไปกว่า ส่วนอีกรูปแบบกรณีเฉพาะที่เข้าใจง่ายที่สุดคือโพลาไรเซชันแบบเส้นตรง

ปรากฏการณ์โพลาไรเซชันเกิดขึ้นจากความจริงที่ว่ารังสีแม่เหล็กไฟฟ้ามีพฤติกรรมในแบบคลื่นตามขวางในสองมิติ

การหมุนของโพลาไรเซชันมีไครัลลิตี อาจหมุนแบบตามเท็มนาฬิกา คือตามกฎมือขวา หรือทวนเข็มนาฬิกา คือตามกฎมือซ้าย

ชื่อเรียกโพลาไรเซชันในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งเส้นตรง วงกลม และวงรี นั้นถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนลในปี 1822

อ้างอิง
-------

1. ↑  A. Fresnel, "Mémoire sur la double réfraction que les rayons lumineux éprouvent en traversant les aiguilles de cristal de roche suivant les directions parallèles à l'axe", read 9  ธันวาคม 1822; ตีพิมพ์ใน H. de Senarmont, E. Verdet, and L. Fresnel (eds.), *Oeuvres complètes d'Augustin Fresnel*, vol. 1 (1866), pp. 731–51
2. ↑  Académie des Sciences, *Procès-verbaux des séances de l'Académie tenues depuis la fondation de l'Institut jusqu'au mois d'août 1835*, vol. 7 (for 1820–23), Hendaye, Basses Pyrénées: Imprimerie de l'Observatoire d'Abbadia, 1916, p. 401.
ตัวกรองคาลมานสามารถประมาณสถานะของระบบและความคาดเคลื่อนของของค่าประมาณได้ โดย {\displaystyle {\hat {x}}\_{k|k-1}} แทนค่าสถานะที่ถูกประมาณ ณ เวลา {\displaystyle k} ก่อนที่ สัญญาณขาออกที่ได้จากการตรวจวัด {\displaystyle y\_{k}} จะถูกนำมาพิจารณา และ {\displaystyle P\_{k|k-1}} แทนความไม่แน่นอนในตัวระบบ
**ตัวกรองคาลมาน** (อังกฤษ: Kalman Filter) เป็นที่รู้จักกันว่าคือ**การประมาณค่าของสมการกำลังสองเชิงเส้น** (อังกฤษ: linear quadratic estimation หรือ **LQE** ) เป็นขั้นตอนวิธีแบบเวียนบังเกิดในการประมาณตัวแปรสถานะของระบบพลวัต โดยการประมาณตัวแปรสถานะของระบบพลวัตนี้อาจจะประยุกต์ใช้ในกรณีที่ต้องการประมาณตัวแปรสถานะที่ถูกสัญญาณรบกวนหรือเกิดจากข้อจำกัดในการตรวจวัดตัวแปรสถานะนั้นๆ หรือในบางกรณีก็ใช้ร่วมกับข้อมูลของตัวแปรสถานะที่ได้รับมาจากเซ็นเซอร์ซึ่งทำให้ข้อมูลของตัวแปรสถานะมีความแม่นยำมากขึ้นกว่าการเลือกใช้ข้อมูลจากเซ็นเซอร์เพียงอย่างเดียว 

ตัวกรองคาลมานถูกนำเสนอครั้งแรกโดย รูดอล์ฟ อีมิว คาลมาน ในปี ค.ศ. 1960 ซึ่งแนวความคิดของคาลมานเกี่ยวกับตัวกรองคาลมานนี้ถูกตั้งข้อสงสัยเป็นอย่างมากในช่วงเริ่มต้นแต่อย่างไรก็ดี คาลมานประสบความสำเร้จในการนำแนวผลงานชิ้นนี้ของเขาให้ได้รับการยอมรับจากการได้พบกับ สแตนลี่ เอฟ. ชมิคท์ (Stanley F. Schmidt) แห่งศูนย์วิจัยแอมส์ ของนาซ่า ในช่วงทศวรรษที่ 1960 จนในที่สุดตัวกรองคาลมานได้ถูกนำไปใช้ในการควบคุมและกรองสัญญาณของยานอวกาศในโครงการอะพอลโล และหลังจากนั้นก็ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายเรื่อยมา

ดูเพิ่ม
-------

* Kalman, R.E. (1960). "A new approach to linear filtering and prediction problems" (PDF). *Journal of Basic Engineering*. **82** (1): 35–45. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-05-29. สืบค้นเมื่อ 2013-04-08.

* Kalman, R.E. (1961). "New Results in Linear Filtering and Prediction Theory" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-01-24. สืบค้นเมื่อ 2013-04-08. `{{cite journal}}`: Cite journal ต้องการ `|journal=` (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
* *Kalman–Bucy Filter*, การพิสูจน์ตัวกรองคาลมาน-บุซซี
* วิดิทัศน์สอนเรื่องตัวกรองคาลมานจาก MIT
* แนะนำตัวกรองคาลมานขั้นเริ่มต้น เก็บถาวร 2021-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, SIGGRAPH 2001 Course, Greg Welch and Gary Bishop
* Kalman filtering chapter เก็บถาวร 2006-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *Stochastic Models, Estimation, and Control, vol. 1*, by Peter S. Maybeck
* Kalman Filter เว็ปรวมลิงก์เกี่ยวกับตัวกรองคาลมาน
* Kalman Filtering เก็บถาวร 2013-06-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน