recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

Motor vehicle

**เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ** (อังกฤษ: Ferrari FF) เป็น รถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2011 เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ยังเป็นรุ่นแรกของเฟอร์รารี่ที่ใช้ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ (AWD) เอฟเอฟมีความยาว ยาวกว่า เฟอร์รารี่ เอฟ12เบอร์ลิเนตทา ถึง 289 มม. โดยที่ทั้ง 2 เป็นรถ 4 ที่นั่งเหมือนกัน ลักษณะตัวถังของ เอฟเอฟ ได้รับคำอธิบายว่า เป็นรถชูดทิง-เบรก (Shooting-brake) ซึ่งเป็นชนิดของรถสปอร์ตที่มีท้าย ด้านหลัง หรือที่เรียกรู้จักกันดีในปัจจุบันว่า วากอน (Wagon) ทำให้รถคันนี้มีประตู 3 บานด้วยกัน

เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ออกแบบมาเพื่อแทนที่ เฟอร์รารี่ 612 สคากลิตติ ( Ferrari 612 Scaglietti ) ที่ได้ยกเลิกการผลิตไปในปี ค.ศ. 2011 คำว่า "เอฟเอฟ" มีความหมายว่า "Ferrari Four" ซึ่งแปลว่า 4 ที่นั่ง และ ขับเคลื่อน 4 ล้อ เอฟเอฟ สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 335 กม./ชม. (208 ไมล์/ชม.) และอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 3.7 วินาที จนทำให้เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ได้ทำการบันทึกในกินเนสส์บุ๊ค ว่า "เป็นรถ 4 ที่นั่งที่เร็วที่สุดในโลก" เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ได้ตั้งราคาจำหน่ายมาตราฐานไว้ที่ $300,000 กับจำนวน 800 คัน ที่จะผลิตในช่วงปีแรก

เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ มาพร้อมกับเครื่องขนาด 6.3 ลิตร ( 6,262 cc ) V12 มีกำลัง 660 PS (485 kW; 651 hp) ที่ 8,000 rpm และแรงบิดสูงสุด 683 N·m (504 lb·ft) ที่ 6000 rpm เป็นระบบเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ เช่นเดียว เอฟ12เบอร์ลิเนตทา, แคลิฟอร์เนีย, 458 อิตาเลีย

เอฟเอฟ ชนะรางวัล "เอสเททคาร์แห่งปี 2011" ( Estate Car of the Year 2011 ) จากท็อปเกียร์ และในวันศุกร์ที่ 31 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2013 กระทรวงพลังงานของสหรัฐ ก็ได้มอบรางวัลให้ เฟอร์รารี่ เอฟเอฟ ที่มีขนาดเครื่อง 12 สูบ 6.3 ลิตร กับเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ ในฐานะ "รถมิตไซ-คลาส ที่ใช้น้ำมันน้อยที่สุด" (Least Fuel Efficient Car in the midsize class) คู่กับ เบนท์ลีย์ มัวซานน์

ดูเพิ่ม
-------

* เฟอร์รารี่
* เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลีย
* เฟอร์รารี่ แคลิฟอร์เนีย
* เฟอร์รารี่ เอฟ12เบอร์ลิเนตต้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "21.01.2011 Ferrari offers a first look at its shock new four seater". *italiaspeed.com*. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22.
2. ↑
3. 1 2 3 4 5  "Ferrari FF specification". สืบค้นเมื่อ 2014-05-02.
4. 1 2 3 4  "Ferrari's fantastic four-wheel-drive FF flagship four-seat fastback". *autoblog.com*. สืบค้นเมื่อ 2011-01-21.
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-11-03. สืบค้นเมื่อ 2013-11-10.
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
**เฟอร์นานโด ลูมากัด** (Fernando Lumacad) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่ โกตาบาโต เดอ ซุร ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 7

ประวัติ
-------

ลูมากัดขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ชนะคะแนน ตาตา ลาเดรา ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด และได้ครองแชมป์มินดาเนารุ่นฟลายเวทเมื่อ พ.ศ. 2550 จนได้ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทที่ว่าง เมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชา ไม่ได้แชมป์ ลูมากัดขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 4 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกเฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แต่ปรากฏว่าทำได้เพียงเสมอกับ สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย ที่ฟิลิปปินส์ ต่อมา ลูมากัดได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF ที่ว่างที่สหรัฐ ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ฮอร์เก อาร์เช ยก 3 เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ลูมากัดได้เปลี่ยนไปชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 แต่ก็แพ้คะแนน ฮวน โฮเซ่ มอร์เตส ที่ เม็กซิโก ลูมากัดประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เมื่อชิงแชมป์ WBC เอเชีย คอนติเนนทัลรุ่นฟลายเวทที่ว่าง ชนะน็อค ริกกี ซาเบีย ยก 2 ต่อมา ได้ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงินรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน คาร์ลอส กัวดราส ลูมากัดยังคงชกมวยมาอย่างต่อเนื่อง ล่าสุดได้ขึ้นชิงแชมป์ WBC คอนติเนทัลอเมริการุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค โอราซิโอ การ์เซีย ยก 1 ที่เม็กซิโก เมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2557 ไม่ได้แชมป์

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์มินดาเนารุ่นฟลายเวท (2550)
* แชมป์ WBC เอเชีย คอนติเนนทัลรุ่นฟลายเวท
	+ ชิง 11 มิถุนายน 2554 ชนะน็อค ริกกี ซาเบีย ยก 2
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2550 แพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชา
	+ ชิงแชมป์ WBO ภาคตะวันออกไกลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 4 ตุลาคม 2551 เสมอกับ สุริยัน ป.โชคชัย ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท IBF เมื่อ 27 มิถุนายน 2552 แพ้น็อค ฮอร์เก อาร์เช ยก 3 ที่ สหรัฐ
	+ ชิงแชมป์เยาวชนรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 28 พฤศจิกายน 2552 แพ้คะแนน ฮวน โฮเซ่ มอนเตส ที่เม็กซิโก
	+ ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงินรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 24 พฤศจิกายน 2555 แพ้คะแนน คาร์ลอส กัวดราส
	+ ชิงแชมป์ WBC คอนติเนทัลอเมริการุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 18 มกราคม 2557แพ้น็อค โอราซิโอ การ์เซีย ยก 1 ที่เม็กซิโก

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2014-04-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**แพทยศาสตรบัณฑิตและศัลยศาสตรบัณฑิต** หรือ **แพทยศาสตรบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักร** (ละติน: *Medicinae Baccalaureus, Baccalaureus Chirurgiae*;อังกฤษ: Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery เรียกย่อว่า **MBBS**, **BMBS** หรือ **MBChB**) เป็นปริญญาตรีทางการแพทย์ซึ่งมอบให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาเพื่อเป็นแพทย์ฝึกหัดในสหราชอาณาจักรและประเทศบางประเทศ ผู้ที่สำเร็จการศึกษาหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักร อาจเข้าศึกษาวิจัยต่อเนื่องในลักษณะทำงานไปเรียนไปเพื่อขอรับปริญญา**แพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต** (อังกฤษ: Doctor of Medicine) ได้

ในสหราชอาณาจักร (อังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ) หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตจะใช้เวลาศึกษา 5 ปีส่วนในสกอตแลนด์ใช้เวลาศึกษา 6 ปี เหตุผลที่เป็นเช่นนี้เพราะอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือมีมัธยมศึกษาปีที่ 7 ส่วนสกอตแลนด์มีเพียงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ทั้งนี้ หากเป็นผู้สำเร็จการศึกษาหลักสูตรปริญญาตรีมาแล้ว จะลดเวลาศึกษาลงเหลือ 4 ปี

ในประเทศซึ่งใช้หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักร จะมีหลักสูตรแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต ซึ่งเป็นหลักสูตรเน้นวิจัยทางการแพทย์ ใช้เวลาศึกษา 2-3 ปีเต็มเวลา หรือ 4-6 ปีบางเวลา (เรียนไปทำงานไป) นอกเหนือจากหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ซึ่งมีความเข้มข้นทางการศึกษาสูงกว่าและมักจะศึกษาเต็มเวลา ไม่เกิน 4 ปี

ถึงแม้ว่าหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแบบอเมริกันจะเรียกชื่อว่า Doctor of Medicine ด้วยเหตุที่รับนักศึกษาที่สำเร็จปริญญาตรีมาแล้ว แต่ถือได้ว่า มีศักดิ์และสิทธิ์เพียง Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery เท่านั้น ยังไม่สูงเท่า Doctor of Medicine แบบสหราชอาณาจักรซึ่งเป็นหลักสูตรวิจัย นอกจากนี้ยังเป็นที่สับสนด้วยว่า ปริญญาชื่อเดียวกันแต่เหตุใดการเรียนการสอนจึงไม่เหมือนกัน ด้วยเหตุนี้หลักสูตรแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิตแบบสหราชอาณาจักรจึงมักวงเล็บ (Res) หรือ by Research ต่อท้ายด้วย

หลักสูตรทางวิชาชีพแพทย์อื่น ๆ ซึ่งใช้หลักเกณฑ์เรียกชื่ออย่างเดียวกันนี้มีดังต่อไปนี้ หลักสูตรด้านซ้าย เป็นปริญญาแรกสำหรับผู้จะประกอบวิชาชีพ หลักสูตรด้านขวา เป็นหลักสูตรปริญญาเอกเพื่อพัฒนาวิชาชีพ

* ทันตแพทยศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Dental Surgery) -- ทันตแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Dental Surgery)
* สัตวแพทยศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Veterinary Medicine (and Science)) -- สัตวแพทยศาสตรดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Veterinary Medicine)

ดูเพิ่ม
-------

* แพทยศาสตรบัณฑิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "MBChB". *University of Manchester*. สืบค้นเมื่อ 12 November 2021.
2. ↑  "MBChB Medicine (6-year programme)". *University of Edinburgh*. สืบค้นเมื่อ 12 November 2021.
3. ↑  "MD (Doctor of Medicine)". University of Cambridge. สืบค้นเมื่อ 12 November 2021.
4. ↑  "Postgraduate Research". University of Birmingham. สืบค้นเมื่อ 12 November 2021.
5. ↑  "Dental Surgery BDS - University of Birmingham". University of Birmingham. สืบค้นเมื่อ 12 November 2021.
6. ↑  "Doctor of Dental Surgery". University of Edinburgh.
แพทริก เฮนรี 
**แพทริก เฮนรี** (Patrick Henry - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2279 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2342)นักปฏิวัติและรัฐบุรุษคนสำคัญชาวอเมริกัน ผู้ได้ชื่อเสียงจากคำประกาศ "*ให้เสรีภาพแก่ข้าพเจ้า หรือมิฉะนั้นก็ให้ความตายแก่ข้าพเจ้า*" (Give me liberty or give me death) เพื่อเรียกร้องอิสรภาพจากจักรวรรดิอังกฤษร่วมกับ ซามูเอล อดัมส์และ โทมัส เพน แพทริก เฮนรีถือได้ว่าเป็นนักรณรงค์ที่ทรงอิทธิพลมากผู้หนึ่งในหมู่นักปฏิวัติเพื่อเรียกร้องอิสรภาพจากจักรวรรดิอังกฤษและการก่อตั้งสาธารณรัฐเอกราช

**แพทริก เฮนรี** เกิดที่เมืองสตัดเลย์ เวอร์จิเนีย หลังจากจบการศึกษาด้านกฎหมายก็ได้รับเลือกเข้าสภาอาณานิคมแห่งเวอร์จิเนียร์ และด้วยทักษะในการปราศัยด้วยถ้อมคำที่แหลมคม ทำให้แพทริก เฮนรีเริ่มเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียง จากการปราศัยต่อต้านนโยบายของอังกฤษที่ใช้บังคับอาณานิคมอย่างรุนแรงและตรงไปตรงมา เช่นการบังคับใช้กฎหมายแสตมป์ พ.ศ. 2308 และการอภิปรายใน *"สภาผืนทวีป"* (Continental Congress) เมื่อ พ.ศ. 2317

**แพทริก เฮนรี**ได้เป็นผู้ว่าการรัฐอิสระเวอร์จิเนียร์ในปี พ.ศ. 2319 และได้รับเลือกลับเข้ามารงตำแหน่งถึง 4 วาระ อย่างไรก็ดี วาทะที่ว่า "*ให้เสรีภาพแก่ข้าพเจ้า หรือมิฉะนั้นก็ให้ความตายแก่ข้าพเจ้า*" อันมีชื่อเสียงที่เชื่อว่าเป็นคำกล่าวของแพทริก แต่ก็ไม่ปรากฏพบหลักฐานดั้งเดิมที่มีการบันทึกไว้

**แพทริก เฮนรี** มีชีวิตอยู่ในระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งสมัยอยุธยาและ รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สมัยรัตนโกสินทร์

อ้างอิง
-------

* The Cambridge Biograhical Encyclopedia / Edited by David Cystal-2nd ed. Cambridge University Press, 2000
ศัลยแพทย์ชาวนิวซีแลนด์

**เซอร์ แพทริก วิลเลียม ไอส์เดล มัวร์** (อังกฤษ: Sir Patrick William Eisdell Moore) โอบีอี (17 มีนาคม ค.ศ. 1918 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 2015) เป็นศัลยแพทย์และนักวิจัยทางการแพทย์ชาวนิวซีแลนด์ เขาเป็นผู้บุกเบิกด้านประสาทหูเทียม และเป็นบุคคลแรกในโลกที่ทำการปลูกถ่ายแก้วหู นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ในสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นปาเคฮาคนเดียวในกองพันมาวรีที่ 28 ส่วนอัตชีวประวัติของเขาที่ชื่อ*โซโอลด์โซควิก* (*So Old So Quick*) ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2004

มัวร์เกิดที่บริสตอล ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1918 โดยเป็นบุตรชายของอลิซ มัวร์ (ส่วนคำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลของหญิงที่แต่งงานแล้วคือลอฟต์เฮาส์) และสามีของเธอคือศัลยแพทย์ชาวนิวซีแลนด์ชื่ออาร์เธอร์ ไอส์เดล มัวร์ เขาได้รับการศึกษาที่โรงเรียนออกแลนด์แกรมมาร์ จากนั้นศึกษาด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยอาทาเกอ ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตและศัลยศาสตรบัณฑิตใน ค.ศ. 1943 โดยเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1942 เขาแต่งงานกับเบธ บีดี ในแดนเนอเวิร์ก

ในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 1982 มัวร์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นเจ้าหน้าที่ สำหรับกิตติคุณด้านโสต ศอ นาสิกวิทยา และชุมชน รวมถึงเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นไนต์แบชเลอร์ สำหรับกิตติคุณด้านโสต ศอ นาสิกวิทยา ในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 1992

มัวร์เสียชีวิตในออกแลนด์เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ส่วนเบธ เลดี มัวร์ ผู้เป็นภรรยาของเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2017

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Medical pioneer Sir Patrick Eisdell Moore aged 96, on getting So Old, So Quick". *Radio New Zealand*. 20 June 2015. สืบค้นเมื่อ 20 June 2015.
2. 1 2  "Death Notice: Sir Patrick Eisdell Moore". *New Zealand Herald*. 20 June 2015. สืบค้นเมื่อ 20 June 2015.
3. ↑  Taylor, Alister, บ.ก. (2001). "New Zealand Who's Who Aotearoa 2001". *New Zealand Who's Who, Aotearoa*. Auckland: Alister Taylor Publishers. ISSN 1172-9813.
4. 1 2  "So Old So Quick – Sir Patrick Eisdell moore". Castle Publishing. สืบค้นเมื่อ 20 June 2015.
5. ↑  "New Zealanders abroad". *Auckland Star*. 25 July 1917. p. 6. สืบค้นเมื่อ 20 June 2015.
6. ↑  "NZ university graduates 1870––1961: Me–Mo". สืบค้นเมื่อ 20 June 2015.
7. ↑  "Dannevirke wedding". *New Zealand Herald*. 31 December 1942. p. 5. สืบค้นเมื่อ 12 August 2017.
8. ↑  "No. 48839". *The London Gazette* (3rd supplement). 31 December 1981. p. 40.
9. ↑  "No. 52768". *The London Gazette* (2nd supplement). 31 December 1991. p. 29.
10. ↑  "Death notice: Beth Eisdell Moore". *New Zealand Herald*. 9 August 2017. สืบค้นเมื่อ 12 August 2017.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* สหรัฐ

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology

 |
คำว่า **แพทริเซียน** (ละติน: *patricius*, กรีก: πατρίκιος, patrikios, อังกฤษ: patrician) เดิมหมายถึงกลุ่มครอบครัวอภิชนในโรมโบราณ รวมทั้งสมาชิกทั้งตามธรรมชาติและที่รับมาเป็นบุตรบุญธรรม ในจักรวรรดิโรมันตอนปลาย ชนชั้นแพทริเซียนยังขยายรวมไปถึงข้าราชการสภาสูง และหลังการล่มสลายของจักรวรรดิตะวันตก ยังคงเป็นบรรดาศักดิ์อันทรงเกียรติในจักรวรรดิไบแซนไทน์ ชนชั้นแพทริเซียนในยุคกลางนิยามอย่างเป็นทางการอีกครั้งหนึ่งว่าเป็นกลุ่มครอบครัวชาวเมืองอภิชนในสาธารณรัฐอิตาลียุคกลางทั้งหลาย เช่น เวนิสและเจนัว และภายหลัง "แพทริเซียน" เป็นคำที่กำกวมใช้กับผู้ดีและชนชั้นกระฎุมพีอภิชนในหลายประเทศ

ศัพทมูลวิทยา
------------

คำว่า "แพทริเซียน" มีรากศัพท์จากคำภาษาละติน patricius (พหูพจน์ patricii) ซึ่งมาจากคำว่า patrēs พหูพจน์ของคำภาษาละติน pater (บิดา) Pater เป็นหนึ่งในคำที่ใช้กับสมาชิกดั้งเดิมของวุฒิสภาโรมัน คำดังกล่าวสืบลงมาเป็นคำว่า "แพทริเซียน" ในภาษาอังกฤษ จากภาษาอังกฤษกลาง patricion ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า patrician ในภาษาอังกฤษใหม่ คำว่า แพทริเซียน โดยทั่วไปใช้แสดงถึงสมาชิกชนชั้นสูง มักมีความหมายโดยนัยถึงความมั่งคั่งสืบสายโลหิต อภิชนนิยม และสำนึกความเชื่อว่าผู้มั่งคั่งควรช่วยเหลือผู้ด้อยกว่า

กำเนิด
------

ตามข้อมูลของลิวี ชาย 100 คนแรกที่ได้รับแต่งตั้งเป็นวุฒิสมาชิกโดยโรมูลัสถูกเอ่ยถึงว่า "บิดา" (patres) และผู้สืบสายโลหิตของชายเหล่านี้กลายมาเป็นชนชั้นแพทริเซียน แพทริเซียนแตกต่างจากเพลเบียนเพราะมีอิทธิพลทางการเมืองกว้างขวางกว่า อย่างน้อยก็ในยุคสาธารณรัฐ ตอนกลางและตอนปลายของสาธารณรัฐ อิทธิพลของแพทริเซียนค่อย ๆ ถูกริบ และชนชั้นอื่นที่มิใช่แพทริเซียน (คือ เพลเบียน) ได้รับสิทธิเท่าเทียมกันในหลายสาขา และโควตาข้าราชการ รวมถึงกงสุลหนึ่งในสอง ถูกสงวนไว้เฉพาะแก่เพลเบียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kenny Zeng, 2007, A History Of Ancient and Early Rome
2. ↑  Livy, *Ab urbe condita*, 1:8
การเปลี่ยนแปลงแทนที่ขั้นปฐมภูมิ พื้นดินหนาตัวขึ้นจากการทับถมจากซากพืช และมีการเพิ่มขึ้นของจำนวนชนิดพืชและสัตว์ในระบบนิเวศ ตัวเลข I-VII ระบุถึงขั้นต่าง ๆ ในการเปลี่ยนแปลงแทนที่ขั้นปฐมภูมิ
การเปลี่ยนแปลงแทนที่ขั้นปฐมภูมิบนเกาะแรงกิโทโท
**การเปลี่ยนแปลงแทนที่ขั้นปฐมภูมิ** เป็นประเภทหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงแทนที่เชิงนิเวศ ซึ่งเกิดในพื้นที่ซึ่งไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตมาก่อน อาทิ พื้นลาวาจากการปะทุของภูเขาไฟ

กระบวนการ
---------

การเปลี่ยนแปลงแทนที่ขั้นปฐมภูมินั้นเริ่มจากผู้บุกเบิก เช่น ไลเคน, สาหร่าย และฟังไจ ซึ่งผู้บุกเบิกเหล่านี้จะปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมบริเวณนั้น และค่อย ๆ เจริญเติบโตขึ้น โดยพื้นที่ที่เกิดการเปลี่ยนแปลงแทนที่ขั้นนี้ต้องเป็นพื้นที่ที่ไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตอยู่มาก่อนเท่านั้น หลังจากพวกผู้บุกเบิกเจริญเติบโตแล้ว จะค่อย ๆ เปลี่ยนชนิดของสิ่งมีชีวิตไปเรื่อย ๆ กลายเป็นมอส, หญ้า, ไม้พุ่ม, พื้ชยืนต้น และกลายเป็นสังคมสิ่งมีชีวิตขั้นสุดในที่สุด ซึ่งสังคมสิ่งมีชีวิตขั้นสุดนั้นจะมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง มีสิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิด เช่น ป่าดงดิบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พจนานุกรมชีววิทยาออนไลน์". ชีววิทยาออนไลน์ (Biology Online). สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2554. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  วอล์กเกอร์, ลอว์เรนซ์ อาร์.; เดล โมรัล, โรเจอร์. "การเปลี่ยนแปลงแทนที่ขั้นปฐมภูมิ". *สารานุกรมวิทยาศาสตร์ชีวิต*. doi:10.1002/9780470015902.a0003181.pub2. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-23. สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ในภาพคริสตชนสตรีถูกสังหารขณะที่จักรพรรดิเนโรชายพระเนตรมาดู
**การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน** (ศัพท์โรมันคาทอลิก) หรือ **การข่มเหงคริสต์ศาสนิกชน** (ศัพท์โปรเตสแตนต์) (อังกฤษ: Persecution of Christians) หมายถึงการเบียดเบียนศาสนาคริสต์ คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกถูกเบียดเบียนทั้งจากชาวยิวและจักรวรรดิโรมันซึ่งปกครองดินแดนรอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนอยู่ในขณะนั้น การเบียดเบียนครั้งนี้เกิดขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 จนมาสิ้นสุดตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และจักรพรรดิลิซิเนียสทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเป็นการรับรองเสรีภาพทางศาสนาทั่วทั้งจักรวรรดิโรมัน จนต่อมาศาสนาคริสต์จึงกลายเป็นศาสนาประจำชาติจักรวรรดิโรมันอย่างเป็นทางการ

มิชชันนารีและผู้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ก็มักตกเป็นเป้าของการเบียดเบียน เป็นที่มาให้เกิดมรณสักขีในศาสนาคริสต์เป็นจำนวนมาก แม้แต่ระหว่างนิกายในศาสนาคริสต์เองก็ยังเบียดเบียนกันเพราะกล่าวหาคริสต์ศาสนิกชนนิกายอื่นว่าเป็นพวกนอกรีต เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่มีการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 คริสต์ศาสนิกชนยังคงถูกเบียดเบียนจากชาวมุสลิมและกลุ่มรัฐที่เป็นอเทวนิยม เช่น สหภาพโซเวียต ในปัจจุบัน (ค.ศ. 2012) กลุ่มโอเพนดอรส์ประเมินว่ามีคริสต์ศาสนิกชนราวหนึ่งร้อยล้านคนถูกเบียดเบียน โดยเฉพาะในประเทศมุสลิม เช่น ประเทศอิหร่าน ประเทศซาอุดิอาระเบีย และประเทศคอมมิวนิสต์ เช่น ประเทศเกาหลีเหนือ จากการศึกษาของสันตะสำนักพบว่าร้อยละ 75 ของผู้ที่ถูกฆ่าตายเพราะศาสนาเป็นคริสต์ศาสนิกชน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Open Doors: The worst 50 countries for persecution of Christians เก็บถาวร 2012-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  Open Doors: Weltverfolgungsindex 2012 เก็บถาวร 2012-07-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, p. 2
3. ↑  'Open Doors' World Watch List เก็บถาวร 2010-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Frankfurter Allgemeine Zeitung* 23 January 2010. Jonathan Fox and Shmuel Sandler, *Separation of Religion and State in the Twenty-First Century: Comparing the Middle East and Western Democracies*, 2005, The City University of New York. (dead link)
4. ↑  Aid to the Church in Need, Religious Freedom in the World – Report 2010; Conference Persecution of Christians
5. ↑  "Statement by the Holy See at the 16th Ordinary Session of the Human Rights Council on Religious Freedom". Vatican.va. สืบค้นเมื่อ 29 June 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี

 |
ใบต้นเมเปิลญี่ปุ่น (22 พฤศจิกายน พ.ศ 2549)
ใบของต้นเมเปิล
**การเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง** เป็นปรากฏการณ์ผลกระทบที่เกิดกับใบไม้ของต้นไม้หรือไม้พุ่มผลัดใบที่โดยปกติแล้วมีสีเขียว เปลี่ยนสีกลายเป็นสีเหลืองถึงแดงโดยใช้เวลาไม่กี่สัปดาห์ในฤดูใบไม้ร่วง ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า **fall colors** และ **autumn colors**

คลอโรฟีลล์และสีเขียว
--------------------

ใบไม้มีสีเขียวเพราะการมีอยู่ของเม็ดสีที่เรียกว่าคลอโรฟิลล์ เมื่อมีคลอโรฟิลล์จำนวนมากในเซลล์ของใบไม้ เช่น ช่วงฤดูที่พืชพันธุ์เจริญงอกงาม สีเขียวของคลอโรฟิลล์จะมีอำนาจเหนือและปกคลุมเม็ดสีอื่นๆที่อาจมีอยู่ในใบไม้ ดังนั้นใบไม้ในฤดูร้อนจึงมีสีเขียว

ใบไม้ใบนี้ เส้นใบยังคงสีเขียว ขณะที่ส่วนอื่นได้เปลี่ยนเป็นสีแดง ทำให้ลวดลายของใบมีลักษณะคล้ายกับแฟร็กทัล
คลอโรฟิลล์มีหน้าที่สำคัญคือจับรังสีแสงอาทิตย์และนำพลังงานที่ได้ไปใช้สร้างอาหารสำหรับพืช สร้างน้ำตาลจากน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์ น้ำตาลจะเป็นสิ่งตั้งต้นของอาหารพืช ก็คือคาร์โบไฮเดรตซึ่งเป็นสิ่งที่พืชต้องการเพื่อใช้ในการเจริญเติบโต ในกระบวนการผลิตอาหาร คลอโรฟิลล์จะทำลายตัวเองอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งหมดไป ระหว่างฤดูที่พืชพันธุ์เจริญงอกงาม พืชจะสร้างคลอโรฟิลล์เพิ่มเติมทำให้มีปริมาณคลอโรฟิลล์อยู่มาก ใบไม้จึงยังคงมีสีเขียว

ในปลายฤดูร้อน กลางวันสั้นลงและอุณหภูมิลดต่ำลง เส้นใบซึ่งเป็นทางผ่านของเหลวเข้าและออกจากใบจะค่อยๆปิดทีละน้อยๆ ตามชั้นของแบบเซลล์คอร์กแคมเบียมพิเศษที่ฐานใบ การพัฒนาชั้นคอร์กแคมเบียมจะช้าลงในขั้นแรกและจะเร็วขึ้นตามลำดับ ทำให้น้ำและแร่ธาตุเข้าสู่ใบไม้น้อยลง ในช่วงนี้คลอโรฟิลล์ในใบไม้จะลดลง

มีบ่อยครั้งที่เส้นใบยังคงมีสีเขียวในขณะที่ส่วนอื่นๆ เปลี่ยนสีไปอย่างสมบูรณ์

คลอโรฟิลล์จำนวนมากในระบบแสง II (หน่วยเก็บเกี่ยวแสง II หรือ LHC II) ซึ่งเป็นเยื่อโปรตีนจำนวนมาก LHC II จะเป็นสถานที่จับยึดแสงในกระบวนการสังเคราะห์แสง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Archetti, Marco; Döring, Thomas F.; Hagen, Snorre B.; Hughes, Nicole M.; Leather, Simon R.; Lee, David W.; Lev-Yadun, Simcha; Manetas, Yiannis; Ougham, Helen J. (2011). "Unravelling the evolution of autumn colours: an interdisciplinary approach". *Trends in Ecology & Evolution*. **24** (3): 166–73. doi:10.1016/j.tree.2008.10.006. PMID 19178979.

อ่านเพิ่ม
---------

* Guy, Robert D.; Krakowski, Jodie (2003). "Autumn Colours – Nature's Canvas is a Silk Parasol" (PDF). *Davidsonia*. **14** (4): 111–20. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-10-19. สืบค้นเมื่อ 2007-05-18.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Leaves in autumn

* Autumnal Tints by Henry David Thoreau
* Photographing fall foliage: how to capture autumn colors with your camera เก็บถาวร 2010-12-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Fall Foliage in Scandinavia
* Some technical articles on the evolution of autumn colors เก็บถาวร 2009-04-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Fall Foliage: Why Leaves Change Color LiveScience, *16 October 2006*
* Sanderson, Katharine (2007). "Why autumn leaves turn red". *Nature*. doi:10.1038/news.2007.202.
**วัดโพธิ์ทองล่าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา

วัดโพธิ์ทองล่างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2319 เล่ากันว่าในช่วงสงครามการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2310 มีคหบดีนำทรัพย์สมบัติมาฝังไว้ระหว่างต้นโพธิ์กับต้นทองหลาง จนชาวบ้านมาขุดพบจึงได้นำสมบัตินั้นออกขายและนำเงินจากทรัพย์นั้นมาสร้างวัด มีชื่อว่า **วัดโพธิ์ทองหลาง** ต่อมาเรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดโพธิ์ทองล่าง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2328

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยช่อฟ้าใบระกา 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารตึกครึ่งไม้ครึ่งและอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนั้นยังมีโครงการจัดสร้างพระเจดีย์บรรจุพระบรมธาตุและอัฐิธาตุบูรพาจารย์

ปูชนียวัตถุสำคัญคือ รูปหล่ออดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ หลวงปู่เชย จนฺสิริ และหลวงปู่ใจ หล่อด้วยทองเหลือง รูปหล่อหลวงปู่สุข เกสโร วัดปากคลองมะขามเฒ่า หล่อด้วยทองเหลือง พระพุทธรูปปางมารวิชัย จีวรลายดอกพิกุล สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น และพระพุทธรูปปางห้ามสมุทร จีวรลายดอกพิกุล สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ร่วมบุญสร้างพระเจดีย์วัดโพธิ์ทองล่าง". คมชัดลึก.
2. ↑  "วัดโพธิ์ทองล่าง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-19. สืบค้นเมื่อ 2021-04-19.
**วัดโพธิ์เจดีย์ลอย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านโภชน์ อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์

วัดโพธิ์เจดีย์ลอย แต่เดิมเป็นวัดร้างที่สร้างขึ้นมาหลายร้อยปี จนเมื่อ พ.ศ. 2385 ได้มีพระสงฆ์มาจำพรรษาอยู่ ชาวบ้านจึงร่วมกันสร้างเจดีย์ขึ้นภายในวัด ในขณะที่ชาวบ้านกำลังช่วยกันขนอิฐ ปูน ทราย จากเตาเผาที่ผลิดขึ้นเองเพื่อสร้างเจดีย์ ได้เกิดเหตุอาเพศขึ้นในอากาศ ท้องฟ้าเกิดมืดครึ้มเป็นเวลา 3 วัน 3 คืน ติดต่อกัน เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหว ชาวบ้านไม่สามารถออกจากบ้านไปประกอบอาชีพได้ตามปกติ จนเมื่อท้องฟ้าแจ่มใสเป็นปกติ ชาวบ้านก็ได้เห็นองค์เจดีย์ลอยอยู่เหนือพื้นดิน ขนาดกลองเพลใบย่อมกลิ้งผ่านไปมาได้ ทำให้ชาวบ้านเชื่อว่าเทวดาได้สร้างขึ้นมา ต่อมาเจดีย์ที่ลอยอยู่นั้นเกิดภัยทางธรรมชาติ ชะล้างและดินหินทรายได้เข้าทับถม ทำให้ฐานของเจดีย์ลอยต่ำลง พอที่จะให้ไก่ฟักไข่เท่านั้น ชาวบ้านที่ยากจนได้งพากันมาอาศัยพึ่งเงินและทองที่อยู่ใต้ฐานองค์เจดีย์ ยืมไปใช้จ่าย ถึงเวลาก็นำกลับคืนเข้ายังที่เดิม แต่บางคนก็ไม่คืน นำไปใช้ในทางที่ผิด ตั้งแต่นั้นมาองค์พระเจดีย์ก็จมลงใต้ดิน จนถีงปัจจุบัน โดยในวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 5 ของทุกปี ชาวบ้านจะร่วมกันทำบุญตักบาตร จัดมหรสพสมโภช สรงน้ำองค์พระเจดีย์ และเปลี่ยนผ้าสามสีที่ห่มองค์เจดีย์เป็นประจำทุกปี

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดโพธิ์เจดีย์ลอยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2385 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2548

สิ่่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ เจดีย์ลอย เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังขนาดเล็ก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2385 ขนาดความกว้าง 4 เมตร ความ สูง 9.19 เมตร และวิหารก่ออิฐถือปูน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ไฟไหม้อุโบสถวัดโพธิ์เจดีย์ลอย มรดกล้ำค่าคู่เพชรบูรณ์". เดลินิวส์.
2. ↑  "วัดโพธิ์เจดีย์ลอย". แห.
3. ↑  "วัดโพธิ์เจดีย์ลอย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  กรมศิลปากร. "วัดโพธิ์เจดีย์ลอย" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 16 เมษายน 2566. เข้าถึงจาก
การสังเคราะห์แบบสูญเสียน้ำเพื่อสร้างเอไมด์
เรโซแนนซ์ของหมู่เพปไทด์ รูปไม่มีประจุอยู่ทางซ้าย รูปที่มีประจุอยู่ทางขวา
พันธะไฮโดรเจน มักพบในรูปไม่มีประจุมากกว่ารูปมีประจุ
**พันธะเพปไทด์** (อังกฤษ: peptide bond) หรือ**พันธะเอไมด์** (อังกฤษ: amide bond) เป็นพันธะเคมีชนิดพันธะโคเวเลนต์ ที่สร้างระหว่างหมู่คาร์บอกซิลของโมเลกุลหนึ่งกับหมู่อะมิโนของอีกโมเลกุลหนึ่ง และมีการปล่อยน้ำออกไปหนึ่งโมเลกุล จัดเป็นการสังเคราะห์แบบสูญเสียน้ำ (dehydration synthesis) และมักจะเกิดระหว่างกรดอะมิโน โมเลกุลที่เกิดใหม่เรียกว่าเอไมด์ C (=O) NH- หรือเพปไทด์

พอลิเพปไทด์และโปรตีนจะเป็นสายโซ่ของกรดอะมิโนที่เชื่อมต่อกันด้วยพันธะเพปไทด์ และเป็นองค์ประกอบหลักของพอลิเอไมด์ เช่นไนลอนและอะรามิดส์ ซึ่งเป็นพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่มีพันธะเพปไทด์

พันธะเพปไทด์ถูกสลายได้ด้วยปฏิกิริยาเอไมด์ ไฮโดรไลซิส พันธะเพปไทด์ในโปรตีนมีความคงตัวปานกลาง หมายความว่าเมื่อมีน้ำอยู่จะสลายตัวได้ทันที ปล่อยพลังงานอิสระออกมา 10 kJ/mol แต่เกิดช้ามากในสิ่งมีชีวิต กระบวนการเกิดขึ้นด้วยการเร่งของเอนไซม์ที่ย่อยสลายพันธะเพปไทด์ ค่าการดูดกลืนแสงของเพปไทด์อยู่ที่ 190-230 nm

พันธะเพปไทด์สามารถเรียกอีกชื่อหนึ่งได้ว่า พันธะยูเพปไทด์ (eupeptide bond) เพื่อให้แตกต่างจากพันธะไอโซเพปไทด์ (isopeptide bond) ที่เป็นพันธะเอไมด์อีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งสร้างขึ้นจากหมู่คาร์บอกซิลของกรดอะมิโนหนึ่ง กับหมู่อะมิโนของอีกโมเลกุลหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Understanding the Types of Chemical Bonds in Proteins". *ThoughtCo* (ภาษาอังกฤษ). 17 Jul 2019. สืบค้นเมื่อ 21 Jun 2022.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  "Nomenclature and Symbolism for Amino Acids and Peptides. Recommendations 1983". *European Journal of Biochemistry*. **138** (1): 9–37. 1984. doi:10.1111/j.1432-1033.1984.tb07877.x. ISSN 0014-2956. PMID 6692818.
**รถยนต์นั่งขนาดกลาง** (อังกฤษ: Mid-sized) เป็นการแบ่งประเภทของรถยนต์ตามทวีปอเมริกาเหนือและทวีปออสเตรเลียของกลุ่มรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่กว่ารถยนต์นั่งขนาดเล็ก ส่วนในทวีปยุโรปรถประเภทนี้ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม ดี-เซ็กเมนต์

สหรัฐอเมริกา
------------

แรมเบลอร์ แต่ก่อนเป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กภายหลังเปลี่ยนเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง
รถยนต์ที่ได้จำกัดความเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางในสหรัฐอเมริกาคือแรมเบลอร์ ซิกซ์ เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ถึงแม้ว่าจะถูกเรียกว่า "รถยนต์นั่งขนาดเล็ก" ในขณะนั้นก็ตาม รถยนต์นั่งขนาดกลางได้เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นกว่าขนาดเล็กในช่วงต้นยุค ตัวอย่างเช่น ฟอร์ด แฟร์เลน เปิดตัวใน ค.ศ. 1962 เป็นประเภท "รถยนต์นั่งขนาดเล็กค่อนข้างกลาง (compact intermediate)" เนื่องจากมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นที่ใกล้เคียงอย่างฟอร์ด ฟอลคอน เจเนอรอล มอเตอร์สก็ได้ทำรถยนต์ประเภทนี้ด้วย เช่น โอลส์โมบิล เอฟ-85 พอนทิแอค เทมเพส และบูอิก สเปเชียล ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเชฟโรเลต คอร์แวร์ แต่ก็มีขนาดใกล้เคียงกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Auto Editors of *Consumer Guide* (5 September 2007). "1956-1957 Rambler". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-05. สืบค้นเมื่อ 24 December 2012. `{{cite web}}`: `|author=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
เส้นเวลาประวัติศาสตร์เอกภพมักใช้หน่าย Gya หรือ "พันล้านปี"
**พันล้านปี** (อังกฤษ: billion years)(109 ปี) เป็นหน่วยของเพตาวินาที มีค่าเท่ากับ 3.16×1016 วินาที.

บางครั้งจะอยู่ในแบบ **Gy**, **Ga** ("giga-annum"), **Byr** ฯลฯ. ส่วน **Gya** หรือ **bya** คือ "พันล้านปีก่อน" ปล. พันล้านปีก่อนปัจจุบัน. ใช้กันในประเภทธรณีวิทยา, บรรพชีวินวิทยา, ธรณีฟิสิกส์, ดาราศาสตร์ และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ.

มีการวัดปีของดาว และปีจูเลียนได้ดังนี้
J= จูเลียน S=ดาว:

1 Gaj=3.15576×1016 s,
1 Gas=3.15581×1016 s (epoch J2000.0).
1 Gas=1×109 y
Byr ถูกใช้ในภาษาอังกฤษ, ธรณีวิทยา และดาราศาสตร์ เป็นหน่วยของหนึ่งพันล้านปี. ส่วนนักดาราศาสตร์ใช้ **Gyr** หรือ**Gy** ในรูปแบบของ **gigayear**.

ดูเพิ่ม
-------

* พันปี
* ล้านปี
* Year#SI prefix multipliers
* อันดับของขนาด (เวลา)
* คำย่อของ y กับ yr

อ้างอิง
-------

1. ↑  Yarus, Michael (2010). *Life from an RNA World: The Ancestor Within*. Boston, Massachusetts: Harvard University Press. p. 38. ISBN 0-674-05075-4.
2. ↑  Selsis; Kasting, J. F.; Levrard, B.; Paillet, J.; Ribas, I.; Delfosse, X.; และคณะ (2007). "Habitable planets around the star Gl 581?". *Astronomy and Astrophysics*. **476** (3): 1373–1387. arXiv:0710.5294. Bibcode:2007A&A...476.1373S. doi:10.1051/0004-6361:20078091.
หอดูดาวอูลุฆ เบก ถ่ายเมื่อปี 2018
**หอดูดาวอูลุฆ เบก** (อังกฤษ: Ulugh Beg Observatory) เป็นหอดูดาวในซามาร์กันต์ ประเทศอุซเบกิสถาน สร้างขึ้นในทศวรรษ 1420 โดยนักดาราศาสตร์สมัยตีมูริด อูลุฆ เบก หอดูดาวนี้เป็นที่ทำงานและสำรวจดวงดาวของนักดาราศาสตร์อิสลามมากมาย เช่น Al-Kashi, Ali Qushji และตัวอูลุฆ เบก เอง หอดูดาวสร้างเสร็จในปี 1449 และถูกค้นพบใหม่อีกครั้งในปี 1908

ในจดหมายของ Jamashīd al-Kāshī ที่ส่งให้กับบิดาของอูลุฆ เบก มีการเขียนเล่าถึงการเดินทางไปยังหอดูดาวที่มาราเฆห์ ซึ่งเชื่อกันว่ามีอิทธิพลต่อความสนใจของอูลุฆ เบก ซึ่งเป็นผลให้เกิดการสร้างหอดูดาวนี้ และมีผลต่อการออกแบบเมืองซามาร์กันต์ในเวลาต่อมา

สถาปัตยกรรมของหอดูดาวอูลุฆ เบก แตกต่างจากอาคารแบบเดียวกันที่สค้างในเวลานั้น อูลุฆ เบก ได้ว่างจ้างให้ Qazizada-I Rumi มาช่วยหาสถาปนิกออกแบบหอดูดาวนี้ ที่ซึ่งเขาได้แนะนำ Kashani สถาปนิกและนักคณิตศาสตร์อิสลาม หอดูดาวสร้างขึ้นโดยถอดแบบมาจากหอดูดาวมาราเฆห์ ซึ่งสร้างขึ้นโดยดำริของฮูลากู ฆาน และมี Nasir al-Din al-Tusi เป็นผู้นำในการก่อสร้างหอดูดาว หอดูดาวสร้างขึ้นบนเขาที่สูง 21 เมตรจากพื้น มีลักษณะเป็นอาคารทรงกระบอก เส้นผ่านศูนย์กลาง 46 เมตร ความสูง 30 ถึง 33 เมตร ตรงกลางของกระบอกนี้มีอุปกรณ์วัดระยะดาว (sextant) อยู่ อาคารสร้างขึ้นจากอิฐ ซึ่งถึงแม้จะหาได้ง่ายแต่ก็ไม่มั่นคง อย่างไรก็ตามเนื่องด้วยรัศมีของอุปกรณ์วัดระยะดาวนี้ ความสูงของหอดูดาวจะต้องสูงมากจนถึงจุดที่อาจจะล้มลงมาได้ จึงแก้ปัญหานี้โดยการสร้างอุปกรณ์วัดระยะอีกครึ่งหนึ่งอยู่ใต้ดินแทน ช่วยให้หอดูดาวไม่ต้องสูงเกินไปจนอาจล้มได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Yazdi, Hamid-Reza Giahi (2015). "Chronology of the Events of the Samarquand "Observatory and School" Based on some Old Persian Texts: a Revision". *Suhayl*: 145–65.
2. 1 2  Fazliogglu, İhsan. "The Samarqand Mathematical-Astronomical School: A Basis for Ottoman Philosophy and Science" (PDF).
3. ↑  Safiai, Mohd Hafiz; Ibrahim, Ibnor Azli (2016), "Tracing the History of Astrolabe Inventions Across Civilisations", *Islamic Perspectives on Science and Technology*, Springer Singapore, pp. 373–82, doi:10.1007/978-981-287-778-9\_26, ISBN 978-981-287-777-2
4. ↑  Taheri, Jafar (2009), "Mathematical Knowledge of Architecture in the Works of Kâshânî", *Nexus Network Journal*, Birkhäuser Basel, pp. 77–88, doi:10.1007/978-3-7643-8974-1\_7, ISBN 978-3-7643-8973-4, S2CID 120471241
**หอดูดาวแห่งชาติ** (โปรตุเกส: *Observatório Nacional*, ON) ของประเทศบราซิล เป็นสถาบันทางวิทยาศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในเมืองรีโอเดจาเนโร ในรัฐรีโอเดจาเนโร ก่อตั้งขึ้นในปี 1827 เป็นหนึ่งในสถาบันวิทยาศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ จุดประสงค์เริ่มแรกคือเพื่อเป็นแนวทางในการศึกษาทางภูมิศาสตร์ของดินแดนบราซิลและสอนการเดินเรือ

ปัจจุบันได้พัฒนาการวิจัย การสอน และการให้บริการด้านเทคโนโลยี โดยมีหน้าที่รับผิดชอบในการสร้าง แจกจ่าย และอนุรักษ์ สำหรับการวิจัยและการศึกษาทาง ดาราศาสตร์ ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ และ ธรณีฟิสิกส์ มีการเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ในสาขาเหล่านี้ นอกจากนี้ยังได้มีการตั้งสถาบันอื่น ๆ เช่น อุตุนิยมวิทยา (ปี 1909) ห้องปฏิบัติการดาราศาสตร์ฟิสิกส์แห่งชาติ (ปี 1980) ซึ่งเดิมเคยเป็นหอดูดาวดาราศาสตร์ฟิสิกส์บราซิล และ พิพิธภัณฑ์ดาราศาสตร์และวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง (ปี 1985)

มีการจัดคณะสำรวจทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งขณะนั้นรู้จักกันในชื่อว่า หอดูดาวจักรพรรดิแห่งรีโอเดจาเนโร (Imperial Observatório do Rio de Janeiro) ซึ่งไปสังเกตการณ์การผ่านของดาวศุกร์เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 1882 ในบริเวณใต้ทะเลใต้ของช่องแคบมาเจลลัน และ เพื่อคำนวณระยะทางจากโลกถึงดวงอาทิตย์

นอกจากนี้ยังได้มีการประสานงานคณะเดินทางจากบราซิล สหราชอาณาจักร และ สหรัฐอเมริกา โดยได้มีการไปสังเกตการณ์สุริยุปราคา เต็มดวงเมื่อ วันที่ 29 พฤษภาคม 1919 ที่ เมืองโซบรัล รัฐเซอารา คณะสำรวจของอังกฤษได้ภาพดวงอาทิตย์ที่สามารถพิสูจน์การเบี่ยงเบนของแสงได้จากทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปที่ตีพิมพ์โดย อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ในปี 1915 เป็นการยืนยันทฤษฎีนี้เป็นครั้งแรก ร่วมกับภาพที่ได้รับบนเกาะปริงซีป ในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป บนชายฝั่งตะวันตกของ ทวีปแอฟริกา

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Observatório Nacional*. Disponível em. Acesso em 6 de fevereiro de 2018.
2. ↑  CASTILHO, Bruno Vaz (2009). "Você sabia que o brasil tem telescópios de última geração fora do próprio território?". *Ciência Hoje das Crianças*. ICH. **22** (203): 12–12.
3. ↑  "Site do Observatório Nacional". *www.on.br*. สืบค้นเมื่อ 2017-05-09.
ตัวอย่างอันหลากหลายของหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติในปารีส, ประเทศฝรั่งเศส
ในทางพฤกษศาสตร์ **หอพรรณไม้** หรือ **พิพิธภัณฑ์พืช** (อังกฤษ: herbarium หรือบางครั้งแผลงเป็น *herbar*) เป็นการเก็บสะสมและรักษาตัวอย่างของพืช ตัวอย่างบางตัวอย่างพืชทั้งต้นหรือแค่บางส่วน ตัวอย่างเหล่านี้มักจะอยู่ในรูปแบบแห้ง ติดตั้งบนแผ่น แต่ขึ้นอยู่กับชนิดตัวอย่างซึ่งอาจจะเก็บรักษาไว้ในแอลกอฮอล์หรือสารกันบูด ในคำเดียวกันนี้มักใช้บ่อยในวิทยาเห็ดราเพื่ออธิบายถึงแหล่งเก็บสะสมและรักษาตัวอย่างของเห็ดราเช่นเดียวกัน

คำนี้ยังสามารถใช้กับสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เก็บตัวอย่าง หรือสถาบันทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่ได้เพียงแค่จัดเก็บแต่วิจัยในตัวอย่างเหล่านี้ด้วย ตัวอย่างในหอพรรณไม้มักจะใช้เป็นสิ่งอ้างอิงในการอธิบายอนุกรมวิธานของพืช ตัวอย่างบางชิ้นอาจจะเป็นต้นแบบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน เก็บถาวร 2017-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒, ศูนย์สารสนเทศ ราชบัณฑิตยสถาน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**Herbarium**

* *For links to a specific herbarium or institution, see the List of herbaria*
* Index Herbariorum เก็บถาวร 2009-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Linnean Herbarium
* Lamarck's Herbarium เก็บถาวร 2012-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (online database with 20.000 sheets in HD)
* French Herbaria Network เก็บถาวร 2009-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หอประชุมนักบวชที่มหาวิหารลิงคอล์น ที่อังกฤษ แสดงให้เห็นค้ำยันแบบปีกรอบตัวอาคาร
หอประชุมนักบวชที่มหาวิหารแคนเทอร์เบอรี ที่อังกฤษ
**หอประชุมนักบวช** (อังกฤษ: Chapter House) คือสิ่งก่อสร้างหรือห้องที่ติดกับอาสนวิหารหรือโบสถ์หรืออาราม ซึ่งใช้เป็นที่ประชุมของนักบวช

ถ้าหอประชุมนักบวชเป็นส่วนหนึ่งของอารามก็มักจะตั้งอยู่ทางตะวันออกของระเบียงฉันนบถ จะเป็นห้องโล่งใหญ่เพื่อให้พอเพียงกับนักพรตที่จำวัดอยู่ในอารามและมักจะตกแต่งอย่างสวยงาม ถ้าเป็นหอประชุมนักบวชเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์หรือสถาปัตยกรรมกอทิกทางเข้ามักจะเป็น façade เล็กและบนซุ้มโค้งเหนือประตูก็จะมีการตกแต่ง

นักพรตในอารามจะประชุมในหอเพื่ออ่านหนังสือศาสนาที่เป็นบท หรือ "Chapter" ฉะนั้นหอประชุมนักบวชในภาษาอังกฤษจึงเรียกว่า "Chapter House" นอกจากอ่านหนังสือศาสนาแล้วก็ยังใช้เป็นที่ประชุมเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับกิจการของอาราม
 การประชุมมักทำกันตอนเช้าหลังจากพิธีมิสซา นักพรตจะนั่งเรียงติดผนังตามลำดับความสำคัญ เมื่อประชุมเสร็จก็จะสารภาพบาปต่อหน้าที่ประชุม หรือกล่าวประณามผู้ที่ทำผิดโดยไม่กล่าวนาม

ระเบียงฉันนบถด้านที่จะสร้างหอประชุมนักบวชจะเป็นด้านที่สร้างก่อนและจะสร้างไม่นานหลังจากที่สร้างโครงสร้างของโบสถ์

ถ้าเป็นหอประชุมนักบวชของมหาวิหาร เคลอจีของมหาวิหารก็จะประชุมกันที่นี่ถ้าเป็นหอประชุมนักบวชของโบสถ์ ดีน Prebendries และนักพรตก็จะประชุมกันที่นี่

ตัวอย่างโบสถ์ที่มีหอประชุมนักบวช
--------------------------------

* มหาวิหารซันตาโกรเช ฟลอเรนซ์
* มหาวิหารเอ็กซีเตอร์ อังกฤษ
* มหาวิหารกลอสเตอร์ อังกฤษ
* มหาวิหารซอลสบรี อังกฤษ
* มหาวิหารเว็ลส์ อังกฤษ
* มหาวิหารลิงคอล์น อังกฤษ
* มหาวิหารเซาท์เวลล์ อังกฤษ
* มหาวิหารยอร์ก อังกฤษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chapter House (Catholic Encyclopedia)

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

* แผนผังมหาวิหาร
* \* สถาปัตยกรรมมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
* สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
* สถาปัตยกรรมกอทิก

สมุดภาพ
-------

* ผังแสดงที่ตั้งของหอประชุมแปดเหลี่ยมที่มหาวิหารเวลส์ผังแสดงที่ตั้งของหอประชุมแปดเหลี่ยมที่มหาวิหารเวลส์
* ประตูเข้าหอประชุมที่อารามดรายเบอเรอ (Dryburgh Abbey)  สกอตแลนด์ประตูเข้าหอประชุมที่อารามดรายเบอเรอ (Dryburgh Abbey) สกอตแลนด์
* เสากลางหอประชุมที่มหาวิหารลิงคอล์นเสากลางหอประชุมที่มหาวิหารลิงคอล์น
* เพดานหอประชุมของมหาวิหารยอร์กเพดานหอประชุมของมหาวิหารยอร์ก
* หน้าต่างประดับกระจกสีของหอประชุมของมหาวิหารยอร์กหน้าต่างประดับกระจกสีของหอประชุมของมหาวิหารยอร์ก


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หอประชุมนักบวช**
**หอดูดาวนิจิฮาระ** (ญี่ปุ่น: 日原天文台; โรมาจิ: *Nichihara temnondai*) เป็นหอดูดาวที่ตั้งอยู่ในเมืองสึวาโนะ (เดิมคือเมืองนิจิฮาระ) อำเภอคาโนอาชิ จังหวัดชิมาเนะมีการติดตั้ง กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 75 ซม.

ภาพรวม
------

เปิดให้บริการในปี 1985 เป็นหอดูดาวสาธารณะแห่งแรกในญี่ปุ่น ปัจจุบันที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อนหย่อนใจในเมืองสึวาโนะ กระจกเงาสะท้อนแสงขนาด 75 ซม. ใช้เทคโนโลยีเดียวกับกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ และมีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์โดยเน้นโฟกัสแบบแนสมิธ ฐานตั้งกล้องใช้เป็นฐานตั้งระบบขอบฟ้า

สิ่งอำนวยความสะดวกประกอบด้วยหอดูดาว พิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับป่าไม้และดวงดาว พิพิธภัณฑ์ดาราศาสตร์ บ้านพัก ที่ตั้งแคมป์ และ สนามเทนนิส มีที่ตั้งแคมป์และสวนป่าบนภูเขามากุราเสะ (รวมถึง สถานีถ่ายทอดโทรทัศน์)

ใน ปี 2008 จากการสังเกตการณ์ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวในฤดูร้อนทั่วประเทศ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสมาคมสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศญี่ปุ่น หอดูดาวแห่งเดียวกันและ ศูนย์อนุรักษ์ธรรมชาติประจำจังหวัดฟุกุอิ ที่นี่ถูกจัดอันดับให้มีมลภาวะทางแสงต่ำที่สุดในเกาะฮนชู และเป็นอันดับที่สองในญี่ปุ่น ในขณะอันดับที่หนึ่งในญี่ปุ่นคือที่เกาะฮาเตรุมะในจังหวัดโอกินาวะ

มีตู้จดหมายสำหรับเขียนคำอธิษฐานต่อดวงดาวส่งถึงศาลเจ้าไทโกดานิอินาริที่อยู่ใกล้หอดูดาวแห่งนี้

เหตุการณ์สำคัญ
--------------

* ปี 1985 - เปิดเป็นหอดูดาวสาธารณะแห่งแรกในญี่ปุ่น
* ปี 1994 - เปิดพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ป่าไม้และดวงดาว
* ปี 2005 - เริ่มงานค่ำคืนแห่งเทียน 1 ล้านเล่ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  願い星★宅配便キット（津和野町観光協会内）、2018年10月13日閲覧。
แผนที่ภูมิอากาศแบบอบอุ่นตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
ในทางภูมิศาสตร์ **ภูมิอากาศแบบอบอุ่น** (อังกฤษ: Temperate climate) ของโลก เริ่มต้นตั้งแต่ละติจูดกลางซึ่งครอบคลุมระหว่างเขตร้อนกับบริเวณเขตขั้วโลก โดยทั่วไปแล้วเขตเหล่านี้จะมีช่วงอุณหภูมิที่กว้างตลอดทั้งปี และมีการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลที่แตกต่างกันมากเมื่อเทียบกับภูมิอากาศแบบร้อนซึ่งมักมีการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเพียงเล็กน้อย

ในภูมิอากาศแบบอบอุ่น ตำแหน่งละติจูดไม่เพียงแต่จะมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิแล้ว แต่กระแสน้ำในทะเล ทิศทางลมที่พัดผ่านทวีป (ขนาดของผืนดินมีขนาดใหญ่เพียงใด) และระดับความสูง ยังเป็นตัวกำหนดอุณหภูมิในภูมิอากาศในแบบอบอุ่นอีกด้วย

การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน กำหนดสภาพภูมิอากาศว่า "อบอุ่น" เมื่ออุณหภูมิเฉลี่ยสูงกว่า −3 องศาเซลเซียส (26.6 องศาฟาเรนไฮต์) แต่ต่ำกว่า 18 องศาเซลเซียส (64.4 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนที่หนาวที่สุด อย่างไรก็ตามยัมีการจำแนกประเภทสภาพอากาศแบบอื่น ๆ ที่กำหนดค่าต่ำสุดที่ 0 องศาเซลเซียส (32.0 องศาฟาเรนไฮต์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Weather & Climate Change: Climates around the world". Education Scotland. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 April 2016.
2. ↑  "Latitude & Climate Zones". *The Environmental Literacy Council*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-30. สืบค้นเมื่อ 15 July 2017.
3. ↑  "Patterns of Climate". *Weather-climate.org.uk*. สืบค้นเมื่อ 15 July 2017.
**ภาษาคำโดด** (อังกฤษ: isolating language) คือ ประเภทของภาษาที่มีอัตราส่วนของหน่วยคำหรือคำมูล (morpheme) ต่อคำน้อย และไม่มีการลงวิภัตติปัจจัย (การผันคำ) เลย คำส่วนใหญ่ในภาษาประเภทนี้อาจประกอบด้วยหน่วยคำเพียงหน่วยเดียว ภาษาคำโดดเป็นภาษาที่เมื่อนำคำตั้งหรือคำมูลมาเรียงลำดับกันเข้าเป็นประโยค จะคงรูปคำเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง มีรูปอย่างไรก็คงรูปอย่างนั้น แยกโดด ๆ เป็นคำ ๆ ออกไป เมื่อสลับตำแหน่งของคำในประโยคความหมายก็จะเปลี่ยนไป เช่น "งูกินไก่" มีควาหมายอีกอย่างหนึ่ง ถ้าสลับคำในประโยคเป็น "ไก่กินงู" ก็ได้ ความหมายอีกอย่างหนึ่ง ภาษาคำโดดนี้บางภาษาเป็นคำพยางค์เดียว (monosyllabic language) บางภาษามี วิวัฒนาการทางภาษากลายเป็นคำหลายพยางค์ แต่ก็แตกต่างจากการสร้างคำแบบภาษามีวิวัตติปัจจัย คือ ไม่มีการลงอุปสรรค + อาคม และปัจจัย เป็นต้น ภาษายอรูบา (Yoruba) เป็นภาษาคำโดดที่มีผู้พูดมากที่สุดในปัจจุบัน

ภาษาคำโดดมีลักษณะที่ใกล้เคียงกับภาษาแยกหน่วยคำ (analytic language) ซึ่งมีการผันคำเพื่อกำหนดความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์อยู่น้อยมาก หรือไม่มีเลย ภาษาคำโดดจึงอาจเป็นภาษาแยกหน่วยคำด้วยก็ได้ และมีภาษาคำโดดหลายภาษาที่อาศัยเทคนิคของภาษาแยกหน่วยคำในการสร้างคำใหม่ เช่น ภาษาอังกฤษ และภาษาจีน อย่างไรก็ดีภาษาคำควบอย่างเช่นภาษาอังกฤษและภาษาจีนก็อาจจะมีคำที่มีหลายหน่วยคำอยู่ได้เหมือนกัน ทั้งนี้เพราะการลดรูปของหน่วยคำบางคำ (derivational morphemes)

ภาษาคำโดดมีความสัมพันธ์ตรงกันข้ามกับภาษาคำควบ (synthetic language) ซึ่งคำแต่ละคำมักประกอบด้วย หน่วยคำหลายหน่วย ในทางภาษาศาสตร์ยังสมารถแบ่งย่อยต่อไปอีกเป็นภาษารูปคำติดต่อ (agglutinative) และภาษาคำควบหลายพยางค์ (polysynthetic) ได้อีก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Whaley, Lindsay J. (1997). "Chapter 7: Morphemes". *Introduction to Typology: The Unity and Diversity of Language*. SAGE Publications, Inc.
**แพนด้าฉินหลิ่ง** (อังกฤษ: Qinling panda; จีน: 秦嶺大熊貓; พินอิน: *Qínlǐng dà xióngmāo*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ailuropoda melanoleuca qinlingensis*) เป็นชนิดย่อยของแพนด้ายักษ์ (*A. melanoleuca*) ชนิดหนึ่ง 

แพนด้าฉินหลิ่ง ถูกค้นพบตั้งแต่ทศวรรษที่ 60 แต่ได้รับการยอมรับให้เป็นชนิดย่อยในปี ค.ศ. 2005 มีความแตกต่างจากแพนด้ายักษ์ทั่วไป (*A. melanoleuca melanoleuca*) คือ มีขนาดลำตัวเล็กกว่า มีกะโหลกเล็กกว่า และมีขนสีน้ำตาลอ่อน แต่มีฟันกรามขนาดใหญ่ อาศัยอยู่เฉพาะในเขตภูเขาสูง ในระดับความสูงประมาณ 1,300–3,000 เมตร (4,300–9,800 ฟุต) ของเทือกเขาฉิ่นหลิง ในมณฑลส่านซี ทางภาคเหนือของจีน คาดว่ามีปริมาณแพนด้าฉินหลิ่งในธรรมชาติราว 200–300 ตัว

แพนด้าฉินหลิ่ง ตัวแรกในที่เลี้ยงมีชื่อว่า ตันตัน (丹丹) เป็นแพนด้าเพศเมีย ถูกพบเมื่อปี ค.ศ. 1985 ถูกเลี้ยงไว้ในสวนสัตว์ซีอาน และได้ถูกจับคู่ผสมพันธุ์กับแพนด้ายักษ์ทั่วไป มีลูกออกมาทั้ังหมด 3 ตัว ทุกตัวมีขนสีปกติหมด ในปี ค.ศ. 2000 ตันตัน ได้ตายลงจากโรคมะเร็ง

โดยเชื่อว่าเหตุที่มีขนสีน้ำตาลอ่อนและมีลำตัวที่เล็กกว่าแพนด้ายักษ์ทั่วไป เนื่องจากผสมกันเองในสายเลือดใกล้ชิด ในพื้นที่จำกัด และอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้อีกต่อไปในอนาคต

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Zhang, B et al. "Genetic Viability and Population History of the Giant Panda, Putting an End to the 'Evolutionary Dead End'?" Molecular Biology and Evolution. 24, 1801-1810 (2007).
2. ↑  秦岭大熊猫被确认为新亚种 [Qinling panda recognized as new subspecies] (ภาษาจีน). Chinese Academy of Sciences. 15 February 2005. สืบค้นเมื่อ June 2, 2011.
3. 1 2  Qiu-Hong Wan, Hua Wu & Sheng-Guo Fang (2005). "A new subspecies of giant panda (*Ailuropoda melanoleuca*) from Shaanxi, China". *Journal of Mammalogy*. **86** (2): 397–402. doi:10.1644/BRB-226.1. JSTOR 4094359.
4. ↑  Hammond, Paula (2010). *The Atlas of Endangered Animals: Wildlife Under Threat Around the World*. Marshall Cavendish. p. 58. ISBN 0-7614-7872-8.
5. ↑  
Qiu-Hong Wan, Hua Wu, and Sheng-Guo Fang. "A New Subspecies Of Giant Panda (Ailuropoda melanoleuca) From Shaanxi, China" Journal of Mammalogy. 86, 397-402 (2005).
6. ↑  "Sepia Giant Panda". สืบค้นเมื่อ 24 December 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ailuropoda melanoleuca qinlingensis ที่วิกิสปีชีส์
*Spheniscus demersus*
**เพนกวินแอฟริกัน** หรือ **เพนกวินตีนดำ** (อังกฤษ: African penguin, Black-footed penguin; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Spheniscus demersus*) เป็นเพนกวินชนิดหนึ่ง

เพนกวินแอฟริกัน เป็นเพนกวินขนาดเล็ก มีลำตัวยาวประมาณ 68–70 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 2–5 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย มีจะงอยปากที่แหลมกว่าเพนกวินฮัมโบลด์ ซึ่งเป็นเพนกวินที่อยู่ร่วมสกุลเดียวกัน

เดิมได้ชื่อว่า "เพนกวินลา" (Jackass penguin) เนื่องจากมีเสียงร้องเหมือนลา ต่อมาได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเพนกวินแอฟริกัน เพราะเป็นเพนกวินเพียงชนิดเดียวที่พบได้ในทวีปแอฟริกา โดยจะพบได้ตามชายฝั่งแถบแหลมกูดโฮป ในแอฟริกาใต้ และพบได้มากที่สุด ที่ชายหาดโบลส์เดอร์ ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศแอฟริกาใต้

นิคมใหญ่ของเพนกวินแอฟริกัน ที่ชายหาดโบลส์เดอร์
เพนกวินแอฟริกัน เป็นนกที่จับคู่อยู่เพียงคู่เดียวตลอดชีวิต มีพฤติกรรมการอยู่รวมกันเป็นนิคมใหญ่ เมื่ออากาศร้อนจะขุดหลุมฝังตัวในพื้นทรายและอ้าปากรับลมเพื่อระบายความร้อนออกจากตัว จัดเป็นเพนกวินอีกชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้เป็นอย่างดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Spheniscus demersus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 272 หน้า. ISBN 978-616-90508-0-3

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Spheniscus demersus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Spheniscus demersus ที่วิกิสปีชีส์
**ว่านนางคำ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Curcuma aromatica*) เป็นพืชในวงศ์ขิง มีเหง้าขนาดใหญ่ หัวทรงกระบอก มีสีเหลืองทั้งข้างนอกและข้างในใบรูปใบหอก ผิวใบด้านล่างมีขนละเอียดปกคลุม ช่อดอกอยู่แยกจากต้น แทงช่อดอกออกจากเหง้าก่อนแตกใบ ดอกช่อแบบช่อเชิงลด ดอกสั้นกว่าริ้วประดับ ริ้วประดับสีเขียวอ่อน ส่วนปลายสีชมพู กลีบดอกสีขาวแกมชมพู เกสรตัวผู้ฝ่อ สีเหลืองเข้ม กลีบปากรูปกลม กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีปลูกในอินเดียแถบเชิงเขาหิมาลัย ศรีลังกา มีพบในอินโดจีน ญี่ปุ่น

ว่านนางคำใช้ผลิตแป้ง สีย้อม เครื่องสำอางและยา ดอกมีกลิ่นหอม เหง้าสดและหัวมีกลิ่นหอม ใช้รักษาอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ ใช้เป็นไม้ประดับ มีน้ำมันหอมระเหยหลายชนิด มีสารกลุ่ม curcuminoids ซึ่งมีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ เป็นยาสมุนไพร เพื่อลดกรด ขับลม ตำรายาจีนใช้เป็นยาฆ่าเชื้อ นอกจากนั้น ยังมีผู้ใช้ว่านนางคำในรูปผงแห้งเป็นยาบำรุงผิวเพื่อเสริมความงาม และยากันยุงด้วย ขยายพันธุ์โดยการแยกหัวไปปลูก ในจีนเรียกพืชชนิดนี้ว่า*ยวี่จิน* (ภาษาจีนกลาง) หรือ*อิกกิม* (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) รากเป็นยากระตุ้นการหมุนเวียนของเลือด ระงับปวด

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภาสกิจ วัณณาวิบูล. รู้เลือกรู้ใช้ 100 ยาจีน. กทม. ทองเกษม. 2555

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. **ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด.** กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 93 - 95
* กู่คำ วิไลเฮือง วิไลลักษณ์ ชินะจิตร. 2551. การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อว่านนางคำ. **แก่นเกษตร**. 36, 229 - 233
**วู่วาม**  เป็นซิงเกิลของวงซีซันไฟฟ์ ในปี พ.ศ. 2558 จากอัลบั้ม Golden Era ซึ่งถูกนำเรียบเรียงดนตรีใหม่ใน Unreleased version ประพันธ์คำร้องและแต่งทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิศิษฐ์สังฆการ เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ในเวอร์ชัน Unreleased version

เพลงนี้เป็นเพลงที่พูดถึงอาการของคนที่การกระทำเร็วกว่าความคิด พอทำไปแล้ว มันย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งที่เราทำไว้ไม่­ได้ เนื้อหาเพลงจะเล่าถึงคน ๆ นึงที่รู้สึกผิด รู้สึกว่าถ้าวันนั้นไม่ทำอะไรที่สิ้นคิดไป วันนี้คงได้อยู่กับคนที่เรารัก" คำจำกัดความของเพลง ที่วงตั้งใจนำกลับมาถ่ายทอดอีกครั้ง โดยการปรุงแต่งดนตรีสไตล์ป๊อบเพิ่มขึ้นมา เพื่อสะกดความรู้สึกอาการ "วู่วาม"มากยิ่งขึ้น

การตอบรับ
---------

เพลง วู่วาม ได้อันดับสูงสุดที่ 33 จากการจัดอันดับของเวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต | 9 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 41 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 33 |
| Oishi Hit List Top 40 | 21 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  รายงานผล 10 อันดับเพลงยอดนิยมจากชาร์ต iTune ประเทศไทย ประจำวันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน 2557
2. ↑  "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด จาก GMM Grammy Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 10 พฤศจิกายน 2557". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-01-09. สืบค้นเมื่อ 2015-12-28.
3. ↑
4. ↑
**จำรัส สุวคนธ์** (พ.ศ. 2450/51-พ.ศ. 2487) เป็นดาราชายชาวไทยผู้มีชื่อเสียงในฐานะพระเอกชั้นนำ ของ บริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง จำกัด ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 รวม 6 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2479 - 2485

ดาวรุ่ง
-------

พระเอกรูปร่างหน้าตาหล่อคมสัน ท่าทางสุภาพคมคาย เสียง "**เทเนอร์** "แท้ กังวานไพเราะ มีเสน่ห์ 

ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะผู้ร่วมแสดงใน *เลือดชาวนา* ฉายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2479 ซึ่งได้ขับร้องเพลงประกอบเรื่องที่ได้รับความนิยมแพร่หลายชื่อ "ตะวันยอแสง "(ดูซิดูโน่นซี สุริศรีย์กำลังยอแสง...)

พระเอกชั้นนำ
------------

จากแววดาราและการต้อนรับอย่างดีของผู้ชม ศรีกรุงจึงให้นำแสดงเรื่อง *กลัวเมีย* พ.ศ. 2479 คู่กับ มานี สุมนนัฎ นางเอกชื่อดังในสังกัดเดียวกัน ภาพยนตร์สร้างชื่อและทำรายได้ดีอีกเช่นเคย มีสิทธิ์นั่ง **เก้าอี้พิเศษ** แบบฮอลลีวู้ดในฐานะดาราชั้นนำอย่างแท้จริง ความโด่งดังถึงขั้นบางคราวต้องหนีแฟนๆ สาวหลากหลายวัยที่มาดักรอหน้าสถานีวิทยุกันอย่างคับคั่ง ออกทางหลังห้องส่ง 

ผลงานที่สร้างชื่อสูงสุดของสองดาราคู่ขวัญ "***มานี - จำรัส*** "คือการได้นำแสดงนำร่วมกันอีกครั้งในหนังเพลงระดับซูเปอร์ทุนมโหฬาร *เพลงหวานใจ* ฉายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2480 ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม และเป็น "หนังทำเงิน" สูงมาก ทางศรีกรุงจึงได้ซื้อรถสปอร์ตจีเอ็มสีแดงหรูโก้เก๋ที่สุดในยุคนั้น แถมให้เป็นสินน้ำใจด้วย (ภายหลังมีข่าวใหญ่บนหน้าหนังสือพิมพ์ เรื่องจำรัส สุวคนธ์ขับรถสปอร์ตงามหรูพาเพื่อนไปประสบอุบัติเหตุตกข้างสะพานไม้สูงชันข้ามคลองพระโขนง)

ช่วงหลัง
--------

หลังจากนำแสดงอีกสามเรื่องจนถึง *น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง* พ.ศ. 2485 ศรีกรุงจำเป็นต้องปิดกิจการเนื่องจากน้ำท่วมใหญ่และภาวะสงครามทำให้ขาดแคลนฟิล์ม ชื่อเสียงความเป็นดาราชั้นนำเริ่มจางลง ก่อนถึงแก่กรรม เคยรับเชิญในรายการเพลงทางไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม

ในปี 2485 มีคนพบศพในรถที่วิ่งเข้าชนตอสะพานย่านพระโขนงเป็นอันจบชีวิตนักแสดงที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของไทย

ชีวิตส่วนตัว
------------

มีครอบครัวไม่เปิดเผยและบุตรชาย 1 คน

เกียรติประวัติ
--------------

* **เก้าอี้พิเศษ** "ดาราชั้นนำของศรีกรุง"
* ปัจจุบันได้รับการกล่าวถึงในฐานะดาราคู่ขวัญ "***มานี - จำรัส*** "คู่แรกของวงการภาพยนตร์ไทย

ผลงาน
-----

* 2479:เลือดชาวนา
* 2480:กลัวเมีย ,เพลงหวานใจ
* 2481:หลอกเมีย ,ในสวนรัก
* 2483:ไม่เคยรัก
* 2485:น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  กาญจนาคพันธุ์ ,ยุคเพลงหนังและละครในอดีต ,เรืองศิลป์ 2518 หน้า 89-90,159
2. ↑  กาญจนาคพันธุ์ หน้า 118
3. ↑  จมื่นมานิตย์นเรศ ,เล่าเรื่องวิทยุกระจายเสียงใน อนุสสรณ์ศุกรหัศน์ หน้า 248 และคำบรรยายภาพประกอบ ยุคเพลงหนังและละครในอดีต 2518
4. ↑  กระทู้เกี่ยวกับจำรัส สุวคนธ์ ,thaifilm.com