**โยฮันเนิส แอร์วีน อ็อยเกน ร็อมเมิล** (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1891 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1944) เป็นนายพลและนักทฤษฏีทางทหารชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักกันในสมญานามของเขาคือ **จิ้งจอกทะเลทราย** เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นจอมพลในแวร์มัคท์(กองทัพ) ของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เช่นเดียวกับการรับใช้ในไรชส์แวร์แห่งสาธารณรัฐไวมาร์และกองทัพบกของจักรวรรดิเยอรมัน

ประวัติ
-------

### ช่วงต้น

แอร์วีนเกิดในเมืองไฮเดินไฮม์ ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค ส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรคนที่สามในจำนวนห้าคนของครอบครัว บิดาเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นและเป็นอดีตทหารปืนใหญ่ เมื่ออายุได้ 18 ปี เขาบรรจุเป็นร้อยตรีในกองทัพเวือร์ทเทิมแบร์คในปี 1910 และเรียนโรงเรียนนายร้อยนครดันท์ซิช เขาจบการศึกษาในปี 1911 และได้รับบรรจุเป็นร้อยโทในกองทัพบกจักรวรรดิในต้นปี 1912

### อาชีพทหาร

ร็อมเมิลเป็นนายทหารที่ได้รับการเชิดชูเกียรติขั้นสูงในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับอิสริยาภรณ์พัวร์เลอเมรีทจากการปฏิบัติหน้าที่ในแนวรบอิตาลี ในปี 1937 เขาตีพิมพ์หนังสือเรื่อง *ทหารราบจู่โจม* (*Infanterie greift an*) ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับหลักยุทธวิธีและประสบการณ์ของเขาในสงคราม ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองพลยานเกราะที่ 7 สมญา "กองพลผี" ในยุทธการที่ฝรั่งเศส ซึ่งในครั้งนี้เอง เขาและพลเอกกูเดรีอันตัดสินใจฝ่าฝืนคำสั่งของหน่วยเหนือที่ให้หยุดรอทหารราบมาสมทบ ร็อมเมิลนำกองยานเกราะข้ามแม่น้ำเมิซบุกทะลวงแนวรบของฝรั่งเศสต่อทันทีเพื่อไม่ให้เสียจังหวะ*บลิทซ์ครีค* โดยมีกองพลยานเกราะของกูเดรีอันตามมาติดๆ การตัดสินใจบุกต่อของทั้งสองคนเป็นเหตุผลสำคัญที่สร้างความได้เปรียบแก่เยอรมัน

ร็อมเมิลถูกส่งตัวไปเป็นผู้บัญชาการทหารในการทัพแอฟริกาเหนือ เขาได้แสดงฝีมือและได้รับการยอมรับนับถือเป็นผู้บัญชาการรถถังที่เก่งกาจที่สุดในช่วงสงครามและได้รับสมญา "จิ้งจอกทะเลทราย" แม้แต่ศัตรูอย่างผู้บัญชาการทหารชาวบริติชก็ยังยกย่องเขาเป็นอัศวิน ร็อมเมิลเคยอธิบายการทัพแอฟริกาเหนือไว้ว่าเป็น "สมรภูมิปราศความเกลียดชัง" ร็อมเมิลได้รับยศจอมพลเมื่อ 22 มิถุนายน 1942 หลังได้รับชัยชนะในยุทธการที่กาซาลาในประเทศลิเบีย ต่อมาเขาได้เป็นผู้บัญชาการกลุ่มทัพ B ประจำการในอิตาลี ต่อมาหน่วยนี้ถูกสั่งการไปต้านการยกพลข้ามช่องแคบเพื่อขึ้นบกที่นอร์ม็องดีของฝ่ายสัมพันธมิตรในเดือนมิถุนายน 1944

### จุดยืนทางการเมืองและการเสียชีวิต

ทหารส่วนใหญ่ในกองทัพรวมทั้งตัวร็อมเมิลล้วนยินดีต่อการเถลิงอำนาจของฮิตเลอร์และพรรคนาซี พวกเขาเชื่อว่าเยอรมนีต้องการระบอบการปกครองที่มั่นคงและเด็ดขาด อย่างไรก็ตาม ร็อมเมิลไม่เคยเป็นสมาชิกพรรคนาซี และไม่เห็นด้วยกับการต่อต้านยิวและอุดมการณ์นาซี นักวิชาการยังคงถกเถียงกันว่าร็อมเมิลมีส่วนรับรู้ต่อเหตุการณ์ฮอโลคอสต์มากน้อยเพียงใด ร็อมเมิลเคยสร้างความตะลึงใจแก่ฮิตเลอร์ในปี 1943 ด้วยข้อเสนอให้แต่งตั้งชาวยิวดำรงตำแหน่งเกาไลเทอร์ เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธ์ต่อประชาคมโลกและแก้ต่างให้พ้นจากข้อกล่าวหาของพวกอังกฤษที่ว่าเยอรมนีปฏิบัติไม่ดีต่อชาวยิว แต่ฮิตเลอร์ตอบกลับเขาว่า *"ร็อมเมิลที่รัก คุณไม่เข้าใจความคิดผมเลย"*

นักประวัติศาสตร์หลายคนระบุว่าร็อมเมิลเป็นนายพลสุดโปรดคนหนึ่งของฮิตเลอร์ และความสัมพันธ์อันใกล้ชิดนี้ทำให้เขาได้รับประโยชน์ในอาชีพการงานความโน้มเอียงทางการเมืองของร็อมเมิลนั้นเป็นหัวข้อถกเถียงกันอยู่แม้แต่ในหมู่นาซีร่วมสมัย ร็อมเมิลเองเห็นชอบกับบางแง่มุมของอุดมการณ์นาซี และนิยมโฆษณาชวนเชื่อที่นาซีสร้างขึ้นเกี่ยวกับเขา แต่ก็รู้สึกโกรธที่โฆษณานั้นพรรณนาว่าเขาเป็นสมาชิกพรรคนาซีคนแรก ๆ และเป็นบุตรช่างหิน ทำให้ต้องแก้ไขโฆษณา

สำหรับแผนลับเพื่อสังหารฮิตเลอร์ในปี 1944 นั้น ไม่ชัดเจนว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงหรือไม่ มีผู้ก่อการให้การปรักปรำเขา แต่เนื่องจากร็อมเมิลมีสถานะเป็นวีรบุรุษของชาติ ฮิตเลอร์จึงไม่อาจลงโทษเขาอย่างโจ่งแจ้งได้ ร็อมเมิลได้รับข้อเสนอสามข้อจากพลโทบวร์คดอร์ฟ ทางเลือกหนึ่ง; ไปแก้ตัวต่อฮิตเลอร์ด้วยตนเองที่กรุงเบอร์ลิน ทางเลือกสอง; เข้ารับการพิจารณาคดีในชั้นศาลและถูกพิพากษาประหารชีวิต ทางเลือกสาม; ปลิดชีพตัวเองแลกกับการดำรงเกียรติยศและสิทธิทุกอย่าง ครอบครัวจะไม่ถูกลงโทษและได้รับบำนาญตามปกติ ร็อมเมิลเลือกทางเลือกสุดท้าย เขาฆ่าตัวตายโดยการกัดแคปซูลไซยาไนด์ ฮิตเลอร์จัดรัฐพิธีศพให้ร็อมเมิลอย่างสมเกียรติ กองทัพประกาศว่าเขาถูกเครื่องบินข้าศึกยิงกราดขณะโดยสารรถยนต์ทหารประจำตัวในนอร์ม็องดี

วีรตำนาน
--------

ร็อมเมิลได้รับกิตติศัพท์ว่าเป็นผู้บัญชาการที่มีมนุษยธรรมสูงและนายทหารมืออาชีพ กองทัพน้อยแอฟริกาภายใต้บัญชาของเขาไม่เคยถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมสงครามเลย ทหารที่ตกเป็นเชลยระหว่างการทัพแอฟริกาของร็อมเมิลได้ให้การว่าได้รับการปฏิบัติอย่างมีมนุษยธรรมด้วยการแบ่งส่วนอาหารที่เท่ากับทหารเยอรมัน เพราะร็อมเมิลคิดว่านักโทษควรได้รับสิทธิ์เท่าเทียบกับพลเรือนเยอรมัน ทหารเยอรมันที่ประจำการที่แอฟริกาเล่าว่า ขณะที่รถของร็อมเมิลติดทราย ร็อมเมิลยังลงมาช่วยทหาร ยิ่งไปกว่านั้น ร็อมเมิลยังปฏิเสธคำสั่งฆ่าคอมมานโด ทหาร และพลเรือนชาวยิวในทุกเขตสงครามใต้บังคับของเขา ร็อมเมิลไม่เคยเกณฑ์พลเรือนมาช่วยงานเขาฟรีๆ เขาจะมีค่าจ้างให้เสมอ

วินสตัน เชอร์ชิลเคยกล่าวต่อรัฐสภาอังกฤษว่าร็อมเมิลเป็น *"คู่ปรับที่ชาญฉลาดและใจกล้าเกินธรรมดา"* และเป็น *"แม่ทัพบกผู้ยิ่งใหญ่"* ภายหลังสงครามสิ้นสุด ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกโดยเฉพาะอังกฤษได้ยกย่องร็อมเมิลเป็น "คนดีเยอรมัน" และเป็น "สหายร็อมเมิล" ชื่อของเขาถูกนำไปตั้งให้ฐานทัพบกที่ใหญ่ที่สุดของเยอรมนีหลังสงคราม นั่นคือค่ายจอมพลร็อมเมิล (*Generalfeldmarschall-Rommel-Kaserne*) ในเมืองเอากุสท์ดอร์ฟ รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน

เกียรติยศ
---------

พลเอกอาวุโสร็อมเมิลในแอฟริกาเหนือ ภาพนี้ถ่ายเพียงหนึ่งวันก่อนได้รับยศจอมพล
### ยศทหาร

* มกราคม 1912: ร้อยตรี (Leutnant)
* กันยายน 1915: ร้อยโท (Oberleutnant)
* มกราคม 1918: ร้อยเอก (Hauptman)
* เมษายน 1932: พันตรี (Major)
* มกราคม 1935: พันโท (Oberstleutnant)
* ตุลาคม 1937: พันเอก (Oberst)
* สิงหาคม 1939: พลตรี (Generalmajor)
* มกราคม 1941: พลโท (Generalleutnant)
* กรกฎาคม 1941: พลเอกทหารยานเกราะ (General der Panzertruppe)
* กุมภาพันธ์ 1942: พลเอกอาวุโส (Generaloberst)
* กรกฎาคม 1942: จอมพล (Generalfeldmarschall)

### อิสริยาภรณ์เยอรมัน

* กางเขนเหล็ก (1914) ชั้นสอง และชั้นหนึ่ง
* พัวร์เลอเมรีท ได้รับเมื่อ 18 ธันวาคม 1917
* เครื่องหมายบาดเจ็บ เหรียญเงิน (1918)
* กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก
	+ กางเขนอัศวิน ได้รับเมื่อ 27 พฤษภาคม 1940
	+ ติดใบโอ็ค ได้รับเมื่อ 20 มีนาคม 1941
	+ คาดดาบ ได้รับเมื่อ 20 มกราคม 1942
	+ ประดับเพชร ได้รับเมื่อ 11 มีนาคม 1943

อ้างอิง
-------

1. ↑  Butler 2015, pp. 30–31. sfn error: no target: CITEREFButler2015 (help)
2. ↑  David, Saul (1994). *Churchill's sacrifice of the Highland Division. France 1940*. London: Brassey's (UK) Ltd. p. 42. ISBN 978-1857533781.
3. ↑  Bierman, John; Smith, Colin (2004). *War Without Hate: The Desert Campaign of 1940–43*. Penguin Books. ISBN 978-0142003947.
4. ↑  Breuer 2002, p. 131.
5. ↑  Naumann 2009, p. 190. sfn error: no target: CITEREFNaumann2009 (help)
6. 1 2  Watson 1999, p. 158. sfn error: no target: CITEREFWatson1999 (help)
7. ↑  Butler 2015, p. 138. sfn error: no target: CITEREFButler2015 (help)
8. ↑  Remy 2002, pp. 28, 355, 361. sfn error: no target: CITEREFRemy2002 (help)
9. ↑  Scheck 2010. sfn error: no target: CITEREFScheck2010 (help)
10. ↑  Butler 2015, pp. 18, 122, 139, 147. sfn error: no target: CITEREFButler2015 (help)
11. ↑  Hart 2014, pp. 128–52. sfn error: no target: CITEREFHart2014 (help)
12. 1 2  Von Fleischhauer & Friedmann 2012. sfn error: no target: CITEREFVon\_FleischhauerFriedmann2012 (help)
13. ↑  "Der Mann wusste, dass der Krieg verloren ist". *Frankfurter Allgemeine* (ภาษาเยอรมัน). 3 November 2012. สืบค้นเมื่อ 15 June 2016.
14. ↑  Zabecki 2016. sfn error: no target: CITEREFZabecki2016 (help)
15. ↑  Reuth 2005, p. 54. sfn error: no target: CITEREFReuth2005 (help)
16. ↑
17. ↑  Butler 2015, p. 240. sfn error: no target: CITEREFButler2015 (help)
18. ↑  Seewald, Berthold (21 December 2008). "Erwin Rommel, Held der 'sauberen Wehrmacht'". *Die Welt*. สืบค้นเมื่อ 15 June 2016.
19. ↑  Martin, Douglas (9 November 2013). "Manfred Rommel, Son of German Field Marshal, Dies at 84". *The New York Times*.
20. ↑  AT ROMMEL'S SIDE: The Lost Letters of Hans-Joachim Schraepler Publisher: Frontline Books (September 2009) Language: English ISBN 1-84832-538-X ISBN 978-1-84832-538-8
21. ↑  Watson 1999, pp. 166–167. sfn error: no target: CITEREFWatson1999 (help)
22. ↑  Reuth 2005, pp. 141–143. sfn error: no target: CITEREFReuth2005 (help)

| ก่อนหน้า |  | แอร์วีน ร็อมเมิล |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ไม่มี** |  | **ผู้บัญชาการกลุ่มทัพแอฟริกา** (15 สิงหาคม 1941 – 9 มีนาคม 1943) |  | **พลเอกอาวุโส ฮันส์-เยือร์เกิน ฟ็อน อาร์นิม** |
| **จอมพล มัคซีมีลีอาน ฟ็อน ไวชส์** |  | **ผู้บัญชาการกลุ่มทัพ B** (15 กรกฎาคม 1943 – 19 กรกฎาคม 1944) |  | **จอมพล กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ** |

| * ด
* ค
* ก
จอมพลชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง |
| --- |
| จอมพลไรช์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| แวร์มัคท์ | 
* แฮร์มัน เกอริง

 |

 | ธงศึกไรช์ (Reichskriegsflagge) |
| จอมพล | 

|  |  |
| --- | --- |
| ทัพบก | 
* แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค
* เฟดอร์ ฟ็อน บ็อค
* เอดูอาร์ท ไฟรแฮร์ ฟ็อน เบิม-แอร์ม็อลลี (กิตติมศักดิ์)
* วัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์
* แอ็นสท์ บุช
* วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล
* เอวัลท์ ฟ็อน ไคลสท์
* กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ
* เกออร์ค ฟ็อน คึชเลอร์
* วิลเฮ็ล์ม ริทเทอร์ ฟ็อน เลพ
* วิลเฮ็ล์ม ลิสท์
* เอริช ฟ็อน มันชไตน์
* วัลเทอร์ โมเดิล
* ฟรีดริช เพาลุส
* วัลเทอร์ ฟ็อน ไรเชอเนา
* แอร์วีน ร็อมเมิล
* แกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท
* แฟร์ดีนันท์ เชอร์เนอร์
* มัคซีมีลีอาน ฟ็อน ไวชส์
* แอร์วีน ฟ็อน วิทซ์เลเบิน

 |
| ทัพอากาศ | 
* โรแบร์ท ฟ็อน ไกรม์
* อัลแบร์ท เค็สเซิลริง
* แอร์ฮาร์ท มิลช์
* ว็อล์ฟรัม ฟ็อน ริชท์โฮเฟิน
* ฮูโก ชแปร์เลอ

 |
| ทัพเรือ | 
* คาร์ล เดอนิทซ์
* เอริช เรเดอร์

 |

 |

| * ด
* ค
* ก
ผู้ได้รับกางเขนอัศวินติดใบโอ๊กคาดดาบประดับเพชรแห่งกางเขนเหล็ก |
| --- |
| 1941 | แวร์เนอร์ เมิลเดิร์ส |  |
| 1942 | 
* อาด็อล์ฟ กัลลันท์
* Gordon Gollob
* ฮันส์-โยอาคิม มาร์เซย์
* แฮร์มัน กราฟ

 |
| 1943 | 
* แอร์วีน ร็อมเมิล
* Wolfgang Lüth
* Walter Nowotny
* อาเดลแบร์ท ชูลทซ์
* อิโซโรกุ ยามาโมโตะ

 |
| 1944 | 
* ฮันส์-อุลริช รูเดิล (เคลือบทอง)
* Hyacinth Graf von Strachwitz
* เฮอร์เบิร์ อ็อตโต กิลส์
* ฮันส์-วาเล็นทีน ฮูเบอ
* อัลแบร์ท เค็สเซิลริง
* เฮลมูท เลนท์
* เซ็พ ดีทริช
* วัลเทอร์ โมเดิล
* เอริช ฮาร์ทมัน
* แฮร์มันน์ บัลก์
* Hermann-Bernhard Ramcke
* Heinz-Wolfgang Schnaufer
* อัลเบรคชท์ แบรนดี้

 |
| 1945 | 
* แฟร์ดีนันท์ เชอร์เนอร์
* ฮัสโซ ฟ็อน มันท็อยเฟิล
* Theodor Tolsdorff
* Karl Mauss
* เดรทริค ฟอน ซอคเค็น

 |
| ตามลำดับเวลา |