* flagสถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
* สถานีย่อยโลกวรรณศิลป์

**ทาโร่ ฮิไร** (*平井 太郎 Hi*rai Tarō, 21 ตุลาคม ค.ศ.1894 – 28 กรกฎาคม ค.ศ.1965), เป็นที่รู้จักในนามแฝงเอโดกาวะ รัมโป *(江戸川 乱歩 Edogawa Ranpo)* เป็นนักเขียนนิยายชาวญี่ปุ่นและนักวิจารณ์ ที่มีส่วนในการพัฒนาวงการนิยายสืบสวนของญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก งานเขียนของเขาส่วนมากจะมีตัวเอกเป็นนักสืบที่ชื่อว่า โคโกโร่ อาเคจิ ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มนักสืบเด็กหนุ่มที่ใช้ชื่อว่า "ขบวนการนักสืบเยาวชน" *(少年探偵団 Shōnen tantei dan)* 

รัมโป เป็นผู้ที่ชื่นชมนักเขียนนวนิยายสืบสวนของตะวันตก โดยเฉพาะ เอดการ์ แอลลัน โพ นามปากกาของเขาจึงเป็นการเล่นคำจากชื่อของโพ นักเขียนคนอื่นที่มีอิทธิพลต่อเขาได้แก่ เซอร์ อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ และ อกาธา คริสตี ซึ่งเป็นคนที่เขียนหนังสือที่เขาต้องแปลในสมัยที่เป็นนักศึกษาที่ มหาวิทยาลัยวะเซดะ

ประวัติ
-------

### ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2

ทาโร่ ฮิไร เกิดที่ นาบาริ, จังหวัดมิเอะ ในปี ค.ศ. 1894 ซึ่งเป็นที่ที่ปู่ของเขาเป็น ซามูไร ที่รับใช้ แคว้นสึ ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปที่ที่ในปัจจุบันคือ คาเมะยามะ,มิเอะ และจากที่นั่นไป นาโกยะ เมื่อเขาอายุ 2 ปีเขาได้เริ่มศึกษาที่ มหาวิทยาลัยวะเซดะ ในปี ค.ศ. 1912 และเมื่อเขาสำเร็จการศึกษาในสาขาเศรษฐศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1916 เขาได้ทำงานหลายอย่างที่ต่างออกไป เช่น บรรณาธิการหนังสือพิมพ์, วาดการ์ตูนให้กับนิตยสาร, ขายโซบะ ในร้านข้างทาง และทำงานร้านหนังสือ

ในปี ค.ศ. 1923 เขาได้เขียนงานเรื่องแรกของเขา โดยเป็นเรื่องราวแนวสืบสวน "เหรียญทองแดง 2 เซน" *(二銭銅貨 Ni-sen dōka)* โดยใช้นามปากกา "เอโดกาวะ รัมโป" ซึ่งเป็นการเล่นคำที่ถ้าอ่านเร็วๆ จะกลายเป็น เอดการ์ แอลลัน โพ ที่เขาชื่นชม เรื่องนี้ได้ถูกตีพิมพ์ใน ชินเซย์เนน ที่เป็นนิตยสารที่ได้รับความนิยมในหมู่ผู้อ่านวัยรุ่น ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกของนิตยสารนี้ ที่ตีพิมพ์งานเขียนเรื่องลึกลับของนักเขียนญี่ปุ่น ซึ่งสิ่งที่ทำให้นักวิจารณ์สนใจในการเปิดตัวของรัมโปนั้นก็คือเรื่อง "เหรียญทองแดง 2 เซน" ที่เน้นไปที่การใช้ตรรกะโต้เถียงกันเพื่อไขปริศนาด้วยเรื่องราวที่เกี่ยวโยงกับวัฒนธรรมญี่ปุ่น โดยเนื้อเรื่องได้มีการใส่รหัสที่แยบยลซึ่งมีที่มาจากลัทธิหนึ่งของพุทธศาสนาที่ชื่อว่า "เนนบุสึ" และอักษรเบรลล์ของภาษาญี่ปุ่น

ในช่วงปี ค.ศ. 1930 - ค.ศ. 1939 รัมโปได้เขียนงานที่มีความนิยมออกมาสู่สาธารณะอย่างมากมาย และเขาได้กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงของวงการนวนิยายลึกลับของญี่ปุ่น นักสืบที่มีชื่อว่า โคโกโร่ อาเคจิ ผู้ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องที่มีชื่อว่า "คดีฆาตกรรมบนเนินเขา D." ได้กลายมาเป็นตัวละครหลักของเรื่องราวของเขา และตัวละครที่เป็นอาชญากรที่ขี้ขลาด รู้จักในชื่อ ปีศาจ 20 หน้า (怪人二十面相 Kaijin ni-jū mensō) ผู้ที่มีความสามารถในการปลอมแปลงตัวเองและปะปนกับคนในสังคมได้อย่างน่าทึ่ง นอกจากนั้นยังมีตัวละครที่เป็นคู่หูของโคโกโร่ที่มีชื่อว่า โคบายาชิ โยชิโอะ

### หลังสงครามโลกครั้งที่ 2

ในช่วงหลังสงคราม รัมโปได้ทุ่มเทอย่างมากในการพัฒนานวนิยายลึกลับ ทั้งในด้านความเข้าใจเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของมัน และเป็นกำลังใจให้สร้างสรรค์ผลงานใหม่ๆ ในปี ค.ศ. 1964 เขาได้มีส่วนร่วมในการช่วยวารสารน้องใหม่ที่มีชื่อว่า จีเวลส์ *(宝石 Hōseki)* ที่ทุ่มเทให้กับงานเขียนแนวสืบสวน และในปี ค.ศ. 1947 เขาได้ก่อตั้ง ชมรมผู้เขียนเรื่องของนักสืบ *(探偵作家クラブ Tantei sakka kurabu)* ที่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมผู้เขียนแนวลึกลับแห่งประเทศญี่ปุ่น *(日本推理作家協会 Nihon Suiri Sakka Kyōkai)* นอกจากนั้น เขาได้เขียนบทความมากมายเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ของนวนิยายแนวสืบสวนของญี่ปุ่น, ยุโรป และอเมริกา และได้ถูกตีพิมพ์ในรูปแบบหนังสือ ซึ่งนอกจากบทความแล้ว งานเขียนส่วนใหญ่ของเขาในช่วงหลังสงคราม จะมีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักอ่านรุ่นเยาว์โดยใช้ โคโกโร่ อาเคจิ และขบวนการนักสืบเยาวชนเป็นตัวละครหลัก

ในช่วงปี ค.ศ. 1950 - ค.ศ. 1959 เขาและล่ามแปลภาษาได้ทำงานร่วมกันถึง 5 ปี เพื่อแปลงานเขียนของเขาเป็นภาษาอังกฤษ ในชื่อว่า Japanese Tales of Mystery and Imagination เนื่องจากล่มแปลภาษาสามารถพูดแต่ไม่สามารถอ่านภาษาญี่ปุ่นออก และรัมโปสามารถพูดแต่ไม่สามารถเขียนภาษาอังกฤษ การแปลจึงมาจากการฟังรัมโปที่ค่อยๆพูดทีละประโยคและเช็คการเขียนภาษาอังกฤษ

ความสนใจของเขาอีกอย่าง ในช่วงปลาย ทศวรรษที่ 40 และ 50 นั่นก็คืองานเขียนของเพื่อนรักของเขา จุนอิจิ อิวาตะ นักมนุษยวิทยา ที่ศึกษาเรื่องประวัติศาสตร์การรักร่วมเพศในญี่ปุ่น ในช่วง ทศวรรษที่ 30 รัมโป และจุนอิจิ ได้สัญญาที่จะแข่งกันเพื่อหาว่าใครจะเป็นคนหาหนังสือเกี่ยวกับอารมณ์ปรารถนาในความรักระหว่างชายและชายได้มากกว่ากัน รัมโปหาหนังสือของตะวันตก และจุนอิจิ หาหนังสือของญี่ปุ่น จุนอิจิได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1945 โดยที่งานของเขาสำเร็จเพียงส่วนเดียว รัมโปจึงได้ทำงานที่เหลือของเขาต่อไป

หนังสือของรัมโปจำนวนมากได้ถูกทำเป็นภาพยนตร์ ความสนใจในการใช้งานเขียนของรัมโปเพื่อทำภาพยนตร์ยังคงมีต่อไปหลังจากการเสียชีวิตของเขา รัมโปทรมาณจากอาการหลายอย่าง โรคหลอดเลือดแดงแข็ง และพาร์คินสัน เสียชีวิตจากอาการเลือดออกในสมองใหญ่ ที่บ้านของเขาในปี ค.ศ. 1965 สุสานของเขาตั้งอยู่ที่ สุสานทามะ ในเขตฟุชู โตเกียว

รางวัลเอโดกาวะ รัมโป *(江戸川乱歩賞 Edogawa Ranpo Shō?)* ที่ตั้งชื่อตามเอโดกาวะ รัมโป เป็นรางวัลซึ่งจะมอบให้กับงานเขียนของญี่ปุ่นทุกปีโดย สมาคมผู้เขียนแนวลึกลับแห่งประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 โดยผู้ชนะจะได้เงินรางวัลมูลค่า 10 ล้านเยน และลิขสิทธิ์การตีพิมพ์จากสำนักพิมพ์โคดันฉะ

ผลงานที่ได้รับแปลไทย (อ้างอิง ออกโดยสำนักพิมพ์ Jlit)
----------------------------------------------------

* **ชุด ยอดนักสืบ อาเคจิ โคโกะโร** \* = เคยตีพิมพ์ ห้องสีเลือด (สำนักพิมพ์ สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย) , \*\* = เคยตีพิมพ์ สยองขวัญ (สำนักพิมพ์ ผีเสื้อ (สำนักพิมพ์)) , \*\*\* = เคยตีพิมพ์สำนักพิมพ์ J-Class
	+ **ฆาตกรรมบนเนิน D (คดีฆาตกรรม ณ เนินเขา D \*)** , วิญญาณหลอน , นักเดินเล่นใต้หลังคา (นักพเนจรใต้หลังคา \*)
	+ **ดวงดาวแห่งเงามืด**
	+ **จอมโจรหน้ากากทองคำ (หน้ากากทอง \*\*\*)**
	+ **แก๊งมือดำ** , มันคือใคร
	+ **ปริศนาชายแคระ**
	+ **เหรียญทองแดงสองเซ็น \*** , แบบทดสอบจิตวิทยา (กับดักฆาตกร \* , เกมทดสอบจิตวิทยา \*\*) , อาวุธล่องหน
	+ **รหัสลับขุมทรัพย์ทองคำ**
	+ **คดีสุดท้ายของยอดนักสืบ**
* **รวมเรื่องสั้นของ เอโดะงาวะ รัมโป**
	+ เก้าอี้คนเป็น (เก้าอี้มนุษย์ \* , เก้าอี้พิศวาส \*\*)
	+ วิปริตพิศวาส (มนุษย์หลอนสีเลือด \*)
	+ ฝันกลางวัน
	+ ขุมนรกกระจกเงา (นรกในกระจก \*, กระจกในสยองขวัญ \*\*)
	+ มรณกรรมของคนละเมอ
	+ สิเน่หาอมนุษย์
	+ เรียงความ ตุ๊กตา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:**เอโดกาวะ รัมโป** |

* Kurodahan Press A publisher which has released two volumes of Ranpo's fiction and essays. See the list of translations above.
* Edogawa Ranpo at the Encyclopedia of Science Fiction
* Edogawa Rampo ที่ ฐานข้อมูลจินตนิยายทางอินเทอร์เน็ต (ISFDB)Internet Speculative Fiction Database