recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**รุ่งโรจน์ ทองศรี** เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ครั้งแรก ในปี 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน รวมทั้งเป็นน้องชายของ ทรงศักดิ์ ทองศรี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

ประวัติ
-------

รุ่งโรจน์ ทองศรี เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นน้องชายของ เพิ่มพูน ทองศรี และ ทรงศักดิ์ ทองศรี เขาจบการศึกษาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จาก UNIVERSITY OF SAN JOSE-RECOLETOS ประเทศฟิลิปปินส์

การทำงาน
--------

รุ่งโรจน์ ทองศรี เป็นนักการเมืองในจังหวัดบุรีรัมย์ ในปี 2549 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบุรีรัมย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้ง ส.ว.บุรีรัมย์ แต่ต้องสิ้นสุดลงเนื่องจากเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี 2550 จึงได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคพลังประชาชน ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ชนะการเลือกตั้งทั้ง 3 คน แต่ในภายหลังประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของนายประกิจ พลเดช , นายพรชัย ศรีสุริยันโยธิน และนายรุ่งโรจน์ ทองศรี ว่าที่ ส.ส.เขต 1 จังหวัดบุรีรัมย์ พรรคพลังประชาชนเป็นเวลา 1 ปี (การแจกใบแดง) และมติดังกล่าวมีผลให้ กกต. ต้องสั่งเลือกตั้งใหม่ในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดบุรีรัมย์ โดยกำหนดวันเลือกตั้งใหม่คือวันที่ 17 มกราคม 2551

รุ่งโรจน์ ทองศรี ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในจังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขตเลือกตั้งที่ 8 เอาชนะ ขจรธน จุดโต จากพรรคเพื่อไทย และในปี 2557 นายรุ่งโรจน์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดบุรีรัมย์ เขต 8 แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ และลงสมัคร ส.ส.จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  สภาผู้แทนราษฎร
2. ↑  เจาะสนามเลือกตั้งบุรีรัมย์ รุมสกรัม‘ภูมิใจไทย’ หวังดับฝัน‘อนุทิน-เนวิน’
3. ↑  "ชัย ชิดชอบ" นำทายาท ทรท.กวาดเรียบ 5 ส.ว.บุรีรัมย์
4. ↑  วุฒิสภาไทย ชุดที่ 9
5. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-06-12. สืบค้นเมื่อ 2021-05-30.
6. ↑  "ภท." โผล่สมัคร ส.ส.บุรีรัมย์ ครบ 9 เขต -นปช.หนุน "ขจรธน"
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓ เก็บถาวร 2022-10-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๘, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕ เก็บถาวร 2022-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๗๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
**ตลาดแลกเปลี่ยนต่างประเทศ** (อังกฤษ: foreign exchange market, Forex) เป็นตลาดซื้อขายโดยตรง (over-the-counter) และกระจายศูนย์การซื้อขาย (decentralize) ที่ทำการซื้อขายได้ทั่วโลก ทางด้านการแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลต่าง ๆ ตลาดนี้จะทำการซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนต่างประเทศในทุกสกุลเงิน รวมทั้งการซื้อขายและแลกเปลี่ยนเงินตราที่ราคาปัจจุบันหรือราคาที่กำหนด ในแง่ปริมาณการซื้อขาย ปัจจุบันเป็นตลาดใหญ่สุดในโลก รองลงมาคือตลาดสินเชื่อ (credit market)

ทำความเข้าใจ Forex ธุรกิจสีเทาในไทย
-----------------------------------

Forex มีชื่อเต็มว่า Foreign Exchange Market คือ ตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่มีขนาดใหญ่และสภาพคล่องสูงที่สุดในโลก จากข้อมูลในปี 2022 ตลาดฟอเร็กซ์มีมูลค่ากว่า 2.4 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ หรือมากกว่า 8.6 หมื่นล้านล้านบาท ซึ่งในตลาดแห่งนี้มีการซื้อขายสกุลเงินทั่วโลก รวมถึงเงินบาทของประเทศไทย โดยในปัจจุบัน Forex ถูกนำมาใช้ในแง่ของ "การลงทุน" มากกว่า "การแลกเปลี่ยน" หรือที่เราเรียกกันว่า "การเทรด Forex"

แท้จริงแล้ว Forex ผิดกฎหมายไหม ?
--------------------------------

ในหัวข้อนี้สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเด็นหลัก เพื่อการอธิบายอย่างละเอียด และเตือนภัยต่อนักลงทุนทุกคน โดยมีรายละเอียดดังนี้

### การเทรด Forex ยังไม่ถูกกฎหมายในไทยแต่ "ไม่ได้ห้าม"

จากข้อมูลของ สศค. หรือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ได้มีการระบุเกี่ยวกับการเทรด Forex ในประเทศไทยไว้ ดังนี้

"*การลงทุนในการซื้อหรือขายเงินตราต่างประเทศในลักษณะเก็งกำไรค่าเงิน สศค. และธนาคารแห่งประเทศไทยมีมุมมองในเรื่องนี้ว่า การลงทุนดังกล่าวไม่ได้มีการซื้อหรือขายเงินตราต่างประเทศโดยตรง เพียงแต่เป็นวิธีการที่เกิดขึ้นในระบบคอมพิวเตอร์โดยแม่ข่ายจากต่างประเทศ และผลที่เกิดขึ้นจะมีการชำระบัญชีส่วนต่างที่เป็นผลกำไรหรือขาดทุนเท่านั้น ซึ่งในตอนนี้ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายใดรองรับ ดังนั้น อาจเกิดความเสียหายจากการขาดทุนและการผิดนัดชำระเงินคืน โดยทั้งหมดถือเป็นความเสี่ยงที่นักลงทุนอาจได้รับ"*"

*\*หมายเหตุ: ข้อมูล ณ วันที่ 4 ก.ค. 2560 จากเว็บไซต์สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Record, Neil, *Currency Overlay* (Wiley Finance Series)
2. ↑  content6 (2023-10-24). "เปิดมุมมอง! ธุรกิจสีเทาในไทย Forex ผิดกฎหมายไหม ? - Trust Knowledge". *Blog - TrustFinance* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
3. ↑  *หมายเหตุ: ข้อมูล ณ วันที่ 4 ก.ค. 2560 จากเว็บไซต์สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง*
**ภาคิน สมมิตรธนกุล** หรือ **ภาคิน สมมิตร** เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อครั้งแรก เมื่อปี 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย เคยสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ปัจจุบันสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ ภาคินเป็นหนึ่งในกรรมการวาระเริ่มแรกของมูลนิธิบ้านเลขที่ 111 และเป็นประธานกรรมการบริหารบริษัท อยุธยาพลังงานสะอาด จำกัด ผู้บุกเบิกพลังงานทดแทนในยุคแรกของประเทศไทย

ประวัติ
-------

ภาคิน สมมิตรธนกุล หรือ ภาคิน สมมิตร เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2505 สำเร็จการศึกษารัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การปกครอง) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยบูรพา

การทำงาน
--------

ภาคิน เริ่มงานการเมืองกับพรรคไทยรักไทย โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 76 ได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง ซึ่งนายพงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาล ลาออกเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2546 ต่อมาในปี 2550 เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี จากการเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ซึ่งถูกตุลาการรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรค

ภาคิน ย้ายไปร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ ในกลุ่มของ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในปี 2562 ลำดับที่ 26 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 กระทั่งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 นายวิเชียร ชวลิต ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ขอลาออกจากตำแหน่ง ภาคินจึงได้เลื่อนขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน ต่อมาเขาได้ยื่นหนังสือลาออกในเดือนกุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ภาคิน สมมิตรธนกุล ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย

* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย (เลื่อนแทน)
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ (เลื่อนแทน)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เปิดรายชื่อสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ
2. ↑  ประกาศนายทะเบียนมูลนิธิกรุงเทพมหานคร เรื่อง จดทะเบียนจัดตั้ง "มูลนิธิ ๑๑๑ ไทยรักไทย"
3. 1 2  "ภาคิน สมมิตรธนกุล "ส.ส.ใหม่ พปชร.แทน วิเชียร รายงานตัวสภาฯ
4. ↑  AYUTTHAYA CLEAN ENERGY CO.LTD.
5. ↑  ทรท.ตายยกเข่ง! สั่งยุบพรรค-ตัดสิทธิ กก.บห.5 ปี 111 คน เก็บถาวร 2007-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 30 พฤษภาคม 2550
6. ↑  สั่งยุบพรรคไทยรักไทย ตัดสิทธิ์ กก.บริหารพรรค 111 คน เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 30 พฤษภาคม 2550
7. ↑  ภาคิน สมมิตรธนกุล นั่ง ส.ส.บัญชีรายชื่อ พปชร.
8. ↑  "ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง ให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองเลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง (นายภาคิน สมมิตรธนกุล พรรคพลังประชารัฐ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-04-20. สืบค้นเมื่อ 2022-06-06.
พระยาห์เวห์ทรงสร้างอาดัม
**พระผู้สร้าง** (อังกฤษ: Creator) หมายถึง พระเป็นเจ้า (ตามความเชื่อแบบเอกเทวนิยม) หรือเทวดาผู้เป็นใหญ่ (ตามความเชื่อแบบพหุเทวนิยม) ที่มีอำนาจบันดาลให้โลก (ทั้งเอกภพและจักรวาล) เกิดขึ้น

ทฤษฎีพระผู้สร้าง
----------------

### พระผู้สร้างในพระคัมภัร์ อาบุรดาบีเมโลโก แห่ง สวรงสรรค์ของพีรชา

กล่าวว่า ทุกสิ่งของเอกภพ และมิติต่างๆ ถูกสร้างโดยบางสิ่ง ในคำว่าโดยบางสิ่ง เราจะใช้กล่าวเป็นพระผู้สร้าง โดยทุกสิ่งล้วนแต่ถูกสร้างโดยพระผู้สร้าง ในพระคัมภีร์กล่าวถึงตอนพระผู้สร้างได้สรรค์สร้างทุกอย่างมาโดย ความประสงค์ของพระองค์ที่อยากให้กำเนิดทุกสรรพสิ่ง ด้วยความนึกคิดของพระองค์ โดยรวมดวงจิตและสมอง เข้าด้วยกัน ให้เศษเสี้ยวของเลือดเกิดเป็นนํ้า เพื่อให้มนุษย์ได้รักษานํ้าของโลก แสดงถึงความเคารพต่อพระองค์ ในการสรรค์สร้างทุกอย่างทุกสรรพสิ่ง จะถือกำเนิดโดยสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ไม่สามารถมองให้เห็น เพื่อให้เกิดการเจริญลำหน้า ของตัวเองทุกสิ่งที่อยู่บนโลก

อ้างอิง
-------

บรรณานุกรม
----------

* *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (พิมพ์ครั้งที่ 3)*. องค์การค้าของคุรุสภา. 2552. `{{cite book}}`: `|first=` ไม่มี `|last=` (help)
แผนที่ไซบีเรียตะวันตก
**ไซบีเรียตะวันตก** (อังกฤษ: Western Siberia หรือ West Siberia; รัสเซีย: Западная Сибирь, อักษรโรมัน: *Zapadnaya Sibir'*; คาซัค: Батыс Сібір) เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคขนาดใหญ่ของไซบีเรีย ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในสหพันธรัฐรัสเซีย โดยทางตอนใต้อยู่ในประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ระหว่างภูมิภาคยูรัลและแม่น้ำเยนิเซ ซึ่งแบ่งไซบีเรียออกเป็นสองซีก

ไซบีเรียตะวันตกครอบคลุมพื้นที่ 2,500,000 ตารางกิโลเมตร (970,000 ตารางไมล์) ซึ่งเกือบ 80% ตั้งอยู่ในที่ราบไซบีเรียตะวันตก แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาค ได้แก่ แม่น้ำอีร์ติช และ แม่น้ำอ็อบ แม่น้ำสายหลักทั้งหมดของไซบีเรียตะวันตกอยู่ในแอ่งทะเลคารา

แอ่งปิโตรเลียมไซบีเรียตะวันตกเป็นแอ่งไฮโดรคาร์บอน (ปิโตรเลียม และ ก๊าซธรรมชาติ) ที่ใหญ่ที่สุดในโลกครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2.2 ล้านตารางกิโลเมตร และยังเป็นภูมิภาคที่ผลิตน้ำมันและก๊าซที่ใหญ่ที่สุดในรัสเซียอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Western Siberia". Geographical encyclopedia.
2. ↑  Ulmishek, Gregory F. "West Siberian Oil Basin". *PetroNeft Resources Plc*. สืบค้นเมื่อ 29 January 2022.
พิพิธภัณฑ์ที่ปิดทำการแล้วในประเทศญี่ปุ่น
การจัดแสดงที่ทางเข้าของพิพิธภัณฑ์จอห์น เลนนอน
**พิพิธภัณฑ์จอห์น เลนนอน** (ญี่ปุ่น: ジョン・レノン・ミュージアム; โรมาจิ: *Jon Renon Myūjiamu*) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ภายในไซตามะซูเปอร์อะรีนาในเขตชูโอ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

พิพิธภัณฑ์จอห์น เลนนอนเปิดทำการเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 60 ปีชาตกาลของจอห์น เลนนอน และปิดทำการในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 เมื่อสัญญาการจัดแสดงกับโยโกะ โอโนะหมดอายุลง ตั้งอยู่ภายในไซตามะซูเปอร์อะรีนาในเขตชูโอ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น

การจัดแสดง
----------

พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นเพื่ออนุรักษ์ความรู้เกี่ยวกับชีวิตและอาชีพทางดนตรีของจอห์น เลนนอน โดยจัดแสดงสิ่งสะสมที่ระลึกถึงเลนนอนที่เป็นของโยโกะ โอโนะภรรยาม่ายของเลนนอน การนำชมพิพิธภัณฑ์เริ่มต้นด้วยข้อความต้อนรับและภาพยนตร์สั้นที่บรรยายโดยโยโกะ โอโนะ (เสียงภาษาญี่ปุ่นพร้อมหูฟังเสียงภาษาอังกฤษ) และสิ้นสุดที่ "ห้องสะท้อน" แบบล้ำยุค ซึ่งเต็มไปด้วยเก้าอี้หันหน้าไปทางสไลด์โชว์เสนอคำและภาพเคลื่อนไหว หลังจากห้องนี้มีร้านขายของที่ระลึกซึ่งมีของที่ระลึกของจอห์น เลนนอนจำหน่าย

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อพิพิธภัณฑ์ดนตรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Japan's John Lennon Museum to close". *The Independent*. February 6, 2010. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 25, 2022. สืบค้นเมื่อ May 25, 2022.
2. ↑  "Lennon Museum closes its doors". *The Japan Times* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2010-10-02. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-17. สืบค้นเมื่อ 2022-05-25.
3. ↑  "Lennon museum to close this fall". *The Japan Times*. 5 February 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* John Lennon Museum (in English by JLM, Co. Ltd.)

35°53′41.60″N 139°37′51.00″E﻿ / ﻿35.8948889°N 139.6308333°E﻿ / 35.8948889; 139.6308333พิกัดภูมิศาสตร์: 35°53′41.60″N 139°37′51.00″E﻿ / ﻿35.8948889°N 139.6308333°E﻿ / 35.8948889; 139.6308333
**พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์นครซามาร์กันต์ แอฟรอซียอบ** (อุซเบก: *Samarqand shahar tarixi Afrosiyob muzeyi*) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่แหล่งโบราณคดีแอฟรอซียอบ นครโบราณที่ถูกมองโกลเข้าโจมตีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 อาคารพิพิธภัณฑ์และแหล่งโบราณคดีนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครซามาร์กันต์ ประเทศอุซเบกิสถาน แอฟรอซียอบ (เปอร์เซีย: افراسياب) เป็นชื่อของกษัตริย์ในตำนานและวีรบุรุษแห่งทูรอน นิทรรศการถาวรภายในพิพิธภัณฑ์มุ่งนำเสนอประวัติศาสตร์ของนครแอฟรอซียอบและภูมิภาคโดยรอบ อาคารพิพิธภัณฑ์เป็นผลงานออกแบบโดยบัฆดาซาร์ อาร์ซูมันยัน สถาปนิกชาวอาร์มีเนีย ใน ค.ศ. 1970 (สมัยที่สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบกเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต) พิพิธภัณฑ์เปิดตัวตรงกับการเฉลิมฉลอง 2,500 ปีของการสถาปนานครซามาร์กันต์ พิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็นโถง 5 โถงซึ่งแทนวิถีชีวิตห้าช่วงภายในป้อมปราการแอฟรอซียอบ

นอกจากนิทรรศการซึ่งจัดแสดงโบราณวัตถุที่ขุดพบในซากนครแอฟรอซียอบและในซามาร์กันต์แล้ว พิพิธภัณฑ์ยังมีโบราณวัตถุจากภูมิภาคโดยรอบ และมีนิทรรศการที่บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการสถาปนานครซามาร์กันต์ โบราณวัตถุที่มีจัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์ เช่น ดาบ มีด ผอบ ธนู เหรียญ เครื่องดินเผา เอกสารโบราณ หนังสือ รูปปั้น ประติมากรรม และวัตถุในชีวิตประจำวันของคนในยุคโบราณ ของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์มีมากกว่า 22,000 ชิ้น โดยชิ้นสำคัญคือจิตรกรรมฝาผนังแอฟรอซียอบจากพระราชวังซามาร์กันต์ สร้างสรรค์ขึ้นในสมัยจักรวรรดิเอฆชีด (คริสต์ศตวรรษที่ 7–8)

ใน ค.ศ. 2015 ภายใต้ความร่วมมือกับประเทศอาเซอร์ไบจาน ได้มีการเปิดตัวศาลาอาเซอร์ไบจานภายในพิพิธภัณฑ์ขึ้น โดยจัดแสดงวัตถุที่นำเสนอประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของอาเซอร์ไบจาน มีตัวอย่างชิ้นงานที่แทนวัฒนธรรมเชิงวัตถุ เครื่องแต่งกายพื้นถิ่นเช่นหมวกและแคลาฆายือ และพรมอาเซอร์ไบจานเป็นต้น

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์นครซามาร์กันต์ แอฟรอซียอบ**

1. 1 2  "Afrasiab Museum in Samarkand". Advantour Uzbekistan. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
2. 1 2 3  ""Afrasiab" Museum in Samarkand". centralasia-travel.com. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
3. ↑  "Museum of History "Afrasiab"". samarkand-hotels.com. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.
4. 1 2  Laman Sadigova (10 December 2015). "Azerbaijani Pavilion opens in Samarkand Museum". TODAY.AZ. สืบค้นเมื่อ 27 November 2016.

พิกัดภูมิศาสตร์: 39°40′09″N 66°59′36″E﻿ / ﻿39.6693°N 66.9934°E﻿ / 39.6693; 66.9934
ปรากฏการณ์ทางโทรทัศน์
 นักแสดงโจ โอดางิริซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "ปรากฏการณ์โอดางิริ"
**ปรากฏการณ์โอดากิริ** (อังกฤษ: Odagiri effect; ญี่ปุ่น: オダギリ効果; โรมาจิ: *Odagiri kōka*) เป็นปรากฏการณ์ทางโทรทัศน์ที่รายการหนึ่ง ๆ ดึงดูดผู้ชมผู้หญิงจำนวนมากเกินความคาดหมาย เนื่องจากรายการดังกล่าวมีนักแสดงชายหรือตัวละครชายที่มีเสน่ห์มาร่วมรายการ ตั้งชื่อตามโจ โอกางิรินักแสดงชาวญี่ปุ่น ซึ่งรับบทแสดงในซีรีส์*โทกูซัตสึ*ปี พ.ศ. 2543 เรื่อง *มาสค์ไรเดอร์คูกะ*  ชื่อปรากฏการณ์ถูกนำไปใช้อย่างจงใจในบางรายการ และมักใช้ในอนิเมะแนวกีฬาหรือแนวไอดอล

ต้นกำเนิด
---------

คำว่า "ปรากฏการณ์โอดากิริ" มีต้นกำเนิดมาจาก *มาสค์ไรเดอร์คูกะ* ซึ่งเป็นซีรีส์โทรทัศน์*โทกูซัตสึ* ที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กและวัยรุ่นตอนต้น อย่างไรก็ตาม โปรดิวเซอร์พบว่ารายการนี้ดึงดูดผู้ชมกลุ่มใหญ่ได้ 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มเด็กอายุระหว่าง 4 ถึง 12 ปี ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายของซีรีส์ตั้งแต่แรก และกลุ่มผู้หญิงอายุประมาณ 30 ปี รายการนี้ดึงดูดบรรดาแม่ ๆ ของเด็ก ๆ ที่เห็นว่านักแสดงนำคือโจ โอดางิริมีเสน่ห์ดึงดูดใจ ต่อจากนั้นโอดางิริก็ยิ่งมีชื่อเสียงในหน้าที่การงานมากขึ้น ในขณะที่ซีรีส์ภาคต่อ *มาสค์ไรเดอร์อากิโตะ* ก็พยายามสร้างปรากฏการณ์ขึ้นมาใหม่โดยคัดเลือกนักแสดงชายที่มีเสน่ห์สามคนมารับบทนำ เป็นอีกครั้งที่รายการนี้ดึงดูดผู้ชมที่เป็นผู้หญิงจำนวนมาก แม้ว่าผู้ชมในระยะยาวซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ชายจะไม่เห็นด้วยก็ตาม

การใช้ในอนิเมะ
--------------

คำว่า "ปรากฏการณ์โอดากิริ" ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในซีรีส์อนิเมะแนวกีฬาและไอดอล อนิเมะที่มีการกล่าวถึงปรากฏการณ์โอดางิริ เช่น *คุโรโกะ นายจิดพลิกสังเวียนบาส,* *ชมรมว่ายน้ำอิวาโทบิ*, *โอตาคุปั่นสะท้านโลก*, *เดส์*, *เดอะ พรินซ์ ออฟ เทนนิส*, *พรินซ์ออฟสไตรก์*, *ออลเอาต์!*, *เชียร์บอยส์!!*, *ยูริ!!! on ICE*, *พลังอักษะ เฮตาเลีย* และ *บินัง โคโก ชิคีว โบเอบุ เลิฟ!*   รายการอนิเมะเหล่านี้หลายรายการดึงดูดฟูโจชิ แฟนดอมยาโออิ และชายเป็นเกย์ส่วนหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Clements, Jonathan; Tamamuro, Motoko (2003). *The Dorama Encyclopedia: A Guide to Japanese Drama Since 1953*. Stone Bridge Press. p. 182. ISBN 1880656817.
2. 1 2  Clements, Jonathan (2013). *Anime: A History*. British Film Institute, Palgrave Macmillan. p. 142. ISBN 978-1-84457-390-5.
3. 1 2  Orsini, Lauren (February 18, 2015). "Sports anime and the Odagiri Effect". Otaku Journalist. สืบค้นเมื่อ December 15, 2016.
4. 1 2  Orsini, Lauren (December 21, 2016). "What is a Fujoshi?". Anime News Network. สืบค้นเมื่อ December 21, 2016.
5. ↑  Orsini, Lauren (July 18, 2016). "DAYS: Episodes 1–3". Anime News Network. สืบค้นเมื่อ December 15, 2016.
6. ↑  Wolf, Ian (January 5, 2017). "Feature: A Guide to the Odagiri Effect". Anime UK News. สืบค้นเมื่อ January 6, 2017.
**ไอเวโก** ย่อมาจาก **บริษัทยานพาหนะอุตสาหกรรม** (**I**ndustrial **Ve**hicles **Co**rporation) เป็นบริษัทผู้ผลิตยานพาหนะขนส่งข้ามชาติของอิตาลี ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองตูริน ออกแบบและสร้างยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็ก กลาง และใหญ่ ชื่อไอเวโกปรากฏครั้งแรกในปี ค.ศ. 1975 หลังจากการควบรวมแบรนด์ของอิตาลี ฝรั่งเศส และเยอรมัน โรงงานผลิตตั้งอยู่ในยุโรป จีน รัสเซีย ออสเตรเลีย และละตินอเมริกา และมีศูนย์จำหน่ายและบริการประมาณ 5,000 แห่งในกว่า 160 ประเทศ บริษัทมีการผลิตยานพาหนะเพื่อการพาณิชย์ทั่วโลกประมาณ 150,000 คัน และมียอดขายประมาณ 10,000 ล้านยูโร

บริษัทได้แยกออกจากซีเอ็นเอช อินดัสเทรียล เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 โดยเป็นบริษัทในเครือของ กลุ่มบริษัทไอเวโก (Iveco Group N.V.) ซึ่งเป็นบริษัทโฮลดิ้งที่ก่อตั้งขึ้นในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ และจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อิตาลี

1. ↑  Bonfiglioli Consulting: Il Lean Thinking dalla produzione alla progettazione. Pensare snello in ufficio tecnico per innovare la progettazione e diventare più competitivi. 5 casi italiani di successo, 2010: Milano – p. 103
2. ↑  "Fiat Industrial 2011 Annual Report" (PDF). Fiat Industrial. p. 19.
**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานี** คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 12 ตั้งอยู่ที่ชายหาดทะเล ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีเนื้อที่เดิม 155 ไร่ ปัจจุบันสืบเนื่องจากการเจริญงอกงามของป่าชายเลนทำให้ชายหาดงอกได้เนื้อที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ที่ละน้อย สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2537

หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลเมืองปัตตานี ต้นไม้ประจำสวน คือ สารภีทะเล

ลักษณะของสวน
------------

ลักษณะพื้นที่เดิมเมื่อแรกสร้าง พื้นที่มีลักษณะเปิดโล่งมองเห็นชายหาดที่เป็นเลนที่อยู่ใกล้ได้ชัดเจน มีต้นแสม โกงกางและพืชป่าชายเลนขึ้นประปราย มีสัตว์ทะเลเล็ก ๆ น้อย ๆ พอให้ได้แลเห็น ทะเลมีลักษณะเปิดโล่ง หากมีพายุรุนแรงหรือคลื่นสูงจะไม่มีสิ่งใดช่วยบรรเทา

ปัจจุบัน จากการสร้างให้เป็นสวน ต้นไม้ป่าชายเลนต่าง ๆ ได้เจริญงอกงามและเติมโตขยายอาณาเขตจับดินเลนให้ตื้นเขินทำให้แผ่นดินงอกเกิดประโยชน์ด้านนิเวศวิทยาเป็นอย่างดียิ่ง สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานีจึงเป็นสวนที่สามารถใช้เป็นที่ศึกษาระบบนิเวศป่าชายเลนและเป็นที่พักพิงและอยู่อาศัยของนกและสัตว์ป่าชายเลนนานาชนิด สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานีในปัจจุบันได้กลายเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวเมืองตั้งแต่ยามเช้าจนถึงยามเย็น มีผู้คนจำนวนมากมาออกกำลังกายรับอากาศบริสุทธิ์และเพลิดเพลินกับแสงอาทิตย์สีทองยามขึ้นจากขอบฟ้าและสีแดงส้มยามลาลับในตอนเย็น

สวนในพื้นที่ใกล้เคียง
---------------------

บริเวณใกล้เคียงสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์แห่งนี้ยังมีสวนอีก 2 แห่งประชิดอยู่ ได้แก่สวนสาธารณะชื่อ "เจ้าทะเล" ขนาด 23 ไร่ และ "สวนแม่-สวนลูก" ซึ่งเป็นสวนที่สร้างเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ในวาระครบรอบ 80 พรรษา

พระราชานุสาวรีย์
----------------

ภายในสวนมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จเป็นประธานในพระราชพิธีเปิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2537

ดูเพิ่ม
-------

* นครินทรา

อ้างอิง
-------

| * ด
* ค
* ก
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ |
| --- |
| 
* กาญจนบุรี
* ฉะเชิงเทรา
* ชุมพร
* เชียงราย
* นครศรีธรรมราช
* นนทบุรี
* ปัตตานี
* พระนครศรีอยุธยา
* พังงา
* พิจิตร
* ร้อยเอ็ด
* ศรีสะเกษ
* สกลนคร

 |
| 
* มูลนิธิสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์

 |
ประเทศที่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ (โดยพฤตินัยหรือโดยนิตินัย) ประเทศแองโกลสเฟียร์เป็นเซตย่อยที่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาพื้นเมืองหลัก
  ภาษาราชการฝ่ายข้างมาก
  ภาษาราชการร่วมฝ่ายข้างมาก
  ภาษาราชการฝ่ายข้างน้อย

**โลกที่พูดภาษาอังกฤษ** หรือ **ซีกโลกภาษาอังกฤษ** (Anglosphere) มีผู้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักประมาณ 330 ถึง 360 ล้านคน สหรัฐมีผู้พูดพื้นเมืองมากที่สุด 258 ล้านคน นอกจากนี้มีผู้พูดภาษาอังกฤษพื้นเมือง 60 ล้านคนในสหราชอาณาจักร 19 ล้านคนในประเทศแคนาดา 4.5 ล้านคนในประเทศไอร์แลนด์ และ 3.8 ล้านคนในประเทศนิวซีแลนด์ และยังมีประเทศอื่นใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักและภาษาราชการ ภาษาอังกฤษจัดเป็นภาษาที่มีผู้พูดพื้นเมืองมากที่สุดอันดับสาม รองจากภาษาจีนกลางและภาษาสเปน

ประมาณการที่รวมผู้พูดภาษาที่สองด้วยมีตั้งแต่ 470 ล้านคนถึงกว่า 1 พันล้านคน เดวิด คริสตัลคำนวณว่าในปี 2546 ผู้พูดที่มิใช่พื้นเมืองมากกว่าผู้พูดพื้นเมืองเป็นอัตราส่วน 3 ต่อ 1 เมื่อรวมผู้พูดพื้นเมืองและมิใช่พื้นเมืองแล้ว ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่มีผู้พูดมากที่สุดในโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Crystal 2006, pp. 424–426. sfn error: no target: CITEREFCrystal2006 (help)
2. ↑  "Summary by language size". *Ethnologue: Languages of the World*. สืบค้นเมื่อ 10 February 2015.
3. ↑  Crystal, David (2003). *English as a Global Language* (2nd ed.). Cambridge University Press. p. 69. ISBN 978-0-521-53032-3.
**ชิน ซ็อง-รก** (เกาหลี: 신성록; เกิด 23 พฤศจิกายน 1982) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามักจะปรากฏตัวในภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์ แต่เป็นที่รู้จักกันดีในละครเวที

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

ชินมีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักบาสเก็ตบอลร่วมกับ เจ-รก น้องชายของเขาที่อายุน้อยกว่า 2 ปี สองพี่น้องเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมฮวีมูน (เกาหลี: 휘문고등학교) ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในโรงเรียนมัธยมปลายระดับชั้นนำของกรุงโซลที่เด่นด้านบาสเกตบอล อาการบาดเจ็บทำให้ชินต้องพิจารณาอาชีพใหม่อีกครั้ง และเขาย้ายไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมศิลปะอันยาง เขาเรียนวิชาเอกการละครและภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยซูวอน แต่ต่อมาเขาก็ลาออกหลังจากได้รับคัดเลือกให้แสดงละคร

อาชีพ
-----

ชินเปิดตัวการแสดงครั้งแรกในปี 2003 แต่พบว่าเป็นการยากที่จะหางานแสดง เนื่องจากผู้กำกับลังเลที่จะคัดเลือกนักแสดงที่สูง 189 เซนติเมตรมารับบทสมทบหรือบทเล็ก ๆ คิดว่าเขาจะมีโอกาสที่ดีกว่านี้หากเขาได้รับประสบการณ์การแสดงมากขึ้นและฝึกฝนฝีมือบนเวที ชินจึงเปลี่ยนเส้นทางและเข้าร่วมคณะละครฮักช็อน

เมื่อชินแสดงในละครเพลงเรื่องแรกของเขาเรื่อง *Moskito* มีผู้ชมเพียง 20-25 คนในห้องโถงขนาด 500 ที่นั่ง แม้จะรู้สึกหดหู่และท้อแท้ แต่เขาบอกว่าประสบการณ์ทำให้เขาแข็งแกร่งและช่วยให้เขากลายเป็นนักแสดงที่มีความกล้า

ในขณะที่แสดงละครเพลงเรื่อง *Dracula* ชินได้รับเลือกให้รับบททางจอแก้วเป็นครั้งแรกในละครทางเคเบิลเรื่อง *Hyena* (2006) เป็นนักแสดงสมทบในละครและภาพยนตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน *ขอขอบคุณจากดวงใจ* (2007) และ *My Life's Golden Years* (2008) เขายังปรากฏตัวในซีซั่นที่ 1 ของรายการเรียลลิตี้โชว์ *We Got Married* ของเอ็มบีซี ในฐานะ *คู่รักปลอม ๆ* กับนักแสดงตลกหญิงคิม ชิน-ย็อง

ในปี 2007 ชินได้รับเลือกจากผู้เข้าออดิชั่นกว่า 400 คนให้รับบทโซโลมอนใน *Dancing Shadows* ซึ่งเป็นละครเพลงที่ดัดแปลงมาจากบทละครแนวสมจริงเรื่อง *Forest Fire* ของนักเขียนบทละครชื่อดังชาวเกาหลี ชา บอม-ซอก หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงาน Korea Musical Awards

ในขณะที่ชินแสดงในละครเพลงยอดฮิตเรื่องแล้วเรื่องเล่า เขายังคงสร้างความประทับใจให้กับนักวิจารณ์ด้วยการแสดงของเขา เสียงร้องแบบบาริโทนที่หนักแน่นและทรงพลัง และโน้ตอัลโตที่ละเอียดอ่อนและชัดเจน

อ้างอิง
-------

1. ↑  씨네폭스: 신성록
2. ↑  "신성록, 농구 그만두고 배우로…신제록은 '모리오카 냉면집'오픈". *The Dong-a Ilbo* (ภาษาเกาหลี). April 22, 2014.
3. 1 2 3  "어렵기로 소문난 '안중근'역 가슴이 쿵쾅쿵쾅 뛰네요". *JoongAng Ilbo* (ภาษาเกาหลี). November 24, 2010.
4. 1 2  "Herald Interview: 'It is heart that embraces character'"[*ลิงก์เสีย*]. The Korea Herald. June 21, 2007.
5. 1 2  "Shin Flies High in *My Scary Girl*". The Korea Times. March 3, 2009.
6. 1 2  "Shin Sung Rok: 'Middle Aged Women Fans Have Increased'" เก็บถาวร 2014-02-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. KBS Global. July 28, 2010.
7. ↑  "What's Hakchon". Hakchon.co.kr. Retrieved 2012-11-11.
8. ↑  *Dancing Shadows* Sweeps Musical Awards. The Korea Times. October 24, 2007.
**พระองค์เจ้าชื่น** เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าสวย

พระประวัติ
----------

พระองค์เจ้าชื่น เป็นพระราชธิดาในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าสวย มีพระเชษฐภคินีร่วมพระชนกชนนี คือ พระองค์เจ้ามิตร และพระองค์เจ้าทับ

พ.ศ. 2278 ในต้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ขณะที่ทรงพระประชวรอยู่นั้น กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ซึ่งทรงผนวชอยู่ที่วัดยอดเกาะ ได้เสด็จย้ายมาอยู่ที่วัดโคกแสง ภายในพระนคร เมื่อได้ทราบว่าพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประชวรจึงได้มาเข้าเฝ้าอยู่เนือง ๆ เนื่องจากกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ ทรงสนิทกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศอย่างมาก ทำให้เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์เกิดความระแวงขึ้น พระองค์จึงตรัสให้พระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดไปนิมนต์เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เข้ามายังพระราชวังหน้าเพื่อมาเยี่ยมพระราชบิดา เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จมาถึง พระองค์ได้ใช้พระแสงดาบฟันเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บเพียงถูกแต่ผ้าจีวรขาดเท่านั้น เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นดังนั้นจึงเกรงพระราชอาญาแล้วจึงเสด็จไปยังตำหนักกรมหลวงอภัยนุชิต

หลังจากนั้น เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์เสด็จเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และพระองค์ตรัสถามว่า เหตุใดผ้าจีวรจึงขาด เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรว่ากรมขุนเสนาพิทักษ์หยอกท่าน เมื่อเจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ถวายพระพรลาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแล้ว กรมหลวงอภัยนุชิตได้เสด็จมาอ้อนวอนและตรัสว่าถ้าท่านไม่ช่วยในคราวนี้เห็นทีกรมขุนเสนาพิทักษ์คงสิ้น เจ้าฟ้าพระฯ กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์จึงตรัสว่าคงมีแต่ร่มกาสาวพัตรเท่านั้นที่จะช่วยได้ กรมหลวงอภัยนุชิตจึงพากรมขุนเสนาพิทักษ์เสด็จออกผนวชทันทีที่วัดโคกแสง มีพระนามฉายาว่า "สิริปาโล"

ในครั้งนั้นสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวทรงพระพิโรธกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก มีพระราชดำรัสให้ค้นหาตัวจนทั่วพระราชวัง แต่พบเพียงพระองค์เจ้าชื่นและพระองค์เจ้าเกิดที่สมรู้ร่วมคิดเท่านั้น จึงมีพระราชดำรัสให้นำตัวทั้ง 2 พระองค์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร". สืบค้นเมื่อ 23 March 2013.[*ลิงก์เสีย*]
นโยบายเศรษฐกิจที่ส่งเสริมการลดข้อบังคับของรัฐบาล
**ระบบเศรษฐกิจแบบเปิด** (อังกฤษ: economic liberalization/liberalisation) เป็นการลดข้อบังคับและข้อจำกัดในเศรษฐกิจของรัฐบาลเพื่อแลกกับการให้ภาคเอกชนมีส่วนร่วมในเศรษฐกิจมากขึ้น สำหรับในทางการเมือง ลัทธินี้สัมพันธ์กับเสรีนิยมคลาสสิกและเสรีนิยมใหม่

ประเทศรายได้สูงส่วนใหญ่ยึดแนวทางการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจในหลายทศวรรษหลังโดยมีเป้าหมายตามแถลงเพื่อธำรงและเพิ่มความสามารถในการแข่งขันในสิ่งแวดล้อมทางธุรกิจ นโยบายเปิดเสรีทางเศรษฐกิจมีทั้งการโอนกิจการของรัฐทั้งหมดหรือบางส่วนเป็นของเอกชน มีความยืดหยุ่นของตลาดแรงงานสูงขึ้น อัตราภาษีธุรกิจต่ำลง จำกัดทุนในประเทศและต่างประเทศลเลง เปิดตลาด เป็นต้น สำหรับประเทศกำลังพัฒนา การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจหมายความถึงการเปิดเศรษฐกิจรับทุนและการลงทุนจากต่างประเทศให้มากขึ้น ประเทศที่เศรษฐกิจโตเร็วที่สุดสามประเทศ บราซิล จีนและอินเดีย มีสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการเปิดเสรีเศรษฐกิจของตนเพื่อรับทุนต่างประเทศ

ปัจจุบันมีการให้เหตุผลว่าหลายประเทศโดยเฉพาะในโลกที่สามไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปิดเสรีเศรษฐกิจของตนเพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขันในการดึงดูดและเก็บรักษาการลงทุนจากในประเทศและต่างประเทศ ตัวอย่างเช่น ประเทศอินเดียในปี 2534 และประเทศฟิลิปปินส์มีข้อเสนอการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญปี 2530 เพื่อตัดบทบัญญัติที่จำกัดทางเศรษฐกิจ

ในทางกลับกัน แนวคิดตรงข้ามกับเศรษฐกิจเสรี คือ เศรษฐกิจเกาหลีเหนือที่ใช้ระบบการพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจ (autarky) ซึ่งปิดรับการค้าและการลงทุนต่างประเทศ แต่ยังมีการค้าขายกับประเทศจีนและรับความช่วยเหลือจากต่างประเทศเพื่อแลกกับสันติภาพและการจำกัดโครงการอาวุธนิวเคลียร์ อีกตัวอย่างหนึ่งได้แก่ประเทศที่อุดมด้วยน้ำมันซึ่งไม่มีความจำเป็นต้องเปิดเสรีทางเศรษฐกิจเพิ่มเติมเพราะมีรายได้จากการส่งออกสูงอยู่แล้ว

อย่างไรก็ดี บางส่วนให้เหตุผลว่าบริษัทต่างประเทศอาจเก็บเอากำไรไว้เองและนำเงินออกนอกประเทศได้ นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงอื่นของการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ เช่น

* ความเสี่ยงของความไร้เสถียรภาพของภาคการเงินจากการติดต่อกับโลก
* ความเสี่ยงของการเกิดสมองไหล
* ความเสี่ยงการเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม
* ความเสี่ยงของวิกฤตหนี้เนื่องจากมีรายได้จากภาษีลดลง ฯลฯ
* ความเสี่ยงการเพิ่มความเหลื่อมล้ำ

ดูเพิ่ม
-------

* เสรีนิยมทางเศรษฐกิจ
* ตลาดเสรี
* โลกาภิวัฒน์
* การเปิดเสรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zuliu Hu, Mohsin S. Khan. "Why Is China Growing So Fast?". *International Monetary Fund*.
2. ↑  For detailed account of reforms before and after 1991 in India see Sharma, Chanchal Kumar, "A Discursive Dominance Theory of Economic Reform Sustainability: The Case of India", *India Review*, Vol. 10, No. 2, 2011.
3. ↑  "Philippines : Gov.Ph : About the Philippines". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (ASP)เมื่อ 2006-10-03.
4. ↑  "A photo journey through China's lesser known cities". *www.nationalgeographic.com*. National Geographic. สืบค้นเมื่อ 26 March 2019.
5. ↑  "China: Tyranny Tourism Thrives at North Korea's Border". Time. สืบค้นเมื่อ 26 March 2019.
6. ↑  Massimiliano Cali, Karen Ellis and Dirk Willem te Velde (2008) The contribution of services to development: The role of regulation and trade liberalisation เก็บถาวร 2010-04-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน London: Overseas Development Institute
บทความนี้เกี่ยวกับความหมายของตำรวจน้ำ สำหรับตำรวจน้ำของไทย ดูที่ กองบังคับการตำรวจน้ำ
เรือตรวจการของตำรวจน้ำฮ่องกง
**ตำรวจน้ำ** หรือเรียกกันในชื่อ **ตำรวจท่าเรือ** **ตำรวจอ่าว** **ตำรวจแม่น้ำ** หรือ **หน่วยบังคับใช้กฎหมายทางทะเล** คือ ตำรวจที่ทำหน้าที่ดูแลรักษาความสงบเรียบร้อยบริเวณน่านน้ำ พื้นที่ปฏิบัติการอาจจะเป็นน่านน้ำทะเล ชายฝั่ง แม่น้ำ ปากแม่น้ำ ท่าเรือ ทะเลสาบ คลอง หรือพื้นที่ทางน้ำต่าง ๆ

อำนาจหน้าที่
------------

ตำรวจน้ำมีอำนาจหน้าที่ในการปฏิบัติงานในด้านการรักษาความปลอดภัยทางน้ำ บังคับใช้กฎหมายต่าง ๆ เกี่ยวกับการจราจรทางน้ำ การป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมบนเรือ ในน่านน้ำและชายฝั่ง การค้นหาและกู้ภัย (ทั้งในฐานะหน่วยงานหลักที่ดูแลน่านน้ำและเป็นหน่วยเผชิญเหตุเบื้องต้นก่อนหน่วยที่มีความเชี่ยวชาญมาถึง) รวมถึงการอำนวยความสะดวกเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยอื่น ๆ ในการเข้าถึงพื้นที่ที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ทางบก แต่เข้าถึงทางน้ำได้

นอกจากนี้ ตำรวจน้ำอาจมีอำนาจหน้าที่รวมไปถึงการรักษาความมั่นคงตามแนวชาวฝั่ง การบังคับใช้กฎหมายด้านสิ่งแวดล้อมทางทะเลและชายฝั่ง การลาดตระเวนเพื่อตรวจคนเข้าเมืองและการลักลอบนำเข้าสินค้า การปฏิบัติการค้นหาใต้น้ำ (แม้หน่วยตำรวจหลายแห่งจะมีหน่วยประดาน้ำโดยเฉพาะอยู่แล้ว) โดยประสานงานกับหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องในการปฏิบัติหน้าที่

เรือยางท้องแข็ง (RHIB) ที่ใช้งานโดยหน่วยค้นหาใต้น้ำและทางน้ำของตำรวจสหราชอาณาจักร
ยุทโธปกรณ์และเครื่องมือของตำรวจน้ำอาจจะประกอบไปด้วยเรือยางขนาดเล็ก ไปจนถึงเรือเดินทะเลขนาดใหญ่ แต่ส่วนใหญ่ตำรวจน้ำจะใช้เรือยนต์ขนาดเล็ก ขนาดกลาง ที่มีความเร็วสูง ซึ่งในบางพื้นที่จะมีการติดตั้งอุปกรณ์ฉีดน้ำดับเพลิงเข้าไปบนดาดฟ้าเรือด้วย ซึ่งเจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำจะได้รับการฝึกฝนให้สามารถปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือทางน้ำต่าง ๆ รวมไปถึงการปฐมพยาบาลเบื้องต้น การผจญเพลิง

ตำรวจน้ำในแต่ละประเทศ
---------------------

ในแต่ละประเทศ มีการจัดหน่วยตำรวจน้ำที่แตกต่างกันทั้งความรับผิดชอบและอำนาจหน้าที่ อาทิ

* ไทย
	+ กองบังคับการตำรวจน้ำ สังกัดกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
* ฟิลิปปินส์
	+ กองตำรวจน้ำ กรมตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์
* มาเลเซีย
	+ กองกำลังปฏิบัติการทางทะเล สังกัดกองบัญชาการตํารวจแห่งชาติมาเลเซีย
* สิงคโปร์
	+ หน่วยตำรวจยามฝั่ง สังกัดกองกำลังตำรวจสิงคโปร์

ดูเพิ่ม
-------

* ตำรวจ
* หน่วยยามฝั่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""ตำรวจน้ำ" เปิดตัวหน่วยกู้ภัย ชุดปฏิบัติการโลมาช่วยชีวิต". *คมชัดลึกออนไลน์*. 2021-12-19.
2. 1 2  วรกฤต (2018-09-30). "ตำรวจน้ำฝึกร่วมหน่วยยามฝั่งอเมริกา". *COP'S Magazine*.
3. ↑  Staff, Fire Engineering (2019-10-01). "Deck Guns: Know Your Flow". *Fire Engineering: Firefighter Training and Fire Service News, Rescue* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-01. สืบค้นเมื่อ 2022-07-24.
**กูบา** (อาเซอร์ไบจาน: *Quba*) เป็นนครและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกูบา ประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่บนเชิงเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขาชาห์แดฆ ที่ความสูง 600 เมตรจากระดับน้ำทะเล บนฝั่งขวาของแม่น้ำคุดยาล กูบามีประชากรราว 38,100 คนในปี 2010

นครกูบาในปัจจุบันมีที่มาจากหมู่บ้านริมน้ำชื่อกูดิอัล (Gudial) ในกลางศตวรรษที่ 18 หลังย้ายที่พำนักจากคูนดัต ฮุสเซน อาลี (Hussain Ali) ได้กลายมาเป็นข่านแห่งกูบา และทำการสร้างป้อมปราการขึ้นล้อมรอบนครกูบา หลังขากนั้นเขาพยายามจะตั้งรัฐขึ้นแยกเอป็นเอกเทศจากรัฐข่านอื่น ๆ ในอาเซอร์ไบจาน รัฐกูบายิ่งเรือบอกนาจขึ้นอีกในสมัยปกครองของฟาตาลี ข่าน (Fatali Khan, 1758–1789) บุตรของฮุสเซน อาลี กระนั้น รัฐข่านกูบา เช่นเดียวกับรัฐข่านอื่น ๆ ในทรานส์คอเคซัส ท้ายที่สุดได้ถูกยึดครองโดยซาร์แห่งรัเซียในต้นศตวรรษที่ 19 และผนวกเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียในที่สุด หลังการเจรจา ต่อมากูบาถูกจัดเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเดอร์เบนต์ในปร 1840 ตามด้วยกูบาอูเยซด์ในรัฐบากูในปี 1860

กูบสเป็นศูนย์กลางหนึ่งของอุตสาหกรรมการทอพรมในอาเซอร์ไบจาน โดยมีบริษัทแนวหน้าของเมืองคือ "กาดิมกูบา" ("Qadim Quba") พรมชิ้นสำคัญจากกูบา เช่น "โกลูชีชี" ("Golu Chichi") ทอขึ้นในกูบาเมื่อปี 1712 ปัจุบันเป็นของจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตันในนครนิวยอร์ก

กูลามีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมากในช่วงทศวรรษ 2000 โดยเฉพาะจากการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมก่อสร้างของเมือง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Population by economic and administrative regions of the Azerbaijan Republic, The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 November 2010.
2. ↑  "Xəta 404 - Səhifə tapılmadı!". *Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi*.
3. 1 2  "Tarixi | Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti". *www.quba-ih.gov.az*.
4. ↑  "Неизвестный Азербайджан: Губа". 18 August 2014.
5. ↑  "Куба, город в Азербайджане. Достопримечательности Кубы". *www.centralasia-travel.com*.
6. ↑  "Qubaya turizm marşurutu açılıb" (ภาษาอาเซอร์ไบจาน). olaylar.az. สืบค้นเมื่อ 17 October 2010.
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Wooden pagoda | Stone pagoda | A gorintō |

เจดีย์หลายชั้นสร้างด้วยไม้, หิน และเจดีย์แบบโกะรินโต (*gorintō*)

**เจดีย์ในญี่ปุ่น** หรือ ***โต*** (ญี่ปุ่น: 塔; โรมาจิ: *tō*; เจดีย์) หรือ ***บุตโต*** (ญี่ปุ่น: 仏塔; โรมาจิ: *buttō*; เจดีย์พุทธ) หรือ ***โทบะ*** (ญี่ปุ่น: 塔婆; โรมาจิ: *tōba*; เจดีย์) มีวิวัฒนาการมาจากเจดีย์จีน ซึ่งพัฒนามาจากสถูปของอินเดีย เช่นเดียวกันกับสถูป เจดีย์ญี่ปุ่นนั้นเดิมทีสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่เก็บพระธาตุ แต่ท้ายที่สุดส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ใช้งานแบบนั้น เจดีย์เป็นโครงสร้างสำคัญของวัดพุทธในญี่ปุ่น เช่นเดียวกันกับตามศาลเจ้าชินโต ซึ่งเป็นวัดพุทธไปด้วยกัน จนกระทั่งมี Kami and Buddhas Separation Act เมื่อ 1868 ที่กำหนดให้แยกวัดพุทธและศาลเจ้าชินโตออกจากกัน จึงยังพอพบเจดีย์ในศาลเจ้าชินโตบ้าง เช่นที่ศาลเจ้าอิตสึกุชิมะ ก็พบเจดีย์อยู่หนึ่งหลัง

ภายหลังการปฏิวัติเมจิ คำว่า "โต" (*tō*) ซึ่งแปลว่าเจดีย์ ได้เปลี่ยนมาครอบคลุมความหมายของคำว่าหอคอยแบบตะวันตก เช่นคำว่าหอไอเฟล ก็เรียกว่า ญี่ปุ่น: Eiffel tower; โรมาจิ: *エッフェル塔*; ทับศัพท์: Efferu-tō

รูปแบบของเจดีย์นั้นมีหลากหลาย บ้างสร้างด้วยไม้ เรียกรวม ๆ ว่า *โมกูโต* (ญี่ปุ่น: 木塔; โรมาจิ: *mokutō*; เจดีย์ไม้) บ้างแกะสลักจากหินเรียกว่า *เซกิโต* (ญี่ปุ่น: 石塔; โรมาจิ: *sekitō*; เจดีย์หิน)

ดูเพิ่ม
-------

* Shinbashira โครงสร้างเสาไม้ภายใน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Iwanami Kōjien Japanese dictionary
2. ↑  Jaanus, *Tou*
3. ↑  Hamashima, Masashi (1999). *Jisha Kenchiku no Kanshō Kiso Chishiki* (ภาษาญี่ปุ่น). Tokyo: Shibundō. p. 88.

บรรณานุกรม
----------

* Iwanami Kōjien ญี่ปุ่น: 広辞苑 Japanese dictionary, 6th Edition (2008), DVD version
* "JAANUS". Japanese Architecture and Art Net Users System. สืบค้นเมื่อ 19 August 2010.
* Fujita Masaya, Koga Shūsaku, บ.ก. (April 10, 1990). *Nihon Kenchiku-shi* (ภาษาญี่ปุ่น) (September 30, 2008 ed.). Shōwa-dō. ISBN 4-8122-9805-9.
* Scheid, Bernhard. "Japanische Pagoden" (ภาษาเยอรมัน). University of Vienna. สืบค้นเมื่อ 19 August 2010.
* Shinkō no Katachi - Hōkyōintō, Yatsushiro Municipal Museum, accessed on September 18, 2008 (in Japanese)


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เจดีย์ญี่ปุ่น**
**ขั้นตอนวิธีโบรุฟกา** (อังกฤษ: Borůvka's algorithm) คือขั้นตอนวิธีสำหรับหาต้นไม้ทอดข้ามน้อยที่สุดในกราฟที่**ทุกเส้นเชื่อมมีน้ำหนักไม่เท่ากัน**

ประวัติที่มา
------------

ทฤษฏีนี้ได้จำหน่ายขึ้นในปี ค.ศ. 1962 โดย Otakar Borůvka เพื่อเป็นวิธีการสำหรับสร้างโครงข่ายไฟฟ้าที่มีประสิทธิภาพสำหรับ เขตมอเรเวีย-ไซลีเซีย เมืองออสตราวา ใน สาธารณรัฐเช็ก หลังจากนั้นขั้นตอนวิธีนี้ได้ถูกค้นพบอีกครั้งโดย Florek, Łukasiewicz, Perkal, Steinhaus, และ Zubrzycki ในปี ค.ศ. 1951 และค้นพบโดย Sollin ในปี ค.ศ. 1965 เนื่องจากว่า Sollin เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์เพียงคนเดียวในที่กล่าวมาข้างต้นอาศัยอยู่ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาประจำชาติ ขั้นตอนวิธีนี้จึงมักถูกเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า ขั้นตอนวิธีโซลลิน

เนื้อหา
-------

ตัวอย่างการทำงานตัวอย่างการทำงาน
ขั้นตอนวิธีนี้ถือว่าเป็นขั้นตอนวิธีแบบละโมบ เริ่มต้นจากการพิจารณาจุดยอดทีละจุดและทำการเลือกเส้นเชื่อมที่เชื่อมจุดยอดนั้นและจุดยอดใดๆที่มีน้ำหนักน้อยที่สุดและไม่ทำให้เกิด**วัฏจักร**โดยไม่คำนึงว่าเส้นเชื่อมนั้นได้ถูกเลือกไปแล้ว ทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆจนกว่า จุดเชื่อมทุกจุดจะกลายเป็น ต้นไม้ทอดข้าม

โครงสร้างข้อมูล
---------------

โครงสร้างข้อมูลที่สำคัญสำหรับขั้นตอนวิธีโบรุฟกา คือ กราฟที่จะใช้ต้องเป็นกราฟแบบไม่มีทิศทาง

รหัสเทียม
---------

Given **G** = (**V**,**E**)

```
**T** = graph consisting of **V** with no edges
 while **T** has < **n**-1 edges do
  for each connected component **C** of **T** do
  **e** = min cost edge (**v**,**u**) s.t. **v** in **C** and **u** not in **C**
  **T** := **T** union {**e**}
```

#### การวิเคราะห์รหัสเทียม

ในแต่ละการวนของวงวนนั้น ต้อง

* หา connected component ซึ่งสามารถหาได้ในเวลา {\displaystyle O(|E|+|V|)} โดยใช้การค้นแบบจำกัดความลึก
* หาเส้นเชื่อมที่สั้นที่สุด สามารถหาได้ในเวลา {\displaystyle O(|E|)} โดยการเปรียบเทียบ ทุกเส้นเชื่อมของ {\displaystyle v} และ {\displaystyle u} กับเส้นเชื่อมที่สุดที่สุดของ {\displaystyle v} และเส้นเชื่อมที่สั้นที่สุดชอง {\displaystyle u}

จำนวนของ connected component จะลดลงโดยประมาณ 2 เท่าต่อการวนหนึ่งรอบ ดังนั้นจึงสามารถทราบได้ว่ามีการวนมากที่สุด {\displaystyle log|V|} ครั้ง
ดังนั้น เวลาที่ใช้ทั้งหมดจึงเป็น {\displaystyle O(|E|log|V|)}

ขั้นตอนวิธีอื่นๆที่แก้ไขปัญหาเดียวกัน
-------------------------------------

ขั้นตอนวิธีสำหรับหาต้นไม้ทอดข้ามน้อยที่สุด นอกจากขั้นตอนวิธีนี้แล้วยังรวมไปด้วยขั้นตอนวิธีครูสกาลและขั้นตอนวิธีพริม สำหรับขั้นตอนวิธีที่เร็วกว่านั้น สามารถคำนวณได้โดยขั้นตอนวิธีแบบสุ่ม และใช้ขั้นตอนวิธีพริมและ**ขั้นตอนวิธีโบรุฟกา**ร่วมกัน ซึ่งจะสามารถคำนวณได้ในเวลา {\displaystyle O(|E|)} สำหรับขั้นตอนวิธีเชิงกำหนดที่เร็วที่สุดก็ใช้ขั้นตอนวิธีโบรุฟการ่วมด้วย มีเวลาการทำงาน {\displaystyle O(E\alpha (E,V))} โดย \alpha  เป็นฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันแอคเคอร์แมน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  เอกสารประกอบคำสอนขั้นตอนวิธีโบรุฟกา ของ University of California Irvine [*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "เอกสารประกอบคำสอนขั้นตอนวิธีโบรุฟกา ของ University of Texas at Austin". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-03. สืบค้นเมื่อ 2011-09-21.
3. ↑  Boruvka's algorithm Articles and Information
ชื่อย่อของทางด่วนสายนี้มีชื่อเดียวกันกับภูมิภาคในอดีตของญี่ปุ่น โฮกูริกุโด

**ทางด่วนโฮกูริกุ** (ญี่ปุ่น: 北陸自動車道; โรมาจิ: *Hokuriku Jidōsha-dō*) หรือชื่อย่อ **โฮกูริกุโด** (ญี่ปุ่น: 北陸道; โรมาจิ: *Hokurikudō*) เป็นทางด่วนแห่งชาติขนาด 4 ช่องจราจรในประเทศญี่ปุ่น เป็นเจ้าของและบำรุงรักษาโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออกและบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง

ภาพรวม
------

ทางด่วนโฮกูริกุเปิดให้บริการช่วงแรกเมื่อ ค.ศ. 1972 โดยบริษัท ทางหลวงญี่ปุ่น จำกัด (มหาชน) จากนั้นการก่อสร้างดำเนินไปเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งแล้วเสร็จตลอดสายเมื่อ ค.ศ. 1988 เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ทางด่วนแห่งชาติทั้งหมดได้รับการโอนกิจการจากของรัฐเป็นของเอกชน และการบริหารจัดการของทางด่วนโฮกูริกุก็ถูกแบ่งสองส่วนระหว่างบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออกและบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง

เส้นทางนี้ให้บริการในภูมิภาคโฮกูริกุ บนชายฝั่งทางตอนกลางของเกาะฮนชู ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ระยะทางส่วนใหญ่ของทางด่วนขนานไปกับทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 8 และทางรถไฟสายหลักโฮกูริกุของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก

ถึงแม้ว่าเส้นทางจะมีจุดเริ่มต้นในนีงาตะและสิ้นสุดที่ไมบาระ แต่หมายเลขทางออกและการนับกิโลเมตรเริ่มต้นจากไมบาระ

ลักษณะเส้นทาง
-------------

ภาพเส้นทางในโอยาชิราซุ นครอิโตอิงาวะ จังหวัดนีงาตะ  
**ซ้าย**: ทางด่วนโฮกูริกุ  
**กลาง**:ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 8 และทางรถไฟสายหลักโฮกูริกุของ JR  
**ขวา**: ทางหลวงจังหวัดนีงาตะหมายเลข 525
บริเวณทางแยกต่างระดับสึรูกะ (敦賀IC) ฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางใต้และฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางเหนือจะไขว้สลับกันและแยกห่างออกจากกัน และไขว้กลับมาตามปกติที่บริเวณใกล้กับจุดพักรถซูอิซุ (杉津PA)

ช่วงระหว่างทางแยกต่างระดับคิโนโมโตะ (木之本IC) กับทางแยกต่างระดับทาเกฟุ (武生IC) มีอุโมงค์จำนวน 14 แห่ง โดยมี 2 แห่งที่มีความยาวมากกว่า 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) และช่วงระหว่างทางแยกต่างระดับอาซาฮิ (朝日IC) กับทางแยกต่างระดับโจเอ็ตสึ (上越IC) มีอุโมงค์จำนวน 26 แห่ง โดยมี 8 แห่งที่มีความยาวมากกว่า 2,000 เมตร (6,600 ฟุต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ministry of Land, Infrastructure and Transport, Kinki Regional Development Bureau. "Road Timetable" (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2008-04-16.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  "Expressway Opening Dates" (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2008-04-16.
3. ↑  Ministry of Land, Infrastructure and Transport, Hokuriku Regional Development Bureau. "Oyashirazu Pia Park Profile" (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2008-04-16.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
4. ↑  Mizutani, Fumitoshi; Uranishi, Shuji (2006). *Privatization of the Japan Highway Public Corporation: Policy Assessment* (PDF). 46th Congress for the European Regional Science Association. Volos, Greece. สืบค้นเมื่อ 2008-04-11.
5. ↑  "NEXCO-Central Business Outline" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2008-04-13.[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ทางด่วนโฮกูริกุ**

* บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก
* บริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง
**นางอุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์** (สกุลเดิม ไตรสรณกุล) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคภูมิใจไทย เป็นภรรยาของนายแพทย์จาตุรงค์ เพ็งนรพัฒน์ อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย และน้องสาวของนายธีระ ไตรสรณกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย

ประวัติ
-------

อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่อำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายฮวด กับนางจือเฮียง ไตรสรณกุล เป็นน้องสาวของนายธีระ ไตรสรณกุล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย และนายวิชิต ไตรสรณกุล นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ สำเร็จการศึกษาพยาบาลศาสตรและผดุงครรภ์ชั้นสูง จากวิทยาลัยนครราชสีมา สมรสกับนายแพทย์จาตุรงค์ เพ็งนรพัฒน์ มีบุตร 2 คน

การทำงาน
--------

อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ ประกอบวิชาชีพพยาบาล และเปิดสถานพยาบาลคลินิกอุดมลักษณ์การพยาบาลและผดุงครรภ์ ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ (เขตอำเภอกันทรลักษ์) สังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แทนสามีที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย ซึ่งนางอุดมลักษณ์ เป็นหนึ่งในผู้ถูกเสนอชื่อให้เข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขแทนนายมานิต นพอมรบดี แต่ท้ายที่สุดตำแหน่งดังกล่าวตกเป็นของนางพรรณสิริ กุลนาถศิริ

อุดมลักษณ์ ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. อีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สามารถเอาชนะนายแพทย์ภูมินทร์ ลีธีระประเสริฐ อดีต ส.ส.หลายสมัย และนายณรงค์สิทธิ์ เครือรัตน์ อดีต ส.ว.ศรีสะเกษ จากพรรคเพื่อไทย โดยเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของจังหวัดศรีสะเกษที่ไม่ได้สังกัดพรรคเพื่อไทย

หลังจากนั้น เธอจึงย้ายกลับไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย อยู่ระยะหนึ่งก่อนจะกลับมาร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทยอีกครั้ง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ เขต 4 สังกัดภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งแพ้ให้กับนายแพทย์ภูมินทร์ ลีธีระประเสริฐ พรรคเพื่อไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักการเมืองถิ่นจังหวัดศรีสะเกษ
2. 1 2  จาตุรงค์ เพ็งนรพัฒน์ 1 ใน 7 ส.ส.-ในบัญชีแบล๊กลิสต์ พท.
3. ↑  ความต่าง "ชัชชาติ-อุ๊งอิ๊ง" ครอบครัว "พท." ไม่อบอุ่น?
4. ↑  ไล่ส่ง "มานิต" พ้นครม. ภาวะผู้นำ "มาร์ค" ตีตื้น[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  ผลการเลือกตั้ง ส.ส.ศรีสะเกษ 2554[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  ไร้ประท้วง บิ๊กตู่กินทุเรียน บ้านน้องกวาง
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๖ เก็บถาวร 2022-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๓๐ ข หน้า ๓๐, ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๓ เก็บถาวร 2022-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๗๓, ๘ ธันวาคม ๒๕๕๓
การแบ่งเซลล์ระยะเมทาเฟส แสดงโครโมโซมที่เป็นวง (R) และการแลกชิ้นส่วนระหว่างโครโมโซมคู่เหมือนในตำแหน่งที่ศรชี้
**การแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนระหว่างโครโมโซมคู่พี่น้อง** (อังกฤษ: Sister chromatid exchange;SCE ) เป็นการแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรมระหว่างโครโมโซมคู่พี่น้องหรือซิสเตอร์โครมาติด (sister chromatids) ถูกค้นพบครั้งแรกโดยใช้การย้อมสีแบบจิมซา ระหว่างซิสเตอร์โครมาติดในการแบ่งเซลล์ระยะก่อนแอนาเฟส พบว่ามีบางชิ้นส่วนที่ถูกย้อม ส่งต่อไปยังโครโมโซมคู่พี่น้องที่ไม่ได้ย้อม

เหตุผลของการแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนไม่ทราบแน่นอน แต่ใช้เป็นตัวทดสอบการก่อกลายพันธุ์ของสารพิษ การแลกเปลี่ยนตั้งแต่ 14-100 จุดขึ้นไปถือว่าไม่ปกติ พบในโรคบางชนิดเช่น Bloom syndrome ที่มีการแลกเปลี่ยน 100-160 จุดต่อการแบ่งเซลล์แบบไมโอซิส การแลกเปลี่ยนที่ความถี่สูงมีความเกี่ยวข้องกับการเกิดเนื้องอกและพบบ่อยในผู้ป่วย B51(+) Behçet's disease.

อ้างอิง
-------

  

1. ↑  Ikbal M, Atasoy M, Pirim I, Aliagaoglu C, Karatay S, Erdem T (2006). "The alteration of sister chromatid exchange frequencies in Behçet's disease with and without HLA-B51". *J Eur Acad Dermatol Venereol*. **20** (2): 149–52. doi:10.1111/j.1468-3083.2006.01386.x. PMID 16441621. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|month=` ถูกละเว้น (help)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

| * ด
* ค
* ก
พันธุศาสตร์: homologous recombination / mobile genetic elements |
| --- |
| เกิดในโพรแคริโอตโดยหลัก | 
* Conjugation
* Transduction
* การแปลงพันธุ์

 |
| เกิดในยูแคริโอต | 
* Transfection
* การไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม
* Gene conversion
* Fusion gene
* การถ่ายทอดยีนในแนวราบ
* การแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนระหว่างโครโมโซมคู่เหมือน
* Transposon

 |
| ไวรัส | 
* การเลื่อนแอนติเจน
* การเข้าชุดยีนใหม่
* การเลื่อนแอนติเจน

 |
**เท็มมงกาตะ** (ญี่ปุ่น: 天文方てんもんかた; โรมาจิ: *tenmonkata*) เป็นสถาบันวิจัยเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของท้องฟ้าและปฏิทินที่จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลเอโดะ มีหน้าที่หลักในการจัดทำปฏิทิน

ภาพรวม
------

เดิมทีงานจัดทำปฏิทินเป็นหน้าที่ของอมเมียวเรียวของทางราชสำนัก รับผิดชอบโดยตระกูลสึจิมิกาโดะ แต่ในปี 1684 ชิบูกาวะ ชุงไก ได้จัดทำปฏิทินโจเกียวขึ้นมาเพื่อใช้แทนปฏิทินเซวียนหมิงที่สืบทอดมาจากทางจีน ในโอกาสนี้รัฐบาลโชกุนจึงได้สั่งให้จัดตั้งเท็มมงกาตะขึ้นมา และให้ชุงไกรับตำแหน่งผู้นำเท็มมงกาตะในปี 1685 ตั้งแต่นั้นมา งานรวบรวมปฏิทินก็ยกให้เป็นหน้าที่ของเท็มมงกาตะภายใต้รัฐบาลโชกุน

ตำแหน่งผู้นำเท็มมงกาตะนั้นเริ่มแรกสืบทอดทางสายเลือดโดยตระกูลชิบูกาวะ แต่หลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนถ่ายให้ตระกูลอิไก, นิชิกาวะ, ยามาจิ, โยชิดะ, โอกูมูระ, ทากาฮาชิ และ อาดาจิ ตามลำดับ จนกระทั่งสิ้นสุดยุคเอโดะ

ในปี ค.ศ. 1811 ตามคำแนะนำของทากาฮาชิ คาเงยาสึ ได้มีการจัดตั้งบันโชวาเงโงโย (蛮書和解御用) ขึ้นเป็นสำนักงานภายนอก ซึ่งดำเนินต่อไปจนกระทั่งมีการจัดตั้งบันโชชิราเบโชะ (蕃書調所) ขึ้นในปี 1858 ในช่วงปลายยุคเอโดะนั้นนอกจากการรวบรวมปฏิทินแล้ว ยังรับผิดชอบด้าน ดาราศาสตร์ การสำรวจ ภูมิศาสตร์ และการแปลหนังสือต่างประเทศอีกด้วย และกลายมาเป็นส่วนหนึ่งในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยโตเกียว

ตระกูลที่สืบทอดตำแหน่งเทมมงกาตะ
-------------------------------

ตระกูลชิบูคาวะ (渋川家)
ครอบครัวอิไก (猪飼家)
ครอบครัวนิชิกาวะ (西川家)
ครอบครัวยามาจิ (山路家)
ครอบครัวโยชิดะ (吉田家)
ครอบครัวโอกูมูระ (奥村家)
ครอบครัวทาคาฮาชิ (高橋家)
ครอบครัวอาดาจิ (足立家)

อุปกรณ์สังเกตการณ์ดาราศาสตร์
----------------------------

 ภาพวาดหอดูดาวอาซากุสะโดย คัตสึชิกะ โฮกูไซ
หอดูดาว ซึ่งในสมัยนั้นเรียกว่า **"ชิเต็นได" (司天台)** ได้ก่อตั้งขึ้นที่ย่านอูชิโงเมะ (ปัจจุบันอยู่ในเขตชินจูกุ) ในปี 1685 ซึ่งเป็นปีหลังจากที่ชุงไกได้รับแต่งตั้งให้เป็นเท็มมงกาตะ และได้ย้ายไปที่ย่านฮนโจะ (ปัจจุบันอยู่ในเขตเมงูโระ) ใน ปี 1689 และย้ายไปที่คันดะซากุมะโจว (ปัจจุบันคือเขตชิโยดะ) ในปี 1701 และได้ย้ายไปที่อาซากูซะในปี 1782 แล้วใช้ชื่อว่า**"หอดูดาวอาซากุสะ"** **(浅草天文台)** หรือเรียกว่า **"ฮันเรกิโจะ"** (頒暦所, สำนักงานปฏิทิน) ทากาฮาชิ โยชิโตกิ และ ฮาซามะ ชิเงโตมิได้มีส่วนร่วมในการแก้ไขปฏิทินในช่วงสมัยที่อยู่ที่หอดูดาวอาซากุสะ อิโน ทาดาตากะยังได้ร่ำเรียนดาราศาสตร์จากโยชิโตกิที่นี่ด้วย หลังจากนั้น ในปี 1842 พวกชิบูกาวะ คาเงสุเกะยังได้สร้างหอดูดาวอีกแห่งที่ย่านคุดันซากะ และได้ทำการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่นี่ แต่ในปี 1869 ทั้งหอดูดาวอาซากุสะและเท็มมงกาตะก็ได้ถูกยกเลิกไป

หลังจากยกเลิกเท็มมงกาตะ
-----------------------

หลังจากการฟื้นฟูการปกครองของจักรวรรดิหลังยุทธการโทบะ–ฟูชิมิ ฮารุโอะ สึจิมิกาโดะ ได้ร้องขอต่อทางราชสำนักให้คืนอำนาจในการคำนวณปฏิทิน และการแจกจ่ายปฏิทินให้กับตระกูลสึจิมิกาโดะ
**อุทยานพิพิธภัณฑ์ศิลปะอิหร่าน** (อังกฤษ: The Iranian Art Museum Garden) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะตั้งอยู่ในเขตเอแลฮีเอฮ์ นครเตหะราน ประเทศอิหร่าน อุทยานมีบนาดพื้นที่ไม่ถึงปนึ่งเฮกตาร์ จุดหมายตาสำคัญของอุทยานคือแบบจำลองสิ่งปลูกสร้างในประวัติศาสตร์ของอิหร่านที่สำคัญในขนาดย่อ อาคารเหล่านี้สร้างขึ้นสมัยจักรวรรดิปาห์ลาวี

อาคารหลังหลักสร้างขึ้นในปี 1931 โดยเป็นของอะฮ์มัด อามีร์ อะฮ์มาดี ผู้บังคับบัญชาของเรซา ชะฮ์ มีการบูรณะครั้งใหญ่ในปี 2005 ซึ่งมีการจัดภูมิทรรศสวนใหม่ควบคู่ ในปัเดียวกันนี้ได้เปิดอาคารและพื้นที่สวนโดยรอบใหม่ในฐานะพิพิธภัณฑ์ศิลปะ

ในรัชสมัยของราชวงศ์ปาห์ลาวีในทศวรรษ 1960s มีการจัดเทศกาล "ฉลอง 2500 ปีแห่งจักรวรรดิเปอร์เซีย" มีการสั่งทำแบบจำลองอาคารโบราณในอิหร่านที่สำคัญโดยตรงจากศิลปินของอิตาลี โดยแบบจำลองทำมาจากคอนกรีต และใช้เรซินกับพอลีเอสเทอร์เพื่อประดับกระจกหน้าจ่าง จากนั้นจึงทาด้วยสีน้ำมันในแบบจำลองของฮาชท์เบเฮชท์, เชเฮลโซทูน และ ชัมโซลเอเมเรฮ์

แบบจำลองของโบราณสถานอิหร่านที่สำคัญภายในอุทยาน รวมถึงแบบจำลองของฮาชท์เบเฮชท์, เชเฮล โซทูน, โกนบาเดคาวุส, ชัมโซเอมาเรฮ์, สะพานสามสิบ, สถานีคาราวาน, สวนฟิน, หออาซาดี, หอมีลาด, สุสานดาเนียล, โดมโซลทานนีเยฮ์ และ อารามนักบุญทัดดีอุส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "where is iranian art museum".[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "Art Museum Garden". Financial Tribune. July 10, 2018. สืบค้นเมื่อ September 15, 2020.
3. ↑  گشت, تیم خبری الی. "آشنایی با باغ موزه هنر ایرانی". *مجله توریستی الی گشت* (ภาษาเปอร์เซีย). สืบค้นเมื่อ 2019-04-17.
4. ↑  "باغ موزه هنر ایرانی". *سایت گرشگری تهران* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2019-04-17.