recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**มิยุ ยามาดะ** (ญี่ปุ่น: 山田美諭; โรมาจิ: *Yamada Miyu*) เป็นนักเทควันโดหญิงชาวญี่ปุ่น

ประวัติ
-------

มิยุเมื่อครั้งอายุ 3 ขวบ ได้ฝึกคาราเต้เนื่องจากพ่อของมิยุเป็นเจ้าของสำนักคาราเต้ เมื่อมิยุเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาซิเรอิในช่วงแรก ๆ มิยุหันมาสนใจเทควันโด และเริ่มเบนเข็มมาเป็นนักเทควันโดจากการหนุนส่งของพ่อ หลังจบมัธยมศึกษา ได้เข้าศึกษาต่อสาขาวิชาภาษาอังกฤษและวรรณกรรมอเมริกัน คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยไดโตบุนกะ หลังจบการศึกษา เธอทำงานประจำพร้อมๆกับการเป็นนักเทควันโด โดยเธอทำงานประจำที่ธนาคารโจโฮกุชินกิน โดยมิยุเป็นนักกีฬาที่ธนาคารฯให้การสนับสนุน ร่วมกับนักกีฬาอีก 6 คน ที่เป็นพนักงานของธนาคารฯ

อนึ่ง มิยุมีน้องชายที่เป็นนักเทควันโดเช่นกัน คือ ยูมะ ยามาดะ ซึ่งเคยคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2014 ในรุ่นไม่เกิน 58 กก. ชาย

ผลงานในระดับนานาชาติ
--------------------

มิยุเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกใน พ.ศ. 2555 ในการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย ณ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม และติดทีมชาติญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งขันสำคัญๆ เรื่อยมา โดยผลงานที่โดดเด่น เช่น เคยเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก 3 ครั้ง ในปี 2013 (ตกรอบรองชนะเลิศ) ปี 2017 (ตกรอบก่อนรองชนะเลิศ) และ ปี 2019 (ตกรอบก่อนรองชนะเลิศ) เคยเข้าร่วมกีฬาเอเชียนเกมส์ 2 ครั้ง ในปี 2014 (ตกรอบรองชนะเลิศ แพ้ให้กับนักเทควันโดของจีน) และปี 2018 เธอคว้าเหรียญทองแดงในรุ่นไม่เกิน 49 กก. หญิง โดยในรอบรองชนะเลิศ เธอแพ้นักเทควันโดของอุซเบกิสถาน

ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 มิยุติดทีมชาติเข้าร่วมการแข่งขันในรุ่นไม่เกิน 49 กก. หญิง ในฐานะนักกีฬาเจ้าภาพ โดยเธอได้ผ่านในรอบ 32 คน ก่อนที่จะชนะนักกีฬาจีนไทเป และ เกาหลีใต้ตามลำดับ ก่อนที่เธอจะแพ้ให้กับ พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ นักเทควันโดของไทย ทำให้เธอต้องเข้าไปชิงเหรียญทองแดง แต่ก็แพ้ให้กับนักเทควันโดของเซอร์เบีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "山田美諭「世界一を目指す」" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2022-01-10.
2. ↑  仕事人 - テコンドー選手 山田 美諭

แหล่งข้อมูล
-----------

* มิยุ ยามาดะ ที่อินสตาแกรม
* หน้าของ มิยุ ยามาดะ ในเว็บไซต์ Johoku Athlete Club
* หน้าของ มิยุ ยามาดะ ในเว็บไซต์สหพันธ์เทควันโดญี่ปุ่น เก็บถาวร 2020-01-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* มิยุ ยามาดะ ใน Taekwondo Data
**บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง** (อังกฤษ: 10 Downing Street) ในลอนดอน หรือที่รู้จักกันทั่วไปในสหราชอาณาจักรว่า **บ้านเลขที่ 10** เป็นที่พำนักและสำนักงานอย่างเป็นทางการของขุนคลังเอก (First Lord of the Treasury) ตั้งอยู่บนถนนดาวนิงในนครเวสต์มินสเตอร์ และยังเป็นสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลสหราชอาณาจักร อีกทั้งยังเป็นที่พำนักของนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ผู้ซึ่งปัจจุบันได้ถือว่าดำรงตำแหน่งขุนคลังเอกแห่งราชสมบัติไปด้วย

บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิงถือว่าเป็นสถานที่ที่โด่งดังทั้งในสหราชอาณาจักรเองและในโลก ตัวอาคารมีอายุเกือบ 300 ปี ภายในมีห้องประมาณ 100 ห้องชั้นสามเป็นที่พักอาศัยส่วนตัวและมีห้องครัวอยู่ชั้นแรกของอาคาร ชั้นอื่น ๆ เป็นทั้งสำนักงาน, ห้องประชุม, ห้องรับแขก, ห้องนั่งเล่นและห้องทานอาหาร ที่ซึ่งนายกรัฐมนตรีได้พบปะและสังสรรค์กับบรรดาแขกผู้มีเกียรติและเหล่ารัฐมนตรีในคณะรัฐบาล ซึ่งบางครั้งรวมถึงผู้นำต่างประเทศและพระราชวงศ์ นอกจากนี้ยังมีสนามภายในอาคารและมีสวนขนาดครึ่งเอเคอร์อยู่ด้านหลัง บ้านเลขที่ 10 ตั้งอยู่ติดกับสวนสาธารณะเซนต์เจมส์ ใกล้กับพระราชวังเวสต์มินสเตอร์, อาคารรัฐสภาและพระราชวังบักกิงแฮม ซึ่งเป็นที่ประทับของ พระมหากษัตริย์ และเชื้อพระวงศ์พระองค์อื่น ๆ 

แต่เดิมบ้านเลขที่ 10 มีอาคาร 3 หลัง ในปี พ.ศ. 2275 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระราชทานอาคารหลังนี้ให้แก่ โรเบิร์ต วอลโพล สำหรับเป็นสำนักของขุนคลังเอก ไม่ใช่ของตัววอลโพลเอง ซึ่งต่อมาวอลโพลได้มอบหมายให้เจ้าพนักงานวิลเลียม เคนต์ เชื่อมอาคารทั้งสามหลังเข้าด้วยกัน จึงทำให้มีขนาดใหญ่ขึ้นและกลายมาเป็น *บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง* ในปัจจุบัน อย่างไรก็ดี จุดประสงค์ให้อาคารหลังนี้เป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของนายกรัฐมนตรีก็มิได้ลุล่วงในทันที ทั้ง ๆ ที่ขนาดอันใหญ่โตและความสะดวกสบายใกล้กับรัฐสภา นายกรัฐมนนตรีคนแรก ๆ จำนวนน้อยเท่านั้นที่เคยพำนักอยู่ที่นี่ ต่อมาจากค่าดูแลรักษาที่สูงลิบ, ความเพิกเฉยต่ออาคารและการเสื่อมโทรมลงตามกาลเวลา ทำให้อาคารหลังนี้ถูกรื้อถอนหลายต่อหลายครั้ง

อย่างไรก็ดีบ้านเลขที่ 10 ก็ยังคงรอดผ่านเหตุการณ์สำคัญ ๆ ในประวัติศาสตร์อังกฤษมาได้ ในปี พ.ศ. 2528 มาร์กาเรต แทตเชอร์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นได้กล่าวไว้ว่า

> *"บ้านเลขที่ 10 ได้กลายมาเป็นอัญมณีอันล้ำค่าในมรดกของชาติเรา"*
> 
>

ดูเพิ่ม
-------

* ลาร์รี่ (แมว)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "First Lord of the Treasury - GOV.UK". *www.gov.uk* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 12 April 2021.
2. ↑  "10 Surprising facts about Number 10 Downing Street". BBC. 2020.
3. ↑  Jones, in letter from Margaret Thatcher used as a preface to the book.[*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*]
**หญ้ากุศะ** (ชื่อวิทยาศาสตร์ *Desmostachya bipinnata*) เป็นหญ้าในวงศ์ Gramineae (Poaceae) มีถิ่นกำเนิดที่ประเทศอินเดียและเนปาล ชอบขึ้นในที่แห้งแล้งริมฝั่งแม่น้ำ โดยจะขึ้นเป็นกอเหง้าใหญ่ ใบอวบรูปยาวเหมือนหอก ขอบใบคม ดอกเป็นช่อรูปพีระมิด หรือเป็นแท่งตั้งตรง แข็ง สีน้ำตาลอ่อน ออกดอกตลอดฤดูฝน ขยายพันธุ์ได้โดยการเพาะเมล็ด และแยกกอ 

หญ้ากุศะเป็นหญ้าชนิดหนึ่งซึ่งถือกันว่ามีความสำคัญมากในศาสนาพุทธ เนื่องจากปรากฏในพุทธประวัติว่าวันก่อนที่พระโคตมพุทธเจ้าจะตรัสรู้ ทรงได้รับถวายหญ้าชนิดนี้จำนวน 8 กำมือจากพราหมณ์โสตถิยะ แล้วทรงนำไปปูรองที่ประทับนั่งในวันที่พระองค์ตรัสรู้ และนิยมนำหญ้าชนิดนี้มาประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เช่น นำมาทำเป็นที่ประพรมน้ำพระพุทธมนต์ เป็นต้น 

ชาวฮินดูนับถือว่าหญ้านี้มีความศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน โดยนำหญ้านี้มาประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ในวันแรม 15 ค่ำ​เดือน 9 หรือที่เรียกว่า **กุโศตปาฎนีอมาวสยา** เพื่อเป็นการบูชาพระกฤษณะ

หญ้ากุศะยังมีสรรพคุณทางยาสมุนไพร คือ ใช้ทั้งต้นเป็นยาฝาดสมาน​ขับปัสสาวะ ขับเสมหะ รากมีรสหวาน เป็นยาเย็น แก้อาการกระหายน้ำได้อีกด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* หญ้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บำรุง คำเอก.ผศ.ดร..ความสัมพันธ์ของศาสนาพราหมณ์-พุทธกับขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพ:มหาวิทยาลัยศิลปากร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-05. สืบค้นเมื่อ 2008-07-08.
2. ↑  **ต้นไม้ในพุทธประวัติ**.เว็บไซต์สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี[*ลิงก์เสีย*]
*Cygnus atratus*
**หงส์ดำ** (อังกฤษ: Black swan; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cygnus atratus*) เป็นหงส์ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับหงส์ชนิดอื่น ๆ แต่มีลักษณะเด่น คือ ตัวผู้มีสีขนทั่วตัวสีดำอมเทา ยกเว้นขนปีกสำหรับบินเส้นยาวเท่านั้นที่เป็นสีขาวซึ่งตัดกับลำตัวเห็นเด่นชัดสะดุดตา นัยน์ตาสีแดงเข้ม จะงอยปากสีแดงแต่มีแถบขาว ปลายปาก ขาและเท้าสีดำ ขณะที่ตัวเมียเหมือนตัวผู้ทุกประการ แต่มีขนาดเล็กกว่าและลำคอสั้นกว่า

มีขนาดโตเต็มที่ มีความยาวประมาณ 110–142 เซนติเมตร น้ำหนัก 3.7–9 กิโลกรัม ความกว้างของปีกจากข้างหนึ่งไปถึงอีกข้างหนึ่ง 1.6–2 เมตร

 
กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำของประเทศออสเตรเลีย เช่น รัฐนิวเซาท์เวลส์, รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย รวมถึงเกาะแทสมาเนีย มีพฤติกรรมชอบรวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ หากินสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมถึงพืช เมล็ดพืช เป็นอาหาร โดยสามารถพบได้ถึงแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำเค็มได้ด้วย เสียงร้องเหมือนเสียงทรัมเป็ต มักร้องในเวลาเย็นหรือกลางแสงจันทร์ในคืนเดือนหงายขณะกำลังบิน เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2 ปี ทำรังโดยการใช้ เศษกิ่งไม้หรือใบไม้แห้งมาปู วางไข่ครั้งละ 5-6 ฟอง ไข่มีสีขาวแกมเขียว ระยะเวลาฟักไข่นาน 34-37 ฟอง

หงส์ดำ เป็นนกที่ไม่พบในประเทศไทย แต่มีรายงานว่าในต้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 พบตัวผู้ตัวหนึ่งลอยคออยู่ในสระน้ำพรุนาแด้ อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง สันนิษฐานว่าเป็นนกพลัดหลง โดยอาจหลุดมาจากที่เลี้ยงหรือในสวนสัตว์ที่ใดที่หนึ่ง

ปัจจุบัน หงส์ดำมีการเพาะขยายพันธุ์ด้วยฝีมือมนุษย์ นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงกัน โดยมีราคาซื้อขายที่แพงมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Cygnus atratus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  Pizzey, G. (1984). *A Field Guide to the Birds of Australia*. Sydney: Collins. p. 66. ISBN 0-00-219201-2.
3. ↑  "*Cygnus atratus* - Black swan (Species)". Wildlife1.wildlifeinformation.org.  เก็บถาวร 2011-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Retrieved 2011-10-17.
4. ↑  "หงส์ดำ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2012-07-02.
5. ↑  ชาวพัทลุงแตกตื่นแห่ดู "หงส์ดำ" เล่นน้ำอาบแดดกลางสระน้ำพรุนาแด้ จากผู้จัดการออนไลน์
6. ↑  "เปิดรังหงส์ดำ แห่ง"ลำไทรฟาร์ม" จากผู้จัดการออนไลน์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-27. สืบค้นเมื่อ 2012-07-02.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cygnus atratus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cygnus atratus ที่วิกิสปีชีส์
**ครานาคัน** (แกลิกสกอต: *crannachan*, คำอ่าน [ˈkʰɾan̪ˠəxan]; อังกฤษ: cranachan) เป็นของหวานของชาวสกอตซึ่งแต่เดิมนั้นเป็นอาหารเพื่อเฉลิมฉลองการเก็บเกี่ยว หลังจากฤดูกาลเก็บเกี่ยวแรสเบอร์รีในเดือนมิถุนายน ครานาคันประกอบด้วยครีม แรสเบอร์รีสด ข้าวโอ๊ต และวิสกี้ และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชาแห่งของหวานสกอตแลนด์ที่ไม่มีอะไรเทียบได้" ครานาคันมีที่มาจากอาหารเช้าของชาวสกอตที่ประกอบด้วยชีสชนิดคราวดี (ซึ่งเป็นชีสสดของสกอตแลนด์) โอ๊ตมีล น้ำผึ้ง และอาจจะใส่แรสเบอร์รีลงไปด้วย

ในปัจจุบันครานาคันสามารถรับประทานได้ตลอดทั้งปี และโดยทั่วไปมักเสิร์ฟในโอกาสพิเศษ วิธีเสิร์ฟครานาคันแบบดั้งเดิมนั้นจะเสิร์ฟส่วนประกอบของครานาคันแยกกันและให้ผู้รับประทานใส่ส่วนผสมตามต้องการ

สูตร
----

ครานาคันมีสูตรที่แตกต่างกันออกไป ครานาคันแบบดั้งเดิมบางสูตรจะใช้ชีสคราวดีแทนครีมหรืออาจจะใช้ผสมกันได้ ถ้าใช้ผสมกันบางครั้งจะเรียกว่าครีม-คราวดี ในขณะที่บางสูตรจะไม่ใส่วิสกี้ แต่อาจจะใส่แรสเบอร์รีลงไปได้ถ้าต้องการ ส่วนครานาคันในปัจจุบันจะใช้วิปครีมแทนคราวดี โดยส่วนใหญ่แล้วสูตรครานาคันในปัจจุบันจะประกอบด้วยดับเบิลครีม วิสกี้ น้ำผึ้ง แรสเบอร์รีสด และโอ๊ตมีล และนิยมเสิร์ฟในแก้ว

ครานาคันยังมีการดัดแปลงต่อไปอีกอย่างเช่นครานาคันส้ม ครานาคันทรัยเฟิล และครานาคันช็อกโกแลต

ดูเพิ่ม
-------

* ของหวานที่มีลักษณะคล้ายกันในประเทศอังกฤษ
	+ อีตันเมสส์
	+ ซิลลาบับ

อ้างอิง
-------

* *The Scots Kitchen: Its Lore & Recipes* by F. Marian McNeill, Blackie, 1929

1. 1 2  Slater, Nigel (September 11, 2010). "Nigel Slater's classic cranachan recipe". *www.theguardian.com*. The Guardian. สืบค้นเมื่อ June 21, 2020.
2. ↑  Cloake, Felicity (August 13, 2015). "How to make the perfect cranachan". *www.theguardian.com*. The Guardian. สืบค้นเมื่อ June 21, 2020.
3. ↑  Greenaway, Mark (December 5, 2017). "Traditional Scottish recipe: Cranachan". *foodanddrink.scotsman.com*. Scotsman.com. สืบค้นเมื่อ June 21, 2020.
4. ↑  "Cranachan". *www.bbcgoodfood.com*. BBC. July 2010. สืบค้นเมื่อ June 21, 2020.
5. ↑  "Orange Cranachan". *www.bbcgoodfood.com*. BBC. January 2010. สืบค้นเมื่อ June 21, 2020.
6. ↑  "Raspberry Cranachan Trifle". *www.bbcgoodfood.com*. BBC. January 2009. สืบค้นเมื่อ June 21, 2020.
Maurice V. Wilkes
**เซอร์ มัวริส วิลค์ส** (Sir Maurice Wilkes) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2456 - died 29th november 2553 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี-เอก ด้านฟิสิกส์ จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทำงานในมหาวิทยาลัยในสถาบันวิจัยทางด้านการคำนวณ ต่อมาถูกเรียกตัวเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสองในงานเกี่ยวกับเรดาร์ พอสงครามสงบก็กลับมาทำงานในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ดังเดิม

พ.ศ. 2488 มัวริสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการสถาบันวิจัยทางด้านคำนวณ (Mathemetical Laboratory) ซึ่งต่อมาภายหลังสถาบันนี้ได้เปลี่ยนมาเป็น คณะคอมพิวเตอร์ (Computer Laboratory) ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ซึ่งเป็นที่แรกในโลกที่เริ่มทำการเรียนการสอนด้านคอมพิวเตอร์ สาเหตุที่คณะคอมพิวเตอร์เป็นอิสระออกมาได้ เพราะสมัยที่เป็นสถาบันวิจัยทางด้านการคำนวณนั้น เป็นแหล่งกำเนิดพื้นฐานของคอมพิวเตอร์พอสมควร (เช่น ทฤษฎีทัวริ่ง, เครื่อง Differential Analyser ของแบบเบจ หรือ ภาษาเครื่องของเอดา) อีกทั้งในยุคของมัวริส สามารถนำทฤษฎีเหล่านี้มาประยุกต์สร้างเครื่องคอมพิวเตอร์แบบเก็บโปรแกรมได้ (stored program computer) คือมีหน่วยความจำ (memory) สำเร็จเป็นเครื่องแรกของโลกชื่อ EDSAC ในปี พ.ศ. 2492

พ.ศ. 2494 มัวริสนำเสนอชุดข้อมูลขนาดเล็ก (microprogram) ให้หน่วยประมวลผลกลาง สามารถนำชุดข้อมูลในหน่วยความจำแบบรอมออกมาให้เรียกใช้ทำงานได้รวดเร็วขึ้นใน EDSAC II และถัดมาก็นำเสนอเครื่อง Titan ซึ่งมีระบบปฏิบัติการแบบแบ่งเวลา (time-sharing) ซึ่งสามารถจำรหัสของผู้ใช้แต่ละคนได้ซึ่งกลายมาเป็นพื้นฐานของการเข้ารหัสในระบบ UNIX (Multi-users Operating System) นอกจากนี้ มัวริสยังมีส่วนในโครงสร้างพื้นฐานของภาษาโปรแกรมระดับสูง เช่นนำเสนอหลักการใช้สัญลักษณ์, Macro, Subroutines และ Libraries ในหนังสือ "Preparation of Programs for Electronic Digital Computers"

พ.ศ. 2499 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น Fellow ของราชบัณฑิตยสถาน (Royal Society)

พ.ศ. 2510 ได้รับรางวัลทัวริ่ง (Turing Award)

พ.ศ. 2522 นำเสนอ *A Swiss data network* ซึ่งเป็นการวางระบบเครือข่ายแบบวงแหวน (ring topology network) เพื่อการแชร์อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ในเครือข่าย และเริ่มนำออกเผยแพร่ทั่วประเทศอังกฤษ

พ.ศ. 2523 เกษียณอายุการทำงานในขณะที่ดำรงตำแหน่งเป็น อธิการบดีคณะคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์

พ.ศ. 2543 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวิน (Knight)

พ.ศ. 2545 ได้รับเชิญให้กลับมาเป็นศาสตราจารย์พิเศษ (Emeritus Professor) ให้คณะคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
"บรึนฮิลเดอ" (1897) โดยกัสตง บูว์เซียร์
**บรึนฮิลเดอ** (เยอรมันใหม่: Brünhilde) หรือ **บรึนฮิลท์** (เยอรมันบนสมัยกลาง: Brünhilt) หรือ **บรึนฮิลเดอร์** (นอร์สเก่า: Brynhildr) เป็นวีรสตรีในตำนานเจอร์แมนิก ตำนานของนางอาจมีที่มาจากแห่งเจ้าหญิงบรุนฮิลดาแห่งชาววิซิกอท

ในเทพปกรณัมนอร์ส บรึนฮิลเดอเป็นนักรบสาวหรือวัลกือริยา ซึ่งปรากฎเป็นตัวละครหลักในบทมหากาพย์เวิลซุงงา (*Völsunga*) ส่วนในตำนานพื้นบ้านเจอร์แมนิก นางเป็นตัวละครหลักในบทกลอน *นีเบอลุงเงินลีท* (*Nibelungenlied*) นางเป็นกษัตรีย์ทรงอำนาจเฉกเช่นเผ่าอามาโซน (กรีกโบราณ: Ἀμαζών) ซึ่งในทั้งสองวัฒนธรรมล้วนกล่าวถึงโศกนาฏกรรมระหว่างนางกับซีคฟรีท (บางฉบับเรียกซีกวร์ด) ภายหลังนางบอกจุดอ่อนของซีคฟรีทแก่ศัตรู ทำให้ซีคฟรีทถูกสังหาร นางก็ฆ่าตัวตายตาม

บทอุปรากรชุด *แดร์ริงเด็สนีเบอลุงเงิน* (*"แหวนของนีเบอลุง"*) ของริชชาร์ท วากเนอร์ ก็ได้หยิบยกบรึนฮิลเดอมาเป็นตัวละครหลักเช่นกัน บรึนฮิลด์เดอที่ปรากฎในแนวคิดและบทประพันธ์ยุคใหม่ล้วนได้รับอิทธิพลมาจากงานของวากเนอร์

บรึนฮิลเดอได้รับการขนานนามว่าเป็น "เอกอัครบุคคลแห่งตำนานเจอร์แมนิก" บทกลอน *นีเบอลุงเงินลีท* กล่าวถึงนางว่า:

|  |  |
| --- | --- |
| Ez was ein küneginne gesezzen über sê.
ir gelîche enheine man wesse ninder mê.
diu was unmâzen schoene. vil michel was ir kraft.
si schôz mit snellen degenen umbe minne den schaft. | มีหนึ่งกษัตรีย์ประทับเหนือท้องนที
เอกลักษณ์ราชินี ไม่รู้ใครเหมือน
นางงามวิจิตรสถิตในพลานุภาพ
แผลงศรด้วยดาบหาญ ช่วงชัยชิงรัก |
|  |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Andersson 1980, p. 5. sfn error: no target: CITEREFAndersson1980 (help)
2. ↑  Heinzle 2013, p. 108. sfn error: no target: CITEREFHeinzle2013 (help)
3. ↑  Edwards 2010, p. 34. sfn error: no target: CITEREFEdwards2010 (help)
**มัลคอล์ม อาเทอร์ สมิธ** (อังกฤษ: Malcolm Arthur Smith; 2418-2501) ผู้เชี่ยวชาญเรื่อง สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และแพทย์ชาวอังกฤษซึ่งทำงานใน คาบสมุทรมลายู

ประวัติ
-------

หมอสมิธมีความสนใจใน สัตว์เลื้อยคลาน และ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก มาตั้งแต่เด็ก หลังจบการศึกษาระดับปริญญาในสาขา แพทยศาสตร์ และ ศัลยศาสตร์ ใน ลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2441 ขณะอายุได้ 23 ปี เขาออกเดินทางมายัง ราชอาณาจักรสยาม (ประเทศไทย ในปัจจุบัน) ฐานะแพทย์ของ สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำกรุงเทพ ใน พ.ศ. 2464 เขาแต่งงานกับ Eryl Glynne แพทย์หญิงที่เป็นที่รู้จักจากการสะสม เฟิร์น จำนวนมากจากประเทศไทยและต่อมาได้ทำงานกับ สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว เธอเสียชีวิตจากการถูกรถชนที่กรุงเทพเมื่อ พ.ศ. 2473 ทั้งคู่มีบุตรทั้งสิ้น 3 คน

งาน
---

หมอสมิธกลายเป็นแพทย์หลวงในราชสำนักของสยามและเป็นคนสนิทของ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เขาเผยแพร่ข้อมูลของเขาเกี่ยวกับสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก โดยเขียนโต้ตอบกับ จอร์จ อัลเบิร์ต บูเลนเจอร์ แห่ง พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติลอนดอน

งานเขียน
--------

* หมอฝรั่งในวังสยาม (A Physician at the court of Siam) ซึ่งหมอสมิธเขียนและตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2490

อ้างอิง
-------

1. ↑  Smith MA (1947). *A Physician at the Court of Siam*.
**อาสนวิหาร** และอดีต **มัสยิดใหญ่แห่งกอร์โดบา** มีชื่อเรียกในศาสนาคริสต์ว่า **อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์** (สเปน: *Catedral de Nuestra Señora de la Asunción*) และเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่า **มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา** (*Mezquita-Catedral de Córdoba*) ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับพื้นที่ส่วนประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองกอร์โดบา ในแคว้นอันดาลูซิอา ทางตอนใต้ของประเทศสเปน

ด้านประวัติความเป็นมานั้น เริ่มจากใน ค.ศ. 768 หลังจากการรุกรานของชาวมุสลิมบนคาบสมุทรไอบีเรีย การก่อสร้างได้เริ่มขึ้นบนพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเป็นที่ตั้งของโบสถ์แห่งนักบุญบิเซนเต โดยที่โบสถ์แห่งนี้ได้ถูกทำลายลงและสร้างมัสยิดกอร์โดบาขึ้นมาแทนที่ 

ถ้ามองในมุมมองของมัสยิดแล้ว มัสยิดกอร์โดบาถือได้ว่าเป็นสิ่งที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา ด้วยพื้นที่ขนาด 23,400 ตารางเมตร ทำให้มัสยิดกอร์โดบามีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของโลกเมื่อตอนที่สร้าง อันดับที่หนึ่งเป็นของมัสยิดแห่งนครมักกะฮ์ (ภายหลังใน ค.ศ. 1588 อันดับที่สองตกเป็นของมัสยิดแห่งสุลต่านอะห์มัด ประเทศตุรกี) ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่น่าสนใจมากคือ กิบลัต (ชุมทิศที่ชาวมุสลิมหันหน้าไปยามละหมาดและขอดุอาอ์) นั้นไม่ได้ชี้ไปยังทิศของนครมักกะฮ์ แต่ว่าชี้ไปยัง 51 องศาทางใต้ของทิศที่เป็นที่ตั้งนครมักกะฮ์ เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าที่ตั้งที่ติดกับแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ จึงไม่สามารถทำการขยายการก่อสร้างออกไปทางทิศใต้ได้

จนกระทั่งภายหลังชาวสเปนสามารถพิชิตดินแดนคืนได้สำเร็จ ใน ค.ศ. 1238 มัสยิดกอร์โดบาก็ได้กลายสภาพมาเป็นโบสถ์ตามคำสั่งของมุขนายก โลเป เด ฟิเตโร (มุขนายกคนแรกของอาสนวิหารกอร์โดบา) ใน ค.ศ. 1523 เริ่มการก่อสร้างโบสถ์ในส่วนกลางของมัสยิดโดยใช้รูปแบบปลาเตเรสโก (Plateresco) ในภาษาสเปน *ปลาตา* (*plata*) หมายถึงแร่เงิน ส่วนคำว่า *ปลาเตเรสโก* ต้องการสื่อถึงตามวิถีทางของช่างเงิน

อาสนวิหารกอร์โดบาถือได้ว่ามีความสำคัญมากต่อกอร์โดบาและสถาปัตยกรรมอัลอันดะลุสเช่นเดียวกับอาลัมบรา

อ้างอิง
-------

1. ↑   เก็บถาวร 2010-12-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บกระทรวงวัฒนธรรมประเทศสเปน
**วัดไชยภูมิธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 29 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์อีกหนึ่งแปลง เนื้อที่ 24 ไร่ (โดยประมาณ) ปัจจุบันมีพระอธิการทองหยิบ ปญญาปยุตโต เป็นเจ้าอาวาส

วัดไชยภูมิธาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดท่าอิฐ** มีเรื่องเล่ากันว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายมีพ่อค้าขายอิฐมอญทางเรือล่องมาตามลำน้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำบางปะกง ได้มาพักขึ้นที่ชายฝั่ง ณ ท่าน้ำของวัดแห่งนี้ ชาวบ้านจึงเรียกว่า "วัดท่าอิฐ" ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไชยภูมิธาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2485

วัดมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หรือ *หลวงพ่อสมปรารถนา* หน้าตักกว้าง 10 เมตร สูงประมาณ 24 เมตร ส่วนด้านล่างองค์พระใหญ่เป็นอาคารอเนกประสงค์ โดยมีเสาใหญ่รององค์พระ 12 ต้น และเสาต้นเล็กรอบองค์พระ 87 ต้น รวมทั้งหมด 99 ต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไชยภูมิธาราม (ท่าอิฐ)". องค์การบริหารส่วนตำบลบางพระ.
2. ↑  "วัดไชยภูมิธาราม (วัดท่าอิฐ)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดไชยภูมิธาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "พุทธศาสนิกชนชาวแปดริ้ว ร่วมเทปูนหล่อพระพุทธรูป". เดลินิวส์.
**วงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา** (วงศ์: Phasianidae) เป็นวงศ์ของสัตว์ที่จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก อันดับไก่ (Galliformes) โดยใช้ชื่อวงศ์ว่า Phasianidae

ลักษณะโดยรวมของนกในวงศ์นี้ มีจะงอยปากสั้นหนาแข็งแรง ปลายแหลม มีหงอน มีเหนียง 2 เหนียง ขนหางมี 8-32 เส้น ขาแข็งแรง แต่ละข้างมีตีนนิ้วยื่นไปข้างหน้า 3 นิ้ว ข้างหลัง 1 นิ้ว นิ้วที่ยื่นไปข้างหลังอยู่สูงกว่านิ้วอื่นเล็กน้อย ตัวผู้มีเดือยข้างละเดือย กินเมล็ดพืชและสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ โดยเฉพาะแมลงและหนอนบนพื้นดินเป็นอาหาร นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูง ปีกมีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับนกในวงศ์อื่น จึงทำให้ไม่สามารถบินได้ แต่จะบินได้ในระยะใกล้ ๆ เช่น บินขึ้นต้นไม้ มักอาศัยอยู่ในป่าไผ่และป่าละเมาะ

มีความแตกต่างระหว่างเพศชัดเจน ตัวผู้จะมีขนาดและสีสันรวมทั้งลักษณะสวยงามกว่าตัวเมีย ไข่มีสีเปลือกทั้งขาว, สีนวล และลายประแต้มสีต่าง ๆ มีขนาดแตกต่างกันมาก ตั้งแต่ยาวเป็นเมตร จนเพียง 20 เซนติเมตร

มีการกระจายพันธุ์ในหลายทวีปทั่วโลก ได้แก่ เอเชีย, ยุโรป, อเมริกาเหนือ และแอฟริกา แบ่งออกได้เป็น 4 วงศ์ย่อย (ดูได้ในตาราง) พบราว 156 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบทั้งสิ้น 26 ชนิด อาทิ ไก่นวล (*Rhizothera longirostris*), นกคุ่มญี่ปุ่น (*Coturnix japonica*), ไก่จุก (*Rollulus rouloul*), ไก่ป่า (*Gullus gullus*) เป็นต้น

นกในวงศ์นี้ มีความผูกพันกับมนุษย์มาอย่างช้านาน ด้วยการใช้เนื้อและไข่บริโภคเป็นอาหาร อาทิ ไก่ที่เลี้ยงกันเป็นสัตว์เศรษฐกิจในปัจจุบัน ก็มีต้นทางมาจากไก่ป่า หรือไข่นกกระทา ก็นำมาจากไข่ของนกคุ่มญี่ปุ่น หรือบางชนิดที่มีความสวยงามหรือโดดเด่น ก็ถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม เช่น ไก่ฟ้าสีทอง (*Chrysolophus pictus*), นกยูง (*Pavo* spp.) เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* นกกระทา

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  Madge, Steve; McGowan, Phil (2002). *Pheasants, Partridges and Grouse*. Christopher Helm. ISBN 0-7136-3966-0.

* McGowan, P.J.K. (1994) Family Phasianidae (Pheasants and Partridges) P.p. 434-479 *in* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1994). *Handbook of the Birds of the World. Volume 2: New World Vultures to Guineafowl*. Lynx Edicions. ISBN 8487334156

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Phasianidae***

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา**

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q26375
* Wikispecies: Phasianidae
* ADW: Phasianidae
* BOLD: 950
* EoL: 7591
* EPPO: 1PHSNF
* Fauna Europaea: 10705
* Fossilworks: 39340
* GBIF: 9331
* iNaturalist: 574
* IRMNG: 104695
* ITIS: 175861
* NBN: NBNSYS0000160675
* NCBI: 9005
* NZOR: ec6e52ab-5751-40c2-9674-724ed3e29dc3
* Plazi: 880F1003-A272-FF9A-FF23-39E2FE2DF93E
* WoRMS: 1461449

 |

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* สเปน
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย

 |
**อายส์ออนมี** (Eyes On Me) เป็นเพลงป็อบบัลลาดที่ขับร้องโดยเฟย์ หว่อง เป็นเพลงธีมของวิดีโอเกม *ไฟนอลแฟนตาซี VIII* ที่วางตลาดในปี พ.ศ. 2542 ประพันธ์ทำนองโดยโนะบุโอะ อุเอะมะสึ คำร้องภาษาอังกฤษโดย คาโกะ โซเมยะ

ซิงเกิลเพลงนี้ออกวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น และได้รับรางวัลเพลงสากลแห่งปี ในพิธีมอบรางวัล Japan Gold Disc Award ครั้งที่ 14 จัดโดยสมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงแห่งประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2543  เป็นเพลงจากวิดีโอเกมเพลงแรกที่ได้รับรางวัลนี้ โดยมียอดจำหน่ายซิงเกิลในประเทศญี่ปุ่นมากกว่า 500,000 แผ่น  เป็นซิงเกิลเพลงวิดีโอเกมที่มียอดจำหน่ายสูงสุด ก่อนที่จะถูกทำลายสถิติโดยเพลง "Hikari" ของฮิกะรุ อุตะดะ จากวิดีโอเกม คิงดอมฮารตส์ ในปี พ.ศ. 2545

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ゴールドディスク大賞受賞者一覧" [List of Gold Disc Awards] (PDF) (ภาษาญี่ปุ่น). Recording Industry Association of Japan. p. 7. สืบค้นเมื่อ 2012-02-15.
2. ↑  Greening, Chris. "Square Enix Album Sales". Square Enix Music Online. สืบค้นเมื่อ 5 August 2011.
3. ↑  Square Enix USA site staff. "Nobuo Uematsu's Profile". *Square Enix USA*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-12. สืบค้นเมื่อ 17 March 2006.
**วัดไทยเจริญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดไทยเจริญ ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดไทยเจริญเดิมชื่อ **วัดบ้านจีน** สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2224 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชาวจีนที่มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณนี้ได้สร้างวัดขึ้น ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2482 รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ประกาศรัฐนิยม เปลี่ยนชื่อประเทศจากสยามมาเป็นประเทศไทย วัดวาอารามที่มีคำเรียกชนชาติอื่นอยู่ในชื่อก็ให้เปลี่ยนเป็นคำว่า "ไทย" หรือเป็นคำอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับชนชาติ ดังนั้น "วัดบ้านจีน" จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไทยเจริญ"

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ ประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยและหลวงพ่อพุทธอาคม

วัดมีประเพณีที่สำคัญ คือ ประเพณีการทำบุญตักบาตรพระร้อยแปด เป็นประเพณีที่จัดขึ้นหลายวัดด้วยกัน ได้แก่ วัดไทยเจริญ วัดบางไกรนอก วัดอุทยาน และวัดบางไกรใน เริ่มในวันแรม 8 ค่ำ เดือน 12 ซึ่งถือว่าเป็นวันทำบุญที่แท้จริง แต่ประเพณีจะเริ่มขึ้นตั้งแต่ 7 ค่ำ เดือน 12 โดยเริ่มพิธีตั้งแต่ตอนบ่าย มีการแห่พระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงของแต่ละวัด เช่น หลวงพ่ออาคม จากวัดไทยเจริญ แห่ไปตามลำน้ำ มีการรำประกอบ ประชาชนส่วนใหญ่ที่มาทำบุญจะมาทางเรือ ระหว่างการทำบุญนี้ ชาวบ้านจะแต่งตัวเป็นฤๅษีหรือนำผ้าเหลืองมาห่มให้ใช้ขันครอบศีรษะ สมมุติเป็นพระมาร่วมบิณฑบาตด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  หวน พินธุพันธ์. "เที่ยวคลองชมวัด : คลองบางกอกน้อย คลองแม่น้ำอ้อม จังหวัดนนทบุรี" (PDF). p. 15.
2. ↑  "วัดไทยเจริญ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ประเพณีตักบาตรพระร้อยแปด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**มัลคอล์ม ทีโมธี แกลดเวล** (อังกฤษ: Malcolm Timothy Gladwell) หรือ **มัลคอล์ม แกลดเวล**  (เกิด 3 กันยายน ค.ศ. 1963) เป็นนักข่าว นักเขียนและนักพูดชาวแคนาดาที่เกิดในอังกฤษ เขาเป็นนักเขียนให้กับ*The New Yorker* ตั้งแต่ปี 1996 และเขียนหนังสือทั้งหมด 7 เล่ม ได้แก่*The Tipping Point: How Little Things Can Make a Big Difference* (2000), *Blink: The Power of Thinking Without Thinking* (2005), *Outliers: The Story of Success* (2008), *What the Dog Saw: And Other Adventures* (2009) หนังสือรวบรวมบทความ *David and Goliath: Underdogs, Misfits, and the Art of Battling Giants* (2013) *Talking To Strangers: What We Should Know about the People We Don't Know* (2019) และ *The Bomber Mafia: A Dream, a Temptation, and the Longest Night of the Second World War* (2021) หนังสือทั้งห้าเล่มขายดีติดอันดับหนังสือขายดีเดอะนิวยอร์กไทมส์ นอกจากนี้เขายังมีพอดแคสชื่อว่า *Revisionist History* อีกด้วย และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท Pushkin Industries

หนังสือและบทความของเขามักเกี่ยวกับการตีความที่คาดไม่ถึงของงานวิจัยในสังคมศาสตร์และบ่อยครั้งอ้างถึงงานวิชาการโดยเฉพาะในสาขาสังคมวิทยา จิตวิทยาและจิตวิทยาสังคม มัลคอล์มได้รับ Order of Canada เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2011

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

แกลดเวลเกิดที่เมือง แฟร์อัม แฮมป์เชอร์ ประเทศอังกฤษ แม่ของเขาคือ จอยซ์ (สกุลเดิม เนชั่น) แกบดเวล นักจิตอายุรเวท ชาวจาเมกา กราแฮม แกลดเวล พ่อของเขาเป็นศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์จาก เคนต์ ประเทศอังกฤษ    ตลอดวัยเด็ก มัลคอล์มอาศัยอยู่ในชนบทของ รัฐออนแทรีโอ ซึ่งเขาไปโบสถ์ Mennonite   การวิจัยโดยนักประวัติศาสตร์ Henry Louis Gates Jr. เปิดเผยว่าบรรพบุรุษของมารดาของ Gladwell เป็น หญิงชาวจาเมกาผิวสีที่เป็นอิสระ (ลูกครึ่งคนขาวคนดำ) ซึ่งเป็นเจ้าของทาส  ทวดของเขามีเชื้อชาติ อิกโบ จากไนจีเรีย แอฟริกาตะวันตก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Colville, Robert (December 17, 2008). "Outliers by Malcolm Gladwell – review". *The Daily Telegraph*. London, UK. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-25. สืบค้นเมื่อ January 17, 2009.
2. ↑  "Governor General Announces 50 New Appointments to the Order of Canada", The Governor General of Canada, June 30, 2011.
3. ↑  Adams, Tim (16 November 2008). "The man who can't stop thinking". *The Guardian*. London, UK.
4. ↑  Gates, Jr, Henry Louis (2010). *Faces of America: How 12 Extraordinary People Discovered Their Pasts*. NYU Press. p. 178. ISBN 978-0-8147-3264-9.
5. ↑  "Gladwell, Graham". *The Globe and Mail*. Toronto. 18 March 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 March 2017. สืบค้นเมื่อ 27 March 2017.
6. ↑  Gladwell, Malcolm. "Lost in the Middle". *The Washington Post*. สืบค้นเมื่อ 30 November 2017.
7. ↑  "Author Malcolm Gladwell finds his faith again". *The Washington Post*. สืบค้นเมื่อ 24 February 2021.
8. ↑  Nelson, Alondra (10 February 2012). "Henry Louis Gates Jr.'s Extended Family". *The Chronicle of Higher Education*.
**วัดใหม่เทพนิมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางจาก ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

วัดใหม่เทพนิมิตรสร้างราว พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2301 เดิมชื่อ **วัดใหม่** แต่ชาวบ้านเรียก **วัดใน** เนื่องจากอยู่ถัดจากวัดนอกหรือวัดภคินีนาถวรวิหารที่อยู่ด้านปากคลองบางจาก

อุโบสถรูปทรงแบบอยุธยาแอ่นโค้งสำเภา ใบเสมาหินทรายแดงแบบอยุธยาตอนกลาง อุโบสถล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ที่มุมกำแพงแก้วทั้งสี่มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองที่ยอดพังทลายหมดแล้ว บานประตูภายในพระอุโบสถทั้ง 4 ด้าน เขียนภาพทวารบาลอย่างคติทวารบาลไทย เป็นรูปเทพยืนถือพระขรรค์บนฐานสิงห์ มีลายกนกเปลวปิดทอง

ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถมีร่องรอยการซ่อมแซมในสมัยรัตนโกสินทร์บางตอน แต่ท่วงทีของศิลปะสมัยอยุธยายังคงมีปรากฏอยู่ เสนอเรื่องราวทศชาติชาดกเขียนแบบเวียนอุตราวัฏ การวางภาพ ผนังระหว่างช่องประตูกับหน้าต่างเขียนภาพเวสสันดรชาดก ผนังช่วงเหนือขอบประตูหน้าต่างเขียนภาพเทพชุมนุม 3 ชั้น ผนังด้านตรงข้ามพระประธานเขียนภาพมารผจญ ผนังด้านหลังพระประธานเขียนภาพไตรภูมิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-22.
2. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 164.
3. ↑  "วัดใหม่เทพนิมิตร". *แหล่งสารสนเทศอิเล็กทรอนิกส์ทางศิลปะในประเทศไทย*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดใหม่เทพนิมิตร**
**วัดไทยาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทยาวาส อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดไทยาวาส เดิมชื่อว่า **วัดท่ามอญ** เพราะที่ตั้งวัดครั้งนั้นมีพวกมอญจำนวนหนึ่งได้มาอาศัยอยู่ ชาวมอญเหล่านี้ได้ช่วยกันสร้างวัดขึ้นมา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1725 เมื่อ พ.ศ. 2484 มีหลักฐานปรากฏอยู่ เช่น อุโบสถหลังเก่า ฃึ่งชำรุดทรุดโทรมมาก ฃึ่งชาวบ้านแถบนั้นได้เล่าสืบต่อกันมาว่า โบสถ์หลังนี้ได้สร้างค่อมหลังเก่าอีกทีหนึ่ง ปัจจุบันยังมีของเก่าเหลืออยู่ คือ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กับศาลาพักร้อนหลังเล็กๆอีกหนึ่งหลัง วัดไทยาวาสได้เจริญขึ้นตามลำดับ เพราะชาวบ้านแถบนี้มีจิตศรัทธาเสื่อมใสเป็นอย่างมาก และได้เปลี่ยนชื่อจาก "วัดท่ามอญ" มาเป็น "วัดไทยาวาส" เมื่อ พ.ศ. 2486 เป็นต้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อโต อายุกว่า 800 ปี และรูปปั้นหลวงพ่อย้อย อดีตเจ้าอาวาสวัดไทยาวาส

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการจันทร์
* พระอธิการเสน
* พระอธิการเถื่อน
* พระอธิการปิ่น เกตุสมภาร
* พระอธิการเอี๊ยะ พลายงาม
* พระอธิการเชย จนฺทโชติ
* พระอาจารย์ถาด น้องต้นวงษ์
* พระครูวิจักษ์ธรรมประจิต พ.ศ. 2480–2536
* พระครูใบฎีกา วินัย กตคุโณ พ.ศ. 2537–2541
* พระอาจารย์ไพศาล เตชปญฺโญ พ.ศ. 2542–2546
* พระครูสังวรสาธุวัตร พ.ศ. 2546

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไทยาวาส". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดไทยาวาส". องค์การบริหารส่วนตำบลไทยาวาส.
**วัดไชยชุมพลชนะสงคราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลบ้านใต้ อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี พื้นที่ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 44 ไร่ 2 งาน 81 ตารางวา

วัดไชยชุมพลชนะสงคราม หรือ **วัดใต้** เพราะอยู่ใต้ของกำแพงเมือง ตามเรื่องเล่าจากผู้สูงอายุเล่าว่า พระยาตาแดงเป็นผู้สร้าง แต่จะเป็นการสร้างขึ้นใหม่ หรือซ่อมแซมบูรณะต่อเติมจากของเดิมซึ่งมีอยู่มาก่อนแล้วก็ได้ เป็นเพียงเรื่องเล่าที่ยังหาหลักฐานไม่ได้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2328 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2484

พระเจดีย์เก่าแก่ที่ตั้งอยู่ใกล้พระอุโบสถหลังเก่า กรมศิลปากรได้จัดขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานไว้ ตามประกาศครั้งที่ 1 ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ลงวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 ในสมัยโบราณกองทัพไทยได้เคยชุมพลเหล่าทหารที่ทะแกล้วร่วมพิธีตั้งศาลเพียงตาบวงสรวงเทพารักษ์ทางไสยศาสตร์ ก่อนที่จะออกไปรบประจันกับเหล่าศัตรู โดยชุมชุมร่วมพิธีกัน ณ ตรงที่ตั้งพระเจดีย์องค์นี้ และได้สร้างเจดีย์นี้เพื่อเป็นนิมิตฉลองชัย ชื่อ *ไชยชุมพล* แสดงว่าพระเจดีย์นี้สร้างขึ้นในที่ชุมพล ต่อมาขนานนามวัดให้เหมาะสมตามชัยนิมิตนี้

อาคารเสนาสนะทีสำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถหลังเก่า สร้างประมาณ พ.ศ. 2370 มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เช่น ภาพพรหมลูกฟัก ภาพเทวดา ภาพพระราหูอมจันทร์ และผนังด้านข้างเขียนภาพประวัติขุนแผนย่างกุมารทอง ตามบทประพันธ์เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน พระอุโบสถหลังใหม่ กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หลังคา 3 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ทำพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง ปางตรัสรู้ ขนาดหน้าตัดกว้าง 4 ศอก 1 คืบ สูง 5 ศอก 1 คืบ สร้างสมัยทวารวดี และศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หลังคา 3 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้า ใบระกา ภายในเขียนภาพจิตรกรรม

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการสวด
* พระอธิการเกด
* พระอธิการคง
* พระครูวิสุทธิรังสี (ช้าง)
* พระวิสุทธิรังสี (หลวงปู่เปลี่ยน อินฺทสโร)
* พระปลัดจู จนฺทโชติ
* พระครูวัตตสารโสภณ (พระอาจารย์ก้าน)
* พระธรรมคุณาภรณ์(ไพบูลย์ กตปุญฺโญ)
* พระเทพปริยัติโสภณ(ปัญญา วิสุทฺธิปญฺโญ ป.ธ.9 พธ.บ. M.A)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไชยชุมพลชนะสงคราม(วัดใต้)". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดไชยชุมพลชนะสงคราม (วัดใต้) พระอารามหลวง อ.เมือง จ.กาญจนบุรี". ทัวร์วัดไทย.
3. ↑  "ประวัติวัดไชยชุมพลชนะสงคราม". ฝ่ายงานหอจดหมายเหตุและฐานข้อมูลท้องถิ่น สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดไชยชุมพลชนะสงคราม**
**แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล** (เยอรมัน: *Ferdinand von Braunschweig-Wolfenbüttel*) เป็นจอมพลเยอรมันแห่งปรัสเซียในช่วงสงครามเจ็ดปี และยังเป็นเจ้าชายแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล-เบเวิร์น และต่อมายังได้เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค เป็นโอรสลำดับที่ 4 ของแฟร์ดีนันด์ อัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-โวลเฟนบึทเทิลและอันทัวเน็ตต์ อมาลี แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล

ประวัติ
-------

เขาได้เข้าร่วมกับกองทัพปรัสเซียและในภายหลังร่วมกับฮันโนเฟอร์ และเป็นผู้นำทัพที่มากความสามารถและปรีชายิ่ง ในช่วงสมัยสงครามไซลีเซียครั้งที่ 2 เขาได้ร่วมรบภายใต้เจ้าชายเลโอโพลด์แห่งอันฮัลท์-เดสเซา และได้เลื่อนยศเป็นพันตรี พระองค์ยังได้ร่วมออกรบเคียงข้างฟรีดริชมหาราช และเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าฟรีดริชยิ่งนัก ด้วยความสำเร็จทางการทหารมากมายของเขาทำให้ได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพล ทว่าความขัดแย้งระหว่างเขาและพระเจ้าฟรีดริชทำให้เขาลาออกออกจากกองทัพในปีค.ศ.1766 เขาป่วยหนักขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ปีค.ศ. 1784 และได้อสัญกรรมด้วยโรคปอดบวมในปีค.ศ.1792

ยุทธการที่เข้าร่วม
------------------

* ยุทธการที่ไรน์แบร์ก(Battle of Rheinberg)
* ยุทธการที่แครเฟล์ด(Battle of Krefeld)
* ยุทธการที่มินเดิน(Battle of Minden)
* ยุทธการที่ฟิลลิงเฮาเซิน(Battle of Villinghausen)

อ้างอิง
-------

* *Ferdinand of Brunswick, Minden & the Seven Year’s War, with An Account of the Battle of Vellinghausen & A Short Historical Account of The Battle of Minden illustrated with pictures and maps. Kindle Edition*
**เค้กช็อกโกแลตเยอรมัน** (อังกฤษ: German chocolate cake, เดิมชื่อว่า *German's chocolate cake*) เป็นขนมที่มีส่วนประกอบจากเค้กรสช็อกโกแลตและไส้กับหน้าซึ่งทำจากนมและน้ำตาลเคี่ยวจนข้น แล้วจึงใส่มะพร้าวและถั่วพีแคน ปัจจุบันมีการสลับเปลี่ยนชนิดของถั่วและรสชาติของเนื้อเค้กเพื่อให้เกิดความหลากหลายมากขึ้น ทั้งนี้ก็ยังคงแนวความคิดด้วยการคงรูปแบบของเค้กเนื้อสอดไส้ที่มีมะพร้าวและถั่วเป็นส่วนประกอบ

ประวัติ
-------

ต้นกำเนิดของเค้กมีที่มาตั้งแต่ ค.ศ. 1852 เมื่อซามูเอล เจอร์มัน (Samuel German) คนทำขนมปังชาวอเมริกัน พัฒนาดาร์กช็อกโกแลตชนิดหนึ่งให้แก่บริษัทช็อกโกแลตของ Baker โดยมีการตั้งชื่อชื่อผลิตภัณฑ์ของแบรนด์เป็น *Baker's German's Sweet Chocolate* เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

ณ วันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1957 สูตรอาหารสำหรับ "German's Chocolate Cake" ปรากฏในฐานะ "สูตรอาหารประจำวัน" ใน *เดอะแดลลัสมอร์นิงนิวส์* เค้กนี้สร้างขึ้นโดยคุณนาย จอร์จ เคลย์ (Mrs. George Clay) ผู้รับจ้างทำงานบ้านจาก 3831 Academy Drive, แดลลัส รัฐเท็กซัส สูตรอาหารนี้ใช้ช็อคโกแลตอบที่มีการผลิตเมื่อ 105 ปีก่อน และกลายเป็นที่นิยม เจเนรัลฟูดส์ ผู้ถือครองแบรนด์ของ Baker ในเวลานั้น สังเกตเห็นสิ่งนี้และเผยแพร่สูตรเค้กไปยังหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นในประเทศ กล่าวกันว่ายอดขายเค้กของ Baker เพิ่มขึ้นถึง 73% และตัวเค้กกลายเป็นสินค้าหลักของชาติ สิ่งพิมพ์ยุคหลังละรูปความเป็นเจ้าของ (German's) ทำให้เกิดอัตลักษณ์ "German Chocolate Cake" และให้ความประทับใจแบบผิด ๆ ว่ามีต้นกำเนิดจากประเทศเยอรมนี อย่างไรก็ตาม มีเค้กช็อกโกแลตสูตรดั้งเดิมจากประเทศเยอรมนี เช่น มีเค้กสูตรดั้งเดิมที่ชนะการแข่งขันเค้กช็อกโกแลตกับเชอร์รี่ในท้องถิ่นที่สืบถึง ค.ศ. 1909 ในพื้นที่ทะเลสาบคอนสตันซ์

อ่านเพิ่ม
---------

* "Celebrating Not-So-German Chocolate Cake" (Audio with transcript). *NPR All Things Considered* (ภาษาอังกฤษ). 23 Jun 2007.

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Germanely Chocolate Cake". *Snopes*. February 21, 2007. สืบค้นเมื่อ 1 March 2013.
2. 1 2  Sammarco, Anthony Mitchell (2009). *The Baker Chocolate Company: A Sweet History*. Charleston, SC: History Press. p. 81. ISBN 9781596293533. สืบค้นเมื่อ 1 March 2013. george clay chocolate.
3. ↑  "Is German Chocolate Cake Really German?". *Kitchen Project*. 30 May 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-12. สืบค้นเมื่อ 1 March 2013.
4. ↑  Linda Stradley (2007). "German Chocolate Cake - History of German Chocolate Cake". *Whats Cooking America*. สืบค้นเมื่อ 1 March 2013.
5. ↑  Sophie, Schwarz (2016). "Traditional German Chocolate Cake Recipe". *Madame Chéri*.
**อนุสรณ์ ติปยานนท์** เป็นนักเขียน นักแปล โดยเขามีผลงานรวมเรื่องสั้นเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ถึง 2 สมัย ได้แก่ รวมเรื่องสั้น เคหวัตถุ (พ.ศ. 2551) และนิมิตต์วิกาล (พ.ศ. 2554)

การศึกษา
--------

อนุสรณ์เคยเข้าศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2526 พร้อมกับที่เข้าเรียนคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ไปด้วย และในที่สุด ก็ตัดสินใจที่จะไม่ศึกษาต่อมหาวิทยาลัยศิลปากร แต่ยังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ต่อจนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ผลงาน
-----

**เมืองเย็น** เป็นผลงานเขียนเล่มแรกของเขา ส่วนผลงานซึ่งสร้างชื่อให้กับเขาส่วนใหญ่เป็นงานเขียนรวมเรื่องสั้นทั้งสิ้น

เขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อหลายฉบับว่า เริ่มต้นจับปากกาด้วยการเป็นนักแปล แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเพื่อนสนิทของเขาจากไปในเหตุการณ์ 11 กันยายน อนุสรณ์ก็ผันความสนใจที่อยากเขียนหนังสือเล่มเล็กๆ สักเล่มหนึ่งเพื่อรำลึกและอุทิศถึงเพื่อน แต่พอเขียนจริงมันกลับเพิ่มจำนวนยาวขึ้น

สมญานาม หรือคำจำกัดความที่นักอ่านในประเทศนี้มักมีต่อเขา คือ "มูราคามิเมืองไทย" นั้นเกิดขึ้นมาจากบทสัมภาษณ์ในนิตยสาร GM ฉบับที่ 364 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ผลงานของอนุสรณ์มีทั้งหมด ดังนี้ 

* เมืองเย็น (บทกวี พ.ศ. 2534)
* ลอนดอนกับความลับในรอยจูบ (นวนิยาย พ.ศ. 2547)
* H2O-ปรากฏการณ์แตกตัวของน้ำบนแผ่นกระดาษ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2548)
* Soul Stimulate-ใจออกเริงร่ายไม่หยุดหย่อน (ความเรียงและเรื่องสั้น พ.ศ. 2548)
* 8 1/2 ริกเตอร์ การตามหาหัวใจที่สาบสูญ (นวนิยาย พ.ศ. 2549)
* เคหวัตถุ (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2550)
* ท่าอากาศยานต่างความคิด (ความเรียง พ.ศ. 2552)
* นิมิตต์วิกาล, (รวมเรื่องสั้น พ.ศ. 2554)
* พระเจ้า-ความเงียบ (ความเรียง พ.ศ. 2554)
* วายัง อมฤต (นิยาย พ.ศ. 2561)
**อนุศาสนาจารย์** [อะนุสาสะนาจาน, อะนุสาดสะนาจาน] (อังกฤษ: Chaplain) หมายถึง อาจารย์ผู้อบรมศีลธรรมของหน่วยราชการ

กองทัพไทย
---------

ในกองทัพไทย อนุศาสนาจารย์มีความหมายถึงข้าราชการทหารที่ทำหน้าที่ดูแลด้านกิจการศาสนาในกองทัพ (แต่เป็นคฤหัสถ์ มิใช่นักบวช) ขอบข่ายงานของอนุศาสนาจารย์นั้น มีดังต่อไปนี้ 

1. เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณทางศาสนาของตน
2. ผู้นำประกอบพิธีทางศาสนาของตน
3. ให้คำแนะนำและคำปรึกษาพื้นฐานตามจริยธรรมและศาสนศาสตร์ของตน
4. สอนศาสนธรรมให้แก่ศาสนิกชนของศาสนาตน
5. ให้คำปรึกษาแก่ทุกคนที่ต้องการคำปรึกษาไม่จำกัดเฉพาะศาสนิกของตนเท่านั้น
6. จัดหาทรัพยากรทางด้านศาสนาให้กับผู้ที่ต้องการ

บทบาทของอนุศาสนจารย์ในความหมายเดิมคือ Chaplain ในภาษาอังกฤษนั้น ทำงานทั้งในสถาบันศาสนา สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล และกองทัพด้วย แต่ในภาษาไทย คำว่า อนุศาสนาจารย์ ใช้ค่อนข้างเป็นการเฉพาะจำกัดในกองทัพเท่านั้นก่อนเป็นหลัก มิได้ใช้ทั่วไปนอกกองทัพมากนัก (เว้นแต่ในราชการของกรมราชทัณฑ์) และมีความหมายต่างจากศาสนาจารย์ (Minister) ในศาสนาคริสต์บางนิกาย ซึ่งไม่ได้หมายถึงข้าราชการทหาร 

ในยุคแรกเริ่มก่อตั้งกองอนุศาสนาจารย์ในประเทศไทย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกุรณาโปรดเกล้าฯ ให้รองอำมาตย์ตรี อยู่ อุดมศิลป์ เป็นอนุศาสนาจารย์ออกไปประจำในกองทัพสยามที่ออกไปร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อเสร็จสิ้นสงครามจึงโปรดให้ตั้งกองอนุศาสนาจารย์โดยเลือกจากข้าราชการพลเรือนที่มีความรู้ทางพุทธศาสนาดีในระดับเปรียญ ต่อมาสมัยหลังจึงมีอนุศาสนาจารย์ที่เป็นนายทหาร มีอนุศาสนาจารย์ในกรมตำรวจ (สำนักงานตำรวจแห่งชาติ) และขยายไปทางราชการพลเรือน คือตำแหน่งอนุศาสนาจารย์ในกรมราชทัณฑ์ ซึ่งทำงานดูแลนักโทษ เพิ่มขึ้นมาด้วย 

ในชั้นนี้ ในกองทัพไทยทั้งสามเหล่าและสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ยังไม่ปรากฏว่ามีตำแหน่งอนุศาสนาจารย์ศาสนาอื่น ๆ นอกจากพุทธศาสนาเท่านั้น (ในกองทัพประเทศอื่นๆ บางประเทศ เช่น กองทัพสหรัฐฯ มีตำแหน่งอนุศาสนาจารย์ชาวคริสต์ อิสลาม ยิว ฮินดู และพุทธด้วย)

ดูเพิ่ม
-------

* ศาสนาจารย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว*, กรุงเทพพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 1371
2. ↑  "ประวัติความเป็นมากองอนุศาสนาจารย์ กรมยุทธศึกษาทหารอากาศ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-03. สืบค้นเมื่อ 2014-07-08.
**งูแมมบา** (อังกฤษ: Mambas) เป็นงูพิษร้ายแรงมากสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Dendroaspis* จัดอยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา

งูในสกุลงูแมมบานั้น เป็นงูที่มีลำตัวเรียวยาว มีส่วนหัวขนาดเล็ก มีตากลมโต มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 1.5-2 เมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 4 เมตร และเป็นงูที่มีความว่องไวมาก สามารถเลื้อยคลานได้เร็วถึง 12-20 กิโลเมตร/ชั่วโมง บนพื้นดิน จนถูกจัดให้เป็นงูที่เลื้อยไวที่สุดบนโลกมาแล้ว

งูแมมบานั้น จะมีสีเดียวตลอดทั้งลำตัว โดยจะมีทั้งสีน้ำตาล, สีเขียว หรือเหลือบสีต่าง ๆ บนเกล็ด รวมถึงสีขาวอมเทาหรือเทาตุ่น ๆ ด้วย ในบางชนิด มีเกล็ดเรียบลื่น เกล็ดบนหัวมีขนาดใหญ่ มุมปากยาว ดวงตามีขนาดกลมโต มีความแตกต่างกันมากระหว่างเพศ โดยงูตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย เป็นงูที่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ ดำรงชีวิตทั้งบนต้นไม้และพื้นดิน กินอาหารได้แก่ สัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ รวมทั้งงูด้วยกันเองด้วย

งูแมมบานั้นได้ถูกอนุกรมวิธานออกเป็นชนิดได้ 4 ชนิด คือ 

* งูกรีนแมมบาตะวันออก (*Dendroaspis angusticeps*) พบในแอฟริกาตอนใต้ทางทิศตะวันออก จัดเป็นงูในสกุลนี้ที่มีขนาดเล็กที่สุด และเป็นชนิดต้นแบบ

* งูแมมบาเจมส์สัน (*Dendroaspis jamesoni*) พบในแอฟริกาตอนกลาง มี 2 ชนิดย่อย

* งูแบล็คแมมบา (*Dendroaspis polylepis*) เป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่และยาวที่สุด รวมทั้งมีอุปนิสัยก้าวร้าวมากที่สุด พบในแอฟริกากลางและตะวันออก

* งูกรีนแมมบาตะวันตก (*Dendroaspis viridis*) มีลักษณะคล้ายกับงูกรีนแมมบาตะวันออก แต่มีสีที่แตกต่างออกไป และมีความยาวกว่า พบในแอฟริกาตะวันตก และพบในพื้นที่ ๆ จำกัดกว่า

โดยงูแมมบาทุกชนิดนั้น เป็นงูที่มีพิษร้ายแรงมาก สามารถฆ่ามนุษย์ให้เสียชีวิตได้ ในเวลาเพียงไม่กี่นาที โดยมีผลต่อระบบประสาท ผู้ที่ถูกกัดจะเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย จนได้ชื่อว่า "แมมบา" อันหมายถึง "โลงศพ" เพราะมีส่วนหัวที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก ได้ชื่อว่าเป็นงูที่อันตรายที่สุดในทวีปแอฟริกา โดยเฉพาะในงูแบล็คแมมบาที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และอาศัยหากินบนพื้นดิน ไม่ขึ้นไปบนต้นไม้ ที่สำคัญมีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าว ไม่เกรงกลัวมนุษย์เหมือนงูชนิดอื่น ๆ อีกทั้งยังสามารถฉกกัดได้ด้วยความรวดเร็วและฉกในมุมที่ไม่มีงูสกุลใดทำได้ด้วย เนื่องจากกระดูกพาลาทีนไม่มีก้านกระดูกโคเอนัล ซ้ำยังสามารถฉกได้ไกลและสูงกว่า 2 เมตรอีกด้วย และสามารถแผ่แม่เบี้ยหรือพังพานได้ แม้จะไม่ใหญ่เท่าของงูเห่า (*Naja* spp.) และงูจงอาง (*Ophiophagus hannah*) ที่ถูกวงศ์เดียวกันก็ตาม 

นอกจากนี้เล้ว มีการวิจัยพบว่า พิษของงูแมมบานั้น โดยเฉพาะงูแบล็คแมมบา มีสารระงับความเจ็บปวดเหมือนกับมอร์ฟีน แต่มีผลข้างเคียงน้อยกว่า 

โดยที่คำว่า *Dendroaspis* ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้น หมายถึง "งูต้นไม้"


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Dendroaspis***

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Dendroaspis*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ. สืบค้นเมื่อ 30 October 2012.
2. ↑  BLACK MAMBA SNAKE (อังกฤษ)
3. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* หน้า 412-413 (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
4. ↑  Chelonian, *วิเคราะห์ประเด็น "กรีนแมมบ้า" หรือ "เกรียนแมมบ้า" อ่านเนื้อหาให้จบ แล้วฟันธง* หน้า 144-155 จากนิตยสาร AquariumBiz ฉบับที่ 18 ปีที่ 2: ธันวาคม 2011
5. ↑  เก็บถาวร 2012-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน พิษ "งูแมมบ้า" เลิศกว่ามอร์ฟีน ผลข้างเคียงน้อยกว่า จากผู้จัดการออนไลน์
6. ↑  "Black Mamba (*Dendroaspis polylepis*) (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-23. สืบค้นเมื่อ 2011-12-29.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Dendroaspis ที่วิกิสปีชีส์
**แอ็นสท์ แฟร์ดีนันท์ เซาเออร์บรุค** (เยอรมัน: *Ernst Ferdinand Sauerbruch*) เป็นศัลยแพทย์และแพทย์ทหารชาวเยอรมันผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงต่อแพทย์ศาสตร์ทรวงอกและอวัยวะเทียม เซาเออร์บรุคเป็นอาจารย์แพทย์ใหญ่, สมาคณะมนตรีแห่งรัฐ, สมาชิกคณะมนตรีการวิจัยแห่งไรช์ เป็นหนึ่งในศัลยแพทย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เซาเออร์บรุคเป็นผู้บุกเบิกศัลยกรรมทรวงอกและห้องสุญญากาศ

เซาเออร์บรุคศึกษาแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟีลิพแห่งมาร์บวร์ค, มหาวิทยาลัยไกรฟส์วัลด์, มหาวิทยาลัยเยนา และมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช เมื่อจบการศึกษาจากไลพ์ซิชในปีค.ศ. 1902 เขาก็ไปทำงานในเมืองเบร็สเลาและประดิษฐ์เครื่องสุญญากาศขึ้นเพื่อใช้การเปิดคอหอยระหว่างการผ่าตัด ซึ่งถือเป็นอุปกรณ์ที่ปฏิวัติแพทย์ศาสตร์ทรวงอก เครื่องสุญญากาศสามารถลดความเสี่ยงในผ่าตัดหัวใจและคอหอยได้อย่างมาก ต่อมาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เซาเออร์บรุคได้คิดค้นอวัยวะเทียมขึ้นมากมายหลายแบบ

เซาเออร์บรุคทำงานที่มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิกระหว่างปีค.ศ. 1918 ถึง 1927 โดยศึกษาเทคนิคศัลยศาสตร์และอาหารไดเอทสำหรับผู้ป่วยวัณโรค ต่อมาเขาเข้าทำงานที่แผนกศัลยกรรมที่โรงพยาบาลชารีเทในกรุงเบอร์ลินระหว่างตั้งแต่ปีค.ศ. 1928 และได้บรรจุเป็นแพทย์ทหารในปีค.ศ. 1942 เซาเออร์บรุคทำงานในโรงพยาบาลชาร์ลีจวบจนสิ้นสุดสงครามและยังคงทำงานที่นั่นต่อไป หลังจากนั้นก็เริ่มป่วยเป็นโรคสมองเสื่อมและเสียชีวิตในปีค.ศ. 1951

อ้างอิง
-------

1. ↑  Udo Benzenhöfer: *Ferdinand Sauerbruch.* In: Wolfgang U. Eckart und Christoph Gradmann (Hrsg.): *Ärztelexikon. Von der Antike bis zum 20. Jahrhundert.* C. H. Beck, München 1955, S. 317; *Ärztelexikon. Von der Antike bis zur Gegenwart.* 2. Auflage. 2001, S. 276 f. 3. Auflage. 2006, jeweils Springer-Verlag, Heidelberg/Berlin/New York, S. 288. doi:10.1007/978-3-540-29585-3.
**ซินแก๊ส** Syngas, or synthesis gas, เป็นแก๊สเชื้อเพลิงผสม ส่วนผสมหลักประกอบด้วย ไฮโดรเจน, คาร์บอนมอนอกไซด์และคาร์บอนไดออกไซด์ ได้ชื่อนี้เพราะถูกใช้เป็นตัวกลางในการผลิต synthetic natural gas (SNG) และ แอมโมเนีย หรือ เมทานอล นอกจากนี้ ซินแก๊ส ยังใช้ผลิตปิโตรเลียมสังเคราะห์เพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงและตัวหล่อลื่นในการผลิตแก๊สโวลีนอีกด้วย ซินแก๊สเผาไหม้ได้ดี และถูกนำไปใช้กับเครื่องยนต์สันดาปภายในบ่อยๆ แต่มีความหนาแน่นของพลังงานน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของแก๊สธรรมชาติเท่านั้น

วิธีการผลิตซินแก๊ส คือการใช้ขบวนการแปรสภาพเป็นแก๊ส (gasification) ของถ่านหิน หรือ มวลชีวภาพ หรือขบวนการเปลี่ยนสถานะจากพลังงานเหลือใช้โดยใช้เทคนิคของ gasification หรือใช้ขบวนการ เปลี่ยนรูปไอน้ำของแก๊สธรรมชาติหรือสารไฮโดรคาร์บอนเหลวให้เป็นแก๊สไฮโดรเจน

ขบวนการผลิตทางเคมี
------------------

ขบวนการผลิตหลักของซินแก๊สคือการใช้การเปลี่ยนรูปไอน้ำ (steam reforming) ได้แก่การดูดกลืนความร้อนจากมีเทนด้วยพลังงาน 206 kJ/mol

ปฏิกิริยาแรก เป็นการดูดกลืนความร้อนระหว่างไอน้ำกับถ่านโคกร้อนๆ ทำให้เกิดคาร์บอนมอนอกไซด์และไฮโดรเจน (หรือชื่อเดิมแก๊สน้ำ) เมื่อถ่านโคกเย็นลงจนขบวนการดูดกลืนความร้อนจบลง ก็จะมีอากาศเย็นเข้ามาแทนที่ไอน้ำ

เริ่มปฏิกิริยาที่สองและที่สาม เป็นขบวนการคายความร้อน โดยป้อนคาร์บอนไดออกไชด์ จนถ่านโค้กร้อน แล้วจึงเริ่มขบวนการดูดกลืนความร้อนอีกครั้ง คราวนี้จะได้คาร์บอนมอนอกไซด์ ได้แก๊สผู้ผลิต (Producer gas:ชื่อเดิม) จากนั้นก็จะเริ่มขบวนการดูดและคายความร้อนซ้ำอีกจนกระทั่งถ่านโค้กหมดสภาพ แก๊สผู้ผลิตจึงมีค่าพลังงานน้อยกว่าแก๊สน้ำ ดังนั้น จึงใช้ออกซิเจนแทนอากาศเพื่อลดปัญหาค่าพลังงานแก๊สผู้ผลิตลดลงในขบวนการท้าย ๆ

ในขบวนการผลิตแอมโมเนียในสเกลที่ใหญ่ขึ้น มีความต้องการไฮโดรเจนสังเคราะห์จากแก๊สธรรมชาติดังนี้

CH4 + H2O → CO + 3 H2

แต่ถ้าต้องการไฮโดรเจนสูงขึ้น ต้องใช้ไอน้ำมากขึ้น แก๊สน้ำจะเกิดปฏิกิริยาดังนี้ 

CO + H2O → CO2 + H2

ดูเพิ่ม
-------

* Biochar
* Biobased economy
* Biofuels
* Boudouard reaction
* Claus process
* Industrial gas
* Integrated gasification combined cycle
* Partial oxidation
* Reformer sponge iron cycle
* Syngas fermentation
* Underground coal gasification

อ้างอิง
-------

1. ↑  , Energy Density

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**syngas**
เส้นทางผ่านป่าซีกาซึ่งนำไปสู่หอสังเกตการณ์เหล็กที่สถาบันวิจัยไวรัสยูกันดาเป็นผู้ดำเนินการ
**ป่าซีกา** (อังกฤษ: Ziika Forest, Zika Forest, ออกเสียง: /ˈziːkə/) เป็นป่าเขตร้อนใกล้เอ็นเท็บเบ ประเทศยูกันดา ในภาษาลูกันดา *ซีกา* แปลว่า "รก" เนื่องจากเป็นทรัพย์สินของสถาบันวิจัยไวรัสยูกันดา (ยูวีอาร์ไอ) แห่งเอ็นเท็บเบ บริเวณนี้จึงถูกสงวนไว้สำหรับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น

ป่าซีกากินพื้นที่ประมาณ 25 เฮกตาร์ (62 เอเคอร์) ถัดจากบึงของอ่าวไวยา ปากทางของทะเลสาบวิกตอเรีย ป่านี้มีความเหมาะสมสำหรับการวิจัยยุงเนื่องจากเข้าถึงได้ง่ายและมีระบบนิเวศหลากหลาย ยูวีอาร์ไอรายงานว่าพื้นที่วิจัยในป่ามีขนาดประมาณ 12 เฮกตาร์ (30 เอเคอร์)

คำว่า *ซีกา* กลายเป็นที่โด่งดังจากไวรัสซิกา ซึ่งทำให้เกิดการระบาดทั่วโลกตั้งแต่ ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา นอกจากนี้ ผีเสื้อกลางคืนชนิด *Sidisca zika* และ *Milocera zika* ก็ตั้งชื่อตามชื่อป่านี้ด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Kaddumukasa, M. A.; Mutebi, J.-P.; Lutwama, J. J.; Masembe, C.; Akol, A. M. (26 December 2015). "Mosquitoes of Zika Forest, Uganda: Species Composition and Relative Abundance". *Journal of Medical Entomology*. **51** (1): 104–113. doi:10.1603/ME12269. ISSN 0022-2585. PMID 24605459.
2. ↑  "Resources and Facilities". *Department of Entomology*. Uganda Virus Research Institute. 4 February 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 21 April 2016.
3. ↑  Sikka, Veronica; Chattu, Vijay Kumar; Popli, Raaj K.; Galwankar, Sagar C.; Kelkar, Dhanashree; Sawicki, Stanley G.; Stawicki, Stanislaw P.; Papadimos, Thomas J. (11 February 2016). "The emergence of zika virus as a global health security threat: A review and a consensus statement of the INDUSEM Joint working Group (JWG)". *Journal of Global Infectious Diseases*. **8** (1): 3–15. doi:10.4103/0974-777X.176140. ISSN 0974-8245. PMC 4785754. PMID 27013839.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ป่าซีกา**

* Zika Forest in Entebbe, Uganda
* CNN – Zika virus origin

พิกัดภูมิศาสตร์: 0°7′27″N 32°31′32″E﻿ / ﻿0.12417°N 32.52556°E﻿ / 0.12417; 32.52556