recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**อาวิอาเชลฟ์** (รัสเซีย: Авиашельф) เป็นสายการบินสัญชาติรัสเซีย โดยสนับสนุนการขนส่งทางอากาศให้กับโครงการน้ำมันและก๊าซในบริเวณแคว้นซาฮาลินเป็นหลัก โดยยังมีบริการขนส่งทางอากาศ, การค้นหาและช่วยชีวิต, การดับเพลิง, การขนส่ง และเที่ยวบินเช่าเหมาลำและเที่ยวบินตามกำหนดการไปยังจุดหมายปลายทางต่างๆ ในรัสเซีย

กิจการองค์กร
------------

### สำนักงานใหญ่

อาวิอาเชลฟ์มีสำนักงานใหญ่ในวิคตอรี่อเวนิว, ยุจโน-ซาฮาลินสค์, ประเทศรัสเซีย

### การดำเนินงาน

อาวิอาเชลฟ์ขนส่งผู้โดยสารภายใต้ชื่อ ไทก้าแอร์ไลน์ โดยมีฐานการบินในยุจโน-ซาฮาลินสค์ , คราโบซาวอดสโกเย, โนกลิกิ และปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกีโดยใช้ดีเอชซี-6, เอ็มไอ-8T และ เอ็มไอ-8MTV-1

ลูกค้าหลักของอาวิอาเชลฟ์ คือ Exxon Neftegaz Limited และ Sakhalin Energy Investment Company, NK-Rosneft (RN- Aerocraft LLC ) , Gazprom Flot LLC, Gazprom Dobycha Shelf LLC, รัฐบาลซาคาลิน, และฝ่ายบริหารของเทศบาลและองค์กรอื่น ๆ

ฝูงบิน
------

ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์
มิล เอ็มไอ-8MTV-1 
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 อาวิอาเชลฟ์มีอากาศยานประจำการอยู่ในฝูงบิน ดังนี้:

| อากาศยาน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์ | 3 | — | 19 | บินในชื่อไทก้าแอร์ |
| มิล เอ็มไอ-8T | 2 | — | 22 |  |
| มิล เอ็มไอ-8MTV-1 | 8 | — | 22 | หนึ่งลำบินในชื่อไทก้าแอร์ |
| รวม | 13 | — |  |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "О компании". *www.taiga.aero*.
2. ↑  "Чартерные перевозки". *www.taiga.aero*.
3. ↑  "Контакты". *www.taiga.aero*.
4. ↑  "Taiga. Airline code, web site, phone, reviews and opinions". *www.airlines-inform.com*.
5. 1 2  "Парк воздушных судов". *www.taiga.aero*.

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
--------------------

* เว็บไซต์ทางการ
**คุณหนูครับ มีรักมาเสิร์ฟ** (ฮันกึล: 아가씨를 부탁해, อากาชีรึล บูทาแค) เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกคอมเมดี้ เกี่ยวกับหญิงสาวผู้เอาแต่ใจ และชายหนุ่มที่หวังมาปอกลอกเธอ เขียนบทโทรทัศน์โดย ยุน อึนคยอง และ คิม อึนฮี และกำกับโดบ จี ยองซู ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21.55 น. ตั้งแต่วันพุธที่ 19 สิงหาคม ถึงวันพฤหัสบดีที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ความยาว 16 ตอน ส่วนในประเทศไทย ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 09.15 - 11.00 ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2553 และครั้งที่ 2 ทุกวันจันทร์ - พฤหัสบดี เวลา 03.35 น. ตั้งแต่วันพุธที่ 29 สิงหาคม 2555

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

คัง ฮเยนา เป็นหลานสาวของกลุ่มบริษัทยักษ์ใหญ่คังซันกรุ๊ป แต่มีนิสัยเอาแต่ใจ ไม่ยอมทำการทำงานจนเป็นที่หนักใจของประธานคังมันโฮมาก ฮเยนามีเรื่องทะเลาะกับซอ ดงชัน จากอุบัติเหตุบนถนน ฮเยนาจึงเอาเงินฟาดหัวแบบที่เธอเคยทำบ่อยๆ และแม้ดงชันอยากตอบรับใจจะขาดแต่สุดท้ายเขาก็ไม่ยอม ทำให้เกิดเรื่องจนฮเยนาต้องไปบำเพ็ญประโยชน์เพื่อสังคม เธอจึงเจ็บแค้นดงชันมาก เมื่อได้พบเขาอีกครั้งเธอจึงแกล้งเขาจนถูกตำรวจจับ ดงชันจึงบุกมาอาละวาดเธอถึงบ้านและพบคุณปู่ของฮเยนา คุณปู่พอใจดงชันและคิดจะดัดนิสัยฮเยนาจึงจ้างดงชันมาเป็นพ่อบ้าน 

ฮเยนามีโอกาสได้พบอี แทยุน เธอตกหลุมรักเขาและพยามหาโอกาสใกล้ชิด แต่คุณปู่กลับไม่ชอบแทยุนนัก เพราะเขาเป็นลูกชายของยูซังกรุ๊ปซึ่งเป็นบริษัทคู่แข่ง แม้ว่าดงชันจะไม่อยากให้ฮเยนาคบกับแทยุนแต่เขาก็ขัดเธอไม่ได้จึงช่วยวางแผนให้เธอจับแทยุน ทางด้านโย อึยจู น้องสาวของดงชันเปิดร้านดอกไม้ และได้ส่งดอกไม้ให้บ้านฮเยนาด้วย อึยจูยังทำงานให้กับคังซันกรุ๊ป คอยรับใช้แต่คัง ซูอา ลูกสาวของผอ.คังที่คอยแต่จะแย่งตำแหน่งทายาทคังซันกรุ๊ปไป ซูอาแอบชอบแทยุน เธอจึงใช้อึยจูช่วยเธอจีบแทยุนเสมอ ๆ ทำให้อึยจูพลอยได้พบแทยุนบ่อย ๆ เธอรู้สึกว่าดงชันหลงรักฮเยนา เธอจึงพยามจับคู่ฮเยนากับแทยุน 

เรื่องราวกลับตาลปัตรเมื่อแทยุนเกิดชอบฮเยนาขึ้นมาจริงๆ แต่ฮเยนากับดงชันเริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน ซ้ำร้ายฮเยนารู้ความลับว่าแท้จริงแล้วดงชันเคยทำงานในบาร์มาก่อน และที่เข้ามาเป็นพ่อบ้านก็เพียงเพื่อตีสนิทเธอเพื่อหาเงินไปใช้หนี้ของตัวเอง เขาลาออกและไปพ้นจากสายตาเธอ ส่วนฮเยนาก็ถูกไล่ออกจากบ้านเช่นกัน ถึงแม้จะรู้หัวใจตัวเองดี เธอและเขายังต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย

นักแสดง
-------

* ยุน ซังฮยอน แสดงเป็น ซอ ดงชัน
* ยุน อึน-ฮเย แสดงเป็น คัง ฮเยนา
* จอง อิลวู แสดงเป็น อี แทยุน
* มุน แจวอน แสดงเป็น ยอ อึยจู
* อี จองกิล แสดงเป็น คัง มันโฮ
* คิม มยองกุก แสดงเป็น คัง ชอลกู
* ยุน เยฮี แสดงเป็น โช มีอก
* ควอน กีซอน แสดงเป็น คิม ซึงจา
* จาง อายอง แสดงเป็น คัง ซูอา
* วัง ซอกฮยอน แสดงเป็น คัง ซูมิน

เพลงประกอบ
----------

* Hot Stuff - Davichi
* Helpless Love (사랑은 어쩔 수 없네요) - ยุน ซังฮยอน
* Dash Girl - ยุน อึน-ฮเย
* Take Care of My Heart (마음을 부탁해) - จอง แจอุก
* Take Care of My Love (내 사랑을 부탁해) - นา ยุนกวอน
* Lady - Swing
* Secret Story (숨겨진 이야기)
* Lady, Please (아가씨를 부탁해) - [Tango]
* Hot Stuff [Inst.] - ดนตรี
* Helpless Love (사랑은 어쩔 수 없네요) [Inst.] - ดนตรี
* Dash Girl [Inst.] - ดนตรี
* Take Care of My Heart (마음을 부탁해) [Inst.] - ดนตรี
* Take Care of My Love (내 사랑을 부탁해) [Inst.] - ดนตรี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 아가씨를 부탁해 Lady Castle เก็บถาวร 2013-10-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์ทางการภาษาเกาหลี สถานีโทรทัศน์ KBS
* Take Care of the Young Lady (My Fair Lady) K-series วันพฤหัสบดีที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2553
* KBS2-Lady Castle คุณหนูครับ..มีรักมาเสิร์ฟ จากชุมชน Pop2
**ภูเขาไฟคีเลาเวอา** เป็นภูเขาไฟรูปโล่และเป็นภูเขาไฟมีพลังในเกาะฮาวาย เป็นหนึ่งในภูเขาไฟ 5 ลูกที่ประกอบกันเป็นเกาะฮาวาย (อีก 4 ลูกมีเมานาโลอา เมานาเคอา โคฮาลา ฮูอาลาไล) ตั้งอยู่แนวชายฝั่งทางตอนใต้ของเกาะมีอายุระหว่าง 300,000 ถึง 600,000 ปี ยอดของภูเขาไฟลูกนี้โผล่พ้นระดับน้ำทะเลเมื่อประมาณ 100,000 ปีก่อน 

คีเลาเวอาเป็นภูเขาไฟที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันสองของจุดร้อนฮาวายและเป็นจุดปะทุของเทือกเขาใต้ทะเลฮาวาย–เอมเพอเรอะ ในอดีตภูเขาไฟลูกนี้ไม่มีความโดดเด่นด้านภูมิประเทศและกิจกรรมในอดีตต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นพร้อมกับภูเขาไฟเมานาโลอาทำให้คิดคีเลาเวอาอาจเป็นแอ่งภูเขาไฟขนาดเล็กของภูเขาไฟที่ใหญ่กว่า โครงสร้างของคีเลาเวอานั้นมีขนาดใหญ่แอ่งภูเขาไฟบนยอดของมันเพิ่งเกิดขึ้นมาไม่นานและมีเขตเขาทรุด 2 แห่งที่ยังเคลื่อนไหวโดยที่หนึ่งแผ่ขยายเป็นระยะทาง 125 ก.ม.ทางตะวันออกส่วนอีกที่ 35 ก.ม.ทางตะวันตก ซึ่งทั้ง 2 แห่งนี้เกิดจากรอยเลื่อนที่ยังคงมีพลังความลึกของเขาทรุดจะลึกลงเฉลี่ย 2 ถึง 20 มม.ต่อปี

คีเลาเวอามีการปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2526 และก่อให้เกิดความเสียหายต่อทรัพย์สินจำนวนมากรวมถึงการทำลายเมืองคาลาปานา (Kalapana) ใน พ.ศ. 2533 เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ปล่องลาวาแห่งใหม่ได้แตกออกในพื้นที่ตอนล่างของจังหวัดปูนา (Puna, Hawaii) การระเบิดของภูเขาไฟใรครั้งนี้ยังทำให้เกิดการปล่อยก๊าซพิษและเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่จนทำให้ห้องอพยพคนกว่า 2,000 คนออกจากเขตเลอลานี วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 การปะทุทำลายบ้านเรือนอีก 27 หลังในเขตปกครองรองของเลอลานี วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 เวลา 4:17 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นภูเขาไฟปะทุอย่างรุนแรงและพ้นเถ้าถ่านขึ้นไปในอากาศสูงกว่า 30,000 ฟุต

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "4088". *NGS data sheet*. U.S. National Geodetic Survey.
2. ↑  "Kilauea Prominence". Peakbagger.com. สืบค้นเมื่อ May 5, 2018.
3. ↑  "Kīlauea – Perhaps the World's Most Active Volcano". Hawaiian Volcano Observatory – United States Geological Survey. 7 May 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-03-01. สืบค้นเมื่อ 27 January 2012.
4. ↑  "Hawaii volcano erupts from summit, shooting plume of ash". CBS News.
**สะพานแฟรนซิส สก็อต คีย์** (อังกฤษ: Francis Scott Key Bridge) เป็นสะพานระบบโครงถักต่อเนื่องทรงโค้ง โครงเหล็กกล้า ข้ามแม่น้ำพาแท็ปส์โคตอนล่าง ในอ่าวบอลทิมอร์ส่วนนอก บนสะพานเป็นเส้นทางของถนนสาย 695 รัฐแมริแลนด์ (Maryland Route 695) ซึ่งเชื่อมระหว่างบอลทิมอร์กับดันดัลก์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา ชื่อเดิมของสะพานคือ **ทางข้ามอ่าวนอก** (Outer Harbor Crossing) กระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันในปี 1976 ชื่ออย่างง่ายของสะพานนี้ที่นิยมเรียกเช่น **สะพานคีย์** (Key Bridge) และ **สะพานเส้นวงแหวน** (Beltway Bridge) ช่วงหลักของสะพานที่ความยาว 1,200 ฟุต (366 เมตร) ถือเป็นสะพานระบบโครงถักต่อเนื่องที่ยาวที่สุดในโลกเป็นอันดับสาม และเป็นสะพานที่ความยาวเป็นอันดับสองของเขตมหานครบอลทิมอร์ รองจากสะพานอ่าวเชสซาพีค

สะพานนี้เปิดใช้งานในปี 1977 และตั้งชื่อตามกวีสมัครเล่น แฟรนซิส สก็อต คีย์ (1779–1843) ผู้ประพันธ์เพลงชาติสหรัฐ "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์" สะพานนี้เป็นชั้นนอกสุดจากทางข้ามสามทางในอ่าวของบอลติมอร์ เมื่อสร้างแล้วเสร็จ สะพานนี้เป็นส่วนสุดท้ายที่ทำให้เส้นทางของอินเตอร์สเตต 695 ครบวง หรือที่รู้จักในชื่อ "วงแหวนบอลทิมอร์" (Baltimore Beltway) นับเป็นการสิ้นสุดโครงการถนนที่กินระยะเวลานานสองทศวรรษ แม้ว่าสะพานจะใช้ป้าย I-695 แต่ทางการกำหนดให้สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงรัฐแมริแลนด์หมายเลข 695

ในอดีต สะพานคีย์เป็นสะพานเก็บค่าผ่านทาง ซึ่งบริหารงานโดยองค์การขนส่งรัฐแมริแลนด์ (MDTA) อัตราค่าผ่านทางอยู่ที่ 4.00 ดอลล่าร์สหรัฐ (ปี 2013) สะพานนี้อยู่ภายใต้ระบบอีซีพาส กระทั่งปี 2019 ซึ่ง MDTA ประกาศว่าสะพานจะปรับระบบค่าผ่านทางเป็นระบบไม่ใช้เงินสดภายในเดือนตุลาคม 2019 ระบบเก็บค่าผ่านทางโดยไม่ใช้เงินสดเริ่มต้นในปลายเดือนตุลาคม 2019 เป็นต้นมา

ช่วงหลักของสะพานถล่มลงมาในวันที่ 26 มีนาคม 2024 เมื่อเรือขนส่งบรรทุก เอ็มวี ดาลี ชนเข้ากับเสารับน้ำหนักของสะพานทำให้โครงสร้างถล่ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Francis Scott Key Bridge ที่ฐานข้อมูลโครงสร้าง (Structurae)
2. ↑  Durkee, Jackson, World's Longest Bridge Spans, National Steel Bridge Alliance, May 24, 1999.
3. ↑  Maryland State Highway Administration (2007). "Highway Location Reference: Baltimore County" (PDF). สืบค้นเมื่อ April 15, 2009. [*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  Maryland State Highway Administration (2005). "Highway Location Reference: Baltimore City" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ March 20, 2009. สืบค้นเมื่อ April 15, 2009.
5. ↑  Fulginiti, Jenny (April 12, 2019). "Cashless tolls coming to Key, Hatem bridges in October". *WBAL* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ April 13, 2019.
6. ↑  "Drivers Going Through Tolls At Hatem And Key Bridges Won't Be Able To Use Cash By Late October". Baltimore, MD: WJZ-TV. September 26, 2019. สืบค้นเมื่อ October 17, 2019.
7. ↑  "Live updates: Rescuers search for people in the water after Baltimore's Key Bridge collapses". *Washington Post*. 2024-03-26. สืบค้นเมื่อ 2024-03-26.
8. ↑  "Ship strikes major Baltimore bridge causing partial collapse". *ABC News*. สืบค้นเมื่อ 2024-03-26.
**วัดประชุมชลธารา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสุไหงปาดี อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมี พระธรรมวัชรจริยาจารย์ (อ่อน ทนฺตจิตฺโต) เป็นเจ้าอาวาส และเป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 18

วัดประชุมชลธาราสร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 โดยนายบุญจันทร์ไม่ทราบนามสกุล ได้ชักชวนชาวบ้านในละแวกนี้ร่วมกันสร้างวัด เนื่องจากวัดตั้งอยู่บริเวณที่สายน้ำที่ไหลลงมาจากภูเขา จึงเรียกชื่อวัดว่า "วัดประชุมชลธารา" แต่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดกลาง** เพราะวัดตั้งอยู่ระหว่างวัดประดิษฐ์บุปผากับวัดโบราณสถิตย์ วัดประชุมชลธาราได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตรยาว 24 เมตร มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระจันทร์ คงคฺสาโร

ด้านการศึกษา วัดประชุมชลธารามีโครงการเรียนรู้ภาษามลายูท้องถิ่น โครงการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ โครงการเรียนรู้คอมพิวเตอร์ โครงการจริยธรรมศึกษา โรงเรียนสอนปริยัติธรรม ฯลฯ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางในการจัดกิจกรรมทางพุทธศาสนาของจังหวัดนราธิวาส นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งของตลาดพหุวัฒนธรรม ที่มีชื่อว่า *ตลาดนัดวัดประชุมชลธารา* ซึ่งแต่เดิมเป็นอาคารเรียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประชุมชลธารา". กศน.ตำบลสุไหงปาดี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-09. สืบค้นเมื่อ 2021-09-09.
2. ↑  "ตลาดนัดวัดประชุมชลธารา ตลาดพหุวัฒนธรรม ของอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส". ภาคใต้.
**สกุลโพ** เป็นสกุลของไม้ยืนต้นในวงศ์ Moraceae สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Ficus*

บางชนิดอาจขึ้นเป็นไม้พุ่มหรือไม้เถา ขึ้นบนดินหรือกึ่งอิงอาศัย โดยมีรากเกาะอาศัยต้นไม้อื่นแล้วเจริญโอบรัดต้นไม้ที่เกาะลักษณะคล้ายกาฝาก แยกเพศร่วมต้นหรือต่างต้น ส่วนต่าง ๆ มีน้ำยาง หูใบหุ้มตาใบชัดเจน กิ่งมีรอยแผลหูใบเป็นวงรอบข้อ ใบเดี่ยว ส่วนมากเรียงเวียนหรือเรียงสลับในระนาบเดียวกัน เแผ่นใบด้านล่างส่วนมากมีต่อมไขตามโคนเส้นใบใกล้ฐานใบ บางครั้งมีซิสโทลิท ดอกขนาดเล็กจำนวนมากเรียงแน่นอยู่ภายในฐานรองดอกที่โอบหุ้มดอกทั้งหมดไว้ภายใน หรือ ซิทโอเนียม หรือฟิก โดยมีช่องเปิด ส่วนใหญ่มีใบประดับที่โคน ดอกเพศผู้ กลีบรวมส่วนมากมี 2-6 กลีบ แยกกันหรือติดกัน หรือไม่มีกลีบรวม เกสรเพศผู้ 1-5 อัน ดอกเพศเมียก้านยาว กลีบรวมส่วนมากมี 3-5 กลีบ แยกกันหรือติดกัน ยอดเกสรเพศเมีย 2 อัน แยกกันหรือติดกัน ดอกที่เป็นหมันเป็นปม ก้านเกสรเพศเมียสั้น เป็นที่อยู่ของแมลงขนาดเล็ก บางชนิดมีดอกแบบไม่มีเพศ คือไม่มีทั้งเกสรเพศผู้และเกสรเพศเมีย ลักษณะเฉพาะนี้มีความสัมพันธ์กับแมลงในลักษณะพึ่งพากัน ชนิดของแมลงมีความเฉพาะกับไทรแต่ละชนิด ผลขนาดเล็ก คล้ายผลมีผนังชั้นในแข็งหรือผลแห้งเมล็ดล่อน เมล็ดมีเอนโดสเปิร์ม

ผลของมะเดื่อ (*F. carica*) ผ่าครึ่ง
ไม้ที่อยู่ในสกุลนี้มีมากกว่า 800 ชนิดทั่วโลก (แบ่งออกได้เป็น 6 สกุลย่อย) ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์อยู่ในเขตร้อน พบในประเทศไทยประมาณ 115 ชนิด มีประมาณ 7-8 ชนิดที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ ส่วนใหญ่เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ซึ่งคนไทยมีความเชื่อมาแต่โบราณว่าไม้เหล่านี้เป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่สิงสถิตย์ของเทพารักษ์หรือนางไม้ เป็นไม้มงคล นำมาสู่คึวามร่มเย็นหรือโชคลาภแก่ผู้ปลูก เช่น โพ (*F. religiosa*), ไทร (*F. benjamina*) ส่วนที่นำมาปลูกเพื่อใช้รับประทานผล ได้แก่ มะเดื่อ (*F. carica*) ที่มีคุณค่าทางสารโภชนาการสูงมาก, มะเดื่อชุมพร (*F. racemosa*) เป็นต้น  

อีกทั้งยังเป็นอาหารหลักของสัตว์และนกหลายชนิด เช่น นกเงือก, นกโพระดก ด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ไทร, สกุล". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-06. สืบค้นเมื่อ 2012-11-14.
2. ↑  นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะเดื่อฝรั่ง ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า149
3. ↑  "ไม้มงคล". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-20. สืบค้นเมื่อ 2012-11-14.
4. ↑  "ผลไม้ป่า". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-06-26. สืบค้นเมื่อ 2012-11-15.
5. ↑  หมาในกับลูกกวาง จากสารคดี

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Ficus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ficus ที่วิกิสปีชีส์
​**สำนักอำนวยความปลอดภัย** (เยอรมัน: *Sicherheitsdienst*, *ซิชเชอร์ไฮทซ์ดีนสท์*) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ **สำนักอำนวยความปลอดภัยประจำไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส** (*Sicherheitsdienst des Reichsführers-SS*) หรือเรียกย่อ ๆ ว่า **เอ็สเด** (SD) เป็นหน่วยข่าวกรองของหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิลหรือเอ็สเอ็สและพรรคนาซีในนาซีเยอรมนี องค์กรนี้เป็นหน่วยข่าวกรองของพรรคนาซีแห่งแรกที่ถูกก่อตั้งขึ้นและได้ถือว่า เป็นองค์กรพี่น้องกับหน่วยตำรวจลับ เกสตาโพ ซึ่งถูกเอ็สเอ็สได้เข้าแทรกซึมอย่างหนักในช่วงภายหลังปี ค.ศ. 1934.ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1933 และ 1939 หน่วยเอ็สเดได้รับการบริหารในฐานะเป็นสำนักงานหน่วยเอ็สเอ็สที่มีอิสระ,ต่อมาภายหลังได้ถูกโอนอำนาจไปยังสำนักความมั่นคงหลักไรช์ (RSHA) หนึ่งในเจ็ดทบวงหลักของเอ็สเอ็ส มีผู้อำนวยการคนแรกคือ ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช ได้มีความตั้งใจจากหน่วยเอสดีเพื่อนำทุกคนที่อยู่ในเขตของจักรวรรดิไรซ์ที่สามภายใต้"การควบคุมดูแลอย่างต่อเนื่อง"

ภายหลังจากเยอรมนีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง หน่วยเอ็สเดได้ถูกประกาศว่าเป็นองค์กรอาชญากรรมที่การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์คพร้อมกับส่วนที่เหลือของสำนักความมั่นคงหลักไรช์ของไรน์ฮาร์ด (รวมทั้งหน่วยเกสตาโป) ทั้งสองหน่วยและสาขาของหน่วยเอ็สเอ็สในหมู่คณะ ผู้สืบทอดตำแหน่งของรีนฮาร์ด แอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์ ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานก่ออาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติที่การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค ถูกตัดสินโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในปี ค.ศ. 1946.

ตำรวจเอ็สเดระหว่างการสุ่มตรวจค้น

| * ด
* ค
* ก
*ชุทซ์ชตัฟเฟิล* (เอ็สเอ็ส) |
| --- |
| สาขา | 
* เอ็สเอ็สสามัญ
* เอ็สเอ็สสรรพาวุธ
* เอ็สเอ็ส-ตราหัวกะโหลก

 | SS insignia |
| ผู้นำเอ็สเอ็ส | 
* ยูลีอุส เชร็ค
* โยเซ็ฟ แบร์ชท็อลท์
* แอร์ฮาร์ท ไฮเดิน
* ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
* คาร์ล ฮังเคอ

 |
| บุคลากรหลัก | 
* ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช
* แอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์
* ไฮน์ริช มึลเลอร์

 |
| หน่วยงานหลัก | 
* กรมการใหญ่เอ็สเอ็ส
* กรมการใหญ่ผู้นำ
* กรมการใหญ่ความมั่นคงไรช์ (RSHA)
* กรมการใหญ่เศรษฐการและอำนวยการ
* กรมการใหญ่ชาติพันธุ์และการตั้งถิ่นฐาน (RuSHA)
* ศูนย์ประสานงานชนเยอรมัน (VOMI)
* สำนักผู้ตรวจการไรช์เพื่อความเป็นเอกภาพแห่งชนชาติเยอรมัน (RKFDV)
* กรมการศาลเอ็สเอ็ส
* กรมการใหญ่กำลังพล
* กรมการศึกษา

 |
| ตำรวจ | 
* ตำรวจรักษาความสงบ (ออร์โพ)
* ตำรวจอารักขา (ชูโพ)
* ตำรวจอาชญากรรม (ครีโพ)
* ตำรวจลับ (เกสตาโพ)
* ตำรวจความมั่นคง (ซีโพ)
* สำนักอำนวยความปลอดภัย (เอ็สเด)

 |



1. ↑  Gellately 1992, p. 44 fn. sfn error: no target: CITEREFGellately1992 (help)
**บีบีเอ็มจีคอร์ปอเรชัน** (อังกฤษ: BBMG Corporation; SEHK: 2009, SSE: 601992) หรือชื่อเต็ม **เป่ยจิงบิลดิงแมททีเรียลกรุ๊ปคอร์ปอเรชัน** (อังกฤษ: Beijing Building Materials Group Corporation) เป็นผู้นำด้านการผลิตปูนซีเมนต์ รวมทั้งเป็นผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน นอกจากนี้ ยังเป็นผู้จำหน่ายวัสดุก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในกรุงปักกิ่ง, เทียนจิน และมณฑลเหอเป่ย์

บีบีเอ็มจีคอร์ปอเรชันเป็นองค์กรรัฐวิสาหกิจ ร่วมกับบีบีเอ็มจีกรุ๊ปคอมพานีลิมิเต็ดซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในสัดส่วน 45% ของการถือหุ้น (เมื่อปลาย ค.ศ. 2010) บีบีเอ็มจีกรุ๊ปคอมพานีลิมิเต็ดเป็นองค์กรรัฐวิสาหกิจที่ได้รับการดูแลโดยคณะกรรมการบริหารและตรวจสอบสินทรัพย์รัฐวิสาหกิจของรัฐบาลเทศบาลปักกิ่ง

บริษัทนี้ได้ระดมทุนสาธารณะในรูปแบบการเสนอขายหุ้นแก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรก และจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงใน ค.ศ. 2009 ด้วยราคาเสนอขายครั้งแรกที่ 6.38 ดอลลาร์ฮ่องกงต่อหุ้น บริษัทนี้ดึงดูดห้านักลงทุนที่สำคัญ ซึ่งได้แก่ ไชน่าอินเวสท์เมนท์คอร์ปอเรชัน, ไชน่าไลฟ์อินซูแรนซ์, กลุ่มการลงทุนธนาคารแห่งประเทศจีน, โอช-ซิฟฟ์เฮดจ์ฟันด์ และโรเบิร์ต คว๊อค แห่งเคอร์รี่กรุ๊ป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Beijing Building Materials Group Co. Ltd
2. ↑  *2010 Annual Report* (PDF)
3. ↑  BBMG raises $768 million in HK IPO
4. ↑  BBMG IPO Attracts Five Cornerstone Investors

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* BBMG Corporation เก็บถาวร 2010-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อิทธิพัทธ์ พีระเดชาพันธ์** ชื่อเล่น **ต๊อบ** (ชื่อ-ชื่อสกุลเดิม **อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์**) นักธุรกิจชาวไทย ผู้ก่อตั้งบริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด ซึ่งผลิตสาหร่ายทะเลทอดกรอบ และขนมขบเคี้ยวภายใต้ตราสินค้า "เถ้าแก่น้อย" เมื่อปี พ.ศ. 2546 ขณะที่เขาอายุ 19 ปี โดยมียอดจำหน่ายกว่า 1,500 ล้านบาท ในปี พ.ศ. 2553 จึงเป็นเหตุให้จีทีเอช ได้นำเค้าโครงชีวประวัติของเขาไปสร้างเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่อง *ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน* ในปี พ.ศ. 2554

ประวัติ
-------

อิทธิพัทธ์ พีระเดชาพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดบึงกาฬ ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีนนักyธุรกิจการศึกษา โดยมีพี่ชายทำงานอยู่ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน อิทธิพัทธ์จบการศึกษาชั้นอนุบาลและประถมศึกษาจากโรงเรียนปานะพันธ์วิทยา มัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสเซเวียร์ เมืองทองธานี และมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ปัจจุบันสำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาผู้ประกอบการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

ชีวิตครอบครัว
-------------

เซอร์ไพรส์กันสุด ๆ เมื่อ ต๊อบ อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์ เศรษฐีหนุ่มเจ้าของธุรกิจสาหร่ายเถ้าแก่น้อย ซึ่งเป็นต้นแบบภาพยนตร์เรื่อง วัยรุ่นพันล้าน ได้ควงเจ้าสาวแสนสวย มายด์ ประภัสสร วิริยะกิจนุกูล อดีตมิสคาวาอิ ปี 2567 เข้าพิธีวิวาห์ที่ศรีพันวา จ.ภูเก็ต เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2556 โดยบรรยากาศเป็นไปอย่างสวยงามและชื่นมื่นสุด ๆ

อ้างอิงy
--------

1. ↑  ประวัติ ต๊อบ เถ้าแก่น้อย

* ต๊อบ อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์ จากเด็กไม่เอาถ่าน สู่เศรษฐีร้อยล้าน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* instagram tobtkn
* twitter Thop\_TopSecret
* fanpage ต๊อบ อิทธิพัทธ์
**สะพานชมัยมรุเชฐ** เป็นสะพานข้ามคลองเปรมประชากร อยู่บนถนนพิษณุโลกบริเวณแยกพาณิชยการจุดจัดกับถนนพระรามที่ 5 แขวงสวนจิตรลดา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร บริเวณหน้าทำเนียบรัฐบาล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร โรงเรียนราชวินิต มัธยม และใกล้เคียงกับวัดเบญจมบพิตร

สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นในรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2444 โดยสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ทรงสร้างเพื่ออุทิศถวายแด่สมเด็จพระเชษฐา 2 พระองค์ คือ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย กรมขุนศรีธรรมราชธำรงฤทธิ์ เนื่องในวโรกาสที่ในปีนั้น พระองค์มีพระชนมายุ 15 พรรษา และจะก้าวเข้าสู่พระชนมายุ 17 พรรษา เสมอด้วยพระเชษฐาทั้งสองพระองค์ โดยชื่อของสะพานได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า "สะพานชมัยมรุเชฐ" (ในราชกิจจานุเบกษาสะกดว่า "ชมัยมรุเชษฐ") ซึ่งหมายถึง "พี่ชายผู้เป็นเทพ 2 พระองค์"

ปัจจุบัน สะพานชมัยมรุเชฐถูกต่อเติมขยายออกไปจนหมดสภาพดั้งเดิม คงเหลือเพียงป้ายโลหะชื่อสะพาน ที่ยังเป็นของเดิม

อ้างอิง
-------

1. ↑  อุดม เชยกีวงศ์. *อนุสาวรีย์ (วัด สะพาน คลอง ถนน)*. กรุงเทพ : สำนักพิมพ์ภูมิปัญญา, พ.ศ. 2549. 520 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-9948-37-8
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ทรงบริจาคทรัพย์สร้างตะพาน (ตะพานชมัยมรุเชษฐ), เล่ม ๑๗, ตอน ๓๒, ๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๔๓, หน้า ๔๒๘

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานชมัยมรุเชฐ
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′47″N 100°30′50″E﻿ / ﻿13.763187°N 100.513766°E﻿ / 13.763187; 100.513766


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สะพานชมัยมรุเชฐ**

| **สะพานข้ามคลองเปรมประชากรในปัจจุบัน** |
| --- |
| **เหนือน้ำ***สะพานอรไทย* | **สะพานชมัยมรุเชฐ** | **ท้ายน้ำ**สะพานศรีอยุธยา |
**เอ็ดเวิร์ด เอลริค** (อังกฤษ: Edward Elric) หรือชื่อเล่นคือ **เอ็ด** เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง *แขนกล คนแปรธาตุ* โดยฮิโระมุ อะระกะวะ เขามีฉายาในวงการเล่นแร่แปรธาตุว่า "นักเล่นแร่แปรธาตุเหล็กไหล" ซึ่งเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุของรัฐที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศอะเมสทริส เขาสูญเสียขาซ้ายไปจากการพยายามแปรธาตุชุบชีวิตมารดาที่ตายไปขึ้นมา และได้สังเวยแขนขวาไปเพื่อรักษาวิญญาณของน้องชายเอาไว้ แม้ว่าน้องชายจะถูกช่วงชิงกายเนื้อไปแต่เขาก็ได้ตรึงวิญญาณของน้องชายไว้ในชุดเกราะ ภายหลังเขาได้รับออโต้เมล ซึ่งเป็นอวัยวะกลประดิษฐ์มาทดแทนแขนและขาที่สูญเสียไป และทั้งสองพี่น้องก็ร่วมกันตามหาศิลานักปราชญ์ ซึ่งเชื่อกันว่าสามารถแปรธาตุเป็นได้ทุกสิ่ง เพื่อที่จะนำกายเนื้อของน้องชายกลับคืนมา

เอ็ดเวิร์ดเกิดในหมู่บ้านในชนบทที่ชื่อรีเซ็มบูล เขาอาศัยอยู่กับน้องชายพร้อมกับมารดา *ทริชา* และบิดา *โฮเฮ็นไฮม์* ต่อมาหลังจากเมื่อบิดาของเขาทอดทิ้งครอบครัวและออกจากบ้านไปตั้งแต่สองพี่น้องยังเล็กและมารดาก็เสียชีวิตด้วยโรคเรื้อรัง ทั้งสองก็มุ่งมั่นศึกษาวิชาเล่นแร่แปรธาตุเพื่อหวังจะชุบชีวิตมารดาขึ้นมา โดยการไปฝึกฝนกับอาจารย์ที่ชื่อ *อิซูมิ เคอร์ทิส* ภายหลังจากการชุบชีวิตมารดาล้มเหลวและน้องชายกลายเป็นชุดเกราะ เอ็ดได้รับออโต้เมลล์จากครอบครัวร็อกเบล ซึ่งเป็นครอบครัวที่สนิทที่สุด และสองพี่น้องก็กลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับการคัดเลือกจากทางการให้บรรจุเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ และได้รับฉายา "นักเล่นแร่แปรธาตุเหล็กไหล" จาก*คิง แบร็ดลี* ผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพ และจากอุบัติเหตุในครั้งนั้น ทำให้เอ็ดเป็นคนที่เชื่อในกฎ "การแลกเปลี่ยนอย่างเท่าเที่ยม" อย่างหนักแน่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Director: Seiji Mizushima (October 4, 2003). "太陽に挑む者". *Fullmetal Alchemist*. ตอน 1. Tokyo Broadcasting System.
2. ↑  Arakawa, Hiromu (2006). "Chapter 23". *Fullmetal Alchemist, Volume 6*. Viz Media. pp. 61–63. ISBN 978-1-4215-0319-6.
3. ↑  Arakawa, Hiromu (2005). "Chapter 2". *Fullmetal Alchemist, Volume 1*. Viz Media. p. 82. ISBN 978-1-59116-920-8.
4. ↑  Arakawa, Hiromu (2006). "Chapter 21". *Fullmetal Alchemist, Volume 5*. Viz Media. ISBN 978-1-4215-0175-8.

| * ด
* ค
* ก
*แขนกล คนแปรธาตุ* โดย ฮิโรมุ อารากาวะ |
| --- |
| สื่อ | 
* มังงะ
* อนิเมะปี 2003
	+ รายชื่อตอน
	+ *ฝ่ามิติพิชิตแดนสวรรค์*
* *บราเธอร์ฮูด*
	+ รายชื่อตอน
	+ *พิชิตแดนปริศนาฝ่านครที่ถูกลืม*

 |
| ตัวละคร | 
* เอ็ดเวิร์ด เอลริค
* อัลฟองเซ เอลริค
* รอย มัสแตง
* วินรี ร็อกเบล
* สการ์

 |
**นายเรวัต อารีรอบ** นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับการเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550

ประวัติ
-------

เรวัต อารีรอบ เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2509 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อสายอาชีวศึกษาที่วิทยาลัยเทคนิคภูเก็ต จนจบชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และได้เข้าศึกษาที่สถาบันการบินพลเรือน สังกัดกระทรวงคมนาคม จากนั้นได้ศึกษาต่อโปรแกรมวิชาการพัฒนาชุมชน ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ในปี พ.ศ. 2546 ถึงปี พ.ศ. 2549 และศึกษาปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต

การทำงาน
--------

เรวัต อารีรอบ ประกอบอาชีพเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงกุ้งกุลาดำ ในชื่อ "เรวัตฟาร์ม" ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ คู่กับนายทศพร เทพบุตร และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง

ในปี พ.ศ. 2562 เขาได้รับแต่งตั้งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (ประจำรัฐมนตรีช่วยฯ สาธิต ปิตุเตชะ) และเขาได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  คำสั่งกระทรวงสาธารณสุข ที่ ๙๒๐/๒๕๖๒ เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการการเมือง (จำนวน ๒ ราย ๑. นายธนิตพล ไชยนันทน์ ๒. นายเรวัต อารีรอบ)
2. ↑  "เรวัต"ทิ้งเก้าอี้เลขาฯรมช.สธ.ลงชิง นายก อบจ.ภูเก็ต
3. ↑  "เรวัต อารีรอบ" เอาชนะคู่แข่งนั่งเก้าอี้นายก อบจ.ภูเก็ต มีผู้ออกมาใช้สิทธิกว่าร้อยละ 50
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓๘, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒ เก็บถาวร 2022-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๗๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
สวนสัตว์สิงคโปร์
แผนที่
**สวนสัตว์สิงคโปร์** (จีน: 新加坡动物园; อังกฤษ: Singapore Zoo, Singapore Zoological Gardens) เป็นสวนสัตว์ในประเทศสิงคโปร์ เปิดเมื่อ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1973 ในพื้นที่ 28 เฮกตาร์

ภายในสวนสัตว์
-------------

ในสวนสัตว์สิงคโปร์นี้มีสัตว์ป่า, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ปีก อย่างเช่น กวาง, เสือโคร่ง, ช้าง, ม้าลาย, ยีราฟ, สิงโต, เสือโคร่งขาว, หมีขั้วโลก, ฮิปโปแคระ, ลิง, นกกระจอกเทศ, นกแก้ว, งู, กิ้งก่า เป็นต้น มีสัตว์ทั้งหมดราว 2,500 ชนิด

สวนสัตว์มีพื้นที่ทั้งหมด 90 เฮกเตอร์ ส่วนที่เป็นพื้นที่สำหรับสัตว์อาศัยอยู่มี 28 เฮกเตอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สวนสัตว์สิงคโปร์ (Singapore Zoo)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-21. สืบค้นเมื่อ 2012-11-06.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สวนสัตว์สิงคโปร์**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์สวนสัตว์สิงคโปร์ (อังกฤษ) เก็บถาวร 2017-12-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สวนสัตว์สิงคโปร์
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 1°24′14″N 103°47′39″E﻿ / ﻿1.403782°N 103.79414°E﻿ / 1.403782; 103.79414
**แดนดาว ยมาภัย** มีชื่อจริงว่า **แดนดาว พฤกษ์พยุง** ชื่อเล่น **จ๊ะจ๋า** (เกิด 12 ธันวาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการรับบท **อึ่ง** ทาสผู้ซื่อสัตย์จากละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่องพรหมลิขิต

ประวัติ
-------

แดนดาว พฤกษ์พยุง เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ ดอน พฤกษ์พยุง นักแสดงชาวไทย เป็นหลานย่าของบรรเจิดศรี พฤกษ์พยุง (บรรเจิดศรี ยมาภัย) นักแสดงอาวุโสชื่อดัง เธอยังมีศักดิ์เป็นหลานของ ตุ๋ย มลฤดี ยมาภัย อดีตนางเอกชื่อดังในยุคนั้น และเป็นหลานป้าของอาจารย์แดง–ศัลยา สุขะนิวัตติ์ นักเขียนบทละครโทรทัศน์ชื่อดัง ซึ่งเธอมีน้องชาย 1 คนคือ แดน พฤกษ์พยุง โดยแดนดาวจบการศึกษาจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย และ เข้าศึกษาต่อด้านศิลปะการแสดง สาขาการแสดงและกำกับการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

เข้าสู่วงการ
------------

แดนดาวเข้าสู่วงการจากการร่วมแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง พรพรหมอลเวง เมื่อปี 2546 โดยในตอนนั้น เธอรับบทเป็น น้องขวัญ และต่อจากนั้นเธอก็ห่างหายจากงานละคร จนกระทั่งในปี 2562 เธอมีโอกาสได้กลับมาแสดงละครอีกครั้งในเรื่อง ก่อนอรุณจะรุ่ง ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 จากการกำกับของอดีตพระเอกชื่อดัง อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร ซึ่งละครโทรทัศน์เรื่องนี้อาจารย์แดง ศัลยา ผู้เป็นป้าของเธอได้เขียนทั้งบทประพันธ์และบทละครโทรทัศน์ โดยเธอรับบทเป็น หนูเล็ก และใช้ชื่อ แดนดาว พฤกษ์พยุง ในการแสดง

ในปีเดียวกัน เธอได้แสดงละครอีกเรื่องหนึ่งคือเรื่อง กลลวงทวงหนี้รัก ทางช่อง 3 เอชดี โดยรับบทเป็น กำไล เพื่อนสนิทนางเอก ซึ่งเธอยังใช้ชื่อ แดนดาว พฤกษ์พยุง ในการแสดง และละครเรื่องนี้อาจารย์แดง ศัลยา ได้นำชื่อของเธอมาใช้เป็นนามปากกาในการเขียนบทละครโทรทัศน์ ก่อนจะหายไปจากหน้าจอนานถึง 4 ปี

จากนั้นในปี 2566 เธอได้กลับมาเล่นอีกครั้งในละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่อง พรหมลิขิต โดยรับบทเป็น อึ่ง และจากละครเรื่องนี้ทำให้เธอเป็นขวัญใจของแฟน ๆ ละคร โดยคราวนี้เธอใช้ชื่อ แดนดาว ยมาภัย ในการแสดง โดย ยมาภัย เป็นนามสกุลก่อนสมรสของบรรเจิดศรี

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์/ซีรีย์

| ปี | เรื่อง | ช่อง | รับบท |
| --- | --- | --- | --- |
| 2546 | พรพรหมอลเวง | ช่อง 7 | ปรงขวัญ (ผลงานวัยเด็ก) |
| 2562 | ก่อนอรุณจะรุ่ง | จีเอ็มเอ็ม 25 | หนูเล็ก |
| กลลวงทวงหนี้รัก | ช่อง 3 | กําไล |
| 2566 | พรหมลิขิต | อึ่ง |
| 2567 | ก็รักมันปักใจ | สำลี |
|  |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  เปิดวาร์ป "อึ่ง - จ๊ะจ๋า แดนดาว" บ่าวคนซื่อใน "พรหมลิขิต" ที่แท้ทายาทนักแสดงคนดัง
2. ↑  ก่อนอรุณจะรุ่ง เรื่องย่อ ละครช่องGMM25
3. ↑  เรื่องย่อ "กลลวงทวงหนี้รัก"
4. ↑  "จ๊ะจ๋า แดนดาว" หรือ "อึ่ง พรหมลิขิต" โชว์สเต็ปเต้นอย่างเก่ง ลุคนี้จำแทบไม่ได้
**มาฬิกัปปุรัตตัมมะ** (มลยาฬัม: മാളികപ്പുറത്തമ്മ; Maalikapurathamma) เป็นเทวีที่ประดิษฐานภายในเทวาลัยหนึ่งในสพริมละอัยยัปปเกษตรัง (Sabarimala Ayyappa Temple) ในสพริมละ โดยศาสนิกชนจะเดินทางมายังเทวาลัยของพระนางหลังประกอบพิธีทรรศนันเสร็จสิ้น เทวาลัยดังกล่าวตั้งอยู่ทางด้านหน้าของมณีมัณฑปัง (Manimandapam) มาฬิกัปปุรัตตัมมะได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทพมารดาโดยสมาชิกของราชสกุลปันตฬัมและผู้เกี่ยวข้อง โดยทั่วไปแล้ว สมาชิกทุกคนของราชสกุลที่เดินทางไปยังสพริมละจะต้องไปพักที่มาฬิกะ (മാളിക; Malika; แปลว่า "ห้องเล็ก") ซึ่งอยู่ด้านหลังของมณีมัณฑปัง ในอดีต มาฬิกะนี้เป็นที่ประดิษฐานของเทวีซึ่งเป็นที่มาของพระนามมาฬิกัปปุรัตตัมมะ โดยเป็นตามธรรมเนียมของเกรละในการตั้งชื่อเทพเจ้าตามสถานที่ประดิษฐาน

เตงไงอุรุฏฏุ (തേങ്ങൈ ഉരുട്ട്; Thengai Urutt) แปลว่า "กลิ้งมะพร้าว" เป็นพิธีกรรมสำคัญของเทวาลัยนี้ มะพร้าวที่จะนำมาถวายเพื่อสักการะเทวีองค์นี้จะต้องนำมากลิ้งไปมาบนพื้นก่อนเท่านั้น เครื่องสักการะอื่น ๆ เช่น หมาก, ผงหญ้าฝรั่น, ผงขมิ้น, กล้วยกล้าย, ไหมแดง และน้ำผึ้ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Malikappurathamma Malikappuram Temple Sabarimala". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-06-07. สืบค้นเมื่อ 2023-08-13.
2. ↑  "Manja Matha Temple - Malikkappuram Devi Temple, Sabarimala Traveller Reviews".
3. ↑  "Malikappurathamma Devi Temple". 12 November 2011.
4. 1 2  "Goddess Malikapurathamma Sabarimala Temple".

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **มาฬิกัปปุรัตตัมมะ**
**วัดมหาวงษ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ วัดตั้งอยู่ริมถนนสุขุมวิท ส่วนอีกด้านหนึ่งติดแม่น้ำเจ้าพระยา เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระปลัด สราวุฒิ โรจนธมฺโม

วัดมหาวงษ์สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2400 โดยชาวมอญ ต่อมาวัดขาดการทะนุบำรุงจึงทรุดโทรมลงไประยะหนึ่ง จนในปี พ.ศ. 2506 เจ้าอาวาสในขณะนั้น พระประเสริฐ กลฺยาโณ ได้พัฒนาวัดให้เจริญขึ้น และสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อยู่ ญาโณทโย) เสด็จทรงเป็นประธานการวางศิลาฤกษ์อุโบสถเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514

เนื่องจากวัดมหาวงษ์อยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา เดิมวัดมีคันกั้นน้ำที่สร้างหลังเหตุการณ์อุทกภัย พ.ศ. 2554 แต่คันกั้นน้ำนี้ได้ทรุดตัวพังลงไปในแม่น้ำยาว 40 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2560 เซาะไปถึงฐานรากโครงสร้างเมรุ ซึ่งต่อมาทางราชการได้เข้ามาบูรณะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาวงษ์". *หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ*.
2. ↑  "วัดมหาวงษ์ (ปากน้ำ)". *สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสมุทรปราการ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-12. สืบค้นเมื่อ 2020-10-08.
3. ↑  "วัดมหาวงษ์ จ.สมุทรปราการ ขอระดมทุนปัจจัยสร้างคันกั้นน้ำ หลังดินทรุดตัวยาว 40 เมตร". *ไทยพีบีเอส*. 9 สิงหาคม 2560.
**คืนยุติ-ธรรม** (อังกฤษ: Nemesis) เป็นภาพยนตร์โลดโผนระทึกขวัญสัญชาติไทย ปี 2563 กำกับและเขียนบทโดยกัณฑ์ปวิตร ภูวดลวิศิษฏ์

เนื้อเรื่อง
-----------

มานพ (จิรายุ ตันตระกูล) ชายหนุ่มผู้มีอนาคตสดใสทั้งเรื่องงานและความรักและกำลังจะแต่งงานกับดวงใจ แต่อนาคตของเขากลับพังทลายเมื่อดวงใจถูก สิทธิชน (เกียรติ กิจเจริญ) เจ้านายของเธอข่มขืน เหตุการณ์นี้ทำให้มานพโกรธจัดและบุกไปทำร้ายสิทธิชนถึงที่สำนักงานบริษัทของสิทธิชนจนนำไปสู่เหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อสิทธิชนยิงดวงใจตาย มานพบาดเจ็บสาหัส และตื่นขึ้นมาก็ตกเป็นจำเลยในคดีฆ่าคู่หมั้นจนถูกจำคุก ทำให้เขาเสียทั้งงานและคนรัก

งานสร้างและการออกฉาย
--------------------

*คืนยุติ-ธรรม* เป็นโปรเจ็กต์ที่อยู่ในใจผู้กำกับ กัณฑ์ปวิตร ภูวดลวิศิษฏ์ มาหลายปีแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้สร้างสักที จนได้เวลาถ่ายทำที่เหมาะสมและออกฉายในปี 2563 ภายใต้การอำนวยการสร้างของผู้กำกับมือรางวัล อุ๋ย-นนทรีย์ นิมิบุตร เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นและจบลงภายใน 12 ชั่วโมง เนื้อเรื่องสไตล์ฟิล์มนัวร์

เป็นการประเดิมงานภาพยนตร์ครั้งแรกของ 2 นักแสดงนำ ก๊อต-จิรายุ ตันตระกูล และ ปูเป้-รามาวดี นาคฉัตรีย์ และยังเป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญของนักแสดงและพิธีกรทีวีรุ่นเก๋า ซูโม่กิ๊ก-เกียรติ กิจเจริญ ที่มารับบทคนเลวเป็นครั้งแรก

ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธิน เมื่อวันพุธที่ 12 สิงหาคม 2563

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""ก๊อต" ปลุกระดมทวงคืนความยุติธรรมใน "คืนยุติ-ธรรม"" ["Got" urges to restore justice in "Nemesis"]. *ASTV Manager*. 2020-12-05. สืบค้นเมื่อ 2022-07-17.
2. ↑  Plook Entertain (2020-08-13). "ก๊อต - อุ๋ย เปิดรอบปฐมทัศน์ คืนยุติ-ธรรม ปลุกปมสังคม ร่วมไขคำตอบคาใจความ ยุติธรรม มีไว้เพื่อ ใคร" [Got - Oui opening the premiere Nemesis raising social knots, let's solve the answer to the question of justice, who is it for]. *Trueplookpanya*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-18. สืบค้นเมื่อ 2022-07-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *คืนยุติ-ธรรม* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
***สายลับสาวสืบซิ่ง*** (เกาหลี: 굿캐스팅) เป็นซีรีส์โทรทัศน์เกาหลีใต้ปี 2020 นำแสดงโดยชเว คัง-ฮี, ยู อิน-ย็อง, คิม จี-ย็อง, อี ซัง-ย็อบ, อี จุน-ย็อง และอี จง-ฮย็อก ออกอากาศทางเอสบีเอสทีวี ตั้งแต่วันที่ 27 เมษายน ถึง 16 มิถุนายน 2020

เรื่องย่อ
---------

สายลับในตำนานมอบความหมายใหม่ให้กับพลังของหญิงสาวในละครแอ็คชันสุขนาฏกรรมสุดระทึกเรื่องนี้ กลุ่มสายลับหญิงมากความสามารถ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยข่าวกรองแห่งชาติที่เป็นความลับสูงสุดของเกาหลีใต้ ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่สายลับในคดีที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตและความลับทางการค้าที่รั่วไหลในกลุ่มบริษัทที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ หลังจากข้อผิดพลาดระหว่างภารกิจสำคัญจนต้องติดคุก แพ็ก ชาน-มี (ชเว คัง-ฮี) ก็ได้รับมอบหมายใหม่ให้ทำงานร่วมกับทีมรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์ ฮวัง มี-ซุน ทิ้งชีวิตสายลับและกลายเป็นแม่บ้านเต็มเวลา ในขณะเดียวกัน อิม เย-อึน คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้ชาญฉลาด ผู้ใฝ่ฝันที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นสายลับที่ทำงานในภาคสนาม ชีวิตของพวกเขามาบรรจบกันเมื่อดน กวาน-ซู ผู้อำนวยการของเอ็นไอเอส คัดเลือกทั้ง 3 คนมาทำภารกิจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kim, Hye-in (March 2, 2020). "SBS Drama Headquarters to Go Independent in March". *HanCinema*. สืบค้นเมื่อ May 27, 2020.
2. ↑  Lee, Gyu-lee (April 28, 2020). "Choi Kang-hee returns to small-screen with comedy 'Good Casting'". *The Korea Times*. สืบค้นเมื่อ May 27, 2020.
3. ↑  Choi, Ji-yoon (March 9, 2020). "Choi Kang-hee, Yoo in-young, Kim Ji-young, Korean Charlie's Angels in "Good Casting"". *HanCinema*. สืบค้นเมื่อ May 27, 2020.
คลองบางนา
**คลองบางนา** เป็นคลองธรรมชาติในเขตบางนา กรุงเทพมหานคร และอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ โดยเริ่มจากการแยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณใกล้ ๆ กับกรมสรรพาวุธทหารเรือ ไหลผ่านถนนทางรถไฟสายเก่า ถนนสุขุมวิท ไหลผ่านถนนลาซาล (สุขุมวิท 105) จากนั้นไหลตรงเข้าไปทางทิศตะวันออก ก่อนจะเป็นเส้นแบ่งระหว่างเขตบางนากับอำเภอบางพลี หลังจากนั้นไหลผ่านถนนศรีนครินทร์ ก่อนจะไหลไปทางทิศเหนือ และไหลผ่านถนนบางนา-ตราด และไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างคลองเคล็ดและคลองสาหร่าย คลองบางนาในปัจจุบันนี้มีความกว้างต่ำสุดที่ 2 เมตร และมีความกว้างสูงสุดประมาณ 12–14 เมตร คลองมีความยาว 8 กิโลเมตร

ประวัติ
-------

### มอญคลองบางนา

คลองบางนาเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวมอญที่ย้ายถิ่นฐานมาจากนครเขื่อนขันธ์ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา โดยชาวมอญนครเขื่อนขันธ์ย้ายเข้าเมืองในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อชาวมอญมากขึ้น พื้นที่ในการทำการเกษตรไม่เพียงพอ ชาวมอญกว่า 100 ครอบครัว ทั้งที่เป็นแม่ทัพนายกองและประชาชนที่เป็นเครือญาติกัน ได้ขยับขยายพื้นที่ทำกินมายังปลายคลองบางนา (ไม่ตั้งถิ่นฐานต้นคลองเพราะมีคนไทยจับจองพื้นที่แล้ว) ได้สร้างบ้านพักชั่วคราวและเถียงนาขึ้น ใช้เวลาทำมาหากินในพื้นที่คลองบางนา 6 เดือนคือประมาณพฤษภาคมถึงสิงหาคม

ในหนังสือ *ไม่มีนาที่บางนา* (พิมพ์ พ.ศ. 2561) เล่าเรื่องราวคุณยายที่เกิดเมื่อ พ.ศ. 2411 ว่าคลองบางนามีปลาน้ำจืดเช่น ปลาตะเพียน ปลาหมอ ปลากระดี่ ปลาสลิด ปลากา ปลาหมู ปลากราย ปลาดุก ปลาช่อง กุ้งต่าง ๆ ดินริมคลองริมตลิ่งจะเป็นที่อยู่อาศัยของปูแสม ปูก้ามดาบ ปลากระจังและปลาเขือ พบหอยหลายชนิด เช่น หอยลาย หอยกาบ หอยแครง หอยขม คลองบางนายังเป็นแหล่งอาหารประเภทผักต่าง ๆ เช่น ผักบุ้งสายบัว ผักกะเฉด ผักแว่น ผักหนาม ผักกูด

ชาวมอญพระประแดงได้ย้ายถิ่นฐานมาตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรบริเวณคลองบางนาราว พ.ศ. 2508 เนื่องจากการขยายตัวทางอุตสาหกรรมในอำเภอพระประแดง รวมถึงยังเกิดอาชีพใหม่คือพ่อค้าคนกลาง เกิดโรงสีข้าว 2 แห่งบริเวณคลองบางนา จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2560 ครอบครัวชาวมอญริมคลองบางนามีอยู่ 57 ครอบครัว จาก 100 ครอบครัวที่ย้ายมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. *อักขรานุกรมภูมิศาสตร์ไทย เล่ม 3 (อักษร น-ม) ฉบับราชบัณฑิตยสภา*. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : เดอะ เบสท์ เพรส แอนด์ ครีเอชั่น, 2560. (แก้ไขปรับปรุงข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2563)
2. ↑  โศจิลักษณ์ กมลศักดาวิกุล. "กระบวนการสร้างและสืบทอดอัตลักษณ์ความเป็นมอญในพื้นที่เมือง : กรณีศึกษาชุมชนมอญคลองบางนา เขตบางนา กรุงเทพมหานคร" (PDF). กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.
**เมลก์เตร์ต** หรือ **ทาร์ตนม** (อาฟรีกานส์: *melktert*) เป็นของหวานจากประเทศแอฟริกาใต้ที่มีต้นกำเนิดจากชาวดัตช์ที่เข้าไปตั้งถิ่นฐานในเขตอาณานิคมแหลม ซี่งประกอบด้วยแป้งพายแบบร่วนกรอบเป็นขอบนอก และภายในเป็นไส้คัสตาร์ดที่ทำจากนม แป้ง น้ำตาล และไข่ อัตราส่วนของนมต่อไข่จะสูงกว่าในทาร์ตไข่โปรตุเกสหรือทาร์ตไข่แบบจีน จึงทำให้เมลก์เตร์ตมีเนื้อสัมผัสที่บางเบากว่าและมีรสชาตินมเข้มข้นกว่า

ของหวานชนิดนี้มีที่มาจากชาวดัตช์ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมแหลมของเนเธอร์แลนด์ในช่วงศตวรรษที่ 17 และเชื่อว่าน่าจะดัดแปลงมาจาก *มัตเตินตาร์ต* (ดัตช์: *mattentaart*) ซึ่งเป็นของหวานของเนเธอร์แลนด์ที่มีลักษณะคล้ายกับชีสเค้ก และปรากฏในตำราอาหารภาษาดัตช์ *Een Notabel Boexcken Van Cokeryen* ซึ่งจัดพิมพ์โดยโตมัส ฟัน เดอร์โนต (*Thomas van der Noot*) ราว ค.ศ. 1514 บางสูตรจะกำหนดให้อบคัสตาร์ดพร้อมกันกับแป้งพาย ในขณะที่บางสูตรจะให้เตรียมคัสตาร์ดไว้ก่อนแล้วค่อยเติมลงไปในขอบแป้งพายก่อนเสิร์ฟ เมลก์เตร์ตมักจะโรยผงอบเชยลงไปด้วยขณะเสิร์ฟ และในบางครั้งนมที่นำมาใช้ทำเมลก์เตร์ตก็ผ่านการนำอบเชยไปแช่เพื่อให้กลิ่นและรสละลายออกมาเช่นกัน เมลก์เตร์ตนิยมเสิร์ฟในงานฉลองทางศาสนาที่โบสถ์และงานเลี้ยงตามบ้าน และสามารถหาซื้อได้ทั่วไปตามซูเปอร์มาร์เกตในประเทศแอฟริกาใต้ โดยทั่วไปนิยมเสิร์ฟแช่เย็น อุณหภูมิห้อง หรืออาจจะอุ่นเล็กน้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  A short history of milk tart. *Food24.com*.
2. ↑  "It's the simplicity of taste that makes milk tart great". Weekend Argus (Saturday Edition). สืบค้นเมื่อ 30 September 2019.
3. ↑  Mungwani, Uwive (13 September 2018). "A HISTORY OF JOHANNESBURG IN 10 DISHES". *Roads & Kingdoms*. สืบค้นเมื่อ 30 September 2019.
4. 1 2 3 4  Mosia, Lebohang (27 February 2019). "The sweet and short history of good ol' milk tart". IOL News. สืบค้นเมื่อ 30 September 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Die wen-melktert - hier's die resep!". *Sarie*. 28 May 2009.
ระวังสับสนกับ สะพานแขวน
สะพานรุสสกี (The Russky Bridge) สะพานขึงที่ยาวที่สุดในโลกในรัสเซีย
สะพานพระราม 9 สะพานขึงระนาบเดี่ยวแห่งแรกของประเทศไทย
สะพานพระราม 8 สะพานขึงแบบอสมมาตรเสาเดียวที่ยาวที่สุดในโลก
**สะพานขึง** (อังกฤษ: cable-stayed bridge) คือ สะพานรูปแบบหนึ่งที่มีหนึ่งหอคอยหรือมากกว่า ซึ่งมีสายเคเบิลในการพยุงพื้นสะพาน รูปแบบของสะพานนี้มีสองแบบหลัก ๆ ได้แก่ ฮาร์ป (harp) และแฟน (fan)

ในส่วนของฮาร์ปหรือการออกแบบแนวขนาน สายเคเบิลเกือบจะขนานกันเพื่อที่จะให้ความสูงและการเชื่อมต่อของหอคอยได้สัดส่วน
ในส่วนของแฟน สายเคเบิลทั้งหมดเชื่อมต่อหรือผ่านส่วนบนสุดของหอคอย การออกแบบของแฟนเหนือกว่าในด้านโครงสร้าง เพราะสายเคเบิลจบใกล้กับส่วนบนสุดของหอคอย แต่มีช่องว่างของแต่ละสายอย่างเพียงพอ ซึ่งปรับปรุงด้านการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม และการเข้าถึงสายเคเบิลแต่ละสายได้อย่างดีในการดูแลรักษา

สะพานขึงเหมาะสมสำหรับช่วงกลางที่ยาวกว่าสะพานยื่น (cantilever bridge) และสั้นกว่าสะพานแขวน (suspension bridge) เพราะสะพานยืนจะหนักขึ้นอย่างรวดเร็วหากมีการสร้างช่วงกลางที่ยาวขึ้น และสะพานแขวนจะไม่ประหยัดมากขึ้นหากมีการสร้างช่วงกลางที่สั้นลง เพราะฉะนั้นสะพานขึงจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสำหรับสะพานที่ไม่สั้นหรือยาวมากเกินไป และสะพานขึงดังรูปมีแรงลัพธ์ทึ่กระทำต่อวัตถุ เป็น 0 เพราะสะพานไม่เคลื่อนที่

สมุดภาพ
-------

**ความแตกต่างระหว่างรูปแบบของสะพานแขวนและสะพานขึง**

* สะพานแขวนสะพานแขวน
* สะพานขึงแบบแฟนสะพานขึงแบบแฟน
* สะพานขึงแบบฮาร์ปสะพานขึงแบบฮาร์ป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สะพานแขวน" ประเทศไทยมีด้วยหรือ?? dek-d.com

| * ด
* ค
* ก
บทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- |
| รูปแบบ | 
* สะพานแขวน
* สะพานขึง
* สะพานยื่น
* สะพานแบบคาน
* สะพานแบบโครง
* สะพานแบบโค้ง
* สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก
* สะพานลอยน้ำ
* สะพานชัก
* สะพาน–อุโมงค์
* สะพานคานรูปกล่อง

 | สะพาน |
| รายชื่อ | 
* รายชื่อสะพาน
* สะพานแขวน
* สะพานขึง
* ยาวที่สุด
* ใหญ่ที่สุด
* สูงที่สุด

 |
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ภัยพิบัติใน ค.ศ. 2010 สำหรับโปรเจกต์ของไคลฟ์ พาลเมอร์ ดูที่ ไททานิก 2 สำหรับแผนฟื้นคืนอื่น ๆ ดูที่ แบบจำลองไททานิก สำหรับการใช้งานแบบอื่น ดูที่ ไททานิก (แก้ความกำกวม)

***ไททานิก 2 หายนะเรือนรก*** (อังกฤษ: Titanic II, บางครั้งมีชื่อว่า Titanic 2) เป็นภาพยนตร์ภัยพิบัติที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2010 ที่เขียนบท กำกับ และนำแสดงโดยเชน แวน ไดก์ และจำหน่ายโดยดิแอสไซลัม ถึงแม้ว่าจะมีชื่อนี้ ภาพยนตร์นี้ไม่ได้เป็นภาคต่อของ*ไททานิค* แต่เป็นภาพยนตร์เลียนแบบ

เนื้อเรื่อง
-----------

เดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ซึ่งครบรอบ 100 ปี ของการจมของอาร์เอ็มเอส ไททานิก เรือสำราญลำใหม่ในชื่อ ยูเอสเอส ไททานิก 2 กำลังเดินทางออกจากท่าเป็นครั้งแรกและในเส้นทางเดียวกับอาร์เอ็มเอส ไททานิก เคยเดินทางมาก่อนเมื่อ 100 ปีก่อน

ในระหว่างเดินทาง ผลกระทบของแผ่นดินไหวใต้น้ำทำให้ภูเขาน้ำแข็งในอาร์กติกยุบตัวลงและก่อให้เกิดสึนามิ ทำให้ภูเขาน้ำแข็งลูกหนึ่งบดด้านกราบขวาทั้งหมดของเรือและทำให้เกิดการระเบิดของใบพัดและเครื่องยนต์ ผู้โดยสารกว่าครึ่งจมน้ำตายเสียชีวิต แต่มีผู้โดยสารเพียงสองคนเท่านั้นที่รอดชีวิตและกำลังหาทางดิ้นรนหนีเอาชีวิตรอด

คำตอบรับ
--------

ภาพยนตร์นี้ได้รับเสียงวิจารณ์จากนักวิจารณ์ส่วนใหญ่ในแง่ลบ ในเว็บไซต์ TheCriticalCritics.com ภาพยนตร์นี้ถูกระบุเรตติงเป็น "อย่าไปดู" ส่วนในรอตเทนโทเมโทส์ มีผู้รีวิว *ไททานิก 2 หายนะเรือนรก* เพียงสองอัน (ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022) แต่ไม่มีเรตติงเห็นชอบ ในขณะที่IMDb ภาพยนตร์นี้ได้คะแนนไป 1.6/10 ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นความเห็นในแง่ลบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Cannes: The Asylum Makes Steady Profit on ... 'Titanic II'". *TheWrap*.
2. ↑  Titanic 2 Sets Sail เก็บถาวร 2022-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, The Asylum, May 2010.
3. ↑  Cal Knox. "Movie Review: Titanic II (2010)". *The Critical Movie Critics*.
4. ↑  "Titanic II (Video 2010) - IMDb".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ไททานิก 2 หายนะเรือนรก* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
* *ไททานิก 2 หายนะเรือนรก* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *ไททานิก 2 หายนะเรือนรก* เก็บถาวร 2015-07-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ที่ ดิแอสไซลัม
**วัดธรรมศาลา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านสามง่าม ตำบลธรรมศาลา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

ประวัติ
-------

วัดธรรมศาลามีเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องกับตำนานพญากง พญาพาน คือ หลังจากที่พญาพานทำปิตุฆาตพระราชบิดากับยายหอม ได้ทรงสำนึกในบาปบุญคุณโทษของตนที่ทำไว้และทรงวิตกว่าจะได้รับสนองกรรมอย่างหนัก จึงโปรดให้ประชุมพระอรหันต์และพระสงฆ์จากอารามต่าง ๆ โดยได้ปลูกสร้างโรงธรรมขนาดใหญ่ไว้ใกล้เนินหรือถ้ำเพื่อใช้เป็นที่ประชุมสงฆ์ ผู้คนบริเวณนี้เรียกว่า *ธรรมศาลา* ชื่อนี้เองจึงเป็นที่มาของชื่อวัด

คาดว่าแต่เดิมมีเนินหรือถ้ำในวัดธรรมศาลา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยแรกสร้างพระปฐมเจดีย์เมื่อประมาณ พ.ศ. 306 เชื่อว่ามีขุมทรัพย์อยู่ แต่นำออกมาไม่ได้เนื่องจากมีปู่โสมเฝ้าอยู่ แต่บางท่านเล่าลือว่าเป็นถ้ำที่ปรึกษาของผู้มีบุญและเจ้าผู้ครองนครสมัยเก่า และยังมีถ้วยโถโอชามมากมาย เนินนี้ตั้งอยู่หลังวิหารของวัดธรรมศาลา สภาพในปัจจุบันเป็นเนินดินโบราณ ด้านในเป็นโพรง เชื่อกันว่าเป็นอุโมงค์เชื่อมจากวัดพระเมรุมาถึงวัดธรรมศาลา แต่ปัจจุบันถูกปิดตายไปแล้ว 

ประวัติการตั้งวัดระบุว่าตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2553 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2476 โดยไม่ได้ลงระวางแนวเขต

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อแจ้ง
* พระครูปุริมานุรักษ์ (นวม)
* พระครูภาวนากิตติคุณ (น้อย)
* พระอธิการบำเพ็ญ ปุญฺญาโภ
* พระครูสันติธรรมรัตน์ (สมศักดิ์)
* พระครูปลัดสุวัฒนพรหมวิหารคุณ (สุชิน ธมฺเมสโก)
* พระครูวินัยธร ฉัตรชัย  ฐานสมฺปุณโณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เนินธรรมศาลา". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดธรรมศาลา". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  *ปกิณกศิลปวัฒนธรรม เล่ม 15 จังหวัดนครปฐม*. กรมศิลปากร. 2552. p. 90–91.
**พระเจ้าอาซิน** (Asin-wang) (?-405, r. 392-405)กษัตริย์องค์ที่ 17 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี

ประวัติ
-------

เจ้าชายพูยอ อาบาง เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชิมนยูกษัตริย์พระองค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เพราะการสังหารพระเจ้าจินซา

ในสมัยของพระองค์อาณาจักรแพกเจอยู่ใต้อำนาจของพระเจ้าควางแคโทมหาราชแห่งอาณาจักรโกคูรยอ ซึ่งพยายามผลักดันอาณาจักรแพกเจให้ออกไปจากทางเหนือ พระองค์แต่งตั้งไต้ท้าวจิน ซึ่งเป็นพี่ชายของพระราชมารดาของพระองค์ ไปโจมตีอาณาจักรโกคูรยอในปี ค.ศ. 390 แต่ก็ต้องพ่ายแพ้หลังจากนั้น ปี ค.ศ. 395 พระองค์ทรงสร้างป้อมปราการรอบเมืองฮันซาน

พระเจ้าอาซินสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 405 และอาณาจักรแพกเจเริ่มเสื่อมอำนาจในคาบสมุมรเกาหลีและอาณาจักรรอบๆก็เริ่มมีอำนาจมากขึ้น

อ้างอิง
-------

* "아신왕 (Asin wang)" (ภาษาเกาหลี). Doosan Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ 2006-10-14.


| * ด
* ค
* ก
ลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรแพ็กเจ |
| --- |
| 

อนโจ  **·** 
ดารู  **·** 
กีรู  **·** 
แกรู  **·** 
โชโก  **·** 
กูซู  **·** 
ซาบาน  **·** 
โกอี  **·** 
แช็กกเย  **·** 
บุนซอ  **·** 
บีรยู  **·** 
กเย  **·** 
กึนโชโก  **·** 
กึนกูซู  **·** 
ชิมนยู  **·** 
จินซา  **·** 
อาซิน  **·** 
จอนจี  **·** 
กูอีซิน  **·** 
บียู  **·** 
แกโร  **·** 
มุนจู  **·** 
ซัมกึน  **·** 
ดงซอง  **·** 
มูรยอง  **·** 
ซอง  **·** 
วีด๊อก  **·** 
ฮเย  **·** 
บอบ  **·** 
มู  **·** 
อึยจา

 |
| **ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี** |
**พระเจ้าจอนจี** (Jeonji-wang) (?-420, r. 405-420)กษัตริย์องค์ที่ 18 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี

พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอาซินกษัตริย์พระองค์ก่อน และในค.ศ. 394 พระองค์มีพระมเหสีคือ พระมเหสีพุลซู จากตระกูลแฮ

เมื่อยังพระเยาว์พระองค์ได้เติบโตขึ้นที่แคว้นวากุก หรือยามาโตในประเทศญี่ปุ่น และในปี ค.ศ. 397 เสด็จกลับมายังอาณาจักรแพกเจแต่กลับไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมืองฮันซานโดยลุงของพระองค์เองคือ ซ็อนเย แต่ไม่นานซ็อนเยถูกสังหารโดยขุนนางตระกูลแฮ ทำให้เจ้าชายจอนจีสามารถเข้าไปในพระราชวังฮันซานได้ และหลังจากพระราชบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์พระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์โดยการช่วยเหลือของขุนนางตระกูลแฮ เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์พระองค์ได้อภิเษกกับธิดาของขุนนางตระกูลแฮเนื่องจากเป็นการขอบคุณที่ช่วยเหลือพระองค์มาโดยตลอดและเพื่อเป็นการคานอำนาจของตระกูลจินที่เรืองอำนาจในอาณาจักรแพกเจ

อ้างอิง
-------

* Best, J.W. (1979). "Notes and questions concerning the *Samguk sagi'*s chronology of Paekche's kings Chonji, Guishin, and Piyu". *Korean Studies* 3, 125–134.


| * ด
* ค
* ก
ลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรแพ็กเจ |
| --- |
| 

อนโจ  **·** 
ดารู  **·** 
กีรู  **·** 
แกรู  **·** 
โชโก  **·** 
กูซู  **·** 
ซาบาน  **·** 
โกอี  **·** 
แช็กกเย  **·** 
บุนซอ  **·** 
บีรยู  **·** 
กเย  **·** 
กึนโชโก  **·** 
กึนกูซู  **·** 
ชิมนยู  **·** 
จินซา  **·** 
อาซิน  **·** 
จอนจี  **·** 
กูอีซิน  **·** 
บียู  **·** 
แกโร  **·** 
มุนจู  **·** 
ซัมกึน  **·** 
ดงซอง  **·** 
มูรยอง  **·** 
ซอง  **·** 
วีด๊อก  **·** 
ฮเย  **·** 
บอบ  **·** 
มู  **·** 
อึยจา

 |
| **ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี** |
**พระเจ้าซันซัง** (? - ค.ศ. 227) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ในพระเจ้าชินแด และเป็นพระราชอนุชาในพระเจัโคกุกช็อน พระนามเดิมว่า **โค ย็อน-อู** เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) โค ย็อน-อูได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้า**ซันซัง** และทรงแต่งตั้งอดีตพระมเหสีอูของพระเชษฐาให้เป็นพระมเหสีอีกครั้ง 

ต่อมาเจ้าชายพัลกีซึ่งเป็นพระเชษฐาองค์โตได้ก่อการกบฏ พระองค์จึงบัญชาให้เจ้าชายคเยซู พระราชนัดดาไปปราบกบฏและปราบได้ ชายพัลกีจึงทรงปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง

ในปี ค.ศ. 209 (พ.ศ. 752) ปีที่ 12 ในรัชกาล ทรงย้ายราชธานีหนีภัยกองทัพฮั่น

ในเดือนที่ 11 ทางจันทรคติ ปี ค.ศ. 208 (พ.ศ. 751) เสด็จประพาสหมู่บ้านชูทง-ช็อน ทรงพบหญิงสาวคนหนึ่งและทั้งสองมีอะไรกัน ทำให้พระมเหสีอูไม่พอพระทัย ต่อมานางตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายออกมา เมื่อพระเจ้าซันซังทรงทราบเรื่องก็โปรดให้ทั้งสองเข้าวัง และสถาปนาหญิงคนนั้นเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 

ในปี ค.ศ. 213 (พ.ศ. 756) โปรดให้สถาปนาอูวีกอ (องค์ชายที่ประสูติจากพระมเหสีองค์ที่ 2) ขึ้นเป็น **องค์รัชทายาทอูวีกอ** เมื่อพระเจ้าซันซังสวรรคตในปี ค.ศ. 227 (พ.ศ. 770) องค์รัชทายาทอูวีกอจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าทงช็อน


| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าโคกุกช็อน** |  | **จักรพรรดิแห่งโคกูรยอ** (พ.ศ. 740 - พ.ศ. 770) |  | **พระเจ้าทงช็อน** |

| * ด
* ค
* ก
ลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโคกูรยอ |
| --- |
| 
* ทงมย็องซ็อง
* ยูรี
* แทมูชิน
* มินจุง
* โมบน
* แทโจ
* ชาแด
* ชินแด
* โคกุกช็อน
* ซันซัง
* ทงช็อน
* ชุงช็อน
* ซอช็อน
* พงซัง
* มีช็อน
* โคกุกว็อน
* โซซูริม
* โคกุกยัง
* ควังแกโท
* ชังซู
* มุนจามย็อง
* อันจัง
* อันว็อน
* ยังว็อน
* พย็องว็อน
* ย็องยัง
* ย็องนยู
* โพจัง

 |
| 
ดูเพิ่ม
โชซ็อนโบราณ
พูยอ
โคกูรยอ
แพ็กเจ
ชิลลา
พัลแฮ
โครยอ
โชซ็อน
จักรวรรดิเกาหลี
 |