recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**สิ่งปลูกสร้างกาลัมบอ** (อังกฤษ: Kalambo structure) เป็นสิ่งปลูกสร้างไม้สมัยยุคหินเก่าตอนล่าง ที่ซึ่งค้นพบอยู่สองชิ้นควบคู่กับเครื่องมือไม้อื่น ๆ ที่แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีในน้ำตกกาลัมบอ ประเทศแซมเบีย ถือเป็นสิ่งปลูกสร้างไม้ที่เก่าแก่ที่สุดที่มีการค้นพบ ประมาณอายุอยู่ที่ 476,000 ปี โดยการตรวจวัดอายุโดยตรวจการเรืองแสง ซึ่งเก่าแก่กว่า *Homo sapiens*

สิ่งปลูกสร้างนี้และเครื่องมือไม้ที่พบร่วมด้วยขุดค้นมาได้ในปี 2019 จากแหล่ง BLB รอบแม่น้ำกาลัมบอ ในพื้นที่ BLB5 ใต้แม่น้ำ และมีความสัมพันธ์กับโบราณวัตถุอะชีวเลียน การค้นพบนี้ถือว่าผิดแปลก เนื่องจากปกติไม้มักไม่สามารถอยู่รอดมาได้ยาวนานขนาดนี้ สมาชิกคณะขุดค้นที่ค้นพบวัตถุเหล่านี้เมื่อปี 2019 เจฟ ดัลเลอร์ (Geoff Duller) ระบุว่าด้วยระดับน้ำที่สูงและการทับถมของชั้นตะกอนที่เป็นลักษณะละเอียด (fine sediment) ช่วยปกคลุมไม้ไว้ได้

ตัวโครงสร้างไม้สร้างมาจากท่อนไม้ของพืช large-fruited bushwillow (*Combretum zeyheri*) สองท่อนขัดกัน เชื่อมโดยใช้รอยบาก ไม้ท่อนเล็กความยาว 141.3 ซm (55.6 in) มีปลายเรียว (tapered ends) และรอบบากรูปตัวยู (U-shaped notch) ซึ่งเชื่อมเข้ากับท่อนไม้อันยาวกว่าด้านบน ดัลเลอร์ระบุว่าโครงสร้างนี้น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของแท่นไม้ยกพื้นสำหรับเป็นทางเดิน เพื่อใช้เก็บอาหาร ไม้แห้งสำหรับทำฟืน หรืออาจเป็นฐานอาคารที่อยู่อาศัย การค้นพบนี้สามารถระบุว่ามนุษย์โฮมินินที่เคยอาศัยอยู่ที่น้ำตกกาลัมบอมีวิถีชีวิตที่มีการตั้งรกราก ซึ่งอาจท้าทายมุมมองต่อวิถีชีวิตของยุคหินว่ามีชีวิตแบบเร่ร่อนไม่ปักหลัก

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Barham, L.; Duller, G. a. T.; Candy, I.; Scott, C.; Cartwright, C. R.; Peterson, J. R.; Kabukcu, C.; Chapot, M. S.; Melia, F.; Rots, V.; George, N.; Taipale, N.; Gethin, P.; Nkombwe, P. (20 September 2023). "Evidence for the earliest structural use of wood at least 476,000 years ago". *Nature* (ภาษาอังกฤษ): 1–5. doi:10.1038/s41586-023-06557-9. ISSN 1476-4687.
2. ↑  แม่แบบ:IQ
3. ↑  แม่แบบ:IQ
4. 1 2  แม่แบบ:IQ
**โรงแรมแอมบาสเดอร์ ซิตี้ จอมเทียน** เป็นโรงแรมขนาดใหญ่และศูนย์การประชุมบริเวณหาดจอมเทียน ในพื้นที่ตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองพัทยาทางทิศใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 160,000 ตารางเมตร โดยมีห้องพัก 4,210 ห้อง เป็นโรงแรมที่มีจำนวนห้องพักมากที่สุดในประเทศไทยและใหญ่เป็นอันดับ 11 ของโลก

โรงแรมประกอบด้วยอาคาร 5 หลัง ได้แก่ แอมบาสเดอร์วิง, การ์เดนวิง, อินน์วิง, โอเชียนวิง และมารีนาแอมบาสเดอร์ทาวเวอร์ แต่ละหลังมีจำนวนห้องพัก 186 ถึง 1,660 ห้อง รวมถึงภัตตาคาร, คาเฟ่, ห้องคาราโอเกะ, ศูนย์ประชุมที่รองรับผู้เข้าร่วมได้สูงสุด 5,000 คน, ศูนย์กีฬา, ศูนย์สุขภาพ และสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่สุดในเอเชีย

โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ ซิตี้ จอมเทียน เคยเป็นสถานที่รับรองผู้เข้าร่วมงานชุมนุมลูกเสือโลก ครั้งที่ 20 ซึ่งประกอบด้วยเยาวชนอายุระหว่าง 14 ถึง 18 ปี จำนวน 2,500 คน และเจ้าหน้าที่สนับสนุน นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่อบรมสัมมนาของหน่วยงานราชการต่าง ๆ

ในปี พ.ศ. 2564 โรงแรมได้แจ้งความดำเนินคดีกับผู้ลงข้อความอันเป็นเท็จซึ่งทำให้กิจการได้รับความเสื่อมเสีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vremera Adrian (2014-09-29). "Largest Hotels In The World | Top 10". Alux.com. สืบค้นเมื่อ 2022-06-18.
2. ↑  "Ambassador City Jomtien Hotel Pattaya : โรงแรมแอมบาสซาเดอร์ ซิตี้ จอมเทียน พัทยา". *www.centerresort.com*.
3. ↑  "สศก. ระดม 10 กระทรวง จัดสัมมนาใหญ่ ก้าวสำคัญสู่ฐานข้อมูลเกษตรแห่งชาติ เตรียม Kick off เปิดตัวศูนย์". *ryt9.com*.
4. ↑  "วันที่ระลึกสากลแห่งการเรียนรู้หนังสือ พ.ศ.2557". *ryt9.com*.
5. ↑  "กองทัพเรือ ทำพิธีเปิดการสัมมนาศูนย์ประสานการปฏิบัติในการรักษาผลประโยชน์ของชาติทางทะเล ครั้งที่". *ryt9.com*.
6. ↑  "โรงแรมดัง ประกาศแจ้งเอาผิด คนทำเสียชื่อเสียง". *สำนักข่าวไทย อสมท* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2021-02-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* www.ambassadorcityjomtien.com
* www.ambassador.city
**วัดอ้อมน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านแถว ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 3 งาน อาณาเขตทั้งสี่ทิศ จดที่เอกชน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 6 แปลง เนื้อที่ 68 ไร่

ประวัติ
-------

วัดอ้อมน้อยสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2410 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชาวบ้านเรียกว่า **วัดใหม่ตาอ่วม** หรือ **วัดใหม่ปลายคลอง** โดยอุบาสิกาฉิม เกิดเจริญ มีจิตศรัทธายกที่ดินให้ 16 ไร่ 3 งาน และอุบาสกอ่วม เกิดเจริญ เป็นผู้สร้างวัดให้โดยปลูกกุฏิขึ้น 2 ห้อง หอสวดมนต์ 1 หลัง 3 ห้อง ฝากรุด้วยกระแชงอ่อน ได้อาราธนาพระภิกษุผันมาเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาได้สร้างอุโบสถขึ้น 1 หลัง มุงด้วยจาก ฝากรุด้วยจากเช่นกัน

จนถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระอธิการผันได้ข้อพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2425 ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิตเสร็จสมบูรณ์ วัดมีความเจริญขึ้นตามลำดับ ได้เปลี่ยนวัสดุมุงหลังคาอุโบสถมาเป็นหลังคากระเบื้อง จนกระทั่งถึงเจ้าอาวาสวัดอ้อมน้อยรูปที่ 9 คือพระอาจารย์เล้ง จนฺทสุวณฺโณ ท่านได้สร้างสาธารณูปการให้เกิดขึ้นหลายอย่าง เช่น สร้างถนนก่ออิฐถือปูน เปลี่ยนแปลงกุฏิหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมให้ดีขึ้น ทั้งยังสร้างเพิ่มขึ้นเป็น 8 หลัง สร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้น 1 หลัง สร้างสุสานเก็บศพ สร้างศาลาการเปรียญด้วยไม้สักยาว 1 วา กว้าง 6 วา เป็นศาลาอเนกประสงค์ และอื่น ๆ 

ในสมัยที่พระมหาสว่าง ญาณทีโป เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ดำเนินการบูรณะซ่อมแซมกุฏิสงฆ์ที่ทรุดโทรมให้ดีขึ้น สร้างกุฏิอีก 2 หลัง สร้างหอฉัน สร้างหอระฆัง มีช่อฟ้าและใบระกา ซ่อมแซมอุโบสถด้วยการฉาบปูนทั้งข้างนอกและข้างใน สร้างศาลาบำเพ็ญกุศล ขุดสระน้ำ ซ่อมแซมโรงเรียนประชาบาล และนางสาวอาบได้ถวายที่ดินเป็นธรณีสงฆ์ของวัด จำนวน 21 ไร่ 3 งาน

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า *หลวงพ่อเพ็ง* ขนาดหน้าตักกว้าง 44 นิ้ว สูง 69 นิ้ว จีวรลายดอกพิกุล สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์มีจำนวน 10 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 9 หลัง และตึก 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลมีจำนวน 5 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอพระไตรปิฎกมีจำนวน 1 หลัง และโรงเรียนพระปริยัติธรรมมีจำนวน 1 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการผัน
* พระอธิการฉาย
* พระอธิการเนตร
* พระอธิการจู
* พระอธิการแดง
* พระอธิการรอด
* พระครูสังฆรักษ์ขิต (ปลั่ง)
* พระอธิการหรั่ง
* พระอธิการเล้ง จนฺทสุวณฺโณ
* พระอธิการป่วน
* พระครูวิบูลย์สุตาธิการ (สว่าง เสือบำรุง)
* พระครูโสภณธรรมสาคร (ณรงค์ฤทธิ์ ฉิมมณี)
* พระครูสาครธรรมานุวัตร (ชลิต อมโร)
* พระครูสาครธรรมาภรณ์ (ชุบ อธิปญฺโญ) ชัยสิทธิ์
* พระครูสาครเขมคุณ (มนูญ เขมวํโส) รามัญอุดม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอ้อมน้อย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-02-08.
2. ↑  "วัดอ้อมน้อย". กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดอ้อมน้อย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดอ้อมน้อย**
**หาดนราทัศน์** เป็นหาดริมอ่าวไทยที่มีความยาวประมาณ 5 กิโลเมตร (3 ไมล์) ใกล้กับตัวจังหวัดนราธิวาส หาดสิ้นสุดที่ปากแม่น้ำบางนราซึ่งเป็นบริเวณที่มีการแข่งเรือกอและทุกปี ใกล้ ๆ กันมีหมู่บ้านชาวประมง และในอ่าวเต็มไปด้วยเรือกอและของชาวประมง

มัสยิดกลางแห่งใหม่ของจังหวัดนราธิวาสตั้งอยู่ที่บ้านบางนราซึ่งอยู่ก่อนถึงชายหาด เป็นศาสนสถานของชาวไทยมุสลิม มัสยิดนี้ก่อสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2524 และเป็นมัสยิดกลางแห่งที่สองของจังหวัด มัสยิดนี้มีรูปแบบอาคารแบบอาหรับ มีสามชั้น โดยชั้นแรกเป็นหอประชุมหลัก และชั้นบนสองชั้นเป็นที่ตั้งของห้องละหมาด ด้านบนสุดเป็นโดมขนาดใหญ่ และมีหอสูงไว้เรียกมุสลิมให้มาทำละหมาด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hat Narathat". *Tourism Authority of Thailand (TAT)*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 August 2014. สืบค้นเมื่อ 31 August 2015.
2. ↑  "New Central Mosque". *Tourism Authority of Thailand (TAT)*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-28. สืบค้นเมื่อ 31 August 2015.

พิกัดภูมิศาสตร์: 6°26′49.95″N 101°49′27.04″E﻿ / ﻿6.4472083°N 101.8241778°E﻿ / 6.4472083; 101.8241778
**สมชัย อัศวชัยโสภณ** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา 2 สมัย อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (นายเกรียง กัลป์ตินันท์)

ประวัติ
-------

สมชัย อัศวชัยโสภณ หรือ เฮียเน้า เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ที่อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา เขาสมรสกับ นาง กรชวัล อัศวชัยโสภณ มีบุตรได้แก่ พงศ์ศรัณย์ อัศวชัยโสภณ เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง

สมชัย อัศวชัยโสภณ จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต รัฐศาสตร์ (การปกครอง) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และศิลปศาสตรบัณฑิต จากสถาบันราชภัฏราชนครินทร์ รวมทั้งปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (นโยบายสาธารณะ) จากสถาบันราชภัฎสวนดุสิต

การทำงาน
--------

สมชัย อัศวชัยโสภณ เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทราครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาชน คู่กับ อิทธิ ศิริลัทธยากร แต่ได้รับคะแนนมาเป็นลำดับที่ 3 ได้ 49,940 คะแนน น้อยกว่าพิเชษฐ์ ตันเจริญ จากพรรคเพื่อแผ่นดิน และนายอิทธิ จากพรรคเดียวกัน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ก็ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย และเอาชนะนายณัฐพล ตันเจริญ จากพรรคภูมิใจไทยไปได้ และเป็นประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24

ในปี 2562 นายสมชัย ลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดฉะเชิงเทรา เขตเลือกตั้งที่ 2 ในระหว่างการเลือกตั้งเกิดกรณีการโจมตีทางสังคมออนไลน์ จนกระทั่งเจ้าตัวต้องออกมาแถลงข่าวยืนยัน แต่ท้ายที่สุดผลการเลือกตั้งเขาแพ้ให้กับ ชัยวัฒน์ เป้าเปี่ยมทรัพย์ จากพรรคพลังประชารัฐ

นายสมชัย เป็นนักการเมืองที่มีความใกล้ชิดกับยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยเมื่อปี 2556 นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เคยเดินทางไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของนายสมชัยที่บ้านพักในอำเภอพนมสารคาม

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2525 –  เหรียญราชรุจิทอง รัชกาลที่ 9 (ร.จ.ท.9)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ฉลองสังสรรค์ ‘72 ปี เฮียเน้า’ สมชัย อัศวชัยโสภณ อดีต ส.ส.และนายก อบจ.ฉะเชิงเทรา
2. ↑  ดิ้นสู้กระแส ผู้สมัครเพื่อไทยตั้งโต๊ะแถลงหลังถูกสงครามโซเชียลโจมตี
3. ↑  นายกฯปู เยี่ยมบ้าน เฮียเน้า ส.ส.คนดังแห่งพนมสารคาม
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๘, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๒๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชรุจิ, เล่ม ๙๙ ตอนที่ ๑๖๖ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๙, ๕ พฤศจิกายน ๒๕๒๕
***ทฤษฎีรักนิรันดร*** (อังกฤษ: *The Theory of Everything*) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติแนวโรแมนติกในปี 2015 ของประเทศอังกฤษ กำกับโดยเจมส์ มาร์ช และเขียนบทดัดแปลงโดยแอนโธนี นิคาร์เทิน *Travelling to Infinity: My Life with Stephen* โดยเจน ไวลด์ ฮอว์กิ้ง เขียนถึงความสัมพันธ์ของเธอกับอดีตสามีนักฟิสิกส์ทฤษฎี สตีเฟน ฮอว์คิง ที่เป็นโรคเซลล์ประสาทสั่งการ และความสำเร็จของเขาในฟิสิกส์

นำแสดงโดย เอดดี เรดเมย์น, เฟลิซิตี้ โจนส์, ชาร์ลี ค็อกซ์, เอมิลี่ วัตสัน, ไซม่อน แม็คเบอร์นี่ย์ และเดวิด ธิวลิส ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่ โตรอนโตอินเตอร์เนชั่นแนลฟิล์มเฟสติวัล วันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2014

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับและคำวิจารณ์ในเชิงบวกทั่วโลก และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมากมาย เช่น รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์, รางวัลแซทเทิร์น เป็นต้น เรดเมย์นเป็นสตีเฟน ฮอว์คิง เขาได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวาง ได้รับรางวัลหลายรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง รวมทั้งได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมอีกด้วย ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 4 สาขา และคว้ามาได้ 2 สาขาคือ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในภาพยนตร์ประเภทดราม่า (เรดเมย์น) และดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (โจฮานสัน) เข้าชิงรางวัลแบฟตาทั้งหมด 10 สาขา คว้ามาได้ 3 สาขาคือ สาขาภาพยนตร์อังกฤษยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (เรดเมย์น) และบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (นิคาร์เทิน)

เนื้อเรื่อง
-----------

สตีเฟน ฮอว์คิง (เอดดี เรดเมย์น) นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ซึ่งป่วยเป็นโรคเซลล์ประสาทสั่งการเสื่อม (หรือโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง) ตั้งแต่อายุ 21 ปี และแพทย์วินิจฉัยว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีก 2 ปี แต่ด้วยความรัก กำลังใจ และความมุ่งมั่นของ เจน (เฟลิซิตี้ โจนส์) แฟนสาวผู้ไม่เคยหวั่นไหว ทั้งสองจึงแต่งงานกัน โดยที่สตีเฟนไม่ย่อท้อในการต่อสู้กับโรคร้าย ทั้งคู่สร้างครอบครัวและเริ่มต้นสร้างผลงานใหม่ทางด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์ พวกเขาสร้างความสำเร็จได้มากกว่าที่พวกเขาเคยนึกฝันไว้ นั่นก็คือการอยู่มาจนถึงศตวรรษที่ 21

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*THE THEORY OF EVERYTHING* (12A)". *British Board of Film Classification*. 12 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014.
2. ↑  "The Theory of Everything". *Toronto International Film Festival*. 6 สิงหาคม 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 สิงหาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2014.
3. 1 2  "The Theory of Everything (2014)". *BoxOfficeMojo.com*. Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2016.
4. ↑  Bullock, Dan (10 เมษายน 2014). "Stephen Hawking Biopic 'Theory of Everything' Set for Nov. 7 Launch". *Variety*. สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* *ทฤษฎีรักนิรันดร* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *ทฤษฎีรักนิรันดร* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
* *ทฤษฎีรักนิรันดร* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *ทฤษฎีรักนิรันดร* ประวัติความเป็นมา กับ ฮอลลีวู้ด
**น้ำตกกาลัมบอ** (อักษรโรมัน: Kalambo) เป็นน้ำตกบนแม่น้ำกาลัมบอ มีความสูง 235-เมตร (772-ฟุต) ตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างประเทศแซมเบีย กับภาครูกวา ประเทศแทนซาเนีย ตรงปลายตะวันออกเฉียงใน้ของทะเลสาบตังงันยีกา ฝั่งปลายน้ำของน้ำตกมีโกรกธารกาลัมบอ (Kalambo Gorge) ขนาดกว้างประมาณ 1 กิโลเมตร และลึกสุดถึง 300 เมตร มีความยาว 5 กิโลเมตร ก่อนที่จะเปิดออกสู่ทะเลสาบตังงันยีกา 

การสำรวจบริเวณน้ำตกนี้และโดยรอบมีขึ้นในปี 1928 นำโดยเอนีด กอร์ดอน-กัลเลียน โดยในตอนแรกตั้งสมมติฐานว่าน้ำตกมีความสูงมากกว่า 300 เมตร กระทั่งการวัดใหม่ในทศวรรษ 1920s ได้ความสูงราว 200 เมตร และท้ายที่สุดในปี 1956 วัดได้ความสูง 221 เมตร การวัดหลังจากนั้นได้ความสูงที่ไล่เลี่ยแตกต่างกันเล็กน้อย

น้ำตกกาลัมบอมีความสำคัญในฐานะแหล่งโบราณคดีที่มีการตั้งรกรากย้อนกลับไปได้ถึงมากกว่า 447,000 ปี ถือเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีที่สำคัญที่สุดในทวีปแอฟริกา มีหลักฐานการตั้งรกรากและอยู่อาศัยอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ปลายยุคหินตอนต้นจนถึงสมัยใหม่ มีการขุดค้นครั้งแรกในปี 1953 โดย จอห์น เดสมอนด์ คลาร์ก ซึ่งค้นพบกิจกรรมทางโบราณคดีรอบ ๆ พื้นที่แอ่งน้ำขนาดเล็กต้นน้ำของน้ำตก มีการขุดค้นทางโบราณคดีในปี 1953, 1956, 1959 และ 1963 ที่ทำให้คลาร์กสรุปว่ามีวัฒนธรรมต่าง ๆ มากมายที่อยู่อาศัยในพื้นที่นี้ตลอดระยะเวลาหลายพันปี คลาร์กศึกษาทั้งวัฒนธรรมของผู้ที่อยู่อาศัยในบริเวณนี้ และสภาพแวดล้อมในแต่ละช่วงเวลาที่มีการอยู่อาศัย คลาร์กใช้การวิเคราะห์ดอกไม้และละอองเกสร เพื่อทำการสร้างสภาพแวดล้อมยุคโบราณขึ้นใหม่ (paleoenvironmental reconstruction) เขาจัดแบ่งพื้นที่ออกเป็นชั้นดินชั้น ๆ เรียกว่าเขต U ถึง Z รวม 6 ชั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gordon-Gallien, Enid (1929). "The Kalambo River and Falls". *The Geographical Journal*. JSTOR. **74** (1): 28–32. doi:10.2307/1784940. ISSN 0016-7398. JSTOR 1784940.
2. ↑  Clark, J.D. (1969). *Kalambo Falls Prehistoric Site Volume 1*. London: Cambridge University Press.
**วัดภูมินทร์** ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดสำคัญและสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของจังหวัดน่าน วัดมีลักษณะที่สำคัญคือโบสถ์และวิหารถูกสร้างเป็นอาคารเดียวกัน วัดภูมินทร์สร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2139 โดยเจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์ เดิมชื่อ *วัดพรหมมินทร์* ซึ่งเป็นพระนามของเจ้าเจตบุตรฯ ผู้สร้างวัด สันนิษฐานว่าในภายหลังได้เรียกชื่อกันเพี้ยนมาเป็นชื่อวัดภูมินทร์ในปัจจุบัน ภาพของวัดเคยปรากฏบนธนบัตรไทยรุ่นที่ 2 ราคา 1 บาท

ภายในพระอุโบสถวัดภูมินทร์
พระอุโบสถจตุรมุข (พระอุโบสถที่ประกอบด้วยมุขสี่ด้าน) ของวัดแห่งนี้กรมศิลปากรได้สันนิษฐานว่า เป็นพระอุโบสถจตุรมุขหลังแรกของประเทศไทย ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ 4 องค์ หันพระพักตร์ออกไปทางด้านประตูทั้งสี่ทิศ หันเบื้องพระปฤษฏางค์ (หัวไหล่) ชนกันประทับนั่งบนฐานชุกชี ปางมารวิชัย นักโบราณคดีบางส่วนสันนิษฐานว่าแสดงถึงพระพุทธเจ้าองค์ต่าง ๆ
คือ พระกกุสันธพุทธเจ้า พระโกนาคมนพุทธเจ้า พระกัสสปพุทธเจ้า และพระโคตมพุทธเจ้า (พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน) ในขณะที่บางส่วนสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเลียนแบบลักษณะของพระพรหมสี่พักตร์ ซึ่งปรากฏในพระนามของผู้สร้างวัด คือเจ้าเจตบุตรฯ และกลุ่มสุดท้ายมองว่าสื่อถึงพรหมวิหาร 4

วัดภูมินทร์ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยเจ้าอนันตวรฤทธิเดช เมื่อ พ.ศ. 2410 ใช้ระยะเวลารวมเกือบ 7 ปี ซึ่งสันนิษฐานว่าในการบูรณะครั้งนี้ได้ทรงมีรับสั่งให้วาดภาพจิตรกรรมฝาผนัง (คำเมือง: ฮูบแต้ม) ภายในพระอุโบสถจตุรมุข ซึ่งรวมทั้งภาพที่มีชื่อเสียงเช่น ปู่ม่านย่าม่าน หรือ กระซิบรักบันลือโลกของ หนานบัวผัน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-26. สืบค้นเมื่อ 2018-12-31.
3. ↑
4. ↑

ดูเพิ่ม
-------

* จิตรกรรมฝาผนังที่มีชื่อเสียงภายในพระอุโบสถจตุรมุข: นางสีไว, ปู่ม่านย่าม่าน
* "เส้นทางสายเจ้าฟ้า" เที่ยวน่านตามรอยราชวงศ์หลวงติ๋น
* หอภาพถ่ายล้านนา collection วัดภูมินทร์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดภูมินทร์**
สำหรับวัดไผ่ล้อมแห่งอื่น ดูที่ วัดไผ่ล้อม

**วัดไผ่ล้อม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลระแหง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 56 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 45.40 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 9100

วัดไผ่ล้อมตั้งวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2400 เดิมชื่อว่า **วัดเวฬุวัน** เพราะแต่เดิมมีป่าไผ่ล้อมรอบ ผู้ริเริ่มดำเนินการสร้างวัดคือ ป้าปุกเงินและป้าปุกทอง โดยมีนายคง นางบุญยัง จีนวงษ์ และนายทองดี นางบัวผัน แสนแก้ว จัดซื้อบริจาคให้วัดเดิมติดต่อกัน ต่อมาทางเทศบาลได้ตัดถนนผ่านกลางจึงกลายเป็น 2 แปลง ให้โรงเรียนเทศบาล 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน อีก 1 แปลงให้ประชาชนเช่าเนื้อที่ 1 ไร่ 54 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2425 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2425 ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 หอสวดมนต์กว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง อาคารคอนกรีต 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ มีพระพุทธรูปขนาดและปางต่าง ๆ จำนวนทั้งหมด 73 องค์ ภายในวัดมีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไผ่ล้อม". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร-ตาก.
2. ↑  "วัดไผ่ล้อม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดไผ่ล้อม". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร-ตาก.
ยูน ชี-ย็อง
ยูน ชี-ย็อง: imagoยูน ชี-ย็อง: imagoยูน ชี-ย็อง: subscriptioยูน ชี-ย็อง: subscriptio

*เกิด*: 10 กุมภาพันธ์ 1898; โซล  
*เสียชีวิต*: 9 กุมภาพันธ์ 1996; โซล  
*ประเทศ*: ประเทศเกาหลีใต้  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: Member of the National Assembly of South Korea  
*อาชีพ*: นักการเมือง, เจ้าหน้าที่การทูต, นักข่าว, นักเขียน  

**สมาคม**

*พรรค*: Democratic Justice Party  
*ศาสนา*: โปรเตสแตนต์
**ครอบครัว**

*บิดา-มารดา*: Yun Yeong-ryeol;   
*คู่สมรส*: Lee Eun-hye, Lee Byeong-Young  
*บุตร*: Yun Seong-seon, Q16097635  

**ยูน ชี-ย็อง** (เกาหลี: 윤치영; อักษรฮันจา: 尹致暎; 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 –  9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักนักกิจกรรมอิสระและนักการเมืองชาวเกาหลีใต้ ซึ่งยูน ชี-ย็อง เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในปี ค.ศ. 1948, เอกอัครราชฑูตประจำประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1950 จนถึงปี ค.ศ. 1951, เป็นสมาชิกรัฐสภาเกาหลีใต้ชุดที่ 3 และนายกเทศมนตรีกรุงโซล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 จนถึง ค.ศ. 1966

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Yun Chi-Young Republic of Korea National Assembly - Profile
* 윤치영 (Korea)
* Hepyung Yun's Family Site
**แลร์รี ลาร์รานากา** (เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1937 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐนิวเม็กซิโก เขตที่ 27 สังกัดพรรคริพับลิกัน ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1995 จนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ในขณะที่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้น ลาร์รานากาเคยทำงานในกรรมาธิการด้านอุตสาหกรรมและทรัพยากรน้ำ , กรรมาธิการด้านการจัดสรรและการคลัง และ กรรมาธิการด้านธุรกิจ

แลร์รรี ลาร์รานากาจบการศึกษาปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก และได้ทำงานในกองทัพบกสหรัฐ โดยก่อนที่จะทำงานเป็นนักการเมือง ลาร์รานากานา ได้เป็นวิศวกร

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "State Representative Larry A. Larraaga | New Mexico | onPolitix". Newmexico.onpolitix.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-07-30. สืบค้นเมื่อ 2013-07-30.
3. ↑  "Alumni Award Recipients, 2017". Unmalumni.com. สืบค้นเมื่อ 2018-10-11.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Representative Larry Larrañaga at the NM House website
* Project Vote Smart - Representative Larry Larrañaga (NM) profile
**สะพานโฮไร** (ญี่ปุ่น: 蓬莱橋; โรมาจิ: *Hōrai-bashi*) เป็นสะพานสำหรับคนเดินทำจากไม้ที่ใช้ข้ามแม่น้ำโออิ ตั้งอยู่ในเมืองชิมาดะ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1879 สะพานมีความยาว 897.422 เมตร (2,944.30 ฟุต) ได้รับการลงทะเบียนใน*บันทึกสถิติโลกกินเนสส์*ว่าเป็นสะพานเดินเท้าทำจากไม้ที่ยาวที่สุดในโลกในปี ค.ศ. 1997

ประวัติศาสตร์
-------------

สะพานโฮไรอยู่บนเส้นทางโทไกโดในยุคเอโดะที่เชื่อมต่อระหว่างเอโดะและเกียวโต ในยุคเอโดะนั้นรัฐบาลเอโดะสั่งห้ามไม่ให้สร้างสะพานหรือมีบริการเรือข้ามฟากใด ๆ ในแม่น้ำโออิด้วยจุดประสงค์การป้องกัน จึงทำให้นักเดินทางจำต้องลุยน้ำข้ามบริเวณน้ำตื้น แต่หากแม่น้ำเกิดน้ำท่วมเนื่องจากฝนตกหนักหรือตกเป็นเวลานาน ก็จะไม่สามารถข้ามแม่น้ำได้ ในช่วงที่มีฝนตกยาวนาน นักเดินทางจึงจำเป็นต้องไปพักที่สถานีชิมาดะ-จูกุหรือคานายะ-จูกุ บางครั้งก็ต้องพักเป็นเวลาหลายวัน ภายหลังการฟื้นฟูเมจิ อดีตซามูไรที่ภักดีต่อตระกูลโทกูงาวะได้ตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่มากิโนฮาระและเริ่มพัฒนาไร่ชา สะพานโฮไรจึงถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1879 เพื่ออำนวยความสะดวกในการข้ามแม่น้ำ ในปี ค.ศ. 1965 เสาไม้ของสะพานถูกแทนที่ด้วยคอนกรีด แต่ส่วนบนของสะพานยังคงทำด้วยไม้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Learn the longest wooden footbridge in the world Hōrai Bridge is (In Japanese) ""学ぶ　世界一長い木造歩道橋　蓬莱橋って"". *Anata no Shizuoka Shimbun*. 2022-08-02. สืบค้นเมื่อ 2023-04-17.
2. ↑  Geographic photos of this month "Hōrai Bridge" A bridge has supported Japanese modernization (In Japanese) ""今月の地理写真　蓬莱橋 －近代日本を支えた橋－"". *Rissho Unibersity*. สืบค้นเมื่อ 2023-04-17.
3. ↑  "Hōrai Bridge" Official visitors guide by Shimada city Kanko Kyokai (In Japanese) ""蓬莱橋 観光情報 一般社団法人島田市観光協会"". *Shimada City Tourist Association*. สืบค้นเมื่อ 2023-04-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สะพานโฮไร (เมืองชิมาดะ)
* The Hourai Bridge
* Shimada City home page
* Shizuoka Prefecture home page
**ปรากฏการณ์** (อังกฤษ: phenomenon) คือเหตุการณ์หรือสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น และสามารถสังเกตเห็นได้ด้วยประสาทสัมผัส

ในทางปรัชญา
-----------

ในทางปรัชญาสมัยใหม่ คำว่า "ปรากฏการณ์" ได้ถูกใช้อย่างกว้างขวางโดยอิมมานูเอล คานต์ ซึ่งใช้คำนี้เพื่ออธิบายถึงสิ่งต่าง ๆ ซึ่งสามารถรับรู้และสังเกตเห็นได้โดยตรง ตรงกันข้ามกับนูเมนอน (noumenon) ซึ่งไม่สามารถรับรู้และสังเกตเห็นได้โดยตรง คานต์ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ในส่วนหนึ่งของปรัชญาของเขา ซึ่งมองว่าคำว่าปรากฏการณ์และนูเมนอนเป็นคำศัพท์เฉพาะที่มีความเกี่ยวข้องกัน

ในทางวิทยาศาสตร์
----------------

ในทางวิทยาศาสตร์ คำว่า "ปรากฏการณ์" หมายถึงเหตุการณ์ใด ๆ ที่เกิดขึ้นซึ่งสามารถสังเกตเห็นได้ด้วยประสาทสัมผัสโดยตรง หรือด้วยเครื่องมือก็ได้ พร้อมทั้งสามารถสังเกต บันทึก และเรียบเรียงข้อมูลได้ โดยเฉพาะในฟิสิกส์ การศึกษาเกี่ยวกับปรากฏการณ์อาจเกี่ยวข้องกับการวัดเกี่ยวกับสสาร พลังงาน หรือเวลา เช่น การสังเกตการโคจรของดวงจันทร์และกฎความโน้มถ่วงของไอแซก นิวตัน หรือการสังเกตการเคลื่อนที่ของลูกตุ้มของกาลิเลโอ กาลิเลอี

ในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ คำว่า "ปรากฏการณ์" ก็หมายถึงเหตุการณ์ใด ๆ ที่เกิดขึ้นซึ่งสามารถสังเกตได้เช่นกัน ซึ่งคำนี้ก็ถูกใช้โดยไม่คำนึงถึงสาเหตุของเหตุการณ์ ตัวอย่างปรากฏการณ์ทางกายภาพก็อย่างเช่น ปรากฏการณ์การโคจรของดวงจันทร์ หรือปรากฏการณ์การแกว่งของลูกตุ้ม ซึ่งทั้งสองสามารถสังเกตได้

ปรากฏการณ์เชิงกลเป็นปรากฏการณ์ทางกายภาพซึ่งสัมพันธ์กับสมดุลหรือการเคลื่อนที่ของวัตถุ ตัวอย่างเช่น เปลของนิวตัน เครื่องยนต์ ลูกตุ้มคู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Phenomenon". *The Columbia Encyclopedia*. 2008.
2. 1 2  Bernstein, Jeremy (1996). *A Theory for Everything*. New York: Copernicus.
3. ↑  "Mechanical Phenomenon". *AudioEnglish.org*. Tudorancea Media Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 July 2011. สืบค้นเมื่อ 23 May 2011.
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ **ทวี สุรฤทธิกุล** อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และอดีตเลขานุการของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี

ประวัติ
-------

ทวี สุรฤทธิกุล เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2502 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท สาขาวิชาการปกครอง จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

การทำงาน
--------

ทวี สุรฤทธิกุล เคยเป็นเลขานุการส่วนตัวของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี และเป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็น "ผู้ช่วยศาสตราจารย์" เคยเป็นประธานกรรมการประจำสาขาวิชา(คณบดี)รัฐศาสตร์ 2 รอบ (2547-2551 และ 2557-2558)เคยเป็นรักษาการรองอธิการบดี มสธ. 2559 - 2561 เป็นกรรมการหลักสูตรผู้นำการเมืองยุคใหม่ในระบอบประชาธิปไตย 2547 ถึง ปัจจุบัน เป็นกรรมการมูลนิธิคึกฤทธิ์ 80 ในพระราชูปถัมภ์ฯ 2552 ถึง ปัจจุบัน

ในปี พ.ศ. 2549 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในภาคส่วนของนักวิชาการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 ผศ.ทวี ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส. และขึ้นเวทีราชดำเนิน ซึ่งนำโดยนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รวมทั้งได้แสดงความไม่เห็นด้วยกับการออกพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม ของสมาชิกพรรคเพื่อไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2550 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)
* พ.ศ. 2554 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ความภักดีกับแรงยึดเหนี่ยวทางการเมือง (2)
2. ↑  พงศ์เพ็ญ ศกุนตาภัยจาก ไทยโพสต์
3. ↑  "ผศ.ทวี" ชี้ชัด!! นิรโทษฯเป็นกม.เลว-สร้างหายนะให้สังคม ลั่นออกมาสู้กับความชั่วช้าป้องประชาธิปไตย
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2010-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๔ ตอนที่ ๑๘ ข หน้า ๗๕, ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๓ ข หน้า ๑๘๐, ๒๙ มกราคม ๒๕๔๒
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา ประจำปี ๒๕๕๔, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๒๕ ข หน้า ๒๐๑, ๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๕
**ไล่ หลินเอิน** (จีน: 賴琳恩; อังกฤษ: Lene Lai) เกิดวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1989 เป็นทั้งนักแสดง, นางแบบ และผู้ชนะการประกวดในสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) เธอเป็นที่รู้จักมากที่สุดในบทบาทของผู้ได้รองชนะเลิศอันดับ 2 ของมิสเอเชีย 2008

ประวัติ
-------

ก่อนที่จะกลายเป็นผู้ชนะการประกวด ไล่ หลินเอิน ได้เข้าสู่ธุรกิจการแสดง โดยได้เข้าร่วมในการแสดงของเฮ้เกิร์ล ควบคู่กับเฉิน เจี้ยนโจว เมื่อมีอายุได้ 18 ปี ไล่ หลินเอิน เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไถหนาน แต่แล้วเธอก็ได้เว้นการศึกษาของเธอไว้ จากนั้นเธอก็ได้ย้ายไปเข้าร่วมในรายการโทรทัศน์ต่างๆ รวมทั้งรายการ เอเวอรี่บอดี้สปีคนอนเซนส์ II – ฮอทพอท เธอเป็นนางแบบมอเตอร์โชว์ที่มากประสบการณ์ ตลอดจนมีบทบาทเล็กๆในรายการโทรทัศน์ต่างๆ อาทิ รักวุ่นต่างวัย หัวใจไม่ต่างกัน และศึกรักนักบาส

ไล่ หลินเอิน ยังคงสถานะโสด และปัจจุบันเธออาศัยอยู่ที่กรุงไทเป

มิสเอเชีย 2008
--------------

ไล่ หลินเอิน ได้ตำแหน่งอันดับสองของประเทศไต้หวัน โดยเป็นหนึ่งในผู้ชนะรายการประกวดมิสเอเชีย ตั้งแต่การประกวดเป็นต้นมา เธอได้ร่วมลงนามกับสถานีโทรทัศน์แห่งเอเชีย ในฐานะนักแสดงหญิง ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 2009

อ้างอิง
-------

1. ↑  亞姐選拔 賴琳恩鼓勵台灣女孩逐夢 เก็บถาวร 2012-07-31 ที่ archive.today (จีน)
2. 1 2  中通網‧圖：香港亞視為2008亞姐簽約儀式 เก็บถาวร 2012-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีน)
3. ↑  亞姐賴琳恩愛烹飪最大心願嫁給廚師 (จีน)
4. ↑  侃侃談選美點滴 人妻美眉為國爭光 เก็บถาวร 2009-05-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (จีน)
5. ↑  First one being: Ruiz Yang 楊琇雯 (Yang Siu Wen), 2nd Runner Up, 2007
การแข่งขัน **แฮนด์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2023** จะเป็นการแข่งขันชิงแชมป์ครั้งที่ 26 ซึ่งจัดโดยสหพันธ์แฮนด์บอลนานาชาติ (IHF) ตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน ถึง 17 ธันวาคม ค.ศ. 2023 ที่จะร่วมกันจัดโดยประเศเดนมาร์ก, นอร์เวย์ และ สวีเดน และจะเป็นครั้งที่ 3 ในประวัติศาสตร์การแข่งขันแฮนด์บอลที่มีชาติเจ้าภาพจัดการแข่งขันชิงแชมป์ร่วมกัน เป็นครั้งแรกในประเทศสวีเดน และเป็นครั้งแรกที่แข่งขันในสามประเทศ

การคัดเลือกเจ้าภาพ
------------------

หลังจากการถอนตัวของประเทศรัสเซีย ประเทศเดนมาร์ก/นอร์เวย์/สวีเดน และฮังการีได้เข้าร่วมการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ซึ่งกลุ่มประเทศนอร์ดิก ทั้งสามได้รับคัดเลือกจากสภาไอเอชเอฟ ในการประชุมที่จัดขึ้นใน ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2017

สนามแข่งขัน
-----------

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพร่วมของกลุ่มประเทศนอร์ดิก มีเมืองเจ้าภาพและสนามแข่งขันรวมกัน 6 แห่งต่อไปนี้:

|  เฮิร์นนิง |  โคลดิ้ง |  ออสโล |
| --- | --- | --- |
| จิสเก้ แบงค์ บ็อกเซนความจุ: 12,500 | ซิดแบงค์ อารีน่าความจุ: 5,000 | ไนย์ จอร์ดัล แอมฟีความจุ: 5,500 |
|  |  |  |
|  ทรอนด์เฮม |  มัลเมอ |  โกเธนเบิร์ก |
| ทรอนด์เฮม สเปคตรัมความจุ: 8,800 | มัลเมอ อารีน่าความจุ: 13,000 | สแกนดิเนเวียความจุ: 12,000 |
|  |  |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "2021 and 2023 IHF Women's World Championships awarded". *IHF*. 28 January 2017. สืบค้นเมื่อ 14 December 2020.
2. ↑  "Council Meeting No. 10" (PDF). IHF. 28 January 2017. pp. 18–20.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์หลัก เก็บถาวร 2023-01-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์ IHF
**เดชไอ้ด้วน** (อังกฤษ: The One- Armed Swordsman) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย หวัง ลังเว่ย, เซียวเซียว, แองเจล่า ปัน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อจากนี้อีกคือ เดชไอ้ด้วน ภาค 2 และ เดชไอ้ด้วน ภาค 3

เนื้อเรื่อง
-----------

สำนักดาบทอง สำนักใหญ่อันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน ได้ประสบเภทภัยร้ายแรง เมื่อท่านเจ้าสำนัก ฉีลุฟง มีธุระปะปังต้องสะสาง พวกโจรป่ากลับเห็นเป็นโอกาศสำคัญเข้าบุกโจมตีพรรคเลื่องชื่อ จนเกือบเพลี้ยงพล้ำ กลับเป็น ฟางเจิ้ง คนรับใช้คนเดียวในสำนักที่กู้สถานการณ์อย่าง ฟางเจิ้ง ที่ต่อกรกับโจรร้าย ประวิงเวลา จนกระทั่งเจ้าสำนัก กลับมาถึงแก้ไขสถานการณ์ได้ทันท่วงที ส่วนฟางเจิ้งเอง ก็ได้จบชีวิตลงไป ตรงนั้นเอง ทิ้งไว้เพียงดาบหนึ่งด้าม และลูกชายคนเดียวที่ชื่อว่า ฟางกัง ที่ได้ฝากฝังไว้กับเจ้าสำนักเป้นคำสั่งเสียสุดท้าย

หลายปีต่อมา ฟางกัง เติบใหญ่เป็นหนุ่มเต็มตัว ด้วยบุญคุณของบิดาต่อสำนัก เขากลายเป็นลูกศิษย์คนสำคัญของสำนัก ที่เจ้าสำนัก เอ็นดูเป็นพิเศษ นำมาซึ่งความอิจฉาริษยาของศิษย์ร่วมสำนัก แม้กระทั่ง เพ่ยเอ๋อ บุตรีของฉีลุฟงเองก็ดูจะหมั่นใส่ ฟางกัง อยู่เสมอมา แต่เขาก็พยายามอดทนอดกลั้น พยายามฝึกฝนวิชาอย่างเข็มงวด เพราะความมุ่งมั่นที่จะสางนี้แค้นของบิดา

เมื่อถึงวันหนึ่งฟางกัง จึงตัดสินใจออกจากสำนัก ฟางกังได้ร่ำเรียนวิชาฝีมือ จากอาจารย์ได้ถึงระดับหนึ่ง ถึงขั้นที่จะเริ่มต้นหนทางของตัวเอง หนทางแห่งการแก้แค้น นอกจากนั้นก็เพื่อหลีกหนีจากความยุ่งยาก รังควาญจากศิษย์ร่วมสำนัก แน่นอนว่าความยุ่งยากนั้นไม่สามารถหลบหนีได้โดยง่าย

เพ่ยเอ๋อ กับสมุนที่ติดตามมาอีกสองคน ยังคงติดตามมารังควาน กล่าวหาว่าเขาคิดทรยศต่อสำนัก ฟางกัง เกิดถกเถียง จนถึงขัดแย้งต่อสู้กันขึ้น และบานปลายตนกระทั่ง แม้จะมีฝีมือเหนือกว่าฝ่ายตรงข้าม แต่ด้วยความพลาดพลั้งจึงถูกทำร้าย แขนด้านซ้ายถูกตัดจนขาดสะปั้น

ฟางกัง เดินทางไปพร้อมกับร่างกายที่บาดเจ็บ พลัดตกลงไปในลำธารก่อนจะถูกช่วยชีวิตขึ้นมาโดย ก่อนที่จะถูกช่วยชีวิตขึ้นมาโดยหญิงสาวชาวบ้าน นาม เสี่ยวหมั่น ฟางกัง พื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองสูญเสียแขนข้างหนึ่งไปเสียแล้ว ความหวังที่จะแก้แค้นได้ปิดฉากลงโดยทันที

หลังจากทำใจอยู่นาน ฟางกัง ก็ยอมรับสภาพที่เกิดขึ้น ใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา และพยายามข่มใจลืมเรื่องราวที่ผ่านมา ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ทำได้ยากเย็นเหลือเกิน เขาเริ่มถูกรุกรังควานจากนักเลงท้องถิ่น นานวันเข้าไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป ฟางกัง กับแขนที่เหลือเพียงข้างเดียวอาศัยดาบที่บิดาทิ้งไว้ต่างหน้า ที่เขาตัดสินใจ หักมันเป็นสองท่อน เพื่อสำเร็จวิชาพิศดารชุดหนึ่งขึ้นมา กลายเป็นสุดยอดกระบวนท่าที่รุนแรง เกินจะต้านทาน

โอกาศฟางกัง ที่จะกลับคืนสู่ หนทางเดิมที่เคยวาดไว้ ความฝันแห่งบุญคุณอาจารย์ และความแค้นบิดา ได้กลับมาอีกครั้ง โดยเฉพาะเมื่อกลุ่มสำนักโจร อันถ่อยเถื่อนได้กลับมาอีกครั้ง กับแผนการครั้งใหม่ ที่หมายพิชิตสำนักดาบทอง ที่ดูเหมือนว่าจะมีเพียงจอมยุทธแขนเดียว เท่านั้นที่จะหยุดยั้งพวกมันได้

นักแสดงนำ
---------

* หวัง ลังเวย (หวัง หยู่) รับบท ฟางกัง/ จอมยุทธแขนเดียว
* เทียน ฟง รับบท ฉีลุฟง
* กุ๊ ฟง รับบท ฟงเจิ้ง
* เจียวเจียว รับบท เสี่ยวหมั่น

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เดชไอ้ด้วน* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *เดชไอ้ด้วน* ที่ออลมูวี
* *เดชไอ้ด้วน* จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
* *One-Armed Swordsman* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* Review at Kung Fu Cinema เก็บถาวร 2013-01-27 ที่ archive.today
สำหรับเกมนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมของบริษัทจาเลโก ดูที่ นินจา-คิด

***นินจาคิด*** (อังกฤษ: *Ninja Kid*) หรือที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นในชื่อ ***เกเกเกะ โนะ คิตาโร - โยไก ไดมาเกียว*** (ญี่ปุ่น: ゲゲゲの鬼太郎 妖怪大魔境; *เกเกเกะ โนะ คิตาโร: อาณาจักรโยไกผู้ชั่วร้าย*) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันที่พัฒนาโดยบริษัทโทเซะ และเผยแพร่โดยบริษัทบันไดสำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม

เวอร์ชันญี่ปุ่นอิงมาจากมังงะซีรีส์*อสูรน้อยคิทาโร่* แต่เกมดังกล่าวได้เปลี่ยนเป็น "นินจาคิด" โดยทั่วไป และการอ้างอิงถึงคิทาโร่ทั้งหมดถูกเอาออกสำหรับเวอร์ชันอเมริกาเนื่องจากเนื้อหาต้นฉบับไม่เป็นที่รู้จักนอกประเทศญี่ปุ่น

เกมนี้ตามมาด้วยภาคต่อชื่อ*เกเกเกะ โนะ คิตาโร 2: โยไก กุนดัง โนะ โชเซ็ง* ซึ่งวางจำหน่ายในปีถัดมาเฉพาะในญี่ปุ่นโดยบริษัทบันไดเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เกมดังกล่าวเป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทและโครงเรื่องของเกมไม่เกี่ยวข้องกับต้นฉบับ

อนึ่ง เกมนี้เป็นเกมแฟมิคอมที่ขายดีที่สุดอันดับแปดใน ค.ศ. 1986 โดยขายได้ 1,250,000 ชุด

รูปแบบการเล่น
-------------

รูปแบบการเล่นเริ่มต้นบนแผนที่มุมมองเหนือศีรษะที่มีซุ้มประตูต่าง ๆ จำนวนมาก แต่ละซุ้มประตูจะนำไปสู่ภารกิจเลื่อนฉากด้านข้างที่แตกต่างกัน และประเภทของภารกิจสามารถกำหนดได้จากรูปร่างของซุ้มประตู ซึ่งในตอนท้ายของแต่ละภารกิจ ประตูสองบานจะปรากฏขึ้น โดยประตูหนึ่งจะพากลับไปยังแผนที่ และอีกประตูจะพาผู้เล่นไปยังหอคอยเลื่อนฉากแนวตั้งโดยมีมินิบอสอยู่ด้านบน (หลังจากเอาชนะมินิบอสได้แล้ว จะกลับสู่แผนที่) นอกจากนี้ ในแต่ละภารกิจ ไอเทมต่าง ๆ จะสุ่มปรากฏบนหน้าจอ ไอเทมโบนัสบางรายการยังช่วยเพิ่มความเร็วชั่วคราว หรือนกฮูกที่แสดงให้ผู้เล่นเห็นว่าประตูใดที่นำกลับไปยังแผนที่ (แทนที่จะเป็นหอคอยมินิบอส) เมื่อรวบรวมม้วนหนังสือได้แล้ว จะสามารถนำไปที่กระท่อมตรงกลางแผนที่เพื่อปลดล็อกป้อมปราการและต่อสู้กับบอสของแผนที่ ในระหว่างการต่อสู้กับบอส หากมีการรวบรวมนกหวีดไว้ ตัวละครสามารถหมอบอยู่ที่มุมซ้ายสุดของหน้าจอเพื่อใช้นกหวีดเรียกภูตรับใช้

*นินจาคิด* / *เกเกเกะ โนะ คิตาโร - โยไก ไดมาเกียว*
--------------------------------------------------

เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิมแตกต่างจากเวอร์ชันอเมริกาอย่างเห็นได้ชัด ตัวละครหลักคือคิทาโร่ และอาวุธหลักของเขาคือผมแทนที่จะเป็นลูกดอก ส่วนอาวุธรองของเขาคือดัชนีเหินหาวแทนดาวกระจาย, เสื้อกั๊กของเขาแทนขนนก และเกี๊ยะแทนบูมเมอแรง อาวุธทั้งหมดนี้ทำหน้าที่เหมือนกับอาวุธของเคียว ผู้เป็นตัวเอกเวอร์ชันอเมริกัน ซึ่งพวกเขาแค่ใช้สไปรต์ที่แตกต่างกัน อาวุธเสริมลูกไฟยังคงเหมือนเดิม บางด่านเป็นที่อยู่อาศัยของอสุรกายในภาพยนตร์ "ตะวันตก" เช่น อสุรกายของแฟรงเกนสไตน์ และเคานต์แดรกคูลา ซึ่งหัวหน้าของด่านเหล่านี้คือตัวละครแบ็กเบียร์ด ที่เป็นผู้นำของ "โยไกตะวันตก" ส่วนม้วนหนังสือที่ใช้ปลดล็อกป้อมปราการนั้นเป็นลูกบอลคริสตัลในเวอร์ชันดั้งเดิม นอกจากนี้ บรรดาภูตรับใช้ก็แตกต่างกันเช่นกัน โดยเป็นตัวละครจากมังงะ เพกาซัสเดิมคือปีศาจกำแพง, นกอินทรีคือทารกเฒ่าขี้แง และกระจกคือยายเฒ่าแม่มดทราย ท้ายที่สุดแล้ว ศัตรูตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ บางตัวก็แตกต่างออกไป ส่วนที่โดดเด่นที่สุดคือ "นินจาโจรสลัด" ที่พบในด่านสงครามกองโจรบางด่าน ซึ่งเดิมคือปีศาจหนู และคิทาโร่ขี่ปีศาจผ้าขาวระหว่างด่านยุทธเวหา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "GEIMIN.NET／国内歴代ミリオン出荷タイトル一覧". GEIMIN.NET. สืบค้นเมื่อ August 22, 2017.
2. ↑  "The complete NES game pack directory". *Nintendo Power*. Nintendo of America. March 1989. p. A-4.
3. ↑  MobyGames.com
4. ↑  Altice, Nathan (May 2015). *I Am Error: The Nintendo Family Computer / Entertainment System Platform*. Platform Studies. p. 113. ISBN 9780262028776.
**กล็อค 19** (**Glock 19**) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติขนาด 9 มม. ผลิตโดยบริษัท กล็อค จากประเทศออสเตรีย เป็นรุ่นขนาดย่อมของ กล็อค 17 โดยมีความยาวลำกล้องและระยะศูนย์เล็งสั้นกว่า 12 มิลลิเมตร และด้ามจับสั้นกว่า 11 มิลลิเมตร ผู้ผลิตระบุความจุแม็กกาซีนไว้ที่ 15 นัด ซึ่งบรรจุกระสุนได้น้อยกว่ากล็อค 17 สองนัด และน้ำหนักของกล็อค 19 นั้นเบากว่า 30 กรัม

ระบบกลไก
--------

ชิ้นส่วนบางส่วนของกล็อค 19
### การล็อก

ระบบห้ามไกของปืนพกกล็อค 17 และ 19 เป็นการพัฒนาเพิ่มเติมจากระบบล็อคของปืนพกเอ็ม 1911 ของโคลต์ ที่พัฒนาโดยจอห์น โมเสส บราวนิง (John Moses Browning) โดยมีความแตกต่างที่ล็อคท้ายลำกล้องรูปเหลี่ยมของกล็อค จะล็อคโดยตรงกับช่องคัดปลอกของชุดลูกเลื่อน

### กลไกบรรจุกระสุนใหม่

หลังจากการยิง ลำกล้องและส่วนท้ายรังเพลิงจะเคลื่อนถอยหลังจนกระทั่งแรงดันลดลง เช่นเดียวกับระบบล็อคของโคลต์ เอ็ม 1911 ปลายด้านหลังของลำกล้องจะกระดกเพื่อปลดล็อค ในปืนพกกล็อค ใช้ส่วนควบคุมรูปแท่งซึ่งตั้งอยู่ในแนวทแยงที่ด้านล่างของลำกล้อง โดยอยู่ระหว่างลำกล้องกับผิวของโครงปืนที่รับกัน

รุ่นย่อย
--------

กล็อค 19 มีรุ่นย่อยที่วางจำหน่าย เช่นเดียวกับกล็อคในรุ่นอื่น ๆ ซึ่งมีรุ่นกล็อค 19ซี (Glock 19C) โดย C หมายถึง compensator ซึ่งในการออกแบบมีการเพิ่มส่วนคอมเพนเซเตอร์ โดยสวมเข้ากับลำกล้องเพิ่มความยาวของโครงลูกเลื่อน แรงดันจากแก๊สบางส่วนที่ขยายตัวเมื่อทำการยิงจะถูกเบี่ยงเบนให้กระจายออกด้านบน ซึ่งจะช่วยลดผลของการสะบัดขึ้นด้านบนจากแรงสะท้อนกลับของปืน ข้อเสียของการติดตั้งคอมเพนเซเตอร์คือ แสงที่ออกจากปากลำกล้องปืนบางครั้งจะพุ่งขึ้นด้านบน ซึ่งอาจทำให้ผู้ยิงตาบอดชั่วขณะได้ โดยเฉพาะในสถานการณ์เวลากลางคืน ดังนั้นการใช้งานโดยเจ้าหน้าที่ทหาร ตำรวจจึงมีข้อจำกัด

มีรุ่นพิเศษต่าง ๆ มากมาย เช่น รุ่นโอดีกรีน (OD Green) ที่ด้ามจับเป็นสีเขียวมะกอกแต่โครงลูกเลื่อนเป็นสีดำเหมือนเดิม

รุ่นที่จำหน่ายปัจจุบันเป็นรุ่นที่ห้า โดยด้ามจับได้รับการออกแบบใหม่ให้ไม่มีร่องนิ้ว กลับไปเหมือนกับรุ่นที่หนึ่งและสอง เนื่องจากร่องนิ้วบนปืนรุ่นที่สามและสี่ อาจสร้างความรำคาญให้กับผู้ใช้ที่มีมือขนาดใหญ่ได้ และเป็นรุ่นแรกที่มีก้านปลดท้ายลูกเลื่อนทั้งสองด้าน

รุ่นกล็อค 19เอ็กซ์ (Glock 19X) เริ่มวางจำหน่ายตั้งแต่ ค.ศ. 2018 โดยเป็นลูกผสมที่มีชุดลูกเลื่อนของกล็อค 19 และด้ามจับของกล็อค 17

ดูเพิ่ม
-------

* กล็อค

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "G19 Gen5 Compact | 9x19mm". *GLOCK*.
2. ↑  "GLOCK 19X: neue Pistole mit farbiger Beschichtung in 9 mm Luger". *all4shooters.com* (ภาษาเยอรมัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 26 พฤษภาคม 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กล็อค 19
**พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา)** (มลายู: Sultan Dewa) อดีตพระยาจางวางกลันตัน เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 4

ประวัติ
-------

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดความบาดหมางระหว่างญาติพี่น้อง 3 ฝ่ายของเมืองกลันตัน คือ สุลต่านมุฮัมมัดที่ 2 หรือพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง), ตนกูปะสา และพระยาจางวางกลันตัน (สุลต่านเดวา) จนส่งผลกระทบถึงประชาชนและการค้าขาย สยามจึงได้จัดการปัญหาโดย เชิญตนกูปะสามาเป็นเจ้าเมืองหนองจิกและเจ้าเมืองปัตตานีตามลำดับ สุลต่านเดวามาพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราช ปี ค.ศ. 1853 (พ.ศ. 2396) ต่อมาพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 3 หรือชาวเมืองเรียกว่า รายาโต๊ะกี ได้ถึงแก่พิราลัย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าแต่งตั้งสุลต่านเดวาซึ่งกำลังพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราชเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งแทน

เมื่อสุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งแล้ว ได้แต่งตั้ง ตวนกูสุหลง (Tuanku Sulung) ผู้เป็นบุตรช่วยงานราชการ ตวนกูสุหลงได้รับยศเป็นหลวงสุนทรรายา สุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งได้ประมาณหนึ่งปีก็ถึงแก่พิราลัย ตวนกูสุหลงขอพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าแผ่นดินสยามกลับเมืองกลันตันอันเป็นมาตุภูมิของตน ต่อมานิตีมุงบุตรของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) หรือรายาโต๊ะกี ปกครองเมืองยะหริ่งแทนต่อจากสุลต่านเดวา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "การปกครองบริเวณ 7 หัวเมือง" (PDF). p. 15.
ถนนหลานหลวงบริเวณแยกยมราช มุ่งหน้าถนนเพชรบุรี
ถนนหลานหลวงบริเวณแยกหลานหลวง
**ถนนหลานหลวง** (อักษรโรมัน: *Thanon Lan Luang*) ถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออกเป็นเส้นตรง มีจุดเริ่มต้นที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ผ่านแยกผ่านฟ้าลีลาศ ผ่านถนนจักรพรรดิพงษ์ ที่แยกหลานหลวง จากนั้นตัดกับถนนพะเนียง และตัดกับถนนกรุงเกษมที่แยกสะพานขาว ข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ที่สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ จากนั้นตัดกับถนนลูกหลวงที่เชิงสะพาน ก่อนจะไปสิ้นสุดที่แยกยมราช จุดตัดกับถนนเพชรบุรี ถนนพิษณุโลก และถนนสวรรคโลก ที่เขตดุสิต รวมระยะทางทั้งสิ้น 1,550 เมตร

เดิมมีชื่อเรียกว่า "ถนนสนามควาย" หรือ "ถนนสนามกระบือ" เนื่องจากเมื่อแรกสถาปนากรุงเทพมหานครขึ้นเป็นราชธานี พื้นที่บริเวณนี้ถือเป็นเขตนอกพระนคร ใช้เป็นที่สำหรับเลี้ยงควายหลวง เรียกกันในสมัยนั้นว่า "สนามควาย" ต่อมาจึงเรียกให้ไพเราะขึ้นว่า "สนามกระบือ" ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษมขึ้นเป็นคูเมืองชั้นนอก เป็นเหตุให้มีการขยายอาณาเขตพระนครออกไป สนามกระบือจึงมีความเจริญขึ้น เกิดมีเส้นทางสัญจรระหว่างชุมชน จึงเกิดชื่อเรียกถนนเส้นนี้ขึ้นตามนั้น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ในราว พ.ศ. 2447 ได้โปรดพระราชทานที่ดินในบริเวณตำบลสนามกระบือ ตอนใกล้คลองรอบกรุง ให้ดำเนินการก่อสร้างวังขึ้น 6 หลัง เพื่อพระราชทานแด่พระราชนัดดา 6 พระองค์ ซึ่งเป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ โดยโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวังเป็นคู่ หันหน้าวังออกไปคนละด้าน ด้านละ 3 วัง ประกอบด้วย วังกรมหมื่นอนุพงศ์จักพรรดิ คู่กับ วังกรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์, วังหม่อมเจ้าดนัยวรนุช คู่กับ วังหม่อมเจ้าดรุณอัยวัฒน์ และ วังหม่อมเจ้าปิยบุตร คู่กับ วังหม่อมเจ้าทศสิริวงศ์ 

ต่อมาเมื่อมีการตัดถนนผ่านบริเวณนี้ รัชกาลที่ 5 จึงพระราชทานนามว่า "ถนนหลานหลวง" เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงสถานที่อันเป็นที่ตั้งของวังพระเจ้าหลานเธอ พระราชนัดดาทั้ง 6 พระองค์นี้

รายชื่อทางแยก
-------------

รายชื่อทางแยกบน ถนนหลานหลวง ทิศทาง: ผ่านฟ้าฯ-ยมราช| จังหวัด | กม.ที่ | ชื่อจุดตัด | ซ้าย | ขวา |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  **ถนนหลานหลวง** **(สะพานผ่านฟ้าลีลาศ-แยกยมราช)** |
| กรุงเทพมหานคร | 0+000 | สะพานผ่านฟ้าลีลาศ | *ไม่มี* |  ถนนดำรงรักษ์ ไปสะพานมหาดไทยอุทิศ |
|  | แยกหลานหลวง |  ถนนจักรพรรดิพงษ์ ไปแยกจักรพรรดิพงษ์ |  ถนนจักรพรรดิพงษ์ ไปแยกแม้นศรี |
|  | สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ |  ถนนกรุงเกษม ไปแยกเทวกรรม |  ถนนกรุงเกษม ไปตลาดโบ๊เบ๊, แยกกษัตริย์ศึก |
|  | สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ ข้ามคลองผดุงกรุงเกษม |
|  | - |  ถนนลูกหลวง ไปสะพานเทวกรรมรังรักษ์, ตลาดเทวราช (ตลาดเทเวศร์)
  |  ถนนลูกหลวง ไปตลาดมหานาค |
| 0+000 | แยกยมราช |  ถนนพิษณุโลก ไปนางเลิ้ง |  ถนนเพชรบุรี ไปแยกอุรุพงษ์ |
| **ตรงไป:**  ถนนสวรรคโลก ไปแยกเสาวนี |
|       สะพาน              กำลังก่อสร้างหรือโครงการในอนาคต |

ดูเพิ่ม
-------

* ถนนหลวง
* ถนนลูกหลวง

อ้างอิง
-------

* บูรพา, โชติช่วง (2014-06-29). "ถนนหลานหลวง เดิมเรียก ถนนสนามควาย". *สยามรัฐ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-09-15. สืบค้นเมื่อ 2018-04-08.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "เรื่องนี้มีอยู่ว่า : ถนนหลวง". *TNN24*. 2015-07-25. สืบค้นเมื่อ 2018-04-08.
* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนหลานหลวง
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′26″N 100°30′48″E﻿ / ﻿13.757121°N 100.513272°E﻿ / 13.757121; 100.513272
**วัดป่าปฐมชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปากโลง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดป่าปฐมชัยมีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2552 ตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ พระนิพนธ์ ธมฺมทีโป ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558 วัดป่าปฐมชัยเป็นวัดสายกรรมฐานในเขตเมือง ที่ปฏิบัติตามแนวทางของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต และหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

สถาปัตยกรรมของวัดมีลักษณะเป็นศิลปะล้านนา วิหารรูปทรงแบบล้านนา และเจดีย์สีทอง รายล้อมด้วยพระพุทธรูปขนาดเล็ก เจดีย์เป็นทรงระฆังที่เป็นรูปแบบเฉพาะของล้านนา ฐานสี่เหลี่ยมเพิ่มมุมซ้อนขึ้นไปรองรับส่วนยอดที่เป็นทรงกรวย *พระเจดีย์ชัยมงคลศรีทวารวดี* สีขาวมีรุปปั้นของพระพุทะเจ้าอยู่ทั้ง 4 ด้าน มีซุ้มโขง บริเวณวัดยังมีจุดน่าสนใจเช่นลานธรรมจักร ศาลาสมเด็จพระเจ้าตากสิน และศาลาไม้หอพระแก้ว มีองค์พระแก้วมรกตจำลองด้านใน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดป่าปฐมชัย]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
2. ↑  "ชวนเที่ยว วัดป่าปฐมชัย ชมความงาม วัดสายกรรมฐาน ใกล้เมืองกรุง". ข่าวสด.
3. ↑  "วัดป่าปฐมชัย วัดสวยบรรยากาศล้านนาใกล้กรุงเทพ".
บทความนี้เกี่ยวกับเครื่องดื่ม สำหรับอวัยวะ ดูที่ เต้านม
นมในแก้ว
**นม** หรือ **น้ำนม** หมายถึงของเหลวสีขาวที่ประกอบด้วยสารอาหารที่ออกมาจากเต้านมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม นมจะประกอบไปด้วยสารอาหารหลักที่จำเป็นสำหรับเด็กหรือสัตว์เกิดใหม่ ซึ่งนมสามารถนำไปสร้างผลิตภัณฑ์อื่นได้แก่ ครีม เนย โยเกิร์ต ไอศกรีม ชีส นอกจากนี้นมยังสามารถหมายถึงเครื่องดื่มอื่นที่นำมาใช้ทดแทนนม เช่น นมถั่วเหลือง นมข้าว นมข้าวโพด นมแอลมอนด์

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่ให้นม อาทิ วัว มนุษย์ แพะ ควาย แกะ ม้า ลา อูฐ จามรี ยามา เรนเดียร์ ฯลฯ โดยนมจากม้าและลาเป็นนมที่มีไขมันต่ำ ในขณะที่นมจากแมวน้ำจะมีไขมันสูงถึง 50% นอกจากนี้ในประเทศรัสเซียและประเทศสวีเดน มีการกินนมกวางมูส

มีบางคนที่ไม่มีน้ำย่อยแลกโทส จะไม่สามารถดื่มนมวัวได้ ก็จะหันมาดื่มนมสัตว์ชนิดอื่นแทน เช่น นมแพะ

ประโยชน์
--------

การดื่มนม ช่วยเสริมสร้างแคลเซียม ป้องกันโรคกระดูกพรุน และนมรับแสงแดดจะเพิ่มวิตามินดีอีกด้วย .

ผลิตภัณฑ์แปรรูป
---------------

* นมผง
* นมยูเอชที
* นมเปรี้ยว
* นมพาสเจอร์ไรซ์
* เนยแข็ง
* นมสเตอรีไลซ์
* นมข้นหวาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ดื่มนมผิดวิธี----มีแต่โทษ โดย CRI

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

**นม** ที่่โครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย

* หาความหมายจากวิกิพจนานุกรม
* ภาพและสื่อจากคอมมอนส์
* คำคมจากวิกิคำคม
* หนังสือจากวิกิตำรา

* ความรู้เกี่ยวกับนมโค เก็บถาวร 2007-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บกาญจนาภิเษก
**จิตไร้สำนึก** (อังกฤษ: unconscious mind) ประกอบด้วยกระบวนการในจิตซึ่งเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติและไม่สามารถพินิจภายในได้ มีกระบวนการคิด ความจำ อารมณ์และแรงจูงใจ แม้กระบวนการเหล่านี้มีอยู่ใต้ผิวของความตระหนักพิชาน (conscious) แต่มีทฤษฎีว่า จิตไร้สำนึกส่งอิทธิพลต่อพฤติกรรม คำนี้บัญญัติโดย ฟรีดริช เชลลิง นักปรัชญาจินตนิยมชาวเยอรมันสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 และภายหลังเซมาเอล เทย์เลอร์ โคละริดจ์ กวีและผู้เขียนงานประพันธ์ นำเข้ามาในภาษาอังกฤษ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ นักประสาทวิทยาและนักจิตวิเคราะห์ชาวออสเตรียพัฒนาและเผยแพร่มโนทัศน์ดังกล่าว หลักฐานเชิงประจักษ์แนะว่า ปรากฏการณ์ไร้สำนึกมีความรู้สึกที่ถูกกดเก็บ ทักษะอัตโนมัติ สัญชานใต้ระดับ (subliminal perception) ความคิด นิสัยและปฏิกิริยาอัตโนมัติ และอาจยังมีปม (complex) ความกลัวและความปรารถนาที่ซ่อนอยู่ ในทฤษฎีจิตวิเคราะห์ เข้าใจว่ากระบวนการไร้สำนึกแสดงออกในฝันในรูปสัญลักษณ์ เช่นเดียวกับการพลั้งปาก (slips of the tongue) และมุกตลก ฉะนั้น จึงมองได้ว่าจิตไร้สำนึกเป็นบ่อเกิดของฝันและความคิดอัตโนมัติ (ที่ปรากฏโดยไม่มีสาเหตุชัดเจน) คลังความจำที่ถูกลืม (ซึ่งยังอาจเข้าถึงพิชานในภายหลัง) และที่ตั้งของความรู้โดยปริยาย (implicit knowledge, หมายถึง สิ่งที่สิ่งที่เรียนรู้มาอย่างดีจนทำได้โดยไม่ต้องคิด)
ยูซูโกโช
 ขวดยูซูโกโช (ถ่ายเมื่อ 30 ตุลาคม 2009)
**ยูซูโกโช** (ญี่ปุ่น: 柚子胡椒, ゆずこしょう; โรมาจิ: *yuzu koshō*) หรืออาจเรียกว่า **ยูซูโงโช** (ゆずごしょう) หรือ **ยูซูโงโจ** (ゆずごじょう) เป็นเครื่องปรุงรสประเภทหนึ่งที่ทำจาก พริกและส้มยูซุ

ภาพรวม
------

ยูซูโกโชทำได้โดยการสับพริกอย่างหยาบ ๆ ใส่เปลือกส้มยูซุและเกลือ แล้วนำไปบดและบ่ม

ในคิวชูมีการใช้ในอาหารหลายอย่างเป็นเครื่องปรุงรสทั่วไป นอกจากคิวชูแล้ว ยังมีการผลิตที่ เมืองนากะในจังหวัดโทกุชิมะ ซึ่งเป็นสถานที่ผลิตยูซุ และใน จังหวัดโคจิ

ชื่อ
----

คำว่า "โคโช" (胡椒) นั้นในสำเนียงมาตรฐานแปลว่าพริกไทย แต่ในภาษาถิ่นคิวชูใช้เรียกพริก และคำว่า "โคโช" ในชื่อ "ยูซูโกโช" นี้ก็ไม่ได้หมายถึงพริกไทย แต่หมายถึงพริก

ที่มา
-----

ที่มายังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่เชื่อว่ามีต้นกำเนิดมาจากเมืองฮิตะ จังหวัดโออิตะ หรือบ้างก็ว่ามีต้นกำเนิดมาจากแถวภูเขาฮิโกะในจังหวัดฟุกุโอกะ หรือรวมถึงที่อื่น ๆ อีกหลายแห่งในคิวชู

อ้างอิง
-------

1. ↑  外国食材の流入と日本化NHKカルチャーラジオ歴史再発見「江戸の食・現代の食」大久保洋子元実践女子大学教授、2013年12月17日
2. ↑  大分放送大分百科事典刊行本部編『大分百科事典』1980年、大分放送発行
3. ↑  食は知恵なり－自然のちから－ 日本テレビ、2008年3月10日
4. ↑  きらり九州めぐり逢い - TVQ九州放送
5. ↑  （食紀行）ピリッとさわやか名脇役　ゆずこしょう＠大分・日田 朝日新聞、2015年9月19日
**เคาหยก** (จีน: 扣肉; พินอิน: *koù roù*; ยฺหวิดเพ็ง: *kau3 juk6*) เป็นอาหารกวางตุ้งชนิดหนึ่ง แปลตรงตัวว่าเนื้อคว่ำ และตรงกับภาษาจีนกลางว่าโค่วโร่ว เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของหูหนานและกวางตุ้ง เคาหยกในไทยที่มีชื่อเสียงอยู่ที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา และจังหวัดตรัง

เคาหยกแบบจีนมีสองแบบ แบบแรกใช้หมูสามชั้นหั่นสี่เหลี่ยมผสมกับผักกาดดองเค็มแห้งที่เรียกเหมยกันไช่ (梅干菜) หรือไช่กัว อีกแบบหนึ่งใส่เผือกที่หั่นชิ้นเท่าหมู แบบที่ใส่ผักกาดดองจะนำผักกาดดองไปผัดกับน้ำปรุงรสก่อน ส่วนแบบที่ใส่เผือกจะนำเผือกชนิดที่เนื้อซุยที่จี่พอสุก ราดด้วยน้ำปรุงรสที่ทำจากเต้าหู้ยี้ น้ำมันหอย น้ำมันงา ผงพะโล้ แทน จากนั้นจะนำหมูกับเครื่องปรุงใส่ชาม ตุ๋นให้หมูเปื่อยนุ่ม เมื่อสุกแล้ว จะนำจากมาปิดปากชามแล้วพลิกกลับด้านให้เนื้อหมูลงไปอยู่ในจาน จึงเป็นที่มาของชื่ออาหารจานนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เคาหยก". *เทศบาลเมืองเบตง*. 17 กุมภาพันธ์ 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มิถุนายน 2013.
2. ↑  "องค์ความรู้ทางวัฒนธรรม, อาหารพื้นเมือง, หมูเกาหยุก". *สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดตรัง*. 3 ธันวาคม 2021. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-10-05. สืบค้นเมื่อ 2022-10-05.
3. ↑  สุมล ว่องวงศ์ศรี (2014). *จานอร่อยจากปู่ย่า สูตรโบราณ ๑๐๐ ปี*. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สารคดี. pp. 206–207. ISBN 978-616-7767-30-7.
4. ↑  อดุลย์ รัตนมั่นเกษม (มิถุนายน 2013). "ซีอิ๊วปรุงอะไรก็อร่อย". *ครัว*. Vol. 19 no. 228. pp. 116–117. ISSN 0858-8422.