**เกาะนาแวสซา** (อังกฤษ: Navassa Island) หรือ **ลานาวาซ** (ฝรั่งเศส: *La Navase*) เป็นเกาะร้างขนาดเล็กในทะเลแคริบเบียนอยู่ภายใต้การดูแลของสหรัฐผ่านองค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ (US Fish and Wildlife Service) นอกจากนั้นเฮติได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือเกาะแห่งนี้เช่นเดียวกัน

ลักษณะทางภูมิศาสตร์และภูมิประเทศ
--------------------------------

เกาะนาแวสซา มีชายฝั่งหน้าผาหินสูงชันรอบเกาะ
เกาะนาแวสซามีขนาดประมาณ 2 ตารางไมล์ (5.2 ตารางกิโลเมตร) โดยเกาะตั้งอยู่บนจุดยุทธศาสตร์ห่างจากฐานทัพเรือสหรัฐอเมริกาที่อ่าวกวนตานาโม ในคิวบาประมาณ 100 กิโลเมตรหรือ 90 ไมล์ทะเล ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในสี่ของระยะทางจากจาเมกาไปยังเฮติ โดยจุดที่สูงที่สุดสูงประมาณ 77 เมตรอยู่ห่างจากประภาคารนาแวสซาไอแลนด์ไลต์ (Navassa Island Light) ไปทางใต้ประมาณ 100 เมตร

ลักษณะภูมิประเทศของเกาะนาแวสซาส่วนใหญ่แล้วจะประกอบไปด้วยหินปูนและยอดของแนวปะการังที่โผล่พ้นน้ำ โดยชายฝั่งของเกาะเป็นหน้าผาสูง 15 เมตร แต่บนเกาะเองก็มีทุ่งหญ้าที่ใหญ่พอที่จะให้ฝูงแพะมาอาศัยอยู่ได้ นอกจากนี้บนเกาะยังมีต้นไม้ตระกูลมะเดื่อและกระบองเพชรขึ้นกระจายอยู่ทั่วไป โดยทั่วไปแล้วลักษณะภูมิประเทศและนิเวศวิทยาของเกาะนาแวสซาคล้ายคลึงกับเกาะโมนา ซึ่งเป็นเกาะหินปูนขนาดเล็กอยู่ในช่องแคบโมนาที่ตั้งอยู่ระหว่างเฮติกับสาธารณรัฐโดมินิกัน นอกจากนี้ประวัติศาสตร์ของทั้งสองเกาะนี้ยังคล้ายคลึงกันมากอีกด้วย กล่าวคือ ทั้งสองเกาะเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา เคยผ่านการทำเหมืองกัวโนมาแล้ว และปัจจุบันนี้ได้ถูกประกาศให้เป็นเขตคุ้มครองธรรมชาติเหมือนกัน นอกจากชาวประมงเฮติและคนอื่น ๆ ที่มักแวะเวียนมาพักบนเกาะนี้ เกาะนาแวสซาไม่มีผู้คนอาศัยอยู่แต่อย่างใด ดังนั้นบนเกาะจึงไม่มีท่าเรืออยู่เลย ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเดียวของเกาะ คือ ปุ๋ยขี้นก (guano) ที่นิยมมาใช้ทำปุ๋ย กิจกรรมทางเศรษฐกิจอื่น ๆ ประกอบไปด้วยการประมงขนาดเล็กและการลากอวนเชิงพาณิชย์เท่านั้น

ประวัติ
-------

ในปี ค.ศ. 1504 คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ซึ่งในขณะนั้นติดอยู่บนเกาะจาเมกา ได้ส่งลูกเรือไปยังเกาะฮิสปันโยลาเพื่อขอความช่วยเหลือ ระหว่างทางพวกเขาพบเกาะขนาดเล็ก และเมื่อทำการสำรวจก็พบว่าไม่มีน้ำจืดบนเกาะเลย ดังนั้นลูกเรือจึงขนานนามให้เกาะว่า "นาบาซา" (Navaza) มาจากคำว่า "นาบา" (*nava* ) ซึ่งในภาษาสเปนแปลว่าที่ราบ ไม่มีต้นไม้ใหญ่ หลังจากนั้นเกาะแห่งนี้ก็ถูกหลีกเลี่ยงโดยชาวเรือต่อมาอีกกว่า 350 ปี

แม้ว่าทางการเฮติจะได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือเกาะแห่งนี้มาก่อนแล้ว แต่เกาะนาแวสซาก็ถูกสหรัฐอเมริกาอ้างสิทธิ์ในปี ค.ศ. 1857 โดยปีเตอร์ ดังกัน (Peter Duncan) กัปตันเดินเรือชาวอเมริกัน และกลายเป็นเกาะแห่งที่สามที่ถูกสหรัฐอเมริกาอเมริกาเข้าครอบครองภายใต้รัฐบัญญัติกลุ่มเกาะปุ๋ยขี้นก (Guano Islands Act) ที่ถูกประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1856 โดยสาเหตุที่อเมริกาเข้าครอบครองเกาะแห่งนี้ก็เป็นเพราะความอุดมสมบูรณ์ของปุ๋ยขี้นกนั่นเอง หลังจากนั้นสหรัฐอเมริกาก็ขุดปุ๋ยขี้นกไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1865 ถึง ค.ศ. 1898 แม้ว่าเฮติจะคัดค้านการผนวกดินแดนของสหรัฐอเมริกาในครั้งนี้ แต่สหรัฐอเมริกาก็ปฏิเสธการอ้างสิทธิ์ของเฮติมาตลอด และในปี ค.ศ. 1857 ก็ครอบครองเกาะแห่งนี้ในฐานะดินแดนที่ถูกผนวกโดยสหรัฐอเมริกา แต่ไม่ถูกรวมเข้ากับรัฐใดรัฐหนึ่ง และไม่มีรัฐบาลท้องถิ่นคอยปกครอง (unincorporated unorganized territory)

ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปุ๋ยขี้นกฟอสเฟตเป็นเป็นปุ๋ยที่การเกษตรของอเมริกาใช้เป็นหลัก ดังกันได้โอนย้ายกรรมสิทธิ์ในฐานะผู้ค้นพบไปยังนายจ้าง ซึ่งเป็นพ่อค้าปุ๋ยขี้นกชาวอเมริกันในจาเมกา ซึ่งได้ขายต่อให้กับบริษัทที่เพิ่งก่อตั้งนามว่า บริษัทฟอสเฟตนาแวสซา (Navassa Phospate Company) ในบอลทิมอร์ ภายหลังสงครามกลางเมืองอเมริกา บริษัทได้สร้างเหมืองที่มีขนาดใหญ่ขึ้นซึ่งประกอบไปด้วยค่ายสำหรับจุคนงานผิวดำจากรัฐแมริแลนด์จำนวน 140 คน บ้านสำหรับหัวหน้างานผิวขาว ร้านช่างเหล็ก คลัง และโบสถ์ 1 หลัง การทำเหมืองเริ่มขึนในปี ค.ศ. 1865 โดยคนงานจะขุดปุ๋ยขี้นกโดยใช้ระเบิดและพลั่วเจาะ (pickaxe) จากนั้นจะลำเลียงโดยรถรางไปยังอ่าวลูลู (Lulu) เพื่อลำเลียงปุ๋ยขี้นกลงเรือของบริษัทนามว่า เอสเอส โรแมนซ์ (SS Romance) ต่อไป โดยบริเวณที่พักอาศัยในอ่าวลูลูถูกเรียกว่า ลูลูทาวน์ ซึงเป็นเมืองที่เคยปรากฏอยู่ในแผนที่ในสมัยนั้น ต่อมาได้มีการขยายรางให้เข้าไปในเกาะมากยิ่งขึ้น

เนื่องจากการขนส่งปุ๋ยขี้นกเป็นงานที่ใช้แรงคนเพียงอย่างเดียว และยังเป็นการทำงานภายใต้สภาวะแวดล้อมที่ร้อนจัด ประกอบกับสภาวะแวดล้อมโดยทั่วไปของเกาะก็ไม่อำนวยต่อการอยู่อาศัย ทำให้ในที่สุดคนงานได้ก่อการจราจลบนเกาะในปี ค.ศ. 1889 ส่งผลให้มีหัวหน้างานเสียชีวิตไป 5 คน ภายหลังการจลาจลเรือรบของสหรัฐอเมริกาได้ขนส่งคนงาน 18 คนกลับไปยังบอลทิมอร์เพื่อขึ้นศาลในข้อหาฆาตกรรมใน 3 คดี โดยสมาคมลับชาวผิวดำนามว่า The Order of Galilean Fisherman ได้ระดมทุนเพื่อช่วยเหลือคนงานในการต่อสู้คดีในชั้นศาล โดยแก้ต่างว่าคนงานได้กระทำลงไปเพื่อเป็นการป้องกันตนเองหรือเกิดจากการบันดาลโทสะ และยังได้โต้แย้งว่าสหรัฐอเมริกาไม่มีอำนาจตุลาการที่เหมาะสมในการตัดสินคดีความใด ๆ ที่เกิดขึ้นบนเกาะ ท้ายที่สุดแล้วคดีก็ได้ไปถึงชั้นศาลสูงสุดในเดือนตุลาคมปี ค.ศ. 1890 ซึ่งศาลมีคำตัดสินว่ารัฐบัญญัติกลุ่มเกาะปุ๋ยขี้นกนั้นถูกต้องตามรัฐธรรมนูญ และให้ประหารชีวิตคนงานเหมือง 3 คนในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1891 ภายหลังการตัดสินของศาล ได้มีการยื่นฎีกาโดยโบสถ์ชาวผิวดำทั่วประเทศและลูกขุนผิวขาวสามคนจากทั้งสามคดี ไปยังประธานาธิบดีเบนจามิน แฮร์ริสัน ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงคำตัดสินให้เหลือเพียงการจำคุกในที่สุด

หลังจากนั้นก็ได้มีการทำเหมืองปุ๋ยขี้นกบนเกาะนาแวสซาอีกครั้ง แต่ในขนาดที่เล็กลงมาก สงครามระหว่างสเปนกับสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1898 ส่งผลให้บริษัทต้องอพยพคนออกจากเกาะและเข้าสู่ภาวะล้มละลายในที่สุด เจ้าของใหม่ของเกาะตัดสินใจที่จะคืนเกาะให้กลับคืนสู่ธรรมชาติในปี ค.ศ. 1901 

เกาะนาแวสซากลับมามีความสำคัญอีกครั้งภายหลังการเปิดคลองปานามาในปี ค.ศ. 1904 ซึ่งส่งผลให้การเดินเรือระหว่างชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกากับคลองปานามาต้องผ่านช่องแคบเวสต์เวิร์ด (Westward Passage) ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างคิวบากับเฮติ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีประภาคารบนเกาะนาแวสซา ซึ่งเป็นอุปสรรคที่สำคัญในการเดินเรือผ่านช่องแคบแห่งนี้ ในที่สุดสำนักงานประภาคารแห่งสหรัฐ (US Lighthouse Service) ก็ได้สร้างประภาคารนาแวสซาไอแลนด์ไลต์ สูง 162 ฟุต (46 เมตร) ขึ้นบนเกาะในปี ค.ศ. 1917 ที่ระดับความสูง 395 ฟุตหรือ 120 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล โดยมีผู้ดูแลและผู้ช่วยสองคนคอยทำหน้าที่ดูแลรักษาอยู่บนเกาะ จนกระทั่งได้มีการติตตั้งอุปกรณ์อัตโนมัติให้กับประภาคารในปี ค.ศ. 1929 จึงไม่มีความจำเป็นต้องมีผู้ดูแลประภาคารคอยประจำอยู่บนเกาะ และภายหลังจากที่สำนักงานประภาคารถูกยุบรวมเข้ากับหน่วยป้องกันชายฝั่งแห่งสหรัฐ (US Coast Guard) หน่วยป้องกันชายฝั่งจึงกลายเป็นหน่วยงานที่คอยดูแลซ่อมแซมประภาคารแห่งนี้ โดยมีการตรวจสภาพปีละสองครั้ง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้จัดตั้งหน่วยสังเกตการณ์บนเกาะ และหลังจากสิ้นสุดสงคราม กองทัพเรือได้ถอนกำลังออกไป และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันก็ไม่มีผู้อาศัยอยู่บนเกาะ ในปี ค.ศ. 1930 ได้มีการสำรวจทางวิทยาศาสตร์โดยมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเพื่อศึกษาชีวิตบนเกาะและในทะเลโดยรอบ 

ในช่วงปี ค.ศ. 1903 ถึง 1917 เกาะแห่งนี้เป็นดินแดนที่ขึ้นอยู่กับฐานทัพเรือของสหรัฐอเมริกาในอ่าวกวนตานาโม และในช่วง ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1996 เกาะได้ถูกโอนมาให้หน่วยป้องกันชายฝั่งเป็นผู้ดูแล ตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม 1996 เกาะได้รับการดูแลโดยกระทรวงกิจการภายในของสหรัฐอเมริกา โดยในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1996 หน่วยป้องกันชายฝั่งได้รื้อประภาคารออกเพื่อโอนการดูแลไปยังกระทรวงกิจการภายใน

ภายหลังจากการสำรวจทางวิทยาศาสตร์โดยศูนย์อนุรักษ์ทางทะเล (Center of Marine Conservation) ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เกาะนาแวสซาได้รับการยกย่องให้เป็นแหล่งอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพของทะเลแคริบเบียน ส่งผลให้ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1999 องค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐได้เข้าควบคุมดูแลเกาะแห่งนี้ และได้กลายเป็นพื้นที่อนุรักษ์ในที่สุด

อ้างอิง
-------

* Fabio Spadi (2001), *Navassa: Legal Nightmares in a Biological Heaven? เก็บถาวร 2011-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*, *Boundary & Security Bulletin*

1. ↑  Region, U. S. Fish and Wildlife Service Southeast (2011-12-03), *Susan Silander, Project Leader for the Caribbean Islands NWR Complex*, สืบค้นเมื่อ 2022-12-08
2. 1 2  "GAO/OGC-98-5 - U.S. Insular Areas: Application of the U.S. Constitution". U.S. Government Printing Office. November 7, 1997. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 27, 2013. สืบค้นเมื่อ March 23, 2013.
3. ↑  Steven Latta; Christopher Rimmer; และคณะ (23 April 2010). *Birds of the Dominican Republic and Haiti*. Princeton University Press. pp. 9–. ISBN 1-4008-3410-4.
4. ↑  Brennen Jensen (March 21, 2001). "Poop Dreams". *Baltimore City Paper*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 25, 2012. สืบค้นเมื่อ November 16, 2012.
5. ↑
6. ↑  John Pike. "Navassa Island Incident 1889-1891". GlobalSecurity.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 2, 2012. สืบค้นเมื่อ November 16, 2012.
7. 1 2  "Navassa Island". Washington, D.C.: U.S. Department of the Interior. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 15, 2016. สืบค้นเมื่อ March 3, 2018.
8. ↑  US Geological Survey (August 2000). "Navassa Island: A Photographic Tour (1998–1999)". US Geological Survey. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 19, 2012. สืบค้นเมื่อ November 18, 2012.

| * ด
* ค
* ก
 เขตทางการเมืองของสหรัฐ |
| --- |
| รัฐ | 
* คอนเนทิคัต
* เคนทักกี
* แคนซัส
* แคลิฟอร์เนีย
* โคโลราโด
* จอร์เจีย
* เซาท์แคโรไลนา
* เซาท์ดาโคตา
* เดลาแวร์
* เท็กซัส
* เทนเนสซี
* นอร์ทแคโรไลนา
* นอร์ทดาโคตา
* นิวเจอร์ซีย์
* นิวเม็กซิโก
* นิวยอร์ก
* นิวแฮมป์เชอร์
* เนแบรสกา
* เนวาดา
* เพนซิลเวเนีย
* ฟลอริดา
* มอนแทนา
* มิชิแกน
* มินนิโซตา
* มิสซิสซิปปี
* มิสซูรี
* เมน
* แมริแลนด์
* แมสซาชูเซตส์
* ยูทาห์
* โรดไอแลนด์
* ลุยเซียนา
* วอชิงตัน
* วิสคอนซิน
* เวสต์เวอร์จิเนีย
* เวอร์จิเนีย
* เวอร์มอนต์
* ไวโอมิง
* ออริกอน
* อะแลสกา
* อาร์คันซอ
* อินดีแอนา
* อิลลินอย
* แอริโซนา
* แอละแบมา
* โอคลาโฮมา
* โอไฮโอ
* ไอดาโฮ
* ไอโอวา
* ฮาวาย

 |
| เขตที่ตั้งรัฐบาลของสหพันธ์ | 
* วอชิงตัน ดี.ซี.

 |
| พื้นที่เกาะ | 
* กวม
* ปวยร์โตรีโก
* หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
* หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ
* อเมริกันซามัว

 |
| เกาะเล็กรอบนอก | 
* เกาะจาร์วิส
* เกาะนาแวสซา
* เกาะเบเกอร์
* เกาะเวก
* เกาะฮาวแลนด์
* คิงแมนรีฟ
* จอห์นสตันอะทอลล์
* แพลไมราอะทอลล์
* มิดเวย์อะทอลล์

 |
| เขตสงวนอินเดียน | รายชื่อเขตสงวนอินเดียน |

| * ด
* ค
* ก
ประเทศและดินแดนในทวีปอเมริกาเหนือ |
| --- |
| รัฐเอกราช | 

|  |  |
| --- | --- |
| ทั้งหมด | 
* กรีเนดา
* กัวเตมาลา
* คอสตาริกา
* คิวบา
* แคนาดา
* จาเมกา
* เซนต์คิตส์และเนวิส
* เซนต์ลูเชีย
* เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
* ดอมินีกา
* นิการากัว
* บาร์เบโดส
* บาฮามาส
* เบลีซ
* ปานามา
* เม็กซิโก
* สาธารณรัฐโดมินิกัน
* เอลซัลวาดอร์
* แอนทีกาและบาร์บิวดา
* ฮอนดูรัส
* เฮติ

 |
| ส่วนใหญ่ | สหรัฐ1 |
| บางส่วน | 
* โคลอมเบีย
	+ ซานอันเดรสและโปรบิเดนเซีย
* เนเธอร์แลนด์
	+ ซาบา
	+ ซินต์เอิสตาซียึส
* ฝรั่งเศส
	+ กัวเดอลุป
	+ มาร์ตีนิก
* เวเนซุเอลา
	+ เกาะอาเบส

 |

 |  |
| เขตสังกัดและดินแดนอื่น ๆ | 

|  |  |
| --- | --- |
| เดนมาร์ก | 
* กรีนแลนด์

 |
| เนเธอร์แลนด์ | 
* กูราเซา
* อารูบา
* ซินต์มาร์เติน

 |
| ฝรั่งเศส | 
* เกาะกลีแปร์ตอน
* แซงปีแยร์และมีเกอลง
* แซ็ง-บาร์เตเลมี
* แซ็ง-มาร์แต็ง

 |
| สหราชอาณาจักร | 
* เบอร์มิวดา
* มอนต์เซอร์รัต
* หมู่เกาะเคย์แมน
* หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
* หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
* แองกวิลลา

 |
| สหรัฐ | 
* เกาะนาแวสซา
* ปวยร์โตรีโก
* หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ

 |

 |
| 
* 1รัฐฮาวายและแพลไมราอะทอลล์อยู่ในเขตโอเชียเนีย

 |

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
| อื่น ๆ | 
* NARA

 |