recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
สุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1
**สุลต่านอัลดุล เมจิดที่ 1** (Abdul Mejid I; ภาษาตุรกีออตโตมัน: عبد المجيد اول *‘Abdü’l-Mecīd-i evvel*) เป็นสุลต่านของจักรวรรดิออตโตมัน ประสูติเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2366 ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2382 – 25 มิถุนายน พ.ศ. 2404 ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิออตโตมันอ่อนแอมาก 

พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนม์เพียง 16 พรรษา ตลอดรัชสมัยของพระองค์ มหาอำนาจตะวันตก ได้แก่ อังกฤษ รัสเซีย ออสเตรีย ปรัสเซีย และฝรั่งเศสต่างขยายอำนาจเข้ามาในจักรวรรดิออตโตมัน ทั้งในด้านอิทธิพลทางการเมืองและทางศาสนา ในการเข้ามาคุ้มครองผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและกรีกออร์ทอดอกซ์ จนในที่สุดเกิดความขัดแย้งกับรัสเซียจนกลายเป็นสงครามไครเมีย ทั้งนี้ ฝรั่งเศส ออสเตรีย และอังกฤษเข้าช่วยจักรวรรดิออตโตมัน สงครามสิ้นสุดลงโดยฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันเป็นฝ่ายชนะ มีการลงนามในสนธิสัญญาปารีส พ.ศ. 2389 โดยมหาอำนาจจะประกันความเป็นเอกราชของออตโตมัน ให้ทะเลดำเป็นน่านน้ำที่เป็นกลาง แต่จักรวรรดิออตโตมันก็ต้องเผชิญกับปัญหาหนี้สินตามมา แม้จะเป็นผู้ชนะ ทำให้มหาอำนาจตะวันตกเข้ามาแทรกแซงได้มากขึ้น

ในสมัยของพระองค์มีการปรับปรุงประเทศหลายอย่าง ส่งเสริมให้เกิดความยุติธรรมทางด้านศาล กฎหมาย การเก็บภาษีและการเกณฑ์ทหารโดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ และศาสนา ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำได้จริงยากและก่อให้เกิดความแตกแยกในจักรวรรดิตามมา พระองค์พยายามปฏิรูปการศึกษา โดยทรงต้องการให้การศึกษาภาคบังคับเป็นแบบให้เปล่าจนถึงระดับมัธยมศึกษาแต่ก็ต้องล้มเลิกเพราะไม่มีเงินทุน ใน พ.ศ. 2389 ได้จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาขึ้นคือมหาวิทยาลัยอิสตันบูล โดยรวมสถาบันอุดมศึกษาเดิมเข้าด้วยกัน แต่ก็ประสบปัญหามากมาย

รัชสมัยของพระองค์สิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2404 พระองค์ประชวรด้วยโรควัณโรคจนสิ้นพระชนม์เมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2404 โดยที่สภาพของประเทศยังไม่ดีขึ้น สุลต่านอับดุล อะซีซผู้เป็นพระอนุชาผู้ครองราชย์ต่อมาก็ต้องประสบปัญหาเช่นเดียวกันจนถูกถอดออกจากราชบัลลังก์ในที่สุด

อ้างอิง
-------

* สาคร ช่วยประสิทธิ์. สุลต่านอัลดุล เมจิดที่ 1 ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 15 - 18

  


| * ด
* ค
* ก
สุลต่านแห่งออตโตมัน / เคาะลีฟะฮ์ |
| --- |
| 
* ราชวงศ์

 |
| 
* ออสมันที่ 1
* ออร์ฮานที่ 1
* มูรัดที่ 1
* บาเยซิดที่ 1
* *ช่วงว่างระหว่างรัชกาล*
* เมห์เหม็ดที่ 1
* มูรัดที่ 2
* เมห์เหม็ดที่ 2
* มูรัดที่ 2
* เมห์เหม็ดที่ 2
* บาเยซิดที่ 2
* เซลิมที่ 1§
* สุลัยมานที่ 1
* เซลิมที่ 2
* มูรัดที่ 3
* เมห์เหม็ดที่ 3
* อาเหม็ดที่ 1
* มุสตาฟาที่ 1
* ออสมันที่ 2
* มุสตาฟาที่ 1
* มูรัดที่ 4
* อิบราฮิม
* เมห์เหม็ดที่ 4
* สุลัยมานที่ 2
* อาเหม็ดที่ 2
* มุสตาฟาที่ 2
* อาเหม็ดที่ 3
* มะห์มูดที่ 1
* ออสมันที่ 3
* มุสตาฟาที่ 3
* อับดุล ฮามิดที่ 1
* เซลิมที่ 3
* มุสตาฟาที่ 4
* มะห์มูดที่ 2
* อับดุล เมจิดที่ 1
* อับดุล อะซีซ
* มูรัดที่ 5
* อับดุล ฮามิดที่ 2
* เมห์เหม็ดที่ 5
* เมห์เหม็ดที่ 6
* อับดุล เมจิดที่ 2 (ดํารงตําแหน่งเคาะลีฟะฮ์เท่านั้น)

 |
| § เคาะลีฟะฮ์แห่งออตโตมันพระองค์แรก |
***ทรอน*** (อังกฤษ: Tron) เป็นภาพยนตร์ไซไฟของดิสนีย์ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 เขียนบทและกำกับโดย สตีเวน ลิสเบอร์เกอร์ ภาพยนตร์ออกฉายพร้อมกับการวางจำหน่ายเกมตู้ และเกมคอมพิวเตอร์บนเครื่องอาตาริ ในชื่อเดียวกัน และเป็นเกมที่ปรากฏในภาพยนตร์

ทรอน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรก ๆ ที่มีการใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์เป็นองค์ประกอบหลักของเรื่อง 

ปัจจุบันดิสนีย์มีภาคต่อของ *ทรอน* แล้ว ใช้ชื่อว่า *Tron Legacy*  นำแสดงโดยเจฟ บริดเจส (เควิน ฟลินน์), บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์ (ทรอน) และแกร์เรต เฮดลันด์ (แซม ฟลินน์ ลูกชายวัยรุ่นของเควิน) ในระบบสามมิติ และ IMAX 3D

เรื่องย่อ
---------

ทรอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ชื่อ เควิน ฟลินน์ (รับบทโดย เจฟ บริดเจส) เป็นนักเขียนโปรแกรมเกมคอมพิวเตอร์ให้กับบริษัทชื่อ ENCOM วันหนึ่งโปรแกรมที่เขาเขียน ถูกขโมยโดยเพื่อนร่วมงานชื่อ เอด ดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์) และฟลินน์ถูกไล่ออกจากงาน ส่วนดิลลิงเจอร์ กลับเติบโตเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัท

สามปีถัดมา ฟลินน์ลักลอบเจาะข้อมูลเข้าไปในระบบเมนเฟรมของ ENCOM เพื่อหาหลักฐานว่าเขาถูกใส่ร้าย โดยใช้โปรแกรมประตูหลังที่เขาเขียนขึ้นเอง ชื่อว่า **คลู** ฟลินน์พลาดท่าถูกระบบป้องกันของคอมพิวเตอร์ซึ่งมีปัญญาประดิษฐ์ ใช้เลเซอร์ยิงใส่ และแปลงให้เขาอยู่ในรูปข้อมูลดิจิทัล

ฟลินน์พบว่าตัวเองอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ซึ่งเป็นดิจิทัล มีชื่อว่า **คลู** ได้พบกับ **ทรอน** ซึ่งเป็นระบบรักษาความปลอดภัยที่เขียนโดย อลัน แบรดลีย์ (รับบทโดย บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์) และ **โยริ** โปรแกรมของ ลอร่า อดีตแฟนเก่า (รับบทโดย ซินดี มอร์แกน) ฟลินน์ พยายามหาทางออกจากระบบ ด้วยความช่วยเหลือของ ทรอน และ โยริ โดยเขาต้องต่อสู้กับตัวละครในเกมที่เขาเป็นคนเขียนขึ้น ในด่านสุดท้าย ฟลินน์ต้องต่อสู้กับ **ซาร์ค** โปรแกรมของดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์)

เกี่ยวกับชื่อ
-------------

* ชื่อ Tron มาจากคำว่า *TRON* ย่อมาจาก *TR*ace *ON* เป็นคำสั่งในภาษาเบสิกใช้ในการดีบักหาจุดบกพร่องในโปรแกรม มีความหมายตรงกันข้ามกับ *TROFF* หรือ *TR*ace *OFF*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jeff Bridges talks Tron Sequel
2. ↑  "New "Tron" races on". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-15. สืบค้นเมื่อ 2008-01-20.
3. ↑  Jul 24. "SDCC: Tron 2 to be titled 'Legacy'". SciFiNow. สืบค้นเมื่อ 2009-07-25.
4. ↑  Neil Miller (2009-02-08). "Real Tron 2 Trailer Promised for 2009 San Diego Comic Con". Filmschoolrejects. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-11. สืบค้นเมื่อ 2009-04-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ทรอน**

* Tron's 20th Anniversary - Director discusses groundbreaking computer animated film
* เว็บไซต์เกี่ยวกับ ทรอน ทั้งเกม หนังสือ และภาพยนตร์
**การ์ตูนญี่ปุ่น** เป็นคำที่ใช้เรียก หนังสือการ์ตูน หรือภาพยนตร์การ์ตูนที่มาจากประเทศญี่ปุ่น ลักษณะของการ์ตูนญี่ปุ่น ตัวละครในเนื้อเรื่องจะมีลักษณะเฉพาะตัว และเนื้อเรื่องที่แตกต่างกัน โดยส่วนมากแล้ว ภาพของคนและสัตว์ที่ปรากฏในการ์ตูนญี่ปุ่นมักจะมีสัดส่วนผิดเพี้ยนไปจากความจริง เช่นมีทรวดทรงที่เล็ก-ใหญ่กว่าปกติ ดวงตาที่โตกว่าปกติสารพันสี และ ทรงผมแปลก ๆ สารพันสี แตกต่างจากการ์ตูนฝั่งตะวันตกที่มักจะเขียนภาพคนและสัตว์ออกมาในลักษณะเหมือนจริง ในภาษาญี่ปุ่นและหลายประเทศที่รับเอาวัฒนธรรมการ์ตูนญี่ปุ่นเข้าไปจะเรียกหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นศัพท์เฉพาะว่า มังงะ (ญี่ปุ่น: 漫画; โรมาจิ: *manga*) และเรียกภาพยนตร์การ์ตูนจากญี่ปุ่นว่า อนิเมะ (ญี่ปุ่น: アニメ; โรมาจิ: *anime*) (ตัดทอนมาจากคำว่า Animation ในภาษาอังกฤษ)

การ์ตูนญี่ปุ่นในประเทศอื่น ๆ
----------------------------

### ประเทศไทย

ปกหนังสือ "เงาแดง" หนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นในประเทศไทยยุคแรก จากสำนักพิมพ์การ์ตูนเด็ก
การ์ตูนญี่ปุ่นยุคแรก ได้เข้ามาประเทศไทยประมาณช่วงปี พ.ศ. 2508-2525 การ์ตูนเรื่องแรกที่นำเข้ามาฉายครั้งแรก คือ เรื่องเจ้าหนูลมกรด ในปี 2508[] ทางช่อง 4 บางขุนพรหม เรื่องที่ได้รับความนิยมในช่วงต้นได้แก่ หน้ากากเสือ เจ้าหนูอะตอม (ในสมัยนั้นใช้ชื่อว่า เจ้าหนูปรมาณู) ส่วนหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเริ่มเข้ามาตั้งแต่ ปี 2514 และสนพ.ต่าง ๆ เริ่มให้สนใจพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นจำหน่ายมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงปี 2520 - 2525 ซึ่งถือว่าเป็นช่วงยุคทองของนักอ่านการ์ตูน มีเรื่องที่โด่งดังที่สุด คือ โดราเอมอน เและต่อจากนั้นการ์ตูนญี่ปุ่นมากมายก็เดินแถวเข้าประเทศไทยอย่างเป็นล่ำเป็นสัน

การ์ตูนที่เป็นที่รู้จักในยุคนั้น ได้แก่ รินที่รัก แคนดี้ คอบร้า คำสาปฟาโรห์ กุหลาบแวร์ซายส์ โดราเอมอน นินจาฮาโตริ ผีน้อยคิวทาโร่ ดร.สลัมป์กับหนูน้อยอาราเล่ คินิคุแมน เซนต์เซย์ย่า กันดั้ม มาครอส ดราก้อนบอล ทั้งในรูปแบบของหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูน โดยช่อง 9 นำมาฉายเป็นประจำในช่วงตอนเช้าวันเสาร์และวันอาทิตย์ รวมถึงวันหยุดราชการที่สำคัญ และต่อมาช่องต่าง ๆ ได้นำการ์ตูนญี่ปุ่นมาฉาย เช่น ช่อง 3 เรื่องที่นำมาฉายได้แก่ ชินจัง ฮิคารุเซียนโกะ Yu-Gi-Ohเกมกลคนอัจฉริยะ พลิกตำนานมาพบรัก เป็นต้น ช่อง 5 เรื่องที่นำมาฉายได้แก่ ซามูไรทรูปเปอร์ เออิชิสมองกล เมก้าแมน นารูโตะ เป็นต้น ช่อง 7 เรื่องที่นำมาฉายได้แก่ สามเหมียวยอดนินจา ซามูไรพเนจร เปลวฟ้าผ่าปฐพี ไมท์ไกน์ แฮมทาโร่ เป็นต้น ช่อง TITV เรื่องที่นำมาฉายได้แก่ วันพีช เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก แอร์เกียร์ ขาคู่ทะลุฟ้า ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส เป็นต้น

### สหรัฐอเมริกา

อ้างอิง
-------

* Lent, John A. 2001. "Introduction." In John A. Lent, editor. Illustrating Asia: Comics, Humor Magazines, and Picture Books. Honolulu, HI: University of Hawai'i Press. pp. 3-4. ISBN 0-8248-2471-7.

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อการ์ตูนญี่ปุ่น
* การ์ตูนช่อง
* อนิเมะ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***การ์ตูนญี่ปุ่น***
**ปันเดซัล** (ฟิลิปปินส์: *pandesal*, สเปน: *pan de sal*, แปลตรงตัว 'ขนมปังเกลือ') เป็นขนมปังและอาหารหลักในประเทศฟิลิปปินส์ที่มักรับประทานเป็นอาหารเช้า ทำมาจากแป้ง ยีสต์ น้ำตาล น้ำมัน และเกลือ

คำอธิบาย
--------

ปันเดซัลเป็นขนมปังที่ทำฟูจากยีสต์ยอดนิยมในฟิลิปปินส์ เริ่มต้นด้วยการนวดแป้งเป็นแท่งยาว (*bastón*, คำภาษาสเปนที่แปลว่า "แท่ง") แล้วนำมานวดในเกล็ดขนมปังละเอียด จากนั้นจำทำการแบ่งส่วน พักให้ฟู และอบ

โดยทั่วไป ปันเดซัลจะเสิร์ฟในขณะร้อน และสามารถรับประทานเช่นนั้นโดยไม่เพิ่มเติมอะไร หรือจุ่มในกาแฟ ช็อคโกแลตร้อน หรือนม นอกจากนี้ยังสามารถเสริมด้วยการทาเนย มาการีน ชีส แยม เนยถั่ว ช็อกโกแลตทาขนมปัง หรือใส่ไส้อื่น ๆ เช่น ไข่ ปลาซาร์ดีน และเนื้อสัตว์

รสชาติและเนื้อสัมผัสปันเดซัลจะคล้าย ๆ กับ *pan de agua* ของปวยร์โตรีโก บาแก็ตของฝรั่งเศส และ *bolillos* ของเม็กซิโก ถึงแม้ชื่อจะหมายถึงขนมปังเกลือ แต่ในความจริงแล้วปันเดซัลมีรสหวานเล็กน้อย ร้านขนมปังส่วนใหญ่อบปันเดซัลในตอนเช้า เนื่องจากเป็นเวลาที่ผู้บริโภคส่วนใหญ่รับประทาน อย่างไรก็ตามบางร้านก็อบปันเดซัลตลอดทั้งวัน

ประวัติ
-------

ก่อนหน้าปันเดซัลมีขนมปังที่คล้ายคลึงกันในฟิลิปปินส์ที่ชื่อว่า *pan de suelo* (ขนมปังพื้น) ซึ่งเป็นบาแก็ตฝรั่งเศสในรูปแบบของคนสเปน-ฟิลิปปินส์ในท้องที่ ทำด้วยแป้งสาลีและมีความแข็งและกรอบกว่าปันเดซัล ถูกอบโดยตรงบนพื้นของเตาอบใช้ไม้ที่เรียกว่า *pugón* เนื่องจากข้าวสาลีไม่ได้ปลูกในฟิลิปปินส์ คนทำขนมปังจึงเปลี่ยนมาใช้แป้งที่ที่ด้อยกว่าแต่มีราคาไม่แพง ส่งผลให้เนื้อแป้งมีความนุ่มและเหนียวมากขึ้น

ปันเดซัลเริ่มรับประทานมากขึ้นในยุคที่ฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของอเมริกาในช่วงต้นทศวรรษ 1900 เมื่อผู้คนสามารถหาซื้อข้าวสาลีราคาถูกจากอเมริกาได้ ตั้งแต่นั้นมาปันเดซัลจึงกลายเป็นขนมปังอาหารเช้าหลักในฟิลิปปินส์

การอบปันเดซัลใน *pugón* ลดลงอย่างต่อเนื่องหลังจากการห้ามตัดต้นโกงกางเป็นเชื้อเพลิงทั่วประเทศ ผู้อบขนมปังจึงเปลี่ยนมาใช้เตาอบแก๊สแทน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Shah, Khushbu (February 16, 2016). "How Pandesal Became a Filipino Breakfast Staple". *Eater*. สืบค้นเมื่อ April 23, 2017.
2. ↑  "Pandesal." เก็บถาวร กุมภาพันธ์ 22, 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Pinoyslang.comเก็บถาวร มกราคม 4, 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Accessed July 2011.
3. ↑  "Pandesal (Filipino Bread Rolls)-The Little Epicurean". August 20, 2015. สืบค้นเมื่อ July 20, 2016.
4. ↑  applepiepatispate.com
5. ↑  "Pandesal - kawaling pinoy". December 11, 2013. สืบค้นเมื่อ July 20, 2016.
6. ↑  Estrella, Serna. "The Secret History Behind Pan de Regla and Other Panaderia Eats". *Pepper*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 9, 2021. สืบค้นเมื่อ April 23, 2017.
7. ↑  admin (January 18, 2014). "Pan de Sal: Philippine National Bread | The Daily Roar". *thedailyroar.com*. สืบค้นเมื่อ July 20, 2016.
8. ↑
**วังบารอก** (โรมาเนีย: *Palatul Baroc*) เป็นวังขนาดใหญ่ในย่านเชตาเตของนครตีมีชออารา ประเทศโรมาเนีย เป็นหนึ่งในอาคารตัวอย่างชิ้นสำคัญของตีมีชออาราในศตวรรษที่ 18 ในปัจจุบันอาคารเป็นที่ตั้งของ **พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศิลปะ ตีมีชออารา** (*Muzeul Național de Artă Timișoara*) อาคารนี้ประกอบด้วยสองชั้นและหลังคาแบบม็องซาร์ ประตูทางเข้าสองประตูซึ่งออกแบบตามสถาปัตยกรรมบารอกแบบเวียนนา โถงบารอกบนชั้นหนึ่งของอาคารเป็นสถานที่ใช้จัดเทศกาลและการเฉลิมฉลองต่าง ๆ ที่จัดขึ้นตามโอกาสการเดินทางเยือนของจักรพรรดิและกษัตริย์มากมาย เช่น จักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย, พระเจ้าเฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย เป็นต้น รวมถึงยังเป็นสถานที่ที่ศิลปินและนักดนตรีเลื่องชื่อมากมายเคยมาแสดง เช่น ฟรันทซ์ ลิสท์, โยฮันเนิส บรามส์, ปาโบล ซาราซาเต, จอร์เจ เอเนสกู เป็นต้น

เดิมทีพิพิธภัณฑ์ศิลปะนี้เป็นหน่วยงานหนึ่งของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบานัต กระทั่งปี 2006 ได้แยกออกมาเป็นหน่วยงานเอกเทศ ของสะสมส่วนสำคัญของหอศิลป์ตีมีชออารานี้เป็นภาพเขียนของอิตาลี เฟลมิช เยอรมัน ออสเตรีย ฮังการี และโรมาเนียที่ฌิกโมนด์ โอร์โมช ผู้ร่วมก่อตั้งและผู้มีบทบาทสำคัญในแวดวงศิลปะของตีมีชออารา บริจาคมาในช่วงปี 1888–1895 ต่อมา ยออากิม มีลอยา ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์บานัตระหว่างปี 1928–1940 ได้มีบทบาทในการรวบรวมของสะสมที่เป็นงานศิลปะโรมาเนียและศิลปะบานัตเก่าแก่ ต่อมาศิลปินอาวูเรล ชูเป ผู้อำนวยการคนต่อมาจนถึงปี 1948 ได้สานต่อการรวบรวมงานศิลปะของบานัตและโรมาเนียโดยเฉพาะจากยุคร่วมสมัยและสมัยใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Palatul Baroc". *Timisoara-Info.ro*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-09-27. สืบค้นเมื่อ 2023-10-31.
2. ↑  "Muzeul Național de Artă Timișoara". *Ghidul Muzeelor și Colecțiilor din România*. Institutul Național al Patrimoniului.
**อัครปุระเอเธนส์** เป็นป้อมปราการโบราณที่ตั้งอยู่บนโขดหินที่โผล่ขึ้นมาเหนือเมืองเอเธนส์ และมีซากอาคารเก่าแก่หลายแห่งที่มีความสำคัญทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ อาคารที่มีชื่อเสียงที่สุดคือวิหารพาร์เธนอน คำว่า *อัครปุระ* มาจากคำภาษากรีก ἄκρον ('จุดสูงสุด, ปลายสุด') และ πόλις ('เมือง') แม้ว่าคำว่าอัครปุระจะเป็นคำทั่วไปและยังมีอัครปุระอื่น ๆ อีกมากมายในกรีซ แต่อัครปุระเอเธนส์มีความสำคัญมากจนทำให้มันเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "อัครปุระ" โดยไม่ต้องระบุที่ตั้ง ในสมัยโบราณสถาน ที่นี่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ **Cecropia** ตามชื่อของเกโกรปส์ มนุษย์งูซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งเอเธนส์พระองค์แรกตามตำนาน

ในขณะที่มีหลักฐานว่าเนินเขานี้มีผู้อาศัยอยู่ย้อนหลังไปถึงสหัสวรรษที่สี่ก่อนคริสต์ศักราช แต่ก็เป็นเพริคลีส (ประมาณ 495–429 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชทีประสานงานการก่อสร้างสถานที่ที่สำคัญที่สุดที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบันซึ่งรวมถึงวิหารพาร์เธนอน, พรอพิลีอา, อิเร็กเทียม และวิหารอะทีนาไนกี วิหารพาร์เธนอนและอาคารอื่น ๆ ได้รับความเสียหายอย่างหนักในช่วงที่ถูกชาวเวนิสปิดล้อมระหว่างสงครามมอรีอาในปี พ.ศ. 2032 เมื่อดินปืนที่เก็บไว้ในวิหารพาร์เธนอนถูกกระสุนปืนใหญ่ยิงและระเบิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  acro-. (n.d.). In Greek, Acropolis means "Highest City". *The American Heritage Dictionary of the English Language*, Fourth Edition. Retrieved September 29, 2008, from Dictionary.com website: Quote: "[From Greek *akros*, extreme; see *ak-* in Indo-European roots.]"
2. ↑  Hurwit 2000, p. 87
3. ↑  "History" เก็บถาวร 2007-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Odysseus. Retrieved 2 December 2012.
4. ↑  Nicholas Reeves and Dyfri Williams, "The Parthenon in Ruins" เก็บถาวร 2009-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, British Museum Magazine 57 (spring/summer 2007), pp. 36–38. Retrieved 2 December 2012.
**โจเซฟ โคนี** (เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) เป็นหัวหน้ากองทัพต่อต้านของพระเจ้า (Lord's Resistance Army - LRA) กลุ่มกองโจรยูกันดา โคนีถูกกล่าวหาจากหน่วยงานของรัฐว่า สั่งการลักพาตัวเด็กเป็นทาสทางเพศเด็กและทหารเด็ก มีการประเมินว่าเด็กกลายเป็นทหารกว่า 66,000 คน และประชาชนสองล้านคนถูกบังคับให้ออกจากที่อยู่ในประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2529 โคนีถูกศาลอาญาระหว่างประเทศในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ ฟ้องคดีอาญาในข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ใน พ.ศ. 2548 แต่ได้หลบเลี่ยงการจับกุม ในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 มีรายงานว่า โจเซฟ โคนี สุขภาพไม่สู้ดีและกบดานอยู่ที่เมืองนาโซกา สาธารณรัฐแอฟริกากลาง

ใน พ.ศ. 2555 มีการเผยแพร่ภาพยนตร์สั้น *โคนี 2012* สร้างโดยบริษัทอินวิสซิเบิลชิลเดรน (Invisible Children, Inc.) โดยมีจุดประสงค์ต้องการให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกเพื่อจะได้ถูกจับกุมภายในสิ้นปี พ.ศ. 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  Craine, Anthony. "Joseph Kony". *Encyclopedia Britannica*. Encyclopedia Britannica. สืบค้นเมื่อ 7 March 2012.
2. ↑  International Criminal Court (14 October 2005). *Warrant of Arrest unsealed against five LRA Commanders*. Retrieved 2 June 2009.
3. ↑  "Read The Bill: H.R. 2478". GovTrack.us. 19 May 2009. สืบค้นเมื่อ 11 July 2011.
4. ↑  "Ugandan army 'kills senior rebel'". BBC News. 13 August 2006. สืบค้นเมื่อ 7 March 2012.
5. ↑  "Joseph Kony: US doubts LRA rebel leader's surrender".
6. ↑  Myers, Julia (March 7, 2012). "A call for justice". Kentucky Kernel. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-13. สืบค้นเมื่อ 2012-04-29.
**คริส เบเคอร์** (อังกฤษ: Chris Baker) หรือชื่อเต็มว่า **คริสโตเฟอร์ จอห์น เบเคอร์** (*Christopher John Baker*) เป็นนักเขียน บรรณาธิการวารสารสยามสมาคม และนักวิจัยอิสระ เขาอาศัยอยู่ในประเทศไทยมาเป็นเวลามากกว่า 30 ปี จบการศึกษาในระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร ผลงานที่เป็นที่รู้จักคือหนังสือ *A History of Thailand*, *Thaksin: The Business of Politics in Thailand*, *Thailand's Boom and Bust and Thailand's Crisis* ซึ่งหนังสือดังกล่าวทั้งหมดเขียนร่วมกับภรรยา ศาสตราจารย์ ดร. ผาสุก พงษ์ไพจิตร นอกจากนี้ คริส เบเคอร์ ยังเป็นผู้เขียนหลักของสำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ใน the United Nations Development Programme's Thailand Human Development Report 2007: Sufficiency Economy and Human Development ซึ่งกล่าวยกย่องทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช

ในปี 2010 คริส เบเคอร์และผาสุก พงษ์ไพจิตรได้ตีพิมพ์หนังสือแปลเป็นภาษาอังกฤษบทกลอนเรื่อง*ขุนช้างขุนแผน* และยังตีพิมพ์เวอร์ชันนี้เป็นภาษาไทยอีกด้วย

เบเคอร์ได้รับรางวัล Fukuoka Prize ในปี 2017 ร่วมกับภรรยา ผาสุก พงษ์ไพจิตร เป็นรางวัลที่มอบให้ผู้ที่มีผลงานโดดเด่นในในด้านการศึกษา ศิลปะและaวัฒนธรรมในเอเชีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chris Baker, Pasuk Phongpaichit (2005-04-20). *A History of Thailand*. Cambridge University Press. Back cover. ISBN 978-0-521-81615-1.
2. ↑  "คณะกรรมการ". *The Siam Society*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-10. สืบค้นเมื่อ 10 March 2018.
3. ↑  Simon Long, "The Best Books," *The Economist*, May 18, 2010.
4. ↑  Baker, Chris; Phongpaichit, Pasuk (2015). *The Tale of Khun Chang Khun Phaen* (Abridged ed.). Chiang Mai: Silkworm Books. ISBN 9786162150845. สืบค้นเมื่อ 20 February 2018.
5. ↑  "Grand Prize 2017 [28th] Pasuk Phongpaichit & Chris Baker". *Fukuoka Prize*. 2017-06-09. สืบค้นเมื่อ 13 January 2018.
6. ↑  "Background of the Fukuoka Prize". *Fukuoka Prize*. สืบค้นเมื่อ 13 January 2018.

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* ISNI
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* ฝรั่งเศส
* BnF data
* กาตาลุญญา
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ลัตเวีย
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย
* ออสเตรเลีย
* เกาหลี
* เนเธอร์แลนด์
* โปแลนด์

 |
| อื่น ๆ | 
* IdRef

 |
**สถูปน้ำแข็ง** (อังกฤษ: Ice stupa) เป็นรูปแบบหนึ่งของวิธีการปลูกธารน้ำแข็ง ที่ใช้เพื่อสร้างธารน้ำแข็งเทียมสำหรับดก็บรักษาน้ำในฤดูหนาวในรูปของกองน้ำแข็งทรงกรวย โดยน้ำในฤดูหนาวที่ว่านี้หากไม่ได้เก็บรักษาก็จะเสียเปล่าไปโดยไม่ได้ใช้ประโยชน์ ในระหว่างฤดูร้อนซึ่งน้ำมักจะขาดแคลน น้ำแข็งเหล่านี้จะละลายเพื่อเพิ่มน้ำสำหรับใช้ในการเกษตร การทำทางน้ำและการแช่แข็งน้ำเพื่อใช้ในการชลประทานเช่นนี้มีมาหลายร้อยปีแล้ว กระทั่งโซนัม วังชุก ได้นำมาปรับใช้ในระดับมหภาคและทำให้แพร่หลายขึ้นในลาดัก ประเทศอินเดีย โครงการสถูปน้ำแข็งนี้ดำเนินงานโดยองค์การนอกรัฐ ขบวนการการศึกษาและวันธรรมของนักเรียนแห่งลาดัก เริ่มต้นดำเนินงานในเดือนตุลาคม 2013 และโครงการนำร่องเริ่มต้นในเดือนมกราคม 2014

เนื่องด้วยลาดักมีลักษณะภูมิประเทศเป็นทะเลทรายหนาว การเกษตรไม่สามารถมีได้ในฤดูหนาวเพราะดินแข็งตัวประกอบกับอุณหภูมิที่ต่ำ ส่วนในระหว่างฤดูใบไม้ผลิ ความต้องการน้ำเพื่อใช้ในการเพาะปลูกมีสูงขึ้น ในขณะที่ธารน้ำต่าง ๆ ในพื้นที่แห้งขอดลง ลาดักมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 50 มิลลิเมตร (2.0 นิ้ว) ทำให้การเกษตรในลาดักพึ่งพาน้ำละลายจากธารน้ำแข็ง แต่เนื่องด้วยการเปลี่ยนแปรของสภาพอากาศ ลาดักเผชิญกับฤดูร้อนที่ร้อนขึ้น รวมถึงเวลาละลายของน้ำแข็งเพื่อนำน้ำมาใช้นั้นเกิดความคาดเคลื่อน ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ น้ำจึงขาดแคลนอย่างมากโดยเฉพาะต่อการเกษตรและปศุสัตว์

ในเดือนตุลาคม 2013 โซนัม วังชุก ได้พัฒนาต้นแบบตัวอย่างแรกของสถูปน้ำแข็งสูง 6 เมตร (20 ฟุต) โดยการแช่แข็งน้ำ 150,000 L (40,000 US gal) ในเลห์ น้ำส่งผ่านทางท่อมาจากต้นน้ำโดยใช้แรงโน้มถ่วง และไม่มีการใช้งานเครื่องจักรที่พึ่งพาไฟฟ้า สถูปน้ำแข็งนี้ละลายจนหมดในกลางเดือนพฤษภาคม 2014 แม้อุณหภูมิจะสูงกว่า 20 องศาเซลเซียส (68 องศาฟาเรนไฮต์)

โครงการสถูปน้ำแข็งและธารน้ำแข็งเทียมยังคงมีการพัฒนาต่อยอดเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดต่อการชลประทานในลาดัก และนับตั้งแต่ปี 2019 ได้มีการจัดการแข่งขันประกวดธารน้ำแข็งเทียมขึ้นในลาดัก โดยในปี 2019 มีการสร้างสถูปน้ำแข็งรวม 12 ชิ้น และในปี 2020 มีมากกว่า 25 สถูปน้ำแข็งที่หมู่บ้านต่าง ๆ ในลาดักสร้างขึ้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Ice Stupas: Conserving water the 3 Idiots way". *Forbes India*. สืบค้นเมื่อ 21 November 2016.
2. 1 2  "Sonam Wangchuk Wins the Rolex Award". thewire.in/. สืบค้นเมื่อ 21 November 2016.
3. 1 2  "Ice Stupas: Water conservation in the land of the Buddha". indiawaterportal.org. สืบค้นเมื่อ 21 November 2016.
4. ↑  "Ice Stupa - A Form of Artificial Glacier". Official website. สืบค้นเมื่อ 21 November 2016.
5. ↑  "Villages in Ladakh compete for building artificial glaciers".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิดีโออธิบายเกี่ยวกับสถูปน้ำแข็ง (ภาษาอังกฤษ)
* Adaptation: Ice stupas of Ladakh ทางช่องพีบีเอส ดำเนินรายการโดยนักวิจัยสภาพภูมิอากาศ Alizé Carrère (ภาษาอังกฤษ)
**อารามอามาร์บายัสกาลันท์** (มองโกเลีย: Амарбаясгалант хийд, ᠠᠮᠤᠷ ᠪᠠᠶᠠᠰᠬᠤᠯᠠᠩᠲᠤ ᠬᠡᠶᠢᠳ*Amurbayasqulangtu keyid*; แมนจู: ᡠ᠊ᡵᡤᡠᠨ ᡝᠯᡥᡝ ᠰᡟ *Urgun Elhe Sy*, จีนตัวย่อ: 庆宁寺; จีนตัวเต็ม: 慶寧寺; พินอิน: *Qìngníng sì*; Amarbayasgalant Monastery) เป็นหนึ่งในสามอารามในศาสนาพุทธที่ใหญ่ที่สุดในประเทศมองโกเลีย อารามตั้งอยู่ในหุบเขาอีเวน (Iven Valley) ใกล้กับแม่น้ำเซเล็งก์ ในอำเภอบาโรบูเรน จังหวัดเซเล็งก์ ทางตอนเหนือของประเทศมองโกเลีย เมืองใกล้สุดคือเอร์เดเน็ท ซึ่งห่างไป 60 กิโลเมตรทางใต้

อารามนี้ตั้งขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิยงเจิง แล้วเสร็จในสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง เพื่อใช้เป็นที่ไว้ร่างของซานาบาซาร์ (1635–1723) ผู้นำทางจิตวิญญาณในศาสนาพุทธแบบทิเบตแห่งคัลคาในมองโกเลียนอก ตลอดจนเป็นอาจารย์ทางจิตวิญญาณให้แก่จักรพรรดิคังซีซึ่งเป็นบรรพชนของจักรพรรดิทั้งสอง ว่ากันว่าเมื่อครั้นตามหาสถานที่ก่อสร้างอาราม คณะสำรวจได้พบกับเด็กชายสองคน คือ อามูร์ (Amur) กับ บายัสกูลังทู (Bayasqulangtu) กำลังวิ่งเล่นบนทุ่งหญ้าสเตปป์ จึงได้สร้างอารามขึ้นและตั้งชื่อตามเด็กทั้งสอง (Amur-Bayasqulangtu)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sermier, Claire (2002). *Mongolia: Empire of the Steppes*. Odyssey. p. 194. ISBN 9622177166.
2. ↑  Van Vleet, Stacey. "Zanabazar Jebtsundampa Khutukhtu". *Lamas-and-emperors*. สืบค้นเมื่อ 12 October 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อารามอามาร์บายัสกาลันท์

* เว็บไซต์ของอาราม


  

แม่แบบ:Buddhism-monastery-stub
แม่แบบ:Mongolia-struct-stub
**วัดเมืองยะลา** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 55 ไร่ 51 งาน 12 ตารางวา

พ.ศ. 2495 รัฐบาลในสมัยนั้นได้อนุมัติที่ดินราชพัสดุ จำนวนเนื้อที่ 55 ไร่ 50 วา 1 ศอก เพื่อสร้างวัด จนเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 ได้เริ่มถางป่า ปรับพื้นที่เพื่อก่อตั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2505 ได้สร้างพระมหากัจจายนเถระองค์ใหญ่ขึ้น และได้ยกฐานะเป็นวัดเมืองยะลาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 โดยพระธรรมสิทธิมงคล หรือ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดเมืองยะลาเรื่อยมาจวบจนกระทั่งมรณภาพ ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งวัดเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ

พ่อท่านฉิ้น โชติโก เป็นเกจิอาจารย์ เป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของ พระครูวิสัยโสภณ หรือพระอาจารย์ทิม วัดช้างให้ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้สร้างหลวงพ่อทวดวัดเมืองยะลา มีประสบการณ์เลื่องลือไปทั่วเช่นเดียวกับหลวงพ่อทวดวัดช้างให้

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระมหากิจจายนะ พระพุทธชังมงคล และพระพุทธสิริมงคลบพิตร กิติสุขยะลารามสถิตทักษิณาภิบาล

==อ้างอิง==เบิกเงินตามระบุทุกกรณีค่ะ

1. ↑  "วัดเมืองยะลา". ฐานข้อมูลการท่องเที่ยว 5 จังหวัดชายแดนใต้.
2. ↑  "วัดเมืองยะลา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "สิ้นเกจิอาจารย์ดัง! 'พ่อท่านฉิ้น' วัดเมืองยะลา สิริอายุ 89 ปี 9 เดือน". ไทยรัฐ.
4. ↑  "วัดเมืองยะลา". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
***แพดดิงตัน คุณหมี หนีป่ามาป่วนเมือง*** (อังกฤษ: *Paddington*) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนวตลกที่ใช้คนแสดงจริงจากประเทศอังกฤษในปี 2557 กำกับและเขียนบทโดยพอล คิง ร่วมด้วยฮามิช แม็กโคลล์ และผลิตโดยเดวิด เฮย์แมน อิงจากเรื่องราวของหมีแพดดิงตันที่เขียนโดยไมเคิล บอนด์ นำแสดงโดยเบน วิชอว์ พากย์เสียงเป็นแพดดิงตัน ร่วมด้วยฮิว บอนเนวิลล์, แซลลี ฮอว์กินส์, จูลี่ วอลเตอร์, จิม บรอดเบนต์, ปีเตอร์ คาปาลดิ และนิโคล คิดแมน เป็นหนึ่งในตัวละครของเรื่อง 

*แพดดิงตัน คุณหมี หนีป่ามาป่วนเมือง* ออกฉายในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 และได้รับความเสียงวิจารณ์ในเชิงบวก ทำรายได้มากกว่า 282.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา สาขาภาพยนตร์อังกฤษยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ตามมาด้วยภาคต่อ *แพดดิงตัน 2 ของขวัญ...ที่หายไป* ในปี 2560

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Paddington* (PG)". *British Board of Film Classification*. 17 November 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-08-11. สืบค้นเมื่อ 17 November 2014.
2. ↑  "Paddington (2015)". Box Office Mojo. สืบค้นเมื่อ 26 August 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Paddington* ที่สยามโซน
**วัดหลวงพ่อโอภาสี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน พระครูสุทธิญาโณภาส (อุสา ป.ธ.๓) เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
-------

วัดหลวงพ่อโอภาสีตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2536 โดยเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2485 พื้นที่ย่านบางมดแห่งนี้เต็มไปด้วยสวนส้ม หลวงพ่อโอภาสีได้เดินธุดงค์มาปักกลด ด้วยปฏิปทาอันน่าศรัทธาเลื่อมใส ชาวบ้านจึงพากันไปกราบไหว้เป็นประจำ จนเศรษฐีเจ้าของที่ดินได้ยกที่ดินให้สร้างเป็น **อาศรมบางมด** และได้นิมนต์ให้ท่านอยู่เป็นการถาวร ต่อมาเปลี่ยนมาเป็นชื่อ "วัดหลวงพ่อโอภาสี" ตามนามของหลวงพ่อโอภาสี (พระมหาชวน มลิพันธ์) ซึ่งท่านเป็นพระอาจารย์รูปหนึ่งที่มีชื่อเสียงในด้านอิทธิอภินิหาร เชื่อกันว่าท่านเป็นพระที่สามารถรู้ถึงเหตุการณ์ล่วงหน้าและทำนายทายทักได้ถูกต้อง ท่านยังถือลัทธิบูชาเพลิง มีคหบดี เจ้าสัวจากย่านเยาวราช สำเพ็ง บางลำพู ฯลฯ แม้แต่เจ้านายชั้นผู้ใหญ่ เช่น จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ก็ได้ไปกราบไหว้ท่าน พร้อมทั้งร่วมทำบุญสร้างวัดกับท่านเป็นประจำ

วัตถุมงคล
---------

วัดมีวัตถุมงคลหลากหลายรูปแบบของท่านที่สร้างชื่อเสียงโด่งดังทางด้านพุทธคุณ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอยู่ยงคงกระพันชาตรีหรือเมตตามหานิยม และที่ยอมรับกันเป็นอย่างมาก คือ การค้าขายให้เจริญรุ่งเรือง ในยุคแรกที่ประเทศไทยเข้าร่วมรบในสงคราม ท่านได้ทำผ้ายันต์ ผ้าประเจียด เหรียญสตางค์รู แจกให้ลูกศิษย์ มีผู้นำไปใช้แล้วเกิดประสบการณ์ต่าง ๆ เช่น คงกระพัน ถูกยิงถูกฟันไม่เข้า แคล้วคลาดจากภยันตรายต่าง ๆ จนมีผู้คนมาขอของท่านมากขึ้น ท่านจึงได้สร้างพระปิดตาเนื้อตะกั่วและพระพิมพ์เนื้อผงผสมดิน ซึ่งล้วนได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหลวงพ่อโอภาสี". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-01-08.
3. ↑  "บูชาไฟเป็นพุทธบูชาวัดพ่อโอภาสี๗๐ปีไม่เคยดับ". คมชัดลึก.
4. ↑  "หลวงพ่อโอภาสี'พระผู้สำเร็จ'เตโชกสิณ'". คมชัดลึก.

| * ด
* ค
* ก
เขตทุ่งครุ |
| --- |
| แขวง | 
* ทุ่งครุ
* บางมด

 | ที่ตั้งของเขตทุ่งครุในกรุงเทพมหานคร |
| ประวัติศาสตร์ | 
* ตำบลทุ่งครุ อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดธนบุรี
* ตำบลทุ่งครุ อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดพระประแดง
* แขวงทุ่งครุ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
* เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* คลองกอไผ่ขวด
* คลองกะออม
* คลองกะออมใน
* คลองคลองขวาง
* คลองแจงร้อน
* คลองตาเทียบ
* คลองตาสน
* คลองท่าเกวียน
* คลองบางจาก
* คลองบางพึ่ง
* คลองบางมด
* คลองรางขมิ้น
* คลองรางโพธิ์
* คลองรางแม่น้ำ
* คลองรางใหญ่
* คลองราษฎร์บูรณะ
* คลองราชพฤกษ์
* คลองสะพานควาย

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ถนนกาญจนาภิเษก
* ถนนครุใน
* ถนนประชาอุทิศ
* ถนนพุทธบูชา
* รายชื่อทางแยก

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| การศึกษา | 
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
* วิทยาลัยพณิชยการเชตุพน
* อิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
* โรงเรียนนาหลวง
* โรงเรียนราษฎร์บูรณะ
* โรงเรียนวัดทุ่งครุ
* โรงเรียนวัดพุทธบูชา

 |
| วัฒนธรรม | 
* วัดทุ่งครุ
* วัดบางมดโสธราราม
* วัดพุทธบูชา
* วัดหลวงพ่อโอภาสี
* สวนธนบุรีรมย์

 |
| กีฬา | 
* สนามเฉลิมพระเกียรติ บางมด
* สโมสรฟุตบอลบางกอก

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
บิวเรตต์แบบปริมาตร ซึ่งมีอุณหภูมิและคุณภาพอยู่ด้านบน
**บิวเรตต์** เป็นเครื่องมือที่ใช้ในเคมีวิเคราะห์ เพื่อจ่ายตัวแปรซึ่งวัดปริมาณของสารเคมีในสารละลาย บิวเรตต์แบบปริมาตรใช้สำหรับวัดปริมาตรของเหลว พิสตันบิวเรตต์ (Piston burette) มีลักษณะคล้ายกับหลอดดูดยา ทว่ามมีลูกสูบและที่บิด โดยสามารถใช้ด้วยมือหรือใช้เครื่องยนต์ช่วย บิวเรตต์แบบน้ำหนัก (weight burette) ปล่อยของเหลวตามน้ำหนัก

การใช้
------

* ในเคมีวิเคราะห์ เพื่อจ่ายตัวแปรซึ่งวัดปริมมาณของสารเคมีในสารละลาย
* 
* บิวเรตต์แบบน้ำหนัก (weight burette) ปล่อยของเหลวตามน้ำหนัก

บิวเรตต์แบบปริมาตร
------------------

### อนาล็อก

บิวเรตต์แบบปกตินั้นประกอบไปด้วยหลอดแก้วซึ่งมีระบบการวัดอยู่ด้านข้างและมีจุกปิดอยู่ด้านล่าง โดยจุกปิดนั้นต้องผ่านการหล่อลื่นด้วยวาสลีนหรือสารหล่อลื่นอื่นๆ บิวเรตต์นั้นถูกผลิตมาให้มีความทนทานโดยเฉพาะต่างกัน โดยแบ่งเป็น Class A และ Class B 

| ความแม่นยำของบิวเรตต์ /mL |
| --- |
| ความจุ, mL | Class A | Class B |
| 10 | 0.02 | 0.04 |
| 25 | 0.03 | 0.06 |
| 50 | 0.05 | 0.10 |
| 100 | 0.10 | 0.20 |

### ดิจิทัล

กราฟไทเทรต (สีน้ำเงิน) สำหรับ malonic acid และ 2nd. derivative (สีเขียว) ส่วนที่อยู่ในกล่องสีฟ้านั้นถูกขยาย 10 เท่า
บิวเรตต์แบบดิจิทัลนั้นมีพื้นฐานมาจากแบบของหลอดดูดยา ลำกล้องและลูกสูบนั้นอาจทำด้วยแก้ว ทว่าหากต้องใช้กับของเหลวซึ่งสามารถกัดกร่อนแก้วเช่น แอลคาไลน์ ลำกล้องและลูกสูบอาจทำด้วยพอลิเอทิลีน หรือพลาสติกแบบอื่นที่มีความทนทานแทน โดยปริมาตรจะบ่งบอกอยู่บนหน้าจอแบบดิจิทัล โดยดิจิทัลบิวเรตต์ที่มีเครื่องยนต์นั้นสามมารถถูกสั่งการโดยคอมพิวเตอร์

รูปภาพ
------

* 
* 
*
ประเทศผู้ก่อตั้งพันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ ใช้พรมแดนยุโรป ค.ศ. 1840

---

   ออสเตรีย จักรวรรดิออสเตรีย
   ราชอาณาจักรปรัสเซีย ราชอาณาจักรปรัสเซีย
   จักรวรรดิรัสเซีย จักรวรรดิรัสเซีย
อเล็กซานเดอร์ที่ 1ฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3ฟรันทซ์ที่ 1
**พันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์** (หรือ **มหาสัมพันธมิตร**) เป็นพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยรัสเซีย ออสเตรีย และปรัสเซีย ซึ่งก่อตั้งและลงนามโดยชาติทั้งสามในกรุงปารีส เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1815 ตามพระบรมราชโองการของซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ไม่นานหลังจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ซึ่งจัดขึ้นหลังความพ่ายแพ้ของนโปเลียน แม้พันธมิตรดังกล่าวจะแสดงออกว่าก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นการปลูกฝังค่านิยมคริสเตียน ความกรุณาและสันติภาพ ในชีวิตการเมืองของยุโรป แต่ในทางปฏิบัติแล้ว เคลเมนส์ เวนเซล ฟอน เมทแทร์นิช จัดการให้พันธมิตรดังกล่าวเป็นปราการป้องกันการปฏิวัติ พระมหากษัตริย์ของทั้งสามประเทศใช้พันธมิตรดังกล่าวร่วมมือกันป้องกันอิทธิพลปฏิวัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการปฏิวัติฝรั่งเศส มิให้เข้าสู่ประเทศเหล่านี้ พันธมิตรดังกล่าวยังมีแนวคิดต่อต้านประชาธิปไตย การปฏิวัติและฆราวาสนิยม พันธมิตรดังกล่าวมักเกี่ยวข้องกับพันธไมตรีจตุรภาคีและพันธไมตรีเบญจภาคี ซึ่งรวมสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1818) โดยมีจุดประสงค์ในการที่จะสนับสนุนการจัดการสันติภาพยุโรปซึ่งได้มีข้อสรุปที่การประชุมใหญ่เวียนนา พันธมิตรดังกล่าวตามประเพณีแล้วสิ้นสุดลงเมื่อจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1825

อ้างอิง
-------

1. ↑  Holy Alliance, *Catholic Encyclopedia*
**สมเด็จพระราชินีคามามาลู คาลานี คัวอานา โอ คาเมฮามาลู เคคูอาอิวา โอ คาลานี เคอาลิอิ โฮโอปิลี อา วาลูแห่งฮาวาย** (อังกฤษ: Queen Consort Kamāmalu Kalani-Kuaana-o-Kamehamalu-Kekūāiwa-o-kalani-Kealii-Hoopili-a-Walu of Hawaiʻi) หรือ **สมเด็จพระราชินีคามามาลูแห่งฮาวาย** (อังกฤษ: Kamāmalu of Hawaiʻi) (1802–1824) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรฮาวาย ตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1819 ไปสู่การสวรรคตของพระองค์ใน 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1824

พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 และสมเด็จพระราชินีคามามาลู ในลอนดอน ปี 1824
สมเด็จพระราชินีคามามาลูแห่งฮาวาย เสด็จพระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1802 เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวายกับสมเด็จพระราชินีคาลาคัว คาเฮอิเฮอิมาลิเอ พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดากับพระองค์ แม้ว่าพระราชสวามีของพระองค์จะทรงมีพระมเหสีหลายพระองค์ แต่สมเด็จพระราชินีคามามาลูคือพระมเหสีที่พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 ทรงโปรดที่สุด

ในปี 1823 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 และสมเด็จพระราชินีคามามาลู เสด็จพระราชดำเนินเยือนกรุงลอนดอน เพื่อเข้าเฝ้าพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์และพระราชสวามีเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีฮาวายพระองค์แรกที่เสด็จพระราชดำเนินเยือนอังกฤษ ขณะอยู่ที่ลอนดอน สมเด็จพระราชินีคามามาลูทรงประชวรด้วยโรคหัดและเสด็จสวรรคตไปเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 1824 เมื่อพระราชสวามีของพระองค์ได้เสด็จสวรรคตลงทรงเสียพระทัยมาก และพระบรมศพถูกนำกลับฮาวายทันที พระบรมศพของพระองค์ถูกฝังที่บริเวณพระราชวังโลนานี แต่ต่อมาก็ย้ายไปที่สุสานหลวง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stanford T. Shulman; Deborah L. Shulman; Ronald H. Sims (August 2009). "The Tragic 1824 Journey of the Hawaiian King and Queen to London: History of Measles in Hawaii". *The Pediatric Infectious Disease Journal*. **28** (8): 728–733. doi:10.1097/INF.0b013e31819c9720. PMID 19633516.
2. ↑  Roger G. Rose; Sheila Conant & Eric P. Kjellgren. "Hawaiian standing kahili in the Bishop museum: An ethnological and biological analysis". *Journal of the Polynesian Society*. Polynesian Society: 273–304. สืบค้นเมื่อ 2011-09-18.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สมเด็จพระราชินีคามามาลูแห่งฮาวาย**

* Liholiho and Kamamalu die in London
* Pua Hau O Maleka (Fair Blossom of America) - Chant for Kamamalu
**อัครนันท์ วรโรจน์เจริญเดช** (เกิด 13 กุมภาพันธ์ 2560) เป็นนักแสดงเด็กชาวไทยและเป็นลูกชายของ แพท-ณปภา ตันตระกูล นักแสดงชื่อดัง

ประวัติ
-------

อัครนันท์ วรโรจน์เจริญเดช มีชื่อเล่นว่า เรซซิ่ง เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 เป็นบุตรชายของ เบนซ์-อัครกิตติ์ วรโรจน์เจริญเดช หรือ เบนซ์ เรซซิ่ง กับ แพท-ณปภา ตันตระกูล จบการศึกษาระดับอนุบาล 3 จากโรงเรียนนานาชาติเอกมัย

ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง
-----------------------

อัครนันท์เข้าสู่วงการตั้งแต่อายุเพียง 2 ขวบจากการแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่องทองเอก หมอยา ท่าโฉลง เมื่อปี 2562 โดยรับบทเป็น แดงซิ่ง นักแสดงรับเชิญพิเศษในตอนจบเรื่อง จากนั้นจึงได้มีทั้งงานอีเว้นท์ โฆษณา ตามออกมา รวมถึงได้ออกรายการโทรทัศน์ ต่อมาในปี 2566 อัครนันท์ได้แสดงละครเรื่องที่ 2 คือเรื่องสงครามเงิน โดยรับบทเป็น อาร์ม นับเป็นละครโทรทัศน์เรื่องยาวแบบเต็มตัวเรื่องแรกของเขา

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

| ปี | เรื่อง | ช่อง | แสดงเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2562 | ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง | ช่อง 3 เอชดี | แดงซิ่ง | รับเชิญพิเศษตอนจบ |
| 2566 | สงครามเงิน | อมรินทร์ทีวี | อัชชา เลิศวรา (อาร์ม) | ละครเรื่องยาวแบบเต็มตัวเรื่องแรก |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  ส่องความน่ารัก "ประวัติ น้องเรซซิ่ง" ลูกชายคนเก่งสุดหวง แม่แพท ณปภา
2. ↑  ทั้งภูมิใจและโล่งอก "แพท ณปภา" ยิ้มแก้มปริ "น้องเรซซิ่ง" ลูกชายสุดที่รัก เรียนจบชั้นอนุบาลแล้ว
3. ↑  สนุกแน่ เรซซิ่ง เป็นพระเอก ครั้งแรก ทองเอกฯ จบวันนี้ ลูกใครกัน อ้อนแฟนๆมาดู
4. ↑  ตัวแม่ซิงเกิ้ลมัม ‘แพท ณปภา’ เล่าความประทับใจส่งลูกชาย ‘เรซซิ่ง’ รับงานละคร
**หอจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์การต่อต้านของติมอร์** (โปรตุเกส: *Arquivo & Museu da Resistência Timorense*; เตตุน: *Arkivu & Muzeu Rezisténsia Timorense*) เป็นพิพิธภัณฑ์ในดิลี ประเทศติมอร์-เลสเต ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้เพื่อเอกราชของติมอร์จากอินโดนีเซีย

ประวัติศาสตร์
-------------

หอจดหมายเหตุเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2005 โดยในพิธีเปิดมีนายกรัฐมนตรีมารี อัลกาตีรี และประธานาธิบดีชานานา กุฌเมา เข้าร่วมในพิธี

สถาปัตยกรรม
-----------

หอจดหมายเหตุตั้งอยู่ตรงพื้นที่ที่ในอดีตเป็นอาคารศาลยุติธรรมของติมอร์ของโปรตุเกส ก่อนที่ตัวอาคารจะถูกเผาทำลายในระหว่างวิกฤตการณ์ติมอร์ตะวันออก ปี 1999 อาคารมีขนาดพื้นที่ 1,325 ตารางเมตร และลานขนาดตาราง 1,165 เมตร สถาปนิกผู้ควบคุมการออกแบบคือตาเนีย เบต็องกูร์ กูไรยา

นิทรรศการ
---------

พื้นที่หลักของหอจดหมายเหตุเป็นนิทรรศการถาวรในชื่อ "ต่อต้านคือชนะ" (*Resistir é Vencer*) ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ของการต่อต้านของติมอร์ต่อการปกครองโดยกองทัพของอินโดนีเซีย โดยใช้เทคนิคและเทคโนโลยีต่าง ๆ ที่ทันสมัย เพื่อให้ผู้เข้าชมเข้าใจถึงการต่อต้านและนักสู้ติมอร์ในเวลานั้น นิทรรศการมีคำบรรยายประกอบเป็นภาษาเตตุน, ภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษ

หอจดหมายเหตุการต่อต้าน
----------------------

ในพื้นที่ของหอจดหมายเหตุยังเป็นที่เก็บรักษาเอกสาร ภาพถ่าย และวัตถุที่เกี่ยวข้อง ของสะสมบางส่วนนี้ได้รับการเสนอชื่อแก่ยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นความทรงจำแห่งโลก

ในปี 2013 มูลนิธิมารียู ซูวารึช ได้พัฒนาช่องทางออนไลน์เพื่อเผยแพร่เอกสารจากหอจดหมายเหตุนี้ ทำให้หอจดหมายเหตุนี้มีหอจดหมายเหตุออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Timorese Resistance Archive & Museum". *Timor-Leste [Memória]*. สืบค้นเมื่อ 2 October 2017.
2. ↑  "Inauguration of the Archives & Museum of the East-Timorese Resistance". *Timor-Leste [Memória]*. สืบค้นเมื่อ 2 October 2017.
3. ↑  "Rehabilitation Projects". *Timor-Leste [Memória]*. สืบค้นเมื่อ 2 October 2017.
4. ↑  AMRT (2011). *Carta de Princípios do Arquivo & Museu da Resistência Timorense*. Arkiu & Timorese Rezistensia Museum (August 30, 2011). «Charter of Principles of the Timorese Resistance Archive & Museum». Consulted on January 28, 2014.
5. ↑  "Timor-Leste prepares for a national register of Memory of the World". *UNESCO*. 8 December 2017. สืบค้นเมื่อ 12 August 2019.
6. ↑  "Activities". *Mario Soares Foundation*. 2007. สืบค้นเมื่อ August 12, 2019.
7. ↑  Clearing House for Archival Records on Timor (CHART). "Resistance Archive & Museum: New database access".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* AMRT archival holdings
* AMRT on Facebook
**ชีร์วัน** (อาเซอร์ไบจาน: *Şirvan*; Shirvan) เป็นนครในประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกูรา ชื่อเดิมของเมืองคือ *ซูบอฟกา* (*Zubovka*) กระทั่งปี 1938 ก่อนเปลี่ยนมาเป็น *อาลี บัยรัมลี* จนปี 2008 ในระหว่างปี 1938 ถึง 1954 ชีร์วันมีสถานะเป็นหมู่บ้าน ก่อนจะได้รับสถานะนครของสาธารณรัฐในปี 1963 ชีร์วันมีขนาดพื้นที่ 72.7 ตารางกิโลเมตร แบะประชากร 87,400 คน ตามสำมะโนปี 2020 ความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 1226 คนต่อ 1 ตารางกิโลเมตร ชีร์วันมีนิคมใต้ปกครองได้แก่ ฮาจีการาห์มันลี (Hajigarahmanly) และ ไบรัมลี (Bairamly) ประชากร 98.5% ของเมืองเป็นชาวอาเซอร์ไบจาน

นครชีร์วันในปัจจุบันมีที่มาจากศตวรรษที่ 19 เริ่มแรกเป็นนิคมของชาวรัสเซียที่กลับมาตั้งรกรากใหม่ มีชื่อว่าซูบอฟกา ชื่ออันตั้งให้เกียรติแด่วาเลริยัน ซูบอฟ กระนั้นชื่อท้องถิ่นคือ การาชูฆาร์ (Qarachukhar) เนื่องด้วยที่ตั้งของเมืองซึ่งติดแม่น้ำและด้วยเมืองไม่ได้มีความสูงมาก ทำให้ชีร์วันถูกอุทกภัยมาตลอดในประวัติศาสตร์

มีการขุดพบทางโบราณคดีในละแวกของชีร์วันซึ่งช่วยยืนยันการตั้งรกรากมาอย่างยาวนานที่ชีร์วัน ชีร์วันในอดีตยังเป็นทางผ่านของเส้นทางคาราวาย ในการขุดพบทางโบราณคดี 2 กิโลเมตรจากเมือง มีการค้นพบนิคมอายุศตวรรษที่ 14 ที่มีลักษณะเป็นนคร ในย่านหัตถกรรมของเมืองโบราณนี้ยังพบซากของเตาเผาเครื่องเคลือบ 12 เตาที่อยู่ในสภาพที่ดีมาก นอกจากนี้ยังมีการขุดพบวัตถุต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันและการใช้ชีวิตของคนโบราณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ali Bayramli (Şirvan), Azerbaijan Page". สืบค้นเมื่อ 2008-07-03.
2. ↑  "Population of Azerbaijan". *stat.gov.az*. State Statistics Committee. สืบค้นเมื่อ 22 February 2021.
3. ↑  ПРЕЗИДИУМ ВЕРХОВНОГО СОВЕТА АЗЕРБАЙДЖАНСКОЙ ССР (1961). *АЗЕРБАЙДЖАНСКАЯ ССР АДМИНИСТРАТИВНО-ТЕРРИТОРИАЛЬНОЕ ДЕЛЕНИЕ*. Баку: Азербаиджанское Государственное Издательство. p. 8.
4. ↑  "Russian encyclopedia: Ali Bayramly". *dic.academic.ru* (ภาษารัสเซีย). สืบค้นเมื่อ 16 November 2014.
5. ↑  "Over 40 schools suspend lessons due to floods in Azerbaijani region". *en.trend.az*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 July 2019. สืบค้นเมื่อ 15 November 2014.
6. ↑  GoMap. "Ширван, Азербайджан". *gomap.az*. สืบค้นเมื่อ 2018-09-14.
**มารีโอ ยูโรฟสกี** (มาซิโดเนีย: Марио Ѓуровски, เซอร์เบีย: Марио Ђуровски) ;เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวมาซิโดเนียเหนือ ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก เคยเล่นให้กับหลายสโมสรในเมืองไทย ได้แก่ เมืองทอง ยูไนเต็ด แบงค็อก ยูไนเต็ด และ บางกอกกล๊าส โดยล่าสุดเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับเมืองทอง ยูไนเต็ดในไทยลีก

ประวัติ
-------

ยูโรฟสกี ลงเล่นเป็นนักเตะเยาวชนให้กับ ซูคารีซกี สแตนโคม หลังจากนั้นได้ย้ายมาอยู่ที่ เรดสตาร์ เบลเกรด ในปี พ.ศ. 2546. ต่อมาได้ถูกส่งไปให้ มลาเดโนวัซ ยืมตัว ปีต่อมาก็ถูกส่งไปให้ โซโปต ยืมตัวอีก 1 ฤดูกาล ซึ่งทั้ง 2 สโมสรนี้เล่นอยู่ใน เซอร์เบียนลีก

ช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2547 เขาได้เซ็นสัญญากับ เบซานียา ซึ่งอยู่ในลีกรองของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ในปี พ.ศ. 2549 สโมสรได้ขึ้นชั้นมาอยู่ เซอร์เบียน ซูเปอร์ลีกา ฤดูร้อนปี พ.ศ. 2550 ยูโรฟสกี ได้ลาจาก เบซานียา ซึ่งในช่วงที่อยู่กับ เบซานียา เขาลงเล่นให้กับทีม 80 นัด สามารถยิงได้ 18 ประตู และเขาได้มาอยู่กับ วอจโวดินา ทีมร่วมลีก หลังจากที่ก่อนหน้านี้เขาไม่มีโอกาสที่ได้ลงสนามมากนัก ซึ่งเมื่อมาอยู่กับ วอจโวดินา เขาก็ได้ลงสนามเป็นผู้เล่นตัวจริงอย่างสม่ำเสมอ และเขาสามารถช่วยให้ทีมจบด้วยอันดับที่ 2 ใน เซอร์เบีย ซูเปอร์ลีกา 2008-09 และในนัดชิงชนะเลิศ เซอร์เบียนคัพ 2009-2010 วอจโวดินา ได้แพ้ เรดสตาร์ เบลเกรด 0-3

ยูโรฟสกีได้ออกจาก วอจโวดินา ในตลาดซื้อขายฤดูหนาว เซอร์เบีย ซูเปอร์ลีกา 2010-11 หลังจากลงเล่นในลีกให้กับทีมมากกว่า 50 นัด ในเวลา 3 ปีครึ่ง เขามาเซ็นสัญญากับทีม เมตาเลอร์ โดเนทส์ค ใน ยูเครน พรีเมียร์ลีก

หลังจากนั้น ในเดือน มีนาคม พ.ศ. 2555 เขาได้เซ็นสัญญากับ เมืองทอง ยูไนเต็ด ใน ไทยพรีเมียร์ลีก โดยสวมเสื้อหมายเลข 20 ช่วยทีมลงสนามนัดแรกอย่างเป็นทางการ เป็นเกมใน ไทยพรีเมียร์ลีก 2555 กับ สโมสรฟุตบอลบีอีซี เทโรศาสน

หลังจากจบฤดูกาลไทยพรีเมียร์ลีก พ.ศ. 2558 ใน ธันวาคม กิเลนผยองตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับอดีตตัวรุกทีมชาติมาซิโดเนียออกไป แม้ซีซั่นนี้เขาจะยิงในลีกไปถึง 20 ประตูและ 12 แอสซิสต์ ทำให้สโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด สนใจในตัว อดีตตัวรุกทีมชาติมาซิโดเนีย คว้าตัวมาแบบไม่มีค่าตัว ซึ่งคาดว่าจะได้เงินเดือนเกินกว่า 2 ล้านบาทซึ่งอยู่ในเรตใกล้เคียงกับของต้นสังกัดเก่าด้วย และทำการเปิดตัวกับสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในวันที่ 5 มกราคม ของ ปี พ.ศ. 2559 โดยยังสวมหมายเลข 20 เหมือนเดิม ถือว่าเปิดการย้ายสโมสรที่ดีของการซื้อ-ขายนักเตะของไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาลพ.ศ. 2559

อ้างอิง
-------

* 
* เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ด้านนอกของพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานซีกีเยตในซีกีเยตูมาร์มัตซีเยย์
**อนุสรณ์สถานเหยื่อลัทธิคอมมิวนิสต์และการต่อต้าน** (โรมาเนีย: *Memorialul Victimelor Comunismului și al Rezistenței*) ในประเทศโรมาเนียประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานซีกีเยตซึ่งตั้งอยู่ในเมืองซีกีเยตูมาร์มัตซีเยย์ เทศมณฑลมารามูเรช และศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงบูคาเรสต์

ศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์
------------------------------------------------------

**ศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์** (*Centrul Internațional de Studii asupra Comunismului*) ก่อตั้งขึ้นในปี 1993 โดยอานา บลันดียานา และรอมูลุส รูซัน ภายใต้การบริหารดูแลของมูลนิธิสถาบันพลเรือน ศูนย์ระหว่างประเทศแห่งนี้เป็นศูนย์เพื่อการวิจัย การศึกษา และพิพิธภัณฑสถานวิทยา

พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานซีกีเยต
----------------------------

**พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานซีกีเยต** (*Muzeul Memorial Sighet*) เป็นพิพิธภัณฑ์ของศูนย์ระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาว่าด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ โดยสร้างขึ้นจากซากของเรือนจำซีกีเยตในปี 1993 ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองซีกีเยตูมาร์มัตซีเยย์ เทศมณฑลมารามูเรช

โครงการพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถานในเรือนจำเก่าแล้วเสร็จในปี 2000 โดยแปรสภาพห้องขังแต่ละห้องเป็นห้องจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าเหตุการณ์ตามลำดับของระบบเผด็จการเบ็ดเสร็จและระบอบคอมมิวนิสต์ในโรมาเนีย ไปจนถึงการต่อสู้และเหยื่อของระบอบเผด็จการคอมมิวนิสต์ทั้งในโรมาเนียและในยุโรปตะวันออก

เมื่อปี 1998 สภายุโรประบุให้อนุสรณ์สถานซีกีเยตเป็นหนึ่งในสถานที่หลักของยุโรปเพื่อการอนุรักษ์ความทรงจำ ร่วมกับพิพิธภัณฑ์รัฐเอาช์วิทซ์-เบียร์เคอเนาและอนุสรณ์สถานก็อง

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Sighet Memorial to the Victims of Communism
2. 1 2  "Short History of the Memorial Museum"
3. ↑  "Astăzi despre Memorialul Sighet - nominalizat de CE printre primele trei locuri de cultivare a memoriei europene, alături de Memorialul de la Auschwitz și Memorialul Păcii din Normandia". *Ziarul de Vrancea* (ภาษาโรมาเนีย). June 9, 2021. สืบค้นเมื่อ May 2, 2023.

พิกัดภูมิศาสตร์: 47°55′36″N 23°53′28″E﻿ / ﻿47.92667°N 23.89111°E﻿ / 47.92667; 23.89111

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**บริตป็อป** (อังกฤษ: Britpop) เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อกและออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งของอังกฤษช่วงกลางยุค 1990 ในเพลงจะเน้นความเป็นอังกฤษ ท่าทางและสว่างไสวแบบเพลงป็อป ที่ต้องการแสดงปฏิกิริยาต่อเพลงแนวกรันจ์จากอเมริกาและชูเกซซิงจากอังกฤษ วงบริตป็อปที่ประสบความสำเร็จและรู้จักกันมากที่สุดคือ โอเอซิส, เบลอ, พัลป์, และ สเวด ถึงแม้ว่าบริตป็อปจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสื่อสารการตลาดมากกว่าทางวัฒนธรรมในการอ้างถึงแนวดนตรี แต่มีวงบริตป็อปได้อิทธิพลจากดนตรีอื่นเช่นองค์ประกอบจากเพลงป็อปอังกฤษในยุค 1960 แกลมร็อกและพังก์ร็อกในยุค 1970 และอินดี้ป็อปในยุค 1980 แม้กระทั่งทัศนคติและเครื่องแต่งกายที่ได้อิทธิพลจากมอร์ริสซีย์นักร้องนำวงเดอะสมิธส์ที่ได้ทำให้นึกถึงบริเตน บริตป็อปมุ่งเน้นวงดนตรีจากพวกเพลงใต้ดินในช่วงต้นยุค 1990 ที่เกี่ยวข้องกับคูลบริทานเนียซึ่งต่อจากแฟชันแบบสวิงกิงซิกซ์ตีส์และความเสื่อมคลายของดนตรีแบบกีตาร์ป็อปของอังกฤษ

การตื่นตัวในการบุกอังกฤษโดยวงกรันจ์จากอเมริกา วงดนตรีอังกฤษที่เกิดขึ้นมาใหม่ เช่น สเวดและเบลอ ได้เริ่มทำการเคลื่อนไหวทันที มักกล่าวถึงดนตรีแบบกีต้าร์ของอังกฤษในอดีตและการเขียนเพลงเกี่ยวกับเรื่องที่สำคัญของอังกฤษ วงดนตรีอื่นซึ่งต่อมาก็ได้แก่ โอเอซิส, เดอะเวิร์ฟ, พัลป์, พลาซีโบ, ซูเปอร์กราส, แคสต์, สเปซ, สลีปเปอร์ และ อีลาสติกา

บริตป็อปนำวงออลเทอร์นาทิฟร็อกของอังกฤษเข้าสู่กระแสะหลัก ก่อให้เกิดแกนนำการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมในอังกฤษ เรียกว่า คูลบริทานเนีย (Cool Britannia)

การแข่งขันชิงความเป็นใหญ่ในทำเนียบเพลงชาร์จเพลงกับวงบริตป็อประหว่างเบลอและโอเอซิส ได้ให้ขนานนามว่า "The Battle of Britpop" ซึ่งสื่อมวลชนของอังกฤษได้ให้ความสนใจในปี 1995 อย่างไรก็ตามในปี 1997 การเคลื่อนไหวของบริตป็อปได้เริ่มโรยรา หลายวงก็เริ่มถึงจุดสะดุดและเริ่มแยกวง สไปซ์เกิลส์ได้เข้าเป็นที่นิยมแทนบริตป็อป แม้ว่าบางวงได้ประสบความสำเร็จในต่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำให้การเคลื่อนไหวของบริตป็อปมาถึงจุดสิ้นสุด

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อศิลปินแนวบริตป็อป

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "Britpop". *allmusic.com*.
3. ↑
4. ↑  Michael Hann (24 April 2014). "Britpop: a cultural abomination that set music back". *theguardian.com*.
5. ↑  *Encyclopedia of Contemporary British Culture*. p. 75.
6. ↑
7. ↑  Miranda Sawyer (April 2014). "How Britpop Changed The Media". *bbc.co.uk*.
8. ↑  Mark Simpson (5 November 1999). "The man who murdered pop". *theguardian.com*.
9. ↑  Harris, pg. 385.
10. ↑  Harris, pg. 354.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* All Music Guide entry for Britpop เก็บถาวร 2012-05-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* BBC News article on Britpop's 10th anniversary
**นาโฏร์ราชวารี** (อักษรโรมัน: Natore Rajbari) หรือ **วังนาโฏร์** เป็นอดีตพระราชวังหลวงในนาโฏร์ ประเทศบังกลาเทศ ในอดีตเป็นที่พำนักและที่ทรงงานของราชสกุลราชศาหีแห่งซามินดาร์ รานีภาวนี อาศัยอยู่ที่นี่และขยับยขยายพื้นที่ของวังหลังการเสียชีวิตของสามี
 ปัจจุบันวังนี้เป็นพิพิธภัณฑ์

วังหลังแรก "ราชวารี" สร้างขึ้นโดยราชา รามชีวัน โมอิตรา (Raja Ramjivan Moitra) ล้อมรอบด้วยคูน้ำสองชุดที่ยังสามารถพบได้ในปัจจุบัน อาคารหลังเดิมส่วนใหญ่ของวังพังลงในระหว่างแผ่นดินไหวปี 1897 ต่อมามีการสร้างขึ้นใหม่หรือสร้างอาคารทดแทน ผู้สืบทอดตำแหน่งของรามชีวันคือ รามกันตะ (Ramkanta) ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรม หลังรามกันตะเสียชีวิต วังนาโฏร์ได้ถูกส่งต่อมาอยู่ภายในการบริหารของภรรยาม่าย รานีภาวนี ซึ่งพัฒนาวังขึ้นอย่างมาก หลังรานีภาวนีเสียชีวิตในปี 1797 บุตรบุญธรรมของเธอ ราชา รามกฤษณะ (Ramkrishna) ได้แบ่งวังนีเเป็นสองส่วนให้กับลูกทั้งสอง คือ วิศวนาถ (Bishwanath) กับ ศิวนาถ (Sibnath) และกลับมายุบรวมกันเป็นพื้นที่เดียวอีกครั้งในปี 1950

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Natore Rajbari". *Banglapedia.org*. สืบค้นเมื่อ 17 November 2016.
2. ↑  Ahmed,N.A."Buildings of the British Raj in Bangladesh".(pg;105–110)
3. ↑  Reene,J.R.(2011)."Natore Rajbari".
4. 1 2 3 4
5. ↑
6. ↑
พันเอก **เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ** เป็นอดีตข้าราชทหารและนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย รองประธานคณะกรรมาธิการการสื่อสาร โทรคมนาคม และดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม สภาผู้แทนราษฎร อดีตรองประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) และอดีตประธานกรรมการกิจการโทรคมนาคม (กทค.)

ประวัติ
-------

พ.อ.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2509 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 26 ปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมไฟฟ้า) โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 37 (รุ่นเดียวกับร้อยเอก ทรงกลด ชื่นชูผล) เริ่มเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้บังคับหมวด กองพันทหารสื่อสารที่ 1 รักษาพระองค์ ต่อมาเป็นอาจารย์ กองวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า ส่วนการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า หลังจากนั้นได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโท ได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโทรคมนาคม (MS in EE) ณ Georgia Institute of Technology ประเทศสหรัฐอเมริกา และ วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโทรคมนาคม (MS in EE) ณ The George Washington University ประเทศสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2535 และ 2539 ตามลำดับ และศึกษาในระดับปริญญาเอก ได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโทรคมนาคม (Ph.D. in EE) พ.ศ. 2543

พ.อ.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ เคยปฏิบัติหน้าที่ฝ่ายเลขาธิการของพลเอก มนตรี สังขทรัพย์ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) เขาจึงมีบทบาทในการทำงานด้านโทรคมนาคม จนกระทั่งได้รับการคัดเลือกเป็นกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กสทช. 

พ.อ.เศรษฐพงศ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 โดยการเลื่อนขึ้นมาแทน ทรงศักดิ์ ทองศรี ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2566 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เศรษฐพงค์" หนุนแก้ไขหลักเกณฑ์ใบอนุญาตใช้ดาวเทียมต่างชาติบริการอินเทอร์เน็ต
2. ↑  เปิดประวัติ (ว่าที่) ส.ส. ส้มหล่น "เสธ.มาร์ช" พ.อ.เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ
3. ↑  "พ.อ.เศรษฐพงศ์"เขาคือใคร ไขข้องใจ ทำไมไม่ต้องพึ่ง"นาที"ก็ได้เป็นส.ส.
4. ↑  ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่องให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมือง เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง (พันเอก เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ พรรคภูมิใจไทย)
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสายสะพาย ประจำปี ๒๕๖๖, เล่ม ๑๔๐ ตอนพิเศษ ๔ ข หน้า ๓, ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๖
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๗, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔