recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เดวิด แกสคอยน์ หรือ เซอร์เดวิด แกสคอยน์ (อังกฤษ: David Gascoigne) เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2483 เป็นบุตรชายของ เคน แกสคอยน์ และ โดโรเธีย แกสคอยน์ เมื่อเติบโตขึ้น เขาและครอบครัวได้ย้ายไปที่เบลเนม ทำให้เชาได้ศึกษา ณ วิทยาลัยมาร์ลบะระ ซึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วน และจบการศึกษาระดับปริญญาที่ มหาวิทยาลัยวิกตอเรียแห่งวิลลิงตัน ในปี 2507 เขา เริ่มต้นอาชีพนักกฎหมายกับ เวนแตน และ เพสเซิน(ปัจจุบันคือ มินเตอร์ อิลซัน รูดด์ เวนเตส) ซึ่งเขาได้กลายเป็นประธานของหุ้นส่วนที่เชี่ยวชาญด้านกฎหมายของบริษัท

ต่อมาเขาทำหน้าที่เป็นประธานของมิตซูบิชินิวซีแลนด์ จำกัด นิวซีแลนด์ผลิตภาพยนตร์กองทุนและนิวซีแลนด์ Opera จำกัด นอกจากนี้เขายังทำหน้าที่เป็นประธานของทรานซ์พาวเวอร์ นิวซีแลนด์จำกัด จนถึงเดือนพฤศจิกายนปี 2550 และประธานสหกรณ์แบงค์ ลิมิเตด จนถึงวันที่ 1 เดือนเมษายน 2555 เขาทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการของพิพิธภัณฑ์แห่งนิวซีแลนด์ Te Papa Tongarewa Gascoigne ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ บริษัททรานซ์ พาวเวอร์ นิวซีแลนด์ ลิมิเตด ตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ถึงวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยดำรงตำแหน่งกรรมการในSkycity Leisure Limited และ Mitsubishi Motors New Zealand Limited เขาเป็นทหนายความจนถึงปี 2552

สมรส
----

เขาได้สมรสครั้งแรกกับ มาร์การ็ต ลูอีส คัมเบล แต่ไม่มีบุตร ต่อมาได้หย่ากัน และแต่งงานใหม่กับ แพตซี เรดดี เมื่อปี 2559 ก่อนที่ภรรยาของเขาจะดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์นิวซีแลนด์ ไม่มีบุตร

* เขามีตำแหนงเป็นเซอร์ จากการสมรส

อ้างอิง
-------



1. ↑   "Descendants of Ralph Hudson". Retrieved 22 March 2016.Profile of David Rendel Kingston GascoigneRaymond, Robin (13 August 2012). "Jibe drove Sir David to success". Marlborough Express. Retrieved 11 April 2016."Victoria's Distinguished Alumni Awards announced". Scoop Independent News. 24 August 2006. Retrieved 11 April 2016."Sir David Gascoigne KNZM, CBE, LLM". Retrieved 22 March 2016."Five minutes with... Lloyd Kavanagh, Minter Ellison Rudd Watts". Retrieved 22 March 2016 ง"David Rendel Kingston Gascoigne KNZM, CBE, LLM". Retrieved 22 March 2016.
2. ↑   "David Gascoigne". Retrieved 22 March 2016. "Office of the Judicial Conduct Commissioner". Ministry of Justice. 2016. Retrieved 11 April 2016."No. 51580". The London Gazette (Supplement). 30 December 1988. p. 33.Taylor, Phil (31 December 2005). "New Year Honours: Stacey Jones receives a parting gift". Retrieved 22 March 2016."Special honours list 1 August 2009". Department of the Prime Minister and Cabinet. 1 August 2009. Retrieved 11 April 2016. "No. 61619". The London Gazette. 15 June 2016. p. 13264.
**เซอร์ เดวิด อานธอนี อันดรู เอมิส** (อังกฤษ: Sir David Anthony Andrew Amess; /ˈeɪmɪs/ ***ay**-miss*; 26 มีนาคม 1952 – 15 ตุลาคม 2021) เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษ สมาชิกรัฐสภา (MP) ผู้แทนเขตเลือกตั้งเซาธ์เอนด์เวสท์ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 1997 กระทั่งถูกฆาตกรรมในปี 2021 ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็น MP ผู้แทนเขตบาซซิลเดินตั้งแต่ปี 1983 ถึงเมษายน 1997 เขาเป็นสมาชิกพรรคคอนเซอร์เวทีฟ

เขาเกิดและเติบโตในเอสเซ็กซ์ จบการศึกษาเศรษฐศาสตร์และการปกครองจากมหาวิทยาลัยบอร์นมัธ และเคยประกอบอาชีพเป็นครู, นักประกันภัย และที่ปรึกษาอยู่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นของพรรคคอนเซอร์เวทีฟประจำเรดบริดจ์ในปี 1982 และ MP ผู้แทนเขตบาซซิลเดินในปี 1983 ในการปกครอง ตำแหน่งสูงสุดของเขาในรัฐบาลคือเลขาธิการรัฐสภาไพรเวทให้กับไมเคิล พอร์ทิลโลนานถึงสิบปี เขามีบทขาทมากในตำแหน่งแบ็กเบนเชอร์ (backbencher) และมีส่วนช่วยผลักดันกฎหมายต่าง ๆ เช่น พระราชบัญญัติห้ามการล่ามเชือกโดยทารุณ (Against Cruel Tethering Act; 1988) และพระราชบัญญัติอนุรักษ์พลังงานและบ้านเรือนอบอุ่น (Warm Homes and Energy Conservation Act; 2000) เขาสนับสนุนการช่วยเหลือผู้ป่วยเอนโดเมทริโอซิส และ สวัสดิภาพสัตว์ เช่นในการสนับสนุนพระราชบัญญัติห้ามการล่าจิ้งจอกในปี 2004

เอมิสมีมุมมองทางการเมืองแบบอนุรักษ์นิยมทางสังคม สนับสนุนโทษประหารชีวิต (capital punishment) และ เบร็กซิต เขาคัดค้านการทำแท้ง และเป็นคริสต์ศาสนิกชนคาทอลิก เขาสมรสในปี 1983 มีลูกด้วยกันห้าคน ลูกชายคนเดียวของเขาซึ่งชื่อเดียวกันเคยถูกจำคุกสี่ปีเมื่อปี 2005 ฐานจงใจทำร้ายร่างกายให้เกิดแผลหลังเขาทุบขวดแชมเปญใส่ศีรษะของชายคนหนึ่งในไนต์คลับ ในบรรดาลูกของเขาคือนางแบบ เคที เอมิส

เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2021 เอมิสถูกแทงด้วยอาวุธมีคมหลายครั้งขณะลงพื้นที่พูดคุยในลี-ออน-ซี เขาเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "David Amess profile at". TheyWorkforYou.com. สืบค้นเมื่อ 5 May 2008.
2. ↑  "About Us". *Conservative Animal Welfare Foundation* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 15 October 2021.
3. ↑  Wilkinson, Michael; Hope, Christopher (29 June 2015). "One in five MPs employs a family member: the full list revealed". *Daily Telegraph*.
4. ↑  "MP's son jailed for bottle attack". *BBC News*. 15 February 2005. สืบค้นเมื่อ 25 October 2020.
5. ↑  "MP's daughter Katie Amess is now a Hollywood starlet". *Basildon Echo*. 3 May 2012. สืบค้นเมื่อ 15 October 2021.
6. ↑  "MP David Amess dies after being stabbed at constituency meeting". *The Guardian*. 15 October 2021. สืบค้นเมื่อ 16 October 2021.
**เบลนีก้า** (Belnika) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เรฟ ผจญภัยเหนือโลก

ประวัติ
-------

บุคคลที่เคยคาดว่า มีพลังเอเทเรี่ยน แต่ดูเหมือนว่าจะผิดไป เพราะพลังเวทที่ได้มากลับไม่ใช่พลังเอเทเรี่ยน และดูเหมือนว่าจะติดใจฮารุอยู่ (ดูเหมือนมุจิก้ากำลังจีบอยู่ด้วย) เบลนีก้าเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างเรียบร้อยทีเดียว แต่ก่อนเคยเข้าร่วมกับบลูการ์เดียน เพราะเข้าใจผิดว่า บลูการ์เดียนต้องการสันติ แต่ดูเหมือนเบลนีก้าจะซุ่มซ่ามอยู่เหมือนกัน พลังของเบลนีก้าคือเวทมนตร์ แต่จะถนัดไปทางรักษาเสียมากกว่า เวทมนตร์ของเบลนีก้านั้นยังไม่แน่ชัด เพราะดูเหมือนในการทดลองเพื่อสร้างพลังเอเทเรี่ยนจะผิดพลาด แต่กลับได้เวทอื่นมาแทน เบลนีก้าเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษคือ ถอดเสื้อผ้าได้อย่างรวดเร็ว! 

| * ด
* ค
* ก
**เรฟ ผจญภัยเหนือโลก** โดย ฮิโระ มะชิมะ |
| --- |
| **สื่อ** | รายชื่อฉาก • รายชื่อภาค • *เรฟมาสเตอร์* วิดีโอเกม (GameCube) • เรฟมาสเตอร์ สเปเชียลแอทแทคฟอร์ส! (GBA) |
| **ตัวละครหลัก** | ฮารุ กลอรี่ • โฮมุริโอ มุจิก้า • เอรี่ • พลู |
| **ตัวละครรอง** | เล็ท • จูเลีย • เบลนีก้า • กริฟ • รูบี้ • ซิก ฮาร์ท • ชูดะ • ชิบะ • เรน่า • กาเลน มุจิก้า • เกล กลอรี่ • คัทเทิลย่า กลอรี่ • ซากุระ กลอรี่ • เซเรีย |
| **ดูเพิ่ม** | เรฟ (โฮลี่บริงค์) • ดาร์คบริงค์ • Ten Commandments Sword • เอเทเรี่ยน |
| **ผลงานอื่น ๆ** | แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร • เอเดนส์ซีโร่ |
ดัชนีเอฟเอ็ม (FM-index) คือการนำเอาข้อความที่เกิดจากการสลับที่อย่างมีรูปแบบด้วย Burrows-Wheeler Transform (BWT) มาหาตำแหน่งของตัวอักษรที่เราต้องการ

ขั้นตอนการทำงาน
---------------

1.รับข้อมูลจากการสลับที่ของตัวอักษรจาก BWT ตัวอักษรที่ใส่เข้าไป 
เช่น abaaba จะได้ผลเป็น 

```
     $abaaba
     a$abaab
     aaba$ab
     aba$aba
     abaaba$
     ba$abaa
     baaba$a
```

2.ดูคอลัมน์แรกและคอลัมน์สุดท้ายเป็นหลัก
ใช้ตัว $ ในการบอกตำแหน่ง

```
     0 $abaaba 6 $
     1 a$abaab 5 a$
     2 aaba$ab 2 aaba$
     3 aba$aba 3 aba$
     4 abaaba$ 0 abaaba$
     5 ba$abaa 4 ba$
     6 baaba$a 1 baaba$
```

3.ใส่ตัวอักษรที่ต้องการหาตำแหน่ง
 เช่น ตำแหน่งของ aba 
 หาแถวที่ขึ้นต้นด้วยตัว a และมี b ต่อท้าย

```
      $abaaba
  → a$abaab←
  → aaba$ab←
  → aba$aba
  → abaaba$
      ba$abaa
      baaba$a
```

4.ต้องการหาตำแหน่ง 
 เช่น ตำแหน่งของ aba 
 หาแถวที่ขึ้นต้นด้วยตัว ba และมี a ต่อท้าย

```
     $abaaba
     a$abaab
     aaba$ab
     aba$aba
     abaaba$
 → ba$abaa←
 → baaba$a←
```

5.ตัดตำแหน่งอื่นออกจะเหลือตำแหน่งที่มีเฉพาะ aba อยู่ที่ [0,3]

```
    
     aba$aba  3 aba$
     abaaba$  0 abaaba$
```

ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม
-----------------------

```
def FM\_index(query):	
	def string\_search (query, firstCol, bwtString,saArray,countTable,occTable):
		hitSApositions = []
		queryLength = len(query)
		query = list(query)
		initLetter = query.pop()
		startOld = min(letter\_range\_in\_string(initLetter,firstCol))
		endOld = max(letter\_range\_in\_string(initLetter,firstCol))
		if queryLength ==1:
			hitSApositions = letter\_range\_in\_string(initLetter,firstCol)
		else:
			i = 2
			while i <= queryLength:
				letter = query.pop()
				startOld = letter\_LF(letter,startOld,bwtString,saArray,countTable,occTable)
				endOld = letter\_LF(letter,endOld,bwtString,saArray,countTable,occTable)
				i+=1
				
			hitSApositions= [startOld,endOld]
			
			for i in range(len(hitSApositions)):
				hitSApositions[i]=saArray[hitSApositions[i]]
	
		return list(set(hitSApositions))
	
	result =  string\_search(query, firstCol, bwtString,saArray,countTable,occTable)

	return result

```

อ้างอิง
-------

```
 
```

1. ↑
***โอดะ ชินนามอน โนบุนางะ ขุนพลพันธุ์โฮ่ง*** (織田シナモン信長, *Oda Shinamon Nobunaga*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอูนะ เมงูโรงาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*คอมิกเซนอนรายเดือน* นิตยสารมังงะแนว*เซเน็ง*ของสำนักพิมพ์โทกูมะโชเต็ง และยังเผยแพร่ทางนิตยสารออนไลน์ *เว็บคอมิกเซเนียว* ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ทั้งหมด 10 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอไซน์โพสต์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2563

ตัวละคร
-------

โอดะ "ชินนามอน" โนบุนางะ (織田シナモン信長)
ให้เสียงโดย: เค็นยู โฮริอูจิ
ดาเตะ "บู้" มาซามุเนะ (伊達ブー政宗)
ให้เสียงโดย: โทชิโอะ ฟูรูกาวะ
ทาเคดะ "ลัคกี้" ชินเก็น (武田ラッキー信玄)
ให้เสียงโดย: เท็ชโช เก็นดะ
อุเอสึงิ "จูเลี่ยน" เค็นชิน (上杉ジュリアン謙信)
ให้เสียงโดย: โทโมกาซุ ซูงิตะ
อิมางาวะ "กิลเบิร์ต" โยชิโมโตะ (今川ギルバート義元)
ให้เสียงโดย: ทากาฮิโระ ซากูราอิ
คุโรดะ "ชาร์ลี" คัมเบ (黒田チャーリー官兵衛)
ให้เสียงโดย: คาซูฮิโกะ อิโนอูเอะ
ซานาดะ "มารุทาโร่" ยุคิมูระ (真田マルタロウ幸村)
ให้เสียงโดย: เค็นอิจิ ซูซูมูระ
โอดะ อิจิโกะ (尾田市子, *Oda Ichiko*)
ให้เสียงโดย: อากาเนะ คูมาดะ
เจ้าของของชินนามอน ไม่รู้ว่าชินนามอนเป็นโนบุนางะกลับชาติมาเกิด ชื่อของเธออ้างอิงถึงน้องสาวของโนบูนางะคือโออิจิ
มิตสึ ฮิเดโตะ (三津秀人, *Mitsu Hideto*)
ให้เสียงโดย: ฮิโรกิ นานามิ
มัตสึนางะ "วิป" ฮิซาฮิเดะ (松永ホイップ久秀)
ให้เสียงโดย: รีวเซ นากาโอะ
มารี "ลิลี่" อ็องตัวแน็ต (マリー・リリィ・アントワネット)
ให้เสียงโดย: มาอายะ ซากาโมโตะ
ลิส (อะเคจิ มิตสึฮิเดะ) (リス〈明智光秀〉)
ให้เสียงโดย: มิยุ อิริโนะ
โอตะ กิวอิจิ (太田牛一, *Ota Gyūichi*)
ให้เสียงโดย: จุง ฟูกูยามะ
ฮงกันจิ "เซระ" โทคิโยชิ (本願寺世良, *Honganji "Seira" Tokiyoshi*)
ให้เสียงโดย: จุนอิจิ ซูวาเบะ
พ่อของอิจิโกะ (市子のパパ)
ให้เสียงโดย: ยู มิซูชิมะYū Mizushima
แม่ของอิจิโกะ (市子のママ)
ให้เสียงโดย: โนริโกะ ฮิดากะ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Pineda, Rafael Antonio (September 20, 2019). "Oda Cinnamon Nobunaga Canine Samurai TV Anime Reveals Cast, Staff, January Debut". *Anime News Network*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 20, 2019. สืบค้นเมื่อ September 20, 2019.
2. 1 2 3 4 5  Sherman, Jennifer (October 11, 2019). "Oda Cinnamon Nobunaga Anime Reveals More Cast, Opening Theme Artist". *Anime News Network*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 11, 2019. สืบค้นเมื่อ October 11, 2019.
3. 1 2 3 4 5  Hodgkins, Crystalyn (November 8, 2019). "Oda Cinnamon Nobunaga Anime Reveals Teaser Video, 5 More Cast Members". *Anime News Network*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ November 8, 2019. สืบค้นเมื่อ November 8, 2019.
4. 1 2  Sherman, Jennifer (January 9, 2020). "Oda Cinnamon Nobunaga Anime Casts Yū Mizushima, Noriko Hidaka". *Anime News Network*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 29, 2020. สืบค้นเมื่อ January 9, 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ (ญี่ปุ่น)
* *โอดะ ชินนามอน โนบุนางะ ขุนพลพันธุ์โฮ่ง* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**โซฟาร์ฟรอมเดอะแบมบูโกรฟ** (อังกฤษ: So Far from the Bamboo Grove) เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติ เขียนโดยโยโกะ คาวาชิมะ วัทคินส์ นักเขียนชาวญี่ปุ่น-อเมริกัน เดิมตีพิมพ์โดยบีชทรีในเดือนเมษายน พ.ศ. 2529 หนังสือเล่มนี้ไม่มีรุ่นภาษาญี่ปุ่น ขณะที่ทางการจีนสั่งห้ามตีพิมพ์ในประเทศ

หนังสือของวัทคินส์เกิดขึ้นในช่วงปลายสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กหญิงชาวญี่ปุ่นวัยสิบเอ็ดปี โยโกะ คาวาชิมะ ซึ่งต้องออกจากบ้านในนานัม (Nanam) ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของเกาหลี พร้อมกับครอบครัวเพื่อเดินทางลงใต้ไปยังโซล จากนั้นไปยังปูซาน และเดินทางกลับญี่ปุ่นซึ่งเป็นบ้านเกิด

โครงเรื่อง
----------

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อโยโกะ คาวาชิมะ (พร้อมกับแม่และพี่สาว) กำลังอาศัยอยู่ในนานัม นครแห่งหนึ่งทางตอนเหนือของเกาหลี เมื่อเกาหลีไม่ปลอดภัย โยโกะและครอบครัวของเธอจำต้องเดินทางกลับประเทศญี่ปุ่น ซ่อนตัวจากทั้งทหารญี่ปุ่นและชาวเกาหลี พี่ชายของเธอ ฮิเดโยะ พยายามหนีเช่นกัน แต่เขาถูกแยกจากครอบครัว เพราะเขาทดลองสมัครเข้าร่วมกองทัพ และจงใจไม่ผ่านข้อสอบเขียน เพราะการตัดสินใจนาทีสุดท้ายที่ไม่อยากเข้าร่วมสงคราม เขาจึงถูกส่งไปทำงานที่โรงงานผลิตกระสุนหกวันต่อสัปดาห์ ซึ่งเป็นเหตุที่เขาแยกจากครอบครัวของเขาเมื่อคาวาชิมะจำต้องหนี ครอบครัวเผชิญกับการเดินทางอันยากลำบากขณะเดินทางไปยังโซลและปูซาน เพื่อขึ้นเรือข้ามฟากไปยังญี่ปุ่น

เมื่อโยโกะ พี่สาว โกะ และแม่ของพวกเขามาถึงฟุกุโอกะ พวกเขาได้เดินทางต่อมายังเดียวโต อันเป็นที่อยู่ของครอบครัวของแม่ เธอจากไปอาโอโมริเพื่อขอความช่วยเหลือจากบิดามารดา และกลับมาบอกข่าวแก่โยโกะและพี่สาวว่า ตายายได้เสียชีวิตแล้ว แม่ของพวกเขาเสียชีวิตวันเดียวกัน ทิ้งให้โยโกะและโกะรอการกลับมาถึงพี่ชาย เรียงความของโยโกะได้ถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ในตอนหลัง ซึ่งช่วยให้ฮิเดโยะหาทั้งสองเจอ

อีกไม่กี่เดือนให้หลัง ทั้งสามพบกันอีกครั้งที่มาอิซุรุ และฮิเดโยะเล่าเรื่องราวการหลบหนีของตนและเดินทางถึงญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Silvey, Anita (1995). *Children's books and their creators*. Houghton Mifflin Harcourt. p. 351. ISBN 0395653800.
2. ↑  "`얼빠진 한국' 일본마저 거부한 `요코이야기' 출간" [Yoko, "Japan won't publish"] (ภาษาเกาหลี). Empas. January 17, 2007.
Sony Pictures Classics (ย่อมาจาก SPC) เป็น บริษัท ผลิตและจำหน่ายภาพยนตร์อเมริกันซึ่งเป็นแผนกหนึ่งของ Sony Pictures มันก่อตั้งขึ้นในปี 2535 โดยอดีตเทพนิยายหัวคลาสสิกไมเคิลบาร์เกอร์ทอมเบอร์นาร์ดและมาร์ซี่บลูม (คล้ายกับฟ็อกซ์ไฟฉายภาพและโฟกัสองค์ประกอบ) จัดจำหน่ายผลิตและซื้อภาพยนตร์พิเศษเช่นสารคดีภาพยนตร์อิสระและภาพยนตร์ศิลปะในสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ ในปี 2558 บาร์คเกอร์และเบอร์นาร์ดเป็นประธานร่วมของแผนก

ประวัติ
-------

Michael Barker ผู้ร่วมก่อตั้งและประธานร่วมโซนี่พิคเจอร์คลาสสิกก่อตั้งขึ้นในปี 2535 โดยไมเคิลบาร์เกอร์ทอมเบอร์นาร์ดและมาร์ซี่บลูมจัดตั้งขึ้นเป็นแผนกอิสระของโซนี่พิคเจอร์ส รูปแบบของ บริษัท คือผลิตรับและ / หรือจัดจำหน่ายภาพยนตร์อิสระจากสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ 

Sony Pictures Classics มีประวัติของการลงทุนอย่างสมเหตุสมผลสำหรับภาพยนตร์ขนาดเล็กและได้รับผลตอบแทนที่ดี มันมีประวัติของการไม่ติดค้าง ความสำเร็จเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดของปี 2010 คือ Midnight in Paris (2011) ของ Woody Allen ซึ่งทำรายได้มากกว่า 56 ล้านดอลลาร์ในสหรัฐอเมริกากลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของอัลเลนในสหรัฐอเมริกา

โซนี่พิคเจอร์คลาสสิกส์ตกลงที่จะวางจำหน่ายภาพยนตร์สำหรับแผนกภาพยนตร์ของ Sony แม้กระนั้นภายใต้โครงสร้างของ Sony Pictures Classics ภายใน Sony แผนกอื่น ๆ ทั้งหมดของ Sony (รวมถึง บริษัท แม่) ไม่สามารถบังคับให้ Sony Pictures Classics ปล่อยภาพยนตร์ใด ๆ ที่ฝ่ายไม่ต้องการปล่อย
**มหาวิทยาลัยปารีส** (ฝรั่งเศส: *Université de Paris*) หรือนามนัยเป็นที่รู้จักกันว่า **ซอร์บอนน์** (ภาษาฝรั่งเศส: [sɔʁbɔn], บ้านประวัติศาสตร์) เป็นมหาวิทยาลัยในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งประมาณ ค.ศ. 1150 จากสมาคมอาชีพที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนมหาวิหารของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส มหาวิทยาลัยปารีสถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของยุโรป ได้ตรากฎบัตรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1200 โดยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และได้รับการยอมรับใน ค.ศ. 1215 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเล่นที่เรียกกันทั่วไปภายหลังการก่อตั้งสถาบันทางเทววิทยาคือวิทยาลัยซอร์บอนน์ซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1257 โดยรอแบร์ เดอ ซอร์บง และอนุญาตโดยนักบุญหลุยส์ กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส

มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเสียงอย่างมากในระดับนานาชาติเกี่ยวกับผลงานทางวิชาการในสาขามนุษยศาสตร์นับตั้งแต่ยุคกลางโดยเฉพาะสาขาเทววิทยาและปรัชญา มหาวิทยาลัยมีมาตรฐานทางวิชาการที่หลากหลาย ประเพณีที่เคร่งครัดมาอย่างยาวนาน และแพร่หลายในระดับนานาชาติ ตัวอย่างเช่น ริเริ่มการสอนระดับดุษฎีบัณฑิต การแบ่งนักศึกษาตามชาติ มีพระสันตะปาปา นักวิทยาศาสตร์ ปัญญาชน และชนชั้นเจ้าจำนวนมากศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส

หลังจากความวุ่นวายของการปฏิวัติฝรั่งเศส การศึกษาถูกระงับใน ค.ศ. 1793 หลังจากนั้นคณะต่าง ๆ ได้รับการปรับโครงสร้างบางส่วนโดยนโปเลียนและเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1896 มหาวิทยาลัยถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีส

ใน ค.ศ. 1970 หลังจากเหตุการณ์เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1986 มหาวิทยาลัยถูกแบ่งออกเป็น 13 มหาวิทยาลัยอิสระ มหาวิทยาลัยใหม่บางแห่งได้ควบรวมคณะเก่าแก่ต่าง ๆ รวมถึงอาจารย์ส่วนใหญ่ของแต่ละคณะ โดยสาขามนุษยศาสตร์ จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีส-ซอร์บอนน์ และซอร์บอนน์นูแวลล์ สาขากฎหมาย จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปงเตอง-อัสแซส สาขาแพทยศาสตร์ จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีสเดการ์ต และสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปีแยร์และมารี กูว์รี และมหาวิทยาลัยปารีสดีเดอโร มหาวิทยาลัยอื่น ๆ เช่น มหาวิทยาลัยปงเตอง-ซอร์บอนน์เลือกที่จะเป็นพหุวิทยาการ

ในทศวรรษที่ 2010 มหาวิทยาลัยปารีสทั้งสิบสามได้จัดตั้งเครือข่ายพันธมิตรที่แตกต่างกันเจ็ดกลุ่มเพื่อรักษาระดับมาตรฐานต่าง ๆ ที่สืบทอดมาจากมหาวิทยาลัยปารีส เช่นมหาวิทยาลัยซอร์บอนน์ (กลุ่มพันธมิตร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Haskins, C. H.: *The Rise of Universities*, page 292. Henry Holt and Company, 1923.
พลโท **อิสมาอิล เมทิน เทเมล** (ตุรกี: *İsmail Metin Temel*; 12 มีนาคม ค.ศ. 1958, อาดานา) เป็นผู้บัญชาการกองทัพที่สองชาวตุรกี เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการทหารตุรกี

ประวัติ
-------

ครอบครัวของอิสมาอิล เมทิน เทเมล ผู้เกิดในปี ค.ศ. 1958 ตั้งรกรากอยู่ที่เมืองอาดานาหลังจากอพยพมาจากหมู่บ้านทาห์ทของไบบูร์ตในคริสต์ทศวรรษ 1970 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 เขามีส่วนร่วมในกองทัพบกตุรกี ส่วนในปี ค.ศ. 2012 อิสมาอิล เมทิน เทเมล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองทหารราบยุทธวิธีที่ 3/ยุคเซโควา ฮัคคารี ครั้นใน ค.ศ. 2016 นายพลอิสมาอิล เมทิน เทเมล ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองกำลังความมั่นคงสาธารณะทหารรถตู้ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ 2 โดยได้รับการแต่งตั้งจากกระทรวงกลาโหม และอิสมาอิล เมทิน เทเมล สามารถพูดภาษาอังกฤษ

อาชีพทหาร
---------

อิสมาอิลได้บัญชาการสองการรบ โดยการศึกแรกของเขาคือปฏิบัติการโล่ยูเฟรทีส ซึ่งตั้งอยู่บนพรมแดนตุรกี-ซีเรีย ที่เขาและพลโท เซไค อัคซาคาลเลอ ประสบความสำเร็จในการเอาชนะนักรบไอเอสไอแอลกว่า 5,000–7,000 รายจากจาอิส อัล-ออสรา และสังหารวิลายัต ฮาเล็บ 2,647 คน รวมทั้งจับกุมนักรบ 417 คน ส่วนการศึกที่สองของเขา (ปฏิบัติการกิ่งมะกอก) มาท่ามกลางความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างรัฐบาลตุรกีและอเมริกาหลังการสนับสนุนกองกำลังประชาธิปไตยซีเรีย ซึ่งประกอบด้วยนักรบชาวเคิร์ดแห่งวายพีจี ซึ่งตุรกีถือว่าเป็นสาขาของพีเคเค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตุรกีคัดค้านแผนการที่สหรัฐประกาศในการฝึกและจัดให้มีกองกำลังชายแดนเอสดีเอฟ ซึ่งตุรกีอ้างว่าเป็นภัยคุกคามโดยตรงต่อความมั่นคงของพวกเขา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Orgeneral İsmail Metin Temel 2. Ordu Komutanı oldu" (ภาษาตุรกี). Bayburt City News. 28 July 2016.
2. ↑  "Eğirdir Dağ Komando Okulu Komutanı Tümgeneral Temel'den, Veda Ziyareti". *Haberler.com* (ภาษาตุรกี). สืบค้นเมื่อ 2018-01-28.
3. ↑  "2. Ordu Komutanlığı Korgeneral İsmail Metin Temel atandı" (ภาษาตุรกี). Istıklal. 29 July 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อิสมาอิล เมทิน เทเมล
**โอดะ ฮิเดโนบุ** (ญี่ปุ่น: 織田 秀信; โรมาจิ: *Oda Hidenobu*; ค.ศ. 1580 – 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1605) เป็นลูกชายของโอดะ โนบูทาดะ และอาศัยอยู่ในช่วงยุคอาซูจิ–โมโมยามะในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 เขาหันมานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และมีอีกชื่อหนึ่งคือ **ซัมโบชิ** (三法師)

ข้อพิพาทเรื่องการสืบทอดตำแหน่ง
------------------------------

เมื่อโอดะ โนบูทาดะ และโอดะ โนบูนางะ พ่อและปู่ของฮิเดโนบุตามลำดับ ถูกฆ่าตายในช่วงเหตุการณ์การล้อมฮนโนจิใน ค.ศ. 1582 มีข้อพิพาทว่าใครจะเป็นผู้ปกครอง โอดะ โนบูทากะ และโอดะ โนบูคัตสึ บุตรชายคนที่สามและสองของโนบูนางะตามลำดับ
โทโยโทมิ ฮิเดโยชิตัดสินข้อพิพาทด้วยการสนับสนุนฮิเดโนบุแม้ว่าฮิเดโนบุจะเป็นเพียงเด็กทารก เขาก็ประกาศว่าให้เป็นทายาท

ยุทธการที่เซกิงะฮะระ
--------------------

ฮิเดโนบุติดตามรับใช้ภายใต้อิชิดะ มิสึนะริ ระหว่างยุทธการที่เซกิงาฮาระใน ค.ศ. 1600 ก่อนการต่อสู้เขาได้ครอบครองปราสาทกิฟุ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในแผนโดยรวมของมิตสึนาริ แม้กระนั้นในที่สุดเขาก็สูญเสียปราสาทระหว่างยุทธการที่ปราสาทกิฟุกับอิเกดะ เทรูมาซะและฟูกูชิมะ มาซาโนริ หลังจากความพ่่ายแพ้ที่เซกิงะฮะระข้ารับใช้ของฮิเดโนบุกระทำเซ็ปปุกุในปราสาทกิฟุ พื้นกระดานเปื้อนเลือดในที่สุดก็กลายเป็นเพดานในวัดโซฟูกุในกิฟุ เพดานตอนนี้เรียกว่าเพดานเลือด ฮิเดโนบุเองก็เสียชีวิตไปแล้วห้าปีหลังจากความพ่ายแพ้ที่เซกิงาฮาระ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Laures, Johannes (1959). *Two Japanese Christian heroes: Justo Takayama Ukon and Gracia Hosokawa Tamako*. Bridgeway Press. OCLC 1296038.
2. ↑  Papinot, Edmond (1906). *Dictionnaire d'histoire et de géographie du Japon* (ภาษาฝรั่งเศส). p. 548.
3. ↑  Sansom, George (1961). *A History of Japan, 1334-1615*. Stanford: Stanford University Press. p. 311. ISBN 0804705259.
4. ↑  *Gifu City Walking Map*. Gifu Lively City Public Corporation, 2007.
ถนนยุงกัส
**ถนนยุงกัส** (สเปน: *Camino de las Yungas*) หรือ **ถนนแห่งความตาย** (สเปน: *El Camino de la Muerte*) เป็นถนนในประเทศโบลิเวียที่เชื่อมต่อระหว่างกรุงลาปาซกับเมืองโกโรยโก ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงลาปาซ 56 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถนนสายนี้แคบและคดเคี้ยวจนทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นบ่อย ๆ และในปี 1995 ธนาคารเพื่อการพัฒนาภูมิภาคอเมริกันก็ขนานนามมันว่า "ถนนที่อันตรายที่สุดในโลก" มีผู้เสียชีวิตบนถนนนี้ปีละประมาณ 200-300 คน

ประวัติและลักษณะของถนน
----------------------

ถนนยุงกัสถูกสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยเชลยศึกชาวปารากวัย ถนนเส้นนี้เป็นเส้นทางหนึ่งในไม่กี่เส้นทางที่เชื่อมระหว่างเขตป่าดิบชื้นแอมะซอนกับกรุงลาปาซ ถนนนี้อันตรายมากเนื่องจากถนนตั้งอยู่ข้างเหวที่สูงชัน มีความกว้างเพียงหนึ่งช่องทางจราจร (มีความกว้างน้อยกว่า 3.2 เมตร) และไม่มีรั้วกันขอบถนน นอกจากนี้ยังมักมีฝนและหมอกที่ทำให้ทัศนวิสัยไม่ดี พื้นถนนลื่น และทำให้มีหินหล่นจากภูเขาด้านบน

กฎจราจรท้องถิ่นกำหนดไว้ว่าผู้ขับถนนทางลาดลงต้องขับทางขอบนอกเมื่อมีรถสวนมา กฎนี้ทำให้รถที่วิ่งมาเร็วหยุดและเจรจาให้ผ่านทางไปได้อย่างปลอดภัย และยังให้รถวิ่งด้านซ้ายเมื่อสวนกันเพื่อให้ผู้ขับซึ่งขับพวงมาลัยข้างซ้ายมองเห็นขอบทางได้ดีขึ้น

เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 1983 มีรถโดยสารประจำทางตกเหวจากถนนยุงกัสทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน อุบัติเหตุครั้งนี้กล่าวกันว่าเป็นอุบัติเหตุทางการจราจรที่รุนแรงที่สุดของโบลิเวีย

จักรยาน
-------

นักท่องเที่ยวขี่จักรยานบนถนนยุงกัส
ความอันตรายของถนนนี้กลับดึงดูดนักท่องเที่ยวที่ชอบความตื่นเต้นมาเป็นจำนวนกว่า 25,000 คน
โดยส่วนใหญ่มักจะขี่จักรยานในช่วงที่ถนนลาดลงเป็นระยะทางประมาณ 64 กิโลเมตรจนถึงเมืองโกโรยโก ปัจจุบันมีบริษัททัวร์หลายแห่งที่ให้บริการทางด้านข้อมูล คนนำทาง การเดินทาง และอุปกรณ์

ถึงแม้จะเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว แต่ถนนยุงกัสก็ยังอันตรายมาก ในปี 2008 มีผู้เสียชีวิตขณะขี่จักรยานอย่างน้อย 13 คน

เส้นทางอื่น
-----------

ปลายปี 2006 มีการเปิดใช้ถนนใหม่ที่เชื่อมจากลาปาซไปยังโกโรยโกซึ่งใช้เวลาก่อสร้างนานถึง 20 ปี ถนนใหม่นี้มีหลายช่องทางจราจร มีทางเดินเท้า รั้วกั้นขอบถนน ซึ่งปลอดภัยกว่าเส้นทางถนนยุงกัส และทำให้การจราจรบนถนนยุงกัสเบาบางลงมาก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Whitaker, Mark (2006-11-11). "The world's most dangerous road" (Podcast). *BBC*. สืบค้นเมื่อ 2007-05-10.
2. 1 2  Jack Branswell, "Madness, but a thrill", *The Ottawa Citizen*, 2008-03-29
3. 1 2  Mostrous, Alexi (2008-04-25). "British cyclist Tom Austin killed on Bolivian 'Highway of Death'". *The Times*. สืบค้นเมื่อ 2008-04-25.
**รักนิรันดร์ หมวดรันสารคาม** มีชื่อจริงว่า **นิรันดร ธาดา** (ชื่อเล่น **แดง**) เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ที่ อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น 

รักนิรันดร์เคยเป็นนักมวยไทยมาก่อนในสังกัดค่ายมวยดาบรันสารคามของ ร้อยตำรวจโท นิรันดร์ ยศพล ประธานชมรมมวยสยามภาคอีสาน ชกมวยไทยมาแล้วร้อยกว่าครั้ง เคยมีชื่อเข้าร่วมชกในมวยรอบปูนเสือมวยไทยพันธุ์แท้ครั้งที่ 14 ของสนามมวยช่อง 7 สี  เคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อนโดยเคยคว้าเหรียญทองการแขังขันกีฬาแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2555 ก่อนจะมาชกมวยสากลอาชีพโดยการจัดของทีมงานวันทรงชัย ชกชนะรวดต่อเนื่อง 10 ครั้ง โดยสามารถชนะน็อคได้ถึง 7 ครั้ง ชนะคะแนนอีก 3 ครั้ง 

เมื่อชกชนะต่อเนื่อง ทีมงานวันทรงชัยจึงผลักดันให้ขึ้นชิงแชมป์ทันที โดยเริ่มจากแชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท โดยสามารถเอาชนะคะแนนนักมวยชาวแทนซาเนียไปได้ ที่จังหวัดมหาสารคาม

เกียรติประวัติ
--------------

* เหรียญทองกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2555
* แชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
	+ ชิง 1 เมษายน พ.ศ. 2559 ชนะคะแนน ฮาชิมู ซูเบรี (ธงของประเทศแทนซาเนีย แทนซาเนีย) ที่วัดป่าวังน้ำเย็น ตำบลเกิ้ง อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม
	+ ป้องกันตำแหน่ง 28 ตุลาคม พ.ศ. 2559 แพ้คะแนนทางเทคนิค (ยก 9) โชตะ คะวะกุชิ (ธงของประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่น) ที่บารังเกย์บูลัวโคเวอร์เรดคอร์ท คากายันซิตี ประเทศฟิลิปปินส์

อ้างอิง
-------

1. ↑  เทปการชกกับ บัวขาว ศ.กุลวงศ์
2. ↑  เปิดโผรายชื่อมวยรอบปูนเสือตัวที่ 14[*ลิงก์เสีย*],รักนักมวยดอตคอม.
3. ↑  เทปการชกกับ ทมิฬขาว ส.ธารทิพย์

* สถิติการชก
**ซิวิไลเซชัน VI** (อังกฤษ: Civilization IV) เป็นเกมเทิร์นเบสแบบ 4X ที่พัฒนาโดย Firaxis Games  เผยแพร่โดย 2K Games และจัดจำหน่ายโดย Take-Two Interactive เป็นส่วนหนึ่งของชุดซิวิไลเซชัน เปิดตัวบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์และแมคโอเอสในเดือนตุลาคม 2016 และพอร์ตสำหรับลินุกซ์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2017, ไอโอเอสในเดือนธันวาคม 2017 และนินเท็นโดสวิตช์ซึ่งเป็นเกมคอนโซลรุ่นเดียวที่ถูกเผยแพร่ ในเดือนพฤศจิกายน 2018

เช่นเดียวกับเกมอื่น ๆ ในซีรีส์ เป้าหมายสำหรับผู้เล่นคือนำอารยธรรมของตัวเองจากการตั้งถิ่นฐานในยุคแรก ๆ ผ่านหลายพันปีเพื่อกลายเป็นมหาอำนาจของโลกและบรรลุเงื่อนไขแห่งชัยชนะหนึ่งในหลายประการเช่นทางอำนาจทางทหาร มีอิทธิพลเหนือฝ่ายตรงข้ามอื่น ๆ ที่มนุษย์และคอมพิวเตอร์ควบคุม ผู้เล่นทำสิ่งนี้โดยการสำรวจโลกการสร้างเมืองใหม่ สร้างการปรับปรุงเมือง ใช้กองกำลังทหารเพื่อโจมตีและป้องกันจากผู้อื่น ค้นคว้าเทคโนโลยีใหม่และวัฒนธรรมพลเมือง และมีส่วนร่วมในการค้าและการเจรจากับผู้นำโลกคนอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Woo, Jonathan. "Sid Meier's Civilization VI Linux Releases February 9!". *The Aspyr Blog*. Aspyr Media, Inc. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-05-21. สืบค้นเมื่อ February 7, 2017.
**ถนนราษฎร์ยินดี** (อังกฤษ: Thanon Rat Yindi) หรือ**ถนนสามสิบเมตร** (อังกฤษ: Thanon Samsip Met) เป็นถนนสำคัญสายหนึ่งในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เส้นทางเริ่มต้นจากด้านทิศเหนือที่สามแยกตัดถนนเพชรเกษม ผ่านสี่แยกตัดถนนศุภสารรังสรรค์ สี่แยกตัดถนนธรรมนูญวิถี สิ้นสุดเส้นทางด้านทิศใต้ที่สามแยกตัดถนนศรีภูวนาถ สภาพเป็นถนนมีเกาะกลาง ตลอดสองข้างทางมีร้านค้าและอาคารสำนักงานอยู่เป็นจำนวนมาก

ปัจจุบันทางเทศบาลนครหาดใหญ่ได้วางแผนเพื่อเตรียมปรับปรุงถนนสายนี้ จากเดิมที่เป็นถนนสายวัฒนธรรมให้พัฒนาเป็นถนนเศรษฐกิจใหม่ เพื่อขยายฐานเศรษฐกิจจากย่านใจกลางเมืองหาดใหญ่ที่มีอยู่เดิมบริเวณถนนนิพัทธ์อุทิศ 1,2 และ 3 และถนนธรรมนูญวิถี มาสู่ฝั่งตะวันออกของตัวเมือง ตามนโยบายของนายไพร พัฒโน นายกเทศมนตรี โดยมีต้นแบบจากถนนออร์ชาร์ดของสิงคโปร์ ซึ่งการดำเนินงานจะเริ่มจากการย้ายสายไฟฟ้าลงใต้ดิน ปรับภูมิทัศน์ และเพิ่มพื้นที่สีเขียว พร้อม ๆ กับการปรับภูมิทัศน์บริเวณคลองเตยที่อยู่ใกล้เคียงและย่านธุรกิจอื่นในเมืองหาดใหญ่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นโยบายของนายไพร พัฒโน นายกเทศมนตรีนครหาดใหญ่ แถลงต่อสภาเทศบาลนครหาดใหญ่ หน้าที่ 2". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-02. สืบค้นเมื่อ 2009-05-01.
**วัดราษฎร์วัฒนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางลี่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระใบฎีกา กำพร้า อตฺตโนนาโถ เป็นเจ้าอาวาส

วัดราษฎร์วัฒนาราม เดิมชื่อ **วัดใหม่ยายเกลียว** ตามชื่อยายเกลียวนผู้อุทิศที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 8 ไร่ 13 ตารางวา ต่อมาได้บวชเป็นชีอยู่ที่วัดนี้ ที่หน้าอุโบสถมีตึกหลังเล็ก ๆ มีรูปปั้นของแม่ชีผู้นี้ เป็นอนุสรณ์อยู่ ที่วัดนี้จึงมีสำนักอุบาสิกาอยู่ด้วย อยู่ด้านหลังวัดห่างออกไป ผู้เริ่มสร้างวัดคือ พระครูสมุทรพัฒนคุณ (สวน สทาวโร) เจ้าอาวาสรูปแรก ท่าน ได้สร้างอุโบสถพร้อมพระพุทธรูปประจำอุโบสถไว้ หลังจากนั้น ประชาชนให้ความร่วมมือ ร่วมกันซื้อที่ดินถวายให้วัดอีก ปัจจุบันวัดจึงมีบริเวณกว้างถึง 22 ไร่เศษ ภายในวัดยังมีโรงเรียนประถมศึกษา ซึ่งเจ้าอาวาสรูปแรกเป็นผู้วางรากฐานอันมั่นคงให้แก่วัด จากข้อมูลกรมการศาสนา วัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2522 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2526

สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถสร้างมาพร้อมกับวัด เป็นพระพุทธรูปทองเหลืองปางสมาธิ และกุฏิสงฆ์ทรงไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์วัฒนาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดราษฎร์วัฒนาราม". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดราษฎร์วัฒนาราม". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดราษฎร์ศรัทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินของวัดทั้งหมด จำนวน 54 ไร่ 1 งาน 47 ตารางวา เป็นที่ตั้งวัด จำนวน 21 ไร่ 1 งาน 18 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 33 ไร่ 29 ตารางวา สภาพของวัดเป็นที่ราบลุ่มสภาพแวดล้อมมีลำคลอง คันคูน้ำรอบบริเวณวัดทั้ง 3 ด้าน อีกด้านหนึ่งติดกับถนน

เดิมวัดราษฎร์ศรัทธาราม เป็นสำนักสงฆ์ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2433 ปีขาล ร.ศ. 109 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามคำบอกเล่าของผู้เฒ่าว่า เดิมเป็นที่ของตาเสือได้ยกให้สร้างวัด ได้ขอตั้งนามวัดว่า "วัดราษฎร์ศรัทธาราม" เรียกกันมาจนทุกวันนี้ วัดราษฎร์ศรัทธารามได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2441 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2442

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 70 นิ้ว พระพุทธโสธรจำลอง พ.ศ. 2494 รอยพระพุทธบาทจำลอง พ.ศ. 2494 พระศรีอริยเมตไตรย พระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฎร์ศรัทธาราม ต.บึงคำพร้อย อ.ลำลูกกา ปทุมธานี".
2. ↑  "วัดราษฎร์ศรัทธาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**อิสระพงษ์ ลิละคร** ชื่อเล่น **ทวน** เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นทั้งอดีตนักฟุตบอลและอดีตนักมวยไทยชาวไทย

ประวัติ
-------

#### มวยไทย

อิสระพงษ์ ลิละคร เกิดที่อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น เป็นลูกชายของ ประยูร และ ดอกจันทร์ ลิละคร โดยในวัยเด็ก อิสระพงษ์ช่วยพ่อและแม่ทำนา และฝึกมวยไทยกับพ่อและค่ายแถวบ้าน เขาเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านน้ำอ้อม ซึ่งอิสระพงษ์เข้าแข่งขันมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 10 ขวบ โดยใช้ชื่อ พนมทวนเล็ก วีระยิม โดยเป็นฝ่ายชนะน็อคคู่ชกภายในยกแรก และได้รับค่าตัวจากการชกดังกล่าวที่ 100 บาท จากนั้น เขาได้เข้าแข่งขันทั้งในจังหวัดขอนแก่น รวมถึงจังหวัดใกล้เคียง โดยในช่วงที่ศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ถึง 6 เขาแข่งขัน 31 ครั้ง ชนะ 20 ครั้ง แพ้ 8 ครั้ง เสมอ 3 ครั้ง ก่อนที่เขาจะเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม โดยที่นี่อิสระพงษ์ได้รับค่าตัวไฟท์ละ 1,500 บาท โดยเขาได้เข้าแข่งขันในไฟท์ที่ 32 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ในรุ่น 42 กก. ซึ่งอิสระพงษ์ได้พบกับคู่ชกที่มีร่างกายใหญ่กว่า และมีน้ำหนักมากกว่า 45 กก. ซึ่งเป็นมวยคนละรุ่น ส่งผลให้อิสระพงษ์เป็นฝ่ายแพ้ในสภาพที่บอบช้ำ และเกือบเป็นการแพ้น็อคครั้งแรก

#### ฟุตบอล

ภายหลังจากการพ่ายแพ้ต่อคู่ชกมวยไทย อิสระพงษ์ได้ตัดสินใจอำลาวงการมวยไทย แล้วหันไปเล่นฟุตบอลแทน กระทั่งในช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 5 เขาก็ติดทีมจังหวัดขอนแก่น ตลอดจน ร่วมแข่งขันในรายการ ฟุตบอลเยาวชนโค้กคัพ รอบคัดเลือกภาคอีสาน พ.ศ. 2548 ซึ่งทีมจังหวัดขอนแก่นเป็นฝ่ายครองแชมป์ในครั้งนั้น โดยอิสระพงษ์ เป็นผู้สามารถทำได้ 13 ประตู และพาทีมเข้าชิงชัยรอบสุดท้ายที่กรุงเทพมหานคร

จากผลงานที่โดดเด่น ทำให้เขาได้รับเลือกเข้าแข่งขันรายการ ฟุตบอลนักเรียนชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ที่ประเทศเวียดนาม ที่ซึ่งทีมไทยได้ตำแหน่งรองแชมป์ หลังจากนั้น เขาได้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเขาเข้าแข่งขันในรายการไทยลีกดิวิชั่น 1 ให้แก่สโมสรฟุตบอลจังหวัดขอนแก่น

ทั้งนี้ อิสระพงษ์ ลิละคร เคยเก็บตัวร่วมกับทีมชาติชุดซีเกมส์มาแล้วครั้งหนึ่ง โดยได้เปิดเผยว่าตนต้องการเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติในซีเกมส์ เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่ตนเอง

เกียรติประวัติ
--------------

* ทีแอนด์ทีคัพ: พ.ศ. 2551

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อิสระพงษ์ ลิละคร Issarapong Lilakorn DC Army United ไทย เบอร์ 13". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-08-24.
2. 1 2  อิสระพงษ์ ลิละคร (Isarapong Lilakorn) ข้อมูลนักฟุตบอล[*ลิงก์เสีย*]
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  ประวัติ อิสระพงษ์ ลิละคร

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Isarapong Lilakorn ที่เฟซบุ๊ก
* อิสระพงษ์ ลิละคร ที่เฟซบุ๊ก
**วัดร่มโพธิ์ทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีสำราญ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 33 ตารางวา 

วัดร่มโพธิ์ทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 เดิมชื่อ **วัดหนองโพธิ์** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดร่มโพธิ์ทอง" ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.59 เมตร ยาว 24.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 7 หลัง วิหาร กว้าง 12 เมตร ยาว 14.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แแก่ พระประธานประจำอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และพระพุทธชินราชจำลอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ประดิษฐานอยู่ในวิหาร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระผิว มนาโป
* พระแคล้ว ชิตวํโส
* พระครูพิพัฒน์สุวรรณสุนทร (สุนทร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดร่มโพธิ์ทอง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดร่มโพธิ์ทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**อิสรภาพทางการเงิน** (อังกฤษ: financial independence) คือคำพูดที่หมายถึง การที่บุคคลหรือครอบครัวใดมีมูลค่าของทรัพย์สินมากพอที่จะดำรงชีวิตโดยไม่ต้องขึ้นอยู่กับรายได้จากการจ้างงาน[] คนที่มีอิสรภาพทางการเงินมีสินทรัพย์ที่ก่อให้เกิดรายได้ (กระแสเงินสด) ที่อย่างน้อยเท่ากับที่ต้องจ่ายไป รายได้ที่มีอิสระของงานนั้นโดยทั่วไปจะเป็นบ่งถึงรายได้ทางอ้อม (รายได้ที่ไหลเข้ามาต่อเนื่อง โดยไม่ต้องใช้ทั้งแรงและเวลา หรือใช้น้อยที่สุด) และเป็นฐานรากต่อการบรรลุสู่อิสรภาพทางการเงิน ตัวอย่างเช่น หากคนใดได้รับเงิน 5,000 เหรียญสหรัฐ จากเงินปันผลที่ได้จากหุ้นที่เป็นเจ้าของ แต่เขามีค่าใช้จ่าย 4,000 เหรียญสหรัฐ เขาสามารถอยู่ได้ด้วยรายได้จากเงินปันผล เพราะค่าใช้จ่ายทั้งหมดน้อยกว่ารายได้จากเงินปันผลซึ่งเป็นรายได้ทางอ้อม จากเหตุการณ์นี้ บุคคลนี้จึงมีอิสรภาพทางการเงิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cummuta, John. "The Myths & Realities of Achieving Financial Independence เก็บถาวร 2011-07-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน". Nightingale Conant. Retrieved on 14-Sep-2009
2. ↑  "43 Best Passive Income Streams & Opportunities | Income Ideas". *Real Passive Income Ideas* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2017-10-16.
**วัดราษฎร์เจริญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดราษฎร์เจริญตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 ต่อมาวัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูวิบูลทีปรัต (พร้อม ธมฺมทินฺโน) ชาวเกาะพะงันได้นิมนต์ท่านจากวัดคงคาราม มาเป็นเจ้าอาวาสวัดราษฎร์เจริญ และพระเกจิอีกท่าน คือ พระครูสุภัทรธรรมาภิรม (หลวงพ่อหลบ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2510 ท่านสร้างเมรุและศาลาพักศพเพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา

วัดมีประเพณีชักพระทางทะเล กำหนดจัดหลังจากออกพรรษา คือ วันแรม 7 ค่ำ เดือน 11 โดยมีความเชื่อตามที่มาจากพุทธประวัติ ครั้นพุทธกาลที่ชาวบ้านได้ร่วมกันไปต้อนรับพระพุทธเจ้าครั้นเสด็จกลับจากการโปรดพระพุทธมารดาบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีหลายวัดตกแต่งเรือพนมพระ และมีขบวนแห่ที่ชาวบ้านจะจัดรถแห่รูปเหมือนหลวงพ่อเพชร หลวงพ่อพร้อม พระเกจิอาจารย์ดังของอำเภอ จากวัดราษฎร์เจริญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "พระครูวิบูลทีปรัต (พร้อม ธมฺมทินฺโน)". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "ประเพณีชักพระทางทะเล". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดราษฎร์เจริญ**
ดัชนีเอช และการคำนวณค่าอ้างอิงจากจำนวนผลงานวิจัย และการอ้างถึงผลงานวิจัย
**ดัชนีเอช** หรือ **เอช-อินเดกซ์** (h-index) เป็นตัวชี้วัดของนักวิจัยของผลงานวิจัยที่มีการตีพิมพ์โดยอ้างถึงปริมาณผลงานและผลกระทบที่เกิดขึ้นในรูปแบบการอ้างถึง ดัชนีเอชมักถูกเทียบถึงผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลหรือนักวิจัยที่มีชื่อเสียงโด่งดังมักจะมีค่าดัชนีเอชที่สูงตาม

ดัชนีเอชคำนวณจากผลงานวิจัยที่มีการอ้างอิงถึงที่มีผลกระทบต่อผู้อื่นในเชิงผลงานวิจัย และถูกนำมาใช้เทียบนักวิจัยในหน่วยงานหรือมหาวิทยาลัยเดียวกัน ดัชนีเอชได้ถูกเสนอแนะให้ใช้เป็นตัวชี้วัดผลงานวิจัยในปี 2548 โดย จอร์จ อี. เฮิร์ช นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก เป็นดัชนีแทนที่การวัดปริมาณผลงานวิจัยเพียงอย่างเดียว ในบางครั้งดัชนีถูกเรียกว่าดัชนีเฮิร์ช (Hirsch Index) หรือเลขเฮิร์ช (Hirsch Number)

การคำนวณ h-index คำนวณได้จาก ค่าใดๆ ของจำนวนผลงานวิจัยมีค่าไม่ต่ำกว่าจำนวนการอ้างถึงของทุกงานวิจัยนั้นๆ

ดัชนีเอชในประเทศไทย
-------------------

ในการขอตำแหน่งศาสตราจารย์ ตามประกาศหากผู้ต้องการยื่นขอมีค่าดัชนีเอชไม่ต่ำกว่า 18 สามารถใช้ประกอบการยื่นขอได้ในกรณีพิเศษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bornmann, Lutz; Daniel, Hans-Dieter (July 2007). "What do we know about the h-index?". *Journal of the American Society for Information Science and Technology*. **58** (9): 1381–1385. doi:10.1002/asi.20609.
2. ↑  Suzuki, Helder (2012). "Google Scholar Metrics for Publications". *googlescholar.blogspot.com.br*.
3. ↑  Jones, T.; Huggett, S.; Kamalski, J. (2011). "Finding a Way Through the Scientific Literature: Indexes and Measures". *World Neurosurgery*. **76** (1–2): 36–38. doi:10.1016/j.wneu.2011.01.015. PMID 21839937.
4. ↑  Hirsch, J. E. (15 November 2005). "An index to quantify an individual's scientific research output". *PNAS*. **102** (46): 16569–72. arXiv:physics/0508025. Bibcode:2005PNAS..10216569H. doi:10.1073/pnas.0507655102. PMC 1283832. PMID 16275915.
5. ↑  [ 
ประกาศ ก.พ.อ. เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณาแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่ง]
สเปกตรัมแสงของวัตถุที่สงสัยว่าเป็นวัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์ 6 ชิ้น
**วัตถุมวลของดาวเคราะห์** (**plane**tary-**m**ass **o**bject) หรือเรียกย่อว่า **พลาเนโม** (planemo) เป็นคำทั่วไปสำหรับวัตถุที่มีมวลมากกว่าวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ แต่เล็กกว่าของ ดาวแคระน้ำตาล หรือ ดาวฤกษ์ ซึ่งมีแกนกลางที่มีความร้อนอยู่ วัตถุขนาดนี้ไม่สามารถกลายเป็นดาวฤกษ์ได้ และล่องลอยอยู่ในอวกาศ วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์หลายดวงที่โคจรรอบดาวฤกษ์คือ ดาวเคราะห์ แต่คำนี้หมายความรวมถึงวัตถุทั้งหมดภายในช่วงขนาดนี้ด้วย ชื่อเรียกย่อว่า "พลาเนโม" นั้นยังไม่ได้ถูกนำมาใช้ทั่วไปในบริบททางวิทยาศาสตร์

ที่มาของชื่อเรียก
-----------------

คำอธิบายคำว่า "พลาเนโม" สำหรับใช้เรียกวัตถุที่มีมวลประมาณเท่าดาวเคราะห์นี้ถูกเสนอต่อสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลโดยกิบร์ บัสรี (Gibor Basri) ศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ โดยในตอนนั้นในหมู่นักดาราศาสตร์กำลังโต้เถียงเกี่ยวกับคำจำกัดความของดาวเคราะห์ ตามคำนิยามของเขาแล้ว พลาเนโมคือ "วัตถุท้องฟ้าที่ไม่ผ่านปฏิกิริยาการหลอมนิวเคลียสในช่วงอายุของมัน (คงรูปทรงกลม เนื่องจากความโน้มถ่วง)" ไม่ว่าจะอยู่ในวงโคจรหรือไม่ก็ตาม

การค้นพบ
--------

วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์ชิ้นแรกที่ถูกพบนอกระบบสุริยะถูกพบโคจรรอบพัลซาร์ PSR B1257+12 ถูกพบในปี 1992 โดยอเล็กซานเดร์ โวลส์ชาน จากที่ก่อนหน้านี้เคยเชื่อกันว่าน่าจะมีแค่ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักเท่านั้นที่มีดาวเคราะห์โคจรได้ จึงสร้างความประหลาดใจให้นักดาราศาสตร์เป็นอย่างมาก

ในปี 2005 Cha 110913-773444 ถูกค้นพบโดย กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ วัตถุนี้มีขนาดประมาณ 8 เท่าของดาวพฤหัสบดี และคาดว่ามีอายุประมาณ 50-1 ล้านปี ล้อมรอบด้วยจานฝุ่น อยู่ห่างจากโลกประมาณ 500 ปีแสง

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* ดาวเคราะห์แคระ
* ดาวเคราะห์นอกระบบ
* ดาวเคราะห์พเนจร
* ดาวเคราะห์น้อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Extra Solar Planets msn.com
2. ↑  www.space.com
3. ↑  Robert Roy Britt (6 June 2006). "Mini-solar systems spark scientific debate". *MSNBC*. สืบค้นเมื่อ 2010-01-07. The scientists involved in the new research are calling the objects "planemos," short for planetary-mass objects that were born in the manner of stars and do not orbit normal stars. (Image by space artist Jon Lomberg.)
4. ↑  Pulsar Planets เก็บถาวร 2005-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หนึ่งในผลงานของเสมอ พีระชัย บริเวณใกล้กับมหาวิทยาลัยรามคำแหง
**เสมอ พีระชัย** หรือชื่อจริง **พีระชัย พัฒนพรชัย** หรือ **พิชัย รัตนพรชัย** เกิดในปี พ.ศ. 2498 เป็นคนไร้บ้านชาวไทยซึ่งเป็นที่รู้จักจากรอยขูดขีดเขียนบนป้ายรถเมล์ กำแพง และทางเท้าในกรุงเทพมหานคร

รอยขูดขีดเขียนของเขาเป็นผังมโนทัศน์ซึ่งวาดด้วยปากกาเคมีสีดำ ในผังประกอบไปด้วยแผนภาพ สัญลักษณ์ ตัวเลข และคำในภาษาไทยและภาษาอังกฤษ นักวิจารณ์บางคนเรียกงานของเขาว่าใกล้เคียงกับศิลปะคนนอก นายพีระชัยมีความผิดปกติทางจิตและปฏิเสธว่ารอยขูดขีดเขียนของเขาไม่ใช่ศิลปะบาทวิถี (street art) หากแต่เป็นวิธีที่เขาจะเปิดเผยปริศนาและเรื่องราวซึ่งเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของบิดามารดาของเขา หรือเกี่ยวกับบุคคลที่พยายามรังแกเขา
รอยขูดขีดเขียนของนายพีระชัยถูกนำมาแสดงในนิทรรศการศิลปะคนนอกซึ่งจัดขึ้นที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2562

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "พีระชัย (เสมอ) พัฒนพรชัย". *Bangkok Art Biennale*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-20. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021.
2. ↑  Kristiya Chaisri (5 มิถุนายน 2020). "ชวนดู Mystery Mind Maps สารคดีสำรวจแผนที่ความทรงจำของชายคนหนึ่งที่กระจายตัวอยู่ทั่วย่านสุขุมวิท". *Soimilk*. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021.`{{cite news}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  Coconuts Bangkok (23 กันยายน 2016). "Homeless man on quest to scribble Illuminati conspiracies on Ratchathewi bridge? (PHOTOS)". *Coconuts*. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021.`{{cite news}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
4. ↑  Khetsirin Pholdhampalit (30 กรกฎาคม 2019). "Art in its purest form". *Nation Thailand*. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021.`{{cite news}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Mystery Mind Maps*, บันทึกโดย Raphael Treza ค.ศ. 2020, วิดิโอบนยูทูบความยาว 26 นาที

* flagสถานีย่อยประเทศไทย
**วัดราษฏร์บำรุง** เดิมชื่อ **วัดปรก** ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2312 ที่ตั้งวัดมีขนาด 4 ไร่ 3 งาน 34 ตารางวา ตั้งอยู่เลขที่ 107 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2538

และเป็นที่ตั้งของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม-บาลี เปิดสอนเมื่อปีพ.ศ. 2536

ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน
--------------------------------

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระจันทร์ คูลโคกสูง | พ.ศ. 2502-2507 |
| 2 | พระมหาน้อย โอนสันเทียะ | พ.ศ. 2508-2533 |
| 3 | พระบุญ อุทโย | พ.ศ. 2534-2535 |
| 4 | พระสมุห์ประยูร ขนฺติโก | พ.ศ. 2536 |
| 5 | พระครูขันติธัมมูปถัมภ์ (ประยูร ขนฺติโก) | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |

อาคารเสนาสนะ
------------

**อุโบสถ** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 21 เมตร ยาว 40 เมตร
**ศาลาการเปรียญ** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร
**หอกลอง-ระฆัง**
**กุฏิสงฆ์**
**ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดราษฏร์บำรุง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. 1 2  "วัดราษฏร์บำรุง". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
ภาพวัตถุท้องฟ้าของเมซีเยทั้งหมด
**วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย** (อังกฤษ: Messier object) เป็นกลุ่มของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่มีการจัดหมวดหมู่ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ชื่อ ชาร์ล เมซีเย ในผลงานชุด *"Catalogue des Nébuleuses et des Amas d'Étoiles"* (รายการเนบิวลาและกระจุกดาว) ซึ่งเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1771 แนวคิดเริ่มแรกของการจัดทำรายการวัตถุทางดาราศาสตร์นี้ เนื่องจากเมซีเยเป็นนักล่าดาวหาง และมีความสับสนกับวัตถุท้องฟ้าบางอย่างที่ดูคล้ายดาวหางแต่ไม่ใช่ดาวหาง เขาจึงจัดทำรายการวัตถุท้องฟ้าขึ้น โดยความช่วยเหลือของเพื่อนร่วมงานชื่อ ปีแยร์ เมแช็ง (Pierre Méchain)

รายการวัตถุชุดแรกมี 45 รายการ ตั้งแต่หมายเลข M1 ถึง M45 ส่วนชุดสุดท้ายที่พิมพ์เผยแพร่โดยเมซีเย มี 103 รายการ ต่อมามีการเพิ่มรายการเข้าไปโดยนักดาราศาสตร์คนอื่น เนื่องจากเห็นว่ามีการบันทึกเพิ่มเติมจากเมซีเยและเมไคน์ แสดงให้เห็นว่าคนทั้งสองรู้จักวัตถุท้องฟ้าเหล่านั้นอยู่แล้ว ผู้แรกที่เพิ่มรายการวัตถุท้องฟ้าเข้าไปเป็นรายการที่ M104 คือ คามิลล์ ฟลามเมเรียน ในปี ค.ศ. 1921 ต่อมาหมายเลข M105 ถึง M107 เพิ่มโดย เฮเลน ซอว์เยอร์ ฮอกก์ ในปี 1947 รายการที่ M108 และ M109 เพิ่มโดย โอเวน กินเกอริช ในปี 1960 สุดท้ายหมายเลข M110 เพิ่มโดย เคนเนธ กลิน โจนส์ อนึ่ง วัตถุท้องฟ้าหมายเลข M102 ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจน เป็นไปได้ว่าอาจเป็นดาราจักร M101 หรือดาราจักร NGC 5866 ก็ได้

รายการวัตถุท้องฟ้าของเมซีเยมีแต่เฉพาะสิ่งที่ปรากฏอยู่บนท้องฟ้าซีกเหนือ เนื่องจากเขาเติบโตและทำงานอยู่แต่เฉพาะในประเทศฝรั่งเศส ดังนั้นวัตถุท้องฟ้าสำคัญบางรายการทางซีกโลกใต้ เช่น เมฆแมเจลแลนใหญ่และเล็ก จึงไม่ได้อยู่ในรายการนี้ด้วย นอกจากนี้ วัตถุท้องฟ้าของเมซีเยได้มาจากการสังเกตการณ์ผ่านกล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็ก ดังนั้น นักดาราศาสตร์สมัครเล่นทั่วไปก็สามารถมองเห็นวัตถุท้องฟ้าเหล่านั้นได้ ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิจะมีการจัดการ "เมซีเยมาราธอน" โดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นมาแข่งขันกันเพื่อค้นหาวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย เนื่องจากฟ้ากระจ่างจนสามารถมองเห็นวัตถุท้องฟ้าในรายการได้ทั้งหมด

ดูเพิ่ม
-------

* ชาร์ล เมซีเย
* รายชื่อวัตถุท้องฟ้าของเมซีเย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *The Guinness Book of Astronomy*, Patrick Moore and Guinness Superlatives Ltd 1979, ISBN 0-900424-76-1
2. ↑  การแข่งขันเมซีเยมาราธอน จากเว็บ seds.org

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* SEDS Messier Database เก็บถาวร 1999-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดราษฏร์บำรุงวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 43 ไร่ 3 งาน ปัจจุบัน พระครูถาวรพัฒนาคุณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดราษฏร์บำรุงวนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

ในอดีตบริเวณที่ตั้งวัดมีวิหารร้าง ซึ่งได้เป็นที่พักของเด็กเลี้ยงควายและมีเสาต้นหนึ่งตั้งอยู่ ชาวบ้านเรียกว่าที่ตั้งนั้นว่า *เสาเดี่ยว* ในบริเวณนั้นมีการขุดพบโบราณวัตถุ กองอิฐเก่า ถ้วยชาวแตกหัก เสาที่ขาดอยู่ใต้ดินจำนวนมาก และพบเศียรพระ 3 เศียร ซึ่งภายหลังมีตำนานจระเข้กินพระ ปัจจุบันเศียรเหล่านี้เหลือเพียงเศียรเดียว อีกสองเศียรถูกขโมยไป เมื่อตรวจสอบเศียรพระพบว่าเป็นเศียรพระหินทรายสมัยอยุธยาตอนปลาย จึงสันนิษฐานว่า บริเวณวิหารร้างเสาเดี่ยวนี้เป็นชุมชนเก่าสมัยอยุธยาตอนปลาย ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์มีผู้มีจิตศรัทธาสร้างวัดขึ้นบริเวณนี้ สร้างใกล้กับวิหารร้างนี้ โดยมีนายโหมด นายหรั่ง และนายพยอม เขยมา จากหอมสิน ช่วยกันจัดสร้างโดยซื้อที่ดินนางหงส์ซึ่งอยู่บริเวณวิหารร้างเสาเดี่ยว ชาวบ้านเรียกว่า **วัดเกาะ** เนื่องจากมีคลองล้อมรอบ เป็นสำนักสงฆ์อยู่หลายปี จนมีพระธุดงค์ นามว่า หลวงปู่นาค ผ่านมา ชาวบ้านจึงนิมนต์จำพรรษา จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2453 เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดราษฏร์บำรุงวนาราม"

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถประดิษฐานพระประธานนามว่า *พระพุทธอุดมมงคล*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระครูถาวรพัฒนาคุณ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดราษฏร์บำรุงวนาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". SBL Magazine. pp. 84–85.
ไมเคิลแองเจลโล อันโตนิโอนี**มีเกลันเจโล อันโตนีโอนี** (อิตาลี: *Michelangelo Antonioni*) (29 กันยายน 1912 – 30 กรกฎาคม 2007) ผู้กำกับภาพยนตร์, คนเขียนบทภาพยนตร์ ,นักตัดต่อภาพยนตร์ และนักเขียนเรื่องสั้นชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในวงการภาพยนตร์โลกจากไตรภาค ความแปลกแยกของผู้คนในโลกสมัยใหม่ (Alienation Trilogy) อันประกอบด้วย L'Avventura (1960), La Notte (1961), and Eclipse (1962) อันโตนิโอนี่ ได้ให้นิยามใหม่กับการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ ซึ่งท้าทายขนบเดิมๆ ที่มีการสร้างอารมณ์ดราม่า ความสมจริง และการเล่าเรื่องแบบเป็นเหตุเป็นผล แต่งานของอันโตนิโอนี่ มักเต็มไปด้วย "เหตุการณ์ที่เป็นปริศนา ความลึกลับ และอารมณ์อันซับซ้อน" โดยหลีกเลี่ยงการแสดงแบบเป็นเหตุเป็นผล แต่จะเน้นความสำคัญไปที่ภาพและการจัดองค์ประกอบ มากกว่าการสร้างตัวละคร หรือการเล่าเรื่องราว ซึ่งภาพยนตร์ของเขา ได้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ใหม่ๆ ขึ้นในวงการภาพยนตร์โลก

ตลอดชีวิตการทำงาน อันโตนิโอนี ได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลปาล์มทองคำ เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ จากภาพยนตร์เรื่อง Blowup, รางวัลสิงโตทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส จากภาพยนตร์เรื่อง Red Desert,
รางวัลหมีทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน จากภาพยนตร์เรื่อง La Notte เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑
**วัดไฮสร้อย** หรือ **วัดพระธาตุไฮสร้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากกาง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ คำว่า "ไฮสร้อย" หมายถึงรากไทรที่ห้อยย้อยลงมา

ประวัติ
-------

วัดพระธาตุไฮสร้อยเป็นวัดที่สร้างขึ้นตามคติวัดหลวงกลางเวียงของเมืองลอง ตามตำนานระบุว่า สร้างโดยพญาสุรมาลัยยะ (เจ้าสุรมาลัย) เจ้าเมืองลอง โดยมีการสร้างพระธาตุไฮสร้อยไว้เป็นพระมหาธาตุกลางเวียง ซึ่งภายในตำนานระบุว่าบรรจุพระธาตุส่วนสมองของพระพุทธเจ้า ด้วยวัดพระธาตุไฮสร้อยเป็นวัดหลวงกลางเวียงลองและพระธาตุไฮสร้อยเป็นพระมหาธาตุกลางเวียงลอง จึงได้รับการอุปถัมภ์จากเจ้าเมืองลองและชาวเมืองลองตลอดมา 

จนกระทั่งหลังสงครามระหว่างอยุธยากับล้านนาใน พ.ศ. 2020 พญาหัวเมืองแก้ว ชาวเมืองเชียงใหม่ เสนาบดีของพระเจ้าติโลกราชได้ถูกส่งมาเป็นเจ้าเมืองลองแทนพญาเป็กขะจา อดีตเจ้าเมืองลองซึ่งถึงแก่อนิจกรรม จึงได้ย้ายศูนย์กลางการปกครองมาตั้งมั่นชั่วคราวที่บ้านก่อนดอนหัวนา (บริเวณโรงเรียนบ้านห้วยอ้อในปัจจุบัน) เหตุที่ย้ายน่าจะเพราะเวียงลองเก่าได้รับความเสียหายจากสงครามระหว่างล้านนากับอยุธยา วัดจึงร้างไประยะหนึ่ง ภายหลังได้มีชาวนครเชียงตุงบางส่วนเข้ามาตั้งถิ่นฐานด้วย กลุ่มที่เข้ามาเมืองลองนำโดยครูบาจองสูง หรือ ครูบาจอสุงจนฺทวโร พร้อมช่างฝีมือและชาวเมืองนครเชียงตุง โดยกลุ่มครูบาจองสูงตั้งถิ่นฐานที่บ้านไฮสร้อย และได้ฟื้นฟูวัดพระธาตุไฮสร้อย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 1906 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470

อาคารเสนาสนะ
------------

ผังวัดพระธาตุไฮสร้อยเดิมมีกำแพงแก้วแบ่งเขตพุทธาวาสและสังฆาวาสอย่างชัดเจน แต่ปัจจุบันกำแพงดังกล่าวรื้อออกไปแล้ว พระธาตุไฮสร้อยเป็นศูนย์กลางในเขตพุทธาวาส วิหารตั้งติดกับพระธาตุทางทิศตะวันออก หันหน้าไปยังแม่น้ำยม (หรือด้านทิศตะวันออก) หันด้านหลังให้พระธาตุ ส่วนด้านทิศเหนือติดกับพระธาตุเป็นอุโบสถ หันด้านหน้าไปทางทิศเหนืออยู่ด้านทิศเหนือ

พระธาตุไฮสร้อย องค์ที่เห็นปัจจุบันได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2535 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2536 รูปแบบไม่เหมือนเดิม ลักษณะพระธาตุแต่เดิมคงเหมือนกับองค์พระธาตุลำปางหลวง 

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ *พระเจ้าสามพี่น้อง* เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น 3 องค์ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ.2345 มีรูปแบบทางศิลปะแบบไทเขิน–ไทใหญ่ แต่เนื่องด้วยมีการบูรณะหลายสมัยจึงปรากฏมีศิลปะล้านนาผสมอยู่ พระพุทธรูปปางไสยาสน์เป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา อายุหลายร้อยปี ประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ และ *พระเจ้าปูนปั้น* ประดิษฐานอยู่ร่วมกันพระเจ้าสามพี่น้อง ภายในมณฑปพระเจ้าสามพี่น้อง พระพุทธรูปองค์นี้มีอายุประมาณร้อยปี ปั้นโดยครูบาอินทวิไชยอรัญวาสี อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีดอนคำ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* ครูบาจอสูง (จอสุง) จนฺทวโร
* ครูบายศ
* ครูบาแก้ว
* ครูบาจุมปู
* ครูบาจันธิมา
* ครูบาอินต๊ะ
* ครูบามา
* พระอธิการเขียน อินฺตโร
* พระอธิการสวัสดิ์ ธมฺมรโต
* พระครูพิศาลอรรถกิจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภูเดช แสนสา. "วัดพระธาตุไฮสร้อย : วัดที่ถูกสร้างขึ้นตามคติวัดหลวงกลางเวียงในล้านนา". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-11-18. สืบค้นเมื่อ 2022-11-18.
2. ↑  "วัดไฮสร้อย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "พระธาตุไฮสร้อย". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.