เกล็ดหิมะ
**เกล็ดหิมะ** (กาตาลา: *Floquet de Neu*; สเปน: *Copito de Nieve*; ประมาณ ค.ศ. 1964 — 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003) เป็นลิงกอริลลาผิวเผือก มันเป็นสัตว์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของสวนสัตว์บาร์เซโลนา ในประเทศสเปน[]

การตั้งชื่อ
-----------

เดิมทีลิงกอริลลาตัวนี้มีชื่อว่า **อึนฟูมู อึงกุย** ในภาษาฟอง (ซึ่งหมายถึง "กอริลลาสีขาว") โดยผู้จับมันมา จากนั้นมันได้รับชื่อใหม่คือ **ฟลูแกตดาเนว** (ภาษากาตาลา หมายถึง *เจ้าเกล็ดหิมะน้อย*) โดยผู้เลี้ยงดูมันที่ชื่อ ฌอร์ดี ซาบาเต ปี หลังจากนั้น เมื่อมันเดินทางมาถึงบาร์เซโลนาก็ได้รับการต้อนรับอย่างเป็นทางการจากนายกเทศมนตรีของบาร์เซโลนาชื่อฌูแซป มาริอา ดา ปูร์ซิออลัส ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1966 ซึ่งมันได้รับการเรียกในชื่อ *บลังกาเนียเบส* (ซึ่งหมายถึง "สโนว์ไวต์") ในหนังสือพิมพ์*เตเล/อักซเปรส*  แต่มันก็กลายเป็นที่รู้จักจากชื่อที่ตั้งให้แก่มันโดย Sabater เมื่อ*นิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟิก* ได้แสดงการขึ้นหน้าปกของมันในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1967 โดยมีชื่อว่าเกล็ดหิมะในภาษาอังกฤษ และเป็นชื่อที่ได้รับการแพร่กระจายโดยสื่อมวลชน (ทั้งนิตยสาร*ชแตร์น*, *ไลฟ์*, *ปารี-มัตช์*) ส่วนตัวซาบาเตเองเรียกกอริลลาตัวนี้ว่า *โกปี* หรือ *ฟลูแกต* และต่อมาเรียกว่า *เอ็นฟูมู* นอกจากนี้ มันยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ลิตเติลบัตเตอร์คัป" และ "วานิลลากอริลลา" รวมถึงดาวเคราะห์น้อย 95962 โกปีโต ที่ได้รับการค้นพบโดยโคตา. มันเตกา ซึ่งเป็นนักดาราศาสตร์ชาวสเปน ยังได้ทำการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่มัน

ลักษณะ
------

เกล็ดหิมะเป็นกอริลลาที่ลุ่มตะวันตก ที่ไม่ได้มีภาวะผิวเผือกแบบเป็นมากทั่วทั้งกาย ซึ่งมันไม่ได้มีผิวและเส้นขนในลักษณะของรงควัตถุ

เกล็ดหิมะมีสายตาที่ไม่ค่อยดี ซึ่งเกี่ยวเนื่องมาจากภาวะผิวเผือก โดยได้มีการทดสอบซึ่งพบว่าเกล็ดหิมะไม่สามารถมองเห็นจุดที่อยู่ตรงกลางได้ส่วนหนึ่ง ซึ่งอันโตนีโอ โฌงก์ ผู้อำนวยการสวนสัตว์บาร์เซโลนาได้เขียนไว้ว่า: 

> "ดวงตาในส่วนของตาขาวมีลักษณะเป็นสีน้ำเงินอ่อน ส่วนกระจกตาปกติ และส่วนของม่านตาเป็นสีฟ้าอ่อน ซึ่งมีความโปร่งแสงเป็นอย่างมากสำหรับการส่องด้วยไฟฉาย การปรับโฟกัสของตาและการหักเหเป็นปกติ ตัวสื่อกลางมีความโปร่งแสงและอวัยวะของตาปกติ รวมถึงมีลักษณะเป็นสีขาวโดยรวม ส่วนหลอดเลือดโครอยด์สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนและรูม่านตาเป็นปกติ มันเป็นสัตว์ที่มีอาการกลัวแสงซึ่งจะทำการปิดตาซ้ำแล้วซ้ำอีกเมื่อพบกับแสงจ้า ส่วนในที่มีแสงกระจายคล้ายกับเขตชีวชาติ เราได้คำนวณว่ามันจะกระพริบตาโดยเฉลี่ย 20 ครั้งต่อนาที"
> 
> 

การศึกษาถึงจีโนมของเกล็ดหิมะระบุว่าพ่อแม่ของมันมีดีเอ็นเอที่เหมือนกัน 12 เปอร์เซ็นต์ ส่งผลให้นักวิจัยเชื่อว่าพ่อแม่ของมันน่าจะเป็นลุงที่ผสมเชื้อกับหลานสาว ในการศึกษากรณีเดียวกันพบว่าภาวะผิวเผือกของมันเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีน SLC45A2 เกล็ดหิมะที่ได้รับยีนด้อยจากทั้งพ่อและแม่ ส่งผลให้มันมีสภาพเป็นกอริลลาผิวเผือก

ประวัติ
-------

เกล็ดหิมะกำลังพักผ่อนอยู่ในกรงของมัน
เกล็ดหิมะถูกจับได้ในภูมิภาครีโอมูนี ที่ประเทศอิเควทอเรียลกินี เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 โดยเบนีโต มาเญ ซึ่งเป็นเกษตรกรผู้มีสายเลือดชาวฟอง โดยมาเญได้สังหารเหล่ากอริลลาที่มีอยู่ในฝูงของมัน (ที่มีสีปกติ) จากนั้น มาเญได้นำเจ้าเกล็ดหิมะตัวนี้มากักตัวไว้ที่บ้านของเขา เป็นระยะเวลาสี่วันก่อนที่จะส่งมันสู่จังหวัดชายฝั่งบาตา แล้วมันก็ได้รับการซื้อตัวโดยนักวานรวิทยาที่ชื่อฌอร์ดี ซาบาเต ปี ซึ่งเกล็ดหิมะได้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่สวนสัตว์บาร์เซโลนา[]

เกล็ดหิมะเป็นพ่อของลูก ๆ ที่มีอยู่ถึง 21 ตัว โดยแบ่งออกเป็นตัวผู้สิบตัวและตัวเมียสิบเอ็ดตัว จากคู่ครองหรือผู้ที่เป็นแม่ของกอริลลาที่มีอยู่ทั้งหมดสามตัว ทายาทของมันหกตัวมีชีวิตมาจนเติบใหญ่และสามตัวที่ยังคงมีชีวิตอยู่ โดยไม่มีลูกตัวใดของเกล็ดหิมะที่มีภาวะผิวเผือก หากแต่ทุกตัวน่าจะมียีนเฮเทอโรไซกัส ซึ่งเป็นพาหะของยีนด้อยสำหรับยีนผิวเผือก โดยลูกหลานของมันน่าจะเป็นพาหะของยีนผิวเผือกตามค่าทางคณิตศาสตร์อยู่ที่ 50 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ลูกหลานของมันมีโอกาสอยู่ที่ 25 เปอร์เซ็นต์ หากทั้งพ่อและแม่เป็นพาหะของยีนผิวเผือก พวกมันก็มีโอกาส 25 เปอร์เซ็นต์ในการออกลูกมาเป็นกอริลลาผิวเผือก[] ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 เกล็ดหิมะมีหลานทั้งหมด 21 ตัว (11 ตัวที่ยังมีชีวิตอยู่) กับเหลนอีกสี่ตัว (ยังมีชีวิตอยู่ทั้งหมด) หลานของเจ้าเกล็ดหิมะที่ชื่อเอ็นโกว์มีนิ้วมือสีชมพู ซึ่งอาจจะเป็นนัยของการมีภาวะผิวเผือกในบางส่วน[]

ในช่วงเวลาของความตาย ได้มีการคาดว่าเกล็ดหิมะน่าจะมีอายุอยู่ที่ระหว่าง 38 ถึง 40 ปี โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 มันได้รับความทุกข์ทรมานจากรูปแบบที่ผิดปกติของมะเร็งผิวหนัง ซึ่งแทบจะแน่นอนที่จะเกิดขึ้นต่อภาวะผิวเผือกของมัน ผู้เข้าเยี่ยมชมสวนสัตว์นับพันได้มาร่ำลาอาลัย ก่อนที่มันจะถูกกระทำการการุณยฆาตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 []

แรกเริ่มเดิมที ทางสวนสัตว์บาร์เซโลนาไม่ได้ตระหนักถึงลักษณะเฉพาะของเกล็ดหิมะ พวกเขาได้ส่งข้อความไปยังซาบาเต ปี โดยบอกว่า "กรุณาส่งบรรดากอริลลาสีขาวมาให้มากกว่าเดิม"[] ซึ่งต่อมาทางสวนสัตว์ได้หวังถึงการให้กำเนิดทางสายพันธุกรรม รวมถึงครอบครัวของกอริลลาสีขาวทั้งหมดที่มาจากการคัดเลือกพันธุ์[] และสวนสัตว์นี้ มีบันทึกข้อสนธิสัญญาในการเก็บรักษาลูกอัณฑะของเกล็ดหิมะเพื่อการเก็บเกี่ยวผลิตผล จากการตายของมัน จึงได้มีการเก็บไว้ในสวนสัตว์แช่แข็งเพื่อรองรับตัวเลือกในการมีลูกหลานของมันได้มากขึ้นในอนาคต[] ยีนของเกล็ดหิมะได้รับการพิจารณาว่ามีคุณค่าเป็นพิเศษเพราะมันถูกจับในป่า และเพราะเหตุนี้มันจึงเป็นหนึ่งในต้นสายพันธุ์สำหรับกอริลลาที่ลุ่มตะวันตกที่ถูกจับได้ ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ และได้รับการบริหารจัดการโครงการปรับปรุงสายพันธุ์โดยโครงการเพาะพันธุ์และขยายพันธุ์สัตว์ป่าหายากของสมาคมสวนสัตว์และพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและโครงการอนุรักษ์สัตว์ใกล้สูญพันธุ์แห่งทวีปยุโรปสำหรับการอนุรักษ์สัตว์ป่า[] ใน ค.ศ. 1986 ทางสวนสัตว์บาร์เซโลนาได้ขอความช่วยเหลือจากสัตวแพทย์เดวิด เทย์เลอร์ ในการเก็บสเปิร์มจากเกล็ดหิมะสำหรับผสมเทียม แม้ว่าความพยายามดังกล่าวจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่เรื่องราวเหล่านี้ก็ได้รับการเผยแพร่ผ่านหนังสือพิมพ์ไปทั่วโลก รวมถึงได้มีการสนทนาถึงการโคลนเจ้าเกล็ดหิมะ[]

มรดกสืบทอด
----------

ห้องที่อุทิศให้แก่เจ้าเกล็ดหิมะ
ทุนการศึกษาเพื่อการวิจัยเกี่ยวกับวานรวิทยาได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์และแสดงความเคารพที่มีต่อกอริลลาเผือก ชื่อเสียงของเกล็ดหิมะได้ช่วยส่งเสริมให้เกิดความตระหนักถึงสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์ของกอริลลา และซาบาเต ปี ยังได้กล่าวในการนำเสนอหนังสือของเขาว่า "หากเราไม่ทำอะไรเลย จะไม่มีจำนวนกอริลลาเพิ่มขึ้นอีกใน 30 ปี"

กอริลลาตัวนี้ยังได้กลายเป็นตัวละครในนวนิยายเรื่อง *มามอริเอสดันฟลูแกตดาเนว* ("ความทรงจำของเกล็ดหิมะ") โดยนักเขียนชาวกาตาลาที่ชื่อโตนี ซาลา

ซาบาตอร์ ปี ยังได้อุทิศหนังสือเล่มเพื่อกอริลลาตัวนี้ โดยใช้ชื่อ *โกปีโตปาราเซียมเปร* ("เกล็ดหิมะชั่วนิรันดร์")

นอกจากนี้ เขายังได้สร้างบทย่อสำหรับการปรากฏตัวในนวนิยายของอีตาโล กัลวีโน เรื่อง *มร.ปาโลมาร์*

รายการโทรทัศน์*เนเจอร์* ทางช่องพีบีเอสได้สร้างตอนสำหรับการอุทิศให้แก่มัน

อดีตกวีชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงอย่างบิลลี คอลลินส์ ได้เขียนถึงเกล็ดหิมะในบทกวีของเขา ซึ่งมีชื่อว่า "เซิร์ชชิง" (การค้นหา) โดยได้รับการตีพิมพ์ในงานคอลเลกชันของเขาเมื่อปี ค.ศ. 2008 ในชุด*บาลิสทิคส์*

เกล็ดหิมะยังได้ปรากฏตัวบนปกอัลบัมเพลงแดนซ์ชุด *รูตี* ของเบสเมนต์แจกซ์

ในการแข่งขันของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา นักฟุตบอลชาวดัตช์ที่ชื่อโรนัลด์ กุมัน ได้รับการตั้งฉายาในชื่อ *โกปีโตเดเนียเบ* ซึ่งเป็นชื่อของเกล็ดหิมะในภาษาสเปน จากผมสีบลอนด์ของเขา

เกล็ดหิมะได้ปรากฏตัวในการ์ตูน *เดอะทริปเลตส์* (สเปน: *Les Tres Bessones*) ตอน "แฝดสามพบคิงคอง" ในฐานะแขกผู้มีเกียรติสำหรับการปรากฏตัวของคิงคองในสนามกีฬาโอลิมปิกของบาร์เซโลนา

ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันที่ใช้เทคนิคภาพคอมพิวเตอร์สร้างขึ้น โดยมีชื่อเรื่องคือ *สโนว์เฟลก เดอะไวต์กอริลลา* ที่แสดงให้เห็นถึงวัยเด็กของเกล็ดหิมะในรูปแบบเรื่องสมมติ (ให้เสียงพากย์โดยอาเรียนา แกรนเด)

ดูเพิ่ม
-------

* บัวน้อย
* ฮารัมเบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Name Is Snowflake", *The Pittsburgh Post Gazette*, May 28, 1967
2. ↑  Sabater's pictures, at the Sabater Pi Collection at the Universitat de Barcelona
3. ↑  "Little Snowflake, World's First White Gorilla", *The Palm Beach Post*, February 22, 1967
4. ↑  "anuaris.cat". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-14. สืบค้นเมื่อ 2014-10-17.
5. ↑  Taylor, Henry J. "An Animal Lover: Elephant Is Real King Of Jungle", *Ocala Star-Banner*, July 28, 1967, page 4
6. ↑  "Asteroide Copito de Nieve"
7. 1 2  Javier Prado-Martinez; Irene Hernando-Herraez; Belen Lorente-Galdos; Marc Dabad; Oscar Ramirez; Carlos Baeza-Delgado; Carlos Morcillo-Suarez; Can Alkan; Fereydoun Hormozdiari; Emanuele Raineri; Jordi Estellé; Marcos Fernandez-Callejo; Mònica Valles; Lars Ritscher; Torsten Schöneberg; Elisa de la Calle-Mustienes; Sònia Casillas; Raquel Rubio-Acero; Marta Melé; Johannes Engelken; Mario Caceres; Jose Luis Gomez-Skarmeta9; Marta Gut; Jaume Bertranpetit; Ivo G Gut; Teresa Abello; Evan E Eichler; Ismael Mingarro; Carles Lalueza-Fox; Arcadi Navarro; Tomas Marques-Bonet (31 May 2013). "The genome sequencing of an albino Western lowland gorilla reveals inbreeding in the wild". *BMC Genomics*. **14**. doi:10.1186/1471-2164-14-363. สืบค้นเมื่อ 4 June 2014.
8. ↑  *International Wildlife Encyclopedia* Vol. 20, Marshall Cavendish Corporation/New York, 1970, pg. 2710
9. 1 2  Duplaix-Hall, Nicole; Antonio Jonch (1967). "The White Gorilla (Gorilla g. gorilla) At Barcelona Zoo". *International Zoo Yearbook*. Vol. Vol. XIII. London: Zoological Society of London. p. 196. OCLC 604039131. `{{cite book}}`: `|volume=` has extra text (help)
10. ↑  Riopelle, A.J. "Growing up with Snowflake", *National Geographic*, 138:490-503, October 1970
11. ↑  Pappas, Stephanie (17 June 2013). "Albino Gorilla 'Snowflake' Was Inbred, Gene Sequence Shows". *The Huffington Post*. สืบค้นเมื่อ 6 June 2014.
12. ↑  Riopelle, A.J. "Snowflake the world's first white gorilla", *National Geographic* 131: 442-8, March 1967
13. ↑  Davis, James R. (1 June 2014). "0281 - SNOWFLAKE". *Dewar Wildlife*. Dewar Wildlife Trust, Inc. สืบค้นเมื่อ 6 June 2014.
14. ↑  Staff writers (22 September 2003). "Albino gorilla dying of skin cancer". *BBC News*. สืบค้นเมื่อ 1 June 2013.
15. ↑  Taylor, David, *Vet on the Wild Side: Further Adventures of a Wildlife Vet*, Arrow (Random Century Group), 1991
16. ↑  Poetry: Billy Collins, 'Searching' - The Atlantic
17. ↑  Woollaston, Victoria (June 19, 2013). "The world's only albino gorilla was the result of INCEST - and his lack of colour meant he died from skin cancer, claim scientists". *Daily Mail*. London. สืบค้นเมื่อ 21 June 2013.

หนังสืออ่านเพิ่ม
----------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เกล็ดหิมะ (กอริลลา)**

* Riopelle, A.J. "Snowflake the world's first white gorilla", *National Geographic* 131:442-8, March 1967
* "Unique in all gorilladom: Roman Luera Carbo's Snowflake", *Life* 62:69-70, March 31, 1967
* Riopelle, A.J. "Growing up with Snowflake", *National Geographic* 138:490-503, October 1970
* Jonch, Antonio, "The White Gorilla (Gorilla g. gorilla) At Barcelona Zoo", *International Zoo Yearbook* Vol. XIII, 1967, pg. 196
* Schmeck, Harold M. Jr. "First Known White Gorilla Is Found", *The New York Times* F. 23 pgs. 1:5 & 41:2
* "Rare albino gorilla dies", *The Montreal Gazette*, November 25, 2003, pg. A.21
* Gerritsen, Vivienne Baillie (August 2004) "Snowy stardom". *Protein Spotlight*  (SIB Swiss Institute of Bioinformatics).
* NATURE. Snowflake: The White Gorilla|PBS