recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เชลยศึกชาวโซเวียตขณะเปลือยกายในค่ายกักกันเมาเทาเซน
**แผนความหิว** (เยอรมัน: *der Hungerplan; der Backe-Plan*) เป็นแผนการที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อเข้ายึดเสบียงอาหารจากสหภาพโซเวียตและมอบให้แก่ทหารและพลเรือนชาวเยอรมัน แผนการนี้ได้นำไปสู่ความตายโดยความอดอยากของชนชาวสลาฟที่ถูกมองว่า"เชื้อชาติที่ต่ำต้อย"นับล้านคน ภายหลังจากปฏิบัติการบาร์บารอสซาในปี ค.ศ. 1941 คือการรุกรานสหภาพโซเวียต หลักฐานที่อยู่เบื้องหลังแผนความหิวคือเยอรมนีมีอาหารที่ไม่เพียงพอและเพื่อประคับประคองสงครามและรักษาขวัญกำลังใจในประเทศที่จำเป็นเพื่อให้ได้เสบียงอาหารจากดินแดนที่พิชิตมาได้โดยไม่สิ้นเปลือง แผนนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นในระหว่างการวางแผนสำหรับการรุกรานของเวร์มัคท์ (กองทัพเยอรมัน) และจัดเตรียมเสบียงอาหารจากยูเครนออกไปจากภาคกลางและภาคเหนือของรัสเซียและเปลี่ยนเส้นทางเพื่อผลประโยชน์แก่กองทัพที่กำลังรุกรานและประชาชนในเยอรมนี แผนนี้ได้ส่งผลทำให้มีผู้เสียชีวิตนับล้านคน แผนดังกล่าวเป็นวิธีการสังหารหมู่ที่เป็นไปตามในเอกสารหลายฉบับ รวมถึงเอกสารหนึ่งฉบับที่กลายเป็นที่รู้จักกันคือ แฟ้มเขียวของเกอริง (Göring's Green Folder) ซึ่งได้กล่าวอ้างถึงจำนวนของ"20–30 ล้านคน" ที่คาดว่าชาวรัสเซียจะเสียชีวิตจาก"การกระทำของทหารและวิกฤตการณ์ของเสบียงอาหาร"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Adam Tooze, *The Wages of Destruction*, Viking, 2007, ISBN 0-670-03826-1, pp. 476–485 and 538–549.
ระวังสับสนกับ ม่อนไข่

***Pouteria lucuma*** เป็นผลไม้กึ่งเขตร้อนซึ่งมีถิ่นกำเนิดในแถบหุบเขาแอนดีส และนิยมปลูกกันในชิลี, เปรู และเอกวาดอร์ ในภาษาสเปน พรรณไม้ชนิดนี้มีชื่อเรียกโดยทั่วไปว่า **ลูกูโม** (*lúcumo*) ส่วนผลเรียกว่า **ลูกูมา** (*lúcuma*)

มีการค้นพบเครื่องปั้นดินเผาที่ทำเป็นรูปทรงผลของ *P. lucuma* ที่สถานที่ฝังศพของชนพื้นเมืองสมัยโบราณบริเวณชายฝั่งเปรู ชนพื้นเมืองในวัฒนธรรมโมเชรักการทำเกษตร และมักจะแสดงรูปทรงผักและผลไม้ (รวมทั้ง *P. lucuma*) ในงานศิลปะของตน

ในเปรู ฤดูเก็บเกี่ยวผลของ *P. lucuma* จะอยู่ในเดือนตุลาคมถึงเดือนมีนาคม ส่วนในชิลี ฤดูเก็บเกี่ยวจะอยู่ในเดือนมิถุนายนถึงเดือนพฤศจิกายน

ในเวียดนามเรียกพรรณไม้ชนิด *P. lucuma* ว่า "เก็ยจึ๊งก่า" (*cây trứng gà*, แปลตรงตัวว่า "ต้นไข่ไก่") หรือ "เลกีมา" (*lêkima*) ชื่อหลังนี้สันนิษฐานว่ามาจากชื่อวิทยาศาสตร์ของพรรณไม้ คือ *lucuma* ชื่อเลกีมาได้รวมอยู่ในรายชื่อพายุไต้ฝุ่นซึ่งเวียดนามเป็นผู้เสนอชื่อไป และได้ใช้เป็นชื่อพายุซึ่งต่อมาได้เข้าโจมตีเวียดนามภาคเหนือและกลาง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 42–55 คน เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2550

ระเบียงภาพ
----------

* เครื่องปั้นดินเผาทรงผล P. lucuma อายุ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากเปรูเครื่องปั้นดินเผาทรงผล *P. lucuma* อายุ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากเปรู
* ผล P. lucumaผล *P. lucuma*
* เนื้อในของผล P. lucumaเนื้อในของผล *P. lucuma*
* ไอศกรีมกลิ่นรส P. lucumaไอศกรีมกลิ่นรส *P. lucuma*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "CAPÍTULO I: LA LÚCUMA (in Spanish)" (PDF). University of Piura, Peru.
2. 1 2  Morton JF (1987). "Lucmo". Purdue University, republished from p. 405–406. In: Fruits of Warm Climates. Julia F. Morton, Miami, FL.
3. ↑  Berrin, Katherine & Larco Museum. *The Spirit of Ancient Peru:Treasures from the Museo Arqueológico Rafael Larco Herrera.* New York: Thames and Hudson, 1997.
4. ↑  "Typhoon Lekima pounds central Vietnam". TerraDaily. October 4, 2007. สืบค้นเมื่อ 2010-09-24.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pouteria lucuma***
**กอมโฟทีเรียม** (อังกฤษ: Gomphotherium (เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˌgɒmfɵˈθiːriəm/)) บางคนเรียกในชื่อ ไตรโลโฟดอน เป็นตระกูลสัตว์งวงที่มีลักษณะค่อนข้างโบราณ ขากรรไกรล่างบางชนิดยาวถึง 2 เมตร มีงา 2 คู่ที่ค่อนข้างสั้น งอกจากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก (M1, M2) ทั้งด้านบนและด้านล่างจะมีสันในแนวขวางจำนวนเท่ากัน คือ 3 สัน แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะเพิ่มอีกหนึ่งสัน จำนวนของสันฟันอาจจะเพิ่มขึ้นได้ในบางตัวซึ่งเป็นกรณีข้อยกเว้น สันฟันดังกล่าวนี้เกิดจากการเรียงตัวของปุ่มฟัน (cusp) ในแนวขวาง แต่แนวสันฟันไม่ค่อยชัดเจนเหมือนในสกุล มาสโตดอน ถิ่นที่อยู่

กอมโฟทีเรียม มีชีวิตอยู่ในสมัยไมโอซีนช่วงกลาง (16 -11 ล้านปีก่อน) อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำทะเลสาบในเขตป่าที่ค่อนข้างแห้งแล้ง แต่บางชนิดอาศัยอยู่ตามที่ลุ่มชื้นแฉะคล้ายพวกสมเสร็จ โครงกระดูกที่สมบูรณ์ของกอมโฟทีเรียม พบใกล้เมือง Sansan ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งสามารถดูได้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในกรุงปารีส การกระจาย ส่วนใหญ่พบในยุโรปตะวันตก แหล่งพบอื่น ๆ ได้แก่ ทวีปแอฟริกา อเมริกาเหนือ และเอเชีย โดยแหล่งล่าสุด เมื่อ พ.ศ. 2540 คือ แหล่งบ่อทรายตำบลท่าช้าง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา
ปี 2547 ทีมนักวิจัยนำโดย ดร.เยาวลักษณ์ ชัยมณี ได้สำรวจแหล่งเหมืองลิกไนต์แม่เมาะ จ.ลำปาง และได้พบฟอสซิลงาช้างโบราณ อายุ 13 ล้านปีพันธุ์กอมโฟเทอเรียม (Gomphotherium) หรือช้าง 4 กิ่ง โดยประกอบด้วยงาบน 2 กิ่ง ความยาวประมาณ 70 เซนติเมตร และงาล่าง 1 กิ่ง ซึ่งฟอสซิลอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์

เตตระโลโฟดอน
------------

เตตระโลโฟดอน  *(Tetralophodon)*  หรือ **ช้างสี่งา** เป็นตัวแทนของกลุ่มบรรพบุรุษดั้งเดิมของช้างแท้ในปัจจุบัน ความสูงประมาณ 2.5 เมตร หัวของ เตตระโลโฟดอน มีลักษณะยาว ขากรรไกรบนและล่างยาวปานกลาง ( สั้นกว่า กอมโฟทีเรียม ) มีงา 4 อันหรือ 2 คู่จากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก มีสันฟันในแนวขวาง 4 สัน ( ถ้า 3 สัน คือ กอมโฟทีเรียม ) แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะมี 5 สัน และเชื่อว่า เตตระโลโฟดอน เป็นสัตว์ที่กินหญ้าอ่อนลำต้นสูง ซึ่งสูงเกินกว่าที่สัตว์อื่น ๆ จะกินได้

เตตระโลโฟดอน มีชีวิตอยู่ในยุคไมโอซีนช่วงกลาง ถึงไพลโอซีน (16-1.6 ล้านปีก่อน ) การกระจาย พบซากดึกดำบรรพ์ในยุโรป เอเชียและอเมริกาเหนือ ในประเทศไทยพบขากรรไกร ฟันและงา ที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา

อ้างอิง
-------

* ช้างโบราณของโลก เก็บถาวร 2008-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สถาบันวิจัยไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ


1. ↑  Wang, Shi-Qi; Li, Yu; Duangkrayom, Jaroon; Yang, Xiang-Wen; He, Wen; Chen, Shan-Qin (2017). "A new species of *Gomphotherium* (Proboscidea, Mammalia) from China and the evolution of *Gomphotherium* in Eurasia". *Journal of Vertebrate Paleontology*. **37** (3): e1318284. doi:10.1080/02724634.2017.1318284. S2CID 90593535.
**ราชอาณาจักรอาร์ล** (อังกฤษ: Kingdom of Arles หรือ Arelat) หรือ **ราชอาณาจักรบูร์กอญที่สอง** เป็นราชอาณาจักรในแฟรงค์ในบริเวณอาร์ล ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 933 จากดินแดนที่เดิมที่เดิมเป็นทางตอนใต้ของราชอาณาจักรบูร์กอญ ที่ตรงกับบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นแคว้นโรนาลป์, พรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ และฟร็องช์-กงเต ราชอาณาจักรปกครองเป็นอิสระมาจนกระทั่งเปี ค.ศ. 1032

ในปี ค.ศ. 888 โรดอล์ฟ เคานต์แห่งโอแซร์ก่อตั้งราชอาณาจักรบูร์กอญเหนือ (Bourgogne Transjurane) ในปี ค.ศ. 933 อูกแห่งอาร์ล (Hugh of Italy หรือ "Hugues de Provence") ยกราชอาณาจักรให้แก่รูดอล์ฟที่ 2 แห่งบูร์กอญ ผู้รวบรวมดินแดนทางตอนใต้ของบูร์กอญและก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรใหม่ชื่อ "ราชอาณาจักรอาร์ล" ในปี ค.ศ. 937 คอนราดแห่งบูร์กอญก็ขึ้นครองราชย์ต่อจากรูดอล์ฟ ตามด้วยรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญ

ในปี ค.ศ. 1032 เมื่อรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรอาร์ลก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิคอนราดที่ 2 แม้ว่าผู้ครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิคอนราดจะถือพระองค์ว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ล แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่เสด็จมาทำพิธีบรมราชาภิเษกในมหาวิหาร ราชอาณาจักรปกครองตนอย่างค่อนข้างอิสระ ยกเว้นแต่สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ผู้มาทำพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1178 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ลโดยสังฆราชแห่งอาร์ล

ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 หลายส่วนของราชอาณาจักรก็แยกตัวออกไป ได้แก่ พรอว็องส์, วีวาแร, ลียง-แน, โดฟีเน, ซาวอย, ฟร็องช์-กงเต และทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นส่วนใหญ่ของดินแดนบูร์กอญใต้ก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส ขณะที่ทางตะวันออกของบูร์กอญเหนือตกไปเป็นของตระกูลเซริงเงิน (Zähringen) และฮับส์บูร์ก

ในปี ค.ศ. 1361 สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ก็แยกอาณาจักรเคานต์แห่งซาวอยออกจากราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1365 จักรพรรดิคาร์ลก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ล แต่ในปี ค.ศ. 1378 พระองค์ก็ทรงแต่งตั้งมกุฎราชกุมารแห่งฝรั่งเศส (ต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส) ให้เป็นอุปราช (Imperial vicar) ถาวรของราชอาณาจักร ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาราชอาณาจักรอาร์ลก็เหลือเพียงตัวอักษร

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *The New Columbia Encyclopedia* 1975, 150
2. ↑  *The New Columbia Encyclopedia* 1975, 150.

ดูเพิ่ม
-------

* ราชอาณาจักรบูร์กอญ
* ภูมิภาคบูร์กอญ
**พรรคปฏิรูปเขมร** (เขมร: គណបក្សកំណែទម្រង់ខ្មែរ *คณบกฺสกํแณทมฺรง̍ขฺแมร*; อังกฤษ: Khmer Renovation; ฝรั่งเศส: *parti de rénovation Khmère*) เป็นพรรคการเมืองที่มีแนวคิดแบบชาตินิยม นิยมเจ้า และต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งในกัมพูชาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 ต่อมาใน พ.ศ. 2498 พรรคนี้ได้เป็นองค์ประกอบหลักในพรรคสังคมของพระนโรดม สีหนุ พรรคนี้มีความสำคัญเพราะสมาชิกหลักของพรรคสองคนคือพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะและลน นลได้เป็นผู้นำในการปฏิวัติของกลุ่มฝ่ายขวาใน พ.ศ. 2513 ต่อต้านพระนโรดม สีหนุและระบอบสังคมของพระองค์

ประวัติ
-------

พรรคการเมืองนี้ก่อตั้งโดยนักการเมืองและนักการทหาร เนียก เทียวลอง และผู้นำตำรวจ ลน นล. ผู้นำที่ขึ้นเป็นตัวแทนคือพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ ซึ่งเคยเป็นคู่แข่งในการขึ้นครองราชสมบัติกับพระนโรดม สีหนุ เมื่อ พ.ศ. 2484 ชื่อที่ไม่เป็นทางการของพรรคคือ "Renos"", พรรคนี้มีแนวคิดสังคมนิยมเชิงอนุรักษนิยมแต่มีลักษณะนิยมเจ้ามากกว่าพรรคเสรีนิยมของพระนโรดม นรินทร์เดช ทำให้มีสมาชิกเป็นกลุ่มชนชั้นสูงและเจ้าหน้าที่ทหาร พรรคได้ออกหนังสือพิมพ์ชื่อ Khmera หรือ Rénovation ทั้งภาษาเขมรและภาษาฝรั่งเศส ลน นลได้นำพรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2494 แต่ได้เพียง 2 ที่นั่ง 

เพราะพรรคปฏิรูปเขมรไม่ค่อยประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง ในที่สุดจึงเข้าไปอยู่เบื้องหลังระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุ เนียก เทียวลองได้เป็นนายกรัฐมนตรีในระบอบสังคมและต่อมาได้เข้าร่วมกับพรรคฟุนซินเปก ต่อมา ลน นลและเจ้าสีสุวัตถิ์ สิริมตะได้ร่วมกับปฏิวัติล้มล้างระบอบสังคมและก่อตั้งสาธารณรัฐเขมรขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2513

อ้างอิง
-------

1. ↑  Corfield, J. *History of Cambodia*, ABC-CLIO, 2009, p.57
2. 1 2  Corfield, J. and Summers, L. *Historical Dictionary of Cambodia*, Scarecrow Press, p.223
**พรรคปฏิรูป** (Reform Party; ภาษาจีน: 革新党) เป็นพรรคการเมืองในสิงคโปร์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 โดย โจชัว เบนยามิน เยยาเรตนัม ปัจจุบันผู้นำพรรคคือเกนเนท เยยารัตนัม บุตรชายของผู้ก่อตั้งที่ดำรงตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปของพรรคหลังจากบิดาถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2551 พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือก

ประวัติ
-------

พรรคนี้ก่อตั้งโดยทนายความและนักการเมือง โจชัว เบนยามินเยยาเรตนัมที่เคยเป็นสมาชิกพรรคแรงงานสิงคโปร์มาก่อน และเคยได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาของสิงคโปร์ด้วย เขาได้ลาออกจากพรรคแรงงานสิงคโปร์และมาตั้งพรรคปฏิรูปขึ้นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 และเป็นเลขาธิการคนแรกของพรรค ก่อนจะถึงแก่กรรมเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2551 ด้วยโรคหัวใจ

เกนเนท เยยารัตนัมบุตรชายขึ้นมาเป็นเลขาธิการพรรคแทน ในระหว่างเตรียมการลงสมัครรับเลือกตั้งใน พ.ศ.2553 พรรคปฏิรูปแสดงความสนใจที่จะเข้าร่วมในพันธมิตรประชาธิปไตยสิงคโปร์ แต่มาชิกพันธมิตรไม่เห็นด้วย ในที่สด พรรคประชาชนสิงคโปร์ที่สนับสนุนพรรคปฏิรูปได้ลาออกจากพันธมิตร ต้น ปี พ.ศ. 2554 มีสมาชิกพรรคบางส่วนแยกตัวออกไปและพรรคไม่ได้รับเลือกตั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Geoffrey Robertson (7 October 2008). "Joshua Jeyaretnam". *The Guardian*. Guardian News and Media Limited. สืบค้นเมื่อ 25 June 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* The Reform Party เก็บถาวร 2017-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – Official website
**พรรคปฏิวัติประชาชนเตอร์กิสถานตะวันออก** (อังกฤษ: East Turkestan People's Revolutionary Party; อุยกูร์: Shärqiy Turkistan Khälq Inqilawi Partiyisi‎; จีน: 东突厥斯坦人民革命党) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ของชาวอุยกูร์ และเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนติดอาวุธในซินเจียง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 หรือก่อนหน้านั้น ระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมของเหมา เจ๋อตุง เป็นกลุ่มติดอาวุธที่ใหญ่ที่สุดในความขัดแย้งซินเจียง ก่อนจะสลายตัวไปใน พ.ศ. 2532

เป้าหมายของพรรคคือเพื่อริเริ่มการปฏิวัติในสามตำบลครั้งที่สอง เพื่อจัดตั้งรัฐคอมมิวนิสต์เอกราชในซินเจียง โดยได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ความช่วยเหลือนี้เพิ่มขึ้นระหว่างความแตกแยกจีน-สหภาพโซเวียต และความขัดแย้งเรื่องชายแดนที่ตามมา

ประวัติ
-------

พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 หรือก่อนหน้านั้นในซินเจียง ประเทศจีน สมาชิกส่วนใหญ่เป็นชาวอุยกูร์ มีส่วนน้อยเป็นชาวคาซัคในจีน ตามข้อมูลของนักประวัติศาสตร์ชาวจีน จาง ยูจือ (Zhang Yuxi) พรรคนี้ก่อตั้งอย่างลับ ๆ ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 อดีตสมาชิกของพรรคกล่าวอ้างว่าพรรคมีสมาชิก 60,000 คนและสาขาใต้ดิน 178 แห่งใน พ.ศ. 2512 แต่ยังไม่ได้รับการยืนยัน หลังจากความล้มเหลวใน พ.ศ. 2512 พรรคค่อย ๆ อ่อนแอลงเพราะนักรบส่วนใหญ่ถูกจับกุม และสมาชิกส่วนใหญ่ลี้ภัยออกไป พรรคสลายตัวใน พ.ศ. 2532

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Rémi Castets, Opposition politique, nationalisme et islam chez les Ouïghours du Xinjiang, Les Études du CERI, October 2004. แม่แบบ:Fr-icon
2. 1 2  James Millward, *Violent Separatism in Xinjiang: A Critical Assessment, Policy Studies*, East-West Center Washington, 2004.
3. ↑  David D. Wang, *East Turkestan Movement in Xinjiang*, Journal of Chinese Political Science, Springer Netherlands, June 1998.
4. ↑  "1946: The establishment of the People's Revolutionary Party". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2018-03-20.
5. ↑  Han, Enze (August 31, 2010). *External Kin, Ethnic Identity and the Politics of Ethnic Mobilization in the People's Republic of China* (Doctor of Philosophy). The Faculty of Columbian College of Arts and Sciences of The George Washington University. pp. 113–114.
**กระทรวงสุขภาพและบริการมนุษย์สหรัฐ** (อังกฤษ: United States Department of Health and Human Services) เป็นกระทรวงระดับคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลกลาง มีเป้าหมายเป็นการคุ้มครองสุขภาพของชาวอเมริกันทั้งหลาย และให้บริการมนุษย์ตามจำเป็น คำขวัญ คือ "ปรับปรุงสุขภาพ ความปลอดภัย และสวัสดิภาพของอเมริกา" (Improving the health, safety, and well-being of America) ก่อนหน้าที่จะตั้งกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐขึ้นต่างหากใน ค.ศ. 1979 กระทรวงนี้เคยชื่อว่า **กระทรวงสุขภาพ การศึกษา และสวัสดิภาพ** (Department of Health, Education, and Welfare)

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสุขภาพและบริการมนุษย์สหรัฐ (United States Secretary of Health and Human Services) บริหารกระทรวงนี้ รัฐมนตรีดังกล่าวมาจากการแต่งตั้งของประธานาธิบดีตามคำแนะนำและยินยอมของวุฒิสภาสหรัฐ สำนักงานสาธารณสุขสหรัฐ (United States Public Health Service) เป็นหน่วยงานหลักของกระทรวง มีหัวหน้า คือ ผู้ช่วยรัฐมนตรีสหรัฐด้านสุขภาพ (United States Assistant Secretary for Health) รัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ อะเล็กซ์ อาซาร์ (Alex Azar) ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2018

นอกจากนี้ ยังมีศัลยแพทย์ใหญ่สหรัฐ (Surgeon General of the United States) เป็นผู้นำหน่วยทหารสัญญาบัตรบริการสาธารณสุขสหรัฐ (United States Public Health Service Commissioned Corps) ซึ่งเป็นหน่วยสวมเครื่องแบบ (uniformed service) ของกระทรวงนี้ ศัลยแพทย์ใหญ่รับผิดชอบประเด็นเกี่ยวกับสาธารณสุขตามที่รัฐมนตรีหรือผู้ช่วยรัฐมนตรีมอบหมายนอกเหนือไปจากภารกิจหลักในการบริหารหน่วยทหารสัญญาบัตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Service, Partnership for Public. "Department of Energy". *bestplacestowork.org*. สืบค้นเมื่อ December 25, 2016.
2. ↑  "The Budget for Fiscal Year 2015" (PDF). Department of Energy. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-02-26. สืบค้นเมื่อ December 6, 2016.
3. ↑  "About HHS". U.S. Department of Health & Human Services. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2013.

| * ด
* ค
* ก
 กระทรวงและทบวงของรัฐบาลกลางสหรัฐ |
| --- |
| กระทรวง | 
* เกษตร
* พาณิชย์
* กลาโหม
* ศึกษาธิการ
* พลังงาน
* สาธารณสุขและบริการประชาชน
* ความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ
* การเคหะและพัฒนาเมือง
* มหาดไทย
* ยุติธรรม
* แรงงาน
* การต่างประเทศ
* คมนาคม
* การคลัง
* การทหารผ่านศึก

 |
| ทบวง | 
* ทหารบก
* ทหารเรือ
* ทหารอากาศ

 |
| อดีตกระทรวง | 
* พาณิชย์และแรงงาน
* สาธารณสุข ศึกษาธิการและสวัสดิการ
* ไปรษณีย์
* การสงคราม

 |
**พรรคนาซิโอนาลิสตา** (อังกฤษ: Nacionalista Party) เป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของฟิลิปปินส์ที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นในยุคที่เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1915 พรรคนี้มีอิทธิพลตั้งแต่การเลือกตั้ง ค.ศ. 1907 จนถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 ค.ศ. 1941

ภายในพรรคมีปัญหาความแตกแยกในหมู่ผู้นำโดยเฉพาะระหว่างมานูเอล เกซอน กับเซร์ฮิโอ โอสเมญญา หลังสงครามโลกสิ้นสุดลงเกิดความแตกแยกในพรรคขึ้นอีก จนมีการแยกไปตั้งพรรคเสรีนิยม พรรคนี้ถูกยกเลิกเมื่อเฟอร์ดินันด์ มาร์โกส ประกาศกฎอัยการศึกเมื่อ ค.ศ. 1971 พรรคนาซิโอนาลิสตาถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกเมื่อ ค.ศ. 1989 เพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองของซัลวาดอร์ เลาเรล แต่เมื่อเขาได้คะแนนเสียงเพียงร้อยละ 3.4 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อ ค.ศ. 1992 พรรคนี้ก็สิ้นสุดบทบาทไปในที่สุด

อ้างอิง
-------


* ไมเคิล ลีเฟอร์. *พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official party site เก็บถาวร 2006-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Discussion Portal for Philippine Politics and Current Events เก็บถาวร 2018-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กระทรวงสิ่งแวดล้อมและพลังงาน** (สวีเดน: *Miljö- och energidepartementet*; อังกฤษ: Ministry of the Environment and Energy) เป็นหน่วยงานรัฐบาลในประเทศสวีเดนที่รับผิดชอบนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมของรัฐบาลเกี่ยวกับสารเคมี, สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และความหลากหลายทางชีวภาพ

สำนักงานของกระทรวงตั้งอยู่ที่อาคารนอร์ดิสกาฮันเดลบันเกน ในสต็อกโฮล์ม

ประวัติ
-------

กระทรวงได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1987 ในฐานะ*กระทรวงสิ่งแวดล้อมและพลังงาน* (สวีเดน: *Miljö- och energidepartementet*) ซึ่งปัญหาสิ่งแวดล้อมก่อนหน้านี้ได้รับการจัดการโดยกระทรวงเกษตร (สวีเดน: *Jordbruksdepartementet*) และปัญหาด้านพลังงานได้รับการจัดการโดยกระทรวงอุตสาหกรรม ส่วนในปี ค.ศ. 1990 ได้มีการใช้ชื่อแบบย่อของ*กระทรวงสิ่งแวดล้อม* และปัญหาด้านพลังงานได้ถ่ายโอนกลับไปยังกระทรวงอุตสาหกรรมแม้ว่าการดูแลของพลังงานนิวเคลียร์ยังคงอยู่ ครั้นในปี ค.ศ. 1991 กระทรวงได้เปลี่ยนชื่อเป็น*กระทรวงสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ* (สวีเดน: *Miljö- och naturresursdepartementet*)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Miljödepartementet". *Nationalencyklopedin* (ภาษาสวีเดน). สืบค้นเมื่อ 13 November 2010.[*ลิงก์เสีย*] (ต้องรับบริการ)
2. ↑  "Contact the Ministry of the Environment". The Government of Sweden. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 October 2014. สืบค้นเมื่อ 3 April 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**วัวแดง** เป็นวัวป่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Bos javanicus* รูปร่างคล้ายวัวบ้าน (*B. taurus*) ทั่วไป แต่มีลักษณะสำคัญที่ต่างไปจากวัวบ้านและกระทิง (*B. gaurus*) คือ มีวงก้นขาวทั้งในตัวผู้และตัวเมีย มีเส้นขาวรอบจมูก ขาทั้ง 4 ข้างมีสีขาวตั้งแต่หัวเข่าจนถึงกีบเท้า ระหว่างโคนขาของตัวผู้ไม่มีขน แต่เป็นหนังตกกระแข็ง ๆ เรียกว่า "กระบังหน้า" ความยาวลำตัวและหัวประมาณ 190–255 เซนติเมตร หางยาว 65–70 เซนติเมตร สูงประมาณ 155–165 เซนติเมตร และมีน้ำหนักราว 600–800 กิโลกรัม 

พบในพม่า, ไทย, อินโดจีน, ชวา, บอร์เนียว, เกาะบาหลี, ซาราวัก, เซเลบีส สำหรับประเทศไทยเคยพบได้ทุกภาค 
วัวแดงกินหญ้าอ่อน ๆ ใบไผ่อ่อน หน่อไม้อ่อน ลูกไม้ป่าบางชนิด ใบไม้ ยอดอ่อนของพืช และดอกไม้ป่าบางชนิด ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย ได้ดังนี้ 

* *B. j. birmanicus* พบในไทย, พม่า, กัมพูชา, เวียดนาม ตัวผู้และตัวเมียมีสีเดียวกัน และในมาเลเซียส่วนใหญ่จะมีสีดำ
* *B. j. javanicus* พบในชวา ตัวผู้สีดำ ตัวเมียสีเหลืองอ่อน
* *B. j. lowi* พบในเกาะบอร์เนียว มีขนาดเล็กกว่าชนิดแรก เขามีความโค้งสูง ลำตัวสีน้ำตาลแดง

วัวแดงชอบหากินอยู่เป็นฝูง ไม่ใหญ่นัก ราว 10–15 ตัว ปกติจะเริ่มออกหากินตั้งแต่ตอนพลบค่ำไปจนถึงเช้าตรู่ บางครั้งอาจเข้าไปรวมฝูงกับกระทิงและกูปรี (*B. sauveli*) กลางวันนอนหลบตามพุ่มไม้ทึบ ชอบอยู่ตามป่าโปร่งหรือป่าทุ่ง ชอบกินดินโป่งไม่ชอบนอนแช่ปลัก รักสงบ ปกติไม่ดุร้ายเหมือนกระทิง หากินโดยมีตัวเมียเป็นจ่าฝูง เริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 2 ปีเศษ ระยะตั้งท้องนาน 8–10 เดือน ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกหย่านมเมื่อมีอายุราว 9 เดือน หลังคลอดลูกราว 6–9 เดือน แม่วัวแดงจะเป็นสัดและรับการผสมพันธุ์อีก มีอายุยืนประมาณ 30 ปี วัวแดงยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "วัวเพลาะ"  ขณะที่ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่จะมีสีคล้ำคล้ายกับสีตาลโตนด คือสีน้ำตาลเข้ม บางตัวมีสีเข้มทำให้แลดูคล้ายกระทิงมาก ลักษณะเช่นนี้เรียก "วัวบา"

เป็นสัตว์ที่มีรายชื่อในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ได้มีการปล่อยวัวแดงคืนสู่ธรรมชาติเป็นครั้งแรกของโลก เป็นตัวผู้ 2 ตัว อายุ 5 ปี และ 4 ปี และเป็นตัวเมีย 2 ตัว อายุระหว่าง 3 ถึง 4 ปี ที่บริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสลักพระ จังหวัดกาญจนบุรี

ที่ติมอร์-เลสเต ชาวบ้านนิยมใช้วัวแดงในการไถนา ซึ่งกระทำได้ยากกว่าการใช้วัวบ้านมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Timmins, R.J. Duckworth, J.W. Hedges, S. Steinmetz, R. & Pattanavibool, A. (2008). *Bos javanicus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 29 March 2009. Database entry includes a brief justification of why this species is of endangered.
2. ↑  เพลาะ ๒ : น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  หน้า ๐๘๔-๐๘๕, *ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง*. "โลกละมุน" โดย ณรงค์ สุวรรณรค์. อนุสาร อ.ส.ท.ปีที่ ๕๖ ฉบับที่ ๑๒: กรกฎาคม ๒๕๕๙
4. ↑  "ปล่อยวัวแดงคืนสู่ป่าสลักพระ". เดลินิวส์. 15 December 2014. สืบค้นเมื่อ 23 January 2016.
5. ↑  *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน* (กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543) โดย กองทุนสัตว์ป่าโลก ISBN 974-87081-5-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Bos javanicus ที่วิกิสปีชีส์



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Bos javanicus***
**หยาง เฮ่า** (จีน: 楊浩; 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 586- ค.ศ. 618) รู้จักกันในพระนาม **เจ้าชายแห่งฉิน** (秦王) เป็นหนึ่งในผู้อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของราชวงศ์สุยของจีน ในตอนท้ายของราชวงศ์

หยาง เฮ่า เป็นพระราชนัดดาของปฐมจักรพรรดิสุยเหวิน พระราชบิดาของพระองค์หยาง จุน เป็นเจ้าชายแห่งฉิน หยาง เฮ่า เป็นหนึ่งในพระโอรสสองพระองค์ของหยาง จุน และพระมารดาของพระองค์คือเจ้าหญิงชุย

ในฤดูใบไม้ผลิ 618 กับอาณาจักรสุยห้อมล้อมด้วยการก่อกบฏต่าง ๆ หยาง เฮ่า ประทับอยู่กับจักรพรรดิสุยหยางที่เจียงตู เมื่อการยึดอำนาจนำโดยนายพลอวี้เหวินฮั่วจี๋ ปลงพระชนม์จักรพรรดิสุยยาง อวี้เหวินฮั่วจี๋ยังสังหารพระญาติของจักรพรรดิสุยหยางและขุนนางระดับสูงอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากหยาง เฮ่าเป็นสหายกับน้องชายของอวี้เหวินฮั่วจี๋ อวี้เหวินซื่อจี๋ (宇文智及) อวี้เหวินซื่อจี๋จึงเกลี้ยกล่อมอวี้เหวินฮั่วจี๋ ให้ละเว้น หยาง เฮ่าและต่อมา หยาง เฮ่าก็ได้รับการประกาศเป็นจักรพรรดิตามคำสั่งที่ออกในนามของจักรพรรดินีเซียว พระมเหสีของจักรพรรดิสุยหยาง แม้ว่าอวี้เหวินฮั่วจี๋ จะเป็นผู้ที่มีอำนาจที่แท้จริงในฐานะผู้สำเร็จราชการ

ไม่มีหลักฐานที่บ่งชี้ว่าอวี้เหวินฮั่วจี๋ อนุญาตให้หยาง เฮ่า ใช้อำนาจของจักรพรรดิ ในไม่ช้าอวี้เหวินฮั่วจี๋ก็ละทิ้งเจียงตู และเป็นผู้นำกองทัพสุยที่เหลือขึ้นทางเหนือ ในระหว่างขบวน หยาง เฮ่า ถูกกักบริเวณในสำนักบริหารเคลื่อนที่ (尚書省, Shanghu Sheng ) ภายใต้การกวดขันอย่างเข้มงวด พระราชกฤษฎีกาลงนามโดยหยาง เฮ่า แต่ทรงไม่ได้รับอนุญาตให้พบกับขุนนาง ในไม่ช้าเมื่อเห็นว่ากำลังทหารลดน้อยลง อวี้เหวินฮั่วจี๋ก็ตัดสินใจที่จะเป็นจักรพรรดิในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นจึงวางยาพิษหยาง เฮ่า และประกาศตัวเองว่าเป็นจักรพรรดิแห่งรัฐฉู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "中央研究院".
2. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 185.
3. ↑  Yang Hao's mother Princess Cui gave birth to a son in or around 586, suggesting that it was Yang Hao (because she was not recorded in history as having had another son), but the evidence is not conclusive as he was not referred to by name. See *Zizhi Tongjian*, vol. 176.

| * ด
* ค
* ก
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์สุย |
| --- |
| จักรพรรดิ | 
* สุยเหวิน (หยาง เจียน)
* สุยหยาง (หยาง กวั่ง)

 |
| ผู้อ้างสิทธิ์ | 
* หยาง โย่ว
* หยาง ตง
* หยาง เฮ่า

 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |
นี่คือเส้นเวลาของจักรวาลจากบิกแบง (Big Bang) ถึงฮีทเดธ (Heat Death) แสดงยุคต่างๆของจักรวาล ฮีทเดธจะเกิดขึ้นในอีก 10103 ปี ถ้าโปรตอนสลายตัว

โดยทั่วไป สเกลลอการิทึมจะถูกใช้กับเส้นเวลาเช่นนี้ แต่ช่วง Stelliferous Era ที่น่าสนใจที่สุด จะถูกบีบลงมากเกินไป ดังนั้นสเกลลอการึทึมสองชั้น *s* (*s\*100* ในภาพ) จึงถูกนำมาใช้แทน แต่ค่าที่น้อยที่สุดของมันคือ 1 ไม่ใช่ 0 ตามที่ต้องการ และค่าของปีที่น้อยกว่า 10 ใช้การไม่ได้ ดังนั้น เวลาในช่วง 0.1-10 ปี จะกลายเป็น 0 แต่มันไม่สำคัญกับกรณีนี้เพราะไม่มีอะไรพิเศษในประวัติศาสตร์ของจักรวาลในช่วงเวลานั้น

{\displaystyle s={\begin{cases}\log \_{10}\log \_{10}year&{\mbox{if }}year>10{\mbox{ , corresponding to }}year=10^{10^{s}}\\0&{\mbox{if }}0.1\leq year\leq 10\\-\log \_{10}(-\log \_{10}year)&{\mbox{if }}year<0.1{\mbox{ , corresponding to }}year=10^{-10^{-s}}\end{cases}}}

การเปรียบเทียบระหว่างสเกล log10 กับ log10log10| year | log10 year | การรวมกันของ  log10log10 year และ -log10(-log10 year) |
| --- | --- | --- |
| 1010000 | 10000 | 4 |
| 101000 | 1000 | 3 |
| 10100 | 100 | 2 |
| 1010 | 10 | 1 |
| 102 | 2 | 0.30 |
| 101 | 1 | 0 |
| 100 | 0 | ไม่นิยามแต่ถูกบังคับให้เป็น 0 |
| 10−1 | -1 | 0 |
| 10−2 | -2 | -0.30 |
| 10−10 | -10 | -1 |
| 10−100 | -100 | -2 |

วินาที (second) ในสเกลเวลาจะเปลี่ยนเป็นปีได้โดยใช้สูตร {\displaystyle second/31557600} ซึ่งใช้ระบบปฏิทินจูเลียน

อ้างอิง
-------

* Fred C. Adams; Greg Laughlin (19 June 2000). *The Five Ages of the Universe: Inside the Physics of Eternity*. Simon and Schuster. ISBN 978-0-684-86576-8.
ขี้เทาของทารกแรกเกิด 12 ชั่วโมง ขนาดภาพ: 5 เซนติเมตร
**ขี้เทา** (อังกฤษ: meconium) เป็นอุจจาระครั้งแรกสุดของทารก ซึ่งไม่เหมือนกับการอุจจาระในภายหลัง ขี้เทาประกอบด้วยสสารที่ถูกย่อยระหว่างที่ทารกใช้ชีวิตอยู่ในมดลูก โดยมีทั้งเซลล์ผนังลำไส้เล็ก ขนอ่อน เมือก น้ำคร่ำ น้ำดีและน้ำ ขี้เทาแทบปราศจากเชื้อโรค ไม่เหมือนกับอุจจาระครั้งหลัง คือ จะหนืดและเหนียวเหมือนกับน้ำมันดิน และไม่มีกลิ่น ทารกควรถ่ายขี้เทาออกมาในช่วงไม่กี่วันแรกของชีวิต และหลังจากนั้นอุจจาระจะค่อยเปลี่ยนเป็นสีเหลือง (จากนมที่ถูกย่อย) คำว่า meconium มาจาก meconium-arion แปลว่า "คล้ายฝิ่น" ซึ่งเป็นการอ้างถึงลักษณะเหมือนน้ำมันดิน หรือความเชื่อของอริสโตเติลที่ว่า ฝิ่นทำให้เกิดการนอนหลับในทารกในครรภ์

อาการของทั้งลำไส้ใหญ่โป่งพองแต่กำเนิด (Hirschsprung's disease) และซิสติก ไฟโบรซิส (cystic fibrosis) เป็นความล้มเหลวในการถ่ายขี้เทาออกมา

โดยปกติแล้วทารกจะไม่ถ่ายขี้เทาก่อนคลอด หากทารกถ่ายขี้เทาก่อนคลอดหรือระหว่างการคลอดมักถือเป็นสัญญาณว่าทารกอยู่ในภาวะคับขัน และทำให้ทารกเสี่ยงต่อการเกิดกลุ่มอาการสำลักขี้เทา

กลุ่มวิจัยแคนาดาที่โรงพยาบาลสำหรับเด็กป่วย มหาวิทยาลัยโตรอนโต แสดงให้เห็นว่าโดยการวัดผลิตภัณฑ์พลอยได้ของแอลกอฮอล์ (FAEE) พวกเขาสามารถตรวจวัดทารกที่มีมารดาดื่มแอลกอฮอล์มากเกินขณะตั้งครรภ์ ในสหรัฐอเมริกา ผลการทดสอบขี้เทาของทารกแรกเกิดสามารถนำไปมอบให้แก่บริการคุ้มครองเด็กและหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายอื่นได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  JIMÉNEZ, Esther, et al. *Is meconium from healthy newborns actually sterile? เก็บถาวร 2009-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน* Research in Microbiology. Vol. 159, Issue 3, pp. 187-193.
2. ↑  "Health on the Net Foundation Mother and Child Glossary". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-01. สืบค้นเมื่อ 2011-11-05.
3. ↑  Chan D, Knie B, Boskovic R, Koren G. Placental handling of fatty acid ethyl esters: perfusion and subcellular studies. J Pharmacol ExpTher 2004; 310: 75-82.
4. ↑  *G.B. v. Dearborn County Div. of Family and Children*, 754 N.E.2d 1027 (Ind.Ct.App. 2001).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ขี้เทา**
**วัดหน้าเมือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดหน้าเมือง เดิมชื่อ **วัดสุวรรณนาราม** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2327 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2342 สร้างมาพร้อมกับที่สร้างเมืองสุราษฎร์ธานี ชาวบ้านเล่ากันว่า มีพระสงฆ์จำนวน 4 รูป คือ พระกั้ง หลวงตาไหล พระสุนทร และพระอาจารย์สะอิ้ง ทั้ง 4 รูปเป็นพระภิกษุที่เดินทางที่เดินทางจากภาคอีสานจำวัดอยู่บริเวณวัดหน้าเมือง โดยมีตระกูลวิชัยดิษฐ์เป็นผู้บุกเบิกและเป็นผู้สร้างวัดหน้าเมืองขึ้น พื้นที่เดิมมีเนื้อที่ 50 ไร่ ติดกับแม่น้ำมะขามเตี้ย แต่ภายหลังชาวบ้านได้บุกรุกที่เข้ามาสร้างที่อยู่อาศัย เนื้อที่ของวัดคงเหลืออยู่เพียง 2 ไร่ มีระยะหนึ่งวัดอยู่ในสภาพรกร้าง ปัจจุบันมีการปรับปรุงโบสถ์จากเดิมเป็นเสาทำด้วยไม้ ต่อมามีการสร้างใหม่ให้แข็งแรงขึ้น บริเวณวัดยังมีสระน้ำเก่าแก่ เล่ากันว่า ในสมัยรัชกาลที่ 1 ได้มีการนำน้ำในสระไปใช้ประกอบในการทำพิธีภายในพระบรมราชวัง

ปูชนียวัตถุที่สำคัญที่อยู่คู่วัดมานาน เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ 2 องค์ เป็นพระพุทธรูปปางประทานพร ต่อมามีคณะพุทธบริษัทร่วมกนช่วยสร้างศาลาเพื่อประดิษฐานองค์พระพุทธรูปทั้ง 2 องค์เป้นการถาวร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหน้าเมือง". ฐานข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวและผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหน้าเมือง**
เส้นโค้งคีลิง ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศซึ่งวัดที่หอดูดาวเมานาลัว
**เส้นโค้งคีลิง** (อังกฤษ: Keeling Curve) เป็นกราฟซึ่งลงจุดการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศของโลกอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2501 กราฟนี้อาศัยการวัดอย่างต่อเนื่อง ณ หอดูดาวเมานาลัวในรัฐฮาวาย ภายใต้การกำกับดูแลของชาลส์ เดวิด คีลิง การวัดของคีลิงแสดงหลักฐานสำคัญว่าระดับคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศกำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นชิ้นแรก นักวิทยาศาสตร์จำนวนมากยกย่องกราฟของคีลิงว่าเป็นผู้แรกที่ทำให้โลกสนใจการเพิ่มขึ้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศปัจจุบัน

ชาลส์ เดวิด คีลิง แห่งสถาบันสมุทรศาสตร์สคริปปส์ ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก เป็นบุคคลแรกที่วัดความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศเป็นประจำบ่อยครั้ง โดยอ่านค่าที่ขั้วโลกใต้และในรัฐฮาวายมาตั้งแต่ปี 2501

ก่อนหน้าคีลิง ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศคาดกันว่าถูกกระทบจากความผันแปรคงที่ คีลิงพัฒนาเทคนิคการวัดให้สมบูรณ์และสังเกต "พฤติกรรมประจำวันอย่างเข้ม ด้วยค่าคงที่ราว 310 พีพีเอ็ม ในช่วงบ่าย" ณ ที่สามแห่ง คือ บิกซูร์ใกล้กับมอนเทอร์เรย์ ป่าฝนแห่งคาบสมุทรโอลิมปิกและป่าภูเขาสูงในรัฐแอริโซนา โดยการวัดอัตราส่วนของคาร์บอนสองไอโซโทป คีลิงให้เหตุผลว่าการเปลี่ยนแปลงประจำวันมาจากการหายใจจากพืชท้องถิ่นและดิน โดยค่าช่วงบ่ายเป็นตัวแทนของ "บรรยากาศอิสระ" เมื่อปี 2503 คีลิงและคณะระบุว่าบันทึกการวัดจากรัฐแคลิฟอร์เนีย แอนตาร์กติกาและรัฐฮาวายยาวพอที่จะเห็นการเพิ่มขึ้นปีต่อปีซึ่งสอดคล้องหยาบ ๆ กับปริมาณเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ที่สันดาปในแต่ละปี ไม่เพียงแต่ความผันแปรประจำวันและฤดูกาล ในบทความอันทำให้เขามีชื่อเสียง คีลิงสังเกตว่า "ที่ขั้วโลกใต้ อัตราการเพิ่มขึ้นที่สังเกตได้นั้นใกล้เคียงกับที่คาดจากการสันดาปเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์" เขายังสังเกตว่า คาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศไม่ลดลงเนื่องจากการดูดซับจากมหาสมุทรอย่างชัดเจนด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Briggs, Helen (December 1, 2007). "50 years on: The Keeling Curve legacy". *BBC News*.
2. ↑  Rose Kahele (October/November 2007). "Behind the Inconvenient Truth". *Hana Hou! vol. 10, No. 5*. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "The Early Keeling Curve. Scripps CO2 Program". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-01. สืบค้นเมื่อ 2013-05-14.
4. ↑  "C. D. Keeling, *The Concentration and Isotopic Abundances of Carbon Dioxide in the Atmosphere*, Tellus, 12, 200-203, 1960" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-08-06. สืบค้นเมื่อ 2013-05-14.
**ไข่ตุ๋นจีน** หรือ ***เจิงฉุ่ยต้าน*** (จีน: 蒸水蛋; พินอิน: *Zhēngshuǐ dàn*) หรือ ***จีต้านเกิง*** (จีน: 鸡蛋羹; พินอิน: *Jīdàn gēng*) เป็นอาหารจีนแบบดั้งเดิม พบได้ทั่วประเทศจีน ปรุงโดยการตีไข่ให้เข้ากันอย่างสม่ำเสมอคล้ายกับที่ใช้ทำไข่เจียว แล้วนำไปนึ่ง หากรับประทานแบบเย็นจะมีรสชาติและเนื้อสัมผัสเหมือนเจลาตินที่ไม่มีน้ำตาล (เว้นแต่จะใส่น้ำตาลเป็นส่วนผสม)

การเตรียม
---------

ตีไข่และเติมน้ำเพื่อสร้างเนื้อสัมผัสที่นุ่มยิ่งขึ้น อัตราส่วนน้ำต่อไข่ที่ดีคือ 1.5:1 อาจใช้น้ำมันงา ซอสถั่วเหลือง หรือน้ำซุปไก่เพื่อเพิ่มรสชาติ

ส่วนผสมอื่น ๆ (เช่น เห็ด หอย หรือเนื้อปู) อาจเพิ่มลงในส่วนผสมด้วย นำส่วนผสมของไข่เทลงในชาม วางชามวางในลังถึงและนึ่งจนสุก ไข่ควรนึ่งจนเนื้อแน่นเพื่อให้เนื้อไข่ยังคงเนียน โดยปกติจะวางจานไว้ด้านบนของชามที่มีส่วนผสมของไข่และวางทิ้งไว้ในขณะที่ไข่กำลังนึ่ง ไข่ตุ๋นที่ไม่ปิดฝาขณะนึ่งจะมีส่วนน้ำที่ส่วนบนของชาม

เมื่อใช้ไข่ 4 ฟอง เวลาทำปรุงโดยเฉลี่ยคือ 10 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำ 7 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำซุปไก่ แต่ก็มีเวลาเพิ่มเติมสำหรับการต้มน้ำสำหรับนึ่งล่วงหน้า

### วิธีการปรุงแบบอื่น ๆ

ไข่ตุ๋นสามารถปรุงได้ในไมโครเวฟหรือในหม้อความดัน ทั้งสองวิธีนี้ใช้เวลาน้อยกว่า แม้ว่าไข่ตุ๋นที่ได้อาจมีคุณภาพไม่ดีเท่าการปรุงด้วยลังถึง

รูปแบบต่างๆ
-----------

ไข่ตุ๋นแบบทำมืออาจใส่ต้นหอม ไข่เยี่ยวม้า หรือกุ้งแห้ง ส่วนผสมเพิ่มเติมเหล่านี้จะถูกเพิ่มลงในส่วนผสมของไข่ก่อนนำไปนึ่ง นอกจากนี้ยังสามารถปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองให้มีรสเค็ม

ดูเพิ่ม
-------

* ไข่ตุ๋นญี่ปุ่น (*ชาวันมูชิ*)
* ไข่ตุ๋นเกาหลี (*คเยรันจิม*)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Imatome-Yun, N. (2015). *The Essential Wok Cookbook: Stir-Fry, Dim Sum, and Other Chinese Restaurant Favorites*. Callisto Media Incorporated. p. 39. ISBN 978-1-62315-606-0.
2. ↑  Bonnie 玻璃朱 (2015). *Home Cook Signature Dishes*. Feel Company Ltd. p. 216. ISBN 9789888276325.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Chinese Steamed Egg. Chinasichuanfood.com.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ การติดพัน
**การรบปะทะ** (อังกฤษ: meeting engagement) เป็นศัพท์ที่ใช้ในการสงคราม หมายถึง การปฏิบัติการรบซึ่งเกิดขึ้นเมื่อกำลังเคลื่อนที่ ซึ่งไม่ได้จัดวางกำลังสำหรับการยุทธ์อย่างสมบูรณ์ ติดพันในการรบกับข้าศึกที่เวลาและสถานที่ซึ่งมิได้คาดคิด

การเผชิญหน้าดังกล่าวโดยปกติเกิดโดยบังเอิญในปฏิบัติการหน่วยขนาดเล็ก เมื่อกำลังเคลื่อนที่สองกำลังปะทะกัน การติดพันอาจมีหน่วยขนาดใหญ่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยได้เมื่อปฏิบัติการข่าวกรอง การเฝ้าตรวจหรือการลาดตระเวนไม่มีประสิทธิภาพ การรบปะทะยังเกิดขึ้นได้เมื่อกองกำลังฝ่ายตรงข้ามรู้ถึงการปรากฏทั่วไป แต่ไม่ทราบที่ตั้งแน่ชัดของอีกฝ่าย และทั้งสองตัดสินใจเข้าตีทันที

เมื่อเกิดการปะทะ ผู้บังคับบัญชาจะสั่งการอย่างรวดเร็วเพื่อชิงความได้เปรียบ ความเร็วของการปฏิบัติและการเคลื่อนที่ ประกอบกับทั้งการยิงเล็งตรงและการยิงเล็งจำลอง มีความสำคัญ ในการคงความต่อเนื่อง ส่วนผู้นำจะต้องเลี่ยงผ่านหรือสู้ผ่านการต่อต้านที่เบาบาง อิสระในการดำเนินกลยุทธ์เป็นประโยชน์เสมอ อย่างไรก็ดี ผู้บังคับบัญชาอาจเลือกสถาปนาการตั้งรับเร่งด่วนหากเห็นว่ากำลังข้าศึกมีขนาดใหญ่กว่าหรือภูมิประเทศเอื้อประโยชน์อย่างสำคัญ โดยทั่วไป ฝ่ายที่ได้และรักษาการริเริ่มในการรบปะทะจะเป็นฝ่ายชนะ

อ้างอิง
-------

* US Department of Defense Dictionary เก็บถาวร 2004-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* US Army Field Manual 3-0 - Operations
**เอสฮาเฟโฮลดิงส์** (ดัตช์: *SHV Holdings*) เป็นบริษัทสัญชาติดัตช์ที่ดำเนินธุรกิจหลากหลาย ตั้งแต่การขนส่ง ค้าปลีก น้ำมัน อาหาร และบริการการเงิน ปัจจุบันมีพนักงานราว 60,000 คน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์

ประวัติ
-------

เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1896 พ่อค้าถ่านหินชาวดัตช์ 8 คนรวมตัวกันตั้งบริษัทค้าถ่านหิน (Steenkolen Handels-Vereniging ย่อเป็น SHV:เอสฮาเฟ) ขึ้นเพื่อตอบสนองการรวมตัวสมาคมถ่านหินไรน์-เวสต์ฟาเลินในเยอรมนี ต่อมาในปี ค.ศ. 1904 บริษัทได้เอกสิทธิ์ในการค้าขายถ่านหินจากเวสต์ฟาเลินสู่ประเทศเนเธอร์แลนด์ จากนั้นกิจการบริษัทดีขึ้นเรื่อยมา ได้ย้ายสำนักงานใหญ่จากรอตเทอร์ดามไปยูเทรกต์เพื่อใช้ประโยชน์จากการที่ยูเทรกต์เป็นจุดตัดเส้นทางรถไฟหลักของเนเธอร์แลนด์

เฟนเทเนอร์ ฟัน ฟลิสซิงเงิน ผู้อำนวยการบริษัทได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการของคณะกรรมการถ่านหินแห่งชาติในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในช่วงนี้บริษัทเผชิญภาวะยากลำบากเพราะแม้เนเธอร์แลนด์จะมีนโยบายเป็นกลาง แต่ถ่านหินจากเวสต์ฟาเลินในเยอรมนีถูกส่งมาที่เนเธอร์แลนด์ไม่ได้เพราะต้องป้อนให้กับกองทัพเยอรมนีก่อน อย่างไรก็ตาม เอสฮาเฟได้ตั้งบริษัทโฮลดิงขึ้นเพื่อร่วมลงทุนในถ่านหินแอนทราไซต์ในเยอรมนี ถือเป็นบริษัทลงทุนบริษัทแรกภายใต้เอสฮาเฟ ซึ่งต่อมาได้ขยายไปสู่การลงทุนในบริษัทโฮโคเฟินส์และสายการบินเคแอลเอ็ม

ทศวรรษที่ 1920 เป็นช่วงเปลี่ยนผ่านอุตสาหกรรมของเนเธอร์แลนด์จากการใช้ถ่านหินมาเป็นการใช้น้ำมัน เนื่องจากน้ำมันช่วยประหยัดต้นทุนได้มาก เรือสินค้าและเครื่องจักรต่างๆเปลี่ยนมาใช้พลังงานน้ำมันแทน เอสฮาเฟจึงหันมาลงทุนในสถานีเก็บและจ่ายน้ำมัน

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของทวีปยุโรปได้รับความเสียหายอย่างหนัก เช่นเดียวกับความต้องการถ่านหินก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง เอสฮาเฟจึงหันมาลงทุนในการดำเนินเรือและกิจการค้าปลีกเพื่อประคองบริษัท ได้ตั้งห้างค้าปลีกแม็คโครขึ้น จนขยายเป็นบริษัทเทรดดิงที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1995

บริษัทที่มีเอสฮาเฟโฮลดิงส์เป็นเจ้าของ
-------------------------------------

* SHV Energy - แก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG)
* Primagaz - พลังงาน
* แม็คโคร - ค้าปลีกอาหารและอื่นๆ
* Dyas - น้ำมันและก๊าซธรรมชาติ
* Prins Autogas - ระบบเชื้อเพลิงทางเลือก
* EVAS - ถังก๊าซ LPG และถัง LPG ในรถยนต์
* TCEC - พลังงานหมุนเวียน
* NPM Capital - กองทุนเอกชน
* Mammoet - รถยกขนาดหนัก
* ERIKS - บริการและซ่อมบำรุงลอจิสติก
* Ipragaz - LPG ก๊าซธรรมชาติเหลว ขนส่งน้ำมันและไฟฟ้า
* Nutreco - อาหารสัตว์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Gallagher, Paul (28 April 2003). "Rich laird with passion that's priceless". *The Scotsman*.
4. ↑  Bray, Chad (20 October 2014). "SHV Holdings to Pay $3.4 Billion for Dutch Supplier of Animal Food". *New York Times*.
5. 1 2  Jones, Geoffrey (1998). *The Multinational Traders*. Routledge. pp. 87–88. ISBN 0-415-18002-3.
6. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-16. สืบค้นเมื่อ 2020-04-19.
7. ↑  Burley, Kevin (1968). *British Shipping and Australia 1920-1939*. Cambridge University Press. p. 95

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

เว็บไซต์ทางการ
พลเอกทหารราบ **วัลเทอร์ กุสทัฟ ไรน์ฮาร์ท** (เยอรมัน: *Walther Gustav Reinhardt*) เป็นนายทหารชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีการสงครามปรัสเซียคนสุดท้าย และได้ประเดิมเป็นอธิบดีกรมทหารบก สังกัดกระทรวงไรชส์แวร์ นายพลไรน์ฮาร์ทเป็นผู้ภักดีต่อรัฐบาลใหม่จากการเลือกตั้ง และเป็นหนึ่งในนายทหารระดับสูงไม่กี่คนที่กล้าออกคำสั่งให้กองทหารยิงกลุ่มก่อความไม่สงบ

วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท เกิดเมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1872 ในเมืองชตุทท์การ์ท เป็นบุตรของพลตรี เอากุสท์ ฟ็อน ไรน์ฮาร์ท (August von Reinhardt) แห่งกองทัพหลวงเวือร์ทเทิมแบร์ค กับนางเอมีเลีย ฟ็อน วีเดินมัน (Emilie von Wiedenmann)

ในช่วงต้น ค.ศ. 1918 พันเอก วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท ได้รับตำแหน่งผู้บังคับการปลดประจำการ (*Leiter der Demobilmachung*) ขึ้นกับกระทรวงการสงครามปรัสเซีย หลังเสร็จสิ้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อการปฏิวัติเริ่มขึ้นในเยอรมนี เขาเป็นผู้นำกำลังทหารเข้าปกป้องทำเนียบนายกรัฐมนตรีและได้รับความไว้วางใจจากฟรีดริช เอเบิร์ท นายกรัฐมนตรีคนใหม่ ต่อมาในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1919 ไรน์ฮาร์ทได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีการสงคราม และยังยอมรับตำแหน่งสมาชิกในคณะมนตรีผู้แทนราษฎร (*Rat der Volksbeauftragten*) อันเป็นคณะรัฐบาลชั่วคราวหลังสิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ

เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 ภายหลังการเลือกตั้งและได้รัฐบาลใหม่ในระบอบสาธารณรัฐ พันเอกไรน์ฮาร์ทในฐานะรัฐมนตรีการสงคราม จึงเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีใหม่ของฟิลลิพ ไชเดอมัน โดยอัตโนมัติ ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ผู้นำกองทัพอย่างจอมพล เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค และพลโท วิลเฮ็ล์ม เกรอเนอร์ ลาออกทั้งคู่ คณะเสนาธิการใหญ่จึงถูกยุบ รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งบังคับใช้ในเดือนสิงหาคมกำหนดให้รัฐมนตรีกลาโหมกุสทัฟ น็อสเคอ ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดแห่งไรชส์แวร์ กระทรวงการสงครามของสี่แคว้นในเยอรมนี (ไบเอิร์น, ซัคเซิน, เวือร์ทเทิมแบร์ค, ปรัสเซีย) จึงถูกยุบและผนวกรวมกันเข้าเป็นกระทรวงไรชส์แวร์ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1919 พันเอกไรน์ฮาร์ทจึงมีตำแหน่งใหม่เป็นอธิบดีกรมทหารบก (*Chef der Heeresleitung*) ตำแหน่งสูงสุดในกองกำลังป้องกันตนเองทางบกของเยอรมนี และได้รับเลื่อนยศเป็นพลตรี ในช่วงนี้เขามีงานหลักในการลดขนาดเหล่าทัพบกให้เหลือกำลังพลไม่เกินหนึ่งแสนนายตามข้อกำหนดในสนธิสัญญาแวร์ซาย พลตรีไรน์ฮาร์ทลาออกพร้อมกับฐมนตรีกลาโหมน็อสเคอในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1920 พลเอก ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ เข้ารับช่วงต่อเป็นอธิบดีกรมทหารบก:54 หลังลาออกจากตำแหน่งอธิบดีกรมทหารบก ไรน์ฮาร์ทก็ยังคงทำงานในไรชส์แวร์ต่อไปในตำแหน่งผู้บังคับหน่วยทหารจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1930

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Biografie Walther Reinhardt (German)". Bayerische Staatsbibliothek. สืบค้นเมื่อ 25 July 2013.
2. ↑  Herzfeld, Hans (ed) (1963). *Geschichte in Gestalten:3:L-O (German)*. Fischer, Frankfurt. pp. 231–232. `{{cite book}}`: `|first=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
3. ↑  Dederke, Karlheinz (1996). *Reich und Republik, Deutschland 1917-1933 (German)*. Klett-Cotta. ISBN 3-608-91802-7.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Biography - Bundesarchiv
* Acta Borussica Bd.11/II เก็บถาวร 2014-08-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (PDF-Datei; 1,92 MB)

| * ด
* ค
* ก
อธิบดีกรมทหารบกเยอรมัน |
| --- |
| 
* วัลเทอร์ ไรน์ฮาร์ท (1919–20)
* ฮันส์ ฟ็อน เซคท์ (1920–26)
* วิลเฮ็ล์ม ไฮเออ (1926–30)
* ควร์ท ฟ็อน ฮัมเมอร์ชไตน์-แอคูออร์ท (1930–33)
* แวร์เนอร์ ฟ็อน ฟริทช์ (1933–35)

 | ธงอธิบดีกรมทหารบก (1927) |
แผนที่แสดงประเทศที่ได้รับผลกระทบจากการระบาด: บูร์กินาฟาโซ มาลี ไนเจอร์ และไนจีเรีย
การศึกษาการแพร่ระบาดของอาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบ   เข็มขัดภาวะเยื่อหุ้มสมองอักเสบ  เขตการระบาดทั่ว  พบการระบาดนาน ๆ ครั้ง
**การระบาดของอาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบในแอฟริกาตะวันตก พ.ศ. 2552-2553** เป็นการระบาดทั่วของเชื้อแบคทีเรียซึ่งก่อให้เกิดอาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ซึ่งกำลังเกิดขึ้นในบูร์กินาฟาโซ มาลี ไนเจอร์ และไนจีเรีย ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 ล่าสุด องค์การอนามัยโลกออกมาระบุในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 ว่ามีกรณีต้องสงสัยว่าติดเชื้อ 25,000 คน และมีผู้เสียชีวิต 1,100 คน ไนจีเรียเป็นประเทศซึ่งได้รับผลกระทบมากที่สุด โดยครึ่งหนึ่งของรายงานการติดเชื้อและการเสียชีวิตเกิดขึ้นในประเทศ ถึงแม้ว่าอาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบจะระบาดทุกปีในแอฟริกาตะวันตก แต่การระบาดในปี พ.ศ. 2552-2553 เป็นการระบาดครั้งร้ายแรงที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2539 กว่าหนึ่งในสามของปริมาณวัคซีนฉุกเฉินสำหรับแบคทีเรียถูกใช้เพื่อรักษาผู้ที่ติดเชื้อในปัจจุบัน

เบื้องหลัง
----------

แอฟริกาตะวันตกเป็นพื้นที่ซึ่งได้รับผลกระทบจากการระบาดของอาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบทุกปี โดยมักมีผู้ติดเชื้อระหว่าง 25,000-200,000 คน อย่างไรก็ตาม การระบาดของอาการในปัจจุบันนับเป็นการระบาดครั้งร้ายแรงที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ซึ่งในปีนั้น มีผู้ติดเชื้อกว่า 100,000 คน และเสียชีวิตกว่า 10,000 คน ภายในเวลาแค่สามเดือน

ตามข้อมูลจาก doctorswithoutborders.org ทีมฉีดวัคซีนกว่า 400 ทีม ซึ่งประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ 5 คน ถูกส่งออกไปฉีดสร้างภูมิคุ้มกันประชาชนทุกวันในพื้นที่เป็นเวลากว่าสัปดาห์ โดยนับรวมการฉีดวัคซีนแล้ว มี 2.8 ล้านคนในไนเจอร์ 4.5 ล้านคนในไนจีเรีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "West African meningitis outbreak kills 931: UNICEF". AFP. 2009-03-12. สืบค้นเมื่อ 2009-03-15.
2. 1 2  Reuters:UPDATE 1-Meningitis kills over 1,100 West Africans - WHO
3. ↑  "West African meningitis epidemics driven by the wind". Medical News Today. 2009-03-12. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-04. สืบค้นเมื่อ 2009-03-15.
4. ↑  de Costa, Gilbert (2009-03-04). "Health Officials Say Meningitis Ravaging Northern Nigeria". VOA. สืบค้นเมื่อ 2009-03-15.
5. ↑  "Wide Epidemic of Men Fatal to 10,000 in West Africa". The New York Times. 1996-05-08. สืบค้นเมื่อ 2009-03-15.
**วัลเทอร์ ฟรีดริช เชลเลินแบร์ค** (เยอรมัน: *Walter Friedrich Schellenberg*) เป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิลของนาซีเยอรมนี เขามียศเป็น *เอ็สเอ็ส-บรีกาเดอร์ฟือเรอร์*  และเป็นหนึ่งในบุคลากรระดับสูงสุดในทบวงอำนวยความปลอดภัย (SD) และยังมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าโดยพฤติการณ์ของฝ่ายข่าวกรองนอกแผ่นดินไรช์ภายหลังยุบหน่วยข่าวกรองอับแวร์ในปี ค.ศ. 1944

เดิมเขาเป็นสายลับในทบวงอำนวยความปลอดภัย (SD) ภายใต้การบังคับบัญชาของไรน์ฮาร์ท ไฮดริช จากการที่เขาพูดอังกฤษและฝรั่งเศสได้อย่างคล่องแคล่วทำให้ไฮดริชมักจะมอบหมายงานข่าวกรองต่างประเทศให้เขาเสมอ และกลายเป็นมือขวาของไฮดริช นอกจากนี้ ในปี 1941 เมื่อเอ็สเอ็สต้องการขยายพื้นที่ปฏิบัติการของหน่วย*ไอน์ซัทซ์กรุพเพิน* ในแนวรบด้านตะวันออก เชลเลินแบร์คก็เป็นคนที่ไปคุยกับกองทัพเพื่อขอการสนับสนุนด้านการลำเลียง ซึ่งทำให้ไอน์ซัทซ์กรุพเพินสามารถสังหารหมู่ชาวยิวได้โดยรวดเร็วยิ่งขึ้น

แม้เชลเลินแบร์คจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของไฮดริชโดยตรง เชลเลินแบร์คผู้ชาญฉลาดเลือกที่จะส่งรายงานการข่าวกรองให้แก่ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ผู้นำสูงสุดเอ็สเอ็ส ก่อนส่งไปให้ไฮดริช ซึ่งทำให้เขาเริ่มได้รับความไว้วางใจจากฮิมเลอร์ และหลังจากที่ไฮดริชเสียชีวิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 เชลเลินแบร์คก็กลายเป็นบุคคลใกล้ชิดและผู้ได้รับความไว้วางใจที่สุดของฮิมเลอร์ ถึงขนาดที่ฮิมเลอร์แต่งตั้งเชลเลินแบร์คเป็นผู้มีอำนาจแทนเป็นการพิเศษ (*Sonderbevollmächtigter*) *เขาได้รับยศ* เอ็สเอ็ส-บรีกาเดอร์ฟือเรอร์ *(เทียบเท่าพลจัตวา) ในปี 1944 ขณะมีอายุเพียง 34 ปี*

หลังสงคราม เชลเลินแบร์คถูกจับกุมโดยกำลังสารวัตรทหารอังกฤษและถูกนำตัวขึ้นพิจารณาคดีที่เมืองเนือร์นแบร์ค เขาถูกตัดสินเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 ต้องโทษจำคุกเป็นเวลา 6 ปีฐานเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดการสังหารเชลยชาวโซเวียต ซึ่งนาซีได้ว่าจ้างเชลยโซเวียตเหล่านี้ให้ทำปฏิบัติการเซฟเพลิง (Operation Zeppelin) อันเป็นปฏิบัติการลอบสังหารโจเซฟ สตาลินแต่ล้มเหลว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Weale 2012, p. 141. sfn error: no target: CITEREFWeale2012 (help)
2. ↑  Rhodes 2003, p. 15. sfn error: no target: CITEREFRhodes2003 (help)
3. ↑  Weale 2012, p. 398. sfn error: no target: CITEREFWeale2012 (help)
4. ↑  Doerries 2003, p. 29. sfn error: no target: CITEREFDoerries2003 (help)
ร้านชาไต้หวันในเซอมารัง เกาะชวา ปี 1914
 ร้านชาไต้หวันที่งาน Panama Pacific International Exposition ในซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ในปี 1915
ทุ่งชาในเทศมณฑลฮวาเหลียน
**ชาไต้หวัน** (台灣茶) หมายถึงเครื่องดื่มชาที่ผลิตในไต้หวัน ที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นประเภทชาอูหลงและชาเปาจ่ง แต่ยังมีชาเขียวและชาแดง ประเภทต่าง ๆ ด้วย

ในการชงมักใช้ภาชนะจีนที่เรียกว่า ไก้หว่าน (蓋椀) แทนกาน้ำ

ชนิด
----

ชาไต้หวันมีความหลากหลายมาก ในจำนวนนั้นสิบชนิดที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น **ชาที่มีชื่อเสียงสิบอันดับแรกของไต้หวัน** (台灣十大名茶) ได้แก่

* ชาต้งติ่ง (凍頂茶)
* ชาเหวินซานเปาจ่ง (文山包種茶)
* ชาตงฟางเหม่ย์เหริน (東方美人茶)
* ชาซงปั๋วฉางชิง (松柏長青茶)
* ชามู่จ้าเถี่ยกวานอิน (木柵鐵觀音)
* ชาซานเสียหลงจิ่ง (三峽龍井茶)
* ชาอาหลี่ซานจูลู่ (阿里山珠露茶)
* ชาเกาซาน (高山茶)
* ชาหลงเฉวียน (龍泉茶)
* ชาทะเลสาบสุริยันจันทรา (日月潭紅茶)

นอกจากนี้แล้ว ชานมไข่มุก ซึ่งถูกคิดค้นขึ้นมาในไต้หวันในช่วงปี 1980 ก็ได้กลายเป็นที่นิยมในต่างประเทศในช่วงต้นศตวรรษที่ 21

อ้างอิง
-------

1. ↑  「台湾で"美"を極める。 台湾 台北市 後編」『nd』118号, p.7
**กระทรวงศึกษา วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์** (ดัตช์: *Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen หรือย่อเป็น **OCW***) เป็นกระทรวงของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่รับผิดชอบด้านการศึกษา วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ การวิจัย ความเท่าเทียมทางเพศ และการสื่อสาร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1918 ในฐานะกระทรวงศึกษา ศิลปะ และวิทยาศาสตร์ มีการเปลี่ยนชื่อหลายครั้งก่อนจะเป็นชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 1994

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอยู่ในคณะรัฐมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ผู้ดำรงตำแหน่งปัจจุบันคือ อินคริด ฟัน เอ็งเงิลโชเฟิน จากพรรคประชาธิปัตย์ 66

ความรับผิดชอบ
-------------

พันธกิจของกระทรวงคือการสร้างเนเธอร์แลนด์ที่ฉลาด มีความสามารถ และสร้างสรรค์ โดยรับผิดชอบใน 3 สาขาหลักๆคือ

* การศึกษาทั้งหมด ตั้งแต่ระดับอนุบาล ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อาชีวศึกษา และการศึกษาขั้นสูง
* วัฒนธรรม ศิลปะ และการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ
* วิทยาศาสตร์และนวัตกรรม

องค์กร
------

กระทรวงอยู่ภายใต้การบริหารของรัฐมนตรีว่าการหนึ่งคนและรัฐมนตรีช่วยหนึ่งคน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ตึกโฮฟโตเริน อันเป็นตึกที่สูงที่สุดในเดอะเฮก มีข้าราชการประจำ 2,500 คน โดยมีปลัดกระทรวงและรองปลัดกระทรวงเป็นหัวหน้า รับผิดชอบหน้าที่หลัก 3 ด้าน ได้แก่

* การศึกษาระดับประถมและมัธยม
* การศึกษาขั้นสูง อาชีวะ และวิทยาศสตร์
* วัฒนธรรมและสื่อ

อ้างอิง
-------

1. ↑
**ฮอสท์ ลูทวิช เกออร์ค เอริช เว็สเซิล** (เยอรมัน: *Horst Ludwig Georg Erich Wessel*; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1907 – 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1930) เป็นผู้นำท้องถิ่นในกรุงเบอร์ลินของพรรคนาซีในหน่วยชตูร์มับไทลุง (ทหารกองพันพายุ) หรือหน่วย **เอ็สอา** ที่ได้เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับผู้พลีชีพเสียสละเพื่อนาซีโดยโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ภายหลังจากเว็สเซิลถูกสังหารในปี ค.ศ. 1930

เว็สเซิลได้เข้าร่วมครั้งแรกเป็นสมาชิกเยาวชนและกลุ่มกองกำลังกึ่งทหารฝ่ายขวาจัดสุดโต่ง แต่ต่อมาก็ได้ลาออกจากพวกเขาและเข้าร่วมหน่วยเอ็สเอ ทหารกองพันพายุที่ต่อสู้บนท้องถนน-พวกชุดกากีของพรรคนาซี เขาได้เข้ามามีบทบาทเป็นผู้บัญชาการหลายทีมของหน่วยเอ็สอาและเขตตำบล เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1930 เขาได้ถูกยิงที่ศีรษะโดยสองสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี (KPD) อัลเบร็ชท์ "อาลี" เฮอเลอร์ (Albrecht "Ali" Höhler) ถูกจับกุมและตั้งข้อกล่าวหาฆาตกรรม เฮอเลอร์ถูกตัดสินขั้นต้นให้จำคุกเป็นเวลา 6 ปี แต่ถูกหน่วยเอ็สอาบังคับให้ออกจากคุกและถูกฆ่าตายหลังจากที่นาซีขึ้นครองอำนาจ

พิธีศพของเว็สเซิลก็ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในกรุงเบอร์ลิน พร้อมกับสมาชิกของพรรคนาซีหลายคนที่ได้มาร่วมงาน ภายหลังจากที่เขาเสียชีวิต เขาได้กลายเป็นสัญลักษณ์โฆษณาชวนเชื่อส่วนใหญ่ในนาซีเยอรมนี เพลงมาร์ชที่เขาเป็นคนเขียนเนื้อร้องได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นฮอสท์-เว็สเซิล-ลีท ("เพลงฮอสท์ เว็สเซิล") และกลายเป็นเพลงสดุดีอย่างเป็นทางการของพรรคนาซี ภายหลังอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ขึ้นสู่อำนาจทั้งประเทศในปี ค.ศ. 1933 เพลงนี้ได้กลายเป็นเพลงชาติร่วมของเยอรมนี พร้อมกับบทกวีแรกของดัสด็อยทช์ลันท์ลีท หรือเป็นที่รู้จักกันคือ "ด็อยทช์ลันท์อือเบอร์อัลเลิส" (Deutschland über alles)
**วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ** สถาบันในเครือไทย-เทค มหาวิทยาลัยศรีปทุม มุ่งมั่นที่จะพัฒนาและสร้างคนให้มีคุณภาพ จัดการศึกษาโดยเปิดโอกาสให้นักศึกษาเลือกเรียนได้ตามเวลา ตามความถนัด ตามความสามารถ และตามสภาวะเศรษฐกิจ นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาต้องเป็นคนดี คนเก่ง และมีความสุขพร้อมที่จะประกอบอาชีพจนประสบความสำเร็จ วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ พร้อมที่จะเป็นสถานศึกษาวิชาชีพ สร้างเครือข่ายในการผลิตกำลังคนที่เข้มแข็ง สร้างมาตรฐานวิชาชีพให้ได้ตามมาตรฐานสากล ทุกคนจบหลักสูตรตามเวลา

ประวัติ
-------

ในการบริหารงาน  **ดร.ชาติชาย พุคยาภรณ์**  ได้สรรหาผู้ที่มาบริหารโรงเรียนที่มากด้วยประสบการณ์และคุณภาพ ทั้งจากโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถาบันการศึกษาอื่นๆ ทำให้จำนวนนักเรียน นักศึกษาเพิ่มขึ้นทุกปี ตลอดจนได้จัดหาครู-อาจารย์ที่มีประสบการณ์และมีวุฒิการศึกษาตรงกับวิชาที่ เปิดสอนให้ได้มากที่สุด

วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ เป็นโรงเรียนเอกชนประเภทอาชีวศึกษาตั้งอยู่ เลขที่ 91/1 ถนนโรจนะ ตำบลธนู อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 13000 วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจได้รับอนุมัติให้ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี 2539 และได้รับอนุญาตให้เปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2540 ตามใบอนุญาต เลขที่ 10/2540 ลงวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2540 โดยบริษัทไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ จำกัด โดย ดร.รัชนีพร พุคยาภรณ์ เป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งโรงเรียนและได้รับอนุญาตให้เปิดทำการสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2540 โดยรับทั้งชายและหญิงเข้าเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช.)และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ปัจจุบันวิทยาลัยเทคโนโลยีไทยอโยธยาบริหารธุรกิจ เป็นวิทยาลัยสังกัดสำนักงานบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ โดยมี นางสาววรเวียร์ ละมูลพันธ์ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการ

หลักสูตร
--------

| วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น |
| --- |
| ประเภทวิชา       | ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) | ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) |
| **ประเภทวิชาพาณิชยกรรม** | * สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
* สาขาวิชาการบัญชี
* สาขาวิชาการตลาด
 |  |
| **ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ** |  | * สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
* สาขาวิชาการบัญชี
* สาขาวิชาการตลาด
 |
| **ประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว** | * สาขาวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
 |  |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-06-27. สืบค้นเมื่อ 2017-05-13.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------



| * ด
* ค
* ก
มหาวิทยาลัยศรีปทุม |
| --- |
| วิทยาเขต | วิทยาเขตบางเขน • วิทยาเขตชลบุรี • วิทยาเขตขอนแก่น |
| คณะ | ดิจิทัลมีเดีย • เทคโนโลยีสารสนเทศ • นิติศาสตร์ • นิเทศศาสตร์ • บริหารธุรกิจ • บัญชี • วิศวกรรมศาสตร์ • ศิลปศาสตร์ • สถาปัตยกรรมศาสตร์ • สหวิทยาการเทคโนโลยีและนวัตกรรม |
| วิทยาลัย | วิทยาลัยการท่องเที่ยวและการบริการ • วิทยาลัยการบินและคมนาคม • วิทยาลัยนานาชาติ • วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน • วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ • วิทยาลัยบริติช |
| หมวดหมู่ • โครงการ • สถานีย่อย |