recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เยี่ยนชุน** (จีนตัวเต็ม : 燕順 / อังกฤษ : Yan Shun) สำเนียงแต้จิ๋วคือ เอียนสุน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า **พยัคฆ์สีรุ้ง** (จีน : 錦毛虎 / อังกฤษ : Multicoloured Tiger) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 50 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 14 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน เนื่องจากธุรกิจของเขาล้มละลาย จึงไปเป็นหัวหน้าโจรเขาชิงฟง (清風山 ท.เชงฮวงซัว ; ปัจจุบันอยู่ในเมืองชิงโจว มณฑลซานตง) พร้อมกับหวังอิงและเจิ้งเทียนโข่ว เมื่อตอนที่ซ่งเจียงกำลังจะไปหาฮัวหยงนั้น ถูกหวังอิงจับตัวมาแล้วพาขึ้นเขาชิงฟงเพื่อหวังจะฆ่าให้ตาย ซ่งเจียงจึงพูดขึ้นว่า "เห็นทีว่า ข้าซ่งเจียงคงต้องตายภายในวันนี้" ในตอนนั้นเองเยี่ยนชุนได้ยินพอดี จึงตกใจมากแล้วสั่งให้ลูกน้องแก้มัดให้ซ่งเจียง แล้วพากันกินเลี้ยงในคืนนั้น

เขาเข้าร่วมกับเหลียงซานหลังจากเหตุการณ์ค่ายชิงฟง และได้เป็นหัวหน้ากองทหารม้าแห่งเหลียงซาน ในช่วงการรบกับฟางล่าที่เนินเขามังกรดำ (烏龍嶺 ท.โอวเล่งเนีย ; ปัจจุบันอยู่ในแถวเจ้อเจียง) เขาเห็นหม่าหลินถูกฆ่าตายโดยสือเป่า (石寶 ท.เจียโป) ซึ่งเป็นแม่ทัพฝ่ายศัตรู จึงเข้ารบกับสือเป่าเพื่อหวังล้างแค้น แต่ก็ถูกสือเป่าใช้กระบองทุบตาย

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
**มูลนิธิเอดส์ฮ่องกง** (จีนตัวเต็ม: 香港愛滋病基金會; อังกฤษ: Hong Kong Aids Foundation) เป็นองค์กรการกุศลที่ไม่ใช่ภาครัฐที่ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มอาสาสมัครใน ค.ศ. 1991 โดยมีประธานคนปัจจุบันคือ ดร.เหลียง จื้อหง (梁智鴻) เมื่อได้มีการก่อตั้งมูลนิธิขึ้น ความเข้าใจของสาธารณชนที่มีต่อโรคเอดส์มีอยู่อย่างจำกัด และมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับโรคเอดส์ (เช่น เข้าใจว่าโรคเอดส์เป็นโรคติดต่อที่แพร่กระจายโดยการสัมผัส) ซึ่งเป็นความเข้าใจโดยทั่วไป และได้นำสู่การช่วยเหลือในวงกว้างสำหรับผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอดส์ เมื่อเร็ว ๆ นี้ ทางมูลนิธิมีพนักงานเต็มเวลา 13 ราย แต่ต้องอาศัยอาสาสมัครกว่า 300 ราย เพื่อรองรับการให้บริการ เช่น การรับสายด่วน, การตรวจเลือดและการให้คำปรึกษา และโครงการสนับสนุนที่พักอาศัยสำหรับผู้ป่วยโรคเอดส์

อ้างอิง
-------


* Department of Health, HKSAR Government
* Official Website of Hong Kong Aids Foundation
* Hong Kong Aids Foundation Annual Reports 2001-2005 เก็บถาวร 2006-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* The International Encyclopedia of Sexuality - Hong Kong - Ng Man-lun, M.D. เก็บถาวร 2006-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Sing Pao (2005-02-23) 男同志性接觸感染升三成 268 人染愛滋 20 年新高
* Ming Pao (2005-04-08) 性教育 校園直播正面談性
* Oriental Daily (2005-11-14) 七成青少年做愛唔用套

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official Website of Hong Kong Aids Foundation
**คว็อน ยัง-ซุก** (เกาหลี: 권양숙; ฮันจา: 權良淑; อาร์อาร์: *Gwon Yang-suk*; เอ็มอาร์: *Kwŏn Yangsuk*; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2490) อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้ ด้วยเป็นภริยาของโน มู-ฮย็อน ประธานาธิบดีลำดับที่ 9 ของประเทศ

เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมหญิงฮเยฮวา ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาพุทธ มีฉายาทางธรรมว่า "แทด็อกฮวา" (เกาหลี: 대덕화; ฮันจา: 大德華) ด้วยเหตุนี้ช่วงการรณรงค์หาเสียงของนายโนผู้สามี จึงได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มพุทธศาสนิกชน

หลังการถึงแก่อสัญกรรมของสามี เธอดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิพงฮาที่สวยงาม (Beautiful Bongha Foundation) ณ บ้านเกิดของสามีที่หมู่บ้านพงฮา เพื่อดูแลที่เก็บอัฐิและบ้านของนายโนผู้สามี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mee-yoo, Kwon (2009-05-27). "Roh's Funeral to Be Imbued With Buddhism". *Korea Times*. สืบค้นเมื่อ May 26, 2009.
2. ↑  "Roh remembered on 1st anniversary". *The Korea Herald*. 23 พฤษภาคม 2553. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2559. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คว็อน ยัง-ซุก
อามลักสองชั้นบนยอดของชคทัมพาเทวีมนเทียร เมืองขชุราโห
**อามลัก** หรือ **อามลกะ** (เทวนาครี: आमलक) คือจานหินที่มีรอบแบ่งหรือขัดเป็นเฟือง ใช้ประดับบนยอดศิขรหรือหอคอยหลักในโบสถ์พราหมณ์ มีการตีความไว้ว่าอามลักสื่อถึงดอกบัว อันเป็นสัญลักษณ์ถึงการเป็นที่สถิตของเทพเจ้าซึ่งประดิษฐานอยู่ในห้องภายใต้อามลัก บ้างตีความว่าสื่อถึงดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทางสู่โลกสวรรค์ ลักษณะและชื่อของอามลักมาจากผลมะขามป้อมหรือมะขามอินเดีย ซึ่งมีขื่อในภาษาสันสกฤตว่าผล "อามลกี" (สันสกฤต: āmalaki) ผลอามลกีนั้นมีความเป็นชั้น ๆ และแบ่งส่วน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้โดดเด่นมากเท่าในอามลักก็ตาม บนยอดของอามลักจะประดับด้วยกลศะอีกชั้นหนึ่งเป็นยอดบนสุด

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. ↑  "Khajuraho Architecture". Personal.carthage.edu. 2006-01-12. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-02. สืบค้นเมื่อ 2012-08-09.; Kramrisch, 348-356
2. ↑  Harle, 54; Kramrisch, 356
3. ↑  Kramrisch, 354-355
4. ↑  Kramrisch, 350, 355

บรรณานุกรม

* Harle, J.C. *The Art and Architecture of the Indian Subcontinent*, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, ISBN 0300062176
* Kramrisch, Stella, *The Hindu Temple*, Volume 2, 1996 (originally 1946), ISBN 8120802225, 9788120802223, google books
**มูลีนากา** (เขมร: ម៉ូលីណាកា *มู̎ลีณากา*; ฝรั่งเศส: *MOULINAKA: Mouvement pour la Liberation Nationale du Kampuchea*; อังกฤษ: Movement for the National Liberation of Kampuchea) เป็นหน่วยทางทหารที่นิยมพระนโรดม สีหนุ ก่อตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2522 โดยกองกำลังติดอาวุธตามแนวชายแดนไทย

ประวัติ
-------

มูลีนากาก่อตั้งเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2522 โดยกอง ซิเลียะห์ กัปตันในกองทัพเรือสมัยสาธารณรัฐเขมร ซึ่งมาอยู่ที่ฝรั่งเศส หลังจากที่เขาปฏิเสธคำชวนของเดียน เดลให้เข้าร่วมกับแนวร่วมปลดปล่อยชาติเขมร กองต้องการจัดตั้งองค์กรในลักษณะสหภาพมากกว่าแนวร่วมและมีโครงสร้างการสั่งงานที่เป็นเอกภาพ กลุ่มนี้จัดเป็นกลุ่มติดอาวุธกลุ่มแรกที่จงรักภักดีต่อพระนโรดม สีหนุ ต่อมาได้กลายเป็นกองกำลังติดอาวุธของฟุนซินเปก มูลีนากาได้นับการสนับสนุนจากชาวกัมพูชาที่ลี้ภัยไปยังฝรั่งเศส และค่ายผู้อพยพตามแนวชายแดนไทย โดยเฉพาะค่ายผู้อพยพหนองจันทร์ ใกล้อรัญประเทศ ต่อมา มูลีนากาได้ดำเนินการภายใต้ชื่อ กองทัพเจ้าสีหนุ (Armée Nationale Sihanoukiste) ตามแนวชายแดนไทยด้านจังหวัดสุรินทร์เป็นเขตอิทธิพลของกองทัพนี้

กอง ซิเลียะห์ เสียชีวิตเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ด้วยโรคมาลาเรียเมื่ออายุ 45 ปี หลังจากนั้น นีม โสพนได้เป็นผู้บัญชาการมูลีนากาต่อมา อิน ตัมได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพเจ้าสีหนุก่อนจะมาเป็นพระนโรดม รณฤทธิ์ใน พ.ศ. 2528

ใน พ.ศ. 2535 มีการจัดตั้งกลุ่ม กองทัพเสรีชาติกัมพูชา โดยปรุม นาคราช พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536 และได้ 1 ที่นั่งในจังหวัดกำปงจาม แต่สลายตัวไปใน พ.ศ. 2541 มูลีนากาบางส่วนเข้าร่วมกับพรรคประชาชนกัมพูชา หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536

อ้างอิง
-------

1. ↑  Shawcross W. *The Quality of Mercy: Cambodia, Holocaust, and Modern Conscience.* New York: Simon and Schuster, 1984, p. 229.
2. ↑  LOC - Cambodia Major Political and Military Organizations
3. ↑  วัชรินทร์ ยงศิริ.ค้าไม้ไทย-กัมพูชา ใครจริงใจ ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 255-262
4. ↑  Corfield JJ. "A History of the Cambodian Non-Communist Resistance, 1975-1983." Clayton, Vic. Australia: Centre of Southeast Asian Studies, Monash University, 1991, p. 11.
5. ↑  Etcheson C. "Civil War and the Coalition Government of Democratic Kampuchea," *Third World Quarterly*, 9(1) January 1987/ISSN 0143-6597/87, p. 8.
6. ↑  Sorpong Peou *Intervention & Change in Cambodia*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Video in French featuring MOULINAKA troops and an interview with Kong Sileah some 40 days before his death.
**ควายธนู** เป็นเครื่องรางตามความเชื่อทางไสยศาสตร์ สะท้อนให้เห็นระบบความเชื่อทางไสยศาสตร์ของสังคมเกษตรกรรม อันมีความผูกพันกับวัฒนธรรมข้าว ซึ่งเลี้ยงวัวควายไว้ใช้งานในด้านการเกษตร วิชาเหล่านี้เป็นการทำหุ่นพยนต์รูปแบบหนึ่ง หุ่นพยนต์สามารถทำได้ทั้งรูปคนและสัตว์ ที่นิยมมีทั้งวัวธนูและควายธนู สามารถสร้างได้หลายวิธี เช่น สานจากไม้ไผ่ ปั้นด้วยดินผสมมวลสาร ปั้นจากขี้ผึ้ง ไปจนถึงหล่อขึ้นด้วยโลหะอาถรรพ์ เช่น ตะปูโลงศพเจ็ดป่าช้า ,เหล็กขนันผีพราย ,เหล็กยอดเจดีย์ เป็นต้น เอามาหลอมรวมกันหล่อเป็นรูปควาย บางสำนักใช้โครงเป็นไม้ไผ่แล้วพอกด้วยครั่งที่ได้จากต้นพุททรา เมื่อทำสำเร็จแล้วต้องปลุกเสกตามพิธีกรรม แล้วเลี้ยงไว้ให้ดี ต้องหาหญ้าและน้ำเลี้ยงเสมอ เชื่อว่าสามารถใช้ให้เฝ้าบ้านหรือไร่นา ใช้งานได้ตามความประสงค์ ทั้งป้องกันภูตผีและโจรผู้ร้าย และสามารถสั่งให้ไปสังหารคู่อริได้อีกด้วย มีคาถาใช้เสกเมื่อทำควายธนูว่า

>  โอมปู่เจ้าสมิงไพร ปู่เจ้ากำแหงให้กูมาทำควาย 
>  
> 
> เชิญพระอีศวรมาเป็นตาซ้าย เชิญพระอาทิตย์มาเป็นตาขวา 
>  เชิญพระนารายณ์มาเป็นเขา เชิญพระอินทร์เจ้าเข้ามาเป็นหาง 
>  เชิญพระพุทธคีเนตร์ พระพุทธคีนายมาเป็นสีข้างทั้งสอง 
>  เชิญพระจัตตุโลกบาลทั้งสี่มาเป็นสี่เท้า 
>  เชิญฝูงผีทั้งหลายเข้ามาเป็นไส้พุง นะมะสะตีติ
> 
> 
> 

ความเชื่อเรื่องควายธนูมีอยู่ทุกภาคของประเทศไทย บางท้องถิ่นเชื่อว่าผู้เลี้ยงต้องดูแลอย่างดีหมั่นให้อาหารและปล่อยออกไปท่องเที่ยว[] จะประมาทหลงลืมไม่ได้ ไม่เช่นนั้นควายธนูจะหวนมาทำร้ายเจ้าของเสียเอง แต่บางแห่งก็ถือเป็นเสมือนเครื่องรางธรรมดาสำหรับใช้พกพาติดตัว การสานวัวหรือควายธนูที่ทำจากไม้ไผ่นั้นมีแบบมาจากสายพ่อค้า การทำธนูมือแต่วัวหรือควายธนูนี้จะแรงมากก็คือการปราบเสือเย็น(เสือสมิง)และยังใช้ทำน้ำมนต์ประพรมสิ่งของขายดีต่างๆนาเพราะแบบนี้จึงเป็นสายพ่อค้าแต่แบบไหนก็ใช้ได้เหมือนกัน อาจต่างที่รูปมวลสารอาจเป็นผงเป็นโลหะไม้ไผ่แล้วแต่เจตนาของผู้สร้าง

อ้างอิง
-------

1. ↑  คาถาควายธนู
**NZ-000 ควีนมันธา** (ญี่ปุ่น: クィン・マンサ ;อังกฤษ: Quin Mantha) เป็นโมบิลสูทตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญในอะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลเซต้า ออกแบบโดยมิกะ อาคิทากะ

เนื้อเรื่อง
-----------

ควีนมันธาเป็นโมบิลสูทขนาดใหญ่สำหรับนิวไทป์ใช้งานโดยเฉพาะซึ่งพัฒนานีโอซีอ้อน ควีนมันธานั้นใช้พื้นฐานของโมบิลอาเมอร์ ไซโคกันดั้มมาร์คทูว์แต่ผสมลักษณะของคิวเบเลย์เข้าไปด้วย อาวุธหลักของควีนมันธาก็คือปืนมหาอนุภาคที่ติดไว้ทั่วตัวซึ่งมีอานุภาพเทียบได้กับปืนของยานรบ ในเกราะหางมีฟันเนลซึ่งเป็นอาวุธควบคุมระยะไกลด้วยพลังจิตผ่านระบบ**ไซคอมมิว** (Psycommu - **Psy**chic **commu**nicator) เมื่อใช้งาน ฟันเนลจะแยกออกไปจากอัลฟ่าอาร์ซีลและยิงโจมตีเป้าหมายจากตำแหน่งต่างๆกันด้วยบีมกันที่ติดไว้ เกราะของควีนมันธามีความทนทานสูงและสามารถทนมิสไซล์ทั้งหมดของฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มได้ และเกราะไหล่ขนาดใหญ่ทั้งสองข้างยังติดตั้งเครื่องกำเนิดสนามพลัง Iฟิลด์บาเรียร์ซึ่งสามารถสะท้อนลำแสงจากอาวุธบีมที่ศัตรูยิงใส่ได้ แม้จะเป็นโมบิลสูทขนาดใหญ่ แต่ควีนมันธาก็ติดตั้งท่อขับดันที่มีกำลังมากจึงมีความเร็วสูง ส่วนหัวของควีนมันธายังสามารถใช้เป็นยานหนีภัยได้เหมือนไซโคกันดั้มมาร์คทูว์

เมื่อเกรมี่ โตโต้ได้เริ่มก่อกบฏเพื่อชิงอำนาจจากฮามาน คานก็ได้ใช้ควีนมันธาเหมือนยูนิตบัญชาการ โดยเกรมี่จะนั่งออกคำสั่งจากควีนมันธาซึ่งมีมนุษย์ดัดแปลง เพิล ทูว์เป็นนักบินหลัก ในการต่อสู้นั้น ควีนมันธาสามารถทำลายยานท่า ลาวิอ็องโรส และทำให้ AMX-015 เกมาร์คของหัวหน้าหน่วยองครักษ์ เคียร่า ซูน กับกันดั้มมาร์คทูว์และเซต้ากันดั้มของกันดั้มทีมเสียหายอย่างหนักได้ แต่ในระหว่างการต่อสู้กับฟุลอาเมอร์ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้มของจูโด อชิตะนั้น จูโดได้เกลี้ยกล่อมให้เพิล ทูว์รู้สึกตัวว่าเกรมี่เพียงแต่ใช้งานเธออยู่และสละเครื่องออกมา เปิดโอกาสให้ลู ลูก้าใช้เซต้ากันดั้มยิงสังหารเกรมี่

คชาทริยา
--------

**NZ-666 กษัตริยา** (ญี่ปุ่น: クシャトリヤ ;อังกฤษ: Kshatriya) ปรากฏตัวในหนังสือนิยาย *กันดั้มยูนิคอร์น* ออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ

กษัตริยาเป็นรุ่นปรับปรุงของควีนมันธาซึ่งพัฒนาโดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกให้มีขนาดเล็กลงแต่ยังคงพลังทำลายไว้ในขณะที่สมรรถนะสูงกว่าเดิม โดยเพิ่มเกราะไหล่ขนาดใหญ่เป็นสี่แผง ซึ่งในเกราะนี้ติดตั้งอาวุธคือฟันเนล ปืนมหาอนุภาค และ แขนกลติดบีมเซเบอร์เอาไว้ ส่วนตัวของกษัตริยายังมีปืนมหาอนุภาคสี่กระบอกที่หน้าอกและบีมเซเบอร์ บีมแก็ตลิ่งที่ยูนิคอร์นกันดั้มใช้นั้นเดิมทีก็เป็นอาวุธของกษัตริยา ระบบไซคอมมิวของกษัตริยายังได้รับการปรับปรุงเป็นไซโคเฟรมซึ่งมีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมมาก กษัตริยาถูกขโมยไปจากแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกส์โดยกลุ่มนีโอซีอ้อนที่เหลืออยู่ภายใต้การนำของฟุล ฟรอนทัลและใช้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของมนุษย์ดัดแปลง มาริดา ครูซ ซึ่งในอดีตนั้นเธอก็คือเพิล ทเวลฟ์ หนึ่งในโคลนของเอลพี เพิล

อ้างอิง
-------

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
**หลวงพ่อเจ้ง จันทสโร** (20 กรกฎาคม พ.ศ. 2406 - 27 เมษายน พ.ศ. 2499) อดีตเจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม และ อดีตเจ้าคณะจังหวัดตราด ได้รับการขนานนามว่า **บิดาแห่งการศึกษาของจังหวัดตราด**[] ในฐานะที่เป็นพระผู้เคร่งครัด ในพระธรรมวินัย เป็นนักปกครอง เป็นแบบอย่างที่ดีและที่สำคัญท่านให้การสนับสนุนทางการศึกษาในจังหวัดตราดเป็นอย่างมาก แม้แต่ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ สมเด็จพระสังฆราช ยังเคยย้ำพระราชดำรัสถึง 2 ครั้งว่า **พระเจ้งเป็นพระที่ดีมาก**

ประวัติ
-------

**พระวิมลเมธาจารย์** หรือ **หลวงพ่อเจ้ง จันทสโร** ท่านเกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2406 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี ณ บ้านแหลมหิน ตำบลหนองคันทรง อำเภอเมือง จังหวัดตราด วัยเด็กได้รับการศึกษาเพียงการหัดอ่านภาษาไทยจากพระอาจารย์สร้อย วัดแหลมหิน ซึ่งในสมัยนั้นไม่มีโรงเรียนไม่มีแบบเรียนจึงมีน้อยคนนักที่จะรู้หนังสือไทย ท่านอุปสมบทเมื่อมีอายุได้ 21 ปี ในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 ในรัชกาลถัดมา ณ วัดไผ่ล้อม โดยมีพระอุปัชฌาย์รุ่ง วัดไผ่ล้อม เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดนิตย์ วัดกลาง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระใบฎีกาหล่อน วัดไผ่ล้อม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ หลังจากนั้นได้เริ่มศึกษาหนังสือไทย พระธรรมคำภีร์ บาลีและพระวินัยบัญญัติ ท่านอุตสาหะและพากเพียรในการเขียนอ่านจนมีความรู้ทั้งภาษาไทยและขอมจนแตกฉาน ได้รับอนุญาตให้แสดงธรรมเทศนา **พระธรรมเจ็ดคัมภีร์** ที่แสดงได้ยากยิ่ง เมื่อบวชได้เพียง 4 พรรษาเท่านั้น ต่อมาท่านได้รวบรวมหนังสือสวดมนต์มาทำการแปลและจัดพิมพ์ขึ้น เช่น คิริมานนทสูตร เป็นต้น ในปี พ.ศ. 2445 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม เป็นพระอุปัชฌาย์ เป็นพระครูวิมลเมธาจารย์ ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดตราด ตามลำดับ ครั้งสุดท้ายได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะที่ **พระวิมลเมธาจารย์วรญาณคณานุรักษ์ สังฆปาโมกข์** ท่านได้ตั้งโรงเรียนสอนนักธรรมขึ้นเป็นครั้งแรกในจังหวัดตราด ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2499 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช

อ้างอิง
-------

* **หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์**
* ประวัติหลวงพ่อเจ้ง[*ลิงก์เสีย*]


| ก่อนหน้า |  | พระวิมลเมธาจารย์ (เจ้ง จนฺทสโร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **-** |  | **เจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม** (พ.ศ. 2445 - พ.ศ. 2499)  (54 ปี) |  | **พระบูรเขตต์คณาจารย์สุทธิสารวรนายก สังฆปาโมกข์** |
**วัดโบสถ์อินทรสารเพชร** [โบด-อิน-ทะ-ระ-สาน-เพด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคูหาสวรรค์ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูธรรมธร ธีรพัฒน์ สุวินโย เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
-------

สันนิษฐานว่าวัดโบสถ์อินทรสารเพชรน่าจะสร้างขึ้นในปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2310 จากรูปแบบสถาปัตยกรรม คือ เป็นรูปเรือ และมีพระประธานองค์ใหญ่หล่อด้วยสัมฤทธิ์รมดำทั้งองค์ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นช่างฝีมือจากลาว คือมีพระพักตร์เล็ก พระวรกายใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ทางเข้าอุโบสถเล็กซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยอยุธยาที่จะสร้างพระประธานองค์ใหญ่และสร้างโบสถ์คลุมองค์พระประธาน 

มีการจดบันทึกว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2400 สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้ล่องเรือธุดงค์มาในเส้นทางคลองบางหลวง พบวัดร้างมีเพียงพระประธาน จึงมีดำริให้บูรณะวัดนี้ รวมถึงชาวบ้านได้ช่วยกันบูรณะ ได้ตั้งชื่อวัดตามสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ว่า **วัดโบสถ์** ส่วนคำว่า "อินทรสารเพชร" น่าจะมาจากสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมต่าง ๆ ที่ตกแต่ง ความหมายของชื่อวัดคือ "ข้อความอันประเสริฐจากพระอินทร์สู่โบสถ์วัด"

ตามหลักฐานรอยเขียนที่เพดานโบสถ์ ระบุว่าได้มีการบูรณะซ่อมแซมโบสถ์ในปี พ.ศ. 2496 โดยได้ขยายยืดออกเป็น 8 หน้าต่าง และเพิ่มประตูหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโบสถ์อินทรสารเพชร". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "เทศน์มหาชาติเวสสันดรชาดก เฉลิมพระเกียรติ". *แนวหน้า*. 3 ธันวาคม 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
3. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-12-04.
4. ↑  "มาทำความรู้จัก วัดโบสถ์อินทรสารเพชร "เชื่อมั่นศรัทธาปาฏิหาริย์ หลวงพ่อโตองค์ดำ"".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดโบสถ์อินทรสารเพชร**
**วัดโพธิ์** เป็นวัดเก่าแก่ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2243 ตั้งอยู่ถนนสุรนารี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา และเป็นที่ตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม และแผนกบาลี

ประวัติ
-------

เมื่อ พ.ศ. 2243 วัดโพธิ์ได้สร้างขึ้นเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 66 ตารางวา และที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 3 งาน 56 ตารางวา

ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน
--------------------------------

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระทอง |  |
| 2 | พระม่วง |  |
| 3 | พระภู่ |  |
| 4 | พระปาน |  |
| 5 | พระอินทร์ |  |
| 6 | พระโม้ |  |
| 7 | พระครูวิเศษศาสนการ (พระมหาเฉย) | พ.ศ. 2490-2511 |
| 8 | พระครูโพธิเขมากร (หลวงพ่อเย็น เกสโร) | พ.ศ. 2511 |
| 9 | พระครูปริยัติอมรธรรม อมรธมฺโม (พระมหาแช่ม) | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |

อาคารเสนาสนะ
------------

**อุโบสถ** เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482
**ศาลาการเปรียญ** เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524
**ศาลาอเนกประสงค์** เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538
**กุฏิสงฆ์**
**หอระฆัง**
**ฌาปนสถาน**

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "วัดโพธิ์ (จังหวัดนครราชสีมา)". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
**ปปัญจสูทนี** คือ คัมภีร์อรรถกถาที่อธิบายความในมัชฌิมนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก พระพุทธโฆสะเป็นผู้เรียบเรียงขึ้นจากอรรถกถาภาษาสิงหฬ เมื่อราว พ.ศ. 1,000  โดยอาศัยอรรกถาเก่าภาษาสิงหลที่แปลมาจากภาษมคธหรือภาษาบาลีมาแต่เดิม แต่ต่อมาต้นฉบับสูญหายไปพระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางไปยังลังกาทวีปเพื่อแปลอรรกถาเหล่านี้กลับคืนเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง ทั้งนี้ ชื่อคัมภีร์ "ปปัญจสูทนี" มีหมายความว่า การไขความกระจ่างแก่อุปสรรคแก่ความก้าวหน้าทางจิต

ที่มา
-----

พระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ ได้รจนาคัมภีร์นี้ขึ้นตามคำอาราธนาของพระพุทธมิตตะเถระ เริ่มต้นคัมภีร์ พระพุทธโฆษาจารย์ได้เกริ่นถึงที่มาที่ไปของการรจนาปปัญจสูทนี กล่าวคือ เป็นการแปลจากอรรถกาเดิมที่พระอรหันต์ผู้เชี่ยวชาญ 500 องค์สังคายนาเป็นภาษามคธ หรือภาษาบาลีไว้ตอนปฐมสังคายนา รวมถึงที่พระสังคีติกาจารย์ทั้งหลายสังคายนาเพิ่มเติมในเวลาต่อมา เพื่อเนื้อความแห่งพระสูตร มัชฌิมนิกาย ต่อมาพระมหินทเถระได้นำอรรถกถาเหล่านี้มาเผยแผ่ที่ลังกาทวีป แล้วแปลเป็นภาษาสิงหล เพื่อยังประโยชน์แก่ชาวลังกา ในเวลาต่อมาอรรถกาเดิมในภาษามคธสูญหายไป พระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางมาลังกาเพื่อแปลอรรถกาต่างๆ รวมถึงอรรถกถาที่อธิบายมัชฌิมนิกาย กลับเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง นอกจากนี้ ในการแปลครั้งนี้ พระพุทธโฆษาจารย์ยังประกาศว่า อรรถกาเนื้อความมีความสอดคล้องกับคำสอนของพระเถระคณะวัดมหาวิหาร ซึ่งรักษาคำสอนตามแนวทางพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทไว้อย่างครบถ้วน

เนื้อหา
-------

ปปัญจสูทนี มีลักษณะเดียวกับคัมภีร์อรรถกถาอื่นๆ กล่าวคือ ผู้รจนา จะกล่าวถึงเบื้องหลังที่มีการแสดงพระสูตรนั้น มีการอธิบายคำศัพท์สำคัญในพระสูตร และมีการอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งรายละเอียดของข้อธรรมซึ่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงในพระสูตรนั้น ๆ โดยในที่นี้จะมีการแบ่งเนื้อหาโดยสรุปของปปัญจสูทนี ตามลักษณะการแบ่งหมวดหมู่ของมัชฌิมนิกาย ดังนี้ 

* **ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดมูลปัณณาสก์**

อรรถกถามูลปริยายวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาสีหนาทวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาโอปัมมวรรค (10 สูตร)

อรรถกถามหายมกวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาจูฬยมกวรรค (10 สูตร)

* **ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดมัชฌิมปัณณาสก์**

อรรถกถาคหปติวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาภิกขุวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาปริพพาชกวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาราชวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาพราหมณวรรค (10 สูตร)

* **ปปัญจสูทนี อรรถกามัชฌิมนิกาย หมวดอุปริปัณณาสก์**

อรรถกถาเทวทหวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาอนุปทวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาสุญญตวรรค (10 สูตร)

อรรถกถาวิภังควรรค (10 สูตร)

อรรถกถาสฬายตนวรรค (10 สูตร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  พระพรหมคุณาภรณ์ หน้า 200
2. ↑  ดู "papanca" ใน palikanon.com
3. ↑  Jayarava Attwood. (2012)
4. ↑  Bimala Charan Law. (1923). หน้า 79
5. ↑  พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี. อรรถกถา พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย หน้า 16 - 17

บรรณานุกรม
----------

* พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2550). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร.
* Jayarava Attwood. (2012). Proliferation : An exploration of the concept of papanca in the Pali Suttas with translations of relevant texts.
* พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี. อรรถกถา พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย
* สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
* พระศรีปริยัติโมลี. (2542). เก็บเพชรจากคัมภีร์พระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย หน้า 129 - 144
* Bimala Charan Law. (1923). The Life and Work of Buddhaghosa. Calcutta : Thacker, Spink & Co.

ตัวบทคัมภีร์
------------

**ปปญจสูทนี (บาลี)**

ปปญจสูทนี ๑

ปปญจสูทนี ๒

ปปญจสูทนี ๓
**วัดโพธิสมพร** ตั้งอยู่ที่ บ้านบอนเขียว หมู่ที่ 5 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2433

ประวัติ
-------

### ประวัติ

"วัดโพธิสมพร" ตั้งเมื่อ พ.ศ 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ 2534 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5.90 เมตร ยาว 15.30 เมตร ตั้งอยู่ที่ บ้านบอนเขียว หมู่ที่ 5 ตำบลสามขา อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย 

ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 56 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ ประมาณ 1 เส้น 17 วา จดทางสาธารณะประโยชน์ ทิศใต้ ประมาณ 1 เส้น 8 วา 1 ศอก จดทางสาธารณะประโยชน์ ทิศตะวันออก ประมาณ 2 เส้น 4 วา จดทางสาธารณะประโยชน์ ทิศตะวันตก ประมาณ 2 เส้น 16 วา 1 ศอก จดทางสาธารณะประโยชน์ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 กว้าง 5.90 เมตร ยาว 15.30 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กว้าง 12.50 เมตร ยาว 16.20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กว้าง 10.30 เมตร ยาว10.80 เมตร กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธาน 1 องค์ และพระพุทธขนาดต่างๆ จำนวน 10 องค์ 

วัดโพธิสมพร ตั้งเมื่อ พ.ศ 2433 เดิมชื่อวัดบอนเขียว การบริหารการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ รูปที่หนึ่ง พระ หล่อง รูปที่สอง พระสีดา รูปที่สาม พระเทียม รูปที่สี่ พระตา รูปที่ห้าพระเพียร รูปที่หก พระตา รูปที่เจ็ด พระบุญ รูปที่แปด พระเจริญ รูปที่เก้า พระแก้ว รูปที่สิบ พระลี รูปที่สิบเอ็ด พระอธิการแลงเดือน จกฺกธมฺโม การบริหารการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2512 ศูนย์ศึกษาพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ 2476

### ศาสนวัตถุ

1. มี พระพุทธรูป ปางมารวิชัย ประดิษฐ์สถานอยู่ 1 องค์
2. อุโบสถ กว้าง 5.90 เมตร ยาว 15.30 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ 2534
3. ศาลาการเปรียญ กว้าง 12.50เมตร ยาว 16.20 เมตร เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2516
4. หอสวดมนต์ กว้าง 10.03 เมตร ยาว 10.80 เมตร 1 หลัง เป็นอาคารไม้
5. กุฎิสงฆ์ 1 หลัง เป็นอาคารไม้

### ลำดับเจ้าอาวาส

|  |
| --- |
| **ลำดับเจ้าอาวาสวัดโพธิสมพร ต.นาขาม อ.กุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์**  |
| ที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | ตำแหน่ง | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 | พระอธิการแสงเดือน จกฺกธมฺโม  | เจ้าอาวาส | พ.ศ.  | ปัจจุบัน |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองพุทธสถาน,กรมการศาสนา. ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร หน้าที่ 148เล่ม 13 ,กรุงเทพฯ : กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา, 2526.
ภาพ "เอดิเพิสกับสฟิงห์" โดย กุสตาฟ มอโร เมื่อ ค.ศ. 1864 รักษา ณ พิพิธภัณฑสถานทางศิลปะเมโทรโพลิแทน
คำว่า **ปมเอดิเพิส** (อังกฤษ: Oedipus complex; เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˈɛdəpəs/) อธิบายอารมณ์และความคิดซึ่งจิตเก็บไว้ในจิตไร้สำนึกโดยการกดเก็บพลวัต (dynamic repression) ซึ่งสนใจความปรารถนาของเด็กในการใฝ่ใจเชิงสังวาสกับบิดามารดาเพศตรงข้ามกับตน คือ ชายดึงดูดกับมารดาของตน หญิงดึงดูดกับบิดาของตน ซิกมุนด์ ฟรอยด์ ผู้ประดิษฐ์คำว่า "ปมเอดิเพิส" เชื่อว่าปมเอดิเพิสเป็นความปรารถนาบิดามารดาทั้งในชายและหญิง ฟรอยด์คัดค้านคำว่า "ปมอิเล็กตรา" ที่คาร์ล ยุงเสนออธิบายปมเอดิเพิสที่ปรากฏในเด็กหญิง ปมเอดิเพิสปรากฏในพัฒนาการความต้องการทางเพศขั้นที่สาม คือ ขั้นอวัยวะเพศ (อายุ 3–6 ปี) จากทั้งหมดห้าขั้น ได้แก่ (1) ขั้นปาก (2) ขั้นทวารหนัก (3) ขั้นอวัยวะเพศ (4) ขั้นแฝง และ (5) ขั้นสนใจเพศตรงข้าม ซึ่งเป็นแหล่งของความพึงพอใจของลิบิโด (libido) อยู่ในอีโรจีเนียสโซน (erogenous zone) ต่าง ๆ ของกายเด็ก

ในทฤษฎีจิตวิเคราะห์สำนักฟรอยด์คลาสสิก การเลียนแบบบิดามารดาเพศเดียวกันของเด็ก (identification) เป็นการแก้ปมเอดิเพิสและปมอิเล็กตราที่สำเร็จ เป็นประสบการณ์ทางจิตวิทยาสำคัญซึ่งจำเป็นต่อการพัฒนาบทบาทและอัตลักษณ์ทางเพศผู้ใหญ่ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ยังเสนอว่า เด็กชายและเด็กหญิงเผชิญปมนี้ต่างกัน เด็กชายในรูปของความวิตกกังวลการตอน (castration anxiety) เด็กหญิงในรูปของความอิจฉาองคชาต (penis envy) และการแก้ไขปมที่ไม่สำเร็จอาจนำไปสู่โรคประสาท โรคใคร่เด็กและรักร่วมเพศ ชายและหญิงที่ติดอยู่ในขั้นเอดิเพิสและอิเล็กตราในพัฒนาการความต้องการทางเพศนั้นอาจถือว่า "ยึดติดมารดา" และ "ยึดติดบิดา" ในชีวิตผู้ใหญ่ ประสบการณ์นี้อาจนำให้เลือกคู่ครองที่เหมือนบิดาหรือมารดาของตน

ดูเพิ่ม
-------

* เอดิเพิส

อ้างอิง
-------
**พระวิเชียรโมลี (ขวัญชัย นิติสาโร ป.ธ.๙)** เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2519 ได้ศึกษาเล่าป.ธ. ๓ ที่ วัดพิชโสภาราม สำนักเรียนคณะจังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2535  และได้เรียนป.ธ. ๖ วัดหนัง ราชวรวิหาร สำนักเรียนวัดราชโอรสาราม  และท่านได้ศึกษาป.ธ. ๙ วัดหนัง ราชวรวิหาร สำนักเรียนวัดสร้อยทอง ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2532 วัดพิชโสภาราม บ้านแก้งเหนือ ตำบลแก้งเหนือ อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานีหลวงพ่อขวัญชัยได้เข้าอุปสมบทเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2541 โดยมี พระธรรมศีลาจารย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูวิธานวรกิจ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และ พระครูปลัดศีลวรวัฒน์ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ จากนั้นท่านก็ได้ศึกษาพระธรรมต่อจากนั้นหลังจากอุปสมบทมาได้ 1 ปี ท่านได้เข้ารับตำแหน่งเป็นเลขาเจ้าคณะเขตภาษีเจริญ  และในขณะนั้นท่านก็เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดหนังในปี พ.ศ. 2550  และในช่วงปี พ.ศ. 2552 เจ้าอาวาสอาพาธ ท่านจึงรับหน้าที่รักษาการเจ้าอาวาสชั่วคราวจนเมื่อ หลวงพ่อสุกรี ถึงแก่มรณภาพในปี พ.ศ. 2553 ทางคณะสงฆ์จึงแต่งตั้งท่านขึ้นเป็นเจ้าอาวาสวัดหนังเป็นรูปที่ 9 ในตลอดเวลาที่ท่านเป็นเจ้าอาวาสมาจนถึงปัจจุบัน ท่านได้ดูแลเอาใจใส่วัดเป็นอย่างดี และจนทำให้วัดหนังนี้มีแต่คนมาสวดมนต์ และ ฟังธรรม และท่านก็จะมีการแสดงปาฏิโมกข์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ท่านถนัดมากที่สุด

อ้างอิง
-------

* พระวิเชียรโมลี[*ลิงก์เสีย*]

1. ↑   ป.ธ. ๓ วัดพิชโสภาราม สำนักเรียนคณะจังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2535
2. ↑   ป.ธ. ๖ วัดหนัง ราชวรวิหาร สำนักเรียนวัดราชโอรสาราม ในปี พ.ศ. 2538
3. ↑   ป.ธ. ๙ วัดหนัง ราชวรวิหาร สำนักเรียนวัดสร้อยทอง ในปี พ.ศ. 2544
4. ↑   เป็นเลขานุการเจ้าคณะเขตภาษีเจริญ ในปี (พ.ศ. 2542 - 2551
5. ↑   เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดหนังในปี พ.ศ. 2550

| ก่อนหน้า |  | พระวิเชียรโมลี (ขวัญชัย นิติสาโร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระธรรมศึลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม)** |  | **อยู่ในตำแหน่ง  เจ้าอาวาสวัดหนัง** (พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน) |  | ***อยู่ในตำแหน่ง*** |
**เจ้าเสือหยาดฟ้า** หรือ **เจ้าหลวงเสือยาดฟ้า** หรือเดิมชื่อ **มาชุ โกฮาอิน** เป็นพระอนุชาของสุพุงเมือง ขึ้นครองราชย์สืบมา พระองค์ทรงรับพระนามฮินดูว่า "อุทัยยาทิตยะ สิงห์" และอภิเษกสมรสกับมเหสีของพระเชษฐาผู้ล่วงลับไปแล้ว ในรัชกาลของพระองค์ มีผู้คิดแผนการประทุษร้ายหลายครั้ง เมื่อตอนพระองค์สิ้นพระชนม์ครั้งหนึ่ง และอีกครั้งหนึ่งเมื่อทรงครองราชย์ใหม่ ๆ แต่แผนการนั้นถูกจับได้เสียก่อน ผู้คบคิดก่อการร้ายถูกจับได้ทั้งหมด แต่ส่วนมากได้รับพระราชทานอภัยโทษ

ขึ้นครองราชย์
-------------

### สงครามอาหม-โมฮัมหมัด

การเจรจากับฝ่ายโมฮัมหมัดยังคงดำเนินต่อไป รามสิงห์ยังคงเน้นว่าเส้นพรมแดนเก่าควรจะใช้ต่อไป และบาร์ พูคานก็เห็นพ้องด้วย แต่ในระหว่างที่กำลังรอคำสั่งเห็นชอบจากกษัตริย์อาหม แต่รามสิงห์ได้กำลังหนุนเพิ่มเติม และเนื่องจากเขาสงสัยในท่าทีของฝ่ายอาหมอยู่แล้ว รามสิงห์จึงเคลื่อนทัพมายังสิตะมาริ(Sitamari) และส่งกองทหารย่อย ๆ มายังดารัง ด้วยเหตุนี้ อุทัยยาทิตยะจึงทรงเตรียมทำสงครามต่อไปและทรงสั่งให้บุรฮา โกฮาอินนำทหาร ๒๐,๐๐๐ คน ออกเดินทางจากสามธารา มายังศรีกาต ฝ่ายโมฮัมหมัดเคลื่อนทัพมาประจันหน้ากัน และการสู้รบก็ได้เกิดขึ้น ฝ่ายอาหมได้รับชัยชนะในการรบทางบก แต่กองทัพเรือเพลี่ยงพล้ำจำต้องถอยไปอยู่บาร์ฮิลา(Barhila) ทัพบกจึงต้องถอยตามไปด้วย บาร์ พูคานได้นำกองเรือรบมาเพิ่มเติม ทัพอาหมจึงหวนกลับไปโจมตีอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้กองทัพเรือโมฮัมหมัดเสียหายยับเยิน และทัพบกอาหมก็ได้ชัยชนะอีกเป็นครั้งที่สอง

อ้างอิง
-------


* หลวงวิจิตรวาทการ. *งานค้นคว้าเรื่องชนชาติไทย*. [ม.ป.ท.] : [ม.ป.พ.], [ม.ป.ป.].
* Gogoi, Padmeshwar (1968), *The Tai and the Tai kingdoms*, Gauhati University, Guwahati

ดูเพิ่ม
-------

* ราชวงศ์อาหม


| ก่อนหน้า |  | เจ้าเสือหยาดฟ้า |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สุพุงเมือง(จักรธวัช สิงห์)** |  | **กษัตริย์อาหม** (พ.ศ. 2040 - พ.ศ. 2082) |  | **สุขล้ำฟ้า(รามธวัช สิงห์)** |
**วัดโพธินิมิตรสถิตมหาสีมาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ในแขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร

ที่ดินของวัดในอดีตเป็นกรรมสิทธิ์ของนายโพ กับนางมิ ซึ่งเป็นบิดามารดาของสมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เมื่อบิดามารดาถึงแก่กรรม สมเด็จพระวันรัตได้อุทิศที่ดินสร้างวัดเพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่บิดามารดา เป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา และศรัทธาแน่วแน่ว่าจะไม่กลับไปครองชีวิตฆราวาสอีก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2417 มีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 วา ยาว 10 วา และพระราชทานนามว่า **วัดโพธินิมิตร** ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า **วัดโพธิตลาดพลู** ได้ประกอบพิธีผูกมหาสีมา เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2433 ถือเป็นวัดเดียว และวัดแรกในคณะสงฆ์ไทย (มหานิกาย) ที่มีเขตกำหนดทำสังฆกรรมเป็นมหาสีมา

สิ่งสำคัญในวัดได้แก่ พระอุโบสถ ภายในมีพระพุทธรูปหล่อลงรักปักทอง ปางมารวิชัย เป็นพระประธานอยู่ในพระอุโบสถ มีพระมหาเจดีย์ พลับพลารับเสด็จรัชกาลที่ 5 หอระฆัง ศาลาการเปรียญ ศาลาอเนกวนิช เป็นศาลาตรีมุข และศาลาท่าน้ำ

สถานีโพธิ์นิมิตรอยู่ใกล้ซอยวัดโพธินิมิตรสถิตมหาสีมาราม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโพธินิมิตรสถิตมหาสีมาราม". *ระบบฐานข้อมูลพระกฐินพระราชทาน*.
2. ↑  "วัดโพธินิมิตรสถิตมหาสีมาราม". *กองการท่องเที่ยวกรุงเทพมหานคร*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-23. สืบค้นเมื่อ 2020-07-22.
3. ↑  "กทม.เปิดทดสอบบีทีเอสส่วนขยายสายสีลม". *โพสต์ทูเดย์*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดโพธินิมิตรสถิตมหาสีมาราม**
ทรงลูกบาศก์ปลายตัด
**ทรงลูกบาศก์ปลายตัด** หรือ **ทรงหกหน้าปลายตัด** (อังกฤษ: truncated cube/hexahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปแปดเหลี่ยมปรกติ 6 หน้า และหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า รวม 14 หน้า มี 24 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงลูกบาศก์ (cube) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 8 จุด ให้หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสกลายเป็นรูปแปดเหลี่ยม และหน้าที่ตัดนั้นก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยม

พื้นที่ผิวและปริมาตร
--------------------

ทรงลูกบาศก์ปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของทรงลูกบาศก์ปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้

{\displaystyle A=2(6+6{\sqrt {2}}+{\sqrt {3}})a^{2}\approx 32.4346644a^{2}}
{\displaystyle V={\frac {1}{3}}(21+14{\sqrt {2}})a^{3}\approx 13.5996633a^{3}}

พิกัดคาร์ทีเซียน
----------------

พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงลูกบาศก์ปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้

(±ξ, ±1, ±1)
(±1, ±ξ, ±1)
(±1, ±1, ±ξ)
เมื่อ ξ = √2 - 1

อ้างอิง
-------

* Williams, Robert (1979). *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Section 3-9)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Truncated cube" จากแมทเวิลด์.
* The Uniform Polyhedra
* Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
**วัดโบสถ์เมือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำจันทบุรีในตำบลตลาด อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี

วัดโบสถ์เมือง สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2395 และน่าจะสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยสังเกตจากใบเสมาหินทรายขาว อุโบสถ และเจดีย์ทรงลังกา นอกจากนี้ยังมีการค้นพบทับหลังอันเป็นศิลปะบาปวนตอนปลาย พ.ศ. 1510–1630 รูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณในซุ้มเรือนแก้ว

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ อุโบสถมีทับหลังศิลปะบาปวน มีหลักฐานว่าบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2444 และครั้งต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2499–2501 ปัจจุบันอุโบสถมีการตกแต่งทาสีใหม่
หอสวดมนต์ เจดีย์ใหญ่บรรจุพระบรมธาตุ มีเจดีย์เล็กล้อมรอบสี่มุม โรงเรียนพระปริยัติธรรม ด้านหลังของวัดมีบันไดเดินลงไปถึงย่านท่าหลวง ชุมชนเก่าแก่ริมแม่น้ำจันทบูรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโบสถ์เมือง และชุมชนริมน้ำจันทบูร". องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
2. ↑  ภัททวิกรม์ นิ่มนวล. "เจดีย์ทรงระฆังสมัยรัตนโกสินทร์ในจังหวัดจันทบุรี พุทธศตวรรษที่ ๒๔-๒๕" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
3. ↑  "วัดโบสถ์เมือง และชุมชนริมน้ำจันทบูร". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
ทรงพาราโบลาของการหมุนรอบ
 ทรงพาราโบลาเชิงไฮเพอร์โบลา
 พื้นผิวแสดงทรงพาราโบลาเชิงไฮเพอร์โบลา
**ทรงพาราโบลา** หรือ **พาราโบลอยด์** (paraboloid) คือผิวกำลังสองที่แสดงด้วยสมการ

{\displaystyle z={\frac {x^{2}}{a^{2}}}\pm {\frac {y^{2}}{b^{2}}}}
ภาพตัดขวางของทรงพาราโบลาที่แสดงโดยสมการนี้เทียบกับระนาบแนวตั้ง (ตั้งฉากกับแกน z) จะเป็นพาราโบลา

โดยเครื่องหมาย {\displaystyle \pm } แสดงว่าอาจเป็นบวกหรือลบ อาจแบ่งเป็น

{\displaystyle z={\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}}
เรียกว่า **ทรงพาราโบลาเชิงวงรี** (elliptical paraboloid) ซึ่งภาพตัดขวางตามระนาบแนวนอนเป็นรูปวงรี และ

{\displaystyle z={\frac {x^{2}}{a^{2}}}-{\frac {y^{2}}{b^{2}}}}
เรียกว่า **ทรงพาราโบลาเชิงไฮเพอร์โบลา** (hyperbolic paraboloid) ซึ่งภาพตัดขวางตามระนาบแนวนอนจะเป็นรูปไฮเพอร์โบลา

สำหรับทรงพาราโบลาเชิงวงรีที่ a = b นั่นคือ

{\displaystyle z={\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{a^{2}}}}
จะเรียกว่าเป็น **ทรงพาราโบลาของการหมุนรอบ** (paraboloid of revolution) ภาพตัดขวางตามระนาบแนวนอนจะเป็นรูปวงกลม

การใช้ในงานวิศวกรรม
-------------------

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (แสง) และเสียงที่แผ่เข้ามาขนานกับทรงพาราโบลาของการหมุนรอบจะมารวมกันที่จุดเดียวคือที่จุดโฟกัสของทรงพาราโบลา หลักการนี้ถูกใช้ในอุปกรณ์ต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง เช่น

* เสาอากาศพาราโบลา
* กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง
* ไมโครโฟนพาราโบลา
ไมโครโฟนที่ใช้ตัวสะท้อนพาราโบลาเพื่อเพิ่มพลังงานของเสียงเป้าหมาย
* โทรศัพท์พาราโบลา (เครื่องอัดเสียงพาราโบลา)
อุปกรณ์ทดลองซึ่งออกแบบโดยให้พาราโบลาสองอันหันเข้าหากัน เพื่อให้ได้ยินเสียงเบา ๆ ที่จุดโฟกัสฝั่งตรงข้าม

อ้างอิง
-------

1. ↑  スポーツ中継向け「ターゲットマイク技術」を開発 เก็บถาวร 2020-11-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน、NTT、2019年10月8日閲覧。
2. ↑  展示物・実験アイテム、学研科学創造研究所、2019年10月8日閲覧。
3. ↑  パラボラ、名古屋市科学館、2019年10月8日閲覧。
**อาร์เซส** (กรีก: Ἄρσης; ระหว่างประมาณ 445 – 359/8 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นที่รู้จักกันในพระนามเมื่อครองราชย์แล้วว่า **อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2** (เปอร์เซียโบราณ: 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂 *Artaxšaçāʰ*; กรีก: Ἀρταξέρξης) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ระหว่าง 405/4 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 358 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของกษัตริย์ดาริอุสที่ 2 (ทรงครองราชย์ระหว่าง 423 – 405/4 ปีก่อนคริสตกาล) และพระราชมารดาของพระองค์คือ พาริซาทิส

หลังจากการทรงขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 ทรงต้องเผชิญกับการต่อต้านจากไซรัส ผู้เยาว์ พระอนุชาของพระองค์ ผู้ซึ่งรวบรวมกองทัพที่ประกอบด้วยกองทหารจากข้าหลวงแห่งลีเดียและไอโอเนีย ตลอดจนทหารรับจ้างชาวกรีกในการแย่งชิงพระราชบัลลังก์ โดยกองทัพของทั้งสองฝ่ายได้สู้รบที่คูนาซาในช่วง 401 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งส่งผลให้เจ้าชายไซรัสทรงพ่ายแพ้และสิ้นพระชนม์ ซึ่งต่อจากช่วงเวลาดังกล่าว กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 ต้องจะเผชิญกับการราบปรามกับการก่อกบฏอีกหลายครั้ง การก่อกบฏโดยอีวากอรัสที่ 1 (ทรงครองราชย์ราว 411–374 ปีก่อนคริสตกาล) ในไซปรัสระหว่าง 391–380 ปีก่อนคริสตกาล การก่อกบฏโดยชาวฟินีเซียในช่วงราว 380 ปีก่อนคริสตกาล และที่สำคัญที่สุด คือ การก่อกบฏโดยคณะผู้ปกครองทางตะวันตกที่รู้จักกันในนามของ การปฏิวัติข้าหลวงครั้งยิ่งใหญ่ (Great Satraps' Revolt) ในช่วงทศวรรษที่ 360 และ 350 ก่อนคริสตกาล ซึ่งนำโดยบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น ดาตาเมส, อาริโอบาร์ซาเนส และออโตฟราดาเตส

ผู้ปกครองของจักรวรรดิพาร์เธียทรงถือว่า กษัตริย์อาร์ตาเซิร์กซีสที่ 2 ทรงเป็นต้นเชื้อสายราชวงศ์แห่งพาร์เธีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Binder 2008, pp. 109, 359. sfn error: no target: CITEREFBinder2008 (help)
โปสเตอร์ภาพยนตร์
โปสเตอร์ในแบบภาษาเยอรมัน
**ปมฆ่าปริศนาพันล้าน** ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง **The Million Dollar Hotel** นำแสดงโดย เจเรมี่ เดวี่ส์, มิลล่า โจโววิช, เมล กิ๊บสัน กำกับโดย วิม เวนเดอส์ ความยาว 122 นาที ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ในประเทศไทยฉายในโครงการ Little Big Film Project 2 เมื่อเดือนกันยายน ปีเดียวกัน

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

อิสซี่ (ทิม รอธ) หนึ่งในผู้อาศัยในโรงแรมโทรม ๆ แห่งหนึ่งที่ชื่อ Million Dollar Hotel ชานเมืองลอสแอนเจลิส ได้กระโดดตึกโรงแรมฆ่าตัวตาย ท่ามกลางความแปลกใจของทุกคน แต่ที่ทำให้ตกตะลึงยิ่งกว่านั้นเมื่อรู้ว่าอิสซี่เป็นทายาทของเจ้าของธุรกิจสื่อพันล้าน โดยทิ้งปริศนาไว้ที่หลังรูปวาดของเขา ทอม ทอม (เจเรมี่ เดวี่ส์) หนึ่งในผู้อยู่อาศัยและเพื่อนของอิสซี่ผู้ผิดหวังในความรักเสมอพยายามสานสัมพันธ์กับเอลอยซ์ (มิลล่า โจโววิช) หญิงสาวที่งามราวนางฟ้าข้างถนนที่ผิดหวังในความรักเช่นกัน

แต่แล้ว จู่ ๆ เอฟบีไอผู้หนึ่งนามว่า สกินเนอร์ (เมล กิ๊บสัน) ก็ได้ปรากฏตัวขึ้น สกินเนอร์พยายามสอบสวนการตายของอิสซี่และพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด ซึ่งทำให้สัมพันธภาพระหว่างทอม ทอม และอีลุยซ์ต้องสะดุดลงและสั่นสะเทือนผู้คนที่อาศัยอยู่ ณ โรงแรมแห่งนี้ ซึ่งล้วนแต่เป็นคนเพี้ยน ๆ ทั้งสิ้น

คำวิจารณ์
---------

The Million Dollar Hotel เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากแรงบันดาลใจของโบโน่ นักร้องนำแห่งวง U2 ที่เป็นเจ้าของความคิดพล็อตภาพยนตร์เรื่องนี้ กำกับโดย วิม แวนเดอร์ส ผู้กำกับชาวเยอรมันผู้สร้างชื่อมาจากภาพยนตร์ยุโรปหลายเรื่อง ซึ่ง The Million Dollar Hotel เรื่องนี้นับว่า เป็นภาพยนตร์ในแบบฉบับของฮอลลีวูดอย่างเต็มที่ครั้งแรกของแวนเดอร์ส โดยประเด็นภาพยนตร์เป็นการบอกเล่าเรื่องราวของคนนอกสังคม คนเพี้ยน คนบ้า คนมีสติกับคนไร้สติ โดยมีชื่อเป็นภาษาเยอรมันว่า O Hotel de Um Milhão de Dólares

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีดาราซุปเปอร์สตาร์อย่าง เมล กิ๊บสัน มารับบทนำในบทของเจ้าหน้าที่เอฟบีไอเพี้ยน ๆ ที่เคยมีแขนที่สามงอกออกมากลางหลัง ชื่อ สกินเนอร์ การรับบทนี้ของเมล กิ๊บสัน ได้รับการยอมรับว่าเป็นการรับบทที่ดีที่สุดบทหนึ่งในชีวิตการแสดงของเขา และในส่วนดนตรีประกอบ โบโน่ก็ได้เป็นผู้ทำด้วย ซึ่งหลายคนเมื่อได้ดูแล้วยอมรับถึงอารมณ์ที่สื่อในเนื้อหา โดยออกไปในทำนองเศร้า เหงาซึมเซา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับฉากเปิดเรื่อง ที่เป็นภาพในระยะไกลของหน้าต่างโรงแรมในห้อง ๆ หนึ่ง พร้อมกับคนที่อาศัยอยู่ในห้องนั้น ดนตรีก็ขึ้นมาด้วยเสียงแซกโซโฟนทุ้มต่ำ สื่ออารมณ์เหงาได้อย่างจับใจ ซึ่งภาพยนตร์ได้รับรางวัลหมีเงินในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลินปี 2000 ด้วย

สำหรับการฉายในประเทศไทย The Million Dollar Hotel ได้ฉายในโครงการ Little Big Film Project ครั้งที่ 2 ของบริษัทสหมงคลฟิล์ม ซึ่งเป็นโครงการการฉายภาพยนตร์ในแนวนอกกระแสในโรงภาพยนตร์ชั้นนำทั่วไป โดยฉายทั้งหมด 5 เรื่องสลับกันไปในหลายโรงภาพยนตร์ทั่วกรุงเทพ ฯ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลและรายละเอียดภาพยนตร์
ทรงยี่สิบหน้าปรกติ
**ทรงยี่สิบหน้า** (อังกฤษ: icosahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 20 หน้า ทรงยี่สิบหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้

**ทรงยี่สิบหน้าปรกติ** (regular icosahedron) เป็นทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทั้ง 20 หน้า มี 12 จุดยอด 30 ขอบ โดยที่ทุกจุดยอดจะล้อมรอบด้วยรูปสามเหลี่ยมจำนวน 5 หน้า ทรงนี้เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) และเมื่อกล่าวถึงทรงยี่สิบหน้าขึ้นมาลอยๆ จะมีความหมายโดยนัยเป็นทรงยี่สิบหน้าปรกติ

สำหรับทรงยี่สิบหน้าปรกติ สามารถเรียกได้อีกอย่างว่า *พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal dipyramid)*

พื้นที่ผิวและปริมาตร
--------------------

ทรงยี่สิบหน้าปรกติที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของทรงยี่สิบหน้าปรกติ ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ *a* สามารถคำนวณได้ดังนี้

{\displaystyle A=5{\sqrt {3}}a^{2}\approx 8.66025404a^{2}}
{\displaystyle V={\frac {5{\sqrt {2}}}{3}}a^{3}\approx 2.35702260a^{3}}

พิกัดคาร์ทีเซียน
----------------

รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำ 3 รูป ซึ่งตั้งฉากกันและกันภายในทรงยี่สิบหน้าปรกติ
พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงยี่สิบหน้าปรกติ สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้

(0, ±1, ±φ)
(±1, ±φ, 0)
(±φ, 0, ±1)
เมื่อ φ = (1+√5)/2 หรืออัตราส่วนทอง (อาจเขียนแทนด้วย τ)

ดูเพิ่ม
-------

* ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)
* ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทรงยี่สิบหน้า**

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Icosahedron" จากแมทเวิลด์.
* The Uniform Polyhedra
* Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
* Tulane.edu เก็บถาวร 2008-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน A discussion of viral structure and the icosahedron
* Paper Models of Polyhedra เก็บถาวร 2013-02-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Many links
* Origami Polyhedra - Models made with Modular Origami
มุมกวาดเยื้องศูนย์กลางคือมุม E ในรูปนี้
**มุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง** (eccentric anomaly) เป็นหนึ่งในตัวแปรค่ามุมที่แสดงตำแหน่งของวัตถุบนวงโคจรวงรี นิยามโดยเป็นมุม {\displaystyle E=\angle FCP'} ในรูปด้านขวา โดย C คือจุดศูนย์กลางวงโคจร F คือตำแหน่งของจุดศูนย์กลางมวล (จุดโฟกัส) และมุม {\displaystyle f=\angle AFP} คือมุมกวาดจริง

ภาพรวม
------

สมการของวงรีที่มี กึ่งแกนเอก {\displaystyle a} และกึ่งแกนโท {\displaystyle b} คือ

{\displaystyle {\frac {x^{2}}{a^{2}}}+{\frac {y^{2}}{b^{2}}}=1}
และอาจเขียนโดยใช้ตัวแปรเสริมได้เป็น

{\displaystyle x=a\cos E}
และ

{\displaystyle y=b\sin E}
โดย *E* ก็คือค่าที่เรียกว่ามุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง

ความสัมพันธ์ระหว่างมุมกวาดเยื้องศูนย์กลางกับระยะทางจากจุดศูนย์กลางมวล (จุดโฟกัส) {\displaystyle r} สามารถแสดงโดยใช้ ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร e และกึ่งแกนเอก {\displaystyle a} ซึ่งเป็นตัวแปรที่กำหนดลักษณะของวงโคจรวงรีได้โดย

{\displaystyle r=a(1-e\cos E)}
และค่ามุมกวาดจริง {\displaystyle \nu } จะคำนวณได้โดย

{\displaystyle \cos \nu ={\frac {\cos E-e}{1-e\cos E}}}
{\displaystyle \tan {\frac {\nu }{2}}={\sqrt {\frac {1+e}{1-e}}}\tan {\frac {E}{2}}}

สมการเค็พเพลอร์
---------------

มุมกวาดเฉลี่ย {\displaystyle M} สามารถคำนวณได้จากมุมกวาดเยื้องศูนย์กลางเป็น

{\displaystyle M=E-e\sin E}
ความสัมพันธ์นี้เรียกว่าสมการเค็พเพลอร์

ในการคำนวณมุมกวาดเยื้องศูนย์กลางจากมุมกวาดเฉลี่ยนั้น กรณีที่ค่า e มีขนาดเล็ก ({\displaystyle e<0.6627434}) สามารถคำนวณโดยใช้ความสัมพันธ์เวียนเกิด {\displaystyle E\_{i+1}=M+e\sin E\_{i}} โดยเริ่มต้นจาก {\displaystyle E\_{0}=M}

เขียน {\displaystyle E}ในรูปอนุกรมกำลังของ e พจน์แรก ๆ ได้เป็น

{\displaystyle E=M+e\sin M+{\frac {e^{2}}{2}}\sin 2M+{\frac {e^{3}}{8}}(3\sin 3M-\sin M)+\dots }

อ้างอิง
-------

1. ↑  
George Albert Wentworth (1914). "The ellipse §126". *Elements of analytic geometry* (2nd ed.). Ginn & Co. p. 141.
**มุสตะฮับบ์** (อาหรับ: مُسْتَحَبّ, แปลตรงตัว 'beloved thing') เป็นสิ่งที่แนะนำ เป็นที่โปรดปราน หรือการกระทำที่มีคุณธรรมในศาสนาอิสลาม

การกระทำที่เป็นมุสตะฮับบ์คือสิ่งที่อยู่ในการปกครอง (*อะฮ์กาม*) ของกฎหมายอิสลามที่อยู่ระหว่าง *มุบาฮ์* (กลาง; ไม่ถูกแนะนำหรือหลีกเลี่ยง) กับ *วาญิบ* (บังคับ) โดยมีคำอธิบายว่า "เป็นการกระทำที่แนะนำ แต่ไม่จำเป็น; การทำสิ่งนั้นจะได้รับรางวัล ถ้าไม่ทำสิ่งนั้นจะไม่ถูกลงโทษ" คำไวพจน์ของ *มุสตะฮับบ์* ได้แก่ *มัสนูน* และ *มันดูบ* คำตรงข้ามของ *มุสตะฮับบ์* คือ *มักรูฮ์* (ขัดขวาง)

ตัวอย่าง
--------

มีการกระทำที่เป็นมุสตะฮับบ์กว่าพันแบบ โดยมีตัวอย่างดังนี้: 

* อัสสลามุอะลัยกุม (การทักทายตามธรรมเนียมอิสลาม; แต่การตอบสลามเป็นวาญิบ)
* เศาะดะเกาะฮ์ (การบริจาคนอกเหนือจากซะกาต)
* อุมเราะฮ์
* โกนขนหัวหน่าวกับขนรักแร้

ดูเพิ่ม
-------

* มักรูฮ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Reuben Levy, *The Social Structure of Islam*, p. 202
2. ↑  Turner, Colin (2013-12-19). *Islam: The Basics*. Routledge. p. 133. ISBN 9781134296910. สืบค้นเมื่อ 8 July 2014.

แหล่งข้อมุลอื่น
---------------

* Difference between the Terms Sunnah and Mustahabb in the Terminology of Islamic Jurisprudence
ราชอาณาจักรฮาวายก่อตั้งโดยพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 (หรือที่รู้จักกันในพระนามคาเมฮาเมฮามหาราช) ในปี 1795 หลังจากทรงพิชิตเกาะส่วนใหญ่ในหมู่เกาะฮาวาย ราชวงศ์ของพระองค์สืบทอดต่อมาจนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี ซึ่งทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์โดยการปฏิวัติอเมริกาในปี 1893 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 มีพระชายามากมายหลายองค์ (บางทีอาจจะมากกว่า 21 องค์) แต่องค์ที่ทรงโปรดปรานที่สุดคือสมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู

รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระประมุขแห่งฮาวาย
------------------------------------------

พระมเหสีของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 ที่ไม่ได้กล่าวถึงในรายพระนามนี้คือสมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิ เป็นพระมเหสีที่ดำรงพระยศสูงสุด สมเด็จพระราชินีคาลาคัว คาเฮอิเฮอิมาลิเอ พระขนิษฐาของสมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู และอีกหลายพระองค์ พระโอรสของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 มีพระมเหสี 5 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีคามามาลู สมเด็จพระราชินีเคคาอูโอโนฮี สมเด็จพระราชินีเปาอาฮี สมเด็จพระราชินีคินาอู และสมเด็จพระราชินีเคคาเอาอูโนฮี พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของฮาวายที่มีพระมเหสีเพียงพระองค์เดียว สมเด็จพระราชินีเอ็มมา นาเอเป็นสมเด็จพระราชินีองค์แรกและองค์เดียวที่ทรงเป็น ฮาปา ฮาโอล (มีเชื้อสาวชาวพื้นเมืองฮาวายบางส่วน) จอห์น โอเวน โดมินิส ผู้ที่เป็นชาวอเมริกันโดยสายเลือดเป็นเจ้าชายพระราชสวามีเพียงพระองค์เดียว จากการอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถลิลิอัวคาลานี คู่อภิเษกสมรสทุกพระองค์ยกเว้นเจ้าชายโดมินิสมีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระมหากษัตริย์

### ราชวงศ์คาเมฮาเมฮา


| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระราชสมภพ | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ คาอาฮูมานู | 1768 | 5 มิถุนายน 1832 | พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 |
|  | สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย คามามาลู | ประมาณ 1802 | 6 มิถุนายน 1824 | พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 |
|  | สมเด็จพระราชินีคาลามา ฮากาเลเลโปนิ คาปาคุไฮลิ | ประมาณ 1817 | 30 กันยายน 1870 | พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 |
|  | สมเด็จพระราชินีเอ็มมา นาเอ รูก | 2 มกราคม 1836 | 25 เมษายน 1885 | พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 |

### ราชวงศ์คาลาคาอัว


| พระฉายาลักษณ์ | พระนาม | พระราชสมภพ | สวรรคต | คู่อภิเษกสมรส |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | สมเด็จพระราชินีเอสเธอร์ คาปิโอลานี | 31 ธันวาคม 1834 | 24 มิถุนายน 1899 | พระเจ้าคาลาคาอัว |
|  | เจ้าชายจอห์น โอเวน โดมินิส แห่งฮาวาย พระราชสวามี | 10 มีนาคม 1832 | 27 สิงหาคม 1891 | สมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี |
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จังหวัดนครราชสีมา
**ถนนนครราชสีมา** (อักษรโรมัน: *Thanon Nakhon Ratchasima*) เป็นถนนสายหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีระยะทางเริ่มตั้งแต่ถนนลูกหลวง (แยกประชาเกษม) ท้องที่แขวงดุสิต ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนพิษณุโลก (แยกวังแดง) ถนนศรีอยุธยา (แยกหอประชุมทหารบก) ถนนอู่ทองนอก (แยกอู่ทองนอก) ถนนราชวิถี (แยกการเรือน) และถนนสุโขทัย (แยกสวนรื่นฤดี) ข้ามคลองสามเสนเข้าสู่ท้องที่แขวงถนนนครไชยศรี ไปสิ้นสุดที่ถนนอำนวยสงคราม (แยกร่วมจิตต์) ใกล้ที่ทำการไปรษณีย์ดุสิต

ถนนนครราชสีมาเดิมชื่อ "ถนนดวงดาว" เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น เป็นถนนในโครงการถนนอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขึ้นพร้อม ๆ กับการสร้างพระราชวังดุสิตใน พ.ศ. 2441 ชื่อถนนดวงดาวมาจากเครื่องลายครามที่มีลายดาว ในนิยายจีนมักกล่าวถึงดาวที่เป็นเซียนต่าง ๆ เช่น ไท้แป๊ะกิมแช (อักษรจีน: 太白金星) "แช" (星) แปลว่า ดาว (สำเนียงจีนกลางออก *ซิ้ง*) ต่อมาในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อถนนดวงดาวใต้ตั้งแต่ถนนคอเสื้อ (ถนนพิษณุโลก) ถึงถนนใบพร (ถนนอู่ทองนอก) เป็น "ถนนนครราชสีมาใต้" ถนนดวงดาวในให้ยกเลิก และถนนดวงดาวเหนือตั้งแต่ถนนซางฮี้ใน (ถนนราชวิถี) ถึงคลองสามเสน เป็น "ถนนนครราชสีมาเหนือ"

เดิมกรุงเทพมหานครได้ติดตั้งป้ายชื่อถนนนครราชสีมาว่า "ถนนราชสีมา" ซึ่งเป็นชื่อที่ไม่ถูกต้อง ปัจจุบันได้แก้ไขแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  ให้เปลี่ยนชื่อถนนราชสีมา[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนนครราชสีมา
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°46′29″N 100°30′39″E﻿ / ﻿13.774732°N 100.510708°E﻿ / 13.774732; 100.510708
โครงสร้างเคมีของคีโตนบอดีส์ทั้งสาม: อะซีโตน (บน), กรดอะซีโตอะซีติก (กลาง) และ กรดเบตา-ไฮดรอกซีบิวทีริก (ล่าง)
**คีโตนบอดีส์** (อังกฤษ: ketone bodies) เป็นสารประกอบที่ละลายน้ำได้สามชนิด เป็นผลผลิตพลอยได้เมื่อมีการสลายกรดไขมันให้พลังงานในตับ คีโตนบอดีส์สองในสามชนิดถูกใช้เป็นแหล่งพลังงานในหัวใจและสมอง ขณะที่สารตัวที่เหลือเป็นผลิตภัณฑ์ของเสียที่ถูกขับออกจากร่างกาย ในสมอง คีโตนบอดีส์เป็นแหล่งพลังงานสำคัญขณะอดอาหาร

คีโตนบอดีส์ที่เกิดในสิ่งมีชีวิตทั้งสาม ได้แก่ อะซีโตน กรดอะซีโตอะซีติก และกรดเบตาไฮดรอกซีบิวทีริก แม้ว่ากรดเบตา-ไฮดรอกซีบิวทีริกจะเป็นกรดคาร์บอกซิลิก มิใช่คีโตน ในทางเทคนิคก็ตาม คีโตนบอดีส์อื่น เช่น เบตา-คีโตเพนทาโนเอต และบาตา-ไฮดรอกซีเพนทาโนเอตอาจถูกสร้างขึ้นเป็นผลของเมแทบอลิซึมของไตรกลีเซอไรด์ที่เกิดจากการสังเคราะห์ เช่น ไตรเฮปทาโนอิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mary K. Campbell, Shawn O. Farrell (2006). *Biochemistry* (5th ed.). Cengage Learning. p. 579. ISBN 0-534-40521-5.
2. ↑  Lori Laffel (1999). "Ketone bodies: a review of physiology, pathophysiology and application of monitoring to diabetes". *Diabetes/Metabolism Research and Reviews*. **15** (6): 412–426. doi:10.1002/(SICI)1520-7560(199911/12)15:6<412::AID-DMRR72>3.0.CO;2-8. PMID 10634967.
ถนนนครสวรรค์
**ถนนนครสวรรค์** (อักษรโรมัน: *Thanon Nakhon Sawan*) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ บริเวณแยกผ่านฟ้าลีลาศจากส่วนปลายของถนนราชดำเนินกลาง ทอดผ่านแยกจักรพรรดิพงษ์ ผ่านแยกเทวกรรมข้ามสะพานเทวกรรมรังรักษ์ พื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และไปสิ้นสุดลงที่แยกนางเลิ้ง จุดตัดกับถนนพิษณุโลก บริเวณด้านหน้าอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ฝั่งทิศใต้ (ประตูทางเข้าสนามม้านางเลิ้งเดิม) ในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต รวมระยะทางทั้งสิ้น 1.31 กิโลเมตร 

ถนนนครสวรรค์เดิมมีชื่อว่า "ถนนตลาด" สร้างขึ้นมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นถนนนครสวรรค์ดังในปัจจุบัน ในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตร พระบรมวงศานุวงศ์องค์สำคัญ 

บริเวณถนนนครสวรรค์ เป็นที่ตั้งของตลาดนางเลิ้ง ตลาดบกแห่งแรกของประเทศไทย เป็นชุมชนที่มีความเก่าแก่ยาวนาวนานและมีสินค้ามากมายจำหน่าย โดยเฉพาะอาหารนานาชนิด เช่น กล้วยแขก, ขนมถ้วย และขนมไทยอีกหลายอย่าง อีกทั้งอาคารบ้านเรือนแถบนี้ยังมีความเก่าแก่และมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามอีกด้วย

หลักฐานทางโบราณคดี
------------------

เมื่อ พ.ศ. 2557 การประปานครหลวงได้ดำเนินโครงการก่อสร้างท่อประปาขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1,000 มิลลิเมตร โดยการดันท่อลอดในถนนนครสวรรค์ช่วงถนนจักรพรรดิพงษ์ถึงถนนราชดำเนินกลาง พร้อมทั้งก่อสร้างบ่อดัน-บ่อรับจำนวน 8 บ่อ ซึ่งมีงานบางส่วนต้องขุดเปิดหน้าดินในเขตโบราณสถานป้อมมหากาฬ และพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งพบหลักฐานทางโบราณคดีในเขตโบราณสถานป้อมมหากาฬและพื้นที่ใกล้เคียง

พบแนวถนนที่คาดว่าน่าจะเป็นทางเดินเท้าระหว่างป้อมมหากาฬและสะพานผ่านฟ้าลีลาส น่าจะมีอายุในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ มีลักษณะปูด้วยอิฐ เรียงกัน 1 ชั้นอิฐ โดยใช้อิฐขนาด 15x30x7 เซนติเมตร วางเรียงแบบสานคู่ และใช้อิฐขนาด 20x40x10 เซนติเมตร ก่อเป็นขอบถนนโดยใช้สันอิฐตั้งขึ้น มีความกว้างของถนน 1 เมตร ถนนอยู่ต่ำกว่าระดับผิวดินปัจจุบัน 100 เซนติเมตร รวมถึงยังพบทางระบายน้ำสองแนว กำหนดอายุราวรัชกาลที่ 4–5 แนวแรกก่อด้วยอิฐขนาด 11x22x6 เซนติเมตร ทำเป็นร่องขนาด 10 เซนติเมตร แนวที่สองก่อด้วยอิฐขนาด 15x30x7 เซนติเมตร วางตัวในแนวขนานกับแนวแรก โดยทั้งสองแนววางห่างกัน 10 เซนติเมตร

พบส่วนพื้นและฐานของอาคาร พื้นปูด้วยกระเบื้อง กระเบื้องมีขนาด 30x30 เซนติเมตร น่าจะมีอายุก่อน พ.ศ. 2486 เพราะคล้ายกับอาคารในภาพถ่ายของวิลเลียม ฮันต์ ถ่ายเมื่อราว พ.ศ. 2486

อ้างอิง
-------

1. 1 2  pongsakornlovic (2011-01-11). "CHN 200 ถนนนครสวรรค์". *ชื่อนั้นสำคัญไฉน?*.
2. ↑  บุนนาค, โรม (2016-03-16). "ยุคนิยมเครื่องลายครามจีนสุดขีด ถึงขั้นตั้งชื่อถนนทั้งชุด ออกกติกาการประกวดเป็น พ.ร.บ.!!!". *ผู้จัดการออนไลน์*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-07. สืบค้นเมื่อ 2018-02-28.
3. ↑  "อร่อยทุกเจ้า เด็ดทุกร้าน!! ตลาดนางเลิ้ง". *สนุกดอตคอม*. 2011-06-16.
4. ↑  "ใครเคยกิน? "กล้วยทอดนางเลิ้ง"". *คมชัดลึก*. 2017-03-10.
5. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์, ทนงศักดิ์ เลิศพิพัฒน์วรกุล. "ถนนนครสวรรค์". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนนครสวรรค์
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′33″N 100°30′39″E﻿ / ﻿13.759089°N 100.510769°E﻿ / 13.759089; 100.510769