พิพิธภัณฑ์ในลิสบอน ประเทศโปรตุเกส

**พิพิธภัณฑ์อลังการศิลป์บึราร์ดู** (โปรตุเกส: *Berardo – Museu Arte Deco*; อังกฤษ: Berardo – Museum of Art Deco) หรือ **บี-แมด** (อังกฤษ: B-MAD) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะการตกแต่งในขบวนการออกแบบอลังการศิลป์ในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ซึ่งมีการจัดแสดงผลงานรูปแบบนวศิลป์ที่มีส่วนช่วยให้เกิดความเข้าใจเกี่ยวกับอลังการศิลป์นิยมด้วย พิพิธภัณฑ์ริเริ่มโดยอาซูซียาเซาดึกูแลซอยช์ (*Associação de Colecções*) และก่อตั้งโดยฌูแซ บึราร์ดู (*José Manuel Rodrigues Berardo*) นักธุรกิจชาวโปรตุเกส ในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2564 พิพิธภัณฑ์ได้เปิดให้เข้าชมสำหรับบุคคลทั่วไป

ความเป็นมาของอาคาร
------------------

อาคารหลังนี้เคยเป็นบ้านพักฤดูร้อนของมาร์ควิสแห่งอาบรังตึช (*Marquês de Abrantes*) ซึ่งเขาได้กำหนดให้สร้างขึ้นในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 18 อาคารนี้ถูกซื้อในช่วงทศวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยกิลยือร์มีนา ปึไรรา โฟลรึช (*Guilhermina Júlia da Cunha Pereira Flores*) มารดาของอังตอนียู ฌูแซ ปึไรรา โฟลรึช (*António José Pereira Flores*) แพทย์และนักวิจัย ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของอังตอนียู แอกัช มูนิช (*António Egas Moniz*) ผู้ได้รับรางวัลโนเบล ซึ่งพักอาศัยอยู่ในอาคารหลังนี้ระยะหนึ่ง ปัจจุบันมีโรงพยาบาลที่ตั้งชื่อตามมูนิชอยู่ไม่ไกลจากพิพิธภัณฑ์

อังตอนียู โฟลรึช เป็นคนร่วมสมัยของสถาปนิกราอุล ลีนู (*Raul Lino*) ซึ่งเขาได้เชิญลีนูให้ออกแบบปรับปรุงอาคารในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 โครงสร้างหลักถูกขยายให้ใหญ่ขึ้น เนื่องจากความต้องการพื้นที่เพื่อรองรับทั้งครอบครัว มีการเพิ่มชั้นสองและสามรวมทั้งจุดชมทิวทัศน์แม่น้ำแตฌู จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพาน 25 เมษายน ซึ่งเดิมชื่อสะพานซาลาซาร์ ตามชื่อผู้นำระบอบเผด็จการอึชตาดูโนวู คืออังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์ (*António de Oliveira Salazar*) สะพานเปิดใน พ.ศ. 2509

นิทรรศการ
---------

เก้าอี้นวมยาวออกแบบโดยไอลีน เกรย์
บี-แมดจัดแสดงชุดสะสมสำคัญของงานศิลปะรูปแบบนวศิลป์และอลังการศิลป์ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการนำเสนอชุดสะสมผลงานทั้งสองรูปแบบร่วมกัน และยังมีการจัดนิทรรศการหมุนเวียนชุดสะสมอลังการศิลป์ในเมืองอาไซเตา, โปร์ตู, ซิงตรา, พิพิธภัณฑ์ชุดสะสมบึราร์ดู ในเมืองบึไล และที่เขตปกครองตนเองมาเดราของโปรตุเกส ซึ่งเป็นบ้านเกิดของฌูแซ บึราร์ดู เช่นเดียวกับในพิพิธภัณฑ์นานาชาติหลายแห่ง พิพิธภัณฑ์แห่งใหม่รวบรวมบางส่วนของชุดสะสมบึราร์ดูที่ไม่เคยจัดแสดงมาก่อน รวมกับการจัดหาสิ่งสะสมใหม่จำนวนหนึ่ง นิทรรศการในช่วงเปิดพิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงศิลปะการตกแต่งตั้งแต่ทศวรรษสุดท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง

นิทรรศการมีการแสดงผลงานจากนักออกแบบและศิลปินในแนวนวศิลป์และอลังการศิลป์ที่มีชื่อเสียงเช่น เอมีล-ฌัก รูลมาน (*Émile-Jacques Ruhlmann*), ฌ็อง-มีแชล ฟร็องก์ (*Jean-Michel Frank*), ฌัก อาดแน (*Jacques Adnet*), มอริส ดูว์แฟรน (*Maurice Dufrêne*), ฌูล เลอเลอ (*Jules Leleu*), ปอล ฟอโล (*Paul Follot*), หลุยส์ มาฌอแรล (*Louis Majorelle*), เรอเน ลาลิก (*René Lalique*), ฌ็อง ปุยฟอร์กา (*Jean Puiforcat*), เอากุสท์ แฮร์บอร์ท (*August Herborth*), แอดการ์ บร็องต์ (*Edgar Brandt*) และไอลีน เกรย์ (*Eileen Grey*) การจัดแสดงมีทั้งเครื่องเรือน งานเหล็ก โคมไฟ เครื่องแก้ว เซรามิก เครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร และเครื่องเงิน ตลอดจนภาพวาด ประติมากรรม ภาพลายเส้น แฟชั่น และเครื่องประดับ นิทรรศการนี้ยังมีภาพวาดของเอมีล-ฌัก รูลมานน์ จากพิพิธภัณฑ์กาซาดึซึรัลวึช (*Casa de Serralves*) ในโปร์ตู ซึ่งอาคารของพิพิธภัณฑ์ดังกล่าวเป็นตัวอย่างสำคัญของสถาปัตยกรรมพลเมืองรูปแบบอลังการศิลป์ นอกจากนี้ยังมีการจัดแสดงภาพวาดเครื่องเงินต้นฉบับมากกว่า 5,000 ชิ้นของช่างอัญมณีจากโอรีวึซารียาไรช์อีฟิลยุช (*Ourivesaria Reis & Filhos*) สมาคมยังได้อนุรักษ์เครื่องเรือนจากร้านกาซาวีเซ็งต์ (*Casa Vicent*) และกาซาอิงแปรียู (*Casa Império*) ซึ่งดำเนินกิจการในโปร์ตู

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "B-MAD, Berardo - Museum Art Deco". *B-MAD, Berardo - Museum Art Deco*. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021.
2. ↑  "Associação de arte de Berardo tem imóveis avaliados em mais de um milhão de euros". *Expresso*. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021.
3. ↑  "Berardo reage a notícia do Correio da Manhã". *Correio da Manhã*. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021.
4. 1 2 3 4  "B-MAD: o novo museu de Arte Déco de Lisboa". *Diário de Notícias*. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021.
5. 1 2 3 4  "B-MAD. Já abriu o novo museu de arte em Lisboa". *SAPO*. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021.