recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**????** เป็นตัวละครในหนังสือนิยายเรื่อง ดี.เกรย์แมน ของ คาสึระ โฮชิโนะ

ข้อมูลส่วนตัว
-------------

* ชื่อ : นาวา อันลี่
* สัญชาติ : ยุโรป
* สีผม : สีทอง
* สีตา : ??
* อายุ : ??
* ส่วนสูง : 174 ซม.
* น้ำหนัก : 42 กก.
* กรุ๊ปเลือด : ??
* ราศี : กรกฎ (ปู)
* วันเกิด : 7 กรกฎาคม
* ศาตราปราบอาคุม่า : ยังไม่ปรากฏ
* งานอดิเรก : เก็บสะสมพู่กันโบราณ
* สังกัด : หน่วยวาติกัน

ประวัติ
-------

นาวา อันลี่ เป็นลูกครึ่งระหว่างพระผู้เป็นเจ้ากับปีศาจ เธอเป็นเสนาบดีแห่งวาติกัน เมื่อสมัยเด็ก เกิดความขัดแย้งภายในวาติกัน โดยศาสนจักรแห่งความมืดทำสงครามกับโนอาห์
อันลี่จึงถูกพาตัวมาหลบภัยที่ศาสนจักรแห่งความมืดสาขาเอเชีย และได้พบกับคันดะ ยู(ตอนเด็ก) แต่มันก็เป็นการแค่พบหน้าเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ความทรงจำของเธอแทบไม่มี ในวัยเด็กเธอมีเคยน้องชายชื่อกาเลนท์ เป็นน้องชายบุญธรรมที่ถูกรับเข้ามาในตระกูลนาวา หากแต่ถูกวาติกันตัดสินประหารในภายหลัง เหตุเพราะไม่สามารถเชื่อมต่ออินโนเซนท์ได้ และเพื่อเป็นการปลุกความมืดอีกด้านในใจของอันลี่ เพื่อทำให้เธอสามารถใช้พลังอินโนเซนท์ของตัวเองได้มากขึ้นและเป็นประโยชน์ต่อศาสนจักรแห่งความมืดต่อมาอันลี่ได้เข้ามาที่ศาสนจักรแห่งความมืดในคำสั่งของพระสันตปาปา โดยเป็นภารกิจลับสุดยอดเพื่อจับตาดูเอเลน วอกเกอร์ หรือลำดับที่ 14 ว่าเขาเป็นภัยร้ายกับศานจักรจริงหรือไม่ แต่กลับกันในอีกด้านหนึ่งทางวาติกันก็ได้ทดสอบความไว้วางใจในตัวของอันลี่อีกเช่นเดียวกัน ว่าแท้จริงแล้วเธอมีความทรงจำที่เกี่ยวพันกับลำดับที่ 14 และรู้เรื่องของกุญแจแห่งสงครามศักดิ์สิทธิ์จริงหรือไม่ เพราะหากเป็นจริงแต่เธอปิดบังศาสนจักร เธอก็คงไม่ต่างอะไรจากผู้ทรยศที่คิดหักหลังพระผู้เป็นเจ้าและต้องกำจัดทิ้งเสีย ตอนที่เธอมาพักอยู่ที่ศาสนจักรแห่งความมืดเธอได้พบกับอเลนและคันดะ ตอนที่เธอเจออเลนนั้น เธอตกใจมาก เพราะกาเลนท์หน้าตาเหมือนอเลนอย่างกับฝาแฝด ต่างเพียงสีผมและฝ่ามือต้องสาปเพียงเท่านั้น ซึ่งเพราะเหตุนั้นมันจึงทำให้เธอมีความสนิทสนมกับเอเลน วอกเกอร์มากขึ้น เธอมีความทรงจำบางอย่างเกี่ยวกับดอกบัว สิ่งที่ชอบเก็บสะสมพู่กันโบราณ

อินโนเซนต์
----------

ไม่ปรากฏ

เกร็ดความรู้จากชื่อ
-------------------

เกล็ดความรูที่ได้จากชื่อของ อันลี่**(Anli)** ก็คือชื่อของอันลี่นั้นมากจาก คำาว่า **lily** ที่แปลว่า'ดอกบัว'
และคำว่า **An** ที่มาจากภาษาละตินตะวันออก ซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษคือ **half** หรือ'ครึ่งหนึ่ง'หรือ 'ไม่เต็มเปี่ยมครบถ้วน'
ซึ่งรวมกันเป็น **Anli** แปลว่า'ครึ่งหนึ่งของดอกบัว'(มีตัวตนเพียงครึ่งแห่งwater lily)

อ้างอิง
-------

* ดี. เกรย์ แมน นิยายโชเน็นจัมปํ
* รีเวิร์ส 02
* นิตยสารซีควิส
ในศาสนาอิสลาม การพนัน (อาหรับ: ميسر, อักษรโรมัน: *maisîr, maysir, maisira* หรือ قمار *กิมาร*) เป็นที่ต้องห้ามเด็ดขาด (ฮะรอม) ตามกฎหมายอิสลาม (*ชะรีอะฮ์*) ที่มีฐานไว้ว่า "ข้อตกลงระหว่างผู้มีส่วนร่วมเป็นไปตามการชักจูงที่ผิดศีลธรรมให้ด้วยความหวังโดยเจตนาในจิตใจของผู้มีส่วนร่วมว่าพวกเขาจะได้ผ่านโชคเท่านั้น โดยไม่มีการพิจารณาความสูญเสียที่เป็นไปได้"

บทนิยาม
-------

ทั้ง *กิมาร* กับ *มัยซิร* อิงถึงเกมเสี่ยงโชค แต่ *กิมาร* เป็นประเภท (หรือสับเซต) ของ *มัยซิร* 
มุฮัมมัด อัยยูบ นักเขียน นิยาม *มัยซิร* เป็น "การหวังบางสิ่งที่มีค่าผ่านการผ่อนปรนและไม่ได้จ่ายค่าตอบแทนหรือไม่ได้ทำงานเพื่อมัน หรือไม่ได้ก่อให้เกิดหนี้จากมันผ่านเกมเสี่ยงโชค" ส่วนแหล่งที่มาหนึ่งโดย ฟะลีล ญะมาลุดดีน นิยามว่า "เป็นการเข้าถือสิทธิ์ทรัพย์ผ่านโชค (ไม่ใช้แรงกาย)" อัยยูบนิยาม *กิมาร* ว่า "หมายถึงใบเสร็จของเงิน, กำไร หรือสิทธิเก็บกินที่จากผู้อื่น โดยมีสิทธิเข้าถึงเงินหรือกำไรผ่านการอาศัยโชค"; ส่วนญะมาลุดดีนนิยามเป็น "เกมเสี่ยงโชคใด ๆ ก็ตาม"

ในคำภีร์
--------

ในอัลกุรอานกล่าวว่าเกมเสี่ยงโชค ซึ่งรวมไปถึง *มัยซิร* เป็น "บาปใหญ่" และเป็น "ผลงานอันน่ารังเกียจของซาตาน" และในฮะดีษก็มีการกล่าวถึงมันด้วย.

> พวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับน้ำเมา และการพนัน จงกล่าวเถิดว่า ในทั้งสองนั้นมีโทษมากและมีคุณหลายอย่างแก่มนุษย์ แต่โทษของมันทั้งสองนั้นมากกว่าคุณของมัน...
> 
> — กุรอาน, 2:219 (อัลบะเกาะเราะฮ์)

> ผู้ศรัทธาทั้งหลาย! ที่จริงสุราและการพนันและแท่นหินสำหรับเชือดสัตว์บูชายัญ และการเสี่ยงติ้ว นั้นเป็นสิ่งโสมมอันเกิดจากการกระทำของชัยฏอน ดังนั้นพวกเจ้าจงห่างไกลจากมันเสียเพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ ที่จริงชัยฏอนนั้นเพียงต้องการที่จะให้เกิดการเป็นศัตรูกันและการเกลียดชังกันระหว่างพวกเจ้าในสุราและการพนัน เท่านั้น และมันจะหันเหพวกเจ้าออกจากการรำลึกถึงอัลลอฮ์ และการละหมาด แล้วพวกเจ้าจะยุติใหม่?
> 
> — กุรอาน ซูเราะฮ์ 5:90-91 (อัลมาอิดะฮ์)

> รายงานจากอบูฮุร็อยเราะฮ์: ท่านศาสดากล่าวว่า, "ใครก็ตามที่สาบานว่า 'ขอสาบานต่ออัลลาตและอัลอุซซา' ควรกล่าวว่า 'ไม่มีใครมีสิทธิที่จะบูชานอกจากอัลลอฮ์; และใครก็ตามที่พูดกับเพื่อนว่า 'มาเล่นพนันกัน' ควรบริจาคสิ่งหนึ่งเป็นการกุศล"
> 
> — เศาะฮีฮ์บุคอรี, เล่ม 78 (คำสาบานและคำปฏิญาณ), ฮะดีษ 645

ดูเพิ่ม
-------

* การล่อสัตว์ในศาสนาอิสลาม
* ค็อมร์ (ของมึนเมา)
* ชะรีอะฮ์กับตราสารหนี้เพื่อค้า

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Islamic Finance. Q&A. What is the Difference Between Qimar and Maisir?". *investment-and-finance*. Nov 23, 2013. สืบค้นเมื่อ 24 January 2015.
2. 1 2 3  Ayub, Muhammad (2007). *Understanding Islamic Finance*. Wiley. สืบค้นเมื่อ 24 January 2015.
3. 1 2  Jamaldeen, Faleel (2012). *Islamic Finance For Dummies* (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons. p. 17. ISBN 9781118233900. สืบค้นเมื่อ 15 March 2017.
4. ↑  อัลกุรอาน 2:219 Quran Surah Al-Baqara ( Verse 219 )
5. ↑  อัลกุรอาน 5:90–91
**วัดยาง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ทั้งหมดโดยประมาณ 24 ไร่ 2 งาน 31 ตารางวา และที่ธรณีสงฆ์อีก 1 แปลงที่มีเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดยางตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2384 ไม่มีหลักฐานปรากฏเป็นที่แน่ชัดว่าสร้างในสมัยใด คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ สาเหตุที่เรียกว่าวัดยางเนื่องจากแต่เดิมมีพระพุทธรูปอันศักดิ์สิทธิ์ปางมารวิชัยที่สร้างขึ้นจากไม้แกะสลัก นามว่า *หลวงพ่อโต* ลอยมาหยุดหรือมายั้งบริเวณท่าน้ำหน้าวัด ชาวบ้านได้อัญเชิญหลวงพ่อโตขึ้นมาตั้งไว้ในวัดเพื่อกราบไหว้บูชา จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า **วัดยั้ง** แต่ต่อมาเรียกเพี้ยนจนมาเป็นชื่อปัจจุบัน

ในปี พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดเกล้าฯ ยกขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เพื่อเฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษา

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2394 เดิมเป็นเรือนไม้ เก๋งจีน ก่ออิฐถือปูน ต่อมาสร้างใหม่เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก มุงหลังคา 2 รดน้ำด้วยกระเบื้องเผาเคลือบสี มีขนาดความกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร จนปี พ.ศ. 2536 ได้ขยายพื้นที่เพิ่มเติมเป็นขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 25 เมตร หลังคา 3 รดน้ำ มุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบมัน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537

พระวิหารกว้าง 20 เมตร ยาว 27.20 เมตร หลังคาทรงไทยใบเทศ ตรีมุข (สามมุข) มีช่อฟ้าใบระกา มุงด้วยกระเบื้องเคลือบ ประดิษฐานหลวงพ่อโต พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่สร้างจากไม้แกะสลัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดยาง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2020-09-24.
2. ↑  "ยก20 วัดเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี". *โพสต์ทูเดย์*. 8 มิถุนายน 2555. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดยาง**
**วัดมาลาประชาสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาเนาะแมเราะ อำเภอเบตง จังหวัดยะลา

แต่เดิมวัดมาลาประชาสรรค์เป็นที่พักสงฆ์ ได้รับอุทิศที่ดินจากนายราดและนางขวัญ ชาวไร่ จำนวน 14 ไร่ 2 งาน เมื่อ พ.ศ 2384 โดยมีพระครูวิบูลย์ ปรีชาญาณ วัดพระธาตุบาลิง ประเทศมาเลเซีย เป็นประธานสงฆ์ ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบลงพระครูบริหารฐานปนกิจจากวัดพุทธภูมิ มาเป็นประธานสงฆ์ระหว่าง พ.ศ. 2496–2502 ต่อมาพระเรวัติ ชาวโร เป็นประธานสงฆ์ระหว่าง พ.ศ. 2533–2544 จนทางราชการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และได้รับสถานะเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2537 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันพระครูสันติธรรมธร (ปฏิคม) เป็นเจ้าอาวาส

คณะผู้บริหาร หจก.ชินวรยะลาก่อสร้าง หลังได้รับฉันทานุมัติจากคณะกรรมการวัดมาลาประชาสรรค์ ให้ดำเนินการจัดสร้างพระประธานในอุโบสถ โดยใช้ต้นแบบจากหลวงพ่อพระพุทธเจ้าองค์ดำ ณ เมืองนาลันทา กรุงราชคฤห์ ประเทศอินเดีย เป็นพระพุทธรูปแกะสลักจากหินแร่ ขนาดหน้าตักกว้าง 2.18 เมตร สูง 2.67 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมาลาประชาสรรค์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดมาลาประชาสรรค์". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "เตรียมจัดสร้างพระประธาน "หลวงพ่อพระพุทธเจ้าองค์ดำ" ในอุโบสถวัดมาลาประชาสรรค์". ผู้จัดการออนไลน์.
**วัดมูลเหล็ก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่

วัดมูลเหล็กสร้างเมื่อ พ.ศ. 2459 โดยมีนางปอน แสงสุรีย์ เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2474

สภาพของวัดเป็นที่ราบลุ่มนำท่วมในฤดูฝน มีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 11 เมตร ยาว 22 เมตร กุฏิสงฆ์ 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2553 ได้ทำการรื้อศาลาการเปรียญวัด โดยทางวัด ต้องการนำช่อฟ้าและลายขอบรอบศาลา ที่ทำด้วยปูนปั้น เพื่อจะนำมาต่อเติมสร้างศาลาหลังใหม่ ขณะที่ช่างรื้อถึงช่อฟ้า ได้พบมีโพรงอยู่ในช่อฟ้า มีห่อจีวรมัดใหญ่อยู่ในนั้น พบว่าเป็นพระผงสุพรรณบุรี มีจำนวน 7 พิมพ์ คือ พระทุ่งเศรษฐี จำนวน 59 องค์ พระขุนแผน จำนวน 15 องค์ สมเด็จนางพระยา จำนวน 14 องค์ พระซุ้มกอ จำนวน 11 องค์ พระผงสุพรรณ จำนวน 12 องค์ พระรอด จำนวน 5 องค์และพระนางพญาพิมพ์เล็ก จำนวน 19 องค์ วัดมีปูชนียวัตถุ ที่สำคัญคือ พระประธานในอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดมูลเหล็ก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "พบกรุพระเครื่องในช่อฟ้าวัดมูลเหล็ก". สนุก.คอม.
**กีเหมา** (จีนตัวย่อ: 车胄; จีนตัวเต็ม: 車冑; พินอิน: *chē zhòu*; ?-742) เป็นผู้ว่าการแคว้นชีจิ๋วในตอนปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมื่อโจโฉเอาชนะลิโป้ได้ กีเหมาะจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าการแคว้นชีจิ๋ว ในปีที่สี่ของศักราชเจี้ยนอัน (ค.ศ. 199) อ้วนสุดขึ้นเหนือเพื่อเข้าร่วมกับอ้วนเสี้ยว โจโฉจึงสั่งให้เล่าปี่ไปสกัดอ้วนสุดที่ชีจิ๋ว เล่าปี่โจมตีอ้วนสุดจนแตกพ่าย ฆ่ากีเหมาและยึดชีจิ๋ว

เมื่อ เล่าปี่ ซึ่งรับอาสาโจโฉเพื่อไปปราบ อ้วนสุด ได้เดินทางมาถึงเมืองชีจิ๋ว กีเหมาในฐานะผู้รักษาการเจ้าเมืองชีจิ๋วก็ได้ให้การต้อนรับ เล่าปี่ กวนอู และ เตียวหุย พร้อมกับทหารอีก 50000 นายเป็นอย่างดี หลังจากที่เล่าปี่เอาชนะอ้วนสุดได้สำเร็จ จนอ้วนสุดต้องกระอักเลือดตาย ซุนฮก หนึ่งในที่ปรึกษาคนสำคัญของโจโฉได้แนะนำให้โจโฉฆ่าเล่าปี่เสีย โดยให้กีเหมาเป็นผู้จัดการ

โจโฉจึงส่งจดหมายลับไปให้กีเหมาให้จัดการกับเล่าปี่แต่ ตันเต๋ง อดีตที่ปรึกษาของเล่าปี่ที่กีเหมาเรียกมาปรึกษาได้แอบไปบอกข่าวนี้ให้ กวนอู และ เตียวหุย ทราบตันเต๋งจึงเสนอแผน **ล่อเสือออกจากถ้ำ** จนในที่สุดกวนอูก็สามารถสังหารกีเหมาได้สำเร็จพร้อมกับตัดศีรษะของกีเหมานำไปมอบให้กับเล่าปี่

อ้างอิง
-------

1. 陳壽，《三國志》

* `{{cite book}}`: Citation ว่างเปล่า (help)
* (อังกฤษ) Luo Guanzhong; tr. Moss Roberts (1995). *Three Kingdoms*. ISBN 7-119-00590-1
**วัดยกกระบัตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยกกระบัตร อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 46 ไร่

วัดยกกระบัตรตั้งเมื่อ พ.ศ. 2472 ผู้สร้างวัดคือ หมอมราชวงศ์จันทร์ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา เมื่อ พ.ศ. 2470 เดิมชื่อว่า **วัดคลองยกบัตร** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2490 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร จากนั้นพระอธิการคุ้มได้ทำการก่อสร้างอุโบสถด้วยเสาไม้จริง หลังคามุงด้วยจาก และเปลี่ยนชื่อวัดใหม่เป็น "วัดยกกระบัตร"

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 23 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง และตึก 4 หลัง วิหารกว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15 เมตร ยาว 35 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานพรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 พระพุทธรูปรัตนะ รูปหล่ออดีตเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 และรอยพระพุทธบาทจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 วัดมีการจัดงานประจำปีปิดทองหลวงพ่อคุ้ม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดยกกระบัตร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "เปิดงานประจำปีวัดยกกระบัตร". มหาชัยเคเบิลดิจิตอลทีวี.
**วัดยอดลำธาร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาแก้ว อำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร ปัจจุบัน พระครูอัครธรรมสาร เป็นเจ้าอาวาส

วัดยอดลำธารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เชื่อกันว่าวัดเป็นที่เก็บรักษาลูกแก้วที่เทวดาประทานมาให้ซึ่งชาวบ้านพบเห็นในที่นาและเป็นที่มาของชื่อตำบลนาแก้ว

อุโบสถสร้างเมี่อ ร.ศ. 129 (พ.ศ. 2454) และต่อมารื้อสร้างอุโบสถปัจจุบันครอบทับหลังเดิมไว้ อุโบสถหลังปัจจุบันกว้าง 12 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ศิลปะอีสานประยุกต์กับศิลปะเวียดนาม ซึ่งมีนายช่างใหญ่เป็นชาวเวียดนามชื่อองค์เด่ ชาวบ้านท่าแร่ เป็นผู้ออกแบบในการก่อสร้าง ดำเนินการก่อสร้างโดยพระอุปัชฌาย์พา พุทธสโร เจ้าอาวาสวัดยอดลำธารรูปที่ 1 ถวายการอุปถัมภ์การก่อสร้างโดยพระอนุบาลสกลเขตร์ (เมฆ พรหมสาขา ณ สกลนคร) เจ้าเมืองสกลนคร มีรูปปั้นองค์ท้าวเวสสุวรรณ และรูปปั้นนางยักษ์ ซึ่งเป็นบริวาร ยืนเฝ้าหน้าอุโบสถซ้ายขวา สันนิษฐานว่ารูปปั้นสร้างขึ้นพร้อมกับอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2454

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดยอดลำธาร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดยอดลำธาร ท้าวเวสสุวรรณ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ส่อง เลขเด็ด! "ท้าวเวสสุวรรณ" 112 ปี ยืนเท้าสะเอว เคยให้โชครางวัลที่1". อมรินทร์ทีวี.
**RMS-108 มาราไซ**(ญี่ปุ่น:*マラサイ*  ;อังกฤษ:Marasai)เป็นโมบิลสูทตัวประกอบที่มีบทบาทในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทเซต้ากันดั้ม ออกแบบโดย มาโคโตะ โคบายาชิ

เนื้อเรื่อง
-----------

ในโมบิลสูทเซต้ากันดั้ม มาราไซเป็นโมบิลสูทที่พัฒนาโดยบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกซึ่งให้การสนับสนุนกลุ่มต่อต้านสหพันธ์โลกอย่างลับๆ โดยพัฒนาต่อมาจาก RMS-106 ไฮแซ็คให้มีสมรรถนะสูงกว่าในทุกด้าน รวมถึงใช้เกราะโลหะผสมกันดาเรียมแบบแกมม่าซึ่งมีน้ำหนักเบาและสามารถผลิตเป็นวัตถุดิบได้ด้วยค่าใช้จ่ายที่ต่ำกว่าแบบเดิม ทั้งยังมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าไฮแซ็คจึงสามารถใช้งานอาวุธบีมเซเบอร์และบีมไรเฟิลในขณะเดียวกันได้ แต่ยังคงลักษณะเด่นของไฮแซ็คที่สามารถผลิตและดูแลรักษาได้ง่าย

ลักษณะของมาราไซจะคล้ายคลึงกับไฮแซ็คแต่มีโทนสีแดง โล่ติดไหล่ของมาราไซยังมีขนาดใหญ่กว่าของไฮแซ็คมากและส่วนหัวจะติดเสาอากาศ เดิมทีแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกออกแบบมาราไซเพื่อให้กลุ่มต่อต้านสหพันธ์ใช้งาน แต่เปลี่ยนไปมอบให้กองกำลังพิเศษ ทิทานส์ หลังจากที่ทิทานส์เริ่มสงสัยเรื่องความสัมพันธ์ขององค์กรทั้งสอง เพื่อไม่ให้ทิทานส์ใช้กำลังกับแอนาไฮม์เอง เนื่องจากคุณสมบัติของมาราไซที่สามารถผลิตและดูแลรักษาได้ง่าย จึงได้รับการผลิตจำนวนมากเพื่อเป็นกำลังหลักของทิทานส์แทนไฮแซ็คตลอดช่วงศึกกรีปส์

RX-107 โรเซ็ต
-------------

โมบิลสูทซึ่งพัฒนามาจากไฮแซ็คเหมือนมาราไซจึงมีลักษณะคล้ายกันมาก แต่โรเซ็ตได้รับการออกแบบให้เป็นโมบิลสูทสมรรถนะสูงมากกว่าค่าใช้จ่ายในการผลิต โรเซ็ตถูกหน่วยทดสอบอาวุธของทิทานส์ใช้เป็นโครงสร้างหลักของโมดูล *TR-4 แดนดีไลอ้อน* โดยดัดแปลงโครงสร้างของแขนซ้ายให้รับน้ำหนักของโล่ได้และใช้แบ็คแพ็คที่มีล็อกสำหรับใช้ยึดเกราะท่อนล่าง

โรเซ็ตปรากฏตัวในนิยายประกอบภาพ *แอดวานซ์ออฟเซต้า* ออกแบบโดยเกงกิ ฟุจิโอกะ

### TR-4 แดนดีไลอ้อน

โมดูลเสริมที่พัฒนาสำหรับใช้ในการเข้าสู่บรรยากาศโลกซึ่งสามารถบรรทุกโมบิลสูทอีกเครื่องไว้ในตัวได้ เมื่อเข้าสู่บรรยากาศโลกแล้วแล้วแดนดีไลอ้อนสามารถปลดชิ้นส่วนสำหรับบรรทุกโมบิลสูทออกและใช้เป็นฐานยืนให้โมบิลสูทเครื่องอื่นบินกลางอากาศ ในสภาพนี้ แดนดีไลอ้อนสามารถกางกรงเล็บออกมากลายเป็นโมบิลอาเมอร์เพื่อทำการต่อสู้เองได้ เมื่อปลดเกราะกันความร้อนซึ่งใช้ในขณะเข้าสู่บรรยากาศออกไปก็จะกลายเป็นร่างโมบิลสูทสำหรับใช้ในการต่อสู้ภาคพื้นดิน โดยมีส่วนลำตัวของโรเซ็ตโผล่มาใช้แกนของเกราะกันความร้อนเป็นโล่และกรงเล็บจะกลายเป็นเท้า กลไกการแปลงร่างของแดนดีไลอ้อนนั้นคล้ายคลึงกับโมบิลสูท NRX-055 บาวด็อค ในโมบิลสูทเซต้ากันดั้มมาก

### โรเซ็ต รุ่นใช้งานภาคพื้นดิน

รุ่นเสริมประสิทธิภาพการรบภาคพื้นดินของโรเซ็ต รุ่นต้นแบบซึ่งไม่ได้สร้างจริงจะติดตั้งโฮเวอร์ร็อคเก็ตยูนิตไว้ที่เกราะเอวของโรเซ็ต แต่รุ่นใช้งานจริงได้เปลี่ยนเป็นโฮเวอร์เจ็ตยูนิตซึ่งใช้เชื้อเพลิงน้อยกว่าจึงสามารถลอยตัวได้นานกว่ามากแม้จะไม่สามารถเลี้ยวขณะลอยตัวได้ก็ตาม รุ่นใช้งานจริงนี้ได้ดัดแปลงโรเซ็ตให้เป็นมาราไซรุ่นปกติ ด้านหลังและไหล่ขวามีล็อกสำหรับติดตั้งโล่ชิลด์บูสเตอร์และส่วนลำตัวจะติดเกราะเสริมแบบเดียวกับของ RMS-106C ไฮแซ็คแคนน่อนซึ่งติดตั้งบีมกันแบบสาดกระจายเอาไว้

อ้างอิง
-------

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
**วัดมะเกลือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองโยง อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ยังมีการจัดค่ายคุณธรรมสำหรับเด็กนักเรียน และผู้ปกครอง

วัดมะเกลือตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2411 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2497 บริเวณใกล้เคียงมีชุมชนวัดมะเกลือที่ตั้งอยู่ริมคลองนราภิรมย์ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการให้ขุดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2421 มีการตั้งพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นบ้านวัดมะเกลือ จัดแสดงนำเสนอประวัติความเป็นมาของคลองนราภิรมย์ ประวัติชุมชนและวัดมะเกลือ เครื่องมือในการประกอบอาชีพเกษตรกรรม

ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง โดยเนื้อหาเกี่ยวกับทศชาติชาดก หอระฆัง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2496 โดย นายสาคร กับนางสงวน ศรศาสตร์ ปัจจุบันไม่ได้ใช้งานแล้ว แต่ยังคงอนุรักษ์ไว้ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ หลวงพ่อสิทธัตถะ เป็นพระพุทธรูปมีพุทธลักษณะเป็นพระพุทธรูปางทุกรกิริยา ประดิษฐานอยู่ในวิหาร ชาวบ้านนิยมบนบานเกี่ยวกับเรื่องฟ้าฝน แก้บนโดยใช้ประทัด และมีศาลแม่โพสพมีลักษณะเป็นเทวรูปสตรีถือรวงข้าว ประดิษฐานอยู่ในศาลใกล้กับวิหารหลวงพ่อสิทธัตถะ ชาวบ้านนิยมมาบนขอให้ข้าวได้ผลผลิตดี เมื่อสิ้นฤดูเก็บเกี่ยวจะนำข้าว 1 กระสอบมาถวาย

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ทัด พ.ศ. 2410–2433
* พระอาจารย์แพ พ.ศ. 2433
* พระอธิการเต็ม
* พระอธิการอู๋ จันทร์แสง พ.ศ. 2453–2466
* พระอธิการพลอย จันทร์แสง พ.ศ. 2466–2474
* พระอธิการสม จนฺทสิริ พ.ศ. 2474–2484
* พระอธิการแป๊ะ ใหม่เนียม พ.ศ. 2484–2491
* พระอาจารย์อ่อน วิชิโต พ.ศ. 2491–2494
* พระครูศิริชัยวัฒน์ (ประสงค์ จนฺทสิริ ป.ธ.4) พ.ศ. 2495
* พระครูบวรธรรมานุสิฐ (สอน ปวโร) พ.ศ. 2548

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมะเกลือ". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นบ้านวัดมะเกลือ". พิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย.
3. ↑  "หอระฆัง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมข้าวของชาวตาบลคลองโยง".
**"จริงจังสักครั้ง (NO STATUS)"** เป็นซิงเกิลของ กิ่ง เหมือนแพร พานะบุตร ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย พรประจักษ์ เนตรพรรณ และเรียบเรียงโดย ปรเมศวร์ เหมือนสนิท ออกจำหน่ายในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2558 สังกัดค่ายมิวสิคครีม ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

ส่วนมิวสิกวีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยมี ฝน - ศนันธฉัตร ธนพัฒน์พิศาล และเบลล์ - เขมิศรา พลเดช เรื่องราวในมิวสิกวีดีโอ เป็นเรื่องราวของเพื่อนรักสองคน ที่มีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน และยังไม่รู้หรอกว่าตัวเองอยู่ในสถานะแบบไหน พอมีคนมาทำดีกับเรา ดูแลเรา ทำเราคิดไปไกลว่าเค้าจะรู้สึกเหมือนเรามั้ย คิดอะไรกับเรารึเปล่า

การตอบรับ
---------

เพลง **"จริงจังสักครั้ง (NO STATUS)"** ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์จีเมมเบอร์ ในชาร์ตของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 100 ประจำวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2558

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 100 | 1 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ซองชาร์ตท็อป 5 | 1 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 49 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด GMM Grammy Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 14 ธันวาคม 2558[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 14 ธันวาคม 2015[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  EFM 94 TOP AIR PLAY (ประจำวันเสาร์ที่12 มีนาคม 2559)[*ลิงก์เสีย*]
ภาพ อปอลลิโยน (บน) กำลังต่อสู้กับคริสเตียน
คำว่า ***อาบัดโดน*** (ฮีบรู: אֲבַדּוֹן) ในภาษาฮีบรูนั้น เทียบได้กับคำว่า ***อปอลลิโยน*** (กรีก: Ἀπολλύων) ในภาษากรีก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลในฐานะทูตสวรรค์และผู้ทำลายล้าง โดยในคัมภีร์ฮีบรูนั้น *อาบัดโดน* สื่อถึงก้นบึ้งแห่งบาดาล ซึ่งมักปรากฎคู่กับคำว่า *เชโอล* (שְׁאוֹל) ที่หมายถึงอาณาจักรแห่งความตาย ส่วนที่ปรากฎในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่ ตอนเสียงแตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด ทูตสวรรค์ผู้ถูกเรียกว่า *อาบัดโดน* ถูกระบุว่าเป็นพญาตั๊กแตนซึ่งรับบัญชาพระเจ้าในการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่ห้า

> ...พระเจ้าประทานอำนาจกับตั๊กแตนพวกนั้นเหมือนอย่างอำนาจของพวกแมงป่องแห่งแผ่นดินโลก พระองค์ตรัสบอกพวกมันไม่ให้ทำร้ายหญ้าบนแผ่นดินโลก หรือพืชเขียว หรือต้นไม้ แต่ให้ทำร้ายเฉพาะคนทั้งหลาย ที่ไม่มีตราของพระเจ้าบนหน้าผากของเขา...ตั๊กแตนพวกนั้นมีรูปร่างเหมือนม้าที่เตรียมพร้อมสำหรับสงคราม บนหัวของมันมีสิ่งที่ดูเหมือนอย่างมงกุฎทองคำ และหน้าของพวกมันเหมือนอย่างหน้าของมนุษย์ พวกมันมีผมเหมือนอย่างผมของผู้หญิง ฟันของมันเหมือนอย่างฟันของสิงโต พวกมันมีเกราะป้องกันอกเหมือนอย่างเกราะเหล็ก เสียงปีกของมันเหมือนอย่างเสียงของรถและม้ามากมายที่กรูเข้าสู่สงคราม พวกมันมีหางและมีเหล็กในเหมือนแมงป่อง พวกมันมีทูตของบาดาลลึกเป็นกษัตริย์ปกครองเหนือมัน ทูตผู้นั้นมีชื่อภาษาฮีบรูว่าอาบัดโดน และในภาษากรีกว่า อปอลลิโยน
> 
> — วิวรณ์ 9:3-11

อ้างอิง
-------

1. ↑  แตรทั้งเจ็ด วิวรณ์ 8:6, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับมาตรฐาน 2011]
2. ↑  วิวรณ์ 9 พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับมาตรฐาน 2011

| * ด
* ค
* ก
ทูตสวรรค์ในกลุ่มศาสนาฮับราฮัม |
| --- |
| ยูดาห์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| แบ่งตามองค์ | 
* มีคาเอล
* กาบรีเอล
* ซาตาน
* *ราฟาเอล*
* *อูรีเอล*
* *อัศราเอล*
* *อารีเอล*
* *ราซีเอล*
* *อราริเอล*
* *คามาเอล*
* *ดูมาห์*
* *ซัสซีเอล*
* *ไอเสธ*
* *ฮาดรานีเอล*
* *ฮานีเอล*
* *เยรามีล*
* *โยฟีเอล*
* *เมทาตรอน*
* *นูรีเอล*
* *ซัมยาซา*
* *ปราวูอีล*
* *ซาคีเอล*
* *Samael*
* *Tzaphqiel*
* *Yahoel*
* *Zadkiel*
* *Zerachiel*
* *Dobiel*
* *Kushiel*

 |
| แบ่งตามคณะ | 
* เสราฟิม
* ไฮโยธ
* โอฟานิม
* เครูบ

 |

 |
| คริสต์ | 

|  |  |
| --- | --- |
| แบ่งตามองค์ | 
* *มีคาเอล*
* *กาบรีเอล*
* *อาบัดโดน*
* *ราฟาเอล*
* *อูรีเอล*
* *อารีเอล*
* *ซารีเอล*
* *ซันดาลฟอน*
* *รากูเอล*
* *รามีเอล*
* *เสลาฟีเอล*
* *บาราชีเอล*
* *เยกูดีเอล*
* *คามาเอล*
* *เยรามีล*
* *โยฟีเอล*
* *เมทาตรอน*
* *ซัมยาซา*
* *ปราวูอีล*
* *ซาคีเอล*
* *Zadkiel*
* *Zerachiel*
* *Phanuel*
* *Aker*
* *Gabuthelon*
* *Arphugitonos*
* *Zebuleon*
* *Daniel*
* *Kerubiel*
* *Kokabiel*
* *Kushiel*
* *Leliel*
* *Muriel*
* *Pahaliah*
* *Seraphiel*
* *Shamsiel*

 |
| แบ่งตามคณะ | 
* เสราฟิม
* *โอฟานิม*
* เครูบ
* *อาสนเทพ*
* *ขัตติยเทพ*
* *ธรรมเทพ*
* *อิทธิเทพ*
* *ศักดิเทพ*

 |

 |
| อิสลาม | 

|  |  |
| --- | --- |
| แบ่งตามองค์ | 
* ญิบรีล
* มีกาอีล
* อิซรออีล
* อิสรอฟีล
* อัศราอีล
* ฮารูตและมารูต
* มาลิก
* ริฎวาน
* มุนกัรฺและนะกีรฺ

 |
| แบ่งตามคณะ | 
* *Hafaza*
* *Kiraman Katibin*
* *Mu'aqqibat*
* *เครูบ*
* ซะบานียะฮ์
* มลาอิกะฮ์

 |

 |
โลกยนิทาน
**โลกยนิทาน** เป็นหนังสือรวมกวีนิพนธ์ รางวัลดีเด่นจากโครงการศิลปะเพื่อเยาวชนไทย Young Thai Artist Award 2006 ซึ่งสนับสนุนโดยมูลนิธิซีเมนต์ไทย ผู้เขียนคือนายธีรภัทร เจริญสุข ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุคส์พับลิเคชันส์ หนา 112 หน้า และต่อมาได้รับรางวัลชมเชยประเภทกวีนิพนธ์ ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2552

เนื้อหาของหนังสือ
-----------------

โลกยนิทาน เป็นรวมบทกวีหลากหลายที่เกี่ยวข้องกับตำนานและความเป็นมาของโลกในแง่มุมต่างๆ โดยใช้ฉันทลักษณ์หลากหลายรูปแบบทั้งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน

หนังสือแบ่งบทกวีออกเป็นสี่หมวด ได้แก่

๑. ปกรณัมนิทาน เป็นบทกวีเรื่องเล่าตำนานเทพปกรณัมโบราณนำมาตีความในแง่มุมใหม่

๒. อตีตนิทาน เป็นบทกวีที่ได้แรงบันดาลใจมาจากประวัติศาสตร์โลก

๓. มนุษยนิทาน เป็นบทกวีเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆในโลกที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมหลากหลายของมนุษย์

๔. อนาคตนิทาน เป็นบทกวีเชิงวิทยาศาสตร์ เล่าเรื่องโลกในอนาคต

ฉันทลักษณ์ที่ใช้และตัวอย่างผลงาน
--------------------------------

๑. ฉันท์ ใช้สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ในบท "ตรีมูรติ"

๒. กาพย์ ใช้กาพย์ฉบัง ๑๖ และกาพย์สุรางคนางค์ ๒๘

๓. โคลง ใช้โคลง ๒ ดั้น โคลง ๔ ดั้นบาทกุญชร โคลง ๔ ดั้นวิวิธมาลี โคลง ๔ สุภาพ และโคลง ๕ พัฒนา(โคลงจิตรลีลา)

๔. กลอน ใช้กลอนสี่ และกลอนแปด
**เอ็ดเวิร์ด ทีช** (อังกฤษ: Edward Teach หรือ Edward Thatch; ประมาณ ค.ศ. 1680 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1718) หรือที่รู้จักกันดี ในชื่อ **ไอ้เคราดำ** หรือ **แบล็คเบียร์ด** (Blackbeard) เป็นโจรสลัดชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง ออกปล้นในหมู่เกาะเวสต์อินดีสและชายฝั่งตะวันออกของอาณานิคมในอเมริกาเหนือ ของสหราชอาณาจักร แม้ว่าไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับชีวิตในวัยเด็กของเขา แต่เขาอาจจะเป็นกะลาสีบนเรือส่วนตัว ในช่วงสงครามพระนางแอนน์ ก่อนที่เขาจะตั้งรกรากบนเกาะนิวโพรวิเดนซ์ ของประเทศบาฮามาสซึ่งเป็นฐานของกัปตันเบนจามิน ฮอร์นิโกลด์ซึ่งเป็นลูกเรือของ Teach

ประวัติ
-------

มีประวัติเกี่ยวกับทีชน้อยมาก แต่คาดว่าเกิดที่บริสตอล ประเทศอังกฤษ ประมาณปี ค.ศ.1680 เริ่มเป็นกะลาสีบนเรือส่วนบุคคล ในระหว่างสงครามพระราชินีแอนน์ (Queen Anne's War) หลังจากนั้น ทีชก็เริ่มเป็นโจรสลัด จับเรือค้าขายของฝรั่งเศส แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น ควีน แอนน์ส รีเวนจ์ (Queen Anne's Revenge) อันแสนโด่งดัง พร้อมกับติดตั้งปืนใหญ่อีก 40 กระบอก ทีชมีฉายาว่า "เคราดำ" เนื่องจากเขามักสร้างภาพลักษณ์ตัวเองให้น่ากลัวและพิลึก เช่น ยัดไม้ขีดไฟที่จุดแล้วไว้ใต้หมวกเพื่อขู่ศัตรู ต่อมาทีชสร้างพันธมิตรโจรสลัด โดยใช้เรือ แอนน์ ที่ยึดมาได้ ร่วมกันปิดท่าเรือชาร์ลสตันในเซาท์แคโรไลนา

ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1718 โรเบิร์ต เมย์นาร์ด นายทหารเรือชาวอังกฤษ นำทัพเรือต้อนเรือโจรสลัดของเคราดำจนจนมุม เคราดำตะโกนว่า "ข้ายอมตกลงนรกหมกไหม้ดีกว่ายอมให้เจ้าได้ไปแม้แต่แดงเดียว!" เมย์นาร์ดกระโดดขึ้นเรือและสู้กับเขาจนฆ่าเคราดำได้สำเร็จ จากนั้นก็ตัดศีรษะของเขาแขวนไว้ที่หัวเรือ เป็นการปิดฉากโจรสลัดที่เคลื่อนไหวมากว่า 2 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-24. สืบค้นเมื่อ 2012-03-13.

อ่านเพิ่มเติม
-------------

* Duffus, Kevin (2008), *The Last Days of Blackbeard the Pirate*, Looking Glass Productions, Inc, ISBN 978-1-888285-23-9
* Moore, David D. (1997), *A General History of Blackbeard the Pirate, the Queen Anne's Revenge and the Adventure*, Tributaries
* Pendered, Norman C. (1975), *Blackbeard, The Fiercest Pirate of All*, Manteo, NC: Times Printing Co.
* Shomette, Donald G. (1985), *Pirates on the Chesapeake: Being a True History of Pirates, Picaroons, and Raiders on Chesapeake Bay, 1610–1807*, Maryland: Tidewater Publishers
**เครือขยัน** หรือ**ย่านางแดง** ชื่อวิทยาศาสตร์: *Bauhinia strychnifolia* เป็นไม้เลื้อยในสกุลชงโค และวงศ์ถั่ว จัดเป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย เป็นไม้เถาเนื้อแข็ง เปลือกรากขรุขระมีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ มีรอยบากตามขวางเล็กๆทั่วไป เนื้อไม้ภายในรากสีน้ำตาลแดง เถาแบน มีร่องตรงกลาง เปลือกสีออกเทาน้ำตาล เมื่อแก่เถากลม สีน้ำตาลแดง ใบรูปไข่แกมขอบขนาน ผิวใบมัน สีเขียวเข้ม ปลายใบเว้าตื้น กึ่งเรียวแหลมถึงมีติ่งหนาม โคนใบกลมถึงรูปหัวใจตื้น ขอบใบเรียบ ผิวเกลี้ยงทั้งสองด้าน

ในทางยาสมุนไพรมีฤทธิ์แก้ท้องเสีย ฝาดสมาน ใช้ ใบ เถา และราก เป็นยาเช่นเดียวกับย่านางแต่มีฤทธิ์แรงกว่า ใช้ถอนพิษยาเมา ยาเบื่อ ยาสั่ง แก้ไข้พิษทั้งปวง ขับพิษโลหิตและน้ำเหลือง แก้ท้องผูก ใช้ฝนกับน้ำ หรือต้มน้ำดื่ม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้เป็นส่วนผสมของยาบำรุงโลหิต สำหรับสตรีหลังคลอด ขณะอยู่ไฟ ช่วยให้มดลูกเข้าอู่เร็วขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-06. สืบค้นเมื่อ 2013-05-04.
2. 1 2  ย่านางแดง-ฐานข้อมูลเครื่องยา
3. ↑  ระวิวรรณ แก้วอมตวงศ์. สารทุติยภูมิและฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของพืชสกุลชงโค [*ลิงก์เสีย*] วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. หน้า 116 - 130
| **ราชวงศ์มอนเตเนโกร** |
| --- |
| **ราชวงศ์มอนเตเนโกร** |
|  |
| เจ้าชายมกุฎราชกุมาร |
| * เจ้าชายรัชทายาทเจ้าหญิงรัชทายาท
	+ เจ้าหญิงเมลินา
	+ เจ้าหญิงอันโตเนีย
* เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร

กล่องนี้: * ดู
* คุย
* แก้
 |

เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร (อังกฤษ: Her Royal Highness Princess Altinaï of Montenegro) ประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2520 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร กับ เจ้าหญิงฟรานซีน มกุฎราชกุมารีแห่งมอนเตเนโกร พระบิดาของพระองค์เป็นผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์มอนเตเนโกรในปัจจุบัน ทรงมีพระอนุชา 1 พระองค์คือ เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร เมื่อแรกประสูติ พระองค์และพระอนุชามีฐานันดรที่ ไอเนส จนกระทั่งพระบิดากลายเป็นผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์แทน เจ้าชายไมเคิล เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกร พระอัยกา (ปู่) ในพระองค์ พระองค์และพระอนุขาจึงได่เลื่อนฐานันดรที่ รอยัลไฮเนส เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2529 ด้านการศึกษา เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในปารีส สาขาการเขียนและผู้กำกับภาพยนตร์ ปัจจุบันพระองค์ก็ทรงงานเกี่ยวกับด้านนี้

เสกสมรส
-------

เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร ทรงเสกสมรสกับ อัลตอน มาโตรนอฟ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2552 มีพระโอรสร่วมกัน 1 คน คือ

1. นิโคไล มาโตรนอฟ

พระอิสริยยศ
-----------

* 27 ตุลาคม 2520 - 23 มีนาคม 2529 = เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร (Her Highness Princess Altinaï of Montenegro)
* 24 มีนาคม 2529 - ปัจจุบัน = เจ้าหญิงอัลติเนียแห่งมอนเตเนโกร (Her Royal Highness Princess Altinaï of Montenegro)

อ้างอิง
-------

* The Order of Prince Danilo I Official website of the Royal House of Montenegro and dynastic Orders.
* Njegoskij|org :: The Royal House of Montenegro | News and media
* Altinaï Petrovitch-Niegosh ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**สกุลคองโกโครมิส** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Congochromis* (/คอง-โก-โคร-มิส/)

จัดเป็นปลาหมอแคระสกุลหนึ่ง เป็นสกุลใหม่ที่เพิ่งถูกตั้งชื่อมาในปี ค.ศ. 2007 เดิมเคยจัดให้อยู่ในสกุล *Nanochromis* ลักษณะโดยทั่วไป คือ มีขนาดเล็กกว่าปลาในสกุล *Nanochromis* มีลำตัวป้อมกว่า ตาไม่ปูดโปนทำให้ทรงหัวดูมนกลม มีพฤติกรรมหากินบริเวณพื้นน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง มีลักษณะการว่ายน้ำที่ประหลาด

พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนกลาง แถบลุ่มแม่น้ำคองโก ได้แก่ แคเมอรูน, ซาอีร์, แอฟริกากลาง เป็นต้น

แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด ได้แก่

* *Congochromis dimidiatus*
* *Congochromis pugnatus*
* *Congochromis sabinae*
* *Congochromis squamiceps*

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ในประเทศไทยนับเป็นปลาสกุลที่หายาก มีอุปนิสัยอยู่รวมกันเป็นฝูงได้ ไม่มีนิสัยก้าวร้าวเหมือนปลาหมอสีสกุลหรือชนิดอื่น ๆ ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในตู้เลี้ยง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *ดิมีเดียตัส จากปลาปริศนา สู่ประสบการณ์ประทับใจ* โดย อ๊อด Melanochromis / Apistoensis คอลัมน์ Dwarf Cichlids, หน้า 84-89 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 28 ปีที่ 2: ตุลาคม 2012
2. ↑  Stiassny, M.L.J. and Schliewen, U.K. 2007: *Congochromis*, a new cichlid genus (Teleostei: Cichlidae) from Central Africa, with the description of a new species from the Upper Congo River, Democratic Republic of Congo. *American Museum Novitates* (3576), 16 pp. ISSN 0003-0082. Abstract

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สกุลคองโกโครมิส**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Congochromis ที่วิกิสปีชีส์

*
**วัดสิงห์ทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดสิงห์ทอง ตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา

วัดสิงห์ทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ชาวบ้านเรียกว่า **วัดมอญ** ไม่ทราบนามผู้สร้าง สันนิษฐานว่าชาวมอญเป็นผู้สร้างขึ้นจึงได้ชื่อเช่นนั้น การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2463 เป็นต้นมา และทำให้วัดเจริญขึ้นมากในระยะหลัง วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 51 เมตร ยาว 54 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 541. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดสิงห์ทอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดสิงห์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางคูเวียง ในท้องที่หมู่ที่ 7 บ้านคลองบางนา ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

วัดสิงห์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2320 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง พระวิหาร หอระฆัง หอไตร ศาลาการเปรียญเก่า และศาลาท่าน้ำของวัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2536

พระอุโบสถมีฐานเป็นฐานสิงห์เช่นเดียวกับฐานส่วนเฉลียง ซุ้มประตูประดับซุ้มบันแถลง ส่วนหน้าต่างประดับซุ้มกรอบลายอย่างเทศ เป็นลวดลายดอกไม้และใบไม้ประสานกันเป็นตัวลาย หลังคาเป็นทรงจั่วแบบไขรา มีมุขลดใต้ขื่อด้านหน้าและด้านหลัง หลังคาอาคารและมุขซ้อน 3 ตับ ส่วนหน้าบันอาคารและมุขลดประดับลวดลายพุดตานล้อมกรอบ ที่หน้าบันชั้นลดมีประดับกรอบสาหร่าย รวงผึ้งสลักลวดลายพรรณพฤกษา

พระวิหารมีลักษณะทรงสูง ด้านหน้าและด้านหลังเป็นมุขเด็จ หน้าบันและสาหร่ายสร้างด้วยไม้สัก สลักลวดลายดอกไม้ บัวหัวเสา ฐานชุกชี ซุ้มประตู และหน้าต่างเป็นลวดลายปูนปั้นปิดทองประดับกระจก ฐานพระวิหารแอ่นโค้งเป็นรูปสำเภาแบบศิลปกรรมสมัยอยุธยาตอนปลาย หอไตรตั้งอยู่กลางน้ำ หน้าบันแกะเป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑและลายกระหนกเปลว ออกช่อเป็นรูปเทพนมล้อมรูปพระนารายณ์ บานประตูหน้าต่างเป็นลายรดน้ำ หอระฆังประดับลายจำหลักประณีตตลอดทั้งหลัง หลังคาซ้อนทรงสูงเพรียว ซ้อนหนึ่งชั้น ลดหนึ่งชั้น และมีเฉลี่ยงล้อมรอบหนึ่งชั้น ศิลปกรรมสมัยอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองพุทธศาสนสถาน. *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. หน้า 448
2. ↑  ปัทมา เจริญกรกิจ. "พระอุโบสถและพระวิหารสมัยอยุธยาตอนปลาย - รัตนโกสินทร์ตอนต้น ในพื้นที่คลองอ้อมนนท์ จังหวัดนนทบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 104.
3. ↑  "วัดสิงห์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสิงห์**
**หมู่บ้านบ่อสร้าง** เป็นหมู่บ้านมีอาชีพหัตถกรรมขึ้นชื่อด้านการทำร่มในอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เดิมชื่อ บ้านบ่อซาง เนื่องจากชาวบ้านได้ขุดบ่อน้ำใกล้กับต้นไผ่ซาง ต่อมาเพี้ยนมา เป็นบ่อสร้าง ชาวบ้านบ่อสร้างอพยพมาจากสิบสองปันนา และมีเชื้อสายไทลื้อ

อาณาเขตของหมู่บ้าน
------------------

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับ บ้านบวกเป็ด หมู่ที่ 4
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับ บ้านต้นผึ้ง หมู่ที่ 6
* **ทิศใต้** ติดต่อกับ บ้านหนองโค้ง หมู่ที่ 2
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับ บ้านต้นเปา หมู่ที่ 1

ประเพณีและวัฒนธรรม
------------------

### เทศกาลร่มบ่อสร้าง

เทศกาลร่มบ่อสร้าง การจัดขบวนแห่วัฒนธรรมรถประดับร่ม การประกวดหัตถกรรม การแข่งขันวาดพัด วาดร่มของนักท่องเที่ยว การประกวดธิดาร่มบ่อสร้าง **แม่หญิงงามขี่รถถีบกางจ้อง** การกินข้าวแลงและขันโตก การแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านที่หาดูได้ยาก **Street Fair** คือ ใช้พื้นที่ของหมู่บ้านบ่อสร้างซึ่งขนานกันตลอดแนวถนน ตั้งแต่บริเวณปากทางเข้าหมู่บ้านจนถึงท้ายหมู่บ้านระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นสถานที่จัดงาน ตกแต่งบ้านและร้านค้าต่างๆ เป็นแบบล้านนาไทย และใช้ร่มสัญลักษณ์ของหมู่บ้านเป็นส่วนประกอบสำคัญในการตกแต่ง พร้อมทั้งประดับประทีบโคมไฟแบบพื้นเมือง นอกจากนี้ยังมีการแสดงและจำหน่ายร่มกระดาษสาและสินค้าหัตถกรรมของผู้ประกอบ การในหมู่บ้านบ่อสร้างที่ผลิตและจำหน่าย

**ร่มบ่อสร้าง** เป็นสินค้าพื้นเมืองที่ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ สาเหตุที่เรียกว่าร่มบ่อสร้างเพราะร่มนี้ผลิตกันที่บ้านบ่อสร้าง สมัยก่อนชาวบ้านจะทำร่มกันใต้ถุนบ้าน แล้วนำออกมาวางเรียงรายเต็มกลางลานบ้านเพื่อผึ่งแดดให้แห้ง

สีสันและลวดลายบนร่มนั้นสะดุดตาผู้พบเห็น มีทั้งหมด 3 ชนิดด้วยกัน คือ ร่มที่ทำด้วยผ้าแพร ผ้าฝ้าย และกระดาษสา แต่ละชนิดมีวิธีทำอย่างเดียวกัน

ดูเพิ่ม
-------

* เทศบาลเมืองต้นเปา
* อำเภอสันกำแพง
* จังหวัดเชียงใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  รายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้านประจำปี พ.ศ. 2560
2. ↑  พลิกฟื้น'ร่มบ่อสร้าง'ภูมิปัญญาท้องถิ่น
3. ↑  "แหล่งที่มาแห่งการพัฒนาเศรษฐกิจสังคม บ้านบ่อสร้าง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-06. สืบค้นเมื่อ 2018-10-10.
4. ↑  ร่มบ่อสร้าง
**วัดสามัคคีศรัทธาราม** หรือ **วัดโกรกกรากใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านโกรกกรากใน ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่

ประวัติ
-------

วัดสามัคคีศรัทธารามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2435 โดยมีนายเฉยเป็นผู้ถวายที่ดิน ตั้งเป็นสำนักสงฆ์อยู่ได้ประมาณ 20 ปี ก็ร้างไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2464 นายศุกร์และนางเรียง ช้างสีนวล ได้สร้างอาคารเสนาสนะขึ้นใหม่และนิมนต์พระปูมาเป็นเจ้าอาวาส ได้บูรณะและพัฒนาวัดมาจนปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะส่วนใหญ่เป็นสิ่งก่อสร้างสมัยใหม่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 ภายในประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ สร้างแบบพระพุทธโสธรจำลอง ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง วิหารกว้าง 5 เมตร ยาว 14 เมตร ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสิน (พ.ศ. 2437–2499)
* พระเชื้อ (พ.ศ. 2499–2502)
* พระครูสุวัฒน์สาครกิจ (พ.ศ. 2502–2536)
* พระอธิการทองดี ปิยวณฺโณ (พ.ศ. 2537–2543)
* พระอธิการสมนึก ขนฺติโสภโณ (พ.ศ. 2544)
* พระครูสาครพิสุทธิธรรม เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสามัคคีศรัทธาราม". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
2. ↑  "วัดสามัคคีศรัทธาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดสามัคคีศรัทธาราม". พระสังฆาธิการ.
**วัดสินวิเศษศรัทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระครูอุดมสมุทรกิจ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสินวิเศษศรัทธาราม เดิมชื่อ **วัดต้นมะม่วง** เนื่องด้วยเดิมพื้นที่ของวัดเป็นดงมะม่วง เจ้าของสวนมะม่วงได้ยกที่ดินบางส่วนสร้างวัด เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496

ภายในวัดมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่สิ่งสำคัญได้แก่ *หลวงพ่อโต* ซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัย นอกจากนี้ยังมีรูปหล่อหลวงพ่อเพชร และรูปหล่อหลวงพ่อทอง (อดีตเจ้าอาวาส) ประดิษฐานอยู่ภายในวัดด้วย และมีศาลาท่าน้ำของวัด 2 หลังเป็นทรงไทยหลังคาซ้อน 2 ชั้น

วัดมีพระเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อทอง มีเรื่องเล่าถึงความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน ในด้านมหาอุด คงกระพันชาตรี โดยเฉพาะตะกรุดโทนของท่านด้วยนั้นเลื่องลือกันเป็นอันมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสินวิเศษศรัทธาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดสินวิเศษศรัทธาราม (วัดต้นมะม่วง)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "ประวัติและวัตถุมงคลหลวงพ่อทอง วัดต้นมะม่วง หรือ วัดสินวิเศษศรัทธาราม เหรียญเก่าที่คนไม่รู้จัก".
**เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช** นามเดิม **เวก** เป็นขุนนางสกุล**บุณยรัตพันธุ์** อดีตแม่ทัพในสงครามปราบฮ่อ

ประวัติ
-------

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช มีนามเดิมว่า **เวก** (บางแห่งว่า**เวทย์** หรือ **เวศ**) เกิดเมื่อปีฉลู จ.ศ. 1203 (ตรงกับ พ.ศ. 2384) เป็นบุตรเจ้าพระยาภูธราภัย (นุช บุณยรัตพันธุ์) ได้รับราชการเป็นมหาดเล็กมีบรรดาศักดิ์เป็น*นายพิไนยราชกิจ* หุ้มแพร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เลื่อนเป็น*นายกวดมหาดเล็ก* หุ้มแพรต้นเชือก ต่อมาเลื่อนเป็น*พระสุริยภักดี* เจ้ากรมสนมทหาร แล้วเป็น*พระยาราชวรานุกูล* ปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทย ตามลำดับ โปรดให้เป็นแม่ทัพไปสงครามปราบฮ่อแล้วต้องปืนข้าศึกจนบาดเจ็บสาหัส ต่อมาเลื่อนเป็น*พระยาศรีธรรมาธิราช* ผู้ช่วยราชการกระทรวงวัง ถือศักดินา ๕๐๐๐ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2435จนถึงวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 จึงโปรดให้เลื่อนเป็น*เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช อันเตบุริกามาตย์มหานิเวศนานุรักษ์ ภูธรามัจศักดิพิพัฒ ศรีสัตยธาดา อภัยพิริยบรากรมพาหุ* ดำรงศักดินา 10000

เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราชถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2453) วันต่อมาเวลาบ่าย 4 โมงเศษ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าฯ กรมขุนนครสวรรค์วรพินิต เสด็จแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ เจ้าพนักงานแต่งศพ ยกลงลองใน ตั้งบนฐานกระจก ประกอบโกศแปดเหลี่ยม แวดล้อมด้วยฉัตรเบญจา 4 คัน พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมมีกำหนด 3 คืน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2449 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)
* พ.ศ. 2448 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2441 –  เหรียญปราบฮ่อ (ร.ป.ฮ.)

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. 1 2  "พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **23** (35): 893. 25 พฤศจิกายน ร.ศ. 125. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-05-08. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2562. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. 1 2  "ข่าวอสัญญกรรม" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **26** (0 ง): 2553–2554. 27 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 128. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2562. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
3. ↑  *เรื่องตั้งเจ้าพระยาในกรุงรัตนโกสินทร์*, หน้า 151
4. ↑   พระราชทานสัญญาบัตร
5. ↑  "ประกาศเลื่อนกรมและตั้งเจ้าพระยา" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **22** (34): 741. 19 พฤศจิกายน ร.ศ. 124. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2562. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
6. ↑   พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์
7. ↑  "พระราชทานเหรียญปราบฮ่อ" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **15** (26): 282. 25 กันยายน ร.ศ. 117. สืบค้นเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2562. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)

บรรณานุกรม

* สมมตอมรพันธุ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. *เรื่องตั้งเจ้าพระยาในกรุงรัตนโกสินทร์*. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2545. 404 หน้า. หน้า 151-153. ISBN 974-417-534-6
บ้านวินเชสเตอร์มีสตรีเฮ้าส์ บ้านโบราณที่เชื่อว่าเป็นบ้านผีสิงที่มีชื่อเสียงในสหรัฐ
**บ้านผีสิง** หมายถึงบ้านหรือที่อยู่อาศัยที่เชื่อว่าเป็นที่ที่มีสิ่งลึกลับเกิดขึ้นหรือปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติเกิดขึ้น ซึ่งอาจหมายถึง ผี วิญญาณ หรือ สิ่งชั่วร้ายอย่างปีศาจ

บ้านผีสิงมักจะเป็นที่อยู่อาศัยของวิญญาณคนตายที่อาจเคยอาศัยอยู่เดิมหรือคุ้นเคยกับสถานที่ เรื่องราวในบ้านที่เกิดขึ้นอาจจะพูดได้ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์รุนแรงหรือโศกนาฏกรรม ภายในอาคารในอดีตที่ผ่านมาอย่างเช่น ฆาตกรรม การเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ หรือการฆ่าตัวตาย ทั้งในเรื่องไม่นานไปจนถึงในอดีตอันยาวนาน ในความเชื่อหลายวัฒนธรรมและศาสนา เชื่อว่าหลังความตายยังคงมีวิญญาณล่องลอยอยู่ ในบ้านผีสิงอาจจะมีเสียงลึกลับหรือการปรากฏตัวของผี หรือแม้กระทั่งการทำให้วัตถุ สิ่งของเคลื่อนที่

หลายตำนานเกี่ยวกับบ้านผีสิง มีปรากฏในวรรณกรรม ที่แสดงในเนื้อเรื่องของนิยายสยองขวัญหรือนิยายแนวกอธิก หรือนิยายปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ นักเขียนในยุคโรมันอย่าง เพลาตุส พลินิผู้ลูก และ ลูเซียน เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับบ้านผีสิงไว้ เช่นเดียวกับวรรณกรรม อาหรับราตรี และนักเขียนรุ่นใหม่ตั้งแต่ เฮนรี เจมส์ ไปจนถึง สตีเฟน คิง ก็มีเรื่องราวที่เขียนเช่นนี้เช่นกัน ส่วนเรื่องเขียนเกี่ยวกับปราสาทและคฤหาสน์ผีสิง มีทั่วไปในวรรณกรรมกอธิก เช่นเรื่อง *แดร็กคูลา*

โครงสร้างของนิยายแนวบ้านผีสิง เป็นได้ตั้งแต่ปราสาทผีสิงเก่า ๆ ไปจนถึงบ้านนอกเมืองแบบชาวไร่ โดยบ้านเก่า ๆ มักจะใช้ในการแต่งเป็นบ้านผีสิง ส่วนบ้านผีสิงในฉบับอเมริกันที่ใช้บ้านในสไตล์วิกตอเรียน (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แบบเซคันด์เอมไพร์) มีที่มาจากเหตุการณ์วิกฤตการณ์ ค.ศ. 1893

บ้านผีสิงที่มีชื่อเสียง
-----------------------

| ชื่อ | สถานที่ | เรื่องเล่าลือ |
| --- | --- | --- |
|  บ้านเลขที่ 112  | โอเชี่ยนอเวนิว ชุมชนเอมิตี้วิลล์ ลองไอซ์แลนด์ สหรัฐอเมริกา | เคยเป็นสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรม เคยมีสามีภรรยาคู่หนึ่งมาอาศัยอยู่ได้เพียง 28 วันก็ต้องเก็บข้าวของหนีไป จนมีการสร้างเป็นนวนิยายและภาพยนตร์หลายครั้ง |
| บ้านพิษณุโลก | เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร | เคยใช้เป็นบ้านพักของนายกรัฐมนตรีไทยในยุคก่อน เดิมเคยเป็นบ้านของพระยาอนิรุทธเทวา​ |
| ทำเนียบรัฐบาล | เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร | ใช้เป็นที่ทำการของรัฐบาลไทยมาตั้งแต่ยุคจอมพล ป. พิบูลสงคราม​ เดิมเคยเป็นบ้านของเจ้าพระยารามราฆพ​ มีเรื่องเล่าลือทำนองเดียวกับบ้านพิษณุโลก​ ที่อยู่ใกล้เคียงกัน |
| ปราสาทฮิเมะจิ | เมืองฮิเมะจิ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น | มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับผีนับจาน เป็นสาวใช้ที่ถูกฆ่าตายในบ่อน้ำภายในปราสาท ทุกค่ำคืนจะมีเสียงผู้หญิงร้องโหยหวนนับจานทีละใบ ๆ จนครบเก้าใบ |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑   เก็บถาวร 2011-01-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Parapsychological Association website, Glossary of Key Words Frequently Used in Parapsychology, Retrieved February 10, 2007
2. ↑  Yuriko Yamanaka, Tetsuo Nishio (2006), *The Arabian Nights and Orientalism: Perspectives from East & West*, I.B. Tauris, p. 83, ISBN 1850437688
3. ↑  Hoffman, Charles. *The Depression of the Nineties: An Economic History*. Westport, CT: Greenwood Publishing, 1970. Page 109.
4. ↑
5. ↑  ผีที่ทำเนียบรัฐบาล บ้านพิษณูโลก
6. ↑  เรื่องเล่าขานอาถรรพ์ทำเนียบรัฐบาล
7. ↑  แกะรอยปราสาทสุดเฮี้ยน จากไทยรัฐ (11/10/2015)
**วัดสามัคคีธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 8 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา

วัดสามัคคีธรรม เดิมมีชื่อว่า **วัดใหม่** ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2510 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เนื้อที่กว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร โดยมีพระครูสิริธรรมรัต (หล่ำ ศิริธมฺโม) เจ้าอาวาสรูปแรกริเริ่มสร้างวัด มีคุณโยมไปล่ คุณโยมเหรียญ เครือคล้าย บริจาคที่ดิน 3 ไร่กว่า คุณโยมหนู เครือคล้าย บริจาคที่ดิน 3 ไร่ 1 งาน 46 ตารางวา คุณโยมแสง แตงวิเชียร บริจาค 1 ไร่ คุณโยมหลิน แตงวิเชียร บริจาค 1 งาน และคุณโยมบุตร เกตุหิรัญ บริจาคที่ดิน 1 ไร่ นอกจากนี้ยังมีพุทธศาสนิกชนอีกมากช่วยอุปถัมน์วัด ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2510

เสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กว้าง 8.50 ยาว 26 เมตร เป็นแบบจากกรมศิลปากรแกะสลักลวดลายสวยงาม ภายในประดิษฐานพระประธาน หล่อด้วยทองแดง หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว สูง 260 เซนติเมตร พร้อมพุทธสาวกสององค์ ภายนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ วิหารซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองต่าง ๆ เช่น พระพุทธโสธร หลวงพ่อโต หลวงพ่อบ้านแหลม เป็นต้น มีกุฏิถาวร 9 หลัง ศาลาการเปรียญ และสิ่งก่อสร้างอีกมาก

วัดมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงปู่หล่ำ สิริธัมโม หรือ พระครู สิริธรรมรัต เช่น เครื่องรางตุ๊กแก และเบี้ยเศรษฐี

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 304–305. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "หลวงปู่หล่ำ สิริธัมโมวัดสามัคคีธรรม กทม". ข่าวสด. 11 กันยายน 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
ตามความเชื่อของพุทธศาสนิกชนเถรวาท **จุฬามณีเจดีย์** (บาลี: จุฬามณิเจติย) เป็นเจดีย์บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ที่บรรจุพระจุฬาพระโมลีและพระเขี้ยวแก้วของพระโคตมพุทธเจ้า

ตำนาน
-----

ชาตกัฏฐกถา อรรถกถาอปัณณกชาดก, วิสุทธชนวิลาสินี อรรถกถาพุทธาปทาน, และมธุรัตถวิลาสินี อรรถกถาโคตมพุทธวงศ์ ระบุตรงกันว่า เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะออกผนวช เสด็จถึงหาดทรายริมฝั่งแม่น้ำอโนมา ทรงพระดำริว่าพระเกศาไม่เหมาะแก่สมณะ จึงทรงจับพระขรรค์ด้วยพระหัตถ์ขวา รวบพระจุฬา (จุก) กับพระเมาลี (มวยผม) ด้วยพระหัตถ์ซ้าย แล้วตัดออกเหลือพระเกศายาวสององคุลีเวียนขวาติดพระเศียร แล้วทรงรวบพระจุฬาพร้อมด้วยพระเมาลี อธิษฐานว่า ถ้าจะเป็นพระพุทธเจ้า ขอให้ผมนี้ตั้งอยู่ในอากาศ ถ้าไม่เป็น ก็ให้ตกลงเหนือพื้นดิน แล้วเหวี่ยงไปในอากาศ กำพระจุฬามณีนั้นลอยไประยะประมาณโยชน์หนึ่งแล้วก็ตั้งอยู่ในอากาศ ลำดับนั้น ท้าวสักกะเห็นด้วยจักษุทิพย์ ก็เอาผอบแก้วขนาดโยชน์หนึ่งทูนพระเศียรรับกำพระจุฬามณีนั้น แล้วทรงสถาปนาเป็นพระจุฬามณีเจดีย์สำเร็จด้วยรัตนะ 7 ประการ ขนาด 3 โยชน์ไว้ในภพดาวดึงส์

ในคัมภีร์สุมังคลวิลาสินียังระบุอีกว่า ระหว่างที่โทณพราหมณ์แบ่งพระบรมสารีริกธาตุถวายแก่เจ้าจากแคว้นต่าง ๆ ได้ลักพระเขี้ยวแก้วเบื้องขวาซ่อนไว้ในผ้าโพกศีรษะของตน ท้าวสักกะทรงพระดำริว่าพระเขี้ยวแก้วเบื้องขวานั้นเป็นปัจจัยแห่งการตรัสสอนอริยสัจ 4 เพื่อตัดความสงสัยของบรรดาสัตวโลก ไม่คู่ควรที่พราหมณ์จะทำสักการะได้ จึงทรงถือเอาจากผ้าโพก บรรจุไว้ในผอบทองคำ นำไปประดิษฐาน ณ พระจุฬามณีเจดีย์ด้วย

ปรมัตถทีปนีกล่าวว่า ท้าวสักกะศรัทธาพระเจดีย์นี้อย่างมาก มักจะเสด็จบูชาเนืองๆ

ความเชื่อ
---------

* เป็นพระธาตุประจำปีเกิดของคนที่เกิดปีจอ ตามคติความเชื่อของชาวไทยวน

อ้างอิง
-------

1. ↑  อรรถกถา เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค นิทานกถา อปัณณกชาดก
2. ↑  อรรถกถา ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ เถราปทาน ๑. พุทธวรรค ๑. พุทธาปทาน
3. ↑  อรรถกถา ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ ๒๕. โคตมพุทธวงศ์
4. ↑  อรรถกถา ทีฆนิกาย มหาวรรค มหาปรินิพพานสูตร
5. ↑  อรรถกถา ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ มัญชิฏฐกวรรคที่ ๔ ๙. ปีตวิมาน อรรถกถาปีตวิมาน

* **พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์** พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต)


| * ด
* ค
* ก
พระธาตุประจำปีเกิด ตามคติความเชื่อของชาวล้านนา |
| --- |
|   | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  | 
  |

 |
| ปีนักษัตร | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ปีชวด |  ปีฉลู |  ปีขาล |  ปีเถาะ |  ปีมะโรง |  ปีมะเส็ง
  |

 |
| พระธาตุ | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| พระธาตุศรีจอมทอง | พระธาตุลำปางหลวง | พระธาตุช่อแฮ | พระธาตุแช่แห้ง | วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร | เจดีย์เจ็ดยอด(สื่อถึงมหาโพธิวิหาร)
  |

 |
|   | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  | 
  |

 |
| ปีนักษัตร | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ปีมะเมีย |  ปีมะแม |  ปีวอก |  ปีระกา |  ปีจอ |  ปีกุน
  |

 |
| พระธาตุ | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| เจดีย์ชเวดากอง | พระธาตุดอยสุเทพ | พระธาตุพนม | พระธาตุหริภุญชัย | พระธาตุไจที่โย่และพระธาตุเกตแก้ว(สื่อถึงจุฬามณีเจดีย์) | พระธาตุดอยตุง
  |

 |
**กฤตธวัฒน์ เอกชัย** ชื่อเล่น **นนทร์** (เกิด 6 มกราคม 2540) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย มีชื่อเสียงจากรายการเกรียน Possible สังกัดจีเอ็มเอ็ม 25

ประวัติ
-------

กฤตธวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2540 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปัจจุบันศึกษาอยู่ระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

กฤตธวัฒน์ เข้าสู่วงการด้วยการที่ได้เข้าร่วมรายการ *เกรียน Possible* ปี 2557 ร่วมกับเพื่อนอีก 7 คน ออกอากาศทางจีเอ็มเอ็ม 25 ซึ่งรายการนี้จัดทำขึ้นโดย ดีเจเอกกี้ เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ์ ในปี 2559 เป็นพิธีกรร่วมกับ ปฐมพงศ์ เรือนใจดี, ปัณฑา พัฒนอำไพวงศ์ และภัทร เอกแสงกุล ในรายการ *โตแล้ว* ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25

ชีวิตส่วนตัว
------------

กฤตธวัฒน์ เป็นคนที่มีสไตล์การแต่งตัวง่ายๆ สบายๆ เสื้อยืดกางเกงขาสั้น งานอดิเรกของเขา คือ การเล่นดนตรีและเล่นกีฬาบาสเก็ตบอล

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

 คนกล้าท้าชน

| ปี | เรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2560 | หลงไฟ | ไบร์ท |
| 2561 | The Crime ทีมล่าทรชน | อนุชิต (รับเชิญ) |

### ซีรีส์

| ปี | เรื่อง | ตอน | บทบาท | หมายเหตุ | ช่อง |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2558 | *GPA สถาบันพันธุ์แสบ* | - | นนทร์ |
| 2559 | *Love Songs Love Series* | *ฤดูร้อน* | ฟิต |
| *Club Friday To Be Continued* | *เธอเปลี่ยนไป* | เนม |
| *มิติสยอง 13 เขตสยอง* | *ห้องแถว* | เชาว์ |
| 2560 | *Club Friday The Series 8* | *รักแท้...หรือแค่ไม่พอ* | จี |
| 2560 | "เลิฟบุกส์เลิฟซีรีส์" | "Mister Daddy พ่อ(คุณ)ตัวดี" | พี่ธอร์น |

### ภาพยนตร์

| ปี | ชื่อ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2559 | *พรจากฟ้า* | ปอนด์ | นักแสดงสมทบ |
|

### รายการโทรทัศน์

* เกรียน Possible (2557)
* โตแล้ว (2559)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* กฤตธวัฒน์ เอกชัย ที่อินสตาแกรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติดาราวัยรุ่น นนท์ กฤตธวัฒน์ เอกชัย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-05-09. สืบค้นเมื่อ 2016-07-01.
2. ↑  เฟย ชวนเที่ยวสไตล์อันซีน ทริปล่าสุดล่องแก่งรถอีแต๊ก