recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**แบนท์ เดรเออร์** (เยอรมัน: *Bernd Dreher*) เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 ที่เลเวอร์คูเซิน เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน

อายุได้ 41 ปี เขาได้อำลาการเป็นผู้รักษาประตูในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2003 และเข้ารับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูให้แก่ทีมเยาวชนบาเยิร์น และมีการยืมตัวไปร่วมงานกับรุ่นอาวุโสอย่างเซพพ์ เมียร์ ในความพยายามที่จะรักษาโอลิเวอร์ คาห์น กับมีชาเอล เรนซิง ให้คงรูปแบบการเล่นไว้ในระดับสูงสุด "ผมทำการฝึกเพิ่มอย่างจริงจังในปัจจุบันมากกว่าเมื่อครั้งที่ผมยังเป็นมืออาชีพแบบเต็มตัวเสียอีก" นั่นเป็นการแสดงความคิดเห็นของเดรเออร์หลังจากมีส่วนร่วมในการฝึกฝนกำลังกายแทบทุกก่อนฤดูกาล และมุ่งที่หนึ่งประตูสำหรับทีมแรกในแมตช์ฝึกซ้อม รวมถึงเน้นความเป็นมิตร สำหรับศึก 2005–06 เดรเออร์ได้รับเชิญให้ออกจากสถานะ "กึ่งเกษียณ" และได้มีการมอบตัวใหม่ ด้วยสัญญาอาชีพหนึ่งปี "เราได้ให้เขาสร้างผลงานอย่างเป็นทางการ เขายังคงมีความปราดเปรียวเช่นเดิม ผมไม่ลังเลเลยที่จะเลือกเขาไม่ว่าสถานการณ์ใด ๆ" โค้ชเฟลิกซ์ มากัท กล่าวสรรเสริญผู้รักษาประตูหมายเลขสามคนใหม่ของเขา ผู้ซึ่งกลายเป็นผู้เล่นที่ยังคงทำผลงานที่มีอายุมากที่สุดในบุนเดิสลีกา เดรเออร์ทำหน้าที่รักษาประตูให้แก่บาเยิร์นหนึ่งเกมใน ค.ศ. 2005–06 เมื่อครั้งที่พบกับทีมว็อลฟส์บวร์ค

เกียรติประวัติ
--------------

* ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ : ค.ศ. 2001
* แชมเปียนส์ลีก : ฤดูกาล 2000–01
* ยูฟ่าคัพ : ฤดูกาล 1987–88
* ชิงแชมป์เยอรมัน : ฤดูกาล 1996–97, 1998–99, 1999–00, 2000–01, 2002–03, 2005–06, 2007–08
* เยอรมันคัพ : ฤดูกาล 1997–98, 1999–00, 2002–03, 2005–06, 2007–08
* ลีกคัพ : ค.ศ. 1997, 1998, 1999, 2000, 2007

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Dreher, Bernd" (ภาษาเยอรมัน). kicker.de. สืบค้นเมื่อ 16 April 2011.
2. ↑  Dreher to remain number three keeper - FC Bayern München AG
3. ↑  Müde Bayern tanken nach 2:0-Sieg auf der Wiesn auf (เยอรมัน)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Bernd Dreher เว็บไซต์ *fussballdaten.de* (เยอรมัน)
**ทางด่วนซังโย** (ญี่ปุ่น: 山陽自動車道; โรมาจิ: *San'yō Jidōshadō*) เป็นทางด่วนสายหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น มีเส้นทางเริ่มต้นจากเขตคิตะ นครโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ผ่านจังหวัดโอกายามะ จังหวัดฮิโรชิมะ และสิ้นสุดที่นครชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางูจิ ทางด่วนสายนี้เปิดใช้งานตลอดสายทางเมื่อ ค.ศ. 1997 มีระยะทางเฉพาะทางสายหลักทั้งสิ้น 419.5 กิโลเมตร ทางด่วนซังโยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1

ทางด่วนซังโย รวมทั้งถนนฮิโรชิมะ–อิวากูนิ ถนนโอโกริ และถนนยามางูจิ–อูเบะ (เฉพาะช่วงทางแยกต่างระดับคางาวะ–ชุมทางต่างระดับอูเบะ) ได้รับการกำหนดหมายเลขเป็น "E2"

ทางด่วนซังโยเป็นทางด่วนที่วิ่งผ่านภูมิภาคซังโยจากตะวันออกไปตะวันตก และทอดยาวไปตามชายฝั่งทะเลในเซโตะ สายทางส่วนใหญ่วิ่งขนานไปกับซังโยชิงกันเซ็ง นอกจากนี้ สายทางทั้งหมดถูกสร้างขึ้นเพื่อขนานเกือบตลอดเส้นทางของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 และถนนซังโยสายเก่า (อย่างไรก็ตาม ส่วนระหว่างนครโคเบะกับนครฮิเมจิจะตัดห่างจากชายฝั่งเข้าไปทางตอนในของแผ่นดิน และออกห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Japan's Expressway Numbering System". Ministry of Land, Infrastructure, Transport and Tourism. สืบค้นเมื่อ 2017-02-26.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันตก
ใน วิทยาการคอมพิวเตอร์ มิใช่จำนวน หรือ **NaN** ( /næn/ ) ซึ่งย่อมาจาก **Not a Number** เป็น ค่า เฉพาะของ ประเภทข้อมูล ตัวเลข (มักเป็น จำนวนจุดลอยตัว ) ซึ่งไม่ได้กำหนดหรือไม่สามารถแทนด้วยค่าจำนวนได้ เช่น ผลลัพธ์ของ ศูนย์หารด้วยศูนย์. การใช้ NaN อย่างเป็นระบบได้รับการแนะนำโดยมาตรฐานจำนวนจุดลอยตัว IEEE 754 ในปี 1985 พร้อมกับการแสดงปริมาณไม่จำกัดอื่นๆ เช่น ค่าอนันต์

ใน คณิตศาสตร์ เลขศูนย์หารด้วยศูนย์มักจะไม่ได้นิยาม  ดังนั้นจึงแทนด้วย NaN ในระบบคอมพิวเตอร์ Transreal arithmetic เป็นระบบคณิตศาสตร์ที่กำหนดให้ NaN (0/0) เป็น "ค่าว่าง" 

รากที่สองของจำนวนลบ ไม่ใช่จำนวนจริง ดังนั้นจึงแทนด้วย NaN ในระบบคอมพิวเตอร์ที่สอดคล้องกัน NaN ยังอาจใช้เพื่อแสดงค่าที่ขาดหายไปในการคำนวณ  

มี NaN สองประเภทที่แยกจากกัน ซึ่งเรียกว่า *NaN แบบเงียบ* (อังกฤษ: quiet NaNs) และ *NaN แบบส่งสัญญาณ* (อังกฤษ: signaling NaNs) ใช้ NaN แบบเงียบเพื่อเผยแพร่ข้อผิดพลาดที่เกิดจากการดำเนินการหรือค่าที่ไม่ถูกต้อง NaN แบบส่งสัญญาณ สามารถรองรับคุณสมบัติขั้นสูง เช่น การผสม การคำนวณเชิงตัวเลขและสัญลักษณ์ หรือส่วนขยายอื่นๆ นอกเหนือไปจากจำนวนจุดลอยตัวพื้นฐาน

การแสดงผล
---------

ระบบปฏิบัติการและภาษาโปรแกรมต่างๆ มีวิธีการแสดงค่ามิใช่จำนวนที่แตกต่างกัน

```
nan (ภาษาซี, ภาษาซีพลัสพลัส, ภาษาไพธอน)
NaN (ECMAScript, ภาษารัสต์, C#, Julia). Julia may show alternative NaN, depending on precision, NaN32, and NaN16; NaN is for Float64 type.
NaN% 
NAN (ภาษาซี, ภาษาซีพลัสพลัส, ภาษารัสต์)
NaNQ (IBM XL และ AIX: Fortran, C++ proposal n2290)
NaNS (                       "                  )
qNaN
sNaN
1.#SNAN (Excel)
1.#QNAN (Excel)
-1.#IND (Excel)
+nan.0 (Scheme)
```

เชิงอรรถ
--------

### หมายเหตุ

1. ↑  0/0 is undefined in both the real number and extended real number systems, while 1/±0, for example, could be consistently assigned a value of ±∞ in the latter system, assuming a signed zero.

### รายการอ้างอิง

1. ↑
2. ↑  Bowman, Kenneth (2006). *An Introduction to Programming with IDL: Interactive Data Language*. Academic Press. p. 26. ISBN 978-0-12-088559-6.
3. ↑  Press, William H.; Teukolsky, Saul A.; Vetterling, William T.; Flannery, Brian P. (2007). *Numerical Recipes: The Art of Scientific Computing*. Cambridge University Press. p. 34. ISBN 978-0-521-88068-8.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Not a Number, foldoc.org
* IEEE 754-2008 Standard for Floating-Point Arithmetic (ต้องรับบริการ)
* IEEE 754-2019 Standard for Floating-Point Arithmetic (ต้องรับบริการ)
**แบบจำลองพื้นฐานของกายวิภาคศาสตร์** (อังกฤษ: Foundational Model of Anatomy (FMA)) เป็นภววิทยาอ้างอิงสำหรับโดเมนของกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ โดยเป็นสัญลักษณํแทนของแบบบัญญัติ โครงสร้างทางลักษณะของสิ่งมีชีวิต ซึ่งภววิทยาเชิงโครงสร้างของเอกลักษณ์และความสัมพันธ์ทางกายวิภาคศาสตร์ มาจากการจัดระบบเชิงกายภาพของสิ่งมีชีวิตที่ทุกระดับที่สำคัญของกรานูลาริตี

FMA ถูกพัฒนาและปรับปรุงโดยกลุ่มงานสนเทศศาสตร์ด้านโครงสร้าง (Structural Informatics Group) ที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน[]

คำอธิบาย
--------

ภววิทยา FMA ประกอบด้วยประมาณ 75,000 ขั้นและศัพท์มากกว่า 120,000 คำ โดยมีกรณีตัวอย่างความสัมพันธ์มากกว่า 2.1 ล้านจากความสัมพันธ์ 168 ประเภท

อ้างอิง
-------

1. ↑  *แบบจำลองพื้นฐานของกายวิภาคศาสตร์*, สืบค้นเมื่อ 15 September 2019, Specifically, the FMA is a domain ontology that represents a coherent body of explicit declarative knowledge about human anatomy. Wikidata Q1406710
2. ↑  About FMA – Contents – The Foundational Model of Anatomy (retrieved 2012-11-06).

ดูเพิ่ม
-------

* *Terminologia Anatomica*
* แอนาโทโมกราฟี

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
--------------------

* The Foundational Model of Anatomy Ontology
* The Foundational Model of Anatomy Browser
* FMA Ontology Browser
**วัดเทพเจริญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร

วัดเทพเจริญ หรือ **วัดถ้ำรับร่อ** ตั้งอยู่บริเวณเขารับร่อหรือภูเขาพระ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองอุทุมพร ในอดีตเป็นเมืองท่ารักษาด่านทางข้ามคอคอดมลายู ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471

ภายในวัดมีถ้ำต่าง ๆ กว่า 8 แห่ง แต่ที่เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวมีอยู่ 3 ถ้ำ ได้แก่ ถ้ำอ้ายเตย์ ถ้ำพระ และถ้ำไทร ภายในก็ยังมีพระพุทธรูปให้ชมด้วย เด่นที่สุดคือ พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่ว่ากันว่ามีอยู่ภายในถ้ำเหล่านี้ถึง 577 องค์ ภายในถ้ำอ้ายเตย์ดัดแปลงเพื่อใช้เป็นสถานที่วิปัสสนากรรมฐาน มีภาพเขียนสีพระพุทธรูปปางไสยาสน์อยู่บนผนังถ้ำ คาดว่าเป็นศิลปะอยุธยา แต่ยังวาดไม่เสร็จ และมีถ้ำไทร ซึ่งเดิมเป็นที่พำนักของเจ้านายชั้นผู้ใหญ่คราวสร้างศาลหลักเมือง มีหินงอกหินย้อย

บริเวณศาลาราษฎร์สามัคคีเป็นที่ตั้งสังขารของหลวงปู่ไสยซึ่งมรณภาพแล้วแต่ร่างกายไม่เน่าเปื่อย และมีรอยพระพุทธบาทหินทรายสลักภาพลายมงคล 108 ประการ ขอบสลักภาพการตั้งถิ่นฐานของชนกลุ่มน้อย

นอกจากนั้นวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดเทพเจริญ โดยใช้ศาลาการเปรียญหลังเก่าจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น ของจัดแสดงหลากหลายมาก เช่น พระพุทธรูป เครื่องกระเบื้อง เครื่องทองเหลือง ของใช้ของเจ้าเมืองเก่า และดาบจำลองของพระยานคร เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเทพเจริญ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดเทพเจริญ(วัดถ้ำรับร่อ)". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
3. ↑  "วัดเทพเจริญ (ถ้ำรับร่อ)". สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดชุมพร. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-11-08. สืบค้นเมื่อ 2022-11-08.
4. ↑  "พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดเทพเจริญ (วัดถ้ำรับร่อ)". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**ทางด่วนโดโอ** (ญี่ปุ่น: 道央自動車道; โรมาจิ: *Dōō Jidōsha-dō*) หรือ **ทางด่วนฮกไกโด** เป็นทางด่วนในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นเจ้าของและดำเนินการโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก

การตั้งชื่อ
-----------

ชื่อของทางด่วนสายนี้ในภาษาญี่ปุ่นคือ ทางด่วนโดโอ (แปลตรงตัวคือ "ทางด่วนฮกไกโดกลาง") อย่างไรก็ตาม มักรู้จักกันในชื่อ ทางด่วนฮกไกโด

ทางด่วนสายนี้ถูกกำหนดให้เป็นสายฮาโกดาเตะ–นาโยโระ (ญี่ปุ่น: 函館名寄線) ของทางด่วนฮกไกโดจูกัง (北海道縦貫自動車道)
คำว่า *จูกัง* (ญี่ปุ่น: 縦貫; โรมาจิ: *Jūkan*; "ตามยาว") ใช้เพื่อแยกความหมายจากคำว่า *โอดัง* (ญี่ปุ่น: 横断; โรมาจิ: *Ōdan*; "ตามขวาง") ในชื่อของทางด่วนฮกไกโดโอดัง (北海道横断自動車道)

รายละเอียดของเส้นทาง
--------------------

ชุมทางต่างระดับชิโตเซะ-เอนิวะ
ทางด่วนโดโอเชื่อมพื้นที่ทางตอนเหนือกับทางใต้ของฮกไกโดเข้าด้วยกันโดยผ่านนครซัปโปโระ และมีส่วนต่อขยายที่กำลังดำเนินการอยู่ ได้แก่ ต่อขยายไปทางเหนือไปยังนครวักกาไน และต่อขยายไปทางใต้ไปยังนครฮาโกดาเตะ แม้ว่าตัวทางด่วนโดโอเองจะไม่มีแผนขยายไปยังเมืองทั้งสองดังกล่าว แต่มีก็ถนนที่มีมาตรฐานเท่าทางด่วนครอบคลุมในระยะทางส่วนที่เหลือนี้ (ได้แก่ ทางหลวงหมายเลข 40 ต่อไปทางเหนือ และทางหลวงหมายเลข 5 ต่อไปทางใต้)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "History of Kitahiroshima City". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 March 2008. สืบค้นเมื่อ 15 April 2008.
2. ↑  Ministry of Land, Infrastructure and Transport. "High Standard Trunk Road Map" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 20 September 2011. สืบค้นเมื่อ 13 April 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก (ภาษาญี่ปุ่น)
วิดีโอเกม ค.ศ. 1985

***โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์*** (อังกฤษ: *Romance of the Three Kingdoms*) หรือที่รู้จักในชื่อ ***ซังโงกูชิ*** (ญี่ปุ่น: 三國志) ในประเทศญี่ปุ่น เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1985 ที่เผยแพร่โดยบริษัทโคอิ โดยเป็นเกมภาคแรกในซีรีส์*โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์* เดิมเกมนี้ได้รับการเปิดตัวในระบบพีซี-88 แล้วได้พอร์ตไปยังระบบต่าง ๆ ประกอบด้วยพีซี-98, เอ็มเอสเอกซ์, แฟมิคอม (ค.ศ. 1988), อามิกา, เอ็มเอส-ดอส, เอฟเอ็ม-7, ชาร์ป เอกซ์1, ชาร์ป เอกซ์68000, วันเดอร์สวอน, วินโดวส์ (ค.ศ. 2003) และโทรศัพท์เคลื่อนที่

รูปแบบการเล่น
-------------

*โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์*เป็นเกมที่ผู้เล่นปกครองมณฑลต่าง ๆ ของจีน

การตอบรับ
---------

ในนิตยสาร*คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์* เกมนี้ได้รับการวิจารณ์โดยเดฟ อาร์นิเซิน ผู้สร้าง*ดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์* ซึ่งเขียนว่า "การจำลองประวัติศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมและจะทำให้ผู้เล่นใช้คีย์บอร์ดเป็นเวลาหลายคืนเพื่อที่จะชนะอาณาจักรของพวกเขา โดยมีเศรษฐศาสตร์, การวางอุบาย, การติดสินบน, การแอบแฝง, การทูต, สงคราม และอื่น ๆ! เกมนี้มีหลายวิธีนอกเหนือจากการพิชิตง่าย ๆ เพื่อบรรลุเป้าหมาย" เขาสรุปว่า: "ผมขอแนะนำ*โรแมนซ์*อย่างเต็มที่ให้แก่ผู้เล่นเกมที่จริงจังทุกคน"

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1989 ผู้อ่านนิตยสาร*คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์*ได้ให้คะแนนเฉลี่ย 8.96 เต็ม 10 ส่งผลให้เป็นเกมที่มีผู้ใช้ให้คะแนนสูงสุดเป็นอันดับที่ 13 ของนิตยสารในขณะนั้น ครั้นใน ค.ศ. 1990 ถึง 1993 จากแบบสำรวจของเกมกลยุทธ์ทางประวัติศาสตร์และสงคราม นิตยสารดังกล่าวได้ให้คะแนน*โรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์*บวกสามดาวจากห้าดาว

บทวิเคราะห์
-----------

* นิตยสาร*เดอะเกมส์แมชชีน* - ธันวาคม ค.ศ. 1989
* นิตยสาร*อัคทึลเลอร์ซ็อฟท์วาเรมาร์คท์* - มีนาคม ค.ศ. 1990
* นิตยสาร*คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์* - ตุลาคม ค.ศ. 1990
* นิตยสาร*นินเท็นโดเพาเวอร์* - กันยายน ค.ศ. 1989

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Dave Arneson (September 1988). "Romance of the Three Kingdoms". *Computer Gaming World*. No. 51. pp. 12–13, 31, 34.
2. ↑  Ardai, Charles (December 1989). "The Top Ten Games". *Computer Gaming World*. p. 52. สืบค้นเมื่อ 4 November 2013.
3. ↑  Brooks, M. Evan (October 1990). "Computer Strategy and Wargames: Pre-20th Century". *Computer Gaming World*. p. 11. สืบค้นเมื่อ 16 November 2013.
4. ↑  Brooks, M. Evan (June 1993). "An Annotated Listing of Pre-20th Century Wargames". *Computer Gaming World*. p. 136. สืบค้นเมื่อ 7 July 2014.
5. ↑  "The Games Machine Issue 25".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Review in Info
**ปฏิกิริยากันนิซซาโร** (ตั้งชื่อตามสตานิสลาโอ กันนิซซาโร ผู้ค้นพบ) เป็นปฏิกิริยาเคมีที่เกี่ยวข้องกับแอลดีไฮด์ที่ไม่มีแอลฟาไฮโดรเจนทำปฏิกิริยาดิสพรอพอร์ชันเนชันกับเบสแล้วให้ผลิตภัณฑ์เป็นของผสมระหว่างแอลกอฮอล์ชนิดปฐมภูมิกับกรดคาร์บอกซิลิก 

ซึ่งกันนิซซาโรได้ค้นพบปฏิกิริยานี้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2396 เมื่อเขาได้รับ เบนซิลแอลกอฮอล์ และ โพแทสเซียมเบนโซเอต จากการเติมเบนซาลดีไฮด์กับโปแตช (โพแทสเซียมคาร์บอเนต) ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว ปฏิกิริยาจะเกิดขึ้นกับโซเดียมไฮดรอกไซด์ หรือโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ โดยให้เกลือคาร์บอกซิเลทของผลิตภัณฑ์กรดคาร์บอกซิลิก:

2 C6H5CHO + KOH → C6H5CH2OH + C6H5COOK
กระบวนการนี้เป็นปฏิกิริยารีดอกซ์ที่เกี่ยวข้องกับการย้ายหมู่ไฮไดรด์จากโมเลกุลหนึ่งไปยังอีกโมเลกุลหนึ่ง โดยแอลดีไฮด์ตัวหนึ่งถูกออกซิไดซ์ทำให้เกิดกรดคาร์บอกซิลิก และอีกตัวถูกรีดิวซ์ให้กลายเป็นแอลกอฮอล์ชนิดปฐมภูมิ

กลไกการเกิดปฏิกิริยา
--------------------

 ภาพเคลื่อนไหวแสดงกลไกการเกิดปฏิกิริยา
ปฏิกิริยานี้เกี่ยวข้องกับการแทนที่นิวคลีโอฟิลิกของอัลดีไฮด์ โดยหมู่ผละออกจะไปชนอัลดีไฮด์อีกตัว ขั้นแรกไฮดรอกไซด์จะเข้าชนหมู่คาร์บอนิล ทำให้เกิดสารตัวกลางที่เป็น tetrahedral intermediate จากนั้นประจุลบจะสร้างคาร์บอนิลขึ้นใหม่และถ่ายโอนไฮไดรด์ เพื่อชนคาร์บอนิลตัวอื่น ในขั้นตอนสุดท้ายของปฏิกิริยา ไอออนของกรดและอัลคอกไซด์จะเกิดการแลกเปลี่ยนโปรตอน เมื่อมีเบสที่มีความเข้มข้นสูงมาก อัลดีไฮด์จะก่อตัวเป็นไอออนที่มีประจุเป็นสองเท่า จากนั้นไฮไดรด์ไอออนจะถูกถ่ายโอนไปยังโมเลกุลที่สองของอัลดีไฮด์เพื่อสร้างไอออนคาร์บอกซิเลทและอัลคอกไซด์ ต่อจากนั้นไอออนอัลคอกไซด์จะได้โปรตอนจากตัวทำละลาย

โดยรวมแล้ว ปฏิกิริยานี้เป็นปฏิกิริยาอันดับสาม โดยโมเลกุลแอลดีไฮด์มีอันดับสองและเบสมีอันดับหนึ่ง:

rate = k[RCHO]2[OH−]
ที่ความเข้มข้นของเบสสูงมาก จะทำให้เกิดเส้นทางใหม่ (k') ซึ่งเบสมีอันดับสอง:

rate = k[RCHO]2[OH−] + k'[RCHO]2[OH−]2
วิถี k' เกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาระหว่างประจุลบที่มีประจุสองเท่า (RCHO2 2− ) และอัลดีไฮด์ การถ่ายโอนโดยตรงของไฮไดรด์ไอออนเห็นได้จากการสังเกตว่าแอลกอฮอล์ที่นำกลับมาใช้ใหม่ไม่มีดิวเทอเรียมใดๆ ที่ติดอยู่กับแอลฟาคาร์บอน เมื่อทำปฏิกิริยาใน D 2 O

อ้างอิง
-------

1. ↑  List, K.; Limpricht, H. (1854). "Ueber das sogenannte Benzoëoxyd und einige andere gepaarte Verbindungen" [On so-called benzoic oxide and some other paired compounds]. *Liebigs Annalen der Chemie und Pharmacie*. **90** (2): 190–210. doi:10.1002/jlac.18540900211.
2. ↑  Geissman, T. A. "The Cannizzaro Reaction" *Org. React.* **1944**, *2*, 94. doi:10.1002/0471264180.or002.03(Review)
**นเรศวรมหาราช** เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องยิ่งใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2500 โดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล แห่งอัศวินภาพยนตร์ แนวสงครามอิงประวัติศาสตร์ การกอบกู้เอกราชของไทยจากพม่า 

นำแสดงโดย ชูชัย พระขรรค์ชัย, รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง, ถนอม อัครเศรณี, สุรชัย ลูกสุรินทร์, พจนีย์ โปร่งมณี ร่วมด้วย สถาพร มุดาประกร, สมถวิล มุกดาประกร , ทัต เอกทัต, วงจันทร์ ไพโรจน์, ชูศรี โรจนประดิษฐ์, ดอกดิน กัญญามาลย์, ล้อต๊อก, สมพงษ์ พงษ์มิตร, พูนสวัสดิ์ ธีมากร ฯลฯ 

ฉายเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 ที่ศาลาเฉลิมไทย ได้รับรางวัลสำเภาทอง งานรางวัลตุ๊กตาทอง "ละคอนรำ" ประจำปี 2500 (กำกับศิลป์ สำหรับภาพยนตร์ 16 มม.)

งานสร้าง
--------

ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. สีธรรมชาติ พากย์ ซึ่งนิยมกันมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนังลงทุนสูง ใช้เวลาในการสร้างและถ่ายทำนานถึง 4 ปี มีดาราชั้นนำแห่งยุค พร้อมด้วยตัวประกอบร่วม 10,000 คน, ม้า 1,000 ตัว และ ช้าง 100 เชือก 

บทพระนเรศวร เดิมเสด็จพระองค์ชายใหญ่ "ภาณุพันธุ์" ทรงเลือก เกชา เปลี่ยนวิถี อดีตดาราละครเวทีคณะอัศวินซึ่งเพิ่งประสบความสำเร็จจากบทนำในภาพยนตร์ 16 มม.*ไพรกว้าง* ของละโว้ภาพยนตร์ แต่ติดปัญหาส่วนตัวของผู้แสดงอย่างกะทันหันขณะใกล้วันเปิดกล้อง จึงต้องเปลี่ยนเป็น ชูชัย พระขรรค์ชัย ที่มีชื่อเสียงมาจากหนังของอัศวินภาพยนตร์ เรื่อง *พันท้ายนรสิงห์ (2493)*

เพลงประกอบ
----------

* **มาร์ชนเรศวรมหาราช** - สุนทราภรณ์ ขับร้องหมู่โดย วินัย จุลละบุษปะ, เลิศ ประสมทรัพย์, ศรีสุดา รัชตะวรรณ, รวงทอง ทองลั่นธม, ชวลี ช่วงวิทย์
* **แม่ศรี** - ชวลี ช่วงวิทย์ นำหมู่
* **กลิ่นร่ำ** - วินัย จุลละบุษปะ
* **สไบแพร** - ชรินทร์ นันทนาคร

รางวัล
------

รางวัลสำเภาทอง สาขากำกับศิลป์ (สำหรับภาพยนตร์ 16 มม.) โดย เฉลิม พันธุ์นิล ในงานประกาศผลรางวัลตุ๊กตาทอง "ละคอนรำ" ครั้งแรก ประจำปี 2500

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศูนย์รวมข้อมูลภาพยนตร์ไทย ,thaifilm.com
2. ↑  กรอบโฆษณาภาพยนตร์ นเรศวรมหาราช ,สิ่งพิมพ์รายวัน พ.ศ. 2500
3. ↑  กรอบโฆษณาภาพยนตร์ นเรศวรมหาราช
บทความนี้เกี่ยวกับจันทน์แดงที่เป็นพืชในวงศ์ถั่ว สำหรับเครื่องยาที่เกิดจากแก่นไม้ที่มีเชื้อราลง ดูที่ จันทร์แดง และ จันผา
**จันทน์แดง** หรือ **รักตจันทน์** ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Pterocarpus santalinus* อยู่ในวงศ์ถั่ว เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง เปลือกต้นสีน้ำตาลดำ ยางสีแดงเข้ม ใบประกอบ ไม่มีหูใบ ก้านใบมีขนนุ่ม เนื้อใบคล้ายแผ่นหนัง ดอกช่อ สีเหลือง ผลรูปกลมแบนมีปีก เมล็ดเกลี้ยง สีน้ำตาลแดง พบเฉพาะในรัฐอานธรประเทศ และบริเวณใกล้เคียงเมืองมัทราสและไมซอร์ ปัจจุบันเป็นพืชปลูกในศรีลังกา อินเดีย ฟิลิปปินส์

ในประเทศไทยนั้นจันทน์แดงอาจใช้เรียกลักจั่น (*Dracaena cochinchinensis*) ซึ่งสรรพคุณทางยานั้นมักใช้แทนกันได้

การใช้ประโยชน์
--------------

### ไม้แปรรูป

ไม้ชนิดนี้มีการใช้ประโยชน์ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง ในภาษาจีนเรียกว่าสื่อทัน *zitan* (紫檀) ซึ่งใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ที่ขนส่งไปทางตะวันตก  เนื่องจากเป็นไม้โตช้าและหายาก เฟอร์นิเจอร์จากไม้ชนิดนี้จึงหายากและราคาแพง ในอินเดีย การส่งออกไม้จันทน์แดงถือว่าผิดกฎหมาย

### เครื่องดนตรี

ไม้จันทร์แดงใช้ทำสะพานและใช้ทำส่วนคอของเครื่องดนตรีญี่ปุ่นที่เรียกชามิเซ็น

### คุณค่าทางยา

จันทน์แดงใช้เป็นยารักษาได้หลายอย่าง เช่น แก้อักเสบ โรคบิด ตกเลือด บำรุงกำลัง เป็นต้น แก่นจันทน์แดง มีสารสีแดงหลายชนิดเป็นองค์ประกอบ เช่น วานทาลินเอ วานทาลินบี ไอโซบเทอโรคาร์โพโลน เทอโรคาร์ปไทรออล ไอโซปเทอร์โรคาร์พีนเทอร์โรคาร์พอล เทอร์โรคาร์ปไดโอเลน ใช้เป็นยาแก้ไข้ ยาถ่ายพยาธิ แก้ปวดบวม

สถานะการอนุรักษ์
----------------

จันทน์แดงจัดเป็นไม้ใกล้สูญพันธุ์ตามรายการของ IUCN เพราะมีการใช้ประโยชน์มากในอินเดียใต้ จัดอยู่ในภาคผนวกที่ 2 ของอนุสัญญาไซเตส ต้องการใบรับรองก่อนส่งออกเพื่อยืนยันว่าไม่มีผลต่อการอยู่รอดของสปีชีส์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Plant List: A Working List of All Plant Species". สืบค้นเมื่อ 30 September 2014.
2. ↑  แก่น (จันทน์แดง) หรือแก่นที่มีราลง (ลักจั่น)  เก็บถาวร 2022-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑   Chinese Furniture.com newsletter; Volume 1, Number 2; Accessed 2007-04-05
4. ↑   เก็บถาวร 2007-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; Accessed 2007-04-06
5. ↑  , Japanese Music and Musical Instruments
6. ↑
7. ↑  "*Pterocarpus santalinus* Linn. f. (Rath handun): A review of its botany, uses, phytochemistry and pharmacology". *Journal of the Korean Society for Applied Biological Chemistry*. **54** (4): 495–500. August 2011. doi:10.3839/jksabc.2011.076.
8. ↑  ชยันต์ พิเชียรสุนทร ศุภชัย ติยวรนันท์ และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 6 เภสัชกรรม. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2555.หน้า 292 -293
9. ↑  *Red List of Threatened Species:* Pterocarpus santalinus, IUCN
10. ↑  *Appendices I, II and III*, CITES

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jstor.org: *Pterocarpus santalinus*
**แชร์บูร์** (ฝรั่งเศส: *Cherbourg*; นอร์ม็อง: *Chèrbourg, Tchidbouo*) เป็นอดีตเทศบาลและเมืองรองที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของคาบสมุทรกอต็องแต็ง ในจังหวัดม็องช์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส เทศบาลแชร์บูร์ถูกยุบรวมเข้ากับเทศบาลแชร์บูร็อกต์วีล (*Cherbourg-Octeville*) เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 และต่อมาถูกยุบรวมเข้ากับเทศบาลแชร์บูร็องกอต็องแต็ง (*Cherbourg-en-Cotentin*) ที่ก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016

แชร์บูร์มีอ่าวจอดเรือแชร์บูร์ ตั้งอยู่ระหว่างเทศบาลลาอาก (*La Hague*) กับภูมิภาควาลเดอแซร์ (*Val de Saire*) และเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมาโดยเป็นกรณีพิพาทระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส แชร์บูร์กลายเป็นท่าเรือทางทหารชั้นนำภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และเป็นที่ตั้งคลังแสงของกองทัพเรือฝรั่งเศส แชร์บูร์เป็นจุดแวะสำหรับเรือเดินสมุทรข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ต่อมาได้เป็นเป้าหมายหลักของกองทัพสหรัฐในการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดีใน ค.ศ. 1944

นอกจากจะใช้เป็นท่าเรือทางการทหาร ท่าเรือประมง และท่าเรือยอตแล้ว ที่นี่ยังเป็นท่าเรือข้ามช่องแคบอังกฤษ โดยมีปลายทางไปยังท่าเรือพูลและพอร์ตสมัทของอังกฤษ, ท่าเรือรอสส์แลร์และดับลินของไอร์แลนด์ และเซนต์เฮลิเยอร์ในเจอร์ซีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Décret 23 February 2000 (ในภาษาฝรั่งเศส)
2. ↑  Arrêté préfectoral 1 December 2015 (ในภาษาฝรั่งเศส)
**นายพรชัย อรรถปรียางกูร** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคไทยรักไทย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ปัจจุบันสังกัดพรรคพลังประชารัฐ

ประวัติ
-------

นายพรชัย เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายศักดิ์ชัย กับนางไข่แก้ว อรรถปรียางกูร สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) สาขาพาณิชยกรรม จากวิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ เมื่อปี พ.ศ. 2520 ระดับปริญญาตรี สาขาการบัญชี จากวิทยาลัยกรุงเทพ ในปี พ.ศ. 2524 และระดับปริญญาโท สาขาต้นทุน จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2530

การทำงาน
--------

นายพรชัย อรรถปรีบางกูร เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้งด้วยคะแนน 39,521 คะแนน มากกว่าคู่แข่งสำคัญอย่างนายพงศ์ประยูร ราชอาภัย นักแสดงละครทางช่อง 7 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และนายธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่ เจ้าของพื้นที่เดิม 5 สมัย ในสังกัดพรรคความหวังใหม่ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ยังได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในพื้นที่เดิม

ในปี พ.ศ. 2549 นายพรชัย เป็นนักการเมืองคนหนึ่งที่ถูกจับเชิญตัวไปสอบสวนในกรณีการเคลื่อนไหวทางการเมือง ในระหว่างประกาศกฎอัยการศึก แต่ก็ได้รับการปล่อยตัวในภายหลัง เนื่องจากเจ้าตัวให้เหตุผลว่าเข้าใจผิดว่ามีการยกเลิกประกาศแล้ว ช่วงหลังเหตุการณ์ทางการเมืองในปี พ.ศ. 2549 นายพรชัย จึงวางมือทางการเมืองชั่วคราว

ต่อมาในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ประกาศตัวลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชารัฐ และลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาย้ายไปร่วมงานกับพรรคไทยสร้างไทย

แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชารัฐอีกครั้งในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ เขต 3

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "ผลการเลือกตั้ง ส.ส.เชียงใหม่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-07. สืบค้นเมื่อ 2012-07-08.
3. ↑
4. ↑  อดีต ส.ส. ไทยรักไทยเชียงใหม่ เปิดใจ หลังถูกปล่อยตัว "คิดว่ายกเลิกคำสั่ง คปค. ฉบับที่ 15 ไปแล้ว"
5. ↑  'พลังประชารัฐ' ขึ้นเหนือ วางยุทธศาสตร์ชิงเก้าอี้ส.ส.38ที่นั่ง
6. ↑  พลวุฒิ สงสกุล (19 กันยายน 2561). "แบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ เตรียมหย่อนบัตรปี 62 ส.ส. ลด 23 จังหวัด อีสานหด 10 ที่นั่ง". THE STANDARD. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2007-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เล่ม ๑๒๑ ตอน ๒๓ ข หน้า ๓๗, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-05-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เล่ม ๑๑๙ ตอน ๒๑ ข หน้า ๖๕, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
**ถนนนี้หัวใจข้าจอง** (อังกฤษ: Mean Street Blues) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2540

คำโปรย
------

*วินาทีแห่งความทรงจำด้วยศักดิ์ศรี..ความรัก..เพื่อน..สถาบัน และความทรนงที่อยู่ในหัวใจของพวกเขาทุกคน*

เนื้อเรื่อง
-----------

บู๊ต เด็กหนุ่มหน้าละอ่อน ที่เป็นลูกของนายทหารจากต่างจังหวัด สอบเข้าเรียนต่อโรงเรียนช่างกลธนิยะได้ พร้อมกับได้ทุนการศึกษา บู๊ตจึงได้ย้ายมาอาศัยอยู่ในกรุงเทพ และเริ่มเรียนรู้ชีวิตความเป็นนักเรียนช่างกลนับแต่วันรับน้อง การได้สวมเสื้อช้อป และท่องคำปฏิญาณว่าจะรักเพื่อนยิ่งกว่าชีวิต นอกจากนั้นบู๊ตยังได้รับการสอนสั่งว่าศัตรูที่เจอหน้าปุ๊บต้องฆ่ากันให้ตาย นั่น คือ โรงเรียนก่อสร้างไทยพัฒนา แต่คนที่มีธาตุความดีอย่างบู๊ตก็ยังซื่อตรงกับความถูกต้องอยู่ในตัวอยู่ดี

วันหนึ่ง บู๊ตกับเพื่อนบังเอิญข้ามถิ่นไปในเขตพวกไทยพัฒนา จึงได้ถูกคู่อริไล่ตีกลางถนนแต่หนีมาได้ นักข่าวมาถ่ายภาพบู๊ตได้ทัน จึงทำให้บู๊ตกลายเป็นคนดังในหมู่เพื่อน ๆ โดยไม่ตั้งใจ แต่บู๊ตไม่สนใจลูกยุรุ่นพี่ที่สอนให้รู้จักหันหน้าเข้าสู้แบบลูกผู้ชายซะบ้าง ระหว่างนั้นบู๊ตใช้วิชาช่างของตัวเองไปบูรณะสนามกีฬาซึ่งอยู่ในเขตของพวกไทยพัฒนา จึงได้ถูกพวกไทยพัฒนาเข้ามาหาเรื่อง แต่บู๊ตก็ไม่คิดสร้างศัตรูกับไทยพัฒนาเพราะต้องการทำความดีเพื่อสังคมเงียบ ๆ มากกว่า แต่อย่างไรก็ตาม สงครามระหว่างสองสถาบันคู่อริก็ไม่อาจหยุดยั้งได้ เพราะพวกมาเฟียโต๊ะสนุ๊กต้องการจะให้ทั้งสองฝ่ายตีกันเพื่อจะได้ประโยชน์ครั้งใหญ่ในการขายอาวุธและยา และในที่สุด ในคอนเสิร์ตร็อกกลางเมือง ก็กลายเป็นสมรภูมิลูกผู้ชายของทั้งสองฝ่ายจริง ๆ

นักแสดงนำ
---------

* มณฑล จิรา แสดงเป็น บู๊ต
* วรรณพร ฉิมบรรจง แสดงเป็น ลูกปัด
* วิจิตรา ตริยะกุล แสดงเป็น แนน
* ชัยรัตน์ วงศ์ธนะชัย แสดงเป็น สอง
* สมเจตน์ สะอาด แสดงเป็น หนุ่ม
* สีเทา เพ็ชรเจริญ แสดงเป็น ภารโรง
* อนุสรณ์ เดชะปัญญา แสดงเป็น อาจารย์เชาว์
* มีศักดิ์ นาครัตน์ แสดงเป็น อาจารย์ศักดิ์
* สุภักดิ์ ปิติธรรม แสดงเป็น ผู้อำนวยการเปลื้อง
* น้ำเงิน บุญหนัก แสดงเป็น อาจารย์ปราณี
* ปวีณา ชารีฟสกุล แสดงเป็น ลดาวัลย์ (นักข่าว)
* นรา กุยะเนตร แสดงเป็น เส่ย
* ขจรศักดิ์ เที่ยงล้ำ แสดงเป็น บั๊ค
* โกวิท วัฒนกุล แสดงเป็น พันเอกเกรียงไกร (พ่อของบู๊ด)

การสร้างและคำวิจารณ์
--------------------

*ถนนนี้หัวใจข้าจอง* เป็นผลงานการสร้างของสหมงคลฟิล์ม กำกับโดย คิด สุวรรณศร ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 โดยได้นายแบบวัยรุ่นชื่อดัง คือ เจ มณฑล จิรา มารับบทนำและถือเป็นบทบาทการแสดงครั้งแรกด้วย โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาการยกพวกตีกันของนักเรียนอาชีวะ ซึ่งคล้ายคลึงกับ *2499 อันธพาลครองเมือง* ภาพยนตร์ไทยอีกเรื่องหนึ่งที่มีเนื้อหาคล้ายกันที่ฉายไปก่อนหน้านั้นไม่นาน และประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ถนนนี้..หัวใจข้าจอง[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ถนนนี้หัวใจข้าฯ จอง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ชีวประวัติ ถนนนี้หัวใจข้าจอง ที่ ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย
**วัดเชิงทะเล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชิงทะเล อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ปัจจุบันมีพระครูสิริพรหมสุนทร (อนุชา อนุชาโต ป.ธ.5) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเชิงทะเล หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า **วัดตีนเล** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 อย่างไรก็ดีวัดน่าจะเก่าแก่กว่านั้นเพราะปรากฏหลักฐานว่า หลวงพ่อปลอดเคยเป็นเจ้าอาวาสประจำอยู่ ณ วัดแห่งนี้ ระหว่าง พ.ศ. 2395–2429 ชื่อเสียงของท่านกล่าวกันว่าท่านมีวิทยาคมมีเวทมนต์คาถาขลังยิ่ง ก่อนที่จะมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2429โดยชาวบ้านได้อัญเชิญอัฐิธาตุของท่านใส่ไว้ในคนโทมีฝาปิดฝังไว้หน้าอุโบสถ (ปัจจุบันมีผู้สร้างบัวเจดีย์บรรจุอัฐิไว้)

ต่อมาในสมัยหลวงพ่อพลับเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างเสนาสนะต่าง ๆ เช่น ปลูกสร้างโรงครัวโรงธรรม ซ่อมแซมกุฎิวิปัสนากัมฐาน สร้างหอฉัน ตลอดจนศาลาการเปรียญและอุโบสถหลังแรก รวมถึงได้สร้างโรงเรียนวัดเชิงทะเลหรือเปลี่ยนมาเป็นโรงเรียนบ้านเชิงทะเลในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพรหมประสิทธิ์". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเชิงทะเล". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดเชิงทะเล (Cherngtalay Temple)". เทศบาลตำบลเชิงทะเล จังหวัดภูเก็ต (ทต.เชิงทะเล).
**ปฏิทินสุริยคติ** (อังกฤษ: solar calendar) คือปฏิทินที่วันที่ระบุฤดูกาลหรือสิ่งที่เท่าเทียมกับตำแหน่งของดวงอาทิตย์ที่เกี่ยวข้องกับดวงดาว โดยปฏิทินกริกอเรียนเป็นหนึ่งในตัวอย่างปฏิทินสุริยคติ
ส่วนปฏิทินอีกรูปแบบคือปฏิทินจันทรคติที่เดือนเป็นไปตามวัฏจักรข้างขึ้นข้างแรมของดวงจันทร์ เดือนบนปฏิทินกริกอเรียนไม่ตรงกับดิถีจันทร์

ชาวอียิปต์น่าจะเป็นชนกลุ่มแรกที่พัฒนาปฏิทินสุริยคติ โดยระบุจุดที่ดวงอาทิตย์ที่ดาวหมา (ดาวซิริอุสหรือโซธิส) ที่ท้องฟ้าฝั่งตะวันออก ซึ่งประจวบกับช่วงที่แม่น้ำไนล์เกิดน้ำท่วมประจำปี พวกเขาสร้างปฏิทินที่มี 365 วัน ประกอบด้วย 12 เดือน แต่ละเดือนมี 30 วัน โดยเพิ่มอีก 5 วันในช่วงปลายปี อย่างไรก็ตาม ชาวอียิปต์ไม่ได้คำนึงถึงเศษเสี้ยวของวันที่เพิ่มขึ้น ทำให้ปฏิทินของพวกเขาคลาดเคลื่อนไปเรื่อย ๆ

ตัวอย่าง
--------

ปฏิทินสุริยคติ ได้แก่

* ปฏิทินกริกอเรียน
* ปฏิทินจูเลียน
* ปฏิทินคอปต์ (ไอยคุปต์)
* ปฏิทินญะลาลีย์อิหร่าน
* ปฏิทินสุริยคติไทย

ปฏิทินเหล่านี้มี 365 วัน ในหนึ่งปี และเพิ่มวันหนึ่งวันในปีอธิกสุรทิน

ปฏิทินสุริยคติที่แสดงดิถีจันทร์ด้วย เรียกว่า ปฏิทินสุริยจันทรคติ ได้แก่

* ปฏิทินฮิบรู
* ปฏิทินจีน
* ปฏิทินจันทรคติไทย

นอกเหนือจากนี้ ยังมีปฏิทินที่ไม่ใช่ปฏิทินสุริยคติ เช่น ปฏิทินฮิจญ์เราะหฺ อันเป็น ปฏิทินจันทรคติของศาสนาอิสลาม, ปฏิทินที่สอดคล้องกับคาบซินอดิกของดาวศุกร์ และปฏิทินที่สอดคล้องกับการขึ้นของดาวฤกษ์ในท้องฟ้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Solar calendar | chronology | Britannica".

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Solar calendars
* Correspondence between Hebrew and Islamic calendars, months and holidays (pdf)

| * ด
* ค
* ก
ปฏิทิน |
| --- |
| ปฏิทินสากล | 

|  |
| --- |
| 
* กริกอเรียน
* ฮิจเราะห์
* ISO
* ปีสุริยคติ

 |
| ประเภท | 
* สุริยจันทรคติ
* สุริยคติ
* จันทรคติ

 |

 |
| ปฏิทินอื่น ๆ | 

|  |
| --- |
| 
* อาร์มีเนีย
* บาฮาอี
* เบงกอล
* พุทธ
* จีน
* คอปติก
* เอธิโอเปีย
* เจอร์แมนิก
* ฮีบรู
* ฮินดู
* อินเดีย
* อิหร่าน
* ไอริช
* ญี่ปุ่น
* ชวา
* เกาหลี
* มายา
* เนปาล
* ทมิฬ
* ไทย
	+ จันทรคติ – สุริยคติ
* ทิเบต
* ตุรกี
* เวียดนาม
* โยรูบา
* โซโรอัสเตอร์

 |
| ประเภท | 
* จูเลียนต้นฉบับ
* รูน

 |

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่:ปฏิทิน

 |
***มายเบสท์บอดี้การ์ด*** (อังกฤษ: My Best Bodyguard) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอกชั่น-ดราม่า โดยเลื่อนการออกฉายเป็นวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากกำหนดการเดิมในวันที่15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในประเทศไทย เป็นผลงานการกำกับของสิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร โดยได้รับพระกรุณาจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำแสดงพร้อมกับนักแสดงอื่นๆ อาทิ ชาคริต แย้มนาม, ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, ธีรภัทร์ สัจจกุล, สงกรานต์ เตชะณรงค์ ,ชอว์น หยู และ รมิดา ประภาสโนบล 

*มายเบสท์บอดี้การ์ด* มีที่มาจากบทเพลง "มายเบสท์บอดี้การ์ด" ที่ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำมาขับร้อง และผ่านการตีความเนื้อเพลงใหม่ซึ่งหมายถึงความรักและมนุษยธรรมของเพื่อนมนุษย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เห็นค่าในชีวิตของคนและสร้างความสามัคคี และความมีมนุษยธรรมผ่านการเล่าเรื่องของ "นิชา" ตัวละครในเรื่องซึ่งเป็นนักข่าวสาวและได้ทำการสืบความลับเกี่ยวกับไวรัสชนิดใหม่ที่สามารถฆ่าคนไทยได้ทั้งประเทศ ซึ่งได้ใช้มนุษย์เป็นเหยื่อในการทดลอง นิชาจึงพยายามทำทุกสิ่งเพื่อปกป้องคนทั้ง 7 นี้

เนื้อเรื่อง
-----------

กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงแห่งประเทศไทย ซึ่งจะเป็นจุดเริ่มต้นของไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ที่สามารถคร่าชีวิตคนได้ทั้งประเทศในเวลาอันรวดเร็ว นทีผู้เป็นบิดาของนิชาพยายามเตือนลูกสาวซึ่งเป็นนักข่าวให้ออกห่างจากเรื่องดังกล่าว แต่ทว่าเธอเข้าใกล้เรื่องนี้มากขึ้น บิดาจึงส่ง "ทัศน์" คอยปกป้องคุ้มครองเธอ แต่เธอก็มิได้พอใจกับการกระทำนี้นัก กรุงเทพมหานครกลายเป็นห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ซึ่งนิชาต้องหยุดเรื่องนี้ไว้ จึงเกิดการไล่ล่าขึ้น

นักแสดงและบทบาท
---------------

### นักแสดงนำ

* ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี รับบท "นิชา" นักข่าวสาวผู้ต้องปกป้องประเทศไทยจากไวรัสร้าย
* ชาคริต แย้มนาม รับบท "ธัช" อดีตลูกน้องของ "นที" บิดาของนิชา ผู้คอยปกป้องนิชาจากศัตรู
* อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา รับบท "ผู้พันนที" บิดาของนิชา
* ธีรภัทร์ สัจจกุล รับบท "เจตน์"
* ชอว์น หยู รับบท "ฌอน"
* รมิดา ประภาสโนบล รับบท "อรพรรณี"

### นักแสดงสมทบ

* นพพล โกมารชุน รับบท "วีระ"
* หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ รับบท "แคท" ผู้ช่วยของนิชา
* เชษฐวุฒิ วัชรคุณ รับบท "เอก" ช่างภาพของนิชา
* สงกรานต์ เตชะณรงค์ รับบท "มิค"
* เจมส์ แม็กกี้ รับบท "เม่น"
* ปริญญา อินทชัย รับบท "ท็อป"
* สมพล ปิยะพงศ์สิริ รับบท "อ๊อด"
* ณัฐวุฒิ ศรีหมอก รับบท "เบิ้ม"
* แสนชัย ส.คิงสตาร์ รับบท "เพชร"
* ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล รับบท "ผู้พันนนที" (วัยหนุ่ม)

การออกฉาย
---------

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี พร้อมด้วยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรภาพยนตร์เรื่อง มายเบสท์บอดี้การ์ด รอบปฐมทัศน์ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2553 ณ พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน มีนักแสดงนำและคณะผู้บริหารบริษัทฯ เฝ้าฯ รับเสด็จ โดยภาพยนตร์มีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 21 ตุลาคม ปีเดียวกัน ภาพยนตร์ทำรายได้ 8 ล้านบาท

อ้างอิง
-------

1. ↑  Box Office Mojo *Thailand Yearly Box Office* เรียกข้อมูล วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554
2. ↑  nangdee.com *My Best BodyGuard (2010)* เรียกข้อมูลวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2553
3. 1 2  thaicinema.org *My Best Bodyguard* เรียกข้อมูลวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2553
4. ↑  สมเด็จพระเทพฯเสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดฉายภาพยนตร์เรื่อง "มายเบสท์บอดี้การ์ด" จากมติชน
5. ↑  10 อันดับหนังไทย ทำเงินสูงสุด-ต่ำสุด ประจำปี 2553

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *มาย เบสท์ บอดี้การ์ด (2010)* ที่สยามโซน
**ดอยภูลังกา** เป็นภูเขาที่ตั้งอยู่ในเขตวนอุทยานแห่งชาติดอยภูลังกา ตำบลผาช้างน้อย อำเภอปง จังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าต้นแม่น้ำยม มีพื้นที่ประมาณ 7,800 ไร่ ยอดดอยมีความสูงถึง 1,720 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง อยู่ในความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน จังหวัดน่าน

ดอยภูลังกามีลักษณะเป็นเนินเขาสลับซับซ้อนในเขตเทือกเขาสันปันน้ำ เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดพะเยา เป็นจุดที่สูงที่สุดในเทือกเขาสันปันน้ำ ไทย-ลาว เป็นจุดชมทะเลเมฆหมอก เป็นสันเขาแคบ ๆ ด้านตะวันตกเป็นป่าดงดิบเขา ด้านทิศตะวันออกเป็นหน้าผาสูงชันมีหญ้าปกคลุม และลมพัดแรงซึ่งอยู่ใกล้กับผาเทวดา

ปลาย พ.ศ. 2519 ภายหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม ขบวนทัพนักศึกษาปัญญาชนผู้เรียกร้องประชาธิปไตยถูกกดดันจากรัฐบาล ได้หนีภัยเข้ามาร่วมต่อสู้ด้วยกำลังอาวุธในเขตป่าตั้งแต่เทือกดอยยาวถึงภูผาตั้ง ภูลังกาเรื่อยไปจนถึงดอยผาจิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "จังหวัดพะเยา".
2. ↑  "จากถนนทางหลวง สู่ "ดอยภูลังกา" สัมผัสทะเลหมอก และ ทิวเขาดุจภาพวาด". เนชั่นทีวี.
3. ↑  "หนาวนี้ชวนเที่ยว "ภูลังกา" เยือนผาเทวดา-หินแยงฟ้าชายแดนไทย-ลาว(ชมคลิป)". ผู้จัดการออนไลน์.
4. ↑  ""จากภูลังกาถึงผาจิ" รอยอดีตบนพื้นที่สีแดง". เชียงใหม่นิวส์.
**การเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วน** (อังกฤษ: chunked transfer encoding) เป็นวิธีหนึ่งของเว็บเซิร์ฟเวอร์เอชทีทีพี ในการส่งถ่ายข้อมูลไปยังโปรแกรมประยุกต์ของเครื่องลูกข่าย (ซึ่งมักจะเป็นเว็บเบราว์เซอร์) ปกติแล้วข้อมูลที่ได้รับจากข้อความตอบรับเอชทีทีพีจะถูกส่งมาเป็นข้อมูลชิ้นเดียว ซึ่งขนาดของเนื้อหานั้นได้แสดงไว้ในส่วนหัว `Content-Length` ขนาดของข้อมูลเป็นสิ่งสำคัญ เพราะว่าเครื่องลูกข่ายจำเป็นต้องทราบว่า เมื่อไรข้อความตอบรับจะสิ้นสุดและเมื่อไรข้อความถัดไปจะตามมา และด้วยการใช้การเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วน ข้อมูลจะถูกแบ่งออกเป็นบล็อกย่อย ๆ และถูกส่งออกไปเป็นหนึ่งหรือหลาย "ชิ้นส่วน" (chunk) ดังนั้นเครื่องแม่ข่ายอาจเริ่มส่งข้อมูลก่อนที่มันจะทราบว่าขนาดรวมทั้งหมดของเนื้อหาเป็นเท่าใด บ่อยครั้งที่ขนาดของบล็อกจะเท่ากันหมด แต่ก็ไม่แน่เสมอไป

บางครั้งเครื่องให้บริการเอชทีทีพีใช้การบีบอัดข้อมูล (gzip หรือ deflate) เพื่อลดเวลาที่ใช้ในการส่งถ่ายข้อมูล แม้ว่าการเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วนสามารถใช้ได้กับทรัพยากรที่บีบอัดเพื่อลดปริมาณชิ้นส่วนที่ส่ง แต่หลังจากแบ่งแล้ว ชิ้นส่วนต่าง ๆ ที่ไม่ได้มีการบีบอัดในตัวเองก็จะไม่มีประโยชน์อะไร แถมยังทำให้เซิร์ฟเวอร์เสียเวลาในการบีบอัดอย่างเต็มที่ แล้วข้อมูลบีบอัดที่ออกมาจึงค่อยถูกตัดแบ่งตามแผน ส่วนกรณีที่มีการตัดแบ่งเป็นชิ้นส่วนก่อนแล้วค่อยนำไปบีบอัด มีข้อดีตรงที่สามารถบีบอัดได้ทันทีในขณะที่ข้อมูลกำลังส่ง เพราะข้อมูลที่นำมาบีบอัดมีขนาดเล็ก แต่ก็มีข้อเสียคือไม่สามารถทราบถึงขนาดข้อมูลสุดท้ายที่บีบอัดแล้วได้โดยง่าย

รูปแบบ
------

เครื่องแม่ข่ายจะส่งส่วนหัวของการตอบรับ `Transfer-Encoding` โดยกำหนดค่าเป็น `chunked` แต่ละชิ้นส่วนจะขึ้นต้นด้วยขนาดของข้อมูลในชิ้นส่วนนั้นเป็นเลขฐานสิบหก ตามด้วยอักขระปัดแคร่ (carriage return) อักขระป้อนบรรทัด (line feed) และข้อมูลในส่วนนั้น ในการนำไปใช้บางอย่าง จะมีอักขระช่องว่าง (0x20) เพิ่มเข้ามาระหว่างขนาดของชิ้นส่วน กับอักขระปัดแคร่ป้อนบรรทัด และเมื่อไม่มีข้อมูลที่จะส่งต่อแล้ว ชิ้นส่วนตอบรับสุดท้ายจะจบด้วยขนาดที่เท่ากับ 0

### ตัวอย่างข้อความตอบรับ

```
HTTP/1.1 200 OK
Content-Type: text/plain
Transfer-Encoding: chunked

23
This is the data in the first chunk

1A
and this is the second one

0

```

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* RFC 2616 ส่วนที่ 3.6.1
คลองบางแวกบริเวณใกล้วัดบางแวก
**คลองบางแวก** เป็นคลองที่เชื่อมโยงกับคลองอื่น ๆ เช่น คลองราชมนตรี คลองภาษีเจริญ และคลองบางกอกใหญ่ ในท้องที่เขตบางแคและเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ในเขตภาษีเจริญมีความยาว 4,000 เมตร กว้าง 6–10 เมตร ในเขตบางแคมีความยาว 6,500 กว้าง 6–10 เมตร เป็นเส้นทางรองรับน้ำฝนและเส้นทางระบายน้ำที่สำคัญ

เหตุที่ชื่อคลองบางแวก ในยุคสมัยนั้นการเข้าถึงพื้นที่ต้องใช้การสัญจรทางน้ำ การจะเข้าคลองบางแวกได้ต้องแหวกผักตบชวาที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก บริเวณคลองบางแวกมีการตั้งชุมชนมาตั้งแต่สมัยอยุธยา วัดบางแวกถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในย่านนี้ สร้างขึ้นในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา (ประมาณ พ.ศ. 2285) เดิมในบริเวณนี้เต็มไปด้วยพื้นที่นาและสวน เป็นเส้นทางที่คลาคล่ำไปด้วยเรือสินค้านานาชนิด พ่อค้าแม่ค้าจากบางช้าง ราชบุรี เป็นต้น ต่างนำผลผลิตของตนล่องเรือลงมาจำหน่ายแลกเปลี่ยนกัน

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบางแวก ได้แก่ วัดบางแวก วัดนก วัดตะโน วัดโตนด วัดชัยฉิมพลี และวัดบุณยประดิษฐ์ซึ่งบริเวณหน้าวัดมีการปลูกต้นทองอุไรภายในสวนป่าปริศนาธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บัญชีคลองในเขตกรุงเทพมหานคร".
2. ↑  "ร่วมบุญบูรณะศาลาไม้สักทรงไทยวัดบางแวก". คมชัดลึก.
3. ↑  อภิญญา นนท์นาท. "ท่องเที่ยวและเรียนรู้เส้นทางวัฒนธรรมย่านบางแค-ภาษีเจริญ". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-22. สืบค้นเมื่อ 2022-07-01.
4. ↑  "รายงานพิเศษ - ปรับพื้นที่ว่างสู่'ลานคิด ลานธรรม' พลัง'บวร'บางแคส่งเสริมเที่ยวชุมชน". ข่าวสด.
**นักบุญคามิลโล เด เลลลิส** (อิตาลี: *Camillo de Lellis*) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งคณะคามิลเลียนซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่เน้นทำงานด้านการพยาบาลผู้ป่วย ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 และได้รับยกย่องเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย โรงพยาบาล พยาบาล และแพทย์

ประวัติ
-------

นักบุญกามิลโลเกิดที่เมืองบุชชีอานีโก ราชอาณาจักรเนเปิลส์ (ภาคใต้ของประเทศอิตาลีปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1550 เป็นบุตรร้อยเอกโจวันนี เด เลลลิส กับนางกามิลลา กอมเปลลี เด เลาเรโต สมัยวัยรุ่นท่านใช้ชีวิตอย่างเสเพลและติดการพนัน เมื่อบิดามารดาเสียชีวิตแล้ว จึงไปเป็นทหารรับจ้างในกองทัพเวนิสต่อสู้กับกองทัพเติร์กที่ยกมารุกรานอิตาลีในสมัยนั้น ท่านได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าจึงต้องมารักษาตัวที่โรงพยาบาล การทำงานในกองทัพยังทำให้ท่านติดอบายมุขตามเพื่อน จึงถูกไล่ออกจากกองทัพในเวลาต่อมา แต่ท่านยังคงติดพนันอย่างหนักจนกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว กลายมาเป็นขอทาน และทำงานเป็นกรรมกรสร้างอารามให้คณะภราดาน้อยกาปูชิน

เมื่อกามิลโลเริ่มกลับใจได้ จึงปฏิญาณตนเข้าเป็นโนวิซในคณะภราดาน้อยกาปูชิน แต่ยังไม่ทันได้ปฏิญาณตนตลอดชีพ ก็ต้องออกจากอารามเพราะอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้ากลับมากำเริบ จึงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลซันจาโกโม
การใช้ชีวิตที่โรงพยาบาลทำให้ท่านได้รับรู้ถึงความทุกข์ทรมานของบรรดาผู้ป่วย ประกอบกับความประทับใจในความเมตตาของนักบุญฟีลิปโป เนรีที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก กามิลโลจึงตั้งใจอุทิศตนทำงานช่วยเหลือผู้ป่วยโดยเฉพาะ ตอนแรกท่านทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งเดิมจนขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ต่อมาท่านเห็นว่าไม่สามารถทำงานได้เต็มที่ จึงแยกออกมาตั้งคณะขึ้นเอง

ในปี ค.ศ. 1584 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และร่วมกับสหายอีกสองคนตั้งเป็นคณะผู้รับใช้ผู้ป่วย เน้นทำงานช่วยเหลือดูแลผู้ป่วยยากไร้ตามสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มจากโรงพยาบาลพระจิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1585 ต่อมาขยายงานไปดูแลผู้ป่วยที่เนเปิลส์ด้วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1588 ต่อมาในปี ค.ศ. 1591 คณะนักบวชของท่านก็ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14

บาทหลวงกามิลโลได้ลาออกจากตำแหน่งมหาธิการในปี ค.ศ. 1607 และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1614 ที่บ้านมักดาเลนา ศูนย์กลางของคณะคามิลเลียน

การยกย่องหลังมรณกรรม
--------------------

บาทหลวงกามิลโลได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1742 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 ในสมณสมัยเดียวกัน นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 1886 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ยังยกย่องท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย พยาบาล และโรงพยาบาลด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  คณะคามิลเลียน เก็บถาวร 2010-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, หอจดหมายเหตุ เขตมิสซังกรุงเทพฯ, เรียกข้อมูลวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2556
2. ↑  St. Camillus de Lellis, สารานุกรมคาทอลิก, เรียกข้อมูลวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2556
3. ↑  ประวัตินักบุญตลอดปี เดือนกรกฎาคม : นักบุญคามิลโล เดอ เลลลิส เก็บถาวร 2010-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เขตมิสซังกรุงเทพฯ, เรียกข้อมูลวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2556
4. ↑  St. Camillus de Lellis, Catholic Online, เรียกข้อมูลวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2556
**วัดนวลจันทร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงนวลจันทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 26 ไร่ 2 งาน 85 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่ม วัดยังมีที่ธรณีสงฆ์อีก 2 แปลง รวมเนื้อที่ 33 ไร่ 4 งาน 55 ตารางวา

วัดนวลจันทร์เดิมมีชื่อว่า **วัดบางขวด** ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของคลองบางขวด ในสมัยนั้นชาวบ้านเรียกว่า **วัดสองพี่น้อง** เพราะมีสองพี่น้องบริจาคที่ดิน 6 ไร่ให้สร้างวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2389 ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2423 ได้มีการย้ายวัดข้ามคลองมาตั้งในที่ดินปัจจุบันซึ่งขุนจงใจระงับพาล (จันทร์) กำนันตำบลคลองกุ่ม และนางจงใจระงับพาล (นวล) มอบให้สร้างวัด จึงใช้ชื่อวัดว่า "วัดนวลจันทร์" ตามชื่อของบุคคลทั้งสอง พร้อมกับสร้างอุโบสถด้วย วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2453 และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454

วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และสร้างเสนาสนะต่าง ๆ เพิ่มเติม ประกอบด้วยอุโบสถซึ่งสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2443 ศาลาการเปรียญลักษณะทรงไทยประยุกต์ กว้าง 13.20 เมตร ยาว 45 เมตร หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 11 หลัง ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2473 และยังมีโรงเรียนวัดนวลจันทร์ตั้งอยู่ในวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนวลจันทร์". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดเขาพระนิ่ม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดเขาพระนิ่มตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2347 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525 ชื่อ "พระนิ่ม" มาจากบันทึกของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เมื่อครั้งเสด็จเมื่อ พ.ศ. 2478 ว่า องค์พระนอนในถ้ำ "เดิมนุ่มนิ่ม" อาจเป็นเพราะพระพุทธรูปภายในถ้ำมีความชื้นมาก เนื้อปูนจึงอ่อนยุ่ย หลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปูนปั้นจำนวนทั้งสิ้น 22 องค์ พระพุทธรูปไสยาสน์ 2 องค์ พระพุทธรูปปางป่าเลไลย์ 1 องค์ นอกนั้นเป็น พระพุทธรูปปางมารวิชัย มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระพุทธรูปว่า สร้างมาตั้งแต่สมัยสร้างพระธาตุเมืองนครศรีธรรมราชผู้สร้างคือคหบดีผู้หนึ่ง ที่ได้เดินทางโดยเรือสำเภาบรรทุกทรัพย์สินเต็มลำเรือเพื่อไปสมทบสร้างพระธาตุเมืองนครศรีธรรมราช แต่เมื่อมาถึงกลางอ่าวบ้านดอนเกิดลมพายุจึงนำเรือเข้าไปหลบเคลื่อนลมที่ใกล้ภูเขาลูกหนึ่ง เหล่าบริวารได้สำรวจพบเกาะพบเพิงถ้ำ เศรษฐีจึงจนำทรัพย์สินทั้งหมดสร้างพระพุทธรูปเป็นจำนวนมากขึ้นในบริเวณเพิงถ้ำดังกล่าว เมื่อเวลาผ่านไปนานจึงได้มีชาวประมงมาพบถ้ำนี้ และเมื่อกดมือลงพระพุทธรูปไสยาสน์ก็พบว่านิ่มมือ จึงเรียกว่า "ถ้ำพระนิ่ม" และเมื่อมีวัดขึ้นภายหลังก็เรียกชื่อว่า "วัดเขาพระนิ่ม"

กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานเขาพระนิ่ม เมื่อ พ.ศ. 2480 และประกาศกำหนดเขตโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2528 ครอบคลุมภูเขาพระนิ่มทั้งลูกและปริมณฑล 20 เมตร (คือห่างจากภูเขาออกมาอีก 20 เมตร) 

บริเวณทางขึ้นถ้ำมีบันไดพญานาค ปัจจุบันได้มีการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์อยู่บนภูเขา นอกเหนือจากพระพุทธรูปภายในถ้ำ มีเจดีย์ระหว่างคูหาแรกกับคูหาที่ 2 ตรงกลางถ้ำมีเจดีย์สี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กฐานชั้นล่างเป็นฐานสิงห์กลางท้องไม้เจาะซุ้มองค์ระฆังขนาดเล็กรองรับปลียอดเป็นศิลปกรรมท้องถิ่นสมัยรัตนโกสินทร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  ""วัดเขาพระนิ่ม"". สํานักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสุราษฎร์ธานี และมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
3. ↑  "วัดเขาพระนิ่ม อ.กาญจนดิษฐ์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-22. สืบค้นเมื่อ 2021-08-22.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเขาพระนิ่ม**
นักดนตรี
**ริชาร์ด อัลเลน ฮาร์วีย์** (อังกฤษ: Richard Allen Harvey; เกิด 25 กันยายน 1953) เป็นนักแต่งเพลงและนักดนตรีชาวอังกฤษ เดิมทีฮาร์วีย์มาจากวง Gryphon ซึ่งเป็นวงโปรเกรสซีฟร็อก ปัจจุบันเขาเป็นที่รู้จักจากผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์ เขายังเป็นที่รู้จักจากกีตาร์คอนแชร์โต *Concerto Antico* ซึ่งแต่งขึ้นสำหรับจอห์น วิลเลียมส์ มือกีตาร์ (คนละคนกับจอห์น วิลเลียมส์ ซึ่งเป็นวาทยกร) และลอนดอนซิมโฟนีออร์เคสตรา

ในเดือนเมษายน 2012 ผู้ฟังวิทยุในสหราชอาณาจักรลงคะแนนออกเสียงให้เพลง Concerto Antico ของริชาร์ด ฮาร์วีย์ เข้าสู่ Classic FM Hall of Fame เป็นครั้งแรก

ชีวิตในวัยเด็กและอาชีพ
----------------------

ฮาร์วีย์เกิดในเอนฟีนด์ ลอนดอน ฮาร์วีย์เริ่มสนใจดนตรี โดยเรียนรู้เรื่องการบันทึกเสียงเมื่ออายุได้ 4 ขวบ โดยเริ่มเล่นเพอร์คัชชันก่อน และเปลี่ยนมาเล่นแคลริเน็ตในวง British Youth Symphony Orchestra ในเวลาต่อมา เมื่อเขาสำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ในลอนดอนในปี 1972 เขาสามารถเข้าร่วมวงลอนดอนฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตราได้ แต่เขากลับเลือกที่จะทำงานกับ Musica Reservata ซึ่งเป็นวงดนตรีในยุคแรก ๆ ต่อมาเขาได้พบกับไบรอัน กัลแลนด์ผู้สำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัยดุริยางคศิลป์อีกคนและได้ร่วมกันก่อตั้งกริฟฟอน วงดนตรีแนวโปรเกรสซีฟร็อกและโฟล์ก

ผลงาน
-----

ฮาร์วีย์เป็นผู้แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ สุริโยไท, คืนบาป พรหมพิราม และภาพยนตร์ชุด ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Colin Larkin, บ.ก. (2003). *The Virgin Encyclopedia of Eighties Music* (Third ed.). Virgin Books. p. 238. ISBN 1-85227-969-9.
2. ↑   เก็บถาวร 4 พฤศจิกายน 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดพุทธเอ้น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช่างเคิ่ง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่

วัดพุทธเอ้น หรือ **วัดเอ้น** มีชื่อเดิมว่า **วัดศรีสุทธาวาสเอิ้นมงกุฏ** คำว่า "พุทธเอ้น" มาจากคำว่าพุทธเอิ้น (ตะโกนบอก) จากตำนานที่เล่าว่า ในครั้งพุทธกาล พระพุทธเจ้าได้เสด็จโปรดเวไนยสัตว์ผ่านมาและได้ทรงหยุดพักผ่อนที่ดอนสกานต์ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของวัดในปัจจุบัน ได้ทรงตรัสเรียกหาพระอานนท์ พระอุปัฏฐากให้หาน้ำมาให้เสวย แล้วทรงบ้วนพระโอษฐ์ ลง ณ บริเวณที่เป็นบ่อน้ำในปัจจุบัน ซึ่งเป็นบ่อน้ำที่มีลักษณะน้ำบ้วนออกจากใต้พื้นดิน ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสายแม้บ้านเมืองจะแห้งแล้งเพียงใดก็ตาม ต่อมาได้มีพระภิกษุ 2 รูป คือ พระติวิทวังโสและพระชมภูวิทโย ได้ธุดงค์ผ่านมาจึงได้รวมชาวบ้านละแวกนั้น สร้างวัดขึ้นตรงบริเวณที่น้ำพุ่งออก บ้างว่า คำว่า "เอ้น" มาจากความหมายในภาษาพม่าซึ่งแปลว่า "สระน้ำ" เพราะวัดนี้มีโบสถ์อยู่กลางสระน้ำ วัดพุทธเอ้นตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2411 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2533

อุโบสถของวัดตั้งอยู่กลางน้ำ เรียกกันว่า "อุทกสีมา" ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากร อุโบสถสร้างโดยยกพื้นสี่เสา ล้อมรอบด้วยกำแพงศิลาแลง ด้านในมีวิหารไม้สักเก่าแก่ ที่มีภาพจิตรกรรมฝาผนังสกุลช่างไทใหญ่ซึ่งปัจจุบันภาพเหล่านี้เลือนลางมากแล้ว และสองข้างของพระประธาน ประดิษฐานพระเจ้าแสนตองและพระเจ้าทันใจ และมีพระธาตุเจดีย์ ตรงฐานประดับลาย 12 นักษัตรแบบล้านนา เป็นเจดีย์ทรงกลมบนฐานสี่เหลี่ยมย่อมุม เน้นส่วนที่เป็นมาลัยเถาสามชั้น องค์ระฆังเหลือเพียงองค์เล็กตั้งอยู่เหนือชั้นมาลัยเถา ส่วนบ่อน้ำพุทธเอ้นเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ชาวบ้านต่างพากันนำน้ำจากบ่อแห่งนี้ไปใช้เป็นน้ำดื่มน้ำกิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพุทธเอ้น". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดพุทธเอ้น". โครงการพัฒนาเว็บไซต์ศิลปวัฒนธรรมเมืองแม่แจ่ม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-28. สืบค้นเมื่อ 2021-09-28.
3. ↑  "บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งวัดพุทธเอ้น". ผู้จัดการออนไลน์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพุทธเอ้น**
**องค์การสนธิสัญญากลาง** (อังกฤษ: Central Treaty Organization, ย่อ: CENTO) มีชื่อเดิมว่า **องค์การสนธิสัญญาตะวันออกกลาง** (อังกฤษ: Middle East Treaty Organization หรือ METO) หรือรู้จักกันในชื่อ **สนธิสัญญาแบกแดด** ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 โดยอิหร่าน อิรัก ปากีสถาน ตุรกี และสหราชอาณาจักร ยุบไปเมื่อ ค.ศ. 1979

แรงกดดันและการสัญญาความช่วยเหลือทางทหารและเศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกาเป็นส่วนสำคัญในการเจรจาอันนำไปสู่ความตกลง แม้สหรัฐอเมริกาไม่อาจเข้าร่วมแต่แรก "เพราะเหตุผลทางเทคนิคล้วน ๆ ด้านกระบวนการงบประมาณ" ใน ค.ศ. 1958 สหรัฐอเมริกาเข้าร่วมคณะกรรมาธิการทหารของพันธมิตร มักถูกมองว่าเป็นหนึ่งในพันธมิตรสงครามเย็นที่ประสบความสำเร็จน้อยที่สุด สำนักงานใหญ่ขององค์การเดิมตั้งอยู่ในกรุงแบกแดด ประเทศอิรัก ใน ค.ศ. 1955-58 ก่อนย้ายไปยังกรุงอังคารา ประเทศตุรกี ใน ค.ศ. 1958-79 ไซปรัสเองก็เป็นตำแหน่งสำคัญสำหรับ CENTO เพาะตำแหน่งที่ตั้งในตะวันออกกลางและฐานทัพอังกฤษบนเกาะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hadley, Guy. *CENTO: The Forgotten Alliance* ISIO Monographs, University of Sussex, UK (1971): 2.
2. ↑  Martin, Kevin W. (2008). "Baghdad Pact". ใน Ruud van Dijk; และคณะ (บ.ก.). *Encyclopedia of the Cold War*. New York: Routledge. p. 57. ISBN 978-0-415-97515-5. สืบค้นเมื่อ 2009-01-30. Thus, the Baghdad Pact is widely considered the least successful of the Cold War schemes engendered by the Anglo-American alliance.
3. ↑  Dimitrakis, Panagiotis, The Value to CENTO of UK Bases on Cyprus", *Middle Eastern Studies*, Volume 45, Issue 4, July 2009, pp 611–624
วัชรกรรติก คือมีดกรรติก ด้ามจับเป็นวัชระ, ปักกิ่ง ปี 1407
**กรรติก** หรือ **ชีคูก** (ละติน: *kartika*; ทิเบต: གྲི་གུག་, ไวลี: *gri-gug*,) หมายถึงมีดปอกหนังขนาดเล็กแบบถือมือ รูปจันทร์เสี้ยว สำหรับใช้ในพิธีกรรมของตันตระในพุทธศาสนานิกายวัชรยาน กรรติกเป็น "หนึ่งในคุณลักษณะอันสำคัญของเทพเจ้าตันตระปางดุร้าย" อีกชื่อหนึ่งของมีดกรรติกคือ "มีดของพระฑากิณี"

ในประติมานวิทยาวัชรยาน โดยทั่วไปมักปรากฏกรรติกนี้ถือในมือขวาของพระฑากิณี แต่ก็สามารถพบถือโดยเทพเจ้าชายบางองค์ที่ไม่ปรากฏบ่อย (esoteric) เช่นปางหนึ่งของพระยมันตกะ เช่นเดียวกับที่ฆัณฏากับวัชระมักปรากฏคู่กันเป็นวัตถุพิธีในวัตรและประติมานวิทยาของวัชรยาน กรรติกมักปรากฏคู่กับถ้วยกะโหลกกปาละ

รูปของมีกรรติกซึ่งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวที่มีปายให้จับอีกฝั่งหนึ่งได้มาจากมีดแล่สัตว์โดยธรรมเนียมแบบอินเดีย

ประติมานวิทยาของพระวัชรโยคินีมักมีกรรติกปรากฏอยู่ด้วย ในประติมานวิทยาของพระฑากิณีและยิดัมมักปรากฏมีดกรรติกในมือขวา และกปาลในมือซ้าย ซึ่งแสดงถึง "ความเป็นหนึ่งระหว่างปัญญา กับ อุปายะ ที่แยกขาดจากกันมิได้"

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Beer (2003), p. 112.
2. ↑  Huntington & Bangdel (2004), p. 327.
3. 1 2 3  Huntington & Bangdel (2004), p. 356.
4. ↑  Beer (2003), p. 114.
5. ↑  Anon (2020).
6. ↑  Harderwijk (2011).

### บรรณานุกรม

* Allione, Tsultrim (1986). *Women of Wisdom*. London: Arkana. ISBN 1-85063-044-5.
* Anon (2020). "About Yamantaka/Vajrabhairava". *Yamataka.org*. สืบค้นเมื่อ 2021-07-26.
* Beer, Robert (2003). *The Handbook of Tibetan Buddhist Symbols*. Boston: Shambhala.
* Beyer, Stephen (1973). *The Cult of Tara: Magic and Ritual in Tibet*. Berkeley, CA: University of California Press.
* Harderwijk, Rudy (2011). "Tantric Symbols". *A View on Buddhism*. สืบค้นเมื่อ 2008-09-28.
* Huntington, John; Bangdel, Dina (2004). *The Circle of Bliss: Buddhist Meditational Art,* Columbus Museum of Art, Columbus, Ohio. Chicago: Serindia Publications.