การสักการะใครหรืออะไรก็ตามนอกจากอัลลอฮ์

|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ |
| ศาสนาอิสลาม |
|  |
| หลักศรัทธา
* ความเป็นเอกภาพของอัลลอฮ์

* ศาสดา
* คัมภีร์

* เทวทูต
* วันแห่งการฟื้นคืนชีพ

* ชะตากรรม
 |
| หลักปฏิบัติ
* การปฏิญาณตน
* ละหมาด

* การบริจาค
* การถือศีลอด
* การแสวงบุญ
 |
| * คัมภีร์
* รากฐาน

* *อัลกุรอาน*
* *ซุนนะฮ์* (*ฮะดีษ*, *ซีเราะฮ์*)

* *อะกีดะฮ์* (หลักความเชื่อ)
* *ตัฟซีร* (อรรถกถา)

* *ฟิกฮ์* (นิติศาสตร์)
* *ชะรีอะฮ์* (กฎหมาย)
 |
| ประวัติศาสตร์
* เส้นเวลา
* มุฮัมมัด

* *อะฮ์ลุลบัยต์*
* *เศาะฮาบะฮ์*
* *รอชิดูน*

* รัฐเคาะลีฟะฮ์
* อิมามะฮ์
* การเผยแผ่ศาสนาอิสลาม

* ผู้สืบทอดของมุฮัมมัด
 |
| วัฒนธรรมกับสังคม
* วิชาการ
* สัตว์
* ศิลปะ
* ปฏิทิน
* เด็ก
* การขลิบหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศ
* ประชากร
* นิกาย
* เศรษฐศาสตร์
* การศึกษา
* การไล่ผี
* คตินิยมสิทธิสตรี
* เทศกาล
* การเงิน
* LGBT
* มัดเราะซะฮ์
* คำสอนทางศีลธรรม
* มัสยิด
* รหัสยลัทธิ
* ปรัชญา
* กวี
* การเมือง
* การเชิญชวนให้เปลี่ยนศาสนา
* วิทยาศาสตร์
* ทาส
* สวัสดิการสังคม
* ผู้หญิง
 |
| บทความที่เกี่ยวข้อง
* การยกเลิกในศาสนาอิสลาม
* การละทิ้งศาสนาอิสลาม
* การวิจารณ์ศาสนาอิสลาม

* + มุฮัมมัด
	+ อัลกุรอาน
	+ ฮะดีษ

* ศาสนาอิสลามกับศาสนาอื่น
* ลัทธิอิสลาม
* ศาสนาอิสลามกับความรุนแรง
	+ การก่อการร้าย
	+ สงคราม
* อาการกลัวอิสลาม
* ญิฮาด
	+ ลัทธิญิฮาด

* อภิธานศัพท์
 |
|  |
| * ด
* ค
* ก
 |

ในศาสนาอิสลาม ***ชิริก*** (อาหรับ: شرك) เป็นบาปจากการบูชาเทวรูปหรือพหุเทวนิยม (*เช่น* สักการะใครหรืออะไรก็ตามเป็นพระเจ้านอกจากอัลลอฮ์) ตามหลัก *เตาฮีด* (เอกเทวนิยม) *มุชริกูน* (مشركون พหุพจน์ของ *มุชริก* مشرك) คือผู้ที่ทำ *ชิริก* ซึ่งหมายถึง "มีความสัมพันธ์" และอิงถึงการยอมรับพระเจ้าและความศักดิ์สิทธิ์คู่กับอัลลอฮ์ (ในฐานะ "ผู้มีหุ้นส่วน" กับพระเจ้า)

ในกฎหมายชะรีอะฮ์ ชิริกเป็นอาชญากรรมที่อภัยไม่ได้ เพราะเป็นบาปขั้นร้ายแรง: อัลลอฮ์ทรงอภัยบาปทุกชนิด ยกเว้น *ชิริก* โดยผู้ที่ได้รับการยกเว้นคือ ผู้ศรัทธาที่สำนึกผิดจากชิรก์ก่อนตาย

ศัพทมูลวิทยา
------------

คำว่า *ชิรก์* มาจากรากสามอักษรว่า ช-ร-ก (ش ر ك) มีความหมายทั่วไปว่า "เพื่อแบ่งปัน"
ในอัลกุรอาน มักหมายถึง "แบ่งปันในฐานะหุ้นส่วน" ดังนั้น พหุเทวนิยม จึงหมายถึง "อ้างเป็นหุ้นส่วนกับอัลลอฮ์" ในอัลกุรอาน *ชิรก์* กับคำว่า *มุชริกูน* (مشركون)—ผู้ทำชิรก์และเป็นปฏิปักษ์ต่อศาสนาอิสลาม—มักกล่าวเป็นศัตรูของศาสนาอิสลาม (ในซูเราะฮ์อัตเตาบะฮ์ อายะฮ์ 9:1–15): 9:1-15

กุรอาน
------

นักวิจารณ์ศาสนาอิสลามกล่าวถึงอัลกุรอานว่าได้เน้นไปถึงการสักการะรูปปั้นของชาวอาหรับก่อนการมาของอิสลาม โดยเฉพาเทพีหลักทั้งสาม มะนาต, อัลลาต และอัลอุซซา คู่กับอัลลอฮ์ (ในอัลกุรอานซูเราะฮ์ที่ 53) และคำว่า *มุชริกูน* (เอกพจน์: *มุชริก*) มักแปลเป็นภาษาไทยว่า "พวกบูชาเจว็ด; มุชริก; ผู้ปฏิเสธศรัทธา"

อัลกุรอานกล่าวถึงสังคมในสมัยนบีนูฮ์ว่า พวกบูชารูปปั้นปฏิเสธและล้อเลียนนูฮ์ว่า "และพวกเขาได้กล่าวว่า "พวกท่านอย่าได้ทอดทิ้งพระเจ้าทั้งหลายของพวกท่านเป็นอันขาด พวกท่านอย่าได้ทอดทิ้งวัดด์ และซุวาอ์ และยะฆูษ และยะอูก และนัซร์ เป็นอันขาด" (กุรอานซูเราะฮ์นูฮ์ 71:23): 71:23

อีกรูปหนึ่งของ *ชิรก์* คือการสักการะทรัพยสืนหรือวัสดุอื่น ๆ เช่นในอัลกุรอาน ซูเราะฮ์อัลอะอ์รอฟ ในเรื่องราวของลูกหลานอิสราเอลที่บูชาลูกวัวที่ทำด้วยทอง และมูซา สั่งให้พวกเขาขออภัยโทษ

อีกรูปแบบหนึ่งของชิรก์ในอัลกุรอาน ซูเราะฮ์อัตเตาบะฮ์ คือ การนำนักวิชาการศาสนา, พระ, สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือนักกฎหมายทางศาสนาเป็นพระเจ้าในทางปฏิบัติ

การตีความทางเทววิทยา
--------------------

มุสลิมยุคกลางและนักปรัชญาชาวยิวเชื่อว่าหลักตรีเอกภาพเป็น *ชิรก์* ในภาษาอาหรับ (หรือ *ชีตุฟ* ในภาษาฮีบรู) หมายถึง "การเชื่อมโยง" ในการการจำกัดความเป็นอนันต์ของพระเจ้าโดยการเชื่อมโยงพระผู้เป็นเจ้ากับการดำรงอยู่ทางกายภาพ

ในบริบททางเทววิทยา ผู้ที่ทำ *ชิรก์* คือผู้ที่ตั้งสิ่งที่ถูกสร้างกับอัลลอฮ์ โดยจะเป็นบาปนี้ในตอนที่คนหนึ่งจินตนาการว่ามีหุ้นส่วนที่เหมาะกับการสักการะคู่กับ *อัลลอฮ์* ตามที่อัลกุรอานกล่าวว่า: "แท้จริงอัลลอฮฺ จะไม่ทรงอภัยโทษให้แก่การที่สิ่งหนึ่งจะถูกให้มีภาคี ขึ้นแก่พระองค์และพระองค์ทรงอภัยให้แก่สิ่งอื่นจากนั้นสำหรับผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และผู้ใดให้มีภาคีขึ้นแก่อัลลอฮฺแล้วแน่นอนเขาก็ได้อุปโลกน์บาปกรรมอันใหญ่หลวงขึ้น" (กุรอาน ซูเราะฮ์อันนิซาอ์ 4:48): 4:48

ผู้ติดตามลัทธิศูฟีบางส่วน มีแนวโน้มที่จะเชื่อในสิ่งอื่นคู่กับพระเจ้าว่าเป็นหนึ่งในพหุเทวนิยม (*ชิรก์*) นั่นไม่รวมถึงพระเทียมเท็จ แต่รวมความเชื่อในการมีตัวตนของสิ่งอื่น ซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยเอกเทวนิยม เช่น มารเป็นต้นกำเนิดของความชั่ว หรือเจตจำนงเสรีเป็นต้นกำเนิดของหน้าที่ของสิ่งถูกสร้างของพระเจ้า เท่ากับการเชื่อว่ามีอำนาจอื่นนอกจากพระเจ้า

สถานะของชาวคัมภีร์ (*อะฮ์ลุลกิตาบ*) โดยเฉพาะชาวยิวและคริสต์ แนวคิดของการไม่เชื่อในมุมมองของศาสนาอิสลามยังไม่เป็นที่กระจ่าง ชาลส์ อดัมส์ (Charles Adams) เขียนว่า กุรอานตำหนิชาวคัมภีร์ด้วยคำว่า *กุฟร์* เพราะปฏิเสธโองการของมุฮัมมัด เมื่อพวกเขาควรเป็นกลุ่มแรกที่ยอมรับมันในฐานะผู้สืบทอดวจนะในยุคก่อน และเลือกเฉพาะชาวคริสต์ที่ปฏิเสธหลักฐานความเป็นเอกภาพของพระเจ้า โองการจากซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์ 5:73: 5:73 ("แท้จริงบรรดาผู้ที่กล่าวว่าอัลลอฮฺเป็นผู้ที่สามของสามองค์ นั้นได้ตกเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว...") คู่กับอายะฮ์อื่น เป็นที่เข้าใจว่าศาสนาอิสลามได้ปฏิเสธความเชื่อเรื่องตรีเอกภาพของศาสนาคริสต์ อีกอะยะฮ์หนึ่งปฏิเสธการเป็นพระเจ้าของอีซา บุตรของมัรยัม (พระเยซู บุตรของพระแม่มารีย์) อย่างเด็ดขาดและกล่าวถึงผู้คนที่ให้พระเยซูเท่ากับพระเจ้าเป็นผู้ปฏิเสธ ซึ่งจะถูกลงโทษในนรกตลอดกาล อัลกุรอานไม่ได้กล่าวถึงพระเยซูในฐานะบุตรของพระเจ้าหรือเป็นพระเจ้า แต่ได้กล่าวเป็นศาสดาและศาสนทูตของพระเจ้าที่ส่งมายังลูกหลานอิสราเอล นักคิดมุสลิมบางคน เช่น มุฮัมมัด อัฏฏอลิบี มีมุมมองแบบรุนแรงในโองการที่เกี่ยวกับความเชื่อในหลักตรีเอกภาพและการเป็นพระเจ้าของพระเยซู (อัลมาอิดะฮ์ 5:19, 5:75-76, 5:119) ว่าเป็นหลักการที่ไม่ใช่คริสเตียนซึ่งถูกปฏิเสธโดยคริสตจักร

Cyril Glasse วิจารณ์การใช้คำว่า *กาฟิรูน* [พหุพจน์ของ *กาฟิร*] เพื่อกล่าวถึงชาวคริสต์ว่าเป็น "การใช้งานอย่างหละหลวม" รายงานจากสารานุกรอิสลาม ในหลักนิติศาสตร์อิสลาม *อะฮ์ลุลกิตาบ* นั้น "มักใจกว้างกว่าพวก *กุฟฟาร* [พหุพจน์ของ *กาฟิร*] อื่น ๆ..." และ "ในทางทฤษฎี" มุสลิมจะถูกลงโทษ ถ้าเขาพูดกับชาวยิวหรือคริสต์ว่า: "เจ้าผู้ปฏิเสธศรัทธา"

ในทางประวัติศาสตร์ ชาวคัมภีร์ที่อยู่ภายใต้การปกครองของอิสลาม จะได้สถานะใหม่ว่า *ซิมมี* ในขณะที่ผู้มาเยียมชมดินแดนมุสลิมจะได้สถานะเป็น *มุสตะอ์มิน*

หลังจากศตวรรษที่ 18 ด้วยความรุ่งเรืองของวะฮาบีย์ ชืรก์ ถูกขยายกรอบให้กว้างกว่าเดิม เช่นการมีส่วนร่วมทางการเมืองที่ดูแผลกในศาสนาอิสลาม หรือยึดมั่นประเพณีทางศาสนา เชื่อว่าไม่ได้อยู่ในหลักการอิสลาม

ดูเพิ่ม
-------

* iconสถานีย่อยศาสนา

* อติเทวนิยม
* ศาสนาอิสลามกับการดูหมิ่น
* นิกายในศาสนาอิสลาม
* ตรีเอกภาพในมุมมองของศาสนาอิสลาม
* การสวรรคตของพระเยซูในมุมมองของศาสนาอิสลาม
* ลัทธินอกศาสนา
* อาระเบียก่อนการมาของศาสนาอิสลาม
* ชะฮาดะฮ์
* ฏอฆูต
* ยาอะลี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nonbelief: An Islamic Perspective
2. 1 2  Kamoonpuri, S: "Basic Beliefs of Islam" pages 42–58. Tanzania Printers Limited, 2001.
3. ↑  Gimaret, D. (2012). "S̲h̲irk". ใน P. Bearman; Th. Bianquis; C.E. Bosworth; E. van Donzel; W.P. Heinrichs (บ.ก.). *Encyclopaedia of Islam* (2nd ed.). Brill. doi:10.1163/1573-3912\_islam\_SIM\_6965.
4. ↑  Glassé, Cyril; Smith, Huston (2003-01-01). *The New Encyclopedia of Islam* (ภาษาอังกฤษ). Rowman Altamira. p. 429. ISBN 9780759101906.
5. ↑  Cenap Çakmak *Islam: A Worldwide Encyclopedia [4 volumes]* ABC-CLIO 2017 ISBN 978-1-610-69217-5 page 1450
6. ↑  A. A. Nadwi, "Vocabulary of the Quran"
7. ↑  Ibn Kathir. "Tafsir Ibn Kathir (English): Surah Al Tawbah". *Quran 4 U*. Tafsir. สืบค้นเมื่อ 11 March 2020.
8. ↑  Ibn Kathir. "Tafsir Ibn Kathir (English): Surah Nuh". *Quran 4 U*. สืบค้นเมื่อ 11 March 2020.
9. ↑  "Quran 7:148–150".
10. ↑  "Quran 9:31". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-04. สืบค้นเมื่อ 2020-10-10.
11. ↑  "Yusuf Ali translation of 9:31, footnote 1266". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-14. สืบค้นเมื่อ 2020-10-10.
12. ↑  Learning from other faiths Hermann Häring, Janet Martin Soskice, Felix Wilfred - 2003 - 141 "Medieval Jewish (as well as Muslim) philosophers identified belief in the Trinity with the heresy of shituf (Hebrew) or shirk (Arabic): 'associationism', or limiting the infinity of Allah by associating his divinity with creaturely being"
13. ↑  Ibn Kathir. "Tafsir Ibn Kathir (English): Surah Al Nisa". *Quran 4 U*. Tafsir. สืบค้นเมื่อ 11 March 2020.
14. ↑  Awn, Peter J. (1983). Satan's Tragedy and Redemption: Iblīs in Sufi Psychology. Leiden: Brill Publishers. p. 104. ISBN 978-9004069060
15. ↑  Charles Adams; Kevin Reinhart (2009). "Kufr". ใน John L. Esposito (บ.ก.). *The Oxford Encyclopedia of the Islamic World*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 9780195305135.
16. 1 2  Ibn Kathir. "Surah Al Ma'ida". *Quran 4 U*. สืบค้นเมื่อ 11 March 2020.
17. ↑  Thomas, David (2006). "Trinity". ใน Jane Dammen McAuliffe (บ.ก.). *Encyclopaedia of the Qurʾān*. Brill.
18. ↑  Joseph, Jojo, *Qur’an-Gospel Convergence: The Qur’an’s Message To Christians เก็บถาวร 2022-02-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*, *Journal of Dharma*, 1 (January–March 2010), pp. 55-76
19. ↑  Mazuz, Haggai (2012) *Christians in the Qurʾān: Some Insights Derived from the Classical Exegetic Approach*, Journal of Dharma 35, 1 (January–March 2010), 55-76
20. ↑  Schirrmacher, Christine, *The Islamic view of Christians: Qur’an and Hadith*,
21. ↑  Carré, Olivier (2003). *Mysticism and Politics: A Critical Reading of Fī Ẓilāl Al-Qurʼān by Sayyid Quṭb*. Boston: Brill. pp. 63–64. ISBN 978-9004125902.
22. ↑  Glasse, Cyril (1989). *The New Encyclopedia of Islam* (Revised 2001 ed.). NY: Altamira Press. p. 247. ISBN 978-0759101890.
23. 1 2  Björkman, W. (2012). "Kāfir". ใน P. Bearman; Th. Bianquis; C.E. Bosworth; E. van Donzel; W.P. Heinrichs (บ.ก.). *Encyclopaedia of Islam* (2nd ed.). Brill. doi:10.1163/1573-3912\_islam\_SIM\_3775.
24. ↑  Fletcher, Charles. "Shirk." In The Oxford Encyclopedia of the Islamic World. Oxford Islamic Studies Online,  (accessed Apr 21, 2020)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Zebiri, Kate (1995). "Relations Between Muslims and Non-Muslims in the Thought of Western-Educated Muslim Intellectuals – Islam and Christian-Muslim Relations". *Islam and Christian–Muslim Relations*. **6** (2): 255–277. doi:10.1080/09596419508721055.
* Shirk in legislation เก็บถาวร 2015-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน