recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ปลาร่องไม้ตับ** หรือ **ปลาข้างลาย** (อังกฤษ: Bonylip barb; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Osteochilus microcephalus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีขนาดปานกลาง ลำตัวเรียวยาว จะงอยปากสั้นทู่ และครีบหางเว้าลึกเป็นแฉก มีลักษณะเด่นคือ มีแถบสีดำขนาดค่อนข้างใหญ่พาดผ่านนัยน์ตาตามความยาวลำตัวไปสิ้นสุดที่โคนครีบหาง

มีขนาดความยาวประมาณ 24 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เป็นปลาในสกุลปลาสร้อยนกเขาที่พบได้บ่อยที่สุด โดย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน ที่เข้ามาศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำในประเทศไทยได้บันทึกไว้ว่า จับปลาร่องไม้ตับขนาดความยาว 23.5 เซนติเมตร ได้ที่แม่น้ำปราณ ในเดือนพฤษภาคม เป็นปลาตัวเมียที่มีไข่แก่ และจับได้ที่บึงบอระเพ็ดในเดือนพฤศจิกายน เป็นปลาตัวเมียขนาด 6 เซนติเมตร มีไข่เต็มท้อง แสดงให้เห็นว่า เริ่มผสมพันธุ์วางไข่ตั้งแต่ขนาด 6 เซนติเมตรขึ้นไป

เป็นปลาที่กินตะไคร่น้ำและสาหร่ายรวมถึง แมลงน้ำต่าง ๆ ตามโขดหินและใต้ท้องน้ำเป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในต่างประเทศเพราะมีความอดทน เลี้ยงง่าย สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN
2. ↑  หน้า 125, *สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๑* โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8701-9

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ปลาร่องไม้ตับ
**ปลาวัวจมูกสั้น** (อังกฤษ: Short-nosed tripodfish; ญี่ปุ่น: ギマ) ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยจนเกือบเป็นน้ำจืดได้ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Triacanthus biaculeatus* อยู่ในวงศ์ปลาวัวจมูกสั้น (Triacanthidae) 

มีรูปร่างตัวป้อม ด้านข้างแบน นัยน์ตาใหญ่ จมูกและจะงอยปากสั้นกว่าปลาวัวในวงศ์อื่น ๆ ครีบหลังยาวแยกเป็น 2 ตอน ตอนแรกมีก้านครีบเป็นหนามแข็ง ปลายแหลม ตอนหลังอ่อนนิ่ม ครีบหางใหญ่ปลายเว้ารูปวงเดือน พื้นลำตัวเป็นสีเงิน ปนสีเขียว นิยมอยู่เป็นฝูง บริเวณชายฝั่งทะเลแถบป่าชายเลนหรือชายฝั่ง และปากแม่น้ำ ตั้งแต่ชายฝั่งทะเลเปอร์เซียจนถึงทะเลแถบเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีขนาดโตเต็มที่ 30 เซนติเมตร กินอาหารจำพวก สัตว์ทะเลขนาดเล็กกว่า

ไม่จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม ที่มักมีผู้นำมาขายและปรับสภาพให้อาศัยในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ แต่โดยมากจะไม่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ตลอด โดยจะค่อย ๆ กินอาหารน้อยลง และตายไปในที่สุด หากจะเลี้ยงจึงต้องปรับค่าความเค็มและรักษาค่าพารามิเตอร์ของน้ำให้เหมือนกับน้ำทะเลให้ดี จึงทำให้ปลาอยู่รอดมีชีวิตได้ตามปกติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 110-129, *Amphidromous Story สุดยอดนักล่า ปลาสองน้ำ*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์, กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. Aquarium Biz ปีที่ 3 ฉบับที่ 35: พฤษาภาคม 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปถ่ายปลาวัวจมูกสั้น จาก ฟลิคเกอร์
* รูปและข้อมูลปลาวัวจมูกสั้น (ไทย)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Triacanthus biaculeatus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Triacanthus biaculeatus ที่วิกิสปีชีส์
**ทองอินทร์ ปัญฑรนนท์** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย อดีตครูใหญ่โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดอุตรดิตถ์

ประวัติ
-------

ทองอินทร์ เกิดราวปี พ.ศ. 2449 ที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายศรีนวล ปัณฑรนนท์ กับนางจันทร์ฟอง ปัณฑรนนท์ บิดารับราชการเป็นนายอำเภอบ้านแม (ปัจจุบันคืออำเภอสันป่าตอง) และนายอำเภอเวียงป่าเป้า นายทองอินทร์ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร และปริญญาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทองอินทร์ สมรสกับนางพวงแก้ว ปัณฑรนนท์ มีบุตร 4 คน

ทองอินทร์ เข้ารับราชการครูที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ และย้ายมาที่โรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน เป็นครูใหญ่โรงเรียนจักรคำคณาทร ในปี พ.ศ. 2479 ต่อมาได้ย้ายมาประจำที่โรงเรียนการฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดอุตรดิตถ์ และได้รับตำแหน่งเป็นครูใหญ่ ในปี พ.ศ. 2487

ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.เชียงใหม่ และได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในปี พ.ศ. 2490 ทองอินทร์ ได้เข้าร่วมกับเลียง ไชยกาล และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ จำนวน 16 คน ก่อตั้งพรรคประชาชนขึ้น

ทองอินทร์ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2528 ขณะมีอายุ 79 ปี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  มณเฑียร ดีแท้. (2523). **มรดกทางวัฒนธรรมของชาวอุตรดิตถ์**. กรุงเทพฯ: วิเทศธุรกิจการพิมพ์. หน้า 220
2. 1 2 3  นักการเมืองถิ่นจังหวัดเชียงใหม่
3. ↑
4. ↑
ภาพเขียนแสดง "ลาวจังกราช" ในวัดมิ่งเมือง
**ปู่เจ้าลาวจก** **ลาวจง** หรือ **ลวจักราช** เป็นต้นราชวงศ์ของพญามังราย (เป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์ลาว) ปรากฏอยู่ในตำนานหลายฉบับ เช่น *ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่* *ตำนานเมืองพะเยา* *ตำนานเมืองเงินยางเชียงแสน* *พงศาวดารโยนก* ฯลฯ

เนื้อหาตำนาน
------------

ปู่เจ้าลาวจกเป็นผู้นำชาวลัวะ มีที่ตั้งถิ่นฐานเดิมอยู่ดอยตุง ดังความว่า "หัวหน้าชนเผ่าละว้าเรียกกันว่า ปู่เจ้าลาวจก หรือ ลาวจังกราช ผู้มีถิ่นกำเนิดอยู่แถวดอยตุง หรือ ดอยเกตุบรรพต ราว พ.ศ. 430" บรรดากษัตริย์ละว้าชาติพันธุ์มีการสืบราชวงศ์ต่อมาจนถึงพญามังราย กษัตริย์ลำดับที่ 25 ของลวจักรราช ต่อมาได้รวบรวมหัวเมืองต่าง ๆ เป็นอาณาจักรล้านนา

*ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่* ระบุว่า เมื่อพระเจ้าอนุรุทธแห่งพุกาม ประชุมกษัตริย์เมืองต่าง ๆ เพื่อตั้งศักราชใหม่ ปรากฏว่าพวกลุ่มน้ำกกหามีกษัตริย์ไม่ พระอินทร์จึงส่งลาวจงเทวบุตร ก่าย "เกินเงิน" (บันไดเงิน) แต่จอมเขายุคุนธร มาสู่บริเวณดอยตุงที่ต้นไม้หมากขะทัน พร้อมบริวารหนึ่งพันคน ลาวจงเทวบุตรมายืนบนแท่นเงินใต้ต้นหมากขะทัน (พุทรา) แล้วกลายเพศจากเทวดา โอปปาติกะเป็นมนุษย์เหนือแท่นเงินนั้น ชาวเมืองจึงยกให้เป็นปฐมกษัตริย์พระองค์แรก บ้างว่าเป็นหัวหน้าชนชาติไทที่อพยพมาจากแคว้นจก (ทางตอนใต้ของจีน) เดิมทีเรียกขานกันว่า "ปู่เจ้าลาวจก" คือเป็นผู้มีจอบมาก (จกหมายถึงจอบ) และได้ให้ประชาชนทั่วไปเช่าจอบเพื่อทำนา

ในตำนานที่เกี่ยวข้องกับดอยตุงระบุว่า ปู่เจ้าลาวจกมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาถวายข้าวใส่บาตรให้แด่พระพุทธเจ้าเมื่อครั้งพระองค์เสด็จผ่านมายังบริเวณดอยดินแดงหรือดอยตุงแห่งนี้

ต่อมาปู่เจ้าลาวจกได้ส่งโอรสไปครองเมืองต่าง ๆ ทั้งเมืองเชียงของ เมืองยอง เมืองเชียงลาว และเมืองเงินยาง (หิรัญนครเงินยางหรือเชียงแสน ที่เป็นที่ประสูติของพญามังราย)

สถานที่อันเนื่องในตำนาน
-----------------------

ดอยสามเส้าหรือดอยสามยอด ประกอบด้วยดอยทา เป็นทางขึ้นลงซื้อขายแลกเปลี่ยนระหว่างกลุ่มลาวจกกับพวกชาวเมืองที่ราบดอยตุง ดอยย่าเถ้า ที่อยู่ภรรยาปู่เจ้าลาวจก ดอยดินแดงเป็นที่อยู่ปู่เจ้าลาวจก ภายหลังคือดอยตุง ภายหลังดอยสามเส้านี้ มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ดอยนางนอน"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เลี้ยงผีบ่อเหล็ก". สำนักการสังคีต.
2. ↑  นิคม พรหมมาเทพย์. *ลัวะล้านนาโลกาภิวัฒน์* (PDF). แม็กซ์พริ้นติ้ง (มรดกล้านนา). p. 12.
3. ↑  พนมกร นวเสลา. "รายการ "อดีตในอนาคต" ตอนที่ ๑๖ ภูสามเส้า". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.
4. ↑  "วงศ์ลวจังกราชกับพญามังรายและพญางำเมือง".
5. ↑  "ค้นร่องรอยภูสามเส้าหรือดอยนางนอน กับตำนานปู่จ้าวลาวจก". ศิลปวัฒนธรรม.
**ฮิคารุเซียนโกะ** (ญี่ปุ่น: ヒカルの碁; อังกฤษ: Hikaru no Go) เป็นซอฟต์แวร์เกมสำหรับเกมบอยแอดวานซ์ ที่ได้รับการเปิดตัวจากโคนามิเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2001 

โดยเป็นคาแรคเตอร์เกม ที่อิงมาจากซีรีส์*ฮิคารุเซียนโกะ* ซึ่งเป็นการ์ตูนที่เกี่ยวกับหมากล้อม และได้มีเกมภาคต่อคือ***ฮิคารุเซียนโกะ 2*** ที่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2002  และ***ฮิคารุเซียนโกะ 3*** ที่ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2003

*ฮิคารุเซียนโกะ ภาคแรก*
-----------------------

เรื่องราวของเกมภาคนี้จะมีความสอดคล้องกับการ์ตูนต้นฉบับ ผู้เล่นจะเป็นฮิคารุ ผู้เป็นนักเรียนของโรงเรียนมัธยมต้นฮาเซะ เขาได้เข้าร่วมชมรมหมากล้อมและได้มีโอกาสแข่งขันกับโทยะ อากิระ

เกมภาคนี้ประกอบไปด้วยโหมดเนื้อเรื่อง โหมดเลือกคู่แข่ง และโหมดฝึกฝน (ขนาดของกระดานสามารถเลือกได้ทั้ง 9 เส้น, 13 เส้น และ 19 เส้น), โหมดเชื่อมต่อกับคู่แข่งอื่น (จำเป็นต้องมีสายเคเบิลเชื่อมต่อ), โจทย์หมากล้อม (ระดับแรกเริ่ม, ระดับกลาง, ระดับสูง 100 คำถาม+α) และโหมดตั้งค่า ซึ่งในระดับยาก ซีพียูฝ่ายตรงข้ามจะใช้เวลาคิดค่อนข้างนาน

*ฮิคารุเซียนโกะ 2*
------------------

ฮิคารุได้กลายเป็นนักศึกษาวัยหนุ่มผู้มีความมุ่งมั่น ภาคนี้มีการปรับปรุงเอฟเฟกต์เสียงเพิ่มเติม รวมถึงมีรูปแบบของคอลเลกชันหมากล้อม

เหตุการณ์เรื่องราวต่าง ๆ ในภาคนี้จะมีความใกล้ชิดกับตัวละครแต่ละตัว ตลอดจนมีโหมดเอาตัวรอดและโหมดการแข่งขัน

*ฮิคารุเซียนโกะ 3*
------------------

เป็นซอฟต์แวร์เกมที่จัดทำขึ้นสำหรับระบบเกมคิวบ์ และได้มีการทำเป็นตลับเกมบอยแอดวานซ์สำหรับดาวน์โหลดโดยเฉพาะ ที่สามารถดาวน์โหลดและเล่นได้จากการเชื่อมโยงโดยจอยแครี

โหมดเนื้อเรื่องจะเป็นการรวมจาก*ภาคแรก* และ*ภาค 2* นอกจากนี้ ใน*ภาค 3* ยังสามารถเล่นแบบจับคู่ ซึ่งเป็นการเล่นแบบ 2 ต่อ 2 ได้ถึง 4 คน

การตอบรับ
---------

ตามข้อมูลที่ปรากฏบนเว็บไซต์*นินเท็นโดเวิลด์รีพอร์ต* ณ วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2002 ได้มีการเผยว่า *ฮิคารุเซียนโกะ* สำหรับระบบเกมบอยแอดวานซ์ สามารถทำยอดจำหน่ายติดอันดับของตาราง*เดอะแฟมิซือท็อป 30* โดยเกมนี้สามารถทำยอดจำหน่ายรวมในช่วงนั้นได้ถึง 119,341 ชุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hikaru no Go for Game Boy Advance - GameFAQs
2. ↑  Hikaru no Go 2 for Game Boy Advance - GameFAQs
3. ↑  Hikaru no Go 3 for GameCube - GameFAQs
4. ↑  Hikaru no Go GameCube Download - Game Boy Advance - IGN.com
5. ↑  The Famitsu Top 30! - News - Nintendo World Report

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ヒカルの碁（任天堂） เก็บถาวร 2013-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ヒカルの碁2（任天堂） เก็บถาวร 2013-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ヒカルの碁3（任天堂） เก็บถาวร 2013-05-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
*ฮิคารุเซียนโกะ* |
| --- |
| สื่อ | 
* *ฮิคารุเซียนโกะ*

 |  |
| เกม | 
* *ฮิคารุเซียนโกะ*
* *ฮิคารุเซียนโกะ: เฮอันเก็นโซอิบุนโระคุ*
* *ฮิคารุเซียนโกะ 2 เป้าหมายสู่การเป็นผู้เล่นระดับอาชีพ!!*
* *ฮิคารุเซียนโกะ 3*

 |
| ส่วนเกี่ยวข้อง | 
* ยูมิ ฮตตะ
* ทาเกชิ โอบาตะ
* ยูการิ โยชิฮาระ
* *จัมพ์ซูเปอร์สตาร์ส*

 |
**Erexion** (เกาหลี: 이레자이온) เป็นภาพยนตร์จากเกาหลีใต้ ประเภท โทคุซัทสึ ผลิตโดย Chungam Entertainment ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ KBS2 เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006

ในประเทศไทย ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 07.15 น. ลิขสิทธิ์ในการแพร่ภาพทางโทรทัศน์โดยบริษัท ทูนทาวน์ เอนเตอร์เทนเมนต์ และลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายรูปแบบวีซีดีโดย บริษัท EVS

เนื้อเรื่อง
-----------

ตัวละคร
-------

**Il-sung** (일성) นักรบธาตุแสงสุริยะ ตัวแทนแห่งผลึกหินสุริยัน (วันอาทิตย์) หัวหน้าทีม Erexion เป็นบุคคลในปี ค.ศ. 1127
**Wol-Hwa** (월화) นักรบธาตุแสงจันทร์ ตัวแทนแห่งผลึกหินจันทรา (วันจันทร์) บุคคลในปี ค.ศ. 1127
**Hua-san** (화산) นักรบธาตุไฟ ตัวแทนแห่งผลึกหินอัคคี (วันอังคาร) บุคคลในปี ค.ศ. 1127
**Su-Sim** (수심) นักรบธาตุน้ำ ตัวแทนแห่งผลึกหินวารี (วันพุธ) บุคคลในปี ค.ศ. 2006
**Mok-Ki** (목기) นักรบธาตุไม้ ตัวแทนแห่งผลึกหินป่า (วันพฤหัสบดี)
**Geum-Gand** (금강은) นักรบแห่งธาตุโลหะ ตัวแทนแห่งผลึกเงิน (วันศุกร์) สมาชิกคนแรกของทีม Erexion เป็นผู้ติดตามขององค์หญิง Thus Li แม้เป็นสมาชิกเพียงคนเดียวที่อายุน้อยและตัวเล็กที่สุด แต่มีความสามารถในด้านการวางแผนและวิเคราะห์ข้อมูลมากที่สุด
**To-Ryuck** (토력) นักรบแห่งธาตุดิน ตัวแทนแห่งผลึกปฐพี (วันเสาร์) บุคคลในปี ค.ศ. 2006
**Thus Li** (리 대사제) องค์หญิงจากต่างดาวที่ลี้ภัยจากดาวบ้านเกิดเพื่อตามหานักรบในตำนานทั้ง 7 คนเพื่อปกป้องจักรวาล

ศัตรูของErexion
---------------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Erexion's KBS official website
**ปูเฮเกะ** หรือ **ปูซะมุไร** (อังกฤษ: Heikegani; ญี่ปุ่น: 平家蟹, ヘイケガニ; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Heikeopsis japonica*) เป็นปูทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อาศัยอยู่ในท้องทะเลแถบเมืองชิโมะโนะเซะกิ จังหวัดยะมะงุจิ ทางตอนใต้ของญี่ปุ่น

ปูเฮเกะ มีลักษณะเด่น คือ บนกระดองมีลวดลายที่มีลักษณะเหมือนใบหน้ามนุษย์ที่กำลังโกรธเกรี้ยวหรือหน้ากากซะมุไร ซึ่งชาวญี่ปุ่นเชื่อว่า ปูชนิดนี้เป็นดวงวิญญาณของเหล่านักรบซะมุไรตระกูลเฮเกะ หรือไทระที่กลับชาติมาเกิด หลังจากได้ถูกฆ่าตายล้างตระกูลหรือกระโดดน้ำฆ่าตัวตายในท้องทะเลแถบนี้เมื่อปี ค.ศ. 1185 ในยุทธการดันโนะอุระ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเก็มเป ที่เป็นสงครามแย่งชิงความเป็นใหญ่ระหว่าง 2 ตระกูลใหญ่ คือ ไทระ กับ มินะโมะโตะ และฝ่ายมินะโมะโตะเป็นฝ่ายชนะ จึงมีเรื่องเล่าต่าง ๆ เกี่ยวกับดวงวิญญาณที่ยังไม่สงบของสมาชิกเหล่าตระกูลไทระต่าง ๆ บ้างก็ว่าชาวประมงในแถบนี้เห็นดวงไฟวิญญาณบนท้องทะเลในเวลาค่ำคืน

ภาพอุกิโยะของดวงวิญญาณตระกูลไทระ ปูไฮเกะ ปรากฏอยู่ทางด้านซ้าย วาดโดยอุตะงะวะ คุนิโยะชิ
ในทางวิทยาศาสตร์ นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า ปูไฮเกะเป็นผลมาจากการคัดสรรเทียม ซึ่งมาจากฝีมือมนุษย์ โดยชาวประมงในแถบนี้เมื่อจับปูชนิดตัวหนึ่งนี้ได้ ที่มีรูปลักษณะที่ประหลาดบนกระดองจึงไม่กล้าจับมา และได้โยนลงทะเล ปูที่มีกระดองประหลาดนั้นจึงได้ผสมพันธุ์และขยายพันธุ์กับปูตัวอื่น ๆ จนกลายมาเป็นปูที่มีกระดองที่มีใบหน้ามนุษย์เช่นนี้มากมาย กอรปกับที่มีเรื่องเล่าเช่นนี้ในท้องถิ่นจึงเกิดเป็นจินตภาพขึ้นมา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Heikeopsis japonica* (von Siebold, 1824)". WoRMS taxon details. สืบค้นเมื่อ 16 May 2014.
2. ↑  *Metropolis*, "Fortean Japan", 27 June 2008, p. 12.
3. ↑  แล็ฟคาดิโอ เฮิร์น. *เรื่องผีผี*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ผีเสื้อ, 2543. 176 หน้า. ISBN 9741401434
4. ↑  "ปูซามูไร". ข่าวสด. 2 September 2013. สืบค้นเมื่อ 16 May 2014.
5. ↑  Joel W. Martin (1993). "The Samurai Crab" (PDF). *Terra*. **31** (4): 30–34. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-09-28. สืบค้นเมื่อ 2014-05-16.
"**อันเบรกมายฮาร์ต**" (อังกฤษ: Unbreak My Heart) เป็นเพลงของโทนี แบรกซ์ตัน จากอัลบั้ม *ซีเคร็ท* ในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของไดแอน วาร์เรน และอำนวยการสร้างโดยผู้อำนวยการสร้างชื่อดังอย่างเดวิด ฟอสเตอร์ จนทำให้เพลงนี้เป็นเพลงสัญลักษณ์ของโทนี 

เพลงนี้เคยขึ้นอันดับที่ 1 ชาร์ตบิลบอร์ด 100 นานกว่า 11 สัปดาห์ช่วงปลายปี พ.ศ. 2539 และต้นปี พ.ศ. 2540 นับเป็นซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จสูงสุดของโทนี จนทำเพลงนี้ได้รับความนิยมจากศิลปินอีกหลายท่านที่นำมาขับร้องใหม่ โดยโทนีเอง ก็ได้นพเพลงนี้มาขับร้องเป็นภาษาสเปนเช่นกัน ในชื่อว่า "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)", อิล ดิโว่ที่นำมาร้องใหม่ซึ่งต่อมาได้ร่วมร้องเพลงคู่กันอีกกับโทนี ในบทเพลง "*เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์*" ซึ่งเป็นเพลงอย่างเป็นทางการของฟุตบอลโลก 2006, ยูริเดียนักร้องชื่อดังชาวแม็กซิโก, Alla Gorbacheva ศิลปินชาวรัสเซีย นำมาขับร้องหใม่ในชื่อว่า "Сердце не плачь" (แปลว่า "หัวใจไม่ร้องไห้") นอกจากนี้ยังมีศิลปินอื่นๆอีกหลายท่านที่นิยมนำเพลงนี้ไปร้องอีกมากมาย

ฉบับของอิล ดิโว่
----------------

อิล ดิโว่นำเพลงนี้มาขับร้องใหม่ในภาษาสเปนในชื่อ "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)" (อังกฤษ: Unbreak My Heart (Regresa a mí)) เป็นซิงเกิลแรกของอิล ดิโว่ จากอัลบั้ม*อิล ดิโว่* และเป็นซิงเกิลแรกของวงนี้อีกด้วย 

เพลง "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)" ใช้คำร้องและทำนองเดียวกับในฉบับของโทนี ซึ่งได้รับการตอบรับจากทั่วโลกอย่างดีเยี่ยม

มิวสิกวิดีโอเพลง "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)" ถ่ายทำที่ลูบลิยานา เมืองหลวงของประเทศสโลวีเนีย

รูปแบบและรายชื่อเพลง
--------------------

### ฉบับของโทนี แบร็กทัน

**ซีดีแผ่นที่ 1**

1. "อันเบรกมายฮาร์ต" – 4:30
2. "เรเกรซซามี" (ฉบับภาษาสเปน) – 4:32

**ซีดีแผ่นที่ 2**

1. "อันเบรกมายฮาร์ต" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:29
2. "อันเบรกมายฮาร์ต" (Soul-Hex Anthem Vocal) – 9:36
3. "อันเบรกมายฮาร์ต" (Classic Radio Mix) – 4:29
4. "อันเบรกมายฮาร์ต" (บรรเลง) – 4:26

**ซีดีแผ่นที่ 2 (บริทิช)**

1. "อันเบรกมายฮาร์ต" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:29
2. "อันเบรกมายฮาร์ต" (Frankie Knuckles Radio Mix) – 4:29
3. "อันเบรกมายฮาร์ต" (Frankie Knuckles Franktidrama Mix) – 8:38
4. "อันเบรกมายฮาร์ต" (Soul-Hex Anthem Vocal) – 9:36
5. "อันเบรกมายฮาร์ต" (Soul-Hex No Sleep Beats) – 3:56

  

### ฉบับของอิล ดิโว่

1. "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)" (มิวสิกวิดีโอ)
2. "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)" (เบื้องหลังการถ่ายทำ)
3. "อันเบรกมายฮาร์ต (เรเกรซซามี)"

อ้างอิง
-------
ในการเขียนโปรแกรม **สายอักขระ** หรือ **ข้อความ** หรือ **สตริง** (อังกฤษ: string) คือลำดับของอักขระที่อาจจะเป็น literal หรือตัวแปรก็ได้ สำหรับในกรณีที่เป็นตัวแปร ส่วนใหญ่สายอักขระก็จะสามารถเปลี่ยนอักขระในตัวของมันได้ ในบางภาษาโปรแกรมสายอักขระสามารถเปลี่ยนความยาวของสายอักขระได้ด้วย ในขณะที่บางภาษาจะกำหนดให้ความยาวของสายอักขระคงที่ห้ามเปลี่ยนแปลงหลังการประกาศตัวแปร โดยทั่วไปแล้วจะเข้าใจกันโดยปริยายว่าสายอักขระอิมพลีเมนต์มาจากแถวลำดับของอักขระ

ทฤษฎีรูปนัย
-----------

ชนิดข้อมูลสายอักขระ
-------------------

**ชนิดข้อมูลสายอักขระ** คือชนิดข้อมูลที่มีแนวคิดการดำเนินการต่าง ๆ มาจากสายอักขระในทฤษฎีรูปนัย สายอักขระเป็นชนิดข้อมูลที่สำคัญมากในการเขียนโปรแกรม และแทบจะปรากฏในทุกภาษาโปรแกรม ซึ่งในบางภาษาโปรแกรมนั้นได้ให้สายอักขระเป็นชนิดข้อมูลพื้นฐาน ในขณะที่บางภาษาโปรแกรมให้สายอักขระเป็นชนิดข้อมูลแบบประกอบ ภาษาชั้นสูงส่วนใหญ่แล้วจะมีวากยสัมพันธ์ให้ใช้ในการอ้างเรียกสายอักขระได้โดยตรง ซึ่งเรียกว่า literal

อ้างอิง
-------

1. ↑  ค้นหาได้ที่ศัพท์บัญญัติ ราชบัณฑิตยสถาน เก็บถาวร 2017-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
การทดสอบเส้นแนวยืน
**การทดสอบเส้นแนวยืน** เป็นวิธีการเชิงภาพวิธีหนึ่ง ใช้พิจารณาว่าเส้นโค้งใด ๆ เป็นกราฟของฟังก์ชันหรือไม่ ด้วยเหตุว่าฟังก์ชันหนึ่ง ๆ สามารถให้ผลลัพธ์เป็นค่า *y* ออกมาได้เพียงค่าเดียวเท่านั้นสำหรับค่า *x* แต่ละค่า ถ้าเส้นแนวยืนตัดกับเส้นโค้งบนระนาบ *xy* มากกว่าหนึ่งจุด หมายความว่าค่า *x* หนึ่งค่าบนเส้นโค้งให้ผลลัพธ์เป็นค่า *y* มากกว่าหนึ่งค่า แสดงว่าเส้นโค้งนั้นไม่ได้เป็นตัวแทนของฟังก์ชัน และถ้าเส้นแนวยืนทั้งหมดตัดกับเส้นโค้งเพียงจุดเดียวทุก ๆ แห่ง แสดงว่าเส้นโค้งนั้นเป็นตัวแทนของฟังก์ชัน 

การทดสอบเส้นแนวยืนกระทำได้โดยใช้ไม้บรรทัดหรือสันตรงลากเส้นตรงขนานกับแกน *y* สำหรับค่า *x* ใด ๆ ที่เลือกไว้ ถ้าเส้นแนวยืนผ่านกราฟมากกว่าหนึ่งครั้งบนค่า *x* ใด ๆ ก็ตาม กราฟนั้นจะไม่ใช่กราฟของฟังก์ชัน และในทางตรงข้าม ถ้าเส้นแนวยืนผ่านกราฟเพียงครั้งเดียว ไม่ว่าจะลากเส้นตรงที่ตำแหน่งไหน กราฟนั้นจะเป็นกราฟของฟังก์ชัน ตัวอย่าง กราฟเส้นโค้งที่อยู่ในรูปเส้นตรงนอกเหนือจะเส้นแนวยืน เป็นกราฟของฟังก์ชันเสมอ อีกตัวอย่างหนึ่ง กราฟพาราโบลาที่หันข้าง (ที่มีเส้นบังคับเป็นเส้นแนวยืนเส้นหนึ่ง) ไม่เป็นกราฟของฟังก์ชัน เนื่องจากเส้นแนวยืนบางเส้นผ่านกราฟพาราโบลาสองครั้ง

ดูเพิ่ม
-------

* การทดสอบเส้นแนวนอน
* ฟังก์ชัน (คณิตศาสตร์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stewart, James (2001). *Calculus: Concepts and Contexts* (2nd ed.). Pacific Grove: Brooks/Cole. p. 17. ISBN 978-0-534-37718-2. The Vertical Line Test: A curve in the *xy*-plane is the graph of a function of *x* if and only if no vertical line intersects the curve more than once.
**พระอาจารย์นอง ธัมมภูโต** (15 ตุลาคม พ.ศ. 2462 - 11 กันยายน พ.ศ. 2542) ท่านเป็นสหธรรมิกที่ใกล้ชิดกับ หลวงปู่ทิม วัดช้างให้ ท่านมีส่วนร่วมในการจัดสร้างและปลุกเสกพระเครื่องหลวงปู่ทวดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497หลังจากที่ พระอาจารย์ทิม ได้มรณภาพลง ท่านได้กลายเป็นกำลังสำคัญในการทำพิธีต่าง ๆ อันเกี่ยวเนื่องกับพระเครื่องหลวงปู่ทวดแทนพระอาจารย์ทิม

ประวัติ
-------

**พระอาจารย์นอง** ท่านเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 6 ณ บ้านนาประดู่ อำเภอมะกรูด จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรของนายเรือง และนางทองเพ็ง หน่อทอง บรรพชาเมื่อปี พ.ศ. 2481 ขณะมีอายุได้ 19 ปี อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2483 เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ณ พัทธสีมา วัดนาประดู่ โดยมีพระครูพิบูลย์สมณวัตร วัดมุจลินทวาปีวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการคำ ตสฺสโร วัดบุพพนิมิต และ พระอธิการแดง ธมฺมโชโต วัดนาประดู่ เป็นพระกรรมวาจาจารย์และพระอนุสาวนาจารย์ตามลำดับ

ผลงาน
-----

ในปี พ.ศ. 2507 ได้เริ่มสร้างวัตถุมงคลเป็นครั้งแรก คือ พระเครื่องหลวงพ่อทวดหมานและพระสามทวด ปลุกเสกร่วมกับพระอาจารย์ทิม แห่งวัดช้างให้ ที่ได้รับความนิยมสูงสุด คือรุ้นที่สร้างในปี พ.ศ. 2514 ซึ่งเป็นพระพิมพ์หลวงปู่ทวด มีด้วยกันหลายพิมพ์ เครื่องราวของขลังที่ได้รับความนิยมคือ ตะกรุดลูกปืน (ตะกรุดนารายณ์แปลงรูป) นอกจากนี้ยังมีวัตถุมงคลรุ่นอื่นๆล้วนได้รับความนิยมจากนักสะสมพระเครื่องแทบทั้งสิ้นเนื่องจากมีประสบการณ์เกิดขึ้นมากมายโดยต่างก็รอดพ้นภยันตรายมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ เป็นที่โจษขานเล่าลือไปทั่วประเทศ

มรณภาพ
------

**พระอาจารย์นอง** ท่านได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2542 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 9 รวมสิริอายุได้ 79 ปี 58 พรรษา ณ โรงพยาบาลโคกโพธิ์ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ณ วัดทรายขาว จังหวัดปัตตานี

อ้างอิง
-------

1. *ทศพล จังพาณิชยกุล* **รวมสุดยอดพระคณาจารย์**
2. ประวัติพระอาจารย์นอง[*ลิงก์เสีย*]
3. พระเครื่อง
4. ประวัติพระอาจารย์นอง วัดทรายขาว เก็บถาวร 2011-09-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ดอกซึ่งเห็นเกสรตัวผู้ชัดเจน
**ชมพู่มะเหมี่ยว ( ม่าเหมี่ยว )** ชื่อวิทยาศาสตร์: *Syzygium malaccense* เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Myrtaceae ลำต้นตรง ใบเดี่ยว ออกตรงข้าม ใบหนาและเหนียว เมื่ออ่อนเป็นสีแดง ก้านใบยาว ดอกดอกเฉพาะกิ่งที่ไม่มีใบ ดอกสีแดง กลีบเลี้ยงเป็นหลอดบวมพอง เกสรตัวผู้สีแดงจำนวนมาก ผลสดมีเนื้อหลายเมล็ด ผลคล้ายลูกแพร์ มีกลีบเลี้ยงติดที่ปลายผล ผลสีแดงเข้มหรือเหลืองอมม่วงหรือขาวอมเหลือง เนื้อฉ่ำน้ำ สีขาว มีกลิ่นหอม เมล็ดกลม สีน้ำตาล สำหรับประเทศไทยมักจะออกลูกในช่วงเดือนมกราคมถึงเมษายน เท่านั้นไม่ได้ออกลูกทั้งฤดู 

การกระจายพันธุ์พบมากในคาบสมุทรมลายู เกาะชวา เกาะสุมาตรา ผลใช้รับประทานสด ทำอาหารคาวเช่นยำโดยใช้เกสร เมื่อ แก่แล้วยังมีรสเปรี้ยว นิยมนำไปต้มรวมกับผลไม้อื่น ๆ ให้มีรสเปรี้ยวน้อยลง เปลือกลำต้น ใบและรากมีสรรพคุณเป็นยา รสชุ่มคอ มีวิตามินซี และแคลเซียมสูง เสริมสร้างกระดูกและฟัน

* ผลผล
* ตาตา
* ผลผล
* ผลสุกทั้งผลผลสุกทั้งผล
* ผลสุกผ่าครึ่งผลสุกผ่าครึ่ง

อ้างอิง
-------

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.หน้า 412 - 414

1. ↑  "*Syzygium* malaccense (L.) Merr. & L. M. Perry". *Germplasm Resources Information Network*. United States Department of Agriculture. 2007-03-26. สืบค้นเมื่อ 2009-11-20.
แม่แบบ:Campaignbox New Guinea
แม่แบบ:Campaignbox South West Pacific theatre
**การทัพนิวกินี** ของสงครามแปซิฟิก ได้ยืดเยื้อตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1942 จนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงระยะแรกในปี ค.ศ. 1942 จักรวรรดิญี่ปุ่นได้บุกครองดินแดนภายใต้การปกครองของออสเตรเลียคือนิวกินีภายใต้อาณัติ (23 มกราคม) และปาปัว (8 มีนาคม) และเข้ารุกรานนิวกินีตะวันตก (เริ่มต้นวันที่ 29/30 มีนาคม) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ในช่วงระยะที่สอง ได้ยืดเยื้อตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1942 จนกระทั่งญี่ปุ่นยอมจำนน ฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยกองทัพออสเตรเลีย-สหรัฐเป็นหลัก ขับไล่ญี่ปุ่นออกจากปาปัวก่อน ตามมาด้วยดินแดนอาณัติ และสุดท้ายออกจากอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์

การทัพครั้งนี้ได้ก่อให้เกิดความพ่ายแพ้อย่างรุนแรงและสูญเสียอย่างหนักสำหรับจักรวรรดิญี่ปุ่น ในขณะที่การทัพสงครามแปซิฟิกส่วนใหญ่ โรคภัยและความอดอยากซึ่งได้มีการกล่าวอ้างว่าได้คร่าชีวิตชาวญี่ปุ่นเป็นจำนวนมากกว่าการปฏิบัติของข้าศึก กองกำลังทหารญี่ปุ่นส่วนใหญ่ไม่เคยเข้ามาเจรจากับกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรและแทนที่จะริดรอนกำลังอย่างง่ายดายและถูกครอบงำด้วยการปิดกั้นอย่างมีประสิทธิภาพของกองทัพเรือสหรัฐ ทหารรักษาการณ์ได้ทำการล้อมพื้นที่เอาไว้และปฏิเสธที่จะให้มีการขนส่งเสบียงอาหารและยา และด้วยผลลัพธ์นั้น มีบางคำกล่าวอ้างว่าร้อยละ 97 ของการเสียชีวิตของชาวญี่ปุ่นในการทัพครั้งนี้มาจากสาเหตุที่ไม่ใช่การรบ

ตามที่ John Laffin ได้กล่าวถึงการทัพครั้งนี้ว่า"เป็นข้อเท็จจริงที่ยากที่สุดในการต่อสู้โดยกองกำลังทหารฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Biography of Lieutenant-General Heisuke Abe
2. ↑  Born in 1886 and died in 1943 after suffering from Dracunculiasis at Wewak.
3. ↑  Tanaka 1980, p. ii.
4. ↑  Stevens, *The Naval Campaigns for New Guinea* paragraph 30 Retrieved 10 March 2016.
5. ↑  Laffin 1986, p. 303
**การทรมาน** (อังกฤษ: torture) เป็นการกระทำโดยเจตนาเพื่อก่อให้เกิดความเจ็บปวดทางกายหรือจิตใจต่อสิ่งมีชีวิตเพื่อตอบสนองความปรารถนาบางอย่างของผู้ทรมานหรือบังคับให้สิ่งที่ถูกทรมานกระทำบางอย่าง การทรมานโดยนิยามเป็นการกระทำที่รู้สำนึกและเจตนา ปกติการกระทำโดยไม่รู้สำนึกหรือก่อให้เกิดความเจ็บปวดอย่างละเลยโดยปราศจากเจตนาเช่นนั้นไม่ถือเป็นการทรมาน

ปัจเจกบุคคล กลุ่มหรือรัฐใช้หรืออนุมัติการทรมานโดยตลอดตั้งแต่โบราณกาลจนปัจจุบัน และรูปแบบการทรมานมีระยะเวลาได้หลากหลายตั้งแต่ไม่กี่นาทีจนถึงหลายวันหรือกว่านั้น สาเหตุของการทรมานนั้นมีได้ตั้งแต่การลงโทษ การล้างแค้น การล้างสมอง การป้องปราม การบีบบังคับผู้เสียหายหรือบุคคลอื่น การสอบสวนเพื่อล้วงสารสนเทศหรือคำสารภาพโดยไม่คำนึงว่าเป็นเท็จหรือไม่ หรือเป็นเพียงความพึงพอใจแบบซาดิสต์ของผู้ที่ลงมือหรือสังเกตการทรมานนั้น ในกรณีอื่น ผู้ทรมานอาจแตกต่างจากเงื่อนไขของผู้เสียหาย มีการออกแบบการทรมานบางรูปแบบเพื่อก่อให้เกิดความเจ็บปวดทางจิตใจหรือทิ้งการบาดเจ็บทางกายหรือหลักฐานน้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ขณะที่มีการทำลายทางจิตใจอย่างเดียวกัน ผู้ทรมานอาจฆ่าหรือทำให้บาดเจ็บซึ่งผู้เสียหายหรือไม่ก็ได้ แต่บางครั้งการทรมานทำให้เกิดการเสียชีวิตโดยเจตนาและใช้เป็นโทษประหารชีวิตรูปแบบหนึ่ง รูปแบบการทรมานซึ่งเจตนาให้ถึงตายอาจยืดออกไปเพื่อให้ผู้เสียหายทุกข์ทรมานมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ขึ้นอยู่กับเป้าหมาย (ตัวอย่างเช่น การแขวนคอครึ่ง)

แม้บางรัฐอนุมัติการทรมาน แต่กฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายในประเทศของประเทศส่วนใหญ่ห้าม แม้การทรมานมิชอบด้วยกฎหมายและมีการประณามอย่างกว้างขวาง แต่ยังมีการอภิปรายอยู่ว่าสิ่งใดมีนิยามทางกฎหมายว่าเป็นการทรมาน การทรมานเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรงและข้อ 5 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนประกาศว่ายอมรับไม่ได้ (แต่ไม่ขัดต่อกฎหมาย) ประเทศภาคีอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 และพิธีสารเพิ่มเติม 1 และ 2 วันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1977 ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าจะไม่ทรมานบุคคลที่ถูกจับได้ในการขัดกันด้วยอาวุธ ไม่ว่าระหว่างประเทศหรือในประเทศ การทรมานยังถูกห้ามสำหรับประเทศภาคีสนธิสัญญาอนุสัญญาสหประชาชาติต่อต้านการทรมาน ซึ่ง 158 ประเทศให้สัตยาบัน

การห้ามการทรมานในกฎหมายชาติและระหว่างประเทศมาจากการเห็นพ้องต้องกันว่าการทรมานและการปฏิบัติมิชอบที่คล้ายกันนั้นผิดศีลธรรมตลอดจนใช้ไม่ได้ผล แม้มีอนุสัญญาระหว่างประเทศเหล่านี้แล้ว องค์การซึ่งเฝ้าสังเกตการละเมิดสิทธิมนุษยชน (เช่น องค์การนิรโทษกรรมสากล สภาฟื้นฟูผู้เสียหายทรมานระหว่างประเทศ เสรีภาพจากการทรมาน เป็นต้น) รายงานการใช้อย่างกว้างขวางซึ่งหลายรัฐอนุญาตในหลายภูมิภาคของโลก องค์การนิรโทษกรรมสากลประมาณว่ามีรัฐบาลอย่างน้อย 81 ประเทศทั่วโลกปัจจุบันใช้การทรมาน บางประเทศใช้อย่างเปิดเผย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "United Nations Treaty Collection". United Nations. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-08. สืบค้นเมื่อ 7 October 2010.
2. ↑  "Torture and Ill-Treatment in the 'War on Terror'". Amnesty International. 1 November 2005. สืบค้นเมื่อ 22 October 2008.
3. ↑  Amnesty International Report 2005 เก็บถาวร 2005-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Report 2006เก็บถาวร 15 พฤศจิกายน 2007 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ↑  "Report 08: At a Glance". Amnesty International. 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 July 2008. สืบค้นเมื่อ 22 October 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**การทรมาน**

* Freedom from Torture เก็บถาวร 2012-08-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (mostly free) publications and research
**โยฮันเนิส ยาโกบึส "โยฮัน" เนสเกินส์** (ดัตช์: *Johannes Jacobus "Johan" Neeskens*; เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1951) อดีตผู้จัดการทีมและอดีตกองกลางชาวดัตช์ ในฐานะนักฟุตบอลเขาเป็นสมาชิกคนสำคัญของฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดรองชนะเลิศฟุตบอลโลก 1974 และฟุตบอลโลก 1978 รวมถึงอันดับที่ 3 ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1976 และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดตลอดกาลของเนเธอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 2004 เนสเกินส์ถูกเสนอชื่อให้เป็น 1 ใน 125 ผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลของฟีฟ่า และใน ค.ศ. 2017 นิตยสาร *โฟร์โฟร์ทู* จัดให้เนสเกินส์อยู่ในรายชื่อ 100 นักฟุตบอลที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลโดยจัดให้อยู่ในลำดับที่ 64

หลังจากเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพใน ค.ศ. 1991 เนสเกินส์เป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมของฟรังก์ ไรการ์ด ที่บาร์เซโลนาแต่ถูกปลดพร้อมกับไรการ์ด เมื่อจบฤดูกาล 2007–08 ในเวลาต่อมาเขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับ "ฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ชุด บี" จนถึง มิถุนายน ค.ศ. 2009 เวลาผ่านไปเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับไรการ์ดอีกครั้งที่สโมสรกาลาทาซาไร

ระดับสโมสร
----------

เนสเกินส์เริ่มต้นอาชีพกับสโมสรฟุตบอลในบ้านเกิดใน ค.ศ. 1968 ก่อนที่จะมาเข้าตาไรนุส มิเชลส์ ผู้จัดการทีมอายักซ์ในขณะนั้น และเซ็นสัญญากับอายักซ์ใน ค.ศ. 1970 นักเตะดาวรุ่งผู้นี้ลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้แก่อายักซ์ในนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพ นัดที่เอาชนะปานาซีไนโกส เมื่อ ค.ศ. 1971 ระหว่างฤดูกาล 1971–72 เนสเกินส์ขยับขึ้นมาเป็นกองกลางตัวกลางเพื่อสนับสนุนโยฮัน ไกรฟฟ์ เขาพลิกแพลงให้เข้ากับตำแหน่งใหม่ เพราะเขาเป็นคนที่วิ่งไม่เคยเหนื่อยนอกจากนี้ยังมีทักษะรวมถึงเทคนิคที่ยอดเยี่ยมและจบสกอร์ได้อย่างเฉียบขาด อายักซ์ประสบความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพได้ถึง 3 สมัยติดต่อกันระหว่าง ค.ศ. 1971 ถึง 1973 และเนสเกินส์ได้ย้ายไปร่วมทีมบาร์เซโลนาเมื่อ ค.ศ. 1974 โดยไปร่วมกับไกรฟฟ์และมิเชลส์ ทำให้เขาได้ฉายาว่า "โยฮันคนที่ 2"

ตลอดเวลาที่เนสเกินส์อยู่กับบาร์เซโลนาถือว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก (แชมป์ลีก 1 สมัยใน ค.ศ. 1978 และยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ ค.ศ. 1979) แต่เขาได้รับความนิยมจากแฟนบอลกระทั่ง ค.ศ. 1979 เนสเกินส์ได้ย้ายไปร่วมทีมนิวยอร์กคอสมอสเป็นเวลา 5 ปีกระทั่งหมดสัญญาเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1984 จากนั้นจึงได้ย้ายไปเล่นให้กับอีกหลายสโมสรก่อนจะประกาศเลิกเล่นฟุตบอลกับสโมสรในลีกสวิตเซอร์แลนด์เมื่อ ค.ศ. 1991 ขณะอายุได้ 40 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Johannes Jacobus Neeskens". Turkish Football Federation. สืบค้นเมื่อ 21 December 2020.
2. ↑  "Johan Neeskens". *worldfootball.net*.
3. ↑  "FC Barcelona: El problema fecal de Núñez que echó a Neeskens del Barça - Marca.com". *marca.com*. 15 March 2016.
4. ↑  "El Real Madrid ficha al hijo de Neeskens - MARCA.com". *marca.com*.
5. ↑  "Johan Neeskens - FC Barcelona". *FC Barcelona*.
6. ↑  "Pele's list of the greatest". *BBC Sport*. 4 March 2004. สืบค้นเมื่อ 18 November 2013.
7. ↑  Yorkhin, Michael (25 July 2017). "FourFourTwo's 100 Greatest Footballers EVER: 60 to 51". *FourFourtwo*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-08-02. สืบค้นเมื่อ 2 August 2017.
*Garrulus glandarius* 
**นกปีกลายสก็อต** (อังกฤษ: Eurasian jay, Jay; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Garrulus glandarius*) เป็นนกขนาดกลางในวงศ์นกกา (Corvidae)

ลักษณะ
------

ขนาดลำตัวยาวประมาณ 33 เซนติเมตร ตัวสีน้ำตาลออกแดง ปลายปีกสีฟ้ามีแถบขวางเป็นริ้ว ๆ สีขาว ตะโพกสีขาว กระหม่อมและหางสีดำ หน้าผาก แก้ม คาง และคอสีขาว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

แหล่งอาศัย
----------

พบในป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง เทือกเขาหิมาลัย จีน ไต้หวัน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มันชอบอยู่เดี่ยว บางครั้งพบเป็นคู่หรือฝูงเล็ก ๆ หากินอยู่ในระดับกลางของยอดไม้ โดยกระโดดจากกิ่งหนึ่งไปยังอีกกิ่งหนึ่ง ระหว่างเคลื่อนที่มักส่งเสียงร้องไปด้วย คล้ายเป็นการเรียกสมาชิกในฝูง

อาหาร
-----

นกปีกลายสก็อตเป็นนกที่กินอาหารเกือบทุกชนิด ทั้งผลไม้เปลือกแข็งและเปลือกอ่อน ตลอดจนแมลงและสัตว์ขนาดเล็ก

การสืบพันธุ์
------------

นกปีกลายสก็อตมีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ทำรังตามกิ่งไม้ วางไข่ 4-5 ฟอง ไข่สีน้ำตาลแกมเขียว มีลายสีน้ำตาล ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันฟักไข่และเลี้ยงดูลูกอ่อน โดยใช้เวลาฟักไข่ 17-18 วัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  บันทึกหลักการและเหตุผลประกอบกฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Garrulus glandarius***

* นกปีกลายสก็อต[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Garrulus glandarius ที่วิกิสปีชีส์
**นกพงหญ้าพันธุ์อินเดีย** (อังกฤษ: Indian grassbird หรือ Rufous-rumped Grassbird; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Graminicola bengalensis*) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล *Graminicola* เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก อันดับนกเกาะคอน นกพงหญ้าพันธุ์อินเดียพบเห็นได้น้อยจากนิสัยที่ชอบซ่อนเร้นและการหากินในพงหญ้า ปัจจุบันพบในรอยต่อประเทศอินเดีย ภูฏาน และเนปาล และอาจพบในรัฐชานของพม่า

อนุกรมวิธาน
-----------

นกพงหญ้าพันธุ์อินเดีย (*Graminicola bengalensis*) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล Graminicola ของวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ก่อนหน้านี้ถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Sylviidae ของ นกกระจิบโลกเก่า (Old World warble) ในวงศ์ Timaliidae

ลักษณะทางชีววิทยา
-----------------

ลำตัวเป็นริ้วสีน้ำตาล ด้านบนสีน้ำตาล อกและท้องสีขาวนวล หางยาว ขนหัวด้านบนและด้านหลังมีริ้วสีดำ แต่จุดที่โดดเด่นที่ริ้วสีดำและสีขาวบนต้นคอที่ไม่เหมือนกับนกจำพวกกระจิบอื่น ๆ

นกพงหญ้าพันธุ์อินเดียเป็นหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล *Graminicola* ซึ่งมีความแตกต่างจากนกพงหญ้า *Graminicola striatus* ตรงที่ขนาดของจะงอยปากที่เล็กกว่าเล็กน้อย เสียงร้อง(จังหวะและโทนเสียง) และริ้วสีดำที่น้อยกว่า

ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์
-----------------------------

นกพงหญ้าพันธุ์อินเดียมักหากินและอาศัยอยู่ในพื้นต่ำและซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าสูงและพืชจำพวกต้นอ้อ ภายในทุ่งนาและพื้นที่ชุ่มน้ำ ได้แก่ หนองน้ำจืด หรือริมฝั่งแม่น้ำในที่ราบลุ่มของ บังกลาเทศ อินเดีย ตอนเหนือของ อินเดีย ภูฏาน และ อุทยานแห่งชาติจิตวันของเนปาล ถูกคุกคามจาก การทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ 

เขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าสุขลาพันธา (Sukla Phanta) ในเนปาลเป็นเขตสุดของการกระจายพันธุ์ทางตะวันตก

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2018). "Graminicola bengalensis". IUCN Red List of Threatened Species. 2018. Retrieved 17 December 2018.}}
2. ↑  Paul Leader et al. The taxonomic status of Rufous-rumped Grassbird Graminicola bengalensis, with comments on its distribution and status สิงหาคม 2553
3. ↑  Avibase. Rufous-rumped Grassbird สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2563.
4. ↑  BirdLife International (2008) *Graminicola bengalensis.* In: IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.1.
5. ↑  Baral, H.S. Inskipp, C. (2009) *The Birds of Sukla Phanta Wildlife Reserve, Nepal.* Our Nature (2009) 7: 56-81 download pdf เก็บถาวร 2011-07-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความนี้เกี่ยวกับงานวิจัย สำหรับชื่อวิทยาศาสตร์ scopus ดูที่ นกหัวค้อน
**สโกปัส** (Scopus) เป็นฐานข้อมูลบรรณานุกรมที่รวมรวมบทคัดย่อและการอ้างอิงจากวารสารวิชาการ โดยมีชื่อบทความมากกว่า 20,000 เรื่องจากสำนักพิมพ์ 5,000 แห่ง ที่เน้นในด้านวิทยาศาสตร์ วิทยาการ การแพทย์  อยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทแอ็ลเซอเฟียร์ที่ให้ผู้ใช้งานเข้าใช้ผ่านระบบสมาชิก โดยมักจะถูกนำมาเปรียบเทียบกับ Web of Science (ชื่อเดิม ISI)

บนเว็บไซต์สโกปัสยังคงมีการให้บริการรายละเอียดผู้แต่งบทความรวมไปถึงรายละเอียดของมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยเพิ่มเติมนอกเหนือจากบทคัดย่องานวิจัย โดยรวมไปถึงการให้บริการระบบแจ้งเตือนหากมีผลงานวิจัยใหม่เพิ่มเข้ามาหรือมีการเพิ่มการอ้างอิง เพื่อใช้ในการคำนวณค่า h-index ของผู้แต่ง

สโกปัสสามารถใช้งานร่วมกับเมนเดลเลย์ ระบบจัดการเอกสารอ้างอิง และ ORCIDระบบล็อกอินเดี่ยวของประวัตินักวิจัย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Scopus Content Overview". *Scopus Info*. Elsevier. สืบค้นเมื่อ 2013-09-04.
2. ↑  Kulkarni, A. V.; Aziz, B.; Shams, I.; Busse, J. W. (2009). "Comparisons of Citations in Web of Science, Scopus, and Google Scholar for Articles Published in General Medical Journals". *JAMA*. **302** (10): 1092–6. doi:10.1001/jama.2009.1307. PMID 19738094.
3. ↑  "Scopus2Orcid". Scopus. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-24. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
***ยูบิซากิ คาระ ฮงกิ โนะ เน็ตสึโจ ~ชาราโอะ โชโบชิ วะ มาซซูงุ นะ เมะ เดะ วาตาชิ โอะ ไดตะ~*** (ญี่ปุ่น: 指先から本気の熱情～チャラ男消防士はまっすぐな目で私を抱いた～; โรมาจิ: *Yubisaki kara Honki no Netsujō: Charao Shōbōshi wa Massugu na Me de Watashi wo Daita*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยทานิชิ คาวาโนะ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโดย ComicFesta ออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562 ในชื่อเรื่องว่า ***ยูบิซากิ คาระ ฮงกิ โนะ เน็ตสึโจ: โอซานะ นาจิมิ วะ โชโบชิ*** (ญี่ปุ่น: 指先から本気の熱情-幼なじみは消防士-) ใน 2 เวอร์ชัน ฤดูกาลที่ 2 จะออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564

ตัวละคร
-------

Ryo Fujihashi (藤橋 涼, *Fujihashi Ryō*)
ให้เสียงโดย: นัตสึมิ ทากาโมริ (standard version), จุริ นางัตสึมะ (complete version)
Souma Mizuno (水野 颯馬, *Mizuno Sōma*)
ให้เสียงโดย: เค็นโตะ อิโต (standard version), Tengu Margarine (complete version)
Yuki Izumi (泉 友貴, *Izumi Yūki*)
ให้เสียงโดย: Tomohito Takatsuka (standard version), Kinniku Ii (complete version)
Jun Hase (羽瀬 淳, *Hase Jun*)
ให้เสียงโดย: Wataru Komada (standard version), Yū Asagi (complete version)
Midori Watanabe (渡辺 翠, *Watanabe Midori*)
ให้เสียงโดย: Mariko Honda (standard version), Ringo Aoba (complete version)
Ayako Shinoda (篠田 彩子, *Shinoda Ayako*)
ให้เสียงโดย: Shiori Izawa (standard version), Kiiro Tsukino (complete version)
Megumi Sasahara (笹原 恵美, *Sasahara Megumi*)
ให้เสียงโดย: Akari Harashima (standard version), Shiu Kase (complete version)
Rei Hidaka (日高 玲, *Hidaka Rei*)
ให้เสียงโดย: Shunichi Toki (standard version), Haru Amano (complete version)
Akane Matsui (松井 茜, *Matsui Akane*)
ให้เสียงโดย: Sakura Nakamura (standard version), Nerine Akimoto (complete version)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Silverman, Rebecca (2020-02-17). "Fire in his Fingertips: A Flirty Fireman Ravishes Me with his Smoldering Gaze GN 1". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ 2020-02-17.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Sherman, Jennifer (2019-05-22). "Tanishi Kawano's Firefighter Romance Manga Gets Anime". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ 2020-02-17.
3. 1 2 3 4 5 6 7  "7月の僧侶枠は「指先から本気の熱情-幼なじみは消防士-」、伊東健人ら出演". *Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). 2019-05-22. สืบค้นเมื่อ 2020-02-17.
4. 1 2  Mateo, Alex (May 20, 2021). "Fire in His Fingertips Firefighter Romance Anime's 2nd Season Reveals More Cast, Staff, July 4 Debut". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ May 20, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
**นกฟินฟุต** (อังกฤษ: Finfoot, Masked finfoot, Asian finfoot, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Heliopais personata*) เป็นนกชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Heliopais*

นกฟินฟุตจัดเป็นนกที่หากินในน้ำและอาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ป่าชายเลน, ป่าพรุ ด้วยเป็นนกที่จับสัตว์น้ำ, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ กินเป็นอาหาร 

มีขนหนาแน่นสีน้ำตาล แลดูคล้ายเป็ด ปากแหลมสีเหลือง ส่วนหน้าสีดำคล้ายสวมหน้ากาก คอยาวเรียวเล็ก ขาสีเขียว นิ้วเท้ามีทั้งหมด 4 นิ้ว มีพังผืดเชื่อมติดกัน ปกติมักอาศัยเพียงตัวเดียว หรือเป็นคู่ นกตัวผู้กับตัวเมียคล้ายคลึงกัน แต่มีส่วนต่างกันที่สี โดยที่ตัวผู้จะมีสีที่เข้มกว่า ขณะที่ตัวเมียจะมีเส้นสีขาวผ่านจากใต้คอลงมาถึงหน้าด้านของลำคอ มีเส้นสีดำจากหลังตามาล้อมกรอบแถบสีขาว ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 52–54.5 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย

นกฟินฟุตเป็นนกที่มีถิ่นอาศัยในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่โดยปกติแล้วไม่ใช่นกประจำถิ่นของไทย แต่จะอพยพผ่านเพื่อหากินและแพร่ขยายพันธุ์วางไข่เท่านั้น โดยจะพบในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ของภาคใต้ อาทิ เกาะตะรุเตา, ป่าพรุโต๊ะแดง, ทะเลบัน, ป่าชายเลนที่จังหวัดกระบี่ เป็นต้น และพบได้น้อยในพื้นที่ภาคกลาง

จัดเป็นนกที่หายากมากชนิดหนึ่ง โดยมีสถานะใน IUCN อยู่ในสถานะสิ่งมีชีวิตที่ใกล้การสูญพันธุ์ คาดว่าทั่วทั้งโลกมีจำนวนประชากรราว 2,500–9,900 ตัว

ขยายพันธุ์ในช่วงฤดูฝน วางไข่ในรังครั้งละ 5–7 ฟอง ไข่มีสีขาวเจือด้วยสีเขียวจาง ๆ มีจุดกลมเล็ก ๆ สีน้ำตาลกระจายไปทั่ว รังทำมาจากกิ่งไม้หรือเศษไม้ขัดกันในพื้นที่สูงจากพื้นราว 3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 37 เซนติเมตร ลึกประมาณ 20 เซนติเมตร

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. 1 2  BirdLife International (2012). "*Heliopais personatus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  "*Heliopais*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  "นกฟินฟุต". *เบิร์ดออฟไทยแลนด์*.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "สัตว์ป่าคุ้มครอง (รายชื่อ)". *สวนสัตว์อุบล*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Heliopais personatus***
**สโมสรกีฬาราพีทวีน** (เยอรมัน: *Sportklub Rapid Wien*) หรือ **แรพิดเวียนนา** (อังกฤษ: Rapid Vienna) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ที่เวียนนา สโมสรคว้าแชมป์ลีกออสเตรียนบุนเดิสลีกามากถึง 32 สมัย สนามเหย้าคือ สนามกีฬาอลิอันซ์

เกียรติประวัติ
--------------

สนามกีฬาอลิอันซ์
### ในประเทศ

* **แชมป์ฟุตบอลออสเตรีย / ออสเตรียนบุนเดิสลีกา (32)**

**ชนะเลิศ:** 1911–12, 1912–13, 1915–16, 1916–17, 1918–19, 1919–20, 1920–21, 1922–23, 1928–29, 1929–30, 1934–35, 1937–38, 1939–40, 1940–41, 1945–46, 1947–48, 1950–51, 1951–52, 1953–54, 1955–56, 1956–57, 1959–60, 1963–64, 1966–67, 1967–68, 1981–82, 1982–83, 1986–87, 1987–88, 1995–96, 2004–05, 2007–08
* **ออสเตรียนคัพ (14)**

**ชนะเลิศ:** 1918–19, 1919–20, 1926–27, 1945–46, 1960–61, 1967–68, 1968–69, 1971–72, 1975–76, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1986–87, 1994–95
* **ออสเตรียนซูเปอร์คัพ (3)**

**ชนะเลิศ:** 1986, 1987, 1988
* **แชมป์ฟุตบอลเยอรมัน (1)**

**ชนะเลิศ:** 1941
* **เยอรมันคัพ (1)**

**ชนะเลิศ:** 1938
### ทวีป

* **มิโตรปาคัพ (2)**

**ชนะเลิศ:** 1930, 1951
* **ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ**

**รองชนะเลิศ:** 1984–85, 1995–96

อ้างอิง
-------

1. ↑  Austria 1912/13. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.com (9 February 2005).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สโมสรกีฬาราพีทวีน**

* Rapid at UEFA.COM
* Rapid at EUFO.DE
* Rapid at Weltfussball.de

| * ด
* ค
* ก
ออสเตรียนฟุตบอลบุนเดิสลีกา |
| --- |
| สโมสรในฤดูกาล 2019–20 | 
* Admira Wacker Mödling
* เอาส์ทรีอาวีน
* Hartberg
* ลัสค์
* Mattersburg
* ราพีทวีน
* เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค
* Rheindorf Altach
* St. Pölten
* Sturm Graz
* Wolfsberger AC
* WSG Tirol

 |
**นกปักษาสวรรค์โกลดี** (อังกฤษ: Goldie's bird-of-paradise; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Paradisaea decora*) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกปักษาสวรรค์ (Paradisaeidae) จัดเป็นนกชนิดหนึ่งที่อยู่ในสกุล *Paradisaea* ซึ่งเป็นสกุลนกปักษาสวรรค์ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี เนื่องจากมีชุดขนที่โดดเด่น และมีความต้องการขนมากที่สุด

นกปักษาสวรรค์โกลดี ได้ชื่อมาจากนักสำรวจและสะสมชาวสกอตต์ แอนดรูว์ โกลดี ซึ่งเป็นผู้ค้นพบนกชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1882

นกปักษาสวรรค์โกลดี เป็นนกเฉพาะถิ่นที่พบได้เฉพาะป่าบนที่สูงบนเกาะเฟอร์กูสันและเกาะนอร์มันบี ซึ่งเป็นเกาะใหญ่ในหมู่เกาะดอนเตรแคสโต นอกชายฝั่งตะวันออกของนิวกินีเท่านั้น

นกปักษาสวรรค์โกลดี จัดว่าเป็นนกปักษาสวรรค์ชนิดที่หายากและมีความต้องการขนมากที่สุดในช่วงเปลี่ยนผ่านศตวรรษ โดยเฉพาะสำหรับชาวพื้นเมือง เนื่องจากสีที่เป็นขนสีแดงเพลิงสวยงาม นกปักษาสวรรค์โกลดีเป็นนกที่ร้องสื่อสารกันด้วยเสียงอันดัง ตัวผู้จะร้อง *"อู้ อู้ อู้ อี้ อ้า"* ตัวเมียจะร้อง *"อ้า อ้า อี๋ อี๋"* ซึ่งตัวผู้จะร้องเสียงประสานกันเพื่อดึงดูดตัวเมีย

แม้ปัจจุบันนี้ จากการอนุรักษ์ทำให้จำนวนนกปักษาสวรรค์โกลดีมีจำนวนมากขึ้น แต่ก็ยังจัดว่าเป็นนกที่หาได้ยากอยู่ดี นกปักษาสวรรค์ตัวผู้จะมีพฤติกรรมเกี้ยวพาราสีตัวเมีย ด้วยการอวดชุดขน โดยตัวเมียจะมองจากด้านบน เมื่อตัวเมียให้ความสนใจ ตัวผู้จะเริ่มตื่นตัวทันที หากตัวเมียสนใจในตัวผู้ตัวใดตัวเมียจะไม่ไปไหน และจะแสดงออกด้วยการกระดิกขน ตัวผู้จะเอาขนหางและลำตัวสัมผัสที่หน้าอกของตัวเมีย จากนั้นตัวผู้จึงจะเข้าผสมพันธุ์ ในบางครั้งอาจมีตัวผู้มากกว่าหนึ่งตัวแข่งขันอวดชุดขนเพื่อแย่งชิงตัวเมีย ซึ่งพฤติกรรมทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นเฉพาะบนต้นไม้เท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Paradisaea decora*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. 1 2  "ท่องโลกกว้าง: นกปักษาสวรรค์". ไทยพีบีเอส. 4 July 2014. สืบค้นเมื่อ 5 July 2014.[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Paradisaea decora***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Paradisaea decora ที่วิกิสปีชีส์
**สโมสรกีฬาสลาเวียปราฮา – ฟุตบอล** (เช็ก: *Sportovní klub Slavia Praha – fotbal*) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศเช็กเกีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1892 ตั้งอยู่ที่กรุงปราก เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993

ปัจจุบันลงเล่นในเช็กเฟิสต์ลีก ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุดของประเทศ คู่ปรับที่สำคัญคือ สปาร์ตาปราฮา การพบกันของทั้งสองทีม จึงเรียกว่า ปรากดาร์บี สลาเวียคว้าแชมป์ลีกได้ถึง 18 สมัย และเคยผ่านถึงรอบรองชนะเลิศ ยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 1995–96 และเคยผ่านการคัดเลือกไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007–08 รอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งเป็นการลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร

เกียรติประวัติ
--------------

### ในประเทศ

#### ลีก

* **โบฮีเมียน ฟุตบอลยูเนียนแชมเปียนชิป**

**ชนะเลิศ (1):** 1913
* **เชโกสโลวักเฟิร์สลีก**

**ชนะเลิศ (13):** 1925, 1928–29, 1929–30, 1930–31, 1932–33, 1933–34, 1934–35, 1936–37, 1939–40, 1940–41, 1941–42, 1942–43, 1946–47
* **เช็กเฟิสต์ลีก**

**ชนะเลิศ (6):** 1995–96, 2007–08, 2008–09, 2016–17, 2018/19, 2019/20
#### ถ้วย

* **เช็กคัพ**

**ชนะเลิศ (7):** 1941, 1942, 1945, 1974, 1996–97, 1998–99, 2001–02
#### ไมเนอร์แชมเปียนชิป

* **เช็กแชมเปียนชิป**

**ชนะเลิศ (6):** 1897 (ฤดูใบไม้ผลิ), 1897 (ฤดูใบไม้ร่วง), 1898, 1899, 1900, 1901
### ยุโรป

* **มิโตรปาคัพ**

**ชนะเลิศ (1):** 1938

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Historická tabulka". *Synot Liga*. สืบค้นเมื่อ 24 September 2014.

### หมายเหตุ

1. ↑  *Sešívaní* means "stitched together", referring to the home kit with a red half and white half which were traditionally sewn together.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สโมสรกีฬาสลาเวียปราฮา**

* เว็บไซต์ทางการ
* Website of the Eden Stadium เก็บถาวร 2007-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* UEFA's Slavia Site
**อ็องรี คริสต็อฟ** (ฝรั่งเศส: *Henri Christophe*; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1767 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1820) หรือ **พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ** (*Henri Ier d'Haïti*) เป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญในการปฏิวัติเฮติ จนกระทั่งเฮติได้รับเอกราช พระองค์กับฌ็อง-ฌัก เดซาลีนได้ร่วมกันรุกรานซานโตโดมิงโก (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐโดมินิกัน) กับกองทหารฝรั่งเศส ซึ่งมีบันทึกว่ามีการสังหารนักโทษชาวโดมินิกันหลานร้อยคน

หลังจากที่ฌ็อง-ฌัก เดซาลีนถูกลอบสังหาร พระองค์ได้ถอยไปตั้งหลักที่แปลน-ดูว์-นอร์และจัดตั้งรัฐบาลใหม่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1807 พระองค์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีของรัฐเฮติ ในขณะที่อาแล็กซ็องดร์ เปตียง เป็นประธานาธิบดีทางภาคใต้ ทางภาคเหนือคริสต็อฟในก่อตั้งราชอาณาจักรเฮติขึ้น และตั้งตนเป็นพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ นอกจานี้พระองค์ยังสร้างสังคมชั้นสูงขึ้น และประกาศให้ฌัก-วิกตอร์ อ็องรี พระราชโอรสของพระองค์เป็นเจ้าชายและเป็นรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วย

พระองค์เป็นที่รู้จักในการสร้างเนินปราสาทลาแฟเรียร์ พระราชวังซ็อง-ซูซี และพระราชวังอื่น ๆ มากมาย ภายใต้นโบบายกอร์เวหรือแรงงานบังคับ ทำให้ราชอาณาจักรรับรายได้จากผลผลิตจากการเกษตรและการค้าน้ำตาล แต่ประชาชนไม่พอใจการปกครองของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 พระองค์ได้บรรลุข้อตกลงกับบริเตนใหญ่ที่จะให้สิทธิกับอาณานิคมของตนในทะเลแคริบเบียนในการแลกเปลี่ยนสำหรับการเตือนรัฐบาลของเขาจากการทำกิจกรรมใด ๆ ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ในตอนช่วงท้ายของชีวิตพระองค์เริ่มป่วยและกลัวการรัฐประหาร พระองค์จึงทำอัตวินิบาตกรรม (ฆ่าตัวตาย) ในที่สุด พระโอรสและเหล่ารัชทายาทของพระองค์ถูกลอบสังหารเมื่อ 10 วันหลังจากนั้น เมื่อสิ้นราชอาณาจักรเฮติ ฌ็อง-ปีแยร์ บัวเยก็เริ่มเข้ามามีอำนาจและรวมเฮติทั้งสองเข้าด้วยกัน

อ้างอิง
-------

* Cheesman, Clive (2007), *The Armorial of Haiti: Symbols of Nobility in the Reign of Henry Christophe*, London: The College of Arms, ISBN 978-0-9506980-2-1.
* Griggs, E.L.; Prator, C.H. บ.ก. (1968), *Henry Christophe and Thomas Clarkson: A Correspondence*.
* James, C.L.R. (1968), *The Black Jacobins*.
* Vandercook, John (1928), *Black Majesty: The Life of Christophe, King of Haiti*, New York: Harper and Brothers Publishing.


| ก่อนหน้า |  | อ็องรี คริสต็อฟ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ไม่มีพระอิสริยยศสถาปนาใหม่** |  |  **พระมหากษัตริย์แห่งเฮติ** (28 มีนาคม ค.ศ. 1811 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1820) |  | **สถาบันพระมหากษัตริย์ถูกล้มล้าง** |
| **ไม่มีตำแหน่งสถาปนาขึ้นใหม่** |  |  **ประธานาธิบดีแห่งรัฐเฮติ** (17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1807 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1811) |  | **ฌ็อง-ปีแยร์ บัวเย** |
| **จักรพรรดิฌักที่ 1สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเฮติ** |  |  **ประมุขแห่งรัฐเฮติในระบอบราชาธิปไตย** (28 มีนาคม ค.ศ. 1811 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1820) |  | **จักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเฮติ** |
จักรวรรดิของอเล็กซานเดอร์ ช่วง 334-323 ปีก่อนคริสตกาล
**สงครามพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช** เป็นสงครามระหว่างพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งราชอาณาจักรมาเกโดนีอากับผู้ปกครองหลายคนในภูมิภาคกรีซจนถึงอินเดีย สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากอเล็กซานเดอร์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าพีลิปโปสที่ 2 พระราชบิดา พระองค์เริ่มทำสงครามกับชาวเธรซและอิลลีเรียทางตอนเหนือ ก่อนจะข้ามช่องแคบเฮลเลสปอนต์เพื่อโจมตีจักรวรรดิอะคีเมนิด โดยพิชิตอานาโตเลีย, ซีเรีย, ฟินิเชีย, ยูเดียและอียิปต์ ในปี 331 ก่อนคริสตกาล อเล็กซานเดอร์ตีทัพพระเจ้าดาไรอัสที่ 3 จนแตกพ่ายในยุทธการที่กอกามีลา เป็นการเปิดทางสู่เมืองหลวงแพร์ซโพลิสซึ่งถูกปล้นและเผา

อเล็กซานเดอร์เดินทัพต่อไปยังแบคเตรีย ยึดซอกเดียนร็อก ก่อนจะข้ามเทือกเขาฮินดูกูชและแม่น้ำสินธุเพื่อเข้าสู่อินเดีย พระองค์เอาชนะทัพพระเจ้าโปรสในยุทธการที่ไฮดาสเปสในปี 326 ก่อนคริสตกาล แต่ทหารที่อ่อนล้าและหวาดกลัวต่อทัพมหึมาของจักรวรรดินันทะที่อยู่ใกล้เคียงปฏิเสธที่จะรุกต่อ อเล็กซานเดอร์จึงสร้างแท่นบูชา 12 แห่งที่ริมฝั่งแม่น้ำฮิฟาซิสเพื่อระลึกถึงการขยายพระราชอำนาจของพระองค์ ก่อนจะยกทัพกลับโดยแต่งตั้งเซแทร็ปไว้ปกครอง เมื่ออเล็กซานเดอร์กลับมาถึงบาบิโลน พระองค์มีแผนจะบุกคาบสมุทรอาหรับ แต่สวรรคตเสียก่อนในปี 323 ก่อนคริสตกาล

ปีต่อมาหลังอเล็กซานเดอร์สวรรคต เกิดสงครามไดแอโดไคซึ่งเป็นการแย่งชิงอำนาจระหว่างนายพลของพระองค์ หลังยุทธการที่อิปซัสในปี 301 ก่อนคริสตกาล อาณาจักรของอเล็กซานเดอร์ก็ถูกแบ่งแยก โดยทอเลมีครองอียิปต์ เซลิวคัสครองดินแดนฝั่งเอเชียจนถึงตะวันออกของอานาโตเลีย ไลซีมาคัสครองเธรซและตะวันตกของอานาโตเลีย ส่วนคาสแซนเดอร์ครองกรีซและมาซิดอน สงครามดังกล่าวยังเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยเฮลเลนิสต์ ซึ่งวัฒนธรรมกรีกเจริญและเผยแพร่ไปไกลถึงขีดสุด

อาณาจักรของไดแอโดไค หลังยุทธการที่อิปซัส (301 ปีก่อนคริสตกาล)
  อาณาจักรของเซลิวคัส
  อาณาจักรของคาสแซนเดอร์
  อาณาจักรของไลซีมาคัส
  อาณาจักรของทอเลมี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Alexander the Great & the Burning of Persepolis". *Ancient History Encyclopedia*. สืบค้นเมื่อ October 4, 2018.
2. ↑  ย้อนรอยจักรวรรดิมหาอำนาจ, แอนดรูว์ เทย์เลอร์, หน้า 46, พ.ศ. 2553, เนชั่นแนล จีโอกราฟิก กรุงเทพฯ
3. ↑  "The Empire and Expeditions of Alexander the Great". *World Digital Library*. 1833. สืบค้นเมื่อ 2013-07-26.
4. ↑  "Alexander The Great". *Encyclopedia.com*. สืบค้นเมื่อ October 4, 2018.
5. ↑  "The Battle of Ipsus". *Livius.org*. สืบค้นเมื่อ October 4, 2018.
6. ↑  "Wars of the Diadochi". *Ancient History Encyclopedia*. สืบค้นเมื่อ October 4, 2018.
สมาชิกของของสภาทหารอัลบ๊าบ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์กลางทางยุทธวิธีฮาวาร์คีลิสของกองทัพแห่งชาติซีเรีย ในช่วงยุทธการที่อัลบ๊าบ
**กองทัพแห่งชาติซีเรีย** (อาหรับ: الجيش الوطني السوري‎; อังกฤษ: Syrian National Army; อักษรย่อ: SNA) หรือที่เรียกว่า **กองทัพปลดปล่อยซีเรียที่มีตุรกีหนุนหลัง** (อังกฤษ: Turkish-backed Free Syrian Army; อักษรย่อ: TFSA) เป็นโครงสร้างฝ่ายค้านซีเรียที่ติดอาวุธ โดยจะกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ที่ตุรกียึดครอง ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการโล่ยูเฟรทีส กองทัพแห่งชาติซีเรียยังได้จัดตั้งการปรากฏตัวในเขตผู้ว่าการอิดลิบในช่วงการรุกทางตะวันตกเฉียงเหนือของซีเรีย ค.ศ. 2019 และรวมการปรากฏตัวที่นั่นเมื่อแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเข้าร่วมกองทัพแห่งชาติซีเรียเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2019

รูปขบวนของกองทัพแห่งชาติซีเรียได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ที่เมืองออซอซ จุดมุ่งหมายอย่างเป็นทางการของโครงสร้างนี้คือเพื่อช่วยเหลือสาธารณรัฐตุรกีในการสร้าง "เขตปลอดภัย" ในประเทศซีเรีย และจัดตั้ง "กองทัพแห่งชาติ" ในขณะที่กองทัพแห่งชาติซีเรียเพียงในนามมีโครงสร้างแบบรวมที่ตอบสนองต่อรัฐบาลชั่วคราวของซีเรีย ซึ่งฝ่ายองค์ประกอบได้คงรูปแบบก่อนที่จะมีกองทัพแห่งชาติซีเรียของพวกเขา รวมถึงแต่ละคำขานรับโดยตรงต่อตุรกี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Free Syrian Army transforms into Syrian National Army". *AA*. 9 October 2019. สืบค้นเมื่อ 8 February 2020.
2. ↑  "Syria war: Turkish-led forces oust Kurdish fighters from heart of Afrin". *BBC*. 18 March 2018. สืบค้นเมื่อ 24 May 2020.
3. ↑  "Kurdish politician and 10 others killed by 'Turkish-backed militia' in Syria, SDF claims". *CNN*. 13 October 2019. สืบค้นเมื่อ 24 May 2020.
4. ↑  "Profit, necessity spur trade across conflict lines in north Aleppo". *CNN*. 23 March 2020. สืบค้นเมื่อ 24 May 2020.
5. ↑  Kajjo, Sirwan (25 สิงหาคม 2016). "Who are the Turkey backed Syrian Rebels?". Voice of America. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2017.
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑  Coskun, Orhan; Sezer, Seda (19 กันยายน 2016). "Turkey-backed rebels could push further south in Syria, Erdogan says". Reuters. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 กรกฎาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2017.
10. ↑   เก็บถาวร 2020-11-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน page 75