recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ซารา กิซอว์** หรือ **เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา** (อังกฤษ: Her Imperial Highness Sara Gizaw) ประสูติเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2472 เป็นธิดาใน กิซอว์ อบิรา และ อันชา โตรา โดยทรงศึกษาในมหาวิทยาลัยเอดินบะระ

ซารา กิซอว์ ได้เสกสมรสกับ เจ้าชายมาคอนเนน พระราชโอรสใน สมเด็จพระจักรพรรดิเฮยิเล เซลาเซที่ 1 กับ สมเด็จพระจักรพรรดินีเมเนน อัสเฟาแห่งเอธิโอเปีย พระอนุชาธิราชใน สมเด็จพระจักรพรรดิอัมฮา เซลาสซี แห่งเอธิโอเปีย โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศ **เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา พระชายา** พร้อมฐานันดร อิมพีเรียลไฮเนส มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าชายพอล วอสเซน ซิกเกด ดยุกแห่งฮารา
2. เจ้าชายมิคาเอล
3. เจ้าชายดาวิด
4. เจ้าชายทัฟฟารี
5. เจ้าชายบิเด มาเรียม

ภายหลังจากการเสกสมรสและขึ้นดำรงพระอิสริยยศศักดิ์แห่งพระราชวงศ์แล้วนั้น เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา ทรงเป็นที่พูดถึงมากในเรื่องพระสิริโฉมของพระองค์ที่ทรงงดงามและแข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน โดยภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีในปี 2500 พระองค์พร้อมด้วยพระโอรสทั้ง 3 พระองค์ ถูกควบคุมพระองค์ ยกเว้นเจ้าชายดาวิด และเจ้าชายทัฟฟารีซึ่งทรงศึกษา ณ โรงเรียนในต่างประเทศ หลังจากถูกคุมขังเป็นเวลานานและทรงถูกใช้ความรุนแรง ต่อมาทรงได้รับการปล่อยพระองค์จากระบอบเดิร์กพร้อมกับสมาชิกเจ้านายพระราชวงศ์ฝ่ายใน (สตรี) อีกหลายพระองค์ ในปี 2532 พระโอรสทั้ง 3 จึงถูกปล่อยพระองค์ออกมาเช่นกัน ซึ่งก่อนหน้าวันที่จะปล่อยตัวนั้น เจ้าชายดาวิด ถูกฆ่าตายที่บ้านพักส่วนพระองค์ใน สวิตเซอร์แลนด์ หลังจากการล่มสลายของระบอบเดิร์ก เจ้าหญิงซาราและพระโอรสของพระองค์ก็ได้รับอนุญาตให้เสด็จไปต่างประเทศได้ และหลังจากหลายปีที่ประทับอยู่ใน ลอนดอน จึงได้เสด็จกลับมาและดำรงพระชนม์ใน แอดดิสอาบาบา

เจ้าหญิงซารา กิซอว์ ดัชเชสแห่งฮารา ทรงดำรงพระชนม์ชีพ มีพระชันษายืนยาวถึง 90 ปี นับเป็นองค์กุลเชษฐ์พระองค์หนึ่งแห่งพระราชวงศ์เอธิโอเปีย ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 สิริพระชันษา 90 ปี 1 เดือน 16 วัน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* เอธิโอเปีย House of Solomon: Dame Grand Cordon of the Imperial Order of the Queen of Sheba
* เอธิโอเปีย House of Solomon: Recipient of the Silver Anniversary Medal of Emperor Haile Selassie I and Empress Menenเก็บถาวร 2012-12-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เอธิโอเปีย House of Solomon: Recipient of the Emperor Haile Selassie I Ruby Jubilee and 75th Birthday Medal
* เยอรมนี: Dame Grand Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany (1954)
* เนเธอร์แลนด์: Dame Grand Cross of the Order of the House of Orange
* สวีเดน : Member of the Royal Order of the Seraphim (15 November 1954)
* Greece : Dame Grand Cross of the Order of Beneficence (1954)[]
* ออสเตรีย : Grand Decoration of Honour in Gold with Sash for Services to the Republic of Austria (1954)[]

อ้างอิง
-------



1. ↑  Pinimg
2. ↑  Pinimg
3. ↑  Flickr
4. ↑  Per Nordenvall, *Kungliga Serafimerorden 1748-1998* (1998). See List of Knights of the Order
**วัดประชุมธาตุชนาราม** เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในอำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย มีพระครูพิพัฒน์อรรถกิจ เป็นเจ้าอาวาส

วัดประชุมธาตุชนาราม หรือเดิมชื่อว่า **วัดยุงเกา** เป็นวัดโบราณอายุมากกว่า 400 ปี คำว่า "ยุงเกา" น่าจะแปลว่า เผาเรือใหญ่ที่บริเวณนี้ แสดงว่า สมัยก่อนมีเรือเข้ามาถึงบริเวณนี้ ในสมัยรัชกาลที่ 6 พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทางชลมารคถึงอำเภอตากใบและเสด็จมาประทับ ณ วัดชลธาราสิงเห เพื่อทอดพระเนตรการแข่งเรือ พระครูโอภาสพุทธคุณ (กิ๋ว) เจ้าอาวาสวัดประชุมธาตุชนารามในตอนนั้นได้นำพระสงฆ์จำนวนหนึ่งจากกลันตันเฝ้ารับเสด็จ

อุโบสถน่าจะสร้างโดย์พระสงฆ์หรือช่างพื้นบ้านในอำเภอตุมปัต มีจารึกที่ธรรมจักรหน้าอุโบสถระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันตก เป็นอุโบสถไม้ยกพื้นสูงมีใต้ถุน มีหลักฐานว่าได้ผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิต แต่ยังไม่ทำใบเสมา ด้านหน้ามีระเบียงและทำบันไดขึ้นสองข้างมาบรรจบกันที่ระเบียงหน้าประตู ฝาอุโบสถคล้ายฝาปะกนแต่ช่องลูกฟักใหญ่กว่าและสลับช่องลูกฟักแนวตั้งกับแนวนอนแบบเรือนพื้นบ้านมลายู หลังคาอุโบสถทำเครื่องประดับหลังคาแบบมลายู ทีหางหงส์เศียรนาค ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมบนเพดาน วาดเป็นรูปพระจันทร์ พระอาทิตย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระมหากรุณาธิคุณ "กฐินพระราชทานโกตาบารู"". คมชัดลึก.
2. ↑  จรูญ หยูทอง-แสงอุทัย. ""มุดบ้านคนไทย" ที่ยุงเกา ตุมปัตกลันตัน มาเลเซีย". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  บรรลือ ขอรวมเดช. "อุโบสถวัดไทยในเมืองมลายู (กลันตัน เกดะห์ ปะลิส และปีนัง) สมัยรัตนโกสินทร์". มหาวิทยาลัยศิลปากร.
4. ↑  บรรลือ ขอรวมเดช. "อุโบสถของวัดไทยในรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ในสมัยรัตนโกสินทร์".
**วัดประทุมคณาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองทางทิศใต้ ด้านขวามือของวัดจดคลองบางเรือหัก ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดประทุมคณาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ผู้สร้างวัดชื่อท่านเจ้าบัว (ท่านเจ้าคุณวินัยมุนี "บัว"หรือวินัยธรรม) สันนิษฐานว่า ผู้สร้างคงอยู่ในสมณเพศขณะทำการสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2519 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชทรงยกช่อฟ้าของอุโบสถหลังปัจจุบันนี้ เสด็จพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และทรงปลูกต้นพิกุลหน้าอุโบสถองค์ละ 1 ต้น และหลังจากนั้นสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ได้เสด็จมาทรงตัดลูกนิมิตให้อีกด้วย

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อสาน* เป็นพระประธานในอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 เป็นพระพุทธรูปที่สานด้วยไม้ตอก แล้วพอกด้วยลักปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 31 นิ้ว สูง 451 นิ้ว ปัจจุบันหลวงพ่อสานได้เก็บรักษาไว้ที่กุฎิเจ้าอาวาส พระพุทธรูปอีกองค์หนึ่งของวัดประดิษฐานอยู่ที่หน้าอุโบสถ คือ *หลวงพ่อพระร่วมเจ้า* เป็นพระพุทธรูปสร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2517 จำลองจากพระพุทธรูปโบราณองค์จริง ซึ่งเป็นสมบัติส่วนตัวของครอบครัวหนึ่ง นำมามอบให้กับทางวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประทุมคณาวาส". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดประทุมคณาวาส". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "วัดประทุมคณาวาส". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดประสาทสามัคคีธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 7 งาน 4 ตารางวา

วัดประสาทสามัคคีธรรมตั้งเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 แรกทีได้สร้างเป็นศาลากลางหมู่บ้าน มีพระพุทธรูปที่หล่อมาองค์แรก ในสมัยที่เป็นสำนักสงฆ์เรียกว่า *หลวงพ่อดำ* ส่วนสำนักสงฆ์มีชื่อว่า **สำนักสงฆ์วัดใหม่คลองซื่อ** ต่อมาเมื่อมีการก่อสร้าง มีความมั่นคงยิ่งขึ้นแล้ว จึงได้รับการยกขึ้นเป็นวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 26 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อดำ* ศาลาการเปรียญกว้าง 16.5 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง ศาลาอเนกประสงค์กว้าง ๑๖ เมตร ยาว 32 เมตร สร้าง พ.ศ. 2528 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้ และยังมี หอกลอง หอระฆัง และศาลาท่าน้ำ 2 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-03-19.
2. ↑  "วัดประสาทสามัคคีธรรม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ฮีปทวิภาค** (อังกฤษ: binary heap) เป็นโครงสร้างข้อมูลฮีปที่อยู่ในรูปแบบของต้นไม้แบบทวิภาค มักถูกใช้เพื่อจัดแถวคอยลำดับความสำคัญ

การจัดเรียฮีปแบบแถวลำดับพลวัต

### Min Heap

  min heap จัดเรียงในรูปแบบของtree เป็นการจัดลำดับจากน้อยไปมากโดยใส่ฝั่งซ้ายไปขวา

Binary Min Heap

### Max Heap

  max heap จัดเรียงในรูปแบบของtree เป็นการจัดลำดับจากมากไปน้อยโดยใส่ฝั่งซ้ายไปขวา

Binary Max Heap

Coding Python
-------------

```
def heapify(array, n, i):
    largest = i
    l = 2 \* i + 1
    r = 2 \* i + 2

    if l < n and array[i] < array[l]:
        largest = l

    if r < n and array[largest] < array[r]:
        largest = r

    if largest != i:
        array[i],array[largest] = array[largest],array[i]
        heapify(array, n, largest)
        
def heapSort(array):
    n = len(array)
    for i in range(n, -1, -1):
        heapify(array, n, i)
    for i in range(n-1, 0, -1):
        array[i],array[0] = array[0],array[i]
        heapify(array, i, 0)
    return array

```

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cormen, Thomas H.; Leiserson, Charles E.; Rivest, Ronald L.; Stein, Clifford (2009) [1990]. *Introduction to Algorithms* (3rd ed.). MIT Press and McGraw-Hill. ISBN 0-262-03384-4.
**วัดประดู่ตะบอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับคลองกะทุ่มในตำบลกะทุ่ม อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 44 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 49 ไร่ 3 งาน 89 ตารางวา

วัดประดู่ตะบอง เดิมชื่อ **วัดตะบอง** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 19 เมตร ยาว 38 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2463 เปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เมื่อ พ.ศ. 2525

อาคารเสนาสนที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตรยาว 22 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยเสาไม้ซุง กว้าง 19 เมตร ยาว 24 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารทรงไทยมี 3 ด้าน กุฎีสงฆ์ทรงไทยโบราณ จำนวน 10 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่พระประธานในอุโบสถ นามว่า *หลวงพ่อลอย* ซึ่งสร้างขึ้นที่วัดนรนาถสุนทริการาม กรุงเทพมหานคร ดำเนินการหล่อขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2490 นอกจากนั้นภายในวัดยังมีวิหารร้างโบราณสมัยกรุงศรีอยุธยามีต้นโพธิ์ขึ้นปกคลุมรากโพธิ์หุ้มผนังส่วนหนึ่งไว้ ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ภายในประดิษฐานพระประธานทาสีดำและทอง นามว่า *หลวงพ่อพระศรีโคดม*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประดู่ตะบอง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดประดู่ตะบอง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "69 อยุธยา". SBL Magazine. pp. 172–173.
4. ↑  "วัดประดู่ตะบอง (ร้าง)".
การสังเคราะห์โปรตีนที่จะหลั่งเข้าสู่เอนโดพลาสมิกเรติคูลัมซึ่งอาศัยการทำงานของเพปไทด์ส่งสัญญาณในการเข้าไปจับเอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม
**เพปไทด์ส่งสัญญาณ** (อังกฤษ: signal peptide, targeting signals, signal sequences, transit peptides, localization signals) เป็นเพปไทด์สายสั้นๆ (มีกรดอะมิโน 3-60 ตัว) ที่ควบคุมการขนส่งโปรตีน 
ความหมายอย่างแคบหมายถึง สายเพปไทด์สั้นๆที่สังเคราะห์ก่อนซึ่งนำเพปไทด์นั้นๆไปสู่เอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม และเข้าสู่วิถีการหลั่งสารต่อไป ซึ่งต่างจากเพปไทด์ขนส่ง  ซึ่งเป็นเพปไทด์ที่นำโปรตีนชนิดนั้นๆไปสู่ ไมโทคอนเดรีย คลอโรพลาสต์ หรืออะพิโคพลาสต์ แต่ความหมายอย่างกว้างหมายถึง ลำดับกรดอะมิโนที่นำโปรตีนที่สังเคราะห์ในไซโตซอลไปสู่ออร์แกเนล์ต่างๆทั้งนิวเคลียส ไมโทคอนเดรีย เอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม คลอโรพลาสต์ อะโปพลาสต์ และเพอรอกซิโซม เพปไทด์ส่งสัญญาณในโปรตีนบางชนิดถูกตัดออกเมื่อการขนส่งโปรตีนเสร็จสิ้นลง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Olof Emanuelsson, Søren Brunak, Gunnar von Heijne, Henrik Nielsen (2007). "Locating proteins in the cell using TargetP, SignalP, and related tools". *Nature Protocols*. **2**: 953–971. PMID 17446895.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* SPdb (Signal Peptide DataBase) เก็บถาวร 2016-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* SignalP — predicts the presence and location of signal peptide cleavage sites in amino acid sequences from different organisms.
วันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2022 มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 100 ราย และบาดเจ็บอย่างน้อย 300 ราย หลังระเบิดติดรถสองคันถูกจุดชนวนในกรุงโมกาดิชู ประเทศโซมาเลีย ฮัสซัน ชีค โมฮามุด ประธานาธิบดีโซมาเลีย กล่าวโทษว่าผู้ก่อเหตุคือกลุ่มก่อการร้ายอัชชะบาบ

ภูมิหลัง
--------

ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน อัชชะบาบได้ก่อเหตุโจมตีโรงแรมในโมกาดิชู มีผู้เสียชีวิต 21 ราย โดยหลังจากเหตุการณ์นั้น ประธานาธิบดีฮัสซัน ชีค โมฮามุด กล่าวว่าจะ "ประกาศสงครามเต็มรูปแบบ" กับอัชชะบาบ และในวันที่ 23 ตุลาคม กลุ่มอัชชะบาบยังได้ก่อเหตุโจมตีโรงแรมในคิสมาโย เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 9 ราย เหตุระเบิดครั้งนี้ในโมกาดิชูเกิดขึ้นในวันที่รัฐบาลระดับสูงประชุมวางแผนรับมือกับการก่อการร้ายของกลุ่มอัชชะบาบ

เหตุระเบิด
----------

เมื่อเวลา 14:00 น. ระเบิดลูกแรกถูกจุดที่กระทรวงศึกษาธิการ ใกล้กับทางแยกโซเบ และโรงเรียนแห่งหนึ่ง ทางแยกเดียวกันนี้เป็นจุดที่เกิดเหตุระเบิดที่รุนแรงกว่ามาก่อนเมื่อปี 2017 ระเบิดลูกที่สองถูกจุดเมื่อรถพยาบาลมาถึงจุดเกิดเหตุแรก และเป็นช่วงเวลาเที่ยง โดยระเบิดลูกที่สองถูกจุดด้านนอกร้านอาหารแห่งหนึ่งขณะที่ผู้คนจำนวนมากกำลังกินอาหาร ระเบิดทั้งสองลูกรุนแรงจนทำให้กระจกของอาคารใกล้เคียงแตก นอกจากนี้หลังระเบิดทำงานยังมีรายงานว่ามีเสียงปืนดังขึ้นที่กระทรวงศึกษาธิการ เจ้าหน้าที่ประจำกิจการรถพยาบาลอามีน ระบุว่าระเบิดลูกที่สองทำให้รถพยาบาลที่กำลังช่วยผู้บาดเจ็บลุกเป็นไฟ มีคนขับรถพยาบาลและเจ้าหน้าที่กู้ชีพบาดเจ็บอย่างละคน ในขณะที่มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากบนรถโดยสารประจำทาง รายงานจากโรงพยาบาลเมดีนา ระบุว่าได้รับศพอย่างน้อย 30 ศพ ที่ญาติผู้เสียชีวิตสามารถระบุตัวตนศพได้ สหการนักหนังสือพิมพ์โซมาลีระบุว่ามีผู้ประกาศข่าวหนึ่งคนเสียชีวิตจากระเบิดลูกที่สอง นอกจากนี้ยังมีผู้ประกาศข่าวของวีโอเอ และช่างภาพข่าวของรอยเตอร์ที่ได้รับบาดเจ็บ

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Hassan, A.; Biryabarema, E.; Mallard, W. (30 October 2022). "Somalia president: at least 100 people killed in car bombs". Reuters. สืบค้นเมื่อ 30 October 2022.
3. ↑  Yamour, Idris Mukhtar,Mohammed Tawfeeq,Heather (2022-10-30). "Explosions near Somalia's education ministry kill 100 people". *CNN* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
4. 1 2 3 4  "'Scores of casualties' after twin blasts in Somalia's capital". Al Jazeera. 29 October 2022. สืบค้นเมื่อ 30 October 2022.
5. 1 2  "2 car bombs leave scores of casualties at an intersection in Somalia's capital". National Public Radio. Associated Press. 30 October 2022. สืบค้นเมื่อ 30 October 2022.
6. ↑  "Death toll from Somalia twin bombings climbs to 100". *France 24* (ภาษาอังกฤษ). 2022-10-30. สืบค้นเมื่อ 2022-10-30.
7. ↑  Hassan, A.; Biryabarema, E.; Mallard, W.; MacSwan, A. (29 October 2022). "Car bombs at Somali education ministry leave scores of casualties". Reuters. สืบค้นเมื่อ 30 October 2022.
**The Story of Perrine**  หรือในชื่อภาษาไทยว่า **"เพรีนลูกรัก"** (ペリーヌ物語 Perīnu Monogatari, lit. "Story of Perrine") เป็นอนิเมะซีรีส์ญี่ปุ่นที่สร้างโดย Nippon Animation เป็นการผลิตครั้งที่สี่ในซีรีส์ที่เป็นอนิเมะชุดละครอันเป็นผลงานชิ้นเอกระดับโลก (World Masterpiece Theater) อนิเมะชุดนี้ยึดอยู่กับนวนิยายฝรั่งเศสเรื่อง *En Famille* โดยนักเขียนชื่อ Hector Malot เป็นหลัก

เรื่อง ปี 1978 : The Story of Perrine กล่าวถึงการเดินทางอันยากลำบากในการกลับไปตั้งถิ่นฐานยังบ้านเกิดของสาวน้อยนาม เพอร์รินและแม่ของเธอ หลังจากที่พ่อของเธอได้ตายลง

การ์ตูนเรื่องนี้ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ เรียกสั้น ๆ ว่า ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ในชื่อปัจจุบัน เคยเอามาฉายในเมืองไทยเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2528 โดยใช้ชื่อว่า "เพรีน ลูกรัก" โดยทีมพากย์ของช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในสมัยนั้น นำโดย "น้าต๋อยเซมเบ้" เจ้าเก่านั่นเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *The Perrine Story* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ

{{World Masterpiece The\* เพลงไตเติ้ลเปิดตัวการ์ตูนอนิเมะชุด "เพรีน ลูกรัก" (The Story of Perrine) การ์ตูนเอนิเมะญี่ปุ่น ที่เคยดูสมัยตอนเป็นเด็ก ( พ.ศ. 2528 ) เคยฉายทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท ในอดีต : }
ภาพ *Lullaby* วาดโดย ฟร็องซัว นิโคลาส ริส
**เพลงกล่อมเด็ก** เป็นงานดนตรีปลอบโยน ใช้เล่นหรือร้องให้เด็ก ๆ ฟัง จุดประสงค์ของเพลงกล่อมเด็กนั้นมีมากมาย ในสังคมบางแห่งจะใช้เพลงกล่อมเด็กตามกันมาโดยสืบทอดวัฒนธรรมประเพณี นอกจากนั้น เพลงกล่อมเด็กยังใช้พัฒนาทักษะการสื่อสาร การชี้นำอารมณ์ การควบคุมดูแลความสนใจของทารกที่ยังแยกแยะเองไม่ได้ การปรับสภาพความตื่นตัวของทารก และการปรับพฤติกรรม บางทีสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของเพลงกล่อมเด็กคือช่วยให้เด็กนอนหลับ ด้วยเหตุนี้ เพลงดังกล่าวจะเป็นเพลงเรียบง่ายและซ้ำไปซ้ำมา เพลงกล่อมเด็กพบได้ในหลายประเทศ และมีมาตั้งแต่ยุคโบราณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Doja, Albert. "Socializing Enchantment: A Socio-Anthropological Approach to Infant-Directed Singing, Music Education and Cultural Socialization" *International Review of the Aesthetics and Sociology of Music,* Vol. 45, No. 1 (June 2014), pp. 118–120.
2. ↑  Trehub, Sandra E. Trainor, Laurel J. "Singing to infants: lullabies and and play songs" *Advances in Infancy Research,* (1998), pp. 43–77.
3. ↑  I. Opie and P. Opie, *The Oxford Dictionary of Nursery Rhymes* (Oxford University Press, 1951, 2nd edn. 1997), p. 6.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เพลงกล่อมเด็ก**
ฌ็อง กาลแว็ง
**นิกายเพรสไบทีเรียน** (อังกฤษ: Presbyterianism) เป็นหนึ่งในนิกายในศาสนาคริสต์ฝ่ายโปรเตสแตนต์ที่มีต้นกำเนิดที่สกอตแลนด์ ยึดถือแนวคิดทางเทววิทยาแบบลัทธิคาลวิน และมีการจัดระเบียบองค์การแบบเพรสไบทีเรียน หลักเทววิทยาแบบเพรสไบทีเรียนเน้นเรื่องอำนาจอธิปไตยของพระเจ้า สิทธิอำนาจของคัมภีร์ไบเบิล และการรับพระคุณจากพระเจ้าได้โดยการศรัทธาในพระเยซูเท่านั้น ในสกอตแลนด์วิธีการปกครองคริสตจักรของเพรสไบทีเรียนได้รับการรับประกันตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707

นิกายเพรสไบทีเรียนสมัยใหม่สืบเค้าไปได้ถึงการปฏิรูปศาสนาในสกอตแลนด์ คริสตจักรท้องถิ่นแต่ละแห่งปกครองโดยคณะธรรมกิจซึ่งมาจากตัวแทนของคริสตจักรนั้น ในทางทฤษฎีนิกายนี้ไม่มีการแต่งตั้งบิชอป แต่มีการสถาปนาโดยการเลือกตั้งคณะผู้ปกครองขึ้นเพื่อทำหน้าที่อภิบาลคริสต์ศาสนิกชนหรือสมาชิกคริสตจักร รวมไปถึงการตัดสินใจต่าง ๆ ในคริสตจักร มีมัคนายกทำหน้าที่ดูแลสมาชิกและครอบครัวและส่วนมากดูแลเรื่องการเงินของคริสตจักร ผู้ปกครองและมัคนายกจะมีวาระการประจำการ วาระละ 2-3 ปี แล้วแต่คริสตจักรนั้น ๆ จะกำหนด ตำแหน่งผู้ปกครองเมื่อได้รับการสถาปนาแล้วจะอยู่ในศาสนศักดิ์นั้นตลอดชีพ

นิกายเพรสไบทีเรียนมีต้นกำเนิดมาจากการปฏิรูปศาสนาในยุโรปช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งมีฌ็อง กาลแว็งเป็นหนึ่งในนักปฏิรูปคนสำคัญ คริสตจักรปฏิรูปส่วนมากสืบมีวิธีการปกครองที่สามารถสืบย้อนไปได้ทั้งแบบเพรสไบทีเรียนและคองกรีเกชันแนล ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คริสตจักรเพรสไบทีเรียนหลายแห่งเริ่มมีบทบาทในขบวนการคริสต์ศาสนสัมพันธ์ เช่น การตั้งสภาคริสตจักรสากล บางคริสตจักรในนิกายนี้ยังเริ่มหันมาทำงานร่วมกับคริสตจักรปฏิรูปกลุ่มอื่น ๆ บ้างก็เข้าร่วมกลุ่มกับนิกายอื่นเลย เช่น คริสตจักรคองกรีเกชันแนล ลูเทอแรน แองกลิคัน และเมทอดิสต์

ในประเทศไทย
-----------

ดูบทความหลักที่: สภาคริสตจักรในประเทศไทย
นิกายเพรสไบทีเรียนไม่ใช่โปรเตสแตนต์กลุ่มแรกที่เข้ามาในประเทศไทย แต่สามารถทำพันธกิจได้เจริญรุ่งเรืองเป็นปึกแผ่น คณะเพรสไบทีเรียนจึงผลักดันให้คริสต์ศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์ในไทยรวมกลุ่มกันตั้งคริสตจักรของตนเองขึ้นเป็นอิสระ จนปี พ.ศ. 2477 จึงตั้ง**คริสตจักรในสยาม** ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น**สภาคริสตจักรในประเทศไทย** ในปี พ.ศ. 2500 คณะเพรสไบทีเรียนจึงถ่ายโอนงานและทรัพย์สินของคณะให้แก่สภาคริสตจักร จากนั้นคริสตจักรอื่น ๆ เช่น คริสเตียนเชิร์ช (ดิสไซเปิลส์ออฟไครสต์) ก็เริ่มเข้าร่วมตาม นิกายเพรสไบทีเรียนในประเทศไทยปัจจุบันจึงสังกัดสภาคริสตจักรในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 431
2. ↑  "Protestant Religion and Presbyterian Church Act 1707". *The National Archives*. United Kingdom. สืบค้นเมื่อ 19 October 2011.
ทางด่วนสายหลักในประเทศเกาหลีใต้
**ทางด่วนในประเทศเกาหลีใต้** (เกาหลี: 대한민국의 고속도로; ฮันจา: 大韓民國의 高速道路; อาร์อาร์: *Daehanmingukui gosokdoro*) เรียกอย่างเป็นทางการว่า **ทางด่วนแห่งชาติ** (เกาหลี: 고속국도; ฮันจา: 高速國道; อาร์อาร์: *Gosokgukdo*) เดิมได้รับการกำหนดหมายเลขตามลำดับการก่อสร้าง จนกระทั่งวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2001 ก็ได้รับการกำหนดหมายเลขในรูปแบบที่ค่อนข้างคล้ายกับระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตของสหรัฐอเมริกา ป้ายสัญลักษณ์ของทางด่วนในประเทศเกาหลีใต้ก็คล้ายกันกับของอินเตอร์สเตตของสหรัฐอเมริกาเช่นกัน เพราะมีรูปร่างป้ายมีลักษณะเป็นโล่ และสีป้ายที่เป็นสีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นสีในธงชาติเกาหลีใต้

* เส้นทางสายหลักกำหนดเป็นหมายเลขสองหลัก เส้นทางสายเหนือ-ใต้จะเป็นเลขคี่ ส่วนเส้นทางสายตะวันออก-ตะวันตกจะเป็นเลขคู่ โดยหมายเลขของเส้นทางสายประธานจะลงท้ายด้วยเลข **5** หรือ **0** ขณะที่เส้นทางสายรองประธานจะลงท้ายด้วยเลขอื่น ๆ
* เส้นทางสาขาเป็นหมายเลขสามหลัก โดยที่สองหลักแรกจะสอดคล้องกับเส้นทางสายหลัก
* เส้นทางวงแหวนเป็นหมายเลขสามหลัก ที่มีหลักแรกสอดคล้องกับรหัสไปรษณีย์ของเมืองนั้น ๆ
* หมายเลข 70–99 ไม่ใช้ในประเทศเกาหลีใต้ แต่จะเก็บไว้กำหนดในกรณีที่มีการรวมประเทศเกาหลี
* ทางด่วนคย็องบูกำหนดเป็นหมายเลข 1 เพราะเป็นทางด่วนสายแรกและสำคัญมากที่สุดในประเทศเกาหลีใต้

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทางด่วนในประเทศเกาหลีใต้**

* MOLIT – กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน และคมนาคม รัฐบาลเกาหลี
คลองสามเสน
คลองสามเสนบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยา
**คลองสามเสน** เป็นคลองในกรุงเทพมหานคร โดยแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนครบริเวณใกล้กับวังศุโขทัย เขตดุสิต ลำคลองไหลผ่านเข้าพื้นที่เขตพญาไท เขตราชเทวี เขตดินแดง และไปบรรจบคลองแสนแสบที่เขตห้วยขวาง ในอดีตคลองสามเสนสามารถใช้สัญจรทางน้ำได้ แต่ในปัจจุบันไม่มีการสัญจรทางน้ำแล้ว คลองกว้างราว 8 –15 เมตร มีความยาวประมาณ 12.95 กิโลเมตร

ประวัติ
-------

คลองสามเสนเป็นคลองเก่าแก่ไม่น้อยไปกว่าสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการกล่าวถึงเมื่อครั้งสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทปฏิสังขรณ์วัดเก่าในสมัยเริ่มสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คลองสามเสนคงเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญเส้นหนึ่ง เนื่องจากปรากฏอยู่ในแผนที่ของจอห์น โครว์ฟอร์ด (พ.ศ. 2367) ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการเชื่อมคลองสามเสนกับคลองเปรมประชากรและคลองรางเงินที่เข้ากับพระราชวังดุสิตด้วย คงเป็นเส้นทางขนส่งวัสดุก่อสร้าง ตลอดจนสินค้าต่าง ๆ เข้าวัง รวมถึงเป็นเส้นทางจากวังไปยังแม่น้ำเจ้าพระยา เช่น เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสมายังคลองนี้เมื่อ พ.ศ. 2442 รวมถึงมีการแห่อัญเชิญพระพุทธชินราชจำลองจากพิษณุโลกเข้ามาในคลองนี้เพื่อไปยังวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อ พ.ศ. 2444

ในสมัยรัชกาลที่ 5 มีการตัดถนนผ่านคลองสามเสนและสร้างสะพานข้าม สภาพคลองในสมัยนั้นเป็นสวนผลไม้อยู่มาก เป็นที่ดินของวัดและเจ้าจอมมารดาหลายพระองค์บริเวณริมคลองฝั่งใต้ ส่วนฝั่งเหนือเดิมเป็นสวนเช่นเดียวกัน โดยบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นโรงงานต่าง ๆ เช่น โรงสีข้าว มีศาลเจ้าและบ้านเรือนของชาวจีนมาตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์ จนกระทั่งกรมพระคลังข้างที่ได้เข้ามาซื้อที่ดินบางส่วน ซึ่งต่อมากลายสภาพเป็นที่พักอาศัยและอาคารพาณิชย์ สถานศึกษา หน่วยงานราชการ รวมถึงตลาดศรีย่านและนครไชยศรี

สถานที่ริมคลอง
--------------

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองสามเสน ได้แก่ วัดประสาทบุญญาวาส (พ.ศ. 2476) วัดโบสถ์สามเสน (พ.ศ. 2251) วัดสวัสดิ์วารีสีมาราม (พ.ศ. 2375) วัดอัมพวัน (พ.ศ. 2385) วัดสุคันธาราม (พ.ศ. 2450) วัดจอมสุดาราม (พ.ศ. 2390) วัดอภัยทายาราม (พ.ศ. 2340) และวัดทัศนารุณสุนทริการาม (พ.ศ. 2320) เป็นวัดที่สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมากที่สุด คือ 4 วัด ส่วนวัดที่เก่าแก่ที่สุดคือ วัดโบสถ์สามเสนซึ่งสร้างในสมัยอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ภัทราวรรณ บุญจันทร์. "ความสัมพันธ์ของชุมชนกับศิลปกรรมในวัดราษฎร์ริมคลองสามเสน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
2. ↑  มานพ พงศทัต และกิ่งเพชร ลีฬะหาชีวะ (2527). *รายงานการวิจัยเรื่องการขนส่งทางน้ำของกรุงเทพมหานคร*. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. pp. 17–18. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**นิวต์หงอนใหญ่** หรือ **นิวต์หงอนเหนือ** (อังกฤษ: Great crested newt, Northern crested newt; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Triturus cristatus*) เป็นซาลาแมนเดอร์จำพวกนิวต์ชนิดหนึ่ง จำพวกซาลาแมนเดอร์หางใบพาย

เป็นซาลาแมนเดอร์ที่คงรูปร่างความเป็นวัยอ่อนไว้เมื่อเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์แล้วก็ตาม จัดเป็นซาลาแมนเดอร์หรือนิวต์อีกชนิดหนึ่งที่มีสีสันสดใส แลดูสวยงาม โดยปกติมีลำตัวสีเทาเข้ม มีลายกระกระจายสีดำ บางครั้งบนจุดสีเหลืองหรือส้มไปจนสีเงินที่หางด้วย มีจุดเด่น คือ มีแผ่นครีบเหมือนหงอนตั้งแต่ส่วนหัวไปจรดหาง

เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ ตัวผู้จะมารวมตัวกันเป็นกลุ่มในบริเวณแหล่งน้ำที่อาศัยแล้วกำหนดพื้นที่ของตนเองขึ้นมาและป้องกันพื้นที่ไว้จากตัวผู้ตัวอื่นด้วยการแสดงท่าทางและการต่อสู้ นิวต์ตัวเมียที่เคลื่อนย้ายไปตามพื้นที่แต่ละแห่งได้รับการต้อนรับจากตัวผู้ที่เป็นเจ้าของพื้นที่ด้วยการแสดงท่าทาง เช่น แผ่กางครีบหลัง หรือครีบหาง แสดงสีสันที่สดใสตามลำตัว เป็นต้น ในขณะที่ตัวเมียก็จะมีแถบสีส้มเล็ก ๆ คาดที่โคนหาง วางไข่ในน้ำประมาณครั้งละ 200 ฟอง

พบกระจายพันธุ์ในป่าแถบเทือกเขาแอลป์ ในทวีปยุโรป และบริเวณรอบ ๆ ทะเลดำ ชอบอาศัยในที่ชื้นแฉะและบริเวณที่มีมอสส์ขึ้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Triturus cristatus (Great Crested Newt, Northern Crested Newt)". Iucnredlist.org. สืบค้นเมื่อ 2013-01-17.
2. 1 2  *Triturus ทั้ง 5*, คอลัมน์ Aqua Survey โดย สุริศา ซอมาดี. หน้า 78 นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 32 ปีที่ 3: กุมภาพันธ์ 2013
3. ↑  หน้า 189, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (ธันวาคม, 2552) ISBN 978-616-556-016-0

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Triturus cristatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Triturus cristatus ที่วิกิสปีชีส์
**นิวนอร์มัล**, **ความปรกติใหม่** หรือ **ฐานวิถีชีวิตใหม่** (อังกฤษ: New Normal) เป็นศัพท์ทางธุรกิจและเศรษฐศาสตร์ที่อ้างอิงถึงเงื่อนไขทางการเงินหลังวิกฤตการณ์การเงิน พ.ศ. 2550–2551 และผลที่ตามมาของภาวะเศรษฐกิจถดถอยทั่วโลก พ.ศ. 2551–2555 
คำนี้มีนำมาใช้ในบริบทอื่น ๆ ที่หลากหลายเพื่อแสดงให้ถึงสถานการณ์หรือปรากฏการณ์ที่แต่เดิมเป็นสิ่งที่ไม่ปกติกลายเป็นสิ่งที่ปกติ

จากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 คำว่านิวนอร์มัล หมายถึง การเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมมนุษย์หลังจากการระบาดทั่วครั้งนี้ แพทย์จากมหาวิทยาลัยระบบสุขภาพแคนซัส คาดว่าการระบาดของไวรัสโคโรนาจะเปลี่ยนชีวิตประจำวันสำหรับคนส่วนใหญ่ ซึ่งรวมถึงการจำกัดการติดต่อระหว่างบุคคล เช่น การจับมือและกอด นอกจากนี้ยังมีการรักษาระยะห่างจากคนอื่นโดยทั่วไป

เมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ราชบัณฑิตยสภาได้บัญญัติคำนี้ไว้เป็นทับศัพท์ภาษาอังกฤษว่า นิวนอร์มัล เนื่องจากสื่อความหมายได้ดีกว่า อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการบัญญัติศัพท์นิเทศศาสตร์ยังได้บัญญัติคำนี้ไว้ว่า ความปรกติใหม่ และ ฐานวิถีชีวิตใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The 'new normal' after coronavirus".
2. ↑  "ราชบัณฑิตฯ บัญญัติศัพท์ใหม่ 'New Normal' ใช้ นิวนอร์มัล-ความปกติใหม่-ฐานวิถีชีวิตใหม่". *The Standard*. 15 พฤษภาคม 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Gotta Find a Better Way," Philadelphia City Paper, January 29, 2009 paragraph 3
* "The New Normal is Actually Pretty Old", New York Times, January 11, 2011
* "Asia-Pacific Trade and Investment Report 2015: Supporting Participation in Value Chains", United Nations ESCAP, November, 2, 2015 เก็บถาวร 2020-05-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**สเมอร์นอฟมิวล์** (อังกฤษ: Smirnoff Mule) หรือ **มอสโกมิวล์** (อังกฤษ: Moscow Mule) คือ เครื่องดื่มค็อกเทล ที่มีส่วนผสมของวอดก้า จินเจอร์เอล (อังกฤษ: ginger ale) และมะนาว โดยมีที่มาของชื่อจากวอดก้า เครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมจนกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของรัสเซีย ผสมกับรสชาติของจินเจอร์เอล

ประวัติ
-------

สูตรผสม**สเมอร์นอฟมิวล์** หรือรู้จักครั้งแรกในชื่อ มอสโกมิวล์ ได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1941 ในสหรัฐอเมริกา โดยจอห์น มาร์ติน (John Martin) เจ้าของธุรกิจจัดจำหน่ายเหล้าและอาหาร Heublien & Brothers และแจ็ก มอร์แกน (Jack Morgan) เจ้าของร้านอาหารและบาร์ Cock’n Bull ในฮอลลีวูด

เริ่มต้นจากที่จอห์น มาร์ตินได้ซื้อลิขสิทธิ์จำหน่ายวอดก้ายี่ห้อ สเมอร์นอฟ และพยายามบุกเบิกตลาดอเมริกาเป็นครั้งแรก ในขณะนั้นที่วอดก้ายังเป็นเครื่องดื่มที่ไม่มีใครรู้จัก ท่ามกลางกระแสหลักของผู้คนในอเมริกาที่ยังคงนิยมดื่มเบอร์เบินวิสกี้ บวกกับภาวะคุกรุ่นของสงครามเย็นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้การขายวอดก้าเครื่องดื่มสัญชาติรัสเซียกลายเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยาก ในช่วงที่ทุกอย่างดูสิ้นหวังและเกือบล้มละลาย ในที่สุดจอห์น มาร์ตินได้พบกับแจ็ก มอร์แกน ซึ่งกำลังคิดหาวิธีกำจัดจินเจอร์เอลหรือน้ำขิงขาวที่ล้นร้าน Cock’n Bull ของเขา ทั้งคู่จึงผสมสเมอร์นอฟ วอดก้า กับจินเจอร์เอล (อังกฤษ: ginger ale) และมะนาว จนเกิดเป็นสูตรผสมมอสโกมิวล์ เครื่องดื่มค็อกเทลที่มีสูตรผสมลงตัวและรู้จักมาจนถึงปัจจุบันในชื่อ สเมอร์นอฟมิวล์

จากนั้น วอดก้า สเมอร์นอฟ จึงกลายเป็นที่รู้จักโดยการวางตัวเองเป็นเครื่องดื่มใส ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้รส และผสมกับเครื่องดื่มชนิดอื่นได้หลากหลาย บวกกับการทำการตลาดที่ชาญฉลาด จอห์น มาร์ตินกับแจ็ก มอร์แกน ยังได้สั่งทำถ้วยทองแดงแกะสลักแบรนด์สเมอร์นอฟ 500 ใบ สเมอร์นอฟมิวล์ กลายเป็นเครื่องดื่มยอดฮิตอย่างรวดเร็ว ด้วยการเป็นเครื่องดื่มที่ชื่นชอบของวูดดี อัลเลน (Woody Allen) และเซเลบริตีคนดังจำนวนมากในวงการฮอลลีวู้ด ถึงกับมีการสลักชื่อของพวกเขาลงบนถ้วยทองแดงส่วนตัวไว้กับบาร์ที่พวกเขาดื่มเป็นประจำ

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สูตรผสมมิวล์ในเว็บวิกิสำหรับบาร์เทนเดอร์
* ตำนานมอสโกมิวล์ กับถ้วยทองแดง Cervin, Michael (2007). Copper in the Arts: The Legend of the Moscow Mule. The Copper Cup that Could. เก็บถาวร 2009-06-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ประวัติมอสโกมิวล์ สูตรผสมต้นกำเนิด สเมอร์นอฟมิวล์ เก็บถาวร 2009-08-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Grimes, William (2001). Straight Up or On the Rocks: The Story of the American Cocktail. New York: North Point Press. ISBN 0-86547-601-2.
**อะคาซี มัมมาดอฟ** (Aghasi Mammadov) หรือ อะอาซี อะกากูว์โลลู (ภาษาตุรกี:Ağasi Agagüloğlu) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวอาเซอร์ไบจาน เกิดเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2523 ที่ อาเซอร์ไบจาน

ในช่วงแรกมัมมาดอฟชกมวยสากลสมัครเล่นให้กับตุรกี ได้เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก และติดทีมชาติตุรกีเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2543 ที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะ ไม กังเตอ จากจีน เมื่อ 16 กันยายน รอบสอง ชนะ เนโฮมาร์ เซเมนอฟ จากเวเนซุเอลา เมื่อ 21 กันยายน รอบก่อนรองชนะเลิศ แพ้กิลเลอร์โม รีกองเดอซ์ จากคิวบา เมื่อ 26 กันยายน ไม่ได้เหรียญรางวัล

ต่อมา ใน พ.ศ. 2545 มัมมาดอฟเดินทางไปอาเซอร์ไบจานและตัดสินใจขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นให้อาเซอร์ไบจาน ได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก และติดทีมชาติอาเซอร์ไบจานเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่ เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรก ชนะอาร์เอสซี โจเอล บรุนเกอร์ จากออสเตรเลีย ยก 4 เมื่อ 17 สิงหาคม รอบสอง ชนะ เดเตลิน ดาลักเลียฟ จากบัลแกเรีย เมื่อ 20 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ มักซึม เตรเตียก จากยูเครน เมื่อ 23 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ วรพจน์ เพชรขุ้ม จากไทย เมื่อ 27 สิงหาคม ได้เหรียญทองแดง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-18. สืบค้นเมื่อ 2018-05-20.

* Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill; และคณะ. "Ağası Məmmədov (other name: Ağası Agaguloğlu)". *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-18. สืบค้นเมื่อ 2018-05-20.
วิดีโอเกม ค.ศ. 1975

***อินดี 800*** (อังกฤษ: *Indy 800*) เป็นวิดีโอเกมแข่งความเร็วอาร์เคดที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1975 โดยบริษัทอาตาริ อิงค์. และจัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยนากามูระ เซซากูโช (นัมโค)

เทคโนโลยี
---------

เกมดังกล่าวตั้งอยู่ในตู้สี่เหลี่ยมแบบกำหนดเองขนาดใหญ่ที่ใช้พื้นที่ 16 ตารางฟุต (1.5 ตร.ม.) แต่ละด้านของตู้มีพวงมาลัยสองพวงและคันเหยียบสี่คัน ส่วนจอภาพขนาด 25 นิ้วติดตั้งไว้ที่ด้านบนสุดของตู้และมองลงมาด้านล่าง เกมดังกล่าวใช้จอแสดงผลอาร์จีบีแบบสีเต็มรูปแบบและไม่ใช้การซ้อนทับสี

อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับการประมวลผลประกอบด้วยกล่องใส่การ์ดที่มี "แบ็กเพลน" หรือ "มาเธอร์บอร์ด", แปดแผงฟังก์ชันรถที่เหมือนกัน และสามแผงประมวลผลทั่วไปที่ไม่ซ้ำกัน ซึ่งแผงแบ็กเพลนรองรับและเชื่อมต่อถึงกัน แผงทั้ง 11 แผงมีไอซี เรกูเลเตอร์ 5 โวลต์คงที่ในตัว วงจรลอจิกทั้งหมดเป็นแบบทีทีแอล และไม่มีการใช้ไมโครโปรเซสเซอร์

แต่ละเกมขายพร้อมแผงรถสำรองสองแผง และหนึ่งในสามแผงประมวลผล เพื่อให้เจ้าของเกมสามารถซ่อมมันได้โดยการเปลี่ยนแผงวงจรอย่างง่าย ส่วนแผง "ตัวขยายการ์ด" สองแผงได้รับการตกแต่งด้วยแต่ละเกมที่จำหน่าย ซึ่งช่วยให้ช่างเทคนิคสามารถตรวจสอบส่วนประกอบแต่ละส่วนบนแผงต้องสงสัยในขณะที่ยังคงใช้งานอยู่ในเกม นอกจากนี้ ยังมีการติดตั้งชุดลอจิกไดอะแกรมของแผงวงจรครบชุด เช่นเดียวกับชุดแผนผังสำหรับจอภาพสีจีอี ที่ได้รับการดัดแปลง

และตู้นี้ยังมีกระจกเหนือศีรษะเพื่อให้ผู้ชมได้ชมเกมในขณะที่กำลังเล่นอยู่

รูปแบบการเล่น
-------------

รูปแบบการเล่นเป็นการจำลองการแข่งความเร็วรูปแบบอินเดียแนโพลิส 500 ซึ่งผู้เล่นแข่งกันด้วยรถแข่งอินดีคาร์จำลอง โดยผู้เล่นแข่งความเร็วรถแบบก้อนเหลี่ยมรอบ ๆ ลู่วิ่งที่เรียบง่ายพร้อมมุมมองจากด้านบนลงล่าง ส่วนสีรถของผู้เล่นคือม่วง, พีช, เหลือง, เขียว, ฟ้าอ่อน, ขาว, แดง และน้ำเงินเข้ม

การตอบรับ
---------

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976 ชาร์ตอาร์เคดของ*รีเพลย์*ประจำปีแรกได้ระบุว่า*อินดี 800* เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่สร้างรายได้สูงสุดเป็นอันดับสี่ของปีที่แล้วในสหรัฐ ต่อจาก*แทงก์*, *วีลส์* และ*กันไฟต์* ส่วนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 ทาง*รีเพลย์*ได้ระบุว่า*อินดี 800* เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่มีรายได้สูงสุดเป็นอันดับสี่ของ ค.ศ. 1976 ในสหรัฐ ต่อจาก*ซีวูล์ฟ*, *กันไฟต์* และ*วีลส์* นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่น เกมนี้เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับสิบเมื่อ ค.ศ. 1976

สิ่งสืบทอด
----------

* โคลนของเกมที่มีชื่อเดียวกันได้รับการเผยแพร่โดยคีเกมส์ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของอาตาริ
* *อินดี 800* ได้มีเกมที่ติดตามมาในปีต่อไปด้วยเวอร์ชันผู้เล่น 4 คนที่มีขนาดเล็กกว่าชื่อ*อินดี 4*
* *อินดี 800* เวอร์ชันลดขนาดลงได้เป็นเกมเปิดตัวสำหรับอาตาริ 2600 ใน ค.ศ. 1977 โดยเปลี่ยนชื่อเป็น*อินดี 500*

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Indy 800". *Media Arts Database*. Agency for Cultural Affairs. สืบค้นเมื่อ 31 May 2021.
2. ↑  "Production Numbers" (PDF). Atari Games. August 31, 1999. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-05-10. สืบค้นเมื่อ April 19, 2021.
3. ↑  "Indy 800 Killer List of Video Games Entry". สืบค้นเมื่อ 2007-07-10.
4. ↑  "An Interview with Dan Van Elderen". *Next Generation*. No. 35. Imagine Media. November 1997. p. 81.
5. ↑  "The Nation's Top Arcade Games". *RePlay*. March 1976.
6. ↑  "Profit Chart". *RePlay*. October 1976.
7. ↑  "本紙アンケー 〜 ト調査の結果" [Paper Questionnaire: Results of the Survey] (PDF). *Game Machine* (ภาษาญี่ปุ่น). No. 65. Amusement Press, Inc. 1 February 1977. pp. 2–3.
**บลึชเชอร์** เป็นเรือลาดตระเวนหนักลำที่สองในห้าลำของกลุ่มเรือลาดตระเวนชั้นแอดมิรัลฮิปเปอร์(Admiral Hipper-class) ของครีคส์มารีเนอของนาซีเยอรมนี ซึ่งถูกสร้างขึ้นภายหลังการเถลิงอำนาจของพรรคนาซี และการเพิกเฉยสนธิสัญญาแวร์ซาย ชื่อนี้ถูกตั้งชื่อมาจากเก็พฮาร์ท ฟ็อน บลึชเชอร์ จอมพลแห่งปรัสเซียผู้มีชัยเหนือจักรพรรดินโปเลียนในยุทธการที่วอเตอร์ลู เรือได้ถูกปล่อยในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1936 และเดินเรือครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1937 เธอได้ถูกสร้างเสร็จสมบูรณ์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 ไม่นานภายหลังการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง ภายหลังจากได้เสร็จสิ้นจากหนึ่งในชุดของการทดสอบเดินเรือและการฝึกซ้อมรบทางทะเล เรือก็ได้เตรียมพร้อมแล้วสำหรับการปฏิบัติหน้าที่กับกองเรือในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1940 เธอได้่ถูกติดตั้งอาวุธด้วยกระบอกปืนใหญ่หลักทั้งแปดกระบอกซึ่งมีขนาด 20.3 ซม(8.0 นิ้ว) และแม้ว่าตามตัวเลขจะอยู่ภายใต้ขีดจำกัดอยู่ที่ 10,000-ลองตัน(10,000 ตัน) ที่ถูกกำหนดโดยข้อตกลงกองทัพเรืออังกฤษ-เยอรมัน แท้จริงแล้วได้ถูกแทนที่โดยมากกว่า 16,000-ลองตัน(16,000 ตัน)

ทันทีที่ได้เข้ามาประจำการ บลึชเชอร์ได้รับมอบหมายให้เป็นกองเรือเฉพาะกิจในการสนับสนุนการรุกรานนอร์เวย์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1940 บลึชเชอร์ได้ทำหน้าที่เป็นเรือธงของ Konteradmiral (พลเรือตรี) Oskar Kummetz ผู้บัญชาการของกลุ่มที่ 5 เรือได้นำกองเรือรบแล่นเรือเข้าสู่ Oslofjord ในช่วงคืนของวันที่ 8 เมษายน เพื่อเข้ายึดออสโล เมืองหลวงของนอร์เวย์ ปืนใหญ่ชายฝั่งสองกระบอกที่เก่าแก่ซึ่งมีขนาด 28 ซม.(11 นิ้ว) ในป้อมปราการ Oscarsborg ทำการจ่อเล็งไปที่เรือในระยะที่ใกล้มากซึ่งทำการยิงสองนัด รวมทั้งปืนขนาดเล็กหลายกระบอกในกองปืนใหญ่อื่น ๆ ตอร์ปิโดสองลูกที่ถูกยิงด้วยอาวุธยิงตอร์ปิโดในป้อมปราการได้พุ่งเข้าชนเรือ ส่งผลทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรง เกิดเพลิงไหม้โหมกระหน่ำบนเรือบลึชเชอร์ซึ่งไม่สามารถควบคุมได้ ไฟได้ลุกลามไปยังรังกระสุนปืนต่อต้านอากาศยานของเธอ ทำให้เกิดระเบิดขนาดใหญ่ และจากนั้นไฟได้ลุกลามไปยังบังเกอร์ที่เก็บเชื้อเพลิงของเรือ บลึชเชอร์จึงเกิดการพลิกคว่ำและจมลงพร้อมกับการสูญเสียชีวิตจำนวนมาก

ซากเรืออัปปางที่อยู่บนก้นทะเลของ Oslofjord และใน ค.ศ. 2016 ได้ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์สถานรำลึกสงครามเพื่อปกป้องซากเรือดังกล่าวจากพวกปล้นสะดม มีสิงประดิษฐ์หลายอย่างที่ถูกหยิบขึ้นมาจากซากเรืออัปปาง รวมทั้งหนึ่งในนั้นคือเครื่องบินลอยน้ำรุ่นอาร์โด เออาร์ 196 ซึ่งได้รับการกู้คืนในช่วงปฏิบัติการเพื่อสูบน้ำมันเชื้อเพลิงที่รั่วไหลออกมาจากเรือใน ค.ศ. 1994
**ส้มมือ** หรือ **ส้มโอมือ** เป็นผลไม้ชนิดหนึ่งจำพวกส้ม เป็นส้มที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน ส้มชนิดนี้มีชื่อต่าง ๆ กันในหลากหลายภาษา แต่โดยมากมีความหมายคล้ายกันว่า นิ้วมือ เช่น ภาษาจีนเรียก *ฝอโส่ว* ซึ่งแปลว่า นิ้วพระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า ภาษาอังกฤษเรียก *Buddha's Hand* ซึ่งแปลว่า พระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า หรือ *fingered citron* ซึ่งแปลว่า ส้มนิ้ว

ส้มมือเป็นไม้พุ่ม มีหนามยาวแข็ง ใบประกอบลดรูปเหลือใบเดียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกสีขาว กลิ่นหอม ผลรูปร่างแปลกกว่าส้มอื่น ๆ กล่าวคือ มีรูปร่างเรียวยาวห้อยลงมาเป็นแฉก ๆ คล้ายนิ้วมือ ขนาดใกล้เคียงหรือใหญ่กว่านิ้วมือผู้ใหญ่ และอาจมีความยาวได้ถึง 12 นิ้ว เมื่อสุกผลมีสีเหลืองสด เปลือกหนาคล้ายฟองน้ำอย่างส้มโอ เนื้อแห้งไม่ชุ่มน้ำ มีกลิ่นหอมอย่างมะนาว นิยมใช้ทำยาดมส้มโอมือ เครื่องหอม ผสมน้ำยาทำความสะอาด ไม่ใช้ผลรับประทาน แต่อาจนำเปลือกมาใช้ผสมอาหารได้ ในประเทศจีนและญี่ปุ่นนิยมนำไปไว้ในห้องนอนและห้องน้ำเพื่ออบกลิ่น

อ้างอิง
-------

* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 1 น้ำกระสายยา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556. หน้า 73

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

ภาพ
* Saalfelds เก็บถาวร 2005-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* My Four Thirds เก็บถาวร 2006-04-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

ชื่อส้มมือในภาษาต่าง ๆ
* MULTILINGUAL MULTISCRIPT PLANT NAME DATABASE


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ส้มมือ**
**เมอเมเลียฟอร์มิส** (อังกฤษ: Mammaliaformes; แปลว่า "รูปร่างคล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม") เป็นเคลดที่ประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและสัตว์ชนิดใกล้เคียงที่สูญพันธุ์ไปแล้ว กลุ่มนี้แผ่ปรับตัวจากซีโนดอนต์โพรไบโนเนเธีย เมอเมเลียฟอร์มิสนิยามขึ้นเป็นเคลดที่เกิดเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของมอร์แกนูโคดอนตากับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม กลุ่มหลังนี้เป็นเคลดที่เกิดเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของอันดับมอนอเทรมาตา ชั้นฐานสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง และชั้นฐานพลาเซนทาเลีย เมอมาเลียฟอร์มิสยังมีสัตว์อื่นนอกจากมอร์แกนูโคดอนตาและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ได้แก่ ดอโคดอนตา และ *แฮโดรโคเดียม* และยังมี*ไทกิเธอเรียม*จากยุคไทรแอสซิก ซึ่งเป็นสมาชิกที่เก่าแก่ที่สุดของกลุ่ม

เมอเมเลียฟอร์มิสเป็นคำจากการตั้งชื่อทางวิวัฒนาการชาติพันธุ์ การจัดสิ่งมีชีวิตหนึ่งให้เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมแต่เดิมนั้นอยู่บนพื้นฐานของลักษณะ ทำให้กลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมเป็นกลุ่มที่ครอบคลุมมากกว่ากลุ่มเมอเมเลียฟอร์มิสเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อนุกรมวิธานที่อยู่บนพื้นฐานของลักษณะโดยปกติจะรวม*แอดีโลบาซิเลียส*กับ*ไซโนโคโนดอน*เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม แม้ว่าสองสกุลนี้จะอยู่นอกเหนือนิยามของเมอเมเลียฟอร์มิสก็ตาม สกุลทั้งสองดังกล่าวถูกรวมเข้าไปใน**เมอเมเลียมอร์ฟา** ซึ่งเป็นเคลดที่ใหญ่กว่า โดยเคลดนี้นิยามขึ้นเป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของไทรทีโลดอนทิดีกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม กลุ่มที่ใหญ่กว่าดังกล่าวรวมวงศ์บางวงศ์ที่อนุกรมวิธานบนพื้นฐานของลักษณะไม่จัดรวมให้อยู่ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ดังเช่นไทรทีโลดอนทิดีและแบรซิโลดอนทิดี

ดูเพิ่ม
-------

* วิวัฒนาการของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
* เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน–ไทรแอสซิก
* เธอแรปซิด
* บรรพชีวินวิทยาของสัตว์มีกระดูกสันหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Abdala, F. (2007). "Redescription of *Platycraniellus Elegans* (Therapsida, Cynodontia) from the Lower Triassic of South Africa, and the cladistic relationships of eutheriodonts". *Palaeontology*. **53** (3): 591–618. doi:10.1111/j.1475-4983.2007.00646.x.
2. 1 2  Rowe, T. S. (1988). "Definition, diagnosis, and origin of Mammalia" (PDF). *Journal of Vertebrate Paleontology*. **8** (3): 241–264. doi:10.1080/02724634.1988.10011708.
3. ↑
4. ↑  Datta, P. M. (2005). "Earliest mammal with transversely expanded upper molar from the Late Triassic (Carnian) Tiki Formation, South Rewa Gondwana Basin, India". *Journal of Vertebrate Paleontology*. **25** (1): 200–207. doi:10.1671/0272-4634(2005)025[0200:EMWTEU]2.0.CO;2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Mammaliforms and Mammaliaformes from Palaeos
* Mesozoic Mammals; Basal Mammaliaformes, an internet directory
The various levels of the scientific classification system.The various levels of the scientific classification system.

---

แปดลำดับขั้นสำคัญ ๆ ของการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ ในหนึ่งไฟลัมประกอบด้วยหนึ่งชั้นขึ้นไป ตามแผนภาพไม่ได้แสดงลำดับขั้นที่อยู่อื่น ๆ ที่อยู่ระหว่างนี้
**ชั้น** (อังกฤษ: class, ละติน: *classis*) เป็นขั้นอนุกรมวิธานขั้นหนึ่งและหน่วยอนุกรมวิธานหน่วยหนึ่งในการจำแนกสิ่งมีชีวิตในทางวิทยาศาสตร์ อยู่ระหว่างขั้นไฟลัมและขั้นอันดับ ใช้แบ่งส่วนย่อยของไฟลัมหรือไฟลัมย่อยออกเป็นกลุ่มย่อยลงมา ซึ่งสามารถเห็นเป็นรูปธรรมชัดเจนขึ้น แต่ยังถือเป็นมุมกว้าง ๆ เช่น ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (Mammalia) ชั้นนก (Aves) ชั้นแมลง (Insecta) ชั้นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก (Amphibia) ชั้นปลากระดูกอ่อน (Chondrichthyes) ชื่อของชั้นใช้ภาษาละติน และในพืชจะลงปัจจัยด้วย -opsida เช่น ชั้นพืชใบเลี้ยงคู่ (Magnoli**opsida**) และชั้นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว (Lili**opsida**) ส่วนในโครมาลวีโอลาตาลงปัจจัยว่า -phyceae เช่น ขณะที่ฟังไจลงปัจจัยด้วย -mycetes เช่น Agaricomycetes เป็นชั้นเห็ดชั้นหนึ่ง และแบคทีเรียลงปัจจัย -ia ส่วนในสัตว์ไม่พบการลงปัจจัยเป็นหลักมาตรฐาน

| * ด
* ค
* ก
ลำดับอนุกรมวิธาน |
| --- |
|  |  |  |  | Magnorder |  |  |  |  |
| **โดเมน** | ไฟลัมใหญ่ | ชั้นใหญ่ |  | อันดับใหญ่ | วงศ์ใหญ่ |  |  | ชนิดใหญ่ |
| **อาณาจักร** | **ไฟลัม** | **ชั้น** | Legion | **อันดับ** | **วงศ์** | เผ่า | **สกุล** | **ชนิด/สปีชีส์** |
| อาณาจักรย่อย | ไฟลัมย่อย | ชั้นย่อย | Cohort | อันดับย่อย | วงศ์ย่อย | เผ่าย่อย | สกุลย่อย | ชนิดย่อย |
| Infrakingdom/Branch | Infraphylum | Infraclass |  | Infraorder |  | Alliance | หมู่ | Infraspecies |
|  | Microphylum | Parvclass |  | Parvorder |  |  |  |  |
**หงฉือ** (จีน: 弘時 *Hóngshí*; 18 มีนาคม ค.ศ. 1704 – 20 กันยายน ค.ศ. 1727) เป็นเจ้าชายชาวแมนจูแห่งราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัวในราชวงศ์ชิง เป็นโอรสองค์ที่สามของจักรพรรดิยงเจิ้ง ถูกพระบิดาถอดเป็นสามัญชนใน ค.ศ. 1725 เพราะสนับสนุนเจ้าชายยฺหวิ่นซื่อ (允禩) อดีตคู่แข่งทางการเมืองของพระบิดา สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1727 เชื่อว่าด้วยการแขวนพระศอเพราะถูกพระบิดาบีบคั้น ภายหลังจักรพรรดิเฉียนหลงผู้เป็นอนุชาให้ตั้งกลับเป็นเจ้าดังเดิม

ประวัติ
-------

หงฉือเกิดในสกุลแมนจูอ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามของเจ้าชายอิ้นเจิน (胤禛) กับอนุภริยาคือพระชายาฉี (齊妃) ซึ่งเป็นชาวฮั่นจากสกุลหลี่ (李)

เจ้าชายอิ้นเจินได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิยงเจิ้งใน ค.ศ. 1722 หลังจักรพรรดิคังซีพระราชบิดาสวรรคต ในรัชกาลยงเจิ้ง เจ้าชายหงฉือไม่มีบทบาทมากมายในราชสำนัก ต่างจากพระอนุชาของพระองค์คือ หงลี่ (弘曆) ซึ่งต่อมาเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง หงลี่ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศ "ชินหวัง" (亲王 *อ๋องชั้นเอก*) ขณะที่หงฉือมิได้รับแต่งตั้งใด ๆ ทั้งสิ้น

ครั้นช่วง ค.ศ. 1722–26 หงฉือสมาคมกับเจ้าชายยฺหวิ่นซื่อผู้เป็นพระอนุชาของจักรพรรดิหย่งเจิ้ง และเป็นพระปิตุลา (อา) ของพระองค์ เจ้าชายยฺหวิ่นซื่อกับจักรพรรดิยงเจิ้งนั้นชิงดีชิงเด่นทางการเมืองกันมาแต่เดิม ใน ค.ศ. 1725 จักรพรรดิยงเจิ้งจึงถอดเจ้าชายหงฉือเป็นสามัญชน ขับออกจากสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว และอัปเปหิจากวังต้องห้าม อย่าได้กลับมาอีก ในราชโองการนั้น จักรพรรดิยงเจิ้งระบุว่า เชิญหงฉือไป "เป็นลูกของยฺหวิ่นซื่อเสีย ถ้าต้องการ" ซึ่งนักประวัติศาสตร์ตีความว่า แสดงถึงความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างหงฉือกับยฺหวิ่นซื่อ อันเป็นเหตุให้จักรพรรดิยงเจิ้งไม่สบพระทัย ในไม่ช้า ยฺหวิ่นซื่อก็ประสบชะตากรรมเดียวกันคือถอดเป็นสามัญชน

แม้หงฉือถูกห้ามเข้าวังอีก แต่ก็มิได้ถูกจองจำอย่างยฺหวิ่นซื่อผู้เป็นอา ถึงกระนั้น ก็มีพระบัญชาให้อยู่ในความควบคุมของยฺหวิ่นเถา (允祹) อาอีกคนของเขา

แต่แม้จะต้องโทษทัณฑ์เช่นนั้น หงฉือมิได้สำนึก จักรพรรดิหย่งเจิ้งยิ่งพิโรธ จึงให้ลบชื่อหงฉือออกจากราชพงศาวลี (玉蝶) ถือเป็นการตัดความสัมพันธ์พ่อลูก

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1727 จักรพรรดิหย่งเจิ้งบีบให้หงฉือแขวนคอตาย เวลานั้น หงฉืออายุได้ 23 ปี แต่ไม่มีเอกสารประวัติศาสตร์ฉบับไหนระบุเหตุที่จักรพรรดิบังคับเช่นนั้น

จักรพรรดิหย่งเจิ้งสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1735 หงลี่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็นจักรพรรดิเฉียนหลง เจ้าชายอิ้นลู่ (胤禄) ถวายฎีกาขอให้คืนสถานะเดิมแก่หงฉือ จักรพรรดิเฉียนหลงตรัสว่า หงฉือพระเชษฐายัง "เยาว์และเขลา" นัก แต่แม้จะสิ้นชีพมานานแล้ว ก็ยังทรงรำลึกถึงด้วยความรักฉันพี่น้องอยู่มิได้ขาด จึงอนุมัติตามนั้น

การที่ฎีกาของอิ้นลู่ก็ดี หรือโองการคืนยศของจักรพรรดิเฉียนหลงก็ดี มิได้เอ่ยว่า หงฉือเคยกระทำความผิดอย่างใด ยิ่งทำให้นักประวัติศาสตร์ฉงนสนเท่ห์เกี่ยวกับการลงโทษหงฉือของจักรพรรดิเฉียนหลง

พงศาวลี
-------

ภริยา
* นางต้งเอ้อ (棟鄂氏) ธิดาของชายชื่อ สีเอ่อร์ต๋า (席爾達)
* นางจง (鐘氏) ธิดาของ จง ต๋า (鐘達)
* นางเถียน (田氏)

บุตร
* หยงเชิน (永珅) บุตรคนเดียวของหงฉือ สิ้นชีวิตในวัย 3 ปี

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7  "雍正杀子疑案". Sina. November 27, 2009.
เส้นสีแดง = สามเหลี่ยมฤดูหนาว  
เส้นสีน้ำเงิน = วงกลมฤดูหนาว
**หกเหลี่ยมฤดูหนาว** หรือ **วงกลมฤดูหนาว** เป็นแนวเส้นสมมุติบนท้องฟ้าที่ดูคล้ายรูปหกเหลี่ยม (หรืออาจเรียกเป็นวงกลม) ที่เชื่อมต่อระหว่างดาวหกดวงคือ ดาวไรเจล ดาวอัลดิบาแรน ดาวคาเพลลา ดาวพอลลักซ์/คาสเตอร์ ดาวโปรซิออน และดาวซิริอุส มักพบบนท้องฟ้าในซีกโลกเหนือโดยทั่วไปในระหว่างเดือนตุลาคมถึงมกราคม เหตุนี้จึงเรียกว่าเป็นกลุ่มดาวประจำฤดูหนาว ส่วนทางใต้ (ยกเว้นเกาะใต้ของนิวซีแลนด์และทางใต้ของชิลี อาร์เจนตินา หรือดินแดนอื่นที่อยู่ใต้ลงไปกว่านั้น) มักจะพบเห็นได้ในราวเดือนธันวาคมถึงมีนาคม (ซึ่งจะเรียกชื่อเป็นกลุ่มดาวฤดูร้อนแทน) และจะนับรวมเอาดาวคาร์โนปัสอันเป็นดาวสว่างทางใต้รวมเข้าไปด้วย

สำหรับ **สามเหลี่ยมฤดูหนาว** เป็นเส้นสมมุติรูปร่างสามเหลี่ยมเชื่อมต่อระหว่างดาวสามดวง สองดวงอยู่บนวงกลมฤดูหนาว คือซิริอุสและโปรซิออน ดวงที่สามคือ ดาวบีเทลจุส ดาวทั้งสามของสามเหลี่ยมฤดูหนาวนี้เป็นดาวสว่างมากโดยติด 10 อันดับแรกของดาวสว่างที่สุดบนท้องฟ้าที่มองเห็นได้จากโลก ดาวบีเทลจุสสามารถสังเกตเห็นได้ง่ายเนื่องจากเป็นดาวในตำแหน่งไหล่ขวาของกลุ่มดาวนายพราน ซึ่งทำให้สามารถค้นหาดาวอีกสองดวงในสามเหลี่ยมฤดูหนาวต่อได้สะดวก เมื่อพบสามเหลี่ยมฤดูหนาวแล้วก็สามารถมองเห็นหกเหลี่ยมฤดูหนาว และค้นหาดาวอื่นต่อไปได้อีก

ดาวทั้งหกของหกเหลี่ยมฤดูหนาวเป็นดาวจากกลุ่มดาว 6 กลุ่ม เรียงทวนเข็มนาฬิกาได้ดังนี้ เริ่มต้นที่ดาวไรเจลในกลุ่มดาวนายพราน ตามด้วยกลุ่มดาววัว กลุ่มดาวสารถี กลุ่มดาวคนคู่ กลุ่มดาวสุนัขเล็กกลุ่มดาวสุนัขใหญ่ และ กลุ่มดาวนายพราน

ดูเพิ่ม
-------

* สามเหลี่ยมฤดูร้อน
อือร์เยอ แวย์แซแล (ต้นทศวรรษ 1950)
**อือร์เยอ แวย์แซแล** (ฟินแลนด์: *Yrjö Väisälä*; 6 กันยายน 1891 – 21 กรกฎาคม 1971) เป็น นักดาราศาสตร์ ชาวฟินแลนด์ เกิดที่เมืองอุตรา จังหวัดคาร์ยาลาเหนือ (ปัจจุบันคือเมืองโยเอ็นซู) พี่ชายของเขาคือ วิลโฮ แวย์แซแล (Vilho Väisälä, 1889 – 1969) เป็น นักอุตุนิยมวิทยาและนักฟิสิกส์ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทแวย์แซแล และน้องชายของเขาเป็นนักคณิตศาสตร์ชื่อ กัลเล แวย์แซแล (Kalle Väisälä, 1893 – 1968)

บุคคล
-----

แวย์แซแลมีส่วนร่วมในการผลิตอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์ เขาปรับปรุงวิธีการวัดประสิทธิภาพขององค์ประกอบเชิงแสง มีส่วนในการสร้างกล้องโทรทรรศน์แบบชมิทประสิทธิภาพสูงรุ่นแรก ๆ บางครั้งเขาได้รับการยกให้เป็นหนึ่งในผู้ประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์แบบชมิทด้วย กล้องโทรทรรศน์แบบชมิทของแวย์แซแลถูกใช้ที่ มหาวิทยาลัยตุรกุ ในเมืองตุรกุ เพื่อสำรวจดาวเคราะห์น้อยและดาวหาง

เขาเป็นผู้ค้นพบดาวเคราะห์น้อย 128 ดวง ค้นพบดาวหางคาบสั้น 40P/Väisälä และเป็นหนึ่งในผู้ค้นพบดาวหาง 139P/Väisälä–Oterma กลุ่มของเขาที่นำโดยลีซิ โอเตร์มา ค้นพบดาวเคราะห์น้อยมากกว่า 800 ดวง

หลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์และดาวเคราะห์น้อย (1573) แวย์แซแล ได้รับการตั้งชื่อตามเขาเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา แวย์แซแลยังตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อยหมายเลข 2802 ซึ่งเขาค้นพบตามชื่อพ่อของเขาคือ เวย์เซ็ล และดาวเคราะห์น้อย 2803 ถึง 2805 ที่โอเตร์มาค้นพบ โดยตั้งชื่อตามพี่ชายของเขาวิลโฮ ชื่อเขาเอง อือร์เยอ และ น้องชายของเขา กัลเล

แวย์แซแลยังนับถือลัทธิภาษาเอสเปรันโต ร่วมกับพี่น้องของเขา ในปี 1968 เขาเป็นประธานสมาพันธ์นักวิทยาศาสตร์ภาษาเอสเปรันโตนานาชาติ (Internacia Scienca Asocio Esperantista) เขายังตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อยที่เขาค้นพบว่า (1421) เอสเปรันโต และ (1462) ซาเมนฮอฟ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Minor Planet Discoverers". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
2. ↑  "(1573) Vaisala = 1949 UA". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
3. ↑  "(2802) Weisell = 1939 BU = 1945 GA = 1951 KZ = 1952 OT = 1962 JO = 1969 RQ = 1975 VB6 = 1977 AL = 1978 GM2 = 1983 CZ1". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
4. ↑  "(2803) Vilho = 1929 XM = 1940 WG = 1962 VE = 1973 SD5 = 1976 GF5 = 1977 KC1 = 1978 ND5 = 1979 SZ11". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
5. ↑  "(2804) Yrjo = 1941 HF = 1951 EK2 = 1979 QD = 1979 QJ8 = 1982 BY6". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
6. ↑  "(2805) Kalle = 1941 UM = 1974 DG1 = 1979 FO3 = 1981 XX". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
7. ↑  "(1421) Esperanto = 1906 UD = 1917 XD = 1920 GD = 1931 HC = 1936 FQ = 1958 GD". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
8. ↑  "(1462) Zamenhof = 1938 CA = 1963 TS = 1964 VF2 = 1969 TU5". MPC. สืบค้นเมื่อ 2021-07-24.
แป้นหมุนเลือกโหมดสำหรับโหมด **ชัตเตอร์เป็นหลัก** แสดงโดยใช้ตัว S
**ชัตเตอร์เป็นหลัก** (shutter priority) เป็นโหมดการเปิดรับแสงแบบหนึ่งสำหรับการถ่ายภาพด้วยกล้องดิจิทัล เช่น กล้องดีเอสแอลอาร์ บนแป้นปรับโหมดของกล้องนิคอนจะแทนโหมดนี้ด้วยตัวอักษร S ส่วนในกล้องแคนนอนจะแทนตัวอักษร Tv ในโหมดชัตเตอร์เป็นหลัก ช่างภาพสามารถกำหนดความเร็วชัตเตอร์ (เวลาการเปิดรับแสง) ได้ด้วยตนเอง และระบบวัดแสงอัตโนมัติของเครื่องจะคำนวณค่าเปิดรับแสง จากนั้นจึงกำหนดค่ารูรับแสง (ค่าเอฟ) โดยอัตโนมัติเพื่อให้สอดคล้องตามความเร็วชัตเตอร์ที่ผู้ใช้เลือก

วัตถุประสงค์
------------

จุดประสงค์ของการใช้โหมด **ชัตเตอร์เป็นหลัก** คือผู้ใช้สามารถกำหนดว่าจะสร้างภาพคมชัดหรือภาพเบลอก็ได้โดยการควบคุมความเร็วชัตเตอร์ ตัวอย่างเช่น ในการถ่ายภาพกีฬา ผู้ใช้สามารถเลือกความเร็วชัตเตอร์สูงเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของนักกีฬาที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง

การใช้ความเร็วชัตเตอร์สูงช่วยให้ถ่ายภาพชั่วพริบตาที่วัตถุกำลังเคลื่อนไหวอยู่ได้ และการใช้ความเร็วชัตเตอร์ต่ำช่วยให้บันทึกเส้นทางการเคลื่อนที่ของวัตถุได้ หากต้องการถ่ายภาพรถที่กำลังเร่งความเร็ว ก็ควรใช้ความเร็วชัตเตอร์สูงที่เวลาการเปิดรับแสงไม่ต่ำกว่า 1/1000 วินาที และหากต้องการบันทึกภาพแถบแสงของรถยนต์ที่วิ่งในเวลากลางคืนหรือเส้นทางดาวตกก็ควรใช้ความเร็วชัตเตอร์ต่ำ โดยเวลาการเปิดรับแสงมากกว่า 10 วินาที

ดูเพิ่ม
-------

* รูรับแสงเป็นหลัก

อ้างอิง
-------

* 中关村在线：快门优先还是光圈优先เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* PCHome：DC扫盲班 什么是光圈/快门优先
**อึ่งน้ำเต้า** (อังกฤษ: Ornate Narrow-mouthed Frog) เป็นอึ่งชนิดหนึ่ง ในสกุล *Microhyla* พบในเอเชียใต้

ลักษณะ
------

เป็นอึ่งขนาดเล็ก ยาว 23 - 28 มิลลิเมตร หัวเล็ก หน้าสั้น ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเทา น้ำตาลเข้ม น้ำตาลเหลือง หรือสีน้ำตาลแดง มีลายรูปน้ำเต้าสีน้ำตาลเข้ม มีเส้นสีดำข้างจมูกผ่านตาต่อเนื่องไปตามสีข้าง ขามีลายพาดขวางสีน้ำตาลเข้มหรือเหลือง ตัวผู้คางสีดำ ท้องสีขาวออกเหลือง ปลายนิ้วเรียว เท้าหลังมีพังผืดเต็มความยาวนิ้ว

การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
---------------------------

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนเหนือของประเทศอินเดีย ถึงศรีลังกา ตอนใต้ของจีน ไต้หวัน ฮ่องกง อินโดจีนจนถึงคาบสมุทรมาลายู พบตามพื้นใต้ใบไม้ และตามกอพืช ในป่าทุกประเภท และในสวนตามบ้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Duméril, A. H. and G. Bibron, 1841. Erpetologie generale ou Histoire Naturelle complete des reptiles. Vol. 8. , Paris.
2. ↑  อึ่งน้ำเต้า สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อึ่งน้ำเต้า**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Species account เก็บถาวร 2008-05-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* อึ่งน้ำเต้า สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย
* อึ่งน้ำเต้า[*ลิงก์เสีย*] โครงการอุทยานธรรมชาติวิทยาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ