**ฟาเซเลโนลาโรนา** (เซตสวานา: Fatshe leno la rona) (แปลว่า *ดินแดนอันสูงส่งนี้เป็นปิติ*) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐบอตสวานา เพลงนี้แต่งโดย Kgalemang Tumediso Motsete ซึ่งเป็นผู้ประพันธ์เนื้อเพลงด้วย ได้รับการรับรองให้เป็นเอกราชในปี พ.ศ. 2509

Kgalemang Tumediso (K.T) Motsete
Kgalemang Tumediso (KT) Motsete ในธนบัตร 20 pula

ประวัติ
-------

ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 จนถึงจุดสูงสุดของการแยก อาณานิคม ในช่วงทศวรรษที่ 1960 Bechuanaland (ตามที่ทราบกันดีอยู่แล้ว) เป็น รัฐในอารักขา ของ สหราชอาณาจักร ภายใต้ อาณาจักร อาณานิคม  ในการเรียกร้องเอกราชได้มีการจัดทำข้อเสนอสัญลักษณ์ประจำชาติของประเทศในอนาคต แม้ว่า ธง และ ตราแผ่นดิน จะเป็นทางเลือกที่ตรงไปตรงมา แต่การเลือกเพลงชาติก็กลายเป็นที่มาของการโต้แย้ง แม้จะได้รับความนิยม แต่มีรายงานว่า เป็นเพลง "ฟาเซเลโนลาโรนา" ไม่ใช่ ฟร้อนท์รันเนอร์ เพราะนักแต่งเพลงชื่อ Kgalemang Tumediso Motsete ซึ่งเป็น "ปริญญาตรีการดนตรี จาก ลอนดอน" - เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นผู้นำของพรรคฝ่ายค้าน พรรบอตสวานาเพื่อประชาชน (BPP), ซึ่งเป็นฝ่ายหัวรุนแรงในครั้งนั้น แต่รัฐบาลต้องการที่จะรักษาเพลง "Morena boloka Sechaba sa Etsho" ("พระเจ้าปกป้องชาติของโลก") เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีหลังได้รับเอกราช แม้ว่าเพลงหลังได้รับการพิจารณาโดยเจ้าหน้าที่ของรัฐบางส่วนที่จะเป็น "เพลงอาณานิคม" มันเป็นในความเป็นจริงร่วมกับ ชาตินิยม ในภาคใต้ของ ทวีปยุโรป ในการต่อสู้ของพวกเขากับลัทธิล่าอาณานิคมเช่นเดียวกับใน แอฟริกาใต้ ในช่วง การแบ่งแยกสีผิว ในยุคนั้น 

"Motsete drafted the song in Ghana and when we were coming back to Botswana he made us sing it."
—Motsamai Mpho reflecting on how the anthem was created by his fellow BPP co-founder.

ในการให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ระดับชาติ *Motsamai Mpho* เพื่อนร่วมก่อตั้ง BPP ระบุว่าเพลง "ฟาเซ เลโน ลา โรนา" แต่งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 เขาระบุว่า Motsete ได้แต่งเพลงชาติ กานา ซึ่งเขาได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงแห่งการปลดปล่อยจากประเทศนั้น อันที่จริง Mpho ยืนยันว่าตัวเอง Motsete และอีกสามคนที่สังกัด BPP เป็นคนกลุ่มแรกที่ร้องเพลงชาติในขณะขณะเดินทางกลับบ้านด้วยเครื่องบิน ภายหลังจากการประชุม Pan-Africanist ที่ จัดขึ้นใน อักกรา ในปีเดียวกันนั้น 

ตามที่ผู้เขียนชีวประวัติของ Gobe Matenge อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทยเขาเป็นหนึ่งในข้าราชการหลายคนรวมทั้ง รองประธานาธิบดี Peter Mmusi ในอนาคตซึ่งบังคับให้รัฐบาลมอตสวานายอมรับให้เพลง "ฟาเซ เลโน ลา โรนา" เป็น เพลงชาติ เพื่อที่จะยืนยันความคิดเห็นของประชาชนทั่วไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ รัฐบาลจึงส่งเพลชาติที่แข่งขันกันทั้งหมดผ่าน วิทยุบอตสวานา อย่างไรก็ตามกลุ่มของ Matenge สามารถรับการบันทึกเพลงเหล่านี้และออกอากาศต่อหน้า การชุมนุม ใน ศาลากลางที่ จัดขึ้นในตามเมืองหลัก ๆ เช่น Lobatse, Molepolole และ Mafikeng นอกเหนือจากเมืองหลวงของ กาโบโรเน พวกเขาเล่นเพลง "ฟาเซ เลโน ลา โรนา" เป็นเพลงสุดท้ายเป็นกลยุทธ์ ซึ่งตามทฤษฎีแล้วจะเพิ่มโอกาสที่ผู้ชมจะจดจำเพลงนี้ได้ ขณะที่ผู้จัดงานของพวกเขามีคำชม เพื่อพยายามที่จะโน้มน้าวแสดงความคิดเห็นของผู้คน ที่ชื่นชอบเพลงชาตินั้น ในตอนท้ายของการซ้อมเขาจะส่ง จดหมายแบบฟอร์ม สำเร็จรูปที่แสดงให้เห็นถึงมุมมองของผู้แต่งที่มีต่อเพลง "ฟาเซ เลโน ลา โรนา" ซึ่งเป็นผู้ที่ชื่นชอบเพลงชาติ สิ่งนี้เกิดขึ้นเนื่องจากการรู้หนังสือในบอตสวานาในขณะนั้นอยู่ในระดับต่ำ จากจดหมายจำนวนมากที่ส่งไปยังกรมสารนิเทศและกิจการกระจายเสียงส่วนใหญ่แสดงความโน้มเอียงไปทางเพลงดังกล่าว 

อย่างไรก็ตามรายงานนี้ข้อขัดแย้งโดย George Winstanley เสมียน คนแรก ของคณะรัฐมนตรี หลังจากได้รับเอกราช เขายืนยันว่าเรื่องราวเกี่ยวกับการที่รัฐบาลถูกกดดันให้อนุมัติเพลง "ฟาเซ เลโน ลา โรนา" นั้นไม่ถูกต้องโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของข้อเท็จจริงที่ว่าข้าราชการที่คิดว่าทำเช่นนี้เป็นเพียง "เจ้าหน้าที่บริหารระดับต้น" ในเวลานั้น แต่วินสตานลีย์จำได้ว่า เซเรตซีคามา เอนเอียงไปทาง "โมเรนา" ("ลอร์ดรักษาชาติของโลก") อย่างไรก่อนที่เขาจะโน้มน้าวให้คามาเลือกเพลงชาติ "unique to Botswana"(บอตสวานาเป็นเอกลักษณ์ของชาติ) Quett Masire รองผู้อำนวยการของ Khama เล่าว่าประธานาธิบดีในอนาคตต้องการเพลงชาติที่ยืนยงและก้าวข้ามสเปกตรัมทางการเมืองอย่างไรจึงจะไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อ พรรคการเมืองอื่นเข้ามามี อำนาจในอนาคต 

เพลงชาติทั้งหมดเจ็ดเพลงได้รับการคัดเลือกให้เข้ารอบสุดท้ายสำหรับเพลงชาติใหม่ Motsete ส่งผลงานอีกครั้ง - "Botswana Fatshe le Lentle" (หมายถึง "บอตสวานาประเทศที่สวยงาม") - นอกเหนือจาก "ฟาเซ เลโน ลา โรนา"; ทั้งสององค์ประกอบได้รับรางวัลรองชนะเลิศและผู้ชนะตามลำดับ หลังได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2509 ซึ่งเป็นปีที่ประเทศได้รับเอกราช ปฐมฤกษ์สาธารณะชนครั้งแรกที่มีการเล่นเพลงชาติในพิธีชักธงในเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2509 ถือเป็นการสิ้นสุดการปกครองของอังกฤษเหนือบอตสวานา 

### สมัยใหม่

โดยปกติเพลงชาติมีจะร้องขับร้องด้วยเสียงประสานกันสี่ส่วน จัดแสดงตามงานต่าง ๆ ทั้งในระดับชนเผ่าและระดับชาติ เช่น ร้องก่อนการประชุมหมู่บ้านตามประเพณี *(kgotla)*

เนื้อเพลง
---------

| ภาษาเซตสวานา | คำแปลภาษาอังกฤษตามเนื้อเพลง | คำแปลภาษาอังกฤษที่แท้จริง |
| --- | --- | --- |
| บทที่ 1 |
| Fatshe leno la rona
Ke mpho ya Modimo,
Ke boswa jwa borraetsho;
A le nne ka kagiso. | Blessed be this noble land,
Gift to us from God's strong hand,
Heritage our fathers left to us;
May it always be at peace. | This land of ours,
Is a gift from God,
An inheritance from our forefathers;
May it always be at peace. |
| ประสานเสียง |
| Tsogang, tsogang! Banna, tsogang!
Emang, basadi, emang, tlhagafalang!
Re kopane le go direla
Lefatshe la rona. | Awake, awake, O men, awake!
And women close beside them stand,
Together we'll work and serve
This land, this happy land! | Awake, awake, O men, awake!
Arise, O women, arise! be energized,
Let us work together to serve,
Our land. |
| บทที่ 2 |
| 'Ina lentle la tumo
La tšhaba ya Botswana,
Ka kutlwano le kagisano,
E bopagantswe mmogo. | Work of beauty and of fame,
The name Botswana to us came
Through our unity and harmony,
We'll remain at peace as one. | Beautiful name of fame
Of the nation of Botswana
Through harmonious relations and reconciliation
Bound together |
| ประสานเสียง 2 ครั้ง |
| Tsogang, tsogang! Banna, tsogang!
Emang, basadi, emang, tlhagafalang!
Re kopane le go direla
Lefatshe la rona. | Awake, awake, O men, awake!
And women close beside them stand,
Together we'll work and serve
This land, this happy land! | Awake, awake, O men, awake!
Arise, O women, arise! be energised,
Let us work together to serve,
Our land. |
|

### แปลภาษาไทย

| ภาษาไทยตามเนื้อเพลง
  | คำแปลภาษาไทยที่แท้จริง |
| --- | --- |
| บทที่ 1 |
| ดินแดนอันสูงส่งนี้เป็นปิติ
ของขวัญให้เราจากพระหัตถ์อันแข็งแกร่งของพระเจ้า
มรดกที่บิดาของเราทิ้งไว้ให้เรา
ขอให้สันติสุขตลอดไป | นี่คือดินแดนของเรา
เป็นของขวัญจากพระเจ้า
มรดกมาจากบรรพบุรุษของเรา
ขอให้สงบสุขตลอดไป |
| ประสานเสียง |
| ตื่นเถิดมนุษย์ เอ๋ยตื่นเถิด !
และผู้หญิงที่อยู่ใกล้ ๆ ให้พวกเขายืนอยู่เคียงข้าง
เราจะทำงานและรับใช้ด้วยกัน
ดินแดนแห่งนี้ ดินแดนแห่งความเปรมปรีดิ์ ! | ตื่นเถิด ตื่นเถิด เอ๋ย ตื่นเถิด
ตื่นเถิด โอ้ หนุ่มสาว จงมีพลัง
ส่งเสริมให้เราทำงานร่วมดัน
ดินแดนของเรา |
| บทที่ 2 |
| การงานแห่งคงามงดงามและเกียรติศักดิ์
บอตสวานาเป็นชื่อเราให้มา
ด้วยความสมัครสมานและความสามัคคีของเรา
เราจะอยู่อย่างสันติภาพเป็นหนึ่งเดียว. | ชื่อเสียงเป็นสิ่งดีงาม
บ้านเมืองแห่งบอตสวานา
ผ่านความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น และ สนามฉันท์
ผูกพันสัญญาร่วมกัน |
| ประสานเสียง 2 ครั้ง |
| ตื่นเถิดมนุษย์ เอ๋ยตื่นเถิด !
และผู้หญิงที่อยู่ใกล้ ๆ ให้พวกเขายืนอยู่เคียงข้าง
เราจะทำงานและรับใช้ด้วยกัน
ดินแดนแห่งนี้ ดินแดนแห่งความเปรมปรีดิ์ ! | ตื่นเถิด ตื่นเถิด เอ๋ย ตื่นเถิด
ตื่นเถิด โอ้ หนุ่มสาว จงมีพลัง
ส่งเสริมให้เราทำงานร่วมดัน
ดินแดนของเรา |
|

บริบทของเนื้อเพลง
-----------------

เนื้อเพลงของ "Fatshe leno la rona" กล่าวถึง พระเจ้า และ จุดยืนของท่านในฐานะผู้มอบอำนาจให้กับแผ่นดินของประเทศ นอกจากนี้ยังส่งเสริมค่านิยมเช่นความรักชาติ และสอดคล้องกับ กลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ในรัฐ

หมายเหตุ
--------

1. ↑  Poetic license has been taken in an attempt to make it rhyme in English. This is not a literal translation.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Botswana – History". *Worldmark Encyclopedia of Nations* (12th ed.). Thomson Gale. 2007. สืบค้นเมื่อ 18 May 2017.
2. 1 2 3 4 5 6
3. 1 2 3

แหล่งข้อมูล
-----------

* Botswana: *Fatshe leno la rona* – Audio of the national anthem of Botswana, with information and lyrics
* *Fatshe leno la rona* MIDI
* – Vocal



| * ด
* ค
* ก
เพลงชาติของประเทศในทวีปแอฟริกา |
| --- |
| รัฐเอกราช | 
* กานา
* กาบูเวร์ดี
* กาบอง
* กินี
* กินี-บิสเซา
* แกมเบีย
* โกตดิวัวร์
* สาธารณรัฐคองโก
* สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
* แคเมอรูน
* เคนยา
* คอโมโรส
* จิบูตี
* ชาด
* ซิมบับเว
* ซูดาน
* ซูดานใต้
* เซเชลล์
* เซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา (เซนต์เฮเลนา , ตริสตันดากูนยา)
* เซเนกัล
* เซาตูเมและปรินซิปี
* เซียร์ราลีโอน
* แซมเบีย
* โซมาเลีย
* ตูนีเซีย
* โตโก
* แทนซาเนีย
* นามิเบีย
* ไนจีเรีย
* ไนเจอร์
* บอตสวานา
* บูร์กินาฟาโซ
* บุรุนดี
* เบนิน
* มอริเชียส
* มอริเตเนีย
* มาดากัสการ์
* มาลาวี
* มาลี
* โมซัมบิก
* โมร็อกโก (ซาฮาราตะวันตก)
* ยูกานดา
* รวันดา
* เรอูว์นียง
* ลิเบีย
* เลโซโท
* ไลบีเรีย
* สวาซิแลนด์
* อิเควทอเรียลกินี
* อียิปต์
* เอธิโอเปีย
* เอริเทรีย
* แองโกลา
* สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
* แอฟริกาใต้
* แอลจีเรีย

 |
| รัฐสิ้นสภาพ | 

|  |  |
| --- | --- |
| ตูนิเซีย | ราชอาณาจักรตูนิเซีย (1804–1918)  **·**  อาลา คาลิลดี (1957–1987) |
| เอธิโอเปีย | จักรวรรดิเอธิโอเปีย (1930–1975)  **·**  เผด็จการคอมมิวนิสต์เดร็ก และ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชน (1977–1992) |
| อดีตรัฐเอกราช | แซมเบีย (1964-1973), นามิเบีย (1990-1991), แอฟริกาใต้ (1994-1997) **·** 
ซิมบับเว (1980-1994) **·** 
บิอาฟรา (1967-1970) **·** 
ลิเบีย (1977-2011) **·** 
ไนจีเรีย (1960-1978) **·** 
มอริเตเนีย (1960-2017) **·** 
สหพันธรัฐมาลี (1959-1960) **·** 
โรดีเซีย (1974-1979) **·** 
รวันดา (1962-2002) **·** 
โซมาเลีย (1960-2012) **·** 
แอฟริกาใต้ (1910-1957), โรดีเซียใต้ (1979-1980)  **·** 
แอฟริกาใต้ (1938-1957, 1957-1994, 1994-1997)  **·** 
อัปเปอร์วอลตา **·** 
โตโก (1979-1992) **·** 
ราชอาณาจักรอียิปต์ (1914-1958)  **·** 
ซาอีร์ (1971-1997)  **·** 
ราชอาณาจักรเมรีนา (1980-1994)  **·**  |

 |
| รัฐประชาชาติ | 
* เครือข่ายแอฟริกาตะวันออก
* เครือข่ายเพื่อการพัฒนาแอฟริกาใต้
* สหภาพแอฟริกา

 |