**รอแบร์ผู้เกรียงไกร** (อังกฤษ: Robert the Magnificent, ฝรั่งเศส: *le Magnifique*) หรือ **รอแบร์จอมมาร** (อังกฤษ: Robert the Devil, ฝรั่งเศส: *le Diable*) เป็นดยุกแห่งนอร์ม็องดีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1027 จนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1035

แม้ปกติแล้วจะถูกเรียกว่ารอแบร์ต์ที่ 1 แต่บางครั้งเขาก็ถูกเรียกว่ารอแบร์ต์ที่ 2 โดยมีบรรพพบุรุษ รอลโล เป็นรอแบร์ต์ที่ 1 เขาเป็นบุตรชายของริชาร์ดที่ 2 และน้องชายของริชาร์ดที่ 3 ที่ครองตำแหน่งก่อนหน้าเขา ไม่ถึงปีหลังการตายของบิดา รอแบร์ต์ก่อกบฏต่อต้านการปกครองของพี่ชาย แต่ล้มเหลว แต่ต่อมาก็ได้สืบทอดต่อนอร์ม็องดีหลังการตายของพี่ชาย เขาถูกสืบทอดต่อโดยบุตรชายนอกสมรส วิลเลียมผู้พิชิต ที่จะกลายเป็นกษัตริย์นอร์มันคนแรกของอังกฤษในปี ค.ศ. 1066 หลังการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน

ประวัติ
-------

รอแบร์ต์เป็นบุตรชายของรีชาร์ที่ 2 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี กับจูดิธ บุตรสาวของโคนองที่ 1 ดยุคแห่งบริตทานี และยังเป็นหลานชายของริชาร์ดที่ 1 แห่งนอร์ม็องดี, เหลนชายของวิลเลียมที่ 1 แห่งนอร์ม็องดี ลูกชายของเหลนชายของรอลโล ชาวไวกิงผู้ก่อตั้งนอร์ม็องดี ก่อนตาย ริชาร์ดที่ 2 ตัดสินใจให้บุตรชายคนโต ริชาร์ดที่ 3 สืบทอดตำแหน่งต่อจากตน และให้บุตรชายคนรอง รอแบร์ต์ เป็นเคานต์แห่งเยมัวส์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1026 บิดาของสองพี่น้อง ริชาร์ดที่ 2 ตาย และริชาร์ดที่ 3 กลายเป็นดยุค แต่หลังจากนั้นไม่นานรอแบร์ต์ก่อกบฏต่อพี่ชาย ภายหลังถูกปราบและถูกบังคับให้ปฏิญาณความจงรักภักดีต่อพี่ชาย ริชาร์ด

### ดยุคแห่งนอร์ม็องดี

เมื่อริชาร์ดที่ 3 ตายในปีต่อมา ซึ่งสงสัยกันว่ารอแบร์ต์เป็นคนทำให้เขาตาย แม้จะไม่มีหลักฐาน แต่รอแบร์ต์คือคนที่ได้ผลประโยชน์มากที่สุด สงครามกลางเมืองที่รอแบร์ต์สร้างขึ้นมาต่อต้านพี่ชาย ริชาร์ดที่ 3 ยังคงเป็นปัญหาทำให้เกิดความไร้เสถียรภาพในดัชชี สงครามที่ทำกันเองในหมู่บารอนที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกัน เรื่องนี้ทำให้เกิดชนชั้นสูงกลุ่มใหม่ในนอร์ม็องดีในรัชสมัยของรอแบร์ต์ และเป็นช่วงนี้เช่นกันที่ขุนนางระดับรองลงมาหลายคนออกจากนอร์ม็องดีไปหาช่องทางในอิตาลีใต้และที่อื่นๆ ไม่นานหลังได้ตำแหน่งดยุคมา อาจจะเพื่อแก้แค้นที่สนันสนุนให้พี่ชายต่อกรกับเขา รอแบร์ต์ที่ 1 รวบรวมกองทัพขึ้นมาต่อสู้กับอาของตน รอแบร์ต์ อาร์ชบิชอปแห่งรูอ็องและเคานต์แห่งอีฟโรซ์ สนธิสัญญาพักรบชั่วคราวอนุญาตขับไล่อาของเขาออกไปจากนอร์ม็องดี แต่เรื่องนี้ทำให้นอร์ม็องดีถูกตัดขาดจากศาสนา ซึ่งจะยกเลิกได้ก็ต่อเมื่ออาร์ชบิชอปรอแบร์ต์ได้รับอนุญาตให้กลับเข้าดัชชีได้และได้ตำแหน่งเคานต์กลับคืนมาเท่านั้น รอแบร์ต์ยังโจมตีผู้มีอำนาจของศาสนจักรอีกคน ลูกพี่ลูกน้องของเขา ฮิวโกที่ 3 ดิฟรี บิชอปแห่งบายูซ์ เนรเทศเขาออกจากนอร์ม็องดี รอแบร์ต์ยังฉกฉวยเอาทรัพย์สินที่ดินของศาสนจักรหลายแห่งที่เป็นของแอบบีย์เฟคอมป์มาด้วย

### นอกนอร์ม็องดี

ทั้งที่มีปัญหาภายในแต่รอแบร์ต์ตัดสินใจยื่นมือเข้าไปก้าวก่ายในสงครามกลางเมืองในฟลานเดอร์ส์ระหว่าบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอร์ส์ กับบิดา บาลด์วินที่ 4 ที่ถูกบาลด์วินผู้ลูกขับไล่ออกจากฟลานเดอร์ส์ บาลด์วินที่ 5 ที่ได้รับการสนับสนุนจากพระเจ้ารอแบร์ต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส พ่อตาของตน ถูกโน้มน้าวให้ทำสนธิสัญญาสันติภาพกับบิดาในปี ค.ศ. 1030 ในตอนที่ดยุครอแบร์ต์รับปากว่าจะให้การสนับสนุนทางทหารแก่บาลด์วินผู้พ่อ รอแบร์ต์ให้ที่พักพิงแก่พระเจ้าอองรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในการต่อกรกับพระมารดา พระราชินีกงสตองส์ ที่อยากให้พระโอรสคนรอง รอแบร์ต์ สืบทอดราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระบิดา รอแบร์ต์ที่ 2 มากกว่า เพื่อตอบแทนที่ช่วยเหลือ อองรีที่ 1 มอบวิกซองของฝรั่งเศสให้เป็นรางวัล ในช่วงต้นยุค 1030 อาลันที่ 3 ดยุคแห่งบริตทานีเริ่มขยายอิทธิพลจากแรนน์ส์สู่ดินแดนรอบมงต์-แซ็งต์-มิเชล หลังตีดอลและขับไล่อาลันที่พยายามจะบุกอาฟรองช์ออกไป รอแบร์ต์คิดจะทำสงครามครั้งใหญ่กับลูกพี่ลูกน้องของตนเอง อาลันที่ 3 ทว่าอาลันหันไปหาอาของทั้งคู่ อาร์ชบิชอปรอแบร์ต์แห่งรูอ็อง ที่ต่อมาเป็นคนกลางในการทำสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างดยุครอแบร์ต์กับอาลันที่ 3 ลูกพี่ลูกน้องของรอแบร์ต์ สองเอเธลิง (เจ้าชายแองโกลแซ็กซัน) เอ็ดเวิร์ดกับอัลเฟรด บุตรชายของอาของเขา เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี กับพระเจ้าเอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ ได้มาอาศัยอยู่ที่ราชสำนักนอร์ม็องดีและ ณ เวลาหนึ่ง รอแบร์ต์คิดจะบุกอังกฤษในนามของทั้งคู่ แต่ก็เปลี่ยนใจ ว่ากันว่าสายลมที่ไม่เป็นใจ ทำให้กองเรือแตกและจม รอแบร์ต์รอดตายขึ้นฝั่งได้ที่กีอาร์นเชย์

### คริสตจักรและการแสวงบุญ

ทัศนคติของรอแบร์ต์ที่มีต่อศาสนจักรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดนับตั้งแต่คืนตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งรูอ็องให้อาของตน ด้วยความพยายามที่จะคืนดีกับศาสนจักร เขาคืนทรัพย์สินที่ดินที่เขากับคนของเขาริบเอามา และในปี ค.ศ. 1034 ทรัพย์สินทั้งหมดที่เขาเคยยึดเอามาถูกคืนให้แอบบีย์เฟคอมป์

หลังตั้งบุตรชายนอกสมรส วิลเลียม เป็นทายาท เขาออกเดินทางไปแสวงบุญที่เยรูซาเลม อ้างอิงตาม *เจสตา นอร์มันนอรุม ดุกุม* เขาเดินทางไปเยรูซาเล็มผ่านทางคอนสแตนติโนเปิล เขาป่วยหนักและเสียชีวิตระหว่างเดินทางกลับที่นิเกียในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1035 บุตรชายของเขา วิลเลียม อายุราว 8 ปี สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา

ทายาท
-----

กับภรรยาลับ แอร์เลวาแห่งฟาเลส เขาเป็นบิดาของ

* วิลเลียมผู้พิชิต (ค.ศ. 1028 – 1087)

กับแอร์เลวาหรือไม่ก็อาจจะเป็นอนุภรรยาคนอื่น เขาเป็นบิดาของ

* อาเดเลดแห่งนอร์ม็องดี แต่งงานกับ (1) เอ็นเกร์รันด์ที่ 2 เคานต์แห่งปงธิว (2) ลอมแบร์ต์ที่ 2 เคานต์แห่งล็องต์ (3) โอโดที่ 2 แห่งชอมปาญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  *The Gesta Normannorum Ducum of William of Jumieges, Orderic Vitalis, and Robert of Torigni*, Vol. II, Books V-VIII, ed. Elisabeth M.C. Van Houts (Clarendon Press, Oxford, 1995), pp. 40–1
2. ↑  David Crouch, *The Normans, The History of a Dynasty* (Hambledon Continuum, London, New York, 2002), p. 46
3. 1 2 3 4  David C. Douglas, *William the Conqueror* (University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1964), p. 32
4. ↑  David Crouch, *The Normans, The History of a Dynasty* (Hambledon Continuum, London, New York, 2002), p. 48
5. ↑  François Neveux. *A Brief History of The Normans* (Constable & Robbinson, Ltd, London, 2008), p. 100
6. ↑  David Crouch, *The Normans, The History of a Dynasty* (Hambledon Continuum, London, New York, 2002), p. 49
7. 1 2  David Crouch, *The Normans, The History of a Dynasty* (Hambledon Continuum, London, New York, 2002), pp. 49–50
8. 1 2  Elisabeth M C Van Houts, *The Normans in Europe* (Manchester University Press, Manchester and New York, 2000), p. 185
9. 1 2 3  David Crouch, *The Normans*, The History of a Dynasty (Hambledon Continuum, London, New York, 2002), p. 50
10. ↑  Christopher Harper-Bill; Elisabeth Van Houts, *A Companion to the Anglo-Norman World* (Boydell Press, Woodbridge, UK, 2003), p. 31
11. ↑  François Neveux. *A Brief History of The Normans* (Constable & Robbinson, Ltd, London, 2008), p. 102
12. ↑  François Neveux. *A Brief History of The Normans* (Constable & Robbinson, Ltd, London, 2008), p. 103
13. 1 2  *The Gesta Normannorum Ducum of William of Jumièges, Orderic Vitalis, and Robert of Torigni*, Ed. & Trans. Elizabeth M.C. Van Houts, Vol. I (Clarendon Press, Oxford, 1992), pp. 80-5
14. ↑  François Neveux, *A Brief History of the Normans*, trans. Howard Curtis (Constable & Robinson, Ltd. London, 2008), p. 110
15. ↑  *The Gesta Normannorum Ducum of William of Jumièges, Orderic Vitalis, and Robert of Torigni*, Ed. & Trans. Elizabeth M.C. Van Houts, Vol. I (Clarendon Press, Oxford, 1992), p. lxxv
16. ↑  David C. Douglas, *William the Conqueror* (University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1964), p. 15, passim
17. ↑  David C. Douglas, *William the Conqueror* (University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1964), pp. 380–1 noting she may or may not be Herleva's daughter but probably is
18. ↑  George Edward Cokayne, *The Complete Peerage of England Scotland Ireland Great Britain and the United Kingdom, Extant Extinct or Dormant*, Vol. I, ed. Vicary Gibbs (The St. Catherine Press, Ltd. London, 1910), p. 351
19. ↑  David C. Douglas, *William the Conqueror* (University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1964), p. 380

  


| * ด
* ค
* ก
ดยุกแห่งนอร์ม็องดี |
| --- |
| ราชวงศ์นอร์ม็องดี ค.ศ. 911–1135 | 
* รอลโล\*
* วิลเลียมที่ 1\*
* รีชาร์ที่ 1\*
* รีชาร์ที่ 2
* รีชาร์ที่ 3
* รอแบร์ที่ 1
* วิลเลียมที่ 2\*\*
* รอเบิร์ตที่ 2
* เฮนรีที่ 1\*\*
* วิลเลียมที่ 3

 |
| เคานต์แห่งบลัว ค.ศ. 1135–1144 | สตีเฟน\*\* |
| ราชวงศ์แพลนแทเจเนต ค.ศ. 1144–1259 | 
* เจฟฟรีย์
* เฮนรีที่ 2\*\*
* เฮนรียุวกษัตริย์
* รีชาร์ที่ 4\*\*
* จอห์น\*\*
* เฮนรีที่ 3\*\*

 |
| ราชวงศ์วาลัว (ส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส) | 
* ฌ็อง (1332–1350)
* ชาร์ล (1355–1364)
* ชาร์ล (1465–1469)

 |
| \* ในฐานะเคานต์แห่งรูอ็อง • \*\* ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษด้วย |