recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
จอห์น โมเสส บราวนิง (23 มกราคม ค.ศ. 1855 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926) เป็นนักออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกันที่ได้พัฒนาอาวุธปืนทหารและพลเรือนหลายชนิด กระสุน และกลไกปืน – ซึ่งอาวุธปืนดังกล่าวจำนวนมากยังคงใช้งานอยู่ทั่วโลก เขาได้ทำอาวุธปืนครั้งแรก เมื่ออายุ 13 ปี ในร้านขายปืนของพ่อ และได้รับรางวัลสิทธิบัตรอาวุธปืนกระบอกแรกของเขาที่ 128 เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1879 เมื่ออายุ 24 ปี เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักออกแบบอาวุธปืนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในศตวรรษที่ 19 และ 20 และเป็นผู้บุกเบิกการพัฒนาอาวุธปืนอัตโนมัติและกึ่งอัตโนมัติที่ทันสมัย

บราวนิงได้มีอิทธิพลต่อการออกแบบอาวุธปืนเกือบทุกประเภท เขาได้คิดค้น หรือทำการปรับปรุงส่วนที่สำคัญสำหรับปืนไรเฟิลและปืนลูกซองที่สามารถยิงด้วยแบบนัดเดี่ยว แบบคานเหวี่ยง และแบบการปั๊ม (Pump-action) เป็นที่ถกเถียงได้ว่า การมีส่วนร่วมที่สำคัญของเขาในพื้นที่ของอาวุธปืนแบบอัตโนมัติ เขาได้พัฒนาปืนพกแบบอัตโนมัติที่มีความน่าเชื่อถือและกระทัดรัดเป็นครั้งแรกโดยการประดิษฐ์ระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้อง(telescoping bolt) เมื่อได้ทำการประสานรวมของลูกเลื่อนและกระบอกห่อหุ้มเข้าไปในสิ่งที่เรียกว่า สไลค์ปืนพก การออกแบบระบบลูกเลื่อนครอมรังเพลิง-ลำกล้องของบราวนิงนั้นมักจะพบเห็นได้ในปืนพกกึ่งอัตโนมัติทุกกระบอกที่ทันสมัย เช่นเดียวกับอาวุธปืนแบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบที่ทันสมัยหลายกระบอก เขายังได้พัฒนาอาวุธปืนที่อัดบรรจุด้วยแก๊สขึ้นเป็นครั้งแรก ปืนกล โคลท์-บราวนิง โมเดล 1895 –ระบบที่เหนือชั้นกว่าการสะท้อนถอยหลังของระบบกลไกเพื่อเป็นมาตราฐานสำหรับการออกแบบอาวุธปืนที่บรรจุกระสุนด้วยตัวเองที่อำนาจการยิงที่สูงที่สุดในโลก เขายังได้มีส่วนสำคัญในการพัฒนาปืนใหญ่แบบอัตโนมัติ

การออกแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของบราวนิง ได้แก่ ปืนพก เอ็ม1911 ปืนกล เอ็ม1917 ที่ระบายความร้อนด้วยน้ำ เอ็ม1919 ที่ระบายความร้อนด้วยอากาศ และปืนกลหนัก เอ็ม2 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง และบราวนิง ออโต-5 – ปืนลูกซองแบบกึ่งอัตโนมัติรุ่นแรก อาวุธบางส่วนยังคงผลิตอยู่ มักจะมีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในรายละเอียดและการตกแต่งที่ประกอบโดยบราวนิงและผู้ที่ได้รับใบอนุญาตของเขา ปืนของเขาเป็นอาวุธปืนที่ถูกเลียนแบบมากที่สุดในโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pelley, Doug (July 2004). "Pictures of Headstones: John M. Browning". *Dapcom*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-05. สืบค้นเมื่อ 23 January 2007.
2. ↑  Borth, Christy (1945). *Masters of Mass Production*. Indianapolis: Bobbs-Merrill Company. pp. 152, 156–9. OCLC 609185692.
3. ↑  Rattenbury, Richard C. "John Moses Browning". *Encyclopædia Britannica*. Encyclopædia Britannica, Inc. สืบค้นเมื่อ 22 September 2018.
4. ↑  "Browning Firearms Collection" (PDF). *The American Society of Mechanical Engineers*. 18 November 1989. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 20 November 2012. By 1900, over 75% of the repeating sporting arms on the United States market, both lever and pump, were of John's invention
**รองศาสตราจารย์ ธรรมนูญ ฤทธิมณี** เป็นอดีตอธิการบดีคนแรกของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ดำรงตำแหน่งในช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงฐานะจากวิทยาลัย เป็นสถาบัน

ประวัติ
-------

ธรรมนูญ ฤทธิมณี เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2478 ที่อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นบุตรของนายประนอม กับนางจันทร์ตุ้ย ฤทธิมณี จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2497 ระดับปริญญาตรีด้านเกษตรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต

ธรรมนูญ ฤทธิมณี ได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ในปีการศึกษา 2537

รศ.ธรรมนูญ เสียชีวิตเมื่อเมษายน พ.ศ. 2549

การทำงาน
--------

### งานราชการ

ธรรมนูญ ฤทธิมณี รับราชการเป็นอาจารย์สังกัดกรมอาชีวศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ใหญ่ โรงเรียนเกษตรกรรมพิษณุโลก จนได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัยเกษตรกรรม ในปี พ.ศ. 2517 เขาจึงได้ย้ายกลับมาปฏิบัติราชการที่กรมอาชีวศึกษา กระทั่งในปี พ.ศ. 2518 ได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาขึ้น รศ.ธรรมนูญ จึงได้โอนมาสังกัดวิทยาลัย และได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการบดี เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2531 สืบต่อจากศาสตราจารย์ อนันต์ กรุแก้ว และในปีเดียวกันนี้ ได้มีการยกฐานะวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา เป็น "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล" และในปี พ.ศ. 2535 ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นอธิการบดีอีกวาระหนึ่ง นับเป็นอธิการบดีคนแรกในนามสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล

ธรรมนูญ ฤทธิมณี เกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2538 ในตำแหน่งสุดท้ายคือ รองศาสตราจารย์ ระดับ 10 และหมดวาระการดำรงตำแหน่งอธิการบดี ในปี พ.ศ. 2539

### งานการเมือง

หลังเกษียณอายุราชการแล้ว รศ.ธรรมนูญ ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ลำดับที่ 86 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2537 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2534 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2529 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา
3. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล (รองศาสตราจารย์ ธรรมนูญ ฤทธิมณี)
4. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้ข้าราชการครูพ้นจากตำแหน่ง (นายธรรมนูญ ฤทธิมณี)
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2007-01-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๑๑, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๗
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๘ ตอนที่ ๒๐๘ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๓, ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๓๔
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๑๑ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖๙, ๒๑ มกราคม ๒๕๓๐

| * ด
* ค
* ก
อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล |
| --- |
| สวาสดิ์ ไชยคุณา • อนันต์ กรุแก้ว • ธรรมนูญ ฤทธิมณี • วินิจ โชติสว่าง • นำยุทธ สงค์ธนาพิทักษ์ | ไฟล์:Rmutlogo.jpg |
**ปลาตกเบ็ดหลังค่อม** (อังกฤษ: humpback anglerfish) เป็นสายพันธุ์ของปลาในตระกูล Melanocetidae ซึ่งเป็นปลาทะเลสีดำ เป็นที่รู้กันทั่วไปว่า ตกเบ็ดหลังค่อมหลังค่อม เป็นปลาน้ำลึกที่อาศัยอยู่ที่ระดับความลึกถึง 4,500 เมตร แต่ส่วนใหญ่ยังคงอยู่บริเวณน้ำลึก 1,500 เมตร มีถิ่นกำเนิดในมหาสมุทรของโลกซึ่งสามารถพบได้ในเขตร้อนชื้นและในหลายพื้นที่ที่มีอุณหภูมิปานกลางเป็นที่รู้จักจากทะเลรอสในบนทวีปแอนตาร์กติกา มันถูกค้นพบและได้รับการตั้งชื่อตาม เจมส์ เยต จอห์นสัน

ชีววิทยา
--------

เพศเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้ โดยตัวเมียอาจมีขนาดใหญ่ถึง 18 เซนติเมตร แต่ตัวผู้มีขนาดไม่ถึง 3 เซนติเมตร พวกมันมีหัวขนาดใหญ่และตาขนาดเล็กเหมือนปลาตกเบ็ดชนิดอื่น ๆ แต่ปลาตกเบ็ดหลังค่อมนั้นต่างจากชนิดอื่นตรงที่ตัวผู้นั้นจะไม่แนบติดและรวมเป็นหนึ่งกับตัวเมีย มันจะแค่แนบปล่อยอสุจิเพื่อผสมพันธุ์จากนั้นก็จะแยกกันไป
ปลาตกเบ็ดหลังค่อมนั้นสามารถกินเหยื่อขนาดใหญ่ได้เพราะมีกระเพาะที่มีขนาดใหญ่ยืดหดได้

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาทะเลลึก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Humpback Blackdevil, *Melanocetus johnsonii* Gunther, 1864. Australian Museum.
2. 1 2  Anderson, M. E. and R. W. Leslie. (2001). Review of the deep-sea anglerfishes (Lophiiformes: Ceratioidei) of southern Africa. *Ichthyological Bulletin* 70 1-32.
3. ↑   Live specimens are black in color.
4. ↑  Humpback anglerfish. เก็บถาวร 2017-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Ocean Animal Encyclopedia. Oceana.
**พระยาตรัง** หรือ **พระยาตรังคภูมาภิบาล** เป็นเจ้าเมืองตรัง และเป็นกวีเอกคนหนึ่งในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยมีผลงานที่โดดเด่นด้านคำประพันธ์ประเภทโคลง มีผลงานเป็นที่ยกย่องแต่อดีตจนปัจจุบัน ทว่าประวัติชีวิตของท่านไม่ใคร่จะเป็นที่รู้จักมากนัก

พระยาตรังเป็นชาวเมืองนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของ 'ออกพระศรีราชสงครามราชภักดี (เยาว์) ' มารดาคือ 'หม่อมแจ่ม' ธิดาเจ้าพระยานคร (พัฒน์) ประวัติอื่นๆ เท่าที่ทราบ ก็คือ ท่านมีภรรยา 4 คน ชื่อ 'เขียว' (มีบุตรหนึ่งคน ชื่อ พิม) , ชื่อ'คง ' (มีบุตรชื่อ อบ) , ชื่อ 'แดง' (มีบุตรชื่อนายภู่และนายหนู) และชื่อ 'ฉิม' (มีบุตรชื่อเจิม) 

ในวัยเยาว์ท่านคงจะบวชและเรียนหนังสือที่วัดท่ามอญ (ปัจจุบัน คือ **วัดศรีทวี** ในเขตอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช) ท่านได้เป็นเจ้าเมืองตรังในสมัยใดไม่ปรากฏ แต่ไม่น่าจะช้ากว่าสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงปราบดาภิเษก เมื่อ พ.ศ. 2325 พระยาตรังได้เข้ามาถวายตัวรับราชการในกรุงเทพมหานคร โดยได้พักอาศัยอยู่กับพระยาภักดีภูธร (ฮิม) ลุงของท่าน

เมื่อพระยาตรังชราภาพลงมาก จึงกราบถวายบังคมลากลับไปอยู่บ้านที่เมืองนครศรีธรรมราช ในสมัยรัชกาลที่ 3 และอยู่ที่นั่นกระทั่งถึงแก่อนิจกรรม

ผลงาน
-----

* **เพลงยาวพระยาตรัง** เป็นเพลงยาวรำพันถึงความรัก เชื่อว่าแต่งในสมัยหนุ่ม
* **เพลงยาวนมัสการพระบรมธาตุ** หรือ นิราศไปตรัง แต่งเมื่อครั้งไปวางตราเป็นเจ้าเมืองตรัง
* **โคลงดั้นนิราศตามเสด็จทัพลำน้ำน้อย** แต่งเมื่อตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชไปตีเมืองทวาย เมื่อ พ.ศ. 2330
* **โคลงนิราศพระยาตรัง** หรือ โคลงนิราศถลาง แต่งเมื่อต้นรัชกาลที่ 2 พ.ศ. 2352 คราวพม่ายกทัพมาตีเมืองถลาง และหัวเมืองชายทะเลทางใต้
* **โคลงดั้นเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย** แต่งขึ้นทูลเกล้าฯ ถวาย เมื่อ พ.ศ. 2361
* **โคลงกวีโบราณ** เป็นการรวบรวมบทโคลงของกวีสมัยอยุธยา ทั้งกลบท และโคลงกระทู้

นอกจากนี้พระยาตรังยังได้แต่งมหาชาติ กัณฑ์มัทรีไว้เรื่องหนึ่งด้วย แต่ยังไม่พบต้นฉบับ

อ้างอิง
-------


* พระยาตรัง. **วรรณกรรมพระยาตรัง**. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, 2547.
ระวังสับสนกับ สุสานทหารสัมพันธมิตรช่องไก่

ป้ายหลุมฝังศพ
**สุสานทหารสัมพันธมิตรดอนรัก** เป็นสุสานสงครามของทหารชาวต่างชาติ ตั้งอยู่บนถนนแสงชูโต อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี สุสานแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2497 โดยความร่วมมือกันระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลฝ่ายสัมพันธมิตร ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวอังกฤษ คอลิน เซนต์แคลร์ โอคส์ (Colin St Clair Oakes) ซึ่งเป็นผู้ออกแบบ**สุสานทหารสัมพันธมิตรช่องไก่**อีกแห่งหนึ่งด้วย 

สุสานแห่งนี้ใช้รูปแบบงานภูมิสถาปัตยกรรมแบบสุสานสนามหญ้า (lawn cemetery) คือเน้นความเรียบง่ายของสนามหญ้าแบบตัดแต่ง และการใช้หลุมฝังศพในรูปแบบหมอนอิง (pillow marker) ด้วยตำแหน่งที่ตั้งและรูปแบบงานภูมิสถาปัตยกรรม ทำให้สุสานแห่งนี้ได้รับความนิยมเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองกาญจนบุรี

ที่มา
-----

"สุสานทหารสัมพันธมิตรดอนรัก" หรือ "สุสานทหารสหประชาชาติ" หรือที่ชาวจังหวัดกาญจนบุรีทั่วไปเรียกว่า "ป่าช้าอังกฤษ" เป็นสุสานขนาดใหญ่บนพื้นที่ 17 ไร่ บรรจุศพเชลยศึกที่เสียชีวิตระหว่างการสร้างทางรถไฟสายมรณะถึง 6,982 หลุม โดยเชลยศึก 300 คนเสียชีวิตด้วยอหิวาตกโรคและฝังไว้ที่ค่ายนิเกะ (ประมาณ 15 กิโลเมตร ก่อนถึงด่านเจดีย์สามองค์) ส่วนที่เหลือได้จากหลุมฝังศพเชลยศึกตามค่ายต่าง ๆ และยังมีสุสานช่องไก่ ซึ่งรัฐบาลไทยและฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตกลงกันเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2497 เพื่อสร้างสุสานสองแห่งนี้ขึ้น บรรยากาศในสุสานเงียบสงบและร่มรื่น พื้นที่ภายในได้รับการตกแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบสวยงาม เหนือหลุมฝังศพทุกหลุมมีแผ่นทองเหลืองจารึก ชื่อ อายุ และประเทศของผู้เสียชีวิต บรรทัดสุดท้ายเป็นคำไว้อาลัยที่โศกเศร้า ทุกปีจะมีวันที่รำลึกถึงผู้เสียชีวิตเฉพาะของคนชาติต่าง ๆ ได้แก่

* วัน Anzac Day 25 เมษายน ของชาวออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
* วัน Armistice Day 5 พฤษภาคม ของชาวเนเธอร์แลนด์
* วัน Remembrance Day 11 พฤศจิกายน ของชาวอังกฤษ

ประวัติ
-------

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สงบลงเมื่อ พ.ศ. 2488 ฝ่ายสัมพันธมิตรผู้ชนะสงครามได้ดำเนินการจัดสร้างอนุสรณ์สถานแด่ผู้เสียชีวิตขึ้นหลายแห่งในทวีปเอเชียซึ่งเป็นสมรภูมิสำคัญนั้นมีอนุสรณ์สถานตั้งอยู่ในหลายประเทศ คือ ในประเทศไทย 2 แห่ง พม่า 3 แห่ง อินเดีย 6 แห่ง บังกลาเทศ 5 แห่ง ปากีสถานและศรีลังกาอย่างละ 2 แห่ง นอกจากนี้ที่กาญจนบุรียังมีอนุสรณ์สถานที่สร้างโดยทหารญี่ปุ่นเพื่อคารวะแด่ดวงวิญญาณผู้เสียชีวิตในระหว่างสงคราม คือ "อนุสาวรีย์ไทยานุสรณ์" ส่วนกรรมกรชาวเอเชียอีกจำนวนมากที่เสียชีวิตไปโดยไม่มีผู้ใดจดบันทึกไว้นั้น มีการสร้างอนุสาวรีย์กรรมกรและทหารนิรนามไว้ที่ป่าช้าวัดญวน และโครงกระดูกอีกส่วนหนึ่งของพวกเขาตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สงครามโลกครั้งที่ 2

สมุดภาพ
-------

* ป้ายหลุมฝังศพป้ายหลุมฝังศพ
* ป้ายชื่อและจำนวนร่างที่ฝังป้ายชื่อและจำนวนร่างที่ฝัง
* ภาพหลุมศพทหารที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 2 ในสงครามกาญจนบุรีภาพหลุมศพทหารที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 2 ในสงครามกาญจนบุรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sriangura, Vanniya (23 February 2018). "Low-speed luxury". *Bangkok Post*. สืบค้นเมื่อ 23 April 2021.
2. ↑  ดอกรัก, วรนาถ. "สุสานทหารสัมพันธมิตรดอนรัก". เที่ยวกาญจนบุรี. สืบค้นเมื่อ 18 September 2022.

* www.cwgc.org Kanachanaburi War Cemetery (อังกฤษ)
* Photographs from Kanchanaburi War Cemetery (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **สุสานทหารสัมพันธมิตรดอนรัก**
**หลี่ เค่อเฉียง** (จีนตัวย่อ: 李克强; จีนตัวเต็ม: 李克強; พินอิน: *Lǐ Kèqiáng*) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีจีน รายชื่อของเขาเคยจัดอยู่ในลำดับที่สองของคณะกรรมการประจำกรมการเมืองแห่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน และระหว่าง พ.ศ. 2551 - 2556 เขาดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีลำดับที่หนึ่ง ในรัฐบาลของนายเวิน เจียเป่า

ประวัติ
-------

หลี่ เค่อเฉียง เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ที่เขตติ้งหยวน ในมณฑลอานฮุย บิดาของเขาเป็นข้าราชการท้องถิ่นในอานฮุย หลี่จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเมื่อปี พ.ศ. 2517 ระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม เขาถูกส่งตัวไปเป็นแรงงานที่ชนบทในเขตเฟิ้งหยาง, มณฑลอานฮุย ณ ที่นั่น เขาเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน และเริ่มต้นเส้นทางของเขาสู่การเป็นหัวหน้าฝ่ายการผลิตประจำท้องถิ่นของพรรคฯ เขายังได้รับรางวัล *บุคคลผู้โดดเด่นในด้านการเรียนคิดแบบเหมาเจ๋อตง*

เขาปฏิเสธข้อเสนอของบิดาที่จะให้เขาเป็นผู้นำพรรคฯประจำท้องถิ่น และเข้าศึกษาต่อในด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง และเมื่อเขาได้รับวุฒินิติศาสตรบัณฑิต เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานสภานักศึกษาของมหาวิทยาลัย เขายังได้รับปริญญาเอกทางด้านเศรษฐศาสตร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 เขาเป็นเลขาธิการคณะยุวชนคอมมิวนิสต์ (CYL) ที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง สองปีต่อมากลายเป็นผู้นำระดับสูงของคณะยุวชนคอมมิวนิสต์ ในตำแหน่งสมาชิกสำนักเลขาธิการฯ และได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับหู จิ่นเทา ซึ่งเป็นเลขาธิการพรรคฯในขณะนั้น และในที่สุด เขาก็กลายเป็นเลขาธิการใหญ่ของคณะยุวชนคอมมิวนิสต์จนถึงปี พ.ศ. 2541 ก่อนจะมาเป็นรองนายกรัฐมนตรี และนายกรัฐมนตรีในที่สุด

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **หลี่ เค่อเฉียง**

* ชีวประวัติ นายหลี่ เค่อเฉียง (อังกฤษ)


| ก่อนหน้า |  | หลี่ เค่อเฉียง |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **เวิน เจียเป่า** |  |  **นายกรัฐมนตรีจีน** (16 มีนาคม พ.ศ. 2556 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2566) |  | **หลี่ เฉียง** |

| * ด
* ค
* ก
ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน |
| --- |
| 
1. โจว เอินไหล (ค.ศ. 1949–1976)
2. ฮั่ว กั๋วเฟิง (ค.ศ. 1976–1980)
3. จ้าว จื่อหยาง (ค.ศ. 1980–1987)
4. หลี่ เผิง (ค.ศ. 1987–1998)
5. จู หรงจี้ (ค.ศ. 1998–2003)
6. เวิน เจียเป่า (ค.ศ. 2003–2013)
7. หลี่ เค่อเฉียง (ค.ศ. 2013–2023)
8. หลี่ เฉียง (ค.ศ. 2023 – ปัจจุบัน)

 |  |
บีมาเรสทอนนูรุดดีนในดามัสกัส ประเทศซีเรีย
**บีมาเรสทอน** (เปอร์เซีย: بيمارستان, อักษรโรมัน: *bīmārestān*; อาหรับ: بِيْمَارِسْتَان, อักษรโรมัน: *bīmāristān*) หรือ *dar al-shifa* (หรือ *darüşşifa* ในภาษาตุรกี) หรือ *maristan* หมายถึงโรงพยาบาลในประวัติศาสตร์ของโลกอิสลาม

ศัพทมูลวิทยา
------------

*Bimaristan* มาจากคำภาษาเปอร์เซีย بیمارستان *bīmārestān* แปลว่า "โรงพยาบาล" โดย *bimar-* มาจากภาษาปาห์ลาวี *vīmār* หรือ *vemār* แปลว่าคนป่วย กับ *-stan* เป็นคำต่อท้ายหมายถึงสถานที่ นอกจากนี้ คำว่า 'Bimaristan' ยังเป็นคำที่มีรากมาจากภาษาเปอร์เซียหมายถึง "แหล่งกำเนิดของโรค"

ประวัติศาสตร์
-------------

โรงพยาบาลสนามถือเป็นบีมาเรสทอนในยุคแรก ซึ่งมีให้บริการยา อาหาร และน้ำ พร้อมกับแพทย์และเภสัชกร ตามธรรมเนียมถือว่าบิมาริสถานแรกอยู่ในกระโจมที่ตั้งขึ้นโดย Rufaidah al-Asalmia ใน ค.ศ. 627 ระหว่างยุทธการสนามเพลาะ ในโลกอิสลามซึ่งกว้างใหญ่นั้นมีเมืองสำคัญที่มีบิมาริสถานสำคัญและเป็นที่รู้จักมาก คือ แบกแดด, ดามัสกัส และ ไคโร

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Islamic Culture and the Medical Arts: Hospitals". *www.nlm.nih.gov*. สืบค้นเมื่อ 2018-04-24.
2. ↑  "BrillOnline Reference Works". *referenceworks.brillonline.com* (ภาษาอังกฤษ). Koninklijke Brill NV. 2017. สืบค้นเมื่อ 2018-04-25.
3. ↑  Miller, A. C. (2006-12-01). "Jundi-Shapur, bimaristans, and the rise of academic medical centres". *Journal of the Royal Society of Medicine* (ภาษาอังกฤษ). **99** (12): 615–617. doi:10.1177/014107680609901208. ISSN 0141-0768. PMC 1676324. PMID 17139063.
4. 1 2 3  Miller, Andrew C. (December 2006). "Jundi-Shapur, bimaristans, and the rise of academic medical centres," Journal of the Royal Society of Medicine. 99: 615–617.
5. ↑  Miller, A. C. (2006-12-01). "Jundi-Shapur, bimaristans, and the rise of academic medical centres". *Journal of the Royal Society of Medicine* (ภาษาอังกฤษ). **99** (12): 615–617. doi:10.1177/014107680609901208. ISSN 0141-0768. PMC 1676324. PMID 17139063.
**ไชยแสง ดีพาร์ทเม้นท์ สโตร์** เป็นธุรกิจค้าปลีกห้างขนาดใหญ่ที่สำคัญแห่งหนึ่ง และเป็นห้างสรรพสินค้าแห่งแรกของจังหวัดสิงห์บุรี มีพื้นที่ขายกว่า 10,000 ตารางเมตร

ไชยแสง ดีพาร์ทเมนต์ สโตร์ ปัจจุบันเป็นอาคาร 4 ชั้น 

* ชั้นใต้ดิน เป็นส่วนของไชยแสงพลาซ่า ไอทีพลาซ่า สวนสนุก ฮอทพ็อตสุกกี้
* ชั้นที่ 1 ร้านอาหาร ซีเอ็ดบุ๊คเซ็นเตอร์  เคเอฟซี มิสเตอร์โดนัท  สตาร์บัคส์ ร้านวัตสัน รองเท้า ซุปเปอร์มาเก็ตฯ
* ชั้นที่ 2 ขายเครื่องของเล่น เครื่องเขียน ขายเสื้อผ้าฯ เครื่องใช้ไฟฟ้า ไอทีซิตี้
* ชั้นที่ 3 JIB ร้านอาหาร เครื่องเล่นยอดเหรียญ โรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์

ประวัติ
-------

ห้างไชยแสงดีพาร์ทเม้นสโตร์เริ่มเปิดดำเนินกิจการโดยการจำหน่ายผ้าเมตร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 โดยใช้ชื่อการค้าว่า "ร้านใช่เส็ง" ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 949/57ถนนนายแท่น ตำบลบางพุทรา อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ในตลาดสด ซึ่งในขณะนั้นการจำหน่ายผ้าเมตรก็นับว่าเป็นธุรกิจที่ประสบความสำเร็จพอสมควร ต่อมา ปี พ.ศ. 2517 แนวโน้มของผู้บริโภคทางด้านเสื้อผ้าเริ่มเปลี่ยนไป ผู้บริโภคต้องการความสะดวกรวดเร็วและเลือกใช้สินค้าที่มีคุณภาพและมี BRAND NAME เสื้อผ้าสำเร็จรูปจึงได้รับความนิยมมากขึ้น ผู้บริหารจึงได้ปรับเปลี่ยนธุรกิจการค้าจากเดิมมาเป็นการจำหน่ายสินค้าประเภทค้าปลีกเสื้อผ้าสำเร็จรูป โดยเริ่มต้นด้วย ร้านค้า 3 คูหา ตั้งอยู่ บ้านเลขที่ 887/52-55 ถนนนายแท่น ตำบลบางพุทรา อำเภอเมือง จังหวัดสิงห์บุรี บริเวณท่ารถ บขส. จังหวัดสิงห์บุรี ใช้ชื่อทางการค้าว่า "ห้างไชยแสง" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 เป็นต้นมาชื่อเสียงของห้างไชยแสงก็เริ่มเป็นที่รู้จักและได้รับการยอมรับของประชาชนในจังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดใกล้เคียง กิจการค้าเจริญก้าวหน้ามากขึ้น สถานที่ประกอบการเริ่มคับแคบประกอบกับผู้บริหารได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของสินค้าประเภทบริโภค ที่ผู้บริโภคจำเป็นต้องบริโภคทุกวันในรูปแบบของซุปเปอร์มาร์เก็ต จึงได้เริ่มขยายกิจการมาเป็นรูปแบบของห้างสรรพสินค้า ในปี พ.ศ. 2533 โดยใช้ชื่อการค้าว่า "ห้างไชยแสงดีพาร์ทเม้นท์สโตร์" เป็นห้างสรรพสินค้าแห่งแรก และ แห่งเดียวของจังหวัดสิงห์บุรี และ เป็นห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางตอนบนในขณะนั้น ซึ่งก่อสร้างเป็นอาคาร 3 ชั้น บนเนื้อที่ 400 ตารางวา มีพื้นที่ขายรวม 1600 ตารางเมตรตั้งอยู่เลขที่ 910 ถนนขุนสรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดสิงห์บุรี ใจกลางเมืองจังหวัดสิงห์บุรี ย่านชุมชน การคมนาคมสะดวก บริเวณข้างเคียงเป็นอาคารพาณิชย์ โรงพยาบาลประจำจังหวัด โรงเรียน ธนาคาร และตลาดสดและผู้บริโภคเล็งเห็นว่าจังหวัดสิงห์บุรีเป็นจังหวัดที่มีภาวะเศรษฐกิจการค้าขยายตัวอย่างต่อเนื่องประกอบกับการคมนาคมระหว่างจังหวัดใกล้เคียงมีความสะดวก เช่น อยุธยา อ่างทอง สุพรรณบุรี ชัยนาท นครสวรรค์ ลพบุรี สระบุรีซึ่งส่งผลให้อัตราการเจริญเติบโตของห้างไชยแสงดีพาร์ทเม้นท์สโตร์เพิ่มขึ้นทุกปีตั้งแต่เปิดดำเนินกิจการมา

การจัดสรรพื้นที่
----------------

* ห้างสรรพสินค้าไชยแสง ดีพาร์ทเม้นท์สโตร์
* ไชยแสง ซูเปอร์มาร์เก็ต
* โรงภาพยนตร์เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ จำนวน 3 โรง

อ้างอิง
-------

* ประวัติไชยแสง ดีพาร์ทเม้นท์สโตร์ เก็บถาวร 2011-09-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ไชยแสง ดีพาร์ทเม้นท์สโตร์ เก็บถาวร 2008-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

แผนที่ฉบับดั้งเดิมที่เก่าที่สุดที่มีอยู่ในLibrary of Congress: a portolan nautical chart of the หอสมุดรัฐสภาอเมริกันจากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14
**แผนที่เดินเรือพอร์โทลาน** (อังกฤษ: Portolan chart) คือแผนที่การเดินเรือที่ใช้การบรรยายอย่างละเอียดของอ่าวและฝั่งทะเลที่เขียนขึ้นเป็นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1300 ในอิตาลีและสเปน คำว่า "portolan" มาจากคำคุณศัพท์ภาษาอิตาลี "portolano" ที่แปลว่า "เกี่ยวกับเมืองท่าหรืออ่าว" แผนที่เหล่านี้เป็นแผนที่อย่างหยาบๆ ที่เขียนจากคำบรรยายของชาวยุโรปในยุคกลางที่เดินเรือเลียบฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลดำ แผนที่มักจะวาดบนหนังแกะเป็นภาพสิ่งที่เตะตาที่จำได้ง่ายของเมืองท่าหรือชายฝั่งทะเลที่เห็น

เส้นตรงที่ไขว้ไปมาบนแผนที่เป็นเส้นของเข็มทิศ 32 ทิศที่นักเดินเรือใช้[] ซึ่งคล้ายกับเข็มทิศกุหลาบ (compass rose) ที่ปรากฏบนแผนภูมิและแผนที่ของสมัยต่อมา แผนที่เดินเรือพอร์โทลานรวมบันทึกของการสังเกตของนักเดินเรือพร้อมด้วยการตกแต่ง และภาพของฝั่งทะเลเพื่อการใช้ของนักเดินเรือในยุคนั้น 

แผนที่เดินเรือพอร์โทลานมิได้คำนึงถึงส่วนโค้งของโลก ฉะนั้นจึงเป็นแผนที่ไม่มีประโยชน์ต่อการเดินเรือในมหาสมุทร จะมีประโยชน์ก็เพียงในบริเวณที่ไม่กว้างขวางนักเช่นในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ หรือ ทะเลแดง ค.ศ.

แผนที่เดินเรือพอร์โทลานที่เก่าที่สุดคือ "แผนที่พิซาเน" ที่เขียนมาตั้งแต่ราว ค.ศ. 1296 และในปี ค.ศ. 1339 นักเขียนแผนที่อันเจลิโน ดุลแซร์ตก็สร้างแผนที่เดินเรือพอร์โทลานขึ้นฉบับหนึ่ง

ดูเพิ่ม
-------

* การเดินเรือ
พายุไต้ฝุ่นสามลูกขณะหมุนอยู่เหนือมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตกเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2549

|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของชุดธรรมชาติ |
| สภาพอากาศ |
|  |
| ฤดูกาลในเขตอบอุ่น
* ฤดูใบไม้ผลิ
* ฤดูร้อน
* ฤดูใบไม้ร่วง
* ฤดูหนาว
 |
| ฤดูกาลในเขตร้อน
* ฤดูแล้ง
* ฤดูฝน
 |
| พายุ
* พายุฟ้าคะนอง
* ฟ้าแลบ
* ทอร์นาโด
* นาคเล่นน้ำ
* พายุหมุนเขตร้อน
* พายุหมุนนอกเขตร้อน
* พายุน้ำแข็ง
* พายุฝุ่น
* พายุไฟ
* พายุฤดูหนาว
* พายุลูกเห็บ
* พายุหิมะ
 |
| หยาดน้ำฟ้า
* ฝนละออง
* ฝน
* หิมะ
* ลูกปรายหิมะ
* ลูกเห็บ
* หมอก
* เมฆ
 |
| หัวข้อ
* การพยากรณ์อากาศ
* มลพิษทางอากาศ
* ภูมิอากาศ
* อุตุนิยมวิทยา
* คลื่นความร้อน
* คลื่นความเย็น
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

**พายุไต้ฝุ่น** เป็นพายุหมุนเขตร้อนความเร็วลมสูงสุด ซึ่งก่อตัวขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่าง 180° กับ 100° ตะวันออก ซึ่งภูมิภาคนี้ถูกตั้งชื่อว่า "แอ่งแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ" สำหรับจุดประสงค์เกี่ยวกับองค์กร มหาสมุทรแปซฟิกตอนเหนือถูกแบ่งออกเป็นสามเขต ได้แก่ ทางตะวันออก (ทวีปอเมริกาเหนือจนถึงลองติจูด 140° ตะวันตก) ตอนกลาง (140° ตะวันตกถึง 180°) และทางตะวันตก (180° ถึง 100° ตะวันออก) ปรากฏการณ์พายุแบบเดียวกันที่เกิดขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางตะวันออกจะถูกเรียกว่า เฮอร์ริเคน และพายุหมุนเขตร้อนที่เคลื่อนที่ไปยังมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกจะถูกเรียกว่า ไต้ฝุ่น ศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) ซึ่งมีหน้าที่พยากรณ์การเกิดพายุหมุนเขตร้อนตั้งอยู่ในประเทศญี่ปุ่น และศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนอื่น ๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกตั้งอยู่ในโฮโนลูลู (ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่น) ฟิลิปปินส์และฮ่องกง ขณะที่ RSMC ตั้งชื่อในแต่ละระบบ ตัวรายชื่อหลักนั้นเป็นความร่วมมือกันระหว่าง 18 ประเทศ รวมทั้งสหรัฐอเมริกา ซึ่งประเทศเหล่านี้ได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่นทุกปี 

ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ พายุไต้ฝุ่นไม่มีการกำหนดฤดูกาลอย่างเป็นทางการ เพราะพายุไต้ฝุ่นก่อตัวขึ้นตลอดทั้งปี เช่นเดียวกับพายุหมุนเขตร้อนทั่วไป ปัจจัยที่ทำให้พายุไต้ฝุ่นก่อตัวและมีความเร็วเพิ่มขึ้นนั้นมีหกประการ ได้แก่ อุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลที่อุ่นเพียงพอ ความไม่แน่นอนของสภาพอากาศ ระดับความชื้นสัมพัทธ์สูงในชั้นโทรโพสเฟียร์ระดับล่างถึงกลาง แรงโคริโอลิสที่มากพอที่จะสร้างศูนย์ความดันอากาศต่ำ การรบกวนหรือจุดรวมระดับต่ำที่มีอยู่แล้ว และวินเชียร์แนวดิ่งต่ำ พายุไต้ฝุ่นส่วนมากก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนมิถุนายนและเดือนพฤศจิกายน ขณะที่พายุหมุ่นเขตร้อนก่อตัวขึ้นอย่างน้อยก็ระหว่างเดือนธันวาคมและพฤษภาคม โดยเฉลี่ยแล้ว มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือเป็นบริเวณที่เกิดพายุหมุนเขตร้อนบ่อยครั้งที่สุดและรุนแรงที่สุดในโลก เช่นเดียวกับแอ่งอื่น ๆ พายุจะถูกนำทางโดยลิ่มความกดอากาศสูงเหนือเขตร้อนไปทางตะวันตกหรือตะวันตกเฉยงเหนือ โดยมีบางลูกที่ย้อนกลับมาใกล้ทางตะวันออกของญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากการขึ้นฝั่ง จีนและญี่ปุ่นได้รับผลกระทบน้อยกว่าบ้าง พายุไต้ฝุ่นที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ได้พัดเข้าถล่มจีน ทางตอนใต้ของจีนมีบันทึกผลกระทบของพายุไต้ฝุ่นที่ยาวนานที่สุด ซึ่งสามารถย้อนหลังไปได้นับพันปีผ่านเอกสารในหอจดหมายเหตุ ไต้หวันเคยประสบกับพายุไต้ฝุ่นที่มีฝนมากที่สุดเท่าที่เคยบันทึกมาในแอ่งพายุหมุนเขตร้อนแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chris Landsea (2010-06-01). "Subject: F1) What regions around the globe have tropical cyclones and who is responsible for forecasting there?". National Hurricane Center. สืบค้นเมื่อ 2011-03-30.
**เพาทธนาถ** หรือ **พุทธนาถ** (อักษรโรมัน: Boudhanath หรือ Baudhanath, เนปาล: बौद्धनाथ; เนวาร์: खास्ति चैत्य; ทิเบต: བྱ་རུང་ཁ་ཤོར།, อักษรโรมัน: *Jarung Khashor*, ไวลี: *bya rung kha shor*) หรือ **ขาสติเจดีย์** (อักษรโรมัน: Khasti Chaitya, อักษรเทวนาครี: खास्ति माहाचैत्य) เป็นสถูปในกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ห่างไปราว 11 km (6.8 mi) จากศูนย์กลางของกาฐมาณฑุ อยู่ในชานเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยขนาดของมณฑลนี้ทำให้พุทธนาถถือเป็นสถูปทรงกลมที่ใหญ่ที่สุดในเนปาล ตามธรรมเนียมทิเบตว่ากันว่าพระธาตุที่ประดิษฐานในพระสถูกเป็นพระธาตุของพระกัสสปพุทธเจ้า

เหตุแผ่นดินไหวในเนปาลเมื่อเมษายน 2015 เป็นผลให้เพาทธนาถสถูปได้รับความเสียหายมาก ส่วนยอดแตกหัก โครงสร้างทั้งหมดเหนือส่วนโค้งของสถูปและพระธาตุรวมถึงวัตถุทางศาสนาทั้งหมดในพระสถูปถูกขนย้ายออกมาชั่วคราว การขนย้ายแล้วเสร็จในปลายเดือนตุลาคม 2015 การก่อสร้างซ่อมแซมเริ่มต้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2015 โดยมีการประกอบพิธีตั้งเสากลางต้นใหม่ หรือ "ชีวพฤกษ์" ("life tree") สำหรับยอดของสถูปเหนือส่วนโค้งขึ้นไป การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดสถูปอีกครั้งในวันที่ 22 พฤศจิกายน 2016 ภายใต้การซ่อมแซมในกำกับดูแลของคณะกรรมการพัฒนาพื้นที่เพาทธนาถ (Boudhanath Area Development Committee; BADC) เงินทุนสำหรับซ่อมแซมทั้งหมดมาจากภาคเอกชน ผ่านเงินบริจาคส่วนบุคคลจากกลุ่มศาสนาและอาสาสมัคร ข้อมูลของ BADC ระบุว่าการซ่อมแซมใช้เงินรวม $2.1 พันล้าน และทองคำมากกว่า 30 กิโลกรัม ในขณะที่รัฐบาลเนปาลถูกวิจารณ์อย่างหนักถึงการซ่อมแซมโบราณสถานที่เสียหายไปอย่างเชื่องช้า ในขณะที่บางสิ่งปลูกสร้างยังคงถูกทิ้งไว้ในสภาพที่พังทลาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Department of Archaeology (Nepal). "Bouddha Stupa". สืบค้นเมื่อ 3 May 2014.
2. ↑  Snellgrove, David. *Indo-Tibetan Buddhism: Indian Buddhists and Their Tibetan Successors*, 2 vols. p. 365. (1987) Shambhala Publications, Boston. ISBN 0-87773-311-2 (v. 1); ISBN 0-87773-379-1 (v. 2).
3. ↑  "Fables of Boudha Stupa and Changunarayan". nepalnews.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-09. สืบค้นเมื่อ 2007-07-30.
4. ↑  "Boudha Stupa". Nepal Trekking. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-31. สืบค้นเมื่อ 22 August 2019.
5. ↑  "Nepal's earthquake-hit Boudhanath stupa reopens after restoration". *The Guardian*. 22 November 2016. สืบค้นเมื่อ 22 August 2019.
6. ↑  "Nepal earthquake: Boudhanath monastery reopened". *BBC News*. 22 November 2016. สืบค้นเมื่อ 22 August 2019.
Not to be confused with the newer Subaru R2, that was introduced in 2003.

**Subaru R-2** มีสายการผลิตอยู่ในช่วงปี 1969 ถึง 1972. **R-2** คือรถรุ่นใหม่ที่มาแทน Subaru 360และ **R-2** ยังมีพื้นที่ความจุภายในมากกว่า Subaru 360 อีกด้วย **R-2** ใช้เครื่องยนต์ที่พัฒนาต่อยอดมาจากSubaru 360. **R-2** เปิดตัวก่อนที่ **Kei-Car** คันอื่นๆอย่าง Honda Life, Daihatsu Fellow Max และ Suzuki Fronte จะเริ่มทำตลาด แต่ยังมี Mitsubishi Minica ที่ออกมาทำตลาดในเวลาที่ใกล้เคียงกันมาก.

**R-2** ถูกเปิดตัวในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1969 ภายใน 1 เดือน ซูบารุ มีออเดอร์สั่งจองทั้งหมด 25,000 คัน.ในช่วงต้น 1970S รัฐบาลญี่ปุ่นตรากฎหมายเพื่อลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจก จึงส่งผลให้ ซูบารุ ต้องพัฒนาเครื่องยนต์ขึ้นมาใหม่ และในเดือนตุลาคม เครื่องยน 2 จังหวะ ระบายความร้อนด้วยน้ำ รหัส EK34 ก็ถูกเปิดตัวและกลายเป็นเครื่องยนต์รุ่นสุดท้ายที่ถูกใช้ใน **R-2**

ในประเทศไทย R-2 เคยถูกนำเข้ามาทำตลาดโดยบริษัท สรรหิรัญ จำกัด แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก เนื่องจากในสมัยนั้นคนไทยยังมองรถญี่ปุ่นเมื่อ 40 กว่าปีก่อน เช่นเดียวกับที่มองรถเกาหลีใต้เมื่อ 20 กว่าปีก่อน และแบบเดียวกับที่มองรถจีนและมาเลเซียในปัจจุบัน

ชื่อของ **R-2** ถูกนำกลับมาใช้ใหม่ใน Subaru R2 รุ่นปี 2003 ซึ่งในประเทศไทย บริษัท มอเตอร์อิมเมจซูบารุ (ประเทศไทย) จำกัด เคยสั่งนำเข้ามาทำตลาดในราคา 1.5 ล้านบาท (รวมภาษีนำเข้าแล้ว)

Subaru R2 รุ่นปี 2003
**เจฟฟ์ สไตรเกอร์** (อังกฤษ: Jeff Stryker) หรือชื่อเกิด **ชาลส์ แคสเปอร์ เพย์ตัน** (อังกฤษ: Charles Casper Peyton) เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1962 ในคาร์มิ รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นนักแสดงหนังโป๊ชาวอเมริกัน ปรากฏทั้งในภาพยนตร์ไบเซ็กชวล, เกย์, และหนังโป๊ชาย-หญิง ปัจจุบันเขาอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย

ประวัติ
-------

เขาเป็นนักเพาะกายตั้งแต่อายุ 11 ปี เขาได้รับการชักชวนจากจอห์น ทราวิสให้เขาสู่วงการหนังโป๊ เมื่ออายุได้ 26 ปี สไตรเกอร์โด่งดังในอุตสาหกรรมหนังโป๊เนื่องจากเป็นคนหน้าตาดีที่มีผิวสีแทน มักพูดจากคำพูดแบบสัปดน สกปรก กับคู่ขา และมีขนาดอวัยวะเพศใหญ่โต ที่มีการระบุว่ายาวถึง 10 นิ้ว (25 ซม.) และขยายใหญ่ในขนาดผิดปกติ นอกจากนี้สไตรเกอร์ยังออกรายการโทรทัศน์ไปทั่วโลก 

เขาเป็นที่รู้จักส่วนใหญ่ในหนังเกย์ ถึงแม้ว่าหนังโป๊เรื่อง *Jamie Loves Jeff* หนังโป๊ชาย-หญิง จะมียอดขายดีติดอันดับหนังขายดีตลอดกาล และหลายปีผ่านไปเขายังคงยืนยันว่าเขาไม่เคยมีประสบการณ์แม้แต่ไบเซ็กชวลในชีวิตส่วนตัว 

ดิลโด ของเจฟฟ์ สไตรเกอร์ ได้ถือว่าเป็นดิลโดที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ และรายการโทรทัศน์หลายรายการก็เคยนำเสนออกไปทั่วโลก

เขายังเคยพยายามรับบทการแสดงในสาขาอื่น อย่างเช่นแสดงในหนังสยองขวัญของชาวอิตาลีในปี 1989 เรื่อง *After Death* โดยให้เครดิตเขาว่า ชัก เพย์ตัน และยังปรากฏตัวในภาพยนตร์อีกหลายเรื่องอย่าง *Can I be your Bratwurst Please?* และ *Dirty Love*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Official Website of the new Jeff Stryker Action Figure, take Stryker actionfigure home!". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-20. สืบค้นเมื่อ 2021-10-05.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jeff Stryker’s website เก็บถาวร 2008-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Interview with Stryker about career and personal life
* Jeff Stryker ที่เว็บไซต์ Notable Names Database
* Personal web site about his legal battle with his neighbor เก็บถาวร 2008-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ทรงสี่หน้าปลายตัด
**ทรงสี่หน้าปลายตัด** (อังกฤษ: truncated tetrahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron)

คำจำกัดความ
-----------

ทรงสี่หน้าปลายตัด ประกอบด้วยหน้ารูปหกเหลี่ยมปรกติ 4 หน้า และหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า รวม 8 หน้า มี 12 จุดยอด 18 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสี่หน้าปรกติ (regular tetrahedron) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 4 จุด ให้หน้ารูปสามเหลี่ยมกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม และหน้าที่ตัดนั้นก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยมแทน

พื้นที่ผิวและปริมาตร
--------------------

ทรงสี่หน้าปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของทรงสี่หน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้

{\displaystyle A=7{\sqrt {3}}a^{2}\approx 12.1243557a^{2}}
{\displaystyle V={\frac {23}{12}}{\sqrt {2}}a^{3}\approx 2.71057599a^{3}}

การคำนวณ
--------

พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงสี่หน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้

(+3,+1,+1) , (+1,+3,+1) , (+1,+1,+3)
(−3,−1,+1) , (−1,−3,+1) , (−1,−1,+3)
(−3,+1,−1) , (−1,+3,−1) , (−1,+1,−3)
(+3,−1,−1) , (+1,−3,−1) , (+1,−1,−3)
จะได้ทรงสี่หน้าปลายตัดที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ √8 หน่วย

รายการอ้างอิง
-------------


* Williams, Robert (1979). *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Section 3-9)

ดูเพิ่ม
-------

* ทรงแปดหน้า (octahedron)
* ทรงสี่หน้า (tetrahedron)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Truncated tetrahedron" จากแมทเวิลด์.
* The Uniform Polyhedra
* Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
อลิซ บราวน์
**อลิซ บราวน์** (Alice Brown 5 ธันวาคม ค.ศ. 1856 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948) นักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น และชีวประวัติชาวอเมริกัน เกิดในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ หลังจบการศึกษา เธอสอนหนังสืออยู่หลายปี โดยที่ "ไม่มีสักวินาทีที่จะไม่เกลียดการสอนหนังสือ" ในระหว่างนั้นก็เขียนเรื่องสั้นส่งไปตามนิตยสาร เมื่ออายุ 28 เธอย้ายไปอยู่บอสตันและเข้าทำงานในวารสารเยาวชนเล่มหนึ่ง แม้จะยังเขียนนวนิยายออกมาเรื่อยๆ แต่เรื่องราวของท้องถิ่นในนิวแฮมเชอร์ของเธอก็เริ่มเสื่อมความนิยม แต่กระนั้น อลิซ บราวน์ก็สร้างรายได้จากงานเขียนมากพอที่จะมีบ้านสามหลังและเดินทางไปอังกฤษสองครั้งกับหลุยส์ กีนีย์เพื่อนสนิท เธอหยุดเขียนหนังสือเมื่ออายุ 97 ปี และเสียชีวิตในอีกสิบสองปีต่อมาโดยครองตัวเป็นโสดตลอดชีวิต

ผลงานสำคัญ
----------

* Stratford-by-the-Sea (ค.ศ. 1884)
* Robert Louis Stevenson:A Study ผลงานศึกษาร่วมกับ หลุยส์ กีนีย์(Louise I. Guiney) (ค.ศ. 1895)
* Meadow Grass: Tales of New England Life (ค.ศ. 1895)
* Oak and Thorn (พิมพ์ในปี ค.ศ 1896)
* The Life of Mercy Otis Warren (ค.ศ. 1896)
* Tiverton Tales ((ค.ศ. 1899)
* The Mannerings ((ค.ศ. 1903)
* Margaret Warrener (ไม่ปรากฏปี)
* Rose Mcleod (ไม่ปรากฏปี)
* My Love and I (ไม่ปรากฏปี)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติใน Encyclopædia Britannica(ภาษาอังกฤษ)
* ผลงานด้านกวี (ภาษาอังกฤษ)

### ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย

* ความฝันชายโสด (Bachelor’s Fancy) เก็บถาวร 2006-12-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *ความฝันกับความจริง ชีวิตคู่ที่มักสวนทางกับคำว่าเสรีภาพ*

---

บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม เก็บถาวร 2005-09-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
**เนิร์ดลิงเงิน** (เยอรมัน: *Nördlingen*) เป็นเมืองชนบทในส่วนภูมิภาคชวาเบิน ในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี เมืองนี้ถูกปรากฎครั้งแรกในเอกสารปีค.ศ. 898 และมีการสมโภชครบรอบปีที่ 1100 ในปีค.ศ. 1998 เนิร์ดลิงเงินเป็นเพียงหนึ่งในสามเมืองของประเทศที่เมืองตั้งอยู่ภายในกำแพงคูเมือง อีกสองเมืองได้แก่โรเทินบวร์คอ็อพแดร์เทาเบอร์ และดิงเค็ลส์บืล ถือเป็นเมืองหนึ่งในบาวาเรียที่ควรค่าต่อการไปเยี่ยมชม

ในปีค.ศ. 1215 เนิร์ดลิงเงินได้รับการยกขึ้นเป็นเมืองจากจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปีเดียวกันเอง ได้มีการเริ่มก่อสร้างกำแพงเมืองขึ้นมาเป็นครั้งแรก แนวกำแพงเมืองเก่านี้ยังหลงเหลือจนถึงปัจจุบัน เนิร์ดลิงเงินประสบเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในปีค.ศ. 1238 จนเมืองส่วนใหญ่เสียหาย แต่ก็ถูกฟื้นฟูใหม่อย่างรวดเร็ว กำแพงเมืองรูปวงกลมที่ปรากฎอยู่ในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นในปีค.ศ. 1327 ซึ่งได้ขยายเขตในกำแพงออกไปสี่เท่า

อ้างอิง
-------

1. ↑   "Tabellenblatt "Daten 2", Statistischer Bericht A1200C 202041 Einwohnerzahlen der Gemeinden, Kreise und Regierungsbezirke". *Bayerisches Landesamt für Statistik* (ภาษาเยอรมัน). June 2021.
สำหรับสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกซาลาแมนเดอร์ ดูที่ ไซเรน

*ภาพวาดไซเรนกับโอดิซูส* ในปี ค.ศ. 1891 โดยจอห์น วิลเลี่ยม วาเตอร์เฮาส์
**ไซเรน** (อังกฤษ: Siren; กรีก: Σειρήν, Σειρῆνες) เป็นปีศาจในเทพปกรณัมกรีก โดยปรากฏบทบาทอย่างยิ่งจากตำนานเรื่องเจสันและเรืออาร์โกและโอดิสซีย์ ไซเรน มีลักษณะของสัตว์ผสม 3 อย่าง คือ คล้ายนางเงือก มีขาเป็นครีบปลา มีปีกและเสียงเหมือนนก แต่บ้างก็ว่า ไซเรน เป็นมนุษย์ครึ่งนกเหมือนกินร กินรี ในวรรณคดีไทย

จากบทประพันธ์ตอนหนึ่ง ระบุว่า

> อาโกนอทจำเป็นต้องผ่านน่านน้ำที่ไซเรนอาศัยอยู่ แต่ "ออร์เฟียส" ได้ดีดพิณเป็นทำนองเพลงที่ไพเราะยิ่งกว่าของไซเรนดึงความสนใจของลูกเรืออาร์โกนอทไว้จึงผ่านมาได้อย่างปลอดภัย และในเวลาต่อมา "โอดิซูส" อยากรู้ว่าเสียงเพลงของไซเรนเป็นอย่างไรจึงให้ลูกเรือทุกคนใช้ขี้ผึ้งอุดหูแล้วมัดเขาไว้กับเสากระโดงเรือ
> 
> 

ไซเรน มีเสียงอันไพเราะ รูปร่างที่งดงามรองจากเงือกเล็กน้อย มีความสามารถในการสะกดจิตให้ผู้อื่น ทำตามในสิ่งที่ตนเองต้องการ เสียงของไซเรนไพเราะเพราะพริ้งจนทำให้คนที่เดินเรือผ่านมายังบริเวณใกล้เคียงที่ไซเรนอาศัยอยู่หลงทางเข้ามาตามเสียงเพลงของไซเรน  ผู้ที่ทนฟังเสียงของนางไซเรนได้โดยไม่เสียสติจะได้รับปัญญาในการรู้จุดอ่อนของตน

ในลุ่มแม่น้ำไรน์ในประเทศเยอรมนี มีอุบัติเหตุทางเรือเกิดขึ้นบ่อย ๆ เชื่อว่าเกิดจากไซเรน ที่เรียกว่า *"ผู้หญิงแห่งแม่น้ำไรน์"* ซึ่งปรากฏอยู่ในคติชนนิยมและวรรณกรรมต่าง ๆ 

ไซเรน ได้ถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยมากมาย เช่น เป็นตัวละครหนึ่งในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง *เซนต์เซย่า* ที่ชื่อ ไซเรน โซเรนต์


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ไซเรน**

รายการอ้างอิง
-------------

1. ↑  หนังสือ นิยายกรีกโบราณ สำนักพิมพ์อินทรี
2. ↑
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ 2011-09-05.
4. ↑  "Ein Beitrag zur Namendeutung". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-06-15. สืบค้นเมื่อ 2012-03-27.
"**วันมอร์ไนต์**" (อังกฤษ: One More Night) เป็นเพลงของวงดนตรีแนวป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ เพลงออกจำหน่ายวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2012 เป็นซิงเกิลที่สองจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ *โอเวอร์เอกซ์โพสต์* (ค.ศ. 2012) เพลงเขียนโดยแอดัม เลอวีน เชลล์แบ็ก แมกซ์ มาร์ติน และซาแวน โคเทชา ขณะที่งานโปรดิวเซอร์เป็นหน้าที่ของเชลล์แบ็ก และมาร์ตินด้วย เพลงเป็นแนวป็อปที่มีอิทธิพลของเร้กเก้อย่างชัดเจน ด้านเนื้อเพลง พูดถึงการเข้ากันไม่ได้กับคนคนหนึ่ง และหวังเพียงให้เขาได้อยู่กับเธอ "อีกคืนเดียว" (one more night) เนื้อเพลงเปิดจากแนวคิดเกี่ยวกับการยอมรับหรือปฏิเสธความรู้สึก (push and pull) ว่าหัวใจ จิตใจ และร่างกายต้องการอะไร ซึ่งล้วนแต่เป็นสิ่งที่ต่อต้านกัน

เพลงเป็นที่ชื่นชอบขอบนักวิจารณ์ ส่วนใหญ่ชื่นชมกลิ่นอายของเรกเก้ในเพลง เสียงของเลอวีน และตั้งให้เป็น "เพลงที่ติดหูในหน้าร้อน" (summer catchy song) อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์บางกลุ่มก็สัมผัสได้ว่าขาดอัตลักษณ์และตำหนิทำนองเพลง เพลงเปิดตัวที่อันดับที่ 42 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับที่ 27 บนชาร์ตแคนาเดียนฮอต 100 เพลงขึ้นถึงอันดับ 1 บนชาร์ตฮอต 100 และอันดับที่ 2 บนชาร์ตแคนาเดียนฮอต 100 เพลงนี้ถือว่าเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวงจนถึงปัจจุบัน โดยติดอันดับหนึ่งติดต่อกันถึง 9 สัปดาห์ เพลงยังประสบความสำเร็จบนชาร์ตซิงเกิลของออสเตรเลีย ขึ้นถึงอันดับที่ 2 และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลของนิวซีแลนด์ และชาร์ตกาออนมิวสิกของเกาหลีใต้ เพลงขายได้ 6.9 ล้านหน่วย เป็นเพลงที่ขายดีเป็นอันดับที่ 8 ในปี ค.ศ. 2012

มิวสิกวิดีโอกำกับโดยปีเตอร์ เบิร์ก ออกวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ในวิดีโอ เลอวีนเป็นนักมวยที่ทำงานหาเงินเพื่อประคับประคองคนรักและลูกที่ยังเล็ก ขณะที่เขาใช้เวลาฝึกฝนทั้งคืนเพื่อขึ้นชกยกสำคัญ เขาต้องดิ้นรนเพื่อให้อยู่ใกล้ชิดกับคนรักขณะเลี้ยงลูกด้วยกัน แม้ว่าเขาจะดูมุ่งมั่น แต่คนรักก็ประสบปัญหาเกี่ยวกับอาชีพที่เขาทำและสถานะทางการเงินที่ไม่มั่นคงพอที่จะเลี้ยงลูกสาว จนต้องทิ้งเขาไปในตอนสุดท้าย วงแสดงเพลงนี้ครั้งแรกในรายการคอนเสิร์ต *ทูเดย์โชว์* ในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2012 และยังแสดงในรายการ *เลตโชว์วิตเดวิด เลตเตอร์แมน* และในทัวร์คอนเสิร์ต โอเวอร์เอกซ์โพสต์ทัวร์ (ค.ศ. 2012-2014)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-30. สืบค้นเมื่อ 2014-07-06.

| * ด
* ค
* ก
ซิงเกิลของมารูนไฟฟ์ |
| --- |
| 
* ผลงานเพลง

 |
| *ซองส์อะเบาต์เจน* | 
* "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด"
* "ดิสเลิฟ"
* "ชีวิลบีเลิฟด์"
* "มัสต์เก็ตเอาต์"
* "ซันเดย์มอร์นิง"

 |
| *อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง* | 
* "อิฟไอเนเวอร์ซียัวร์เฟซอะเกน"
* "เมกส์มีวันเดอร์"
* "เวกอัปคอล"
* "โวนต์โกโฮมวิทเอาต์ยู"
* "กูดไนต์กูดไนต์"

 |
| *แฮนส์ออลโอเวอร์* | 
* "มิเซอรี"
* "กิฟอะลิตเทิลมอร์"
* "เนเวอร์กอนนาลีฟดิซเบด"
* "แฮนส์ออลโอเวอร์"
* "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์"

 |
| *โอเวอร์เอกซ์โพสด์* | 
* "วันมอร์ไนต์"
* "เพย์โฟน"
* "เดย์ไลต์"
* "ลักกีสไตรก์"
* "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์"
* "เลิฟซัมบอดี"
* "แซด"
* "ดูอินเดิร์ต"
* "ไวป์ยัวร์อายส์"

 |
| *ไฟฟ์* | 
* "แม็ปส์"
* "แอนิมัลส์"
* "อิตวอสออลเวส์ยู"
* "ชูการ์"
* "ฟีลิงส์"
* "มายฮาร์ตอิสโอเพน"
* "ดิสซัมเมอส์กอนนาเฮิร์ตไลก์อะมาเธอร์ฟักเกอร์"

 |
| *เรดพิลล์บลูส์* | 
* "โดนต์วอนนาโนว์"
* "โคลด์"
* "วอตเลิฟเวอส์ดู"

 |
| 
* **หมวดหมู่ หมวดหมู่**

 |
**วันรำลึกแรงงานสากล** (อังกฤษ: **Workers' Memorial Day**, **International Workers' Memorial Day** หรือ **International Commemoration Day (ICD) for Dead and Injured** หรือ **Day of Mourning**) จัดขึ้นทั่วโลกในวันที่ 28 เมษายนของทุกปี เป็นวันรำลึกถึงแรงงานทั่วโลกซึ่งถูกฆ่า การถูกเลิกจ้าง การได้รับบาดเจ็บ หรือถูกกระทำในทางที่ไม่ดี

วันรำลึกแรงงานสากล เป็นโอกาสที่จะเน้นเกี่ยวกับธรรมชาติที่ป้องกันได้ของเหตุการณ์ที่มักเกิดขึ้นมากที่สุดในที่ทำงานต่าง ๆ และความเจ็บไข้ได้ป่วยของแรงงาน เพื่อเป็นการรณรงค์และส่งเสริมองค์กรสหภาพแรงงานให้มีการปรับปรุงเกี่ยวกับความปลอดภัยในที่ทำงาน โดยคำขวัญของวันนี้คือ *Remember the dead – Fight for the living.* (รำลึกถึงแรงงานที่เสียชีวิตไปแล้ว – สู้เพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อได้)

ที่มา
-----

การยอมรับจากนานาชาติ
--------------------

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Greater Manchester Hazards Centre Fact Sheet April 28, 2006 (GMHC is part of the Hazards Campaign recognised and affiliated to the UK Trades Union Congress) Author Hilda Palmer, (no ISBN); available at  เก็บถาวร 2006-05-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Also '*Safety Express' March/ April 2006 Page 5* 'April 28 is...Workers' Memorial Day' (no ISBN); published by The Royal Society for the Prevention of Accidents (ROSPA) UK registered charity No. 207823
**จิ้งจกบ้านหางแบน** (อังกฤษ: flat-tailed house gecko; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hemidactylus platyurus*) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งจกบ้าน ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก (Gekkonidae)

มีลักษณะและพฤติกรรมทั่วไปรวมถึงขนาดเหมือนกับจิ้งจกบ้านหางหนาม (*H. frenatus*) ซึ่งเป็นจิ้งจกบ้านอีกชนิดหนึ่งที่พบได้กว้างขวางและหลากหลายเช่นเดียวกัน หากแต่จิ้งจกบ้านหางแบนพังผืดที่ตีนจะมีมากกว่า และส่วนหางที่เหยียดหางตรงและมีขอบหางค่อนข้างแบน และรูปร่างลำตัวโดยรวมแบนข้างมากกว่า และหากเมื่อเกาะกับวัสดุที่มีสีอ่อนหรือมีแสงสว่าง จะเปลี่ยนสีลำตัวออกไปทางเหลืองอ่อน

จิ้งจกบ้านหางแบน พบได้ทั่วไปตามบ้านเรือนในทวีปเอเชีย และมีบางส่วนแพร่ขยายพันธุ์ในสหรัฐอเมริกาด้วย โดยถูกนำเข้าไปในฐานะสัตว์เลี้ยง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525*. กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์, 2526. 930 หน้า. ISBN 9748120449
2. ↑  Anderson, J. 1871 A list of the reptilian accession to the Indian Museum, Calcutta, from 1865 to 1870, with a description of some new species. J. Asiat. Soc. Bengal, Calcutta, 40, part 11(1): 12-39.
3. ↑  Annandale, N. 1907 Reports on a collection of batrachia, reptiles and f ish from Nepal and the western Himalayas. Lacertilia. Records of the Indian Museum, 1:151-155

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Hemidactylus platyurus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hemidactylus platyurus ที่วิกิสปีชีส์
ปากทางเข้าอเนกกุศลศาลา ใกล้วัดญาณสังวรารามวรมหาวิหาร ในตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง
**อเนกกุศลศาลา** หรือ **วิหารเซียน** ภาษาจีนเรียกว่า **ต้านฝูเยฺวี่ยน** (จีน: 淡浮院; พินอิน: *Dàn Fú Yuàn*) หรือ **วิหารเซียน** เป็นพิพิธภัณฑ์และศาลเจ้าที่ออกแบบในลักษณะวัดจีนแบบหลวง ตั้งอยู่ใกล้วัดญาณสังวรารามวรมหาวิหาร ในเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยสง่า กุลกอบเกียรติ ชาวไทยเชื้อสายจีน โดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรให้ก่อสร้างขึ้นในบริเวณโครงการพัฒนาพื้นที่วัดญาณสังวราราม อันเนื่องมาจากพระราชดำริ เพื่อสร้างเป็นอาคารสำหรับสะสมผลงานศิลปะที่ถวายแก่ราชวงศ์จักรี

สถานที่ใกล้เคียง
----------------

* วัดญาณสังวราราม
* สวนนงนุช

อ้างอิง
-------

1. ↑  Australian-New Zealand Women's Group (2005). *Bangkok Guide*. ISBN 9789749309544. สืบค้นเมื่อ 2021-05-17.
2. ↑  Anita Isalska, Tim Bewer, Celeste Brash, Austin Bush, David Eimer, Damian Harper, Andy (2018). *Lonely Planet Thailand*. ISBN 9781787019263. สืบค้นเมื่อ 2021-05-17.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  Justin Thomas McDaniel (2017). "Architects of Buddhist Leisure - Page 117 (102-Chapter2)" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2021-05-17.
ส่วนใกล้ใจกลางดาราจักรทางช้างเผือก ถ่ายด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่มาก
**ศูนย์กลางดาราจักร** (Galactic Center) คือจุดที่เป็นศูนย์กลางของดาราจักร รวมถึงใจกลางของดาราจักรทางช้างเผือกของเรา ใจกลางดาราจักรทางช้างเผือกอยู่ตรงส่วนที่สว่างที่สุดในทิศทางของกลุ่มดาวคนยิงธนู อยู่ไกลจากโลกประมาณ 7-8 กิโลพาร์เซก ก๊าซและฝุ่นระหว่างดวงดาวทำให้ไม่สามารถมองเห็นใจกลางดาราจักรหรือวิเคราะห์ด้วย รังสีอัลตราไวโอเลต หรือ รังสีเอกซ์แบบนุ่มได้ อย่างไรก็ตาม สามารถใช้รังสีแกมมา รังสีเอกซ์แบบแข็ง อินฟราเรด และ คลื่นวิทยุความยาวคลื่น 0.1~1 มิลลิเมตร เพื่อสังเกตใจกลางดาราจักร

วัตถุท้องฟ้าในกลุ่มดาวคนยิงธนูที่ชื่อว่า คนยิงธนูเอ\* ซึ่งมีการแผ่รังสีคลื่นวิทยุที่ซับซ้อนอยู่เกือบใจกลางดาราจักร ปล่อยคลื่นวิทยุที่ทรงพลังและหลากหลายรูปแบบ นักดาราศาสตร์หลายคนเชื่อว่านั่นเป็นหลุมดำมวลยวดยิ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  *文部省 学術用語集 天文学編* (増訂版 ed.). 日本学術振興会. 1994-11-15. p. 27.
2. 1 2 3  "銀河中心". *東京大学大学院理学系研究科・理学部*. 東京大学. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-22. สืบค้นเมื่อ 2021-04-06.
**ซีนัต กุร็อยชี การ์ไซ** (ปาทาน: زينت کرزۍ; เกิด: ค.ศ. 1973) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศอัฟกานิสถาน ด้วยเป็นภริยาของฮามิด การ์ไซ ประธานาธิบดีช่วงปี ค.ศ. 2001-2014

ประวัติ
-------

ซีนัต เกิดและเติบโตที่เมืองกันดะฮาร์ ประเทศอัฟกานิสถาน เป็นธิดาของเซนัต กุร็อยชี (Zenat Quraishi) รัฐการเชื้อสายปาทาน บรรพบุรุษสืบสันดานมาแต่เผ่ากุร็อยช์ เธอมีน้องสาวหนึ่งคน ครอบครัวของเธอปลูกฝังเรื่องความสำคัญของการศึกษาแก่ธิดามาโดยตลอด เมื่อเธอสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาแล้วจึงย้ายไปพำนักที่คาบูลเพื่อศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคาบูล จนกระทั่งเกิดสงครามกลางเมืองในปี ค.ศ. 1993 ครอบครัวของเธอจึงลี้ภัยไปพำนักอยู่เมืองเควตตา แคว้นบาโลชิสถาน ประเทศปากีสถาน ประกอบกิจเป็นนรีแพทย์ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลที่รักษาผู้ลี้ภัยชาวอัฟกานิสถานตั้งแต่ก่อนที่จะสมรสกับนายการ์ไซ

ซีนัตสมรสกับฮามิด การ์ไซซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1999 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน คือ มีร์ไวซ์ (เกิด 2007), มาลาไล (เกิด 2012) และเฮาซี (เกิด 2014) ซึ่งบุตรคนเล็กนี้เกิดที่ประเทศอินเดียขณะที่ซีนัตมีอายุราว 44 ปี ในปี ค.ศ. 2016 ซีนัตได้ให้กำเนิดบุตรสาวคนที่สี่ที่สหรัฐอเมริกา

แม้ประธานาธิบดีการ์ไซจะได้รับคำชื่นชมว่ามีความสามารถในการช่วยเหลือด้านการฟื้นฟูสิทธิมนุษยชนของสตรีเพศในประเทศ กระนั้นก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเขาอนุรักษ์นิยมกับภริยามากเกินไปโดยกันซีนัตออกจากสื่อมวลชนมาโดยตลอด ทั้งนี้ก็เป็นเพราะเขาเกรงที่จะถูกวิพากษ์วิจารณ์จากเหล่ามุลละฮ์หัวอนุรักษ์นิยม และกลุ่มผู้นำศาสนา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Zinat Karzai, Afghanistan's 'invisible' first lady". *BBC* (ภาษาอังกฤษ). 8 มีนาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2016.
2. ↑  "Afghan First Lady's quiet public debut". *The Daily Telegraph*. 10 Apr 2004. สืบค้นเมื่อ 29 January 2011.
3. ↑  Rao Jaswant Singh (7 มีนาคม 2014). "Afghan President Hamid Karzai's baby girl born in Gurgaon hospital". *The Times of India* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2016.
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-09-05. สืบค้นเมื่อ 2016-11-11.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซีนัต การ์ไซ
เฮนรี โพเมรอย เดวิสัน บิดาผู้ก่อตั้งสมาคมสภากาชาด
**สหพันธ์สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ** (อังกฤษ: International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies, IFRC) เป็นองค์กรช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมทั่วโลกซึ่งมีผู้เข้าร่วมกว่า 160 ล้านคนในแต่ละปีผ่านสภากาชาด 190 แห่ง ทำหน้าที่ก่อนระหว่างและหลังภัยพิบัติและเหตุฉุกเฉินด้านสุขภาพเพื่อตอบสนองความต้องการและปรับปรุงชีวิตของผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ เป็นเช่นนั้นด้วยความเป็นกลางในด้านเชื้อชาติ, เพศ, ความเชื่อทางศาสนา, ชนชั้น และความคิดเห็นทางการเมือง

แผนปฏิบัติการโดยรวมของสหพันธ์ฯ เพื่อรับมือกับความท้าทายด้านมนุษยธรรมและการพัฒนาที่สำคัญของทศวรรษนี้ สหพันธ์ฯ มุ่งมั่นที่จะ *รักษาชีวิตและจิตใจที่เปลี่ยนแปลง*

สหพันธ์ฯ เป็นส่วนหนึ่งของกาชาดสากลและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศพร้อมด้วย คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (ไอซีอาร์ซี) และสภากาชาด 190 แห่ง จุดแข็งของสหพันธ์ฯ นั้นอยู่ในเครือข่ายอาสาสมัครความเชี่ยวชาญในชุมชนความเป็นอิสระและความเป็นกลาง ทำงานเพื่อปรับปรุงมาตรฐานด้านมนุษยธรรมในฐานะส่วนหนึ่งในการพัฒนาและตอบสนองต่อภัยพิบัติ ชักชวนผู้มีอำนาจตัดสินใจในการทำหน้าที่เพื่อประโยชน์ของผู้ได้รับบาดเจ็บ ทำงานเพื่อชุมชนที่มีสุขภาพดีและปลอดภัยลดอาการบาดเจ็บเสริมสร้างความยืดหยุ่นและเสริมสร้างวัฒนธรรมแห่งสันติภาพทั่วโลก

หลักการพื้นฐานทั้งเจ็ดที่เป็นแนวทางในการทำงานของสหพันธ์ฯ และสมาชิกประกอบด้วย: มนุษยชาติ ความเป็นธรรม ความเป็นกลาง ความเป็นอิสระ การบริการด้วยความสมัครใจ ความเป็นเอกภาพ และความเป็นสากล

ประวัติ
-------

### ก่อตั้ง

ในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 หลัง สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ผู้แทนจากสภากาชาดแห่งชาติของพันธมิตร (สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส อิตาลี ญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา) มารวมตัวกันที่ปารีสเพื่อก่อตั้ง *สันนิบาตแห่งสภากาชาด* (LORCS) ซึ่งเป้าหมายดังกล่าวคือ "เพื่อเสริมสร้างและรวมเป็นหนึ่งสำหรับกิจกรรมด้านสุขภาพ สมาคมสภากาชาดที่มีอยู่แล้วและเพื่อส่งเสริมการสร้างสังคมใหม่" ความคิดริเริ่มดังกล่าวดำเนินการโดย เฮนรี พี. เดวิสัน ประธานของ "คณะกรรมการสงคราม" ของ สภากาชาดอเมริกัน ด้วยการสนับสนุนของ วูดโรว์ วิลสัน ประธานาธิบดีสหรัฐ เดวิสันได้รับความช่วยเหลือจากนายพล เซอร์ เดวิด เฮนเดอร์สัน ชาวอังกฤษผู้ซึ่งขึ้นเป็นผู้อำนวยการใหญ่คนแรก สมาพันธ์สมาคมแห่งชาติที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่นี้ได้ขยายอำนาจหน้าที่ของสภากาชาดนอกเหนือจากภารกิจของ คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ เพื่อรวมความช่วยเหลือในการบรรเทาทุกข์ในกรณีฉุกเฉินซึ่งไม่ได้เกิดจากความขัดแย้งทางอาวุธ นอกเหนือจากการประสานงานด้านการบรรเทาทุกข์ที่เกิดจากภัยธรรมชาติและภาวะฉุกเฉินด้านสุขภาพแล้วภารกิจของสันนิบาตก็คือการช่วยเหลือสภากาชาดในการก่อตั้งและการพัฒนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามสงบ

นอกเหนือจากการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของโรคระบาด ภัยพิบัติทางธรรมชาติ (แผ่นดินไหว น้ำท่วม และพายุเฮอริเคน) และทุพภิกขภัยกิจกรรมอื่นอีกสองกิจกรรมได้รับการพัฒนาในช่วงปีแรกของสันนิบาต กิจกรรมหลักอย่างหนึ่งคือการส่งเสริมสุขภาพโดยการป้องกันการเจ็บป่วยและพัฒนาการฝึกอบรมของพยาบาลและอาสาสมัคร กิจกรรมอื่นคือการสร้างยุวกาชาดภายในสภากาชาดซึ่งแนะนำเด็กและนักเรียนให้กับสภากาชาดด้วยหลักสูตรการศึกษาที่หลากหลายและเกี่ยวข้องกับพวกเขาในกิจกรรมบรรเทาทุกข์เชิงปฏิบัติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Governing Board – IFRC". *www.ifrc.org*.
2. ↑  "Independent Auditors' Report" (PDF). *media.ifrc.org*. 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-26. สืบค้นเมื่อ 2020-03-28.