recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*อับอันบาร์* (ที่เก็บน้ำ) กับโดมคู่และหอดักลม (มีช่องเปิดด้านบนของหอ) ตั้งอยู่ที่เมืองแยซด์ ประเทศอิหร่าน
**หอดักลม** (เปอร์เซีย: بادگیر *bâdgir*: *bâd* "ลม" + *gir* "ตัวดัก") เป็นองค์ประกอบสถาปัตยกรรมอิหร่านดั้งเดิมที่สร้างการไหลเวียนลมธรรมชาติให้แก่อาคาร หอดักลมมีหลายรูปแบบ ทั้งแบบหนึ่งทิศทาง สองทิศทาง และหลายทิศทาง หอนี้มีใช้ในสถาปัตยกรรมอิหร่านโบราณ ในปัจจุบันยังคงมีการใช้หอดักลมในอิหร่านและสามารถพบได้ในสถาปัตยกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมเปอร์เซียดั้งเดิมทั่วทั้งเอเชียตะวันตก รวมถึงในในกลุ่มประเทศอ่าวเปอร์เซีย ปากีสถาน และอัฟกานิสถาน

โครงสร้างและสถาปัตยกรรม
-----------------------

หอดักลมอาจมีช่องเปิดหนึ่งช่อง สี่ช่อง หรือแปดช่อง ที่เมืองแยซด์ หอดักลมทั้งหมดที่นี่มีสี่หรือแปดด้าน การก่อสร้างหอดักลมขึ้นกับทิศทางการไหลของลมของแต่ละสถานที่นั้น ๆ หากลมไหลผ่านเพียงด้านเดียว ก็จะสร้างเพียงอันเดียวตามทิศทางช่องเปิดของลม รูปแบบนี้เห็นได้โดยทั่วไปที่เมืองเมย์บอด ตั้งอยู่ห่างจากแยซด์ 50 กิโลเมตร โดยหอดักลมมีลักษณะสั้นและมีช่องเปิดเพียงด้านเดียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Malone, Alanna. "The Windcatcher House". *Architectural Record: Building for Social Change*. McGraw-Hill.
2. ↑  A. A'zami (May 2005). "Badgir in traditional Iranian architecture" (PDF). International Conference "Passive and Low Energy Cooling 1021 for the Built Environment", May 2005, Santorini, Greece. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-04-06. สืบค้นเมื่อ 21 March 2012.
**โรงเรียนศุทธรัตน์วัฒนาลัย** ก่อตั้งขึ้นในปี 2522 โดยเห็นว่าโรงเรียนศุทธรัตน์เดิมคับแคบ ขยายไม่ออก จึงได้เห็นชอบร่วมกันที่จะขยายสาขาตั้งขึ้นที่ ตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ในเนื้อที่ 14 ไร่ จึงเริ่มปรับปรุงพื้นที่ และก่อสร้างอาคาร ค.ส.ล. 3 ชั้นขึ้น 1 หลังจำนวน 24 ห้องเรียน สิ้นค่าปรับสนามทำถนน และก่อสร้างอาคารประมาณ 8 ล้านบาท เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2524 ตั้งแต่ชั้นอนุบาล 1 จนถึง ประถมศึกษาปีที่ 1 มีนักเรียนเริ่มแรกประมาณ 117 คน มี นางยุพิน ศุทธรัตน์ เป็นผู้รับอนุญาต และนางบุษบา จำรัสทองเป็นครูใหญ่ เปิดสอนตั้งแต่อนุบาล 1 ถึงประถมศึกษาปีที่ 6 ปัจจุบันมีนายโอฬาร ศุทธรัตน์ เป็นผู้รับในอนุญาต นายธนุตม์ อรรถจินดา เป็นผู้จัดการ และนายวิทยา สังข์เพิ่ม เป็นผู้อำนายการ 

ปรัชญาโรงเรียนคือ "ความรู้ทำให้ภาคภูมิ"

ตราสัญลักษณ์
------------

* ศุทธ แปลว่า บริสุทธิ์
* รัตน์ แปลว่า ดวงแก้ว
* วัฒนาลัย แปลว่า สถานศึกษาที่เจริญรุ่งเรือง

รูปทรงกรม 12 แฉกปลายหยักสีเหลืองซ้อนด้วยรูปทรง กรม 12 แฉกสีเขียวล้อมรอบรูปทรงกลมสีขาว ภายในวงกรม ครึ่งด้านบนเป็นชื่อโรงเรียน สีม่วง ด้านล่าง บอกที่ตั้งของโรงเรียนว่าอยู่ อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เป็นสีม่วงเช่นกัน ตรงกลางมีดอกกล้วยไม้ สีม่วงหนึ่งดอก วางอยู่บนรวงข้าวสีเหลืองทอง

สีประจำโรงเรียน
---------------

* สีขาว หมายถึง ผู้มีคุณธรรมและจริยธรรม
* สีม่วง หมายถึง เป็นสีที่เริ่มต้นก่อให้เกิด การนำไปสู่การเรียนรู้
**โอโตโมะ โซริน** เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในไดเมียวผู้นับถือศาสนาคริสต์ของยุคเซ็นโกคุ

ในอดีตเขามีชื่อเดิมว่า **โยชิชิเงะ** (ญี่ปุ่น : 義鎮 , อังกฤษ : Yoshishige) แต่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น **โซริน** ในปี ค.ศ.1562 จากนั้นอีก 16 ปีต่อมา เขาได้เข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์ และได้รับชื่อเป็น **ดอน ฟรานซิสโก** (ドン・フランシスコ)

ความรุ่งเรือง
-------------

รูปวาดของโอโตโมะ โซรินที่วัดซุยโฮอิน
ในสมัยที่โซรินเป็นไดเมียว ตระกูลโอโตโมะถือได้ว่าเป็นหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่แห่งเกาะคิวชู เขาเป็นผู้ที่ริเริ่มความสัมพันธ์และการทูตกับต่างประเทศ

ปืนหมุนแบบบรรจุก้น
ในส่วนของการค้าขาย ตระกูลโอโตโมะได้มีรายได้อย่างมหาศาล เนื่องจากแคว้นบุนโงะถือเป็นแหล่งการค้าที่สำคัญ และผลจากการค้าขายและแลกเปลี่ยนซื้อสินค้า ทำให้ตระกูลโอโตโมะมีอาวุธยุทธภัณฑ์จำพวกปืนใหญ่อยู่เป็นจำนวนมาก มีเรื่องเล่าว่าเขาได้ส่งเสริมไมตรีกับกัมพูชาและทำการแลกเปลี่ยนซื้อขายสินค้ากัน

ภาพวาดของคณะทูตปีเท็นโช
ในส่วนของการทูต เขาได้ร่วมมือกับโอมุระ ซุมิทาดะและอาริมะ ฮารุโนบุ ส่งคณะทูตปีเท็นโชไปแสดงความเคารพต่อองค์โป๊บเกรกอรีที่ 13 ในราวปี ค.ศ.1582

การสงคราม
---------

ในสมัยของโซริน ได้มีการทำสงครามกับตระกูลโมริ, ตระกูลริวโซจิ และตระกูลชิมาสุ รวมถึงตระกูลเล็ก ๆ อย่างตระกูลอากิซุกิ เป็นต้น

### การสงครามกับตระกูลโมริ

เนื่องจาก โออุจิ โยชินากะ ซึ่งเป็นน้องชายคนรองของเขา ได้เสียชีวิตในระหว่างการรบกับโมริ โมโตนาริที่แคว้นนางาโตะ ทำให้โซรินต้องยกทัพเพื่อหวังล้างแค้นให้แก่น้องชาย โดยได้รับความช่วยเหลือจากพวกโปรตุเกส โดยทั้งสองฝ่ายได้ทำสงครามกันที่ปราสาทโมจิ สงครามครั้งนั้นกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ.1558 ถึง ค.ศ.1562 ซึ่งสงครามจบลงด้วยการที่โชกุนโยชิเทรุเป็นคนกลางในการสงบศึก ถึงแม้ว่าตัวเขาจะไม่ได้ทำสงครามกับโมริโดยตรง แต่เขาก็ได้สนับสนุนอาหารและอาวุธให้แก่กลุ่มที่ต้องการทำลายตระกูลโมริ อาทิเช่น การสนับสนุนโออุจิ เทรุฮิโระในการก่อกบฏในปี ค.ศ.1568 และ การสนับสนุนกองทัพกู้ชาติแห่งตระกูลอะมาโงะที่นำโดยอะมาโงะ คัตสึฮิสะและยามานากะ ชิกะโนะสุเกะ

### การสงครามกับตระกูลริวโซจิ

ในเดือนเมษายน ปี ค.ศ.1570 โซรินได้ทำสงครามกับริวโซจิ ทากาโนบุที่จังหวัดซางะ (ยุทธการอิมายามะ) ซึ่งสงครามจบลงในเดือนกันยายน ด้วยชัยชนะของตระกูลริวโซจิ ส่วนฝ่ายโอโตโมะได้พ่ายแพ้

### การสงครามกับตระกูลชิมาสุ

การสงครามนี้ถือว่าเป็นจุดที่เริ่มบั่นทอนความมั่นคงทางกองทัพของโอโตโมะ โดยในปี ค.ศ.1578 ฝ่ายโอโตโมะได้พ่ายแพ้ในการรบที่มิมิงาวะ และผลจากความพ่ายแพ้ครั้งนั้น ทำให้รายได้ของโอโตโมะลดลงไปมาก เนื่องจากท่าเรือได้ถูกเรือรบของชิมาสุ โยชิฮิสะเข้าปิดล้อมเอาไว้ ทำให้ทำการค้าไม่ได้เลย

กองทัพชิมาสุเข้าบุกรุกชายแดนของโอโตโมะมาเรื่อย ๆ จนสถานการณ์ย่ำแย่ลงในปี ค.ศ.1585 เมื่อปราสาทอิวายะได้ถูกชิมาสุ ทาดะนากะตีแตกพ่าย และทำให้ทากาฮาชิ โจอุนซึ่งเป็นทหารเอกของโซรินทำการเซ็ปปุกุ โซรินจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากโทโยโตมิ ฮิเดโยชิเพื่อแลกกับความอยู่รอดของตระกูล ฮิเดโยชิรับคำขอร้องจากโซริน และส่งทหารเข้ามาช่วยไว้ทันกาล

สุสานของโอโตโมะ โซริน ที่เมืองสึคุมิ
### การเสียชีวิต

หลังจากที่กองทัพโทโยโตมิได้มาถึงเกาะคิวชู โซรินก็ได้ป่วยเป็นโรคไข้สากใหญ่ และเสียชีวิตด้วยอายุ 57 ปี

อ้างอิง
-------

* Turnbull, Stephen (1998). *The Samurai Sourcebook*. Cassell & Co. p. 215,266–269. ISBN 1854095234.
* 外山幹夫 『大友宗麟』 吉川弘文館〈人物叢書〉、1975年。ISBN 978-4642051392。
* 芥川竜男『大友宗麟のすべて』新人物往来社、1986年。
สำหรับนิตยสารดนตรี ดูที่ โรลลิงสโตน

**เดอะโรลลิงสโตนส์** (อังกฤษ: The Rolling Stones) เป็นวงร็อกอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1962 ในลอนดอน โดยหัวหน้าวงดั้งเดิม ไบรอัน โจนส์ และนักเปียโน เอียน สจ๊วต ร่วมด้วยนักร้อง มิก แจ็กเกอร์ และมือกีตาร์ คีธ ริชาร์ดส ในช่วงแรกแจ็กเกอร์และริชาร์ดสร่วมในฐานะผู้ร่วมเขียนเพลง จากนั้นเริ่มนำวงหลังจากเกิดปัญหาและความไม่เอาแน่เอานอนของโจนส์ ต่อจากนั้น มือเบส บิลล์ ไวแมน และมือกลอง ชาร์ลี วัตส์ ก็เข้ามาเป็นสมาชิกในยุคแรก และสจ๊วตรู้สึกว่าไม่เหมาะสมกับการเป็นทีนไอดอล จึงออกจากวงอย่างเป็นทางการเมื่อปี 1963 แต่ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการวงในช่วงออกเดินทางทัวร์ และเป็นมือคีย์บอร์ด จนเขาเสียชีวิตในปี 1985

ในช่วงแรกผลงานส่วนใหญ่จะนำเพลงเก่าในรูปแบบบลูส์อเมริกันและร็อกแอนด์โรลมาทำใหม่ หลังจากที่วงประสบความสำเร็จครั้งแรกในสหราชอาณาจักร พวกเขาก็เริ่มประสบความสำเร็จในอเมริกาหลังจากออกรายการ "British Invasion" ในต้นยุคทศวรรษ 1960 วงเดอะโรลลิงสโตนส์มีภาพลักษณ์ที่ขัดกับวงคู่แข่งอย่างเดอะบีทเทิลส์อย่างเห็นได้ชัดคือ มีภาพลักษณ์ที่ไว้ผมยาวรุงรังและต่อต้านสังคม มีซิงเกิลดังในปี 1965 อย่าง "(I Can't Get No) Satisfaction" และมีผลงานอัลบั้ม *Aftermath* หลังจากนั้นโจนส์เสียชีวิตในปี 1969 หลังจากถูกไล่ออกจากวง และแทนที่โดยมิก เทย์เลอร์ ซึ่งเทย์เลอร์ร่วมบันทึกเพลงกับวง 5 สตูดิโออัลบั้มก่อนออกจากวงในปี 1974 หลังจากนั้นมือกีตาร์ รอนนีย์ วูดเข้ามาในวง จากนั้นไวแมนออกจากวงในปี 1983 และดาร์รีล โจนส์เข้ามาเป็นสมาชิกวงอย่างไม่เป็นทางการ เขาทำงานกับวงตั้งแต่ปี 1994

เดอะโรลลิงสโตนส์ออกสตูดิโออัลบั้มมา 30 อัลบั้ม อัลบั้มแสดงสด 23 อัลบั้ม และมีอัลบั้มรวมเพลงอีกหลายชุด มียอดขายรวม 200 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มล่าสุดของพวกเขาคือ *Blue & Lonesome* ออกในปี 2016 และเขายังมีสถิติในชุด *Sticky Fingers* (1971) ที่ถือเป็นอัลบั้มอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาอย่างต่อเนื่อง ถึง 8 ชุด นอกจากนี้พวกเขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 2004 และติดอันดับ 4 ของการจัดอันดับนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อ 100 ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Everything is turning to gold", Record sales of The Rolling Stones.
โลโกเว็บไซต์
**เดอะไพเรตเบย์** (อังกฤษ: The Pirate Bay - TPB) เป็นเว็บไซต์สัญชาติสวีเดนที่ให้บริการบิตทอร์เรนต์ ซึ่งเปิดให้บริการมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และกล่าวอ้างว่าเป็น "เว็บไซต์บิตทอร์เรนต์แทร็กเกอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก"  ได้รับการจัดอันดับจากอเล็กซา ให้เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมมากเป็นอันดับที่ 106  เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ทางเว็บไซต์ได้ประกาศว่ามีจำนวนผู้ใช้พร้อมกันถึง 25 ล้านเพียร์ และมีจำนวนผู้ใช้ที่ลงทะเบียนเข้าใช้งานทั้งสิ้น 3,500,000 ล้านชื่อ โดยในปัจจุบันเดอะไพเรตเบย์ได้ปิดระบบสมัครสมาชิกและอัปโหลดแบบไร้บัญชีไปแล้วเนึ่องจากมีไฟล์ทอร์เรนต์ที่ฝังไวรัสคอมพิวเตอร์มากเกินไป และในปี พ.ศ. 2565 เดอะไพเรตเบย์มีไฟล์ทอร์เรนต์รวมกันทั้งหมดถึง 6.7 เพตะไบต์ และไฟล์ทอร์เรนต์ที่มีการ Seed อยู่ถึง 2.5 เพตะไบต์ 

เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เซิร์ฟเวอร์ของเว็บไซต์ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงสต็อกโฮล์ม ถูกตำรวจสวีเดนเข้าตรวจค้น ทำให้เว็บไซต์ใช้งานไม่ได้เป็นเวลาสามวัน  ศาลสวีเดนมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2552 ว่าเดอะไพเรตเบย์มีความผิดฐานละเมิดกฎหมายลิขสิทธิ์ และให้ลงโทษจำคุก 4 ผู้ดูแลระบบ คือ ปีเตอร์ ซุนเด, Fredrik Neij, Gottfrid Svartholm และ Carl Lundström เป็นเวลา 1 ปี พร้อมกับปรับเป็นเงิน 30 ล้านครูนาสวีเดน (ประมาณ 3.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) 

เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 นายฟรีดริก เลนนาร์ต เนเยะ หรือที่รู้จักในนามติอาโม่ (TiAMO) ชาวสวีเดน วัย 36 ปี หนึ่งในผู้ก่อตั้งเว็บไซต์บิตทอร์เรนต์ (BitTorrent) "เดอะ ไพเรท เบย์" หรือ The Pirate Bay ถูกจับกุมตัว ที่จังหวัดหนองคาย ประเทศไทย ขณะที่กำลังเดินทางเข้าสู่ประเทศไทยจากฝั่งประเทศลาว นายฟรีดริก เลนนาร์ต เนเยะ ได้ถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา 6 เดือนครึ่ง จากเดิม 10 เดือน ที่เรือนจำ Skänninge ในประเทศสวีเดน และได้ถูกปล่อยตัวเมือวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2558

ปัจจุบัน เดอะไพเรตเบย์ถูกบริหารอยู่โดยบุคคลที่ไม่ทราบชื่อ และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 เดอะไพเรตเบย์มีการเพิ่มความปลอดภัยของเว็บไซต์ และมีเซิร์ฟเวอร์สำรองตั้งอยู่หลายที่ เพื่อเป็นการป้องกัน หากถูกเจ้าหน้าที่เข้าตรวจค้นในอนาคต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pfanner, Eric (2008-01-31). "Swedes charge 4 in case involving copyright infringement of music and films". *International Herald Tribune*. สืบค้นเมื่อ 2008-10-01.
2. ↑  "Thepiratebay.org - The Pirate Bay". Alexa Internet. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-19. สืบค้นเมื่อ 2009-02-25.
3. ↑  "25 million!". thepiratebay.org. 2009-04-07.
4. ↑  "Pirate Bay Won't Accept New User Registrations Because of Malware" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).
5. ↑  "The Pirate Bay's Seeded 'Archive' Grows to 2.5 Petabytes \* TorrentFreak" (ภาษาอังกฤษ).
6. ↑  "Two years and still going". The Pirate Bay. 2008-05-31. สืบค้นเมื่อ 2008-09-29.
7. ↑  The Pirate Bay Trial: The Official Verdict - Guilty (Torrentfreak.com, visitied april 17 2009
8. ↑  "The Pirate Bay co-founder arrested in Nong Khai - The Nation". *web.archive.org*. 2015-03-11. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-11. สืบค้นเมื่อ 2023-05-05.
9. ↑  Mullin, Joe (2015-06-01). "Pirate Bay co-founder Fredrik Neij released from prison". *Ars Technica* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official website เก็บถาวร 2023-05-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อาณาจักรเชียะโท้ว**（赤土国）เป็นอาณาจักรที่อยู่ใต้อาณาจักรตามพรลิงค์ เมืองสำคัญของอาณาจักรนี้สันนิษฐานว่าอาจจะอยู่แถบกลันตันหรือบริเวณจังหวัดพัทลุงในปัจจุบัน มีอายุอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษ 9 - 12 ตามจดหมายเหตุของจีนได้กล่าวว่าอาณาจักรเชียะโท้วราชวงศ์ของกษัตริย์นามว่าชือทัน กษัตริย์ทรงพระนามว่า ลิ-ฟู-โท-ลี มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งเป็นบุตรธิดาของอาณาจักรใกล้เคียง

สภาพทางสังคมวิทยา
-----------------

จากหลักฐานทางด้านการเมือง การปกครอง เศรษฐกิจ และสังคมของดินแดนแถบนี้จะเห็นได้ว่ามีอิทธิพลของจีนและอินเดียปะปนอยู่โดยทั่วไป ทั้งนี้เพราะพ่อค้าชาวจีนและอินเดียได้เดินทางติดต่อเพื่อการค้ากับดินแดนแถบเอเชียอาคเนย์นับแต่ 2,000 ปีที่แล้วมา โดยเดินทางมาทางเรือเป็นส่วนมาก ชนชาวเอเชียอาคเนย์เองก็ได้เดินทางไปยังจีนและอินเดียโดยทางทะเลเช่นกัน โดยเฉพาะชนชาติซึ่งตั้งรกรากอยู่ตามหมู่เกาะทางตอนใต้ของแผ่นดินใหญ่ การเดินทางทางเรือทำได้สะดวกเพราะลมช่วยในระยะเดือนเมษายนถึงเดือนกันยายน จะมีกระแสลมพัดมาจากทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยเหตุนี้ทำให้อาณาบริเวณฝั่งทะเลของเอเชียอาคเนย์เป็นจุดนัดพบของพ่อค้าจีน อินเดีย และชนเผ่าพื้นเมือง จึงทำให้มีอิทธิพลของชนชาติเหล่านี้เข้ามาผสมปนเปกับวัฒนธรรมชนเผ่าพื้นเมือง นอกเหนือไปจากผลประโยชน์ทางการค้า ที่เห็นได้เด่นชัดคือวัฒนธรรมทางการเมืองและการปกครอง แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ยอมรับความคิดอันขัดกับความเชื่อถือเดิมของตน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-09. สืบค้นเมื่อ 2009-12-23.
วังวรวรรณในปัจจุบัน
**แพร่งนรา** เป็นย่านการค้าที่ตั้งอยู่ระหว่างวัดสุทัศน์เทพวรารามกับวัดมหรรณพาราม ระหว่างถนนตะนาวกับถนนอัษฎางค์ อยู่ทางทิศเหนือของแพร่งภูธร และอยู่ทางทิศใต้ของแพร่งสรรพศาสตร์ บริเวณนี้เดิมคือวังวรวรรณซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ต้นราชสกุลวรวรรณ ต่อมาวังนี้ถูกเวนคืนเพื่อนำพื้นที่มาสร้างเป็นถนน ตามโครงการขยายความเจริญของพระนครในสมัยนั้น คงเหลือเพียงพระตำหนักไม้เก่าหลังเล็ก ที่เดิมเป็นที่ตั้งของโรงละครปรีดาลัย ซึ่งต่อมาถูกปรับให้เป็นโรงเรียนตะละภัฏศึกษา และมีการแบ่งพื้นที่ริมถนนสร้างเป็นอาคารพาณิชย์ขายให้แก่เอกชน ชาวบ้านแถบนั้นจึงเรียกย่านนั้นว่า *แพร่งนรา* ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์

ปัจจุบัน แพร่งนราเป็นแหล่งที่ตั้งของร้านอาหารที่หลากหลายขึ้นชื่อและหลายประเภท เช่นเดียวกับแพร่งภูธร, ถนนตะนาว และถนนมหรรณพที่อยู่ใกล้เคียง ของขึ้นชื่อของที่นี่ ได้แก่ ลูกชิ้นหมูปิ้ง, ขนมหวานไทย, ปาท่องโก๋, กล้วยปิ้ง และขนมเบื้อง

ดูเพิ่ม
-------

* แพร่งภูธร
* แพร่งสรรพศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  พินิจนคร (2009-02-23). "*สามแพร่ง...ทางแยกแห่งทวิภพ*". *สานฟ้า*. สืบค้นเมื่อ 2018-01-15.
2. ↑  "ไปกินของอร่อย แพร่งนรา แพร่งภูธรกัน". *บากาบูทีวี*. 2017-09-04. สืบค้นเมื่อ 2018-01-15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ภาพถ่ายทางอากาศของ แพร่งนรา

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ แพร่งนรา
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′09″N 100°29′50″E﻿ / ﻿13.752449°N 100.497163°E﻿ / 13.752449; 100.497163


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แพร่งนรา**
***วิชวลพริซัน*** (ญี่ปุ่น: ヴィジュアルプリズン; โรมาจิ: *Vijuaru Purizun*) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564

เรื่องย่อ
---------

ในเรื่อง เหล่าแวมไพร์แต่งกายปลอมตัวเป็นนักดนตรีวิชวลเค ปีละครั้งพวกเขาจะรวมตัวกันที่ฮาราจูกุในอีเวนต์ที่เรียกว่า "วิชวลพริซัน" เมื่อยูกิ แองก์เดินทางมาฮาราจูกุเพื่อมาดูการแสดงที่ชื่นชอบ ก็ได้เห็นการประลองดนตรีระหว่างวง Eclipse และ Lost Eden

ตัวละคร
-------

### Oz

Ange Yuki (結希アンジュ, *Yuki Anju*)
ให้เสียงโดย: Shōya Chiba
Guiltia Brion (ギルティア・ブリオン, *Girutia Burion*)
ให้เสียงโดย: Makoto Furukawa
Eve Louise (イヴ・ルイーズ, *Ivu Ruīzu*)
ให้เสียงโดย: Hiroki Nanami
Robin Laffite (ロビン・ラフィット, *Robin Rafitto*)
ให้เสียงโดย: Shun Horie
### Lost Eden

Saga Latour (サガ・ラトゥール, *Saga Ratoūru*)
ให้เสียงโดย: Takuya Eguchi
Mist Flaive (ミスト・フレーヴ, *Misuto Furēvu*)
ให้เสียงโดย: Nobunaga Shimazaki
Veuve Elizabeth (ヴーヴ・エリザベス, *Vūvu Erizabesu*)
ให้เสียงโดย: Takuma Nagatsuka
Jack Mouton (ジャック・ムートン, *Jakku Mūton*)
ให้เสียงโดย: Shōgo Yano
### Eclipse

Dimitri Romanee (ディミトリ・ロマネ, *Dimitori Romane*)
ให้เสียงโดย: Toshiki Masuda
Hyde Jayer (ハイド・ジャイエ, *Haido Jaie*)
ให้เสียงโดย: Shouta Aoi
### Mascot

Panya (パンニャ, *Pannya*)
ให้เสียงโดย: Tomokazu Sugita

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Pineda, Rafael Antonio (August 8, 2021). "Vampire Visual Kei Anime Visual Prison Casts Tomokazu Sugita, Reveals Song Info". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ August 8, 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Pineda, Rafael Antonio (March 26, 2021). "Aniplex Reveals Visual Prison Visual Kei TV Anime With Symphogear's Noriyasu Agematsu". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ March 26, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ (ญี่ปุ่น)
* *วิชวลพริซัน* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**XXXG-01W วิงกันดั้ม**(ญี่ปุ่น:*ウイングガンダム*  ;อังกฤษ:Wing Gundam) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องแรกในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ บันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง  ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

วิงกันดั้มเป็นหนึ่งในกันดั้มทั้งห้าเครื่องซึ่งมีต้นแบบมาจาก XXXG-00W0 วิงกันดั้มซีโร่ที่นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าซึ่งได้ร่วมกันพัฒนาเพื่อใช้ต่อสู้กับองค์กรลับ OZ (Organization of Zodiac) แต่เนื่องจากพลังในการต่อสู้ของวิงกันดั้มซีโร่นั้นสูงเกินไปจนเป็นอันตราย นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าจึงได้ยกเลิกแผนการสร้างวิงกันดั้มซีโร่และได้แยกย้ายกันไปสร้างกันดั้มของตัวเอง วิงกันดั้มได้รับการพัฒนาโดย*ด็อกเตอร์ J*และเป็นโมบิลสูทที่มีความคล้ายคลึงกับวิงกันดั้มซีโร่มากที่สุด

วิงกันดั้มสามารถแปลงร่างเป็นเบิร์ดโหมดเพื่อให้บินในชั้นบรรยากาศโลกได้ อาวุธหลักของวิงกันดั้มก็คือปืน*บัสเตอร์ไรเฟิล*ซึ่งเป็นปืนลำแสงที่มีอานุภาพสูง แต่เนื่องจากใช้พลังงานมากจึงมีกระสุนพลังงานแค่สามนัดเท่านั้น อาวุธอื่นๆประกอบด้วยปืนวัลแคนต่อต้านอากาศยานติดหัว, ปืนอัตโนมัติที่หน้าอกและบีมเซเบอร์สำหรับต่อสู้ในระยะประชิด รหัสที่ OZใช้เรียกวิงกันดั้มก็คือ*กันดั้ม 01*

เนื้อเรื่องของภาคกันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์ได้เปิดเผยว่าเดิมทีนั้นกลุ่มตระกูลบาร์ตันได้เตรียมใช้กันดั้มทั้งห้าใน*ปฏิบัติการเมเทโอ*โดยใช้กันดั้มในการกวาดล้างกำลังของศัตรูที่ยังเหลืออยู่หลังจากทิ้งโคโลนีลงไปบนโลก แต่นักวิทยาศาสตร์ทั้งห้าไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้จึงส่งกันดั้มไปยังโลกเพื่อต่อสู้กับ OZด้วยสงครามกองโจร โดยนักบินของวิงกันดั้มก็คือเด็กหนุ่มนิรนามผู้ใช้ชื่อ*ฮีโร่ ยุย*ตามผู้นำโคโลนีซึ่งถูก OZลอบสังหาร ฮีโร่ได้ใช้งานวิงกันดั้มจนกระทั่งได้รับ OZ-13MS กันดั้มเอเปี้ยนจาก*เทรซ คุชรีนาด้า*

วิงกันดั้มได้รับความเสียหายอย่างหนักถึงสามครั้งตลอดเนื้อเรื่องของกันดั้มวิง ซึ่งครั้งสุดท้ายนั้น*เลดี้ อัน*ได้ใช้วิงกันดั้มป้องกัน OZ-00MS2 ทอลกีสทูว์ของเทรซจากลำแสงของปราการอวกาศ*ลิบร้า*

แม้จะเนื้อเรื่องของทั้งสองภาคจะไม่มีความเกี่ยวข้องกัน แต่วิงกันดั้มยังได้ปรากฏตัวในตอนสุดท้ายของจีกันดั้มซึ่งเป็นภาคก่อนหน้าด้วย

หลังจากที่ภาคเอนด์เลสวอลซ์ออกฉาย ฮาจิเมะ คาโทกิก็ได้ออกแบบวิงกันดั้มใหม่อีกครั้งและเรียกว่า*รุ่นแรกเริ่ม* (early type)ให้มีรูปร่างที่ใกล้เคียงกับวิงกันดั้มซีโร่ในภาคเอนด์เลสวอลซ์มากกว่าเดิม และแก้ดีไซน์ส่วนแขนให้สามารถใช้เก็บกระสุนพลังงานสำรองได้

อ้างอิง
-------

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน After Colony
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คริสต์ศาสนสถาน
ด้านหน้าอารามเชินทาล
**อารามเชินทาล** (เยอรมัน: *Kloster Schöntal/Reichskloster Schöntal*) เดิมเป็นแอบบีย์ของนักพรตคณะซิสเตอร์เชียนที่ตั้งอยู่ที่เมืองเชินทาล ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ทางใต้ของประเทศเยอรมนี ความสำคัญของอารามนี้คือศิลปะบารอกที่สวยงามมาก ในปัจจุบันแอบบีย์ใช้เป็นสถานที่สำหรับการฝึกอบรมและเข้าเงียบ

แอบบีย์นี้เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1153 โดยวูฟแฟรม ฟ็อน เบเบินบวร์ค (Wolfram von Bebenburg) นักพรตในอารามแต่เดิมมาจากอารามมอลบรอนน์ ตัวโบสถ์ย้ายจากที่ตั้งเดิมไปอยู่ริมฝั่งแม่น้ำยัคสท์ (Jagst) ระหว่างปี ค.ศ. 1157 ถึง ค.ศ. 1163 ที่ดินที่สร้างอารามแต่เดิมเป็นของตระกูลฟ็อน แบร์ลิชชิงเงิน (von Berlichingen) ตระกูลฟ็อน แบร์ลิชชิงเงินขอสิทธิที่จะฝังศพได้ที่อารามนี้

ในปี ค.ศ. 1418 แอบบีย์ก็ได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดิอาราม (Imperial abbey) จนถึงปี ค.ศ. 1495

แอบบีย์นี้รอดภัยจากสมัยการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์มาได้ แต่มาถูกล้อมระหว่างสงครามสามสิบปีจนนักพรตต้องหนีออกจากอารามเมื่อปี ค.ศ. 1631 หลังจากนั้นแอบบีย์ก็ถูกทิ้งร้างจนทรุดโทรม ทหารใช้เป็นที่พักบ้างหลายครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1648 

เชินทาลนี้มาฟื้นตัวเอาเมื่อเบ็นเนอดิคท์ คนิทเทิล (Benedikt Knittel) มาเป็นอธิการอาราม ระหว่างที่เป็นอธิการสท่านก็สร้างอารามแบบบารอก โดยให้เลอ็อนฮาร์ท ดีนท์เซินโฮเฟอร์ เป็นผู้ออกแบบ ระยะนั้นมีนักพรตราว 40 องค์และมีภราดา (Lay brother) อีกราว 30 คน

พอมาถึงปี ค.ศ. 1802 อารามนี้ก็ถูกเวนคืนเป็นของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เครื่องเรือนในอารามก็ถูกย้ายไปเมืองชตุทการ์ท ปัจจุบันนี้แอบบีย์เป็นของมุขมณฑลร็อทเทินบวร์ค-ชตุทการ์ท ซึ่งใช้เป็นสถานที่สำหรับการประชุม สัมมนา และฝึกอบรม

ดูเพิ่ม
-------

* แอบบีย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อารามเชินทาล**

* เว็บไซต์อารามเชินทาล(ภาษาเยอรมัน)
* เว็บไซต์อารามเชินทาล(ภาษาเยอรมัน)

รูปภาพ
------

* ด้านหน้าด้านหน้า
* ช่องทางเดินกลางช่องทางเดินกลาง
* เพดานเพดาน
* เพดานเพดาน
* หัวเสาปูนปั้นหัวเสาปูนปั้น
* แท่นบูชาเอกแท่นบูชาเอก
* รายละเอียดเหนือแท่นบูชารายละเอียดเหนือแท่นบูชา
* รูปปั้นรูปปั้น
* แท่นบูชารองแท่นบูชารอง
* รูปปั้นนักบุญแอนดรูว์รูปปั้นนักบุญแอนดรูว์
* รูปปั้นนักบุญเปโตรรูปปั้นนักบุญเปโตร
* แท่นเทศน์แท่นเทศน์
**หอคอยลิเบอเรชัน** (อังกฤษ: Kuwait Telecommunications Tower) เป็นหอคอยที่สูงเป็นอันดับ 2 ในแถบตะวันออกกลาง รองจากหอคอย Milad ในประเทศอิหร่าน และสูงเป็นอันดับ 13 ของโลก โดยมีความสูงจากฐานถึงยอด 372 เมตร ตั้งอยู่ในกรุงคูเวตซิตี ประเทศคูเวต การก่อสร้างหอคอยแห่งนี้ เริ่มใน ค.ศ. 1987 ก่อนการบุกรุกของประเทศอิรักในสงครามคูเวต มันถูกตั้งชื่อว่าหอโทรคมนาคมคูเวต (The Kuwait Telecommunications Tower)

เมื่ออิรักเข้าบุกรุกคูเวต ในช่วงวันที่ 2-4 สิงหาคม ค.ศ. 1990 ซึ่งเป็นหนึ่งในสงครามอ่าวเปอร์เซีย การก่อสร้างจึงหยุดชะงักลงช่วงหนึ่ง แต่โครงสร้างไม่ได้รับความเสียหาย การก่อสร้างกลับมาอีกครั้งหนึ่งหลังจากกองทัพของซัดดัม ฮุสเซนถูกขับไล่ออกไปเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 และเริ่มสร้างต่อใน ค.ศ. 1993 จนกระทั่งการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1996 และถูกตั้งชื่อใหม่ว่า หอคอยลิเบอเรชัน หรือ หอคอยแห่งอิสรภาพ โดยเป็นสัญลักษณ์ที่ได้อิสรภาพจากประเทศอิรัก

หอคอยแห่งนี้ประกอบด้วยภัตตาคารหมุนรอบและหอสังเกตการณ์ และยังเป็นสำนักงานวิทยุและโทรคมนาคมของคูเวต หลังคาของหอคอยส่วนบนสูง 308 เมตร และส่วนยอดสุดของหอคอยสูง 372 เมตร (1,010 ฟุต) ชาวคูเวตถือว่าหอคอยนี้เป็นงานศิลปะแห่งโลกโทรคมนาคม เพราะหอคอยแห่งนี้เป็นศูนย์กลางระบบโทรคมนาคมของประเทศ

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหอคอยที่สูงที่สุดในโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑    คูเวต หอคอยลิเบอเรชัน
ในประเทศแคนาดา, ผู้ลี้ภัยและผู้ขอลี้ภัยเป็นเลสเบียน, เกย์, รักสองเพศ, หรือกะเทย (แอลจีบีที) หรือกลุ่มชนข้างน้อยทางเพศ (จีเอสเอ็ม) เป็นผู้ที่เรียกขอสิทธิลี้ภัยในประเทศแคนาดาเหตุด้วยความหลากหลายทางเพศของตัวเองและอัตลักษณ์ทางเพศ

ตามการรายงานของข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (ยูเอ็นเฮชซีอาร์) กล่าวว่า ผู้ลี้ภัยคือผู้พลัดถิ่นที่ "ประสบความกลัวที่มีเหตุผลว่าจะการถูกระรานด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติ ศาสนา สัญชาติ การเป็นสมาชิกของกลุ่มสังคมใดกลุ่มหนึ่งหรือคติทางการเมือง นอกประเทศที่มีสัญชาติของตัวเอง และไม่สามารถที่จะใช้ประโยชน์จากบทบัญญัติการคุ้มครองของประเทศนั้นได้" เพื่อให้ได้สถานะผู้ลี้ภัยในแคนาดา บุคคลต้องแสดงให้เห็นว่าตนมีความเสี่ยงที่จะถูกระรานและไม่สามารถขอความคุ้มครองจากประเทศบ้านเกิดเมืองนอนได้ การเรียกร้องเหล่านี้สามารถทำได้เมื่อบุคคลนั้นอาศัยอยู่ในประเทศแคนาดาด้วยวีซ่าหรือก่อนเดินทางมาถึง

ตามการวิจัยโดยส่วนใหญ่เกี่ยวกับกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศนี้มีแนวโน้มที่จะดำเนินการขอลี้ภัยอาศัยอยู่ในประเทศแคนาดาอย่างละเอียดแล้ว

ตลอดศตวรรษที่ 20 บางคนถือว่าการรักร่วมเพศเป็นพฤติกรรมเบี่ยงเบนและผู้เข้าร่วมถูกมองว่าเป็น "พลเมืองเลว" แนวคิดเป็นวิถีชีวิตที่เป็นภัยที่ปรากฎตามวาทกรรมแนวชาตินิยมและการถือครองสัญชาติอเมริกันในอเมริกาเหนือ ในปี พ.ศ. 2534 ประเทศแคนาดากลายเป็นหนึ่งในประเทศตะวันตกกลุ่มแรกที่ให้สถานะผู้ลี้ภัยเนื่องจากการถูกระรานอันมาจจากรสนิยมทางเพศในปี พ.ศ. 2536 การพิจารณา*คดีระหว่างแคนาดากับวอร์ด*, โดยศาลฎีกาแคนาดาได้เป็นบรรทัดฐานว่า "ให้รวมถึงกลุ่ม [สังคม] เฉพาะ" เป็นการรวมไปถึงกลุ่มผู้ลี้ภัยแอลจีบีทีและจีเอสเอ็ม ในปี พ.ศ. 2538 ทางการแคนาดาได้เพิ่มทักษะในการตัดสินคดีในเรื่องที่เกี่ยวกับกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Murray, David A. B. (2015). *Real queer? : sexual orientation and gender identity refugees in the Canadian refugee apparatus*. London. ISBN 9781783484409. OCLC 935326236.
2. ↑  Murray, David A. B. (2014). "Real queer: "Authentic" LGBT refugee claimants and homonationalism in the Canadian refugee system". *Anthropologica*. **56**.
3. 1 2 3 4  Lee, Edward Ou Jin; Brotman, Shari (2011-08-01). "Identity, Refugeeness, Belonging: Experiences of Sexual Minority Refugees in Canada". *Canadian Review of Sociology* (ภาษาอังกฤษ). **48** (3): 241–274. doi:10.1111/j.1755-618x.2011.01265.x. ISSN 1755-618X. PMID 22214042.
**ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล** (อาหรับ: الصراع العربي الإسرائيلي *Al-Sura'a Al'Arabi A'Israili*; ฮีบรู: הסכסוך הישראלי-ערבי *Ha'Sikhsukh Ha'Yisraeli-Aravi*) หมายถึงความตึงเครียดทางการเมืองและความขัดแย้งทางทหารระหว่างสันนิบาตอาหรับและอิสราเอล และระหว่างชาวอาหรับกับชาวอิสราเอล ต้นตอของความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลสมัยใหม่นี้เกิดจากความรุ่งเรืองของขบวนการไซออนิสต์และลัทธิชาตินิยมอาหรับช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ดินแดนที่ชาวยิวมองว่าเป็นบ้านเกิดทางประวัติศาสตร์ของพวกตนนั้น ก็ถูกมองโดยขบวนการรวมอาหรับว่าเป็นดินแดนประวัติศาสตร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นของชาวอาหรับปาเลสไตน์ และเป็นดินแดนของมุสลิมในบริบทรวมอิสลาม ความขัดแย้งระหว่างชาวยิวและชาวอาหรับปาเลสไตน์อุบัติขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระหว่างเหตุจลาจลนบีมูซาเมื่อปี 1920 และบานปลายเป็นสงครามกลางเมืองเต็มขั้นในปี 1947 และขยายเป็นประเทศสันนิบาตอาหรับทั้งหมดเมื่อมีการสถาปนารัฐอิสราเอลสมัยใหม่ขึ้นในเดือนพฤษภาคม 1948

เมื่อเวลาผ่านไป ความขัดแย้งดังกล่าว ซึ่งเริ่มต้นเป็นความขัดแย้งทางการเมืองและชาตินิยมเหนือความปรารถนาดินแดนที่แข่งกันหลังจักรวรรดิออตโตมันล่มสลาย ได้เปลี่ยนแปลงจากความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลในภูมิภาคเต็มขั้น ไปเป็นความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ที่จำกัดบริเวณกว่า โดยความเป็นปรปักษ์เต็มขั้นส่วนใหญ่สิ้นสุดลงด้วยการหยุดยิง หลังสงครามเดือนตุลาคม ปี 1973 ต่อมา มีการลงนามความตกลงสันติภาพระหว่างอิสราเอลกับอียิปต์ในปี 1979 และอิสราเอลกับจอร์แดนในปี 1994 ข้อตกลงออสโลนำไปสู่การสถาปนาองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ในปี 1993 แม้จะยังไม่บรรลุความตกลงสันติภาพขั้นสุดท้ายก็ตาม ปัจจุบัน การหยุดยิงยังมีผลระหว่างอิสราเอลกับซีเรีย เช่นเดียวกับเลบานอนที่เพิ่งลงนามไป (ตั้งแต่ปี 2006) ความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับกาซาที่ปกครองโดยฮามาส แม้จะไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับสันนิบาตอาหรับ แต่โดยปกตินับเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ จึงเป็นความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลด้วย แม้จะบรรลุความตกลงสันติภาพและการหยุดยิงต่าง ๆ แต่โลกอาหรับและอิสราเอลโดยทั่วไปยังหมางใจกันอยู่เหนือบางดินแดน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tom Segev,'When Zionism was an Arab cause,' at Haaretz, 6 April 2012.
2. ↑  Buzan, Barry (2003). *Regions and powers*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-89111-0. สืบค้นเมื่อ April 21, 2009.
3. ↑  "The Palestinian National Charter – Article 6". Mfa.gov.il. สืบค้นเมื่อ 2013-01-19.

| * ด
* ค
* ก
ความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล |
| --- |
| 
* สงครามอาหรับ-อิสราเอล (1948–49)
* ปฏิบัติการตอบโต้ (1951–56)
* วิกฤตการณ์สุเอซ (1956)
* สงครามหกวัน (1967)
* สงครามพร่ากำลัง (1967–70)
* สงครามยมคิปปูร์ (1973)
* ปฏิบัติการ ลิตานี (1978)
* สงครามเลบานอนครั้งที่ 1 (1982–85)
* ความขัดแย้งทางภาคใต้เลบานอน (1985–2000)
* First Intifada (1987–93)
* Second Intifada (2000–05)
* สงครามเลบานอนครั้งที่ 2 (2006)
* สงครามกาซา (2008–09)
* ปฏิบัติการเสาค้ำเมฆา (2012)
* ความขัดแย้งอิสราเอล–กาซา พ.ศ. 2557 (2014)

 |
**ช่องตะโก** เป็นช่องเขาตามธรรมชาติ เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาพนมดงรัก ในท้องที่จังหวัดสระแก้ว เป็นเส้นทางคมนาคมกันมาตั้งแต่สมัยโบราณระหว่างเขมรกับไทย ใช้เป็นเส้นทางคมนาคมเชื่อมระหว่างชุมชนที่ราบสูงในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยกับชุมชนพื้นที่ราบในเขตจังหวัดสระแก้ว ประเทศไทยและชุมชนในพื้นที่ลุ่มน้ำโตนเลสาบ ประเทศกัมพูชา จากภาพถ่ายทางอากาศ พบว่าทั้งปราสาทหนองหงส์และปราสาทเขาโล้น ตั้งอยู่บนเส้นทางของช่องตะโก ที่มาของชื่อเรียกช่องตะโกน่าจะมาจากต้นตะโกซึ่งเป็นต้นไม้ยืนต้น

ปรากฏในหลักฐาน
--------------

ในจดหมายเหตุของโจว ต้ากวาน ราชทูตชาวจีนที่เดินทางเข้าไปในราชสำนักเขมร เมื่อ พ.ศ. 1839–1840 ได้บันทึกไว้ว่าเขมรกับไทยมีการติดต่อค้าขายกันโดยเฉพาะมีสินค้าที่มีชื่อเสียงคือผ้าไหม (จากอำเภอปักธงชัยในปัจจุบัน)

เส้นทางช่องเขาตะโก เป็นเส้นทางเดินทัพสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ปรากฏในแผนที่ระวางที่ชื่อว่า *เขมรในนี้* (Khmer Nai Ni) จัดทำขึ้นในช่วงรัชกาลที่ 1–3 เส้นทางช่องตะโกในสมัยรัชกาลที่ 5 ยังใช้เป็นเส้นทางจากกรุงเทพไปสู่หัวเมืองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เอกสารราชการได้ระบุถึงการเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญระหว่างภูมิภาคจนถึงกับมีข้อเสนอในการซ่อมบำรุงเมื่อ พ.ศ. 2451 เพราะมีช่องเขาที่กว้างพอให้เกวียนขนขึ้นลงได้ และสะดวกในการขนย้ายจากทางบกมาลงเรือเพื่อล่องลงมาอ่าวไทยหรือส่งเข้ากรุงเทพตามคลองต่าง ๆ

ปัจจุบัน
--------

ในช่วงทศวรรษ 2510 ช่องตะโกได้รับการพัฒนาจากภาครัฐส่วนกลางโดยการตัดถนนเชื่อมระหว่างพื้นที่อำเภอละหานทราย (ปัจจุบันคือ อำเภอโนนดินแดง) จังหวัดบุรีรัมย์ กับอำเภอตาพระยา จังหวัดปราจีนบุรี (ปัจจุบันคือจังหวัดสระแก้ว) แต่การสร้างถนนก็เผชิญจากการต่อต้านของกลุ่มผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในพื้นที่ แรงงานและเครื่องจักรที่ใช้ในการก่อสร้างถนนถูกโจมตีได้รับความเสียหาย จนในที่สุดสามารถตัดถนนได้เสร็จและได้มีการสร้างอนุสาวรีย์เราสู้ ในปี พ.ศ. 2523

ในปัจจุบันเส้นทางผ่านช่องตะโกคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348 หรือ ถนนธนะวิถี เป็นเส้นทางเชื่อมระหว่างอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ กับอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว มีระยะทางประมาณ 143 กิโลเมตร บริเวณเขาช่องตะโกมักเกิดอุบัติเหตุเป็นประจำ มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก เพราะเป็นทางแคบทั้งช่วงขึ้นเขาและลงเขา ลักษณะถนนไม่มีไหล่ทาง คันทางแคบ ลาดชัน และคดเคี้ยว

อ้างอิง
-------

1. ↑  เรือนอินทร์ หน้าพระลาน. ""ช่องตะโก" ช่องทางคมนาคมโบราณกว่า 3,000 ปี". คมชัดลึก.
2. ↑  พิมพ์อุมา โตสินธพ. "คลองเชื่อมกับพัฒนาการของชุมชนในลุ่มแม่น้ำบางปะกง ระหว่าง พ.ศ. 2420-2500" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 44.
3. ↑  "ปราสาทหนองหงส์ – ปราสาทเขาโล้น บนเส้นทาง... ช่องตะโก". พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร.
4. ↑  "อุบัติเหตุตายซ้ำตายซาก เขาช่องตะโก-สระแก้ว รถบรรทุกเกลือเหยื่อรายล่าสุด". ผู้จัดการออนไลน์.
**ความคลาดทางทัศนศาสตร์** (optical aberration) คือปรากฏการณ์ที่มีการเกิดสีหรือภาพเบลอหรือมีความบิดเบี้ยวภายในระบบเชิงแสง เช่นใน กล้องโทรทรรศน์ หรือ กล้องถ่ายรูป ซึ่งสร้างขึ้นมาจากเลนส์ หรือ กระจกเงา เนื่องมาจากการแปลงจากวัตถุจริงมาสู่ภาพนั้นไม่เป็นไปตามการคำนวณในอุดมคติทางเรขาคณิต ทำให้แสงเกิดการแยกกันแทนที่จะรวมกันเป็นจุดเดียวตามที่ควรจะเป็น

ภาพรวม
------

วิธีที่ง่ายที่สุดในการอธิบายปรากฏการณ์ที่เกิดจากความคลาดของเลนส์ คือ การสังเกตเห็นว่าแหล่งกำเนิดแสงขาวที่จุดโฟกัสที่ด้านวัตถุไม่ปรากฏเป็นภาพจุดที่จุดโฟกัสที่ด้านภาพ ความบิดเบี้ยวของภาพนี้เป็นผลรวมของความคลาดต่าง ๆ หลายชนิด จึงทำให้ภาพจากจุดเดียวกันเกิดแตกเป็นหลายจุด มองเห็นเป็นภาพที่มีความบิดเบี้ยว

หากพิจารณาตามความยาวคลื่น (ความถี่) ของแสง ความคลาดอาจแบ่งออกเป็น ความคลาดสี และ **ความคลาดสีเดียว** ความคลาดของสีคือความคลาดที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนสีในภาพ เนื่องจาก ดรรชนีหักเหของสารโดยทั่วไปจะแตกต่างกันโดยขึ้นอยู่กับความยาวคลื่น จึงทำให้เกิดการกระจายของแสง ในขณะที่ความคลาดสีเดียวคือความคลาดที่เกิดขึ้นแม้แต่เมื่อพิจารณาที่คลื่นค่าความยาวคลื่นค่าเดียว

นอกจากนี้ยังอาจจัดประเภทตามทิศของความคลาด โดย**ความคลาดแนวตั้ง**คือ ความคลาดที่เกิดจากโฟกัสเลื่อนไปมาด้านหน้าหลัง และ**ความคลาดแนวนอน**คือ ความคลาดที่เกิดจากโฟกัสเลื่อนไปภายในแนวระนับโฟกัส

ความคลาด 5 ชนิดที่เด่นชัดได้ถูกศึกษาโดยฟิลลิพ ลูทวิช ฟ็อน ไซเดิล และถูกเรียกว่าเป็นความคลาดไซเดิล และมีการศึกษาเพิ่มเติมในภายหลังโดย ฟริตซ์ แซร์นีเกอ โดยได้รับการอธิบายทางคณิตศาสตร์ด้วยพหุนามแซร์นีเกอ

การแก้ไขความคลาดทำได้โดยการรวมเลนส์เดี่ยวมากกว่าหนึ่งอันเข้าด้วยกัน ตัวอย่างเช่น ในกรณีของความคลาดสี ได้มีการออกแบบเพื่อให้ลำแสงหลายสี (สองสีสำหรับเลนส์อรงค์, สามสีขึ้นไปสำหรับเลนส์ไร้ความคลาด) มาบรรจบกันได้ ที่ค่าดรรชนีหักเหที่ต้องการ โดยการประกอบรวมความนูนเว้าของเลนส์ที่ทำจากแก้วเชิงทัศนศาสตร์เข้ากับดรรชนีหักเหและการกระจายแสงที่แตกต่างกัน

เนื่องจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้มีการใช้พื้นผิวที่ไม่เป็นทรงกลมด้วย การพัฒนาคอมพิวเตอร์และการวิจัยเกี่ยวกับวิธีการคำนวณทำให้สามารถทำการคำนวณที่ซับซ้อนได้ นอกจากนี้ยังมีการศึกษาระบบเชิงแสงที่ใช้พื้นผิวรูปแบบอิสระที่ซับซ้อนตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 21 

อนึ่ง ตามหลักการแล้วภาพถ่ายจากกล้องรูเข็มจะไม่มีความคลาด

ในกรณีของ เลนส์อิเล็กตรอน ธรรมชาติของคลื่นของอิเล็กตรอนทำให้เกิดการแพร่กระจายของความเข้ม ซึ่งเรียกว่าความ **ความคลาดการเลี้ยวเบน** ปรากฏการณ์ที่คล้ายกันในหลักการเนื่องจากธรรมชาติของคลื่นของแสงถือว่าเป็นภาพเบลอที่มีรูรับแสงขนาดเล็ก หากมองในแง่นี้ ก็อาจกล่าวได้ว่าการถ่ายภาพรูเข็มก็มีความคลาดเช่นกัน

หากระดับการหักเหของแสงต่ำ เช่น ในเลนส์แว่นตา ความคลาดจะน้อยมากจนไม่สังเกตเห็นและสามารถละเลยได้ แต่สำหรับแว่นของคนที่สายตาสั้นมาก ๆ ก็จำเป็นต้องมีการปรับแก้ความคลาดด้วยเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kirkpatrick, Larry; Wheeler, Gerald (1992). *Physics: A World View* (2nd ed.). Philadelphia: Harcourt Brace College Publishers. p. 410. ISBN 0-03-000602-3.
**ตาบอดสี** (อังกฤษ: color blindness) หรือ **การพร่องการเห็นสี** (อังกฤษ: color vision deficiency) เป็นภาวะที่ความสามารถในการมองเห็นสีลดลงหรือการเห็นสีที่แตกต่างไปจากปกติ ภาวะนี้อาจทำให้ความสามารถบางอย่างลดลง เช่น การเลือกผลไม้ที่แก่หรือสุก การเลือกเสื้อผ้า และการอ่านสัญญาณไฟจราจร นอกจากนี้ ตาบอดสีอาจทำให้กิจกรรมทางการศึกษาบางอย่างยากขึ้น เช่น การเรียนศิลปะ อย่างไรก็ตาม ปัญหาโดยทั่วไปบางอย่างมักเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่คนตาบอดสีส่วนใหญ่สามารถปรับตัวเข้ากับภาวะนี้ได้ ส่วนใหญ่จะแยกระหว่างสีเขียวและสีแดงไม่ได้

สาเหตุ
------

โดยทั่วไปมนุษย์จะมีเซลล์รับแสงอยู่ด้วยกัน 2 กลุ่ม กลุ่มแรกทำหน้าที่รับรู้ถึงความมืด หรือ สว่าง ไม่สามารถแยกแยะสีสันได้ แต่จะมีความไวในการกระตุ้นแม้ในที่ที่มีแสงเพียงเล็กน้อย เช่น เวลากลางคืน ส่วนเซลล์กลุ่มที่สองจะทำหน้าที่บอกสีต่าง ๆ ที่เรามองเห็น โดยจะแยกได้อีกเป็น 3 ชนิด ตามระดับคลื่นแสง หรือสี ที่กระตุ้น ได้แก่ เซลล์รับแสงสีแดง เซลล์รับแสงสีน้ำเงิน และเซลส์รับแสงสีเขียวสำหรับการรับแสงสีอื่น โดยให้สมองเราแปลภาพออกมาเป็นสีต่าง ๆ

โรคตาบอดสี เกิดขึ้นจากเซลล์ประสาทชนิดหนึ่ง ในม่านตาที่มีการตอบสนองความไวต่อสีต่าง ๆ ทำงานผิดปกติ จนเกิดเป็นความบกพร่องหรือความพิการ ส่งผลให้ดวงตาไม่สามารถที่จะมองเห็นสีบางสีได้ แต่ทั้งนี้ ตาบอดสีไม่ได้มีเพียงแต่ข้อเสียเท่านั้น แต่ผู้ที่ตาบอดสีจะมีความสามารถในการแยกสีเฉดเดียวกันที่มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยได้ดีกว่าคนปกติ ตัวอย่างเช่น คนตาบอดสีเขียวจะแยกสีที่คล้ายกัน เช่น เขียวอ่อน เขียวอมเหลือง ได้ละเอียด และในประเทศอิสราเอลมีการรับ คนที่ตาบอดสีเข้าประจำในกองทัพบก เพราะคนเหล่านี้จะมองเห็นรถถังที่ทาสี พรางตัวอยู่ในภูมิประเทศ ได้ดีกว่าคนที่มีดวงตาเป็นปกติ

อาการ
-----

อาการที่แสดงถึงความผิดปกตินั้นมักเกิดขึ้นจากจอประสาทตาเส้นประสาทตา หรือส่วนรับรู้ในสมองถูกทำลาย สาเหตุต่าง ๆ เช่น การอักเสบ ภาวะขาดเลือด อุบัติเหตุเนื้อ งอก การเสื่อมลงของจอประสาทตา และผลข้างเคียงจากใช้ยาหรือสารเคมีอื่น ๆ โดยผู้ป่วยจะมีอาการเรียกชื่อสีหรือเห็นสีผิดไปจากเดิม เช่น ความผิดปกติของตาทั้ง 2 ข้างไม่เท่ากัน อาจเป็นตาเดียวหรือทั้ง 2 ตา มีการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นหรือลดลงได้ ขึ้นอยู่กับสาเหตุและความรุนแรงของโรคที่เป็นอยู่นั้น

การรักษาและการป้องกัน
---------------------

ผู้ที่เป็นโรคนี้มาตั้งแต่กำเนิด ยังไม่พบวิธีรักษาที่ได้ผล ทั้งนี้ ควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำถึงโอกาสการถ่ายทอดทางพันธุกรรมและโอกาสหลีกเลี่ยงเพื่อไม่ให้เกิดภาวะตาบอดสีในหมู่ญาติ ส่วนผู้ที่มีภาวะตาบอดสีภายหลัง ควรรับการตรวจวินิจฉัยถึงสาเหตุ เพื่อการวางแผนรักษาที่เหมาะสมต่อไป ส่วนประเภทที่เกิดจากโรคต่าง ๆ ที่มีผลต่อจอประสาทและเส้นประสาทตา อาจป้องกันไม่ให้เกิดความผิดปกติแบบถาวร ควรได้รับคำแนะนำจากแพทย์ที่ถูกต้อง

อ้างอิง
-------

* โรคตาบอดสี เก็บถาวร 2012-08-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ตาบอดสี[*ลิงก์เสีย*]
* สมาคมเพื่อผู้พร่องการเห็นสี (ตาบอดสี) เก็บถาวร 2022-03-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

G ระบบสืบพันธุ์-ปัสสาวะและฮอร์โมนเพศ (Genito-urinary system and sex hormones)

G02A Oxytocics
--------------

### G02AB Ergot alkaloids

G02AB01 Methylergometrine
G02AB02 Ergot alkaloids
G02AB03 Ergometrine
### G02AC Ergot alkaloids and oxytocin including analogues, in combination

G02AC01 Methylergometrine and oxytocin
### G02AD Prostaglandins

G02AD01 Dinoprost
G02AD02 Dinoprostone
G02AD03 Gemeprost
G02AD04 Carboprost
G02AD05 Sulprostone
### G02AX Other oxytocics

G02B Contraceptives for topical use
-----------------------------------

### G02BA Intrauterine contraceptives

G02BA01 Plastic IUD
G02BA02 Plastic IUD with copper
G02BA03 Plastic IUD with progestogen
### G02BB Intravaginal contraceptives

G02BB01 Vaginal ring with progestogen and estrogen

G02C Other gynecologicals
-------------------------

### G02CA Sympathomimetics, labour repressants

G02CA01 Ritodrine
G02CA02 Buphenine
G02CA03 Fenoterol
### G02CB Prolactin inhibitors

G02CB01 Bromocriptine
G02CB02 Lisuride
G02CB03 Cabergoline
G02CB04 Quinagolide
G02CB05 Metergoline
### G02CC Anti-inflammatory products for vaginal administration

G02CC01 Ibuprofen
G02CC02 Naproxen
G02CC03 Benzydamine
G02CC04 Flunoxaprofen
### G02CX Other gynecologicals

G02CX01 Atosiban
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

L สารต้านเนื้องอกและภูมิคุ้มกันบกพร่อง (Antineoplastic and immunomodulating agents)

L02A Hormones and related agents
--------------------------------

### L02AA Estrogens

L02AA01 Diethylstilbestrol
L02AA02 Polyestradiol phosphate
L02AA03 Ethinylestradiol
L02AA04 Fosfestrol
### L02AB Progestogens

L02AB01 Megestrol
L02AB02 Medroxyprogesterone
L02AB03 Gestonorone
### L02AE Gonadotropin-releasing hormone analogues

L02AE01 Buserelin
L02AE02 Leuprorelin
L02AE03 Goserelin
L02AE04 Triptorelin
### L02AX Other hormones

L02B Hormone antagonists and related agents
-------------------------------------------

### L02BA Anti-estrogens

L02BA01 Tamoxifen
L02BA02 Toremifene
L02BA03 Fulvestrant
### L02BB Anti-androgens

L02BB01 Flutamide
L02BB02 Nilutamide
L02BB03 Bicalutamide
### L02BG Enzyme inhibitors

L02BG01 Aminogluthetimide
L02BG02 Formestane
L02BG03 Anastrozole
L02BG04 Letrozole
L02BG05 Vorozole
L02BG06 Exemestane
### L02BX Other hormone antagonists and related agents

L02BX01 Abarelix
**เกย์ดาร์** (อังกฤษ: Gaydar) เป็นคำประสม ของคำว่า เกย์ (gay) ประสมกับ เรดาร์ (radar) และมีความหมายถึงความสามารถในการหยั่งรู้ ประเมินเรื่องรสนิยมทางเพศ (Sexual Orientation) แยกแยะ เกย์, ไบเซ็กชวล หรือรักต่างเพศ การทำงานของเกย์ดาร์ขึ้นอยู่กับข้อมูลความรู้สึกทางท่าทาง และการหยั่งรู้โดยอัชฌัตติกญาณ รวมถึงการตอบสนองในพฤติกรรมทางสังคมและกิริยาท่าทาง ตัวอย่างเช่น กิริยาตอบรับที่มีลีลาสีสัน, อาชีพ และความเจ้าสำอาง เป็นต้น

แนวคิดเรื่องเกย์ดาร์ มีความซับซ้อนโดยเกย์ที่ไม่แสดงทีท่าทั่วไปของเกย์ อย่างเช่น ผู้ชายเมโทรเซ็กชวล ที่มีลักษณะอารมณ์สุนทรีย์มาก มีนิสัยที่สนใจภาพลักษณ์ตัวเอง ซึ่งใกล้เคียงกับเกย์คนเมืองที่ชอบแต่งตัวตามแฟชั่น ข่าวเอบีซี รายการ *20/20* รายงานว่า เกย์ดาร์ อาจจะทำงานได้ดีกว่าในกลุ่มเกย์และคนที่มักสังเกตเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศผู้อื่น เพราะพวกเขามักจะขวนขวาย อยากรู้ว่าคนคนนั้นเป็นเกย์หรือเปล่า

การศึกษาทางวิทยาศาสตร์
----------------------

จากการศึกษาโดย Philadelphia's Monell Chemical Senses Center ตีพิมพ์ใน Journal of Psychological Science รายงานว่า เกย์ผู้ชายมีบางส่วนที่สามารถจับ ค้นหากลิ่นของเกย์อื่นได้อยู่แล้ว"

ในการศึกษาของ Nalini Ambady ที่ตีพิมพ์ในปี 1999 แสดงให้เห็นว่า โฮโมเซ็กชวลสามารถแยกแยะความถูกต้องในรสนิยมทางเพศแม้จากในวิดีโอเงียบและภาพถ่ายได้ดีกว่า คนรักต่างเพศ หลังจากนั้นวิลเลียม ลี อดัมส์ ลูกศิษย์ของ Ambady ศึกษาต่อ ในปี 2004 โดยมุ่งเน้นไปที่หน้าตา จุดสำคัญของการมีปฏิสัมพันธ์ด้านสังคม

อ้างอิง
-------

1. ↑  McFedries, Paul (12 December 2003). "Metrosexual". Logophilia Limited. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-22. สืบค้นเมื่อ 2007-12-17.
2. ↑  Simpson, Mark (15 November 1994). "Here Come The Mirror Men". The Independent. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-22. สืบค้นเมื่อ 2007-12-17.
3. ↑  Simpson, Mark (22 July 2002). "Meet The Metrosexual". Salon.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-22. สืบค้นเมื่อ 2007-12-17.
4. ↑  Hackbarth, Alexa (17 November 2003). "Vanity, Thy Name Is Metrosexual". The Washington Post. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-22. สืบค้นเมื่อ 2007-12-17.
5. ↑  Stossel, John (1 November 2005). "Test Your Gaydar: Can You Tell If Someone's Gay?". ABC News 20/20. สืบค้นเมื่อ 2007-12-17.
6. ↑  Yolanda Martin (2005-09-09). "Preference for Human Body Odors Is Influenced by Gender and Sexual Orientation". *Psychological Science*. สืบค้นเมื่อ 2007-10-24. `{{cite web}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
7. ↑   Randolph E. Schmid (2005-05-10). "Gay Men Respond Differently to Pheromones". *Associated Press*.
8. ↑  Willow Lawson. Nov/Dec 2005. "Queer Eyes: Blips on the Gaydar". Psychology Today Magazine.
9. ↑  Gaudio, Rudolph (1994) "Sounding Gay: Pitch Properties in the Speech of Gay and Straight Men". American Speech 69: 30-57.
**พรรคยุติธรรมและเอกภาพอินโดนีเซีย** (Indonesian Justice and Unity Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Keadilan dan Persatuan Indonesia/PKPI) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย พรรคนี้จัดตั้งขึ้นในชื่อพรรคยุติธรรมและเอกภาพ (Partai Keadilan dan Persatuan ) เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541 โดยแยกตัวออกมาจากพรรคโกลการ์ ผู้นำพรรคคือ นายพล เอดี ซูดรายัต ที่เกษียณอายุแล้ว ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคนี้ได้คะแนนเสียงเพียง 1.01% สมาชิกพรรคจึงได้จัดตั้งพรรคขึ้นใหม่ด้วยชื่อปัจจุบัน หัวหน้าพรรคคือ เอดี ซูดรายัต ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคนี้ได้ 1.3% และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ได้ 0.9% พรรคนี้ต่อต้าน IMF และการแปรรูปกิจการให้เป็นของเอกชน ผู้สนับสนุนส่วนใหญ่อยู่ในสุมาตราเหนือ ชวาตะวันตกและชวากลาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bambang Setiawan & Bestian Nainggolan (Eds) (2004) *Partai-Partai Politik Indonesia: Ideologi dan Program 2004-2009 (Indonesian Political Parties: Ideologies and Programs 2004-2009* Kompas ISBN 979-709-121-X. p193
2. ↑  Indonesian General Election Commission website[*ลิงก์เสีย*] Official Election Results
3. ↑  *The Jakarta Post* 10 May 2009 เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Democratic Party controls 26% of parliamentary seats
4. ↑  *Tempo* magazine No. 0931/March 31-April 06, 2009, p.31
โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน (อังกฤษ: Haakon Lorentzen)

ประวัติ
-------

โฮกุ้น ลอเรนต์ซัน เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ณ ออสโล ราชอาณาจักรนอร์เวย์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์ กับพระภัสดา แอร์ลิง ลอเรนต์ซัน เขาเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ และเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ โดยเขานั้นเติบโตในบราซิล ต่อมาเขาได้ย้ายตามพระมารดาและน้องของเขา 2 คนกลับนอร์เวย์ เขากลายเป็นพลเมืองและเป็นทหารในนอร์เวย์ โดยเขาจบคณะเศรษฐศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยรีโอเดจาเนโร และได้จบหลักสูตรกาจัดการ ณ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

เขาได้สมรสกับ มาร์ธา เวนโย มีบุตร 3 คนคือ 

1. โอลาฟ เฟรเดอริก มินิก ลอเรนต์ซัน
2. คริสเตียน ฮารัลด์ โฮุกุ้น ลอเรนต์ซัน
3. โซฟี มาร์ธา อเล็กซานดรา ลอเรนต์ซัน

การเสกสมรสของเขานั้น สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ผู้เป็นพระมาตุลา (น้าชาย) ได้พระราชทานพระราชดำรัสว่า

> ในการสมรสครั้งนี้ ฉันขอให้เธอทั้ง 2 มีความสุขและใช้ชีวิตด้วยกันตลอดไป
> 
> — สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์  
> พระมาตุลา

การทำงาน
--------

หลังจากเรียนจบและสมรสแล้ว เขาได้เป็นผู้บริหารสูงสุดของบริษัทกรุ๊ป ลอเรนต์ซัน เขาเองยังเป็นนักวิจัยในWWFของบราซิลอีกด้วย
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)

L สารต้านเนื้องอกและภูมิคุ้มกันบกพร่อง (Antineoplastic and immunomodulating agents)

L03A Cytokines and immunomodulators
-----------------------------------

### L03AA Colony stimulating factors

L03AA02 Filgrastim
L03AA03 Molgramostim
L03AA09 Sargramostim
L03AA10 Lenograstim
L03AA12 Ancestim
L03AA13 Pegfilgrastim
### L03AB Interferons

L03AB01 Interferon alfa natural
L03AB02 Interferon beta natural
L03AB03 Interferon gamma
L03AB04 Interferon alfa-2a
L03AB05 Interferon alfa-2b
L03AB06 Interferon alfa-n1
L03AB07 Interferon beta-1a
L03AB08 Interferon beta-1b
L03AB09 Interferon alfacon-1
L03AB10 Peginterferon alfa-2b
L03AB11 Peginterferon alfa-2a
### L03AC Interleukins

L03AC01 Aldesleukin
L03AC02 Oprelvekin
### L03AX Other cytokines and immunomodulators

L03AX01 Lentinan
L03AX02 Roquinimex
L03AX03 BCG vaccine
L03AX04 Pegademase
L03AX05 Pidotimod
L03AX07 Poly I:C
L03AX08 Poly ICLC
L03AX09 Thymopentin
L03AX10 Immunocyanin
L03AX11 Tasonermin
L03AX12 Melanoma vaccine
L03AX13 Glatiramer acetate
L03AX14 Histamine dihydrochloride
**ฤดูกาล 2022–23** เป็นฤดูกาลที่ 157 ของสโมสรฟุตบอลเรกซัม และเป็นฤดูกาลที่ 15 ติดต่อกันในเนชันนัลลีก เรกซัมเป็น 1 ใน 5 สโมสรฟุตบอลเวลส์ในระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ ฤดูกาลนี้ การแข่งขันในประเทศและยุโรปถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการถ่ายทอดสดฟุตบอลโลก 2022 ที่เล่นในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม ค.ศ. 2022 ที่กาตาร์

เรกซัมเริ่มต้นฤดูกาลด้วยการเอาชนะอีสต์ลีห์ 2–1 ในเนชันนัลลีก เรกซัมแลกหมัดไปมากับนอตส์เคาน์ตีตลอดทั้งฤดูกาล เมื่อวันที่ 7 เมษายน เรกซัมเป็นอันดับ 2 ในลีกโดยมีคะแนนเท่ากับนอตส์เคาน์ตีที่ 100 คะแนน เป็นรองแค่ผลต่างประตูได้เสีย แต่พวกเขามีเกมในมือ ในฤดูกาลนี้ การแข่งขันของพวกเขาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยมีผู้ชมเกือบเต็มความจุสนามทุกนัด ทีมมังกรแดงประสบความสำเร็จในการเลื่อนชั้นสู่อีเอฟแอลลีกทู เป็นครั้งแรกในรอบ 15 ปีในการแข่งขันชิงแชมป์เนชันนัลลีกที่ต่อสู้อย่างสูสีกับนอตส์เคาน์ตี พวกเขาคว้าแชมป์เนชันนัลลีกด้วยระยะห่าง 4 แต้มในการแข่งขันนัดสุดท้ายของฤดูกาล โดยกลับมาจากการเสียประตูให้บอร์แฮมวูดในนาทีที่ 1 และยิงได้ 3 ประตูในช่วงที่เหลือของการแข่งขัน โดยได้ประตูจากผู้เล่นตัวเก่งอย่างพอล มัลลินและเอลเลียต ลี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "How does Wrexham's average home attendance compare to EFL clubs?". *The Leader* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-04-09.
**เจงล็อต** (อังกฤษ: Jenglot) เป็นเครื่องรางตามความเชื่อในเรื่องไสยศาสตร์ของอินโดนีเซีย คล้ายกับกุมารทองของไทย เจงล็อต มีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่มีรูปร่างที่เล็กมาก และผอมแห้ง แต่มีเขี้ยวที่ยาวแหลม และเล็บมือที่ยาวแหลม มีผมยาว กล่าวกันว่าเจงล็อตมีที่มาจากเกาะชวา และได้แพร่กระจายไปทั่วอินโดนีเซียตามเมืองใหญ่ ๆ เช่น สุราบายา, บาหลี หรือทางตะวันออกของเกาะชวา หรือเมืองหลวงของประเทศ คือ จาการ์ตา ผู้ที่ครอบครองอาจได้ความร่ำรวย หรือกระทำการล้างแค้นต่อศัตรู หรือแม้แต่ทำเสน่ห์ใส่เพศตรงข้ามได้ แต่ผู้ที่ครอบครองเจงล็อตต้องเลี้ยงมันด้วยเลือด ทั้งเลือดของมนุษย์ หรือเลือดสัตว์

เจงล็อต มีขายทั่วไปหรือแม้แต่ให้เช่าชั่วคราวตามตลาดหรือตามที่ต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย จนถึงขึ้นมีการขายกันในอินเทอร์เน็ต หรือจัดเป็นนิทรรศการขึ้นมา จนมีการสร้างเป็นเจงล็อตปลอมหลอกขายกันทั่วไป ว่ากันว่า สามารถพบเจงล็อตได้แม้แต่บนหลังคาบ้าน หรือบนต้นไม้ใหญ่ ๆ 

มีความเชื่อกันว่า เจงล็อตมาจากผู้ที่เล่นไสยเวทย์จนบรรลุญาณถึงขั้นหนึ่ง เขาต้องการชีวิตนิรันดร์ เมื่อทำพิธีกรรมด้วยโชคชะตาทำให้ร่างกายของเขาได้หดเล็กลงและกลายสภาพเป็นเจงล็อตไปในที่สุด รวมถึงคนทรงเจ้าหรือผู้มีญาณก็สามารถกลายร่างเป็นเจงล็อตได้ด้วย

ผู้ที่มีครอบครองเจงล็อตและผู้ขายผู้หนึ่ง กล่าวว่า เจงล็อตยังมีทั้งเจงล็อตที่ดี และเจงล็อตร้าย เจงล็อตที่ดีจะกินธัญพืชจำพวกยาสูบหรือหมาก หรือดอกไม้ เป็นอาหาร ขณะที่เจงล็อตร้ายจะกินเลือดเป็นอาหาร ผู้ที่ครอบครองต้องเลี้ยงมันด้วยเลือดให้เหมาะสม มิเช่นนั้นมันอาจกลับมาทำร้ายผู้ที่ครอบครองได้จนถึงแก่ชีวิต 

อีกทั้งยังแบ่งเจงล็อตออกได้เป็น 3 ประเภท คือ

1. เบโทโรเครัง (Bethoro Karang) เจงล็อตเพศชาย
2. ด็อกโทโรมาตัน (Bethoro Waton) เจงล็อตเพศหญิง
3. เบเทวานกาปีโวโร (Begawan Kapiworo) เจงล็อตไม่มีเพศ

เชื่อกันว่า เจงล็อตสามารถปกป้องทรัพย์สินหรือบ้านเรือนหรือภัยอันตรายของผู้ครอบครองได้ และสามารถเคลื่อนไหวได้ เจงล็อตจะเป็นฝ่ายเลือกผู้ที่จะเป็นเจ้าของมัน และสามารถสื่อสารหรือทักทายกับเจ้าของหรือบุคคลทั่วไปได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Zafarina, Z; Panneerchelvam, S (2009). "Analysis of hair samples using microscopical and molecular techniques to ascertain claims of rare animal species". *Malays J Med Sci*. **16** (3): 35–40. PMC 3329137. PMID 22589663.
2. ↑   *"Strange Encounters" Jenglot (TV Episode 2016)* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jenglot, "Monster Kecil" yang Misterius (in Indonesian Language)
* Jenglot Jive – Tiny Entities Discovered In Southeast Asia
**วิกกี ตาฮูมิล** (อังกฤษ: Vicky Tahumil) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองมานาโด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 2

ประวัติ
-------

วิกกี ตาฮูมิลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2541 ชนะ แซนดี้ ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชกชนะรวด 8 ครั้ง ก่อนจะมาเสมอกับเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ จากฟิลิปปินส์ ที่ อินโดนีเซีย จากนั้น ทาฮูมิลก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนนฟาราโซนา ฟิเดล เมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2543 ป้องกันตำแหน่งได้ถึง 7 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งไปชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2547ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส นักมวยฟิลิปปินส์ที่แย่งแชมป์ไปจากดีเด่น เก่งการุณ

ทาฮูมิลป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง โดยชนะน็อค วิษณุ พ.นอบน้อม ยก 8 และชกนอกรอบชนะนักมวยสาลชาวไทยและฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเสียงในรุ่นนี้หลายคน เช่น ชนะคะแนนเซลโซ่ แดงก๊อด ชนะคะแนน อลองก์ ดีนอยด์ ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ สองครั้ง ชนะฟาวล์ เวลเดล คาจูเลส ยก 5 ก่อนที่จะไปชกนอกรอบในญี่ปุ่นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ไดกิ คาเมดะ ยก 3 และไปชิงแชมปโลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ แอฟริกาใต้เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2550 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิคแก่ โซลานี เตเต โดยทาฮูมิลถอดนวมออกหลังยกที่ 3 และบอกว่าเขาถูกโขกที่ศีรษะ
ทาฮูมิลหยุดชกไปถึงสามปี จากนั้น กลับมาชกอีกสามครั้ง และเป็นการมาชกนอกรอบในประเทศไทยและชกแพ้ทั้งสามครั้ง หลังจากที่เขาชกแพ้น็อคพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 แล้วก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2543 – 2547)
* แชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท
	+ ชิง 13 เมษายน 2547 ชนะคะแนน มาร์วิน แทมโปส ที่ จาการ์ตา
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 ตุลาคม 2547 ชนะน็อค วิษณุ พ.นอบน้อม ยก 8 ที่จาการ์ตา
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกร่นฟลายเวท WBF เมื่อ 23 กันยายน 2550 แพ้คะแนนโดยเทคนิค โซลานี่ เตเต ที่ แอฟริกาใต้

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
นิกายชอนแท (ฮันกึล 천태종 ฮันจา 天台宗) เป็นคณะสงฆ์ของเกาหลีใต้ ตรงกับนิกายเทียนไถ (天台宗) ของจีน หรือทิกายเทนได (天台宗) ของญี่ปุ่น มีกำเนิดตั้งแต่สมัยราชวงศ์โครยอ หรือราวศตวรรษที่ 11 มีบูรพาจารย์คือพระอึยชอน เดิมเป็นเชื้อพระวงศ์ระดับสูง ต่อมาผนวชเป็นภิกษุศึกษาคำสอนของนิกายเทียนไถจนแจ่มแจ้ง แล้วจึงสถาปนานิกายนี้ขึ้นในเกาหลี ใช้ชื่อเดียวกับจีน แต่คำว่า "เทียน" เกาหลีออกเสียงเป็น "ชอน" ส่วนคำว่า "ไถ" ออกเสียงเป็น "แท" พระอาจารย์อึยชอนเป็นที่เชื่อถือศรัทธาของสมาชิกราชวงศ์โครยอมาก ยังได้รับสถาปนาเป็นพระมหาพุทธิรัฐคุรุ (แทกัก กุกซา - 大覺國師) ช่วงนั้นนิกายชอนแทรุ่งเรืองอย่างมาก 

แต่นับจากสิ้นราชวงศ์โครยอเป็นต้นมาจนถึงราชวงศ์โชซอน พุทธศาสนาถูกเบียดเบียนหนัก คณะสงฆ์จึงต้องรวมตัวเป็นกลุ่มก่อนเดียวเพื่อความอยู่รอด คณะชอนแทจึงรวมเข้ากับคณะวิปัสนา หรือซอน จากนั้นศาสนจักรเกาหลีจึงแบ่งออกเป็น 2 สาย สายปฏิบัติเน็นแนวทางสำนักซอน หรือเซ็น ใช้การวิปัสสนาเป็นแนวทางหลัก อีกสายคือฝ่ายปริยัติ ศึกษาพระสูตรเป็นหลัก พระสูตรสำคัญคืออวตังสกะสูตร ของสำนักฮวาออม (บัดนี้สูญสิ้นไปแล้ว) วัชรเฉทิกปรัชญาปารมิตาสูตรของสำนักซอน และสัทธรรมปุณฑรีกสูตรของสำนักชอนแท อนึ่ง สำนักชอนแทเองก็มีแนวทางวิปัสนากรรมฐานของตนเอง แตกต่างจากสำนักซอน 

หลังเกาหลีได้รับเอกราช คณะชอนแทรวมอยู่กับคณะโชเกอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะแยกตัวออกมาฟื้นฟูสำนักอีกครั้ง มีศูนย์กลางที่วัดคูอินซา มีพระซางวอล วอนกัก เป็นบูรพาจารย์รุ่นใหม่ แต่เดิมท่านสืบสานสายชอนแท มาบำเพ็ญเพียรอย่างสันโดษกลางเขา แต่ก็มีปณธานแน่วแน่ที่จะฟื้นฟูพุทธศาสนาในเกาหลี จึงสถาปนาสำนักขึ้นอีกครั้ง ปัจจุบันมีสานุศิษย์ราว 2 ล้านคน แต่แนวทางต่างจากคำสอนของสำนักชอนแทเมื่อ 900 ปีก่อนพอสวมควร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Daigak Guksa
2. ↑  Guinsa - South Korea
3. ↑  Guinsa Temple (구인사)
4. ↑  Guinsa - South Korea

บรรณานุกรม
----------

* Daigak Guksa[*ลิงก์เสีย*]
* Guinsa Temple (구인사)[*ลิงก์เสีย*]
* Guinsa - South Korea