**นูกา** (ฝรั่งเศส: *nougat*, ออกเสียง: [nuɡa]; อาเซอร์ไบจาน: *nuqa*; อังกฤษ: nougat, UK: /ˈnuːɡɑː/), **นูกัต** (US: /ˈnuːɡət/) หรือ **นูฆอ** (เปอร์เซีย: نوقا) เป็นชื่อเรียกขนมหวานกลุ่มหนึ่งที่ทำมาจากน้ำตาลหรือน้ำผึ้ง, ถั่ว (ส่วนมากนิยมใช้อัลมอนด์, วอลนัต, พิสตาชีโอ, เฮเซลนัต และแมคาเดเมีย), ไข่ขาว และบางครั้งใส่ผลไม้แห้ง เนื้อของนูกามีลักษณะเคี้ยวหนึบ และนำมาใช้เป็นส่วนประกอบในขนมแท่งและช็อกโกแลตหลายชนิด คำว่า *nougat* ในภาษาฝรั่งเศสมาจากวลีในภาษาอุตซิตาว่า *pan nogat* (ออกเสียง: [ˈpaⁿ nuˈɣat]) ซึ่งน่าจะมาจากวลีภาษาละตินว่า *panis nucatus* ซึ่งแปลว่า "ขนมปังใส่ถั่ว" (คำคุณศัพท์ *nucatum* แปลว่า "ที่ใส่ถั่ว" หรือ "ที่มีถั่ว")

มีนูการูปแบบพื้นฐานอยู่สองรูปแบบ รูปแบบแรกคือ **นูกาขาว** (*nougat blanc*) หรือ **นูกาเปอร์เซีย** (*nougat perse*; หรือที่เรียกว่า *แกซ* ในอิหร่าน และ *ตูร์รอน* ในสเปน) มีส่วนผสมของไข่ขาวกับน้ำผึ้ง ปรากฏหลักฐานเก่าแก่ถึงศตวรรษที่ 7 ในอัลอันดะลุส ในเมืองอาลิกันเต ประเทศสเปน ในศตวรรษที่ 16 มีการตีพิมพ์เรื่องแต่งจำนวนมากที่กล่าวถึงของหวานชนิดนี้ เช่น เรื่องสั้นอย่างสั้นเรื่อง *ลาเฆเนโรซาปาลิซา* ของโลเป เด รูเอดา หรือนวนิยายเรื่องอื่น ๆ ของมิเกล เด เซร์บันเตส รวมถึงในเมืองมงเตลีมาร์ ประเทศฝรั่งเศส ในศตวรรษที่ 18 (ในชื่อนูกามงเตลีมาร์) ส่วนนูการูปแบบที่สองคือ **นูกาดำ** (*nougat noir*) หรือ **นูกาน้ำตาล** (*brown nougat*; หรือที่เรียกว่า *กรอกกันเต* ในภาษาอิตาลี ซึ่งแปลว่า "กรอบ") ทำขึ้นโดยไม่มีส่วนผสมของไข่ขาวและมีผิวสัมผัสที่แน่นกว่าและมักจะกรอบ
ในประเทศไต้หวัน เป็นของฝากให้แก่นักท่องเที่ยว สูตรของไต้หวันมีการเพิ่มมาร์ชเมลโล่ และแครกเกอร์ จึงทำให้เป็นที่นิยมในโลกออนไลน์
จนชาวเน็ตเรียกติดปากกันว่า "ตังเมไต้หวัน"

ประวัติศาสตร์
-------------

มีหลายตำนานที่บอกเล่าถึงที่มาของนูกา สูตรนูกาขาวยุคแรกเริ่มซึ่งน่าจะรับมาจากเอเชียกลางหรือเปอร์เซีย มีปรากฏหลักฐานในเอกสารฉบับหนึ่งที่พบในกรุงแบกแดด อายุราวศตวรรษที่ 10 นูกาในยุคนั้นเรียกว่า *นาฏิฟ* (ناطف) หนึ่งในสูตรจากยุคนั้นระบุว่า *นาฏิฟ* มีที่มาจากนครฮาร์รันซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมืองอูร์ฟา (ปัจจุบันอยู่ในภาคใต้ของประเทศตุรกี) กับเมืองอะเลปโป (ปัจจุบันอยู่ในประเทศซีเรีย) ในปลายศตวรรษที่ 10 อิบน์ เฮาก็อล นักเดินทางและนักภูมิศาสตร์ บันทึกไว้ว่าเขาได้ลิ้มรสของ *นาฏิฟ* ในเมืองมันบิจญ์ (ปัจจุบันอยูในประเทศซีเรีย) และในเมืองบูฆอรอ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอุซเบกิสถาน)

ความนิยม
--------

ในยุโรปใต้ นูกาเป็นส่วนประกอบสำคัญของมื้ออาหารคริสต์มาส ในภูมิภาคนี้นูกามีชื่อเรียกแตกต่างกันไป ได้แก่ *ตูเรา* ในประเทศโปรตุเกส; *ตูร์โรง*, *ตูร์รอน*, *ตูร์รอย* และ *ตูร์โร* ในประเทศสเปน; *นูกา* ในภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส; *ตอร์โรเน*, *มันดอร์ลาโต*, *กูเปตา* และ *กุบไบตา* ในเกรโมนา, เตารีอาโนวา และซิซิลีในประเทศอิตาลีตามลำดับ; *อุบบัยต์* ในประเทศมอลตา และ *มันโดลาโต* หรือ *มันโดลา* ในประเทศกรีซ ส่วนในประเทศโรมาเนียเรียกว่า *อัลวิตเซอ*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "nougat". *OxfordDictionaries.com*. Oxford University Press. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 16, 2016. สืบค้นเมื่อ 30 June 2016.
2. 1 2  "nougat". *Cambridge Dictionary Online*. Cambridge University Press. สืบค้นเมื่อ 19 August 2013.
3. 1 2  "nougat". *Dictionary.com*. สืบค้นเมื่อ 19 August 2013.
4. ↑  "nougat". *TheFreeDictionary.com*. สืบค้นเมื่อ 19 August 2013.
5. ↑  Anonymous (2000) [c. 1550]. Majada Neila, Jesús (บ.ก.). *Manual de mujeres en el cual se contienen muchas y diversas recetas muy buenas* (ภาษาสเปน). Caligrama. ISBN 9788493176341. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ 2 November 2016 – โดยทาง Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes.
6. ↑  "ترجمة ومعنى كلمة ناطف" [Translation and meaning of the word *nāṭif*]. *Almaany.com* (ภาษาอาหรับ). สืบค้นเมื่อ 26 June 2016.
7. ↑  Moncorgé, Marie Josèphe (2018). "All kinds of nougat, A journey through the Mediterranean history of a confectionery" (ภาษาอังกฤษ). TAMBAO. สืบค้นเมื่อ 8 April 2019.
8. ↑  Jessop, Tara. "A Brief History Of Spanish Turrón". *Culture Trip*. สืบค้นเมื่อ 2017-10-25.
9. ↑  "Torrone di Benevento". *sito.regione.campania.it* (ภาษาอิตาลี). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 March 2016. สืบค้นเมื่อ 12 February 2016.