ท้องพระโรงของพระราชวังมัณฑะเลย์มีปยะตะเจ็ดชั้นอันโดดเด่น
**ปยะตะ** (พม่า: ပြာသာဒ်, ออกเสียง: [pjaʔθaʔ]; จากภาษาสันสกฤต *ปฺราสาท*; มอญ: တန်ဆံၚ် ออกเสียง: [tan.cʰi̤ŋ]) เป็นชื่อของอาคารหลังคาหลายชั้น โดยมีชั้นเป็นเลขคี่ (จากสามชั้นถึงเจ็ด) ปยะตะ มักอยู่ในสถาปัตยกรรมพุทธและสถาปัตยกรรมหลวงของพม่า (เช่น อาคารพระราชวัง, เจดีย์) และหอคอยเหนือพระพุทธรูปหรือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ (เช่น พระที่นั่งและประตูเมือง)

โครงสร้าง
---------

ปยะตะ สร้างจากหลังคาทรงสี่เหลี่ยมมีหน้าจั่วสูงต่อเนื่องเป็นทรงกรวยหลายชั้น โดยมีโครงสร้างคล้ายกล่องแทรกขั้นระหว่างหลังคาแต่ละชั้น เรียกว่า *เลบอ* (လည်ပေါ်) ปยะตะสวมมงกุฎยอดไม้แหลมที่เรียกว่า *ไตง์พู่* (တိုင်ဖူး) หรือ *กู้นพู่* (ကွန်းဖူး) ขึ้นอยู่กับรูปร่าง คล้ายกับ *ที่* หรือ ฉัตร ซึ่งเป็นเครื่องประดับที่สวมยอดบนสุดของเจดีย์พม่า ขอบของแต่ละชั้นมีการประดับแผ่นโลหะปิดทองตรงมุมที่เรียกว่า *ตุยีน* (တုရင်) (คล้ายกับ*ช่อฟ้า* ของไทย) ปยะตะมีสามประเภทหลัก โดยแบ่งตามจำนวนชั้นที่เรียกว่า *โบน* (ဘုံ, จากภาษาบาลี *ภูมิ*) สามชั้น, ห้าชั้น และเจ็ดชั้น

ประวัติ
-------

ภาพจิตรกรรมฝาผนัง ปยะตะ ก่ออิฐถือปูนในเมืองอังวะ
การใช้ปยะตะเริ่มแรกในสถาปัตยกรรมพม่ามีตัวอย่างมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรพุกาม ตัวอย่างโดดเด่นที่มีลักษณะเป็นปยะตะในยุคนี้ เช่น อานานดาพะย่า วัดกอด่อปะลีน

ในพม่าก่อนยุคอาณานิคม ปยะตะเป็นส่วนสำคัญในอาคารของราชวงศ์ เป็นสัญลักษณ์ของดาวดึงส์สวรรค์ของชาวพุทธ เหนือบัลลังก์หลักในท้องพระโรงมีปยะตะเก้าชั้น โดยส่วนยอดสื่อถึงเขาพระสุเมรุ (မြင်းမိုရ်) และชั้นล่างหกชั้นสื่อถึงที่อยู่ของเหล่าเทวดาและมนุษย์ นอกจากนี้ ประตูเมืองทั้งสิบสองแห่งของเมืองหลวงพม่ายังประดับด้วยปยะตะ โดยประตูหลักที่ใช้โดยราชวงศ์มีห้าชั้น

พม่าก่อนยุคอาณานิคมมีกฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย จำกัดการใช้ปยะตะไว้เฉพาะอาคารของราชวงศ์และทางศาสนาเท่านั้น และมีการควบคุมจำนวนชั้นตามระดับชั้นยศ ปยะตะเก้าชั้นสงวนไว้สำหรับกษัตริย์แห่งอาณาจักร โดยที่เจ้าฟ้าประเทศราชสำคัญ มีสิทธิใช้ปยะตะเจ็ดชั้น

คลังภาพ
-------

* ปยะตะบนเรือพระที่นั่งพระเจ้าสีป่อปยะตะบนเรือพระที่นั่งพระเจ้าสีป่อ
* ปยะตะบนสุสานพระศพพระเจ้าอลองพญาปยะตะบนสุสานพระศพพระเจ้าอลองพญา
* ปยะตะบนสุสานพระศพพระเจ้ามินดงปยะตะบนสุสานพระศพพระเจ้ามินดง
* ปยะตะบนกำแพงพระราชวังมัณฑะเลย์ปยะตะบนกำแพงพระราชวังมัณฑะเลย์
* ปยะตะทางขึ้นเจดีย์ชเวดากองปยะตะทางขึ้นเจดีย์ชเวดากอง
* ปยะตะบริเวณเจดีย์ชเวดากองปยะตะบริเวณเจดีย์ชเวดากอง

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ปยะตะ**

1. 1 2 3  Hla, U Kan (1977). "Pagan: Development and Town Planning". *Journal of the Society of Architectural Historians*. **36** (1): 15–29. doi:10.2307/989143. JSTOR 989143.
2. ↑  Scott, James George (1910). *The Burman, His Life and Notions*. BiblioBazaar. p. 126. ISBN 978-1-115-23195-4.
3. ↑  Strachan, Paul (1990). *Imperial Pagan: art and architecture of Burma*. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-1325-3.
4. ↑  Ferguson, John (1981). *Essays on Burma*. Brill Archive. p. 53. ISBN 978-90-04-06323-5.
5. ↑  Michael, Aung-Thwin (1986). "Heaven, Earth, and the Supernatural World: Dimensions of the Exemplary Center in Burmese History". *Journal of Developing Societies*. **2**. ProQuest 1307834694.
6. ↑  Fraser-Lu, Sylvia (1994). *Burmese Crafts: Past and Present* (ภาษาอังกฤษ). Oxford University Press. ISBN 9780195886085.
7. ↑  Tilly, Henry L. (1903). *Wood Carving Of Burma*. Burma: Superintendent, Government Printing.
8. ↑  Nisbet, John (1901). *Burma Under British Rule--and Before* (ภาษาอังกฤษ). A. Constable.