recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดใหญ่สว่างอารมณ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองบางน้อย ตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตรงข้ามเกาะเกร็ด บริเวณวัดยังมีตลาดริมน้ำวัดใหญ่สว่างอารมณ์ที่เปิดในวันเสาร์และอาทิตย์

ประวัติ
-------

วัดใหญ่สว่างอารมณ์สร้างขึ้นในราว พ.ศ. 1963 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน เดิมชื่อว่า **วัดน้อย** เนื่องจากตั้งอยู่ริมคลองบางน้อย ต่อมาย้ายที่ตั้งวัดมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันและเปลี่ยนชื่อเป็น **วัดใหญ่ยิ่ง** จนกระทั่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดใหญ่บางน้อย** เพราะมีเจ้าอาวาสชื่อหลวงพ่อน้อย ต่อมาในปี พ.ศ. 2463 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จมาประทับ ณ ตำหนักชั่วคราว ระหว่างวันที่ 26 พฤษภาคม ถึงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 พระองค์พอพระทัยกับพระตำหนักที่พัก มีพระอารมณ์ผ่องใสพร้อมทั้งสุขภาพและพลานามัยที่ดีขึ้น จึงทรงขนานนามวัดนี้ใหม่ว่า "วัดใหญ่สว่างอารมณ์" ปัจจุบันตำหนักนี้ถูกรื้อถอนไปแล้ว

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 4 ศอก สมัยสุโขทัย ทำด้วยศิลาแลง สร้างเมื่อ พ.ศ. 1963 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2455 ที่หน้าบันทำเป็นรูปพานแว่นฟ้าสองชั้น มีสมุดไทยวางอยู่บนพาน พระประธานปางสมาธิประจำศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆังสูงทรงไทย มณฑปหลวงพ่อกุหลาบ ธัมมวิริโย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตลาดน้ำวัดใหญ่สว่างอารมณ์". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2020-10-01.
3. ↑  "วัดใหญ่สว่างอารมณ์". *กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา*.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "วัดใหญ่สว่างอารมณ์". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**มีโอเวน** (โรมาเนีย: *Mioveni*, เสียงอ่านภาษาโรมาเนีย: [mi.oˈvenʲ]) เป็นเมืองในเทศมณฑลอาร์เกช ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ราว 15 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของปีเตชตี ประชากรในปี 2011 อยู่ที่ 31,998 คน

มีโอเวนพัฒนาขึ้นอย่างมากในทศวรรษ 1970s หลังการก่อสร้างโรงงานผลิตของยานยนต์ดาเชียในปี 1968 มีโอเวนยังเป็นที่ตั้งของสถาบันวิจัยนิวเคลียร์และโรงงานซึ่งผลิตวัสดุอุปกรณ์ให้กับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เซร์นาโวเดอ และเรือนจำความปลอดภัยสูงหนึ่งแห่ง มีโอเวนได้รับสถานะเมือง (town) อย่าเป็นทางการในปี 1989 หลังโครงการจัดระเบียบชนบทโรมาเนีย ก่อนหน้านี้ มีโอเวนเป็นแค่คอมมูน ภายใต้ชื่อ โคลีบาชี (*Colibași*) ชื่อมีโอเวน ซึ่งเป็นชื่อในประวัติศาสตร์ ถูกนำกลับมาอีกครั้งในปี 1996 เป็นต้นมา

ยานยนต์ดาเชีย (Dacia) บริษัทผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ของโรมาเนีย มีสำนักงานใหญ่และโรงงานผลิตแห่งเดียวของบริษัทอยู่ที่มีโอเวน โรงงานที่มีโอเวนนี้มีขีดการผลิตรถยนต์อยู่ที่ 350,000 คันต่อปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  (ในภาษาโรมาเนีย) Mioveni เก็บถาวร 2013-07-02 ที่ archive.today at the Argeș County Council site; accessed July 2, 2013
2. ↑  "Uzina Vehicule" (ภาษาโรมาเนีย). Dacia. 14 May 2012. สืบค้นเมื่อ 2 January 2014.
**วัดใหม่ราษฎร์นุกูล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก ในตำบลบ้านแพ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรสาครแห่งที่ 3 ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 48 ไร่ 3 งาน 6 ตารางวา

วัดใหม่ราษฎร์นุกูลตั้งเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2424 นายหลิมและนางมาลัย หลิ่มมณี ได้มีศรัทธาถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด จนกระทั่งได้เปิดโรงเรียนแห่งแรกในอำเภอบ้านแพ้ว ชื่อโรงเรียนประชาบาลตำบลบ้านแพ้วในปี พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2510 โรงเรียนสอนพิมพ์ดีดและคอมพิวเตอร์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2543 ศูนย์การเรียนชุมชนวัดใหม่ราษฎร์นุกูล เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2543

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ พร้อมพระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 31 หลัง เป็นอาคารไม้ 30 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหาร กว้าง 10 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารกาญจนาภิเษกภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 99 นิ้ว ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระพุทธสิหิงค์จำลอง เกศทองคำ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 รูปหล่อหลวงพ่อสอน เกสโส (อดีตเจ้าอาวาส) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระกรับ
* พระสอน เกสโร
* พระครูพรหมสร (สำราญ เขมธโร) พ.ศ. 2494–2533
* พระเกรียงไกร กลยาโณ พ.ศ. 2534–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดใหม่ราษฎร์นุกูล". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดใหม่ราษฎร์นุกูล". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ทศนิยม** (อังกฤษ: decimal) คือรูปแบบการแสดงจำนวนจริงโดยใช้สัญกรณ์ตำแหน่ง

ภาพรวม
------

ทศนิยมเป็นวิธีหนึ่งในการแสดงจำนวนที่มากกว่า 0 และน้อยกว่า 1 โดยไม่ใช้เศษส่วน หลักของจำนวนที่ได้จากการหาร 1 ด้วยเลขฐานหลัก N ไป P ครั้ง จะแสดงเป็นทศนิยมตำแหน่งที่ P

ตัวอย่างเช่น ทศนิยมเทียบเท่ากับ 1 ส่วน 100 ของ 1425 เขียนโดยใช้ทศนิยมและ จุดทศนิยม (มหัพภาค หรือ จุลภาค) เป็น

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 14 |. | 25 |
| ส่วนจำนวนเต็ม | จุดทศนิยม | ส่วนทศนิยม |

หรือ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 14 | , | 25 |
| ส่วนจำนวนเต็ม | จุดทศนิยม | ส่วนทศนิยม |

ในไทย จุดทศนิยมมักใช้เป็นมหัพภาค ส่วนที่อยู่ทางด้านซ้ายของจุดทศนิยมเรียกว่า**ส่วนจำนวนเต็ม** และหน่วยและหลักสิบจะเขียนจากทางด้านขวา ส่วนที่อยู่ทางขวาของจุดทศนิยมเรียกว่า **ส่วนทศนิยม** และตัวเลขที่เล็กกว่า 1 จะเขียนตามลำดับจากซ้ายไปหลักที่หนึ่งส่วนสิบและหลักที่หนึ่งส่วนร้อย ในกรณีของตัวเลขข้างต้น หลักสิบคือ 1 หลักหน่วยคือ 4 หลักที่หนึ่งส่วนสิบคือ 2 และหลักที่หนึ่งส่วนร้อยคือ 5 เมื่อแสดงตัวเลขที่น้อยลงไปอีก อาจเพิ่มตัวเลขหลังจากนี้ไปในทำนองเดียวกัน เช่น ตำแหน่งที่หนึ่งในพัน หรือ ตำแหน่งที่หนึ่งหมื่น

การเว้นวรรคส่วนทศนิยม
---------------------

ตามระบบหน่วยสากล (เอสไอ) เพื่ออำนวยความสะดวกในการอ่านเมื่อจำนวนหลักมีมาก จะมีการใส่ช่องว่างเว้นวรรค ในสาขาวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ รวมทั้งฟิสิกส์ จะมีการใช้สัญกรณ์ตามข้อกำหนดของระบบหน่วยสากล (SI)

* 76 483 522 ไม่ใช่ 76,483,522
* 43 279.168 29 ไม่ใช่ 43,279.168 29
* 8012 หรือ 8 012 ไม่ใช่ 8,012
* 0.491 722 3 ไม่ใช่ 0.4917223 มาก
* 0.5947 หรือ 0.5947 ไม่ใช่ 0.59 47.
* 8012.5947 หรือ 8 012.594 7 ไม่ใช่ 8 012.5947 หรือ 8012.594 7

อย่างไรก็ตาม ในบางสาขา เช่น พิมพ์เขียว งบการเงิน และสคริปต์ที่คอมพิวเตอร์อ่านได้ วิธีนี้ไม่ได้ใช้เสมอไป

ด้านล่างนี้คือตัวอย่างจาก NIST SP811 ()

อ้างอิง
-------

1. 1 2  国際単位系（SI）第9版（2019）日本語版 เก็บถาวร 2023-06-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 5.4.4 数字の形式および小数点、p.119、産業技術総合研究所、計量標準総合センター、2020年4月
2. ↑  Guide for the Use of the International System of Units (SI)
3. ↑  例えば、理科年表、2020年版、基礎物理定数表、pp.380-381など、2019年11月20日、ISBN 978-4-621-30426-6
4. ↑  Guide for the Use of the International System of Units (SI)
5. ↑  NIST Guide to the SI, Chapter 10: More on Printing and Using Symbols and Numbers in Scientific and Technical Documents 10.5.3 Grouping digits、Examples:
**บัวกือ** หรือ **เปล้าเลือดเครือ** หรือ **ว่านสบู่เลือด** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Stephania pierrei*) ไม้ล้มลุกในสกุลสบู่เลือด วงศ์บอระเพ็ด มีเหง้าใต้ดินเปลือกสีดำ เนื้อสีขาว ลำต้นเป็นเถาเลื้อย แตกรากและใบตามข้อ ใบเดี่ยว รูปกลมรี โคนก้านใบเว้าเป็นรูปหัวใจ ก้านใบขนาดเล็ก ดอกช่อออกตามซอกใบ ดอกย่อยสีม่วง ผลแห้งแบบแก่แล้วแตก ใบสดหรือทั้งต้นคั้นน้ำทาแผลแก้ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก

อนุกรมวิธานและชื่อ
------------------

ชื่อทวินาม "*Stephania pierrei*" ยังไม้ได้ถูกรับการชำระความกำกวมของชื่อชนิดอย่างเป็นทางการ (unresolved name) โดยทั่วไปอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลที่เป็นที่ยอมรับ จัดให้ *S. pierrei* เป็นชนิดเดียวกับ**บัวบกโขด** (*Stephania erecta)* โดยให้ *S. erecta* เป็นชื่อพ้องของ *S. pierrei*

ชื่อท้องถิ่นอื่น ได้แก่ ว่านสบู่เลือด, บัวเครือ (เพชรบูรณ์), บัวกือ (เชียงใหม่, เพชรบุรี), บัวบก (กาญจนบุรี, นครราชสีมา), เปล้าเลือดเครือ (ภาคเหนือ), โกฐหัวบัว (ภาคกลาง), พุ่งเหมาด้อย (เมี่ยน) เป็นต้น

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

เป็นไม้ล้มลุกมีหัวใต้ดิน มีหัวโผล่พ้นดินไม่สูงนัก หัวกลมแป้น เปลือกหัวสีน้ำตาล เนื้อในสีขาวนวล รสชาติมันและเฝื่อนเล็กน้อย ลำต้นแทงขึ้นจากหัว โค้งงอลงสู่พื้นดิน เป็นไม้พุ่มรอเลื้อยยาวได้ประมาณ 3-5 เมตร

ใบ เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปเกือบกลม หรือกลมคล้ายใบบัว เส้นผ่าศูนย์กลางใบประมาณ 3−6 เซนติเมตร ก้านใบยาว 2−3.5 เซนติเมตร ติดที่กลางแผ่นใบ

ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ซอกใบ ดอกยาวประมาณ 1 เซนติเมตร ก้านช่อดอกเรียวเล็ก ยาวประมาณ 7-8 มิลลิเมตร ดอกเป็นแบบแยกเพศ ดอกเพศผู้มีก้านดอกยาวประมาณ 1-2 มิลลิเมตร มีกลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ เป็นรูปขอบขนานหรือรูปไข่กลับ มีสีเหลือง เนื้อกลีบนุ่ม มักมีขนาดไม่เท่ากัน กลีบเลี้ยงยาวประมาณ 1-2 มิลลิเมตร ไม่มีกลีบดอก เกสรเพศผู้เชื่อมติดกัน ไม่มีก้านหรือติดบนก้าน ยาวประมาณ 0.5 มิลลิเมตร

ผลมีเมล็ดเดียวแข็ง เป็นรูปทรงกลมหรือค่อนข้างเป็นรูปไข่กลับ มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวประมาณ 7-8 มิลลิเมตร ผนังของผลชั้นในจะมีรูเล็ก ๆ ตรงกลาง ด้านบนมีตุ่มเรียงกันเป็น 4 แถว โค้ง และมีทั้งหมดประมาณ 16-19 ตุ่ม

การใช้ทางยา
-----------

ส่วนที่ใช้คือ หัว ก้าน ต้น ใบ ดอก เถา

ต้น กระจายลมที่แน่นในอก ใบบำรุงธาตุไฟ ใส่บาดแผลสดและเรื้อรัง ดอกฆ่าเชื้อโรคเรื้อน ทำให้อุจจาระละเอียด เถาขับโลหิตระดู ขับพยาธิในลำไส้ หัวและก้านแก้เสมหะเบื้องบนทำให้เกิดกำลังบำรุงกำหนัด รากบำรุงเส้นประสาท

แหล่งกระจายพันธุ์
-----------------

ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ และป่าดิบ

อ้างอิง
-------

* เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ว่าน. กทม. เศรษฐศิลป์. 2553 หน้า 99

1. ↑  "Stephania pierrei Diels — The Plant List". *www.theplantlist.org*.
2. ↑  "Stephania pierrei - Wikispecies". *species.wikimedia.org* (ภาษาอังกฤษ).
3. ↑  "Stephania erecta Craib | Plants of the World Online | Kew Science". *Plants of the World Online* (ภาษาอังกฤษ).
4. ↑  "JSTOR Global Plants: Search Results". *plants.jstor.org*.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  "สบู่เลือด สรรพคุณและประโยชน์ของต้นสบู่เลือด 19 ข้อ". *s3.amazonaws.com*.
6. 1 2 3 4  "สรรพคุณสมุนไพร 200 ชนิด". *www.rspg.or.th*.
7. 1 2 3 4  "Biodiversity". *biodiversity.forest.go.th*.[*ลิงก์เสีย*]
ไม่มี
อะพอลโลฮอสพิทอลส์ในเจนไน
ว็อกฮาดต์ทาวเวอส์เป็นสำนักงานใหญ่ของว็อกฮาดต์ฮอสพิทอลส์
โรงพยาบาลฟอร์ติสในนอยดา
การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์เป็นภาคส่วนที่กำลังเติบโตประเทศอินเดีย ในช่วงกลาง ค.ศ. 2020 ภาคการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ของอินเดียคาดว่าจะมีมูลค่า 5–6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยใน ค.ศ. 2017 มีผู้ป่วย 495,056 รายเดินทางไปอินเดียเพื่อรับการรักษาพยาบาล ตามรายงานของ ค.ศ. 2019 โดยสหพันธ์หอการค้าและอุตสาหกรรมอินเดียรวมถึงเอินส์ทแอนด์ยัง นักท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ที่เดินทางมาถึงอินเดียส่วนใหญ่มาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ตะวันออกกลาง แอฟริกา และภูมิภาคสมาคมเอเชียใต้เพื่อความร่วมมือระดับภูมิภาค นอกจากนี้ ประเทศอินเดียยังรับนักท่องเที่ยวเชิงการแพทย์จำนวนมากจากออสเตรเลีย, แคนาดา, จีน, รัสเซีย, สหราชอาณาจักร และสหรัฐ ส่วนเมืองเจนไนเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองหลวงด้านการดูแลสุขภาพของอินเดีย

เพื่อส่งเสริมการสมัครและลดขั้นตอนการเดินทางสำหรับนักท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ ทางรัฐบาลได้ขยายระบบวีซ่าท่องเที่ยวอิเล็กทรอนิกส์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ซึ่งระยะเวลาพำนักสูงสุดภายใต้วีซ่านี้คือ 6 เดือน โดยตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2019 เป็นต้นไป ชาวต่างชาติสามารถรับการรักษาพยาบาลใด ๆ ในประเทศอินเดียได้ ยกเว้นการปลูกถ่ายอวัยวะโดยไม่ต้องมีวีซ่าทางการแพทย์

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2023 กระทรวงมหาดไทยของรัฐบาลอินเดียได้ประกาศการสร้างประเภท*วีซ่าอายุษ*สำหรับชาวต่างชาติ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ในประเทศอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Medical tourism companies turn to telemedicine in wake of Covid-19". *Hindustan Times*. สืบค้นเมื่อ July 10, 2020.
2. 1 2  Mabiyan, Rashmi (November 20, 2019). "Is India doing enough to carve a niche in medical tourism?". *The Economic Times*. สืบค้นเมื่อ July 10, 2020.
3. ↑  Katz, Alexandra (April 16, 2015). "India emerges as new destination for Russian medical tourists". สืบค้นเมื่อ February 12, 2020.
4. ↑  "Centre liberalises e-Visa regime to make it more tourist friendly". *The Economic Times*. 2019-02-15. สืบค้นเมื่อ 2019-03-14.
5. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์ในประเทศอินเดีย
* Suryanarayan, N. (2017). "The role of the Russian language in India's Healthcare Sector". *Russian Journal of Linguistics*. Moscow. **21** (3): 515–529. doi:10.22363/2312-9182-2017-21-3-515-529. ISSN 2686-8024 – โดยทาง Peoples' Friendship University of Russia.
* "How Technology Is Changing Health Care in India". *Wharton School of the University of Pennsylvania*.
**หมู่โบสถ์ไม้แห่งมารามูเรช** (โรมาเนีย: *Biserici de lemn din Maramureș*) เป็นกลุ่มโบสถ์มากกว่าหนึ่งร้อยแห่งในภูมิภาคมารามูเรชในทรานซิลเวเนียเหนือ โบสถ์เหล่านี้เป็นของนิกายออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย และบางส่วนเป็นกรีกคาทอลิก รูปแบบการก่อสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของโบสถ์ไม้แบบมารามูเรชคือหอระฆังสูงชะลูดอยู่ปลายตะวันตกของอาคาร

โบสถ์แปดหลังในจำนวนทั้งหมดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกในปี 1999 เนื่องด้วยความสำคัญทางศาสนาและธรรมเนียมการก่อสร้างโดยใช้ไม้ซุง โบสถ์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนได้แก่ โบสถ์แม่พระถวายองค์ในพระวิหาร เบอร์ซานา, โบสถ์นักบุญนิโคลัส บูเดชต์ฌอซัน, โบสถ์นักบุญปารัสเกวี เดเซชต์, โบสถ์แม่พระบังเกิด เขาเยวุด, โบสถ์หัวหน้าทูตสวรรค์มีคาเอลและกาเบรียล ปลอปิช, โบสถ์นักบุญปารัสเกวี ปอเยนีเลอีเซย์, โบสถ์หัวหน้าทูตสวรรค์ รอกอซ, โบสถ์หัวหน้าทูตสวรรค์มีคาเอลและกาเบรียล ชูร์เดชต์

งานตีพิมพ์ในวารสารหนึ่งจากปี 1866 แสดงภาพร่างโบสถ์ไม้หลังหนึ่งจากเซยิน (อยู่ในเทศมณฑลซ็อตมาร์) นำไปสู่การเปรียบเทียบกับโบสถ์ไม้พื้นถิ่นของนอร์เวย์:12

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Wooden Churches of Maramureş". *UNESCO World Heritage Convention*. สืบค้นเมื่อ 2023-09-03.
2. ↑  Baboș, Alexandru (2004). *Tracing a Sacred Building Tradition. Wooden Churches, Carpenters and Founders in Maramureș until the Turn of the 18th Century* (วิทยานิพนธ์). Lund University.
**ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า** หรือชื่อที่นิยมเรียกกันในวงการปลาสวยงามว่า **ปลาบลูแทง** (อังกฤษ: blue tang, regal tang, palette surgeonfish, royal blue tang, hippo tang, flagtail surgeonfish, blue surgeonfish, Pacific regal blue tang) เป็นปลาทะเลที่อาศัยตามแนวปะการังที่มีสีสันสดใส จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จัดอยู่ในวงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด (Acanthuridae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในสกุล *Paracanthurus*

ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้ามีลำตัวสีน้ำเงินเข้ม หางสีเหลือง มีลายสีดำคล้ายจานสี ปลาที่มีลำตัวส่วนล่างเป็นสีเหลืองพบในตะวันตกจนถึงกลางมหาสมุทรอินเดีย มีลำตัวยาว 31 เซนติเมตร มีการกระจายพันธุ์กว้าง พบได้ตลอดภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก อย่างตามแนวปะการังในแอฟริกาตะวันออก, ประเทศญี่ปุ่น, ประเทศซามัว, นิวแคลิโดเนีย และเกรตแบร์ริเออร์รีฟ

ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้ายังไม่ได้รับการประเมินสถานะการอนุรักษ์โดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN)

ในตู้เลี้ยง ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้าได้รับความนิยมไม่ใช่เฉพาะแค่ความสวยงาม แต่ยังสามารถกำจัดตะไคร่น้ำประเภทต่าง ๆ ที่ขึ้นในตู้ (ซึ่งทำให้แลดูสกปรกและอาจส่งผลต่อการเจริญเติบโตของปะการัง) ได้เป็นอย่างดีอีกด้วย เนื่องจากเป็นปลาที่กินพืชเป็นอาหารหลัก และในธรรมชาติ ถือเป็นปลาที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศ

ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง *นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต* ในปี พ.ศ. 2546 (รวมถึงภาคต่อ คือ *ผจญภัยดอรี่ขี้ลืม* ในปี พ.ศ. 2559) ปลาขี้ตังเบ็ดฟ้าเป็นตัวละครตัวหนึ่งชื่อ ดอรี่ (เสียงพากย์โดย เอลเลน ดีเจนเนอเรส) เป็นปลาเพศเมียที่ออกตามหานีโม่ ลูกปลาการ์ตูนส้มขาว ลูกชายของมาร์ลิน ปลาการ์ตูนส้มขาวที่เป็นตัวละครเอกของเรื่องด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Froese, Rainer, and Daniel Pauly, eds. (2006). "Paracanthurus hepatus" in FishBase. January 2006 version.
2. ↑  Paracanthurus hepatus (TSN 172320). Integrated Taxonomic Information System. Retrieved on 18 April 2006.
3. ↑  Debelius, H. 1993. *Indian Ocean Tropical Fish Guide.* Aquaprint Verlags GmbH. ISBN 3-927991-01-5
4. ↑  TONY, รู้จักแท็งค์กำจัดตะไคร่ หน้า 78-83 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 1 ฉบับที่ 3: กันยายน 2010
5. ↑  นีโม...ปลาเล็กหัวใจโต๊...โต จากพันทิปดอตคอม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Paracanthurus hepatus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Regal Tang care information on The Aquarium Wiki
สำหรับวันแมวในบางประเทศ ดูที่ วันแมวแห่งชาติ

**วันแมวสากล** (อังกฤษ: International Cat Day) เป็นวันสำคัญซึ่งตรงกับวันที่ 8 สิงหาคม ของทุกปี กองทุนระหว่างประเทศเพื่อสวัสดิการสัตว์ (International Fund for Animal Welfare) กำหนดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2002 เพื่อกระตุ้นความตระหนักรู้เกี่ยวกับแมว และเรียนรู้เกี่ยวกับการช่วยเหลือและพิทักษ์รักษาแมว[]

บางประเทศเรียกวันแมวสากลว่า **วันแมวโลก** (World Cat Day) และวันแมวสากลได้แพร่หลายไปทั่วโลกนับแต่ริเริ่มเป็นต้นมา แม้ประเทศส่วนใหญ่จะถือวันที่ 8 สิงหาคม เป็นวันแมวสากล แต่รัสเซียมีวันแมวแห่งชาติ (National Cat Day) ในวันที่ 1 มีนาคม แทน ส่วนสหรัฐมีทั้งวันแมวสากล และวันแมวแห่งชาติในวันที่ 29 ตุลาคม[]

นอกจากนี้ ยังมีวันสำคัญเกี่ยวกับแมวในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ซึ่งริเริ่มในญี่ปุ่น ก่อนกลายเป็นกระแสในสื่อสังคมเนื่องเพราะผู้คนส่งภาพและวิดีโอแมวต่อ ๆ กันไป

ดูเพิ่ม
-------

* วันสุนัขสากล (International Dog Day) - ตรงกับวันที่ 26 สิงหาคม ของทุกปี
* วันแมววิเชียรมาศ (Siamese Cat Day) - ตรงกับวันที่ 6 เมษายน ของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "INTERNATIONAL CAT DAY: How we help cats in Playa del Carmen - IFAW - International Fund for Animal Welfare". *www.ifaw.org*. สืบค้นเมื่อ 10 August 2017.
2. ↑  Green, Treye (9 August 2014). "International Cat Day 2014: Cat Lovers Worldwide Celebrate Feline Obsession". *International Business Times*. IBT Media Inc. สืบค้นเมื่อ 10 August 2014.
3. ↑
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-11. สืบค้นเมื่อ 2019-08-07.
5. ↑  Blasi, Giulia (30 April 2012). "World Cat Day?". *Vogue Italia*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-02-17. สืบค้นเมื่อ 17 February 2015.
6. ↑
7. ↑
*สำหรับปลาทะเลขนาดเล็ก ดูที่: ปลากะตัก*

ปลาซิวข้าวสารแคระไทย(*Oryzias minutillus*) พบกระจายเป็นกลุ่มในบริเวณแหล่งน้ำที่พืชน้ำเหมาะสม ภาพโดยนายแพทย์วรกานต์ รุ่งประเสริฐ
**ปลาซิวข้าวสาร** หรือ **ปลาในนาข้าว** (วงศ์: Adrianichthyidae; อังกฤษ: Ricefishes) เป็นชื่อวงศ์ของปลาน้ำจืดและปลา

น้ำกร่อยจำพวกหนึ่งที่มีขนาดเล็ก มีขนาดโดยเฉลี่ยไม่เกิน 9 เซนติเมตร มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น เกาะซูลาเวซี คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย

เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Oryziidae แต่ปัจจุบันวงศ์นี้ได้กลายเป็นเพียงวงศ์ย่อยและสกุลหนึ่งของวงศ์นี้ 

มีลักษณะทางอนุกรมวิธานที่สำคัญ คือ ไม่มีเส้นข้างลำตัว ช่องจมูกเปิดทะลุถึงก้น นัยน์ตาโต ปากเฉียงขึ้นเล็กน้อย ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบหางมีทั้งปลายตรงและปลายกลมมน

โดยปลาในวงศ์นี้ซึ่งเป็นตัวอย่างแรกได้ถูกค้นพบเป็นครั้งแรก ในนาข้าวที่ประเทศญี่ปุ่น จึงเป็นที่มาของชื่อในภาษาอังกฤษ

โดยชนิดที่ค้นพบล่าสุด พบที่ลุ่มแม่น้ำโขงในภาคอีสานของไทย คือ ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม (*Oryzias songkhramensis*) เมื่อปี ค.ศ. 2010

อ้างอิง
-------

1. ↑  Parenti, L.R. 2008: A phylogenetic analysis and taxonomic revision of ricefishes, *Oryzias* and relatives (Beloniformes, Adrianichthyidae). *Zoological journal of the Linnean Society*, **154**: 494–610. PDF
2. ↑  หน้า 87 หนังสือ สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ พ.ศ. 2547 ISBN 974-00-8738-8
3. ↑  Parenti, Lynne R. (1998). Paxton, J.R. & Eschmeyer, W.N.. ed. Encyclopedia of Fishes. San Diego: Academic Press. pp. 152. ISBN 0-12-547665-5
4. ↑  "มศวเผยค้นพบปลาในนาข้าวสายพันธุ์ใหม่ของ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2011-04-14.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Fishbase.org
**ฟักทอง** เป็นพืชชนิดหนึ่ง ใช้ทำได้ทั้งอาหารคาว ของหวาน และเป็นอาหารว่างได้ด้วย ปกติฟักทองเมื่อแก่จัดจะมีสีเหลืองอมส้ม เป็นพืชมีเถา ปลูกได้ทั่วไปทั้งในเขตร้อนและเขตหนาว ในทางพฤกษศาสตร์ จัดอยู่ในสกุล *Cucurbita* วงศ์ *Cucurbitaceae* เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา และแพร่กระจายไปทั่วโลก

ประวัติ
-------

โดยทั่วไปเชื่อว่าตระกูลสควอชมีจุดกำเนิดในอเมริกากลาง  แล้วแพร่กระจายไปทั่วโลกภายหลัง ฟักทองเข้าสู่ญี่ปุ่นโดยพ่อค้าชาวโปรตุเกสเมื่อราว พ.ศ. 2083 โดยนำมาจากกัมพูชา ชื่อภาษาโปรตุเกสของสควอชคือ *Cambodia abóbora* (カンボジャ・アボボラ) และย่อลงในภาษาญี่ปุ่นเหลือเพียง kabocha บางบริเวณในญี่ปุ่นย่อเป็น "bobora" มีความหวานน้อย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ฟักทองเป็นไม้เถาเลื้อยไปตามดิน มีมือสำหรับยึดเกาะ ลำต้นอวบน้ำ ใบเดี่ยวรูปห้าเหลี่ยม มีขนทั้งสองด้าน ดอกสีเหลืองรูปกระดิ่ง ผลฟักทองมีด้วยกันหลายลักษณะ บางครั้งเป็นผลเกือบกลมก็มี แต่โดยทั่วไปเป็นรูปทรงกลมแป้น ผิวขรุขระเล็กน้อย เมื่อยังดิบเนื้อค่อนข้างแข็ง 

ฟักทองแบ่งเป็นตระกูลหลักสองตระกูลคือ ตระกูลฟักทองอเมริกัน (pumpkin) ขนาดผลใหญ่ เนื้อยุ่ย กับตระกูลสควอช (Squash) ได้แก่ฟักทองไทยและฟักทองญี่ปุ่น เปลือกแข็ง เนื้อแน่น ฟักทองไทยมีหลายสายพันธุ์ เช่น คางคกดำ คางคกลาย ศรีเมือง ข้องปลา สีส้ม รูปร่างกลมแป้น ผิวขรุขระเล็กน้อย ดิบเปลือกสีเขียวเข้ม เมื่อสุกจึงเป็นสีเหลืองอมส้ม ฟักทองญี่ปุ่น หรือกะโบะชะ (Kabocha) อยู่ในตระกูลสควอช (Squash) เช่นเดียวกับฟักทองไทย ผลเป็นทรงกลมขนาดเล็ก เนื้อแน่น รสหวานมัน

เทมปุระฟักทอง
ฟักทองนำมาปรุงอาหารได้หลายชนิด เช่น พายฟักทอง ซุปฟักทอง เทมปุระ แกง กินกับน้ำพริก น้ำฟักทองคั้นสด ฟักทองผัดไข่ มีฤทธิ์ลดน้ำตาลในเลือด เมล็ดฟักทองมีสารคิวเคอร์บิทีน ช่วยขับพยาธิตัวตืด ใช้เป็นอาหารว่าง น้ำมันจากเมล็ดฟักทองนิยมใช้ปรุงอาหารในยุโรปตะวันออกและตะวันออกกลาง ยอดฟักทองใช้รับประทานเป็นฝัก รากฟักทองนำมาต้มดื่มช่วยถอนพิษจากแมลงกัดต่อย 

ฟักทองมีกากใยสูง อุดมด้วยวิตามินเอและสารต่อต้านการผสมกับออกซิเจนกับเกลือแร่ และมี "กรดโพรไพโอนิก" กรดนี้ทำให้เซลล์มะเร็งให้อ่อนแอลง ในเนื้อฟักทองมีแคโรทีนและแป้ง ใช้แต่งสีขนมเช่น ขนมฟักทอง ลูกชุบ โดยนำเนื้อนึ่งสุกมายีกับแป้งหรือถั่วกวน

ประโยชน์และการใช้
-----------------

ฟักทองถือเป็นพืชในตระกูลมะระ ชนิดไม้เถาขนาดใหญ่ ผิวผลขณะยังอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะแล้วจะมีสีเขียวสลับเหลือง ผิวไม่เรียบขรุขระเปลือกมีลักษณะแข็งเนื้อในสีเหลือง มีเส้นใยอยู่ภายในเป็นสีเหลืองนิ่มพร้อมกับเมล็ดสีขาวแบนๆ ติดอยู่ ประโยชน์ของฟักทองนั้นมีมากมาย สามารถนำมาใช้กินบำรุงร่างกายและรักษาโรคได้ดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Archaeobiology: Squash Seeds Yield New View of Early American Farming
2. ↑  The Initial Domestication of Cucurbita pepo in the Americas 10,000 Years Ago
3. ↑  Eastern North America as an independent center of plant domestication
4. 1 2   ฟักทองทำอะไรก็อร่อย.กทม. อมรินทร์. 2554. หน้า 9-10
5. ↑
6. ↑  วันดี กฤษณพันธุ์. สมุนไพรสารพัดประโยชน์. กทม. คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. 2538
7. ↑  "ประโยชน์ของฟักทอง สรรพคุณทางยาเพื่อสุขภาพ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-27. สืบค้นเมื่อ 2021-09-26.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2008-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อารีย์ ลีวีระ** (พ.ศ. 2456 – 9 มีนาคม พ.ศ. 2496) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการบริษัทไทยพาณิชย์ เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ *สยามนิกร* และ *พิมพ์ไทย* และดำรงตำแหน่งนายกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย 2 สมัย ระหว่าง พ.ศ. 2491–2494

ประวัติ
-------

อารีย์ ลีวีระ จบการศึกษาอักษรศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเอ้หมึงแห่งชาติ (National University of Amoy) ประเทศจีน และสอนภาษาจีนที่โรงเรียนเผยอิง และโรงเรียนฮั่วเฉียว ใช้เวลาว่างเขียนบทความ ข่าว และสารคดีให้แก่หนังสือพิมพ์จีนหลายฉบับ แล้วเริ่มเป็นนักข่าวประจำหนังสือพิมพ์ *หมินก๊กยิเป้า* และ *จงฮัวหมินเป้า* และร่วมกับเพื่อนออกหนังสือพิมพ์จีนชื่อ *เสียนจิงสีเป้า* แต่ทำได้ไม่นานก็เลิกกิจการ

งานการเมือง
-----------

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง อารีย์ ลีวีระ ร่วมกับญาติ เข้าซื้อกิจการบริษัทไทยพาณิชย์ เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ *สยามครอนิเคิล* (Siam Chronicle), *สยามนิกร*, *ไทยเสรี*, และ *สตรีไทย* จากพระยาปรีชานุสาสน์ (เดิมคือ บริษัท สยามพาณิชยการ) แต่กิจการไม่ดีต้องยุบเลิกเหลือเพียงฉบับเดียวคือ *สยามนิกร* และได้ออกหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ คือ *พิมพ์ไทย* เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2489 มีนโยบายมุ่งเน้นให้เสนอข่าวอย่างอิสระ ไม่เกี่ยวข้องกับพรรคการเมือง 

พาดหัว สยามนิกร ข่าวเบื้องหลังการเสียชีวิตของอารีย์
อารีย์ถูกจับกุมพร้อมกับนักหนังสือพิมพ์อีกหลายคนเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 เนื่องในคดีกบฏสันติภาพ และได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 หลังได้รับอิสรภาพ อารีย์ เข้าพิธีมงคลสมรสกับคนรัก คือ นางสาวกานดา บุญรัตน์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 และเดินทางไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่ชายทะเลบ้านหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

การเสียชีวิต
------------

วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2496 อารีย์ ลีวีระ ถูกปืนยิงเสียชีวิตที่เรือนพัก ณ บ้านหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ผู้ยิงเป็นตำรวจยศสิบโท 1 นาย และพลตำรวจอีก 4 นาย จากกองกำกับการจังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งอ้างคำสั่งของ พ.ต.ท. ศิริชัย กระจ่างวงศ์ หนึ่งในตำรวจอัศวินแหวนเพชรลูกน้อง พล.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์ การสอบสวนใช้เวลากว่าครึ่งปี ที่สุดแล้วพนักงานสอบสวนลงความเห็นว่า หลักฐานไม่พอฟ้องตำรวจทั้ง 5 นาย และพนักงานอัยการก็มีคำสั่งไม่ฟ้อง

อารีย์ และกานดา ลีวีระ มีบุตรสาวคนเดียว ชื่อ พลตรีหญิง แพทย์หญิง อารียา ลีวีระ (เทพชาตรี) จบแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  อารีย์ ลีวีระ คนหนังสือพิมพ์ตายเพื่อหน้าที่ได้ แต่เสรีภาพหนังสือพิมพ์ต้องไม่ตาย สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
2. ↑  "คดีความนักหนังสือพิมพ์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-28. สืบค้นเมื่อ 2008-05-19.
3. ↑  ประสมศักดิ์ ทวีชาติ (ป.ทวีชาติ). *รัฐตำรวจยุคอัศวินผยอง*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วันชนะ, พ.ศ. 2545. 304 หน้า. หน้า หน้าที่[*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*]. ISBN 974-90614-5-4
4. ↑  สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. *รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 8/2496 วันพฤหัสบดีที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2496 ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม*. กรุงเทพฯ : เสนาการพิมพ์, 2496. หน้า 466.
5. ↑  ประกาศ วัชราภรณ์. *ทำเนียบคนหนังสือพิมพ์*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ดอกหญ้า (พิมพ์ครั้งแรกโดย ไทยวัฒนาพานิช พ.ศ. 2506), 2533. 462 หน้า. ISBN 974-601-275-4
ยานพาหนะขนาดเล็กที่เดิมออกแบบเพื่อโดยสารนักกีฬากอล์ฟ
รถกอล์ฟไฟฟ้าโดยทั่วไป
**รถกอล์ฟ** (อังกฤษ: golf cart, golf buggy หรือ golf car) เป็นยานพาหนะขนาดเล็กติดเครื่องยนต์ที่เดิมออกแบบมาเพื่อโดยสารนักกีฬากอล์ฟสองคนและไม้กอล์ฟไปรอบ ๆ สนามกอล์ฟเพื่อให้ใช้แรงน้อยกว่าการเดิน เมื่อเวลาผ่านไป ได้มีการเปิดตัวรถกอล์ฟรูปแบบต่าง ๆ ที่สามารถโดยสารคนได้มากขึ้น มีคุณสมบัติอรรถประโยชน์เพิ่มเติม หรือได้รับการรับรองว่าเป็นยานพาหนะความเร็วต่ำที่ถูกกฎหมายสำหรับใช้บนท้องถนน 

รถกอล์ฟแบบดั้งเดิมสามารถโดยสารนักกีฬากอล์ฟสองคนและไม้กอล์ฟได้ โดยทั่วมีความกว้างประมาณ 4 ฟุต (1.2 เมตร) ยาวประมาณ 8 ฟุต (2.4 เมตร) และสูงประมาณ 6 ฟุต (1.8 เมตร) มีน้ำหนักระหว่าง 900 และ 1,000 ปอนด์ (410 และ 450 กิโลกรัม) และสามารถเร่งความเร็วสูงสุดได้ถึงประมาณ 15 ไมล์ต่อชั่วโมง (24 km/h) ราคาของรถกอล์ฟอยู่ในช่วงตั้งแต่ต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐไปจนถึงมากกว่า 20,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อคันขึ้นกับการติดตั้ง

ดูเพิ่ม
-------

* รถพลังงานไฟฟ้า

หมายเหตุ
--------

1. ↑  เรียกว่า "golf car" ในมาตรฐานของสถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน (ANSI) Z130.1 เพราะรถที่เรียกว่า "cart" ไม่ใช่สิ่งที่ขับเคลื่อนได้เอง
2. ↑  ตามที่กำหนดไว้ในมาตรฐาน ANSI Z130.1

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ANSI z130.1". *ansi.org*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-08-24. สืบค้นเมื่อ 2006-07-27.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**รถกอล์ฟ**
**สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2** (อังกฤษ: Pope Peter II) เป็นพระนามพระสันตะปาปาที่สมมุติขึ้น และในระยะหลังนี้ เป็นชื่อสามัญของลัทธิเซเดวากันเต (Sedevacantism) ที่อุปโลกน์ตัวเป็นสันตะปาปา

ชื่อและความหมายโดยนัย
---------------------

นอกเหนือไปจากนักบุญเปโตรอัครทูตซึ่งชาวคริสต์ถือกันว่าเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกนั้น ไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดเคยใช้พระนามว่า "เปโตร" อีกเลย และเป็นที่เล็งเห็นได้ว่า จะไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดในอนาคตกาลจะทรงเลือกใช้พระนามเช่นนั้นด้วย กระนั้น มีพระสันตะปาปาหลายพระองค์ที่ทรงใช้ชื่อบัพติศมาว่า "เปโตร" (อาจสะกดต่างออกไปสุดแต่ภูมิภาค) หนึ่งในนั้นคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 ซึ่งทรงมีชื่อบัพติศมาว่า เปียโตร ออร์ซีนี (Pietro Orsini)

ทั้งนี้ เป็นเพราะวรรคสุดท้ายของสันตะวจนะ (Prophecy of the Popes) บทประพันธ์อันเป็นที่รู้จักกันกว้างขวางในวงการคาทอลิก และว่ากันว่าเป็นผลงานของนักบุญแมลาไค (St. Malachy) นั้น บรรยายไว้ทำนองพยากรณ์ว่า "เปโตรชาวโรมัน" (Petrus Romanus) จะเป็นพระสันตะปาปาพระองค์สุดท้าย วรรคนั้นว่า

> "ระหว่างการประหัตประหารสุดท้ายของพระศาสนจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ บัลลังก์จักถูกครองโดยเปโตรชาวโรมัน ผู้ซึ่งจะเลี้ยงดูฝูงแกะของเขาอย่างแสนยากเย็น และเมื่อการนี้บรรลุ นครสัตบริภัณฑ์จักถึงแก่กาลวินาศ องค์ตุลาการผู้น่าหวั่นเกรงจักพิพากษาหมู่ชนของเขา สิ้นแล"
> 
> 

> "In persecutione extrema S.R.E. sedebit Petrus Romanus, qui pascet oves in multis tribulationibus: quibus transactis civitas septicollis diruetur, et Iudex tremêndus iudicabit populum suum. Finis."
> 
> 

> "During the final persecution of the Holy Roman Church, the seat will be occupied by Peter the Roman, who will feed his sheep in many tribulations; and when these things are finished, the seven-hilled city will be destroyed, and the formidable Judge will judge his people. The End."
> 
> 

มีการตีความวรรคข้างต้นกันไปต่าง ๆ นานา กระแสหลักนั้นเห็นว่า สมเด็จพระสันตะปาปาปีเตอร์ที่ 2 จะเสด็จขึ้นสู่ตำแหน่งถัดจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16

การใช้จริง
----------

ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาหลายคนได้เลือกใช้นามว่า "เปโตรที่ 2" โดยเฉพาะสันตะปาปาเท็จที่อ้างว่าได้ตำแหน่งมาเพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นการเฉพาะตัว สันตะปาปาเท็จผู้ใช้นามนี้และโด่งดังที่สุด คือ มานูเอล อาลอนโซ คอร์รัล (Manuel Alonso Corral) แต่มานูเอลบอกปัดอย่างแจ้งชัดว่า ตนมิใช่ "เปโตรชาวโรมัน" ตามสันตะวจนะ

ในบันเทิงคดี
------------

ในนวนิยายชุดเรื่อง *เลฟต์บีไฮนด์ (Left Behind)* ปีเตอร์ แมธิวส์ (Peter Mathew) มุขนายกคาทอลิกผู้มีใจคด ได้รับเลือกตั้งเป็นพระสันตะปาปาพระนามว่า เปโตรที่ 2 และต่อมาก็ได้เป็นประมุขแห่งศาสนาเอกภพแห่งบาบิลอนลึกลับ (Enigma Babylon One World Faith)

ส่วนนิยายเรื่อง *เดอะเธิร์ดซีเคร็ต (The Third Secret)* ของสตีฟ เบร์รี (Steve Berry) นั้น พระคาร์ดินัลอัลเบอร์โต วาเลนเดรีย (Alberto Valendrea) รัฐมนตรีแห่งวาติกันผู้มีใจทะเยอทะยาน ได้รับเลือกตั้งเป็นพระสันตะปาปาพระนามว่า เปโตรที่ 2

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Prophecy of St Malachy". Catholic Pages. 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-20. สืบค้นเมื่อ 15 July 2012.
**บริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ต** (อังกฤษ: Over-The-Top media service) หรือบริการ**โอทีที** (OTT) คือบริการสื่อที่นําเสนอโดยตรงกับผู้รับบริการผ่านทางอินเทอร์เน็ต โอทีทีข้ามแพลตฟอร์มโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล และโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมประเภทของบริษัทที่ทําหน้าที่เป็นผู้ควบคุมหรือผู้จัดจําหน่ายเนื้อหาดังกล่าว นอกจากนี้ยังใช้เพื่ออธิบายโทรศัพท์มือถือที่ไม่มีผู้ให้บริการซึ่งถูกเรียกเก็บเงินข้อมูลหลีกเลี่ยงการแข่งขันผูกขาด หรือแอปพลิเคชันสําหรับโทรศัพท์ที่ส่งข้อมูลในลักษณะนี้ รวมถึงบริการโทรประเภทอื่น ๆ และแอปพลิเคชันที่อัปเดตซอฟต์แวร์

คํานี้มีความหมายใกล้เคียงกับบริการวีดิโอตามคำขอแบบบอกรับสมาชิก ที่ให้การเข้าถึงเนื้อหาภาพยนตร์และโทรทัศน์ (รวมถึงซีรีส์ที่มีอยู่ซึ่งได้มาจากผู้ผลิตรายอื่นรวมถึงเนื้อหาต้นฉบับที่ผลิตขึ้นสําหรับบริการโดยเฉพาะ)

โอทีที ยังครอบคลุมคลื่นถึง "สกินนี่" บริการโทรทัศน์ที่ให้การเข้าถึงสตรีมสดของช่องพิเศษ คล้ายกับผู้ให้บริการดาวเทียมหรือเคเบิลทีวีแบบดั้งเดิม แต่สตรีมผ่านอินเทอร์เน็ตสาธารณะแทนที่จะเป็นเครือข่ายส่วนตัวแบบปิดพร้อมอุปกรณ์ที่เป็นกรรมสิทธิ์ เช่น กล่องรับสัญญาณ

บริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ต โดยทั่วไปแล้วบริการที่เหนือระดับสามารถเข้าถึงได้ผ่านเว็บไซต์บนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เช่นเดียวกับผ่านแอปพลิเคชันบนอุปกรณ์มือถือ (เช่น สมาร์ทโฟนและแท็บเล็ต) เครื่องเล่นสื่อดิจิทัล (รวมถึงคอนโซลวิดีโอเกม) หรือโทรทัศน์ที่มีแพลตฟอร์มสมาร์ททีวี

ประเภทเนื้อหา
-------------

* **โอทีทีโทรทัศน์** หรือที่เรียกกันว่าการออกอากาศทางโทรทัศน์ออนไลน์
* **โอทีทีข้อความ** หรือระบบส่งข้อความทันที
* **โอทีทีการสื่อสารทางเสียง** หรือวอยซ์โอเวอร์ไอพี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jarvey, Natalie (15 September 2017). "Can CBS Change the Streaming Game With 'Star Trek: Discovery'?". The Holywood Reporter. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-28. สืบค้นเมื่อ 27 October 2017.
2. ↑  Weaver, Todd (1 August 2019). "What a No-Carrier Phone Could Look Like". *Purism*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-30. สืบค้นเมื่อ 2021-03-25.
3. ↑  Fitchard, Kevin (3 November 2014). "Can you hear me now? Verizon, AT&T to make voice-over-LTE interoperable in 2015". *gigaom.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-11. สืบค้นเมื่อ 2021-03-25.
4. ↑  "Why Startups Are Beating Carriers (Or The Curious Case Of The Premium SMS Horoscope Service & The Lack Of Customer Consent)". *TechCrunch*.
5. ↑  "A Closer Look At Blackphone, The Android Smartphone That Simplifies Privacy". *TechCrunch*.
**สันโตษีมาตา** (ฮินดี: संतोषी माता; Santoshi Mata) หรือ **สันโตษีมา** (संतोषी माँ; Santoshi Maa) เป็นเทวีในศาสนาฮินดูที่บูชาในฐานะเทวีแห่งความพึงพอใจ มีเคารพบูชาเป็นพิเศษโดยสตรีในแถบอินเดียเหนือและเนปาล

ประวัติศาสตร์
-------------

ภาพยนตร์ปี 1975 เรื่อง *ชัยสันโตษีมา* เป็นภาพยนตร์ที่ยกระดับให้สันโตษีมาตา เทพเจ้าที่เป็นที่รู้จักน้อยเข้าสู่การเป็น "เทพองค์ใหม่" ในปรัมปราฮินดู การฉายภาพยนตร์จะมีการประกอบพิธีทางศาสนาควบคู่ไปด้วย ผู้ชมบางส่วนเดินทางเข้าชมภาพยนตร์เท้าเปล่า ประดุจกำลังเดินเข้าเทวสถาน นับจากการฉายภาพยนตร์ได้เกิดเทวาลัยจำนวนมากที่บูชาพระนางขึ้นไปทั่วแถบอินเดียเหนือ ภาพยนตร์เข้าสู่สถานะความเป็น "คัลต์" (cult status) และเวลาหลายปีนับจากการเข้าฉาย ได้มีการฉายภาพยนตร์นี้เป็นพิเศษในช่วงกลางวันของวันศุกร์สำหรับสตรีที่ทำการ *วรตะ* (อดอาหาร) ได้เข้าชมและประกอบพิธีบูชา ภาพยนตร์ทุนต่ำนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง และได้รับการกล่าวขานโดยสื่อว่าเป็น "การเกิดขึ้นโดยฉับพลันของเทวียุคใหม่ *เทวีเซลลูลอยด์*" และยังนำไปสู่ความสนใจทางวิชาการมากมายเกี่ยวกับศึกษาในพระนาง

*วรตะ*
------

*สันโตษีมาตาพรต* หรือ *สันโตษีมาตาวรตะ* (*Santoshi Mata vrata*) เป็นการถือพรตที่ปฏิบัติในวันศุกร์ต่อเนื่องกัน 16 ศุกร์ หรือจนกว่าคำขอจะประสบผล ผู้ถือพรตจะประกอบพิธี *บูชา* พระนางและถวายดอกไม้ ธูป และถ้วยใส่น่ำตาลดิบกับถั่วลูกไก่ย่าง (คุรจนะ; *gur-chana*) ในระหว่างวันที่ถือพรต จะทานเพียงมื้อเดียว และจะเลี่ยงการทานอาหารรสขมหรือเปรี้ยว รวมถึงจะส่งต่ออาหารพวกนี้แก่บุคคลอื่น เนื่องมาจากอาหารรสเช่นนี้จะบดบัง "ความพึงพอใจ" จากนั้นผู้ถือพรตจะต้องทำพิธี *อุทยปัน* (*udyapan*; สรุป) ที่มีเด็กชายแปดคนนำอาหารมื้อเทศกาลมาเสิร์ฟให้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Lutgendorf, Philip (July–August 2002). "A 'Made to Satisfaction Goddess': Jai Santoshi Maa Revisited (Part Two)" (PDF). *Manushi* (131): 24–37.
2. ↑  Hawley p. 3
3. 1 2 3  Lutgendorf, Philip (July–August 2002). "A Superhit Goddess: Jai Santoshi Maa and Caste Hierarchy in Indian Films (Part I)" (PDF). *Manushi* (131): 10–6.
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ สำหรับเหตุการณ์ตามความเชื่อในศาสนา ดูที่ อารมาเกดโดน
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด สำหรับภาพยนตร์ฮ่องกง ดูที่ อาร์มาเกดดอน คนสร้างนรกล้างโลก

**อาร์มาเก็ดดอน วันโลกาวินาศ** ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดฟอร์มใหญ่แห่งปี ค.ศ. 1998 เรื่อง ***Armageddon*** นำแสดงโดย บรูซ วิลลิส, ลิฟ ไทเลอร์, เบน แอฟเฟล็ก, โอเวน วิลสัน, บิลลี่ บ็อบ ทอร์นตัน, ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน, สตีฟ บูเซมี กำกับการแสดงโดย ไมเคิล เบย์ อำนวยการสร้างโดย เจอร์รี่ บรัคไฮเมอร์

เรื่องย่อ
---------

แฮร์รี่ สแตมเปอร์ (บรูซ วิลลิส) นักขุดเจาะน้ำมันกลางทะเล ไม่ถูกกับ เอ.เจ. (เบน แอฟเฟล็ก) ลูกทีมหนุ่มฝีมือดี เพราะเป็นคนมุทะลุและมาชอบพอกับ เกรซ (ลิฟ ไทเลอร์) ลูกสาวคนสวยเพียงคนเดียว จึงทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเกรซกับแฮร์รี่ค่อนข้างหมางเมินกัน แต่ทีมของสแตมเปอร์ถือได้ว่าเป็นทีมขุดเจาะน้ำมันเบอร์หนึ่งของโลก

จู่ ๆ มหานครนิวยอร์กถูกถล่มด้วยอุกกาบาตไฟ ที่ฮ่องกงก็เกิดคลื่นยักษ์จากอุกกาบาต แดน ทรูแมน (บิลลี่ บ็อบ ทอร์นตัน) ผู้อำนวยการองค์การนาซาพบว่า โลกมีเวลาเหลือเพียง 18 วันเท่านั้น ก่อนถูกทำลายล้างด้วยดาวหางขนาดใหญ่เท่ารัฐเท็กซัสที่กำลังพุ่งตรงลงมา ทางเดียวที่จะแก้ได้คือ ต้องฝังหัวระเบิดนิวเคลียร์ที่แกนกลางของดาวหางดวงนี้ ซึ่งผู้ที่จะทำภารกิจนี้ได้ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องการขุดเจาะเท่านั้น ซึ่งแดนเลือกเอาทีมของแฮร์รี่

แฮร์รี่และลูกทีมทั้งหมดมีเวลาฝึกที่จะใช้ชีวิตบนอวกาศเพียง 18 วันเท่านั้น วันเดินทาง นาซาได้ส่งกระสวยอวกาศ 2 ลำชื่อ อินดีเพนเดนซ์ และ ฟรีดอม โดยใช้แรงเหวี่ยงจากแรงดึงดูดของดวงจันทร์เพื่อไปให้ถึงดาวหาง แต่เมื่อไปถึงแฮร์รี่และพวกก็พบว่าการขุดเจาะพื้นผิวดาวหางนั้น ไม่ง่ายอย่างที่คิด ในขณะที่เวลาเหลือน้อยเข้ามาทุกที

เบื้องหลัง
----------

Armageddon เป็นภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์อีกเรื่องของฮอลลีวู้ดในปี ค.ศ. 1998 เช่นเดียวกับ *Godzilla* โดยทั้ง 2 เรื่องนี้ฉายในเวลาไล่เลี่ยกัน เป็นเสมือนคู่แข่งกัน ซึ่งในช่วงต้นของเรื่องก็ได้มีการเหน็บแนม *Gozilla* เป็นมุขตลกอยู่สั้น ๆ ด้วย

ในปี 1998 ได้มีภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับดาวหางพุ่งชนโลกเช่นเดียวกันเข้าฉาย คือ *Deep Impact* สร้างโดย Paramount Pictures และ DreamWorks และฉายก่อนหน้านั้นเป็นเวลาสองเดือน ทั้งสองเรื่องแตกต่างกันที่ Deep Impact นำเสนอผ่านมุมมองของบุคคลจากหลากหลายอาชีพ แสดงความตื่นตระหนกของคนที่พากันหนีเอาตัวรอด และมีความเป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์มากกว่า ในขณะที่ Armageddon ไปเน้นที่แอ็คชั่น ความรัก และเร้าอารมณ์ของผู้ชมผ่านเพลงประกอบ และภาพสวยๆ แบบมิวสิกวิดีโอ แต่มีข้อบกพร่องด้านความสมจริงมากกว่า

เพลงประกอบภาพยนตร์ *I Don't Wanna Miss a Thing* ร้องโดย แอโรสมิธ และ *Leaving On A Jet Plane* ซึ่งเป็นเพลงเก่าของ จอห์น เดนเวอร์ ราชาเพลงคันทรี ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงที่ภาพยนตร์เข้าฉายและยังได้รับความนิยมเรื่อยมา

อ้างอิง
-------

* ข้อมูลจาก IMDb
โบสถ์นักบุญนิโคลัสแห่งเดนซุช
**โบสถ์เดนซุช** (โรมาเนีย: *Biserica Densuș*) หรือ **โบสถ์นักบุญนิโคลัส** (*Biserica „Sfântul Nicolae"*) เป็นโบสถ์หินนิกายออร์ทอดอกซ์ในหมู่บ้านเดนซุช เทศมณฑลฮูเนดออารา เป็นโบสถ์หินออร์ทอดอกซ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโรมาเนีย ในสมัยศตวรรษที่ 15 โบสถ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของพระราชฐานของตระกูลกเนซในพื้นที่

จากการขุดค้นทางโบราณคดีบริเวณนอกโบสถ์ นักโบราณคดีมีความเห็นตรงกันว่าตัวโบสถ์ไม่ได้รบกวนหลุมศพโดยรอบ และเนื่องจากเหรียญที่เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบมาจากสมัยของจักรพรรดิซีกิสมุนท์แห่งลักเซมเบิร์ก (ศตวรรษที่ 14–15) จึงสรุปได้ว่าโบสถ์หลังปัจจุบันนี้สร้างขึ้นก่อนหน้านั้นไม่นาน ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนังที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 แสดงภาพเขียนของพระเยซูสวมเครื่องแต่งกายแบบพื้นถิ่นโรมาเนีย วาดขึ้นโดยศิลปินชเตฟัน (*Ștefan*) ในศตวรรษที่ 18 มีการเพิ่มเติมจิตรกรรมอีก โดยซีมียอน เด ปีเตชต์ (*Simion de Pitești*) และคณะ ภาพเขียนเหล่านี้ถูกทาสีขาวทับเมื่อนิกายคัลวินเข้าใช้งานโบสถ์ในเวลาต่อมา

มีการบูรณะโบสถ์อยู่หลายครั้งในศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมา ในปลายศตวรรษที่ 19 โบสถ์เกือบถูกทำลายทิ้ง ไม่นานก่อนที่จะได้รับสถานะคุ้มครองเป็นอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์โดยรัฐ หลังคาเดิมซึ่งสร้างมาจากกระเบื้องหิน ถล่มลงในช่วงนี้ และมีการสร้างหลังคามุงขึ้นมาปิดแทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Guță, Daniel. "Biserica Densuș, cea mai veche biserică de piatră din țară". *historia.ro* (ภาษาโรมาเนีย). สืบค้นเมื่อ May 14, 2020.
2. ↑  Istrate, Daniela Marcu (2019-01-01). "ÎNTRE FANTEZIE ȘI INGINERIE: CRONOLOGIA BISERICII ORTODOXE „SFÂNTUL NICOLAE" DIN DENSUȘ". *In Honorem Răzvan Theodorescu, coord. Dana Jenei, Ed. Oscar Print, București, p. 221-233*.
3. ↑  Istrate, Daniela Marcu (2019-01-01). "ÎNTRE FANTEZIE ȘI INGINERIE: CRONOLOGIA BISERICII ORTODOXE „SFÂNTUL NICOLAE" DIN DENSUȘ". *In Honorem Răzvan Theodorescu, coord. Dana Jenei, Ed. Oscar Print, București, p. 221-233*.
4. ↑  Rusu, Adrian Andrei. "Biserica Sf. Nicolae şi curtea nobiliară a Arceştilor de la Densuş (jud. Hunedoara), în Arheologia Medievală, 7, 2008, p. 121-224". `{{cite journal}}`: Cite journal ต้องการ `|journal=` (help)
**ตระกูลมาลีนนท์** เป็นตระกูลของชาวไทยเชื้อสายจีน สืบเชื้อสายจากผู้ทรงอิทธิพลในวงการสื่อ นาย วิชัย มาลีนนท์ (16 สิงหาคม 2462 - 8 ตุลาคม 2561) ผู้ก่อตั้ง บีอีซีเวิลด์ ผู้ดำเนินกิจการ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 หรือ ช่อง 3 เอชดี ในปัจจุบัน เขามีบุตรชายสี่คน: ประสาร,ประวิทย์,ประชา,ประชุม และมีบุตรสาวสี่คน: รัตนา,นิภา,อัมพร,รัชนี นิพัฒน์กุศล ทุกวันนี้เขาและทายาทของเขาถือครองหุ้น 43% ใน บีอีซีเวิลด์ และถูกจัดอันดับโดย นิตยสารฟอร์บส์ ให้เป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับที่ 47 ในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2562

บุตรชายคนโตทั้ง 3 ของวิชัยได้เข้ามาช่วยบิดาบริหาร ช่อง 3 ตั้งแต่ต้น ประวิทย์ดูแลด้านการจัดการ แต่เขาออกจากตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 ในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ เนื่องมาจากปัญหาทางด้านสุขภาพ ประสารเข้ามารับช่วงต่อการบริหารบริษัทสืบต่อจากบิดาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 แต่บริหารได้ไม่นานก็เสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็งตำแหน่งบริหารจึงตกมาอยู่ที่น้องชายคนเล็กคือ ประชุม มาลีนนท์ ส่วน ประชา หันหน้าเข้าสู่วงการเมืองด้วยการร่วมก่อตั้ง พรรคไทยรักไทย รับตำแหน่งรัฐมนตรีหลายกระทรวงแต่ถูกคำพิพากษาจำคุกเนื่องจากทุจริตคอรัปชั่นในปี พ.ศ. 2556 แต่หนีออกนอกประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Family Maleenont". *Forbes* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 1 March 2020.
2. ↑  "วิชัย มาลีนนท์ หนึ่งในตำนานโทรทัศน์ไทย". *Manager 360*. 12 October 2018. สืบค้นเมื่อ 1 March 2020.
3. ↑  "ตระกูล "มาลีนนท์" เขย่าอีกรอบ "ประวิทย์" ขายหุ้นช่อง 3 3 สาวพี่น้อง "รัตนา-นิภา-อัมพร" คุมเบ็ดเสร็จ". *Positioning Magazine*. 8 March 2018. สืบค้นเมื่อ 1 March 2020.
4. ↑  "Pracha sentenced to 12 years". *Bangkok Post*. 11 September 2013. สืบค้นเมื่อ 8 May 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Phongpaichit, Pasuk; Baker, Chris (2004). *Thaksin; The Business of Politics in Thailand*. Copenhagen: Nordic Institute of Asian Studies (NIAS). ISBN 87-91114-78-0. สืบค้นเมื่อ 8 May 2020.
**นางวไลพร อัจฉริยะประสิทธิ์** (เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2488) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี เขต 3 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคประชาธิปัตย์

ประวัติ
-------

วไลพร อัจฉริยะประสิทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายกายิ้ว และนางฮาย แซ่เตียว สมรสกับนายสำเร็จ อัจฉริยะประสิทธิ์ (เสียชีวิต เมื่อปี 2546) อดีต ส.ส. นนทบุรี หลายสมัย

งานการเมือง
-----------

ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 รวม 4 สมัย ชนะการเลือกตั้ง ส.อบจ. ครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2551 เขตอำเภอบางกรวย และเป็นผู้สนับสนุนพรรคประชาธิปัตย์มาโดยตลอด

ปี พ.ศ. 2554 เธอลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก

ปี พ.ศ. 2561 ย้ายเข้าสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ พร้อมบุตรชายและหลานชาย

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

วไลพร อัจฉริยะประสิทธิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคเพื่อไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 -  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปชป.ภท.หืดจับแย่งเก้าอี้แดงนนทบุรี
2. ↑  'เกื้อกูล'ตกสวรรค์ พท.กินรวบกรุงเก่า
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2012-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘, ตอน ๒๔ ข, ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* นางวไลพร อัจฉริยะประสิทธิ์ เก็บถาวร 2012-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เว็บไซต์รัฐสภาไทย
* ข้อมูลนักการเมืองไทย (นางวไลพร อัจฉริยะประสิทธิ์), ศูนย์ข้อมูลนักการเมืองไทย
**ปราสาทกอร์วีนุส** (โรมาเนีย: *Castelul Corvinilor*), **ปราสาทฮูญอดี** (โรมาเนีย: *Castelul Huniazilor*; ฮังการี: *Vajdahunyadi vár*) หรือ **ปราสาทฮูเนดออารา** (โรมาเนีย: *Castelul Hunedoarei*) เป็นปราสาทสถาปัตยกรรมกอธิก-เรอแนซ็องส์ในเมืองฮูเนดออารา ประเทศโรมาเนีย เป็นหนึ่งในปราสาทที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรป และเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโรมาเนีย

ปราสาทกอร์วีนุสเริ่มต้นก่อสร้างในปี 1446 ตามดำริของยาโนช ฮูญอดี (ฮังการี: *Hunyadi János*; โรมาเนีย: *Iancu หรือ Ioan de Hunedoara*) วอยวอดแห่งทรานซิลเวเนียผู้ต้องการจะแปรสภาพหอกลางหลังเดิมที่สร้างขึ้นโดยพระเจ้ากาโรยที่ 1 แห่งฮังการี เดิมทีพระเจ้าซีกิสมุนท์แห่งลักเซมเบิร์ก กษัตริย์แห่งฮังการีและโครเอเชีย ได้พระราชทานปราสาทหลังนี้ให้แก่บิดาของฮูญอดี ซึ่งคือ วอยกู (Voicu หรือ Vajk) ในปี 1409

ปราสาทหลังปัจจุบันสร้างขึ้นภายใต้โครงการฟื้นฟูอย่างตระการตาหลังปราสาทถูกไฟไหม้ครั้งใหญ่และถูกทิ้งร้างมานานหลายทศวรรษ มีการชี้ให้เห็นว่าสถาปนิกยุคใหม่ได้ออกแบบแผนของปราสาทไปตามการตีความตามแรงปรารถนาของตนว่าปราสาทกอธิกที่ยิ่งใหญ่ควรจะมีหน้าตาเช่นไร ปัจจุบัน ปราสาทกอร์วีนุสเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหนึ่งของโรมาเนีย ในปี 2021 มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมราว 276,000 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Popescu, Adam (September 18, 2007). "Iata cele 7 minuni ale Romaniei!". *Evenimentul Zilei*.
2. ↑  "Cele 7 minuni ale Romaniei – la final !". July 20, 2012.
3. ↑  "Seven Wonders of Romania – Seven Wonders".
4. ↑  Peter F. Sugar, Péter Hanák, Tibor Frank: *A History of Hungary*, Indiana University Press, 1994
5. ↑  Quoted from: Bronwen Riley, Dan Dinescu. *Transylvania*. ISBN 978-0-7112-2781-1. Page 81.
6. ↑  "Romania's Corvin Castle hosts European Fair of Castles this month". *Romania Insider* (ภาษาอังกฤษ). 2022-05-19. สืบค้นเมื่อ 2022-11-26.
**โอลาเทวี** (อักษรโรมัน: Oladevi) เป็นเทพีแห่งอหิวาตกโรค บูชาในแถบเบงกอล ซึ่งรวมถึงประเทศบังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตกในประเทศอินเดีย และในแถบบมาร์วาร์ของรัฐราชสถาน นามอื่นของพระนางได้แก่ **โอไลจัณฑิ** (Olaichandi), **โอลาบีบี** (Olabibi) และ **บีบีมา** (Bibima) ปรากฏการบูชาโดยทั้งชาวฮินดูและชาวมุสลิมในแถบเบงกอล โอลาเทวีมีส่วนสำคัญมากในธรรมเนียมพื้นถิ่นของเบงกอล มีการเคารพบูชาโดยชุมชนต่าง ๆ ที่มีวัฒนธรรมต่างกัน

ปกรณัม
------

เชื่อกันว่าโอลาเทวีเป็นภรรยาของมายาสูร กษัตริย์และสถาปนิกในตำนานของเหล่าอสูร, ธนวะ และ ไทตยะ ในตำนานของพื้นถิ่น ผู้บูชาพระนางถือว่าพระนางเป็นเทวีแห่งอหิวาห์ตกโรค และบูชาเพื่อขอให้พระนางช่วยปกปักรักษาชุมชนจากโรคอหิวาห์ ซึ่งในอดีตระบาดไปทั่วในชุมชนแถบนั้น ในภาษาเบงกอล คำว่าอหิวาห์เรียกว่า *ola-otha* หรือ *ola-utha* มีที่มาจาก *Ola* ("โอลา" แปลว่าลง และ *utha* แปลว่าขึ้น) ซึ่งบรรยายถึงอาการอุจจาระร่วงและอาเจียนขอโรค

สำหรับชาวฮินดู ถือว่าพระนางเป็นรูปปางของพระปารวตีผิววรกายสีเหลืองเข้ม ทรงส่าหรีสีน้ำเงินและประดับด้วยเครื่องประดับ มีแขนจำนวนมาก และประทับนั่งโดยมีเด็กนั่งตักพระนางอยู่ ศาสนาฮินดูในแถบเบงกอลเรียกพระนางว่า "โอลาบีบี" หรือ "บีบีมา" ซึ่งมีที่มาจาก *โอลาบีบีคัน* (Olabibi Gan; เพลงโอลาบีบี) ซึ่งเล่าเรื่องบุตรของเจ้าหญิงฮินดูผู้ถือครองพรหมจรรย์และหายตัวไปอย่างเป็นปริศนาและกลับมาปรากฏกายอีกครั้งในฐานะเทพีที่รักษาบรรดาบุตรของขุนนางในอาณาจักรและมหาราชา ผู้เป็นตาของเธอ รูปของพระนางจะแสดงในรูปสวมเครื่องศีรษะ, ผ้าพันคอ และเครื่องประดับ เท้าสวมรองเท้านคร (nagra shoes) และบางครั้งสวมถุงเท้าด้วย ในมือหนึ่งถือคฑาอัศจรรย์ซึ่งจะทำลายความเจ็บป่วยของผู้บูชาพระนาง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  Oladevi - Banglapedia
2. ↑  Islam in Bangladesh
3. 1 2  Ralph W. Nicholas. *Fruits of Worship: Practical Religion in Bengal*. Page 205. Orient Longman, 2003. ISBN 81-8028-006-3

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจ้าแม่โอลาเทวี
**การผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย** (อังกฤษ: oligopoly) คือตลาดที่การควบคุมอุตสาหกรรมอยู่ในมือของผู้ขายรายใหญ่เพียงไม่กี่รายที่เป็นเจ้าของส่วนแบ่งตลาดอย่างเด่นชัด ตลาดผู้ขายน้อยรายมีสินค้าที่เหมือนกัน มีผู้เข้าร่วมตลาดน้อยรายและมีอุปสงค์ยืดหยุ่นน้อยสำหรับผลิตภัณฑ์ในอุตสาหกรรมเหล่านั้น ผลจากอำนาจทางการตลาดที่สำคัญ บริษัทในตลาดผู้ขายน้อยรายสามารถมีอิทธิพลต่อราคาผ่านการควบคุมฟังก์ชันอุปทาน บริษัทในการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายยังพึ่งพาซึ่งกันและกัน เนื่องจากการกระทำใด ๆ ของบริษัทหนึ่งคาดว่าจะส่งผลกระทบต่อบริษัทอื่น ๆ ในตลาด และทำให้เกิดปฏิกิริยาหรือการกระทำที่ตามมา เป็นผลให้บริษัทในตลาดผู้ขายน้อยรายมักจะหันไปใช้การสมรู้ร่วมคิดเพื่อเพิ่มผลกำไรสูงสุด

เขตอำนาจหลายแห่งถือว่าการสมรู้ร่วมคิดนั้นผิดกฎหมายเนื่องจากเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายการแข่งขันและถือเป็นพฤติกรรมต่อต้านการแข่งขัน กฎหมายการแข่งขันของสหภาพยุโรป ในยุโรปห้ามมิให้กระทำการต่อต้านการแข่งขัน เช่น การกำหนดราคา และผู้แข่งขันจัดการตลาดที่ส่งผลต่ออุปทานและการค้าของตลาด ในสหรัฐ แผนกต่อต้านการผูกขาดของกระทรวงยุติธรรมของสหรัฐและคณะกรรมาธิการการค้าของรัฐบาลกลางมีหน้าที่ระงับการผูกขาด ในประเทศออสเตรเลีย พระราชบัญญัติการแข่งขันและผู้บริโภคของรัฐบาลกลางปี 2010 มีรายละเอียดเกี่ยวกับการห้ามและกฎระเบียบของข้อตกลงและแนวปฏิบัติต่อต้านการแข่งขัน แม้ว่ากฎหมายเหล่านี้จะดูแข็งกร้าว แต่โดยทั่วไปแล้วกฎหมายเหล่านี้จะใช้เฉพาะเมื่อบริษัทมีส่วนร่วมในการสมรู้ร่วมคิดอย่างเป็นทางการ เช่น กลุ่มผู้ผูกขาดเพื่อครอบงำตลาด บริษัทต่าง ๆ จึงมักจะหลีกเลี่ยงผลทางกฎหมายโดยใช้กลยุทธที่มีเลศนัย (tacit collusion) เนื่องจากการสมรู้ร่วมคิดสามารถพิสูจน์ได้ผ่านการสื่อสารโดยตรงระหว่างบริษัทเท่านั้น

ภายในเศรษฐกิจหลังสังคมนิยม การผูกขาดโดยผู้ขายน้อยรายอาจเด่นชัดเป็นพิเศษ ตัวอย่างเช่น ในอาร์เมเนียที่ซึ่งชนชั้นสูงทางธุรกิจมีส่วนร่วมในการผูกขาด โดยร้อยละ 19 ของเศรษฐกิจทั้งหมดถูกผูกขาด ทำให้เป็นประเทศที่ถูกผูกขาดมากที่สุดในภูมิภาค

มีหลายอุตสาหกรรมที่กล่าวได้ว่าเป็นการผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย เช่น อุตสาหกรรมการบินพลเรือน ผู้ให้บริการไฟฟ้า โทรคมนาคม การขนส่งทางรถไฟ การแปรรูปอาหาร บริการงานศพ การกลั่นน้ำตาล การทำเบียร์ การทำเยื่อกระดาษและกระดาษ และการผลิตรถยนต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Archived copy". *homework.study.com*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 April 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-04-24.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
2. ↑  "Archived copy". *homework.study.com*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 April 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-04-24.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
3. ↑  Mikaelian, Hrant (2015). "Informal Economy of Armenia Reconsiered". *Caucasus Analytical Digest* (75): 2–6. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 March 2023. สืบค้นเมื่อ 9 December 2022 – โดยทาง Academia.edu.