recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดไก่เขี่ย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านคลอง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

วัดไก่เขี่ยตั้งอยู่ทางด้านฝั่งตะวันตกนอกเมืองพิษณุโลก สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยสุโขทัยถึงสมัยอยุธยา กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ประกาศเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2544 มีพื้นที่โบราณสถานประมาณ 12 ไร่ 82 ตารางวา ซึ่งประกอบด้วยเนินโบราณสถานหมายเลข 3.1, 3.2 จำนวน 2 เนิน เนินอุโบสถ 1 เนิน และเนินวิหาร 1 เนิน โบราณสถานส่วนใหญ่มีดินปกคลุมและมีต้นไม้ขึ้นปกคลุมทำให้บางส่วนได้รับความเสียหายประกอบกับการลักลอบขุดหาโบราณวัตถุที่เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้โบราณสถานพังทลาย

วัดไก่เขี่ยตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน (วัดไก่เขี่ย อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก, วัดท่ามักกะสัง (วัดขุนตารด) อำเภอศรีสำโรง, วัดทุ่งเนินพยอม (วัดป่าแฝก) อำเภอกงไกรลาศ, วัดไทรงาม (วัดนากลาง) อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย)" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
2. ↑  "เล่ม118ตอนพิเศษ29งวันที่26มีค2544" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
3. ↑  "วัดไก่เขี่ย". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดไก่เขี่ย". พระสังฆาธิการ.
**วงศ์ปลากะพงแดง** หรือ **วงศ์ปลากะพงข้างปาน** (วงศ์: Lutjanidae, อังกฤษ: Snapper) เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes) มีลักษณะคือ มีครีบหลังยาวต่อเนื่องไปจนถึงโคนหาง แบ่งเป็นครีบแข็ง 10-12 ซี่ ครีบอ่อน 10-17 ซี่ ครีบก้นที่เป็นครีบอ่อน 7-11 ซี่ ส่วนหัวใหญ่ ปากมีลักษณะกว้างยาว ยืดหดได้ ฟันมีลักษณะเล็กแหลมคมและมีหลายแถวในขากรรไกร ซึ่งบางชนิดอาจมีฟันเขี้ยวได้เมื่อโตเต็มที่ ริมฝีปากหนา

พบทั้งหมด 17 สกุล มีมากกว่า 160 ชนิด โดยมีสกุลใหญ่คือ *Lutjanus* โดยพบในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรแปซิฟิก แต่ก็มีบางชนิดที่สามารถปรับตัวให้อาศัยและหากินในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ เช่น ปลากะพงแดง (*Lutjanus argentimaculatus*) หรือ ปลากะพงข้างปาน (*L. russellii*) เป็นต้น

เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์เนื่องด้วยเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญจำพวกหนึ่ง และนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาด้วย ในน่านน้ำไทยพบประมาณ 25 ชนิด

สำหรับชื่อสามัญในภาษาแต้จิ๋วจะเรียกว่า "อังเกย" (จีน: 紅鱷龜)

อ้างอิง
-------

1. ↑  FISHBASEFamily Lutjanidae - Snappers(อังกฤษ)]
2. ↑  *Lutjanus* จากสยามเอ็นซิส
3. ↑  จากสนุกดอตคอม

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Lutjanidae***
**ปลาแมกเคอเรลแอตแลนติก** หรือ **ปลาแอตแลนติกแมกเคอเรล** (อังกฤษ: Atlantic mackerel, *Scomber scombrus*) เป็นปลาแมกเคอเรลที่พบได้ทั่วไปในน่านน้ำปานกลางของทะเลเมดิเตอเรเนียน ทะเลดำ และมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ และพบในพื้นที่ขนาดใหญ่ในเขตทะเลลงไปจนถึงประมาณ 200 ม มันใช้เวลาในเดือนที่อากาศอบอุ่นอยู่ใกล้กับชายฝั่งและใกล้ผิวน้ำของมหาสมุทร พบเห็นได้ตามตามชายฝั่งในฤดูใบไม้ผลิ และอพยพพร้อมกับการมาถึงของอากาศที่เย็นกว่าในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว 

ตัวปลาแมกเคอเรลแอตแลนติกยาวเหยียด มีสีน้ำเงินเหล็กมีเส้นสีดำหยักด้านหลังและช่องท้องสีเงินขาว จมูกยาวและแหลม มันมีครีบหลังสองอันที่มีหนามซึ่งอยู่ห่างกัน ครีบอกสองครีบ ครีบหางเล็ก และครีบทวารเล็ก ก็แยกออกจากกันเช่นกัน ปกติในหมู่สมาชิกของสายพันธุ์นี้ มี 4–6 ครีบหลังและ 5 ครีบก้น ร่างกายของปลาเล็กลงตามความยาวของมัน และจบลงด้วยครีบหางขนาดใหญ่ ขนาดทั่วไปของปลาโตเต็มที่คือ 30 เซนติเมตร (0.98 ฟุต) แต่มีคนจับได้ขนาด 60 เซนติเมตร (2.0 ฟุต) น้ำหนักสูงสุดที่เผยแพร่คือ 3.4 กิโลกรัม (7.5 ปอนด์) การสืบพันธุ์ซึ่งเป็นแบบไข่เกิดขึ้นใกล้กับชายฝั่งในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ในระหว่างนั้นเพศเมียสามารถผลิตไข่ได้มากถึง 450,000 ฟอง ตัวอ่อนจะมีวุฒิภาวะทางเพศเมื่ออายุประมาณ 2 ปี และมีชีวิตอยู่ต่อจนถึง 17 ปี

ปลาแมกเคอเรลแอตแลนติกเป็นปลาเชิงพาณิชย์ที่สำคัญจากเนื้อของมันซึ่งมีรสจัดและมีปริมาณน้ำมันและกรดไขมันโอเมก้า 3 สูงรวมถึงสารอาหารอื่น ๆ มีการจับปลาแมกเคอเรลในแอตแลนติกเกือบ 1 ล้านตันในแต่ละปีทั่วโลก โดยส่วนใหญ่ขายสด แช่แข็ง รมควัน หรือบรรจุกระป๋อง แม้จะมีสถานะการค้าสูง ปลาแมกเคอเรลแอตแลนติกได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่น่าเป็นห่วงน้อยที่สุดโดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (ไอยูซีเอ็น) และการจับระดับโลกยังคงดำเนินต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Collette, B.; Boustany, A.; Carpenter, K.E.; Di Natale, A.; Fox, W.; Graves, J.; Juan Jorda, M.; Kada, O.; Nelson, R. & Oxenford, H. (2011). "Scomber scombrus". *The IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2011**: e.T170354A6764313. doi:10.2305/IUCN.UK.2011-2.RLTS.T170354A6764313.en. สืบค้นเมื่อ 23 December 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q30153
* Wikispecies: Scomber scombrus
* ADW: Scomber\_scombrus
* BOLD: 11603
* EoL: 46577307
* FishBase: 118
* Fossilworks: 352546
* GBIF: 2374149
* iNaturalist: 118678
* IRMNG: 11378641
* ITIS: 172414
* IUCN: 170354
* NBN: NBNSYS0000177868
* NCBI: 13677
* Plazi: 1E054B5C-4ADC-30D8-F342-B7603A2EBD0A
* WoRMS: 127023
* ZooBank: 40F51B6C-5D56-4396-832E-5B4B8431C883

 |
**วัดไทรงาม** หรือประชาชนเรียกว่า **วัดป่าไทรงาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร เป็นวัดสาขาที่ 68 ของวัดหนองป่าพง ปัจจุบันมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 100 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ป่า 

พ.ศ. 2524 ผู้ใหญ่ม้วน เทียนสันต์ บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด จำนวน 12 ไร่ เป็นการสนองเจตนาของหลวงปู่อินทร์ จนฺทูปโม และได้ชักชวนชาวบ้านช่วยกันตามกำลังความสามารถ สร้างกุฏิและศาลาชั่วคราว ชาวบ้านได้นิมนต์ท่านพระอาจารย์ละมาย ลาภสมฺปนฺโน ซึ่งได้เดินธุดงค์มาจากภาคอีสาน ให้จำพรรษาที่วัด ภายหลังได้ตั้งชื่อว่า **สำนักสงฆ์ไทรงามอินทราม** ต่อมาพ.ศ. 2525 พระอาจารย์ละมาย เห็นว่าที่ตั้งวัดคับแคบและอยู่ใกล้หมู่บ้านเกินไป จึงย้ายมาปรับปรุงและขยายพื้นที่ เป็นเนื้อที่ประมาณ 100 ไร่

วัดไทรงามตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2533 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2549 พ.ศ. 2542 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศให้วัดป่าไทรงามเป็นศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ กระทรวงศึกษาธิการ ประจำจังหวัดกำแพงเพชร ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ทางศูนย์ปราบปรามและป้องกันยาเสพติดจังหวัดกำแพงเพชร ได้ขอจัดตั้งศูนย์อีกหนึ่งศูนย์คือ ศูนย์สังคมจิตเวชชากังราว วันที่ 12 มกราคม พ.ศ.2545 ได้มีประกาศจากมหาเถรสมาคม แต่งตั้งให้วัดไทรงาม เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดแห่งที่ 1 ของจังหวัดกำแพงเพชร

ในศาลามีพระประธานขนาดใหญ่ โดยจำลองมาจากประเทศอินเดีย

พระพุทธรูปประจำวัดไทรงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าไทรงาม". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร-ตาก.
2. ↑  "วัดไทรงาม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดป่าไทรงามศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติฯ". คมชัดลึก.
*ความหมายอื่น: สำหรับปลาชนิดอื่นที่เป็นปลาน้ำจืด ดูได้ที่ ปลาฝักพร้า*

**วงศ์ปลาดาบลาว** (อังกฤษ: Wolf herring) เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหลังเขียว (Clupeiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Chirocentridae

มีรูปร่างโดยรวม คือ ปากเชิดขึ้น มีฟันแหลมคมมาก ลำตัวเพรียวยาว แบนข้าง ท้องเป็นสันแหลม แนวสันหลังและสันท้องตรงเกือบขนานกัน ครีบหลังและครีบก้นอยู่ค่อนไปทางหาง ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก เกล็ดมีขนาดเล็กและบาง ด้านหลังลำตัวสีน้ำเงิน ด้านข้างและท้องสีขาวเงิน มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1 เมตร กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก

การจำแนก มีอยู่เพียงสกุลเดียวเท่านั้น คือ *Chirocentrus* มีอยู่ 2 ชนิด ได้แก่

* ปลาดาบลาวยาว (*C. dorab*)
* ปลาดาบลาวสั้น (*C. nudus*)

เป็นปลาที่หากินบริเวณผิวน้ำ มีความปราดเปรียวว่องไวมาก กินลูกปลาและปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจใช้สำหรับการบริโภค และตกเป็นเกมกีฬา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sepkoski, Jack (2002). "A compendium of fossil marine animal genera". *Bulletins of American Paleontology*. **364**: 560. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-10. สืบค้นเมื่อ 2008-01-08.
2. ↑  ดาบลาว
3. ↑  "ปลาดาบลาว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-24. สืบค้นเมื่อ 2012-02-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก Fishbase.org (อังกฤษ)
**ปลาแรดหกขีด** (ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Osphronemus septemfasciatus*) เป็นปลาแรดชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) เป็นปลาแรดที่มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาแรดแดง (*O. laticlavius*) โดยพบในอินโดนีเซียเช่นเดียวกัน และมีขนาดลำตัวเมื่อโตขึ้นมาก็เท่ากันด้วย นั่นคือ ประมาณ 50 เซนติเมตร

แต่ปลาแรดหกขีดนั้นจะพบได้เฉพาะในรัฐซาราวัก ในแถบลุ่มแม่น้ำกาปวซ, ลุ่มแม่น้ำมาฮากัม, กาลีมันตัน และติมอร์-เลสเตเท่านั้น

ลักษณะเด่นของปลาชนิดนี้ คือ มีแถบข้างลำตัว 6-7 ขีด ซึ่งแถบนี้จะติดตัวไปตลอดชีวิตจึงเป็นที่มาของชื่อเรียกสามัญ แถบแต่ละแถบจะสมบูรณ์ในปลาวัยเยาว์หากเทียบกับ ปลาแรดแดงแล้วนั้น ปลาแรดแดงจะมีแถบแค่ 3-5 แถบเท่านั้นอีกทั้งแถบก็ไม่สมบูรณ์ เมื่อใหญ่ขึ้น แถบนี้จะยาวเหลือ 2 ใน 3 นอกจากนี้แล้วก้านครีบอ่อนของครีบหลังปลาแรดหกขีดจะมีทั้งหมด 11-12 ก้าน ในขณะที่ปลาแรดแดงจะมี 10 ก้าน จำนวนซี่กรองเหงือกของปลาแรดหกขีดจะมีทั้งหมด 11-13 ซี่ ในขณะที่ปลาแรดแดงจะมีราว 8-9 ซี่ นอกจากนั้นแล้วยังมีครีบอื่น ๆ เหลื่อมล้ำกันอีกด้วย

อ้างอิง
-------

* บอกเล่าเก้าสิบ กับ สบาย สบาย สไตล์ปลาแรด

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาแรดแดง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลปลาแรดหกขีด
**วัดไชยศรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสาวะถี อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น มีเนื้อที่ทั้งสิ้นประมาณ 8 ไร่เศษ

วัดไชยศรีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2408 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 สิมของวัด กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานสิมวัดไชยศรี (อุโบสถ) ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 118 ตอนพิเศษ 127 ง วันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544

สิมคงสร้างประมาณ พ.ศ. 2443 โดยมีหลวงปู่อ่อนสา เจ้าอาวาสรูปแรกเป็นผู้ออกแบบและพาญาติโยมสร้างขึ้น รูปแบบดั้งเดิมเป็นสิมทึบพื้นบ้าน ฐานสูงมีมุขหน้าฐานเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าซ้อนเหลี่ยมกัน 3 ชั้น ตลอดแนวทั้ง 4 ด้าน บันไดทำเป็นรูปม้ายืนปูนปั้น ผนังด้านหน้ามุขตกแต่งเจาะเป็นช่องซุ้มโค้งแทนหน้าต่าง แต่ปัจจุบันรื้อผนังด้านนี้ออกแล้วเพื่อขยายทำบันไดนาค (พ.ศ. 2525) หลังคาทรงจั่วมีปีกนกทั้ง 4 ด้านกำแพงแก้วทำเป็นรั้วไม้ระแนงโปร่งล้อมรอบสิม ภายในสิมมีฮูปแต้ม (จิตรกรรมฝาผนัง) เป็นการเขียนภาพอดีตพระพุทธเจ้า เรื่องพระเวสสันดรชาดก สินไซ (สังข์ศิลป์ชัย) ภาพเทพ บุคคลและสัตว์ต่าง ๆ ซึ่งด้านในห้ามสุภาพสตรีเข้า ส่วนผนังด้านนอกเป็นการเขียนภาพนรกเจ็ดขุม เรื่องพระเวสสันดรชาดก สินไซ และภาพทหารยืนเฝ้าประตู

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไชยศรี บ้านสาวะถี". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดขอนแก่น. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-03-07. สืบค้นเมื่อ 2022-03-07.
2. ↑  "วัดไชยศรี". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  ""สิม" อีสาน "วัดไชยศรี" มีเรื่องเล่าผ่านฮูปแต้มสุดคลาสสิก". ผู้จัดการออนไลน์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดไชยศรี**
***อยากให้อยู่นานกว่านี้*** (อังกฤษ: Aftersun) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่าข้ามพ้นวัยซึ่งออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2022 เขียนบทและกำกับโดย Charlotte Wells นำแสดงโดย Paul Mescal, Frankie Corio, และ Celia Rowlson-Hall ดำเนินเรื่องในช่วงต้นคริสตทศวรรษ 2000s เป็นเรื่องราวของโซฟี เด็กหญิงอายุ 11 ปี ซึ่งเดินทางไปพักร้อนกับพ่อของเธอในรีสอร์ทแห่งหนึ่งในประเทศตุรเคีย ในวันก่อนวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 31 ปีของพ่อ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกในสหรัฐเมื่อ 21 ตุลาคม 2022 โดย A24 และในสหราชอาณาจักรเมื่อ 18 พฤษจิกายน 2022 โดย Mubi ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ โดยส่วนใหญ่ชื่นชมบทภาพยนตร์และงานกำกับของ Wells และการแสดงของ Mescal และ Corio โดย Mescal ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 95 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นอกจากนี้ยังได้รับการจัดให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งในปี 2022 โดย National Board of Review และได้รับการจัดให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดแห่งปีลำดับที่หนึ่งจากผลสำรวจของ *Sight and Sound*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Aftersun (2022)*". *The Numbers*. Nash Information Services, LLC. สืบค้นเมื่อ 5 February 2023.
2. ↑  "*Aftersun (2022)*". *Box Office Mojo*. IMDb. สืบค้นเมื่อ 5 February 2023.
3. ↑  "National Board of Review Announces 2022 Award Winners". 8 December 2022.
4. ↑  "The 50 best films of 2022".
**วงศ์ปลาตะกรับ** (อังกฤษ: Scat, Butterfish, Spadefish) เป็นวงศ์ปลาน้ำเค็มในอันดับ Perciformes ใช้ชื่อวงศ์ว่า Scatophagidae (/สแคท-โต-ฟา-กิ-ดี้/)

มีรูปร่างทั่วไปแบนข้างมาก เกล็ดละเอียดเป็นแบบสากมือ และติดแน่นกับลำตัว ครีบหลังตอนแรกเป็นครีบแข็ง ครีบหลังตอนหลังจะอ่อนนุ่ม ก้านครีบหลังก้านแรกเป็นครีบแข็งและชี้ไปด้านหน้า ครีบหางตัดตรงและมีก้านครีบจำนวนมาก ตามลำตัวจะมีจุดสีดำหรือลวดลายกระจายไปทั่วต่างกันไปตามสกุลและสายพันธุ์ มีฟันที่เพดานปากและขากรรไกร ไม่มีหนามบนกระดูกโอเปอร์คัลและกระดูกพรีโอเปอร์คัล มีเส้นข้างลำตัวโค้งและสมบูรณ์

เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งทะเลเขตอบอุ่น พบตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, ทะเลแดง, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ซูลาเวซี, อินโดนีเซีย ตลอดจนถึงโซนโอเชียเนีย พบในประเทศไทยเพียงชนิดเดียว คือ ปลาตะกรับ (*Scatophagus argus*) โดยปกติแล้วปลาในวงศ์นี้จะสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้ แต่จะวางไข่ในที่น้ำเค็มแบบน้ำทะเล มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 30-40 เซนติเมตร

มีทั้งหมด 4 ชนิด ใน 2 สกุล ซึ่งทั้งหมดนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม หรือตกเป็นเกมกีฬาและรับประทานเป็นอาหารในบางประเทศ โดยแบ่งออกเป็น

**สกุล *Scatophagus***

* ปลาตะกรับ (*Scatophagus argus*) พบกระจายอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่เอเชียใต้จนถึงโซนโอเชียเนีย
* *Scatophagus tetracanthus* พบได้ที่ทวีปแอฟริกา มีลายพาดสีดำเห็นชัดเจนตลอดทั้งตัว 6 ขีด

**สกุล *Selenotoca***

* ปลาซิลเวอร์สแกต (*Selenotoca multifasciata*) พบได้ที่ทะเลเซเลบีส (ซูลาเวซี) และอินโดนีเซีย พื้นลำตัวสีเงิน
* *Selenotoca papuensis*

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["Family Scatophagidae (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-16. สืบค้นเมื่อ 2012-03-03. Family Scatophagidae (ไทย)]
2. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* SCATOPHAGIDAE FAMILY (อังกฤษ)
**วัดไตรสามัคคี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเมือง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2519

เริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2414 ได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2515 โดยมีนายจวง อ้นโต นางสาวศรีประไพ นางสาวศรีประภา เพ็ชรสมุทร ร่วมกันบริจาคที่ดิน นายจวง อ้นโต เป็นผู้ดำเนินการสร้าง กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2516 ชื่อของวัดมาจากการที่มีผู้บริจาคที่ดินสามราย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 โดยมีพระครูสมุทรบุญญาธร เจ้าอาวาสวัดสวนส้ม เป็นผู้ริเริ่มในการจัดตั้งการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม (บาลี) โดยเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2515 นอกจากนี้ยังให้ราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัดด้วย

ปูชนียวัตถุและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด เช่น พระพิฆเณศ เนื้อสำริดองค์ใหญ่ที่สุดในสมุทรปราการ พระราหูร่างเทพเต็มองค์ทรงครุฑ พระราหูร่างยักษ์ครึ่งองค์ พระทันใจปางพระพุทธไสยาสน์หรือปางโปรดอสุรินทราหู พระพุทธโสธรจำลองประดิษฐานในศาลาวัด วัดมีศาลาการเปรียญ 1 หลังเป็นศาลา 2 ชั้น กว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดไตรสามัคคี". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดไตรสามัคคี จ.สมุทรปราการ ร่วมบุญสร้างพระพิฆเณศ เนื้อสำริดองค์ใหญ่ที่สุดในสมุทรปราการ". ข่าวสด.
3. ↑  "วัดไตรสามัคคี". สำนักงานเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "วัดไตรสามัคคี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**"อยากหยุดความเหงา"** เป็นซิงเกิลของนักร้องบอย พิษณุ กับค่ายสหภาพดนตรี ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ธีรภัค มณีโชติ และเรียบเรียงโดย แมว-จิรศักดิ์, ยุ่น แบล็คเฮด, โซ่-อีทีซี ออกจำหน่ายในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

เพลงนี้ถือเป็นการทำงานร่วมกันครั้งแรกของ บอย พิษณุ กับสังกัด "สหภาพดนตรี" อย่างเต็มตัวโดยได้โปรดิวเซอร์นักแต่งเพลง ฝีมือดีอย่าง "เต็น-ธีรภัค มณีโชติ" เจ้าของรางวัล Thai Best Song Write และ
รางวัล Single Hit Of The Year จากงาน The Guitar Mag Awards 2014 จากเพลง "อาย" ร้องโดย สิงโต นำโชค และได้นักดนตรีฝีมือดี อาทิ "แมว-จิรศักดิ์" มาดีไซน์และอัดไลน์กีตาร์ "ยุ่น แบล็คเฮด" มาช่วยดีไซน์และอัดไลน์กลอง และ "โซ่-อีทีซี" มาดีไซน์อัดไลน์เปียโน ทำให้ส่วนผสมทางดนตรีชัดเจนและลงตัว ดนตรีอารมณ์หม่นๆ

เนื้อหาของเพลง
--------------

เนื้อหาของเพลง "อยากหยุดความเหงา" พูดถึงความเหงาๆ เหมือนบอกให้รู้ว่าบางครั้งคนอารมณ์ดี สนุกสนาน ร่าเริง ก็ใช่จะเหงาไม่เป็น "...ฉันเหมือนโดนถูกกักขัง ฝังให้จมอยู่ตรงนี้ ทุกนาทีที่มีค่อยๆ ผ่านไป ฟ้าวนเวียนเปลี่ยนไปแล้ว ฉันยังคงไม่ไปไหน ทั้งหัวใจเหน็บหนาวเหลือเกิน แต่สิ่งหนึ่งนั้นยังไม่เคยเปลี่ยนและยังคง­วนเวียนอยู่ที่เดิม มันคือความเหงาที่เกาะกินใจ อีกนานแค่ไหนถึงจะเปลี่ยนแปลง..." ไม่ว่าคุณจะเหงาเพราะไม่มีใคร หรือมีใครอยู่ข้างๆ แล้วก็ยังเหงา เราจะมาเหงาไปพร้อมๆ กัน

การตอบรับ
---------

เพลง "อยากหยุดความเหงา" ติดอันดับสูงสุด 15 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 15 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  Seed Chart Top 20 ประจำวันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม 2557 \*เพลงประกอบฮอร์โมน วัยว้าวุ่น ไต่จนขึ้นอันดับ 1 และ 3 เพลงใหม่ติดอันดับ 18, 19 และ 20
**ปลาแนนดัส** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาเสือดำ (Nandidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Nandus* (/แนน-ดัส/)

เป็นปลาขนาดเล็ก มีรูปร่างคล้ายใบไม้ ลำตัวแบนข้างมาก หัวโต ปากกว้างและยืดหดได้ ขากรรไกรบนยาวถึงหลังนัยน์ตา เยื่อที่ริมกระดูกแก้มแต่ละข้างแยกกันเป็นอิสระ มีกระดูกเป็นซี่แข็งปลายแหลมหนึ่งอันอยู่บนกระดูกแก้ม ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่เป็นซี่แข็งปลายแหลม จำนวน 15-16 ก้าน และมีก้านครีบแขนง 11-12 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยวที่เป็นซี่แข็งปลายแอหลม จำนวน 3 ก้าน และมีก้านครีบแขนง 5-6 ก้าน เกล็ดเป็นแบบสากขอบหยัก เส้นข้างลำตัวแยกออกเป็น 2 ตอน

พบปลาขนาดเล็ก แม้จะมีสีสันไม่สวยงาม แต่ก็ยิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีไม้น้ำและพืชน้ำขึ้นหนาแน่น โดยมักจะอยู่นิ่ง ๆ จนดูคล้ายใบไม้ เพื่อรอดักเหยื่อซึ่งได้แก่ ปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงเกาะบอร์เนียว

### ชนิด

* *Nandus andrewi* Ng & Jaafar, 2008
* *Nandus mercatus* Ng, 2008
* *Nandus nandus*  (Hamilton, 1822)
* *Nandus nebulosus*  (Gray, 1835)
* *Nandus oxyrhynchus* Ng, Vidthayanon & Ng, 1996
* *Nandus prolixus* Chakrabarty, Oldfield & Ng, 2006

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cuvier, G. & Valenciennes, A.; 1831: *Histoire naturelle des poissons. Tome septième. Livre septième. Des Squamipennes. Livre huitième. Des poissons à pharyngiens labyrinthiformes*. F. G. Levrault, Paris. **7**: i-xxix + 1-531, Pls. 170-208.
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, หน้า 154 สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8738-8
3. ↑  จาก Fishbse.org (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Nandus***
ภาพถ่ายหน้า พระราชวังหลวงเคียวโตะ
**ราชสำนักเคียวโตะ** (อังกฤษ: Imperial Court in Kyoto) ราชสำนักที่ปกครอง ประเทศญี่ปุ่น มาตั้งแต่ ค.ศ. 794 หรือใน ยุคเฮอัง จนกระทั่งถึง ยุคเมจิ ที่ จักรพรรดิเมจิ ได้ย้ายเมืองหลวงและราชสำนักไปยัง เอะโดะ หรือ โตเกียว ในปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 1868

ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง ราวปี ค.ศ. 1192 มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ จากตระกูล มินะโมะโตะ สามารถสถาปนาตนเองขึ้นเป็นโชกุนคนแรกของญี่ปุ่นพร้อมกับย้ายศูนย์กลางอำนาจจาก เฮอัง หรือ เคียวโตะ ในปัจจุบันไปยัง คะมะกุระ ทำให้ยุคสมัยนั้นเรียกกันว่า ยุคคะมะกุระ

ทำให้อำนาจทั้งหมดได้ย้ายไปอยู่ในมือของโชกุนส่วนองค์จักรพรรดิจึงมีพระราชสถานะเป็นเพียงแค่สัญลักษณ์ของประเทศเท่านั้น

จนกระทั่ง โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่นได้ตัดสินใจถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิเมจิเมื่อปี ค.ศ. 1868 ทำให้องค์จักรพรรดิกลับมามีพระราชอำนาจอีกครั้งหลังจากนั้นไม่กี่เดือนจักรพรรดิเมจิก็โปรดเกล้า ฯ ให้ย้ายเมืองหลวงไปยัง เอะโดะ หรือโตเกียวในปัจจุบันทำให้การปกครองที่เฮอังหรือเคียวโตะที่มีมานานถึง 1074 ปีต้องสิ้นสุดลง

ดูเพิ่ม
-------

* พระราชวังหลวงเฮอัง
* พระราชวังหลวงเคียวโตะ
**วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด** (อังกฤษ: Surgeonfish, Tang, Lancetfish, Unicornfish) เป็นวงศ์ของปลาทะเลวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Acanthuridae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวสั้นหรือค่อนข้างยาวรูปไข่ ด้านข้างแบน ส่วนหลังและส่วนท้องโค้งเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็กมากเป็นแบบบางเรียบ มีก้านครีบที่โคนหางสามารถขยับได้ ปากมีขนาดเล็ก มีฟันแบบฟันตัดเพียงแถวเดียว ไม่มีฟันที่เพดานปาก จะงอยปากไม่มีลักษณะเป็นท่อสั้น ครีบหลังมีก้านครีบแข็ง 4-9 ก้าน ไม่แยกจากครีบอ่อน ครีบก้นมีก้านครีบแข็ง 2-3 ก้าน เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ครีบหางตัดตรงหรือเว้าแบบพระจันทร์เสี้ยว เกล็ดบนลำตัวบางครั้งพบว่าค่อนข้างหยาบ ในขณะที่อายุยังน้อยไม่มีเกล็ด ลักษณะเด่นของปลาในวงศ์นี้ คือ มีเกล็ดที่พัฒนาบริเวณส่วนโคนหางและครีบหางที่มีขนาดเล็กแต่แหลมคมมาก ใช้สำหรับป้องกันตัวและเป็นที่มาของชื่อเรียก และเป็นส่วนสำคัญในการอนุกรมวิธาน กินสาหร่าย และหญ้าทะเลที่ขึ้นอยู่บนหิน และปะการังเป็นอาหาร หรือบางชนิดกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร ส่วนใหญ่มีสีสันที่สวยสดงดงาม

มีทั้งหมด 6 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 83 ชนิด มีขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป 15-40 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม กระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["Family Acanthuridae (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-16. สืบค้นเมื่อ 2012-03-09. Family Acanthuridae (ไทย)]
2. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Family Acanthuridae - Surgeonfishes, tangs, unicornfishes (อังกฤษ)
**"อยู่อย่างเหงา ๆ"** เป็นเพลงของ สิงโต นำโชค เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและผู้เรียบเรียง เนื้อหาของเพลงนี้เป็นการบรรยายความรู้สึกสุดเศร้าแบบแมน ๆ ของผู้ชายที่ยอมติดอยู่กับอดีต เมื่อเธอคนนั้นเดินจากไป และไม่ยอมมีใครเพียงเพราะกลัวว่าความ "คิดถึง" ที่มีให้กับเธอคนนั้นจะจางหายไป จนกลายเป็นเพียงการ "นึกถึง" เพลงนี้มีเนื้อหาเศร้าและเขียนขี้นจากประสบการณ์จริง

การตอบรับ
---------

เพลง "อยู่อย่างเหงา ๆ" ออกจำหน่ายในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2556 ได้อันดับ 13 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556 และอันดับที่ 36 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

### การจัดอันดับ

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 13 |
| อินเทนซิฟวอตช์ท็อป 20 ชาร์ต เพลงไทยสากล | 5 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 92 |
| Channel V Siam Top 20 Single Chart | 2 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Seed Chart Top 20 อาทิตย์ที่ 5 พฤษภาคม 2556". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-17. สืบค้นเมื่อ 2014-12-13.
2. ↑  อยู่อย่างเหงา ๆ - สิงโต นำโชค เปิด 198 ครั้ง IW Music Chart Top 40 เพลงไทยสากลยอดนิยมประจำเดือน มิถุนายน 2556 ครับ (ข้อมูลจาก FM 40 สถานี กรุงเทพและปริมณฑล)
3. ↑  EFM 94 เพลงฮิต 94 เพลง ประจำวันที่ 25 มกราคม 2557[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑
**อย่ากลัวมืด! ถ้าไม่กลัวตาย!** (อังกฤษ: Don't Be Afraid of the Dark) ภาพยนตร์สยองขวัญแฟนตาซีสัญชาติฮอลลีวู้ด ออกฉายในปี ค.ศ. 2011

เนื้อเรื่อง
-----------

แซลลี่ เด็กผู้หญิงวัย 8 ขวบ มาเยือนโรดไอแลนด์ เพื่อหา อเล็กซ์ พ่อของเธอและ คิม แฟนสาวคนใหม่ของอเล็กซ์ ณ คฤหาสน์ทรงวิคตอเรียน ที่ก่อสร้างในยุคศตวรรษที่ 19 ที่พวกเขากำลังบูรณะอยู่ เธอก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก และบ้านใหม่ที่หรูหราของเธอก็ดูเหมือนจะเป็นคุกที่เหน็บหนาวและไร้การเหลียวแล เพราะเธอเองก็ถูกแม่ทิ้งมาให้หาอเล็กซ์ ผู้เป็นพ่อ

อเล็กซ์ ที่มัวแต่สนใจโปรเจ็กต์ยิ่งใหญ่และความใฝ่ฝันในฐานะสถาปนิกของตัวเอง ห่างเหินกับลูกสาวของเขา และความพยายามของคิมในการสานสายสัมพันธ์กับแซลลี่ก็ลงเอยด้วยความหงุดหงิดทุกครั้งไป

แซลลี่ พบความอบอุ่นและหนทางหลบหนีด้วยการสำรวจคฤหาสน์หลังนี้ด้วยตัวคนเดียว และแม้ว่าจะได้รับคำเตือนจาก แฮร์ริส ชายชราผู้ดูแลบ้าน เธอก็ดึงดันจะออกผจญภัย ในที่สุดก็ค้นพบห้องใต้ดินลับ ที่ไม่มีใครย่างเท้าก้าวเข้าไปนับตั้งแต่การหายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อร้อยปีก่อนของผู้สร้างคฤหาสน์หลังนี้ นักวาดภาพธรรมชาติชื่อดัง อีเมอร์สัน แบล็ควู้ด ห้องใต้ดินที่มืดมิดแห่งนี้ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสตูดิโอส่วนตัวของแบล็ควู้ด ได้เก็บงำความลับเกี่ยวกับอดีตของสถานที่ที่ไม่มั่นคงและมืดมิดนี้ เพราะแซลลี่ได้พบกับเสียงลึกลับเล็ก ๆ ที่ดังก้องมาจากช่องทิ้งขี้เถ้าของห้องใต้ดิน เสียงลึกลับนั้นพยายามบอกกับแซลลี่ว่า มันต้องการจะเป็นเพื่อนกับเธอ และอเล็กซ์ พ่อของเธอไม่เคยคิดรักเธอเลย แต่เมื่อเจ้าของเสียงเหล่านั้นปรากฏตัว แซลลี่ก็ได้รู้ว่า มันน่ากลัวกว่าที่คิด

นักแสดง
-------

* ไบลี่ เมดิสัน...แซลลี่
* เคธี่ โฮมส์...คิม
* กาย เพียร์ซ...อเล็กซ์
* แจ็ค ทอมป์สัน...แฮร์ริส

เบื้องหลัง
----------

*Don't Be Afraid of the Dark* เป็นภาพยนตร์สยองขวัญแฟนตาซีในแนวเทพนิยายที่มีภูติตัวจิ๋ว หรือนางฟ้า อยู่ในเรื่อง ที่นำกลับมาสร้างใหม่จากเรื่อง  *Don't Be Afraid of the Dark* ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1973 ของไนเจล แมคคีนด์

สำหรับเรื่องนี้ ได้มี กิลเยอร์โม เดล โทโร ผู้กำกับฯชื่อดังชาวเม็กซิกันเป็นผู้ร่วมเขียนบทและอำนวยการสร้าง โดยมี ทรอย นิกซีย์ เป็นผู้กำกับฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kaufman, Amy (August 25, 2011). "Movie Projector: 'The Help' to brush off the competition again". *Los Angeles Times*. สืบค้นเมื่อ August 25, 2011.
2. ↑  "Don't Be Afraid of the Dark - Box Office Data - BoxOfficeMojo". *BoxOfficeMojo*. สืบค้นเมื่อ 3 December 2011.
3. ↑  Fleming, Michael (May 6, 2009). "'Dark' days for Katie Holmes". Variety. สืบค้นเมื่อ 2009-08-18.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *อย่ากลัวมืด! ถ้าไม่กลัวตาย!* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *อย่ากลัวมืด! ถ้าไม่กลัวตาย!* ที่สยามโซน
**โชคชัย โชคอนันต์**เป็นนักร้องลูกทุ่ง ที่มีผลงานเพลง "หลงเสียงนาง" ที่โด่งดังไปทั่วประเทศ เมื่อ พ.ศ. 2525 จนกระทั่งประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ยังหยิบยืมทำนอง นำไปใส่เนื้อร้องภาษาเขมร

ประวัติ
-------

โชคชัย โชคอนันต์ มีชื่อจริงว่า นายอัคมาน ปาทาน (บ้างก็ว่าชื่อ โชคชัย ปาทาน ) เป็นลูกครึ่งไทย - ปากีสถาน เขาเกิดในครอบครัวที่มีอาชีพเลี้ยงวัวและขายเนื้อวัว ที่ชัยภูมิ เป็นลูกคนที่ 3 ของครอบครัว แต่ที่เด็กชายโชคชัยต่างจากเด็กแขกอื่นๆคือเขาชอบร้องเพลงลูกทุ่งเป็นชีวิตจิตใจ จึงฝึกร้องเพลง และตระเวนร้องเพลงตามสวนอาหารตามต่างจังหวัด

เข้าสู่วงการ
------------

เมื่อ ชูชาติ อินทร นักพากษ์ชื่อดังได้ฟังน้ำเสียงของโชคชัยก็เกิดพอใจ จึงออกทุนให้เขาตั้งวงดนตรีโดยให้ใช้ชื่อโชคชัย โชคอนันต์ โดยบันทึกเสียงเพลงแรกคือเพลง "หลงเสียงนาง" ที่แต่งโดย รุ่ง ทานตะวัน และเพลงนี้ก็ทำให้นักร้องหน้าคมเข้ม โด่งดังไปทุกหัวระแหงของประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน

ในช่วงนั้นเองที่ความดังที่พุ่งสุดขีดของเขา ชักนำให้โชคชัยก้าวเข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยรับบทเป็นพระเอก ในภาพยนตร์เรื่อง "หลงเสียงนาง" ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์ คู่กับ มนฤดี ยมาภัย นางเอกดังแห่งยุค ที่ออกฉายในปี 2526 และประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ก่อนที่จะตามมาด้วย "มนต์รักนักเพลง "ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์อีกเช่นกัน คราวนี้เขาแสดงร่วมกับราชินีลูกทุ่ง พุ่มพวง ดวงจันทร์และออกฉายในปี 2527 

ในด้านผลงานเพลงนั้น โชคชัย ก็ได้ผลิตผลงานออกมาอีก 2 ชุดคือ "พายจ้ำ" และ "รถนะน้อง" แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ นอกจากนั้นก็ได้บันทึกเสียงคู่กับสายัณห์ สัญญา ด้วย แต่งานชุดนี้ไม่ถูกนำออกขาย ก่อนที่ความนิยมจะค่อยๆหดหายไป เขาจึงหันร้องเพลงตามร้านอาหารอยู่หลายปี และทำธุรกิจค้าผ้ากับน้องสาวซึ่งก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก ช่วงนั้นเขาดื่มจัด ทำให้สุขภาพทรุดโทรม สำหรับผลงานเพลงชุดสุดท้ายของโชคชัยที่ออกมาหลังจากห่างหายจากวงการถึง 20 ปีมีชื่อว่า "คนถูกใจ" โดยออกมาเมื่อปี พ.ศ. 2548 ด้วยการออกทุนของน้องสาว ขณะที่โชคชัยมีอายุ 52 ปี งานชุดนี้ มีทั้งเพลงเก่าที่เขาเคยร้องไว้แต่เดิม รวมทั้ง "หลงเสียงนาง" และเพลงที่เขาแต่งเอง 3 เพลงคือ "คนถูกใจ" "ตำบักแตง" และ "หวนคืนกล่อมแฟน" งานชุดนี้ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีกเช่นเคย จากนั้นโชคชัยก็ไม่ได้ร้องเพลงอีกเลย 

ในยุคที่รุ่งเรือง โชคชัยดังมาก เงินทองจึงไหลมาเทมา แถมด้วยหน้าตาที่หล่อเหลา แต่พอความดังหดหาย ความสุขสบายก็หดหายตามไปด้วย เขาจึงหันหน้าเข้าหาสุราจนมีโรครุมเร้าหลายโรค แต่เมื่อรู้ตัวว่าป่วยเป็นโรคตับแข็ง ก็จึงหยุดดื่ม และรักษาตัวตลอดมา

อาการป่วย
---------

โชคชัย โชคอนันต์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 เวลา 02.20 น. ที่โรงพยาบาลศรีวิชัย ย่านบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้วยอาการหัวใจวาย ขณะมีอายุได้ 55 ปี หลังจากที่ก่อนหน้านั้นป่วยเป็นทั้งตับแข็ง เบาหวาน และ หัวใจ ทำให้ต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลอยู่หลายครั้ง

ศพของเขาได้รับการฝังตามความเชื่อของศาสนาอิสลามอยู่ที่มัสยิดยันนาตุ้ลพิรเดาซ์ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา

โชคชัย โชคอนันต์ มีบุตรสาว 2 คนชื่อ ชลธิชา ปาทาน กับ จันทรา ธีรวรรณ

อ้างอิง
-------

* < นสพ.ข่าวสด 27.ม.ค.2550 หน้า 1 และ 11>
* < นสพ.คมชัดลึก 29 ม.ค.2550 หน้า 24>
**เอก ดอนเจดีย์** นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 10) แพ้ 20

ประวัติ
-------

เอกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2527 แพ้คะแนน ชัชวาลน้อย ศิษย์วัดใจทม จากนั้น เอกขึ้นชกมาอย่างต่อเนื่อง โดยเป็นการชกกับนักมวยสากลชาวไทยเป็นส่วนใหญ่ เคยชกกับโนรี จ๊อกกี้ยิมเมื่อ พ.ศ. 2530 ซึ่งเอกเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เอกได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ปรากฏว่าเอกแพ้น็อค จิมมี่ ศิษย์ไฝแดง ยก 6 ไม่ได้แชมป์ เอกขึ้นชิงแชมป์แก้มือกับจิมมี่อีกครั้งเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2532 คราวนี้เอกเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เอกไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2533 แพ้น็อค เอลอย โรฮาส ยก 4 และขึ้นชกป้องกันแชมป์เวทีราชดำเนิน ชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 8 

เอกหยุดชกไปถึงสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2536 ไปชกแพ้น็อค จูน กอร์เรส ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์ เอกขึ้นชกอีกสองครั้ง แพ้น็อค สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ และโนรี จ๊อกกี้ยิม แล้วก็หยุดชกไปอีก กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2541 โดยเดินทางไปชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวทที่จีน แพ้น็อค ชอย ชุลซู ยก 3 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
	+ ชิง 17 มกราคม 2533 ชนะคะแนน จิมมี่ ศิษย์ไฝแดง
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 กันยายน 2533 ชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 8
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 19 ส.ค. 2541 แพ้น็อค ชอย ชุลซู (เกาหลีเหนือ) ยก 3 ที่ เหวินโจว, จีน

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก เก็บถาวร 2015-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | มีคำขอให้ใส่**ภาพ**หรือ**ภาพถ่าย**ในบทความนี้เพื่อพัฒนาคุณภาพเครื่องมือค้นหาภาพเสรีอาจสามารถระบุภาพที่เหมาะสมบนฟลิคเกอร์และเว็บไซต์อื่นได้ | อัปโหลด |

เจ้าหญิงมาไฮเซนเต ฮาเบต มาเรียมแห่งเอธิโอเปีย (อังกฤษ: Her Imperial Highness Princess Mahisente Habte Mariam) ประสูติเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2480 เป็นธิดาของ ฮาเบต มาเรียม-กาเบียต-อิงเกอร์เฮ
กับ ยาเลตซาเบธ กอตมา พระบิดาของพระองค์เป็นทายาทของผู้สือบทอดอำนาจของจังหวัดๆหนึ่ง ในอดีตประเทศที่เคยรุ่งเรื่องที่สุดของแอฟริกา ปัจจุบัน พระเชษฐาของพระองค์ดำรงตำแหน่งผู้ว่าเมืองอยู่ ซึ่งดำรงตำแหน่งยาวนานถึง 54 ปี พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย พระราชโอรสใน สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย รับพระราชทานพระนามและพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงมาไฮเซนเต ฮาเบต มาเรียมแห่งเอธิโอเปีย พระชายา** มีพระโอรส 1 พระองค์คือ

1. เจ้าชายเออร์เมส ซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย

ภายหลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2505 ทรงดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงหม้ายแห่งเอธิโอเปีย พระกรณียากิจของพระองค์คือเป็นประธานมูลนิธิองค์การยูนิเซฟของประเทศ ให้ความช่วยเหลือเยาวชน ก่อนจะเกษียณอายุในพ.ศ. 2545 ปัจจุบันพระองค์ทรงพำนักกับพระโอรสในพระตำหนักคุลเดลวอลล์ ใน กรุงวอชิงตัน ซึ่งทรงสร้างขึ้นตามพระประสงค์ในปี 2553

อ้างอิง
-------

* Royal Ark
* "Advisory Board Prince Ermias Sahle Selassie Foundation Director". TRFTRA - The Royal Foundation To Rebuild Africa. Retrieved 7 November 2010.
* Per Nordenvall, Kungliga Serafimerorden 1748-1998 (1998). See List of Knights of the Order
**สะพานเจริญรัช 31** เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม ด้านใต้ติดกับปากคลองตลาด เชื่อมถนนมหาราชกับถนนจักรเพชร แขวงพระบรมมหาราชวังและแขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

พ.ศ. 2453 เป็นปีแรกที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดทำแบบเฉลิมสะพานสุดท้ายตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระราชบิดา พร้อมกันนั้นก็มีพระราชบัญชาให้เลือกที่ตั้งและออกแบบสะพาน ซึ่งจะสร้างเป็นการเฉลิมฉลองโอกาสครบรอบพระชนมพรรษาสำหรับ ร.ศ. 130 (พ.ศ. 2454) ในคราวเดียวกันด้วย เจ้าพระยายมราชได้ทูลเกล้าฯ เสนอแบบสะพานเจริญรัช 31 ซึ่งกำหนดสร้าง ณ ปากคลองตลาด และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ดำเนินการได้ การก่อสร้างได้ดำเนินและเสร็จสิ้นจนกระทั่งมีพระราชพิธีเสด็จเปิดสะพานนี้ในวันที่ 30 ธันวาคม ร.ศ. 130 (พ.ศ. 2454) พระราชทานนามว่า *สะพานเจริญรัช 31* เป็นสะพานแรกในสะพานชุดที่ขึ้นต้นด้วยเจริญ 

สะพานชุดเจริญมีอีก 5 สะพาน คือ สะพานเจริญราษฎร์ 32 ข้ามคลองมหานาค สะพานเจริญพาศน์ 33 ข้ามคลองบางกอกใหญ่ สะพานเจริญศรี 34 ข้ามคลองคูเมืองเดิมตรงวัดบุรณศิริมาตยาราม และสะพานเจริญสวัสดิ์ 35 ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมตรงหัวลำโพง โดยตัวเลขบอกพระชนมายุในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนสะพานเจริญรัช 31 เป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 61 วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2518

สถาปัตยกรรม
-----------

สะพานสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก แผนผังสะพานมีขอบสะพานทั้งสองข้างเป็นรูปโค้งครึ่งวงกลม ลูกกรงสะพานทั้งสองข้างประดิษฐ์เป็นลูกกรงปูนปั้นรูปเสือป่ายืนหันข้างประคองพระขรรค์ด้วยเท้าคู่หน้าทั้งคู่ โดยหันหน้าเข้าหากันที่บริเวณกึ่งกลางราวสะพาน ที่กึ่งกลางราวสะพานเป็นที่ประดิษฐานพระนามภิไธยย่อ ว.ป.ร. และชื่อสะพาน ที่ปลายราวสะพานทั้งสี่ด้านมีแป้นกลมประจุตัวเลข 31 อันเป็นจำนวนปีพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในปีนั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  วราห์ โรจนวิภาต. "สะพานเจริญพาศน์กับหลุมหลบภัย". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-08. สืบค้นเมื่อ 2022-02-08.
2. ↑  "สะพานเจริญรัช 31 (The Charoen Ruj 31 Bridge)". หอสมุดวังท่าพระ สำนักหอสมุดกลาง ม.ศิลปากร.
3. ↑  "สะพาน เจริญรัช 31". สนุก.คอม.
สะพานฟรีมอนต์ พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็กที่ยาวเป็นอันดับ 2 ของโลก
**สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก** (อังกฤษ: tied-arch bridge) คือสะพานโค้งแบบหนึ่งซึ่งที่มีแรงผลักตามแนวนอนของช่องโค้งไปยังด้านนอกโดยตรง สะพานถูกพยุงโดยความตึงมากกว่าฐานสะพานบนพื้นดิน ในหลายกรณีรูปแบบภายนอกนั้นไม่เหมาะหรือไม่สามารถใช้งานได้แต่สะพานสามารถถูกแทนที่โดยสายเคเบิลของช่องโค้งนั้น ๆ เป็นการสร้างโค้งที่ใช้สายเคเบิลพยุงสะพานเอาไว้

สมุดภาพ
-------

* สะพานฟอร์ตพิตต์ พิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนียสะพานฟอร์ตพิตต์ พิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย
* สะพานบลูวอเตอร์ รัฐมิชิแกน รัฐออนแทรีโอสะพานบลูวอเตอร์ รัฐมิชิแกน รัฐออนแทรีโอ
* สะพานเลกแชมเพน รัฐนิวยอร์ก รัฐเวอร์มอนต์สะพานเลกแชมเพน รัฐนิวยอร์ก รัฐเวอร์มอนต์

| * ด
* ค
* ก
บทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- |
| รูปแบบ | สะพานแขวน • สะพานขึง • สะพานยื่น • สะพานแบบคาน • สะพานแบบโครง • สะพานแบบโค้ง • สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก • สะพานลอยน้ำ • สะพานชัก • สะพาน–อุโมงค์ • สะพานคานรูปกล่อง | สะพาน |
| รายชื่อ | รายชื่อสะพาน • สะพานแขวน • สะพานขึง • ยาวที่สุด • ใหญ่ที่สุด • สูงที่สุด |
**ปีโลส** (กรีก: Πύλος) หรือชื่อในอดีต **นาวารีโน** (อิตาลี: *Navarino*) เป็นเมืองและอดีตเทศบาลในหน่วยภูมิภาคเมซีนีอา แคว้นเพโลพอนนีส ประเทศกรีซ นับตั้งแต่การปฏิรูปการบริหารส่วนท้องถิ่นในปี 2011 ปีโลสกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลปีโลส-เนสตอร์ที่ซึ่งปีโลสเป็นศูนย์กลางการปกครองและเป็นหน่วยเทศบาลหน่วยหนึ่ง ในอดีต ปีโลสเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดปีลีอา ปีโลสถือเป็นที่จอดเรือหลักริมอ่าวนาวารีโน มีประชากร 2,345 คนในเขตเมือง และ 5,287 คนในหน่วยเทศบาลปีโลส (สำมะโนปี 2011) หน่วยเทศบาลนี้มีพื้นที่รวม 143.911 ตารางกิโลเมตร

ปีโลสมีการตั้งรกรากมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ และเป็นอาณาจักรหนึ่งในกรีซสมัยไมซีนี ไม่ไกลจากปีโลสยังมีการค้นพบ "วังเนสตอร์" ซึ่งตั้งชื่อตามเนสตอร์ กษัตริย์แห่งปีโลสในมหากาพย์ *อีเลียด* ของโฮเมอร์ ในสมัยคลาสสิก ปีโลสถูกทิ้งร้าง แต่กลายเป็นจุดที่เกิดยุทธการที่ปีโลสระหว่างสงครามเพโลพอนนีสเมื่อ 425 ปีก่อนคริสต์ศักราช นับจากนั้นก็แทบไม่มีการเอ่ยถึงปีโลสอีกจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อปีโลสกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอะคีอาของชาวแฟรงก์ และเริ่มเป็นที่รู้จักมากกว่าในชื่อฝรั่งเศส *ปอร์-เดอ-ฌง* หรือชื่ออิตาลี *นาวารีโน* ในคริสต์ทศวรรษ 1280 ชาวแฟรงก์ได้สร้างปราสาทนาวารีโนเก่าขึ้นในปีโลส ต่อมาปีโลสตกอยู่ใต้การปกครองของสาธารณรัฐเวนิสในปี 1417 จนกระทั่งปี 1500 จึงตกอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน ในสมัยนั้น ชาวออตโตมันใช้ปีโลสเป็นฐานทัพเรือและสร้างป้อมนาวารีโนขึ้นใหม่บนชายฝั่งปีโลส ปีโลสอยู่ภายใต้ปกครองของจักรวรรดิออตโตมันเรื่อยมา (ยกเว้นเพียงช่วงสั้น ๆ ที่เวนิสกลับมามีอำนาจระหว่างปี 1685–1715 และรัสเซียยึดครองระหว่างปี 1770–1771) จนกระทั่งการปะทุของสงครามประกาศอิสรภาพกรีซในปี 1821 อิบราฮิม พาชา แห่งอียิปต์กอบกู้ปีโลสคืนแก่จักรวรรดิออตโตมันในปี 1825 แต่การแพ้ของกองเรือออตโตมัน-อียิปต์ในยุทธการที่นาวารีโนเมื่อปี 1827 และการแทรกแซงทางทหารของฝรั่งเศสในการรุกมอเรียเมื่อปี 1828 ส่งผลให้อิบราฮิมต้องถอนกองกำลังออกจากเพโลพอนนีสและรับรองเอกราชของกรีซ นครปีโลสในปัจจุบันสร้างอยู่นอกกำแพงป้อมปราการโดยวิศวกรกองทัพจากการรุกมอเรียในปี 1829 และท้ายที่สุดชื่อ *ปีโลส* ได้รับการนำกลับมาใช้อีกครั้งตามพระราชบัญญัติในปี 1833

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός" (ภาษากรีก). Hellenic Statistical Authority.
2. ↑  "ΦΕΚ B 1292/2010, Kallikratis reform municipalities" (ภาษากรีก). Government Gazette. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-06. สืบค้นเมื่อ 2021-09-10.
3. ↑  "Population census 2011". *Hellenic Statistical Authority (ELSTAT)* (ภาษากรีก). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-11-28. สืบค้นเมื่อ 2020-04-24.
4. ↑  "Population & housing census 2001 (incl. area and average elevation)" (PDF) (ภาษากรีก). National Statistical Service of Greece. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-21. สืบค้นเมื่อ 2016-11-17.
**เมลูดีเฟ็สติวอเลิน** (สวีเดน: *Melodifestivalen*) หรือ **เทศกาลเมโลดี** (อังกฤษ: The Melody Festival) เป็นการแข่งขันดนตรีที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยสถานีโทรทัศน์แห่งชาติสวีเดน (SVT) และ สถานีวิทยุแห่งชาติสวีเดน (SR) เพื่อคัดเลือกตัวแทนประเทศสวีเดนที่จะไปแข่งขันในการประกวดเพลงยูโรวิชัน และถูกจัดขึ้นเกือบทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ตั้งแค่ ค.ศ. 2000 การแข่งขันนี้เป็นโปรแกรมโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดในประเทศสวีเดน นอกจากการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ ยังได้รับการถ่ายทอดทางอินเทอร์เน็ตและวิทยุ ใน ค.ศ. 2012 รอบรองชนะเลิศมีจำนวนผู้ชมเฉลี่ย 3.3 ล้านคน และประมาณ 4 ล้านคนในประเทศสวีเดนดูการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ เกือบครึ่งนึงของประชากรประเทศสวีเดน

ผู้เข้าแข่งขันหกคนจากเทศกาลนี้ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน และสิบแปดคนติดห้าอันดับแรก แต่เริ่มผู้ชนะเมลูดีเฟ็สติวอเลินได้รับการเลือกจากคณะกรรมการ ต่อมาตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ผู้ชมสามารถออกคะแนนเสียงทางโทรศัพท์ซึ่งมีน้ำหนักครึ่งหนึ่งของผลตัดสิน การแข่งขันนี้ส่งผลต่ออันดับเพลงในประเทศสวีเดน 

ใน ค.ศ. 2002 ได้มีการเพิ่มรอบรองชนะเลิศทำให้จำนวนผู้เข้าแข่งขันเพิ่มขึ้นจากประมาณ 12 คนเป็น 32 คน การแข่งขันของเด็กลิลลาเมลูดีเฟ็สติวอเลิน (Lilla Melodifestivalen) เริ่มขึ้นในปีเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Television in Sweden. Sweden.se (30 September 2005). Retrieved on 20 October 2006.
2. ↑  "Månadsrapport Februari 2012" (PDF). MMS - Mediamätning i Skandinavien. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-12-31. สืบค้นเมื่อ 12 March 2012.
3. ↑  Lindström, Therese (12 March 2012). "Över fyra miljoner såg finalen". *Aftonbladet*. สืบค้นเมื่อ 12 March 2012.
**เมลวิน มากราโม** นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2514 สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 36 (น็อค 20) เสมอ 2 แพ้ 21

ประวัติ
-------

มากราโมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน กาเบรียล ตอร์เรวีญา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน อีริค ชาเวซ ก่อนจะเดินทางมาชกในไทยใน พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต และในช่วง พ.ศ. 2536 – 2538 มาชกแพ้พิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ 2 ครั้ง แพ้คะแนน สิน ส.เพลินจิต โลตัส ซีพียิม จ้าวสิงห์ทอง เฉลิมศรี และยังได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2538 แพ้น็อค วีรพล นครหลวงโปรโมชัน ไม่ได้แชมป์ จากนั้น มากราโมได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ชนะน็อค ลี เอสโคปิโด ยก 8 แล้วได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทกับเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต 2 ครั้ง เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 และ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 แต่ก็แพ้คะแนนทั้งสองครั้ง จากนั้น มากราโมได้ครองแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 7 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง แล้วจึงขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทที่ว่าง เมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค คัตสุฮิโร อากีตะ ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน ฮิโรชิ นากาโน เมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ที่ ญี่ปุ่น มากราโมขึ้นชิงแชมป์ OPBF คืนจากนากาโนอีกครั้ง แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิคเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543

หลังจากนั้น มากราโมยังคงขึ้นชกต่อมา ได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม จากนั้น เสียแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน แอนโทนี่ วิลลามอร์ ในปีเดียวกันนี้ แต่ก็แก้มือ ชนะน็อคแอนโทนี วิลลามอร์ ชิงแชมป์คืนมาได้ก่อนจะเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปอีกครั้งเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน รอลลี่ ลูนาส มากราโมขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 5 ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทไม่สำเร็จหลังจากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (17 ก.พ. 2539 - 14 ก.ค. 2544)
* แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO (2540 –2541)
	+ ชิง, 5 กรกฎาคม 2540 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันครั้งที่ 1, 14 กุมภาพันธ์ 2541 ชนะคะแนน พรชัย ศิษย์พระพรหม ที่ ฟิลิปปินส์
	+ สละแชมป์
* แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท (2542)
	+ ชิง, 15 พฤษภาคม 2542 ชนะน็อค คัตสุฮิโร่ อากิตะ ยก 10 ที่ ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์, 23 พฤศจิกายน 2542 แพ้คะแนน ฮิโรชิ นากาโน่ ที่ ญี่ปุ่น
* แชมป์ประเทศฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (8 ก.ย. 2544 - 22 เม.ย. 2545)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC, 26 มี.ค. 2538 แพ้น็อค วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 9 ที่ จ.นนทบุรี
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท, 22 มิ.ย. 2539 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ที่ พาต้าหัวหมาก
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท, 28 พ.ย. 2539 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ จ.สงขลา
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท, 20 ก.พ. 2540 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ จ.กาญจนบุรี
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท 3 พฤศจิกายน 2543 2000-11-03 แพ้น็อค ฮิโรชิ นากาโน่ ยก 10 ที่ ญี่ปุ่น
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท, 30 เม.ย. 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ที่ จ.นครสวรรค์
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท, 10 ม.ค. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 5

อ้างอิง
-------

* (อังกฤษ) สถิติการชก boxrec.com[*ลิงก์เสีย*]
**ดอนัลด์ ซักโซ** (อังกฤษ: Donald Suxho; 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976 –) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชายชาวอเมริกัน และเป็นอดีตสมาชิกทีมชาติสหรัฐ ในตำแหน่งตัวเชต

ประวัติ
-------

ซักโซเกิดและเติบโตในประเทศแอลเบเนีย เขาเป็นลูกชายของปีเตอร์ ซักโซ อดีตผู้ฝึกสอนทีมชาติแอลเบเนียชุดเยาวชน ซักโซเริ่มต้นอาชีพนักวอลเลย์บอลในประเทศแอลเบเนีย ในปี 1991-1996 เขาเป็นตัวแทนของทีมชาติแอลเบเนียชุดเยาวชนและในปี 1995-1996 เขาได้เล่นให้กับทีมชาติแอลเบเนียชุดใหญ่ ในฤดูกาล 1995/96 เขาได้ลงเล่นให้กับทีมบ้านเกิดของเขาที่สโมสรสเกินเดอร์เบอูกอร์เชอ และเขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมเข้ารับรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันแอลเบเนียวอลเลย์บอลลีก

ในปี ค.ศ. 1996 เขาได้ย้ายไปเรียนต่อที่สหรัฐโดยเขาได้ไปอาศัยอยู่ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และหลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี ค.ศ. 1997 เขาได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียและสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2000 

ในปี ค.ศ. 2001 ซักโซลงแข่งให้กับทีมชาติสหรัฐ และเขาได้ย้ายไปเล่นลีกในประเทศโปแลนด์ ประเทศตุรกี และประเทศอิตาลี โดยได้ลงเล่นกับให้อักกวาปาราดีโซมอนโซบรีอันซา (ฤดูกาล 2005-06 และ 2006-07) หลังจากเขาย้ายไปยังสโมสรวอลเลย์เตรวีโซ และต่อมาในปี ค.ศ. 2013 เขาเล่นให้กับเตรนตีโนวอลเลย์ โดยเขาได้เป็นผู้มีส่วนในการพาทีมเข้าคว้าแชมป์อิตาเลียนซูเปอร์คัพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rendell, Rick (2012-07-22). "Suxho is back for gold in London". *The MetroWest Daily News*. สืบค้นเมื่อ 2012-07-29.
2. ↑  "La Prisma Volley ricomincia, con entusiasmo, dalla Prima Divisione". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 June 2009. สืบค้นเมื่อ 6 June 2009.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ดอนัลด์ ซักโซ at the United States Olympic Committee
* 

* Eom Yun-chol at Sports-Reference.com
* ดอนัลด์ ซักโซ[*ลิงก์เสีย*] at cev.eu

| * ด
* ค
* ก
รายชื่อนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐ – โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 |
| --- |
| 
* 1 แอนเดอร์สัน
* 2 รูนีย์
* 4 ลี
* 5 แลมเบิร์น
* 6 ลอตแมน
* 7 ซักโซ
* 8 พิตดี
* 11 ทอร์นตัน
* 12 โฮล์มส์
* 13 สแตนลีย์ **(C)**
* 16 แมคเกียนซี
* 20 สมิธ
* ผู้ฝึกสอน: ไนป์

 | สหรัฐ |
**ดอนดอน คอนเซบชั่น** (Don Don Concepcion) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 ที่เมืองเกซอนซิตี้ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 6

ประวัติ
-------

คอนเซปชั่น ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค เจอร์รี อะราโกนา ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBO เมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน วิหค จ๊อกกี้ยิมที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง และขึ้นชกป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน ฮวาง ยุนจิน ที่ ฟิลิปปินส์ แล้วได้สละแชมป์ไป คอนเซปชันเคยเดินทางไปชกที่กวม ญี่ปุ่นและฮาวาย ซึ่งชกชนะเป็นส่วนใหญ่ คอนเซปชันขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน อับเนอร์ กอร์เดโร ไม่ได้แชมป์ จากนั้น เดินทางไปชิงแชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค อิสราเอล วาสเควซ ยก 3 ที่สหรัฐ จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBO
	+ ชิง 30 เมษายน 2540 ชนะคะแนน วิหค จ๊อกกี้ยิม ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 6 ธันวาคม 2540 ชนะคะแนน ฮวาง ยุนจิน ที่ ฟิลิปปินส์
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 7 มกราคม 2544 แพ้น็อค อิสราเอล วาสเควซ ยก 3 ที่ สหรัฐ

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**วัดไผ่จระเข้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 45 ไร่ 2 งาน

วัดไผ่จระเข้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ปัจจุบันพระใบฎีกาประจักษ์ ธนปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ วัดไผ่จระเข้มีการจัดงานสืบสานประเพณี อาทิ สรงน้ำพระและผู้สูงอายุ แห่พระเจดีย์และกฐินผ้าป่ารอบอุโบสถ 3 รอบ เสร็จแล้วได้ร่วมกันสรงน้ำพระและผู้สูงอายุตามประเพณีที่ยึดถือกันมาโดยตลอด และร่วมกันถวายองค์กฐิน และถวายทรายให้กับทางวัด ก่อกองทรายแกะสลัก จัดกิจกรรมการละเล่นกีฬาโบราณ เช่น ขี่ม้าก้านกล้วย รีรีข้าวสาร งูกินหาง4 มอญซ่อนผ้า หมากเก็บ ลูกช่วง ชักเย่อ ล้อต๊อก แตะปี๊บ รำวงเก้าอี้ มวยตับจาก และหัวล้านชนกัน เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อนุช
* หลวงพ่อคง
* อาจารย์แจ๋ว
* อาจารย์เจริญ
* พระอธิการอุดม อตฺตธมฺโม พ.ศ. 2515–2519
* พระครูวรโพธิวัฒน์ (ไว) พ.ศ. 2520–2528
* พระครูสโมธานวุฒิธรรม พ.ศ. 2529–
* พระใบฎีกาประจักษ์ ธนปญฺโญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อวัดไผ่จรเข้". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดไผ่จระเข้". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดไผ่จระเข้จัดอนุรักษ์การละเล่นโบราณ 12 ชนิดไว้ลูกหลานได้ศึกษาและเรียนรู้". ผู้จัดการออนไลน์.
Species of flowering plant

***Adenia spinosa*** เป็นชนิดของพืชมีดอกในวงศ์กะทกรก ถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศบอตสวานา ทางเหนือของประเทศแอฟริกาใต้ และประเทศซิมบับเว

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ลักษณะเป็นไม้พุ่มเลื้อย ลำต้นเป็นโขดอวบน้ำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 1.5 ม. กิ่งมีหนามอ่อน ๆ ซึ่งทำหน้าที่ช่วยในการเลื้อยของกิ่ง ลักษณะใบสลับ วงรีกว้างมีเส้นใบที่เห็นได้ชัดเจน ด้านบนสีเทาอมเขียว ด้านล่างสีอ่อนกว่า ใบมีขอบ เป็นพืชแยกเพศต่างต้นกันคือ ดอกเพศผู้ และดอกเพศเมียอยู่คนละต้น ดอกมีสีเหลืองครีม ดอกตัวผู้มักออกเป็นกระจุกกว่าดอกตัวเมีย ผลเป็นรูปไข่ สีเขียวอมเหลือง

นิเวศวิทยา
----------

ขึ้นท่ามกลางโขดหินในพื่นที่ร้อนและแห้งแล้ง ทางตอนใช้ของแอฟริกาคือ ประเทศบอตสวานา ทางเหนือของประเทศแอฟริกาใต้ และประเทศซิมบับเว

ประโยชน์และการนำไปใช้
---------------------

นิยมเลี้ยงเป็นไม้ประดับในหมู่ผู้ที่สนใจและนักสะสมพันธุ์ไม้แปลกหายากทั่งในประเทศไทยและต่างประเทศ การดูแลรักษานั้นไม่ยุ่งยาก สารมารถเลี้ยงได้เหมือนไม้อวบน้ำทั่วไป ข้อควรระวังคืออย่าชื้นและแฉะจนเกินไปเพราะจะทำให้เน่า และควรพรางแสงในส่วนของลำต้นหรือโขดไม่ให้โดนแสงแดดจัดโดยตรงเพราะจะทำให้ไหม้ การขยายพันธุ์โดยใช้กิ่งชำนั้นทำได้ แต่จะไม่มีส่วนของโขดเกิดขึ้นเหมือนไม้เพาะเมล็ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Adenia spinosa". *iucnredlist*. สืบค้นเมื่อ 30 May 2022.
2. 1 2  "Adenia spinosa". *Bihrmann*. สืบค้นเมื่อ 30 May 2022.
3. 1 2  "Adenia spinosa". *Flora of Zimbabwe*. สืบค้นเมื่อ 30 May 2022.
4. ↑  "Adenia spinosa". *Desert-Tropicals*. สืบค้นเมื่อ 30 May 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q15606560
* APDB: 114495
* GBIF: 5527612
* iNaturalist: 579086
* IPNI: 674182-1
* IUCN: 141549828
* NCBI: 387549
* Plant List: kew-2621597
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:674182-1
* Tropicos: 24200820

 |
**บรูคลิน โจเซฟ เบคแคม** (อังกฤษ: Brooklyn Joseph Beckham; เกิด 4 มีนาคม พ.ศ. 2542) เป็นบุคลิกภาพของสื่อมวลชน, อดีตนายแบบ และช่างภาพสมัครเล่นชาวอังกฤษ เขาเป็นลูกชายคนโตของอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เดวิด เบคแคม และ วิกทอเรีย เบคแคม นักร้อง, นักออกแบบแฟชั่นชาวอังกฤษ

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

บรูคลิน โจเซฟ เบคแคม เกิดที่โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ในแมรีลีโบน ลอนดอน เป็นบุตรชายของ เดวิด เบคแคม และ วิคทอเรีย อดัมส์ (ต่อมาใช้นามสกุล เบคแคม) มักมีรายงานว่าเขาชื่อ บรูคลิน เพราะเขาตั้งครรภ์ในบรูคลิน นิวยอร์ก; ตามอัตชีวประวัติของ Victoria Beckham ในปี ค.ศ. 2014 ชื่อ *Learning to Fly* อย่างไรก็ตามเธอและสามีของเธอชอบชื่อนี้และหลังจากที่เลือก "ก็รู้ว่ามันเหมาะสมแค่ไหน เพราะฉันรู้ว่าฉันท้องและเดวิดมาที่นิวยอร์ก หลังฟุตบอลโลก "พ่อของเบคแคมมีเชื้อสายยิวบางส่วน  เบคแคมเป็นลูกคนโตของครอบครัว และมีน้องชาย 2 คน คือ โรมีโอ ซึ้งเป็นนักฟุตบอลอาชีพ, ครูซ ซึ้งเป็นนักร้อง และน้องสาว 1 คนคือ ฮาร์เปอร์

ชีวิตส่วนตัว
------------

เบคแคม หมั้นหมายกับแฟนสาวของเขา นิโคลา เพลซ์ นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ทั้งคู่แต่งงานเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2022 ที่ ปาร์มบีช, รัฐฟลอริดา ในพีธีของชาวยิว โดยบิดาของเพลซ์ เนลสัน เพลซ์ มีเชื้อสายยิว ส่วนบิดาของเขา เดวิด เบคแคม มีเชื้อสายยิวมาจากปู่ของเขา

นอกจากนี้เบคแคมยังมีรอยสักภาษาฮีบรูจากเพลง Song of Song ที่แขนซ้าย: "I am my dear's and my is mine" นอกจากนี้ เขาเปิดเผยว่า 70 จาด 100 รอยสักของเขาอุทิศให้กับภรรยาของเขา ตั้งแต่ชื่อของเธอไปจนถึงจดหมายรักบนหลังของเขา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Brooklyn Beckham turns 18: How much do you really know about him?". *Glamour UK*. Condé Nast Britain.
2. ↑  Sinha, Charu (2020-07-12). "Brooklyn Beckham Engaged to Nicola Peltz". *Vulture* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2020-07-12.
3. ↑  Hardy, Alissa (May 24, 2016). "Brooklyn Beckham Just Scored His Biggest Vogue Cover Yet". *Teen Vogue*. Condé Nast.
4. ↑  Jones, Jonathan (13 July 2016). "Brooklyn Beckham's Burberry campaign – the art critic's verdict". *The Guardian* – โดยทาง www.theguardian.com.
5. ↑  "The origin of Brooklyn Beckham's name". *People*. March 8, 2007. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 16, 2012.
6. ↑  Shukert, Rachel (17 April 2012). "David Beckham: I Consider Myself To Be Jewish". *Tablet Magazine*. สืบค้นเมื่อ 7 March 2018.
7. ↑  Fifield, Dominic (14 July 2007). "Beckham launches into the Galaxy". *The Guardian*. London. สืบค้นเมื่อ 14 July 2007.
8. ↑  *Jewish funeral for Beckham's grandfather*, By Jessica Elgot, 10 December 2009