**สภาบรรพ** (อักษรโรมัน: Sabha Parva) แปลว่า "บรรพแห่งสภา" เป็นหนังสือบรรพที่ 2 ของ มหาภารตะ รวมทั้งหมด 18 เล่ม ว่าด้วยเรื่องการสร้างพระราชวังและสภาแห่งใหม่ของพวกปาณฑพที่นครอินทรปรัสถ์ ซึ่งเป็นอาณาเขตที่ท้าวธฤตราษฎร์แบ่งให้พี่น้องปาณฑพทั้ง 5 คนปกครอง บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อาทิบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ วนบรรพ

เนื้อเรื่อง
-----------

พี่น้องเจ้าชายปาณฑพ ซึ่งก่อตั้งอาณาจักรของตัวเองโดยมีกรุงอินทรปรัสถ์เป็นเมืองหลวง ประสบความสำเร็จ ขยายอำนาจและอิทธิพลของตนออกไปได้ มีประชาชนและผู้คนให้การสนับสนุนเป็นจำนวนมาก

และในที่สุดยุธิษฐิระก็ประกาศสถานภาพของตนว่าบัดนี้ ตนเองได้เป็นจักรพรรดิแล้ว อันมีความหมายว่าเป็นพระราชาผู้ยิ่งใหญ่เหนือพระราชาแว่นแคว้นอื่นในการนี้ทางราชสำนักกรุงอินทรปรัสถ์ได้เชื้อเชิญพระราชาจากแว่นแคว้นใกล้เคียงกัน ใหมาร่วมพิธีบวงสรวง ราชศูรยะ เพื่อเฉลิมพระเกียรติ
การดำเนินดารดังกล่าวของพวกปาณฑพเป็นไปท่ามกลางความอิจฉาริษยาและเกลียดชังของพวกเการพเป็นอันมาก และเพื่อเป็นการตอบโต้และลดทอนอิทธิพลของพวกปาณฑพ ท้าวศกุนิผู้เป็นลุงของทุรโยธน์ ได้แนะนำให้ใช้วิธีเชิญท้าวยุธิษฐิระมาเล่นเกมทอดสกาพนันกัน เพราะศกุนิซึ่งได้ชื่อว่าเป็นคนมีวิชาในกาเล่นสกา เชื่อว่าตัวเองจะเอาชนะและสร้างความอับอายให้กับพวกปาณฑพได้

ท้าวธฤตราษฎร์ผู้เป็นพ่อของทุรโยธน์ ได้รับการร้องขอให้เอ่ยปากชวนยุธิษฐิระมาเล่นสกากัน แม้ว่าในตอนแรกท้าวธฤตราษฎร์จะไม่ค่อยเห็นด้วยกับเล่ห์กลดังกล่าว แต่ในที่สุดก็ทำตามคำขอร้องของทุรโยธน์ โดยให้ท้าววิฑูรเป็นคนเชิญให้ยุธิษฐิระมาเล่นสกากันที่กรุงหัสตินาปุระ[]

ในการเล่นทอดสกาเพื่อพนันขันต่อกันนั้น ปรากฏว่ายุธิษฐิระปราชัยอย่างย่อยยับต้องเสียทรัพย์สมบัติ อัญมณี เครื่องประดับที่มีค่า รถม้าศึก ข้าทาสบริวาร ช้างม้า และในท้ายที่สุดยุธิษฐิระได้ขอเดิมพันด้วยอาณาจักรที่ตนเองปกครอง ซึ่งก็เสียพนันอีก ยุธิษฐิระซึ่งบัดนี้ตกอยู่ในภาวะอันบ้าคลั่งของการพนันขันต่อก็เอาตัวเองและพี่น้องปาณฑพอีกสี่คนเป็นเดิมพัน แต่ก็แพ้อีกและถูกยั่วยุจากทุรโยธน์กับศกุนิให้ใช้พระนางเทราปตีเป็นเดิมพัน ยุธิษฐิระต้องการเอาชนะให้ได้ ก็ตงลงเดิมพันด้วยพระนางเทราปตีและต้องพ่ายแพ้อีกครั้งหนึ่ง เมื่อพ่ายแพ้ ทุรโยธน์ก็บังคับให้ส่งตัวพระนางเทราปตีซึ่งมีฐานะเป็นทาสจากการพนันให้ แต่พระนางเทราปตีไม่ยอมมาปรากฏตัว ทำให้ทุหศาสันลุแก่โทสะไปจิกหัวลากตัวมาจากที่พัก และนำตัวมายังที่ประชุมในสภา การกระทำย่ำยีครั้งนี้ทำให้ภีมะทนไม่ได้ประกาศก้องกลางที่ประชุมให้สัตย์สาบานว่า
"ถ้าหากจะต้องทำสงครามล้างอายในวันข้างหน้า ข้าขอให้คำสัตย์ ข้าจะฉีกอกไอ้คนชั่วทุหศาสัน เอาเลือดสด ๆ กลางทรวงอกของมันมาล้างมลทินให้เทราปตีให้จงได้!!!!!"

ส่วนทุรโยธน์ซึ่งล่วงเกินพระนางเทราปที โดยบังคับให้มานั่งบนตักนั้น ภีมะก็ประกาศว่า

"ข้าจะล้างแค้นด้วยการจะใช้คทาทุบสะโพกของทุรโยธน์ให้หักสะบั้น จนกว่ามันจะตายด้วยความทุกข์ทรมาน"

เมื่อเหตุการณ์รุนแรงลุกลามบานปลายมาจนถึงขั้นนี้ ท้าวธฤตราษฎร์ก็เข้ามาไกล่เกลี่ยตามคำร้องขอของพระนางเทราปที ท้าวธฤตราษฎร์ให้ยุติการเล่นพนันกินบ้านกินเมืองแล้วสั่งให้ทุรโยธน์ส่งมอบทุกสิ่งทุกอย่างที่ยุธิษฐิระแพ้พนันกลับคืนให้จนหมดสิ้นเพื่อให้เลิกแล้วต่อกัน แต่ทุรโยธน์ซึ่งยังไม่หายแค้นก็ยังดันทุรังขอให้ท้าวธฤตราษฎร์ผู้เป็นบิดาซึ่งเป็นคนอ่อนไหวโลเล และตามใจลูกชายให้เชิญยุธิษฐิระมาเล่นพนันทอดสกาเป็นครั้งสุดท้าย คราวนี้ตกลงกันว่าถ้าหากใครแพ้คนนั้นจะต้องลี้ภัยเป็นเวลาสิบสองปี และจะต้องซ่อนตัวไม่ให้ใครพบเห็นในปีที่สิบสามอีกหนึ่งปี ก่อนจะกลับมาอยู่อย่างปกติในปีที่สิบสี่ ยุธิษฐิระแพ้พนันและต้องลี้ภัยตามข้อตกลงที่ทำไว้กับทุรโยธน์จอมโกงนั่นเอง[]

อ้างอิง
-------

1. 1 2  van Buitenen, J. A. B. (1978) *The Mahabharata: Book 2: The Book of the Assembly Hall; Book 3: The Book of the Forest*. Chicago, IL: University of Chicago Press
2. ↑
3. ↑  J. A. B. van Buitenen (Translator), The Mahabharata, Volume 2, 1981, ISBN 978-0226846644, pages 29-30
4. ↑  Sabha Parva Mahabharata, Translated by Manmatha Nath Dutt (1894), page 33

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Sabha Parva, Translation by Kisari Mohan Ganguli
* Sabha Parva, Translation by Manmatha Nath Dutt
* Le Mahabharata, Translation in French, by H. Fauche (Paris, 1868)
* மஹாபாரதம் தமிழில்.
* English Translation by Kisari Mohan Ganguli, Another archive
* Ganguli, Kisari Mohan (Mar 26, 2005). *The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa, Volume 1 Books 1, 2 and 3*. Public domain in the USA.
* Sabha Parva in Sanskrit by Vyasadeva and commentary by Nilakantha (Editor: Kinjawadekar, 1929)
* A critical, less corrupted edition of Sabha Parva, Mahabharata in Sanskrit Vishnu S. Sukthankar; A review of this critical edition by T. Burrow

| * ด
* ค
* ก
*มหาภารตะ* ของ กฤษณะ ไทฺวปายนะ วยาส |
| --- |
| บรรพทั้ง 18 | 
* อาทิบรรพ
* สภาบรรพ
* วนบรรพ
* วิราฏบรรพ
* อุทโยคบรรพ
* ภีษมบรรพ
* โทรณบรรพ
* กรรณบรรพ
* ศัลยบรรพ
* เสาปติกบรรพ
* สตรีบรรพ
* ศานติบรรพ
* อนุศาสนบรรพ
* อัศวเมธิกบรรพ
* อาศรมวาสิกบรรพ
* เมาสลบรรพ
* มหาปรัสถานิกบรรพ
* สวรรคโรหณบรรพ
* หริวงศ์

 |  |
| แคว้นกุรุ | 
* ท้าวศานตนุ
* พระแม่คงคา
* ท้าวภีษมะ
* สัตยวดี
* จิตรางคทะ
* วิจิตรวีรยะ
* เจ้าหญิงอัมพิกา
* เจ้าหญิงอัมพาลิกา
* เจ้าหญิงอัมพา
* ท้าววิทูร
* ท้าวธฤตราษฎร์
* พระนางคานธารี
* ศกุนิ
* เจ้าหญิงสุภัทรา
* ท้าวปาณฑุ
* พระนางกุนตี
* พระนางมาทรี
* ยุธิษฐิระ
* ภีมะ
* อรชุน
* นกุล
* สหเทพ
* ทุรโยธน์
* ทุหศาสัน
* ยุยุตสุ
* นางทุหศาลา
* พระนางเทราปที
* นางหิฑิมพี
* ฆโฎตกัจ
* Ahilawati
* นางอุตตรา
* นางนาคอุลูปี
* นางจิตรางคทา

 |
| ตัวละครอื่น ๆ | 
* กรรณะ
* โทรณาจารย์
* วยาส
* อภิมันยุ
* พระกฤษณะ
* สาตยกี
* ธฤษฏะทยุมัน
* สัญชัยสารถี
* อิราวัต
* พภรุวาหนะ
* ปรีกษีต
* ท้าววิราฎ
* กิจกะ
* กฤปาจารย์
* อัศวัตถามา
* เอกลัพย์
* กฤตวรมา
* ชราสันธ์
* มายาสูร
* ฤๅษีทุรวาส
* ชนะเมนชัย
* ชัยทรัถ
* พระพลราม
* ท้าวทรุปัท
* หิฑิมพะ
* ท้าวศัลยะ
* อธิราธาสารถี
* ศิขัณทิน
* ปรศุราม

 |
| ข้อมูลอื่น ๆ | 
* ปาณฑพ
* เการพ
* หัสตินาปุระ
* อินทรปรัสถ์
* อาณาจักรในอินเดียโบราณ
* สงครามทุ่งกุรุเกษตร
* ภควัทคีตา
* อัสตระ

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่

 |