recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**MSN-04 ซาซาบี** (ญี่ปุ่น: サザビー ; อังกฤษ: Sazabi) เป็นโมบิลสูทตัวร้ายในภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ เรื่อง*โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค* อันเป็นตอนหนึ่งในภาพยนตร์ชุดกันดั้ม ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ

ซาซาบีเป็นโมบิลสูทประจำตัวของชาร์ อัสนาเบิลในสงครามนีโอซีอ้อนครั้งที่สอง ซาซาบีพัฒนาต่อมาจาก MSN-03 แยกด์โดก้าและเป็นโมบิลสูทสมรรถนะสูงเครื่องแรกที่มีระบบไซโคเฟรม ซึ่งเป็นเทคโนโลยีไซคอมมิว (Psycommu = **Psy**chic **commu**nicator) ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในขณะนั้น ไซโคเฟรมทำงานโดยติดตั้งยูนิตรับคลื่นจิตไว้โดยรอบห้องควบคุมทำให้มีการตอบสนองต่อนักบินที่เป็นนิวไทป์สูงมาก นอกจากไซโคเฟรมแล้ว ซาซาบียังมีท่อขับดันและเวอเนียร์ติดตั้งไว้เป็นจำนวนมาก จึงมีความเร็วและความคล่องแคล่วสูงแม้จะมีขนาดใหญ่

อาวุธของซาซาบีได้รับการออกแบบให้สามารถรับมือกับศัตรูเป็นจำนวนมากได้ โดยบีมช็อตไรเฟิลที่เป็นอาวุธหลักสามารถยิงได้ทั้งเป็นลำแสงแบบบีมไรเฟิลและแบบสาดกระจายเหมือนปืนลูกซอง ที่ท้องยังมีปืนมหาอนุภาคซึ่งเชื่อมต่อกับเครื่องกำเนิดพลังงานโดยตรง ซาซาบียังติดตั้งฟันเนลซึ่งเป็นอาวุธควบคุมระยะไกลด้วยระบบไซคอมมิวที่สามารถแยกออกจากตัวซาซาบีไปเพื่อยิงโจมตีเป้าหมายได้ ในระยะประชิดตัว ซาซาบีจะใช้บีมเซเบอร์และบีมโทมาฮอคซึ่งสามารถยืดออกเป็นเหมือนบีมเซเบอร์ขนาดใหญ่ได้

ซาซาบีถูกทำลายในการต่อสู้กับนิวกันดั้มของอามุโร่ เรย์ที่ดาวเคราะน้อย แอ็กซิสซึ่งกำลังพุ่งชนโลก ห้องควบคุมที่เป็นแคปซูลหนีภัยในตัวถูกยิงออกจากซาซาบีแต่ถูกอามุโร่จับไว้ได้ ในที่สุด ชาร์ได้หายสาบสูญไปพร้อมกับอามุโร่เมื่อไซโคเฟรมของนิวกันดั้มระเบิดและผลักแอ็กซิสออกไปจากโลก

รูปแบบอื่นๆ
-----------

### ไนติงเกล

ปรากฏตัวในหนังสือนิยาย *เบลโทชิกาส์ชิลเดรน (Beltorchika's Children)* ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ดัดแปลงมาจากเหตุการณ์เดียวกัน ไนติงเกลเป็นโมบิลสูทที่พัฒนามาจากซาซาบีและมีลักษณะที่คล้ายกับโมบิลอาเมอร์ ไนติงเกลได้รับการเพิ่มสมรรถนะโดยเฉพาะความเร็วให้สูงกว่าซาซาบี อาวุธฟันเนลเปลี่ยนเป็นแบบเดียวกับของโมบิลอาเมอร์ อัลฟ่าอซีล แต่มีขนาดเล็กกว่าและติดตั้งไว้ที่เกราะไหล่ของไนติงเกล อาวุธปืนถูกเปลี่ยนเป็นเมก้าบีมไรเฟิลที่มีอานุภาพสูงกว่า ส่วนบีมเซเบอร์ติดตั้งไว้กับแขนกลที่ซ่อนใต้เกราะกระโปรงเหมือนของ PMX-003 ธิโอ

### ซินันจู

ปรากฏตัวในหนังสือนิยาย *กันดั้มยูนิคอร์น* เป็นโมบิลสูทซึ่งบริษัทแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกส์พัฒนาเพื่อทดสอบการติดตั้งระบบไซโคเฟรมทั้งตัวและระบบ NT-D (**N**ew**T**ype **D**estoyer)ซึ่งต่อมาใช้กับยูนิคอร์นกันดั้ม ซินันจูไม่มีฟันเนลเหมือนซาซาบีแต่ก็มีสมรรถนะที่สูงมาก โล่ของซินันจูนั้นใช้เก็บขวานบีมขนาดใหญ่ที่สามารถนำมาประกอบกันเป็นแบบสองคมและสามารถใช้แผ่บีมออกมาขณะที่ติดอยู่กับโล่เพื่อเพิ่มขอบเขตการป้องกันได้ ซินันจูถูกขโมยไปจากแอนาไฮม์อิเล็กทรอนิกส์โดยกลุ่มนีโอซีอ้อนที่เหลืออยู่หลังจากที่ชาร์หายสาบสูญไป ซึ่งหัวหน้ากลุ่ม ฟุล ฟรอนทัลได้ทาสีแดงตามแบบของชาร์และใช้เป็นโมบิลสูทประจำตัว

ในวิดีโอเกม
-----------

นอกจากในวิดีโอเกมจากกันดั้มซีรีส์โดยตรงแล้ว ซาซาบีเป็นโมบิลสูทที่ถูกรวมไว้ในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นหลายๆภาค ซาซาบียังเป็นหนึ่งในหุ่นยนต์ที่ผู้เล่นสามารถเลือกควบคุมได้ในอนาเธอเซ็นจูรีเอพิโซดทั้งสามภาค

อ้างอิง
-------


* SD Gundam G Generation F.I.F Perfect Profile
* 3rd Super Robot Taisen Alpha's robot database

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Gundam Official (อังกฤษ)
**ปลาปักเป้ากล่องเหลืองลายจุดดำ** หรือ **ปลาปักเป้ากล่องจุดเหลือง** (อังกฤษ: Yellow boxfish, Cubicus boxfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ostracion cubicus*) เป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้ากล่อง (Ostraciidae)

ลำตัวมีเกราะหุ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูในแนวตัดขวาง ปากมีขนาดใหญ่และมีฟันซี่เล็ก ๆ ครีบหางใหญ่ แต่ครีบอื่น ๆ เล็ก เหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่นทั่วไป ลำตัวเป็นสีเทาและมีลายสีเหลืองตามแนวเกล็ด มีจุดกลม ๆ เล็ก ๆ สีดำประค่อนข้างมากโดยเฉพาะที่ส่วนหัว ปลาที่ยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีลำตัวสีเหลืองสดและมีจุดสีดำเข้มกว่าปลาที่โตแล้ว

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร เป็นปลาที่หากินอยู่ตามลำพัง โดยว่ายน้ำช้า ๆ ในแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินอาหารซึ่งเป็นสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ตามโพรงหินของปะการัง 

ปลาขนาดใหญ่
พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้ง 2 ฝั่ง จัดเป็นปลาที่พบบ่อย เป็นปลาทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Ostracion cubicus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. 1 2  Cubicus Boxfish - *Ostracion cubicus* - Box Fish
3. ↑  หน้า 174, "คู่มือปลาทะเล" โดย ชวลิต วิทยานนท์ ดร. (ตุลาคม, 2551) สำนักพิมพ์สารคดี ISBN 978-974-484-261-9

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ostracion cubicus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2007-10-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ostracion cubicus ที่วิกิสปีชีส์
**เอมิเรตส์คัพ 2017** เป็นการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรทัวร์นาเมนต์ทีมชายช่วงปรี-ซีซันภายในสองวัน เจ้าภาพจัดการแข่งขันโดย สโมสรจาก พรีเมียร์ลีก อาร์เซนอล และจัดขึ้นที่ เอมิเรตส์สเตเดียม, สนามเหย้าของสโมสร.

นี่จะเป็นครั้งที่เก้าของการแข่งขันที่มีสีทีมเข้าร่วมการแข่งขัน. ทั้งนี้, เป็นการรวบรวมทีมตามธรรมเนียมรายการนี้ ได้แก่ เจ้าภาพ อาร์เซนอล ของ พรีเมียร์ลีก, เซบิยา ของ ลาลิกา, ไบฟีกา ของ ปรีไมราลีกา และ แอร์เบไลพ์ซิจ ของ บุนเดิสลีกา. การแข่งขันจะเกิดขึ้นในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ของวันที่ 29–30 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017).

ระบบการให้คะแนนตามปกติทีมที่ได้ 3 คะแนนสำหรับ ชนะ, 1 คะแนนสำหรับ เสมอ และ 0 สำหรับ แพ้ ถือเป็นการส่งเสริมโดยนำคะแนนที่ได้บวกรวมกับแต่ละประตูที่ทำได้. อาร์เซนอลคือแชมป์เก่าที่จะมาป้องกันแชมป์หลังจากเอาชนะ เมื่อป่ี ค.ศ. 2015 หลังจากการแข่งขันไม่ได้จัดขึ้นในปี ค.ศ. 2016 เนื่องจาก ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และการปรับปรุงฟื้นฟูสนาม. เปิดสนามสองนัดในวันที่ 29 กรกฎาคม, โดยมีการแข่งขันดังต่อไปนี้จะดำเนินไปจนถึงวันที่ 30 กรกฎาคม. นัดแรกของสองวันเริ่มต้นแข่งขันที่เวลา 14:00 BST, กับนัดที่สองเริ่มต้นที่เวลา 16:20 BST.

ตารางคะแนน
----------

  


| อันดับ | ทีม | แข่ง | ชนะ | เสมอ | แพ้ | ได้ | เสีย | ผลต่าง | คะแนน |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|
| 1 | อังกฤษ อาร์เซนอล | 2 | 1 | 0 | 1 | 6 | 4 | +2 | **9** |
| 2 | สเปน เซบิยา | 2 | 2 | 0 | 0 | 3 | 1 | +2 | **9** |
| 3 | เยอรมนี แอร์เบไลพ์ซิจ | 2 | 1 | 0 | 1 | 2 | 1 | +1 | **5** |
| 4 | โปรตุเกส ไบฟีกา | 2 | 0 | 0 | 2 | 2 | 7 | −5 | **2** |

แมตช์
-----

29 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017)14:00 BST  
20:00 เวลาไทย

| แอร์เบไลพ์ซิจ เยอรมนี | – | สเปน เซบิยา |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

เอมิเรตส์สเตเดียม, ลอนดอน, อังกฤษ

29 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017)16:20 BST  
22:20 เวลาไทย

| อาร์เซนอล อังกฤษ | – | โปรตุเกส ไบฟีกา |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

เอมิเรตส์สเตเดียม, ลอนดอน, อังกฤษ

---

30 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017)14:00 BST  
20:00 เวลาไทย

| แอร์เบไลพ์ซิจ เยอรมนี | – | โปรตุเกส ไบฟีกา |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

เอมิเรตส์สเตเดียม, ลอนดอน, อังกฤษ

30 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017)16:20 BST  
22:20 เวลาไทย

| อาร์เซนอล อังกฤษ | – | สเปน เซบิยา |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

เอมิเรตส์สเตเดียม, ลอนดอน, อังกฤษ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Emirates Cup 2017 line-up confirmed". *Arsenal F.C*. 26 April 2017. สืบค้นเมื่อ 26 April 2017.
2. ↑
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Arsenal website

| * ด
* ค
* ก
เอมิเรตส์คัพ |
| --- |
| 
* 2007
* 2008
* 2009
* 2010
* 2011
* 2013
* 2014
* 2015
* 2017

 |
**ปลาปักเป้าหนามทุเรียนหนามยาว** หรือ **ปลาปักเป้าสามแถบ** (อังกฤษ: long-spine porcupinefish, spiny balloonfish, freckled ballonfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Diodon holocanthus*) เป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟัน 2 ซี่ (Diodontidae)

มีตัวค่อนข้างกลมและแบนทางด้านบนเล็กน้อย หัวขนาดใหญ่เรียวเล็กลงไปทางหาง ตากลมโตกลอกไปมาได้และมีหนังตายื่นลงมาเป็นติ่ง ปากหนามีฟันเชื่อมต่อกัน ครีบหูมีขนาดใหญ่คลี่ออกคล้ายพัด ครีบหลังมีอันเดียวอยู่เยื้องไปทางหาง ไม่มีครีบท้อง ครีบทวารอยู่ตรงกับครีบหลัง ครีบหางโค้งกลม ขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร ผิวลำตัวเป็นหนังย่นและมีหนามแข็งพับลู่ไปทางหาง ซึ่งเมื่ออยู่ในยามปกติก็เห็นได้ชัดเจน แต่จะตั้งขึ้นเมื่อตกใจหรือถูกรบกวนและพองตัวได้ พื้นลำตัวมีสีน้ำตาลเขียว มีลายจุดสีดำเป็นปื้นตามลำตัวและบนหลัง ซึ่งเมื่อปลาโตขึ้นจุดเหล่านี้จะค่อย ๆ จางไป

จัดเป็นปลาปักเป้าที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่น ตั้งแต่ฟลอริดา, บาฮามาส, บราซิล, หมู่เกาะกาลาปากอส, เกาะอีสเตอร์ รอบ ๆ แอฟริกาใต้, เรอูนียง, ทะเลแดง, มาดากัสการ์, มอริเชียส, หมู่เกาะฮาวาย, อ่าวเบงกอล, อินโด-แปซิฟิก, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, อ่าวตังเกี๋ย, ทะเลเหลือง, ทะเลจีนใต้, ทะเลจีนตะวันออก พบไปจนถึงทะเลญี่ปุ่น, ทะเลฟิลิปปิน และเกรตแบร์ริเออร์รีฟ

เป็นปลาที่ไม่ใช้เนื้อในการบริโภค แต่นิยมทำมาเป็นเครื่องประดับ โดยนำมาสตัฟฟ์เมื่อเวลาที่พองตัวออก และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Diodon holocanthus* Freckled ballonfish (ไทย)[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Lieske, E. and Myers, R.F. (2004) Coral reef guide; Red Sea London, HarperCollins ISBN 0-00-715986-2
3. ↑  A Saltwater Puffer Primer: Big Pufferfish! (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Diodon holocanthus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูล (อังกฤษ)
**ลอเรน มิชาเอล ฮอลลี** (อังกฤษ: Lauren Michael Holly, เกิด 28 ตุลาคม ค.ศ.1963) เป็นนักแสดง​ชาวอเมริกัน​-แคนาดา มีผลงานการแสดงภาพยนตร์​และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง โดยเธอมีผลงานการแสดงที่ประสบความสำเร็จในภาพยนตร์ชีวประวัติ​ของ บรู๊ซ ลี​ เรื่อง *Dragon: The Bruce Lee Story -​ บรู๊ซ ลี มังกรแห่งเอเซีย* (1993)​ และได้รับรางวัล เอ็มทีวีมูวีแอนด์ทีวีอะวอดส์ ร่วมกับ จิม แคร์รีย์​ จากการแสดงนำคู่กันในเรื่อง *Dumb and Dumber -​ใครว่าเราแกล้งโง่ หือ?* (1994)​, แสดงนำร่วมกับ เคลซีย์ แกรมเมอร์ และ ร็อบ ชไนเดอร์​ ในเรื่อง *Down Periscope -​ นาวีดำเลอะ* (1996)​ รวมถึงการรับบทนักแสดงสมทบในภาพยนตร์เรื่อง *Any Given Sunday -​ ขบวนแกร่งประจัญบาน* (1999)​, *What Women Want -​ ผมรู้นะ คุณคิดอะไร* (2000)​ และ *​The Blackcoat's Daughter -​ เดือนสองต้องตาย*​ (2015) นอกจากนี้เธอยังมีผลงานในละครชุดเรื่อง​ *เอ็นซีไอเอส: หน่วยสืบสวนแห่งนาวิกโยธิน* ฤดูกาลที่ 3–5 , *โมทีฟ: ล้วงเกมฆาตกร*​ (2013–2016)​

นอกจากผลงานการแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วเธอยังเคยแสดงในมิวสิกวิดีโอ​เพลง *​Goodbye Earl* ของวง ดิกซีชิกส์​ ในปี 2000 และมีผลงานการพากย์เสียงภาษาอังกฤษให้กับ​ตัวละครในภาพยนตร์การ์ตูน​ของสตูดิโอจิบลิ​เรื่อง *​Spirited Away -​ มิติวิญญาณมหัศจรรย์​*​ (2001)​ โดยในช่วงปี 2019 จนถึงปัจจุบัน เธอมีผลงานละครชุดทางโทรทัศน์เน็ตฟลิกซ์​เรื่อง *เดสซิกเนเทต เซอร์ไวเวอร์* และ *​Tiny Pretty Things -​ สวยซ่อนร้าย ใสซ่อนปม*

ชีวิตส่วนตัว
------------

ลอเรน ฮอลลี ผ่านการแต่งงานมา 3 ครั้ง โดยเธอเคยเป็นลูกสะใภ้ของ แอนโทนี ควินน์ นักแสดงเจ้าของรางวัลออสการ์​ 2 สมัย จากการแต่งงานครั้งแรกกับ แดนนี ควินน์ นักแสดง​ชาวอิตาลี​ ซึ่งเป็นบุตรชายของ​เขา ในปี ค.ศ. 1991 ก่อนที่จะทั้งคู่จะหย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 1993 ต่อมาเธอได้พบกับ จิม แคร์รีย์​ ระหว่างการออดิชัน​เพื่อรับบทในภาพยนตร์เรื่อง *​เอซ เวนทูร่า นักสืบซุปเปอร์เก๊ก*​ ซึ่งถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้รับบทในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ทั้งคู่ก็ได้แสดงนำร่วมกันในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างสูงใน *​Dumb &​ Dumber -​ ใครว่าเราแกล้งโง่ หือ?* โดยทั้งคู่ได้รับรางวัล เอ็มทีวีมูวีแอนด์ทีวีอะวอดส์​ ​ร่วมกันจากการแสดงนำในภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว ก่อนจะแต่งงานกันในปี 1996 และหย่าขาดจากกันในปีต่อมา

ในปี 2001 เธอแต่งงานครั้งที่ 3 กับ ฟรานซิส เกรโค วาณิชธนากรชาวแคนาดา​ ทั้งคู่รับบุตรบุญธรรม 3 คน คือ เฮนรี, จอร์จ และ อเล็กซานเดอร์-ฮอลลี เกรโค ในช่วงที่แต่งงานกับฟรานซิส เธอได้รับสัญชาติแคนาดา โดยหลังจากแต่งงานกันมาได้ 13 ปี ทั้งคู่ก็ได้ตัดสินใจหย่ากันในปี 2014

ปัจจุบัน ลอเรน ฮอลลี ใช้ชีวิตอยู่กับบุตรบุญธรรมทั้ง 3 ของเธอ ที่เมืองโอ๊กวิลล์ รัฐออนแทริโอ​ ประเทศแคนาดา

อ้างอิง
-------

​
​
​
​

1. ↑  *Famous birthdays for Oct. 28: Gwendoline Christie, Brad Paisley*, UPI, October 28, 2018, สืบค้นเมื่อ August 5, 2019
2. ↑  says, Sally (March 28, 2015). "Lauren Holly: The Momterview".
3. ↑  "Holly has a pretty good motive for moving to Canada". March 2, 2013 – โดยทาง www.thespec.com.
4. ↑  Errico, Marcus (July 30, 1997). "Holly Seeks Divorce from Carrey". E!. สืบค้นเมื่อ November 9, 2016.
5. ↑  ABC News (January 5, 2006). "Lauren Holly Weds in Canada". *ABC News*. สืบค้นเมื่อ May 18, 2020.
**ปลาปอดแอนเนคเทน** (อังกฤษ: West african lungfish) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Protopterus annectens* อยู่ในวงศ์ปลาปอดแอฟริกา (Protopteridae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหล มีลำตัวสีเทาหรือสีน้ำตาล มีลวดลายสีดำทั้งตัว แต่จะไม่เป็นกลุ่มก้อนเดียวกันแบบปลาปอดเอธิโอปิคัส (*P. aethiopicus*) จะงอยปากจะยื่นยาวออกมาและเชิดขึ้น หัวมีลักษณะคล้ายงูเหลือมหรืองูหลาม เป็นปลาที่มีพละกำลังมาก ขนาดยาวเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร จัดเป็นปลาปอดชนิดที่พบเห็นได้บ่อยและเป็นที่รู้จักดีที่สุด สามารถขุดรูจำศีลได้ในฤดูที่น้ำแล้ง มีพฤติกรรมรักสงบ แต่จะดุร้าย ก้าวร้าว สามารถขบกัดได้รุนแรงเมื่อหากินและเพื่อป้องกันตัว 

ปลาปอดแอนเนคเทนสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้อีก 2 ชนิด คือ

* *Protopterus annectens annectens* (Owen, 1839) พบในแหล่งน้ำบริเวณแอฟริกาตะวันตก
* *Protopterus annectens brieni* (Poll, 1961) พบในแหล่งน้ำบริเวณแม่น้ำคองโกตอนล่างเรื่อยไปจนถึงแอฟริกาใต้

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีราคาขายที่ถูกที่สุดในบรรดาปลาปอดทั้งหมด จึงพบเห็นได้บ่อยที่สุดในวงการปลาสวยงาม ปลาที่เป็นสีเผือก มีราคาขายที่แพงมาก สถานะของปลาปอดแอนเนคเทนในประเทศไทยขณะนี้กลายเป็นเอเลี่ยนสปีชีส์ไปแล้ว เนื่องจากมักมีข่าวคราวพบเห็นอยู่เป็นครั้งคราวในแหล่งน้ำในประเทศ เพราะผู้ที่นำมาเลี้ยงแล้วหลุดลงแหล่งน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Snoeks, J. Laleye, P. & Contreras-MacBeath, T. (2007). *Protopterus annectens*. In: IUCN 2007. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 16 July 2010. P. annectens has been assessed as Least Concern because it has a very large range, and there are no known widespread threats to the species.
2. ↑  West African Lungfish (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาปอดแอนเนคเทน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Protopterus annectens***
**วัดโสธรนิมิตต์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองหลวง 2 ตำบลท้ายบ้านใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 31 ตารางวา ปัจจุบันพระครูโกศลพัฒนากร (สุวิชชา ปญฺญาทีโป) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดโสธรนิมิตต์ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2519 โดยมีนางแม้น บุญประคอง และนางสนอง เล้าพานิช บริจาคที่ดิน และนายอุดม บุญประคอง บุตรนางแม้น ดำเนินการสร้างวัด ต่อมาเมื่อสร้างวัดเสร็จ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2520 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2557

เดิมชาวบ้านในละแวกนั้นเรียกวัดโสธรนิมิตต์ว่า **สำนักสงฆ์สะแกล้ม** บางครั้งเรียกว่า **วัดสะแกล้ม** เนื่องจากพื้นที่บริเวณวัดนอกจากจะเป็นที่ลุ่มแล้วยังเป็นป่าสะแกจำนวนมาก บางครั้งชาวบ้านละแวกใกล้เคียงก็เรียก **วัดสะพานคู่** ตามซอยเข้าวัดมีสะพานคู่กัน สำหรับชื่อปัจจุบันของวัด สมเด็จพระสังฆราชได้ประทานนามว่า "วัดโสธรนิมิตต์" เนื่องจากนางแม้นเห็นนิมิตเป็นพระพุทธโสธร จึงเกิดศรัทธาสร้างวัดขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโสธรนิมิตต์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "สมุทรปราการ - รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-02-11.
3. ↑  "วัดโสธรนิมิตต์". เทศบาลตำบลบางปู.
4. ↑  "วัดโสธรนิมิตต์". กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดโพธิ์แตงใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพแตง อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดโพธิ์แตงใต้เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในบ้านโพธิ์แตง ชุมชนมอญริมแม่น้ำเจ้าพระยา วัดแรกที่สร้างในชุมชนมีชื่อเป็นภาษามอญว่า **เพ่ย์เกาะปี่** หมายถึง "วัดเกาะมะตูม" ทว่าเกิดความขัดแย้งเรื่องวัตรปฏิบัติต่างกันจึงได้แยกพื้นที่ทำสังฆกรรม อาณาเขตติดต่อกัน แต่มีลำรางสาธารณะขนาดเล็กคั่นกลาง ชาวบ้านจึงเรียกวัดเดิมว่า **เพ่ย์เกาะปี่ฮะโม** (วัดโพธิ์แตงใต้) ส่วนวัดที่เกิดขึ้นใหม่เรียกชื่อว่า "เพ่ย์เกาะปี่อะตาว" (วัดโพธิ์แตงเหนือ)

จากรูปแบบสถาปัตยกรรมสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย เช่น อุโบสถและเจดีย์ที่เป็นถาวรวัตถุคู่วัดมาแต่เดิม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2394 ในยุคแรกวัดโพธิ์แตงใต้อยู่ภายใต้สังกัดการปกครองของคณะสงฆ์ธรรมยุตรามัญ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2489 พระสด ธมฺมวโร (พระครูอเนกสารคุณ) ได้เข้าไปศึกษาเปรียญธรรมที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ภายหลังจึงได้ขอเปลี่ยนไปขึ้นกับคณะสงฆ์ธรรมยุตเช่นเดียวกับวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ทั้งนี้หลวงพ่อสด ท่านมีความสนิทสนมกับ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ท่านยังทรงเป็นประธานยกช่อฟ้าศาลาการเปรียญ โดยทรงอนุญาตให้ใช้พระนามย่อ (ญสส) ของท่านที่ช่อฟ้าศาลาการเปรียญด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เมื่อไม่ร่วมสังฆกรรมก็แบ่งวัดคนละครึ่ง". รามัญคดี.
2. ↑  "วัดโพธิ์แตงใต้". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "หลวงพ่อสด วัดโพธิ์แตงใต้..สังขารไม่เน่าเปื่อย. ทำนายใครมีเคราะห์ ไม่รีบแก้ไข จองศาลาได้เลย ผีแม่รำพึงที่เฮี้ยนๆ ยังต้องยอมสยบให้." ทีนิวส์.
**วัดกู่สุนทราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสือโก้ก อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม

วัดกู่สุนทราราม หรือ **วัดกู่สนาม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2387 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2558 แต่เดิมที่ตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ของวัดปัจจุบันต่อมาในปี พ.ศ. 2495 พระครูสุนทรสาธุกิจ ได้สร้างสำนักสงฆ์ขึ้นใหม่ ชาวบ้านเรียกว่า "วัดกู่สนาม" เพราะมีกู่หรือโบราณสถานศิลาแลงอยู่ในบริเวณวัด ณ เวลานั้นมีอยู่ 2 วัด คือ วัดบ้านสนาม กับวัดกู่สนาม เมื่อได้ย้ายวัดบ้านสนามมารวมกับวัดกู่สนาม จึงตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดกู่สุนทราราม"

โบราณสถานศิลาแลงที่ตั้งอยู่ในวัด ล้อมรอบด้วยแนวกำแพงแก้วก่อด้วยศิลาแลงเช่นเดียวกัน แต่เดิมเคยมีแนวคูน้ำรูปเกือกม้าล้อมรอบแนวกำแพงแก้วอีกชั้นหนึ่ง แต่ปัจจุบันไม่เห็นสภาพแนวคูน้ำแล้ว ส่วนโบราณสถานภายในแนวกำแพงแก้วนั้น เข้าใจว่าคงเป็นปราสาทศิลาแลงตามรูปแบบโบราณสถานในสมัยวัฒนธรรมเขมร ปัจจุบันไม่สามารถระบุรูปทรงได้ เนื่องจากทางวัดได้ก่อสร้างพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ครอบทับไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 แล้ว แนวกำแพงแก้วงอยู่ในสภาพค่อนข้างดี มีการซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพเดิม โดยก่อปูนทรงโค้งปิดทับส่วนบนแนวกำแพงแก้วตลอดแนวทั้งสี่ด้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกู่สุนทราราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "โบราณถานจังหวัดมหาสารคาม : กู่บ้านสนาม (วัดกู่สุนทราราม) บ้านสนาม ตำบลเสือโก้ก อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดมหาสารคาม.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดกู่สุนทราราม**
**วัดกองดิน** เป็นวัดราษฏร์ในนิกายเถรวาท ตั้งอยู่ที่ ตำบลกองดิน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย อยู่ในเขตปกครองการคณะสงฆ์ อำเภอแกลง จังหวัดระยองโดยมี พระครูสุนทรเขมาภินันท์ เป็นเจ้าอาวาส ตามประวัติความเป็นมาของเทศบาลตำบลกองดิน และองค์การบริหารส่วนตำบลกองดิน ได้ระบุไว้ว่า วัดกองดินนี้ เป็นสถานที่หยุดพักทัพตำดินปืนของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และมีพระประธานประจำในอุโบสถ มีพระนามว่า พระพุทธภัทรปิยปกาศิต หรือรู้จักกันโดยทั่วไปว่า หลวงพ่อปิยปกาศิต

ประวัติ
-------

ตามรายงานลงวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2442 (ร.ศ. 118) มีการระบุชื่อของวัด ณ สถานที่แห่งนี้ว่า "วัดคงคาจืด" ภายหลังวัดคงคาจืดได้ทรุดโทรม ยากแก่การบูรณปฏิสังขรณ์ ประชาชนในพื้นที่จึงได้ทำการย้าย สร้างวัดขึ้นมาใหม่ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดกองดิน" ปัจจุบันวัดกองดิน ตั้งอยู่ในตำแหน่งจุดกึ่งกลางของพื้นที่ 4 จังหวัด (ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, ตราด)

### หลักฐานการตั้งวัด

1. ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัด ในปี พ.ศ. 2495
2. อุโบสถได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ขนาดกว้าง 24 เมตร ยาว 42 เมตร และได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2533

พระพุทธภัทรปิยปกาศิต
--------------------

### พุทธลักษณะ

พระพุทธภัทรปิยปกาศิต เป็นพระพุทธรูป ซึ่งประดิษฐานอยู่ ณ อุโบสถวัดกองดิน
หลวงพ่อปิยปกาศิต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยเชียงแสน สิงห์หนึ่ง มีลักษณะที่สำคัญคือ ขัดสมาธิเพชร พระชงฆ์ขวาทับพระชงฆ์ซ้าย พระหัตถ์ขวาวางบนหัวเข่า พระหัตถ์ซ้ายวางอยู่บนพระเพลา พระพักตร์กลม พระโอษฐ์ยิ้ม ขมวดพระเกศาใหญ่ พระรัศมี (เกศ) เป็นดอกบัวตูม พระวรกายอวบอ้วน ชายสังฆาฏิสั้นเหนือพระถัน ประดิษฐาน อยู่ในอุโบสถวัดกองดิน จังหวัดระยอง
**วัดกำแพงมณี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยคันแหลน อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่

วัดกำแพงมณีสร้างประมาณ พ.ศ. 2436 เดิมเรียก **วัดกำแพง** หรือ **วัดหลวงพ่อแก่น** เดิมเคยเป็นวัดร้าง ตั้งอยู่บนโคกริมฝั่งขวาคลองห้วยคันแหลน เหลือเพียงหลวงพ่อพระพุทธรูปปูนปั้น เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขนาดหน้าตัก 5 ศอกเศษ ปางสมาธิเพชร พระหัตถ์ซ้ายทับพระหัตถ์ขวา ศิลปะอู่ทอง จนวันหนึ่งชาวบ้านได้เห็นว่าพระพุทธรูปปูนปั้นนั้นแตกร้าว จึงได้เห็นเนื้อในว่าเป็นพระพุทธรูปแก่นไม้สีดำ ชาวบ้านจึงเรียกขานกันว่า "หลวงพ่อแก่น" ปัจจุบันบูรณะอยู่หลังอุโบสถ

ต่อมา พ.ศ. 2448 ขุนสิงห์ วิเศษสุขเป็นผู้ริเรื่มปฏิสังขรณ์วัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2472 ต่อมา พ.ศ. 2496 มีการสร้างศาลาการเปรียญยกพื้นสูง เป็นศาลาเครื่องไม้ กว้าง 14 เมตร ยาว 22 เมตร เสาไม้แก่น ขนาดคนโอบจำนวน 44 ต้น พื้นไม้กระดานสวยงาม หลังคามุงกระเบื้อง ใช้เป็นศาลาทำบุญตักบาตรและงานประเพณีประจำปีของวัดทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "หลวงพ่อแก่น". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ร่วมบุญทอดผ้าป่าสามัคคียกศาลาวัดกำแพงมณี". คมชัดลึก.
**หัวหลุม** (อังกฤษ : Wellhead) เป็นส่วนประกอบที่อยู่บนพื้นดินของหลุมผลิตน้ำมันและแก๊ส ซึ่งจะเป็นตัวกักเก็บความดันจากการขุดเจาะ และการผลิต หัวหลุมนั้นสร้างขึ้นมาเพื่อรองรับและกักความดันสำหรับ Casing string ซึ่งจะใส่เข้าไปจากหัวหลุมจนถึงก้นหลุม ระหว่างที่ทำการขุดเจาะในหลุมน้ำมัน จะใช้ตัวควบคุมแรงดันจาก Blowout preventer (BOP) ซึ่งถ้าความดันไม่ถูกควบคุมอย่างดี ทั้งในการขุดเจาะ, ชั้นของ Drilling fluid, Casing, หัวหลุม หรือ BOP ก็จะทำให้เกิดการ Blowout
เมื่อการขุดเจาะเสร็จสิ้น จะมีการควบคุมความดันโดยใช้ Christmas tree ใส่เข้าไปบนหัวหลุม เพื่อใช้ในการแยกวาล์ว และ Choke เพื่อควบคุมการผลลิต
โดยปกติแล้ว หัวหลุมจะถูกเชื่อมกับ Casing string อันแรก และอัดซีเมนต์ลงไประหว่างการขุดเจาะเพื่อที่จะเกาะเป็นโครงสร้างกับหลุม ซึ่งในหลุมที่เจาะเพื่อการสำรวจนั้น จะถูก Abandoned ในภายหลังจะสามารถนำหัวหลุมกลับมาซ่อมแซมและใช้ได้อีกครั้ง
Offshore ซึ่งหัวหลุมจะอยู่บน Platform จะถูกเรียกว่า Surface wellhead และถ้าอยู่ใต้น้ำ จะถูกเรียกว่า Subsea wellhead หรือ Mudline wellhead

ส่วนประกอบที่สำคัญ
------------------

ส่วนประกอบหลักของหัวหลุมประกอบไปด้วย

* casing head
* casing spools
* casing hangers
* packoffs (isolation) seals
* bowl protectors / wear bushings
* test plugs
* mudline suspension systems
* tubing heads
* tubing hangers
* tubing head adapters

รูปแบบการใช้งาน
---------------

หัวหลุมมีการใช้งานที่หลากหลาย เช่น

1. รองรับ Casing string
2. รองรับ Tubing
3. เป็นตัวควบคุมความดัน และแบ่งแยก Casing string ที่พื้นผิวในกรณีที่มีหลายท่อ
4. เพื่อเป็นตัววัดค่า และไว้ปั๊มผ่านทางช่องว่างระหว่าง Casing string กับ Tubing
5. เพื่อติด Blowout preventor ระหว่างการดำเนินการขุดเจาะ
6. เพื่อติดตั้ง Christmas tree ในกระบวนการผลิต
7. เพื่อความน่าเชื่อถือในการเข้าถึงหลุม
8. เพื่อติดตั้งปั๊มเข้ากับหลุม

การออกแบบ
---------

ในอุตสาหกรรมน้ำมันมีการออกแบบหัวหลุม (วัสดุ, ขนาด, การทดสอบ ฯลฯ) คือ

1. API 6A Specification for Wellhead and Christmas Tree Equipment
2. ISO 10423 Wellhead and Christmas Tree Equipment

ซึ่งปกติแล้วหัวหลุมจะมี 5 ขนาดปกติ คือ 2, 3, 5, 10 และ 15 (x1000) psi ในการทำงานปกติ และสามารถทำงานได้ในช่วงอุณหภูมิ -50 ถึง +250 องศาฟาเรนไฮต์ ซึ่งจะใช้ในตัวแหวนรอง และค่า Yield strength ของวัสดุจะอยู่ที่ 36000 ถึง 75000 psi

อ้างอิง
-------
**ปลาปอมปาดัวร์เฮคเคล** (อังกฤษ: Heckel discus, Red discus; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Symphysodon discus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

จัดเป็นปลาปอมปาดัวร์ชนิดหนึ่ง มีลักษณะโดดเด่นที่แตกต่างจากปลาปอมปาดัวร์ชนิดอื่น ๆ คือ กลางลำตัวมีแถบสีดำในแนวตั้งข้างลำตัว 9 แถบ โดยแถบที่ 5 บริเวณกลางลำตัวจะเป็นแถบหนาใหญ่เห็นชัดเจนที่สุด และแถบแรกที่พาดบริเวณดวงตาและแถบสุดท้าย คือ แถบที่ 9 บริเวณโคนหางจะมีสีดำเข้มเช่นเดียวกัน แต่มีขนาดเล็กกว่า 

ปลาปอมปาดัวร์เฮคเคล จะพบในแหล่งน้ำที่น้ำมีสีชา หรือที่เรียกว่า "Black Water" ความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ของน้ำประมาณ 3.8-4.8 ซึ่งนับว่ามีความเป็นกรดสูง และปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลเมื่อเทียบกับปลาปอมปาดัวร์ชนิดอื่นอีก 2 ชนิดนั้นจะมีขนาดเล็กกว่า โดยทั่วไปพฤติกรรมในธรรมชาติมักรวมกลุ่มเป็นฝูงขนาดใหญ่เฉพาะปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลด้วยกัน 

นอกจากนี้แล้วในวงการปลาสวยงาม ปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลยังสามารถแบ่งออกเป็นสายพันธุ์ย่อย ๆ ได้อีกจำนวนหนึ่งตามสีสรร และแหล่งน้ำที่พบ ได้แก่

* นามูนดาบลูเฮคเคล (Nhamundá blue heckel) เป็นปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลที่มีที่มาจากแม่น้ำนาบูนดา ส่วนใหญ่มักมีลวดลายบนตัวเป็นสีเขียวอมน้ำเงินเห็นชัดเจน โดยเฉพาะบางตัวจะมีสีเข้มมากจนถึงบริเวณใบหน้าและแก้มเป็นปื้นสีเขียวอมน้ำเงิน ซึ่งลักษณะอย่างนี้จะเรียกว่า "บลูมูนเฮคเคล" (Blue moon heckel) มีราคาซื้อขายที่สูง และหาได้ยากมาก
* อูนินิเฮคเคล (Unini heckel) เป็นปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลที่มีที่มาจากแม่น้ำอูนินิ

ซึ่งปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลนั้น ได้ถูกนำมาผสมข้ามพันธุ์กับปลาปอมปาดัวร์สายพันธุ์ต่าง ๆ ที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์จากปลาป่ามาแล้ว กลายเป็นสายพันธุ์ใหม่ ๆ ที่มีสีสันโดดเด่นกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ แต่ยังคงลายพาดบริเวณกลางลำตัวที่โดดเด่นไว้อยู่ ซึ่งปลาในลักษณะนี้ถูกเรียกว่า "ปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลครอส" (Heckel cross) ในปัจจุบัน ปริมาณการผลิตที่มีลักษณะสวยงามพอจะจำหน่ายได้ก็ยังมีปริมาณไม่มากนัก ทำให้ปลาปอมปาดัวร์เฮคเคลครอสมีราคาซื้อขายที่แพงไม่แพ้ปลาป่าเลยทีเดียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 96-121, *Wild Discus ทำความรู้จักปอมฯ ป่า*. "Wild Ambition" โดย เอกราช กลิ่นบุปผา/Jack @ Brilliant Discus, น.สพ.ฐิตินันท์ เศียรอักษร, กองบรรณาธิการ. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 44 ปีที่ 4: กุมภาพันธ์ 2014

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Symphysodon discus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Symphysodon discus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ** (อังกฤษ: Black-blotched porcupinefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Diodon liturosus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่ (Diodontidae)

เป็นปลาปักเป้าหนามทุเรียนชนิดหนึ่ง มีรูปร่างทรงกลม มีขากรรไกรและฟันแบบไม่ผ่าซีก ผิวหนังมีหนามสั้น ที่บริเวณใต้ตามีหนามชิ้นหนึ่งชี้ลงด้านล่าง ครีบทุกครีบมีขนาดเล็กปลายมน ลำตัวสีเทาอมเหลือง มีจุดเด่น คือ มีดวงสีดำขนาดใหญ่ที่มีขอบขาวทั่วตัว ครีบทุกครีบมีสีเหลืองใสโปร่งแสง ใต้ท้องสีขาว

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30-45 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 65 เซนติเมตร อาศัยอยู่ตามโพรงหินและวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก จากแอฟริกาใต้จนถึงทะเลญี่ปุ่น จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลีย และหมู่เกาะมาร์แชลล์ ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุม ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน มักพบตามชายฝั่งและแนวปะการัง กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อยู่บริเวณพื้นทะเล

เป็นปลาที่มีพิษ เนื้อใช้รับประทานไม่ได้ นิยมสตั๊ฟฟ์ทำเป็นเครื่องประดับ และเลี้ยงแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Blackblotched Porcupinefish, *Diodon liturosus* (Shaw, 1804) (อังกฤษ)
2. ↑  หน้า 175, *คู่มือปลาทะเล* โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (ตุลาคม, 2551) ISBN 978-974-484-261-9

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Diodon liturosus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Diodon liturosus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาปักเป้าคองโก** หรือ **ปลาปักเป้าแดง** (อังกฤษ: Congo puffer, Pooey pooer) ปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tetraodon miurus* ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีรูปร่างอ้วนป้อม มีส่วนจะงอยปากที่ยาวยื่นออกมา คล้ายปลาปักเป้าควาย (*Pao suvatti*) ซึ่งเป็นปลาปักเป้าน้ำจืดเหมือนกัน แต่พบในทวีปเอเชีย

ปลาปักเป้าคองโก มีจุดเด่น คือ สีลำตัวที่เป็นสีเดียวตลอดโดยไม่มีลวดลาย โดยมากจะเป็นสีแดงสด หรืออาจจะเปลี่ยนเป็น สีส้ม, น้ำตาล หรือแม้กระทั่งดำได้ตามอารมณ์ของปลา และสภาพแวดล้อม ขนดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในลุ่มแม่น้ำคองโก ในทวีปแอฟริกาตอนกลาง

เป็นปลาปักเป้าที่มีนิสัยดุร้ายมากอีกชนิดหนึ่ง มีการล่าเหยื่อโดยการซุ่มซ่อนตัวในพื้นทรายใต้น้ำ โดยโผล่มาเพียงแต่จะงอยปากกับดวงตาเท่านั้น คล้ายกับปลาปักเป้าควายที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง ในเอเชียอาคเนย์ นอกจากจะกินสัตว์น้ำมีเปลือกเช่น กุ้งหรือหอยแล้ว ปลาปักเป้าคองโกยังเป็นปลาปักเป้าอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความว่องไวจนสามารถฉกกัดปลาชนิดอื่น กินเป็นอาหารได้อีกด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาปักเป้าควาย

อ้างอิง
-------

* นิตยสารอควาเรี่ยมบิส Vol.1 issue 4 ฉบับเดือนตุลาคม 2010 *คอลัมน์ เปิดกรุ...ปักเป้าน้ำจืด*


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tetraodon miurus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาปักเป้าคองโก จากFishbase.com
**ปลาปักเป้าทอง** (อังกฤษ: Green puffer, Golden puffer) เป็นสกุลของปลาปักเป้า ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Auriglobus* (/ออ-ริ-โกล-บัส/)

มีรูปร่างคือ ลำตัวแบนข้างและตาโตมากกว่าสกุล *Tetraodon* มาก พื้นลำตัวเป็นสีเหลืองทองเหลือบเขียวแวววาว โดยที่ไม่มีลวดลายใด ๆ ทั้งสิ้น ใต้ท้องสีขาว ครีบหลังและครีบก้นใหญ่ ครีบหางปลายตัดตรง ทำให้ว่ายน้ำได้รวดเร็วกว่า อีกทั้งยังพองลมได้ใหญ่กว่าด้วย มักหากินในระดับผิวน้ำจนถึงกลางน้ำ พบอาศัยอยู่บริเวณปากแม่น้ำ

เป็นสกุลปลาที่มีขนาดเล็ก ใหญ่ที่สุดประมาณ 20 เซนติเมตร เล็กที่สุดเพียง 7 เซนติเมตร เท่านั้น

เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล *Chonerhinos* แต่พบมีความแตกต่างจากหลักสัณฐานวิทยา จึงได้ย้ายมาอยู่ในสกุลปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 จึงทำให้สกุล *Chonerhinos* มีเพียงชนิดเดียว คือ *C. naritus*

พบอาศัยอยู่ในน้ำกร่อยและน้ำจืดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งหมด 5 ชนิด คือ

* *A. amabilis* (Roberts, 1982)
* *A. modestus* (Bleeker, 1850)
* *A. nefastus* (Roberts, 1982)
* *A. remotus* (Roberts, 1982)
* *A. silus* (Roberts, 1982)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิตยสารอควาเรี่ยมบิส Vol.1 issue 4 ฉบับเดือนตุลาคม 2010 คอลัมน์ เปิดกรุ...ปักเป้าน้ำจืด
2. ↑  Kottelat, M. (1999). Nomenclature of the genera *Barbodes*, *Cyclocheilichthys*, *Rasbora and* Chonerhinos *(Teleostei: Cyprinidae and Tetraodontidae), with comments on the definition of the first reviser.* *The Raffles Bulletin of Zoology* 47(2) 591-600.
**ปลาปักเป้าเขียว** หรือ **ปลาปักเป้าจุดดำยักษ์** (อังกฤษ: Green pufferfish, Ceylon puffer) เป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tetraodon fluviatilis* อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีลักษณะคล้ายกับปลาปักเป้าจุดดำ (*T. nigroviridis*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกันมาก เพียงแต่ปลาปักเป้าเขียวมีขนาดใหญ่กว่า กล่าวคือ อาจยาวได้ถึง 25 เซนติเมตร ขณะที่ปลาปักเป้าจุดดำยาวได้เพียงแค่ 17 เซนติเมตรเท่านั้น ในปลาขนาดเล็กจะมีส่วนท้องสีขาว เมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนเป็นสีดำ ด้านหลังเมื่อมองจากด้านบนจะเห็นจุดสีดำขนาดใหญ่ 3-4 แต้ม และในบางตัวจุดดำจะลามไปจนถึงครีบหาง 

พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งทะเลและปากแม่น้ำตั้งแต่อ่าวเบงกอล, ศรีลังกา, พม่า, ชายฝั่งทะเลด้านอันดามันของไทย ไปจนถึงเกาะบอร์เนียว โดยอาศัยในน้ำจืดที่ค่อนข้างไปทางกร่อยเล็กน้อย

มีนิสัยดุร้ายกว่าปลาปักเป้าจุดดำ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งต้องเลี้ยงเดี่ยว หากเลี้ยงรวมกับปลาอื่นหรือแม้แต่ปลาปักเป้าเช่นเดียวกันมักจะกัดกันตลอดเวลา

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาปักเป้าจุดดำ


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tetraodon fluviatilis***

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิตยสารอควาเรี่ยมบิส Vol.1 issue 4 ฉบับเดือนตุลาคม 2010 คอลัมน์ เปิดกรุ...ปักเป้าน้ำจืด
2. ↑  Green Puffer - *Tetraodon fluviatilis*
อนุสรณ์สถานโฮจิมินห์ที่จัตุรัสบาดิ่ญ
**จัตุรัสบาดิ่ญ** (เวียดนาม: *Quảng Trường Ba Đình*) เป็นจัตุรัสที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม เป็นสถานที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ด้วยเป็นสถานที่ที่โฮจิมินห์ ประธานาธิบดีคนแรกของเวียดนาม อ่านคำประกาศอิสรภาพของเวียดนามเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง จัตุรัสนี้ตั้งชื่อตามเหตุการณ์จลาจลบาดิ่ญ ซึ่งเป็นการก่อการกำเริบเพื่อต่อต้านจักรวรรดิฝรั่งเศสที่เกิดขึ้นในเวียดนามระหว่างปี ค.ศ. 1886-ค.ศ. 1887 และเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวขบวนการเกิ่นเวือง

จัตุรัสบาดิ่ญเป็นศูนย์กลางของเขตบาดิ่ญ รวมถึงเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการสำคัญหลายแห่ง เช่น ทำเนียบประธานาธิบดี กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงการวางแผนและลงทุน รวมถึงอาคารสภาแห่งชาติหลังใหม่ด้วย (แทนที่ศูนย์ประชุมบาดิ่ญ) นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงของฮานอย เนื่องจากเป็นสถานที่ตั้งของอนุสรณ์สถานโฮจิมินห์ ที่ซึ่งร่างของโฮจิมินห์ได้ถูกบรรจุในโลงแก้วเพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้ระลึกถึง 

ภาพ 360 องศาจัตุรัสบาดิ่ญ

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**จัตุรัสบาดิ่ญ**

อ้างอิง
-------

1. ↑  A brief chronology of Vietnam's history Anh Thư Hà, Hò̂ng Đức Trà̂n - 2000 "On September 2, 1945, President Hổ Chí Minh made public the Declaration of Independence at Ba Đình Square (Hanoi), thus founding the Democratic Republic of Vietnam with Hanoi as its capital."
2. ↑  Origines: the streets of Vietnam : a historical companion J. Wills Burke - 2001 "Ba Đình Square, Where HỔ Chí Minh proclaimed Vietnamese independence On 2 September 1945, derives its name from this uprising.

พิกัดภูมิศาสตร์: 21°02′12″N 105°50′09″E﻿ / ﻿21.03667°N 105.83583°E﻿ / 21.03667; 105.83583
**หั่มช้อยกอน** หรือ **ผักดำ** ภาษาจีนกลางเรียก **เหมย์กันไช่** (จีนตัวย่อ: 梅干菜; จีนตัวเต็ม: 霉乾菜; พินอิน: *méigān cài; meigan cai*; เวด-ไจลส์: *mei2-kan1 ts'ai4; mei-kan tsai*; แปลตรงตัว: "ผักแห้งขึ้นรา") หรือ **เหมย์ไช่** (จีนตัวย่อ: 梅菜; จีนตัวเต็ม: 霉菜; พินอิน: *méi cài*; เวด-ไจลส์: *mei2 ts'ai4; mei tsai*) เป็นผักดองแบบจีนชนิดหนึ่ง ซึ่งทำจากผักขมที่ชาวจีนเรียกว่าชุนไฉ่ หรือผักกวางตุ้ง ที่นำมาขยำกับเกลือ แล้วบีบน้ำออกจนแห้ง หมักไว้ในโอ่งสองคืน แล้วตากแดดจนแห้งสนิท เป็นสีดำ มีกลิ่นเฉพาะตัว ใช้ทำอาหารได้หลายชนิด เช่น นึ่งกับหมูบะช่อ ทำเคาหยก และผักดำต้มหมูสามชั้น

ผักดำต้มหมูสามชั้น ทำจากหมูสามชั้นต้มกับผักดำนำผักดำไปล้างแล้วแช่ในน้ำต้มสุกจนนิ่ม หั่นป็นท่อนนำไปผัดกับน้ำมัน แล้วจึงนำไปต้มกับหมูสามชั้น ใช้เวลาเคี่ยวนานจนกว่าจะนุ่ม นิยมใส่เหล้าแดงเพื่อเพิ่มความหอม นิยมทำในงานบุญเทศกาลต่างๆ

อ้างอิง
-------

* ภาสกร หลี. หั่มช้อยกอน กินอย่างจีนแคะ. ครัว. ปีที่ 18 ฉบับที่ 210 ธันวาคม 2554 หน้า 12
* สุมล ว่องวงศ์ศรี. จานอร่อยจากปู่ย่า สูตรโบราณ ๑๐๐ ปี. กทม. สารคดี. 2557 หน้า 192

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* a common type of 芥菜 that is used for meicai[*ลิงก์เสีย*]
* making meicai by drying on a line
การทำงานของโฟโตอิเล็กทริกเซ็นเซอร์ประเภทลำแสงผ่านตลอด หากลำแสงถูกกีดขวางจากการเข้าถึงประตูนิรภัยโดยไม่ได้รับอนุญาต อุปกรณ์จะส่งสัญญาณแจ้งเตือน  
**1** แหล่งกำเนิดแสง  
**2** ขั้วแคโทด  
**3** ขั้วแอโนด
**โฟโตอิเล็กทริกเซ็นเซอร์** (อังกฤษ: photoelectric sensor) เป็นเซ็นเซอร์ที่ใช้ในการตรวจจับการเคลื่อนไหว การตรวจจับวัตถุ และการตรวจสอบขนาดรูปร่างของวัตถุ เซ็นเซอร์ชนิดนี้ทำงานโดยที่ไม่ต้องมีการสัมผัสตัววัตถุ แต่เป็นการอาศัยหลักการส่งและรับแสง โดยมีส่วนประกอบสำคัญ 2 ส่วน คือ ตัวส่งแสง (emitter) และตัวรับแสง (receiver) ลักษณะการตรวจจับเกิดจากการที่ลำแสงจากตัวส่งแสง ส่งไปสะท้อนกับวัตถุหรือถูกขวางกั้นด้วยวัตถุ ส่งผลให้ตัวรับแสงรู้สภาวะที่เกิดขึ้น และเปลี่ยนแปลงสภาวะของสัญญาณทางด้านเอาต์พุตเพื่อนำไปใช้งานต่อไป

เซ็นเซอร์ประเภทนี้ โดยทั่วไปจะมีระยะการตรวจจับที่ 0–200 เมตร เป็นเซ็นเซอร์ที่เหมาะสำหรับการใช้งานที่ต้องการความเร็วในการตรวจจับ และงานที่ไม่ต้องการสัมผัสกับตัววัตถุ แต่จะไม่ค่อยเหมาะกับการติดตั้งในบริเวณที่มีฝุ่นเยอะ หรืองานที่มีสารเคมีที่สามารถกัดกร่อนอย่างรุนแรงได้ เนื่องจากจะทำให้ระยะในการตรวจจับและความแม่นยำในการตรวจจับลดลงเป็นอย่างมาก

ประเภท
------

โฟโตอิเล็กทริกเซ็นเซอร์ แบ่งตามลักษณะการตรวจจับและตำแหน่งการติดตั้งตัวรับแสงและตัวส่งแสงได้ 3 ประเภท ดังนี้

1. ประเภทตรวจจับโดยตรง (diffuse-reflective optical sensor)
2. ประเภทลำแสงสะท้อนกลับ (retro-reflective optical sensor)
3. ประเภทลำแสงผ่านตลอด (through-beam optical sensor)

สภาวะแวดล้อมที่รบกวนการทำงานของโฟโตอิเล็กทริกเซ็นเซอร์
------------------------------------------------------

แสง ความชื้น และฝุ่น เป็นตัวแปรหลัก ที่จะมารบกวนแสงของโฟโตอิเล็กทริกเซ็นเซอร์ ทำให้การทำงานเกิดความไม่แม่นยำได้ การติดตั้งจึงต้องตรวจสอบสภาพแวดล้อม หรือเลือกเซ็นเซอร์ที่ผลิตมาเพื่อสภาวะเหล่านั้น เช่น ในกรณีที่มีฝุ่นเยอะ ต้องติดตั้งเซ็นเซอร์ที่ตรวจจับได้ไกล ซึ่งสามารถยิงแสงทะลุฝุ่นผงไปได้ หรือในกรณีที่มีแสงรบกวนมาก ควรติดตั้งเซ็นเซอร์ที่ใช้แสงแบบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า (Non visible light source) เช่น แสงอินฟาเรด  

หากใช้โฟโตอิเล็กทริกเซ็นเซอร์มากกว่าหนึ่งตัว ควรติดตั้งให้ตัวส่ง (emitter) และตัวรับ (receiver) ของแต่ละตัวสลับกันไป เนื่องจากตัวรับของเซ็นเซอร์ตัวหนึ่ง อาจไปรับสัญญาณของเซ็นเซอร์อีกตัว ทำให้เกิดการทำงานผิดพลาดได้ หรืออีกวิธีหนึ่งอาจเลือกใช้เซ็นเซอร์ที่มีตัว Polarizing Filter ซึ่งสามารถกรองเฉพาะแสงจากตัวส่งที่ต้องการได้ อย่างไรก็ตามฟิลเตอร์ก็มีข้อเสียตรงที่ทำให้ระยะการตรวจจับของเซ็นเซอร์สั้นลง
หัวเหยียนฝ่าเจี้ยกวนเหมิน (華嚴法界觀門) หรือ "อวตังสกธรรมธาตุพิจารณ์ทวารบท" จำนวน 1 ผูก แต่งโดยพระเถระตู้ซุ่น บูรพาจารย์แห่งนิกายหัวเหยียน เป็นปกรณ์รองของนิกายหัวเหยียน ปัจจุบันไม่หลงเป็นครบเล่มทั้งคัมภีร์ มีเพียงข้อความบางส่วนปรากฏในปกรณ์อื่นๆ เช่นใน "หัวเหยียนฟาผูถีซินจาง" (華嚴發菩提心章) หรือ "อวตังสกโพธายะวัณณนา" (พรรณนาว่าด้วยการปลุกโพธิจิตตามแนวทางอวตังสกะ) ซึ่งรจนาโดยพระเถระฝ่าจั้ง รวมในอรรถกถาที่รจนาพระเถระรุ่นหลังๆ เช่น พระเถระเฉิงกวน พระเถระจงมี่ เป็นต้น

เนื้อหา
-------

"หัวเหยียนฝ่าเจี้ยกวนเหมิน" ด้วยการพิจารณ์ (กวน - 觀) 3 ประการ คือ 1. ศูนยตาโดยแท้จริง 2. อประติหตะแห่งมูลและการณ์ (ลี่ซื่ออู๋ไอ้ฝ่าเจี้ย - 理事無礙法界) 3. การแทงทะลุและสถิติเสถียร โดยสังขป ปกรณ์นี้เป็นรากฐานของคำสอนนิกายหัวเหยียน ที่คณาจารย์ต่างๆ จะใช้เป็นแนวทางในกาลต่อมา โดยเฉพาะการอธิบายหลัก "มูล" (ลี่ - 理) และ "การณ์" (ซื่อ - 事) ซึ่งเป็นหลักคำสอนอันเป็นเอกลักษณ์ของพุทธศาสนาสายที่มีจุดกำเนิดในจีน

อรรถาธิบาย
----------

ปกรณ์ที่รจนาขึ้นเพื่ออธิบาย "หัวเหยียนฝ่าเจี้ยกวนเหมิน" ล้วนแต่โดยคณาจารย์ในนิกายยุคหลัง เช่น หัวเหยียนฝ่าเจี้ยเสวียนจิ้ง (華嚴法界玄境) หรือ หลักธรรมอันสุขุมคัมภีรภาพแห่งอวตังสกธรรมธาตุ รจนาโดยพระเถระเฉิงกวน จำนวน 2 ผูก, จู้หัวเหยียนฝ่าเจี้ยกวนเหมิน (注華嚴法界觀門) หรือ อรรถาธิบายอวตังสกธรรมธาตุพิจารณ์ทวารบท จำนวน 1 ผูก รจนาโดยพระเถระจงมี่ และจู้หัวเหยียนจิงถีฝ่าเจี้ยกวนเหมินซ่ง (注華嚴經題法界觀門頌) หรือศาสตร์อรรถาธิบายหัวเรื่องอวตังสกธรรมธาตุพิจารณ์ทวารบท จำนวน 2 ผูก

ตัวบทปกรณ์
----------

華嚴法界觀門

華嚴法界玄境

注華嚴法界觀門

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Princeton Dictionary of Buddhism
2. ↑  The Princeton Dictionary of Buddhism
3. ↑  A Sanskrit-English dictionary
4. ↑  A Dictionary of Chinese Buddhist Terms. Oxford, England
5. ↑  法界观门

บรรณานุกรม
----------

* Robert E. Buswell Jr.Donald S. Lopez Jr. (2013). The Princeton Dictionary of Buddhism
* Arthur Anthony Macdonell. (1893) A Sanskrit-English dictionary, being a practical handbook with transliteration, accentuation, and etymological analysis throughout. London New York, Longmans, Green and co.
* William Edward Soothill and Lewis Hodous. (1934) A Dictionary of Chinese Buddhist Terms. Oxford, England
* Steven M. Emmanuel. (2013) A Companion to Buddhist Philosophy
* 法界观门 ใน
โฟโต 51
**โฟโต 51** (อังกฤษ: photo 51) เป็นชื่อที่ตั้งให้แก่ภาพถ่ายการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ของดีเอ็นเอ ถ่ายโดยเรย์มอนด์ กอสลิง นักศึกษาปริญญาเอกภายใต้การดูแลของโรซาลินด์ แฟรงคลิน เมื่อปี พ.ศ. 2495 ภาพนี้ถือได้ว่าเป็นภาพถ่ายที่มีส่วนสำคัญที่สามารถทำให้ระบุถึงโครงสร้างที่แท้จริงของดีเอ็นเอได้

ที่มา
-----

ในสมัยนั้น เจมส์ วัตสัน และฟรานซิส คริก ได้รับโฟโต 51 จากเมาริส วิลคินส์ ซึ่งเป็นผู้ร่วมงานของกอสลิง ซึ่งทำให้วัตสันสามารถสร้างแบบจำลองโครงสร้างทางเคมีของดีเอ็นเอชนิดที่ประกอบด้วยน้ำผลึก (ดีเอ็นเอชนิดบี) อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้าที่วัตสันจะสร้างแบบจำลองเสร็จ แฟรงคลินได้บรรยายถึงลักษณะซึ่งเธอได้ศึกษามาก่อนหน้า โดยกล่าวว่า ดีเอ็นเอมีโครงสร้างเป็นเกลียว มีสายคู่แบบขนานสวนทิศ (antiparallel) และมีหมู่ฟอสเฟตเป็นโครงค้ำจุนด้านนอก ส่วนเบสที่อยู่ด้านในทำหน้าที่แสดงลักษณะทางพันธุกรรม จนนำไปสู่การได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์และสรีรวิทยาเมื่อ พ.ศ. 2505 ถึงกระนั้นแฟรงคลินผู้ดูแลงานนี้ก็สิ้นชีวิตไปเสียก่อนที่จะได้รับรางวัลร่วมกัน จึงถือได้ว่า ภาพโฟโต 51 นี้ เป็นภาพที่นำไปสู่การค้นพบที่สำคัญครั้งหนึ่งในมนุษยชาติ

ความสำคัญ
---------

เนื่องจากภาพนี้ยืนยันถึงโครงสร้างรูปเกลียวคู่ของดีเอ็นเอ เจมส์ วัตสัน ถึงกับกล่าวไว้ในหนังสือ *The Double Helix* ว่า "ครั้งแรกที่ผมเห็นภาพนี้ ผมอ้าปากค้างด้วยความตะลึง หัวอกหัวใจก็สั่นระรัวไปหมด" งานทั้งหมดถูกตีพิมพ์ในช่วงปี พ.ศ.2496 ในนิตยสาร *Nature* ถึงห้าบทความด้วยกัน

หมายเหตุ
--------

1. ↑  หากจะเปรียบกับเส้นเชือกแล้ว ก็อาจมัดปมที่ปลายหนึ่งของเส้นเชือกความยาวเท่ากันสองเส้น วางเชือกเส้นหนึ่งให้ปมอยู่ด้านขวา อีกเส้นวางให้ปมอยู่ด้านซ้าย แล้วจับฟั่นเกลียวเข้าด้วยกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  **Secret of Photo 51**. Nova
2. ↑  The gene: a historical perspective p.85. Greenwood Publishing Group, 2007
3. ↑  Maddox, Brenda (2002). Rosalind Franklin: The Dark Lady of DNA. HarperCollins. ISBN 0-06-018407-8.
4. ↑  Watson JD, Crick FHC (1953). "A Structure for Deoxyribose Nucleic Acid". Nature 171: 737–738.
5. ↑  My aunt, the DNA pioneer *BBC News*. Retrieved May 18, 2011
6. ↑  "The instant I saw the picture my mouth fell open and my pulse began to race." -- James D. Watson (1968), *The Double Helix*, page 167. New York: Atheneum, Library of Congress card number 68-16217. Page 168 shows the X-shaped pattern of the B-form of DNA, clearly indicating crucial details of its helical structure to Watson and Crick.
7. ↑  **Double Helix: 50 Years of DNA.** Nature archives. Nature Publishing Group
**พรศักดิ์ ประจักษ์วิทย์** หรือชื่อที่รู้จักในวงการว่า **พรศักดิ์** (Pornsak) เป็นพิธีกรชาวไทยที่ได้รับความนิยมอย่างมากคนหนึ่งในประเทศสิงคโปร์ โดยมีความสามารถพูดได้ถึงสามภาษา (อังกฤษ, จีนกลางและไทย) โดยเขามักจะออกรายการของช่อง MediaCorp TV Channel 8 และ MediaCorp TV Channel 5 ปัจจุบันเขาอยู่ภายใต้สังกัด เลฟโปรไฟล์

ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา
-----------------------

พรศักดิ์ ประจักษ์วิทย์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2525 ที่สาทร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยบิดาเป็นชาวจีนและมารดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน โดยแม่ของพรศักดิ์เสียชีวิตเมื่อเขาอายุ 5 ขวบด้วยโรคลูคีเมีย ภายหลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตไม่นาน พ่อของพรศักดิ์ก็ส่งเขาไปที่สิงคโปร์ โดยเขาศึกษาที่โรงเรียนประถมศึกษาเซาท์วิว และ โรงเรียนมัธยมศึกษา Clementi Town โดยในปีแรก ๆ ที่ไปอยู่ที่สิงคโปร์เขาต้องอดทนจากเรื่องของกำแพงภาษา ในปี พ.ศ. 2547 พรศักดิ์สำเร็จการศึกษาในสาขาบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยการจัดการแห่งสิงคโปร์ ต่อมาพรศักดิ์ได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโมแนชโดยสำเร็จการศึกษาในระดับมหาบัณฑิตในสาขาการศึกษาปฐมวัย

อาชีพ
-----

ภายหลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี พรศักดิ์ชนะการแข่งขัน ซึ่งจัดโดยวิทยุเอสพีเอช UFM 1003 ในปี พ.ศ. 2548 เขาได้เข้าเป็นดีเจ หลังจากนั้นเขาได้เริ่มทำงานหลากหลายมากขึ้นในวงการบันเทิง เช่นในปี พ.ศ. 2550 ได้เริ่มงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ ภายหลังเขาได้รับการชักชวนจากมีเดียคอร์ปที่งานเปิดห้องสมุด ลี่กาเซียง โดยแขกกิตติมศักดิ์ที่มาในงานเปิดห้องสมุดก็คือ รัฐมนตรีที่ปรึกษา ลี กวนยู

พรศักดิ์ได้พิสูจน์ความสามารถว่าเขามีความสามารถที่จะรับงานพิธีกรได้หลากหลายประเภท ประกอบด้วยรายการแข่งขันร้องเพลง*Campus Superstar*. ในปี พ.ศ. 2550 เขาได้รับรางวัล หน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากงานประกาศรางวัล Star Awards ต่อมาเขาได้เป็นหนึ่งใน "10 อันดับศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงสุด" 

นอกจากนั้นพรศักดิ์ยังเป็นผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จ เขาเป็นเจ้าของร่วมของร้านอาหารไทยที่มีสาขาอย่าง PORN'S ชื่อของร้านอาหารทำให้ทุกสายตาต้องหยุดมอง แต่ชื่อร้านอาหาร คำว่า "porn" (พร) ในภาษาไทยมีความหมายว่า *ความสุข*. ทั้งพรศักดิ์ยังก่อตั้งโรงเรียนปฐมวัย

จากการเป็นผู้ที่ชอบศึกษา พรศักดิ์สำเร็จการศึกษาหลักสูตร Traditional Chinese Medicine สาขา TCM จาก Guangzhou University of Chinese Medicine เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  Foong, Woei Wan (July 8, 2013). "Daddy's Boy". *The Straits Times*. pp. C4–.
2. 1 2  Kwok, Kar Peng (29 March 2009). "I was a teen rebel". AsiaOne.
3. ↑  "It's no child's play" (PDF). Singapore Management University. สืบค้นเมื่อ July 8, 2013.
4. ↑  "Man charged with embezzling $100k from TV host's restaurant". *AsiaOne*. December 16, 2011.

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

* Profile เก็บถาวร 2014-08-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on xin.msn.com
* เว็บไซต์ทางการ for Porn's
* Left Profile
**1-up** (ออกเสียงว่า **วันอัพ**) ในการเล่นเกม มักจะหมายถึงไอเทม, ของรางวัลในเกมที่ทำให้ผู้เล่นได้รับชีวิตพิเศษ เพื่อมีโอกาสเล่นเกมได้จำนวนครั้งมากขึ้นก่อนเกมจะจบลง

ที่มา
-----

คำว่า 1-up ปรากฏในเกมพินบอลของสหรัฐอเมริกา ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อผู้เล่นทำลูกพินบอลตกลงในท่อหายไป เครื่องเกมจะส่งบอลลูกใหม่มาให้เล่นต่อ หากผู้เล่นสามารถทำตามเงื่อนไขพิเศษที่กำหนดไว้ (เช่นได้คะแนนสูงถึงที่กำหนด) ก็จะได้รับลูกบอลพิเศษมาอีกหนึ่งลูก ต่อมาระบบแต้มพิเศษนี้ได้รับการประยุกต์ใช้ในเกมตู้อาเขต และวิดีโอเกมในยุคถัดมา ในรูปแบบของไอเทมพิเศษที่ไม่ปรากฏออกมาในเกมบ่อยนัก แต่หากผู้เล่นเก็บได้ก็จะได้รับชีวิตพิเศษอีกหนึ่งครั้ง หรือในยุคต่อมาที่ตัวเกมมีความสมจริงด้านเนื้อหามากขึ้น ระบบ 1-up ก็เปลี่ยนรูปแบบให้เข้ากับการเล่าเรื่องของเกมนั้นๆ เช่นอยู่ในรูปของถังพลังชีวิตสำรอง เป็นต้น การใช้คำว่า "1-up" มีขึ้นครั้งแรกในเกมซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส ซึ่งเมื่อผู้เล่นเก็บเหรียญได้ครบ 100 เหรียญ หรือเก็บเห็ดสีเขียว (ซึ่งภายหลังเรียกว่า "เห็ด 1-up") จะเพิ่มชีวิตแก่ผู้เล่นเหมือนกัน

สำหรับผู้เล่นเกมชาวไทย มักจะอ่านออกเสียงว่า หนึ่งอัพ หรือเรียกกันด้วยชื่ออื่นๆเช่น ป๊อก, อัพ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

* Thomas, David. Scott Jones and Shana Hertz (บ.ก.). *The Videogame Style Guide and Reference Manual* (PDF). Power Play Publishing. p. 11. ISBN 978-1-4303-1305-2. สืบค้นเมื่อ 2007-08-11. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
* Pantip.com สงสัยคำว่า "ป๊อก" สมัยที่เล่นเกมมาริโอ้
ทรงต้น
ลำต้นแห้งเฉือนเป็นแผ่น ใช้เป็นยา
**แปะจี้**ในภาษาจีนแต้จิ๋ว หรือ **ไป๋จื่อ**ในภาษาจีนกลาง (จีน: 白芷; พินอิน: *bái zhǐ*;) ชื่อวิทยาศาสตร์: *Angelica dahurica*) อยู่ในวงศ์ผักชี (Apiaceae) เป็นพืชท้องถิ่นใน ไซบีเรีย ตะวันออกไกลของรัสเซีย มองโกเลีย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ญี่ปุ่น เกาหลี และ ไต้หวัน รากภายนอกเป็นสีเทาขาวหรือสีเหลืองขาว ด้านในสีขาวรากใช้เป็นยาแก้ปวดบวม ไข้หวัด

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

เป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่มีความสูงประมาณ 1–2.5 เมตร พืชมักมีรากกลมสีน้ำตาล หนาประมาณ 2–5 เซนติเมตร ลำต้นมีสีเขียวอมม่วง มีลายนูน และมักมีเส้นผ่านศูนย์กลางหนา 2-8 เซนติเมตร ในปีแรกต้นแปะจี้ยังคงสภาพเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก พุ่มสูงไม่เกิน 75 เซนติเมตร เดิบโดได้ดีในดินที่อุดมสมบูรณ์ ลำต้นออกสีม่วงแดงเข้มที่โคนต้น เมื่ออายุสองหรือสามปี เส้นผ่านศูนย์กลางลำต้นมีขนาด 2.5 เซนติเมตร กลวงเป็นโพรงตรงกลางและแข็ง สูงได้ 2.5 เมตร

ใบประกอบแบบขนนก ซับซ้อน ยาว 25–50 เซนติเมตร กว้าง 25–40 เซนติเมตร ใบย่อย ยาว 4–10 เซนติเมตร กว้าง 1–4 เซนติเมตร

ดอกไม้สีขาว โคนดอกเขียว ช่อดอกบานกว้างมีเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 30 เซนติเมตร ดอกกะเทย ผสมเกสรด้วยแมลง อาจผสมเกสรด้วยตัวเอง ออกดอกในฤดูร้อนตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนสิงหาคม หรืออาจถึงกันยายน 

เมื่อดอกแก่ ช่อดอกเปลี่ยนช่อเมล็ด กลายเป็นสีน้ำตาลและมีลักษณะเป็นแผ่น ๆ เมื่อแก่ ออกผลตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม

รากและใบของพืชมีกลิ่นหอมมาก รากมีกลิ่นหอมคล้ายกับแคร์รอตป่า (*Daucus carota*) และรสขมฉุน

ถิ่นกำเนิดและการแพร่กระจายพันธุ์
--------------------------------

แปะจี้ (*A. dahurica*) เป็นไม้ผลที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออก เช่น ประเทศจีน เกาหลี ญี่ปุ่น และบางส่วนของไซบีเรีย เจริญได้ดีที่ความสูง 500–1,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล บนพื้นที่ป่าโปร่ง หรือพื้นที่เปิดแดดส่องถึงระหว่างยอดไม้สูง และใน ทุ่งหญ้า เพาะปลูกมากในประเทศจีนเพื่อเป็นยาแผนจีน เช่น พันธุ์ปลูก *A. dahurica* var. *dahurica และ A. dahurica* var. *formosana*

พิษ
---

นอกจากสรรพคุณทางยาของพืชชนิดนี้แล้ว แปะจี้นี้ยังประกอบด้วย furocoumarins ซึ่งทำให้ผิวหนังเพิ่มความไวต่อแสงแดดและอาจชักนำให้เกิดโรคผิวหนังบางอย่างได้ สารประกอบอีกชนิดหนึ่งคือ angelicotoxin เป็นสารออกฤทธิ์พบในราก ซึ่งมีผลกระตุ้นต่อระบบทางเดินหายใจ ระบบประสาทส่วนกลาง และระบบหลอดเลือดของร่างกาย โดยมีผลเพิ่มอัตราการหายใจ ความดันโลหิต ลดอัตราชีพจร เพิ่มการผลิตน้ำลาย และกระตุ้นให้อาเจียน หากบริโภคในปริมาณมากสารพิษ angelicotoxin สามารถทำให้เกิดอาการชักและเป็นอัมพาตได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Dahurican Angelica Root" (PDF). *China Health Resource*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-08-13. สืบค้นเมื่อ 2015-05-23.
2. ↑  USDA Angelica Dahurica
3. ↑  ภาสกิจ วัณณาวิบูล. รู้เลือกรู้ใช้ 100 ยาจีน. กทม. ทองเกษม. 2555
4. 1 2 3 4 5  "Angelica dahurica in Flora of China @ efloras.org". *www.efloras.org*.
5. ↑  Angelica dahurica
6. ↑  High Falls Garden
7. ↑  The Healing Power of Chinese Herbs and Medicinal Recipes
8. ↑  "Angelica dahurica - (Fisch.)Benth.&Hook.f. ex Franch. & Sav". Plants For A Future. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 June 2011. สืบค้นเมื่อ 18 May 2011.
**ปลาฉลามฟันเลื่อย** (อังกฤษ: Sawsharks, Sawfishes) เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนอันดับหนึ่ง ในชั้นย่อยปลาฉลาม ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pristiophoriformes 

มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาฉนาก (Pristiformes) ซึ่งเป็นปลากระดูกอ่อนเช่นเดียวกัน หากแต่ถูกจัดให้อยู่ในชั้นย่อยปลากระเบน (Batoidea) คือ มีจุดเด่น มีอวัยวะที่ยื่นออกมาเป็นกระดูกแข็งจากส่วนหน้าที่มีลักษณะแบนราบแต่มีหนามแหลมอยู่ข้าง ๆ เป็นซี่ ๆ คล้ายฟันเลื่อยหรือกระบองแข็ง แต่ต่างจากปลาฉนากตรงที่มีหนวดยาวอยู่ 2 เส้นอยู่ด้วย และมีซี่กรองเหงือกอยู่หลังตาเหมือนปลาในชั้นย่อยปลาฉลาม

มีครีบหลัง 2 ครีบ และครีบก้น แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือ *Pliotrema* ซึ่งมีซี่กรองเหงือก 6 ช่อง กับ *Pristiophorus* มีซี่กรองเหงือก 5 ช่อง เหมือนเช่นปลาฉลามทั่วไป มีความเต็มที่ประมาณ 170 เซนติเมตร

ปลาฉลามฟันเลื่อย พบกระจายพันธุ์อยู่ตามพื้นทะเล ในเขตของทะเลญี่ปุ่น, แอฟริกาใต้ จนถึงแอฟริกาใต้ มีพฤติกรรมความเป็นอยู่ทั่วไปคล้ายกับปลาฉนาก โดยหากินสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ ตามหน้าดินและปลาต่าง ๆ เป็นอาหาร ออกลูกเป็นตัว อยู่ในความลึกตั้งแต่ 40 เมตรจนถึงลึกกว่านั้น

โดยคำว่า Pristis เป็นภาษากรีกแปลว่า "เลื่อย" รวมกับคำว่า pherein แปลว่า "เพื่อนำมา"

การจำแนก
--------

**วงศ์ Pristiophoridae** 

* สกุล *Pliotrema*
	+ ปลาฉลามฟันเลื่อย 6 เหงือก (*Pliotrema warreni*)
* สกุล *Pristiophorus*
	+ ปลาฉลามฟันเลื่อยจมูกยาว (*Pristiophorus cirratus*)
	+ ปลาฉลามฟันเลื่อยเขตร้อน (*Pristiophorus delicatus*)
	+ ปลาฉลามฟันเลื่อยญี่ปุ่น (*Pristiophorus japonicus*)
	+ ปลาฉลามฟันเลื่อยแคระ (*Pristiophorus nancyae*)
	+ ปลาฉลามฟันเลื่อยจมูกสั้น (*Pristiophorus nudipinnis*)
	+ ปลาฉลามฟันเลื่อยบาฮามาส (*Pristiophorus schroederi*)

ดูเพิ่ม
-------

* Pristiformes

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Pristiophridae*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  Compagno, Leonard J.V. (1984). *Sharks of the World: An Annotated and Illustrated Catalogue of Shark Species Known to Date*. Rome: Food and Agricultural Organization. ISBN 92-5-101384-5.
3. ↑  Ebert, D.A. & Cailliet, G.M. (2011): Pristiophorus nancyae, a New Species of Sawshark (Chondrichthyes: Pristiophoridae) from Southern Africa. Bulletin of Marine Science, 87 (3): 501-512.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อันดับปลาฉลามฟันเลื่อย**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Pristiophoridae***
**อันดับปลาฉลามกบ** (อังกฤษ: Carpet shark, อันดับ: Orectolobiformes) เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนอันดับหนึ่ง อยู่ในชั้นปลาฉลาม ใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Orectolobiformes

มีลักษณะโดยรวม คือ มีครีบหลัง 2 อัน ไม่มีหนามแข็งที่ครีบหลัง มีครีบหลัง 2 ครีบ มีครีบก้น ปากเล็กอยู่ทางด้านล่าง มีหนวดอยู่ทางด้านหน้าของปาก มีร่องเชื่อมระหว่างจมูกและปาก เรียกว่าโอโรนาซัล กรูฟ หรือ นาโซรัล กรูฟ มีช่องดึงน้ำเข้าจากทางด้านบนบริเวณหลังตา ตั้งแต่ขนาดใหญ่จนถึงขนาดเล็กอยู่ด้านหลังของตา ยกเว้นบางชนิดที่มีช่องเปิดเหงือก 5 ช่อง โดยที่ช่องที่ 4 และช่องที่ 5 อยู่หลังจุดเริ่มต้นของครีบหู ส่วนใหญ่อาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำ ชอบหลบอยู่ระหว่างก้อนหินหรือสาหร่ายหรือแนวปะการัง แต่บางชนิดก็กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร 

มีทั้งหมด 43 ชนิด ใน 13 สกุล แบ่งออกเป็น 7 วงศ์ ได้แก่

* Brachaeluridae Applegate, 1974
* Ginglymostomatidae  Gill, 1862
* Hemiscylliidae Gill, 1862
* Orectolobidae Gill, 1896
* Parascylliidae Gill, 1862
* Rhincodontidae (Müller and Henle, 1839)
* Stegostomatidae Gill, 1862

โดยปลาฉลามที่อยู่ในอันดับนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาฉลามเสือดาว (*Stegostoma fasciatum*), ปลาฉลามกบ (*Chiloscyllium punctatum*), ปลาฉลามหิน (*C. griseum*) ซึ่งเป็นปลาที่หากินและอาศัยตามพื้นน้ำ และปลาฉลามวาฬ (*Rhincodon typus*) ซึ่งเป็นปลาที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร และเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["Order Orectolobiformes (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-16. สืบค้นเมื่อ 2012-03-09. Order Orectolobiformes (ไทย)]
2. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)