recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว** (ชื่อเดิม : กฤตธี) (ชื่อเล่น : กฤต) (เกิด 8 กันยายน พ.ศ. 2532) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย

ประวัติ
-------

ชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2532 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา ปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยทักษิณ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

ชนนพัฒฐ์ อยู่กินกันฉันสามีภริยา กับ นางสาวกฤตพร คงเคว็จ มีธิดา 2 คน

การทำงาน
--------

ชนนพัฒฐ์ เป็นเจ้าของธุรกิจหลายอย่างทั้งอสังหาริมทรัพย์, โรงงานผลิตเสื้อกีฬา, โรงงานผลิตอุปกรณ์ทางการแพทย์ รวมไปถึงธุรกิจเปิดให้เช่าเรือท่องเที่ยว

นอกจากนี้ ชนนพัฒฐ์ เคยเป็นประธานสโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด ในช่วงฤดูกาล 2020 ก่อนที่จะลาออกเพื่อมาทำงานด้านการเมือง

งานการเมือง
-----------

ชนนพัฒฐ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ โดยสามารถเอาชนะทั้งนายชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว อดีต ส.ส. 2 สมัย จากพรรคประชาธิปัตย์ และ ร้อยตำรวจเอกอรุณ สวัสดี อดีต ส.ส. 1 สมัย จาก พรรครวมไทยสร้างชาติไปได้ ทั้งนี้ ชนนพัฒฐ์เป็น ส.ส. พรรคพลังประชารัฐคนเดียวของจังหวัดสงขลาที่ได้รับการเลือกตั้งในครั้งดังกล่าว

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดสงขลา สังกัดพรรคพลังประชารัฐ

คดีความ
-------

ชนนพัฒฐ์เคยถูกตำรวจจับกุมพร้อมพวกที่ท่าอากาศยานดอนเมือง ในข้อหามีส่วนเกี่ยวข้องกับเว็บพนันออนไลน์ เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 แต่ได้รับการประกันตัวในอีกสองวันต่อมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เขต 4 สงขลา ระอุ! เมื่อ "ผู้กองอรุณ" ประกาศวางมือ".
2. ↑  หนังสือพิมพ์โฟกัสภาคใต้ ฉบับประจำวันที่ 15-24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
3. ↑  ""ปธ.สโมสรฟุตบอลดัง-พวก" เอี่ยวเว็บพนัน ได้ประกันตัว วงเงินคนละแสน". *เดลินิวส์*.
**นกกระสาปากพลั่ว** (อังกฤษ: Shoebill, Whale-headed stork; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Balaeniceps rex*) เป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) แต่จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในวงศ์ Balaenicipitidae

นกกระสาปากพลั่วจัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่ง ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีส่วนสูงตั้งแต่ 115-150 เซนติเมตร โดยประมาณ หากกางปีกจะกว้าง 230-260 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 4-7 กิโลกรัม 

ขณะที่เป็นวัยรุ่นหรือตัวเต็มวัยจะมีสีเทา ส่วนนกขนาดเล็กจะมีสีออกน้ำตาลกว่า อาศัยอยู่บริเวณบึงใหญ่ในแอฟริกาตะวันออก แถบประเทศซูดานและแซมเบีย

นกกระสาปากพลั่ว มีจุดเด่น คือ จะงอยปากที่หนาและรูปทรงประหลาดไม่เหมือนนกชนิดอื่น เริ่มเป็นที่รู้จักในแวดวงวิทยาศาสตร์ จากการมีการอนุกรมวิธาน ในช่วงศตวรรษที่ 19 จากการที่หนังของนกชนิดนี้ถูกนำมาขายในยุโรป อย่างไรก็ดี นกกระสาปากพลั่วเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้วตั้งแต่สมัยโบราณในอารยธรรมอียิปต์โบราณที่มีการเขียนภาพถึง และอารยธรรมอาหรับที่เรียกขานว่า "abu markub" ที่มีความหมายว่า "ผู้มากับรองเท้า" ซึ่งก็มาจากจะงอยปากมีลักษณะเหมือนรองเท้านั้นเอง 

นกกระสาปากพลั่ว หาอาหารในบึงน้ำหรือบ่อโคลน อาหารได้แก่ ปลา, กบ กระทั่งลูกจระเข้ หรือลูกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ไร้ทางสู้ ทำรังบนพื้นดิน ออกไข่ครั้งละ 2 ฟอง 

ปัจจุบัน เป็นนกที่ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์จากบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ ของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) 

จากความที่เป็นนกขนาดใหญ่ หายาก และหากินใกล้แหล่งน้ำ นกกระสาปากพลั่วคาดว่าเป็นนกที่ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็น "คองกามาโต" คือ สัตว์ประหลาดที่คล้ายนกขนาดใหญ่ ที่โจมตีใส่มนุษย์ในบึงน้ำแถบแอฟริกากลางนั่นเอง

รูปภาพ
------

* แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์
* จะงอยปากที่หนาคล้ายรองเท้าจะงอยปากที่หนาคล้ายรองเท้า
* ขณะบินขณะบิน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  BirdLife International (2008). *Balaeniceps rex*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 3 February 2009. Database entry includes a range map and justification for why this species is vulnerable.
2. 1 2 3  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. 1 2  ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑   Frank Gill and Minturn Wright: *BIRDS OF THE WORLD Recommended English Names*. Princeton University Press, 2006, ISBN 0-7136-7904-2
5. ↑  John Gould: *On a new and most remarkable form in Ornithology. Balaeniceps rex*, Proc. Zool. Soc. London 19, 1851, S. 1/2
6. ↑  Kongamato - Flying Demons of the Forbidden Swamps (อังกฤษ)

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Balaeniceps rex***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Balaeniceps rex ที่วิกิสปีชีส์
**ตอมิสลัฟ นีกอลิช** (เซอร์เบีย: Томислав Николић, ออกเสียง: [tǒmislaʋ nǐkolit͡ɕ]; เกิด 15กุมภาพันธ์ 1952) เป็นอดีตนักการเมืองชาวเซอร์เบียซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเซอร์เบียตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2017 อดีตสมาชิกพรรค Serbian Radical Party (SRS) ที่อยู่ทางขวาสุด เขาออกจากพรรคนี้ในปี 2008 และก่อตั้งพรรคเซอร์เบียก้าวหน้า (SNS) ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าจนถึงปี 2012 

นีกอลิชเกิดในบาจเชตินา หมู่บ้านใกล้กับกรากูเยวัตส์ เป็นสมาชิกรัฐสภาจากพรรค SRS มายาวนาน เขาดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีของเซอร์เบียตั้งแต่ปี 1998 ถึง 1999 และรองนายกรัฐมนตรีของเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในรัฐบาลผสมตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2000 นีกอลิช เป็นรองหัวหน้าของพรรค SRS ตั้งแต่ปี 2003 และเขาดำรงตำแหน่งประธานรัฐสภาในช่วงสั้นๆ ของเซอร์เบียในปี 2007 ในปี 2008 เขาลาออกหลังจากไม่เห็นด้วยกับผู้นำพรรค วอยีสลาฟ เชเชลจ์ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเซอร์เบียกับสหภาพยุโรป เนื่องจากนีกอลิชเห็นชอบให้เซอร์เบียเข้าร่วมสหภาพยุโรป ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวที่ถูกต่อต้านอย่างแข็งขันจากเชเชลจ์และฝ่ายของเขา นีกอลิชก่อตั้งพรรค SNS ซึ่งมีสมาชิก เดิมจากพรรค SRS หลายคนเข้าร่วม

นีกอลิชลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดียูโกสลาเวียในการเลือกตั้งปี 2000 และได้อันดับที่สาม นอกจากนี้เขายังลงสมัครรับตำแหน่งประธานาธิบดีเซอร์เบียถึงสี่ครั้ง (ในการเลือกตั้งปี 2003, 2004, 2008 และ 2012) ในปี 2008 เขาได้รับคะแนนเสียงมากที่สุด แต่การเลือกตั้งถูกยกเลิกเนื่องจากมีผู้ออกมาใช้สิทธิ์น้อย ในขณะที่ในปี 2004 และ 2008 เขาถูกจัดให้เป็นอันดับสองตามหลัง บอริส ทาดิช ในปี 2012 เขาชนะทาดิชจนได้เป็นประธานาธิบดีเซอร์เบีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Serb opposition leader resigns". BBC News. 7 September 2008. สืบค้นเมื่อ 28 July 2008.
2. ↑  "Serb rightist wins presidency, backs EU path".
พิทักษ์ รังษีธรรม
**พิทักษ์ รังษีธรรม** อดีตนักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง (ส.ส.ตรัง) 1 สมัย

นายพิทักษ์ เกิดเมื่อปี 10 ตุลาคม พ.ศ. 2485 ที่อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนทับเที่ยงฮั่วเฉียว และศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนตรังวิทยา จบไฮสกูลจากเมืองปีนัง ประเทศมาเลเซีย และสอบได้เกียรตินิยม จากนั้นได้ทำงานที่บริษัท มารูเบนิ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทของประเทศญี่ปุ่น ตามมาด้วยที่โรงแรมฟูจิ และที่สถานทูตประเทศสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย

จากนั้น นายพิทักษ์ได้เดินทางกลับจังหวัดตรังบ้านเกิด ประกอบธุรกิจหมู่บ้านจัดสรร "รังสีวิลลา" ในเขตเทศบาลนครตรัง และยังประสบความสำเร็จในธุรกิจหลาย ๆ ด้าน เช่น โรงแรมเอ็ม.พี.รีสอร์ต หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ "โรงแรมเรือ", โรงยางพารา, เคเบิลทีวี, โรงเรียน เป็นต้น

ในทางการเมือง นายพิทักษ์ ได้ลงสมัคร ส.ส. เป็นครั้งแรกในสังกัดพรรคก้าวหน้า ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2529 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จนกระทั่งในครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2531 ได้รับการเลือกตั้งในสังกัดพรรคประชาชน (ก่อนที่จะย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย ในเวลาต่อมา) ซึ่งเป็นที่กล่าวขานกันพอสมควร เนื่องจากเป็น ส.ส. ได้ในเขตจังหวัดตรัง โดยที่มิได้สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ จนได้ชื่อว่าเป็นคู่แข่งของนายชวน หลีกภัย ซึ่งต่อมาได้เป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และนายกรัฐมนตรีคนที่ 20 ของประเทศไทย

นายพิทักษ์ มีตำแหน่งทางการเมืองต่าง ๆ เช่น เลขาธิการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจ สภาผู้แทนราษฎร และได้รับรางวัลทางสังคมต่าง ๆ เช่น รางวัลพระราชทานพ่อตัวอย่าง ประจำปี พ.ศ. 2536, รางวัลพระราชทาน "โล่ห์เสมาธรรมจักร" จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์นแปซิฟิค สาขาเศรษฐศาสตร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา

จากนั้นนายพิทักษ์ได้ลงเลือกตั้งในท้องถิ่นจังหวัดตรังอีกหลายครั้ง แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ ทั้งสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) หรือนายกองค์กรบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) 

นายพิทักษ์เสียชีวิตลงเมื่อเวลา 00.39 น. ของวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร ด้วยภาวะแทรกซ้อนของหลายอาการทั้งน้ำท่วมปอด และเกิดความผิดปกติของตับ ซึ่งเดิมนายพิทักษ์ก็ได้ป่วยด้วยโรคเบาหวานมาก่อนแล้ว สิริอายุได้ 65 ปี

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2533 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์ช้างเผือก (ต.ช.)
* พ.ศ. 2531 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ""พิทักษ์ รังษีธรรม" สิ้นตำนานนักสู้ "การเมือง-ธุรกิจ" เมืองตรัง". *mgronline.com*. 2007-12-04.
2. ↑  "สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 16". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-03-26. สืบค้นเมื่อ 2013-04-16.
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๗ ตอนที่ ๒๔๐ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๔, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๓
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๐๕ ตอนที่ ๒๐๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗, ๓ ธันวาคม ๒๕๓๑
**โครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ต** เป็นฐานข้อมูลขนาดใหญ่ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลที่เป็นประโยชน์ สามารถเข้าถึงได้ผ่านเวิลด์ไวด์เว็บ แนวคิดที่จะสร้างสารานุกรมเสรีโดยการใช้อินเทอร์เน็ตมีตั้งแต่ข้อเสนออินเตอร์พีเดียในปี พ.ศ. 2536 อันเป็นโครงการสารานุกรมบนอินเทอร์เน็ตที่ทุกคนสามารถให้การสนับสนุนเนื้อหาได้ แต่โครงการนั้นไม่เคยพ้นขั้นตอนวางแผนและถูกไล่ตามทันโดยการปะทุของเวิลด์ไวด์เว็บ การถือกำเนิดของเสิร์ชเอนจินคุณภาพสูง และการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาที่มีอยู่เดิม

การแปลงเนื้อหาเก่าเป็นดิจิทัล 
โครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ตเป็นการแบ่งสาขาที่สำคัญของสารานุกรมตีพิมพ์แบบเก่า ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2538 โครงการกูเทนแบร์กเริ่มตีพิมพ์ข้อความแอสกีของสารานุกรมบริตานิกาฉบับพิมพ์ครั้งที่สิบเอ็ด (พ.ศ. 2454) แต่ความไม่ลงรอยเกี่ยวกับวิธีการทำให้งานดังกล่าวหยุดชะงักไปหลังจากฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ด้วยเหตุผลด้านเครื่องหมายการค้า ทำให้โครงการใช้ชื่อว่า สารานุกรมกูเทนแบร์ก ในปี พ.ศ. 2545 ข้อความแอสกีและดนตรี 48 เสียงได้รับการเผยแพร่บน http://1911encyclopedia.org โครงการกูเทนแบร์กเริ่มงานการแปลงเนื้อหาเป็นดิจิทัลใหม่และพิสูจน์อักษรสารานุกรมนี้ จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ก็ยังไม่ได้มีการเผยแพร่ ในขณะเดียวกัน สารานุกรมบริตานิกาซึ่งเผชิญกับการแข่งขันจากคู่แข่งอย่างเช่น เอ็นคาร์ตา ทำให้บริตานิกาเองต้องแปลงเนื้อหาเป็นดิจิทัลโดยผู้ผลิตเช่นกัน และมีการวางขายเป็นนเจ้าแรก และบริการออนไลน์ในเวลาต่อมา เป็นไปได้ว่าโครงการแปลงเนื้อหาสารานุกรมเป็นดิจิทัลที่สำคัญที่สุดและประสบความสำเร็จที่สุดคือ โครงการบาร์เทิลบี ซึ่งเป็นรุ่นออนไลน์ของตีพิมพ์ครั้งที่สิบ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2543 และมีการอัปเดตเป็นครั้งคราว

การสร้างเนื้อหาใหม่
-------------------

กิจกรรมอีกสาขาหนึ่งที่เกี่ยวข้องคือการสร้างเนื้อหาเสรีใหม่บนพื้นฐานของอาสาสมัคร ในปี พ.ศ. 2534 ผู้เข้าร่วมกลุ่มข่าวยูสเน็ต alt.fan.douglas-adams เริ่มต้นโครงการเพื่อผลิตเวอร์ชันจริงของ *Hitchhiker's Guide to the Galaxy* สารานุกรมนวนิยายที่ใช้ในผลงานของดักลาส อดัมส์ ต่อมาโครงการดังกล่าวรู้จักกันในชื่อ Project Galactic Guide ถึงแม้ว่าเดิมมันจะมีเป้าหมายจะรวบรวมเฉพาะบทความที่มีอยู่จริงและเป็นไปตามข้อเท็จจริงเท่านั้น แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนนโยบายให้อนุญาตและสนับสนุนบทความที่เป็นจริงกึ่งหนึ่งและไม่จริงเช่นเดียวกัน Project Galactic Guide มีบทความมากกว่า 1,700 บทความ แต่ไม่มีบทความใหม่เพิ่มขึ้นนับตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ซึ่งบางส่วนอาจเป็นเพราะการก่อตั้ง h2g2 ซึ่งเป็นโครงการที่เป็นทางการกว่า
**ครอง จันดาวงศ์** (28 มกราคม พ.ศ. 2451 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2504) เป็นครู นักการเมืองและนักเคลื่อนไหวชาวไทย เป็นหนึ่งในสมาชิกขบวนการเสรีไทยสายอีสาน ช่วงบั้นปลายชีวิตเป็นผู้ต้องโทษตามมาตรา 17 ของรัฐบาล จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เจ้าของวลี **"เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ"**

ประวัติ
-------

ครอง จันดาวงศ์ มีภูมิลำเนาที่คุ้มวัดศรีสะเกษ ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร บิดาชื่อนายกี จันดาวงษ์ (ต่อมาได้บรรดาศักดิ์เป็นหมื่นศรีภักดี) มารดาชื่อแม่เชียงวัน มีเชื้อสายไทย้อ เป็นบุตรคนสุดท้องจากพี่น้องจำนวน 9 คน เริ่มอาชีพรับราชการครูแห่งแรกที่บ้านตาลโกน อำเภอสว่างแดนดิน เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง โรงเรียนมัธยมศิริขันธ์ 1 และ โรงเรียนมัธยมศิริขันธ์ 2 โรงเรียนราษฎรเพื่อส่งเสริมการศึกษาของเยาวชนในจังหวัด ร่วมกับนายเตียง ศิริขันธ์ และได้รับเลือกจากประชาชนให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 9 ในการเลือกตั้งเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500

ชีวิตครอบครัว
-------------

ได้สมรสกับ น.ส.มุกดา ลูกสาวกำนันบ้านบงเหนือ แต่ความสัมพันธ์ไม่ราบรื่น จึงได้หย่าขาดจากกัน ต่อมาได้ย้ายไปเป็นครูอีกหลายโรงเรียน และได้สมรสใหม่กับ น.ส.แตงอ่อน แซ่เต็ง ใน พ.ศ. 2480 จนกระทั่งย้ายมาเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนวัดบ้านทรายมูล ตำบลพันนา ในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร ครูครอง มีบุตรทั้งหมด 4 คน เช่น วิทิต จันดาวงศ์, ธำรง จันดาวงศ์, ควรครอง จันดาวงศ์ (จาก น.ส.แตงอ่อน) เดช จันดาวงศ์ (จาก น.ส. มุกดา)

การเสียชีวิต
------------


วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**คำสั่งนายกรัฐมนตรี ให้ประหารชีวิตนายครอง จันดาวงศ์ กับนายทองพันธุ์ สุทธิมาศ** 

ครอง จันดาวงศ์ เป็นนักโทษทางการเมืองซึ่งถูกจับกุมในข้อหากบฏต่อความมั่นคงและมีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พร้อมกับผู้ถูกจับกุมคนอื่นๆ รวม 108 คน และถูกตัดสินให้ต้องโทษประหารชีวิตโดยไม่ผ่านกระบวนการยุติธรรม การสอบสวนมีเพียงการสอบสวนที่กรุงเทพมหานคร ประมาณ 20 วัน และถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่ อำเภอสว่างแดนดิน เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 พร้อมด้วยนายทองพันธ์ สุทธิมาศ โดย ก่อนหน้านี้ได้มีการประหาร นายศุภชัย ศรีสติ ในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 และ ภายหลังจากนั้น มีการประหาร นายรวม วงษ์พันธ์ ในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2505 โดยอาศัยอำนาจตามาตรา 17 เช่นเดียวกัน

ทั้งนี้ เจ้าหน้าที่ได้อ่านบทลงโทษอาศัยอำนาจคำตัดสินตามมาตรา 17 ของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ก่อนการประหารและนายครองได้เปล่งคำขวัญ **เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ** เป็นประโยคสุดท้ายของชีวิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  กระสุนสาด ตายคาหลักประหาร "ครูครอง จันดาวงศ์" ตั้งสมาคมลับ ท้าอำนาจรัฐ
2. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป พ.ศ. ๒๕๐๐ ครั้งที่ ๒
3. ↑  ครูครอง จันดาวงศ์" นักต่อสู้ปชต.เจ้าของวาทะ "เผด็จการจงพินาศ ประชาธิปไตยจงเจริญ
4. ↑  เส้นทางชีวิต วิทิต จันดาวงศ์(1) : ครอบครัว‘จันดาวงศ์’รื่นรมย์และขมขื่น
5. ↑  ครอง จันดาวงศ์ วาทะอมตะ สืบทอดเจตนารมณ์ประชาธิปไตย
**ค่างแว่นถิ่นใต้**  (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trachypithecus obscurus*) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกค่าง ลักษณะทั่วไปคล้ายค่างแว่นถิ่นเหนือ (*T. phayrei*) คือ มีวงกลมสีขาวรอบตาเหมือนกับใส่แว่นอันเป็นที่มาของชื่อ มีขนาดของลำตัวยาว 45-57 เซนติเมตร หางยาว 66-78 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 6-9 กิโลกรัม ค่างโตเต็มวัยมีขนบริเวณด้านหลังสีเทาเข้มเกือบดำ ขนบริเวณด้านข้างใบหน้าบริเวณปลายมือและปลายเท้ามีสีเทาเข้ม โคนขาและโคนแขนด้านนอกเป็นสีเทาจาง ลักษณะสำคัญที่ใช้จำแนกค่างชนิดนี้ คือสีขนหางสีดำ ลูกที่เกิดใหม่สีขนจะเป็นสีทอง

ค่างแว่นถิ่นใต้แบ่งออกเป็นชนิดย่อย 7 ชนิดย่อยด้วยกัน (ดูในตาราง)

ถิ่นอาศัย
---------

อาศัยอยู่ตามป่าเขาหินปูนที่มีโขดหินสูงชัน นอกจากนี้ยังอาศัยอยู่ตามป่าดงดิบหรือสวนยางพารา พบในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ พม่า, ไทย, มาเลเซีย ในประเทศพม่าพบบริเวณเทือกเขาตะนาวศรีลงไปทางใต้ นอกจากนี้ยังพบตามเกาะต่าง ๆ ในประเทศมาเลเซีย เช่น เกาะลังกาวี เกาะปีนัง ส่วนในประเทศไทยพบได้ที่อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด และเขาล้อมหมวก ใกล้กับอ่าวมะนาว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์, อุทยานแห่งชาติตะรุเตาและ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา จังหวัดสตูล, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี, วัดถ้ำเขาพลู อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร หาดไร่เลย์ จังหวัดกระบี่เป็นต้น

อาหารหลักได้แก่ ใบไม้, ผลไม้และเมล็ดพืช โดยมี แมลง เป็นอาหารเสริม

พฤติกรรม
--------

มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ มีสมาชิกประมาณ 4-30 ตัว สามารถอาศัยอยู่ได้ในป่าหลายประเภท ตั้งแต่เทือกเขาสูงจนถึงชายป่าที่ติดริมทะเล โดยมักเข้าไปอาศัยในป่าที่มีต้นไม้สูง กินอาหามากถึงวันละ 2 กิโลกรัม เป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยคุ้นเคยกับมนุษย์มากนัก มักขี้อายและจะหลบหนีเมื่อพบกับมนุษย์ ในขณะที่ออกหากินเป็นฝูง จะมีอยู่ตัวหนึ่งที่ทำหน้าที่เฝ้าคอยระวังภัยโดยนั่งดูเหตุการณ์บนต้นไม้เงียบ ๆ ค่างแว่นถิ่นใต้ที่อาศัยอยู่บริเวณภาคใต้ของไทยจะมีระยะเวลาออกลูกประมาณเดือนมกราคม-มีนาคม ใช้เวลาตั้งท้องประมาณ 140-150 วัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Boonratana, R. Traeholt, C. Brockelmann, W. & Htun, S. (2008). *Trachypithecus obscurus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
2. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก. สำนักงานประเทศไทย, 2543. 256 หน้า. หน้า 32. ISBN 974-87081-5-2

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Trachypithecus obscurus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus obscurus ที่วิกิสปีชีส์
**คณะกรรมการพาราลิมปิกปารากวัย** (สเปน: *Comité Paralímpico Uruguayo*; อังกฤษ: Paraguayan Paralympic Committee; PPC, รหัสไอโอซี: **PAR**) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศปารากวัยสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศปารากวัย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2562 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากปารากวัยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา (เอพีซี)

คณะกรรมการพาราลิมปิกปารากวัย (PPC) ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการกำกับดูแลพาราลิมปิกระหว่างประเทศ (IPC) ในฐานะสมาชิกชั่วคราว การตัดสินใจยังคงต้องได้รับการอนุมัติจากสมาชิกในสมัชชาใหญ่ปี ค.ศ. 2019

สมาชิกชั่วคราวมีสิทธิเช่นเดียวกับสมาชิกเต็ม เว้นแต่จะเสนอชื่อผู้สมัครและลงคะแนนเสียงในสมัชชาใหญ่ไม่ได้

ดูเพิ่ม
-------

* ประเทศปารากวัยในพาราลิมปิก
* ประเทศปารากวัยในโอลิมปิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Paraguay". International Paralympic Committee. สืบค้นเมื่อ 03 January 2024. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "Paraguay joins Paralympic family". *www.paralympic.org*. International Paralympic Committee. สืบค้นเมื่อ 3 January 2024.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

| * ด
* ค
* ก
 คณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา (APC) |
| --- |
| 
* แอนทีกาและบาร์บิวดา
* อาร์เจนตินา
* อารูบา
* บาร์เบโดส
* เบอร์มิวดา
* บราซิล
* แคนาดา
* ชิลี
* โคลอมเบีย
* คอสตาริกา
* คิวบา
* สาธารณรัฐโดมินิกัน
* เอกวาดอร์
* เอลซัลวาดอร์
* เกรนาดา
* กัวเตมาลา
* กายอานา
* เฮติ
* ฮอนดูรัส
* จาเมกา
* เม็กซิโก
* นิการากัว
* ปานามา
* ปารากวัย
* เปรู
* ปวยร์โตรีโก
* เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
* ซูรินาม
* ตรินิแดดและโตเบโก
* สหรัฐ
* อุรุกวัย
* เวเนซุเอลา
* หมู่เกาะเวอร์จิน

 |
**อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1** (กรีก: Βαρθολομαῖος Αʹ, ตุรกี: *I. Bartholomeos* (เกิดเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483) เป็นอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล (Patriarch of Constantinople) ประจำคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ลำดับที่ 270 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ.1991 มาจนถึงปัจจุบัน

พระชนมชีพช่วงต้น
----------------

อัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 มีนามเดิมนามว่า Dimitrios Arhondonis เกิดเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1940 ในหมู่บ้าน Agioi Theodoroi บนเกาะ Imbros (ปัจจุบัน Gökçeada ประเทศตุรกี) บิดามีนามว่า Christos Archodónis และมารดามีนามว่า Meropi Archodónis (née Skarlatos) ทั้งสองมีเชื้อสายกรีก ท่านเป็นบุตรคนที่สี่และบุตรสุดท้อง ในวัยเด็กท่านช่วยแบ่งเบาภาระของบิดาในร้านของบิดา ซึ่งเป็นทั้งร้านตัดผมและร้านกาแฟ

พันธกิจ
-------

ในฐานะอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล ท่านมีบทบาทในพันธกิจระดับสากลเป็นพิเศษ พระปณิธานแรกของพระองค์คือการสร้างคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่เคยถูกข่มเหงครั้งหนึ่งในอดีตกลุ่มตะวันออกหลังจากการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ที่นั่นในปี 1990 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของความพยายามนี้ นอกจากนี้ ท่านยังเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรแห่งชาติและเขตอัครบิดร มุขมณฑลต่าง ๆ ในอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเจริญสัมพันธไมตรี ความสัมพันธ์ กับคริสตจักรโรมันคาทอลิก และเริ่มเจริญสัมพันธไมตรีกับศาสนาอื่นๆ เช่น ชาวมุสลิม ชาวสิกข์ และชาวยิว เป็นต้น

ในระหว่างเยือนไปประเทศตุรกีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.2006 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 เสด็จไปยังสันตะสำนักที่นครอิสตันบูล ตามคำเชิญของท่าน พระสันตปาปาทรงเข้าร่วมในงานเลี้ยงวันฉลองของนักบุญอันดรูว์อัครทูตคนแรกซึ่งเป็นองค์อุปถัมภ์คริสตจักรแห่งคอนสแตนติโนเปิล นี่เป็นการเยือนอย่างเป็นทางการครั้งที่สามของมุขนายกทั่วโลกโดยสมเด็จพระสันตะปาปา เสด็จเยือนครั้งแรกโดย Pope Paul VI ในปี 1967 และครั้งที่สองโดย สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ในปี 1979 ในปี 2013 อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลแห่งคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ได้เข้าร่วมพิธีเข้ารับตำแหน่งของสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2556 เป็นการเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างคาทอลิก - ออร์ทอดอกซ์ที่ดีขึ้น นับเป็นครั้งแรกที่ประมุขทางจิตวิญญาณของคริสตชนออร์ทอดอกซ์ตะวันออกเข้าร่วมพิธีเข้ารับตำแหน่งของพระสันตปาปานับตั้งแต่เกิดมหาศาสนเภทในปี 1054 หลังจากนั้นท่านเชิญสมเด็จพระสันตปาปาฟรานซิสร่วมเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในปี 2014 ในโอกาสครบรอบปีที่ห้าสิบของความสัมพันธ์ระหว่างอัครบิดร Athenagoras และสมเด็จพระสันตะปาปาเปาโลที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสยังได้รับเชิญไปในสันตะสำนัก สำหรับวันฉลองนักบุญอันดรูว์ (30 พฤศจิกายน)

สมณศักดิ์
---------

* 13 สิงหาคม ค.ศ.1961 - ออกบวชได้รับสมณฉายาว่า "บาร์โธโลมิว"
* 19 ตุลาคม ค.ศ. 1969 - บาทหลวง
* 25 ธันวาคม ค.ศ. 1973 - ตำแหน่งมุขนายกมหานครแห่งฟิลาเดลเฟีย **(Metropolis of Philadelphia)** (อานาโตเลีย)
* 14 มกราคม ค.ศ. 1990 - มุขนายกมหานครแห่งคาลซีดัน **(Metropolis of Chalcedon)**
* 22 ตุลาคม ค.ศ. 1991 - ได้รับเลือกเป็นอาร์ชบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลองค์ที่ 270 และอัครบิดรสากล
* 2 พฤศจิกายน ค.ศ.1991 - ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล องค์ที่ 270 ณ อาสนวิหารนักบุญจอร์จ ประเทศตุรกี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Παράλογο και άδικο να φοβούνται κάποιοι να κάνουν το εμβόλιο". *CNN*. 28 August 2021.
นักศิลปะการต่อสู้ชาวอิสราเอล

**โมนี ไอซิก** (ฮีบรู: מוני אייזיק) เป็นนักศิลปะการต่อสู้ชาวอิสราเอลโดยกำเนิด ไอซิกมีพื้นฐานด้านยิวยิตสูและยูโด รวมถึงเป็นผู้ก่อตั้งคอมมานโดคราฟมากา

ประเทศอิสราเอล
--------------

เมื่ออายุแปดขวบ ภายใต้การดูแลของโอปา ชูตเตอ นั้น ไอซิกเริ่มฝึกวิชายูโดและยิวยิตสู โดยชนะการแข่งยูโดระดับประเทศเจ็ดสมัย

ไอซิกกล่าวว่า หลังจากสงครามยมคิปปูร์ได้ไม่นาน เขาถูกขอให้ปรับปรุงระบบการต่อสู้แบบประชิดตัวที่มีอยู่ของกองทัพ เนื่องจากเขามีความรู้ด้านศิลปะการต่อสู้ รวมถึงระบบการต่อสู้ของอิสราเอล, ยิวยิตสู และยูโด

หลังจากรับราชการทหาร เขาได้ให้การฝึกที่มัคคาบีเทลอาวีฟในประเทศอิสราเอล ทั้งคราฟมากา (คอมมานโดคราฟมากา), ยิวยิตสู และยูโด ซึ่งนักเรียนคนหนึ่งของไอซิกคือยาเอล อารัด ผู้ชนะเลิศเหรียญเงินโอลิมปิก ค.ศ. 1992 ในกีฬายูโด

ทวีปอเมริกาเหนือ
----------------

ไอซิกย้ายไปทวีปอเมริกาเหนือในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยเริ่มสอนคอมมานโดคราฟมากาที่ศูนย์ชุมชนชาวยิว ในโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ และต่อมาได้เปิดศูนย์ศิลปะการต่อสู้เดอะซามูไรคลับ ซึ่งเขาสอนคอมมานโดคราฟมากา, ยูโด, ศิลปะการต่อสู้แบบผสม และยิวยิตสู ในบรรดานักเรียนของเขา ได้แก่ อดีตแชมป์ยูเอฟซีรุ่นเวลเตอร์เวต คาร์ลอส นิวตัน[*ไม่แน่ใจ  – พูดคุย*] และโจเอล เจอร์สัน ครั้นใน ค.ศ. 2006 ไอซิกเริ่มเผยแพร่คอมมานโดคราฟมากา (CKM) ไปทั่วโลก

สหราชอาณาจักร
-------------

เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2008 หน่วยงานด้านกำกับดูแลโฆษณาของสหราชอาณาจักรระบุว่าไอซิกไม่สามารถใช้การอ้างว่าเป็น "อดีตหน่วยคอมมานโดกองกำลังพิเศษของอิสราเอล" หรือ "ผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อต้านการก่อการร้าย" ในการโฆษณาที่นั่น เนื่องจากการกล่าวอ้างเหล่านั้นไม่สามารถพิสูจน์ได้ โดยไอซิกบอกว่าเอกสารดังกล่าวเป็นความลับทางราชการ

ชีวิตส่วนตัว
------------

ลูกชายของเขาชื่อทาล ไอซิก เป็นนักเล่นเกม*โดตา 2* ระดับอาชีพ ซึ่งปัจจุบันเล่นให้แก่ทีมเนาส์อีสปอตส์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Commando Krav Maga". *Inside Kung Fu*. สืบค้นเมื่อ 2010-05-11.
2. 1 2 3 4  Black Belt Magazine 2010
3. ↑  Christopher Caile, When A Stickup Might Get You Killed: The Universal Quick Pistol Disarm, Fighting Arts magazine
4. ↑  Moni Aizik. Moni Aizik's background เก็บถาวร 2014-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Inside Kung Fu
5. ↑  Paul Lungen, Toronto teenagers capture gold medals in judo, The Canadian Jewish News, December 16, 1993
6. ↑  ASA
7. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* โมนี ไอซิก ที่เฟซบุ๊ก
ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์ เฮลซิงบอร์ย
**ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์** (สวีเดน: *Dunkers kulturhus*) เป็นพิพิธภัณฑ์และศูนย์ศิลปะตั้งอยู่ในเฮลซิงบอร์ย ผระเทศสวีเดน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่บันทึกประวัติศาสตร์ของเฮลซิงบอร์ยตั้งแต่ยุคน้ำแข็ง

อาคารเป็นผลงานออกแบบโดย Kim Utzon และชื่อตั้งตามนักธุรกิจ Henry Dunker (1870-1962) ทุนการสร้างพิพิธภัณฑ์ได้รับบริจาคมาโดยทุนบริจาค Henry และ Gerda Dunker (*Henry och Gerda Dunkers donationsfond*) Henry Dunker เป็นนักธุรกิจท้องถิ่นที่เป็นเจ้าของกิจการที่เป็นผู้ว่าจ้างงานรายใหญ่ที่สุดของเฮลซิงบอร์ย บริษัทผู้ผลิตยาง พอลิเมอร์ และพลาสติก แตรลเลอบอร์ย

ค่าใช้จ่ายก่อสร้างศูนย์อยู่ที่ 300 ล้านโครเนอร์

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์**

1. ↑  "Our History". Tretorn. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-14. สืบค้นเมื่อ 2014-06-11.
2. ↑  Elisabeth Buchwald. "Kim Utzon". *Den Store Danske, Gyldendal*. สืบค้นเมื่อ March 1, 2020.
3. ↑  "Henry Dunker, 1870–1962". *Helsingborgs stadslexikon*. สืบค้นเมื่อ March 1, 2020.
4. ↑  The Rubber and Plastics Age - Volume 42 - Page 635, retrieved 17 June 2014
5. ↑  "Dunker interests and Trelleborg". *trelleborg.com*. สืบค้นเมื่อ March 1, 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Dunkers kulturhus official website
* Trelleborg official website

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* ISNI
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* สหรัฐ

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* มิวสิกเบรนซ์ สถานที่

 |
| อื่น ๆ | 
* IdRef

 |

พิกัดภูมิศาสตร์: 56°02′52″N 12°41′21″E﻿ / ﻿56.0478°N 12.6892°E﻿ / 56.0478; 12.6892
**วิเวียน ทีโอดอร์ ทอมัส** (อังกฤษ: Vivien Theodore Thomas; 29 สิงหาคม 1910 – 26 พฤศจิกายน 1985) เป็นผู้ดูแลห้องทดลองชาวอเมริกันผู้พัฒนาหัตถการรักษาภาวะทารกเขียวในทศวรรษ 1940 เขาเป็นผู้ช่วยให้กับศัลยแพทย์ อัลเฟรด เบลล็อก ในการทดลองในห้องทดลองสัตว์ที่มหาวิทยาลัยแวนเดอร์บิลต์ในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี และต่อมาที่มหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์ในบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ ทอมัสมีความพิเศษที่เขาไม่เคยได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการหรือมีประสบการณ์ในห้องทดลองเพื่อการวิจัยมาก่อน กระนั้นเขาได้ดำรงตำแหน่งผู้ดูแลห้องทดลองศัลยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์ นานถึง 35 ปี และในปี 1976 เขาได้รับวุฒิดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (honorary doctorate) จากมหาวิทยาลัย และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นอาจารย์สาขาวิชาศัลยศาสตร์ (instructor of surgery) ประจำวิทยาลัยแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัย แม้เขาจะจบการศึกษาในระบบเพียงแค่ระดับมัธยม

เรื่องราวของเขาถูกนำมาผลิตเป็นภาพยนตร์และสารคดี เช่น สารคดีโดยพีบีเอส เรี่อง *Partners of the Heart* ออกฉายในปี 2003 ผ่านทาง *อเมริกันเอ็กซ์พีเรียนซ์* ของพีบีเอส, ภาพยนตร์ของเอชบีโอ ปี 2004 เรื่อง *Something the Lord Made* ที่ซึ่งมอส เด็ฟ แสดงเป็นทอมัส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Soylu, Erdinc; Athanasiou, Thanos; Jarral, Omar A (May 2017). "Vivien Theodore Thomas (1910–1985): An African-American laboratory technician who went on to become an innovator in cardiac surgery". *Journal of Medical Biography*. **25** (2): 106–113. doi:10.1177/0967772015601566. PMID 26307408. S2CID 31036235.
2. ↑  Johnson, George D. (2011). *Profiles in Hue*. Light of the Savior Ministries. p. 76. ISBN 978-1-4568-5119-4. สืบค้นเมื่อ February 14, 2012.
3. 1 2  "Vivien T. Thomas, L.L.D." Medical archives. Johns Hopkins Medical Institutions. สืบค้นเมื่อ March 18, 2014.
4. ↑  "Almost a Miracle". Hopkinsmedicine.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 2, 2012. สืบค้นเมื่อ March 8, 2012.
**โยรูชิกะ** (ญี่ปุ่น: ヨルシカ; โรมาจิ: *Yorushika*) เป็นกลุ่มดนตรีร็อกญี่ปุ่นที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2010 สังกัดค่ายเพลงยูนิเวอร์แซลมิวสิกเจแปน (Universal Music Japan) สมาชิกประกอบด้วย นาบูนะ (N-buna) อดีตโปรดิวเซอร์ดนตรีโวคาลอยด์ และ Suis นักร้องหญิง ทั้งคู่ไม่เคยเปิดเผยใบหน้าต่อสาธารณะและจัดคอนเสิร์ตจำนวนไม่มาก นับมาจนถึงปัจจุบัน โยรูชิกะจัดคอนเสิร์ตเพียงสองครั้ง ครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 และอีกครั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019

ดนตรีของโยรูชิกะเป็นดนตรีที่รื่นเริง ซึ่งตรงข้ามกับเนื้อเพลงที่รุนแรงกว่า เนื้อเพลงมักเกี่ยวกับความรักและอารมณ์ของมนุษย์ และดึงมาจากงานวรรณกรรมของนักเขียนชาวญี่ปุ่น มาซูจิ อิบูเซะ (井伏鱒二) และนักเขียนชาวฝรั่งเศส ฌูล แวร์น ชื่อของวง "โยรูชิกะ" มาจากเนื้อเพลงในเพลงของวงเองชื่อเพลงว่า "คูโมะโทะยูเร" (ญี่ปุ่น: 雲と幽霊; โรมาจิ: *Kumo to Yūrei*) ซึ่งร้องว่า "Yoru shika mō nemurezu ni" (夜しかもう眠れずに หมายถึง "ฉันนอนได้เฉพาะตอนกลางคืน") โลโก้ของวงออกแบบเป็นรูปดวงตา หรืออาจมองได้เป็นดวงจันทร์สองดวงที่หันหน้าเข้าหากัน และเข็มนาฬิกาที่แสดงเวลา 6 นาฬิกา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ヨルシカ、10月に東名阪にて2年ぶりとなるワンマン・ライヴ開催決定". *Skream* (ภาษาญี่ปุ่น). August 8, 2019. สืบค้นเมื่อ November 7, 2019.
2. ↑  天野史彬 (August 28, 2019). "ヨルシカインタビュー 自分を滅却し、芸術に人生を捧げた2人の決断". *Cinra.net* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ November 7, 2019.
3. ↑  St. Michel, Patrick (April 12, 2019). "Yorushika offers a subversive meditation on artistic passion on "That's Why I Gave Up On Music"". *OTAQUEST* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ November 7, 2019.
4. ↑  風間大洋. "ヨルシカ". *Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ November 7, 2019.
5. ↑  Inc, Natasha. "ヨルシカ「夏草が邪魔をする」インタビュー｜気鋭ボカロP・n-bunaが新たに挑む"バンド"という表現手段 (2/3) - 音楽ナタリー 特集・インタビュー". *音楽ナタリー* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 2020-02-09.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**ดาเนียล ริสช์** (เยอรมัน: *Daniel Risch*; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักการเมืองชาวลีชเทินชไตน์ ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีลีชเทินชไตน์ เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐาน กิจการเศรษฐกิจ และกีฬา ตั้งแต่ปี 2017 ถึง 2021 ในรัฐบาลของเอรีอัน ฮัลเลอร์

ประวัติ
-------

ก่อนหน้านี้ดาเนียล ริสช์เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมลีชเทินชไตน์ในวาดุซ ตั้งแต่ปี 1990 ถึง 1998 และได้รับปริญญาตรีด้านธุรกิจ ต่อมาเขาศึกษาด้านการบริหารธุรกิจที่มหาวิทยาลัย St. Gallen และ Zurich ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รวมถึงมหาวิทยาลัย Ludwig-Maximilian ใน Munich ตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2003 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาสาขาเศรษฐศาสตร์ (lic. oec. publ.) จากมหาวิทยาลัย Zurich

จากนั้นดาเนียล ริสช์จึงเริ่มการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาสารสนเทศธุรกิจที่มหาวิทยาลัย Freiburg ในปี 2004 และในปี 2006 ถึง 2007 เป็นนักวิชาการรับเชิญที่มหาวิทยาลัย Melbourne ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเข้าพักวิจัย ระหว่างนี้เขายังทำงานเป็นอาจารย์ที่ University of Applied Sciences of Northwestern Switzerland  เขาสำเร็จการศึกษาที่เมืองท Freiburg ในปี 2007 และได้รับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์ (dr. rer. pol.)

ในปี 2007 เขาเป็นผู้จัดการโครงการ หัวหน้าฝ่ายขาย และประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดที่ Unic AG ซึ่งเป็นบริษัทที่ปรึกษาด้านธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ในเมือง Zurich และ Bern ตั้งแต่ปี 2015 เขาทำงานเป็นประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดที่ Liechtensteinische Post จนกระทั่งเข้าสู่การเป็นรัฐบาลในปี 2017

ในปี 2009 ดาเนียล ริสช์เป็นสมาชิกของคณะกรรมการผู้ก่อตั้งคณะกรรมการจัดงานและองค์กรอุปถัมภ์ของเทศกาล FL1.LIFE ในเมืองชาน เขาแต่งงานกับ Jasmin Schädler และมีลูกสองคน

ในปี 2015 ถึง 2017 เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมการใน Liechtensteiner forum สำหรับเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (IKT Forum Liechtenstein)

ในปี 2016 ดาเนียล ริสช์เป็นสมาชิกของรัฐสภาของ Liberal-conservative Patriotic Union (VU)หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2017 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลผสมร่วมกับพรรค Progressive Citizens (FBP) ซึ่งเป็นพรรคอนุรักษ์นิยมแห่งชาติ ในฐานะรองนายกรัฐมนตรีเขายังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐาน เศรษฐกิจ และกีฬาอีกด้วย ในที่สุดเขาก็ได้เป็นนายกรัฐมนตรีหลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2021 เป็นหัวหน้ารัฐบาลผสมชุดใหม่ร่วมกับ Sabine Monauni จากพรรค FBP

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "New Government Sworn In". *liechtensteinusa.org*. Embassy of the Principality of Liechtenstein in Washington D.C. 26 March 2021. สืบค้นเมื่อ 25 July 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  "Dr Daniel Risch". *regierung.li*. The Government of the Principality of Liechtenstein. สืบค้นเมื่อ 25 July 2022.
3. 1 2 3 4 5  "Risch, Daniel". *Historisches Lexikon* (ภาษาเยอรมัน). 2017-08-29. สืบค้นเมื่อ 2021-04-07.
4. ↑  "Liechtenstein election: Just 23 ballots separate two biggest parties that will now form coalition". euronews. Agence France-Presse. 8 February 2021. สืบค้นเมื่อ 7 April 2021.
***พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ*** (อังกฤษ: The Wonderful Wizard of Oz) เป็นนวนิยายอเมริกันสำหรับเด็ก ประพันธ์โดยแอล. แฟรงก์ บอม และวาดภาพโดยดับเบิลยู. ดับเบิลยู. เดนสโลว์ เดิมตีพิมพ์โดยบริษัทจอร์จ เอ็ม. ฮิลล์ คอมพานี ในชิคาโก ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 จากนั้นถูกพิมพ์ใหม่ในหลายโอกาสในชื่อ ***พ่อมดแห่งเมืองออซ*** (อังกฤษ: The Wizard of Oz) ซึ่งเป็นชื่อละครเวทีบรอดเวย์ใน ค.ศ. 1902 และภาพยนตร์มิวสิคัลดัดแปลงใน ค.ศ. 1939 ด้วย

เนื้อเรื่องบันทึกเกี่ยวกับการผจญภัยของเด็กผู้หญิงชาวนาชื่อโดโรธีในดินแดนแห่งออซ หลังจากเธอและสุนัขของเธอ โตโต ถูกพายุไซโคลนพัดออกจากบ้านที่รัฐแคนซัส นวนิยายเป็นหนึ่งในวรรณกรรมอเมริกันที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และได้รับการแปลในหลายภาษา ห้องสมุดคองเกรสขนานนามว่า "นิทานที่เป็นที่รักและดีที่สุดของอเมริกา" ความสำเร็จของหนังสือและฉบับดัดแปลงทำให้บอมเขียนหนังสือออซเพิ่มอีก 13 เล่ม เป็นเนื้อเรื่องต่อจากเล่มแรก

บอมอุทิศหนังสือเรื่องนี้ "แด่เพื่อนที่ดีและสหายของฉัน ภรรยาของฉันเอง" มอด เกจ บอม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1901 จอร์จ เอ็ม. ฮิลล์ คอมพานีพิมพ์ฉบับสมบูรณ์ฉบับแรกจำนวน 10,000 เล่ม และขายหมดอย่างรวดเร็ว *พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ*ขายได้ 3 ล้านเล่มก่อนเป็นสาธารณสมบัติใน ค.ศ. 1956
บทความนี้เกี่ยวกับพืช สำหรับนามปากกา ดูที่ พิษณุ นิลกลัด
"ใบเตย" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับนักร้อง ดูที่ สุธีวัน ทวีสิน

**เตยหอม** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pandanus amaryllifolius*) เป็นไม้ยืนต้นพุ่มเล็ก ขึ้นเป็นกอ ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับเวียนเป็นเกลียวขึ้นไปจนถึงยอด ใบเป็นทางยาว สีเข้ม เป็นมันเผือก ขอบใบเรียบ​ แต่ใบบางต้นอาจมีหนาม ในใบมีกลิ่นหอมจากน้ำมันหอมระเหย Fragrant Screw Pine สีเขียวจากใบเป็นสีของคลอโรฟิลล์ ใช้แต่งสีขนมได้

การใช้ประโยชน์
--------------

ในบังกลาเทศเรียกว่า *ketaki* ใช้เพิ่มกลิ่นหอมของ *ข้าวพิลาฟ* หรือข้าวปุเลา *บิรยานี* และพุดดิ้งมะพร้าว *payesh* ในอินโดนีเซียเรียก *pandan wangi* พม่าเรียก *soon-mhway* ในศรีลังกาเรียก *rampe*  ในเวียดนามเรียก *lá dứa* ใบใช้ได้ทั้งใบสดและใบแห้ง และมีขายในรูปใบแช่แข็งในประเทศที่ปลูกไม่ได้ ใช้ปรุงกลิ่นในอาหารของหลายประเทศเช่น อินโดนีเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย ไทย บังกลาเทศ เวียดนาม จีน ศรีลังกา และพม่า โดยเฉพาะข้าวและขนม 

เตยหอมในอินเดีย
การใช้มีทั้งนำไปขยำกับกะทิ ใส่ในภาชนะหุงต้ม ไก่ใบเตยจะเป็นการนำใบเตยมาห่อไก่แล้วนำไปทอด ใช้แต่งกลิ่นเค้กใบเตย และของหวานอื่น ๆ ในฟิลิปปินส์ใช้เตยหอมแต่งกลิ่นในสลัดที่เรียก *buko pandan*

กลิ่นหอมของใบเตยเกิดจากสารเคมีที่เรียกว่า 2-acetyl-1-pyrroline ซึ่งเป็นกลิ่นแบบเดียวกับที่พบในขนมปังขาว ข้าวหอมมะลิและดอกชมนาด มีสารสกัดจากใบเตยขาย ซึ่งมักจะแต่งสีเขียว ใบใช้ไล่แมลงสาบได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภูมิพิชญ์ สุชาวรรณ. พืชสมุนไพรใช้เป็นยา. เล่ม 3 และ 7. กทม. มปท. 2535
2. ↑  "Duan Pandan or Screwpine Leaves - Nonya Cooking Ingredient". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-07. สืบค้นเมื่อ 2012-08-05.
3. ↑  IJsselstein. "Lyn's Recipes Corner". *Buko Pandan Salad*. Jeroen Hellingman. สืบค้นเมื่อ 18 October 2011.
4. ↑  Wongpornchai *et al*. (2003).
5. ↑  Li & Ho (2003).

* Li J. and Ho S.H. (2003). Pandan leaves (*Pandanus amaryllifolius* Roxb.) As A Natural Cockroach Repellent เก็บถาวร 2017-01-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Proceedings of the 9th National Undergraduate Research Opportunites Programme* (2003-09-13).
* Van Wyk, Ben-Erik (2005). *Food Plants of the World*. Portland, Oregon: Timber Press, Inc. ISBN 0-88192-743-0
* Wongpornchai, S.; Sriseadka, T.; & Choonvisase, S. (2003). "Identification and quantitation of the rice aroma compound, 2-acetyl-1-pyrroline, in bread flowers (*Vallaris glabra* Ktze)". *J. Agric. Food. Chem*. **51** (2): 457–462. doi:10.1021/jf025856x. PMID 12517110.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Pandanus amaryllifolius***

* Spices: *P. amaryllifolius*
* *Pandanus amaryllifolius* photo
* Siam-Herbs
โถไลเดิน
**โถไลเดิน** (อังกฤษ: Leiden jar, Leyden jar) คือชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่เก็บประจุไฟฟ้าแรงสูงระหว่างตัวนำไฟฟ้าที่อยู่ภายในและภายนอกโถ ประกอบไปด้วยโถแก้วที่มีแผ่นฟอยล์โลหะติดอยู่ที่พื้นผิวทั้งภายในโถและนอกโถ และมีปลายขั้วที่เป็นโลหะยื่นออกมาทางแนวตั้งเพื่อสัมผัสกับแผ่นฟอยล์ที่อยู่ด้านใน

โถไลเดินถูกประดิษฐ์คิดค้นโดย เอวาลด์ จอร์จ ฟอน ไคลสต์ และ ปีเตอร์ ฟาน มุเชนบรูค ในระหว่าง ค.ศ. 1745-1746 และยังถือเป็นรูปแบบดั้งเดิมของตัวเก็บประจุ โถไลเดินเป็นอุปกรณ์สำคัญในการทำการทดลองต่าง ๆ เกี่ยวกับไฟฟ้าในยุคแรก ๆ และการค้นพบของโถไลเดินนี้ก็ยังเป็นรากฐานที่สำคัญในการศึกษาสถิตยศาสตร์ไฟฟ้า และเป็นอุปกรณ์ชิ้นแรกซึ่งสามารถใช้ในการสะสมและเก็บรักษาประจุไฟฟ้าในปริมาณมากได้ โดยนักทดลองสามารถปล่อยประจุไฟฟ้าที่เก็บอยู่ออกมาได้เมื่อต้องการใช้งาน ซึ่งถือเป็นการเอาชนะข้อจำกัดในการวิจัยเกี่ยวกับการนำไฟฟ้าในยุคแรก ๆ และในปัจจุบันก็ยังคงมีการใช้โถไลเดินในการศึกษาเพื่อสาธิตเกี่ยวกับหลักการของสถิตยศาสตร์ไฟฟ้าอยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Heilbron, J.L. (1979). *Electricity in the 17th and 18th Centuries: A Study of Early Modern Physics*. University of California Press. p. 309. ISBN 978-0-520-03478-5. "Pieter (Petrus) van Musschenbroek". *Compilation of biographies about Musschenbroek available from the Internet*. 22 May 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-26.
2. ↑  Carman, A.P. (1916). "Electricity and magnetism". ใน Duff, A.W. (บ.ก.). *A Text-Book of Physics* (4th ed.). Philadelphia: Blakiston's Son. p. 361.
3. ↑  Baigrie, B. (2007). *Electricity and Magnetism: A Historical Perspective*. Greenwood Press. p. 29. ISBN 978-0-313-33358-3.
**ราเม็งรสไก่เผ็ด** หรือ ***พุลดัก-บกกึม-มย็อน*** (เกาหลี: 불닭볶음면) เป็นแบรนด์รัมย็อน ที่ผลิตโดยซัมยังฟูด ในเกาหลีใต้ ตั้งแต่เดือนเมษายน 2012 รัมย็อนถ้วยใหญ่เปิดตัวครั้งแรกในเดือนมิถุนายน 2012 และถ้วยเล็กในเดือนพฤศจิกายน 2013 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 บริษัทมียอดขายสะสมมากกว่า 100 ล้านชิ้น ในปี 2015 แบรนด์มียอดขายต่อเดือน 6 ​​ถึง 7 พันล้านวอน พุลดัก-บกกึม-มย็อนถือเป็นหนึ่งในรัมย็อนที่มีรสเผ็ดที่สุดในตลาดเกาหลี โดยมีค่าสโกวิลล์ของพริก 4,404 สโกวิลล์ฮีตยูนิต รัมย็อนส่วนเป็นมีซองเครื่องปรุงแบบผง ต่างจากรัมย็อนของซัมยังที่มีเครื่องปรุงเป็นซอส ผักอบแห้ง และเมล็ดงา

พุลดัก-บกกึม-มย็อนโด่งดังจากการทำชาเลนจ์ ไฟเออร์นูเดิล ซึ่งเป็นการท้าทายให้ผู้คนถ่ายคลิปตนเองกินพุลดัก-บกกึม-มย็อนให้สำเร็จ ในเดือนพฤศจิกายน 2016 ซัมยังฟูดได้รับใบรับรองเครื่องหมายฮาลาลสำหรับ "พุลดัก-บกกึม-มย็อน" จากคณะกรรมการฮาลาลของสหพันธ์มุสลิมเกาหลี

ความนิยม
--------

ความนิยมของบะหมี่พุ่งสูงขึ้นเมื่อ เดอะไฟเออร์นูเดิลชาเลนจ์ กลายเป็นไวรัลบนยูทูบ ความท้าทายนี้เริ่มต้นครั้งแรกในปี 2014 โดยช่องยูทูบชื่อ "Korean Englishman" ซึ่งจอช แคร์รอตต์ พิธีกรหลักของช่องได้ท้าทายเพื่อน ๆ ในสหราชอาณาจักรเพื่อดูว่าใครสามารถทานบะหมี่ให้เสร็จเร็วที่สุดโดยไม่ต้องดื่มน้ำ หรือเครื่องดื่มเพื่อดับความเผ็ด ความนิยมของวิดีโอทำให้ผู้ใช้ยูทูบคนอื่น ๆ ทั่วโลกต้องเผชิญกับคำท้าทายเดียวกัน และทำให้ความนิยมของบะหมี่เพิ่มขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hot Chicken Flavor Ramen". *Samyang*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-01. สืบค้นเมื่อ 2017-11-05.
2. ↑  Ko, Dong-hwan (3 March 2014). "Korean ramen war now 'broth-less'". *Korea Times*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 September 2015. สืบค้นเมื่อ 2015-09-22.
3. ↑  Shin, Jeana (16 January 2015). "Samgyang Food's "Fire Noodles" Become Popular Overseas". *Business Korea*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-25. สืบค้นเมื่อ 2015-09-22.
4. ↑  "Samgyang Food's "Fire Noodles" Become Popular Overseas". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-03-18. สืบค้นเมื่อ 13 July 2016.
5. ↑  "Super Spicy Korean Noodles (Buldak Bokkeum)". สืบค้นเมื่อ 13 July 2016.
6. ↑  Annie Jeong (14 March 2016). "Can These BuzzFeed Employees Handle The Fire Noodle Challenge?". Buzzfeed. สืบค้นเมื่อ 5 April 2017.
7. ↑  Ysa Singson (6 August 2016). "What Is The 'Fire Noodle Challenge?'". Cosmopolitan Philippines. สืบค้นเมื่อ 5 April 2017.
8. ↑  오현승 (26 January 2017). "[전세계 입맛 사로잡은 韓라면<下>] 할랄인증 훈풍· 탄탄한 제품력". 세계파이낸스. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-04-06. สืบค้นเมื่อ 5 April 2017.
9. ↑
**เควิน ดีรมรัมย์** (สวีเดน: *Kevin Deeromram* ; เกิด 11 กันยายน 2540) ลูกครึ่งไทย-สวีเดน ปัจจุบันลงเล่นให้กับ การท่าเรือ เอฟซี ในศึก ไทยลีก ในตำแหน่งกองหลัง และ ทีมชาติไทย

ชีวิตส่วนตัว
------------

เควินเกิดที่กรุง สต็อกโฮล์ม เมืองหลวงของประเทศสวีเดนโดยมีคุณพ่อเป็นคนสวีเดน

ระดับสโมสร
----------

เควินผ่านการลงเล่นมากับหลายสโมสรในลีกฟุตบอลยุโรปกระทั่งใน ฤดูกาล 2560 เควินได้เดินทางมายังประเทศไทยเพราะไม่สามารถหางานที่สวีเดนได้จึงเซ็นสัญญากับ ราชบุรี มิตรผล ในศึกไทยลีกโดยได้รับเสื้อหมายเลข 23

และในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เควินก็ได้ย้ายมาร่วมทีม การท่าเรือ เอฟซี สโมสรชั้นนำแห่งศึกโตโยต้า ไทยลีก เปิดตัวเควิน ดีรมรัมย์ แบ็กซ้ายลูกครึ่งไทย-สวีเดน จากราชบุรี มิตรผล เอฟซี 

เควิน เคยได้รับความสนใจจาก สิงห์เจ้าท่า ในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล 2017 ก่อนที่เจ้าตัวจะเลือก ราชบุรีฯ และทำผลงานได้ดีด้วยการลงสนามไป 28 นัดในลีก ยิง 1 ประตู จ่าย 8 แอสซิสท์ 

ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินทางเปิดตัวมากับ การท่าเรือ เอฟซี ที่ปิดดีลนักเตะได้ในวันสุดท้ายของตลาดซื้อนักเตะโตโยต้า ไทยลีก 2018 เมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา (5 กุมภาพันธ์) ที่สนามแพท สเตเดียม

ค่าตัว ค่าเซ็นสัญญา และค่าเหนื่อยเป็นตัวเลขราวๆ 40 ล้านบาท เจ้าของค่าตัว 40 ล้านบาท เซ็นสัญญาย้ายจาก ราชบุรีฯ ในวันสุดท้ายของตลาดซื้อขาย โตโยต้า ไทยลีก 2018 พอดี และขึ้นแท่นเป็นนักเตะไทยที่ค่าตัวแพงสุดตลอดกาล

ของอันดับ 2 ของลีกทันที ทั้งนี้มีรายงานว่า เควิน จะเลือกใส่หมายเลข 97 ที่มีที่มาจากปีเกิดของเจ้าตัว (ค.ศ.1997) เนื่องจากหมายเลข 23 ที่เคยใช้สมัยเล่นให้ราชบุรีฯ มี ดราแกน บอสโควิช จับจองแล้ว

ระดับทีมชาติ
------------

ในระดับเยาวชนเควินเคยลงเล่นให้กับ ทีมชาติสวีเดน รุ่นอายุไม่เกิน 14 และ 19 ปี

เกียรติประวัติ
--------------

การท่าเรือ
* ไทยเอฟเอคัพ: 2562

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลของ เควิน ดีรมรัมย์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์


| * ด
* ค
* ก
ผู้เล่นชุดปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ  |
| --- |
| 
* 1 สมพร
* 3 ทิตาธร
* 4 ศุภนันท์
* 5 ปูโตร
* 7 ปกรณ์
* 8 ธนบูรณ์
* 10 บดินทร์
* 11 นาคิน
* 12 ไวเดอร์เฌอ
* 13 เฉลิมศักดิ์
* 14 ธีรศักดิ์
* 15 จตุรพัช
* 16 ชินวัฒน์
* 17 ชานุกูล
* 18 ปฐมพล
* 20 กุสตาฟ
* 22 โรเชลา
* 23 เควิน
* 24 วรวุฒิ
* 25 ซูวาริส
* 27 ไอร์ตง
* 28 คลัฟ
* 29 ธิติ
* 30 ชต็อยเบิล
* 31 นูรูล
* 33 ชิมูระ
* 36 วรวุฒิ
* 37 ทาร์เดลี
* 44 วรชิต
* 77 เนเกบา
* 88 ชยพิพัฒน์
* 99 ธนาสิทธิ์
* หัวหน้าผู้ฝึกสอน: รังสรรค์

 |
สิงโตหินผู้พิทักษ์ของชาวรีวกีว

โทโมริ*ชีซา*
***ชีซา*** (ญี่ปุ่น: シーサー; โรมาจิ: *shīsā*; โอกินาวะ: シーサー, อักษรโรมัน: *shiisaa*) เป็นสิ่งประดิษฐ์ทางวัฒนธรรมและสิ่งประดับของชาวรีวกีวดั้งเดิม มีต้นกำเนิดมาจากสิงโตหินจากจีน มักพบในลักษณะวางเป็นคู่ที่รูปร่างเหมือนกัน ชีซามีลักษณะเป็นสัตว์ลูกผสมระหว่างสิงโตและสุนัข มาจากเรื่องปรัมปราของโอกินาวะ ชีซาเป็นสัตว์ผู้พิทักษ์ซึ่งเชื่อกันว่าคอยปกป้องจากสิ่งชั่วร้าย ชาวรีวกีววางชีซาคู่หนึ่งไว้บนหลังคาบ้านหรือขนาบข้างประตูทางเข้าบ้าน โดยทั่วไปชีซาทางด้านซ้ายหุบปาก ส่วนทางด้านขวาอ้าปาก ชีซาที่อ้าปากเป็นผู้ขับไล่วิญญาณชั่วร้าย ส่วนชีซาที่หุบปากจะรักษาวิญญาณที่ดีไว้

ประวัติ
-------

*ชีซา*คู่หนึ่ง ตัวหนึ่งหุบปาก ตัวหนึ่งอ้าปาก
ชีซาเป็นรูปแบบหนึ่งของสิงโตหินจากประเทศจีน เช่นเดียวกับ*โคมาอินุ* (สุนัขสิงโต) ตั้งแต่ยุคเอโดะเป็นต้นมา ชีซาถูกเรียกโดยทั่วไปในญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ว่าเป็น "สุนัขผู้พิทักษ์" มีการกำหนดเพศให้กับชีซาแต่ละตัว ชาวโอกินาวะบางคนเชื่อว่าชีซาตัวผู้หุบปากเพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้ายออกจากบ้าน ส่วนชีซาตัวเมียอ้าปากเพื่อแบ่งปันสิ่งที่ดี คนอื่น ๆ เชื่อว่าชีซาตัวเมียหุบปากเพื่อ "รักษาสิ่งที่ดี" ส่วนชีซาตัวผู้อ้าปากเพื่อ "ขับไล่สิ่งไม่ดีออกไป"

คลังภาพ
-------

* ชีซาหลากหลายรูปแบบ (ไม่รวมมังกร) ในร้านค้าชีซาหลากหลายรูปแบบ (ไม่รวมมังกร) ในร้านค้า
* ชีซา ในนครนาโงะ จังหวัดโอกินาวะ*ชีซา* ในนครนาโงะ จังหวัดโอกินาวะ
* ชีซาในร้านค้าชีซาในร้านค้า
* ชีซาอ้าปาก (ด้านขวา)ชีซาอ้าปาก (ด้านขวา)
* ซีซาหุบปาก (ด้านซ้าย)ซีซาหุบปาก (ด้านซ้าย)
* ชีซาอ้าปากบนหลังคากระเบื้องแบบดั้งเดิมของจังหวัดโอกินาวะชีซาอ้าปากบนหลังคากระเบื้องแบบดั้งเดิมของจังหวัดโอกินาวะ
* รูปสลักชีซาจากเกามะมิยาโกะรูปสลักชีซาจากเกามะมิยาโกะ
* ชีซาบนเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติชีซาบนเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ
* สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลนีโอกินาวะใช้ภาพวาดชีซาเป็นตราสัญลักษณ์สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลนีโอกินาวะใช้ภาพวาดชีซาเป็นตราสัญลักษณ์

ดูเพิ่ม
-------

* เทพารักษ์
* กิเลน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Okinawa Shisa Travelogue". Okinawa Prefectural Government. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-09. สืบค้นเมื่อ 2010-08-09.
2. ↑  "Okinawa Shisa Travelogue". Okinawa Prefectural Government. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-09. สืบค้นเมื่อ 2010-08-09.
3. ↑  "Okinawa Shisa Travelogue". Okinawa Prefectural Government. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-08. สืบค้นเมื่อ 2010-08-09.
4. ↑  "おきけん - シーサー". okiken.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-10-09. สืบค้นเมื่อ 2010-08-09.
5. ↑  Titi28.seesaa.net

บรรณานุกรม
----------

* Chizue, Sesoko. *Legends of Okinawa*. First publication, in Okinawa, 1969.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ชีซา**

* Image of a shisaa
* Netsuke: masterpieces from the Metropolitan Museum of Art, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains many representations of Shisa
พิกัดภูมิศาสตร์: 37°19′38.5″N 126°49′25.5″E﻿ / ﻿37.327361°N 126.823750°E﻿ / 37.327361; 126.823750

**โรงเรียนมัธยมทันว็อน** (เกาหลี: 단원고등학교, ฮันจา: 檀園高等學校) เป็นโรงเรียนรัฐบาลระดับมัธยมปลาย สังกัดสำนักงานการศึกษาจังหวัดคย็องกี ซึ่งตั้งอยู่ในเขตดันว็อน เมืองอันซัน ประเทศเกาหลีใต้

โรงเรียนก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2005 โดยความร่วมมือของหมู่บ้านไร้พรมแดน (국경없는마을) ซึ่งเป็นองค์การนอกภาครัฐในปี ค.ศ. 2006 และ 2007 จัดตั้งขึ้นตามโครงการพัฒนาความหลากหลายทางวัฒนธรรมของกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยวแห่งเกาหลีใต้ คำขวัญคือ "การเป็นผู้รู้จักตนเอง" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 มีนักเรียนทั้งหมด 1,542 คน

เหตุการณ์
---------

บทความหลัก: เหตุเอ็มวี เซว็อลจม
ริบบินสีเหลืองถูกผูกติดกับประตูทางเข้าโรงเรียน เป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง การรอคอย และการกลับมาพบกัน
เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2014 เรือข้ามฟากเกาหลีใต้ เอ็มวี เซว็อล ประสบเหตุพลิกคว่ำ ระหว่างบรรทุกผู้โดยสาร 475 คน จากเมืองอินช็อนไปยังเกาะเชจู ทำให้มีผู้เสียชีวิต 304 ราย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักเรียนและอาจารย์ของโรงเรียน

โรงเรียนถูกปิดไปจนถึงวันที่ 24 เมษายน และกลับมาเปิดเรียนอีกครั้งสำหรับนักเรียนที่รอดชีวิต ซึ่งมีจำนวนเพียง 75 คนเท่านั้น ริบบินสีเหลืองถูกผูกติดกับประตูทางเข้าโรงเรียน มีดอกไม้จำนวนมากถูกนำมาวางไว้ และข้อความไว้อาลัยและให้กำลังใจประดับประดาตลอดทางเข้าโรงเรียน อนุสรณ์ชั่วคราวตั้งอยู่ในโรงยิมบาสเกตบอลของโรงเรียน บริเวณใกล้ ๆ มีชั้นวางดอกไม้จัดไว้สำหรับวางรูปและป้ายชื่อ รวมถึงรูปถ่ายของผู้เสียชีวิตและสูญหายในเหตุการณ์ครั้งนี้

ต่อมารองผู้อำนวยการของโรงเรียน คัง มิน-กยู ผู้รอดชีวิตจากเหตุเรือเฟอร์รี่ ฆ่าตัวตายหลังจากเกิดเหตุไม่ถึงสัปดาห์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "학교연혁". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-04-19. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17.
2. ↑  "원곡동서 '미션' 수행 "다문화가 쏙쏙"". *The Hankyoreh*. 17 July 2007. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17.`{{cite news}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. 1 2  Mullen, Jethro; Kwon, Judy (25 April 2014). "Memories and traces of students lost in South Korean ferry disaster". CNN. สืบค้นเมื่อ 2014-04-25.
4. ↑  "ตำนาน 'ริบบิ้นสีเหลือง'… ตราบใดที่ยังมีความหวัง ก็ยังมีหนทาง". เอ็มไทย. 23 April 2014. สืบค้นเมื่อ 2018-04-29.
5. ↑  "บันทึกนักข่าวจากอันซาน". เนชันทีวี. 24 April 2014. สืบค้นเมื่อ 2018-04-29.
6. ↑  "South Korea ferry disaster: rescued teacher found dead". The Guardian. 18 April 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-04-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **โรงเรียนมัธยมทันว็อน**

* เว็บไซต์ทางการ (เกาหลี)
อาคารชุดในแคนาดา
**อาคารชุด** หรือ **คอนโดมิเนียม** (อังกฤษ: condominium) เป็นที่อยู่อาศัยรูปแบบหนึ่งที่เจ้าของห้องชุดจะต้องแบ่งปันกรรมสิทธิ์หรือความเป็นเจ้าของร่วมกับเจ้าของห้องชุดอื่น ๆ ในพื้นที่ส่วนกลาง เช่น ทางเดิน บริเวณห้องโถง บันได ลิฟต์ โรงจอดรถ สระว่ายน้ำ สนามเด็กเล่น ซึ่งเจ้าของห้องทุกคนจะเป็นเจ้าของร่วมตามกฎหมาย ลักษณะของห้องในอาคารชุดจะเหมือนกับห้องอยู่อาศัย เพียงแต่เราเป็นเจ้าของห้อง ไม่ใช่ผู้เช่า

อาคารชุดเริ่มจากสหรัฐและแคนาดา ธนิดา กิตติอดิสร จากราชบัณฑิตยสถาน ระบุว่า "คำว่าคอนโดมิเนียมในภาษาอังกฤษหมายถึงการถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันในอาคารขนาดใหญ่ที่แบ่งซอยเป็นส่วนต่าง ๆ ให้คนต่างครอบครัวพักอยู่ ต่อมามีความหมายถึง อาคารที่อยู่อาศัย อาคารสำนักงาน หรืออาคารอื่น ที่บุคคลสามารถแยกการถือกรรมสิทธิ์ออกได้เป็นส่วน ๆ โดยแต่ละส่วนประกอบด้วยกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ส่วนบุคคลและกรรมสิทธิ์ร่วมในทรัพย์ส่วนกลาง"

ในภาษาอังกฤษ คำเรียกอาคารชุดและกรรมสิทธิ์ร่วมในอาคารชุดนอกเหนือจากคำว่า *condominium* จะต่างกันไปในแต่ละประเทศหรือภูมิภาค เช่น ในออสเตรเลียและแคนาดาเฉพาะรัฐบริติชโคลัมเบียนิยมเรียกว่า *strata title* ในขณะที่รัฐเกอแบ็กเรียกว่า *divided co-property* ส่วนในอังกฤษและเวลส์เรียกว่า *commonhold* ส่วนภาษาฝรั่งเศสจะเรียกว่า *copropriété* และในรัฐควิเบกอาจเรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า *copropriété divise*

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2554, หน้า 35.
2. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 1401.
3. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 247.
4. ↑  คอนโด (๒๒ เมษายน ๒๕๕๑) .royin.go.th

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **อาคารชุด**


123