**รัฐบาลเปลี่ยนผ่านเอธิโอเปีย** ( **TGE** ) เป็นรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นทันทีหลังจากที่ แนวร่วมประชาธิปไตยประชาชนปฏิวัติเอธิโอเปีย (EPRDF) ยึดอำนาจจาก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย (PDRE) ในปี 1991  ในช่วงเปลี่ยนผ่าน เมเลส เซนาวี ดำรงตำแหน่งประธานรัฐบาลในขณะที่ ทามรัต เลน เป็นนายกรัฐมนตรี  ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญอื่น ๆ ในสถาบันทางการเมืองของประเทศ มันอยู่ภายใต้อำนาจของรัฐบาลเปลี่ยนผ่านที่มีการปรับแนวเขตแดนตามอัตลักษณ์ทางภาษาชาติพันธุ์  รัฐบาลนี้อยู่ในอำนาจจนถึงปี 1995 เมื่อเปลี่ยนผ่านเป็น สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเอธิโอเปีย ที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ซึ่งยังคงอยู่ในปัจจุบัน

ประวัติศาสตร์และภูมิหลัง
------------------------

ในเดือนพฤษภาคม 1991 สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย (PDRE) ถูกโค่นล้มโดยกองกำลังที่ประกอบด้วย TPLF และ EPRFF ที่ควบคุมโดย TPLF โดยมีคำมั่นสัญญาว่าการยอมรับสิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย การเปิดเสรีภาคเศรษฐกิจ และการฟื้นฟูทางการเมืองจะเกิดขึ้นในไม่ช้า สาธารณรัฐประชาธิปฃตยเอธิโอเปียซึ่งเป็นระบอบพลเรือนใหม่ล่าสุดของประเทศ ถูกครอบงำโดยผู้นำของ เดร์ก (1974-1987) ซึ่งเป็นรัฐบาลทหารที่นำโดย เมินกึสทู ฮัยเลอ มารียัม ซึ่งยึดอำนาจโดยการโค่นล้มจักรพรรดิ ฮายิเล เซลาสซี ที่ปกครองมายาวนานถึงปี 1974 เดร์ก ( หมายถึง "คณะกรรมการ" หรือ "สภา") และผู้นำเป็นที่รู้จักจากการปรับโครงสร้างสถาบันทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศอย่างมาก บ่อยครั้งผ่านการปราบปรามและความหวาดกลัว ในขณะเดียวกันก็เปลี่ยนบทบาทของรัฐบาลกลางในกิจการภายในประเทศ โครงการต่างๆ เช่น โครงการหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่ดำเนินการในส่วนต่าง ๆ ของประเทศ เป็นเครื่องยืนยันถึงความมุ่งมั่นของรัฐบาลพม่าที่มีต่อมาตรการปฏิรูปอย่างสุดโต่ง

เมื่ออยู่ในอำนาจ ผู้นำของคอมมิสวนิสต์เอธิโอเปียยังคงดำเนินตามเป้าหมายในฐานะอดีตผู้นำเดร์ก เช่น การกลับมาดำเนินโครงการตั้งถิ่นฐานใหม่ที่ถูกบังคับ ซึ่งหลายคนมองว่าไม่สามารถปฏิบัติได้ และท้ายที่สุดก็พบกับเสียงวิจารณ์จากนานาชาติจำนวนมาก นักวิชาการตั้งข้อสังเกตว่าการล่มสลายของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเอธิโอเปียส่วนใหญ่เกิดขึ้นได้จากการสูญเสียการสนับสนุนทั้งทางการเงินและการทหารจากสหภาพโซเวียตที่ลดน้อยถอยลง ซึ่งก่อนหน้านี้เคยสนับสนุนกลุ่มเดร์ก หลังจากการยึดอำนาจในปี 1974 แนวร่วมปลดปล่อยใช้ประโยชน์จากรัฐที่อ่อนแอของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเอธิโอเปียที่มีการจัดการที่ผิดพลาดและความไม่เป็นที่นิยมโดยทั่วไปเมื่อกองกำลังกบฏเข้ายึดอำนาจอย่างเป็นทางการจากรัฐบาลในเดือนพฤษภาคม 1991

ไม่นานหลังจากที่แนวร่วมปลดปล่อยยึดเมืองหลวงของประเทศได้ ก็มีการเรียก "การประชุมระดับชาติว่าด้วยสันติภาพและการปรองดอง" ที่เมืองแอดดิสอาบาบา การประชุมนี้จัดขึ้นในเดือนกรกฎาคม 1991 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อร่างกรอบการเปลี่ยนแปลงสำหรับช่วงเวลาหลังการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองครั้งล่าสุด 7  การเคลื่อนไหวทางการเมืองที่มีพื้นฐานจากชาติพันธุ์ที่โดดเด่นบางกลุ่มที่มีอยู่ ได้แก่ แนวร่วมปลดปล่อยโอโรโม แนวร่วมปลดปล่อยห่างไกล และ แนวร่วมปลดปล่อยโซมาเลียตะวันตก องค์กรทางการเมืองใด ๆ ที่ต้องการเข้าร่วมจะต้องเน้นที่อัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ ด้วยเหตุนี้ องค์กรหลายแห่งจึงถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อจุดประสงค์นั้น ส่งผลให้เกิดการพัฒนาอย่างรวดเร็วของขบวนการเคลื่อนไหวทางชาติพันธุ์ที่นำโดยชนชั้นสูงในเมือง 45  บุคคลหรือองค์กรทางการเมืองใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับพรรคแรงงานของของเมินกิสตูของเอธิโอเปียก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ethiopia (1975-1992)". nationalanthems.info. 1975-03-21. สืบค้นเมื่อ 2014-03-05.
2. ↑  "Ethiopia". Nationalanthems.info. สืบค้นเมื่อ 2014-03-05.
3. 1 2  "Full text of "The 1991 CIA World Factbook"". สืบค้นเมื่อ 2014-03-05.
4. 1 2  "Full text of "The 1993 CIA World Factbook"". สืบค้นเมื่อ 2014-03-05.
5. 1 2  "Full text of "The 1995 CIA World Factbook"". สืบค้นเมื่อ 2014-03-05.
6. 1 2  Tuso, Hamdesa (1997). "ETHIOPIA: NEW POLITICAL ORDER. ETHNIC CONFLICT IN THE POST COLD WAR ERA". *Istituto Italiano per l'Africa e l'Orient*. **52** (3): 343–364 – โดยทาง JSTOR.
7. ↑  Young, John (1996).
8. ↑  Cohen, John M. (1995). "'Ethnic Federalism' in Ethiopia". *Michigan State University Press*. **2** (2): 157–188.
9. ↑
10. ↑  Abbink, J. (1995-07). "Breaking and making the state: The dynamics of ethnic democracy in Ethiopia". *Journal of Contemporary African Studies* (ภาษาอังกฤษ). **13** (2): 149–163. doi:10.1080/02589009508729570. ISSN 0258-9001. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)