recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ฮอสท์ ซินเดอร์มัน** (เยอรมัน: *Horst Sindermann*) เป็นนักคอมมิวนิสต์และนักการเมืองชาวเยอรมัน ดำรงตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรีคนที่ 2 และประธานหอประชาชนคนที่ 3 ของประเทศเยอรมนีตะวันออก เขาเป็นสมาชิกเพียงคนเดียวของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนีที่ได้ดำรงตำแหน่งประธานหอประชาชน

ฮอสท์ ซินเดอร์มันเกิดที่นครเดรสเดิน เป็นบุตรของนายคาร์ล ซินเดอร์มัน (Karl Sindermann) นักการเมืองสายสังคมนิยมประชาธิปไตย พี่ชายของเขานามว่าควร์ท ซินเดอร์มัน (Kurt Sindermann) เป็นสมาชิกคอมมิวนิสต์และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภารัฐซัคเซินระหว่างปี 1929 ถึง 1933

ฮอสท์ ซินเดอร์มันเข้าร่วมขบวนการยุวชนคอมมิวนิสต์ในปี 1929 และกลายเป็นสมาชิกระดับเจ้าหน้าที่สาขาเดรสเดินในปี 1932 ต่อมา ขบวนการของเขาถูกสั่งห้ามทำกิจกรรมจากรัฐบาลพรรคนาซีในปี 1933 ส่งผลให้เขาถูกจับกุมและจำคุกเป็นเวลาแปดเดือนในข้อหาดำเนินกิจกรรมผิดกฎหมาย 

ในปี 1934 ซินเดอร์มันได้เป็นหัวหน้าแผนกการเมืองของขบวนการยุวชนคอมมิวนิสต์สาขาเดรสเดิน และในปี 1935 เขาก็ถูกจับกุมอีกครั้งในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน และถูกขังเดี่ยวเป็นเวลาหกปีในเรือนจำวัลด์ไฮม์ และถูกส่งตัวไปยังค่ายกักกันหลายแห่งในฐานะนักโทษผู้ได้รับความคุ้มครอง จนกระทั่งเขาถูกปลดปล่อยโดยกองทัพสหรัฐในปี 1945 หลังจากนั้นเขาก็กลับไปยังรัฐซัคเซิน และดำเนินกิจกรรมทางการเมืองกับขบวนการคอมมิวนิสต์

อ้างอิง
-------

* Michael Kubina: *Die SED und ihre Mauer. In: Klaus-Dietmar Henke: Die Mauer. Errichtung, Überwindung, Erinnerung*. Deutscher Taschenbuch-Verlag, München 2011, ISBN 978-3-423-24877-8, S. 87.

| * ด
* ค
* ก
หัวหน้ารัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี |
| --- |
| 
* อ็อทโท โกรเทอโวล
* วิลลี ชโตฟ
* ฮอสท์ ซินเดอร์มัน
* วิลลี ชโตฟ
* ฮันส์ โมโดร
* โลทาร์ เดอ เม็ซซีแอร์

 | เยอรมนีตะวันออก |

| * ด
* ค
* ก
ประธานหอประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี |
| --- |
| 
* โยฮันเนิส ดีคมัน
* เกรัลท์ เกิททิง
* ฮอสท์ ซินเดอร์มัน
* กึนเทอร์ มาล็อยดา
* ซาบีเนอ แบร์คมัน-โพล

 | เยอรมนีตะวันออก |
**ขี้ไก่ย่าน** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Mikania micrantha*) เป็นพืชที่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว มีลักษณะเป็นไม้เลื้อย เติบโตได้ดีในพื้นที่ที่มีความชื้นสูง แสงส่องถึง และมีความอุดมสมบูรณ์ของดินมาก สามารถปรับตัวได้แม้ว่าดินจะมีความอุดมสมบูรณ์น้อย เมล็ดสามารถกระจายได้ไกลโดยอาศัยลม ในการออกดอกหนึ่งครั้งสามารถผลิตเมล็ดได้จำนวนมากกว่า 20,000 - 40,000 เมล็ดโดยประมาณ

ประวัติ
-------

ขี้ไก่ย่าน มีถิ่นกำเนิดทางอเมริกาใต้ ไม่มีหลักฐานแน่นอนว่าได้แพร่ระบาดเข้ามาประเทศไทยตั้งแต่เมื่อใด

ลักษณะ
------

* ต้น ไม้ล้มลุกเลื้อย ลำต้นสูง 7 ม. มีขน เกลี้ยง หรือมีขนนุ่มเล็กน้อย
* ใบ จะออกตรงข้ามกัน รูปไข่แกมสามเหลี่ยม กว้าง 1.5-6 ซ.ม. ยาว 3-10 ซ.ม. ตรงปลาย ใบจะแหลมเรียว โคนใบรูปหัวใจ ขอบใบจัก เป็นซี่ฟันหยาบๆ ผิวเกลี้ยง
* ดอก ออกตามง่ามใบ เป็นกระจุก ริ้วประดับ บาง ค่อนข้างจะโปร่งใส กลีบดอกสีขาว แกมเขียว ยาว 4-5 มม. โคนเชื่อมติดกัน ตรงปลายแยกออกเป็น 5 แฉก อับเรณูสี เทาอมน้ำเงินอ่อน หรือสีดำอมเทา ท่อเกสร ตัวเมียสีขาว
* ผล ถ้าแห้ง จะมีสีน้ำตาลเข้ม มีต่อมระยางค์แข็งจำนวนมากยาว 3-4 มม. ผลอ่อนสีขาว ถ้าแห้งเป็นสีแดง

การรุกราน
---------

### สถานการณ์การรุกรานในไทย

ขี้ไก่ย่านเป็นวัชพืชประเภทใบกว้างอายุหลายปี ลำต้นเป็นเถายาวเลื้อยคลุมพันธุ์ไม้อื่น พบขึ้นทั่วไปในสภาพดินชื้น แพร่กระจายในแหล่งปลูกพืชยืนต้นและที่รกร้างว่างเปล่า ลักษณะของความเสียหาย แก่งแย่งธาตุอาหารและน้ำ กับพืชปลูกและปกคลุมไม้ต้นหรือไม้พุ่มจนขาดแสงแดดและตายไป พบขี้ไก่ย่านได้ทั่วประเทศ ยังไม่มีการระบาดรุนแรง แต่พบมีการระบาดเล็กน้อย ในภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกและภาคใต้

### สถานการณ์การรุกรานในต่างประเทศ

ขี้ไก่ย่าน เป็นวัชพืชที่แพร่กระจายในเขตร้อน เติบโตอย่างรวดเร็ว และปกคลุมพืชชนิดอื่นๆ ในประเทศเนปาล ขี้ไก่ย่านบุกรุกเข้าไปในอุทยานแห่งชาติชิดวัน( Chitwan National Park) โดยขี้ไก่ย่านปกคลุมมากกว่า 20% ของพื้นที่อุทยาน ทำให้เกิดปัญหาต่อพืชชนิดอื่นในพื้นที่มีการต่อต้านการแพร่กระจายของขี้ไก่ย่านในหลายๆประเทศ โดยการใช้ herbicides 2,4-D 2,4,5-T และ paraquat นอกจากนี้ยังมีการใช้ศัตรูตามธรรมชาติของขี้ไก่ย่านในรัฐอัสสัมและศรีลังกา เพื่อยับยั้งการแพร่กระจายของขี้ไก่ย่าน

### สาเหตุที่ถูกจัดเป็นสายพันธุ์รุกรานร้ายแรง

เนื่องจากย่านขี้ไก่มักการแพร่กระจายพบขึ้นทั่วไปในสภาพดินชื้น และยังขึ้นเลื้อยคลุมพรรณไม้อื่นทำให้ไม้ได้รับผลกระทบจากการ ขาดแสงสว่างในการสังเคราะห์ด้วยแสง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Mikania micrantha". *Wikipedia*. Mikania micrantha. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2559. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. 1 2 3  "ขี้ไก่ย่าน". *สำนักความหลากหลายทางชีวภาพ, สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม*. ชนิดพันธุ์พืชต่างถิ่นรุกรานในประเทศไทย ( IAS in Thailand ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-08-18. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2559. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  *องค์การสวนพฤกษศาสตร์ และสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์*. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2559. `{{cite web}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help); ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
เดสตา ดัมตู
เดสตา ดัมตู: imagoเดสตา ดัมตู: imago

*เกิด*: 1892; Shewa  
*เสียชีวิต*: 24 กุมภาพันธ์ 1937; Shewa  
*ประเทศ*: จักรวรรดิเอธิโอเปีย  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*อาชีพ*: บุคลากรทางทหาร  

**สมาคม**

*ศาสนา*: Ethiopian Orthodox Tewahedo Church
**ครอบครัว**

*บิดา-มารดา*: Damtew Ketena;   
*คู่สมรส*: Princess Tenagnework  
*บุตร*: Prince Amha Desta, เจ้าหญิงเซเบล เดสตาแห่งเอธิโอเปีย, Princess Aida Desta, เจ้าหญิงโซเฟีย เดสตาแห่งเอธิโอเปีย  

**ความทรงจำ**

*รางวัล*: Knight Commander of the Order of the British Empire  
*สถานที่ฝังศพ*: อาสนวิหารตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ (อาดดิสอาบาบา)  

**เดสตา คัมตู** (Desta Damtew; ภาษาอัมหาริก: ደስታ ዳምጠው) เป็นทหารบกชาวเอธิโอเปีย เป็นหลานเขยของจักรพรรดิเฮลี เซลาสซี โดยสมรสกับเจ้าหญิงเตนักเนวอร์ก (Tenagnework) เขาเกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2435 และเสียชีวิตเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ที่เมืองเชวา

ใน พ.ศ. 2478 ดัมตูได้เป็นผู้บัญชาการทหารตามแนวชายแดนด้านใต้ของเอธิโอเปียในสงครามอิตาลี-อบิสซิเนียครั้งที่สอง กองทัพของเขาพ่ายแพ้กองทัพอิตาลีเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2478 ทำให้เขาต้องล่าทัพไป หลังจากที่อิตาลีเป็นฝ่ายรุกหนักหลังฤดูฝน ดัมตูถูกจับตัวได้ที่ทะเลสาบชาลา ดัมตูพยายามหลบหนี จึงถูกประหารชีวิตในที่สุด

หลังจากที่เอธิโอเปียได้รับเอกราชจากอิตาลีใน พ.ศ. 2484 ร่างที่เหลือของดัมตู ถูกเคลื่อนย้ายจากบริเวณที่ถูกชาวอิตาลีฝังไว้ มาฝังยัง Holy Trinity Cathedral

อ้างอิง
-------

1. ↑  Royal Ark
2. ↑  The Times, Friday, Feb 26, 1937; pg. 18; Issue 47619; col C: 'Ras Desta An Able Ethiopian Chief' (Obituary) "...Ras Desta commanded the forces of his provinces, Sidamo and Galla Borana: he was able to raise a total of some 25,000 men.."
**กระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม** (ญี่ปุ่น: 経済産業省; โรมาจิ: *Keizai-sangyō-shō*; อังกฤษ: Ministry of Economy, Trade and Industry หรือ METI) เป็นหน่วยงานราชการของประเทศญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่สำคัญคือ "การวางแผนในการพัฒนาเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมที่เน้นการยกระดับเศรษฐกิจของภาคเอกชนและพัฒนาการที่ราบรื่นของความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจต่างประเทศ กับการรักษาอุปทานที่มั่นคงและมีประสิทธิภาพของแหล่งทรัพยากรสินแร่และพลังงาน"

กระทรวง METI เดิมทีคือกระทรวงการค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรม (ญี่ปุ่น: 通商産業省; อังกฤษ: Ministry of International Trade and Industry) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการผลักดันประเทศญี่ปุ่นช่วงเศรษฐกิจเติบโตสูง (Japanese economic miracle) และได้เปลี่ยนชื่อเป็นปัจจุบัน เมื่อวันที่ 6 มกราคม 2544 จากการปรับโครงสร้างหน่วยงานราชการส่วนกลางของประเทศญี่ปุ่น (中央省庁再編)

รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม (ญี่ปุ่น: 経済産業大臣; โรมาจิ: *Keizai Sangyō Daijin*; อังกฤษ: Minister of Economy, Trade and Industry) ปัจจุบันคือ นายฮิโระชิเกะ เซะโค

อ้างอิง
-------

1. ↑  มาตรา 3 ของกฎหมาย Act for Establishment of the Ministry of Economy, Trade and Industry (経済産業省設置法 เก็บถาวร 2018-08-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
2. ↑

  


| * ด
* ค
* ก
กระทรวงและหน่วยงานรัฐบาลญี่ปุ่น |
| --- |
| 日の丸 | 
* คณะรัฐมนตรี

 | 五七桐花紋 |
| 
* สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
* สำนักงานกฤษฎีกา
* สภาความมั่นคงแห่งชาติ
* องค์การบุคลากรแห่งชาติ

 |
| 
* สำนักคณะรัฐมนตรี
	+ สำนักพระราชวัง
	+ คณะกรรมการการค้ายุติธรรม
	+ คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
	+ คณะกรรมการบริหารกาสิโนญี่ปุ่น
	+ สำนักงานป้องกันข้อมูลส่วนบุคคล
	+ สำนักงานบริการการเงิน
	+ สำนักงานคุ้มครองผู้บริโภค
* สำนักงานดิจิทัล
* สำนักงานการบูรณะ

 |
| 
* กิจการภายในประเทศและการสื่อสาร
* ยุติธรรม
* การต่างประเทศ
* การคลัง
* ศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี
* สาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการ
* เกษตร ป่าไม้ และประมง
* เศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม
* กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว
* สิ่งแวดล้อม
* ป้องกันประเทศ

 |
| 
* คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน (องค์กรอิสระ)

 |
**กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง** (ญี่ปุ่น: 農林水産省; โรมาจิ: *Norin Suisan Shō*; ทับศัพท์: โนรินซูยซังโช) เป็นกระทรวงที่มีฐานะเป็นคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลอุตสาหกรรมการเกษตร การป่าไม้ และการประมง อักษรย่อของกระทรวงฯ คือ **MAFF**

ประวัติและภูมิหลัง
------------------

รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กำหนดให้มีการก่อตั้ง**กระทรวงเกษตรและพาณิชย์** (ญี่ปุ่น: 農商務省; โรมาจิ: *Nōshōmu-shō*) ขึ้นในปี พ.ศ. 2424 โดยมี ทากิ ทาเตกิ เป็นรัฐมนตรีฯ

ในปี พ.ศ. 2468 กิจการการพาณิชย์ถูกแยกเป็น**กระทรวงพาณิชย์** (ญี่ปุ่น: 商工省; โรมาจิ: *Shōkō-shō*) แทนและเปลี่ยนชื่อเป็น**กระทรวงการเกษตรและป่าไม้** (ญี่ปุ่น: 農林省; โรมาจิ: *Nōrin-shō*) โดยมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2446 ที่ได้ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับเวลางานและความปลอดภัยของแรงงาน

และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 จนถึง 2488 เมื่อกระทรวงพาณิชย์ถูกยุบลงเนื่องจากการโอนอุตสาหกรรมมาเป็นของรัฐเพื่อช่วยให้ญี่ปุ่นสามารถชนะสงครามโลกครั้งที่สองกับฝ่ายสัมพันธมิตรได้ บางส่วนของกระทรวงฯ ก็กลับคืนสู่กระทรวงเกษตรและป่าไม้ ซึ่งนั่นทำให้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น**กระทรวงเกษตรและพาณิชย์** (ญี่ปุ่น: 農商省; โรมาจิ: *Nōshō-shō*)

ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมงเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงอำนาจหน้าที่ของกระทรวงที่ดีขึ้นและเป็นหลักประกันในการควบคุมกำกับดูแลวัตถุดิบอาหารที่ปลอดภัย และปกป้องผู้ผลิตและแรงงานในอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร

อำนาจหน้าที่
------------

อำนาจหน้าที่หลักของกระทรวงฯ คือการตั้งมาตรฐานคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร กำกับดูแลตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ การซื้อขายอาหาร การการฟื้นสภาพที่ดินและโครงการการปรับปรุงบำรุงที่ดิน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "THE ROLE OF MINISTRY OF AGRICULTURE, FORESTRY AND FISHERIES". Official Website of MAFF. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-09-27. สืบค้นเมื่อ 2021-11-03.

| * ด
* ค
* ก
กระทรวงและหน่วยงานรัฐบาลญี่ปุ่น |
| --- |
| 日の丸 | 
* คณะรัฐมนตรี

 | 五七桐花紋 |
| 
* สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
* สำนักงานกฤษฎีกา
* สภาความมั่นคงแห่งชาติ
* องค์การบุคลากรแห่งชาติ

 |
| 
* สำนักคณะรัฐมนตรี
	+ สำนักพระราชวัง
	+ คณะกรรมการการค้ายุติธรรม
	+ คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
	+ คณะกรรมการบริหารกาสิโนญี่ปุ่น
	+ สำนักงานป้องกันข้อมูลส่วนบุคคล
	+ สำนักงานบริการการเงิน
	+ สำนักงานคุ้มครองผู้บริโภค
* สำนักงานดิจิทัล
* สำนักงานการบูรณะ

 |
| 
* กิจการภายในประเทศและการสื่อสาร
* ยุติธรรม
* การต่างประเทศ
* การคลัง
* ศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี
* สาธารณสุข แรงงาน และสวัสดิการ
* เกษตร ป่าไม้ และประมง
* เศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม
* กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว
* สิ่งแวดล้อม
* ป้องกันประเทศ

 |
| 
* คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน (องค์กรอิสระ)

 |
**วัดหน้าไม้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี

วัดหน้าไม้ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2466 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 ผู้ริเริ่มสร้างวัดมี นายทรัพย์ แผ่พร กำนันตำบลหน้าไม้ในขณะนั้นเป็นหัวหน้ากับ นายอ่อน แจ่มจันทร์ เป็นผู้ให้ที่ดินสร้างคนละ 8 ไร่ ต่อมานายแหยม มีขันทอง ให้อีก 10 ไร่ รวมเป็นที่ดินทั้งหมด 28 ไร่ นายเล็ก กลมเกลา นายอยู่ โรจนาวี นายเปลี่ยน เลิศแล้ว ให้เรือนคนละ 1 หลังใช้เป็นกุฏิสงฆ์ แล้วได้ปลูกเป็นศาลาดินขึ้น ต่อมาใน พ.ศ. 2468 ได้สร้างโบสถ์ชั่วคราวขึ้นเป็นเรือนไม้ โดยมีพระหนู นาคเสนเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาสมัยพระอุทัยกลมเกลาเป็นเจ้าอาวาส ได้ปลูกสร้างศาลาการเปรียญถาวรขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2474 มีการตั้งโรงเรียนสอนพระธรรมวินัยแก่ภิกษุสามเณรและธรรมศึกษาแก่ฆราวาส ส่วนอุโบสถนั้นมาเริ่มก่อสร้างเมื่อสมัยพระอธิการทองคำจนฺทรํสี พ.ศ. 2508

นอกเหนือไปจากการทำบุญเป็นประจำทางศาสนาแล้ว ทางวัดยังได้จัดทำบุญเป็นพิเศษประจำปีอีกเช่นการตักบาตรเทโวในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 คือการใส่บาตรรอบอุโบสถ มีการแสดงพระธรรมเทศนาเรื่องโปรดพุทธมารดาของพุทธองค์งานไหว้พระปิดทอง และแสดงพระธรรมเทศนาเพื่อหาเงินบูรณะะวัดการหล่อเทียนเข้าพรรษาจัดให้มีในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 8 แล้วจะหล่อในวันรุ่งขึ้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระหนูนาคเสน พ.ศ. 2466–2473
* พระตุ๊(ไม่ทราบฉายา) พ.ศ. 2474–2475
* พระอุทัยกลมเกลา พ.ศ. 2475–2480
* พระสง่าพึ่งพักตร์ พ.ศ. 2480–2484
* พระปุ่ม (ไม่ทราบฉายา) พ.ศ. 2484–2487
* พระวน (ไม่ทราบฉายา) พ.ศ. 2487–2489
* พระลบจันทร์ พ.ศ. 2489–2493
* พระเลิศเนตรน้อย พ.ศ. 2493–2497
* พระทองวงศ์สมิง พ.ศ. 2497–2503
* พระทองคำจนฺทรํสี พ.ศ. 2503–2512
* พระสังวาลยี่สมบุญ รักษาการแทนเจ้าอาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดหน้าไม้". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดหน้าไม้". องค์การบริหารส่วนตำบลหน้าไม้.
**ถ้ำเพชร เอ็ม 100** เป็นชาวจังหวัดกระบี่ สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 4) แพ้ 3

ประวัติ
-------

ถ้ำเพชรชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 สิงหาคม 2533 ชนะน็อค เรืองศักดิ์น้อย ส. ประสิทธิ์ ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกที่สนามมวยเวทีลุมพินี และชกชนะตลอดจนมาแพ้ครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม 2537 โดยแพ้คะแนนยอดสนั่น ส.นันทชัย ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก จากนั้น ถ้ำเพชรได้ชกเป็นคู่มวยประกอบรายการป้องกันแชมป์โลกของทรงชัย รัตนสุบรรณอีกหลายครั้ง ซึ่งสามารถชกชนะ นิค เซียนทอย ฮิปโป กาลา และอัลซาท ทัควาคูลินได้ ทำให้ได้รับการสนับสนุนให้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 24 มีนาคม 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ แมกนูตอฟ ไป 

หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ ถ้ำเพชรขึ้นชกชนะอีก 3 ครั้ง รวมทั้งได้ครองแชมป์มวยสากลของสนามมวยเวทีลุมพินี ชนะคะแนน มาพิชิต อุทัยเทวี แต่ก็ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากชกชนะ รอนนี่ ไบโอนาส เมื่อ 15 มีนาคม 2540 ที่ สตูล ถ้ำเพชรก็หยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 8 สิงหาคม 2543 แพ้คะแนน ปราบ ส.แสนยากร ที่ สุราษฏร์ธานี จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 24 มี.ค. 2539 แพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ แมกนูตอฟ (รัสเซีย) ที่ จ.ปทุมธานี

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**โคโค่ แจ๊ซ** เป็นกลุ่มศิลปินเพลงแนวแจ๊ซ ของไทย ที่มีผลงานเพลงในช่วงปี พ.ศ. 2532-พ.ศ. 2536 โดยมีนักร้องนำคือ นรีกระจ่าง คันธมาส

ประวัติ
-------

โคโค่แจ๊ซ เป็นการรวมตัวของนักดนตรีอาวุโส คือ **ปิยะ โกศินานนท์** มือเปียโนคนตาบอด และ **ชื่น เริงใจ** มือแซ็กโซโฟนระดับอาจารย์ ร่วมกับ **นรีกระจ่าง คันธมาส** นักร้องหญิงวัย 18 ปีในขณะนั้น โดยมีสตูดิโออัลบั้มเพลงชุดแรกกับค่าย คีตา เรคคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2532 ซึ่งเพลงในอัลบั้มแรกล้วนเป็นการนำบทเพลงเก่าของศิลปินท่านอื่นๆ มาเรียบเรียงใหม่เป็นดนตรีแจ๊ซทั้งสิ้น อาทิ อีกนาน, ตัวสำรอง, อำนาจเงิน, รางวัลแด่คนช่างฝัน, เดือนเพ็ญ ฯลฯ ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้ออกอัลบั้มชุด *"แทนค่านับพันของคืนวันหวาน"* ซึ่งเป็นการนำเพลงเก่ามาทำดนตรีใหม่เช่นเคย โดยได้เพิ่มเพลงใหม่ คือ รักฉันวันละนิด และ นั่งลงตรงที่เดิม แต่คุณปิยะได้ถึงแก่กรรมก่อนอัลบั้มจะวางแผง ทำให้โคโค่แจ๊ซเหลือสมาชิกเพียงสองคน และนรีกระจ่างได้เริ่มออกอัลบั้มเดี่ยวกับต้นสังกัดเดิมในอีกหนึ่งปีให้หลัง 

ปี พ.ศ. 2536 โคโค่แจ๊ซรวมตัวอีกครั้งโดยมีเพียง อาจารย์ชื่น และ นรีกระจ่าง โดยมีสตูดิโออัลบั้มชุด *"คิดถึง...คาราบาว"* กับค่ายมูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งเป็นการนำบทเพลงของสุดยอดวงดนตรีเพื่อชีวิต "คาราบาว" มาเรียบเรียงเป็นดนตรีแจ๊ซ อาทิ ทะเลใจ, รักคุณเท่าฟ้า, รักต้องสู้, สบายกว่า ฯลฯ แต่หลังจบอัลบั้มชุดนี้แล้วก็เป็นอันต้องยุบวง โดยนรีกระจ่างได้ออกอัลบั้มเดี่ยวอีกหลายชุด ส่วนอาจารย์ชื่น ยังคงสอนดนตรี และเป่าแซ็กโซโฟนให้กับวงดนตรีในสังกัดกรุงเทพมหานคร

ผลงานเพลง
---------

1. โคโค่แจ๊ซ (2532)
2. แทนค่านับพันของคืนวันหวาน (2533)
3. คิดถึง..คาราบาว (2536)
4. รวมหวานวันเก่า
5. ดอกไม้ในซอกกำแพง
6. Coco Cool
7. ราชินีพระจันทร์
8. อันความรัก
9. นรีกระจ่าง และ วิยะดา - คู่รัก
10. นรีกระจ่าง และ ชรัส เฟื่องอารมย์ - คู่ใจ
11. Colours of Love

อ้างอิง
-------

1. ↑  พลิกปูม คีตา ๒๕๓๓
2. ↑  อ.ชื่น เริงใจ ทำอะไรอยู่[*ลิงก์เสีย*]
**วัดหลวงปากเซ** (ลาว: ວັດຫລວງປາກເຊ) หรือ **วัดโพธิ์ระตะนะสาสะดาราม** เป็นวัดในปากเซ แขวงจำปาสัก ประเทศลาว อยู่บริเวณที่แม่น้ำเซโดนไหลไปบรรจบกับแม่น้ำโขง เกิดเป็นเส้นสายน้ำสองสีที่ตัดกันระหว่างน้ำเซสีเขียวเข้มกับน้ำของหรือน้ำโขงสีน้ำตาลอ่อน

ในอดีตเป็นพระอารามที่มีความสำคัญของอาณาจักรล้านช้างฝ่ายใต้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 และเป็นที่ตั้งของโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรม

อาคารโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2486 โดยช่างชาวลาวชื่อ *ทิดพู* เป็นผู้ออกแบบแต่ช่างผู้ลงมือสร้างและปั้นลายประดับเป็นชาวเวียดนาม เป็นศิลปะผสมผสานวัฒนธรรมตะวันออกกับตะวันตก มีเสาเหลี่ยมและกลมแบบกรีก หัวเสาเป็นปูนปั้นลายพรรณพฤกษาแบบโครินเธียนรับกับแขนนาง (คันทวย) ปูนปั้นรูปเทพธิดาประนมมือ มีประติมากรรมปูนปั้นรูปพญานาคสองฝั่งบันไดทางขึ้นที่มีลักษณะเป็นศิลปะอันนัมหรือเวียดนาม มีเสมาศิลาจารึกอักษรธรรม

อุโบสถสร้างในเวลาไล่เลี่ยกับวิทยาลัยสงฆ์ แต่มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่อยู่เสมอ ภายในวัดมีธาตุเจ้านายเชื้อพระวงศ์จำปาสักหลายองค์ เช่น ท่านกระต่าย โดนสโสฤทธิ์ อดีตนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลฝ่ายอนุรักษ์นิยมก่อนการปฏิวัติของฝ่ายซ้ายในลาว ส่วนด้านหลังเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น อยู่ติดกับแม่น้ำเซโดนใช้เป็นโรงเรียนสอนพุทธศาสนาสำหรับพระสงฆ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหลวงปากเซ การประสมประเสที่น่าทึ่ง". ทางอีศาน.
2. ↑  "วัดหลวงปากเซ เสน่ห์ของวันวาน". วอยซ์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหลวง**
**โอมูอามูอา** (อังกฤษ: ʻOumuamua; ชื่ออย่างเป็นทางการ **1I/2017 U1**) เป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์วัตถุแรกที่ทราบที่ผ่านเข้าระบบสุริยะ รอเบิร์ต เวริก (Robert Weryk) ค้นพบบนแนววิถีไฮเปอร์บอลิกที่เยื้องศูนย์กลางมากเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2560 หลังผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด 40 วัน มีการสังเกตครั้งแรกโดยกล้องโทรทรรศน์ แพนสตาส์ (Pan-STARRS) เมื่อวัตถุมีระยะห่างจากโลกประมาณ 85 เท่าของระยะทางโลก–ดวงจันทร์ โดยมุ่งออกจากดวงอาทิตย์ เดิมคาดว่าเป็นดาวหาง แต่หนึ่งสัปดาห์ถัดมามีการจำแนกใหม่เป็นดาวเคราะห์น้อย ซึ่งขณะนั้นเป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์กลุ่มใหม่วัตถุแรก เนื่องจากแนววิถีไฮเปอร์บอลิกมากของมัน สุดท้ายมันจะออกจากระบบสุริยะและกลับสู่อวกาศระหว่างดาวฤกษ์อีกครั้ง เวลาที่วัตถุนี้เดินทางท่ามกลางดาวฤกษ์ในจานดาราจักรนั้นไม่ทราบ

โอมูอามูอาเป็นวัตถุขนาดเล็ก ขนาดประมาณ 800 × 100 ฟุต มีสีดำออกแดง คล้ายวัตถุในระบบสุริยะชั้นนอก วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 นักดาราศาสตร์รายงานว่า โอมูอามูอา เป็นดาวหางไม่ใช่ดาวเคราะห์น้อยตามที่เคยจำแนกเอาไว้

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "First Known Interstellar Visitor is an 'Oddball'". *Gemini Observatory* (Press release). 20 November 2017. สืบค้นเมื่อ 28 November 2017.
3. ↑  Witze, Alexandra (27 June 2018). "Mysterious interstellar visitor is a comet – not an asteroid – Quirks in ʻOumuamua's path through the Solar System helped researchers solve a case of mistaken identity". *Nature*. doi:10.1038/d41586-018-05552-9. S2CID 126317359. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 June 2018. สืบค้นเมื่อ 27 June 2018.
**โอมิยะ** (ญี่ปุ่น: 近江屋; โรมาจิ: *Ōmiya*) เป็นชื่อร้านค้าในญี่ปุ่น

โอมิยะบนถนนคาวารามาจิในเกียวโต
------------------------------

โอมิยะบนถนนคาวารามาจิในเกียวโต เป็นสถานที่ลอบสังหารซากาโมโตะ เรียวมะ และนากาโอกะ ชินตาโร (ที่เรียกว่าอุบัติการณ์โอมิยะ) เป็นร้านขายซอสถั่วเหลืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน 

ร้านนี้บริหารงานโดยตระกูลอิงูจิซึ่งเป็นตระกูลสำคัญที่มีที่ดินซึ่งปัจจุบันคือชิโจคาวารามาจิว่ากันว่าเป็นสถานที่ที่เรียวมะและชินตาโรพักอยู่

โอมิยะได้ปิดกิจการไป ซึ่งลูกหลานของ ชินซูเกะเจ้าของร้านโอมิยะได้เคยทำซอสถั่วเหลืองออกจำหน่ายภายใต้ชื่อ 'คินชินเท็น' จนถึงต้นยุคโชวะ

สถานที่ที่ตั้งร้านในสมัยยุคบากูมัตสึนั้นอยู่ติดกับด้านเหนือของสถานที่ซึ่งมีเสาหินที่จารึกข้อความว่า 'ซากาโมโตะ เรียวมะ นากาโอกะ ไทโนจิ' ตั้งตระหง่านอยู่ในปัจจุบัน ว่ากันว่าเหตุที่เสาหินสร้างขึ้นบนที่ดินข้างเคียงเป็นเพราะไม่ได้รับการอนุมัติจากเจ้าของที่ดินในการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1927

หลุมศพของตระกูลอิงูจิอยู่ที่วัด Konkaikōmyōji ฮิโรชิ อิงูจิ อดีตผู้พิพากษาเป็นทายาทของชินซูเกะ อิงูจิ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  「うまいぜよ」坂本龍馬もうなった味！？　暗殺の地･近江屋「直伝の醤油」発見　霊山歴史館で公開へ　- 産経WEST（2018年7月31日閲覧）
2. ↑  以前は旅行代理店（京阪交通社）だったが2013年12月21日より「京のとんぼ 近江屋本店」（回転寿店）の前に石碑と案内板が建っている。
3. ↑  碑には子孫である井口新之助とともに隣地の所有者である水島善太郎の名がある（碑文）。
4. ↑  中村武生『京都の江戸時代を歩く』（文理閣 2008年） 171ページ

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°0′20.15″N 135°46′8.6″E﻿ / ﻿35.0055972°N 135.769056°E﻿ / 35.0055972; 135.769056
**โคเอ็กซ์อควาเรี่ยม** (อังกฤษ: COEX Aquarium; เกาหลี: 코엑스 아쿠아리움) เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ในชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้าโคเอ็กซ์ ในเขตคังนัม โซล

การเดินทางมาที่โคเอ็กซ์อควาเรี่ยม สามารถทำได้โดยโดยสารรถไฟใต้ดินสาย 2 ขึ้นที่สถานีซัมซอง ออกที่ประตู 5 แล้วเดินตามป้าย

พื้นที่ของโคเอ็กซ์อควาเรี่ยม มีเนื้อที่ 14,000 ตารางเมตร มีปลาแสดงไว้กว่า 40,000 ตัว กว่า 650 ชนิด เปิดทำการตั้งแต่ 10.00-20.00 น. อัตราค่าเข้าชม ผู้ใหญ่ 17,500 วอน เด็กโต 14,500 วอน เด็กเล็กความสูงไม่เกิน 110 เซนติเมตร 11,000 วอน

โดยแบ่งพื้นที่จัดแสดงไว้เป็นส่วนต่าง ๆ คือ

* Korean Fish เป็นส่วนของตู้ปลาขนาดเล็ก และปลาน้ำจืดหลากหลายชนิด ทั้งปลาพื้นเมืองของเกาหลี และปลาพื้นที่อื่น
* Aqua Gallery เป็นส่วนแสดงตู้ปลาแปลก ๆ หลายขนาด ทำจากวัสดุต่าง ๆ กัน เช่น เตียงนอน, ชักโครก
* Amazonian World ส่วนจัดแสดงระบบชีวนิเวศของป่าอเมซอน
* Kids Aquarium เป็นส่วนของตู้ปลาขนาดเล็ก
* The Seven Seas เป็นส่วนจัดแสดงตู้ปลาและปลาทะเลขนาดใหญ่
* Marine Touch เป็นอ่างขนาดยาว ซึ่งผู้ที่เข้าชมรวมทั้งเด็ก ๆ สามารถสัมผัสสัตว์ทะเลที่อยู่ในนั้นได้ เช่น ปลาดาว
* Ocean Kingdom เป็นอุโมงค์ใสขนาดยาว มีจุดเด่น คือ ปลาฉลาม และเต่าทะเล
* The Deep Blue Sea เป็นส่วนของปลาทะเลน้ำลึก และแมงกะพรุนหลากหลายชนิด

ชนิดของสัตว์ที่แสดงมีทั้งสัตว์น้ำและไม่ใช่สัตว์น้ำ อาทิ มานาที, ไข่จระเข้น้ำเค็ม, ค้างคาว, แพรี่ด็อก, ลิงกระรอก, กบมะเขือเทศ, แอกโซลอเติล เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 112-124, *เยือน coex aquarium* โดย Baggiaoun. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 9 ปีที่ 1: มีนาคม 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ (เกาหลี)

พิกัดภูมิศาสตร์
---------------

37°30′45″N 127°03′32″E﻿ / ﻿37.51250°N 127.05889°E﻿ / 37.51250; 127.05889พิกัดภูมิศาสตร์: 37°30′45″N 127°03′32″E﻿ / ﻿37.51250°N 127.05889°E﻿ / 37.51250; 127.05889
เจ้าหญิงนูร์ บินต์ อาซิม (อังกฤษ: Princess Noor bint Asem) ประสูติเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2521 ณ อัมมาน จอร์แดน เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายอาซิม บิน นาเยฟ และ ฟรอสเซน โวกาชูริ อดีตพระชายา ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 แห่งจอร์แดน ด้านการศึกษา ทรงจบจากคิงส์คอลเลจมาดริด และทรงจบปริญญาตรีด้านการสื่อสารการเมืองจากมหาวิทยาลัยเมอร์สัน ในปี 2547 ทรงเป็นผู้นำที่มีภาวะผู้นำบวกและยุทธศาสตร์ ต่อมาในปี 2559 ทรงจบจากโรงเรียนธุรกิจและพฤติกรรมของมาดริด สเปน 

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายฮัมซา บิน ฮุสเซน พระญาติร่วมราชวงศ์ โดยเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน รัชกาลปัจจุบัน พิธีสมรสจัดขึ้นที่อัล-บารากาพาเลสในอัมมาน การเฉลิมฉลองของงานเสกสมรส จัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2547 ที่ซารานพาเลซในกรุงอัมมาน โดยมีพระธิดา 1 พระองค์คือ

1. เจ้าหญิงฮายา บินต์ ฮัมซา (ประสูติเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2550)

ต่อมาทรงหย่ากันในวันที่ 9 กันยายน 2552 แม้ว่าการหย่าร้างจะไม่ได้รับการยืนยันจากศาลหลวงจอร์แดนจนกระทั่งประกาศในมีนาคม 2553 หลังจากนั้นเจ้าหญิงนูร์กลับไปใช้ชื่อหญิงเจ้าหญิงนูร์ บินต์ อาซิม

ในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2561 พระองค์ทรงเสกสมรสใหม่อีกครั้งกับชาวสเปนนามว่า อมาร์ ซีดาน

พระนาม **นูร์** ของพระองค์นั้นมาจากพระนามาภิไธยของ สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน

เครื่องราชอิสริบาภรณ์
---------------------

* จอร์แดน : Grand Cordon of the Order of the Star of Jordan
* เนเธอร์แลนด์ : Grand Cross of the Order of Orange-Nassau (30.10.2006)

อ้างอิง
-------


1. 1 2  Royal Ark, Jordanian genealogy details
2. ↑  PPE Agency, State visit of Jordan in Netherlands 2006, Noor Hamzah
3. ↑
**วัดหมื่นสาร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติ
-------

วัดหมื่นสารสร้างเมื่อ พ.ศ. 1925 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยปรากฏในหลักฐานต่าง ๆ ได้แก่ *พงศาวดารโยนก ฉบับหอสมุดแห่งชาติ* กล่าวว่า พระเจ้าอาทิตยวงศ์ ส่งราชทูตมาสืบสัมพันธไมตรีกับพระเมืองแก้ว กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์มังราย พระเมืองแก้วทรงจัดการรับรองราชทูตและแปลพระราชสาส์น ณ วัดหมื่นสาร ตามบันทึกใบลานภาษาบาลีของวัดเจดีย์หลวงกล่าวไว้ว่าในสมัยพระเมืองเกษเกล้า กษัตริย์พระองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์มังราย มีเสนาอามาตย์นามว่า วิมลกิตติสร้างพระอารามแห่งนี้ขึ้น มีข้อความว่า "อาวาสนี้ อันหมื่นวิมลกิตติ ผู้เป็นมหาโยธา (ทหารผู้ใหญ่) ในนครนี้ตั้งไว้แล้ว" จากหลักฐานในศิลาจารึกวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ก็ปรากฏชื่อวัดหมื่นสารเช่นกัน ระบุว่าหมื่นหนังสือวิมลกิตติสิงหละราชมนตรี ได้อุปถัมภ์วัดแห่งนี้ตลอดมา พระอารามนี้จึงได้ชื่อว่า "วัดหมื่นสาร" ตามชื่อของราชมนตรีผู้นั้น

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง วัดหมื่นสารยังเคยใช้เป็นโรงพยาบาลที่ใช้รักษาทหารญี่ปุ่น ปัจจุบันมีการสร้างอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น โดยยในช่วงเดือนสิงหาคมของทุกปี ได้จัดให้มีพิธีบวงสรวงอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น นอกจากนั้นยังมีการทำความสะอาดอนุสรณ์สถานปีละ 3 ครั้ง คือ เดือนมีนาคม สิงหาคม และธันวาคม เป็นประจำอีกด้วย

อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ
-------------------------

สิ่งก่อสร้างในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะสถาปัตยกรรมล้านนาประยุกต์ยกพื้นสูง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพรรณพฤกษา สถูปบรรจุอัฐิธาตุครูบาศรีวิชัย อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย หอศิลป์สุทฺธจิตฺโต เป็นอาคารล้านนาประยุกต์ ช่างเงินบ้านวัวลายช่วยกันดุนลายโลหะประดับตกแต่งทั้งภายใน และภายนอกหอศิลป์ ซึ่งเป็นลวดลายพื้นเมืองล้านนาดั้งเดิม เนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระเวสสันดร เป็นต้น ภายในมีหุ่นขึ้ผึ้งรูปเหมือน 3 ครูบา ได้แก่ ครูบาศรีวิชัย ครูบาอินตา อินทปัญโญ (ครูบาอินต๊ะ) และพระครูโอภาสคณาภิบาล (ครูบาบุญปั่น ปุญญาคโม) อดีตเจ้าอาวาสวัดหมื่นสาร

วัดยังมีคัมภีร์ใบลานจำนวนมากพบคัมภีร์ใบลานของวัดหมื่นสารจำนวน 163 รายการ 815 ผูก บางเอกสารมีอายุประมาณ 200 กว่าปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหมื่นสาร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดหมื่นสาร เยี่ยมชมหอศิลป์เครื่องเงิน สักการะครูบา เรียนรู้ความเป็นมาสมัยสงครามโลก". เชียงใหม่นิวส์.
3. ↑  ""วัดหมื่นสาร" วัวลายอดีตโรงพยาบาลทหารญี่ปุ่นในสงครามโลก ครั้งที่". เชียงใหม่นิวส์.
4. ↑  "วัดหมื่นสาร". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหมื่นสาร**
**การรบจนตัวตาย** (อังกฤษ: Last Stand) คือ ศัพท์ทางการทหารที่ใช้บรรยายถึงการรบที่ฝ่ายผู้ตั้งรับมีกำลังพลน้อยกว่าฝ่ายโจมตีเป็นจำนวนมาก ซึ่งทำให้กองกำลังฝ่ายตั้งรับได้รับความสูญเสียอย่างหนักหรือไม่ก็ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง แต่ก็สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายผู้โจมตีอย่างหนักเช่นกัน

สถานการณ์ดังกล่าวสามารถเกิดขึ้นได้ในสองกรณี กล่าวคือ บางครั้งเป็นเพราะสภาพภูมิประเทศที่ไม่อำนวย หรือการขาดแคลนเสบียงอาหารหรือการสนับสนุน กองกำลังฝ่ายตั้งรับไม่สามารถถอยทัพได้โดยไม่ถูกทำลายทั้งหมดจากกองกำลังของฝ่ายศัตรู ในขณะที่อีกสถานการณ์หนึ่ง คือ กองกำลังดังกล่าวถูกบังคับให้ทำตามคำสั่งและไม่สามารถถอนกำลังออกจากพื้นที่ได้ แม้ว่าพวกเขาจะมีตัวเลือกก็ตาม ทั้งสองกรณี กองกำลังฝ่ายตั้งรับสามารถยอมจำนนต่อกองกำลังของฝ่ายศัตรูได้ แต่ว่าผู้บัญชาการระดับสูงกว่ากลับลงความเห็นว่าพวกเขายังสามารถ "ทำการรบต่อไปได้" และมีบางกรณีเช่นกันที่ทหารที่ยอมจำนนถูกสังหารโดยฝ่ายศัตรูอยู่ดี จึงทำให้การยอมสู้ต่อไปจะเป็นการดีกว่าในสถานการณ์เหล่านั้น รวมไปถึงในบางครั้ง การตัดสินใจดังกล่าวเป็นการตัดสินใจทางยุทธศาสตร์และความถูกต้อง อย่างเช่น ฝ่ายตั้งรับตัดสินใจว่าจะยอมสละชีพเพื่อความสำเร็จอันยิ่งใหญ่กว่า หรือไม่ก็คงการทัพของฝ่ายตนเองต่อไป

ดูเพิ่ม
-------

* การระเบิดพลีชีพ
**กริช กฤษดา** หรือชื่อจริง **กฤษดา ดีอุบล** เป็นนักแสดง นายแบบ และนักร้องวง Breeze เข้าสู่วงการด้วยการชักนำของพจน์ อานนท์

ประวัติ
-------

**กริช กฤษดา** (ชื่อเล่น: อ๊อด, กริช) เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2517 เป็นลูกชายคนโต ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 คนและเป็นคนกรุงเทพแต่กำเนิด โดยชื่อ "กริช กฤษดา" ของเขานั้น เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงในวงการบันเทิงที่พจน์ อานนท์ ผู้ชักนำเข้าวงการ เป็นผู้ตั้งให้โดยเขามีชื่อและนามสกุลจริงว่า **กฤษดา ดีอุบล**

เริ่มต้นการศึกษาในระดับชั้นอนุบาล จนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้นประถมปีที่ 6 ที่โรงเรียนศิริลักษณ์ จากนั้นจึงมาศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมต้นที่ โรงเรียนบางมดวิทยา ในช่วงที่เขานั้นเข้าสู่วงการบันเทิงในช่วงปี พ.ศ. 2536 กริช กฤษดากำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 ที่พาณิชยการราชดำเนิน แผนกการตลาด โดยหลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับ ปวช. แล้วเขาเข้าศึกษาต่อ ในระดับ ปวส. ที่สถานศึกษาเดิม โดยตัดสินใจที่จะเลือกเรียนในช่วงภาคค่ำ เพื่อที่จะได้ไม่กระทบงาน ในด้านการถ่ายแบบที่มักใช้เวลาในการทำงาน และนัดหมายในช่วงกลางวัน

เริ่มมีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2536 ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุได้ 18 ปี โดยหลังจากส่งรูปและเข้ามาเทสต์หน้ากล้องกับพจน์ อานนท์ จากนั้นได้รับการติดต่อให้เริ่มงานด้านการถ่ายแบบ และมีโอกาสได้ขึ้นปกนิตยสารเธอกับฉัน ในการถ่ายแบบแฟชั่นในครั้งแรกทันที โดยในการถ่ายแบบ ภาพแฟชั่นในครั้งนี้นั้น เขาได้รับเลือกให้ขึ้นปกนิตยสารเธอกับฉัน ในฉบับที่ 222 ปักษ์แรก มีนาคม พ.ศ. 2536

และมีผลงานในด้านการถ่ายแบบ ฝากไว้มากมายในนิตยสารวัยรุ่นอย่าง เธอกับฉัน, The Boy, Angel, Top Teen, อานนท์, Wolf, Child, วันหวาน เป็นต้น ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมาก จากกลุ่มผู้อ่านวัยรุ่น ในขณะนั้น

อีกทั้งยังมีผลงานการแสดง ทั้งละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ เช่น ภาพยนตร์เรื่อง "กองร้อย 501 ริมแดง" และละครเรื่อง "ข้าวเปลือก" เป็นต้น นอกจากนี้ยังเป็นนักร้องวง "Breeze" สังกัดโพลีแกรม โดยมีสมาชิกทั้งหมด 4 คนได้แก่ หมู-กำพล กิตติคุณาภรณ์, ปอ-เอกพันธ์ วงศ์ชิน, บิ๊ก-สุทธิศักดิ์ พุ่มพวง และ กริช กฤษดา โดยกริชทำหน้าที่มือกีต้าร์ และร้องคอรัส ออกอัลบั้มจำนวน 1 ชุด ในปีพ.ศ. 2540 ปัจจุบันไม่มีผลงานในวงการบันเทิงแล้ว

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

* ละครเรื่อง ข้าวเปลือก ออกอากาศทางช่อง 7 (พ.ศ. 2537)
* ละครสั้น ปากกาทอง ออกอากาศทางช่อง 7 (พ.ศ. 2538)
* ละครเรื่อง แข่งรักสองแผ่นดิน ออกอากาศทางช่อง 3 (พ.ศ. 2541)

### ภาพยนตร์

* ภาพยนตร์เรื่อง กองร้อย 501 ริมแดง (พ.ศ. 2536)

### โฆษณา

* แสดงโฆษณา ลูกอมฮาร์ทบีท คู่กับ แคทรียา อิงลิช

### งานเพลง

* อัลบั้ม Breeze สังกัดโพลีแกรม (พ.ศ. 2540)

### ผลงานอื่น

* ถ่ายแบบนิตยสาร เธอกับฉัน
* ถ่ายแบบนิตยสาร The Boy
* ถ่ายแบบนิตยสาร Angel
* ถ่ายแบบนิตยสาร Top Teen
* ถ่ายแบบนิตยสาร อานนท์
* ถ่ายแบบนิตยสาร Wolf
* ถ่ายแบบนิตยสาร Child
* ถ่ายแบบนิตยสาร วันหวาน

อ้างอิง
-------

* (บทความ: กริช กฤษดา หนุ่มน้อยน่ารักจากวงการบันเทิงยุค 90)
**ต้นฉบับสองคนสองคม** (อังกฤษ: Infernal Affairs II, จีนตัวเต็ม: 無間道II, จีนตัวย่อ: 无间道II) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงภาคต่อจาก *Infernal Affairs* หรือ *สองคนสองคม* ในปี ค.ศ. 2002 นำแสดงโดย เฉิน กวานซี, หยู เหวินเล่อ, เจิ้ง จื้อเหว่ย, หลิว เจียหลิง, อู๋ เจิ้นหวี่, หวง ชิวเชิง, ตู้ เหวินเจ๋อ กำกับโดย แอนดริว เลา และอลัน มัก

เบื้องหลัง
----------

*Infernal Affairs II* เป็นเรื่องราว 6-7 ปีก่อนที่จะเกิดเรื่องราวใน *Infernal Affairs* ที่จะอธิบายถึงที่มาที่ไปของเบื้องหลังและการกระทำของตัวละครทั้งหมด และอธิบายว่าเหตุใด สารวัตรหว่องถึงต้องส่งตัว เหยิน ไปในแก๊งค์ของแซม และแซมส่งตัว หลิว เข้าไปอยู่ในกรมตำรวจ อีกทั้งยังอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งหมด โดยมี ฮาว ซึ่งก็คือพี่ชายแท้ ๆ ของเหยิน เข้ามาในบทบาทในภาคนี้ด้วย

ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ไม่แพ้ภาคแรก และได้เข้าชิงรางวัลหลายรางวัลของฮ่องกง ทั้งจากสถาบันนักวิจารณ์ภาพยนตร์ฮ่องกง และรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยมครั้งที่ 23

อ้างอิง
-------

1. ↑  Infernal Affairs 2 - วิจารณ์ จากสยามโซน.คอม
2. ↑  *23rd Annual Hong Kong Film Awards* (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2010-05-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *ต้นฉบับสองคนสองคม* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
อาชญาจักระ มีสัญลักษณ์เป็นดอกบัวสีม่วง มีกลีบ 2 กลีบ
**อาชญา** (สันสกฤต: आज्ञा) เป็นจักระที่หกตามความเชื่อของศาสนาฮินดูลัทธิตันตระและกุณฑาลินีโยคะ เชื่อว่าตั้งอยู่ภายในศีรษะหลังหว่างคิ้ว ซึ่งถือว่าเป็นตำแหน่งตาที่สาม

ในศาสนาฮินดูถือว่าอาชญาจักระเป็นจักระแห่งจิต คือดวงตาแห่งพุทธิปัญญา มนุษย์มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ในความฝันก็โดยอาศัยอาชญาจักระนี้ และพลังงานทางจิตวิญญาณจากสิ่งแวดล้อมจะเข้ามาในร่างกายผ่านจักระนี้ด้วย

อาชญาจักระยังเป็นจุดบรรจบของนาฑิทั้งสามก่อนจะไหลขึ้นสู่สหัสราระซึ่งเป็นจักระสูงสุด ผู้ปฏิบัติโดยเพ่งที่จักระนี้จะสามารถพ้นจากทวิภาวะได้

นอกจากศาสนาฮินดูแล้ว ศาสนาพุทธแบบทิเบตและลัทธิอนุตตรธรรมก็ให้ความสำคัญกับอาชญาจักระด้วย ลัทธิอนุตตรธรรมเรียกอาชญาจักระว่า**จุดญาณทวาร**

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Third Eye Chakra". ASIS Massage. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-17. สืบค้นเมื่อ 25 July 2013.
2. ↑  "Ajna Chakra". Advaita Yoga Ashram. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-22. สืบค้นเมื่อ 28 กันยายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
3. ↑  *ไตรรัตน์*, นครปฐม: เอกอนันต์เผยแพร่ธรรม, ม.ป.ป. หน้า 24-35
4. ↑  เย่วรรณา, *เหตุใดต้องรับธรรม*, นครปฐม : เอกอนันต์เผยแพร่ธรรม, ม.ป.ป. หน้า 29
มอร์ดอร์ จากภาพยนตร์ไตรภาค ลอร์ดออฟเดอะริงส์
**มอร์ดอร์** (Mordor) เป็นชื่อดินแดนแห่งหนึ่งในจินตนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเป็นที่ตั้งอาณาจักรอันชั่วร้ายของ เซารอน คำว่า มอร์ดอร์ เป็นภาษาซินดาริน มีความหมายว่า 'แผ่นดินแห่งความมืด'

มอร์ดอร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของมิดเดิลเอิร์ธ ในกำบังของเทือกเขาเอเฟลดูอัธ และเอเร็ดลิธุย ข้างตะวันออกของแม่น้ำอันดูอิน จึงตั้งประชิดอยู่ทางตะวันออกของอาณาจักรกอนดอร์

ภายในมอร์ดอร์เป็นที่ตั้งของ บารัดดูร์ หอคอยทมิฬ ซึ่งเป็นที่อยู่ของเซารอน นอกจากนี้ยังมีเมาท์ดูม หรือ โอโรดรูอิน หรือภูมรณะ ซึ่งเป็นภูเขาไฟที่เปิดสู่แหล่งลาวาใต้พิภพ เป็นที่ที่มีอัคคีความร้อนสูงที่สุดบนมิดเดิลเอิร์ธ เป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวที่สามารถหลอมสร้างแหวนเอกธำมรงค์ และเป็นที่เดียวที่ทำลายมันลงได้ เมาท์ดูมคือจุดหมายในการเดินทางของโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และ แซมไวส์ แกมจี ในภารกิจทำลายแหวนเอกในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

การเข้าสู่มอร์ดอร์ สามารถเข้าได้จากทางทิศเหนือ ผ่านประตูดำแห่งมอร์ดอร์ ชื่อว่า 'โมรันนอน' ซึ่งตั้งอยู่ที่ช่องแคบเชิงเขาระหว่างเอเฟลดูอัธกับเอเร็ดลิธุย อีกทางหนึ่งคือผ่านช่องเขาบนเอเร็ดลิธุย ซึ่งมีเมืองปราการแห่งหนึ่งตั้งอยู่ ชื่อ มินัสมอร์กูล เมืองนี้แต่เดิมเป็นเมืองของชาวกอนดอร์ ซึ่งสร้างขึ้นสำหรับคอยเฝ้าระวังการเคลื่อนไหวของเซารอน ต่อภายหลังถูกพวกภูตแหวนยึดไปได้ และกลายเป็นที่อยู่ของวิชคิง หรือราชันขมังเวท

ด้านหน้าประตูดำเป็นทุ่งราบกว้างใหญ่ ชื่อทุ่งดาร์กอลัด หรือ ทุ่งสมรภูมิ เป็นสถานที่ซึ่งเกิดสงครามครั้งยิ่งใหญ่ในช่วงปลายยุคที่สอง คือ สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย เป็นที่สิ้นพระชนม์ของกิล-กาลัด และ เอเลนดิล ในยุคที่สามทุ่งกว้างใหญ่แห่งนี้กลายเป็นบึงน้ำเฉอะแฉะ เรียกกันว่า 'บึงมรณะ' ข้างใต้บึงเป็นหลุมศพของเอลฟ์และมนุษย์ที่เสียชีวิตในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ลอร์ดออฟเดอะริงส์*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ซิลมาริลลิออน*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์

| * ด
* ค
* ก
ดินแดนในยุคที่สาม ตามตำนานของโทลคีน |
| --- |
| มนุษย์ | กอนดอร์ • ดันแลนด์ • เดล • โดลอัมร็อธ • บรี • โรฮัน • อาร์นอร์ • อุมบาร์ • ฮารัด |
| เอล์ฟ | เมิร์ควู้ด • ริเวนเดลล์ • ลอธลอริเอน • ลินดอน • มิธลอนด์ • ฮาร์ลินดอร์น • ฟอร์ลินดอร์น |
| คนแคระ | คาซัดดูม • เอเรบอร์ |
| ฮอบบิท | ไชร์ • ทุ่งแกลดเดน • บรี |
| เอนท์ | ป่าฟังกอร์น |
| ฝ่ายอธรรม | โดลกุลดัวร์ • บารัดดูร์ • มอร์ดอร์ • อังก์มาร์ • ไอเซนการ์ด |
| ดินแดนอื่นๆ | เอเรียดอร์ • โรห์วาเนียน |
**"อาจจะเป็นเธอ"** เป็นซิงเกิลของ เคลียร์ และวงโพลีแคต ในปี พ.ศ. 2559 ประพันธ์เนื้อร้องโดย รัณนภันต์ ยั่งยืนพูนชัย แต่งทำนองโดย ณัฐวัฒน์ แสงวิจิตร และเรียบเรียงโดย Klear / Polycat / Dano ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

มิวสิกวิดิโอเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 โดยมี แต้ว - ณฐพร เตมีรักษ์ กับ นาย - ณภัทร เสียงสมบุญ มาแสดงในมิวสิกวิดิโอนี้ เป็นเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีโมเม้นต์ที่สาว ๆ หลายคนอยากเจอ เช่น อยู่ ๆ ก็มีคนเอาดอกไม้มาให้ มีการ์ดน่ารัก ๆ มาให้ มีคนมาเล่นกีตาร์ให้ฟัง แล้วพาไปเซอร์ไพรส์ในงานเต้นรำ

การตอบรับ
---------

เพลง "อาจจะเป็นเธอ" ได้อันดับสูงสุดที่ 36 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อินเท็นซีฟวอท์ช มิวสิก ชาร์ต ท็อป 40 เพลงไทยสากล 2016 | 39 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 60 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100 | 30 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 36 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  IW Music Chart Top 40 เพลงไทยสากล ประจำปี 2016
2. ↑  EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันเสาร์ที่ 11 มิถุนายน 2559
**มอริส ก็อตลา** (ฝรั่งเศส: *Maurice Kottelat*) เป็นนักมีนวิทยาชาวสวิส เกิดวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 ที่เมืองเดอเลมง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เคยเป็นประธานสมาคมมีนวิทยาแห่งทวีปยุโรป

ก็อตลาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเนอชาแตลในปี ค.ศ. 1987 ในปี ค.ศ. 1980 ได้เดินทางเข้าสู่ประเทศไทยเพื่อศึกษาภาคสนามปลาน้ำจืดของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยศึกษาร่วมกับนักมีนวิทยาหลายชาติในภูมิภาคนี้ อาทิ ชวลิต วิทยานนท์ นักมีนวิทยาชาวไทย, ตาน ฮอก ฮุย นักชีววิทยาชาวสิงคโปร์ มีผลงานมากมาย เช่น การเปลี่ยนชื่อสกุลในวงศ์ปลาหมู (Cobitidae) จากสกุล *Botia* เป็น *Chromobotia* และ *Yasuhikotakia*; การอนุกรมวิธานปลาค้อถ้ำพระวังแดง (*Schistura spiesi*), ปลาพลวงถ้ำ (*Neolissochilus subterraneus*), ปลาเสือตอลายใหญ่ (*Datnioides pulcher*) เป็นต้น

ที่เกาะสุมาตรา ก็อตลาได้ค้นพบปลาสกุล *Paedocypris* ซึ่งถือได้ว่าเป็นปลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกด้วย ปัจจุบันได้พำนักอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ โดยมีปลาที่ได้รับการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ไปแล้วกว่า 440 ชนิด

ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ก็อตลาได้รับปริญญากิตติมศักดิ์เนื่องในการฉลองของมหาวิทยาลัยเนอชาแตล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kottelat, M. 2004. *Botia kubotai*, a new species of loach (Teleostei: Cobitidae) from the Ataran River basin (Myanmar), with comments on botiine nomenclature and diagnosis of a new genus. Zootaxa, 401: 1-18
2. ↑  *Paedocypris*, a new genus of Southeast Asian cyprinid fish with a remarkable sexual dimorphism, comprises the world's smallest vertebrate
3. ↑  News about NUS' Raffles Museum of Biodiversity Research, Singapore - Archives
4. ↑  "Dies academicus 4 novembre 2006 (ข้อมูล[[ดาวน์โหลด]][[ภาษาฝรั่งเศส]])" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-01-02. สืบค้นเมื่อ 2011-04-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***มอริส ก็อตลา***
slender, middle-aged man, clean-shaven with full head of hair, seen in profileภาพถ่ายของราแวลเมื่อปี ค.ศ. 1925
**โฌแซ็ฟ มอริส ราแวล** (ฝรั่งเศส: *Joseph Maurice Ravel*; 7 มีนาคม ค.ศ. 1875 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักแต่งเพลง นักเปียโน และวาทยกรชาวฝรั่งเศส ได้รับการยกย่องไปทั่วโลกว่าเป็นนักแต่งเพลงที่ดีที่สุดของฝรั่งเศส

ประวัติ
-------

ราแวลเกิดที่เมืองซีบูร์ ประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับบียาริตส์ ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสซึ่งอยู่ห่างจากชายแดนสเปนประมาณ 18 กิโลเมตร บิดาคือปีแยร์-โฌแซ็ฟ ราแวล ซึ่งเป็นวิศวกร นักประดิษฐ์ และนักผลิตที่ประสบความสำเร็จ และเกิดที่แวร์ซัวใกล้กับชายแดนฝรั่งเศส-สวิส ส่วนมารดาคือมารี เดอลัวร์ ซี่งเป็นชาวบาสก์แต่เติบโตที่มาดริด ทั้งบิดาและมารดานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

outdoor group photograph of a small class of students with their professorภาพถ่ายของราแวล (ซ้าย) ขณะกำลังศึกษาเปียโนกับชาร์ล เดอ เบรีโย (Charles de Bériot) เมื่อปี ค.ศ. 1895
ราแวลเริ่มเรียนเปียโนตั้งแต่เขาอายุ 7 ขวบ และเริ่มเรียนการประสานเสียงตั้งแต่อายุ 11 ขวบ และเข้าศึกษาในสถาบันดนตรีปารีส (*Conservatoire de Paris*) ซึ่งเป็นสถาบันดนตรีที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของฝรั่งเศส โดยผ่านการสอบเปียโนเมื่อ ค.ศ. 1891 โดยมีเออแฌน อ็องตียอม (Eugène Anthiome) เป็นครูที่จัดการสอบ อีกทั้งยังชนะการแข่งขันเปียโนในปีเดียวกัน แต่ไม่เป็นที่โดดเด่นมากนัก โดยช่วงเวลาที่เขาศึกษาที่สถาบันดนตรีแห่งนี้ช่วงที่เขาพัฒนาตนเองสู่การเป็นนักแต่งเพลงอย่างก้าวกระโดด อาร์บี โอเรนสไตน์ (Arbie Orenstein) นักดนตรีวิทยากล่าวว่าในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 เป็นช่วงที่ราแวลพัฒนาตนเองจากวัยรุ่นสู่การเป็นผู้ใหญ่อย่างก้าวกระโดด

ราแวลมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับโกลด เดอบูว์ซี ซึ่งเป็นคีตกวีชาติเดียวกันอยู่บ่อย ๆ แต่อันที่จริงแล้วดนตรีของทั้งสองมีรูปแบบต่างกันมาก ถึงแม้ว่าราแวลจะถูกจัดว่าเป็นคีตกวีในสมัยลัทธิประทับใจคนหนึ่ง แต่ดนตรีของเขามีสีสันไปทางคลาสสิกมากกว่า

ราแวลไม่เคยแต่งงานเลยทั้ง ๆ ที่พบปะคุ้นเคยกับสตรีมากมาย ราแวลเป็นคนร่างเล็ก แต่งตัวดีอย่างไม่มีที่ติ แต่ชีวิตของเขาไม่ฟู่ฟ่า มีนิสัยชอบสันโดษอย่างมาก สำหรับเขา "ความสำเร็จ" กับ "อาชีพ" ดูเหมือนจะเป็นคนละอย่างกัน ยิ่งประชาชนเพิ่มความนิยมชมชอบเขามากเท่าไร เขากลับทำตัวธรรมดามากขึ้น เขาสร้างดนตรีเพราะต้องทำ ไม่เคยสร้างดนตรีเพราะต้องการความก้าวหน้าหรือเพื่อหาเงิน ไม่มีความเป็นนักธุรกิจเลยแม้แต่น้อย ไม่ต้องการแม้แต่จะหาลูกศิษย์สอนเพื่อจะได้เงิน เขามีรายได้จากงานประพันธ์และการแสดงดนตรีแค่พอมีชีวิตอยู่อย่างสบาย ๆ พอประมาณเท่านั้น

ผลงานที่สำคัญ
-------------

* *Pavane pour une infante défunte* (ค.ศ. 1899)
* *String Quartet* (ค.ศ. 1903)
* *Miroirs* (ค.ศ. 1906)
* *Gaspard de la nuit* (ค.ศ. 1908)
* *Daphnis et Chloé* (ค.ศ. 1912)
* *La valse* (ค.ศ. 1920)
* *Bolero* (ค.ศ. 1928)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nichols (2011), p. 1
2. ↑  Nichols (2011), pp. 11 and 390
3. ↑  Orenstein (1995), p. 92
4. ↑  Orenstein (1991), p. 14
มอร์คอฟชา
มอร์คอฟชาถูกจำหน่ายพร้อมกับสลัดชนิดอื่นในตลาดอัลตึนอาซึร ประเทศเติร์กเมนิสถาน
**มอร์คอฟ โป-โคเรย์สกี** (รัสเซีย: морковь по-корейски "แคร์รอตแบบเกาหลี") หรือ **โคเรย์สชา ซับซีลี ซาลัต** (อุซเบก: koreyscha sabzili salat "สลัดแคร์รอตแบบเกาหลี") เรียกโดยย่อว่า **มอร์คอฟชา** (รัสเซีย: морковча; โครยอ-มาร์: 마르코프차/марков-ча) คือสลัดแคร์รอตที่มีรสเผ็ดของชาวโครยอ-ซารัม นับเป็นกิมจิรูปแบบหนึ่ง โดยชาวโครยอ-ซารัมคือชาวเกาหลีที่ย้ายถิ่นฐานเข้าไปในสหภาพโซเวียตเดิมตั้งแต่ ค.ศ. 1937 เป็นต้นมา แต่ในบริเวณเอเชียกลางที่พวกเขาอพยพไปนั้นไม่มีผักกาดขาวอันเป็นวัตถุดิบหลักในการทำกิมจิ พวกเขาจึงเปลี่ยนแปลงวัตถุดิบเป็นแคร์รอตแทน อาหารชนิดนี้จึงถูกเรียกว่า "มอร์คอฟชา" ซึ่ง "มอร์คอฟ" เป็นคำรัสเซียแปลว่า "แคร์รอต" กับ "ชา" เป็นปัจจัยบอกขนาดเล็กในภาษาอุซเบก

อาหารชนิดนี้ไม่เป็นที่รู้จักในประเทศเกาหลีใต้ แต่กลับเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ มีการยกอาหารชนิดนี้ตามร้านอาหารทั่วไปในกลุ่มประเทศอดีตสหภาพโซเวียต มีการจำหน่ายตามร้านสรรพาหารหลายแห่ง รวมทั้งเป็นส่วนหนึ่งในซาคูสกี (สำรับอาหารเรียกน้ำย่อยอย่างหนึ่ง) และกลายเป็นหนึ่งในเครื่องเคียงข้างสำรับอาหารค่ำหรืออาหารตามงานเลี้ยงฉลองวันหยุดของประชาชนทุกเชื้อชาติในอดีตสหภาพโซเวียต

มอร์คอฟชามีส่วนประกอบหลักได้แก่ แคร์รอตขูดฝอย กระเทียม พริกไทยแดงป่น เม็ดรากผักชี น้ำส้มสายชู น้ำมันพืช เกลือ พริกไทย และอาจโรยด้วยงา

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Korean Carrots (Koreyscha Sabzili Salat). *Zenkimchi, the Korean Food Journal*, March 31, 2012
2. 1 2  Solomon H. Katz and William Woys Weaver. *Encyclopedia of Food and Culture, Volume 3*. Scribner, 2003, page 282
3. ↑  Moskin, Julia (2006-01-18), "The Silk Road Leads to Queens", *The New York Times*, สืบค้นเมื่อ 2010-01-08
มอร์ตาเดลลาซึ่งผลิตเป็นท่อนใหญ่ ก่อนจะนำมาฝาน
มอร์ตาเดลลาฝานเป็นแผ่น ๆ พบได้ทั่วไปตามร้านค้า
**มอร์ตาเดลลา** (อิตาลี: *mortadella*) เป็นไส้กรอกอิตาลีขนาดใหญ่ ทำจากเนื้อหมูบด ผสมเกลือ พริกไทย น้ำตาล และไขมันหมูก้อนเล็ก ๆ (ส่วนมากเป็นไขมันจากคอหมู) อย่างน้อยร้อยละ 15 จากนั้นอัดเป็นไส้กรอกขนาดใหญ่ แล้วนำไปต้มในเตาอบพิเศษที่ 90 องศาเซลเซียส (194 องศาฟาเรนไฮต์) มอร์ตาเดลลาบางชนิดยังมีส่วนผสมอื่น ๆ อีก เช่น กระเทียม พิสตาชีโอ ทรัฟเฟิล ผลเมอร์เทิล เป็นต้น

ในอิตาลี
--------

มอร์ตาเดลลามีต้นกำเนิดในโบโลญญา เมืองหลักของแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ที่อื่น ๆ ในอิตาลีอาจทำมอร์ตาเดลลาด้วยกรรมวิธีแบบโบโลญญาหรือกรรมวิธีเฉพาะของท้องถิ่นนั้น เช่น เมืองปราโตในแคว้นตอสคานาจะแต่งกลิ่นรสมอร์ตาเดลลาด้วยกระเทียมโขลกและอัลแคร์เมส (เหล้าเครื่องเทศชนิดหนึ่ง) ส่วนเมืองอามาตรีเชทางตอนเหนือของแคว้นลัตซีโยจะรมควันมอร์ตาเดลลาเล็กน้อย เป็นต้น เนื่องจากมอร์ตาเดลลามีต้นกำเนิดจากโบโลญญา จึงมีการตั้งชื่อไส้กรอกอเมริกันชนิดที่มีลักษณะคล้ายกันว่า "ไส้กรอกโบโลญญา" ตามไปด้วย อย่างไรก็ตาม "มอร์ตาเดลลาโบโลญญา" (*Mortadella Bologna*) เป็นชื่ออาหารที่ได้รับการคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ สินค้าที่จะใช้ชื่อดังกล่าวได้จะต้องผลิตในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาและพื้นที่ข้างเคียงบางแห่งเท่านั้น

นอกอิตาลี
---------

นอกจากในอิตาลีแล้ว ยังมีการทำและบริโภคมอร์ตาเดลลาในประเทศอื่น โดยเป็นที่รู้จักในสเปนและโปรตุเกสซึ่งนิยมใส่พริกไทยและมะกอกออลิฟ

ชาวอิตาลีหลายคนอพยพไปอเมริกาใต้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยเหตุผลนี้ มอร์ตาเดลลาจึงเป็นที่นิยมอย่างมากในอาร์เจนตินา, โบลิเวีย, เปรู, บราซิล, เอกวาดอร์, ชิลี, โคลอมเบีย, อุรุกวัย และเวเนซุเอลา โดยมีสูตรค่อนข้างคล้ายคลึงกับมอร์ตาเดลลาแบบดั้งเดิมจากอิตาลี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Mortadella - Define Mortadella at Dictionary.com". *Dictionary.com*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2018-10-28.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**มอร์ตาเดลลา**

* Mortadella. Istituto per Valorizzazione dei Salumi. (ในภาษาอังกฤษ)
* Mortadella di Bologna. *prodottitipici.com*.
ที่ตั้งนูกูเลกาบนเกาะโตงาตาปู
**นูกูเลกา** (ตองงา: *Nukuleka*) เป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็กบริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะโตงาตาปู ประเทศตองงา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 เดวิด วี. เบอร์ลี นักโบราณคดีชาวแคนาดาได้กล่าวอ้างว่าที่แห่งนี้เป็น "แหล่งกำเนิดอารยธรรมพอลินีเซีย"

ความสำคัญทางโบราณคดี
--------------------

เมื่อ ค.ศ. 2007 เบอร์ลีได้นำคณะโบราณคดีในการขุดค้นที่นูกูเลกา และค้นพบชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผาแลพีตา ซึ่งพวกเขาคาดคะแนว่ามีอายุประมาณ 2,900 ปี เบอร์ลีย์กล่าวว่า "ตองงาเป็นกลุ่มเกาะแรกในพอลินีเซียที่ชาวแลพีตาตั้งถิ่นฐาน...และนูกูเลกาเป็นถิ่นฐานแรกในตองงา" การค้นพบนี้ท้าทายการกล่าวอ้างของซามัว ที่เคยประชาสัมพันธ์ตนเองกว่าทศวรรษในฐานะแหล่งกำเนิดอารยธรรมพอลินีเซีย

ตามการกล่าวอ้างของเบอร์ลี นูกูเลกาเป็นพื้นที่แรกที่ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวเมลานีเซียเข้ามาอยู่อาศัย และพัฒนาวัฒนธรรมและโครงสร้างทางสังคมใหม่ กลายเป็นกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งที่เรียกว่า "พอลินีเซีย" ก่อนที่จะออกไปตั้งถิ่นฐานตามหมู่เกาะที่ไม่มีใครอยู่ในพอลินีเซีย ใน ค.ศ. 2012 เบอร์ลีและคณะได้รายงานผลการใช้เทคนิคการหาอายุด้วยยูเรเนียม-ทอเรียมเครื่องมือหินปะการังที่ค้นพบในนูกูเลกาย้อนไปได้ถึงสมัย 888 ปีก่อนคริสตกาล (2,838 BP) นั่นจึงทำให้ทราบช่วงเวลาที่แน่นอนของการตั้งถิ่นฐานในช่วงแรกได้

อย่างไรก็ตาม ข้อสรุปของเบอร์ลีถูกตั้งคำถามจากโอกูซีตีโน มาฮีนา อาจารย์ด้านเศรษฐกิจการเมืองแปซิฟิกและมนุษยวิทยาศิลปะแปซิฟิก มหาวิทยาลัยออกแลนด์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tonga's Nukuleka, the birth place of Polynesia" เก็บถาวร 2011-09-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Pesi Fonua, Matangi Tonga, 7 January 2008
2. ↑  "Tongan site dated oldest in Polynesia" เก็บถาวร 2008-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Michael Field, Stuff.co.nz, 10 January 2008
3. ↑  "Tonga archaeology discovery blow to Samoa's 'cradle' claim", Radio Australia, 11 January 2008
4. ↑  "Canadian rewrites Oceania history" เก็บถาวร 2012-11-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Randy Boswell, *Calgary Herald*, 21 January 2008
5. ↑  Burley, David, Weisier, Marshall I. and Zhao, Jian-xin (2012) High Precision U/Th Dating of First Polynesian Settlement. PLOS One 7 (11); e48769. doi:10.1371/journal.pone.0048769, accessed 8 December 2013
6. ↑  "Was Nukuleka really the cradle of Polynesia?" เก็บถาวร 2008-01-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Matangi Tonga, 10 January 2008
7. ↑  "Anthropologist rejects Tonga 'cradle of Polynesia' theory", Radio Australia, 11 January 2008

พิกัดภูมิศาสตร์: 21°09′S 175°08′W﻿ / ﻿21.150°S 175.133°W﻿ / -21.150; -175.133
โคโดเมนของฟังก์ชัน *f* : *X* → *Y* คือเซต *Y* (สีน้ำเงิน)
**โคโดเมน** (อังกฤษ: codomain) หรือ **เซตเป้าหมาย** (อังกฤษ: target set) ของฟังก์ชัน คือเซตซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาจากฟังก์ชันจะต้องตกไปอยู่ภายใต้เซตนั้น โคโดเมนของฟังก์ชัน *f* : *X* → *Y* คือเซต *Y*

โคโดเมนเป็นส่วนหนึ่งของการนิยามฟังก์ชันรูปแบบใหม่เป็นสามสิ่งอันดับ (*X*, *Y*, *F*) ซึ่ง *F* คือเซตย่อยของผลคูณคาร์ทีเซียน *X* × *Y* เซตของสมาชิกทั้งหมดที่ทำให้เกิด *f* (*x*) โดยที่ *x* เป็นสมาชิกบางส่วนของ *X* จะเรียกว่าเป็นอิมเมจของ *f* ซึ่งอิมเมจของฟังก์ชันนี้จะเป็นเซตย่อยของโคโดเมน โดยไม่สำคัญว่าจะต้องมีขนาดเท่ากับโคโดเมน นั่นคือสำหรับฟังก์ชันที่ไม่เป็นฟังก์ชันทั่วถึง จะยังคงมีสมาชิก *y* เหลืออยู่ในโคโดเมน ซึ่งทำให้สมการ *f* (*x*) = *y* ไม่มีคำตอบ

รูปแบบการนิยามฟังก์ชันแบบเก่าที่ไม่ได้ระบุโคโดเมนลงไปก็ยังเป็นที่นิยมอยู่  ตัวอย่างเช่นในทฤษฎีเซต สามารถกำหนดได้ว่าโดเมนของฟังก์ชันคือคลาสแท้ *X* ซึ่งในกรณีดังกล่าวจะไม่มีสิ่งใดที่เหมือนสามสิ่งอันดับ (*X*, *Y*, *F*) และนิยามของฟังก์ชันนั้นจะไม่มีโคโดเมน ถึงแม้ว่าผู้แต่งตำราบางท่านยังคงใช้การนิยามฟังก์ชันในรูปแบบ *f* : *X* → *Y* อยู่เช่นเดิม

ตัวอย่าง
--------

สำหรับฟังก์ชัน *f* : **R** → **R** ที่นิยามโดย *f* : *x* ↦ *x*2 หรือเทียบเท่ากับ *f* (*x*) = *x*2 โคโดเมนของ *f* คือ **R** แต่ *f* ไม่ได้ให้ผลลัพธ์เป็นจำนวนลบใด ๆ เลย ดังนั้นอิมเมจของ *f* คือเซต **R**0+ นั่นคือช่วง [0, ∞)

กำหนดอีกฟังก์ชันเป็น *g* : **R** → **R**0+ โดยที่ *g* : *x* ↦ *x*2 ถึงแม้ว่า *f* และ *g* จะมีค่าที่ป้อนเข้าและให้ผลลัพธ์เหมือนกัน แต่ฟังก์ชันทั้งสองนี้ก็ไม่จัดว่าเหมือนกันในมุมมองแบบใหม่ เพราะต่างกันตรงที่โคโดเมนของ *g* คือ **R**0+

กำหนดฟังก์ชันที่สาม *h* : *x* ↦ √*x* ฟังก์ชันนี้ต้องนิยามโดเมนให้เป็น **R**0+ จึงจะสามารถใช้ได้ นั่นคือ *h* : **R**0+ → **R**

สมมติว่าฟังก์ชันประกอบ *h* ∘ *f* กับ *h* ∘ *g* ได้ถูกนิยามขึ้นแล้ว ฟังก์ชัน *h* ∘ *f* จะไม่มีประโยชน์อันใด เพราะถ้าหากไม่นิยามให้ดีแล้ว เราจะไม่ทราบว่าอิมเมจของ *f* คืออะไร ทราบเพียงว่าเป็นเซตย่อยของ **R** นั่นคืออาจมีความเป็นไปได้ว่าเมื่อใส่อาร์กิวเมนต์บางค่าลงใน *h* ∘ *f* แล้วจะไม่ให้ผลลัพธ์ใดออกมาเลย เช่นสมาชิกจำนวนลบสามารถใส่ได้ใน *f* แต่ไม่นิยามใน *h* ฟังก์ชันประกอบจะมีประโยชน์เมื่อโคโดเมน (ไม่ใช่อิมเมจ) ของฟังก์ชันข้างขวา เป็นเซตเดียวกับโดเมนของฟังก์ชันข้างซ้าย (โคโดเมนของ *f* คือ **R** แต่โดเมนของ *h* คือ **R**0+)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Forster, Thomas (2003), *Logic, Induction and Sets*, Cambridge University Press, p. 10–11, ISBN 9780521533614
2. ↑  Eccles, Peter J. (1997), *An Introduction to Mathematical Reasoning: Numbers, Sets, and Functions*, Cambridge University Press, ISBN 978-0521597180; quote 1, quote 2
3. ↑  Mac Lane, Saunders (1998), *Categories for the working mathematician* (2nd ed.), Springer, p. 8, ISBN 978-0387984032
4. ↑  Scott, Dana S.; Jech, Thomas J. (1967), *Axiomatic set theory*, Symposium in Pure Mathematics, American Mathematical Society, p. 232, ISBN 978-0821802458
5. ↑  Sharma, A.K. (2004), *Introduction To Set Theory*, Discovery Publishing House, p. 91, ISBN 978-8171418770
6. ↑  Stewart, Ian; Tall, David Orme (1977), *The foundations of mathematics*, Oxford University Press, p. 89, ISBN 978-0198531654