**ความไวแสง ISO** หรือนิยมเรียกว่า **ค่า ISO** เป็นมาตรฐานสำหรับฟิล์มถ่ายภาพที่กำหนดขึ้นโดยองค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน (ISO) โดยระบุว่าฟิล์มสามารถบันทึกแสงที่อ่อนได้เพียงใด โดยเป็นการเขียนรวมค่าความไวแสง ASA และความไวแสง DIN เดิม

ภาพรวม
------

ค่าความไวแสง ISO ได้แก่ ISO100/21°, ISO200/24°, ISO400/27°, ISO800/30 และอื่น ๆ หากใช้ค่าความไวแสงที่สูงขึ้นหนึ่งขั้น จะได้ค่าแสงที่เหมาะสมเมื่อเพิ่มความเร็วชัตเตอร์ขึ้นหนึ่งขั้นหรือลดขนาดรูรับแสงลงหนึ่งขั้น ตัวอย่างเช่น ISO200/24° มีความสามารถในการรับแสงเป็นสองเท่าของ ISO100/21° ดังนั้นจึงสามารถบันทึกความเข้มแสงได้จนถึงครึ่งหนึ่งของ ISO100/21°

ยิ่งค่าความไวแสงสูงก็ยิ่งทำให้สามารถถ่ายภาพฉากมืด ๆ และวัตถุที่เคลื่อนไหวเร็วด้วยความเร็วชัตเตอร์ที่เร็วขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเกรนของฟิล์มโดยทั่วไปจะหยาบกว่า จึงมักใช้ฟิล์มความไวแสงต่ำเมื่อต้องการคุณภาพของภาพสูง

มาตรฐานความเร็วแสงฟิล์ม
-----------------------

### มาตรฐานความไวแสง ISO ปัจจุบัน

มาตรฐานปัจจุบันสำหรับค่าความไวแสง ISO คือ 'ISO 5800:1987 สำหรับฟิล์มเนกาทีฟสี และ ISO 6:1993 สำหรับฟิล์มเนกาทีฟขาวดำ และ ISO 2240:2003 สำหรับฟิล์มสไลด์สี มาตรฐานเหล่านี้กำหนดให้แสดงโดยใช้ทั้งค่าแบบเลขคณิต (ความไวแสง ASA เดิม) และแบบ ลอการิทึม (ความไวแสง DIN เดิม)

สำหรับทุก ๆ สองเท่าของความเร็วแสงฟิล์ม ค่าเลขคณิตจะเพิ่มเป็นสองเท่า และค่าลอการิทึมจะเพิ่มขึ้น 3° ตัวอย่างเช่น ฟิล์ม ISO 200/24° มีความไวต่อแสงเป็นสองเท่าของฟิล์ม ISO 100/21° 

ในกรณีทั่วไป ค่าลอการิทึมจะถูกละไว้แล้วแสดงแค่ค่าเลขคณิตเท่านั้น เช่นเขียนเป็น "ISO 100"

### การแปลงระหว่างค่า

การแปลงค่าความไวแสงลอการิทึม *S*° เป็นค่าเลขคณิต *S* ทำได้โดยสูตรต่อไปนี้

{\displaystyle S=10^{\left({S^{\circ }-1}\right)/10}}
หลังจากนั้นให้ปัดเศษเป็นจำนวนเต็มค่าความไวแสงมาตรฐานที่ใกล้ที่สุดโดยใช้ตารางที่แสดงในส่วนถัดไป

และในทำนองเดียวกัน อาจแปลงกลับเป็นค่าลอการิทึมดังนี้

{\displaystyle S^{\circ }=10\log \_{10}S+1}
แล้วปัดเศษเป็นจำนวนเต็ม

### ตารางเทียบค่า

ตารางต่อไปนี้แสดงค่าความไวแสง ISO ทั้งค่าเลขคณิตแค่ลอการิทึม เทียบกับค่า SV (sensitivity value) ของ APEX

| SV | ค่าเลขคณิต(ความไวแสง ASA) | ค่าลอการิทึม(ความไวแสง DIN) |
| --- | --- | --- |
| −2 | 0.8 | 0° |
|  | 1 | 1° |
|  | 1.2 | 2° |
| −1 | 1.6 | 3° |
|  | 2 | 4° |
|  | 2.5 | 5° |
| 0 | 3 | 6° |
|  | 4 | 7° |
|  | 5 | 8° |
| 1 | 6 | 9° |
|  | 8 | 10° |
|  | 10 | 11° |
| 2 | 12 | 12° |
|  | 16 | 13° |
|  | 20 | 14° |
| 3 | 25 | 15° |
|  | 32 | 16° |
|  | 40 | 17° |
| 4 | 50 | 18° |
|  | 64 | 19° |
|  | 80 | 20° |
| 5 | 100 | 21° |
|  | 125 | 22° |
|  | 160 | 23° |
| 6 | 200 | 24° |
|  | 250 | 25° |
|  | 320 | 26° |
| 7 | 400 | 27° |
|  | 500 | 28° |
|  | 640 | 29° |
| 8 | 800 | 30° |
|  | 1,000 | 31° |
|  | 1,250 | 32° |
| 9 | 1,600 | 33° |
|  | 2,000 | 34° |
|  | 2,500 | 35° |
| 10 | 3,200 | 36° |
|  | 4,000 | 37° |
|  | 5,000 | 38° |
| 11 | 6,400 | 39° |
|  | 8,000 | 40° |
|  | 10,000 | 41° |
| 12 | 12,500 (12,800) | 42° |
|  | 16,000 | 43° |
|  | 20,000 | 44° |
| 13 | 25,000 (25,600) | 45° |
|  | 32,000 | 46° |
|  | 40,000 | 47° |
| 14 | 50,000 (51,200) | 48° |
|  | 64,000 | 49° |
|  | 80,000 | 50° |
| 15 | 100,000 (102,400) | 51° |
|  | 125,000 | 52° |
|  | 160,000 | 53° |
| 16 | 200,000 (204,800) | 54° |
|  | 250,000 | 55° |
|  | 320,000 | 56° |
| 17 | 400,000 (409,600) | 57° |
|  | 500,000 | 58° |
|  | 640,000 | 59° |
| 18 | 800,000 (819,200) | 60° |
|  | 1,000,000 | 61° |
|  | 1,250,000 | 62° |
| 19 | 1,600,000 (1,638,400) | 63° |
|  | 2,000,000 | 64° |
|  | 2,500,000 | 65° |
| 20 | 3,200,000 (3,276,800) | 66° |
|  | 4,000,000 | 67° |

ในกล้องดิจิทัล
--------------

ค่าความไวแสง ISO ของกล้องดิจิทัลได้รับมาตรฐานโดย ISO 12232 สำหรับในประเทศญี่ปุ่น สมาคมผลิตภัณฑ์กล้องถ่ายภาพและการถ่ายภาพ (CIPA) ได้ดำเนินการกำหนดมาตรฐานด้วยเช่นกัน ในกล้องดิจิทัล ความไวของ เซนเซอร์รูปภาพ เช่น CCD มักจะแสดงเป็นเทียบเท่า ISO100 ความไวแสง ISO ของกล้องดิจิทัลเป็นค่ามาตรฐานสำหรับขยายสัญญาณที่เซ็นเซอร์ภาพ เมื่อทำการขยายสัญญาณของภาพ จะทำให้สัญญาณรบกวนจากการถ่ายภาพ สัญญาณรบกวนจากกระแสมืด และสัญญาณรบกวนความร้อนถูกขยายไปด้วย ดังนั้นหากความไวแสง ISO สูง สัญญาณรบกวนจากแสงและสัญญาณรบกวนสีจะเกิดขึ้นในภาพ เช่นเดียวกับฟิล์ม ยิ่งความไวแสงสูงเท่าไร ก็จะสามารถถ่ายภาพในที่มืดได้เร็วขึ้นเท่านั้น สัญญาณรบกวนอาจบรรเทาลงได้ด้วยการการระบายความร้อนให้เซนเซอร์

โดยพื้นฐานแล้ว สามารถสรุปได้ว่ายิ่งความไวแสงต่ำลง คุณภาพของภาพก็จะยิ่งดีขึ้น แต่ก็ขึ้นอยู่กับสมบัติของตัวเซนเซอร์ที่ใช้ การปรับค่าความไวแสงต่ำเกินไปก็อาจทำให้คุณภาพของภาพแย่ลงได้ เพราะแม้จะลดสัญยาณรบกวนได้ แต่ก็อาจทำให้เกิดความเปรียบต่างสูงเกินไป ส่วนสว่างขาวจ้าเกินหรือส่วนมืดดำสนิทได้ง่าย ด้วยเหตุนี้ กล้องดีเอสแอลอาร์ของนิคอน จึงมีความไวแสงทั่วไปขั้นต่ำที่ 100 ถึง 200 และค่าต่ำกว่านั้นจะใช้เมื่อต้องการในบางกรณีจริง ๆ เท่านั้น ดังนั้น ในการถ่ายภาพดิจิตอล การถ่ายภาพที่ค่าความไวแสงที่แนะนำคือประมาณ 100 ถึง 200 จึงถือว่าทำให้ได้คุณภาพของภาพที่ดีที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ISO 5800:1987: Photography – Colour negative films for still photography – Determination of ISO speed". สืบค้นเมื่อ 2009-04-04.
2. ↑  "ISO 6:1993: Photography – Black-and-white pictorial still camera negative film/process systems – Determination of ISO speed". สืบค้นเมื่อ 2009-04-04.
3. ↑  "ISO 2240:2003: Photography – Colour reversal camera films – Determination of ISO speed". สืบค้นเมื่อ 2009-04-04.
4. 1 2  R. E. Jacobson, Sidney F. Ray, Geoffrey G. Attridge, and Norman R. Axford (2000). *The manual of photography*. Focal Press. p. 305–307. ISBN 9780240515748.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
5. ↑  Carson Graves (1996). *The zone system for 35mm photographers*. Focal Press. p. 124. ISBN 9780240802039.Carson Graves (1996). *The zone system for 35mm photographers*. Focal Press. p. 124. ISBN 9780240802039.
6. ↑  ISO 2721:1982. Photography — Cameras — Automatic controls of exposure（paid download）. Geneva: International Organization for Standardization.
7. ↑  『クラシックカメラ専科No.2、名機105の使い方』p.75。
8. ↑  デジタルカメラの感度規定