**อีวาน เปโตรวิช ปัฟลอฟ** (รัสเซีย: Иван Петрович Павлов, 14 กันยายน ค.ศ. 1849 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936) เป็นนักจิตวิทยาและสรีรวิทยาชาวรัสเซีย-โซเวียต ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1904 จากงานวิจัยเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร นอกจากนี้ปัฟลอฟยังเป็นที่รู้จักจากการอธิบายปรากฏการณ์การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม (classical conditioning)

ชีวประวัติและงานวิจัย
---------------------

อีวาน ปัฟลอฟเกิดที่เรียซัน จักรวรรดิรัสเซีย เขาเริ่มศึกษาชั้นสูงที่ Ryazan Ecclesiastical Seminary แต่ได้พักการเรียนและย้ายมาศึกษาที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (University of Saint Petersburg) เพื่อศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและได้เป็นนักสรีรวิทยา ปัฟลอฟจบการศึกษาดุษฎีบัณฑิตใน ค.ศ. 1879

ในทศวรรษที่ 1890 ปัฟลอฟได้ศึกษาการทำงานของกระเพาะอาหารของสุนัขโดยการผ่าต่อมน้ำลายเพื่อเก็บ วัด และวิเคราะห์น้ำลายที่ตอบสนองเมื่อมีอาหารภายใต้สภาวะต่าง ๆ เขาค้นพบว่าสุนัขมีแนวโน้มหลั่งน้ำลายก่อนที่อาหารจะเข้าไปในปากจริง ๆ และเขาเรียกปรากฏการณ์ดังกล่าวว่า *การขับ (น้ำลาย) ทางจิตใจ* (psychic secretion)

ปัฟลอฟได้ตัดสินใจที่จะศึกษาปรากฏการณ์ทางจิตใจมากกว่าศึกษาทางเคมีของน้ำลาย และได้เปลี่ยนจุดมุ่งหมายในการศึกษา โดยการจัดชุดทดลองให้สิ่งกระตุ้นก่อนที่จะให้อาหารสุนัขจริง ๆ หลักการดังกล่าวที่เขาได้ตั้งขึ้นมานั้นเป็นกฎพื้นฐานของ "รีเฟล็กซ์เรียน หรือรีเฟล็กซ์การวางเงื่อนไข" (conditional reflexes) กล่าวคือ การตอบสนองซึ่งในที่นี้คือการหลั่งน้ำลายในสัตว์จะเกิดอย่างมีเงื่อนไขตามประสบการณ์ที่เคยพบเจอในอดีต ปัฟลอฟทำการทดลองดังกล่าวระหว่างทศวรรษที่ 1890 และ 1900 และเป็นที่รู้จักกันในวงการวิทยาศาสตร์ตะวันตกจากการแปลการบรรยายของเขา แต่การตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษฉบับเต็มครั้งแรกเพิ่งจะมีใน ค.ศ. 1927

ปัฟลอฟเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับการยกย่องจากรัฐบาลสหภาพโซเวียตซึ่งต่างจากนักวิทยาศาสตร์ท่านอื่น ๆ ทำให้เขาสามารถทำงานวิจัยได้ต่อไปเป็นเวลานาน นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องจากวลาดิมีร์ เลนินและในฐานะผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์

หลังจากเหตุการณ์การลอบสังหารเซียร์เกย์ คีรอฟ (Sergei Kirov) ใน ค.ศ. 1934 ปัฟลอฟได้เขียนจดหมายจำนวนมากถึงวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ (Vyacheslav Molotov) วิพากษ์การลงโทษอย่างหนักและเรียกร้องให้พิจารณาคดีที่เกี่ยวข้องกับคนหลายคนที่เขารู้จักส่วนตัวใหม่

บั้นปลายชีวิตปัฟลอฟสนใจในการใช้การวางเงื่อนไขเพื่อสร้างแบบจำลองเพื่อชักนำโรคประสาท เขาเสียชีวิตที่เลนินกราด ห้องปฏิบัติการของเขาถูกรักษาไว้เพื่อเป็นพิพิธภัณฑ์

ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ปัฟลอฟได้ขอให้นักเรียนของเขาคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเตียงบันทึกเหตุการณ์ขณะเขาเสียชีวิต เพราะเขาต้องการสร้างหลักฐานเกี่ยวกับประสบการณ์อัตวิสัยของบั้นปลายชีวิตของเขา การอุทิศตนเพื่อวิทยาศาสตร์ของปัฟลอฟในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าเขามีความพยายามในการเรียนรู้ และเพิ่มพูนความรู้ด้านสรีรวิทยา แม้ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต

การวิจัยด้านระบบรีเฟล็กซ์
-------------------------

ปัฟลอฟได้อุทิศตนเพื่อวิชาสรีรวิทยาและประสาทวิทยาอย่างมากมาย งานส่วนใหญ่ของเขาเกี่ยวกับการวิจัยด้านพื้นอารมณ์แต่กำเนิด (temperament), การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม (classical conditioning) และกิริยารีเฟล็กซ์ (reflex actions)

เขาได้ทำการทดลองเกี่ยวกับการย่อยอาหารซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1904 การทดลองของเขาเกี่ยวกับการผ่าตัดเพื่อแยกส่วนของระบบย่อยอาหารในสัตว์ การตัดมัดประสาทแล้วสังเกตผลต่อทางเดินอาหาร และการเจาะรูจากภายนอกเข้าไปยังอวัยวะในทางเดินอาหารเพื่อศึกษาสิ่งที่อยู่ภายในอวัยวะนั้น การทดลองดังกล่าวเป็นพื้นฐานของงานวิจัยหลายชิ้นที่เกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร

งานวิจัยเกี่ยวกับกิริยารีเฟล็กซ์ โดยเฉพาะปฏิกิริยาต่อความเครียดและการเจ็บปวดอย่างไม่ตั้งใจ ปัฟลอฟได้นิยามพื้นอารมณ์แต่กำเนิด 4 ประเภทภายใต้การศึกษาในขณะนั้น ได้แก่ ซึมเชื่อง (phlegmatic), อารมณ์เสียง่าย (choleric), ร่าเริง (sanguine) และเศร้าโศก (melancholic) ปัฟลอฟและนักวิจัยของเขาได้สังเกตและเริ่มศึกษาการตอบสนองทางธรรมชาติของร่างกายที่เรียกว่า "shutdown" เมื่อถูกกระตุ้นโดยความเครียดหรือความเจ็บปวดอย่างมหาศาล ที่เรียกว่า transmarginal inhibition (TMI) งานวิจัยดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าบุคคลในแต่ละพื้นอารมณ์จะตอบสนองต่อสิ่งเร้าแบบเดียวกัน แต่แตกต่างจะใช้เวลาตอบสนองแตกต่างกัน เขากล่าวว่า "ความแตกต่างของพื้นฐานแต่กำเนิด .. คือระยะเวลาเร็วเท่าไรที่เขาถึงจุด shutdown และคนที่ถึงจุด shutdown เร็วโดยพื้นฐานจะมีระบบประสาทต่างชนิด" (that the most basic inherited difference. .. was how soon they reached this shutdown point and that the quick-to-shut-down have a fundamentally different type of nervous system.) 

คาร์ล จุง (Carl Jung) นักจิตวิทยาได้นำงานของปัฟลอฟเกี่ยวกับ TMI มาสานต่อ และนำพื้นอารมณ์แต่กำเนิดของมนุษย์มาเชื่อมกับการสังเกตชนิดการ shutdown ในสัตว์ เขาเชื่อว่าบุคคลที่สนใจแต่ตัวเองจะไวต่อสิ่งกระตุ้นมากกว่า และถึง TMI เร็วกว่าคนที่สนใจบุคคลอื่น สาขาการวิจัยด้านนี้เรียกว่า highly sensitive persons

วิลเลียม ซาร์แกนท์และคนอื่น ๆ ได้วิจัยต่อเกี่ยวกับการวางเงื่อนไขทางจิตใจ เพื่อการปลูกฝังความจำและการล้างสมอง

เกียรติประวัติและมรดก
---------------------

สุนัขตัวหนึ่งของปัฟลอฟ ที่พิพิธภัณฑ์ปัฟลอฟ เรียซัน ประเทศรัสเซีย
แนวคิดของปัฟลอฟที่เป็นที่โด่งดังไปทั่วคือ รีเฟล็กซ์มีเงื่อนไข (conditioned reflex) ซึ่งเขาพัฒนาร่วมกับผู้ช่วยชื่อ อีวาน ฟิลิปโปวิช โทโลชินอฟ (Ivan Filippovitch Tolochinov) ใน ค.ศ. 1901 โทโลชินอฟได้เผยแพร่ผลการศึกษาที่สภาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติในเฮลซิงกิใน ค.ศ. 1903 เมื่องานของพาฟลอฟเป็นที่รู้จักกันโลกตะวันตก โดยเฉพาะเมื่อผ่านงานเขียนของจอห์น บี. วัตสัน ความคิดเกี่ยวกับการวางเงื่อนไขในฐานะรูปแบบอัตโนมัติของการเรียนรู้กลายมาเป็นแนวคิดหลักของการมุ่งศึกษาด้านจิตวิทยาเปรียบเทียบ และทฤษฎีพฤติกรรมนิยม อาทิเบอร์ทรานด์ รัสเซิลล์ นักปรัชญาชาวอังกฤษได้สนับสนุนงานของพาฟลอฟเกี่ยวกับปรัชญาของจิต (philosophy of mind)

งานวิจัยของพาฟลอฟเกี่ยวกับการวางเงื่อนไขสะท้อนมีอิทธิพลอย่างมากไม่เฉพาะด้านวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับวัฒนธรรมอีกด้วย วลีที่ว่า "สุนัขของปัฟลอฟ" มักใช้เรียกคนที่ตอบสนองต่อสถานการณ์แทนที่จะใช้ความคิดเชิงวิพากษ์ การวางเงื่อนไขของปัฟลอฟยังเป็นแนวคิดหลักของนิยายวิทยาศาสตร์แนวดิสโทเปียของอัลดัส ฮักซลีย์ชื่อ *โลกวิไลซ์ (Brave New World)* และนวนิยาย *Gravity's Rainbow* ชื่อโทมัส พินชอน (Thomas Pynchon) ทฤษฎีของเขายังมีผลต่อละครแนววิทยาศาสตร์เช่น *ดิ เอ็กซ์-ไฟล์ส* (The X-Files)

เชื่อกันว่าปัฟลอฟนั้นจะสั่นกระดิ่งเป็นสิ่งกระตุ้นก่อนให้อาหารสุนัข แต่จริง ๆ แล้วจากงานเขียนของเขาบันทึกว่าเขาใช้สิ่งกระตุ้นหลากหลายชนิดมาก ไม่ว่าจะเป็นไฟฟ้าช็อต เสียงนกหวีด เครื่องเคาะจังหวะ ส้อมเสียง และสิ่งกระตุ้นทางการมองเห็น นอกเหนือจากการใช้กระดิ่ง บางแหล่งข้อมูลยังไม่มั่นใจว่าปัฟลอฟเคยใช้กระดิ่งในงานวิจัยของเขาจริงหรือไม่ บางแห่งสันนิษฐานว่าคนอื่นที่เกิดในยุคเดียวกับปัฟลอฟเป็นผู้ใช้กระดิ่งทดลอง เช่น วลาดิมีร์ บาฮ์เจเรฟ (Vladimir Bekhterev) หรือจอห์น บี. วัตสัน (John B. Watson) แต่บางแห่งกล่าวว่ามีแหล่งอ้างอิงหลายแหล่งกล่าวชัดเจนว่าปัฟลอฟใช้กระดิ่งทดลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ivan Pavlov The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1904
2. ↑  "Ivan Pavlov". สืบค้นเมื่อ 2007-01-01.
3. ↑  "Ivan Petrovich Pavlov :: Opposition to Communism - Britannica Online Encyclopedia". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-28. สืบค้นเมื่อ 2009-03-24.
4. ↑  Chance, Paul. *Learning and Behaviour*. Wadsworth Pub. Co. 1988. ISBN 0-534-08508-3. Page 48.
5. ↑  1904 Nobel prize laureates
6. ↑  Rokhin, L, Pavlov, I & Popov, Y. (1963) Psychopathology and Psychiatry, Foreign Languages Publication House: Moscow.
7. ↑  Todes, Daniel Philip (2002). *Pavlov's Physiology Factory*. Baltimore MD: Johns Hopkins University Press. pp. 232 et sec. ISBN 0801866901.
8. ↑  Anrep (1927) p142
9. ↑  Catania, A. Charles (1994) ; *Query: Did Pavlov's Research Ring a Bell?*, PSYCOLOQUY Newsletter, Tuesday, 7 มิถุนายน พ.ศ. 2537
10. ↑  Thomas, Roger K. (1994) ; *Pavlov's Rats "dripped Saliva at the Sound of a Bell"*, Psycoloquy, Vol. 5, No. 80  (accessed 22 August 2006)

### บรรณานุกรม

* Boakes, Robert (1984). *From Darwin to behaviourism*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-23512-9.
* Firkin, Barry G.; J.A. Whitworth (1987). *Dictionary of Medical Eponyms*. Parthenon Publishing. ISBN 978-1-85070-333-4.
* Pavlov, I. P. (1927). *Conditioned Reflexes: An Investigation of the Physiological Activity of the Cerebral Cortex. Translated and Edited by G. V. Anrep*. London: Oxford University Press. Available online
* Todes, D. P. (1997). "Pavlov's Physiological Factory," *Isis*. Vol. 88. The History of Science Society, p. 205–246.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อีวาน ปัฟลอฟ**

วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***อีวาน ปัฟลอฟ***

* PBS article
* Institute of Experimental Medicine article on Pavlov
* Link to a list of Pavlov's dogs with some pictures
* Commentary on Pavlov's *Conditioned Reflexes* from *50 Psychology Classics*
* Ivan Pavlov and his dogs
* *Ivan P. Pavlov: Toward a Scientific Psychology and Psychiatry*
* ผลงานเกี่ยวกับ/โดย อีวาน ปัฟลอฟ ที่อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
* ผลงานโดย อีวาน ปัฟลอฟ บนเว็บ LibriVox (หนังสือเสียง ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ)
* กฤตภาคจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับ อีวาน ปัฟลอฟ ในหอจดหมายเหตุข่าวสารคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของ ZBW
* Ivan Pavlov on Nobelprize.org including the Nobel Lecture on 12 December 1904 *Physiology of Digestion*

| * ด
* ค
* ก
รายนามผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ |
| --- |
| พ.ศ. 2444-2468 (ค.ศ. 1901-1925) | เบริง (1901)  **·**  รอสส์ (1902)  **·**  ฟินเซิน (1903)  **·**  ปาฟลอฟ (1904)  **·**  ค็อค (1905)  **·**  กอลจี / รามอน อี กาฆัล (1906)  **·**  ลาฟว์ร็อง (1907)  **·**  เมตช์นิคอฟ / แอร์ลิช (1908)  **·**  ค็อคเคอร์ (1909)  **·**  ค็อสเซิล (1910)  **·**  กูลล์สตรานด์ (1911)  **·**  กาแรล (1912)  **·**  รีแชต์ (1913)  **·**  บาราญ (1914)  **·**  บอร์แด (1919)  **·**  โครว์ (1920)  **·**  ฮิลล์ / ไมเออร์โฮฟ (1922)  **·**  แบนติง / แมเคลด (1923)  **·**  ไอนต์โฮเฟิน (1924) |
| พ.ศ. 2469-2493 (ค.ศ. 1926-1950) | ฟีปีเกอร์ (1926)  **·**  วากเนอร์-เยาเร็ค (1927)  **·**  นีกอล (1928)  **·**  ไอก์มัน / ฮ็อปกินส์ (1929)  **·**  ลันท์ชไตเนอร์ (1930)  **·**  วาร์บวร์ค (1931)  **·**  เชอร์ริงตัน / เอเดรียน (1932)  **·**  มอร์แกน (1933)  **·**  วิปเปิล / ไมนอต / เมอร์ฟี (1934)  **·**  ชเปมัน (1935)  **·**  เดล / เลอวี (1936)  **·**  แซ็นต์-เยิร์จยี (1937)  **·**  แอม็องส์ (1938)  **·**  โดมัค (1939)  **·**  ตัม / ดอยซี (1943)  **·**  เออร์แลงเกอร์ / แกสเซอร์ (1944)  **·**  เฟลมมิง / ไชน / ฟลอรีย์ (1945)  **·**  มุลเลอร์ (1946)  **·**  คาร์ล คอรี / เกอร์ตี คอรี / ฆูไซ (1947)  **·**  มึลเลอร์ (1948)  **·**  เฮ็ส / มูนิช (1949)  **·**  เคนดัลล์ / ไรช์ชไตน์ / เฮนช์ (1950) |
| พ.ศ. 2494-2518 (ค.ศ. 1951-1975) | ไทเลอร์ (1951)  **·**  แวกส์มัน (1952)  **·**  เครพส์ / ลิพมัน (1953)  **·**  เอนเดอรส์ / เวลเลอร์ / รอบบินส์ (1954)  **·**  ธีโอเรลล์ (1955)  **·**  กูร์น็อง / ฟอร์สมัน / ริชาร์ด (1956)  **·**  บอแว (1957)  **·**  บีเดิล / ทาทัม / ลีเดอร์เบิร์ก (1958)  **·**  โอโชอา / คอร์นเบิร์ก (1959)  **·**  เบอร์เน็ท / เมดาวาร์ (1960)  **·**  เบเคซี (1961)  **·**  คริก / วัตสัน / วิลคินส์ (1962)  **·**  เอคเคิลส์ / ฮอดจ์กิน / ฮักซ์เลย์ (1963)  **·**  บล็อค / ลือเนิน (1964)  **·**  ฌากอบ / ลว็อฟ / มอนอด (1965)  **·**  เราส์ / ฮักกินส์ (1966)  **·**  กรานีท / ฮาร์ทไลน์ / วอลด์ (1967)  **·**  ฮอลลีย์ / โขรานา / ไนเรนเบิร์ก (1968)  **·**  เด็ลบรึค / เฮอร์ชีย์ / ลูเรีย (1969)  **·**  คัทซ์ / ออยเลอร์ / แอเซลรอด (1970)  **·**  ซูเทอร์เลนด์ (1971)  **·**  เอเดลแมน / พอร์เตอร์ (1972)  **·**  ฟริช / โลเร็นทซ์ / ตินแบร์เคิน (1973)  **·**  โกลด / ดูฟว์ / ปาลาเด (1974)  **·**  บัลติมอร์ / ดุลเบกโก / เทมิน (1975) |
| พ.ศ. 2519-2543 (ค.ศ. 1976-2000) | บลุมเบิร์ก / กาชดูเซค (1976)  **·**  กีย์แม็ง / ชัลลี / ยาโลว์ (1977)  **·**  อาร์เบอร์ / นาธานส์ / สมิธ (1978)  **·**  คอร์แมค / เฮาวน์ฟิลด์ (1979)  **·**  เบนาเซอร์รัฟ / โดแซ / สเนลล์ (1980)  **·**  สเปอร์รี / ฮูเบิล / วีเซล (1981)  **·**  แบร์ยสเตริม / ซอมูเอิลซ็อน / เวน (1982)  **·**  แมคคลินทอค (1983)  **·**  แยร์เนอ / เคอเลอร์ / มิลสไตน์ (1984)  **·**  บราวน์ / โกลด์ชไตน์ (1985)  **·**  โคเฮน / เลวี-มอนตัลชีนี (1986)  **·**  โทเนงาวะ (1987)  **·**  แบล็ก / เอลเลียน / ฮิทชิงส์ (1988)  **·**  บิชอป / วาร์มุส (1989)  **·**  เมอร์เรย์ / โธมัส (1990)  **·**  เนเออร์ / ซัคมัน (1991)  **·**  ฟิสเชอร์ / เครบส์ (1992)  **·**  โรเบิร์ตส์ / ชาร์ป (1993)  **·**  กิลแมน / รอดเบลล์ (1994)  **·**  ลิวอิส / นึสไลน์-ฟ็อลฮาร์ท / ไวส์ชาวส์ (1995)  **·**  โดเฮอร์ที / ซิงเคอร์นาเกิล (1996)  **·**  พรุสซิเนอร์ (1997)  **·**  เฟอร์ชกอทท์ / อิญาร์โร / มูราด (1998)  **·**  โบลเบิล (1999)  **·**  คาร์ลสัน / กรีนการ์ด / แคนเดล (2000) |
| พ.ศ. 2544-2568 (ค.ศ. 2001-2025) | ฮาร์ทเวลล์ / ฮันท์ / เนิร์ส (2001)  **·**  เบรนเนอร์ / ฮอร์วิทซ์ / ซุลสตัน (2002)  **·**  ลอเทอร์เบอร์ / แมนสฟิลด์ (2003)  **·**  แอกเซล / บัค (2004)  **·**  มาร์แชลล์ / วอร์เรน (2005)  **·**  ไฟร์ / เมลโล (2006)  **·**  กาเปกกี / อีวานส์ / สมิธีส์ (2007)  **·**  ซัวร์ เฮาเซิน / บาเร-ซีนูซี / มงตาญีเย (2008)  **·**  แบล็กเบิร์น / ไกรเดอร์ / โซสตาก (2009)  **·**  เอ็ดเวิร์ดส์ (2010)  **·**  บิวท์เลอร์ / อ็อฟมาน / สไตน์มาน (2011)  **·**  เกอร์ดอน / ยามานากะ (2012)  **·**  รอธแมน / เช็กแมน / ซืทโฮฟ (2013)  **·**  โอคีฟ / เมย์-บริตต์ โมเซอร์ / เอ็ดวาร์ด โมเซอร์ (2014)  **·**  วิลเลียม ซี. แคมป์เบลล์ / ซาโตชิ โอมูระ / ถู โยวโยว (2015)  **·**  โยชิโนริ โอซูมิ (2016)  **·**  เจฟฟรีย์ ซี ฮอลล์ / ไมเคิล รอสแบช / ไมเคิล ดับเบิลยู ยัง (2017)  **·**  เจมส์ พี. แอลลิสัน / ฮนโจ ทาซูกุ (2018)  **·**  วิลเลียม เคลิน จูเนียร์ / ปีเตอร์ เจ. แรตคลิฟฟ์ / เกร็ก แอล. เซเมนซา (2019)  **·**  ฮาร์วีย์ เจ. ออลเทอร์ / ไมเคิล ฮอว์ทัน / ชาลส์ เอ็ม. ไรซ์ (2020)  **·**  เดวิด จูเลียส / อาร์แดม พาทาพูทิยัน (2021)  **·**  สวันเตอ แพบู (2022) |

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* นอร์เวย์
* ชิลี
* สเปน
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิตาลี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ลัตเวีย
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย
* ออสเตรเลีย
* กรีซ
* เกาหลี
* โครเอเชีย
* เนเธอร์แลนด์
* โปแลนด์
* รัสเซีย
* สวีเดน
* นครรัฐวาติกัน

 |
| พจนานุกรมชีวประวัติ | 
* เยอรมนี

 |
| ฐานข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ | 
* CiNii (Japan)

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* RERO (Switzerland)
	+ 1
* Social Networks and Archival Context
* SUDOC (France)
	+ 1
* Trove (Australia)
	+ 1

 |