บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

"การชื่นชมของพระบุตร" ฌอง เฮย์ ผู้อุทิศคุกเข่าอยู่ทางขวาและเป็นส่วนหนึ่งของของภาพ
**ภาพเหมือนผู้อุทิศ** หรือ **ภาพรวมผู้อุทิศ** (อังกฤษ: donor portrait หรือ votive portrait) คือภาพเหมือนในจิตรกรรมหรืองานศิลปะแบบอื่นเช่นประติมากรรมที่แสดงภาพของเจ้าของภาพหรือผู้จ้างให้สร้างงานศิลปะชิ้นนั้นที่อาจจะรวมทั้งครอบครัว และญาติพี่น้องของผู้จ้าง หรือกลุ่มคนที่เกี่ยวกับผู้จ้างด้วย

"ภาพรวมผู้อุทิศ" (votive portrait) มักจะภาพทั้งภาพที่รวมทั้งภาพหลักและผู้อุทิศที่อยู่ในภาพ แต่ "ภาพเหมือนผู้อุทิศ" (donor portrait) มักจะหมายถึงภาพเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับผู้อุทิศเท่านั้น

"ภาพเหมือนผู้อุทิศ" เป็นที่นิยมกันในการสร้างศิลปะคริสต์ศาสนา โดยเฉพาะในงานจิตรกรรมจากยุคกลาง และยุคเรอเนสซองซ์ที่มักจะแสดงผู้อุทิศคุกเข่าอยู่ทางด้านหน้าสองข้างของภาพ และบ่อยครั้งที่แม้แต่ในตอนปลายของยุคเรอเนสซองซ์ที่ผู้อุทิศโดยเฉพาะเมื่อแสดงทั้งครอบครัวจะมีขนาดเล็กกว่าตัวเอกในภาพมากที่ขัดกับทฤษฎีการวาดทัศนมิติ เมื่อมาถึงยุคเรอเนสซองซ์ผู้อุทิศก็เริ่มมีความสำคัญขึ้นและกลายเป็นส่วนสำคัญของภาพที่อาจจะเป็นผู้เห็นเหตุการณ์หรือบางครั้งก็อาจจะเป็นผู้ร่วมเหตุการณ์ไปเลยก็ได้

ที่ตั้ง
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | บานพับภาพของฉากแท่นบูชาโดยฮันส์ เม็มลิงคริสต์ศตวรรษที่ 15เป็นภาพพระเยซูบนไหล่ของนักบุญคริสโตเฟอร์ขนาบด้วยนักบุญสองข้าง
<--- ผู้อุทิศฝ่ายชายทางแผงซ้ายประคองโดยนักบุญผู้พิทักษ์โดยมีลูกชายห้าคนอยู่ข้างหลังผู้อุทิศฝ่ายหญิงทางแผงขวาประคองโดยนักบุญผู้พิทักษ์--->เช่นกัน กับสมาชิกในครอบครัวสตรีอีกสิบสองคน |  |

จุดประสงค์ของภาพเหมือนผู้อุทิศก็เพื่อสร้างอนุสรณ์สำหรับผู้อุทิศและครอบครัว ที่เป็นการแสดงว่ายังคงสามารถแสดงความสักการะได้แม้ว่าหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว สิ่งที่อุทิศเช่นตัวคริสต์ศาสนสถาน, ฉากแท่นบูชา หรือหน้าต่างประดับกระจกสี มักจะรวมทั้งเงินบริจาคจำนวนหนึ่งให้มีผู้สวดมนต์ให้ผู้อุทิศแม้ว่าหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว การมีภาพเหมือนของผู้อุทิศจึงเป็นการเพิ่มแรงบันดาลใจให้แก่ผู้ที่จะมาสวดมนต์ให้ นอกจากนั้นการมีภาพเหมือนก็ยังเป็นการแสดงความมีหน้ามีตาในสังคมด้วย ภาพเหมือนผู้อุทิศคล้ายคลึงกับการมีอนุสรณ์ผู้ตายในวัด แต่ที่ต่างกันตรงที่ผู้อุทิศของ "ภาพเหมือนผู้อุทิศ" สามารถเห็นภาพเหมือนของตนเองในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ได้

ถ้าผู้บริจาคถวายเงินสร้างสำหรับสิ่งก่อสร้างทั้งหลังหรือมีบทบาทสำคัญในการก่อสร้างก็อาจจะมีประติมากรรมของผู้อุทิศอยู่หน้าวัดหรือที่ใดที่หนึ่งภาพในตัววัด และมักจะเป็นภาพอุ้มรูปจำลองของสิ่งก่อสร้าง "พระแม่มารีโรแลง" โดย ยาน ฟาน เอคเป็นภาพเขียนขนาดเล็กที่ผู้อุทิศ นิโคลาส์ โรแลง (Nicolas Rolin) ร่วมอยู่ในภาพในบริเวณเดียวกับพระแม่มารี โรแลงบริจาคเงินจำนวนมากให้แก่วัดที่ภาพเขียนตั้ง ฟาน เอคแสดงให้เห็นจากภาพวัดในภูมิทัศนเมืองในฉากหลังไกลออกไปเหนือมือที่สวดมนต์ของโรแลง

ในบางครั้งเช่นใน "ฉากแท่นบูชาเก้นท์" ของยาน ฟาน เอค ผู้อุทิศปรากฏอยู่บนบานพับภาพเมื่อปิด หรือผู้อุทิศอาจจะปรากฏอยู่บนบานสองข้างที่ขนาบแผงกลางเช่นใน "ฉากแท่นบูชาพอร์ตินาริ" (Portinari Altarpiece ) โดยฮูโก ฟาน เดอร์ โกส์ หรือในงานบานพับภาพ "ฉากแท่นบูชาเมโรด" (Merode Altarpiece) โดยโรแบร์ต แคมแพงที่ผู้อุทิศปรากฏอยู่ด้านเดียว ถ้าผู้อุทิศปรากฏสองด้านฝ่ายชายมักจะอยู่ด้านซ้ายของผู้ชมเพราะเป็นด้านที่ถือว่ามีเกียรติในการวางภาพเขียน ในการวางภาพครอบครัวมักจะแยกฝ่ายชายจากฝ่ายหญิง บางครั้งผู้อุทิศอาจจะเป็นกลุ่มภราดรภาพ และบางครั้งจะปรากฏกับครอบครัวด้วย

"ภาพรวมผู้อุทิศ" สามารถมีการเพิ่มเติมได้ในภายหลัง เช่นเมื่อมีสมาชิกในครอบครัวเพิ่มขึ้นจากการแต่งงานหรือการมีบุตร และบางครั้งก็อาจจะบ่งการเสียชีวิตโดยการเขียนกางเขนเล็กๆ ในมือของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วก็ได้

บางครั้งทางตอนเหนือของอิตาลีก็จะพบจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นภาพของนักบุญองค์เดียวกับผู้อุทิศบนผนังด้านข้างของคริสต์ศาสนสถาน ที่อาจจะเป็นการเขียนทับของเดิมที่ไม่มีใครมาจุดเทียนสวดมนต์ให้แล้ว เพื่อทำที่สำหรับผู้มาใหม่ที่ต้องการจะมีภาพผู้อุทิศก็เป็นได้

> "เมื่อเดินตามนายช่างหินเพื่อตรวจดูว่าภาพใดควรทิ้งเอาไว้ภาพใดควรลบออก นักบวชมองไปเห็นภาพนักบุญแอนโทนีแล้วกล่าวว่า "เก็บอันนี้ไว้" แล้วก็เดินต่อไปจนพบภาพนักบุญซาโนนักบวชก็กล่าวว่า "ลบอันนี้ออก ไม่เห็นใครมาจุดเทียนให้ตั้งนานแล้ว และไม่เห็นมีประโยชน์อะไรกับใคร นายช่างกำจัดเสียเถอะ"
> 
>

ประวัติ
-------

จิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่มิลาน: พระแม่มารีกับพระบุตร, นักบุญแอมโบรสและผู้อุทิศ โดยโบนามิโค ทาแวร์นา (รายละเอียด)
การวาดภาพเหมือนผู้อุทิศมีมาตั้งแต่ปลายสมัยกรีกโรมันราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภาพเหมือนในงานเขียน "ไดโอสโคริดีสฉบับเวียนนา" (Vienna Dioscurides) โดยนายแพทย์กรีกเพดานิอุส ไดโอสโคริดีส (Pedanius Dioscorides) ในคริสต์ศตวรรษที่ 6 อาจจะเป็นงานเขียนที่สะท้อนให้เห็นการริเริ่มการเขียนภาพผู้อุทิศทรัพย์ให้เขียนหนังสือในหนังสือเล่มเดียวกันนั้น ประเพณีอีกอย่างหนึ่งที่เริ่มมาก่อนหน้านั้นคือภาพของเจ้านายกับบุคคลในศาสนาที่มักจะเป็นพระเยซูหรือพระแม่มารีในทำนองเดียวกับภาพของคริสต์ศาสนา แม้จะไม่มีหลักฐานเหลือให้ชมแต่ก็ยังมีข้อเขียนที่กล่าวถึงเกี่ยวกับภาพเหมือนผู้อุทิศในชาเปลเล็กจากสมัยคริสเตียนตอนต้น ธรรมเนียมนี้อาจจะทำกันต่อมาในวัดของผู้นอกศาสนา ต่อมาก็เริ่มเผยแพร่เข้ามาในสังคมของผู้นับถือคริสต์ศาสนา โดยเฉพาะในการเขียนหนังสือวิจิตรที่มักจะมีภาพเหมือนของเจ้าของ ในสมัยต้นยุคกลาง บาทหลวง, หลวงพ่อ และนักบวชอื่นๆ มักจะปรากฏในภาพเขียนทางศาสนาแทนที่จะเป็นภาพเจ้านาย และเป็นภาพที่ยังเขียนกันมากในสมัยต่อมา

ภาพเหมือนผู้อุทิศของขุนนางและนักธุรกิจผู้มีฐานะเริ่มจะเป็นที่นิยมกันในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในขณะเดียวกับที่ชนชั้นเดียวกันนี้เริ่มจ้างให้ช่างเขียนภาพเหมือนของตนเอง แต่ภาพที่หลงเหลืออยู่จากจากก่อน ค.ศ. 1450 มักจะเป็นภาพเหมือนของผู้อุทิศที่พบในคริสต์ศาสนสถานเสียมากกว่าที่จะเป็นจิตรกรรมแผงของภาพเหมือนส่วนบุคคล ภาพเหมือนผู้อุทิศที่พบโดยทั่วไปในศิลปะแบบเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 มักจะเป็นบานพับภาพสองของพระแม่มารีและพระบุตรบนแผงซ้ายและ "ผู้อุทิศ" บนแผงขวา - ผู้อุทิศในกรณีนี้คือเจ้าของภาพ และเป็นภาพที่มักจะเขียนสำหรับการเก็บไว้สักการระในบ้านเรือน ในภาพเหมือนเหล่านี้ผู้อุทิศมักจะอยู่ในท่าสวดมนต์ หรืออาจจะวางท่าเช่นเดียวกับการวางท่าสำหรับภาพเหมือนที่ไม่ใช่ภาพเหมือนทางศาสนา เช่นใน "ฉากแท่นบูชาวิลทัน" ที่สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ ทรงเป็นผู้อุทิศในภาพ ในบานพับภาพสองบางภาพภาพเหมือนของเจ้าของเดิมอาจจะถูกเขียนทับเป็นเจ้าของใหม่ก็ได้

ประเพณีอย่างหนึ่งของการเขียนหนังสือวิจิตรก็คือการ "การมอบภาพเหมือน" ซึ่งเป็นการเริ่มหนังสือด้วยภาพที่มักจะเป็นภาพผู้คุกเข่า "มอบ" หนังสือให้แก่เจ้าของหรือผู้จ้างให้เขียนหนังสือ ผู้ที่ "มอบ" อาจจะเป็นข้าราชสำนักผู้มอบหนังสือเป็นของขวัญแก่เจ้านาย แต่โดยทั่วไปแล้วจะเป็นนักประพันธ์/จิตรกร หรือผู้คัดหนังสือ ซึ่งในกรณีนี้ผู้รับเป็นผู้จ่ายค่าสร้างหนังสือ

รูปสัญลักษณ์ของภาพผู้อุทิศ
--------------------------

"พระเยซูตรึงกางเขน" โดย อัลเบร็ช อัลท์ดอร์เฟอร์ (Albrecht Altdorfer) ราว ค.ศ. 1514 กับคู่ผู้อุทิศขนาดจิ๋วที่ปลายเท้าของบุคคลหลักในภาพ อัลท์ดอร์เฟอร์เป็นจิตรกรเอกคนสุดท้ายที่ยังวาดภาพแบบนี้อยู่
"การนำพระเยซูเข้าวัด" ราวปี ค.ศ. 1470 ผู้ที่ที่ยืนข้างครอบครัวพระเยซูเป็นเด็กหญิงสองคนที่แต่งตัวอย่างดีและชายหนุ่มทางขวาอาจจะเป็นผู้อุทิศภาพ
ในยุคกลางผู้อุทิศมักจะมีขนาดเล็กกว่าบุคคลหลักในภาพมาก แต่เดิร์ค ค็อคซ์เริ่มสังเกตว่าเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงในคริสต์ศตวรรษ 14 แต่ก็มีตัวอย่างที่พบที่เริ่มในหนังสือมาก่อนหน้านั้น การเขียนในสมัยต่อมาขนาดผู้อุทิศมักจะมีขนาดราวสามในสี่ของบุคคลหลักในภาพ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษ 15 ในสมัยจิตรกรรมยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้น จิตรกรเช่นยาน ฟาน เอครวมภาพเหมือนผู้อุทิศเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของภาพโดยมีขนาดเท่าเทียมกับบุคคลหลักในภาพ

ลักษณะคล้ายคลึงกันก็พบในการเขียนภาพของฟลอเรนซ์ในช่วงระยะเวลาเดียวกัน เช่นในงานเขียน "ตรีเอกานุภาพ" โดยมาซาชิโอ ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1425-1428 ในบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลา แต่ผู้อุทิศยังคุกเข่าบนบันไดนอกบริเวณหัวใจของภาพ แต่การวิวัฒนาการนี้ไม่ปรากฏในงานเขียนของเวนิสจนกระทั่งร้อยปีหลังจากนั้น ตามปกติแล้วบุคคลหลักในภาพมักจะไม่แสดงความสนใจกับผู้อุทิศ แต่นักบุญผู้เป็นผู้ร่วมเหตุการณ์อาจจะวางมือบนไหล่ผู้อุทิศบนบานข้างก็ได้ แต่ในหัวข้อการเขียนการชื่นชมเช่นในภาพพระแม่มารีและพระบุตรซึ่งมักจะเป็นหัวเรื่องการวาดสำหรับการใช้ภายในที่อยู่อาศัยของผู้อุทิศ บุคคลหลักในภาพอาจจเปรยตาให้หรือประทานพรให้แก่ผู้อุทิศเช่นในภาพที่เขียนโดยฮันส์ เม็มลิง

ก่อนคริสต์ศตวรรษ 15 จิตรกรก็อาจจะไม่ได้พยายามเขียนภาพให้เหมือนผู้อุทิศจริงๆ เพราะผู้อุทิศอาจจะไม่มีเวลามานั่งเป็นแบบให้จิตรกรหรือผู้อุทิศอาจจะเสียชีวิตไปแล้วก็ได้
แต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษ 15 วิธีภาพเหมือนผู้อุทิศก็เปลี่ยนไป ภาพผู้อุทิศที่ยังเหลืออยู่จะเห็นได้ว่าผู้อุทิศตั้งอกตั้งใจวางท่าให้จิตรกรเขียนอย่างจริงจัง

ผู้อุทิศเริ่มจะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในภาพที่อาจจะริเริ่มโดยโรเจียร์ ฟาน เดอ เวย์เด็น ที่จะสังเกตได้จากการแต่งตัวที่หรูและมีราคาของผู้อุทิศ ในฟลอเรนซ์ภาพเหมือนของบุคคลสำคัญๆ ในหมู่คนที่เห็นเหตุการณ์เริ่มเขียนกันแล้วในภาพเหตุการณ์ที่ประกอบด้วยชุมชน (ที่กล่าวถึงโดยลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ) ในภาพ "ขบวนแมไจ" โดยเบนนอซโซ กอซโซลิ (ค.ศ. 1459-1461) ที่อยู่ในชาเปลส่วนตัวในวังเมดิชิ ที่เป็นขบวนอันหรูหราของบุคคลสำคัญๆ ของตระกูลเมดิชิและพรรคพวก ภายในปีค.ศ. 1490 เมื่อโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาเขียนจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลทอร์นาบุโอนิเสร็จก็ได้เห็นภาพเหมือนของสมาชิกของตระกูลทอร์นาบุโอนิและพรรคพวกในหลายฉากที่เขียนและมิได้เป็นแต่ภาพคุกเข่าเช่นภาพเหมือนของจิโอวานนิ ทอร์นาบุโอนิเองและภรรยา

การเขียนภาพเหมือนผู้อุทิศได้รับการเสียดสีในบทที่มักจะอ้างถึงกันของจอห์น โพพ-เฮนเนสซีที่แพร่หลายในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่กล่าวถึงผู้อุทิศชาวอิตาลีว่า:

> "การเขียนภาพเหมือนผู้อุทิศก็มากขึ้นมากขึ้นทุกวัน ...ความมีหน้ามีตาในสังคมและการมีภาพเหมือนพัวพันกันจนแยกไม่ออก, และไม่มีอะไรที่ผู้อุทิศจะไม่ยอมทำในการที่จะเบียดตัวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของภาพ ไม่ว่าจะให้เป็นคนขว้างก้อนหินไปยังผู้หญิงที่ถูกจับได้ว่านอกใจ หรือให้เป็นคนทำความสะอาดหลังจากการพลีชีพ หรือเป็นคนเสิร์พอาหารที่โต๊ะในภาพพระกระยาหารค่ำที่เอ็มมัส... ภาพชายแก่ในเรื่องซูซานาห์เห็นจะเป็นเพียงไม่ภาพกี่ภาพเท่านั้นแหละที่ผู้ที่มีหน้ามีตาในสังคมเวนิสไม่ยอมเป็นแบบให้ ...สิ่งที่ผู้อุทิศไม่สามารถทราบล่วงหน้าได้ก็คือหน้าตาของเขาเหล่านั้นยังคงมีให้เราดูแต่ชื่อนั้นหายสาปสูญกันไปหมดแล้ว"
> 
> 

ในอิตาลีผู้อุทิศหรือเจ้าของภาพจะเกือบไม่ปรากฏตัวเป็นคนสำคัญของศาสนา แต่ในราชสำนักในยุโรปตอนเหนือมีตัวอย่างหลายตัวอย่างจากคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ส่วนใหญ่จะเป็นแผงเล็กและเป็นแผงส่วนตัวที่ผู้อุทิศจะเป็นแบบให้บุคคลสำคัญ ตัวอย่างชิ้นที่มีชื่อคือภาพ "พระแม่มารีให้นม" (Virgin lactans) โดยฌอง โฟเคท์ที่พระพักตร์ของพระแม่มารีเป็นใบหน้าของแอ็กเนส ซอเรล (Agnès Sorel) พระสนมของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส

ภาพเหมือนผู้อุทิศทางศาสนาเขียนกันจนมาถึงสมัยบาโรกจนเมื่อวิวัฒนาการไปเป็นจิตรกรรมประวัติศาสตร์ แต่แตกต่างกันตรงที่ผู้อุทิศกลายเป็นบุคคลหลักของภาพ การวิวัฒนาการต่อมาคือภาพเหมือนประวัติศาสตร์ที่ผู้อุทิศเป็นแบบสำหรับบุคคลในประวัติศาสตร์หรือในตำนานปรัมปรา

แม้ว่าการศึกษาภาพเหมือนผู้อุทิศจะมีไม่มากพอที่จะแบ่งเป็นประเภทการเขียนอีกประเภทหนึ่ง แต่ก็หัวเรื่องนี้ก็เริ่มได้รับความสนใจมากขึ้นในระยะเวลาไม่นานที่ผ่านมา และการถกเถียงกันในหัวข้อความเกี่ยวข้องกับความนิยมในการเป็นตัวของตัวเองในต้นยุคเรเนอซองต์ หรือความเปลี่ยนแปลงของรูปสัญลักษณ์หลังจากกาฬโรคระบาดในยุโรปในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* ศิลปะคริสต์ศาสนา
* บานพับภาพ
* ฉากแท่นบูชา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ภาพเหมือนผู้อุทิศ

* ภาพเหมือนผู้อุทิศ 43 ภาพที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
* สไลด์ภาพเหมือนผู้อุทิศ เก็บถาวร 2007-10-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

ระเบียงภาพ
----------

* พระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 1งานโมเสกในวัดซานตาแอ็กเนสฟูโอริเลอมูราในกรุงโรม ถือรูปจำลองของวัดที่สร้างพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 1  
งานโมเสกใน  
วัดซานตาแอ็กเนสฟูโอริเลอมูราในกรุงโรม ถือรูปจำลองของวัดที่สร้าง
* ผู้อุทิศของแอนิเซีย จูเลียนนาเจ้าหญิงไบแซนไทน์จากคริสต์ศตวรรษที่ 6ผู้จ้างให้เขียนไดโอสโคริดีสฉบับเวียนนาผู้อุทิศของแอนิเซีย จูเลียนนา  
เจ้าหญิงไบแซนไทน์  
จากคริสต์ศตวรรษที่ 6  
ผู้จ้างให้เขียน  
ไดโอสโคริดีสฉบับเวียนนา
* ผู้อุทิศเล็กมากในภาพพระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์ราวปี ค.ศ. 1470ผู้อุทิศเล็กมากในภาพ  
พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์  
ราวปี ค.ศ. 1470
* มาสเตอร์แห่งโฮเฮ็นเฟิร์ตจิตรกรโบฮีเมียราว ค.ศ. 1350กับผู้อุทิศพระจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 4ทรงถือวัดจำลองที่สันนิษฐานทรงบริจากในการสร้างทั้งหมดมาสเตอร์แห่งโฮเฮ็นเฟิร์ต  
จิตรกรโบฮีเมียราว ค.ศ. 1350  
กับผู้อุทิศ  
พระจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 4  
ทรงถือวัดจำลองที่สันนิษฐาน  
ทรงบริจากในการสร้างทั้งหมด
* จิโอวานนิ ดิ เพาโลกางเขนกับผู้อุทิศจาโคโป ดิ บาร์โทโลเมโอที่มีชื่อสลักอยู่บนตราประจำตัวทางซ้ายจิโอวานนิ ดิ เพาโล  
กางเขนกับผู้อุทิศ  
จาโคโป ดิ บาร์โทโลเมโอ  
ที่มีชื่อสลักอยู่บน  
ตราประจำตัวทางซ้าย
* งานของฮันส์ เม็มลิงที่พระแม่มารีทอดสายตาไปยังผู้อุทิศที่มีนักบุญแอนโทนี แอ็บบ็อทเป็นผู้นำเข้าเฝ้าและได้รับการประทานพรจากพระเยซูงานของฮันส์ เม็มลิง  
ที่พระแม่มารีทอดสายตาไปยังผู้อุทิศ  
ที่มีนักบุญแอนโทนี แอ็บบ็อท  
เป็นผู้นำเข้าเฝ้าและได้รับ  
การประทานพรจากพระเยซู
* อันเดรีย มานเทนยาราว ค.ศ. 1496 กับฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากาอันเดรีย มานเทนยา  
ราว ค.ศ. 1496   
กับ  
ฟรานเชสโคที่ 2 กอนซากา
* ฟรีดริชผู้ทำแก้วและครอบครัวค.ศ. 1596เด็กห้าคนที่ถือกางเขนเสียชีวิตไปแล้ว สองคนที่แต่งเสื้อขอบดำก่อนที่ภาพจะเสร็จส่วนคนอื่นอาจจะเติมกางเขนภายหลัง<ref>Walter A. Friedrich:ฟรีดริชผู้ทำแก้วและครอบครัว  
ค.ศ. 1596  
เด็กห้าคนที่ถือกางเขน  
เสียชีวิตไปแล้ว สองคนที่แต่ง  
เสื้อขอบดำก่อนที่ภาพจะเสร็จ  
ส่วนคนอื่นอาจจะเติมกางเขนภายหลัง<ref>Walter A. Friedrich:
* บานพับภาพโดยยาน วาลเล็นส เดอ ค็อคราวคริสต์ศตวรรษที่ 15บานพับภาพโดย  
ยาน วาลเล็นส เดอ ค็อค  
ราวคริสต์ศตวรรษที่ 15
* หลวงพ่อเซอร์โลผู้มีบทบาทในการบูรณปฏิสังขรณ์มหาวิหารกลอสเตอร์อุ้มรูปจำลองของมหาวิหารหลวงพ่อเซอร์โลผู้มีบทบาท  
ในการบูรณปฏิสังขรณ์  
มหาวิหารกลอสเตอร์  
อุ้มรูปจำลองของมหาวิหาร
* ผู้อุทิศเป็นพยานในเหตุการณ์ฟิลลิปโป ลิปปีราวปี ค.ศ. 1440ผู้อุทิศเป็นพยานในเหตุการณ์  
ฟิลลิปโป ลิปปี  
ราวปี ค.ศ. 1440
* พระแม่มารีส่งสายตามายังผู้อุทิศจิโอวานนี เบลลินีราวปี ค.ศ. 1460พระแม่มารีส่งสายตามายังผู้อุทิศ  
จิโอวานนี เบลลินี  
ราวปี ค.ศ. 1460
* นักบุญเจอโรมกับผู้อุทิศเปียโร เดลลา ฟรานเชสการาวปี ค.ศ. 1450-1456นักบุญเจอโรมกับผู้อุทิศ  
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา  
ราวปี ค.ศ. 1450-1456
* ผู้อุทิศเป็นผู้ร่วมเหตุการณ์ลูคัส ฟาน เลย์เด็นปี ค.ศ. 1522ผู้อุทิศเป็นผู้ร่วมเหตุการณ์  
ลูคัส ฟาน เลย์เด็น  
ปี ค.ศ. 1522
* ผู้อุทิศเป็นผู้ร่วมเหตุการณ์ยาน ฟาน สโคเรลราวปี ค.ศ. 1535ผู้อุทิศเป็นผู้ร่วมเหตุการณ์  
ยาน ฟาน สโคเรล  
ราวปี ค.ศ. 1535

อ้างอิง
-------

1. ↑  A Donor portrait refers to the portrait or Donor portrait alone, whereas a "votive portrait" may often refer to a whole work of art, including say a Madonna, especially if the Donor is very prominent. But the terms are not used very consistently by art historians, as Angela Marisol Roberts points out (Roberts, pp. 1-3, 22)
2. ↑  See particularly Roberts, 22-24 for a review of the historiography as to the motivations of donors
3. ↑  Harbison, Craig, *Jan van Eyck, The Play of Realism*, pp.112, Reaktion Books, London, 1981, ISBN 0948462183
4. ↑  In fact half of the 83 14th century Venetian images, in what is intended to be a complete catalogue by Roberts, are of this group type. Roberts, 32
5. 1 2  Ainsworth, Maryan W. "Intentional Alterations of Early Netherlandish Painting". In Timeline of Art History. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2000–. Accessed September 10, 2008
6. ↑  Roberts, 16-19. Quote on p. 19 , note 63, from *I Motti e facezie del Piovano Arlotto* a popular 15th century compilation of comic stories attributed to the real Piovano Arlotto, a priest of Pratolino near Florence. Biography in Italian Wikipedia
7. ↑  here
8. ↑  *Early Christian Chapels in the West: Decoration, Function and Patronage*, pp. 97-99; Gillian Vallance Mackie, Gillian Mackie; University of Toronto Press, 2003, ISBN 0802035043]
9. ↑  Roberts, 5-19 reviews the tradition
10. ↑  "example from NGA WAshington". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-18. สืบค้นเมื่อ 2009-02-28.
11. ↑  "Example from NGA Washington". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-18. สืบค้นเมื่อ 2009-02-28.
12. ↑  John Oliver Hand, Catherine Metzger, Ron Spronk; *Prayers and Portraits: Unfolding the Netherlandish Diptych*, cat no 40, (National Gallery of Art (U.S.), Koninklijk Museum voor Schone Kunsten (Belgium)), Yale University Press, 2006, ISBN 0300121555 - a diptych in the Fogg Museum Harvard
13. ↑  Burgundian frontispieces
14. ↑  J.O. Hand & M. Wolff, *Early Netherlandish Painting*, pp. 155-161, National Gallery of Art, Washington(catalogue)/Cambridge UP, 1986, ISBN 0521340160. The girls' mother may be in a *Nativity* in Birmingham, if it is indeed from the same altarpiece. Washington attribute the work to the "Master of the Prado *Adoration of the Magi*", but note that many attribute the girls alone to Rogier van der Weyden, the other's master.
15. ↑  King, 129. See further reading for Kocks.
16. ↑  King, 131
17. ↑  Penny, 110, discussing this and another example by Marco Marziale
18. ↑  Memling seems to have replaced a generalized portrait of the wife of Sir John Donne with a more personal one, perhaps after Lady Donne travelled to Bruges, or a drawing was made in Calais for him. See the entry for the painting in *National Gallery Catalogues: The Fifteenth Century Netherlandish Paintings* by Lorne Campbell, 1998, ISBN 185709171
19. ↑  Paola Tinagli, *Women in Italian Renaissance Art: Gender, Representation, Identity*, Manchester University Press, pp. 64-72 1997, ISBN 071904054X, discusses the Donor portraits in the cycle in detail (especially the female ones)
20. ↑  John Pope-Hennessy (see Further reading), 22-23, quoted in Roberts, 27,note 83. Sentence on Suzannah from Berger & Berger, here
21. ↑  Roberts, 20-24

| * ด
* ค
* ก
จิตรกรรมในศิลปะตะวันตก |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ปรัชญาศิลปะ
* จิตรกรรมแบ่งตามสมัย
* จิตรกรรมแบ่งตามประเภท
* จิตรกรรมแบ่งตามหัวเรื่อง
* จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
* งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ

 |
| ประเภท | 
* จิตรกรรมฝาผนัง
* จิตรกรรมแผง
* บานพับภาพ
* จิตรกรรมสีน้ำมัน
* จิตรกรรมภูมิทัศน์
* ฉากแท่นบูชา
* หนังสือวิจิตร
* ภาพนิ่ง

 |
| หัวเรื่อง | 
* คริสต์ศาสนา
* พระคัมภีร์
* นักบุญ
* ประวัติศาสตร์
* ตำนานเทพ
* อุปมานิทัศน์
* ชีวิตประจำวัน
* ภาพเหมือน
* ภาพเหมือนตนเอง
* ภูมิทัศน์
* ภาพเหมือนตนเอง
* จิตรกรรมจากวรรณกรรม
* ความตาย

 |
| สมัย | 
* คริสเตียนเริ่มแรก
* กอทิก
* สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
* เนเธอร์แลนด์เริ่มแรก
* ยุคทองของเนเธอร์แลนด์
* บารอก
* จริตนิยม
* สถาบัน
* ลัทธิคลาสสิกใหม่
* แบบก่อนราฟาเอล
* ลัทธิประทับใจ
* ลัทธิประทับใจยุคหลัง
* สมัยใหม่

 |
| คริสต์ทศวรรษ | 
* 1390
* 1400
* 1410
* 1420
* 1430
* 1440
* 1450
* 1460
* 1470
* 1480
* 1490
* 1500
* 1510
* 1520
* 1530
* 1540
* 1550
* 1560
* 1570
* 1580
* 1590
* 1600
* 1610
* 1620
* 1630
* 1640
* 1650
* 1660
* 1670
* 1680
* 1690
* 1700
* 1710
* 1720
* 1730
* 1740
* 1750
* 1760
* 1770
* 1780
* 1790
* 1800
* 1810
* 1820
* 1830
* 1840
* 1850
* 1860
* 1870
* 1880
* 1890
* 1900
* 1910
* 1920
* 1930
* 1940
* 1950
* 1960
* 1970
* 1980
* 1990
* 2000
* 2010
* 2020

 |
| 
* จิตรกรที่มีบทความเกี่ยวกับภาพเขียน
* จิตรกรที่มีรายชื่อศิลปะ
* จิตรกรแบ่งตามสมัย
* จิตรกรแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
* จิตรกรแบ่งตามประเภท
* จิตรกรแบ่งตามสัญชาติ

* งานประติมากรรม
* งานศิลปกรรม

 |