recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เบน อิศรางกูร ณ อยุธยา** (ชื่อเล่น เบน) เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2505 สำหรับประวัติส่วนตัวในด้านการศึกษาของคุณเบนประชา อิศรางกูร ณ อยุธยา จากการกลับมายังประเทศไทยในช่วงวัยเด็กจนถึงอายุ 8 ปีก็ทำให้คุณเบนเริ่มต้นการศึกษาในระดับ ป.1 จนถึง ป.3 ที่โรงเรียนพระมหาไถ่ศึกษาในประเทศไทยซึ่งจากการที่ครอบครัวย้ายไปใช้ชีวิตที่ประเทศอิตาลีจากการทำงานของคุณพ่อก็ทำให้เขานั้นย้ายไปศึกษาต่อจนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนในประเทศอิตาลีโดยขณะที่คุณเบนเข้าสู่วงการแฟชั่นในประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2526 เขาพึ่งสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์จากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยหลังจากมีผลงานในด้านภาพยนตร์ คุณเบนห่างหายจากการทำงานในวงการบันเทิงไประยะเวลาหนึ่งจากการเดินทางเพื่อไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ โดยจากบทสัมภาษณ์ในช่วงต้นยุค 90 ที่ผ่านมานั้นเขาสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน โดยในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง เขาเข้าทำงานประจำในฐานะวิศวกรให้กับฐานทัพเรือของประเทศสหรัฐอเมริกา ควบคู่กันไปกับการศึกษาต่อ ซึ่งหลังจากสำเร็จการศึกษาเขาเดินทางกลับมาและกลับคืนสู่วงการบันเทิงในประเทศไทยอีกครั้งหนึ่งในช่วงปี พ.ศ. 2533โดยในช่วงต้นยุค 90 ที่ผ่านมานั้นหนุ่มหล่อท่านนี้มีผลงานในด้านการแสดงและการถ่ายแบบควบคู่กันไปกับการทำงานในตำแหน่งวิศวกรระบบของบริษัทไอบีเอ็มประเทศไทย ในวงการบันเทิงของประเทศไทยในทุกยุคสมัยนั้นมีนักแสดงชื่อดังหลาย-หลายท่านที่เริ่มต้นการทำงานในวงการบันเทิงในฐานะนางแบบและนายแบบในวงการแฟชั่นก่อนจะเป็นที่รู้จันในวงกว้างจากการทำงานในฐานะนักแสดงในช่วงเวลาต่อมาโดยจากความทรงจำของผู้เขียนบลอก คุณเบน อิศรางกูร ณ อยุธยา พระเอกชื่อดังที่เป็นที่จดจำของผู้ชมทางบ้านมาจนถึงในทุกวันนี้ จากความหล่อเหลาของเขานั้นก็ถือเป็นนักแสดงอีกท่านหนึ่งที่เริ่มต้นการทำงานในวงการบันเทิงจากการเป็นนายแบบก่อนจะเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากการมีผลงานทั้งในด้านภาพยนตร์ละครโทรทัศน์ ผลงานเพลงฝากไว้ในวงการบันเทิงในช่วงปี พ.ศ. 2526 ถึงในช่วงปี พ.ศ. 2538 ที่ผ่านมาโดยในการบันทึกบทความของบลอกในครั้งนี้นั้น จะเป็นการบันทึกเส้นทางการทำงานทั้งในฐานะนายแบบและการเป็นนักแสดงของพระเอกหนุ่มหล่อท่านนี้ตั้งแต่ในช่วงปี พ.ศ. 2526 เป็นต้นมา

การศึกษา
--------

* ระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์จากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา

ผลงาน
-----

ละครโทรทัศน์
------------

* (2535) คลื่นซัดใจ (ช่อง 3)
* (2535) ดอกกระถินริมรั้ว (ช่อง 7)
* (2537) คุณหญิงแข่งบุญ (ช่อง 7)
* (2537) สนทนาประสาจน (ช่อง 5)
* (2538) ผู้ชายไม้ประดับ (ช่อง 7) คู่กับ หมวย สุภาภรณ์
* (2538) ปราสาทสีขาว (ช่อง 7)

ภาพยนตร์
--------

* (2527) รักนี้เราจอง
* (2529) หัวใจที่ขาดรัก
* (2538) ขอเก็บหัวใจเธอไว้คนเดียว

โฆษณา
-----

* พาโรดอนแทกซ์

ผลงานเพลง
---------

*เบน ประชา อิศรางกูร ณ อยุธยา* ชุด ไม่ งั้น งั้น

1. เซ็งกันก็ไปซะ
2. ไม่ งั้น งั้น
3. ใจที่บาดเจ็บ
4. ทำกันได้
5. นางเอก
6. เคยเป็นหนึ่ง
7. ห้องเรา
8. เราสอง
9. บทสุดท้าย
**องค์การต่อต้านฟาสซิสต์** (อังกฤษ: Anti-Fascist Organisation, AFO) เป็นกลุ่มต่อต้านในพม่าที่ต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุด ญี่ปุ่นยอมแพ้และอังกฤษกลับเข้ามาในพม่าอีกครั้ง องค์การนี้เปลี่ยนชื่อเป็นสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์ องค์การต่อต้านฟาสซิสต์นี้จัดตั้งขึ้นหลังการประชุมที่พะโคเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 โดยผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์พม่า กองทัพแห่งชาติพม่าที่นำโดยอองซาน และพรรคปฏิวัติประชาชนซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสังคมนิยม

ผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์พม่าได้แก่ตะคีนต้านทู่นและตะคีนโซ่ เมื่อครั้งที่ถูกจับกุมและจำคุกที่คุกอี้นเซนเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2484 ได้ร่วมกันเขียนแถลงการณ์อี้นเซนซึ่งมีเนื้อหาต่อต้านขบวนการชาตินิยม สมาคมเราชาวพม่า และประกาศร่วมมือกับฝ่ายอังกฤษและสัมพันธมิตรที่มีสหภาพโซเวียตรวมอยู่ด้วย โซ่ได้จัดตั้งองค์การใต้ดินต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่น ต้านทู่นเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแผ่นดินและเกษตรกรรมในรัฐบาลหุ่นและได้ส่งข้อมูลให้โซ่ ในขณะที่ผู้นำคนอื่นของพรรคคอมมิวนิสต์ เช่น ตะคีนเต้นเพ ตะคีนทินชเว ได้ติดต่อกับรัฐบาลพลัดถิ่นที่ศิมลา ประเทศอินเดีย ส่วนอองซานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลหุ่นที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2486 เช่นเดียวกับตะคีนนุและตะคีนเมียะ

ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2488 อองซานประสบความสำเร็จในการนำกองทัพแห่งชาติลุกฮือขึ้นต่อต้านญี่ปุ่นร่วมกับกองกำลังสัมพันธมิตร ทั้งนี้ โบมูบาตูผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ที่เป็นผู้บัญชาการกองทัพแห่งชาติในพม่าตะวันตกเฉียงเหนือได้เริ่มการกบฏก่อนตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม วันที่ 27 มีนาคมนี้ กลายเป็นวันต่อต้านก่อนที่รัฐบาลทหารของพม่าจะกำหนดให้เป็นวันกองทัพ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Oliver Hensengerth (2005). *The Burmese Communist Party and the State-to-State Relations between China and Burma* (PDF). Leeds East Asia Papers. pp. 10–12. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2008-05-28. สืบค้นเมื่อ 2014-12-03.
2. 1 2  Martin Smith (1991). *Burma - Insurgency and the Politics of Ethnicity*. London and New Jersey: Zed Books. pp. 60–61.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Heroes and Villains เก็บถาวร 2009-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน *The Irrawaddy*, March 2007
* The Bloodstrewn Path:Burma's Early Journey to Independence BBC Burmese, September 30, 2005
**อโณมา คุ๊ก ชื่อเดิม อโณมา ศรัณย์ศิขริน** หรือ **เมจิ ยามากุชิ** เป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เข้าสู่วงการบันเทิงเนื่องจากมีใบหน้าที่แปลกตาเป็นเอกลักษณ์ จึงมีผู้ชักชวนไปถ่ายโฆษณา ต่อมาได้แสดงภาพยนตร์อีก 3 เรื่องคือ ชื่ออุ้ม...มีบุญมานำหน้า, ไนน์ตี้ช็อค เตลิดเปิดโลง และเพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ ขณะแสดงภาพยนตร์ได้ใช้ชื่อ **เมภูมิ ยามากูจิ** นอกจากนี้ ยังมีงานเดินแบบ ถ่ายแบบ และงานพิธีกร

ประวัติ
-------

**อโณมา ศรัณย์ศิขริน** (ชื่อเล่น: เมจิ) เป็นที่รู้จักในชื่อ **เมจิ อโณมา** เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เธอเป็นทั้งนักแสดง นางแบบ และนักร้องชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงเนื่องจากมีใบหน้าที่แปลกตาเป็นเอกลักษณ์ จึงมีผู้ชักชวนไปถ่ายโฆษณา

เมจิเริ่มเป็นที่รู้จักอย่างมากจากการเป็นหนึ่งในพิธีกรรายการ ทีนทอล์ค ช่วง มันไม่เม้ม ทางช่อง 5 รายการวัยรุ่นในอดีตช่วงยุค90 มีพิธีกรเป็นจำนวนมาก อาทิ ชาคริต แย้มนาม, เรย์ แมคโดนัลด์, ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์, แองจิล่า แกรนท์, ไดอาน่า จงจินตนาการ, บัวชมพู ฟอร์ด เป็นต้น แต่ปัจจุบันรายการนี้ยุติการออกอากาศไปแล้ว

นอกจากนี้ยังได้ออกอัลบั้ม ร่วมกับพิธีกรรายการทีนทอล์ค ได้แก่ แองจิล่า แกรนท์, ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์, โอลิเวอร์ เฟเวอร์ และ ลูกเกด ภายใต้อัลบั้ม "TeenTrax 2T" ออกเมื่อพ.ศ. 2542 โดยเพลงที่ได้ขับร้องในอัลบั้มได้แก่ ดาว ดาว และเพลง คู่ คู่

ด้านชีวิตส่วนตัว จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล อโณมา ได้ผ่านการสมรสกับ ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ นักแสดง และนักร้องชาวไทย เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2550 ห้องบอลรูม ที่โรงแรมแชงกรีลา ต่อมาในปี 2553 ได้ออกมาแถลงข่าวว่าได้เลิกรากันแล้ว  ต่อมาได้ให้สัมภาษณ์พร้อมเปิดตัวแฟนใหม่รุ่นพ่อ เป็นหนุ่มต่างชาติชาวออสเตรเลีย นามว่า "เควิน คุ๊ก" อายุห่างกันถึง 21 ปี เพิ่งคบหาได้ไม่นาน เพื่อนแนะนำให้รู้จักกัน พร้อมขอใช้เวลาเรียนรู้ จนเข้าสู่พิธีวิวาห์ และได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลของสามี เป็น นาง อโณมา คุ๊ก

ปัจจุบัน อโณมาได้ผันตัวเองเข้าสู่วงการสุขภาพและความแข็งแรง และเธอรับสอน Workshop เรื่องอาหาร การออกกำลังกาย ตามมหาวิยาลัย หรือหน่วยงานรัฐบาล เรียกได้ว่าเธอหันมาเอาดีด้านดูแลรักษาสุขภาพนั่นเอง

ผลงาน
-----

### ภาพยนตร์

* ชื่ออุ้ม...มีบุญมานำหน้า รับบท...นิดหน่อย (พ.ศ. 2539)
* ไนน์ตี้ช็อค เตลิดเปิดโลง รับบท...เมจิ (พ.ศ. 2540)
* เพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ รับบท...ฟ้า (พ.ศ. 2540)
* เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย รับบท...เมจิ (พ.ศ. 2549)

### ละครชุด

* Great Men Academy สุภาพบุรุษสุดที่เลิฟ รับบท...ครูเคท (รับเชิญ) (พ.ศ. 2562)

### พิธีกร

* พิธีกรรายการทีน ทอล์ค ทางช่อง 5
* พีธีกรรายการเซเว่นทีน ทางช่อง 7
* พิธีกรรายการคู่ขาปาท่องโก๋ ทางช่อง 7

### เพลง

* อัลบั้ม "TeenTrax 2T" สังกัดแกรมมี่ (พ.ศ. 2542)

### มิวสิควีดีโอ

* แสดงมิวสิควีดีโอเพลง ลองซิจ๊ะ ของ ธงไชย แมคอินไตย์
* แสดงมิวสิควีดีโอเพลง สิ่งสำคัญ ของ ดา เอ็นโดฟิน

### ผลงานอื่น

* มีทั้งผลงานเดินแบบ ถ่ายแบบ
* ถ่ายโฆษณาชุดชั้นใน ซาบีน่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  เมจิ อโนมาเซ็กซี่ก่อนสละโสด
2. ↑  "แมน เตรียมแถลงข่าวเลิก เมจิ ก่อนสงกรานต์". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-11. สืบค้นเมื่อ 2010-04-11.
3. ↑  ""เมจิ" รักล่ม เควิน คุก ตายแล้ว วิวาห์ล่มปลายปีนี้" (Press release). ASTVผู้จัดการออนไลน์. 9 พฤษภาคม 2555. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2555. `{{cite press release}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)[*ลิงก์เสีย*]
**องค์กรมวยโลก** (อังกฤษ: World Boxing Organization, ตัวย่อ: WBO, สเปน: *Organización Mundial de Boxeo*, ตัวย่อ: OMB) สถาบันที่ดูแลและควบคุมการชกมวยสากลในระดับโลก

ประวัติ
-------

ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2531 ที่กรุงซานฮวน ปวยร์โตรีโก โดยมี ราโมน ปินา อาเซเบโด สเปน​: (Ramón Pina Acevedo) ชาวโดมินิกัน เป็นประธานองค์กรมวยโลกคนแรก 

ในระยะแรกเริ่มยังไม่เป็นที่ยอมรับของแฟนมวย เนื่องจากเป็นสถาบันใหม่ แชมป์โลกคนแรกขององค์กรมวยโลกคือ โธมัส เฮิร์นส์ โดยได้เป็นแชมป์ในรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท โดยการชิงแชมป์ว่างเอาชนะ เจมส์ คินเชน และทำสถิติเป็นแชมป์โลก 5 รุ่น คนแรกของโลกด้วย

ในเวลาต่อมา องค์กรมวยโลกได้พิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นอีกหนึ่งสถาบันที่ได้มาตรฐาน มีนักมวยมากมายที่เป็นแชมป์และโดดเด่น มีความสามารถมากกว่าแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันของสมาคมมวยโลก (WBA), สภามวยโลก (WBC), สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในบางครั้งเสียอีก เช่น ทอมมี มอร์ริสัน, นาซีม ฮาเหม็ด, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรรา, วิตาลี คลิทช์โก, วลาดีมีร์ คลิทช์โก เป็นต้น

ในปัจจุบันผู้ดำรงตำแหน่ง​ประธานองค์กรมวยโลก คือ ฟรันซิสโก บัลการ์เซล (สเปน : Francisco Valcárcel) นักกฎหมายชาวปวยร์โตรีกัน เริ่มดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2539

ซูเปอร์แชมป์
------------

ระบบการจัดอันดับ
----------------

องค์กรมวยโลกกับประเทศไทย
------------------------

สำหรับในทวีปเอเชีย สถาบันแห่งนี้ยังไม่ได้แพร่หลายเข้ามา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2547 จึงมีการชิงแชมป์ในสถาบันนี้ขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย มีนักมวยไทยที่ได้เป็นแชมป์ อาทิ เช่น ประมวลศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ, ไก่ชน ส.วรพิน, สด ปูนอินทรียิม แต่มีเพียง 2 รายเท่านั้นที่ได้เป็นแชมป์โลก คือ รัตนชัย ส.วรพิน และผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ นอกนั้นเป็นเพียงแชมป์ในระดับภูมิภาคเท่านั้น และในปี พ.ศ. 2548 มีรายการนักมวยไทยหลายรุ่นขึ้นชิงแชมป์โลกที่สหรัฐอเมริกา แต่ไม่มีใครประสบความสำเร็จเลย

ปัจจุบัน กิจการขององค์กรมวยโลกในประเทศไทย อยู่ในการดูแลของ นายก่อเกียรติ พาณิชยารมณ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  จากเว็บไซต์สถาบัน (อังกฤษ)
2. ↑  Thomas Hearns (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์องค์กรมวยโลก
**วัลลภา สุนทรผดุงสิน** (ชื่อเล่น: แพม) หรือ แพม ทีนทอล์ค เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกร และ ดีเจชาวไทย เธอเข้าสู่วงการเมื่อปี 2539 อยู่ในสังกัดแกรมมี่ แพมเป็นที่รู้จักในการเป็นพิธีกรรายการ **ทีนทอล์ค** ทางช่อง 5 รายการวัยรุ่นวัยแนวในอดีตช่วงยุค90 มีพิธีกรเป็นจำนวนมาก อาทิ ชาคริต แย้มนาม, เรย์ แมคโดนัลด์, ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์, เพลิน ประทุมมาศ, แองจิล่า แกรนท์, ไดอาน่า จงจินตนาการ, บัวชมพู ฟอร์ด เป็นต้น แต่ปัจจุบันรายการนี้ยุติการออกอากาศไปแล้ว

แพมมีโอกาสได้เป็นศิลปินกับพิธีกรรายการทีนทอล์ค 4 คนคือ ชาคริต แพม มารีน่า เพลิน และ เรย์ เป็นอัลบั้มพิเศษชื่ออัลบั้มว่า "TeenTrax ขอ T" เมื่อปี 2542 เธอมีเพลงเดี่ยวที่ขับร้องอยู่ในอัลบั้มสองเพลงด้วยกันคือเพลง รักและห่วง และเพลง เพลงของเธอ ส่วนเพลงรวมศิลปินคือเพลง ขอ T

ด้านผลงานการแสดง แพมได้มีโอกาสแสดงละครซีรี่ของทางทีนทอล์คชื่อเรื่องว่า "ทีนแทร็กซ์ ซีรี่" ทางช่อง 5 ร่วมกับพิธีกรรายการทีนทอล์คคือ ชาคริต แย้มนาม, เรย์ แมคโดนัลด์, เพลิน ประทุมมาศ และ ลูกเกด ส่วนนักแสดงรับเชิญคือ ออย วันศิริ โภคกุลกานนท์. นอกจากงานพิธีกรแล้วเธอยังมีผลงานการแสดงละครทางช่อง 7 เรื่อง "หัวใจห่อใบตอง" อีกด้วย. จากนั้นยังมีหนังสั้นอินดี้ที่ถ่ายทำถึงนิวยอร์กชื่อ "The Misbehavers" ที่ได้ผู้กำกับอินดี้มาแรงหน้าใหม่ ชื่อ บาส-นัฐวุฒิ พูนพิริยะ จากค่าย จีทีเอช เป็นคนกำกับ.

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

| ปี พ.ศ. | เรื่อง | แสดงร่วมกับ | ช่อง | ผลิตโดย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2542 | ทีนแทร็กซ์ ซีรี่ | วันศิริ โภคกุลกานนท์ / ชาคริต แย้มนาม / เพลิน ประทุมมาศ / เรย์ แมคโดนัลด์ | ช่อง 5 | เอ็กแซ็กท์ ในเครือแกรมมี่ |
| 2547 | หัวใจห่อใบตอง | ณัฐวุฒิ สกิดใจ / โสภิตนภา ชุ่มภาณี / ไพโรจน์ สังวริบุตร / วิยะดา โกมารกุล ณ นคร | ช่อง 7 | บริษัท 559 ออนแอร์ จำกัด |
|

### อัลบั้ม

* อัลบั้ม TeenTrax ขอ T สังกัดแกรมมี่ (2542)

### พิธีกร

* รายการ ทีนทอล์ค (พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543)

### มิลสิควีดีโอ

* รู้หรือเปล่า - เพลิน
* เพลงของเธอ - แพม
* ไม่รู้จะเลือกใคร - ชาคริต

อ้างอิง
-------

* รวมรายชื่อศิลปินแกรมมี่และค่ายเพลงที่สังกัด - gotomanager เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พายุหมุนนาร์กิส** (อังกฤษ: Cyclone Nargis) หรือ**พายุหมุนนาร์กิสอันมีความรุนแรงระดับสูง** (อังกฤษ: Very Severe Cyclonic Storm Nargis) [ระดับความรุนแรง: **01B**, กำหนดโดยศูนย์ความร่วมมือระหว่างกองทัพเรือและกองทัพอากาศแห่งสหรัฐอเมริกาเพื่อการเตือนภัยไต้ฝุ่น (Joint Typhoon Warning Center of US’s Navy and Air Forces)] เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงระดับสูง ซึ่งกระทำให้เกิดภาวะแผ่นดินถล่ม (landfall) และภาวะมหันตภัย (catastrophe hazard) ในประเทศพม่าเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2551 ส่งผลให้ชาวพม่าเสียชีวิตมากกว่า 130,000 คน ทั้งนี้ เมื่อ พ.ศ. 2549 พายุหมุนมาลา (อังกฤษ: Cyclone Mala) ก็ได้ก่อให้เกิดภาวะเช่นเดียวกันในประเทศพม่า

ประวัติพายุ
-----------

แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน  
ความรุนแรงของพายุ
**มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน**
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)  

  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)  

  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)  

  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)  

  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)  

  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)  

  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)  

  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม

**ประเภทของพายุ**
● พายุหมุนเขตร้อน
■ พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
▲ พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชั่นเขตร้อน

พายุหมุนนาร์กิสนี้เป็นพายุที่อุบัติขึ้นเป็นลูกแรกในบรรดาที่จะบังเกิดในฤดูพายุกระหน่ำมหาสมุทรอินเดียตอนเหนือ ประจำปี 2551

พายุหมุนนาร์กิสเริ่มตั้งเค้าเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2551 ณ อ่าวเบงกอลตอนกลาง ในระยะเริ่มแรก พายุหมุนนาร์กิสเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือโดยช้า สภาพเกื้อหนุนในบริเวณดังกล่าวส่งผลให้พายุมีกำลังรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ดี บรรยากาศแห้งแล้งในวันที่ 29 เมษายน 2551 เป็นเหตุให้พายุอ่อนกำลังลง และเปลี่ยนทิศทางไปยังภาคตะวันออกของโลก ซึ่งพายุได้ทวีความรุนแรงโดยมีความเร็วลมสูงสุด (peak wind) อย่างน้อย 165 กิโลเมตรต่อหนึ่งชั่วโมง และต่อมาศูนย์ความร่วมมือระหว่างกองทัพเรือและกองทัพอากาศแห่งสหรัฐอเมริกาเพื่อการเตือนภัยไต้ฝุ่นแถลงว่า ความเร็วลมสูงสุดของพายุหมุนนี้จะทวีเป็นสองร้อยสิบห้ากิโลเมตรต่อหนึ่งชั่วโมง

หลังจากที่พายุหมุนนาร์กิสขึ้นฝั่งที่ภาคอิรวดี ประเทศพม่า โดยมีกำลังลมใกล้เคียงกับความเร็วลมสูงสุด และพัดผ่านนครย่างกุ้งแล้ว ก็ได้อ่อนตัวลงตามลำดับและสลายตัวไป ณ บริเวณชายแดนไทยกับพม่า

เหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิสพัดผ่านดินแดนแถบมหาสมุทรอินเดียตอนเหนือ พ.ศ. 2551
-------------------------------------------------------------------------

ดูบทความหลักที่: เหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส พ.ศ. 2551
พายุนาร์กิสอันเป็นพายุลูกแรกตามฤดูพายุกระหน่ำมหาสมุทรอินเดียตอนเหนือ พ.ศ. 2551 ได้พัดผ่านดินแดนแถบมหาสมุทรดังกล่าวเมื่อปลายเดือนเมษายนถึงต้นเดือนพฤษภาคม 2551 ซึ่งก่อภาวะมหันตภัยทุกบริเวณโดยเฉพาะในพม่าปรากฏรายงานผู้เสียชีวิตกว่าสองหมื่นคนและผู้สูญหายกว่าสี่หมื่นคน อย่างไรก็ดี รัฐบาลพม่าไม่ได้ใส่ใจแก้ไขสถานการณ์เท่าที่ควร ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์และความพยายามจากหลายฝ่ายที่จะเปลี่ยนใจรัฐบาลพม่า

ดูเพิ่ม
-------

* พายุหมุนเขตร้อน
* เหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส พ.ศ. 2551

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิข่าว มีข่าวที่เกี่ยวข้อง: **พายุหมุนนาร์กิส**
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พายุหมุนนาร์กิส
**วัดอมฤต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางสีทอง ในตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา

ประวัติการสร้างวัดอมฤตมีสองที่มา แหล่งข้อมูลแรกระบุว่าวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 สมัยกรุงธนบุรีตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ **วัดคงคา** หรือ **วัดคงคาราม** คงถือเหตุที่วัดตั้งอยู่ริมคลองเป็นนิมิตหมาย ต่อมาเข้าใจว่าวัดคงถูกไฟไหม้ ชาวบ้านจึงเรียกนามว่า **วัดไฟไหม้** ครั้นกรมพระนครสวรรค์วรพินิตได้เสด็จมาทอดผ้ากฐินและได้ประทานทรัพย์ไว้สำหรับบูรณปฏิสังขรณ์ พร้อมกับได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดอมฤต" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22.15 เมตร ยาว 36.70 เมตร

อีกแหล่งข้อมูลกล่าวว่า เป็นวัดสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อพม่าได้ยกทัพมาถึงที่นี่ และเข้าปล้นสะดมภ์ชาวบ้านในชุนชนใกล้วัดและได้เข้ามาเก็บทรัพย์สินในวัดหมดแล้วยังเผาวัด เผากุฏิ ศาลาการเปรียญและอุโบสถ เก็บทรัพย์สินไปจนพอใจแล้วจึงกลับไป วัดจึงมีชื่อเรียกว่า "วัดไฟไหม้"

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นรูปทรงเรือโบราณ ภายในมีภาพจิตรกรรมมีสภาพลบเลือน อุโบสถหลังใหม่ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคาร 2 ชั้น และศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติความเป็นมาจังหวัดนนทบุรีสมัยกรุงศรีอยุธยา". ศูนย์ประสานงานภาคีการพัฒนาจังหวัดนนทบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-28. สืบค้นเมื่อ 2021-04-26.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 554. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**คลองสองต้นนุ่น** เป็นคลองขุดเชื่อมต่อจากคลองสามวาด้านทิศใต้ ตั้งแต่จุดบรรจบคลองแสนแสบไปสิ้นสุดที่ฟากเหนือของคลองประเวศบุรีรมย์ คลองนี้ใช้เป็นคลองระบายน้ำสายหลักต่อจากคลองสามวา ในท้องที่เขตมีนบุรีมีความยาว 4,500 เมตร กว้าง 7–24 เมตร ในท้องที่เขตลาดกระบังมีความยาว 5,800 เมตร กว้าง 8–20 เมตร

บริเวณจุดบรรจบกับคลองแสนแสบเป็นที่ตั้งของศาลเจ้าเจียวตี้เหล่าเอี๊ยะ (ศาลเจ้าพ่อมีนบุรี) อยู่ในชุมชนมีนบุรีอุปถัมภ์ซึ่งเป็นชุมชนชาวจีน เริ่มมีการตั้งชุมชนหลังจาก พ.ศ. 2428 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) มาบุกเบิกพื้นที่ด้วยการก่อสร้างอาคารพาณิชย์และบ้านเรือนให้เช่า แล้วชาวจีนจึงอพยพเข้ามาตั้งรกรากที่นี่ ชุมชนมีอาคารเก่าแก่ยุคแรกซึ่งสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2448 เป็นอาคารที่สร้างจากอิฐมวลแดง ริมคลองมีมัสยิดนูรุ้ลฮูดา (คลองสองต้นนุ่น) เป็นอาคารไม้ทรงไทยไม้สัก บริเวณคลองมีเคหะชุมชนรามคำแหงและเคหะชุมชนร่มเกล้าซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527 และบริเวณจุดบรรจบกับคลองประเวศบุรีรมย์เป็นที่ตั้งของวัดสังฆราชาซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2430 ชื่อเดิมของวัดคือ *วัดสอง* หรือ *วัดที่สอง* ตามชื่อคลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  นิกร ด้วงทรง. "ความเหมาะสมด้านกายภาพของการจัดรูปที่ดิน เพื่อการพัฒนาศูนย์ชุมชนชานเมืองมีนบุรี" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย. p. 90.
2. ↑  "บัญชีคลองในเขตกรุงเทพมหานคร".
3. ↑  "ชมห้องแถวโบราณของชาวจีนอพยพแห่งย่านการค้าในอดีต ที่ชุมชนชานกรุงฯ "มีนบุรีอุปถัมภ์"".
4. ↑  "มัสยิดนูรุ้ลฮูดา (คลองสองต้นนุ่น)".
5. ↑  "One Day Trip ไหว้พระ วัดหนึ่ง วัดสอง วัดสาม ย่านลาดกระบัง".
เช็กเกอส์
**เช็กเกอส์** (อังกฤษ: Chequers) เป็นคฤหาสน์ในบักกิงงัมเชอร์ และเป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1565 โดยวิลเลียม ฮอว์เทรย์

ประวัติศาสตร์
-------------

### ความเป็นมา

เช็กเกอส์สร้างใน ค.ศ. 1565 โดยวิลเลียม ฮอว์เทรย์ เจ้าของที่ส่วนใหญ่ในบักกิงงัมเชอร์ในขณะนั้น ไม่มีการปรากฎว่าที่มาของชื่อมาจากที่ไหน แค่มีการสันนิษฐานว่าอาจจะมาจากผู้เข้าอาศัยกลุ่มแรก เช็กเกอส์เคยใช้เป็นที่คุมขังเลดีแมรี เกรย์ น้องสาวของเลดีเจน เกรย์ ในปีเดียวกันที่ฮอว์เทรย์ปรับปรุงเช็กเกอส์เสร็จ เช็กเกอส์ถูกเปลี่ยนเจ้าของมาหลายคน จนกระทั่ง ค.ศ. 1921 ลอร์ดแห่งแฟร์แฮมได้มอบเช็กเกอส์ให้กับนายกรัฐมนตรีเดวิด ลอยด์ จอร์จ

### การใช้งาน

เช็กเกอส์เป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์สำคัญหลายอย่างด้วยกัน เช่น วิกฤตรัฐบาลใน ค.ศ. 1940 รวมถึงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรในขณะนั้น ปฏิเสธการใช้เช็กเกอส์เป็นที่หลบภัยเนื่องจากเหตุผลในด้านความปลอดภัย จนกระทั่งเช็กเกอส์มีมาตรการรักษาความปลอดภัยใน ค.ศ. 1942 เขาเขียนบทสุนทรพจน์วิทยุที่ที่โด่งดังที่สุดของเขาในห้องฮอว์เทรย์ในเช็กเกอส์ และการที่แอนโทนี อีเดน ได้รับแจ้งว่าเยอรมนีได้โจมตีรัสเซียใน ค.ศ. 1941 คฤหาสน์หลังนี้ยังใช้ในการต้อนรับบุคคลสำคัญไปจนถึงผู้นำประเทศต่าง ๆ อีกด้วย ใน ค.ศ. 2020 บอริส จอห์นสัน นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรในขณะนั้น ตัดสินใจจะใช้เช็กเกอส์เป็นสถานที่พักฟื้นหลังติดเชื้อโควิด-19 และภาวะแทรกซ้อนทางเดินหายใจ รวมถึงการเข้ารักษาในห้องไอซียูถึงสามคืน

วินสตัน เชอร์ชิล และแอนโทนี อีเดน ใน ค.ศ. 1943
ริชี ซูแน็ก นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร และวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน ที่เช็กเกอส์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Fox, Aine (2023-06-08). "Chequers: Where is the Prime Minister's country house and who owns it?". *Evening Standard* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  "Chequers - history of Prime Minister's country mansion that Winston Churchill initially refused to use". *This Is Local London* (ภาษาอังกฤษ). 2021-01-17.
3. ↑  "Coronavirus: Boris Johnson says 'it could have gone either way'". *BBC News* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2020-04-12. สืบค้นเมื่อ 2023-07-28.
คลองประเวศบุรีรมย์ที่หน้าวัดลาดกระบัง
**คลองประเวศบุรีรมย์** (อังกฤษ: Khlong Prawet Buri Rom) เป็นคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ให้ขุดต่อจากคลองพระโขนงไปเชื่อมกับ แม่น้ำบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เรียกคลองที่ขุดต่อออกไปว่า "คลองประเวศบุรีรมย์" และให้ขุดคลองแยกจากคลองประเวศบุรีรมย์ อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่ เริ่มขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2421 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2423 มีความยาวทั้งสิ้น 1150 เส้น (46 กิโลเมตร)

คลองช่วงบรรจบกับแม่น้ำบางปะกงในปี พ.ศ. 2541
ในการขุดคลองประเวศบุรีรมย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศใช้พระราชบัญญัติ "ประกาศขุดคลอง" ใน พ.ศ. 2420 พระราชทานเงินทุนจากกระทรวงพระคลังมหาสมบัติจำนวน 80000 บาท ส่วนทุนสร้างที่เหลือเป็นเงิน 32,752 บาท ทรงให้ราษฎรช่วยเสียค่าขุดคลอง โดยจะได้รับผลประโยชน์จากการจับจองที่ดินสองฝั่งคลองเป็นค่าตอบแทน

ต่อมาเมื่อที่ดินคลองประเวศบุรีรมย์ไม่เพียงพอกับความต้องการของราษฎร จึงได้ช่วยกันออกเงินจ้างจีนขุดคลองแยก อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่

สถานที่สำคัญ
------------

* ตลาดคลองสวน 100 ปี
* สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
* สถานีตำรวจนครบาลประเวศ
* ตลาดหัวตะเข้

อ้างอิง
-------

1. ↑  *ร้อยข่าวยามเย็น (รีรัน)* ทางบลูสกายแชนแนล: เสาร์ที่ 28 กันยายน 2556

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ คลองประเวศบุรีรมย์
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°42′53″N 100°38′20″E﻿ / ﻿13.714722°N 100.638889°E﻿ / 13.714722; 100.638889

| * ด
* ค
* ก
เขตประเวศ |
| --- |
| แขวง | 
* ดอกไม้
* ประเวศ
* หนองบอน

 | ที่ตั้งของเขตประเวศในกรุงเทพมหานคร |
| ประวัติศาสตร์ | 
* จังหวัดพระประแดง
	+ ตำบลประเวศ
* เขตพระโขนง
	+ แขวงประเวศ
* เขตประเวศ

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* คลอง
	+ ขันแตก
	+ เคล็ด
	+ ต้นตาล
	+ ตาพุก
	+ ตาสาด
	+ บึงบ้านม้า
	+ ประเวศบุรีรมย์
	+ ปลัดเปรียง
	+ ปากน้ำ
	+ แม่จันทร์
	+ สลุด
	+ สิงห์โต
	+ สาหร่าย
	+ หนองตาดำ
	+ หนองบอน

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ถนน
	+ กาญจนาภิเษก
	+ เฉลิมพระเกียรติ ร.9
	+ พัฒนาการ
	+ มอเตอร์เวย์
	+ รามคำแหง 2
	+ ลาดกระบัง
	+ ศรีนครินทร์
	+ อ่อนนุช
	+ อุดมสุข
* รายชื่อทางแยก
* ทางรถไฟสายตะวันออก
	+ บ้านทับช้าง
* รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
	+ บ้านทับช้าง
* รถไฟฟ้าสายสีเหลือง
	+ ศรีนครินทร์ 38
	+ สวนหลวง ร.9
	+ ศรีอุดม

 |
| ธุรกิจ | 
* ซีคอนสแควร์
* ตลาดนัดรถไฟ
* พาราไดซ์ พาร์ค

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| วัฒนธรรม | 
* วัด
	+ กระทุ่มเสือปลา
	+ แก้วพิทักษ์เจริญธรรม
	+ ตะกล่ำ
* สวนหลวง ร.9

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
**คลองมำบัง** เป็นคลองสำคัญในจังหวัดสตูล ที่เกิดจากลำน้ำสายเล็ก ๆ บริเวณเทือกเขาอำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล ไหลผ่านหมู่บ้านต่าง ๆ เช่น บ้านดุสน อำเภอควนโดน ช่วงนี้เรียกว่า **คลองดุสน** ผ่านตำบลฉลุง อำเภอเมืองสตูล เรียกว่า **คลองฉลุง** จนเข้าเขตตัวเมืองจึงเรียกว่า "คลองมำบัง" จากนั้นไหลออกสู่ทะเลที่บ้านตำมะลัง บริเวณอ่าวตำมะลัง อำเภอเมืองสตูล คำว่า "มำบัง" มาจากภาษามลายู แปลว่า "ปิด" 

จากข้อมูลแผนพัฒนาจังหวัดสตูล 4 ปี (พ.ศ. 2561–2564) คลองมำบังมีพื้นที่รับน้ำฝน 391.30 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำฝน เฉลี่ย 2,100
มิลลิเมตรต่อปี ปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 679.38 ล้านลูกบำศกเมตรต่อปี

เมืองเก่าสตูลตั้งอยู่ริมคลองมำบัง มีถนนบุรีวานิชซึ่งเป็นถนนสายแรกของเมืองสตูล ซึ่งมีอาคารสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส ที่ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล เป็นที่ตั้งของเขาโต๊ะพญาวัง เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ริมคลองมำบัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สตูล ๑๘๐ ปี ร้อยวิถี ร้อยเวลา". p. 45.
2. ↑  "สภาวะแหล่งน้ำและสถานการณ์การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งในจังหวัดสตูล" (PDF). ศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงทะเลสตูล. p. 1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2022-12-18. สืบค้นเมื่อ 2022-12-18.
3. ↑  "ถนนบุรีวานิช : จุดเริ่มต้นของถนนมำบังนังคะรา-บ้านจีน". อุทยานธรณีโลกสตูล.
4. ↑  "แหล่งโบราณคดีภาคใต้ - เขาโต๊ะพญาวัง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-02-22. สืบค้นเมื่อ 2022-12-18.
คลองหลวงแพ่งช่วงตัดกับคลองประเวศบุรีรมย์
**คลองหลวงแพ่ง** เป็นคลองชลประทานที่เชื่อมต่อระหว่างคลองประเวศบุรีรมย์กับคลองนครเนื่องเขต ขุดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปัจจุบันคลองหลวงแพ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างเขตหนองจอกและเขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร กับอำเภอบางน้ำเปรี้ยวและอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา

ประวัติ
-------

คลองหลวงแพ่งขุดตั้งแต่คลองประเวศบุรีรมย์ฝั่งเหนือขึ้นไปถึงคลองนครเนื่องเขตเป็นระยะทาง 383 เส้น 15 วา (15.35 กิโลเมตร) กว้าง 4 วา ลึก 3 ศอก ยืนขึ้นไปจากคันคลองฝั่งละ 26 เส้น เริ่มขุดระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2431 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2433 โดยหลวงแพ่งซึ่งเป็นกรมการเมืองนครเขื่อนขันธ์ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตขุดคลองที่ตำบลทุ่งกาหลง ฝั่งเหนือ แขวงนครเขื่อนขันธ์

ในครั้งนั้นหลวงแพ่งมีหน้าที่ดูแลการจับจองที่ดินทำกินและเก็บค่าจับจองจากราษฎร แต่หลังจากลงทุนได้สักพักก็ประสบปัญหาด้านการเงินเพราะต้องใช้เงินทุนจำนวนมาก ทำให้ขุดไม่สำเร็จ

การใช้พื้นที่
-------------

ตลาดหลวงแพ่งตั้งอยู่บริเวณสามแยกที่คลองประเวศบุรีรมย์ตัดกับคลองหลวงแพ่ง ในอดีตตลาดแห่งนี้รุ่งเรืองมาก เรียกได้ว่ามีร้านค้า 100 ห้องก็เต็มทุกห้อง ค้าขายของกินของใช้ ร้านทองในย่านนี้มีมากกว่า 10 ร้าน มีเรือมาจอดเทียบฝั่งคึกคักทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ปัจจุบันมีร้านค้าเปิดอยู่ไม่กี่คูหา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คลองขุดในประเทศไทย". สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ.
2. ↑  "รัชกาลที่ 5 ทรงอนุญาตขุด "คลองรังสิต" ในทุ่งหลวงเหนือกรุงเทพฯ ที่มีโขลงช้าง และไข้ป่า". ศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  พิมพ์อุมา โตสินธพ. "คลองเชื่อมกับพัฒนาการของชุมชนในลุ่มแม่น้ำบางปะกง ระหว่าง พ.ศ. 2420-2500" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 88.
4. ↑  "วิถีชีวิตชุมชนคลองหลวงแพ่ง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-16. สืบค้นเมื่อ 2022-08-21.
สำหรับความหมายทางปรัชญาหรือวิทยาศาสตร์ ดูที่ วัตถุนิยม
**วัตถุนิยม** (อังกฤษ: materialism) เป็นเจตคติส่วนบุคคลซึ่งยึดความสำคัญต่อการได้มาซึ่งและการบริโภคสินค้าที่เป็นวัตถุ วัตถุนิยมมักสัมพันธ์กับระบบคุณค่าซึ่งถือว่าสถานภาพทางสังคมตัดสินได้จากความร่ำรวย ตลอดจนความเชื่อว่าการครอบครองก่อให้เกิดความสุข สิ่งแวดล้อมนิยมสามารถถือว่าเป็นแนวคิดที่แข่งขันกับวัตถุนิยม

การใช้คำว่า "วัตถุนิยม" อธิบายบุคลิกภาพของบุคคลหรือสังคมมีแนวโน้มมีการส่อความทางลบหรือวิจารณ์ อย่างไรก็ดี คำนี้ยังถือว่าเป็นรูปปฏิบัตินิยมของอัตประโยชน์ภูมิธรรมซึ่งยึดความเข้าใจอย่างสมเหตุผลในคุณสมบัติของเศรษฐกิจและสังคมที่เน้นตลาด

บทนิยาม
-------

การวิจัยผู้บริโภคส่วนใหญ่มองวัตถุนิยมสองทาง ทางหนึ่งเป็นการรวบรวมลักษณะบุคลิกภาพ และอีกทางหนึ่งเป็นความเชื่อหรือค่านิยมที่อยู่นาน

### ลักษณะบุคลิกภาพ

รัสเซล ดับเบิลยู. เบลก์สรุปว่าวัตถุนิยมมีลักษณะบุคลิกภาพดั้งเดิมสามอย่าง ได้แก่

* การไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ – ความไม่เต็มใจมอบหรือแบ่งปันทรัพย์สมบัติของตนให้ผู้อื่น
* ความริษยา – ความปรารถนาทรัพย์สมบัติของผู้อื่น
* ความเป็นเจ้าของ – ความกังวลเกี่ยวกับการเสียทรัพย์สมบัติและความประสงค์ครอบครองให้มากยิ่งขึ้น

### ค่านิยม

ความเป็นศูนย์กลางของการทำให้ได้ทรัพย์มา (Acquisition centrality) หมายถึง การได้มาซึ่งการครอบครองวัตถุเป็นเป้าหมายชีวิตศูนย์กลางโดยมีความเชื่อว่าการครอบครองเป็นกุญแจสู่ความสุขและความสำเร็จสามารถตัดสินได้จากความร่ำรวยทางวัตถุของบุคคล ตลอดจนคุณภาพและราคาของสินค้าวัตถุที่บุคคลนั้นสามารถซื้อหาได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Banerjee, Bobby; McKeage, Kim (1994). "How Green Is My Value: Exploring the Relationship Between Environmentalism and Materialism". *Advances in Consumer Research*. **21**: 147–152. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 April 2016.
2. 1 2  Belk, Russell W. (1985). "Materialism: Trait aspects of living in the material world" (PDF). *Journal of Consumer Research*. **12**: 265–280. doi:10.1086/208515.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Richins, Marsha L.; Dawson, S. (1992). "A consumer values orientation for materialism and its measurement: Scale development and validation". *Journal of Consumer Research*. **19**: 303–316. doi:10.1086/209304.
4. ↑  Richins, Marsha L. (1994). "Valuing things: The public and the private meanings of possessions". *Journal of Consumer Research*. **21**: 504–521. doi:10.1086/209414.
**นิดนิด** เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553 ของวงดนตรีแฮงแมน ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองและเรียบเรียงโดยมี ณัฐพล พุทธภาวนา ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2553 และเป็นเพลงสุดท้ายของแฮงแมน

เนื้อหาของเพลงนั้น คล้ายกับเพลง *พยายามกี่ครั้งก็ตามแต่* ซึ่งสื่อถึงอารมณ์ของคน ขี้อ้อน… คือเราจะไม่บอกรักตรงๆ แต่จะใช้วิธีบอกอ้อมๆ ให้รู้สึกกุ๊กกิ๊ก คนได้ฟังก็จะอมยิ้ม

ด้านสไตล์ของดนตรี นั้นมีความเรียบง่าย แนวดนตรีเป็นดนตรี POP ROCK มีเสียงกีต้าร์ แนวยุค 80 นำมาผสมผสานกับเสียง ซิน เสียงสังเคราะห์ เพื่อให้เกิดความทันสมัย ดนตรีเพลงนี้ก็เลยจะมีทั้งความเก่าและความใหม่ของซาว์ดดนตรีที่ผสมกันอยู่

การตอบรับ
---------

เพลง นิดนิด ได้อันดับสูงสุด 32 จากการจัดอันดับของ แฟต 104.5 ในชาร์ตของ แฟต 104.5 ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2553) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Hot FM Top 20 Chart 91 5 FM | 10 |
| แฟต 104.5 ชาร์ตท็อป 40 | 32 |
| Channel V Countdown Siam Top 20 Single Chart | 43 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "HANGMAN ยุค 80 ลงซิงเกิลใหม่ หวัง "นิดนิด"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-15. สืบค้นเมื่อ 2014-11-23.
2. ↑  Hot FM Top 20 Chart 91 5 FM วันอาทิตย์ ที่ 6 มิถุนายน 2553[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  FAT CHART : 40 อันดับ ประจำวันที่ 30 พฤษภาคม 2553
4. ↑  TOP 100 Year End Chart 2010 Jan 11, 2011[*ลิงก์เสีย*]
สำหรับนโยบายการใช้ ibid ในอ้างอิงของวิกิพีเดีย ดูที่ WP:IBID
ตัวอย่างการอ้างแล้วในภาษาอังกฤษ (Ibid.) จากหนังสือ *Justice* โดยไมเคิล เจ. แซนเดล
**อ้างแล้ว** (Ibid.) เป็นรูปย่อของศัพท์ภาษาละตินว่า *ibīdem* หมายถึง "ในที่เดียวกัน" พบในอ้างอิงท้ายเรื่อง, หมายเหตุ, อ้างอิงบรรณานุกรม หรืออ้างอิงทางวิชาการ เพื่อสื่อถึงข้อมูลที่อ้างไว้ในหมายเหตุหรือรายการก่อนหน้า สิ่งนี้คล้ายคลึงกับ *Idem* ที่แปลตรงตัวว่า "เหมือนกัน" ย่อเป็น *id.* มักพบในการอ้างอิงทางกฎหมาย

ในระบบ Chicago (ชื่อ-วันที่) อาจใช้ Ibid. สำหรับการอ้างอิงภายในข้อความที่มีการอ้างอิงก่อนหน้านี้จากแหล่งข้อมูลเดียวกันอย่างใกล้ชิด การอ้างอิงก่อนหน้านี้ควรมองเห็นได้ทันที เช่น ภายในย่อหน้าหรือหน้าเดียวกัน 

ผู้พิมพ์จำหน่ายข้อมูลทางวิชาการบางส่วนในปัจจุบันถือว่า "ibid." ไม่ควรเป็นตัวเอียง เนื่องจากเป็นศัพท์ที่พบได้ทั่วไป การใช้งานจะแตกต่างไปตามรูปแบบหรือคู่มืออ้างอิงว่า ibid. ควรต่อท้ายด้วยมหัพภาคหรือไม่ เช่น Oxford Standard for Citation of Legal Authorities ละเว้นมหัพภาคและไม่ขึ้นต้นด้วยอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ ในขณะที่ Economist Style guide ใช้อักษรตัวพิมพ์เล็กขึ้นต้นพร้อมสิ้นสุดด้วยมหัพภาค

ตัวอย่าง
--------

> 
> [1] E. Vijh, *Latin for Dummies* (New York: Academic, 1997), 23.
> [2] Ibid.
> [3] Ibid. 29.
> [4] A. Alhazred, *The Necronomicon* (Petrus de Dacia, 1994).
> [5] Ibid. 1, 34.
> 

อ้างอิงที่ 2 เป็นอ้างอิงเดียวกันกับอ้างอิงที่ 1: E. Vijh, *Latin for Dummies* ในหน้า 23 ในขณะที่อ้างอิงที่ 3 สื่อถึงผลงานเดียวกัน แต่อยู่คนละตำแหน่ง เช่น หน้า 29 รายการแทรกต้องมีการอ้างอิงถึงอ้างอิงต้นฉบับในรูปแบบ Ibid. <citation #> ดังตัวอย่างในอ้างอิงที่ 5

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Idem". thefreedictionary.com. สืบค้นเมื่อ 11 May 2008.
2. ↑  Chicago Manual of Style Online, (13.64).
3. ↑  New Hart's Rules, Oxford University Press, 2005, p.396
4. ↑  E.g. "Style sheet: Cambridge University Press" (DOC). 2013.
5. ↑  *OSCOLA : Oxford University Standard for the Citation of Legal Authorities*. Nolan, Donal. Meredith, Sandra. University of Oxford. Faculty of Law. (4th ed.). Oxford: Hart Publishers. 2012. p. 5. ISBN 978-1-84946-367-6. OCLC 775030305.`{{cite book}}`: CS1 maint: others (ลิงก์)
6. ↑  *Style guide*. Economist Books. (Twelfth ed.). New York. 5 June 2018. p. 202. ISBN 978-1-61039-981-4. OCLC 1005580872.`{{cite book}}`: CS1 maint: others (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***ibid.***, ***ibid***, หรือ ***ibidem***

* *Ibid.* on Dictionary.com
* Introduction to bibliographies and citation styles
**ลิตา** หรือชื่อจริง **สริตา วอลช** เป็นนักร้อง และนางแบบชาวไทย โดยมีผลงานที่เป็นที่รูจักคือการเป็นศิลปินเดี่ยว ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เจ้าของเพลง "รักฉันหรือรักตัวเอง"

ประวัติ
-------

**สริตา วอลช** (ชื่อเล่น: **ลิตา**) เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เริ่มมีผลงานตั้งแต่อายุ 15 ปี จากการถ่ายโฆษณา ถ่ายนิตยสาร และแสดงมิวสิควีดีโอเพลง "เสียงเล็กเล็ก" ของ พลอย-ณัฐชา สวัสดิ์รักเกียรติ

ลิตาเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องภายใต้สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกอัลบั้มโดยใช้ชื่อว่า "Rita Lively (ลิตา ไลฟ์ลี่)" ในปี 2547 โดยมีเพลงฮิตที่ชื่อว่าเพลง "รักฉันหรือรักตัวเอง" และเพลง "ชีวิตชีวา" กับแนวเพลงป๊อปร็อกที่มีกลิ่นอายความเป็นอินเดียผสมอยู่ ทั้งเสียงร้องเอื้อนแบบแขกและเครื่องดนตรี ถือเป็นการผสมผสานวัฒนธรรมทางดนตรีได้อย่างลงตัว นอกจากนี้ยังมีการออกแบบเสียงดนตรีแปลกๆ ใหม่ๆ ใส่เข้าไปในแต่ละเพลงได้อย่างหลากหลาย ที่สำคัญเครื่องดนตรีทุกชิ้นอัดสดทั้งหมด จึงทำให้งานเพลงในอัลบั้มชุดนี้เหมือนมีชีวิตชีวาขึ้นมาจริงๆ

ผลงาน
-----

### ด้านงานเพลง

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
| **อัลบั้ม*** ชื่ออัลบั้ม : Rita Lively (ลิตา ไลฟ์ลี่)
* วางจำหน่าย : 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2547
* สังกัด : GMM Grammy
 | 1. Interlude
2. ชีวิตชีวา
3. รักฉันหรือรักตัวเอง
4. เมื่อไหร่นะ จะใช่เขา
5. ให้ฟ้ากำหนด
6. คนในภาพ
7. เซ
8. ขอพูดก่อน
9. วันไหน...
10. ทรายในกำมือ
11. โลกมันเอียง
 |
|

### โฆษณา

* โฆษณา แป้งเด็ก
* โฆษณา น้ำอัดลมแฟนต้า
* โฆษณา Heartbeat ภาพนิ่งโทรศัพท์มือถือ (ในประเทศอินเดีย)
* โฆษณา รถยนต์
* โฆษณา เครื่องดื่มโค้ก

### มิวสิควีดีโอ

* เพลง "เสียงเล็กเล็ก" ของ พลอย-ณัฐชา สวัสดิ์รักเกียรติ

### การถ่ายแบบ

* ถ่ายแบบนิตยสาร อิมเมจ (ปี 2544)
* ถ่ายแบบนิตยสาร DNA (ปี 2545)

อ้างอิง
-------

* สริตา วอลช (ลิต้า) เก็บถาวร 2012-08-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* instagram @saaareeee
***แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก*** (จีน: 惡作劇之吻; พินอิน: *Èzuòjù zhī wěn*)  เป็นภาพยนตร์ของประเทศไต้หวัน แนวดราม่า นำแสดงโดย เจิ้งหยวนช่าง , หลินอีเฉิน, จางหย่งหัว และ ถังฉ่งเชิ่งออกอากาศทางช่อง ซีทีวี (ประเทศใต้หวัน) ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2005 ถึง 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ทุกอาทิตย์ เวลา 22.00 น. จำนวน 30 ตอน สำหรับประเทศไทยออกอากาศทาง ช่อง3 ทุกวันศุกร์ - เสาร์ เวลา 02.15 เริ่ม 22 มีนาคม - 13 มิถุนายน ค.ศ. 2008 และออกอากาศซ้ำ ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 02.15 และ 01.30 เริ่ม 11 กันยายน ค.ศ. 2015

เรื่องย่อ
---------

เซียงฉินหญิงสาวที่มีใช้ความรักหล่อหลอมจื๋อซู่ชายที่เธอรัก ในช่วงปิดภาคเรียน เซียงฉินเกิดรักแรกพบกับเจียงจื๋อซู่นักเรียนชายที่มีไอคิว 200 เซียงฉินแอบหลงรักจื๋อซู่เป็นเวลานานถึง 2 ปี วันหนึ่ง เซียงฉินรวบรวมความกล้าบอกรักจื๋อซู่ นึกไม่ถึงว่าเซียงฉินราวกับถูกฟ้าผ่าเข้ากลางวันแสกๆ เธอถูกจื๋อซู่ปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย  เนื่องจากจื๋อซู่เป็นคนดังของโรงเรียน ทำให้เรื่องที่เซียงฉินบอกรักจื๋อซู่นั้นได้แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียน บ้านของเซียงฉินประสบภัยธรรมชาติ ทำให้พ่อและเซียงฉินต้องไปพึ่งพาอาศัยคนรู้จัก ทั้งสองเข้าพักที่บ้านของอาลี่เป็นการชั่วคราว ทำให้โศกนาฏกรรมที่สวรรค์ดลบันดาลได้เริ่มต้นขึ้น นึกไม่ถึงว่าอาลี่เป็นพ่อของจื๋อซู่ ทำให้เรื่องราวของเซียงฉินและจื๋อซู่ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาเดียวกันได้เริ่มต้นขึ้น

เซียงฉินได้ทำลายชีวิตอันแสนสงบสุขของจื๋อซู่ ทำให้เรื่องราวต่างๆมากมายเกิดขึ้นในชีวิตของจื๋อซู่ แต่ด้วยความกล้าและจิตใจของเซียงฉิน ทำให้จื๋อซู่เปลี่ยนทัศนคติต่อคนรอบข้าง รวมทั้งตระหนักถึงโอกาส ทำให้โศกนาฏกรรมที่สวรรค์ดลบันดาลให้เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่โศกนาฏกรรมอีกต่อไป ความรักค่อยๆก่อตัวขึ้นในจิตใจของหนุ่มสาวทั้งสอง

นักแสดง
-------

### นักแสดงหลัก

### นักแสดงร่วม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ละคร แกล้งจุ๊บ...ให้รู้ว่ารัก (It Started With A Kiss)". *blike.net*. 11 March 2008. สืบค้นเมื่อ 2015-10-19.
2. ↑  "แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก it start with a kiss : Thaitv3.com". *ThaiTV3.com*. 9 September 2015. สืบค้นเมื่อ 2015-10-19.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (จีน) CTV แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก
* (จีน) GTV เก็บถาวร 2006-11-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก
* ภาพยนตร์แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก
**ลันจ์ไมน์** (อังกฤษ: lunge mine) คือ อาวุธต่อต้านรถถังแบบพลีชีพที่จักรวรรดิญี่ปุ่นพัฒนาและนำมาใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มีลักษณะเป็นระเบิดต่อต้านรถถังความแรงสูงรูปทรงกรวยติดอยู่ตรงปลายด้ามจับที่เป็นไม้ ปกติมักใช้ในหน่วยต่อสู้ระยะประชิดของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อาวุธชนิดนี้ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1945 ในปีเดียวกันนั้นเองมันได้นำไปใช้ในเขตปฏิบัติการสงครามแปซิฟิกโดยมุ่งเป้าไปที่ยานเกราะของกองทัพสหรัฐ

การออกแบบ
---------

อาวุธมีลักษณะเป็นดินโพรงระเบิดรูปทรงกรวยอยู่ตรงปลายด้ามจับที่เป็นไม้ ตัวระเบิดมีขาสามขายืนออกมาบริเวณฐานทรงกรวย ตัวจุดชนวนระเบิดอยู่ที่ส่วนยอดของรูปกรวย (บริเวณที่ติดกับด้านจับไม้) ระหว่างยอดของทรงกรวยกับด้านจับจะมีเข็มแทงชนวนอยู่ซึ่งเมื่อถอดสลักระเบิดออกแล้วบริเวณนี้จะสามารถเลือนได้ทำให้เข็มแทงฉนวนแทงเข้าไปที่ตัวจุดระเบิด

ตัวระเบิดแบ่งเป็นระเบิดรูปกรวยสูง 11.6 นิ้ว และเส้นผ่านศูนย์กลางที่ฐานกรวยยาว 8 นิ้ว และหนักประมาณ 11 ปอนด์ ขาโลหะสามขายาว 6 นิ้ว (15 ซม.) ส่วนด้ามจับมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.25 นิ้ว ยาว 59 นิ้ว และหนัก 3.3 ปอนด์ ทำให้โดยรวมแล้วมันยาวประมาณ 78 นิ้ว และหนัก 14.3 ปอนด์

การทำงาน
--------

การใช้งานลันจ์ไมน์นั้นทหารหรือผู้ใช้งานจะทำการดึงสลักระเบิดออกแล้วทำการวิ่งพุ่งเข้าไปหายานเกราะหรือเป้าหมายด้วยความเร็ว คล้ายกับการวิ่งพุ่งเข้าไปแทงด้วยดาบปลายปืน ลักษณะการจับจะใช้มือข้างหนึ่งจับที่ตรงกลางด้ามจับส่วนอีกมือจับที่ปลายด้านจับที่ใกล้ตัวผู้ถือ เมื่อขาของระเบิดโดนเข้ากับเป้าหมายแล้วด้ามจับที่กำลังพุ่งไปข้างหน้าจะกดเข้าไปทำให้เข็มจุดชนวนระเบิดแทงเข้าไปที่ตัวจุดระเบิด ซึ่งเมื่อระเบิดแล้วจะทำให้ผู้ใช้และเป้าหมายได้รับความเสียหายจากระเบิด

การใช้งาน
---------

กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นนำอาวุธชนิดนี้มาใช้ในเขตปฏิบัติการสงครามแปซิฟิก โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้ต่อต้านและทำลายยานเกราะของกองทัพสหรัฐ

รายงานข่าวกรองในเดือนมีนาคม 1945 ระบุว่ากองทัพสหรัฐเจอเข้ากับอาวุธชิ้นนี้ครั้งแรกที่เกาะเลย์เต ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นในช่วงยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เต

ในประเทศเวียดนามมันเป็นสัญลักษณ์ของสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง โดยเฉพาะในยุทธการที่ฮานอยซึ่งมีภาพที่ เหงียน วัน เทียง (Nguyễn Văn Thiềng) พยายามที่จะใช้มันแต่ว่าระเบิดไม่ทำงาน ทำให้เขาถูกยิงตายไปพร้อมกับความกล้าหาญและเสียสละในท้ายที่สุด

ระเบียงภาพ
----------

* ส่วนประกอบภายในของลันจ์ไมน์ส่วนประกอบภายในของลันจ์ไมน์
* ทหารเหวียตมิญ เหงียน วัน เทียง กำลังถือลันจ์ไมน์ที่ถนนฮังเด่าในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1946ทหารเหวียตมิญ เหงียน วัน เทียง กำลังถือลันจ์ไมน์ที่ถนนฮังเด่าในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1946
* หุ่นจำลองการใช้ลันจ์ไมน์ของ เหงียน วัน เทียงหุ่นจำลองการใช้ลันจ์ไมน์ของ เหงียน วัน เทียง

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "New Weapons for Jap Tank Hunters (U.S. WWII Intelligence Bulletin, March 1945)". *Lone Sentry*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-29. สืบค้นเมื่อ 2017-09-30.
2. 1 2  Japanese Explosive Ordnance (Bombs, Bomb Fuzes, Land Mines, Grenades, Firing Devices and Sabotage Devices) (PDF) (Report). Washington, D.C.: United States Government Printing Office. 1953. pp. 208–209. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-05-09. สืบค้นเมื่อ 2021-05-09.
3. ↑  Explanatory board for replica of lunge mine held by a soldier at Vietnam Military History Museum, Hanoi; verified in December, 2019
**วัดขุนแสน** โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ใน ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดขุนแสนนี้ได้ถูกสร้างขึ้นในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนกลางแต่ก่อนสมัย สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช เพราะใน *พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน* ได้กล่าวถึงวัดขุนแสนหลังจากที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้กวาดต้อนครัวมอญกลับมากรุงศรีอยุธยา หลังจากประกาศอิสรภาพ โดยสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชโปรดเกล้าฯ ให้ พระมหาเถรคันฉ่องไปจำพรรษาอยู่ที่ วัดมหาธาตุ ส่วนพระยาเกียรติ พระยาราม ผู้นำชาวมอญ ได้โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านเรือนอยู่ที่วัดขุนแสนดังนี้

> แลครอบครัวมอญซึ่งกวาดลงมานั้น ก็พระราชทานให้พระยาราม พระยาเกียรติควบคุมว่ากล่าวด้วย แลพระยาเกียรติพระยารามนั้น ให้อยู่ตำบลบ้านขมิ้นวัดขุนแสน
> 
> 

หลังจากกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าครั้งที่ 2 เมื่อวันอังคารที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 วัดขุนแสนก็ถูกปล่อยทิ้งร้าง จนกระทั่งรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหามงกุฎ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์วัดขุนแสนขึ้นอีกครั้งหนึ่งเพื่อเตรียมสถาปนาเป็นพระอารามหลวงเพราะถือว่าวัดนี้เป็นวัดของต้นตระกูลของราชวงศ์จักรี ทรงสืบพบว่าพระยาเกียรติและพระยารามนั้นเป็นพระบุพการีของพระบรมจักรีวงศ์จึงโปรดฯ ให้พระยาราชสงคราม เป็นนายงานบูรณปฏิสังขรณ์วัดขุนแสนขึ้นเนื่องจากเป็นวัดที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับนิวาสนสถานของพระยาเกียรติ พระยาราม ในสมัยอยุธยา แต่ยังไม่ทันสำเร็จก็สิ้นรัชกาลเสียก่อนและก็ถูกปล่อยทิ้งร้าง ซึ่งทางกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนให้วัดขุนแสนเป็นโบราณสถานเมื่อปี พ.ศ. 2484 และได้บูรณะปฏิสังขรณ์ตกแต่งเสริมความมั่นคงปรับปรุงภูมิทัศน์ให้เป็นสถานที่พักผ่อนทำกิจกรรมของชุมชน

สิ่งก่อสร้างภายในวัด
--------------------

* พระเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ ซึ่งได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 แต่ยังไม่แล้วเสร็จก็สิ้นรัชกาลเสียก่อน
* พระพุทธรูปปางนาคปรก
* แนวกำแพงแก้ว
* พระวิหาร หันหน้าออกสู่แม่น้ำลพบุรี (เรียกว่าคลองคูเมืองในปัจจุบัน)
* เจดีย์ราย 5 องค์
* ศาลพ่อขุนแสน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดขุนแสน (ร้าง)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑   วัดขุนแสน โบราณสถานที่สำคัญอีกแห่งของพระนครศรีอยุธยา
**วัดขุมแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 ตำบลบึงสนั่น อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 7 ไร่ 2 งาน โฉนดที่ดินเลขที่ 2874 ปัจจุบันมีพระครูธัญรัตนากร (สุชาติ จิตฺตปญฺโญ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดขุมแก้วสร้างเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2474 ประชาชนได้ร่วมบริจาคทรัพย์ซื้อที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด เดิมมีชื่อว่า **วัดขุมแก้วราชนุกุล** ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดขุมแก้ว" เมื่อ พ.ศ. 2480 ชาวบ้านยังเรียกว่า **วัดคลองสิบ** ตามชื่อคลองอันเป็นท้องที่ที่ตั้งวัด แต่เดิมวัดตั้งอยู่ริมถนน แต่กรมชลประทานได้เวนคืนที่ดินจึงได้ย้ายมาสร้างใหม่ในที่ปัจจุบัน วัดขุมแก้วได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2488

ถาวรวัตถุและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง วิหารหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง กุฏิพระสงฆ์ 8 หลัง โรงเรียนพระปริยัติธรรม ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานในอุโบสถและหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการตุ๊
* พระอธิการอำ
* พระอธิการผาด
* พระอธิการสายหยุด
* พระครูวิบูลธัญคุณ
* พระครูธัญรัตนากร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดขุมแก้ว". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดขุมแก้ว".
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 571. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  "วัดขุมแก้ว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**อินสอน บัวเขียว** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคสังคมประชาธิปไตย อดีตกรรมการบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และเป็นเพื่อนสนิทของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร

ประวัติ
-------

อินสอน บัวเขียว จบการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยบูรพา (วิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน ในขณะนั้น) ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และ Doctorate of Public Administration, Century University, Albuquerque, New Mexico, USA

การทำงาน
--------

อินสอน บัวเขียว เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. 15 คน จากผู้สมัครทั่วประเทศ 82 คน ของพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

หลังจากนั้นเป็นผู้ประสานงาน สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัย องค์การสหประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2523 ต่อมาเป็นผู้บริหารกลุ่มบริษัทสุราทิพย์ และ บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) เป็นที่ปรึกษาบริษัท ลาว – ชินวัตร เทเลคอมมินิเคชั่น จำกัด (ปี พ.ศ. 2533 - 2538)

ในปี พ.ศ. 2525 อินสอน บัวเขียว ร่วมฟื้นฟูพรรคสังคมประชาธิปไตย ร่วมกับ ชาญ แก้วชูใส และ ดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จทางการเมือง ต่อมาในปี 2539 อินสอนได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดเชียงใหม่ เขตเลือกตั้งที่ 2 สังกัดพรรคความหวังใหม่ ร่วมกับอำนวย ยศสุข และชูชัย เลิศพงศ์อดิศร แต่ได้รับเลือกตั้งนายอำนวยยศสุข เพียงคนเดียว

ในปี พ.ศ. 2552 เข้าร่วมกับมิตรสหาย เช่น สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ, อุดม ขันแก้ว, ประชา อุดมธรรมานุภาพ, สรรเสริญ ศรีอุ่นเรือน และ ไม้หนึ่ง ก.กุนที เป็นต้น เพื่อรื้อฟื้นพรรคสังคมนิยม แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

ถึงแก่อนิจกรรม
--------------

อินสอน บัวเขียว ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2561

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2519 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  **นักการเมืองท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่**. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า. 2551
2. ↑  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
3. ↑  อดีตกรรมการบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
4. ↑  แม้จะเพลี้ยงพล้ำ…ก็อย่าดูเบา "ทักษิณ" - สำนักข่าวเจ้าพระยา
5. ↑  "สุดอาลัย 'อุดร ทองน้อย' ตำนาน ส.ส.สังคมนิยม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-09-26. สืบค้นเมื่อ 2019-03-10.
6. ↑  ประวัติบริษัท ปตท.
7. ↑  ผลการเลือกตั้ง เก็บถาวร 2004-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนเว็บไซต์กรมการปกครอง
8. ↑  "ข่าวตาย" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-05-25.
9. ↑  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 3 ตริตาภรณ์มงกุฎไทย (ต.ม.)
**วัดข่อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับอุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 50 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 46 ไร่ 40 ตารางวา 

วัดข่อยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2447 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 เมตร ยาว 17 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารทรงไทยครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ 1 หลัง นอกจากนี้มี ศาลาพักร้อน 2 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง จำนวน 4 ห้อง ต่อมาได้มีการสร้างพระธาตุฉิมพลี เป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ฐานกว้างด้านละ 18 เมตร สูง 27 เมตร มี 3 ชั้น ประกอบด้วยชั้นที่ 1 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ คือพระพุทธเศรษฐีมิ่งมงคล พระประธาน เป็นพระพุทธรูปเนื้อเงินทั้งองค์ พระพุทธเศรษฐีนวโกฏิ และพระสีวลี ด้านนอกเป็นลวดลายปูนปั้นเทพนมรายรอบ 4 ทิศ ประตูและหน้าต่างเป็นไม้แกะสลักรูปนักษัตร ป่าหิมพานต์ และเทพประจำวันเกิด ฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดข่อย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดข่อย". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดข่อย**
**วัดคงคาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี

วัดคงคารามเดิมชื่อว่า **วัดกลาง** ส่วนภาษามอญจะเรียกว่า **เภี้ยโต้** แปลว่าวัดกลาง จดทะเบียนเมื่อปี พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2330 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดคงคารามเจริญขึ้นถึงขั้นสูงสุดกล่าวกันว่าพระครูรามัญญาธิบดีรูปหนึ่ง เป็นที่เคารพนับถือของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมาก แต่หลักฐานเอกสารที่เขียนขึ้นในปี พ.ศ. 2394 ยังคงเรียกวัดนี้ว่า "วัดกลาง" เจ้าจอมมารดากลิ่น ในรัชกาลที่ 4 ได้รับเป็นผู้อุปถัมภ์วัด ได้ทูลเกล้าถวายวัดกลางให้เป็นพระอารามหลวงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดคงคาราม" 

พระอุโบสถมีเจดีย์ทรงรามัญ 7 องค์ รายรอบ เป็นตัวแทนของพระยามอญทั้ง 7 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 17.25 เมตร ประตูทุกบานเป็นงานจำหลักไม้ฝีมือประณีต ส่วนบานหน้าต่างด้านนอกเป็นลายรดน้ำ ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังงานศิลปะของชาวมอญ สีของภาพเป็นสีธรรมชาติ ที่สกัดจากเปลือกไม้ และดอกไม้ในสมัยนั้น เขียนถึงเรื่องราว อาทิ ภาพพุทธประวัติตอนมารผจญ ภาพสวรรค์ชั้นต่าง ๆ ภาพอดีตของพระพุทธเจ้าที่ประทับบนบัลลังก์ และทศชาติชาดก บางภาพเป็นภาพโบราณสมัยอยุธยา และบางภาพเป็นภาพที่ปฏิสังขรณ์จากช่างในช่วงรัชกาลที่ 4 นอกจากนั้นยังมีเรือนไทยกุฏิ 9 ห้อง ที่สร้างในสมัยกรุงธนบุรี มีการสลักบานหน้าต่างงดงาม ปัจจุบันเรือนไทยกุฏิ 9 ห้อง ได้ถูกจัดตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดคงคาราม รวบรวมศิลปะของมีค่าของชาวมอญมาตั้งแต่โบราณ และมีเสาหงส์ (หงส์สำริด) สัญลักษณ์ของวัดมอญ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "กุฏิสงฆ์วัดคงคาราม ราชบุรี งามเลิศ". โพสต์ทูเดย์.
2. ↑  "ยลจิตรกรรมล้ำค่า ที่วัดคงคาราม". วารสารวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-02. สืบค้นเมื่อ 2021-05-31.
3. ↑  "วัดคงคาราม". ข้อมูลท้องถิ่นจังหวัดราชบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-02. สืบค้นเมื่อ 2021-05-31.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดคงคาราม**
**วัดบางศรีเมือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในหมู่ที่ 1 บ้านบางศรีเมือง ตำบลบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา

วัดบางศรีเมืองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2374 โดยไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง มีสภาพชำรุดทรุดโทรมมาโดยตลอด บางปีมีพระภิกษุจำพรรษาเพียง 2 รูป หรือ 3 รูปเท่านั้น จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2505 พระครูนนทสุทธิคุณ (ชื้น) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างอาคารและเสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น ได้แก่ อุโบสถ สร้างเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กแทนหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมมาก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตร ยาว 33 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2513 ศาลาการเปรียญ สร้างเป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ สร้างเป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆัง หอฉัน และวิหารประดิษฐาน *หลวงพ่อประสิทธิไชย* ปัจจุบันได้มีการสร้างวิหารประดิษฐานรูปจำลองสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 461. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดบางศรีเมือง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "วัดบางศรีเมือง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2021-04-05.