recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ค่างกระหม่อมขาว** หรือ **ค่างกระหม่อมทอง** หรือ **ค่างก๊าตบ่า** (อังกฤษ: White-headed langur, Golden-headed langur, Cat Ba langur; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trachypithecus poliocephalus*)

เป็นลิงจำพวกค่างชนิดหนึ่ง มีรูปร่างเหมือนค่างทั่วไป แต่มีจุดเด่นคือ ขนบริเวณหัว, ต้นคอ, หัวไหล่ และสะโพกมีสีขาว แต่สีขนบริเวณสะโพกของตัวผู้บางตัวอาจมีสีส้มเทา

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 54.8 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 84.9 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 15-20 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย

ค่างกระหม่อมขาว มีการกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะบนเกาะก๊าตบ่า ซึ่งเป็นเกาะขนาดเล็กที่อยู่กลางอ่าวตังเกี๋ย ทางตอนเหนือของเวียดนามใกล้กับเมืองไฮฟอง และที่มณฑลกวางสี ประเทศจีนเท่านั้น โดยแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ *T. p. poliocephalus* ซึ่งมีขนส่วนหัว, แก้ม และลำคอเป็นสีเหลือง เป็นประชากรที่พบบนเกาะก๊าตบ่า และเป็นสีขาวในชนิด *T. p. eucocephalus* ที่พบในมณฑลกวางสี มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงตามหน้าผาที่สูงชันที่เป็นเขาหินปูน

สำหรับสถานะของค่างกระหม่อมขาวในปัจจุบันนี้ นับว่าอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้ว จากการสำรวจของสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า (Wildlife Conservation Society) พบว่าเหลือเพียงแค่ 59 ตัวเท่านั้นบนเกาะก๊าตบ่า และจัดเป็นหนึ่งใน 10 ชนิดของสัตว์ป่าที่ใกล้จะสูญพันธุ์ของโลก

ดูเพิ่ม
-------

* ค่างหัวมงกุฎ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bleisch, B. Xuan Canh, L. Covert, B. & Yongcheng, L. (2008). *Trachypithecus poliocephalus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
2. ↑  White-headed langur (Trachypithecus poliocephalus). เก็บถาวร 2008-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ARKive. Accessed 2008-07-15
3. ↑  เหลือเพียง 59 ตัว หนึ่งใน 10 ชนิดหายากที่สุดในโลก[*ลิงก์เสีย*]จากผู้จัดการออนไลน์
4. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก. สำนักงานประเทศไทย, 2543. 256 หน้า. หน้า 37. ISBN 974-87081-5-2

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Trachypithecus poliocephalus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus poliocephalus ที่วิกิสปีชีส์
**อาร์ชดยุกคาร์ล คริสเตียนแห่งออสเตรีย** (เยอรมัน: *Erzherzog Carl Christian von Österreich* ; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2497) เป็นขุนนางชาวเบลเยียม พระองค์เป็นพระโอรสพระองค์ที่สามในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียกับอาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย

พระประวัติ
----------

อาร์ชดยุกคาร์ล คริสเตียนแห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ณ ประเทศเบลเยียม เป็นพระโอรสในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก แห่งออสเตรีย และอาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย ทรงเป็นสมาชิกแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค

การรับรองพระสถานะในเบลเยียม
---------------------------

สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียมมีพระบรมราชโองการประกาศต่อสาธารณชนว่า 

> นับแต่นี้ต่อไปสมาชิกในราชวงศ์ฮาพส์บวร์คจะมีพระสถานเป็นเซอรีนไฮเนส เท่านั้นไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม และประกาศว่าราชวงศ์ฮาพส์บวร์คจะเปลี่ยนเป็นราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน เท่านั้นที่จะมีฐานันดร อิมพีเรียลไฮเนส
> 
> — สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม  
> พระมหากษัตริย์แห่งเบลเยีม

โดยในปัจจุบัน เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต พระสวามีในเจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต เป็นพระประมุขราชวงศ์นี้อยู่

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับอาร์ชดัชเชสมารี-อัสทรีดแห่งออสเตรีย พระธิดาในแกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก โดยเสกสมรสเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ณ เมืองลักเซมเบิร์ก โดยเจ้าหญิงมารี-อัสทรีดแห่งลักเซมเบิร์ก ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย พระชายา** และมีพระนามอย่างเป็นทางการในภาษาอังกฤษว่า (อังกฤษ: Her Imperial and Royal Highness Archduchess Marie-Astrid of Austria, Princess of Luxembourg, Nassau and Bourbon-Parma) โดยทรงมีพระบุตรร่วมกันดังนี้

1. อาร์ชดัชเชสมาเรีย-คริสติน
2. อาร์ชดยุกอิม
3. อาร์ชดยุกคริสตอฟ
4. อาร์ชดยุกอเล็กซานเดอร์
5. อาร์ชดัชเชสกาเบรียลลา
**ค่างห้าสี** (อังกฤษ: Red-shanked douc; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pygathrix nemaeus*) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับวานร เป็นค่างที่มีสีสันต่าง ๆ ห้าสีตามชื่อ

ตัวและหัวมีสีเทา แต่ตรงหน้าผากมีสีดำออกแดง หนวดเคราสีขาว หางและก้นสีขาว ผิวหน้าสีเหลือง หน้าแข้งสีแดง ได้ชื่อว่าเป็นค่างที่มีความสวยที่สุดในโลก มีความยาวลำตัวและหางรวมกัน 53-63 เซนติเมตร จัดอยู่ในบัญชีแดงของ สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ซึ่งเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์

ตัวผู้ใหญ่กว่าตัวเมียราวสองเท่า และมีขนเป็นพู่ที่เอวทั้งสองข้าง ซึ่งตัวเมีย นิสัยเงียบขรึมขี้อาย ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง พบในพรมแดนระหว่างประเทศลาวและเวียดนาม

อาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นลึกและป่าที่ราบสูงซึ่งมีความสูง 200-1,400 เมตร จากระดับน้ำทะเล อาหารหลักได้แก่ ดอกไม้ ยอดอ่อนของใบไม้ แมลง รวมทั้งผลไม้บางชนิด จากการศึกษาพบว่าค่างห้าสีสามารถกินอาหารได้ถึง 450 ชนิด

อยุ่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ราว 4-5 ตัว การสืบพันธุ์ไม่แน่นอน ตั้งท้องประมาณ 196 วัน หรือ 7 เดือนครึ่ง ออกลูกครั้งละ 1 ตัว โดยลูกค่างจะมีสีคล้ายตัวเต็มวัยแต่ซีดกว่าเล็กน้อย
ในสถานที่เลี้ยง สวนสัตว์ดุสิตในประเทศไทยเป็นสถานที่แรกที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ค่างห้าสีได้เป็นแห่งแรกในโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ngoc Thanh, V. Lippold, L. Timmons, R. J. & Manh Ha, N. (2008). *Pygathrix nemaeus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
2. ↑  "ค่างห้าสี". ข่าวสดออนไลน์. 25 July 2012. สืบค้นเมื่อ 7 April 2014.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pygathrix nemaeus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* พบค่างสี่สีในพื้นที่ใหม่ของเวียดนาม

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pygathrix nemaeus ที่วิกิสปีชีส์
**ประชาธิปไตย คำสิงห์นอก** เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคชาติพัฒนา เป็นนักการเมืองในกลุ่มบ้านเลขที่ 111

ประวัติ
-------

ประชาธิปไตย จบการศึกษาปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาศึกษาศาสตรบัณฑิต (บริหารการศึกษา) และปริญญาโทจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ สาขา รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารทรัพยากรมนุษย์)

การทำงาน
--------

ประชาธิปไตย คำสิงห์นอก เคยรับราชการครู ก่อนจะเริ่มงานการเมืองครั้งแรกกับพรรคประชาธิปัตย์ ในปี 2529 แต่ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 3 สังกัดพรรคชาติพัฒนา พร้อมกับ กร ทัพพะรังสี และลำพอง พิลาสมบัติ และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคชาติพัฒนาเช่นเดิม และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย ต่อมาพรรคชาติพัฒนาได้ยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ในปี 2547 และเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง ในนามพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 และเขาเป็นหนึ่งในกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เมื่อปี 2550

นายประชาธิปไตย ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (ประจำนายประชา ประสพดี) ในปี 2555

ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งในปี 2565 เขาย้ายไปสังกัดพรรคประชาธิปัตย์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2545 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปชป.เปิดตัว ‘ประชาธิปไตย คำสิงห์นอก’ อดีตส.ส.โคราช 5 สมัย กลับพรรค
2. ↑  ทรท.ตายยกเข่ง! สั่งยุบพรรค-ตัดสิทธิ กก.บห.5 ปี 111 คน เก็บถาวร 2007-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 30 พฤษภาคม 2550
3. ↑  สั่งยุบพรรคไทยรักไทย ตัดสิทธิ์ กก.บริหารพรรค 111 คน เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน 30 พฤษภาคม 2550
4. ↑  มติคณะรัฐมนตรี 2 พ.ย. 55
5. ↑  ตั้ง ขรก.การเมือง "ปู3" แดงได้ดีพรึ่บ "ยุทธศักดิ์-โภคิน" กุนซือนายกฯ
6. ↑  ปชป.เปิดตัว"ประชาธิปไตย คำสิงห์นอก" สู้สนามเลือกตั้งเมืองย่าโม
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2022-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๒, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย[*ลิงก์เสีย*], เล่ม ๑๑๙ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๙, ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕
**ค่าคงตัวไดอิเล็กทริก** (dielectric constant) หรือ **สภาพยอมสัมพัทธ์** (relative permittivity) คืออัตราส่วนของสภาพยอมของตัวกลางหนึ่ง ๆ ต่อสภาพยอมของสุญญากาศ

ค่าคงตัวไดอิเล็กทริกเป็นปริมาณไร้มิติ สามารถใช้ได้โดยไม่ต้องคำนึงถึงระบบหน่วยที่ใช้

นิยาม
-----

ให้ {\displaystyle \epsilon \_{0}} เป็น สภาพยอมของสุญญากาศ และ {\displaystyle \epsilon } เป็นค่าสภาพยอมของสสารที่พิจารณาแล้ว ค่าคงตัวไดอิเล็กทริก {\displaystyle \epsilon \_{r}} จะมีค่าเป็น

{\displaystyle \epsilon \_{r}={\frac {\epsilon }{\epsilon \_{0}}}}

ตัวอย่างค่าคงตัวไดอิเล็กทริกของสสาร
-----------------------------------

ค่าคงตัวไดอิเล็กทริกของสสารบางชนิดแสดงไว้ดังตารางด้านล่างนี้

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ชื่อสาร | ค่าคงตัวไดอิเล็กทริก | หมายเหตุ (ความขึ้นกับอุณหภูมิ หรือขึ้นกับความถี่) |
| แบเรียมไททาเนต | ประมาณ 5,000 |  |
| เกลือโรเชล | ประมาณ 4,000 |  |
| ไฮโดรเจนไซยาไนด์ | 118.8 | 18°C |
| น้ำ | 80.4 | 20 ℃ (เปลี่ยนแปลงอย่างมากขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ) |
| แอลกอฮอล์ | 16 ~ 31 |  |
| เพชร | 5.68 | 20°C, 500 ~ 3000Hz |
| กระจก | 5.4 ~ 9.9 |  |
| อลูมินา (Al2O3) | 8.5 |  |
| ไม้ | 2.5 ~ 7.7 |  |
| ไมกา | 7.0 | ที่อุณหภูมิห้อง |
| แผ่นวงจร FR4 ทำจากอีพอกซีแก้ว | 4.0 ~ 4.8 |  |
| กำมะถัน | 3.6 ~ 4.2 |  |
| ควอตซ์ (SiO2) | 3.8 |  |
| ยาง | 2.0 ~ 3.5 |  |
| ยางมะตอย | 2.7 |  |
| กระดาษ | 2.0 ~ 2.6 |  |
| พาราฟิน | 2.1 ~ 2.5 |  |
| อากาศ | 1.00059 |  |
**ค่านิยมเก่าทั้งเก้าที่เน่าเฟะ**(จีน: 臭老九; พินอิน: *chòu lǎo jiǔ*) เป็นคำวิพากษ์วิจารณ์ของจีนสำหรับปัญญาชนที่ถูกนำมาใช้ในประเด็นหลักสองประการ

คำศัพท์นี้มีต้นกำเนิดในสมัยราชวงศ์หยวนซึ่งมองโกลผู้พิชิตจีนได้ระบุถึง "วรรณะ" ของจีนถึง 10 วรรณะ ได้แก่ ขุนนาง เจ้าหน้าที่ พระภิกษุสงฆ์ นักพรตลัทธิเต๋า แพทย์ กรรมกร นักล่า คณิกา (ลำดับที่เก้า)นักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อ และลำดับสุดท้ายคือขอทาน มีเพียงขอทานเท่านั้นที่มีฐานะที่ต่ำต้อยกว่าปัญญาชน ราชวงศ์หยวนเชื่อว่านักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อไม่ได้นำผลิตภาพมาสู่สังคมและแม้แต่ยังขัดขวางการพัฒนาทางเศรษฐกิจ ดังนั้นจึงถูกจัดเป็นชนชั้นวรรณะทางสังคมที่เก้าในช่วงสมัยนั้น ในปี ค.ศ. 1960 และ ค.ศ. 1970 คำว่า "ค่านิยมเก่าทั้งเก้าที่เน่าเฟะ" มักจะถูกนำใช้เป็นคำพ้องซึ่งหมายถึงปัญญาชน และแสดงให้เห็นถึงเป็นที่รังเกียจของสังคมในสมัยนั้น ปัญญาชนไม่เป็นที่ไว้วางใจในช่วงการปฏิวัติและคอยแต่จะผลักดันให้เปลี่ยนแปลงตนเอง

ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม "กลุ่มบัญชีดำทั้งเก้า" อันได้แก่ เจ้าของที่ดิน ชาวนาผู้ร่ำรวย ผู้ต่อต้านการปฏิวัติ ผู้มีอิทธิพลอันเลวทราม พวกฝ่ายขวา ผู้ทรยศ สายลับ นายทุน และปัญญาชน(ลำดับที่เก้า) ในขณะที่มักจะมีการกล่าวอ้างว่าเหมา เจ๋อตงเป็นผู้คิดคำนี้ขึ้น ในปี ค.ศ. 1977 เติ้ง เสี่ยวผิงได้โต้แย้งว่าเป็นเพราะแก๊งออฟโฟร์ต่างหากที่เป็นผู้คิดคำนี้ขึ้น และเหมาเองก็เห็นว่าปัญญาชนยังคงมีคุณค่าในสังคม

ดูเพิ่มเติม
-----------

* กลุ่มบัญชีดำทั้งห้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Li, Kwok-sing (1995). *A Glossary of Political Terms of the People's Republic of China*. Hong Kong: The Chinese University Press. pp. 27–28.
2. ↑  Ya Se (雅瑟) and Qing Ping (青苹), eds. (2014). 中华词源 (Etymologies of China). Available on Google Books.
3. ↑  Ip, Hung-yok (2004-11-23). *Intellectuals in Revolutionary China, 1921-1949* (ภาษาอังกฤษ) (0 ed.). Routledge. doi:10.4324/9780203009932. ISBN 978-1-134-26520-6.
4. ↑  Deng, Xiaoping (1984). "Mao Zedong Thought Must be Correctly Understood as an Integral Whole". *Selected Works of Deng Xiaoping, Volume 2*. Beijing: Foreign Language Press.
**โยชิโกะ นากายามะ** (ญี่ปุ่น: 中山慶子; โรมาจิ: *Nakayama Yoshiko*; เกิด: 16 มกราคม พ.ศ. 2379 — ตาย: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2450) เป็นนางสนองพระโอษฐ์ และพระสนมเอกในจักรพรรดิโคเม และเป็นพระราชชนนีในจักรพรรดิเมจิ

ประวัติ
-------

โยชิโกะ นากายามะ เป็นบุตรสาวของทาดายาซุ นากายามะ (中山 忠能) เสนาบดีฝ่ายขวา (ญี่ปุ่น: 左大臣; โรมาจิ: *Sadaijin*) ทั้งเป็นว่านเครือของตระกูลฟูจิวาระ ส่วนมารดาชื่อไอโกะ มัตสึระ (松浦 愛子) บุตรสาวคนที่สิบเอ็ดของเซซัง มัตสึระ (松浦 静山) ผู้เป็นไดเมียวแห่งฮิราโดะ โยชิโกะมีพี่ชายร่วมบิดามารดาสองคนคือ ชูไอ (忠愛) และทาดามิตสึ (忠光)

โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ (睦仁) ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังหลวงเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ (明治天皇) ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส

หลังการปฏิรูปเมจิ พระสนมโยชิโกะได้ย้ายมายังโตเกียวเมืองหลวงใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2413 ตามพระราชประสงค์ พระสนมโยชิโกะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2450 สิริอายุ 71 ปี มีการปลงศพ ณ ป่าช้าโทชิมางาโอกะ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2443 — เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Japan's imperial conspiracy, Volume 2* by David Bergamini
2. ↑  Births and rebirths in Japanese art: essays celebrating the inauguration of the Sainsbury Institute for the Study of Japanese Arts and Cultures
3. ↑  Keene 2002, p. 10. harvnb error: no target: CITEREFKeene2002 (help)
4. ↑  *The Emperors of Modern Japan* by Ben-Ami Shillony

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โยชิโกะ นากายามะ
**ค่างแว่นถิ่นเหนือ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trachypithecus phayrei*) เป็นค่างชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับค่างแว่นถิ่นใต้ (*T. obscurus*) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน

มีสีขนที่หลากหลาย ตั้งแต่สีน้ำตาลเข้มไปจนถึงสีเทาเข้ม ในขณะที่บางตัวอาจจะเข้มมากจนดูคล้ายสีสนิม ขนบริเวณหลังและด้านบนลำตัวจะเข้มกว่าสีขนที่อยู่ด้านล่าง สีขนด้านล่างของบางตัวอาจเป็นสรเทาอ่อนหรือขาวขุ่น บริเวณใบหน้าจะมีสีดำหรือสีเทาอมฟ้า มีลักษณะเด่น คือ บริเวณรอบดวงตาและริมฝีปากมีสีน้ำเงินปนขาว แต่สีขาวรอบวงตานั้นบางตัวอาจไม่เป็นรูปวงกลม ในขณะที่บางตัวอาจจะมีริมฝีปากเป็นสีขาวขุ่น มือและเท้าโดยทั่วไปจะเข้มกว่าบริเวณหลัง

มีความยาวลำตัวตั้งแต่หัวจรดโคนหาง 52-62 เซนติเมตร ความยาวหาง 58.5-88 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 6-9 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์ในประเทศบังกลาเทศ, ประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า, ประเทศจีน, ประเทศไทย, ประเทศลาว และประเทศเวียดนาม ในประเทศไทยพบมากทางภาคเหนือ

มีด้วยกัน 3 ชนิดย่อย คือ

* *Trachypithecus phayrei phayrei*
* *Trachypithecus phayrei crepusculus*
* *Trachypithecus phayrei shanicus*

ค่างแว่นถิ่นเหนือมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมฝูงกันในป่าที่มีต้นไม้สูง ในบางครั้งอาจลงมาหากินป่าไผ่หรือป่าเสื่อมโทรมที่ผ่านการใช้ประโยชน์จากมนุษย์มาแล้ว มีนิสัยขี้อาย กลัวมนุษย์ บางกลุ่มอาจอาศัยในถ้ำที่เกิดจากชะง่อนผาหินปูน มักพบเห็นบนต้นไม้สูง แต่ในบางครั้งอาจลงมาหากินบนยอดไม้ที่มีความสูงประมาณ 15 เมตร หรืออาจลงมาพื้นดินเพื่อดื่มน้ำตามโป่งหรือตามลำธาร ในช่วงเวบานี้ จะมีสมาชิกอยู่บางตัวที่ทำหน้าที่เสมือนยาม จะร้องเตือนตัวอื่น ๆ ให้รับรู้ จากนั้นจะกระโดดหนีไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด เมื่อกระโดดจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังต้นหนึ่ง จะกางแขนกางขาให้กว้าง เพื่อเป็นการผ่อนน้ำหนัก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 178. ISBN 0-801-88221-4.
2. 1 2  Bleisch, B. Brockelman, W. Timmins, R. J. Nadler, T. Thun, S. Das, J. & Yongcheng, L. (2008). *Trachypithecus phayrei*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 4 January 2009.
3. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก. สำนักงานประเทศไทย, 2543. 256 หน้า. หน้า 33-34. ISBN 974-87081-5-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Trachypithecus phayrei ที่วิกิสปีชีส์
**สโมสรวอลเลย์บอลชายปาอี** (จีน: 八一男排) เป็นทีมวอลเลย์บอลชาย ซึ่งตั้งอยู่ ณ ไหฺวไป่ มณฑลอานฮุย ทีมนี้เข้าแข่งขันในไชนีสวอลเลย์บอลลีก A และเป็นสมาชิกของกองทัพปลดปล่อยประชาชน

ประวัติ
-------

สโมสรวอลเลย์บอลชายปาอี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1951 สโมสรมีส่วนร่วมในการแข่งขันวอลเลย์บอลไชนีสลีกของประเทศจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 ได้เข้าร่วมวอลเลย์บอลลีก A แต่ฤดูกาล 1996-97 จบอันดับที่ 7 จึงทำตกชั้นไปเล่นลีก B หลังจากหนึ่งฤดูกาลในลีก B ทีมได้รับการเลื่อนขึ้นไปเล่นลีก A อีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1998 

หลังจากจบฤดูกาล 1998-99 ทีมจบอันดับที่ 6 จึงทำให้ทีมไม่ตกชั้น ส่วนในฤดูกาล 1999-00 สโมสรได้อันดับที่ 3 เป็นครั้งแรก และฤดูกาลต่อมาสโมสรสามารถผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเป็นครั้งแรก โดยพ่ายให้กับสโมสรวอลเลย์บอลเจียงซู จึงทำให้จบอันดับที่ 2

เกียรติประวัติ
--------------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ลีก A

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ลีก A  |
| --- |
| 
* 1996–97: อันดับที่ 7
* 1998–9: อันดับที่ 6
* 1999–00:  **อันดับที่ 3**
* 2000–01:  **รองชนะเลิศ**
* 2001–02: อันดับที่ 5
* 2002–03: อันดับที่ 4
 | * 2003-04:  **อันดับที่ 3**
* 2004-05:  **อันดับที่ 3**
* 2005-06:  **อันดับที่ 3**
* 2006-07: อันดับที่ 4
* 2007-08: อันดับที่ 5
* 2008-09:  **อันดับที่ 3**
 | * 2009-10:  **รองชนะเลิศ**
* 2010-11:  **อันดับที่ 3**
* 2011-12:  **รองชนะเลิศ**
* 2012-13:  **รองชนะเลิศ**
* 2013-14: อันดับที่ 4
* 2014-15:  **อันดับที่ 3**
 | * 2015-16:
 |

 |

 | ลีก B

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ลีก B  |
| --- |
|  | * 1997-98: อันดับที่ ?
 |

 |

  |

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Chinese Volleyball Association - Sito ufficiale" (ภาษาจีน).
**เอเชียนยูธเกมส์ 2017** (อังกฤษ: 2017 Asian Youth Games) หรือ เอเชียนยูธเกมส์ครั้งที่ 3 ซึ่งได้มีการคัดเลือกเจ้าภาพแล้วนั้นก็คือเมืองแฮมบันโตต้า ประเทศศรีลังกา แต่สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) ได้ลงมติถอนศรีลังกาออกจากการเป็นเจ้าภาพ

การเสนอตัว
----------

ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ประธานสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ชีก อาหมัด อัล ฟาฮัด อัล ซาบาห์ ได้ประกาศให้เมืองแฮมแบนโททาเป็นเจ้าภาพในครั้งนี้

การถอนเจ้าภาพ
-------------

คณะกรรมการบริหารของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) ประชุมครั้งที่ 66 ที่กรุงเตหะราน อิหร่าน เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2558 แถลงข่าวเป็นทางการว่า โอซีเอ ลงมติถอด ศรีลังกา ออกจากการเป็นเจ้าภาพกีฬาเอเชี่ยน ยูธ เกม ครั้งที่ 3 ที่กำหนดไว้ที่เมืองฮัมบันโตต้า ศรีลังกาในค.ศ.2017 ด้วยเหตุผลว่า รัฐบาลศรีลังกามีการแทรกแซงวงการกีฬา และกิจกรรมของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งศรีลังกา จนทำให้การเตรียมเป็นเจ้าภาพไม่เป็นไปตามแผนงานที่กำหนดไว้

การเลือกเจ้าภาพใหม่
-------------------

สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้ติดต่อกับอินโดนีเซียให้เป็นเจ้าภาพ เพื่อให้กีฬาเอเชี่ยนยูธเกมส์ ครั้งที่ 3 เป็นการทดสอบความพร้อมของอินโดนีเซีย ที่จะเป็นเจ้าภาพกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 18 ในปีถัดไป คือ ค.ศ.2018 แต่อินโดนีเซียยังไม่มีคำตอบ ซึ่งสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียจะเลือกเจ้าภาพใหม่ในเดือนกันยายน 2558

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-08-02.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-08-02.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

| * ด
* ค
* ก
เอเชียนเกมส์ |
| --- |
| 
* กีฬา
* การคัดเลือกเจ้าภาพ
* OCA
* NOCs
* ตารางเหรียญรางวัล
* สรุปเหรียญ
	+ ฤดูร้อน
	+ ฤดูหนาว
* ผู้รับเหรียญรางวัล
* สัญลักษณ์
* มาสคอต

 |
| ฤดูร้อน | 
* อินเดีย 1951 นิวเดลี
* ฟิลิปปินส์ 1954 มะนิลา
* ญี่ปุ่น 1958 โตเกียว
* อินโดนีเซีย 1962 จาการ์ตา
* ไทย 1966 กรุงเทพ
* ไทย 1970 กรุงเทพ
* อิหร่าน 1974 เตหะราน
* ไทย 1978 กรุงเทพ
* อินเดีย 1982 นิวเดลี
* เกาหลีใต้ 1986 โซล
* จีน 1990 ปักกิ่ง
* ญี่ปุ่น 1994 ฮิโรชิมะ
* ไทย 1998 กรุงเทพ
* เกาหลีใต้ 2002 ปูซาน
* ประเทศกาตาร์ 2006 โดฮา
* จีน 2010 กว่างโจว
* เกาหลีใต้ 2014 อินช็อน
* อินโดนีเซีย 2018 จาการ์ตา–ปาเล็มบัง
* จีน *2022 หางโจว*†
* ญี่ปุ่น *2026 ไอจิ–นาโงยะ*
* ประเทศกาตาร์ *2030 โดฮา*
* ซาอุดีอาระเบีย *2034 ริยาด*
* *2038 รอประกาศ*

 |  |
| ฤดูหนาว | 
* ญี่ปุ่น 1986 ซัปโปโระ
* ญี่ปุ่น 1990 ซัปโปโระ
* จีน 1996 ฮาร์บิน
* เกาหลีใต้ 1999 คังว็อน
* ญี่ปุ่น 2003 อาโอโมริ
* จีน 2007 ฉางชุน
* คาซัคสถาน 2011 อัสตานา–อัลมาตี
* ญี่ปุ่น 2017 ซัปโปโระ
* ซาอุดีอาระเบีย *2029 โทรเจนา*

 |
| 
* †*เลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19*

 |
เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 1981 โรงแรมไฮแอท รีเจนซี่ในเมืองแคนซัสซิที รัฐมิสซูรี เกิดการถล่มของโครงสร้างของทางเดินเท้าชั้นลอยสองอัน ขณะเกิดเหตุมีผู้เดินทางไปปาร์ตี้อยู่เต็มทางเดิน ส่งผลให้แพลทฟอร์มซึ่งเป็นคอนกรีตและแก้วพังทลายลงมา ถล่มลงทับบริเวณทีดานซ์หนึ่งในล็อบบี เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 114 ราย และบาดเจ็บ 216 คน แคนซัสซิทีต้องรับผิดชอบกับเหตุการณ์นี้ผ่านเงินประกันหลักพันล้าน, การตรวจสอบทางกฎหมาย, การปกิรูปรัฐบาลท้องถิ่น

โรงแรมไฮแอทสร้างขึ้นในระหว่างแพทเทิร์นการก่อสร้างขนาดใหญ่แบบฟาสท์แทร็ก เพดานของโรงแรมถล่มลงมาบางส่วนขณะก่อสร้าง และทางเดินเท้าชั้นลอยซึ่งออกแบบอย่างไม่ได้มาตรฐานค่อย ๆ เสื่อมภายใต้วังวนของการขาดการสื่อสารระหว่างองค์กรและความไร้ความรับผิดชอบ การตรวจสอบพบว่าทางเดินนี้จะพังลงมาแม้แต่มีน้ำหนักอยู่บนนั้นน้อยกว่าหนึ่งในสามของน้ำหนักที่ทางเดินเท้ารับในคืนที่เกิดเหตุ บริษัทวิศวกรรมผู้สร้างทางเดินเท้าถูกริบใบอนุญาตวิศวรกรรมทั้งหมดในสี่รัฐ และถูกดำเนินคดีอาชญากรรม ท้ายที่สุด วิศวกรเจ้าของบริษัท แจ็ก ดี. กิลลัม (Jack D. Gillum) เป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมดของเหตุการณ์

ภัยพิบัตินี้เป็นส่วนหนึ่งที่ให้เกิดการปฏิรูปในจริยธรรมและความปลอดภัยทางวิศวกรรม รวมถึงการจัดการสถานการณ์ฉุกเฉิน เหตุการณ์นี้เป็นการล้มเหลวทางโครงสร้างของสิ่งปลูกสร้างที่ความผิดพลาดทางโครงสร้างไม่เป็นที่ประจักษ์ที่มีผู้เสียชีวิตสูงสุดในสหรัฐจนถึงปัจจุบัน และเป็นการถล่มทางโครงสร้างที่มีผู้เสียชีวิตสูงที่สุดในสหรัฐในเวลานั้น:4 จนกระทั่งการถล่มของอาคารเวิลด์เทรดเซนเตอร์ในอีก 20 ปีถัดมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Marshall, Richard D.; และคณะ (May 31, 1982). *Investigation of the Kansas City Hyatt Regency Walkways Collapse*. Building Science Series. Vol. 143. U.S. Dept. of Commerce, National Bureau of Standards. สืบค้นเมื่อ July 14, 2021.
2. ↑  Petroski, Henry (1992) [1985]. *To Engineer Is Human: The Role of Failure in Structural Design*. Vintage. ISBN 978-0-679-73416-1. OCLC 493623634.
**บ่างฟิลิปปิน** (อังกฤษ: Philippine Flying Lemur; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cynocephalus volans*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง

บ่างฟิลิปปินจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งในสองชนิดเท่านั้นที่อยู่ในอันดับบ่าง (Dermoptera) ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน (อีกชนิดหนึ่งนั้นคือ บ่าง (*Galeopterus variegatus*)) และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล *Cynocephalus*

บ่างฟิลิปปินมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับบ่างที่พบในภูมิภาคอินโดจีนและแหลมมลายู แต่มีขนาดที่เล็กกว่าและมีน้ำหนักตัวที่เบากว่า โดยมีความยาวประมาณ 14-17 นิ้ว น้ำหนักประมาณ 1-1.7 กิโลกรัม มีหัวโต หูเล็ก ตาโต พังผืดมีขนาดใหญ่และมีกรงเล็บเท้าเป็นพังผืด สามารถปีนต้นไม้เพื่อร่อนได้อย่างรวดเร็ว และสามารถร่อนได้ไกลกว่า 100 เมตร

บ่างฟิลิปปินมีฟันทั้งหมด 34 ซี่ ใช้สำหรับกินอาหารจำพวก ยอดไม้, ใบไม้อ่อน หรือดอกไม้ มีพฤติกรรมคล้ายกับบ่าง คือ ออกหากินในเวลากลางคืน พักผ่อนในเวลากลางวันตามโพรงไม้หรือพุ่มไม้หนา ใช้เวลาตั้งท้องนาน 2 เดือน ลูกอ่อนจะยังเกาะที่หน้าท้องและดูดนมของแม่

บ่างฟิลิปปิน จะพบได้เฉพาะบนเกาะมินดาเนาและเกาะโบฮอล ในหมู่เกาะฟิลิปปินเท่านั้น ถูกล่าโดยมนุษย์เพื่อนำเนื้อไปทำอาหาร และกำจัดลงเพราะเป็นศัตรูของพืชสวน เช่น มะพร้าว หรือผลไม้ต่าง ๆ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Gonzalez, J. C. Custodia, C. Carino, P. & Pamaong-Jose, R. (2008). *Cynocephalus volans*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 30 December 2008.
2. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
3. ↑  Stafford, Brian J. (16 November 2005). "Order Dermoptera (p. 110)". In Wilson, Don E. and Reeder, DeeAnn M. eds. *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference* (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.). ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.  เก็บถาวร 2010-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cynocephalus volans***

ดูเพิ่ม
-------

* บ่าง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cynocephalus volans ที่วิกิสปีชีส์
**ชารีบูกีน อัลตันตูยา** (มองโกเลีย: Шаарийбуугийн Алтантуяа; Shaariibuugiin Altantuyaa; ชารีโบกีง อัลตันตุยา หรือ อัลตันตูยา ชารีบู; *Altantuya Shaariibuu*, 6 พฤษภาคม 1978 – 18 ตุลาคม 2006) เป็นสตรีชาวมองโกเลียและเหยื่อฆาตกรรมที่เสียชีวิตจากระเบิด PETN กับ RDX หรือไม่ก็จากการฆาตกรรมทางอื่นแล้วอำพรางศพทิ้งด้วยการระเบิด ในวันที่ 18 ตุลาคม 2006 พบศพของเธอมนพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่งในเมืองชะฮ์อาลัม ประเทศมาเลเซีย กรณีการเสียชีวิตของเธอมีความสำคัญมากในการเมืองร่วมสมัยของมาเลเซียอันเป็นผลจากข้อกล่าวหาว่าผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการฆาตกรรมนี้เป็นบุคคลใกล้ชิดของอดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย นาจิบ ราซัก

ในตอนแรก ศาลสูงชะฮ์อาลัมมีคำตัดสินให้ผู้ต้องหา อับดุล ราซัก บากินดา พ้นโทษ และลดหย่อนโทษประหารชีวิตให้กับผู้ถูกต้องหาอีกสองคน คือหัวหน้าสายตรวจ อาซีละฮ์ ฮาดรี (Chief Inspector Azilah Hadri) และ สิบโท ซีรุล อัซฮาร์ อูมาร์ (Corporal Sirul Azhar Umar) ในวันที่ 9 เมษายน 2009 หลังการตัดสินคดีความยาวนาน 159 วัน ต่อมา ในวันที่ 23 สิงหาคม 2013 ทั้ง ซีรุล และ ฮาซีละฮ์ ถูกตัดสินพ้นโทษโดยศาลอุทธรณ์ นำมาสู่การถกเถียงอย่างหนักไปทั่วมาเลเซีย ในวันที่ 13 มกราคม 2015 ศาลสหพันธรัฐมาเลเซีย ซึ่งเป็นศาลสูงสุดของประเทศ ได้ย้อนคำตัดสินพ้นโทษของทั้งสองบุคคล และตัดสินอีกครั้งว่าทั้งคู่มีผิดฐานฆาตกรรม ต้องโทษประหารชีวิต อย่างไรก็ตาม ซีรุลหลบหนีไปยังประเทศออสเตรเลีย และความพยายามของทางการมาเลเซียในการขอส่งตัวนักโทษข้ามแดนถูกระงับลงตากกฎหมายของออสเตรเลียที่ห้ามการส่งนักโทษข้ามแดนไปยังประเทศที่ยังมีโทษประหารชีวิตอยู่

หลังการเลือกตั้งทั่วไปในมาเลเซีย ปี 2018 ที่ซึ่งอดีตพรรคผู้นำ บารีซันเนซันนัลพ่ายแพ้เป็นครั้งประวัติศาสตร์ ผู้ชนะการเลือกตั้ง นายกรัฐมนตรี มาฮาตีร์ โมฮามัด และคณะ ซึ่งรวมบิดาของอัลคันตูยา มีความหวังว่าจะมีการตรวจสอบกรณีฆาตกรรมของเธอเพิ่มเติมอีกครั้งเพื่อหามูลเหตุจูงใจในการฆาตกรรม และเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับเธอ ซีรุลระบุว่าเขาจะยินยอมเปิดเผยว่ามีอะไรเกิดขึ้นจริงบ้างในการฆาตกรรม ก็ต่อเมื่อเขาได้รับการอภัยโทษโดยสมบูรณ์เพื่อให้เขาเดินทางกลับมาเลเซียได้ ในวันที่ 16 ธันวาคม 2019 ฆาตกร อาซีละฮ์ ฮาดรี ขณะถูกคุมขังรอโทษประหารชีวิตในเรือนจำกาจัง กล่าวหาว่าเขาได้รับคำสั่งฆ่าอัลตันตูยามาจากนายกรัฐมนตรีนาจิบ ราซัก และ อับดุล ราซัก บากินดา พรรคพวกของนาจิบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "PI points finger at Malaysia No. 2 leader in new twist to Mongolian's murder". *International Herald Tribune*. 3 July 2008. สืบค้นเมื่อ 3 July 2008.
2. ↑  BERNAMA (2014-06-25). "Kami tak pernah kata bahan letupan C4 diguna untuk bunuh Altantuya". *Utusan Borneo* (ภาษามาเลย์). สืบค้นเมื่อ 2020-04-29.
3. ↑  "Policemen to die in Malaysian case". *BBC News*. 9 April 2009. สืบค้นเมื่อ 9 April 2009.
4. ↑  Tariq, Qishin. "Altantuya murder: Court of Appeal frees cops - Nation - The Star Online". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-07-15. สืบค้นเมื่อ 2022-06-19.
5. ↑  "Federal Court overturns acquittal of two policemen for murder of Altantuya".
6. ↑  "IGP says waiting for Australia's reply on Sirul's extradition". 16 January 2015.
7. ↑  "Sirul ready to reveal all in Altantuya case - if he gets full pardon". *The Star*. 19 May 2018. สืบค้นเมื่อ 2018-05-20.
8. ↑  Nadeswaran, R. (2019-12-16). "'Najib ordered me to kill Altantuya' - Azilah's shocking allegation from death row". *Malaysiakini*. สืบค้นเมื่อ 2022-01-25.
**อาร์คแองเจิ้ล** (ASSAULT MOVEMENT SPECIAL EQUIPMENT WARSHIP [Archangel]) เป็นยานรบที่ปรากฏในอะนิเมะเรื่องกันดั้มซี้ด สร้างโดยกองทัพโลก (OMNI Enforcer) เดิมทียานลำนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำการรบในขั้นแตกหักกับฝ่ายซาฟท์ โดยตัวยานนั้นนับว่าใหญ่โตกว่ายานรบมาตรฐานทั่วไป เนื่องจากมีที่เก็บโมบิลสูทถึง 5 เครื่อง แถมยังสามารถเก็บโมบิลอาร์เมอร์ได้อีก 3 เครื่อง แต่ทว่าผู้ที่ตั้งใจจะใช้ยานลำนี้กลับเสียชีวิตไปเป็นจำนวนมาก จากการจารกรรมอาวุธลับ (กันดั้ม) ของทหารฝ่ายซาฟท์ ผู้ที่เหลือรอดจึงเป็นนายทหารที่มียศไม่สูง แถมยังมาจากหลายหน่วยงานอีกด้วย แต่กัปตันเมอร์ริว และเหล่าลูกเรือก็ไม่ยอมปล่อยให้ยานลำนี้จมลง

บทบาท
-----

ยานอาร์คแองเจิ้ลได้ออกเดินทางจากอวกาศลงสู่โลก บนโลกก็เดินทางจากทะเลทรายในลิเบีย เลียบมหาสมุทรอินเดีย ผ่านทางช่องแคบมะละกาไปสู่เกาะโอโนโกรของประเทศออร์บ และเดินทางต่อไปสู่อะแลสกา แต่กลับถูกลอยแพในฐานะผู้ทรยศ ทำให้ต้องระหกระเหินกลับสู่ประเทศออร์บ และเข้ากับออร์บเพื่อหยุดสงคราม หลังสิ้นสุดสงครามใหญ่ที่ยาคินดูเอ้ อาร์คแองเจิ้ลได้มาพำนักอย่างสงบที่ฐานลับเกาะโอโนโกร มอร์เก้นเร้ด จนกระทั่งต้องตื่นขึ้นมาทำสงครามอีกครั้งเมื่อความสงบสุขถูกทำลาย โดยเหล่ากองกำลังลับโคออดิเนเตอร์ที่จะสังหารลักซ์ และคางาริจะแต่งงาน แต่ยานอาร์แองเจิ้ลกับฟรีด้อมกันดั้มก็ได้มาชิงตัวไป จากนั้นก็เข้าร่วมสงครามเพื่อยับยั้งการสู้รบของกองกำลังโลกและเหล่าทหารซาฟท์ ที่นำโดยกัปตันกราดิช ทาเรีย ประจำยานมิเนอร์วา

อาวุธของอาร์คแองเจิ้ล
---------------------

ก๊อดฟรีด มาร์ค 71
ปืนใหญ่ประจำยานอาร์คแองเจิ้ล ซึ่งตัวกระบอกปืนสามารถหมุนในทางราบได้ 180 องศา เป็นปืนใหญ่พลังงานแรงสูงโดยแต่ละชุดจะมี 2 กระบอก ซึ่งความรุนแรงของมันนั้น ยิงครั้งเดียวสามารถทำลายจินน์ได้ครั้งละ 2 ตัวเลยทีเดียว และสามารถทะลวงเกราะเฟสต์ชิฟต์ของGAT-X ซีรีส์ได้ด้วย มักใช้เป็นอาวุธนำร่องก่อนการรบเสมอ
โลเอนกริน
ปืนใหญ่พลังไฟฟ้ามีอยู่ 2 กระบอก ถูกติดตั้งอยู่ตรงส่วนขาหน้าของยาน โดยเบอร์ 1 อยู่ที่ขาขวาและเบอร์ 2 อยู่ที่ขาซ้าย นอกจากเอาไว้ใช้ทำลายแล้ว ยังสามารถปล่อยคลื่นไฟฟ้าเพื่อทำลายระบบของศัตรูได้ด้วย ในตอนที่ 40 ยังใช้เป็น PLASMA BLADE นำร่องให้ยานขึ้นสู่อวกาศได้อีกด้วย
ระเบิดต่อต้านลำแสง
ระเบิดต่อต้านลำแสง Anti Beam Bomb เป็นอาวุธที่ไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่ แต่จะเป็นทุ่นระเบิดที่จะปล่อยออกมาขัดขวางไม่ให้ปืนลำแสงของเรือรบฝ่ายตรงข้ามยิงโดนอาร์คแองเจิ้ลได้แบบเต็มๆ
อิเกลชเตลลุงก์ 75mm Automatic 16 unit
multi-barrel CIWS เป็นปืนประเภทเดียวกับที่ติดตั้งอยู่บนส่วนหัวของ GAT-X ซีรีส์ เป็นปืนต่อต้านยานรบทั่วไป มีจุดเด่นอยู่ที่ตัวฐานปืนสามารถหมุนได้ออกด้านข้างได้ถึง 90 องศา และติดตั้งอยู่รอบยานอาร์คแองเจิ้ล อยู่ถึง 16 กระบอก เคยใช้ต่อต้าน มิราจคอลลอยด์ ของ GAT-X207 บลิทซ์ เพื่อไม่ให้พรางตัวได้มาแล้ว
แวเรียนท์ มาร์ค 8 110 cm Linear Gun
ปืนลำแสงอีกชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นปืนทำลายภาคพื้นดิน ตามปกติจะพับซ่อนอยู่ข้างลำตัวยาน เพื่อไม่ให้เกะกะเวลารบ แต่เมื่อยิงออกมา ตัวกระสุนไฟฟ้านั้นก็มีความเร็วสูง ไม่ต้องชาร์จพลังงานมาก แต่จริงๆแล้ว เวลาเอาออกมาใช้ก็มักจะโดนทำลายก่อนเพื่อน เพราะโครงสร้างที่พับได้
สเล็ดจ์แฮมเมอร์ Anti-Ship Missile 12 unit
เป็นมิสไซล์ต่อต้านยานรบที่ซ่อนช่องยิงไว้ท้ายยาน โดยมีวิธีกระสุนจากล่างขึ้นบน
คอลลินส์ เอ็ม114 Anti-Air Craft Missile
มิสไซล์ต่อต้านยานเล็ก โดยมีช่องเก็บที่เดียวกับ สเล็ดจ์แฮมเมอร์
เฮลดาร์ท Surface to Air Missile
มิสไซล์ต่อต้านMSที่ซ่อนอยู่หลังสะพานเรือ มีไว้เพื่อป้องกันจุดบอดของยาน เพราะจะยิงตรงไปยังด้านหลังยานเป็นหลัก โดยกระสุนจะเป็นแบบสแล็ก คือยิงแล้วไปแตกออกอีกชั้นหนึ่ง
ชาร์ลส์ เทซ รัสเซลล์
ชาร์ลส์ เทซ รัสเซลล์ เกิดเมื่อวันที่16 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2395 เสียชีวิตเมื่อวันที่31 ตุลาคม พ.ศ.2459 เขาเป็นผู้ก่อตั้งศาสนาคริสต์นิกายพยานพระยะโฮวา และเขาเป็นผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องการสร้างอีกด้วย

ประวัติ
-------

ชาร์ลส์ เทซ รัสเซลล์ เกิดเมื่อวันที่16 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2395 ในวัยเด็กเขาได้ไปที่คริสตจักรของเซเว่นเดย์แอดเวนทิสต์ เขาได้ฟังคำสอนของคริสตจักรนั้นจนเขามีอายุได้20ปีและเขาไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับคำสอนของคริสตจักร เขาจึงแยกตัวออกมาจากคริสตจักรนั้น และก่อตั้งกลุ่มของเขาเอง ซึ่งในขณะนั้นมีชื่อว่า หอสังเกตการณ์แห่งซีโอน และได้เปลี่ยนชื่อกลุ่มองค์กรของเขาเป็น หอสังเกตการณ์ หรือ ว็อชทาวเวอร์ และต่อมาเขาได้เป็นประธานกลุ่ม และใช้เงินพัฒนาองค์กรมาจากการค้าขายผ้าของเขาและพ่อของเขา และต่อมาจึงเติบโตเป็นองค์กร พยานพระยะโฮวา

### คำทำนายของชาร์ลส์ เทซ รัสเซลล์

รัสเซลล์เคยทำนายไว้ว่า ในปี พ.ศ. 2457 (ค.ศ.1914) พระเยซูจะปกครองโลกในฐานะกษัตริย์ และจะเหวี่ยงซาตานลงมาในโลกใบนี้ รัสเซลล์ทำนายโดยใช้หลักการในคัมภีร์ไบเบิลในพระธรรมดาเนียลตอนที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ทรงพระสุบิน(ฝัน)ว่ามีต้นไม้ใหญ่อยู่ต้นหนึ่งและต้นไม้นั้นถูกโค่น และเป็นตออยู่7ปี และต้นไม้นั้นก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง ซึ่งความหมายของความฝันนั้นคือ ต้นไม้ใหญ่หมายถึง กษัตริย์อิสราเอลที่ปกครองประชาชนของพระเจ้า ต้นไม้ถูกโค่นหมายถึง กรุงเยรูซาเล็มถูกทำลายและการปกครองของกษัตริย์อิสราเอลสิ้นสุดลง ต้นไม้ถูกทิ้งให้เป็นตอ7ปีหมายถึง อีก2520ปีจะมีการปกครองเริ่มขึ้นใหม่ 2520ปีมาจากพระธรรมวิวรณ์บทที่12 ข้อที่6 และข้อที่14 บอกไว้ว่าเวลา3ปีครึ่ง เท่ากับ1260วัน ระยะเวลา7ปีจึงเท่ากับ2520วัน จากกฏของคำพยากรณ์ของคัมภีร์ไบเบิลบอกไว้ว่าให้1วันแทน1ปี ในหนังสือเอเสเคียลบทที่4 ข้อที่6 ช่วงที่กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ทรงพระสุบินเท่ากับ607 ปี ก่อนคริสตศักราช เมื่อนำไปรวมกับ2520ปีแล้ว ก็จะเท่ากับค.ศ.1914 (ไม่มีค.ศ.0)นั่นเอง

### มรณกรรมของชาร์ลส์ เทซ รัสเซลล์

ชาร์ลส์ เทซ รัสเซลล์มีสุขภาพที่แย่มากในปีพ.ศ.2459 และต่อมาเขาได้ป่วยเป็นโรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบและเป็นโรคชราและเสียชีวิตในวันที่31 ตุลาคม พ.ศ.2459 ในวัย 64ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  เว็บไซต์ newmana
2. 1 2  คัมภีร์ไบเบิล ฉบับแปลโลกใหม่
3. ↑  หนังสือเรียนคัมภีร์ไบเบิลแล้วได้อะไร ของพยานพระยะโฮวา
**เหตุจลาจลที่เรือนจำอาโปดากา** ส่งผลให้มีอยู่เสียชีวิต 44 ราย เกิดที่ประเทศเม็กซิโกในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ในหมู่นักโทษของเรือนจำเมืองอาโปดากา รัฐนวยโวเลออง ซึ่งอยู่ห่างจากชายแดนรัฐเท็กซัสของสหรัฐไปราว 225 กิโลเมตร ในจำนวนนั้นเป็นสมาชิกแก๊งมาเฟียอ่าวและแก๊งเซตัส โดยเหยื่อทั้งถูกทุบตี ถูกแทง และขว้างปาก้อนหินใส่ ฆอร์เฆ โดเมเน โฆษกด้านความมั่นคงของรัฐบาลท้องถิ่นนวยโวเลอองเผยว่า มีความเป็นไปได้ที่มีนักโทษบางรายหลบหนี ซึ่งอาจเป็นแรงจูงใจให้เกิดการต่อสู้ดังกล่าวเพื่อเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของเจ้าหน้าที่

เจ้าหน้าที่สอบสวนชี้ว่า เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเรือนจำอาจมีส่วนรู้เห็นให้ความช่วยเหลือก่อเหตุจลาจลดังกล่าว โดยทางการได้ควบคุมตัวเจ้าหน้าที่เรือนจำทุกคนไว้สอบปากคำแล้ว เนื่องจากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีการแหกคุกเกิดขึ้นหลายครั้งในเม็กซิโก และหลายครั้งที่เจ้าหน้าที่ให้ความร่วมมือ อย่างไรก็ตาม ไม่ชัดเจนว่าเหตุปะทะกันรุนแรงครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างแก๊งอ่าว กับแก๊งเซตัสหรือไม่ โดเมเนเสริม

ทั้งนี้ เรือนจำในเมืองมอนเตร์เรย์ก็เหมือนกับเรือนจำอีกหลายแห่งในเม็กซิโก ซึ่งมีนักโทษอยู่กันอย่างแออัด ผลสืบเนื่องจากสงครามต่อต้านยาเสพติดเป็นเวลา 5 ปี ของประธานาธิบดีเฟลิเป กัลเดรอน ที่ต้องการปราบปรามแก๊งค้ายาโดยก่อนหน้านี้ ก็มีการต่อสู้ปะทะกันระหว่างแก๊งคู่ปรับในเรือนจำแห่งหนึ่ง ทางตอนเหนือของประเทศ เมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา ทำให้มีนักโทษเสียชีวิต 31 ราย และบาดเจ็บ 13 คน

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
*
บทความนี้เกี่ยวกับ Dr. (คำนำหน้านาม) สำหรับความหมายอื่น ดูที่ Dr (แก้ความกำกวม)
Aquatint of a Doctor of Divinity at the University of Oxford, in the scarlet and black academic robes corresponding to his position. From Rudolph Ackermann's *History of Oxford*, 1814.
**ดอกเตอร์** หรือ **ด็อกเตอร์** (ละติน: *doctor*) เป็นคำศัพท์ที่ยืมมาจากภาษาอังกฤษโดยคำศัพท์คำนี้มีรากศัพท์ในภาษาละติน doctor เป็นคำนามที่มาจากกริยาในภาษาละติน docēre *เสียงอ่านภาษาละติน: [dɔk'e:rɛ]* แปลว่าสอน ดอกเตอร์ถูกใช้มานานในทวีปยุโรปตั้งแต่การก่อต้งสถาบันอุดมศึกษา และถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในหลายประเทศทั่วโลก ในภาษาอังกฤษ ดอกเตอร์เป็นคำนำหน้าชื่อของผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก รวมถึงแพทย์และทันตแพทย์และสัตวแพทย์ในประเทศไทย คำนำหน้าชื่อนี้ใช้เฉพาะในความหมายของผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกเท่านั้น เพราะมีคำนำหน้าอื่นสำหรับแพทย์ ทันตแพทย์และสัตวแพทย์

ต้นกำเนิด
---------

ตำแหน่งดอกเตอร์เกิดขึ้นครั้งแรกเพื่อเป็นใบอนุญาตสำหรับอาจารย์ผู้มีสิทธิ์สอนในมหาวิทยาลัยสมัยกลางในยุโรป คำ ๆ นี้มีรากศัพท์มาจากคริสตจักรยุคแรก โดยหมายถึงบรรดาอัครทูต ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร รวมถึงผู้มีอำนาจหน้าที่ในการสอนและตีความคัมภีร์ไบเบิล

ต่อมาการศึกษาเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งดอกเตอร์เป็นที่นิยมในเหล่าขุนนาง ถึงทุกวันนี้การใช้คำว่าดอกเตอร์ไม่จำกัดอยู่ที่ผู้สำเร็จการศึกษาในระดับดุษฎีบัณฑิตด้านวิชาเทววิทยาและผู้สำเร็จแพทยศาสตรบัณฑิตเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงผู้สำเร็จการศึกษาในระดับสูง (ปกติคือระดับปริญญาเอก) ในสาขาที่ตนเรียน

การใช้ในประเทศไทย
-----------------

ในประเทศไทย "ดอกเตอร์" ไม่ได้รับการรับรองจากราชการ และราชบัณฑิตยสถานยังไม่ได้ให้ความหมาย "ดอกเตอร์" ไม่สามารถใช้ในทะเบียนราษฎรและในหนังสือราชการ รวมถึง หนังสือราชกิจจานุเบกษาได้ ต่างจากตำแหน่งทางวิชาการ เช่น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ ที่ใช้ในหนังสือราชการได้ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ให้ใช้ในทะเบียนราษฎร อย่างไรก็ตาม มีการใช้ "ดอกเตอร์" และตัวย่อ ดร. เป็นคำนำหน้านามอย่างกว้างขวาง

คริสตจักร
---------

คริสตจักรโรมันคาทอลิก เรียก Doctor of the Church ว่านักปราชญ์แห่งคริสตจักร ใช้เป็นสมัญญาของนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีความรู้ความสามารถโดดเด่น เช่น ทอมัส อไควนัส

อ้างอิง
-------

1. ↑  William Whitaker. "William Whitaker's Words - Doctor". University of Notre Dame. สืบค้นเมื่อ 21 April 2011.
2. 1 2  Verger, J. (1999). "Doctor, doctoratus". *Lexikon des Mittelalters*. **3**: 1155–1156.
3. ↑
4. ↑  Catholic Encyclopedia – Doctors of the Church. Newadvent.org. Retrieved on 2011-12-17.

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี
* ญี่ปุ่น

 |
**ชาวกาว**เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีกล่าวถึงในประวัติศาสตร์ไทย โดยเป็นคำที่ใช่เรียกเผ่าไทที่อยู่ในเมืองแพร่และเมืองน่าน มีปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษรในศิลาจารึกปู่หลานสบถกัน พ.ศ. 1935 เรียกบรรพบุรุษของกษัตริย์แพร่และน่านว่า **ด้ำพงศ์กาว** เมืองแพร่และเมืองน่านถูกผนวกรวมเข้ากับอาณาจักรสุโขทัยในสมัยพญาลิไท และเคยยกทัพมาช่วยสุโขทัยรบกับพระนครศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 1919 และมีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับกษัตริย์สุโขทัย ดังที่ปรากฏในพงศาวดารน่านว่าเมื่อเกิดปัญหาแย่งชิงอำนาจภายในเมือง ฝ่ายแพ้จะหนีลงมาพึ่งพระยาเชลียง เจ้าเมืองสุโขทัย

เมื่อเจ้าศรีจันทะ ถูกพระยาเมืองแพร่ฆ่าตายเมื่อ พ.ศ. 1939 เจ้าหุงผู้เป็นอนุชามาขอกองทัพพระยาเชลียงไปยึดเมืองคืนได้ใน พ.ศ. 1941 ต่อมาใน พ.ศ. 1945 เจ้าอินต๊ะแก่นถูกน้องชายชิงเมือง ก็หนีไปพึงเจ้าเมืองสุโขทัยยกทหารมายึดเมืองคืน จนกระทั่ง พ.ศ. 1991 พระเจ้าติโลกราชยึดเมืองน่านได้ รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของล้านนา คำว่า "กาว" จึงหายไป

นอกจากจะมีชาวกาวในจังหวัดแพร่และน่านแล้วอาจจะมีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และประเทศลาวด้วย เพราะเมืองน่านมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหลวงพระบางมาตั้งแต่ครั้งพระเจ้าฟ้างุ้ม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เคยมีหัวเมืองลาวกาว ประกอบด้วยเมืองสำคัญ 7 เมืองคือ อุบลราชธานี นครจำปาศักดิ์ ศรีสะเกษ สุรินทร์ ร้อยเอ็ด มหาสารคาม กาฬสินธุ์ เมื่อเปลี่ยนการปกครองหัวเมืองเป็นระบอบมณฑลเทศาภิบาล หัวเมืองลาวกาวจึงเป็นมณฑลลาวกาว ซึ่งตั้งกองบัญชาการมณฑล ณ เมืองอุบลราชธานี โดยมีกรมหลวงพิชิตปรีชากร เป็นผู้สำเร็จราชการมณฑลลาวกาวคนแรก และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ พ.ศ. 2442 และเป็นมณฑลอีสานเมื่อ พ.ศ. 2443

อ้างอิง
-------

* ประเสริฐ ณ นคร. มา กาว ลาว, ชนชาติ ใน ประวัติศาสตร์เบ็ดเตล็ด. กทม. มติชน. 2549 หน้า 272 - 275
**โยชิโตโมะ นาระ** (ญี่ปุ่น: 奈良美智) เป็นศิลปินชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงระดับโลก และทรงอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งของญึ่ปุ่นในช่วงกระแส Pop Art ในยุค 90's 

นาระเกิดวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ.1959 ที่เมืองฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น จบการศึกษาศิลปะในระดับปริญญาตรีและโทที่ Aichi Prefectural University of Fine Arts and Music แล้วบินไปเรียนศิลปะต่อที่ คุนส์อคาเดมี ดุสเซลดอร์ฟ (Kunstakademie Duesseldorf) ประเทศเยอรมนี หลังจากนั้นก็กลับมาทำงานศิลปะและพำนักอยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

ทั้งภาพวาดและประติมากรรมของนาระจะมีบุคลิกแบบการ์ตูนเด็ก หรือที่ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 'มังงะ' (manga) รวมถึงสัตว์ โดยเฉพาะสุนัข ที่กลับแสดงอารมณ์ในทางตรงข้าม (ผิดกับคน) คือดูอบอุ่น
อ่อนโยน และเป็นมิตร ซึ่งล้วนเป็นแรงบันดาลใจมาจากความทรงจำในวัยเด็ก 

นาระฉีกตัวเองออกจากศิลปินร่วมสมัยของญี่ปุ่นที่ทำงานศิลปะในแนวทางเดียวกัน (Cartoon Pop Art) อย่าง ทากาชิ มูรากามิ (Takashi Murakami) และ อิซูรุ คาซาฮาระ (Izuru Kasahara) ด้วยการรวมความเป็นญี่ปุ่นกับตะวันตก สร้างผลงานที่ทิ้งอารมณ์เย้ายวนกวนอารมณ์ ให้กับผู้ชมงานของเขา
ธงซาปาติสตา
แผนที่แสดงรัฐเชียปัส ฐานที่มั่นของกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา
**ซาปาติสตา** หรือ **กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา** (สเปน: *Ejército Zapatista de Liberación Nacional, EZLN*) เป็นกลุ่มปฏิวัติติดอาวุธที่มีฐานที่มั่นที่รัฐเชียปัส ซึ่งเป็นรัฐที่จนที่สุดของประเทศเม็กซิโก ซึ่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 เป็นต้นมา ขบวนการนี้ได้ประกาศสงครามกับรัฐบาลเม็กซิโก โดยที่ฐานสังคมของกองทัพส่วนใหญ่เป็นชนพื้นเมืองแต่มีผู้สนับสนุนอื่นอยู่บ้างในเขตเมืองและจากนานาชาติโดยผ่านเว็บ 

ผู้นำขบวนการนี้คือรองผู้บัญชาการมาร์โกส (Marcos) ซึ่งรู้จักกันในอีกชื่อว่า Delegate Zero และเขาแตกต่างจากผู้บัญชาการซาปาติสตาคนอื่น ๆ ตรงที่รองผู้บัญชาการมาร์โกสไม่ใช่ชาวมายาพื้นเมือง 

กองทัพซาปาติสตานี้ได้ชื่อมาจากนายเอมีเลียโน ซาปาตา (Emiliano Zapata) นักปฏิรูปเกษตรกรรม  และผู้บัญชาการของกองทัพปลดปล่อยชาวใต้แห่งชาติ (Liberation Army of the South) ในสมัยการปฏิวัติเม็กซิโก สมาชิกซาปาติสตามองว่าพวกตนเป็นทายาททางความคิดของซาปาตา และในหมู่บ้านซาปาติสตาจะมีภาพฝาผนังเป็นรูปของบุคคลสำคัญที่เป็นผู้จุดประกายอุดมการณ์ของกองทัพ เช่น ซาปาตา, เช เกบารา และรองผู้บัญชาการมาร์โกส (Subcomandante Marcos)

นิวยอร์ก ไทมส์ เรียกขบวนการเคลื่อนไหวซาปาติสตานี้ว่าเป็น การปฏิวัติครั้งแรกในแบบโพสต์โมเดิร์น เนื่องจากซาปาติสตาเป็นกลุ่มปฏิวัติที่หลีกเลี่ยงการติดอาวุธมาตั้งแต่กองทัพรัฐบาลเม็กซิโกได้ปราบปรามการลุกฮือของพวกเขาด้วยกำลังในปี พ.ศ. 2537 กลุ่มซาปาติสตาหันมาใช้ยุทธศาสตร์การต่อสู้แบบใหม่อย่างทันควัน โดยดึงดูดการสนับสนุนจากชาวเม็กซิโกและกลุ่มสังคมนิยม-อนาธิปไตย (socialist-anarchist) จากนานาชาติ โดยที่พวกเขาใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตในการกระจายข้อมูลข่าวสาร และการระดมแรงสนับสนุนจากกลุ่มเอ็นจีโอ (NGOs) และกลุ่มนักต่อสู้เพื่อสังคมต่าง ๆ การเคลื่อนไหวของกลุ่มซาปาติสตานี้ยังได้รับการโฆษณาประชาสัมพันธ์จากวงดนตรีเช่น Rage Against the Machine และ Leftöver Crack ผ่านเพลงของพวกเขา เช่น เพลง People of the Sun

เมื่อมีการติดต่อกับโลกภายนอก จุดยืนของกลุ่มซาปาติสตาคือการต่อต้านโลกาภิวัตน์หรือปฏิโลกาภิวัตน์ (anti-globalization)
และการต่อต้านทุนนิยมหรือเสรีนิยมใหม่ (anti-neoliberalism) ในขณะที่สำหรับการเมืองภายในกลุ่มชนพื้นเมืองของพวกเขา 
จุดยืนของซาปาติสตาคือ การต่อสู้ให้ได้มาซึ่งอำนาจในการบริหารจัดการทรัพยากรของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิทธิในที่ดินที่พวกเขาอาศัยอยู่ 

อุดมการณ์ของกลุ่มซาปาติสตาเป็นส่วนผสมของสังคมนิยมเสรี (libertarian socialism) การปกครองส่วนท้องถิ่นแบบเสรี 
(libertarian municipalism) มาร์กซิสต์เสรี (liberatian Marxism) และแนวคิดทางการเมืองแบบชนพื้นเมืองเผ่ามายา ซึ่งจริง ๆ แล้ว อุดมการณ์เหล่านี้ไม่ได้เชื่อมโยงกับอุดมการณ์การต่อสู้ดั้งเดิมของเอมีเลียโน ซาปาตา ในด้านการปฏิรูปสังคมเกษตรแต่อย่างใด

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑   The Mysterious Silence of the Mexican Zapatistas by Alex Contreras Baspineiro, Narco News, May 7 2004
**ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย** ศูนย์กลางการค้าปลีก-ส่ง ตั้งอยู่บนถนนบางนา-ตราด กิโลเมตรที่ 26 ฝั่งขาเข้า ดำเนินการและพัฒนาโดย ซามาเนีย กรุ๊ป

ประวัติความเป็นมา
-----------------

มีนาคม 2019 เริ่มการก่อสร้าง ซามาเนียพลาซ่า ประเทศไทย เฟสที่ 1

29 สิงหาคม 2020 ซามาเนียพลาซ่า ประเทศไทยเปิดทอลองธุรกิจ

ภาพรวม
------

ซามาเนีย ประเทศไทย ตั้งอยู่บนพื้นที่รวมกว่า 340,000 ตารางเมตร แผนการก่อสร้างทั้งหมด 962,000 ตารางเมตร โดยวางแผนการพัฒนาเป็น4เฟส ซามาเนียพลาซ่าปะเทศไทย เฟสที่ 1 พื้นที่ก่อสร้างรวม 86,400 ตารางเมตร จำนวนร้านค้ารวม  618 ยูนิต

โครงการ เฟสที่ 2: ก่อสร้างตามแผนหลักของ ซามาเนีย พื้นที่ 75,000 ตารางเมตร มี 4 ชั้น จำนวนร้านค้า 2,382ร้านค้า

โครงการ เฟสที่ 3: ก่อสร้างตามแผนหลักของ ซามาเนีย พื้นที่ 78,000 ตารางเมตร 

โครงการ เฟสที่ 4: ก่อสร้างตามแผนหลักของ ซามาเนีย พื้นที่ 68,000 ตารางเมตร 

เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย มีแผนที่จะสร้างรูปแบบการสนับสนุนที่หลากหลาย: อาคารสำนักงาน, โรงแรมเชิงพาณิชย์, คลังสินค้าโลจิสติกส์, โรงงานอุตสาหกรรมเบา และสิ่งอำนวยความสะดวกครบวงจรอื่น ๆ

การเดินทาง
----------

ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย อยู่ทางตะวันออกของกรุงเทพฯ  บนถนนบางนา ตราด กิโลเมตรที่26 สามารถเดินทางโดยทางด่วนบางนาจากกรุงเทพฯ สู่ชลบุรี เชื่อมจากใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ และท่าเรือแหลมฉบัง ถือเป็นาศูนย์กลางการค้า การขนส่งที่สะดวกแห่งหนึ่งของประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นทางทะเล ทางบก และทางอากาศ

เดินทางสะดวกสบายโดยขับรถจากซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทย ถึงใจกลางเมือง กรุงเทพมหานคร 40 กิโลเมตร อยู่ห่างจากสนามบินสุวรรณภูมิ 20 กิโลเมตร และห่างจากท่าเรื่อแหลมฉบังเพียง2ชั่วโมง

สินค้า
------

ซามาเนีย พลาซ่า ประเทศไทยสินค้าจากหลากหลายอุสาหกรรม รวมถึงผลิตภัณฑ์ยานยนต์ (รถยนต์ใหม่ รถยนต์มือสอง รถยนต์พลังงานใหม่ อุปกรณ์แต่งรถ ประดับยนต์) ไฟฟ้าอุสาหกรรม เครื่องมือช่าง อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า สินค้าแฟชั่น และสินค้าหลากหลายกว่า22 หมวดหมู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "星迈黎亚：全球布局专业商城 创新跨境新零售模式-新华丝路". *www.imsilkroad.com*.
2. 1 2 3 4  "星迈黎亚·曼谷商贸城盛大招商！ – 泰国头条新闻" (ภาษาChinese (China)).
3. ↑  "铁建国际签约星迈黎亚泰国二期商城项目\_政务\_澎湃新闻-The Paper". *www.thepaper.cn*.
4. ↑  "星迈黎亚·曼谷商贸城盛大招商！ – 泰国头条新闻" (ภาษาChinese (China)).
5. ↑  "Indonesia - SSEK Assists Samanea Group On Jakarta Wholesale Center Development". *Conventus Law* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2022-05-31.
6. ↑  "物流出海加速度｜百世入驻星迈黎亚曼谷商城 强强合作布局东南亚 - 邦阅网-发现真实的外贸服务商". *www.52by.com* (ภาษาอังกฤษ).
7. ↑  International, Retail & Leisure (2019-05-01). "Meraas and the Samanea Group to develop $272mn mall". *Retail & Leisure International* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช).
8. ↑  "Hala China's Big C Forum sees Meraas sign MOU with Samanea Group for AED1 billion mall". *www.meraas.com* (ภาษาอังกฤษ).
9. ↑  "RocketReach - Find email, phone, social media for 450M+ professionals". *RocketReach* (ภาษาอังกฤษ).
10. ↑  "" Samanea Plaza Thailand" แหล่งการค้าระดับนานาชาติ บนถนน บางนา-ตราด กม.26 – แทรนดาร์". *www.trandar.com*.
**การเมืองภายหลังความจริง** (หรือเรียก **การเมืองภายหลังข้อเท็จจริง**) เป็นวัฒนธรรมการเมืองซึ่งมีการวางกรอบการอภิปรายส่วนใหญ่โดยการเน้นอารมณ์ (appeals to emotion) ที่ไม่เชื่อมต่อกับรายละเอียดของนโยบาย และโดยการแสดงข้อความโน้มน้าว (talking point) ซ้ำ ๆ ที่เพิกเฉยการโต้แย้งข้อเท็จจริง การเมืองภายหลังความจริงต่างจากการคัดค้านและการพิสูจน์ว่าเป็นเท็จซึ่งความจริงโดยทำให้ความจริงกลายเป็นมีความสำคัญ "รองลงไป" แม้มีการอธิบายปัญหาดังกล่าวว่าเป็นปัญหาร่วมสมัย แต่มีความเป็นไปได้ว่าปัญหานี้อาจเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตการเมืองมานานแล้ว แต่ไม่ค่อยโดดเด่นนักจนกระทั่งมีอินเทอร์เน็ต ในนวนิยาย *หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่* จอร์จ ออร์เวลล์สร้างโลกซึ่งรัฐเปลี่ยนบันทึกประวัติศาสตร์รายวันเพื่อให้เข้ากับเป้าหมายโฆษณาชวนเชื่อของวันนั้น ออร์เวลล์ยึดการวิจารณ์ข้อนี้ส่วนมากต่อการปฏิบัติในโซเวียตรัสเซีย

จุดกำเนิดร่วมสมัยของคำนี้มาจากบล็อกเกอร์ เดวิด โรเบิตส์ซึ่งใช้คำนี้ในคอลัมน์ของ*กริสต์*ในปี 2553 นักวิจารณ์การเมืองระบุการเมืองภายหลังความจริงว่ามีอิทธิพลมากที่สุดในการเมืองรัสเซีย จีน อเมริกัน ออสเตเรลีย บริติช อินเดีย ญี่ปุ่นและตุรกี ตลอดจนในพื้นที่อภิปรายอื่น ซึ่งขับเคลื่อนโดยวัฏจักรข่าว 24 ชั่วโมง ความสมดุลเท็จในการรายงานข่าวและความแพร่หลายของสื่อสังคมที่เพิ่มขึ้น ในปี 2559 พจนานุกรมอ็อกซ์ฟอร์ดเลือกคำว่า "หลังความจริง" (post-truth) เป็นคำแห่งปี เนื่องจากความแพร่หลายในบริทของการลงประชามติเบร็กซิตและการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในปีนั้น
**เหตุเหยียบกันเสียชีวิตในสพริมละ พ.ศ. 2554** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554 ในสพริมละ รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100 คน และอีกอย่างน้อย 100 คนได้รับบาดเจ็บจากเหตุเหยียบกันเสียชีวิตดังกล่าวระหว่างการแสวงบุญประจำปี ผู้แสวงบุญกำลังเดินทางกลับจากศาลเจ้าฮินดูในวันสุดท้ายของเทศกาลประจำปีซึ่งดึงดูดผู้ศรัทธาจำนวนหลายล้านคน

เบื้องหลัง
----------

เหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุครั้งที่สามและครั้งที่เลวร้ายที่สุดในสพริมละ วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2495 ผู้ศรัทธาในเทพอัยยัปปัน 66 คนถูกไฟคลอกเมื่อดอกไม้เพลิงเกิดติดไฟขึ้น ขณะที่ในวันเดียวกันของ พ.ศ. 2542 ผู้แสวงบุญ 52 คนเสียชีวิตหลังจากเกิดเหตุเหยียบกันเสียชีวิตขึ้นขณะเดินทางกลับจากการประกอบพิธีกรรมทางศาสนา

การแสวงบุญนานสองเดือน ซึ่งได้เริ่มต้นตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ไม่ค่อยมีเหตุการณ์ร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้น ก่อนหน้าเกิดเหตุดังกล่าว

เหตุการณ์
---------

เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลาราว 20.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่มาจากรัฐเกรละและรัฐทมิฬนาฑู ระหว่างเดินทางกลับจากศาลเจ้าไอยปัณณ์ของฮินดูซึ่งตั้งอยู่บนเขา เหตุดังกล่าวได้รับรายงานว่าเกิดขึ้นจากรถกีฬาอเนกประสงค์ซึ่งจอดกีดขวางเส้นทาง โดยอาจเป็นไปได้ว่าใช้การไม่ได้ ขณะเคลื่อนยายรถคันดังกล่าวอาจเกิดพลิกคว่ำและทำให้ผู้คนสะดุด ทำให้เกิดเหตุโกลาหลขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Stampede in India Kills At Least 100". *Voice of America*. 14 January 2011. สืบค้นเมื่อ 15 January 2011.
2. ↑  Henderson, Barney (14 January 2011). "Indian temple stampede kills 'over 100'". *The Daily Telegraph*. สืบค้นเมื่อ 14 January 2011.
3. 1 2  "Pilgrims killed in stampede at Indian festival". *BBC*. 14 January 2011. สืบค้นเมื่อ 14 January 2011.
4. ↑  "Another Black Friday for Sabarimla pilgrims". *The Indian Express*. 15 January 2011. สืบค้นเมื่อ 15 January 2011.
5. 1 2  "Breaking News: 104 killed in Sabarimala stampede, 50 injured". *The Times of India*. 15 January 2011. สืบค้นเมื่อ 15 January 2011.
6. ↑  "Fatal stampede kills 100 in India". *Xinhua News Agency*. 15 January 2011. สืบค้นเมื่อ 15 January 2011.
พิกัดภูมิศาสตร์: 45°47′23″N 126°36′23″E﻿ / ﻿45.78963°N 126.60641°E﻿ / 45.78963; 126.60641



**บทความนี้มีข้อความภาษาจีน** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรจีน

เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ขึ้นที่โรงแรมเปย์หลงฮอทสปริง (จีน: 北龙温泉酒店)ในฮาร์บิน โดยสถานที่ตั้งอยู่ในเมืองของเกาะไทหย่าง (太阳岛) โรงแรมทำมาจากอิฐผสมกับปูนมีสี่ชั้น ส่วนใหญ่รองรับนักท่องเที่ยวทั้งในประเทศและนอกประเทศ ทั้งยังเป็นที่พักของเหล่านักกีฬากว่า 100 คน เนื่องจากมีการจัดการแข่งขันมาราธอนประจำปีนี้ ถึงคร่านั่น มีผู้เสียชีวิต 20 คน และบาดเจ็บ 23 คน

เหตุการณ์
---------

เมื่อเวลา 4.36 นาฬิกา ที่ 25 สิงหาคม ไฟได้เริ่มขึ้นตรงห้องครัวในบาร์คาราโอเกะที่ชั้นสองของโรงแรม ผู้พักส่วนมากเป็นผู้เข้าร่วมการแข่งขันวิ่งมาราธอนเมืองฮาร์บินประจำปี พ.ศ. 2561 ซึ่งกำลังหลับอยู่ เพลิงได้ขยายวงกว้างในระยะ 400 ตารางเมตร (4,300 ตารางฟุต) ซึ่งลามไปยังชั้นที่ 4 และลงมาห้องโถงชั้นที่ 1 ควันที่เกิดจากสารเคมีที่สามารถติดไฟได้มาจากห้องครัวของบาร์คาราโอเกะแพร่ออกมายังบันไดและระบบอากาศระหว่างทางเดิน มีการขอให้นักผจญเพลิงช่วยเหลือผู้พัก 80 คน พร้อมกับผู้ที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างน้อย 20 คน ผู้รอดชีวิตได้ให้สัมภาษณ์ว่า "ฉันไม่ได้ยินเสียงสัญญาณเตือนอะไรเลยแม้กระทั่งเพลิงสงบ...ฉันเห็นแต่ควัน ไม่เห็นป้ายหนีไฟตามทางเดินส่องสว่าง"

เวลา 7.50 เพลิงไหม้ได้สงบลง นักผจญเพลิงได้พบว่ามีผู้เสียชีวิต ณ ที่เกิดเหตุ 18 คน และเสียชีวิตที่โรงพยาบาลอีก 1 คน ยอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอีก 1 คนในวันถัดมา เมื่อนักพิสูจน์หลักฐานได้พบเจอผู้เสียชีวิตอยู่ใต้ที่เกิดเหตุ ในสภาพถูกเพลิงไหม้ บริษัทปักกิ่งเชิงพาณิชย์และการค้ายูนฟางจูเย้อ ได้เผยว่า ผู้เสียชีวิตนั้นเป็นผู่ที่เข้าร่วมกับการเดินทางร่วมกัยเป็นระยะเวลา 10 วัน โดยที่มีอายุ 59 ถึง 85 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  哈尔滨火灾致19人遇难 涉事酒店法人涉嫌消防责任事故罪被刑拘. *QQ News* (ภาษาจีนตัวย่อ). People's Daily. 2018-08-25. สืบค้นเมื่อ 2018-08-27.
2. ↑  Zhang, Lusha (24 August 2018). "Fire kills 19 people at spa hotel in northeastern China". Reuters.
3. 1 2  "8·25"松北区重大火灾事故搜救工作全部结束 事故调查全面展开 (ภาษาจีน). 黑龙江日报 [Heilongjiang News]. 26 August 2018.
4. ↑  Bradsher, Keith (August 25, 2018). "China Hotel Fire Kills 19 on Eve of International Marathon" (ภาษาอังกฤษ). New York Times. สืบค้นเมื่อ 2018-08-28.
5. ↑  "Chinese police detain owner of hotel where fire killed 19". The Associated Press. 25 August 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-26. สืบค้นเมื่อ 2018-09-03.
6. ↑  Brasher, Keith (25 August 2018). "China Hotel Fire Kills 19 on Eve of International Marathon". *The New York Times*.
7. 1 2  "Harbin police seek woman after deadly hotel fire". *www.ecns.cn* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-08-30.
8. ↑  "Chinese police detain owner of hotel where fire killed 19". *ABC News* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 29 August 2018.
9. ↑  "19 killed in fire at resort hotel in northeast China". The LA Times. 25 August 2018.
10. ↑  "Deadly hotel fire kills 20 in NE China's Harbin". China Global Television Network. 26 August 2018.