recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดมะขาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคุ้งพยอม อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี อาณาเขต ทิศเหนือจดคลองสาธารณะ ทิศใต้จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันออกจดแม่น้ำแม่กลอง ทิศตะวันตกจดที่ดินเอกชน

วัดมะขามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2311 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ขนาด 5 ห้อง กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีระเบียงรอบ หลังคาลด 2 ชั้น ลด 3 ตับ รองรับด้วยเสานางเรียง มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ รอบอุโบสถมีใบเสมาล้อม 8 ทิศ อุโบสถบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2551 ศาลาการเปรียญทรงโรงแบบโถง มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เจดีย์ทรงมอญซึ่งถือกันว่าองค์นี้มีความสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย ไม่ปรากฏว่าสร้างเมื่อใด แต่สันนิษฐานว่ามีความเก่าแก่ราว 200 ปี ผ่านการบูรณะหลายครั้ง ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระพล
* พระปลอด
* พระเฉอะ
* พระจู
* พระครูเมธาธิการ
* พระอธิการสังคม ฐิติญาโณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมะขาม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดมะขาม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  ปริมประภา แก้วละเอียด. "การศึกษาวิเคราะห์หลักฐานประวัติศาสตร์ของชุมชนบริเวณลุ่มน้ำแม่กลองกรณีอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 68.
4. ↑  "มอญแม่กลอง (2): หอไตรฯ-เจดีย์ ทรงรามัญ". วอยซ์ทีวี.
หลุมฝังศพของเศคาริยาห์ในมัสยิดแห่งอเลปโป ประเทศซีเรีย
ตามหลักคำสอนของอิสลาม **ซะกะรียา** (อาหรับ: زكريا เศคาริยาห์) เป็นนบีของอัลลอฮ์ และเป็นบิดาของนบียะฮ์ยา

ในอัลกุรอาน
-----------

ซะการียาเป็นปุโรหิตที่ชอบธรรมและเป็นนบีของอัลลอฮ์ซึ่งทำงานอยู่ในพระวิหารแห่งที่สองในกรุงเยรูซาเล็ม เขามักจะรับผิดชอบในการจัดการบริการต่างๆ ของวัดและเขาจะยังคงแน่วแน่ในการสวดอ้อนวอนต่อพระเจ้าเสมอ

### บิดาของยะฮ์ยา

นบีซะกะรียาได้รับมอบบุตรชายคนหนึ่งชื่อ ยะฮ์ยา (อาหรับ: يحيى) เป็นของขวัญจากอัลลอฮ์, ชื่อที่เลือกเป็นพิเศษสำหรับเด็กคนนี้คนเดียว ความเชื่อของชาวมุสลิมเล่าว่า นบีซะกะรียา อายุ 92 ปี 

> อัลกุรอาน 19:7–10 (แปลโดย by พิกทอลล์)]
> 
> 

### ผู้ปกครองแห่งมัรยัม

ตามอัลกุรอาน นบีซะกะรียา เป็นปกครองของพระนางมัรยัม อัลกุรอานกล่าวว่า:

> จงรำลึกถึงขณะที่ภรรยาของอิมรอน กล่าวว่า โอ้พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์! แท้จริงข้าพระองค์ได้บนไว้ว่าให้สิ่ง (บุตร) ที่อยู่ในครรภ์ของข้าพระองค์ถูกเจาะจงอยู่ในฐานะผู้เคารพอิบาดะฮฺต่อพระองค์และรับใช้พระองค์เท่านั้น ดังนั้นขอพระองค์ได้โปรดรับจากข้าพระองค์ด้วยเถิด แท้จริงพระองค์ท่านเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้ ครั้นเมื่อนางได้คลอดบุตร นางก็กล่าวว่า โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์! แท้จริงข้าพระองค์ได้คลอดบุตรเป็นหญิง และอัลลอฮฺนั้นทรงรู้ดียิ่งกว่าถึงบุตรที่นางได้คลอดมา และใช่ว่าเพศชายนั้นจะเหมือนกับเพศหญิงก็หาไม่ และข้าพระองค์ได้ตั้งชื่อเขาว่า "มัรฺยัม" แล้วข้าพระองค์ขอต่อพระองค์ให้ทรงคุ้มครองนาง และลูกของนางให้พ้นจากชัยฏอนที่ถูกขับไล่ แล้วพระเจ้าของนางก็ทรงรับมัรฺยัมไว้อย่างดี และทรงให้นางเจริญวัยอย่างดีด้วยและได้ทรงให้ซะกะรียาอุปการะนาง คราใดที่ซะกะรียาเข้าไปหานางที่อัลมิหฺรอบ เขาก็พบปัจจัยยังชีพอยู่ที่นาง เขากล่าวว่า มัรฺยัมเอ๋ย! เธอได้สิ่งนี้มาอย่างไร? นางกล่าวว่า มันมาจากที่อัลลอฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺนั้นจะทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยปราศจากการคิดคำนวณ[อัลกุรอาน 3:35–37 (แปลโดย by พิกทอลล์)]
> 
> 

ศาสนศาสตร์ของชาวมุสลิมยืนยันว่า นบีซะกะรียา พร้อมด้วยนบียะฮ์ยา และนบีอีซา ได้นำบรรดานบียุคใหม่ ซึ่งทั้งหมดมาจากสายเลือดปุโรหิตของอิมรอน(อัมราม) บิดาของนบีฮารูน ความจริงที่ว่าในบรรดานักบวชทั้งหมด นบีซะกะรียา เป็นผู้ที่ได้รับหน้าที่ดูแลพระนางมัรยัม (มารีย์) แสดงให้เห็นถึงสถานะของท่านในฐานะผู้เคร่งศาสนา นบีซะกะรียา ได้รับการยกย่องในอัลกุรอานบ่อยครั้งในฐานะนบีของอัลลอฮ์และเป็นคนชอบธรรม การประเมินดังกล่าวมีอยู่ในซูเราะฮ์ อัลอันอาม:

> และซะกะรียา และยะฮ์ยา และอีซา และอิลยาส ทุกคนนั้นอยู่ในหมู่คนดี[อัลกุรอาน 6:85 (แปลโดย by พิกทอลล์)]
> 
> 

หลังจากที่นบียะฮ์ยา (อ.) บุตรของท่านถูกชาวของอิสราเอลตัดหัว นบีซะกะรียาก็พยายามหนีจากพวกเขา นักประวัติศาสตร์บางคนกล่าวว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่ต้นไม้เปิดให้นบีซะกะรียา (อ.) ซ่อนตัว แต่บังเอิญมีเสื้อผ้าติดออกมาเล็กน้อย ชัยฏอน (ซาตาน) เห็นสิ่งนี้และถือเอาประโยชน์ของเขา เขาอยู่ในร่างมนุษย์และบอกชาวอิสราเอลว่า นบีซะกะรียา (อ.) ซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ด้วยเหตุนี้พวกทหารจึงโค่นต้นไม้ลงและสังหารซะกะรียาอย่างเจ็บปวด บางคนบอกว่าท่านอายุ 130 ปีเมื่อท่านเสียชีวิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Historical Dictionary of Prophets In Islam and Judaism*, B. M. Wheeler, *Zechariah, father of John*
2. ↑  *Lives of the Prophets*, Leila Azzam, *Zacharias and John*
**วัดมะม่วงทอง** ตั้งอยู่ใน ตั้งอยู่เลขที่ 20 บ้านบ่อโพธิ์ หมู่ที่ 7 ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 87 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 84555

อาณาเขต
-------

ทิศเหนือจดที่ดินโรงเรียนวัดมะม่วงทอง
ทิศใต้และทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน
ทิศตะวันตกจดถนนสายบ่อโพธิ์ - ปากพูน

สมบัติของวัด
------------

มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 55120 อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว นอกจากนี้ มีฌาปนสถาน โรงครัวและกุฏิเจ้าอาวาส ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537

ประวัติ
-------

วัดมะม่วงทอง ไม่ปรากฏปีที่สร้าง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2470 พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราช ได้มาบูรณะปฏิสงขรณ์และจัดส่งพระมาจำพรรษาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาว 50 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่สืบค้นนามได้ คือ

1. พระหนูเอียด พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2475
2. พระสน พ.ศ. 2476 - พ.ศ. 2481
3. พระตุด พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2496
4. พระดวน พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2504
5. พระมหาสมพร พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2507
6. พระใบฎีกาประดับ พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2522
7. พระใบฎีกาพา พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2532

หลังจากที่พระใบฎีกาพา ได้อาพาธจนขอลาสิกขาออกไป ก็ว่างเว้นเจ้าอาวาสนาน 2 ปี ต่อมาคุณครูวุฒิ ถาวรพราหมณ์ ครูใหญ่โรงเรียนวัดโบสถ์ ตำบลปากพูน จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้ปรึกษาคณะกรรมการวัดมะม่วงทอง เพื่อกราบเรียนพระธรรมรัตนดิลก (อาคม อุตฺตโร) เจ้าอาวาสวัดบุปผาราม กรุงเทพมหานคร และพระธรรมดิลก (สมภพ ภูริปญฺโญ) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดราชผาติการามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ขอนิมนต์พระจักรี ขนฺติพโล มาจำพรรษาเพื่อดูแลเสนาสนะในตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาส ในปี พ.ศ. 2535 ในการดำเนินการนี้เหตุเพราะว่าคณะกรรมการเห็นว่าพระเดชพระคุณท่านทั้งสองเป็นพระอุปัชฌาย์และญาติของพระจักรี ขนฺติพโล และทั้งสามท่านก็เป็นลูกหลานของพระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) ผู้ซึ่งเป็นองค์ปฐมบูรณปฏิสังขรณ์วัดมะม่วงทองให้เจริญสืบมา

อ้างอิง
-------
**อับดุลละฮ์ บิน อับดุล กาดีร์** (มลายู: *Abdullah bin Abdul Kadir*; อาหรับ: عبد الله بن عبد القادر) หรือ **มุนซี อับดุลละฮ์** (มลายู: *Munshi Abdullah*) เป็นนักเขียนที่มีบทบาทมากในมาเลเซียและสิงคโปร์ ผลงานที่สำคัญคือ *ฮิกายัตอับดุลละฮ์* ที่สะท้อนประวัติศาสตร์ของมะละกาและสิงคโปร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของวรรณกรรมแบบใหม่ในมาเลเซีย เขาเสียชีวิตระหว่างเดินทางไปแสวงบุญที่เมกกะที่บริเวณใกล้ ๆ กับญิดดะฮ์ จักรวรรดิออตโตมัน

ประวัติ
-------

อับดุลละฮ์เกิดเมื่อ พ.ศ. 2339 หรือ พ.ศ. 2340 ที่มะละกา เกิดในครอบครัวชาวมาเลเซียเชื้อสายอาหรับ-อินเดียที่เคร่งศาสนา เขาเริ่มเรียนภาษามลายูกับบิดาคืออับดุล กาดีร์ ผู้เชี่ยวชาญทั้งภาษามลายู ภาษาอาหรับ และภาษาทมิฬในสมัยนั้น เขาได้เรียนภาษามลายูและภาษาอาหรับจนสามารถช่วยบิดาร่างหนังสือสัญญาทางการค้าได้ ต่อมาใน พ.ศ. 2353 เขาทำงานเป็นเสมียนให้กับสแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ โดยมีหน้าที่คัดลอกงานเขียนที่เป็นภาษามลายูระหว่าง พ.ศ. 2358–2362 เขาทำงานกับมิชชันนารีในมะละกาโดยเป็นผู้สอนภาษามลายู ช่วยในการแปลไบเบิลเป็นภาษามลายู จัดทำคู่มือสนทนามลายู-อังกฤษ หลังจาก พ.ศ. 2362 อับดุลละฮ์ย้ายไปสิงคโปร์และทำงานร่วมกับพ่อค้าในสิงคโปร์ เขาย้ายไปอยู่ที่สิงคโปร์อย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2383 หลังจากที่บิดาของเขาเสียชีวิต 

งานเขียนที่สำคัญของอับดุลละฮ์คือ *ฮิกายัตอับดุลละฮ์* ที่เขียนในเชิงอัตชีวประวัติและสะท้อนภาพของสิงคโปร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2362 เป็นต้นมาและสะท้อนให้เห็นความเปลี่ยนแปลงของสังคมมลายูในช่วงที่อังกฤษเข้ามามีอิทธิพลอย่างชัดเจนและเป็นช่วงที่ราชสำนักยะโฮร์เสื่อมอำนาจลง นอกจากนี้ งานเขียนที่สำคัญอีกชิ้นหนึ่งของเขาคือ กซา ปลายารัน อับดุลละฮ์ ซึ่งเป็นการเล่าประสบการณ์การเดินเรือเลียบชายฝั่งทางตะวันออกของคาบสมุทรมลายูใน พ.ศ. 2370 งานเขียนชิ้นสุดท้ายคือบันทึกการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ที่เมกกะที่เขาเสียชีวิตระหว่างการเดินทางใน พ.ศ. 2397

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Hoiberg, Dale H. บ.ก. (2010). "Abdullah bin Abdul Kadir". *Encyclopædia Britannica*. Vol. I: A-ak Bayes (15th ed.). Chicago, Illinois: Encyclopædia Britannica Inc. pp. 23. ISBN 978-1-59339-837-8.
2. ↑  Ford, R. Clyde (July 1899), "Malay Literature", *Popular Science Monthly*, **55**: 379–381
3. ↑  Hoiberg, Dale H. บ.ก. (2010). "Abdullah bin Abdul Kadir". *Encyclopedia Britannica*. Vol. I: A-ak Bayes (15th ed.). Chicago, IL: Encyclopedia Britannica Inc. p. 23. ISBN 978-1-59339-837-8.

* ชุลีพร พงศ์สุพัฒน์. อับดุลเลาะห์ บิน อับดุล กาดีร์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 11 - 14
**เอ็นเอ็กซ์ที อิน ยัวร์ เฮาส์** (อังกฤษ: In Your House) เป็นงาน อิน ยัวร์ เฮาส์ ครั้งที่ 30 จัดขึ้นเฉพาะนักมวยปล้ำจากค่ายดับเบิลยูดับเบิลยูอี เอ็นเอ๊กซ์ทีเท่านั้น งานออกอากาศแบบจ่ายเมื่อรับชมทั่วโลก โดยสตรีมผ่าน Peacock ในสหรัฐอเมริกา และดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค ในระดับนานาชาติ โดยจะมีขึ้นในวันเสาร์ที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2022

การสร้าง
--------

### เบื้องหลัง

อิน ยัวร์ เฮาส์ เป็นชุดรายการ PPV รายเดือนที่จัดโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWF ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น WWE) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1995 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 การแสดงถูกยกเลิกหลังจาก St. Valentine's Day Massacre:In Your House ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 เนื่องจากบริษัทได้ตั้งชื่อเฉพาะสำหรับ PPV รายการต่าง ๆ ในแต่ละเดือนไว้แล้ว อิน ยัวร์ เฮาส์ ถูกถ่ายทำขึ้นมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 2020 ในงาน เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ ดังนั้น In Your House ในปี ค.ศ. 2022 จึงเป็น In Your House ครั้งที่ 30

แมตช์
-----

| คู่ที่ | รายชื่อ | รูปแบบการปล้ำ | เวลา |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | แคเมรอน ไกรมส์ (c) vs. คาร์เมโล เฮย์ส (พร้อมด้วย ทริก วิลเลียมส์) | ปล้ำเดี่ยวป้องกันแชมป์ NXT North American Championship |  |
| 2 | Pretty Deadly (c) vs. The Creed Brothers | ปล้ำแท็กทีมป้องกันแชมป์ NXT Tag Team Championship |  |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "NXT TakeOver: In Your House to take place Sunday June 7". *WWE*. May 13, 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 22, 2021. สืบค้นเมื่อ May 11, 2021.
2. ↑  Nathan, Bryant (May 15, 2022). "NXT North American Champion Cameron Grimes vs. Carmelo Hayes". *WWE*. สืบค้นเมื่อ May 15, 2022.
3. ↑  Nathan, Bryant (May 15, 2022). "NXT Tag Team Champions Pretty Deadly vs. The Creed Brothers". *WWE*. สืบค้นเมื่อ May 15, 2022.
**วัดควนใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลควน อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี

วัดควนในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2089 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2100 เดิมชื่อ **วัดควน** ต่อมาเมื่อมีการสร้างวัดขึ้นอีกแห่งใกล้ ๆ กันจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดควนใน ส่วนวัดใกล้กันชื่อวัดควนนอก ชาวบ้านชุมชนวัดควนสันนิษฐานว่าคนที่นี่น่าจะสืบเชื้อสายมาจากทหารสุโขทัยที่มารบทางใต้ตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงแล้วตั้งบ้านเรือนอยู่ที่นี่ สันนิษฐานจากภาษาพูดที่คล้ายคลึงภาษาไทยกลางมากและราษฎรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ อย่างไรก็ดีสิ่งก่อสร้างที่ยังคงหลงเหลือล้วนสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ทั้งสิ้น

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิไม้แบบสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นภาคใต้ เป็นอาคารเรือนไม้ทรงไทยแฝด ยกใต้ถุนสูง มีชานด้านหน้าและบันไดทางขึ้น หลังคาเป็นหลังคาจั่วชนกัน มุงด้วยกระเบื้องดินเผา หน้าจั่วตกแต่งด้วยภาพเขียนสี สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2545 รวมถึงรางวัลสถาปัตยกรรมจากสมาคมสถาปนิกสยามเมื่อ พ.ศ. 2549 อุโบสถซึ่งภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง คาดว่าเขียนขึ้นราวสมัยรัชกาลที่ 7–8 ของกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นเรื่องราวพระเวสสันดรครบทั้ง 13 กัณฑ์ เป็นส่วนใหญ่ โดยมีพุทธประวัติอยู่ด้วยส่วนหนึ่ง และมีภาพทศชาติชาดกและพุทธประวัติตามที่ปรากฏในพระพุทธชัยมงคลคาถา ภาพมนุษย์ในทวีปต่าง ๆ ตามคติไตรภูมิทั้ง 4 ทวีป ภาพฉากนรก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดควนใน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "กุฏิไม้วัดควนใน". สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์.
**วัดคลองพร้าว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะช้าง อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด มีที่ดินเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน

วัดคลองพร้าวสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2522 โดยมีพระครูนิเทศก์ธรรมยาน เจ้าคณะอำเภอในสมัยนั้น พร้อมด้วยผู้มีจิตศรัทธา ผู้ถวายที่ดินสร้างวัดคือ นายทวีป บุญลอย และมีผู้ร่วมก่อสร้าง คือ นายสวัสดิ์ ประศาสน์ศิลป์ นายประสาร ขันรกุล นายวิเชษฐ์ สุกระสูยานนท์ นายสมบุญ ย่านส้ม นายจำนงค์ สุขคง และนายประจวบ ศรีมงคล เริ่มแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ชื่อ **สำนักสงฆ์คลองพร้าว** โดยได้นิมนต์พระอาจารย์สมบูรณ์ อินทวณฺโณ มาเป็นหัวหน้าสงฆ์มีการพัฒนา จนได้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ปัจจุบันมีพระอธิการศักดา ฐิตธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ 2538 จนถึงปัจจุบัน

อาคารและเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ ศาลาสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2523 ธรรมศาลาประดิษฐานหลวงพ่อบัวเข็ม อุโบสถ ศาลาอเนกประสงค์ กุฏิสงฆ์รวม หอระฆัง และเมรุ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ขอเชิญร่วมเป็นเจ้าภาพกฐินสามัคคี/ทำบุญ ณ วัดคลองพร้าว ต.เกาะช้าง อ.เกาะช้าง จ.ตราด".
2. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดคลองพร้าว]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
3. ↑  "วัดคลองพร้าว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "วัดคลองพร้าว เกาะช้าง ตราด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-03. สืบค้นเมื่อ 2021-09-03.
**วัดคลองครุ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านคลองครุ ตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 10 มีการจัดงานวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมของชาวไทยรามัญ คือ งานประเพณีตักบาตรน้ำผึ้ง

ประวัติ
-------

ไม่มีประวัติการก่อสร้างวัดที่แน่ชัด ชื่อของวัดมาจากตำแหน่งที่ตั้งซึ่งอยู่ใกล้กับคลองครุ มีระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 26 เมตร แต่มีเรื่องเล่าสืบต่อมาว่า เดิมเป็นสำนักสงฆ์สมัยต้นกรุงธนบุรี ชาวรามัญได้อพยพเข้ามาทำมาหากินในคลองครุเป็นจำนวนมาก แล้วได้สร้างสำนักสงฆ์แห่งนี้ขึ้น มีเจ้าสำนักสงฆ์ผลัดเปลี่ยนกันปกครองเรื่อยมา ที่ปรากฏปกครองอยู่นานถึง 20 พรรษา มีชื่อว่าพระพุก

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 44 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง

ศาลาการเปรียญกว้าง 17 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 มีลักษณะเป็นอาคารไม้ยกพื้นเตี้ย ไม่สูงมาก ตัวอาคารเปิดโล่งไม่มีผนัง หลังคาทรงปั้นหยา มุงด้วยกระเบื้องว่าวซีเมนต์ ต่อชายคาทั้งสี่ด้านมุงด้วยกระเบื้องซีเมนต์ลอนคู่ ภายในเป็นเสากลม พื้นทีใช้งานตรงกลางยกพื้นเพื่อเป็นเสนาสนะสำหรับพระสงฆ์

ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย เป็นพระประธานในอุโบสถ ชาวบ้านเรียก *หลวงพ่อปู่* ภายในวัดมีศาลหลวงพ่อโพธิ์ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของวัด

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระเฒ่า
* พระอธิการปิ่น
* พระครูสาครสีลคุณ
* พระมหาประสาน ปสนฺนธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "งานประเพณีตักบาตรน้ำผึ้ง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา. *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 21*. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา, 2545. หน้า 8.
3. ↑  "วัดคลองครุ". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
4. ↑  "วัดคลองครุ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
5. ↑  "วัดคลองครุ". อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร.
**มาสค์ไรเดอร์โกสต์ THE MOVIE: 100 อายคอนส์ และช่วงเวลาแห่งชะตากรรมของโกสต์** (ญี่ปุ่น: 劇場版 仮面ライダーゴースト 100の眼魂とゴースト運命の瞬間; โรมาจิ: *Gekijōban Kamen Raidā Gōsuto Hyaku no Aikon to Gōsuto Unmei no Toki*; **Kamen Rider Ghost the Movie: The 100 Eyecons and Ghost's Fated Moment**) เป็นภาพยนตร์ของซีรีส์โทรทัศน์มาสค์ไรเดอร์โกสต์ ที่ฉายในช่วง 2015-2016 และมีการเปิดตัว มาสค์ไรเดอร์เอ็กเซด ในเรื่องนี้ด้วย เริ่มออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2016 โดยออกฉายคู่กับ Doubutsu Sentai Zyuohger the Movie: The Exciting Circus Panic!

เรื่องย่อ
---------

ตัวละครที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์
----------------------------

### ไรเดอร์

มาสค์ไรเดอร์โกสต์ (仮面ライダーゴースト) / เทนคูจิ ทาเครุ (天空寺タケル) แสดงโดย นิชิเมะ ชุน (西銘 駿)
มาสค์ไรเดอร์สเปคเตอร์ (仮面ライダースペクター) / ฟุคามิ มาโคโตะ (深海マコト) แสดงโดย ยามาโมโตะ ริวสุเกะ (山本涼介)
มาสค์ไรเดอร์เนโครม (仮面ライダーネクロム) / อลัน (アラン) แสดงโดย อิโซมุระ ฮายาโตะ (磯村勇斗)
### ผู้ช่วย

สึคิมุระ อาคาริ (月村アカリ) แสดงโดย โอซาวะ ฮิคารุ (大沢ひかる)
โอนาริ (御成) แสดงโดย ยานางิ ทาคายูคิ (柳 喬之)
ชิบุยะ (シブヤ) แสดงโดย มิโซกุจิ ทาคุยะ(溝口 琢矢)
นาริตะ (ナリタ) แสดงโดย คันโจจิ เรโอ (勧修寺玲旺)
### ผู้เกี่ยวข้อง

ฟุคามิ คานอน (深海 カノン) แสดงโดย คุโด มิโอ (工藤 美桜)
### ตัวละครในยุคโบราณ

มิยะโมะโตะ มุซะชิ (宮本 武蔵) แสดงโดย มิสึรุ คาราฮาชิ (唐橋 充)
ฮิมิโกะ (卑弥呼) แสดงโดย ยูกะ ฮิระตะ (平田 裕香)
อิชิกะวะ โกะเอะมง (石川 五右衛門) แสดงโดย Ami 201 (阿見 201)
โรบินฮูด (ロビン・フッド Robin Fuddo) แสดงโดย นะโอะกิ โคะมัตซึ (小松 直樹)
ชาลส์ ดาร์วิน (チャールズ・ダーウィン Chāruzu Dāwin) แสดงโดย Ian Moore (イアン・ムーア)
ทอมัส เอดิสัน (トーマス・エジソン Tōmasu Ejison) แสดงโดย Chad Mullane (チャド・マレーン)
Otsū (おつう) แสดงโดย เมะงุมิ ไซโตะ (齋藤 めぐみ)
เบ็งเก (弁慶) แสดงโดย เคนจิ โทะมินะกะ (富永 研司)
โอะดะ โนะบุนะงะ (織田 信長) แสดงโดย เคนจิ ทะเคะจิ (武智 健二)
คลีโอพัตรา (クレオパトラ Kureopatora) แสดงโดย ยูริกะ ทะชิบะนะ (橘 ゆりか)
แฮร์รี ฮูดินี (フーディーニ Fūdībi) แสดงโดย Jeremy Eaton
ซะกะโมะโตะ เรียวมะ (坂本 龍馬) แสดงโดย Taihei Katō (加藤 泰平)
Jared (ジェレド Jeredo) แสดงโดย Hiroyuki Yasoshima (八十島 弘行)
Gevril (ジェビル Jebiru) แสดงโดย Tsune (ツネ)
Jay (ジェイ Jei) แสดงโดย Yuko Takayama (高山 侑子)
Beethoven (ベートーベン Bētōben) แสดงโดย Show Ayanocozey (綾小路 翔)
Bach (バッハ Bahha) แสดงโดย Hikaru Saotome (早乙女 光)
Mozart (モーツァルト Mōtsaruto) แสดงโดย Hitomi Saionji (西園寺 瞳)
Chopin (ショパン Shopan) แสดงโดย Hoshi Grandmarnier (星 グランマニエ)
Schubert (シューベルト Shūberuto) แสดงโดย Shouchikubai Shiratori (白鳥 松竹梅)
Argos (アルゴス Arugosu) แสดงโดย Ryo Kimura (木村 了)
Hermit (仙人 Sennin) แสดงโดย Naoto Takenaka (竹中 直人)
Daigo Fukami (深海 大悟 Fukami Daigo) แสดงโดย Ikki Sawamura (沢村 一樹)
Yurusen (ユルセン) พาทย์โดย Aoi Yūki (悠木 碧)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "劇場版　仮面ライダーゴースト 100の眼魂（アイコン）とゴースト運命の瞬間（とき）". *eiga.com* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ August 27, 2016.
2. ↑  "Kamen Rider Ghost the Movie". *Box Office Mojo*. สืบค้นเมื่อ August 27, 2016.
3. ↑  "Japan Box Office Report – 8/6~8/7". *tokyohive*. 6Theory Media, LLC. August 9, 2016. สืบค้นเมื่อ August 27, 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* *มาสค์ไรเดอร์โกสต์ THE MOVIE: 100 อายคอนส์ และช่วงเวลาแห่งชะตากรรมของโกสต์* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
เครื่องบินของเอโก
**สำนักงานเพื่อความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมแห่งสหภาพยุโรป** (อังกฤษ: European Community Humanitarian aid Office; อักษรย่อ: ECHO) สหภาพยุโรปเป็นผู้ให้เงินสนับสนุนโครงการความช่วยเหลือทางด้านมนุษยธรรมต่าง ๆ ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ทั้งนี้ เงินช่วยเหลือที่คณะกรรมาธิการยุโรปซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในกรุงบรัสเซลส์ และรัฐบาลของ 27 ประเทศสมาชิกสหภาพ ยุโรปให้รวมกันนั้น คิดเป็นมากกว่าร้อยละ 50 ของเงินช่วยเหลืออย่างเป็นทางการทั้งหมด โดยมีคณะกรรมาธิการยุโรปเป็นผู้รับผิดชอบบริหารเงินเกือบครึ่งหนึ่งของงบประมาณดังกล่าว สำหรับปี 2550 คณะกรรมาธิการยุโรปได้ให้การสนับสนุนโครงการด้านมนุษยธรรมเป็นเงินทั้งสิ้น 768 ล้านยูโร เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจำนวนหลายล้านคนในกว่า 60 ประเทศ นอกสหภาพยุโรป

โครงการต่าง ๆ ที่อยู่ในการดูแลของคณะกรรมาธิการยุโรปนั้น ดำเนินการโดย**สำนักงานเพื่อความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมแห่งสหภาพยุโรป** หรือ **ECHO** โดยมีกรรมาธิการ หลุยส์ มิเชล เป็นผู้บริหารงาน การดำเนินการดังกล่าวรวมถึงการประเมินความจำเป็นทางด้านมนุษยธรรมในพื้นที่ที่ประสบภัยพิบัติ การจัดสรรเงินทุนสำหรับเครื่องสาธารณูปโภคและอุปโภคเช่น อาหาร ที่อยู่อาศัย การจัดหายา แหล่งน้ำ บริการด้านสาธารณสุข หรือการซ่อมแซมเร่งด่วน รวมทั้งการประเมินผลความช่วยเหลือที่ให้ไป นอกจากนี้ ECHO ยังให้เงินสนับสนุนกิจกรรมทางด้านการป้องกันรักษาชีวิต เช่น โครงการเตรียมความพร้อมในการรับมือภัยธรรมชาติ และการลดความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติในพื้นที่ที่เสี่ยงต่อการเกิดภัยพิบัติอีกด้วย

ความช่วยเหลือนี้เป็นความช่วยเหลือที่ให้แก่ผู้ที่ได้รับผลกระทบ โดยไม่เลือกฝ่าย ไม่คำนึงถึงความแตกต่างทางเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ ศาสนา เพศ วัย สัญชาติ หรือแม้แต่ความเกี่ยวข้องทางการเมือง โดยให้ผ่านทางองค์กรที่เป็นพันธมิตรในการทำงานอันรวมถึงองค์กรพัฒนาเอกชน (NGO) จากยุโรปกว่า 200 องค์กร และหลายหน่วยงานในองค์การสหประชาชาติ และ องค์การกาชาด

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สำนักงานเพื่อความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมแห่งสหภาพยุโรป (อังกฤษ)

| * ด
* ค
* ก
สหภาพยุโรป |
| --- |
| รัฐสมาชิก | กรีซ  **·** โครเอเชีย  **·** เช็กเกีย  **·** ไซปรัส  **·** เดนมาร์ก  **·** เนเธอร์แลนด์  **·** บัลแกเรีย  **·** เบลเยียม  **·** โปรตุเกส  **·** โปแลนด์  **·** ฝรั่งเศส  **·** ฟินแลนด์  **·** มอลตา  **·** เยอรมนี  **·** โรมาเนีย  **·** ลักเซมเบิร์ก  **·** ลัตเวีย  **·** ลิทัวเนีย  **·** สเปน  **·** สโลวาเกีย  **·** สโลวีเนีย  **·**  สวีเดน **·** ออสเตรีย  **·** อิตาลี  **·** เอสโตเนีย  **·** ไอร์แลนด์  **·** ฮังการี |  |
| องค์กร | รัฐสภายุโรป  **·** คณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป  **·** คณะมนตรียุโรป  **·** คณะกรรมาธิการยุโรป  **·** ศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป  **·** ธนาคารกลางยุโรป  **·** ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งยุโรป  **·** สำนักงานผู้อำนวยการใหญ่เพื่อการคุ้มครองพลเมืองยุโรปและปฏิบัติการการช่วยเหลือมนุษยธรรม |
| บทความที่เกี่ยวข้อง | ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป  **·** ธรรมนูญยุโรป  **·** เขตเศรษฐกิจยุโรป  **·** ยูโร  **·** สมาคมการค้าเสรียุโรป  **·** ความตกลงเชงเกน  **·** การรวมกลุ่มในภูมิภาคยุโรป  **·** การขยายสหภาพยุโรป  **·** การสนับสนุนสหภาพยุโรป  **·** ความเคลือบแคลงสหภาพยุโรป  **·** การถอนตัวของสหราชอาณาจักร |
**วัดคลองมอญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองกระออม ตำบลบ้านคลองสวน อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 55 ตารางวา วัดได้แบ่งที่ดินส่วนหนึ่งจำนวน 6 ไร่ ให้ทางราชการ

นางจำนง โพธิ์แจ้ง และนายสาย พ่วงสกุล บริจาคที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ในปี พ.ศ. 2505 กรมการศาสนาในขณะนั้นได้รับหนังสือขออนุญาตตั้งวัดจากนายสาย และอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เริ่มเปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2503 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนประชาบาลของทางราชการตั้งอยู่ในที่ดินวัดอีกด้วย

อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ สร้าง พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ สร้าง พ.ศ. 2504 ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถคือ หลวงพ่อโตและมีหลวงพ่อโสธรจำลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองมอญ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดคลองมอญ". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "วัดคลองมอญ ซอยประชาอุทิศ 90 ต.บ้านคลองสวน อ.พระสมุทรเจดีย์ สมุทรปราการ". ทัวร์วัดไทย.
**วัดคลองสวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านคลองสวน ตำบลบ้านคลองสวน อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ

วัดมีเนื้อที่ 29 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือจดถนนประชาอุทิศ–บ้านคลองสวน ทิศใต้จดคลองลาดน้ำคำ ทิศตะวันออกจดที่ดินเอกชน ทิศตะวันตกจดคลองบางกระนก (รางกะนก)

ประวัติ
-------

วัดก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2452 ในระยะแรกนี้เสนาสนะสงฆ์ที่ถาวรยังไม่มีปรากฏอยู่เลย ต่อมาวัดคลองสวนได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 โดยมีนายปลั่งและนางมอ อินทสังข์ เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ต่อมานายแฉล้ม อินทสังข์ ได้ถวายที่ดินเพิ่มเติม คือส่วนที่สร้างโรงเรียนวัดคลองสวน เหตุที่ย้ายวัดเพราะประชาชนได้อพยพมาทำมาหากินอยู่ที่ใหม่ จึงได้ตกลงสร้างวัดขึ้นมาใหม่ และเนื่องจากวัดตั้งอยู่ปลายคลองสวนบางมด จึงได้มีนามว่า "วัดคลองสวน" ส่วนวัดเก่าประชาชนเหลือน้อยจึงทิ้งไว้กลายเป็นวัดร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่ดินวัดเก่าได้กลายมาเป็นที่ธรณีสงฆ์ของวัดคลองสวน

วัตถุมงคล
---------

วัดคลองสวนมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อครึ้ม อดีตเจ้าอาวาส ท่านสร้างวัตถุมงคลมากมาย โดยเริ่มสร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 ได้สร้างเหรียญรูปหลวงพ่อศิริชัย (พิมพ์พระประธาน) พระยอดธงหล่อโบราณ และต่อมาท่านได้สร้างเหรียญรูปเหมือน ตะกรุดโทน ผ้ายันต์ หนุมาน ตะกรุด 7 ดอก พระปิดตา พระสมเด็จพิมพ์ต่าง ๆ และปลัดขิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองสวน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดคลองสวน". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "วัดคลองสวน". องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-11-24. สืบค้นเมื่อ 2021-01-12.
4. ↑  "คอลัมน์ อริยะโลกที่6 : หลวงพ่อครึ้ม สุลโภ วัดคลองสวน-สมุทรปราการ". ข่าวสด. 11 มกราคม 2560. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**มหาวิทยาลัยลินเนียส** (สวีเดน: *Linnéuniversitetet*) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยระดับนานาชาติมี 2 วิทยาเขต ตั้งอยู่ที่ เวคเค้อ และ คาลมาร์ ในจังหวัดสมอลันด์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศสวีเดน มหาวิทยาลัยลินเนียสก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) จากการรวมของมหาวิทยาลัยเวคเค้อ และ มหาวิทยาลัยคาลมาร์ โดยใช้ชื่อเพื่อเป็นเกียรติให้กับ คาโรลัส ลินเนียส นักพฤกษศาสตร์ชาวสวีเดน

มหาวิทยาลัยลินเนียส เปิดสอนใน 17 คณะ มีนักศึกษาประมาณ 34,000 คน เป็นนักศึกษาปริญญาตรีประมาณ 15,000 คน มีอาจารย์และเจ้าหน้ามหาวิทยาลัยกว่า 2,000 คน มีเงินกองทุนหมุนเวียนประมาณ 1.5 พันล้านโครนาสวีเดน (1 โครนาสวีเดน ~ 5 บาทไทย) กว่า 350 ล้านโครนาสวีเดนใช้สำหรับการทำวิจัย

ประวัติ
-------

มหาวิทยาลัยเวคเค้อ พัฒนามาจากแผนกหนึ่งของมหาวิทยาลัยลุนด์ ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) ที่เมืองเวคเค้อ ต่อมาในปี ค.ศ. 1977 (พ.ศ. 2520) ได้ก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัย และในปี ค.ศ. 1999 (พ.ศ. 2542) มหาวิทยาลัยเวคเค้อได้รับการรับรองวิทยฐานะเป็นมหาวิทยาลัย จากรัฐบาลสวีเดน สำหรับมหาวิทยาลัยคาลมาร์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1977 (พ.ศ. 2520)

อ้างอิง
-------

1. ↑  เรียนต่อโท ที่สวีเดน – Linnaeus University

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยลินเนียส
* เว็บไซต์ศึกษาต่อประเทศสวีเดน
**วัดคลองเจ้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระมหากฤษณ์ธนินต์ เสฏฺฐเมธี เป็นเจ้าอาวาส

วัดคลองเจ้า ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดใหม่ปากคลองเจ้า** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2471 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ปัจจุบันวัดคลองเจ้าเปิดเป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรม ได่จัดให้มีการแสดงธรรมเทศนาให้แก่ประชาชนทีมาร่วมทำบุญตลอดทั้งปี

วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อทันใจที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก ซึ่งชาวบ้านชาวจังหวัดฉะเชิงเทรา ให้ความเคารพนับถือกันเป็นอย่างมาก ศาสนิกชนส่วนใหญ่นิยมมากราบไว้ขอพรและถือเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ใครขอสิ่งใดได้สิ่งนั้นแต่มีข้อแม้ว่าขอได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น และภายในวัดยังมีศพของเจ้าอาวาสที่ละสังขารไปแล้วชึ่งร่างกายไม่เน่าเปื่อยเก็บอยู่ภายในโรงแก้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองเจ้า". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "หลวงพ่อทันใจ วัดคลองเจ้า". องค์การบริหารส่วนศาลาแดง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-17. สืบค้นเมื่อ 2022-06-07.
3. ↑  "วัดคลองเจ้า". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
**รัฐบาลปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย** (Revolutionary Government of Republic of Indonesia;ภาษาอินโดนีเซีย: *Pemerintah Revolusioner Republik Indonesia*/**PRRI**)) เป็นรัฐบาลของฝ่ายกบฏในอินโดนีเซีย เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 เมื่อมีการรวมกลุ่มของนายทหารและนักการเมืองที่เมืองซูไงดาเระห์ที่จังหวัดสุมาตราตะวันตก และประกาศการจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติผ่านวิทยุบูรัตติงกี กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่ต้องการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างรัฐบาลในจาการ์ตา ซึ่งเกิดจากความขัดแย้งระหว่างส่วนกลางกับท้องถิ่น โดยเฉพาะเกาะสุมาตราและเกาะซูลาเวซี รวมทั้งความไม่พอใจของผู้บัญชาการทหารในภูมิภาคต่อการรวมศูนย์อำนาจของทหารแห่งชาติ เหตุการณ์กบฏที่เกิดขึ้น ได้แก่

* *เดอวัน นันเติง* ในสุมาตรากลาง เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ทหารนำโดยพันโทอะห์หมัด ฮุสเซน เข้าควบคุมรัฐบาลท้องถิ่นของสุมาตรากลาง
* *เดอวัน ฆายะห์* ในสุมาตราตะวันออกนำโดยพันเอกเมาลุดดิน ซิมโบลน เมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2499 เข้าควบคุมรัฐบาลท้องถิ่นของสุมาตราตะวันออก
* *เดอวัน ฆารูดา* ในสุมาตราใต้ เมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2500 ทหารนำโดยพันโทบาร์เลียน เข้าควบคุมรัฐบาลท้องถิ่นในสุมาตราใต้

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2499 เกิดการจลาจลโดยทหารในสุมาตราตะวันตกและยึดอำนาจจากรัฐบาล และเกิดเหตุการณ์ทำนองนี้ในซูลาเวซีและกาลีมันตันด้วย กลุ่มเปอร์เมสตาซึ่งเป็นขบวนการทหารในซูลาเวซีและเปิดเผยตัวเองในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2500 ได้เข้าเป็นพันธมิตรกับกลุ่มกบฏที่สุมาตราเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 กลุ่มกบฏเหล่านี้ประกาศต่อต้านซูการ์โนที่มีท่าทีเอียงข้างไปทางฝ่ายคอมมิวนิสต์มากขึ้น ซูการ์โนประกาศกฎอัยการศึกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2500 และเริ่มคุกคามกลุ่มมัสยูมีและยึดธุรกิจของชาวดัตช์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500 เพื่อตอบโต้การที่สหประชาชาติไม่ยอมรับสิทธิของอินโดนีเซียเหนืออิเรียนจายา

หลังการประกาศจัดตั้งรัฐบาลของฝ่ายกบฏ ทางส่วนกลางได้ตอบโต้ฝ่ายกบฏอย่างจริงจังในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2501 ฝ่ายกบฏเริ่มพ่ายแพ้ในเดือนมิถุนายนปีเดียวกันนั้น แต่ได้ประกาศยอมแพ้อย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2504 สหรัฐอเมริกา ที่สนับสนุนการก่อกบฏครั้งนี้เริ่มถอนความช่วยเหลืออกไปหลังจากที่เครื่องบินถูกยิงตกที่ชายฝั่งของเกาะอัมบนและนักบินถูกจับได้ การปราบปรามกบฏนี้กลายเป็นจุดเปลี่ยนทางการเมืองในอินโดนีเซีย ทำให้ซูการ์โนและทหารส่วนกลางรวบอำนาจได้สำเร็จ และได้จัดการปกครองที่เรียกว่าประชาธิปไตยแบบชี้นำขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2502

อ้างอิง
-------

* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.

ดูเพิ่ม
-------

* Conboy, Kenneth; Morrison, James (1999). *Feet to the Fire CIA Covert Operations in Indonesia, 1957–1958*. Annapolis: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-193-9.
**วัดคลองท่อมใต้** หรือ **วัดคลองท่อม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ มีเนื้อที่ประมาณ 27 ไร่ 3 งาน 67 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 54 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา

วัดคลองท่อมใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 โดยมีพ่อท่านจันทร์ ร่วมกับข้าราชการ พ่อค้าและประชาชนในการริเริ่มสร้างที่พำนักสงฆ์ขึ้น โดยเริ่มจากการสร้างศาลาการเปรียญและกุฏิ แล้วเรียกขานที่สำนักสงฆ์คลองท่อมว่า "วัดคลองท่อม" โดยเมื่อ พ.ศ. 2498 เริ่มมีภิกษุมาจำพรรษามากขึ้น จึงชักชวนข้าราชการ พ่อค้า ประชาชนร่วมกันสร้างเสนาสนะสงฆ์ และร่วมกันบูรณปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญใหม่ วัดได้ทำการขุดบ่อน้ำเมื่อ พ.ศ. 2499 จากนั้นก่อสร้างเสนาสนะสงฆ์ ก่อสร้างโรงครัวขึ้น และดำเนินการก่อสร้างเป็นลำดับ มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2504

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก ก่ออิฐถือปูน เครื่องบนเป็นไม้เนื้อแข็งมุงกระเบื้องและได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2523 แต่ภายหลังอุโบสถหลังนี้ได้ถูกรื้อถอน แล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ทดแทน โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ลักษณะเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร มณฑปเป็นที่ประดิษฐาน พระสำเภาก๋ง (จู้เฉ่ง) หลวงปู่ทวดและหลวงพ่อท่านคล้าย กุฏิไม้มีใต้ถุนจำนวน 3 หลัง กุฏิแบบก่ออิฐถือปูนจำนวน 7 หลัง กุฏิรับรองพระอาคันตุกะจำนวน 1 หลัง และหอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 ภายในวัดยังมี *พิพิธภัณฑสถานวัดคลองท่อม* หรือ *พิพิธภัณฑสถานพระครูอาทรสังวรกิจ* ที่เก็บรักษาวัตถุโบราณจำนวนมากซึ่งถูกค้นพบบริเวณที่เรียกกันว่า *ควนลูกปัด* อันเป็นเนินดินหลังวัด มีการค้นพบลูกปัด เครื่องประดับชิ้นเล็ก ๆ ของมนุษย์สมัยเมื่อ 5,000 ปีเศษมาแล้ว

วัดมีปูชนียวัตถุ คือ พระสำเภาก๋งหรือหลวงพ่อจู้เฉ่ง เป็นพระพุทธรูปทำด้วยไม้ สูง 130 เซนติเมตร เป็นศิลปะญี่ปุ่น ว่ากันว่ามีชาวเรือพบลอยน้ำอยู่กลางทะเล ภายหลังได้นำมาถวายวัดคลองท่อม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พิพิธภัณฑสถานวัดคลองท่อม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดคลองท่อม". สำนักงานเทศบาลตำบลคลองท่อมใต้.
ตัวอย่างสิ่งคลุมหน้าแบบอิสลามที่ถูกห้ามตามกฎหมายในฝรั่งเศส
สิ่งคลุมหน้าเช่น ฮิญาบ อนุญาตให้ใส่ได้
**รัฐบัญญัติห้ามปกปิดใบหน้าในสาธารณสถาน** (ฝรั่งเศส: *Loi interdisant la dissimulation du visage dans l'espace public*) เป็นรัฐบัญญัติของสาธารณรัฐฝรั่งเศส ซึ่งได้รับความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และของวุฒิสภาฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2553

รัฐบัญญัติดังกล่าว ห้ามบุคคลสวมใส่ในสาธารณสถาน (ฝรั่งเศส: *espace public*) ซึ่งผ้าคลุมทุกประเภทที่จะปิดบังดวงหน้าทั้งหมด เช่น บูร์กา (อังกฤษ: burqas) และนิกอบ (อังกฤษ: niqābs)  ดังนั้น อาภรณ์ที่มิได้ปกปิดใบหน้าผู้สวม เช่น ชาดอร์ (อังกฤษ: chador) หรือ ฮิญาบ ก็ไม่ถูกห้ามตามกฎหมายนี้ อนึ่ง นอกจากรัฐบัญญัติดังกล่าวจะมีผลต่อชาวฝรั่งเศสทั่วไปแล้ว ยังจะใช้บังคับแก่นักท่องเที่ยวทั้งหลายในประเทศด้วย

เหตุผลในการประกาศใช้กฎหมายนี้ คือ การสวมผ้าคลุมหน้านั้น ทำให้ระบุตัวและมองใบหน้าผู้สวมยาก เป็นความกังวลด้านสิทธิสตรี และขัดกับค่านิยมในประเทศ

ตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2554 ซึ่งรัฐบัญญัติเริ่มใช้บังคับเป็นต้นไป การสวมสิ่งคลุมหน้าเต็มใบในสถานที่สาธารณะ อย่างเช่น ตามท้องถนน ร้านค้า พิพิธภัณฑ์ การขนส่งมวลชนและสวนสาธารณะ เป็นความผิด ยกเว้นหากหญิงนั้นกำลังเดินทางอยู่ในรถส่วนบุคคล (ไม่ได้เป็นผู้ขับ) หรืออยู่ในบริเวณมัสยิด กฎหมายนี้ยังรวมไปถึงพลเมืองทุกคน รวมทั้งชายและผู้ที่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลาม ผู้ซึ่งไม่อาจปกปิดใบหน้าของตนทั้งหมดได้ในสาธารณะยกเว้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นบางครั้งเช่นคาร์นิวัลหรือสถานการณ์พิเศษที่กฎหมายกำหนด (เช่นนักปั่นจักรยานและเจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัย)

ร่างรัฐบัญญัติ
--------------

ร่างรัฐบัญญัตินี้ ได้รับความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศส ด้วยคะแนนเสียง 335 ต่อ 1 เสียง และได้รับความเห็นชอบของวุฒิสภาฝรั่งเศส ด้วยคะแนนเสียง 246 ต่อ 1 เสียง งดออกเสียง 100 เสียง

ร่างรัฐบัญญัติ วางโทษปรับ 150 ยูโร สำหรับผู้สวมใส่ผ้าคลุมหน้าโดยฝ่าฝืนรัฐบัญญัตินี้ กับทั้งโทษจำคุก 1 ปี และปรับ 30,000 ยูโร สำหรับผู้ให้ผู้อื่นสวมใส่ผ้าคลุมหน้า รวมถึงโทษจำคุก 1 ปี และปรับ 60,000 ยูโร สำหรับผู้ให้ผู้เยาว์สวมใส่ผ้าคลุมหน้าเช่นว่านั้น  

ร่างรัฐบัญญัติจะเริ่มใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 6 เดือนนับแต่วันประกาศในรัฐกิจจานุเบกษาฝรั่งเศส เว้นแต่ศาลรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสจะวินิจฉัยให้สิ้นสุดลงเสียก่อน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allen, Peter (2010-09-14). "France's Senate backs National Assembly and bans women from wearing the burka in public". *Daily Mail*. Associated Newspapers Ltd. สืบค้นเมื่อ 2010-09-14.
2. 1 2  "French senate approves burqa ban". CNN. 14 September 2010. สืบค้นเมื่อ 14 September 2010.
3. 1 2  "French Senate votes to ban Islamic full veil in public". *BBC*. 2010-09-14. สืบค้นเมื่อ 2010-09-14.
4. ↑  "French Senate bans burka Bill awaits President Nicolas Sarkozy's signature". *CBC News*. Radio Canada. 2010-09-14. สืบค้นเมื่อ 2010-09-14.
5. ↑  France’s face veil ban to take effect next month
6. ↑  Erlanger, Steven (13 July 2010). "Parliament Moves France Closer to a Ban on Facial Veils". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 14 September 2010.
7. 1 2  "Texte adopté n° 524 - Projet de loi interdisant la dissimulation du visage dans l'espace public". www.assemblee-nationale.fr. สืบค้นเมื่อ 2010-09-15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ร่างรัฐบัญญัติห้ามปกปิดใบหน้าในสาธารณสถาน  **(ภาษาฝรั่งเศส)**
**วัดคลองน้ำเจ็ด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีคลองล้อมรอบ มีเนื้อที่ 7 ไร่ 3.6 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูธรรมจักรศีลคุณ เป็นเจ้าอาวาส

วัดคลองน้ำเจ็ดสร้างเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2320 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2450 เจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระขาว วัดยังเป็นที่ตั้งศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปหินอ่อน จากประเทศพม่า ขนาดพระเพลากว้าง 1 ศอก 2 องค์ ประดิษฐานอยู่ในศาลาการเปรียญ

พระครูโอภาสวุฒิคุณ (หลวงพ่อแสง) เป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังสายปักษ์ใต้ที่ชาวเมืองตรังให้ความเลื่อมใสศรัทธาทั้งชาวไทย มาเลเซีย และสิงคโปร์ มากราบนมัสการไม่เคยขาด ในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่นั้น ชาวบ้านและลูกศิษย์ที่เคารพนับถือมักจะมาขอปิดทองที่ตัวท่านอยู่เสมอ ผู้มาขอเอาทองที่ปิดที่ตัวท่านนำไปเก็บไว้เพื่อสักการบูชา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองน้ำเจ็ด". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดคลองน้ำเจ็ด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดคลองน้ำเจ็ด".
4. ↑  แทน ท่าพระจันทร์. "พ่อท่านแสง วัดคลองน้ำเจ็ด". คมชัดลึก.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดคลองน้ำเจ็ด**
**ราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก** (/weɪ/; จีนตัวย่อ: 东魏; จีนตัวเต็ม: 東魏; พินอิน: *Dōng Wèi*) เป็นราชวงศ์ที่เกิดจากการสลายตัวของราชวงศ์เว่ย์เหนือ และปกครองภาคเหนือของจีนจากปี 534 ถึง 550 เช่นเดียวกับราชวงศ์เว่ย์เหนือ ตระกูลที่ปกครองเว่ย์ตะวันออก เป็นสมาชิกของตระกูลถัวป๋าของชนเผ่าเซียนเปย์

เกา ฮวนเป็นผู้มีอำนาจในฟากตะวันออกของดินแดนเว่ย์เหนือในปี 534 หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์เว่ย์เหนือ เขาได้แต่งตั้งหยวน ซันเจียนเป็นผู้ปกครองของราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก หยวน ซันเจียนเป็นทายาทของราชวงศ์เว่ย์เหนือ หยวน ซันเจียนเป็นผู้ปกครองหุ่นเชิดเนื่องจากอำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือของเกา ฮวน มีการพยายามทางทหารหลายครั้งเพื่อต่อสู้กับราชวงศ์เว่ย์ตะวันตกที่อยู่ใกล้เคียงเพื่อพยายามรวมดินแดนที่เคยยึดครองโดยเว่ย์เหนือ แต่การพยายามเหล่านี้ไม่ประสบผลสำเร็จ ในปี 547 เกา ฮวนเสียชีวิต บุตรชายของเขาเกา เฉิงและเกา หยางสามารถดำเนินตามนโยบายในการควบคุมจักรพรรดิ แต่ในปี 550 หยางได้ปลดหยวน ซันเจียน และก่อตั้งราชวงศ์ฉีเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 156.
2. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 163.
3. ↑  Rein Taagepera "Size and Duration of Empires: Growth-Decline Curves, 600 B.C. to 600 A.D.", Social Science History Vol. 3, 115–138 (1979)
4. ↑  "Wei". *Random House Webster's Unabridged Dictionary*.
**รัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่าน** (**TFG**) (โซมาลี: *Dowladda Federaalka Kumeelgaarka*, อาหรับ: الحكومة الاتحادية الانتقالية) เป็นรัฐบาลของประเทศโซมาเลียที่นานาชาติรับรอง จนถึงวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เมื่อสิ้นสุดวาระลงอย่างเป็นทางการและเปิดตัวรัฐบาลกลางโซมาเลีย TFG ก่อตั้งขึ้นโดยเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันกลางเปลี่ยนผ่านของรัฐบาลที่กำหนดไว้ในกฎบัตรกลางเปลี่ยนผ่าน ซึ่งสภานิติบัญญัติกลางเพื่อการเปลี่ยนผ่านมีมติเห็นชอบเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547

รัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่านอย่างเป็นทางการใช้อำนาจบริหาร สภานิติบัญญัติกลางเปลี่ยนผ่านใช้นิติบัญญัติ รัฐบาลมีประธานาธิบดีโซมาเลียเป็นหัวหน้า คณะรัฐมนตรีรายงานประธานาธิบดีผ่านนายกรัฐมนตรี

การสนับสนุนจากสหประชาชาติ สหภาพแอฟริกา และสหรัฐอเมริกา TEG ต่อสู้กับอัล ชาบาบกลุ่มก่อการร้ายที่ควบคุมภาคใต้ของประเทศอย่างเต็มรูปแบบ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 TEG และ AMISOM (ภารกิจพิเศษของสหภาพแอฟริกาในโซมาเลีย) ได้ร่วมกับควมคุมและจัดการรักษาความปลอดภัยในกรุง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Somalia: UN Envoy Says Inauguration of New Parliament in Somalia 'Historic Moment'". *Forum on China-Africa Cooperation*. 21 August 2012. สืบค้นเมื่อ 24 August 2012.
**ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน** (รัสเซีย: Юрий Михайлович Батурин (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949, มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ ประเทศรัสเซีย), เป็นคอสโมนอทชาวรัสเซีย และเป็นอดีตนักการเมือง

บาตูรินจบการศึกษาจากสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1973 และเป็นอดีตผู้ช่วยประธานาธิบดีฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติ และเลขาธิการประจำสภากลาโหม (1996-1998) เขายังเป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ 
บาตูรินปัจจุบันได้เป็นคอสโมนอท ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจมาสองครั้งบนอวกาศ

การไปอวกาศครั้งแรกของเขา บางครั้งถูกเรียกว่า มีร์ อีพี-4, โดยได้ปฏิบัติภารกิจแรก คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-28 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1998 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-27 เขาได้ทำหน้าที่นักวิจัยคอสโมนอทในภารกิจนี้ โดยเขาอยู่บนอวกาศในภารกิจทั้งหมด 11 วัน 19 ชั่วโมง 39 นาที ภารกิจที่สองของเขาถูกเรียกว่า ไอเอสเอส อีพี-1 โดยเขาได้ปฏิบัติภารกิจครั้งที่สอง คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-32 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2001 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-31 ภารกิจครั้งนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าจดจำ เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวอวกาศยอมจ่ายเงินเพื่อไปอวกาศครั้งแรก คือ เดนนิส ติโต สำหรับภารกิจในครั้งนี้ เขาได้ตำแหน่งวิศวกรประจำการบิน ภารกิจมีระยะเวลาทั้งหมด 7 วัน 22 ชั่วโมง และ 4 นาที

เขาแต่งงานกับ Svetlana Veniaminovna Polubinskaya, (เกิด ค.ศ. 1954); เขามีลูกสาวชื่อว่า, Alexandra Yurievna Baturina, (เกิด ค.ศ. 1982), เธอเป็นนักศึกษาสถาบันกฎหมายแห่งรัฐมอสโก

อ้างอิง
-------

1. 1 2
2. ↑  Yury Baturin. 
*Studies in Constitutional Law*. Moscow: ILPP, 2008, 114 pp, with illustrations [Russian: Батурин Ю. Конституционные этюды. - М.: Институт права и публичной политики, 2008 – 114 с. 80 с. ил.
3. ↑  "Mir EP-4". Encyclopedia Astronautica. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 October 2011. สืบค้นเมื่อ 5 January 2011.
4. ↑  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-31. สืบค้นเมื่อ 2010-03-13.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
5. ↑
**ยูรี วลาดีมีโรวิช นีคูลิน** (รัสเซีย: Юрий Владимирович Никулин; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1921 – 21 สิงหาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงและตัวตลกชาวรัสเซีย-โซเวียต เป็นรู้จักอย่างดีในภาพยนตร์เรื่อง *Dog Barbos and Unusual Cross* (1961)

นีคูลินได้รับรางวัลศิลปินของประชาชนสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1973 และวีรชนแรงงานแห่งสังคมนิยมในปี ค.ศ. 1990 นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลจากรัฐมากมายรวมถึงได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน 2 ครั้งในตลอดชีวิตของเขา

ชีวิตช่วงแรก
------------

นีคูลินเกิดในช่วงหลังสงครามกลางเมืองของรัสเซีย ในสโมเลนสค์ทางตะวันตกของรัสเซีย แม่ของเขาชื่อ ลิเดีย อีวานอฟนา นีคูลินา (Лидия Ивановна Никулина) เป็นเจ้าของกิจการอู่ซ่อมรถยนต์ และพ่อของเขา วลาดีมีร์ อันเดรเยวิช (Владимир Андреевич) เป็นนักเขียนบทละครเสียดสีสังคม

นีคูลินได้ร่วมรบกับกองทัพแดงในสงครามฤดูหนาวกับฟินแลนด์ และสงครามโลกครั้งที่ 2 กับเยอรมนี หลังจากปลดประจำการ เขาพยายามเข้าเรียนการแสดงในสถาบันภาพยนตร์แห่งชาติและสถาบันการศิลปะการแสดงแห่งชาติแต่ไม่สามารถเข้าเรียนได้ จึงไปสมัครเป็นพนักงานฝึกหัดของคณะละครสัตว์มอสโก

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *OBITUARY: YURI NIKULIN: HOW TO GRIN AND BEAR IT.* James Meek. **The Guardian** (London). THE GUARDIAN FEATURES PAGE; Pg. 16. August 22, 1997.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ยูรี นีคูลิน ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ สำหรับนวนิยาย ดูที่ แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
**8 เทพอสูรมังกรฟ้า** (อังกฤษ: The Maidens of Heavenly Mountains, Semi-Gods and Semi-Devils, The Dragon Chronicles, The Maidens of Heavenly Mountains) เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง กำกับภาพยนตร์โดย แอนดี้ ชิน ออกฉายในปี ค.ศ. 1994 นำแสดงโดย กง ลี่, หลิน ชิงเสีย, จาง เหมี่ยน, หลิน เหวินหลง

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

ในสำนักเทียนซานมีหยกทิพย์ และพลังเหนือโลกันตร์ที่ผู้ฝึกจะไม่แก่ ไม่ตาย เจ้าสำนักเซียนเหยาจื่อมีศิษย์น้อง 3 คน หวู่ชิงหยุน และสองพี่น้องฝาแฝด คือ หลี่ชิวซุ่ย และหลี่ชางไห่ ซึ่งทั้งสองต่างหลงรักเซียวเหยาจื่อ ขณะที่หวู่ชิงหยุน แอบหลงรักหลี่ชางไห่ เซียวเหยาจื่อจึงพาหลี่ชางไห่ไปอยู่บนยอดเขาวิเวก แต่เซียวเหยาจื่อกลับถูกวางยาพิษจากศิษย์ทรยศ ต้องใช้หยกทิพย์รักษา
ซิจุ๊ เณรน้อยจากวัดเส้าหลินถูกเจ้าสำนักใช้ให้ขอความช่วยเหลือจากเซียวเหยาจือ โดยนำคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นหยกหยกติดตัวไปด้วย แต่ถูกอาจื่อจับตัวไป เรื่องราวจะเป็นอย่างไรติดตามชมได้ใน 8 เทพอสูรมังกรฟ้า

นักแสดง
-------

* หลิน ชิงเสีย รับบท หลี่ชิวซุ่ย/ หลี่ชางไห่
* กง ลี่ รับบท หวู่ชิงหยุน
* จาง เหมี่ยน รับบท อาจื่อ
* หลิน เหวินหลง รับบท ซิจุ๊

อ้างอิง
-------

1. ↑  ข้อมูลจากปกภาพยนตร์เรื่อง **8 เทพอสูรมังกรฟ้า** ลิขสิทธิ์แท้จากบริษัท อีวีเอส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 8 เทพอสูรมังกรฟ้า ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *8 เทพอสูรมังกรฟ้า* จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง

ดูเพิ่ม
-------

* 8 เทพอสูรมังกรฟ้า
**กิ้งก่าสวน** หรือ กิ้งก่าคอแดง (อังกฤษ: Oriental garden lizard, Eastern garden lizard, Changeable lizard; ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Calotes versicolor*) เป็นกิ้งก่าในสกุล Calotes ซึ่งกิ้งก่าสกุล Calotes เป็นกิ้งก่าที่ไม่มีเขา เป็นกิ้งก่าที่อยู่ในวงศ์กิ้งก่า (Agamidae) ชนิดหนึ่ง

มีลักษณะลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดสันชี้มาด้านหลังในลักษณะเฉียงขึ้นไม่มีเขา มีหนามหลังตา 1 อัน หนามบริเวณเหนือเยื่อหู 2 อัน เยื่อหูปรากฏชัด ด้านหน้าของไหล่มีรอยพับของผิวหนังซึ่งภายในปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำ ขนาดของเกล็ดลำตัวเท่ากัน ลำตัวสีเขียวถึงน้ำตาลเทา หัวด้านบนสีน้ำตาล มีแถบดำพาดตั้งแต่บริเวณจมูกมาถึงท้ายทอยเหนือเยื่อหู ริมฝีปากบนสีขาว คางและเหนียงสีเทาดำ หลังมีแถบสีน้ำตาล 6 แถบพาดขวางลำตัว หางมีแถบสีเทาสลับกับดำพาดขวาง

พบกระจายพันธุ์กว้างตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ปากีสถาน, เนปาล, อินเดีย, มัลดีฟส์, จีนตอนกลางและตอนล่าง, ฮ่องกง, ตลอดจนทั่วทุกภูมิภาคในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ทั้งที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะ จัดเป็นกิ้งก่าชนิดที่พบได้บ่อยและง่ายที่สุด

มีการขยายพันธุ์ที่ง่าย ลูกวัยอ่อนมักอาศัยเลี้ยงตัวเองในพุ่มไม้เตี้ย ตัวเต็มวัยมักอยู่ตามเรือนยอด หรือโคนต้น อาศัยเกาะหากินตามต้นไม้ที่ไม่ใหญ่มากนัก หรือมีลักษณะเป็นพุ่ม พบได้หลากหลายพื้นที่อาศัย เช่น ป่าทุ่งหญ้า, ทุ่งหญ้าน้ำขัง และสวนใกล้บ้าน หรือตามสวนสาธารณะ กินแมลงต่าง ๆ เป็นอาหาร และก็เป็นอาหารของคนในบางพื้นที่

ในต้นปี พ.ศ. 2551 มีข่าวปรากฏว่ามีการค้นพบกิ้งก่าชนิดใหม่ที่ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน โดยมีส่วนคอสีม่วงออกแกมน้ำเงิน แท้จริงแล้วเมื่อได้รับการตรวจสอบ พบว่าเป็นกิ้งก่าชนิดนี้นั่นเอง

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมายในประเทศไทย

รูปภาพ
------

* ส่วนหัวของตัวผู้ส่วนหัวของตัวผู้
* ตัวเมียตัวเมีย
* สีดำที่ใต้คางของตัวผู้ในช่วงผสมพันธุ์สีดำที่ใต้คางของตัวผู้ในช่วงผสมพันธุ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Calotes versicolor*, Reptiles Database
2. ↑  กิ้งก่า น.ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. 1 2  สัตว์ป่าคุ้มครอง
4. ↑  "กิ้งก่า, กะปอม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2012-11-21.
5. ↑  "มันคือ..."กิ้งก่าสายพันธุ์ใหม่" จากโอเคเนชั่น". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-02-09. สืบค้นเมื่อ 2012-11-21.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Calotes versicolor***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Calotes versicolor ที่วิกิสปีชีส์
**8 สปรูซสตรีท** (อังกฤษ: 8 Spruce Street) หรือเดิม **บีคแมนทาวเวอร์** (Beekman Tower) หรือชื่อเพื่อทางการค้า **นิวยอร์กบายเกห์รี** (New York by Gehry) เป็นอาคารระฟ้า 76 ชั้น ตั้งอยู่ในถนนสปรูซหมายเลข 8 แมนฮัตตัน, นครนิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา ได้รับการออกแบบโดยแฟรงก์ เกห์รี สถาปนิกเจ้าของรางวัลพริตซ์เกอร์สัญชาติแคนาดา-อเมริกัน 

8 สปรูซสตรีท ได้กลายเป็นหนึ่งในอาคารที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในโลก และเป็นอาคารที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในฝั่งตะวันตกของเกาะในขณะนั้น (ในช่วงวันเปิดอาคารปี 2011) อาคารได้รับการพัฒนาขึ้นโดยบริษัทอสังหาริมทรัพย์ฟอเรสต์ซิตี้แรทเนอร์ (Forest City Ratner) มีวิศวกรจากบริษัท *ดับเบิลยูเอสพีกรุ๊ป* (WSP Group) และดำเนินการก่อสร้างโดยบริษัท *คริสเลอร์บอร์กฟลอร์แมน* (Kreisler Borg Florman) ภายในอาคารประกอบด้วยโรงเรียนอนุบาล-ประถมศึกษาซึ่งเป็นของกระทรวงศึกษาธิการ จำนวน 5 ชั้น และเหนือจากชั้นต่อๆไปเป็นห้องพักเช่าหรู (เช่าอย่างเดียว ไม่จำหน่าย All units are rental-only; none are available for purchase.) ซึ่งประกอบด้วยห้องตั้งแต่ 1-3 ห้องนอน ทั้งหมดจำนวน 904 ยูนิต 8 สปรูซสตรีทถือเป็นหนึ่งในอาคารไม่กี่แห่งในย่านธุรกิจใจกลางนิวยอร์ก ที่ใช้โครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ประยุกต์เข้ากับลวดลายโค้งของน้ำภายนอกอาคาร ซึ่งแสดงให้เห็นถึงลัทธิคตินิยมเปลี่ยนแนวแบบเกห์รีได้อย่างชัดเจน

ในปี 2011 8 สปรูซสตรีท ได้รับรางวัล *เอ็มโพริสสคายสแครเปอร์* (Emporis Skyscraper Award) ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้กับการออกแบบอาคารยอดเยี่ยมทั้งฟังก์ชันและการออกแบบ แต่ถึงอย่างไรก็ดีอาคารแห่งนี้ก็มีราคาเช่าต่อตารางฟุตสูงที่สุดแห่งหนึ่งในแมนฮัตตัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Beekman". Emporis. สืบค้นเมื่อ 2011-09-21.
2. ↑  "8 Spruce Street". *SkyscraperPage.com*. สืบค้นเมื่อ 2010-05-14.
3. ↑  "New York by Gehry at Eight Spruce Street". CTHUB. สืบค้นเมื่อ 2011-09-21.
4. ↑  Grant, Peter (October 6, 2010). "Gehry talks up his new tower". *Wall Street Journal*. p. 21.
5. 1 2  "Gehry's Beekman Tower Gets Presented, Goes Street". *Curbed.com*.
6. ↑  Ouroussoff, Nicolai (May 31, 2008). "Looking Skyward in Lower Manhattan". The New York Times. สืบค้นเมื่อ May 25, 2010.
7. ↑  "Unveiled: Beekman Tower". The Architects Newspaper.
8. ↑  "8 Spruce Street, Manhattan on the NYC Oasis Map
9. ↑  Greg Pitcher (7 December 2012). "Gehry's New York tower scoops major skyscraper prize". *Architects Journal*. EMAP Ltd. สืบค้นเมื่อ 11 December 2012.
**สังข์รดน้ำ** (อังกฤษ: Valambari shank, Great indian chank; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Turbinella pyrum*) เป็นหอยทะเลฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง ในวงศ์หอยสังข์มงคล (Turbinellidae)

จัดเป็นหอยขนาดใหญ่ มีเปลือกหนา รูปเปลือกค่อนข้างป้อม วงเกลียวตัวกลม ส่วนปลายมีร่องยาวปานกลาง ส่วนยอดเตี้ย ช่องเปลือกรูปรี ขอบด้านในมีสัน 3-4 อัน ผิวชั้นนอกสุดสีน้ำตาล เป็นชั้นที่บางและหลุดล่อนง่าย และมักจะหลุดออกเมื่อหอยตาย เปลือกชั้นรองลงไปเป็นส่วนที่มีความหนาและแข็ง ค่อนข้างเรียบ มีสีขาวนวลหรือสีขาวอมชมพู

พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะมหาสมุทรอินเดียทางตอนใต้ของประเทศอินเดียและประเทศศรีลังกาเท่านั้น อาศัยอยู่ตามพื้นน้ำที่เป็นพื้นทราย กินหนอนตัวแบนและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร 

สังข์รดน้ำ โดยปกติแล้วจะมีเปลือกเวียนทางซ้าย (อุตราวรรต) ตามเข็มนาฬิกา แต่มีบางตัวที่เวียนไปทางด้านขวา (ทักษิณาวรรต) ซึ่งพบได้น้อยมาก ซึ่งหอยลักษณะนี้ตามคติของศาสนาฮินดูจะถือเป็นมงคล (ตามคติของพราหมณ์-ฮินดู ขวา=ซ้าย, ซ้าย=ขวา ในแบบสากล) ด้วยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์ และเป็นหอยที่อยู่ในพระกรของพระวิษณุ จึงนำมาใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ที่มีพิธีการ เช่น การรดน้ำในพิธีแต่งงาน โดยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคล หรือใช้เป่าโดยต้องตัดส่วนปลายของเปลือกหรือก้นหอยออก ใช้ในงานพระราชพิธี รวมถึงงานสมโภชและงานพิธีมงคลอื่น ๆ รวมถึงมีการนำไปใช้ทำเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ ด้วยการนำเปลือกหอยไปล้างทำความสะอาดและผ่านการเจียระไนด้วยการฝาน, ตัด, เจาะ หรือแกะสลักในแบบต่าง ๆ ทั้งเป็นกำไลข้อมือ, ปิ่นปักผม หรือของประดับตบแต่งเพื่อความสวยงาม เป็นต้น  โดยเชื่อว่าชาวทิเบตเป็นคนกลุ่มแรกที่นำมาใช้ในพิธีกรรมก่อนที่จะแผ่ขยายมาสู่ความเชื่อในศาสนาฮินดู

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bouchet, P. (2010). *Turbinella pyrum*. Accessed through: World Register of Marine Species at  on 2011-03-10
2. ↑  สังข์รดน้ำ จากราชบัณฑิตยสถาน
3. ↑  "Valampuri Shank (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2012-04-10.
4. ↑  "หอยสังข์เวียนขวา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-07. สืบค้นเมื่อ 2012-04-10.
5. ↑  จอม ปัทมคันธิน. *แฟนหอยพันธุ์แท้*. นนทบุรี : สำนักพิมพ์ชบาเงิน, 2555. 185 หน้า. หน้า 45. ISBN 978-616904682-0
6. ↑  โลกหลงใหลของนักสะสม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Turbinella pyrum***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)