บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

**จักรพรรดินีเฉา** (จีน: 曹皇后; พินอิน: *Cáo Huánghòu*; ค.ศ. 1032–ค.ศ. 1093) หรือ **จักรพรรดินีฉือเชิ่ง** (จีน: 慈聖皇后; พินอิน: *Císhèng Huánghòu*) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์ที่สองของซ่งเหรินจงแห่งราชวงศ์ซ่ง และเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินตั้งแต่ ค.ศ. 1063–ค.ศ. 1064

จักรพรรดินีเฉาเสด็จพระราชสมภพที่เมืองหูเป่ย(มณฑลหูเป่ย) พระนางเป็นหลานสาวของเฉาปินซึ่งเป็นหนึ่งในนายพลผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซ่ง

จักรพรรดินี
-----------

ใน ค.ศ. 1033 จักรพรรดินีหลิวพันปีหลวงหรือหลิวไทเฮาซึ่งคอยปกป้องจักรพรรดินีกั้วตลอดมาได้สิ้นพระชนม์ลงและจักรพรรดิเหรินจงได้ออกว่าราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เองทำให้จักรพรรดินีกั้วได้กราบทูลจักรพรรดิเหรินจงให้เนรเทศ ลฺหวี่อี้เจี้ยน (Lü Yijian) ซึ่งเป็นอัครมหาเสนาบดีแต่ในปีเดียวกันใต้เท้าลฺวี่ได้เดินทางกลับมาและกราบทูลให้จักรพรรดิเหรินจงปลดจักรพรรดินีกั้วออกจากตำแหน่งโดยอีกสาเหตุหนึ่งมาจากการกระทบกระทั่งกันระหว่างจักรพรรดินีกั้วกับพระสนมของจักรพรรดิเหรินจง 2 พระองค์คือ พระสนมหยาง และ พระสนมชาง จักรพรรดิซ่งเรินจงจึงทรงปลดจักรพรรดินีกั้วออกจากตำแหน่ง และทรงแต่งตั้ง นางเฉา ธิดาตระกูลเฉาขึ้นเป็นจักรพรรดินีองค์ที่2 ตามคำแนะนำของเหล่าเสนาบดีที่ปรึกษา

ในปีค.ศ.1048 มีเหตุจราจลของทหารองครักษ์ในพระตำหนักของจักรพรรดินีเฉา ในขณะที่จักรพรรดิซ่งเหรินจงประทับอยู่ด้วย พระนางทรงปกป้องพระสวามีอย่างดีเยี่ยม แต่พระนางก็ถูกจักรพรรดิซ่งเหรินจงตำหนิและระแวงว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ ภายหลังสอบสวนได้ว่าพระนางมิได้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ครั้งนั้น

พระนางไม่มีพระโอรสหรือธิดากับจักรพรรดิซ่งเหรินจง ในปีค.ศ.1036 จักรพรรดิซ่งเหรินจงได้รับ จ้าวชวู พระญาติของพระองค์ อายุ 4 พระชันษา เป็นพระราชโอรสบุญธรรม พระนางจึงได้รับ จ้าวชวู เป็นพระราชโอรสบุญธรรมด้วย ต่อมาจักรพรรดิซ่งเหรินจงได้สถาปนาเป็นพระรัชทายาท จักรพรรดินีเกาจึงได้จัดงานอภิเษกสมรส รัชทายาทจ้าวชวูกับหลานสาวของพระนาง ภายหลังการสวรรคตของจักรพรรดิเหรินจง รัชทายาทจ้าวชวูจึงขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งอิงจง

### ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

ในปีค.ศ.1063 จักรพรรดิซ่งอิงจงประชวรหนัก ขุนนางที่สนับสนุนจักรพรรดินีเฉา ได้เสนอให้พระนางขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทน พระนางจึงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระโอรสบุญธรรมเป็นเวลา1ปี แต่พระนางก็ได้รับการเตือนจากขุนนางที่เป็นพระญาติ ไม่ให้พระนางกระทำการเช่นเดียวกับจักรพรรดินีหลิว พระนางจึงระมัดระวังพระองค์เรื่องนี้มาก พระนางจึงใช้พระที่นั่งที่เล็กกว่าพระที่นั่งหลักของจักรพรรดิในการว่าราชการ เมื่อจักรพรรดิฟื้นขึ้นมาในปีค.ศ.1064 บรรดาขุนนางขอให้พระนางก้าวลงจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และปล่อยให้จักรพรรดิซ่งอิงจงปกครองด้วยตัวเอง แต่พระนางปฏิเสธ อัครมหาเสนาบดีฮันชี ได้นำเหล่าขุนนางออกจากที่ประชุมเสนาบดีในขณะที่พระนางว่าราชการ ทำให้พระนางถูกบีบไม่สามารถว่าราชการต่อไปได้จึงยอมลงจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ

#### บั้นปลายพระชนม์ชีพ

ในปี ค.ศ. 1067 จักรพรรดิซ่งเฉินจงขึ้นครองราชสมบัติแล้ว พระนางได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระอัยยิกาเจ้า หรือตำแหน่งไท่หวังไท่โฮ่ว พระนางยังเป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่จักรพรรดิซ่งเฉินจง จนพระนางสวรรคตในปีค.ศ.1079

ลำดับจักรพรรดินี
----------------

| ก่อนหน้า |  | จักรพรรดินีเฉา (ซ่งเหรินจง) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **จักรพรรดินีกั้ว** |  | **รายพระนามจักรพรรดินีจีนราชวงศ์ซ่ง**  |  | **จักรพรรดินีเกา** |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lily Xiao Hong Lee, Sue Wiles: Biographical Dictionary of Chinese Women, Volume II: Tang Through Ming 618 - 1644
2. ↑  Lily Xiao Hong Lee, Sue Wiles: Biographical Dictionary of Chinese Women, Volume II: Tang Through Ming 618 - 1644
3. ↑  Lily Xiao Hong Lee, Sue Wiles: Biographical Dictionary of Chinese Women, Volume II: Tang Through Ming 618 - 1644
4. ↑  Lily Xiao Hong Lee, Sue Wiles: Biographical Dictionary of Chinese Women, Volume II: Tang Through Ming 618 - 1644
5. ↑  Lily Xiao Hong Lee, Sue Wiles: Biographical Dictionary of Chinese Women, Volume II: Tang Through Ming 618 - 1644
6. ↑  Lily Xiao Hong Lee, Sue Wiles: Biographical Dictionary of Chinese Women, Volume II: Tang Through Ming 618 - 1644
7. ↑  Lily Xiao Hong Lee, Sue Wiles: Biographical Dictionary of Chinese Women, Volume II: Tang Through Ming 618 - 1644