recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
สำหรับวัดอินทารามแห่งอื่น ดูที่ วัดอินทาราม

**วัดอินทาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 42 ไร่ 188 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา 

วัดอินทาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดอินท์** ตามประวัติวัดระบุว่าสันนิษฐานว่า สมเด็จพระอินทราชาเจ้า หรือ สมเด็จพระนครินทราธิราช เป็นผู้สร้าง แต่โดยมีหลักฐานแน่ชัด จึงประมาณปีสร้างวัดไว้เพื่อเป็นหลักในการศึกษาค้นคว้า คือประมาณ พ.ศ. 2310 อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1920 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1930 เป็นวัดร้างเมื่อคราวกรุงศรีอยุธยาถูกข้าศึกตีแตก ต่อมาในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับการบูรณะขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เกี่ยวกับการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริย์ติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เป็นต้นมา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 สร้าง พ.ศ. 2524 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กและไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานภายในอุโบสถ มีชื่อเรียกว่า "หลวงพ่อโต" เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปอยู่ในพระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* เจ้าอธิการบุญ ประมาณ พ.ศ. 2475
* พระอธิการทรง
* พระอธิการปิ่น
* พระอธิการจันทร์
* พระอธิการชั้ว
* พระอธิการลาภ
* พระอธิการบุญมา ปภสฺสโร
* พระอธิการฉิงสวโร พ.ศ. 2511–2512
* พรมหาจิตร จนฺทูปโม พ.ศ. 2514–2517
* พระครูสิริวรวัฒน์ (ประจวบ สกฺกวโร ป.ธ. 4) ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2518
* พระครูปลัดยุทธนา ธนปญฺโญ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ไอเดียเจ๋ง! ป้าย "วัดนี้ลิซ่าผ่าน" หน้าวัดอินทาราม อยุธยา เหล่าบลิ๊งค์เตรียมแวะได้เลย!". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "วัดอินทาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดอินทาราม".
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พญาทะละ (แก้ความกำกวม)

**บทความนี้มีอักษรพม่า** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรพม่า

**อัครมหาเสนาบดีพญาทะละ** (พม่า: အဂ္ဂမဟာသေနာပတိ ဗညားဒလ, เสียงอ่านภาษาพม่า: [ʔɛʔɡa̰ məhà θènàpətḭ bəɲá dəla̰]; บางครั้งเรียก **พญาทะละ** , 1518 – 1573) รัฐบุรุษ,นายพลและนักปราชญ์ชาวพม่าในระหว่างรัชสมัย พระเจ้าบุเรงนอง แห่ง ราชวงศ์ตองอู เขาเป็นที่ปรึกษาและนายพลที่พระเจ้าบุเรงนองไว้วางพระราชหฤทัยมากที่สุด และเป็นกุญแจสำคัญในการขยายและปกป้องดินแดนของ อาณาจักรตองอู ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1550 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1573 รวมถึงเป็นแม่กองบูรณะ เมืองหงสาวดี ขึ้นมาใหม่ระหว่าง ค.ศ. 1565 ถึง 1568 นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักจากการริเริ่มแปลพงศาวดารมอญเรื่อง ราชาธิราช จากภาษามอญเป็นภาษาพม่าเพื่อให้คนพม่าอ่านเข้าใจได้ง่ายขึ้น พญาทะละถึงแก่อสัญกรรมระหว่างถูกเนรเทศที่ กำแพงเพชร ภายหลังจากความพ่ายแพ้ในการพยายามพิชิต อาณาจักรล้านช้าง อีกครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Phayre 1967: 114–115
2. ↑  Harvey 1925: 178
3. ↑  Aung-Thwin 2005: 133–134
4. ↑  Aung-Thwin and Aung-Thwin 2012: 137
5. ↑  Maha Yazawin Vol. 3 2006: 34–35
**จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดินจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และเป็นอดีตนายกเทศมนตรีตำบลเสิงสาง ที่ปรึกษาพรรคเพื่อไทรวมพลัง

ประวัติ
-------

จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล (สกุลเดิม จิตรพิทักษ์เลิศ) เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509 มีพี่น้องเป็นนักการเมืองคือ ว่าที่ ร.ต.วิชัย จิตรพิทักษ์เลิศ เลขาธิการพรรคเพื่อไทรวมพลัง มนัสมนต์ จิตรพิทักษ์เลิศ และ ยลดา หวังศุภกิจโกศล

จิตรวรรณ สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เธอสมรสกับสมศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา

การทำงาน
--------

จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล เคยได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลเสิงสาง อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 จนถึงปี พ.ศ. 2550 จากนั้นจึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ โดยได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาสมัยแรก ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน พร้อมกับ ประนอม โพธิ์คำ

ในปี พ.ศ. 2564 เธอได้เริ่มก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้น โดยใช้ชื่อว่า "พรรคเพื่อไทรวมพลัง" โดยมีพี่ชาย และหลานชายเป็นเลขาธิการพรรค และหัวหน้าพรรค จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 พรรคเพื่อไทรวมพลัง ได้รับเลือกตั้ง ส.ส.แบบแบ่งเขตในพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี 2 ที่นั่ง ท่ามกลางการกล่าวถึงพรรคดังกล่าวว่าเป็นม้ามืดในการเลือกตั้งครั้งนี้

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  รู้จัก 'เพื่อไทรวมพลัง' พรรคการเมืองม้ามืด คว้าส.ส. 2 เก้าอี้ ล้มช้างสะเทือนทั้งอุบลฯ
2. ↑  เปิดตัวหลานเมีย "วีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล" นำพรรคใหม่ นอมินีสีน้ำเงิน
3. ↑  พลิกปูม "กำนันป้อ" วางมือ "ค่ายสีน้ำเงิน" จ่อซบ "พลังป้อม"
4. ↑  พรรคเพื่อไทรวมพลัง มาจากไหน? ม้ามืดคว้า 2 ที่นั่ง ส.ส.อุบลราชธานี
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๗๒, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๑๓๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
**เซอร์ เคียร์ รอดนีย์ สตาร์เมอร์** (Sir Keir Rodney Starmer, เกิด 2 กันยายน ค.ศ. 1962) เป็นนักการเมืองสหราชอาณาจักรและอดีตทนายความซึ่งในปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานและผู้นำฝ่ายค้านในรัฐสภาตั้งแต่ค.ศ. 2020 สตาร์เมอร์ได้รับเลือกตั้งเข้าเป็นสมาชิกรัฐสภาของเขตฮอลบอร์นและเซนต์แพนคราสตั้งแต่ปีค.ศ. 2015 โดยเขามีแนวคิดสังคมนิยมและถูกจัดอยู่ในกลุ่มฝ่ายซ้ายอ่อนๆ ในพรรคแรงงาน

สตาร์เมอร์เกิดที่กรุงลอนดอน และเติบโตขึ้นที่เซอร์รีย์ โดยจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาของรัฐที่โรงเรียนรีเกตแกรมมาสคูลซึ่งต่อมาในระหว่างที่ศึกษาอยู่นั้นได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนเอกชนแทน เขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยลีดส์เมื่อปีค.ศ.​ 1985 และต่อมาได้จบการศึกษาระดับสูงกว่าปริญญาตรีด้านนิติศาสตร์ที่เซนต์ เอ็ดมันด์ ฮอลล์ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในปีค.ศ. 1986

ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาทางเนติบัณฑิตแล้ว สตาร์เมอร์ได้เริ่มทำงานเป็นทนายความเฉพาะทางด้านจำเลยคดีอาญาซึ่งเน้นคดีความด้านสิทธิมนุษยชน โดยได้เข้าเป็นสมาชิกประจำสำนักงานเนติบัณฑิตโดท์ตีสตรีทก่อนที่จะได้รับแต่งตั้งเป็น"ที่ปรึกษากฎหมายในพระราชินีฯ" (Queen's Counsel ย่อ "QC") ในปีค.ศ. 2002 ในปีค.ศ. 2008 สตาร์เมอร์ได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสำนักอัยการ (DPP) จนถึงปีค.ศ. 2013 โดยภายหลังจากเสร็จสิ้นวาระการทำงานในสำนักอัยการแล้วเขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์บาร์ธชั้นอัศวิน (Knight Commander หรือ "KCB") ในปีค.ศ. 2014

สตาร์เมอร์ชนะการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสามัญชนในปีค.ศ.​ 2015 และได้รับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีการอพยพเงาในปึค.ศ. ​2015 และต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีเงาในเดือนตุลาคม ค.ศ.​ 2016 ในตำแหน่งรัฐมนตรีการออกจากสหภาพยุโรปเงาซึ่งมีขึ้นในภายหลังจากเหตุการณ์เบร็กซิต โดยเขาได้เสนอให้มีการทำประชามติครั้งที่สองในเรื่องนี้โดยเขาได้ลงความเห็นว่าจะตัดสินใจเลือกลงคะแนนเพื่อที่จะคงอยู่ในสหภาพยุโรปต่อไป 

ภายหลังจากการพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งทั่วไปค.ศ.​ 2019 เขาได้ขึ้นมาเป็นหัวหน้าพรรคแรงงานแทนเจเรมี คอร์บิน เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 ตำรวจอังกฤษได้ประกาศเปิดการสอบสวนการละเมิดกฎการกักขังด้านสุขอนามัยที่มีผลบังคับใช้ในปี พ.ศ. 2564 ในสหราชอาณาจักร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Starmer, Rt Hon. Sir Keir, (born 2 Sept. 1962), PC 2017; QC 2002; MP (Lab) Holborn and St Pancras, since 2015 | WHO'S WHO & WHO WAS WHO". *www.ukwhoswho.com*. 2007. doi:10.1093/ww/9780199540884.013.U43670. ISBN 978-0-19-954088-4. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 July 2020. สืบค้นเมื่อ 4 January 2020.[*ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้*]
2. ↑  Belize (1997). "Belize government gazette". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 July 2020. สืบค้นเมื่อ 2 July 2020.
**คริสตจักรซีเรียเอกเทศมะละบาร์** (อังกฤษ: Malabar Independent Syrian Church; MISC) หรือ **คริสตจักรโตฬิยูร** (อังกฤษ: Thozhiyur Church) เป็นคริสตจักรที่มีศูนย์กลางอยู่ที่รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในคริสตจักรของชุมชนศาสนาคริสต์นักบุญทอมัส ซึ่งมีที่มาย้อนไปได้ถึงศาสนกิจชองนักบุญทอมัสอัครทูตในศตวรรษที่ 1

คริสตจักรนี้แยกตัวออกเป็นอิสระจากคริสตจักรหลักของมลังกรในอินเดียเมื่อปี 1772 และได้รับการรับรองสถานะเป็นเอกเทศโดยศางสูงในปี 1862 ธรรมเนียมและจารีตของคริสตจักรปฏิบัติตามแบบออร์ทอดอกซ์โอเรียนทอล ยึดจารีตเวสต์ซีเรีย และเลือกใช้ภาษาซีเรียกับภาษามลยาฬัมเป็าหลักในระหว่างประกอบศาสนพิธีกูร์โบโนอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นการฉลองศีลมหาสนิทที่มีอิทธิพลทางประวัติศาสตร์มาจากคริสตจักรแห่งตะวันออก

ศาสนาคริสต์สายนักบุญทอมัสสามารถย้อนที่มาไปได้ถึงนักบุญทอมัสอัครทูต ซึ่งตามธรรมเนียมได้มาเปลี่ยนศาสนาผู้คนในอินเดียในศตวรรษที่ 1 คริสต์ศาสนาสาขานี้เป็นส่วนหนึ่งของคริสตจักรแห่งตะวันออกซึ่งมีศูนย์กลางในเปอร์เซีย อย่างน้อยตั้งแต่ศตวรรษที่ 7 ชุมชนนี้คงความสมานฉันท์กระทั่งศตวรรษที่ 17 เมื่อเกิดข้อพิพาทกับ *ปาโดราโด* ของตักรวรรดิโปรตุเกสในอินเดีย ซึ่งนำไปสู่การสาบานต่อหน้ากางเขนคูแนนในปี 1653 และการแบ่งคริสต์ศาสนาสาขานี้เป็นคริสตจักรซีเรีย-มะละบาร์ และบรรดาสาขาที่เป็นเอกเทศ ขาที่เป็นเอกเทศหรือที่รู้จักในชื่อคริสตจักรมลังกรได้สร้างสายสัมพันธ์อันดีกับคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ซีเรียของอันติออค

อ้างอิง
-------

1. ↑  *The forgotten bishops : the Malabar Independent Syrian Church and its place in the story of the St. Thomas Christians of South India*. Gorgias Press. 2009. ISBN 978-1-60724-619-0.
2. ↑  "Misc – Malabar Independent Syrian Church".
3. ↑  Baum, p. 53.
4. ↑  Neill, p. 214.
5. ↑  Neill, p. 319.
6. ↑  "Christians of Saint Thomas". *Encyclopædia Britannica*. Retrieved February 9, 2010.
**เมาริตส์ กอร์เนลิส แอ็ชเชอร์** (ดัตช์: *Maurits Cornelis Escher หรือ M.C. Escher*) เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1898 ที่เมืองเลววาร์เดิน (Leeuwarden) ประเทศเนเธอร์แลนด์ ถึงแก่กรรม 27 มีนาคม ค.ศ. 1972 เป็นศิลปินสาขาเลขนศิลป์ ผู้มีผลงานที่ใช้หลักการทางเรขาคณิต ไม่ว่าจะเป็นรูปทรง มิติ ภาพลวงตา และเทสเซลเลชัน ถึงแม้ว่าเขาจะมีความรู้ทางคณิตศาสตร์ไม่มากนักก็ตาม

ประวัติ
-------

แอ็ชเชอร์เริ่มต้นศึกษาขั้นต้นระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาเช่นเดียวกับนักเรียนทั่วไป แต่เรียนได้ไม่ค่อยดีนัก เว้นแต่วิชาด้านทั้งดนตรีและงานช่าง ด้วยความเป็นศิลปินที่ประยุกต์แนวคิดคณิตศาสตร์ไว้ในผลงาน ทำให้ผู้คนส่วนมากเข้าใจว่าเขาเก่งทางคณิตศาสตร์ แต่ความจริงแล้วเขาแทบจะไม่เอาไหนเลย และจะว่าไปแล้ว วิชาอื่น ๆ ก็แย่พอกัน เขายอมรับว่า เขาเรียนทั้งคณิตศาสตร์และพีชคณิตได้ไม่ดี ส่วนเรขาคณิตนั้น แม้จะสร้างจินตนาการให้เขาในภายหลัง แต่เมื่อครั้งเรียนหนังสือก็เรียนได้ไม่ดีเช่นกัน 

แอ็ชเชอร์เข้าศึกษาสถาปัตยกรรม ที่โรงเรียนสถาปัตยกรรมและมัณฑนศิลป์ (ค.ศ. 1919 – 1922) ในเมืองฮาร์เลม เริ่มสนใจงานกราฟิกและการเดินทางท่องเที่ยวเพื่อสเกตช์ภาพทั่วยุโรปเป็นเวลาหลายปี ทำงานเป็นนักร่างแบบ วาดภาพประกอบหนังสือ นักออกแบบผ้าทอ และวาดจิตรกรรมฝาผนัง 

ผลงานเริ่มเด่นชัดเมื่อ เริ่มมีการทำภาพพิมพ์ขึ้น หลังปี ค.ศ. 1937 และเริ่มเบี่ยงเบนความสนใจจากสถาปัตยกรรมมายังภาพพิมพ์นับแต่นั้นมา โดยมีการใช้หลักทางเรขาคณิตเป็นแนวคิด ทั้งเรื่องของรูปทรง มิติ และภาพลวงตา 

แอ็ชเชอร์สมรสกับเยททา อูมีเคอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1924 และอาศัยอยู่ในกรุงโรมประเทศอิตาลี กระทั่งปี ค.ศ. 1935 จากนั้น สถานการณ์ทางการเมืองทำให้ต้องย้ายไปยังสวิตเซอร์แลนด์ และต่อมาไปยังเบลเยียม ครั้นปี ค.ศ. 1941 ขณะเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพเยอรมันยึดกรุงบรัสเซลส์ แอ็ชเชอร์จึงเดินทางกลับไปยังเนเธอร์แลนด์ และอาศัยในเมืองบาร์น (Baarn) และลาเริน (Laren) และทำงานที่นั่นกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1972 เมื่ออายุได้ 74 ปี

ผลงานที่มีชื่อเสียง
-------------------

Relativity, 1953.
* Self-Portrait, 1929
* Hand with Reflecting Sphere, 1935
* Development I, 1937
* Three Spheres II, 1946
* High and Low, 1947
* Another World II, 1947
* Eye, 1948
* Contrast (Order and Chaos), 1950
* Puddle, 1952
* Reality, 1953
* Print Gallery, 1956
* Smaller and Smaller, 1956
* Whirlpools, 1957
* Belvedere, 1958
* Circle Limit III, 1959
* Circle Limit IV (Heaven and Hell), 1960
* Waterfall , 1961
* Möbius Strip I, 1961
* Möbius Strip II, 1963
* Knots, 1965
* Metamorphosis III, 1967-8
* Snakes, 1969

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (อังกฤษ) เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2011-02-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ศรันยู ศรุติสุต** ชื่อเล่น **แอนดรูว์** นักร้องและนักแสดงชาวไทย สังกัดโมโน มิวสิค

ประวัติ
-------

แอนดรูว์เกิดและเติบโตที่สหรัฐอเมริกา ที่นั่นเขาได้ใช้ชีวิตละเรียนรู้วัฒนธรรมด­นตรีของคนผิวสี และเมื่อเขากลับมาอยู่ที่ประเทศไทยก็ได้รั­บการชักชวนจากสถาบันดนตรีแห่งหนึ่งให้มาออ­ดิชั่น เพื่อเข้าร่วมโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่ชิ้นนี้เพราะ­เขาจะสามารถเติมเต็มในตำแหน่ง Rapper ได้ เขาสามารถผ่านรอบการคัดเลือกที่หนักและหิน โดยต้องอาศัยการปรับตัวที่มากกว่าปกติ เนื่องจากวัฒนธรรมการใช้ชีวิตและการทำงานท­ี่แตกต่างกันซึ่งการได้มาเป็นส่วนหนึ่งของ Evo Nine คือการเปลี่ยนชีวิตของเขาไปเลยทีเดียว

ผลงาน
-----

ผลงานเพลง(Evo Nine)

| รายละเอียดอัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- |
|  **Evo Nine** * **ปี:**  -
* **สังกัด:**  โมโนมิวสิก
* **วางแผง:**  -
 | 1. Make Your Dance
2. Superman
3. The Other Feat. แคนดี้ มาเฟีย
4. BATMAN (มนุษย์ค้างคาว)
 |
|

* ผลงานละครชิทคอม

| ละครชิทคอม |
| --- |
|
| ปี พ.ศ. | เรื่อง | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| 2557 | Roommate (ละครซิทคอม) | เคิร์ท |  |
|

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **Evo Nine**
**วัดนาบุญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรังสิต อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูปทุมบุญเขตต์ (ภเชน อาภากโร) เป็นเจ้าอาวาส

วัดนาบุญสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2427 โดยได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าพระราชทานที่ดินให้เป็นวิสุงคามสีมา เขตอาวาสสงฆ์ (หมู่บ้านพระอารามสงฆ์) พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ เสด็จทรงเป็นประธานผู้ขอพระราชทานที่ดิน และริเริ่มสร้างวัดขึ้นอุทิศถวายเป็นพระอารามสงฆ์เพื่อให้คณะสงฆ์ได้พำนักอาศัยอยู่ปฏิบัติพุทธศาสนกิจ ตามพระธรรมวินัยมาจนถึงปัจจุบันนี้ ได้เริ่มสร้างวัดขึ้น และให้ขนานนามว่า **วัดนาบุญปุญญเขตดาราราม** เริ่มเปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2437 และได้มอบที่วัดให้ทางราชการได้เปิดโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษา

อุโบสถหลังแรกถูกมุงด้วยสังกะสี มีคูน้ำล้อมรอบอุโบสถเป็นเขตนิมิตร เพื่อทำสังฆกรรม (ที่เรียกว่าโบสถ์น้ำ) ต่อมาอุโบสถนี้ ได้ชำรุดทรุดโทรมผุพังลงมาก ดังนั้นจึงทำการรื้อถอนออกแล้วสร้างอุโบสถเป็นตัวตึกคอนกรีตขึ้นใหม่ ดังที่ได้เห็นอยู่ในปัจจุบัน แล้วขอพระราชทานอุญาต ผูกพัทธสีมาขึ้นใหม่ เพื่อเป็นเขตในการประชุมสงฆ์ เพื่อทำสังฆกรรมกิจของสงฆ์ เมื่อปี พ.ศ. 2491 เป็นต้นมา แรกเริ่มสร้างเดิมมีกุฏิ 3–4 หลัง เป็นเรือนไม้ทรงไทยมุงสังกะสี มีศาลาการเปรียญไม้มุงด้วยสังกะสี 1 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญคอนกรีต สร้างขึ้นใหม่อีก 2 หลัง ใต้ถุนสูง 2 เมตรครึ่ง อย่างละ 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนาบุญ". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดนาบุญ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดนาบุญ (คลอง 9) ต.รังสิต อ.ธัญบุรี ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
**วัดดอนใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านคลองซอยที่ 8 ตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่วัด 20 ไร่ 28 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มแวดล้อมด้วยที่นา

วัดดอนใหญ่เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยหลวงโยธานฤบาลและนางสะอาดผู้เป็นภรรยา ถวายที่นาประมาณ 13 ไร่ ต่อมานางเพิ่มได้ถวายที่นาอีก 12 ไร่ ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า **วัดกลางคลองแปด** ตามชื่อภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465

สิ่งโดดเด่นในวัด คือ อุโบสถเงิน เป็นแบบจัตุรมุข ชาวบ้านขนานนามว่า *อุโบสถเงินในปทุมทอง* ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่สีขาว นามว่า *สมเด็จพระสุวรรณปทุมพุทธพจนวราภรณ์* หรือ *หลวงพ่อใจดีมั่งมีศรีสุข* วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปต่าง ๆ เช่น พระพิฆเณศ พระพรหม องค์ท้าวจตุคามรามเทพ เทพทันใจ พระแม่ธรณี พระสีวลี พระอุปคุต พระพุทธชินราช และไอ้ไข่ ภายในวัดยังมีการสร้างอนุสรณ์ของพระมหากษัตริย์ที่สำคัญอย่างสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระเจ้าตากสินมหาราช และพระปิยมหาราชเป็นต้น ภายนอกบริเวณวัดยังมีบ่อเลี้ยงปลาสำหรับให้อาหารปลาได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดดอนใหญ่". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "จ้าอาวาสเชิญชวน ปชช.ท่องเที่ยววัดดอนใหญ่ช่วงวันหยุด". บ้านเมือง. 17 สิงหาคม 2563.
3. ↑  "วัดดอนใหญ่ Wat Don Yai ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
**วัดบางโฉลงใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านเกาะบางโฉลง ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 42 ไร่ 3 งาน 12 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีลักษณะเป็นเกาะเหลี่ยมน้ำล้อมรอบ ทิศเหนือและทิศตะวันออกจดคลองบางโฉลง ทิศใต้และทิศตะวันตกจดคลองอ้อมเกาะ

วัดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2301 สมัยปลายกรุงศรีอยุธยา เดิมมีชื่อว่า **วัดเกาะแก้วสว่างอารมณ์** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางโฉลงใน" เข้าใจว่าเพื่อให้มีนามตรงกับตำบลที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 วัดบางโฉลงในได้รับรางวัลจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ 2 ครั้ง คือ วัดพัฒนาตัวอย่าง พ.ศ. 2540 และวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่น พ.ศ. 2544

วัดบางโฉลงในมีอุโบสถกว้าง 8.90 เมตร ยาว 17.50 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย เป็นพระประธาน 2 องค์ กุฏิสงฆ์ 18 หลัง ศาลาการเปรียญไม้สัก หลวงพ่อเพ็ชร และพระสัมฤทธิ์รวม 2 องค์ นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ สร้างขึ้นมาพร้อมกับอุโบสถหลังเก่า

วัดมีประเพณีตักบาตรดอกไม้ ผู้ถือศีลและพุทธศาสนิกชนจะนำดอกไม้มาถวายพระสงฆ์ในวันเข้าพรรษา เพื่อพระสงฆ์ได้นำดอกไม้ไปกระทำพิธีสังฆกรรมในพระอุโบสถ ซึ่งถือปฏิบัติมาเป็นเวลากว่า 100 ปี โดยดอกไม้ที่นำมาตักบาตร ได้แก่ ดอกบัว ดอกมะลิ ดอกเข็ม ดอกเข้าพรรษา ดอกพุทธรักษา และดอกไม้อื่น ๆ ที่มีอยู่ในท้องถิ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางโฉลงใน". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดบางโฉลงใน". สมาคมการค้า พัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "ศิลปวัฒนธรรมและประเพณี". องค์การบริหารส่วนตำบลบางโฉลง.
4. ↑  "ประเพณี "ตักบาตรดอกไม้" วัดบางโฉลงใน". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
| ฮาชิบะ โทมะ |
| --- |
|   |
| 

| **ชื่อ - นามสกุล** |
| --- |
| **ชื่อไทย** | ฮาชิบะ โทมะ |
| **ชื่ออังกฤษ** | Rowen Hashiba |
| **ชื่อญี่ปุ่น** | (ญี่ปุ่น: 羽柴当麻; โรมาจิ: *Hashiba Tōma*) |
| **เสียงพากย์** |
| **ญี่ปุ่น** | ฮิโรชิ ทาเคมูระ |
| **อังกฤษ** | วาร์ด เพอร์รี |
| **ไทย** | บัญชา เหมะบุตร (ช่อง 5) พงศ์พันธุ์ เจียมชวลิต (การ์ตูนอินเตอร์) |
| **ข้อมูลเฉพาะ** |
| **เพศ** | ชาย |
| **วันเกิด** | 27 ตุลาคม ค.ศ. 1973 |
| **อายุ** | 49 ปี |
| **กรุ๊ปเลือด** | กรุ๊ปเอบี |
| **ความสูง** | 178 ซม. |
| **น้ำหนัก** | 65 กก. |
| **ราศี** | ราศีตุล |
| **สีผม** | สีฟ้า |
| **สีนัยน์ตา** | สีฟ้า |
| **ลักษณะนิสัย** | ฉลาดเฉลียว และเป็นนักวางแผน |
| **งานอดิเรก** | อ่านหนังสือ |
| **บ้านเกิด** | จังหวัดโอซาก้า |

 |
| 

| **เกราะเกียร์** |
| --- |
| **เกราะเกียร์** | เกราะเกียร์ เท็นคู |
| **ลูกแก้วประจำเกราะเกียร์** | ลูกแก้วฉิ ลูกแก้วแห่งสติปัญญา |
| **อาวุธ** | ธนู |
| **ท่าไม้ตาย** | ศรคลื่นอากาศ |

 |
|  |

**ฮาชิบะ โทมะ** (ญี่ปุ่น: 羽柴当麻; โรมาจิ: *Hashiba Tōma*) หรือ **เท็นคู โทมะ** (ญี่ปุ่น: 天空のトウマ; โรมาจิ: *Tenkū no Tōma*) เป็นตัวละครในเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์

ประวัติ
-------

โทมะ แห่งเท็นคู คือนักรบผู้สวมเกราะเท็นคู **(สุญญากาศ)** ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจาก สติปัญญา เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งปัญญา (CHI) เป็นคุณสมบัติประจำกาย ใช้ ธนู เป็นอาวุธ โทมะเป็นคนฉลาดเฉลียว มีไอคิวถึง 250 และได้ฉายาว่า "มนุษย์คอมพิวเตอร์" เขาจึงมักจะเป็นมันสมองของกลุ่มในการวางแผนต่าง ๆ ในการต่อสู้อยู่เบื้องหลังเสมอ นอกจากนี้ยังเป็นคนที่คอยห้ามปรามเวลาที่ เรียว กับ ชู มีเรื่องทะเลาะกันอีกด้วย 

ดูจากภายนอกแล้ว เหมือนโทมะจะเป็นคนนิ่ง ๆ เยือกเย็น จนดูค่อนข้างจะออกไปทางหยิ่ง แต่แท้จริงแล้วโทมะเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนไหวมาก และถึงแม้จะฉลาดเฉลียวเพียงนี้ แต่สมัยเด็ก ๆ โทมะก็เคยสอบได้ 0 คะแนนเหมือนกัน เพราะเขาลืมเขียนชื่อลงในกระดาษคำตอบ

  


| * ด
* ค
* ก
ซามูไรทรูปเปอร์ |
| --- |
| ตัวละครหลัก | ซานาดะ เรียว • ชู เร ฟาน • ดาเตะ เซจิ • โมริ ชิน • ฮาชิบะ โทมะ |
| OVA | จิตวิญญาณแห่งนักรบ • ตำนานเกราะ คิโคเท • คืนชีพตำนานเกราะนักรบ |
| เพิ่มเติม | เกราะเกียร์ • เพลงประกอบภาพยนตร์ |
**สามเจดีย์**ของวัดฉงเชิ่ง หรือ **ฉงเชิ่งซี่ซานต่า** (จีน: 崇圣寺三塔; พินอิน: *Chóngshèng Sì Sāntǎ*) เป็นหมู่เจดีย์สามองค์ที่หน้าตาเหมือนกัน จัดเรียงกันเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองเก่าต้าหลี่ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีอายุเก่าแก่ย้อนไปได้ถึงอาณาจักรหนานเจ้าและต้าหลี่ในศตวรรษที่ 9-10 เจดีย์สามองค์สร้างขึ้นจากอิฐและเคลือบด้วยดินเหนียวสีขาว และสามารถมองเห็นได้จากเมืองเก่าต้าหลี่ ทำให้สามเจดีย์นี้เป็นจุดหมายตาของเมือง

เจดีย์องค์หลัก เจดีย์เชียนสุน (จีน: 千寻塔; พินอิน: *Qiānxún Tǎ*) ว่ากันว่าสร้างขึ้นระหว่างปี 823-840 โดยกษัตริย์ช่วน เฟิงยู่ (Quan Fengyou; 劝丰佑) แห่งอาณาจักรหนานเจ้า มีความสูง 69.6 เมตร และเป็นหนึ่งในเจดีย์ที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ของจีน มีลักษณะแปลนพื้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสและมีความสูงสิบหกชั้น เชื่อว่าผู้ออกแบบเจดีย์มาจากฉางอาน (ปัจจุบันคือซีอาน) ราชธานีของถัง และที่ตั้งของเจดีย์ห่านป่าน้อยซึ่งมีนูปแบบคล้ายกันกับเจดีย์นี้ แต่มีอายุเก่าแก่กว่านับร้อยปี เจดีย์เคียงอีกสององค์สร้างขึ้นในราวร้อยปีให้หลัง ประกบสองข้างขอบเจดีย์กลาง และมีความสูง 42.19 เมนร มีลักษณะแปลนพื้นเป็นรูปแปดเหลี่ยม และสูงสิบชั้น 

ในระหว่างการบูรณะเจดีย์เชียนสุนปี 1979 มีการพบแผ่นทองสัมฤทธิ์ซึ่งจารึกปีบูรณะครั้งก่อนไว้ ได้แก่ ปี 1000, 1142 และ 1145

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Qianxun Pagoda at Chongsheng Temple in Dali of Yunnan Province เก็บถาวร 2016-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. From China.org.cn. Retrieved on 2008-02-11.
2. ↑  Three Pagodas. From TravelChinaGuide.com. Retrieved on 2008-02-12.
**เกตุ วงศ์กาไสย** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 1 สมัย สังกัดพรรคอิสระ เป็นอดีตนายกเทศมนตรีเมืองมหาสารคาม 2 สมัย และเป็นอดีตหัวหน้าพรรคอิสระ

ประวัติ
-------

นายเกตุ วงศ์กาไสย เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2453 เคยรับราชการครูในสังกัดกรมอาชีวศึกษา จนได้รับตำแหน่งเป็นครูใหญ่โรงเรียนการช่างมหาสารคาม ระหว่างปี พ.ศ. 2487 ถึงปี พ.ศ. 2494 (ปัจจุบันคือ วิทยาลัยเทคนิคมหาสารคาม)

นายเกตุ วงศ์กาไสย ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นายกเทศมนตรีเมืองมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2499 หลังจากนั้นจึงได้ลาออกไปจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2499 โดยมีเขาเป็นหัวหน้าพรรค และนายเรืองยศ ทองโรจน์ เป็นเลขาธิการพรรค และมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ได้ ส.ส.จังหวัดมหาสารคาม 2 ที่นั่ง แต่เขาไม่ได้รับเลือก และนายเกตุ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็น ส.ส.คนเดียวของพรรค

ต่อมานายเกตุ ได้กลับมาทำงานการเมืองท้องถิ่นอีกครั้ง โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองมหาสารคาม โดยดำรงตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2511-2513 และร่วมจัดตั้งพรรคสังคมชาตินิยม ในปี พ.ศ. 2518

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2511 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์ช้างเผือก (บ.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทำเนียบผู้บริหารจากเว็บไซต์ วิทยาลัยเทคนิคมหาสารคาม
2. ↑  วารสารเทศบาลเมืองมหาสารคาม ฉบับที่ 22 ประจำเดอนสิงหาคม 2559[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑   ราชกิจจานุเบกษาประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจดทะเบียนพรรคอิสระ เล่ม 74 ตอน 1ง หน้า 20 1 มกราคม พ.ศ. 2500
4. ↑  ตลาดโต้รุ่งกับวิถีชีวิตผู้คนในจังหวัดมหาสารคามระหว่างปี พ.ศ. 2500-2558
5. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งพรรคการเมือง เก็บถาวร 2011-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนราชกิจจานุเบกษา เล่ม 92 ตอนที่ 193 วันที่ 18 กันยายน 2517
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๕ ตอนที่ ๑๒๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐๓๐, ๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๑
บทความนี้เกี่ยวกับพระอิสริยยศ สำหรับวรรณคดี ดูที่ ราชาธิราช
สำหรับกษัตริย์มอญ ดูที่ พระเจ้าราชาธิราช
**พระราชาธิราช** (สันสกฤต: ราชาธิราช; อังกฤษ: King of Kings) หมายถึง พระราชาผู้เป็นใหญ่กว่าพระราชาอื่น ๆ จึงมีความหมายเทียบเท่า "จักรพรรดิ" ที่ใช้ในปัจจุบัน

ประวัติ
-------

พระอิสริยยศนี้พระเจ้าตุกุลติ-นินูรตะที่ 1 แห่งจักรวรรดิอัสซีเรียกลางทรงเริ่มใช้เป็นครั้งแรก ต่อมาจึงแพร่หลายในสถาบันกษัตริย์ในตะวันออกกลาง โดยเฉพาะในประเทศอิหร่านสมัยจักรวรรดิอะคีเมนิดและจักรวรรดิซาเซเนียน ซึ่งพระประมุขมีพระอิสริยยศเป็น*ชาห์แห่งชาห์*

ศาสนา
-----

### ศาสนาพุทธ

คัมภีร์สัทธัมมปัชโชติกา คุหัฏฐกสุตตนิทเทสวรรณนา ระบุว่าพระตถาคตทรงเป็น "ราชาธิราชา เทวานํ อติเทโว สกฺกานํ อติสกฺโก พฺรหฺมานํ อติพฺรหฺมา" (พระราชาธิราช เทพยิ่งกว่าเทพทั้งหลาย สักกะยิ่งกว่าสักกะทั้งหลาย พรหมยิ่งกว่าพรหมทั้งหลาย)

### ศาสนาคริสต์

ในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1 และหนังสือวิวรณ์ ระบุว่าพระเยซูเป็น*พระมหากษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งปวง และองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้านายทั้งปวง*

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. ↑  *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554*, หน้า 997
2. ↑  *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554*, หน้า 309
3. ↑  "Stone Foundation Tablet with a Historical Inscription of King Tukulti-Ninurta I in Assyrian". The Morgan Library & Museum. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
4. ↑  คุหฏฺฐกสุตฺตนิทฺเทสวณฺณนา
5. ↑  1 ทิโมธี 6:15

บรรณานุกรม

* ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554*. พิมพ์ครั้งที่ ๒, กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556. 1,544 หน้า. ISBN 978-616-7073-80-4
เพดานพัดในระเบียงคดที่มหาวิหารกลอสเตอร์ อังกฤษทำจากหินที่พบในท้องถิ่นเดิมสร้างเมื่อค.ศ. 1608
เพดานพัดที่มหาวิหารบาธ อังกฤษทำจากหินที่พบในท้องถิ่นเดิมสร้างเมื่อค.ศ. 1608 และบูรณะเมื่อราวค.ศ. 1860 ระหว่างสมัยวิคตอเรีย
**เพดานพัด** (อังกฤษ: Fan vault) เป็นเพดานที่ใช้ในสถาปัตยกรรมกอธิคเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ ซึ่งเป็นสมัยหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอธิคอังกฤษซึ่งสันของเพดานแยกออกไปเป็นแฉกคล้ายรูปพัด ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่มีเฉพาะในอังกฤษ

เพดานพัดพบครั้งแรกเมื่อประมาณปีค.ศ. 1351ซึ่งจะเห็นได้จากทางเดินด้านใต้ของระเบียงคดที่มหาวิหารกลอสเตอร์ที่สร้างโดยทอมัสแห่งเคมบริดจ์ (Thomas of Cambridge) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 สิ่งก่อสร้างนี้เป็นที่รู้จักกันว่าแอบบีกลอสเตอร์ (Abbey Church at Gloucester) งานที่แสดงลักษณะของเพดานพัดที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งคือเพดานเหนือบันไดที่มหาวิหารออกซฟอร์ด และเพดานพัดที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ที่ชาเปลคิงส์คอลเลจที่ เคมบริดจ์

ที่มา
-----

การสร้างเพดานพัดเริ่มขึ้นที่มหาวิหารกลอสเตอร์เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 ภายในทางเดินด้านตะวันออกของระเบียงคด ตัวอย่างอื่นๆ ก็พบในเมืองกลอสเตอร์ซึ่งแสดงว่าช่างหินในบริเวณนี้มีบทบาทสำคัญในการสร้างเพดานแบบนี้

ตัวอย่างงานเพดานพัด
-------------------

* ชาเปลคิงส์คอลเลจที่ เคมบริดจ์ - คริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็น เพดานพัดที่ใหญ่ที่สุดในโลก
* มหาวิหารปีเตอร์บะระห์ - คริสต์ศตวรรษที่ 16 ทางมุขด้านตะวันออกของหอแบบโรมาเนสก์
* แอบบีเวสต์มินสเตอร์ - Lady Chapel ค.ศ. 1503-ค.ศ. 1519
* แอบบีแชร์บอน มณฑลดอร์เซ็ท
* มหาวิหารบาธ มณฑลซอมเมอร์เซ็ทราว ค.ศ. 1860

อ้างอิง
-------

1. ↑  Brittania: Architecture of Gloucester Cathedral (บริทาเนีย: สถาปัตยกรรมของมหาวิหารกลอสเตอร์)
2. ↑  "Pevsner Architectural Guides fan vault design (สถาปัตยกรรมการออกแบบเพดานพัดโดยเพฟเนอร์)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27. สืบค้นเมื่อ 2008-01-21.
3. ↑  David Verey, *Gloucestershire*, Yale University Press, New Haven, connecticut, USA (1976) (มณฑลกลอสเตอร์ โดย เดวิด เวเรย์)
4. ↑  *Art and Architecture* fan vault example from Henry VII Lady Chapel (ศิลปะและสถาปัตยกรรม: ตัวอย่างสถาปัตยกรรมเพดานพัดในLady Chapel ของพระเจ้าเฮนรีที่ 7)

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เพดานพัด**

* แผนผังมหาวิหาร
* สถาปัตยกรรมกอธิค
* เพดานโค้ง
|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของเนื้อหา |
| ปัญญาประดิษฐ์ |
| 
เป้าหมาย |
| * การประมวลภาษาธรรมชาติ
* การแทนความรู้
* การเรียนรู้ของเครื่อง
* คอมพิวเตอร์วิทัศน์
* ปัญญาประดิษฐ์ทั่วไป
* วิทยาการหุ่นยนต์
* Planning
 |
| 
วิธีการ |
| * การเรียนรู้เชิงลึก
* ขั้นตอนวิธีเชิงวิวัฒนาการ
* Bayesian network
* Symbolic
 |
| 
ปรัชญา |
| * การทดสอบทัวริง
* ห้องอักษรจีน
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

|  |
| --- |
| **ปัญญาประดิษฐ์**
ศัพท์ปัญญาประดิษฐ์ |
| GOFAI |
| การค้นหาในปริภูมิสถานะ |
| การวางแผนอัตโนมัติ |
| การค้นหาเชิงการจัด |
| ระบบผู้เชี่ยวชาญ |
| การแทนความรู้ |
| ระบบอิงความรู้ |
| Connectionism |
| ข่ายงานประสาทเทียม |
| ชีวิตประดิษฐ์ |
| ปัญญาประดิษฐ์แบบกระจาย |
| การเขียนโปรแกรมเชิงพันธุกรรม |
| ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรม |
| ปัญญากลุ่ม |
| Artificial beings |
| Bayesian methods |
| เครือข่ายแบบเบย์ |
| การเรียนรู้ของเครื่อง |
| การรู้จำแบบ |
| ระบบฟัซซี |
| ตรรกศาสตร์คลุมเครือ |
| ฟัซซีอิเล็กทรอนิกส์ |
| Philosophy |
| ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม |
| สำนึกประดิษฐ์ |
| การทดสอบทัวริง |

ABC Artificial beings เป็นชนิดหนึ่งของสิ่งมีชีวิตเทียมที่สามารถเลียนแบบลักษณะและพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตธรรมชาติได้ พวกเขาถูกสร้างขึ้นโดยใช้เทคโนโลยีชีวภาพและนาโนเทคโนโลยีที่สูงขั้น และสามารถเขียนโปรแกรมได้เพื่อวัตถุประสงค์ต่าง ๆ เช่นการวิจัย การบันเทิง หรือการสงคราม ABC Artificial beings มีอำนาจปกครองและความฉลาดสูง และสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมและสถานการณ์ที่แตกต่างกันได้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เป็นที่ท้าทายในเชิงจริยธรรมและสังคม เช่น \*\*สิทธิ​ของ​พวกเขาเป็นอย่างไร\*\* หน้าที่และความรับผิดชอบ และฐานะทางจริยธรรม\*\*จิตสํานึกประดิษฐ์\*\* (AC) หรือที่เรียกว่า \*\*จิตสํานึกของเครื่องจักร (MC)\*\*, \*\*จิตสํานึกสังเคราะห์\*\* หรือ \*\*จิตสํานึกดิจิทัล\*\* เป็นจิตสํานึกที่สมมติฐานว่าเป็นไปได้ในปัญญาประดิษฐ์ นอกจากนี้ยังเป็นสาขาวิชาที่สอดคล้องกันซึ่งดึงข้อมูลเชิงลึกจาก \*\* ปรัชญาของจิตใจ \*\*, \*\* ปรัชญาของปัญญาประดิษฐ์ \*\*, \*\* วิทยาศาสตร์ความรู้ความเข้าใจ \*\* และ \*\* ประสาทวิทยา \*\* คําศัพท์เดียวกันนี้สามารถใช้กับคําว่า "ความรู้สึก" แทน "สติ" เมื่อเฉพาะเจาะจง
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  

* วิกิพีเดีย](
**ฟุกกิง** (เยอรมัน: *Fugging เดิมสะกดว่า Fucking*) เป็นหมู่บ้านในประเทศออสเตรีย ในเทศบาลเมืองทาร์สดอร์ฟ ในเขตอินน์ (Innviertel) ทางตะวันตกของรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ห่างจากทางตอนเหนือของ ซาลซ์บูร์ก 33 กม. และห่างจากชายแดนประเทศเยอรมนีทางตะวันตก 4 กม.

ถึงมีหมู่บ้านจะมีประชากรเพียง 106 คน (ปี 2020) หมู่บ้านกลายมาเป็นที่สนใจในโลกภาษาอังกฤษจากชื่อเดิมที่การะสะกดเหมือนกันกับคำหยาบคายในภาษาอังกฤษ "fucking" (แปล: "การเย็ด")

ประวัติ
-------

ประวัติการตั้งถิ่นฐานของหมู่บ้าน Fucking มีมาอย่างน้อยตั้งแต่ปี 1070 โดยตั้งตามชื่อชายในศตวรรษที่ 6 ที่ชื่อ Focko ส่วน "-ing" เป็นคำเสริมท้ายในภาษาเก่าของภาษากลุ่มเจอร์แมนิก ที่แสดงที่มาของคน ที่มาของคำที่จะติดไปด้วย ดังนั้น Fucking มีความหมายว่า "สถานที่ของ ชายชื่อ Focko" หมู่บ้านนี้มีประชากร 107 คน

Fucking ถือเป็นสถานที่โด่งดังในเรื่องป้ายจราจร ที่นักท่องเที่ยวมักจะหยุดมาถ่ายรูปป้ายจราจร และยังมักถูกขโมยเป็นประจำ ซึ่งก็ต้องมีกองทุนส่วนกลางสำหรับจ่ายค่าป้ายที่ถูกขโมยไป ในปี 2004 หลังจากที่ถูกขโมยป้ายอยู่บ่อยครั้ง จึงมีการลงคะแนนเสียงให้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้าน แต่ก็มีการคัดค้านเกิดขึ้น ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 ป้ายถนนได้ถูกแทนที่โดยป้ายป้องกันขโมยโดยเชื่อมเหล็กและตรีงไว้ด้วยคอนกรีต เพื่อป้องกันการขโมย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tarsdorf Official map
2. ↑  Official governmental Homepage of Tarsdorf Municipality
3. ↑  Parker, Quentin (18 July 2010). *Welcome to Horneytown, North Carolina, Population: 15: An insider's guide to 201 of the world's weirdest and wildest places*. Adams Media. p. 83. ISBN 978-1-4405-0739-7.
4. ↑  Bain, Andrew (2009). *1000 Ultimate Experiences*. Lonely Planet. p. 124. ISBN 978-1-74179-945-3.
5. 1 2  Brits steal carloads of F\*\*king Austrian roadsigns
6. ↑  Urban Legends Reference Pages: Welcome to Austria
7. 1 2  What’s the F---ing joke?
**พิพิธภัณฑ์เนเพียร์** (อังกฤษ: Napier Museum) หรือ **พิพิธภัณฑ์เนปิยัร** (เตลูกู: നേപ്പിയർ മ്യൂസിയം) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ตั้งอยู่ในนครติรุวนันตปุรัม ประเทศอินเดีย

พิพิธภัณฑ์เนเพียร์ตั้งอยู่บนพื้นที่เดียวกับสวนสัตว์ตริวันทรัม ซึ่งเปิดให้บริการในปี 1857 บนพื้นที่กว่า 55 เอเคอร์ (220,000 ตารางเมตร) รวมถึงยังประกอบด้วยหอศิลป์ศรีจิตรซึ่งตั้งขึ้นในปี 1935

พิพิธภัณฑ์และสวนสัตว์ที่นี่อยู่ภายใต้การบริหารดูแลของสำนักพิพิธภัณฑ์และสวนสัตว์ กรมกิจการวัฒนธรรมรัฐเกรละ

อาคารมีองค์ประกอบของหลังคาอย่างกอธิก และมีหอมินาเรต การตกแต่งอาคารได้รับอิทธิพลที่ผสมผสานมาจากอินเดีย จีน เกรละ และโมกุล

ประวัติศาสตร์
-------------

อาคารพิพิธภัณฑ์แรกเริ่มก่อสร้างขึ้นในปี 1857 ในสมัยของอุตรัม ติรุนัล มรตันทะ วรรมา ก่อนจะถูกทำลายลงในปี 1874 เพื่อก่อสร้างอาครหลังใหม่ขึ้นในสมัยของอยิลยัม ติรุนัล

ในปี 1872 รัฐบาลรัฐมัทราสได้มอบหมายให้รอเบิร์ต ชิสซอล์ม สถาปนิกประจำรัฐบาลรัฐมัทราส เป็นผู้ออกแบบอาคารพิพิธภัณฑ์ การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1880 และเปิดสู่สาธารณชน ชื่อของพิพิธภัณฑ์มาจากชื่อของฟรันซิส เนพียร์ ลอร์ดเนเพียร์ที่สิบ

อาคารนี้ก่อสร้างขึ้นโดยไม่มีระบบปรับอากาศ กระนั้นไม่ปรากฏปัญหาใดมากนักเนื่องจากอาคารมีการระบายอากาศตามธรรมชาติเพียงพอ อย่างไรก็ตาม อาคารเสริมซึ่งต่อเติมเข้ามาในปี 2016 มีรายงานปัญหาหลายประการ ซึ่งรวมถึงรา แมลง และการกร่อน เนื่องมาจากไม่มีหน้าต่างและทางระบาย จนในปี 2017 ได้มีการทบทวนสภาพอาคารและการออกแบบ รวมถึงมีการออกแผนปรับปรุงอาคาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Napier Museum". Department of Tourism (Kerala). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 February 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-07-09.
2. ↑  "തിരുവനന്തപുരത്ത് കുട്ടികളുമായി യാത്ര പോകാം; തീർച്ചയായും കണ്ടിരിക്കേണ്ട കാഴ്ചകളിതാ". *ManoramaOnline* (ภาษามาลายาลัม). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 August 2020. สืบค้นเมื่อ 2021-01-31.
3. ↑  "Napier Museum in Thiruvananthapuram". *Kerala Tourism* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 February 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-01-31.
4. ↑  "Napier Museum in India , The Napier Museum is an art and natural history museum situated in Thiruvananthapuram, the capital city of Kerala, India. The ..." *www.greatarchaeology.com*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 October 2013. สืบค้นเมื่อ 22 October 2013.
5. ↑  M, Athira (2018-04-20). "Room for radio at the Napier Museum". *The Hindu* (ภาษาIndian English). ISSN 0971-751X. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 February 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-01-31.
6. ↑  Johanna Runkel; Gabriela Krist; Tanushree Gupta (2018-10-31). "Collection Care in Napier Museum in Trivandrum, India". International Institute for Conservation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 July 2021. สืบค้นเมื่อ 10 July 2021.
บทความนี้เกี่ยวกับฟิสิกส์ สำหรับเคมี ดูที่ การดูดซึม
 ภาพรวมของการดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ในตัวอย่างนี้จะอธิบายหลักการทั่วไปโดยใช้แสงที่ตามองเห็นเป็นตัวอย่าง แหล่งกำเนิดแสงสีขาวประกอบด้วยแสงหลายความยาวคลื่นถูกนำไปใช้กับตัวอย่าง (ในตัวอย่างมี 6 สี เส้นประสีเหลืองคือคู่สีเสริม) และโฟตอนที่ตรงกับพลังงานกระตุ้นของโมเลกุลที่มีอยู่ (แสงสีเขียวในตัวอย่างนี้) ถูกดูดซับและโมเลกุลถูกกระตุ้น ส่วนโฟตอนอื่น ๆ ผ่านไปโดยไม่ได้รับผลกระทบ และถ้ารังสีอยู่ในช่วงที่มองเห็นได้ (400-700 nm) แสงที่ส่องผ่านจะปรากฏเป็นสีเสริม (ในที่นี้คือสีแดง) การบันทึกการลดทอนของแสงที่ความยาวคลื่นต่าง ๆ จะทำให้ได้สเปกตรัมการดูดกลืนแสง
**การดูดกลืน** (absorption) ในทางฟิสิกส์แล้ว เป็นปรากฏการณ์ที่สสารทำการดูดกลืนแสง หรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดต่าง ๆ แล้วเปลี่ยนแปลงไปเป็นพลังงานภายใน เช่น พลังงานความร้อน เป็นหลักการพื้นฐานของ สเปกโทรโฟโตเมตรีในเคมีวิเคราะห์

ตามทฤษฎีกลศาสตร์ควอนตัม สภาพเฉพาะของสสาร (สถานะของการโคจรของอิเล็กตรอน การแกว่งกวัด และ การหมุน ของโมเลกุล ฯลฯ) จะเป็นค่าไม่ต่อเนื่อง เมื่อสารได้รับการฉายรังสีด้วยแสงที่มีความยาวคลื่นเท่ากับความแตกต่างของพลังงานระหว่างสถานะเหล่านี้ สารจะดูดกลืนพลังงานและเกิดการเปลี่ยนสถานะ ซึ่งจะทำให้สาร อยู่ในสภาวะถูกกระตุ้น (แต่ในความเป็นจริงมีข้อจำกัดอื่น ๆ เช่น การห้ามสปิน ดังนั้นจึงไม่ได้ถูกกำหนดแค่โดยค่าพลังงานเท่านั้น)

อันที่จริงแล้ว สสารไม่ได้ปล่อยพลังงานแค่ที่ดูดซึมไปเท่านั้น แต่เกิดพลังงานขึ้นจากการกลับจากสถานะถูกกระตุ้นไปยังสถานะพื้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากส่วนหนึ่งของพลังงานผ่านกระบวนการที่ไม่มีการแผ่รังสี จึงไม่ถูกปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์ในรูปของแสงที่มีความยาวคลื่นและความเข้มเท่ากันกับแสงที่ถูกดูดกลืน ดังนั้นจึงสังเกตได้ว่าแสงบางส่วนยังคงถูกดูดกลืนโดยสสาร

โดยทั่วไปแล้ว การเปลี่ยนผ่านโมเลกุลอิเล็กตรอนจะเกิดขึ้นที่ความยาวคลื่นในย่านรังสีอัลตราไวโอเลต ช่วงคลื่นที่ตามองเห็นได้ และอินฟราเรด

นอกจากนี้ เมื่อสสารถูกฉายด้วยแสงขาว และส่วนหนึ่งของสารนั้นถูกดูดกลืน สารนั้นจะถูกสังเกตเห็นเป็นสีเสริมของแสงที่ถูกดูดกลืน

รายการที่เกี่ยวข้อง
-------------------

* สเปกโทรสโกปี
* ความดูดกลืน
* สเป็กตรัม

อ้างอิง
-------

1. ↑  West, William. "Absorption of electromagnetic radiation". *AccessScience*. McGraw-Hill. doi:10.1036/1097-8542.001600. สืบค้นเมื่อ 8 April 2013.
**ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด** (อังกฤษ: Sapanan General Food) ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มแบรนด์ "โมกุโมกุ" และ "เซ็ปเป้" ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2544 โดยมีอนันต์ รักอริยะพงศ์ เป็นประธานกรรมการ/กรรมการผู้จัดการ และอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ ปัจจุบันได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพออกมาภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้" ได้แก่ บิวติ ดริ้งค์, บิวติ ชอท, จูซมี, ฟอร์ วัน เดย์, สมาร์ทที ชอท และอโร เวร่า และผลิตภัณฑ์อื่นๆ อีกมากมาย เช่น โมกุโมกุ, เซนต์ แอนนา, เพรียว คอฟฟี่ และ สลิมฟิต เป็นต้น

ประวัติ
-------

ปี พ.ศ. 2516 คุณพ่อและคุณแม่ของคุณอดิศักดิ์ เริ่มต้นธุรกิจด้วยการซื้อเตาอบเล็กๆ เพื่อใช้ในการผลิต "คุกกี้" ขายตามสถานีรถไฟและสถานีขนส่ง ด้วยความใส่ใจในเรื่องคุณภาพและรสชาติ ทำให้มีสินค้าหลากหลายมากขึ้น ภายใต้แบรนด์ "ปิยจิต" กิจการได้เติบโตอย่างต่อเนื่อง จนในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด และได้ย้ายฐานการผลิตไปยังโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมบางชัน

ปี พ.ศ. 2544 บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมเครื่องดื่ม โดยเริ่มต้นจาก "โมกุโมกุ" น้ำผลไม้ผสมวุ้นมะพร้าวรายแรกของตลาด ซึ่งมีพนักงานเริ่มต้นเพียง 40 คน โดยมีเจตนารมณ์ที่ต้องการผลิตสินค้าคุณภาพ รสชาติอร่อย และเป็นทางเลือกใหม่ให้แก่ผู้บริโภค ซึ่งในขณะนั้นตลาดเครื่องดื่มในเมืองไทยยังมีความหลากหลายน้อยมากเมื่อเทียบกับตลาดต่างประเทศ ทำให้ "โมกุโมกุ" ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้บริโภค และได้ดำเนินการผลิตต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลา 7 ปี

ปี พ.ศ. 2549 หลังจากที่ "โมกุโมกุ" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ต่อมาคุณอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด ผู้บริหารรุ่นที่ 2 ของครอบครัว ก็ได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพแนวใหม่ ภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้ บิวติ ดริ้งค์" ภายใต้แบรนด์ที่ชื่อว่า "เซ็ปเป้" เป็นเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ทรัพย์อนันต์" ชน "สแปลช-ทวิสเตอร์" ปั้น "เชปเป้จูซมี" รุกน้ำผลไม้มีเกล็ด[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "บิวติ ดริ้งค์" แจ้งเกิดในเซเว่นฯ เบอร์ 1 เครื่องดื่มสุขภาพตัวจริง[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ยุคปลาเร็ว กินปลาช้า การสร้างองค์กรธุรกิจต้องคิดต่าง คิดไว ทำเร็ว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-06. สืบค้นเมื่อ 2010-08-31.
4. ↑  "ศึกฟังก์ชันนัลดริงก์ระอุปี53 "บิวติดริ้งค์"งัดแผนป้องบัลลังก์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-02. สืบค้นเมื่อ 2010-08-31.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เก็บถาวร 2010-04-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ประวัติของบริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เก็บถาวร 2010-10-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์เซ็ปเป้ เก็บถาวร 2010-09-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
สไมลีย์นี้ได้กลับมาเป็นที่นิยมหลายครั้ง แต่รูปร่างลักษณะเด่นก็ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแถมคนส่วนใหญ่ ชอบใช้ในทางพูดคุย
**สไมลีย์** (อังกฤษ: smiley) คนไทยนิยมเรียก **อมยิ้ม** เป็นรูปวาดคร่าว ๆ ใช้แสดงใบหน้าที่กำลังยิ้ม ปกติจะเป็นสีเหลือง บางครั้งอาจใช้หมายถึงอีโมติคอนบางรูปแบบด้วย เช่น ^\_^ หรือ:-)

ประวัติ
-------

หน้าสไมลีย์ปกติมีลักษณะกลมแบน ขอบมน เป็นรูปคล้าย กระดุม ลูกอม หรือ อมยิ้ม มีลายเส้นวาดเป็นปากในลักษณะกำลังยิ้ม และสีดำสองจุดเป็นตา ผู้สร้างคือ ฮาร์วีย์ บอล ในปี ค.ศ. 1963 สำหรับบริษัทประกันชีวิตในเมืองวูสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ถึงแม้ว่าจะมีความพยายามที่จะใช้มันเป็นเครื่องหมายการค้า แต่สัญลักษณ์นี้ก็ได้แพร่กระจายสู่สาธารณะเสียก่อน

พี่น้อง เมอร์เรย์ และ เบอร์นาด สเปน (Murray and Bernard Spain) ได้ทำให้รูปสไมลีย์นี้เป็นที่นิยม ในช่วงยุคปี ค.ศ. 1970 โดยการขายทั้งเข็มกลัด ถ้วยกาแฟ เสื้อยืด สติ๊กเกอร์ปะกันชนรถ และสินค้าอื่น ๆ ที่มีรูปสไมลีย์และข้อความ "Have a happy day" (ขอให้มีวันที่มีความสุข) ซึ่งเขียนขึ้นโดยเมอร์เรย์ ในปี ค.ศ. 1972 คาดว่ามีเข็มกลัดสไมลีย์นี้กระจายอยู่ทั่วสหรัฐอเมริการาว 50 ล้านอัน ซึ่งก็เป็นจุดที่ความนิยมเริ่มตกต่ำลง

รูปสไมลีย์นี้ เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์หลักของกลุ่มที่นิยมเพลงประเภทที่เรียกว่า "acid house dance music" ในยุคช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ในอังกฤษนั้น รูปสัญลักษณ์นี้ยังใช้ในกลุ่มเต้นรำมั่วสุมใต้ดินที่มั่วยาเอกซ์ตาซี (Ecstasy)

กลุ่มสไมลีย์เวิลด์
------------------

สไมลีย์เป็นสินค้าที่คิดขึ้นโดยแฟรงคลิน ลูฟรานี่ตั้งแต่ปี 1971 เขาควบคุมกลุ่มสไมลีย์เวิลด์ ซึ่งเป็นบริษัทที่มุ่งหวังให้โลกเป็นสถานที่ที่อยู่ที่มีความสุขมากขึ้น โลโก้สไมลีย์ถูกขายไปทั่วโลกในอุตสาหกรรมที่แตกต่างกันไป รูปแบบของมันช่วยพัฒนาผลิตภัณฑ์ต่างๆให้มีความสร้างสรรค์และแปลกใหม่มากขึ้น และเราสามารถเห็นได้จากการสะสมสไมลีย์และสไมลีย์ความงาม

ยี่ห้อผลิตจากฝ้ายเพื่อช่วยเหลือและป้องกันสิ่งแวดล้อมและชีวิตของมนุษย์รวมถึงการผลิตด้วย 10เปอร์เซ็นต์ของกำไรจะแบ่งให้กับการกุศลหรือที่เรียกว่า ชมรมสไมลีย์เวิลด์ ซึ่งจะร่วมทำงานด้านสังคมกับประเทศต่างๆ โดยจะเน้นหลักการ ร่วมยิ้มกับผู้ที่ขาดแคลน

ในปี 1997 บุตรของแฟรงคลิน นิโคลาส์ ลูฟรานี่ได้คิดสร้างโลกใหม่คือไอคอนส์จากตัวสไมลีย์โลโก้ ทุกวันนี้มากกว่า 1200 ไอคอนส์นี้จะถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของสินค้าที่เรียกว่าสไมลีย์เวิลด์ สินค้าตัวนี้จะมีหลักการสื่อสารที่จะช่วยเหลือผู้คนเพื่อให้ติดต่อสื่อสารได้ดีขึ้นจากการใช้สินค้าที่สามารถแสดงออกได้ทางสังคม (บัตรแสดงความยินดี ของขวัญ) และยังมีแผนการศึกษากับหนังสือ ของเล่น สินค้าด้านการเรียนรู้ เช่นเดียวกับสินค้าในชีวิตประจำวันทั่วไปสำหรับเด็ก (ของตามสมัย เครื่องประดับต่างๆ)

ตามกฎหมาย
---------

สไมลีย์ได้จดทะเบียนขึ้นเป็นสินค้าตั้งแต่ปี 1971 ชื่อและโลโก้ของสไมลีย์ได้ถูกจดทะเบียนและใช้ในกว่า 100 ประเทศในสินค้าและการบริการ 25 ประเภท มีการจดทะเบียนโลโก้สไมลีย์มากกว่า 1,200 โลโก้ที่ห้องสมุดสภาวอชิงตันและถูกป้องกันลิขสิทธิ์โดยกฎสากล ตั้งแต่ 10 ปีที่ผ่านมา กลุ่มสไมลีย์เวิลด์ได้ตกลงสัญญากว่า 800 สัญญาทั่วโลกและให้ลิขสิทธิ์กับสินค้าและบริการต่าง ๆ กับประเทศต่าง ๆ ใน 5 ทวีป กลุ่มสไมลีย์เวิลด์ทำงานร่วมกับองค์กรกฎหมายกว่า 60 องค์กรเพื่อปกป้องไอพีหรือที่อยู่ทางอินเทอร์เน็ต

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (อังกฤษ) Smiley Collection เก็บถาวร 2012-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* (อังกฤษ) Smiley Beauty. เก็บถาวร 2008-10-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* (อังกฤษ) Smileyworld
* (อังกฤษ) Smileyworld Ltd เก็บถาวร 2020-01-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ไก่ฟ้าหางลายขวาง** (อังกฤษ: Hume's pheasant, Mrs Hume's pheasant, Bar-tailed pheasant; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Syrmaticus humiae*) เป็นไก่ฟ้าขนาดใหญ่ พบในประเทศจีน, ประเทศปากีสถาน, ประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า และ ประเทศไทย ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษถูกตั้งตามชื่อของ มารี แอนน์ กรินดอลล์ ฮิม ภรรยาของอัลลัน อ๊อตทาเวียน ฮิม นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ

เพราะการสูญเสียที่อยู่และถูกล่าเป็นอาหาร ไก่ฟ้าหางลายขวางจึงจัดเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกคุกคามความเสี่ยงต่ำ (NT) ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ และจัดอยู่ในบัญชีที่ 1 ของ CITES

ลักษณะ
------

ไก่ฟ้าหางลายขวางเป็นไก่ฟ้าขนาดใหญ่ ตัวผู้มีขนาดยาว 90 เซนติเมตร โดยเป็นหางประมาณ 40-54 เซนติเมตร ตัวเมียมีขนาดยาวเพียง 60 เซนติเมตร หัวสีน้ำตาลออกเทา หนังบนใบหน้าสีแดงสด ขนสีน้ำตาลแดง ปากสีเหลือง ตาส้มออกน้ำตาล ช่วงไหล่มีแถบขาวกว้างเห็นได้ชัดเจนและมีแถบขาวที่แคบกว่าอีก 2 แถบบนปีกคอสีฟ้าออกม่วงเหลือบ ตัวผู้มีหางยาวสีขาวออกเทา มีลายขวางสีน้ำตาลแดงและสีดำ ตัวเมียขนมีสีน้ำตาลแดง คอแกมขาว ท้องสีเนื้อ หางมีสีขาวตรงปลาย

การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
---------------------------

ไก่ฟ้าชนิดนี้มีเขตแพร่กระจายค่อนข้างแคบ พบในตอนใต้ของประเทศจีน, ประเทศปากีสถาน, ประเทศอินเดีย, ตอนเหนือของประเทศพม่า และ ตอนเหนือของประเทศไทย อาศัยอยู่บนเทือกเขาในป่าดงดิบเขาและป่าสนซึ่งมีดงหญ้าคาแทรกอยู่บนลาดเขาในที่ระดับความสูงตั้งแต่ 900 -1,500 เมตร อาทิ ดอยหลวงเชียงดาว

พฤติกรรม
--------

ใช้เวลาส่วนใหญ่ในเวลากลางวันนอนซุกตัวอยู่ในดงทึบ และออกมาหากินในตอนเช้ามืด และตอนพลบค่ำในที่โล่ง กินเมล็ดพืช ลูกไม้ป่าเป็นหลัก อาจมีสัตว์เล็กๆบ้าง ในตอนกลางคืนจะเกาะนอนบนยอดไม้สูง ปกติหากินเป็นฝูง 3-5 ตัวหรือเป็นกลุ่มครอบครัวซึ่งมีตัวผู้เพียงตัวเดียว ที่เหลือเป็นตัวเมียและลูกนกอายุน้อย เชื่อว่าทำรังในเดือนเมษายนจนถึงเดือนมิถุนายน วางไข่ 3-12 ฟองบนพื้นดิน กกไข่ 27 -28 วันจึงฟักเป็นตัว ตัวเมียจะเป็นผู้ดูแลลูกนก

อ้างอิง
-------

* BirdLife International (2005). *Syrmaticus humiae*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 1 November 2006. Database entry includes a brief justification of why this species is near threatened
* ความหลากหลายทางชีวภาพด้านไลเคน เก็บถาวร 2010-08-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน กรมป่าไม้
* สายพันธุ์ไก่ฟ้าเมืองไทย เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รักบ้านเกิด.คอม
* ไก่ฟ้าหางลายขวาง ไก่ฟ้าหางลายขวาง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* BirdLife Species Factsheet เก็บถาวร 2009-01-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* IUCN Red List


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Syrmaticus humiae***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Syrmaticus humiae ที่วิกิสปีชีส์
**สุทิวัส หงส์พูนพิพัฒน์** อดีตสังกัดสำนักข่าวไทยโมเดิร์นไนน์ทีวี ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์และผู้ประกาศข่าวชาวไทย รายการเพลงสุทิวัส มิวสิค ขอนแก่น ค่ายเพลงลูกทุ่ง 29 ปี สถานีวิทยุโทรทัศน์ยูทูปตั่วสุทิวัสแชนแนล รายการ Sutiwas News ข่าวค่ำ ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 19:00 - 21:30 น. และวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 18:40 - 20:45 น.

ประวัติ
-------

**สุทิวัส หงส์พูนพิพัฒน์** ชื่อเล่น **ตั่ว** เกิดเมื่อวันพุธที่ 6 ก.ย. 2532 เป็นชาวจังหวัดขอนแก่น เริ่มเข้ามาเป็นผู้ประกาศข่าว เมื่อปี 2554 กับทางสำนักข่าวไทย อสมท เป็นที่แรก รายการข่าวแรกที่รับผิดชอบคือ ข่าวต้นชั่วโมง (ภาคกลางคืน) โดยขณะนั้นยังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

จบการศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน เรียนสายวิทย์-คณิต (ห้อง Gifted-คณิตศาสตร์ อัจฉริยภาพทางคณิต) เป็นตัวแทนไปสอบแข่งขันของโรงเรียน เคยผ่านโอลิมปิกเคมี สอวน. ค่าย 2 และรางวัลแข่งประกวดพูดระดับประเทศ จนได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนนักเรียนรางวัลพระราชทานของโรงเรียน เคยเป็นนักข่าว ศูนย์ข่าวเยาวชนแห่งประเทศไทย (TYN) จ.ขอนแก่น พิธีกรของโรงเรียน 

จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เอกวิชาเศรษฐศาสตร์การเงิน และเศรษฐศาสตร์การเมือง และจบหลักสูตรผู้บริหารในยุคโลกาภิวัฒน์ (DAD รุ่นที่ 1) คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ หรือ NIDA

สมัยเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ มากมาย อาทิ เป็นพิธีกรแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นเชียร์ลีดเดอร์คณะ เป็นผู้แทนอัญเชิญธรรมจักร ทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 66 และเป็นผู้อัญเชิญป้ายงานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์-จุฬาฯ ครั้งที่ 67

จากจุดเริ่มต้นการเป็นผู้ประกาศข่าว ด้วยการเข้าประกวดในโครงการ "ผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ สำนักข่าวไทย รุ่นที่ 3" เมื่อครั้งที่เขายังเรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสามารถผ่านด่านการประกวดจากผู้ที่สนใจเป็นผู้ประกาศข่าวกว่า 300 คน จนสุดท้ายได้เป็น 1 ใน 4 ของผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ที่มีผลงานการรายงานข่าวของสำนักข่าวไทย ทั้งการเป็นผู้ประกาศข่าวต้นชั่วโมง ข่าว 9 เศรษฐกิจ ผู้สื่อข่าวโต๊ะเฉพาะกิจ ผู้เรียบเรียงข่าว และจนกระทั่งมารับหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวภาคเที่ยง และภาคค่ำ ทาง ช่อง 9 MCOT HD

ผลงาน
-----

* อดีตผู้ประกาศข่าวและพิธีกรรายการโทรทัศน์ ทางช่อง 9 MCOT HD และ MCOT Family 14
* อดีตผู้ประกาศและพิธีกรข่าวรายการข่าวค่ำ, คับข่าวครบประเด็น, ข่าวเศรษฐกิจ, และพิธีกรรายการคัมภีร์วิถีรวย
* อดีตผู้ดำเนินรายการวิทยุ จอมยุทธการตลาด ทาง FM100.5
* อดีตผู้สื่อข่าวภาคสนาม สำนักข่าวไทย อสมท
* วิทยากรอบรมหลักสูตรผู้ประกาศข่าวของสำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือ กสทช.
* อดีตอาจารย์พิเศษ วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มศว และคณะวารสารศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ผู้ประกาศข่าวคนดัง เก่งระดับหัวกะทิ ดีกรีเกียรตินิยม-นักเรียนนอก-ด็อกเตอร์". *Campus : Campus Star*. 2016-10-07.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  "ทำความรู้จัก "ตั่ว - สุทิวัส หงส์พูนพิพัฒน์" ผู้ประกาศหนุ่มไฟแรงจากขอนแก่น". *www.khonkaenlink.info*.
3. ↑  "สุทิวัส หงส์พูนพิพัฒน์ ครบเครื่องคนข่าวรุ่นใหม่". *posttoday.com*. 2014-09-18.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
**พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา** (ตุรกี: *Masumiyet Müzesi*; อังกฤษ: The Museum of Innocence) เป็นพิพิธภัณฑ์ในบ้านยุคศตวรรษที่ 19 ในเมืองอิสตันบูล (ย่าน Çukurcuma) ประเทศตุรกี ก่อตั้งโดยออร์ฮัน พามุคนักเขียนนวนิยายชาวตุรกี มีฐานะเป็นสิ่งประกอบนวนิยายของพามุคเรื่อง*พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา* พิพิธภัณฑ์และนวนิยายถูกสร้างขึ้นควบคู่กันโดยมีศูนย์กลางที่เรื่องราวของสองตระกูลในอิสตันบูล ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พิพิธภัณฑ์ได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะเลิศของรางวัลพิพิธภัณฑ์ยุโรปแห่งปี พ.ศ. 2557

นวนิยายและพิพิธภัณฑ์นำเสนอเรื่องราวของชีวิตชนชั้นสูงในอิสตันบูลตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ถึงต้นทศวรรษ 2000 นวนิยายเป็นเรื่องงราวของเคมาลผู้มั่งคั่งซึ่งตกหลุมรักกับฟูซุนญาติห่าง ๆ ที่ยากจน พิพิธภัณฑ์ก็จัดแสดงวัตถุที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวความรักของทั้งคู่ เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่าพิพิธภัณฑ์มีสิ่งสะสมมากกว่าพันชิ้น นำเสนอสิ่งที่ตัวละครในนวนิยาย "ใช้, ใส่, ได้ยิน, ได้เห็น และฝันใฝ่ถึง ทั้งหมดจัดวางอย่างพิถิพิถันในกล่องและตู้จัดแสดง"

ประวัติ
-------

พามุคเริ่มสะสมสิ่งของต่าง ๆ ให้กับพิพิธภัณฑ์เมื่อกลางทศวรรษ 1990 พามุคกล่าวว่า "ผมต้องการสะสมและจัดแสดงสิ่งของ 'จริง ๆ' ของเรื่องแต่งภายในพิพิธภัณฑ์ และเขียนนวนิยายจากสิ่งของเหล่านั้น" พามุคระบุว่าสิ่งของบางชิ้นที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เป็นของครอบครัวและเพื่อน ๆ ส่วนของอื่น ๆ ถูกพบที่อื่นในอิสตันบูล หรือสะสมจากทั่วโลก แต่พามุคไม่ได้ระบุว่าสิ่งของใดบ้างที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับชีวิตของตน พามุคยืนยังว่าการนำเสนอของพิพิธภัณฑ์ควรสะท้อนถึงนวนิยายไม่ใช่ตัวเขาเอง โดยกล่าวว่า "นี่ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ออร์ฮัน พามุค"

หลังนวนิยายตีพิมพ์ในตุรกีในปี พ.ศ. 2551 สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ก็ได้รับการจัดจนเสร็จสมบูรณ์ร่วมกับคณะสหวิชาที่ประกอบด้วยศิลปิน นักออกแบบ และสถาปนา เปิดให้บริการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ปัจจุบันมีสิ่งของที่จัดแสดงมากกว่าพันชิ้น

ตำแหน่ง
-------

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่าน Çukurcuma ของเขต Beyoğlu ในเมืองอิสตันบูลของประเทศตุรกี ตั้งอยู่ในบ้านไม้ยุคศตวรรษที่ 19 ที่หัวมุมของถนน Çukurcuma Sk และ Dalgiç Sk

อ้างอิง
-------

1. ↑  "European Museum of the Year Award". *European Museum Forum*. สืบค้นเมื่อ 2021-04-25.
2. 1 2  Pamuk, Orhan. "Orhan Pamuk on His Museum of Innocence in Istanbul", *The Daily Beast*, New York, 27 August 2012. Retrieved on 13 June 2013.
3. 1 2  Pamuk, Orhan (2009). "The Museum of Innocence*. Alfred A. Knopf, New York. ISBN 9789750506093.*
4. 1 2  Pamuk, Orhan (2012). "The Innocence of Objects: The Museum of Innocence, Istanbul*. Alfred A. Knopf, New York. ISBN 9781419704567.*
5. 1 2 3  Kennedy, Michael. "Turkish Writer Opens Museum Based on Novel", *The New York Times*, New York, 29 April 2012. Retrieved on 13 June 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาอังกฤษและตุรกี)
* The Museum of Innocence at Google Cultural Institute
* Projectpage of Sunder-Plassmann Architekten (German)