recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เอลฟ์เฟลด** (อังกฤษเก่า: *Ælfflæd*) เป็นพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส กษัตริย์ของชาวแองโกลแซ็กซัน

ประวัติ
-------

เอลฟ์เฟลดเป็นบุตรสาวของอีลดอร์มันเอเธลเฮล์ม ซึ่งอาจหมายถึงอีลดอร์มันเอเธลเฮล์มแห่งวิลต์เชียร์ที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 897 

เอลฟ์เฟลดแต่งงานกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดราวปี ค.ศ. 899 พระองค์มีส่วนร่วมในกฎบัตรเพียงฉบับเดียว คือฉบับที่ลงวันที่เป็นปี ค.ศ. 901 ที่บรรยายถึงพระองค์ว่าเป็น *คอนยุกซ์ เรจิส* (พระมเหสีของกษัตริย์) พระองค์ไม่เคยได้เป็นพระราชินี และแม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยคิดกันว่าพระองค์ได้รับการทำพิธีเป็นพระราชินีในตอนที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดได้รับการสวมมงกุฎในปี ค.ศ. 900 แต่ปัจจุบันคิดกันว่าไม่เป็นเช่นนั้น

เอลฟ์เฟลดมีพระโอรสสองคน คือ (1) เอลฟ์เวิร์ดที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์หลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 924 แต่พระองค์เองก็สิ้นพระชนม์ในหนึ่งเดือน กับ (2) เอ็ดวินที่จมน้ำสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 933 เอลฟ์เฟลดยังมีพระธิดาอีกห้าหรือหกคน หนึ่งในนั้นคือ อีดจิฟู พระมเหสีของชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก, อีดฮิล์ดที่แต่งงานกับอูกมหาราช ดยุคของชาวแฟรงก์ และอีดจิธ พระมเหสีของจักรพรรดิอ็อทโทที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

พระเจ้าเอ็ดมุนด์ที่ 1 กษัตริย์ในอนาคต พระโอรสของพระมเหสีคนที่สามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด อีดจิฟู ประสูติในปี ค.ศ. 920/921 ดังนั้นการแต่งงานของเอลฟ์เฟลดน่าจะจบลงในช่วงปลายคริสตทศวรรษ 910 อ้างอิงตามวิลเลียมแห่งมัลม์สบรี พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทิ้งเอลฟ์เฟลดไปแต่งงานกับอีดจิฟู มีบันทึกว่าพระองค์เกษียณตัวเข้าวิหารวิลตันร่วมกับพระธิดาสองคนคืออีดเฟลดกับเอเธลฮิล์ด และทั้งสามถูกฝังอยู่ที่นั่น

พระโอรสธิดา
-----------

### พระโอรส

* เอลฟ์เวิร์ด เป็นกษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์ช่วงสั้นๆ ในปี ค.ศ. 924
* เอ็ดวิน สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 933

### พระธิดา

* อีดจิฟู พระมเหสีของชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก
* อีดฮิล์ด ภรรยาของอูกมหาราช ดยุกของชาวแฟรงก์
* อีดจิธ พระมเหสีของจักรพรรดิออตโทที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
* เอลฟ์กิฟู ภรรยาของหลุยส์ น้องชายของรูดอล์ฟแห่งเบอร์กันดี
* อีดเฟลด แม่ชีที่วิลตัน
* เอเธลฮิล์ด แม่ชีที่วิลตัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Foot, 2011, pp. 11, 37 n. 26
2. ↑  Foot, 2011 pp. xv, 38, 41, 44
3. ↑  Sharp, p. 82; Foot, 2011, p. 45
**อานามสยามยุทธ (2374–2377)** หรือที่เรียกว่า **สงครามสยาม-กัมพูชา พ.ศ. 2374-2377** เริ่มต้นโดยกองกำลังสยามภายใต้การนำของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ที่พยายามยึดครองกัมพูชาและเวียดนามตอนใต้ หลังจากประสบความสำเร็จในช่วงแรกและความพ่ายแพ้ของกองทัพเขมรในยุทธการที่กำปงจามในปี พ.ศ. 2375 การรุกคืบของกองทัพสยามก็ถูกขัดขวางในเวียดนามตอนใต้ในปี พ.ศ. 2376 โดยกองกำลังทหารของราชวงศ์เหงียน เมื่อเกิดการจลาจลในกัมพูชาและลาว กองทัพสยามถอนกำลังออกไป กัมพูชาถูกปล่อยให้อยู่ในการควบคุมของเวียดนาม

ภูมิหลัง
--------

ทั้งสยามและเวียดนามกลายเป็นมหาอำนาจหลักในอินโดจีนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 และพยายามที่จะครอบงำกัมพูชาและลาวมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อพยายามครอบครองอำนาจเหนือลุ่มน้ำโขงตอนล่าง การต่อสู้ระหว่างสมาชิกราชวงศ์กัมพูชาในยุคมืดของกัมพูชาทำให้สยามและเวียดนามเข้ามามีอิทธิพลเหนือกัมพูชา พวกเขาจับสมาชิกราชวงศ์กัมพูชาเป็นตัวประกันและเรียกร้องความภักดี

ในปี พ.ศ. 2349 องค์จันทร์พระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระนารายณ์รามาธิบดีศรีสุริโยพรรณ ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกัมพูชาโดยสยามหลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาพระนามว่าสมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี แต่ในที่สุดพระองค์ก็กลายเป็นฝ่ายสนับสนุนญวน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Joachim Schliesinger (2 January 2017). *The Chong People: A Pearic-Speaking Group of Southeastern Thailand and Their Kin in the Region*. Booksmango. pp. 106–. ISBN 978-1-63323-988-3.
2. ↑  Ben Kiernan (17 February 2017). *Viet Nam: A History from Earliest Times to the Present*. Oxford University Press. pp. 283–. ISBN 978-0-19-062729-4.
3. ↑  Spencer C. Tucker (23 December 2009). *A Global Chronology of Conflict: From the Ancient World to the Modern Middle East [6 volumes]: From the Ancient World to the Modern Middle East*. ABC-CLIO. pp. 1157–. ISBN 978-1-85109-672-5.
4. ↑  George Childs Kohn (31 October 2013). *Dictionary of Wars*. Routledge. pp. 445–. ISBN 978-1-135-95494-9.
5. ↑  Freeman, Michael (4 January 2004). *Cambodia*. Reaktion Books.
6. ↑  Thongchai Winichakul (1997). *Siam Mapped: A History of the Geo-Body of a Nation - p.84*. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-1974-3.
**วงศ์ซาลาแมนเดอร์แท้** หรืออาจเรียกได้ว่า **นิวต์** (อังกฤษ: Newts, True salamanders) เป็นวงศ์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับซาลาแมนเดอร์ (Caudata) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Salamandridae

จัดเป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก มีขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 20 เซนติเมตร มีลักษณะโดยรวม คือ ตัวเต็มวัยไม่มีเหงือก และไม่มีช่องเปิดเหงือก ไม่มีร่องในโพรงจมูก มีปอด รูปร่างมีแตกต่างกันตั้แงต่เรียวยาวจนถึงป้อม ขาสั้น ผิวหลังลำตัวมีความแตกต่างกันตั้งแต่ราบเรียบจนถึงหยักย่น สำหรับตัวที่หยักย่นนั้นเนื่องจากมีต่อมน้ำพิษเป็นจำนวนมาก ซึ่งนับได้ว่าเป็นซาลาแมนเดอร์วงศ์ที่มีพิษร้ายแรงที่สุด นอกจากนี้แล้วยังมีสีสันลำตัวที่สดใสจัดจ้าน โดยเฉพาะด้านข้างลำตัวและหลัง ซึ่งจะใช้พิษและสีเหล่านี้เพื่อใช้ในการเตือนภัยสัตว์ล่าเหยื่อ 

มีวงจรชีวิตแตกต่างหลากหลายกันออกไปตามแต่สกุล บางสกุลอาศัยอยู่บนบก แต่หลายสกุลอาศัยอยู่ในน้ำและมีส่วนหางเป็นแผ่นแบนคล้ายใบพาย บางชนิดวางไข่บนดิน แต่ส่วนใหญ่จะวางไข่ในน้ำ บางชนิดเปลี่ยนรูปร่างแค่บางส่วนในวัยอ่อนแล้วขึ้นไปอาศัยบนบกตั้งแค่ระยะเวลานาน 1–14 ปี ต่อจากนั้นจึงย้ายกลับไปใช้ชีวิตในน้ำแล้วจึงเปลี่ยนรูปร่างเป็นตัวเต็มวัยและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดไปก็มี

มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้างขวางตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือ, ยุโรป, แอฟริกาตะวันตก, เอเชียตะวันตก และเอเชียตะวันออก สำหรับในประเทศไทย กะท่าง (*Tylottriton verrucosus*) ซึ่งเป็นซาลาแมนเดอร์เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทย พบในดอยสูงทางภาคเหนือที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมาก ก็จัดอยู่ในวงศ์นี้เช่นกัน และก็มีพิษด้วยเช่นกัน

การจำแนก
--------

แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อย คือ Pleurodelinae หรือนิวต์ และ Salamandrinae พบประมาณ 74 ชนิด (และอาจมากกว่านี้) ได้แก่

วงศ์ย่อย **Pleurodelinae**

* *Calotriton* Gray, 1858  – 2 ชนิด
* *Cynops* Tschudi, 1838  – 7 ชนิด
* *Echinotriton* Nussbaum & Brodie, 1982 – 2 ชนิด
* *Euproctus* Gené, 1838  – 2 ชนิด
* *Lissotriton* Bell, 1839  – 5 ชนิด
* *Ichthyosaura*  Latreille in Sonnini de Manoncourt & Latreille, 1801 – ชนิดเดียว (ชื่อพ้อง; *Mesotriton*)
* *Neurergus* Cope, 1862  – 4 ชนิด
* *Notophthalmus* Rafinesque, 1820  – 3 ชนิด
* *Ommatotriton* Gray, 1850  – 2 ชนิด
* *Pachytriton* Boulenger, 1878  – 2 ชนิด
* *Paramesotriton* Chang, 1935  – 7 ชนิด
* *Pleurodeles* Michahelles, 1830  – 3 ชนิด
* *Salamandrina* Fitzinger, 1826  – 2 ชนิด
* *Taricha* Gray, 1850  – 3 ชนิด
* *Triturus* Rafinesque, 1820 – 7 ชนิด
* *Tylototriton* Anderson, 1871  – 8 ชนิด

วงศ์ย่อย **Salamandrinae**

* *Chioglossa* Bocage, 1864  – ชนิดเดียว
* *Lyciasalamandra* Veith & Steinfartz, 2004  – 7 ชนิด
* *Mertensiella* Wolterstorff, 1925  – ชนิดเดียว
* *Salamandra* Fitzinger, 1826  – 6 ชนิด

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 312-313, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (พ.ศ. 2552) ISBN 978-616-556-016-0
2. ↑  เก็บถาวร 2012-04-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ประเทศไทยไม่มี salamander มีแต่ newt จาก เนคเทค
3. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2006-07-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Salamandridae***
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ **ความผิดพลาดทางวากยสัมพันธ์** (อังกฤษ: syntax error) คือ ความผิดพลาดเชิงวากยสัมพันธ์ของโค้ดที่เขียนในภาษาโปรแกรมใด ๆ หรืออาจกล่าวว่าเป็นความผิดพลาดในการเขียนลำดับของอักขระและสัญลักษณ์ภายใต้กฎของภาษาโปรแกรมนั้น

สำหรับภาษาเชิงคอมไพล์ (compiled language) ความผิดพลาดทางวากยสัมพันธ์จะแสดงออกมาเมื่อมีการคอมไพล์โปรแกรมโดยคอมไพเลอร์ และตราบใดที่ความผิดพลาดทางวากยสัมพันธ์ยังไม่ได้แก้ไขก็จะไม่สามารถดำเนินการคอมไพล์โค้ดมาเป็นโปรแกรมได้ แต่สำหรับภาษาเชิงแปลคำสั่ง (interpreted language) ความผิดพลาดทางวากยสัมพันธ์บางอย่างจะแสดงออกมาก็ต่อเมื่อโปรแกรมทำงานจนถึงคำสั่งที่มีปัญหา (run-time)

ในบางบริบท อาจจะตีความ "ความผิดพลาดทางวากยสัมพันธ์" ให้ครอบคลุมไปถึงเรื่องอื่น ๆ นอกจากการเขียนโปรแกรมก็ได้ เช่น เมื่อมีการป้อนคำสั่งเข้าเครื่องคิดเลข หากมีข้อผิดพลาดในข้อมูลนำเข้า เช่น วงเล็บเปิดกับวงเล็บปิดจับคู่กันไม่ถูกต้อง ก็อาจได้รับข้อความเตือนออกมาว่าเกิดความผิดพลาดทางวากยสัมพันธ์

ตัวอย่างโค้ดภาษาซีพลัสพลัส (ตัวอย่างของภาษาเชิงคอมไพล์) ที่มีความผิดพลาดทางวากยสัมพันธ์ เช่น

```
# include <cstdio>

int main(){
 int a = (2 + 5;
 return 0;
}

```

เมื่อคอมไพล์ จะมีการแจ้งข้อผิดพลาดจากคอมไพเลอร์ว่า

```
xyz.cpp: In function ‘int main()’:
xyz.cpp:4:19: error: expected ‘)’ before ‘;’ token
```

ซึ่งหมายความว่าในบรรทัดที่ 4 มีการจับคู่วงเล็บเปิดและวงเล็บปิดไม่ถูกต้อง
**"เอาดีดีดิ (DeeDeeDi)"** เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 ของนักร้องแนวฮิปฮอป จิรายุทธ ผโลประการ หรือที่รู้จักกันดีในนามของ UrboyTJ ร่วมกับTwopee Southside ประพันธ์เนื้อร้องโดย UrboyTJ และ Twopee Southside ,แต่งทำนองโดย Twopee Southside และเรียบเรียงโดย UrboyTJ ออกจำหน่ายในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เป็นเพลงที่ถูกนำมาถ่ายทอดในแนวเพลงฮิป-ป๊อปที่มีกลิ่นอายของเพลง EDM ต่างประเทศ

เพลงที่พูดถึงการที่ผู้ชายคนนึงได้เจอคนที่เขาชอบ แต่เธอคนนั้นกลับคิดว่าตัวเรานั้นไม่จริงจัง ซึ่งเป็นเรื่องจริงที่หนุ่มๆหลายคนต้องเจอ

การตอบรับ
---------

เพลง "เอาดีดีดิ (DeeDeeDi)" ติดอันดับสูงสุดที่ 15 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต Joox Top 100 Chart ประจำวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2559

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Joox Top 100 Chart | 15 |
| Joox Top 50 Chart เพลงไทย | 43 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เอาดีดีดิ" ซิงเกิ้ลใหม่สุดกวน จากศิลปินสุดแนว "Urboy TJ"
2. ↑  [Chart รวม 100 เพลงสตริงสุดฮิตจากชาร์ท Joox Top 100 Chart อัปเดตประจำวันที่ 15 August 2016]
3. ↑  [Chart 50 อันดับเพลง ไทยสตริง JOOX Top 50 Thai Songs Chart ประจำวันที่ 10 ตุลาคม 2559]
**มูลนิธิพุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ** หรือที่รู้จักในชื่อ **"พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ"** เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมในจังหวัดลพบุรี มีความสำคัญคือ "สถานปฏิบัติธรรมและสังเวชนียสถาน พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ ตั้งอยู่เลขที่ 169 ถนนพหลโยธิน ตำบลห้วยโป่ง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี บนพื้นที่กว่า 329 ไร่ เป็นสถานปฏิบัติธรรมและแหล่งเรียนรู้ด้านพระพุทธศาสนาของคนทั้งโลก" ที่จัดสร้างโดยเกิดจากแรงบันดาลใจของ พระราชวิสุทธิประชานาถ (อลงกต ติกฺขปญฺโญ) (หลวงพ่ออลงกต) เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

ประวัติ
-------

โครงการก่อสร้างสถานปฏิบัติธรรมและสังเวชนียสถาน พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ จัดสร้างขึ้นตามดำริของ เจ้าพระคุณสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ ( สมศักดิ์ อุปสมมหาเถร ) กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าอาวาสวัดพิชยญาติการาม กรุงเทพ และรองอธิการบดี วิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส จังหวัดนครปฐม และมี พระราชวิสุทธิประชานาถ (อลงกต ติกฺขปญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ เป็นประธานโครงการฯ โดยมอบหมายให้ ดร.วิชัย ไทยถาวร เป็นผู้อำนวยการโครงการ และนายประดุจบุญ ทองสว่าง เป็นผู้จัดการโครงการ โดยมีศิษยานุศิษย์ร่วมดำเนินการให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ดังนี้

* เพื่อจำลองสังเวชนียสถาน 4 ตำบล จำลองมาจากประเทศอินเดียและเนปาล เพื่อมาประดิษฐาน ณ จังหวัดลพบุรี
* เพื่อเป็นสถานปฏิบัติธรรม วันเสาร์-อาทิตย์
* เป็นที่ศึกษาเรียนรู้ทางพระพุทธศาสนา
* เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธ
* เพื่อเป็นไปตามพุทธวจน

**สถานปฏิบัติธรรมและสังเวชนียสถาน พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ** ตั้งอยู่บนพื้นที่กว่า 329 ไร่ เป็นสถานปฏิบัติธรรมและแหล่งเรียนรู้ด้านพุทธศาสนาของคนทั้งโลก รูปแบบเจดีย์สถาปัตยกรรมไทย จัดสร้างพระพุทธรูป 89 ปาง จากแรงบันดาลใจของหลวงพ่ออลงกต ถือเป็นปรากฏการณ์ทางพระพุทธศาสนา เพื่อถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในหลวงรัชกาลที่ 9 มีพระชนมายุ 89 พรรษา (ในขณะเริ่มสร้าง) เพื่ออัญเชิญเข้าประดิษฐานยังพุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ

กิจกรรมสำคัญภายในพุทธสถาน
-------------------------

* **กิจกรรมวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา** และอื่น ๆ
* **กิจกรรมปฏิบัติธรรมประจำสัปดาห์** เสาร์-อาทิตย์ *ตามแนวคิด "หลบความวุ่นวาย พักผ่อนให้สบาย ที่ พุทธสถาน"*
* **โครงการเยาชนเพลินธรรมนำปัญญา พัฒนากายใจ** (วันอังคาร/พุธ) *(อยู่ระหว่างดำเนินการ)*
* **กิจกรรมฟังธรรมเทศนา** (วันศุกร์) *(อยู่ระหว่างดำเนินการ)*
* **โครงการสอนพิเศษ** กิจกรรมสอนทักษะทางวิชาการสำหรับเยาวชน (วันเสาร์ เช้า) *(อยู่ระหว่างดำเนินการ)*

ดูเพิ่ม
-------

* พระราชวิสุทธิประชานาถ (อลงกต ติกฺขปญฺโญ)
* วัดพระบาทน้ำพุ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ
* เพจพุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""พุทธสถานลพบุรีศรีสุวรรณภูมิ" สถานปฏิบัติธรรมและแหล่งเรียนรู้ด้านพุทธศาสนาของคนทั้งโลก". ผู้จัดการออนไลน์.
**เพลงรักเพลงแรก** เป็นซิงเกิลของแหนม รณเดช ,เอก Season Five และวรันธร เปานิล ในปี พ.ศ. 2558 ค่ายมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย (ฟองเบียร์) ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม และเรียบเรียงโดย คชภัค ผลธนโชติ เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ส่วนมิวสิกวีดิโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เป็นเพลงที่เปิดตัวค่ายใหม่ที่เปลี่ยนชื่อจากสหภาพดนตรี มาเป็นมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์

โดยมีตัวแทนจากค่ายต่างๆ ไดแก่ แหนม รณเดช จากค่าย "มิวสิค มูฟ เรคคอร์ด" , "อิงค์-วรันธร เปานิล" จากค่าย "บ็อกซ์ มิวสิค" และ "เอก ซีซั่นไฟว์" จากค่าย "มี เรคคอร์ด" เป็นเพลงที่พูดถึงความต้องการที่ให้พลังจาก"ความรัก" ขับเคลื่อนไปพร้อมกับพลังของ "ดนตรี"

การตอบรับ
---------

เพลง เพลงรักเพลงรัก ได้อันดับสูงสุด 35 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 35 |
| FM ONE 103.5 CHART ONE TO TEN | 9 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันเสาร์ที่ 16 มกราคม 2559". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-02-02. สืบค้นเมื่อ 2016-02-13.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-06. สืบค้นเมื่อ 2016-02-13.
เกี่ยวกับเสียงนี้ เพลงมหาฤกษ์   (วิธีใช้·ข้อมูล)  เป็นเพลงที่ใช้บรรเลงในเวลาได้ฤกษ์เปิดงานที่เป็นพิธีสำคัญ สำหรับเชื้อพระวงศ์ที่ต่ำกว่าชั้นพระบรมวงศ์ลงมา ข้าราชการที่มีระดับต่ำกว่านายกรัฐมนตรี และทหารที่มียศต่ำกว่าจอมพลลงมา จนถึงสามัญชนทั่วไป ประพันธ์ทำนองโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ทรงพระนิพนธ์ดัดแปลงจากทำนองไทยของเดิม เพลงมหาฤกษ์นี้เป็นเพลงที่มีทำนองใช้สำหรับบรรเลงอย่างเดียวไม่มีบทร้อง เช่นเดียวกับเพลงมหาชัย

รัฐบาลไทยได้จัดเพลงนี้ให้เป็น 1 ใน 6 เพลงสำคัญของแผ่นดิน ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546

ประวัติ
-------



เพลงมหาฤกษ์ ทางสากล

ทำนอง: สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

เพลงมหาฤกษ์เป็นเพลงคู่กันกับเพลงมหาชัย มาตั้งแต่โบราณ จนเรียกติดปากกันว่า มหาฤกษ์มหาชัย ใช้บรรเลงคู่กันเพื่อแสดงฤกษ์งามยามดี และความสวัสดีมีโชคชัย ในโอกาสต่าง ๆ เพลงมหาฤกษ์นั้น สันนิษฐานว่ามีมาแต่ครั้งสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นเพลงทำนองอัตรา 2 ชั้น พอมาถึงกรุงรัตนโกสินทร์ ถูกนำบรรจุอยู่ในเพลงปี่พาทย์ เรื่องทำขวัญหรือเวียนเทียน ที่เริ่มต้นด้วย เพลงนางนาค ออกเพลงมหาฤกษ์ มหากาล สังข์น้อย มหาชัย ดอกไม้ไทร และดอกไม้ไพร ตามลำดับ โดยทั่วไปแล้ว เพลงมหาฤกษ์ ใช้ในการเปิดสถานที่ หรือเปิดงานต่างๆตามฤกษ์ยามที่กำหนด เนื่องจากการดำเนินทำนองเพลงมหาฤกษ์นั้น ดำเนินทำนองแบบไทยแท้ ตามลักษณะการแปรลูกฆ้องออกเป็นทำนองเต็มจากเครื่องดนตรีที่บรรเลงร่วมกัน ทำให้ผู้ฟังได้รับฟัง จะได้ยินเสียงครึ้มกระหึ่มของเสียงดนตรีที่บรรเลงพร้อมเพรียงกัน ก่อให้เกิดความปีติยินดี และความศรัทธา แก่ผู้ฟังเป็นอย่างยิ่ง 

ต่อมาจอมพลเรือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ได้ทรงดัดแปลงเพลงมหาฤกษ์ทางไทย ออกเป็นทางประสานเสียงตามแบบสากล โดยพระองค์ท่านได้ยึดหลักทำนองของเก่า แต่เพียงแก้ไขเฉพาะตอนขึ้นต้นและลงท้ายให้สง่าผ่าเผยขึ้น ซึ่งทำให้การประสานเสียงตามแบบสากล จะช่วยให้ผู้ฟังเกิดความเร้าใจขึ้นเป็นอันมาก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำรัสสั่งให้บรรเลงเป็นเพลงเกียรติยศ ต่อมาก็ใช้บรรเลงกล่าวคำอวยพรซึ่งกันและกัน ในพิธีมงคลฤกษ์ต่าง ๆ เช่น เปิดป้ายหรือเจิมศิลาฤกษ์ ก็ใช้บรรเลงเพลงมหาฤกษ์ขึ้น หรือในการกล่าวคำปราศรัย หรือกล่าวสุนทรพจน์ ก็ใช้บรรเลงเพลงมหาฤกษ์ ทุกคนในงานก็จะยืนขึ้น เป็นการให้เกียรติพร้อมกัน.

เนื้อร้อง
---------

### พระลอ ฉบับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์

พระศุลีเถลิงศรีอุสุภราช จากไกรลาศลอยละลิ่ว (อัมพร)ปลิวเวหน
กฤษณุรักษ์จากมหา (กะษิระ)ชะเลวน ทรงครุทยุทธณ(ราวะนะ)ระเห็จจร
พรหมาจารุพักตร์จากอักขนิษฐ์ เสด็จสถิตหงสะอาสนะหงาดหงอน
พระเป็นเจ้าทั้งสามตามอวยพร ให้ภูธรทั้งพระวงศ์ทรงพระเจริญ.
### เงาะป่า พระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

แล้วดับเทียนชัยโบกควัน กระแจะจันทน์เจิมหน้า
เจิมสองไหล่หลังและอุรา ด้ายขอดกลางมาผูกข้อมือ
เสร็จแล้วอำนวยอวยพร เจริญสุขสถาพรอย่าดึงดื้อ
ให้ทำดีมียศเลื่องลือ ออกชื่อระบือนามสืบไป.

ดูเพิ่ม
-------

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฟังเพลงสำคัญของแผ่นดิน บรรเลงโดยวงดนตรีต่างๆ จาก เว็บไซต์ของสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ เก็บถาวร 2008-08-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เพลงสำคัญของแผ่นดินจากเว็บไซต์ กรมประชาสัมพันธ์เก็บถาวร 2008-07-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**มะห์ซูรี บินตี ปันดัก มายะฮ์** (มลายู: *Mahsuri binti Pandak Mayah*) เป็นหญิงสาวที่อาศัยอยู่บนเกาะลังกาวี รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซียในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตามตำนานระบุว่า เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นชู้ และประหารชีวิตด้วยการแทง ส่วน *มากัมมะห์ซูรี* สุสานของเธอ กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเกาะ

ตำนาน
-----

มะห์ซูรีเป็นลูกสาวของชาวสยามที่ย้ายจากจังหวัดภูเก็ตไปยังเกาะลังกาวีเพื่อหาชีวิตที่ดีกว่า เธอเป็นหญิงสาวที่สวยงามที่สุดบนเกาะและแต่งงานกับนักรบนาม วัน ดารุซ ภายหลังสามีของเธอต้องไปทำสงครามกับฝ่ายเกอดะฮ์ต่อไทย และทิ้งมะห์ซูรีให้ดูแลตัวเอง ในตอนนั้นเธอเป็นเพื่อนกับนักเดินทางวัยรุ่นนาม เดอรามัง 
วัน มาโฮรา ภรรยาของผู้ใหญ่บ้าน อิจฉาความงามของมะห์ซูรี เธอจึงเผยแพร่ข่าวลือว่ามะห์ซูรีนอกใจและมีชู้กับเดอรามังตอนที่วัน ดารุซไม่อยู่ ท้ายที่สุด ข่าวลือหนาหูจนชาวบ้านกล่าวหาว่าเธอเป็นชู้อย่างเปิดเผย มะห์ซูรีร้องขอความบริสุทธิ์ของเธอ แต่กลับไม่มีใครเชื่อ 

มะห์ซูรีถูกผูกที่ต้นไม้และโดนแทงให้ตายหลายครั้ง แต่ไม่ได้ผล หลังการพยายามประหารชีวิตที่ล้มเหลวทุกครั้ง มะห์ซูรีจึงบอกให้พวกเขาฆ่าเธอด้วยกริชของครอบครัว หลังเธอโดนแทงแล้ว เลือดสีขาวไหลออกมาจากบาดแผล แสดงถึงความบริสุทธิ์ของเธอ นกบางตัวบินอยู่เหนือเธอเพื่อปกปิดร่างกายของเธอ ขณะที่เธอกำลังจะเสียชีวิต มะห์ซูรีจึงสาปแช่งลังกาวีให้พบกับความโชคร้ายเจ็ดชั่วอายุคน ภายหลังราชอาณาจักรนี้ถูกกองเรือรบสยามบุกครอง ชาวบ้านที่ปาดังมัตซีรัตเผานาข้าวเพื่อไม่ให้มันตกไปอยู่ในน้ำมือสยาม

ครอบครัวของมะห์ซูรีเดินทางกลับสยาม (ภายหลังมีชื่อว่า ประเทศไทย)

ผลกระทบ
-------

พลเมืองบนเกาะลังกาวีหลายคนเชื่อว่าตำนานเป็นจริง โดยอ้างถึงการปลูกพืชผลที่ล้มเหลวมาหลายสิบปีหลังมะห์ซูรีเสียชีวิต ลังกาวีก็ถูกฝ่ายไทยโจมตีหลายครั้ง โดยการรุกรานครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1821 ทุ่งนาที่ชาวนาเผาทิ้งยังคงรู้จักกันในชื่อ *เบอรัซเตอร์บาการ์* หรือ "ข้าวไหม้" จนกระทั่งช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 (หลังประมาณ 7 ชั่วอายุ) ลังกาวีเริ่มเจริญรุ่งเรืองในฐานะสถานที่ท่องเที่ยว ลูกหลานของมะห์ซูรียังคงอาศัยอยู่ในจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย และไปเยี่ยมชมสุสานของเธอที่ลังกาวีในบางโอกาส หนึ่งในลูกหลานของเธอคือ ศิรินทรา ยายี (ชื่อมลายู: วัน ไอชะฮ์ วัน นาวาวี; *Wan Aishah Wan Nawawi*) กลายเป็นจุดสนใจขณะที่เธอเยี่ยมชมในรัฐเกอดะฮ์ใน ค.ศ. 2000

อ้างอิง
-------

1. ↑  admin. "Myth and Legends – Naturally Langkawi" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-04-08.
2. ↑  Guri, Catohrinner Joyce (2014-12-01). "Langkawi – the legend of Mahsuri". *Asian Itinerary* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-04-08.
3. ↑  "Langkawi Historical Background". Official Airline Guide. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 April 2008. สืบค้นเมื่อ 24 December 2007.
4. ↑  Com, The Phuket News (2012-04-02). "GRANDPA YARNS: An heir of mystery". *The Phuket News Com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-04-08.

ดูเพิ่ม
-------

* พระนางเลือดขาว

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Descendants of the White Blooded-Lady
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

Motor vehicle

**เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ** (อังกฤษ: Ferrari 250 GTO) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง ประเภทจีที (GT car) เครื่องยนต์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ ระหว่างปี ค.ศ. 1962 - 1964 ด้วยจุดประสงค์เพื่อเข้าร่วมรายการ เอฟไอเอ (FIA) ซึ่ง 250 จีทีโอ ได้เป็นหนึ่งในกรุ๊ปทรี (Group 3) คำว่า "GTO" ย่อมาจาก "Gran Turismo Omologato" หลังเปิดตัวออกมา เฟอร์รารี่ จีทีโอ ก็ได้ตั้งราคาจำหน่ายไว้ที่ $18,000 ในสหรัฐอเมริกา และผู้ที่จะซื้อได้ต้องเป็นคนที่ เอ็นโซ เฟอร์รารี่ ผู้ก่อตั้งเฟอร์รารี่ อนุมัติให้เท่านั้น

ในปีแรก เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ได้ผลิตออกมาเป็นจำนวนเพียง 36 คัน ใช้ชื่อโฉมว่า 'Series I' จนต่อมาในปี 1964 เฟอร์รารี่ จีทีโอ ก็ได้ปรับแต่งตัวถังเล็กน้อย และใช้ชื่อโฉมนี้ว่า 'Series II' ซึ่งได้ผลิตมาเพียง 3 คันเท่านั้นรวมทั้งหมดแล้ว เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ได้ผลิตออกมาเป็นจำนวนทั้งสิ้น 39 คันเท่านั้น

ในปี ค.ศ. 2004 นิตยสาร สปอร์ตคาร์ อินเตอร์เนชั่นแนล ได้จัดอันดับ เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ให้เป็นรถสปอร์ตอันดับที่ 8 ในหัวข้อรถสปอร์ตแห่งศตวรรษที่ 1960 และยังได้รับการเสนอชื่อให้เป็นรถสปอร์ตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดการอีกด้วย เช่นเดียวกับ นิตยสาร มอเตอร์ เทรนด์ คลาสสิก ได้จัดอันดับให้ เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ เป็น "รถเฟอร์รารี่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล"

ข้อมูลทั่วไป
------------

เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ที่พิพิธภัณฑ์เฟอร์รารี่
### ข้อมูลทางเทคนิค

เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ใช้เครื่องยนต์ 3.0 ลิตร V12 และ 4.0 ลิตร V12 มีกำลัง 300 PS (220 kW; 300 แรงม้า) แรงบิด 294 N.m. ที่ 5500 rpm ระบบเกียร์ เป็นเกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ มีฐานล้อยาว 2,400 มม. (94.5 นิ้ว) น้ำหนักเปล่า ที่ 1,100 กิโลกรัม (2,425 lb) ทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 6.1 วินาที ความเร็วสูงสุดที่ 280 กม./ชม. (174 ไมล์/ชม.)

### การสะสม

ด้วยความที่เป็นรถเฟอร์รารี่คลาสสิก ในยุค 60 และมีจำนวนจำกัดเพียง 39 คัน จึงทำให้เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ กลายเป็นรถเฟอร์รารี่ที่มีการเปลี่ยนมือกันมากที่สุด และเป็นรถเฟอร์รารี่ที่มีราคาสูงที่สุด รวมถึงเป็นรถที่มีราคาสูงที่สุดในโลกในฐานะรถประมูล ด้วยราคาประมูลสูงถึง 52 ล้านดอลลาร์

### ราคาของเฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ตั้งแต่ปีแรกที่ผลิตออกมา

เฟอร์รารี่ 250 จีทีโอ ด้านหน้า
* 1962-4 (รุ่นใหม่): $18,500
* 1965 (ธันวาคม): $10,500
* 1968 (มิถุนายน): $6,000
* 1969: $2,500
* 1971 (มกราคม): $9,500
* 1971 (กรกฎาคม): $12,000
* 1973 (กรกฎาคม): $17,500 (£7,000)
* 1975 (ธันวาคม): $48,000
* 1978: $85,000
* 1980 (มีนาคม): $180,000-200,000
* 1983: $300,000
* 1984: $500,000
* 1985: $650,000
* 1986: $1,000,000
* 1987 (ตุลาคม): $1,600,000
* 1988 (กรกฎาคม): $4,200,000
* 1989 (กรกฎาคม): $10,000,000
* 1990 (มกราคม): $13,000,000
* 2012 (พฤษภาคม) $35,000,000
* 2013 (ตุลาคม) $52,000,000

ดูเพิ่ม
-------

* เฟอร์รารี่
* เฟอร์รารี่ 599 จีทีบี ฟีโอราโน
* เฟอร์รารี่ เอ็นโซ
* เฟอร์รารี่ เอฟเอ็กซ์เอ็กซ์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-10. สืบค้นเมื่อ 2013-11-08.
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-11. สืบค้นเมื่อ 2013-11-08.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
**เฟอร์นันโด ซากราโด** (อังกฤษ: Fernando Sagrado) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2516 สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 4

ประวัติ
-------

เฟอร์นันโด ซากราโด ซากราโดขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน อาร์เทอร์ การ์เซีย จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีเสมอเพียงครั้งเดียว จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค คองคอง ปาเกียว ยก 6 ซากราโดขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน บอย ลิกัส ได้แชมป์มาครอง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน กุยเยโม มอสเกรา ที่ นิวซีแลนด์ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ซากราโดเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นเวลเตอร์เวท และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค โทมัส กุน ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ ป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ดาวิด กอสวารา ยก 5 ที่ อินโดนีเซีย หลังจากเสียแชมป์ไป ซากราโดขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้ง ก็ชิงแชมป์ PABA รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค เจฟ มัลคอล์ม ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ได้แชมป์มาครอง จากนั้นก็สละแชมป์และแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (2540)
* แชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท
	+ ชิง 15 มกราคม 2542 ชนะน็อค โทมัส กุน ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 สิงหาคม 2542 ชนะน็อค ฉลามดำ ศิษย์ตราษตระการ ยก 5 ที่ฟิลิปปินส์
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 มีนาคม 2543 ชนะน็อค พิล คลาร์สัน ยก 5 ที่ ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์ 23 มีนาคม 2544 แพ้น็อค ดาวิด โกสวารา ยก 5 ที่ อินโดนีเซีย
* แชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท
	+ ชิง 15 มิถุนายน 2545 ชนะน็อค เจฟ มัลคอร์ม ยก 3 ที่ฟิลิปปินส์
	+ สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 19 กรกฎาคม 2541 แพ้คะแนน กูอิลเลอร์โม มอสเกวรา ที่ นิวซีแลนด์

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**ทางหลวงสายแพน-บอร์เนียว** (มลายู: *Lebuhraya Pan Borneo*) หรือที่รู้จักในชื่อ **ทางหลวงทรานส์-บอร์เนียว** เป็นโครงข่ายถนนในเกาะบอร์เนียว เชื่อมต่อระหว่าง 2 รัฐของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวัก เข้ากับประเทศบรูไน ทางหลวงสายนี้ได้กำหนดหมายเลขเป็นทางหลวงเอเชียสาย 150  และทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1 ในรัฐซาราวัก ส่วนในรัฐซาบะฮ์กำหนดให้เป็นทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1, 13 และ 22 ทางหลวงสายนี้ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระหว่างรัฐบาลทั้งสอง ตั้งแต่สมัยการก่อตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียในปี ค.ศ. 1963 ซึ่งประกอบด้วยแหลมมลายู รัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และสิงคโปร์ การขาดแคลนโครงข่ายถนนในรัฐซาราวักเป็นเหตุหลักที่ต้องทำการก่อสร้าง ซึ่งแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1997 ทำให้รถยนต์สามารถเดินทางจากกูจิงไปยังโกตากีนาบาลูได้ อย่างไรก็ตามรัฐบาลก็ต้องยังสร้างเส้นทางใหม่เพื่อเชื่อมต่อพื้นที่ชนบทในรัฐซาราวัก

หลักไมล์ของทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 22
การก่อสร้างทางหลวงทั้งหมดที่ประมาณการไว้ในส่วนของประเทศมาเลเซียมีระยะทาง 2,083 กิโลเมตร (1,294 ไมล์) แต่ ณ ปี ค.ศ. 2002 ก่อสร้างแล้วเสร็จไป 997.18 กิโลเมตร (619.62 ไมล์) คิดเป็นร้อยละ 95.2 ทางหลวงช่วงเตอนม–ซีปีตัง ซึ่งแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2006 เป็นช่วงที่ก่อสร้างไปแล้วล่าสุดของทางหลวงสายนี้ ส่วนการก่อสร้างในช่วงสุดท้ายจากกาลาบากันถึงเซอปูลุตคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2008 ดังนั้นจึงคาดกันว่าทางหลวงสายแพน-บอร์เนียวตลอดทั้งสายจะเสร็จสมบูรณ์ภายใต้แผนเศรษฐกิจมาเลเซียที่ 9 ส่วนทางหลวงสายแพน-บอร์เนียวในประเทศอินโดนีเซียมีชื่อว่า "ทางหลวงสายทรานส์-กาลีมันตัน" ซึ่งเริ่มต้นทางทางตะวันตกที่เมืองปนตีอานักถึงเมืองเตเบดู

อ้างอิง
-------



| * ด
* ค
* ก
ทางหลวงสายเอเชีย |
| --- |
| สายหลัก | 
* AH1
* AH2
* AH3
* AH4
* AH5
* AH6
* AH7
* AH8

 |  |
| เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ | 
* AH11
* AH12
* AH13
* AH14
* AH15
* AH16
* AH17
* AH18
* AH19
* AH25
* AH26
* AH111
* AH112
* AH121
* AH123
* AH131
* AH132
* AH140
* AH141
* AH142
* AH143
* AH150

 |
| เอเชียตะวันออก | 
* AH30
* AH33
* AH34

 |
| เอเชียใต้ | 
* AH42
* AH43
* AH45
* AH46
* AH47
* AH48

 |
| สายเอเชียเหนือ เอเชียกลาง และเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ | 
* AH63
* AH64
* AH65
* AH66
* AH67
* AH68
* AH70
* AH71
* AH72
* AH75
* AH76
* AH77
* AH78
* AH81
* AH82
* AH83
* AH84
* AH85
* AH86
* AH87

 |
**มะสัง** หรือ **หมากกะสัง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Feroniella lucida* (Scheff.) Swingle) เป็นพืชในวงศ์ Rutaceae เป็นไม้ยืนต้นแผ่กิ่งก้านจำนวนมาก ลำต้นและกิ่งก้าน มีหนามแหลมยาว แข็ง ใบประกอบแบบขนนก แผ่นใบโค้งขึ้นด้านบนเล็กน้อย สีเขียวเข้ม เป็นมันวาว ตามผิวใบมีต่อมน้ำมัน ดอกออกเป็นช่อแยกแขนงที่ซอกใบ คล้ายดอกกระถิน เป็นปุย ๆ มีสีขาว ผลทรงกลมสีเขียวคล้ายผลมะนาว ผิวเปลือกมีลายเป็นคลื่น เปลือกแข็งและหนามาก ผลอ่อนเปลือกสีเขียว เมื่อแก่จัดสีน้ำตาล มีเมล็ดจำนวนมาก

การใช้ประโยชน์
--------------

ทางอุบลราชธานี ใช้ แก่นต้มรวมกับแก่นมะขาม ใช้ดื่มขณะอยู่ไฟ ตำรายาไทยใช้รากต้มน้ำดื่มแก้ไข้ ใบรสฝาดมัน ใช้แก้ท้องเดิน ผลมีรสเปรี้ยว ใช้แทนมะนาวได้  ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือนิยมรับประทานสด เปลือกผลมะสังใช้บรรจุเทียน เมื่อจุดจะมีกลิ่นหอม เนื้อมะสังตากแห้งใช้ปรุงรสอาหารแบบเดียวกับมะขามเปียก ใส่ในน้ำพริก ลาบ ก้อย ยำ ส้มตำแทนมะนาว ผลอ่อนและยอดอ่อนมีรสเปรี้ยว ทางภาคใต้นิยมนำผลอ่อนมาแกงส้มกับปลาหมอ นิยมทำไปทำเป็นไม้ดัด เพื่อใช้ในการประดับตกแต่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  มะสัง
2. ↑  ยอดแต้ว อักษรา. ฟูดอับเดท: มะส้งความเปรี้ยวที่เก็บได้นานข้ามปี. ครัว. ปีที่ 18 ฉบับที่ 214 เมษายน 2555 หน้า 14
3. ↑  180 ตำรับ ผักพื้นบ้านอาหารไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: แสงแดด. 2551.
4. ↑
**สามหัวใจเสริมใยเหล็ก** เป็นละครชุดของเหล่าคนสู้ชีวิต เป็นอีกหนึ่งโครงการใหญ่แห่งปีของไทยทีวีสีช่อง 3 ที่ได้มอบหมายให้ 3 ผู้จัดละครอย่าง หนุ่ม กฤษณ์ ศุกระมงคล แห่งค่าย เมคเกอร์ เค มาดูแลในเรื่อง "เสื้อสีฝุ่น" ที่ได้ บัว วันสิริ อ่องอำไพ ขึ้นแท่นนางเอกเรื่องแรก ประกบคู่กับพระเอกน้องใหม่ เขม นราวิชญ์ จิตรบรรจง ที่จะมาถ่ายทอดเรื่องราวความรักของหนุ่มสาวอาชีพกรรมกรก่อสร้าง ตามมาด้วย คิง สมจริง ศรีสุภาพ แห่งค่ายกู๊ด ฟีลลิ่ง ที่มาดูแลเรื่อง "หวานใจนายกระจอก" กับเรื่องราวความรักระหว่างหนุ่มเซลล์แมนขายอุปกรณ์กีฬาและสาวช่างตัดผมที่ได้พระนางน้องใหม่ คุณ เด่นคุณ งามเนตร ประกบคู่กับ ณมน พัชรวลัย พงษ์ภมร

และเรื่องสุดท้าย "ลูกไม้ลายรัก" ที่ได้ผู้จัดอย่าง แหม่ม ธิติมา สังขพิทักษ์ แห่งค่าย ฟีล กู๊ด เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ที่จับนางเอกหน้าหวาน ฝ้าย นันทนัช โล่ห์สุวรรณ ประกบคู่กับพระเอกน้องใหม่ล่าสุด ดรีม ณัฐนพ ชื่นหิรัญ มาถ่ายทอดเรื่องราวความรักต่างชนชั้นของสาวโรงงานตัดเย็บชุดชั้นในและหนุ่มนักเรียนนอกเจ้าของโรงงาน ซึ่งทั้ง 3 เรื่องจะสอดแทรกเรื่องราวการต่อสู้ชีวิต การสร้างกำลังใจของคนจากหลากหลายอาชีพ พร้อมเรื่องราวความรักของหนุ่มสาว และการฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ของคนในอาชีพเล็กๆ สู่เป้าหมายที่ใฝ่ฝันไว้

ลำดับการออกอากาศ
----------------

ละครชุด **สามหัวใจเสริมใยเหล็ก** ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18:30 - 20:00 น.

* ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2557 - 22 มกราคม พ.ศ. 2558

| ชื่อละคร | วันที่ออกอากาศ | จำนวนตอน | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- |
| เสื้อสีฝุ่น | วันพุธ ที่ 15 ตุลาคม 2557 -  วันศุกร์ ที่ 14 พฤศจิกายน 2557 | 23 ตอน |  |
| หวานใจนายกระจอก | วันจันทร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2557 -  วันศุกร์ ที่ 19 ธันวาคม 2557 | 24 ตอน | งดออกอากาศเฉพาะวันศุกร์ ที่ 5 ธันวาคม 2557 |
| ลูกไม้ลายรัก | วันจันทร์ ที่ 22 ธันวาคม 2557 -  วันพฤหัสบดี ที่ 22 มกราคม 2558 | 24 ตอน |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  บวงสรวงละครชุดเหล่าคนสู้ชีวิต 3 หัวใจเสริมใยเหล็ก

| * ด
* ค
* ก
**สามหัวใจเสริมใยเหล็ก** |
| --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **เสื้อสีฝุ่น**  | **หวานใจนายกระจอก**  | **ลูกไม้ลายรัก**  |

 |
| ผู้แต่ง | กัญญ์ชลา • ภูริตรา • สองพธู |
| ผู้จัด/ผู้กำกับ | กฤษณ์ ศุกระมงคล · สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร · สมจริง ศรีสุภาพ · ปวิตร ตรีเมฆ · ธิติมา สังขพิทักษ์ · ทวีวัฒน์ วันทา |
| นักแสดง | นราวิชญ์ จิตรบรรจง · วันสิริ อ่องอำไพ · เด่นคุณ งามเนตร · พัชรวลัย พงษ์ภมร · ณฐณพ ชื่นหิรัญ · นันทนัช โล่ห์สุวรรณ |
ทูรียา ฮันโนเฟอร์ (อังกฤษ: Turiya Hanover) เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2490 ณ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี เป็นธิดาของ ฮันส์-ดาเนียล คริสเตียน และ เออซูรา ชาร์มิด-พาร์กเก บิดาของเธอนั้นเป็นแพทย์ ส่วนมารดาของเธอนั้นเป็นนักบำบัดสมาธิ

สมรส
----

เธอได้เสกสมรสกับ เจ้าชายเว็ลฟ์ แอนสท์ แห่งฮันโนเฟอร์ อย่างไรก็ดี ด้วยการเสกสมรสที่มิมีการยอมรับ ทำให้ไม่สามารภดำรงพระอิสริยยศชั้นเจ้าหญิงได้ มีแต่เพียงนามลำลองว่า ทูรียา ฮันโนเฟอร์ เพียงเท่านั้น โดยทั้ง 2 ได้มีพระธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงซาสเกียแห่งฮันโนเฟอร์ (*พระบุตรที่เกิดมาสามารถดำรงพระอิสริยยศได้*) ปัจจุบันพระธิดาของเธอได้ใช้พระนามแบบสามัญชนคือ ซาสเกีย โฮเปอร์ 

แม้จะมีการอ้งอิงว่าเธอและพระสวามีได้หย่าร้างกันไปตั้งแต่ปี 2522 แต่พระสวามีชองเธอได้ออกมาแสดงความคิดเห็นว่า ไม่เป็นความจริง จนกระทั่งพระสวามีของเธอได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2524 จากภาวะเลือดออกในสมอง หลังจากที่ทรงล้มขณะเล่นคาราเต้ และทรงเป็นอัมพาตได้ 2 เดือน 

โดยหลังจากนั้นเธอและพระธิดาได้ย้ายไปพำนักที่ไบรอนเบย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ โดยในปี 2552 เธอได้รับการรับรองว่าเป็นพระชายาของเจ้าชายเว็ลฟ์ แอนสท์ และมีพระนามและพระอิสริยยศคือ **เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเว็ลฟ์ แอนสท์แห่งฮันโนเฟอร์ พระชายา** แต่เธอก็ไม่ขอรับพระอิสริยยศดังกล่าว และขอใช้ชื่อแบบเดิมเป็นหลัก

ผลงานตีพิมพ์
------------

1. การกระตุ้นหัวใจ
2. การทำสมาธิการและการให้อภัย
3. การรักษาร่างกายด้วยสมาธิ
4. ความเมตตาและการให้อภัยในการรักษาโรค
5. ความกตัญญูกตเวทีและการชื่นชมของบุตร-ธิดาที่มีต่อบิดา-มารดา
6. การรักษาหัวใจที่ได้รับบาดเจ็บ

อ้างอิง
-------

* The Peerage - A genealogical survey of the peerage of Britain as well as the royal families of Europe, Person Page - Wibke van Gunsteren
* Marlene Eilers Koenig. "The divorce that never was". *Royal Musings*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-06-03.
* Marlene A. Eilers (1997). "Queen+Victoria%27s+descendants"+Koenig&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiy9fOk87XbAhUrslQKHUrUB8EQ6AEIJTAA *Queen Victoria's Descendants*. Rosvall Royal Books. ISBN 9789163059643.
* Record Labels from New Earth Records
* article in Der Spiegel: Ein Welfe im Nirwana: Der Tod eines deutschen Prinzen, der für Bhagwan lebte
* Allan Raymond, Monarchies of Europe, Hanover Royal Family
**พระครูภาวนาธิคุณ** หรือ **ครูบาอินโต วัดบุญยืน** (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 – 28 มกราคม พ.ศ. 2520) พระเกจิอาจารย์แห่งภาคเหนือของไทย จังหวัดพะเยา นอกจากท่านจะบำเพ็ญอยู่ในปริยัติธรรมอย่างเคร่งครัดแล้ว ท่านยังมีความเก่งกล้าในด้านวิปัสสนากรรมฐานอีกด้วยเหรียญหรือวัตถุมงคลของท่านที่ได้ผ่านการปลุกเสกมาแล้ว นับเป็นของที่ประเสริฐอย่างยิ่งนัก มีผู้ประสบปาฏิหาริย์มามากต่อมาก

ประวัติ
-------

ท่านเป็นบุตรคนโตของพ่อหนาน และแม่คำ ยาเจริญ เมื่อเป็นเด็กมีชื่อว่า เด็กชายบุญมี ยาเจริญ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438 ปีวอก ณ บ้านต้ำเหล่า หมู่ที่ 15 ตำบลต้ำ ท่านเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 8 คน เมื่อเด็กชายบุญมี ยาเจริญ มีอายุได้ 10 ปี ผู้เป็นบิดาจึงได้พาไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของพระอธิการอภิชัย ซึ่งเป็นเจ้าอาวาส ได้เรียนหนังสือพื้นเมือง อักษรพื้นเมืองหรือตัวหนังสือเมือง จนคล่องแคล่วชำนาญ เด็กชายบุญมี มีความตั้งใจศึกษาเล่าเรียนและอุปัฎฐากรับใช้เจ้าอาวาสด้วยความเต็มใจ ขยันหมั่นเพียรทำความสะอาดวัดวาอารามมินิ่งดูดาย เมื่อมีอายุได้ 12 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ สำนักวัดต่ำเหล่า อำเภอพะเยา (ปัจจุบันเป็นจังหวัดพะเยา) และได้รับฉายาว่า ?อินตะ หรือ อินโต? หลังจากบรรพชาเป็นสามเณรมาแล้ว ท่านก็ถูกเรียกว่า สามเณรอินโต และตั้งใจศึกษาเล่าเรียน และสามารถท่องสูตร สวดมนต์เจ็ดตำนานและสิบสองตำนานอย่างคล่องแคล่ว ในบางครั้งก็ท่องจำโดยให้เจ้าอาวาสเขียนลงบนแผ่นกระดานใช้ดินสอพองเขียนอักษรอักขระการท่องสูตรมนต์ต่าง ๆ และศึกษาพระธรรมวินัย สามเณรอินโต ท่านเป็นคนที่มีความจำดี มีปัญญาฉลาดไหวพริบดี  จนกระทั่งเมื่อมีอายุได้ 20 ปี ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2458 ณ พัทธสีมา สำนักวัดต่ำเหล่า โดยมีพระครูบาวงศ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการปัญโญ วัดค้ำม่อย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระชัยลังกา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า **คัณธวังโส** หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัยอย่างตั้งใจ งานด้านปกครองท่านก็โดดเด่น

สมณศักดิ์
---------

1. พ.ศ. 2475 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
2. พ.ศ. 2482 ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นพระครูหรือเจ้าคณะอำเภอ
3. พ.ศ. 2483 ได้ย้ายสำนักไปอยู่ที่วัดบุญยืน อำเภอพะเยา
4. พ.ศ. 2516 ได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูภาวนาธิคุณ

ตลอดเวลาที่ท่านประจำอยู่ที่สำนักบุญยืน ได้เริ่มก่อสร้างวัตถุกุฏิ วิหาร ศาลา และทำการย้ายกำแพงออกทั้ง 3 ด้าน และด้านอื่น ๆ อีกมาก เป็นพระเถระผู้ใหญ่ที่เคร่งครัดในพระธรรมวินัย ทรงไว้ซึ่งคุณวิทยาคมคุณอันศักดิ์สิทธิ์ มีเมตตากรุณาธรรมเต็มเปี่ยม เมื่อใครมีความไม่สบายใจ มีอุปสรรคอันขัดข้อง ไปขอให้ขจัดปัดเป่าแก้ไข ท่านก็พยายามแก้ไขปัญหาที่ขัดข้องให้ แม้แต่ท่านกำลงเจ็บป่วย ท่านก็จะช่วยอย่างเต็มที่ เนื่องจากท่านมีความเมตตาต่อทุกคน จึงนับว่าท่านได้เสียสละทั้งกาย กำลังใจ และกำลังทรัพย์ กระทำกิจการอันเป็นประโยชน์ต่อสังคม พระครูภาวนาธิคุณ (ครูบาอินโต) จึงนับว่าเป็นปูชนียบุคคลที่ประชาชนชาวเหนือเคราพอย่างยิ่ง

อ้างอิง
-------


1. ↑   **หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์**
2. 1 2  "ครูบาอินโต คัณธวังโส". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-30. สืบค้นเมื่อ 2011-10-09.
3. 1 2   บทความชีวประวัติครูบาอินโต วัดบุญยืน

| ก่อนหน้า |  | พระครูภาวนาธิคุณ (อินโต คัณธวังโส) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **เจ้าอธิการธัมชัย**(พ.ศ. 2492 - 2496) |  | **เจ้าอาวาสวัดบุญยืน** (พ.ศ. 2498 - 2520) |  | **พระอธิการประเสริฐ**(พ.ศ. 2522 - 2523) |
**พระครูวิสุทธสีลากร** สถานะเดิมชื่อ วิเชียร (แดง)จิรสุวรรณ เกิดเมื่อ 11ค่ำ เดือนยี่ ปีมะเมีย ตรงกับวันพุธที่1มกราคม พ.ศ. 2462 บิดาชื่อ นายจันทร์ มารดาชื่อ นางเอี่ยม จิรสุวรรณ ภูมิลำเนา ต.บางทราย อ.เมือง จ.ชลบุรี มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา ดังนี้

1. นายพุฒ จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม

2. นายบุญมี จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม

3. นางสาวทองพูน จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม

**4. ท่านพระครูวิสุทธสีลากร**

5. นางสาวทองหยิบ จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม

6. เด็กหญิงไม่ทราบชื่อ(เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก)

7. นางสาวสุขใจ จิรสุวรรณ

8. นางสาวอรุณี จิรสุวรรณ

**การศึกษา**

จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 8 ที่โรงเรียนวัดช่องลม

**เข้ารับราชการทหาร**

**ปี พ.ศ. 2482** เข้ารับราชการทหารเป็น พลทหาร เชียน (ตามเอกสารทางการทหาร)หรือวิเชียร จิรสุวรรณ สังกัดกองพันนาวิกโยธิน 2 ฐานทัพเรือสัตหีบ ได้เข้าร่วมรบในสงครามมหาเอเชียบูรพา

**ปี พ.ศ. 2484** ปลดประจำการ จ่าตรี วิเชียร จิรสุวรรณ ได้รับพระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ ปีพุทธศักราช 2484 ตามมติคณะรัฐมนตรี โดยมี จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ลงนามรับรองในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมะทรวงกลาโหม (ในสมัยนั้น)

**ลาสิกขาบท**

**ปี พ.ศ. 2488** อุปสมบท ณ วัดช่องลม โดยมี พระชลธารธรรมวาที (ฮง ปภฺกโร) วัดราษฎร์บำรุง ชลบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์ 

**ปี พ.ศ. 2489**

**ปี พ.ศ. 2525** รักษาการตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดช่องลม

**ปี พ.ศ. 2525** ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส (ลำดับที่7) วัดช่องลม อ.เมือง จ.ชลบุรี 

**ปี พ.ศ. 2526** พระอุปัชฌาย์
**ภาษาคาซาร์** เป็นภาษาที่พูดโดยเผ่าคาร์ซาร์ในเอเชียกลางในยุคกลาง อยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิก ใกล้เคียงกับภาษาฮั่น มีข้อโต้แย้งกันมากว่าภาษาคาซาร์ควรอยู่ในสาขาใดของภาษากลุ่มเตอร์กิกถ้าจะจัดให้อยู่ในกลุ่มนี้ บางคนเสนอว่าน่าจะจัดให้อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่านหรือภาษากลุ่มคอเคเซียน อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์

นักวิชาการอาหรับในยุคกลางจำแนกให้ภาษาคาซาร์คล้ายกับภาษาของชาวเติร์กเช่น ภาษาโอคุซ นอกจากนั้นภาษาคาซาร์และภาษากลุ่มโอคุซมีความใกล้เคียงกับภาษาอื่น เพราะภาษาบัลการ์อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์ นักวิชาการปัจจุบันได้ตั้งสมมติฐานโอคุซโดยสันนิษฐานว่าภาษาคาซาร์มีจุดกำเนิดจากยุคของกอกเติร์ก ซึ่งเป็นไปได้ว่าภาษาเตอร์กิกโบราณแบบของกอกเติร์กมีการใช้เป็นภาษาทางการในช่วงต้นของประวัติภาษาคาซาร์แต่ไม่มีหลักฐานเหลืออยู่

จารึกอักษรออร์คอน ที่ใช้เขียนภาษาคาซาร์
ตัวอย่างของภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่ในปัจจุบันมีน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นชื่อที่ยังเหลืออยู่ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เหลืออยู่ในภาษาฮีบรู ภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่เป็นข้อความที่เขียนด้วยอักษรรูนส์แบบเตอร์กิก แต่ก็ยังพบภาษาคาซาร์ที่เขียนด้วยอักษรซีริลลิก อักษรกรีก อักษรฮีบรู อักษรละติน อักษรอาหรับหรืออักษรจอร์เจียในชุมชนที่ต่างกัน

อ้างอิง
-------
**เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ** (อังกฤษ: State order) หรือ **เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติ** (อังกฤษ: National order) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่ได้รับจากรัฐเอกราช ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเกียรติศักดิ์แห่งชาติ อิสริยาภรณ์เหล่านี้โดยทั่วไปจะถูกมอบให้กับผู้ที่ทำคุณงามความดีหรือสร้างเกียรติยศหรือชื่อเสียงที่ดีต่อรัฐหรือชาติ ซึ่งจะอยู่ในหมวดหมู่ของเครื่องอิสริยาภรณ์อัศวิน (Orders of chivalry) หรือเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณ (Order of merit)

เครื่องอิสริยาภรณ์ที่ถูกมอบให้ก่อนหน้าโดยราชวงศ์จะไม่ถูกถือว่าเป็น เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ และเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐจะถูกมอบโดยรัฐที่เป็นรัฐเอกราช ไม่ใช่รัฐที่มีการปกครองระบอบกษัตริย์ เช่น จีน รัสเซีย ไต้หวัน

ดูเพิ่ม
-------

* เครื่องอิสริยาภรณ์

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ประธานาธิบดีจีน ถวายเครื่องอิสริยาภรณ์ "รัฐมิตราภรณ์" แด่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้าฯ". *workpointTODAY*.
2. ↑  "คุก 13 ปี อดีตผู้ว่าการท้องถิ่นรัสเซีย ฐานรับสินบน ยึดทรัพย์ 1,240 ล้าน รวมนาฬิกาหรู 195 เรือน! - ข่าวสด". *www.khaosod.co.th*.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
3. ↑  China (Taiwan), Ministry of Foreign Affairs, Republic of (2023-04-26). "ปธน.ไช่อิงเหวิน เป็นประธานในพิธีตรวจแถวกองทหารเกียรติยศเพื่อให้การต้อนรับอย่างสมเกียรติ พร้อมมอบ "เครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัส" ให้แก่ ปธน. Alejandro Eduardo Giammattei Falla แห่งสาธารณรัฐกัวเตมาลา". *Taiwan Today*.
**หลวงพ่อแก้ว** (พ.ศ. 2393 - พ.ศ. 2462) ในบรรดาพระเกจิอาจารย์รุ่นเก่าที่ขึ้นชื่อว่าเข้มขลังและยอดเยี่ยมของลุ่มแม่น้ำแม่กลอง เห็นจะไม่มีผู้ใดเกินยิ่งกว่า หลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย สมุทรสงคราม เป็นแน่แท้ที่ท่านมีชื่อเสียงมาก่อนยุคหลวงพ่อคง ธมฺมโชโต วัดบางกะพ้อม และ หลวงพ่อบ่าย วัดช่องลม ฯลฯ วัตถุมงคลที่ท่านสร้างและปลุกเสกเอาไว้มีหลายชนิดทั้งประเภทเครื่องรางและของขลังประเภทเหรียญปั๊ม เหรียญรูปหล่อ แต่ที่นิยมเล่นหากันคือเหรียญรูปเหมือนเหรียญปั๊มรุ่นแรก บล็อกวัด สร้างในปี พ.ศ. 2459 รองลงมาจากเหรียญปั๊มพิมพ์พระพุทธปี พ.ศ. 2459 เหรียญหล่อพิมพ์เศียรโล้นและพิมพ์เศียรแหลม เป็นต้น พุทธคุณเด่นทางด้านคงกระพัน

ประวัติ
-------

หลวงพ่อท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2393 ตรงกับปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ ตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นบุตรของนายเทียน และนางเนียม ทองพันธุ์ เป็นบุตรคนที่ 2ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 คน บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2403 ขณะมีอายุได้ 10 ปี ณ วัดบางแคใหญ่ อำเภออัมพวา อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2413 ณ วัดบางแคใหญ่ โดยมีหลวงพ่อเพ็ง เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า **พฺรหฺมสโร** ได้ศึกษาพระธรรมวินัยกับพระอุปัชฌาย์และเรียนหนังสือที่วัดนี้ ได้ศึกษาพุทธาคมครั้งแรกจากบิดาตอนเป็นสามเณรอายุ 15 ปี เนื่องจากบิดาของท่านเป็นทหารในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ซึ่งเชี่ยวชาญทางด้านนี้ ศึกษากับหลวงพ่อเพ็ง วัดบางแคใหญ่ ผู้เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระอาจารย์เกตุ วัดทองนพคุณ จังหวัดเพชรบุรี (พี่ชายของท่าน) 

ในปี พ.ศ. 2424 ประชาชนนิมนต์ท่านให้ไปเป็นเจ้าอาวาสที่วัดช่องลมเนื่องจากชื่อเสียงของท่านเริ่มโด่งดังในทางคุณวิเศษต่าง ๆ แล้วโดยมาพร้อมกับหลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสอยู่ 6 ปี ก็ย้ายมาเป็นเจ้าอาวาสที่วัดพวงมาลัย หลวงพ่อบ่ายจึงเป็นเจ้าอาวาสวัดช่องลมสืบแทน ผู้คนเชื่อว่าท่านมีคุณวิเศษ สามารถล่วงรู้เหตุการณ์ที่อยู่ใกล้ตัวและไกลตัวของท่านทั้งในอดีตและในอนาคตได้อย่างแม่นยำ 

นอกจากนี้ท่านยังได้รับแต่งตั้งเป็น*พระครูวินัยธรรม* ฐานานุกรมในของพระราชาคณะรูปหนึ่ง แต่ไม่ปรากฏแน่ชัดว่ารูปใด

ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อปี พ.ศ. 2462 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รวมอายุได้ 69 ปี 49 พรรษา

อ้างอิง
-------

1. **หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ทั้งหมด 180 พระองค์**
2. หลวงพ่อแก้ว พรหมสโร เก็บถาวร 2009-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ข่าวพระเครื่อง เก็บถาวร 2012-01-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
4. ประวัติหลวงพ่อแก้ว วัดพวงมาลัย เก็บถาวร 2011-10-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

1. ↑  "พระครูวินัยธรรม (แก้ว พรหมสโร) วัดพวงมาลัย อ.เมือง จ.สมุทรสงคราม". ลานโพธิ์. 14 มิถุนายน 2553. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2559. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)[*ลิงก์เสีย*]

| ก่อนหน้า |  | พระครูวินัยธรรมแก้ว พฺรหฺมสโร |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระครูด้วง** |  | **เจ้าอาวาสวัดช่องลม** (พ.ศ. 2424 - พ.ศ. 2430) |  | **หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต** |
| **-** |  | **เจ้าอาวาสวัดพวงมาลัย** (พ.ศ. 2430 - พ.ศ. 2462) |  | **หลวงพ่อพุฒ** |
**เลดีนิโคลัส วินด์เซอร์** (อังกฤษ: Lady Nicholas Windsor) (นามเดิม: เปาลา โดอิมี เด ลูพิส เด ฟรันโคแปน) เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2512 เป็นธิดาของ หลุยส์ โดอิมี เด ลูพิส เคานต์แห่งลูพิส กับ อิงกริด เดตเตอร์ เด ฟรันโคแปน มารดาของเธอเป็นนักกฎหมายชาวสวีเดน ส่วนบิดาของเธอเป็นท่านเคานต์แห่งตระกูลลูพิสของอังกฤษ อีกทั้งบิดาของเธอยังเป็นเศรษฐ๊ที่เป็นที่รู้จักในนามของเจ้าของที่ดินในประเทศอังกฤษและโครเอเชีย เธอมีน้องทั้งหมด 4 คน ได้แก่ ปีเตอร์ ฟรันโคแปน คริสเตีนน ฟรันโตแปน นิโคลัส ฟรันโคแปน และ ลอเรนซ์ ฟรันโคแปน

สมรส
----

เธอได้พบกับสวามีในอนาคต ณ มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ใน พ.ศ. 2542 อีกทั้งยังพบกันในงานเลี้ยงของเพื่อนของลอร์ดนิโคลัสอีก ทั้งคู่จึงตกลงหมั้นกันในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 และสมรสกันวันที่ 4 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน ณ นครรัฐวาติกัน จากนั้นเดินทางมายังอังกฤษ และจดทะเบียนสมรสกันในวันที่ 19 ตุลาคมในปีเดียวกัน ทำให้เปาลามีชื่อใหม่เป็น **เลดีนิโคลัส วินด์เซอร์** ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันคือ

1. อัลเบิร์ต วินด์เซอร์
2. ลีโอโพลด์ วินด์เซอร์
3. หลุยส์ วินด์เซอร์

หลังจากสมรสแล้ว เลดีนิโคลัส วินด์เซอร์ ได้ทำงานร่วมกับสวามี และเป็นตัวแทนของพระราชวงศ์อังกฤษในการเดินทางเยือนประเทศในเครือจักรภพตามพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งทรงมอบหมายให้เธอ ทำงานในเรื่องนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2552 ทั้งนี้ เลดีนิโคลัส วินด์เซอร์ ยังเป็นประธานสมาคมนักกฎหมายแห่งสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ พ.ศ. 2556 มารดาของเธอนั้นเป็นผู้ให้การช่วยเหลือและเป็นที่ปรึกษาของโครงการนี้

อ้างอิง
-------

* The family website La Casata dei Lupi, (Italian language), contains photos of Lord and Lady Nicholas, their first son Albert, and members of the Lupis family. Retrieved 26 September 2009.
* Doimi de Lupis genealogy (Italian language) hosted by *Società Genealogica Italiana – SGI* (President- Marchese Marco Lupis) Retrieved 26 September 2009.
คราแวตแบบต่าง ๆ ในช่วง ค.ศ. 1818
พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ซึ่งประดับด้วยคราแวต
**คราแวต** (cravat) คือ ผ้าพันคอชนิดหนึ่งที่นิยมพันรอบคอ โดยมีรูปร่างต่าง ๆ ตั้งแต่โบว์, ปมคล้ายปมเนกไท ฯลฯ

ประวัติ
-------

คราแวตเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 17 ซึ่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 กษัตริย์แห่งฝรั่งเศสทอดพระเนตรเห็นผ้าพันคอของทหารโครเอเชีย (croat ซึ่งต่อมาน่าจะแผลงเป็น cravat) แล้วสนพระทัยและนำมาใช้จากนั้นข้าราชบริพารเลียนแบบ

คราแวตมีลักษณะคล้ายผ้าพันคอได้รับความนิยมทั้งยุโรปและเอเชีย โดยเฉพาะพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในยุคนั้นผู้ชายนิยมผูกผ้าพันคอให้ดูสง่างาม ส่วนรูปแบบของคราแวตเริ่มมีความหลากหลายมากขึ้นทั้งผ้าฝ้าย ผ้าลินิน และผ้ามัสลิน แต่สียังมีเฉพาะแค่สีขาวและสีดำ

ในเอเชียมีการผูกผ้าพันคอตั้งแต่สมัยจักรพรรดิจิ๋นซี หลักฐานคือกองทัพทหารดินเผาที่ขุดค้นพบล้วนผูกผ้าพันคอทั้งสิ้น แต่หลังจากยุคราชวงศ์ฮั่นล่มสลายผ้าพันคอในประเทศจีนก็ถูกยกเลิกไป จนศตวรรษที่ 20 ได้กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง

จากนั้น Jesse Langsdorf ช่างตัดเสื้อชาวอเมริกันได้ออกแบบโดยการตัดผ้าเฉียง ๆ และจดสิทธิบัตรไว้ในปี ค.ศ. 1924 ถือเป็นการกำหนดรูปแบบของเน็กไทและผูกได้สะดวกมากขึ้น

อ้างอิง
-------

* หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันอังคารที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2551
บทความนี้เกี่ยวกับโรงละครคาบาเร่ต์ สำหรับภาพยนตร์เมื่อปี 2001 ดูที่ มูแลงรูจ! สำหรับละครเพลงบรอดเวย์ ดูที่ มูแล็งรูฌ! (ละครเพลง) สำหรับความหมายอื่น ๆ ดูที่ มูแล็งรูฌ (แก้ความกำกวม)

**มูแล็ง รูฌ** (ฝรั่งเศส: *Moulin Rouge*; /ˌmuːlæ̃ ˈruːʒ/, ภาษาฝรั่งเศส: [mulɛ̃ ʁuʒ]; แปลว่า "กังหันลมสีแดง") เป็นโรงละครคาบาเร่ต์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส

อาคารหลังเดิมเริ่มก่อตั้งร่วมกันในปี 1889 โดย Charles Zidler และ Joseph Oller เจ้าของ ปารีสโอลิมเปีย อาคารหลังเดิมของโมแล็งโรฌนั้นไหม้วอดทั้งหลังไปในปี 1915 ที่ตั้งของโมแล็งโรฌตั้งอยู่ใกล้กับย่านมงมาร์ในเขต Pigalle ของปารีส โดยตั้งอยู่บนถนน Boulevard de Clichy ใน 18th *arrondissement* สัญลักษณ์เด่นของโมแล็งโรฌคือกังหันลมสีแดงบนหลังคา โมแล็งโรฌตั้งอยุ่ใก้ลกับสถานีรถไฟใต้ดิน Blanche

โมแล็งโรฌเป็นที่รู้จักดีที่สุดในฐานะแหล่งกำเนิดของการเต้นแบบ แคน-แคน สมัยใหม่ ซึ่งดั้งเดิมแล้วมีโสเภณีชั้นสูง (courtesan) เป็นผู้ริเริ่มขึ้นในฐานะการเต้นแบบยั่วยวน (seductive dance) ต่อมาการแสดงวิวิธทัศนา (revue) โดยใช้การเต้นแคน-แคนก็พัฒนาเป็นความบันเทิงรุปแบบใหม่ของตนเองที่นำไปสู่การเกิดของคาบาเร่ต์ และเข้าสู่ประเทศต่าง ๆ ทั่วยุโรป โมแล็งโรฌในปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีความบันเทิงประเภทการเต้นรำประกอบดนตรีให้แก่นักท่องเที่ยวทั่วโลกได้มาชม การตกแต่งของโมแล็งโรฌยังคงลักษณะส่วนมากของความโรมานซ์แบบฝรั่งเศสในยุคปลายศตวรรษที่ 19
(*fin de siècle* France)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Histoire du Moulin Rouge". *MoulinRouge.fr*.
นาวาอากาศตรี **ฐิติ นาครทรรพ** เป็นอดีตเลขาธิการพรรคสามัคคีธรรม และเป็นบิดาของนาวาอากาศเอก อนุดิษฐ์ นาครทรรพ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง

ประวัติ
-------

ฐิติ นาครทรรพ เป็นบุตรของนายอ้วน นาครทรรพ มีพี่น้องคือ ปราโมทย์ นาครทรรพ อดีตแกนนำกลุ่มพันธมิตรฯ นิตินัย นาครทรรพ อดีต ส.ส.หนองคาย ฐิติสมรสกับนางสุมาลี นาครทรรพ (นามสกุลเดิม: นานา เป็นน้องสาวของนายเล็ก นานา) มีบุตร 6 คน หนึ่งในนั้นคือ นาวาอากาศเอก อนุดิษฐ์ นาครทรรพ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และนางสาวชมพูนุท นาครทรรพ อดีตผู้สมัคร ส.ส.หนองคาย พรรคประชาธิปัตย์

การทำงาน
--------

ฐิติ นาครทรรพ รับราชการเป็นทหารอากาศ และมีความสนิทสนมกับ พลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล ผู้บัญชาการทหารอากาศ ต่อมาได้ร่วมประกาศจัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นใหม่ ในช่วงแรกเรียกกันติดปากว่า "พรรคทหาร" กระทั่งได้ชื่อว่า "พรรคสามัคคีธรรม" ในที่สุดในทันทีที่นายณรงค์ วงศ์วรรณ พ้นจากการถูกอายัดทรัพย์ ก็ได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม

ซึ่งพรรคสามัคคีธรรม ได้จัดตั้งขึ้นตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534 เป็นลำดับที่ 30/2535 เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2535 และเขาได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรค

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 เขาในฐานะเขาธิการพรรคสามัคคีธรรม สามารถทำให้พรรคได้ ส.ส. ถึง 79 ที่นั่ง เป็นอันดับที่ 1 และสนับสนุนพลเอก สุจินดา คราประยูร เป็นนายกรัฐมนตรีได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "อนุดิษฐ์"กับการเข็นฝันพท.ยุคใหม่
2. ↑  ครอบครัวการเมือง "นาครทรรพ" พ่อ-ลูกชาย-ลูกสาว "3คน3พรรค"
3. ↑  "สานฝัน 'ชมพูนุท นาครทรรพ' "นามสกุล..การันตีแล้ว 50%"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-29. สืบค้นเมื่อ 2019-12-29.
4. ↑  "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจดทะเบียนพรรคการเมือง (พรรคสามัคคีธรรม)" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*.
**ปลาการ์ร่า รูฟา** หรือ **ปลาด็อกเตอร์ ฟิช** (อังกฤษ: Doctor fish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Garra rufa*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกปลาเลียหินชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

ปลาการ์ร่า รูฟา มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร เป็นปลาพื้นเมืองของภูมิภาคตะวันออกกลาง แถบประเทศตุรกี โดยอาศัยอยู่ในบ่อน้ำร้อนหรือลำธารที่มีอุณหภูมิค่อนข้างสูง (ประมาณ 35 องศาเซลเซียส)

โดยปกติแล้วปลาการ์ร่า รูฟา จะหาอาหารใต้น้ำกิน ซึ่งได้แก่ สาหร่ายและตะไคร่น้ำ แต่ด้วยอุณหภูมิน้ำที่สูงทำให้อาหารอื่น ๆ สำหรับปลาจึงมีอยู่อย่างจำกัด เมื่อเทียบกับแหล่งน้ำโดยทั่วไป 

ดังนั้น เมื่อมีผู้ที่ลงไปแช่น้ำในบ่อน้ำร้อนเหล่านี้ ปลาการ์ร่า รูฟาจึงมาแทะเล็มผิวหนังชั้นนอกของผู้ที่ลงแช่เป็นอาหารแทน ก่อให้เกิดความรู้สึกสบาย อันเป็นที่มาของการทำสปาประเภท ฟิชสปา หรือ มัจฉาบำบัด

มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ โดยสถาบันทางการแพทย์ มหาวิทยาลัยเวียนนา พบว่า การให้ปลาการ์ร่า รูฟา แทะเล็มผิวหนังช่วยบำบัดโรคผิวหนังบางชนิดได้ที่ไม่มียารักษา โดยพบว่าเมื่อปลากัดกินผิวหนัง ที่เป็นเกล็ด หรือขุย อันเนื่องมาจากอาการของโรค ของผู้ป่วยออกไป เป็นการเปิดโอกาสให้ผิวหนังได้สัมผัสกับรังสียูวี ในระดับที่ลึกลงไป ทำให้ผิวหนังมีพัฒนาการเติบโตได้ดีขึ้น 

ปัจจุบัน ปลาการ์ร่า รูฟา นิยมนำเข้ามาสู่ประเทศต่าง ๆ เพื่อใช้ในธุรกิจประเภทฟิชสปา

ฟิชสปา
------

ฟิชสปา หรือ มัจฉาบำบัด รูปแบบหนึ่งของสปาด้วยวิธีการวารีบำบัด โดยการใช้ปลาการ์ร่า รูฟา (บางแห่งอาจใช้ปลาชนิดอื่น) โดยการทำธุรกิจฟิชสปานั้น คล้ายกับการเลี้ยงปลาในตู้เลี้ยง มีบ่อบำบัดน้ำและมีระบบน้ำวนเพื่อความสะอาดของน้ำด้วย ปัจจุบันได้รับความนิยมในหลายประเทศ อาทิ ญี่ปุ่น, ประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "Search Results for: Garra rufa". *Global Biodiversity Information Facility*. สืบค้นเมื่อ 28 June 2010.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Zicha, Ondřej (2009). "BioLib - Garra rufa". *BioLib*. สืบค้นเมื่อ 28 June 2010.
3. 1 2  "Doctor fish". In New Scientist magazine: The word 14 July 2007. Page 52.
4. ↑  ""DOKTOR FISH" AND PSORIASIS". Accessed from:  เก็บถาวร 2013-01-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
5. 1 2  "ตอด" นี้เพื่อสุขภาพ ที่ "Café D' Spa "จากผู้จัดการออนไลน์
6. ↑  "เสน่ห์ขนอม...ปลาตอด ยอดเสียว/ปิ่น บุตรี จากผู้จัดการออนไลน์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-05. สืบค้นเมื่อ 2012-10-24.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Garra rufa***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม