น้ำเกรปฟรูตขาว
 เกรฟฟรูตชมพูหั่น
**น้ำเกรปฟรูต** (อังกฤษ: grapefruit juice) คือน้ำผลไม้ที่ทำจากเกรปฟรูต อุดมไปด้วยวิตามินซี มีรสชาติตั้งแต่รสเปรี้ยวไปจนถึงรสเปรี้ยวจัด น้ำเกรปฟรูตมีหลากหลายแบบ ได้แก่ น้ำเกรปฟรูตขาว น้ำเกรปฟรูตชมพู และน้ำเกรปฟรูตแดงทับทิม

น้ำเกรปฟรูตมีความสำคัญในทางการแพทย์เนื่องจากมีอันตรกิริยากับยาทั่วไปหลายชนิด เช่น กาเฟอีน ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงสภาวะในร่างกายได้

น้ำเกรปฟรูตเป็นเครื่องดื่มอาหารเช้าทั่วไปในสหรัฐ

อันตรกิริยาระหว่างยา
--------------------

ผลเกรปฟรูตและน้ำเกรปฟรูตพบว่ามีอันตรกิริยากับยาหลายชนิด ในหลายกรณีทำให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ เกิดอันตรกิริยาได้สองทาง ทางหนึ่งคือเกรปฟรูตสามารถยับยั้งเอนไซม์ในกระบวนการเมแทบอลิซึมของยาได้ หากยาไม่ผ่านกระบวนการเมแทบอลิซึม ระดับของยาในเลือดจะสูงเกินไปซึ่งทำให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ อีกทางหนึ่งคือเกรปฟรูตสามารถขัดขวางการดูดซึมยาในลำไส้ หากยาไม่ถูกดูดซึม ก็จะมีปริมาณในเลือดไม่เพียงพอที่จะส่งผลรักษา

น้ำเกรปฟรูตที่ทำจากเกรปฟรูตหนึ่งผลหรือน้ำเกรปฟรูตหนึ่งแก้วขนาด 200 มิลลิตร (6.8 ออนซ์สหรัฐ) อาจก่อให้เกิดพิษจากการใช้ยาเกินขนาด ยาที่ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้กับเกรปฟรูตมักระบุบนฉลากของภาชนะบรรจุหรือเอกสารกำกับยา ผู้ที่รับประทานยาสามารถสอบถามผู้ให้บริการด้านสุขภาพหรือเภสัชกรเกี่ยวกับอันตรกิริยาระหว่างเกรปฟรูตกับยาได้

ใช้ในค็อกเทล
------------

น้ำเกรปฟรูตใช้ในค็อกเทลหลายชนิด เช่น ซีบรีซ (ประกอบด้วยน้ำเกรปฟรูต วอดก้า และน้ำแครนเบอร์รี) ซอลตีด็อก มิโมซาเกรปฟรูต และแรดเลอร์แกรปฟรูต

ข้อบังคับของแคนาดา
------------------

ข้อบังคับของแคนาดาเกี่ยวกับการผลิตและจำหน่ายน้ำเกรปฟรูตในเชิงพาณิชย์คือต้องทำจากเกรปฟรูตสุกที่สะอาด และอาจมีน้ำตาล น้ำตาลอินเวิร์ต เดกซ์โทรส กลูโคส และสารกันบูดประเภท 2 เช่น กรดเบนโซอิก อะไมเลส เซลลูเลส และเพกติเนส ตามมาตรฐานของแคนาดา น้ำเกรปฟรูตควรมีกรดอะมิโนอิสระมากกว่า 1.15 มิลลิสมมูลต่อ 100 มิลลิลิตร (3.5 ออนซ์อังกฤษ; 3.4 ออนซ์สหรัฐ) โพแทสเซียมมากกว่า 70 มิลลิกรัมต่อ 100 มิลลิลิตร และมีค่าการดูดกลืนแสงของสารโพลีฟีนอล ทั้งหมดไม่ต่ำกว่า 0.310 ในระหว่างกระบวนการผลิต ปริมาณน้ำตาลในน้ำผลไม้ ก่อนการเติมน้ำตาล น้ำตาลอินเวิร์ต เดกซ์โทรส หรือกลูโคส ควรมีค่าบริกซ์ที่อ่านได้ไม่น้อยกว่า 9.3 ต้องมีกรดซิตริกปราศจากน้ำ ร้อยละ 0.7 ถึง 2.1 โดยน้ำหนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Fellers PJ, Nikdel S, Lee HS (August 1990). "Nutrient content and nutrition labeling of several processed Florida citrus juice products". *Journal of the American Dietetic Association*. **90** (8): 1079–1084. doi:10.1016/S0002-8223(21)01704-1. PMID 2380455.
2. ↑  Anderson, H.A. (2013). *Breakfast: A History*. The Meals Series. AltaMira Press. p. 90. ISBN 978-0-7591-2165-2. สืบค้นเมื่อ July 25, 2018.
3. 1 2  Bailey DG, Dresser G, Arnold JM (March 2013). "Grapefruit-medication interactions: forbidden fruit or avoidable consequences?". *CMAJ*. **185** (4): 309–316. doi:10.1503/cmaj.120951. PMC 3589309. PMID 23184849.
4. 1 2 3 4 5 6  Mitchell, Steve (19 February 2016). "Why Grapefruit and Medication Can Be a Dangerous Mix". *Consumer Reports*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-12-20. สืบค้นเมื่อ 4 May 2016.
5. ↑   Salvatore Calabrese, *Classic Cocktails* (Sterling Publishing, 1997), p. 158.
6. 1 2  David Tanis, *Heart of the Artichoke and Other Kitchen Journeys* (Workman: 2010), p. 320.
7. ↑  "Radler".
8. ↑  class II preservative
9. 1 2 3  Minister of Justice, *Food and Drug Regulations*, สืบค้นเมื่อ 25 November 2019

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Grapefruit juice