recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
พิกัดภูมิศาสตร์: 52°30′18″N 13°20′06″E﻿ / ﻿52.50500°N 13.33500°E﻿ / 52.50500; 13.33500

**โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม** (เยอรมัน: *Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche*) ตั้งอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตัวโบสถ์เดิมนั้นสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1890 อย่างไรก็ตาม ตัวโบสถ์ถูกทำลายอย่างรุนแรงในการโจมตีทิ้งระเบิดใน ค.ศ. 1943 ตัวโบสถ์ปัจจุบันจึงเหลือเพียงห้องโถงและหอระฆัง และมีการต่อเติมหอสวดมนต์ระหว่าง ค.ศ. 1959 ถึง 1963 ส่วนยอดของโบสถ์เก่ายังเก็บไว้และชั้นใต้ดินเปลี่ยนเป็นหออนุสรณ์

โบสถ์เก่า
---------

ภาพโบสถ์เก่าราว ๆ ค.ศ. 1900
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี อุทิศชื่อโบสถ์เพื่อเป็นเกียรติแด่พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์นามว่า "ไคเซอร์วิลเฮ็ล์มที่ 1" รากฐานของอาคารสร้างเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1891 ซึ่งตรงกับวันพระราชสมภพของไคเซอร์วิลเฮ็ล์มที่ 1 ผู้ได้รับคัดเลือกในการออกแบบคือ Franz Schwechten ผู้ซึ่งวางแผนในการก่อสร้างโบสถ์ขนาดใหญ่ในรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ รวมถึงพื้นที่ 2,740 ตารางเมตรสำหรับกำแพงในงานโมเสก ยอดโบสถ์สูง 113 เมตร และมีที่นั่งสำหรับประชาชนกว่า 2,000 ที่นั่ง ตัวโบสถ์มีพิธีอุทิศให้ศาสนาในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1895 ในขณะที่ทางเข้าส่วนล่างยังไม่เสร็จสมบูรณ์ จนกระทั่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906 โบสถ์แห่งนี้ยังเป็นสัญลักษณ์ถึงความสามัคคีของอาณาจักรปรัสเซีย

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 คืนวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ตัวโบสถ์ถูกทำลายและไฟไหม้อย่างรุนแรงในการจู่โจมทางอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตร ถึงแม้ส่วนใหญ่ของโบสถ์จะถูกทำลาย แต่ส่วนยอดและส่วนใหญ่ของห้องโถงทางเข้ายังคงอยู่ โบสถ์มีการบูรณะอีกครั้งในช่วงฤดูร้อนปี 2013

โบสถ์ใหม่
---------

โบสถ์ใหม่ ใน ค.ศ. 1964
โบสถ์ใหม่ออกแบบโดย Egon Eiermann โดยสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1962  ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มอาคาร 4 หลัง รอบ ๆ ซากปรักหักพังของโบสถ์เก่า การออกแบบเบื้องต้นคือ การรื้อทำลายส่วนยอดของโบสถ์ แต่ถูกกดดันจากสาธารณชน จึงเก็บส่วนยอดไว้แต่ส่วนห้องโถงของโบสถ์ถูกรื้อออก ตัวโบสถ์ใหม่จึงสร้างรวมเข้าด้วยกันกับโบสถ์เก่าในรูปแบบใหม่ โบสถ์ใหม่จึงประกอบด้วย ตัวโบสถ์ใหม่ซึ่งมีทางเข้าทางด้านตะวันตก และตั้งอยู่ด้านตะวันตกของโบสถ์เก่า ส่วนทางด้านตะวันออกของโบสถ์เก่า มีหอคอยสูง และหอเล็ก ๆ ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ตัวโบสถ์ใหม่ยังออกแบบเป็นอาคารทรงแปดเหลี่ยน ในขณะที่หอคอยออกแบบเป็นทรงหกเหลี่ยม ซึ่งสร้างโดยคอนกรีต เหล็ก และกระจก ส่วนผนังโบสถ์มีลักษณะเป็นกำแพงรังผึ้ง โดยมีการฝังกระจกจำนวน 21,292 อยู่ภายในผนัง ตัวกระจกได้รับแรงบันดาลใจจากมหาวิหารชาทร์ ในฝรั่งเศส และใช้สีฟ้าเป็นสีที่โดดเด่น รวมถึงผสมสีทับทิม มรกต และสีเหลือง ตัวโบสถ์ใหม่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 35 เมตร ความสูง 20.5 เมตร และจุคนได้กว่า 1,000 คน โบสถ์ใหม่จึงเป็นการรวมกันระหว่างความเป็นสมัยใหม่และประวัติศาสตร์

ดูเพิ่ม
-------

* กรุงเบอร์ลิน
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์
* จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
* สงครามโลกครั้งที่ 2
* ภาพโบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม[*ลิงก์เสีย*]
* กรุงเบอร์ลินหลังสงครามโลกครั้งที่สอง[*ลิงก์เสีย*]


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม**

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche www.aviewoncities.com/
2. ↑  Berlin's "Broken Tooth" church needs cash for repair www.skyscrapercity.com
3. ↑  Kaiser Wilhelm Memorial Church berlin.barwick.de
4. ↑  Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche เก็บถาวร 2013-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน www.berlin.de
5. ↑  Kaiser Wilhelm Memorial Church www.visitberlin.de
นักดนตรี
**กาโรลินา ฮิรัลโด นาบาร์โร** (สเปน: *Carolina Giraldo Navarro*; เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) หรือชื่อในวงการคือ **กาโรล จี** (Karol G) เป็นนักร้องชาวโคลอมเบีย เธอถูกอธิบายว่าเป็นศิลปินแนวเรเกตอนและลาตินแทร็ป แต่ยังได้ทดลองดนตรีแนวอื่น ๆ ที่หลากหลาย รวมถึงเร็กเกและเซร์ตาเนฌู ใน ค.ศ. 2018 เธอได้รับรางวัลลาตินแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบิลบอร์ดลาตินมิวสิกอะวอดส์และโลนูเอสโตรอะวอดส์อีกหลายรางวัล

กาโรล จี เกิดและเติบโตในเมเดยิน เธอเริ่มต้นอาชีพขณะยังเป็นวัยรุ่น โดยปรากฏอยู่ในรายการ *ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์* ของโคลอมเบีย เธอย้ายไปยังนครนิวยอร์กใน ค.ศ. 2014 เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับอุตสาหกรรมดนตรีและได้เซ็นสัญญากับยูนิเวอร์แซลมิวสิกลาติน การร่วมมือของเธอกับแบดบันนี แร็ปเปอร์และนักร้องชาวปวยร์โตรีโก ในเพลง "อาโอราเมยามา" (Ahora Me Llama) กลายเป็นเพลงฮิตและเป็นซิงเกิลนำในอัลบัมเปิดตัวของเธอ *อันสต็อปเอเบิล* วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2017 ต่อมาในปลาย ค.ศ. 2018 เพลง "เซเกรโต" (Secreto) ของเธอได้รับความนิยมในลาตินอเมริกา รวมถึงยืนยันความสัมพันธ์ของเธอกับอานูเอล โดเบลอา ต่อสาธารณชนผ่านมิวสิกวิดีโอด้วย

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 เธอออกเพลง "ชินา" (China) ร่วมกับอานูเอล โดเบลอา, เจ บัลวิน, แดดดีแยงกี และโอซูนา กลายเป็นมิวสิกวิดีโอเพลงแรกของเธอที่มียอดผู้ชมเกิน 1 พันล้านครั้งบนยูทูบ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 เพลง "ตูซา" (Tusa) ของเธอกับนิกกี มินาจ ยังติดชาร์ตในระดับนานาชาติและได้รับการรับรองระดับทองคำขาวลาตินถึง 28 ครั้งจากอาร์ไอเอเอ รวมถึงอยู่บนชาร์ต*บิลบอร์ด* ฮอตลาตินซองส์ เป็นเวลา 25 สัปดาห์ ใน ค.ศ. 2020 กาโรล จี ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลาตินแกรมมีอีกสี่ครั้ง เธอยังประสบความสำเร็จกับเพลง "มามี" (Mamiii) ที่ร้องร่วมกับเบกกี จี ขึ้นอันดับ 15 บน*บิลบอร์ด* ฮอต 100

อ้างอิง
-------

1. ↑  Caraballo, Ecleen Luzmila (13 May 2019). "Karol G Is a Reggaeton Superstar — On 'Ocean,' She Transcends the Genre". *Rolling Stone*. สืบค้นเมื่อ 5 May 2020.
2. ↑  Suarez, Gary (22 May 2019). "Karol G Is Bigger Than Reggaetón". *Vice*. สืบค้นเมื่อ 5 May 2020.
3. ↑  "Anuel AA & Karol G Open Up About Their Steamy Love Life in 'Secreto' Lyric Translation". *Billboard*. 18 January 2019. สืบค้นเมื่อ 16 April 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**กาโรล จี**

* กาโรล จี ที่อินสตาแกรม
**โบสถ์อือเนส** (นอร์เวย์: *Urnes stavkyrkje*) เป็นโบสถ์ขั้นบันไดสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ Ornes ริมแม่น้ำ Lustrafjorden ในเขตเทศบาล Luster ในเทศมณฑลเว็สต์ลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของฟยอร์ด ตรงข้ามหมู่บ้าน Solvorn และห่างจากหมู่บ้าน Hafslo ไปทางตะวันออกประมาณ 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์) เป็นหนึ่งในโบสถ์ขั้นบันไดที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์โดยมีโครงสร้างไม้บางส่วนที่มีอายุตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นตามแผนผังของมหาวิหารซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากโบสถ์คริสต์ในสมัยกลาง โดยมีเสาทรงกระบอกและซุ้มโค้งครึ่งวงกลมอยู่ภายใน การตกแต่งหัวเสาและด้านนอกของโบสถ์เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง การซึมซับ และการยอมรับศาสนาคริสต์ของวัฒนธรรมไวกิง ประตูทางทิศเหนือของโบสถ์ได้รับการนิยามว่าเป็นแบบอย่างอือเนส มีรูปแบบการตกแต่งที่มาจากประมวลเรื่องปรัมปรานอร์เวย์ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12

สมาคมเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถานนอร์เวย์ (*Fortidsminneforeningen*) ได้เป็นเจ้าของโบสถ์อือเนสตั้งแต่ ค.ศ. 1881 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Skram, Ola Weel; Svarstad, Solveig (5 November 2019). "Stavkyrkjene i Noreg er eldre enn først anteke" [Norway's stave churches are older than first assumed] (ภาษานอร์เวย์). สืบค้นเมื่อ 31 December 2019.
**วัดแค** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

ประวัติ
-------

จากการสันนิษฐานว่า วัดแคเป็นวัดที่อยู่ในสมัยอยุธยา เพราะมีชื่อปรากฏอยู่ในเสภา *ขุนช้างขุนแผน* สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าเป็นเรื่องจริงที่อยู่ในสมัยอยุธยา ในราวสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) นอกจากนี้ยังมีหลักฐานโบราณวัตถุเช่น พระพุทธรูปในวิหารเก่า กรมการศาสนาระบุว่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2034 ใน *ขุนช้างขุนแผน* มีการกล่าวถึง วัดแคอยู่หลายตอนด้วยกัน เป็นวัดที่ขุนแผนได้มาเรียนวิชาเสก ใบมะขามเป็นตัวต่อ–ตัวแตนกับสมภารคง ภายในวัดยังมีต้นมะขามยักษ์ ขนาดใหญ่ 9 คนโอบ หรือประมาณ 10 เมตร อายุกว่าร้อยปี มีความเชื่อว่าเป็นต้นเดียวกับที่สมภารคง ได้ใช้สอนวิชาเสกใบมะขามเป็นตัวต่อตัวแตนให้สามเณรแก้วหรือขุนแผน 

เมื่อครั้งมาจำพรรษาอยู่ที่วัดแคนี้ จังหวัดสุพรรณบุรีได้สร้างเรือนไทยทรงโบราณเรียกว่า *คุ้มขุนแผน* ไว้ใกล้กับต้นมะขามยักษ์นี้ ต่อมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสต้น จังหวัดสุพรรณบุรี เสด็จประทับที่ท่าน้ำวัดแค เพื่อเสวยพระกระยาหารกลางวัน พระองค์ได้ถวายตู้หนังสือไม้สักแด่ พระภิกษุคง

เสนาสนะและสิ่งศักดิ์สิทธิ์
--------------------------

ภายในวัดมีรอยพระพุทธบาทสี่รอยเนื้อสัมฤทธิ์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ทำด้วยทองเหลืองกว้าง 1.40 เมตร ยาว 2.80 เมตร ภายในรอยฝ่าพระบาทซ้อนกันถึง 4 ชั้น มีรูปภาพต่าง ๆ ภายใน เช่น พระในซุ้มเรือนแก้ว เต่า หงส์ ฯลฯ คล้ายแสดงเรื่องราวพระเจ้าสิบชาติ พระพุทธรูปปางมารวิชัย จีวรลายดอกพิกุล สมัยต้นรัตนโกสินทร์ ระฆังทองเหลือง หม้อต้มกรักเนื้อสัมฤทธิ์ รวมทั้งพระพุทธรูปใต้ต้นอชปาลนิโครธ ต้นไม้ในพุทธประวัติ ซึ่งเป็นต้นเดิมจากอินเดีย ที่พระปลัดสมัย พระจากวัดแห่งหนึ่งในกรุงเทพปลูกถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2508 และวิหารมหาอุดที่ประดิษฐาน *พระพุทธมงคล* เป็นพระพุทธรูปประธาน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 109 นิ้ว สร้างมาตั้งแต่สมัยปลายกรุงศรีอยุธยา ประชาชนยังนิยมมาขอโชคขอลาภกับพญาต่อยักษ์ และกุมารทอง ในศาลาแม่นางพิม อย่างต่อเนื่องเป็นประจำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแค". เทศบาลตำบลรั้วใหญ่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-02. สืบค้นเมื่อ 2021-06-02.
2. ↑  "วัดแค". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ไหว้พระ-สร้างกุศล วัดแค จ.สุพรรณบุรี". ข่าวสด.
4. ↑  "ลอดท้องพญาต่อวัดแคเมืองสุพรรณ ตามรอยละครวันทอง ในวรรณคดี "ขุนช้างขุนแผน"". ไทยรัฐ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดแค**
**วัดแค** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ทางทิศใต้ของวัดติดกับคลองกันเขตกับวัดโมกข์ซึ่งเชื่อมต่อกับคลองลัดหลวงลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา

วัดแคตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2364 โดยชาวมอญที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี้ มีชื่อภาษามอญว่า **วัดเกริงเจิน** ตามหลักฐานที่มีในหนังสือมอญเขียนบาลีมอญอ่านสำเนียงไทยว่า *กุญชรนทีอาวาเส* และ *หัตถีนอาวาเส* แปลว่า "วัดคลองช้าง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตร ยาว 24 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371

อุโบสถหลังเดิมทำด้วยไม้หลังคามุงสังกะสี วิหารและอุโบสถสร้างปี พ.ศ. 2364 มีเจดีย์ทรงมอญ ศาลาอเนกประสงค์ประดับคันทวยรูปหงส์ หอระฆัง ในวัดมีเสาหงส์

พระอาจารย์บุญขัน จนฺทกนุต (พ.ศ. 2409–2483) อดีตเจ้าอาวาสวัดแค ได้ก่อตั้งโรงพิมพ์ภาษามอญแห่งแรกของประเทศไทยที่วัดแค เมื่อปี พ.ศ. 2447 มีผลงานการพิมพ์เช่น *พงศาวดารมอญฉบับปากลัด* แต่ภายหลังเครื่องพิมพ์ถูกย้ายไปที่วัดพิมพาวาส อำเภอบางปะกง ฉะเชิงเทรา (ปัจจุบันแยกเป็นสองวัดคือ วัดพิมพาวาส (เหนือ) และ วัดพิมพาวาส (ใต้)) พระอาจารย์บุญขัน จนฺทกนุตถูกอัปเปหิมาจากวัดแค สืบเนื่องมาจากการทำสังฆกรรมในพิธีรับองค์กฐินกับพระสงฆ์ต่างวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแค". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
2. ↑  วจี โสภาเพียร. "การศึกษาเปรียบเทียบสถาปัตยกรรมภายในวัดมอญและวัดไทยในเขตเมืองนครเขื่อนขันธ์ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น" (PDF). p. 62–67.
3. ↑  ""วัดโรงพิมพ์: โรงพิมพ์ภาษามอญแห่งแรกในประเทศไทย"".
**วัดแปลงยาว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแปลงยาว อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา

วัดแปลงยาวประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2438 โดยมีนายด้วง นางมม เป็นผู้มอบที่ดินและเป็นผู้สร้างวัด บริเวณที่ตั้งวัดเดิมเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเขมร ที่อพยพเข้ามาตั้งรกรากอยู่ ณ ที่นี้ 

พบโบราณวัตถุ เช่น ลูกปัดบริเวณทุ่งนา เดิมบริเวณนี้มีคลองวังด่าน ซึ่งเป็นคลองธรรมชาติ อยู่ใกล้กับหนองโบสถ์ไปสิ้นสุดที่บ้านวังด่าน และได้มีผู้ขุดพบพระพุทธรูปในบริเวณนี้อีกด้วย บริเวณวัดมีใบเสมาหินทราย ก้อนแลงสกัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมกระจายอยู่รอบอุโบสถทางด้านทิศตะวันตก บริเวณบ่อน้ำพบ เศษเครื่องปั้นดินเผา เครื่องถ้วยจีนราชวงศ์หมิงตอนปลาย สันนิษฐานว่าบริเวณนี้เป็นแหล่งชุมชนที่ตั้งอยู่บนเส้นทางการติดต่อระหว่าง พนมสารคาม พานทอง และพนัสนิคม กำหนดอายุราวสมัยทวารวดีถึงอยุธยา จัดเป็นกลุ่มชนสมัยประวัติศาสตร์ตอนต้นในวัฒนธรรมทวารวดี วัดยังมีศาลตาแก้ว-ตาด้วง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระจารย์แก้ว
* พระอาจารย์แป๊ะ
* พระอาจารย์สวน
* พระราจารย์มม
* พระอาจารย์อี่
* พระอาจาย์มูล
* พระอาจารย์สวัสดิ์
* พระอาจารย์แดง
* พระครูธรรมทัศน์สุนทร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแปลงยาว". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดแปลงยาว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**เจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส)** หรือ เจ้าคำตัน สิโรรส เจ้าสุริยวงศ์แห่งนครเชียงใหม่ บุตรในเจ้าน้อยกาวิละ ซึ่งเป็นเจ้านายในราชสกุลเชียงตุง (เขมรัฐ) และเจ้าจันทร์หอม ณ เชียงใหม่ เป็นนักปราชญ์ผู้มีความสามารถหลายด้าน ทั้งในด้านการทหาร การช่าง และด้านกวีนิพนธ์

พระประวัติ
----------

เจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) หรือ เจ้าคำตัน สิโรรส เกิดเมื่อ พ.ศ. 2400 เป็นบุตรเจ้าน้อยกาวิละ ซึ่งเป็นเจ้านายในราชสกุลเชียงตุง (เขมรัฐ) และเจ้าจันทร์หอม ณ เชียงใหม่

เจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) มีชีวิตอยู่ในช่วงการปกครองของเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ถึง 3 พระองค์ ตั้งแต่สมัยพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ และเจ้าแก้วนวรัฐ ท่านได้ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2478

โอรส/ธิดา
---------

เจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) มีบุตรกับเจ้าสุคันธา ณ เชียงใหม่ ธิดาเจ้าราชบุตร (หนานสุริยวงษ์) 4 คน มีบุตรกับนางเกี๋ยงคำ 4 คน มีบุตรกับนางคำ 1 คน และมีบุตรกับนางนวล 1 คน

ผลงาน
-----

### ด้านกวี

ผลงานสำคัญ ในฐานะกวีที่มีฝีปากเยี่ยม ได้แต่งกวีนิพนธ์ภาษาล้านนา ค่าวซอเรื่องหงส์หินมหาชาตินครกัณฑ์สมัยใหม่ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า นครเจ้าสุริยะหรือนครสมัย และซอรับเสด็จ

### ด้านการทหาร

เจ้าสุริยวงศ์ได้เข้ารับราชการในสมัยเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 8 หน้าที่ทางการงานปกครอง คือเป็นนายกองระวังเหตุ แขวงเมืองยวม (อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอนในปัจจุบัน) เป็นที่หวาดหวั่นของโจรผู้ร้ายในสมัยนั้น 

### ด้านการช่าง

ผลงานในฐานะเป็นนายช่างเอกที่มีความชำนาญในการแกะสลักสูง คือฐานแท่นแก้วพระพุทธรูปวัดสำเภา สัตตภัณฑ์ไม้สักแกะสลักเป็นพญานาคราช 7 เศียร ปัจจุบันอยู่ในวัดสำเภา เชียงใหม่และโต๊ะทำงานรูปโค้งแบบช่างจีนเซียงไฮ้

ลำดับสาแหรก
-----------

| พงศาวลีของเจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 8. เจ้าฟ้าชายสาม, เจ้าผู้ครองเมืองเชียงตุง องค์ที่ 1 |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. เจ้ามหาพหรม |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. เจ้าน้อยกาวิละ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 20. เจ้าพ่อเรือน |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 10. เจ้าบุรีรัตน์ (กาวิละน้อย) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 5. เจ้าศรีแก้ว |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **เจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส)** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. เจ้าจันทร์หอม |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  เจ้าวงศ์สักก์ ณ เชียงใหม่. **เจ้าหลวงเชียงใหม่**. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง, 2539

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

" เจ้าสุริยวงศ์." 2549. [ออนไลน์]. เข้าถึงเมื่อ: 10 ตุลาคม. จาก  เก็บถาวร 2010-12-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กว๋อเน่ยถ่งอีคานฮ่าว** (จีน: 国内统一刊号; พินอิน: *Guónèi tǒngyī kān hào* ) หรือ "หมายเลขสิ่งตีพิมพ์รวมภายในประเทศ" เป็นรหัสที่จัดทำขึ้นโดยสำนักบริหารสื่อมวลชนและสิ่งพิมพ์ของสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน: 中华人民共和国新闻出版署; พินอิน: *Zhōnghuá rénmín gònghéguó xīnwén chūbǎn shǔ* ) สำหรับหนังสือพิมพ์และวารสารที่ตีพิมพ์ในสาธารณรัฐประชาชนจีนในรูปแบบที่กำหนด

กว๋อเน่ยถ่งอีคานฮ่าว ประกอบด้วยรหัสประเทศซึ่งจีนคือ CN รหัสพื้นที่ 2 หลัก ตามด้วยยัติภังค์ "-" และหมายเลขประจำสิ่งตีพิมพ์ 4 หลักและอาจตามด้วยเครื่องหมาย "/" และรหัสหมวด 2 หลัก โดยสิ่งพิมพ์ประเภทวารสารจะกำหนดอักษรตัวแรกของรหัสหมวดตามมาตรฐาน "การจำแนกหนังสือของห้องสมุดจีน" เช่น หมวด G คือประเภทวารสารการศึกษาและวัฒนธรรม, หมวด O วารสารวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ, หมวด T วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม เป็นต้น สำหรับประเภทหนังสือพิมพ์จะไม่มีการเพิ่มหมายเลขหมวด ตัวอย่างเช่น หมายเลขสิ่งตีพิมพ์รวมภายในประเทศของ เป่ย์จิงหวั่นเป้า (จีน: 北京晚报; พินอิน: *Běijīng wǎnbào* ; อังกฤษ: Beijing Evening News) คือ: CN11-0106

อ้างอิง
-------

1. 1 2  第七分会"书刊号标准化工作组", บ.ก. (1989-01-11). 新闻出版署转发国家技术监督局关于批准《中国标准刊号》国家标准函的通知 [The Press and Publication Administration forwards the notice of the National Bureau of Technical Supervision on Approving the National Standard Letter of "China Standard Issue Number"]. 人民网 (ภาษาจีน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-21.
**เก้าเอี้ยงจินเก็ง** (จีนตัวย่อ: 九阳真经; จีนตัวเต็ม: 九陽真經; พินอิน: *Jiǔ Yáng Zhēn Jīng* *จิ่วหยางเจินจิง*) เป็นวิชาฝีมือในนิยายกำลังภายในของกิมย้งเรื่อง มังกรหยก ภาค 2 และ ดาบมังกรหยก โดยปรากฏในเรื่อง มังกรหยกภาค 2 ในตอนท้ายเรื่อง นอกจากนี้ยังพบเห็นได้มากมายในนิยายกำลังภายในเก่า ๆ หลายเรื่อง จนยากจะแยกแยะว่าใครเป็นต้นกำเนิดให้วิชานี้ โดยมีคำเล่าลือว่าวิชานี้เป็นของท่านฮุ่ยเคอที่ได้รับสืบทอดมาจากปรมาจารย์ตั๊กม้อ ซึ่งจะจริงเท็จขนาดไหนยังมิอาจพิสูจน์ได้

การปรากฏ
--------

จากนิยายดาบมังกรหยก วิชาในคัมภีร์เก้าเอี้ยงปรากฏครั้งแรกในตอนที่เอี้ยก้วย เซียวเล้งนึ้ง และก๊วยเซียงไปเที่ยวเล่นบนเขาฮั้วซัว บังเอิญพบเจอกับเซียวเซียงจือ กับ อีเคอซี ที่แอบเข้าไปลักลอบเอาคัมภีร์ลังกาวสูตรจากหอคัมภีร์วัดเสาหลินมา หลวงจีนกั๊กเอี้ยงและเตียกุนป้อ (เตียซำฮงตอนเด็ก) จึงติดตามมาขอทวงคืนคัมภีร์จนทำให้เกิดต่อสู้กัน ตอนนี้เองที่พิสูจน์ได้ว่าเก้าเอี้ยงหนึ่งในวิชาที่กล้าแข็งในสายลมปราณ จากปากคำของเอี้ยก้วยที่บอกว่า *วิชาตัวเบาของหลวงจีนรูปนี้ ไม่แน่จะเหนือกว่าเรากับเล้งยี้ แต่ยังฉุดบุรุษหนุ่มอีกผู้หนึ่ง ถึงกับวิ่งตามหน้าผาไหล่เขาด้วยความรวดเร็วปานเหินบิน ความลึกล้ำของกำลังภายใน ต้องทัดเทียมอิดเต็งไต้ซือ ก๊วยแป๊ะแปะได้ทีเดียว*

เก้าเอี้ยงปรากฏอีกครั้งในเรื่องดาบมังกรหยกในตอนที่เตียบ่อกี้ได้ผ่าตัดช่วยเหลือชะนีแก่ตัวหนึ่ง แล้วพบเจอคัมภีร์ฉบับนี้ในท้องของมัน ซึ่งเตียบ่อกี้ไม่ทราบว่าแท้จริงแล้ว ชะนีตัวนี้เป็นชะนีของอีเคอซีที่แอบเอาคัมภีร์ลังกาวสูตรยัดใส่ไว้ในท้องของมันนั่นเอง

จากเรื่องสำนักพยัคฆ์มังกร เรียกว่าพลังเก้าสุริยัน (九陽神功)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ท้ายเรื่อง อินทรีจ้าวยุทธจักร / กิมย้ง เขียน / ว.เมืองลุง แปล

| * ด
* ค
* ก
จักรวาลของ กิมย้ง |
| --- |
| นิยายขนาดยาว | แปดเทพอสูรมังกรฟ้า • มังกรหยก • มังกรหยก ภาค 2 • ดาบมังกรหยก • กระบี่ใจพิสุทธิ์ • กระบี่เย้ยยุทธจักร • มังกรทลายฟ้า • เพ็กฮวยเกี่ยม • อุ้ยเสี่ยวป้อ • จอมใจจอมยุทธ • จิ้งจอกภูเขาหิมะ |
| เรื่องสั้น | กระบี่นางพญา • เทพธิดาม้าขาว • ดาบนกเป็ดน้ำ • จิ้งจอกอหังการ |
| สุดยอดฝีมือที่ปรากฏ | อาแช • หลวงจีนหอไตร • ลิ้มเซียวเอ็ง • เฮ้งเต็งเอี้ยง • อาวเอี๊ยงฮง • จิวแป๊ะทง • เตียซำฮง • ฟงชิงหยาง • อู๋หยาจื่อ • ตังฮึงปุ๊กป้าย • เซียซิหยี • เจี๊ยะพั่วเทียน • จอมยุทธหญิงชุดเหลือง • โอ้วเจ่กตอ |
| ยอดฝีมือไม่ปรากฏ | ต๊กโกวคิ้วป้าย • อึ้งเซียะ • โจ้วซือเอี้ย • เซียวเหยาจื่อ • ขันทีวังหลวง • ลิ้มเอี่ยงโต่ว |
| ค่ายสำนัก | บู๊ตึ๊ง • ง้อไบ๊ • ช้วนจินก่า • เส้าหลิน • พรรคกระยาจก • สำนักคุนลุ้น • สำนักคงท้ง • สำนักหัวซาน • นิกายเม้งก่า • ห้าขุนเขากระบี่ • สุสานโบราณ • วังคฤธรศักดิ์สิทธิ์ • สราญรมณ์ • พรรคตะวันจันทรา • พรรคฟ้าดิน • สำนักดาวดึงส์ • สำนักกระบี่เหล็ก • สำนักฝ่ามือเหล็ก • สำนักเบญจพิษ(พรรคห้าพิษ) • หุบเขาไร้รัก • ตระกูลต้วน • ตระกูลมู่ • ตระกูลเหวิน |
| สุดยอดวิชา | เคล็ดวิชาเพลงไม้ตีสุนัข • ดรรชนีกระบี่หกชีพจร • กระบี่แคว้นเวียด • คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น • เก้าเอี้ยง • สิบเจ็ดฝ่ามือวิญญาณสลาย • เก้าอิม • เก้ากระบี่เดียวดาย • เพลงกระบี่ปราบมาร • คัมภีร์ทานตะวัน • ซิ้นเจี่ยวเก็ง • คัมภีร์งูทอง• เพลงดาบตระกูลโอ้ว • สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร • เคลื่อนย้ายจักรวาล • มหาเวทดูดดาว • พลังคางคก • ฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ • ดรรชนีเอกสุริยัน • ดรรชนีศักด์สิทธ์ • เจ็ดหมัดพิการ • ยันต์เป็นตาย |
**เยเลนา อิซินบาเยวา** (รัสเซีย: Елена Гаджиевна Исинбаева; อังกฤษ: Yelena Gadzhievna Isinbayeva; 3 มิถุนายน ค.ศ. 1982 – ) เป็นนักกีฬากระโดดค้ำถ่อชาวรัสเซีย เธอเป็นผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อนสองสมัย (ค.ศ. 2004 และ 2008), เป็นแชมป์โลกสองสมัย และเป็นเจ้าของสถิติโลกของรายการแข่งขัน ผลจากความสำเร็จของเธอ ส่งผลให้ได้รับการพิจารณาว่าเป็นนักกระโดดค้ำถ่อยอดเยี่ยมตลอดกาล

อิซินบาเยวา ได้เป็นแชมป์ในเก้ารายการใหญ่ (โอลิมปิก, แชมป์โลกกลางแจ้งและในร่ม, แชมป์ยุโรปกลางแจ้งและในร่ม) เธอยังเป็นผู้ชนะเงินรางวัลจากรายการ IAAF โกลเด้นลีก ใน ค.ศ. 2007 และ 2009 ภายหลังจากที่สร้างผลงานไม่ค่อยดีเท่าใดนักในรายการชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2009 และ 2010 เธอก็พักจากวงการกีฬาเป็นเวลานานนับปี

เธอกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำลายสถิติห้าเมตรใน ค.ศ. 2005 อิซินบาเยวาเป็นเจ้าของสถิติโลกกลางแจ้งปัจจุบันที่ 5.06 ม. ซึ่งเป็นสถิติที่อิซินบาเยวาทำไว้ในซือริชในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 และ 5.01 ม. ในร่ม ซึ่งเป็นสถิติที่ได้รับการบันทึกไว้ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012  ในภายหลังอิซินบาเยวาเป็นผู้ทำลายสถิติโลกครั้งที่ 28 ณ ค.ศ. 2012 เธอยังเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่สามารถทำสถิติที่ระดับห้าเมตรไว้ได้

อิซินบาเยวา ได้รับการยกย่องให้เป็น นักกีฬาหญิงแห่งปี โดยสหพันธ์กรีฑานานาชาติ ใน ค.ศ. 2004, 2005 และ 2008 รวมถึง นักกีฬาหญิงโลกแห่งปี โดยลอริอุส เธอได้รับรางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียสในสาขาการกีฬาใน ค.ศ. 2009 เธอเป็นหนึ่งในแปดนักกีฬา (ซึ่งรวมถึง วาเลอรี อดัมส์, ยูเซน โบลต์, เวโรนิกา แคมป์เบล-บราวน์, ฌาคส์ ไฟรแทก, เจนา พิตต์แมน, ดานี ซามูเอลส์ และดาฟิด สทออร์ล) ในการแข่งขันชิงแชมป์โลกระดับเยาวชน, ระดับวัยรุ่น และระดับอาชีพ ของการกีฬา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Pole-Vaulter Keeps a Low Profile During Her Ambitious Ascent". *The New York Times*. 2 February 2007. สืบค้นเมื่อ 19 June 2011.
2. ↑  "Athletics: Pole-vault diva toys with foes and fans". *The New York Times*. 29 August 2007. สืบค้นเมื่อ 19 June 2011.
3. ↑  "New world record for Isinbayeva". *Eurosport*. Yahoo! Sports. 23 January 2012. สืบค้นเมื่อ 24 January 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เยเลนา อิซินบาเยวา**

* Yelena Isinbayeva – Official Webpage
* Yelena Isinbayeva ที่กรีฑาโลก
* Flotrack.com Video Interview of Yelena Isinbayeva during the 100th Millrose Games
**ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์** (เยอรมัน: *Reichskanzlei* *ไรชส์คันทซ์ไล*) คือชื่อที่ใช้เรียกสำนักงานและที่พำนักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนี (*ไรชส์คันทซ์เลอร์*) ในยุคไรช์เยอรมันระหว่าง ค.ศ. 1871 ถึง 1945 ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์แห่งแรกตั้งอยู่ที่อดีตวังของเจ้าชายอันโทน รัดซีวี ในกรุงเบอร์ลิน ต่อมาในปี 1938 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ สั่งการให้อัลแบร์ท ชแปร์ สถาปนิกคนโปรด สร้างอาคารทำเนียบแห่งใหม่ขึ้นทางตะวันตกของทำเนียบหลังเก่าและให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งปี ฮิตเลอร์ระบุว่าทำเนียบแห่งเก่านั้นคับแคบไม่เหมาะเป็นศูนย์กลางการปกครองของไรช์เยอรมัน

ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์หลังใหม่เป็นอาคารขนาดใหญ่โตมโหฬารมาก มีการเกณฑ์คนงานกว่า 4,000 คนทำงานสลับกะเพื่อสร้างทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์หลังใหม่ให้เสร็จทันตามกำหนด มันสร้างเสร็จก่อนกำหนดเพียงสองวันซึ่งสร้างชื่อเสียงให้ชเปียร์อย่างมากว่าเป็นนักวางแผนและนักจัดการที่ดี ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์หลังใหม่ใช้งบประมาณไปทั้งหมด 90 ล้านไรชส์มาร์ค (36 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทั้งทำเนียบหลังเก่าและหลังใหม่มีสวนคั่นอยู่ตรงกลาง ซึ่งเป็นที่ตั้งของบังเกอร์หลบภัยใต้ดินขนาดใหญ่ที่ชื่อว่า *ฟือเรอร์บุงเคอร์* เป็นสถานที่ที่ฮิตเลอร์ฆ่าตัวตายเมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 1945

เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรปยุติในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตก็สั่งให้กองทัพแดงในเบอร์ลินทำลายอาคารทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์ หินอ่อนสีน้ำตาลแดงที่ได้จากการทำลายทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์ถูกนำไปสร้างเป็นอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตที่สวนเทร็พทัวร์ในกรุงเบอร์ลินตะวันออก ส่วนทำเนียบนายกรัฐมนตรีเยอรมนีในปัจจุบันมีชื่อเรียกอย่างง่ายว่า **คันทซ์เลอร์อัมท์** ซึ่งสร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 2001

ระเบียงภาพ
----------

* 
* 
* 
* 
*

ดูเพิ่ม
-------

* การประชุมรัฐบาลไรช์ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1941
* ฟือเรอร์บุงเคอร์
* อาคารไรชส์ทาค

| * ด
* ค
* ก
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ |
| --- |
| การเมือง | 
* ฟือเรอร์
* *ไมน์คัมพฟ์*
* พินัยกรรมทางการเมือง
* ระบอบนาซี

 |  |
| เหตุการณ์ | 
* อาชีพทางทหาร
* เถลิงอำนาจ
* คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์
* นาซีเยอรมนี
* สงครามโลกครั้งที่สอง
* ฮอโลคอสต์
* แผนลับ 20 กรกฎาคม
* การยิงตัวตาย

 |
| ฐานบัญชาการฟือเรอร์ | 
* แบร์คโฮฟ (รังอินทรี)
* ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์
* ฟือเรอร์บุงเคอร์
* รังหมาป่า
* แวร์ว็อล์ฟ
* ปราการอินทรี
* Wolfsschlucht I
* Wolfsschlucht II
* Anlage Süd
* Felsennest

 |
| ครอบครัว | 
* เอฟา เบราน์ (ภรรยา)
* อาล็อยส์ ฮิตเลอร์ (บิดา)
* คลารา ฮิตเลอร์ (มารดา)
* โยฮัน เกออร์ค ฮีดเลอร์ (ปู่)
* มารีอา ชิคเคิลกรูเบอร์ (ย่า)
* อังเกลา ฮิตเลอร์ (พี่สาวต่างมารดา)
* เพาลา ฮิตเลอร์ (น้องสาว)
* เลโอ รูด็อล์ฟ เราบัล (หลานน้า)
* เกลี เราบัล (หลานน้า)
* วิลเลียม แพทริก ฮิตเลอร์ (หลานน้า)
* ไฮนทซ์ ฮิตเลอร์ (หลานน้า)
* ฌ็อง-มารี โลแร (ผู้อ้างเป็นบุตรชาย)

 |
**เยื่อหุ้มสมองชั้นใน** หรือ **เยื่อเพีย** (อังกฤษ: pia mater; มาจากภาษาละตินซึ่งแปลมาจากภาษาอาหรับอีกที แปลว่า "มารดาที่อ่อนโยน") เป็นชั้นเยื่อหุ้มสมองและไขสันหลังที่อยู่ในสุด 

เยื่อเพียมีลักษณะบาง คล้ายกับตาข่าย หุ้มอยู่บนผิวทั้งหมดของสมอง และคลุมแนบไปบนร่องของคอร์เท็กซ์ของสมอง และมีส่วนเชื่อมกับอีเพนไดมา (ependyma) ซึ่งบุรอบโพรงสมองเพื่อสร้างเป็นคอรอยด์ เพล็กซัส (choroid plexus) ซึ่งทำหน้าที่ในการผลิตน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) 

ในไขสันหลัง เยื่อเพียจะติดกับเยื่อดูรา (dura mater) โดยโครงสร้างที่เรียกว่า เดนติคูลาร์ ลิกาเมนท์ (denticular ligaments) ผ่านเยื่ออะแร็กนอยด์ (arachnoid membrane)

เยื่อเพียเจริญมาจากเซลล์นิวรัล เครสท์ (neural crest)

ภาพอื่นๆ
--------

* เยื่อหุ้มสมองของระบบประสาทกลางเยื่อหุ้มสมองของระบบประสาทกลาง
* น้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid)น้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid)
* ภาพตัดแบ่งหน้าหลังของส่วนยื่นด้านล่างของโพรงสมองข้างภาพตัดแบ่งหน้าหลังของส่วนยื่นด้านล่างของโพรงสมองข้าง
* แผนภาพแสดงภาพตัดผ่านด้านบนของกะโหลกศีรษะ แสดงเยื่อต่างๆ ของสมองแผนภาพแสดงภาพตัดผ่านด้านบนของกะโหลกศีรษะ แสดงเยื่อต่างๆ ของสมอง
* ภาพตัดผ่านหนังศีรษะภาพตัดผ่านหนังศีรษะ
John Couch Adams
**จอห์น คูช แอดัมส์** (อังกฤษ: John Couch Adams - 5 มิถุนายน พ.ศ. 2356 - 21 มกราคม พ.ศ. 2435) นักคณิตศาสตร์ และนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้ทำนายตำแหน่งดาวเนปจูนด้วยการคำนวณทางคณิตศาสตร์เพียงอย่างเดียว

ชีวิตและงาน
-----------

งานสำคัญที่สุดของแอดัมส์ คือการใช้วิธีทางคณิตศาสตร์เพียงอย่างเดียวในการทำนายตำแหน่งของ **ดาวเนปจูน**  หรือ ดาวเกตุ การคำนวณทำขึ้นเพื่อใช้อธิบายความผิดปกติของวงโคจรของดาวยูเรนัส หรือ ดาวมฤตยู เข้ากับกฎของเคเปลอร์และของนิวตัน ในขณะเดียวกันนั้น โดยไม่รู้กันได้มีนักคณิตศาสตร์ฝรั่งเศสชื่อ อูร์แบง เลอ แวรีเย ใช้วิธีคำนวณอย่างเดียวกันเพื่อช่วยโยฮันน์ กัลเลอ นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันค้นหาดาวเนปจูน ซึ่งถึงปัจจุบัน ก็ยังมีการถกเถียงกันถึงการค้นพบดาวดวงนี้กันอยู่บ้างคนแรกควรเป็นของผู้ใด

จอห์น คูช แอดัมส์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์โลวน์ดีน (ชื่อตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มีชื่อเสียง) ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เป็นเวลารวม 33 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2402 จนถึงวันแก่กรรม แอดัมส์ได้รับรางวัลเหรียญทองจากราชสมาคมดาราศาสตร์ในปี พ.ศ. 2409 และในปี พ.ศ. 2427 ได้เข้าร่วมประชุมวิชาการเมอริเดียนนานาชาติในฐานะผู้แทนประเทศอังกฤษ

แอดัมส์ได้รับเกียรตินำชื่อไปตั้งชื่อหลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์ ชื่อวงแหวนรอบนอกสุดของดาวเนปจูน และดาวเคราะห์น้อย ที่ชื่อ "1966 แอดัมส์" มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ตั้งรางวัลแอดัมส์ (Adams Prize) อันเก่าแก่และมีเกียรติสำหรับนักดาราศาสตร์ ห้องสมุดส่วนตัวของแอดัมส์อยู่ในความดูแลของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เช่นกัน

อ้างอิง
-------


* Harrison, H. M (1994). *Voyager in time and space: the life of John Couch Adams, Cambridge astronomer*. Lewes: Book Guild. ISBN 0-86332-918-7.

ดูเพิ่ม
-------

* ดาวเนปจูน
* รางวัลแอดัมส์ (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Biography on the St Andrews database
* Awarding of RAS gold medal: MNRAS **26** (1866) 157

คำไว้อาลัย
* AJ **11** (1892) 112
* MNRAS **53** (1892) 184
* Obs **15** (1892) 173
**ภาพยนตร์ในประเทศซาอุดีอาระเบีย** เป็นอุตสาหกรรมขนาดค่อนข้างเล็กที่ผลิตภาพยนตร์และสารคดีไม่กี่เรื่องในแต่ละปี

นอกจากโรงภาพยนตร์ไอแมกซ์แห่งเดียวที่อัลคุบัร ไม่มีการสร้างโรงภาพยนตร์ในประเทศซาอุดีอาระเบียมาตั้งแต่ ค.ศ. 1983 ถึง 2018 ถึงแม้ว่าจะมีการพูดถึงการเปิดโรงภาพยนตร์ และใน ค.ศ. 2008 มีการเช่าห้องประชุมเพื่อฉายภาพยนตร์ตลก *เมนนาฮี* ชาวซาอุดีอาระเบียหวังที่จะดูภาพยนตร์ผ่านดาวเทียม, ดีวีดี หรือวิดีโอ โรงภาพยนตร์เคยถูกห้ามดำเนินกิจการนานถึง 35 ปี จนกระทั่งมีการเปิดโรงภาพยนตร์แห่งแรกในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2018 ที่รียาด โรงภาพยนตร์เอเอ็มซีวางแผนจะเปิดโรงภาพยนตร์มากถึง 40 แห่งใน 15 เมืองภายในเวลา 5 ปี ทางรัฐบาลหวังว่าเมื่อถึง ค.ศ. 2030 ประเทศซาอุดีอาระเบียจะมีโรงภาพยนตร์มากกว่า 300 แห่ง และจอฉายภาพยนตร์มากกว่า 2,000 จอ

*กัยฟัลฮาล?* ซึ่งเผยแพร่ใน ค.ศ. 2006 ได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นภาพยนตร์แรกของประเทศ อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และตัวละครเอกหญิงเป็นชาวจอร์แดน ส่วนภาพยนตร์ *วัจญ์ดะฮ์* ใน ค.ศ. 2012 มีนักแสดงเป็นชาวซาอุดีอาระเบียทั้งหมด และเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ถ่ายทำในประเทศซาอุดีอาระเบียทั้งหมด ภาพยนตร์ *บะเราะกะฮ์ยุกอบิลบะเราะกะฮ์* โดยมะห์มูด ศ็อบบาฆ ถ่ายทำที่ญิดดะฮ์ใน ค.ศ. 2015 และฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติครั้งที่ 66 ที่เบอร์ลิน ทำให้เป็นภาพยนตร์แรกของประเทศที่เข้าร่วมในเทศกาล และซะมีเราะฮ์ อะซีซ เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ชาวซาอุดีอาระเบียคนแรกในวงการภาพยนตร์บอลลีวูดอันมีชื่อเสียง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lapin, Andrew. "Wadjda director Haifaa Al Mansour". *Dissolve*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-11-03. สืบค้นเมื่อ 25 November 2014.
2. ↑  "SAUDI ARABIA: Going to the movies for the first time in decades". *latimesblogs.com*. 23 December 2008. สืบค้นเมื่อ 14 October 2014.
3. ↑  Petroff, Alanna (18 April 2018). "'Black Panther' comes to Saudi Arabia as movie theater ban ends". *CNN.com*. สืบค้นเมื่อ 18 April 2018.
4. ↑  Sh but Khalid is the kingaudi cinema screens reopen on 18 April 'with Black Panther'
5. ↑  "Saudi Arabia says cinemas will be allowed from early 2018". 11 December 2017. สืบค้นเมื่อ 11 December 2017 – โดยทาง Reuters.
6. ↑  Davies, Catriona. "The film director who's not allowed to go to the movies". *CNN World. Inside the Middle East*. สืบค้นเมื่อ 14 October 2014.
7. ↑  "rotten tomatoes. Wadjda". *rottentomatoes.com*. สืบค้นเมื่อ 14 October 2014.
8. ↑  "Bollywood's first Saudi filmmaker works on maiden venture". *Deccan Herald*. สืบค้นเมื่อ 11 December 2017.
ตัวอย่างไตรกลีเซอไรด์ ซ้าย: กลีเซอรอล, ขวาจากบนลงล่าง: กรดปาลมิติก, กรดโอเลอิก, กรดลิโนเลนิก, สูตรเคมี: C55H98O6
**ไตรกลีเซอไรด์** (triglyceride) หรือ**ไตรเอซิลกลีเซอรอล** (Triacylglycerol) เป็นไขมันที่ประกอบด้วยกรดไขมันสามโมเลกุลรวมตัวกับกลีเซอรอลหนึ่งโมเลกุล กรดไขมันที่มาประกอบเป็นไตรกลีเซอไรด์นั้นอาจจะเป็นกรดไขมันชนิดเดียวกัน เช่น ไตรสเตียริน มีกรดสเตียริกเป็นองค์ประกอบเท่านั้น หรือเป็นกรดไขมันคนละชนิด เช่น 1-พาล์มิโทสเตียริน (1-Palmitostearin) หมายถึงไตรกลีเซอไรด์ที่กรดไขมันตัวแรกเป็นกรดปาลมิติก ส่วนกรดไขมันตัวที่ 2 และ 3 เป็นกรดสเตียริก เป็นพลังงานสะสมในสัตว์ และใช้สะสมใต้ผิวหนังเพื่อรักษาอุณหภูมิของร่างกาย โดยสะสมในเซลล์ไขมัน (Adipocyte หรือ Fat cell) ในรูปเม็ดไขมัน หรืออยู่ในรูปไมเซลล์ (Micelle)

ปัญหาและอันตรายจากโรคไตรกลีเซอไรด์สูงในเลือดทำให้ หลอดเลือดแดงแข็งตัว ถ้าเกิดที่หัวใจทำให้เป็นโรคหัวใจขาดเลือด ถ้าเกิดที่สมองทำให้เป็นอัมพาต หรือ ทำให้เกิดอาการร่วมคือ ปวดท้อง ตับโต ม้ามโต และทำให้ระบบประสาททำงานผิดปกติ ปวดข้อ แหล่งอาหารที่ทำให้ไตรกลีเซอไรด์ในเลือดสูง ได้แก่ อาหารทุกชนิดที่มีปริมาณไขมันสูง โดยเฉพาะไขมันสัตว์ น้ำตาล อาหารรสหวานจัด ขนมหวานทุกชนิด เนื่องจากร่างกายสามารถนำไปสร้างเป็นไตรกลีเซอไรด์ คนอายุ 30 ปีขึ้นไปไม่ควรมีค่า triglyceride เกิน 200 mg/dl

อ้างอิง
-------

เอกสารเผยแพร่ของหน่วยงานสุขศึกษาและประชาสัมพันธ์ กองการพยาบาล รพ.ภูมิพลอดุลยเดช กรมแพทย์ทหารอากาศ
**ไตรกีฬาคนพิการ** (อังกฤษ: Paratriathlon) เป็นรูปแบบของไตรกีฬาสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางร่างกาย กีฬานี้ได้รับการดูแลโดยสหพันธ์ไตรกีฬานานาชาติ (ITU) และจัดขึ้นในฐานะอีเวนต์กีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล

ไตรกีฬาชิงแชมป์โลกประจำปีรวมถึงการวิ่งไตรกีฬาคนพิการระยะทางสั้น ๆ กับการว่ายน้ำ 750 เมตร, ขี่จักรยาน 20 กิโลเมตรโดยใช้แฮนด์ไซเคิล, จักรยานหรือจักรยานตีคู่พร้อมกับผู้นำทาง และวีลแชร์ 5 กิโลเมตรหรือวิ่งแข่ง มีนักกีฬาแข่งขันในหกประเภทตามลักษณะของความบกพร่องทางกายภาพของพวกเขา กับรูปแบบต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับโครงสร้างอีเวนต์ดั้งเดิมที่ใช้ร่วมกับความพิการของพวกเขา

ไตรกีฬาคนพิการในพาราลิมปิกฤดูร้อนจะเป็นการแข่งความเร็วระยะทางสั้น ๆ ประกอบด้วยว่ายน้ำ 750 เมตร, ขี่จักรยาน 20 กิโลเมตร และวิ่งระยะ 5 กิโลเมตร

ในกีฬาเครือจักรภพ 2018 ไตรกีฬาคนพิการได้รับการจัดร่วมกับนักกีฬาในหลายประเภท กับการเริ่มต้นที่ได้รับการแนะนำเพื่อให้แน่ใจว่ามีการแข่งขันที่เป็นธรรมระหว่างประเภทต่าง ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Paratriathlon added to the Rio 2016 Paralympic Games | Triathlon.org – International Triathlon Union". Triathlon.org. สืบค้นเมื่อ 2012-06-19.
2. ↑  "Para-Triathlon | IPC". Paralympic.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-07. สืบค้นเมื่อ 2012-07-13.
3. ↑  "Paratriathlon – Triathlon.org – The Official Triathlon Resource". Triathlon.org. สืบค้นเมื่อ 2012-06-19.
4. ↑  "Para-Triathlon | IPC". Paralympic.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-06. สืบค้นเมื่อ 2012-06-19.
**รีวตาโร ฮาชิโมโตะ** (ญี่ปุ่น: 橋本 龍太郎; โรมาจิ: *Ryutarō Hashimoto*) อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นคนที่ 53 (ลำดับที่ 82 และ 83) เข้าสู่วงการเมืองแทนบิดาที่เสียชีวิตลงขณะมีอายุเพียง 26 ปี มีบุคลิกโดดเด่น แต่งกายภูมิฐาน เป็นขวัญใจของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่เป็นสตรี ได้รับเลือกตั้ง 11 สมัยติดต่อกัน

ประวัติ
-------

นายรีวตาโร ฮาชิโมโตะ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเคโอ เป็นบุตรของนายเรียวโงะ ฮาชิโมโตะ อาชีพรับราชการผู้มีความสามารถแต่ร่างกายพิการมาตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย คราวสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงใหม่ ๆ เรียวโงะเป็นผู้มีบทบาทอย่างแข็งขันและโดดเด่นในการหาทางช่วยเหลือเหล่าทหารผ่านศึก และครอบครัวของทหารที่เสียชีวิตในช่วงสงคราม ประเทศญี่ปุ่นและประชาชนในฐานะผู้แพ้สงครามต้องอดอยาก ยากแค้น เรียวโงะได้ทำการก่อตั้งสมาคมช่วยเหลือผู้ได้รับเคราะห์กรรมจากสงครามขึ้น ส่งผลให้สมาคมนี้กลายมาเป็นกลไกทางการเมืองที่สำคัญยิ่งของเรียวโงะและพรรคเสรีประชาธิปไตย ภายหลังเรียวโงะบิดาของนายรีวตาโรถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2506 รีวตาโรก็เข้าสืบทอดทายาททางการเมืองของบิดาและได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรติดต่อกันถึง 11 สมัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น 2 สมัยเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2539 จนถึง 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2541

ปี พ.ศ. 2541 รีวตาโร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเพื่อแสดงความรับผิดชอบในความผิดพลาดของตนเองที่ทำให้พรรคพ่ายแพ้การเลือกตั้งและนายเคโซ โอบูจิ ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน อย่างไรก็ตามภายหลังพ้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรี รีวตาโรประสบปัญหาด้านสุขภาพได้เข้ารับการผ่าตัดในช่องท้อง และเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ขณะมีอายุได้ 68 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Prime Minister of Japan and His CabinetsRyutaro Hashimoto Administration
2. ↑  ASTV ผู้จัดการออนไลน์"ริวทาโร ฮาชิโมโตะ" อดีตนายกฯญี่ปุ่นเสียชีวิตแล้ว

| * ด
* ค
* ก
นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น (รายชื่อ) |
| --- |
| จักรวรรดิญี่ปุ่น  (ค.ศ. 1868–1947) | 

|  |  |
| --- | --- |
| รัชกาลเมจิ | 
* ฮ. อิโต
* คูโรดะ
* *ซันโจ*
* ยามางาตะ
* มัตสึกาตะ
* ฮ. อิโต
* *คูโรดะ*
* มัตสึกาตะ
* ฮ. อิโต
* โอกูมะ
* ยามางาตะ
* ฮ. อิโต
* *ไซอนจิ*
* คัตสึระ
* ไซอนจิ

 |
| รัชกาลไทโช | 
* คัตสึระ
* ไซอนจิ
* คัตสึระ
* ยามาโมโตะ
* โอกูมะ
* เทราอูจิ
* ฮาระ
* *อูจิดะ*
* ทากาฮาชิ
* โท. คาโต
* *อูจิดะ*
* ยามาโมโตะ
* คิโยอูระ
* ทา. คาโต
* วากัตสึกิ

 |
| รัชกาลโชวะ | 
* ก. ทานากะ
* ฮามางูจิ
* *ชิเดฮาระ*
* ฮามางูจิ
* วากัตสึกิ
* อินูไก
* *ทากาฮาชิ*
* ไซโต
* โอกาดะ
* *โกโต*
* โอกาดะ
* ฮิโรตะ
* ฮายาชิ
* โคโนเอะ
* ฮิรานูมะ
* น. อาเบะ
* โยไน
* โคโนเอะ
* โทโจ
* โคอิโซะ
* ค. ซูซูกิ
* เจ้าฮิงาชิกูนิ
* ชิเดฮาระ
* โยชิดะ

 |

 | ธงประจำตำแหน่ง |
| ประเทศญี่ปุ่น  (ค.ศ. 1947–ปัจจุบัน) | 

|  |  |
| --- | --- |
| รัชกาลโชวะ | 
* คาตายามะ
* อาชิดะ
* โยชิดะ
* อ. ฮาโตยามะ
* อิชิบาชิ
* คิชิ
* อิชิบาชิ
* คิชิ
* อิเกดะ
* ซาโต
* ค. ทานากะ
* มิกิ
* ท. ฟูกูดะ
* โอฮิระ
* *ม. อิโต*
* ซ. ซูซูกิ
* นากาโซเนะ
* ทาเกชิตะ

 |
| รัชกาลเฮเซ | 
* อูโนะ
* ไคฟุ
* มิยาซาวะ
* โฮโซกาวะ
* ฮาตะ
* มูรายามะ
* ฮาชิโมโตะ
* โอบูจิ
* *อาโอกิ*
* โมริ
* โคอิซูมิ
* อาเบะ
* ย. ฟูกูดะ
* อาโซ
* ย. ฮาโตยามะ
* คัง
* โนดะ
* อาเบะ

 |
| รัชกาลเรวะ | 
* ซูงะ
* คิชิดะ

 |

 |
| *ตัวเอียง* หมายถึง รักษาการ |
**รีวา สทีนคัมพ์** (อังกฤษ: Reeva Rebecca Steenkamp; 19 สิงหาคม ค.ศ. 1983 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013) เป็นนางแบบชาวแอฟริกาใต้ เธอได้รับการพบว่าถูกยิงเสียชีวิตที่บ้านของแฟนหนุ่มชื่อออสการ์ พิสโตริอุส ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ซึ่งช่วงที่เธอเสียชีวิต เธอได้ลงนามที่จะปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์เรียลลิตี

ชีวิตในวัยเด็ก
--------------

สทีนคัมพ์เติบโตขึ้นในเมืองเล็ก ๆ ที่เคปทาวน์ และได้ย้ายไปอยู่กับพ่อแม่ของเธอในช่วงเด็กที่พอร์ตเอลิซาเบท หลังจากนั้น เธอเริ่มศึกษากฎหมายที่มหาวิทยาลัยพอร์ตเอลิซาเบท เธอสำเร็จการศึกษาและได้ทำงานในขั้นต้นในฐานะผู้ช่วยทนาย

อาชีพ
-----

ในฐานะนางแบบ สทีนคัมพ์ได้ปรากฏตัวในนิตยสาร *FHM* และเป็นนางแบบให้กับเครื่องสำอางเอวอนที่ประเทศแอฟริกาใต้ เธอได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 45 ของนางแบบนิตยสาร *FHM* แอฟริกาใต้ที่เซ็กซี่ที่สุดใน ค.ศ. 2012 

ในช่วงที่เธอเสียชีวิต เธอได้เซ็นสัญญาที่จะปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์เรียลลิตีซึ่งเป็นตอนที่มีการถ่ายทำในประเทศจาเมกาในฤดูกาลที่ห้าของรายการ *Tropika Island of Treasure* สทีนคัมพ์ได้เป็นนางแบบให้แก่บริษัทเครื่องประดับชื่อซิลวานาไดมอนส์ สทีนคัมพ์ยังได้ร่วมลงนามร่วมกับบริษัทเครื่องสำอางเอวอนสำหรับการปรากฏตัวเชิงพาณิชย์ในแอฟริกาใต้

การเสียชีวิตของรีวา
-------------------

ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 สทีนคัมพ์ถูกยิงสี่ครั้งที่บ้านแฟนของเธอที่ชื่อออสการ์ พิสโตริอุส และเขาได้ถูกจับกุมในข้อหาฆาตกรรม

เพื่อนบ้านของออสการ์ พิสโตริอุส กล่าวว่าได้ยินเสียงตะโกนและเสียงกรีดร้องจากบ้านของเขา พวกเขาได้แจ้งว่าได้มีการยิงเกิดขึ้น แพทย์พยายามที่จะช่วยชีวิตเธอ แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ โฆษกตำรวจได้รายงานว่าได้มีการเรียกพวกเขาไปที่บ้านในช่วงก่อนหน้านี้ หลังจากที่มีการรายงานว่าได้เกิดเรื่องขึ้นภายในบ้าน

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Oscar Pistorius charged with murder after girlfriend shot dead", The Guardian, 14 February 2013. Accessed 14 February 2013.
2. 1 2  Jamie Lewis. "Reeva Steenkamp: FHM model, law graduate and girlfriend of Oscar Pistorius - Africa - World". The Independent. สืบค้นเมื่อ 14 February 2013.
3. ↑  "FHM 100 Sexiest Issue: Reeva Steenkamp (No. 45)". FHM. 22 June 2012. สืบค้นเมื่อ 15 February 2013.
4. 1 2  "Oscar Pistorius: Reeva Steenkamp Remembered". News.sky.com. 14 February 2013. สืบค้นเมื่อ 15 February 2013.
5. ↑  "Sivana Diamonds – Reeva Steenkamp | Jason Crouse Photography Blog". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-19. สืบค้นเมื่อ 2013-02-15.
6. ↑  VIDEO: Reeva Steenkamp is Oscar Pistorios' Girlfriend (photo, bio, Wiki)
7. ↑  Oscar Pistorius Charged With Murder in South Africa - NYTimes.com
8. ↑  "PHOTOS: Reeva Steenkamp was The Blade Runner Oscar Pistorious' Girlfriend". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-17. สืบค้นเมื่อ 2013-02-14.
9. ↑  February 14, 2013 (1983-08-19). "PHOTOS: Reeva Steenkamp was The Blade Runner Oscar Pistorious' Girlfriend". Slimcelebrity.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-17. สืบค้นเมื่อ 2013-02-15.
**วัดศรีดอนคำ** หรือ **วัดพระธาตุศรีดอนคำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยอ้อ อำเภอลอง จังหวัดแพร่

วัดศรีดอนคำ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดห้วยอ้อ** เนื่องจากภายในวัดมีพระธาตุห้วยอ้อหรือพระธาตุศรีดอนคำซึ่งเป็นพระธาตุเก่าแก่ เชื่อกันว่าภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า พระธาตุสร้างเมื่อคราวพระนางจามเทวีเสด็จจากเมืองละโว้ไปเมืองหริภุญชัยและผ่านบริเวณที่ตั้งพระธาตุจึงได้สร้างพระธาตุขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1078 และบรรจุพระสารีริกธาตุส่วนพระอุระไว้ เมื่อ พ.ศ. 2198 ในสมัยพระยาจอมหัวคำเป็นเจ้าเมืองลอง พระมหาเถรจากวัดดอนชัยเมืองแพร่ ขออนุญาตบูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุ และ พ.ศ. 2198 พระยานครลำปางและพระยานครแพร่ได้ร่วมกันบูรณะพระธาตุ จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2162 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477

พระธาตุศรีดอนคำเป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม ฐานล่างเป็นฐานเขียงสูงรับฐานบัวลูกแก้วอกไก่ ถัดขึ้นไปเป็นชั้นบัวถลาแปดเหลี่ยม รองรับองค์ระฆัง ซึ่งมีลักษณะแปดเหลี่ยมเช่นกัน ถัดไปเป็นบัลลังค์ ปล้องไฉนและปลียอด วัดยังมี *พระเจ้าพร้าโต้* พระพุทธรูปศิลปะพม่า มีความสูง 3 เมตร หน้าตักกว้าง 1.5 เมตร ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้ว และทางวัดได้สร้างศาลาให้ประดิษฐาน นอกจากนี้ในพิพิธภัณฑ์ยังมีพระไม้ขนาดเล็ก ที่สร้างด้วยมีดอีกจำนวน 1,000 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีดอนคำ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดพระธาตุศรีดอนคำ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดพระธาตุศรีดอนคำ". กลุ่มงานข้อมูลสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานจังหวัดแพร่.[*ลิงก์เสีย*]
**พระเจ้าทัลแฮแห่งซิลลา** (เกาหลี: 탈해,? - 623,600 - 623) พระราชาองค์ที่ 4 แห่ง ชิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี ครองราชย์ระหว่างปี 600 - 623 นับได้ว่าเป็นพระราชาแห่งชิลลาพระองค์แรกที่มาจากราชสกุลซ็อก

พระราชประวัติ
-------------

พระเจ้าทัลแฮเป็นสมาชิก ราชวงศ์ชิลลา จากสายราชสกุลซ็อกแห่งคยองจูซึ่งเป็นราชสกุลที่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์แห่งชิลลาในช่วงชิลลายุคต้น

พระเจ้าทัลแฮประสูติเมื่อใดไม่มีหลักฐานเพราะพระราชประวัติของพระเจ้าทัลแฮมีการกล่าวถึงน้อยมากแต่ในตำนานได้กล่าวไว้ว่าพระองค์ประสูติมาจากไข่โดยทรงประสูติที่เกาะเล็กๆแห่งหนึ่งซี่ึ่งอยู่ห่างจาก เกาะญี่ปุ่น ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือถึง 1000 ลี้ ต่อมาเดินทางมายังชิลลาและได้เสกสมรสกับพระราชธิดาของ พระเจ้านัมแฮ พระราชาองค์ที่ 2 ของอาณาจักรชิลลา

ขึ้นครองราชย์
-------------

เมื่อพระเจ้านัมแฮเสด็จสวรรคตลงในปี 567 บรรดาเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ได้เสนอชื่อองค์ชายปาร์คยูริพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้านัมแฮขึ้นครองสิริราชสมบัติเนื่องจากในช่วงชิลลายุคต้นใช้ระบบคัดสรรผู้มีความสามารถขึ้นเป็นพระราชาก่อนจะถูกยกเลิกและเปลี่ยนมาใช้ระบบสืบทอดทางสายเลือดแทนในรัชกาล พระเจ้าแนมุล พระราชาองค์ที่ 17 

เมื่อพระเจ้ายูริเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติได้แต่งตั้งให้องค์ชายทัลแฮเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อไปเมื่อพระเจ้ายูริได้เสด็จสวรรคตลงในปี 600 องค์ชายทัลแฮจิึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นพระเจ้าทัลแฮ

เสด็จสวรรคต
-----------

หลังจากครองราชย์ได้ 23 ปีพระเจ้าทัลแฮก็เสด็จสวรรคตลงในปี 623 บรรดาขุนนางและเชื้อพระวงศ์จึงได้ทำการเสนอชื่อองค์ชายพาซาพระราชโอรสองค์ใหญ่ให้ขึ้นครองสิริราชสมบัติสืบต่อมาเป็นพระเจ้าพาซา

| * ด
* ค
* ก
ลำดับพระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยชิลลา |
| --- |
| **ชิลลายุคต้น**(57 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 654) | ฮยอกกอเซ  **·**  นัมแฮ  **·**  ยูรี  **·**  ทัลแฮ  **·**  พาซา  **·**  จีมา  **·**  อิลซ็อง  **·**  อาดัลลา  **·**  พ็อลฮยู  **·**  แนแฮ  **·**  โจบอน  **·**  ช็อมแฮ  **·**  มีชู  **·**  ยูรเย  **·**  คีริม  **·**  ฮึลแฮ  **·**  แนมุล  **·**  ซิลซ็อง  **·**  นุลจี  **·**  จาบี  **·**  โซจี  **·**  จีจึง  **·**  พ็อบฮึง  **·**  จินฮึง  **·**  จินจี  **·**  จินพย็อง  **·**  ช็อนด็อก  **·**  ชินด็อก |
| **ชิลลายุคกลาง**(ค.ศ. 654 - 780) | มูยอล  **·**  มุนมู  **·**  ซินมุน  **·**  ฮโยโซ  **·**  ซองด๊อก  **·**  ฮโยซอง  **·**  คยองด๊อก  **·**  ฮเยคง |
| **ซิลลายุคปลาย**(ค.ศ. 780 - 935) | ซอนด๊อก  **·**  วอนซอง  **·**  โซซอง  **·**  แอจาง  **·**  ฮอนด๊อก  **·**  ฮึงด๊อก  **·**  ฮุยคัง  **·**  มินแอ  **·**  ซินมู  **·**  มุนซอง  **·**  ฮอนอัน  **·**  คยองมุน  **·**  ฮอนคัง  **·**  จองคัง  **·**  ชินซ็อง  **·**  ฮโยคง  **·**  ซินด๊อก  **·**  คยองมยอง  **·**  คยองแค  **·**  คยองซุน |
| **ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี** |
ปุซเกิซมัซซุมเบอร์ (Puskesmas Sumber) ในจีเรอบน จังหวัดชวาตะวันตก
**ปุซเกิซมัซ** (อินโดนีเซีย: *Puskesmas*, ย่อมาจาก *ปูซัตเกอเซฮาตันมาชารากัต* - *Pusat Kesehatan Masyarakat* แปลว่า ศูนย์สุขภาพชุมชน) หมายถึงคลินิกชุมชนที่รัฐบาลมอบอำนาจดำเนินการซึ่งตั้งอยู่กระจายทั่วประเทศอินโดนีเซีย ดูแลโดยกระทรวงสาธารณสุขอินโดนีเซีย และให้บริการสุขภาพแก่ประชาชนในระดับตำบล (sub-district level) แนวคิดนี้ออกแบบเริ่มต้นโดยเก.อา. ซีวาเบ็ซซี (G.A. Siwabessy) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขคนแรก โปรแกรมสุขภาพชุมชนและสุขภาพแบบป้องกัน (preventive) เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยขับเคลื่อนบริการสุขภาพในประเทศอินโดนีเซีย ในปี ค.ศ. 2014 ทั่วประเทศอินโดนีเซียมีปุซเกิซมัซอยู่ 9,718 แห่งทั่วประเทศ

บริการสุขภาพชุมชนในประเทศอินโดนีเซียนั้นบริหารจัดการด้วยระบบสามระดับ (three-tier system) โดยมีปุซเกิซมัซเป็นระดับบนสุด มีเจ้าหน้าที่และแพทย์ประจำการ และให้บริการสุขภาพมารดาและบุตร, การรักษาผู้ป่วยนอกทั่วไป และบริการสุขภาพแบบป้องกัน, บริการก่อนและหลังคลอด, การสร้างภูมิคุ้มกัน และการควบคุมโรคติดต่อ บริการทางคลินิกเฉพาะทางนั้นมักมีบริการในศูนย์แพทย์ที่มีขนาดใหญ่กว่านี้

ปุซเกิซมัซมีอยู่ด้วยกันสองประเภท คือประเภทที่มีเตียงกับไม่มีเตียง ปุซเกิซมัซที่ไม่มีเตียงมักเป็นศูนย์รักษาผู้ป่วยนอกสาธารณะในระดับทั่วไป และมักปิดบริการหลังช่วงเที่ยง และมีแนวโน้มจะไม่เปิดหรือไม่พร้อมรับมือเหตุฉุกเฉินนอกเวลาคลินิก ศูนย์รูปแบบนี้มักมีเพียง *บีดัน* (*bidan*) คือพยาบาล และแพทย์ทั่วไปซึ่งให้บริการการแพทย์ป้องกันและรักษาทั่วไป 18 ประการ อันรวมถึงการแพทย์ก่อนคลอด (Antenatal) และการวางแผนครอบครัว อย่างไรก็ตามปุซเกิซมัซรูปแบบนี้มักมีปัญหามากมาย เนื่องด้วยมักส่งต่อผู้ป่วยไปยังศูนย์แพทย์ที่สูงกว่าและมีความพร้อมกว่าแทน หากมีผู้ป่วยฉุกเฉิน เจ้าหน้ามีแนวโน้มจะส่งต่อไปยังศูนย์แพทย์ระดับสูงกว่าเลยทันทีโดยไม่แม้แต่จะพยายามให้การปฐมพยาบาลหรือเตรียมผู้ป่วยสำหรับการส่งต่อ

ดูเพิ่ม
-------

* สาธารณสุขในประเทศอินโดนีเซีย
* บริการสุขภาพในประเทศอินโดนีเซีย

อ้างอิง
-------

Wasisto, Broto; และคณะ (2009). *Sejarah Pembangunan Kesehatan Indonesia 1973-2009*. Kementrian Kesehatan Republik Indonesia. ISBN 9799254922.

1. ↑  "Indonesia - HEALTH". *countrystudies.us*.
2. ↑  *Daftar Puskesmas di Indonesia: Kondisi Juni 2014* [*List of Puskesmas in Indonesia: June 2014 Conditions*] (PDF) (ภาษาอินโดนีเซีย), Kementerian Kesehatan [Ministry of Health], คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 6 September 2015, สืบค้นเมื่อ 4 September 2015
3. ↑  External Assessment of Canadian CIDA-Supported Safe Motherhood Programme (PDF) (Report). April 2000. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2020-06-07 – โดยทาง www.unicef.org.
**วัดศรีนคราราม** เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 75 ไร่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 เดิมเป็นวัดร้าง เป็นวัดโบราณสร้างสมัยขอม มีซากของพระพุทธรูปเก่าชำรุด ชาวบ้านได้มาพบเข้าจึงได้พร้อมกันบูรณะขึ้น พร้อมสร้างวัดขึ้นใหม่และตั้งชื่อว่า วัดศรีนคราราม หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าวัดศรีเมือง เดิมอยู่บ้านดงเมือง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2502 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 

วัดศรีนคราราม ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการอำนวยการพัฒนาวัดให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง พ.ศ. 2507 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับคัดเลือกจากคณะกรรมการอำนวยการให้เป็นวัด ลานวัด ลานใจ ลานกีฬา พ.ศ. 2541 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ

**มีเจ้าอาวาสที่ทราบนาม**

|  |  |
| --- | --- |
| **ลำดับที่** | **รายนาม** |
| 1 | พระอธิการจันทร์เพ็ญ จนฺทสาโร |
| 2 | พระอธิการขุน ขนฺติธมฺโม |
| 3 | พระอธิการสุดชา ปภสฺสโร |
| 4 | พระอธิการลี อตฺตคุตฺโต |
| 5 | พระครูธรรมวิธานธำรง (ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอกุมภวาปี) |
| 6 | พระครูสุเมธสารคุณ (ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะอำเภอกุมภวาปี) |
| 7 | พระราชวัชรวิสุทธิ์ (ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะจังหวัดอุดรธานี) |
|
**วัดศรีบุญยืน** หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดหัวดอน** ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง หมู่ที่ 3 ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส ภิกฺขุ

สภาพของวัด
----------

วัดศรีบุญยืนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส ภิกฺขุ (ต่อมาได้รับพระราชทานเป็นพระครูสัญญาบัตรในราชทินนามว่า "พระครูศรีบุญสถิต") ขณะที่ท่านมีอายุได้ 29 ปี ได้ย้ายมาจากวัดวังทอง ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูนขึ้นไปทางทิศเหนือ ประมาณ 1 กิโลเมตร มีพระอันดับติดตามมาด้วย 2 รูป สามเณร 10 รูป ศิษย์วัด 4 คน เมื่อปักเขตแดนสร้างวัดแล้ว จึงตั้งชื่อว่า "วัดศรีบุญยืน"

วัดศรีบุญยืน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเนินสูงและลาดต่ำมาทางทิศตะวันตก บริเวณที่เป็นเนินสูงนั้น ชาวบ้านเรียกว่า "ดอน" เพราะฉะนั้นเมื่อตั้งวัดบริเวณที่นั้น ชาวบ้านจึงเรียกวัดศรีบุญยืนว่า "วัดหัวดอน" ในปี พ.ศ. 2450 วัดมีเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ 2 งาน 9 ตารางวา ต่อมา ท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส พร้อมด้วยญาติโยมผู้อุปถัมภ์บำรุงวัดได้รวบรวมจตุปัจจัยซื้อที่ดินที่อยู่ติดกับวัดเพิ่มเติมเพื่อขยายพื้นที่ให้กว้างขวางกว่าเดิม ปัจจุบัน วัดศรีบุญยืนมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน

ลำดับเจ้าอาวาส และการก่อสร้าง
-----------------------------

* เจ้าอาวาสรูปที่ 1 ท่านพระครูศรีบุญสถิต (ครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส)
* เจ้าอาวาสรูปที่ 2 พระมหาศิลป์ สิกฺขาสโภ  *ป.ธ. 7 , น.ธ. เอก (พระศรีศิลป์สุนทรวาที)*
* เจ้าอาวาสรูปที่ 3 พระมหาคำปัน อนาลโย *ป.ธ.4 , น.ธ. เอก , (พระครูสิริปุญญากร)*
**ลำโพงกาสลัก** (อังกฤษ: Thorn Apple; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Datura fastuosa* L.) หรือ **มะเขือบ้าอินเดีย** หรือ **ลำโพงดอกชมพู** เป็นพืชล้มลุก ประเภทเดียวกับมะเขือ ชื่อพื้นเมืองเช่น มะเขือบ้าดอกดำ เมื่อโตเต็มที่มีความสูงประมาณ 1-1.5 เมตร ลำต้น กิ่ง และก้านใบมีสีม่วงเข้มดำมัน ใบเดี่ยว รูปไข่ สีเขียวเข้ม เรียงสลับกัน กว้าง 8-15 เซนติเมตร ยาว 10-20 เซนติเมตร ขอบใบหยักเป็นซี่ฟันหยาบ ๆ ฐานหรือโคนใบมักไม่เสมอกัน ดอกมีสีม่วง ขนาดของดอกยาวประมาณ 12-16 เซนติเมตร ก้านดอกสั้น เมื่อดอกโตเต็มที่ปากดอกจะบานออกดูคล้ายรูปแตร ขนาดของดอกยาวประมาณ 12-16 เซนติเมตร ก้านดอกสั้น ดอกมักจะซ้อนกัน 3 ชั้น เป็นส่วนใหญ่ ถ้าเป็นพันธุ์ผสม ดอกจะซ้อนกัน 2 และ 4 ชั้น ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ลำโพงจัดอยู่ในประเภทเป็นพืชที่มีพิษ มีถิ่นกำเนิดในอินเดีย และชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีฤทธิ์หลอนประสาท

ประโยชน์
--------

ใช้เป็นยาสมุนไพร โดยเมล็ดใช้หุงทำน้ำมันใส่แผล แก้กลากเกลื้อน ผื่นคัน, ใช้ใบสดตำพอกฝี แก้ปวดบวมอักเสบ ใบและยอด มีสารอัลคาลอยด์เช่น ไฮออสไซยามีน และ ไฮออสซีน ใช้แก้อาการปวดท้องเกร็ง และขยายหลอดลม ใช้แก้หอบหืดได้และดอกใช้สูบเพื่อแก้อาการหอบหืดได้

อ้างอิง
-------

* ไม้ดี : "ลำโพงกาสลัก"เป็นยาทั้งต้น
* จารุพันธ์ ทองแถม. พืชมหัศจรรย์โลกวิกฤติ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2555 หน้า 466 – 467
**โดเซอร์ โทปิง** (Dozer Tobing) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) เสมอ 1 แพ้ 13

ประวัติ
-------

โทปิงขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2544 โดยขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวท แพ้น็อค ราชแมน กีลี กีลี ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ โทปิงขึ้นชกอีก 5 ครั้ง แต่ก็แพ้คะแนนคู่ชกทุกครั้ง จนขึ้นชกครั้งที่ 7 จึงชกชนะเป็นครั้งแรก โดยชนะคะแนน โกศล ส.วรพิน เมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้น จึงเดินทางมาชิงแชมป์ PABA ที่ นครสวรรค์เมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 6 หลังจากนั้น โทปิงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทกับราชแมน กีลี กีลีอีกครั้ง ปรากฏว่าคราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ได้ครองแชมป์

หลังจากได้ครองแชมป์อินโดนีเซียแล้ว การชกของโทปิงแย่ลง ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งไปชกนอกรอบที่ออสเตรเลีย แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 1 ใน พ.ศ. 2546 และแพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 5 ใน พ.ศ. 2547 จน พ.ศ. 2548 เขาจึงเสียแชมป์อินโดนีเซีย แพ้น็อค ลา อาเมียร์ ไลลา ยก 7 หลังจากนั้น เขาเดินทางมาชกที่นครนายก แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2549 แล้วจึงแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2546 - 2548)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2546 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 6 ที่ นครสวรรค์

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)