**มีเดียน** (/ˈmɪdiən/ ฮีบรู: מִדְיָן *มิดยัน* ; อาหรับ: مَدْيَن, อักษรโรมัน: *Madyan*, มัดยัน ; กรีก: Μαδιάμ, *มาเดียม*)  เป็นสถานที่ทางภูมิศาสตร์ที่กล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู และอัลกุรอาน วิลเลียม จี. เดเวอร์ กล่าวว่า ชาวมีเดียนในพระคัมภีร์ไบเบิลอยู่ใน "คาบสมุทรอาหรับ ทางตะวันตกเฉียงเหนือ บนชายฝั่งตะวันออกของ อ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ บนทะเลแดง "ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เขาสังเกตว่า" ไม่เคยมีการตั้งถิ่นฐานอย่างกว้างขวางจนถึงศตวรรษที่ 8-7 ก่อนคริสต์ศักราช" 

ตามพระธรรมปฐมกาล **ชาวมีเดียน**เป็นลูกหลานของมีเดียน ซึ่งเป็นบุตรชายของอับราฮัม และเคทูราห์ ภรรยาของเขา: "อับราฮัมมีภรรยาคนหนึ่ง และนางชื่อเคทูราห์ และนางให้กำเนิดบุตรแก่เขา ศิมราน โยกชาน เมดาน มีเดียน อิชบาก และชูอาห์" (ปฐมกาล 25:1–2 ฉบับคิงเจมส์) 

ทั้งการดำรงอยู่ของชาวมีเดียนและชาวมีเดียนไม่ได้รับการพิสูจน์ในสมัยโบราณนอกแหล่งที่มาในพระคัมภีร์ไบเบิล 

1. ↑  Also Μαδιανίτης for "Midianite".

ลีกดินแดนหรือชนเผ่า?
--------------------

นักวิชาการบางคนแนะนำว่าชื่อ "มีเดียน" ไม่ได้หมายถึงสถานที่ทางภูมิศาสตร์หรือหมายถึงชนเผ่าใดเผ่าหนึ่งโดยเฉพาะ  แต่หมายถึงสมาพันธ์หรือ "สันนิบาต" ของชนเผ่าที่นำมารวมกันเป็นกลุ่มเพื่อการบูชา พอล ฮาปต์ เสนอคำแนะนำนี้เป็นครั้งแรกในปี 1909  อธิบายว่ามีเดียนเป็น "กลุ่มลัทธิ" (เยอรมัน: *Kultgenossenschaft*) หรือ amphictyony แปลว่า "สมาคม (เยอรมัน: *Bund* ) ของชนเผ่าต่าง ๆ ในบริเวณใกล้เคียงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์". เมืองเอลัทซึ่งอยู่ทางตอนเหนือสุดของอ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ได้รับการแนะนำ เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าแห่งที่ 1 โดยมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งที่ 2 ตั้งอยู่ที่คาเดช

นักเขียนรุ่นหลังได้ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ระบุ แต่สนับสนุนวิทยานิพนธ์ของสันนิบาตชาวมีเดียน จอร์จ เมนเดนฮอล เสนอว่าชาวมีเดียนเป็นกลุ่มสัมพันธมิตรที่ไม่ใช่กลุ่มเซมิติก  และวิลเลียม ดัมเบรลล์ ก็ใช้กรณีเดียวกัน:

> เราเชื่อว่าข้อเสนอของ Haupt นั้นควรได้รับการยอมรับ และคำว่า Midian แทนที่จะใช้อธิบายถึงดินแดน เป็นคำทั่วไปสำหรับกลุ่มที่ไม่มีรูปร่างของ ยุคสำริดตอนปลาย ซึ่งมีขอบเขตทางภูมิศาสตร์กว้าง ซึ่งหลังจากการพลิกผันหลายครั้ง ซึ่งโดดเด่นที่สุดที่ได้รับการบันทึกไว้ในผู้วินิจฉัย 6–7Template:Bibleverse with invalid book, หายไปจากฉากประวัติศาสตร์ไปมาก…
> 
>

ศาสนา
-----

ไม่แน่ชัดว่าเทพเจ้าองค์ใดที่ชาวมีเดียนบูชา ด้วยความเชื่อมโยงทางศาสนา-การเมืองที่ชัดเจนกับชาวโมอับ  พวกเขาคิดว่าพวกเขาบูชาคนหมู่มาก รวมทั้ง พระบาอัล และ ราชินีแห่งสวรรค์แอสเทอร์โรท ตามที่Karel van der Toorn กล่าวว่า "ในศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสต์ศักราช ก่อนที่ลัทธิของพระยาห์เวห์ จะมาถึงอิสราเอล กลุ่มชาวเอโดมและชาวมีเดียนได้บูชาพระยาห์เวห์ในฐานะพระเจ้าของพวกเขา" ข้อสรุปนี้ขึ้นอยู่กับการระบุตัวตนระหว่างชาวมีเดียนและชาวชาซู 

วิหารอียิปต์แห่งแฮธอร์ ที่ทิมนา ยังคงใช้ต่อไปในระหว่างการยึดครองของชาวมีเดียน (ปลายยุคสำริดตอนปลาย / ยุคเหล็กตอนต้น); ชาวมีเดียนเปลี่ยนวิหารในเหมืองแฮธอร์ ให้กลายเป็นศาลเจ้ากระโจมกลางทะเลทราย นอกจากการพบเสาหลุมแล้ว ยังพบผ้าผุ ๆ สีแดงและเหลืองจำนวนมากที่มีลูกปัดทออยู่ พร้อมด้วยห่วง/ลวดทองแดงจำนวนมากที่ใช้สำหรับแขวนม่าน ซึ่งพบอยู่ตามผนังทั้งสองด้านของศาลเจ้า เบโน โรเทนเบิร์ก  ผู้ขุดค้นเว็บไซต์ แนะนำว่าชาวมีเดียนกำลังถวายเครื่องบูชาแก่ฮาธอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากมีการค้นพบภาชนะสำหรับแก้บนของชาวมีเดียนจำนวนมาก (25%) ในศาลเจ้า อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าแฮธอร์ หรือเทพองค์อื่นจะเป็นเป้าหมายของการอุทิศตนในช่วงเวลานี้หรือไม่ก็ตาม ยากที่จะยืนยันได้ นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบงูทองสัมฤทธิ์ขนาดเล็กที่มีหัวปิดทองในนาโอส ของศาลเจ้าเหมืองแร่ทิมนา พร้อมกับวัตถุโลหะจำนวนมาก ซึ่งรวมถึงรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ขนาดเล็กของเทพเจ้าชายมีหนวดเครา ซึ่งตามคำกล่าวของโรเทนเบืร์ก นั้นมาจากชาวมีเดียน ไมเคิล โฮมาน สังเกตว่าเต็นท์บูชาของชาวมีเดียนที่ทิมนา เป็นหนึ่งในแนวที่ใกล้เคียงที่สุดกับพลับพลา ในพระคัมภีร์ไบเบิล

ในคัมภีร์ทางศาสนา
-----------------

### ในพระคัมภีร์

กษัตริย์ห้าองค์แห่งมีเดียนถูกอิสราเอลสังหาร (ภาพประกอบจาก 1728 *Figures de la Bible* )
มีเดียนเป็นบุตรของอับราฮัม  โยเซฟ เหลนชายของอับราฮัม หลังจากที่พี่น้องของเขาโยนลงไปในบ่อ เขาถูกขายให้กับชาวมีเดียนหรือชาวอิชมาเอล 

โมเสสใช้เวลา 40 ปีในการลี้ภัยโดยสมัครใจในมีเดียนหลังจากสังหารชาวอียิปต์  ที่นั่น เขาแต่งงานกับศิปโปราห์ บุตรสาวของเยโธร ปุโรหิตชาวมีเดียน  (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า เรอูเอล) เยโธรแนะนำโมเสสเกี่ยวกับการจัดตั้งระบบการตัดสินใจทางกฎหมายที่ได้รับมอบหมาย  โมเสสขอให้โฮบับ บุตรชายของเรอูเอล ร่วมเดินทางไปกับชาวอิสราเอลเพื่อเดินทางไปยังดินแดนแห่งพันธสัญญา เนื่องจากความรู้ในท้องถิ่นของเขา แต่โฮบับชอบที่จะกลับไปยังบ้านเกิดของเขา 

ในตอนของบาอัลแห่งเปโอร์ เมื่อผู้หญิงชาวโมอับล่อลวงผู้ชายชาวอิสราเอล ศิมรี บุตรของหัวหน้าเผ่าสิเมโอน ได้เข้าไปพัวพันกับผู้หญิงชาวมีเดียนชื่อคอสบี ทั้งคู่ถูกหอกโดย ฟีเนหัส  สงครามกับชาวมีเดียนตามมา กันดารวิถี 31 รายงานว่าทั้งหมดยกเว้นหญิงพรหมจารีถูกสังหาร และเมืองของพวกเขาถูกเผาจนเหลือแต่พื้นดิน  นักวิจารณ์บางคน เช่น Pulpit Commentary และ Gill 's *Exposition of the Bible* ได้ตั้งข้อสังเกตว่าคำสั่งของพระเจ้าเน้นไปที่การโจมตีชาวมีเดียน ไม่ใช่ชาวโมอับ  และโมเสสในเฉลยธรรมบัญญัติ ก็สั่งเช่นเดียวกันว่าชาวอิสราเอลไม่ควรก่อกวนชาวโมอับ  ขบวนการยุคปัจจุบัน กลุ่ม Phineas Priesthood ได้ตีความเรื่องนี้ว่าเป็นข้อห้ามไม่ให้เข้าใจผิด แม้ว่าชาวมีเดียนจะเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับชาวอิสราเอลในฐานะบุตรหลานของอับราฮัม และโมเสสแต่งงานกับชาวมีเดียน

ในช่วงเวลาของผู้วินิจฉัย อิสราเอลถูกกดขี่โดยชาวมีเดียนเป็นเวลาเจ็ดปี  จนกระทั่ง กิเดโอนจัดการต่อกองทัพของพวกมีเดียน  อิสยาห์ พูดถึงอูฐจากมีเดียนและเอฟาห์ ที่มา "ล้อมแผ่นดินของพระองค์" พร้อมกับทองคำและกำยานจากเชบา  ข้อความนี้ซึ่งพระกิตติคุณมัทธิว นำมาเป็นลางสังหรณ์ถึงของขวัญของพวกโหราจารย์ ที่มอบให้พระกุมารเยซู ได้รวมอยู่ในพิธีสวด คริสต์มาส

### ในอัลกุรอาน

ชาวมีเดียนถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในอัลกุรอาน คำว่า มัดยันปรากฏในนั้น 10 ครั้ง ผู้คนเรียกอีกอย่างว่า อัศฮาบุลอัยกะฮ์ (อาหรับ: أَصْحَابُ ٱلْأَيْكَة แปลว่า ชาวต้นไม้).

ดินแดนแห่งมัดยันนถูกกล่าวถึงในซูเราะฮ์ อัลเกาะศ็อศ (เรื่องราว) อายะฮ์ที่ 20-28 ของอัลกุรอานว่าเป็นสถานที่ซึ่งนบีมูซาหลบหนีเมื่อรู้ว่าฟาโรห์วางแผนฆ่าท่าน 

ซูเราะฮ์ที่ 9 (อัตเตาบะฮ์) อายะฮ์ที่ 70 กล่าวว่า "มิได้มายังพวกเขาดอกหรือ ซึ่งข่าวคราวของบรรดาผู้ก่อนหน้าพวกเขา คือกลุ่มชนาของนูฮ์ (โนอาห์) และของอ๊าด และของษะมูด และกลุ่มชนของอิบรอฮีม (อับราฮัม) และชาวมัดยัน (มีเดียน) และชาวอัลมุตะฟิกาต (ชาวเมืองที่ถูกพลิกแผ่นดิน) โดยที่บรรดาเราะสูล (ศาสนทูต) ของพวกเขาได้นำหลักฐานต่าง ๆ อันชัดแจ้งมายังพวกเขา ใช่ว่าอัลลอฮ์นั้นจะอธรรมแก่พวกเขาก็หาไม่ แต่ทว่าพวกเขาอธรรมแก่ตัวของพวกเขาเองต่างหาก" 

ในซูเราะฮ์ที่ 7 (อัลอะอ์รอฟ) มัดยันถูกกล่าวถึงว่าเป็นหนึ่งในหลาย ๆ ชนชาติที่ได้รับคำเตือนจากนบี (ผู้เผยพระวจนะ) ให้กลับใจ เกรงว่าการพิพากษาจะตกอยู่กับพวกเขา เรื่องราวของมัดยัน เป็นเรื่องสุดท้าย เกิดขึ้นหลังจากที่นบีลูฏ (โลท) เทศนาแก่ผู้คนของท่าน (หมายถึงการทำลายโสโดมและโกโมราห์) มัดยันได้รับคำเตือนจากนบีชุอัยบ์ ให้กลับใจจากการนับถือพระเจ้าหลายองค์ โดยใช้ตุ้มน้ำหนักและมาตราส่วนเท็จ และนอนรออยู่ตามถนน แต่พวกเขาปฏิเสธนบีชุอัยบ์ และถูกทำลายด้วยแรงสั่นสะเทือน (*ร็อจฟา* ข้อ 91) อับดุลลอฮ์ ยูซุฟ อะลีในคำอธิบายของเขา (1934) เขียนว่า "ชะตากรรมของชาวมัดยัน อธิบายไว้ในเงื่อนไขเดียวกับของชาวษะมูด ในข้อ 78 ข้างต้น แผ่นดินไหวได้คร่าพวกเขาในตอนกลางคืน และพวกเขาถูกฝังไว้ในบ้านของพวกเขาเอง เพื่อไม่ให้เป็นการก่อกวนแผ่นดินของอัลลอฮ์อีกต่อไป แต่มีการกล่าวถึงรายละเอียดเพิ่มเติมใน [อัลกุรอาน] 26:189 'พวกเขาได้ปฏิเสธไม่เชื่อเขาดังนั้นการลงโทษแห่งวันเมฆครอบคลุมได้คร่าพวกเขา แท้จริงมันเป็นการลงโทษแห่งวันยิ่งใหญ่' ซึ่งอาจเข้าใจได้ว่าหมายถึงการโปรยขี้เถ้าและเถ้าถ่านที่มาพร้อมกับการระเบิดของภูเขาไฟ พวกเขาได้ปฏิเสธไม่เชื่อเขาดังนั้นการลงโทษแห่งวันเมฆครอบคลุมได้คร่าพวกเขา แท้จริงมันเป็นการลงโทษแห่งวันยิ่งใหญ่"  นักวิชาการจำนวนหนึ่งเสนอว่าคำอธิบายในพระคัมภีร์เกี่ยวกับไฟที่เผาผลาญบนภูเขาซีนายหมายถึงภูเขาไฟที่ปะทุในดินแดนของชาวมีเดียนในพระคัมภีร์ไบเบิลระบุว่า หะลาลุลบัดร์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของซาอุดีอาระเบีย

เครื่องปั้นดินเผา
-----------------

เครื่องปั้นดินเผาของชาวมีเดียน หรือที่เรียกว่า Qurayyah Painted Ware (QPW) พบได้ในสถานที่หลายแห่งตั้งแต่ทางใต้ของเลแวนต์ ไปจนถึงตอนเหนือซาอุดีอาระเบีย, หิญาซ ; กุร็อยยะฮ์ในตอนเหนือซาอุดิอาระเบียคิดว่าเป็นที่ตั้งดั้งเดิมของการผลิต  เครื่องปั้นดินเผาเป็นแบบ bichrome / polychrome และมีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสต์ศักราช ลวดลายเรขาคณิต รูปคน และสัตว์จำนวนมากถูกวาดด้วยสีน้ำตาลและสีแดงเข้มบนสลิปสีแทนอมชมพู เครื่องปั้นดินเผา "ชาวมีเดียน" พบในปริมาณมากที่สุดที่แหล่งโลหะวิทยาในภาคใต้ของเลแวนต์ โดยเฉพาะที่ทิมนา  เนื่องจากลวดลายไมซีเนียน บนเครื่องปั้นดินเผาของชาวมีเดียน นักวิชาการบางคนรวมถึงจอร์จ เมนเดนฮอลล์  ปีเตอร์ พาร์  และเบโน โรเธนเบิร์ก  ได้เสนอว่าเดิมทีชาวมีเดียนเป็นชาวทะเล ที่อพยพมาจากภูมิภาค อีเจียน ชั้นเซมิติกที่มีอยู่ก่อนแล้ว คำถามเกี่ยวกับที่มาของชาวมีเดียนยังคงเปิดอยู่

ภูเขา
-----

เทือกเขามีเดียน (อาหรับ: جِبَال مَدْيَن, อักษรโรมัน: *Jibāl Madyan* ) เป็นเทือกเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของซาอุดีอาระเบีย พวกเขาถือว่าอยู่ติดกับเทือกเขาฮิญาซทางทิศใต้  หรือเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา  ฮิญาซได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสารวัต, *sensu lato*

ดูเพิ่ม
-------

* อ๊าด
* บาลาค
* เอกโลน
* ชาวอิชมาเอล
* เคดาร์
* ประวัติศาสตร์อิสราเอลและยูดาห์โบราณ
* พระคัมภีร์และประวัติศาสตร์
* สงครามมีเดียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dever, W. G. (2006), *Who Were the Early Israelites and Where Did They Come From?*, William B. Eerdmans Publishing Co. p. 34, ISBN 978-0-8028-4416-3
2. ↑  "Genesis 25:1–2". *Bible Gateway*.
3. ↑  Bryce, Trevor (2009). *The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia: From the Early Bronze Age to the Fall of the Persian Empire*. London, United Kingdom: Routledge. p. 472. ISBN 978-0-415-39485-7.
4. ↑  William J. Dumbrell, Midian: A Land or a League?, *Vetus Testamentum*, Vol. 25, Fasc. 2, No. 2a. Jubilee Number (May, 1975), pp. 323–37
5. ↑  Haupt, Paul (1909). "Midian und Sinai" [Midian and Sinai]. *Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft* (ภาษาเยอรมัน). **63**: 56. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-17. สืบค้นเมื่อ 1 August 2015; quoted in Dumbrell
6. ↑  "The Incident at Beth Baal Peor", *The Tenth Generation: The Origins of the Biblical Tradition*, 1973
7. ↑  William J. Dumbrell, Midian: A Land or a League?, *Vetus Testamentum*, Vol. 25, Fasc. 2, No. 2a. Jubilee Number (May, 1975), p. 32.
8. ↑  Numbers 22:4, 7:HE
9. ↑  Toorn, Karel van der. *Family Religion in Babylonia, Ugarit, and Israel: Continuity and Change in the Forms of Religious Life*. Leiden: Brill Publishers. p. 283.
10. ↑  Rothenberg, Beno (1972). *Timna: Valley of the Biblical Copper Mines*. London: Thames and Hudson.
11. ↑  Homan, Michael M. (2002). "To Your Tents, O Israel!: The Terminology, Function, Form, and Symbolism of the Tents in the Bible and the Ancient Near East". *Culture and History of the Ancient Near East*. Brill Publishers. **12**: 118.
12. ↑  Genesis 25:1–2:HE
13. ↑  Genesis 37:28:HE
14. ↑  Exodus 2:11–15:HE
15. ↑  Exodus 2:21:HE
16. ↑  Exodus 18:HE
17. ↑  Numbers 10:29–31:HE
18. ↑  Numbers 25:6–8, 14–15:HE
19. ↑  Numbers 25:17:HE  and Numbers 31:HE
20. ↑  "Pulpit Commentary and Gill's Exposition of the Bible". *BibleHub*. สืบค้นเมื่อ 1 July 2015.
21. ↑  Deuteronomy 2:9:HE
22. ↑  Judges 6:1–6:NKJV
23. ↑  Judges 6:7–9:NKJV
24. ↑  Isaiah 60:6:NKJV
25. ↑  [อัลกุรอาน 15:78]
26. ↑  [อัลกุรอาน 26:176]
27. ↑  [อัลกุรอาน 38:13]
28. ↑  [อัลกุรอาน 50:12]
29. ↑  "Surah Al-Qasas - 20-28". *The Noble Quran*. สืบค้นเมื่อ May 19, 2021.
30. ↑  "Muhammad Taqi-Ud-Din al-Halali and Muhammad Muhsin Khan's Translation". July 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-06-02. สืบค้นเมื่อ 2022-12-31.
31. ↑  Ali, Abdullah Yusuf. *The Holy Quran – English Translation of the Meaning and Commentary*. King Fahd Holy Qur-an Printing Complex. สืบค้นเมื่อ 4 March 2017.
32. ↑  B. Rothenberg and J.Glass, "The Midianite Pottery, "in *Midian, Moab, and Edom: The History and Archaeology of the Late Bronze and Iron Age Jordan and North-West Arabia,*  JSOT Supplement Series 24, ed. John F.A. Sawyer and David J.A. Clines (Sheffield: JSOT Press, 1983), pp. 65–124.
33. ↑  Tebes, "Pottery Makers and Premodern Exchange in the Fringes of Egypt: An Approximation to the Distribution of Iron Age Midianite Pottery, "*Buried History* 43 (2007), pp. 11–26.
34. ↑  George Mendenhall, "Qurayya and the Midianites, "in *Studies in the History of Arabia*, Vol. 3, ed. A. R. Al-Ansary (Riyadh: King Saud University), pp. 137–45
35. ↑  Peter J. Parr, "Further Reflections on Late Second Millennium Settlement in North West Arabia, "in *Retrieving the Past: Essays on Archaeological Research and Methodology*, ed. J. D. Seger (Winona Lake: Eisenbrauns, 1996), pp. 213–18.
36. ↑  Rothenberg, "Egyptian Chariots, Midianites from Hijaz/ Midian (Northwest Arabia) and Amalekites from the Negev in the Timna Mines: Rock drawings in the Ancient Copper Mines of the Arabah – new aspects of the region's history II, "*Institute for Archaeo-Metallurgical Studies*, newsletter no. 23 (2003), p. 12.
37. ↑  Ghazanfar, Shahina A.; Fisher, Martin (2013-04-17). "4". *Vegetation of the Arabian Peninsula*. Sultan Qaboos University, Muscat, Oman: Springer Science+Business Media. pp. 71–94. ISBN 978-9-4017-3637-4.
38. ↑  Scoville, Sheila A. (2006). "3". *Gazetteer of Arabia: a geographical and tribal history of the Arabian Peninsula*. Vol. 2. Akademische Druck- u. Verlagsanstalt. p. 288. ISBN 0-7614-7571-0.
39. ↑  Mandal, Ram Bahadur (1990). "VI: A Regional Geography". *Patterns of Regional Geography: World regions*. New Delhi, India: Concept Publishing Company. p. 354. ISBN 8-1702-2292-3.
40. ↑  Nasr, Seyyed Hossein (2013). "1: The Holiest Cities of Islam". *Mecca the Blessed, Medina the Radiant: The Holiest Cities of Islam*. Tuttle Publishing. ISBN 978-1-4629-1365-7.