recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
หูฉลามปรุงเสร็จ
**หูฉลาม** หรือ **ซุปหูฉลาม** หรือ **ฮื่อฉี่** ในสำเนียงแต้จิ๋ว (จีนตัวเต็ม: 魚翅, จีนตัวย่อ: 鱼翅) เป็นอาหารจีนที่มีชื่อเสียงและรู้จักกันดีอย่างหนึ่ง ประวัติของหูฉลามนั้นย้อนไปได้ถึงสมัยราชวงศ์หมิง

หูฉลาม นั้นปรุงมาจากครีบส่วนต่าง ๆ ของปลาฉลาม โดยใช้วิธีการปรุงคล้ายกับกระเพาะปลา คือ มีความหนีดคาว และมีส่วนผสมอย่างอื่น เช่น เนื้อไก่, เนื้อหมู, ขาหมู, กระดูกไก่, กระดูกหมู และเครื่องยาจีนต่าง ๆ

ซึ่งครีบของปลาฉลามนั้น มีลักษณะเป็นกระดูกอ่อนที่แบ่งออกได้เป็นสองส่วน คือฐานครีบและก้านครีบ ซึ่งเป็นกระดูกที่มีลักษณะเป็นเส้น ๆ เพื่อช่วยให้ปลาฉลามสามารถแผ่ครีบออกได้ ซึ่งส่วนที่นำมาทำเป็นหูฉลามนั้น ก็คือ ก้านครีบ ซึ่งต้องผ่านกระบวนการหลายอย่าง ตั้งแต่การแตกแห้ง ต้มจนเปื่อย และขูดหนังทิ้งจนเหลือแต่กระดูกอ่อน

โดยมีความเชื่อกันว่าหูฉลามที่นำมาต้มจนเปื่อยและตุ๋นจนได้ที่จะกลายเป็นอาหารวิเศษในการบำรุงร่างกาย แต่คุณค่าในทางอาหารแล้ว หูฉลามหนึ่งชามมีค่าเท่ากับไข่เป็ดฟองเดียวเท่านั้น

หูฉลาม จัดว่าเป็นอาหารที่มีราคาแพง เป็นอาหารหลักในช่วงงานเทศกาลต่าง ๆ เช่น เทศกาลตรุษจีน, งานแต่งงานในจีน, ฮ่องกง, ไต้หวัน และอีกหลายประเทศที่มีชาวจีนอาศัยอยู่ อาทิเช่น สิงคโปร์ ไทย โดยภัตตาคารแห่งหนึ่งในสิงคโปร์ ขายหูฉลามในราคาจานละ 16 ดอลลาร์

จากการขายหูฉลามนั้น ทำให้ทั่วโลกมีการล่าปลาฉลามเพื่อตัดเอาครีบมาทำเป็นหูฉลามมากขึ้น รายงานของกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) ระบุว่า มีปลาฉลามจำนวนกว่า 73 ล้านตัวถูกฆ่าในทุก ๆ ปี และในปี ค.ศ. 2010 มีสปีชีส์ปลาฉลามกว่า 180 สปีชีส์ ที่ถูกคุกคามเทียบกับปี ค.ศ. 2000 ที่ถูกคุกคามเพียง 15 สปีชีส์ ในราคาขายปลีกกิโลกรัมละหลายร้อยดอลลาร์ ซึ่งในปัจจุบัน ได้มีการรณรงค์จากหลายภาคส่วนให้มีการลดละการบริโภคหูฉลามมากขึ้น

ประเทศไทยถือว่าเป็นประเทศหนึ่งที่เป็นศูนย์กลางการค้าหูฉลามมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เฉพาะแค่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ก็มีภัตตาคารขายหูฉลามมากกว่า 100 ร้านแล้ว และจากการศึกษาพบว่า หูฉลามเป็นหนึ่งในเมนูอาหารยอดนิยมของชาวไทย โดยจะพบได้มากถึงร้อยละ 60 ทั้งในงานเลี้ยงสังสรรค์ หรือมื้ออาหารตามปกติ

ดูเพิ่ม
-------

* กระเพาะปลา
* รังนก
* พระกระโดดกำแพง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Man Bites Shark". *ไทม์* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-28. สืบค้นเมื่อ 2012-03-12.
2. ↑  "ตำนานหูฉลาม". *คมชัดลึก*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-02-09. สืบค้นเมื่อ 2012-03-12.
3. ↑  "หูฉลาม มีประโยชน์ต่อร่างกายมากจริงหรือ". *สนุกดอตคอม*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-09-12. สืบค้นเมื่อ 2012-03-12.
4. ↑  "อนาคตหูฉลามในความต่างทางวัฒนธรรม". *กรุงเทพธุรกิจ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-12-04. สืบค้นเมื่อ 2019-12-04.
5. ↑   จุดประกาย 2 โลก คน เมือง, *หากพรุ่งนี้ไร้ฉลาม*. "กรุงเทพธุรกิจ เล่ารอบตัว" โดย กตตน์ ตติปาณิเทพ. **กรุงเทพธุรกิจ**ปีที่ 29 ฉบับที่ 10533: วันอังคารที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หูฉลาม**
**PMX-000 เมสซาลา** (ญี่ปุ่น: メッサーラ  ;อังกฤษ: Messala) เป็นโมบิลสูทตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญในอะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทเซต้ากันดั้ม ออกแบบโดยคาซุมิ ฟุจิตะ

เนื้อเรื่อง
-----------

เมสซาลาเป็นโมบิลสูทแบบแฮนด์เมดซึ่งสร้างโดยแปปติมัส ซีร็อคโค ผู้บัญชาการของยานจูปิทริสซึ่งบรรทุกก๊าซฮีเลียม3 มาจากดาวพฤหัสบดี เมสซาลาได้รับการออกแบบให้ใช้งานในบริเวณใกล้กับดาวพฤหัสซึ่งมีแรงโน้มถ่วงสูงจึงมีกำลังขับเคลื่อนสูงไปด้วย เมื่อใช้ในอวกาศใกล้กับโลกจึงมีความเร็วสูงมาก นอกจากนั้นยังเป็นโมบิลสูทที่ใช้เทคโนโลยีชั้นนำ เช่น มูฟเอเบิลเฟรม (movable frame)และเกราะโลหะผสม กันดาเรียมแกมมา (Gundarium γ)ซึ่งมีน้ำหนักเบาและทนทาน ทำให้มีสมรรถนะที่สูงมาก เมสซาลาสามารถแปลงร่างเป็นโมบิลอาเมอร์ได้ใน 0.5 วินาทีเท่านั้น อาวุธหลักของเมสซาลาก็คือปืนมหาอนุภาคสองกระบอกซึ่งติดอยู่ด้านหลัง ในหัวไหล่ทั้งสองข้างติดตั้งมิสไซล์ลันเชอร์เก้าลำกล้องไว้ และที่แขนเป็นเหมือนกล่องสำหรับเก็บบีมเซเบอร์และติดเกรเน็ดลันเชอร์กับกงเล็บไว้ภายในด้วย

เมสซาลาปรากฏตัวในตอนที่10ของโมบิลสูทเซต้ากันดั้มและเป็นโมบิลสูทแบบแปลงร่างได้ตัวแรกที่ปรากฏตัวในเรื่อง โดยซีร็อคโคได้ใช้เมสซาลาโจมตีกระสวยอวกาศ *เทมป์เทชัน* ของไบรท์ โนอา และต่อมาได้เข้าโจมตีกลุ่มต่อต้านสหพันธ์ขณะลงสู่โลกเพื่อโจมตีกองบัญชาการหลักที่จาบุโร ซึ่งในการต่อสู้ครั้งนี้ซีร็อคโคได้ทำลายศัตรูไปมากมาย รวมถึงจมยานประจัญบานชั้นซาลามิสได้และตัดแขน RMS-099 ริคดิแอส ของเอมม่า ชีนขาดด้วย แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งการลงสู่โลกของกลุ่มต่อต้านได้เพราะเมสซาลาไม่มีระบบที่ใช้ป้องกันความร้อนขณะเข้าสู่บรรยากาศของโลกจึงไม่สามารถติดตามพวกของคามิว บีดันลงไปยังโลกได้

เมสซาลาปรากฏตัวในภายหลัง โดยซีร็อคโคได้มอบเมสซาลาให้กับลูกน้องหญิงคนสนิท ซาร่า ซาเปียรอฟ ใช้งาน และต่อมาได้ให้เรคอ รอนโดใช้ต่อสู้กับกลุ่มต่อต้านเพื่อพิสูจน์ความภักดีต่อซีร็อคโค

รูปแบบอื่นๆ
-----------

### ABFS-RR01S เมสซาลาดิโนเฟาสท์ จูปิเตอร์

ปรากฏตัวในโมเดลคิทซีรีส์ *ไทแรนท์ซอร์ดออฟนีโอฟาเลีย* ออกแบบโดยคาสุมิ ฟุจิตะ เมสซาลาดิโนเฟาสท์ จูปิเตอร์เป็นรูปแบบของเมสซาลาซึ่งไม่สามารถแปลงร่างได้แต่มีลักษณะที่ผสมโมบิลสูทกับโมบิลอาเมอร์เข้าด้วยกันเรียกว่า **A**gressive **B**easted **F**orm **S**uit ซึ่งมีความเร็วสูง เป็นเครื่องที่ซีร็อคโคปรับแต่งด้วยตนเอง ด้านหลังติดตั้งบีมแคนน่อนแฝดซึ่งเป็นอาวุธหลักและมีแขนเป็นกงเล็บสองข้าง

### ABFS-RR01M เมสซาลาดิโนเฟาสท์ อัลฟา

ปรากฏตัวในโมเดลคิทซีรีส์ *ไทแรนท์ซอร์ดออฟนีโอฟาเลีย* ออกแบบโดยคาสุมิ ฟุจิตะ เป็นรุ่นผลิตจำนวนมากของเมสซาลาดิโนเฟาสท์ จูปิเตอร์ แตกต่างจากรุ่นจูปิเตอร์ที่ไม่มีแขนแต่จะติดตั้งอาวุธ เช่น มิสไซล์ลันเชอร์ไว้แทน

อ้างอิง
-------

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เจ้าพ่อเสือ

**หูเหฺย** (虎爷) หรือ ฮ้อเอี๋ย เป็นเทวดาหรือเซียนหรือวิญญาณในรูปของเสือในศาสนาชาวบ้านจีน ซึ่งมีการขนานนามอื่น ๆ เช่น หูเหฺย (虎爷公) หูเหฺยเจียงจฺวิน (虎爷将军) หูเจียงจฺวิน (虎将军) เซี่ยถานเจียงจฺวิน (下坛将军) ชานจฺวินจุนเฉิน (山君尊神 หรือ 山军尊神) เรื่องราวและคติความเชื่อของเจ้าพ่อเสือนั้นคล้ายคลึงกับคติความเชื่อเรื่อง เสือสมิง ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทย คติของเจ้าพ่อเสือเป็นการนับถือว่าเป็นเทพเจ้าแห่งขุนเขาและเจ้าป่า เป็นสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญ เป็นเครื่องหมายของเพศชาย เป็นผู้มีร่างกายสง่างามด้วยอำนาจอันน่าเกรงขาม ซึ่งศาลเจ้าของเทพองค์และงเอี่ยนเทียนส่งเต่ที่มีชื่อเสียงของไทยได้แก่ ศาลเจ้าพ่อเสือ (เสาชิงช้า)

ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ และนามนี้ในหมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนยังได้มาทับศัทพ์จากภาษาจีน ของเอี่ยนเทียนส่งเต่ในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋าอันเป็นนามเดิมของพระองค์ เช่นเดียวกับในกรณีของ เจ้าแม่ทับทิม อันเป็นเทพารักษ์นารีในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีมากมายหลากหลายองค์ตามท้องถิ่นนั้น ๆ ที่หมู่ชาวไทยเชื้อสายจีนทับศัทพ์ในภาษาไทยสำหรับเรียก ม่าจ้อโป๋ จุ้ยบ้วยเนี้ย และ เจ้าแม่ไท้ฮัว (ไท้วาโผ่) (泰华聖娘) ซึ่งเป็นเทพนารีคนละองค์แต่ใช้นามเดียวกันและกรณีของก่ำเทียนไต่เต่อันได้รับการขนานนามว่า **เจ้าพ่อเขาตก** ซึ่งเป็นนามของเทพารักษ์ในศาสนาพื้นเมืองท้องถิ่นของไทยอันมีหน้าที่รักษาพระพุทธบาท ณ เขาสัจจพันธ์คีรีซึ่งใช้ในนามเดียวกัน เช่นกัน

ดูเพิ่ม
-------

* เจ้าพ่อเสือ
* ก่ำเทียนไต่เต่
* เตียวฮู้เทียนซือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  แม่แบบ:Cite url
2. ↑
3. ↑

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เจ้าพ่อเสือ**
นักระบำเปลื้องผ้าหญิงและชาย
**นักระบำเปลื้องผ้า** หรือ **สตริปเปอร์** (อังกฤษ: stripper) คือนักเต้นยั่วยวนมืออาชีพที่เต้นอยู่บนเวทีหรือบริเวณพื้นที่ที่จัดให้ในสถานเริงรมย์ ลานกิจกรรม หรือในสถานที่ส่วนตัว โดยผู้เต้นจะทำหน้าที่เย้าแหย่ผู้ชมเพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์และได้รับเงินทิปเป็นค่าตอบแทน โดยในระหว่างเต้นสตริปเปอร์จะทำการเปลื้องผ้าออกทีละส่วน

สตริปเปอร์แบ่งเป็นสามประเภทหลักคือ 

1. **นู้ด** หรือ **แบบเปลือย** — สำหรับผู้เต้นที่ท้ายสุดจะถอดเสื้อผ้าหมด
2. **ท็อปเลส** หรือ **แบบเปลือยท่อนบน** — สำหรับผู้เต้นที่ท้ายสุดจะถอดเสื้อผ้าหมดเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว
3. **บิกินี** หรือ **แบบชุดชั้นใน** — คือสตริปเปอร์ที่ถอดเสื้อผ้าออกหมดเว้นแต่ชุดชั้นใน โดยประเภทต่างๆ จะขึ้นอยู่กฎหมายในท้องที่และรูปแบบการให้บริการของสถานบริการนั้น

เสาสตริปเปอร์มักจะพบเห็นได้เป็นส่วนประกอบของเวที โดยผู้เต้นจะยึดเสาเป็นฐานและเต้นรอบเสารูดเสาไปมา ซึ่งในหลายครั้งจะเห็นมีการเล่นกึ่งกายกรรมกับเสาสตริปเปอร์นั้น นักเต้นส่วนใหญ่มักจะเป็นเพศหญิงแต่อย่างไรก็ตามสตริปเปอร์เพศชายยังสามารถพบเห็นได้ โดยเฉพาะในบาร์เกย์

ลักษณะเฉพาะของนักเต้นสตริปเปอร์ที่ต่างจากอาชีพอื่น อย่าง สาวอะโกโก้ หรือ โคโยตี้ คือ นักเต้นประเภทนี้จะทำการถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น โดยก่อนขึ้นเวทีจะมีการใส่เสื้อผ้าไว้หลายชิ้นก่อนหน้า ซึ่งตรงกับชื่อคำว่า สตริป (strip) ที่แปลว่า "เปลื้อง" ในภาษาอังกฤษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Catherine M. Roach, Stripping, sex, and popular culture
2. ↑  Bernard, Constance; DeGabrielle, C.; Cartier, L.; Monk-Turner, E.; Phill, C.; Sherwood, J.; Tyree, T. (2003). "Exotic Dancers: Gender Differences in Societal Reaction, Subcultural Ties, and Conventional Support" (PDF). *Journal of Criminal Justice and Popular Culture*. **10** (1): 1–11. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-04-25. สืบค้นเมื่อ 2011-04-17.

ดูเพิ่ม
-------

* โคโยตี้
ตัวอย่างสต็อปโมชัน
*Mary and Gretel* (1916)
**การถ่ายสต็อปโมชัน** (อังกฤษ: stop motion) เป็นแอนิเมชันที่ผู้ทำแอนิเมชันต้องสร้างส่วนประกอบต่าง ๆ ของภาพขึ้นด้วยวิธีอื่น นอกเหนือจากการวาดบนแผ่นกระดาษ หรือแผ่นเซล และยังต้องยอมเมื่อยมือ ขยับรูปร่างท่าทางของส่วนประกอบเหล่านั้นทีละนิด ๆ แล้วใช้กล้องถ่ายไว้ทีละเฟรม ๆ

เทคนิค
------

การถ่ายสต็อปโมชันมีเทคนิคทำได้หลากหลาย เช่น

* **เคลย์แอนิเมชัน** (Clay animation เรียกย่อ ๆ ว่า เคลย์เมชัน / claymation)

คือแอนิเมชันที่ใช้หุ่นซึ่งทำจากดินเหนียว ขี้ผึ้ง หรือวัสดุใกล้เคียง โดยใส่โครงลวดไว้ข้างในเพื่อให้ดัดท่าทางได้

* **คัตเอาต์แอนิเมชัน** (Cutout animation)

สมัยก่อนแอนิเมชันแบบนี้ทำโดยใช้วัสดุ 2 มิติ (เช่น กระดาษ, ผ้า) ตัดเป็นรูปต่างๆ และนำมาขยับเพื่อถ่ายเก็บไว้ทีละเฟรม แต่ปัจจุบันใช้วิธีวาดหรือสแกนภาพเข้าไปขยับในคอมพิวเตอร์ได้เลย 

* **กราฟิกแอนิเมชัน** (Graphic animation)

เป็นอีกเทคนิคที่น่าสนใจไม่เบา เกิดจากการนำกล้องมาถ่ายภาพนิ่งต่าง ๆ ที่เราเลือกไว้ (จะเป็นภาพจากนิตยสาร หนังสือพิมพ์ ฯลฯ ก็ได้) ทีละภาพ ทีละเฟรม แล้วนำมาตัดต่อเข้าด้วยกันเหมือนเทคนิคคอลลาจ (collage – ปะติด) โดยอาจใช้เทคนิคแแอนิเมชันแบบอื่นมาประกอบด้วยก็ได้

* **โมเดลแอนิเมชัน** (Model animation)

คือการทำตัวละครโมเดลขึ้นมาขยับ แล้วซ้อนภาพเข้ากับฉากที่มีคนแสดงจริงและฉากหลังเหมือนจริง 

* **แอนิเมชันที่เล่นกับวัตถุอื่นๆ** (Object animation)

ไม่ว่าจะเป็นของเล่น หุ่น ตุ๊กตา ตัวต่อเลโก้ ฯลฯ อะไรก็ตามที่ไม่ใช่วัสดุซึ่งดัดแปลงรูปร่างหน้าตาได้แบบดินเหนียว 

* **พิกซิลเลชัน** (Pixilation)

เป็นสต็อปโมชันที่ใช้คนจริง ๆ มาขยับท่าทางทีละนิดแล้วถ่ายไว้ทีละเฟรม เทคนิคนี้เหมาะมากถ้าเราทำแอนิเมชันที่มีหุ่นแสดงร่วมกับคน และอยากให้ทั้ง หุ่นทั้งคนดูเคลื่อนไหวคล้ายคลึงกัน หรือที่อยากได้อารมณ์กระตุกๆ

* O/She Stop Motion Film

อ้างอิง
-------

* Lord, Peter and Brian Sibley. Creating 3-D Animation. Harry N. Abrams, New York, 1998. ISBN 0-8109-1996-6
**ตับเต่าแม่โถ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Stephania crebra*) เป็นพืชเลื้อยล้มลุกอายุหลายปีในสกุลสบู่เลือด ของวงศ์บอระเพ็ด มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้รับการอธิบาระบุชนิดครั้งแรกในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2531 โดย L.L. Forman เป็นหนึ่งใน 15 ชนิดที่เป็นพืชเฉพาะถิ่นของสกุลสบู่เลือดที่พบในภาคเหนือของประเทศไทยโดยเฉพาะในจังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะคล้ายตับเต่า (*Stephania reticulata)* แต่ตับเต่าแม่โถ (*S. crebra)* มีดอกที่ใหญ่กว่า ในขณะที่มีผลเดี่ยวที่มีเอนโดคาร์ปที่เล็กกว่า

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

เป็นพืชเลื้อยใช้ลำต้นเกี่ยวพันต้นไม้อื่น ไม่มีเนื้อไม้ หัวใต้ดิน บางครั้งอยู่เหนือพื้นดิน กิ่งก้านเป็นเกลียวเล็กน้อย

ก้านใบยาวมาก ใบรูปสามเหลี่ยม (deltoid) ปลายใบแหลม ก้านใบอยู่กลางใบ (peltate) ขอบใบเรียบ ใบบาง หลังใบมีสีเขียวออกสีนวล ใบยาว 12–17 ซม. (4.7–6.7 นิ้ว) และกว้าง 9–16 ซม. (3.5–6.3 นิ้ว)

ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ ดอกย่อยขนาดเล็กมีจำนวนมาก กลีบเลี้ยงสีเขียวอ่อน กลีบดอกสีเหลืองอ่อน เกสรตัวผู้สีเข้ม ล้อมเกสรตัวเมียอยู่กลางดอก

ผลเดี่ยว ผิวเรียบ

การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่
---------------------------

มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นพืชเฉพาะถิ่นของประเทศไทย พบในภาคเหนือของประเทศไทยโดยเฉพาะในจังหวัดเชียงใหม่  มักพบในระดับความสูง 700-1,200 เมตร ในป่าเบญจพรรณ และป่าดิบแล้ง ตัวอย่างเดียวพบที่ อุทยานแห่งชาติแม่โถ ตำบลแม่ตื่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Stephania crebra Forman | Plants of the World Online | Kew Science". *Plants of the World Online* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  Forman, L. L. (1988). "A Synopsis of Thai Menispermaceae". *Kew Bulletin*. Royal Botanic Gardens, Kew. **43** (3): 369–407. doi:10.2307/4118970. JSTOR 4118970.
3. ↑  Threatened Plants in Thailand.--Bangkok : Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation, 2017. 224 p. ISBN 978-616-316-334-9
4. ↑  *Thailand red data : plants*. Thawatchai Santisuk, Thailand. Samnakngān Nayōbāi læ Phǣn Sapphayākō̜n Thammachāt læ Singwǣtlō̜m. Bangkok: Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. 2006. ISBN 978-974-286-183-4. OCLC 398144360.`{{cite book}}`: CS1 maint: others (ลิงก์)
5. ↑  "HerbWeb - Details Page". *apps.kew.org*.

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q16759021
* Wikispecies: Stephania crebra
* GBIF: 5592632
* IPNI: 935209-1
* Plant List: kew-2601538
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:935209-1
* Tropicos: 100400743

 |
**น้อยหน่าออสเตรเลีย** หรือ **เชอรีโมยา** ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Annona cherimola* เป็นพืชในวงศ์ Annonaceae ใบรูปไข่หรือไข่แกมหอก มีผงรังแคสีน้ำตาลแกมม่วงแดงที่ใต้ใบ ดอกมีกลิ่นหอม ก้านดอกสั้นมีลักษณะเป็นปม กลีบดอกชั้นนอก 3 กลีบ สีเหลืองอ่อน โคนกลีบด้านในมีจุดสีม่วง กลีบชั้นในขนาดเล็กมาก สีออกแดงหรือม่วง ผลเป็นผลกลุ่ม ติดกันเป็นรูปหัวใจหรือทรงกลม ผิวเป็นปุ่มปม ผิวผลมีแอ่งเล็กๆรูปตัวยู เนื้อผลสีขาว รับประทานได้ เนื้อแยกจากเม็ดได้ง่าย เปลือกชั้นนอกของเมล็ดเป็นเยื่อสีน้ำตาลเหี่ยวย่น

เชอรีโมยาเป็นพืชพื้นเมืองในเอกวาดอร์และเปรู ปลูกเป็นการค้าในชิลี โบลิเวีย สเปน สหรัฐ และนิวซีแลนด์ ผลรับประทานสด เนื้อผลใช้แต่งรสไอศกรีม ผลดิบและเมล็ดเป็นยาถ่ายพยาธิและกำจัดแมลง

การกระจายพันธุ์
---------------

เชื่อว่าต้นกำเนิดของน้อยหน่าออสเตรเลียอยู่ที่เทือกเขาแอนดีสที่ระดับความสูง 700 – 2,400 เมตร ในขณะที่มีอีกสมมติฐานหนึ่งเชื่อว่าแหล่งกำเนิดอยู่ที่อเมริกากลางเพราะพบพันธุ์ป่าในบริเวณนี้มาก และที่ต่างจากพืชชนิดอื่นในสกุล *Annona* คือพืชชนิดนี้ไม่พบตามธรรมชาติในแอฟริกาตะวันตกและออสเตรเลีย *Annona glabra* มันถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพืชชนิดนี้

สายพันธุ์
---------

### เชอริโมยาแห่งชายฝั่งกรานาดา-มาลากา

เชอริโมยาแห่งชายฝั่งกรานาดา-มาลากาเป็นผลไม้พันธุ์ฟิโนเดเฆเต ที่เจริญตามแนวชายฝั่งกรานาดา-มาลากาทางใต้ของสเปน เป็นพืชอนุรักษ์ของสหภาพยุโรปโดยพิจารณาจากต้นกำเนิด พืชชนิดนี้มีพื้นผิวที่ไว เกิดเป็นสีน้ำตาลเมื่อใช้เครื่องมือจัดการ จึงต้องจัดการด้วยความระมัดระวังสูงมาก เก็บจากต้นด้วยมือ ห่อด้วยมือภายใน 24 ชั่วโมง การห่อใหม่หรือช้ากว่านั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Germplasm Resources Information Network (GRIN) (1997-07-11). "Taxon: *Annona cherimola* L." *Taxonomy for Plants*. USDA, ARS, National Genetic Resources Program, National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. สืบค้นเมื่อ 2008-04-17.
2. ↑  van Zonneveld M, Scheldeman X, Escribano P, Viruel MA, Van Damme P, et al. 2012 Mapping Genetic Diversity of Cherimoya (*Annona cherimola* Mill.): Application of Spatial Analysis for Conservation and Use of Plant Genetic Resources. PLoS ONE 7(1): e29845.
3. ↑  "COUNCIL REGULATION (EC) No 510/2006 'CHIRIMOYA DE LA COSTA TROPICAL DE GRANADA-MÁLAGA'". EU DOOR. สืบค้นเมื่อ 24 March 2014.
4. ↑  "COUNCIL REGULATION (EC) No 510/2006 'CHIRIMOYA DE LA COSTA TROPICAL DE GRANADA-MÁLAGA'". EU DOOR. สืบค้นเมื่อ 24 March 2014.

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.หน้า 87 – 88
**พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร** (ทมิฬ: பெரம்பலூர் புத்தர் சிலைகள்; *เปรัมปลูร ปุตตรร จิไลกัฬ*, Perambalur Buddhas) หรือ **วัดพุทธติยากนูร** (ทมิฬ: புத்தர் கோயில் தியாகனூர்; *ปุตตรร โกยิล ติยากนูร*, Thiyaganur Buddha temple) หมายถึงหมู่พระพุทธรูปที่พบในหมู่บ้านติยากนูร อำเภอสาเลม ทมิฬนาฑู

ในจำนวนนี้มีองค์สำคัญอยู่สององค์ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขนาด 6 ฟุต องค์หนึ่งประดิษฐานในศาลขนาดย่อม และอีกองค์หนึ่งอยู่ในพื้นที่ไร่นาส่วนบุคคล ซึ่งต่อมาในปี 2013 ได้พัฒนาขึ้นเป็นศูนย์วิปัสสนาในชื่อ พุทธญาณมณฑป (Buddhist Dhyana Mandap) ด้วยเงินบริจาครวม 5 ล้านรูปีอินเดีย โดยสร้างถอดแบบมณฑปจากพุทธสถานแห่งหนึ่งในราชคีรี รัฐพิหาร

ประวัติศาสตร์
-------------

ในราว 300 ปีก่อนคริสตกาล พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ปฏิบัติทั่วไปในแถบที่ปัจจุบันคือทมิฬนาฑู ภายใต้การปกครองของพระเจ้าอโศกมหาราช พุทธศาสนาเจริญงอกงามเรื่อยมาจนถึงศตวรรษที่ 6-9 ที่ซึ่งเกิดแนวคิดภักติและการอุปถัมภ์พุทธศาสนาโดยเจ้าครองนครลดน้อยลง จักรพรรดิโจฬะ ราชาราชโจฬะเคยบริจาคเงินเพื่อสร้างวัดพุทธในนาคปัตตินัม ในราวศตวรรษที่ 11 พระพุทธรูปยุคไล่เลี่ยกันมาสามารถพบได้ในแถบนาคปัตตินัม และมีเอกสารทางศาสนาที่ยืนยันว่าในเวลานั้นมีการเจริญของพุทธศาสนาในช่วงเวลาเดียวกัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าศาสนาพุทธยังคงแพร่หลายไปนอกเมืองใหญ่อย่างกาญจีปุรัม และ มทุราย แต่ในเมืองเล็กอย่างเปรัมปลูรก็ยังปรากฏหลักฐานการดำรงอยู่ของพุทธศาสนามาก่อนเช่นกัน พระพุทธรูปเหล่านี้ที่พบที่เปลัมูรอายุราวศตวรรษที่ 11

วัฒนธรรม
--------

ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่รู้ถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของพระพุทธรูปเหล่านี้ และปฏิบัติต่อพระพุทธรูปเหล่านี้เช่นเดียวกับเทวรูปองค์อื่นในพื้นที่ ชื่อที่เรียกกันทั่วไปของพระพุทธรูปคือ *พุทธสมี* ซึ่งคือการเรียกในเชิงเป็นเทพเจ้าหรือเทวดา การปฏิบัติบูชาต่อพระพุทธรูปเป็นไปอย่างฮินดู ทั้งการประดับพระพุทธรูปด้วยผ้าและดอกไม้ ไปจนถึงการถวายตะเกียงและการใช้ผงเจิมที่พระนลาฏ (หน้าผาก) ของพระพุทธรูป พระพุทธรูปบางองค์มีการนำพวงมาลัยมาถวายประดับเป็นประจำ บางองค์ได้รับการถวายโปงคัล ในปี 2013 มีการสร้างศูนย์วิปัสสนาขึ้นด้วยแรงผลักดันจากพระพุทธรูปที่ปรากฏในพื้นที่นี้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Meditation centre inaugurated". *The Hindu*. Perambalur. 29 June 2013.
2. ↑  Schalk, Peter; Nahl, Astrid van. *Buddhism among Tamils, an introduction* (PDF). Uppsala University Library Uppsala, Sweden. p. 24. ISBN 978-91-554-8412-5.
3. 1 2  A. Srivatsan (9 June 2012). "Buddha at the crossroads". *The Hindu*. Perambalur.
**รูดอล์ฟ อีวาโนวิช เอเบล** (อังกฤษ: Rudolf Ivanovich Abel; รัสเซีย: Рудольф Иванович Абель) หรือชื่อจริง**วิลยาม "วิลลี" เกนรีโฮวิช ฟิชเชอร์** (อังกฤษ: Vilyam "Willie" Genrikhovich Fisher; รัสเซีย: Вильям "Вилли" Генрихович Фишер; 11 กรกฎาคม 1903 – 15 พฤศจิกายน 1971) เป็นเจ้าหน้าที่ข่าวกรองโซเวียต เขาใช้สมนามเมื่อถูกเจ้าหน้าที่เอฟบีไอจับฐานสมคบคิดเมื่อปี 1957

เขาเกิดในสหราชอาณาจักร มีบิดามารดาเป็นผู้อพยพชาวรัสเซีย ฟิชเชอร์ย้ายไปรัสเซียในคริสต์ทศวรรษ 1920 และรับราชการในกองทัพโซเวียตก่อนรับราชการต่างประเทศเป็นผู้ปฏิบัติการวิทยุในข่าวกรองโซเวียตในปลายคริสต์ศวรรษ 1920 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ต่อมาเขารับบทบาทสอนก่อนเข้าร่วมในปฏิบัติการข่าวกรองต่อเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง หลังสงคราม เขาเริ่มทำงานให้กับเคจีบี ซึ่งส่งเขาไปสหรัฐที่ซึ่งเขาทำงานเป็นส่วนหนึ่งของวงสายลับที่มีฐานในนครนิวยอร์ก

ในปี 1957 ศาลกลางสหรัฐในรัฐนิวยอร์กพิพากษาลงโทษฟิชเชอร์ในความผิดฐานสมคบคิดเป็นสายลับโซเวียตสามกระทงสำหรับการเข้ามีส่วนในคดีนิกเกิลกลวง (Hollow Nickel Case) และตัดสินลงโทษจำคุก 30 ปีในทัณฑสถานกลางแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เขารับโทษได้ประมาณสี่ปีก่อนถูกแลกเปลี่ยนกับแฟรนซิส แกรี พาวเวอส์ นักบินยู-2 ชาวอเมริกันที่ถูกจับตัว เมื่อกลับไปสหภาพโซเวียต เขาสอนประสบการณ์ของเขา เขาเสียชีวิตในปี 1971 ขณะอายุได้ 68 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Arthey (2004), p. 77.
2. ↑  Arthey (2004), p. xvi.
3. ↑  Arthey (2004), p. 10.
4. ↑  Whittell (2010), p. 109.

บรรณานุกรม
----------

* Whittell, Giles. (2010). *A True Story of the Cold War: Bridge of Spies*. Broadway Books. New York. ISBN 978-0-7679-3107-6.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**รูดอล์ฟ เอเบล**
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**เมย์เฮม** (อังกฤษ: Mayhem) เป็นวงแบล็กเมทัลจากออสโล, นอร์เวย์ ก่อตั้งในปี 1984 มีสมาขิกดั้งเดิมคือเอสไตน์ ยูโรนิมัส อาร์เซธ์ (Øystein 'Euronymous' Aarseth) มือกีตาร์, ยอร์น 'เนโครบัดเชอร์' สตับเบรัด (Jørn 'Necrobutcher' Stubberud) มือเบส และเคอร์วิน แมนไฮม์ (Kjetil "Manheim") มือกลอง โดยในการอัดเสียงแรกของวง "เดธครัช" (Deathcrush) มีนักร้องนำชื่อ สเวน เอลิค คริสเตียนเซน (Sven Erik Kristiansen) ก่อนจะเปลี่ยนนักร้องนำใหม่เป็นเปอร์ "เดด" โฮลิน (Per "Dead" Ohlin) ที่ทำหน้าที่ทั้งแต่งเพลงและร้องนำ โดยในปัจจุบันนักร้องนำคือ อัตติลา ไซฮาร์ (Attila Csihar) ที่ผันตัวจากวิศวกรไฟฟ้าและครูสอนฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ มาเป็นนักร้องนำ โดยเขายังเคยทำงานร่วมกับ "เดด" ในอัลบั้ม De Mysteriis Dom Sathanas อีกด้วย

วงเริ่มจากการอัดเทปเสียงในรูปของ EP โดยปราศจากค่ายเพลง จนภายหลัง "ยูโรนิมัส" ไปตั้งค่ายเพลงเอง คือ เดธไลค์ ไซเลินซ์ โปรดักชันส์ (Deathlike Silence Productions) เมย์แฮมสะสมชื่อเสียงจากการแสดงสดที่เล่นในรูปแบบใต้ดิน และการสร้างภาพลักษณ์ฉาวโฉดต่อกระแสแฟนเพลงด้วยการเผาโบสถ์ไม้นอร์เวย์หลายแห่ง รวมถึงการใช้ความรุนแรงกับสมาชิกในวง โดย"ยูโรนิมัส" มือกีตาร์ได้ถูกวาร์จ วิเคอร์เนสมือเบสคนใหม่และสมาชิกวงเบอร์ซัมฆาตรกรรม ในปี 1993 ก่อนออกอัลบั้มแรกของเมย์แฮมเล็กน้อย และการฆ่าตัวตายของ "เดด" ด้วยการใช้ลูกซองยิงเข้าที่ศีรษะของตน ภาพการตายของเขาถูกถ่ายโดย "ยูโรนิมัส" แล้วนำไปทำเป็นปกอัลบั้มคอนเสิร์ต Dawn of the Black Hearts ในปี 1991

เมย์แฮมได้ออกอัลบั้มแรก De Mysteriis Dom Sathanas ในปี 1994 ซึ่งได้รับการพิจารณาให้เป็นอัลบั้มที่มีอิทธิพลต่อวงการแบล็กเมทัลมากที่สุด  โดยมีซิงเกิล Freezing Moon เป็นเพลงหลักของอัลบั้มที่ได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งในเพลงแบล็กเมทัลที่ดีที่สุด

ในปี 2007 เมย์แฮมได้รับรางวัลจาก Spellemannprisen ของนอร์เวย์ ในอัลบั้มที่ 4 Ordo Ad Chao สำหรับอัลบั้มเมทัลที่ดีที่สุด

การบันทึกเสียง
--------------

'เนโครบัดเชอร์' มือเบส มือกลองและสมาชิกร่วมก่อตั้งคนเดียวที่ยังคงอยู่
### EP

* Deathcrush (1987)
* Wolf's Lair Abyss (1997)

### อัลบั้ม

* De Mysteriis Dom Sathanas (1994)
* Grand Declaration of War (2000)
* Chimera (2004)
* Ordo ad Chao (2007)
* Esoteric Warfare (2014)
* Daemon (2019)

### ไทม์ไลน์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Chris Campion (20 February 2005): *In the Face of Death*, guardian.co.uk, accessed on 21 April 2013.
3. ↑  *Once Upon a Time in Norway* (motion picture). Another World Entertainment. 2007.
4. ↑  *Pure Fucking Mayhem* (motion picture). Index Verlag. 2008.
5. ↑  Ramirez, Carlos (6 January 2009). "10 Great Black Metal Albums – IGN". *ign.com*. สืบค้นเมื่อ 20 November 2012.
6. ↑  "Terrorizer Magazine List page". *http://www.terrorizer.com/*.
7. ↑  Best Black Metal Songs. 02/08/2015
8. ↑  Huey, Steve. "Biography: Mayhem". Allmusic. สืบค้นเมื่อ 9 March 2010.
**เมร์โล** (สเปน: *Merlo*) เป็นเมืองหลักของปาร์ติโดเมร์โล และศูนย์กลางการบริหารของเทศบาล, ตั้งอยู่ในเขตเมืองของมหานครบัวโนสไอเรส ในรัฐบัวโนสไอเรส, อาร์เจนตินา

เมืองถูกก่อตั้งโดย ฟรันซิสโก เด เมร์โล ในปี ค.ศ. 1755 และได้ถูกสร้างขึ้นใหม่โดย ฆวน ดิยอน ในปี ค.ศ. 1859

เมร์โลถูกแบ่งเป็น 2 ภูมิภาคที่โดดเด่น: *เมร์โล เซนโตร*, เขตชนชั้นกลาง กระจุกตัวอยู่รอบสถานีรถไฟ และ เขตชนชั้นแรงงาน บาร์ริโอ, ส่วนใหญ่อยู่ตามริม แม่น้ำเรกอนกิสตา

ศูนย์กลางการบริหารและศูนย์กลางการค้าอยู่รอบ ๆ ถนนสายหลัก, *อาเบนิดา เดล ลิเบร์ตาดอร์ เฆเนรัล ซาน มาร์ติน* ถนนที่ปกคลุมด้วยต้นไม้แห่งนี้ทอดยาวเจ็ดช่วงตึกจากสถานีรถไฟไปยังย่านประวัติศาสตร์ และมีอาคารเพียงไม่กี่หลังที่มีความสูงเกินสองชั้น

เมร์โลมีเขตติดกับเมืองโมเรโน และเมืองปาโซเดลเรย์—ทั้งสองเมืองอยู่ในปาร์ติโดโมเรโน—และติดกับแม่น้ำเรกอนกิสตา (ตะวันตกเฉียงเหนือ), ซานอันโตนิโอเดปาดัว (เหนือ), ลิเบร์ตัด และปาร์เกซานมาร์ติน (ตะวันออก) และมาเรียโน อาโกสตา (ใต้)

บุคคลสำคัญ
----------

* กาบริเอลา เซเลสเต อาลานิซ (เกิดปี 1996) - แชมป์โลกมวยหญิง

ดูเพิ่มเติม
-----------

* ปาร์ติโดเมร์โล

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

  



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เมร์โล (บัวโนสไอเรส)**

แม่แบบ:Greater Buenos Aires
พิกัดภูมิศาสตร์: 34°39′55″S 58°43′39″W﻿ / ﻿34.66528°S 58.72750°W﻿ / -34.66528; -58.72750

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| อื่น ๆ | 
* มิวสิกเบรนซ์ พื้นที่

 |
**ประวิตร โรจนพฤกษ์** เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวไทยซึ่งเป็นผู้เขียนอาวุโสของหนังสือพิมพ์ *ข่าวสดอิงลิช* เดิมเขาเขียนคอลัมน์ประจำให้กับหนังสือพิมพ์ *เดอะเนชั่น* แต่ถูกบีบให้ลาออกเนื่องจากความเห็นทางการเมืองของเขาหลังรัฐประหารในปี 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติได้ออกคำสั่งที่ 6/2557 ให้เขามารายงานตัวในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เรื่อง ก่อนหน้านั้น เขาเป็นนักต่อสู้เรียกร้องประชาธิปไตยและเสรีภาพในการแสดงออกคนสำคัญ และถูกสอบสวนหลายครั้ง หลังรัฐประหารเขาถูกจับในข้อหาความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์และควบคุมตัวหนึ่งสัปดาห์ เขาวิจารณ์คณะทหารผู้ยึดอำนาจปกครองและความพยายามจำกัดเสรีภาพอย่างมาก เขาเคยถูกควบคุมตัวเพื่อ "ปรับทัศนคติ" สองครั้ง และในปี 2560 มีข้อกล่าวหาปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครองจากโพสต์เฟซบุ๊ก

เขาเป็นเฟลโลว์รอยเตอส์ที่มหาวิทยาลัยฟิลิปปินส์ และนักเรียนทุนชีฟเวนนิงที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์อธิบายประวิทย์ว่าเป็น "ผู้สื่อข่าวยอดเยี่ยมคนหนึ่งของประเทศ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tun-Atiru, Choltanutkun (2017-08-22). "Journalist facing sedition charges on attitude adjustment and self-censorship". *BK*. สืบค้นเมื่อ 24 August 2017.
2. ↑
3. ↑  "Pravit Rojanaphruk". *Oslo Freedom Forum*.
4. ↑  Peel, Michael (8 September 2014). "Spiritual spruce-up for Thai PM's compound". *Financial Times*.
5. ↑  "Thai PM's plan to lift martial law with 'dictator' ruling sparks concerns". *The Guardian*. Mar 31, 2015.
6. ↑  "#BBCtrending: Sandwiches, codes and salutes in Thailand". *BBC*. Jun 14, 2014.
7. ↑  "Fighting the crisis of liberalism, one suicide-bomber joke at a time". *Financial Times*. สืบค้นเมื่อ June 4, 2015.
8. ↑  "Pravit Rojanaphruk". *CETRI*.
9. ↑  "Andrew MacGregor Marshall: Why I decided to jeopardise my career and publish secrets". *The Independent*. Jun 23, 2011.
**สกุลเฮมอิบากรัส** เป็นสกุลของปลาหนังในวงศ์ปลากด (Bagridae)
ใช้ชื่อสกุลว่า *Hemibagrus* (/เฮม-อิ-บา-กรัส/) นับว่าเป็นปลากดสกุลหนึ่งที่มีขนาดใหญ่พอสมควร

เดิมทีสกุลนี้ผู้ตั้งชื่อ ปีเตอร์ บลีกเกอร์ ชาวดัตช์ ได้ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1862 โดยกำหนดให้ชนิด *Bagrus nemurus* เป็นต้นแบบของสกุล แต่ว่านักมีนวิทยารุ่นหลังหลายท่าน เช่น ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ เมื่อปี ค.ศ. 1989 ได้กล่าวว่าเป็นชื่อพ้องของสกุล *Mystus* ดังนั้นในข้อมูลเก่า ปลาหลายชนิดในสกุลนี้จะใช้ชื่อสกุลว่า *Mystus*

แต่ในปัจจุบัน มัวรีซ คอทเทเลต เมื่อปี ค.ศ. 2001, เค. ปีเตอร์ อู๋ และ ฮ็อก ฮี อู๋ เมื่อปี ค.ศ. 1995 ได้ยืนยันว่า สกุลเฮมอิบากรัสนี้มีความแตกต่างจากสกุลมีสทัสพอสมควร คือ ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังมีขอบเรียบ ไม่เป็นฟันเลื่อย และปลาในสกุลเฮมอิบากรัสนี้จะมีความยาวเต็มที่เกินกว่า 50 เซนติเมตรทั้งนั้น จึงได้เปลี่ยนมาใช้จนถึงปัจจุบัน

ส่วนสกุล *Bagrus* หลุยส์ ออกุสติน กิลโยม บลอค นักชีววิทยาชาวฝรั่งเศส ผู้ตั้งชื่อสกุลมิได้กำหนดให้ชนิดไหนเป็นต้นแบบของสกุล ต่อมา ไบลีย์ และ สจวร์ต ในปี ค.ศ. 1893 ได้กำหนดให้ *Silurus bajad* เป็นต้นแบบสกุล

ปลาในสกุลเฮมอิบากรัส ถือว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากดคัง (*H. wyckioides*) ที่มีน้ำหนักเต็มที่ได้ถึง 80 กิโลกรัม จึงนิยมตกกันเป็นเกมกีฬาและบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้ จากลุ่มแม่น้ำคงคาและพรหมบุตร, ตอนใต้ของจีน, อินโดจีน ไปจนถึงเขตชีวภาพซุนดา

ดูเพิ่ม
-------

* *Mystus*
* *Bagrus*

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์, สาระน่ารู้ปลาน้ำไทย เล่ม ๑ (พ.ศ. 2547) หน้า 242 ISBN 974-00-8701-9
3. ↑  ["เอกสาร[[ดาวน์โหลด]] (อังกฤษ)" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-06-17. สืบค้นเมื่อ 2011-10-05. เอกสารดาวน์โหลด (อังกฤษ)]
ที่ตั้งของป่าอาร์แดน
ระวังสับสนกับ จังหวัดอาร์แดน
**อาร์แดน** (ฝรั่งเศส: *Ardennes*) บ้างเรียก **ป่าอาร์แดน** เป็นภูมิภาคขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยป่าและพื้นที่ต่างระดับ ตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศเบลเยียม ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส และทางตะวันตกของประเทศลักเซมเบิร์ก พื้นที่นี้กำเนิดขึ้นในยุคดีโวเนียนเมื่อประมาณ 383 ล้านปีก่อน หุบเขาในพื้นที่นี้มีความสูงตั้งแต่ 350–400 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทรัพยากรป่าไม้และแม่น้ำในอาร์แดนได้ก่อกำเนิดอุตสาหกรรมถ่านไม้ที่สำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 จนพื้นที่บริเวณนี้ถูกเรียกว่าเขตอุตสาหกรรมอันยิ่งใหญ่แห่งที่สองถัดจากประเทศอังกฤษ

บรรดาแม่ทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สองต่างเชื่อว่าป่าอาร์แดนเป็นปราการธรรมชาติอันเกรียงไกรที่จะหยุดยั้งการเคลื่อนทัพของยานยนต์เยอรมัน จึงไม่ได้วางกำลังทหารป้องกันป่าอาร์แดนเท่าที่ควร กองทัพเยอรมันจึงรุกผ่านป่าอาร์แดนเข้าสู่เบลเยียมและฝรั่งเศสตอนเหนือโดยไม่ยากเย็น

ภูมิภาคนี้ได้ชื่อมาจากป่าโบราณอันกว้างใหญ่ที่เรียกว่า *Arduenna Silva* ในสมัยโรมัน *Arduenna* อาจมีที่มาจากคำร่วมเชื้อสายคำหนึ่งในภาษากอลของคำว่า *ardu-* ในภาษากลุ่มบริตันอย่างเช่น *ardd* ("สูง") ในภาษาเวลส์ และ *arduus* ("สูง", "ชัน") ในภาษาละติน ส่วนท้ายของคำ *Arduenna* มีความแน่ชัดน้อยกว่า แต่อาจเกี่ยวข้องกับหน่วย *\*windo-* ในภาษากลุ่มเคลต์อย่างเช่น *wyn*/*wen* ("งาม", "ศักดิ์สิทธิ์") ในภาษาเวลส์ ทั้งหมดนี้บ่งชี้ความหมายดั้งเดิมอย่างคร่าว ๆ ได้ว่า "ป่าแห่งที่สูงที่งดงาม/ศักดิ์สิทธิ์"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vasmer, Max (1986–1987) [1950–1958]. "рост". In Trubachyov, O. N.; Larin, B. O. (eds.). Этимологический словарь русского языка [Russisches etymologisches Wörterbuch] (in Russian) (2nd ed.). Moscow: Progress.
**วัดนาคตหลวง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าตัน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง

วัดนาคตหลวงสร้างขึ้นโดยครูบาทนันชัย ราว พ.ศ. 2359 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 163 ลงวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2523

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนาสร้างมาตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2401 และได้ทำการบูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2472 เป็นวิหารทรงต่ำ หลังคาทรงจั่ว หน้าจั่วประดับตกแต่งด้วยปูนปั้นหางวันนาคสดุ้งติดกระจกสี และยอดจั่วประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาทุกจั่ว สันจั่วหลังคาด้านบนยอดสุดประดับตกแต่งด้วยปราสาทเฟื้องมีรูปหน้าเป็นสิงห์ตัวเป็นนกยวนยัง คั่นกลางด้วยมณฑป และมีฉัตรปักอยู่ทั้งสาม ทางเข้าหน้าราวบันไดทางขึ้นประดับด้วยรูปปั้นตัวสิงห์หน้านาง และมีรูปปั้นสิงห์อยู่ 2 ข้าง หน้าวิหาร ในวิหารมีเสาไม้สี่เหลี่ยม มีค้ำยัน นาคขะตัน เป็นไม้แกะสลักรูปนาค ยักษ์ มีบุษบกธรรมาสน์ตั้งอยู่ฝั่งซ้ายมืออยู่ 1 หลัง พระประธานประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีปูนปั้นประดับลวดลายลวดตะกั่วติดกระจกสี ผนังด้านหลังพระประธานเขียนสีลวดลายพระจันทร์พระอาทิตย์และเทวดาถือฉัตร มีลวดลายต้นโพธิ์และใบโพธิ์อยู่หลังเศียรพระประธาน ด้านหน้าประดับด้วยหงส์มียอดเครื่องสูง มีสัตตภัณฑ์เชิงเทียนไม้ประดับไว้ด้านล่าง

วิหารอีกหลังยังมี ภาพเขียนตุงค่าว หรือ พระบฏ วาดเรื่องราวของมหาเวสสันดรชาดก มี 13 กัณฑ์ 20 ภาพ รวมความยาวได้ 24 เมตร กว้างประมาณ 80 เซนติเมตร เขียนด้วยสีฝุ่น เป็นศิลปะรัตนโกสินทร์ผสมผสานกับศิลปะพม่า ภาพเขียนมีจารึกบนภาพเรียกผ้าผืนนี้ว่า *ผ้าค่าวเวสสันดร* และจารึกไว้ว่าเป็นภาพที่เขียนขึ้นเมื่อจุลศักราช 1221 (พ.ศ. 2442)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนาคตหลวง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ชมวัดนาคตหลวง เมืองลำปาง ยลความงาม "ตุงค่าวธรรม" อายุกว่า 121 ปี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-03. สืบค้นเมื่อ 2022-01-03.
3. ↑  "ชมวิหารโบราณล้านนา และภาพเขียนตุงค่าว ยาวที่สุดในโลก ที่ "วัดนาคตหลวง"". chiangmaipress.
**วัดนางวัง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระครูบวรธรรมธัช (ธงชัย) เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
-------

วัดนางวังตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมเรียกว่า **วัดเพชรน้อยนางวัง** หรือ **วัดยายวัง** จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2460 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงให้ตัดคำว่า "เพชรน้อย" ออก ให้เรียกว่า "วัดนางวัง" สันนิษฐานกันว่า ชาววังได้มาสร้างหรือปฏิสังขรณ์ไว้ เพราะตัววัดตั้งอยู่ไม่ไกลจากพระตำหนักที่ประสูติของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
--------------------------

พื้นที่ส่วนใหญ่ของวัดถูกกระแสน้ำกัดเซาะจนพังทลายไปมาก พื้นที่จริงกับโฉนดของวัดจึงไม่ตรงกัน อุโบสถก็ถูกกระแสน้ำเซาะพังลงน้ำไปสองหลังแล้ว ปัจจุบันอุโบสถหลังที่สามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และเมื่อ พ.ศ. 2511 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปุ่น ปุณฺณสิริ) เสด็จมายกช่อฟ้าอุโบสถหลังที่สามนี้ด้วย ภายในพระอุโบสถมีพระประธาน พระสารีบุตร พระโมคคัลลานะ ซึ่งเป็นฝีพระหัตถ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์

ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปศิลาแดงปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว ชาวบ้านเรียกกันว่า *หลวงพ่อแดง* เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่มากับวัด เป็นพระประธานในอุโบสถหลังแรก พระประธานในอุโบสถหลังปัจจุบัน หน้าตักกว้าง 42 นิ้ว สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อสร้างอุโบสถหลังที่ 2 ห่างจากอุโบสถหลังแรกประมาณ 100 ปี ผนังอุโบสถมีภาพเขียนสวยงาม เป็นรูปพระอาทิตย์กับพระจันทร์คู่กัน รูปพระอาทิตย์ชิงดวง มีนัยว่าเป็นตรารูปประจำตระกูลบุนนาค จึงสันนิษฐานว่าผู้สร้างโบสถ์หลังที่สองคงเป็นสมาชิกตระกูลบุนนาค วัดยังมีพระศรีอริยเมตไตรยทรงเครื่อง เคยอาราธนานำไปแห่รอบตลาดอัมพวาเพื่อให้ประชาชนสักการะทุก ๆ ปี ปัจจุบันได้ยกเลิกประเพณีนี้ไปแล้ว และมีธรรมาสน์บุษบกของเก่า ปัจจุบันชำรุดทรุดโทรมมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนางวัง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดนางวัง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์.
3. ↑  "วัดนางวัง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดนางวัง**
**วัดนพวงศาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 62.5 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 10.3 ตารางวา

วัดนพวงศารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 เริ่มแรกสร้างวัด พระญาณเวที ชินสีห์สาสนุเทศ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้รับแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลปัตตานี ได้ตั้งสำนักงานคณะสงฆ์อยู่ที่วัดหงสาราม อำเภอปะนาเระ ซึ่งห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 32 กิโลเมตร การคมนาคมไม่สะดวก จึงได้สร้างวัดขึ้นที่บ้านโคกม่วง อำเภอเมืองปัตตานี เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วเรียกว่า **วัดใหม่ปัตตานี** ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดนพวงศาราม" เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2472 (ก่อน พ.ศ. 2511 สะกดว่า **วัดนภวงศาราม**) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2477 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515 

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาสามชั้นแบบของกรมศิลปากร ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างคอนกรีตชั้นเดียว หอสวดมนต์กว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 โครงสร้างคอนกรีตสองชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว 11 หลัง ใช้เป็นกุฏีรับรองอาคันตุกะ 1 หลัง และเป็นอาคารสองชั้นอีก 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปขัด 1 องค์ ขนาดกลาง 2 องค์ และพระพุทธรูปปิดทองขนาดใหญ่อีก 1 องค์ และมีตู้ลายทองรดน้ำ 1 ตู้

อ้างอิง
-------

1. ↑  *ประวัติวัดนพวงศาราม อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี*. [ม.ป.ท.]:โรงพิมพ์พระจันทร์, 2514. .
2. ↑  "วัดนพวงศาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ชุมชนคุณธรรมวัดนพวงศาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ชาวฮกจิว** (อักษรจีน: 福州人; จีนกลาง: *Fúzhōurén* *ฝูโจวเหริน*; ฮกจิว: *Hók-ciŭ-nè̤ng* /huʔ˨˩ tsiu˥˥ nœŋ˥˧/ *หุจิ๊วเนิ่ง*; แต้จิ๋ว: *Hok4-ziu1-nang5* *ฮกจิวนั้ง*) คือกลุ่มหนึ่งของชาวจีนโพ้นทะเลที่อพยพมาจากเมืองฝูโจว มณฑลฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) คำว่า "ฮกจิว" เป็นการเรียกชื่อตามสำเนียงแต้จิ๋ว ส่วนจีนกลางเรียกว่า "ฝูโจว"

ชาวฮกจิว
--------

ชาวฮกจิว คือกลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยนที่อพยพมาจากทางตอนเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน ซึ่งมีเมืองหลวงคือเมืองฮกจิว (ฝูโจว) พื้นที่อยู่อาศัยของชาวฮกจิ่วคือตั้งแต่ตอนเหนือของมณฑลลงมาจนสิ้นสุดรอยต่อระหว่างเมืองเซี่ยเหมิน ภาษาที่พูดคือภาษาหมิ่นตง ซึ่งต่างจากภาษาหมิ่นหนาน หรือภาษาจีนฮกเกี้ยน ซึ่งใช้ทางตอนใต้ของมณฑลฝูเจี้ยนเป็นอย่างมาก

สู่ชาวจีนโพ้นทะเล
-----------------

### ในประเทศไทย

ในประเทศไทย ที่ซึ่งคาดว่าน่าจะมีชาวฮกจิวมากที่สุดและเป็นที่แรกที่ชาวฮกจิวอยู่ก็คือจังหวัดภูเก็ต เพราะมีการก่อตั้งสมาคมปกครองชาวฝูโจวเป็นครั้งแรก (ปัจจุบันคือสมาคมชาวฝูโจว ศาลเจ้าซัมเทียนเฮวกึ๋ง) เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2396 และยังมีอีกจำนวนมากอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยเฉพาะอำเภอนาบอน และตำบลจันดี และ จังหวัดปัตตานี
จ.สุราษฎร์ธานีที่อำเภอเวียงสระและนาสาร

สมาคมฝูโจว
----------

* สมาคมฝูโจวแห่งประเทศไทย (泰國福州會館)
* สมาคมชาวฮกจิวภูเก็ต (普吉福州會館)
**วัดนันทาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเคย อำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดนันทาราม เดิมมีชื่อเรียกว่า **วัดใหม่ขี้ลม** เพราะตั้งอยู่ในกลางทุ่งนา ทำเลโพ้เพ้ มีลมจัด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ในสมัยพระอธิการปาน อานันโท เป็นเจ้าอาวาส แต่ชรามาก จึงให้หลวงพ่อแต่ง เจ้าอาวาสวัดสองพี่น้อง ตำบลคลอง อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี ให้ไปช่วยภาระการปกครองวัด พระอธิการปาน อานันโทมรณภาพ ท่านจึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส หลวงพ่อแต่งได้ทำหนังสือถึงเจ้าคณะจังหวัด พระเทพรัตนกวี เพื่อเสนอขอเปลี่ยนชื่อวัด โดยใช้ฉายาของอดีตเจ้าอาวาส จึงได้รับอนุญาตเปลี่ยนนามวัดนับแต่บัดนั้น 

ในระยะแรกที่หลวงพ่อแต่งเป็นเจ้าอาวาส สภาพของวัดยังเป็นป่าอยู่มาก ท่านจึงได้เร่งรัดพัฒนา ทั้งการศึกษาพระธรรมวินัยของพระเณร การวางแผนผังและปรับปรุงสภาพวัด สร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญหลังเก่าและใหม่ กุฏิพระลูกวัด กุฏิเจ้าอาวาส หอฉัน การศึกษาประชาบาลของเยาวชนในท้องถิ่น

หลวงพ่อพระสมุห์แต่ง นันทสโร เป็นพระภิกษุที่เรืองวิทยาคม มีความรู้ทางด้านไสยศาสตร์มากมาย สามารถสร้างเครื่องรางของขลังได้มากชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสร้างตะกรุด มีอานุภาพแต่ละชนิดก็แตกต่างกัน เช่น ตะกรุดประจำวัน คู่ชีพ มหาอุด พิชัยสงคราม ฯลฯ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูมงคลนันทคุณ (พริ้ม คเวสโก)
* พระสมุห์ แต่ง นนฺทสโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนันทาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดนันทาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดนาคราช** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน

วัดนาคราชได้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2430 โดยมีขุนสำแดง เดชา และภรรยาชื่อนุ่ม ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดและเป็นที่ที่ธรณีสงฆ์เก็บผลประโยชน์บำรุงวัด รวม 40 ไร่เศษ เดิมชาวบ้านนิยมเรียกนามวัดว่า **วัดสังกะสี** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 ได้รับครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475 มีโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียน คือ โรงเรียนวัดนาคราชสอนระดับประถมศึกษา ในที่ดินวัดเนื้อที่ 6 ไร่เศษ

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2444 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีต

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อนก ธมฺมโชติ
* หลวงพ่อแก้ว
* หลวงพ่อสุข
* พระครูพิพิธวิริยา (หลวงพ่อเพล่)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดนาคราช". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดนาคราช (สังกะสี)" (PDF).[*ลิงก์เสีย*]
ฟีกาสมัยใหม่ในร้านกาแฟ โดยมีคัฟเฟลลัตเต คุกกี้ และน้ำชา
**ฟีกา** (สวีเดน: *fika*) คือ แนวคิดในวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน เป็นการพักจากกิจกรรมเพื่อดื่มกาแฟ ชา หรือเครื่องดื่มอื่น ๆ เปล่า ๆ หรือกับของว่าง พร้อมกับเพื่อน ครอบครัว หรือคนรู้จัก 

ฟีกาอาจมีระยะเวลาเวลาตั้งแต่ 15 จนถึง 45 นาที โดยมักประกอบด้วยเครื่องดื่มและของหวานที่เรียกว่าขนมปังฟีกา เช่น ซินนามอนโรลหรือคุกกี้ ประเพณีการพักดื่มกาแฟกับขนมฝังอยู่ในวัฒนธรรมของสวีเดน โดยชาวสวีเดนเป็นหนึ่งในชนชาติที่ดื่มกาแฟมากที่สุดในโลก

ฟีกาอาจหมายถึงแซนด์วิชหรืออาหารอื่นที่ไม่ใช่ของหวาน และสามารถเกิดขึ้นได้ในร้านกาแฟหรือร้านขนม ที่ทำงาน หรือโบสถ์ ทั้งในร่มและข้างนอก

ฟีกาข้างนอกในช่วงก่อนหน้าร้อน
ในขณะเดียวกัน คำว่าฟีกาในภาษาสวีเดนอาจใช้แทนคำว่ากาแฟ เช่น ฟีกาหนึ่งแก้วอาจใช้แทนคำว่ากาแฟหนึ่งแก้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  I prefer the Swedish fika เก็บถาวร 2014-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
2. ↑  "Resource Consumption: Coffee consumption per capita". 2012-01-12. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-12. สืบค้นเมื่อ 2017-12-05.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
**ฟีนาเซติน** เป็นยาแก้ปวดที่ครั้งหนึ่งเคยใช้อย่างแพร่หลาย แต่ว่าการใช้ตัวยานี้ลดลงเนื่องจากผลข้างเคียง

ชื่อ
----

* ชื่อตาม IUPAC: *N*-(4-Ethoxyphenyl)acetamide
* ชื่อสามัญ: Phenacetin
* ชื่ออื่นๆ: p- acetophenetidine, paracetylphenetidine , paracetophenetidin, p-ethoxyacetaniline

ประวัติ
-------

ฟีนาเซติน เริ่มจัดจำหน่ายในปี ค.ศ.1887 โดยใช้เป็นยาแก้ปวดเป็นหลัก เป็นยาลดไข้ที่ผลิตจากการสังเคราะห์ตัวแรก และเป็นหนึ่งในยาแก้ปวดชนิด non-opioid ที่ไม่มีฤทธิ์แก้อักเสบ

การสังเคราะห์ตัวยา
------------------

มีรายว่ามีการส้งเคราะห์ตัวยาตัวนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ.1878 โดยฮาร์มอน นอร์โธรป มอร์ส.
ฟีนาเซตินสามารกสังเคราะห์โดย การสังเคราะห์ของวิลเลียมสันจาก เอทิลไอโอไดด์ พาราเซตามอลและ อันไฮดรัส โปแทสเซียมคาร์บอเนต โดยในปฏิกิริยามี2-บูทาโนน จนได้สารผลิตภัณฑ์ดิบ ซึ่งจะต้องถูกตกผลึกจากน้ำอีกครั้ง

สรรพคุณยา
---------

ฟีนาเซตินถูกใช้อย่างแพร่หลายจนถึงประมาณยุคแปดสิบของศตวรรษที่ 20 โดยใช้ในรูปแบบของ **"A.P.C."** หรือ aspirin-phenacetin-caffeine compound analgesicซึ่งบรรเทาไข้และแก้ปวด อย่างไรก็ตาม องค์การอาหารและยาสหรัฐ ได้สั่งห้ามจำหน่ายและเรียกคืนยาที่มีส่วนผสมของฟีนาเซตินในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1983 โดยให้เหตุผลว่าเป็นสารก่อมะเร็ง และทำลายไต (ตามประกาศที่ 5, 1983 (48 FR 45466))ยาหลายยี่ห้อที่เคยมีฟีนาเซตินผสมอยู่ก็เปลี่ยนไปใช้สารตัวอื่นแทน ยายี่ห้อสำคัญที่เคยมีฟีนาเซตินคือSaridonของบริษัทยาRoche ซึ่งปรับปรุงสูตรใหม่ใน ค.ศ.1983 ให้มีโปรปิฟินาโซน พาราเซตามอล และ คาเฟอีน ยาCoricidinก็ได้แก้สูตรยาใหม่เพื่อให้ไม่มีฟีนาเซตินเช่นกัน พาราเซตามอลเป็นสารเมทอบอไลท์ของฟีนาเซตินซึ่งมีสรรพคุณ แก้ปวดและลดไข้ แต่การทำสูตรยาใหม่ทำให้ไม่มีปรากฏว่ามีความความเสี่ยงต่อการก่อมะเร็งเหมือนฟีนาเซติน

ฟีนาเซตินในปัจจุบันมีข่าวว่าถูกใชเป็นยาผสมในโคเคนในสหราชอาณาจักร โดยอ้างว่ามีลักษณะทางกายภาพคล้ายคลีงกับสิ่งเสพติดดังกล่าว

พิษของยา
--------

**จากการสูดดม**: เป็นพิษเล็กน้อย มีการดูดซับที่รวดเร็ว มีอาการคล้ายจากการกลืน

**จากการกลืน**: เป็นพิษเล็กน้อย ตัวเขียว วิงเวียนศริษะ หายใจไม่ออก สามารถทำให้เกิดหัวใจวาย เป็นพิษต่อตับและไต 

**จากการสำผัสทางผิวหนัง**:ไม่มีข้อมูลว่าเป็นพิษ แต่มีความเป็นไปได้ว่ามีการระคายเคืองเล็กน้อยหลังจากการสำผัสเป็นเวลานาน

**จากการสำผัสกับตา**: ไม่มีข้อมูลว่าเป็นพิษ แต่มีความเป็นไปได้ว่ามีการระคายเคือง

**จากการใชเป็นเวลานาน**:ปวดท้อง ปวดศีรษะ ตัวเขียว สามารถมีอาการวิงเวียนศริษะ และมีการรายงานว่าเป็นพิษแก่ตับ ไตและทางเดินอาหาร

**ผู้มีโรคประจำตัวอื่นๆอยู่แล้ว**: ผู้ที่มีปัญหาเกี่ยวกับตา ตับ ไต และทางเดินหายใจมีความเสี่ยงต่อพิษของยาสูง

**อื่นๆ**: ฟีนาซีตินซึมซับดีทางทวารหนัก 75-80เปอร์เซนต์ทำการเมทาบอไลต์เป็นพาราเซตามอล แต่เมื่ออยู่ในเส้นทางเมทอบอลิซึมนี้ทำให้เพิ่มสารเมทอบอไลท์ทางทวารหนัก ซึ่งคือ metahemoglobinizant และ hemolizant ซึ่งถูกขับถ่ายทางทวารหนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  H. N. Morse (1878). "Ueber eine neue Darstellungsmethode der Acetylamidophenole". *Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft*. **11** (1): 232–233. doi:10.1002/cber.18780110151.
2. ↑  "Conversion of Acetaminophen into Phenacetin". *Chemistry Department Master Experiment Archive*. California State University Stanislaus. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-02. สืบค้นเมื่อ 2011-01-19.
3. ↑  "Cancer chemical in street cocaine". BBC News. 23 November 2006.
**ช้อง ลื่อ ย่า** (ม้ง: *Soob Lwj Yaj*, พ่าเฮ่า: 𖬌𖬤𖬵 𖬘𖬲𖬞 𖬖𖬲𖬤; 15 กันยายน ค.ศ. 1929 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971) เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณชาวม้งและเป็นผู้ประดิษฐ์พ่าเฮ่า ซึ่งเป็นอักษรกึ่งพยางค์สำหรับการเขียนภาษาม้งและขมุ

เขาถูกลอบสังหารเมื่อ ค.ศ. 1971 ในสงครามกลางเมืองลาว เขาได้รับการยกย่องเป็น "มารดาแห่งการเขียน" (*Niam Ntawv*) ของชาวม้ง ทำนองเดียวกันกับซีโควยา ชาวเชอโรกี ทั้งนี้ช้อง ลื่อ ย่าถือเป็นหนึ่งในไม่กี่คนจากสังคมก่อนวัยเรียนที่สามารถประดิษฐ์ระบบการเขียนได้อย่างมีประสิทธิภาพเท่าที่ปรากฏในประวัติศาสตร์

ประวัติ
-------

ช้อง ลื่อ ย่า เกิดที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งขึ้นกับจังหวัดเหงะอาน (ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศเวียดนาม) ใกล้เมืองหนองแฮด (ปัจจุบันอยู่ในแขวงเชียงขวาง ประเทศลาว) เขาเติบโตขึ้นโดยไม่ได้เล่าเรียนการอ่านและเขียน แม้ว่าจะเคยพบเห็นหรือสังเกตระบบการเขียนต่าง ๆ มาบ้างก็ตาม เขาประกอบกิจเป็นชาวนาและช่างสานตะกร้ามาตลอดชีวิต

ต้น ค.ศ. 1959 เขาอ้างว่ามีชายฝาแฝดสองคนสอนการเขียนพ่าเฮ่าแก่เขาในนิมิต โดยสั่งให้เขานำระบบการเขียนนี้ไปเผยแพร่แก่หมู่ชาวม้งและขมุ เขาเชื่อว่ากลุ่มชนใดยอมรับระบบการเขียนนี้ไปจะประสบแต่ความเจริญและรอดพ้นจากอันตรายในช่วงสงครามกลางเมืองลาว เขาได้รับการยกย่องเป็น "ผู้ช่วยให้รอด" (*Theej Kaj Pej Xeem*) และเริ่มสอนระบบการเขียนนี้ไปพร้อมกับการประกาศข้อความของการไถ่บาปทั่วประเทศลาว ช้อง ลื่อ ย่าถือเป็นหนึ่งในไม่กี่คนจากสังคมก่อนวัยเรียนที่สามารถประดิษฐ์ระบบการเขียนได้อย่างมีประสิทธิภาพเท่าที่ปรากฏในประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับซีโควยา ผู้ประดิษฐ์อักษรชาวเชอโรกี

ช้อง ลื่อ ย่าประสบความสำเร็จในการสอนระบบการเขียนพ่าเฮ่าและตั้งโรงเรียนในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง แต่ปรากฏว่าหมู่บ้านนี้กลายเป็นเป้าหมายของกองกำลังคอมมิวนิสต์ เพราะช้องมีความเชื่อมโยงกับนายพล วัง เปา หรือ ว่า ป๋อ (*Vaj Pov*) นายทหารชาวม้ง และกองทหารของเขา ต่อมาช้องกลายเป็นผู้ต้องสงสัยในสายตาของชาวม้งที่สนับสนุนรัฐบาลลาว (รวมทั้งนายพลวัง เปา) และชาวม้งที่สนับสนุนคอมมิวนิสต์ปะเทดลาว นายพล วัง เปา เสนอรางวัลแก่ผู้สังหารช้อง ลื่อ ย่า ซึ่งถูกสังหารในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 ขณะช้องเขียนบทประพันธ์อักษรพ่าเฮ่าม้องฉบับสุดท้ายเสร็จ ส่วนฆาตกรที่สังหารช้องได้ พยายามเรียกร้องค่าจ้างจำนวนสามล้านกีบ หรือ 158.96 ดอลลาร์สหรัฐ (ใน ค.ศ. 1974) จากนายพล วัง เปา แต่ภายหลังเขาถูกเจ้าหน้าที่ของไทยสังหารด้วยการปิดตา ใส่กุญแจมือ ก่อนโยนลงแม่น้ำโขง ตามคำสั่งของนายพล วัง เปา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Smalley, William Allen, Chia Koua Vang (*Txiaj Kuam Vaj* ), and Gnia Yee Yang (*Nyiaj Yig Yaj* ). *Mother of Writing: The Origin and Development of a Hmong Messianic Script*. University of Chicago Press, May 15, 1990. 1. Retrieved from Google Books on March 23, 2012. ISBN 0226762866, 9780226762869.
2. 1 2  Wilford, John Noble (22 June 2009). "Carvings From Cherokee Script's Dawn". *New York Times*. สืบค้นเมื่อ 23 June 2009.
3. ↑  Smalley 1990:86–90
4. ↑  Smalley 1990:16–25
รถสปอร์ตอเนกประสงค์ครอสโอเวอร์หรูหราขนาดคอมแพกต์
Motor vehicle

**วอลโว่ เอกซ์ซี60** (สวีเดน: *Volvo XC60*) เป็นรถสปอร์ตอเนกประสงค์ครอสโอเวอร์หรูหราขนาดคอมแพกต์และจำหน่ายโดยบริษัทวอลโว่ ซึ่งเป็นผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติสวีเดนตั้งแต่ ค.ศ. 2008

เอกซ์ซี60 เป็นส่วนหนึ่งของรถยนต์ซีรีส์ 60 ของวอลโว่ ที่รวมไปถึงเอส60, เอส60 ครอสคันทรี, วี60 และวี60 ครอสคันทรี โดยรุ่นแรกนำเสนอรูปแบบใหม่สำหรับโมเดลซีรีส์ 60 ซึ่งเอกซ์ซี60 รุ่นแรกได้รับการทำให้ใหม่ขึ้นใน ค.ศ. 2013 รวมไปถึงไลน์อัปที่เหลือ ในทำนองเดียวกัน โมเดลรุ่นที่สองซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 2017 เป็นรุ่นแรกในซีรีส์ดังกล่าว และรถคันนี้ได้รับรางวัลรถยนต์ยอดเยี่ยมแห่งปีจากประเทศญี่ปุ่น ประจำ ค.ศ. 2017–2018

เอกซ์ซี60 คอนเซปต์ (ค.ศ. 2007)
------------------------------

เอกซ์ซี60 คอนเซปต์ เปิดตัวที่งานดีทรอยต์ออโตโชว์ ค.ศ. 2007 รวมถึงหลังคากระจกและกระจังหน้ารูปแบบใหม่ โมเดลนี้นำเสนอรูปแบบสไตล์ใหม่ของวอลโว่ ซึ่งค่อย ๆ นำไปใช้ในรุ่นต่าง ๆ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์ ยังรวมถึงกลไกการเปลี่ยนเกียร์ใหม่, ฝากระโปรงท้ายแบบอิเล็กทรอนิกส์ และล้อขนาด 20 นิ้ว

* วอลโว่ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์วอลโว่ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์
* วอลโว่ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์วอลโว่ เอกซ์ซี60 คอนเซปต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Volvo Car Corporation (19 February 2013). "The new Volvo S60, XC60 and V60: Major renewal boosts the dynamic appearance and appeal of the Volvo 60 cluster". *media.volvocars.com* (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 April 2017. สืบค้นเมื่อ 5 April 2017.
2. ↑  "The XC60 Project – Delivering a capable and charismatic crossover from Volvo". *media.ford.com* (ภาษาอังกฤษ). 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 June 2010. สืบค้นเมื่อ 30 November 2010.
3. ↑  "Volvo XC60 Concept". *Motor Trend* (ภาษาอังกฤษ). 13 December 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 March 2017. สืบค้นเมื่อ 19 March 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วอลโว่ เอกซ์ซี60**

* เว็บไซต์ทางการ (International)
**สเกตลีลาเยาวชนชิงแชมป์โลก** (World Junior Figure Skating Championships) เป็นการแข่งขันสเกตลีลาที่จัดขึ้นปีละครั้งโดยสหภาพสเกตนานาชาติ (ISU) การแข่งขันแบ่งออกเป็นสี่ประเภทคือ ชายเดี่ยว, หญิงเดี่ยว, สเกตคู่ และไอซ์แดนซิง ผู้เข้าแข่งขันในรายการนี้ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 13 ปีแต่ไม่เกิน 19 ปีบริบูรณ์ในวันที่ 1 กรกฎาคมล่าสุด ยกเว้นประเภทสเกตคู่และไอซ์แดนซิงขยายไปถึงอายุไม่เกิน 21 ปี 

สเกตลีลาเยาวชนชิงแชมป์โลกจัดขึ้นครั้งแรกในปี 1976 ที่ เมืองเมอแจฟ ประเทศฝรั่งเศส ในชื่อรายการว่า "สเกตลีลาเยาวชนชิงแชมป์ ISU" (ISU Junior Figure Skating Championships) ก่อนที่ในปี 1978 จะเปลี่ยนชื่อรายการมาเป็น "สเกตลีลาเยาวชนชิงแชมป์โลก"

ดูเพิ่ม
-------

* สเกตลีลาชิงแชมป์โลก (World Figure Skating Championships) — ลานแข่งระดับนานาชาติขัน 1 (สูงสุด)
* สเกตลีลากร็องปรีไฟนอล (Grand Prix of Figure Skating Final) — ลานแข่งระดับนานาชาติขัน 2
* สเกตลีลาชิงแชมป์ยุโรป (European Figure Skating Championships) — ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 3
* สเกตลีลาชิงแชมป์สี่ทวีป (Four Continents Figure Skating Championships) — ลานแข่งระดับนานาชาติขั้น 3
"**ช่างมัน (WHATEVER)**" เป็นเพลงของสมเกียรติ เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 จากค่ายสมอลล์รูม ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย สมเกียรติ กับ รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ และเรียบเรียงโดย รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

โดยเพลงนี้พูดถึง อะไรที่มันมากไป คนที่คอยมาดูถูก คนที่มาเยอะใส่เรา ให้ทิ้งมันไป ไม่ต้องไปสนใจ เพราะเราไม่ควรแบกรับมันไว้ ช่างมัน

ในปี พ.ศ. 2558 เพลงนี้ได้ถูกขับร้องใหม่โดย See Scape ประกอบภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง Hormones 3 The Final Season

การตอบรับ
---------

เพลง **ช่างมัน (WHATEVER)** ติดอันดับสูงสุดที่ 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 12 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 56 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  ชาร์ตเพลงสุดฮิตจากคลื่น 97.5 FM SEED CHART TOP 20 วันที่ 10 สิงหาคม 2557
2. ↑  EFM 94 เพลงฮิต 94 เพลง ประจำวันที่ 4 ตุลาคม 2557
อุโมงค์เมล็ดพันธุ์พืชแห่งสฟาลบาร์
**อุโมงค์เมล็ดพันธุ์พืชแห่งสฟาลบาร์** (นอร์เวย์: *Svalbard globale frøhvelv*, อังกฤษ: Svalbard Global Seed Vault) เป็นแหล่งสำรองเมล็ดพรรณจากทั่วโลก ตั้งอยู่บนเกาะสปีตสเบร์เกน ประเทศนอร์เวย์ ใกล้กับเมืองลองเยียร์เบียน ห่างจากขั้วโลกเหนือราว 1,300 กิโลเมตร เป็นที่รวบรวมเมล็ดพันธุ์พืชหลากหลายชนิดซึ่งเก็บไว้ในอุโมงค์ใต้ดิน โดยเมล็ดพันธุ์พืชนี้เก็บไว้เพื่อสำรอง จากพืชพันธุ์ทั่วโลก ในยามที่ขาดแคลนพืช หรือไว้หลบภัยในกรณีที่เกิดวิกฤติการณ์ไม่ว่าจะในภูมิภาคหรือระดับโลก ภายใต้การสนับสนุนจาก 3 ฝ่าย คือรัฐบาลนอร์เวย์, กองทุนความหลากหลายแห่งธัญพืชของโลก (Global Crop Diversity Trust) และศูนย์ข้อมูลพันธุกรรมแห่งนอร์ดิก (Nordic Genetic Resource Center)

การก่อสร้างอุโมงค์ มีมูลค่าราว 45 ล้านโครนนอร์เวย์ (9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ที่ได้มาจากรัฐบาลนอร์เวย์ การปฏิบัติการดูแลและสนับสนุนเงินโดยนอร์เวย์และกองทุนความหลากหลายแห่งธัญพืชของโลก ซึ่งกองทุนได้รับมาจาก มูลนิธิบิลแอนด์เมลินดาเกต, สหราชอาณาจักร, นอร์เวย์, ออสเตรเลีย, สวิตเซอร์แลนด์ และสวีเดน ไปถึงประเทศที่กำลังพัฒนา 4 ประเทศอย่าง บราซิล, โคลอมเบีย, เอธิโอเปีย และอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Charles, Daniel (2006-06-23). "A 'Forever' Seed Bank Takes Root in the Arctic". *Science*. **312** (5781): 1730–1731. doi:10.1126/science.312.5781.1730b. PMID 16794050.
2. 1 2 3  "Svalbard Global Seed Vault: Frequently Asked Questions". Royal Norwegian Ministry of Agriculture and Food.