recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**เจ้าราชบุตรดาวแก้ว** หรือ **เจ้าน้อยดาวแก้ว** (พ.ศ. 2409- พ.ศ. 2444) เป็นราชบุตรในเจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 7 กับแม่เจ้าบุเทวี

พระประวัติ
----------

เจ้าน้อยดาวแก้ว เป็นราชบุตรองค์ที่ 7 ในเจ้าหลวงดาราดิเรกรัตน์ไพโรจน์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน กับแม่เจ้าบุ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2409 เมื่อเยาว์วัยได้บรรพชาเป็นสามเณร และเข้าศึกษาที่วัดพระเจดีย์หลวง จนสำเร็จการศึกษาจึงได้ลาสิกขาออกมาอาศัยอยู่กับเจ้าบิดา

เจ้าน้อยดาวแก้ว ได้เข้ารับราชการเป็นเสมียนคลัง เมื่อปี พ.ศ. 2422 และในปี พ.ศ. 2430 ได้ไปรับราชการเป็นข้าหลวงกองแผน ไปตรวจเขตแดน หลังจากกลับจากตรวจเขตแดนก็ได้ลาออกจากหน้าที่ราชการ และในปี พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น **"เจ้าราชบุตร"** ชื่อว่า "เจ้าราชบุตรดาวแก้ว" และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ วิจิตราภรณ์ 1 ดวง กับเครื่องยศ คือ พานเงิน เครื่องในเงินถมยาเขียว คนโทเงินถมดำ กระโถนเงินถมดำ และกลับไปรับราชการที่นครลำพูน

ในปีถัดมาได้รับแต่งตั้งให้รับราชการทหารประจำนครลำพูน และได้รับพระราชทานเหรียญรัชฎาภิเศก เหรียญประพาศมาลา ในปี พ.ศ. 2441 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2443 ได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาทหารยศชั้น ตรี

เจ้าราชบุตรดาวแก้ว ป่วยด้วยโรคฝี ในปลายปี พ.ศ. 2443 และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2444 เวลาทุ่มเศษ และมีพิธีศพตามประเพณีเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2444

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2436 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 5 เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย (บ.ม.)
* พ.ศ. 2441 -  เหรียญรัชฎาภิเศกมาลา
* พ.ศ. 2441 -  เหรียญประพาสมาลา

พงศาวลี
-------

| พงศาวลีของเจ้าราชบุตร (น้อยดาวแก้ว ณ ลำพูน) |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 16. เจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 8. พระยาคำฟั่น |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 17. แม่เจ้าจันทาราชเทวี |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 4. เจ้าไชยลังกาพิศาลโสภาคย์คุณ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 9. แม่เจ้าคำแปงราชเทวี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 2. เจ้าดาราดิเรกรัตนไพโรจน์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 5. แม่เจ้าโก๊ะราชเทวี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **เจ้าราชบุตรดาวแก้ว** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. แม่เจ้าบุเทวี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติเจ้าราชบุตรราชกิจจานุเบกษา เล่ม 18 ตอน 24 วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2444 หน้า 365
เต็ง,เต็งหนึ่ง(อีสาน, ลาว, ใต้, เหนือ: แลน; เขมร: ตฺรอกวต; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Varanus bengalensis*) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลังชั้นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง

มีรูปร่างคล้ายเหี้ย (*V. salvator*) ซึ่งเป็นสัตว์ที่อยู่ในสกุลและวงศ์เดียวกัน โดยมักจำสับสนกับเหี้ยหรือเรียกสลับกัน แต่ตะกวดมีขนาดเล็กกว่าเหี้ยมาก และตำแหน่งของโพรงจมูก โดยโพรงจมูกของตะกวดจะอยู่ไม่ใกล้กับปลายปากเหมือนกับเหี้ย รวมถึงมีปลายปากที่มนทู่กว่า อีกทั้งสีสันของตะกวดจะมีสีน้ำตาลหรือสีดำ ซึ่งแตกต่างจากเหี้ยที่มีสีเหลืองผสมอยู่เป็นลาย อีกทั้งอุปนิสัยมักจะไม่ค่อยอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำหรือชอบว่ายน้ำหรือหากินในน้ำเหมือนเหี้ย และไม่ดุร้าย ตะกวดมักอาศัยบนต้นไม้ ปีนต้นไม้เก่ง ชอบนอนผึ่งแดดตามกิ่งไม้ แต่หากินตามพื้นดิน มักอาศัยอยู่ตามป่าโปร่งมากกว่าป่าทึบ พบในหุบเขา แม่น้ำทางตะวันออกของอิหร่าน อัฟกานิสถาน อินเดีย เนปาล ศรีลังกา ปากีสถาน บังคลาเทศ พม่า เวียดนาม กัมพูชา ไทย มาเลเซีย และ อินโดนีเซีย 
ในนิทานชาดก พระพุทธเจ้าเคยเสวยพระชาติเป็นตะกวดเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ตะกวด, ตะกวดเบงกอล
2. ↑  สุจิตต์ วงษ์เทศ. สยามประเทศไทย: แลน-คำลาว, ตะกวด-คำเขมร ไม่ใช่เหี้ย-คำบาลี. หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน. วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ปีที่ 32 ฉบับที่ 11449 ออนไลน์ เก็บถาวร 2009-09-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ตะกวด แปลมาจากคำบาลีว่า โคธา ปัจจุบันชาวอินเดียหมายถึงสัตว์ในตระกูล กิ้งก่า อิกัวนา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **ตะกวด**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Varanus bengalensis ที่วิกิสปีชีส์
**วัดศรีอุบลรัตนาราม** เดิมชื่อ วัดศรีทอง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมือง คือ พระแก้วบุษราคัม

วัดตั้งอยู่ด้านทิศใต้ของศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี บนถนนอุปราช วัดนี้มีพระอุโบสถที่สร้างตามแบบพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

ป้ายชื่อวัดศรีอุบลรัตนาราม
วัดศรีอุบลรัตนารามสร้างเมื่อปีเถาะ พ.ศ. 2398 ตรงกับ ร.ศ. 74 เป็นปีที่ 5 แห่งรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี โดยเป็นวัดธรรมยุตแห่งที่ 2 ของภาคอีสาน ต่อจากวัดสุปัฏนารามวรวิหาร สถานที่ตั้งวัด เดิมเป็นสวนของเจ้าอุปฮาดโท (ต้นตระกูล ณ อุบล) มีศรัทธาบริจาคที่ดินประมาณ 25 ไร่ สำหรับสร้างวัดของสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย โดยระหว่างการถวายที่ดินต่อหน้าพระเถระ ยกให้เป็นสมบัติในศาสนาพุทธเพื่อเป็นที่ตั้งวัด ในยามราตรีของวันนั้น เกิดนิมิตประหลาดขึ้น คือมีแสงสว่างพวยพุ่งขึ้นเป็นสีเหลืองทองภายในบริเวณสวนนั้น จึงได้ถือนิมิตมงคลนี้ ตั้งชื่อวัดว่า "วัดศรีทอง"

ฝ่ายคณะสงฆ์มีท่านเทวธัมมี (ม้าว) ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก เริ่มก่อสร้างกุฏิ วิหาร ศาลการเปรียญ เมื่อปี พ.ศ. 2398 ตามประวัติท่านเทวธัมมี ได้ไปรับการศึกษาพระปริยัติธรรมที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่เป็นสามเณร และได้เป็นสัทธิวิหาริกของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งผนวช จึงได้ถือลัทธิธรรมยุติกนิกายสืบสายมาตั้งคณะธรรมยุติกนิกายที่วัดสุปัฏนารามวรวิหาร ซึ่งเป็นวัดธรรมยุติกนิกายแห่งแรกในภาคอีสาน โดยมีท่านพันธุโล (ดี) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ดังนั้น ท่านเทวธัมมี จึงถือว่าเป็นพระเถระที่มีศักดิ์ใหญ่ เป็นที่เคารพยำเกรงของบรรดาเหล่าพระภิกษุสามเณร ข้าราชการ ตลอดจนประชาชนทั้งหลายในสมัยนั้น

ต่อมาในปี พ.ศ. 2511 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จมาประกอบพิธีฉลองสมโภชฝังลูกนิมิตร และยกช่อฟ้าพระอุโบสถวัดศรีอุบลรัตนาราม จึงได้ทูลเกล้าถวายพระอุโบสถหลังนี้ ให้อยู่ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี และทรงขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต เปลี่ยนชื่อจากวัดศรีทองเป็น **"วัดศรีอุบลรัตนาราม"** ตามนามขององค์อุปถัมภ์

วัดศรีอุบลรัตนาราม เคยเป็นที่บรรพชาอุปสมบทของพระเถระผู้ใหญ่ทั้งฝ่ายคันธุระและวิปัสนาธุระหลายรูป มีพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท), สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส), พระอาจารย์ทา โชติปาโล, พระอาจารย์เสาร์ กนฺตสีโล, พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต, พระปัญญาพิศาลเถร (หนู ฐิตปญฺโญ), สมเด็จพระมหามุนีวงศ์ (สนั่น จนฺทปชฺโชโต), พระพรหมมุนี (บู่ สุจิณฺโณ) เป็นต้น

วัดแห่งนี้ยังเคยใช้เป็นสถานที่จัดทำน้ำอภิเษกของมณฑลอุบลและจังหวัดอุบลราชธานี สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ไทย จำนวน 3 ครั้ง ครั้งแรกในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมโภชในรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2454 ครั้งที่ 2 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกรัชกาลที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2468 และครั้งที่ 3 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกรัชกาลที่ 9 เมื่อ พ.ศ. 2493

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีอุบลรัตนาราม". งานข้อมูลท้องถิ่นและจดหมายเหตุ สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-26. สืบค้นเมื่อ 2022-08-26.
**วัดเขานางบวช** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางบวช อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอธิการวีระ จกฺกวโร

วัดเขานางบวช หรือ **วัดเขาขึ้น** มีตำนานเล่าว่า ราว พ.ศ. 1826 มีหญิงชื่อชบา เป็นสนมแห่งพระร่วงเจ้ากรุงสุโขทัย ซึ่งได้ลาบวช รักษาศีลอยู่ในถ้ำบนยอดเขาแห่งนี้ จึงเป็นที่มาของชื่อวัดเขานางบวช เล่ากันว่าภายใจถ้ำมีข้าวของ เครื่องประดับจำนวนมาก สันนิษฐานว่าเป็นของพวกที่ติดตามนางสนมชบา ของเหล่านั้นได้สูญหายไปเมื่อ พ.ศ.2402 เครื่องประดับชิ้นสุดท้ายที่พบบริเวณปากถ้ำ เมื่อ พ.ศ.2539 เป็นกำไลหยกหัวพญานาค แต่ผู้พบมิได้ถวายเป็นสมบัติวัด สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 บ้างว่าเป็นวัดที่พระอาจารย์ธรรมโชติใช้จำพรรษา สร้างขึ้นในสมัยพระอาจารย์ธรรมโชคิ ประมาณปี พ.ศ. 2308

อาคารเสนาสนะทีสำคัญ ได้แก่ อุโบสถพระอาจารย์ธรรมโชติ ได้บูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 5 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหินทราย รวม 13 องค์ ล้วนแต่ถูกคนร้ายตัดเศียรไปหมดแล้ว ได้บูรณะสร้างเศียรขึ้นมาใหม่ หน้าอุโบสถมีเสมาธรรมจักร หินสีเขียวขนาดใหญ่ 5 แผ่น สูง 37 นิ้ว กว้าง 22 นิ้ว ไม่มีลวดลายใด ๆ ทั้งสิ้น แต่เดิมอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อแก่นจันทร์ พระพุทธรูปไม้ที่สร้างขึ้นในสมัยพระอาจารย์ธรรมโชติ แต่ปัจจุบันนี้ได้มีการสร้างมณฑปขึ้นใหม่เพื่อเป็นที่ประดิษฐานรูปปั้นพระอาจารย์ธรรมโชติ จึงได้ย้ายหลวงพ่อแก่นจันทร์เข้าไปประดิษฐาน ณ มณฑปใหม่ด้วย วิหารพระอาจารย์ธรรมโชติ ภายในเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 นิ้ว เจดีย์สร้างติดกับผนังวิหาร ก่อนที่ค่ายบางระจันแตก ศาลาหลวงปู่ธรรมโชติ เป็นทีประดิษฐานพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ ปางห้ามสมุทร บางแบบเป็นพระทรงเครื่อง สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนต้น อายุประมาณ 600–700 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเขานางบวช หรือ วัดเขาขึ้น". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-25. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25.
2. ↑  "วัดเขานางบวช หรือวัดเขาขึ้น". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-25. สืบค้นเมื่อ 2021-10-25.
**แพทริก แอนสัน เอิร์ลที่ 5 แห่งลิชฟิลด์** (อังกฤษ: The Right Honourable Patrick Anson, 5th Earl of Lichfield) เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน 2482 เป็นพระโอรสคนโตใน เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก กับ โทมัส แอนสัน ไวเคานต์แอนสัน พระสวามีคนแรก พระมารดาเป็นธิดาใน จอห์น โบวส์-ลีออน พระเชษฐาใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ทำให้เขาเป็นพระญาติใน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร รัชกาลปัจจุบัน เขามีน้องสาว 1 ท่าน คือ

1. เลดีเอลิซาเบธ เชคเกอร์ลีย์

ต่อมา เขาสมรสกับ ลีโอนอรา แอนสัน เคาน์เตสแห่งลิชฟิลด์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2518 ทั้งคู่แต่งงานกันที่อาสนวิหารเชสเตอร์ โดยมีผู้มาร่วมงานอาทิ อดีตกษัตริย์กอนสตันตีโนสที่ 2 เอลิซาเบธที่ 2  เจ้าฟ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ อดีตราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เอลิซาเบธ พระราชนนี เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ทั้งคู่ มีบุตรดังนี้

| นาม | วันเกิด | วันเสียชีวิต |
| --- | --- | --- |
| เลดีโรส แอนสัน | 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 (47 ปี) | ยังมีชีวิตอยู่ |
| โทมัส แอนสัน เอิร์ลที่ 6 แห่งลิชฟิลด์ | 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 (45 ปี) | ยังมีชีวิตอยู่ |
| เลดีอิโลอิส เวย์เมานต์ | ปี พ.ศ. 2524 | ยังมีชีวิตอยู่ |

ต่อมาทั้งคู่หย่าขาดจากกันในปี 2529 เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เอิร์ลที่ 5 แห่งลิชฟิลด์ มีอาการเส้นเลือดในสมองแตกและเสียชีวิตในวันรุ่งขึ้นที่โรงพยาบาลจอห์น แรดคลิฟฟ์ ในอ็อกซ์ฟอร์ด สิริอายุ 66 ปี งานศพของเขาจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายนที่โบสถ์เซนต์ไมเคิลและออลแองเจิล เมืองโคลวิช สแตฟฟอร์ดเชอร์ ซึ่งเขาถูกฝังไว้ในห้องนิรภัยของครอบครัว

* ตราอาร์มประจำตำแหน่งตราอาร์มประจำตำแหน่ง
* ส่วนหนึ่งของนิทรรศการผลงานของเขา ที่ Shugborough Hallส่วนหนึ่งของนิทรรศการผลงานของเขา ที่ Shugborough Hall

อ้างอิง
-------

* A selection of Lichfield's images 1964–1980 เก็บถาวร 2008-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Lichfield: The Early Years 1962–1982 exhibition at the National Portrait Gallery, 2003
* BBC News article on his death
* BBC News Obituary
* The Royal Family Genealogy: Thomas Patrick John Anson of Lichfield
* Memorial Service for Lord Lichfield
* Hansard 1803–2005: ส่วนร่วมในรัฐสภาสหราชอาณาจักรของ Thomas Anson, 5th Earl of Lichfield
พระรูปของสมเด็จพระมหาสังฆราช (นิล เตียง สุวณฺณเกสโร)
**สมเด็จพระมหาสังฆราช (นิล เตียง สุวณฺณเกสโร)** (เขมร: សម្ដេច​ព្រះ​មហា​សង្ឃរាជ និល ទៀង សុវណ្ណកេសរោ เอกสารภาษาไทยบางแห่งระบุชื่อตัวของท่านว่า **"เที่ยง"**) เป็นสมเด็จพระมหาสังฆราชฝ่ายมหานิกายที่สำคัญในรัชกาลสมเด็จพระนโรดม ประสูติเมื่อวันเสาร์ ขึ้น ๘ ค่ำ เดือนแปด(๘) ปีวอก พ.ศ. 2368 ตรงกับวันที่ 4 กรกฏาคม ค.ศ.1824 ที่เมืองโพธิบาท เขตเคียนสวาย เมื่ออายุได้ 11 ปี เกิดสงครามสยาม-เวียดนาม ท่านถูกกวาดต้อนมาประเทศไทยพร้อมครอบครัว 

ต่อมาเมื่อ พ.ศ.2378 ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดมหาธาตุท่าพระจันทร์ กรุงเทพ ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมเรื่อยมาและเข้าสอบเปรียญ 1-2 ถึงเปรียญ 9 ใน พ.ศ. 2388 และได้อุปสมบทเป็นนาคหลวงในสมัยรัชกาลที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2388 ปีเดียวกัน

ต่อมาเมือพระองค์ด้วงได้ครองราชย์สมบัติในกัมพูชาได้นิมนต์พระภิกษุเที่ยงไปสืบศาสนาในกัมพูชาในกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2393 ท่านได้เลื่อนสมณศักดิ์จนได้เป็นพระสังฆราชเมื่อ พ.ศ. 2402 ท่านมีบทบาทในการบูรณะวัดโบราณ และสร้างวิหารพระแก้วมรกต และสร้างวัดเพิ่มเติมขึ้น ท่านสิ้นพระชนม์เมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2426

อ้างอิง
-------

* ศานติ ภักดีคำ. เขมรสมัยหลังพระนคร. กทม. มติชน. 2556 หน้า 58 - 59
**นายชินชัย แก้วเรือน** เป็นนักร้องเพลงพื้นบ้าน ชาวจังหวัดลำพูน และเป็นอดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคเพื่อนเกษตรไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย

ประวัติ
-------

นายชินชัย แก้วเรือน เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2498 ที่จังหวัดลำพูน จบการศึกษาสาขาพระพุทธศาสนา จากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

การทำงาน
--------

### นักร้อง

นายชินชัย เป็นนักร้องเพลงพื้นเมืองของภาคเหนือ ในสำเนียงท้องถิ่นจังหวัดลำพูน บทเพลงที่มีชื่อเสียงได้แก่ แอ่วปอยหลวงวังสะแกง กระเทยดง ฯลฯ

### งานการเมือง

ชินชัย แก้วเรือน ได้เข้ามาทำงานการเมืองท้องถิ่น เป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีวิชัย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน ในระบบสัดส่วน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดลำพูน เขต 1 สังกัดพรรคเพื่อนเกษตรไทย หมายเลข 39 แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้งเช่นเดียวกับครั้งที่ผ่านมา และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาธิปไตย ซึ่งเป็นการเลือกตั้งที่มีผู้สมัครเพียง 2 คน อีกคนคือ นายรังสรรค์ มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย

ในปี พ.ศ. 2561 เขาย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อธรรม ซึ่งมีนายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ เป็นหัวหน้าพรรค

นายชินชัย เป็นหนึ่งในแกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ จังหวัดลำพูน

เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดลำพูนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  เซอร์ไพรส์! เพื่อธรรม โหวต 'สมพงษ์ อมรวิวัฒน์' นั่งหัวหน้าพรรค!
2. ↑  การบูรณาการการครองใจคนตามแนวทางพระพุทธศาสนา
3. ↑  "สิ้นแล้ว "สมบูรณ์ บุญโรจน์" ศิลปินล้านนา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-20. สืบค้นเมื่อ 2021-01-15.
4. ↑  ลำพูน'� จับสึกพระชื่อดังลำพูน-เชียงใหม่ ตั้งวงเล่นไฮโล์ "ปิตุชัย" เชื่อหลักฐานมัดแน่น[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "รายชื่อผู้สมัคร ส.ส.แบบสัดส่วน" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2007-12-22. สืบค้นเมื่อ 2012-08-05.
6. ↑  ระบบงานเลือกตั้ง[*ลิงก์เสีย*]
7. ↑  "แกนนำเสื้อแดงลำพูนเข้ามอบตัวคดีปิดถนน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-23. สืบค้นเมื่อ 2012-08-05.
8. ↑  "ผลการนับคะแนนของสส.แบบแบ่งเขตในแต่ละจังหวัด". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-21. สืบค้นเมื่อ 2021-01-15.
**หม่อมเจ้าองุ่น นรินทรางกูร** เป็นพระธิดาในสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ และเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี ต้นราชสกุล นรินทรางกูร สมเด็จพระพี่นางพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

พระประวัติ
----------

หม่อมเจ้าองุ่น นรินทรางกูร เป็นพระธิดาในสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ เมื่อเจริญชันษาขึ้น ได้เข้ามารับราชการในพระบรมมหาราชวัง

ในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เกิดเหตุพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นศรีสุเรนทร์ทิ้งบัตรสนเท่ห์จนต้องพระอาญาแผ่นดิน ถูกประหาร หลังจากชำระความกรมหมื่นศรีสุเรนทร์แล้ว เกิดมีผู้ทิ้งหนังสือในพระบรมมหาราชวัง หยาบช้าถึงองค์พระเจ้าแผ่นดิน จึงทรงโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นตุลาการพิจารณาให้ค้นลายมือเจ้านาย แลเจ้าจอมทุกเรือนเอามาสอบกับหนังสือทิ้ง

จากการค้นทุกตำหนักทุกเรือนเมื่อเกิดความหนังสือทิ้งของพระองค์เจ้ากระษัตรี เลยจับเพลงยาวนายช้อยได้ที่เรือน หม่อมเจ้าองุ่น ในกรมหลวงนรินทร์รณเรศ (สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี สมเด็จพระพี่นางพระองค์ใหญ่ ในรัชกาลที่ 1 เป็นต้นราชสกุลนรินทรางกูร ณ อยุธยา)ถิ่นฐานอยู่ต้นแม่น้ำสะแกกรัง อุทัยธานี 

ครั้งนั้นจับเรื่องชู้สาวในพระราชวัง ผิดกฎมณเฑียรบาลได้อีกหลายราย โปรดเกล้าฯให้ลงพระราชอาญาประหารชีวิต ตั้งแต่พระองค์เจ้ากระษัตรี หม่อมเจ้าองุ่น และหญิงชายอีก 8 คน เฉพาะพระองค์เจ้ากระษัตรี นั้น ให้ทุบด้วยท่อนจันทน์ตามราชประเพณี

พงศาวลี
-------

| พงศาวลีของหม่อมเจ้าองุ่น นรินทรางกูร |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 8. พระยากลาโหมราชเสนา (สาย) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. พระอินทรรักษา (เสม) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 20. พระยาราชนิกูล (ทองคำ) |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 10. สมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 5. สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 11. พระอัครชายา (หยก) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 1. **หม่อมเจ้าองุ่น นรินทรางกูร** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  จุลลดา ภักดีภูมินทร์, *สกุลไทย* ฉบับที่ 2428 ปีที่ 47 ประจำวันอังคารที่ 1 พฤษภาคม 2544
**ตระกูลสารสิน** (อังกฤษ: Sarasin family) ตระกูลนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนที่ร่ำรวย ซึ่งได้ปูทางสู่ความร่ำรวยและความสำเร็จระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 สมาชิกหลายคนในตระกูลได้เข้ารับราชการและเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญในการก่อตั้ง บริษัท ไทยน้ำทิพย์ จำกัด ซึ่งตระกูลสารสินยังคงเป็นเจ้าของร่วมและบริหารอยู่จนถึงทุกวันนี้ สถานะของตระกูลสารสินได้ถูกบันทึกโดยนักประวัติศาสตร์ไทยหลายคนว่าเป็นต้นแบบที่ประสบความสำเร็จของชาวจีนอพยพในประเทศไทยระหว่าง คริสต์ศตวรรษที่ 19 และ คริสต์ศตวรรษที่ 20 และในปัจจุบันผู้สืบเชื้อสายในตระกูลนี้ได้มีบทบาท อำนาจ และอิทธิพล ทั้งทาง เศรษฐกิจ และ การเมือง ของไทย

สมาชิกในตระกูลที่สำคัญ
----------------------

สมาชิกของตระกูลที่สำคัญอาทิอดีตนายกรัฐมนตรีของไทยและอดีตเลขาธิการองค์การ ซีโต้ พจน์ สารสิน, อดีตรองนายกรัฐมนตรีและนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล พงส์ สารสิน, อดีต อธิบดีกรมตำรวจ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พลตำรวจเอก เภา สารสิน, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและอดีต ราชเลขาธิการ อาสา สารสิน, พาที สารสิน บุตรชายของ อาสา อดีต ซีอีโอ ของ นกแอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ramalingam, Albert (11 August 1987). "The Powerful Sarasin Family of Thailand". *The Straits Times*.
2. ↑  "The Cabinet". Cabinet.thaigov.go.th. สืบค้นเมื่อ 2011-12-03.
3. ↑  Thai Airways, Tiger And Nok May Face Political Headwinds
**ซับบิทูมินัส** (อังกฤษ: sub-bituminous coal) เป็นถ่านหินคุณภาพต่ำชนิดหนึ่ง มีอายุน้อย คาดว่ามีอายุทับถมประมาณ 251 ล้านปี มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ 35%-45% หากแบ่งตามคุณภาพแล้วซับบิทูมินัสจะมีคุณภาพดีกว่าลิกไนต์แต่ต่ำกว่าบิทูมินัสที่มีคุณภาพดีที่สุดเป็นอันดับสอง ส่วนมากซับบิทูมินัสจะนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงในโรงไฟฟ้าพลังงานฟอสซิล

คุณสมบัติ
---------

ซับบิทูมินัสมีสีน้ำตาลเข้มจนถึงสีดำอ่อน มีทั้งที่เป็นแบบผิวด้านและผิวมัน เนื้ออ่อนร่วนและเนื้อแข็ง มีความชื้นอยู่ที่ 15-30% ต่อมวล สร้างความร้อนได้ตั้งแต่ 19.3 ถึง 26.7 เมกะจูล/กก. ด้วยการที่มีความหน่าแน่นต่ำและมีความชื้นสูงทำให้บางครั้งจะเกิดการสลายตัวและติดไฟได้เองเมื่อวางทิ้งไว้ในที่เปิดโล่ง กระบวนการนี้เรียกว่าการเผาไหม้เกิดเอง (ถ่านหินทำปฏิกิริยากับออกซิเจนเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน เมื่อความร้อนสะสมตัวมากเข้าในถ่านหินก็จะเกิดการลุกไหม้ขึ้น)

แหล่งสำรอง
----------

ในสหรัฐสามารถพบซับบิทูมินัสได้มากบริเวณ ลุ่มน้ำพาวเดอร์ในไวโอมิง ส่วนในประเทศไทยพบมากในเหมืองแม่เมาะ จังหวัดลำปาง

การใช้ประโยชน์
--------------

เนื่องจากซับบิทูมินัสมีกำมะถันน้อยกว่า 1% ของมวล ทำให้เป็นทางเลือกหนึ่งของโรงงานไฟฟ้าที่ต้องการที่จะลดการปล่อยซัลเฟอร์ไดออกไซด์สู่ชั้นบรรยากาศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Guide NT. (2562).ถ่านหิน. เก็บถาวร 2020-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน*ทรูปลูกปัญญา*. สืบค้นเมื่อ:31 มีนาคม พ.ศ. 2564
2. ↑  "Coal explained - U.S. Energy Information Administration (EIA)". *www.eia.gov*. สืบค้นเมื่อ 2020-09-26.
3. ↑  ศูนย์การเรียนรู้วิทยาศาสตร์โลกและดาราศาสตร์. ถ่านหิน เก็บถาวร 2021-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นเมื่อ:31 มีนาคม พ.ศ. 2564
4. ↑  มหาวิทยาลัยมหิดล. ทรัพยากรธรรมชาติ. สืบค้นเมื่อ:31 มีนาคม พ.ศ. 2564
5. ↑  จรินทร์ ชลไพศาล. สถานการณ์และแนวโน้มถ่านหินของโลกและของไทย. สืบค้นเมื่อ:31 มีนาคม พ.ศ. 2564
**ท่านหญิงคาซูงะ** (ญี่ปุ่น: 春日局; โรมาจิ: *Kasuga no Tsubone*) หรือชื่อจริงว่า **ไซโต ฟูกุ** (ญี่ปุ่น: 斎藤福; โรมาจิ: *Saitō Fuku*; พ.ศ. 2122 — 26 ตุลาคม พ.ศ. 2186) เป็นสุภาพสตรีจากตระกูลซะมุไรที่มีชื่อเสียงแห่งยุคอะซุชิโมะโมะยะมะจนถึงยุคเอะโดะ และเป็นนางนมของโทะกุงะวะ อิเอะมิสึ โชกุนรัฐบาลเอะโดะ

ประวัติ
-------

ท่านหญิงคาซูงะเกิดในตระกูลซะมุไรที่มีชื่อเสียง เป็นธิดาของไซโต โทะชิมิสึ ผู้ติดตามของอะเกะชิ มิสึฮิเดะ ส่วนมารดาเป็นธิดาของอินะบะ โยะชิมิชิ

เธอสมรสกับอินะบะ มะซะนะริ มีบุตรด้วยกันสามคน หนึ่งในนั้นคืออินะบะ มะซะกะสึ นอกจากนี้ยังรับอุปการะฮตตะ มะซะโตะชิ บุตรของฮตตะ มะซะโมะริ ผู้เป็นที่ปรึกษาของโชกุนอิเอะยะซุ ที่ต่อมาท่านหญิงคะซุงะได้เป็นนางนมของโทะกุงะวะ อิเอะมิสึ และรับบรรดาศักดิ์เป็นนางในชั้นสูง (ญี่ปุ่น: 大奥; โรมาจิ: *Ōoku*) สูงศักดิ์ยิ่งกว่าสตรีนางใดในปราสาทเอะโดะ

ในปี 2172 เธอเข้าเฝ้าจักรพรรดิ ณ ราชสำนักเคียวโตะ และมีพระกรุณาโปรดเกล้าเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นกรณีพิเศษเป็นนางในชั้นสูงขั้นที่สอง และถูกเรียกอย่างยกย่องว่า *ท่านหญิงคะซุงะ* มาแต่นั้น

ท่านหญิงคาซูงะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2186 มีพิธีปลงศพ ณ วัดริงโช บุงเกียว กรุงโตเกียว ภายในวัดดังกล่าวได้เก็บรักษาภาพของเธอที่วาดโดยคะโน ทังยู ส่วนย่านคะซุงะในเขตบุงเกียวก็ตั้งตามนามของเธอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Murdock, James. (1996) *A History of Japan,* p. 3.

บรรณานุกรม
----------

* Murdock, James. (1996) *A History of Japan.* London: Routledge.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jotei: Kasuga no tsubone at IMDB
* Lady Kasuga (1990) at omegle

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| นานาชาติ | 
* FAST
* ISNI
* VIAF

 |
| ประจำชาติ | 
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น

 |
| อื่น ๆ | 
* IdRef

 |
**อ็อทโท โยฮัน อันโทน สกอร์ทเซนี** (เยอรมัน: *Otto Johann Anton Skorzeny*; 12 มิถุนายน 1908 – 5 กรกฎาคม 1975) เป็นทหารชาวออสเตรียในหน่วยเอ็สเอ็ส ดำรงตำแหน่งยศเป็นโอเบอร์ชตวร์มบันฟือเรอร์ (พันโท) ในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงสงคราม เขาได้มีส่วนร่วมในการปฏิบัติการ รวมทั้งภารกิจช่วยเหลือในการปลดปล่อยเบนิโต มุสโสลินี ผู้นำเผด็จการฟาสซิสต์อิตาลี ออกจากการถูกคุมขัง สกอร์ทเซนีได้นำปฏิบัติการไกรฟ์ซึ่งทหารเยอรมันได้แทรกซึมเข้าไปในแนวข้าศึกโดยใช้ภาษาและเครื่องแบบของฝ่ายข้าศึก สำหรับเรื่องนี้ เขาได้ถูกตั้งข้อหากล่าวหาจากศาลทางทหารที่ดัคเคาจากการละเมิดอนุสัญญานครเฮก ฉบับ ค.ศ. 1907 แต่ได้รับการปล่อยตัว ในช่วงท้ายสงคราม เขาได้มีส่วนร่วมในขบวนการทหารกองโจรคือ หน่วยมนุษย์หมาป่า

สกอร์ทเซนีได้หนีออกจากค่ายกักขังในปี 1948 ได้หลบซ่อนตัวอยู่ในฟาร์มที่ไบเอิร์นเป็นเวลา 18 เดือน จากนั้นเขาก็ได้ใช้เวลาอยู่ในกรุงปารีสและซัลทซ์บวร์คก่อนที่จะไปตั้งถิ่นฐานที่ประเทศสเปน ในปี 1953 เขาได้กลายเป็นที่ปรึกษาทางการทหารแก่ประธานาธิบดีมุฮัมมัด นะญีบ แห่งสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ และได้รับการคัดเลือกเป็นบุคลากรจากอดีตเจ้าหน้าที่ในหน่วยเอ็สเอ็ส-เวร์มัคท์ในการฝึกกองทัพอียิปต์ คอยให้คำแนะนำแก่ประธานาธิบดีญะมาล อับดุนนาศิร ในปี 1962 สกอร์ทเซนีได้รับเลือกจากสายลับมอสซาดให้มาปฏิบัติงานในหน่วยงานราชการ เขาได้ใช้เวลาอยู่ในประเทศอาร์เจนตินา ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้แก่ประธานาธิบดีฆวน เปรอน และเป็นองครักษ์ให้แก่เอบา เปรอน สกอร์ทเซนีเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 1975 ที่กรุงมาดริดในวัย 67 ปี

อ้างอิง
-------

* Crutchley, Peter (December 30, 2014). "How did Hitler's scar-faced henchman become an Irish farmer?". BBC. Retrieved December 25, 2016.
* Otto Skorzeny, My Commando Operations: The Memoirs of Hitler's Most Daring Commando, p. 40
* "IU Southeast : Indiana University Southeast". Homepages.ius.edu. Retrieved 2016-12-25.
* Foley, Charles (1999). Commando Extraordinary: Otto Skorzeny. Cassel. p. 30. ISBN 0-304-35080-X.
* Wagner, Dieter; Gerhard Tomkowitz (1971). Anschluss: The Week Hitler Seized Vienna. St. Martin's Press. p. 170.
ระวังสับสนกับ แมลงภู่ หรือ หอยแมลงภู่

**ปลาชะโด** เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Channa micropeltes* อยู่ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยมีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร หรือ 1.5 เมตร น้ำหนักถึง 20 กิโลกรัม มีรูปร่างลำตัวค่อนข้างกลมยาว พื้นลำตัวสีน้ำตาลอมเขียว มีลายประสีดำกระจายทั่วตัว ภายในปากมีฟันแหลมคม เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีสีลำตัวเป็นสีน้ำตาลและมีแถบสีดำ, ส้ม และเหลืองพาดตามความยาวลำตัว 2 แถบ บริเวณหางสีแดงสด เมื่อเริ่มโตขึ้นมาสีและลายจะเริ่มจางหายไปกลายเป็นสีเขียวอมน้ำตาลคล้ายสีของเปลือกหอยแมลงภู่แทน

โดยการที่สีของปลาเปลี่ยนไปตามวัยนี้ ปลาชะโดจึงมีชื่อเรียกต่างออกไปตามวัย เมื่อยังเป็นลูกปลาจะถูกเรียกว่า "ลูกครอก" หรือ "ชะโดป๊อก" เมื่อโตเต็มที่แล้วจะถูกเรียกว่า "ชะโดแมลงภู่" ตามสีของลำตัว หากสีดำจะเรียกว่า "ชะโดถ่าน"

นอกจากจะเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้แล้ว ยังมีอัตราการเจริญเติบโตเร็วที่สุดในวงศ์ปลาช่อน และยังมีอุปนิสัยดุร้ายมากที่สุดด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูผสมพันธุ์ปลาตัวผู้ซึ่งเป็นผู้ดูแลไข่และลูกอ่อน จะกัดและทำร้ายสัตว์ทุกชนิดที่ผ่านเข้ามาใกล้รัง ไม่เว้นแม้กระทั่งมนุษย์ จึงมักมีผู้ถูกปลาชะโดกัดทำร้ายบ่อย ๆ ในช่วงนี้ ฤดูผสมพันธุ์ของปลาชะโดจะมีขึ้นในเดือนกรกฎาคม-กันยายน รังมีการตีแปลงใกล้ชายฝั่ง เรียกว่า "ชะโดตีแปลง" 

เป็นปลาที่พบได้ทุกภาคของประเทศ และพบในประเทศใกล้เคียงเช่น มาเลเซีย, อินโดนีเชีย ตอนใต้ของจีน และประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ด้วย

ปลาชะโดมีการเลี้ยงใต้ผิว ดาวอังคาร จึงถือว่าเป็นเอเลี่ยนสปีชีส์

และการค้าขายในอวกาศเป็นที่นิยมมาก นอกจากเป็นปลาเศรษฐกิจแล้ว ยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาชะโดอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Allen, D. (2012). "*Channa micropeltes*". *IUCN Red List of Threatened Species*. **2012**: e.T172432A1342060. doi:10.2305/IUCN.UK.2012-1.RLTS.T172432A1342060.en. สืบค้นเมื่อ 23 December 2019.
2. ↑  หน้า 7 วิทยาการ-เกษตร, *ชะโด...ป่ำปั๊มสิงคโปร์ เลี้ยงบ้านเราคนไทยไม่ได้ชิม* โดย ชาติชาย ศิริพัฒน์. **ไทยรัฐ**ปีที่ 69 ฉบับที่ 21927: วันศุกร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 แรม 2 ค่ำ เดือน 3 ปีระกา
3. ↑  ชวลิต วิทยานนท์. *ปลาน้ำจืดไทย*. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์, 2544. 116 หน้า. หน้า 99. ISBN 974-475-655-5 ข้อผิดพลาดพารามิเตอร์ใน {{ISBN}}: checksum

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Channa micropeltes***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาชะโด

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Channa micropeltes ที่วิกิสปีชีส์
**ฤดูกาล 1994-95** เป็นฤดูกาลที่ 3 ของสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในพรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่ 3 ติดต่อกันในลีกสูงสุด

ฤดูกาลนี้สโมสรคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยแรก สิ้นสุด 81 ปีที่พวกเขาปราศจากแชมป์ลีกอังกฤษตั้งแต่ฤดูกาล 1913–14 พวกเขาจบลงด้วยช่องว่าง 1 แต้มเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แบล็กเบิร์นนำเป็นจ่าฝูงเกือบทั้งฤดูกาล แต่ความพ่ายแพ้ 1–2 ต่อสโมสรเก่าของเคนนี แดลกลีชอย่างลิเวอร์พูลที่แอนฟีลด์ในวันสุดท้ายของฤดูกาลดูเหมือนจะคุกคามความหวังในการลุ้นแชมป์ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดทำได้เพียงเสมอกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด 1–1 ความฝันของแจ็ก วอล์กเกอร์เป็นจริงแล้ว; ภายในเวลา 5 ปีของการซื้อสโมสร เขาพาสโมสรจากการต่อสู้ดิ้นรนในดิวิชั่น 2 (เดิม) ไปสู่แชมป์ลีกสูงสุดของอังกฤษ

ตกรอบก่อนกำหนดจากลีกคัพ, เอฟเอคัพ และยูฟ่าคัพ ให้กับลิเวอร์พูล, นิวคาสเซิลยูไนเต็ด และเทรลเลบอร์กตามลำดับทำให้แบล็คเบิร์นหงุดหงิดในฤดูกาล 1994–95 แต่กลับกลายเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเนื่องจากพวกเขาสามารถมุ่งความสนใจไปที่การลุ้นตำแหน่งแชมป์ลีก

เคนนี แดลกลีชคว้ารางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพรีเมียร์ลีกจากการนำแบล็คเบิร์นไปสู่ความสำเร็จ แอลัน เชียเรอร์คว้าทั้งรางวัลรองเท้าทองคำจากการทำ 34 ประตูจากทั้งหมด 80 ประตูในลีกของแบล็คเบิร์น และรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอ ซึ่งได้รับการเสนอชื่อโดยเพื่อนร่วมอาชีพของเขา ทิม ฟลาวเวอร์ส, แกรม เลอ โซ, โคลิน เฮนดรี, ทิม เชอร์วูด, คริส ซัตตัน และเชียเรอร์ ต่างก็ติดทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Blackburn Rovers: The inside story of a remarkable Premier League triumph". *BBC Sport*. 14 May 2020. สืบค้นเมื่อ 14 May 2020.
2. ↑  "Blackburn Rovers winning the Premier League might never be surpassed". *The Telegraph*. สืบค้นเมื่อ 30 November 2017.
3. ↑  "Premier League 1995 (1994-95)". *www.11v11.com*.
**ภาษาเปอร์เซียของชาวยิว** (Judæo-Persian)หรือ **ภาษายีดี** (Jidi; IPA: /ʤiːdiː/) เป็นภาษาเปอร์เซียที่พูดโดยชาวยิวที่อาศัยอยู่ในอิหร่าน และเอกสารภาษาเปอร์เซียของชาวยิวที่เขียนด้วยอักษรฮีบรู ถ้ามองในมุมกว้าง ภาษานี้จะรวมสำเนียงทั้งหมดของภาษาเปอร์เซียที่ใช้โดยชาวยิวในจักรวรรดิเปอร์เซีย ในมุมที่แคบลง ภาษานี้หมายถึงสำเนียงที่พูดในเตหะราน

คำภาษาเปอร์เซียในภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิก
-----------------------------------------

หลักฐานแรกที่บ่งถึงการเข้ามาของคำในภาษาเปอร์เซียและเข้าสู่ภาษาในอิสราเอลพบในไบเบิล ภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกมีคำเฉพาะจากภาษาเปอร์เซียเป็นจำนวนมาก ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในจักรวรรดิอาแคมินิด หลังจากสิ้นสุดราชวงศ์นี้ไป 500 ปี เกิดการแพร่กระจายของชาวยิว การใช้ภาษาเปอร์เซียของชาวยิวในตะวันออกเป็นเช่นเดียวกับการใช้ภาษากรีกของชาวยิวในตะวันตก ภาษาเปอร์เซียจึงเป็นภาษาสำคัญของชาวยิวในบาบิโลเนีย ชาวยิวเหล่านี้ไม่มีสิทธิ์ในการพูดภาษาอราเมอิกและจะใช้ภาษาฮียรูหรือภาษาเปอร์เซีย การใช้ภาษาอราเมอิกของชาวยิวจะพบในอิสราเอล ดังนั้น จึงมีคำภาษาเปอร์เซียในทัลมุดของบาบิโลเนีย ส่วนตาร์คุมที่ใช้ภาษาอราเมอิกจะพบศัพท์ภาษาเปอร์เซียน้อยมาก

วรรณคดี
-------

มีกวีนิพนธ์ทางศาสนาที่ใช้ภาษาเปอร์เซียของชาวยิว ใกล้เคียงกับกวีนิพนธ์ในภาษาเปอร์เซียคลาสสิก

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภาษาเปอร์เซียของชาวยิว ที่ *Ethnologue* (18th ed. 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)

ข้อมูล
------

* Judæo-Persian (from the 1906 Public Domain Jewish Encyclopedia)
* Vera Basch Moreen (tr. and ed.), *In Queen Esther's Garden: An Anthology of Judeo-Persian Literature* (Yale Judaica): Yale 2000, ISBN 978-0-300-07905-0
* Moreen, Vera B. "The Legend of Adam in the Judeo-Persian Epic" Bereshit [Nāmah]"(14th Century)." Proceedings of the American Academy for Jewish Research. American Academy of Jewish Research, 1990.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Jewish dialect of Isfahan[*ลิงก์เสีย*]
* Judæo-Persian literature (from Jewish Encyclopedia)
* Ethnologue's Dzhidi page
* Article from Jewish Languages site เก็บถาวร 2018-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

|  |  |
| --- | --- |
| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน: ประจำชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย

 |
}}

***Blue Again*** (ไทย: บลู อะเกน)เป็นภาพยนตร์ไทยอิสระแนวดราม่า เขียนบทและกำกับภาพยนตร์ โดย ฐาปณี หลูสุวรรณ ได้รับเลือกให้ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน ครั้งที่ 27 ประเทศเกาหลีใต้ โดยเข้าประกวดในสาย New Currents Award (สำหรับผู้กำกับภาพยนตร์หน้าใหม่) ซึ่งเป็นสายประกวดหลักของเทศกาลภาพยนตร์นี้ 

หลังจากนั้นได้เข้าฉายแบบจำกัดโรงภาพยนตร์ในประเทศไทย เฉพาะที่โรงภาพยนตร์เฮ้าส์สามย่าน|, เอสเอฟ ซีเนม่า(เฉพาะสาขาเซ็นทรัลเวิลด์และเชียงใหม่) , โรงภาพยนตร์ลิโด้ และ Doc Club and Pub

เรื่องย่อ
---------

บนโลกที่ไม่ได้ใจดีกับเราเท่าไหร่ ‘เอ’ (ตะวัน จริยาพรรุ่ง) หญิงสาวลูกครึ่งอีสาน-ตะวันตก จากหมู่บ้านคาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในไทย เธอดิ้นรนเข้ามาเรียนออกแบบแฟชั่นในกรุงเทพฯ โดยหวังว่าจะสามารถชุบชีวิตโรงย้อมครามของครอบครัวที่กําลังจะตาย

‘แพร’ (อสมาภรณ์ สมัครพันธ์) เพื่อนสนิทคนแรกในมหาวิทยาลัยถูกดึงดูดเข้ามาอยู่ในวงโคจรของเธอ ด้วยต้นทุนทางสังคมและความฝันที่คล้ายกัน ในขณะที่ เอพยายามปกป้องความฝันของตัวเอง ไปพร้อมๆ กับถักทอความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเอาไว้ แต่เหมือนเส้นด้ายกลับจะขาดลง

‘สุเมธ’ (ศรัณย์เมศ รัตนพงษ์) เพื่อนรักคนเดียวในวัยเด็กผู้เป็นเซฟโซน ก็ได้กลับมาในวงโคจรของเธออีกครั้งในค่ำคืนวันคริสต์มาสตามสัญญา แต่มันยิ่งกลับทําให้เอตั้งคําถามกับตัวเองว่า ‘บนโลกนี้...ที่ตรงไหนคือที่ของเธอจริงๆ’

อ้างอิง
-------

1. ↑  "SF Cinema".
2. ↑  "ภาพยนตร์ไทย Blue Again กำกับโดย ฐาปณี หลูสุวรรณ ได้เข้าชิงสาขา New Currents เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน ครั้งที่ 27". *The Standard*. 2022-08-10.
3. ↑  "1 เรื่องย่อ กับ 5 ภาพนิ่ง จากภาพยนตร์เรื่อง Blue Again". *หน้าเพจเฟซบุ๊คของผู้กำกับฯ*. 2022-11-19.
4. ↑  "Doc Club and Pub". 2022-11-19.
**เฟเดริโก คาตูไบ** (Federico Catubay)นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2523 ที่ เมืองลาบาโซน จังหวัดซัมบัวงาเหนือ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 11) เสมอ 3 แพ้ 14

ประวัติ
-------

คาตูไบขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน โอลิกาโร อมเปีย จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้น มาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 จากนั้นไปชกชนะคะแนน โย ซัมชอยและยูรา ดิมาร์ ที่เกาหลีใต้ และขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค เจอรี่ ปาฮายาไฮ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง จากนั้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทที่ว่างที่ออสเตรเลียเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 3 แล้วมาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 7 ต่อมา คาตูไบไปชกชนะน็อค มาซายูกิ ฟูจิกาเกะ ยก 10 ที่ญี่ปุ่น แล้วจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทที่ว่าง แพ้คะแนน โนริยูกิ โคมัตสึ เมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา เมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชิงแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่าง แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 12 เมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2550 นอกจากนั้น คาตูไบเคยชกชนะคะแนน นรินทร์เดช ศักดิ์ชาตรี และชนะน็อค ศิริชัย เอกชุมพล ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2551 ที่ ฟิลิปปินส์ 

คาตูไบมีโอกาสชิงแชมป์ระดับภูมิภาคอีก 3 ครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งหมด คือ ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แพ้คะแนนสด ปูนนกอินทรียิมเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ชิงแชมป์ WBO เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน แองกี แองโกตา และชิงแชมป์เยาวชน WBO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค ดาเนียล โรซาส ยก 6 และขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBF อีก 2 ครั้ง ใน พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน ฮวน อัลเบอร์โต โรซาส และใน พ.ศ. 2553 แพ้คะแนน โรดรีโก เกอร์เรโร หลังจากที่ชกแพ้โรซัสแล้ว คาตูไบก็แขวนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2548 - 2550)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ที่ราชบุรี
	+ ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2547 แพ้คะแนน สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 3 ที่ ออสเตรเลีย
	+ ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 กรกฎาคม 2548 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 7 ที่ อุตรดิตถ์
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2548 แพ้คะแนน โนริยูกิ โคมัตสึ ที่ โอซาก้า ญี่ปุ่น
	+ ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 31 กรกฎาคม 2552 แพ้คะแนน สด ลูกหนองยางทอย ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 1 พฤษภาคม 2554 แพ้คะแนน แองกี แองโกตา
	+ ชิงแชมป์เยาวชน WBO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 กรกฎาคม 2554 แพ้น็อค ดาเนียล โรซาส ยก 6

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2014-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**อันเดรอัส เบรเมอ** (เยอรมัน: *Andreas Brehme*; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 – 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวเยอรมัน ในทีมชาติ เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากการยิงประตูชัยให้เยอรมนีในฟุตบอลโลก 1990 รอบชิงชนะเลิศที่เจอกับอาร์เจนตินาจากการยิงลูกโทษในนาทีที่ 85 เบรเมอเล่นให้กับหลายทีมในเยอรมนี และยังเคยเล่นในอิตาลีและสเปนด้วย

เบรเมอเป็นฟุลแบ็กสารพัดประโยชน์ สามารถเล่นได้ทุกตำแหน่งทั้งสองด้านของสนาม ทั้งฟุลแบ็กหรือวิงแบ็ก และยังสามารถเล่นเป็นกองกลางตัวรับได้ด้วย และเป็นที่รู้จักจากความสามารถในการจ่ายบอล, ถนัดทั้งสองเท้า, และความแม่นยำในการยิงฟรีคิก การยิงลูกโทษและการยิงอันทรงพลัง

ระดับสโมสร
----------

อันเดรอัส เบรเมอเกิดที่ฮัมบวร์ค และเริ่มอาชีพของเขากับทีม HSV Barmbek-Uhlenhorst ในท้องถิ่น

เบรเมอลงเล่นให้แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ถึง 1986 ก่อนที่จะย้ายไปไบเอิร์นมิวนิก ซึ่งเขาเล่นตั้งแต่ ค.ศ. 1986 ถึง 1988 และคว้าแชมป์บุนเดิสลีกาใน ค.ศ. 1987 หลังจากนั้น เขาย้ายไปร่วมทีมอินเตอร์มิลาน โดยเล่นที่นั่นตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ถึง 1992 ร่วมกับเพื่อนร่วมทีมชาติอย่าง โลทาร์ มัทเทอุส และเยือร์เกิน คลีนส์มัน และคว้าแชมป์เซเรียอาใน ค.ศ. 1989 และยังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นแห่งปีอีกด้วย และคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพใน ค.ศ. 1991 เบรเมอลงเล่นในฤดูกาล 1992–93 กับเรอัลซาราโกซาในลาลิกาหลังออกจากอินเตอร์มิลาน ก่อนที่จะกลับมาเยอรมนีอีกครั้งใน ค.ศ. 1993 เพื่อเล่นให้กับไคเซิร์สเลาเทิร์นอีกครั้ง เขาคว้าแชมป์เดเอ็ฟเบ-โพคาลกับสโมสรใน ค.ศ. 1996 แม้ว่าพวกเขาจะตกชั้นในช่วงฤดูกาลเดียวกันก็ตาม อย่างไรก็ตาม เบรเมอยังคงอยู่กับทีมเมื่อพวกเขาตกชั้น โดยมีบทบาทสำคัญในการเลื่อนชั้นของทีมทันทีในฤดูกาลถัดมา หลังจากคว้าแชมป์บุนเดสลีกากับสโมสรใน ค.ศ. 1998 เบรเมอก็เลิกเล่นฟุตบอลอาชีพหลังจากลงเล่นไป 301 นัด

เสียชีวิต
---------

เบรเมอเสียชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดเต้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ขณะอายุ 63 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Bundesliga: Weltmeister Andi Brehme ist tot – Notruf um 23.30 Uhr!". *bild.de* (ภาษาเยอรมัน). 20 February 2024. สืบค้นเมื่อ 20 February 2024.
2. ↑  Cudworth, Toby (20 February 2024). "Germany World Cup hero Andreas Brehme dies aged 63". *90 Min*. สืบค้นเมื่อ 20 February 2024.
'**สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา'** เป็นหนังสือการ์ตูนที่แทรกเรื่องราวเกี่ยวกับประเทศต่างในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือว่าอาเซียน การ์ตูนเรื่องนี้อยู่ในเครือของสำนักพิมพ์อีคิวพลัส โดยมีเนื้อเรื่องหลัก และ อี.คิว.พลัส Cross Over

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

นับตั้งแต่โบราณกาลมนุษย์มีความเชื่อเรื่องสิ่งที่เหนือธรรมชาติที่เรียกว่า "ภูต" มนุษย์กับภูตต่างผูกพันและอยู่ร่วมกันเสมอมา แต่เมื่อเวลาผ่านไปความสัมพันธ์นั้นก็เริ่มเสื่อมถอยลง และวิถีชีวิตของมนุษย์ก็เริ่มคุกคามภูตมากขึ้นทุกที ด้วยเหตุนี้มนุษย์กลุ่มหนึ่งจึงร่วมมือกันจัดตั้งหน่วยงานลับที่เรียกว่า "กระทรวงการภูต" เพื่อรักษาความสัมพันธ์กับเหล่าภูตสืบไป รหัส 700 **เวนะ วีรเวร** เจ้าหน้าที่กระทรวงการภูตจึงต้องออกปฏิบัติภารกิจ

ตัวละครหลัก
-----------

* **เวนะ วีรเวร** รหัส 700 เจ้าหน้าที่กระทรวงการภูต มีนิสัยขี้เก๊ก ผู้พกพาความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ชอบสร้างปัญหาตลอดจนโรเซ่ต้องปวดหัว

* **โรเซ่ ลี** รหัส 711 เจ้าหน้าที่ควบคุมภารกิจ หน้าที่หลักตอนนี้คือคอยดูแลการปฏิบัติภารกิจของเวนะ

* **ไอวี่ ลี** รหัส 712 เป็นน้องสาวของโรเซ่ สายลับคู่หูของเวนะ เก่งกาจในศิลปะป้องกันตัวทุกแขนง นิสัยขี้วีน ใจร้อน ชอบคิดว่าเวนะเป็นตัวเกะกะตอนปฏิบัติภารกิจ ปรากฏตัวครั้งแรกตอนที่ 4

#### รายชื่อตอน

1.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 1 ตอน ภูตพญานาคแม่น้ำโขงโยงสัมพันธ์ไทยลาว

2.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 2 ตอน ห้ามทัพภูตยักษ์แห่งมหาปราสาทหินกัมพูชา

3.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 3 ตอน ดวลดาบภูตเรือยักษ์ พิทักษ์เมืองท่ามาเลเซีย

4.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 4 ตอน ตำนานศึกยักษาแห่งมหานครหลวงไทย

5.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 5 ตอน ยั้งศึกเทพเทพี ด้วยวิถีหุ่นเวียดนาม

6.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 6 ตอน กริชพญาครุฑกับแผนสยบแม่มดอินโดนีเซีย

7.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 7 ตอน ดับไฟคลังน้ำมัน เพลิงผลาญหมู่บ้านน้ำบรูไน

8.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 8 ตอน หยุดแผนล้างแดนเจดีย์เมียนมาร์ ด้วยห้าพลังพุทธศักดิ์สิทธิ์

9.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 9 ตอน รวมพลังสายลับภูต ปกป้องหมู่เกาะฟิลิปปินส์

10.สายลับซูเปอร์เก๊ก ภูตอาเซียนซูเปอร์ฮา 10 ตอน หยุดเนตรเพลิงพระศิวะ ณ เกาะเมืองท่าสิงคโปร์

#### อี.คิว.พลัส Cross Over

สายลับภูตอาเซียน กับภารกิจป่วน โรงเรียนลาฟลอร่า

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สำนักพิมพ์อีคิวพลัส ที่เฟซบุ๊ก
ธงพรรคพลังประชาธิปไตยแห่งชาติ
**พรรคพลังประชาธิปไตยแห่งชาติ** หรือ **พรรคเอ็นดีเอฟ** (อังกฤษ: National Democratic Force: NDF เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ *United Democratic Front*; พม่า: အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အင်အားစု) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านในพม่า ที่แยกตัวมาจากพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (พรรคเอ็นแอลดี) ของนางออง ซาน ซูจี ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553 สืบเนื่องมาจากไม่เห็นด้วยกับแนวทางการต่อสู้ของพรรคเอ็นแอลดี ที่ประกาศคว่ำบาตรการเลือกตั้ง จนส่งผลให้พรรคถูกยุบตามเงื่อนไขในรัฐธรรมนูญพม่าฉบับล่าสุด

พรรคเอ็นดีเอฟก่อตั้งหลังจากพรรคเอ็นแอลดีสิ้นสภาพเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553  และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553  โดยนายธัน เยียน อดีตสมาชิกพรรคเอ็นแอลดี สำนักงานใหญ่พรรคตั้งอยู่ที่เมืองย่างกุ้ง  ส่งผู้สมัครประมาณ 160 คน เข้ารับเลือกตั้งใน 2 สภาและสภาท้องถิ่น ได้รับเลือกตั้ง 16 ที่นั่ง จากทั้งหมด 1,159 ที่นั่ง

ความหมายอื่น
------------

* United Democratic Front เป็นชื่อพรรคการเมืองฝ่ายค้านในซูดาน นามิเบีย ปากีสถาน และมาลาวี, ชื่อแนวร่วมพรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาล (ปี 2001-2006) ในรัฐเกรละ อินเดีย และชื่อขบวนการต่อต้านการเหยียดผิวในแอฟริกาใต้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'เอ็นแอลดี'แตกหลังพรรคถูกยุบ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-06-19. สืบค้นเมื่อ 2010-12-01.
2. ↑  อดีตสมาชิกพรรคเอ็นแอลดี ตั้งพรรคใหม่ลงศึกเลือกตั้ง นักวิเคราะห์คาดบารมีไม่ถึง[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-24. สืบค้นเมื่อ 2010-12-01.
4. ↑  Asian Thai News Network[*ลิงก์เสีย*]
**พญาพล** หรือ **พ่อขุนหลวงพล** ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งนครรัฐแพร่ และทรงเป็นราชนัดดาแห่งกษัตริย์น่านเจ้า

พระประวัติ
----------

**พญาพล** หรือ **พ่อขุนหลวงพล** ทรงเป็นราชนัดดาแห่งกษัตริย์น่านเจ้า นามพระบิดานั้นไม่ปรากฏหลักฐาน ส่วนพระมารดานามว่า "แม่เฒ่าจันทร์คำวงค์" ได้อพยพคนไทย (ซึ่งส่วนใหญ่คือไทยลื้อ ไทยเขิน) ส่วนหนึ่งมาจากเมืองเชียงแสน ไชยบุรี และเวียงพางคำ ลงมาสร้างบ้านแปงเมืองบนที่ราบสองฟากฝั่งแม่น้ำยม เมื่อปี พ.ศ. 1371 (ค.ศ. 828) และขนานนามเมืองว่า "เมืองพลนคร" ( เมืองแพร่ปัจจุบัน) พ่อขุนหลวงพล มีพระชายานามใดนั้นสืบหาหลักฐานไม่พบ แต่จากประวัติการสร้างวัดหลวงสมเด็จ (วัดหลวงปัจจุบัน) ซึ่งเป็นวัดแห่งแรกของเมืองนครแพร่ และประวัติวัดหัวข่วงได้ปรากฏหลักฐานว่าพ่อขุนหลวงพลมีโอรสองค์หนึ่งนามว่า ท้าวพหุสิงห์ ซึ่งพ่อขุนหลวงพลได้มอบให้ครองเมืองพลนครสืบต่อจากตน เมื่อปี พ.ศ. 1387

พระกรณียกิจ
-----------

* ด้านการปกครอง

พญาพล ได้สร้างเมืองพลนคร หรือ เมืองแพร่ เมื่อปี พ.ศ. 1371 โดยการขุดคูเมือง ก่อกำแพงเมืองรอบเมืองเก่า (ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตเทศบาลเมืองแพร่) 

* ด้านศาสนา

พญาพล ได้สร้างวัดหลวงสมเด็จขึ้นเป็นวัดแห่งแรกของเมืองนครแพร่ อยู่ห่างจากสะดือเมืองไปทางทิศตะวันตก ประมาณ 200 เมตร เพื่อให้วัดเป็นศูนย์รวมศรัทธาของพุทธศาสนิกชนในการประพฤติปฏิบัติตนในทาง ที่ถูกต้องดีงามตามหลักคำสอนของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นับได้ว่าพ่อขุนหลวงพลได้ ยึดหลักคำสอนของพระพุทธศาสนาเป็นแนวทางสำคัญในการส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้คนพลเมือง อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข ซึ่งจะเป็นกำลังอันสำคัญในการทนุบำรุงบ้านเมืองให้มีความมั่นคงเป็น ปึกแผ่น และเป็นบ้านเป็นเมืองมาตราบเท่าทุกวันนี้

อนุสาวรีย์พญาพล
---------------

อนุสาวรีย์ปู่พญาพล ตั้งอยู่ถนนยันตรกิจโกศล สายแพร่-เชียงราย สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2542 สร้างร่วมกับพญามังไชย เพื่อรำลึกถึงสองมหาวีรบุรุษผู้ทำคุณประโยชน์กับจังหวัดแพร่ปู่พญาพล (มหาวีรบุรุษผู้สถาปนาเมืองแพร่) เป็นผู้นำในการสร้างเมืองพล เมื่อปี พ.ศ. 1371 ด้านพญามังไชย (พระยาศรีสุริยวงศ์ (มังไชย)) เจ้าผู้ครองนครแพร่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2309-2358 ได้ชื่อว่า "แม่ทัพเอก 3 แผ่นดิน"

อ้างอิง
-------

1. ↑   เจ้าเมืองแพร่ ยุคปู่พญาพล.หมู่บ้าน วัง ฟ่อน
2. ↑   ประวัติจังหวัดแพร่.ของดีเมืงแพร่
3. ↑  อนุสาวรีย์ปู่พญาพล-พระยาเมืองไชย. แหล่งท่องเที่ยวจังหวัดแพร่
**ราเนเฟอร์** (หรือ **ราโนเฟอร์**) เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ที่สี่ (ราชอาณาจักรอียิปต์เก่า) พระนามของพระองค์ หมายถึง "ความงามแห่งรา"

ราเนเฟอร์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู เป็นผู้ปกครองพระองค์แรกของราชวงศ์ที่สี่ พระมารดาของพระองค์ อาจจะเป็นพระมเหสีหรือพระสนมของฟาโรห์สเนเฟรู ซึ่งยังไม่ทราบพระนามของพระมารดาของพระองค์ พระเชษฐาของราเนเฟอร์คือ เจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 และเจ้าชายราโฮเทป พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระบิดาของพระองค์ และก่อนที่ฟาโรห์คูฟู (พระเชษฐาร่วมพระบิดา) ขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์สเนฟรู

ราเนเฟอร์มีหน้าที่เป็นผู้ดูแลพระบิดาของพระองค์ และพระองค์ได้ถูกฝังอยู่ภายในสุสานมาสตาบาที่ไมดุม ในหลุมฝังพระศพได้มีการค้นพบซากศพที่ยังเหลืออยู่ในผ้าลินิน มัมมี่ของพระองค์เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของเทคนิคการทำมัมมี่ที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยอาณาจักรเก่า ร่างมัมมี่ของพระองค์หันหน้าไปทางทิศตะวัน ซึ่งมีการตกแต่งมัมมี่ โดยผมของมัมมี่ถูกทาสีดำ คิ้วและดวงตาเป็นสีเขียว ขณะที่ปากทาเป็นสีแดง สมองยังคงอยู่ในกะโหลกศีรษะและอวัยวะภายในถูกพบในโถคาโนปิกในหลุมฝังพระศพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aidan Dodson and Dyan Hilton, *The Complete Royal Families of Ancient Egypt: A Genealogical Sourcebook of the Pharaohs*, 2004, Thames & Hudson
2. ↑  Bart, Anneke, *Seneferu*
3. ↑  Hill, Jenny. "Children and grandchildren of Sneferu".
4. ↑  The California Institute for Ancient Studies. "The Kings of the 4th Dynasty".
5. ↑  Old Kingdom Monuments Organized by Ruler, Wikiversity
6. ↑  Snofru, Ranefer's father
7. ↑  Justine Victoria Way, *From Privilege to Poverty: The Life-cycle of Pyramid Settlements During the Old Kingdom*
8. ↑  Marsh, Cynthia. "Egyptian Pharaoh Sneferu and His Overachieving Children".
9. ↑  "Death and the afterlife in ancient Egypt". *Preservation of the viscera*. `{{cite web}}`: `|url=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)
10. ↑  Ikram & Dodson 1998:110-111
11. ↑  Petrie, William Matthew Flinders. "Medum".
12. ↑  McArthur, Riana (31 August 2011). *The Evolution of the Technique of Human Mummification (ca.5000 BCE – ca.395 CE)*. p. 17.
**พระมณีรัตนา** เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระนเรศวรมหาราชแห่งอาณาจักรอยุธยา เริ่มรับราชการฝ่ายในตั้งแต่พระราชสวามีบรมราชาภิเษก และให้ประสูติกาลพระราชบุตรอย่างน้อยหนึ่งพระองค์

พระประวัติ
----------

พระมณีรัตนา หรือ เจ้าขรัวมณีจันทร์เริ่มเข้ารับราชการฝ่ายในตั้งแต่พระราชสวามีทำ พระราชพิธีบรมราชาภิเษก ดังปรากฏในคำให้การขุนหลวงหาวัดความว่า *"ส่วนพระนเรศร์นั้นก็เข้าไปกรุงศรีอยุธยา ก็เสด็จขึ้นสู่พระราชฐาน อันอัครมหาเสนาบดีและมหาปุโรหิตทั้งปวง จึงทำการปราบดาภิเษก แล้วเชื้อเชิญขึ้นในเสวยราชสมบัติจึงถวายอาณาจักรเวนพิภพแล้ว ทั้งเครื่องราชาธูปโภคทั้งปวงอันครบครันแล้วจึงถวายพระนามใส่ในพระสุพรรณบัฏสมญา แล้วฝ่ายกรมในจึงถวายพระมเหสีพระนามชื่อนั้นพระมณีรัตนา แล้วถวายพระสนมกำนัลทั้งสิ้น..."*

ในประวัติศาสตร์ฟิลิปปินส์และอาณาจักรอื่น ๆ (History of the Philippines and Other Kingdom) อันเป็นจดหมายเหตุของสเปน เขียนโดยบาทหลวงมาร์เซโล เด ริบาเดเนรา (Marcelo de Ribadeneira) ซึ่งบันทึกตามคำบอกเล่าของบาทหลวงคณะฟรันซิสกันที่เคยอาศัยอยู่ในกรุงศรีอยุธยาเมื่อปี พ.ศ. 2125-2139 เนื้อความตอนหนึ่งกล่าวถึงกระบวนเสด็จพยุหยาตราทางชลมารคของพระมหากษัตริย์ พระมเหสี และพระราชโอรส ความว่า *"...ครั้งหนึ่งบาทหลวงฟรันซิสกันได้เห็นพระเจ้าแผ่นดินประทับในเรือพระที่นั่งที่ตกแต่งประดับประดาไปด้วยพระปฏิมากร เพื่อจะเสด็จไปยังพระอารามแห่งหนึ่ง...[เรือ] แต่ละลำบรรทุกผู้คนมามากมายที่แต่งกายด้วยเครื่องแบบประเภทต่าง ๆ...แล้วจากนั้นเป็น [เรือของ] พระราชกุมารพระองค์เยาว์ที่สุดในพระเจ้าแผ่นดินที่เสด็จปรากฏพระองค์ในเรือพระที่นั่งที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ตามติดมาเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีและสาวสรรกำนัลใน สมเด็จพระอัครมเหสีประทับอยู่ลำพังพระองค์..."*

จากเนื้อความแสดงว่าสมเด็จพระนเรศวรมหาราชกับพระมณีรัตนาคงมีพระราชโอรสอย่างน้อย หนึ่งองค์ พระราชธิดาอย่างน้อย หนึ่งองค์

พระนามของพระมณีรัตนาถูกตั้งเป็นชื่อสระน้ำแห่งหนึ่งในมหาวิทยาลัยนเรศวร

ส่วนชื่อ "มณีจันทร์" ตามความเข้าใจของผู้แปลจดหมายเหตุวันวลิต เดิมผู้เขียนได้บันทึกพระนามของมเหสีม่ายพระองค์หนึ่งของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชโดยสะกดตามอักขรวิธีดัตช์ว่า "Tjau Croa Mahaditjan" แต่ผู้แปลภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสได้บันทึกเป็น "Zian Croa Mady Tjan" และมีความเป็นไปได้ว่าพระมเหสีพระองค์นี้อาจจะเป็นพระองค์เดียวกันกับพระมณีรัตนา

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. 1 2  คำให้การขุนหลวงหาวัด (ฉบับหลวง), *ประชุมคำให้การกรุงศรีอยุธยา รวม 3 เรื่อง*, หน้า 331-332
2. 1 2  *ตำนานนางกษัตริย์*, หน้า 330-332
3. ↑  "สนองนโยบายมหาวิทยาลัยสีเขียว ตั้งชื่อสระน้ำธรรมชาติ เป็นพระนามของวีรกษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์แห่งองค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช". *มหาวิทยาลัยนเรศวร*. 21 มิถุนายน 2559. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-30. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
4. ↑  *ตำนานนางกษัตริย์*, หน้า 315

บรรณานุกรม
* กิตติ วัฒนะมหาตม์. *ตำนานนางกษัตริย์*. กรุงเทพฯ : สร้างสรรค์บุ๊คส์, 2553. 458 หน้า. ISBN 978-974-341-666-8
* *ประชุมคำให้การกรุงศรีอยุธยา รวม 3 เรื่อง*. กรุงเทพฯ : แสงดาว, 2553. 536 หน้า. ISBN 978-616-508-073-6
* *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น*. นนทบุรี : ศรีปัญญา, 2553. 800 หน้า. ISBN 978-616-7146-08-9