recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดเทียนดัด** เป็นวัดราษฏร์สังกัดมหานิกาย ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน

วัดเทียนดัดสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2312 ในสมัยกรุงธนบุรี หลังจากที่กรุงศรีอยุธยาแตก พระสงฆ์ได้หนีพม่ามาพักบริเวณนี้ ชาวบ้านได้สร้างวัดให้ โดยใช้ชื่อวัดว่า **วัดดงเกด** เนื่องจากมีต้นเกดขึ้นอยู่มาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดกระแชงดาด**, **วัดเชิงดาดคงคาวน** และ **วัดเชิงดาดคงคาวล** ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จมาที่วัดนี้และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ว่า **วัดเทียนดัด** ในอดีตวัดมีพระเถรซึ่งมีชื่อเสียงมาก ได้แก่ พระครูปลัดผัน ติสฺสวณฺโณ อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 4 และพระครูอาทรพิทยคุณ (ผล ธมฺมโชติ) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 ทั้งสองท่านมีชื่อเสียงทางด้านการสร้างพระและเครื่องรางของขลัง อีกองค์หนึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 6 คือ พระครูมนูญ กิจจานุวัตร (แสวง ธมฺรโส) ที่ได้พัฒนาวัดและสิ่งก่อสร้าง วัดเทียนดัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2480 ปัจจุบันมีพระครูวิกรมพิทยคุณ เป็นเจ้าอาวาส

วัดมีอุโบสถหลังเก่า สร้างหันหน้าไปทางแม่น้ำ ด้านหน้ามีพาไลหรือหลังคาคลุมทอดลงมา ใบเสมาตรงเอวทำเป็นลวดลายก้านขดสลับไป วัดยังมีเอกสารโบราณ อย่าง ตำรายันต์ ตำราคาถา ตำรายา มหาถะมืน ฯลฯ

พระมหาเจดีย์ วัดเทียนดัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเทียนดัด". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
2. ↑  "วัดเทียนดัด". *ฐานข้อมูลเอกสารโบราณภูมิภาคตะวันตก*.
**ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช** (โปรตุเกส: *Duarte Fernandes*; คริสต์ศตวรรษที่ 16) เป็นนักการทูตและนักสำรวจชาวโปรตุเกส และเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีในสยามเมื่อ ค.ศ. 1511 เขาเดินทางเข้ามาเพื่อปฏิบัติภารกิจทางการทูตที่อาณาจักรอยุธยา (ราชอาณาจักรสยาม) หลังจากที่โปรตุเกสเข้าพิชิตมะละกา

ประวัติ
-------

ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช เป็นกะลาสีชาวโปรตุเกส เกิดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ฟือร์นังดึชเป็นคริสเตียนใหม่ซึ่งเป็นคำเรียกบุคคลที่สืบเชื้อสายมัวร์หรือยิวในสมัยนั้น ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1500 ฟือร์นังดึชเดินทางไปมะละกาในฐานะส่วนหนึ่งของการเดินเรือครั้งแรกของดีโยกู ลอปึช ดึ ซึไกรา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1509 เมื่อเหล่ากะลาสีเริ่มกังวลว่าการเดินทางครั้งนี้จะทำให้กลับโปรตุเกสช้าลง กะลาสีหลายคนจึงพยายามบังคับดึ ซึไกรา ให้นำเรือกลับบ้าน หลังแผนการทำลายการสำรวจล้มเหลว ฟือร์นังดึชเป็นหนึ่งในชาวโปรตุเกสสิบเก้าคนที่ถูกจับที่มะละกา ด้วยอุปนิสัยที่เป็นมิตรทำให้เขารอดพ้นจากชะตากรรมของผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น ๆ เขาร่วมกับรุย ดึ อาราอูฌู รวบรวมความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมของภูมิภาค และกลายเป็นทูตของอาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ ในช่วงนั้นเขาได้เรียนรู้ภาษามลายูอยู่บ้าง

ใน ค.ศ. 1511 ชาวโปรตุเกสพิชิตมะละกา เมื่อรู้ว่าราชอาณาจักรสยามก็อ้างสิทธิ์ดินแดนในมะละกา อัลบูแกร์กึจึงส่งฟือร์นังดึชพร้อมคณะผู้แทนทางทูตไปยังราชสำนักของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่ออธิบายว่าเหตุใดโปรตุเกสถึงยึดมะละกา เพื่อแสดงอำนาจของจักรวรรดิโปรตุเกส และเพื่อเริ่มความสัมพันธ์ทางการค้าระหว่างโปรตุเกสกับอยุธยา เขาถูกส่งไปพร้อมกับกัปตันชาวจีนสองคนและกลายเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางมาถึงสยาม โดยเขาประสบความสำเร็จในการสถาปนาความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างราชอาณาจักรโปรตุเกสกับราชอาณาจักรสยาม แล้วกลับมาพร้อมทูตสยามซึ่งนำของขวัญและจดหมายมาให้แก่อัลบูแกร์กึและถวายแด่พระมหากษัตริย์โปรตุเกส ห้าปีหลังจากการติดต่อครั้งแรกนั้น อยุธยาและโปรตุเกสบรรลุข้อตกลงทำสนธิสัญญาที่อนุญาตให้โปรตุเกสเข้ามาค้าขายในอาณาจักรได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  HALIKOWSKI-SMITH, STEFAN. "'The Friendship of Kings Was in the Ambassadors': Portuguese Diplomatic Embassies in Asia and Africa during the Sixteenth and Seventeenth Centuries." *Portuguese Studies* 22, no. 1 (2006): 101-34. Accessed December 20, 2020. http://www.jstor.org/stable/41105256.
2. ↑  Manuel Teixeira, The Portuguese missions in Malacca and Singapore (1511-1958), Agência Geral do Ultramar, 1963 pp. 38, 54
3. ↑  Asian review, Volume 13 by Čhulālongkō̜nmahāwitthayālai. Sathāban ʻĒchīasưksā, p.39
4. ↑  Chakrabongse, C. 1960, Lords of Life, London: Alvin Redman Limited
5. ↑  Donald Frederick Lach, Edwin J. Van Kley, "Asia in the making of Europe", pp. 520-521, University of Chicago Press, 1994, ISBN 978-0-226-46731-3

บรรณานุกรม
----------

* Donald Frederick Lach, Edwin J. Van Kley, "Asia in the making of Europe", p. 520-521, University of Chicago Press, 1994, ISBN 978-0-226-46731-3
**การเลือกตั้งทั่วไป**ในประเทศชิลีมีขึ้นในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2021 ประกอบด้วยการเลือกตั้งประธานาธิบดี การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา และการเลือกตั้งระดับแคว้น

ในรอบแรกเป็นการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีชิลีซึ่งมีวาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปี, สมาชิกวุฒิสภา 27 คน (จากทั้งหมด 50 คน) ซึ่งมีวาระการดำรงตำแหน่ง 8 ปีในรัฐสภา, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 155 คนซึ่งมีวาระการดำรงตำแหน่ง 4 ปีในรัฐสภา และสมาชิกคณะกรรมการแคว้นต่าง ๆ ทั้งหมด 302 คนซึ่งมีวาระการดำรงตำแหน่ง 3 ปี

ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี มีผู้สมัครรับเลือกตั้งเจ็ดคน โฆเซ อันโตนิโอ กัสต์ สมาชิกพรรคสาธารณรัฐและผู้สมัครจากพันธมิตรแนวหน้าสังคมคริสเตียน ได้รับคะแนนเสียงสูงสุดในรอบแรก ก่อนเผชิญกับกาบริเอล โบริช สมาชิกพรรคกอนเบร์เฆนเซียโซเซียลและผู้สมัครจากพันธมิตรอาปรูเอโบดิกนิดัดในการเลือกตั้งรอบที่สองในวันที่ 19 ธันวาคม การเลือกตั้งรอบสองนี้เป็นครั้งแรกตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันที่ผู้สมัครทั้งสองคนไม่ได้มาจากพรรคการเมืองใหญ่ โบริชชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีชิลี และจะเข้ารับตำแหน่งในปี 2022

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ex-protester, far-right lawmaker to meet in Chilean runoff". *AP NEWS* (ภาษาอังกฤษ). 2021-11-22. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-12-08.
2. ↑  "Leftist Boric set to become new Chile president as Kast concedes defeat". Deutsche Welle. 2021-12-19. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 December 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-12-19.
3. ↑  "Leftist Gabriel Boric wins Chile presidential election". BBC News. 20 December 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2021. สืบค้นเมื่อ 20 December 2021.
ภาพเขียนล้อเลียนการประชุมลอนดอน ค.ศ. 1830 โดยออนอเร โดมีเย แสดงให้เห็นตัวแทนของปรัสเซีย ออสเตรีย รัสเซีย บริเตนใหญ่ และฝรั่งเศสกำลังประชุมอย่างขะมักเขม้น ในขณะที่ฮอลแลนด์และเบลเยียมถูกมัดอยู่บนหลักด้านข้างของภาพ และโปแลนด์ถูกเหยียบตายอยู่บนพื้น
**การประชุมลอนดอน ค.ศ. 1830** (อังกฤษ: London Conference of 1830) ได้รวบรวมตัวแทนประเทศมหาอำนาจทั้งห้าของยุโรปในสมัยนั้น ได้แก่ ออสเตรีย บริเตนใหญ่ ฝรั่งเศส ปรัสเซีย และรัสเซีย โดยเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ผลการประชุมคือความสำเร็จในการแบ่งแยกดินแดนของเบลเยียมจากสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์และการรับรองความเป็นเอกราชของประเทศเบลเยียม

แผนการแบ่งแยกประเทศ
-------------------

กลุ่มมหาอำนาจทั้งห้าได้ตกลงไม่รับรองแผนการแบ่งแยกเบลเยียมออกเป็นหลายส่วนตามเส้นแบ่งทางภาษาที่เสนอโดยนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส (ตาแลร็อง) แต่สุดท้ายได้รับรองการมีเอกราชเป็นประเทศเบลเยียมเพียงประเทศเดียวที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาหลัก โดยเป็นหนึ่งในแผนการแบ่งแยกเบลเยียมที่มีหลายแผนด้วยกัน โดยจุดประสงค์หลักคือการเป็นรัฐกันชนระหว่างฝรั่งเศสกับประเทศยุโรปอื่น ๆ

การตอบรับของเนเธอร์แลนด์
------------------------

รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ปฏิเสธและได้ต่อต้านแผนการนี้อย่างรุนแรง และส่งกองทัพเข้ามาจัดการใน ค.ศ. 1831 แต่ก็ประสบความล้มเหลว สุดท้ายใน ค.ศ. 1839 จึงยอมรับข้อตกลงในสนธิสัญญาลอนดอนและยอมรับการเป็นเอกราชของเบลเยียมโดยสมบูรณ์

ผลที่ตามมา
----------

ใน ค.ศ. 1914 เยอรมนีปฏิเสธที่จะรับประกันความเป็นกลางของเบลเยียม และเข้ารุกรานเบลเยียม ส่งผลให้บริเตนใหญ่ตอบโต้ด้วยการประกาศสงครามกับเยอรมนีในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. ↑   G M Trevelyan, *British History in the 19th Century* (London 1922) p. 233
2. ↑  Duffy, Michael (22 August 2009). "Primary Documents: Britain's Breaking Off of Diplomatic Relations with Germany, 4 August 1914". A reproduction of "the official report prepared by the British ambassador to Germany, Sir Edward Goschen, which recounted the events of 4 August 1914".
3. ↑  van der Essen, Léon (1920). *A short history of Belgium*. U. of Chicago Press. p. 158.
แม่และลูกชะนีมือขาวในสวนสัตว์
**ชะนีมือขาว** หรือ **ชะนีธรรมดา** (อังกฤษ: common gibbon, white-handed gibbon; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Hylobates lar*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมอันดับวานร (Primates) ชนิดหนึ่ง จัดเป็นลิงไม่มีหางชนิดหนึ่ง จำพวกชะนี (Hylobatidae)

ลักษณะ
------

มีแขนยาว ขาหลังสั้น นิ้วหัวแม่มือแยกออกจากนิ้วชี้เป็นล่ามลึกลงในฝ่ามือ ทำให้มือมีรูปร่างยาวและแคบใช้ในการกำหรือจับต้นไม้ได้แน่นเหมือนตะขอ ฝ่ามือ ใบหน้าและใบหูมีสีดำ มีขน 2 สี คือ สีน้ำตาลอ่อน และสีดำ โดยสีของขนไม่เกี่ยวกับอายุหรือเพศ ขนบริเวณหลังมือ เท้าและรอบใบหน้ามีสีขาวอันเป็นที่มาของชื่อ

มีความยาวลำตัวและหัว 45-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 3.9-7 กิโลกรัม

ถิ่นที่อยู่
-----------

มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางภาคใต้ของจีน, พม่า, ภาคตะวันตกของไทย, ภาคเหนือของลาว, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา

ชะนีมือขาวสามารถอาศัยได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าเบญจพรรณ, ป่าดิบทั้งชื้นและแล้ง มักเลือกอาศัยบนต้นไม้ที่มีใบรกชัฏ ออกหากินในเวลาเช้าถึงเย็น อาศัยหลับนอนบนต้นไม้ โดยจะใช้ต้นไม้ที่เป็นรังนอนหลายตัวภายในอาณาเขตครอบครองของแต่ละครอบครัว ต้นไม้ที่ใช้หลับนอนมักอยู่ใกล้แหล่งอาหาร อาหารหลักได้แก่ ยอดไม้อ่อน, ใบไม้, ผลไม้ รวมทั้งแมลงบางชนิด แต่จะกินผลไม้มากกว่าอาหรชนิดอื่น ๆ ดื่มน้ำด้วยการเลียตามใบไม้หรือล้วงเข้าไปวักในโพรงไม้ ครอบครัวของชะนีมือขาวครอบครัวหนึ่งจะประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และลูก ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว มีเวลาตั้งท้องนาน 210 วัน และให้ลูกกินนมเป็นเวลา 18 เดือน ลูกชะนีจะเกาะอยู่ที่หน้าอกแม่นานถึง 2 ปี เมื่ออายุได้ 8-9 ปี ก็จะแยกออกไปตั้งครอบครัวใหม่

ชะนีมือขาวในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีการผสมข้ามพันธุ์กับชะนีมงกุฎ (*H. pileatus*) จนเกิดเป็นชะนีลูกผสมซึ่งมีลักษณะรูปร่างที่แตกต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย อันเนื่องจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่นับเป็นสถานที่แห่งเดียวในโลก ที่มีชะนีทั้ง 2 ชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eudey *et al* (2000). *Hylobates lar*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 11 May 2006.
2. ↑  "ชะนี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-23. สืบค้นเมื่อ 2009-01-02.
3. ↑  ชุ่มฉ่ำกับชีวิต เสือ....ชะนี.... พิศวง เขาใหญ่[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  *วิถีวานร*, "พินัยกรรมธรรมชาติ". สารคดีทางทีวีไทย: ศุกร์ที่ 18 มกราคม 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ชะนีมือขาว**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hylobates lar ที่วิกิสปีชีส์
**นีนา ทาวเวอร์** (จีน: 如心廣場, อังกฤษ: Nina Tower) คือตึกระฟ้าคู่แฝด 80 ชั้น และ 42 ชั้น ตั้งอยู่ที่ถนนเยียน อุก (Yeung Uk Road) ในเขตเทียนวาน (Tsuen Wan) นิวแทริทอรี่ส์ (New Territories) ฮ่องกง อาคารถูกออกแบบให้เป็นตึกที่สูงที่สุดในโลกที่ความสูง 518 เมตร (1,699 ฟุต) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากที่ตั้งของอาคารอยู่ใกล้สนามบินนานาชาติฮ่องกง ความสูงจึงถูกจำกัดในปัจจุบันที่ 319.8 เมตร (1,049 ฟุต) เจ้าของโครงการกลุ่มไชน่าเช้มเปลี่ยนแผนการก่อสร้างโดยการแบ่งตึกเป็น 2 ตึก ตึกที่เตี้ยกว่าเป็นที่รู้จักในชื่อ "นีนา ทาวเวอร์" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนางนีน่า หวาง (Nina Wang) หรือกุง ยู ซัม (Kung Yu Sum) ในชื่อท้องถิ่น ผู้เป็นเจ้าของกลุ่มไชน่าเช้ม ตึกที่สูงกว่าคือ "เทดดี้ ทาวเวอร์" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสามีของเธอ ผู้ซึ่งถูกลักพาตัวและหายตัวไป แม้ว่าชื่อของตึกทั้งสองจะแตกต่าง แต่โครงการพัฒนาทั้งหมดถูกเรียกว่า "นีนา ทาวเวอร์" ที่ชั้น 40 ขึ้นไปเป็นที่ตั้งของโรงแรม 5 ดาว จำนวน 800 ห้อง ในขณะที่ชั้น 10-39 เป็นพื้นที่ว่างสำหรับสำนักงานให้เช่า ปัจจุบันเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับ 6 ในฮ่องกง อันดับที่ 51 ของโลก

ดูเพิ่ม
-------

* ตึกระฟ้า
* รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก
* รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในฮ่องกง
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Nina Tower

อ้างอิง
-------

1. ↑  nina-tower skyscrapercenter.com
2. ↑  nina-towers-hong-kong-china emporis.com
3. ↑  teddy-tower-hong-kong-china emporis.com

สมุดภาพ
-------

* นีนา ทาวเวอร์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550นีนา ทาวเวอร์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550
* นีนา ทาวเวอร์ในยามค่ำคืนนีนา ทาวเวอร์ในยามค่ำคืน
* ล็อบบี้โรงแรมในชั้น 40ล็อบบี้โรงแรมในชั้น 40
* สะพานลอยฟ้าที่เชื่อมระหว่างตึกเท็ดดี้และตึกนีน่าในชั้น 40สะพานลอยฟ้าที่เชื่อมระหว่างตึกเท็ดดี้และตึกนีน่าในชั้น 40
**วัดจอมเกษ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี ในตำบลขยาย อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดจอมเกษ เดิมมีชื่อว่า **วัดจอมปลวก** เนื่องจากมีจอมปลวกมากมายบริเวณรอบวัด จากคำบอกเล่าสรุปได้ว่า ได้มีเจ้าจอมเสด็จมาทางชลมารคบำเพ็ญกุศลที่วัดนี้ ทรงให้เปลี่ยนนามเป็น "วัดจอมเกษ" เพื่อให้ความหมายดีขึ้น ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2312 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาราว พ.ศ. 2315 ภายในวัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือพระพุทธรูปประธานปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 เป็นพระพุทธรูปที่ชาวบ้านเลื่อมใสศรัทธากันมาก ชาวบ้านเรียกขานว่า *หลวงพ่อโต* วัดยังมีรูปปั้นยักษ์ขนาดใหญ่ที่อุโบสถ ต้นโพธิ์เก่าแก่อายุกว่า 100 ปี 3 ต้น และมีต้นมะขามและต้นไม้ใหญ่อื่น ๆ อีกหลายต้น

วัดจอมเกษเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้นิยมสักยันต์ มีเกจิอาจารย์คือ พระครูใบฎีกาจีระพงษ์ ธีรวโร หรือ หลวงพี่เลี้ยง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อเฒ่า พ.ศ.2315–2370
* หลวงพ่อเอี่ยม พ.ศ. 2370–2392
* หลวงพ่อเกษ พ.ศ. 2392–2403
* หลวงพ่อหลา พ.ศ. 2403–2417
* หลวงพ่อพึ่ง พ.ศ. 2417–2436
* หลวงพ่อเทศ พ.ศ. 2436–2448
* หลวงพ่อชาย พ.ศ. 2448–2457
* พระอธิการวอน พ.ศ. 2457–2477
* พระอธิการผัน พ.ศ. 2477–2497
* พระอธิการประเสริฐ พ.ศ. 2497–2507
* พระครูโสภณธรรมนิวิฐ (หลวงพ่อสละ) พ.ศ. 2509–
* พระครูปัญญาสุภาจาโร
* พระอธิการปราโมทย์ ปิยปุโต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดจอมเกษ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "หลวงพี่เลี้ยงวัดจอมเกษเผยแผ่ธรรมผ่านเส้นสายลายยันต์". คมชัดลึก.
3. ↑  "วัดจอมเกษ ประกาศยุติทำตะกรุดสาลิกาตาหวานแล้ว". พิมพ์ไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-31. สืบค้นเมื่อ 2022-04-21.
***รักพิมพ์*** หรือ ***บริษัทรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง จำกัด*** เป็นสำนักพิมพ์ไทย ที่ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ในรูปแบบแปลเป็นฉบับภาษาไทยที่ถูกลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์ญี่ปุ่นและเป็นสำนักพิมพ์แรกที่ใช้กระดาษถนอมสายตาพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูน

ประวัติ
-------

**สำนักพิมพ์รักพิมพ์** เปิดตัวด้วยหนังสือการ์ตูนไทยที่มีชื่อว่า Season Comic SUMMER 2007 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะมีผลงานลิขสิทธิ์ถูกต้องจากประเทศญี่ปุ่นเรื่องแรก คือ แก๊งอลวล ศึกอลเวง-NAOZARI DUNGEON-1 (บทจักรวรรดิ์แห่งรุ่งอรุณ) (ลิขสิทธิ์ของ JIVE ltd.) ตามมา ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และผลงานนวนิยายแปลเรื่องแรกคือ School Days-เธอ ฉัน ในวันฟ้าคราม- (ลิขสิทธิ์ JIVE ltd.) ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้สำนักพิมพ์เป็นที่รู้จักมากขึ้น

ในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 สำนักพิมพ์ได้วางจำหน่ายนิตยสารการ์ตูนรายเดือน Comic 8-Alive นิตยสารการ์ตูนฉบับแรกของสำนักพิมพ์ ที่ได้รับลิขสิทธิ์ถูกต้องจากหนังสือ Monthly Comic Alive ในเครือ MEDIA FACTORY,INC. ประเทศญี่ปุ่น ในลงตีพิมพ์การ์ตูนจำนวน 8 เรื่อง ได้แก่ อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท, อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท-บทนอกตำนาน-การผจญภัยของทาบาสะ, โรงเรียนนักฆ่า, ภูตดาบสยบมาร, ปฏิบัติการ! เมี้ยวข้ามจักรวาล, อลวนมนต์ปุยปุย, ผู้พิทักษ์สลับขั้วและสะดุดรักคุณภูต โดยนิตยสารนั้นวางจำหน่ายทุกวันศุกร์แรกของเดือน จนกระทั่งวางจำหน่ายเล่มสุดท้ายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
**วัดจอมเพชร** (ลาว: ວັດຈອມເພັດ) เป็นวัดร้างตั้งอยู่ที่เมืองจอมเพชร แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว ตั่งอยู่บนยอดภูเพชร ทางทิศเหนือของบ้านเชียงแมน ห่างจากเมืองหลวงพระบางประมาณ 3 กิโลเมตร สามารถมองเห็นทัศนียภาพของแม่น้ำโขงและเมืองหลวงพระบาง

วัดจอมเพชรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 (ค.ศ. 1888) สร้างและบูรณะโดยช่างฝีมือชาวลาวและช่างฝีมือชาวไทย อีกตำนานเล่าว่า มีการแข่งขันระหว่างผู้ชายกับผู้หญิงในการสร้างวัดว่าวัดผู้ใดจะสร้างกันเสร็จก่อน ฝ่ายหญิงสร้างวัดเพียวัดและธาตุวัดจอมเพชร ส่วนฝ่ายชายสร้างวัดสีพรม เนื่องจากฝ่ายหญิงล้วงความลับของฝ่ายชายได้ จึงทำให้สร้างวัดได้เสร็จก่อน นักเขียนสารคดีบางคนกล่าวว่า วัดนี้สร้างในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งที่หลวงพระบางยังอยู่ใต้การปกครองของประเทศสยาม โดยกองทัพสยามครั้งที่ยกพลมาปราบจีนฮ่อ โดยการนำของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต)

อุโบสถที่ตั้งอยู่หน้าพระธาตุสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมอยุธยาตอนปลาย ฐานอุโบสถแอ่นโค้งแบบท้องเรือสำเภาอันเป็นรูปแบบที่นิยมในสมัยอยุธยาตอนปลาย ผนังด้านมีภาพจิตรกรรมแบบจีนและไทย หลังอุโบสถมีเจดีย์คู่ เป็นเจดีย์ทรงระฆังในผังกลม เหลือเพียงโกลนอิฐ ปูนที่ฉาบไว้ชำรุดเป็นส่วนใหญ่ ส่วนฐานสูง ซ้อนชั้นลดหลั่นกัน 5 ชั้น ฐานเขียนมี 2–3 ชั้น จากนั้นเป็นบัวหงายซึ่งประกบกับบัวคว่ำ ต่อด้วยท้องไม้ซึ่งซ้อนกัน 5 ชั้น องค์เจดีย์มีขนาดเล็กและยืดสูง ส่วนยอดไม่ปรากฏการทำบัลลังก์ มียอดเป็นลักษณะคล้ายบัวคลุ่มเถาและต่อด้วยปลียอด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Wat Chomphet". Luang Prabang provincial Department of Information, Culture and Tourism.
2. ↑  "หลวงพระบาง: ช้า ๆ แต่ชิล".
3. ↑  อรวรรณ เชื้อน้อย. "เจดีย์ที่ปรากฏในชุมชนชาวพวน : กรณีศึกษาวัดมหาเจดีย์ อ.พนมสารคาม จ.ฉะเชิงเทรา และวัดแสงสว่าง อ.ศรีมโหสถ จ.ปราจีนบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดจอมเพชร**
**นีล ดะแกรส ไทสัน** (อังกฤษ: Neil deGrasse Tyson; เกิด 5 ตุลาคม 1958) เป็นนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ผู้ประพันธ์และผู้สื่อสารวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ตั้งแต่ปี 1996 เขาเป็นผู้อำนวยการท้องฟ้าจำลองเฮย์เดน ณ ศูนย์โลกและอวกาศโรสในนครนิวยอร์ก ศูนย์ดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกา ซึ่งไทสันก่อตั้งแผนกฟิสิกส์ดาราศาสตร์ในปี 1997 และเป็นผู้ช่วยวิจัยในแผนกฯ ตั้งแต่ปี 2003

เขาเกิดและเติบโตในนครนิวยอร์ก มีความสนใจดาราศาสตร์ตั้งแต่อายุ 9 ปีหลังชมท้องฟ้าจำลองเฮย์เดน หลังสำเร็จการศึกษาจากไฮสกูลวิทยาศาสตร์บรองซ์ ซึ่งเขาเป็นบรรณาธิการอำนวยการของ*วารสารวิทยาศาสตร์กายภาพ* เขาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีวิชาฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี 1980 หลังได้รับปริญญาโทในสาขาดาราศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสตินในปี 1983 เขาได้รับปริญญาโท (ปี 1989) และปริญญาเอก (ปี 1991) ในวิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย อีกสามปีถัดมา เขาเป็นผู้ช่วยวิจัยหลังปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ในปี 1994 เขาเข้าร่วมเป็นนักวิทยาศาสตร์เจ้าหน้าที่ ณ ท้องฟ้าจำลองเฮย์เดนและศูนย์พรินซ์ตันเป็นนักวิทยาศาสตร์วิจัยและอาจารย์รับเชิญ ในปี 1996 เขาเป็นผู้อำนวยการท้องฟ้าจำลองและควบคุมดูแลโครงการบูรณะ 210 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 2000

ระหว่างปี 1995 ถึง 2005 ไทสันเขียนความเรียงรายเดือนในคอลัมน์ "เอกภพ" ให้นิตยสาร*ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ* ซึ่งบางส่วนจัดพิมพ์ในหนังสือของเขา *มรณะด้วยหลุมดำ* (ปี 2007) และ*ฟิสิกส์ดาราศาสตร์สำหรับคนรีบ* (ปี 2017) ในช่วงเดียวกัน เขาเขียนคอลัมน์รายเดือนในนิตยสาร*สตาร์เดต* ตอบคำถามเกี่ยวกับเอกภพโดยใช้นามปากกา "เมอร์ลิน" เนื้อความจากคอลัมน์ปรากฏในหนังสือของเขา ทัวร์เอกภพของเมอร์ลิน (ปี 1998) และ*เพียงชมดาวเคราะห์นี้* (ปี 1998) ไทสันรับราชการเป็นคณะกรรมการของรัฐบาลว่าด้วยอนาคตของอุตสาหกรรมห้วงอากาศ-อวกาศของสหรัฐปี 2001 และในคณะกรรมการดวงจันทร์ ดาวอังคารและกว่านั้นปี 2004 เขาได้รับเหรียญราชการโดดเด่นของนาซาในปีเดียวกัน ตั้งแต่ปี 2006 ถึง 2011 เขาเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์*โนวาไซอันซ์นาว* ทางพีบีเอส ตั้งแต่ปี 2009 เขาเป็นพิธีกรพอตคแสรายสัปดาห์ *สตาร์ทอล์ก* รายการแยกชื่อเดียวกันเริ่มแพร่สัญญาณทางเนชั่นแนลจีโอกราฟิกแชนแนลในปี 2015; ในปี 2014 เขาเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ *คอสมอส: อะสเปซไทม์ออดิซีย์* (*จักรวาล: การเดินทางปริภูมิ-เวลา*) ซึ่งต่อจากซีรีส์*คอสมอส: อะเพอร์ซันแนลโวยาจ* (จักรวาล: การเดินทางส่วนบุคคล) ของคาร์ล เซแกนในปี 1980 วิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐมอบเหรียญสวัสดิการสาธารณะแก่ไทสันในปี 2015 สำหรับ "บทบาทโดดเด่นในการสร้างความตื่นเต้นแก่สาธารณะเกี่ยวกับสิ่งมหัศจรรย์ของวิทยาศาสตร์"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Cosmos – A Spacetime Odyssey". Fox. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-05-10. สืบค้นเมื่อ October 25, 2014.
2. ↑  "Neil deGrasse Tyson to Receive Public Welfare Medal – Academy's Most Prestigious Award" (2015-02-26). National Academy of Sciences. Retrieved 2015-03-09.
**โรแลนโด ทูยูกอน** (Rolando Toyogon) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่เมือง Gingoog City สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 28

ประวัติ
-------

ทูยูกอนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน จูนจูน ดี ในช่วงแรก ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชกชนะคะแนน ออร์ลันโด มาโลเนที่ แคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2537 ทูยูกอนเดินทางมาชกในไทยในช่วง พ.ศ. 2537 – 2538 หลายครั้ง โดยมาชกแพ้ วันวิน จ.เจริญ อัศวิน ศิษย์หลักเมือง เอกภพ ผลเจริญ มงคล จ.เจริญ และเคยชกชนะน็อค เอกภพ ผลเจริญ ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน วันดี จ.เจริญ ทูยูกอนมาประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBU เมื่อ18 เมษายน พ.ศ. 2540 โดยชนะคะแนน สุรชัย แสงมรกต โดยก่อนการชกสุรชัยถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ไปก่อนแล้ว ต่อมาทูยูกอนสละแชมป์โลกของ WBU และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF ที่ว่าง ชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมืองเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2541 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน ลิงลม พ.ธวัชชัย เสียแชมป์ไป

หลังจากเสียแชมป์ ทูยูกอนยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แม้จะชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ เคยมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ จากนั้นหยุดชกไปถึง 4 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งมีชกชนะและเสมออย่างละครั้งเท่านั้น นอกนั้นชกแพ้ตลอด ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ฟิลิป พาร์คอน จากนั้น ทูยูกอนขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค เอ็ดมุนด์ วีลาโย ยก 4 เมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2549 แล้วแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBU
	+ ชิง 18 เมษายน 2540 ชนะคะแนน สุรชัย แสงมรกต ที่ อุดรธานี
	+ สละแชมป์
* แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF
	+ ชิง 24 มกราคม 2541 ชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมือง ที่ ฟิลิปปินส์
	+ เสียแชมป์ 20 พฤศจิกายน 2541 แพ้คะแนน ลิงลม พ.ธวัชชัย ที่ แม่ฮ่องสอน
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 13 กรกฎาคม 2539 แพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชา ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 6 ธันวาคม 2544 แพ้คะแนน สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ที่ พัทยา

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2013-08-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**นีล กาก้า** (อังกฤษ: Neil Caga) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 2) แพ้ 20

ประวัติ
-------

กากาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เอ็ดวิน ตาลิตา ที่ฟิลิปินส์ การชกในช่วงแรกของกากาชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนในช่วง พ.ศ. 2535 เริ่มชกแพ้บ่อยขึ้น กากาเดินทางมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 2 จากนั้นมาชกในเมืองไทยอีกหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 2538 – 2540 มีแพ้คะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ แพ้คะแนน ชัยเดช จ.เจริญ และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ กากาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2542 แต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก มาชกในไทยอีกสองครั้ง แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ และแพ้น็อครัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 กากาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ปพ้คะแนน โนเอล ซุงกาอิด จากนั้นก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 23 พฤษภาคม 2540 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ที่ อุดรธานี

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**พืชดัดแปรพันธุกรรม** คือพืชที่ผ่านกระบวนการทางพันธุวิศวกรรม เพื่อให้มีคุณสมบัติหรือคุณลักษณะที่จำเพาะเจาะจงตามต้องการ เช่น มีความต้านทานต่อแมลงศัตรูพืช คงทนต่อสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสมหรือมีการเพิ่มขึ้นของจำนวนสารโภชนาการหรือชีวโมเลกุลบางชนิด เช่น วิตามิน โปรตีน ไขมัน เป็นต้น พืชดัดแปรพันธุกรรมถือเป็นสิ่งมีชีวิตดัดแปรพันธุกรรมหรือจีเอ็มโอ (GMOs – Genetically Modified Organisms) ประเภทหนึ่ง เช่น 

สตอเบอรี่ เมื่อนำสตอเบอรี่มาตัดต่อพันธุกรรมแล้ว จะส่งผลให้สตอเบอรี่ มีผลดังนี้ 1. ทำให้สตอเบอรี่เน่าช้า สะดวกในการขนส่ง 2. ทำให้สตอเบอรี่มีสารอาหารเพิ่มมากขึ้น 3. สตอเบอรี่มีความต้านทานต่อโรคมากขึ้น เป็นต้น

มันฝรั่ง เป็นพืชเศรษฐกิจของไทย ที่มีการตัดต่อทางพันธุกรรมเช่นเดียวกันกับข้าวโพด โดยใช้การตัดต่อยีนของแบคทีเรียที่ชื่อว่าBacillus thuringiensis เข้าไปในยีนของมันฝรั่ง ทำให้มันฝรั่งที่ได้รับการตัดต่อทางพันธุกรรมแล้วมีคุณค่าทางสารอาหารเพิ่มขึ้น และในบางชนิดยังสามารถผลิตวัคซีนที่เป็นประโยชน์ต่อมนุษย์อีกด้วย ทำให้มีแมลงมากินน้อย ทำให้ได้ผลผลิตมีคุณภาพ และสามารถนำไปแปรรูปเป็นอย่างอื่นได้

ฝ้าย GMOs เมื่อนำฝ้ายมาทำ GMOs แล้วทำให้ได้ฝ้ายที่สามารถฆ่าหนอนที่เป็นศัตรูของฝ้ายได้ โดยได้ใส่ยีนของแบคทีเรียที่ชื่อ Bacillus thuringiensis var. kurataki (B.t.k) แทรกเข้าไปในโครโมโซมของต้นฝ้าย ทำให้ฝ้ายสามารถที่จะสร้างโปรตีน Cry 1A ที่สามารถฆ่าหนอนที่เป็นศัตรูของฝ้ายได้ ทำให้ได้ฝ้ายที่สมบูรณ์และทนต่อศัตรูพืช เช่น หนอน แมลง ด้วง เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
* อาหารดัดแปรพันธุกรรม
ระวังสับสนกับ กลุ่มตะวันออก
**โลกตะวันออก** เป็นวัฒนธรรมหรือโครงสร้างทางสังคมและระบบปรัชญาหลายอย่างแล้วแต่บริบท ซึ่งบ่อยครั้งรวมอย่างน้อยทวีปเอเชียบางส่วนหรือประเทศและวัฒนธรรมที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของทวีปยุโรป ภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนและโลกอาหรับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทประวัติศาสตร์ (ก่อนสมัยใหม่) และในสมัยใหม่ในบริบทของคตินิยมแบบตะวันออก (Orientalism)

คำนี้ปกติไม่ใช้โดยประชากรในโลกตะวันออกเอง เนื่องจากโลกตะวันออกนี้เป็นภูมิภาคที่มีความหลากหลาย ซับซ้อนและเป็นพลวัต สามัญการได้ยาก แม้ประเทศและภูมิภาคเหล่านี้มีสายใยร่วมกัน แต่ในอดีตประเทศเหล่านี้ไม่เคยจำเป็นต้องนิยามตนเองร่วมกันเพื่อต่อสู้กับเอนทิตีอื่น ไม่ว่าจริงหรือโดยผิวเผิน

คำนี้เดิมทีมีความหมายทางภูมิศาสตร์ตามอักษร โดยหมายความถึงส่วนตะวันออกของโลกเก่า ซึ่งระบุความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมและอารยธรรมของทวีปเอเชียกับยุโรป (โลกตะวันตก) แต่เดิมโลกตะวันออกรวมเอเชียกลาง เอเชียเหนือ เอเชียตะวันออก (ตะวันออกไกล) เอเชียตะวันตก (ตะวันออกกลาง) เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ (อนุทวีปอินเดีย)

ในมโนทัศน์ เขตแดนระหว่างตะวันออกและตะวันตกเป็นเรื่องของวัฒนธรรมมากกว่าภูมิศาสตรฺ ผลทำให้ออสเตรเลียมักถูกจัดเป็นโลกตะวันตก ส่วนชาติอิสลามและอดีตสหภาพโซเวียตหลายประเทศไม่ว่าตั้งอยู่ที่ใดจัดเป็นตะวันออก นอกจากทวีปเอเชียและบางส่วนของทวีปแอฟริกา ทวีปยุโรปกลืนสังคมโอเชียเนียและทวีปอเมริกาเกือบทั้งหมดเข้าสู่โลกตะวันตก ประเทศตุรกี ฟิลิปปินส์ อิสราเอลและญี่ปุ่นซึ่งในทางภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ในซีกโลกตะวันออก ถือว่ากลายเป็นตะวันตกบางส่วนเนื่องจากอิทธิพลทางวัฒนธรรมของทวีปยุโรป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thompson, William; Joseph Hickey (2005). *Society in Focus*. Boston, MA: Pearson. 0-205-41365-X.
2. ↑  Lee, Sandra S. Mouth, Joanna. Barbara, Koening A. The Meanings of Race in the New Genomics: Implications for Health Disparities Research. Yale University. 2001. October 26, 2006.  เก็บถาวร 2006-11-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  Meštrovic, Stjepan (1994). *Balkanization of the West: The Confluence of Postmodernism and Postcommunism*. Routledge. p. 61. ISBN 0-203-34464-2.
4. ↑  "Embassy of Brazil - Ottawa". Brasembottawa.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-04-29. สืบค้นเมื่อ 2011-05-06.
5. ↑  Falcoff, Mark. "Chile Moves On". AEI. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-17. สืบค้นเมื่อ 2011-05-06.
6. ↑  Sheldon Kirshner (2013-10-16). "Is Israel Really a Western Nation?". Sheldon Kirshner Journal. สืบค้นเมื่อ 2013-11-09.
7. ↑  "EU-Turkey relations". *European Information on Enlargement & Neighbours*. EurActiv.com. 23 September 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-07-06. สืบค้นเมื่อ 26 August 2008.
8. ↑  "Fifty Years On, Turkey Still Pines to Become European". *TIME*. 8 September 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-26. สืบค้นเมื่อ 8 September 2009.
9. ↑  Japan and the West: The Meiji Restoration (1868-1912)
**ริค ซิโอโดร่า** (Ric Siodora) เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 6) เสมอ 7 แพ้ 12

ประวัติ
-------

ซิโอโดราขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ชนะน็อค เฟล การ์เมซ ยก 1 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ซึ่งซิโอโดราเป็นฝ่ายชนะคะแนนรอด ไนโกนี ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ซิโอโดราได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 ที่ไทย ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน สด จิตรลดา ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ซิโอโดรา กลับมาชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง ในระหว่างนี้ ซิโอโดราไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2533 แพ้น็อค ชาง จุงกู ยก 8 และใน พ.ศ. 2534 มาชกในไทย แพ้น็อค โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ ยก 9 และแพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 2 ก่อนจะเสียแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 แพ้น็อค อีซากานี พูมาร์ ยก 7 

หลังจากเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปแล้ว ซิโอโดราได้ขึ้นชิงแชมป์คืนจากพูมาร์ใน พ.ศ. 2535 แต่ทำได้แค่เสมอ หลังจากนั้น เขาหยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2538 และมาชกในไทยสองครั้ง แพ้คะแนนก้องธวัช ส.กิตติ และชนะคะแนน ชาตรี ดัทช์บอยยิม หลังจากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน เจส มาคา ไม่ได้แชมป์ ซิโอโดราไปชกแพ้ที่เกาหลีใต้และแอฟริกาใต้ จากนั้นมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2539 ชนะน๊อค ชม จ.เจริญ ยก 7 ต่อมา ซิโอโดราได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBF เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ชนะน็อค เซดริก มินโก ยก 11 ได้แชมป์มาครอง แต่พอชกป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ซิโอโดรากลับเป็นฝ่ายแพ้น็อค ก้องธวัช ส.กิตติไปอย่างพลิกความคาดหมาย จากนั้น ซิโอโดราก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2532)
* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2533 – 2535)
* แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBF (2539 – 2541)
	+ ชิง 9 พฤศจิกายน 2539 ชนะน็อค เซดริก มินโก ยก 11 ที่ มะนิลา
	+ เสียแชมป์ 6 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้น็อค ก้องธวัช ส.กิตติ ยก 1 ที่ มะนิลา
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน สด จิตรลดา ที่ เวทีลุมพินี

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2014-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
แบบจำลอง "สามโลก" ในยุคสงครามเย็น ค.ศ. 1975   

  **โลกที่หนึ่ง**: สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร และชาติพันธมิตร
  **โลกที่สอง**: สหภาพโซเวียต, จีน และชาติพันธมิตร
  **โลกที่สาม**: ชาติเป็นกลาง และประเทศไม่สังกัดพันธมิตรใด
**โลกที่สอง** (อังกฤษ: Second World) เป็นอดีตรัฐสังคมนิยมอุตสาหกรรม (เดิมคือ กลุ่มตะวันออก) ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยดินแดนภายใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียต หลังสงครามโลกครั้งที่สองมีรัฐคอมมิวนิสต์ 19 รัฐ และหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตคงเหลือรัฐสังคมนิยมเพียงห้ารัฐ ได้แก่ ประเทศจีน เกาหลีเหนือ คิวบา ลาวและเวียดนาม คำนี้ร่วมกับคำว่า "โลกที่หนึ่ง" และ "โลกที่สาม" ใช้แบ่งรัฐบนโลกออกเป็นสามหมวดใหญ่

มโนทัศน์ "โลกที่สอง" เป็นคำสร้างในยุคสงครามเย็น และยังมีการใช้คำนี้อยู่โดยส่วนใหญ่ใช้อธิบายอดีตประเทศคอมมิวนิสต์ที่อยู่ระหว่างความยากจนและความมั่งคั่ง ซึ่งหลายประเทศปัจจุบันเป็นรัฐทุนนิยมแล้ว ต่อมา ความหมายแท้จริงของคำว่า "โลกที่หนึ่ง" "โลกที่สอง" และ "โลกที่สาม" จึงเปลี่ยนจากการยึดตามอุดมการณ์ทางการเมืองมาเป็นนิยามทางเศรษฐกิจ ทฤษฎีสามโลกถูกวิจารณ์ว่าหยาบและค่อนข้างล้าสมัยสำหรับการเรียงลำดับที่ และนักสังคมวิทยาใช้คำว่า "พัฒนาแล้ว" "กำลังพัฒนา" และ "ด้อยพัฒนา" แทน (แต่ก็ถูกวิจารณ์ว่ามีแนวคิดแบบลัทธิอาณานิคม)
แผนที่ลาตินอเมริกาเน้นประเทศโบลิบาร์ (สีเขียวแก่)
**ประเทศโบลิบาร์** (สเปน: *países bolivarianos*) หรือ **สาธารณรัฐโบลิบาร์** (*repúblicas bolivarianas*) คือชื่อเรียกโดยรวมของประเทศในฮิสแปนิกอเมริกา 6 ประเทศ ได้แก่ โคลอมเบีย, โบลิเวีย, ปานามา, เปรู, เวเนซุเอลา และเอกวาดอร์ ซึ่งมีต้นกำเนิดสาธารณรัฐจากอุดมการณ์ของซิมอน โบลิบาร์ และจากสงครามการประกาศเอกราชจากสเปนซึ่งนำโดยกองทัพเวเนซุเอลาในเขตอุปราชนิวกรานาดาและเปรู

แม้ว่าโบลิบาร์จะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการประกาศเอกราชของปานามาจากสเปนและการอุบัติขึ้นของปานามาในฐานะสาธารณรัฐเอกราช (ค.ศ. 1903) แต่โดยทั่วไปถือว่าปานามาเป็นประเทศโบลิบาร์เพราะหลังจากที่ชาวคอคอดปานามาประกาศเอกราชใน ค.ศ. 1821 พวกเขาได้นำดินแดนคอคอดไปรวมเป็นส่วนหนึ่งของแกรนโคลอมเบียโดยสมัครใจ และเมื่อแกรนโคลอมเบียถูกยุบเลิกใน ค.ศ. 1830 ดินแดนนี้ก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของโคลอมเบียจนกระทั่ง ค.ศ. 1903 นอกจากนี้ โบลิบาร์ยังเคยเลือกคอคอดปานามาเป็นสถานที่จัดการประชุมใหญ่แห่งปานามาอีกด้วย ในขณะเดียวกัน ใน ค.ศ. 1824 กองทัพของโบลิบาร์เป็นฝ่ายมีชัยในการรบกับสเปนที่ฆูนินและอายากูโช การประกาศเอกราชของเปรูซึ่งโฆเซ เด ซาน มาร์ติน ได้ริเริ่มไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1821 จึงกลายเป็นปึกแผ่นนับแต่นั้น

ความผูกพันระหว่างประเทศโบลิบาร์เกิดขึ้นผ่านการเป็นพันธมิตรทางเศรษฐกิจและสนธิสัญญาระหว่างประเทศ เช่น ประชาคมแอนดีส ซึ่งได้รวมประเทศเหล่านี้ (ยกเว้นปานามา) เข้าเป็นกลุ่มเดียวกันตั้งแต่ ค.ศ. 1939 โดยชิลีและเวเนซุเอลาที่เคยเป็นสมาชิกได้ถอนตัวออกไปภายหลัง ในทำนองเดียวกัน ยังมีหน่วยงานทางวัฒนธรรมและกีฬาต่าง ๆ เช่น องค์การกีฬาโบลิบาร์ (โอเดโบ) ซึ่งตั้งแต่ ค.ศ. 1938 ได้จัดการแข่งขันกีฬาโบลิบาร์ทุก 4 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Presidencia de la República de Colombia. "Gobierno aporte $25 millones para Juegos Bolivarianos" (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 2009-03-03.
2. ↑  Declaración del Consejo Consultivo Empresarial Andino เก็บถาวร มีนาคม 3, 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
3. ↑  XV Juegos Bolivarianos เก็บถาวร กรกฎาคม 19, 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ริคาร์โด เมนโดซา ฟอร์ตาเลซา** (Ricardo Mendoza Fortaleza) เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2494 ที่มะนิลา เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์ ปัจจุบัน พำนักอยู่ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย

ฟอร์ตาเลซาขึ้นชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นเยาวชนชิงแชมป์เอเชียที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นเพียงคนเดียวของฟิลิปปินส์ที่ได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2513 และได้เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2514 ที่เตหะราน เขาเป็นหนึ่งในพี่น้องตระกูลฟอร์ตาเลซาที่มีชื่อเสียงในกีฬามวยสากลสมัครเล่น  
ฟอร์ตาเลซาได้ติดทีมชาติฟิลิปปินส์เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่มิวนิก แต่แพ้อัลฟองโซ ซาโมราตกรอบ. จากนั้น เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนในทีมชาติฟิลิปปินส์ระหว่าง พ.ศ. 2519 – 2536 และเคยไปฝึกสอนกีฬามวยสากลสมัครเล่นที่วิทยาลัยไทเปในไต้หวัน เขาได้อพยพครอบครัวไปยังออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2543

อ้างอิง
-------

1. ↑  Robbie Pangilinan, "Rey Fortaleza: Flourishing in Canada",  เก็บถาวร 2016-08-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน accessed 28 December 2010
2. ↑  Boxing results, 1972 Munich Olympics
3. ↑  Pimentel, Jaime K. (2001), "Australia nets top Filipino amateur boxing coach", *emanila.com*
บทความนี้เกี่ยวกับสปีชีส์ของพลับที่ปลูกในจีน สำหรับพลับโดยทั่วไป ดูที่ พลับ
**พลับจีน**  หรือ**พลับญี่ปุ่น** ชื่อวิทยาศาสตร์: *Diospyros kaki* เป็นไม้พุ่มผลัดใบในวงศ์ Ebenaceae ดอกแยกเพศ แยกต้นหรือร่วมต้น ใบเหนียวคล้ายหนัง เขียวเข้มเป็นมัน ดอกตัวผู้ออกเป็นกระจุกขนาดเล็ก ดอกตัวเมียเป็นดอกเดี่ยว ดอกสีเหลืองอมเขียว ผลเนื้อนุ่มกลมแบน สีเขียวอมเหลืองจนถึงสีแดง กลีบเลี้ยงติดทนจนเป็นผล

พลับจีนพันธุ์ "Koushu-Hyakume" พันธุ์ที่ใช้ทำพลับแห้ง
พลับจีนเป็นพืชที่เป็นเอกลักษณ์ของจีนในสมัยโบราณ นำไปปลูกในญี่ปุ่น ส่วนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกบ้างเล็กน้อยในเกาะสุมาตรา มาเลเซีย และภาคเหนือของไทย ผลรับประทานได้ ใช้ทำไอศกรีม เยลลี่ พันธุ์ที่มีรสฝาดใช้ทำพลับแห้ง แทนนินจากพลับจีนใช้เป็นสีทาผ้าหรือกระดาษ ความฝาดในผลพลับจีนเกิดจากแทนนินในเนื้อผล การแช่แข็งทำให้ความฝาดหมดไปเพราะเซลล์จะปล่อยแทนนินมาจับกับโปรตีนในผล เมื่อรับประทานผลดิบจะรู้สึกแห้งในปากเพราะแทนนินจะจับกับโปรตีนในปาก พลับจีนมีโพแทสเซียมและวิตามินเอสูง 

ผลพลับผ่าแสดงภายในผล

อ้างอิง
-------

* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 209 – 210
**คอร์นดอก** (อังกฤษ: corn dog) เป็นฮอตดอกที่เสียบไม้และเคลือบด้วยแป้งข้าวโพดคอร์นมีลแล้วนำไปทอด มีแหล่งกำเนิดจากสหรัฐอเมริกา โดยนิยมรับประทานเป็นอาหารจานด่วนหรืออาหารข้างถนน มักรับประทานเปล่า ๆ แต่บางครั้งอาจรับประทานกับมัสตาร์ดก็ได้

ชื่อ
----

คอร์นดอกในภาษาไทยเป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ "corn dog" ซึ่งแปลว่า "สุนัขข้าวโพด" โดยคำว่า "ดอก" (dog) นั้นย่อมาจาก "ฮอตดอก" อีกที ส่วน "คอร์น" (แปลว่า "ข้าวโพด") นั้น มาจากแป้งข้าวโพดคอร์นมีล ซึ่งเป็นส่วนผสมหลักของคอร์นดอก

การนำบริโภค
-----------

ข้างในของคอร์นดอก
คอร์นดอกมักนำบริโภคในรูปแบบอาหารข้างถนนหรืออาหารจานด่วน ผู้จำหน่ายมักจุ่มคอร์นดอกแล้วเสิร์ฟให้ผู้บริโภคทันทีเพื่อที่จะให้มีอุณหภูมิที่ยังร้อนอยู่ ในสหรัฐอเมริกาและประเทศแคนาดา มักมีคอร์นดอกสำเร็จรูปจำหน่ายตามซูเปอร์มาร์เก็ตในรูปแบบแช่แข็ง ซึ่งผู้ซื้อสามารถนำไปอุ่นแล้วรับประทานได้ คอร์นดอกแบบแช่แข็งบางชนิดสามารถนำไปทอด หรือ อบในเตาอบหรือในเตาอบไมโครเวฟก็ได้ มักรับประทานเปล่า ๆ แต่รับประทานกับเครื่องปรุงก็ได้ โดยมากมัสตาร์ดเป็นเครื่องปรุงที่มีความนิยมสูงสุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kraayenberg, R. (2014). *Haute dogs recipes for delicious hot dogs, buns, and condiments*.
2. ↑  Kessler, Rachel (2001). "The Social Life of Street Food — Seattle — Corn Dog". Index Newspapers. สืบค้นเมื่อ 2012-04-28.
3. ↑  "Corn dog fryer - United States Patent Number: 5431092" (PDF). 1995. สืบค้นเมื่อ 2012-04-28.
4. ↑  Niesenbaum, Charlie (2007-10-24). "Month-Old Onion Rings and Frozen Corn Dogs — Adventures in Snacking". Cornell Daily Sun. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-04-04. สืบค้นเมื่อ 2012-04-28.
พิกัดภูมิศาสตร์: 47°11′N 9°32′E﻿ / ﻿47.183°N 9.533°E﻿ / 47.183; 9.533

ทิวทัศน์ของเทศบาลพลังเคิน
**พลังเคิน** (เยอรมัน: *Planken*) เป็นเทศบาล (*Gemeinde*) หนึ่งใน 11 เทศบาลของประเทศลีชเทินชไตน์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศและอยู่ในเขตเลือกตั้งตอนบน (Oberland [โอเบอร์ลันท์]) เทศบาลมีพื้นที่ทั้งหมด 5.3 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 786 เมตร และยังมีเขตติดต่อกับประเทศออสเตรีย มีจำนวนประชากร 425 คน 170 ครัวเรือนจากการสำรวจเมื่อปลายปี ค.ศ. 2010 เทศบาลพลังเคินมีหมู่บ้าน 1 แห่งคือ ฮินเทอร์เช็ลเลินแบร์ค (Hinterschellenberg) ซึ่งเป็นที่ตั้งของ *อนุสรณ์สถานแห่งรัสเซีย* (อังกฤษ: Russian Monument Liechtenstein) ชื่อของเทศบาลมีที่มาจากภาษาโรแมนซ์ที่หมายความว่า *กองสิ่งของ* โดยสิ่งก่อสร้างที่มีชื่อเสียงที่สุดของเทศบาลคือชาเปลสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ได้รับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1955 หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงชื่อเทศบาลแห่งนี้คือข้อตกลงฉบับหนึ่งที่จัดทำขึ้นในปี ค.ศ. 1361

ตราประจำเทศบาล
--------------

ตราประจำเทศบาล
ตราประจำเทศบาลพลังเคินได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในสัญญาฉบับวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 โดยฟรานซ์โยเซฟ เจ้าชายแห่งลีชเทินชไตน์ สัญลักษณ์ในตราประกอบด้วยพื้นสีเขียวที่หมายถึงทุ่งหญ้าบนภูเขาในเขตเทศบาล และพื้นสีขาวมีรูปดาวหกแฉกสีเหลืองที่หมายถึงสรวงสวรรค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  vorläufige Ergebnisse 31. Dezember 2010 - สถิติจำนวนประชากรทั้งประเทศแบ่งตามเทศบาล ปลายปี ค.ศ. 2010 (31 ธันวาคม) เก็บถาวร 2014-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นวันที่ 18 พฤษภาคม 2554 (เยอรมัน)
2. ↑  Ein Blick zurück (ภูมิหลัง) เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการของเทศบาลพลังเคิน, สืบค้นวันที่ 18 พฤษภาคม 2554 (เยอรมัน)
3. ↑  Wappen (ตราประจำเทศบาล) เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สืบค้นวันที่ 18 พฤษภาคม 2554 (เยอรมัน)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พลังเคิน

* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของเทศบาลพลังเคิน (เยอรมัน)

| * ด
* ค
* ก
เทศบาลในประเทศลีชเทินชไตน์ |
| --- |
| 
* กัมพรีน
* ชาน
* เช็ลเลินแบร์ค
* ทรีเซิน
* ทรีเซินแบร์ค
* บัลท์เซิร์ส
* พลังเคิน
* เมาเริน
* รุกเก็ล
* **วาดุซ**
* เอ็ชเชิน

 | ธงชาติลีชเทินชไตน์ |
**อัมโต** (ทิเบต: ཨ༌མདོ།, ไวลี: *Amdo*, พินอินทิเบต: *Amdo*) หรือ **อานตัว** (**安多**) หนึ่งในเขตดั้งเดิมของชาวทิเบตจากการแบ่งเขตเป็นสามเขต โดยอีก 2 ส่วนคืออวีจังและคัม ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบต กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลชิงไห่ และบางส่วนของมณฑลกานซู่ ของสาธารณรัฐประชาชนจึน ในปัจจุบัน 

 การแบ่งเขตพื้นที่ทิเบตแบบดั้งเดิม: อวีจัง (แดง), อัมโต (น้ำเงิน), คัม (เขียว)

ถอดความ
-------

อัมโตนั้นยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า **โตแม** ( ทิเบต: མདོ་སྨད།, ไวลี: *mdo smad*, พินอินทิเบต: *do mä*) และในสมัยราชวงศ์หยวนยังถูกเรียกว่า "ตั่วซือหมา" (朵思麻) หรือ "ทัวซือหมา" (脫思麻)

ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมได้ถูกเรียกรวมว่า "โตคัม" (ทิเบต: མདོ་ཁམས, ไวลี: *mDo Khams*, พินอินทิเบต: *do kam*)

 วัดกูปุม (塔尔寺) ในอัมโต
ในอัมโตมีวัดที่มีชื่อเสียงที่สุดคือวัดลาจัง (拉卜楞寺) อยู่ในมณฑลกานซู่ และวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่

ภาษาที่ใช้ในพื้นที่นี้คือภาษาทิเบตสำเนียงอัมโต ซึ่งเป็นสำเนียงที่ยังคงอนุรักษ์การออกเสียงตามแบบภาษาทิเบตโบราณไว้ได้มากกว่าภาษาทิเบตมาตรฐานสำเนียงลาซ่า เนื่องจากไม่ได้รับผลกระทบจากภาษาถิ่นเหมือนดั่งในพื้นที่ส่วนอื่นของทิเบต
ผลกระทบของสารละลายต่าง ๆ ต่อเซลล์เม็ดเลือด
ความดันออสโมซิสที่มีผลต่อเซลล์เม็ดเลือดแดง
**สภาพตึงตัว** หรือ **สภาพมีกำลัง** (อังกฤษ: tonicity) เป็นการวัดความแตกต่างของความดันออสโมซิสของสารละลายสองชนิดที่กั้นด้วยเยื่อเลือกผ่าน มักใช้เมื่ออธิบายการตอบสนองของเซลล์ที่จมอยู่ในสารละลายภายนอก เช่นเดียวกับความดันออสโมซิส สภาพตึงตัวได้รับอิทธิพลเฉพาะจากตัวละลายที่ไม่สามารถผ่านเยื่อได้ เพราะตัวละลายเหล่านี้เท่านั้นที่ก่อให้เกิดแรงดันออสโมซิส สารละลายที่สามารถผ่านเยื่อหุ้มได้อย่างอิสระไม่มีผลต่อสภาพตึงตัว เพราะจะมีความเข้มข้นสองด้านของเยื่อเท่ากันเสมอ

การจำแนกสภาพตึงตัวที่สารละลายหนึ่ง ๆ มีได้เมื่อเปรียบเทียบกับสารละลายอื่น มีสามประเภท ได้แก่ สารละลายความดันออสโมซิสสูง (hypertonic) ความดันออสโมซิสต่ำ (hypotonic) และความดันออสโมซิสเสมอเลือด (isotonic)

ในเซลล์พืช คำว่า ความดันออสโมซิสเสมอเลือด ความดันออสโมซิสสูง และความดันออสโมซิสต่ำไม่สามารถใช้ได้แม่น เพราะความดันที่ออกโดยผนังเซลล์กระทบต่อจุดสมดุลออสโมซิสอย่างสำคัญ

ความดันออสโมซิสสูง
------------------

ความดันออสโมซิสสูง หมายถึง มีความเข้มข้นสูงกว่า ในวิชาชีววิทยา สารละลายความดันออสโมซิสสูง คือ สารละลายที่มีความเข้มข้นสูงกว่าตัวละลายด้านนอกเซลล์ เมื่อเซลล์จมอยู่ในสารละลายความดันออสโมซิสสูง น้ำจะมีแนวโน้มไหลออกจากเซลล์เพื่อรักษาสมดุลความเข้มข้นของตัวละลาย

เมื่อเซลล์พืชอยู่ในสารละลายความดันออสโมซิสสูง เยื่อหุ้มเซลล์ที่ยืดหยุ่นจะดึงออกจากผนังเซลล์ที่แข็ง แต่ยังคงเชื่อมอยู่กับผนังเซลล์ตรงจุดที่เรียกว่า พลาสโมเดสมาตา เซลล์จะมีรูปร่างเหมือนหมอนปักเข็มหมุด และพลาสโมเดสมาตาแทบสูญเสียการทำหน้าที่ทั้งหมดเพราะการตีบ สภาวะนี้เรียกว่า พลาสโมไลซิส

ความดันออสโมซิสต่ำ
------------------

ความดันออสโมซิสต่ำ หมายถึง มีความเข้มข้นต่ำกว่า สารละลายความดันออสโมซิสต่ำมีความเข้มข้นของตัวละลายต่ำกว่าในสิ่งแวดล้อม ฉะนั้น น้ำจึงไหลเข้าไปในเซลล์ เพื่อรักษาสมดุลความเข้มข้น ทำให้เกิดการบวม

สิ่งมีชีวิตบางชนิดวิวัฒนาวิธีการซับซ้อนในการเลี่ยงมิให้มีความดันออสโมซิสต่ำ ตัวยอ่างเช่น น้ำเกลือมีความดันออสโมซิสต่ำต่อปลาที่อาศัยอยู่ในทะเล พวกมันต้องการพื้นที่ผิวขนาดใหญ่ในเหงือกที่สัมผัสกับน้ำทะเลเพื่อแลกเปลี่ยนแก๊ส ฉะนั้น จึงสูญเสียน้ำไปในการออสโมซิสไปในทะเลจากเซลล์เหงือก พวกมันตอบสนองโดยการดื่มน้ำเกลือปริมาณมาก และขับเกลือส่วนเกินออกแบบใช้พลังงาน กระบวนการนี้เรียกว่า ออสโมเรกูเลชัน

ความดันออสโมซิสเสมอเลือด
------------------------

สารละลายความดันออสโมซิสเสมอเลือด เป็นสารละลายที่มีความเข้มข้นของเอฟเฟ็กทีฟออสโมลเท่ากับความเข้มข้นของตัวละลายในอีกสารละลายหนึ่งที่มาเปรียบเทียบกัน กรณีที่เกิด เช่น เมื่อความเข้มข้นของทั้งน้ำและโมเลกุลตัวละลายทั้งหมดทั้งสารละลายนอกเซลล์และในเซลล์เท่ากัน โมเลกุลน้ำจึงแพร่ออกผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ในสองทิศทาง และด้วยเหตุนี้ เซลล์จึงไม่ได้น้ำหรือเสียน้ำ
**กลุ่มอิจญ์ติฮาด อัล-อิสลามี** (Ijthihad al-Isalamiya,الاتحاد الإسلامية) เป็นขบวนการทางการเมืองในประเทศโซมาเลีย ก่อตั้งขึ้นในสมัยที่ประธานาธิบดีมุฮัมมัด สะอิด บารีปกครองประเทศอย่างเผด็จการในช่วง พ.ศ. 2534 – 2536 กลุ่มนี้ต้องการเปลี่ยนให้โซมาเลียเป็นรัฐอิสลาม

ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มการเมืองต่างๆในโซมาเลียยังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าสะอิด บารีจะหมดอำนาจไปเมื่อ พ.ศ. 2536 แล้วก็ตาม สหประชาชาติได้ส่งกองกำลังรักษาสันติภาพนำโดยสหรัฐอเมริกา ปากีสถาน และมาเลเซียเข้าไปรักษาการณ์ในโซมาเลีย ความไม่พอใจทหารสหรัฐทำให้ชาวโซมาเลียในกรุงโมกาดิชูลุกฮือขึ้น เกิดการสู้รบนาน 15 วัน กลุ่มอิจญ์ติฮาดถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ 

กลุ่มอิจญ์ติฮาดยังถูกกล่าวหาอีกว่าเป็นกลุ่มที่สนับสนุนและเข้าแทรกแซงชนกลุ่มน้อยมุสลิมในเอธิโอเปียระหว่าง พ.ศ. 2539 – 2540 และอยู่เบื้องหลังการลักพาตัวเจ้าหน้าที่กาชาดสากล 8 คนในโซมาเลียเมื่อ พ.ศ. 2541 รวมถึงการโจมตีชาวยิวในเคนยา กลุ่มนี้ถูกจัดให้เป็นกลุ่มก่อการร้ายโดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2544

อ้างอิง
-------

* ศราวุฒิ อารีย์. การก่อการร้าย มุมมองของโลกอิสลาม. กทม. สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550 หน้า 126 -127
**การประเมินรวบยอด** หรือ **การประเมินผลสรุป** (อังกฤษ: summative assessment) เป็นการใช้ดุลยพินิจในการพิจารณาคุณค่าของผลสรุปที่เกิดขึ้นเปรียบเทียบกับผลตามเป้าประสงค์ เพื่อช่วยในการตัดสินใจเกี่ยวกับความเป็นไปของกิจกรรมนั้น ๆ โดยส่วนใหญ่แล้วผู้สอนมักมีการประเมินรวบยอดเมื่อจบบทเรียน โดยอาจเปรียบเทียบผลการประเมินกับมาตรฐานที่ได้ตั้งไว้ อนึ่งการประเมินรวบยอดไม่ได้จำกัดเพียงแค่การประเมินผลเมื่อจบรายวิชาเพียงเท่านั้น ผู้สอนอาจใช้การประเมินรวบยอดเป็นรายหน่วยการเรียนรู้หรือรายหัวข้อก็ได้ การประเมินรวบยอดมักมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินผลการเรียนของผู้เรียน ซึ่งอาจเป็นร้อยละ ผ่าน/ไม่ผ่าน เกรดหรือรูปแบบอื่น ส่วนมากแล้วการประเมินรวบยอดมักมีน้ำหนักคะแนนสูงกว่าการประเมินความก้าวหน้า เช่น คะแนนจากการทดสอบรายหน่วยการเรียนรู้ คะแนนสอบปลายภาคเรียน เป็นต้น ทั้งนี้การประเมินรวบยอดต่างจากการประเมินความก้าวหน้า โดยการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นที่พัฒนาการของผู้เรียนระหว่างเรียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ลิ่วคงสถาพร, วิโรจน์; สรุปราษฎร์, จุฑามาส. "ศัพท์ศึกษาศาสตร์ร่วมสมัย: การประเมินและวิจัย" (PDF). สสวท. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-11-09. สืบค้นเมื่อ 8 November 2020.
**อัยการสหรัฐ** (อังกฤษ: United States Attorney) หรือ **พนักงานอัยการกลาง** (อังกฤษ: federal prosecutor) เดิมเรียก **อัยการเขตสหรัฐ** (อังกฤษ: United States District Attorneys) เป็นผู้แทนรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาในศาลเขต (district court) และศาลอุทธรณ์

อัยการสหรัฐมีหน้าที่เป็นโจทก์ฟ้องบุคคลผู้ต้องสงสัยว่าละเมิดกฎหมาย รวมถึงตั้งต้นและดำเนินการสืบสวนคดีอาญา กำหนดและแนะแนววิธีตัดสินลงโทษผู้กระทำความผิด และเป็นทนายความกลุ่มเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมกระบวนพิจารณาแบบลูกขุนใหญ่ (grand jury)

มีอัยการสหรัฐ 93 คนประจำอยู่ทั่วสหรัฐ, เปอร์โตริโก, หมู่เกาะเวอร์จิน, กวม, และหมู่เกาะมาเรียนาเหนือ อัยการสหรัฐหนึ่งคนรับผิดชอบเขตศาล (judicial district) หนึ่งแห่ง เว้นแต่กวมและหมู่เกาะมาเรียนาเหนือที่ทั้งสองอยู่ในความรับผิดชอบของอัยการสหรัฐเพียงคนเดียว อัยการสหรัฐแต่ละคนยังเป็นหัวหน้าผู้บังคับใช้กฎหมายส่วนกลางประจำเขตอำนาจของตน โดยปฏิบัติหน้าที่ตามข้อกำหนดใน *คู่มืออัยการสหรัฐ* (United States Attorneys' Manual) นอกจากนี้ อัยการสหรัฐจะคอยกำกับสำนักงานเขต (district office) โดยมีผู้สนับสนุนการปฏิบัติงาน คือ ผู้ช่วยอัยการสหรัฐ ซึ่งมีมากถึง 350 คน และบุคลากรฝ่ายสนับสนุน ซึ่งมีสมาชิกถึง 350 คน

ผู้ช่วยอัยการสหรัฐ (Assistant United States Attorney) เป็นข้าราชการซึ่งปฏิบัติหน้าที่แทนอัยการสหรัฐในการเป็นผู้แทนรัฐบาลกลาง ผู้ช่วยอัยการสหรัฐจะวินิจฉัยว่า ควรฟ้องคดีอาญาหรือไม่ และบุคคลต้องให้การแก้ฟ้องเมื่อใดและที่ใด ในการปฏิบัติหน้าที่ ผู้ช่วยอัยการสหรัฐมีอำนาจหน้าที่สืบสวนบุคคล ให้ความคุ้มกันแก่พยานและผู้ต้องหาคดีอาญา รวมถึงต่อรองคำให้การ (plea bargain) กับจำเลย

อัยการสหรัฐและข้าราชการในบังคับบัญชาล้วนสังกัดกระทรวงยุติธรรม มีการกำกับ ดูแล และให้บริการสนับสนุนทางธุรการแก่อัยการสหรัฐผ่านสำนักงานฝ่ายบริหารสำหรับอัยการสหรัฐ (Executive Office for United States Attorneys) ของกระทรวงยุติธรรม นอกจากนี้ อัยการสหรัฐจำนวนหนึ่งจะได้รับเลือกให้เข้าร่วมคณะกรรมการอัยการสหรัฐที่ปรึกษาอัยการสูงสุด (Attorney General's Advisory Committee of United States Attorneys)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "United States v. Curry, 47 U.S. (6 How.) 106". justia.com.
2. ↑  William Bennett Munro (1919). *The Government of the United States*. Macillan. p. 370. สืบค้นเมื่อ November 30, 2010.
3. ↑  William M. McKinney; William Mark McKinney; Burdett Alberto Riched (1918). *22. Ruling Case Law*. Edward Thompson Co. p. 103.
4. 1 2  "Standards on Prosecutorial Investigations (Table of Contents) - Criminal Justice Section".
5. ↑  
"US Attorneys' Manual". usdoj.gov.
6. ↑  "United States Attorney Office for the District of Columbia". usdoj.gov. สืบค้นเมื่อ November 10, 2007.
**การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2562** จัดขึ้นในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เป็นการเลือกตั้งก่อนกำหนดสามปี หลังจากนายกรัฐมนตรีตัดสินใจที่จะยุบสภา เพื่อเลือกตั้งรัฐสภาสหราชอาณาจักรที่ 58 ในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร มีการออกเสียงลงคะแนนใน 650 เขตเลือกตั้งของสหราชอาณาจักรเพื่อเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาเข้าไปนั่งในสภาสามัญชนซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภา หัวหน้าพรรคการเมืองหรือแนวร่วมพรรคการเมืองใหญ่สุดในสภาสามัญชนจะได้เป็นนายกรัฐมนตรี

บอริส จอห์นสัน นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม ซึ่งดำรงตำแหน่งนี้หลังจากชนะการเลือกตั้งหัวหน้าพรรคในปี พ.ศ. 2562 ภายหลังจากนายกรัฐมนตรีเทเรซา เมย์ ลาออกจากตำแหน่งนายกฯและหัวหน้าพรรคเนื่องจากไม่สามารถผลักดันการนำพาสหราชอาณาจักรออกจากสหภาพยุโรปได้สำเร็จ ซึ่งผลการเลือกตั้งทั่วไปเป็นชัยชนะของพรรคอนุรักษนิยม โดยที่ได้จำนวนสมาชิกสภาเพิ่มขึ้นเกือบ 50 ที่นั่ง นับได้ว่าเป็นชัยชนะของพรรคที่ดีที่สุดในรอบ 32 ปี ในขณะที่พรรคแรงงาน ได้จำนวนสมาชิกสภา 203 ที่นั่ง ลดลงจากการเลือกตั้งครั้งที่แล้วเกือบ 60 ที่นั่ง นับเป็นความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในรอบหลายทศวรรษของพรรค

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Results of the 2019 General Election". *BBC News*. สืบค้นเมื่อ 14 December 2019.
**พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์** เป็นพระที่นั่งขนาดเล็ก ตั้งอยู่ภายในพระราชวังหลวง ในยุคที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สร้างขึ้นโดย สมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งราชวงศ์ปราสาททอง ทรงโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างขึ้นสำหรับใช้เป็นที่ประทับและสำราญพระราชหฤทัย โดยสร้างเป็นปราสาทจตุรมุขอยู่บนเกาะ ขนาดขื่อกว้าง 6 เมตร สูง 40 เมตร มีเครื่องยอด 9 ชั้น มีพรหมพักตร์ มีฉัตรและหลังคามุงด้วยกระเบื้องดีบุก มีสระน้ำล้อมรอบ ด้านหลังพระที่นั่งมีสระเลี้ยงปลาเงินปลาทอง เรียกว่าอ่างแก้ว ภายในอ่างก่อเป็นภูเขาและทำน้ำพุ ตั้งอยู่ท้ายพระราชวังหลวง ระหว่างพระมหาปราสาท 3 องค์ คือ พระที่นั่งวิหารสมเด็จ พระที่นั่งสรรเพชญ์มหาปราสาท และพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์

ชาวบ้านนิยมเรียกพระที่นั่งองค์นี้ว่าพระที่นั่งท้ายสระ สมเด็จพระเพทราชาโปรดที่จะเสด็จมาโปรยข้าวตอกให้ปลา ต่อมาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ (เจ้าฟ้าเพชร) โปรดประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ด้วยเช่นกัน จนเป็นที่มาของพระนามเรียกขานพระองค์

อ้างอิง
-------


* ข้อมูลจากหนังสือคำให้การชาวกรุงเก่า : นายอนันต์ อมรรตัย บรรณาธิการ


| * ด
* ค
* ก
พระราชวังโบราณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา |
| --- |
| วัดพระศรีสรรเพชญ์ • พระที่นั่งจักรวรรดิ์ไพชยนต์ • พระที่นั่งวิหารสมเด็จ • พระที่นั่งสรรเพชญ์มหาปราสาท • พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ • พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์ • พระที่นั่งเบญจรัตน์ตำหนักตึก |
**การปริพันธ์แบบวินอัพ** (อังกฤษ: integrator windup) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสัญญาณของตัวกระตุ้นอยู่ในสภาวะอิ่มตัวในระบบควบคุมวงปิด ทำให้ตัวกระตุ้นไม่สามารถตอบสนองสัญญาณจากตัวควบคุมได้ในเวลาอันรวดเร็ว ส่งผลให้ระบบควบคุมอยู่ในสภาวะวงเปิด ซึ่งจะใช้เวลาในการเข้าสู่จุดสมดุล (settling time) นานขึ้น และทำให้เกิดการแกว่งของสัญญาณ (overshoot) โดยขนาดของลักษณะดังกล่าวจะขึ้นอยู่กับความเร็วของตัวควบคุมและขนาดของสัญญาณที่เปลี่ยนแปลง ในขณะเดียวกัน ผู้ใช้อาจเพิ่มพลังงาน {\displaystyle E} ทดแทนเพื่อให้สัญญาณยังคงมีลักษณะปกติต่อไปได้ โดยเมื่อกำหนดให้ {\displaystyle u(\tau )} เป็นสัญญาณจากตัวกระตุ้นในส่วนของเวลา {\displaystyle \tau } พลังงานดังกล่าวจะมีสมการดังนี้

{\displaystyle E=\int u^{2}(\tau )\,d\tau }
ทั้งนี้ ปรากฏการณ์ดังกล่าวสามารถเกิดขึ้นได้จากตัวควบคุมแบบปริพันธ์ของระบบควบคุมพีไอดีเท่านั้น เนื่องจากในสภาวะอิ่มตัว สัญญาณจากตัวกระตุ้นจะลดลงสู่ระดับขีดสุดที่ระบบจะรับได้ ทำให้สัญญาณขาออกเพิ่มช้าลงเมื่อเปรียบเทียบกับสภาวะปกติ ส่งผลให้ความคลาดเคลื่อนระหว่างสัญญาณขาเข้าและขาออกมีจำนวนมากและเป็นเวลานาน เมื่อกำหนดให้ {\displaystyle K\_{i}} เป็นอัตราขยายเชิงปริพันธ์ ความคลาดเคลื่อน {\displaystyle e(\tau )} นี้จะถูกปริพันธ์ (สะสม) มากขึ้นเรื่อย ๆ ในเวลา {\displaystyle \tau } ตามสมการ

{\displaystyle e\_{i}(t)=K\_{i}\int e(\tau )\,d\tau }
จนกว่าสัญญาณขาเข้าและขาออกจะอยู่ในระดับเท่ากัน อย่างไรก็ตาม ระบบที่มีการวินอัพส่วนใหญ่จะมีการตอบสนองช้า จึงทำให้ความคลาดเคลื่อนยังมีจำนวนมาก ส่งผลให้สัญญาณเกิดการแกว่งเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง

การป้องกัน
----------

การปริพันธ์แบบวินอัพสามารถป้องกันได้โดยหลายวิธี อาทิเช่น

* กำหนดให้สัญญาณขาเข้าอยู่ในเขตที่กำหนดไว้เพื่อไม่ให้เกิดการอิ่มตัว
* ให้อัตราขยายเชิงปริพันธ์ {\displaystyle K\_{i}} มีปริมาณน้อยลง
* ยับยั้งการปริพันธ์ออกจากความคลาดเคลื่อน {\displaystyle e(t)} เพื่อไม่ให้มีการสะสมจนเยอะเกินไป
* ใช้วงจรไฟฟ้าแบบปฏิวินอัพ (anti-windup) เพื่อชดเชยความคลาดเคลื่อนนี้โดยเฉพาะ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Microchip Application Note AN532: Servo Control of a DC Motor" (PDF). Microchip Technology, Inc. 1997. p. 4. สืบค้นเมื่อ 2014-01-07.
* M. Tham. "Discretised PID Controllers" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-03-28. สืบค้นเมื่อ 2014-01-07.
* Cooper, Douglas. "Integral (Reset) Windup, Jacketing Logic and the Velocity PI Form". สืบค้นเมื่อ 2014-02-18.