recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
บทความนี้เกี่ยวกับปลาน้ำเค็ม สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปลากวง
**วงศ์ปลาวัว** หรือ **วงศ์ปลางัว** หรือ **วงศ์ปลากวาง** (วงศ์: Balistidae; อังกฤษ: Triggerfish; ฮาวาย: Humuhumu) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง อยู่ในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes)

มีรูปร่างโดยรวม ลำตัวกว้างแบนเป็นทรงกลมรีคล้ายรูปไข่ ข้างตำแหน่งตาอยู่สูงบริเวณด้านบนของหัว ที่ครีบหลังอันแรกจะมีหนามแข็ง 3 อัน สามารถพับเก็บได้ และจะตั้งขึ้นได้เพื่อใช้ในการข่มขู่ศัตรู มีก้านครีบหางจำนวน 12 ก้าน และ 18 ก้านครีบที่ครีบหลัง มีเกล็ดที่ใหญ่แข็งและหนังหนา ส่วนของใบหน้ายาวและยื่นแหลมออกมา ปากมีขนาดเล็ก ภายในมีฟัน 4 ซี่ที่ด้านนอก และด้านในอีก 3 ซี่ ที่แหลมคมมาก ใช้สำหรับขบกัดสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ กินเป็นอาหาร รวมถึงฟองน้ำ, ปะการัง, สาหร่าย หรือเม่นทะเลด้วย เช่นเดียวกับปลาปักเป้า อันเป็นปลาในอันดับเดียวกัน แต่อยู่ต่างวงศ์กัน พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่น เช่น อินโด-แปซิฟิก, หมู่เกาะฮาวาย, ทะเลแดง, มหาสมุทรอินเดีย, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลฟิลิปปิน และมหาสมุทรแอตแลนติก

ตาของปลาวัวสามารถกลอกกลิ้งไปมาได้ อันเป็นลักษณะเฉพาะ โดยปกติแล้ว เป็นปลาที่มีอุปนิสัยดุร้าวก้าวร้าวมาก มักไล่กัดปลาอื่นหรือแม้แต่พวกเดียวกันเองที่รุกล้ำเข้ามาในถิ่นที่อยู่อาศัย เป็นปลาที่จะหากินและอาศัยอยู่ในแนวปะการัง มีพฤติกรรมหากินโดยซอกซอนหากินเอาในแนวปะการังในเวลากลางวัน และนอนหลับพักผ่อนในเวลากลางคืน เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วมากโดยใช้ครีบหลัก ๆ ทั้ง 2 ครีบในด้านบนและด้านล่างของลำตัว ขณะที่ครีบหางใช้เป็นตัวควบคุมทิศทาง

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมผสมพันธุ์วางไข่ โดยวางไข่ตามพื้นในรังซึ่งตัวผู้จะทำหน้าที่เฝ้าระวัง ซึ่งบางชนิดจะมีนิสัยดุร้ายมากในช่วงนี้

โดยมากแล้วเป็นปลาที่มีสีสันและลวดลายสวยงามสดใสมาก จึงเป็นที่นิยมมากของนักดำน้ำและนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่ว่าเป็นปลาที่ดุร้ายมาก สามารถพุ่งเข้ากัดจนเป็นแผลเหวอะหรือไล่มนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์ที่ใหญ่กว่ามากได้อย่างไม่เกรงกลัว

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 25–50 เซนติเมตร โดยมีชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลาวัวไททัน (*Balistoides viridescens*) ที่ใหญ่ได้ถึง 75 เซนติเมตร หรือราว 1 เมตร และนับเป็นชนิดที่อันตรายมาก เพราะมีรายงานการกัดและไล่นักดำน้ำมาแล้วในหลายที่

การจำแนก
--------

แบ่งออกได้เป็น 12 สกุล ประมาณ 40 ชนิด

* *Abalistes* Jordan and Seale, 1906
* *Balistapus* Tilesius, 1820
* *Balistes* Linnaeus, 1758
* *Balistoides* Fraser-Brunner, 1935
* *Canthidermis* Swainson, 1839
* *Melichthys* Swainson, 1839
* *Odonus* Gistel, 1848
* *Pseudobalistes* Bleeker, 1865
* *Rhinecanthus* Swainson, 1839
* *Sufflamen* Jordan, 1916
* *Xanthichthys* Kaup in Richardson, 1856
* *Xenobalistes* Matsuura, 1981

รอยแผลจากการกัดของปลาวัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "งัว ๔". *พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-03. สืบค้นเมื่อ 2011-09-27.
2. ↑  "มารู้จักปลาวัวยักษ์และการรับมือการจู่โจมกันครับ{แตกประเด็นจาก E11059678}". *พันทิปดอตคอม*.
3. ↑  รังผึ้ง, วินิจ. "ดำน้ำกับปลาวัวดุ". *ผู้จัดการออนไลน์*.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Balistidae". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก Fishbse.org (อังกฤษ)
**วงศ์ปลาลิ้นเสือ** หรือ **วงศ์ปลาลิ้นหมาฟันใหญ่** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Paralichthyidae)

เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในทะเล ชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหาได้ยากมาก ลำตัวด้านขวาจะราบไปกับพื้นน้ำ ตาทั้งสองข้างอยู่ด้านซ้ายของลำตัวบริเวณส่วนหัวเหมือนกับวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย (Bothidae) ลักษณะเด่น คือ ไม่มีก้านครีบบริเวณครีบอกและครีบเชิงกราน ฐานครีบเชิงกรานจะสั้นและเกือบจะสมมาตร โดยมากจะพบได้ในเขตอบอุ่นหรือเขตร้อน มีความสำคัญทางเศรษฐกิจและตกปลาในเชิงการกีฬา อาทิ ปลาแฮลิบัตญี่ปุ่น (*Paralichthys olivaceus*) ขณะที่ในน่านน้ำไทย มีหลายชนิด ชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด คือ ปลาลิ้นเสือ (*Pseudorhombus arsius*) 

ปัจจุบัน มีการจำแนกไว้ทั้งหมด 14 สกุล (ดูในตาราง) 115 ชนิด โดยที่คำว่า Paralichthyidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีก *paralia* หมายถึง "ด้านข้างทะเล", *coast* บวกกับภาษากรีกคำว่า *ichthys* หมายถึง "ปลา"

การจำแนก
--------

14 สกุล

* *Ancylopsetta*
* *Cephalopsetta*
* *Citharichthys*
* *Cyclopsetta*
* *Etropus*
* *Gastropsetta*
* *Hippoglossina*
* *Paralichthys*
* *Pseudorhombus*
* *Syacium*
* *Tarphops*
* *Tephrinectes*
* *Thysanopsetta*
* *Xystreurys*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Japanese Seasonal Fish: Hirame/Olive Flounder, Bastard Halibut, Tonguefish, Sole (อังกฤษ)
2. ↑  "ลิ้นเสือ". *สนุกดอตคอม*.
3. ↑  "Paralichthyidae". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
4. ↑  จาก Fishbse.org (อังกฤษ)

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Paralichthyidae***
*บทความนี้กล่าวถึงปลานกแก้วที่เป็นปลาทะเล ส่วนปลานกแก้วที่เป็นปลาหมอน้ำจืด ดูที่บทความปลาหมอนกแก้ว*
**ปลานกแก้ว** (อังกฤษ: parrotfish) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งในวงศ์ Scaridae ในอันดับปลากะพง (Perciformes) 

เป็นปลาที่มีขนาดโตเต็มที่มีประมาณ 30-70 เซนติเมตร มีลักษณะทั่วไปคล้ายคลึงกับปลาในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae) อาศัยอยู่ตามแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่น ในน่านน้ำไทยพบได้ในฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน พบมากกว่า 20 ชนิด เป็นปลาที่มีฟันแหลมคมคล้าย ๆ จะงอยของนกแก้วอันเป็นที่มาของชื่อเรียก จะงอยปากยืดหดได้ เกล็ดมีขนาดใหญ่ เส้นข้างลำตัวขาดตอน ครีบหางกลมมนหรือตัดตรง เป็นปลาที่กินฟองน้ำ, ปะการังหรือสาหร่ายเป็นอาหาร บ่อยครั้งจะพบรวมฝูงขณะหาอาหาร เวลาว่ายนำจะดูสง่างามเหมือนนกกำลังบินในอากาศ

ปลานกแก้วเป็นปลาที่มีสีสันสวยงาม โดยปลาตัวผู้จะมีสีสันสวยงามปลาตัวเมีย ลำตัวรียาว ส่วนใหญ่มีครีบหางแบบเว้าโดยขอบบนและขอบล่างของครีบหางมักยื่นยาวออก มีฟันคล้าย ๆ จะงอยปากนกแก้วเพื่อนำมาใช้ขูดกินปะการัง และมีฟันอีกชุดในคอหอยด้วย ซึ่งเมื่อกัดแทะนั้นจะเกิดเป็นเสียง เวลาถ่ายจะถ่ายออกมาเป็นผงตะกอนซึ่งมีประโยชน์ต่อแนวปะการัง สามารถเปลี่ยนเพศได้ ออกหากินในเวลากลางวัน นอนหลับในเวลากลางคืน เมื่อนอนปลานกแก้วจะนอนตามซอกหินแล้วปล่อยเมือกออกมาห่อหุ้มร่างกายเพื่อป้องกันอันตรายจากพวกสัตว์ทะเลต่าง ๆ เช่น พวกหนอนพยาธิหรือปรสิตที่จะมาทำร้ายหรือมารบกวน 

ปัจจุบันมีการจับปลานกแก้วในแนวปะการังธรรมชาติมาเลี้ยง และนำมาเป็นอาหารจำนวนมาก ทำให้ประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว และส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ เนื่องจากปลานกแก้วมีประโยชน์ในการสร้างสมดุลของระบบนิเวศแนวปะการัง 

ดังนั้นจึงมีการรณรงค์ให้หยุดกินปลานกแก้ว เนื่องจากพบว่า ปลานกแก้วทุกตัวมาจากการประมงที่ผิดกฎหมาย เพราะปลานกแก้วมีถิ่นอาศัยอยู่ในแนวปะการัง และแนวปะการังเกือบทั้งหมดในประเทศไทยมีกฎหมายคุ้มครอง

ดูเพิ่ม
-------

* วงศ์ปลานกขุนทอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  "Family Scaridae". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-16. สืบค้นเมื่อ 2012-05-09.
3. ↑  ปลานกแก้วทะเล[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ปลานกแก้ว—เครื่องผลิตทราย (ไทย)
* วงศ์ Scaridae - Parrotfishes (อังกฤษ)
* เก็บถาวร 2009-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Scaridae***
**วงศ์ปลาบู่ทราย** (อังกฤษ: Sleeper, Gudgeon) เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่งในอันดับปลากะพง (Perciformes) ที่พบได้ในทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ใช้ชื่อวงศ์ว่า Eleotridae (/เอ็ล-อี-โอ-ทริ-ดี้/)

ปลาในวงศ์นี้มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) คือ มีลำตัวยาวทรงกระบอก ส่วนหัวและจะงอยปากมน มีเส้นข้างลำตัวและแถวของเส้นประสาทอยู่บนหัวหลายแถว ครีบหลังแยกออกเป็น 2 ตอนชัดเจน ครีบหางมนกลม ครีบก้นยาว ครีบอกใหญ่ ซึ่งที่แตกต่างจากปลาในวงศ์ปลาบู่ก็คือ ครีบท้องใหญ่จะแยกจากกัน ซึ่งในวงศ์ปลาบู่จะเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย 

แยกออกได้ทั้งหมด 35 สกุล 150 ชนิด พบกระจายอยู่ในเขตอบอุ่นทั่วโลก โดยพบทั้งตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโกจนถึงอเมริกาใต้ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงนิวซีแลนด์ โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลาบู่ทราย (*Oxyeleotris marmorata*) ซึ่งสามารถยาวได้ถึง 60-70 เซนติเมตร และเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่งของไทย และ ปลาบู่สียักษ์ (*O. selheimi*) พบในออสเตรเลียทางตอนเหนือ ที่ยาวถึง 50.5 เซนติเมตร

ดูเพิ่ม
-------

* วงศ์ปลาบู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒*. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2547. 257 หน้า. หน้า 165. ISBN 974-00-8738-8

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Eleotridae***
**คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม** ได้รับการอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยเปิดหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการอาหาร และสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ เป็นลำดับคณะที่ 7 ของมหาวิทยาลัยสยาม

คณะวิทยาศาสตร์ได้เริ่มจัดการเรียนการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาเทคโนโลยีการอาหาร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 และผ่านการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาจากทบวงมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2539 จากนั้นได้ดำเนินการปรับปรุงหลักสูตรในปี พ.ศ. 2545 ซึ่งผ่านการรับรองจากทบวงมหาวิทยาลัย และได้ปรับปรุงหลักสูตรต่อในปี พ.ศ. 2550 โดยทำการปรับปรุงหลักสูตรให้เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2548

หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ เริ่มจัดการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2536 และผ่านการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาจากทบวงมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2539 จากนั้นได้ดำเนินการปรับปรุงหลักสูตรในปี พ.ศ. 2545 ซึ่งผ่านการรับรองจากทบวงมหาวิทยาลัย และได้ปรับปรุงหลักสูตรต่อในปี พ.ศ. 2551 โดยทำการปรับปรุงหลักสูตรให้เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2548

ปัจจุบันคณะวิทยาศาสตร์ ประกอบด้วย 5 ภาควิชา คือ 

1. ภาคสาขาวิชาคณิตศาสตร์
2. ภาคสาขาวิชาฟิสิกส์
3. ภาคสาชาวิชาเคมี
4. ภาคสาชาวิชาเทคโนโลยีการอาหาร
5. ภาคสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์

โดยให้บริการแก่นักศึกษาภายในคณะวิชา และให้บริการแก่คณะอื่นๆ ในรายวิชาศึกษาทั่วไป และวิชาพื้นฐาน ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของหลักสูตรคณะต่างๆ ในมหาวิทยาลัย

ทำเนียบคณบดี
------------

1. รศ. ดร. ทวี หอมชง
2. ดร. จีรศักดิ์ ปิ่นสุวรรณ
3. ผศ.ดร.กาญจนา มหัทธนทวี - ปัจจุบัน
ท้าวโพธิสารพินิตหรือท้าวโพธิสาร กรมการบ้านธาตุพนม พื้นเมืองพนมระบุรักษาราชการนายกองข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมหรือหัวหน้าผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระธาตุพนมชั่วคราวลำดับ ๗ พ.ศ. ๒๔๒๗-๒๔๒๙ รักษาราชการชั่วคราวแทนพระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น) นายกองข้าพระธาตุพนมลำดับ ๖ ซึ่งถึงแก่กรรมที่กรุงเทพฯ เป็นบุตรพระอัคร์บุตร (บุนมี) ขุนโอกาสธาตุพนมในอารักขาฝรั่งเศสลำดับ ๔ มารดาบุตรธิดาไม่ปรากฏ

ประวัติ
-------

เอกสาร ร.๕ ม.๒ (๑๒ก.) เล่ม ๒๐ ร.ศ.๑๐๗ ระบุว่า ...ครั้นถึงปีวอก จศก (พ.ศ. ๒๔๒๗) พระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น) ลงไปกรุงเทพฯ ทำคำร้องทุกข์ขึ้นกราบทูลในสมเด็จกรมพระบำราบปรปักษ์ยังหาได้ทันขึ้นมาไม่ พระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น) ป่วยถึงแก่กรรมอยู่กรุงเทพฯ แล้วจึงมีตราพระราชสีห์น้อยให้ท้าวโพธิสาร, ท้าวไชยสุริยวงศ์, เพี้ยพรหมวงษา เชิญขึ้นมาวางเมืองเมืองมุกดาหารฉบับหนึ่งใจความว่า ให้เจ้าเมืองกรมการเมืองมุกดาหารชำระข้าพระทาษพนมส่งให้ท้าวโพธิสารกรมการบ้านทาษพนมให้สิ้น เจ้าเมืองกรมการเมืองมุกดาหารก็หาส่งข้าพระทาษพนมให้กับพวกข้าฯ ไม่...

อ้างอิง
-------

1. ↑  พระมหาดวง รามางกูร, **พื้นเมืองพนม (ประวัติวงส์เจ้าเมืองธาตุพนม)**, (นครพนม: วัดบวรนิเวศวิหาร คณะแดงรังสี, ม.ป.ป.), ไม่ปรากฏหน้า (อัดสำเนา).
2. ↑  ประวิทย์ คำพรหม และคณะ, **ประวัติอำเภอธาตุพนม: จัดพิมพ์โดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม**, (กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์, ๒๕๔๖), หน้า ๑๐๙.
3. ↑  หอจดหมายเหตุแห่งชาติ. **เอกสาร ร.๕ ม.๒ (๑๒ก.) เล่ม ๒๐** ร.ศ. ๑๐๗.

| ก่อนหน้า |  | ท้าวโพธิสารพินิต (โพทิสาน รามางกูร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น รามางกูร)** |  | **รักษาราชการนายกองข้าพระธาตุพนมชั่วคราว หรือรักษาราชการหัวหน้าผู้ควบคุมข้าพระธาตุพนมชั่วคราว กรมการบ้านธาตุพนม**  |  | **พระพิทักษ์เจดีย์ (ศรี รามางกูร)** |
บทความนี้เกี่ยวกับตำนานพื้นบ้าน สำหรับโรคพันธุกรรม ดูที่ นิวโรไฟโบรมาโตซิส ชนิดที่ 1
**ท้าวแสนปม** เป็นตำนานพื้นบ้านจังหวัดกำแพงเพชร และแพร่กระจายออกไปจนทั่วภาคกลางตอนบน ปรากฏในพงศาวดารต่าง ๆ เช่น พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส พงศาวดารโยนก สิงหนวัติกุมาร และจุลยุทธการวงศ์ เป็นต้น 

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่องท้าวแสนปมนี้เป็นบทละครรำไว้เมื่อ พ.ศ. 2456 ต่อมาใน พ.ศ. 2468 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายในรัชกาล ก็ได้ทรงพระราชนิพนธ์ในรูปแบบของบทละครดึกดำบรรพ์ออกมาอีกครั้ง ในบทพระราชนิพนธ์ยังได้มีการเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ในตำนานที่ดำเนินไปตามอิทธิฤทธิ์ การดลบันดาลของเทพ เทวดา ให้มีความสอดคล้องกับความเป็นจริง เป็นไปตามพระราชวินิจฉัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงวิเคราะห์ประกอบกับการใช้ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ ตำนานระบุว่าท้าวแสนปมเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอู่ทองผู้สร้างกรุงศรีอยุธยา

เนื้อเรื่องทั่วไป
-----------------

เจ้าเมืองไตรตรึงษ์ มีพระธิดาผู้ทรงสิริโฉม ใกล้เมืองไตรตรึงษ์มีชายที่มีรูปร่างน่าเกลียดมีปุ่มปมขึ้นเต็มตัว ชาวบ้านจึงเรียกเขาว่า *แสนปม* มีอาชีพปลูกผัก วันหนึ่งเทวดาดลใจให้พระธิดานึกอยากเสวยมะเขือ นางข้าหลวงพบมะเขือในสวนของแสนปมจึงซื้อไปถวายพระราชธิดาแต่ไม่นานก็เกิดตั้งครรภ์ขึ้น ท้าวไตรตรึงษ์รู้สึกอับอายขายหน้าตรัสถามพระราชธิดาว่าใครเป็นพ่อของเด็กแต่พระราชธิดาก็ไม่ยอมบอก ครั้งพระกุมารเติบใหญ่พอรู้ความ ท้าวไตรตรึงษ์จึงประกาศให้ขุนนางและเหล่าราษฎรทั้งหลายนำของกินเข้ามาในวัง หากพระกุมารยอมกินของผู้ใดผู้นั้นจะได้เป็นเขยหลวง บรรดาชายหนุ่มก็พากันมาเสี่ยงทายแต่พระราชโอรสไม่คลานไปหาใคร เจ้าเมืองได้ให้เสนาตามแสนปมที่ไม่ได้เข้าเสี่ยงทาย โดยได้ถือก้อนข้าวเย็นมา 1 ก้อน เมื่อมาถึงจึงอธิษฐาน และยื่นก้อนข้าวเย็นให้ พระราชโอรสก็คลานเข้ามาหา ท้าวไตรตรึงษ์ทรงกริ้ว จึงขับไล่ทั้งคู่ออกจากวัง

แสนปมพาพระธิดากับพระกุมารเดินทางเข้าไปหาที่อยู่ใหม่ พระอินทร์ได้แปลงเป็นลิงนำกลองวิเศษมามอบให้ เป็นกลองสารพัดนึกว่าหากขออะไรจะได้ตามใจหวัง แสนปมอธิษฐานให้ปุ่มปมตามตัวหายไปแล้วตีกลองวิเศษ ร่างก็กลับเป็นชายรูปงาม จึงตีกลองขอบ้านเมืองขึ้นมาเมืองหนึ่ง ให้ชื่อว่าเมืองเทพนคร และสถาปนาตัวเองเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ปกครองไพร่ฟ้าด้วยความสงบสุข ท้าวแสนปมใช้ทองคำมาทำเป็นอู่ (เปล) ให้พระโอรส และตั้งชื่อพระโอรสว่า *อู่ทอง* ในเวลาต่อมามาพระเจ้าอู่ทองได้มาสร้างกรุงศรีอยุธยา เรียกชื่อราชวงศ์อู่ทอง อีกชื่อว่าราชวงศ์เชียงราย

อ้างอิง
-------

1. ↑  รสิตา สินเอกเอี่ยม. "การศึกษาวัฒนธรรมการสร้างสรรค์งานสถาปัตยกรรมไทยจากพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 26.
2. ↑  "ท้าวแสนปม : จากปมตำนานสู่ปมประวัติศาสตร์". ศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  โรม บุนนาค. "ร.๖ ทรงวินิจฉัย "ท้าวแสนปม" เรื่องปาฏิหาริย์เหลือเชื่อ ซ่อนความจริงที่เป็นไปได้ไว้!!!". ผู้จัดการออนไลน์.
4. ↑  "ท้าวแสนปม". องค์การบริหารส่วนตำบลไตรตรึงษ์ อ.เมือง จ.กำแพงเพชร.
ยุทธการที่เลฟก์ตรา (371 ปีก่อนคริสตกาล)
**เอปามีโนนดัส** (กรีกโบราณ: Ἐπαμεινώνδας) เป็นขุนพลชาวกรีกจากนครธีบส์และเป็นรัฐบุรุษของศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล เขาผู้พลิกโฉมของนครธีบส์ของกรีกโบราณ เขานำพาแว่นแคว้นกรีกให้รอดพ้นจากการตกอยู่ใต้อำนาจของสปาร์ตา เขาสามารถทำลายอำนาจทางของสปาร์ตาในยุทธการที่เลฟก์ตราในปี 371 ก่อนคริสตกาล และสามารถปลดปล่อยทาสเชื้อชาติกรีกจำนวนมากที่ตกเป็นทาสของสปาร์ตามายาวนานกว่า 230 ปี เอปามีโนนดัสเปลี่ยนแผนที่ทางการเมืองของกรีกจากหน้ามือเป็นหลังมือ เขาหันหลังให้มิตรเก่าและแสวงหามิตรใหม่ และควบคุมการก่อร่างสร้างเมืองทั้งหมด 

นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้คิดค้นและประยุกต์ยุทธวิธีในสนามรบหลายอย่าง ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือการจัดทัพแบบแทยงมุม จัดกองที่เก่งสุดไว้หน้าสุด และลดหลั่นตามความเก่งลงไป ซึ่งทำให้สามารถเอาชนะทัพสปาร์ตาที่มีจำนวนมากกว่าได้ ยามที่เขาเสียชีวิต สปาร์ตาอยู่ในภาวะอ่อนแอมาก อย่างไรก็ตาม ความเปลี่ยนแปลงที่เขานำมาสู่ระบอบการปกครองของกรีกกลับไม่ยืนยาวนักหลังเขาเสียชีวิต นครธีบส์อันเกรียงไกรถูกทำลายล้างจนสิ้นซากโดยอเล็กซานเดอร์มหาราชในเวลา 27 ปีหลังเขาเสียชีวิต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Woodhouse, S. C. (1910) *English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎*, London: Routledge & Kegan Paul Limited, page 1,009
**การบ่อนทำลาย** (อังกฤษ: subversion) หมายถึง ความพยายามเปลี่ยนแปลงระเบียบสังคมและโครงสร้างอำนาจ อำนาจหน้าที่ตามกฎหมายและลำดับชั้นบังคับบัญชาของสังคมอันเป็นที่ยอมรับ การบ่อนทำลายยังหมายถึง กระบวนการซึ่งค่านิยมและหลักของระบบที่มีอยู่ถูกขัดแย้งหรือสวนทาง การบ่อนทำลายใช้เป็นเครื่องมือบรรลุเป้าหมายทางการเมือง เพราะโดยทั่วไปมีความเสี่ยง ราคาและความยากน้อยกว่า ซึ่งตรงข้ามกับการเป็นคู่สงครามอย่างเปิดเผย ยิ่งไปกว่านั้น การบ่อนทำลายยังเป็นการสงครามรูปแบบที่ค่อนข้างราคาถูกซึ่งไม่ต้องอาศัยการฝึกมากนัก โดยทั่วไป กลุ่มก่อการร้ายไม่ใช้การบ่อนทำลายเป็นเครื่องมือบรรลุเป้าหมายของตน การบ่อนทำลายเป็นกิจกรรมที่เน้นกำลังคนและหลายกลุ่มขาดกำลังคนและเครือข่ายการเมืองและสังคมเพื่อดำเนินกิจกรรมบ่อนทำลาย ทว่า การกระทำของผู้ก่อการร้ายอาจมีผลบ่อนทำลายต่อสังคม การบ่อนทำลายยังส่อความการใช้วิธีแอบแฝง ไม่ซื่อสัตย์ การเงินหรือรุนแรงเพื่อนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงเช่นว่า

การบ่อนทำลายขัดกับการประท้วง รัฐประหาร หรือการดำเนินผ่านวิธีดั้งเดิมที่มีอยู่ในระบบการเมืองหนึ่งเพื่อนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลง ยิ่งไปกว่านั้น การบ่อนทำลายภายนอก คือ การที่ "รัฐผู้รุกรานพยายามเกณฑ์และสนับสนุนตัวแสดงทางการเมืองและทหารพื้นเมืองเพื่อโค่นรัฐบาลของตนโดยรัฐประหาร" หากการบ่อนทำลายไม่อาจบรรลุเป้าหมายการนำมาซึ่งรัฐประหารได้ เป็นไปได้ว่าตัวแสดงและการกระทำของกลุ่มบ่อนทำลายอาจเปลี่ยนเป็นการก่อการกบฏ และ/หรือ การสงครามกองโจรได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hosmer, Stephen T. and George K. Tanham. Countering Covert Aggression. Santa Monica, CA: RAND Corporation, 1986.Pg. 3-4.
2. ↑  Hosmer, Countering Covert Aggression, pg. 1.
3. ↑  Kitson, Frank, Low Intensity Operations: Subversion, Insurgency and Peacekeeping (London: Faber and Faber Limited, 1971), Pg. 6.
| สงครามกรีก-เปอร์เซีย |
| --- |
| กบฏไอโอเนีย – การบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่ง – การบุกครองกรีซครั้งที่สอง – สงครามสันนิบาตดีเลียน |

**การบุกครองกรีซครั้งที่สองของเปอร์เซีย** เกิดขึ้นในช่วงสงครามกรีก-เปอร์เซีย ระหว่างปีที่ 480–479 ก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิเซอร์ซีสมหาราชต้องการพิชิตกรีซทั้งหมด หลังความพยายามครั้งแรกของจักรพรรดิดาไรอัสมหาราช พระราชบิดา ในการบุกกรีซล้มเหลว เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคต จักรพรรดิเซอร์ซีสใช้เวลาหลายปีในการวางแผนและรวบรวมกำลังพล ส่วนฝ่ายกรีกนำทัพโดยเอเธนส์และสปาร์ตา ร่วมด้วยนครรัฐอื่น ๆ กว่า 70 แห่ง อย่างไรก็ตาม นครรัฐกรีกส่วนใหญ่วางตัวเป็นกลางหรือสวามิภักดิ์ต่อฝ่ายเปอร์เซีย

การบุกครองเริ่มในฤดูใบไม้ผลิของปีที่ 480 ก่อนคริสตกาล ทัพเปอร์เซียข้ามช่องแคบเฮลเลสปอนต์ (ช่องแคบดาร์ดะเนลส์ในปัจจุบัน) ผ่านเธรซ มาซิดอนและเธสซาลี ก่อนจะพบกับกองทัพกรีก นำโดยพระเจ้าลีออนิดัสที่ 1 ที่ช่องเขาเทอร์มอพิลี ในขณะที่ทัพเรือเปอร์เซียถูกทัพเรือกรีกปิดกั้นไว้ที่ช่องแคบอาร์เตมิเซียม ทัพของพระเจ้าลีออนิดัสต้านทานทัพเปอร์เซียได้นาน 7 วันก่อนจะพ่ายแพ้ ส่วนทัพเรือกรีกต้านทานทัพเรือเปอร์เซียได้นาน 2 วัน ก่อนจะล่าถอยไปที่เกาะซาลามิส เมื่อทราบข่าวความพ่ายแพ้ที่เทอร์มอพิลี

ชัยชนะที่เทอร์มอพิลีทำให้บีโอเชียและแอตติกาตกเป็นของเปอร์เซีย ทัพเปอร์เซียยกไปถึงเอเธนส์และเผาเมือง ในขณะที่ทัพกรีกวางกำลังที่คอคอดคอรินท์เพื่อปกป้องคาบสมุทรเพโลพอนนีส เธมิสโตคลีส แม่ทัพชาวเอเธนส์ล่อทัพเรือเปอร์เซียให้เข้ามาในช่องแคบซาลามิสก่อนจะให้ทัพเรือกรีกโจมตี ชัยชนะของฝ่ายกรีกในยุทธนาวีที่ซาลามิสทำให้การบุกครองของเปอร์เซียชะงัก จักรพรรดิเซอร์ซีสสั่งถอนทัพกลับเอเชีย โดยปล่อยให้แม่ทัพมาร์โดเนียสและทหารฝีมือดีทำสงครามต่อ

ในปีที่ 479 ก่อนคริสตกาล ชาวกรีกรวบรวมทัพฮอปไลต์จำนวนมากที่สุดแล้วยกทัพขึ้นเหนือ ทั้งสองฝ่ายปะทะกันที่เมืองพลาเทีย โดยทัพกรีกเป็นฝ่ายชนะ สังหารแม่ทัพมาร์โดเนียสและปลดปล่อยบีโอเชียและแอตติกา ในวันเดียวกัน ทัพเรือกรีกทำลายกองเรือเปอร์เซียในยุทธนาวีที่มิเคลี ชัยชนะสองครั้งในวันเดียวทำให้การบุกครองสิ้นสุด ส่งผลให้อำนาจของเปอร์เซียในทะเลอีเจียนลดน้อยลง ต่อมาทัพกรีกได้โต้กลับและขับไล่เปอร์เซียออกจากหมู่เกาะอีเจียนและไอโอเนีย ระหว่างปีที่ 479–478 ก่อนคริสตกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Second Persian Invasion of Greece - Google Books
| สงครามกรีก-เปอร์เซีย |
| --- |
| กบฏไอโอเนีย – การบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่ง – การบุกครองกรีซครั้งที่สอง – สงครามสันนิบาตดีเลียน |

**การบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่งของเปอร์เซีย** เกิดขึ้นในช่วงสงครามกรีก-เปอร์เซีย ระหว่างปีที่ 492–490 ก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิดาไรอัสมหาราชต้องการลงโทษนครรัฐเอเธนส์และอีรีเทรียที่สนับสนุนการก่อกบฏของเมืองไอโอเนีย รวมถึงต้องการขยายจักรวรรดิไปในทวีปยุโรป การบุกแบ่งออกเป็น 2 ครั้ง ครั้งแรกเริ่มในปีที่ 492 ก่อนคริสตกาล นำโดยแม่ทัพมาร์โดเนียส ทัพเปอร์เซียสามารถยึดเธรซคืนกลับมาและบังคับให้มาซิดอนอยู่ใต้อำนาจหลังเป็นประเทศราชมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตาม การบุกได้หยุดชะงักลงเมื่อทัพเรือเปอร์เซียถูกพายุซัดนอกชายฝั่งเขาแอทอส ปีต่อมา จักรพรรดิดาไรอัสส่งคณะทูตไปทั่วกรีซเพื่อสั่งให้ยอมสวามิภักดิ์ นครรัฐกรีกส่วนใหญ่ยอมสวามิภักดิ์ ยกเว้นเอเธนส์และสปาร์ตาที่สั่งประหารคณะทูต จักรพรรดิดาไรอัสจึงสั่งให้ยกทัพไปอีกครั้ง 

การบุกครั้งที่สองเริ่มในปีที่ 490 ก่อนคริสตกาล นำโดยแม่ทัพดาติสและอาร์ตาเฟอร์เนส ทัพเปอร์เซียยกไปที่เกาะนักซอสก่อนจะยึดและเผาเมือง ต่อมายึดหมู่เกาะซิคละดีสและทำลายเมืองอีรีเทรีย ระหว่างยกทัพต่อไปยังเอเธนส์ในแอตติกา ทัพเปอร์เซียได้ปะทะกับทัพกรีกที่มีจำนวนน้อยกว่าที่ที่ราบมาราธอน ทัพเปอร์เซียพ่ายแพ้และยกกลับเอเชีย อย่างไรก็ตาม ฝ่ายเปอร์เซียประสบความสำเร็จในการโจมตีนักซอส อีรีเทรียและแผ่อำนาจไปในภูมิภาคอีเจียน จักรพรรดิดาไรอัสได้รวบรวมกำลังพลเพื่อเตรียมบุกกรีซอีกครั้ง แต่ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิทำให้แผนการดังกล่าวถูกเลื่อนออกไป จักรพรรดิดาไรอัสเสด็จสวรรคตในปีที่ 486 ก่อนคริสตกาล ทิ้งแผนการให้เซอร์ซีส พระราชโอรสดำเนินการต่อ ซึ่งจักรพรรดิเซอร์ซีสสั่งบุกกรีซอีกครั้งในปีที่ 480 ก่อนคริสตกาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Roisman & Worthington 2011, p. 343. sfn error: no target: CITEREFRoismanWorthington2011 (help)
2. ↑  First Persian Invasion of Greece - Google Books
**สตีฟ บูเซมี** (Steve Buscemi) มีชื่อจริงว่า **สตีเฟน วินเซนต์ บูเซมี** (Steven Vincent Buscemi) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ได้รับฉายาว่า "ราชาหนังอิสระ" (Indie King)

เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่บรูกลิน นิวยอร์ก โดยที่พ่อเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน แม่เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายไอร์ริช บูเซมีมีชื่อเสียงมาจากการภาพยนตร์อิสระที่เจ้าตัวกำกับและแสดงเอง เรื่อง *Trees Lounge* ในปี ค.ศ. 1996 (ชื่อภาษาไทย *สุราแปลว่าเหล้า* เคยได้ฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ในโครงการภาพยนตร์อิสระของสหมงคลฟิล์ม และได้ออกจำหน่ายเป็นวิดีโอในปีเดียวกัน)

พร้อมกับได้แสดงในภาพยนตร์แนวอิสระที่มีชื่ออีกหลายเรื่อง เช่น *Fargo*, *The Big Lebowski* ของอีธาน โคเอน และโจเอล โคเอน *Reservoir Dogs* ของเควนติน ทาแรนติโน เป็นต้น 

โดยบทบาทของบูเซมี ที่ได้รับมักจะเป็นตัวประกอบ แต่ว่าเป็นตัวประกอบที่มีสีสันและความสำคัญของเรื่องเป็นอย่างมาก จนหลายครั้งอาจดูเด่นกว่าตัวละครเอกหรือตัวที่สำคัญกว่าในเรื่อง 

จากนั้น บูเซมี ก็ได้รับบทบาทในภาพยนตร์ฮอลลีวูดกระแสหลักอีกหลายเรื่อง เช่น *Con Air* ในปี ค.ศ. 1997 *Armageddon* และ *The Wedding Singer* ในปี ค.ศ. 1998 เป็นต้น โดยบทที่ได้รับก็เป็นตัวประกอบที่มีสีสันในเรื่องอีกเช่นเคย

อ้างอิง
-------

* ข้อมูลในIMDb


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สตีฟ บูเซมี**
**วัดป่าเจดีย์เหลี่ยม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ก๊า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่

วัดป่าเจดีย์เหลี่ยมเคยเป็นวัดร้างอายุกว่า 1,000 ปี จนเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 โดยชาวมอญได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นจากวัดร้างของชาวมอญโบราณ ในนิมิตของอาจารย์ทองฮวด ฐิตวณฺโน เห็นภาพงานฉลองพระเจดีย์ มีตัวเลขติดหลังเก้าอี้ในนิมิต 1420 จึงสันนิษฐานว่าเจดีย์สร้างเมื่อ เมื่อ พ.ศ. 1420 ศักราชมอญ 239 (จุลศักราช) โดยมีเศรษฐีสามีภรรยา คู่หนึ่งที่เป็นประธานสร้างเป็นวัด เมื่อทั้งคู่เสียชีวิตจึงนำมาฝังไว้คู่กันและก่อเป็นรูปพระเจดีย์ไว้ ขณะนี้เรียกว่า *กู่เจ้าวัด* อยู่ที่หลังพระประธาน วัดคงร้างไปราว พ.ศ. 1600–1700 พระครูบาเติง จากวัดหนองดู่มาบูรณะอีกครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2466 เมื่อพระครูบาเติงมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2468 วัดนี้จึงร้างอีกครั้ง ต่อมาอาจารย์ทองฮวด ฐิตวณฺโน จากจังหวัดกาฬสินธุ์ มาปักกลดอยู่ที่วัดร้างแห่งนี้ เมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 ชาวบ้านเกิดความศรัทธาจึงได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์วัด ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2531

ชื่อของวัดเรียกกันหลายนาม เช่น **วัดเจตอยเหลิ่ม** (ဘာေစတ႘လုီ แปลว่าวัดเจดีย์พัง) **วัดเกริบ** (ဘာၿဂုိပ္ แปลว่าวัดป่า) **วัดหนู่** (ဘာေဇှာဝ္ แปลว่าวัดธง) ส่วนคนเมืองนิยมเรียก **วัดตุง** บ้างก็เรียก **วัดเม็ง** (วัดมอญ) เชื่อว่าที่ชื่อว่าวัดป่าเจดีย์เหลี่ยม มาจากภาษามอญว่า "แผ่ว์เจตอยเหลิ่ม" (วัดเจดีย์พัง) เนื่องจากเสียงคำว่า "เหลิ่ม" คล้ายกับคำว่า "เหลี่ยม"

พระธาตุเจดีย์เหลี่ยมมีความสูงจากพื้นถึงฉัตร 19 เมตร องค์เจดีย์กว้างด้านละ 9 เมตร กำแพงพระเจดีย์ทั้งสี่ด้าน กว้างด้านละ 22 เมตร ภายในองค์พระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุทั้งสี่ด้านบรรจุพระพุทธรูปปูนปั้นพระพุทธเจ้า 28 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดป่าเจดีย์เหลี่ยม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  ""วัดป่าเจดีย์เหลี่ยม วัดมอญเชียงใหม่มีหลายชื่อขนาด ဘာမန္ဍဳင္ေဆင္မာဲ"".
3. ↑  "พระธาตุเจดีย์เหลี่ยม". องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ก๊า. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-09-29. สืบค้นเมื่อ 2021-09-29.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดป่าเจดีย์เหลี่ยม**
เอพิไซคลอยด์ (เส้นสีแดง) ที่เกิดจากรูปวงกลม *r* = 1 กลิ้งไปบนขอบด้านนอกของรูปวงกลม *R* = 3
**เอพิไซคลอยด์** (อังกฤษ: epicycloid) คือเส้นโค้งชนิดหนึ่ง สร้างขึ้นโดยกำหนดจุดจุดหนึ่งบนเส้นรอบรูปวงกลมที่เรียกว่า *เอพิไซเคิล* (epicycle) แล้วกลิ้งรูปวงกลมนั้นไปบนขอบ *ด้านนอก* ของรูปวงกลมอีกรูปหนึ่งซึ่งอยู่กับที่ รอยที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของจุดอ้างอิงจะได้เส้นโค้งเอพิไซคลอยด์

เส้นโค้งนี้จัดว่าเป็นรูเลตต์ชนิดหนึ่ง และเป็นกรณีพิเศษของเอพิโทรคอยด์ (epitrochoid) วิวัฒน์ (evolute) และอาวัต (involute) ของเส้นโค้งนี้จะมีรูปร่างคล้ายกับเส้นโค้งเดิม

สมการ
-----

รูปร่างของเอพิไซคลอยด์จะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับรัศมีของรูปวงกลมทั้งสอง หากรูปวงกลมที่กลิ้งมีรัศมี *r* หน่วย และรูปวงกลมที่อยู่กับที่มีรัศมี *R* = *kr* หน่วย ค่า *k* หมายถึงจำนวนเท่าของรัศมีรูปวงกลมที่อยู่กับที่ ต่อรัศมีรูปวงกลมที่กลิ้ง ดังนั้นเอพิไซคลอยด์สามารถเขียนได้ด้วยสมการอิงตัวแปรเสริมดังนี้

{\displaystyle x(\theta )=(R+r)\cos \theta -r\cos \left({\frac {R+r}{r}}\theta \right)}
{\displaystyle y(\theta )=(R+r)\sin \theta -r\sin \left({\frac {R+r}{r}}\theta \right)}
หรือ

{\displaystyle x(\theta )=r(k+1)\cos \theta -r\cos \left((k+1)\theta \right)\,}
{\displaystyle y(\theta )=r(k+1)\sin \theta -r\sin \left((k+1)\theta \right)\,}
* ถ้า *k* เป็นจำนวนเต็ม เส้นโค้งที่ได้จะเป็นรูปปิดคล้ายดอกไม้หรือใบบัว และมี *บัพแหลม* (ร่องแหลมซึ่งไม่สามารถหาอนุพันธ์ได้) ทั้งหมด *k* แห่งบนเส้นโค้ง
* ถ้า *k* เป็นจำนวนตรรกยะ ซึ่งสามารถเขียนเป็นเศษส่วนอย่างต่ำ *k* = *p*/*q* ได้ เส้นโค้งนี้จะมีบัพแหลม *p* แห่ง และต้องกลิ้งรอบรูปวงกลม *q* รอบจึงจะได้รูปปิด
* ถ้า *k* เป็นจำนวนอตรรกยะ เส้นโค้งนี้จะวนที่ตำแหน่งใหม่ไปเรื่อยๆ และไม่มาบรรจบกันเป็นรูปปิด ทำให้เติมที่ว่างระหว่างรูปวงกลมที่อยู่กับที่ จนถึงรูปวงกลมรัศมี *R* + 2*r* จนเต็ม (เป็นรูปวงแหวนทึบ)

* ตัวอย่างเอพิไซคลอยด์
* k = 1 หรือ คาร์ดิออยด์ (cardioid) *k* = 1 หรือ คาร์ดิออยด์ (cardioid)
* k = 2 หรือ เนฟรอยด์ (nephroid) *k* = 2 หรือ เนฟรอยด์ (nephroid)
* k = 3 *k* = 3
* k = 4 *k* = 4
* k = 2.1 = 21/10 *k* = 2.1 = 21/10
* k = 3.8 = 19/5 *k* = 3.8 = 19/5
* k = 5.5 = 11/2 *k* = 5.5 = 11/2
* k = 7.2 = 36/5 *k* = 7.2 = 36/5

อ้างอิง
-------

1. ↑  Epicycloid Evolute ที่ MathWorld
2. ↑  Epicycloid Involute ที่ MathWorld

* J. Dennis Lawrence (1972). *A catalog of special plane curves*. Dover Publications. pp. 161, 168–170, 175. ISBN 0-486-60288-5.

ดูเพิ่ม
-------

* ไซคลอยด์ (cycloid)
* ไฮโพไซคลอยด์ (hypocycloid)
* โทรคอยด์ (trochoid)
* เอพิโทรคอยด์ (epitrochoid)
* ไฮโพโทรคอยด์ (hypotrochoid)
อดีตตำรวจและคนร้ายที่ถูกตัดสินว่ากระทำผิดที่หาลำไพ่ในฐานะนักฆ่ามาเฟีย
สตีเฟน การากัปปา (ซ้าย) และหลุยส์ เอปโปลีโต
**สตีเฟน การากัปปา** (อักษรโรมัน: *Stephen Caracappa*) และ**หลุยส์ เอปโปลีโต** (อักษรโรมัน: *Louis Eppolito*) เป็นอดีตนักสืบของกรมตำรวจนครนิวยอร์ก (NYPD) ซึ่งทำงานในนามของห้าตระกูลของอเมริกันมาเฟีย โดยเฉพาะตระกูลอาชญากรรมลุชเชเซ และกัมบีโน ในขณะที่พวกเขาทำกิจกรรมที่ผิดกฎหมายต่าง ๆ ทั้งสองกลายเป็นที่รู้จักในนาม "**มาเฟียตำรวจ**" โดย ค.ศ. 2006 พวกเขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานการฉ้อโกงการใช้แรงงาน, การกรรโชก, สารเสพติด, การพนันที่ผิดกฎหมาย, การขัดขวางกระบวนการยุติธรรม, การฆาตกรรมแปดครั้ง และการสมรู้ร่วมคิดในคดีฆาตกรรม ซึ่งเป็นข้อหาที่เกิดจากช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ในนครนิวยอร์ก รวมทั้งในคริสต์ทศวรรษ 2000 ในลาสเวกัส ทั้งคู่ถูกตัดสินว่ามีความผิดใน ค.ศ. 2006 และถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตใน ค.ศ. 2009

อ่านเพิ่ม
---------

* Lawson, Guy; Oldham, William (November 2006). *The Brotherhoods: The True Story of Two Cops Who Murdered for the Mafia*. Scribner. ISBN 9780743289443.
* Eppolito, Lou; Drury, Bob (1992). *Mafia Cop: The Story of an Honest Cop Whose Family Was the Mob*. ISBN 9781416517016.
* Smith, Greg B (December 2006). *Mob Cops*. New York: Berkley. ISBN 9780425215722.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Marzulli, John (March 6, 2009). "'Mafia Cops' Louis Eppolito, Stephen Caracappa sentenced to life in prison". *New York Daily News*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 19, 2021. สืบค้นเมื่อ April 14, 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* New York Daily News article relating to the arrests, 2005.
* Transcript of the indictment against both men เก็บถาวร 2021-02-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, courtesy of ISPN.org, 2005.
* Report of conviction, BBC, 2006.
* "Mafia Cops Facing Life in Prison", AP, June 5, 2006.
* 60 Minutes, 2006.
* Louis Eppolito ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**วินเซนโซ อัลแบร์โต อันเนเซ**  (อิตาลี: *Vincenzo Alberto Annese*)  เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ.2527 ใน เมือง Bisceglie  ประเทศอิตาลี เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอิตาลีและอดีตเคยเป็นนักฟุตบอล   

อันเนเซเป็นโค้ชได้รับใบอนุญาต ยูฟ่า โปร ไลเซ่น (UEFA Pro Licence)  ซึ่งทำให้เขาสามารถฝึกฟุตบอลได้ในระดับสูงสุด เขามีประสบการณ์ในฐานะโค้ชเยาวชนในสถาบันการศึกษาและสโมสรในอิตาลี  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพันธมิตรกับทีมอิตาลีที่ยิ่งใหญ่ เช่น Hellas Verona และ Bari รวมถึงประสบการณ์ระดับนานาชาติมากมายในฐานะหัวหน้าโค้ช ในระดับทีมชุดใหญ่

ประวัติ
-------

### การเล่นอาชีพ

Annese  เริ่มต้นอาชีพการค้าแข้งของเขาในฐานะกองกลาง (Center Midfielder) ของ Venezia F.C. ทีมฟุตบอลเยาวชนตั้งแต่ยังอยู่ในซีรีย์ A (SerieA) 

### การฝึกสอนอาชีพ

Annese  เริ่มต้นอาชีพการทำงานของเขาในฐานะหัวหน้าโค้ชในทีมเยาวชน S.S. Fidelis Andria (ปี พ.ศ.2553-2555)  และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นทีมผู้ฝึกสอนของ ในอิตาลีดิวิชั่น3 ในปี พ.ศ.2555-2556)  หลังจากนั้นต่อเนื่องใน Foggia Calcio และ Lega Pro Prima Divisione (ปี พ.ศ. 2557-2558) ลัตเวีย(Latvia) เอสโตเนีย (Estonia) (Ghana) (Palestine) (Indonesia)และอาร์เมเนีย (Armenia) และเขาเป็นหัวหน้าโค้ชใน JFK Saldus และ Paide Linnameeskond  นอกจากนี้เขายังเป็นโค้ชทางด้านแทคติกและเทคนิคของทีมชาติจูเนียร์ (อายุ 14, 15, 16, 17, 19) ในสหพันธ์ฟุตบอลแห่งอาร์เมเนีย (Football Federation of Armania) อีกด้วย

### Bechem United

ในเดือนมกราคมปี พ.ศ.2560  สโมสรในกาน่าพรีเมียร์ลีก คือ สโมสร Bechem United F.C. แต่งตั้ง Annese เป็นผู้จัดการ (Manager) ฤดูกาล 2017/2018 ของพวกเขา

### Ahli Al-Khaleel

เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 Annese ลงนามในสัญญาฉบับหนึ่งปีและได้เป็นหัวหน้าโค้ชทีมแรกของปาเลสไตน์พรีเมียร์ลีก (Palestine Premier League) สโมสรอาห์ลี-อัลคาเซล(Ahli Al-Khaleel) ในฤดูกาล 2017-18  ซึ่งได้ฝึกสอนนักฟุตบอลอย่าง Shadi Shaban ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งใน "นักฟุตบอลที่ดีที่สุดของทีมชาติปาเลสไตน์." อีกด้วย

### PSIS Semarang

เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ.2561  Annese ได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าโค้ช แก่ทีม PSIS Semarang ในฤดูกาล 2018.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Calcio, Annese e la Soccer Atletico Molfetta". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-09-15. สืบค้นเมื่อ 2018-10-02.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-26. สืบค้นเมื่อ 2018-10-12.
3. ↑  "Saldus": "Mums nav Indriksona solītā sintētiskā laukuma"
4. ↑
5. ↑   المدرب: فينشينزو ألبيرتو
6. ↑  "
วินเชนโซ สกามอซซี
อนุสาวรีย์วินเชนโซสกามอซซี่
**วินเชนโซ สกามอซซี** (อังกฤษ: Vincenzo Scamozzi) (2 กันยายน ค.ศ. 1548 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1616) เป็นสถาปนิกและนักเขียนเกี่ยวกับงานสถาปัตยกรรมชาวอิตาลี ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองวีเชนซา (Vicenza) และเวนิส (Venice) ในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 16 วินเชนโซ สกามอซซี น่าจะเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในยุคนี้โดยเป็นช่วงต่อระหว่างอานเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) กับบัลดัสซาร์เร ลองเกนา (Baldassarre Longhena) ซึ่งลองเกนาเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของวินเชนโซ 

วินเชนโซเกิดที่เมืองวีเชนซา (Vicenza) บิดาเป็นนักสำรวจ (surveyor) และผู้รับเหมาก่อสร้าง (building contractor) นาม จาน โดเมนีโก สกามอซซี (Gian Domenico Scamozzi) วินเชนโซได้มีโอกาสไปเยือนโรมในปี 1579-1580 แล้วย้ายไปเวนิสในปี 1581

อิทธิพลของสกามอซซีต่อโลกของสถาปัตยกรรมนั้นมีอย่างสูงส่ง โดยเฉพาะจากงานเขียนชื่อแนวคิดสถาปัตยกรรมสากล (*L'Idea della Architettura Universale* หรือ The Universal Idea of Architecture) เป็นงานเขียนชิ้นสุดท้ายของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเกี่ยวกับทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม ถูกพิมพ์เผยแพร่ด้วยภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut illustrations) ในเวนิส เมื่อปี 1615 วินเชนโซยังได้เขียนเกี่ยวกับชีวิตการประกอบวิชาชีพของเขา ซึ่งทำให้หนังสือเล่มนี้กลายเป็นเหมือนกับเครื่องมือทางการประชาสัมพันธ์ของเขาไป วินเชนโซได้บันทึกงานออกแบบ แปลน รูปด้าน ทั้งงานที่ได้สร้างจริงและงานที่ไม่ได้สร้าง รวมทั้งงานที่เป็นลักษณะของจินตนาการที่เหนือเทคโนโลยีในยุคนั้นอีกด้วย วินเชนโซเป็นสถาปนิกผู้หนึ่งที่เข้าใจคุณค่าของการประชาสัมพันธ์ตัวเองผ่านทางงานเขียนที่ประสบความสำเร็จ

งานออกแบบที่สำคัญ
-----------------

* 1580-1592: วิลลากาปรา (*Villa Capra*) หรือลาโรตอนดา (*"La Rotonda"*) ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองวีเชนซา (เป็นการสานต่องานของปัลลาดีโอและทำการต่อเติมเพิ่มขึ้น)
* 1581-1599: อาคารโปรกูราตีเอนูโอเว (*Procuratie Nuove*) ที่จัตุรัสซานมาร์โก เมืองเวนิส (ต่อมาบัลดัสซาร์เร ลองเกนาได้เข้ามาทำการออกแบบตกแต่งภายในจนสำเร็จ)
* 1584-1585: โรงละครโอลิมปิก (*Teatro Olimpico*) เมืองวีเชนซา (ปรับปรุงจากโครงสร้างเดม ออกแบบโดยปัลลาดีโอ)
* 1597: วิลลาโมลิน เมืองมานดรีอา
**กระจงชวา** (อังกฤษ: Java mouse-deer; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tragulus javanicus*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกเคี้ยวเอื้องขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Tragulidae

รูปร่างหน้าตาคล้ายกระจงชนิดอื่นทั่วไป ขนตามลำตัวสีน้ำตาลแดงบริเวณหน้าอก และใต้ท้องมีแถบสีขาว 3 เส้นขนานไปกับลำตัว ไม่มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่จะมีเขี้ยวงอกมาจากริมฝีปาก โดยเขี้ยวของตัวผู้จะยาวกว่าตัวเมีย

มีความยาวลำตัวและหัว 40–48 เซนติเมตร ความยาวหาง 65–80 เซนติเมตร น้ำหนัก 0.7–2 กิโลกรัม มีพฤติกรรมหากินตามลำพัง สามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่หลากหลายได้ มักอาศัยและหากินในบริเวณป่าที่รกชัฏ ในฤดูผสมพันธุ์หรือมีลูกอ่อนอาจจะอาศัยเป็นคู่ ออกหากินทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน โดยมีทางเดินหาอาหารของตัวเอง ซึ่งเรียกว่า "ด่าน" ซึ่งด่านเป็นเพียงทางเดินเล็ก ๆ ปกคลุมด้วยไม้พื้นล่างที่รกทึบ มีนิสัยขี้อายและตื่นตกใจง่าย เมื่อพบศัตรูจะกระโดดหนีไปด้วยความรวดเร็ว มีฤดูผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม ก่อนผสมพันธุ์ตัวเมียจะใช้ขาหลังเคาะที่พื้นราว 8 ที ในเวลา 3 วินาที เมื่อตัวผู้ได้ยินเสียงจะเข้ามาหา ใช้เวลาในการตั้งท้องประมาณ 140 วัน ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในช่วงปลายฤดูฝนที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์

พบกระจายพันธุ์บนเกาะชวา และเป็นไปได้ว่าอาจมีที่เกาะบาหลีด้วย 

หมายเหตุ: เดิมทีกระจงชวาเคยถูกรวมเป็นชนิดเดียวกับ กระจงเล็ก (*T. kanchil*) ที่พบได้ในประเทศไทย, แหลมมลายู, เกาะบอร์เนียว และสุมาตรา แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกจากกัน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Duckworth, J. W.; Hedges, S.; Timmins, R. J.; Semiadi, G. (2008). *Tragulus javanicus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 2014-04-24.
2. ↑  Meijaard, I. and C. P. Groves (2004). *A taxonomic revision of the Tragulus mouse-deer.* Zoological Journal of the Linnean Society 140: 63-102.
3. ↑  ชุติอร กาญวัฒนกิจ. *สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน*. กรุงเทพฯ : กองทุนสัตว์ป่าโลก สำนักงานประเทศไทย, 2543. 256 หน้า. หน้า 117-118. ISBN 974-87081-5-2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Tragulus javanicus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Tragulus javanicus ที่วิกิสปีชีส์
**ประเภท** (ฝรั่งเศส: *genre* /ˈʒɒnrə/ หรือ /ˈdʒɒnrə/; จากภาษาฝรั่งเศส, genre เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [ʒɑ̃ʁ(ə)], "ชนิด" หรือ "ประเภท", จากภาษาละติน: genus (รากศัพท์ gener-), ภาษากรีก: genos, γένος) เป็นคำที่ใช้กับวรรณกรรม หรือสิ่งบันเทิงรูปแบบต่าง ๆ เช่น ดนตรี ทั้งในภาษาเขียนหรือภาษาพูด แบบเสียงหรือภาพ ยึดจากเกณฑ์ของสิ่งบันเทิงแต่ละชนิด ประเภทเกิดขึ้นตามข้อตกลงที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาหากมีประเภทใหม่ถูกคิดค้นขึ้น และประเภทเก่าไม่ได้ใช้แล้ว บ่อยครั้ง สิ่งบันเทิงต่าง ๆ จะตรงกับประเภทได้มากกว่าหนึ่งประเภท โดยยืมและผสมผสานข้อตกลงต่าง ๆ เหล่านี้ 

ประเภทเริ่มขึ้นจากระบบการแบ่งประเภทสำหรับวรรณกรรมกรีกโบราณ กวีนิพนธ์ ร้อยแก้ว และการแสดง ต้องมีรูปแบบที่เฉพาะที่สอดคล้องกับประเด็นของเรื่อง รูปแบบการพูดแบบตลกไม่ควรจะอยู่ในเรื่องโศกนาฏกรรม และแม้แต่นักแสดงก็ควรเคร่งครัดกับประเภทที่พวกเขาแสดงภายใต้ฐานคติว่าคนประเภทหนึ่ง ๆ จะสามารถบอกเล่าเรื่องเล่าประเภทหนึ่ง ๆ ได้ดีที่สุด ประเภทในยุคต่อมาได้เพิ่มจำนวนขึ้นและพัฒนาเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ชมและผู้สร้าง ประเภทกลายเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้สาธารณชนเข้าใจถึงงานศิลปะที่ไม่อาจคาดการณ์ได้ เนื่องจากงานศิลปะจะสอดคล้องกับสถานะทางสังคมที่ว่าคนจะเขียน วาดภาพ ร้องเพลง หรือเต้นรำเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาเข้าใจ การนำประเภทมาใช้เป็นเครื่องมือนั้นจะต้องปรับใช้กับความหมายที่เปลี่ยนไปได้ด้วย ความจริงแล้วในยุคกรีกโบราณก็มีงานศิลปะรูปแบบใหม่ผสมผสานกัน และเรียกว่าเป็นวิวัฒนาการของประเภท ตัวอย่างเช่น "โศกนาฏกรรมตลก" (tragicomedy)

วรรณกรรม
--------

วรรณกรรมคือประเภทหนึ่งของหมวดหมู่การประพันธ์ รวมไปถึงแนวที่อาจจะถูกกำหนดเนื้อหาโดยใช้เทคนิคการประพันธ์ โทนของเรื่อง หรือแม้กระทั่งเขียนบทความยาวอย่างเช่นนิยาย แล้วไม่ควรสับสนระหว่างคำว่า หมวดหมู่แนวของกลุ่มนักอ่านเด็กจนถึงวัยรุ่น หรือ หมวดหมู่แนวของกลุ่มผู้อ่านผู้ใหญ่ เพราะโดยส่วนใหญ่จะมีการจำแนกนิยายวัยรุ่น และแนวผู้ใหญ่ให้อยู่แล้ว ไม่ควรรวมนิยายภาพ เพราะแนว หมวดหมู่มีความยืดหยุ่นและแยกย่อยไปตามแต่ละหลายประเภท
**ปลาเก๋าแดง** (อังกฤษ: Blacktip grouper, Red-banded grouper; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Epinephelus fasciatus*) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะรัง (Serranidae)

มีรูปร่างค่อนข้างยาวเรียว แบนข้าง หัวโต จะงอยปากสั้น นัยน์ตาโต ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย ฟันซึ่งมีอยู่ตรงขากรรไกรบนและล่างมีลักษณะเป็นเขี้ยวยาวและคม ครีบหลังยาว ส่วนที่เป็นก้านครีบแข็งยาวกว่าส่วนที่เป็นก้านครีบฝอย ส่วนหน้าของครีบก้นมีก้านแข็งเป็นหนามแหลม ครีบหางมนกลม
มีจุดเด่น คือ มีทั้งสีแดงสด, สีชมพูอ่อน และน้ำตาลปนแดง ขึ้นอยู่สภาพแวดล้อมและขนาดของปลา ข้างตัวมีแถบสีแดงปนน้ำตาล 5 แถบ ขอบครีบหลังที่เป็นก้านครีบแข็งมีสีแดงปนน้ำตาล เกล็ดเล็กละเอียด

มีขนาดตั้งแต่ 15-40 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามแนวปะการังและกองหินใต้น้ำ ตั้งแต่แอฟริกาใต้, ทะเลแดง จนถึงทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, คาบสมุทรเกาหลี และออสเตรเลีย

เป็นปลาที่มีรสชาติดี นิยมใช้ในการบริโภค

อ้างอิง
-------

1. ↑  Fennessy, S. Kulbicki, M. Cabanban, A.S. Myers, R. & Choat, J.H. 2008. Epinephelus fasciatus. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 18 October 2013.
2. ↑  "ปลาเก๋าแดง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-03-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Epinephelus fasciatus ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Epinephelus fasciatus***
**ปลาเบลนนี่** (อังกฤษ: Blennies) เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blennioidei

ปลาเบลนนี่ มีชื่อสามัญในภาษาไทยว่า "ปลาตั๊กแตนหิน" หรือ"ปลาตุ๊ดตู่" จากพฤติกรรมที่อาศัยและมุดไปมาอยู่ในรู เหมือนกับตุ๊ดตู่ มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวกลมยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ แต่สั้นกว่ามาก มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 3-4 นิ้ว ดวงตากลมโต ปากกว้าง ครีบหลังยาวต่อกันไปตลอดความยาวของลำตัว อาศัยอยู่ในรูหรือซอกหิน หรือเปลือกหอยที่ว่างเปล่า โดยจะโผล่มาแต่ส่วนหัวเพื่อสังเกตการณ์

เป็นปลาออกหากินในเวลากลางวัน โดยมักหากินตามพื้นทะเลใกล้ ๆ กับรูที่อาศัย ตัวผู้มีสีสันสดใสสวยกว่าตัวเมีย และมีขนาดใหญ่กว่าด้วย โดยมากเป็นปลากินพืชเป็นอาหาร มีอาหารหลัก คือ ตะไคร่น้ำ แต่ก็มีบางจำพวกที่กินเนื้อเป็นอาหาร

โดยสามารถจำแนกวงศ์ของปลาเบลนนี่ ออกได้ทั้งหมด 6 วงศ์ คือ

* **Blenniidae**
* **Chaenopsidae**
* **Clinidae**
* **Dactyloscopidae**
* **Labrisomidae**
* **Tripterygiidae**

พบทั้งหมดราว 883 ชนิด ใน 133 สกุล เป็นปลาทะเลแทบทั้งหมด มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด เช่น ปลากระบี่ (*Omobranchus ferox*) เป็นต้น

ปลาเบลนนี่ เป็นปลาที่นักเลี้ยงปลาสวยงาม มักจะเลี้ยงไว้ในตู้กระจก เพื่อให้กินตะไคร่น้ำเพื่อทำความสะอาดตู้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ปลา Blenny หน้าลาย". *อนุสาร อ.ส.ท.*[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "หน้า 46 ปลาสวยงาม การเลี้ยงและการดูแลอย่างถูกวิธี" (PDF). *ladnamkem*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-02-15. สืบค้นเมื่อ 2012-08-26.
3. ↑  "Blennioidei". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
4. ↑  "Hastings, P.A.; Springer, V.G. 2009: Recognizing diversity in blennioid fish nomenclature (Teleostei: Blennioidei). Zootaxa, 2120: 3-14" (PDF). *Zootaxa*.
5. ↑  "Checklist of Freshwater Fishes of Thailand" (PDF). *สยามเอนซิส*.
6. ↑  "ปลาเบลนนี่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-12-29. สืบค้นเมื่อ 2012-08-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Blennioidei***
เว็บย่อ:* BOINC

**เบิร์กลีย์โอเพนอินฟราสตรักเชอร์ฟอร์เน็ตเวิร์กคอมพิวติง** (อังกฤษ: Berkeley Open Infrastructure for Network Computing หรือ **BOINC**) เป็นซอฟต์แวร์โครงสร้างพื้นฐานสำหรับการสร้างโครงการ Distributed Computing สำหรับงานวิจัยที่ต้องใช้การประมวลผลข้อมูลจำนวนมาก แต่แทนที่ผู้วิจัยจะต้องลงทุนซื้อเครื่องซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ก็หันมาใช้ระบบ Grid Computing บนอินเทอร์เน็ต และอาศัยการคำนวณโดยเครื่องคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้อาสาสมัครตามบ้านแทน

BOINC พัฒนาขึ้นโดยทีมงานจาก มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ นำโดย ดร. เดวิด แอนเดอร์สัน ผู้อำนวยการโครงการ และผู้พัฒนา SETI@home เมื่อ พ.ศ. 2542 โดยปรับปรุงความสามารถให้เป็นระบบที่เปิดกว้างขึ้น สามารถประยุกต์ไปใช้งานกับโครงการอื่นได้ นอกเหนือจากโครงการ เซติ

BOINC ได้รับการบันทึกว่า สามารถประมวลผลได้ 615 TeraFLOPS ด้วยจำนวนผู้ใช้ ประมาณ 4.75 แสนเครื่อง (9 ก.ย. 49)  เปรียบเทียบกับ Blue Gene ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลกของ ไอบีเอ็ม สามารถคำนวณได้ 280 TFLOPS

BOINC Account Manager
---------------------

BOINC Account Manager (BAM) เป็นเว็บไซต์ที่ช่วยการจัดการ สำหรับผู้ใช้ที่มีเครื่องคอมพิวเตอร์จำนวนมาก หรือเข้าร่วมโครงการหลายโครงการ รวมทั้งมีระบบ SMS เข้าโทรศัพท์มือถือแจ้งสถิติและสถานะการทำงานของคอมพิวเตอร์แต่ละเครื่อง และเหมาะสำหรับผู้ใช้ที่ไม่ชำนาญ

account manager ที่ปัจจุบันให้บริการอยู่ คือ

* เก็บถาวร 2008-12-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
*

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แหล่งรวมโครงการ ของ BOINC ที่ใช้ชื่อ ทีมไทย เก็บถาวร 2006-06-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (สถิติ)
* SETI@Home: The Distributed Computing for SETI
* ข่าวสารเพื่อประชาสัมพันธ์ SETI@home เก็บถาวร 2007-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Unofficial BOINC Wiki เก็บถาวร 2010-01-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
* distributedcomputing.info (อังกฤษ)
* เว็บ The Knights who Say Ni! เก็บถาวร 2007-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ให้บริการสถิติ
* เว็บ BOINCstats ให้บริการสถิติ (ปรับปรุงทุกวัน)
* เว็บ BOINC Synergy เก็บถาวร 2008-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ให้บริการสถิติ (ปรับปรุงทุกวัน)

* สกรีนเซฟเวอร์ของ SETI@homeสกรีนเซฟเวอร์ของ SETI@home
* ภาพหน้าจอการคำนวณ SETI@homeภาพหน้าจอการคำนวณ SETI@home
* สกรีนเซฟเวอร์ของ ClimatePrediction.NET BBC Climate Changeสกรีนเซฟเวอร์ของ ClimatePrediction.NET BBC Climate Change
**ประเพณีตักบาตรดอกไม้** เป็นประเพณีของชาวพุทธโดยมีความเชื่อเรื่องของการทำบุญ พบบางพื้นที่ของประเทศไทย เช่น เป็นประเพณีประจำปีของจังหวัดสระบุรีโดยจัดที่ วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพมหานคร และวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามวรวิหาร

ประวัติ
-------

ประเพณีตักบาตรดอกไม้มีตำนานมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยมีเรื่องเล่าว่า นายสุมนมาลาการ เป็นชาวเมืองราชคฤห์ เขามีหน้าที่นำดอกมะลิไปถวายพระเจ้าพิมพิสารวันละ 8 ทะนาน ทุกวัน และจะได้ทรัพย์วันละ 8 กหาปณะ ต่อมาเช้าวันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังถือดอกไม้จะเข้าประตูเมือง เป็นเวลาที่พระพุทธเจ้าเสด็จออกบิณฑบาตพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์ เขาเห็นพระพุทธเจ้าแล้วเกิดความเลื่อมใส จึงถวายดอกไม้ด้วยดอกไม้ที่จะนำไปถวายพระราชาโดยมีความคิดว่า แม้จะต้องตายด้วยโทษประหารก็ยอม ชาวเมืองทราบดังนั้นจึงพาการโห่ร้องสรรเสริญเป็นอันมาก มีเพียงภรรยาของเขาที่ไม่พอใจ ภรรยาจึงนำความนั้นไปกราบทูลพระเจ้าพิมพิสาร แต่พระเจ้าพิมพิสารเป็นพระโสดาบัน นอกจากจะไม่โกรธแล้ว ยังนำความนี้กราบทูลพระพุทธเจ้าอีกที พระพุทธเจ้าได้กล่าวสรรเสริญนายสุมนมาลาการ ทำให้นายสุมนมาลาการได้รับของพระราชทานจากพระเจ้าพิมพิสารถึง 8 ชนิด คือช้าง ม้า ทาส ทาสี เครื่องประดับ นารี อย่างละแปด ทรัพย์อีก 8 พันกหาปณะ และบ้านส่วยอีก 8 ตำบล ครั้นกลับถึงวัด พระอานนท์ได้กราบทูลผลบุญที่นายสุมนมาลาการจะพึงได้รับ พระพุทธองค์ตรัสว่า นายสุมนมาลาการได้สละชีวิตบูชาพระองค์ในครั้งนี้จักไม่ได้ไปเกิดในนรกตลอดแสนกัลป์

### ประวัติของทางจังหวัดสระบุรี

ได้มีการค้นพบรอยพระพุทธบาทที่วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร ซึ่งอยู่ในสมัยพระเจ้าทรงธรรม และมรการกำหนดเทศกาลนมัสการรอยพระพุทธบาทขึ้น 2 ครั้ง ในเดือน 3 และ เดือน 4 ของทุกปี และในช่วงฤดูฝนใกล้กับวันเข้าพรรษา จะมีดอกไม้ท้องถิ่นชนิดหนึ่ง ที่จัดอยู่ในกลุ่มพืชจำพวกกระชาย และขมิ้น ซึ่งจะออกดอกในช่วงเวลาดังกล่าว ซึ่งชาวบ้านที่พบเห็นดอกไม้ชนิดนี้จึงได้เก็บนำมาถวายพระสงฆ์ และชาวบ้านได้เรียกชื่อดอกไม้ชนิดนี้ว่า "ดอกเข้าพรรษา" ซึ่งมาจากช่วงเวลาที่ดอกไม้ชนิดนี้บานในช่วงเทศกาลเข้าพรรษาพอดี ชาวบ้านได้พร้อมใจกันนำดอกเข้าพรรษามาถวายพระสงฆ์ เพื่อนำไปสักการะรอยพระพุทธบาท เป็นประจำทุกๆ ปี

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "งานประเพณีตักบาตรดอกไม้ จ.สระบุรี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-15. สืบค้นเมื่อ 2007-06-29.
2. 1 2  "ประวัติความเป็นมาของการตักบาตรดอกไม้". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-13. สืบค้นเมื่อ 2010-07-02.
**ปลาเฉา** (อังกฤษ: Grass Carp, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ctenopharyngodon idella*) หรือ **เฉาฮื้อ** หรือ **ปลากินหญ้า** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Ctenopharyngodon*

มีรูปร่างยาวทรงกระบอก ส่วนหัวเล็กและกลมมน ในช่องคอมีฟันที่แข็งแรง ไม่มีหนวด ครีบหลังและครีบก้นค่อนข้างเล็กไม่มีก้านครีบแข็ง ครีบหางเว้าลึก เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวด้านบนมีสีคล้ำหรือสีน้ำตาลอมทอง ครีบสีคล้ำ ด้านท้องสีจาง บริเวณฐานของเกล็ดบนของลำตัวส่วนมากมีสีคล้ำ 

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 1 เมตร แต่โดยเฉลี่ยจะยาวประมาณ 50-70 เซนติเมตร ตัวผู้ในช่วงเจริญพันธุ์จะปรากฏตุ่มคล้ายสิวขึ้นมาที่ครีบอก และก้านครีบด้านในที่เป็นหยัก หัวและหน้าผาก

มีการกระจายพันธุ์ในบริเวณแม่น้ำอามูร์ทางภาคตะวันออกของจีนและรัสเซีย กินอาหารจำพวกหญ้าและพืชน้ำทุกชนิด โดยมักจะหากินตามก้นแม่น้ำ

ปัจจุบัน ถือเป็นปลาเศรษฐกิจตัวหนึ่งที่สำคัญ เนื่องจากมีการนำเข้าและเพาะเลี้ยงกันไปในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก เช่นเดียวกับปลาในสกุล *Hypophthalmichthys* รวมถึงเป็นปลาที่นิยมในการตกปลาอีกด้วย ซึ่งจะมีชื่อเรียกรวม ๆ กันในภาษาไทยว่า "ปลาจีน"

สำหรับในประเทศไทย ได้นำเข้ามาทางเรือสำเภาโดยชาวจีนผ่านทางฮ่องกง ในปี พ.ศ. 2465 โดยได้ถูกนำเข้ามาเลี้ยงอย่างต่อเนื่องเพื่อเป็นอาหาร ต่อมากรมประมงได้ทดลองเพาะขยายพันธุ์ด้วยการฉีดฮอร์โมนจนสำเร็จในปี พ.ศ. 2509 จึงได้มีการขยายพันธุ์ปลาชนิดนี้ในประเทศได้สำเร็จจนถึงปัจจุบัน โดยที่ปลาจะไม่ไข่เองตามธรรมชาติแต่จะเกิดจากการฉีดฮอร์โมนกระตุ้น

ดูเพิ่ม
-------

* *Hypophthalmichthys*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ITIS". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-04. สืบค้นเมื่อ 2010-11-19.
2. ↑  "การเลี้ยงปลาจีน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-28. สืบค้นเมื่อ 2010-11-19.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ctenopharyngodon idella***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ctenopharyngodon idella ที่วิกิสปีชีส์
ร้อยตรี **เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต** มีชื่อจริงว่า **ทองปลิว ศรีนพ** ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อจริงจากทองปลิวมาเป็นเดชฤทธิ์ตามชื่อในวงการ (ชื่อเล่น: ปลิว; 17 ตุลาคม พ.ศ. 2483 — ) ที่คลองขวางบน อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นนักมวยไทยชื่อดังรุ่นเดียวกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ ได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "ไอ้ปลิว" หรือ "ไอ้ปลิวใจเพชร"

ประวัติ
-------

เดชฤทธิ์เริ่มหัดชกมวยตั้งแต่อายุ 6 ขวบ หลังจากที่ครอบครัวย้ายมาอยู่ที่ มักกะสัน กรุงเทพมหานคร แล้ว เมื่อเรียนหนังสือจบชั้นป.4 โดยครูมวยคนแรก คือ สุดใจ อมรฤทธิ์

ชกมวยตามต่างจังหวัดจนมีชื่อเสียงแล้วจึงย้ายมาอยู่ ค่ายยนตรกิจ และ อิทธิอนุชิต ตามลำดับ เคยตระเวนชกโชว์ศิลปะมวยไทยไปทั่วโลกกับคณะของ อาจารย์เจือ จักษุรักษ์ เคยชกกับนักมวยชื่อดังรุ่นเดียวกันหลายคน เช่น ราวี เดชาชัย, สมพงษ์ เจริญเมือง, อดุลย์ ศรีโสธร โดยเฉพาะกับ อภิเดช ศิษย์หิรัญ ถือได้ว่าเป็นคู่รักคู่แค้นกันโดยตลอด ซึ่งทั้งคู่เคยชกกันถึง 12 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2513 เป็นมวยไทย 11 ครั้ง และ มวยสากลอาชีพ 1 ครั้ง โดยเดชฤทธิ์เป็นฝ่ายชนะไปแค่ 4 ครั้ง และในแบบมวยสากลอาชีพ เดชฤทธิ์เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7  เดชฤทธิ์เคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวทและไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน

ในแบบมวยสากล เคยชิงแชมป์ในรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวทของเวทีราชดำเนิน แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างพลิกล็อก

เดชฤทธิ์ จบการศึกษาชั้นสูงสุด คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จากโรงเรียนการช่างอินทราชัย แขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2517 หลังแขวนนวมแล้วได้รับราชการเป็นทหารบกชั้นประทวน สังกัดกรมสารวัตรทหารบก (สห.ทบ.) โดยถือเป็นนักมวยไทยรายแรกด้วยที่เมื่อแขวนนวมแล้วมีรถเบนซ์เป็นของตนเอง ที่ได้มาจากค่าแรงของตนเมื่อครั้งชกมวย

ปัจจุบัน เดชฤทธิ์เป็นข้าราชการบำนาญ เข้าร่วมกิจกรรมกับชมรมนักมวยเก่าโดยมีฐานะเป็นกรรมการบริหาร รวมถึงหารายได้พิเศษด้วยการร้องเพลงลูกทุ่งอยู่ที่โรงแรมอลิซาเบธ สะพานควาย

ด้านชีวิตส่วนตัว เดชฤทธิ์สมรสกับ นิตยา ศรีนพ มีบุตรด้วยกัน 5 คน เป็นชาย 1 คนและหญิง 4 คน

เกียรติยศ
---------

* อดีตรองแชมป์มวยสากลภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก
* รองแชมป์โลกรุ่นไลท์เวท

รางวัล
------

* รางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ 2009

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8
2. 1 2  KBank Hall of Fame: ไอ้ปลิวใจเพชร...เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต
3. ↑  "แฟนพันธุ์แท้ 2014 มวยไทย". *แฟนพันธุ์แท้ 2014*. Apr 5, 2014.
4. ↑  พงษ์พญา. "ไอ้ปลิว" **เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต** อดีตนักชกถ้วยพระราชทานปี 2525. หนังสือพิมพ์สยามกีฬา. ฉบับวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 23 ฉบับที่ 8344 หน้า 27
5. ↑  ประวัติจาก รายการคุณว่าใครชนะ โดย สมิงขาว จาก F.M. 92.25 MHz: วันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เทปบันทึกการชกกับ สุพรชัย เจริญเมือง เก็บถาวร 2008-05-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เทปบันทึกการชกกับ อภิเดช ศิษย์หิรัญ (145 ปอนด์, 3 เม.ย. 2510, ราชดำเนิน)
* เทปบันทึกการชกกับ วิชาญ ส.พินิจศักดิ์ ส่วนที่ 1
* เทปบันทึกการชกกับ วิชาญ ส.พินิจศักดิ์ ส่วนที่ 2
***เดชคัมภีร์เทวดา 3 หมื่นปีมีข้าคนเดียว*** (อังกฤษ: Swordsman III,The East Is Red) เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้สัญชาติจีน ค.ศ. 1993 เขียนบทและผลิตโดย ฉีเคอะ กำกับภาพยนตร์โดย ชิง เสี่ยวถัง นำแสดงโดย หวัง จู่เสียน,หลิน ชิงเสีย ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นภาคสุดท้าย ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง เดชคัมภีร์เทวดา 2

เรื่องย่อ
---------

เหตุการณ์ในภาค 2 ทิ้งปมปริศนาไว้ว่าตงฟางปุ๊ป้ายบูรพาไม่แพ้ (หลิน ชิงเสีย) ตายระหว่างการต่อสู้กับเล่งหูชงที่ผาไม้ดำหรือไม่ ท่ามกลางความปั่นป่วนของยุทธภพ ได้มีผู้แอบอ้างเป็นปุ๊ป้ายมากมาย รวมทั้งเซียะเซียนเหวิน (หวัง จู่เสียน) คนรักเก่าของปุ๊ป้ายเพื่อสร้างความยิ่งใหญ่แห่งลัทธิสุริยันจันทรา เวลาเดียวกันทางราชสำนักได้ส่งกู้ฉางฟง (หวีหยงกวง) เดินทางไปพร้อมขุนนางสเปน เพื่อค้นหาปริศนาความลับของปุ๊ป้ายโดยกู้ฉางฟงคิดว่าปุ๊ป้ายยังไม่ตาย แต่ขุนพลสเปนมีเป้าหมายที่คัมภีร์เทวดา เพื่อต้องการนำกลับไปถวายราชาที่สเปน ต่อมาปริศนาก็ถูกเฉลยว่า ตงฟางปุ๊ป้ายบูรพาไม่แพ้ ยังมีชีวิตอยู่และยุทธภพก็เริ่มปั่นป่วนอีกครั้ง เมื่อเขากลับมา...

นักแสดงนำ
---------

* หลิน ชิงเสีย รับบท ตงฟางปุ๊ป้าย
* หวัง จู่เสียน รับบท เซียะเหวียนเหวิน
* หวี หยงกวง รับบท กู้ฉางฟง
* เล่าชุน
* จีน หวัง
* ลี กาถิง
* คิงดอม เหยียน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ตงฟางปุ๊ป้าย: Fung wan joi hei* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *เดชคัมภีร์เทวดา 3 หมื่นปีมีข้าคนเดียว* จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง