recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**นายปวีณ แซ่จึง** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย และอดีตประธานคณะกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาผู้แทนราษฎร ปัจจุบันย้ายมาสังกัด พรรคภูมิใจไทย อดีตสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย

ประวัติ
-------

ปวีณ แซ่จึง เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายเป่งยู กับนางหมุ่ย แซ่จึง สมรสกับนางผ่องศรี แซ่จึง (สกุลเดิม เย็นใจ) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ มีธิดา 4 คน

ปวีณ แซ่จึง สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเบ็ญจมะมหาราช จังหวัดอุบลราชธานี ระดับปริญญาตรีสาขาวิชาวิทยาการจัดการจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และสาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ และได้รับปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

การทำงาน
--------

ปวีณ แซ่จึง เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 เคยดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ ในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้ง ในพื้นที่เดิมของนางผ่องศรี แซ่จึง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย รวมถึงในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ด้วย

ปวีณ แซ่จึง ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาผู้แทนราษฎร ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24

ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 26 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ

ในปี 2565 เขาเปิดตัวย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักการเมืองถิ่นจังหวัดศรีสะเกษ
2. ↑
3. ↑  "ผ่องศรี แซ่จึง" ส.ส.เพื่อไทยพบ "อนุทิน" ระหว่างเป็น ปธ.เปิดงานกัญชาที่ศรีสะเกษ หลังสามีร่วมงาน ภท.แล้ว
4. ↑  เปิด 97 บัญชีรายชื่อเพื่อไทย 'บรรยิน'ลุ้นได้เป็นส.ส.
5. ↑  "ปวีณ แซ่จึง" แฉสิ้นไส้อยู่กับ "ทักษิณ" มา 20 ปี เห็นส.ส.เป็นแค่เบ๊
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๑๔, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๓ เก็บถาวร 2022-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๓๗, ๘ ธันวาคม ๒๕๕๓

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สภาผู้แทนราษฎร เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
บทความนี้เกี่ยวกับทัศนศาสตร์ สำหรับสถาปัตยกรรม ดูที่ ช่องรับแสง
รูรับแสงใหญ่ (f/2.8) และเล็ก (f/16) 
กลไกรูรับแสงของเลนส์ f/1.8 II ของแคนนอน มีใบพัด (blade) 5 ใบ
**รูรับแสง** หรือ **ช่องรับแสง** (อังกฤษ: aperture) ในวิชาทัศนศาสตร์ หมายถึงรูหรือช่องเปิดให้แสงเดินทางผ่าน หรือเจาะจงกว่านั้น รูรับแสงและความยาวโฟกัสของระบบเชิงแสงเป็นตัวกำหนดองศารูปกรวยของชุดรังสีที่มายังโฟกัสในระนาบภาพ รูรับแสงกำหนดว่า รังสีที่เข้าได้ขนานกันได้เท่าใด ซึ่งมีความสำคัญอย่างมากต่อลักษณะปรากฏ ณ ระนาบภาพ หากรูรับแสงแคบ รังสีขนานสูงก็เข้าได้ ทำให้โฟกัสคม ณ ระนาบภาพ หากรูรับแสงกว้าง เช่นนั้นแสงไม่ขนานก็เข้าได้ ทำให้เกิดโฟกัสคมเฉพาะกับรังสีที่มีความยาวโฟกัสหนึ่ง ๆ เท่านั้น ซึ่งหมายความว่า รูรับแสงกว้างทำให้ภาพคมสำหรับวัตถุที่ระยะทางที่ถูกต้อง รูรับแสงยังกำหนดว่ารังสีที่เข้ามาจะเข้าได้จริงจำนวนเท่าใด และแสงถึงระนาบภาพมากเท่าใดตามลำดับ (ยิ่งรูรับแสงแคบ ภาพยิ่งมืดสำหรับระยะสัมผัสหนึ่ง ๆ) ในตามนุษย์ รูม่านตาเป็นรูรับแสง

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  คำว่า "aperture" ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน สาขาวิชาแพทยศาสตร์ว่า "รู, ช่อง, ปาก"
***ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์ 13*** (อังกฤษ: The Land Before Time XIII: The Wisdom of Friends) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันหนังแผ่น ค.ศ. 2007 และเป็นภาพยนตร์ชุดที่สิบสามของซีรีส์ *ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์* โดยมีพล็อตเรื่องเกี่ยวกับ ลิตเติ้ลฟุต, เซร่า, ดั๊กกี้, สไปค์ และ เพทรี่ ซึ่งต่างมีความตื่นเต้นที่ได้พบกับไดโนเสาร์พันธุ์ท้องเหลือง *เป่ยเพี่ยวซอรัส* ทั้งสอง ซึ่งได้แก่ ลูฟาห์กับดูฟาห์ ผู้ซึ่งแตกฝูงจากเส้นเดินทางของพวกมันในขณะเดินทางสู่หุบเขาเบอร์รี่ ดูเหมือนว่าลูฟาห์กับดูฟาห์ค่อนข้างเซ่อซ่าสำหรับการเดินทางกลับคืนสู่เส้นทางเดิม ดังนั้น ลิตเติ้ลฟุต และพวกพ้องจึงตัดสินใจที่จะช่วยเพื่อนใหม่ของพวกเขาด้วยการแบ่งปันบทเรียนชีวิตที่สำคัญที่เรียกว่า ความรู้ ไปพร้อมๆกัน เมื่อพวกเขามาถึงหุบเขาเบอร์รี่ ลิตเติ้ลฟุตก็ตระหนักว่าพันธุ์ท้องเหลืองไม่สามารถปฏิบัติตามความรู้ที่เขาได้มอบให้ได้ดีเท่าใดนัก ส่วนเทคนิคที่ดูไร้สาระของพวกเขากลับใช้การได้ ภาพยนตร์ชุดนี้ยังเป็นภาคสุดท้ายของซีรีส์ *ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์* ตามแผนการปิดตัวโดยสำนักงานยูนิเวอร์แซลแอนิเมชันสตูดิโอ

ผู้ให้เสียงพากย์
----------------

* จอห์น อิงเกิล พากย์เสียงเป็น ผู้บรรยาย/ทอปซี่
* โคดี้ อาเรนส์ พากย์เสียงเป็น ลิตเติ้ลฟุต
* แอนโธนี่ สกิลแมน พากย์เสียงเป็น ลิตเติ้ลฟุต (ร้องเพลง)
* แอนดี้ แมคอะฟี่ พากย์เสียงเป็น เซร่า
* อาเรีย เคอร์ซัน พากย์เสียงเป็น ดั๊กกี้
* เจฟ เบนเนต พากย์เสียงเป็น เพทรี่
* ร็อบ พอลเซน พากย์เสียงเป็น สไปค์/เป่ยเพี่ยวซอรัสหมายเลข 4
* คิวบา กูดดิง จูเนียร์ พากย์เสียงเป็น ลูฟาห์
* แซนดรา โอ พากย์เสียงเป็น ดูฟาห์
* เจสสิก้า จี พากย์เสียงเป็น เทรีย
* มิเรียม ฟลินน์ พากย์เสียงเป็น คุณย่าคอยาว
* พีท เซเพนัค พากย์เสียงเป็น ฟูบี้

เพลงประกอบภาพยนตร์
------------------

เพลงประกอบภาพยนตร์โดย ไมเคิล ทาเวรา และสองเพลงใหม่เขียนโดย มิเชล โบร์แมน กับ อาแมนด้า แมคบรูม

ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นผลงานชุดที่สามของซีรีส์ที่ไม่ได้ใช้โน้ตเพลงต้นฉบับของ เจมส์ ออร์เนอร์ ที่มีอยู่ในภาคแรก โดยสองภาคก่อนหน้านี้คือ *ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์ 11* และ *ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์ 12* แม้ว่าจะมีธีมที่เก่ากว่าของ ไมเคิล ทาเวรา จากภาคต่อก่อนหน้าที่ยังสามารถได้ยินอยู่ก็ตาม

#### เพลง

* เซย์โซ
* เยลโลเบลลี่บันช์
* ฮาวดูยูโนว์ ?

การสร้าง
--------

ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการเปิดเผยที่เว็บไซต์ทางการของญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์ผ่านทางเทรลเลอร์

วันเปิดตัว
----------

ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการเปิดตัวในรูปแบบดีวีดี ณ วันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 โดยมีภาพยนตร์ *เดอะฮิดเดนแคนยอน* รวมเป็นของแถม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The End of Land Before Time". *animationguildblog.blogspot.com*. 2009-10-27. สืบค้นเมื่อ 2011-06-16.
2. ↑  "The Land Before Time DVD". *landbeforetime.com*. สืบค้นเมื่อ 2011-06-16.
3. ↑  "The Land Before Time XIII: The Wisdom of Friends - Universal Studios - NBC Universal Store". *nbcuniversalstore.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-30. สืบค้นเมื่อ 2011-06-16.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *The Land Before Time XIII: The Wisdom of Friends* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Land Before Time Wiki - Wikia
* Official website
ราดอวาน การาชิช ในปี1994
**ราดอวาน การาจิช** (เซอร์เบีย: Радован Караџић; อักษรโรมัน: Radovan Karadžić; เกิด 19 มิถุนายน ค.ศ. 1945) เป็นอดีตนักการเมืองและอาชญากรสงครามผู้ต้องโทษชาวเซิร์บบอสเนีย ซึ่งเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐเซิร์ปสการะหว่างสงครามบอสเนียและมุ่งสร้างเอกภาพสาธารณรัฐเซิร์ปสกาโดยตรงกับประเทศเซอร์เบีย

เขาสำเร็จการศึกษาเป็นจิตแพทย์ ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยเซิร์บในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐเซิร์ปสกาคนแรกระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 1996 เขาเป็นผู้หลบหนีคดีตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 หลังถูกคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (ICTY) ฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์ฐานอาชญากรรมสงคราม คำฟ้องคดีอาญาอุกฉกรรจ์สรุปว่า มีเหตุผลอันเชื่อได้ว่าเขาก่ออาชญากรรมสงคราม ซึ่งรวมถึงพันธุฆาตต่อพลเรือนมุสลิมบอสเนียและโครแอตระหว่างสงครามบอสเนีย (ค.ศ. 1992–1995) ระหว่างหลบหนีคดีอาญา เขาทำงานที่คลินิกเอกชนในเบลเกรด เป็นผู้ชำนาญเฉพาะด้านการแพทย์ทางเลือกและจิตวิทยาโดยใช้ชื่อปลอม

สุดท้าย เขาถูกจับกุมในเบลเกรดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 และถูกนำขึ้นศาลอาชญากรรมสงครามของเบลเกรดอีกไม่กี่วันถัดมา เขาถูกส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปประเทศเนเธอร์แลนด์ และอยู่ในการคุมขังของคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวียในหน่วยกักขังสหประชาชาติสเคเฟอนิงเงิน (Scheveningen) ซึ่งเขาถูกตั้งข้อกล่าวหาอาชญากรรมสงคราม 11 กระทง วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2016 เขาถูกวินิจฉัยว่ามีความผิดฐานพันธุฆาตในสเรเบรนีตซา (Srebrenica) อาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ รวม 10 จาก 11 กระทง และถูกตัดสินลงโทษจำคุก 40 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Daily report: East Europe, Issues 191-210*. Front Cover United States. Foreign Broadcast Information Service. p. 38.
2. 1 2 3  "Serbia captures fugitive Karadzic". BBC. 22 July 2008. สืบค้นเมื่อ 24 July 2008.
3. ↑  "Karadzic lived as long-haired, New Age doctor". Reuters. 22 July 2008. สืบค้นเมื่อ 26 July 2008.
4. ↑  "The International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia the Prosecutor of the Tribunal Against Radovan Karadzic Amended Indictment". UN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-02-09. สืบค้นเมื่อ 13 September 2010.
5. ↑  "Case Information Sheet" (PDF). UN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 25 March 2009. สืบค้นเมื่อ 20 July 2009.
6. ↑  "Radovan Karadzic, a Bosnian Serb, Gets 40 Years Over Genocide and War Crimes". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 24 March 2016.
7. ↑  "Karadzic sentenced to 40 years for genocide". *CNN*. สืบค้นเมื่อ 2016-03-26.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ราดอวาน คารัดชิค**

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* ISNI
	+ 1
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* นอร์เวย์
* สเปน
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* เช็กเกีย
* ออสเตรเลีย
* กรีซ
* โครเอเชีย
* เนเธอร์แลนด์
* โปแลนด์
* สวีเดน

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* SUDOC (France)
	+ 1
* Trove (Australia)
	+ 1

 |
ภาพถ่ายดาวเทียมแบล็กไนต์โดยองค์การนาซา โดยนาซาให้คำอธิบายว่าวัตถุดังกล่าวคือ "ขยะอวกาศ"
**ดาวเทียมแบล็กไนต์** (อังกฤษ: Black Knight satellite) เป็นดาวเทียมที่โคจรอยู่ใกล้กับวงโคจรขั้วโลก ถูกคาดการณ์โดยนักทฤษฎีสมคบคิด ว่าเป็นดาวเทียมที่ถูกส่งมาจากสิ่งมีชีวิตจากต่างดาวเมื่อราว 13,000 ปีที่แล้ว นักวิจารณ์และสถาบันกระแสหลักได้เรียกข้อมูลดังกล่าวว่าเป็นทฤษฎีสมคบคิดเนื่องจากประกอบด้วยข้อมูลที่ยังไม่ถูกเปิดเผยจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1988 องค์การนาซาก็ได้ถ่ายภาพดาวเทียมดังกล่าวไว้ได้ ซึ่งผู้เชียวชาญได้ให้ความเห็นว่าน่าจะเป็นวัตถุที่หลุดมาจากการปฏิบัติภารกิจทางอวกาศมากกว่า 

หลักฐานเกี่ยวกับดาวเทียมดวงนี้มีขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1899 เมื่อนิโคลา เทสลา กำลังทำการทดลอง เขาก็ได้ยินสัญญาณวิทยุประหลาดจากนอกโลก และครั้งต่อมาในปี 1928 เมื่อนักวิทยุสมัครเล่น เยอร์เกิน ฮัลส์ ในกรุงออสโลได้ยินเสียงก้องประหลาดจากนอกโลก สื่อรายงานว่าสัญญาณวิทยุในปี ค.ศ. 1899 และ ค.ศ. 1928 นั้นยังคงเป็นปริศนา เนื่อกจากขณะนั้นมนุษยชาติยังไม่มีดาวเทียมเป็นของตนเอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1973 นักเขียนชาวสกอต ดังคัน ลูนัน ได้วิเคราะห์สัญญาณวิทยุที่ตรวจรับได้โดยฮัลส์และคนอื่น ๆ และได้คาดการณ์ว่าดาวเทียมดังกล่าว น่าจะเป็นของมนุษย์ต่างดาวและมีอายุราว 13,000 ปีมาแล้ว เขายังอธิบายอีกว่าดาวเทียมดังกล่าวน่าจะมีต้นกำเนิดมาจากระบบดาวเอปไซลอนคนเลี้ยงสัตว์ ซึ่งอยู่ห่างจากโลก 203 ปีแสง แม้เขาจะกลับคำในภายหลังว่าสมมติฐานของเขานั้นผิดผลาด และการคาดการณ์ดังกล่าวมีขึ้นโดยกระบวนการที่ไม่เป็นวิทยาศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2 3  Austin, John (August 26, 2015). "Now UFO conspiracists claim 'alien Black Knight satellite has visited Earth'". The Daily Express. Express.co. สืบค้นเมื่อ 24 November 2015.
3. 1 2  Redpath, Martina. "The Truth About the Black Knight Satellite Mystery". Armagh Planetarium. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-09. สืบค้นเมื่อ 10 March 2014.
4. 1 2  Dunning, B. (4 June 2013). "The Black Knight Satellite". *Skeptoid Podcast*. Skeptoid Media Inc. สืบค้นเมื่อ 10 March 2014.
5. ↑  "This Quarter in Physics History February 1968: The discovery of pulsars announced". *APS Physics*. American Physical Society. สืบค้นเมื่อ 24 November 2015.
6. ↑  Alv Egeland; William J. Burke (20 October 2012). *Carl Størmer: Auroral Pioneer*. Springer Science & Business Media. pp. 103–. ISBN 978-3-642-31457-5.
ภาพวาดดาวเคราะห์ฮีเลียมในจินตนาการ
ระวังสับสนกับ ดาวฤกษ์ฮีเลียม
**ดาวเคราะห์ฮีเลียม** (helium planet) เป็น ดาวเคราะห์ในสมมุติฐานที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการที่ดาวแคระขาวมวลน้อยสูญเสียมวลไป

ปกติแล้วดาวเคราะห์ยักษ์โดยทั่วไป เช่น ดาวพฤหัสบดี และ ดาวเสาร์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรเจนเป็นหลัก และมีฮีเลียมมากเป็นอันดับ 2 แต่ในดาวเคราะห์ฮีเลียมนั้นไฮโดรเจนทั้งหมดได้ถูกเผาไหม้และเปลี่ยนเป็นฮีเลียมหรือธาตุที่หนักกว่านั้นไปจนหมดสิ้นแล้ว

ต้นกำเนิด
---------

ดาว AM CVn เป็นดาวแคระขาวที่มี จานพอกพูนมวลฮีเลียมเข้าสู่แกนฮีเลียม และเชื่อกันว่าเป็นระบบดาวคู่ที่อยู่ร่วมกันโดยมีการขนถ่ายมวลจากดาวฤกษ์มวลเบากว่าไปหาดาวฤกษ์มวลหนักกว่า หลังจากสูญเสียมวลส่วนใหญ่ไปแล้ว ดาวแคระขาวดวงที่เบากว่าก็จะมีมวลเข้าใกล้มวลดาวเคราะห์

ลักษณะของดาว
------------

ดาวเคราะห์ฮีเลียมมีรัศมีใกล้เคียงกับดาวเคราะห์ก๊าซทั่วไปที่มีมวลใกล้เคียงกัน ปกติแล้ววัตถุที่หนักกว่า 13 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดีจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันของดิวเทอเรียมขึ้นมาได้จึงจัดว่าเป็นดาวแคระน้ำตาล แต่ดาวเคราะห์ฮีเลียมไม่หลงเหลือดิวเทอเรียมอยู่แล้ว ต่อให้มวลมากกว่า 13 เท่าของดาวพฤหัสบดีก็ไม่อาจเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันขึ้นมาได้ จึงถือว่าเป็นดาวเคราะห์แทนที่จะจัดเป็นดาวแคระน้ำตาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Seager, S. (2007). "Mass-Radius Relationships for Solid Exoplanets". *ApJ*. **669**: 1279. doi:10.1086/521346. arXiv:0707.2895.
**อะบูมูซา ญาบิร บินฮัยยาน** ที่ชาวตะวันตกเรียกว่า เกเบอร์ (Geber) ขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นบิดาแห่งเคมี ท่านเป็นนักเคมีที่ยิ่งใหญ่มาก ตำราชื่อ Kitab al-Kimya, Kitab al-Sab'een เป็นตำราถูกแปลเป็นภาษาของยุโรปหลายภาษา เช่น ภาษาลาติน ภาษาฮีบรู ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส มีอิทธิผลต่อนักเคมีชาวยุโรปต่อมาอีกหลายศตวรรษ 

ญาบิร บินฮัยยานเกิดราวปี ค.ศ. 721 และเสียชีวิตในเมืองกูฟะหฺ ประเทศอิรักราวปี ค.ศ. 815 (บ้างก็ว่า 803) หลังจากเกิดมาได้ไม่นาน บิดาของเขา ซึ่งพัวพันกับการก่อกบฏล้มรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ ก็ถูกประหารชีวิต ญาบิรถูกส่งไปแผ่นดินอาระเบีย ที่นั่นเขาได้เข้านับถือมัซฮับชีอะหฺ และเข้าสมัครเป็นลูกศิษย์ของอิมามญะอฺฟัร อัศศอดิก ในเมืองมะดีนะหฺ เนื่องจากท่านมีความสนใจในเรื่องเคมีและคณิตศาสตร์เป็นทุนเดิม อิมามญะอฺฟัรจึงประสิทธิ์ประสาทวิชาของนบีมุฮัมมัดที่ไม่เคยเผยแพร่ให้ใครมาก่อนแก่ญาบิร จนได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เด่นที่สุดในสมัยนั้น และภายหลังได้กลายเป็นนักเคมีแห่งราชสำนักของฮารูน อัรรอชีด

ญาบิร บินฮัยยานได้แต่งหนังสือและบทบันทึกเกี่ยวกับเคมี และวิทยาศาสตร์รวมทั้งหมดราว 2,000 เล่ม ในวิทยาการต่าง ๆ รวมทั้งแผนที่ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นบันทึกข้อมูลที่เขาเรียนรู้มาจากท่านอิมามญะอฺฟัร และส่วนหนึ่งแปลจากภาษาสันสกฤต ชาวยุโรปได้เริ่มแปลหนังสือของเขาเป็นภาษาละตินในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 13 หลายเล่ม และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นหนังสือที่เขียนได้ดีมาก และกว่าจะหาผู้ที่เขียนได้เทียมเท่าก็อีก 8 ศตวรรษต่อมา 

แม้ว่าเขาจะลือชื่อว่าเป็นบิดาแห่งแห่งนักเคมีอาหรับเปอร์เซีย แต่นักวิชาการเชื่อว่า บุคคลที่อยู่เบื้องหลังเขาก็คือยอดอัจฉริยะ นั่นคือท่านอิมามญะอฺฟัร ผู้เป็นปรมาจารย์

ตำราและการแปล
-------------

* M. Berthelot: La chimie au moyen age (vol. 3,L'alehimie arabe, Paris,1893. The Arabic text of a few of Jabir's writings is edited by Octave Houdas. French translation, p. 126-224. See E. J.Holmyard's criticism in Isis, XI, 479-499, 1924).
* Ernst Darmstaedter: Die Alehemie des Geber (212 p. 10pl.; Berlin, 1922. German translation of the Latin treatises ascribed to Geber;reviewed by J. Ruska in Isis, V, 451-455, concluding that these Latin treatisesare apocryphal); Liber misericordiae Geber. Eine lateinisehe ubersetzung desgrosseren Kitab al-rahma (Archive fur Gesehichte der Medizin, vol. 17,181-197, 1925; Isis, VIII, 737).
**มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข** (อังกฤษ: Gift of Happiness Foundation; อักษรย่อ: GOHF) เป็นองค์กรการกุศล ที่ช่วยเหลือเด็กยากจนในเขตกรุงเทพมหานครรวมถึงทั่วราชอาณาจักรไทย มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข (Gift of Happiness Foundation) เป็นองค์กรการกุศลที่ขึ้นทะเบียนเป็นองค์กรสาธารณะประโยชน์ (Public Benefits Organization) เงินบริจาคที่บริจาคให้กับมูลนิธิจึงไม่สามารถนำไปหักลดหย่อนภาษีเงินได้[]

มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข เป็นองค์กรการกุศลแห่งหนึ่งที่ได้จดทะเบียนในราชอาณาจักรไทย (ทะเบียนเลขที่: กต. 1914)

วัตถุประสงค์
------------

มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข ให้ความช่วยเหลือในการสร้างความสุขผ่านการแสดงตลกแบบเรียบง่ายรวมถึงการบริจาคสำหรับผู้บริสุทธิ์ที่ตกเป็นเหยื่อทางเคราะห์กรรม, วิถีที่อาจเป็นไปในเชิงลบเท่านั้น, การถูกเหยียดหยามและชีวิตที่ไร้ความสุข ซึ่งทางมูลนิธิทราบถึงการสร้างเสริมประสบการณ์ในเชิงบวก ดังเช่นการหัวเราะในรูปแบบดั้งเดิม เพื่อช่วยให้เด็กที่ตกอยู่ในภาวะยากลำบากสามารถรับมือและได้รับความทรงจำที่ดีที่ไม่มีใครสามารถพรากจากพวกเขาไปได้ มูลนิธิฯยังมุ่งเน้นการแบ่งปันสิ่งบริจาคที่หลากหลายสู่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า, ศูนย์บรรเทาวิกฤตสำหรับเด็กและสตรีที่ได้รับทารุณกรรม, ย่านสลัมในกรุงเทพ, ค่ายผู้ลี้ภัยตามแนวชายแดนไทย-พม่า, ศูนย์เอชไอวี/โรคเอดส์, บ้านและโรงเรียนสำหรับเด็กพิการทั้งทางร่างกายและจิตใจ

การบริจาค
---------

มูลนิธิของขวัญแห่งความสุข ได้รับทุนทั้งหมดมาจากการบริจาค ซึ่งการบริจาคนี้ได้มาจากการรวบรวมจากหน่วยงานหลายๆแห่งในกรุงเทพ ซึ่งประกอบด้วยสมาคมเซนต์จอร์จ และสมาคมแองโกลไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  บันทึก สังคม: Gift for Kids (ไทย)
2. ↑  "Gift of Happiness Foundation". *St Georges Society*. 27 October 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-28. สืบค้นเมื่อ 2012-05-24.
3. ↑  "Gift of Happiness Foundation". *Anglo-Thai Society*. 22 July 2010. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-28. สืบค้นเมื่อ 2012-05-24.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Gift of Happiness Foundation - Official Website
แขกชาวเอเชียถ่ายภาพกับพนักงานต้อนรับที่ห้องโถงพักคอยของโฮสเท็ลแห่งหนึ่งในย่านราชเทวี
**หอพักสงเคราะห์** หรือที่นิยมเรียกทับศัพท์ว่า **โฮสเท็ล** หรือ **โฮสเต็ล** (อังกฤษ: hostel) คือรูปแบบหนึ่งของโรงแรม ที่มีลักษณะเปิดให้แขกเข้าพักโดยนอนรวมกับแขกคนอื่นในห้องพักแบบหอนอน (dormitory, dorm) ซึ่งนิยมทำเป็นเตียงสองชั้น ส่วนใหญ่มักรองรับนักท่องเที่ยวสะพายเป้และมีราคาต่อคืนที่ประหยัด (budget hotel) ในประเทศไทยมีหอพักสงเคราะห์จำนวนมากในแหล่งท่องเที่ยวเช่น ถนนข้าวสาร ถนนนิมมานเหมินทร์

โดยปกติหอพักสงเคราะห์จะมีการแบ่งห้องพักเป็นขนาดตามจำนวนเตียง ตั้งแต่ 24, 16, 8, 4 เตียง ซึ่งราคาก็จะสูงขึ้นตามความเป็นส่วนตัวของห้องพัก ในบางแห่งมีการแยกหอนอนแบบหญิงล้วน (female dorm) ไว้เฉพาะ ด้วยความที้เป็นห้องพักรวม ห้องน้ำมักจะถูกแยกไว้ด้านนอกเป็นห้องน้ำรวม ซึ่งมีทั้งสุขภัณฑ์และที่อาบน้ำ

ในประเทศไทย
-----------

หอพักสงเคราะห์แห่งแรกในประเทศไทยเชื่อกันว่าคือ "สะพายเป้ โฮสเท็ล" บนถนนสุรศักดิ์ เขตบางรัก ซึ่งเปิดทำการมาก่อนปี พ.ศ. 2554 และได้ปิดตัวลงในราวปี พ.ศ. 2559 ธุรกิจหอพักสงเคราะห์ในประเทศไทยเริ่มเป็นที่แพร่หลายในถนนข้าวสารและบริเวณแหล่งท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานครราวปี พ.ศ. 2557–2558 สังเกตได้จากหอพักสงเคราะห์แห่งแรก ๆ เช่น หลับดีโฮสเท็ล (Lub-D Hostel), เบด สเตชั่น โฮสเท็ล (Bed Station Hostel), เดอะยาร์ดโฮสเท็ล (The Yard Hostel), มอนอเมอร์โฮสเท็ล (Monomer Hostel) เป็นต้น ในปีเดียวกันธุรกิจหอพักสงเคราะห์ก็เริ่มแพร่หลายในจังหวัดท่องเที่ยวของไทย ได้แก่ จังหวัดเชียงใหม่ (โดยเฉพาะบนถนนนิมมานเหมินทร์), เกาะเต่า, เกาะสมุย, พัทยา และภูเก็ต

โรงแรมบูทีก
-----------

**โรงแรมบูทีก** หรือ **บูทีกโฮเท็ล** (อังกฤษ: boutique hotel) คือหอพักสงเคราะห์รูปแบบหนึ่งที่เน้นความสวยงามในการตกแต่งภายใน ซึ่งถือเป็นวิวัฒนาการใหม่ของหอพักสงเคราะห์จากดั้งเดิมเป็นเพียงที่พักราคาถูก บูทีกโฮเท็ลต้องการสร้างประสบการณ์การพักผ่อนและค้นพบเพื่อนใหม่ที่มาพักในหอนอนเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2554, หน้า 72.
2. ↑
3. ↑
**มูลนิธิเซฟอะเบรน** (อังกฤษ: Save A Brain Foundation) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรตามมาตรา 501(c)(3) โดยมีเป้าหมายในการสร้างความตระหนักที่มีต่อมะเร็งกลัยโอบลาสโตมา ซึ่งเป็นเนื้องอกในสมองที่พบบ่อยที่สุด รวมถึงการระดมทุนด้วยความหวังในการหาวิธีรักษาโรคระยะสุดท้ายนี้ จนถึงปัจจุบัน มูลนิธิได้ระดมทุนหลายหมื่นดอลลาร์เพื่อการวิจัยโรคมะเร็งสมอง

จุดกำเนิด
---------

แผนการในการก่อตั้งมูลนิธิเริ่มขึ้นในช่วงประมาณเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 หลังจากเพื่อนสามคนที่เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียได้ตัดสินใจที่จะก่อตั้งมูลนิธิเพื่อช่วยต่อสู้กับมะเร็งกลัยโอบลาสโตมา ผู้ร่วมก่อตั้งมูลนิธิ ได้แก่ จอร์จ โคฮัน, ไอแซก ไมเออร์ และซามูเอล ซิโดเวตสกี ในเวลานั้น พ่อของไอแซกเพิ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งกลัยโอบลาสโตมา ซึ่งทำหน้าที่เป็นแรงผลักดันในการก่อตั้งมูลนิธิ

งานระดมทุน
----------

มูลนิธินี้เป็นเจ้าภาพจัดงานการระดมทุนหลายครั้งทั่วสหรัฐ ซึ่งรวมถึงงานสำคัญในรัฐนิวยอร์กและรัฐแคลิฟอร์เนีย

หนึ่งในงานระดมทุนที่สำคัญครั้งแรกของมูลนิธิคือ "โบว์ลิงฟอร์เบรนส์" ซึ่งจัดขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ที่ลักกีสไตรก์เลนส์ ในแมนแฮตตัน รัฐนิวยอร์ก งานนี้ถือเป็นโอกาสสำคัญครั้งแรกสำหรับมูลนิธิในการดำรงอยู่และทำให้เป้าหมายเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป โดยความสำเร็จของงานนี้ทำให้เกิดการจัดซ้ำเป็นประจำในอีกหลายปี

งานระดมทุนที่โดดเด่นอีกงานหนึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2009 ที่ฮอลลีวูดโบล ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีการแสดง 'รัสเซียนโรแมนติกส์วิธเดอะลอสแอนเจลิสฟิลฮาร์มอนิก' ในช่วงเย็น

กิจกรรมที่มีขนาดเล็กและบ่อยกว่า ได้แก่ การเยี่ยมชมวิทยาเขตยูนิเวอร์ซิตีพาร์กของมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ในงานเหล่านี้ ตัวแทนของมูลนิธิจะแจกโบรชัวร์, ใบปลิว และเอกสารอื่น ๆ ซึ่งเน้นกิจกรรมของมูลนิธิและเป้าหมายในอนาคต รวมถึงรับสมัครนักศึกษาและอาจารย์เพื่อช่วยให้บรรลุเป้าหมายเหล่านี้

สมาคม
-----

มูลนิธิทำงานอย่างใกล้ชิดกับแพทย์และนักวิทยาศาสตร์การแพทย์หลายคน รวมถึง ดร.โทมัส ซี. เฉิน จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ดร.เฉินเชี่ยวชาญด้านวิทยามะเร็งระบบประสาท, การรักษาเนื้องอกในสมอง และไขสันหลังหลายชนิด ห้องปฏิบัติการของเขาเน้นการแปลงผลการวิจัยใหม่เป็นการทดลองทางคลินิก ด้วยความพยายามในการพัฒนาการรักษาแบบใหม่ที่มุ่งเป้าไปที่เซลล์เนื้องอกเพื่อทำลายโดยเฉพาะ โดยมีความเสียหายน้อยที่สุดต่อเซลล์ปกติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Save A Brain Foundation Mission Page". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-23. สืบค้นเมื่อ 2020-09-26.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-25. สืบค้นเมื่อ 2020-09-26.
3. ↑
4. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-25. สืบค้นเมื่อ 2020-10-16.
5. ↑
**วัดโคกสมานคุณ** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

วัดโคกสมานคุณ เดิมเป็นวัดร้างเรียกกันว่า **วัดโคกเสม็ดชุน** เป็นวัดร้างมาประมาณ 30 ปี เนื้อที่วัดประมาณ 27 ไร่เศษ มีรูปคล้ายกงฉากช่างไม้ ในสมัยที่ทางรถไฟย้ายจากสถานีชุมทางอู่ตะเภามาตั้งที่สถานีชุมทางหาดใหญ่ พระเณรที่เดินทางโดยสารรถไฟมาลงที่สถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ได้เห็นความลำบากในเวลามืดค่ำ พระอุปัชฌาย์ปาน ปุญฺญมณี เจ้าอาวาสวัดคลองเรียน จึงต้องการที่จะตั้งที่พักสงฆ์ในบริเวณที่วัดร้างเดิมเพราะมีเสาไม้แก่นเป็นหลักสีมาปรากฎอยู่ (หลวงทิพย์สงคราม ต่อมาเลื่อนเป็นพระเสน่หามนตรี) พระอุปัชฌาย์ปาน (หลวงพ่อปาน) ได้ชักชวนชาวบ้านสร้างศาลา จนมีพระภิกษุมาจำพรรษา ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2466 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้ทำการผูกพัทธสีมา เมื่อ พ.ศ. 2480 และได้เปลี่ยนชื่อจาก "วัดโคกเสม็ดชุน" เป็น "วัดโคกสมานคุณ" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2516 อุโบสถหลังเก่าได้ชำรุดต้องรื้อหลังคาออกหมดและได้สร้างและเปลี่ยนแปลงแบบหลังคาใหม่ตามแบบของกรมศิลปากร จนแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2518

เมื่อ พ.ศ. 2520 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จยกช่อฟ้าพระอุโบสถ และพระราชทานราชทรัพย์ส่วนพระองค์เพื่อบำรุงวัด ด้วยเหตุนี้วัดโคกสมานคุณจึงกลายเป็นพระอารามหลวง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโคกสมานคุณ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดโคกสมานคุณ". ฐานข้อมูลท้องถิ่นภาคใต้-มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
3. ↑  "วัดโคกสมานคุณ (พระอารามหลวง)".
**หอยงวงช้างมุก** (อังกฤษ: Chambered nautilus, Pearly nautilus; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Nautilus pompilius*) เป็นสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังชนิดหนึ่ง อยู่ในไฟลัมมอลลัสคา ชั้นเซฟาโลโพดา

จัดเป็นหอยงวงช้าง (Nautilidae) ชนิดหนึ่ง มีลักษณะของเปลือกค่อนข้างโตและมีพื้นสีขาว มีลายสีส้มอมแดง จากบริเวณปากไปจนถึงก้นเปลือกหอย 

โดยเป็นสัตว์ที่มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีการพบซากฟอสซิลที่ทะเลเกาะลูซอน ในประเทศฟิลิปปินส์

มีขนาดประมาณ 10–25 เซนติเมตร พบได้ทั่วไปในน่านน้ำเขตอินโด-แปซิฟิก จนถึงฟิลิปปิน, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลซูลู จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) ในน่านน้ำไทยจัดว่าหาได้ยาก โดยจะพบได้น้อยที่ฝั่งทะเลอันดามัน เช่น เกาะอาดัง, หมู่เกาะสิมิลัน, เกาะหลีเป๊ะ โดยไม่พบในอ่าวไทย

เป็นสัตว์ที่ว่ายและหากินในแถบกลางน้ำและพื้นดิน โดยสามารถดำน้ำได้ถึง 3 กิโลเมตร จับสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เช่น ปลาหรือกุ้ง เป็นอาหาร รวมทั้งซากสัตว์ทั่วไป

เป็นสัตว์ที่ใช้เนื้อรับประทานได้เช่นเดียวกับหมึกหรือหอยทั่วไป เปลือกใช้ประโยชน์ในการทำเครื่องประดับ  รวมถึงการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทั่วไป ซึ่งหอยงวงช้างมุกจะไม่ค่อยเคลื่อนไหวมากนัก ทั้งนี้เนื่องจากในธรรมชาติอาศัยอยู่ในน้ำลึก แต่จะลอยตัวนิ่ง ๆ อยู่ข้างตู้มากกว่า อุณหภูมิที่ใช้เลี้ยงจะอยู่ที่ประมาณ 18–20 องศาเซลเซียส และเป็นสัตว์ที่ไม่กินอาหารมากนัก จนสามารถให้อาหารเพียงแค่สัปดาห์ละครั้งหรือ 2 ครั้งเท่านั้น โดยสามารถใช้ไม้เสียบล่อให้มากินหรือให้อาหารเองกับมือได้ นอกจากนี้แล้วในสถานที่เลี้ยงพบว่า หอยงวงช้างมุกสามารถวางไข่ได้ด้วย โดยจะวางไข่ติดกับก้อนหิน ไข่ใช้ระยะเวลาฟัก 8 เดือน หรือมากกว่าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของน้ำ ตัวอ่อนมีเส้นผ่าศูนย์กลางเพียง 3 เซนติเมตร แต่อย่างไรก็ตาม จวบจนปัจจุบันยังไม่สามารถเลี้ยงลูกหอยงวงช้างมุกจนกระทั่งโตเต็มวัยได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Nautilus pompilius*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
2. ↑  Ryoji, W.; et al (2008). "First discovery of fossil *Nautilus pompilius* (Nautilidae, Cephalopoda) from Pangasinan, northwestern Philippines". Paleontological Research 12 (1): 89–95. doi:10.2517/1342-8144(2008)12[89:FDOFNP]2.0.CO;2.
3. ↑  "หอยงวงช้าง". *สนุกดอตคอม*.
4. ↑  "หอยงวงช้าง" (PDF). *กรมประมง*.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  *หอยงวงช้าง (Nautilus)*, หน้า 141-142. คอลัมน์ "คลินิกสัตว์ทะเล" โดย ดร.วรเทพ มุธุวรรณ สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยบูรพา. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 35 ปีที่ 3: พฤษภาคม 2013

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Nautilus pompilius***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Nautilus pompilius ที่วิกิสปีชีส์

* หอยงวงช้าง จากยูทูป
**วัดโคก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองวัดโคก ในท้องที่ตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันพระครูปทุมธรรมาภิรักษ์ (ชมพู) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดโคกเป็นวัดมอญ ข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2411 ภายในวัดมีพระประธานปางสมาธิ เจดีย์มอญก่อสร้างแบบก่ออิฐถือปูนทาสีขาว ซึ่งใน พ.ศ. 2561 เกิดฟ้าผ่าลงที่ยอดขององค์เจดีย์ ทำให้เกิดความเสียหาย ทางวัดจึงได้บูรณะและอัญเชิญพระอัฐิธาตุมาบรรจุที่เจดีย์องค์นี้ด้วย ศาลาการเปรียญก่อสร้างด้วยไม้สัก เสาเป็นไม้แดงมีอายุ 100 ปีเศษ ศาลาท่าน้ำผุพังไปแล้ว ส่วนอุโบสถได้รับการบูรณะให้อยู่ในสภาพดี วัดยังมีธรรมาสน์เก่าทำด้วยไม้มะเกลือฝังมุกอายุกว่าร้อยปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด จังหวัดปทุมธานี" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-03-12.
2. ↑  "พ่อเมืองปทุมธานีอัญเชิญพระอัฐิธาตุบรรจุยอดพระเจดีย์มอญอายุราว200ปี วัดโคก ปทุมธานี".
3. ↑  "วัดโคก". องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี.
4. ↑  "วัดโคก". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**พระเทพบิดร** หรือจดหมายเหตุกรุงเก่าเรียก **พระเชษฐบิดร** เป็นเทพตามความเชื่อของราชวงศ์ไทย ซึ่งจำลองเป็นพระพุทธรูปหุ้มเงินประดิษฐานไว้ในพระบรมมหาราชวัง และเชื้อพระวงศ์กับเหล่าขุนนางต้องสักการบูชาก่อนทำพระราชพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา

ประวัติ
-------

หลังสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 สวรรคต ในพ.ศ. 1912 ได้มีการสร้างพระบรมรูปของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 โดยขนานนามว่า พระเชษฐบิดร ให้ประชาชนสักการะในฐานะเทพารักษ์ประจำพระนคร และกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า น่าจะจำลองเป็นรูปพระนารายณ์อวตาร ครั้นถึงเวลาพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา เหล่าข้าราชการก็จะต้องสักการะพระเชษฐบิดรก่อน แล้วจึงไปกราบบูชาพระรัตนตรัย และเข้าไปรับน้ำพระพิพัฒน์สัตยาตามลำดับ กลายเป็นประเพณีปฏิบัติตลอดมาจนเสียกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2310

ในสมัยกรุงศรีอยุธยา รูปพระเชษฐบิดรประดิษฐานอยู่ที่วัดพระศรีสรรเพชญ์ แต่เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระเชษฐบิดรถูกทำลายลงด้วย สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงอัญเชิญซากนั้นมาบูรณะเป็นพระพุทธรูป แล้วประดิษฐานไว้ ณ ซุ้มปรางค์วัดพุทไธสวรรย์ พระนครศรีอยุธยา

ปัจจุบัน
--------

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เมื่อสร้างกรุงเทพมหานครนั้น พระมหากษัตริย์มีพระราชดำริให้รื้อฟื้นประเพณีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา จึงโปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปพระเทพบิดรนั้นมาประดิษฐาน ณ กรุงรัตนโกสินทร์ โดยมีรับสั่งให้สร้างพระวิหาร ณ พระบรมมหาราชวังเพื่อใช้สำหรับประดิษฐานพระเทพบิดรเป็นการเฉพาะ และพระราชทานนามว่า ปราสาทพระเทพบิดร เพื่อสืบสานประเพณีให้เหมือนสมัยกรุงศรีอยุธยา

ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเทพบิดรหายไปจากปราสาทฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า รัชกาลที่ 3 อาจโปรดให้รื้อปราสาทพระเทพบิดรและหอนากเดิมที่ตั้งใกล้กันนั้นออก จากนั้น จึงทรงให้สร้างวิหารขึ่้นใหม่ซึ่งใหญ่กว่าเดิมและใช้เป็นที่เก็บอัฐิของเหล่าเจ้านาย เมื่อรื้อเสร็จแล้ว จึงย้ายองค์พระเทพบิดรและพระนากไปประดิษฐานไว้ที่วิหารของพระธาตุแทนมาจนถึงปัจจุบัน

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาทพระเทพบิดร

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "ปราสาทพระเทพบิดร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-23. สืบค้นเมื่อ 2012-04-03.
2. ↑  "พระราชพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-26. สืบค้นเมื่อ 2012-09-10.
3. ↑  การปกครองสังคมสมัยอยุธยา[*ลิงก์เสีย*]
**วัดโคกหิรัญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางชะนี อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 38 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา

วัดโคกหิรัญตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2347 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 34 เมตร ไม่มีประวัติการสร้างและผู้สร้างที่แน่นอน มีการบูรณปฏิสังขรณ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2400 เป็นต้นมา มีโรงเรียนประถมอยู่ในบริเวณพื้นที่วัด คือโรงเรียนวัดโคกภู่พิพัฒน์บำเพ็ญ

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างด้วยก่ออิฐถือปูน วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 13 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 23 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างด้วยไม้ กุฏิสงฆ์เป็นไม้ จำนวน 9 หลัง เป็นตึกจำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์เป็นอาคารคอนกรีตสองชั้น มณฑปประดิษฐานพระธรรมจักรและหลวงพ่อโบ ภายในจะประดิษฐานรูปเหมือนหบวงพ่อโบ และรูปเหมือนหลวงพ่อเจือ อดีตเจ้าอาวาสวัดโคกหิรัญ วิหารหลวงพ่อโต ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถภายในประดิษฐานหลวงพ่อโต

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ *พระพุทธมงคลลาภ* เป็นพระประธานในพระอุโบสถ และ *หลวงพ่อโต* พระประธานในวิหาร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อผื้ง พ.ศ. 2400–2445
* พระอธิการเชื่่อง พ.ศ. 2445–2460
* พระอธิการเฟื่อง พ.ศ. 2460–2470
* พระครูโบ ฐิติญาโณ พ.ศ. 2470–2519
* พระครูประโชต วรคุณ (ทองเจือ ติสฺสดโชโต) พ.ศ. 2519–2550
* พระมหาเฉลิมพล อชิโต (ปธ.4) เป็นเจ้าอาวาส พ.ศ. 2551–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโคกหิรัญ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "มณฑปหลวงพ่อโบ วัดโคกหิรัญ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดโคกหิรัญ".
คิงไมดาส ที่ได้รับพรวิเศษจากเทพไดโอนีซุส โอบกอดพระธิดาของพระองค์จนพระธิดากลายเป็นทองคำ
**ไมดาส** เป็นชื่อของกษัตริย์ที่ปกครองนครไฟร์เกีย พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้ากลอดิอุส โดยไมดาสสืบทอดพระราชสมบัติต่อจากพระบิดา ซึ่งในเวลานั้นนครไฟร์เกียเป็นหนึ่งในนครที่มั่งคั่งและรุ่งเรืองที่สุดนครหนึ่งด้วยพระปรีชาสามารถในการบริหารปกครองของพระเจ้ากลอดิอุส

ตำนานที่เกี่ยวข้อง
------------------

### ผู้สัมผัสเป็นทองคำ

วันหนี่ง คิงไมดาสเสด็จประพาสยังริมฝั่งแม่น้ำซานการิอัสและได้พบ ไซเลนนัส พระอาจารย์ของเทพไดโอนีซุส เทพเจ้าแห่งไวน์และการเฉลิมฉลอง ผู้ซึ่งปลอมตัวเป็นชายชราขี้เมาผู้หนึ่งถูกมัดนอนกลิ้งอยู่กับพื้น พระองค์จึงเข้าไปช่วยแก้มัดให้แก้ท่านโดยในวันนั้น ไซเลนนัสที่กำลังเมาไวน์ได้ที่ เกิดพลัดกับขบวนของเทพไดโอนีซุสและได้ไปพบกับพวกชาวนาเข้า พวกชาวนามีความเชื่อว่า หากเจอไซเลนนัสตอนกำลังเมาให้จับตัวเขามัดไว้ โดยในขณะที่ถูกมัดนั้น จะสามารถถามเรื่องในอนาคตจากไซเลนนัสได้

หลังจากคิงไมดาสทรงช่วยไซเลนนัสเอาไว้ เทพไดโอนีซุสก็เสด็จมาถึง พระองค์ทรงโปรดปรานไมดาสเป็นอันมากที่ช่วยพระอาจารย์ของพระองค์ จึงทรงออกปากว่าจะให้พรแก่ไมดาสหนึ่งข้อตามแต่จะขอ ซึ่งเมื่อได้ยินดังนั้น คิงไมดาสก็ลืมองค์ปล่อยให้ความโลภเข้าครอบงำ จึงทรงขอพรแก่เทพไดโอนีซุสว่า ขอให้ทุกสิ่งที่ตนสัมผัสนั้นกลายเป็นทองคำทั้งหมด

แม้เทพไดโอนีซุสจะทรงแปลกพระทัย แต่ก็ได้ประทานพรให้ตามที่คิงไมดาสได้ขอพรไว้ จากนั้นพระองค์และไซเลนนัสก็เสด็จจากไป ส่วนคิงไมดาสนั้นเมื่อได้พรแล้วก็ทรงทดลองด้วยการแตะของต่าง ๆ ในวังของพระองค์จนกลายเป็นทองคำไปหมด ยังความปรีดาให้แก่พระองค์เป็นอันมาก ทว่า เมื่อถึงเวลาที่จะเสวย คิงไมดาสก็ทรงพบว่า ทั้งอาหารและน้ำที่พระองค์สัมผัสกลายเป็นทองคำจนหมดสิ้น ทำให้พระองค์ไม่สามารถเสวยสิ่งใดได้เลย และที่เลวร้ายกว่านั้นก็คือ พระองค์เผลอไปโอบกอดพระธิดาของพระองค์ ทำให้พระธิดากลายเป็นรูปปั้นทองคำไป พระองค์ทรงเสียพระทัยเป็นอันมาก และได้สวดอ้อนวอนขอให้เทพไดโอนีซุสทรงเมตตาลบล้างพรที่ทรงประทานให้ ในที่สุด เทพเจ้าไดโอนีซุสทรงเกิดความสงสารจึงทรงให้บอกให้คิงไมดาสไปชำระล้างพรที่แม่น้ำแพคโตลัส พระองค์ทรงทำตามที่เทพเจ้าตรัสบอก และพรวิเศษก็หายไป พร้อมกับทุกสิ่งกลับคืนดังเดิม อย่างไรก็ตาม พรของไดโอนีซุสที่ถูกชำระล้าง ก็ได้ทำให้แม่น้ำทั้งสายกลายเป็นผงทองคำ

### ผู้มีหูเป็นลา

คิงไมดาส ได้ตัดสินให้เพื่อนตนเองคือมาร์มาสเป็นฝ่ายชนะเทพอพอลโลในการบรรเลงดนตรีแข่งกัน ประมาณว่าเพื่อนของตนเล่นเพราะกว่า เทพอพอลโลจึงได้ทรงจับพิณกลับหัวลงและบรรเลงเป็นเสียงดนตรีให้คิงไมดาสฟังว่าขนาดพระองค์เอาพิณกลับหัวเล่นยังเพราะกว่ามาร์มาส และมาร์มาสก็ไม่สามารถทำอย่างเทพอพอลโลได้ นั่นทำให้เทพอพอลลโลกริ้ว และได้สาปให้คิงไมดาสที่ตัดสินไม่ได้พระทัย โดยให้คิงไมดาสมีหูเป็นลาซะเลย ซึ่งทำให้คิงไมดาสอับอายมากจึงได้สวมหมวกทรงสูงตลอดเวลา มีเพียงช่างตัดผมส่วนพระองค์ของคิงไมดาสเองเท่านั้นที่รู้ว่าหูของคิงไมดาสเป็นหูลา แต่เขาเก็บความลับไม่ได้ จึงได้ไปตะโกนว่า "พระราชาไมดาสมีหูเป็นลา" ต้นอ้อบริเวณนั้นได้ยินจึงโอนเอนกระซิบบอกต่อกันไปเรื่อย ๆ จนข่าวกระจายทุกคนรู้กันไปทั่ว คิงไมดาสนั้นอับอายเป็นอันมากจึงได้สละบัลลังก์แล้วหนีไปซ่อนตัวในป่าไม่ให้ใครเห็นอีกเลย


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**พระเจ้าไมดาส**
**วัดโคกสวย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกเจริญ อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือพระครูกิตติธรรมธัช และเป็นเจ้าคณะตำบลทับปุด อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา

วัดโคกสวยสร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยมีพ่อท่านรักษ์เป็นพระธุดงค์จากจังหวัดพัทลุง มาพำนักอยู่ที่ใต้ต้นตะเคียนซวยยึดเป็นที่พักสงฆ์ ต่อมาชาวบ้านอันมีนายเถื่อน นางทรัพย์ ณ ตะกั่วทุ่ง เป็นผู้นำได้ร่วมใจกันสร้างเป็นวัดขึ้นมาและให้ชื่อว่า **วัดโคกซวย** ต่อมาไดเปลี่ยนนามใหม่เป็น "วัดโคกสวย" เพื่อให้มีความหมายที่ไพเราะยิ่งขึ้น เนื่องจากชาวบ้านเข้าใจว่าคำว่า "ซวย" เป็นความหมายไม่ดี แต่แท้จริงแล้วคำว่า "ซวย" หมายถึง ไม้ตะเคียนซวย

วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 ทางการศึกษาทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2475 นอกจากนี้ยังได้ใน้ทางราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาขึ้นในที่วัดอีกด้วย

สิ่งก่อสร้างได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้าง พ.ศ. 2450 โครงสร้างเป็นอาคารไม้ไม่มีฝาผนัง ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2526 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หอฉันกว้าง 15 เมตร ยาว 22 เมตร สร้าง พ.ศ. 2469 เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างสำหรับเก็บวัสดุ กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถพร้อมด้วยอัครสาวก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2455 นอกจากนี้มีรูปเหมือนพระครูสิริวัฒนกิจ (พ่อท่านรักษ์) อดีตเจ้าอาวาส หล่อขึ้นไว้เป็นอนุสาวรีย์อีกด้วย

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พ่อท่านรักษ์ พ.ศ. 2420–2427
* พระครูกัลยาณวิจารณ์ (ท่านเกตุ) พ.ศ. 2447–2469
* พระครูสิริวัฒนกิจ (พ่อท่านรักษ์) พ.ศ. 2469–2498
* พระครูพิทักษ์ธรรมวงศ์ (พระมนาอนันต์) พ.ศ. 2500–2524
* พระปลัดแข้ง ธัมมโชโต พ.ศ. 2524–
* พระครูกิตติธรรมธัช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโคกสวย (วัดโคกซวย)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดโคกสวย (วัดโคกซวย)".
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ วิหารหลวงพ่อโต

**วัดโนนกุ่ม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมิตรภาพ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา

วัดโนนกุ่มสร้างโดยชาวยวนพุงดำในช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 ภายในวัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม

วัดมีโบราณสถานที่ได้รับประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานคือ อุโบสถ กำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน โดยมีพื้นที่โบราณสถานประมาณ 1 ไร่ 2 งาน 99 ตารางวา โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม113 ตอนพิเศษ 50 ง ลงวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ช่องประตูและหน้าต่างทำเป็นวงโค้ง บานประตูหน้าต่างทำด้วยไม้ หน้าอุโบสถมีใบเสมาหินทรายขนาดเล็ก รอบอุโบสถมีลูกนิมิตโผล่ขึ้นมาให้เห็นครึ่งลูก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครู (อุปัชฌาย์) ชิน พุทฺธสโร พ.ศ. 2454–2512
* พระทองเหลือง พ.ศ. 2512–2517
* พระครูเกษมปริยัติกิจ พ.ศ. 2528–2536
* พระครูวินัยธรสง่า ฐานธมฺโม พ.ศ. 2537–
* พระครูโสภณ จารุวัตร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดโนนกุ่ม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดโนนกุ่ม". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
3. ↑  "อุโบสถวัดโนนกุ่ม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ดักไทปปิง** หรือ **ดั๊กไทป์ปิ้ง** (en: Duck typing) เป็นวิธีกำหนดชนิดของวัตถุ ในภาษาเชิงวัตถุ ดักไทปปิงเป็นกฏสูงสุดในการกำหนด ชนิดของไทปปิง ไทปปิงทำหน้าที่กำหนดชนิดของตัวแปร รวมไปถึง ชนิดของวัตถุ และ เมธอท การตั้งค่าต่างๆด้วย ชื่อของ ดักไทปปิง ได้มาจากข้อความของ เจมส์ วิธคอม ไลลี่ย์ นักประพันธ์ชาวสหรัฐอเมริกา ที่กล่าวว่า

```
"เมื่อผมเห็นนกตัวหนึ่ง เดินเหมือนเป็ด ว่ายน้ำเหมือนเป็ด และร้องเหมือนเป็ด ผมจึงเรียกนกตัวนั้นว่าเป็ด"
```

ในทางโปรแกรมเมื่อเราส่งผ่านค่าไปยังฟังก์ชั่น เพื่อเรียกใช้งานวัตถุ ในภาษาที่ไม่ใช้ ดักไทป ผลคือเราต้องเรียกหา วัตถุที่ชื่อว่า เป็ด เท่านั้น แต่ในโปรแกรมประเภทดักไทป เราสามารถส่งค่าเหล่านั้นไปได้ โดยสะดวก เพราะถ้าวัตถุนั้นมี เมธอทเดินแบบเป็ด เมธอทว่ายน้ำแบบเป็ด เมธอทร้องแบบเดียวกับเป็ด ถือว่าวัตถุนั้นเสมือนว่า ชื่อเป็ดได้เช่นกันตัวอย่าง

```
function calculate(a, b, c) => return (a + b)*c
 
example1 = calculate (1, 2, 3)
example2 = calculate ([1, 2, 3], [4, 5, 6], 2) 
example3 = calculate ('apples ', 'and oranges, ', 3)

print to_string example1
print to_string example2
print to_string example3
```

จะเห็นว่าเราส่งตัวแปรเข้า ฟังก์ชั่น calculate โดยไม่ได้คำนึงถึงชนิดของข้อมูลเลย ค่าของตัวแปรในลิสต์เดียวกันก็มีความหลายหลายมาก ในตัวแปรลิสต์เดียวกันมีทั้งตัวแปรที่เป็น เลขจำนวนเต็ม เป็นตัวหนังสือ เป็นลิสต์ของลิสต์ เป็นต้น

รายชื่อโปรแกรมภาษาดักไทปปิง
---------------------------

* ภาษาโปรล็อก
* ภาษาซีชาร์ป
* ภาษาจาวา
* ภาษาจาวาสคริปต์
* ภาษาไพทอน
เบลก ริชาดส์
**เบลก ริชาดส์** (อังกฤษ: Blake Richards; เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) เป็นนักการเมืองชาวแคนาดา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสามัญชน 4 สมัย จากเขตเลือกตั้งไวลด์โรส (ค.ศ. 2008, ค.ศ. 2011) และเขตเลือกตั้งแบนฟฟ์-แอร์ดรี (ค.ศ. 2015, ค.ศ. 2019) สังกัดพรรคอนุรักษนิยมแห่งแคนาดา

ริชาดส์เกิดที่เมืองโอลดส์ รัฐแอลเบอร์ตา ก่อนที่จะเริ่มการทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ริชาดส์ทำงานในแหล่งน้ำมันและอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร จบการศึกษาที่วิทยาลัยเรดเดียร์และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยคัลแกรี

ปัจจุบัน ริชาดส์เป็นรัฐมนตรีเงากระทรวงท่องเที่ยวตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wilson, Sara (December 2, 2013). "Wild Rose MP Blake Richards brings drunk driving petition to House of Commons". *Cochrane Eagle*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-21. สืบค้นเมื่อ January 27, 2019.
2. ↑  Snow, Stacie (March 14, 2012). "Airdrie-born bill becomes law". *Airdrie City View*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-21. สืบค้นเมื่อ January 26, 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Blake Richards
การประท้วงที่กรุงจาการ์ตา
การประท้วงในอินโดนีเซีย พ.ศ. 2562 เริ่มตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังการเลือกตั้ง โดยมีรายงานว่ามีผู้ประท้วงเสียชีวิต 6 ราย ต่อมา 

ในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2562 จังหวัดปาปัว มีรายงานผู้เสียชีวิต 20 ราย เนื่องจากติดอยู่ในแผงร้านค้าที่กำลังเกิดไฟไหม้ ผู้ประท้วงหลายร้อยคนชุมนุมกันในเมืองวาเมนา และได้วางเพลิงอาคารที่ทำการของรัฐบาลและอาคารอื่นอีกหลายหลังในช่วงเช้าของวันดังกล่าว

ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2562 สื่อท้องถิ่นรายงานว่านักศึกษาอินโดนีเซียหลายพันคนชุมนุมประท้วงครั้งใหม่ในหลายเมือง ตำรวจใช้แก๊สน้ำตาและน้ำแรงดันสูงสลายการชุมนุมในกรุงจาการ์ตาและอีกเมืองหนึ่ง เป็นการชุมนุมใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งนับจากนักศึกษาชุมนุมขับไล่ประธานาธิบดีซูฮาร์โตในปี 2541 วันเดียวกัน สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงจาการ์ตา ได้ออกประกาศเตือนให้ประชาชนชาวไทย หลีกเลี่ยงพื้นที่ชุมนุม

ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562 มีรายงานว่าผู้ประท้วงเสียชีวิตอีก 1 ราย 

ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลเผยว่า การปะทะกันเมื่อวานนี้มีนักศึกษาบาดเจ็บ 265 คน ตำรวจบาดเจ็บ 39 นาย มีผู้ถูกจับกุม 94 คน บางคนมีระเบิดเพลิงด้วย การปะทะเกิดขึ้นประปรายต่อเนื่องจนถึงกลางดึก ตำรวจจะสอบสวนกลุ่มผู้ประท้วงที่ไม่ใช่นักศึกษาเรื่องทำลายข้าวของด้วย หากพิสูจน์ได้ว่าทำผิดจริงจะดำเนินการอย่างเข้มงวดและเริ่มกระบวนการทางกฎหมาย

อ้างอิง
-------

* 
* 
* 
*
**เจ้าชายโจเอล ดาวิต มาคอนเนนแห่งเอธิโอเปีย** (อังกฤษ: His Imperial Highness Prince Joel David Makonnen Haile Selassie of Ethiopia) ประสูติเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2525 เป็นพระโอรสพระองค์เล็กในใน เจ้าชายเดวิดแห่งเอธิโอเปีย และ เจ้าหญิงแอดี อิมรู มาคอนเนน เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายมาคอนเนน พระราชปนัดดาใน สมเด็จพระจักรพรรดิเฮยิเล เซลาเซที่ 1 พระญาติวงศ์ใน เจ้าชายเซรา ยาคอบ อัมฮา เซลาสซี มกุฎราชกุมารแห่งเอธิโอเปีย ทรงมีพระเชษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายยกชาน มาคอนเนน ต่อมาในปี 2532 พระยิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์จากปัญหาทางสุขภาพ ขณะลี้ภัยในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2536 พระองค์และครอบครัวได้เสด็จเยือนประเทศและเยี่ยมสมาชิกพระราชวงศ์และหลังจากนั้น มรดกของพระอัยยกาของพระองค์ได้รับการคืนสู่พระบุตรทั้งหมด ในปี 2542 พระองค์และพระมารดาพร้อมด้วยพระเชษฐาได้เสด็จไปประทับ ณ แอดดิสอาบาบา ซึ่งพระองค์ทรงงานในสหประชาชาติ และทรงพำนักในประเทศกว่า 2 ปี พรองค์สามารถรับสั่งภาษาสเปน ฝรั่งเศส อิตาลี อัมฮาริก และ ภาษาอังกฤษ

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอารีอานา ออสติน มาคอนเนนแห่งเอธิโอเปีย ในเดือนธันวาคม 2548 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศ **เจ้าหญิงแห่งเอธิโอเปีย พระชายา** โดยเมื่อพระชายาของพระองค์ทรงเป็นสมาชิกพระราชวงศ์แห่งเอธิโอเปียแล้ว ก็ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจ ในด้านมนุษย์สงเคราะห์และอุปถัมภ์องค์กรต่างๆไส้ในพระอุปภัมภ์ 

ก่อนที่จะมีพระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายแฮร์รีกับเมแกน มาร์เกิล พระชายาของพระองค์พร้อมด้วย เจ้าหญิงแองเจลาแห่งลิกเตนสไตน์ เจ้าหญิงโอมา โอกิสมานา ซีคันยีโซ ดลามีนี เอ็มมา ทรันน์ ไวเคาน์เตสเวย์เมานต์ ซิซิล เด เมสซี ซาราห์ คัลเบอร์สัน และ โมนิกา ฟอน นอยมันน์ เป็นสตรีผิวสีที่ทั้งเป็นพระราชวงศ์ สตรีผู้สูงศักดิ์และเป็นเจ้าหญิงจากการประสูติ ซึ่งทั้งหมดได้จัดตั้งสมาคม เจ้าหญิงผิวสี (Princess skin color) ยกเว้นแต่ เมแกน ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ พระชายาใน เจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ ที่ไม่ได้ทรงเข้ารวมงานนี้

อ้างอิง
-------

* "Inside Prince Yoel of Ethiopia and Ariana Austin's Royal Wedding". Vogue. Condé Nast. Retrieved 14 January 2019.
* Matera, Avery. "Royal Wedding Gowns Through the Years, in Honor of Prince Harry and Meghan Markle's Wedding". Teen Vogue. Condé Nast. Retrieved 22 August 2018.
* Official Website
* Instagram
* Twitter
**สตาร์มาร์ค** (อังกฤษ: Starmark) เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจออกแบบตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ภายใน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2520 ชื่อ "เพชรเกษมเครื่องเรือน" โดยนายสมชาย ศรีสกุลภิญโญ ต่อมาในปีพ.ศ. 2534 นายสมชาย ศรีสกุลภิญโญ ได้ร่วมทุนกับนายปรีชา ศรีสกุลภิญโญ ในการเปิดโรงงานขนาดใหญ่ ชื่อ "บริษัท สตาร์มาร์ค แมนูแฟคเชอร์ริ่ง จำกัด"

ผลงาน
-----

ในปี พ.ศ. 2539 - นำชุดครัวเข้าร่วมจัดแสดงในงาน Cologne International Furniture Fair ณ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ซึ่งเป็นเฟอร์นิเจอร์ครัวแบรนด์เดียวจากประเทศไทยที่เข้าร่วมแสดงสินค้า

- นำชุดครัวสตาร์มาร์คเข้าจัดจำหน่ายในโมเดิร์นเทรด โฮมโปร สาขารังสิต เป็นสาขาแรก

ในปี พ.ศ .2540 ก้าวสำคัญแห่งการพัฒนางานดีไซน์เฟอร์นิเจอร์ครัวร่วมกับโครงการอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำ เป็นแบรนด์เฟอร์นิเจอร์ครัวรายแรกที่ส่งมอบพร้อมกับบ้านพร้อมอยู่

ในปี พ.ศ. 2553 ชุดครัวรุ่น "Ellipse" ได้รับรางวัลการออกแบบผลิตภัณฑ์ยอดเยี่ยมจากประเทศญี่ปุ่น 
DEmark Design Award
Gmark Design Award

ในปี พ.ศ.2556 ชุดครัวไทยสำเร็จรูป "ครัวหลังบ้าน" ได้รับรางวัลชมเชย ผลิตภัณฑ์นวัตกรรมงานสถาปนิก'56

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ



1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
**เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ** (ญี่ปุ่น: 高円宮憲仁親王; โรมาจิ: *Takamado-no-miya Norihito Shinnō*; 29 ธันวาคม พ.ศ. 2497 – 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) เป็นสมาชิกของพระราชวงศ์ญี่ปุ่น เป็นพระโอรสพระองค์ที่สามในเจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ กับเจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และเคยอยู่ในลำดับที่เจ็ดแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าชายโนริฮิโตะมีสมญาว่า "เจ้าชายกีฬา" (スポーツの宮さま, *Supōtsu-no-miya-sama*) จากการที่พระองค์ให้การอุปถัมภ์การแข่งขันดนตรี กีฬา และเต้นรำอยู่เป็นนิจ

พระประวัติ
----------

เจ้าชายโนริฮิโตะประสูติที่วังของพระชนกในโตเกียว สำเร็จการศึกษาจากภาควิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิงเมื่อ พ.ศ. 2521 และศึกษาต่อที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยควีนส์ ประเทศแคนาดา ช่วง พ.ศ. 2521–2524 หลังนิวัตประเทศญี่ปุ่น พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารเจแปนฟาวน์เดชั่น (Japan Foundation) ช่วง พ.ศ. 2524–2545

เสกสมรส
-------

เจ้าชายโนริฮิโตะทรงหมั้นกับฮิซาโกะ ทตโตริ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2527 และเสกสมรสในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2527 ในวันเดียวกันนั้นพระองค์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ *ทากามาโดะโนะมิยะ* ทั้งสองมีพระธิดา 3 พระองค์ ได้แก่

1. เจ้าหญิงสึงูโกะ (ญี่ปุ่น: 承子女王; โรมาจิ: *Tsuguko Joō*; ประสูติ 8 มีนาคม พ.ศ. 2529)
2. เจ้าหญิงโนริโกะ (ญี่ปุ่น: 典子女王; โรมาจิ: *Noriko Joō*; ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับคูนิมาโระ เซ็งเงะ
3. เจ้าหญิงอายาโกะ (ญี่ปุ่น: (絢子女王; โรมาจิ: *Ayako Joō*; ประสูติ 15 กันยายน พ.ศ. 2533) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับเค โมริยะ

สิ้นพระชนม์
-----------

ขณะที่เจ้าชายโนริฮิโตะทรงเล่นสควอชกับรอเบิร์ต จี. ไรท์ เอกอัครราชทูตแคนาดา ณ สถานเอกอัครราชทูตแคนาดาประจำกรุงโตเกียว พระองค์ทรงล้มหลังมีภาวะหัวใจห้องล่างเต้นแผ่วระรัว จึงนำส่งเข้าถวายการรักษา ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเคโอ แต่สุดท้ายเจ้าชายโนริฮิโตะสิ้นพระชนม์ลงเนื่องจากพระหทัยพิการ การสิ้นพระชนม์เกิดขึ้นอย่างกระทันหันเพราะพระองค์เป็นหนึ่งในสมาชิกพระราชวงศ์ที่มีพระชันษาน้อย พระราชพิธีถวายพระเพลิงจัดขึ้นภายในสุสานหลวงโทชิมางาโอกะทางตอนเหนือของโตเกียว มีผู้ร่วมงานราว 900 คน อันรวมไปถึงพระบรมวงศานุวงศ์และนักการเมืองทั้งในและต่างประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Prince dies after collapse on embassy squash court". *The Japan Times*. 22 November 2002. สืบค้นเมื่อ 16 September 2017.
2. ↑  "Funeral held for Japan's prince". BBC. 29 November 2002. สืบค้นเมื่อ 26 January 2017.

| * ด
* ค
* ก
เจ้าชายแห่งญี่ปุ่น |
| --- |
| นับตั้งแต่รัชกาลของจักรพรรดิเมจิเป็นต้นไป |
| รุ่นที่ 1 | เจ้าชายยูกิฮิโตะ ทาเกะโนะมิยะ · จักรพรรดิไทโช · เจ้าชายมิชิฮิโตะ อากิโนะมิยะ · เจ้าชายเทรูฮิโตะ มิซุโนะมิยะ |  |
| รุ่นที่ 2 | จักรพรรดิโชวะ · เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ · เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ · เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ |
| รุ่นที่ 3 | จักรพรรดิอากิฮิโตะ · เจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ · เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ · เจ้าชายโยชิฮิโตะ คัตสึระโนะมิยะ · เจ้าชายโนริฮิโตะ ทากามาโดะโนะมิยะ |
| รุ่นที่ 4 | จักรพรรดินารูฮิโตะ · เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ |
| รุ่นที่ 5 | เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ |
ภาพวาดแสดงลักษณะที่เป็นไปได้ของวงแหวนรีอา ความหนาแน่นของวงแหวนในภาพนี้มากกว่าที่เป็นจริง
ดาวบริวารของดาวเสาร์ รีอา อาจมี**วงแหวน**บางๆ ซึ่งประกอบด้วยแถบ 3 แถบ ซึ่งแคบและค่อนข้างหนาแน่น นี่อาจเป็นการค้นพบวงแหวนครั้งแรกของดาวบริวาร การค้นพบที่อาจจะเกิดขึ้นนี้ถูกประกาศในวารสารไซเอินซ์ เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ยานแคสซีนี พบว่าอิเล็กตรอนของสนามแม่เหล็กดาวเสาร์ลดต่ำลงไปในบริเวณใกล้กับรีอา ตามที่คณะผู้สำรวจกล่าว รูปแบบของการลดต่ำนี้อธิบายได้อย่างดีที่สุด คืออิเล็กตรอนจะต้องถูกดูดโดยวัตถุแข็งที่ก่อขึ้นในแนวเส้นศูนย์สูตร ซึ่งอาจมีขนาดตั้งแต่หลายเดชิเมตรไปถึงหลายเมตร แต่ต่อมายานแคสซินีก็ไม่สามารถถ่ายภาพวัตถุแข็งดังกล่าวได้ และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553 ก็ประกาศว่าดาวรีอา อาจไม่มีวงแหวนอยู่ ทำให้ปริศนาที่อิเล็กตรอนของสนามแม่เหล็กดาวเสาร์หายไป ก็ยังคงไม่มีคำตอบ อย่างไรก็ตาม ผิวบริเวณเส้นศูนย์สูตรของรีอามีแถบสีน้ำเงินซึ่งอาจเป็นรอยจากการปะทะกับวัตถุหลุดวงโคจร และมันก็ถูกทิ้งเป็นปริศนาต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Rhea's Rings". NASA. 2008-04-15. สืบค้นเมื่อ 2009-10-07.
2. ↑  Jones, Geraint H.; และคณะ (March 2008). "The Dust Halo of Saturn's Largest Icy Moon, Rhea". *Science*. AAAS. **319** (5868): 1380–1384. Bibcode:2008Sci...319.1380J. doi:10.1126/science.1151524. PMID 18323452.
3. ↑  Matthew S. Tiscareno; Joseph A. Burns; Jeffrey N. Cuzzi; Matthew M. Hedman (2010). "Cassini imaging search rules out rings around Rhea". *Geophysical Research Letters*. **37** (14): L14205. arXiv:1008.1764. Bibcode:2010GeoRL..3714205T. doi:10.1029/2010GL043663.
4. ↑  Gold, Lauren (2010-08-02). "No Rings Around Saturn's Rhea". Space Daily. สืบค้นเมื่อ 2010-08-05.
5. ↑  Kerr, Richard A. (2010-06-25). "The Moon Rings That Never Were". ScienceNow. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-01. สืบค้นเมื่อ 2010-08-05.
6. ↑  "Cassini Catches Saturn Moons in Paintball Fight". NASA/JPL. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-09. สืบค้นเมื่อ 2010-10-07.