recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**พรรคแห่งชาติอินโดนีเซียลัทธิมาร์แฮน** (Indonesian National Party Marhaenism; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Nasional Indonesia Marhaenisme) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย โดยในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ซูเปอนี อดีตสมาชิกพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียได้ก่อตั้งสหภาพแห่งชาติอินโดนีเซียขึ้น เมื่อซูฮาร์โตหมดอำนาจใน พ.ศ. 2541 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียโดยได้ประกาศตั้งพรรคในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ทำให้นิยมเรียกพรรคนี้ว่าพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียซูเปนีเพื่อให้ต่างจากพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียพรรคอื่นๆที่ต่างกล่าวอ้างว่าสืบทอดมาจากพรรคเดิม 

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541 พรรคแห่งชาติอินโดนีเซียซูเปนีเข้ารวมกับพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียมาซา มาร์แฮนและเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 ได้คะแนนเสียง 0.33% ได้ 1 ที่นั่ง หลังการเลือกตั้ง พรรคเปลี่ยนมาใช้ชื่อพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียมาร์แฮนเพื่อเตรียมเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 สุขมวตี ซูการ์โนปุตรี ลูกสาวอีกคนหนึ่งของซูการ์โนได้เข้าร่วมกับพรรคและได้เป็นหัวหน้าพรรค พรรคได้คะแนน 0.8% และได้ 1 ที่นั่ง พรรคเข้าร่วมในการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2552 และได้คะแนนเพียง 0.3% ไม่ได้รับเลือกตั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Julia I. Suryakusuma (Coordinator) (1999?) *Almanak Parpol Indonesia (Almanac of Indonesian Political Parties)* API, (no ISBN) pp. 284-395, 395-396
2. ↑  Bambang Setiawan & Bestian Nainggolan (Eds) (2004) *Partai-Partai Politik Indonesia: Ideologi dan Program 2004-2009 (Indonesian Political Parties: Ideologies and Programs 2004-2009* Kompas ISBN 979-709-121-X pp. 25-26
3. ↑  Indonesian General Election Commission website[*ลิงก์เสีย*] Official Election Results
4. ↑  *The Jakarta Post* 10 May 2009 เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Democratic Party controls 26% of parliamentary seats
**อุลูมกุรอาน** ((علوم قرآن) คือศาสตร์ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับอัลกุรอาน ซึ่งมีขอบเขตที่กว้างขวางและรวบรวมศาสตร์ต่างๆ เช่น การตีความ,ตัจวีด,วิชากิรออัตกุรอาน,ที่มาของการลงอายะฮ์กุรอาน,วิชาวาทศาสตร์ของอายะฮ์กุรอาน,ประวัติศาสตร์ความเป็นมาของกุรอานจนถึงฮีโมเนติก(อรรถปริวรรตศาสตร์) อุลูมกุรอานเป็นคำศัพย์เฉพาะในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการรู้จักกับอัลกุรอานตลอดจนแง่มุมต่างๆของคำภีร์นี้ และ เป้าหมายก็คือการรับรู้ในแง่มุมต่างๆที่เกี่ยวกับกุรอานโดยครอบคลุมไปถึงประวัติศาสตร์และการตีความภายนอกและเนื้อหาเพื่อที่จะใช้ประโยชน์อย่างสูงสุดทางหลักศาสนาและวิทยาการต่างๆ บางส่วนจากศาสตร์นี้มีความเป็นมาที่ยาวนานในอิสลาม แต่ว่าบางส่วนของศาสตร์นี้เช่นฮีโมเนติก(อรรถปริวรรตศาสตร์)เป็นเรื่องใหม่ของอุลูมกุรอาน เช่นประวัติศาสตร์ความเป็นมาของกุรอานถูกหยิบยกมาน้อยมาก แต่ด้วยกับการค้นคว้าต่างๆของนักบูรพาคดีทำให้ศาสตร์นี้ขยายกว้างขึ้น อุลูมกุรอานเป็นคำที่กว้างในศาสตร์ต่างๆที่เกี่ยวกับกุรอาน ส่วนมากจะใช้ในภาษาอาหรับและฟารซีและในภาษาอังกฤษไม่มีคำที่เทียบเคียงได้ ถึงแม้ว่าศาศตร์ต่างๆที่มีอยู่ในปัจจุบันจะสามารถเทียบคำภาษาอังกฤษได้ก็ตาม

ประวัติศาสตร์ของ กุรอานวิทยา
----------------------------

หนังสือ อัลอิตกอน ฟีอุลูมิลกุรอาน เขียนโดยยะลาลุดดีนซุยูฏี เป็นหนึ่งในหนังสือเล่มแรกที่เขียนเกี่ยวกับวิชาการกุรอาน

ผลงานอันโดดเด่นในงานเขียนด้านวิชาการกุรอาน
------------------------------------------

* อัลอิตกอนฟีอุลูมิลกุรอาน เขียนโดยยะลาลุดดีนซุยูฏี ศตวรรษที่เก้าและสิบ กอมะรี (م-۹۱۱)
* อัตตัมฮีด ฟีอุลูมิลกุรอานเขียนโดยอายะตุลลอฮ์ มุฮัมหมัดฮาดี มะอ์ริฟัต ศตวรรษที่สิบห้า กอมะรี

ศาสตร์ต่างๆที่ถูกพูดถึงในอุลูมกุรอาน
------------------------------------

ศาสตร์เหล่านั้นเช่น

* วิชาประวัติกุรอาน
* วิชาตัฟซีร
* วิชาเกี่ยวกับการอ่าน ตัจวีดและตัรตีล
* วิชาลายอักษรกุรอาน กล่าวคือการทำความรู้จักวิวัฒนาการลายอักษรกุรอาน ลายอักษรโบราณ
* วิชาด้านปาฏิหาริย์ของกุรอาน
* วิชาสาเหตุการประทานลงมา
* วิชาเกี่ยวกับนาซิคและมันซูค
* วิชาเกี่ยวกับมุฮ์กัมและมุตะชาบิฮ์
* วิชาเกี่ยวกับโองการมักกียะฮ์และมะดะนียะฮ์
* วิชาของการใส่สละ
* วิชาเกี่ยวกับการทำความรู้จักคำต่างๆในกุรอาน(วอเยกอนเชนอซี)
* วิชาเกี่ยวกับเรื่องเล่า
* ฟิกฮ์กุรอาน
* โวหารแห่งคำภีร์กุรอาน
* ตัจวีด
* วิชาการอ่านกิริอัตกุรอาน
* ฆอรีบุลกุรอาน
* วิชาเกี่ยวกับที่มาของการลงอายะฮ์กุรอาน
* วิชา hermeneutics(อรรถปริวรรตศาสตร์)

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**Prophets**
**คณะพัวร์แคลร์ส** (อังกฤษ: Order of Poor Clares) หรือที่ชาวคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า **คณะกลาริส** (Clarisse) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกหญิงประเภทคณะนักบวชอารามิก ก่อตั้งโดยนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีและนักบุญกลาราแห่งอัสซีซี นักบวชในคณะนี้เน้นการดำเนินชีวิตแบบยากจน เน้นการสวดภาวนา

ประวัติ
-------

นักพรตหญิงคณะกลาริส
เมื่อนักบุญฟรังซิสได้ก่อตั้งคณะภราดาน้อย (Order of Friar Minors) สำเร็จลงแล้ว ต่อมาปรากฏว่ามีสุภาพสตรีหลายคนสนใจดำเนินชีวิตเป็นนักบวชหญิงเช่นนั้นบ้าง เริ่มตั้งแต่นาง**กีอารา ออฟเฟรดุชโช** (Chiara Offreduccio) บุตรสาวขุนนางเมืองอัสซีซี ซึ่งครอบครัวของเธอได้พยายามหาคู่ครองให้เพราะเธออายุได้ 18 ปี แต่กีอารา (หรือ แคลร์ในภาษาอังกฤษ) สนใจชีวิตนักบวชตามแบบอย่างภราดาฟรันเชสโก (ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี) มากกว่า ในปี ค.ศ. 1212 เธอจึงหนีออกจากคฤหาสน์ แล้วไปที่โบสถ์แม่พระแห่งปวงทูตสวรรค์ (Church of Our Lady of Angels) ภราดาฟรันเชสโกและภราดาอื่น ๆ ในคณะภราดาน้อยได้รออยู่ที่นั้นแล้ว แล้วจัดการบวชเธอเป็นนักบวชหญิง แล้วให้เธอเปลี่ยนมาสวมผ้าเนื้อหยาบ โกนผมทั้งหมดแล้วคลุมด้วยผ้าสีดำ ใช้เชือกคาดเอวแทนเข็มขัด หลังจากนั้น 15 วัน อักเนสน้องสาวของเธอก็ตามมาบวชด้วย ทั้งสองย้ายมาอยู่ที่โบสถ์นักบุญดาเมียน (Church of San Damiano) สตรีชาวเมืองอัสซีซีได้มาตามบวชด้วยอีกหลายคน จึงเกิดคณะนักบวชหญิงซึ่งได้ชื่อว่า**คณะสตรียากจน** (Order of Poor Ladies) ถือเป็นคณะชั้นสองของนักบุญฟรันซิส (Second Order of St. Francis) โดยมี**คณะภราดาน้อย**เป็นคณะชั้นหนึ่ง (First order)

ต่อมา 10 ปีหลังจากมรณกรรมของภคินีกลารา (ค.ศ. 1263) สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 ได้เปลี่ยนชื่อคณะใหม่เป็นคณะนักบุญกลารา (Order of Saint Clare) และต่อมาได้พัฒนาจนกลายเป็น**คณะพัวร์แคลร์ส** (Order of Poor Clares) หรืออีกชื่อหนึ่งคือ**คณะกลาริส** (Clarisse) ในปัจจุบัน

การแตกคณะ
---------

ต่อมาคณะกลาริสได้แตกออกเป็นคณะย่อยอีกหลายคณะ แต่ละคณะมีผู้ปกครองเป็นเอกเทศ แต่ยักคงยึดถือวินัยของนักบุญแคลร์ คณะเหล่านี้ได้แก่ **คณะกลาริส** (Poor Clares) ซึ่งเป็นคณะดั้งเดิม **คณะกลาริสแห่งการนมัสการนิรันดร์** (Poor Clares of Perpetual Adoration) คณะกลาริส กาปูชิน (the Capuchin Poor Clares) และ**คณะกลาริส กอเลตติน** (the Colettine Poor Clares)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติคณะ: นักบุญฟรังซิส และนักบุญกลารา ผู้สถาปนาคณะ เก็บถาวร 2015-06-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. คณะซิสเตอร์ กลาริส กาปูชิน. เรียกข้อมูลวันที่ 9 ต.ค. พ.ศ. 2553.
2. ↑  วีรศักดิ์ วนาโรจน์สุวิช, *ประวัตินักบุญตลอดปี*, กรุงเทพ : สมณองค์กรสนับสนุนงานแพร่ธรรมในประเทศไทย, 2550, หน้า 311
3. ↑  ประวัติย่อคณะซิสเตอร์ กลาริส กาปูชิน เก็บถาวร 2013-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. คณะซิสเตอร์ กลาริส กาปูชิน. เรียกข้อมูลวันที่ 9 ต.ค. พ.ศ. 2553.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการคณะซิสเตอร์กลาริส กาปูชิน ประเทศไทย เก็บถาวร 2013-08-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**กุหลาบดำ ส.จ.เปี๊ยกอุทัย** มีชื่อจริงว่า **สมบูรณ์ มีสิทธิ์ดี** (ชื่อเล่น เขียว) เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2541 เป็นนักมวยไทยชาวไทย

ประวัติ
-------

กุหลาบดำเป็นลูกชาวนา บิดาชื่อจำเริญ มารดาชื่อนางเหียด บ้านเกิดอยู่ที่อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรคนโตในบรรดาพี่น้อง 5 คน มีน้องชายเป็นนักมวยไทยเช่นกันชื่อ ไท ส.จ.เปี๊ยกอุทัย และน้องสาวอีก 3 คน ชื่อ หิรัญญา, หิรัญ และเบญจพร

กุหลาบดำชื่นชอบมวยมาตั้งแต่เด็ก ได้ชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 8 ปี ที่งานฝังลูกนิมิตที่วัดบ้านจาน บิดาเห็นว่ามีแววจึงทำค่ายมวยเล็ก ๆ ชื่อว่า "ส.กัลยาณี" และด้วยมีชื่อเล่นว่า "เขียว" จึงใช้ชื่อขึ้นชกว่า **เขียวมรกต ส.กัลยาณี** ชกมวยในแถบภาคอีสาน จนมีรายได้จากการชกมวยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ 

กุหลาบดำเมื่ออายุราว 15-16 ปี ตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพตามคำชักชวนของเพื่อนพ่อที่เป็นเทรนเนอร์อยู่ในค่ายสมรักษ์ คำสิงห์ แต่เมื่ออยู่ได้สักพักประมาณ 6 เดือน เห็นว่าปรับตัวได้ยาก จึงกลับไปสุรินทร์บ้านเกิดเช่นเดิม ภายหลังสมรักษ์ได้ฝากกุหลาบดำให้ไปอยู่กับค่าย สจ.เปี๊ยกอุทัย ในราว พ.ศ. 2557 ได้ชื่อว่ากุหลาบดำที่นี่ และได้ อาจารย์สมพร แก้วกัณหา อดีตนักมวยฝีมือดีจากจังหวัดนครสวรรค์ มาเป็นเทรนเนอร์ซ้อมเรื่อยมา

ระหว่าง พ.ศ. 2559-2560 กุหลาบดำประสบความสำเร็จอย่างมาก ไม่แพ้ใคร 7 ไฟต์ติดต่อกันที่สนามมวยเวทีช่อง 7 สี จนได้เสื้อสามารถ หลังจากนั้นได้ครองแชมป์สนามมวยเวทีลุมพินีและแชมป์ประเทศไทย ได้เซ็นสัญญากับวันแชมเปียนชิพเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 และได้ประเดิมสนามแข่งขันเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2562 ที่นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม

ชีวิตส่วนตัว
------------

กุหลาบดำได้ศึกษา กศน.ชั้นมัธยมปลาย มีภรรยาชื่อ วนิดา เข็มเพชร (ใหม่) เป็นชาวสุรินทร์เช่นกัน มีบุตรชายชื่อ จักรภัทร มีสิทธิ์ดี (แชมป์)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รู้จักยอดมวยค่าตัวเรือนแสน "กุหลาบดำ" รวยแค่ไหนก็ขอใช้ชีวิตติดดิน". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "เปิดเรื่องจริง! "กุหลาบดำ" ยอมทิ้งชีวิตลูกศิษย์ฮีโร่โอลิมปิก คืนรังซบอกบ้านเกิด". สนุก.คอม.
3. ↑  "เปิดปูมชีวิต "ซ้ายอุกกาบาต" กุหลาบดำ สจ.เปี๊ยกอุทัย ยอดมวยซ้ายแห่งยุค". วันแชมเปียนชิพ.
ซีรีส์มังงะญี่ปุ่น

***เพียงพบบรรจบฝัน*** (ญี่ปุ่น: しまなみ誰そ彼; โรมาจิ: *Shimanami Tasogare*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยูกิ คามาตานิ เรื่องราวเกี่ยวกับคานาเมะ ทาสุกุ เด็กหนุ่มผู้เป็นเกย์ที่ได้พบเจอกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศคนอื่น ๆ ในห้องนั่งเล่นหลังทาสุกุถูกเผยอัตลักษณ์ทางเพศโดยไม่เต็มใจ มังงะตีพิมพ์ในนิตยสาร*ฮิบานะ*ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ถึง พ.ศ. 2560 และทางแอปพลิเคชัน*มังงะวัน*ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2561 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ในเครือบิกคอมิกส์เปเชียลทั้งหมด 4 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู

เนื้อเรื่อง
-----------

เรื่องราวในเมืองโอโนมิจิ จังหวัดฮิโรชิมะ นักเรียนมัธยมปลายชื่อคานาเมะ ทาสุกุตั้งใจจะฆ่าตัวตายหลังเพื่อนร่วมชั้นพบสื่อลามกเกย์ในโทรศัพท์ของเขา ก่อนที่เขาจะทำเช่นนี้ก็บังเอิญเห็นคนผู้หนึ่งกระโดดลงจากหน้าต่างของอาคารแห่งหนึ่ง ทาสุกุจึงวิ่งไปที่อาคารหลังนั้นก็พบว่าคนผู้นั้นไม่ได้บาดเจ็บอะไร ทาสุกุพบว่าอาคารหลังนั้นเป็น "ห้องนั่งเล่น" ซึ่งเขาได้พบกับคนอื่น ๆ ที่ล้วนมีปัญหาหลากหลาย และเรียนรู้ที่จะยอมรับเพศวิถีของตน

ตัวละคร
-------

คานาเมะ ทาสุกุ (要 介, *Kaname Tasuku*)
ตัวละครเอกของเรื่อง นักเรียนโรงเรียนมัธยมชิมานามิและสมาชิกชมรมปิงปอง เขาตกหลุมรักสึบากิ โทมะ สมาชิกชมรมวอลเลย์บอลของโรงเรียน
คุณนิรนาม (誰かさん, *Dareka-san*)
บุคคลลึกลับผู้เป็นเจ้าของห้องนั่งเล่น ภายหลังเผยว่าเป็นเอเซ็กชวล และสถานะเพศไม่แน่ชัด (ตามที่เผยในเล่มที่ 4 ตอนที่ 21 และตามที่กล่าวโดยยูกิ คามาตานิ)
ทาจิบานะ (橘, *Tachibana*)
เพื่อนของทาสุกุจากชมรมปิงปอง
ไดจิ ฮารุโกะ (大地 春子, *Daichi Haruko*)
สมาชิกของห้องนั่งเล่นผู้ทำงานในองค์กรไม่แสวงผลกำไรโดยการฟื้นฟูบ้านร้างในโอโนมิจิ เธอเป็นเลสเบียนที่มีความสัมพันธ์กับซากิ
ซากิ (早輝, *Saki*)
สมาชิกของห้องนั่งเล่น เธอเป็นเลสเบียนที่มีความสัมพันธ์กับฮารุโกะ
อุสึมิ (内海, *Utsumi*)
สมาชิกของห้องนั่งเล่นผู้อยู่ในองค์กรเดียวกันฮารุโกะ ภายหลังเผยว่าเป็นชายข้ามเพศ
ไชโค (チャイコ, *Chaiko*)
สมาชิกสูงอายุของห้องนั่งเล่น มักจะเล่นแผ่นเสียงเพลงของไชคอฟสกี (เช่น ซิมโฟนีหมายเลข 1 *ความฝันในเหมันตฤดู*) ให้กับทาสุกุ
มิโซระ ชูจิ (美空 秋治, *Misora Shūji*)
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ผู้มักจะแต่งกายเป็นเด็กผู้หญิงทุกครั้งที่มาอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ชูจิไม่แน่ใจเกี่ยวกับอัตลักษณ์ทางเพศของตนเอง อาศัยอยู่ด้วยกันกับแม่ ยาย และพี่สาว 2 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Silverman, Rebecca; Hopper, Faye (June 6, 2019). "The Spring 2019 Manga Guide: *Our Dreams At Dusk*". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ December 31, 2019.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *เพียงพบบรรจบฝัน* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐ ณ เยรูซาเลม** (อังกฤษ: Embassy of the United States, Jerusalem) เป็นหน่วยงานของคณะผู้แทนทางทูตสหรัฐในประเทศอิสราเอล

ประวัติ
-------

สถานเอกอัครราชทูตนี้เปิดทำการ ณ ที่ตั้งในเยรูซาเลมเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 อันเป็นวันครบรอบ 70 ปีของการก่อตั้งรัฐอิสราเอลสมัยใหม่ โดยเป็นการย้ายที่ตั้งจากเทลอาวีฟมายังที่ตั้งสถานกงสุลเดิม ตามคำสั่งของคณะรัฐมนตรีโดนัลด์ ทรัมป์

ความเคลื่อนไหวครั้งนี้มีขึ้น 23 ปีหลังจากการอนุมัติรัฐบัญญัติสถานเอกอัครราชทูตเยรูซาเลมเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ซึ่งกำหนดให้ย้ายที่ตั้งภายในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 แต่รัฐบาลทุกชุดที่ผ่านมาเลื่อนเวลาออกไป Eugene Kontorovich อ้างว่า การตัดสินใจย้ายที่ทำการครั้งนี้เหมือนสหรัฐยอมรับอำนาจอธิปไตยของอิสราเอลเหนือดินแดนที่ยึดมาจากสงครามหกวันเมื่อ พ.ศ. 2510

ผลกระทบ
-------

เจ้าหน้าที่ปาเลสไตน์เตือนว่า การย้ายที่ตั้งครั้งนี้อาจนำมาซึ่ง "สงครามเงียบ" และการประท้วงอันรุนแรง การเปิดทำการของสถานเอกอัครราชทูตมีขึ้นในวันที่ดุเดือดที่สุดของการประท้วงชายแดนกาซา พ.ศ. 2561 ที่มีชาวปาเลสไตน์ถูกฆ่ากว่า 57 คน

การเปิดสถานเอกอัครราชทูตใหม่นี้ยังส่งผลให้หลายประเทศแสดงเจตนาว่า จะย้ายสถานทูตของตนมาเยรูซาเลมบ้าง และหลังสหรัฐเปิดสถานเอกอัครราชทูตได้สองวัน กัวเตมาลาก็เปิดสถานเอกอัครราชทูตของตนในเยรูซาเลมตาม ฌ็อง-อีฟว์ เลอ ดรีย็อง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุโรปและการต่างประเทศของฝรั่งเศส กล่าวว่า "การตัดสินใจครั้งนี้ฝ่าฝืนกฎหมายระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงและสมัชชาใหญ่สหประชาชาติ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Editorial: On the 70th anniversary of the establishment of Israel, its people would do well to reflect on the peaceful spirit of the agreement". *The Independent*. London, England: Independent Print Ltd. May 12, 2018. สืบค้นเมื่อ May 15, 2018.
2. ↑  Jerusalem Embassy Act of 1995, แม่แบบ:USPL, November 8, 1995, 109 Stat. 398.
3. ↑  Isabel Kershner, New U.S. Embassy May Be in Jerusalem, but Not in Israel,' *New York Times*, 7 March 2018.
4. ↑  "Impact of moving U.S. Embassy from Tel Aviv to Jerusalem". CBS News. สืบค้นเมื่อ May 15, 2018.
5. 1 2  Wagner, Meg; Ries, Brian (May 14, 2018). "Dozens die in Gaza as US Embassy opens: Live updates". *CNN*. Atlanta, Georgia. สืบค้นเมื่อ May 15, 2018.
6. ↑  Holmes, Oliver; Balousha, Hazem (May 15, 2018). "Palestinians to bury 58 people killed in US embassy protests". *The Guardian*. London, England: Guardian Media Group. สืบค้นเมื่อ May 15, 2018.
7. ↑  TOI staff and Raphael Ahern (May 15, 2018). "Guatemala set to open Jerusalem embassy, days after US". *Times of Israel*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
***โฟร์คัลเลอร์ส*** เป็นอัลบั้มชุดที่ 7 ของวงอินฟินิตี้ ที่สังกัดกับค่าย ใบตอง เร็คคอร์ด ของ ศรายุทธ สุปัญโญ ซึ่งจัดจำหน่ายโดย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มชุดนี้เป็นการกลับมาของวง หลังจากที่ห่างหายจากการทำอัลบั้มไปนานถึง 11 ปี นับตั้งแต่อัลบั้มชุด Together โดยเหลือสมาชิกแกนนำหลักอยู่สองคน คือ ศรายุทธ สุปัญโญกับ ชุมพล สุปัญโญ และได้สมาชิกใหม่อย่างเป็นทางการมาเพิ่มอีกคือ วิโรจน์ สถาปนาวัตร และ วรรณยศ มิตรานนท์

อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มชุดแรกของวงที่ทำเพลงออกมาเป็นรูปแบบ ฟิวชั่นแจ๊ส ที่ผสมผสานดนตรีไทยพื้นบ้าน 4 ภาคทุกๆเพลง (เช่น The Legend Of Chaphraya, I-San Dancing, Siam Romance) และมีธีมของตัวเพลงในด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรมและธรรมชาติ (เช่นเพลง Phayoonloand) และยังนำเพลงไทยเดิมอย่าง สร้อยแสงแดง มาทำใหม่อีกด้วย 

อัลบั้มชุดนี้ยังมีแขกรับเชิญมาร่วมงานด้วยหลายคน ไม่ว่าจะเป็น โชคดี พักภู่, อรวรรณ เย็นพูนสุข, ดวงพร ผาสุก เป็นต้น

รายชื่อเพลง
-----------

1. The Legend Of Chaophraya (ศรายุทธ สุปัญโญ)
2. Dreamland (ชุมพล สุปัญโญ)
3. Siam Romace (ศรายุทธ สุปัญโญ)
4. Phayoonland (ศรายุทธ สุปัญโญ)
5. Get It Up (ศรายุทธ สุปัญโญ)
6. I-San Dancing (ชุมพล สุปัญโญ)
7. Misty Dale (ศรายุทธ สุปัญโญ)
8. Fourcolors (ศรายุทธ สุปัญโญ)
9. Soy Saeng Daeng (ศรายุทธ สุปัญโญ)
10. Quit It (ศรายุทธ สุปัญโญ)

สมาชิกวง
--------

1. ศรายุทธ สุปัญโญ - คียบอร์ด, เปียโน, หัวหน้าวง
2. ชุมพล สุปัญโญ - กีต้าร์
3. วิโรจน์ สถาปนาวัตร - เบส
4. วรรณยศ มิตรานนท์ - กลอง

สมาชิกรับเชิญ
-------------

1. โชคดี พักภู่, ธงชัย สารอักษร, อำนาจ หนูเนตร, กิตติชัย รัตนพันธุ์ - ดนตรีไทย
2. อรวรรณ เย็นพูนสุข - ขับร้อง
3. ดวงพร ผาสุก - ขับร้อง
การฝึกสุนัขตรวจจับในกองทัพเรือสหรัฐสำหรับการตรวจหายาเสพติด
อิงลิชสปริงเกอร์สเปเนียลทำหน้าที่เป็นสุนัขตรวจจับ กับตำรวจขนส่งอังกฤษ ที่สถานีวอเตอร์ลู
**สุนัขตรวจจับ** (อังกฤษ: detection dog) หรือ **สุนัขดมกลิ่น** (อังกฤษ: sniffer dog) เป็นสุนัขที่ได้รับการฝึกให้ใช้ประสาทสัมผัสในการตรวจจับสารต่าง ๆ เช่น วัตถุระเบิด, ยาเสพติดที่ผิดกฎหมาย, สัตว์ป่าโกยอ้าว, เงินตรา, เลือด และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของเถื่อน เช่น โทรศัพท์มือถือที่ผิดกฎหมาย ประสาทสัมผัสที่สุนัขใช้ในการตรวจจับมากที่สุดคือกลิ่น สุนัขล่าเนื้อที่ค้นหาสำหรับเกม และสุนัขค้นหาที่ทำงานเพื่อค้นหามนุษย์ที่หายไปโดยทั่วไปจะไม่ถือว่าสุนัขตรวจจับ แต่ก็มีการทับซ้อนกันบางอย่าง เช่น ในกรณีของสุนัขค้นหาผู้เสียชีวิต ที่ได้รับการฝึกให้ค้นหาศพมนุษย์ ส่วนสุนัขตำรวจเป็นสุนัขที่ใช้ในการตรวจจับซึ่งเป็นวิธีการสำหรับตำรวจในสถานการณ์เฉพาะ เช่น การตรวจค้นยาเสพติด, ค้นหาอาชญากรที่หายไป และค้นหาเงินตราที่ถูกซ่อน

บ่อยครั้ง ที่สุนัขตรวจจับถูกใช้เพื่อจุดประสงค์ในการบังคับใช้กฎหมาย อย่างไรก็ตาม พวกมันยังใช้เป็นเครื่องมือในการวิจัยที่มีประโยชน์สำหรับนักชีววิทยาสัตว์ป่า ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สุนัขตรวจจับได้รับการฝึกให้ค้นหาหอยควอกกาบนเรือที่ทางลาดเรือสาธารณะเนื่องจากเป็นสปีชีส์ต่างถิ่นรุกรานที่เป็นอันตรายต่อสภาพแวดล้อม สุนัขตรวจจับยังมีแนวโน้มที่จะถูกใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการค้นหาและเก็บอุจจาระของสิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิด รวมถึงกวางแคริบู, เฟร์ริตเท้าดำ, วาฬเพชฌฆาต และกบหลังจุดออริกอน กระบวนการนี้เรียกว่าการตรวจจับสัตว์ป่า

สุนัขตรวจจับยังพบการใช้ในอุตสาหกรรมการแพทย์ด้วย เนื่องจากมีการศึกษาพบว่าสุนัขสามารถตรวจจับกลิ่นเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเงื่อนไขทางการแพทย์หลายอย่าง เช่น มะเร็ง

ดูเพิ่ม
-------

* สุนัขตำรวจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Jenkins, Austin (22 July 2009). "KPLU: Dogs Used to Sniff Out Cell Phones in NW Prisons". Publicbroadcasting.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 September 2012. สืบค้นเมื่อ 11 November 2010.
2. ↑  Wasser, Samuel K; Keim, Jonah L; Taper, Mark L; Lele, Subhash R (2011). "The influences of wolf predation, habitat loss, and human activity on caribou and moose in the Alberta oil sands". *Frontiers in Ecology and the Environment*. **9** (10): 546–51. doi:10.1890/100071.
3. ↑  Ayres, Katherine L.; Booth, Rebecca K.; Hempelmann, Jennifer A.; Koski, Kari L.; Emmons, Candice K.; Baird, Robin W.; Balcomb-Bartok, Kelley; Hanson, M. Bradley; Ford, Michael J.; Wasser, Samuel K. (2012). "Distinguishing the Impacts of Inadequate Prey and Vessel Traffic on an Endangered Killer Whale (Orcinus orca) Population". *PLoS ONE*. **7** (6): e36842. Bibcode:2012PLoSO...736842A. doi:10.1371/journal.pone.0036842. PMC 3368900. PMID 22701560.

อ่านเพิ่ม
---------

* NPR's *All Things Considered*: Using Dogs to Sniff Out Bed Bugs
* Fox Philadelphia: "Bed Bug Dog and Bed Bug Control Experts discussing use of Bed Bug Dogs" เก็บถาวร 2012-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สุนัขตรวจจับ
**แสตมป์ความร่วมมือ** (อังกฤษ joint issue) คือแสตมป์หรือเครื่องเขียนของการไปรษณีย์ ที่หน่วยงานไปรษณีย์สองประเทศหรือมากกว่านั้น ฉลองเหตุการณ์หนึ่ง ๆ พร้อมกัน โดยที่แต่ละประเทศมักออกมาพร้อม ๆ กันและใช้แบบเดียวกัน ต่างกันก็แค่ชื่อประเทศและราคาบนดวงแสตมป์เท่านั้น ซึ่งจะเรียกว่า **twin issue**

ในระยะหลังยังมีแสตมป์ความร่วมมือ สองประเทศพิมพ์ติดกันในแผ่นเดียวกัน หรือในชีทที่ระลึกแผ่นเดียวกันอีกด้วย เรียก **Siamese issue** (เพราะติดกันเหมือนแฝดสยาม)

แสตมป์ความร่วมมือ เป็นการสะสมแสตมป์แนวใหม่ที่เพิ่งได้รับความนิยม ปัจจุบันในแต่ละปีมีการออกแสตมป์ความร่วมมือมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่น ในปี พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) มีการออกแสตมป์ความร่วมมือ แบบ twin issue เพียง 1 ชุดในขณะที่ พ.ศ. 2528 เพิ่มเป็น 4 ชุด และปี พ.ศ. 2538 เพิ่มเป็น 17 ชุด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-12. สืบค้นเมื่อ 2010-09-10.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* International Philatelic Society of Joint Stamp Issues Collectors เก็บถาวร 2010-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* รายชื่อแสตมป์ออกร่วมกันของประเทศไทย[*ลิงก์เสีย*]
**อุษา นารายณัน** (ฮินดี: उषा नारायणन; พ.ศ. 2465 – 24 มกราคม พ.ศ. 2551) หรือนามเดิมว่า **ทินต์ ทินต์** (พม่า: တင့်တင့်) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศอินเดียช่วงปี พ.ศ. 2540–2545 เป็นภริยาของโกจเจรีล รามัน นารายณัน ประธานาธิบดีอินเดียคนที่ 10 หลังสามีขึ้นดำรงตำแหน่งดังกล่าว อุษาจึงเป็นสตรีต่างชาติที่ดำรงตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนที่สองของประเทศ ทั้งนี้เธอมีบทบาทสำคัญในการเป็นนักสังคมสงเคราะห์หญิงจากการริเริ่มโดยสามี

ประวัติ
-------

อุษามีนามเดิมว่า ทินต์ ทินต์ เกิดที่ประเทศพม่า สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยร่างกุ้ง หลังจากนั้นจึงประกอบกิจเป็นอาจารย์พิเศษในภาควิชาภาษาพม่าและวรรณคดี ก่อนรับทุนไปศึกษาต่อ ณ โรงเรียนสังคมสงเคราะห์เดลี (Delhi School of Social Work) และรับปริญญาโทในสาขาที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านเกี่ยวกับการกระทำผิดในเด็กและเยาวชน

เธอพบกับโกจเจรีล รามัน นารายณันตั้งแต่ยังทำงานอยู่ในประเทศพม่า ทั้งนี้เธอเคยทำงานอยู่ในสมาคมเยาวนารี (World Young Women's Christian Association) เมื่อเธอได้ยินว่านารายณันเป็นนักศึกษาของแลสกี (Laski) เธอจึงเริ่มมีปฏิสันถารด้วย โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับเสรีภาพทางการเมือง หลังจากนั้นทั้งสองจึงสมรสกันเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ในเดลี การสมรสของทั้งสองได้รับการยกเว้นเป็นพิเศษจากความช่วยเหลือของชวาหระลาล เนห์รูเพราะเธอถือสัญชาติพม่า หลังสมรสเธอจึงรับสัญชาติอินเดียและเปลี่ยนชื่อเป็น "อุษา" ทั้งสองมีบุตรสาวด้วยกันสองคน คนแรกชื่อจิตรา เป็นเอกอัครราชทูตประจำสวิตเซอร์แลนด์และสันตะสำนัก และบุตรสาวอีกคนชื่อ อมฤตา

หลังสามีขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของประเทศอินเดีย อุษาจึงเป็นสตรีต่างชาติที่ดำรงตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนที่สองของประเทศ ซึ่งคนแรกคือชานกี เวนกทรมัณ (Janaki Venkataraman) ภริยาชาวพม่าเชื้อสายอินเดียของรามสวามี เวนกทรมัณ ประธานาธิบดีคนก่อนหน้านี้

หลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากโรงเรียนสังคมสงเคราะห์เดลี เธอจึงมีบทบาทยิ่งด้านการเป็นนักสังคมสงเคราะห์สำหรับสตรีและเด็กในอินเดีย นอกจากนี้เธอยังมีงานแปลและตีพิมพ์เรื่องสั้นภาษาพม่าหลายเล่ม เป็นต้นว่า รวมเรื่องชื่อ "Sweet and Sour" ที่แปลจากผลงานของเตน เพ มยิน (Thein Pe Myint) ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2541

อุษา นารายณันถึงแก่อสัญกรรมเมื่อเวลา 17.30 น. ของวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ โรงพยาบาลเซอร์คังคาราม เดลี ประเทศอินเดีย สิริอายุ 86 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mathew, Liz (25 July 2012). "The first ladies of Rashtrapati Bhavan". *Live Mint*. สืบค้นเมื่อ 24 July 2015.
2. 1 2 3  "Former President's wife Usha Narayanan passes away". *Outlook India*. 24 January 2008. สืบค้นเมื่อ 24 July 2015.
3. ↑  "Her Excellency Tin Tin". *The OutLook*. 2 July 2013. สืบค้นเมื่อ 25 February 2013.
4. ↑  "Ex-First Lady Usha Narayanan dies at 86". The Indian Express. 25 January 2008. สืบค้นเมื่อ 24 July 2015.
**เออนอรา มาลาจเร** (ฝรั่งเศส:**Enora Malagré**) เป็นชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2523 (ค.ศ.1980) ที่เมืองมอร์เลซ์ เป็นผู้ประกาศข่าว คอลัมนิสต์ และนักจัดรายการวิทยุ

ชีวิตและการศึกษา
----------------

เออนอรา มาลาจเร เกิดที่เมืองมอร์เลซ์จังหวัดฟีนิสแตร์ในบริตานี เมื่อเธอมีอายุ 10 ขวบได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดอีฟว์ลีนซึ่งได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นต้นมา ต่อจากนั้นเธอจึงย้ายไปอาศัยอยู่ในกรุงปารีสและได้เข้ารับการฝึกสอนเพื่อมาเป็นนักแสดงตลกอีกด้วย แต่เธอกลับเลือกเรียนวิชาด้านกฎหมายและเริ่มการทำงานด้านโทรทัศน์

การทำงานด้านวิทยุ
-----------------

เออนอรา มาลาจเรเริ่มทำงานด้านวิทยุและสื่อหลังจากได้เข้าพบกับผู้ร่วมก่อตั้งอาดโจ นอวา ที่เป็นผู้ริเริ่มว่าตัวเธอนั้นคือนักจัดรายการวิทยุที่ดีที่สุด และได้เชื้อเชิญเธอมาร่วมทำงานในสถานีของเขา เธอเริ่มทำอาชีพด้านวิทยุเมื่อปี 2547 ที่นอวา โดยบางครั้งนั้นเธอได้ช่วยทำหน้าที่เป็นคอลัมนิสต์และนักประกาศข่าว เป็นเวลาทั้งหมด 6 ปี

จากตั้งแต่เดือนกันยายน 2553 ถึงกรกฎาคม 2554 เธอร่วมงานกับเซบาสเตียน คอเออะ ในรายการวิทยุ *C'Cauet* ที่ NRJ ต่อมา 1 ปีก็ได้ลาออกจากงานที่ทำนี้ ซึ่งในเดือนสิงหาคม 2554 และอีก 1 ปีนั้น เธอได้ร่วมงานกับซีริล ลาลูนา กับรายการวิทยุ อาอูนา เลอ มาแต็ง ช่วงเวลา 06.00 น.ถึง 09.00 น. รายการช่วงเช้าบนสถานีวิทยุ เวอร์จิ้น อาดโจ และช่วงที่สองของตอนเย็น ตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม 2556 ที่เป็นรายการที่ถูกจัดโดยซีริล ลาลูนาและได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น *เออนอรา เลอ ซวาร* ซึ่งทำงานร่วมกันของสเตฟาน บาคและมิกาล ซาซูนเวลา 21.00 น.ถึงเที่ยงคืน ในเดือนมิถุนายน 2556 เธอได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของรายการวิทยุ *อ็อง วา ซเจอเน* ที่มีพิธีกรคือลออ็อง อิลเจในช่องยุโรป 1
***เลย์ลา*** (อักษรโรมัน: *Layla*; คาตากานะ: レイラ) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้างที่ผลิตโดยบริษัทดีบี-ซอฟต์ ซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 1986 เฉพาะสำหรับระบบแฟมิลีคอมพิวเตอร์ (นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมเวอร์ชันญี่ปุ่น)

รูปแบบการเล่น
-------------

ในเรื่องราวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากซีรีส์ *2 สิงห์สาวเดอร์ตี้แพร์* เลย์ลาสมาชิกกลุ่มกองกำลังพิเศษแคตวัย 17 ปี จำเป็นต้องช่วยเหลือไอริส ผู้ร่วมทีมของเธอที่ถูกลักพาตัว โดย ดร. มานิโตกะ ผู้ชั่วร้าย เกมนี้ต้องสำรวจดาวเคราะห์น้อยแปดดวงเพื่อค้นหาไอริส ซึ่งแต่ละดวงแบ่งออกเป็นสองส่วน: ส่วนแรกเกี่ยวข้องกับพื้นผิวของดาวเคราะห์น้อย ในขณะที่ส่วนที่สองเกี่ยวข้องกับฐานศัตรูที่แท้จริง

หน้าจอของเกมจะเลื่อนจากซ้ายไปขวาเสมอและไม่ยอมให้มีการย้อนรอยในทุกด่าน ในขณะที่นำทางผ่านภายในที่เหมือนถ้ำของดาวเคราะห์น้อย จะต้องเอาดิสก์พาสเวิร์ดคืนมา โดยในตอนท้ายของแต่ละฐานมีบอสที่ต้องกำจัด และเมื่อพลังชีวิตของผู้เล่นเป็นศูนย์ เธอจะตายและเสียหนี่งชีวิตทันที ส่วนพาสเวิร์ดจะแสดงหลังจากผู้เล่นเกมโอเวอร์เพื่อให้ผู้เล่นสามารถดำเนินการต่อได้ในภายหลัง

เกมนี้สามารถใช้ปืนได้หลายแบบนอกเหนือจากระเบิดมือ ซึ่งปืนพกเป็นอาวุธเริ่มต้นของผู้เล่น แต่สามารถหาอาวุธที่ทรงพลังกว่านี้ได้จากการสำรวจ และอาวุธทุกชนิดมีจำนวนการใช้จำกัด นอกจากนี้ บล็อกบางบล็อกสามารถทำลายได้โดยใช้อาวุธที่ผู้เล่นเลือก ซึ่งบล็อกที่ทำลายได้และทำลายไม่ได้บางครั้งก็แยกไม่ออก ส่วนด่านโบนัสที่แบ่งสรรไปทั่วทั้งเกมทำให้ผู้เล่นสามารถทำลายฝูงบินของยานข้าศึกได้ในขณะที่พวกมันไม่สามารถโจมตีได้อย่างสมบูรณ์

การตอบรับ
---------

เมื่อเกม*เลย์ลา*ได้รับการประกาศในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986 ซึ่งเดิมกำหนดว่าจะมาในเดือนกันยายน เกมดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงว่ามีวีรสตรีเป็นคนที่สองในแฟมิคอม ต่อจากวาลคิรีจากเกม*วาลคิรีโนะโบเค็ง: โทกิโนะคางิเด็นเซ็ตสึ* (ส่วนเพศของซามุส อารัน จากเกม*เมทรอยด์*เป็นความลับ) อย่างไรก็ตาม ได้มีเกมที่มีตัวละครเอกเป็นผู้หญิงเพิ่มขึ้น เช่น *อะธีนา*, *เดอะวิงออฟมาดูลา* และ*กอลฟอร์ซ* ซึ่งปรากฏในช่วงเวลาเดียวกันกับที่เปิดตัวในเดือนธันวาคมในที่สุด โดยเมื่อเปิดตัว *เลย์ลา*ได้รับ 26 คะแนนจากเต็ม 40 คะแนน (5, 7, 7, 7 คะแนน โดยนักวิจารณ์สี่คน) ในนิตยสาร*แฟมิซือรายสัปดาห์* ซึ่งสามคนชื่นชมความน่ารักในคำอธิบายของพวกเขา ส่วนนักวิจารณ์สามคนจาก*มารุกัตสึ เอฟซี* ให้คะแนนรวมที่ 11 จากเต็ม 15 คะแนน (4, 4, 3 คะแนน โดยนักวิจารณ์สามคน)

ดูเพิ่ม
-------

* *เกมเซ็นเตอร์ ซีเอกซ์* ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์ของญี่ปุ่นที่นำเสนอเกมดังกล่าวในหนึ่งของความท้าทายช่วงฤดูกาลที่ 11

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Famicom Magazine* 25 (1986/12/19).
2. ↑  *Marukatsu FC* 16 (1986/12/26).
3. ↑  *Weekly Famitsu* 10 (1986/10/31).
4. ↑  *Famicom Magazine* (1986/06/20).
5. ↑  *High Score* October 1986.
6. 1 2  *Marukatsu FC* 15 (1986/12/12).
7. ↑  *Weekly Famitsu* 14 (1986/12/26).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Layla* ที่ MobyGames
* *Layla* at GameFAQs
Himmapan อุโบสถหัตถี
**อุโบสถหัตถี** เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลช้าง ลักษณะภายนอกเป็นช้างที่มีกายดั่งสีทองนพคุณ เดินได้รวดเร็ว เหาะไปในอากาศได้ อยู่บริเวณป่ากรรณิการ์ ส่วนหนึ่งของป่า  อุโบสถหัตถีเรียกได้ว่าเป็นประติมากรรม "คชสาร หรือ ช้าง "อีกองค์ประกอบหนึ่งที่ประดับอยู่บริเวณสระอโนดาตทางทิศเหนือของพระเมรุมาศ ซึ่งประติมากรรมของสัตว์หิมพานต์ถูกสร้างขึ้นมาพื่อประดับตกแต่งพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

ความหมายของชื่อ
---------------

**อุโบสถหัตถี**[อุโบสด, อุโบสดถะ-] น. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล กายสีทองคำ, ช้าง ๑๐ ตระกูล คือ ๑. กาฬาวกหัตถี ๒. คังไคยหัตถี ๓. ปัณฑรหัตถี ๔. ตามพหัตถี ๕. ปิงคลหัตถี ๖. คันธหัตถี ๗. มงคลหัตถี ๘. เหมหัตถี ๙. อุโบสถหัตถี ๑๐. ฉัททันตหัตถี,ฉัททันต์หัตถี  ซึ่งเป็นช้าง ที่พระพรหมได้สร้างขึ้น ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นชาติพราหมณ์ มี ๑๐ หมู่

ลักษณะพิเศษ
-----------

**อุโบสถหัตถี** เป็นช้างตระกูลอุโบสถนี้เดินเร็วมาก แต่ช้ากว่า ฉัททันต์ โดยออกจากวังไปแต่เช้าไปรอบจักรวาล พอเที่ยงก็กลับถึงวัง  โดยเดินทางรอบจักรวาล

อัลบั้มภาพ
----------

อ้างอิง
-------

1. ↑  ตระกูลช้าง[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ช้างมงคล 10 ตระกูล
3. ↑  ฉบับราชบัณฑิตยสถานพ.ศ.๒๕๕๔
4. ↑  "เอกสารประกอบ:พระราชบัญญัติว่าด้วยแบบอย่างธงสยามร.ศ.110". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-24. สืบค้นเมื่อ 2018-06-08.
5. ↑  คชลักษณ์|Dek−D.com
**อุโมงค์บ่อฝ้าย** เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 8 แห่งของประเทศไทย และเป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดที่มีลักษณะลอดผ่านทางวิ่งของสนามบินหัวหิน ตั้งอยู่ในเขตตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ หรือที่มักเรียกกันว่า "อุโมงค์ทางลอดสนามบินบ่อฝ้าย"

อุโมงค์บ่อฝ้าย หรืออุโมงค์หัวหิน อาจหมายถึงอุโมงค์ทางลอดรถไฟ และอุโมงค์ทางลอดของรถยนต์ที่ผ่านถนนเพชรเกษม ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อรองรับการขยายทางวิ่งของท่าอากาศยานหัวหิน

ตัวอุโมงค์
----------

อุโมงค์บ่อฝ้าย เป็นทางลอดที่สร้างขึ้นโดยใช้ท่อลอดแบบ Box Culvert ใต้ทางวิ่งของสนามบินหัวหิน ที่ขยายระยะความยาวออกมาจนกระทั่งข้ามเส้นทางรถไฟสายใต้และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4

อ้างอิง
-------

1. ↑  ด่วน!รถไฟตกรางที่ชะอำ พบแผ่นจานรองราง-หมุดยึดหมอนรถไฟหาย 6โบกี้เกือบพลิกคว่ำ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* อุโมงค์บ่อฝ้าย (อุโมงค์ลอดรันเวย์สนามบินหัวหิน) หนึ่งเดียวในประเทศไทย unseen หัวหิน

| * ด
* ค
* ก
อุโมงค์รถไฟในประเทศไทย |
| --- |
| สายเหนือ | ปางตูบขอบ • เขาพลึง • ห้วยแม่ลาน • ขุนตาน |
| สายใต้ | ช่องเขา • บ่อฝ้าย (หัวหิน) |
| สายชายฝั่งทะเลตะวันออก | พระพุทธฉาย |
| สายอีสาน | เขาพังเหย |
| หมวดหมู่ |
อิมกังจัวยี่เลียนแบบธนบัตรไทยและดอลลาร์สหรัฐ
**อิมกังจัวยี่** หรือที่คนไทยเรียกว่า **ธนบัตรกงเต็ก** เป็นกระดาษเงินกระดาษทองรูปแบบหนึ่ง ที่ถูกพิมพ์รูปและทำให้มีลักษณะคล้ายธนบัตร หรือสกุลเงินที่มีอยู่จริง อิมกังจัวยี่ถูกนำมาใช้ในการเผากระดาษให้แก่บรรพบุรุษที่ล่วงลับตามความเชื่อของชาวจีนว่าเป็นสกุลเงินที่สามารถนำไปใช้จ่ายได้ในอีกภพภูมิหนึ่ง

สันนิษฐานว่าอิมกังจัวยี่ถูกคิดค้นโดยชาวจีนสมัยใหม่ในราวคริสตศตวรรศที่ 19 - 20 รูปแบบของลายบนธนบัตรนั้นมีหลากหลาย ขึ้นอยู่กับท้องถิ่นหรือประเทศที่ผู้ผลิตอยู่ เช่น ในประเทศจีนมักพบธนบัตรอิมกังจัวยี่ที่ทำเลียนแบบธนบัตรหยวน แต่ที่พบทั่วไปคือรูปแบบที่ทำเลียนแบบธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ โดยทั่วไปมักแทนที่หน้าบุคคลบนธนบัตร เช่น ท่านประธานเหมาบนธนบัตรหยวน หรือ เบนจามิน แฟรงคลิน บนธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ ด้วยพระรูปของพระยม เทพแห่งยมบาล ตามความเชื่อของพุทธมหายาน, ขงจื้อ หรือ เง็กเซียนฮ่องเต้ ค่าเงินของธนบัตรมีตั้งแต่รูปแบบที่ใกล้เคัยงชีวิตจริง เช่น 5 หยวน ไปจนถึง 100,000,000 ดอลล่าร์สหรัฐ ในปัจจุบัน นอกจากการพิมพ์ภาพเทพเจ้าบนธนบัตรแล้ว ยังมีการนำภาพทิวทัศน์ วัด หรือศาลเจ้าต่าง ๆ มาประดับเพื่อความสวยงามตามความเหมาะสม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Yogerst, Joseph R. (2005). Singapore: State of the Art. R Ian Lioyd Productions Ltd. p. 38. ISBN 978-9810465896.
2. ↑  Smith, Ward & Matravers, Brian (1970). Chinese Banknotes, p.144-145. Shirjieh Publishers, Menlo Park, California

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อิมกังจัวยี่**
**เลสลี วิลเลียม นีลเซน, โอซี** (อังกฤษ: Leslie William Nielsen, OC) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 - 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดง ดาราตลก ชาวแคนาดา-อเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่องและรายการโทรทัศน์มากกว่า 1,500 ครั้ง ได้รับบทบาทมากกว่า 220 บทบาท เขาเกิดในรีไจนา รัฐซัสแคตเชวัน เขามีชื่ออยู่ในกองทัพอากาศแคนาดาและทำงานเป็นดีเจก่อนที่จะได้รับทุนกับเนเบอร์ฮูดเพลย์เฮาส์ เขาเริ่มบทบาทอาชีพทงโทรทัศน์ใน ค.ศ. 1948 จากนั้นก็ปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์กว่า 50 ครั้งภายในเวลา 2 ปี ทางด้านภาพยนตร์เขาเริ่มแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1956 โดยแสดงในบทดราม่า หนังคาวบอยและหนังรัก นีลเซนแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง *Forbidden Planet* (1956) and *The Poseidon Adventure* (1972) ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก

ถึงแม้ว่าเขาจะรับบทบาทการแสดงที่หลากหลายทั้งในโทรทัศน์และภาพยนตร์ แต่จากบทหมอหน้าตายในเรื่อง *Airplane!* (1980) ถือเป็นจุดพลิกผันของอาชีพเขา นีลเซนรับบทบาทในแสดงหลายภาคของ *The Naked Gun* สร้างมาจากซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง *Police Squad!* ที่เขาร่วมแสดงด้วย ใน 2 ทศวรรษหลัง เขาแสดงในหนังล้อเลียนหลายเรื่อง หลายเรื่องได้รับเสียงวิจารณ์ด้านลบ แต่อันดับบนตารางบ็อกซ์ออฟฟิสทำได้ดี เขายังมีชื่ออยู่ในแคนาดาวอล์กออฟเฟมและฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม

ด้านชีวิตส่วนตัวเขาสมรส 4 ครั้ง และมีบุตรสาว 2 คนจากการสมรสครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 นีลเซนเสียชีวิตขณะหลังอยู่ที่เมืองฟอร์ตลอเดอร์เดล รัฐฟลอริดา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dalton, Andrew (November 28, 2010). "Leslie Nielsen of 'Naked Gun' fame dies at age 84". *Toronto Star*. สืบค้นเมื่อ November 28, 2010.
2. ↑  "Leslie Nielsen discovers stardom after 35 years of films, TV shows". *The Tuscaloosa News*. December 23, 1988. สืบค้นเมื่อ November 28, 2010.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เลสลี นีลเซน**
**อิม ซา-ฮง** (เกาหลี: 임사홍,1445- 2 กันยายน 1506) เป็นนักวิชาการชาวเกาหลีและเป็นสมาชิกของราชวงศ์โชซอน เขาเป็นเสนาบดีที่ใกล้ชิดของ ย็อนซันกุน

ช่วงชีวิต
---------

**ลิมซาฮง** เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1445 ในรัชกาล พระเจ้าเซโจ เขาเริ่มเข้ารับราชการเมื่อใดไม่ทราบแต่สันนิษฐานว่าน่าจะเข้ารับราชการในรัชกาลพระเจ้าเซโจและรับราชการมาเรื่อยแต่ไม่ค่อยมีบทบาทพอถึงรัชกาลพระเจ้ายอนซันเขากลับมีบทบาทขึ้นมาอีกครั้ง

ต้นเหตุของกลียุค
----------------

ในปี 1504 ลิมซาฮงได้ร่วมมือกับ ชินซูกึน ราชเลขาของพระเจ้ายอนซันทูลยุยงให้พระเจ้ายอนซันประหารชีวิตขุนนางและจัดการกับเชื้อพระวงศ์รวมถึงผู้ที่ตายไปแล้วในข้อหาใส่ร้าย พระมเหสีแจฮย็อน พระพันปีหลวงของพระองค์จนสิ้นพระชนม์ทำให้ในช่วงปี 1504-05 มีขุนนางถูกประหารจำนวนมากทำให้ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1505 ปาร์ควอนจง และเหล่าขุนนางที่เหลือได้ก่อการโค่นราชบัลลังก์ขึ้นซึ่งภายหลังเหตุการณ์นี้ได้ถูกเรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง หรือ **รัฐประหารปีพยองยิน**

บทสรุป
------

หลังจากเหตุการณ์สงบลงพระเจ้ายอนซันถูกปลดออกจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศไป เกาะคังฮวา ก่อนจะสวรรคตในปี 1506 ส่วนชินซูกึนถูกสังหารในวันเกิดเหตุส่วนลิมซาฮงได้ถูกเนรเทศและถูกประทานยาพิษจนสิ้นใจในปี 1506 ขณะอายุได้ 61 ปี
แสงโลกเมื่อมองจากกล้องโทรทรรศน์ ด้านสว่างเกิดจากแสงอาทิตย์โดยตรง แต่ส่วนที่เหลือของดวงจันทร์เกิดจากแสงอาทิตย์ที่สะท้อนมาจากผิวโลก
ภาพร่างแสงโลก โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ในหนังสือ *Codex Leicester* ระหว่าง ค.ศ. 1506–1510
**ปรากฏการณ์แสงโลก** (อังกฤษ: earthshine) เป็นปรากฎการณ์ที่เกิดจากแสงอาทิตย์สะท้อนกับผิวโลกไปยังดวงจันทร์ และสะท้อนกลับมายังผู้สังเกตบนโลกอีกต่อหนึ่ง ทำให้ผู้สังเกตบนโลกเห็นแสงจาง ๆ จากด้านกลางคืนของดวงจันทร์ ปรากฏการณ์นี้จะสังเกตได้ดีในช่วงวันขึ้น 1–3 ค่ำ หรือ แรม 12–14 ค่ำ ซึ่งเป็นช่วงจันทร์ดับ เมื่อสังเกตจากโลกจะเห็นดวงจันทร์มืดมิด แต่หากสังเกตจากดวงจันทร์ จะเห็นว่าโลกมีแสงสว่าง การเกิดแสงโลกนี้จะทำให้เห็นพื้นผิวดวงจันทร์ได้เกือบทั้งหมด

เลโอนาร์โด ดา วินชีได้อธิบายปรากฏการณ์นี้ในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 เมื่อเขาเห็นว่าโลกและดวงจันทร์นั้นสะท้อนแสงอาทิตย์ในเวลาเดียวกัน

หากเกิดปรากฏการณ์เดียวกันบนดาวเคราะห์ดวงอื่น จะเรียกว่า "planetshine"

อ้างอิง
-------

1. ↑  แสงโลก ปรากฏการณ์ Earth Shine[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ปรากฏการณ์ Earth Shine คืออะไร -- วิชาการ.คอม
3. ↑  "ปรากฏการณ์แสงโลก (Earth Shine)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-13. สืบค้นเมื่อ 2015-03-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* การถ่ายภาพปรากฏการณ์แสงโลก (Earthshine) เก็บถาวร 2012-03-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* แสงโลกไขความลับภูมิอากาศ
**พยัคฆ์สำอางค์ ผ่าโตเกียว** (อังกฤษ: Tokyo Raiders, จีนตัวเต็ม: 東京攻略, จีนตัวย่อ: 东京攻略, พินอิน: Dōngjīng Gōnglüè) ภาพยนตร์แอ็คชั่นคอเมดี้สัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เหลียง เฉาเหว่ย, เจิ้ง อี้เจี้ยน, เฉิน ฮุ่ยหลิน, ฮิโรชิ อาเบะ และจาง ป๋อจือ กำกับโดย จิงเกล มา

เรื่องย่อ
---------

หลิน กุ้ยเหยิน เป็นนักสืบชาวจีนที่อาศัยอยู่ที่กรุงโตเกียว พร้อมด้วยความช่วยเหลือจากลูกน้องสาวสวยชาวญี่ปุ่นมากมายที่หลงใหลในตัวเขา ขณะเดียวกัน มาซี่ มีสัญญาจะแต่งงานกับ ทาเคฮาชิ แฟนหนุ่มชาวญี่ปุ่น ที่ลาสเวกัส แต่แล้วเขาก็ไม่มา เธอยกเลิกงานแต่ง เมื่อกลับไปที่ฮ่องกง ในบ้านที่ทั้งคู่จะใช้เป็นเรือนหอ ที่นั่น เธอได้พบกับ ปี้ ต้าหย่ง มัณฑนากรหนุ่มปากมากที่มาทวงค่าตกแต่งบ้าน แล้วเธอก็ลากเขาไปที่โตเกียว เพื่อที่จะตามหาทาเคฮาชิ 

ที่นั่น ทั้งคู่ได้พบกับแก๊งค์ชายชุดดำใส่สูทที่ตามมาคุกคาม แต่ได้รับการช่วยเหลือจาก หลิน กุ้ยเหยิน ที่ตามหาทาเคฮาชิเช่นเดียวกัน และได้พบกับความจริงว่า ทาเคฮาชิไปแอบมีสัมพันธ์กับภริยาของ ทาเคชิ อิโตะ หัวหน้าแก๊งค์มาเฟียโกเบ แก๊งค์มาเฟียใหญ่ของญี่ปุ่น ซึ่งทาเคชิก็ได้จ้าง หลิน กุ้ยเหยินสืบตามหาทาเคฮาชิเช่นเดียวกัน แล้วเมซี่ก็ได้รู้ความจริงว่า ที่จริงแล้ว ทาเคฮาชิ ก็เป็นหนึ่งในสมาชิกแก๊งบค์มาเฟียด้วยเช่นกัน ที่แตกหักกับแก๊งค์ของทาเคชิ แต่แล้วทาเคชิก็ได้หักหลังหลิน กุ้ยเหยิน ซึ่งชีวิตของทั้ง 3 ตกอยู่ภายใต้การไล่ล่าของแก๊งค์มาเฟียทั้ง 2 ก่อนที่ทั้ง หลิน กุ้ยเหยิน จะเผยว่าที่จริงแล้ว เขาคือ นายตำรวจลับของญี่ปุ่น ที่รับหน้าที่ทลายแก๊งค์มาเฟียกลุ่มนี้ที่ผลิตเงินปลอม และ ปี้ ต้าหยง จริง ๆ แล้วเป็นแชมป์วูซู 5 สมัย และเป็นบอดี้การ์ดที่พ่อของมาซี่จ้างมาเพื่อปกป้องเธอ

นักแสดง
-------

* เหลียง เฉาเหว่ย รับบทเป็น หลิน กุ้ยเหยิน
* เฉิน ฮุ่ยหลิน รับบทเป็น มาซี่
* เจิ้ง อี้เจี้ยน รับบทเป็น ปี้ ต้าหยง
* ฮิโรชิ อาเบะ รับบทเป็น ทาเคชิ อิโตะ
* โตรุ นากามุระ รับบทเป็น ทาเคฮาชิ
* จาง ป๋อจือ รับบทเป็น คาโอริ

เบื้องหลังและคำวิจารณ์
----------------------

*Tokyo Riders* เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงที่ออกฉายในช่วงต้นปี 2000 นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำมากมายจากทั้งฝั่งฮ่องกงและญี่ปุ่น ทั้ง เหลียง เฉาเหว่ย, เฉิน ฮุ่ยหลิน, เจิ้ง อี้เจี้ยน รวมทั้ง จาง ป๋อจือ ที่รับบทประกอบเป็นลูกน้องสาวชาวญี่ปุ่นของหลิน กุ้ยเหยิน ด้วย 

ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ว่าดูสนุก แต่ทว่าบทภาพยนตร์ยังทำไม่ได้ถึงอารมณ์บางอย่าง เช่น ตัวละคร มาซี่ที่แสดงโดย เฉิน ฮุ่ยหลิน ที่แสดงได้ดี แต่ก็เข้าไม่ถึงอารมณ์การสูญเสียแฟนหนุ่ม หรือตัวละคร ปี้ ต้าหยง ที่ดูแล้วไม่น่าเชื่อว่า นี่คือ แชมป์วูซู 5 สมัย แต่การแสดงของเหลียง เฉาเหว่ย แสดงให้เห็นว่าทำไม เขาถึงเป็นนักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์ของฮ่องกงได้

ในปี ค.ศ. 2005 ก็ได้มีภาพยนตร์ภาคต่อ ในชื่อ *Seoul Raiders*

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Tokyo Raiders* (อังกฤษ)
2. ↑  *Seoul Raiders* (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *พยัคฆ์สำอางค์ ผ่าโตเกียว* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *Tokyo Raiders* ที่สยามโซน
**โรนัลดี กาปูคู** (Ronaldi Kapughu) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่ ตาลวด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 4 เสมอ 1 แพ้ 6

ประวัติ
-------

กาปูคูขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ชนะคะแนนบะห์ดี อาฆาซี ที่จาการ์ตา เขาหยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2545 ต่อมา กาปูคูขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 เสมอกับอันเดรียน จอห์น ไม่ได้แชมป์ การ์ปูคูขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2547 คราวนี้เขาเป็นฝ่ายชนะคะแนน คริสเตียน ซัวเด ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น กาปูคูเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่รเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ปรากฏว่ากาปูคูเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมไปแค่ยก 2 เท่านั้น และเมื่อกลับไปที่อินโดนีเซีย ขึ้นชกป้องกันแชมป์อินโดนีเซียเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ออร์ลันโด ซิโตฮัง เสียแชมป์ไปอีก จากนั้น การชกของกาปูคูก็ตกต่ำลง เขาไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนนักมวยเจ้าถิ่น จากนั้นขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ บายาวา จากนั้นก้แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศอินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (2547 - 2548)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2547 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 2

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
"เทียร์" โดยลอเรนซ์ เฟรอลิค, ค.ศ. 1895
**เทียร์** (นอร์สเก่า: *Týr*; อังกฤษ: Tyr, /tɪɚ/) หรือ **ทิว** (อังกฤษเก่า: Tiw หรือ Tiu) เป็นเทพที่โบราณที่สุดองค์หนึ่งที่มีประวัติที่ลึกลับของกลุ่มชนเจอร์แมนิก มีหน้าที่ดูแลเรื่องสงครามโดยเฉพาะเรื่องสนธิสัญญาและความยุติธรรม เป็นผู้ค้ำประกันสนธิสัญญาและผู้พิทักษ์คำสัตย์ปฏิญาณ

เรื่องเล่าเกี่ยวกับเทียร์ที่ปัจจุบันรู้จักกันดีสุด คือ เทียร์เป็นผู้ค้ำประกันความสุจริต จึงเอามือข้างหนึ่งไปวางระหว่างขากรรไกรของหมาป่าปีศาจชื่อ เฟนเรียร์ (Fenrir) ขณะที่เทพองค์อื่นแสร้งทำเป็นไม่สนใจ แต่ที่จริงหมายผูกมัดตัวเฟนเรียร์ เมื่อเฟนเรียร์ตายใจก็ถูกเทพเหล่านี้ผูกมัดตัว พอรู้ว่าถูกหลอกก็กัดมือของเทียร์จนขาด เหตุการณ์นี้ทำให้เทียร์มีอีกชื่อหนึ่งว่า "เทพมือเดียว"

เทียร์เป็นเทพที่ชาวโรมันถือว่า เป็นองค์เดียวกับมาร์ส ซึ่งเป็นเทพแห่งสงครามเช่นกัน คำว่า "วันของมาร์ส" ในภาษาละติน (dies Marti) จึ่งแปลว่า "วันของเทียร์" (Týsdagr; อังกฤษ: Tuesday) ซึ่งปัจจุบันแปลว่า วันอังคาร

อ้างอิง
-------

* Barnhart, Robert K. (1995). *The Barnhart concise dictionary of etymology* (1st ed.). New York, NY: HarperCollins. ISBN 0-06-270084-7.
* Birley, Anthony R. (Trans.) (1999). *Agricola and Germany*. Oxford World's Classics. ISBN 978-0-19-283300-6.
* Mierow, Charles C. (1915). *The Gothic History of Jordanes*. Princeton University Press.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทียร์

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**ตุ๊กแกบินหางแผ่น** (อังกฤษ: Kuhl's flying gecko; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ptychozoon kuhli*) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งจำพวกตุ๊กแก มีรูปร่างคล้ายจิ้งจกบ้านทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า มีความลำตัวประมาณยาว 9.5 เซนติเมตร หางยาว 9.5 เซนติเมตร มีพังผืดยึดระหว่างนิ้วเท้า ใต้เท้ามีแผ่นยึดเกาะเรียงเป็นแถวเดี่ยว ปลายนิ้วมีเล็บ มีแผ่นหนังแผ่กว้างออกมาจากข้างแก้มและลำตัวทำหน้าที่เหมือนปีกเครื่องร่อน หางแบนขอบหางหยัก ปลายหางแผ่เป็นแผ่นกว้างขอบเรียบและกว้างกว่าหาง ส่วนที่เป็นหยัก สันหางมีตุ่ม ลำตัวสีน้ำตาลหรือเทา มีแถบเข้มพาดขวางบนหลัง 4 แถบ หางมีลายพาด

พบในป่าดิบในภาคใต้ของไทย ตั้งแต่จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดปัตตานี พบได้จนถึงภาคเหนือของมาเลเซียจนถึงสิงคโปร์, หมู่เกาะนิโคบาร์ในอินโดนีเซีย นอกจากนี้ยังพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียที่ติดกับพม่า และพบที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า ทางภาคเหนือของไทยอีกด้วย

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ก็นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานเช่นเดียวกับตุ๊กแกบินหางเฟิน (*P. lionotum*) ซึ่งเป็นตุ๊กแกในสกุลเดียวกันด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* ตุ๊กแกบินหางเฟิน

อ้างอิง
-------

* ตุ๊กแกบินหางแผ่น[*ลิงก์เสีย*]


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ptychozoon kuhli***

1. ↑  "เรื่องเล่าเช้านี้". ช่อง 3. 22 October 2014. สืบค้นเมื่อ 22 October 2014.[*ลิงก์เสีย*]
**ชาตินิยมทางเศรษฐกิจ** (อังกฤษ: economic nationalism) หรือ **ประชานิยมทางเศรษฐกิจ** (อังกฤษ: economic populism) หมายความถึงอุดมการณ์ที่สนับสนุนการแทรกแซงเศรษฐกิจของรัฐมากกว่ากลไกตลาดแบบอื่น โดยมีนโยบายอย่างการควบคุมเศรษฐกิจ แรงงานและการก่อให้เกิดทุนในประเทศ แม้แต่การกำหนดภาษีศุลกากรหรือข้อกำหนดการเคลื่อนไหวแรงงาน สินค้าและทุนอย่างอื่น ในหลายกรณี นักชาตินิยมทาเศรษฐกิจคัดค้านโลกาภิวัฒน์ หรืออย่างน้อยตั้งคำถามถึงประโยชน์ของการค้าเสรีแบบไร้ข้อจำกัด

ข้อวิจารณ์
----------

การที่ผู้บริโภคนิยมเลือกซื้อสินค้าท้องถิน่ทำให้ผู้ผลิตท้องถิ่นมีอำนาจผูกขาด ทำให้สามารถปรับราคาสูงขึ้นได้เพื่อค้ากำไรเพิ่ม บริษัทที่ผลิตสินค้าที่ผลิตได้ในท้องถิ่นสามารถคิดค่าธรรมเนียมพิเศษ (premium) สำหรับสินค้านั้น ๆ ได้ ผู้บริโภคที่นิยมสินค้าของผู้ผลิตท้องถิ่นอาจถูกเอาเปรียบจากผู้ผลิตท้องถิ่นที่เน้นค้ากำไรสูงสุด ตัวอย่างเช่น นโยบายลัทธิคุ้มครองในสหรัฐกำหนดภาษีศุลกากรสำหรับรถยนต์ต่างประเทศ ทำให้ผู้ผลิตท้องถิ่นมีอำนาจตลาดที่ทำให้สามารถปรับราคารถยนต์เพิ่มได้ ซึ่งมีผลด้านลบต่อผู้บริโภคชาวอเมริกันซึ่งมีตัวเลือกน้อยลงและใช้รถยนต์ที่มีราคาสูงขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Daniel J. Ikenson (6 July 2003). "The Big Three's Shameful Secret". The Cato Institute. สืบค้นเมื่อ 17 April 2012.
**เลี่ยน** ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Melia azedarach* อยู่ในวงศ์ Meliaceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบประกอบ ท้องใบสีเข้มกว่าหลังใบ ดอกขนาดเล็ก กลีบเรียวยาวสีม่วง ดอกช่อ ผลกลมขนาดเท่าลูกสะเดา เปลือกต้น ดอกและผล ถ้ารับประทานเข้าไปทำให้ท้องร่วง อาเจียน กระเพาะอาหารอักเสบ ชัก เป็นอัมพาตได้โดยเฉพาะในเด็ก

การใช้งาน
---------

การใช้งานหลักของพืชชนิดนี้คือการป่าไม้ มีความหนาแน่นปานกลาง สีเป็นสีน้ำตาลอ่อนจนถึงแดงเข้ม ซึ่งมักจะสับสนกับเนื้อไม้ของสัก (*Tectona grandis*) แต่เมื่อเทียบกับมะฮอกกานี เนื้อไม้ของเลี่ยนทำให้แห้งง่าย ไม่มีการห่อตัวของเนื้อไม้ ทนทานต่อเชื้อรา ใบไม่มีรสขมเท่าสะเดา

เมล็ดแข็ง มีห้าแฉก ใช้ทำลูกประคำหรือลูกปัด กิ่งที่ตัดออกไปและมีผลติดอยู่ใช้ประดับตกแต่งสถานที่ นกฮัมมิงเบิร์ดบางชนิด เช่น *Amazilia lactea* *Chlorostilbon lucidus* และ *Phaethornis pretrei* ช่วยผสมเกสรของพืชชนิดนี้ [*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*] ในเคนยาปลูกเป็นพืชอาหารสัตว์ นำใบให้สัตว์เลี้ยงจำพวกวัวกินเพื่อเพิ่มคุณภาพน้ำนม

### ความเป็นพิษ

ผลเป็นพิษต่อมนุษย์เมื่อรับประทานในปริมาณหนึ่ง [*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*] แต่เป็นพิษของมันไม่เป็นอันตรายกับนก นกจึงกินผลและช่วยกระจายเมล็ดได้ สารพิษนั้นเป็นพิษต่อระบบประสาทและเรซินที่ไม่ได้จำแนกชนิด ส่วนใหญ่พบในผล อาการจะเกิดขึ้นภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังการย่อย อาการได้แก่ กระหายน้ำ อาเจียน ท้องผูกหรือท้องเสีย อุจจาระเป็นเลือด ปวดท้อง หายใจขัด หัวใจหยุดเต้น เสียชีวิตภายใน 24 ชั่วโมง มีสารเคมีที่คล้ายอาซาดิเรซติน ซึ่งเป็นสารหลักในน้ำมันสะเดา สารเหล่านี้อาจทำให้เนื้อไม้และเมล็ดทนทานต่อศัตรูพืช ใบใช้เป็นสารกำจัดแมลง มักจะไม่รับประทานเพราะเป็นพิษ สารละลายเจือจางของใบเคยใช้เป็นยาทำให้มดลูกคลายตัว

### พืชรุกราน

พืชชนิดนี้เป็นพืชรุกรานในบางรัฐของสหรัฐอเมริกา [*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*] นอกจากปัญหาเรื่องความเป็นพิษแล้ว พืชนี้เป็นประโยชน์ในการให้ร่มเงาในสหรัฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Linneas, C. (1753)
2. ↑  Baza Mendonça & dos Anjos (2005)
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-09-27. สืบค้นเมื่อ 2017-02-08.
4. ↑  Russell *et al.* (1997)
5. ↑  Langeland & Burks

* เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. **ไม้มีพิษ**. กทม. เศรษฐศิลป์. 2552[*ระบุข้อมูลทางบรรณานุกรมไม่ครบ*]
**เทียมบุญ อินทรบุตร** อดีตโปรโมเตอร์มวยชื่อดัง ผู้ถือได้ว่าเป็นผู้มีความสำคัญในแวดวงมวยทั้งมวยไทยและมวยสากลในประเทศไทย และถือเป็นแบบอย่างให้แก่โปรโมเตอร์ในปัจจุบันด้วย 

เทียมบุญเกิดเมื่อ พ.ศ. 2469 ที่จังหวัดลำปาง ในครอบครัวที่มีฐานะ ในวัยเด็กและวัยรุ่นเคยใช้ชีวิตมาอย่างโชกโชน 

เป็นที่รู้จักกันดีจากการเป็นโปรโมเตอร์จัดการชกของนักมวยสากลระดับแชมป์โลกชาวไทย อาทิ โผน กิ่งเพชร ที่ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทคืนจาก ฮิโรยูกิ เอบิฮาระ นักมวยชาวญี่ปุ่น ซึ่งในครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกที่มีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์การชกมวยสากลชิงแชมป์โลกในประเทศไทย และการจัด "ศึกสายเลือด" การชิงแชมป์โลกระหว่างนักมวยไทยด้วยกันเองเป็นครั้งแรก คือ ชาติชาย เชี่ยวน้อย กับ พันธุ์ทิพย์ แก้วสุริยะ และที่เป็นที่จดจำได้ดีที่สุด คือ การที่เป็นผู้วางแผนให้ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ชกมวยสากลเพียง 3 ครั้งเท่านั้นแล้วได้เป็นแชมป์โลก อย่างที่เรียกกันว่า "บันได 3 ขั้น"

นอกจากนี้แล้ว เทียมบุญถือว่าเป็นผู้สร้างจุดขายและประชาสัมพันธ์การชกมวยในรูปแบบใหม่ เช่น การแต่งเพลงมาร์ชเชียร์มวย หรือ การจัดมวยตามเสด็จพระราชกุศล เป็นต้น

เทียมบุญได้รับฉายาจากสื่อมวลชนในแวดวงมวยว่า "พญาอินทรี" หรือ "หัวแตงโม" เนื่องจากมีลักษณะศีรษะที่ใหญ่โต และไว้ผมทรงสั้นเกรียน

เทียมบุญยุติบทบาทตัวเองจากวงการมวยใน พ.ศ. 2526 ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาสำนักงานทนายความและการบัญชี ย่านถนนวิสุทธิกษัตริย์ แต่สุขภาพทรุดโทรมจากทั้งโรคหัวใจ และถุงลมโป่งพอง อันเนื่องมาจากการสูบบุหรี่จัด ถึงขนาดต้องพกถังออกซิเจนไว้ข้างตัวตลอดเวลา เข้ารับการรักษาจากโรงพยาบาลหลายครั้ง

ต่อมาเกิดอุบัติเหตุลื่นหกล้มในห้องน้ำที่บ้านพักตัวเอง จนกระดูกสะโพกหัก 3 ท่อน ต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลนานนับเดือน เมื่อกลับมาพักฟื้นที่บ้านได้ไม่นานนัก เทียมบุญตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการยิงกระสุนขนาด จุด 38 ใส่ศีรษะตนเองจนเสียชีวิต เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 ขณะมีอายุได้ 65 ปี งานศพของเทียมบุญได้รับพระราชทานเพลิงเป็นกรณีพิเศษที่วัดมักกะสัน

### พิธีกร

* **พ.ศ. 2513** : มวยไทย 7 สี ทุกวันวันอาทิตย์ เวลา 13.00 น.-15.00น. ทาง ช่อง 7 ร่วมกับ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ (เริ่มวันที่ 2513-2526)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "หัวแตงโม" เทียมบุญ อินทรบุตร คอลัมน์ ฉายาชาวยุทธ์ โดย สว่าง สวางควัฒน์ หนังสือพิมพ์ข่าวสด วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2552 ปีที่ 18 ฉบับที่ 6633 หน้าที่ 13
ซันเดย์โรสต์ (Sunday roast) ประกอบด้วยเนื้อวัวอบ, มันฝรั่งอบ, ผัก และยอร์กเชอร์พุดดิง (Yorkshire pudding)
ฟิชแอนด์ชิปส์ (Fish and chips) อาหารเป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักร
ชายามบ่ายและสกอนซึ่งมีต้นกำเนิดในจักรวรรดิอังกฤษ
**อาหารสหราชอาณาจักร** หรือ **อาหารบริติช** (อังกฤษ: British cuisine) หมายถึงอาหารที่ประกอบขึ้นตามวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร อาหารสหราชอาณาจักรได้รับการอธิบายว่าเป็น "อาหารที่ไม่จุกจิก ทำจากส่วนผสมที่มีคุณภาพในท้องถิ่น จับคู่กับซอสง่าย ๆ เพื่อเน้นรสชาติมากกว่าจะปิดบังมัน" อย่างไรก็ตาม อาหารสหราชอาณาจักรยังได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมของผู้ที่อพยพเข้ามาในสหราชอาณาจักร จึงเกิดเป็นอาหารลูกผสมจำนวนมาก เช่น ชิกเกนทีกกามาซาลา (chicken tikka masala) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากอินเดีย

ดูเพิ่ม
-------

* อาหารอังกฤษ
* อาหารไอร์แลนด์เหนือ
* อาหารเวลส์
* อาหารสกอต

อ้างอิง
-------

1. ↑  UKTV. "British cuisine". uktv.co.uk. สืบค้นเมื่อ 2008-05-23.
2. ↑  "Robin Cook's chicken tikka masala speech". London: The Guardian. 2002-02-25. สืบค้นเมื่อ 2001-04-19.
3. ↑  BBC E-Cyclopedia (20 April 2001). "Chicken tikka masala: Spice and easy does it". *bbc.co.uk*. สืบค้นเมื่อ 28 September 2007.
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *Liao*

เลี่ยว เฉิงหลาน (จีนตัวย่อ: 廖城兰; จีนตัวเต็ม: 廖城蘭; พินอิน: *Liào Chéng Lán*; อังกฤษ: Jacky Liew) เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เลี่ยว เชิ่งหราน (จีน: 廖圣然; พินอิน: Liào Shèng Rán), นามปากกา ฉือกงจึ (จีน: 食公子; พินอิน: Shí gōngzǐ) เขาเป็นนักเขียนอาหารมืออาชีพชื่อดังจากประเทศมาเลเซีย, นักชิมอาหาร, กรรมการตัดสินการประกวดการทำอาหารระดับนานาชาติ และยังเป็นชาวมาเลเซียคนแรกที่มีชื่อเสียงโด่งในฐานะนักชิมอีกด้วย

ประวัติ
-------

เลี่ยว เฉิงหลาน (Liao Cheng Lan) เกิดในมาเลเซีย มีพื้นเพมาจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เคยเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านธุรกิจระดับประเทศ อาจารย์วิทยาลัยเกษตร และที่ปรึกษาของหนังสือพิมพ์ธุรกิจหนันยางชางเป้า (Nanyang Siang Pau)

ในปี ค.ศ. 2008 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากสุลต่านแห่งมาเลเซีย ด้านการบริการดีเด่นต่อชุมชน และรางวัล "World Gourmet Master" จากสมาคม French World Gourmet Association

ในปี ค.ศ. 2011 ได้รับรางวัล *Excellent Paper Award of China International Symposium (中国国际研讨会优秀论文奖)*

ในปี ค.ศ. 2012 นามปากกา ฉือกงจึ (Shi Gong Zi) ได้ถูกบันทึกไว้ในนิตยสารที่ระลึก "Who's Who" จากสื่อบ้านเกิดของเขา

ผลงาน
-----

ในปี ค.ศ. 1996 ได้เขียนนิตยสารอาหารและการท่องเที่ยว โดยใช้นามปากกา เลี่ยว เชิ่งหราน (Liao Shen Ran)

ในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการเขียนรีวิวอาหารในสไตล์ *Feminine* (风采) และ *Oriental Cuisines* (美味风采). 

ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการเพิ่มองค์ประกอบทางการเมืองลงในคอลัมน์อาหารของเขา นอกจากนี้ ยังได้พบปะกับชาวมาเลเซีย นักการเมืองต่างชาติ และนักการทูต ทั้ง 119 คนอีกด้วย

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ศึกษาวิทยาศาสตร์ข้อมูลและประยุกต์ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต เพื่อกำหนดเกณฑ์การประเมินอาหารของมาเลเซียใหม่

งานเขียน
--------

" Truly Nyonya Malacca" ( ปี ค.ศ. 2010, Haibin Press) ภายในหนังสือเล่มนี้ ได้มีการเสนอแนวคิดแรกที่ว่าอาหารมาเลเซียนั้นมีต้นกำเนิดมาจากหมู่เกาะมาเลย์ และมีการจำแนกอาหารมาเลเซียออกเป็น 3 ชนชั้นทางสังคม และ 5 กลุ่มชาติพันธุ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Anonymous (2010). "The Food Critics Master". Malaysia. ISSN 2180-3013. สืบค้นเมื่อ 2020-06-11. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|archiveurl=` (help)
2. ↑  "世界美食大师". *星洲日报*. 2017-09-06. สืบค้นเมื่อ 2020-06-08.
3. ↑  n.d (2008-06-10). "食公子赞赏开通好客-麻坡人打造美食天地". *东方日报 The Oriental Daily News* (ภาษาจีน). 马来西亚. p. AS12. สืบค้นเมื่อ 2020-06-11. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|archiveurl=` (help)
4. ↑  n.d (2002). "今日农业学院" [Today's Agriculture College] (ภาษาจีน). Malaysia. สืบค้นเมื่อ 2020-09-09.
5. ↑  "食公子：知名美食家" [Shi Gongzi (Jacky Liew): Famous Restaurant Critics]. *Nanyang Siang Pau* (ภาษาจีน). Malaysia. 2016-10-05. สืบค้นเมื่อ 2006-10-05.
6. ↑  廖城兰 (2008-10-11). "向森州最高统治者贺节-森州皇宫独特的糕点". *《南洋商报》*. 马来西亚. p. D5. สืบค้นเมื่อ 2020-06-11. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่า `|archiveurl=` (help)