recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ป้อมวิเชียรโชฎก** เป็นป้อมปราการ ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

ก่อนจะสร้างป้อมวิเชียรโชฎก ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ปรากฏป้อมบริเวณปากแม่น้ำท่าจีน จากจดหมายเหตุบันทึกการเดินทางของมองซิเออร์เซเบเรต์ เอกอัครราชทูตฝรั่งเศสในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่เดินทางกลับฝรั่งเศสโดยทางเรือเมื่อ พ.ศ. 2230 บันทึกว่า "...ที่เมืองนี้มีป้อมเล็กอยู่ 1 ป้อม ก่อด้วยอิฐ กำแพงป้อมนั้นสูงราว 10 ฟุต แต่ไม่มีชานป้อม มีแต่หอรบซึ่งมีปืนขนาดเล็ก ๆ และปืนทองเหลืองด้วย เมื่อข้าพเจ้ามาถึงปืนนั้นก็ยิงรับข้าพเจ้า"

ป้อมวิเชียรโชฎก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2371 โดยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาโชฎกราชเศรษฐี (ทองจีน) เป็นแม่กอง สร้างป้อมขึ้นเพื่อรักษาปากน้ำท่าจีนที่เมืองสมุทรสาคร อันเนื่องมาจากในสมัยพระองค์ ไทยเกิดกรณีพิพาทกับญวนเรื่องเจ้าอนุวงศ์เมืองเวียงจันทน์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเกรงว่าญวนจะยกกำลังทางเรือมารุกรานไทย จึงได้สร้างป้อมตามปากน้ำที่สำคัญ

สถาปัตยกรรมเป็นอาคารก่อด้วยอิฐถือปูน ป้อมกว้างประมาณศอกเศษ สูงประมาณ 6 ศอก ไม่มีป้อมยามมีแต่หอรบ แต่ละช่องกว้างประมาณ 5 เมตร ตามช่องของกำแพงป้อมมีปืนใหญ่ประจำการ โดยบนกระบอกปืนทุกกระบอกมีสัญลักษณ์เป็นรูปมงกุฎราชวงศ์อังกฤษมีอักษร G R และสลักคำว่า BACON บรรจุอยู่ ปัจจุบันป้อมมีเพียงสามด้าน คือ ทิศเหนือ ทิศใต้ และทิศตะวันตก (ติดแม่น้ำท่าจีน) บางส่วนตัดออกเพื่อใช้เป็นเส้นทางสัญจร และภายในบริเวณป้อมเป็นที่ตั้งของศาลหลักเมืองและสวนสาธารณะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แหล่งโบราณคดีภาคกลาง - ป้อมวิเชียรโชฎก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-11-06. สืบค้นเมื่อ 2021-11-06.
2. ↑  "ป้อมวิเชียรโชฎก". สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสาคร.
3. ↑  "ป้อมวิเชียรโชฎก". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ป้อมวิเชียรโชฎก**
พระอุโบสถวัดไชยธาราราม จังหวัดภูเก็ต
พระมหาธาตุเจดีย์ พระจอมไทยบารมีประกาศ วัดไชยธาราราม จังหวัดภูเก็ต
**วัดไชยธาราราม** เดิมชื่อ **วัดฉลอง** ตั้งอยู่ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ห่างจากอำเภอเมืองภูเก็ต ระยะทาง 8 กิโลเมตร ทางหลวงหมายเลข 4021 ผ่านสนามกีฬาสุระกุล เลี้ยวซ้ายไปห้าแยกฉลอง 

สมัยรัชกาลที่ 5 พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม) เป็นเจ้าอาวาส มีชื่อเสียงการปรุงสมุนไพร และรักษาโรค เข้าเฝือกผู้ป่วยกระดูกหัก ปัจจุบันพระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนีได้มรณภาพแล้ว 

เจ้าอาวาสวัดสัมโพธิหาร (วัดสัมโพธิหาร เดิมชื่อ วัดป่าอรัญนิรมล ประเทศศรีลังกา) ได้กล่าวว่า พระบรมสารีริกธาตุที่ได้มอบให้วัดไชยธาราราม เคยอยู่ในเจดีย์ของเมืองอนุราชปุระ เมืองหลวงเดิมของศรีลังกา มีอายุกว่า 2,200 ปี มาแล้ว 

วโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมายุครบ 72 พรรษา พระเถระชั้นผู้ใหญ่ของศรีลังกาคือ พระปิยะทัสสะ นายะกะเถโร และพระกุศลาธรรมา แห่งวัดสัมโพธิวิหาร ได้มีหนังสือกราบทูลสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชสกลมหาสังฆปรินายก เสด็จเยือนศรีลังกา เพื่อรับการถวายพระบรมสารีริกธาตุ 

วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2542สมเด็จพระสังฆราชมีพระบัญชาให้ พลเอก มงคล อัมพรพิสิฏฐ์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดไปรับพระบรมสารีริกธาตุ ณ วัดสัมโพธิวิหาร ประเทศศรีลังกา และอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุกลับมาถึงประเทศไทย 
พ.ศ. 2543 สมเด็จพระสังฆราชได้ประทาน พระบรมสารีริกธาตุอัญเชิญมาจากศรีลังกา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต เพื่ออัญเชิญมาประดิษฐาน ณ วัดไชยธาราราม (วัดฉลอง) อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต เพื่อเป็นสิริมงคลแก่พุทธบริษัทในจังหวัดภูเก็ตและบริเวณฝั่งอันดามัน

โบราณสถาน
---------

* พระมหาธาตุเจดีย์พระจอมไทยบารมีประกาศ
* ภาพจิตกรรมฝาผนัง พุทธประวัติของพระพุทธเจ้า ตอนประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพาน
* พระบรมสารีริกธาตุ
* รูปหล่อเป็นยักษ์ เรียกว่า นนทรีย์
* รูปหล่อของชายชรานั่งถือตะบันหมาก เรียกว่า ตาขี้เหล็ก
* หุ่นขี้ผึ้งจำลอง หลวงพ่อแช่ม หลวงพ่อช่วง หลวงพ่อเกลี้อม
* กุฏิ เป็นแบบทรงไทย

คาถาบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
-------------------------

*อะหังวันทามิทูระโต*
อะหังวันทามิทาตุโย
อะหังวันทามิสัพพะโส

การเดินทาง
----------

ตั้งต้นที่อนุสาวรีย์ท้าวเทพกระษัตรี ท้าวศรีสุนทร - ถนนเฉลิมพระเกียรติ - หาดราไวย์ - วัดฉลองอยู่ด้านซ้ายมือก่อนถึงห้าแยกที่จะไปหาดราไวย์

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**รองเท้านารีเหลืองกระบี่**เป็นกล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี ค้นพบโดย Mr.H.Ridley ในปี ค.ศ. 1891 โดยตั้งชื่อ Paph.insigne var.exul ภายหลังจึงจำแนกมาเป็นสายพันธุ์เฉพาะ คือ Paph.exul

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

รองเท้านารีเหลืองกระบี่เป็นไม้พุ่มกว้างประมาณ 30-40 ซม. ใบกว้าง 2.5-3 ซม. ยาว 20-30 ซม. ใบสีเขียวเป็นมัน แตกหน่อง่าย มักเจริญเติบโตเป็นกอใหญ่ ดอกเป็นดอกเดี่ยวขนาดดอก 6-7 ซม. ก้านดอกยาวประมาณ 12-15 ซม. กลีบบนมีริมสีขาว โคนกลีบสีเขียวปนเหลือง และมีจุดประขนาดใหญ่สีม่วงปนน้ำตาล กลีบในแคบสีเหลืองเป็นมัน ริมกลีบเป็นคลื่นงุ้มมาด้านหน้า มีเส้นสีน้ำตาลกลางกลีบ กระเป๋าสีเหลืองอมเขียวเป็นมันเงา ออกดอกในเดือนเมษายน – มิถุนายน

ถิ่นอาศัย
---------

พบอยู่ตามภูเขาหินปูนที่อยู่ติดชายฝั่งทะเล หรือตามเกาะที่มีลักษณะเป็นหน้าผาสูงชัน โดยขึ้นอยู่สูง 10 –100 เมตร จากระดับน้ำทะเล ตามรอยแยกของหินที่ปกคุมไปด้วยมอสส์ โดยมีสภาพแวดล้อมคล้ายกับรองเท้านารีเหลืองตรัง และรองเท้านารีขาวสตูล แต่รองเท้านารีเหลืองกระบี่จะอยู่ในบริเวณที่ได้รับแสงค่อนข้างมาก บางครั้งพบขึ้นอยู่บนหินกลางแจ้ง โดยสามารถพบได้ตามภูเขาที่อยู่ติดชายฝั่งทะเล หรือตามเกาะในประเทศไทย พบในจังหวัด ตรัง กระบี่ พังงา สตูล

ดูเพิ่ม
-------

* ตัวอย่างกล้วยไม้ในประเทศไทย

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**รองเท้านารีเหลืองกระบี่**

* *กล้วยไม้เมืองไทย*, รศ.ดร. อบฉันท์ ไทยทอง, สำนักพิมพ์บ้านและสวน
รหัสเที่ยวบินบน ป้ายแสดงผลแบบพับ ภายในสนามบินแฟรงเฟิร์ต
รหัสเที่ยวบิน (อังกฤษ: flight number) ประกอบไปด้วยรหัสของสายการบินและเลขเที่ยวบิน เพื่อที่จะแสดงถึงเที่ยวบินนั้นโดยเฉพาะ รหัสเที่ยวบินไม่ควรที่จะเกี่ยวข้องกับ รหัสประจำเครื่องบินใช้เป็นสัญญาณเรียกขานในการบิน ในรหัสเที่ยวบินหนึ่งอาจบินหลายเที่ยวบินในหนึ่งวัน และรหัสเที่ยวบินหนึ่งอาจใช้กับเครื่องบินหลายลำ

หลักการในการตั้งรหัสเที่ยวบิน
-----------------------------

ในการตั้งรหัสเที่ยวบินมีใช้หลายรูปแบบ ในบางสายการบิน เส้นทางที่เดินทางไปทิศตะวันออกและทิศเหนือตั้งรหัสเที่ยวบินเป็นเลขคู่ และเส้นทางไปทิศตะวันตกและทิศใต้ตั้งรหัสเที่ยวบินเป็นเลขคี่ ในขณะที่บางสายการบินใช้เลขคี่สำหรับเส้นทางที่ออกจากศูนย์กลางการบิน และเลขคู่ถัดไปสำหรับเส้นทางที่บินกลับในเส้นทางเดียวกัน ในเส้นทางที่มีการบินหลายเที่ยวบินต่อวัน เลขเที่ยวบินจะเพิ่มขึ้นเฉพาะในวันเดียวกัน เช่น เที่ยวบินจากจุด ก ไป จุด ข ใช้รหัสเที่ยวบิน 101 เส้นทางจาก จุด ข ไป จุด ก จะใช้รหัสเที่ยวบิน 102 เที่ยวบินไป-กลับ ถัดไปที่บินในเส้นทางเดียวกัน จะใช้รหัสเที่ยวบิน 103 และ 104

จำนวนหลักของรหัสเที่ยวบิน
-------------------------

รหัสเที่ยวบินที่น้อยกว่า 3 หลัก ส่วนใหญ่จะเป็นเที่ยวบินระยะไกลหรือเที่ยวบินพิเศษ เที่ยวบินที่ 1 โดยมากจะเป็น "เรือธง" ของการให้บริการ เช่น บริติชแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ BA 1 เป็นเที่ยวบิน ที่ออกในตอนเช้า ในเส้นทาง ลอนดอน (ท่าอากาศยานลอนดอนซิตี)-แชนนอน (ท่าอากาศยานแชนนอน)-นครนิวยอร์ก (ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี) แอร์นิวซีแลนด์ เที่ยวบินที่ NZ 1 เป็นเที่ยวบินที่ให้บริการจาก ลอนดอน (ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์) สู่ ออกแลนด์ (ท่าอากาศยานนานาชาติออกแลนด์) ผ่าน ลอสแอนเจลิส (ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส) ควอนตัส เที่ยวบินที่ QF 1 เรียกว่า Kangaroo Route บินจาก ซิดนีย์ (ท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ) ผ่าน ดูไบ (ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ) สู่ ลอนดอน (ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์) อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ AA 1 บินทุกวันจาก นครนิวยอร์ก (ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี) สู่ ลอสแอนเจลิส (ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส) และ แอล อัล อิสราเอลแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ LY 1 บินทุกวันจาก เทลอาวีฟ (ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียน ) สู่ นครนิวยอร์ก (ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี) รหัสเที่ยวบินสี่หลัก ในช่วง 3000 ถึง 5999 โดยมากจะเป็นเที่ยวบินพันธมิตรในระดับภูมิภาค และ รหัสเที่ยวบินที่มากกว่า 6000 ปกติจะเป็นเที่ยวบินที่มีข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน รวมถึงในรถไฟความเร็วสูงด้วย

เช่นเดียวกันเที่ยวบินที่ใช้รหัสเที่ยวบินมากกว่า 9000 มักจะเป็นเที่ยวบินที่บินโดยไม่มีผู้โดยสาร เที่ยวบินที่อยู่ระหว่างการนำไปซ่อมบำรุง เที่ยวบินที่เดินทางจากสนามบินหนึ่งไปอีกสนามบินหนึ่งเพื่อเริ่มต้นเที่ยวบินเชิงพาณิชย์ต่อไป เที่ยวบินที่รหัสเที่ยวบินขึ้นต้นด้วย 8 มักเป็นเที่ยวบินเหมาลำ แต่โดยมากจะขึ้นอยู่กับสายการบิน

การเปลี่ยนรหัสเที่ยวบิน
-----------------------

รหัสเที่ยวบินจะมีการเปลี่ยนเมื่อเกิดอุบัติเหตุที่ร้ายแรง เช่น เหตุการณ์ชนของ การบินไทย เที่ยวบินที่ 311 การบินไทยเปลี่ยนรหัสเที่ยวบินในเส้นทางเดียวกันเป็น 319 เช่นเดียวกับ อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 ซึ่งบินจากท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส ที่ วอชิงตัน ดี.ซี. สู่ ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส เปลี่ยนรหัสเที่ยวบินเป็น 149 หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เที่ยวบินล่าสุดที่มีการเปลี่ยนรหัสเที่ยวบินคือ แอโรฟลอต เที่ยวบินที่ 1492 โดยเปลี่ยนรหัสเที่ยวบินเป็น 1316

1. ↑
หวอ เงวียน ซ้าป ในปี พ.ศ. 2551 ในอดีตคือบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เลอทราวาย
**ขบวนการเลอทราวาย** (Le Travail Movement) เป็นขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส นำโดยปัญญาชนในเวียดนาม ใน พ.ศ. 2479 โดยการออกหนังสือพิมพ์เลอทราวาย ขบวนการนี้ดำเนินการอยู่ 7 เดือนตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2479 – เมษายน พ.ศ. 2480

ตั้งแต่ราว พ.ศ. 2434 เป็นต้นมา ฝรั่งเศสมีปัญหาสังคมมากมายทำให้แนวคิดสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์เข้ามาในประเทศและแพร่มาถึงอาณานิคมของฝรั่งเศสด้วย พ.ศ. 2479 เป็นปีที่พรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศสและพรรคสังคมนิยมร่วมมือกันเป็นแนวร่วมประชาชน ในเวียดนาม หวอ เงวียน ซ้าป ซึ่งเป็นนักเรียนในโรงเรียนมัธยมอาลแบร์ ซาโร ในฮานอย เวียดนามเหนือ ได้นำแนวคิดนี้มาเป็นเครื่องมือในการต่อต้านระบอบอาณานิคม ซ้าปได้ร่วมมือกับนักเรียนในโรงเรียนออกหนังสือพิมพ์ชื่อ*เลอทราวาย* เป็นหนังสือพิมพ์แนวสังคมนิยม ตีพิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศส ฉบับแรกตีพิมพ์เมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2479 โดยซ้าปเป็นบรรณาธิการ เจื่อง จิง เข้าร่วมด้วยเมื่อเขาถูกปล่อยออกจากคุก ฝั่ม วัน ด่ง ได้เข้าร่วมในขบวนการนี้ด้วย

ก่อนหน้านั้น ซ้าปเคยตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ชื่อจิตวิญญาณเยาวชนเป็นภาษาเวียดนาม โดยเป็นการเรียกร้องประชาธิปไตยและให้ปล่อยนักโทษการเมือง ซึ่งถือเป็นหนังสือพิมพ์ฉบับแรกที่ตีพิมพ์เป็นภาษาเวียดนาม โดยตีพิมพ์เมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2479 แม้จะประสบความสำเร็จมากแต่ก็ถูกสั่งปิดหลังจากตีพิมพ์ไปได้ 5 ฉบับ ซ้าปจึงออกหนังสือพิมพ์เลอทราวายเป็นภาษาฝรั่งเศส มีนักเรียนในโรงเรียนเข้าร่วมด้วยจำนวนมากแม้ว่าจะไม่มีความรู้เกี่ยวกับคอมมิวนิสต์ ในที่สุด ฝรั่งเศสห้ามตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เลอทราวายเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2479 หลังจากที่ตีพิมพ์ไปแล้ว 30 ฉบับในเวลา 7 เดือน

อ้างอิง
-------

1. ↑   European History Quarterly, Vol. 30, No. 2, 147-184 (2000) © 2000 SAGE Publications - The Plight of the Able-bodied Poor and the Unemployed in Urban France, 1880-1914 - Timothy B. Smith - Queen's University, Kingston, Ontario

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

1. European History Quarterly, Vol. 30, No. 2, 147-184 (2000) © 2000 SAGE Publications - The Plight of the Able-bodied Poor and the Unemployed in Urban France, 1880-1914 - Timothy B. Smith - Queen's University, Kingston, Ontario

2. Journal of Third World Studies, Fall 2003 by Currey, Cecil B - Senior General Vo Nguyên Giap remembers.
**พระสุนทรศีลสมาจาร (ผล คุตฺตจิตฺโต)** (13 สิงหาคม พ.ศ. 2437 – พ.ศ. 2512) เป็นอดีตเจ้าคณะจังหวัดธนบุรี และอดีตเจ้าอาวาสวัดหนังราชวรวิหาร เป็นที่นับถือจากงานด้านการบูรณะปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ภายในวัด

ประวัติ
-------

**พระสุนทรศีลสมาจาร** อดีตเจ้าคณะจังหวัดธนบุรี ท่านเกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2437 ในแผ่นดินรัชกาลที่ 5 ที่บ้านโคกขาม ตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เป็นบุตรนายแก้ว นางยิ้ม แก้วเพ็ชร เมื่อวัยเด็กท่านได้มาศึกษาอยู่ที่วัดหนัง ศึกษาหนังสือไทยในสำนักของพระครูสังวรยุตตินทรีย์ (คำ) เรียนภาษาบาลี กับนายมิ่ง รักชินวงศ์ อาจารย์สอนบาลีแห่งวัดหนัง พ.ศ. 2453 เลิกการศึกษากลับไปอยู่บ้านช่วยบิดามารดา ประกอบอาชีพ พ.ศ. 2455 สมัครเข้ารับราชการทหารเรือ

อุปสมบท
-------

หลวงพ่อท่านได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2458 ณ พัทธสีมาวัดหนัง ตำบลคุ้งเผาถ่าน (บางค้อ) อำเภอบางขุนเทียน จังหวัดธนบุรี พระภาวนาโกศลเถร (อี่ยม) วัดหนังเป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการนิ่ม แห่งวัดโคกขาม พระปลัดแจ้งแห่งวัดหนัง เป็นคู่กรรมวาจาจารย์ และได้มาจำพรรษาที่วัดหนัง จนกระทั่งมรณภาพ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2478 ท่านได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูชั้นสัญญาบัตรชั้นผู้ช่วยเจ้าอาวาสชั้นโท  หลวงพ่อท่านไม่ใช่นักพูด แต่หลวงพ่อเป็นนักทำ คือทำตนของท่านให้ศิษยานุศิษย์ และสาธุชน ได้เห็นได้ศึกษา ในการประพฤติปฏิบัติของท่าน นับว่าเป็นผลดีของการปกครองในด้านการเผยแผ่ ก็เท่ากับเป็นการเผยแผ่ตัวอย่างที่ดีให้แก่ชนรุ่นหลังได้เห็นได้รู้เอาเป็นครูในการดำเนินรอยตาม งานบูรณปฏิสังขรณ์ก่อสร้างเสนาสนะนั้น หลวงพ่อได้ทำมาก่อนที่ท่านจักได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จับงานมาแต่สมัยเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส ฉะนั้นงานก่อสร้างปฏิสังขรณ์พระอารามจึงไม่เป็นของแปลก และหนักใจของท่าน ท่านมิได้ถือว่างานก่อสร้างเป็นเรื่องของสมภารเจ้าวัด เอกลาภเป็นของลูกวัด ท่านถือเสียว่างานก่อสร้างทุกชิ้นที่เกิดขึ้นในวัดเป็นสมบัติของพระศาสนาเป็นของส่วนรวม เป็นส่วนกลาง เป็นที่บำเพ็ญกุศลของสาธุชนทั่วไป

เป็นเจ้าอาวาส
-------------

หลวงพ่อท่านได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดหนังรูปที่ 7เมื่อปี พ.ศ. 2503  ตลอดระยะเวลา 9 ปีที่ท่านเป็นเจ้าอาวาส มีการบูรณะซ่อมแซมสิ่งที่ทรุดโทรมให้ดีขึ้นเสมอ ฉะนันในยุคสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ จึงได้ก่อสร้างปฏิสังขรณ์ ปรับปรุงเพิ่มเติม กุฏิคณะไต้ ได้บอกบุญปลูกศรัทธาให้นางชิต นุชเนตรคหปตานี บางขุนเทียน สร้างมณฑปเป็นที่ประดิษฐาน พระบาทจำลอง ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองหน้าวัด ด้านทิศเหนือ ปฏิสังขรณ์พระอุโบสถ เปลี่ยนเครื่องบนมุมกระเบื้อง ยกช่อฟ้าใหม่ ซ่อมศาลาพุทธบาท ศาลาราย บอกบุญสร้างเมรุ ศาลาทึม และปฏิสังขรณ์เสนาสนะไว้ เป็นจำนวนมาก ทำให้พระอาราม เป็นที่เจริญตาเจริญใจ ของสาธุชน ผู้เข้าไปในวัดให้เกิดศรัทธาปสาทะ น้อมใจเข้าสู่แนวทางปฏิบัติ ให้เกิดปัญญาเห็นชัดตามสภาพธรรมในขั้นต่อไป

มรณภาพ
------

ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อปี พ.ศ. 2512

อ้างอิง
-------

* เจ้าอาวาสวัดหนังรูปที่ 7

1. ↑   พ.ศ. 2478 เป็นพระครูสัญญาบัตรผู้ช่วยเจ้าอาวาสพระอารามหลวงชั้นโท(ฝ่ายวิปัสสนา)
2. ↑   เป็นเจ้าอาวาสวัดหนังในปี พ.ศ. 2503
3. ↑   มรณภาพในปี พ.ศ. 2512 ดูปีที่เจ้าอาวาสรูปที่ 8 ขึ้นเป็นเจ้าอาวาส


| ก่อนหน้า |  | พระสุนทรศีลสมาจาร (ผล คุตฺตจิตฺโต) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระวิเชียรกวี (ฉัตร อินฺทสุวณฺโณ)** |  | **เจ้าอาวาสวัดหนังราชวรวิหาร** (พ.ศ. 2503 - พ.ศ. 2512) |  | **พระธรรมศึลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม)** |
ทางเดินอาหาร
**ทางเดินอาหาร** (อังกฤษ: gut, alimentary canal หรือ alimentary tract) ในทางสัตววิทยา เป็นท่อซึ่งสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้าง (bilateria) ส่งอาหารไปยังอวัยวะที่ทำหน้าที่ย่อยอาหาร ทางเดินอาหารในสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดใหญ่มักมีทางออกด้วย คือ ทวารหนัก ซึ่งเป็นช่องทางที่สัตว์ถ่ายของเสียออกมาเป็นของแข็ง ส่วนสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดเล็กมักไม่มีทวารหนักและขับของเสียออกด้วยวิธีการอื่น เช่น ทางปาก

สัตว์ที่มีทางเดินอาหารถูกจัดเข้าเป็นพวกโปรโตสโตม (protostome) หรือดิวเทอโรสโตม (deuterostome) เพราะทางเดินอาหารวิวัฒนาการสองครั้ง เป็นตัวอย่างหนึ่งของวิวัฒนาการเบนเข้า (convergent evolution) การจำแนกดังกล่าวดูจากพัฒนาการของเอ็มบริโอ สัตว์พวกโปรโตสโตมจะวิวัฒนาปากก่อน ขณะที่ดิวเทอโรสโตมจะวิวัฒนาปากเป็นลำดับที่สอง โปรโตสโตม ได้แก่ พวกสัตว์ขาปล้อง (arthropod) สัตว์ในไฟลัมมอลลัสกา (mollusca) และแอนเนลิดา (annelida) ขณะที่พวกดิวเทอโรสโตม ได้แก่ สัตว์ในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา (echinodermata) และคอร์ดาตา (chordata)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ruppert, E.E. Fox, R.S. and Barnes, R.D. (2004). "Introduction to Eumetazoa". *Invertebrate Zoology* (7 ed.). Brooks / Cole. pp. 99–103. ISBN 0-03-025982-7.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Ruppert, E.E. Fox, R.S. and Barnes, R.D. (2004). "Introduction to Bilateria". *Invertebrate Zoology* (7 ed.). Brooks / Cole. pp. 203–205. ISBN 0-03-025982-7.`{{cite book}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

ดูเพิ่ม
-------

* ระบบทางเดินอาหารของมนุษย์
**ขบวนการเกิ่นเวือง** (เวียดนาม: *Phong trào Cần Vương*) เป็นขบวนการต่อต้านลัทธิจักรวรรดินิยมของฝรั่งเศสในเวียดนามโดยมีขุนนางที่สูญเสียอำนาจเป็นผู้มีบทบาทสำคัญ การต่อต้านเริ่มตั้งแต่ฝรั่งเศสยึดครองแคว้นโคชินจีนเมื่อ พ.ศ. 2405 จนกระทั่งอันนัมและตังเกี๋ยตกเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส การต่อต้านสิ้นสุดลงเมื่อ พ.ศ. 2431 แม้ว่าการดำเนินการของขบวนการนี้จะไม่สำเร็จแต่ก็เป็นแรงบันดาลใจของขบวนการเรียกร้องเอกราชของเวียดนามในยุคต่อมา

เมื่อฝรั่งเศสยึดครองโคชินจีนก่อให้เกิดผลกระทบต่อการปกครองของราชวงศ์เหงียนมาก ปฏิกิริยาของราชสำนักเป็นไปในการปราบปรามชาวเวียดนามที่นับถือศาสนาคริสต์ ส่วนการเจรจากับฝรั่งเศสเป็นไปในรูปแบบที่เวียดนามอยู่ในสภาพด้อยกว่า ประชาชนที่สิ้นหวังในราชสำนักได้มารวมกลุ่มกันเป็นจำนวนมากเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสและโจมตีชาวเวียดนามที่นับถือคริสต์ การต่อต้านรุนแรงมากขึ้นใน พ.ศ. 2427 เมื่อมีการโจมตีกองกำลังฝรั่งเศสโดยไม่ได้รับการอนุมัติจากราชสำนัก เมื่อจีนและฝรั่งเศสตกลงสงบศึกกันโดยจีนที่เคยช่วยเหลือเวียดนามรบกับฝรั่งเศสเมื่อสองปีก่อนถอนกำลังออกไป สำนัก ฝรั่งเศสจึงเริ่มปราบปรามชาวเวียดนามอย่างรุนแรง

ตน ทัต เทวี้ยต แกนนำคนสำคัญได้นำชาวเวียดนามโจมตีฝรั่งเศสภายใต้การสนับสนุนของจักรพรรดิห่าม หงี แต่ไม่สำเร็จจึงพาองค์จักรพรรดิหนีเข้าป่าเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 องค์จักรพรรดิมีพระบรมราชโองการที่เรียกว่า "เกิ่นเวือง" เรียกร้องให้ชาวเวียดนามสู้กับฝรั่งเศส การต่อต้านดำเนินไปได้ไม่นานนัก ตน ทัต เทวี้ยต หนีไปจีน ส่วนองค์จักรพรรดิถูกจับกุมได้เมื่อ พ.ศ. 2431 และถูกเนรเทศไปแอลจีเรีย ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสจึงสิ้นสุดลง

อ้างอิง
-------


* สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 2 อักษร C-D. กทม. ราชบัณฑิตยสถาน. 2547 หน้า 61- 64
**ริกกี้ ฮุย** (อังกฤษ: Ricky Hui, Ricky Hui Koon-Ying, จีนตัวเต็ม: 許冠英, จีนตัวย่อ: 许冠英, พินอิน: Xǔ Guànyīng) อดีตนักแสดงและนักร้องชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะในแนวตลกชวนหัว

ริกกี้ ฮุย มีชื่อในภาษาจีนว่า **สวี กวนอิง** เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ที่อำเภอพานอวี๋ ในเมืองกวางโจว เป็นน้องชายคนรองในบรรดาพี่น้องตระกูลฮุยที่โด่งดังในแวดวงบันเทิงของฮ่องกงในยุคทศวรรษที่ 70-80 ซึ่งประกอบไปด้วย ไมเคิล ฮุย, สแตนลี่ย์ ฮุย, ริกกี้ ฮุย และ แซม ฮุย

ริกกี้อพยพมาอาศัยอยู่ที่ฮ่องกงพร้อมกับครอบครัวตั้งแต่เล็ก ๆ ซึ่งแม้ทางครอบครัวจะมีความเป็นอยู่อัตคัดขัดสนเงินทอง โดยพ่อซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวต้องทำงานทุกอย่างเพื่อจุนเจือครอบครัว แต่ในครอบครัวตระกูลฮุยก็ไม่เคยขาดเสียงเพลง ทั้งเสียงไวโอลินที่พ่อมักจะบรรเลง และงิ้วปักกิ่งที่ผู้เป็นแม่มักจะทำเป็นส่วนตัว

เมื่อจบการศึกษา ริกกี้ เริ่มทำงานเป็นนักข่าวของ Agence France-Presse ต่อมาได้เข้าสู่วงการบันเทิง จากตัวบทประกอบที่บริษัทชอว์บราเดอร์ จนประสบความสำเร็จอย่างสูงในการร่วมงานกับ ไมเคิล พี่ชายคนโต และ แซม น้องชายคนเล็ก ซึ่งได้รับการจดจำในนาม "พี่น้องตระกูลฮุย" โดยเฉพาะกลางยุคทศวรรษที่ 70 กับภาพยนตร์ตลกภาษากวางตุ้ง ที่เข้ามาแทนภาพยนตร์ภาษาจีนกลาง ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงแวดวงภาพยนตร์ฮ่องกงไปตลอดกาล

ผลงานที่ทั้ง 3 ได้ร่วมงานกันและประสบความสำเร็จที่สุดก็คือ *The Private Eyes* ในปี ค.ศ. 1976 หรือ *เก่งกับเฮง* ภาพยนตร์ตลกที่บอกเล่าถึงวิถีชีวิตคนที่หาเช้ากินค่ำในฮ่องกง นอกจากนั้นยังมีงานที่ทั้งสามได้ร่วมงานกันอีก ได้แก่ *The Contract* ในปี ค.ศ. 1978, *Games Gamblers Play* ในปี ค.ศ. 1974 และ *Security Unlimited* ค.ศ. 1981

ซึ่งผลงานการแสดงของริกกี้ที่โด่งดังและถือได้ว่าประสบความสำเร็จที่สุด คือ การรับบท *อาหมั่น* ลูกศิษย์ของอาจิ่ว (หลิน เจิ้งอิง) นักพรตเหมาซานปราบผีดิบ ใน *Mr. Vampire* หรือ *ผีกัดอย่ากัดตอบ* ในปี ค.ศ. 1985 ที่เซ่อ ๆ ซ่า ๆ ทำให้ต้องเจ็บตัวบ่อย ๆ หรือประสบกับโชคร้ายจนกลายมาเป็นเอกลักษณ์ที่ติดตัว

นอกจากงานแสดงแล้ว ริกกี้ ฮุย ยังมีความสามารถด้านการร้องเพลง แม้จะไม่ได้โด่งดังมีชื่อเสียงเช่นเดียวกับน้องชาย แซม ฮุย แต่ก็ถือว่าประสบความสำเร็จไม่น้อย มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวออกมาหลายชุด และยังมีกำหนดจะขึ้นร่วมแสดงในคอนเสิร์ตของ แซม ฮุย ที่จะเปิดแสดงในเดือนเมษายน ที่ฮ่องกงในปี ค.ศ. 2012 ด้วย

ริกกี้ ฮุย เสียชีวิตด้วยวัย 65 ปี ที่บ้านพักส่วนตัวที่เกาะเกาลูน โดยถูกพบว่านอนเสียชีวิตแล้วบนเตียง เมื่อคืนของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 โดยคาดว่าน่าจะเสียชีวิตมาเป็นเวลาพอสมควรแล้ว และน่าจะเป็นการเสียชีวิตจากโรคหัวใจ ที่เจ้าตัวเองป่วยอยู่ และรักษามานานหลายปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปิดตำนาน 3 พี่น้องตระกูลฮุย: "ริกกี้ ฮุย" ลาโลกแล้ว จากผู้จัดการออนไลน์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลจาก IMDb
พิกัดภูมิศาสตร์: 18°48′51″N 98°56′44″E﻿ / ﻿18.81417°N 98.94556°E﻿ / 18.81417; 98.94556﻿ (วัดศรีโสดา พระอารามหลวง)

**วัดศรีโสดา พระอารามหลวง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านน้ำตกห้วยแก้ว เลขที่ 17 หมู่ 2 ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ทางเข้าวัดอยู่หลังอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย บนถนนขึ้นดอยสุเทพ วัดศรีโสดาเป็นวัด 1 ใน 4 วัดที่ครูบาศรีวิชัยสร้างขึ้น โดยท่านได้ตั้งชื่อวัดให้มีความหมายเทียบพระอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา 4 ชั้น ได้แก่ วัดโสดาบัน วัดสกิทาคามี วัดอนาคามี และวัดอรหันต์ ต่อมา วัดโสดาบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดศรีโสดา ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าเปลี่ยนในสมัยใด แต่สันนิษฐานว่าที่เติมคำว่า "ศรี" มาจากชื่อครูบาศรีวิชัยเพื่อเป็นอนุสรณ์น้อมรำลึกคุณูปการที่ท่านสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดตั้งอยู่ใกล้กับสวนสัตว์เชียงใหม่

ลักษณะเด่นของวัด คือ เป็นวัดที่สถาปนาก่อตั้งโดยครูบาเจ้าศรีวิชัย ในปี พ.ศ. 2477 ช่วงดำเนินการก่อสร้างถนนขึ้นพระธาตุดอยสุเทพ เพื่อเป็นจุดรับบริจาค มีพระประธานอันศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถชั้น 2 ที่ก่อสร้างด้วยมือของครูบาเจ้าศรีวิชัย และคณะลูกศิษย์ในยุคนั้นชื่อว่า หลวงพ่อใบโพธิ์ ปัจจุบันวัดเป็นศูนย์บ่มเพาะศาสนทายาท และงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนดอยให้แก่กลุ่มพี่น้องชาติพันธุ์ชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ในพื้นที่ 15 จังหวัดภาคเหนือตอนบน โดยมีพระภิกษุสงฆ์ สามเณร ชาวเขาจำพรรษาภายในวัดไม่ต่ำกว่า 300 รูป ในแต่ละปี และยังเป็นจุดตั้งศูนย์งานเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนดอย โครงการพระธรรมจาริกส่วนภูมิภาค มูลนิธิธรรมะห่มดอย และโรงเรียนสมเด็จพระพุทธชินวงศ์

การศึกษา
--------

* สามัญศึกษา มัธยมศึกษาปีที่ 1-6
* ธรรมศึกษา นักธรรมตรี-เอก
* บาลีศึกษา
* อุดมศึกษา ปริญญาตรี คณะสังคมศาสตร์และครุศาสตร์

แกลเลอรี
--------

* ซุ้มประตูวัดศรีโสดา พระอารามหลวงซุ้มประตูวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
* พระอุโบสถ วัดศรีโสดา พระอารามหลวงพระอุโบสถ วัดศรีโสดา พระอารามหลวง
* บันไดนาค บันไดบุญ สู่พระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวงบันไดนาค บันไดบุญ สู่พระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
* ภายในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวงภายในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
* หลวงพ่อใบโพธิ์ พระประธานที่ศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง ปางมารวิชัย ที่สร้างขึ้นด้วยแรงมือ แรงศรัทธาอันแก่กล้าของครูบาเจ้าศรีวิชัย พร้อมคณะศิษยานุศิษย์หลวงพ่อใบโพธิ์ พระประธานที่ศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง ปางมารวิชัย ที่สร้างขึ้นด้วยแรงมือ แรงศรัทธาอันแก่กล้าของครูบาเจ้าศรีวิชัย พร้อมคณะศิษยานุศิษย์

อ้างอิง
-------

* ประวัติวัดศรีโสดา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วัดศรีโสดา
**แบคแลช 2023** (อังกฤษ: Backlash (2023)) เป็นแบคแลชครั้งที่ 18 ในรูปแบบการจ่ายเมื่อรับชมและการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง ที่ผลิตโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นสำหรับนักมวยปล้ำจากค่ายรอว์และสแมคดาวน์ เกิดขึ้นในคืนวันเสาร์ที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 (เช้าวันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคมตามเวลาประเทศไทย) ที่ Coliseo de Puerto Rico José Miguel Agrelot ในกรุงซานฮวน ปวยร์โตรีโก นี่เป็นเพย์-เพอร์-วิวครั้งแรกของดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่จัดขึ้นในปวยร์โตรีโกตั้งแต่นิวเยียร์สเรโวลูชั่นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 และเป็นแบคแลชครั้งที่ 2 ที่จัดขึ้นนอกสหรัฐอเมริกาหลังจากแบคแลช (2004)

ชาวปวยร์โตรีโกและแร็ปเปอร์เจ้าของรางวัลแกรมมี แบดบันนี ได้ร่วมในศึกมวยปล้ำครั้งนี้ เดิมทีเขาจะเป็นเจ้าภาพของแบคแลชครั้งนี้ แต่ภายหลังมีการประกาศว่าแบดบันนีจะปล้ำใน San Juan Street Fight กับ Damien Priest ซึ่งมีเชื้อสายเปอร์โตริโกเช่นกัน ผลปรากฏว่า แบดบันนีชนะ ในการปล้ำยังได้เห็นการปรากฏตัวของนักมวยปล้ำชาวปวยร์โตรีโก การ์ลิโต ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน WWE นับตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ในศึกรอว์ และซาวิโอ เวกา ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน WWE นับตั้งแต่เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2020)

งานสร้าง
--------

### ปูมหลัง

แบคแลชเป็นศึกมวยปล้ำอาชีพที่จัดโดย WWE ในปี ค.ศ. 1999

อ้างอิง
-------

1. ↑  "WWE Backlash". The History of WWE. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 6, 2010. สืบค้นเมื่อ August 23, 2009.
**เห็บโค** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Boophilus microplus* หรือ *Rhipicephalus microplus*) เป็นปรสิตภายนอกของสัตว์หลายชนิดเช่น ม้า ลา แพะ แกะ กวาง หมู หมา และสัตว์ป่าบางชนิด ที่มีความสำคัญต่อโคและกระบือในเขตร้อนชื้น ส่วนใหญ่พบในเอเชีย บางส่วนของออสเตรเลีย มาดากัสการ์ แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ บริเวณทะเลแคริบเบียน อเมริกาใต้ และ อเมริกากลาง รวมทั้ง เม็กซิโก เคยพบในสหรัฐอเมริกา ตามแนวชายแดนที่ติดต่อกับเม็กซิโก

เห็บทุกระยะในชีพจักรต้องการเลือด เห็บระยะตัวอ่อน (larvae) ต้องดูดกินเลือดจนอิ่มตัวก่่อนจะลอกคราบเป็นระยะตัวกลางวัย (nymph) เห็บระยะตัวเต็มวัยจะเกาะและอาศัยบนตัวโคในทุกระยะของการเจริญเติบโต จากนั้นเพศเมียจะต้องกินเลือดจนอิ่มตัว (engorge) ก่่อนที่จะลงสู่พื้นเพื่อหาที่เหมาะสมในการวางไข่

สัตว์ที่มีเห็บเกาะดูดเลือดจำนวนมากจะส่งผลต่่อสุขภาพโดยตรง ทำให้เกิดภาวะโลหิตจางในสัตว์อายุน้อยจะทำให้การเจริญเติบโตช้้า แคระแกรน ส่วนในสัตว์ที่โตเต็มที่อาจซูบผอม ผลผลิตน้ำนมลดลง นอกจากนี้เห็บยังเป็นพาหะนำโรคร้ายแรงได้แก่โรค babesiosis anaplasmosis และ theileriosis

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "*Rhipicephalus (Boophilus) microplus*. Southern Cattle Tick, Cattle Tick" (PDF). Iowa State University. February 20, 2007. สืบค้นเมื่อ November 7, 2010.
2. ↑  พิทยา ภาภิรมย์ สุรสิทธิ์ อ้วนพรมมา วัชระ เหมือนโพธิ์ ศิริ กิจจริยะภูมิ และนภดล จันทร์เอี่ยม. 2554. ฤทธิ์ของน้ำส้มควันไม้ยูคาลิปตัส (Eucalyptus melliodora) ต่อเห็บโค (Boophilus spp.) เก็บถาวร 2022-06-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. การประชุมวิชาการครั้งที่ 8 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน
**ปลาน้ำหมึกจีน** (อังกฤษ: Freshwater minnow, Pale chub, Zacco; จีน: 平頜鱲; พินอิน: *píng hé liè*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Zacco platypus*) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

มีรูปร่างเพรียวยาว มีลำตัวสีเงินอมฟ้า มีเหลือบสีเขียว และมีลายแถบข้างลำตัว 7-8 แถบ หรือมากกว่านั้น ลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาในสกุลปลาน้ำหมึก แต่ทว่ามีขนาดใหญ่กว่ามาก ครีบต่าง ๆ ยาว โดยเฉพาะครีบก้นยาวเกือบถึงครีบหาง สีน้ำตาล มีก้านครีบ 10-13 ก้าน ม่านตาสีแดง

เป็นปลาที่มีสีสันสวยงาม โดยเฉพาะตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์ สีจะสดเข้มกว่าปกติ และมีเม็ดคล้ายกับสิวขึ้นที่บริเวณใบหน้าและแผ่นปิดเหงือก

มีความยาวประมาณ 8-12 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 17 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีความคล่องแคล่วว่องไวมาก พบกระจายพันธุ์อยู่ในลำธารที่น้ำมีอุณหภูมิค่อนข้างต่ำ ในจีนตอนใต้ต่อกับตอนเหนือของเวียดนาม และยังพบได้จนถึงเกาหลีและญี่ปุ่น อยู่รวมกันเป็นฝูง กินแมลงและตัวอ่อนของแมลง รวมถึงสัตว์น้ำขนาดเล็กและพืชน้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร

มีการจับเพื่อการบริโภค พบชุกชุมตลอดทั้งปี และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเลี้ยงให้กินได้ทั้งอาหารสดและอาหารสำเร็จรูป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pirami (Pale chub) (อังกฤษ)
2. ↑  Pale Chub (อังกฤษ)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Zacco platypus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาบู่เขือคางยื่น** (อังกฤษ: Bearded worm goby; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Taenioides cirratus*) ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยได้ ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) มี
รูปร่างยาวคล้ายงู หัวเหมือนปลาบู่ทั่วไป แต่หน้าหัก คางยื่นออกมาเล็กน้อย ปากกว้าง มีฟันเป็นซี่แหลมขนาดเล็กในปาก ใต้ปากล่างมีติ่งเนื้อยื่นออกมาโดยรอบ ตามีขนาดเล็กมาก ครีบอกมีขนาดใหญ่ ครีบหลัง ครีบก้นไม่ต่อเนื่องกับครีบก้น ลำตัวลื่นมาก มีเกล็ดขนาดเล็กละเอียด พื้นสีลำตัวเป็นสีชมพูหรือเหลืองเหลือบทองในบางตัว ยาวเต็มที่ประมาณ 30 นิ้ว

อาศัยอยู่ในป่าชายเลนหรือป่าจากปากแม่น้ำ โดยขุดรูอยู่ในดินโคลน ออกหากินในเวลากลางคืน และอาศัยอยู่ในที่ ๆ ไม่ต้องใช้แสงสว่าง ตาจึงปรับสภาพให้มีขนาดเล็ก กินอาหารได้หลากหลาย ตั้งแต่ สัตว์น้ำขนาดเล็กรวมถึงซากพืช ซากสัตว์ 

พบกระจายอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ชายฝั่งทะเลแอฟริกาตะวันออก, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จรดโอเชียเนียและเอเชียตะวันออก

ไม่จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่สามารถนำมาบริโภคได้ โดยไม่มีพิษหรืออันตรายใด ๆ เช่น ทอดกระเทียม

ด้วยรูปร่างประหลาดแลดูคล้ายงูหรือมังกรนี้ จึงมักถูกจับมาขายในตลาดปลาสวยงามบ่อย ๆ โดยมีชื่อเรียกเฉพาะว่า *"มังกรแยงซีเกียง"* หรือ *"มังกรเงิน มังกรทอง"* หรือ *"ดราก้อนบอล"* หรือสุดแต่ผู้ขายจะตั้งชื่อ ซึ่งผู้ขายมักจะบอกว่า เป็นปลาหายากจากแดนไกล สามารถเลี้ยงในน้ำจืดได้ แต่การนำมาเลี้ยงจริง ๆ มักไม่รอดเพราะปลาไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาวะในสถานที่เลี้ยงได้

มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาเขือ", "ปลาเขือหน้าผี", "ปลาเขือยักษ์", "ปลาเขือแดง" หรือ "ปลาเขือลื่น" เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Larson, H. 2012. *Taenioides cirratus*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 27 September 2013.
2. ↑  วางลอบติดปลาประหลาดคล้ายพญานาค [*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "อร่อยเหาะ 28 พฤษภาคม 2559 ร้าน แพแมนยู". *นาว26*. 28 May 2016. สืบค้นเมื่อ 4 June 2016.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  หน้า 110-129, *Amphidromous story สุดยอดนักล่า ปลาสองน้ำ*. คอลัมน์ Wild Ambition โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์, กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์, นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 3 ฉบับที่ 35: พฤษภาคม 2013
5. ↑  *Taenioides cirratus* (อังกฤษ)
6. ↑  *Taenioides cirratus* (Blyth, 1860)
7. ↑  "ปลาเขือแดง ปลาหน้าตาเหมือนอวัยวะเพศชาย ที่ชาว social ตกใจ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-08. สืบค้นเมื่อ 2012-08-23.
8. ↑  เขือ ๑ จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาบู่เขือคางยื่น

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Taenioides cirratus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาปล้องทองปรีดี** (อังกฤษ: Mini dragon loach, Dr. Pridi’s loach; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Schistura pridii*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหล แต่ทว่าลำตัวแบนข้าง หัวทู่สั้น ตาเล็ก มีหนวด 2 คู่อยู่เหนือปาก และอีก 2 คู่อยู่ใต้ปาก ลำตัวมีสีเหลืองสลับดำเป็นปล้อง ๆ ดูแลสวยงาม มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 4 นิ้ว

เป็นปลาที่เพิ่งค้นพบใหม่ของโลก พบที่ลำธารบนภูเขาสูงในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดอยเชียงดาว อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ที่เดียวในโลกเท่านั้น โดยอาศัยอยู่ในลำธารน้ำที่ไหลแรงและเย็น การศึกษาทางนิเวศวิทยาของปลาชนิดนี้ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก เนื่องจากเป็นปลาชนิดใหม่และพบได้น้อย แต่เชื่อว่า ออกหากินในเวลากลางคืน เคลื่อนไหวได้ว่องไวมาก โดยกินอาหารได้แก่ แมลงน้ำ หรือ สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กในลำธารเหมือนปลาชนิดอื่น ในวงศ์และสกุลเดียวกัน

ถูกตั้งชื่อสายพันธุ์เพื่อเป็นเกียรติแก่ นายปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโสของไทย

ในปี พ.ศ. 2561 กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเป็นผลสำเร็จ หลังจากที่ใช้เวลานานกว่า 12 ปี แต่ทว่าผลที่ได้ยังออกมาต่ำ จากการที่ปลาตัวเมียตกไข่คิดเป็นร้อยละ 70 แต่อัตราฟักเป็นตัวอยู่ที่ร้อยละ 37.13 การอนุบาลลูกปลาและการรอดอยู่ที่เพียง 200 ตัวเท่านั้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Vidthayanon, C. (2011). "*Schistura pridii*". *The IUCN Red List of Threatened Species*. **2011**: e.T181015A7658364. doi:10.2305/IUCN.UK.2011-1.RLTS.T181015A7658364.en. Downloaded on 21 January 2018.
2. ↑   ชวลิต วิทยานนท์, *ปลาปล้องทองปรีดี ปลาชนิดใหม่ของโลก*, นิตยสารสารคดี ปีที่ 19 ฉบับที่ 222, หน้า 38
3. ↑  หน้า 2 ต่อข่าวหน้า 1-สกู๊ปพิเศษ, *เพาะพันธุ์ได้'ปลาปล้องทองปรีดี'*. **เดลินิวส์**ฉบับที่ 25,214: วันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2561 แรม 1 ค่ำ เดือน 11 ปีจอ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลของปลาปล้องทองปรีดี
* รูปจากนิตยสารสารคดี
**เก็นโร** (元老) เป็นตำแหน่งอย่างไม่เป็นทางการที่มอบให้แก่รัฐบุรุษอาวุโสของจักรวรรดิญี่ปุ่น บุคคลในทำเนียบตำแหน่งนี้เทียบเท่าได้กับเป็น **"บิดาผู้สร้างชาติ"** ของญี่ปุ่นยุคใหม่ บุคคลเหล่านี้ยังเป็นที่ปรึกษาอย่างไม่เป็นทางการนอกเหนือรัฐธรรมนูญที่ถวายคำปรึกษาแก่องค์จักรพรรดิ ในรัชสมัยเมจิ, รัชสมัยไทโช และต้นรัชสมัยโชวะ ทั้งนี้ คณะเก็นโรยังมีสิทธิเลือกและเสนอชื่อผู้ที่เห็นสมควรเป็นนายกรัฐมนตรีแก่องค์จักรพรรดิเพื่อให้ทรงแต่งตั้ง

สถาบันเก็นโรนั้นเกิดขึ้นจากคณะสามัญชนอาวุโส (*โรจู*) ในยุคเอะโดะ อย่างไรก็ตามคำว่า *เก็นโร* นั้น ถูกสร้างและปรากฏขึ้นครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1892 ซึ่งบางครั้งก็มีการสับสนระหว่างคำนี้กับคำว่า *เก็นโรอิง* (สภาผู้อาวุโส) ที่เป็นฝ่ายนิติบัญญัติระหว่างปี 1875 - 1890 ซึ่งเก็นโรนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเก็นโรอิงเลยแม้แต่น้อย

ผู้นำที่มีความรู้ความสามารถในช่วงการฟื้นฟูเมจิ จะถูกคัดเลือกจากองค์จักรพรรดิให้ดำรงตำแหน่ง *เก็งกุง* หรือที่ปรึกษาส่วนพระองค์ อย่างไรก็ตาม เก็นโรทั้งหมด (ยกเว้น ไซอนจิ คิมโมะชิ) นั้นล้วนมาจากครอบครัวซะมุไรระดับกลางและระดับสูงจากแคว้นซะสึมะและแคว้นโชชู ซึ่งทั้งสองแคว้นเป็นกำลังสำคัญในการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะในสงครามโบะชิง ซึ่งนำไปสู่การฟื้นฟูพระราชอำนาจระหว่างปี 1867-1868

ทำเนียบเก็นโร
-------------

|  | ภาพ | ชื่อ | ถิ่นกำเนิด | เกิด | อสัญกรรม |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | อิโต ฮิโระบุมิ | โชชู | 16 ตุลาคม 1841 | 26 ตุลาคม 1909 |
| 2 |  | คุโระดะ คิโยะตะกะ | ซะสึมะ | 16 ตุลาคม 1840 | 23 สิงหาคม 1900 |
| 3 |  | โอยะมะ อิวะโอะ | ซะสึมะ | 12 พฤศจิกายน 1842 | 10 ธันวาคม 1916 |
| 4 |  | อิโนะอุเอะ คะโอะรุ | โชชู | 16 กรกฎาคม 1836 | 1 กันยายน 1915 |
| 5 |  | ไซโง สึงุมิชิ | ซะสึมะ | 1 มิถุนายน 1843 | 18 กรกฎาคม 1902 |
| 6 |  | มะสึกะตะ มะซะโยะชิ | ซะสึมะ | 25 กุมภาพันธ์ 1835 | 2 กรกฎาคม 1924 |
| 7 |  | ยะมะงะตะ อะริโตะโมะ | โชชู | 14 มิถุนายน 1838 | 1 กุมภาพันธ์ 1922 |
| 8 |  | คะสึระ ทะโร | โชชู | 4 มกราคม 1848 | 10 ตุลาคม 1913 |
| 9 |  | ไซอนจิ คิมโมะชิ | เคียวโตะ | 23 ตุลาคม 1849 | 24 พฤศจิกายน 1940 |

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* flagสถานีย่อยประเทศญี่ปุ่น
* iconสถานีย่อยการเมือง

* Gordon, Andrew (2003). *A Modern History of Japan: From Tokugawa Times to the Present*. Oxford University Press. ISBN 0-19-511061-7.
* Jansen, Marius B. (2000). *The Making of Modern Japan*. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-00334-7. OCLC 44090600.
* Omura, Bunji (2004) [1937]. *The Last Genro: Prince Saionji, Japan's "Grand Old Man"*. Kegan Paul. ISBN 0-7103-0917-1.
**ปลาบู่เหลือง** (อังกฤษ: Yellow prawn-goby, Watchman goby; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cryptocentrus cinctus*) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)

เป็นปลาบู่ที่มีพฤติกรรมอยู่ตามโพรงตามพื้นทรายใต้ทะเล โดยอาศัยอยู่ร่วมกับกุ้งดีดขันลายเสือ (*Alpheus bellulus*) ซึ่งเป็นกุ้งที่มีสายตาที่ไม่ดีนักจึงอาศัยปลาบู่เหลืองทำหน้าที่เฝ้าระวังภัยให้ โดยทั้งคู่จะหากินอยู่เฉพาะบริเวณปากโพรง เมื่อไหร่ที่ถูกคุกคาม ปลาบู่เหลืองจะใช้หางโบกสะบัดเพื่อเป็นการเตือนกุ้งให้รู้ และทั้งคู่จะมุดลงโพรงพร้อม ๆ กัน และปลาก็ได้รับประโยชน์จากกุ้ง โดยกุ้งจะทำหน้าที่ขุดโพรงและดูแลโพรงให้เป็นที่อยู่อาศัยและหลบภัย

เป็นปลาที่มีสีเหลืองสดใส มีจุดเล็ก ๆ สีฟ้ากระจายทั่วไปบริเวณครีบหลัง ลำตัวส่วนแรกและส่วนหัว เป็นปลาขนาดเล็กมีขนาดความยาวไม่เกิน 7-8 เซนติเมตร มีพฤติกรรมการกินอาหารด้วยการอมทรายและพ่นออกมา พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่น ในแถบอินโด-แปซิฟิก

เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ด้วยพฤติกรรมการกินอาหารเสมือนทำความสะอาดตู้เลี้ยงให้สะอาดตลอดเวลาด้วย ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง โดยไม่สามารถสังเกตเพศได้จากลักษณะภายนอก แต่พฤติกรรมปลาตัวผู้เมื่ออยู่รวมกันหลายตัว จะเป็นฝ่ายไล่ตัวอื่น โดยปลาจะผสมพันธุ์กันในเวลาเย็น แม่ปลาจะวางไข่ที่มีลักษณะเป็นพวงติดกับผนังด้านบนของโพรงที่อยู่อาศัย แล้วปลาตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปผสม จากนั้นปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่เป็นหลัก ลูกปลาใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 4 วัน หลังจากที่ไข่ได้รับการผสม อัตราในการฟักอยู่ที่ประมาณ 1,000-2,000 ตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, หน้า 143-144. *ปลาทะเลที่เพาะพันธุ์ได้ในประเทศไทย* นิตยสาร Aquarium Biz: ฉบับที่ 22 ปีที่ 2 เมษายน 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cryptocentrus cinctus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cryptocentrus cinctus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น** (อังกฤษ: Duke of Connaught and Strathearn) เป็นบรรดาศักดิ์ประกอบพระอิสริยยศซึ่งสถาปนาโดยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ให้แก่เจ้าชายอาร์เธอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่สาม

ประวัติ
-------

ตามราชประเพณี สมาชิกในพระราชวงศ์ของพระมหากษัตริย์จะได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศที่เกี่ยวข้องกับประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ ไอร์แลนด์ และเวลส์ สามราชอาณาจักรและหนึ่งนครรัฐซึ่งรวมกันเป็นสหราชอาณาจักร พระอิสริยยศ**ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น**ได้ตั้งตามหนึ่งในสี่มณฑลของประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งในปัจจุบันเป็นที่รู้จักในตัวสะกดตามภาษาไอริชว่า "Connacht" หากพระอิสริยยศดังกล่าวไม่มีผู้ใดถือครองจะพระราชทานให้แก่พระราชโอรสพระองค์ที่สามของพระมหากษัตริย์ โดยพระราชโอรสพระองค์ใหญ่จะได้รับพระราชทานพระอิสริยยศ ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ (ในประเทศอังกฤษ) กับดยุกแห่งโรธเซย์ (ในประเทศสก็อตแลนด์) และจะได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ในช่วงเวลาหนึ่ง ในขณะที่พระราชโอรสพระองค์ที่สองจะได้รับการสถาปนาเป็นดยุกแห่งยอร์ก หากพระอิสริยยศยังไม่มีผู้ใดถือครอง

ภายหลังจากที่การแยกตัวเป็นอิสระของเสรีรัฐไอริชออกจากสหราชอาณาจักรในปีค.ศ. 1922 บรรดาศักดิ์ที่เกี่ยวข้องกับเมืองหรือมณฑลภายในเสรีรัฐไอริชซึ่งต่อมากลายเป็นสาธารณรัฐไอร์แลนด์นั้นได้มีการระงับการพระราชทาน ส่วนบรรดาศักดิ์ที่เกี่ยวข้องกับไอร์แลนด์เหนือนั้นยังมีการพระราชทานอยู่ตามปกติ

หลังจากที่เจ้าชายอาร์เธอร์สิ้นพระชนม์ลงในปีค.ศ. 1942 บรรดาศักดิ์นี้ได้สืบตระกูลไปยังหลานชายคนโต คือ อลาสแตร์ วินด์เซอร์ ดยุกที่ 2 แห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น ซึ่งอีก 15 เดือนต่อมาได้ถึงแก่กรรมลงโดยปราศจากทายาท ทำให้ถือว่าบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์นสิ้นสุดลงโดยปริยาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  London Gazette ฉบับที่ 24098 หน้า 2,779 วันที่ 26 พ.ค. ค.ศ. 1874

ดูเพิ่ม
-------

* บรรดาศักดิ์อังกฤษ
* รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ

| * ด
* ค
* ก
บรรดาศักดิ์ในพระราชวงศ์อังกฤษ |
| --- |
| พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (พระราชสวามีและพระอัครมเหสี)  **·**  เจ้าชาย  **·**  เจ้าหญิง  **·**  ดยุกในราชวงศ์สหราชอาณาจักร  **·**  เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์  **·**  ดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์  **·**  ดยุกแห่งรอธซี  **·**  พระราชกุมารี  **·**  ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์ก  **·**  ดยุกแห่งกลอสเตอร์  **·**  ดยุกและดัชเชสแห่งเคนต์  **·**  ดยุกแห่งเคมบริดจ์ **·**  ดยุกและดัชเชสแห่งเอดินบะระ  **·**  ดยุกแห่งซัสเซกซ์ 
 |
| พ้นสมัยพระราชทาน | สมเด็จพระราชชนนี  **·**  ดยุกแห่งออลบานี  **·**  ดยุกแห่งแคลเรนซ์  **·**  ดยุกและดัชเชสแห่งคัมบาร์ลันด์  **·**  ดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น  **·**  ดยุกแห่งวินด์เซอร์  **·**  ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี  **·**  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และสแตรธเอิร์น  **·**  ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล  **·**  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูวส์  **·**  ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเอวอนเดล  **·**  ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ  **·**  ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น |
| 
กษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร · ราชวงศ์อังกฤษ · ขุนนางอังกฤษ |
**พีรฉัตร จิตรมาส** หรือ **เอี๊ยบ** เข้าสู่วงการจากการประกวด "RS Panasonic Star Challenge 2002" และได้เข้ามาเป็นศิลปินภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น เป็นนักร้องนำหญิงของวงซับเทนชั่น (Subtention) โดยมีผลงานเพลงสร้างชื่อเสียงได้แก่ เพลง ขอเป็นคนสุดท้าย และเพลง อายน้ำตา

ประวัติ
-------

**พีรฉัตร จิตรมาส** (ชื่อเล่น: เอี๊ยบ) เกิดในจังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เป็นบุตรสาวคนโตในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 คน ด้านการศึกษาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช จากนั้นสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ

เอี๊ยบเริ่มต้นจากการก่อตั้งวงดนตรีซับเทนชั่นขึ้นมาร่วมกับ เป๊ก - ทศพร บุราไกร (มือเบส), น้อย - ปรานณต สาระ (มือกีต้าร์), จิ๊บ - จารุพงศ์ กล้าแข็ง (มือคีย์บอร์ด) และ ยอด - จิรยุทธ กลีบบัว (มือกลอง) ซึ่งเอี๊ยบเป็นนักร้องนำหญิงเพียงคนเดียว หลังจากนั้นก็ได้เข้าประกวดร้องเพลงและ ได้รับรางวัลวงดนตรีดีเด่น ประเภทอุดมศึกษาจากการประกวด "RS Panasonic Star Challenge 2002" และได้เซ็นสัญญาภายใต้สังกัด เมโลดิก้า ในเครืออาร์เอส เป็นเวลา 2 ปี

ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ได้มีการเปิดตัวอัลบั้มชุดแรกของวงซับเทนชั่นอย่างเป็นทางการต่อสื่อมวลชน ซึ่งเอี๊ยบมีหน้าที่เป็นนักร้องนำหญิง โดยมีเพลงเปิดตัวคือเพลง "ขอเป็นคนสุดท้าย" ซึ่งเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงในระยะเวลานั้น

ภายหลังหมดสัญญากับทางค่ายอาร์เอสแล้ว เอี๊ยบตัดสินใจเข้าประกวดรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 โดยเป็นตัวแทนภาคอีสาน แต่ไม่ติด1ใน8ในเวทีเดอะสตาร์ นอกจากนี้ยังผลงานการคอรัสให้กับเวที AF และออกซิงเกิ้ลบ้างประปราย และประกวดรายการ "Stage Fighter ไมค์หมู่ สู้ฟัด" อีกด้วย

ปัจจุบันยังคงเห็นเธอในรายการที่เธออกมารับเชิญบ้าง เช่นรายการ Stage Fighter และรายการ I can see your voice Thailand เป็นต้น อาชีพหลักของเธอคือเป็น แอร์โฮสเตสสายการบินนกแอร์

ผลงาน
-----

### อัลบั้ม

**หน้าปกอัลบั้ม "Subtention"**
* อัลบั้ม "Subtention" (วางแผง พ.ศ. 2546)
* อัลบั้ม "สามเหลี่ยมมรกต" (พ.ศ. 254x)
* อัลบั้ม "Vintage Love ตอน รักนี้ไม่มีลืม" ขับร้องเพลง โกหกหน้าตาย, คัดค้าน, ใจคนคอย (วางแผง พ.ศ. 2556)
* อัลบั้ม "Vintage Love ตอน รักฝังใจ" ขับร้องเพลง เลือกใครข้างหนึ่ง, แรงรัก (วางแผง พ.ศ. 2556)

### เพลงประกอบละคร

* ร้องเพลงประกอบละครเรื่อง หน้ากากขนนก ชื่อเพลง "อายน้ำตา" (พ.ศ. 2547)
* ร้องเพลงประกอบละครเรื่อง คู่กรรม ชื่อเพลง "คู่กรรม" คู่กับ สบชัย ไกรยูรเสน (พ.ศ. 2547)
* ร้องเพลงประกอบละครเรื่อง คู่กรรม ชื่อเพลง "ไม่ห่างกัน" คู่กับ สบชัย ไกรยูรเสน (พ.ศ. 2547)
* ร้องเพลงประกอบละครเรื่อง คู่กรรม ชื่อเพลง "อยากรู้ความจริง" คู่กับ ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง (พ.ศ. 2547)

### ผลงานอื่น

* ขับร้องเพลง "ราชภัฏผูกพัน" (พ.ศ. 2555)
* คอรัสให้กับเวทีการประกวด AF
* ประกวดรายการ "Stage Fighter ไมค์หมู่ สู้ฟัด" (พ.ศ. 2559)

อ้างอิง
-------

* (กระทู้ Pantip) {THE STAR 5 เอี๊ยบ SUBTENTION ฝากมาขอบคุณทุกกำลังใจ และมีอะไรมาเล่าสู่กันฟังครับ (แตกประเด็นจาก A7506480)
* ย้อนอดีต...15 นักร้อง-วงดังในอดีต ที่เคยออกแค่อัลบั้มเดียว
* จำได้ไหม "เอี๊ยบ พีรฉัตร จิตรมาส" อดีตนักร้องนำวง ซับเทนชั่น
พระคุณเจ้า**โยเซฟ ประธาน ศรีดารุณศีล** S.D.B. (เกิดวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946) เป็นมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันยังดำรงตำแหน่งฝ่ายบริหารหลายตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทย เช่น รองประธานสภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย เป็นต้น และเคยเป็นอดีตอธิการเจ้าคณะแขวงซาเลเซียนแห่งประเทศไทย

ประวัติ
-------

พระคุณเจ้าโยเซฟ ประธาน ศรีดารุณศีล ท่านรับศีลล้างบาปที่วัดพระหฤทัยพระเยซูเจ้า อำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี รับศีลกำลังที่วัดนักบุญยอแซฟ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เติบโตและเข้าบ้านเณรซาเลเซียนในนามวัดพระตรีเอกภาพหนองหิน อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม ในปี ค.ศ. 1965 ท่านได้เข้าเป็นสมาชิกคณะซาเลเซียนของคุณพ่อบอสโกที่ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ศึกษาวิชาปรัชญาที่ฮ่องกง และวิชาเทววิทยา ที่เครมิซาน ประเทศอิสราเอล และในวันที่ 29 มิถุนายน ปี ค.ศ.1975 ท่านได้รับศีลบวชเป็นบาทหลวงจากสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6

ท่านเริ่มดำรงตำแหน่งมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2004

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระสังฆราชโยเซฟ ประธาน ศรีดารุณศีล". หอจดหมายเหตุ อัครสังฆมลฑลกรุงเทพฯ. 2015-09-22. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-01. สืบค้นเมื่อ 2019-03-20.
2. ↑  "Bishop of Surat Thani appointed". Agencia Fides. 2004-10-09. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2005-02-28.
คลองไผ่สิงโต
**คลองไผ่สิงโต** เป็นคลองขุด เป็นทางน้ำเล็ก ๆ คู่ขนานกับซอยไผ่สิงโตในช่วงต้นซอย คลองนี้จะเชื่อมจากคลองจากถนนอโศกมนตรีลงมาหน้าตลาดคลองเตยผ่านลงเชื่อมต่อคลองหัวลำโพง

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ขุดตามพระราโชบายพัฒนาพื้นที่ลุ่มทางด้านตะวันออกของพระนคร ให้เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ตามแนวคิดแบบตะวันตกของกระทรวงเกษตราธิการ ขุดขึ้นเพื่อทดน้ำเข้าพื้นที่ของกรมพระคลังข้างที่ นอกจากนี้ยังช่วยทำให้สวนหม่อนของกองช่างไหมและโรงเรียนราชวิทยาลัยมีน้ำจืดใช้ โดยขุดตั้งแต่คลองพระราชดำริ (ถนนราชดำริ) ทะลุคลองเตยยาว 100 เส้น ปากกว้าง 4 วา พื้นคลองกว้าง 10 ศอก ลึก 3 คืบ ขุดเมื่อ พ.ศ. 2446 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2447 ใช้แรงงานชาวจีนขุด

ส่วนสุดท้ายที่จะไปเชื่อมกับคลองเตยนั้น คงหายไปเมื่อมีการก่อสร้างถนนรัชดาภิเษก เช่นเดียวกับคลองเตยที่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา น่าจะถูกถมเมื่อตอนก่อสร้างท่าเรือ จนเหลือเพียงส่วนปลายคลองทางทิศเหนือ ที่ไปเชื่อมกับคลองไผ่สิงโต

สภาพคลองไผ่สิงโต ในปัจจุบันมีสภาพเน่าและเหม็นมาก มีบ้านเรือนรุกล้ำบางจุด มีชุมชนริมคลองไผ่สิงห์โต มีประวัติการตั้งชุมชนมาตั้งแต่ปี 2500 หรือก่อนนั้น ที่ตั้งของชุมชนอยู่บนคันเขื่อนกั้นขอบแนวคลองไผ่สิงโต เริ่มแรกมีผู้เข้ามาอยู่อาศัยบริเวณนี้ประมาณ พ.ศ. 2529 ระยะแรกมีบ้านเพียง 5 หลัง ต่อมาในช่วงปี 2536 เริ่มมีการปรับปรุงสภาพบ้านในชุมชนให้ดูดีขึ้น แต่ยังไม่จดทะเบียนเป็นชุมชนกับเขตคลองเตย ซึ่งต่อมาประชาชนได้รวมตัวกันเองและได้รับการประกาศเป็นชุมชนตามระเบียบของกรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2540

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปริญญา ตรีน้อยใส. "คลองไผ่สิงโต". มติชนสุดสัปดาห์.
2. ↑  ศิริวัฒน์ สาระเขตต์. "การเปลี่ยนแปลงทางน้ำที่ส่งผลต่อรูปแบบเมืองกรุงเทพฯ" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์. p. 40.
3. ↑  "ชัชชาติ พาสูดกลิ่น 'คลองไผ่สิงโต' บอกเหม็นมาก ต้องลอกด่วน! พร้อมปรับระบบระบายน้ำ". มติชน.
4. ↑  "ชุมชนริมคลองไผ่สิงห์โต". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-09-10. สืบค้นเมื่อ 2022-09-10.
**คอรี่ ลีย์ รอบิ้นส์** (อังกฤษ: Corey Leigh Robins) หรือชื่อไทย **อพชินี อุตตมะโยธิน** เป็นนักร้องชาวไทย โด่งดังจากการเป็นหนึ่งในสมาชิกวง เจนนี่ VS คอรี่ ร่วมกับ เจนสุดา ปานโต ภายใต้สังกัดแกรมมี่ โดยก่อนหน้านี้เคยเป็นสมาชิกวง คอรี่ แอนด์ แจน ภายใต้สังกัด StarZone Music Records

ประวัติ
-------

**คอรี่ ลีย์ รอบิ้นส์** ชื่อเล่น คอรี่ เธอมีชื่อไทยว่า **อพชินี อุตตมะโยธิน** เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 เป็นหลานสาวของ โหน่ง วสันต์ อุตตมะโยธิน นักแสดงตลกชื่อดัง เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบ และถ่ายโฆษณาช่วงวัยเด็ก เช่น โฆษณาคอลเกต, โฆษณาแป้งเด็ก เป็นต้น 

เธอเริ่มเข้าสู่วงการเพลงจากการประกวดร้องเพลงเวที "Beau Singing Contest" ของ สุนิตา ลีติกุล ในปีพ.ศ. 2539 ซึ่งเธอได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1

คอรี่เริ่มเป็นที่รู้จักจากการเป็นสมาชิกวงดูโอ้หญิง ในนาม "คอรี่ แอนด์ แจน (Corey & Jan)" เมื่อปี พ.ศ. 2540 ร่วมกับ "แจน บุรกรรมโกวิท" ภายใต้สังกัด StarZone Music Records จัดจำหน่ายเทป และซีดีโอ ONPA โดยมีเพลงเปิดตัว เช่นเพลง คำขอสุดท้าย และเพลง ความจริงจากใจ

ในปี พ.ศ. 2542 คอรี่ได้มีโอกาสทำงานเพลงกับทางค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเป็นนักร้องคู่กับ เจนนี่ หรือ เจนสุดา ปานโต(ปัจจุบันเป็นนักแสดงช่อง 3) ออกอัลบั้ม ในนาม เจนนี่-คอรี่ โดยมีเพลง "โอ๋ โอ๋ โอ๋", "หนูไม่เกี่ยว" และเพลงที่คอรี่ร้องเดี่ยวซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ใครใครก็ไม่รัก"

ผลงาน
-----

### สตูดิโออัลบั้ม

| ปี | ชื่ออัลบั้ม | รายชื่อเพลง |
| --- | --- | --- |
| 2540 | ***COREY & JAN**** วางจำหน่าย: ธันวาคม พ.ศ. 2540
* สังกัด: ONPA
* รูปแบบ: เทป , ซีดี
 | 1. คำขอสุดท้าย
2. อดทน
3. รักกันไว้
4. ความจริงจากใจ
5. ใครช่วยที
6. ฉันยังมีเธอ
7. โกย
8. ดูให้แน่นอน
9. พอกันที
10. ความรักจะเกิด
 |
| 2542 | ***Jenny VS Corey**** วางจำหน่าย: 4 มิถุนายน พ.ศ. 2542
* สังกัด: GMM Grammy
* รูปแบบ: เทป , ซีดี
 | 1. โอ๋ โอ๋ โอ๋
2. ใครใครก็ไม่รัก
3. มีวิตะมิน
4. เก็บไว้ดีดี
5. ทำให้แล้วนะ
6. หนูไม่เกี่ยว
7. จะโกรธอีกนานไหม
8. แบละ
9. แค่เพื่อนได้ไหม
10. ฉันสัญญา
 |
|

### โฆษณา

* โฆษณาโคโดโม
* โฆษณายาสีฟันคอลเกต
* โฆษณานมผงตราหมี
* โฆษณายาสระผม
* โฆษณาแป้งเย็น

อ้างอิง
-------

* เว็บไซต์แกรมมี่[*ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้*]
บทความนี้เกี่ยวกับเพลงที่มีชื่อนี้ สำหรับความหมายอื่น ดูที่ วรรค
หน้าปกอัลบั้ม ตะวันตกดิน
**เว้นวรรค** เป็นเพลงพิเศษที่อยู่ในอัลบั้ม "ตะวันตกดิน "ซึ่งเป็นอัลบั้มพิเศษของยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว ซึ่งออกมาในปี พ.ศ. 2549 ช่วงเวลาเดียวกับวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 ขณะที่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยชุมนุมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ให้ออกจากตำแหน่ง ที่หน้าทำเนียบรัฐบาล ในเดือนมีนาคม มีศิลปินเพลงเพื่อชีวิตและศิลปิน ดารา นักร้องหลายคนเข้าร่วมด้วย แต่กลับไม่มีคาราบาวหรือ แอ๊ด คาราบาว มาร่วมด้วยแต่อย่างใด แม้แต่ท่าทีหรือความเห็นในกรณีนี้ก็ไม่มีเหมือนอย่างเช่นกรณีทางการเมืองอื่น ๆ ในอดีต จึงมีเสียงถามหากันเกิดขึ้น

เมื่อเสียงถามหา แอ๊ด คาราบาว ดังขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าตัวจึงได้ออกเพลงนี้ออกมา โดยบอกว่าเนื้อหาในเพลงก็คือความคิดเห็นของตน ซึ่งมีเนื้อหาให้ "เว้นวรรค "อันเป็นหนึ่งในทางออกในวิกฤตการณ์ช่วงนั้น ที่หลายคน หลายฝ่ายในบ้านเมืองได้เสนอขึ้น หมายถึง ให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ยุติบทบาททางการเมืองของตนเองไประยะหนึ่งก่อน ซึ่งจะได้มีการจัดการแก้ไขช่องโหว่ ช่องว่างที่มีอยู่ อันเป็นเงื่อนไขที่จะทำให้เกิดปัญหาอย่างเช่นที่เป็นอยู่ไม่ให้เกิดขึ้นอีก

ดูเพิ่ม
-------

* วิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549
* การขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
* ยืนยง โอภากุล
* สมภารเซ้งโบสถ์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฟังเพลง เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ชาตรี สุวรรณวลัยกร** (เกิด 15 ธันวาคม 2538) ชื่อเล่น ทาโร่ นักร้อง นักแสดง ชาวไทย ที่แจ้งเกิดจากการชนะการประกวดเวทีระดับประเทศอย่าง La Banda Thailand ซุป'ตา บอยแบนด์ ซีซั่น 2 เปี่ยมด้วยความสามารถทั้งด้านการร้อง การเล่นดนตรี และการแสดง ซึ่งเขาสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น กีต้าร์ ไวโอลิน หรือ แซกโซโฟน อีกทั้งยังมีซิงเกิ้ลร่วมกับผู้ชนะในรายการนี้ในบทเพลง "สูตรรัก" จากวง "Richter" ที่ประกอบไปด้วย ไม้, เบสท์, ปอนด์, เตียวหุย และทาโร่ นอกจากนี้เขายังได้แสดงความสามารถอย่างเต็มรูปแบบกับการแสดงนำในซีรีส์ My Dream นายในฝัน ของค่าย เพลย์เอ็มมิเนนท์ พร้อมกับแต่งเพลง และควบคุมการผลิตเพลง "หนึ่งนาทีที่..." และ "วินาทีชั่วคราว" ซึ่งเป็นเพลงประกอบซีรีส์นี้อีกด้วย

ประวัติ
-------

ชาตรี สุวรรณวลัยกร หรือ ทาโร่ เกิด วันศุกร์ ที่ 15 ธันวาคม 2538 ที่กรุงเทพมหานคร จบชั้นประถมศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม จบชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปัจจุบันศึกษาคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน ภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ก่อนมาศึกษาที่ม.ธรรมศาสตร์ เคยศึกษา คณะครุศาสตร์ สาขามัธยมศึกษา เอกภาษาอังกฤษ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) 

### วงการบันเทิง

แจ้งเกิดจากเวทีการประกวดบอยแบนด์ระดับประเทศ อย่าง La Banda Thailand ซุป'ตา บอยแบนด์ ซีซั่น 2 เป็นหนึ่งในสมาชิกวง Richter ที่เป็นการรวมตัวกันของเหล่าผู้ชนะจากรายการ มีซิงเกิ้ลออกมาร่วมกันในบทเพลง "สูตรรัก" ภายใต้สังกัด TV Thunder และ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ตั้งแต่ปี 2560 ถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ยังได้รับโอกาสให้ร่วมแสดงนำในซีรีส์ My Dream นายในฝัน รับบทเป็น พี่ทนาย ของค่าย เพลย์เอ็มมิเนนท์ ออกอากศทางช่อง LINE TV (ตุลาคม - ธันวาคม 2561)

ผลงาน
-----

### ผลงานด้านการแสดง

ผลงานด้านการแสดง| ปี พ.ศ. | ชื่อเรื่อง | บทบาท |
| --- | --- | --- |
| 2559 | ธิดาผ้าซิ่น | ธิติ |
| 2561 | My Dream The Series | ทนาย |
| 2562 | เสน่หาสตอรี่ ตอนปอ | ไมค์ |

### ผลงานวง Richter

วง Richter| ปี พ.ศ. | เพลง | สังกัด |
| --- | --- | --- |
| 2560 | สูตรรัก | GMM Grammy |

### ผลงาน YouTube TaroShatree Official

แต่ง เรียบเรียงคำร้อง และขับร้องด้วยตนเอง

* ข้างหลังคำว่ารัก
* แชร์โลมา
* เพลงรักที่อยากให้เธอ(รู้)
* ในตอนนี้
* ควรแล้ว
* ของขวัญตอนเที่ยงคืน
* วินาทีนิรันดร์

### ผลงานการแต่งเพลง

เพลงประกอบซีรีส์ My Dream นายในฝัน

* หนึ่งนาทีที่ - บอม อนุรักษ์
* วินาทีชั่วคราว - พูม ภูมิสิทธิ์

รางวัล
------

* รองชนะเลิศอันดับที่ 1 - Thailand Model 2017 (พ.ศ. 2559)
* รางวัลชนะเลิศการประกวดร้องเพลง - La Banda Thailand Season 2 (พ.ศ. 2560)

อ้างอิง
-------

1. 
2. 
3. 
4.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------



1. ↑
2. 1 2
3. ↑
**โฮโจ ยาซูโตกิ** (北条 泰時; 1183-14 กรกฎาคม 1242) เป็นชิกเก็ง (ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน) คนที่สามของรัฐบาลโชกุนคามากูระ เขาเสริมสร้างระบบการเมืองของผู้สำเร็จราชการโฮโจให้แข็งแกร่ง

ประวัติ
-------

โฮโจเป็นบุตรชายคนโตของชิกเก็งคนที่สอง โยชิโตกิ อ้างอิงจากอาซูมะ คางามิ (吾妻鏡) เขาเป็นที่ชื่นชอบโดยโชกุนคนแรก มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ในปี ค.ศ. 1218 เป็นหัวหน้า (別当) ของขุนนางทหาร (ซามูไรโดโกโระ)

ในสงครามปีโจคิว ค.ศ. 1221 โฮโจได้นำกองทหารโชกุนต่อสู้กับราชสำนักในเกียวโต หลังจากชัยชนะ ยังคงอยู่ในเกียวโตและจัดตั้งโรกูฮาระทันได (六波羅探題) ยาซูโตกิและโทกิฟูซะผู้เป็นอาได้ตำแหน่งเป็นทันไดคนแรก

เมื่อพ่อของเขาโยชิโตกิและป้า โฮโจ มาซาโกะ (北条政子) เสียชีวิตโฮโจก็สืบตำแหน่งกลายเป็นชิกเก็งในปี ค.ศ. 1224 เขาได้แต่งตั้ง โฮโจ โทกิฟูซะ (北条時房) ในฐานะ เรนโช คนแรก ในปี ค.ศ. 1225 ได้สร้าง เฮียวโจ (評定) ระบบสภาของผู้สำเร็จราชการ ในปี ค.ศ. 1232 โฮโจประกาศใช้ โกเซไบ ชิกิโมกุ (御成敗式目) ประมวลกฎหมายของผู้สำเร็จราชการ โฮโจได้รับการยกย่องอย่างสูงสำหรับความยุติธรรมที่เป็นกลาง

โฮโจเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1242 สึเนโตกิหลานชายของเขาได้สืบทอดตำแหน่งชิกเก็ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sansom, George (1958). *A History of Japan to 1334*. Stanford University Press. pp. 380–382. ISBN 0804705232.

* Deal, William E. (2007). *Handbook to Life in Medieval and Early Modern Japan*. Oxford University Press US. pp. 29–30. ISBN 978-0-19-533126-4.