recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ตัวกระตุ้นให้ทำงานของแอกทิฟออปติกของกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่กานาเรียส
**แอกทิฟออปติก** (active optics) เป็นเทคโนโลยีที่ใช้ในกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง ซึ่งรับการพัฒนาขึ้นในทศวรรษ 1980 ทำงานโดยการปรับรูปร่างพื้นผิวกระจกของกล้องโทรทรรศน์เพื่อขจัดอิทธิพลจากภายนอก เช่น กระแสลม อุณหภูมิ การเสียรูปโดยความเค้นเชิงกล เป็นต้น 

แอกทิฟออปติกมักสับสนได้ง่ายกับอะแดปทิฟออปติก ซึ่งทำการปรับแก้ภาพในหน่วยเวลาสั้นกว่า เพื่อแก้ไขการบิดเบือนของชั้นบรรยากาศโลก ในขณะที่แอกทิฟออปติกเน้นการปรับแก้ความบิดเบี้ยวของตัวกระจก ในหน่วยเวลาที่ยาวกว่า

ประวัติศาสตร์
-------------

 ตัวแบบของระบบแอกทิฟออปติกของ E-ELT
กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่ในสมัยใหม่เกือบทั้งหมดเป็นแบบสะท้อนแสง และกระจกเงาปฐมภูมิ เป็นกระจกเงาขนาดใหญ่มาก ในอดีตกระจกเงาปฐมภูมิมีความหนามากเพื่อรักษารูปร่างพื้นผิวให้ถูกต้อง และหลีกเลี่ยงการเสียรูปที่เกิดจากลมและแรงโน้มถ่วงในตัวเอง สิ่งนี้เป็นข้อจำกัดให้สามารถสร้างกล้องโทรทรรศน์ได้ถึงแค่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 5 ถึง 6 เมตร เช่น กล้องโทรทรรศน์เฮลที่หอดูดาวพาโลมาร์

ตั้งแต่ในทศวรรษ 1980 กล้องโทรทรรศน์รุ่นใหม่หันมาใช้กระจกที่บางและน้ำหนักเบา ซึ่งบางเกินไปที่จะรักษรรูปร่างที่ถูกต้องได้ ดังนั้นจึงต้องรองรับโดยชุดตัวกระตุ้นให้ทำงานที่ติดไว้ที่ด้านหลังของกระจก ตัวกระตุ้นให้ทำงานสามารถออกแรงกับกระจกเงา ทำให้พื้นผิวสะท้อนแสงอยู่ในรูปร่างที่ถูกต้องโดยไม่ต้องเปลี่ยนตำแหน่ง การประกอบรวมตัวกระตุ้นให้ทำงานที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์เพื่อให้ได้ภาพที่ดีที่สุดแบบนี้เรียกว่า "แอกทิฟออปติก"

หากไม่มีแอกทิฟออปติกก็จะเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่กว่าระดับ 8 เมตรได้ วิธีนี้ใช้ถูกใช้ในกล้องโทรทรรศน์เชิงแสงนอร์ดิกที่หอดูดาวโรเกเดโลสมูชาโชส ที่เริ่มใช้งานในปี 1989 และกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่ทั้งหมดที่สร้างขึ้นตั้งแต่ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  John W. (June 1977). "Active optics: A new technology for the control of light". Proceedings of the IEEE: 110. Bibcode:1978IEEEP..66..651H. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-12-22. สืบค้นเมื่อ 2018-08-10. `{{cite journal}}`: Cite journal ต้องการ `|journal=` (help)
2. ↑  "ESO Awards Contract for E-ELT Adaptive Mirror Design Study". *ESO Announcements*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-06. สืบค้นเมื่อ 25 May 2012.
3. ↑  Andersen, T.; Andersen, T.; Larsen, O. B.; Owner-Petersen, M.; Steenberg, K. (April 1992). Ulrich, Marie-Helene (บ.ก.). *Active Optics on the Nordic Optical Telescope*. ESO Conference and Workshop Proceedings. Progress in Telescope and Instrumentation Technologies. pp. 311–314. Bibcode:1992ESOC...42..311A.
**เพลงสายชล** เป็นเพลงที่ต้นฉบับ ขับร้อง และประพันธ์คำร้องโดยจันทนีย์ อูนากูล ทำนองประพันธ์โดย ไชย ณ ศีลวันต์ (บุตรชายของนายเชาวน์ ณ ศีลวันต์) เมื่อพ.ศ. 2522 แต่บันทึกเสียงและวางจำหน่ายในพ.ศ. 2524 ในอัลบั้มชื่อชุด "สายชล" (อีเอ็มไอ) ซึ่งได้รับแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในฐานะอัลบั้มที่ทำยอดขายสูงสุดประจำปี พ.ศ. 2525 

เพลงสายชล มีผู้นำไปบันทึกเสียงทั้งร้องและบรรเลงทั้งหมด 20 เวอร์ชัน รวมทั้งจันทนีย์ อูนากูลที่นำมาร้องบันทึกเสียงใหม่ในอัลบั้มชุด "คิดถึงบ้างไหม?" พ.ศ. 2548 และชุด "Memories" พ.ศ. 2551 เก็บถาวร 2008-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ด้วย

คำร้อง: จันทนีย์ (อูนากูล) พงศ์ประยูร

ทำนอง: ไชย ณ ศีลวันต์

เหม่อมองดูสายน้ำวน
เหม่อมองสายชลช่างไหลริน
เหม่อมองดูนกผกผินบินลับไป
ยามเหงาเราถอนใจ
บินไป ไม่กลับมา 
เปล่าเปลี่ยวจริงหนอหัวใจ
อยากจะรักใครเศร้าใจทุกครา
หมดแรงกำลังอ่อนล้าและหลงทาง
เจ็บนั้นยังเจ็บมิจาง
อ้างว้าง..ดังสายชล
แม้ใจจะเจ็บเก็บมาคิด ๆ
อดีตยังงามล้ำล้น
มิเคยลืมภาพเราสองคน
มิเคยลืมยังหลอกลวงตน
+ มิเคย...ลืมว่าเคยรักเธอ..สายชล
หลั่งรินไหลวนมาพานพบเจอ
เหตุการณ์ผ่านไป ยังเผลอพะวงทุกวัน
อกเอ๋ย...ขมขื่นตื้นตัน
จากกันหรือฝันไป
(ซ้ำจาก + จนจบเพลง)

อ้างอิง
-------

* เว็บทางการ ของจันทนีย์ (อูนากูล) พงศ์ประยูร เก็บถาวร 2008-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บทางการ ผลงานเพลง และวรรณกรรม ของจันทนีย์ (อูนากูล) พงศ์ประยูร เก็บถาวร 2008-12-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เนื้อร้องเพลงสายชล เก็บถาวร 2008-10-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ฟังเพลงสายชล เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ฟัง MIDI เพลงสายชล
* Memories : ความทรงจำที่แสนไพเราะของ "จันทนีย์ (อูนากูล)"[*ลิงก์เสีย*]
**เมาค้าง** (อังกฤษ: hangover, veisalgia) เป็นประสบการณ์ฤทธิ์ทางสรีรวิทยาและจิตวิทยาอันไม่พึงประสงค์ต่าง ๆ ให้หลังการบริโภคเอทานอล ซึ่งอยู่ได้นานถึงกว่า 24 ชั่วโมง อาการตรงแบบของเมาค้างอาจรวมปวดศีรษะ ง่วงซึม ปัญหาสมาธิ ปากแห้ง เวียนศีรษะ ล้า กระเพาะอาหารและลำไส้อึดอัด (gastrointestinal distress) ไม่หิว เหงื่อออก คลื่นไส้ การตอบสนองไวเกิน (hyper-excitability) และวิตกกังวล

แม้ยังไม่เข้าใจสาเหตุของเมาค้างดีนัก แต่ทราบหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องแล้ว ซึ่งรวมการคั่งของอะเซทัลดีไฮด์ การเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิคุ้มกันและเมแทบอลิซึมของกลูโคส ภาวะขาดน้ำ ภาวะกระเดียดกรดเหตุเมแทบอลิก (metabolic acidosis) การสังเคราะห์พรอสตาแกลนดินที่ถูกรบกวน ปริมาตรเลือดส่งออกจากหัวใจต่อนาทีที่เพิ่มขึ้น การขยายหลอดเลือด การอดนอนและทุพโภชนาการ ฤทธิ์ของสารเติมแต่งหรือผลิตผลพลอยได้ที่จำเพาะต่อเครื่องดื่ม เช่น คอนจีเนอร์ (congener) ยังมีบทบาทสำคัญ ตรงแบบอาการเกิดหลังฤทธิ์เป็นพิษของแอลกอฮอล์เริ่มหมด โดยทั่วไปคือเช้าหลังคืนที่ดื่มหนัก

แม้มีการเสนอการเยียวยาที่เป็นไปได้จำนวนมาก แต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัดที่เสนอว่าการเยียวยาใดมีประสิทธิภาพป้องกันหรือรักษาเมาค้างแอลกอฮอล์ การเลี่ยงแอลกอฮอล์หรือการดื่มปานกลางเป็นวิธีที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดในการเลี่ยงเมาค้าง ผลพวงทางสังคม-เศรษฐกิจและความเสี่ยงทางสุขภาพของเมาค้างแอลกอฮอล์มีการขาดงาน สมรรถภาพอาชีพบกพร่อง ประสิทธิภาพลดลงและความสำเร็จทางวิชาการที่เลว เมาค้างยังอาจทำให้กิจกรรมประจำวันที่อาจเป็นอันตรายมีความเสี่ยง เช่น การขับรถหรือการปฏิบัติงานเครื่องจักรหนัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pittler, MH; Verster, JC; Ernst, E (Dec 24, 2005). "Interventions for preventing or treating alcohol hangover: systematic review of randomized controlled trials". *BMJ (Clinical research ed.)*. **331** (7531): 1515–8. doi:10.1136/bmj.331.7531.1515. PMC 1322250. PMID 16373736.
2. ↑  Verster, JC (June 2010). "The alcohol hangover research group consensus statement on best practice in alcohol hangover research". *Current drug abuse reviews*. **3** (2): 116–26. doi:10.2174/1874473711003020116. PMID 20712593. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
**สายฉีดชำระ** ภาษาปากว่า **ที่ฉีดตูด** (อังกฤษ: bidet shower, bidet spray, bidet sprayer, bum gun, or health faucet) เป็นหัวฉีดแบบลั่นไกด้วยมือ รูปลักษณะคล้ายกับหัวฉีดของอ่างล้าง ใช้พ่นละอองน้ำชำระล้างทวารหนักหรือทวารเบาของบุคคลหลังจากถ่ายอุจจาระหรือปัสสาวะแล้ว มักติดประจำอยู่กับฝาหรือกำแพงห้องทางขวามือของชักโครก โดยมีสายยางเชื่อมต่อท่อประปาและก๊อกน้ำซึ่งจะปล่อยน้ำมากักไว้ในถังพนักชักโครก จัดเป็นแหล่งจ่ายน้ำที่อำนวยความสะดวกให้แก่ผู้นิยมใช้น้ำชำระล้างทวารหนักมากกว่าจะใช้วิธีอื่น

สายฉีดชำระได้เข้ามาแทนแหล่งจ่ายน้ำแบบดั้งเดิม เช่น อ่างล้างก้น หม้อทองแดง ปี๊บกับเหยือก เพราะมีสุขอนามัยมากกว่าและใช้พื้นที่ติดตั้งน้อยกว่า ฝักบัวดังกล่าวนิยมใช้กันในประเทศฟินแลนด์ ประเทศซึ่งใช้ภาษาโรแมนซ์ ประเทศอาหรับ และประเทศอื่น ๆ ซึ่งมีพื้นเพเป็นมุสลิม ส่วนในประเทศอินเดียนั้นมักติดตั้งไว้กับส้วมแบบตะวันตก ขณะที่ในประเทศไทยติดตั้งไว้สำหรับส้วมทั้งแบบตะวันตกและแบบนั่งยอง ๆ มุ่งหมายให้ใช้สอยทำนองเดียวกับที่ปรากฏในส้วมวอชเลตของญี่ปุ่น

* สายฉีดชำระชนิดทั่วไปสายฉีดชำระชนิดทั่วไป
* รายละเอียดสายฉีดชำระรายละเอียดสายฉีดชำระ
* สายฉีดชำระชนิดที่ใช้กันในประเทศฟินแลนด์สายฉีดชำระชนิดที่ใช้กันในประเทศฟินแลนด์
**แหวนของบาราเฮียร์** เป็นแหวนวงหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง ซิลมาริลลิออน

ตามปกรณัมของโทลคีน แหวนวงนี้แต่เดิมเป็นแหวนเอลฟ์ เป็นแหวนของกษัตริย์ฟินร็อด เฟลากุนด์ แห่งราชวงศ์ฟินาร์ฟิน หัวแหวนเป็นรูปงูสองตัวกระหวัดหางเกี่ยวกัน ศีรษะเทินมรกตดวงใหญ่เอาไว้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์ฟินาร์ฟิน ฟินร็อดประทานแหวนนี้ให้แก่บาราเฮียร์ วีรชนชาวมนุษย์ เนื่องจากเขาได้ช่วยชีวิตของพระองค์เอาไว้ และทรงให้คำสัญญาว่า จะให้ความช่วยเหลือทุกประการแก่ทายาทของบาราเฮียร์ต่อไปด้วย

เบเรน บุตรแห่งบาราเฮียร์ ได้ใช้แหวนนี้ขอความช่วยเหลือจากกษัตริย์ฟินร็อด ในคราวที่เขาออกไปปฏิบัติภารกิจชิงซิลมาริลจากมงกุฎของมอร์กอธ

แหวนนี้ได้ตกทอดสืบต่อลงมาสู่ดิออร์ บุตรของเบเรน และ เอลวิง บุตรีของดิออร์ และ เอลรอส บุตรชายคนโตของเอลวิง ซึ่งต่อมาได้เป็นปฐมกษัตริย์แห่งนูเมนอร์ แหวนนี้จึงได้เป็นมรดกอยู่ในราชวงศ์แห่งเอลรอสจนตกมาถึงซิลมาริเอน พระธิดาองค์ใหญ่ของทาร์-เอเลนดิล นางมอบแหวนนี้ให้แก่วาลันดิล บุตรชายของนาง ผู้เป็นเจ้าครองนครอันดูนิเอ แหวนนี้จึงตกไปสู่สายวงศ์แห่งอันดูนิเอ มิได้อยู่ในราชวงศ์นูเมนอร์

เอเลนดิล ได้นำแหวนนี้ติดตัวมายังมิดเดิลเอิร์ธด้วยเมื่อครั้งหนีออกจากเหตุวินาศคราวเกาะนูเมนอร์จมสมุทร อิซิลดูร์โอรสองค์ใหญ่ได้รับมอบมรดกประจำตระกูลชิ้นนี้สืบต่อมา แหวนนี้จึงสืบทอดอยู่ในสายราชวงศ์แห่งอาร์นอร์ จนตกทอดมาถึงอารากอร์น ในที่สุด

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ซิลมาริลลิออน*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
* คริสโตเฟอร์ โทลคีน, *Unfinished Tales*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
**พญากระรอกบินหูแดง** (อังกฤษ: Red giant flying squirrel) เป็นกระรอกบินขนาดใหญ่ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Petaurista petaurista*

มีรูปร่างและลักษณะคล้ายพญากระรอกบินหูดำ (*P. elegans*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แตกต่างจากตรงที่มีปลายหางสีดำ ขนสีน้ำตาลแดงไม่มีลาย หัวและหางมีลายจาง ๆ มีขนสีน้ำตาลแดงจางและมีลายจุดสีขาวหนาแน่น โดยเฉพาะบริเวณหัว ขอบหูด้านหน้าเป็นสีขาวและมีรอยแต้มสีขาวบริเวณไหล่ หางสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเทา ปลายหางสีดำ มีคอหอยสีขาว

มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 52 เซนติเมตร ความยาวหาง 63 เซนติเมตร

หากินในเวลากลางคืนเช่นเดียวกับกระรอกบินชนิดอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ ตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ตอนเหนือของอินเดีย เช่น รัฐชัมมูและกัศมีร์ ไปตลอดจนแนวเทือกเขาหิมาลัยจนถึงเอเชียตะวันออก เช่น เกาะไต้หวัน ในประเทศไทยจะพบได้ในภาคใต้ตั้งแต่คอคอดกระลงไปจนถึงแหลมมลายู, สิงคโปร์ จนถึงเกาะบอร์เนียวและชวา นอกจากนี้แล้วยังพบได้ที่ศรีลังกาอีกด้วย

กินอาหารจำพวกพืชและผลไม้ตลอดจนแมลง พญากระรอกบินหูแดงสามารถร่อนได้ไกลถึง 75 เมตร (250 ฟุต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Walston, J. Duckworth, J. W. Sarkur, S. U. & Molur, S. (2008). *Petaurista petaurista*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 January 2009.
2. ↑  หนังสือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในประเทศไทย (ฉบับปรับปรุง) แปลโดย ธีรภัทร ประยูรสิทธิ (กรุงเทพมหานคร, เมษายน พ.ศ. 2553) ISBN 9789744843036

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Petaurista petaurista ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Petaurista petaurista***
**คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ** หรือ **เรขภาพคอมพิวเตอร์สามมิติ** (3D computer graphics) คืองานกราฟิกส์ที่สร้างขึ้นโดยใช้คอมพิวเตอร์ และซอฟต์แวร์เพื่องานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ หรือหมายรวมถึงวิทยาการที่เกี่ยวข้อง เช่นคณิตศาสตร์และกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์

คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติแตกต่างจากสองมิติตรงที่ภาพจากคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติจะมีค่าความลึกที่สามารถนำมาเปลี่ยนแปลงใช้ซ้ำ เช่นการเปลี่ยนมุมมอง การหาระยะใกล้ไกลจากในภาพ เป็นต้น ในแง่คณิตศาสตร์การคำนวณภาพแบบสามมิติจะคล้ายคลึงกับภาพสองมิติแบบเวกเตอร์ โดยจะใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ชนิดเดียวกันเพียงแต่เพิ่มตัวแปรเพื่อนิยามความลึกหรือแกน Z ลงไปนอกเหนือจากแกน X และ Y ตามปรกติ ทั้งนี้ งานสามมิติมักผสมผสานงานแบบสองมิติทั้งแบบเวกเตอร์และภาพแรสเตอร์เข้าด้วยกัน เช่นการขึ้นโครงสร้างในแบบสามมิติ แล้วใช้การกำหนดลวดลายหรือปรับรายละเอียดพื้นผิวด้วยภาพสองมิติ

เพื่อให้เกิดความสมจริง ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ จึงมีการพัฒนาระบบจำลองต่าง ๆ เช่นระบบคำนวณการเคลื่อนที่ของวัตถุตามหลักฟิสิกส์ เช่นการเคลื่อนที่ภายใต้แรงโน้มถ่วง แรงลม แรงเสียดทาน ฯลฯ ที่ผู้ใช้ยังสามารถปรับแต่งให้แตกต่างจากความเป็นจริงหรือเหนือธรรมชาติได้อย่างอิสระ ตลอดจนระบบอื่น ๆ เช่นระบบสีที่ใช้การคำนวณการสะท้อนแสง ซึ่งก็สามารถปรับแต่งให้ตรงกับความต้องการของผู้ใช้ได้เช่นเดียวกัน ในการแสดงผลภาพสามมิติ OpenGL และ Direct3D เป็นเอพีไอที่ได้รับความนิยมควบคู่ไปกับการใช้ซอฟต์แวร์ในการคำนวณการเคลื่อนที่เช่น Bullet (ซอฟต์แวร์)

ปัจจุบัน การใช้งานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติได้รับความนิยมแพร่หลาย ทั้งในสื่อภาพเคลื่อนไหว สิ่งพิมพ์ เกมคอมพิวเตอร์ สถาปัตยกรรม การแพทย์ ตลอดจนการจำลองอื่น ๆ ทางวิทยาศาสตร์ ฯลฯ

งานสถาปัตยกรรม
--------------

ในทางสถาปัตยกรรม 3D คอมพิวเตอร์กราฟิกส์เริ่มเป็นที่นิยมในการออกแบบงานก่อสร้างอาคาร การใช้คอมพิวเตอร์สร้างภาพจำลอง
และเสนอผลงานแก่ลูกค้าก่อนที่จะมีการสร้างงานจริง ทำให้ให้ลูกค้าสามารถเห็นรูปร่างและรูปภาพของอาคารหรือสิ่งก่อสร้างที่จะสร้าง เพื่อปรับความเข้าใจและสามารถปรับแก้ได้ง่าย เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้แบบก่อสร้างที่เป็นลายวาด 2 มิติ

ดูเพิ่ม
-------

* การสร้างโมเดลสามมิติ
* ซอฟต์แวร์เพื่องานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
* คอมพิวเตอร์กราฟิกส์
* แอนิเมชัน

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เช็กเกีย

 |
**คอนเสิร์ตไลฟ์ 8** (อังกฤษ: Live 8) เป็นชุดคอนเสิร์ตและงานที่จัดขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม และ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ในประเทศกลุ่ม จี 8 และแอฟริกาใต้ คอนเสิร์ตถูกกำหนดให้จัดขึ้นก่อนการประชุมสุดยอดผู้นำของประเทศในจี 8 ที่จะจัดขึ้นที่โรงแรม Gleneagles ใน Perthshire สก็อตแลนด์ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548, และประจวบกับวาระครบรอบ 20 ปี ของคอนเสิร์ตไลฟ์เอด (อังกฤษ: Live Aid) อีกด้วย คอนเสิร์ตที่จัดขึ้นในเวลาเดียวกันกับการรณรงค์เพื่อให้ความยากจนเป็นอดีตในสหราชอาณาจักร มีเป้าหมายเพื่อสร้างแรงกดดันกับกลุ่มผู้นำโลก ให้ปลดหนี้แก่ประเทศที่ยากจน เพิ่มหรือปรับปรุงการให้การช่วยเหลือ และเปิดการเจรจาเพื่อกฎเกณฑ์การค้าที่เสมอภาคและเอื้อประโยชน์ให้กับประเทศยากจนยิ่งขึ้น

บ็อบ เกลดอฟ เป็นหัวเรือใหญ่ในการจัดงานเหล่านี้ และนอกจากจะมีศิลปินนักร้องนักแสดงเข้าร่วมมากกว่า 1,000 คน เช่น วิลล์ สมิท, มาดอนน่า และ เซอร์ พอล แมคคาร์ทนีย์ แล้ว ยังมีบุคคลผู้มีชื่อเสียงของโลกเข้าร่วมมากมาย เช่น โคฟี อันนัน, เนลสัน แมนเดลลา, และ บิล เกตส์ เป็นต้น

การแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดของ *ไลฟ์เอท* คือการกลับมารวมตัวของสมาชิกดั้งเดิมของพิงค์ ฟลอยด์ เป็นครั้งแรกในรอบ 24 ปี หลังจากที่สมาชิก 3 คน คือ เดวิด กิลมอร์, นิค เมสัน และริค ไรต์ บาดหมางกับโรเจอร์ วอเทอร์ส การแสดงชุดนี้เป็นการแสดงชุดก่อนสุดท้ายของวันที่ 2 กรกฎาคม 2548 ที่ลอนดอน 

คอนเสิร์ตไลฟ์เอท (Live Eight) นั้น ตั้งขึ้นให้พ้องกับชื่อ คอนเสิร์ตไลฟ์เอด (อังกฤษ: Live Aid) และเลข 8 ก็สื่อถึง 8 กลุ่มประเทศผู้นำทางเศรษฐกิจ

สถานที่จัดคอนเสิร์ต
-------------------

  

10 คอนเสิร์ต ในทุกประเทศสมาชิก G8 และแอฟริกาใต้; 9 คอนเสิร์ตในวันที่ 2 ก.ค. และ 1 คอนเสิร์ตในวันที่ 6 ก.ค. 2548

* สวนสาธารณะไฮด์ปาร์ก, ลอนดอน, สหราชอาณาจักร
* จัตุรัส Mary Fitzgerald, นิวทาวน์, โยฮันเนสเบิร์ก, แอฟริกาใต้
* อนุสาวรีย์ชัย ซีเกสซอยเลอ, เบอร์ลิน, เยอรมนี
* Circus Maximus, โรม, อิตาลี
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
* Park Place, Barrie (ใกล้ โทรอนโต) , ออนตาริโอ, แคนาดา
* จัตุรัสแดง, มอสโก, รัสเซีย
* พระราชวัง Versailles, ใกล้ปารีส, ฝรั่งเศส
* ศูนย์แสดงสินค้า Makuhari Messe, โตเกียว, ญี่ปุ่น
* Eden Project, คอร์นวอลล์, อังกฤษ สหราชอาณาจักร ("Africa Calling", เน้นศิลปินแอฟริกัน)
* สนาม Murrayfield, เอดินบะระ, สกอตแลนด์, สหราชอาณาจักร ("Edinburgh 50,000: The Final Push", จัดในวันที่ 6 ก.ค.)

อ้างอิง
-------

1. ↑

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ของ Live 8 เก็บถาวร 2005-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* BBC Music Scotland: Live 8
* บันทึกการแสดงสด ออนไลน์ เก็บถาวร 2006-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย AOL

บรรยากาศงาน Live 8 ที่เบอร์ลิน
**วัดทองโข** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางน้ำจืด อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 

วัดทองโขตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2522 โดยมีนายหีต สมคิด และนายเชษฐ รินทร์สกุล เป็นผู้มอบที่ดินให้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ศาลาการเปรียญอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมือ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น ฌาปนสถาน โรงเก็บพัสดุ และโรงครัว ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระพ่วง เย็นบางสะพาน พ.ศ. 2495–2498
* พระสายสุมงคลิโก พ.ศ. 2498–2500
* พระเฉลิม ทองนาค พ.ศ. 2502–2512
* พระสาย โอภาโส พ.ศ. 2512–2524
* พระครูวีรกิจจาทร พ.ศ. 2525–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทองโข". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดทองโข". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดทิพยาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวนา อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู

ประวัติ
-------

วัดทิพยารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 ข้อมูลจากกรมศิลปากรระบุว่าสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2475–2477 สิมของวัดได้รับการขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนพิเศษ 17 ง. วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2542 พื้นที่ประมาณ 1 ไร่ 20.36 ตารางวา ทางวัดได้รื้อหลังคาเดิมของสิมออก เนื่องจากชำรุดผุพัง ทำหลังคาใหม่เป็นทรงจั่วมีหลังคาปีกนกทั้ง 4 ด้าน มีเสารับปีกนกโดยรอบ หลังคามุงสังกะสี

สิม
---

สิมฝีมือช่างญวณแบบพื้นบ้านแบบสิมโปร่งขนาดเล็กหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ผนังด้านหลังทึบ ผนังด้านทิศเหนือและทิศใต้ทำเป็นขั้นบันไดลดหลั่นกัน 6 ระดับ ผนังด้านข้างเจาะช่องหน้าต่างสี่เหลี่ยมเปิดโล่ง ด้านบนประดับคิ้วปูนนูนต่ำวงโค้ง ผนังด้านหลังทำช่องหน้าต่างหลอก 2 ช่อง ประดับคิ้วปูนนูนต่ำวงโค้งแบบช่องหน้าต่างจริงที่ผนังด้านข้าง 

ส่วนล่างของผนังเหนือฐานเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมตื้นตลอดความยาวคล้ายเสาระเบียงหลอก ผนังด้านหน้ามีความสูงประมาณ 1 ใน 3 ของผนังด้านหลัง เนื่องจากการลดหลั่นไล่ระดับผนังลงมา เหนือฐานตกแต่งเสาระเบียงหลอก เช่นเดียวกับผนังด้านหลัง ตัวอาคารทาสีขาวหม่น หลังคาเดิมผุพัง ทางวัดซ่อมแซมใหม่ เป็นหลังคาทรงจั่วมุงสังกะสี มีหลังคาปีกนกทั้ง 4 ด้าน มีเสารองรับปีกนกโดยรอบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทิพยาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดทิพยาราม (สิม)". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดทิพยาราม**
**วัดทองใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับคลองพระโขนง ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ เจ้าอาวาสปัจจุบัน นามว่า พระครูดิลกโชติวัฒน์

วัดทองในสร้างเมื่อ พ.ศ. 2340 สร้างโดยท้าวอู่ทอง ซึ่งชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดท้าวอู่ทอง** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดทองใน" สาเหตุที่เปลี่ยนชื่อนั้นสันนิษฐานกันว่า ครั้งหนึ่งปูนที่พอกปิดองค์หลวงพ่อเพชร (พระพุทธรูปที่ประดิษฐานที่วัด) ช่วงพระอุทร (ท้อง) เกิดกะเทาะแตกออก จึงเห็นพระอุทรขององค์พระเป็นโพรงและมีทองอยู่ในช่องพระอุทร ชาวบ้านจึงเรียกชื่อวัดว่า "วัดทองใน" และเมื่อมีการบูรณะองค์พระเมื่อ พ.ศ. 2555 ก็พบว่าพระอุทรขององค์พระเป็นโพรงอยู่ตามที่เล่าลือ วัดทองในได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา (อุโบสถ) ครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2516

อุโบสถหลังเดิมมี *หลวงพ่อเพชร* เป็นองค์ประธาน พระองค์หน้าหลวงพ่อเพชรคือพระจมปลัก หลังจากที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาจึงได้บูรณะอุโบสถเดิมแห่งนี้ทำเป็นวิหาร ตั้งชื่อว่า *วิหารหลวงพ่อเพชร* สำหรับองค์หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างด้วยศิลาแลงทั้งองค์ วัดยังมีศาลปู่โสม ตั้งอยู่ด้านข้างอุโบสถหลังใหม่ มีต้นโพธิ์ต้นใหญ่อยู่ด้านหลังศาล ศาลแห่งนี้ได้สร้างขึ้นมาเมื่อ พ.ศ. 2545 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 ศาลาหนูประสิทธิ์ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น กว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490

วัดสนับสนุนให้พระภิกษุสามเณรศึกษาพระปริยัติธรรมจากสำนักเรียนอื่นได้ตามอัธยาศัย มีโรงเรียนระดับประถมศึกษาของกรุงเทพมหานคร ชื่อ โรงเรียนวัดทองใน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แผนปฏิบัติราชการ พ.ศ. 2561 สำนักงานเขตสวนหลวง" (PDF). p. 4. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-01-14. สืบค้นเมื่อ 2021-01-13.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-01-13.
3. ↑  "ประวัติวัดทองใน".
**พญากระรอกบินสีดำ** (อังกฤษ: Black flying squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Aeromys tephromelas*) เป็นกระรอกบินขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จำพวกพญากระรอกบิน เป็นกระรอกบินที่มีขนาดใหญ่ มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 42 เซนติเมตร หางยาว 50 เซนติเมตร มีจุดเด่นคือสีขนที่เป็นสีดำเข้มหรือน้ำตาลเข้มทั้งตัว ลำตัวด้านล่างสีจางกว่าและมีขนสีเทาแซม ส่วนหัวมีขนาดเล็ก หากินในเวลากลางคืน โดยสามารถร่อนไปมาได้ระหว่างต้นไม้จากต้นที่สูงกว่าไปหาต้นที่เตี้ยกว่าหรือระดับเดียวกัน น้ำหนักตัวประมาณ 900 กรัม พญากระรอกบินสีดำ พบได้ในป่าดิบชื้นในแหลมมลายู โดยพบตั้งแต่ภาคใต้ของไทยตั้งแต่จังหวัดกระบี่ลงไป, มาเลเซีย, สิงคโปร์, บรูไน, มาเลเซียตะวันออกและเกาะสุมาตรา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Aplin, K. Lunde, D. Duckworth, J. W. Lee, B. & Tizard, R. J. (2008). *Aeromys tephromelas*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 January 2009.
2. ↑  Thorington, R. W. Jr. and R. S. Hoffman. 2005. Family Sciuridae. pp. 754–818 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Aeromys tephromelas ที่วิกิสปีชีส์
**วัดทัพยายท้าว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปากโลง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดทัพยายท้าวตั้งเมื่อ พ.ศ. 2413 ซึ่งวัดตั้งชื่อตามชื่อของหมู่บ้าน โดยมีผู้ดำเนินการก่อสร้าง คือ นายเพชร นายชม และนายปิ่ง พร้อมกับราษฎรทัพยายท้าวที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างวัดขึ้น โดยมีหลวงพ่อเหรียญเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก จนมีพระภิกษุ หลังจากที่หลวงพ่อเหรียญได้มรณภาพลง ได้มีเจ้าอาวาสสืบทอดมาอีก 7 รูป จนถึงรูปที่ 8 คือ หลวงพ่อ ละมัย ท่านได้เริ่มปฏิสังขรณ์วัดขึ้นมาใหม่ โดยที่วัดนี้เป็นวัดร้างมาก่อน ท่านจึงดำริที่จะสร้างอุโบสถขึ้นมาใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510

ภายในวัดประกอบด้วยเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการตกแต่งประตูหน้าบัน ด้วยงานปูนปั้นด้วยฝีมือของช่างที่มีชื่อเสียงให้เกิดความสวยงาม หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีแดง อุโบสถทั้งหลังทาด้วยสีขาว และศาลาการเปรียญ เป็นต้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อเหรียญ พ.ศ. 2413
* พระครูสังฆรักษ์ บุญธรรม พ.ศ. 2516–2536
* พระครูสีลสุทธิคุณ (สะอาด ขนฺติโก) พ.ศ. 2536–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทัพยายท้าว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดทัพยายท้าว". องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปากโลง.
3. ↑  "นครปฐม - รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-03-29.
4. ↑  "อุโบสถ วัดทัพยายท้าว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดทัพหลวง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทัพหลวง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดทัพหลวง เดิมชื่อ **วัดแปดโรง** ตามชื่อของหมู่บ้านซึ่งมีชาวบ้านมาปลูกสร้างเป็นแบบบ้านหลังคามุงแฝกอยู่ 8 หลัง ส่วนชื่อวัดทัพหลวงตามชื่อตำบลที่ฝ่ายบ้านเมืองตั้งให้ สันนิษฐานว่าในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (พ.ศ. 2310-2315) ได้ยกกองทัพมาถึง ณ ที่ตำบลทัพหลวง และคงได้หยุดไพร่พล ณ ที่แห่งนี้ ซึ่งใกล้กับบริเวณวัด สภาพพื้นที่ของวัดทัพหลวงในขณะนั้น เป็นพื้นที่แห้งแล้ง ไม่มีระบบชลประทานเหมือนในปัจจุบันนี้ การเพาะปลูกในขณะนั้นจึงไม่ได้ผลผลิต เป็นเหตุให้ประชาชนยากจน พระภิกษุที่จำพรรษาในวัดทัพหลวงต้องทนลำบากเพราะขาดแคลนน้ำ อยู่ในสภาพอดยาก อันเนื่องมาจากการทำบุญใส่บาตรของประชาชนน้อยลงเพราะความยากจนของชาวบ้าน เป็นเหตุให้พระภิกษุในวัดทัพหลวงย้ายไปจำพรรษาวัดอื่น

วัดทัพหลวงเริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยมีนายอ่อน แป้นห้วยไผ่ อุทิศที่ดินถวายประมาณ 15 ไร่ ในระยะแรกได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้น 1 หลัง ต่อมาถูกไฟไหม้ ต่อมาพระภิกษุนาค ได้ชักชวนชาวบ้านดำเนินการก่อสร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่และได้ปกครองวัดมาอีก 1 ปี ต่อมา พ.ศ. 2461 วัดนี้ต้องถูกยุบ เนื่องจากไม่ได้ขออนุญาตสร้างวัดต่อคณะสงฆ์อย่างถูกต้อง จน พ.ศ. 2462 นายอ่อน แป้นห้วยไผ่ ได้เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงชักชวนประชาชนดำเนินการก่อสร้างวัดขื้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง และได้ขออนุญาตตั้งวัดอย่างถูกต้องต่อคณะสงฆ์ซึ่งก็ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งได้ ชาวบ้านได้นิมนต์ พระภิกษุเรียบ จากวัดหนองปลาหมอ อำเภอบ้านโปร่ง จังหวัดราชบุรี มาเป็นผู้ปกครองวัด ในสมัยพระภิกษุเกิด จนฺทสโร เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้เริ่มก่อสร้าง ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอฉัน ศาสนสถานและศาสนวัตถุต่าง ๆ ยังเป็นผู้ริเริ่มสร้างโรงเรียนประชาบาลวัดทัพหลวงในปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2471

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทัพหลวง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "พระวิหารการโกวิท (เกิด จนฺทสโร) วัดทัพหลวง".
นักดนตรี
**ไรอัน เบนจามิน เท็ดเดอร์** (Ryan Benjamin Tedder) (เกิด 26 มิถุนายน ค.ศ. 1979) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์, และนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักดีในฐานะนักร้องนำของวงดนตรีแนวป็อปร็อก วันรีพับบลิก แม้ว่าเขาตัวคนเดียวจะเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ให้กับนักร้องมากมาย เช่น อะเดล, บียอนเซ่, เบอร์ดี, มารูนไฟฟ์, เดมี โลวาโต, เอลลี โกลดิง, บี.โอ.บี, เคลลี คลาร์กสัน, เค'นาน, แคร์รี อันเดอร์วูด, เจนนิเฟอร์ โลเปซ, จอร์ดิน สปาร์กส, เลโอนา ลูวิส, เกวิน เดอกรอว์, เซบาสเตียน อินกรอสโซ, จิม คลาส ฮีโรส์, วันไดเรกชัน, เจมส์ บลันต์, ฟาร์อีสต์มูฟเมนต์, พอล โอกเคนโฟลด์ และเอลลา เฮนเดอร์สัน 

งานการผลิตเพลงและเขียนเพลงของเท็ดเดอร์ประสบความสำเร็จอย่างดี เพลง อะพอโลไจซ์ บลีดดิงเลิฟ เฮโล และเคาน์ติงสตาส์ ล้วนแล้วแต่เป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดในโลกตลอดกาล เมื่อต้นปี ค.ศ. 2014 นิตยสาร*บิลบอร์ด*ขนานนามเขาว่าเป็น "ราชาเพลงป็อปนอกเครื่องแบบ" (The Undercover King of Pop) และนำภาพเขาขึ้นปกนิตยสาร ในระหว่างไตรมาสสุดท้ายของปี ค.ศ. 2013 และไตรมาสแรกของปี ค.ศ. 2014 เพลงของเขาได้ติดชาร์ตท็อป 40 ถึงสี่เพลง เป็นสถิติที่ยังไม่เคยมีโปรดิวเซอร์หรือนักแต่งเพลงทำได้มาก่อน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Ryan Tedder Interview". *ZM (New Zealand)*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-11-03. สืบค้นเมื่อ October 31, 2007.
2. ↑  "Ryan Tedder". *soundclick*. สืบค้นเมื่อ October 21, 2007.
3. ↑
เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งกัสโตร (อังกฤษ: Prince Ferdinand, Duke of Castro) ประสูติเมื่อวันที่ 28 พฤาภาคม 2469 ณ ประเทศโปแลนด์ เป็นพระโอรสใน เจ้าชายรานีเอรี ดยุกแห่งกัสโตร และ เจ้าหญิงมาเรีย แคโรไลนา ดัชเชสแห่งกัสโตร พระบิดาและพระมารดาของพระองค์นั้น ทรงเป็นญาติห่างกัน พระชนม์ชีพของพระองค์และครอบครัว อาศัยใน ประเทศฝรั่งเศส เป็นหลัก อีกทั้ง พระองค์ยังทรงเป็นสมาชิกพระราชวงศ์ซิซิลีทั้งสองพระองค์แรกที่ทรงรับราชการทหารในตำแหน่งด้านการบริการและการปฐมพยาบาล 

พระองค์ทรงกลายเป็นดยุกแห่งกัสโตรเมื่อปี 2516 พระองค์ทรงถูกปลูกฝังมาให้ทำงานอย่างหนักจากพระบิดา ในขณะดำรงพระอิสริยยศดยุกแห่งกัสโตรนั้น พระองค์ทรงเสด็จเยือนประเทศในยุโรปเป็นประจำ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

เสกสมรส
-------

เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งกัสโตร ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงแชนทัล ดัชเชสแห่งกัสโตร เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2492 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศ **ดัชเชสแห่งกัสโตร พระชายา เจ้าหญิงแห่งซิซิลีทั้งสอง** มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
2. เจ้าหญิงแอนน์
3. เจ้าชายคาร์โล ดยุกแห่งกัสโตร

พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2551 สิริพระชันษา 81 ปี พระโอรสสืบทอดพระอิสริยยศต่อ

เหรียญ
------

* รัฐอธิปไตยทหารออร์เดอร์ ออฟ มอลตา Sovereign Military Order of Malta: Bailiff Knight Grand Cross of Obedience of the Sovereign Military Order of Malta, 2nd Class

อ้างอิง
-------

* Royal House of Bourbon-Two Sicilies

1. ↑
**เจ้าชายเฮนรีแห่งอังกฤษ** (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1268 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1274) เป็นพระราชบุตรลำดับที่ห้า และเป็นพระราชโอรสลำดับที่สองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ ประสูติแต่เลโอนอร์แห่งกัสติยา พระอัครมเหสีพระองค์แรก

ประสูติ
-------

เจ้าชายเฮนรีประสูติภายในพระราชวังวินด์เซอร์ตั้งแต่ในรัชกาลพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นพระอัยกา ก่อนหน้านี้เจ้าชายจอห์น ซึ่งเป็นพระเชษฐา ซึ่งอยู่ในการดูแลของริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์สิ้นพระชนม์ไปแล้ว ทำให้เจ้าชายเฮนรีเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ ที่ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ และอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชสันตติวงศ์อังกฤษ หลังพระเจ้าเฮนรีที่ 3 พระอัยกา เสด็จสวรรคต พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ซึ่งเป็นพระชนกเสวยราชสมบัติสืบมา ทำให้เจ้าชายเฮนรีเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงใน ค.ศ. 1273 นั้นเอง พร้อมกับทรงวางตัวให้หมั้นหมายกับฆัวนาที่ 1 แห่งนาวาร์

สิ้นพระชนม์
-----------

เจ้าชายเฮนรีได้รับการอุปถัมภ์อำรุงจากอะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ซึ่งเป็นอัยยิกาฝ่ายพระชนก มาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ตลอดระยะเวลาสี่ปีที่พระชนกชนนีทรงเข้าร่วมสงครามครูเสด พระองค์ทรงคุ้นเคยกับพระอัยยิกามากกว่าพระชนกชนนีเสียอีก พระอัยยิกาคอยถวายพยาบาลและปลอบประโลมเจ้าชายเฮนรีที่มักประชวรกระเสาะกระแสะ กระทั่งที่สุดเจ้าชายเฮนรีสิ้นพระชนม์ลงด้วยสาเหตุธรรมชาติที่กิลด์ฟอร์ดใน ค.ศ. 1274 โดยไม่มีพระชนกชนนีเสด็จมาดูใจเป็นครั้งสุดท้าย และกว่าที่ทรงรู้ข่าวการประชวร เจ้าชายเฮนรีก็สิ้นพระชนม์ไปแล้ว พระศพของเจ้าชายเฮนรีถูกฝังภายในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Royal Descent, Henry of England เก็บถาวร 2014-04-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. "On 6 May 1268 one of Eleanor of Castile's yeomen was to have 20 marks from Henry III for good news brought to the king about her childbearing, and from 14 July 1268 young Henry appears with John in writs of liberate for their household expenses. Henry was presumably the child born around the beginning of May 1268."
2. ↑  John Carmi Parsons, *The Year of Eleanor of Castile's Birth and her Children by Edward I*. *Medieval Studies XLVI*: 245–65.
3. ↑  Alison Weir, *Britain's Royal Families: The Complete Genealogy* (London, U.K.: The Bodley Head, 1999), page 82.
**โรงพิมพ์วัดเกาะ** หรือ **โรงพิมพ์ราษฎร์เจริญ** เป็นโรงพิมพ์ที่มีชื่อเสียงในการพิมพ์เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ และนิทานพื้นบ้าน ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในช่วงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จนเรียกขานประเภทหนังสือเหล่านี้ว่า *วรรณกรรมวัดเกาะ* แม้จะจัดพิมพ์โดยโรงพิมพ์อื่น บนหน้าปกของหนังสือมีคำขวัญเชิญชวนว่า "ยี่สิบห้าสตางค์ต่างรู้ท่านผู้ซื้อ ร้านหนังสือหน้าวัดเกาะเพราะหนักหนา.."

ประวัติ
-------

โรงพิมพ์วัดเกาะตั้งอยู่บริเวณหน้าวัดเกาะหรือวัดสัมพันธวงศารามวรวิหาร ลักษณะโรงพิมพ์เป็นตึกแถวคูหาเดียว ซึ่งตอนนี้คือบ้านเลขที่ 472 

จุดกำเนิดของโรงพิมพ์วัดเกาะเกิดจากแต่เดิมนั้น แซมมวล เจ. สมิธ (ครูสมิธ) มิชชันนารีอเมริกันในสมัยรัชกาลที่ 4 ตั้งโรงพิมพ์บุกเบิกการพิมพ์หนังสือวรรณคดีไทยออกขาย แต่ต่อมาถูกศาลกงสุลว่าผิดวิสัยมิชชันนารีที่พิมพ์หนังสือประโลมโลกนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ จนถึงเข้าขั้นโป๊ อย่างขุนช้างขุนแผนตอนเข้าห้องมีบทสังวาส จนทำให้ต้องหยุดพิมพ์หนังสือประเภทนี้ไป จึงได้ขายต้นฉบับให้คนอื่นเอาไปพิมพ์ต่อ มีผู้รุมซื้อไปจนเกลี้ยง 

นายสิน ลมุลทรัพย์ (บางครั้งเรียก สิงห์) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2393 เป็นชาวจังหวัดสิงห์บุรีที่เข้ามาเปิดร้านขายเครื่องแก้วอยู่แถววัดเกาะ ได้รับหนังสือของครูสมิธมาวางขายด้วย ต่อมาซื้อเรื่องจากครูสมิธแล้วตั้งโรงพิมพ์ พิมพ์เองขายเอง โดยตั้งโรงพิมพ์ เมื่อ พ.ศ. 2432

โรงพิมพ์อยู่ในตึกแถวอีกแห่งลึกเข้าไปในตรอกสะพานญวน ต่อมาย้ายไปตรอกจันทน์เมื่อ พ.ศ. 2510 เลิกกิจการช่วง พ.ศ. 2520

ลักษณะงานพิมพ์
--------------

แม้งานที่ตีพิมพ์จะมีความหลากหลายตั้งแต่นิทานพื้นบ้าน วรรณคดี พงศาวดารจีน ชาดก สุภาษิตคำสอน ตำราประเภทต่าง ๆ แต่งานที่พิมพ์ออกมาจำนวนมากนั้นเป็นเรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ เช่น ไกรทอง ปลาบู่ทอง โสนน้อยเรือนงาม พระรถเมรี พระสุธน มโนราห์ นางอุทัย และแก้วหน้าม้า เป็นต้น โดยส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบร้อยกรองประเภทกลอนหรือกาพย์ แต่พิมพ์เรียงบรรทัดเหมือนร้อยแก้ว

รูปเล่มเป็นแบบหนังสือฝรั่ง เข้าเล่มเป็นสมุดขนาด 8 หน้ายกพิเศษในตอนต้น และเปลี่ยนเป็นเป็น 16 หน้ายกในภายหลัง พิมพ์ด้วยกระดาษปอนด์และกระดาษปรูฟ หน้าแรกมักสรุปเรื่องย่อแล้วจึงเข้าเรื่อง หากไม่ใช่เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ จะจบในเล่ม ส่วนเรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ จะแบ่งเป็นเล่มเล็ก ๆ หลายเล่มต่อหนึ่งเรื่อง

ผลกระทบ
-------

วรรณกรรมวัดเกาะได้รับการนำไปทำเป็นละครชาตรี เพลงทรงเครื่อง ละครต่าง ๆ จนเมื่อเข้าสู่ยุควิทยุและโทรทัศน์ ก็ได้นำวรรณกรรมวัดเกาะไปปรับไปจัดแสดงเช่นกัน เป็นละครจักร ๆ วงศ์ ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วรรณกรรมวัดเกาะ". ฐานข้อมูลหนังสือเก่า.
2. ↑  โรม บุนนาค. "ฝรั่งฟ้องมิชชันนารีไม่พิมพ์หนังสือศาสนา พิมพ์แต่เรื่องโป๊ขายจนรวย! ขุนแผนเข้าห้องมีบทสังวาส!!". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "ขรรค์ชัย-สุจิตต์ ผ่าหัวใจ 'กรุงเทพฯ' 100 ปีแรกตั้ง เปิดหนังสือ 'วัดเกาะ' วรรณกรรมราษฎร". มติชน.
4. ↑  ""หนังสือวัดเกาะ" ในช่วงความนิยมเรื่องจักรๆวงศ์ๆ".
5. ↑  "อมตะ 'นิทานวัดเกาะ' ต้นทางละครพื้นบ้านจักร ๆ วงศ์ ๆ". เดลินิวส์.
**วัดทองเพลง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร

วัดทองเพลงตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2334 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 เดิมชื่อ **วัดกลางทุ่ง** เพราะบริเวณที่ตั้งวัดนี้เป็นทุ่งนาและสวนผลไม้ แต่สาเหตุที่ชื่อว่าวัดทองเพลงเพราะมีอุบาสกท่านหนึ่งชื่อนายทอง มีอาชีพเป็นนักร้องเพลงพื้นบ้าน ได้นิมนต์พระภิกษุมาจำพรรษาอีกทั้งยังได้นำเงินที่ได้จากการร้องเพลงมาบูรณปฏิสังขรณ์วัดอีกด้วย จึงได้ชื่อว่า "วัดทองเพลง"

อุโบสถวัดทองเพลงเป็นทรงไทยที่สร้างตามแบบสมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อสิทธิชัย* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย เชื่อว่าเป็นพระพุทธรูปที่ลอยน้ำมา บ้างก็ว่า ขุดพบแถววัดกกในเขตบางขุนเทียนและได้นำกลับมาที่วัดโดยทางเรือ นอกจากนั้นภายในอุโบสถยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เขียนเรื่องราวพระพุทธเจ้าเปิดโลก มีภาพเจดีย์จากสถานที่สำคัญในประเทศไทย และภาพขนบธรรมเนียมประเพณีประจำท้องถิ่นในทุกภาคของประเทศ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทองเพลง". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  หนุ่มลูกทุ่ง (13 พฤศจิกายน 2550). "เที่ยว 4 วัดทอง ที่คลองสาน". *ผู้จัดการออนไลน์*. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดทะเลบก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่วัด 57 ไร่ 1 งาน 8 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 4 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา

วัดทะเลบกสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2406 ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 ปีกุน ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2432 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2513 ที่มีชื่อเรียกว่า "วัดทะเลบก" เพราะเนื่องจากด้านทิศตะวันตกของวัดนี้เมื่อ 40 ปีก่อนมีแหล่งน้ำกว้างขวางมากมีพื้นที่ประมาณ 2–3 ร้อยไร่ แต่ปัจจุบันน้ำแห้งหมดแล้วเหลือแต่พื้นที่ต่ำกว่าบริเวณวัด และเป็นที่ปลูกอ้อยของชาวบ้าน

เมื่อ พ.ศ. 2559 สมัยพระครูสุมนสุนทรกิจ สุมโน เจ้าคณะตำบลห้วยม่วง และเจ้าอาวาสวัดทะเลบก มีความประสงค์สร้างมณฑปหลวงปู่แสง หลวงปู่วิเชียร หลวงปู่เบี้ยว อดีตเจ้าอาวาส แต่ยังขาดจตุปัจจัย จนกระทั่งกลางดึกคืนหนึ่งนึกขึ้นได้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2517 ขณะนั้นท่านยังเป็นพระลูกวัด หลวงปู่เบี้ยว อดีตเจ้าอาวาส ได้ใช้ให้นำไหจำนวน 3 ไหไปฝังดิน ภายในบรรจุ พระวันทา อภิวาท เนื้อดินผสมว่าน พระปางลีลาขนาด 10 นิ้ว เนื้อดินเผา จึงได้ขุดไหดังกล่าว พบพบเพียง 1 ไห เป็นไหดินเผาขนาด สูง 80 เซนติเมตร กว้าง 1 ฟุต ด้านบนปิดด้วยปูน เขียนภาษาขอม ทอน *สุวโน* และเลข 17 ซึ่งเป็นปีศักราชที่ฝัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อแสง พ.ศ. 2436–2447
* หลวงพ่อเบี้ยว จนฺทสิริ พ.ศ. 2447–2456
* หลวงพ่อนวม พ.ศ. 2456–2464
* หลวงพ่อหรีด พ.ศ. 2464–2472
* หลวงพ่อบุตรดี พ.ศ. 2472–2476
* หลวงพ่ออิ้ว พ.ศ. 2476–2481
* พระอธิการสำเนาว์ พ.ศ. 2481–2507
* พระครูวิเชียร อินฺทวีโร พ.ศ. 2507–2529
* พระครูสุมนสุนทรกิจ (สุนทร สุมโน) พ.ศ. 2529–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทะเลบก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "นครปฐม - รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-04-05.
3. ↑  "วัดทะเลบก". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
4. ↑  "วัดทะเลบก ขาดปัจจัย ขุดไหฝังพระนานกว่า 42 ปี ให้เช่าบูชา สร้างมณฑป". ไทยรัฐออนไลน์.
**วัดทุ่งผักกูด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยด้วน อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 18 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 12 ไร่

วัดทุ่งผักกูดเป็นวัดตั้งอยู่ที่ดอน วัดได้ก่อสร้างมาแต่ครั้งใด ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด เท่าที่สืบได้ปรากฏว่าสภาพเดิมของวัดเป็นเนินดิน ไม่คงเหลือโบสถ์หรือวิหาร ส่วนเนินดินนั้นได้ขุดพบพระบูชาเก่า ๆ สมัยทวาราวดีหลายองค์ น่าจะสันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างในสมัยทวาราวดี

วัดทุ่งผักกูดประกาศตั้งวัดเมื่อก่อน พ.ศ. 2380 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 สมัยโบราณเป็นทุ่งกว้างใหญ่มีผักกูด ต่อมาได้สร้างวัดในบริเวณนี้ จึงตั้งชื่อว่า "วัดทุ่งผักกูด" บริเวณที่ตั้งวัดเป็นชุมชนลาวครั่ง ซึ่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการกวาดต้อนชาวลาวมาในหัวเมืองชั้นในต่าง ๆ รวมถึงในอำเภอดอนตูมนี้ด้วย วัดนี้เดิมมีชื่อว่า **วัดราษฎรปฏิสังขราราม**

วัดมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ อุโบสถหลังเก่า เจดีย์ย่อมุมและเจดีย์ทรงปราสาทยอดจำนวน 5 องค์ และศาลาการเปรียญ เมื่อ พ.ศ. 2561 สำนักศิลปากรที่ 2 สุพรรณบุรี ดำเนินงานร่วมกับวัดทุ่งผักกูดบูรณะอุโบสถ ฐานเสมา พร้อมทั้งปรับภูมิทัศน์ ทำให้พบหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ชิ้นส่วนเครื่องถ้วยจีนเนื้อกระเบื้องพิมพ์ลายครามและเขียนสีสมัยสาธารณรัฐ ซึ่งก็สัมพันธ์กับสิ่งก่อสร้างในวัดต่าง ๆ ที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมจีน:156

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระสมุห์ เทศ เทสโก
* พระครูพรหมวิสุทธิ์
* พระครูไพโรจน์ศีลคุณ
* พระอธิการเสรี ญาณสีโล
* พระครูปฐมศุภกิตติ์ (บุญเกียรติ จิตสุโภ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ท่านมีบุญจริง ทำของได้ขลังจริงๆ.. เมื่อ "หลวงพ่อทา" เอ่ยปากชม "หลวงพ่อวงษ์" แม้แต่หน้าแข้ง ท่านยังเอามีดอีโต้คมๆสับๆ..เฉยเลย". ทีนิวส์.
2. ↑  "วัดทุ่งผักกูด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "ปกิณกศิลปวัฒนธรรม เล่ม 26 จังหวัดนครปฐม". กรมศิลปากร. 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดทุ่งยายชี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตะเกียบ อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพระอธิการบุญเหลือ ขนติกโร เป็นเจ้าอาวาส 

วัดทุ่งยายชีสร้างโดยชาวบ้านทุ่งยายชี ซึ่งเป็นชุมชนเก่าแก่อย่างน้อยน่าจะเกิดราวต้นสมัยรัตนโกสินทร์ แต่เดิมสถานที่ตั้งแห่งนี้เป็นทุ่งป่าเต็งรัง จนเมื่อมีชาวบ้านตั้งบ้านเรือนอยู่เพียง 7–8 หลังคาเรือน มีแม่ชีคนหนึ่งเดินทางมาจากจันทบุรี มีจุดมุ่งหมายจะไปเมืองแปดริ้ว (ฉะเชิงเทรา) พอมาถึงทุ่งป่าเต็งรังแห่งนี้ก็ใกล้ถึงวันเข้าพรรษา ชาวบ้านจึงเชิญแม่ชีอยู่จำพรรษาที่หมู่บ้าน และสร้างกุฏิหลังเล็ก ๆ ให้เป็นที่อยู่อาศัยช่วงเข้าพรรษา ยายชีอยู่ที่นี่นานหลายปีจึงเสียชีวิต ชาวบ้านแถบนี้จึงเรียกสถานที่นี้ว่า *ทุ่งยายชี* ต่อมามีนายฮ้อยคนหนึ่งพร้อมด้วยชาวบ้านมีความเห็นร่วมกันว่าควรสร้างสำนักสงฆ์ขึ้นบริเวณนี้ จึงได้สร้างกุฏิและศาลา ตั้งเป็น *สำนักสงฆ์ทุ่งยายชี*

ภายหลังในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีชาวบ้านบริจาคที่ดินสร้างวัด ตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2451 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2535

ภายในวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดทุ่งยายชี เปิดเมื่อ พ.ศ. 2488 ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2496 และเปิดอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2501

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดทุ่งยายชี". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดทุ่งยายชี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ (อังกฤษ: Leopold, Hereditary Prince of Anhalt)

พระประวัติ
----------

เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ ประสูติเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2398 ณ ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก พระนาม **เลโอโปลด์** ของพระองค์ได้รับการตั้งตามพระนามของ เจ้าชายเลโอโปลด์ที่ 4 ดยุกแห่งอันฮัลท์

เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2414 เจ้าชายเลโอโปลด์ที่ 4 ดยุกแห่งอันฮัลท์ พระอัยกาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระบิดาจึงสืบพระอิสรยยศ **ดยุกแห่งอันฮัลท์** พระองค์จึงกลายเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์

เสกสมรส
-------

เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮลส์และคาเซิล เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 โดยทั้ง 2 มีพระธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ

1. เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งอันฮัลท์

สิ้นพระชนม์
-----------

หลังจากพระธิดาเพียงพระองค์เดียวประสูติได้เพียง 1 ชันษา เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ พระองค์ได้สิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน ณ คานส์ ฝรั่งเศส ด้วยที่พระองค์มีเพียงพระธิดาไม่มีพระโอรส พระอิสริยยศ **เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์** จึงตกไปเป็นของพระอนุชาคือ เจ้าชายฟรีดีชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ โดยพระชายาของพระองค์คือเจ้าหญิงเอลิซาเบธนั้น ไม่มีพระประสงค์เสกสมรสใหม่ และทรงมีพระชนม์ชีพยืนยาวมาอีก 70 ปี ก่อนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2498
เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ ประสูติเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2374 ณ เยอรมัน เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 และพระองค์แรกใน เจ้าชายเลโอโปลด์ที่ 4 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงฟรีเดอริกา วิลเฮลมินาแห่งปรัสเซีย พระองค์ทรงเข้าศึกษา ณ บอนน์ และ เจนีวา ก่อนจะเข้ารับราชการทหารใน ปรัสเซีย

ในปี พ.ศ. 2406 พระองค์ทรงกลายเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ เมื่อ เจ้าชายเลโอโปลด์ที่ 4 ดยุกแห่งอันฮัลท์ พระบิดาทรงได้รับกสนเป็นผู้ปกครองดินแดนแห่งอันฮัลท์

ดยุกแห่งอนฮัลท์
---------------

เจ้าชายเฟรเดอริก กลายเป็นดยุกแห่งอันฮัลท์ เมื่อปี พ.ศ. 2414

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2397 ณ เมืองอัลเทนบูร์ก เนื่องจากพระบิดาพระมารดาทรงเห็นว่า เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ ทรงมีฐานะร่ำรวยมาก และในวันเสกสมรสนั้น พระองค์และพระชายามีในรับเหรียญเกียรติยศ และเจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **ดัชเชสแห่งอันฮัลท์ พระชายา** ทั้ง 2 มีพระบุตรร่วมกันดังนี้

1. เจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์
2. เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์
3. เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอันฮัลท์
4. เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์
5. เจ้าชายอริเบิร์ตแห่งอันฮัลท์
6. เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งอันฮัลท์
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

  

**ไคยูกัง** (ญี่ปุ่น: 海遊館) เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นและทวีปเอเชีย ตั้งอยู่ที่เท็มโปซังฮาเบอวิลเลจ (Tempozan Harbor Village) ในเมืองโอซากะ มีทั้งหมด 8 ชั้น

เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 ด้านหน้าทางเข้าพิพิธภัณฑ์มีโครงเหล็กดัดรูปปลาฉลามวาฬตัวใหญ่ ที่รายล้อมด้วยโลมาหลายตัวเป็นจุดเด่น ซึ่งไฮไลต์ภายในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ คือ

* **ถ้ำทะเล**

เป็นอุโมงค์ใต้น้ำที่ทอดยาวกว่า 11 เมตร มีฝูงปลานานาชนิดที่อาศัยอยู่ในเขตร้อนและบริเวณใกล้เคียงแหวกว่ายไปมา อาทิ ปลากระเบน, ปลาฉลาม, ปลานกแก้ว

* **วงแหวนไฟ และ วงแหวนแห่งชีวิต**

อยู่บนชั้นบนสุดของพิพิธภัณฑ์ โดยขึ้นบันไดเลื่อนตรงสุดปลายทางอุโมงค์ถ้ำทะเล ซึ่งวงแหวนไฟ (Ring of Fire) คือ บริเวณโดยรอบมหาสมุทรแปซิฟิกที่ยังมีการเกิดแผ่นดินไหวและภูเขาไฟระเบิดอย่างต่อเนื่อง ขณะเดียวกันก็ยังเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก ที่เปรียบเสมือน วงแหวนแห่งชีวิต (Ring of Life) โดยมีแนวความคิดว่า โลกที่มีแผ่นดินไหวและภูเขาไฟปะทุกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่อาศัยอยู่บนโลกเป็นระบบสิ่งมีชีวิตหนึ่งที่ต่างก็เกื้อกูลซึ่งกันและกัน

* **มหาสมุทรแปซิฟิก**

เป็นบ่อที่มีน้ำจำนวนกว่า 5,400 ตัน ในระดับความลึก 9 เมตร ซึ่งลดหลั่นจากชั้นบนสุดลงมาเรื่อย ๆ ภายในมีปลาขนาดใหญ่ อาทิ ปลาฉลามวาฬ, ปลากระเบนแมนตา และอีกด้านหนึ่งของเส้นทางเป็นบ่อจำลองสภาพแวดล้อม 10 บริเวณ ที่ตั้งอยู่บนวงแหวนแห่งไฟที่อยู่ล้อมรอบมหาสมุทรแปซิฟิก อาทิ ป่าญี่ปุ่น, ทิวเกาะอะลิวเทียน, อ่าวมอนเทอร์เรย์, ขั้วโลกใต้, ทะเลทัสมัน และ เกรท แบริเออร์ รีฟ ซึ่งในนี้มีสิ่งมีชีวิตน้อยใหญ่อาศัยอยู่มากมาย และส่วนหนึ่งมีให้ชมกันในพิพิธภัณฑ์นี้ อาทิ นาก, นากทะเล, สิงโตทะเลแคลิฟอร์เนีย, แมวน้ำ, นกเพนกวินจักรพรรดิ, โลมาขาวแปซิฟิก, ปลาผีเสื้อ, หมึกยักษ์ และปูแมงมุม รวมแล้วที่นี่มีตัวอย่างสัตว์ให้ชมถึง 580 ชนิด ในจำนวนกว่า 30,000 ตัว

อ้างอิง
-------

* "แอบดู "ฉลามวาฬ" ตัวใหญ่ ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ "ไคยูกัง"". *ผู้จัดการออนไลน์*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-10-20. สืบค้นเมื่อ 2010-10-15.

1. ↑  "OSAKA AQUARIUM". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-11-26. สืบค้นเมื่อ 2012-09-28.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไคยูกัง**
**เวลเตอร์เวท** (อังกฤษ: Welterweight) เป็นพิกัดน้ำหนักมวย ทั้งมวยสากลอาชีพและมวยสากลสมัครเล่นระดับกลางรุ่นหนึ่ง ที่อยู่ระหว่างรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท หรืออีกชื่อเรียกหนึ่งคือ "ไลท์เวลเตอร์เวท" และ ซูเปอร์เวลเตอร์เวท โดยนักมวยที่จะชกในพิกัดนี้ ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 140 ปอนด์ (63.503 กิโลกรัม) และไม่เกิน 147 ปอนด์ (66.678 กิโลกรัม)

รุ่นเวลเตอร์เวทจัดได้ว่าเป็นพิกัดน้ำหนักที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ด้วยความที่เป็นนักมวยพิกัดขนาดกลาง มีนักมวยจำนวนมากที่มีชื่อเสียงที่ชกในรุ่นนี้ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ได้แก่ เฮนรี อาร์มสตรอง (ซึ่งถือได้ว่าป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นนี้ได้มากที่สุดอีกด้วย คือ 18 ครั้ง และมากที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก), ชูการ์ เรย์ โรบินสัน, คิด กาวิแลน, ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด, โธมัส เฮิร์นส์, โรเบร์โต ดูรัน, ดอนัลด์ เคอร์รี, ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ, เพอร์เนล วิเทเกอร์, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เฟลิกซ์ ตรินิดัด, เชน มอสลีย์, อาร์ตูโร กัตติ, มีเกล กอตโต, แมนนี ปาเกียว, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์, ฆวน มานูเอล มาร์เกซ เป็นต้น

สำหรับนักมวยชาวไทย ยังไม่เคยมีใครได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ แต่มีนักมวยสากลสมัครคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จ คือ ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เมื่อปี ค.ศ. 1992 ในการแข่งขันที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน คือ อาคม เฉ่งไล่

ในส่วนของนักมวยอาชีพ ถึงแม้จะยังไม่มีแชมป์ในระดับโลก แต่ก็มีนักมวยที่มีชื่อเสียงหรือเป็นแชมป์ในระดับภูมิภาค อาทิ สมพงษ์ เวชสิทธิ์, สมเดช ยนตรกิจ, อภิเดช ศิษย์หิรัญ, ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์, ถิรชัย อ.เอกรินทร์ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  welterweight : พจนานุกรม Longdo (Longdo Dictionary)[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ["BIOGRAPHY (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-11. สืบค้นเมื่อ 2012-01-17. BIOGRAPHY (อังกฤษ)]
3. ↑  ["Welterweight - 147 lbs (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-31. สืบค้นเมื่อ 2012-01-17. Welterweight - 147 lbs (อังกฤษ)]
4. ↑  อาคม เฉ่งไล่ ฮีโร่จากตรัง คนไทยที่ 4 ซิวเหรียญ อลป. จากสนุกดอตคอม
|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ |
| ศาสนาพุทธ |
|  |
| ประวัติ
* เส้นเวลา
* พระโคตมพุทธเจ้า
* พุทธศาสนาก่อนแบ่งนิกาย
* การสังคายนา
* การเผยแผ่ศาสนาพุทธผ่านเส้นทางสายไหม
* การเสื่อมถอยในอนุทวีปอินเดีย
* ชาวพุทธยุคหลัง
* พุทธศาสนาสมัยใหม่
 |
| * ธรรม
* แนวคิด

* อริยสัจ 4
* มรรคมีองค์แปด
	+ ธรรมจักร
* ขันธ์ 5
* อนิจจัง
* ทุกข์
* อนัตตา
* ปฏิจจสมุปบาท
* มัชฌิมาปฏิปทา
* สุญตา
* ศีลธรรม
* กรรม
* การเกิดใหม่
* สังสารวัฏ
* จักรวาลวิทยา
 |
| คัมภีร์
* พุทธพจน์
* ตำราพุทธศาสนาช่วงต้น
* พระไตรปิฎก
* พระสูตรมหายาน
* ภาษาบาลี
* ภาษาทิเบต
* ภาษาจีน
 |
| การปฏิบัติ
* ไตรสรณคมน์
* เส้นทางสู่การปลดปล่อยในศาสนาพุทธ
* เบญจศีล
* บารมี
* การทำสมาธิ
* เหตุผลทางปรัชญา
* การบูชา
* การทำบุญ
* อนุสสติ 10
* การมีสติ
* ปัญญา
* พรหมวิหาร 4
* โพธิปักขิยธรรม 37
* อรัญวาสี
* คฤหัสถ์
* บทสวดมนต์
* การแสวงบุญ
* ลัทธิมังสวิรัติ
 |
| นิพพาน
* การตรัสรู้
* อริยบุคคล
* พระอรหันต์
* พระปัจเจกพุทธเจ้า
* พระโพธิสัตว์
* พระพุทธเจ้า
 |
| ธรรมเนียม
* เถรวาท
* พระบาลี
* มหายาน
* หีนยาน
* แบบจีน
* วัชรยาน
* แบบทิเบต
* นวยาน
* แบบเนวาร
 |
| ศาสนาพุทธในแต่ละประเทศ
* ภูฏาน
* กัมพูชา
* จีน
* อินเดีย
* ญี่ปุ่น
* เกาหลี
* ลาว
* มองโกเลีย
* พม่า
* รัสเซีย
* ศรีลังกา
* ไต้หวัน
* ไทย
* ทิเบต
* เวียดนาม
 |
| * โครงเรื่อง
* icon สถานีย่อยศาสนา
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

**พระพุทธอุทาน** หรือ **พุทธอุทาน** คือคำอุทานของพระพุทธเจ้า ที่เปล่งออกจากพระโอษฐ์ด้วยความปีติโสมนัสด้วยมหากิริยาจิต (จิตที่ไม่ประกอบด้วยกิเลส ทั้งกุศลและอกุศล) พระพุทธเจ้าทรงเปล่งพระพุทธอุทานหลายครั้งตลอดพระชนมชีพของพระองค์ ซึ่งบางครั้งเป็นบทประพันธ์คาถา บางครั้งเป็นคำตรัสร้อยแก้วแบบธรรมดา ซึ่งคาถาอุทานที่พระองค์ตรัสไว้มีจำนวนมากต่างกรรมต่างวาระกัน ทำให้การปฐมสังคายนาพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้าหลังพุทธปรินิพพาน ต้องมีการแยกหมวดหมู่สำหรับรวบรวมพระพุทธพจน์ที่เป็นพระพุทธอุทานไว้โดยเฉพาะ

ตัวอย่างพระพุทธอุทาน
--------------------

ตัวอย่างพระพุทธอุทาน "ปฐมพุทธอุทาน" เป็นพระพุทธอุทานที่ทรงเปล่งออกเป็นคำประพันธ์ ที่โคนต้นโพธิ์เป็นที่ตรัสรู้ หลังการตรัสรู้ได้ 7 วัน

"ยทา หเว ปาตุภวนฺติ ธมฺมา
อาตาปิโน ฌายโต พฺราหฺมณสฺส
อถสฺส กงฺขา วปยนฺติ สพฺพา
ยโต ปชานาติ สเหตุธมฺมํ"
(แปลว่า: "ในกาลใดแล ธรรมทั้งหลายมาปรากฏแก่พราหมณ์ผู้มีเพียร
เพ่งอยู่ ในกาลนั้น ความสงสัยทั้งปวงของพราหมณ์นั้น
ย่อมสิ้นไปเพราะมารู้แจ้งธรรมพร้อมด้วยเหตุ ฯ")
หมายความว่า บุคคลจะหลุดพ้นความสงสัยทั้งปวงได้ เพราะรู้ที่มาของสาเหตุของปัญหา (ทุกข์ สมุทัย) หรือ บุคคลจะหลุดพ้นได้เพราะมองทุกสิ่งโดยความเป็นจริง คือเพ่งพินิจอารมณ์ภายในจิตใจด้วยความเป็นจริง ซึ่งจะทำให้ผู้เพ่งพินิจเข้าใจได้เองโดยธรรมชาติของจิตว่าความคิดทั้งปวงตกอยู่ในสามัญญลักษณะ คือมีการแปรเปลี่ยนไปตลอด เมื่อรู้ได้เช่นนี้แล้ว ผู้เพ่งพินิจจะได้เข้าใจและไม่ยึดติดกับจิตใจอันหวั่นไหวต่อกิเลส และสามารถหลุดพ้นจากความต้องการอันเป็นสาเหตุแห่งทุกข์ทั้งปวงได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  อรรถกถา ขุททกนิกาย อุทาน โพธิวรรคที่ ๑ โพธิสูตรที่ ๑ ปรมัตถทีปนี อุทานวรรณนา
2. ↑  พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๗ ขุททกนิกาย **อุทาน**
3. ↑  พุทธทาส. *ธรรมโฆษณ์ของพุทธทาส-อริยสัจจากพระโอษฐ์*. กรุงเทพฯ : ธรรมทานมูลนิธิ, 2529. พิมพ์ครั้งที่ 11.
**พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร** หรือ **หลวงปู่แบน ธนากโร** (๒ กรกฎาคม ๒๔๗๑ - ๑๖ มกราคม ๒๕๖๓) เป็นพระเถระสายพระป่าในประเทศไทย ผู้เป็นสหธรรมิกผู้ใกล้ชิดกับพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) และได้รับการวางใจจากหลวงตามหาบัว ให้เป็นเสาหลักของคณะพระกรรมฐานสายหลวงปู่มั่น

ประวัติ
-------

"พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร" หรือ "หลวงปู่แบน ธนากโร" วัดดอยธรรมเจดีย์ จ.สกลนคร มีนามเดิมว่า สุวรรณ กองจินดา เกิดเมื่อวันที่ ๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๗๑ ปีมะโรง ณ บ้านหนองบัว ต.หนองบัว อ.เมือง จ.จันทบุรี ในครอบครัวประกอบอาชีพทำสวนผลไม้ 

หลวงปู่แบนได้ละสังขาร เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๖๓ ณ วัดดอยธรรมเจดีย์ สิริอายุ ๙๑ ปี ๖ เดือน ๑๔ วัน ๗๒ พรรษา

อุปสมบท
-------

เมื่ออายุ ๒๐ ปี หลวงปู่แบน ธนากโร ท่านได้ศึกษาข้อวัตรปฏิบัติกับ หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ ณ วัดทรายงาม อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี พอทราบถึงข้อวัตรปฏิบัติแล้ว หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ จึงได้นำท่านเข้ารับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุในทางพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๑ ณ วัดเกาะตะเคียน ต.หนองบัว อ.เมือง จ.จันทบุรี โดยมีพระอมรโมลี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพิพัฒน์พิหารการ เป็นพระกรรมวาจาจารย์

ศึกษาธรรม
---------

เนื่องจากศรัทธาในวัตรปฏิบัติของหลวงปู่กงมา จิรปุญโญ ภายหลังได้ติดตามหลวงปู่กงมามาที่วัดดอยธรรมเจดีย์ จนหลวงปู่กงมามรณภาพ ท่านเป็นผู้มีความเด็ดเดี่ยว รักษาข้อวัตรปฏิบัติของครูบาอาจารย์พระกรรมฐาน สายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ไว้อย่างเคร่งครัด เป็นที่เคารพของพระบรมวงศานุวงศ์
นอกจากนี้ ท่านยังสร้างสาธารณะกุศลอีกมากมาย เช่น สร้างโรงพยาบาลพระอาจารย์แบน ธนากโร ที่อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร เป็นต้น

สมณศักดิ์
---------

* วันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ *พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร*

อ้างอิง
-------

1. ↑  พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน). *ไม่มาเกิดมาตายเรียกว่า ชาติสุดท้าย*. กรุงเทพมหานคร : ศิลป์สยามบรรจุภัณฑ์และการพิมพ์, [ม.ป.ป.]. 149 หน้า. หน้า 124. ISBN 978-616-7174-55-6
2. ↑  admin (2020-10-28). "หลวงปู่แบน ธนากโร วัดดอยธรรมเจดีย์ อ.โคกศรีสุพรรณ จ.สกลนคร". *๑๐๘ พระเกจิ*.
3. ↑  สุเมธ ตันติเวชกุล. *รอยพระบาทยาตรายังจารึก...สกลนคร*. สกลนคร : สำนักงานจังหวัดสกลนคร, 2555. 149 หน้า. ISBN 9789744583673
4. ↑  "แก้คำผิด ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **109** (16 ง): 1080. 28 มกราคม 2535. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)