**อัศฮาบุลอุคดูด** (อาหรับ: أصحاب الأخدود, อักษรโรมัน: *ʿaṣ'ḥābu l-ʿukhdūdi*) เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงในซูเราะฮ์ อัลบุรูจญ์ จากอัลกุรอาน โดยเป็นเรื่องราวของผู้คนที่ถูกโยนเข้าในคูและจุดไฟเผาเนื่องจากความเชื่อต่ออัลลอฮ์

เรื่องราว
---------

โองการที่ 4 ถึง 7 เป็นเรื่องราวผู้ศรัทธาที่ถูกเผาในคู:

| โองการ | ภาษาอาหรับ | แปลไทย |
| --- | --- | --- |
| 4 | قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ | *บรรดาเจ้าของหลุมพรางถูกสาปแช่ง* |
| 5 | النَّارِ‌ ذَاتِ الْوَقُودِ | *ไฟที่เต็มไปด้วยเชื้อเพลิง* |
| 6 | إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ | *ขณะที่พวกเขานั่งอยู่ตรงหน้าไฟ* |
| 7 | وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ | *และพวกเขารู้เห็นเป็นพยานต่อสิ่งที่บรรดาลูกน้องกระทำกับบรรดาผู้ศรัทธา* |

จากนั้นในโองการ 8 ถึง 10 อัลกุรอานระบุต่อว่าพวกเขาถูกฆ่าเนื่องจากศรัทธาต่ออัลลอฮ์เท่านั้น:

| โองการ | ภาษาอาหรับ | แปลไทย |
| --- | --- | --- |
| 8 | وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّـهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ | *และพวกเขามิได้แก้แค้นเขาเหล่านั้นเว้นแต่ว่าเขาเหล่านั้นศรัทธาต่อัลลอฮฺผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ* |
| 9 | الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ۚ وَاللَّـهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ | *ผู้ซึ่งกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นของพระองค์ และอัลลอฮฺนั้นทรงเป็นพยานต่อทุกสิ่งอย่าง* |
| 10 | إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِ‌يقِ | *แท้จริงพวกที่ประหัตประหารบรรดาผู้ศรัทธาชายและบรรดาผู้ศรัทธาหญิง แล้วพวกเขามิได้สำนึกผิดกลับตัวนั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษแห่งนรกญะฮันนัม และพวกเขาจะได้รับการลงโทษแห่งการเผาไหม้* |

ความหมายของ 'อุคดูด'
--------------------

รายงานจากอัลมุฟเราะดาตฟีเฆาะรีบิลกุรอาน "*อุคดูด*" (อาหรับ: أخـدود) เป็นรากศัพท์จาก "*ค็อด*" (อาหรับ: خـد) ซึ่งหมายถึง "คูกว้างและลึกแผ่กระจายไปทั่วแผ่นดิน" สาเหตุที่มีชื่อนี้เพราะเชื่อกันว่าเป็นบริเวณที่เกิดเหตุการณ์เผาตัว

ช่วงเวลาที่เกิดเหตุ
-------------------

อัลอุคดูดเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่อยู่ทางตอนใต้ของนัจญ์รอนของซาอุดีอาระเบีย 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์) โดยเกิดขึ้นใน ค.ศ. 520 หรือ 523 ในรัชสมัยของษูนุวาส กษัตริย์ฮิมยัรองค์สุดท้าย

เรื่องราวในข้อมูลอื่น
---------------------

มีเรื่องราวเกี่ยวกับอัศฮาบุลอุคดูดที่ต่างกัน โดยหนึ่งในนั้นปรากฏใน*ฮะดีษ*เกี่ยวกับ*มะลิก* (อาหรับ: مَـلِـك, กษัตริย์) ที่มี *ซาฮิร* (อาหรับ: سَـاحِـر, ผู้วิเศษ) ในสมัยก่อนหน้ามุฮัมมัด เมื่อผู้วิเศษเริ่มแก่ชรา เขากล่าวแก่กษัตริย์ให้หาเด็กชายที่ฉลาดเพื่อเรียนรู้ *ซิหร์* (อาหรับ: سِـحْـر, เวทมนตร์) จากเขา อย่างไรก็ตาม ขณะที่เด็กชายกำลังฝึกเวทมนตร์ เขาพบนักบวชขณะเดินทางไปเรียนเวทมนตร์ทุกวัน และท้ายที่สุดกลายเป็นผู้ศรัทธาในพระเจ้า ทำให้เขาสามารถช่วยคนและรักษาผู้ป่วยในวิธีที่แปลกประหลาดได้ เมื่อกษัตริย์ทราบสิ่งนี้ พระองค์สั่งให้เด็กชายละทิ้งความศรัทธานี้เสีย แต่เด็กลายปฏิเสธ ทำให้เขาถูกฆ่าตามพระราชกระแสรับสั่ง พระองค์ก็เผาผู้ที่ติดตาม*ดีน* (อาหรับ: ديـن, ศาสนา) ของเด็กชายในคูหนึ่งหรือหลายคู

อิบน์ อิสฮาก-กิโยมตีความข้อความนี้เป็นการพาดพิงถึงการฆ่าชาวคริสต์แห่งนัจญ์รอนตามพระราชกระแสรับสั่งของพระเจ้าษูนุวาส ข้อมูลคริสเตียนรายงานว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นประมาณ ค.ศ. 523 ษูนุวาสหันไปนับถือศาสนายูดาห์และเปลี่ยนชื่อเป็นโยเซฟ พระองค์เสด็จไปที่นัจญ์รอนเพื่อบังคับให้ชาวคริสต์เข้ารีตศาสนายูดาห์ เมื่อพวกเขาปฏิเสธ พระองค์จึงโยนพวกเขาลงในคูหนึ่งหรือหลายคูที่เผาไหม้ทั้งเป็น

มีฮะดีษเกี่ยวกับพระเจ้าทรงเลือก*นบี* (อาหรับ: نَـبِي, ศาสดา) ในอบิสซีเนีย แต่ผู้คนที่นั่นปฏเสธเขา ท้ายที่สุดทั้งศาสดาและผู้ติดตามถูกเผาในคู

และมีรายงานว่าผู้ติดตามของดาเนียลถูกเผาในคู บางคนกล่าวว่ามีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นหลายครั้งและหลายที่ เช่น เยเมน คอนสแตนติโนเปิล บาบิโลน อิรัก และอัชชาม; และเรื่องราวนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เหตุการณ์เดียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "People of the Ditch".
2. 1 2  Quran 85:4–7 "Quran (85:4–7)".
3. 1 2  "อัลกุรอานซูเราะฮ์ที่ 85 แปลไทย".
4. ↑  Sadr-Ameli, Sayyed Abbas. "85". *An enlightening commentary into the light of the Quran*. Vol. 19. Imam Ali foundation.
5. 1 2 3  Encyclopaedia Of The Quran, Jane Dammen McAuliffe, vol.2, pp.147–148
6. ↑  "Ukhdud Najran the story is narrated by Quran and successive civilizations". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-24. สืบค้นเมื่อ 2015-08-09.
7. ↑  Abdul Malik bin Hisham Ibn Hisham, Biography of the Prophet, Darol-Ma'refah Publication, Beirut, vol.1, pp.35–36, 1355 H.Sh.
8. ↑  Muhammad Bal'ami, History of the Prophets and Kings, Sorosh Publication, Tehran, vol.2, pp.121–122, 1378 H.Sh.
9. ↑  "The Story of the Boy and the King from Surah al-Buruj". สืบค้นเมื่อ 6 September 2015.
10. ↑  Barghi, Ahmad ibn Muhammad. *Almahasen*. Vol. 1. p. 250.
11. ↑  Shaykh Tabarsi. *Majma' al-Bayan*. Vol. 10. p. 706.
12. ↑  al-Tha'labi, Ahmad ibn Muhammad. *Ghesas al-Anbia*. Vol. 1. Beirut. pp. 438–439.