recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาล** (เดิม: ไซน์ อัล-ชาราฟ; พระราชสมภพ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2459 – สวรรคต 26 เมษายน พ.ศ. 2537) เป็นพระบรมราชินีในสมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดน

พระราชประวัติ
-------------

### พื้นฐานครอบครัว

สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2459 ณ อะเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ในตระกูลเฮจาซี่เชื้อสายอียิปต์ เป็นธิดาในชารีฟจามัล อาลี บิน นัสเซอร์กับนางวิจดาน ชาห์กิร ปาชาห์ พระชนกของพระองค์เป็นผู้ว่าการฮาวรันและเป็นหลานชายของชารีฟฮุซัยน์ บิน อาลีแห่งนครเมกกะ พระชนนีของพระองค์เป็นธิดาของนายชาห์กิร ปาชาห์ ผู้เป็นเหลนชายของชาวไซปรัสตุรกี - ออตโตมัน นามว่า คามิล ปาชาห์ ผู้ว่าการไซปรัส

### อภิเษกสมรส

ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายเฏาะลาล บิน อับดุลลอฮ์ พระญาติชั้นที่หนึ่งของพระองค์ เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 ทรงมีพระราชโอรส – ธิดาดังนี้

สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน (พระราชสมภพ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 – สวรรคต 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542)

เจ้าชายมูฮัมหมัด (ประสูติ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2483)

เจ้าชายฮัสซัน (ประสูติ 20 มีนาคม พ.ศ. 2490)

เจ้าหญิงบัสมาห์ (ประสูติ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2494)

พระราชกรณียกิจ
--------------

พระองค์ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจหลายด้าน โดยทรงมีบทบาทสำคัญในด้านการเมืองของจอร์แดน ทรงสนับสนุนให้เกิดการทำงานเพื่อการกุศลเพื่อเด็กและสตรี พระองค์ทรงเข้ามามีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญแห่งจอร์แดน เมื่อปี พ.ศ. 2495 โดยทรงลงข้อความให้สิทธิเด็กและสตรีเพิ่มมากขึ้น

พระเกียรติยศ
------------

### พระอิสริยยศ

• ไซน์ อัล-ชาราฟ (2 สิงหาคม พ.ศ. 2459 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477)

• *เฮอร์รอยัลไฮเนส* เจ้าหญิงไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2494)

• *เฮอร์มาเจสตี้* สมเด็จพระราชินีแห่งจอร์แดน (20 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 – 11 สิงหาคม พ.ศ. 2495)

• *เฮอร์มาเจสตี้* สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน (11 สิงหาคม พ.ศ. 2495 – 26 เมษายน พ.ศ. 2537)

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์แดน

* Jordan :  Dame Grand Cordon with Collar of the Order of al-Hussein bin Ali.

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

* Malaysia :  Honorary Grand Commander of the Order of the Defender of the Realm (SMN, 24 April 1965).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

| ก่อนหน้า |  | สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **สมเด็จพระราชินีมุสบาห์ บิน นัสเซอแห่งจอร์แดน** |  |  **สมเด็จพระราชินีแห่งจอร์แดน** (2494 - 2495) |  | **เจ้าหญิงดีนา บินต์ อับดุลฮะมีด** |

อ้างอิง
-------

1. ↑  *هذه الاميرة كان طلال يحبها وكان من الممكن ان تكون اما للملك حسين ولو لم تقتل الملكة زين الملكة علياء طوقان لربما تغير وجه الاردن*, Arab Times, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-06, สืบค้นเมื่อ 6 September 2017, بخاصة بعد أن اجبر الملك عبدالله ابنه طلال على الزواج من تركية ولدت في مصر اسمها زين وهي أم الملك حسين ...
2. 1 2  *Jordan remembers Queen Zein*, Jordan Times, 2015, สืบค้นเมื่อ 6 September 2017
3. 1 2 3 4  "Queen Zein of Jordan". *Unofficial Royalty* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2017-09-17. สืบค้นเมื่อ 2017-10-11.
4. ↑  "jordan2". *www.royalark.net*. สืบค้นเมื่อ 2017-10-11.
5. ↑  "Senarai Penuh Penerima Darjah Kebesaran, Bintang dan Pingat Persekutuan Tahun 1965" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-09-28. สืบค้นเมื่อ 2018-05-12.
**เพลย์เกิร์ล** (อังกฤษ: *PLAYGIRL*) เป็นนิตยสารโป๊และไลฟ์สไตล์สำหรับผู้หญิง ออกเป็นรายเดือน ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา มีรูปภาพกึ่งเปลือยหรือเปลือยกายของผู้ชาย นิตยสารก่อตั้งในปี 1973 ในช่วงที่มีการเคลื่อนไหวเกี่ยวกับสิทธิสตรีและตอบโต้การออกมาของนิตยสารโป๊อย่างเช่น *เพลย์บอย* และ *เพนท์เฮาส์* ที่มีรูปภาพผู้หญิงเปลือย

ถึงแม้ว่าในการตลาดจะมีกลุ่มเป้าหมายเป็น ผู้หญิงแท้ มิเชล ซิปป์ บ.ก. ก็ยังได้พูดไว้ในปี 2003 ว่า "กลุ่มผู้อ่านที่เป็นเกย์ มีประมาณ30%" และเสริมต่อว่า "นี่เป็นนิตยสารบันเทิงสำหรับผู้หญิง เพราะยังไม่มีนิตยสารใดที่จัดเนื้อหาของผู้หญิงอย่างนี้ แต่เราก็รักกลุ่มผู้อ่านที่เป็นเกย์เช่นกัน" ในปี 2003 มาร์ก กราฟฟ์ ประธานของ Trans Digital Media ผู้จัดการแบรนด์ของ เพลย์เกิร์ลทีวี กล่าวว่า 50% ของผู้อ่านเพลย์เกิร์ลเป็นผู้อ่านเกย์ผู้ชาย

ประวัติของนิตยสาร *เพลย์เกิร์ล* นี่คือนิตยสารที่ถ่ายภาพเปลือยผู้ชาย ยกเว้นในฉบับแรก ๆ ในปี 1973 ที่ไม่มีภาพเปลือย โดยทั่วไปแล้วนิตยสาร *เพลย์เกิร์ล* ในช่วงหลัง ๆ จะมีถ่ายภาพอวัยวะเพศชายแข็งตัว และเริ่มมีนายแบบที่ไม่ใช่เชื้อชาติคอเคเชียนมากขึ้น โดยทั่วไปแล้วจะมักมีนายที่ขริบหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศแล้ว แต่หลัง ๆ ก็มีผู้ชายที่มีหนังหุ้มปลายองคชาตเพิ่มด้วย

*เพลย์เกิร์ล* ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ และยังจำหน่ายในประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษ อย่าง เยอรมนี (1978-1980 และ 1989-2003), ฝรั่งเศส (1978), ออสเตรเลีย (1985-88, และใน Interlude ในปี 1991), เนเธอร์แลนด์ (1987-88), ประเทศอังกฤษ (1992-93), แอฟริกาใต้ (1995), บราซิลและรัสเซีย (2004-?), และในฉบับภาษาสเปน (1992-93)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Michael Rowe, "Great Scott: After years of struggling with his sexuality, *Playgirl* centerfold Scott Merritt is coming all the way out. To his surprise, so is *Playgirl*," *The Advocate*, issue 895, August 19, 2003.
2. ↑  R. Thomas Umstead, "A 'Playgirl' for Adult TV," *Multichannel News*, November 17, 2003.
พระราชวังเจ้หุง เมืองเจ้หุง
**เจ้หุง** เริ่มต้นเป็นราชธานีของอาณาจักรอาหม ในรัชสมัยของเจ้าเสือกลืนเมืองฟ้า

การแบ่งพื้นที่
--------------

### รอบเมือง

เมืองครหคาออนมีประตู 4 ประตู ประตูแต่ละประตูจะห่างจากวังของกษัตริย์ 3 โก (Kos) มีถนนพอกดินสูง กว้าง และมั่นคงรอบเมือง สะดวกแก่การสัญจร เครื่องป้องกันเมือง คือป่าไผ่กว้างประมาณ 2 โก โดยรอบตัวเมือง แต่เมืองนี้ไม่เหมือนเมืองอื่นๆ กระท่อมของชาวบ้านอยู่เข้ามาภายในป่าไผ่ใกล้ถนนพูนดิน แต่ละครอบครัวจะมีทุ่งนา และสวนอยู่หน้ากระท่อมจรดถนนพูนดิน ใกล้ๆวังของกษัตริย์ริมแม่น้ำทิขุ มีอาคารบ้านเรือนใหญ่โต ถนนที่เข้าไปในตลาดแคบ และมีแต่พ่อค้าขายกระทะเท่านั้น ไม่มีการขายของกินเช่นตลาดของเรา เพราะแต่ละบ้านไว้พอกินตลอดปี จึงไม่มีการซื้อขายกัน ตัวเมืองดูแออัดไปด้วยบ้านเรือนหลายหลัง

### เขตพระราชวัง

รอบ ๆ วังมีเขื่อนดิน รายรอบด้วยรั้วไม้ไผ่ใช้แทนกำแพง และมีคูน้ำลึกท่วมหัวคนยืนซึ่งน้ำเต็มอยู่เสมอ เขตพระราชวังกว้างกว่า 2 ไมล์ มีอาคารสูงโอ่โถงหลายหลัง ท้องพระโรงของกษัตริย์เรืยกว่า โสลัง (Solang) ยาว 120 ศอก กว้าง 30 ศอก มีเสา 66 ต้น เสาแม้จะใหญ่แต่ก็เกลี้ยงเกลา เมื่อมองจะรู้สึกว่าราบแบน เครื่องตกแต่งวิจิตรตระการตา เครื่องไม้ในท้องพระโรงเกินคำบรรยายใดๆทั้งสิ้น ไม่มีอาคารใดๆในโลกจะเปรียบได้ ข้างๆพระราชวังมีไม้ระแนงลวดลายประหลาด ภายในติดกระจกบานใหญ่ ขัดอย่างเงางาม หากต้องแสงอาทิตย์ ก็จะฉายแสงเป็นประกาย กล่าวกันว่าใช้คนงาน ๒ หมื่นคน และสร้างเสร็จในหนึ่งปี ปลายสุดด้านหนึ่งของท้องพระโรง มีวงแหวนติดอยู่ แต่ละเสามีวงแหวนเก้าวง เมื่อกษัตริย์ออกว่าราชการ ก็ประทับบนบัลลังก์ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างกลางเสาสี่ต้นนี้มีผ้าคาดเป็นปะรำ นอกจากนี้ก็มีแถบผ้าอีกเก้าผืน โยงติดกับวงแหวน เมื่อกษัตริย์ประทับอยู่ใต้ปะรำนี้ เจ้าหน้าที่ก็ประโคมฆ้อง กลอง กระทั่งแตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  *การศึกษาประวัติศาสตร์ไทอาหม*, หน้า 81

* Gait, Edward(1905) *A History of Assam*
* ฉัตรทิพย์ นาถสุภา และเรณู วิชาศิลป์. *การศึกษาประวัติศาสตร์ไทอาหม*. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:สร้างสรรค์, 2552 ISBN 978-974-9936-15-3

ดูเพิ่ม
-------

* ราชวงศ์อาหม
**เจ้าเกา** (จีน: 趙高; พินอิน: *Zhào Gāo*; เวด-ไจลส์: *Chao Kao* , อสัญกรรม 207 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนนางจีน เป็นขุนนางของราชวงศ์ฉินของจีน เป็นขันที ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยใกล้ชิดของจักรพรรดิทั้งสามแห่งราชวงศ์ฉิน - จิ๋นซีฮ่องเต้ ฉินเอ้อร์ชื่อ และ จื่ออิง และถือว่ามีบทบาทสำคัญในการล่มสลายของราชวงศ์

เจ้า เกา เริ่มต้นรับราชการภายใต้ จิ๋นซีฮ่องเต้ ในตำแหน่ง จงเช่อฟูหลิง (中車府令) หรือ ขุนนางผู้รับผิดชอบจัดการรถม้าในวัง ในช่วงเวลานี้ เขายังทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลเจ้าชาย หูไห่ โอรสองค์สุดท้องของ จิ๋นซีฮ่องเต้ และเป็นพระอาจารย์สอนพระองค์ในเรื่องกฎหมายของจักรวรรดิฉิน ใน 210 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากจิ๋นซีฮ่องเต้เสด็จสวรรคตที่ ชาชิว (沙丘) เจ้าเกาและ หลี่ซือ ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีได้แอบเปลี่ยนพระราชโองการครั้งสุดท้าย ของจริงให้เจ้าชาย ฝูซู รัชทายาทเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ ในพระราชโองการปลอมมีพระบัญชาให้เจ้าชายฝูซูปลงพระชนมชีพขณะที่เจ้าชายหูไห่ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ หลังจากนั้นเจ้าชายหูไห่ก็ขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นฉินเอ้อร์ชื่อ เขาได้เลื่อนเป็น หลางจงหลิง (郎中令) ตำแหน่งอย่างเป็นทางการซึ่งมีหน้าที่อาทิการจัดการกิจกรรมประจำวันในพระราชวังหลวง เจ้า เกา ที่ได้รับความไว้วางใจอย่างสูงจากฉินเอ้อร์ชื่อ ได้ยุยงให้จักรพรรดิทำลายล้างพระเชษฐาและพระราชอนุชาของพระองค์เพื่อทำให้พระราชอำนาจมั่นคงขึ้น และใช้โอกาสนี้ขจัดฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองเช่น เมิ่งเถียน และ เมิ่งอี้ นอกจากนี้เขายังใส่ร้าย หลี่ ซือ ว่าเป็นกบฏและให้ หลี่ ซือ และครอบครัวทั้งหมดของเขาถูกประหารชีวิต หลังจากนั้นเขาก็เข้ามาแทนที่ หลี่ ซือ เป็นอัครมหาเสนาบดีและผูกขาดอำนาจรัฐ ใน 207 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อเกิดการจลาจลในดินแดนทางตะวันออกของ ด่านหานกู เจ้า เกา กลายเป็นกังวลว่าฉินเอ้อร์ชื่อ จะโทษเขา เขาจึงทำการรัฐประหารในพระราชวังหวังอี้ (望夷宮) และลอบสังหารจักรพรรดิ หลังการสวรรคตของฉินเอ้อร์ชื่อ เจ้า เกา แต่งตั้ง จื่ออิง โอรสของเจ้าชายฝูซูขึ้นสู่ราชบัลลังก์

อ้างอิง
-------
**การเกิดเอ็มบริโอพืช** (อังกฤษ: plant embryogenesis) คือการเจริญของไซโกตและเอนโดสเปิร์มในพืชมีดอกหลังการปฏิสนธิซ้อนโดยไซโกต เอนโดสเปิร์มและ รังไข่แล้วจะมีการเจริญเติบโตเป็นลำดับดังนี้

การเจริญของออวุลไปเป็นเมล็ด
---------------------------

เซลล์ที่เป็นทริปพลอยด์ (triploid; 3n) เจริญไปเป็นเนื้อเยื่อสะสมอาหารที่เรียกว่าเอ็นโดเสปิร์ม ซึ่งเป็นส่วนที่ให้อาหารแก่เอ็มบริโอเมื่อเริ่มงอก ส่วนการเจริญของเอ็มบริโอเริ่มจากไซโกตแบ่งตัวออกเป็น 2 เซลล์ เซลล์ด้านล่างมีขนาดใหญ่ แบ่งตัวช้ากว่าจะพัฒนาไปเป็นส่วนที่ฝังตัวในเอนโดสเปิร์ม (suspensor) ส่วนเซลล์ข้างบนที่มีขนาดเล็กกว่าจะแบ่งตัวต่อไปจนเป็นกลุ่มเซลล์ก้อนกลม (Globular stage) ซึ่งกลุ่มเซลล์นี้เรียกว่าเอ็มบริโอ จากเอ็มบริโอก้อนกลมนี้จะพัฒนาไปเป็นกลุ่มเซลล์รูปหัวใจ (Heart-shaped stage) ส่วนที่เป็นโหนกสูงจะพัฒนาต่อไปเป็นใบเลี้ยง (ถ้าในพืชใบเลี้ยงเดี่ยวมีอันเดียว) ส่วนที่อยู่ระหว่างใบเลี้ยงทั้งสองจะพัฒนาไปเป็นยอด (shoot) ด้านตรงข้ามใบเลี้ยงจะยืดยาวออกไปซึ่งจะเป็นส่วนที่จะไปเป็นราก (radicle)ในขณะเดียวกันเยื่อหุ้มออวุลจะเปลี่ยนแปลงไปโดยสูญเสียน้ำและแข็งขึ้น ส่วนนี้เรียกว่า เปลือกหุ้มเมล็ด (seed coat) เมื่อเปลือกหุ้มเมล็ดพัฒนาได้สมบูรณ์ เอ็มบริโอจะหยุดการแบ่งตัวและเข้าสู่ระยะพัก (seed dormancy) การเจริญของเอ็มบริโอจะเริ่มอีกครั้งเมื่อเมล็ด

การเจริญของรังไข่ไปเป็นผล
-------------------------

เมื่อออวุลเปลี่ยนเป็นเมล็ด รังไข่ (ซึ่งอาจจะมี 1 หรือหลายออวุล) จะพัฒนาไปเป็นผล โดยหลังจากเกิดการปฏิสนธิแล้ว กลีบดอกจะร่วงไป เกิดการเปลี่ยนแปลงฮอร์โมนภายในโดยรังไข่จะจะเจริญเติบโตขึ้น โดยมีการขยายขนาดและผนังหนาขึ้นจนกลายเป็นผลหรือฝักที่สมบูรณ์ ผลของพืชมีดอกมีหลายชนิดได้แก่

* ผลเดี่ยว (simple fruit) มีรังไข่ 1 อันต่อ 1 ห้อง เช่น ฝักถั่ว แอปเปิล
* ผลกลุ่ม (aggregate fruit) รังไข่มีหลายห้อง เช่น น้อยหน่า
* ผลรวม (multiple fruit) พัฒนามาจากกลุ่มของดอกที่แยกกัน แต่มารวมกลุ่มกัน โดยผนังของรังไข่เชื่อมต่อกันระหว่างพัฒนาการของผล เช่น สับปะรด

การงอกของเมล็ดเป็นต้นอ่อน
-------------------------

เมล็ดเริ่มงอกเมื่อได้รับน้ำ โดยเมล็ดที่ชุ่มน้ำจะขยายตัวและส่วนเปลือกจะฉีกขาดออก เอ็มบริโอเริ่มแบ่งตัวอีกครั้ง เอนไซม์ในเอนโดสเปิร์มและใบเลี้ยงเริ่มทำงานเพื่อสลายสารอาหารที่จำเป็นต่อการเติบโตของเอ็มบริโอ การงอกของพืชใบเลี้ยงเดี่ยวกับพืชใบเลี้ยงคู่ต่างกันที่ว่าพืชใบเลี้ยงคู่จะชูใบเลี้ยงขึ้นเหนือผิวดินก่อนจะมีใบจริงเจริญตามมา ส่วนพืชใบเลี้ยงเดี่ยวจะไม่ชูใบเลี้ยงขึ้นจะชูแต่ใบจริงขึ้นมาเท่านั้น

อ้างอิง
-------

* Campbell et al. 2003. Biology: Concepts and connection. 4th ed. Glenview: Benjamin Comming
***เจ็มคราฟต์*** (อังกฤษ: GemCraft) เป็นซีรีส์เกมป้องกันฐานที่สร้างโดยเกมอินอะบอตเทิล (Game In A Bottle) ซึ่งเป็นสตูดิโอจากฮังการี โดยใช้อัญมณีวิเศษในการโจมตีและป้องกันฐาน เกมแรกมีชื่อว่า ***เจ็มคราฟต์แชพเตอร์วัน: เดอะฟอร์กอตเทน*** (GemCraft Chapter One: The Forgotten; เป็นที่รู้จักกันในชื่อย่อว่า "*เจ็มคราฟต์*" (GemCraft)) โดยเป็นเกมป้องกันฐานสำหรับเกมเบราว์เซอร์ที่เผยแพร่ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ภาคก่อนหน้าคือ ***เจ็มคราฟต์เชพเตอร์ซีโร: เจ็มออฟอิเทอร์นิตี*** (GemCraft Chapter 0: Gem of Eternity) ถูกเผยแพร่ในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2009 และภาคแยกคือ ***เจ็มคราฟต์ลอสแชพเตอร์: ลาบรินธ์*** (GemCraft Lost Chapter: Labyrinth) ถูกเผยแพร่ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 

ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 ได้มีการเผยแพร่ ***เจ็มคราฟต์แชพเตอร์ทู: เชสซิงชาโดว์ส*** (GemCraft Chapter Two: Chasing Shadows) ซึ่งเป็นภาคต่อของเกมแรก และเกมต่อมาคือ ***เจ็มคราฟต์ลอสแชพเตอร์: ฟรอสบอร์นราธ*** (GemCraft Lost Chapter: Frostborn Wrath) ถูกเผยแพร่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020

การตอบรับ
---------

เกมซีโบให้คะแนน *เจ็มคราฟต์* ภาคดั้งเดิมด้วยเรตติ้ง 3.5/5. ทางสไลด์ทูเพลย์กล่าวว่าตัวเกมไม่ได้แตกต่างจากไปตามการเปรียบเทียบ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Gemcraft, The Crown Jewel of Flash Gaming Arrives on iOS - iPhone News at IGN". IGN. April 14, 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 13, 2012.
2. ↑  "GemCraft chapter one: The Forgotten Flash Game". GameSpot. สืบค้นเมื่อ 2011-04-23.
3. ↑  "GemCraft - Frostborn Wrath". Steam. June 21, 2019. สืบค้นเมื่อ June 25, 2019.
4. ↑  "Archived copy". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-03-24. สืบค้นเมื่อ 2011-04-23.`{{cite web}}`: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
5. ↑  Andrew Webster (April 18, 2011). "GemCraft Review at Slide To Play". Slide to Play. สืบค้นเมื่อ 2011-04-23.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* Peer's Take On *GemCraft* - Web Games Feature at IGN
* The Joystiq Free Game Club: *GemCraft* - Joystiq
*ระวังสับสนกับซีรีส์: ลิขิตรักข้ามเวลา*

**ลิขิตรัก ข้ามเวลา** (อังกฤษ: Il Mare; ฮันกึล: 시월애; ฮันจา: 時越愛; อาร์อาร์: Siworae; คำแปล: *"ความรักอยู่เหนือกาลเวลา"*) ภาพยนตร์เกาหลีในแนวรักโรแมนติกแฟนตาซี ออกฉายในปี ค.ศ. 2000

เนื้อเรื่อง
-----------

ซัง-ฮุล สถาปนิกหนุ่มได้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังหนึ่งริมทะเล ที่ชื่อว่า "อิล มาเร" บ้านหลังนี้เคยเป็นบ้านของป้าซัง-ฮุลมาก่อน จึงไม่มีใครเคยย้ายเข้ามาอยู่ก่อนหน้านี้ แต่แล้วเขาก็ต้องแปลกใจ เมื่อเปิดดูในตู้จดหมายหน้าบ้าน พบจดหมายฉบับหนึ่งลงในปี ค.ศ. 1999 ลงชื่อว่า อึน-จู ซัง-ฮุลคิดว่านี่เป็นการล้อเล่น เพาะว่าห้วงเวลาที่เขาอยู่นั้นคือปี ค.ศ. 1997 

วันหนึ่งซัง-ฮุล ได้รับลูกสุนัขหลงทางมา และทำให้เขาเริ่มเข้าใจในจดหมายของอึน-จู เหตุการณ์ประหลาดทำให้ทั้งคู่พบว่า ตู้จดหมายบ้านอิล มาเร เป็นรอยต่อระหว่างช่วงเวลา ทว่าทั้งคู่ไม่อาจพบกันในจุดร่วมเวลาเดียวกันได้ แม้จะมีใจให้กันก็ตาม

นักแสดง
-------

* จวน จี-ฮุน... อึน-จู, นักแสดงสาวที่กลายมาเป็นนักพากย์ อาศัยอยู่ในห้วงเวลาของปี ค.ศ. 1999
* ลี จุง-แจ...ซัง-ฮุล, สถาปนิกหนุ่มที่อาศัยอยู่ในบ้านอิล มาเร ในห้วงเวลาปี ค.ศ. 1997

การสร้างและความสำเร็จ
---------------------

คำว่า "Il Mare" เป็นภาษาอิตาเลียนแปลว่า "ทะเล" อันสื่อหมายถึง สถานที่เกิดเหตุในเรื่อง โดยภาพยนตร์ถ่ายทำที่เกาะคังฮวา และเกาะเชจู ทางตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลี

ภาพยนตร์เมื่อออกฉายประสบความสำเร็จมาก และเป็นภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับจวน จี-ฮุน จนทางบริษัทวอร์เนอร์บราเธอร์สของฮอลลีวูดขอซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้างใหม่ในชื่อ *"The Lake House*" ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 นำแสดงโดย คีอานู รีฟส์ และแซนดรา บูลล็อก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Korean Movie Synopsis: *Il Mare*". *Korea Tourism Organization*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-27. สืบค้นเมื่อ 2012-06-04.
2. ↑  Lee, Sun-min (20 October 2011). "Drama destinations directing visitors to Jeju". *Korea JoongAng Daily*. สืบค้นเมื่อ 2012-06-04.
3. ↑  Paquet, Darcy. "Actors and Actresses of Korean Cinema: Jeon Ji-hyun". Koreanfilm.org. สืบค้นเมื่อ 2012-04-18.
4. ↑  "East Meets West: 10 Asian Movies Remade by Hollywood". *Time*. 4 December 2013. สืบค้นเมื่อ 25 April 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Il Mare* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**กบแคระแอฟริกัน** (อังกฤษ: African dwarf frog) เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกกบสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล *Hymenochirus* ในวงศ์กบเล็บ (Pipidae)

เป็นกบที่มีขนาดเล็ก อาศัยอยู่ในน้ำตลอดชีวิต มีลำตัวแบนราบมาก ขายื่นออกไปทางด้านข้างลำตัว ไม่มีเส้นข้างลำตัวเหมือนกบสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน ขาหลังใหญ่และมีแผ่นหนังเป็นพังผืดระหว่างนิ้วตีนใหญ่มาก ขาหน้ามีนิ้วตีนยาวและมีพังผืด ลูกอ๊อดกินสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร

มีความยาวเฉลี่ยประมาณ 6.35 เซนติเมตร (2.5 นิ้ว) อายุสูงสุดที่พบคือ 20 ปี พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดต่าง ๆ ของทวีปแอฟริกา แถบลุ่มน้ำคองโก

เป็นกบที่มีขนาดเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์น้ำสวยงามเหมือนปลาสวยงามในตู้กระจก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตัวที่เป็นสีเผือก

การจำแนก
--------

* *Hymenochirus boettgeri* (Tornier, 1896)
* *Hymenochirus boulengeri* De Witte, 1930
* *Hymenochirus curtipes* Noble, 1924
* *Hymenochirus feae* Boulenger, 1906

อ้างอิง
-------

1. ↑  วีรยุทธ์ เลาหะจินดา. *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก*. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2552. 458 หน้า. หน้า 323-324. ISBN 978-616-556-016-0
2. ↑  "Aquatic Frogs". bigalspets.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-01-08. สืบค้นเมื่อ 2015-01-08.
3. ↑  "*Hymenochirus* Boulenger, 1896". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 12 July 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Hymenochirus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Hymenochirus ที่วิกิสปีชีส์
**กบหนังห้อย** (อังกฤษ: Titicaca water frog, Saggy-skinned frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Telmatobius culeus*) สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกกบชนิดหนึ่ง มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่โดดเด่น

กบหนังห้อย จัดอยู่ในวงศ์ Leptodactylidae ซึ่งเป็นวงศ์กบที่มีจำนวนสมาชิกมาก นับเป็นวงศ์ใหญ่ กระจายพันธุ์ตั้งแต่อเมริกากลาง, แคริบเบียน จนถึงอเมริกาใต้

กบหนังห้อยมีลักษณะเด่น คือ มีผิวหนังที่ใหญ่มาก จนห้อยย้อยและพับโก่งตัวขึ้นอย่างเป็นระเบียบ ซึ่งผิวหนังที่พับย่นนี้มีเพื่อสำหรับหายใจในน้ำที่มีอุณหภูมิเย็นจัดและในระดับที่ลึก เนื่องจากเป็นกบที่พบเฉพาะทะเลสาบตีตีกากา ในประเทศโบลิเวีย ใกล้กับเทือกเขาแอนดีส ซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ตั้งอยู่บนที่สูงถึง 3,800 เมตรจากระดับน้ำทะเล นับเป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่บนที่สูงแห่งหนึ่งของโลก ทำให้มีปริมาณออกซิเจนต่ำ และอุณหภูมิของน้ำเย็นยะเยือก ซึ่งผิวหนังที่พับย่นของกบหนังห้อยเป็นการปรับตัวเพื่อให้เข้ากับการอาศัยในสภาพแวดล้อมแห่งนี้ 

โดยภายในผิวหนังมีหลอดเลือดฝอยหนาแน่นมากเพื่อช่วยแลกเปลี่ยนออกซิเจน และมีลักษณะการว่ายน้ำแบบส่ายไปมาเพื่อให้น้ำปะทะกับผิวหนังให้มากที่สุดเพื่อหายใจ ปอดมีขนาดเล็กกว่ากบวงศ์อื่น ๆ ถึง 4 เท่า และมีปริมาณแมตาบอลิสซึมต่ำมากที่สุดชนิดหนึ่งของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำทั้งหมด 

กบหนังห้อยจะอาศัยเฉพาะอยู่แต่ในน้ำชั่วชีวิต นิ้วตีนทั้ง 4 ข้างมีพังผืดขนาดใหญ่มากเชื่อมต่อกัน จึงเป็นกบที่กระโดดไม่ได้ โดยปกติจะหลบซ่อนตัวอยู่ในกอพืชน้ำและสาหร่าย มีขนาดโตเต็มที่ราว 25-30 เซนติเมตร กบตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้หลายเท่า ซึ่งขนาดที่ใหญ่ที่สุด ถูกบันทึกไว้ในปี ค.ศ. 1973 โดย ฌาคส์ คุสโต นักสำรวจชาวฝรั่งเศสว่ายาวได้ถึง 2 ฟุต น้ำหนัก 2 ปอนด์ เมื่อยืดขาหลังออกเต็มที่ นับเป็นกบชนิดหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก กบหนังห้อยเป็นสัตว์ที่ชาวอินคา ชนพื้นเมืองของทวีปอเมริกาใต้ใช้ปรุงเป็นยามาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน 

ปัจจุบัน สถานะของกบหนังห้อยอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์เต็มที่ ซึ่งเป็นผลมาจากการประมงที่มากขึ้น และการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมที่รังสีอัลตราไวโอเลตที่สาดส่องมายังผิวน้ำทะเลสาบตีตีกากามากขึ้น ที่ทำให้กบตายได้เนื่องจากมีผิวหนังที่บอบบาง 

กบขนาดเล็ก ซึ่งหนังยังไม่ย่น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN
2. 1 2 3 4  *Saggy-Skinned Frog*, "Weird Creatures with Nick Baker" สารคดีทางอนิมอลพลาเน็ต. ทางทรูวิชั่นส์: อังคารที่ 22 มกราคม 2556
3. 1 2  หน้า 327, *วิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก* โดย วีรยุทธ์ เลาหะจินดา (ธันวาคม, 2552) ISBN 978-616-556-016-0

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**กบหนังห้อย**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* In the Land of Giant Frogs

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Telmatobius culeus ที่วิกิสปีชีส์
**กองบัญชาการปฏิบัติงานเพื่อฟื้นฟูความมั่นคงหรือกฎระเบียบ** (อินโดนีเซีย: *Komando pemulihan keamanan dan ketertiban*) หรือ **กปกัมติบ** (*KOPKAMTIB*) เป็นกองบัญชาการทหารในอินโดนีเซีย ตั้งขึ้นโดยซูฮาร์โตเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เพื่อกำจัดฝ่ายตรงข้ามที่ก่อการรัฐประหารเมื่อ 10 วันก่อนหน้านี้ ความล้มเหลวของรัฐประหารครั้งนั้น เป็นผลให้ประธานาธิบดีซูการ์โนต้องยอมให้ซูฮาร์โตเป็นหัวหน้าหน่วยงานเพื่อความมั่นคงในกองทัพและได้เป็นผู้บัญชาการทหารบกในวันที่ 16 ตุลาคม จากนั้น ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ซูการ์โนประกาศให้กปกัมติบอยู่ภายใต้การควบคุมของซูฮาร์โต

การเข้ามามีบทบาทของซูฮาร์โตได้ทำให้ภารกิจเดิมของกปกัมติบคือการสืบหาและกำจัดผู้สนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียที่คาดว่าอยู่เบื้องหลังรัฐประหารกลายเป็นเครื่องมือในยุคระเบียบใหม่ของซูฮาร์โต เพื่อปราบปรามฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง และควบคุมการเลือกตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2514 กองบัญชาการนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2531 โดยจัดตั้งหน่วยงานใหม่ขึ้นแทนคือบาโกร์ซตานัซ

บาโกร์ซตานัซ
------------

บาโกร์ซตานัซ (*BAKORSTANAS*) เป็นคำย่อในภาษาอินโดนีเซีย หมายถึง หน่วยประสานงานเพื่อส่งเสริมเสรีภาพแห่งชาติ ตั้งขึ้นตามคำสั่งประธานาธิบดีเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2531 โดยมีผู้บัญชาการทหารสูงสุดในขณะนั้นคือ พลเอก ตรี ซูตริซโน เป็นผู้บัญชาการ โดยมีประธานาธิบดีซูฮาร์โตอยู่เบื้องหลัง องค์กรนี้ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเครื่องมือในการลดทอนอำนาจของพลเอก เอ็ล.เบ. มูร์ดานี ซึ่งมีข้อขัดแย้งกับซูฮาร์โต มูร์ดานีถูกปลดออกจากตำแหน่งทางทหารใน พ.ศ. 2531 แต่ยังเป็นหัวหน้ากปกัมติบที่มีอำนาจมาตั้งแต่ พ.ศ. 2509 ซูฮาร์โตจึงยุบเลิกกปกัมติบและตั้งบาโกร์ซตานัซขึ้นมาแทน องค์กรนี้หมดอำนาจโดยพฤตินัยเมื่อประธานาธิบดีซูฮาร์โตลาออก แต่ถูกยุบอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดีอับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543

อ้างอิง
-------

* ไมเคิล ลีเฟอร์. *พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้.* กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548, หน้า 84-85, 334–335.
โล่กันกระสุนที่มีช่องมองหุ้มเกราะแบบใสกับไฟสปอร์ตไลท์
**โล่กันกระสุน** (อังกฤษ: Ballistic shield) เป็นอุปกรณ์ป้องกันที่ตำรวจและกองกำลังทหารใช้งาน ซึ่งออกแบบมาเพื่อหยุดหรือหันเหกระสุนที่ยิงใส่ที่ผู้ถือ โล่กันกระสุนยังสามารถป้องกันภัยคุกคามที่ร้ายแรงไม่มากนัก เช่น ของขว้างปา แม้ว่าโดยทั่วไปจะใช้ในสถานการณ์ที่โล่ปราบจลาจลไม่ให้ความคุ้มครองที่เพียงพอ

โล่กันกระสุนสามารถทำจากวัสดุเช่นยูเอชเอ็มดับเบิลยูพีอี หรือเส้นใยอะรามิดพรีเพรก โดยอาจมีลักษณะเช่นช่องมองหุ้มเกราะแบบใส, มือจับและไฟสปอตไลท์สำหรับใช้งานตอนกลางคืน รวมถึงอาจเป็นแบบใช้มือถือหรือติดตั้งบนเฟรมแบบล้อ มันมีขนาดแตกต่างกันไป บางตัวถูกออกแบบมาเพื่อปกป้องเฉพาะส่วนบน และอื่น ๆ ที่ออกแบบมาเพื่อปกป้องทั้งร่างกาย ไม่เหมือนกับเสื้อเกราะกันกระสุน วัตถุที่ถูกขว้างหรือถูกยิงออกมาจะไม่ถ่ายโอนการบาดเจ็บหรือความเจ็บปวดให้ผู้ถือ เนื่องจากถูกออกแบบมาให้ไม่สัมผัสกับร่างกายโดยตรง

โล่ขนาดเล็กพอที่จะถือโดยคนเดียว อาจได้รับการเรียกว่าเป็น "โล่ส่วนบุคคล" และอาจนำไปใช้ในรถตำรวจที่สหรัฐในฐานะอุปกรณ์มาตรฐาน การใช้งานโล่หรือไม่จะขึ้นอยู่กับนโยบายและสถานการณ์แต่ละอย่าง ซึ่งอาจเป็นนโยบายของกองกำลังตำรวจที่จะใช้โล่ในสถานการณ์ป้องกันเท่านั้น เช่น การสร้างขอบกั้นและรอการเสริมกำลัง ในขณะที่คนอื่นอาจอนุญาตให้ใช้ในสถานการณ์เชิงรุก เช่น การหยุดยานพาหนะที่ถือว่ามีความเสี่ยงสูงหรือเข้าใกล้ผู้ต้องสงสัยที่ถือว่าเป็นอันตราย

คุณสมบัติที่แนะนำของโล่กันกระสุนสำหรับตำรวจประกอบด้วยระบบสะพายที่ช่วยให้แบกได้ในระยะยาวโดยไม่เมื่อยล้า รวมถึงความสามารถในการบรรจุกระสุนปืนพกในขณะที่ถือโล่และยิงได้อย่างแม่นยำด้วยมือเดียว การแบกโล่กันกระสุนในมือข้างหนึ่งจะจำกัดทั้งประเภทของอาวุธปืนที่สามารถใช้กับมืออื่น ๆ รวมถึงวิธีการยิงบางอย่าง

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โล่กันกระสุน**

1. 1 2  Bhatnagar, Ashok (2016). *Lightweight Ballistic Composites: Military and Law-Enforcement Applications*. Woodhead Publishing. p. 214. ISBN 978-0081004258.
2. 1 2 3  Armellino, Rick (March 9, 2010). "How to buy personal shields". *PoliceOne*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-19. สืบค้นเมื่อ 2018-05-06.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

ทางเข้าวัดวู่โหฺว ที่โว่หลงกัง
**โว่หลงกัง** ตามสำเนียงกลาง หรือ **โงลังกั๋ง** ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 卧龙岗; จีนตัวเต็ม: 臥龍崗; พินอิน: *wòlónggāng*) เป็นทัศนียเขตทางวัฒนธรรมใน เมืองหนันหยาง มณฑลเหอหนัน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงเป็นอันมากเนื่องจากจูเกอ เลี่ยง (ฮกเกี้ยนว่า จูกัดเหลียง) อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่ฮั่นในสมัยสามอาณาจักร เคยพำนักอยู่เกือบสิบปี

ประวัติศาสตร์
-------------

ที่โว่หลวงกัง มีการบูชาจูเกอ เลี่ยง ตั้งแต่สมัยแผ่นดินจิ้น สืบต่อมาถึงแผ่นดินถัง และแผ่นดินซ่ง ครั้น ค.ศ. 1317 จักรพรรดิหยวนเหรินจงพระราชทานนามให้แก่วัดโบราณซึ่งประดิษฐานอยู่ในโว่หลงกัง ว่า "วัดอู่โหว" (จีน: 武侯祠; พินอิน: *wǔhóucí*) สำหรับเป็นที่บูชาจูเกอ เลี่ยง ปัจจุบัน วัดนี้เป็นโบราณสถานตามกฎหมายจีน

ในสมัยต่อมา มีการสร้างสถานที่อื่น ๆ อีกมาก โดยเฉพาะในแผ่นดินชิง ราษฎรได้สร้าง "สิบทัศนียสถานแห่งโว่หลงกัง" และวิทยาลัยโว่หลงกัง ขึ้น โบราณสถานในโว่หลงกังที่ปรากฏในปัจจุบัน ส่วนใหญ่สร้างขึ้นในแผ่นดินหยวน แผ่นดินหมิง และแผ่นดินชิง ที่โว่หลงกังยังมีศิลาจารึกเป็นอันมากซึ่งสร้างขึ้นในแผ่นดินฮั่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "诸葛亮文化节掀起千古人龙热". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-21. สืบค้นเมื่อ 2011-06-11.
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *หลี่*

**บทความนี้มีข้อความภาษาจีน** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรจีน

**หลี่มี่** (จีน: 李密 , 562 – 20 มกราคม 619) ชื่อรอง **เสฺวียนสุ่ย** (จีน: 玄邃) เป็นผู้นำขบวนการกบฏต่อต้านการปกครองของ ราชวงศ์สุย ของจีน ตอนแรกเขาเป็นที่ปรึกษาทางการทหารของขุนพลของราชวงศ์สุย หยาง เสฺวียนกัง ที่ก่อการกบฏต่อต้าน จักรพรรดิสุยหยาง ในปี ค.ศ. 613 แต่ล้มเหลว และหลี่ก็นำกบฏต่อจักรพรรดิหยางด้วยมือของตัวเองในปี ค.ศ. 617 เขาได้รับผู้ติดตามจำนวนมากตามมาจนมีความคาดหวังอย่างกว้างขวางว่าอีกไม่นานเขาจะสามารถเอาชนะกองกำลังสุยและสร้างราชวงศ์ใหม่ได้ มากเสียจนแม้แต่ผู้นำกบฏคนสำคัญคนอื่นๆ รวมถึง โต้วเจี้ยนเต๋อ, เหมิง ไห่กง (孟海公), สฺวี ยฺเหวียนหลาง และ จู คัน กำลังเรียกร้องให้เขารับตำแหน่งจักรพรรดิ แม้แต่ หลี่หยวน (ในไม่ช้าก็จะกลายเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ถังในฐานะจักรพรรดิเกาจู่) ก็เขียนถึงเขาด้วยคำวิงวอนที่สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ของจักรพรรดิโดยปริยาย หลี่ มี่ พยายามที่จะเข้าควบคุมเมืองหลวงทางตะวันออกของสุย ลั่วหยาง แต่กองกำลังของเขาถูกกองกำลังสุยขัดขวาง และเขาไม่เคยมาเพื่อเรียกร้องตำแหน่งจักรพรรดิ แต่ยอมรับตำแหน่ง เว่ยหวัง

ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 618 ขุนพลราชวงศ์สุย หวัง ซื่อชง บดขยี้กองกำลังของเขาที่หยานฉี หลี่ มี่ หนีไปยังดินแดนถังและยอมจำนนต่อจักรพรรดิเกาจู่ แต่ต่อมาก็ก่อกบฏต่อถังและพยายามฟื้นฟูกองทัพของเขาเอง ขุนพลราชวงศ์ถัง เฉิง หยันจือ (盛彦师) จับกุมและประหารชีวิตเขา

ปูมหลัง
-------

หลี่มี่
หลี่ มี่ มาจากสายขุนนางในราชวงศ์ที่ต่อเนื่องกัน ราชวงศ์เว่ยตะวันตก, ราชวงศ์โจวเหนือ และ ราชวงศ์สุย บิดาของเขา หลี่ กวน (李宽) ผู้ซึ่งได้รับตำแหน่ง ผูชานโหว เดิมตระกูลหลี่ไม่ได้มาจากที่นั่น แต่เดิมอาศัยอยู่ที่เมือง ฉางอัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์สุย เนื่องจากตำแหน่งบิดาของเขา หลี่ มี่ จึงกลายเป็นราชองครักษ์ของจักรพรรดิสุยหยาง และเขาได้รับการกล่าวขานว่าใช้เงินเพื่อรวบรวมเพื่อน ๆ รอบตัว อยู่มาวันหนึ่ง เมื่อจักรพรรดิหยางเห็นเขา จักรพรรดิหยางรู้สึกวิตกกับรูปร่างหน้าตาของเขา และบอกกับ อวี้เหวิน ฉู่ ซูกง ให้ถอด หลี่ มี่ จากนั้น อวี้เหวิน เกลี้ยกล่อม หลี่ มี่ ให้ลาออกจากกองทหารรักษาการณ์ และหลี่มักจะเดินทางไปทั่วเมืองหลวง ขี่วัวกระทิงและอ่านหนังสือขณะทำเช่นนั้น โดยเฉพาะ ฮั่น ชู เมื่อ อัครมหาเสนาบดี หยาง ซู เยว่โหวเห็นเขา เขาประหลาดใจกับความขยันหมั่นเพียรของ หลี่ มี่ และเมื่อหลี่รู้ว่าเขาเป็นอัครมหาเสนาบดี ก็กราบไหว้และกล่าวชื่อของเขาด้วยความเคารพ หยาง ซู พาหลี่ไปที่คฤหาสน์และพูดคุยกับเขา เขาพูดคุยกับลูกชายของเขา หยาง เสฺวียนกัง ว่า "สติปัญญาและความสามารถของ หลี่ มี่ อยู่ไกลเกินกว่าของเจ้า ตอนนี้ หยาง เสฺวียนกัง และ หลี่ มี่ กลายเป็นเพื่อนกัน บางครั้ง หยาง เสฺวียนกัง จะกลั่นแกล้ง หลี่ และ หลี่ จะตอบโต้กลับ

*ข้าจะซื่อสัตย์และไม่ประจบเจ้า ในสนามรบ เมื่อสองกองทัพประจันหน้ากัน ข้าไม่เก่งเท่าเจ้าที่ตะโกนโวยวายให้ศัตรูหวาดกลัวและยอมจำนน อย่างไรก็ตาม เท่าที่รวบรวมคนที่มีความสามารถบนแผ่นดินโลกและปล่อยให้พวกเขารับใช้อย่างเหมาะสมตามความสามารถของตน เจ้าไม่ดีเท่าข้า ทำไมเจ้าถึงดูถูกคนที่มีความรู้โดยอาศัยตำแหน่งสูงของเจ้า?*
หยาง เสฺวียนกัง ไม่โกรธเคือง และในความเป็นจริง กลายเป็นมิตรกับหลี่มากขึ้นหลังจากการตำหนิของหลี่

อ้างอิง
-------

1. ↑  As Emperor Yang became emperor in 604 and Yang Su died in 606, the incident must have occurred between those two events.
**ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ** (อังกฤษ: Director of National Intelligence: DNI) เป็นเจ้าหน้าที่ระดับรัฐมนตรีในรัฐบาลกลางสหรัฐ ซึ่งรัฐบัญญัติปฏิรูปข่าวกรองและป้องกันการก่อการร้าย 2004 กำหนดให้เป็นหัวหน้าประชาคมข่าวกรองสหรัฐ และคอยกำกับดูแลโครงการข่าวกรองระดับชาติ ทั้งยังเป็นที่ปรึกษาของประธานาธิบดีและเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารในสภาความมั่นคงแห่งชาติกับสภาความมั่นคงของปิตุภูมิในประเด็นข่าวกรองที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงแห่งชาติ นอกจากนี้ ยังคอยทำบันทึกข่าวกรองลับจากหน่วยข่าวกรองทุกหน่วย ที่เรียก ย่อรายวันของประธานาธิบดี เสนอประธานาธิบดีทุกเช้า

ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช เพิ่มอำนาจให้แก่ตำแหน่งนี้ด้วยคำสั่งของฝ่ายบริหาร 13470 ลงวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ซึ่งหลอมรวมอำนาจที่จะกำหนดเป้าหมายในการรวบรวมและวิเคราะห์ข่าวกรอง กำหนดนโยบายแบ่งปันข่าวกรองกับหน่วยงานต่างชาติ จ้างและปลดเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ในฝ่ายข่าวกรอง นอกเหนือไปจากเรื่องอื่น ๆ อนึ่ง คำสั่งนโยบายประธานาธิบดี 19 ลงวันที่ 10 ตุลาคม 2012 ของประธานาธิบดีบารัก โอบามา ได้เพิ่มเติมความรับผิดชอบของตำแหน่งนี้ให้รวมถึงการคุ้มครองแหล่งข่าวกรองและเบาะแสภายในประชาคมข่าวกรอง

ประมวลกฎหมายสหรัฐ ลักษณะ 50 มาตรา 3026 ระบุว่า ในพฤติการณ์ทั่วไป ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ หรือรองผู้อำนวยการใหญ่ข่าวกรองแห่งชาติ ควรมาจากเจ้าพนักงานชั้นสัญญาบัตรแบบประจำการในกองทัพสหรัฐ หรือเป็นผู้ผ่านการฝึกหรือมีประสบการณ์เกี่ยวกับกิจกรรมข่าวกรองของทหาร การแต่งตั้งผู้อำนวยการนั้นเป็นอำนาจของประธานาธิบดี ซึ่งต้องให้วุฒิสภารับรองอีกชั้นหนึ่ง และผู้อำนวยการจะอยู่ในตำแหน่งตามอัธยาศัยของประธานาธิบดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "CIA to Cede President's Brief to Negroponte", February 19, 2005, *The Washington Post*
2. ↑  "Executive Order 13470". *Federal Register*. National Archives and Records Administration. July 30, 2008. สืบค้นเมื่อ November 22, 2016.
3. ↑  Strohm, Chris (August 1, 2008). "Bush Orders Intelligence Overhaul". *CongressDaily*. republished by Nuclear Threat Initiative at NTI.org. สืบค้นเมื่อ November 22, 2016.
**วัดตึกมหาชยาราม** เดิมเรียก **วัดคงคาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดมหานิกายในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

วัดแห่งนี้ ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2230 ในรัชสมัยสมเด็จพระสรรเพชญที่ 8 (สมเด็จพระเจ้าเสือ) ต่อมามีนายอากรชาวจีน ชื่อ ตั๋วตี๋ มาตั้งภูมิลำเนาใหม่ในการประกอบอาชีพ เมื่อมาพักบริเวณวัดนี้ ในระหว่างเดินทางเกิดนิมิตว่า พระประธานในพระอุโบสถแนะนำให้ไปตั้งภูมิลำเนาแถบแม่น้ำสมุทรสาคร จะมีโชคใหญ่ จึงได้ไปตั้งถิ่นฐานตามนิมิต ปรากฏว่าต่อมาร่ำรวยมากขึ้น จึงกลับมาทำนุบำรุงวัดนี้ ได้สร้างกุฏิเป็นตึกแบบจีน 2 หลัง วิหาร 1 หลัง กับศาลาตึก 1 หลัง จนชาวบ้านเรียกว่า **วัดตึก** จนปี พ.ศ. 2468 พระธรรมสิริชัย (ชิต ชิตวิปุโล) มาดำรงเจ้าอาวาส ได้เริ่มให้มีการศึกษาสอนบาลี และมีพระภิกษุสอบได้มหาเปรียญเป็นจำนวนมาก วัดได้เปลี่ยนนามมาเป็น "วัดตึกมหาชยาราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400

อาคารเสนาสนะ
------------

พระอุโบสถเป็นอาคารไม้ทรงไทย หลังคาทรงจั่วลดชั้น 2 ชั้น หน้าบันทำเป็นรูปครุฑยุดนาคล้อมรอบด้วยลวดลายพันธุ์พฤกษา ช่อฟ้าใบระกาไม้ประดับกระจก บานประตูไม้แกะสลักลายกนกเปลวเพลิงทาสีทอง ผนังอาคารทาสีทอง ส่วนวิหารเป็นเก๋งจีน หลังคามุงกระเบื้องดินเผา มีปูนปั้นเป็นสันตามแนวยาวแบบจีน สันหลังคาประดับลวดลายปูนปั้น เจดีย์ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าพระอุโบสถจำนวน 3 องค์ มีลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนขนาดเล็กย่อมุมไม้สิบสองจำนวน 2 องค์ ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ อีกองค์เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังกลม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "มรดกทางพระพุทธศาสนา". *หอมรดกไทย*.
2. ↑  "วัดตึกมหาชยาราม". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดตึกมหาชยาราม**
**วัดถนนใหญ่** หรือชื่ออย่างทางการว่า **วัดป่าเทพเนรมิต** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 6 ตำบลถนนใหญ่ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

ประวัติ
-------

วัดถนนใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2335 ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยการนำของครูบาสิงห์ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในชุมชน บ้านถนนใหญ่และวัดถนนใหญ่นี้ เป็นชาวไทยพวน เมื่อคนไทยพวนที่อพยพมาก ก็จะมาสร้างเรือนกันอยู่บริเวณ ที่วัดถนนใหญ่มีพระอุปัชฌาย์ 3 ท่านคือ อุปัชฌาย์สิงห์ อุปัชฌาย์ขัน อุปัชฌาย์เกตุ

เกียรติคุณ
----------

ได้รับการคัดเลือกโดยสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติประกาศให้เป็น สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่น เฉลิมพระเกียรติ 82 พรรษา ประจำปีพุทธศักราช 2552 

พร้อมกับที่ประชุมของมหาเถรสมาคมได้พิจารณาแล้วลงมติเห็นชอบให้ วัดถนนใหญ่ ตำบลถนนใหญ่ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดป่าเทพเนรมิต" ในการประชุมครั้งที่ 15/2552 เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูพรหมเทพาจารย์ (เทพ ถาวโร) พ.ศ.2543
* พระครูวรญาณโกศล (ทวีศักดิ์ ญาณวโร) พ.ศ.2543 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บ้านถนนใหญ่ วัฒนธรรมลาวพวน และแหล่งทำดินสองพองแห่งเดียวของไทย".
**วัดต้นแหลง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไชยวัฒนา อำเภอปัว จังหวัดน่าน

วัดต้นแหลงสันนิษฐานว่าสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2127 โดยช่างชาวไทลื้อ กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 มีข้อสันนิษฐานว่าวัดต้นแหล๋งน่าจะสร้างขึ้นสมัยกรุงสุโขทัยตอนปลาย เพราะลักษณะของหลังคาเป็นทรงสามชั้นมุงด้วยไม้ทั้งหมด นาคบนหลังคาเป็นนาคสามเศียรคล้าย ๆ กับนาคของประเทศลาว

สถาปัตยกรรมไทลื้อของวัดที่โดดเด่น คือ วิหารหรืออุโบสถ ตัววิหารเดิมถูกรื้อแล้วสร้างใหม่ เนื่องจากสร้างอยู่ริมตลิ่งทำให้ในฤดูน้ำหลาก หลังคาวิหารเป็นทรงคุ่มลาดเอียง ซ้อนกัน 3 ชั้น ต่อมาได้เกิดการชำรุดเนื่องจากปลวกแมลงและความชื้นจากดิน จึงต้องเปลี่ยนผนังใหม่เป็นผนังก่ออิฐ และเพิ่มช่องหน้าต่างขนาดเล็กขึ้น เพื่อให้แสงสว่างตัววิหาร บริเวณฐานชุกชีค่อนไปทางหลังวิหารสามารถเดินได้รอบ ฐานวิหารยกพื้นสูงประมาณ 1 เมตร ประตูอยู่กึ่งกลางเป็นประตูไม้เปิดปิดได้โดยเจาะรูผนังแกนหมุนเพื่อรับบานประตูขนาดใหญ่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดต้นแหลง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดต้นแหลง อำเภอปัว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  จักรพงษ์ คำบุญเรือง. ""วัดต้นแหลง" วัดไตลื้อที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองน่าน". เชียงใหม่นิวส์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดต้นแหลง**
**วัดถนนคต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา

วัดถนนคตก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยชาวยวนโดยสันนิษฐานจากรูปแบบศิลปกรรมของอุโบสถ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2464 อุโบสถวัดถนนคดได้รับประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน โดยมีพื้นที่โบราณสถานประมาณ 2 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม 113 ตอนพิเศษ 50 ง ลงวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2539

อุโบสถก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ฐานสูง ผนังก่อทึบหนา มีบันไดขึ้นสู่อุโบสถและประตูเข้าออกทางทิศตะวันออกเพียงด้านเดียว มีช่องหน้าต่างที่ด้านยาว (ด้านทิศเหนือและใต้) ด้านละ 3 บาน กรอบและบานประตูหน้าต่างเป็นไม้ มีเสาพาไลสี่เหลี่ยมก่ออิฐถือปูนล้อมรอบอุโบสถที่ด้านนอก 19 ต้น รองรับปีกนกทั้ง 4 ด้าน หลังคาทรงจั่วปีกนก มุงกระเบื้องลอนสีแดง หน้าบันด้านหน้าประดับลวดลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ ขนาบข้างด้วยเทวดา 2 องค์ ล้อมด้วยลายเครือวัลย์ หน้าบันด้านหลังประดับลวดลายปูนปั้นรูปเทวดา 2 องค์ ยกโต๊ะหรือแท่นเครื่องสูง ล้อมรอบด้วยลายเครือวัลย์ รอบอุโบสถปักเสมาหินทราย และมีลูกนิมิตโผล่ขึ้นมาประมาณครึ่งลูก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูคำภา พ.ศ. 2442–2452
* พระอาจารย์อวย พ.ศ. 2456–2466
* พระอาจารย์สิงหา พ.ศ. 2466–2471
* พระมหาทอง พ.ศ. 2472–2474
* หลวงพ่อจำปา พ.ศ. 2476–2480
* พระอาจารย์ตา พ.ศ. 2482–2485
* พระอาจารย์ลุน พ.ศ. 2487–2488
* หลวงพ่อโปด พ.ศ. 2490–2498
* พระมหาสุนทร พ.ศ. 2499–2503
* พระอธิการโสภา พ.ศ. 2516–2523
* หลวงพ่อโปย พ.ศ. 2523–2530
* หลวงพ่อทองดี พ.ศ. 2530–2531
* พระอธิการบุญส่ง พ.ศ. 2531–2540
* พระครูปทีปนันทคุณ พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดถนนคต". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
2. ↑  "อุโบสถวัดถนนคด". องค์การบริหารส่วนตำบลสีคิ้ว.
**บทนิยามเวียนเกิด** (อังกฤษ: recursive definition) หรือ**บทนิยามแบบอุปนัย** (อังกฤษ: inductive definition) เป็นคณิตตรรกศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่ใช้นิยามสมาชิกในเซตหนึ่งในพจน์สมาชิกอื่นในเซต

บทนิยามเวียนเกิดของฟังก์ชันนิยามค่าของฟังก์ชันสำหรับค่าป้อนเข้าบางค่าในพจน์ค่าของฟังก์ชันเดิมสำหรับค่าป้อนเข้าอื่น ตัวอย่างเช่น ฟังก์ชันแฟกทอเรียล *n*! นิยามด้วยกฎดังนี้

0! = 1.
(*n*+1)! = (*n*+1)·*n*!.
บทนิยามนี้สมเหตุสมผลสำหรับทุก n เพราะการเวียนกลับสุด้ายจะถึง**กรณีฐาน** 0 บทนิยามนี้อาจยังคิดได้เป็นการให้กระบวนงานอธิบายการสร้างฟังก์ชัน *n*! โดยเริ่มจาก n = 0 แล้วต่อไปเป็น n = 1, n = 2, n = 3 เป็นต้น

ทฤษฎีบทเวียนเกิดระบุว่า บทนิยามดังนี้นิยามฟังก์ชันหนึ่ง ข้อพิสูจน์ใช้การอุปนัยทางคณิตศาสตร์

บทนิยามแบบอุปนัยของเซตอธิบายสมาชิกในเซตในพจน์สมาชิกอื่นในเซต ตัวอย่างเช่น บทนิยามหนึ่งของเซต **N** ของจำนวนธรรมชาติเป็นดังนี้

1. 1 อยู่ใน **N**.
2. หากสมาชิก *n* อยู่ใน **N** แล้ว *n*+1 อยู่ใน **N**
3. **N** เป็นส่วนร่วมของทุกเซตที่เป็นไปตามข้อ (1) และ (2)

มีเซตจำนวนมากที่เป็นไปตามข้อ (1) และ (2) ตัวอย่างเช่นเซต {1, 1.649, 2, 2.649, 3, 3.649, ...} เข้าได้กับบนิยาม ทว่า เงื่อนไข (3) เจาะจงเซตจำนวนธรมชาติโดยตัดสมาชิกภายนอก

คุณสมบัติของฟังก์ชันและเซตที่นิยามเวียนเกิดสามารถพิสูจน์ได้โดยหลักการอุปนัยซึ่งเป็นไปตามบทนิยามเวียนเกิด ตัวอย่างเช่น บทนิยามของจำนวนธรรมชาติที่แสดงในที่นี้ส่อความ**หลักการอุปนัยทางคณิตศาสตร์**สำหรับจำนวนธรรมชาติ คือ หากคุณสมบัติเข้าได้กับจำนวนธรรมชาติ 0 และคุณสมบัติเข้าได้กับ *n*+1 ต่อเมื่อเข้าได้กับ *n* แล้วคุณสมบัติจะเข้าได้กับทุกจำนวนธรรมชาติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  (Aczel 1978:740ff).
2. ↑  (Aczel 1978:742)

บรรณานุกรม
----------

* P. Aczel (1977), "An introduction to inductive definitions", *Handbook of Mathematical Logic*, J. Barwise (ed.),
**ดร.มณทิพย์ ศรีรัตนา** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ประวัติ
-------

มณทิพย์ ศรีรัตนา เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ กรุงเทพมหานคร ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี สาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยมหิดล ระดับปริญญาโท สาขาการบรริหารจัดการสิ่งแวดล้อม จากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมเมือง จากมหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

ในปี พ.ศ. 2549 เธอได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (การจัดการสิ่งแวดล้อม) จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

การทำงาน
--------

มณทิพย์ ศรีรัตนา เคยดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมส่งเสริมคุณภาพและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ และผู้ตรวจราชการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 51 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 นายอิสสระ สมชัย ได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อเข้าร่วมการชุมนุมทางการเมือง จึงทำให้นางมณทิพย์ ได้เลื่อนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอลงสมัครับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 51 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

รางวัล
------

นางมณทิพย์ ศรีรัตน์ ได้รับรางวัลสตรีไทยดีเด่น ประจำปี 2555 จากสภาสตรีแห่งชาติ โดยได้รับรางวัลพร้อมกัน 180 คน อาทิ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ คุณหญิงวิจันทรา บุนนาค เป็นต้น

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2547 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง ให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมือง เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง (นางมณทิพย์ ศรีรัตนา)
2. ↑  เปิด 150 รายชื่อผู้สมัครส.ส.ปาร์ตี้ลิสต์พรรคประชาธิปัตย์
3. ↑  "ประกาศรายชื่อผลการตัดสินสตรีไทยดีเด่น ประจำปี 2555". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-28. สืบค้นเมื่อ 2012-12-28.
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒ เก็บถาวร 2011-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2007-01-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๒๙, ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๔ ข หน้า ๓๙๗, ๑๐ มีนาคม ๒๕๔๗
**บรรณาธิการอำนวยการ** (อังกฤษ: Managing editer; ชื่อย่อ:ME) เป็นสมาชิกอาวุโสของทีมผู้บริหารของสื่อสิ่งพิมพ์ โดยทั่วไป บรรณาธิการอำนวยการจะจัดการรายงานโดยตรงไปยังบรรณาธิการบริหารและดูแลสื่อสิ่งพิมพ์ในทุกด้าน

สหรัฐ
-----

ในสหรัฐ บรรณาธิการอำนวยการของหนังสือพิมพ์ นิตยสารหรือสิ่วารสารอื่น ๆ ดูแลและประสานงานกิจกรรมของกองบรรณาธิการของสื่อสิ่งพิมพ์ บรรณาธิการอำนวยการสามารถจ้างดับเพลิงหรือส่งเสริมพนักงาน ความรับผิดชอบอื่น ๆ รวมถึงการสร้างและบังคับใช้กำหนดเวลา บรรณาธิการส่วนใหญ่จะรายงานต่อบรรณาธิการบริหาร ME จะต้องบังคับใช้นโยบายที่กำหนดโดยบรรณาธิการใหญ่ เป็นหน้าที่ของพวกเขาในการอนุมัติเรื่องราวสำหรับการพิมพ์หรือการทำสำเนาขั้นสุดท้าย ในเรื่องของการโต้เถียงฉันตัดสินใจว่าจะเรียกใช้ชิ้นส่วนที่ขัดแย้ง ในหนังสือพิมพ์บรรณาธิการมักจะเป็นผู้ดูแลการดำเนินงานข่าวในขณะที่หน้าความคิดเห็นอยู่ภายใต้บรรณาธิการแยกต่างหาก 

ในการจัดพิมพ์หนังสือการค้าโดยทั่วไปแล้ว บรรณาธิการบริหารจะเป็นผู้บริหารระดับสูงในแผนกการผลิต ซึ่งรับผิดชอบในการดูแลโดยรวมของการแก้ไขสำเนา การเรียงพิมพ์ การพิสูจน์อักษร และขั้นตอนอื่น ๆ ในการผลิตครั้งแรก ตลอดจนกำกับดูแลกระบวนการผลิตสำหรับการพิมพ์ซ้ำของชื่อที่มีอยู่

ในแผนกการตลาด บรรณาธิการบริหารมีหน้าที่รับผิดชอบในการพัฒนากลยุทธ์การตลาดเนื้อหาและดูแลการผลิตเนื้อหา

สหราชอาณาจักร
-------------

ในสหราชอาณาจักร บรรณาธิการบริหารมีแนวโน้มที่จะจัดการงบประมาณการจัดหาพนักงานและการจัดตารางเวลาสำหรับสิ่งพิมพ์และอาจมีอันดับเทียบเท่ากับรองบรรณาธิการในโครงสร้างขององค์กร

โทรทัศน์
--------

ผู้ประกาศข่าวบางคนที่อยู่ใน เอบีซี, ซีเอ็นเอ็น, ซีบีเอส, เอ็นบีซี, พีบีเอส และช่องข่าวฟ็อกซ์ ยังทำงานเป็นบรรณาธิการอำนวยการของผู้ประกาศข่าวคนอื่น ๆ อีกด้วย[] โดยมีความรับผิดชอบแตกต่างกันไปในบริษัทต่าง ๆ หากสถานีมีตำแหน่งบรรณาธิการอำนวยการ จะจัดการการดำเนินงานประจำวันของห้องข่าว

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Liz Chuday. *NAB’s Guide to Careers in Television* (PDF) (Second ed.). The National Association of Broadcasters.
**บทนิรันดร์** (อังกฤษ: eternity clause) หมายถึง บทบัญญัติของกฎหมายที่มุ่งประกันว่า รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายพื้นฐานจะไม่ถูกเปลี่ยนแปลงไปเพราะการแก้ไขเพิ่มเติมในภายหลัง จัดเป็นบทปกป้อง (entrenched clause) รูปแบบหนึ่ง และปรากฏในรัฐธรรมนูญกรีซ ตุรกี นอร์เวย์ โมร็อกโก เยอรมนี สาธารณรัฐเช็ก และอิตาลี

รัฐธรรมนูญอินเดียกับรัฐธรรมนูญโคลอมเบียมีบทบัญญัติคล้ายกันซึ่งไม่ได้ห้ามแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ แต่วางวิธีการที่มุ่งหมายให้การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างพื้นฐานเป็นไปอย่างยากยิ่ง

ตัวอย่างของบทนิรันดร์ เช่น รัฐธรรมนูญเยอรมนี มาตรา 79 วรรค (3) บัญญัติว่า "การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายหลักนี้ซึ่งกระทบกระเทือนต่อการแบ่งแยกสหพันธรัฐออกเป็นรัฐก็ดี หรือการเข้าร่วมกระบวนการนิติบัญญัติเพื่อการดังกล่าวในชั้นรับหลักการก็ดี หรือหลักการซึ่งบัญญัติไว้ในมาตรา 1 ถึง 20 ก็ดี ย่อมไร้ผล" (Amendments to this Basic Law affecting the division of the Federation into Länder, their participation on principle in the legislative process, or the principles laid down in Articles 1 and 20 shall be inadmissible.)

ส่วนรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐเช็ก มาตรา 87 บัญญัติให้ ศาลรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐเช็กเป็นผู้วินิจฉัยขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับผลที่กฎหมายยุโรปมีต่อรัฐธรรมนูญ

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Joel Colón-Ríos (2012). *Weak Constitutionalism: Democratic Legitimacy and the Question of Constituent Power (Routledge Research in Constitutional Law*. p. 67. ISBN 978-0415671903.
2. ↑  Gerhard Robbers (2006). *Encyclopedia of World Constitutions*. p. 626. ISBN 978-0816060788.
3. 1 2  Kyriaki Topidi and Alexander H.E. Morawa (2010). *Constitutional Evolution in Central and Eastern Europe (Studies in Modern Law and Policy)*. p. 105. ISBN 978-1409403272.
4. ↑  "Basic Law for the Federal Republic of Germany". Federal Ministry of Justice. 2013. สืบค้นเมื่อ 2013-11-24.
**ชานกีมนเทียร** (เนปาล: जानकी मन्दिर; Janaki Mandir; *จา-นะ-กี-มัน-ดิร*) เป็นโบสถ์พราหมณ์ในชนกปุระ ประเทศเนปาล บูชาเทวีพระนางสีตา สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมฮินดูผสมผสานแบบเนปาล มนเทียรกินพื้นที่รวม 1,480 ตารางเมตร

มนเทียรมีความสูงสามชั้น ภายในมนเทียรประกอบด้วย 60 ห้อง ประดับประดาด้วยธงชาติเนปาล, กระจกสี, งานแกะสลัก, จิตรกรรม, กระจกฉลุลาย และหอสูง ตามตำนานและมุขปาฐะระบุว่ากษัตริย์ชนก ผู้ครองแคว้นวิเทหะในชนกปุระ ในสมัยรามายณะ ธิดาของพระองค์ ชานกี (*ชานะกี*; นางสีดา) ได้เลือกพระราม เป็นสามีและได้รับการแต่งตั้งเป็นราชินีแห่งอโยธยา พิธีสมรสของทั้งสองจัดขึ้นในวิหารใกล้กันที่เรียกว่าวิวาหมณฑป ที่ซึ่งต่อมาได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่โดยอมร สิงห์ ฐาป มนเทียรได้รับการขึ้นทะเบียนรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโกนับตั้งแต่ปี 2008

ข้อมูลเมื่อ 26 เมษายน ค.ศ. 2015 (2015 -04-26)[update] มีรายงานว่ามนเทียรถล่มลงบางส่วนจากแผ่นดินไหวเมื่อเดือนเมษายน 2015

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Janaki Temple Mughal Architecture in Nepal".
2. ↑  "Janaki Mandhir". *Lonely planet*. 30 July 2017. สืบค้นเมื่อ 30 July 2017.
3. ↑  "Ram Janaki Temple".
4. ↑  "Nepal Earthquake Takes Heavy Toll on Temples". *NDTV*. 26 April 2015. สืบค้นเมื่อ 3 May 2015.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อะแพชี (แก้ความกำกวม)
กลุ่มอินเดียนแดงเผ่าอะแพชี
อะแพชี, c. 18th century: * WA: Western Apache
* N: นาวาโฮ
* Ch: Chiricahua
* M: Mescalero
* J: Jicarilla
* L: Lipan
* Pl: Plains Apache

**อะแพชี** (Apache, คนไทยมักเรียกว่า **อาปาเช่**) เป็นชื่อเรียกรวมกลุ่มอินเดียนแดงหลายกลุ่มในทวีปอเมริกาเหนือ ที่มาของชื่ออะแพชี ยังไม่เป็นที่ทราบแน่นอน แต่เชื่อว่ามาจาก ภาษา Yavapai คำว่า "epache" มีความหมายว่า "คน" ในสมัยก่อนเผ่าอะแพชีอยู่ในอาศัยบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐแอริโซนา ถึงบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเม็กซิโก

เผ่าอะแพชีเป็นเผ่าที่ได้ชื่อว่าเป็นเผ่าที่แข็งแกร่งเผ่าหนึ่งในบรรดาอินเดียนแดงทั้งหมด และเป็นเผ่าที่ต่อต้านคนผิวขาวอย่างรุนแรง ภายหลังจากที่ถูกกลุ่มชาวสเปนทำลายล้างหมู่บ้านและฆ่าบุคคลในกลุ่ม นักรบเผ่าอะแพชีที่มีชื่อเสียงคือ เจอโรนิโม ที่ได้ต่อสู้กับทางกองทัพของสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโก เจอโรนิโมถูกจับเข้าคุกและหนีออกจากคุกหลายครั้ง

ในปัจจุบันเผ่าอะแพชีได้ถูกจำกัดพื้นที่ให้อยู่ในเขตสงวนอินเดียนแดง บริเวณรัฐแอริโซนา รัฐนิวเม็กซิโกและรัฐโอคลาโฮมา

เกร็ดข้อมูล
-----------

* ในการ์ตูนเรื่อง ชาแมนคิง เผ่าปัจ (パッチ) มาจากชื่อของอะแพชี ที่แผลงมาจากภาษาญี่ปุ่นคำว่า อะแพชี (アパッチ)
* บ.โบอิง นำอะแพชีมาตั้งเป็นชื่อเฮลิคอปเตอร์ AH-64 Apache (เฮลิคอปเตอร์โจมตี AH-64 อาปาเช่)
ถนนในมิตากะ ชานเมืองของโตเกียว
**ชานเมือง** (อังกฤษ: suburb) เป็นการใช้งานแบบผสมหรือเขตที่อยู่อาศัยซึ่งมีทั้งแบบที่เป็นส่วนหนึ่งของเมืองหรือเขตเมืองหรือชุมชนที่อยู่อาศัยที่ห่างจากกันภายในระยะทางที่ไม่ไกลมาก ในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษส่วนใหญ่พื้นที่ชานเมืองจะถูกกำหนดในทางตรงกันข้ามกับพื้นที่กลางหรือชั้นในของเมือง แต่ในภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียและภาษาอังกฤษแบบแอฟริกาใต้ ชานเมืองส่วนใหญ่มีความหมายเหมือนกับสิ่งที่เรียกว่า "ย่าน" ในประเทศอื่น ๆ และคำนี้ครอบคลุมไปถึงพื้นที่ชั้นในของเมือง ในบางพื้นที่เช่น ออสเตรเลีย, อินเดีย, จีน, นิวซีแลนด์, สหราชอาณาจักร และบางรัฐในสหรัฐ ชานเมืองใหม่จะถูกผนวกในเมืองที่ติดกัน ในส่วนอื่น ๆ เช่น ซาอุดีอาระเบีย, แคนาดา, ฝรั่งเศส และรัฐส่วนมากในสหรัฐ ชานเมืองหลายแห่งยังคงแยกเป็นเทศบาลหรืออยู่ภายใต้การปกครองซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตปกครองท้องถิ่นขนาดใหญ่เช่น เทศมณฑล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hemakumara, GPTS, & Rainis, Ruslan. (2015). Geo-statistical modeling to evaluate the socio-economic impacts of households in the context of low-lying areas conversion in Colombo metropolitan region-Sri Lanka. Paper presented at the AIP Conference Proceedings.
**ปลาใบไม้กายอานา** (อังกฤษ: Guyana leaf-fish) หรือ **ปลาใบไม้โชมบวร์ค** (*Schomburgk's leaf-fish*; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Polycentrus schomburgkii*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาใบไม้อเมริกาใต้ (Polycentridae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้ (*Polycentrus* มาจากคำว่า poly = มาก บวกกับภาษากรีก Κέντρον; *kentron* = หนาม) เดิมเคยจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในสกุล *Polycentrus* แต่ปัจจุบันได้มีการประกาศออกเป็นชนิดใหม่อีกชนิดหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 2014

จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเต็มที่ไม่เกิน 5.5 เซนติเมตร ตัวผู้มีสีดำกำมะหยี่พร้อมกับสีเขียวขุ่น และมีจุดมีสีเงิน ขณะที่ปลาตัวเมียจะมีสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งทั้งหมดเป็นสีที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ทั้งในสภาพน้ำที่ขุ่นและใสทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ จนถึงตรินิแดด

ปลาใบไม้กายอานา นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็กจึงสามารถเลี้ยงได้ในสถานที่เลี้ยงขนาดเล็ก ในสถานที่เลี้ยงควรจัดให้เป็นซอกหลีบหรือถ้ำ เนื่องจากเป็นปลาที่กินเหยื่อเป็นอาหาร ด้วยวิธีการซุ่ม โดยจะลอยนิ่งอยู่ตามดงพืชน้ำจนได้จังหวะจึงฮุบเหยื่อขนาดที่พอจะกลืนลงไปได้ ในที่เลี้ยงอาจฝึกให้กินอาหารอย่าง กุ้งฝอย, ชิ้นปลาขนาดเล็ก, หนอนแดง และสามารถฝึกที่จะให้กินอาหารปลาสำเร็จรูปได้

การวางไข่ในที่เลี้ยงยังทำได้ยาก โดยปลาจะวางไข่ในถ้ำครั้งละหลายร้อยฟอง ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 3-4 วัน โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลและเฝ้าจนกระทั่งฟักเป็นตัวอ่อน ในช่วงนี้ควรแยกปลาตัวเมียออก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Polycentrus* Müller & Troschel, 1849". itis.gov. สืบค้นเมื่อ 3 June 2014.
2. 1 2  "Polycentrus schomburgkii, Guyana leaffish". fishbase.org. สืบค้นเมื่อ 3 June 2014.
3. ↑  Coutinho, D.P. & Wosiacki, W.B. (2014). "A new species of leaffish *Polycentrus* Müller & Troschel, 1849 (Percomorpha: Polycentridae) from the rio Negro, Brazil" (PDF). *Neotropical Ichthyology,*. **12** (4): 747–753. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-12-29. สืบค้นเมื่อ 2016-01-06.`{{cite journal}}`: CS1 maint: extra punctuation (ลิงก์) CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
4. ↑  Britz, R. and S.O. Kullander, 2002. Polycentridae (Leaffishes). p. 603-604. In R.E. Reis, S.O. Kullander and C.J. Ferraris, Jr. (eds.) Checklist of the Freshwater Fishes of South and Central America. Porto Alegre: EDIPUCRS, Brasil.
5. ↑  "Guyana Leaffish - Polycentrus Schomburgkii." Guyana Leaffish - Polycentrus Schomburgkii. N.p. n.d. Web. 31 Aug. 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Polycentrus schomburgkii***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Polycentrus schomburgkii ที่วิกิสปีชีส์