recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ประตูทิศใต้ของกำแพงมักบะรา
**อักบัร กา มักบะรา** (ฮินดี: अकबर का मकबरा; Akbar's tomb) เป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดิอักบัรแห่งจักรวรรดิโมกุล สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโมกุลในปี 1605–1613 โดยดำริของจักรพรรดิชะฮันคีร์ พระบุตร อักบัรกามักบะราตั้งอยู่ในย่านสิกันทรา (Sikandra) ของเมืองอัคระ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย สุสานนี้ก่อสร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 1,500,000 รูปี และใช้เวลาก่อสร้างสามถึงสี่ปี

ในรัชสมัยของจักรพรรดิเอารังเซบ เกิดกบฏชาวชาตภายใต้การนำของราชา ราม ชาต ที่ซึ่งในระหว่างการกบฏได้มีชาวชาตกลุ่มหนึ่งมาทำลายและขุดเอาทองคำ เพชรพลอย และสิ่งมีค่าออกไปจากมักบะราของจักรพรรดิอักบัรที่นี่ ในบันทึกหนึ่งมีระบุถึงขั้นว่าโลงศพของจักรพรรดิอักบัรถูกแงะเปิดออกและพระศพถูกนำไปเผาไฟ

ในบรรดาหมู่สิ่วก่อสร้างของมักบะรานี้ ประตูทิศใต้เป็นประตูที่ใหญ่ที่สุด ตกแต่งด้วยหอที่มียอดเป็นฉัตรีหินอ่อนสีขาวสี่หอ ที่ฝังพระศพแท้จริงตั้งอยู่ด้านใต้ในชั้นใต้ดิน เช่นเดียวกับมักบะราอื่น ๆ ของโมกุล ส่วนโลงศพที่ตั้งอยู่ในศาลานั้นเป็นโลงเปล่า อาคารก่อสร้างขึ้นด้วยหินทรายแดง ประดับด้วยหินอ่อนสีขาว งานฝังลวดลายต่าง ๆ ทั้งรูปพรรณไม้ ดอกไม้ อักษรวิจิตร และเรขาคณิต มีความงดงามแต่ยังละเอียดละออน้อยกว่าที่อิตมาดุดดาวลอห กา มักบะรา ซึ่งสร้างขึ้นในภายหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  Catherine Blanshard Asher, Catherine Ella Blanshard Asher, 1992, "Architecture of Mughal India - Part 1", Cambridge university Press, Volume 4, Page 108.
3. ↑  Edward James Rap;son, Sir Wolseley Haig and Sir Richard, 1937, "The Cambridge History of India", Cambridge University Press, Volume 4, pp.305.
4. ↑  Waldemar Hansen, 1986, "The Peacock Throne: The Drama of Mogul India", Page 454.
5. ↑  "Fascinating monuments, timeless tales". *The Hindu*. Chennai, India. 22 September 2003. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 October 2003.
6. ↑  Akbar's Tomb เก็บถาวร 2010-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Archnet.org.
7. ↑  Akbar's Tomb *Architecture of Mughal India, Part 1, Volume 4*, by Catherine Ella Blanshard Asher. Cambridge University Press, 1992. ISBN 0-521-26728-5. *p. 107*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Akbar's Tomb

* ASI's page on Akbar's tomb
* Keene, Henry George (1899). "Sikandra". *A Handbook for Visitors to Agra and Its Neighbourhood* (6 ed.). Thacker, Spink & Co. p. 43.
* Havell, Ernest Binfield (1904). "Sikandra". *A Handbook to Agra and the Taj, Sikandra, Fatehpur-Sikri, and the Neighbourhood*. Longmans, Green & Co. London.

พิกัดภูมิศาสตร์: 27°13′13.7″N 77°57′1.7″E﻿ / ﻿27.220472°N 77.950472°E﻿ / 27.220472; 77.950472
**เมกาอัปโหลดลิมิเต็ด** (อังกฤษ: Megaupload Limited) เป็นบริษัทออนไลน์มีฐานอยู่ที่ฮ่องกง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2548 ดำเนินการบริการออนไลน์จำนวนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการเก็บและการดูไฟล์ บริษัทดังกล่าวเป็นที่รู้จักเนื่องจากเป็นผู้ให้บริการเว็บไซต์ฝากไฟล์ (file hosting) **megaupload.com** เว็บไซต์ฝากไฟล์หนึ่งใน 15 อันดับสูงสุด

กระทรวงยุติธรรมสหรัฐยึดโดเมนเนมและปิดเว็บไซต์ข้างต้นเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2555 หลังจากมีการฟ้องร้องกล่าวหาและจับกุมเจ้าของบริษัทฐานเป็นสมาชิกองค์การที่มีส่วนก่อให้เกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ กลุ่มนักเคลื่อนไหว "นิรนาม" (Anonymous) ตอบโต้การปิดเว็บไซต์นี้ โดยวิจารณ์ว่าเป็น "การโจมตีอินเทอร์เน็ตฝ่ายเดียวครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์" ทั้งนี้ ตัวคดีเองยังไม่เริ่มพิจารณาไต่สวน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Department of Justice indictment, on Wall Street Journal's website". Online.wsj.com. สืบค้นเมื่อ 2012-01-22.
2. ↑  Megaupload.com blocked (shutdown) | Anonymous hacked Universal Music and other sites 19 January 2012 Retrieved on 19-01-2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

**เว็บไซต์ที่เปิดบริการ (หมายเหตุ: ปัจจุบันออฟไลน์แล้ว)**

* Megaupload เก็บถาวร 2012-01-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Megavideo เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Megapix
* Megalive เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Megabox เก็บถาวร 2012-01-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พระกิมพิลเถระ** หรือ **พระกิมพิลศากยเถระ** เป็นพระภิกษุสาวกเอตทัคคะของพระพุทธเจ้า นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญในพระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล พระกิมพิลเถระ เป็นพระประยูรญาติของพระพุทธเจ้า โดยท่านประสูติในเชื้อสายศากยราชสกุล พระราชสกุลของเจ้าชายสิตธัตถะ ซึ่งต่อมาได้สำเร็จเป็นพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระอนุรุทธเถระ ออกผนวชพร้อมกับเจ้าราชกุมารอีก 5 พระองค์ และนายอุบาลีภูษามาลา ณ อนุปิยนิคม เมื่อท่านบรรลุเป็นพระอรหันต์แล้ว ดำรงขันธ์แก่กาลสมควรแก่อายุขัยก็ดับขันธปรินิพพาน

ชาติภูมิ
--------

พระกิมพิลเถระ เป็นพระประยูรญาติของพระพุทธเจ้า โดยท่านประสูติในเชื้อสายศากยราชสกุล พระราชสกุลของเจ้าชายสิตธัตถะ ซึ่งต่อมาได้สำเร็จเป็นพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า

สาเหตุที่ออกบวช
---------------

พระประวิตของท่านปรากฏในคัมภีร์น้อยมาก อย่างไรก็ดี ท่านได้ออกบวชพร้อมกับเจ้าราชกุมารทั้ง 5 คือ พระเจ้าภัททิยะศากยะราชา, เจ้าชายอานันทะ, เจ้าชายอนุรุทธะ, เจ้าชายกิมพิละ และเจ้าชายเทวทัตต์ และนายช่างกัลบกนามว่านายอุบาลีภูษามาลาอีก 1 ท่าน รวมเป็น 7 ออกบวช ณ อนุปิยอัมพวัน ในอนุปิยนิคม แคว้นมัลละ โดยในวันผนวชนั้น เจ้าชายทั้ง 6 ได้ตกลงกันให้นายอุบาลีผู้เป็นช่างภูษามาลาออกบวชก่อนตน เพื่อจะได้ทำความเคารพเป็นการลดทิฐิและมานะแห่งความเป็นเชื้อสายกาษัตริย์ ของตนลง โดยทั้งหมดได้อุปสมบทด้วยวิธีเอหิภิกขุอุปสัมปทาโดยตรงจากพระพุทธเจ้า เมื่ออกบวชได้ไม่นานท่านก็ได้บรรลุอรหันต์

บั้นปลายชีวิต
-------------

ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน

อ้างอิง
-------

1. สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2525). **ธรรมวิภาคปริเฉทที่ 2**. พิมพ์ครั้งที่ 23. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการแผนกตำรา มหามกุฏราชวิทยาลัย.

ดูเพิ่ม
-------

* พระภัททิยเถรศากยราชา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

1. เว็บไซต์ 84000
2. เว็บไชต ธรรมะ เกตเวย์ เก็บถาวร 2009-04-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
*cis*-but-2-ene
*trans*-but-2-ene
**ไอโซเมอร์เรขาคณิต** (อังกฤษ: geometric isomerism), ไอโซเมอริซึมซิส–ทรานส์ (อังกฤษ: cis-trans isomerism) หรือ configurational isomerism เป็นคำที่ใช้ในเคมีอินทรีย์ คำนำหน้า "*ซิส*" และ "*ทรานส์*" มาจากภาษาละติน แปลว่า "ด้านนี้ของ" และ "อีกด้านหนึ่งของ" ตามลำดับ ในทางเคมี *ซิส* ระบุว่าหมู่ฟังก์ชันอยู่ในด้านเดียวกันของห่วงโซ่คาร์บอน ในขณะที่ *ทรานส์* บอกว่าหมู่ฟังก์ชันอยู่ในด้านตรงข้ามของห่วงโซ่คาร์บอน ไอโซเมอร์ซิส-ทรานส์ เป็นสเตอริโอไอโซเมอร์ (stereoisomers) ซึ่งเป็นคู่ของโมเลกุลที่มีสูตรโมเลกุลเดียวกัน แต่มีกลุ่มฟังก์ชันที่ถูกหมุนไปในทิศทางที่ต่างกันบนพื้นที่สามมิติ ในทางกลับกัน *E*–*Z* isomerism คือคำอธิบายแบบ*คอนฟิกุเรชันแบบสมบูรณ์* (absolute configuration) ของสเตอริโอเคมี ที่ใช้เฉพาะกับแอลคีนเท่านั้น โดยทั่วไป สเตอริโอไอโซเมอร์ มีพันธะคู่ที่ไม่หมุนหรืออาจมีโครงสร้างวงแหวนซึ่งการหมุนของพันธะถูกจำกัด หรือป้องกันไม่ให้หมุน ไอโซเมอร์ ซิส และ ทรานส์ เกิดขึ้นทั้งในโมเลกุลอินทรีย์และในสารเชิงซ้อนโคออร์ดิเนชั่นแบบอนินทรีย์ อย่างไรก็ตาม *ซิส* และ *ทรานส์* descriptors ไม่ได้ถูกใช้สำหรับกรณีของคอนฟอร์เมชันนัลไอโซเมอริซึม (conformational isomerism) ซึ่งมีรูปแบบทางเรขาคณิตสองรูปที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ง่ายเช่น โครงสร้างแบบพันธะเดี่ยวที่ต่อกันเป็นโซ่เปิด จะใช้คำว่า "syn" และ "anti" แทน

สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (IUPAC) จัดให้คำว่า "ไอโซเมอร์เรขาคณิต" เป็นคำพ้องความหมายของ "ไอโซเมอริซึมซิส–ทรานส์"

เคมีอินทรีย์
------------

เมื่อหมู่แทนที่ (substituent groups) ถูกจัดเรียงไปในทิศทางเดียวกัน ไดอะสเตอริโอเมอร์ (diastereomer) จะถูกเรียกว่า *ซิส* ในขณะที่เมื่อ หมู่แทนที่ ถูกจัดเรียงไปในทิศทางตรงกันข้าม ไดอะสเตอริโอเมอร์ จะถูกเรียกว่า *ทรานส์* ตัวอย่างของไฮโดรคาร์บอนขนาดเล็กที่แสดง ไอโซเมอริซึมซิส-ทรานส์ คือ but-2-ene

สารประกอบอลิไซคลิก ก็สามารถแสดงลักษณะของไอโซเมอริซึมซิส-ทรานส์ได้ ตัวอย่างของไอโซเมอร์เรขาคณิตที่มีโครงสร้างวงแหวน ได้แก่ 1,2-dichlorocyclohexane:

|  |  |
| --- | --- |
|   |   |
| *trans*-1,2-dichlorocyclohexane | *cis*-1,2-dichlorocyclohexane |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary (Clarendon Press, 1879) Entry for *cis*
2. ↑  Reusch, William (2010). "Stereoisomers Part I". *Virtual Textbook of Organic Chemistry*. Michigan State University. สืบค้นเมื่อ 7 April 2015.
3. ↑  IUPAC, *Compendium of Chemical Terminology*, 2nd ed. (the "Gold Book") (1997). Online corrected version:  (2006-) "geometric isomerism".
**โอะเอะโยะ** (ญี่ปุ่น: 於江与) เป็น มิได คนแรกของ รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ และมีศักดิ์เป็นหลานของ โอะดะ โนะบุนะงะ

โอะเอะโยะ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1573 เป็นบุตรสาวคนเล็กในบรรดา 3 คนของ อะซะอิ นะงะมะสะ จึงมีศักดิ์เป็นหลานของ โอะดะ โนะบุนะงะ เพราะแม่ของโอะเอะโยะคือ โออิจิ นั้นเป็นน้องสาวของโนะบุนะงะ

โอะเอะโยะกับพี่สาวทั้งสองคือ โยะโดะ โดะโนะ และ โอะฮะซุ ต้องกำพร้าพ่อตั้งแต่เด็กโอะอิจิผู้เป็นแม่จึงพาทั้งสามมาอยู่กับโนะบุนะงะผู้เป็นลุง

ต่อมาเมื่อโนะบุนะงะตายจากไปทั้งสามจึงมาอยู่กับ โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ผู้ปกครองแผ่นดินคนต่อมาในฐานะลูกเลี้ยงแต่เธอไม่ถูกชะตากับฮิเดะโยะชิเพราะฮิเดะโยะชิทำให้แม่และพ่อเลี้ยงต้องตายและในเวลาต่อมาเธอได้แต่งงานกับญาติของเธอคือ โทะโยะโตะมิ ฮิเดะคะซุ จนมีลูกสาว 1 คนแต่หลังจากนั้นฮิเดะคะซุ
ก็ตายจากไปด้วยอาการป่วยระหว่างสงครามรุกรานเกาหลี

ซึ่งก่อนหน้านั้นโอะเอะโยะได้เคยแต่งงานกับไดเมียวนามว่า ซะจิ คะซุนะริ ตามคำสั่งของโนะบุนะงะแต่ก็แยกจากกันไปหลังจากโนะบุนะงะได้ตายไป

หลังจากฮิเดะคะซุตายไปโอะเอะโยะก็ได้แต่งงานครั้งที่ 3 กับ โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ บุตรชายของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ และมีบุตรชาย 2 คนคือ อิเอะมิสึ และ ทะดะนะงะ

โอะเอะโยะถึงแก่กรรมเมื่อปี ค.ศ. 1626 ขณะอายุได้ 53 ปี
**"ไอโนว์ฮิมโซเวล"** (อังกฤษ: I Know Him So Well) เป็นเพลงจากคอนเซปอัลบั้ม และภายหลังในละครเพลงเรื่อง *Chess* โดยทิม ไรซ์, เบนนี แอนเดอร์สสัน และบียอร์น อัลเวอุส เป็นเพลงที่ร้องคู่ของผู้หญิงสองคน มีเรื่องราวคือ สเวตลานา ภรรยาของผู้ชนะเลิศการแข่งขันหมากรุกชาวรัสเซียผู้บาดหมางกันอยู่ และฟลอเรนซ์ อนุภรรยา ที่ทั้งสองต่างเผยความรู้สึกอันขมขื่นสำหรับชายคนเดียวกัน ที่เห็นความสัมพันธ์กำลังห่างกันไป

เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรยาวนาน 4 สัปดาห์ในปี 1985 เมื่อออกขายเป็นซิงเกิลขับร้องโดยอีเลน เพจ (เป็นฟลอเรนซ์) และบาร์บารา ดิกสัน (เป็นสเวตลานา) ที่ต่างร้องแยกกันไปในส่วนของเธอ ไม่เคยเจอกันก่อนในช่วงบันทึกเสียงเพลง มีแต่งเพลงมิวสิกวิดีโอและการแสดงในรายการท็อปออฟเดอะป็อปส์และการออกทัวร์ในยุโรป  เพลงนี้ยังได้รับการบันทึกจากกินเนสบุ๊กออฟเรเคิดส์ ว่าเป็นซิงเกิลที่มียอดขายดีที่สุดในยูเคชาร์ตซิงเกิลที่สุดที่ร้องโดยศิลปินหญิงคู่ นอกจากนั้นเพจยังปรากฏตัวในการแสดงละครเพลงที่ลอนดอนของเรื่อง *Chess*

ในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2004 ในรายการทางช่องบีบีซี *All-Time Greatest Love Songs* มีพิธีกรคือไลโอเนล ริชชี ได้มีการแสดงของเพจและดิกสันอีกครั้งในรอบ 20 ปี เพจยังร้องเพลงนี้คนเดียวให้กับรายการทางบีบีซีเรดิโอทู *Elaine Paige on Sunday*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chartstats.com - Chart information". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-26. สืบค้นเมื่อ 2009-04-26.
2. ↑  "Barbaradickson.net - Further song information". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-15. สืบค้นเมื่อ 2009-09-20.
**ลิงวอก** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Macaca mulatta*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร (Primates) เป็นลิงที่มีร่างกายอ้วนสั้น บริเวณหลัง หัวไหล่ และตะโพกมีสีน้ำตาลปนเทา ส่วนบริเวณใต้ท้องและสีข้างมีสีอ่อนกว่า หางยาวประมาณครึ่งหนึ่งของความยาวลำตัว ขนหางค่อนข้างยาวและฟู มีการผลัดขนประมาณช่วงเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคมของทุกปี โดยจะเริ่มที่บริเวณปากก่อน หลังจากนั้นจึงจะเริ่มผลัดขนที่หลัง ตัวเมียอาจมีขนสีแดงในฤดูผสมพันธุ์ ขนที่หัวของลิงวอกจะชี้ตรงไปด้านหลัง ลิงตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย

มีความยาวลำตัวและหัว 47–58.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 20.5–28 เซนติเมตร น้ำหนัก 3–6 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ภาคเหนือของอินเดีย, เนปาล, พม่า, ภาคใต้ของจีน, ลาว, เวียดนาม และภาคตะวันตกของไทย โดยในประเทศ ปัจจุบันเชื่อว่า เหลืออยู่เพียงฝูงสุดท้ายแล้วที่วัดถ้ำผาหมากฮ่อ ในพื้นที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย แต่จากข้อมูลล่าสุด ยังพบเห็นฝูงลิงวอกได้อีกที่บริเวณสะพานข้ามน้ำ หน่วยพิทักษ์ป่าศาลาพรม ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ

มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ตั้งแต่ 50 ตัวขึ้นไป สมาชิกส่วนใหญ่ในฝูงประกอบไปด้วยลิงตัวเมียและลูก ๆ ตัวเมียในฝูงจะมีบทบาทสำคัญมากกว่าตัวผู้ แต่ลิงตัวผู้จะมีบทบาทในการปกป้องฝูง ลิงวอกเริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 3–4 ปี ระยะตั้งท้องนาน 5–7 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลิงตัวเมียจะอยู่กับฝูงไปจนตาย แต่ตัวผู้เมื่อโตขึ้น มักจะถูกขับไล่ให้ออกจากฝูง จากการศึกษาพบว่า ลิงวอกมีความสัมพันธ์กับชุมชนมนุษย์มาเป็นเวลานาน แต่การที่ลิงวอกมักเข้ามาอาศัยและใช้ประโยชน์ในพื้นที่เกษตรกรรม จึงทำให้ไม่กลัวคน ในบางครั้งจึงถูกจับฆ่าเพื่อนำมาทำเป็นอาหารและฆ่าเพื่อลดความรำคาญ 

ปัจจุบัน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่ประชาชนทั่วไป สามารถ ขออนุญาตเลี้ยงได้ ตามกฎกระทรวงกำหนดชนิดของสัตว์ป่าชนิดที่เพาะพันธุ์ได้ พ.ศ. 2546 ส่วนใหญ่จะเลี้ยงไว้ใช้งาน เป็นลิงเก็บมะพร้าว ซึ่งเป็นอาชีพดังเดิมของคนไทยที่ควรอนุรักษ์ไว้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Eudey *et al* (2000). *Macaca mulatta*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 2006-05-09.
2. ↑  "*Macaca mulatta*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  "บันทึกนักเดินทาง : ลิงวอกฝูงสุดท้ายในป่าเมืองไทย ?". *สารคดี*.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ลิงวอก**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Macaca mulatta ที่วิกิสปีชีส์
ลายเซ็น
**ไอโนะ คิชิ** (ญี่ปุ่น: 希志あいの; อักษรโรมัน: *Aino Kishi*; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 – ) เป็นนักแสดง, นักร้อง และอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นอาชีพของเธอใน ค.ศ. 2008 คิชิได้แสดงในภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่มากกว่า 400 เรื่อง และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในนักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคของเธอ ซึ่งความนิยมของเธอก็กลายเป็นการแสดงกระแสหลักเช่นกัน เธอยังเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลเอบิซุมัสแคตส์รุ่นแรกระหว่าง ค.ศ. 2008 ถึง 2013 ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการจากเวทีภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 และกลับสู่ชีวิตพลเรือน

ชีวิตและอาชีพ
-------------

### ชีวิตตอนต้นและอาชีพเอวี

คิชิเกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในการให้สัมภาษณ์ เธอจำได้ว่าการได้ดูภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกของเธอคือการได้ดูเอวีไอดอลที่มีชื่อเสียงอย่างทีนา ยูซูกิ (ริโอ) ที่ห้องพักในโรงแรม โดยถึงกับตะลึงในความงามของเธอ และรู้สึกตรึงใจกับความคิดที่จะเป็นนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ คิชิได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เอวีเมื่ออายุ 20 ปี เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 กับสตูดิโอเอวีที่มีชื่อเสียงอย่างอลิซเจแปน โดยสองปีแรกของคิชิในฐานะนักแสดงเอวีได้อยู่ภายใต้สัญญาพิเศษสองฉบับ ภายใต้สังกัดบริษัทอลิซเจแปนและแมกซ์-เอ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เธอได้ย้ายและทำสัญญาผูกขาดสองครั้งที่คล้ายคลึงกันกับบริษัทไอเดียพอกเกต และเอสวันนัมเบอร์วันสไตล์ คิชิได้แสดงร่วมกับทั้งสองสตูดิโอจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เมื่อเธอเลือกที่จะอยู่กับบริษัทไอเดียพอกเกต และกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงชั้นนำของสตูดิโอดังกล่าวจนอำลาวงการ โดยระหว่างทำหน้าที่ที่ไอเดียพอกเกต คิชิได้สร้างมิตรภาพที่แนบแน่นกับเอวีไอดอลคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงทีนา ยูซูกิ, เจสซิกา คิซากิ, คาโฮะ คาซูมิ, มิโนริ ฮัตสึเนะ และไอริ คิจิมะ ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการเอวีเมื่อปลาย ค.ศ. 2015 และภาพยนตร์อำลาวงการของเธอในชื่อ *"อาบาโยะ!-แธงกิว ไอโนะ คิชิ รีไทร์เมนต์ สเปเชียล"* ได้รับการจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015

บรรณานุกรม
----------

* *จิราชิ เซ็กกูซุ* (焦らしセックス) (ค.ศ. 2009) ISBN 9784584122532

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tokyo women weigh in on the possibility of participating in porn pictures". *TokyoReporter* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2012-09-01. สืบค้นเมื่อ 2020-02-14.
2. ↑  Aino, Kishi (2009). *Jirashi sekkusu*. Tōkyō: Besutoserāzu. ISBN 9784584122532. สืบค้นเมื่อ 8 January 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ไอโนะ คิชิ**

* Official Page at the DUO Entertainment
* ไอโนะ คิชิ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* ไอโนะ คิชิ ที่ทวิตเตอร์
* ไอโนะ คิชิ ที่อินสตาแกรม

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| อื่น ๆ | 
* มิวสิกเบรนซ์ ศิลปิน

 |
**นัมไพ** เป็นส่วนขยายของภาษาไพทอน เพื่อจัดการเมทริกซ์หรืออาร์เรย์หลายมิติรวมถึงฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ที่ทำงานบนอาร์เรย์เหล่านี้ 

นอกจากนั้นคลังซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สและเสรีนี้มีฟังก์ชันหลายอย่างที่จัดการและใช้งานได้ง่ายขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างอาร์เรย์โดยตรงจากไฟล์ หรือเพื่อบันทึกอาร์เรย์ในไฟล์ เพื่อจัดการเวกเตอร์ เมทริกซ์ และพหุนาม 

นัมไพเป็นฐานเพิ่มเติมของ SciPy ซึ่งเป็นการเก็บรวบรวมคลังโปรแกรมของ Python เกี่ยวกับการคำนวณทางวิทยาศาสตร์

ตัวอย่าง
--------

### การสร้างตาราง

```
>>> import numpy as np
>>> x = np.array ([1, 2, 3])
>>> x
array ([1, 2, 3])
>>> y = np.arange (10)
>>> y
array ([0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9])

```

### การดำเนินงานขั้นพื้นฐาน

```
>>> a = np.array ([1, 2, 3, 6])
>>> b = np.linspace (0, 2, 4)
>>> c = a - b
>>> c
array ([ 1.        ,  1.33333333,  1.66666667,  4.        ])
>>> a\*\*2
array ([ 1,  4,  9, 36])

```

### ฟังก์ชันสากล

```
>>> a = np.linspace (-np.pi, np.pi, 100) 
>>> b = np.sin (a)
>>> c = np.cos (a)

```

### พีชคณิตเชิงเส้น

```
>>> from numpy.random import rand
>>> from numpy.linalg import solve, inv
>>> a = np.array ([[1, 2, 3], [3, 4, 6.7], [5, 9.0, 5]])
>>> a.transpose ()
array ([[1. , 3. ,  5. ],
       [ 2. ,  4. ,  9. ],
       [ 3. ,  6.7,  5. ]])
>>> inv (a)
array ([[-2.27683616, 0.96045198,  0.07909605],
       [ 1.04519774, -0.56497175,  0.1299435 ],
       [ 0.39548023,  0.05649718, -0.11299435]])
>>> b =  array ([3, 2, 1])
>>> solve (a, b)  # résout ax = b
array ([-4.83050847,  2.13559322,  1.18644068])
>>> c = rand (3, 3)  # crée une matrice 3x3 au hasard
>>> c
array ([[ 3.98732789, 2.47702609,   4.71167924],
       [  9.24410671,   5.5240412 ,  10.6468792 ],
       [ 10.38136661,   8.44968437,  15.17639591]])
>>> np.dot (a, c)  # multiplication de matrices
array ([[ 53.61964114, 38.8741616 ,   71.53462537],
       [ 118.4935668 ,   86.14012835,  158.40440712],
       [ 155.04043289,  104.3499231 ,  195.26228855]])
>>> a @ c  # depuis Python 3.5 et นัมไพ 1.10, équivalent à np.dot (a, c) 
array ([[ 53.61964114, 38.8741616 ,   71.53462537],
       [ 118.4935668 ,   86.14012835,  158.40440712],
       [ 155.04043289,  104.3499231 ,  195.26228855]])

```

หมายเหตุและอ้างอิง
------------------

ดูเพิ่ม
-------

* SciPy  : คลังเกี่ยวกับการคำนวณทางวิทยาศาสตร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
* (en) เอกสารประกอบ
**ลิงอ้ายเงียะ**, **ลิงอัสสัม** หรือ **ลิงภูเขา** (อังกฤษ: Assam macaque; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Macaca assamensis*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งที่อยู่ในอันดับวานร (ไพรเมต) มีรูปร่างอ้วนเทอะทะ แขนและขาสั้น ขนตามลำตัวมีสีเหลืองปนเทา บางตัวอาจมีสีเข้มมากจนดูคล้ายสีน้ำตาลดำ ส่วนหัวไหล่ ศีรษะ และแขนจะมีสีอ่อนกว่าสีขนบริเวณอื่น ๆ ของร่างกาย ขนบริเวณหัวและหางมักมีสีเทา ขนที่ไหล่มีความยาวมากกว่า 8.5 เซนติเมตร ในบางฤดูกาลผิวหนังใต้ขนจะเปลี่ยนเป็นสีเทาอมฟ้า มีความยาวลำตัวและหางรวม 51-63.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 20-38 เซนติเมตร น้ำหนัก 5-10 กิโลกรัม

มักอาศัยในป่าบนภูเขาสูงหรือตามที่ราบสูงซึ่งมีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500-3,500 เมตร ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนต้นไม้ซึ่งมีเรือนยอดไม้สูงจากพื้นดินประมาณ 10-15 เมตร จากการศึกษาพบว่ามักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ โดยฝูงหนึ่งมีสมาชิกประมาณ 40- 60 ตัว ในระหว่างการหากินจะมีสมาชิกบางตัวทำหน้าที่ระวังภัยให้ฝูง โดยจะนั่งสังเกตการณ์อยู่บนต้นไม้ซึ่งสูงที่สุด และหากมีอันตรายเข้ามาใกล้จะส่งเสียงร้องเตือนให้หลบหนี โดยจะร้องเสียงดัง "ปิ้ว" ลิงอ้ายเงียะจัดเป็นลิงนิสัยดุร้าย สามารถกระดิกหางได้เหมือนสุนัข เริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 3-4 ปี ระยะตั้งท้องนาน 5-6 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในระหว่างเดือนเมษายน-มิถุนายน กินอาหารประกอบไปด้วย ผลไม้ ยอดไม้อ่อน แมลง และสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่า เป็นต้น

มีการกระจายพันธุ์พบในเนปาล ภูฏาน สิกขิมและรัฐอัสสัมของอินเดีย ภาคใต้ของจีน ภาคเหนือของพม่า ภาคเหนือของเวียดนาม ภาคตะวันตกและภาคอีสานของไทย แบ่งเป็นชนิดย่อย 2 ชนิดได้แก่ **ลิงอ้ายเงียะตะวันออก** (*M. a. assamensis*) และ**ลิงอ้ายเงียะตะวันตก** (*M. a. pelops*) ซึ่งแบ่งตามสองฝั่งของแม่น้ำพรหมบุตร

ลิงอ้ายเงียะในประเทศไทย ปัจจุบันนี้พบได้เพียง 9 แห่งเท่านั้น ได้แก่ วัดถ้ำปลา และวัดถ้ำผาแลนิภาราม จ.เชียงราย, บ้านป่าไม้ จ.เชียงใหม่, เขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาท่าพล จ.พิษณุโลก, อุทยานแห่งชาติน้ำตกคลองลาน จ.กำแพงเพชร, เขตรักษาพันธ์ป่าอุ้มผาง จ.ตาก, อุทยานแห่งชาติภูเขียว จ.ชัยภูมิ, เขื่อนเขาแหลม และ อุทยานแห่งชาติน้ำตกเอราวัณ จ.กาญจนบุรี และยังมีข้อมูลว่าพบที่อุทยานแห่งชาติถ้ำผาไท จ.ลำปางอีกด้วยซึ่งถือว่าน้อยมาก ปัจจุบัน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  บัญชีรายชื่อสัตว์ป่าคุ้มครอง 2546, มูลนิธิสืบนาคะเสถียร
2. ↑  ศูนย์วิจัยไพรเมท จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Macaca assamensis***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Macaca assamensis ที่วิกิสปีชีส์
ประวัติ
-------

ในสมัยรัชกาลที่ ๑ นั้น ละครหลวง มักนิยมเล่นกันเฉพาะเรื่องอิเหนา และอุณรุท ซึ่งเป็นเรื่องสำหรับละครใน ส่วนละครนอกซึ่งเป็นละครระดับชาวบ้านที่เล่นกันนอกวังและใช้ผู้ชายเป็นตัวแสดง แสดงเรื่องตั้งแต่ครั้งกรุงเก่านั้นมีฉบับอยู่ในหอพระสมุด ด้วยกัน ๑๔เรื่อง ทว่าไม่บริบูรณ์เลยสักเรื่องเดียว คือ เรื่องการเกด ๑ คาวี ๑ ไชยทัต ๑ พิกุลทอง๑ พิมพ์สวรรค์ ๑ พิณสุริวงศ์ ๑ มโนราห์ ๑ โม่งป่า ๑ มณีพิไชย ๑ สังข์ทอง ๑ สังข์ศิลป์ไชย ๑ สุวรรณศิลป์ ๑ สุวรรณหงส์ ๑ โสวัตร ๑ 

ส่วนบทละครนอก อีก ๕ เรื่อง ซึ่งเป็นบทละครสำนวนเก่าก่อนสมัยรัชกาลที่ ๒ แต่ยังไม่แน่ชัดว่า อยู่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาหรือไม่คือเรื่องไกรทอง ๑ โคบุตร ๑ ไชยเชษฐ์ ๑ พระรถเสน ๑ ศิลป์สุริวงศ์ ๑ 

ในสมัยรัชกาลที่ ๒ กรมหลวงภูวเนตรนรินทร์ฤทธิ์ ทรงโปรดเรื่องละครนอก จึงทรงแต่งบทละครนอกขึ้น ๔ เรื่อง คือ มณีพิไชยตอนต้น (ต่อมารัชกาลที่ ๒ ทรงเสียดายเรื่อง จึงทรงพระราชนิพนธ์ต่อในตอนที่นางยอพระกลิ่นแปลงเป็นพราหมณ์)สุวรรณหงส์๑ แก้วหน้าม้า ๑ และนางกุลา (โสนน้อยเรือนงาม) ๑ ปรากฏว่า บทละครนอกของ พระองค์เจ้าทินกร หรือกรมหลวงภูวเนตรนรินทร์ฤทธิ์ เป็นที่แพร่หลายมากจนถึงบัดนี้เป็นละครนอก หรือที่เรียกกันว่าละครชาตรี นิยมเล่นกันมาก ไม่แพ้เรื่อง สังข์ทอง คาวี ไชยเชษฐ์ และ ไกรทอง

สำหรับเรื่อง สุวรรณหงส์ นี้ตอนที่นิยมเล่นละครชาตรีกันมากมี ๓ ตอน คือ ตอนพราหมณ์เล็กพราหมณ์โต ชมถ้ำเพชรพลอย และตอนกุมภณฑ์ถวายม้า ผู้แสดงซึ่งเป็นตัวละครสำคัญก็มีอยู่ ๓ คน เช่นกัน คือ ตอนพราหมณ์เล็กพราหมณ์โต มีพราหมณ์เล็ก (คือพราหมณ์เกศสุริยง) ๑ พราหมณ์โต (คือพราหมณ์กุมภัณฑ์) ๑ และพระสุวรรณหงส์ ๑ ส่วนตอนกุมภัณฑ์ถวายม้าก็มีผู้แสดงสำคัญ ๓ คน คือ กุมภัณฑ์ยักษ์ ๑ เกศสุริยงยักษ์ ๑ และพระสุวรรณหงส์ ๑ และตอนสุวรรณหงส์ต้องหอก

นอกจากนี้ยังมีต้นฉบับวรรณกรรมที่แพร่หลายไปยังภาคใต้เช่น สุวรรณหงส์ คำกาพย์ ฉบับหลวงพุทธราชศักดา จังหวัดพัทลุง เป็นต้น ซึ่งสัณนิษฐานว่า คงจะได้รับอิทธิพลจากการเล่นละครในสมัยกรุงศรีอยุธยา รวมทั้งในภาคเหนือและภาคอีสาน ก็ปรากฏเป็นวรรณกรรมใบลาน และภาพจิตรกรรมฝาผนังตามวัดต่าง ๆ เช่น วิหารลายคำวัดพระสิงห์ จ.เชียงใหม่ เป็นต้น

เรื่องย่อ
---------
**วัดประยูรธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินต้งวัดเนื้อที่ 32 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา สภาพของวัดเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมด้วยที่นา ที่สวนและบ้านเรือนราษฎร การคมนาคม มีถนนวิภาวดีรังสิต เข้าทางซอยพหลโยธิน 83 ปัจจุบันมีพระราชสุทธิธรรมาจารย์ (สำอางค์ ตานทินฺโน) เป็นเจ้าอาวาส

วัดประยูรธรรมารามสร้างเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2518 โดยมีนางประยูร พันธุ์ฟัก เป็นผู้ถวายที่ดินทั้งหมดและดำเนินการจัดสร้างวัด กรมการศาสนาได้ประกาศตั้งเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 โดยมติมหาเถรสมาคม ได้ขนานนามว่า "วัดประยูรธรรมาราม" ชาวบ้านนิยมเรียก **วัดประยูรรรังสิตาราม** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2526

ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2505 นอกจากนี้ยังได้สร้างโรงเรียนประชาบาลในที่ดินของวัดเนื้อที่ 6 ไร่ และให้ทางราชการจัดหาสถานที่ภายในวัดให้กลุ่มสตรีอาสาพัฒนาท้องถิ่นเปิดสอนวิชาชีพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประยูรธรรมาราม". สำนักงานเทศบาลเมืองคูคต. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-02. สืบค้นเมื่อ 2021-06-02.
2. ↑  "วัดประยูรธรรมาราม". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดประยูรธรรมาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ซามูเอล ฮาวเวิร์ด สโลน** (อังกฤษ: Samuel Howard Sloan; 7 กันยายน ค.ศ. 1944 — ) เป็นทั้งนักหมากรุกสากล และผู้จัดพิมพ์ชาวอเมริกัน ซึ่งอาศัยอยู่กับครอบครัวของเขาในย่านบร็องซ์ นครนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 2006 สโลนได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งคณะกรรมการบริหารของสหพันธ์หมากรุกสหรัฐอเมริกา และเขาได้เข้าแข่งขันรายการหมากรุกจีนชิงแชมป์โลก 2013 ที่จัดขึ้น ณ ฮุ่ยโจว ประเทศจีน

ในปี ค.ศ. 1970 สโลนได้รับการยอมรับให้เป็นผู้ทำงานในตลาดหุ้นที่ผ่านสอบรับรองมาตรฐาน ผู้ทำการซื้อขายหุ้นและพันธบัตรซึ่งซื้อขายกันโดยตรง เขาไม่ได้รับการฝึกอบรมอย่างเป็นทางการตามกฎหมาย แต่ได้มีการถกเถียงปากเปล่าในกรณีหนึ่งก่อนศาลสูงสุดหลังจากที่ดำเนินการฟ้องร้องต่อคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์มากกว่านโยบายเกี่ยวกับการค้าหุ้นราคาถูก ศาลมีข้อบังคับสนับสนุนต่อเขาที่ 9–0 เกี่ยวกับการเรียกร้องของเขาว่า "การตรึง" สรุป 10 วันระงับการสั่งซื้อเป็นระยะเวลาที่ไม่แน่นอน คือการละเมิดและการกีดกันของกระบวนการผู้มีอำนาจในหน่วยงาน

ในปี ค.ศ. 2010 สโลนประสบความล้มเหลวในการเสนอเป็นตัวแทนสำหรับพรรคไลเบอร์เทเรียน ของการเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กในปี ค.ศ. 2010 นอกจากนี้ เขายังประสบความล้มเหลวในการเสนอเป็นตัวแทนสำหรับไลเบอร์เทเรียน ของการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2013 อนึ่ง เขาเป็นผู้สมัครนายกเทศมนตรีนครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 2013  และประสบความล้มเหลวสำหรับพรรคเดโมแครตของการเสนอชื่อผู้ว่าการรัฐ และของเขตการเลือกตั้ง 15 นิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 2014

ผลงานในระดับอาชีพ
-----------------

สโลนเป็นนักหนังสือพิมพ์[] และผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับหมากรุก เขาอ้างว่าได้เดินทางไปยัง 78 ประเทศ ที่ซึ่งส่วนใหญ่เข้าร่วมการแข่งขันหมากรุก ในระหว่างการกล่าวสุนทรพจน์ของพรรคไลเบอร์เทเรียนของการประชุมรัฐนิวยอร์ก แซม สโลน ได้อ้างว่า "ชนะการแข่งขันหมากรุกจีนชิงแชมป์โลก ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ในปี ค.ศ. 1988" เขาได้รับการจัดอันดับเอฟเอ็ม (ซึ่งเท่าเทียมกับระดับไฟด์มาสเตอร์) โดยสมาคมหมากรุกจีนโลก โดยที่สโลนได้เข้าแข่งขันในศึกหมากรุกไทยและหมากรุกญี่ปุ่น รวมถึงศึกหมากรุกจีนชิงแชมป์โลก

อนึ่ง มีบทสัมภาษณ์ของสโลนสามบท ซึ่งรวมอยู่ในสารคดีชุด*บอบบี ฟิชเชอร์ อะเกนซท์เดอะเวิลด์*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "2013年"碧桂园杯"第十三届世界象棋锦标赛每轮对阵表". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-10-04. สืบค้นเมื่อ 2015-08-28.
2. ↑  Daniel L. Ackman เก็บถาวร 2007-02-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Journalist, Screenwriter, Lawyer, et al. Retrieved November 20, 2010.
3. ↑  Only lawyers now can argue before Supreme Court
4. ↑
5. ↑  Sam Sloan - Ballotpedia
6. ↑  Sam Sloan's speech at the Libertarian Party of New York's convention เก็บถาวร 2011-07-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน April 29, 2006. See claim at 1:00 nmark.
7. ↑  World Xiangqi Federation เก็บถาวร 2011-05-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน see Master Database, see No. 2078 on the rating list

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แซม สโลน**

* แซม สโลน player profile at Chessgames.com
* แม่แบบ:Fide
* Sam Sloan's Home Page
* Photos of Sam Sloan[*ลิงก์เสีย*]
**วัดประศาสน์โสภณ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ในตำบลท่าพลับ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม

วัดประศาสน์โสภณมีชื่อเดิมว่า **วัดบางกรูดวิสุทธาราม** แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดบางกรูด** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2304 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2555

อาคารเสนาสนะที่สำคัญได้แก่อุโบสถศิลปะอยุธยา ศาลาการเปรียญอาคารไม้สักยกพื้นสูง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 หอไตรอาคารไม้สัก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 และมีวิหารหลวงพ่อเกตอุดมซึ่งเป็นอาคารปูนแปดชั้นที่ได้สร้างไว้เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ พระพุทธเกตอุดมปางสมาธิ ประดิษฐานในวิหารแปดชั้น พระพุทธไศยาสน์ ประดิษฐานในวิหารคด สร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 พระพุทธรูปทุกกริยา ประดิษฐานในวิหารแปดชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 และมีพระไตรปิฎก จำนวน 24 เล่ม  วัดยังได้สร้างหลวงพ่อโสธรองค์ใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 16.33 เมตร สูง 25.80 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประศาสน์โสภณ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดประศาสน์โสภณ (วัดบางกรูด)". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
3. ↑  "80 ฉะเชิงเทรา". SBL Magazine.
**วัดประตูชัยอรัญเขต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว มีเนื้อที่ดิน 22 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา

วัดประตูชัยอรัญเขต เดิมชื่อว่า **วัดป่าไผ่** เนื่องจากบริเวณที่ก่อสร้างวัดมีป่าไผ่ขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น ซุ้มประตูวัดระบุชื่อวัดว่า **วัดประตูชัยอรัญเขต (ป่าไผ่)** ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการให้จัดตั้งเป็นวัดขึ้นในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2517 มีเจ้าอาวาสที่ได้รับคำสั่งแต่งตั้งจากกรมการศาสนาให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จำนวน 2 รูป ได้แก่ พระปลัดบุญลือ ธรรมกุสโร และพระอธิการวันชัย สิริปัญโญ (เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน) ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดประตูชัยอรัญเขตในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2534 วัดยังเป็นสถานที่ตั้งของโครงการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลท่าข้าม ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และหน่วยสงเคราะห์พุทธมามกะ

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งสร้างโดยชาวอินโดนีเซีย สร้างมูลค่ากว่า 10 ล้านบาท ถวายไว้ให้เป็นสมบัติของศาสนา ศาลาการเปรียญชั้นเดียวยกพื้นสูงสร้างด้วยไม้ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น สร้างด้วยปูน กุฏิสงฆ์ หอระฆัง ศาลาธรรมสังเวช และเมรุ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด จังหวัดสระแก้ว". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดประตูชัยอรัญเขต". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ รับถวายอุโบสถวัดชายแดน จ.สระแก้ว". เดลินิวส์.
**วัดประชารังสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองอ้อมนนท์ ในหมู่ที่ 10 บ้านวัดประชารังสรรค์ ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

วัดประชารังสรรค์เดิมมีชื่อว่า **วัดหญ้าไทร** เนื่องจากพื้นที่บริเวณรอบวัดเดิมเป็นทุ่งนา จากนั้นได้ขุดแปลงนามาเป็นสวน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2404 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง นานวันเข้าวัดมีสภาพทรุดโทรม ชาวบ้านจึงช่วยกันบูรณะแล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดประชารังสรรค์" เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2499 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 และได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2520

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 แทนหลังเดิมที่ชำรุด ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ ส่วนมากเป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ส่วนปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ นามว่า *หลวงพ่อหิน* หน้าตักกว้าง 1 เมตร 67 เซนติเมตร

โบราณสถานสำคัญภายในวัดได้แก่ ตึกแดง เป็นอาคารตึก 3 ชั้น ทรงยุโรป มีจำนวนหลายสิบห้อง สร้างขึ้นจากอิฐมอญสีแดงที่เรียกอิฐ บ.บ.ท. (อิฐบางบัวทอง) มีบันไดขึ้นอยู่ทางด้านหน้าตึกและยังมีสภาพสมบูรณ์ดี ได้ใช้เป็นกุฏิพระภิกษุสามเณรของวัดสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประชารังสรรค์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดประชารังสรรค์". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดประชารังสรรค์**
**ไมโครบรูอะรี** (อังกฤษ: microbrewery) หรือ**คราฟต์บรูอะรี** (อังกฤษ: craft brewery) เป็นบรูอะรี (โรงหมักเบียร์) ที่ผลิตเบียร์ปริมาณน้อย มักเล็กกว่าบรูอะรีของบริษัทขนาดใหญ่มาก และมักมีเจ้าของอิสระ บรูอะรีเช่นนี้โดยทั่วไปมีเอกลักษณ์จากการเน้นคุณภาพ รสชาติและเทคนิคการหมัก

ขบวนการไมโครบรูอิง (microbrewing) เริ่มในสหราชอาณาจักรในคริสต์ทศวรรษ 1970 แม้มีการหมักช่างศิลป์ตามประเพณีในทวีปยุโรปหลายศตวรรษแล้วและค่อย ๆ แพร่ไปประเทศอื่น เมื่อขบวนการดังกล่าวเติบโตและบรูอะรีบางแห่งขยายการผลิตและการจำหน่าย มโนทัศน์คราฟต์บรูอิงวงกว้างขึ้นก็ถือกำเนิด บรูผับเป็นผับที่หมักเบียร์ของตนขายเอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Alison Boteler (2009). *The Gourmet's Guide to Cooking with Beer*. Quarry Books. p. 15. ISBN 978-1-59253-486-9. สืบค้นเมื่อ 21 July 2011.
2. ↑  Oliver, Garrett (2011). "Craft brewing". ใน Oliver, Garrett (บ.ก.). *The Oxford Companion to Beer*. Oxford University Press. pp. 270–271, 585. ISBN 0195367138.
3. ↑  Oliver, Garrett (2011). "Craft brewing". ใน Oliver, Garrett (บ.ก.). *The Oxford Companion to Beer*. Oxford University Press. pp. 270–271. ISBN 0195367138.
2021
**ไม่ชุ่ยเสียน** (จีน:麥翠娴; พินอิน:Mài Cuìxián กวางตุ้ง:Mak4 Chui3 Han1) เธอเป็นอดีตหนึ่งในนักแสดงหญิงแถวหน้าของสถานีโทรทัศน์เอทีวี (ATV) ชาวฮ่องกง ที่ทางค่ายเอทีวี ปลุกปั้นมาจนมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย ในช่วงยุค 80s เธอมีผลงานที่ได้รับความนิยมมากมายกับทางค่ายเอทีวี และผลงานที่เธอได้ร่วมแสดง จนเป็นที่จดจำและได้รับความนิยมในระดับมาสเตอร์พีซ ของเธอ เช่นเรื่อง "ซูสีไทเฮา", "จิ๋นซีฮ่องเต้" เป็นต้น

ต่อมาเธอได้ย้ายค่ายไปเป็นนักแสดงให้กับสถานีโทรทัศน์ทีวีบี แต่ส่วนมากจะได้รีบบทสมทบ ส่วนผลงานที่เธอได้ร่วมแสดงหลายเรื่อง เช่น **เทวราชเลือดเหล็ก**, **ค่าแห่งชีวิต**, **มังกรเจ้ายุทธจักร**, **วีรบุรุษแห่งเขาเหลียงซาน** และ **กุหลาบไฟ** เป็นต้น แต่ถึงกระนั้นความดังของเธอก็ไม่ดังเท่ากับตอนที่เธออยู่กับสถานีโทรทัศน์เอทีวี 

จนในช่วงกลางทศวรรษที่ 1990 เธอได้ตัดสินใจออกจากวงการบันเทิงและต่อมาก็ได้แต่งงานกับ **กงหรู่หวา** (龔汝華) ซึ่งเป็นนักธุรกิจการค้าเชิงพาณิชย์ คนหนึ่งที่มีฐานะมั่นคง

ประวัติ
-------

"ไม่ชุ่ยเสียน" เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ที่ฮ่องกง ในครอบครัวที่มีฐานะค่อนข้างดี 
และศึกษาจบในระดับชั้นมัธยมปลาย (ในสมัยนั้นถือว่าสูงแล้ว) แห่งหนึ่งในฮ่องกง

ต่อมาในปีพ.ศ. 2525 เธอได้มีโอกาสได้ไปเข้าคอร์สอบรมการแสดงของสถานีโทรทัศน์เอทีวี (ATV) รุ่นเดียวกับ เหอ เจียจิ้ง และ หวง ชิวเซิง จนในปีพ.ศ. 2526 หลังจากเรียนการแสดงจบก็เซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัดของเอทีวี และมีโอกาสได้แสดงละครหลายเรื่อง โดยในช่วงแรก ๆ นั้นเธอได้แสดงละครร่วมกับพระเอกดาวรุ่งอย่าง เหอ เจียจิ้ง อยู่หลายเรื่อง แต่ผลงานเด่นในช่วงแรก ๆ ที่เธอไต่เต้า นั่นก็คือเรื่อง "ซูสีไทเฮา" ที่ทำให้ผู้ชมละครได้รู้จักเธอ หลังจากผลงานเรื่องนี้เธอก็ได้รับความนิยมเพิ่มมากยิ่งขึ้น กับผลงานละครเรื่อง ปึงซีเง็ก ธาตุแท้วีรบุรุษ

ผลงาน
-----

### ละครสถานีโทรทัศน์เอทีวี

* ซูสีไทเฮา (Young Dowager 1983 ATV) มี 30 episodes กำกับการแสดงโดย หลี่เจ้าฮว๋า หลิวเจียเหา Li Zhaohua, Liu Jiahao นำแสดงโดย หลิวเซียะหัว (หลิวเสวียฮว๋า) Lau Suet Wah รับบท ซูสีไทเฮา, ไม่ชุ่ยเสียน Mai Cui Xian รับบท ซูอันไทเฮา, อู่เว่ยกว๋อ Ng Wai Kok รับบท กงชินหวัง หรือสมเด็จกง, หวงเฮ่าอี้ Huang Haoyi รับบท ฮ่องเต้เสียนฟง, หวังเหว่ย Wong Wai รับบท ซู่ซุ่น และ หลิวเหวยหมิน Lau Wai Mun รับบท หลี่เล่อเทียน
* หลี่ปู้อี (Li Buyi 1984) มี 20 episodes กำกับการแสดงโดย ฉวีเสี่ยวหมิง Tsui Siu Ming นำแสดงโดย หลิวเหวยหมิน, เหอเจียจิ้ง, ไม่ชุ่ยเสียน, โอวไข่หลิง

### ทีวีบี

สงครามหัวใจ (Battle of the Heart 1989)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติอดีตดาราดัง ไม่ชุ่ยเสียน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-01-16. สืบค้นเมื่อ 2018-09-17.
2. ↑  ผลงานและประวัติของ ไม่ชุ่ยเสียน

แหล่งข้อมูล
-----------

* ไม่ชุ่ยเสียน ที่ tungwah
* 2012 ไม่ชุ่ยเสียน ที่ happymenopause
* ไม่ชุ่ยเสียน ที่ youku
**สุวรรณเศียร** เป็นวรรณกรรมที่มีเนื้อเรื่องจากสุวรรณสิรสาชาดกในปัญญาสชาดกอันเป็นชาดกนอกนิบาตซึ่งแต่งโดยภิกษุชาวล้านนาภาคเหนือ

สุวรรณเศียรเป็นวรรณกรรมของทางภาคกลางของประเทศไทย ส่วนทางภาคเหนือเรียก **อ้อมล้อมต่อมคำ** ทางภาคอีสานรวมถึงในประเทศลาวเรียก **ท้าวหัว** หรือ **ท้าวหัวข้อหล้อ** ทั้งสามเรื่องมีโครงเรื่องเหมือนกันแต่มีรายละเอียดปลีกย่อย เช่น ตัวละคร ฉาก เหตุการณ์ ที่แตกต่างกันด้วยเหตุผลในด้านความน่าเชื่อถือให้สอดคล้องกับคำสอนและค่านิยมท้องถิ่น รวมถึงความสนุกสนาน สุวรรณเศียรแต่งในลักษณะคำประพันธ์ที่เรียกว่ากลอนอ่าน ส่วนอ้อมล้อมต่อมคำและท้าวหัวแต่งเลียนแบบชาดกในพระไตรปิฎก คือประกอบด้วยปัจจุบันวัตถุ อดีตวัตถุและสโมทาน โดยแต่งเป็นร้อยแก้วด้วยภาษาถิ่นสลับคาถาภาษาบาลี เนื้อเรื่องสุวรรณเศียรคล้ายกับสังข์ทองเพราะเนื้อหามาจากปัญญาสชาดกเช่นเดียวกัน สาระสำคัญคือแม้มีความบกพร่องทางร่างกายมีแต่ศีรษะ แต่ตัวเอกมีพฤติกรรมดีอยู่ในจริยธรรมอันดีงาม มีความกตัญญูต่อมารดา

ต้นฉบับเรื่องสุวรรณเศียรพบเป็นสมุดไทยขาวและไทยดำ เท่าที่มีข้อมูลต้นฉบับมี 4 ฉบับ เก็บไว้อยู่ที่หอสมุดแห่งชาติ ฉบับเก่าสุดมีอายุสมัยในรัชกาลที่ 3 ฉบับใหม่สุดในสมัยรัชกาลที่ 5 ทั้งหมดเขียนด้วยอักษรไทยสมัยรัตนโกสินทร์ ส่วนอ้อมล้อมต่อมคำ พบว่ามีการจารลงในใบลาน (หนังสือผูก) ด้วยอักษรธรรมล้านนา ปรากฏทั่วในภาคเหนือ สำหรับท้าวหัวแพร่หลายมากในภาคอีสาน พบเป็นหนังสือผูกจารด้วยอักษรธรรมอีสานในแทบทุกจังหวัด

โครงเรื่อง
----------

พระโพธิสัตว์ซึ่งเกิดมามีแต่ศีรษะ ยังคงกระทำความดี มีความกตัญญูต่อมารดา โดยแอบช่วยงานบ้านและเลี้ยงโค ต่อมาได้ออกเดินทางด้วยเรือสำเภาไปเกาะแห่งหนึ่ง เมื่อธิดาพญานาค 2 ตน ออกมาเล่นน้ำก็เกิดทำลายพืชพันธุ์ที่พระโพธิสัตว์ปลูกไว้จนเสียหาย จึงได้นำทรัพย์สินมาชดใช้ จากนั้นพระโพธิสัตว์เดินทางกลับไปหามารดาพร้อมกับขอให้นางไปสู่ขอกับพระธิดาองค์สุดท้องของพระยาพรหมทัตแต่พระองค์ไม่ยินยอม จะยอมยกธิดาให้หากสร้างสะพานเงินสะพานทองมาถึงพระราชวัง พระอินทร์ได้ช่วยเหลือจนได้อภิเษกสมรส

ต่อมามีผู้ยุยงให้พระยาพรหมทัตฆ่าพระโพธิสัตว์เนื่องจากมีรูปร่างไม่เหมือนมนุษย์ พระอินทร์ได้เข้ามาช่วยเหลืออีกครั้งโดยตั้งคำถามกับพระยาพรหมทัต 4 ข้อ หากตอบไม่ได้จะฆ่าให้ตาย พระองค์ไม่สามารถตอบคำถามได้แต่พระโพธิสัตว์ช่วยตอบคำถามได้หมด ทั้งยังแสดงรูปกายที่แท้จริงซึ่งงดงามยิ่งนัก พระยาพรหมทัตจึงได้ยกเมืองให้พระโพธิสัตว์สืบครองเมือง

อ้างอิง
-------

1. ↑  พันธุ์ทิพย์ ธีระเนตร. "การศึกษาเปรียบเทียบวรรณกรรมเรื่องสุวรรณเศียร, อ้อมล้อมต่อมคำ และท้าวหัว" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
2. ↑  "สุวรรณเศียร".
3. ↑  พิชญา เพ็งศรี. "การศึกษาแนวคิดเชิงจริยศาสตร์ในวรรณกรรมอีสานเรื่องท้าวหัวข้อหล้อ" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
**เมกุ ทานิกูจิ** (ญี่ปุ่น: 谷口めぐ; เกิด 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998 โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) เป็นไอดอลชาวญี่ปุ่นและเป็นสมาชิกของวงเอเคบีโฟร์ตีเอต ในสังกัด A.M.Entertainment ชื่อเล่น โอเมกุ

ประวัติ
-------

ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2013 เธอผ่านการออดิชัน AKB48 รุ่นที่ 15 

ในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2014 เธอได้รับการเลื่อนตําแหน่งจากเคงคิวเซย์ชั่วคราวเป็นเคงคิวเซย์ ต่อมาในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2014 เธอได้เลื่อนชั้นสู่ทีมเอ

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 เธอได้เข้าร่วมยูนิต "Dendenmu Chu!" ซึ่งประกาศรายชื่อสมาชิกในวันที่ 25

เธออยู่ในอันดับที่ 69 ในการเลือกตั้งทั่วไปเอเคบีโฟร์ตีเอตซิงเกิลที่ 45 ได้รับการโหวตระหว่าง 31 พฤษภาคมถึง 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016 

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 เธอถูกย้ายจากทีมเอไปยังทีมบี เนื่องจากการปรับโครงสร้างของทีมใหม่ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ถูกประกาศในโรงละคร AKB48 ครบรอบ 12 ปี และมีการแสดงพิเศษในวันที่ 8 ธันวาคม 

ในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2020 มีการประกาศว่าเธอจะเป็นสมาชิกของ A.M.Entertainment

อ้างอิง
-------

1. ↑  谷口めぐプロフィール. A.M.Entertainment公式サイト
2. 1 2  "AKB48・谷口めぐ、生駒里奈ら在籍の事務所所属「"女優"という夢を叶えるために」". *ORICON NEWS* (oricon ME). (2020年12月25日) 2020年12月25日閲覧。
3. ↑  "บทความพิเศษ AKB48 รุ่น 15 ฉลองครบรอบเดบิวต์ 7 ปี". *Lobby48*. 5 June 2020. สืบค้นเมื่อ 13 May 2022.
4. ↑  "「AKB48 45thシングル 選抜総選挙」開票結果". *AKB48オフィシャルブログ*. 2016-06-18. สืบค้นเมื่อ 2017-02-04.
5. ↑  "13年目の試練なのかチャンスなのか、AKB48組閣で兼任解除や新キャプテン". *音楽ナタリー*. ナターシャ. 2017-12-09. สืบค้นเมื่อ 2021-12-14.
**คลองอนุศาสนนันท์** หรือ **คลองชัยนาท-ป่าสัก** บ้างก็เรียก **คลองหนึ่งซ้ายเก้าขวา** เป็นคลองชลประทานที่ขุดขึ้นเพื่อผันน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปยังแม่น้ำป่าสัก บริเวณเหนือเขื่อนพระราม 6 ก่อสร้างขึ้นหลังจากที่เขื่อนเจ้าพระยาก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2500 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเจ้าพระยาใหญ่ ในปี พ.ศ. 2495 โดยก่อสร้างพร้อมกับคลองชัยนาท-อยุธยา แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2505 สามารถส่งน้ำได้ปริมาณสูงสุด 210 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที

คลองอนุศาสนนันท์ แยกจาก แม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณประตูระบายน้ำมโนรมย ตำบลวัดโคก อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท ก่อนจะไหลลงถึงบริเวณคลองอู่ตะเภา ตำบลอู่ตะเภา อำเภอมโนรมย์ แล้วผ่านสะพานเบี่ยง ตำบลเสือโฮก อำเภอเมืองชัยนาท ก่อนเข้าสู่ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ อำเภอบ้านหมี่ อำเภอโคกสำโรง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เข้าสู่ อำเภอหนองโดน อำเภอพระพุทธบาท อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี บรรจบกับแม่น้ำป่าสักที่ ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีความยาวทั้งสิ้น 134 กิโลเมตร

บางช่วงของคลองอนุศาสนนันท์จะมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196 ขนานทางด้านทิศตะวันตกของคลอง ตั้งแต่ถนนพหลโยธิน ตำบลดงพลับ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ถึงถนนพระโหราธิบดี เขตเทศบาลเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3048 ตั้งแต่ ตำบลท่าลาน อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี ลงมาถึงถึงแยกสะพานชลประทานที่ 12 ตำบลบ้านครัว อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี

อ้างอิง
-------

1. ↑  เขื่อนเจ้าพระยา ในเว็บไซต์ wikimapia
**วัดประเดิม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตากแดด อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร

ประวัติ
-------

เชื่อกันว่าตัวเมืองตั้งแต่เดิมของชุมพรอยู่แถบวัดประเดิม ฝั่งซ้ายของแม่น้ำชุมพรที่ตำบลตากแดด ต่อมาจึงได้ย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่ท่ายาง แล้วย้ายไปตั้งที่ตำบลตะเภา เชื่อว่าวัดประเดิมเป็นวัดประจำเมืองชุมพรเก่า และเป็นวัดแรกที่สร้างขึ้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เดิมมีวัดเก่า 2 วัด คู่กัน คือ วัดนอก กับ วัดใน ต่อมาจึงรวมมาเป็นวัดประเดิม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2230 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515

กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนสิ่งสำคัญในวัดประเดิม ได้แก่ พระปรางค์ สถานที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ กุฏิหลวงพ่อเวศน์ ภูริปญฺโญ เจดีย์ทรงระฆังก่ออิฐถือปูน อีกองค์หนึ่ง เป็นโบราณสถาน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479

เสนาสนะและโบราณวัตถุ
--------------------

พระปรางค์ก่อนบูรณะ ตั้งอยู่บนพื้นเรียบไม่ได้ยกพ้นสูงโดยรอบองค์พระปรางค์ไม่มีสิ่งก่อสร้างใด ๆ ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันทุกอย่างของที่เพิ่งสร้างใหม่พระปรางค์ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้ มีลักษณะรูปแบบศิลปกรรมเป็นปรางค์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัสทำเป็นฐานบัวลดหลั่นกันขึ้นไปเป็นชั้น ๆ รูปทรงสูงชะลูด เรือนธาตุมีขนาดเล็กทรงสูงรับกับทุกส่วนขององค์ปรางค์ซึ่งมีลักษณะเป็นฐานซ้อนกันขึ้นไปรอบพระปรางค์ มีระเบียงคดล้อมรอบระหว่างระเบียงคดกับพระปรางค์เป็นลานทักษิณ

เจดีย์ราย ในบริเวณวัดมีเจดีย์รายขนาดเล็ก 1 องค์ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมสภาพทรุดโทรม มีผู้เล่าว่าเดิมเจดีย์รายรอบวัดมีหลายองค์แต่ปัจจุบันเหลืออยู่องค์เดียว อาคารโรงเรียนปริยัติธรรมเป็นอาคารสถาปัตยกรรมท้องถิ่น ก่อสร้างขึ้นในระหว่าง พ.ศ. 2473–2480 เป็นอาคารไม้แบบเรือนปั้นหยา ยอดจั่วชายคาตกแต่งด้วยไม้ฉลุและไม้กลึงลวดลายแบบพื้นเมือง โบราณวัตถุที่พบ อาทิ ใบเสมาหินทรายเศียรพระพุทธรูปหินทรายและเศียรพระพุทธรูปปูนปั้นเกือบ 20 เศียรเป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "โบราณสถานในจังหวัดชุมพร" (PDF). สำนักศิลปากรที่ ๑๒ นครศรีธรรมราช.
2. ↑  "วัดประเดิม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดประเดิม วัดเก่าเมืองชุมพร".
4. ↑  "วัดประเดิม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**วัดประชาบำรุงกิจ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูสมุห์แชร์

วัดประชาบำรุงกิจ หรือ **วัดหนองแบน** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2300 ไม่ปรากฏชื่อผู้สร้างวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480 ซึ่งได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถยาว 18 เมตร กว้าง 10 เมตร มีหน้าบันเป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑยุดนาค จากคำบอกเล่า ว่ากันว่าหลวงพ่อชวน สุจิตโต อดีตเจ้าอาวาส เป็นผูออกแบบ ลงมือทำ ลงมือสร้างด้วยตัวเองร่วมกับพระและชาวบ้านหนองแบน ท่านขุดดินถมที่สร้างอุโบสถ ขุดดินในหมู่บ้านมาเผาอิฐ ศาลาการเปรียญอาคาร 2 ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ ยาว 18 เมตร กว้าง 10 เมตร กุฎิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง หอระฆัง ฌาปณสถานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 และห้องน้ำ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ รูปปั้นหลวงพ่อชวน สุจิตโต และพระพุทธนิมิตร ซึ่งประดิษฐาน อยู่ที่อาคารวิหารอดีตเจ้าอาวาสวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประชาบำรุงกิจ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดประชาบำรุงกิจ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
*ระวังสับสนกับ: ปลากระเบนทอง*

**ปลากระเบนจุดฟ้า** (อังกฤษ: Bluespotted stingray, Bluespotted maskray; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Neotrygon kuhlii*) ปลากระดูกอ่อนน้ำเค็มชนิดหนึ่ง จำพวกปลากระเบน อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)

มีจะงอยปากและปลายครีบอกเป็นมุมกว้าง ด้านหลังลำตัวเรียบ หางเรียวยาวกว่าลำตัวเล็กน้อย ตาโตอยู่ชิดกันและมีแถบสีคล้ำระหว่างดวงตา ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลอ่อนอมเทาหรือเหลือง มีจุดประสีฟ้าอ่อนและดำกระจาย ด้านท้องสีจาง ปลายหางมีสีดำ มีปล้องสีขาวอยู่ 1-2 ปล้อง

มีขนาดความกว้างของลำตัวประมาณ 50 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามแถบชายฝั่ง ตั้งแต่แนวปะการังไปจนถึงที่ลึกอย่างไหล่ทวีป ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย โดยพบได้ประปรายในทวีปแอฟริกา มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายในที่ตื้น ๆ โดยกินสัตว์น้ำเช่น กุ้ง, ปู และหอย เป็นอาหาร ในเขตน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมในบางพื้นที่ และพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก fishbase.org (อังกฤษ)
2. 1 2  จาก fishbase.org (อังกฤษ)
3. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
4. 1 2  หน้า 101, *คู่มือปลาทะเล* โดย ชวลิต วิทยานนท์ ดร. (ตุลาคม, พ.ศ. 2551) ISBN 978-974-484-261-9

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Neotrygon kuhlii***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปปลากระเบนจุดฟ้าที่ทะเลแดง
**ปลากระดี่โนเบิล** (อังกฤษ: Frail gourami, Indian paradisefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ctenops nobilis*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในสกุล *Ctenops*

มีลักษณะที่ตัวผู้และตัวเมียมีสีไม่ต่างกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่า และตัวผู้มีครีบต่าง ๆ ใหญ่กว่า มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 9-12 เซนติเมตร

เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำนิ่งที่มีพรรณไม้น้ำขึ้นอย่างหนาแน่นในภาคตะวันออกของประเทศอินเดีย และบังกลาเทศ ในสภาพแหล่งน้ำที่มีความเป็นกรดต่ำกว่าน้ำที่มีค่าเป็นกลาง (pH ต่ำกว่า 7) 

มีพฤติกรรมการวางไข่ แตกต่างไปจากปลากระดี่ในสกุลอื่นที่ใกล้เคียงกัน โดยจะไม่ก่อหวอด แต่จะใช้การอมไข่แทน แม่ปลาจะอมไข่ไว้ในปากราว 12-14 วัน โดยที่ไม่กินอาหาร จากนั้นปลาจึงจะฟักเป็นตัว 

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่รักสงบ แต่อาจก้าวร้าวได้บางขณะกับปลาขนาดเล็กกว่า จัดเป็นปลาค่อนข้างหายาก เพราะเลี้ยงให้รอดได้ยาก และยังไม่มีรายงานการเพาะขยายพันธุ์ได้สำเร็จในที่เลี้ยง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vishwanath, W. 2010. *Ctenops nobilis*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 23 March 2014.
2. ↑  *Osphronemus nobilis* (McClelland 1845) (อังกฤษ)
3. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
4. ↑  ระริก ระรี้ เหมือนปลากระดี่ได้น้ำ (ตอน 2)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ctenops nobilis ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**วัดประดิษฐาราม** หรือ **วัดมอญ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 6 ไร่ 82.20 ตารางวา จุดเด่นคือพระพุทธรูปปางสีหไสยาสน์ที่ประดิษฐานอยู่ในวิหารพระนอน และเจดีย์คู่ทรงมอญ

ประวัติ
-------

วัดประดิษฐารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2293 เดิมเป็นวัดไทย มีกุฏิพระเป็นฝาไม้ไผ่ขัดแตะ แต่เมื่อชาวมอญมาอาศัยอยู่บริเวณนี้และได้ทำนุบำรุงวัดจึงกลายเป็นวัดมอญในที่สุด เจ้าอาวาสองค์แรกก็คือท่านเกษร เจ้าอาวาสองค์ต่อมาเป็นชาวมอญชื่อว่า หลวงปู่โต ชาวบ้านได้ไปนิมนต์ท่านมาจากบ้านบางปลา ตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ในราวต้นรัชกาลที่ 5 ต่อมาราวต้นรัชกาลที่ 6 ในการปลงศพหลวงปู่โต ทางราชการได้ส่งช่างสิบหมู่มาสร้างเมรุให้และมีการจุดลูกหนูด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

อาคารเสนาสนะ
------------

โบสถ์เป็นโบสถ์ขนาดเล็กมีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันเป็นไม้พื้นเรียบ เซาะร่องทำลายประดับกระจกสีอย่างลายเครือเถาดอกพุดตาน มีวิหารหลังเล็กอยู่ข้างโบสถ์ หน้าบันวิหารเป็นลายปูนปั้นเครือเถา กรอบหน้าบันด้านล่าง ปั้นรูปนกในท่าเอี้ยวตัว (ไม่ใช่หงส์) 1 ตัว ซ้ายมือของโบสถ์เป็นระเบียงคดประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ ที่ดินหลังระเบียงคดพระพุทธไสยาสน์เป็นวังพระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ (น.ม.ส.) ระเบียงคดเดิมมุงด้วยกระเบื้องหางปลา ต่อมาได้รื้อลงมุงด้วยสังกะสีลอนเล็กแทน วัดมีเจดีย์บรรจุอัฐิน้อยใหญ่ 4–5 องค์ เป็นเจดีย์ทรงไทยย่อมุมไม้สิบสอง ด้านหลังโบสถ์มีเจดีย์มุมละ 1 องค์ คงเหลือเพียงองค์เดียว เป็นเจดีย์ทรงไทยย่อไม้สิบสองเหมือนกัน

วัดมีศาลาการเปรียญ และมีโรงเรียนเทศบาลวัดมอญและหมู่กุฏิสงฆ์ในเขตสังฆาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประดิษฐาราม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2020-09-22.
2. ↑  วราห์ โรจนวิภาต. "เล่าเรื่องชุมชนมอญวัดประดิษฐาราม".[*ลิงก์เสีย*]
**วัดประตูสาร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสุพรรณบุรี ในตำบลท่าระหัด อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 83 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา 

ที่มาของชื่อ "ประตูสาร" ในอดีตพื้นที่เหนือวัดประตูสารขึ้นไปประมาณ 100 เมตรเศษเป็นคู เคยเป็นเพนียดคล้องช้างแต่โบราณ คาดว่าเป็นเพนียดคล้องช้างสมัยอู่ทอง จนล่วงเข้ามาอยู่สมัยอยุธยา เมื่อควาญช้างไปไล่ต้อนช้างจากป่าสูงเข้ามาเพนียด ควาญช้างจะค่อย ๆ คัดเลือกช้างที่มีลักษณะดีไว้ใช้งาน หรือเพื่อเป็นช้างศึกต่อไป ประตูสาร จึงหมายถึงประตูของช้าง

วัดประตูสารสร้างราว พ.ศ. พ.ศ. 2223 (หลักฐานไม่แน่ชัด) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2280 สุนทรภู่ได้แต่งนิราศสุพรรณโดยกล่าวถึงวัดประตูสาร ในอดีตศาลาของวัดเคยใช้เป็นศาลตัดสินคดีความ พอตัดสินเสร็จ ศาลก็ยกเลิกไปแล้วกลับมาเป็นศาลาวัดตามเดิม

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเก่าฐานแอ่นโค้งท้องสำเภา ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง เขียนในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นเรื่องเกี่ยวกับพุทธประวัติตอนสำคัญ ทศชาติชาดกโดยแทรกเรื่องราววิถีชีวิตของผู้คนในสมัยเข้าไปด้วย เช่น ชาวกะเหรี่ยง ชาวจีน ชาวลาว ส่วนวิหารประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* พระพุทธรูปโบราณเก่าแก่ที่ประดิษฐานคู่วัดมานาน มณฑป เป็นที่ประดิษฐานรูปจำลองพระครูวิธุรสุตาคมพระเกจิชื่อดัง บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ และยังมีธรรมาสน์ ตู้พระไตรปิฎก ฯลฯ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระง่อย
* พระดี
* พระครูวิบูลย์เมธาจารย์ พ.ศ. ? –2465
* พระครูวิธุรสุตาคม พ.ศ. 2471–2506
* พระครูพิศิษฐสมณการ พ.ศ. 2508–2545
* พระครูพิพัฒน์สุวรรณสาร พ.ศ. 2546–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประตูสาร". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "วัดประตูสาร". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
**ปลากระดี่แดง** (อังกฤษ: Honey gourami, Red gourami; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Trichogaster chuna*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในสกุล *Trichogaster* ในวงศ์ Osphronemidae

มีรูปร่างและลักษณะคล้ายปลากระดี่แคระ (*T. lalia*) ซึ่งจัดเป็นปลาอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ทว่าปลากระดี่แดงจะมีรูปร่างที่ยาวกว่าอย่างเห็นได้ชัด สีของลำตัวจะเป็นสีแดง, สีส้ม หรือสีเหลือง ช่วงท้องสีจะจางไปเป็นสีขาว โดยที่ตลอดทั้งลำตัวโดยไม่มีลวดลายเหมือนปลากระดี่แคระ

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ ตัวผู้จะมีขนาดประมาณ 5 เซนติเมตร ขณะที่ตัวเมียประมาณ 4 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดียและบังกลาเทศ อีกทั้งยังมีบางข้อมูลว่าระบุว่าพบในประเทศไทยด้วย ส่วนพฤติกรรมและการวางไข่คล้ายกับปลากระดี่ในสกุล *Trichogaster* ชนิดอื่น ๆ

ปลากระดี่แดง เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยมีอุปนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวมากนัก สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่น ๆ ที่มีขนาดลำตัวใกล้เคียงกันได้เป็นอย่างดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vishwanath, W. 2010. *Trichogaster chuna*. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 29 March 2014.
2. ↑  ปลากระดี่แดง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Trichogaster chuna***