**ค่าจ้างขั้นต่ำ** หรือ **ค่าแรงขั้นต่ำ** เป็นค่าตอบแทนต่ำสุดซึ่งนายจ้างจะต้องจ่ายแก่ลูกจ้างเป็นรายชั่วโมง รายวันหรือรายเดือนตามที่กฎหมายกำหนด หรือมีความหมายเหมือนกับค่าแรงต่ำสุดซึ่งลูกจ้างจะขายแรงงานของตน แม้ว่ากฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำจะมีผลใช้บังคับในหลายรัฐ ก็ยังมีความเห็นต่างในผลดีและผลเสียของค่าจ้างขั้นต่ำ ผู้สนับสนุนค่าจ้างขั้นต่ำบอกว่า จะเป็นการเพิ่มมาตรฐานชีวิตของลูกจ้างและลดความยากจน ขณะที่ฝ่ายไม่เห็นด้วยว่า ถ้าค่าจ้างขั้นต่ำสูงพอจะเห็นผลได้ดังนั้น ก็จะเป็นการเพิ่มอัตราว่างงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในหมู่ลูกจ้างที่มีผลิตภาพต่ำเพราะขาดประสบการณ์หรือพิการ ดังนั้นจึงเป็นการทำร้ายแรงงานที่มีฝีมือน้อยกว่าและเป็นประโยชน์แก่แรงงานที่มีฝีมือสูงกว่า

ประวัติ
-------

ค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายถูกเสนอครั้งแรกเพื่อเป็นหนทางในการควบคุมการเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วของโรงงานอุตสาหกรรมในภาคการผลิต โรงงานเหล่านี้ว่าจ้างลูกจ้างหญิงและเด็กเป็นจำนวนมาก และจ่ายค่าตอบแทนด้วยจำนวนที่ถูกมองว่าต่ำกว่าค่าแรงมาตรฐาน เจ้าของโรงงานเหล่านี้ถูกคิดว่ามีอำนาจต่อรองอย่างไม่ยุติธรรมเหนือลูกจ้าง และค่าจ้างขั้นต่ำได้ถูกเสนอเพื่อเป็นวิธีในการบังคับให้พวกเขาจ่าย "อย่างยุติธรรม" เมื่อเวลาผ่านไป ความสนใจได้เปลี่ยนไปจากการช่วยเหลือผู้คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งครอบครัว กลายมาเป็นพอเพียงแก่ตัวเองมากขึ้น ทุกวันนี้ กฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำครอบคลุมลูกจ้างในสาขาการจ้างงานที่จ่ายค่าแรงต่ำส่วนใหญ่

ค่าจ้างขั้นต่ำได้รับความสนใจจากสังคมอย่างแข็งขัน โดยมีรากเหง้ามาจากความกังวลเกี่ยวกับความสามารถของตลาดที่จะทำให้เกิดความเท่าเทียมกันของรายได้สำหรับสมาชิกแรงงานที่มีความสามารถน้อยที่สุด สำหรับบางคน ทางออกที่ชัดเจนของความกังวลนี้คือ การจำกัดความโครงสร้างค่าแรงใหม่ทางการเมือง เพื่อบรรลุการกระจายรายได้ทางสังคมที่ดีกว่า ดังนั้น กฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำจึงถูกตัดสินขัดแย้งกับเกณฑ์การลดความยากจน

แม้ว่าเป้าหมายของค่าจ้างขั้นต่ำจะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเหมาะสม ก็มีความไม่เห็นด้วยอย่างมากว่าค่าจ้างขั้นต่ำมีประสิทธิภาพพอจะบรรลุเป้าหมายหรือไม่ นับตั้งแต่มีการนำแนวคิดดังกล่าวมาใช้ กฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำเป็นที่โต้เถียงกันอย่างสูงในทางการเมือง และได้รับเสียงสนับสนุนจากนักเศรษฐศาสตร์น้อยกว่าจากสาธารณชนทั่วไปมาก แม้ว่าจะมีประสบการณ์และการวิจัยทางเศรษฐศาสตร์หลายทศวรรษ การโต้เถียงกันเกี่ยวกับมูลค่าและประโยชน์ของค่าจ้างขั้นต่ำยังมีมาจนถึงปัจจุบัน

การอธิบายถึงข้อบกพร่องของค่าจ้างขั้นต่ำในการลดความยากจนแบบคลาสสิก อธิบายโดยจอร์จ สทิกเลอร์ ใน ค.ศ. 1946 มีดังนี้

* สัดส่วนการจ้างงานอาจลดต่ำกว่าสัดส่วนที่ค่าแรงเพิ่มขึ้น ดังนั้นจึงลดรายได้จากการทำงานโดยรวม
* เมื่อภาคเศรษฐกิจที่ไม่อยู่ภายใต้กฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำรับคนงานที่ถูกปลดจากภาคที่อยู่ใต้กฎหมายนั้นแล้ว สัดส่วนการลดค่าแรงในภาคที่ไม่อยู่ใต้กฎหมายอาจเกินกว่าค่าแรงในภาคที่อยู่ภายใต้กฎหมาย
* ผลกระทบของค่าจ้างขั้นต่ำต่อการกระจายรายได้ครอบครัวอาจเป็นผลลบ นอกเสียจากมีการจัดสรรงานที่น้อยกว่าแต่ดีกว่าให้แก่สมาชิกของครอบครัวที่ขัดสน แทนที่จะให้แก่ ยกตัวอย่างเช่น วัยรุ่นจากครอบครัวที่ไม่ได้ยากจน
* การห้ามนายจ้างจ่ายค่าจ้างน้อยกว่าขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดเท่ากับห้ามมิให้แรงงานขายแรงงานของตนน้อยกว่าค่าจ้างขั้นต่ำ ข้อจำกัดทางกฎหมายที่ว่า นายจ้างไม่สามารถจ่ายค่าตอบแทนต่ำกว่าค่าแรงตามกฎหมายเท่ากับเป็นการจำกัดทางกฎหมายว่า แรงงานไม่สามารถทำงานได้เลยในภาคเศรษฐกิจที่ได้รับความคุ้มครอง เว้นเสียแต่ว่าพวกเขาจะพบนายจ้างที่เต็มใจจะจ่ายตามค่าแรงนั้น

การศึกษาเชิงประจักษ์โดยตรงบ่งชี้ว่า ผลกระทบการขจัดความยากจนในสหรัฐอเมริกาจะเกิดขึ้นค่อนข้างน้อย แม้ว่าจะไม่มีผลกระทบด้านการว่างงานก็ตาม แรงงานค่าแรงต่ำจำนวนน้อยมากมาจากครอบครัวยากจน แต่ผู้ที่ได้รับประโยชน์จากกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำส่วนใหญ่จะเป็นวัยรุ่นและหญิงผู้ใหญ่ที่มีฝีมือต่ำและทำงานนอกเวลา และอัตราค่าแรงที่มีผลต่อรายได้ของพวกเขาใด ๆ เป็นสัดส่วนลดลงเทียบกับเวลาที่พวกเขาถูกเสนอให้ทำงาน ดังนั้น หากผลลัพธ์ด้านตลาดสำหรับครอบครัวฝีมือต่ำถูกผนวกในวิธีที่สังคมพอใจปัจจัยอื่นนอกเหนือจากอัตราค่าแรงจะต้องถูกพิจารณาด้วย ได้แก่ โอกาสการจ้างงานและปัจจัยจำกัดการมีส่วนร่วมในตลาดแรงงาน นักเศรษฐศาสตร์ โทมัส โซเวลล์ ได้แย้งว่า โดยไม่คำนึงถึงประเพณีหรือกฎหมาย ค่าจ้างขั้นต่ำแท้จริงจะต้องเป็นศูนย์เสมอ และศูนย์เป็นค่าแรงที่บางคนจะได้รับหากพวกเขาไม่สามารถหางานทำได้เมื่อพวกเขาพยายามเข้าสู่ตลาดแรงงาน หรือเมื่อพวกเขาสูญเสียงานที่พวกเขากำลังทำอยู่

กฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำ
--------------------

นิวซีแลนด์เป็นประเทศแรกที่มีกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำใน ค.ศ. 1894 และปัจจุบันได้มีการออกกฎหมายหรือการร่วมเจรจาต่อรองผูกมัดว่าด้วยค่าจ้างขั้นต่ำ ในมากกว่า 90% ของทุกประเทศในโลก

อัตราค่าจ้างขั้นต่ำในแต่ละประเทศมีความแตกต่างกันมาก ไม่เพียงเฉพาะด้านจำนวนเงินเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงช่วงที่ต้องจ่ายค่าตอบแทน หรือขอบเขตการครอบคลุม บางประเทศอนุญาตให้นายจ้างนับทิปที่ให้แก่ลูกจ้างเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างขั้นต่ำด้วย

### ค่าจ้างขั้นต่ำไม่เป็นทางการ

บางครั้งก็มีการกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำโดยไม่มีบัญญัติเป็นกฎหมาย ประเพณีและแรงกดดันนอกเหนือกฎหมายจากรัฐบาลหรือสหภาพแรงงานอาจผลักดันให้เกิดเป็นค่าจ้างขั้นต่ำโดยพฤตินัยได้ เช่นเดียวกับที่ความเห็นของสาธารณะระหว่างประเทศกดดันบริษัทข้ามชาติให้จ่ายค่าตอบแทนแก่ลูกจ้างในโลกที่สามมักพบในประเทศอุตสาหกรรมเสียมากกว่า สถานการณ์อย่างหลังนี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และละตินอเมริกาได้รับการเผยแพร่ในช่วงไม่กี่ปีหลังนี้ แต่มันได้มีขึ้นกับบริษัทในแอฟริกาตะวันตกในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 แล้ว ระดับค่าจ้างขั้นต่ำสำหรับทุกอุตสาหกรรมยังสามารถกำหนดได้เป็นเปอร์เซ็นต์ของจีดีพีต่อหัวที่มีค่าไม่เปลี่ยนแปลง หรือตามระดับภาษีรายได้ของประเทศ

### การพิจารณาตรึงค่าจ้างขั้นต่ำเริ่มต้น

ในบรรดาตัวบ่งชี้ซึ่งอาจถูกใช้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเริ่มต้นนั้น คือ อัตราค่าแรงที่ลดการสูญเสียอาชีพให้ต่ำที่สุดขณะที่ยังรักษาไว้ซึ่งศักยภาพในการแข่งขันระหว่างประเทศ ในบรรดาตัวบ่งชี้เหล่านี้มีสภาพเศรษฐกิจโดยรวมซึ่งสามารถวัดได้โดยตัวเลขผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศที่แท้จริงและในรูปตัวเงิน ภาวะเงินเฟ้อ อุปสงค์และอุปทานแรงงาน ระดับค่าแรง การกระจายและสิ่งแสดงความต่าง ระยะเวลาจ้างงาน การเติบโตของผลิตภาพ ค่าแรง ค่าดำเนินธุรกิจ จำนวนและแนวโน้มการล้มละลาย อันดับเสรีภาพทางเศรษฐกิจ มาตรฐานความเป็นอยู่และอัตราค่าแรงเฉลี่ยทั่วไป

ในภาคธุรกิจ ความกังวลรวมไปถึงค่าดำเนินธุรกิจที่จะเพิ่มสูงขึ้นตามที่ได้คาดการณ์ไว้ ความเสี่ยงต่อความสามารถทำกำไร ระดับการว่างงานที่สูงขึ้น (และค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นของรัฐบาลในด้านประโยชน์สวัสดิการซึ่งทำให้ต้องเก็บภาษีเพิ่มขึ้นเป็นลำดับ) และผลกระทบที่ไม่ได้ตั้งใจที่อาจเกิดขึ้นได้ต่อค่าแรงของแรงงานที่มีประสบการณ์มากกว่าผู้ซึ่งอาจมีรายได้เกินกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายอยู่แล้ว และอีกมาก

ในหมู่แรงงานและผู้แทน การพิจารณาทางการเมืองถูกนำมาพิจารณาด้วย เพราะผู้นำสหภาพแรงงานต่างต้องการชนะเสียงสนับสนุนโดยเรียกร้องอัตราค่าแรงที่สูงที่สุดที่เป็นไปได้ ความกังวลอื่นรวมไปถึงการซื้ออำนาจ ดัชนีเงินเฟ้อและชั่วโมงทำงานมาตรฐาน

ในสหรัฐอเมริกา ค่าจ้างขั้นต่ำประกาศใช้โดยรัฐบัญญัติมาตรฐานแรงงานยุติธรรม ค.ศ. 1938 และมีเจตนากำหนดค่าแรงให้สูงและเป็นระดับเดียวกันทั้งประเทศเพื่อให้ความช่วยเหลือแก่โรงงานที่มีเทคโนโลยีเก่าและค่าแรงต่ำทางใต้ของประเทศ

เศรษฐศาสตร์ของค่าจ้างขั้นต่ำ
----------------------------

การวิเคราะห์อุปสงค์และอุปทานของประเภทที่แสดงในหนังสือเรียนเศรษฐศาสตร์เบื้องต้นกระแสหลัก บอกเป็นนัยว่า การกำหนดพื้นราคาเหนือค่าจ้างสมดุล กฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำจะทำให้เกิดการว่างงาน ซึ่งเป็นเพราะมีคนจำนวนมากต้องการจะทำงานโดยได้รับการจ่ายค่าแรงสูงกว่า แต่งานที่จ่ายค่าตอบแทนสูงก็จะมีน้อยเช่นกัน บริษัทจะเลือกผู้ที่เข้ามาสมัครงานเข้มข้นขึ้น ดังนั้น ผู้ที่มีทักษะหรือประสบการณ์น้อยกว่าจะไม่ถูกเลือกเข้าทำงาน

ตามแบบจำลองซึ่งแสดงอยู่ในหนังสือเรียนเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์เบื้องต้นเกือบทุกเล่ม การเพิ่มค่าจ้างขั้นต่ำจะลดการจ้างงานแรงงานค่าแรงต่ำ หนังสือเล่มหนึ่งว่า

> 
> ถ้าค่าจ้างขั้นต่ำสูงขึ้นเพิ่มอัตราค่าแรงของแรงงานไร้ฝีมือเหนือระดับที่กำหนดโดยตลาดแรงงาน ปริมาณของแรงงานไร้ฝีมือที่ถูกรับเข้าทำงานจะตกลง ค่าจ้างขั้นต่ำจะทำให้บริการของแรงงานที่มีผลิตภาพต่ำสุด (และมีค่าแรงต่ำสุดเป็นลำดับ) ต้องออกจากตลาด ... ผลกระทบโดยตรงของกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำมีสองด้านอย่างชัดเจน แรงงานบางคน ซึ่งคาดว่าค่าแรงเก่าใกล้เคียงกับค่าจ้างขั้นต่ำที่กำหนดไว้นี้ จะยินดีกับค่าแรงที่เพิ่มขึ้น ส่วนคนอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งแรงงานกลุ่มที่มีอัตราค่าแรงก่อนมีกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำต่ำที่สุด จะไม่สามารถหางานทำได้ พวกเขาจะถูกผลักให้เป็นคนตกงานหรือต้องออกจากตลาดแรงงานไป
> 
> 
> 

แผนภาพแสดงอุปสงค์และอุปทานของแรงงานคล้ายกับที่ปรากฏด้านขวามือนี้

กราฟแสดงแนวคิดกระแสหลักของตลาดแรงงาน
มีการสันนิษฐานว่าแรงงานเต็มใจจะทำงานนานขึ้นหากได้รับค่าตอบแทนสูงขึ้น นักเศรษฐศาสตร์เขียนกราฟของความสัมพันธ์ระหว่างค่าแรงในแกนตั้งกับระยะเวลาทำงานเป็นชั่วโมงในแกนนอน เนื่องจากค่าแรงที่เพิ่มขึ้นจะเพิ่มจำนวนชั่วโมงทำงานด้วย เส้นอุปทานแรงงานจึงเป็นเฉียงขึ้นไป และถูกแสดงเป็นรูปเส้นลากขึ้นไปทางขวาบน

สำหรับราคาของสถานประกอบการในการจ่ายค่าตอบแทน มีการสันนิษฐานว่าเมื่อจ่ายค่าตอบแทนสูงขึ้น นายจ้างจะต้องการให้ลูกจ้างทำงานเป็นเวลาสั้นลง ซึ่งเป็นเพราะว่า จะทำให้บริษัทห้างร้านเสียค่าใช้จ่ายไปกับการจ้างแรงงาน และดังนั้น จึงปรับลดจำนวนแรงงานที่จ้างลง หรือจ้างให้ทำงานสั้นลง เส้นอุปสงค์แรงงานจึงเขียนได้เป็นรูปเส้นตรงลากลงมาทางขวาล่าง

เมื่อเขียนรวมเส้นอุปสงค์และอุปทานรวมกันจะทำให้สามารถพิจารณาผลกระทบของค่าจ้างขั้นต่ำได้ เริ่มจาก สมมุติว่าเส้นอุปทานและอุปสงค์แรงงานจะไม่เปลี่ยนแปลงอันเป็นผลมาจากการขึ้นค่าจ้างขั้นต่ำ หากไม่มีค่าจ้างขั้นต่ำ แรงงานและนายจ้างจะปรับปริมาณแรงงานที่มีตามราคาจนกระทั่งปริมาณแรงงานที่เป็นอุปสงค์เท่ากับปริมาณแรงงานที่เป็นอุปทาน เข้าสู่ราคาดุลยภาพ ที่ซึ่งเส้นอุปสงค์และอุปทานตัดกัน แต่ค่าจ้างขั้นต่ำเปรียบได้เหมือนกับพื้นราคาคลาสสิกของแรงงาน ทฤษฎีมาตรฐานว่า ถ้ากำหนดไว้เหนือราคาดุลยภาพ แรงงานที่ยินดีจะเข้าทำงานจะมีมากกว่าความต้องการของนายจ้าง ทำให้เกิดแรงงานส่วนเกิน นั่นคือ ภาวะว่างงาน

หรืออาจกล่าวได้ว่า เศรษฐศาสตร์ที่เรียบง่ายและพื้นฐานที่สุด มีแนวคิดเปรียบเทียบว่าโภคภัณฑ์ก็เหมือนกับแรงงาน ตัวอย่างเช่น ข้าวสาลี การเข้าแทรกแซงกลไกราคาโดยเพิ่มราคาของโภคภัณฑ์นั้นจะทำให้อุปทานเพิ่มขึ้นแต่อุปสงค์ลดลง ผลคือ โภคภัณฑ์มีอุปทานส่วนเกิน เมื่อมีข้าวสาลีมากเกินไป รัฐบาลจะรับซื้อข้าวสาลีนั้นเอง แต่เนื่องจากรัฐบาลไม่ว่าจ้างแรงงานที่เป็นอุปทานส่วนเกิน แรงงานเหล่านี้จึงอยู่ในภาวะว่างงาน ซึ่งภาวะว่างงานจะต่ำกว่าหากไม่มีกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำเสียอีก

ดังนั้น ทฤษฎีพื้นฐานบอกว่า การเพิ่มค่าจ้างขั้นต่ำจะช่วยแรงงานที่ได้รับการเพิ่มค่าแรง แต่จะเป็นผลเสียแก่ผู้ที่ไม่ได้ถูกจ้าง หรือผู้ที่สูญเสียงาน เพราะบริษัทประหยัดเงินที่ใช้จ้าง แต่ผู้เสนอแนวคิดค่าจ้างขั้นต่ำยืนยันว่าสถานการณ์ซับซ้อนเกินว่าที่ทฤษฎีพื้นฐานจะอธิบายได้

ปัจจัยที่ซับซ้อนประการหนึ่งคือ ความเป็นไปได้ว่าจะเกิดการผูกขาดการซื้อในตลาดแรงงาน ซึ่งนายจ้างเพียงคนเดียวมีอำนาจทางตลาดในการกำหนดค่าแรงที่จะจ่าย ดังนั้น จึงมีความเป็นไปได้ในทางทฤษฎีที่ว่า ค่าจ้างขั้นต่ำอาจเพิ่มการจ้างงานได้ แม้ว่าอำนาจทางตลาดในนายจ้างเพียงคนเดียวไม่น่าจะมีอยู่ในตลาดแรงงานส่วนใหญ่ก็ตาม

การพิจารณาผลกระทบ
-----------------

หลายกลุ่มมีพื้นฐานทางอุดมการณ์ การเมือง การเงินและอารมณ์ที่แตกต่างกันมากในประเด็นว่าด้วยเรื่องกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำ ตัวอย่างเช่น หน่วยงานออกกฎหมายมีส่วนได้เสียในการแสดงว่ากฎหมาย "ของพวกเขา" ไม่ก่อให้เกิดการว่างงาน เช่นเดียวกับสหภาพแรงงาน ผู้ซึ่งอาชีพของสมาชิกได้รับการคุ้มครองจากกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำ ส่วนอีกด้านหนึ่งของประเด็น สถาบันนโยบายการจ้างงาน ซึ่งเปิดเผยการศึกษาหลายชิ้นซึ่งคัดค้านค่าจ้างขั้นต่ำ การมีอยู่ของกลุ่มและปัจจัยทรงอิทธิพลเหล่านี้หมายความว่าการพิจารณาในประเด็นดังกล่าวไม่ได้ปราศจากอคติเสมอไป ยิ่งไปกว่านั้น เป็นการยากกว่าปกติที่จะแยกแยะผลกระทบของค่าจ้างขั้นต่ำจากปัจจัยอื่น ๆ ที่ส่งผลกระทบถึงการจ้างงาน

ตารางด้านล่างนี้เป็นการสรุปการยกเหตุผลสนับสนุนของผู้ที่เห็นด้วยและคัดค้านกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำ


|  |  |
| --- | --- |
| **เหตุผลที่เห็นด้วยกับกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำ*** ยกระดับมาตรฐานความเป็นอยู่ของชนชั้นที่ยากจนที่สุดและอ่อนแอที่สุดในสังคมและเพิ่มค่าแรงเฉลี่ย
* กระตุ้นและสนับสนุนให้ลูกจ้างทำงานหนักขึ้น ไม่เหมือนกับโครงการสวัสดิการและการโอนเงินอื่น
* กระตุ้นการบริโภค โดยการเพิ่มเงินในมือของผู้ที่มีรายได้ต่ำผู้ใช้จ่ายเช็คค่าจ้างทั้งหมด
* เพิ่มจริยธรรมด้านการทำงานแก่ผู้ที่มีรายได้น้อย เมื่อนายจ้างต้องการการทำงานตอบแทนมากขึ้นจากค่าจ้างลูกจ้างเหล่านี้ที่เพิ่มขึ้น
* ลดค่าใช้จ่ายโครงการสวัสดิการสังคมของรัฐบาลโดยการเพิ่มรายได้ของผู้ที่ได้รับค่าแรงต่ำสุด
* กระตุ้นให้ประชากรเข้าสู่ระบบแรงงานมากกว่าจะไปแสวงหาเงินด้วยวิธีที่ผิดกฎหมาย เช่น การขายยาเสพติด
* กระตุ้นประสิทธิภาพและการใช้เครื่องจักรในอุตสาหกรรม
 | **เหตุผลคัดค้านกฎหมายค่าจ้างขั้นต่ำ*** ส่งผลเสียต่อธุรกิจขนาดเล็กมากกว่าธุรกิจขนาดใหญ่
* ลดความต้องการจำนวนแรงงาน โดยผ่านการลดจำนวนชั่วโมงของแรงงานหนึ่งคน หรือผ่านการลดจำนวนตำแหน่งงาน
* อาจทำให้เกิดภาวะเงินเฟ้อ เมื่อธุรกิจพยายามชดเชยรายได้ด้วยการขึ้นราคาขายสินค้า
* เป็นประโยชน์แก่แรงงานบางส่วน ขณะที่แรงงานที่ยากจนและมีผลิตภาพน้อยที่สุด
* อาจส่งผลให้แรงงานบางกลุ่มในระบบถูกตัดออกจากระบบ
* มีประสิทธิภาพน้อยกว่าวิธีอื่นในการลดความยากจน และสร้างความเสียหายแก่ธุรกิจมากกว่าวิธีอื่น
* เหนี่ยวรั้งมิให้แรงงานที่ยากจนได้รับการศึกษาเพิ่มเติม เพราะเป็นการล่อใจให้เข้าสู่ตลาดอาชีพ

  |

ใน ค.ศ. 2006 องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) โต้แย้งว่า ค่าจ้างขั้นต่ำไม่อาจเชื่อมโยงกับการว่างงานในประเทศที่ประสบการสูญเสียอาชีพได้โดยตรง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) ออกรายงานซึ่งให้เหตุผลว่า ประเทศสามารถบรรเทาภาวะว่างงานวัยรุ่นได้โดย "การลดค่าจัดจ้างเยาวชนทักษะต่ำ" โดยให้ค่าจ้างฝึกงานต่ำกว่าค่าจ้างขั้นต่ำ การศึกษาของรัฐสหรัฐอเมริกาแสดงให้เห็นว่า บัญชีค่าจ้างประจำปีและเฉลี่ยของธุรกิจเติบโตเร็วกว่าและการจ้างงานอยู่ในอัตราเร็วกว่าในรัฐที่มีค่าจ้างขั้นต่ำ การศึกษาแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ แต่ไม่ได้อ้างเพื่อพิสูจน์สาเหตุ

แม้ว่าจะถูกคัดค้านอย่างแข็งขันจากทั้งประชาคมธุรกิจและพรรคอนุรักษนิยมเมื่อมีการเสนอค่าจ้างขั้นต่ำใน ค.ศ. 1999 แต่หลังริเริ่มค่าจ้างขั้นต่ำในสหราชอาณาจักร ประเด็นดังกล่าวก็ไม่ได้เป็นหัวข้อวิพากษ์วิจารณ์กันต่อไป และพรรคอนุรักษนิยมพลิกจากพรรคฝ่ายค้านเป็นพรรครัฐบาลใน ค.ศ. 2000 การทบทวนถึงผลกระทบของค่าจ้างขั้นต่ำไม่พบผลกระทบที่สังเกตได้ใด ๆ ต่อระดับการจ้างงาน อย่างไรก็ตาม ราคาในภาคค่าจ้างขั้นต่ำอาจถูกพบว่าเพิ่มขึ้นอย่างสำคัญเร็วกว่าราคาในภาคที่ไม่อยู่ภายใต้ค่าจ้างขั้นต่ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสี่ปีแรกหลังนำแนวคิดค่าจ้างขั้นต่ำไปปฏิบัติ

ตั้งแต่การริเริ่มค่าจ้างขั้นต่ำระดับชาติในสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1999 ผลกระทบของค่าจ้างขั้นต่ำต่อการจ้างงานเป็นหัวข้อการวิจัยและการสังเกตอย่างกว้างขวางโดยคณะกรรมการจ้างเงินต่ำ คณะกรรมการจ้างเงินต่ำพบว่า แทนที่จะทำให้ลูกจ้างตกงาน นายจ้างกลับลดอัตราการว่าจ้าง ลดชั่วโมงทำงานของพนักงาน เพิ่มราคาสินค้า และพบหนทางในการทำให้แรงงานปัจจุบันเพิ่มผลิตภาพมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุตสาหกรรมบริการ ทั้งสหภาพการค้าและองค์การนายจ้างไม่คัดค้านแนวคิดค่าจ้างขั้นต่ำ ถึงแม้ว่าองค์การนายจ้างจะคัดค้านอย่างหนักจนถึง ค.ศ. 1999

ดูเพิ่ม
-------

* ค่าจ้างขั้นต่ำในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  "Real Value of the Minimum Wage". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-30. สืบค้นเมื่อ 2011-07-31.
2. ↑  Black, John (2003-09-18). *Oxford Dictionary of Economics*. Oxford University Press, USA. p. 300.
3. 1 2  Neumark, David (2008). *Minimum Wages*. Cambridge, Massachusetts: The MIT Press. ISBN 978-0-262-14102-4. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-11. สืบค้นเมื่อ 2011-07-31. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
4. 1 2 3  Eatwell, John, Ed. (1987). *The New Palgrave: A Dictionary of Economics*. London: The Macmillan Press Limited. pp. 476–478. ISBN 0-333-37235-2. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
5. 1 2 3 4  Sowell, Thomas (2007-04-02). *Basic Economics (3rd Edition): A Common Sense Guide to the Economy*. New York: Basic Books. ISBN 0-465-00260-9. Minimum Wage Laws are covered on pages 210-221. The full text of an essentially identical section from a previous edition can be found at page 163 HERE[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  "Minimum wage encyclopedia topics | Reference.com". 74.125.153.132. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-17. สืบค้นเมื่อ 2010-07-29.
7. ↑  "The best anti-poverty program we have? - Free Online Library". 74.125.153.132. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-28. สืบค้นเมื่อ 2010-07-29.
8. 1 2  ILO 2006: Minimum wages policy (PDF)
9. ↑  *Provisional Minimum Wage Commission: Preliminary Views on a Bask of Indicators, Other Relevant Considerations and Impact Assessment,* Provisional Minimum Wage Commission, Hong Kong Special Administrative Region Government,  เก็บถาวร 2012-01-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
10. ↑  *Setting the Initial Statutory Minimum Wage Rate,* submission to government by the Hong Kong General Chamber of Commerce.
11. ↑  Li, Joseph, "Minimum wage legislation for all sectors," China Daily October 16, 2008 , "Hong Kong sets Minimum Wage – What one Singaporean thinks," *Speaker’s Corner,* SG Forums, November 5, 2010
12. ↑  Berstein, David E. & Leonard, Thomas C. Excluding Unfit Workers: Social Control Versus Social Justice in the Age of Economic Reform, Law and Contemporary Problems, Vol. 72, No. 3, 2009
13. ↑  McConnell, C.R. and S.L. Brue, Economics, Irwin-McGraw Hill, 1999, 14th ed. p. 594.
14. ↑  Gwartney, J.D. R.L. Stroup, R.S. Sobel, and D.A. Macpherson, Economics: Private and Public Choice, Thomson South-Western, 2003, 10th ed. p. 97.
15. ↑  David Card and Alan B. Krueger, *Myth and Measurement: The New Economics of the Minimum Wage*, Princeton University Press, 1995, pp. 1, 6-7.
16. ↑  Gwartney, James D. *Economics: Private and Public Choice*. New York: Harcourt Brace Jovanovich. pp. 559–562. ISBN 0-15-518880-1. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
17. 1 2 3  Ehrenberg, R. and Smith, R. "Modern labor economics: theory and public policy", HarperCollins, 1994, 5th ed.
18. ↑  William M. Boal and Michael R. Ransom, "Monopsony in the Labor Market", Journal of Economic Literature, V.35, March, pgs.86-112
19. ↑  Harry Bernstein, "Troubling Facts on Employment," *Los Angeles Times*, September 15, 1992, p. D3; Eric Engquist, "Health Bill Fight Nears Showdown," *Crain's New York Business*, May 15, 2006, p. 1.
20. ↑  Richard B. Freeman (1994). "Minimum Wages – Again!". International Journal of Manpower. `{{cite journal}}`: Cite journal ต้องการ `|journal=` (help)
21. ↑
22. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-01. สืบค้นเมื่อ 2011-08-07.
23. ↑  Bernard Semmel, Imperialism and Social Reform: English Social-Imperial Thought 1895-1914 (London: Allen and Unwin, 1960), p. 63.
24. ↑  "Wal-Mart Warms to the State - Mises Institute". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-08. สืบค้นเมื่อ 2011-08-07.
25. ↑  Tupy, Marian L. *Minimum Interference* เก็บถาวร 2009-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, National Review Online, May 14, 2004
26. ↑  "The Wages of Politics". *Wall Street Journal*.
27. ↑  "Increasing the Mandated Minimum Wage: Who Pays the Price?". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-11-28. สืบค้นเมื่อ 2011-08-07.
28. ↑  "Why Wal-Mart Matters - Mises Institute". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-04-11. สืบค้นเมื่อ 2011-08-07.
29. ↑  "Will have only negative effects on the distribution of economic justice. Minimum-wage legislation, by its very nature, benefits some at the expense of the least experienced, least productive, and poorest workers." (Cato)
30. ↑  Williams, Walter (1989). *South Africa's War Against Capitalism*. New York: Praeger. ISBN 027593179X.
31. 1 2  A blunt instrument, *The Economist*, October 26, 2006 (อังกฤษ)
32. ↑  Scarpetta, Stephano, Anne Sonnet and Thomas Manfredi,*Rising Youth Unemployment During The Crisis: How To Prevent Negative Long-Term Consequences on a Generation?*, 14 April 2010 (read-only PDF) เก็บถาวร 2010-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
33. ↑  Fiscal Policy Institute, "States with Minimum Wages Above the Federal Level have had Faster Small Business and Retail Job Growth," March 30, 2006.
34. ↑  "National Minimum Wage". politics.co.uk. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-12-01. สืบค้นเมื่อ 2007-12-29.
35. ↑  Metcalf, David (April 2007). "Why Has the British National Minimum Wage Had Little or No Impact on Employment?".
36. ↑  Wadsworth, Jonathan (September 2009). "Did the National Minimum Wage Affect UK Prices" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-05-25. สืบค้นเมื่อ 2011-08-07.
37. ↑  Low Pay Commission (2005). *National Minimum Wage - Low Pay Commission Report 2005* เก็บถาวร 2013-01-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฐานข้อมูลค่าจ้างขั้นต่ำ เก็บถาวร 2011-12-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (หน่วยงานสหประชาชาติ) (อังกฤษ)

| * ด
* ค
* ก
การจ้างงาน |
| --- |
| การจำแนกประเภท | 
* ชั่วคราว
* Contingent
* เต็มเวลา
* สัญญาไม่เต็มเวลา
* Self-employed
* มีทักษะ
* Independent contractor
* Temporary
* Tenure
* ไม่มีทักษะ
* Wage labour

 |
| การสรรหาบุคลากร | 
* คำขอ
* การตรวจสอบพื้นหลัง
* Business networking
* สัญญา
* จดหมายแนะนำตัว
* Curriculum Vitae (CV)
* Drug testing
* e-recruitment
* Employment counsellor
* Executive search (list)
* Induction programme
* Job fair
* Job fraud
* Job hunting
* การสัมภาษณ์งาน
* Labour brokering
* Overqualification
* Onboarding
* Personality-job fit theory
* Person-environment fit
* การทดลองปฏิบัติงาน
* การแนะนำ
* เรซูเม
* Simultaneous recruiting of new graduates
* การทำงานต่ำระดับ
* Work-at-home scheme

 |
| บทบาทหน้าที่ | 
* Mentorship
* Co-op
* ลูกจ้าง
* นายจ้าง
* การฝึกงาน
* Job
* ถาวร
* Permatemp
* ผู้ควบคุมดูแล
* อาสาสมัคร

 |
| ชนชั้นแรงงาน | 
* Blue-collar
* Green-collar
* Grey-collar
* Pink-collar
* White-collar

 |
| งานอาชีพและการฝึกอบรม | 
* การเป็นลูกมือฝึกหัด
* Avocation
* การประเมินงานอาชีพ
* การปรึกษางานอาชีพ
* การพัฒนางานอาชีพ
* Coaching
* ชนชั้นสร้างสรรค์
* การศึกษา
	+ การศึกษาต่อเนื่อง
	+ การศึกษาวิชาชีพต่อเนื่อง
	+ E-learning
	+ Employability
	+ บัณฑิตวิทยาลัย
	+ Induction training
	+ Initial Professional Development
	+ Knowledge worker
	+ Licensure
	+ การเรียนรู้ตลอดชีวิต
	+ Practice-based professional learning
	+ สมาคมวิชาชีพ
	+ Professional certification
	+ การพัฒนาวิชาชีพ
	+ โรงเรียนวิชาชีพ
	+ Reflective practice
	+ Retraining
	+ อาชีวศึกษา (สหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์)
	+ โรงเรียนอาชีวะ
	+ มหาวิทยาลัยอาชีวะ
* Mentorship
* Occupational Outlook Handbook
* Practice firm
* วิชาชีพ
* Tradesman
* อาชีวะ

 |
| การมาทำงาน | 
* Break
* Career break
* Furlough
* ปีว่าง
* การลาหยุด
* Long service leave
* No call, no show
* Sabbatical
* การลาป่วย
* Time clock

 |
| กำหนดการ | 
* Four-day week
* ขบวนการแปดชั่วโมงต่อวัน
* 996
* Flextime
* ล่วงเวลา
* Retroactive overtime
* การทำงานเป็นกะ
* การทำงานทางไกล
* เวลาทำงาน
* Workweek and weekend

 |
| ค่าจ้างและเงินเดือน | 
* Income bracket
* ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา
* ค่าจ้างประทังชีพ
* ค่าจ้างสูงสุด
* เงินเดือนเฉลี่ยของชาติ
	+ World
	+ Europe
* ค่าจ้างขั้นต่ำ
	+ Canada
	+ Hong Kong
	+ Europe
	+ United States
* ค่าจ้างก้าวหน้า
	+ Singapore
* อัตราล่วงเวลา
* Paid time off
* Performance-related pay
* เงินเดือน
* เพดานเงินเดือน
* Working poor

 |
| ผลประโยชน์ | 
* Annual leave
* Casual Friday
* Day care
* ประกันทุพพลภาพ
* ประกันสุขภาพ
* ประกันชีวิต
* การลาหยุดเพื่อสมรส
* การลาหยุดของบิดามารดา
* บำนาญ
* การลาป่วย
* Take-home vehicle

 |
| สุขภาพและความปลอดภัย | 
* โรคลมชักกับการจ้างงาน
* ปัจจัยมนุษย์และการยศาสตร์
* เสียงรบกวนอุตสาหกรรม
* Karōshi
* ชุดป้องกัน
* Occupational burnout
* โรคเหตุอาชีพ
* Occupational exposure limit
* Occupational health psychology
* การบาดเจ็บเหตุอาชีพ
* ความเครียดเหตุอาชีพ
* Repetitive strain injury
* Sick building syndrome
* อุบัติเหตุในการทำงาน
	+ Occupational fatality
* เงินทดแทนผู้ใช้แรงงาน
* อาการกลัวที่ทำงาน
* Workplace wellness

 |
| ความเสมอภาค | 
* การยืนยันสิทธิประโยชน์
* Equal pay for women
* ช่องว่างค่าจ้างระหว่างเพศ
* เพดานแก้ว

 |
| การละเมิด | 
* การละเมิดของบริษัท
	+ Accounting scandals
	+ พฤติกรรมบริษัท
	+ อาชญากรรมบริษัท
	+ Control fraud
	+ Corporate scandals
* การเลือกปฏิบัติ
* Dress code
* ทัณฑ์บน
* หนังสือคู่มือลูกจ้าง
* การเฝ้าสังเกตลูกจ้าง
* การประเมิน
* กฎหมายแรงงาน
* การคุกคามทางเพศ
* การหลับในหน้าที่
* Wage theft
* วิสเซิลโบลว์เออร์
* Workplace bullying
* Workplace harassment
* Workplace incivility

 |
| ความสมัครใจ | 
* Boreout
* Civil conscription
* การเกณฑ์ทหาร
* Dead-end job
* Extreme careerism
* Job satisfaction
* Organizational commitment
* McJob
* Refusal of work
* ทาส
	+ Bonded labour
	+ การค้ามนุษย์
	+ ค่ายแรงงาน
	+ Penal labour
	+ การบังคับให้ทำงานโยธาแทนค่าปรับ
	+ ระบบจ่ายค่าแรงเป็นทรัพย์
	+ Unfree labour
	+ Wage slavery
* การติดงาน
* Work aversion
* Work ethic
* สมดุลงาน–ชีวิต
	+ Downshifting (lifestyle)
	+ Slow living

 |
| การเลิกจ้าง | 
* At-will employment
* การไล่ออก
	+ Banishment room
	+ Constructive dismissal
	+ Wrongful dismissal
* Employee exit management
* Exit interview
* Layoff
* Notice period
* Pink slip
* การลาออก
	+ จดหมายลาออก
* Restructuring
* การเกษียณอายุ
	+ Mandatory retirement
	+ อายุการเกษียณอายุ
* Severance package
	+ Golden handshake
	+ Golden parachute
* Turnover

 |
| การว่างงาน | 
* Barriers to Employment
* ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ
	+ ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่
	+ Long Depression
* Discouraged worker
* Frictional unemployment
* Full employment
* Graduate unemployment
* Involuntary unemployment
* Jobless recovery
* เส้นโค้งฟิลิปส์
* ภาวะเศรษฐกิจถดถอย
	+ ภาวะเศรษฐกิจถดถอยครั้งใหญ่
	+ Great Recession job losses
	+ List of recessions
	+ Recession-proof job
* Reserve army of labour
* Types of unemployment
* Unemployment Convention
* Unemployment benefits
* Unemployment extension
* การประกันการว่างงาน
* อัตราการว่างงาน
	+ อัตราการจ้างงาน
	+ อัตราส่วนการจ้างงานต่อประชากร
* Structural unemployment
* Technological unemployment
* เส้นโค้งค่าจ้าง
* การว่างงานเยาวชน

 |
| 
แม่แบบ ดูแม่แบบเพิ่ม
* Aspects of corporations
* Aspects of jobs
* Aspects of occupations
* Aspects of organizations
* Aspects of workplaces
* ชื่อตำแหน่งในบริษัท
* Organized labor

 |