recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดมะพร้าวเตี้ย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองขวาง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 31 ไร่ 36 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือยาว 80 วา ติดต่อกับคลองบางเชือกหนัง ทิศตะวันออกยาว 55 วา ติดต่อกับคลอง ทิศใต้ยาว 78 วา ติดต่อกับซอยบางแวก 104 แยก 2 และทิศตะวันตกยาว 102 วา ติดต่อกับคลอง 

วัดมะพร้าวเตี้ยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2385 เป็นวัดเก่าแก่สร้างมานานและมิใช่วัดใหญ่โตจึงไม่มีประวัติเกี่ยวกับผู้สร้าง บริเวณที่ตั้งวัดแต่เดิมคงเต็มไปด้วยสวนไม้ผลซึ่งเป็นมะพร้าวเตี้ยเป็นส่วนมาก จึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อวัด อุโบสถหลังเดิมชำรุด จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่มาแทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม เมื่อ พ.ศ. 2520 และได้ให้ที่ดินแก่ราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระอธิการสมคิด สิริจนฺโท

อาคารเสนาสนะสำคัญในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สูงประมาณ 3 ศอก กุฏิสงฆ์ มีจำนวน 10 หลัง และศาลาการเปรียญ สร้างด้วยไม้เป็นแบบกึ่งโปร่ง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูพิพิธพัฒนพิมล (สิทธิทัต สิทฺธิทตฺโต)
* พระอธิการสมคิด สิริจนฺโท

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-01.
2. ↑  "วัดมะพร้าวเตี้ย". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 231–232. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
| การเงินธุรกิจ |
| --- |
| ที่ทำการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยใน พ.ศ. 2562 |
| เงินทุนหมุนเวียน |
| * วงจรเงินสด
* ผลตอบแทนต่อเงินทุน
* มูลค่าเพิ่มเชิงเศรษฐกิจ
* ระบบทันเวลาพอดี
* ปริมาณการสั่งซื้อที่ประหยัด
* ส่วนลดและส่วนยอมให้
* แฟคตอริ่ง
* สินเชื่อหมุนเวียนธุรกิจ
 |
| 
ส่วน |
| * การบริหารการเงิน
* การบัญชีการเงิน
* การบัญชีบริหาร
* การควบรวมและเข้าซื้อกิจการ
* การวิเคราะห์งบดุล
* แผนธุรกิจ
* การทำงานของบริษัท
 |
| 
องค์ประกอบทางสังคม |
| * กฎหมายการเงิน
* ตลาดการเงิน
* ผู้มีส่วนร่วมในตลาดการเงิน
* การเงินธุรกิจ
* การเงินส่วนบุคคล
* ธุรกรรมสินเชื่อระหว่างบุคคลต่อบุคคล
* การคลังสาธารณะ
* ธนาคาร
* การควบคุมการเงิน
* การลงทุนที่ไม่เป็นไปตามแผน
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

ในความหมายเชิงการเงินธุรกิจ **การควบรวมและเข้าซื้อกิจการ** (อังกฤษ: Mergers and acquisitions; ชื่อย่อ: M&A) คือธุรกรรมในการโอนความเป็นเจ้าของให้ หรือการควบรวมบริษัท องค์กรธุรกิจอื่น ๆ หรือหน่วยปฏิบัติการขององค์กร กับหน่วยงานอื่น ๆ ในแง่ของการจัดการเชิงกลยุทธ์ การควบรวมกิจการสามารถช่วยให้องค์กรเติบโตหรือลดขนาด และเปลี่ยนลักษณะธุรกิจหรือตำแหน่งการแข่งขันได้

จากมุมมองทางกฎหมาย การควบรวมกิจการเป็นการควบรวมหน่วยงาน 2 แห่งให้เป็นหนึ่งเดียวตามกฎหมาย ในขณะที่การเข้าซื้อกิจการเกิดขึ้นเมื่อนิติบุคคลหนึ่งเข้าถือกรรมสิทธิ์ในหุ้น กรรมสิทธิ์ในหุ้นส่วน หรือสินทรัพย์ของนิติบุคคลอื่น จากมุมมองทางการค้าและเศรษฐกิจ โดยทั่วไปธุรกรรมทั้ง 2 ประเภทจะส่งผลให้เกิดการรวมสินทรัพย์และภาระหนี้ภายใต้นิติบุคคลเดียว และความแตกต่างระหว่าง "การควบรวมกิจการ" และ "การเข้าซื้อกิจการ" นั้นไม่ชัดเจน ธุรกรรมที่มีโครงสร้างทางกฎหมายเป็นการเข้าซื้อกิจการอาจมีผลทำให้ธุรกิจของฝ่ายหนึ่งอยู่ภายใต้ความเป็นเจ้าของทางอ้อมของผู้ถือหุ้นของอีกฝ่ายหนึ่ง ในขณะที่ธุรกรรมที่มีโครงสร้างทางกฎหมายเป็นการควบรวมกิจการอาจทำให้ผู้ถือหุ้นของคู่สัญญาแต่ละฝ่ายมีความเป็นเจ้าของและควบคุมวิสาหกิจที่ควบรวมกันได้บางส่วน ข้อตกลงอาจถูกเรียกอย่างสละสลวยว่า "การควบรวมกิจการอย่างเท่าเทียมกัน" หากประธานเจ้าหน้าที่บริหารของทั้ง 2 บริษัท เห็นพ้องกันว่าการร่วมมือเป็นไปเพื่อผลประโยชน์สูงสุดของทั้ง 2 บริษัท ในขณะที่หากข้อตกลงนั้นไม่เป็นมิตร (กล่าวคือ เมื่อผู้บริหารของบริษัทเป้าหมายคัดค้าน ข้อตกลง) อาจถือได้ว่าเป็น "การเข้าซื้อกิจการ"
**วัดเกาะลาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสมอโคน อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 39 ตารางวา

วัดเกาะลานสร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2420 สร้างขึ้นเพราะแต่เดิมประชาชนได้เดินทางไปทำบุญที่วัดวิเศษวานิชซึ่งมีระยะห่างออกไปประมาณ 2 กิโลเมตร แต่มีความยากลำบากในการคมนาคม ประกอบกับมีประชาชนหนาแน่นมากขึ้น จึงได้พร้อมใจกันจัดสร้างวัดขึ้นมาอยู่ทางตอนใต้ของหมู่บ้าน บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเกาะใหญ่เกาะหนึ่งที่บริเวณภูเขามีต้นลานอยู่บ้าง จึงเรียกว่า "วัดเกาะลาน" แต่ประชาชนนิยมเรียกว่า **วัดใต้** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2449

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบอยู่ริมแม่น้ำปิง อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5.50 เมตร ยาว 13.50 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 วิหารกว้าง 17 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถและวิหารจำนวน 5 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะลาน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  กาญจนา จันทร์สิงห์. "วัดเกาะลาน". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร-ตาก.
**วัดมหาเจดีย์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 12 ตารางวา 

วัดมหาเจดีย์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2321 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502 สร้างโดยชาวลาวพวน เดิมชื่อ **วัดนอก** เหตุเพราะตั้งอยู่นอกชุมชน ในอดีตพื้นทีบริเวณนี้เป็นป่าและมีชุมชนตั้งอยู่รายล้อม จนเมื่อมีพระธุดงค์รูปหนึ่งมาพักอาศัยอยู่บริเวณเจดีย์ เมื่อผู้คนพบเห็นเกิดความศรัทธาจึงได้ร่วมกันทำนุบำรุงเจดีย์และสร้างที่พักให้พระสงฆ์รูปนั้น จนตั้งเป็นวัดขึ้นและท่านเป็นเจ้าอาวาส มีนามว่า ท่านอาจารย์อุด

เจดีย์โบราณของวัดเป็นเจดีย์ศิลปะลาวแบบเชียงขวาง สูง 15 เมตร เป็นสิ่งก่อสร้างที่เกิดก่อนการสร้างวัด ส่วนชุดฐานบัวคว่ำ และส่วนชุดฐานบัวลูกแก้วในผังย่อมุมไม้ยี่สิบ และส่วนรองรับองค์ระฆังคือชุดฐานบัวลูกแก้วอกไก่ในผังย่อมุมไม้ยี่สิบเช่นเดียวกัน ด้านบนเป็นส่วนฐานกลมรองรับองค์ระฆังกลมเรียบ ส่วนยอดซ้อนด้วยส่วนปล้องไฉน 5 ชั้นไม่มีบัลลังก์เหนือองค์ระฆัง ยอดบนสุดเป็นปลียอดและฉัตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาเจดีย์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  อรวรรณ เชื้อน้อย. "เจดีย์ที่ปรากฏในชุมชนชาวพวน : กรณีศึกษาวัดมหาเจดีย์ อ.พนมสารคาม จ.ฉะเชิงเทรา และวัดแสงสว่าง อ.ศรีมโหสถ จ.ปราจีนบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
3. ↑  "เจดีย์วัดมหาเจดีย์ อ.พนมสารคาม จ.ฉะเชิงเทรา". ศูนย์ศิลปกรรมโบราณในเอเซียอาคเนย์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-06. สืบค้นเมื่อ 2021-10-06.
**วัดเกาะแรต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสิริปุญญากร (สิริปุญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเกาะแรตประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2407 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2482 สร้างโดย นางดำ เป็นผู้บริจาคที่ดิน 9 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา บริเวณวัดเป็นชุมชนชาวไทยโซ่งหรือไทยทรงดำ ทางวัดได้ดำเนินการสร้างอุโบสถหลังใหม่ทรงล้านนา ประดิษฐานพระประธานปางเชียงแสน หน้าตัก 109 นิ้ว หลวงพ่อตุ้มเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก วัดมีศาลาไม้สักทั้งหลัง อายุยาวนานนับร้อยปี ภายหลังได้บูรณะใหม่ นอกจากนี้ที่วัดเกาะแรตยังมีวัตถุมงคลหรือพระเครื่องที่มีชื่อเสียงและถือเป็นของหายากในปัจจุบัน คือเหรียญหลวงพ่อตุ้ม วัดเกาะแรต

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อตุ้ม พ.ศ. 2464–2476
* พระอธิการฟุ้ง รุ่งเรือง พ.ศ. 2474–2487
* พระลับ จิตฺตสํวโร พ.ศ. 2487–2489
* พระครูผง ยสชาโต พ.ศ. 2490–2524
* พระครูสิริปุญญากร (สิริปุญฺโญ) พ.ศ. 2525

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะแรต". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเกาะแรต". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดเกาะแรต". ท่องเที่ยวชุมชน.
**วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ทั้งหมด 16 ไร่ 3 งาน 36 ตารางวา

วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2540 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542 โดยมีสองตายาย คือ ตานาคกับยายพุฒ (หุ้นสวัสดิ์) เป็นคนถวายพื้นที่ในการสร้างวัดจึงตั้งชื่อตามผู้ถวาย โดยมีหลวงพ่อพระเดชพระคุณ พระศีลาจารพิพัฒน์ (แจ่ม ธุวาโภ) เป็นประธานและเป็นผู้ก่อตั้งวัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม ต่อมาหลวงพ่อธรรมโมลี (สมศักดิ์ อุปสโม) ได้มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์วิทยาเขตบาฬีศึกษาพุทธโฆส และส่งเสริมให้ภิกษุสามเณรได้ศึกษาภาษาบาลีไปด้วย ต่อมา พ.ศ. 2564 ยุบรวมโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา วัดเสนหา เนื่องจากนักเรียนลดลง ไม่สามารถดำเนินการจัดการศึกษาต่อไปได้ เข้ากับโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาสวัสดิ์วิทยา วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูธรรมธร ยอด สุจิตฺโต พ.ศ. 2541–2549
* พระมหาโกมล กมโล ป.ธ.8 ,ผศ. พ.ศ. 2549–2552
* พระมหาวิจิตร กลฺยาณจิตฺโต ป.ธ.7 พ.ศ. 2553

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดมหาสวัสดิ์นาคพุฒาราม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม".
3. ↑  "รายงานการยุบรวม การเลิกดำเนินการ โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา". มหาเถรสมาคม.
**ไมเคิล คาร์บาฮาล** (อังกฤษ: Michael Carbajal) เกิดวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2510 ที่เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา คาร์บาฮาลได้เหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ปี พ.ศ. 2531 ที่ประเทศเกาหลีใต้ ครองแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF ด้วยการเอาชนะทีเคโอ​เมืองชัย กิตติเกษม ในปี พ.ศ. 2533 ในยกที่ 7 

ไมเคิล คาร์บาฮาล เป็นนักมวยที่ความว่องไว ออกหมัดได้เร็ว ชกสนุก มักจะน็อกคู่ต่อสู้อยู่เสมอ ๆ ต่อมาคาร์บาฮาลได้ชกเดิมพันตำแหน่งแชมป์รุ่นนี้กับยอดแชมป์ของ WBC คือ อุมเบร์โต กอนซาเลซ ในปี พ.ศ. 2536 ซึ่งคาร์บาฮาลได้ถูกชกล้มในยกที่ 2 และยกที่ 5 แต่สามารถพลิกกับมาเอาชนะน็อกได้ในยกที่ 7 แต่ภายหลังเมื่อได้แก้มือกันอีกถึง 2 ครั้ง กลับเป็นฝ่ายกอนซาเลซที่เอาชนะคะแนนไปได้ โดยเฉพาะในการพบกันครั้งที่ 3 การชกทั้ง 12 ยก ดำเนินไปอย่างจืดชืด เมื่อครบยกผู้ชมทั่วสนามถึงกลับเขวี้ยงเบาะปูรองนั่งด้วยความไม่พอใจ แต่ต่อมา คาร์บาฮาลก็ยังกลับมาครองแชมป์ของ IBF ได้ด้วยการเอาชนะคะแนน เมลชอร์ กอป กัสโตร นักมวยชาวเม็กซิกัน ไปได้

จากนั้นในปี พ.ศ. 2539 คาร์บาฮาลได้แพ้คะแนนแก่นักมวยโนเนมชาวโคลัมเบีย เมาริซิโอ ปัสตรานา เสียแชมป์ IBF และจากนั้นการชกของคาร์บาฮาลก็ตกต่ำลงเรื่อย ๆ การชกมวยครั้งสุดท้ายของคาร์บาฮาลคือการได้ชิงแชมป์ WBO กับฆอร์เฆ อาร์เช นักมวยชาวเม็กซิโก ในปี พ.ศ. 2542 และเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ​ไปในยกที่ 11 จากนั้นคาร์บาฮาลก็แขวนนวมในเวลาต่อมา

ไมเคิล คาร์บาฮาล มีเชื้อสายเม็กซิกันกับอินเดียนแดง นับได้ว่าเป็นนักมวยรุ่นเล็กที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก และเป็นนักมวยรุ่นเล็กคนแรกที่ได้ค่าตัวมากกว่า 1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในการชกที่พบกับอุมเบร์โต กอนซาเลซ ครั้งแรก จึงได้ฉายาว่า "เจ้าหนูเงินล้าน" (Million Dollar Baby)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เทปการชกของไมเคิล คาร์บาฮาล
* สถิติการชก
**เมื่อยดูก** หรือ **เมื่อยแดง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Gnetum macrostachyum*) ชื่ออื่น ๆ ได้แก่ เมื่อย ม่วย (นครราชสีมา ตราด) เมื่อยเลือด (หนองคาย) ม่วยแดง (อุบลราชธานี) กำแพงเพชรเจ็ดชั้น (กระบี่)เป็นพืชเมล็ดเปลือยในสกุลมะเมื่อย ลักษณะเป็น ไม้พุ่มรอเลื้อย เถาเป็นไม้เนื้อแข็ง คล้ายมะม่วย แต่ที่สตรอบิลัสจะมีขนสีน้ำตาลปกคลุมชัดเจน เปลือกเถาสีน้ำตาลอ่อน เมล็ดสุกแก่เป็นสีแดงคล้ำ ติดเมล็ดช่วงเดือนกุมภาพันธ์ - มีนาคม 

เมื่อยดูกมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ใช้ เถา แก้เมื่อย ทำให้เส้นเอ็นหย่อน ทำให้จิตใจชุ่มชื่น ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้ ลำต้น ดองเหล้าดื่ม แก้ปวดเมื่อย ผสมแก่นกัดลิ้น ลำต้นขมิ้นเครือ และลำต้นพรมคตต้มน้ำดื่ม แก้อัมพฤกษ์ อัมพาต ทางภาคใต้ใช้ ลำต้น ผสมลำต้นตีนเป็ดน้ำ หรือรากหมากหมก ลำต้นเถาเอ็นอ่อน และแก่นกันเกรา ต้มน้ำดื่ม บำรุงเส้นเอ็น ผสมสมุนไพรอื่น ต้มน้ำดื่ม บำรุงโลหิตสตรี

อ้างอิง
-------

* ภูวดล บุตรรัตน์ และ อาคม วังเมือง. ผลของอุณหภูมิและสารควบคุมการเจริญเติบโตบางชนิดที่มีต่อการเจริญของเอ็มบริโอและการงอกของเมล็ดพืชสกุลนีตั้ม.[*ลิงก์เสีย*] การประชุมวิชาการนเรศวรวิจัยครั้งที่ 3. 28 – 29 กรกฎาคม 2550. มหาวิทยาลัยนเรศวร

1. ↑  เมื่อยแดง-ฐานข้อมูลเครื่องยา
**บริษัททรัสต์** (อังกฤษ: trust company) เป็นบริษัท โดยเฉพาะอย่างยิ่งธนาคารพาณิชย์ ที่จัดระเบียบเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ของทรัสต์ (trust) และหน่วยงานต่าง ๆ ปกติมีโครงสร้างอยู่สามแบบ คือ ความเป็นหุ้นส่วนอิสระ ธนาคารหรือบริษัทกฎหมาย ซึ่งโครงสร้างแต่ละแบบมีความชำนัญพิเศษในการเป็นผู้จัดการทรัสต์ของทรัสต์ประเภทต่าง ๆ และการจัดการที่ดินกรรมสิทธิ์ บริษัททรัสต์ไม่จำเป็นต้องใช้อำนาจทั้งหมดที่ได้รับ ยิ่งไปกว่านั้น ข้อเท็จจริงว่าบริษัททรัสต์ในเขตอำนาจศาลหนึ่งไม่ดำเนินหน้าที่ของบริษัททรัสต์ทั้งหมดในอีกเขตอำนาจศาลหนึ่งไม่เกี่ยวกัน และไม่มีความสัมพันธ์ว่าบริษัทนั้นเป็น "บริษัททรัสต์" แท้จริงหรือไม่

ชื่อ "ทรัสต์" หมายถึงความสามารถของแผนกทรัสต์ของสถาบันในการทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทรัสต์ หรือผู้จัดการสินทรัพย์การเงินในนามของผู้อื่น ปกติสินทรัพย์ถือในรูปของทรัสต์ ซึ่งเป็นเครื่องมือตามกฎหมายที่ออกชื่อผู้รับประโยชน์และสิ่งที่เงินสามารถใช้จ่ายได้

ผู้จัดการทรัสต์จะจัดการการลงทุน เก็บประวัติ จัดการสินทรัพย์ เตรียมการบัญชีศาล (court accounting) ชำระใบแจ้งหนี้ (ขึ้นอยู่กับสภาพของทรัสต์) รายจ่ายด้านการแพทย์ ของขวัญการกุศล การรับมรดกและการกระจายรายได้และเงินต้นอย่างอื่น
**สเตฟาโน การ์ดู** (อิตาลี: *Stefano Cardu*) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี ออกแบบอาคารในสยาม เช่น พระตำหนักของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร (ในพระบรมมหาราชวัง) และตำหนักของ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี (ที่พระราชวังเดิม) รวมถึงอาคารไปรษณียาคาร พระราชวังสราญรมย์ โครงการศาลสถิตยุติธรรม อาคารโรงเรียนทหารสราญรมย์ และตึกแถวที่หน้าวัดราชบูรณะ

ประวัติ
-------

สเตฟาโน การ์ดู เกิดที่เมืองคัลยารี ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1849 เป็นบุตรชายคนเดียวของครอบครัวช่างฝีมือ เขาศึกษาด้านเดินเรือแต่ก็เรียนไม่จบ เมื่อ ค.ศ. 1864 ตอนที่อายุ 15 ปี ได้ทำงานเป็นเด็กรับใช้บนเรือพาณิชย์ หลังจากใช้ชีวิต 10 ปี ในทะเล ก็เป็นผู้ได้รับประกาศนียบัตรการเดินเรือ ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1874 การ์ดูเดินทางถึงสยาม

จากบันทึกผู้อยู่อาศัยใน *The Directory for Bangkok and Siam* แสดงให้เห็นว่าการ์ดูอยู่ในรายชื่อผู้อยู่อาศัยชาวต่างชาติเมื่อ ค.ศ. 1879 เขาได้รับการว่าจ้างจากนักธุรกิจชาวอังกฤษ ต่อมาเขาได้สร้างโรงเลื่อยของตัวเองและเริ่มก่อสร้างบ้านพักและอาคารต่าง ๆ ทั้งถนน สะพาน ให้แก่ราชสำนักสยามซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ค.ศ. 1881 ได้รับการว่าจ้างเป็นช่างเขียนแบบให้กับบริษัท H.S.M. Architect Department เขาได้ออกแบบก่อสร้างพระตำหนักของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร (ในพระบรมมหาราชวัง) และตำหนักของ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี (ที่พระราชวังเดิม) รวมถึงอาคารไปรษณียาคาร พระราชวังสราญรมย์ โครงการศาลสถิตยุติธรรม อาคารโรงเรียนทหารสราญรมย์ และตึกแถวที่หน้าวัดราชบูรณะ

การ์ดูก่อตั้งบริษัทรับเหมาก่อสร้างของตน S. Cardu & Co. Building Contractors เมื่อ ค.ศ. 1885 ต่อมาในปี ค.ศ. 1888 บริษัทได้กลายเป็นวิสาหกิจในชื่อ The S. Cardu & Co. Architects, Civil Engineers & Contractors มีสำนักงานอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา เขาใช้ชีวิตในบางกอกร่วม 30 ปี

ค.ศ. 1914 ได้บริจาคงานศิลปะต่าง ๆ ของสยาม พม่า จีน และญี่ปุ่น ให้กับเมืองคัลยารี ภายหลังเมื่อ ค.ศ. 1918 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ชื่อ The Stefano Cardu Museum of Siamese Art (Museo d’Arte Siamese Stefano Cardu)

สเตฟาโน การ์ดูเสียชีวิตที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1933 ด้วยวัย 84 ปี หลุมศพของเขาอยู่ที่สุสานเวราโน

ผลงาน
-----

ผลงานการออกแบบและรับเหมาก่อสร้างของนายการ์ดูมีดังนี้

* พระตำหนักของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร (ในพระบรมมหาราชวัง)
* ตำหนักของ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี (ที่พระราชวังเดิม)
* อาคารไปรษณียาคาร
* ก่อสร้างและซ่อมแซมอาคารเก่าพระราชวังสราญรมย์
* โครงการศาลสถิตยุติธรรม
* อาคารโรงเรียนทหารสราญรมย์ มีพิธีเปิดอาคารเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2435 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของกรมแผนที่ทหาร
* ตึกแถวที่หน้าวัดราชบูรณะ
* บ้านศาลาแดงของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2430
* โรงแรมโอเรียนเต็ล สร้างเมื่อ พ.ศ. 2428 (ปัจจุบันอาคารเรียกว่า Authors' Wing)
* ตึกราชแพทยาลัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2432 ในโรงพยาบาลศิริราช รื้อเมื่อ พ.ศ. 2482 เพื่อสร้างตึกรังสี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ไกรฤกษ์ นานา. "ความรุ่งเรืองสถาปัตยกรรมฝรั่งในบางกอก สวนทางกับชีวิตลุ่มๆ ดอนๆ ของช่างฝรั่งผู้สร้าง". ศิลปวัฒนธรรม.
2. ↑  Ruben Fais. "Stefano Cardu, an Italian Contractor in Siam at the End of the 19th Century: His Life and His Art Collection".
3. ↑  ศรัณย์ ทองปาน. "สเตฟาโน คาร์ดู ชีวิตการงานและสังคมของช่างฝรั่งยุคแรก" (PDF). ดำรงวิชาการ.
**บริษัทการค้ากับแอฟริกาและหมู่เกาะอินเดียของสกอตแลนด์** หรือเรียกว่า **บริษัทดาเรียนสกอติช** (อังกฤษ: Scottish Darien Company) เป็นบริษัทการค้าโพ้นทะเล ก่อตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติของรัฐสภาสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1695 พระราชบัญญัติดังกล่าวได้มอบอำนาจแก่บริษัทในการผูกขาดการค้ากับอินเดียของสกอตแลนด์ แอฟริกาและอเมริกา คล้ายกับบริษัทผูกขาดการค้าซึ่งได้รับการจัดตั้งโดยอังกฤษ และยังได้รับสิทธิอธิปไตยพิเศษและข้อยกเว้นการเก็บภาษีชั่วคราว

ปัญหาทางการเงินและการเมืองได้รบกวนการดำเนินการของบริษัทในช่วงปีแรก ๆ บรรดาข้าหลวงได้ถูกแบ่งแยกระหว่างกลุ่มที่อาศัยอยู่และประชุมในเอดินบะระและอีกกลุ่มหนึ่งในลอนดอน ซึ่งในหมู่ข้าหลวงนี้ก็มีทั้งชาวสกอตและชาวอังกฤษ พวกเขาถูกแบ่งแยกกันโดยเจตนาทางธุรกิจ บางส่วนตั้งใจที่จะทำการค้าในอินเดียและตามชายฝั่งแอฟริกา ในฐานะคู่แข่งที่มีประสิทธิภาพของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ในขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งเข้ากับแผนดาเรียนของแพทเทอสัน ซึ่งได้รับชัยชนะมโหฬาร

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1698 บริษัทได้เริ่มการสำรวจเป็นครั้งแรก นำโดยวิลเลียม แพทเทอสัน ผู้ซึ่งหวังจะก่อตั้งอาณานิคมในดาเรียน (บนคอคอดปานามา) อันเป็นสถานที่ซึ่งสามารถใช้เป็นจุดการค้าระหว่างยุโรปและตะวันออกไกลได้

ถึงแม้ว่าเรือห้าลำและชาวอาณานิคมสกอต 1,200 คนจะขึ้นฝั่งได้สำเร็จในดาเรียน ถิ่นฐานดังกล่าวก็ได้รับการจัดเตรียมเลวและถูกละทิ้งในที่สุด การสำรวจครั้งที่สองที่ใหญ่กว่าครั้งแรก (เริ่มออกเดินทางก่อนที่ชะตากรรมของการสำรวจครั้งแรกจะเป็นที่รู้จัก) ได้ก่อตั้งถิ่นฐานทะเลทรายขึ้น แต่ได้ถูกล้อมโดยชาวสเปนอย่างรวดเร็ว มากกว่าหนึ่งพันคนเสียชีวิตด้วยความอดอยากและโรคระบาด และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1700 เรือสองลำจึงได้นำผู้รอดชีวิตจำนวนเพียงน้อยนิดกลับบ้าน

ผลที่ตามมา
----------

มีการประมาณว่าโครงการดาเรียนได้ทำให้สกอตแลนด์สูญเสียสินทรัพย์สภาพคล่องไปเกือบหนึ่งในสี่และเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญซึ่งทำให้สกอตแลนด์เข้ารวมกับอังกฤษตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707

บรรณานุกรม
----------

* Refer: *Papers Relating to the Ships and Voyages of the Company of Scotland Trading to Africa and the Indies, 1696-1707* edited by George Pratt Insh, M.A. Scottish History Society, Edinburgh University Press, 1924.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Official Records at the Royal Bank of Scotland เก็บถาวร 2006-10-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดคลองคูเมือง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหินมูล อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัด 15 ไร่

วัดคลองคูเมืองได้จัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2540 โดยมีนายวิวิทย์ วิบูลเชื้อถวายที่ดินให้ 15 ไร่ ดำเนินการขอสร้างวัดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ถึงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ได้รับตราตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เริ่มทำการก่อสร้างห้องน้ำจำนวน 8 ห้อง เมื่อ พ.ศ. 2548 ได้สร้างอาสนะสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ทำการถนนเข้าวัดเมื่อ พ.ศ. 2551 และได้ดำเนินการบูรณะศาลาการเปรียญเมื่อ พ.ศ. 2552 พื้นที่วัดมีลักษณะพื้นที่ราบลุ่ม มีคลองชลประทานผ่าน พื้นที่โดยรอบเป็นที่นา มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระอธิการสาเมศ ธมฺมสรโณ และรูปที่ 2 คือ พระสมุห์ มานะ ปญฺญาทีโป ปูชนียวัตถุทีสำคัญของวัด คือ หลวงพ่อพุทธรัตนปฏิมา ปางพระพุทธชินราช

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการสาเมศ ธมฺมสรโณ พ.ศ. 2549–2556
* พระสมุห์ มานะ ปญฺญาทีโป พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองคูเมือง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 140–141.
**วัดคลองอ้อมใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 2/1 หมู่ที่ 3 ในตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วัดคลองอ้อมใหญ่ไม่ทราบว่าตั้งขึ้นเมื่อใด เพราะไม่มีหลักฐานชัดเจนเดิมเป็นวัดร้าง ไม่มีพระจำพรรษา ต่อมา พ.ศ. 2519 พระอธิการเนื่องได้บรูณะขึ้นใหม่ วัดคลองอ้อมใหญ่ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2519 วัดได้พระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ปัจจุบันพระครูปฐมจิตตารักษ์ (สมคิด ปภากโร) เป็นเจ้าอาวาส

ชื่อ "อ้อมใหญ่" เป็นลำน้ำโค้งะของลำน้ำที่โค้งอ้อม โค้งอ้อมมาก ขณะที่โค้งอ้อมที่เล็กกว่าก็เรียกอ้อมน้อย มีการขุดคลองลัดวงโค้งอ้อมใหญ่เมื่อใดไม่ปรากฏ แต่เมื่อลำน้ำเดิมตื้นเขินและแคบลง วงโค้งนี้จึงถูกเรียกว่า *คลองอ้อมใหญ่* ซึ่งปัจจุบันมีวัดสำคัญอยู่ 2 แห่งคือ วัดคลองอ้อมใหญ่และวัดอ้อมใหญ่

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์เนื่อง กิตฺติธโร พ.ศ. 2516–2522
* พระบุญธรรม ปุญฺญธมฺโม พ.ศ. 2522–2524 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระครูกัลยาณาภิรักษ์ (บุญส่ง กลฺยาโณ) พ.ศ. 2529–2539
* พระครูสันตยานุโยค (เขมธมฺโม) พ.ศ. 2540–2554
* พระครูปฐมจิตตารักษ์ (สมคิด ปภากโร) พ.ศ. 2554–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองอ้อมใหญ่". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดคลองอ้อมใหญ่". เทศบาลตำบลอ้อมใหญ่. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-16. สืบค้นเมื่อ 2021-07-16.
3. ↑  "วัดคลองอ้อมใหญ่". พระสังฆาธิการ.
4. ↑  "สาครบุรีจากวิถีชาวบ้าน" (PDF).
**วัดคลองชัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่วัด 14 ไร่ 1 งาน 12 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองหกวาสายล่าง มีถนนสายลำลูกกาผ่านทางทิศเหนือ 

วัดคลองชันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ไม่พบหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมชื่อ **วัดสาลีราษฏร์บำรุง** ต่อมาเปลี่ยนเป็น **วัดปากคลองชัน** ตามสภาพที่ตั้งของวัดในขณะนั้น ต่อมาคำว่า "ปาก" หายไปเมื่อใดไม่ทราบ ได้เรียกสั้น ๆ ว่า "วัดคลองชัน" และได้ใช้นามนี้มาจนปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ทางวัดยังเปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2452 รวมถึงให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาในที่ดินของวัดอีกด้วย

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2453 กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ วิหาร หอสวดมนต์ หอระฆัง หอกลาง ด้านปูชนียวัตถุสำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว เป็นพระพุทธสิหิงค์จำลอง รูปหล่อหมอชีวกโกมารภัจจ์ 1 องค์ รูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาส เจดีย์ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง มีพระสงฆ์ที่มรณภาพแล้วร่างไม่สลายไปตามธรรมชาติ 1 รูป และวิหารหลวงพ่อโสธรจำลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองชัน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดคลองชัน (เรียนพระปริยัติธรรม) ต.ลาดสวาย อ.ลำลูกกา ปทุมธานี". ทัวร์วัดไทย.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**ปฏิทินก่อนเกรโกเรียน** เป็นการต่อปฏิทินเกรโกเรียนย้อนหลังไปในอดีตก่อนการใช้ปฏิทินเกรโกเรียนอย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1582

การใช้
------

ปฏิทินก่อนเกรโกเรียนเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างชัดเจนสำหรับวันที่ทั้งหมดก่อน ค.ศ. 1582 โดย ISO 8601:2004 (ข้อ 3.2.1) หากคู่แลกเปลี่ยนข้อมูลตกลงใจ ปฏิทินดังกล่าวถูกใช้มากที่สุดโดยนักวิชาการมายา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแปลงวันที่จากปฏิทินแบบรอบยาวมายา (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล - คริสต์ศตวรรษที่ 10) อย่างไรก็ตาม ไม่ว่านักดาราศาสตร์หรือนักประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้ศึกษาเกี่ยวกับมายาไม่ค่อยได้ใช้มันมากนัก

สำหรับปฏิทินเหล่านี้ สามารถแบ่งออกเป็นระบบการนับปีก่อนคริสต์ศักราชในสองวิธี นักบุญบีดและนักประวัติศาสตร์ในภายหลังไม่ถือว่าเลขศูนย์ในภาษาละติน *nulla* เป็นปี (ดู ค.ศ. 0) ดังนั้น ปีก่อนหน้า ค.ศ. 1 จึงเป็น 1 ปีก่อนคริสตกาล ในระบบนี้ 1 ปีก่อนคริสตกาลเป็นปีอธิกสุรทิน (เหมือนกับในปฏิทินก่อนจูเลียน) ในทางคณิตศาสตร์ เป็นการสะดวกมากกว่าที่จะถือว่ามี ค.ศ. 0 และกำหนดให้ปีก่อนหน้านั้นเป็นจำนวนเต็มลบ เพื่อจุดประสงค์เฉพาะในการอำนวยความสะดวกในการคำนวณตัวเลขของปีระหว่างจำนวนลบ (ปีก่อนคริสตกาล) และจำนวนบวก (คริสต์ศักราช) นอกจากนี้ยังใช้ในการนับปีทางดาราศาสตร์และในระบบวันที่มาตรฐานระหว่างประเทศ ISO 8601 ในระบบเหล่านี้ ถือว่า ค.ศ. 0 เป็นปีอธิกสุรทิน

ถึงแม้ว่าปฏิทินจูเลียนในนามจะเริ่มใช้ตั้งแต่ 45 ปีก่อนคริสตกาล ปีอธิกสุรทินระหว่าง 45 ปี จนถึง 1 ปีก่อนคริสตกาลไม่เป็นระเบียบ ดังนั้น ปีอธิกสุรทินที่เกิดขึ้นทุก 4 ปีของปฏิทินจูเลียนจึงถูกใช้เฉพาะเพียงระหว่าง ค.ศ. 1 จนถึง ค.ศ. 1582 หรือหลังจากนั้นเท่านั้น ดังนั้น นักประวัติศาสตร์และนักดาราศาสตร์จึงมักจะใช้ปฏิทินจูเลียนที่แท้จริงระหว่างช่วงเวลานี้ แต่เมื่อวันที่ตามฤดูกาลเริ่มมีความสำคัญมากขึ้น ปฏิทินก่อนเกรโกเรียนจึงถูกใช้เป็นบางครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกล่าวถึงวัฒนธรรมที่มิได้ใช้ปฏิทินจูเลียน

ปฏิทินก่อนเกรโกเรียนบางครั้งถูกใช้ในซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์เพื่อทำให้ง่ายต่อการจัดระเบียบวันที่ในสมัยโบราณ ยกตัวอย่างเช่น ปฏิทินที่ใช้ใน MySQL, SQLite, PHP, CIM, Delphi และ COBOL

อ้างอิง
-------

1. ↑  *The proceedings of the Maya hieroglyphic workshop*. University of Texas. 1992. p. 173.
2. ↑  Doggett, L. E. (1992). "Calendars". ใน P. Kennneth Seidelmann (บ.ก.). *Explanatory Supplement to the Astronomical Almanac*. Sausalito, CA. ISBN 0-935702-68-7. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-10. สืบค้นเมื่อ 2010-11-30. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|Publisher=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|publisher=`) (help)
3. ↑  
"11.8. What Calendar Is Used By MySQL?". *MySQL 5.0 Reference Manual*. สืบค้นเมื่อ 21 July 2010.
4. ↑  
"Date And Time Functions". *SQL As Understood By SQLite*. สืบค้นเมื่อ 16 September 2010.
Adriaen van Ostade. *Selfportrait.* 1663. Gemäldegalerie.
**สตูดิโอ** เป็นห้องทำงานของนักทำงานหรือศิลปิน ห้องนี้อาจจะเพื่อวัตถุประสงค์ในด้าน แอกติ้ง ,สถาปัตยกรรม ,จิตรกรรม ,เครื่องปั้นดินเผา (เซรามิก) ,ประติมากรรม ,โอะริงะมิ ,การทำงานด้วยไม้ ,สแครปบุ๊กกิ้ง ,การถ่ายภาพ ,กราฟิกดีไซน์ ,การผลิตภาพยนตร์ ,แอนิเมชัน ,การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม ,วิทยุ ,การผลิตรายการโทรทัศน์ หรือการทำดนตรี คำนี้ยังใช้สำหรับห้องทำงานของนักเต้นรำ มักระบุไว้ว่า Dance studio

คำว่า สตูดิโอ มาจากภาษาอิตาเลียน: สตูดิโอ, จากภาษาลาติน คือ studium, จากคำ studere หมายถึง การเรียนรู้ หรือความกระตือรือร้น

ศัพท์ภาษาฝรั่งเศสสำหรับสตูดิโอ,Atelier นอกเหนือไปจากการกำหนดสตูดิโอของศิลปินจะใช้ในลักษณะที่สตูดิโอของนักออกแบบแฟชั่น Atelier ยังมีความหมายแฝงในการเป็นบ้านของการเล่นแร่แปรธาตุ หรือไสยศาสตร์

สตูดิโอเป็นคำกริยาแทนกลุ่มคนที่ทำงานภายในสตูดิโอโดยเฉพาะ

ดูเพิ่ม
-------

* Workshop
* แฮกเกอร์สเปซ
* Fab lab

อ้างอิง
-------

1. ↑  Friel, Michael (2010). *Still Life Painting Atelier: An Introduction to Oil Painting*, p.20. ISBN 978-0-8230-3408-6.
2. ↑  "What is studio teaching?". สืบค้นเมื่อ 22 July 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***สตูดิโอ***

* สตูดิโอ
**เจ้าฟ้าลิมบิน** (อังกฤษ: Limbin Prince) หรือ **เจ้าฟ้าลีนปีน** (*Lin Pin Prince*) ทรงเป็นโอรสของเจ้าชายกะนอง (Kanaung) แต่ถูกทอดทิ้ง จึงต้องดำรงชีวิตเป็นพ่อค้าขายตุ๊กตาอยู่กับยาย ต่อมา ใน พ.ศ. 2422 ทรงออกจากมัณฑะเลย์ไปอยู่ที่ย่างกุ้ง และได้เป็นตุลาการศาลใน พ.ศ. 2424 ที่ทวาย อีกปีถัดมาได้เป็นมโยโอะ (หัวหน้าเมือง) ที่เฮนซาดา แต่ถูกอังกฤษปลดใน พ.ศ. 2426 เนื่องจากเดินทางเข้าไปในรัฐกะเหรี่ยงโดยไม่ขออนุญาตก่อน หลังจากนั้น จึงไปหางานทำในมะละแหม่ง ขณะที่อยู่ที่มะละแหม่งนี้เอง มีผู้แทนของเจ้าฟ้าไทใหญ่มาทูลเชิญให้ไปเป็นผู้นำในการต่อต้านพระเจ้าสีป่อ พระองค์จึงลอบหนีจากมะละแหม่งไปถึงเชียงตุงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2428

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ได้เปลี่ยนแปลงไปเมื่ออังกฤษยึดมัณฑะเลย์ได้ กลุ่มต่อต้านพระเจ้าสีป่อจึงกลายเป็นกลุ่มต่อต้านอังกฤษ มีศูนย์กลางที่เมืองเชียงตุง ประกอบด้วยเจ้าฟ้าไทใหญ่หลายเมือง ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2430 อังกฤษได้ส่งทหารไปปราบปราม เกิดการสู้รบอย่างดุเดือด แม้อังกฤษจะรุกไปจนถึงภูกุโจ (Kugyo) แต่ฝ่ายไทใหญ่ก็ยังไม่ยอมแพ้ อังกฤษจึงใช้วิธีเกลี้ยกล่อมเจ้าฟ้าไทใหญ่ว่าถ้ายอมอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษจะได้คงสถานะเดิม และจะนิรโทษกรรมให้เจ้าฟ้าลิมบิน หลังจากนั้นได้รุกเข้าโจมตีฝ่ายไทใหญ่ทีละกลุ่ม ในที่สุด ฝ่ายต่อต้านที่อ่อนกำลังลงก็ยอมรับข้อเสนอของอังกฤษ เจ้าฟ้าลิมบินเสด็จออกจากไทใหญ่ไปยังย่างกุ้งเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2430 แต่เนื่องจากความวุ่นวายของสถานการณ์ พระองค์จึงถูกส่งไปประทับที่อินเดียที่กัลกัตตา ได้กลับมาอยู่ย่างกุ้งอีกครั้งใน พ.ศ. 2464 จนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2476

อ้างอิง
-------

นินิเมียนต์. *พม่ากับการต่อต้านจักรวรรดินิยมอังกฤษ ค.ศ. 1885-1893.* แปลโดย ฉลอง สุนทราวาณิชย์. กรุงเทพฯ : มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. 2543. หน้า 245-247.
**วัดคลองมะเดื่อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองตาทอง ตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร

บริเวณคลองที่ตั้งวัดมีต้นมะเดื่อขึ้นอยู่ตลอดแนว ชาวบ้านจึงเรียกคลองสายนี้ว่า *คลองมะเดื่อ* ต่อมาเป็นที่มาของชื่อตำบล พระครูสาครธีรธรรม (พูนทรัพย์ ธมฺมธีโร) เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน คิดที่จะสร้างวัดขึ้นมา จึงได้เดินทางหาสถานที่เหมาะสม ในที่สุดมาพบสถานที่แห่งนี้ เดิมเป็นทุ่งนาของเอกชน เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันและประชาชนใกล้เคียงช่วยกันบริจาคทุนทรัพย์ ซื้อที่นา 2 แปลง วัดคลองมะเดื่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 และตั้งชื่อวัดตามชื่อตำบล ได้มีการสร้างอาคารเสนาสนะและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2520

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 21.60 เมตร ยาว 35.60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 69 นิ้ว ศิลปะสุโขทัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองมะเดื่อ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์.
2. ↑  "วัดคลองมะเดื่อ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**สตีเวน โทเกลัง** (อังกฤษ: Steven Togelang) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 10 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 7

ประวัติ
-------

โทเกลังขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 4 ที่ประเทศไทย จากนั้น ไปชกแพ้น็อคเจอร์รี่ พีญาโลซ่า ที่ฟิลิปปินส์ แล้วแพ้น็อคเอเดรียน คัสเปรี่ ที่อินโดนีเซีย จากนั้น โทเกลังหยุดชกไป 6 ปี กลับมาชกอีกครั้งก็ขึ้นชกชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2544 แพ้น็อค เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 5 โทเกลังขึ้นชกที่อินโดนีเซียอีก 5 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 2 ซึ่งเป็นการเสมอกับนรสิงห์ เกียรติประสานชัย จากนั้น โทเกลังมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาล ยก 2 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก

เกียรติประวัติ
--------------

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 19 กันยายน 2544 แพ้น็อค เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 5
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน 2547 แพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ยก 2

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**ซาร์ชากา** (บัลแกเรีย: Чака) เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1299–1300 โดยปีพระราชสมภพนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ซาร์ชากาทรงเป็นพระราชโอรสในโนไก ข่าน ซึ่งประสูติแต่พระนางอาลากา ประมาณหลังปี ค.ศ. 1285 เจ้าชายชากา (พระยศในขณะนั้น) อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแอแลนา ซึ่งเป็นพระธิดาของซาร์แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์แห่งบัลแกเรีย ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1290 พระองค์สนับสนุนพระบิดาในการทำสงครามกับข่านตอกตา ข่านอย่างชอบธรรมแห่งโกลเดนฮอร์ด แต่ประสบความพ่ายแพ้ และโนไก ข่านถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1299

ในช่วงเวลาเดียวกัน พระองค์ได้นำผู้สนับสนุนมุ่งสู่บัลแกเรีย ข่มขู่ผู้สำเร็จราชการของซาร์อีวันที่ 2 แห่งบัลแกเรีย นำไปสู่การหลบหนีออกจากเมืองหลวงของผู้สำเร็จราชการในที่สุด และได้ตั้งพระองค์ขึ้นเป็นผู้ปกครองในเตอร์นอวอในปี ค.ศ. 1299 ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพระองค์ดำรงอยู่ในสถานะซาร์แห่งบัลแกเรียหรือดำรงสถานะเป็นเจ้าเหนือหัวของตอดอร์ สแวตอสลัฟ ซึ่งเป็นพระเทวันของพระองค์ อย่างไรก็ตามพระองค์ได้รับการยอมรับจากนักประวัติศาสตร์บัลแกเรียให้เป็นซาร์พระองค์หนึ่ง ซาร์ชากามีอำนาจในตำแหน่งได้ไม่นาน เมื่อกองทัพของข่านตอกตาติดตามพระองค์เข้ามาในบัลแกเรียและล้อมเมืองเตอร์นอวอไว้ ตอดอร์ สแวตอสลัฟซึ่งเคยช่วยซาร์ชากาให้ได้มาซึ่งอำนาจนั้น ได้วางแผนโค่นล้มซาร์ชากาและรัดพระศอจนสวรรคตภายในเรือนจำในปี ค.ศ. 1300 พระเศียรของพระองค์ถูกส่งไปยังข่านตอกตา ซึ่งช่วยให้ตำแหน่งของซาร์ตอดอร์ สแวตอสลัฟมีความมั่นคงและปลอดภัยมากขึ้น การร่วมมือของซาร์ตอดอร์ สแวตอสลัฟในครั้งนี้นำไปสู่การถอนตัวของชาวมองโกลในการแทรกแซงกิจการภายในของบัลแกเรีย

อ้างอิง
-------

* John V.A. Fine, Jr. *The Late Medieval Balkans*, Ann Arbor, 1987.


| ก่อนหน้า |  | ซาร์ชากาแห่งบัลแกเรีย |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ซาร์อีวันที่ 2** |  |  **ซาร์แห่งบัลแกเรีย(ราชวงศ์บอร์จีกิน)** (ค.ศ. 1299–1300) |  | **ซาร์ตอดอร์ สแวตอสลัฟ** |

| * ด
* ค
* ก
พระมหากษัตริย์บัลแกเรีย |
| --- |
| จักรวรรดิที่ 1 (681–1018) | 
* อัสปารุค
* แตร์แวล
* กอร์แมซีย์
* แซวาร์
* กอร์มีซอช
* วีแนค
* แตแลตส์
* ซาบิน
* อูมอร์
* ตอกตู
* ปากัน
* แตแลริก
* การ์ดัม
* กรุม
* ออมูร์ตัก
* มาลามีร์
* แปรซีอันที่ 1
* บอริสที่ 1
* วลาดีมีร์
* ซีแมออนที่ 1
* แปเตอร์ที่ 1
* บอริสที่ 2
* รอมัน
* ซามูอิล
* กาวริล ราดอมีร์
* อีวัน วลาดิสลัฟ
* แปรซีอันที่ 2

 |
| ผู้นำของกบฏต่อต้านไบแซนไทน์ | 
* แปเตอร์ที่ 2
* แปเตอร์ที่ 3

 |
| จักรวรรดิที่ 2 (1186–1396) | 
* แปเตอร์ที่ 4
* อีวัน อาแซนที่ 1
* กาลอยัน
* บอริล
* อีวัน อาแซนที่ 2
* กาลีมัน อาแซนที่ 1
* มีคาอิลที่ 2 อาแซน
* กาลีมัน อาแซนที่ 2
* มิตซอ อาแซน
* กอนสตันตินที่ 1
* อีวัยลอ
* อีวัน อาแซนที่ 3
* แกออร์กีที่ 1 แตร์แตร์
* สมีแลตส์
* อีวันที่ 2
* ชากา
* ตอดอร์ สแวตอสลัฟ
* แกออร์กีที่ 2 แตร์แตร์
* มีคาอิล ชิชมัน
* อีวัน สแตฟัน
* อีวัน อาแลกซันเดอร์
* อีวัน ชิชมัน
* อีวัน สรัตซีมีร์
* กอนสตันตินที่ 2

 |
| ราชรัฐ (1878–1908) และราชอาณาจักร (1908–1946) | 
* อาแลกซันเดอร์ที่ 1
* แฟร์ดีนันต์ที่ 1
* บอริสที่ 3
* ซีแมออนที่ 2

 |
**วัดหนองเพียร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา 

วัดหนองเพียรตั้งเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เริ่มจากนายโต๊ะ ผลวงษ์ ติดต่อนายคลัง นางพวง แก้วพูล บริจาคที่ดินจำนวน 4 ไร่ ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าละเมาะ ไม่ได้ใช้ในการประกอบเกษตรกรรม จากนั้นผู้ใหญ่สายและนายโต๊ะได้ติดต่อขอซื้อที่ดินบริเวณที่ติดต่อกับที่ดินของนายคลัง ซึ่งประกอบด้วย นายท้วน สุนทรวิภาต จำนวน 2 งาน นายพรม แก้วพูล จำนวน 2 ไร่ นางแฉ่ม จำนวน 1 ไร่ นางเต็ม อุ่นศรี จำนวน 12 ไร่ และนายพรม อุ่นศรี บริจาคให้จำนวน 1 ไร่ ทางราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงอนุญาตให้สร้างวัดขึ้นได้ แต่มีข้อแม้ว่าทางคณะกรรมการสร้างวัดจะต้องสร้างโรงเรียนประชาบาลให้แก่ทางราชการด้วย และยังมีผู้บริจาคและซื้อที่ดินเพิ่มด้วย มีพระวิชัย จนฺทโชโต ให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสอย่างเป็นทางการ เป็นรูปแรก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาว 41 เมตร

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7.30 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอสวดมนต์ กว้าง 10.70 เมตร ยาว 17.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 8 มตร ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ และหลวงพ่อดำโดยพระอาจารย์จวบและพระอาจารย์ฉุย วัดหนองเพียร เป็นผู้ปั้นสร้างขึ้นมา เมื่อ พ.ศ. 2516 หลวงพ่อดำเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระคำ
* พระง้วน
* พระเสนาะ
* พระจรูญ
* พระวิเศษ
* พระสมชาย
* พระจรูญ
* พระพร้อย
* พระโต๊ะ
* พระครูพิพัฒน์สุวรรณาภรณ์ พ.ศ. 2523

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหนองเพียร". องค์การบริหารส่วนตำบลบางงาม.
2. ↑  "วัดหนองเพียร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดหนองเพียร**
**ซาร์มา** (ตุรกี: *sarma*) หรือบางทีจำหน่ายในชื่อ **ใบองุ่นยัดไส้** และ **ใบกะหล่ำยัดไส้** เป็นอาหารประเภทยัดไส้ในอาหารออตโตมันและยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ทำมาจากใบพืช (เช่น กะหล่ำปลี, เพเชินส์ด็อก, คอลเลิร์ด, ใบองุ่น, เคล หรือชาร์ด) ห่อไส้ที่เป็นข้าว เนื้อบด หรือทั้งสองอย่าง ซาร์มาจัดเป็นรูปแบบหนึ่งของอาหารประเภทยัดไส้ที่เรียกรวม ๆ กันว่า *ดอลมา*

ศัพทวิทยาและศัพทมูลวิทยา
------------------------

ซาร์มาเป็นคำจากภาษาตุรกีแปลว่า "ห่อ" โดยซาร์มาที่ทำมาจากใบองุ่นจะเรียกว่า *ยัปรัคซาร์มาซือ* (*yaprak sarması*, แปลว่า ซาร์มาใบ) หรือ *ยัปรัคดอลมาซือ* (*yaprak dolması*, แปลว่า ดอลมาใบ) ในภาษาตุรกี; *ยัปรัคดอลมาซือ* (*yaprak dolması*, แปลว่า ดอลมาใบ) ในภาษาอาเซอร์ไบจาน; *ยับร็อก* (يبرق) ในภาษาอาหรับ; และ *โดลเมเยแบร์เกโม* (دلمه برگ مو, แปลว่า ดอลมาใบองุ่น) ในภาษาเปอร์เซีย ส่วนในภาษาอาร์มีเนียเรียกว่า *มิสซอฟแตแรวาพาทัท* (մսով տերեւափաթաթ), *แตแรวีตอลมา* (տերեւի տոլմա) และ *แตแรวีซาร์มา* (տերեւի սարմա) ในภาษากรีกโดยทั่วไปเรียกว่า *โดลมาเดส* (ντολμάδες) แต่ก็ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ *ยาปราจา* (γιαπράκια), *ยาปราจายาลันด์ซี* (γιαπράκια γιαλαντζί), *โดลมาดาจา* (ντολμαδάκια), *โดลมาดาจายาลันด์ซี* (ντολμαδάκια γιαλαντζί), *ซาร์มาเดส* (σαρμάδες) และ *ซาร์มาดาจา* (σαρμαδάκια)

ในภาษาตุรกีบางครั้งเรียกซาร์มาที่ไม่ใส่ไส้เป็นเนื้อสัตว์ว่า *ยาลันจือดอลมา* (*yalancı dolma*, แปลว่า ดอลมาของคนโกหก) ส่วน *วิชเนลียาลันจือดอลมาซือ* (*Vişneli yalancı dolması*) เป็นรูปแบบที่ใช้ใบองุ่นและปรุงด้วยอบเชย ออลสไปซ์ และสะระแหน่

ในภาษาบัลแกเรีย ภาษามาซิโดเนีย และภาษาโรมาเนีย มักเรียกเหมือนกันทั้งชนิดที่ทำจากใบองุ่นและใบกะหล่ำปลี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Engin Akin, *Essential Turkish Cuisine*, 2015, ISBN 9781617691720, *s.v.* "Dolma and Sarma"
2. ↑  "Yarpaq dolması". *Resept.az* (ภาษาอาเซอร์ไบจาน). 31 October 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 25, 2013. สืบค้นเมื่อ July 11, 2019.
3. 1 2 3  Mladenova, Olga (1998). *Grapes and Wine in the Balkans: An Ethno-linguistic Study*. ISBN 9783447040372.
4. ↑  Marks, Gil (2010-11-17). *Encyclopedia of Jewish Food*. HMH. ISBN 978-0-544-18631-6.
โรงอุปรากรแห่งชาติ ตีมีชออารา เมื่อปี 2023
**โรงอุปรากรแห่งชาติโรมาเนีย** (โรมาเนีย: *Opera Națională Română*) ในตีมีชออารา ประเทศโรมาเนีย เป็นโรงอุปรากรและสถาบันบัลเลต์สาธารณะ อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงวัฒนธรรม และเป็นหนึ่งในองค์การอุปรากรแห่งชาติสี่แห่งของโรมาเนีย ผู้อำนวยการคนแรกของโรงอุปรากรคืออากา เด บาร์บู อาคารที่ตั้งของโรงอุปรากรแห่งชาติยังเป็นอาคารที่ตั้งของโรงละครแห่งชาติมีไฮ เอมีเนสกู, โรงละครฮังการีแห่งรัฐชีกี แกร์แกย์ และโรงละครเยอรมันแห่งรัฐ

ประวัติศาสตร์
-------------

โรงอุปรากรโรมาเนียในตีมีชออาราจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาหมายเลข 254 (*decretul regal nr. 254*) ลงวันที่ 30 มีนาคม 1946 พระปรมาภิไธยในพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย อากา เด บาร์บู นักร้องโซปราโนเลื่องชื่อ ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บริหารจัดการโรงละคร การแสดงปฐมฤกษ์ของโรงละครมีขึ้นในวันที่ 27 เมษายน 1947 เป็นการแสดงอุปรากรเรื่อง *อาอีดา* ของจูเซปเป แวร์ดี ซึ่งยังมีการถ่ายทอดสดผ่านทางโทรโข่งเข้าไปยังจัตุรัสโรงอุปรากร (ปัจจุบันคือจัตุรัสชัย) และมีนายกรัฐมนตรีเปตรู กรอซา และบุคคลสำคัญอื่น ๆ เข้าร่วมชม ตลอดระยะเวลา 10 ปีแรกของโรงอุปรากร มีการแสดงรวม 41 ครั้ง ทั้งอุปรากรโอเปรา, โอเปเรตตา และบัลเลต์ และนับตั้งแต่ปี 1953 มีการจัดการแสดงเดินสายไปทั่วประเทศ

ในวันที่ 24 กันยายน 2004 โรงอุปรากรได้รับสถานะเป็นโรงอุปรากรแห่งชาติของโรมาเนีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Opera Națională Română din Timișoara". *Societatea Culturală*.
2. ↑  Popescu, Cristina (24 July 2017). "Opera Națională Timișoara – între povești, legende și o promisă reabilitare care nu mai vine". *Banatul Azi*.
3. 1 2  Bădulescu, Marina (30 March 2021). "FRAGMENT DE ISTORIE: 75 de ani de la înființarea Operei Naționale Române din Timișoara". *AGERPRES*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-02-17. สืบค้นเมื่อ 2023-02-17.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาโรมาเนีย)

พิกัดภูมิศาสตร์: 45°45′15″N 21°13′33″E﻿ / ﻿45.75417°N 21.22583°E﻿ / 45.75417; 21.22583
**วัดหนองสองห้อง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสองห้อง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 35 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา

วัดหนองสองห้องตั้งเมื่อ พ.ศ. 2469 ผู้ดำเนินการสร้างวัดคือ พระครูสังวรสุดาภิรัตน์ ได้ชักชวนราษฎรบ้านหนองสองห้อง ร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะเพื่อใช้เป็นที่พักสงห์และบำเพ็ญกุศล ได้รับการบูรณะและพัฒนามาโดยตลอด หลังจากนั้นท่านได้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2480

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 25 เมตร ยาว 42.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในอุโบสถมีพระประธานพร้อมพระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 21.50 เมตร ยาว 38.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ คือ *หลวงพ่อศิลา* ที่เคยประดิษฐานอยู่คู่กับ *หลวงพ่อโต* วัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร ก่อนจะอัญเชิญมาประดิษฐานที่วัดหนองสองห้อง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูสังวรสุดาภิรัตน์ พ.ศ. 2474–2530
* พระครูประพัฒน์สาครกิจ พ.ศ. 2530–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหนองสองห้อง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "เที่ยวสมุทรสาคร เมืองรองใกล้กรุง".
**วัดหนามแดง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดหนามแดง ตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นวัดที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2383 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2472 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2503 สถานที่ตั้งของวัดมีต้นไม้ที่ชาวบ้านเรียกว่า *ต้นหนามแดง* ต่อมานายหลำและอำแดงวัน ได้บริจาคที่ดินบริเวณแห่งนี้ให้สร้างวัด และตั้งชื่อว่า วัดหนามแดง

วัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 กุฎีสงฆ์ จำนวน 19 หลัง หอสวดมนต์มี 4 หลัง ศาลาการเปรียญ พระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อบุญลือ พระพุทธรูปปางมารวิชัย

วัดยังได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475 มีโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาและสถานีอนามัยชั้น 2 อยู่ในวัด เป็นที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นตำบลหนามแดง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อแดง พ.ศ. 2383–2401
* หลวงพ่อจาด พ.ศ. 2401–2415
* หลวงพ่อแดง พ.ศ. 2415–2442
* หลวงพ่อเพิ่ม พ.ศ. 2442–2474
* หลวงพ่อปลั่ง พ.ศ. 2474–2489
* พระครูวิบูลฐาปนกิจ พ.ศ. 2489–2530
* พระครูสาทรวิหารกิจ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน พ.ศ. 2530 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดหนามแดง". *แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์*.
2. ↑  "วัดหนามแดง".
**วัดบางไผ่นารถ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางไทรป่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 27 ตารางวา ด้านทิศตะวันตกจรดแม่น้ำท่าจีน

วัดบางไผ่นารถ เดิมชื่อว่า **วัดบางไผ่นาด** เริ่มแรกสร้างเป็นสำนักสงฆ์บางไผ่นาด เมื่อ พ.ศ. 2400 โดยมีพระอาจารย์ฉิม เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ในการก่อสร้างครั้งนั้นได้รับความช่วยเหลือจากประชาชนกลุ่มหนึ่ง โดยมีนายนาดเป็นหัวหน้าชักชวนเพื่อนบ้านมาร่วมแรงร่วมใจก่อสร้างที่อยู่สงฆ์ ด้วยเหตุนี้จึงได้ชื่อว่า "วัดบางไผ่นาด" ทั้งนี้เพราะท้องที่นั้นยังเป็นดงไผ่เป็นส่วนใหญ่ กอปรกับหัวหน้าชื่อว่านาด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2440 ได้มีพระอาจารย์ท้วมมาพัฒนาวัด ท่านได้ก่อสร้างเสนาสนะและถาวรวัตถุ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ตั้งเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย เนื้อทองเหลืองผสมนากทอง หน้าตักกว้าง 3 เมตร สูง 3.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 พระพุทธรูปในวิหาร ปางมารวิชัย อายุมากกว่า 100 ปี พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เจ้าแม่กวนอิมแกะสลักด้วยไม้ สูงประมาณ 2 เมตร และรูปหล่อสัมฤทธิ์พระแม่โพสพปางยืน นอกจากนั้นภายในวัดยังมีฝูงค้างคาวแม่ไก่ขนาดใหญ่

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการฉิม
* พระอธิการท้วม สกุลมา
* พระอธิการรอด ชูมีชัย
* พระอธิการน่วม ไทรชมภู
* พระอธิการปลั่ง เกษมวงษ์
* พระอธิการทองคำ
* พระอธิการเหม่ ไทรเกิดศรี
* พระอธิการนวล เขียววิชัย
* พระอธิการสำเนียง ชัชวงษ์
* พระอธิการอ่วม ไทรแช่มจันทร์
* พระอธิการมาก ไทรเล็กทิม
* พระครูจำลอง จนฺทวณฺโณ
* พระอธิการกิตติศักดิ์ โกวิโท
* พระครูปุญญาภิสันท์ (มานะ กตปุญฺโญ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางไผ่นารถ". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 122–123.
**วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 79 ตารางวา

วัดมหาชัยคล้ายนิมิตรเดิมชื่อ **วัดใหม่** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยหม่อมคล้าย บุนนาค ชายาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ได้บริจาคที่ดินหมู่บ้านสนามไชยและก่อสร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 มีเจ้าอาวาสปกครองสืบมา จนในปี พ.ศ. 2480 พระมหาแคล้ว สุมุตฺโต จากวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร มาเป็นเจ้าอาวาสและปกครองวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลพร้อมเจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ประทับรถไฟจากสถานีคลองสาน เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมชาวสมุทรสาคร และได้เสด็จพระราชดำเนินมานมัสการพระในอุโบสถและมีพระราชปฏิสันถารกับพระมหาแคล้ว สุมุตฺโต เจ้าอาวาส

อุโบสถมีหน้าบันประดับด้วยกระเบื้องเคลือบ ลวดลายเทพนมพรรณพฤกษา บานหน้าต่าง บานประตูอุโบสถเดิมลงรักปิดทองต่อมาลวดลายจางลง จึงได้ติดต่อให้ครูฉัตร พุ่มขจร ครูศิลปศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัยแกะสลักเป็นรูป เป็นลวดลายปิดทองล่องชาดทั้งอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.
**วัดบางเสาธง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมอญฝั่งเหนือ ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูประสิทธิ์ธรรมธัช (บุรินทร์) ทางวัดยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดบางเสาธง

วัดบางเสาธงเป็นโบราณสถานที่ยังไม่ได้ขึ้นทะเบียน ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2215 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2527

พระอุโบสถมีขนาด 5 ห้อง ตั้งขนานกับลำคลอง สร้างใหม่ลักษณะไม่ตรงกับพระอุโบสถสมัยอยุธยาซึ่งลายหน้าบันแบบฝรั่งปนไทย วัดแห่งนี้เคยพบเศียรหินทรายขนาดใหญ่ 2 เศียรสมัยอยุธยาตอนต้น ลักษณะคล้ายหลวงพ่อมงคลบพิตร ตั้งพิงกับโคนต้นโพธิ์กับซากอิฐเก่า บริเวณที่พบอาจเป็นวิหารเดิม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางเสาธง". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "การขึ้นทะเบียนโบราณสถาน" (PDF). *สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง กรุงเทพมหานคร*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-08-19. สืบค้นเมื่อ 2020-09-17.
3. ↑  "วัดบางเสาธง" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 138.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางเสาธง**
**วัดมหาสมณารามราชวรวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นโทชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่บนไหล่เขาด้านทิศตะวันออกของพระนครคีรี ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

ประวัติ
-------

วัดมหาสมณารามราชวรวิหาร หรือรู้จักในนาม **วัดเขาวัง** เดิมชื่อ **วัดสมณ** [ สะ-หฺมน] หรือ **วัดมหาสมน** บ้างว่าสมัยโบราณมีภิกษุลังกามาจำพรรษา ได้เห็นว่า มีต้นมะลิอยู่บนเขาเป็นจำนวนมากจึงพากันเรียกว่า (วัด) เขาสุมน [สุ-มะ-นะ] แปลว่า "ดอกมะลิ" สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา 

เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างพระนครคีรี บรรดาพระสงฆ์ที่จำพรรษาอยู่ภายในวัดมหาสมณาราม เมื่อทราบข่าวว่าอยู่ในเขตสร้างพระราชวังจึงพากันย้ายไปจำพรรษาที่อื่น ทำให้วัดมหาสมณารามกลายเป็นวัดร้าง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้บูรณซ่อมแซมวัดมหาสมณารามโดยมีเจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เป็นผู้ควบคุมการดำเนินงานบูรณะ และพระราชทานนามให้มีความหมายให้เป็นอนุสรณ์ถึงพระองค์ว่า "วัดมหาสมณาราม"

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ พระอุโบสถหลังคาหน้าจั่ว มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันทั้งสองด้านของอาคารมีตราพระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งพระรัศมี ขนาบด้วยฉัตร 2 ข้าง ด้านล่างทำเป็นรูปพระอาทิตย์ (ซ้าย) และพระจันทร์ (ขวา) ล้อมรอบด้วยลวดลายก้านขดที่ทำเป็นรูปลายใบไม้อย่างเทศ ฐานอุโบสถเป็นฐานสิงห์และฐานบัวลูกแก้ว ไม่มีลวดลายประดับ ผนังฉาบปูนขาวเจาะช่องหน้าต่าง 5 ช่อง เสาของอาคารบริเวณส่วนบัวหัวเสาทำปูนปั้นด้วยบัวแวง มีคันทวยไม้ประดับกระจกสีรองรับชายคาปีกนก 

ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย มีภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังสีฝุ่น ฝีมือของขรัวอินโข่ง และผู้เขียนภาพอีก 4 คน คือ พระอาจารย์เป้า วัดทรงคะนอง ครูหวนตาลวันนา พ่อละมุดบ้านข้าว และหลวงพ่อฤทธิ์ วัดพลับพลาชัย เป็นภาพการไปนมัสการสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนา เช่น ภาพนมัสการพระพุทธบาท ภาพนมัสการพระปฐมเจดีย์ ภาพนมัสการพระบรมธาตุนครศรีธรรมราช ภาพพระนครคีรี ส่วนภาพระหว่างหน้าต่างภาพวาดแสดงปรัชญาเกี่ยวกับวัฒนธรรมประเพณีชีวิต เกิด แก่ เจ็บ ตาย ลักษณะการเขียนเป็นภาพทัศนียภาพแบบตะวันตกผสมไทย ถือเป็นภาพเขียนของขรัวอินโข่งแห่งเดียวในจังหวัดเพชรบุรีอันเป็นบ้านเกิดของท่าน นอกจากนั้น บริเวณหลังวัดมีถ้ำหนึ่งชื่อพุทธโกษา ภายในก่อพระพุทธไสยาสน์ไว้ 1 องค์ ความยาวประมาณ 3 วา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมหาสมณาราม". สำนักงานเทศบาลเมืองเพชรบุรี.
2. ↑  "จิตรกรรมฝาผนังที่พระอุโบสถ วัดมหาสมณาราม จังหวัดเพชรบุรี". จิตรกรรมฝาผนังในประเทศไทย.
3. ↑  "พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับ วัดมหาสมณาราม". พระนครคีรี.
**วัดบางเป้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา

วัดบางเป้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 โดยนายกล่ำ ชาวบ้านตำบลแสนสุข ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัดขึ้น จากคำบอกกล่าวว่าพื้นที่บริเวณนี้เรียกว่า *วังเป้ง* เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณคุ้งน้ำและมีต้นเป้งขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ปัจจุบันเรียกกันว่า บางเป้ง จึงได้ขนานนามวัดตามที่ตั้ง ในสมัยพระครูพรหมจริยาธิมุตต์ เจ้าอาวาสรูปที่ 6 ได้ทำการบูรณะและก่อสร้างกุฏิถาวรขึ้นและได้มีการพัฒนาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513

อุโบสถเก่าแก่มีขนาดเล็ก หน้าบันของอุโบสถตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ลายพรรณพฤกษา เป็นแบบอย่างของลายฝรั่ง ส่วนที่เป็นช่อดอกจะใช้เครื่องถ้วยชามของจีนและฝรั่งปะปนกัน ภายอุโบสถในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่โดยรอบ 4 ด้าน ภาพจิตรกรรมฝาผนังบางส่วนได้รับความเสียหายจากความชื้น ฝีมือค่อนข้างหยาบตามแบบอย่างของจิตรกรรมฝาผนังพื้นบ้าน มีการใช้สีค่อนข้างสดและตัดกันมีการตัดเส้นแบบหยาบ ๆ มีภาพพระภิกษุที่กำลังยืนซักผ้าบังสกุลและพิจารณาอสุภกรรมฐาน เป็นส่วนที่มีการเน้นถึงรายละเอียดและประณีต คาดว่ามีอายุไม่เกินไปกว่ารัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางเป้ง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "พระอุโบสถเก่าวัดบางเป้ง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางเป้ง**
**วัดมะขามโพลง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลท่าเจ้าสนุก อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินเนื้อที่ 29 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา โฉนดเลขที่ 7745 และยังมีที่ดินธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา โฉนดเลขที่ 2400 ปัจจุบันมีพระครูสังฆรักษ์สวงษ์ ปริปุณโณ เป็นเจ้าอาวาส เป็นเจ้าอาวาส

วัดมะขามโพลงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ได้ผูกพัทธสีมาครั้งแรก วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2430

วัดมีฆ้องใหญ่ ผู้สร้างถวายคือ พ่อแช่ม แม่สงัด เกิดแก้ว พร้อมบุตรธิดา สร้างถวายวัดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2555 เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.50 เมตร กว้าง 3 เมตร วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูพิบูลวิหารธรรม (พิณ พวงจำปา) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2455 วัตถุมงคลของท่าน คือ รูปหล่อโบราณของหลวงพ่อพิณ โดดเด่นด้านมหาอุตม์และเหนียวเน้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดมะขามโพลง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดมะขามโพลง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดมะขามโพลง ท่าเรือ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "ฆ้องใหญ่ วัดมะขามโพลง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.