ระวังสับสนกับ หม่อมราชวงศ์สลับ ลดาวัลย์

**เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ลดาวัลย์** (6 มีนาคม พ.ศ. 2434 – 3 มิถุนายน พ.ศ. 2526) นามเดิม **หม่อมราชวงศ์สั้น ลดาวัลย์** เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ร้องเพลง *นางร้องไห้* ถวายเป็นชุดสุดท้าย และเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ที่มีชีวิตอยู่เป็นคนสุดท้ายก่อนถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2526

ประวัติ
-------

### วัยเยาว์

เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์สั้น เกิดเมื่อวันศุกร์ แรม 11 ค่ำ เดือนสาม ตรงกับวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2433 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2434) ณ วังกรมหมื่นภูมินทรภักดี ตำบลปากคลองตลาด อำเภอพระราชวัง จังหวัดพระนคร เป็นธิดาในหม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ กับหม่อมช้อย ลดาวัลย์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม นครานนท์)

เมื่อท่านมีอายุได้ 11 ปี หม่อมยายได้พาท่านไปถวายตัวเป็นข้าหลวงในตำหนักพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา หลังจากนั้นไม่นานนัก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ กับพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ได้ประทานนามให้ใหม่ว่า "สดับ" ซึ่งกรมพระสุทธาสินีนาฏทรงอบรมเลี้ยงดูหม่อมราชวงศ์สดับในฐานะพระญาติ และยังโปรดให้เรียนหนังสือทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ รวมทั้งหัดงานฝีมือ ตลอดจนการอาหารคาวหวานจนเชี่ยวชาญ นอกจากความอัจฉริยภาพและความงามแล้ว ความมีเสียงอันไพเราะของท่าน ยังเป็นคุณสมบัติที่โดดเด่นด้วย ดังใน บทพระราชนิพนธ์เงาะป่า ว่า

*"แม่เสียงเพราะเอย น้ำเสียงเจ้าเสนาะ เหมือนดังใจพี่จะขาด เจ้าร้องลำนำ ยิ่งซ้ำพิสวาท พี่ไม่วายหมายมาด รักเจ้าเสียงเพราะเอย"*
### ถวายตัว

เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2449 หม่อมราชวงศ์สดับได้เข้าปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วันนี้ท่านได้รับพระราชทาน "กำไลมาศ" จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นกำไลทองคำแท้จากบางสะพาน หนักสี่บาท ทำเป็นรูปตาปูโบราณสองดอกไขว้กัน ปลายตาปูเป็นดอกเดียวกัน มีตัวอักษรซึ่งเป็นบทกลอนพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสลักไว้บริเวณด้านบนของกำไลว่า

|  |  |
| --- | --- |
| กำไลมาศชาตินพคุณแท้ | ไม่ปรวนแปรเป็นอื่นยั่งยืนสี |
| เหมือนใจตรงคงคำร่ำพาที | จะร้ายดีขอให้เห็นเช่นเสี่ยงทาย |
| ตาปูทองสองดอกตอกสลัก | ตรึงความรักรัดไว้อย่าให้หาย |
| แม้รักร่วมสวมใส่ไว้ติดกาย | เมื่อใดวายสวาสดิ์วอดจึงถอดเอย |

คราวที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่นี้ เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับได้บันทึกไว้ว่า *"ในวันเฉลิมพระที่นั่งนี้ทรงพระมหากรุณาสวมกำไลทองรูปตาปูพระราชทานข้าพเจ้า ทรงสวมโดยไม่มีเครื่องมือ บีบด้วยพระหัตถ์ รุ่งขึ้นจึงต้องรับสั่งให้กรมหลวงสรรพศาสตร์พาช่างทองแกรเลิตฝรั่งชาติเยอรมันนำเครื่องมือมาบีบให้เรียบร้อย"*

วันนี้ถือว่าเป็นวันที่ท่านมีความสุขมากที่สุด และทั้งตลอดชีวิตของท่าน เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับมิได้ถอดออกจากข้อมือเลย จวบจนชีวิตท่านหาไม่แล้ว หม่อมหลวงพูนแสง สูตะบุตร ผู้เป็นหลานสาวจึงเป็นผู้ที่ถอดออกให้ และได้ถวาย "กำไลมาศ" แด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในงานพระราชทานเพลิงศพของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับนั้นเอง

เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ประกอบด้วย หีบหมากทองคำลงยาราชาวดี พานทอง เป็นพานหมากมีเครื่องในทองคำกับกระโถนทองคำ และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น*ทุติยจุลจอมเกล้า* ฝ่ายใน ซึ่งเป็นเครื่องยศและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นพระสนมเอก ท่านจึงเป็น **พระสนมเอก** ท่านสุดท้ายในรัชกาล

### รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสยุโรป

วันที่หม่อมราชวงศ์สดับได้เล่าว่าเป็นวันที่ทุกข์ที่สุดก็คือ วันที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประพาสยุโรป เมื่อปี พ.ศ. 2450 เนื่องจากก่อนรัชกาลที่ 5 จะเสด็จพระราชดำเนินนั้น มีพระราชดำริที่จะให้เจ้าจอมสดับตามเสด็จไปยุโรปด้วย ในฐานะข้าหลวงในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัตติยนารี ถึงกับสอนภาษาอังกฤษพระราชทานเองก่อนเสวยพระกระยาหารทุกคืน แต่มีเหตุขัดข้อง จึงมิอาจเป็นไปตามพระราชดำรินั้นได้

แม้กระนั้น พระองค์ก็ได้มีพระราชหัตเลขามาถึงทุกสัปดาห์ เมื่อได้รับลายพระราชหัตถเลขาแล้ว ท่านก็แสดงอาการดีใจออกมาทุกครั้ง แต่อาการนั้นทำให้เกิดความรู้สึกริษยาจากคนรอบข้างโดยที่ท่านไม่รู้ตัว ทำให้พระวิมาดาเธอฯ ในฐานะผู้ปกครองจึงทรงต้องเข้มงวดกวดขันกิริยาอาการ ตลอดไปถึงข้อความในจดหมาย ด้วยเกรงว่าจะเขียนกราบทูลในเรื่องไม่สมควรไป

ครั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จกลับถึงพระนคร ก็ทรงซื้อเครื่องเพชรมาพระราชทาน โปรดให้แต่งเครื่องเพชรแล้วให้ช่างถ่ายรูปชาวต่างชาติมาถ่ายรูป โดยทรงพระกรุณาจัดท่าพระราชทาน และโปรดพระราชทานตู้ที่ระลึก ยังทรงจัดของตั้งแต่งในตู้นั้นอีกด้วย อีกทั้งยังได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาท่านขึ้นเป็นพระสนมเอก อันเป็นตำแหน่งที่แม้เจ้าจอมมารดาบางท่านรับราชการมาช้านานยังไม่ได้รับพระราชทาน แต่ท่านซึ่งเป็นเพียงเด็กสาวรุ่น และเพิ่งเข้ามารับราชการไม่นานนักกลับได้รับพระเมตตาไว้ในตำแหน่งที่สูงถึงเพียงนี้ ยิ่งก่อให้เกิดความริษยาจากคนรอบข้าง ด้วยวัยเพียง 17 ปี ท่านจึงได้เล่าถึงความรู้สึกครั้งนั้นว่า

*"...เหลียวไปพบแต่ศตรู คุณจอมนั้นส่อเสียดว่าอย่างนั้น คุณจอมนี้ว่าอย่างนี้ ตรองดูทีหรือข้าพเจ้าจะย่อยยับแค่ไหน"*
ด้วยความที่เจ้าจอม ม.ร.ว. สดับยังอายุน้อย บวกกับความคับแค้นใจ ทำให้ขาดความยั้งคิด ดื่มน้ำยาล้างรูปหมายจะทำลายชีวิตตนเอง แต่แพทย์ประจำพระองค์ช่วยชีวิตไว้ได้ทัน

### ปลายรัชกาล

ครั้นเมื่อท่านมีอายุได้ 20 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต ท่านมีความทุกข์ และเศร้าโศกอย่างยิ่ง ท่านได้กล่าวไว้ว่า

*"..ใจคิดจะเสียสละได้ทุกอย่าง จะอวัยวะหรือเลือดเนื้อ หรือชีวิตถ้าเสด็จกลับคืนมาได้ ข้าพเจ้าคิดว่าเป็นใจที่คิดแน่วแน่ว่าตายแทนได้ไม่ใช่แค่พูดเพราะ ๆ ...คุณจอมเชื้อเอาผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งมาให้ข้าพเจ้า บอกว่าท่านได้ประทานไว้ซับพระบาท ข้าพเจ้าจึงเอาผ้าที่ซับพระบาทนั้นแล้วพันมวยผมไว้ แล้วก็นั่งร้องไห้กันต่อไปอีก..."*

ครั้งสุดท้ายที่เจ้าจอมสดับได้มีโอกาสสนองพระเดชพระคุณคือ **การเป็นต้นเสียงนางร้องไห้หน้าพระบรมศพ**

บทเพลง **นางร้องไห้** มีอยู่ทั้งหมด 5 บท ดังนี้

**1** พระร่มโพธิ์ทอง พระพุทธเจ้าข้าเอย
พระทูลกระหม่อมแก้ว พระพุทธเจ้าข้าเอย
**2** พระเสด็จไปสู่สวรรค์ชั้นใด ละข้าพระบาทยุคลไว้ พระพุทธเจ้าข้าเอย
พระทูลกระหม่อมแก้ว พระพุทธเจ้าข้าเอย
**3** พระยอดฟ้า พระสุเมรุทอง พระพุทธเจ้าข้าเอย
พระทูลกระหม่อมแก้ว พระพุทธเจ้าข้าเอย
**4** พระเสด็จผ่านพิภพแห่งใด ข้าพระบาทจะตามเสด็จไป พระพุทธเจ้าข้าเอย
**5** พระทูลกระหม่อมแก้ว พระพุทธเจ้าข้าเอย
พระทูลกระหม่อมแก้ว พระพุทธเจ้าข้าเอย

สิ้นรัชกาล
----------

ในปีที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสวรรคตนั้น เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับมีอายุเพียง 20 ปี ทำให้ท่านเป็นที่จับตามองจากคนรอบข้างว่าจะสามารถครองตัวครองใจเป็นหม้ายได้ต่อไปตลอดหรือไม่

หลังจากนั้นอีกไม่นาน ท่านได้ถวายคืนเครื่องเพชรทั้งหลายที่ได้รับพระราชทานมาแด่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จนหมดสิ้น สมเด็จฯ ก็ได้ทรงรับไว้แล้วโปรดเกล้าฯ ให้นำไปขายที่ยุโรป แล้วนำเงินมาสมทบทุนสร้างโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ทั้งสิ้น นอกจากนั้นท่านยังหันไปยึดมั่นในพระพุทธศาสนา เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลอีกด้วย 

จนเมื่อท่านเจ้าจอมนั้นมีวัยชราแล้ว พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์ให้ท่านกลับเข้ามาอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ในช่วงเวลานี้นี่เอง ที่ท่านได้มีโอกาสทำคุณประโยชน์อีกครั้ง โดยการถ่ายทอดความรู้ต่าง ๆ ให้แก่ชนรุ่นหลัง เช่น

* วิธีถักตาชุนหรือ ถักสไบ ที่เรียกกันว่า **กรองทอง**
* วิธีทำน้ำอบ น้ำปรุง
* ยาดมส้มโอมือ ฯลฯ

ตลอดจนถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆในพระราชสำนักเมื่อครั้งกระนั้น ให้ชนรุ่นหลังได้ฟังและจดบันทึกไว้ นับเป็นประโยชน์มาก เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2526 สิริอายุได้ 93 ปี

==ห้องพระเครื่องต้นแห่งราชสำนัก==สุดท้ายแล้ว นั้น 
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ รับสนองพระมหากรุณาธิคุณในกิจการห้องพระเครื่องต้นแห่งราชสำนัก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทำให้เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับมีความชำนาญในการปรุงอาหารคาวหวาน และยังเป็นผู้ที่มีรสนิยมในการรับประทานอาหารเป็นอย่างยิ่ง มีความสุขที่จะเป็นผู้ทำอาหารให้ผู้อื่นรับประทานมาตั้งแต่ยังสาว จนกระทั่งแม้อายุ 92 ปี ก็ยังไม่งดที่จะลงมือตำน้ำพริกเองยามมีหลานหรือแขกไปรับประทานอาหารด้วย วันหนึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมที่ในพระบรมมหาราชวังชั้นใน ประจวบเป็นเวลาที่เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับกำลังจะรับประทานอาหารกลางวัน จึงได้กราบบังคมทูลเชิญเสด็จ พร้อมทั้งกราบบังคมทูลว่า "แหม นี่ถ้าประทานรับสั่งมาก่อนล่วงหน้าสัก 10 นาทีว่าจะเสด็จฯ มา จะตำน้ำพริกตั้งเครื่องทันที "เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับนอกจากจะเป็นผู้ที่มีรสมือหาตัวจับยากแล้ว ยังเป็นผู้ไม่ปิดบังตำรา ตรงกันข้ามกลับมีความยินดีที่จะถ่ายทอดสิ่งเหล่านั้น และทุกครั้งที่ได้ถ่ายทอดแก่ผู้ใดแล้วก็ตามก็จะต้องพูดติดปากเสมอว่า "เป็นตำราพระวิมาดา "แสดงถึงความยกย่องในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา ในฐานะที่ทรงเป็นต้นตำรับ และแสดงถึงความเป็นผู้ไม่แอบอ้างว่าอาหารอร่อยเพราะเพียงฝีมือผู้ปรุงเท่า นั้น ตำรับเป็นส่วนสำคัญด้วย

เกียรติยศ
---------

### บรรดาศักดิ์

* พ.ศ. 2434 : หม่อมราชวงศ์สั้น ลดาวัลย์
* ไม่ปรากฏ : หม่อมราชวงศ์สดับ ลดาวัลย์
* พ.ศ. 2448 : เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5

### ตราประจำตัว

ตราประจำตัวเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ ๕ นั้น เป็นรูปอักษรย่อ S.B.C. ซึ่งเป็นอักษรย่อที่ รัชกาลที่ ๕ ทรงประทานไว้ให้ มาจากคำว่า
S คือ สดับ
B คือ ภูมินทรภัคดี
C คือ จุฬาลงกรณ์
หรือ ตราสัญลักษณ์พิณภายใต้พระจุลมงกุฎกำกับ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2521 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ (ท.จ.ว.) (ฝ่ายใน)
* พ.ศ. 2451 –  เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)

ลำดับสาแหรก
-----------

| ลำดับสาแหรกของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 16. พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 8. พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 17. สมเด็จพระศรีสุลาลัย |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 4. พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 18. จางวางแสง |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 9. เจ้าจอมมารดาเอมน้อย ในรัชกาลที่ 3 |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 19. ท้าวมังสี (คุ้ม) |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 2. หม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 10. ปลัดนุช |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 5. หม่อมสาด ลดาวัลย์ ณ อยุธยา |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. **เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 24. พระพรหมสุรินทร์ (พรหม) |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 12. หมื่นไกรเพ็ชร (นุด) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 6. วงษ์ นครานนท์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. หม่อมช้อย ลดาวัลย์ ณ อยุธยา |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 28. หลวงพรหมรักษา (ปิ่น) |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 14. พระยาราชโยธา (เผื่อน พรหมปิณฑะ) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 29. ทองคำ |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 7. จันทร์ นครานนท์ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 15. คุณหญิงบุญรอด ราชโยธา |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|

 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  พูนพิศ อมาตยกุล. "เจ้าจอม ม.ร.ว.สดับ (ลดาวัลย์) ในรัชกาลที่ ๕ (พ.ศ. ๒๔๓๓-๒๕๒๖)". *ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์ มหาวิทยาลัยมหิดล*. สืบค้นเมื่อ 28 มีนาคม 2565. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  ธงทอง จันทรางศุ. *ในกำแพงแก้ว.* กรุงเทพฯ:เอส.ซี.พริ้นท์แอนด์แพค. 2550, หน้า 164
3. ↑  *ศรุตานุสรณ์*, หน้า 11
4. ↑  ฉัตรเฉลิม, นางอันเป็นที่รักในพระพุทธเจ้าหลวง, สำนักพิมพ์บางกอกบุ๊ค, 2545 ISBN 974-89757-6-2
5. ↑  ม.ร.ว. สดับ ลดาวัลย์ พระสนมเอกรัชกาลที่๕
6. ↑  tnews (12 มิถุนายน 2562). "ตำรับโบราณจาก เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ ๕". สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2566. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
7. ↑  "แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ฝ่ายหน้าและฝ่ายใน ประจำปี 2521" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. เล่ม 75 (ตอน 51 ง ฉบับพิเศษ): หน้า 10. 12 พฤษภาคม 2521. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2557. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
8. ↑  "พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์รัชกาลปัตยุบันฝ่ายใน" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. เล่ม 25 (ตอน 35): 1015. 29 พฤศจิกายน 2451. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2557. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
9. ↑  *ศรุตานุสรณ์*, หน้า 134-135
10. ↑  "พระยาราชโยธา (เผื่อน พรหมปิณฑะ)". *ฐานข้อมูลนามานุกรมวรรณคดีไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร*. สืบค้นเมื่อ 26 มกราคม 2566. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
11. ↑  *สุบินนิมิตและคติเทศของพระยาโกมารกุลมนตรี* (PDF). พระนคร: มหาดไทย กรมราชทัณฑ์. 2508. p. 1-2.

* วิชาการดอตคอม เก็บถาวร 2006-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5 เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
ภรรยาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว |
| --- |
| พระภรรยาเจ้า | 

|  |  |
| --- | --- |
| สมเด็จพระบรมราชินีนาถ | 
* สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี

 |
| สมเด็จพระบรมราชเทวี | 
* สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์
* สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา

 |
| พระราชเทวี | 
* พระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี

 |
| พระอรรคชายาเธอ | 
* พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค
* พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์
* พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์

 |
| พระราชชายา | 
* เจ้าดารารัศมี

 |
| มิได้สถาปนา | 
* พระองค์เจ้าทักษิณชา นราธิราชบุตรี

 |

 |
| บาทบริจาริกา | 

|  |  |
| --- | --- |
| เจ้าจอมมารดา | 
* แพ
* หม่อมราชวงศ์แข พึ่งบุญ
* แสง
* สุด
* ตลับ
* มรกฏ
* หม่อมราชวงศ์ย้อย อิศรางกูร
* อ่วม
* แช่ม
* ทับทิม
* บัว
* โหมด
* จันทร์
* สาย
* เรือน
* วาด
* ทิพเกษร
* หม่อมราชวงศ์เนื่อง สนิทวงศ์
* อ่อน
* พร้อม
* วง
* แส
* หม่อมราชวงศ์เกสร สนิทวงศ์
* ชุ่ม
* เลื่อน
* หม่อมราชวงศ์จิ๋ว กปิตถา
* เหม

 |
| เจ้าจอม | 
* เขียน (กัลยาณมิตร)
* โหมด (บุนนาค)
* ลิ้นจี่
* นวล (ณ นคร)
* จัน
* หม่อมหลวงถนอม (เทพหัสดิน)
* ละม้าย (สุวรรณทัต)
* แจ่ม (ไกรฤกษ์)
* สว่าง (ณ นคร)
* เพิ่ม (รัตนทัศนีย์)
* จีน (บุนนาค)
* เนื่อง (บุณยรัตพันธุ์)
* เพิ่ม (ณ นคร)
* เจริญ
* อ้น (บุนนาค)
* เอม (พิศลยบุตร)
* ช่วง (พิศลยบุตร)
* ใย (บุณยรัตพันธุ์)
* กลีบ (เทพหัสดิน ณ อยุธยา)
* ลิ้นจี่ (เทพหัสดิน ณ อยุธยา)
* ฟักเหลือง (เทพหัสดิน ณ อยุธยา)
* ประคอง (อมาตยกุล)
* สังวาลย์ (อมาตยกุล)
* อบ (บุนนาค)
* หม่อมราชวงศ์แป้น (มาลากุล)
* หม่อมราชวงศ์ปั้ม (มาลากุล)
* หม่อมราชวงศ์แป้ม (มาลากุล)
* เพิ่ม (สุจริตกุล)
* พิศว์ (บุนนาค)
* ถนอม (ภัทรนาวิก)
* ทับทิม
* หม่อมราชวงศ์เยื้อน
* อิ่ม
* เชื้อ
* เอี่ยม (บุนนาค)
* เอิบ (บุนนาค)
* อาบ (บุนนาค)
* เอื้อน (บุนนาค)
* หม่อมราชวงศ์เฉียด (ลดาวัลย์)
* ก้อนแก้ว
* แฉ่ง
* ถนอม (บรรจงเจริญ)
* หม่อมราชวงศ์ข้อ (สนิทวงศ์)
* น้อม (โชติกเสถียร)
* เจียน (โชติกเสถียร)
* เยียม (โชติกเสถียร)
* กิมเหรียญ (โชติกเสถียร)
* ช่วง
* เลียม (บุนนาค)
* แส (บุนนาค)
* สมบูรณ์ (มันประเสริฐ)
* หม่อมราชวงศ์สดับ (ลดาวัลย์)
* หม่อมราชวงศ์ละม้าย (สิงหรา)
* แถม (บุนนาค)
* อ่ำ (คุรุกุล)
* พิพัฒน์
* พิณ (ณ นคร)
* บ๋วย
* แฉ่ง (พลกนิษฐ์)
* จำเริญ (สุวรรณทัต)
* จำเริญ
* จำเริญ (โชติกสวัสดิ์)
* จัน
* หม่อมราชวงศ์จรวย (ปราโมช)
* เจิม
* เจิม
* เจิม (ศรีเพ็ญ)
* เจียม
* จิ๋ว
* ทิพมณฑา
* ทิพย์ (ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา)
* ทิพย์ (ศกุณะสิงห์)
* อิ่ม (คุรุกุล)
* อิม (โชติกเสถียร)
* เชื้อ (พลกนิษฐ์)
* เชย (บุนนาค)
* แก้ว (บุนนาค)
* กิมเหนียว
* กลิ่น
* ละม้าย (อหะหมัดจุฬา)
* ลิ้นจี่ (จารุจินดา)
* เจ้าจอมลูกจันทร์ (จารุจินดา)
* ลูกจันทร์ (เอมะศิริ)
* หม่อมราชวงศ์มณี (อิศรางกูร)
* เมขลา
* มิ (จาตุรงคกุล)
* มอญ
* เน้ย (เอี่ยมอักษร)
* เง็ก
* เงิน (สินสุข)
* น้อย
* น่วม
* ผาด (ทันตานนท์)
* พลับ
* เปลี่ยน (ณ บางช้าง)
* ประยงค์ (อมาตยกุล)
* เปรม
* ปุ้ย
* ปุก (บุนนาค)
* เหลียน (บุนนาค)
* สาย
* สาลี่ (ศรีเพ็ญ)
* สำอาง (บุณยรัตพันธุ์)
* สว่าง
* สิน (ศรีเพ็ญ)
* สิงหรา
* สวน (บุณยรัตพันธุ์)
* สุวรรณ (ณ นคร)
* สวาสดิ์ (สาลักษณ์)
* ถนอม
* ถนอม (แสง-ชูโต)
* วอน (บุนนาค)
* วงศ์
* เยื้อน (บุนนาค)
* เยื้อน (แสง-ชูโต)
* จันทร์ (แสง-ชูโต)

 |

 |
| 
* ภรรยาใน รัชกาลที่ 1
* รัชกาลที่ 2
* รัชกาลที่ 3
* รัชกาลที่ 4
* รัชกาลที่ 5
* รัชกาลที่ 6
* รัชกาลที่ 10

 |