recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**บริษัท คาสิโอ คอมพิวเตอร์ จำกัด** (ญี่ปุ่น: カシオ計算機株式会社; โรมาจิ: *Kashio Keisanki Kabushiki-gaisha*) เป็นบริษัทที่ผลิตเครื่องมือและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของญี่ปุ่น สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงโตเกียว ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1946 คาสิโอมีชื่อเสียงในด้านการผลิตเครื่องคิดเลข เครื่องเสียง พีดีเอ กล้องถ่ายรูป เครื่องดนตรี และนาฬิกาข้อมือ เมื่อปี ค.ศ. 1957 คาสิโอเป็นรายแรกของโลกที่ผลิตและจำหน่ายเครื่องคิดเลขไฟฟ้าขนาดกะทัดรัด

ประวัติ
-------

คาสิโอก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1946 โดยทาดาโอะ คาชิโอะ (ญี่ปุ่น: 樫尾 忠雄; โรมาจิ: *Kashio Tadao*) วิศวกรผู้เชี่ยวชาญในสาขาเทคโนโลยีสิ่งทอ ผลิตภัณฑ์หลักชิ้นแรกของคาชิโอะคือแหวนที่ใช้สำหรับจับบุหรี่ เรียกว่า *ยูบิวะไพป์* ซึ่งทำให้ผู้สวมสามารถสูบบุหรี่ได้หมดทั้งมวนโดยที่ไม่ต้องถือเอง เนื่องจากประเทศญี่ปุ่นในขณะนั้นได้เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง บุหรี่จึงเป็นของที่มีค่า สิ่งประดิษฐ์ของคาชิโอะจึงประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง

หลังจากที่คาชิโอะและน้องชายของเขาได้พบเห็นเครื่องคิดเลขที่ทำงานด้วยไฟฟ้าในงาน *Business Show* ครั้งที่หนึ่งที่กินซะ โตเกียว ในปี ค.ศ. 1949 พวกเขาเล็งเห็นถึงโอกาสเพิ่มรายได้อื่นนอกจากการขายยูบิวะไพป์ โดยการสร้างเครื่องคิดเลขของพวกเขาขึ้นมาเอง เครื่องคิดเลขส่วนใหญ่ในสมัยนั้นทำงานด้วยเฟือง และใช้งานด้วยการหมุนด้วยมือหรือมอเตอร์ คาชิโอะผู้ซึ่งมีความรู้ทางด้านอิเล็กทรอนิกส์มาบ้าง จึงเริ่มประดิษฐ์เครื่องคิดเลขโดยใช้ขดลวดโซเลนอยด์ เครื่องคิดเลขขนาดเท่าโต๊ะหนังสือจึงสร้างสำเร็จในปี ค.ศ. 1954 นับเป็นเครื่องคิดเลขที่ทำงานด้วยเครื่องจักรกลผสมกับไฟฟ้าเครื่องแรกของญี่ปุ่น นวัตกรรมที่สำคัญอย่างหนึ่งในเครื่องคิดเลขของเขาคือ การดัดแปลงแผงปุ่มตัวเลขให้เหลือแค่ 10 ปุ่ม จากเดิมที่มีตัวเลขวางเรียงกันทุกหลัก (เช่นหลักหน่วยก็มี 1-9 หลักสิบก็มี 10-90 หลักร้อยก็มี 100-900 ฯลฯ) และนวัตกรรมอีกอย่างหนึ่งคือการลดหน้าต่างแสดงผลให้เหลือเพียงช่องเดียว เทียบกับเครื่องอื่นๆ ที่มีสามช่อง (ได้แก่ช่องสำหรับตัวตั้งสองตัวและช่องแสดงผลลัพธ์)

ในปี ค.ศ. 1957 คาสิโอได้วางจำหน่ายเครื่องคิดเลขขนาดกะทัดรัดรุ่น *14-A* ในราคา 485,000 เยน ซึ่งทำงานด้วยไฟฟ้าเพียงอย่างเดียวเป็นเครื่องแรกของโลก โดยใช้เทคโนโลยีรีเลย์เป็นพื้นฐาน และในปีเดียวกันนี้ คาสิโอได้ยกระดับขึ้นเป็นบริษัท คาสิโอ คอมพิวเตอร์ จำกัด

ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980 คาสิโอได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างมาก จากการจำหน่ายเครื่องมือเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์และเครื่องดนตรีคีย์บอร์ดไฟฟ้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "CASIO Annual Report 2017" (PDF). *CASIO*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-06-30. สืบค้นเมื่อ 8 August 2017.
2. ↑  "Employees". *CASIO*. สืบค้นเมื่อ 8 August 2017.
3. ↑  Casio desktop calculator เก็บถาวร 2009-04-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน by Dentaku Musuem.
**การสำรวจโลมาน้ำจืดแยงซี พ.ศ. 2549** (จีน: 长江淡水豚类考察) เป็นการสำรวจค้นหานานหกสัปดาห์ระหว่างเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม พ.ศ. 2549 ในเมืองอู่ฮั่น ทางตอนกลางของประเทศจีน โดยมีจุดประสงค์ที่จะค้นหาหลักฐานต่อเนื่องซึ่งระบุการมีอยู่ของโลมาแม่น้ำแยงซีเกียงซึ่งใกล้สูญพันธุ์ การสำรวจดังกล่าวอยู่ภายใต้การกำกับของสถาบันชลชีววิทยาในอู่ฮั่นและมูลนิธิสัญชาติสวิส baiji.org และมีชื่อเสียงที่การสำรวจสิ้นสุดลงโดยไม่พบเห็นโลมาแม่น้ำแยงซีเกียงแม้แต่ตัวเดียว จึงประกาศว่าสปีชีส์ดังกล่าวได้สูญพันธุ์ไปแล้ว

การสำรวจ
--------

นักวิทยาศาสตร์ได้เดินทางไปพร้อมกับเรือวิจัยสองลำเป็นระยะทางเกือบ 3,500 กิโลเมตรจากอี๋ชางไปยังเขื่อนสามผา ก่อนจะมุ่งหน้าต่อไปยังเซี่ยงไฮ้และสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ก่อนจะเดินทางกลับโดยใช้เส้นทางเดิม พวกเขาได้ใช้อุปกรณ์การสังเกตสมรรถภาพสูง และไมโครโฟนใต้น้ำในความพยายามที่จะค้นหาโลมาสักตัว

หัวหน้ามูลนิธิ baiji.com และผู้ร่วมให้การสนับสนุนโครงการ ออกัส ฟลูเกอร์ ได้รายงานว่า "มีความเป็นไปได้ที่ว่าเราจะพลาดโลมาไปสักตัวสองตัว" อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าโลมาจะยังมีชีวิตอยู่จำนวนน้อยจริง ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่พวกมันจะมีชีวิตรอดได้ในระยะยาว "มันเป็นโศกนาฏกรรม เป็นความสูญเสีย ไม่ใช่เพียงสำหรับจีนเท่านั้น แต่เป็นของโลกทั้งใบ"

อย่างไรก็ตาม ยังมีความหวังสำหรับสปีชีส์ดังกล่าว วาง ลีมิน ผู้อำนวยการกองทุนสัตว์ป่าโลกสำนักงานอู่ฮั่น ได้กล่าวว่า "ข้อเท็จจจริงที่ว่าคณะสำรวจไม่พบโลมาแม่น้ำแยงซีเกียงเลยแม้แต่ตัวเดียวระหว่างการสำรวจคราวนี้ไม่จำเป็นจะต้องหมายความว่าสปีชีส์ดังกล่าวสูญพันธุ์หรือแม้แต่ 'สูญพันธุ์ชะงัด' เนื่องจากการสำรวจกินระยะทางค่อนข้างไกลและใช้เวลาสำรวจน้อยเกินไป ... อย่างไรก็ตาม เราเป็นกังวลอย่างมาก แม่น้ำแยงซีได้ถูกลดคุณภาพลงอย่างมาก และเราพบโลมาหัวบาตรหลังเรียบลดน้อยลงกว่าในอดีตมาก"

รายงาน
------

รายงานการสำรวจได้รับการตีพิมพ์ออนไลน์ทางวารสารไบโอโลจีเล็ทเทอรส์เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งผู้เขียนได้ระบุว่า: "เราไม่มีทางเลือกนอกจากสรุปว่าไป๋จีมีแนวโน้มว่าจะสูญพันธุ์ไปแล้ว โดยมีความเป็นไปได้ว่าเป็นผลมาจากการประมงท้องถิ่น แม้ว่ามันจะไม่ใช่ปลาเป้าหมายแต่ติดมากับเครื่องมือประมงก็ตาม ..."

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chinese River Dolphin (Baiji) Feared Extinct, Hope Remains for Finless Porpoise", WWF press release, December 15 2006
2. ↑  [*ลิงก์เสีย*]
| พระราชวงศ์เดนมาร์ก |
| --- |
| Royal Coat of Arms of Denmark |
| * **สมเด็จพระราชินีนาถ**
	+ มกุฎราชกุมารมกุฎราชกุมารี
		- เจ้าชายคริสเตียน
		- เจ้าหญิงอิซาเบลลา
		- เจ้าชายวินเซนต์
		- เจ้าหญิงโจเซฟิน
	+ เจ้าชายโจอาคิมเจ้าหญิงมารี
		- เคานต์นิโคไล
		- เคานต์เฟลิกซ์
		- เคานต์เฮนริก
		- เคาน์เตสอะธีนา

---

* เจ้าหญิงเบเนดิกเทอ
* สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารี
 |
| 
พระราชวงศ์ส่วนขยาย |
| * พระราชวงศ์กรีก
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

**เคาน์เตสแอนน์ ดอร์ทีแห่งโรเซินบอร์ก** (อังกฤษ: Her Excellency Countess Anne Dorte of Rosenborg); หรือเดิม (แอนน์ ดอร์ที มอร์ทอส-นิเซิม) เป็นพระชายาใน เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก ภายหลังการสมรส พระองค์ได้รับสถาปนาเป็น **เคาน์เตสแอนน์ ดอร์ทีแห่งโนเซินบอร์ก** ตามพระสวามี พระองค์และพระสวามี มีพระธิดา 3 คน

ชีวิตหลังจากสมรส
----------------

พระตำหนักโวเกินฟรี ที่ประทับของเคาน์เตสแอนน์และพระสวามีในบั้นปลาย
หลังจากได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เคาน์เตสแห่งโรเซินบอร์ก** แล้วพระองค์ก็ได้เข้าร่วมพระราชพิธีสำคัญๆของพระราชวงศ์มากมาย เช่น พระราชพิธีเสมสมรสของเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก ในพระราชวังเฟรเดอริกสบอร์ก พระองค์เป็นที่รู้จักจากสื่อมวลชน เนื่องจากการเปิดเผยพระจริยวัตรประจำวันของพระองค์ รวมถึงพระตำหนักโวเกินฟรี ที่ประทับ และด้วยบุคคลิกส่วนพระองค์ที่ทรงเฉลียวฉลาด โดยพระองค์เคยประทานพระอนุญาตให้นักข่าวเฝ้า ณ พระตำหนักที่ประทับ โดยมีนักข่าวถามว่า ทรงรู้สึกอย่างไรที่พระสวามีสูญเสียพระอิสริยยศเพคะ พระองค์ทรงตอบด้วยพระอารมณ์ขันว่า **ฉันรักเขาเพราะเป็นเขาไม่ใช่เพราะเป็นเจ้าชาย ซึ่งทำให้นักข่าวขำไปตามๆกัน**

บั้นปลายพระชนม์ชีพ
------------------

หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปไม่ถึง 1 ปี พระพลานามัยก็ย่ำแย่ลง และประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลเกนกอล์ฟ แพทย์วินิจฉัยว่า ทรงป่วยเป็นมะเร็งในลำพระศอ และยังทรงเป็นโรคทางเดินหายพระทัยอักเสบแบบเฉียบพลัน ต่อมาได้สิ้นพระชนม์ ณ กรุงโคเปนเฮเกน เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยทรงมีพระนัดดาถึง 7 คน ขณะมีพระชนม์ชีพ โดยงานพระศพถูกจัดขึ้น ณ เมืองเคิร์ก โดยการนี้ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์เดนมาร์ก รวมถึง เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสด็จด้วย และถือเป็นการปฏิบัติพระกรณียากิจในรอบ 12 ปี ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก หลังจากประทับรักษาพระอาการประชวรมานาน เนื่องจากแพทย์ผู้ถวายการรักษาทูลให้งดเว้นพระกรณียากิจ

อ้างอิง
-------

* "Grevinde Anne Dorte blev 66 år." Photoessay about her life by BT Magazine (in Danish). Retrieved 2014-04-07.
* "Grevinde Anne Dorte bisættes." Photoessay about her funeral by BT Magazine (in Danish). Retrieved 2014-04-07.
* "Ulige par." TV documentation on TV3 (film clip, Danish). Retrieved 2015-01-23.
การสำรวจทางชีวภาพในแม่น้ำนอร์ทโท รัฐนอร์ทแคโรไลนา
**การสำรวจทางชีวภาพ** (อังกฤษ: Biosurvey) เป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตเพื่อประเมินสภาพของทรัพยากรทางนิเวศวิทยา เช่น แหล่งน้ำ

ภาพรวม
------

การสำรวจทางชีวภาพได้รับการนำมาใช้โดยหน่วยงานภาครัฐที่รับผิดชอบในการบริหารจัดการที่ดินสาธารณะ การวางแผนด้านสิ่งแวดล้อม และ/หรือ การวางระเบียบด้านสิ่งแวดล้อมในการประเมินทรัพยากรของระบบนิเวศ เช่น แม่น้ำ ลำธาร ทะเลสาบ และพื้นที่ชุ่มน้ำ

ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเก็บรวบรวมและการวิเคราะห์ตัวอย่างของสัตว์ และ/หรือ พืช ที่ใช้เป็นดัชนีทางชีวภาพ การศึกษาอาจจะดำเนินการโดยนักวิทยาศาสตร์มืออาชีพหรือองค์กรอาสาสมัคร พวกเขาจะดำเนินการตามขั้นตอนเพื่อให้สอดคล้องในการเก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์ และเปรียบเทียบผลการศึกษาตัวชี้วัดที่กำหนดขึ้น

การสำรวจทางชีวภาพ มักจะใช้ตัวชี้วัด เช่น องค์ประกอบของสปีชีส์และความอุดมสมบูรณ์ (ยกตัวอย่างเช่น จำนวนของสปีชีส์, มลภาวะที่ก่อให้เกิดการเสื่อมของสปีชีส์) และปัจจัยทางนิเวศวิทยา (จำนวนของบุคคล, สัดส่วนของสัตว์ที่กินสัตว์อื่นเป็นอาหาร, การปรากฏตัวของโรคภัยไข้เจ็บ) การสำรวจทางชีวภาพอาจระบุปัญหามลพิษที่ค่อนข้างยากหรือมีราคาแพงในการตรวจสอบ โดยใช้วิธีการทดสอบทางเคมี

การสำรวจทางชีวภาพ อาจจะใช้ในการสร้างดัชนีความสมบูรณ์ทางชีวภาพ (ไอบีไอ) ซึ่งเป็นระบบการให้คะแนนสำหรับทรัพยากรในระบบนิเวศ

การสำรวจทางชีวภาพทรัพยากรน้ำ
----------------------------

ระเบียบการสำหรับการดำเนินการการสำรวจทางชีวภาพของทรัพยากรน้ำ ได้รับการเผยแพร่โดยหน่วยงานภาครัฐ และสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ (อีพีเอ) โดยหน่วยงานทั้งหลายต่างใช้ระเบียบการเหล่านี้ในการดำเนินการกฎหมายว่าด้วยน้ำสะอาด รวมถึงบันทึกข้อสนธิสัญญาที่คล้ายกัน ซึ่งได้รับการตีพิมพ์โดยองค์กรอาสาสมัคร

ดูเพิ่ม
-------

* มลพิษทางน้ำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Karr, James R. (1981). "Assessment of biotic integrity using fish communities." *Fisheries*[*ลิงก์เสีย*] 6:21–27.
2. ↑  Mack, John J. (2001). "Ohio Rapid Assessment Method for Wetlands, Manual for Using Version 5.0." Ohio EPA Technical Bulletin Wetland/2001-1-1. Ohio Environmental Protection Agency, Division of Surface Water, 401 Wetland Ecology Unit, Columbus, Ohio. Documents available for download at Ohio EPA Wetland Ecology Section.
3. ↑  
Barbour, M.T. J. Gerritsen, B.D. Snyder, and J.B. Stribling (1999). "Rapid Bioassessment Protocols for Use in Streams and Wadeable Rivers: Periphyton, Benthic Macroinvertebrates and Fish, Second Edition." EPA 841-B-99-002. U.S. Environmental Protection Agency; Office of Water; Washington, D.C.
4. ↑  Izaak Walton League of America. Gaithersburg, MD."Biological Stream Monitoring." เก็บถาวร 2008-11-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Accessed December 21, 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Biological Assessment of Water Quality – US EPA
* Guide to Aquatic Invertebrates - WV Save Our Streams Program เก็บถาวร 2014-11-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Online biomonitoring of water quality by a permanent record of bivalve molluscs' behavior and physiology (biological rhythms, growth rate, spawning, early warning), 24/7, worldwide: the MolluSCAN *eye* เก็บถาวร 2016-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน project
**พระยาแสนหลวง (เวียง)** เดิมชื่อเวียง เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่มีบทบาทในสมัยราชอาณาจักรล้านช้างตอนปลาย มีบรรดาศักดิ์เป็นพระยาเมืองจันในสมัยพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราช พระยาเมืองจันได้สนับสนุนพระอุปยุวราช พระราชโอรสของพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราช เมื่อพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราชเสด็จไปหลวงพระบางเมื่อพ.ศ. 2165 พระยาเมืองจันได้ก่อกบฏยึดเมืองเวียงจันทน์ แต่พระเจ้าวรวงศาธรรมิกราชให้เจ้าหม่อมไชยและพระยาอนุชิตยกทัพลงมาปราบ พระยาเมืองจันแพ้ หนีไปตั้งมั่นที่เวียงคุก (ฝั่งเดียวกับหนองคาย) ต่อมาได้ยกทัพมาตีเวียงจันทน์อีก คราวนี้เป็นฝ่ายชนะ พระเจ้าวรวงศาธรรมิกราชหนีออกจากเมืองไป พระยาเมืองจันตามไปสังหารพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราชได้

พระยาเมืองจันได้ยกพระอุปยุวราชขึ้นเป็นกษัตริย์ ตนเองได้เป็นพรยาแสนหลวง (เวียง) ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อพระอุปยุวราชสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2166 พระยาแสนหลวงต้องการสนับสนุนให้พระหม่อมแก้วขึ้นครองราชย์ แต่เสนาอำมาตย์อื่นๆไม่เห็นด้วย ได้เชิญพระยานครหลวงพิชิต เจ้าเมืองมรุกขนครมาครองราชย์เป็นพระบัณฑิตโพธิศาละราชแทน พระบัณฑิตโพธิศาละราชได้ตั้งให้เจ้าหม่อมไชยเป็นอุปราชและจัดการปกครองบ้านเมืองใหม่ ทำให้พระยาแสนหลวงเสียผลประโยชน์ และก่อกบฏขึ้นอีกครั้งใน พ.ศ. 2167 แต่สำเร็จและได้หลบหนีไป จนกระทั่งพระบัณฑิตโพธิศาละราชสวรรคตและพระหม่อมแก้วขึ้นครองราชสมบัติ พระยาแสนหลวงได้รวบรวมสมัครพรรคพวกก่อกบฏขึ้นอีกใน พ.ศ. 2171 ครั้งนี้ พระยาแสนหลวงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ถูกจับตัวได้และถูกประหารชีวิตในที่สุด

อ้างอิง
-------

* มหาบุนมี เทบสีเมือง. ความเป็นมาของชนชาติลาว เล่ม 2 อาณาจักรลาวล้านช้างตอนต้น. แปลโดย ไผท ภูธา. กทม. สุขภาพใจ. 2554. หน้า 330 - 333
อันเดรอัส เจ้าชายแห่งไลนิงเงิน (อังกฤษ: His serene Highness Andreas, Prince of Leiningen) ประสูติเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2498 ณ แฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสในเอมิช คือริล เจ้าชายแห่งไลนิงเงิน และดัชเชสไอลีคาแห่งอ็อลเดินบวร์ค พระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าชายคาร์ล เอมิชแห่งไลนิงเงิน แต่พระเชษฐาไม่ได้สืบตำแหน่งนี้ต่อจากพระบิดา เนื่องจากพระเชษฐาทรงเสกสมรสกับสตรีต่างฐานันดรซึ่งขัดต่อกฎมนเทียรบาลและขัดต่อรัฐบาลเยอรมัน ทำให้พระเชษฐาสูญเสียสิทธิ์ดังกล่าวไป พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย พระปัยยิกา (ทวดฝ่ายพระบิดา) ของพระองค์คือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ในขณะที่คาร์ล เจ้าชายที่ 3 แห่งไลนิงเงิน ซึ่งเป็นต้นตระกูลของพระองค์นั้น เป็นพระเชษฐาต่างพระราชบิดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงมีสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์อังกฤษ

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับอเล็คซันดรา เจ้าหญิงแห่งไลนิงเงิน เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2524 และทรงมีพิธีเสกสมรสแบบเป็นทางการในรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย โดยในงานเสกสมรสของพระองค์นั้น พระชายาได้รับพระราชทานมงกุฎที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรเคยทรงสวม ด้วยพระองค์และพระชายาทรงสืบเชื้อสายมาจากพระนาง สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชทานของขวัญมาในโอกาสนี้ด้วย ทั้งสองทรงมีพระบุตรดังนี้

1. แฟร์ดีนันท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งไลนิงเงิน
2. เจ้าหญิงอ็อลกา
3. เจ้าชายแฮร์มัน

อ้างอิง
-------

* Genealogisches Handbuch des Adels (2004), Volume 133, p. 249, 251.
* Fürstenhaus zu Leiningen,
* Leiningen Royal Family, Monarchies of Europe Archived 23 October 2013 at the Wayback Machine
* William Addams Reitwiesner, "Persons eligible to succeed to the British Throne as of 1 Jan 2011".
* Princess Viktoria Luise is a daughter of Prince Friedrich Wilhelm of Prussia and a granddaughter of Louis Ferdinand, Prince of Prussia
**อันเจโล โมรีออนโด** (อิตาลี: *Angelo Moriondo*; 6 มิถุนายน 1851 – 31 พฤษภาคม 1914) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอิตาลี ถือกันว่าเป็นผู้จดทะเบียนสิทธิบัตรที่เก่าแก่ที่สุดสำหรับเครื่องทำกาแฟเอสเปรสโซ เมื่อปี 1884

โมรีออนโดเกิดในครอบครัวนักธุรกิจ ในฐานะนักธุรกิจ เขายังเคยเข้าซื้อกิจการของ *Grand-Hotel Ligure* ในย่านใจกลางของ *Piazza Carlo Felice* และ *American Bar* ใน *Galleria Nazionale* ใน Via Roma

เครื่องทำเอสเปรสโซเครื่องแรก
----------------------------

โมรีออนโดนำเสนอสิ่งประดิษฐ์ของเขาในเทศกาลเจเนรัลเอ็กซ์โปตูริน (General Expo of Turin) ในปี 1884 และได้รับรางวัลเหรียญทองแดง เครื่องทำเอสเปรสโซของเขาสร้างขึ้นจริงโดยวิศวกรชื่อ Martina

สิทธิบัตรได้รับการอัปเดตเพิ่มเติมในวันที่ 20 พฤศจิกายน 1884 และได้รับการขึ้นทะเบียนสิทธิบัตรสากลหลังขึ้นจดทะเบียนในปารีสเมื่อ 23 ตุลาคม 1885 นับจากนั้น โมรีออนโดยังคงพัฒนาสิ่งประดิษฐ์ของเขาอยู่เรื่อย ๆ โดยทุกการปรับแต่งของเขาก็นำไปจดสิทธิบัตรใหม่ต่อ

โมรีออนโดไม่เคยนำสิ่งประดิษฐ์ของเขาไปสู่การผลิตในระดับอุตสาหกรรม มีเพียงเครื่องที่สร้างขึ้นเองด้วยมือไม่กี่เครื่องเท่านั้น

นักประวัติศาสตร์ผู้เขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์กาแฟ เอียน เบิร์นสเตน (Ian Bersten) อ้างว่าเป็นนักวิชาการคนแรกที่ค้นพบสิทธิบัตรของโมรีออนโดยเบิร์นสเตนบรรยายถึงสิ่งประดิษฐ์นี้ว่าเป็น "เครื่องจักรสำหรับบาร์ สัญชาติอิตาลี เครื่องแรก ทำงานโดยควบคุมไอน้ำและน้ำขาเข้าแยกกันผ่านทางกาแฟ" ("the first Italian bar machine that controlled the supply of steam and water separately through the coffee") และถือให้โมรีออนโดเป็น "หนึ่งในผู้ประดิษฐ์คนแรก ๆ ของเครื่องทำเอสเปรสโซ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stamp, Jimmy (19 June 2012). "The Long History of the Espresso machinemmm". Smithsonian. สืบค้นเมื่อ 13 July 2015.
2. ↑  Racineux, Sebastien; Tran, Chung-Leng (2019-11-07). *Coffee: It's not rocket science: A quick & easy guide to brewing, serving, roasting & tasting coffee* (ภาษาอังกฤษ). Octopus. ISBN 978-0-600-63683-0.
3. ↑  Bersten, Ian. "The first Espresso machine - Angelo Moriondo" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-02-21.
4. ↑  "Chiosco del caffè Ligure" [The Café Ligure's Display Stand]. *La Stampa* (ภาษาอิตาลี). No. 203. Turin, Italy. 24 July 1884. p. 3.
5. 1 2  "The hidden story behind Moriondo's invention of the espresso machine — Italianmedia". *ilglobo.com.au*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-28. สืบค้นเมื่อ 2020-01-28.
6. ↑  "Angelo Moriondo: espresso machine, Top 10 Best Espresso Machine in India 2020". *k2appliances.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-01-28. สืบค้นเมื่อ 2020-01-28.
7. ↑  Bersten, Ian (1993). *Coffee Floats Tea Sinks: Through History and Technology to a Complete Understanding*. Helian Books. ISBN 0-646-09180-8.
**สาหร่ายข้าวเหนียว** (อังกฤษ: golden bladderwort; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Utricularia aurea*) เป็นพืชกินแมลงในวงศ์สร้อยสุวรรณา (Lentibulariaceae) กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย, ญี่ปุ่นและออสเตรเลีย เป็นพืชน้ำ ต้นทอดยาวได้ถึง 1 เมตร ใบเป็นเส้นเรียวเล็กเชื่อมกันเป็นพวง และมีใบที่เป็นรูปกระเปาะดักแมลง รูปไข่เบี้ยวแทรกอยู่เป็นระยะ มีก้าน 1-4 มม. ที่ปากกระเปาะมีรยางค์คล้ายขน 2 เส้น ดอกสีเหลืองออกเป็นช่อชูเหนือน้ำ ยาว 5-25 ซม. กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมกันปลายแยกเป็น 2 แฉก ขนาดไม่เท่ากัน กลีบดอกมีขนเชื่อมติดกันเป็นจะงอย ปลายแยกเป็น 2 ส่วน ผลเดี่ยวเมื่อแห้งแก่แล้วแตก รูปร่างค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลางยาวได้ถึง 3 มม. กลีบเลี้ยงยังคงติดอยู่ เมล็ดแบนเป็นห้าเหลี่ยมขนาด 1.5-2 มม.

สาหร่ายข้าวเหนียวนิยมใช้เป็นไม้ประดับตู้พรรณไม้น้ำหรือตู้ปลา ในธรรมชาติจะพบเป็นวัชพืชตามแหล่งน้ำต่าง ๆ

ระเบียงภาพ
----------

* สาหร่ายข้าวเหนียวสาหร่ายข้าวเหนียว
* สาหร่ายข้าวเหนียวและผักบุ้งสาหร่ายข้าวเหนียวและผักบุ้ง
* ดอกดอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Taylor, Peter. (1989). The genus *Utricularia* - a taxonomic monograph. Kew Bulletin Additional Series XIV: London.
2. ↑  สาหร่ายข้าวเหนียว : *Utricularia aurea* Lour. -- BGO Plant Database
3. ↑  *Utricularia aurea* -- The IUCN Red List of Threatened Species
4. ↑  bladderwort (*Utricularia aurea*) - Plantwise[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  *Utricularia aurea* - PlantNET - FloraOnline

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สาหร่ายข้าวเหนียว
บทความนี้เกี่ยวกับวัดกลางในอำเภอพระประแดง สำหรับวัดกลางในอำเภอเมืองสมุทรปราการ ดูที่ วัดกลางวรวิหาร

**วัดกลาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 ตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ

ประวัติ
-------

วัดกลางสร้างเมื่อ พ.ศ. 2378 โดยชาวมอญหมู่บ้านฮะเริ่นร่วมกับชาวบ้านตา บ้านตันเจิน ได้รับพระราชทานนามว่า **วัดเกริง** ซึ่งแปลว่า "วัดคลอง" เดิมวัดเกริงมีพระภิกษุจำพรรษา 3 คณะ คือคณะหะกาว คณะแพ่ฮะเริ่น คณะตะวันออก ต่อมาคณะตะวันออกย้ายออกไป จึงได้รวมกันเรียกว่า "วัดกลาง" ชาวมอญเรียก **แพ่ฮะเริ่น** ต่อมาช่วงก่อนปี พ.ศ. 2469 สมเด็จพระมหาสมณเจ้าให้ยุบเลิกวัดเชียงใหม่และรวมเข้ากับวัดกลาง วัดกลางได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2418

ในช่วงเจ้าอาวาสพระครูธรรมวิธานปรีชา (พระมหาทองก้อน กงทอง) ได้มีการสร้างโรงเรียนธรรมวิธานราษฎร์วิทยา (โรงเรียนวัดกลาง) ในปี พ.ศ. 2491 ทางราชการได้ขออนุญาตตัดถนนผ่านที่ดินธรณีสงฆ์วัดกลาง เป็นถนนที่ตัดแยกจากถนนสุขสวัสดิ์เข้าสู่อำเภอพระประแดง เป็นเหตุให้บริเวณวัดถูกตัดแยกออกเป็นสองส่วน พระครูวิธานธรรมปรีชา (จีบ กงทอง) จึงได้ดำริที่ยุบรวมพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ ปูชนียสถานต่าง ๆ ตลอดจนกุฏิสงฆ์ไว้ในที่เดียวกัน ในปี พ.ศ. 2501 ได้แบ่งที่ธรณีสงฆ์ออกเป็น 2 ส่วน ส่วนที่สองทางทิศใต้ของวัด จัดให้เป็นอาคารพานิชย์ โดยให้บริษัทเอกชนเป็นผู้ก่อสร้างโดยทุนทรัพย์ของผู้สร้างเองตามแผนผังของวัด และเมื่อสร้างเสร็จแล้วเป็นของวัด โดยทางวัดเป็นผู้เก็บค่าเช่าเพื่อนำเงินมาพัฒนาวัด

อาคารเสนาสนะ
------------

เจดีย์ของวัดมีรูปแบบระหว่างเจดีย์ทรงมอญกับเจดีย์ทรงไทยย่อมุมไม้สิบสอง เจดีย์มีส่วนละม้ายกับแนวรั้วรูปคลื่นฐานลดชั้นของพระเจดีย์ซินพิวมินที่เมืองมัณฑะเลย์ วัดมีการประดับประติมากรรมรูปหงส์หลายจุด เช่น โบสถ์มีหน้าบันประดับช่วงบนด้วยประติมากรรมหงส์คู่ ยังมีประติมากรรมรูปหงส์ประดับปลายรวมผึ้ง ศาลาอเนกประสงค์มีคันทวยรูปหงส์วัดมีเรือสำเภาปูนหน้าวัดด้านริมคลอง เช่นเดียวกับวัดริมคลองอื่นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เพื่อแสดงให้เห็นถึงความเฟื่องฟูในทางการค้าในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงปู่มอญ* เป็น พระพุทธรูปปางห้ามญาติ ศิลปะลพบุรีตอนต้น (ราวศตวรรษที่ 12) เนื้อทองสำริด ทรงประทับยืนอยู่บนฐาน ที่มีขนาดความกว้าง 46 เซนติเมตร ยาว 47 เซนติเมตร สูง 179 เซนติเมตร

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

* พระอาจารย์บุญพันธ์ เวชพันธ์ (พ.ศ. 2425 ถึง พ.ศ. 2435)
* พระอาจารย์ชัดจุก (พ.ศ. 2435 ถึง พ.ศ. 2446)
* พระครูธรรมวิธานปรีชา (ทองก้อน กงทอง) (พ.ศ. 2446 ถึง พ.ศ. 2490)
* พระครูวิธานธรรมปรีชา (จีบ กงทอง) (พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2535)
* พระครูพิศิษฎ์พัฒนากร พ.ศ. 2536 ถึง ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัด". *หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ*.
2. ↑  "วัดกลาง". *สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสมุทรปราการ*.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ทิ้งงานมหาเจดีย์ที่มัณฑะเลย์มาสร้างจุลเจดีย์ที่พระประแดง…?". *ศิลปวัฒนธรรม*. 7 กุมภาพันธ์ 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  มนต์ฤดี วัชรประทีป, *ที่ระลึกงาน ประเพณีแห่หงส์ ธงตะขาบ*. (กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พลับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน), 2549)
5. ↑  "วัดกลาง พระประแดง".
**วัดศรีราษฎร์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านบางศรีราษฎร์ ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี สภาพวัดเป็นที่ลุ่ม ด้านทิศเหนือติดคลองศรีราษฎร์ ด้านทิศตะวันตกติดคลองอ้อมนนท์

ประวัติ
-------

วัดศรีราษฎร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350 ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2361 เดิมชื่อ **วัดเทราษฎร์** บ้างเขียนว่า **วัดเทลาด** เพราะตั้งอยู่ริมบนพื้นที่ลุ่มที่ลาดลงสู่คลองอ้อมนนท์ ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่ดอนซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบันและเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดศรีราษฎร์" ปรากฏชื่อบนแผนที่เก่าในปี พ.ศ. 2475 ว่า **วัดเขราช**

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีฐานตัวอาคารหลักเป็นฐานปัทม์ ส่วนฐานเฉลียงเป็นฐานเขียงเรียบ หลังคาเป็นทรงจั่วแบบมีไขรา ซ้อน 2 ชั้น และมีพาไลด้านหน้า หลังคาซ้อน 2 ตับ หน้าบันรูปธรรมจักรล้อมกรอบด้วยลายกระหนก ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว ประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีราษฎร์". เทศบาลตำบลบางเลน.
2. ↑  โรจน์ คุณเอนก. *สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมบริเวณลัดแม่น้ำจังหวัดนนทบุรี*. หน้า 127.
3. ↑  ปัทมา เจริญกรกิจ. "พระอุโบสถและพระวิหารสมัยอยุธยาตอนปลาย - รัตนโกสินทร์ตอนต้น ในพื้นที่คลองอ้อมนนท์ จังหวัดนนทบุรี" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 114.
4. ↑  "วัดศรีราษฎร์". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดกลางคูเวียง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสัมปทวน อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม บริเวณวัดมีตลาดน้ำวัดกลางคูเวียง

วัดกลางคูเวียงมีชื่อเสียงด้าน ยาต้มหรือยาหม้อ ได้แก่ ยาแก้ระดูทับไข้ ยาแก้ไข้จับสั่น ยาแก้ไข้จับให้ร้อนและเย็น ยาบำรุงเลือด ยาแก้ตาลขะโมยเด็ก ยาแก้ตาลขะโมยตัวร้อน ยาบำรุงธาตุ ยาบำรุงเลือดให้เลือดงาม ยาแก้กษัย ยาบำรุงน้ำนม ยาต้มถ่ายน้ำคาวปลา ยาแก้แพ้ท้อง ยาบำรุงธาตุทั้ง 4 และยาแก้น้ำเหลือเสีย เป็นต้น ทางวัดยังได้พิมพ์สูตรในการปรุงยาสมุนไพรเพื่อแจกผู้สนใจได้นำเอาไปปรุงยาไว้กินกันเอง วัดยังมีลูกนิมิต 100 ลูก นักท่องเที่ยวมักมาทำบุญปิดทองลูกนิมิต ยังมีเบี้ยแก้ยักษ์ เป็นเครื่องรางที่ขึ้นชื่อของวัด

ประวัติ
-------

วัดกลางคูเวียง เดิมชื่อว่า **วัดกลางลาว** สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อพระองค์ได้ทำสงครามปราบปรามเมืองเวียงจันทน์ เมื่อได้ชัยชนะกลับจึงได้กวาดต้อนเอาชาวเมืองเวียงจันทน์ล่องมาตามแม่น้ำท่าจีนมาถึงหมู่บ้านสัมปทวน จึงให้ขบวนราษฎรชาวเวียงจันทน์ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านสัมปทวน และได้มีเจ้านายฝ่ายเวียงจันทน์มาด้วย คือ พระเจ้าเมืองซ้ายและพระชายาหม่อมเจ้าโสภี ซึ่งต่อมาพระเจ้าเมืองซ้ายและพระชายาได้ทำการบูรณะวัดซึ่งมีอยู่แต่เดิม ชาวบ้านเรียกว่า **วัดกลาง** ต่อเมื่อได้กลายเป็นวัดร้าง จึงได้อาราธนาท่านพระครูบุญชูโต มาเป็นเจ้าอาวาสทำการปกครองวัดกลาง และได้ชื่อว่า "วัดกลางลาว" หลังจากพระครูบุญชูโตได้มรณะภาพลง ท่านอาจารย์ปลีได้ปกครองวัดสืบต่อมา จนกระทั่งอาจารย์ปลีได้มรณภาพลงได้มีการแต่งตั้งเจ้าอาวาสอีกหลายรูปแต่ไม่มีหลักฐานปรากฏนาม วัดได้กลายเป็นวัดร้าง 2 หรือ 3 ครั้ง จนท่านอาจารย์น้อยได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์

ต่อมาสมัยท่านจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี จึงได้ทำการเปลี่ยนชื่อวัดเสียใหม่เพื่อให้สอดคล้องตามรัฐนิยมและเป็นมงคลนาม โดยตั้งชื่อวัดจากบริเวณวัดที่เป็นคูน้ำเป็นเขตบริเวณรอบวัด เป็น "วัดกลางคูเวียง" จนกระทั่งปัจจุบัน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์น้อย
* พระอาจารย์มี
* พระอาจารย์โถง
* พระอาจารย์อ่อน
* พระอาจารย์อ่อนตา
* พระอาจารย์เทียน
* พระอาจารย์จั่น
* พระครูโสภณสาธุการ (หลวงพ่อชื่น เขมจารี)
* พระครูสังฆรักษ์ (เชิญ โกสโล)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตลาดน้ำวัดกลางคูเวียง". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "ตลาดน้ำวัดกลางคูเวียง". องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม.
3. ↑  "วัดกลางคูเวียง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดศรีสุนทร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีสุนทร อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีพื้นที่ประมาณ 22 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา 

วัดศรีสุนทร เดิมชื่อ **วัดบ้านพอน** สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2335 ด้านการศึกษา ทางวัดจัดให้มีการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2469 นอกจากนี้ยังจัดให้มีห้องสมุดบริการประชาชน หน่วยฌาปนกิจสงเคราะห์ และโรงเรียนวัดศรีสุนทร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร แบบโบราณมีฝาผนังเต็มเพียงด้านหลังด้านเดียว อีกสามด้านมีเพียงครึ่งเดียว ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 36 เมตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 23 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีสุนทร". เทศบาลตำบลศรีสุนทร.
2. ↑  "วัดศรีสุนทร". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดศรีสุนทร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดศรีสุนทร**
**ไทเกอร์** (จีน: 阿虎; อังกฤษ: Tiger) หรือ **มอง ฟู** (จีน: 孟虎; อังกฤษ: Mong Fu; ในภาพยนตร์เวอร์ชันภาษาอังกฤษ-ฝรั่งเศส) เป็นตัวละครเอกจากภาพยนตร์เรื่อง หัวใจข้า หัวใจนาง หัวใจหลอมเพชร (A Fighter's Blues) โดยผู้รับบทเป็นไทเกอร์คือ หลิว เต๋อหัว โดยในภาพยนตร์เรื่อง *A Fighter's Blues* ฉบับภาษาอังกฤษ และฝรั่งเศส ใช้ชื่อ *มอง ฟู* (Mong Fu) ซึ่งเป็นตัวละครภาพยนตร์ที่เป็นนักมวยไทยชาวฮ่องกงที่แฟนภาพยนตร์จีนรู้จักกันมากที่สุด

ประวัติตามท้องเรื่อง
--------------------

**ไทเกอร์** เป็นนักมวยไทยชาวฮ่องกง เขามีภรรยาเป็นนักข่าวสาวชาวไทยชื่อ *พิม* (รับบทโดย ทราย เจริญปุระ) เคยชกกับนักมวยชาวไทยชื่อ *ชาติชาย* (รับบทโดย สามารถ พยัคฆ์อรุณ) โดยไทเกอร์ทำให้ชาติชายเสียชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ จึงถูกส่งเข้าคุกเป็นเวลา 12 ปี ซึ่งต่อมาเขาได้เดินทางมาตามหาภรรยาที่ประเทศไทยแล้วทราบว่าเธอได้เสียชีวิตลงด้วยเช่นกัน โดยทิ้งลูกสาวอีกคนหนึ่งที่มีชื่อว่า *พลอย* (รับบทโดย อภิชญา ธเนศธนะพงศ์) ในภายหลัง ไทเกอร์ได้สู้กับนักมวยชาวไทยที่ชื่อว่า *ตะวัน* โดยที่ไทเกอร์สู้อย่างสุดฝีมือกระทั่งสิ้นใจ ในขณะที่นักมวยชาวไทยได้กล่าวยกย่องด้วยใจว่า ไทเกอร์คือนักสู้ที่แท้จริง

ข้อมูลจำเพาะ
------------

* **ชื่อ** : ไทเกอร์ (阿虎)
* **ชื่อจริง** : มอง ฟู (Mong Fu)
* **สัญชาติ** :  ฮ่องกง
* **ส่วนสูง** : 174 เซนติเมตร
* **ผู้แสดง** : หลิว เต๋อหัว

รางวัล
------

* ค.ศ. 2001 หลิวเต๋อหัวได้รับรางวัล *Golden Bauhinia Awards* ในฐานะนักแสดงนำชายจากบทของ *ไทเกอร์* ตลอดจนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล *Hong Kong Film Award* จากบท**ไทเกอร์** ในปีเดียวกันนี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "มอง ฟู" (อังกฤษ)
2. 1 2  The Global-Thai Backbone. กองบรรณาธิการ. **THE COMPANY**. ปีที่ 14 ฉบับที่ 166. กันยายน 2554. เลิฟแอนด์ลิฟเพรส. หน้า 100

* A Fighter's Blues (ไทย)
* A Fighter's Blues (เนื้อเรื่อ่งย่อ) (ไทย)
* A Fighter's Blues (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ไทเกอร์* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส


| * ด
* ค
* ก
ตัวละครที่เป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์ |
| --- |
| ไทย ทอง โพธิ์ • สหรัฐ เคริท สโลน • เกาหลีใต้ ลิม ซูจอง • ฮ่องกง ไทเกอร์ • ฝรั่งเศส ดีด้า ดีอาฟาต์ •  บุญเลิศ •  อาหมัด อัล ซูไรติ |
**วัดศรีอุปลาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ที่ดินตั้งวัด มีเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา มีแม่น้ำศรีสวัสดิ์ (แควใหญ่) ไหลผ่าน

วัดศรีอุปลาราม เดิมชื่อว่า **วัดหนองบัว** สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่ช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งสร้างขึ้นประมาณระหว่างราว พ.ศ. 2335–2352 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แต่เดิมยังไม่มีซึ่งถาวรวัตถุใด ๆ จนในสมัยที่หลวงปู่เฒ่ายิ้ม จนฺทโชติ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จึงได้สร้างอุโบสถหลังแรกขึ้นประมาณ พ.ศ. 2422 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2434 และได้จัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 หลังจากนั้น พ.ศ. 2455 หลวงปู่ยิ้ม จนฺทโชติ ได้ถึงแก่มรณภาพ พระโสภณสมาจาร (หลวงปู่เหรียญ สุวณฺณโชติ) จึงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จนกระทั่ง พ.ศ. 2497 หลวงปู่เหรียญได้รื้ออุโบสถหลังเดิมที่ทรุดโทรมแล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ที่ตำแหน่งเดิม

ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ชุมชนหลวงพ่อเฒ่ายิ้ม-หลวงพ่อเหรียญ จัดแสดงวัตถุสิ่งของในรูปแบบของพิพิธภัณฑ์ ชั้นบนจัดเป็นห้องประชุมอเนกประสงค์ และที่จัดแสดงภาพวัตถุของทางวัด และถ่ายของหลวงปู่ยิ้ม (พระอุปัชฌาย์ ธรรมโชติ) และหลวงพ่อเหรียญ (พระโสภณสมาจารย์ สุวรรณโชติ)

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงปู่จีน
* หลวงปู่โบ้ย
* หลวงปู่เหม็น
* หลวงปู่กลิ่น
* พระอธิการยิ้ม จนฺทโชติ
* พระโสภณสมาจาร (เหรียญ สุวณฺณโชติ)
* พระอธิการเขียน กิตฺติคุโณ
* พระครูแหนง กลฺญาโณ
* พระใบฎีกาบุญเรือง ปภสฺสโร
* พระมงคลสิทธิคุณ (ลำใย ปิยวณฺโณ)
* พระมหาคมคิด อติเมโธ
* พระครูสิริกาญจโนบล (วิเชียร วชิรปญฺโญ)
* พระอธิการเจริญ กนฺตวีโร
* พระราชคุณาธาร (ถาวร ถาวโร)
* พระสัญชัย วชิโร
* พระครูศรีกาญจนวัฒน์ (ปิยวัฒน์ จารุธมฺโม)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีอุปลาราม". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์ชุมชนหลวงพ่อเฒ่ายิ้ม-หลวงพ่อเหรียญ วัดศรีอุปลาราม". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**วัดกลางมิ่งเมือง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 48 ตารางวา

วัดกลางมิ่งเมือง เดิมชื่อ **วัดกลาง** เหตุเพราะตั้งอยู่กลางเมืองร้อยเอ็ด สันนิษฐานว่าสร้างก่อนตั้งเมืองร้อยเอ็ด ในขณะนั้นอยู่ในการปกครองของขอม วัดเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปประจำเมืองร้อยเอ็ด *พระพุทธมิ่งเมืองมงคล* สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2084 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2090 ในอดีตเคยใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

ในสมัยของนายวิญญู อังคณารักษ์ เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดร้อยเอ็ดได้ขอพระราชทานยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษายังเป็นสถานที่ศึกษาปริยัติธรรมและสถานที่สอบธรรมสถานชื่อ *โรงเรียนสุนทรธรรมปริยัติ* โดยโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมและบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2413 และโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2514

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสมัยอยุธยาตอนปลาย กว้าง 12.50 เมตร ยาว 20 เมตร มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เรื่องพุทธประวัติ ภายในอุโบสถประดิษฐาน *พระพุทธมิ่งเมือง* ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 7 หลัง และวิหารกว้าง 6 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีต

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูหลักคำ (วา)
* พระครูหลักคำ สุทธวงศา
* พระครูเพ็ง
* พระครูตา พ.ศ. 2446–2455
* พระครูเพ็ญธรรมคุณ พ.ศ. 2456–2490
* พระสุนธรธรรมประพุทธ (หล้า สีลวํโส) พ.ศ. 2490–2528

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกลางมิ่งเมือง". ฐานข้อมูล พุทธศิลป์ในภาคอีสาน.
2. ↑  "วัดกลางมิ่งเมือง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดกลางมิ่งเมือง". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
4. ↑  "วัดกลางมิ่งเมือง". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดร้อยเอ็ด. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-28. สืบค้นเมื่อ 2021-12-28.
**วัดศรีวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวนเนื้อที่ 34 ไร่

วัดศรีวนาราม หรือ **วัดบางสีคตใน** ตั้งเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ได้รับจิตศรัทธาบริจาคโดยนายห่อ และนางเป้า ยาสาธร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2509 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 29 เมตร ในสมัยพระอาจารย์เจริญ ขนฺติโก เป็นเจ้าอาวาส ได้ใช้วิชาซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาจากพระครูสาครธรรมวิธาน (หลวงพ่อต่วน เตชธโร) เจ้าอาวาสวัดน่วมกานนท์ ในการดูดวงชะตาราศี สะเดาะเคราะห์ ต่อชะตา เสริมราศี การทำพิธีเสริมดวง ไหว้พระราหู ครอบครู และลงนะหน้าทองกับสาลิกาลิ้นทองให้แก่ลูกศิษย์และประชาชนทั่วไป ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525 วัดยังได้สร้างเจดีย์พุทธคยา

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 6 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 3 เมตร ยาว 6 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 30 เมตร ยาว 120 เมตร สร้างเมื่อพ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระไก๋ ธนิโย พ.ศ 2508–2518
* พระวินัย วินโย พ.ศ. 2519–2529
* พระชูชาติ ถิรปญโญ พ.ศ. 2529–2536
* พระใบฎีกาเจริญ ขนติโก พ.ศ. 2536– ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดศรีวนาราม (วัดบางสีคตใน)". องค์การบริหารส่วนตำบลบางกระเจ้า จังหวัดสมุทรสาคร.
2. ↑  "วัดศรีวนาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดกลางศรีเชียงใหม่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหล่าปอแดง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร

วัดกลางศรีเชียงใหม่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 แต่จารึกที่วัดระบุว่าสร้างวัดกลางศรีเชียงใหม่ เมื่อศักราช 998 ปี ตรงกับ พ.ศ. 2175

วัดกลางศรีเชียงใหม่ตั้งอยู่บริเวณชุมชนบ้านท่าวัดซึ่งเป็นชุมชนรอบหนองหานที่มีพัฒนาการต่อเนื่องมาหลายสมัยตั้งแต่สมัยทวารวดีเป็นต้นมา ปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญ คือ กลุ่มใบเสมาหินทรายสมัยทวารวดี ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มใบเสมาที่ยังอยู่ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์และมิได้ถูกเคลื่อนย้ายไปจากตำแหน่งเดิมและฐานอาคารศิลาแลงในบริเวณใกล้เคียง 

พบโบราณวัตถุเช่น ภาชนะดินเผาเนื้อแกร่งเคลือบแบบล้านช้างใช้สำหรับบรรจุกระดูก ชิ้นส่วนพระพุทธรูปและประติมากรรมรูปเคารพทำจากหินทราย ชิ้นส่วนเครื่องประกอบสถาปัตยกรรมแบบเขมร ศิลาจารึกที่ระบุนามผู้สร้างศิลาจารึกคือ พระมหาพรหมเทโวโพธิสัตว์และระบุถึงชื่อวัดกลางเชียงใหม่หนองหานคามเขต

เมื่อ พ.ศ. 2503–2504 ชาวบ้านได้ร่วมกันบูรณะปฏิสังขรณ์วัดกลางศรีเชียงใหม่ ทำให้ได้พบโบราณวัตถุจำนวนมาก ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์วัดกลางศรีเชียงใหม่ สร้างขึ้นหลังจากที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จทอดพระเนตรในปี พ.ศ. 2532 โดยชุมชนได้เริ่มสร้างพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 นอกจากนี้ภายในวัดยังมีสระน้ำโบราณอายุราว 1,300–1500 ปี เดิมมีกำแพงหินศิลาแลงป้องกันดินพังทั้ง 4 ด้าน มีบันไดหินศิลาแลงขึ้นลงหัวท้ายสระทั้ง 2 ด้าน ปัจจุบันอยู่ในสภาพทรุดโทรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกลางศรีเชียงใหม่". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดกลางศรีเชียงใหม่". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
3. ↑  "พิพิธภัณฑ์วัดกลางศรีเชียงใหม่". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**วัดกลางบางปะกง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปะกง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 39 ไร่ 3 งาน

วัดกลางบางปะกงตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2436 โดยมีคหบดี 3 ท่าน ได้แก่ นายสมศักดิ์ นายหนู และนายตี๋ ได้ร่วมกันสร้งวัดบริเวณกลางหมู่บ้าน จึงเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดกลางบางปะกง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตในปี พ.ศ. 2436 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เป็นประธานในพิธี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528

วัดมีอุโบสถสร้างใหม่ และอุโบสถเก่าสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง หน้าบันไม้แกะสลัก ลวดลายวิจิตร มีวิหารจัตุรมุข มีเจดีย์เก่าย่อมุมสององค์อยู่หน้าอุโบสถด้านทิศตะวันตก มีจารึกระบุว่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2442 ซุ้มกำแพงโบสถ์ด้านทิศตะวันออก มีข้อความระบุว่า สร้างมาเมื่อ พ.ศ. 2471 มีพระพุทธบาทจำลอง กว้าง 4 เมตร ประดิษฐานอยู่ที่มณฑปในวันเพ็ญกลางเดือนสี่ของทุกปีจะมีงานเทศกาลนมัสการพระพุทธบาทเป็นงานประจำปี มีโรงเรียนพระปริยัติธรร แผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2449

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดกลาง". กศน.ตำบลบางปะกง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-25. สืบค้นเมื่อ 2021-08-25.
2. ↑  "วัดกลางบางปะกง (กลาง)". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**ร่างรัฐบัญญัติชนโลกบาล** (อังกฤษ: Jan Lokpal Bill) หรือชื่อเต็มว่า **ร่างรัฐบัญญัติเพื่อจัดให้มีการก่อตั้งสถาบันโลกบาลสำหรับสอบสวนข้อกล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐทุจริตและสำหรับการทั้งหลายที่เกี่ยวเนื่องกับเรื่องดังกล่าว** (Bill to provide for the establishment of the institution of Lokpal to inquire into allegations of corruption against certain public functionaries and for matters connected therewith) หรือ **ร่างรัฐบัญญัติผู้ตรวจการแผ่นดินของพลเมือง** (Citizen's Ombudsman Bill) เป็นร่างกฎหมายที่นักกิจกรรมประชาสังคมกลุ่มหนึ่งจัดทำขึ้น เพื่อให้มีการก่อตั้ง "ชนโลกบาล" หรือหน่วยงานอิสระสำหรับสืบคดีทุจริตขึ้น

ร่างรัฐบัญญัตินี้มุ่งหมายจะยับยั้งการทุจริต ทดแทนความเสียหายของพลเมือง และคุ้มครอง "ผู้แฉ" (whistle-blower) การทุจริต โดยให้มี "ชนโลกบาล" ขึ้นมาทำหน้าที่ดังกล่าว คำว่า "ชนโลกบาล" นั้น L. M. Singhvi สมาชิกรัฐสภา บัญญัติขึ้นระหว่างการอภิปรายใน ค.ศ. 1963 และคำว่า "ชน" ในชื่อดังกล่าว หมายความถึง หมู่ชน ซึ่งสื่อว่า พัฒนาการที่นำมาสู่ร่างรัฐบัญญัติฉบับนี้เป็นการริเริ่มของ "พลเมืองทั่วไป" ผ่านประชาพิจารณ์ที่มีนักกิจกรรมคอยผลักดันและปราศจากส่วนร่วมของภาครัฐ

ใน พ.ศ. 2554 นักเคลื่อนไหวทางสังคม อันนา ฮาซาเร เริ่มขบวนการสัตยาเคราะห์โดยเริ่มการอดอาหารไม่จำกัดเวลาในกรุงนิวเดลี เพื่อเรียกร้องให้ผ่านร่างกฎหมายฉบับดังกล่าว ขบวนการนี้ได้รับความสนใจจากสื่อ และผู้สนับสนุนนับหลายแสนคน หลังการอดอาหารประท้วงเป็นเวลาสี่วันของฮาซาเร นายกรัฐมนตรีอินเดีย มานโมฮัน ซิงห์ ระบุว่า ร่างกฎหมายจะถูกนำเข้าสู่การพิจารณาในสมัยประชุมฤดูมรสุม พ.ศ. 2554 ของรัฐสภา คณะกรรมการอันประกอบด้วยรัฐมนตรีห้าคนและนักเคลื่อนไหวทางสังคมอีกห้าคนพยายามร่างร่างกฎหมายประนีประนอม โดยรวมร่างกฎหมายสองฉบับเข้าด้วยกัน แต่ไม่สำเร็จ รัฐบาลอินเดียเดินหน้าเสนอร่างกฎหมายที่ตนร่างขึ้นในรัฐสภา ซึ่งนักเคลื่อนไหวปฏิเสธบนเหตุผลที่ว่า ร่างกฎหมายนั้นไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Lokpal Bill Draft version, June 21, 2011" (PDF). 21 June 2011. สืบค้นเมื่อ 16 August 2011.
2. ↑  "What is the Jan Lokpal Bill, why it's important". NDTV. 16 August 2011. สืบค้นเมื่อ 17 August 2011.
3. ↑  "Support for Anna Hazare grows online". *The Times of India*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-12-17. สืบค้นเมื่อ 16 August 2011.
4. ↑  How Arvind Kejriwal, the architect of Anna Hazare’s anti-corruption campaign, brought the rage of an indignant nation to the government’s door The Caravan, 20 August 2011
5. ↑  "Anna Hazare's anti-corruption movement: Time-line". *Mathrubhumi*. 9 Apr 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-12-24. สืบค้นเมื่อ 2011-08-29.
6. ↑  "Lokpal Bill tabled, Anna sets a copy on fire". NDTV. 4 August 2011. สืบค้นเมื่อ 17 August 2011.
**ซอสทาร์ทาร์** (อังกฤษ: tartar sauce; ในสหราชอาณาจักร, นิวซีแลนด์และออสเตรเลีย สะกด tartare sauce) เป็นซอสที่มีส่วนผสมหลักคือ มายองเนส รสหวานมันเปรี้ยว ใช้ทานคู่กับอาหารทะเล

ซอสทาร์ทาร์ปรากฏอยู่ในหนังสือทำอาหารมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 โดยมาจากภาษาฝรั่งเศส คือ *sauce tartare* สันนิษฐานว่ามาจากนามของชาวตาตาร์ ชนเผ่าเร่ร่อนในเอเชียกลาง สูตรของซอสชนิดนี้มีหลากหลาย นอกจากมายองเนส (หรือผสมไข่แดง มัสตาร์ด น้ำส้มสายชูและน้ำมันพืช เข้าด้วยกัน) ยังมีส่วนผสมอื่น ๆ เช่น หัวหอม พริกไทยดำ, พาร์สลีย์ และผักดอง ซอสทาร์ทาร์นิยมทานร่วมกับอาหารทะเล โดยเฉพาะกับเนื้อปลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ทาร์ทาร์ซอส (Tartar Sauce) - FoodTravel.tv สูตรอาหาร ทำอาหาร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-06. สืบค้นเมื่อ 2015-06-07.
2. ↑  Tartar Sauce | Recipe - Allrecipes.com
3. ↑  "tartar". *Online Etymology Dictionary*. Douglas Harper. 2001–2002. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2012.
4. ↑  BBC - Food - Recipes : Quick tartare sauce
5. ↑  How to make the perfect tartare sauce

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ซอสทาร์ทาร์
**ผงห้าเครื่องเทศ** หรือ **อู่เซียงเฝิ่น** (จีน: 五香粉; พินอิน: *wǔxiāngfěn*) เป็น เครื่องเทศผสม ที่ประกอบไปด้วยเครื่องเทศ 5 ชนิดขึ้นไป ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ในอาหารของเกือบทุกภูมิภาคของ จีน เช่นเดียวกับอาหารเอเชียอื่น ๆ แต่อาจใช้ไม่บ่อย

แม้ว่าจะมีการระบุว่าเป็นส่วนผสมของเครื่องเทศห้าชนิด แต่ก็ไม่ได้จำกัดเฉพาะเครื่องเทศทั้งห้าชนิดนี้ แม้แต่ในกรณีของผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ เครื่องเทศที่ใช้จะแตกต่างกันไปตามผู้ผลิต และอัตราส่วนการผสมของแต่ละอย่างก็แตกต่างกันด้วย บ้างก็ว่าคำว่า "ห้า" (五) ในชื่อนี้หมายถึง "จำนวนมาก" และ "ซับซ้อน" อาจใช้เพื่อขจัดกลิ่นและเพิ่มกลิ่นหอมให้กับวัตถุดิบทำอาหาร ผงกะหรี่อาจใช้แทนซี่โครงได้

 ส่วนผสมทั่วไปสำหรับผงห้าเครื่องเทศ (ตรงกลาง) คือ (ตามเข็มนาฬิกาจากบนซ้าย) อบเชยจีน, ยี่หร่าฝรั่ง, โป๊ยกั้ก, พริกไทยเสฉวน และ กานพลู

ส่วนผสม
-------

มีสูตรในการทำอยู่มากมายหลายชนิด แต่ส่วนผสมโดยทั่วไป ได้แก่

* โป๊ยกั้ก
* กานพลู
* อบเชยจีน
* พริกไทยเสฉวน (ใช้พริกไทยญี่ปุ่นแทนได้)
* ยี่หร่าฝรั่ง

สูตรอื่น ๆ อาจรวมถึงเมล็ด เทียนสัตตบุษย์ ขิง จันทน์เทศ ลูก ชะเอมจีน ขมิ้น เร่ว กระวานเทศ เฉินผี และ ข่า เป็นต้น

ในภาคใต้ของจีน มักใช้อบเชยไซ่ง่อน (*Cinnamomum loureiroi*) และเฉินผี แทนอบเชยและกานพลู

อ้างอิง
-------

1. ↑  "High Five: Chinese Five Spice Powder". Foodreference.com. 2009-01-21. สืบค้นเมื่อ 2012-02-09.
2. ↑  『アンアン料理帖・秋』マガジンハウス, 2011年, p.74
3. ↑  喜多尾祥之『魔味探求 五感が覚醒、男の深夜めし。』マガジンハウス, 2008年, p.108
4. ↑  開高健『最後の晩餐』文藝春秋, 1979年, p.236
5. ↑  Chinese Five Spice เก็บถาวร 2020-06-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน at The Epicentre
**ผจญภัยล่าขุมทรัพย์สุดขอบโลก** (อังกฤษ: Uncharted) เป็นภาพยนตร์แอ็กชันผจญภัยสัญชาติอเมริกันในปี ค.ศ. 2022 กำกับโดยรูเบน เฟลสเชอร์ จากบทภาพยนตร์โดยราฟ ลี จัดกินส์, อาร์ต มาร์คัม และแมตต์ ฮอลโลเวย์ สร้างจากแฟรนไชส์วิดีโอเกมชื่อเดียวกันที่พัฒนาโดยนอติด็อก และเผยแพร่โดยโซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์ นำแสดงโดยทอม ฮอลแลนด์ ในบทเนธาน เดรก และมาร์ก วาห์ลเบิร์ก ในบทวิคเตอร์ ซุลลิแวน โดยมี Sophia Ali, Tati Gabrielle และอันโตนิโอ บันเดรัส เป็นนักแสดงสมทบ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เนธาน (ทอม) ได้รับการว่าจ้างจากวิคเตอร์ (มาร์ค) ในการแข่งขันกับมหาเศรษฐีซันติอาโก มอนกาดา (อันโตนิโอ) และหัวหน้าทหารรับจ้าง โจ แบรดด็อค (ทาติ) เพื่อตามหาสมบัติในตำนานของคณะเดินทางแมกเจลแลน

ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าสู่การพัฒนาในปี ค.ศ. 2008 โดยผู้อำนวยการสร้าง Avi Arad ระบุว่าเขาจะทำงานร่วมกับโซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เพื่อพัฒนาภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากแฟรนไชส์วิดีโอเกม จากนั้นอยู่ในขั้นตอนการพัฒนาโดยมีผู้กำกับ ผู้เขียนบท และนักแสดงนำหลายคนเข้าร่วม ผู้สร้างภาพยนตร์ เดวิด โอ. รัสเซล, นีล เบอร์เกอร์, เซธ กอร์ดอน, แดน ทราคเทนเบิร์ก, ชอว์น เลวี และทราวิส ไนท์ ได้รับการเซ็นสัญญาให้มากำกับในตอนแรก ขณะที่ มาร์ก วาห์ลเบิร์ก ถูกกำหนดให้แสดงเป็นเดรกในช่วงแรกของการพัฒนา ทอม ฮอลแลนด์ได้รับเลือกให้แสดงเป็นเดรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 และเฟลสเชอร์ได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้กำกับในช่วงต้นปี ค.ศ. 2020 เริ่มถ่ายทำในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 แต่การถ่ายทำหยุดชะงักเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ก่อนจะกลับมาถ่ายทำต่อในเดือนกรกฎาคมและเสร็จสิ้นการถ่ายทำในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน โดยมีสถานที่ถ่ายทำได้แก่ บอสตัน นิวยอร์กซิตี บาร์เซโลนา และเคียมบา

เดิมมีกำหนดฉายในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2020 แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบปัญหาความล่าช้าอย่างมากเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในที่สุดก็ฉายรอบปฐมทัศน์ที่โคลีเซียมในบาร์เซโลนาในวันจันทร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกาโดยโซนี่พิคเจอร์สรีลีสซิง ในวันศุกร์ที่ 18 กุมภาพันธ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Uncharted*". *Box Office Mojo*. IMDb. สืบค้นเมื่อ June 29, 2022.
2. ↑  "*Uncharted*". *The Numbers*. Nash Information Services, LLC. สืบค้นเมื่อ June 21, 2022.
**วัดท่าสะอ้าน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าสะอ้าน อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระธรรมมังคลาจารย์ วิ. (ประยงค์ ปิยวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาส

วัดท่าสะอ้านสร้างวัดเมื่อ พ.ศ.2436 โดยมีพ่อทอง พ่อรัก พ่อนาค พ่อหร่อง พ่อแดง พ่อชื่น พ่อดิษฐ์ พ่อพหรม พ่อกลัด และแม่แสง เป็นผู้มอบที่ดินถวายสร้างวัด จำนวน 16 ไร่ 2 งาน 12 วา ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2494 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 140 เมตร ยาว 150 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ.2472 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นวัดศาสนาพุทธ

วัดมีหอระฆังหลังคาทรงจัตุรมุข และศาลาการเปรียญเป็นศาลาไม้ ศาลาเรือนไทยสร้างเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เป็นศาลาคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร พื้นปูน หลังคามุงกระเบื้อง มีจั่วสามด้าน จั่วด้านหน้ามีรูปหล่อหลวงพ่อโสธรติดไว้ภายในจั่ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าสะอ้าน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดท่าสะอ้าน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดท่าสะอ้าน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
4. ↑  "วัดท่าสะอ้าน". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
5. ↑  "ศาลาเรือนไทยวัดท่าสะอ้าน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดศรีสุขสถาพรราษฎร์ศรัทธาธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร

วัดศรีสุขสถาพรราษฎร์ศรัทธาธรรมตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2410 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2451 ก่อสร้างพระอุโบสถ โดยมีนายเปียมเป็นผู้ถวายที่ดินจำนวน 11 ไร่ ให้สร้างวัด เจ้าอาวาสรูปแรกคือพระอธิการเตียม อาสโภ ต่อมาพระครูสิริขันติคุณมารับตำแหน่งเจ้าอาวาส มีการสร้างพระอุโบสถหลังใหม่เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2534 สร้างศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง ซุ้มประตูวัด วิหารหลวงพ่อพุทธโสธร และศาลาการเปรียญ ปัจจุบันมีพระครูสถิตชยาภินันท์ (สมชาย ชยฺยเสโน) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างศาลาการเปรียญต่อจนเสร็จ มีการสร้างศาลพระพรหมและศาลพ่อปู่ฤๅษีไว้ที่หน้าพระอุโบสถหลังเก่า ภายในวัดยังมีต้นศรีมหาโพธิ์ที่นำกิ่งพันธุ์มาจากประเทศอินเดียและต้นตะเคียนซึ่งได้ทำศาลไว้ให้ผู้ที่มีความศรัทธาเข้ามากราบไหว้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-12-22.
2. ↑  "วัดศรีสุขสถาพรราษฎรศรัทธาธรรม". พระสังฆาธิการ.
**วัดท่าอิฐ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่างาม อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 24 ตารางวา ทิศตะวันตกติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา มีโรงเรียนประถมศึกษาและสถานีอนามัย ตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย

วัดท่าอิฐตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2417 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2451 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 13 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปอื่น มีซุ้มหลวงพ่อขาวองค์เล็กอยู่ใต้ต้นโพธิ์ เจดีย์เก่า ฐานมีรูปทรงสี่เหลี่ยมขนาดกว้าง 5 เมตร และสูงราว 4 เมตร เจดีย์มีอิฐชมีตราประทับเป็นตัวอักษร *KUIHEN CLEE* หรือ กุยเฮงหลี จึงสันนิษฐานว่าเจดีย์คงสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าอิฐ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดท่าอิฐ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดท่าอิฐ อินทร์บุรี..พบพระเจดีย์เก่า อิฐประทับตรา"กุยเฮงหลี"หลังยุค ร.6". THAI TIME.
ไก่ทอดซอสเปรี้ยวหวาน
หมูทอดซอสเปรี้ยวหวาน
**ซอสเปรี้ยวหวาน** (จีน: 糖醋醬; แปลว่า ซอสน้ำส้มสายชูหวาน) หมายถึงซอสประเภทต่าง ๆ ที่ผสมรสเปรี้ยวและหวานเข้าด้วยกัน ส่วนใหญ่ใช้ในอาหารจีนซึ่งเป็นต้นกำเนิด แต่ปัจจุบันก็พบว่าเป็นส่วนประกอบในอาหารอเมริกันและยุโรปต่าง ๆ มากมาย

ในเปรู ซอสเปรี้ยวหวานเรียกว่า *ซัลซาเดตามารินโด* (สเปน: *salsa de tamarindo*) แปลว่า "ซอสมะขาม" แม้ว่าจริง ๆ แล้วจะไม่มีส่วนผสมของมะขามก็ตาม

ลักษณะเฉพาะ
-----------

ลูกชิ้นหวานอมเปรี้ยว
ข้อมูลบางแห่งกล่าวไว้ว่าซอสปรุงรสชนิดนี้ดั้งเดิมมาจากมณฑลหูหนานของจีน แต่ว่าซอสปรุงรสในพื้นที่นี้กลับมีการใช้น้ำส้มสายชูและน้ำตาลต่ำ หลายแห่งในจีนใช้ซอสที่ผสมผสานสองรสชาติพื้นฐานเข้าด้วยกัน และใช้เป็นซอสจิ้มกับอาหารประเภทเนื้อสัตว์ แทนที่จะปรุงด้วยซอสอย่างที่ทำในครัวตะวันตก การใช้ซอสรูปแบบนี้เป็นที่นิยมมากในหมู่ชาวจีนที่รับประทานอาหารประเภทเนื้อสัตว์ เช่น พริกและถั่วเหลืองสำหรับกุ้ง และน้ำมันและกระเทียมสำหรับอาหารประเภทห่าน อย่างไรก็ตามมีอาหารกวางตุ้งอย่างหมูเปรี้ยวหวานหรือลูกชิ้นปูเปรี้ยวหวานที่ปรุงเนื้อกับซอสในกระทะก่อนเสิร์ฟ

อาหารที่ใช้ซอสนี้ไม่ได้ปรุงด้วยวิธีเดียวกันทั้งหมด เช่น สลัดผลไม้รสเปรี้ยวหวาน ซึ่งมีต้นกำเนิดจากภูมิภาคตะวันตกของจีนและมักพบในอาหารจีน อาหารชนิดนี้ผสมสลัดที่มีผักต่าง ๆ เช่น แตงกวา มะเขือเทศ พริก หัวหอม เข้ากับสับปะรด น้ำส้มสายชู และน้ำตาลที่เสิร์ฟแบบเย็น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "SALSA AGRIDULCE ORIENTAL TIPO TAMARINDO". Yanuq. สืบค้นเมื่อ 2022-07-17.
2. ↑  Simoons, Frederick J (1991). *Food in China: A Cultural and Historical Inquiry*. CRC Press: Boca Ratón.
3. ↑  Anderson, E.N. (1988). *The Food of China,*. Yale University Press:New Haven.
4. ↑  Patten, Maguerite (1973). *International Cooking in Colour*. hamlyn, Middlesex, England.
5. ↑  Doeser, Linda (2001). *Asian Cooking*. Hermes House.
**วัดท่าสะท้อน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ประวัติ
-------

วัดท่าสะท้อน เดิมชื่อ **วัดนาคนาม** สร้างแต่ครั้งใดไม่ปรากฎแน่ชัด ชื่อของวัดน่าจะมาจากชื่อของ หลวงพ่อนาค จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าวัดท่าสะท้อนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1905 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2538

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเดิมสร้างในสมัยอยุธยา ต่อมาในสมัยหลวงพ่อวิเชียรเป็นเจ้าอาวาสได้สร้างอุโบสถใหม่คร่อมลงบนอุโบสถเดิมที่ทรุดโทรมลง อุโบสถหลังเดิมกว้าง 6 เมตร ยาว 9 เมตร ผนังก่อด้วยดินลูกรังอัดแน่นซึ่งคงจะมีส่วนผสมของตัวประสานเช่นกาวหนังสัตว์ ยางไม้ หรือส่วนของพืชที่มีคุณสมบัติในการยึดเกาะตัวแน่น แล้วใช้ปูนขาวฉาบภายนอก หลังคาเป็นเครื่องไม้มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีประตูทางเข้าด้านหน้า 2 ประตูเหนือประตูทั้งสองเป็นซุ้มจรนัมยอดเจดีย์ ระหว่างประตูทางเข้าสร้างเป็นประตูหลอกมีซุ้มจรนัม หน้าบันซุ้มประดับด้วยเครื่องถ้วย เหนือซุ้มทำเป็นรูปเจดีย์ อุโบสถหลังเดิมนี้ได้รับการซ่อมแซมเรื่อยมาหลายครั้งโดยเฉพาะในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนกลาง

อุโบสถหลังใหม่ เป็นอาคารแบบทรงไทยภาคกลางก่ออิฐถือปูน ประตูหน้าต่างยอดซุ้มหลังคามุงกระเบื้องลอนคู่ ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ลดปีกนก 2 ชั้น มีมุขด้านหน้าลดปีกนกชั้นเดียวหน้าบันด้านหน้าตกแต่งด้วยลายปูนปั้นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ทำพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อ พ.ศ. 2525 อุโบสถสร้างครอบอุโบสถหลังเก่ากว้าง 14.50 เมตร ยาว 17 เมตร มีลักษณะเป็นเนินอิฐขนาดใหญ่ แต่ฐานเจดีย์ด้านทิศตะวันออกได้ถูกรถแทรกเตอร์ไถออกไปเป็นบางส่วน 

ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารโถงไม่มีฝา ยกใต้ถุนไม่สูงนัก พื้นไม้กระดาน หลังคาทรงจั่วมีปีกนก 1 ชั้นโดยรอบ หน้าบันตกแต่งด้วยการเขียนสีเรื่องพุทธประวัติตอนแสดงปฐมเทศนา และภาพพระพุทธเจ้าปางรำพึง ซุ้มประตูแกะสลักบริเวณริมท่าน้ำเป็นซุ้มเสาปูนรองรับแผ่นไม้แกะสลักรูปราหูอมจันทร์ประกอบแผ่นไม้แกะสลักรูปคันทวย ด้านบนเป็นหลังคาทรงจั่วเครื่องไม้ติดปั้นลม มุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า เจดีย์มีลักษณะพังทลายเหลือเพียงส่วนฐานสี่เหลี่ยม องค์เจดีย์ไม่สามารถบอกรูปทรงได้ และยังพบโบราณวัตถุต่าง ๆ ได้เก็บรวบรวมไว้ภายในโบสถ์หลังใหม่ บริเวณด้านข้างโบสถ์พบฐานใบเสมาเดิมพังทลายอยู่ทั้งหมด (ด้านละ 3 ใบ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าสะท้อน". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ". ระบบทะเบียนวัด.
3. ↑  "วัดท่าสะท้อน". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.