recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดดอนไก่ดี** ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน ตำบลตลาดกระทุ่มแบน อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร

ประวัติและตำนาน
---------------

จากการสันนิษฐานจากพระอุโบสถของวัด เป็นพระอุโบสถทรงเรือสำเภา คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงสมัยอยุธยาตอนกลาง ซึ่งสร้างโดยชาวบ้านโรงหีบ หรือบ้านโรงจักร ซึ่งตั้งชุมชนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีนทางด้านหลังของวัดในปัจจุบันไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยตำแหน่งที่ตั้งในการสร้างเริ่มแรกนั้น ได้สร้างพระอุโบสถขึ้นบนที่ดอน น้ำท่วมไม่ถึง ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน และเรียกวัดนี้ตามที่ตั้งของวัดว่า "วัดดอน"

สิ่งที่น่าสนใจ
--------------

พระอุโบสถของวัดดอนไก่ดี เป็นพระอุโบสถทรงเรือสำเภา คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงสมัยอยุธยาตอนกลาง ด้วยศิลปะเชิงช่างทางสถาปัตยกรรมที่มีเครื่องบนเป็นเครื่องไม้ทรงหลังคามีลักษณะแอ่นกลางเล็กน้อย หรือที่เรียกว่าตกท้องสำเภา ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หลังคาไม่ซ้อนชั้น ด้านหน้าพระอุโบสถต่อเพิงหลังคาหรือจันทันหับ มุงหลังคาด้วยกระเบื้องดินเผาโบราณแบบเกล็ดปลา ประตูแต่เดิมมีสามช่อง ประตูซ้ายขวา ใช้เข้าออกปกติ และมีประตูกลางซึ่งอยู่สูงกว่าไม่สามารถใช้เข้าออกได้ เรียกว่าประตูเทวดา ปัจจุบันประตูเทวดาไม่มีแล้ว

รูปแบบการก่อสร้างตามแบบโบราณ ใช้ไม้ซุงฝังนอนตามแนวกำแพงและเสา ผนังก่ออิฐถือปูนบนแนวไม้ซุงที่ฝั่งใต้ดิน ด้านในมีเสาบัวแปดเหลี่ยมสองแถวรวมหกต้นตั้งแต่ด้านหลังพระประธานถึงหน้าพระประธาน ถัดมาเป็นบริเวณที่ใช้ประกอบสังฆกรรมไม่มีเสา แต่ใช้ไม้ซุงพาดบนแนวผนังรับน้ำหนักเครื่องบนหลังคาแทนเสา

เครื่องบนด้านในมีตีฝ้าเพดานเฉพาะแนวคู่เสาใต้แนวหลังคาจั่ว เขียนลายคล้ายดาวล้อมเดือน หลังคาด้านข้างปีกนกทั้งสองฝั่งไม่ตีไม้กรุฝ้า อวดฝีมือช่างไม้เข้าขือตีแป 

ด้านในมีพระประธานปางสมาธิมีชื่อเรียกขานกันมาแต่โบราณว่า หลวงพ่อโต ด้านหน้าบริเวณจันทันหับมีพระพุทธรูปปางสมาธิไม่มียอดพระเกศ ทั้งสององค์เป็นที่เคารพนับถือของชาวกระทุ่มแบน
**วัดดาวดึงษาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

ประวัติ
-------

วัดสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยดำริของเจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1 หรือคุณเสือที่ได้สร้างวัดไว้กลางสวนตำบลบางยี่ขัน ธนบุรี เดิมชื่อว่า **วัดขรัวอิน** คุณเสือได้สร้างพระอุโบสถก่ออิฐสูงพ้นดินประมาณ 2 ศอก เอาไม้แก่นทำเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้องฝาผนังไม้สัก มีบานประตูหน้าต่างเข้าออก ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีเจ้าลาวคนหนึ่งเป็นผู้หญิงชื่อ อิน ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์เสนาสนะสงฆ์ รื้อกุฏิเดิมซึ่งเป็นไม้ ก่อเป็นตึก ใช้ไม้แก่นเป็นเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้อง ฝาไม้ไผ่ขัดแตะถือปูน ดูเหมือนฝาผนังตึกมีประตูหน้าต่าง รื้อฝาผนังและหลังคามุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา

ต่อมารัชกาลที่ 3 ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดดาวดึงษาราม ซึ่งหมายถึง *วัดเป็นที่สถิตของพระอินทร์* ซึ่งยังมีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่โดยพระยามหาเทพ (ปาน) ต้นตระกูลปาณิกบุตร ได้ก่อร้างพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และถาวรวัตถุอีกมากมาย ในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนัง เรื่องราวทศชาติชาดก เรื่องพระมหากัสสปะ เรื่องพระเจ้าทธิวาหนะ เรื่องพระนางสามาวดี เป็นต้น เชื่อกันว่า เป็นฝีมือของครูกงแป๊ะ (หลวงเสนีย์บริรักษ์) และครูทองอยู่ (หลวงวิจิตรเจษฎา) ช่างฝีมือเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ในยุคนั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดดาวดึงษาราม". *ระบบฐานข้อมูลพระกฐินพระราชทาน*.
2. ↑  "พระมหาอิสระ ญาณิสฺสโร พระเกจิอาจารย์ วัดดาวดึงษาราม "ศิษย์มีครู"". *บ้านเมือง*.
3. ↑  "ประวัติวัดดาวดึงษาราม..." คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-29. สืบค้นเมื่อ 2020-07-29.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดดาวดึงษาราม**
**วัดดอนยอ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนตูม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 38 ไร่ 3 งาน

วัดดอนยอได้เริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์ โดยหลวงปู่หลิม ท่านธุดงค์มาจากจังหวัดเพชรบุรี เป็นผู้ริเริ่มสร้าง โดยกำหนดพื้นที่อยู่ระหว่างหมู่บ้านหนองน้ำเปี้ยวกับหมู่บ้านหัวทราย เมื่อเริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์ หลวงปู่หลิมไม่ได้อยู่ประจำ ต่อมาหลวงพ่อแพ จากอำเภอบ้านแพ มาอยู่ประมาณ 2–3 ปี และต่อมาหลวงปู่หลิมได้นิมนต์หลวงพ่อผ่อง จากอำเภอบางคนที มาอยู่อีกหลายปี จนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยใช้ชื่อว่า "วัดดอนยอ" สาเหตุเพราะสภาพพื้นที่สร้างวัดนั้นเป็นเนินดินอุดมสมบูรณ์และมีต้นยอขึ้นเป็นจำนวนมาก 

วัดดอนยอมีพระอธิการแตง พุทฺธปาโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปแรก ท่านได้สร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ และอุโบสถขึ้นครั้งแรก และได้จัดงานปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2489 ในยุคของพระมัน มุทิโต ได้รักษาการเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2510 และได้แต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้พัฒนาสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่เริ่มชำรุดทรุดโทรม จนถึง พ.ศ. 2528 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2482 อุโบสถหลังใหม่มีรูปแบบทรงไทยมีสามลด พื้นปูหินอ่อน มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 และศาลาการเปรียญทรงไทย ยกพื้นสูง ก่อเป็นบัวเอวขันรอบโครง ส่วนใหญ่เป็นไม้เต็ง เสาไม้มะค่าแต้ ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการแตง พุทฺธปาโล
* พระครูวรเวชวิมล (มัน มุทิโต)
* พระสมุห์ ปรีชา สนฺตจิตฺโต
* พระครูปฐมสิริคุณ (ทัน มนฺตชาโต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดดอนยอ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 142–143.
**ฮือโค ฟัน เดอร์คุส** (ดัตช์: *Hugo van der Goes*; ราว ค.ศ. 1440 - ราว ค.ศ. 1482) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (เรอแนซ็องส์) ของตระกูลการเขียนภาพแบบเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เขาเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและบานพับภาพ

ฮือโค ฟัน เดอร์คุสเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1440 ที่เมืองเกนต์ เสียชีวิตที่ใกล้เมืองบรัสเซลส์เมื่อราว ค.ศ. 1482

ฮือโคเป็นสมาชิกของสมาคมช่างเขียนแห่งเกนต์ในฐานะมาสเตอร์ในปี ค.ศ. 1467 ในปี ค.ศ. 1468 ฮือโคก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตกแต่งเมืองบรูชเพื่อเตรียมการฉลองการเสกสมรสระหว่างชาร์ลพระเศียรล้าน ดุ๊กแห่งเบอร์กันดี (Charles the Bold) กับมาร์กาเรตแห่งยอร์ก (Margaret of York) และเป็นผู้ตกแต่งตราประจำพระองค์สำหรับขบวนการเสด็จเข้าเมืองเกนต์ของพระเจ้าชาร์ลในปี ค.ศ. 1469 และต่อมาในปี ค.ศ. 1472 ฮือโคก็ได้รับเลือกให้เป็นอธิการของสมาคมในปี ค.ศ. 1473 หรือปี ค.ศ. 1474

ในปี ค.ศ. 1475 หรือหลายปีต่อมา ฮือโคก็บวชเป็นพระที่สำนักสงฆ์โรดโกลสเตอร์ (Rood Klooster) ไม่ไกลจากบรัสเซลส์ที่เป็นของนิกายวินเดิสไฮม์ (Windesheim Congregation) และยังคงทำงานจิตรกรรมต่อจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1482 หรือในปี ค.ศ. 1483 ในปี ค.ศ. 1480 ฮือโคถูกเรียกตัวไปเมืองเลอเฟินเพื่อไปเขียน "Justice Scenes" ที่ดีร์ก เบาตส์ เขียนค้างไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1475 หลังจากนั้นไม่นานขณะที่ฮือโคเดินทางกลับจากโคโลญกับพระในสำนักก็เกิดความรู้สึกอยากจะฆ่าตัวตายและประกาศตัวเองว่าเป็นผู้ที่ถูกแช่ง แต่เมื่อกลับมาถึงโรดโกลสเตอร์ ฮือโคก็หายและเสียชีวิตที่นั่น ระยะเวลาที่พำนักที่สำนักสงฆ์ถูกบันทึกโดยคัสปาร์ โอฟเฮยส์ (Gaspar Ofhuys) นักบวชอีกองค์หนึ่ง รายงานโดยแพทย์ชาวเยอรมันฮีเยโรนือมุส มึนเซอร์ (Hieronymus Münzer) ในปี ค.ศ. 1495 ทีกล่าวถึงจิตรกรชาวเกนต์ตกอยู่ในอารมณ์เศร้าเพราะความกดดันที่จะเขียนภาพให้ดีเท่าฉากแท่นบูชาเกนต์ อาจจะหมายถึงฮือโค

งานเขียนชิ้นที่สำคัญที่สุดที่ยังเหลืออยู่คือฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี (หอศิลป์อุฟฟีซี เมืองฟลอเรนซ์) ที่เป็นงานที่จ้างสำหรับวัดซานเอจีดีโอในโรงพยาบาลของวัดซานตามารีอานูโอวาในฟลอเรนซ์ โดยตอมมาโซ ปอร์ตีนารี (Tommaso Portinari) ผู้จัดการสาขาบรูชของธนาคารเมดีชี ฉากแท่นบูชามาถึงฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1483 หลายปีหลังจากที่ฮือโคเขียนเสร็จ เป็นงานที่ชื่นชมกันในฟลอเรนซ์ จอร์โจ วาซารีในหนังสือ "ชีวิตศิลปิน" ของปี ค.ศ. 1550 เรียกฮือโคว่า "Ugo d'Anversa" (ฮือโคแห่งแอนต์เวิร์ป) ซึ่งเป็นหลักฐานเดียวที่ยืนยันว่าฮือโคเป็นผู้เขียนภาพ งานชิ้นอื่นใช้การวิจัยลักษณะการเขียนโดยการเปรียบเทียบกับฉากแท่นบูชานี้ในการบ่งว่าฮือโคเป็นผู้วาด

ดูเหมือนว่าฮือโคจะทิ้งงานร่างไว้เป็นจำนวนมาก ซึ่งอาจจะใช้โดยผู้นิยมในการสร้างงานเขียนที่ฮือโคไม่ได้วาดด้วยตนเอง ร่างภาพ "เจค็อบและเรเชล" อยู่ที่ไครสต์เชิร์ช เชื่อเป็นงานที่ลงชื่อในจำนวนไม่กี่ชิ้นที่เหลืออยู่

อ้างอิง
-------

1. ↑  National Gallery Catalogues (new series): *The Fifteenth Century Netherlandish Paintings*, Lorne Campbell, p.240, 1998, ISBN 185709171
2. ↑  Campbell, op. & page cit

ดูเพิ่ม
-------

* ศิลปะคริสต์ศาสนา
* ฉากแท่นบูชา

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฮือโค ฟัน เดอร์คุส

* Artcyclopedia : ฮือโค ฟัน เดอร์คุส
**แอบบีค็อมบวร์ค** (เยอรมัน: *Comburg*) เป็นคริสต์ศาสนสถานนิกายโรมันคาทอลิกที่เป็นสำนักสงฆ์ของคณะเบเนดิกตินที่ตั้งอยู่ใกล้เมืองชเวบิชฮัลในประเทศเยอรมนี แอบบีค็อมบวร์คเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลค็อมบวร์ค

แอบบีค็อมบวร์คก่อตั้งขึ้นโดยเคานต์แห่งค็อมบวร์ค-ร็อทเทินบวร์คในคริสต์ทศวรรษ 1070 บนที่ที่เป็นปราสาทของตนเอง เคานต์แห่งค็อมบวร์ค-ร็อทเทินบวร์คมีตำแหน่งเป็น Vogt ที่ดำรงต่อมาจนตระกูลสิ้นสุดลงในสมัยราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน นักบวชรุ่นแรกมาจากแอบบีเบราไวเลอร์ แต่เมื่อมาถึงคริสต์ทศวรรษ 1080 เจ้าอาวาสก็ได้รับการแต่งตั้งมาจากแอบบีเฮียร์เซาที่เป็นการนำแอบบีค็อมบวร์คเข้ามามีส่วนในการปฏิรูปเฮียร์เซา

นักบวชทั้งหมดของแอบบีค็อมบวร์คเป็นนักบวชที่มาจากตระกูลขุนนาง ฉะนั้นจึงมีทัศนคติที่ต่อต้านการปฏิรูปเบเนดิกติน (การปฏิรูปของแอบบีเม็ลค์ของคริสต์ศตวรรษที่ 15 จากความกดดันแอบบีก็กลายเป็น *Kollegiatstift* ในปี ค.ศ. 1488 แทนที่จะยอมรับนักบวชที่ไม่ได้มาจากตระกูลขุนนางเข้าเป็นสมาชิก

ในปี ค.ศ. 1587 ค็อมบวร์คก็ถูกเวนคืนตามการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนีโดยเวือร์ทเทิมแบร์คซึ่งทำให้การมีฐานะเป็นราชสังฆาจักรยุติลง เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1803 แอบบีก็ถูกยุบเลิกการเป็นสำนักสงฆ์ หอสมุดของแอบบีกลายเป็นหอสมุดแห่งรัฐแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค แต่สมบัติของคริสต์ศาสนสถานถูกหลอมที่โรงกษาปณ์ที่ลูทวิชส์บวร์ค

ตัวสิ่งก่อสร้างถูกใช้หลายอย่าง จนกระทั่งเมื่อปี ค.ศ. 1909 ก็ใช้เป็นที่พำนักของทหารพิการ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองที่ตั้งของแอบบีก็ใช้เป็นสถานที่ฝึกต่าง ๆ และในช่วงหนึ่งใช้เป็นค่ายนักโทษสงคราม หลังสงครามแล้วก็ใช้เป็นที่พักของผู้พลัดถิ่นอยู่ชั่วระยะหนึ่ง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 เป็นต้นมาแอบบีก็ใช้เป็นสถาบันฝึกหัดครู

ระเบียงภาพ
----------

* 
* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

* Hause, Eberhard, 1981. *Die Komburgen: ihre Bauwerke, Baumeister und Bauherren.* Weinsberg.
* Jooß, Rainer, 1987. *Kloster Komburg im Mittelalter. Studien zur Verfassungs-, Besitz- und Sozialgeschichte einer fränkischen Benediktinerabtei* (Forschungen aus Württembergisch Franken; Bd. 4), 2nd ed. Sigmaringen. ISBN 3-7995-7629-0
* Kleiber, Gabriele, 1999. *Groß- und Kleincomburg*. Berlin: Staatliche Schlösser und Gärten Baden-Württemberg in Zusammenarbeit mit der Staatsanzeiger für Baden-Württemberg GmbH. ISBN 3-422-03061-1
* Schraut, Elisabeth (ed.), 1989. *Die Comburg: Vom Mittelalter bis ins 20. Jahrhundert. Ausstellung im Hällisch-Fränkischen Museum und auf der Comburg, Neue Dekanei, 13. Juli bis 5. November 1989* (Catalogue of the Hällisch-Fränkisch Museum, Schwäbisch Hall; Bd. 3), Sigmaringen. ISBN 3-7995-3303-6

ดูเพิ่ม
-------

* แอบบี
* คริสต์ศาสนสถาน
* สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
* ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
* แผนผังมหาวิหาร (ผังแสดงส่วนประกอบต่าง ๆ ของวัด)
* สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ค็อมบวร์ค

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
**"แค่คุณ"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีมัสเกตเทียส์ ในปี พ.ศ. 2556 ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยชาครีย์ ลาภบุญเรือง และเรียงเรียงโดย มัสเกตเทียส์

เนื้อหาของเพลงมาจากคำบอกเล่าถึงเรื่องราวความรักของรุ่น­พี่คนนี้ที่ได้ผ่านร้อนผ่านหนาวกับคนรักมา­นาน จนสุดท้ายทำให้เขาทั้งสองตัดสินใจที่จะใช้­ชีวิตอยู่ร่วมกันและเมื่อมารวมกับแรงบันดาลใจส่วนตัวที่มาจ­าก "แหวน" วงหนึ่งที่เราใช้เพื่อขอคนที่เรารักแต่งงานแหวนที่เป็นเหมือนสัญลักษณ์แทนคำสั­ญญาว่าเมื่อเราตกลงปลงใจจะมอบแหวนวงนี้ให้กับใครแล้วเราได้ให้สัญญาว่าจะรักและดู­แลเค้าไปตลอดชีวิต

ส่วนมิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 เวลา 20.00 น ในยูทูบ

การตอบรับ
---------

เพลง "แค่คุณ" ได้ติดอันดับสูงสุดที่ 9 จากการจัดอันดับของเวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2556) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 9 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ทรูมิวสิค ชาร์ตท็อป 30 | 12 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 83 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต | 57 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "95.5 FM Virgin Hitz CHART TOP 40 วันอาทิตย์ที่ 19 พฤษภาคม 2556". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-03-05.
2. ↑  "ชาร์ทเพลงไทยเพราะ ๆ ฮิต ๆ จาก ทรู มิวสิค True H Music Top 30 ประจำวันที่ 30 มีนาคม 2557". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-03-05.
3. ↑
**คเนเมคเนเฟอร์เฮตเจตที่ 3** เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระมเหสีของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 แห่งราชวงศ์ที่สิบสอง และพระศพฝังอยู่ในพิรามิดของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3 ที่ดาห์ชูร์ พระนามของพระองค์เป็นที่รู้จักกันเพียงอย่างเดียวจากวัตถุหนึ่ง ซึ่งเป็นเรือที่พบในที่ฝังศพของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังอยู่ในโลงศพหินที่ได้รับตกแต่งอย่างงดงาม แต่ไม่ได้รับการสลักพระนามเอาไว้

การฝังพระศพของพระองค์ถูกพบและพบเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น ซึ่งพบพระศพของพระองค์มีชื่อของพระองค์เป็นชื่อของพระมเหสี "คเนเมคเนเฟอร์เฮตเจต" และเชื่อว่าเรือในพิธีกรรมจากสุสานของพระองค์ไม่มีชื่อที่ถูกต้อง  อย่างไรก็ตามนักไอยคุปต์วิทยาล่าสุดได้ให้ความสนใจกับข้อเท็จจริงที่ว่ามันไม่ใช่เรื่องธรรมดาที่จะให้ชื่อของบุคคลและไม่ใช่ชื่อที่เหมาะสมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพิธีกรรมวัตถุในห้องหลุมฝังพระศพ เพราะฉะนั้นชื่อ "คเนเมคเนเฟอร์เฮตเจต" น่าจะเป็นชื่อที่เหมาะสมของพระราชินีพระองค์นี้

อ้างอิง
-------

1. ↑  D. Arnold: *Dahschur, Dritter Grabungsbericht*, In: *MDAIK* 36 (1980), 20
2. ↑  Silke Roth: *Die Königsmütter des Alten Ägypten von der Frühzeit bis zum Ende der 12. Dynastie*, Wiesbaden 2001, p. 440 ISBN 3-447-04368-7
**เอ็กซ์เกม** เป็นรายการเกมโชว์ประเภทควิซโชว์ โดยได้เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อ วันอังคารที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยมีผู้ดำเนินรายการคือ ไตรภพ ลิมปพัทธ์ ผลิตรายการโดยบริษัท บอร์น แอนด์ แอสโซซิเอทด์ จำกัด

กติกา
-----

ผู้เล่นจะมีอยู่ 1 คู่ คู่ละ 2 คน โดยมีคำถามถึง 15 ข้อ โดยแบ่งออกเป็น 3 ข้อ ต่อ 1 ชุด โดยตอบคำถาม 3 ข้อให้หมด แล้วพีธีกรจึงจะเฉลยไปทีละข้อ โดยมีรางวัลสูงสุดถึง 1,000,000 บาท และ รถจักรยานยนต์ ยามาฮ่า ฟิโอเร่ 1 คัน โดยเกมการแข่งขัน แบ่งคำถามออกเป็น 3 ชุด ชุดละ 5 ข้อ แต่ละข้อมี 2 ตัวเลือก ในการเล่นชุดคำถามแต่ละชุด แบ่งเงินรางวัล ออกเป็นดังนี้

* คำถามชุดที่ 1 ถ้าตอบถูกทั้งหมดได้เงินรางวัล 50,000 บาท
* คำถามชุดที่ 2 ถ้าตอบถูกทั้งหมดได้เงินรางวัล 100,000 บาท
* คำถามชุดที่ 3 ถ้าตอบถูกทั้งหมดได้เงินรางวัล 1,000,000 บาท

ประเภทคำถาม
-----------

เป็นคำถามที่เกี่ยวกับการทายราคา ของสัตว์ หรือสิ่งของ หรือการทายว่าข้อมูลใดถูกต้องเกี่ยวกับคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ สิ่งของหรือสัตว์ที่นำมาทายราคา จะต้องเป็นของที่หายาก แปลก ใหม่ล่าสุด แพง น่าสนใจ หรือเป็นที่สุด ไม่ว่าจะเป็นที่สุดในประเทศไทยหรือที่สุดในโลก เพื่อสร้างความตื่นเต้นให้แก่ผู้ชม โดยมีจุดมุ่งหมายให้ทุกคนได้รู้ว่าของอย่างนี้ก็มีในโลก
**สุนัขตำรวจตรี เอ็กซ์** (ไม่ทราบวันเกิด – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2517) เป็นสุนัขตำรวจที่ตายจากการปฏิบัติหน้าที่ เมื่อครั้งที่มีการปะทะระหว่างเจ้าหน้าที่ตำรวจกับขบวนการแบ่งแยกดินแดนใน 4 จังหวัดภาคใต้ ซึ่งเอ็กซ์ได้รับการขนานนามในฐานะ "วีรบุรุษสุนัขตำรวจ"

เรื่องราวของเอ็กซ์ เคยได้รับการถ่ายทอดผ่านรายการ *นาทีฉุกเฉิน* ทางช่อง 5

ประวัติ
-------

เอ็กซ์เป็นสุนัขสายพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ดสีดำเหลืองเพศผู้ ซึ่งเข้าประจำการในปี พ.ศ. 2513 เมื่ออายุประมาณ 6 ปี โดยมีน้ำหนักในขณะนั้นที่ 33 กิโลกรัม และมีผู้ควบคุมชื่อสิบตำรวจโท ศักดา มาลา ผู้บังคับการหมู่งานสายตรวจ

วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2517 ศักดา มาลา และเอ็กซ์ ได้รับคำสั่งให้ปฏิบัติหน้าที่ปราบปรามขบวนการแบ่งแยกดินแดนใน 4 จังหวัดภาคใต้ โดยในวันที่ 19 ตุลาคม ทั้งสองได้ออกลาดตระเวนร่วมกับเจ้าหน้าที่กองกำกับการ ตำรวจภูธรจังหวัดยะลา

พวกเขาได้พบกับที่พักแรมของคนร้ายที่เพิ่งรื้อถอน จึงได้มีการให้เอ็กซ์ดมกลิ่นเสื้อผ้าที่คนร้ายได้ทิ้งไว้ แล้วเดินเข้าป่าสวนยางเชิงเขาลึกประมาณ 1 กิโลเมตร เมื่อเอ็กซ์หยุดเดินแล้วเงยหน้า หู–หางตั้ง และปากหุบ ทำให้ศักดารู้แล้วว่ามีคนร้ายอยู่ในบริเวณนี้ เขาจึงแสดงสัญญาณให้เจ้าหน้าที่หลบเข้าที่กำบัง

ในที่สุด ก็ได้มีเสียงปืนดังขึ้น และเกิดการยิงปะทะกันประมาณ 5 นาที เอ็กซ์ถูกยิงจนสิ้นใจ โดยที่ศักดากลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เนื่องด้วยสูญเสียสุนัขตัวนี้ไปตลอดกาล

อนุสรณ์
-------

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้ตำรวจทุกนายที่ปฎิบัติภารกิจครั้งนั้นตระหนักดีว่า หากไม่มีเอ็กซ์คอยตรวจสอบความปลอดภัย เจ้าหน้าที่อาจหาที่หลบกำบังไม่ทันและถูกยิงเสียชีวิตทั้งหมดก็เป็นได้

ด้วยเหตุนี้ ทางกองกำกับการสุนัขตำรวจ (ปัจจุบันคือกองกำกับการสุนัขและม้าตำรวจ) จึงได้สร้างรูปปั้นไว้ ณ หน้าตึกบัญชาการ เพื่อยกย่องในวีรกรรมของเอ็กซ์

สิ่งสืบเนื่อง
-------------

เนื่องด้วยในสมัยนั้น ยังไม่มีการแต่งตั้งชั้นยศแก่สุนัขตำรวจ เอ็กซ์จึงได้รับการขนานนามให้เป็น "วีรบุรุษสุนัขตำรวจ" กระทั่งในปี พ.ศ. 2546 จึงได้มีการแต่งตั้งชั้นยศแก่สุนัขตำรวจ ได้แก่ สุนัขตำรวจตรี, สุนัขตำรวจโท และสุนัขตำรวจเอก

อ้างอิง
-------

1. ↑  กว่าจะเป็น "K9" ฮีโร่สี่ขากับภารกิจเสี่ยง - Thai PBS News
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  'วีรบุรุษเอ็กซ์' สุนัขตำรวจพลีชีพ ช่วย 5 เจ้านายรอด สู้โจรใต้แบ่งแยกดินแดน
3. 1 2 3 4 5 6  สืบค้น กอบกู้ สู้คนร้าย! ยอดสุนัขตำรวจ K9 สี่ขาผู้กล้า เสี่ยงตายเพื่อชาติ - ไทยรัฐ
4. 1 2 3 4 5 6  สืบค้น กอบกู้ สู้คนร้าย! ยอดสุนัขตำรวจ K9 สี่ขาผู้กล้า เสี่ยงตายเพื่อชาติ
ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่
การจับปลาของนกกาน้ำ
**ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่** (จีน: 洱海; พินอิน: *Ěrhǎi*) หรือในภาษาไทลื้อและไทใหญ่เรียกว่า **หนองแส** (แปลว่า ทะเลสาบที่มีน้ำท่วมเจิ่ง) ตั้งอยู่บนที่ราบสูงในเมืองต้าหลี่ มณฑลยูนนาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่ระดับความสูง 1,972 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีความยาวจากริมฝั่งทิศเหนือจรดทิศใต้ 40 กิโลเมตร และจากทิศตะวันออกจรดทิศตะวันตกประมาณ 7-8 กิโลเมตร มีพื้นที่ 250 ตารางกิโลเมตร จึงเป็นทะเลสาบบนที่ราบสูงที่ใหญ่เป็นอันดับสองในสาธารณรัฐประชาชนจีน รองจากทะเลสาบเตียนฉือ ฝั่งทะเลสาบมีความยาวโดยรอบ 116 กิโลเมตร ความลึกเฉลี่ย 11 เมตร และความจุน้ำ 2.5 ล้านลูกบาศก์เมตร เป็นทะเลสาบที่มีความสวยงามอย่างยิ่ง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญและมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของมณฑลยูนนาน

ทะเลสาบแห่งนี้ คนไทยเรียกว่า "หนองแส" หรือ "หนองแสร์" และเชื่อว่าเป็นจุดเริ่มต้นความเชื่อเรื่อง พญานาค ด้วยเป็นจุดเริ่มต้นของแม่น้ำโขง และเป็นที่ตั้งของอาณาจักรน่านเจ้าในอดีต ที่เชื่อกันว่าเป็นต้นบรรพบุรุษของคนไทย

ที่ทะเลสาบแห่งนี้ ยังมีการประมงด้วยวิธีการพื้นบ้าน คือ การใช้นกกาน้ำ ที่ชาวประมงเลี้ยงไว้จนเชื่อง ดำน้ำลงไปจับปลาให้ วิธีการจับปลาแบบนี้มีมาอย่างยาวนานกว่า 1,500 ปีแล้ว จนเป็นวิถีชีวิตพื้นบ้าน แต่การจับปลาด้วยนกกาน้ำในปัจจุบันได้ลดจำนวนลงตามกาลเวลา การจับปลาด้วยนกกาน้ำนี้ถือเป็นจุดสำคัญในการท่องเที่ยวของทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ประการหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  จิตร ภูมิศักดิ์. *ความเป็นมาของคำสยาม, ไทย ลาว และขอม และลักษณะทางสังคมของชื่อชนชาติ*. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ:ชนนิยม. 2556, หน้า 172
2. ↑  "ทะเลสาบเอ๋อไห่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-09-14. สืบค้นเมื่อ 2012-07-12.
3. ↑  แม่น้ำโขง สายน้ำพยศ 4 จากโอเคเนชั่น
4. ↑  ["Cormorant Fishing on Erhai Lake (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-14. สืบค้นเมื่อ 2012-07-12. Cormorant Fishing on Erhai Lake (อังกฤษ)]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 25°45′48″N 100°11′15″E﻿ / ﻿25.763333°N 100.1875°E﻿ / 25.763333; 100.1875


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่**
**นางอารมณ์ มีชัย** อดีตครูชาวนครศรีธรรมราช นักต่อสู้การเมืองภาคประชาชน และเป็นผู้เข้าร่วมพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย นางอารมณ์เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2487 ที่ อ.หัวไทร จ.นครศรีธรรมราช เป็นบุตรของนายเปลี่ยน และนางเพื่อม กาญจนโอภาส

จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขา ศึกษาศาสตร์บัณฑิต จากวิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช เมื่อปี พ.ศ. 2520 ปริญญาโท สาขา ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อปี พ.ศ. 2542

นางอารมณ์รับราชการเป็นครูสอนภาษาอังกฤษมาโดยตลอดชีวิตราชการ โดยเริ่มอาชีพตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 แม้ว่าฐานะทางบ้านอยู่ในขั้นร่ำรวย แต่ด้วยความที่ต้องการจะช่วยเหลือประชาชนคนยากคนจนให้อ่านออกเขียนได้เพื่อจะได้ไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ โดยได้เป็นครูสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนมัธยมหลายแห่งใน จ.นครศรีธรรมราช โดยเฉพาะในพื้นที่เสี่ยงภัยจากการแทรกซึมของลัทธิคอมมิวนิสต์ อย่างไรก็ตาม จากการที่นางอารมณ์มีบทบาทในการนำชาวบ้านประท้วงเจ้าหน้าที่รัฐในเรื่องความไม่เป็นธรรมต่าง ๆ ทำให้ถูกย้ายเข้ามาสอนในกรุงเทพมหานครในช่วงปลายของการรับราชการครู แต่ก็ยังคงทำบทบาทการต่อสู้เพื่อความถูกต้องต่อไป รวมทั้งการขับไล่รัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร ในเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2535 ด้วย

เคยลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประจำ จ.นครศรีธรรมราช ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคความหวังใหม่ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง

จากบทบาทของความเป็นครูและความเป็นแม่ที่เข้มแข็ง ทำให้ได้รางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ สาขาผู้เสียสละและทำคุณประโยชน์เพื่อสังคมปี พ.ศ. 2520 และยังเป็นครูต้นแบบด้านภาษาอังกฤษปี พ.ศ. 2540

นางอารมณ์ถูกตรวจพบว่าเป็นมะเร็งเต้านมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยแพทย์ผู้รักษาบอกว่าจะมีชีวิตอยู่ได้เพียง 5 ปี แต่ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 นางอารมณ์ได้เข้าร่วมมาโดยตลอด โดยขึ้นเวทีปราศรัยอย่างตรงไปตรงมา จนเป็นขวัญใจของผู้ชุมนุมคนหนึ่ง โดยเรียกกันว่า "แม่อารมณ์" หรือ "ครูอารมณ์" แม้ร่างกายจะอ่อนแอเพราะต้องไปฉายแสงเป็นประจำทุกวันจันทร์

นางอารมณ์ปราศรัยเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2551 จากนั้นจึงได้งดไปเพื่อรักษาตัว แต่ก่อนหน้านั้นในวันที่ 29 สิงหาคม นางอารมณ์เป็นผู้หนึ่งที่ชุมนุมที่หน้ากองบัญชาการตำรวจนครบาลที่วังปารุสกวัน เพื่อทวงถามความเป็นธรรมที่ตำรวจบุกรื้อเวทีของผู้ชุมนุมที่สะพานมัฆวานในช่วงเที่ยงของวันเดียวกัน ซึ่งนางอารมณ์ได้ถูกแก๊สน้ำตายิงมาจากภายในกองบัญชาการจนทำให้ร่างกายทรุดหนักเข้าไปอีก

นางอารมณ์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในระยะสุดท้ายในเวลาประมาณ 4 ทุ่มเศษ ของวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี งานศพจัดขึ้นที่ศาลา 6 วัดโสมนัสราชวรวิหาร มีบุคคลสำคัญมาร่วมงานมากมาย เช่น แกนนำและแนวร่วมพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย, นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีพรรคประชาธิปัตย์หลายคน, หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร, นายวีระศักดิ์ โควสุรัตน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นต้น 

และได้รับพระราชทานเพลิงศพในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2552

อ้างอิง
-------

* สิ้นแล้ว! ครูนักสู้ "ครูอารมณ์ มีชัย" [*ลิงก์เสีย*]
* นายกฯ-มวลชนพธม.รดน้ำศพครูอารมณ์ มีชัย[*ลิงก์เสีย*]
* ประวัติผู้สมัคร ส.ส. [*ลิงก์เสีย*]
***อัลบิดายะฮ์ วันนิฮายะฮ์*** (อาหรับ: البداية والنهاية "ปฐมบทและปัจฉิมบท") หรือ ***ตารีค อิบน์ กะษีร*** ("*ประวัติศาสตร์ โดย **อิบน์ กะษีร***") เป็นผลงานตำราคลาสสิกของนักวิชาการซุนนะฮ์ อิบน์ กะษีร

ภาพรวม
------

ผลงานของอิบน์ กะษีร ถือเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่สุดในประวัติศาสตร์อิสลาม ลักษณะพิเศษของหนังสือเล่มนี้คือไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตเท่านั้น แต่ยังกล่าวถึงเหตุการณ์ในอนาคตที่นบีมุฮัมมัด กล่าวถึงอีกด้วย หนังสือหลายเล่มกล่าวถึงจุดเริ่มต้นของการสร้างและการส่งมนุษย์มายังโลกตามแนวทางของศาสนาอิสลาม ชีวิตของบรรดานบีในศาสนาอิสลาม และยุคสมัยของ*บรรดาเศาะฮาบะฮ์* (สาวกของมุฮัมมัด) จนถึงศตวรรษที่ 8  เล่มสุดท้ายบันทึกการทำนายเหตุการณ์ในอนาคต เช่น สัญญาณของวันพิพากษา (*วันกิยามะฮ์*) เมื่อชาวมุสลิม เชื่อว่าผู้คนเข้าสู่ *ญันนะฮ์* (สวรรค์) หรือ *ญะฮันนัม* (นรก)

ความนิยม
--------

หนังสือเล่มนี้มักใช้เป็นหนังสืออ้างอิงสำหรับประวัติศาสตร์อิสลาม อิบน์ กะษีร สามารถรวบรวมข้อมูลมากมายด้วยแหล่งข้อมูลหลักที่เชื่อถือได้ หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ และต่อมา หนังสือเล่มนี้ได้รับการแปลเป็นหลายภาษา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Robinson, Chase F. (2003). *Islamic Historiography* (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. p. 134. ISBN 978-0-521-62936-2. สืบค้นเมื่อ 29 November 2022.
2. 1 2  Petry, Carl F. (26 May 2022). *The Mamluk Sultanate* (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. p. 229. ISBN 978-1-108-47104-6. สืบค้นเมื่อ 29 November 2022.
**ทะเลสาบเวิร์ท** (เยอรมัน: *Wörthersee*; สโลวีเนีย: *Vrbsko jezero*) เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในรัฐคารินเทีย ทางตอนใต้ของประเทศออสเตรีย เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมอย่างมากแห่งหนึ่งของออสเตรีย

มีความกว้าง 16.5 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่กว่า 90 ตารางกิโลเมตร จุดที่ลึกที่สุดอยู่ที่ทางตะวันตกมีความลึกประมาณ 85 เมตร โดยชื่อ "ทะเลสาบเวิร์ท" มาจากภาษาเยอรมันสูงโบราณ "แวร์แดร์เซ" (Werdersee) แปลว่า "ทะเลสาบเกาะ" โดยที่นี่มีเกาะขนาดใหญ่ 3 เกาะ ชื่อนี้ถูกใช้มาจนถึงศตวรรษที่ 19 จากนั้นจึงเริ่มเป็นที่รู้จักในชื่อทะเลสาบเวิร์ท 

ทะเลสาบเวิร์ท เกิดจากการละลายของธารน้ำแข็งโบราณที่ไหลไปตามเนินเขาคารินเทียกลาง จนเกิดเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ ที่มีปริมาตรน้ำ 816 ล้านลูกบาตรเมตร มีสภาพภูมิอากาศอบอุ่น อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 28 องศาเซลเซียส เนื่องจากมีเทือกเขาป้องกันอากาศหนาวอยู่ ทำให้มีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน เมื่อถึงฤดูหนาว โดยปกติน้ำที่นี่จะยังไม่แข็งตัวเป็นน้ำแข็งจนกว่าจะก่อนถึงเดือนมกราคม และจะกลายเป็นน้ำแข็งก็ต่อเมื่อฤดูหนาวนั้นอุณหภูมิหนาวจัดเท่านั้น โดยอุณหภูมิจะเริ่มเย็นตั้งแต่ปลายเดือนกันยายน แต่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงอากาศจะอบอุ่น อีกทั้งสีของน้ำจะแปรเปลี่ยนไปตามฤดูกาล และจากสภาพภูมิอากาศที่อบอุ่นทำให้เป็นหนึ่งในแหล่งที่เป็นที่เล่นน้ำและแล่นเรือใบรวมถึงอาบแดดที่ได้รับความนิยมอย่างมากในออสเตรเลีย และยังเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ ทั้ง นก, ปลา, สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก และสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด โดยเฉพาะกลันโฟร์ตทางทิศตะวันออกที่เป็นเขตป่าอนุรักษ์ เป็นที่ตั้งของเขตสงวนนาทูรา 2000

ทะเลสาบเวิร์ทในฤดูหนาว ที่น้ำบางส่วนเปลี่ยนเป็นน้ำแข็ง
ทะเลสาบเวิร์ท ในช่วงฤดูร้อนได้รับความนิยมอย่างมาก จึงเกิดมีการปลูกสร้างบ้านและที่พักอาศัยที่มีความสวยงามอยู่รอบ ๆ ทะเลสาบ ทั้งสถาปัตยกรรมแบบบาโรก, ศิลปะสมัยใหม่ และบ้านในชนบทของอังกฤษ อีกทั้งเป็นแรงบันดาลให้ศิลปินและจิตรกรจำนวนมากใช้ที่นี่เป็นฉากหลังในงานศิลปะ ตลอดจนใช้เป็นฉากในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อีกทั้งยังเป็นสถานที่ ๆ ใช้ในการแข่งขันไตรกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรีย คือ ไตรกีฬาคนเหล็ก ตลอดจนหาดทรายริมทะเลสาบก็ใช้เป็นสถานที่แข่งขันวอลเลย์บอลชายหาด และยังมีสไลเดอร์ขนาดใหญ่ของเทศบาลเมืองที่ให้บริการฟรีแก่ผู้มาเล่นน้ำด้วย

ในด้านชีวภาพ ที่นี่มีปลาอย่างน้อย 21 ชนิด ทั้งปลาพื้นถิ่น หลายชนิดเป็นปลาหายาก รวมถึงปลาเวลส์ ปลาหนังขนาดใหญ่ที่สุดของทวีปยุโรป และปลาแสงอาทิตย์หูยาว ซึ่งเป็นปลาต่างถิ่นจากทวีปอเมริกาเหนือ ที่ยังไม่มีรายงานการสร้างความเสียหายให้แก่สิ่งแวดล้อม และยังเป็นแหล่งอาศัยและทำรังวางไข่ของนกเป็ดผีใหญ่ ที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรียอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ท่องโลกกว้าง 25 กุมภาพันธ์ 2557 ทะเลสาบทะเลสาบเวิร์ท". *ไทยพีบีเอส*. 2014-02-25. สืบค้นเมื่อ 2016-09-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทะเลสาบเวิร์ท**

วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***Wörthersee***

* ข้อมูลจากสถาบันวาริชศาสตร์คารินเทีย เก็บถาวร 2012-06-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พระเจ้าโจวไท่** (จีน: 周太王; พินอิน: *Zhōu Tài Wáng*; แปลว่า มหาราชแห่งโจว) หรือ **กู่กงตั่นฟู่** (จีน: 古公亶父; พินอิน: *Gǔgōng Dǎnfù*; แปลว่า พระยาตั่นฟู่ผู้ชรา) เป็นผู้ปกครองและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองโจวในช่วงราชวงศ์ชาง ต่อมาพระปนัดดาของพระองค์ผู้มีพระนามว่า ฟา (發) หรือ พระเจ้าโจวอู่ ได้ยกทัพเข้าครอบครองเมืองซางและสถาปนาราชวงศ์โจว

พระนาม
------

พระเจ้าไท่เป็นพระนามที่ได้หลังสวรรคต ผู้สืบสกุลถวายให้เป็นเกียรติ แต่แท้จริงแล้ว พระองค์มิเคยเป็นกษัตริย์แต่อย่างใด ในขณะมีพระชนม์อยู่ ทรงได้รับการขนานนามว่า กู่กงตั่นฟู่ และนักวิชาการบางคนเอ่ยถึงพระองค์ในชื่อ จี ตั่นฟู่ ซึ่งมาจากแซ่ของพระองค์ คือ จี (姬)

ประวัติ
-------

*คีตปกรณ์* (詩經) ซึ่งเป็นหนังสือรวมลำนำจีนแต่โบราณกาล ว่า ตระกูลจีมีความเป็นมาถอยหลังไปถึงคราวที่โฮ่ว จี้ (后稷) ขุนนางเมืองเซี่ย ถือกำเนิดขึ้นโดยการที่มารดาของเขาย่ำลงบนรอยเท้าของเทวดาชั่งตี้ (上帝) แล้วตั้งครรภ์ ขณะที่ *บันทึกประวัติศาสตร์* (史記) ของซือหม่า เชียน (司馬遷) ว่า โฮ่ว จี้ เป็นโอรสของพระเจ้าคู่ (嚳) ทำให้เขาเป็นดองกับจักรพรรดิเหลือง (黃帝) ผู้ซึ่งอาจได้ใช้แซ่โจว

ซือหม่า เชียน กล่าวว่า ต่อมา ปู้จู๋ (不窋) บุตรชายของโฮ่ว จี้ สละศักดินาที่เมืองไถ (邰) ไปใช้ชีวิตเร่ร่อนกับชาวซีหรง (西戎) และชาวตี๋เหนือ (北狄) ซึ่งเป็นชนเผ่าที่อาศัยอยู่รอบบริเวณเมืองเซี่ย หลังจากนั้น จู (鞠) บุตรชายของปู้จู๋ ได้ใช้ชีวิตเช่นนี้สืบต่อมา จนกระทั่งบุคคลหนึ่งชื่อ พระยาหลิว (公劉) ได้รวบรวมคนมาตั้งถิ่นฐานอยู่ ณ เมืองปิน (豳) ภายหลังมีผู้ปกครองเมืองปินสืบพระยาหลิวมาดังนี้ ชิ่งเจี๋ย (慶節) หฺวังพู (皇仆) ช่าฝู (差弗) หุ่ยชู่ (毀隃) กงเฟย์ (公非) เกา-ยฺหวี่ (高圉) ย่า-ยฺหวี่ (亞圉) และกงชู จู่เล่ย์ (公叔祖類)

ความเจริญรุ่งเรืองของเมืองปินทำให้เมืองถูกรุกรานจากชาวซุน-ยฺวี่ (獯鬻) หรือที่เรียก ฮุน-ยฺวี่ (Hunyu) หรือตี๋เหนือ หลังการรุกรานสี่ครั้งล้วนล้มเหลว พระยาหลิวไม่ต้องการนำคนของตนเข้าสู่การรบอีก จึงรวบรวมคนจากเมืองปินไปเชิงเขาฉี (岐山) บริเวณแม่น้ำเว่ย์ (渭河) เพื่อสร้างบ้านเมืองใหม่ที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น มีทั้งพระราชวัง พระอาราม วัดบรรพบุรุษ และแท่นบูชา ชัยภูมิใหม่ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว ชนเผ่ายฺวี่ (Yu) และรุ่ย (芮) ซึ่งอยู่รอบข้าง จึงเข้าสามิภักดิ์ และกลายเป็นเมืองโจวในที่สุด

ภายหลังมีการเอ่ยถึงกู่กงตั่นฟู่ว่า มีส่วนทำให้เมืองโจวรุ่งเรืองขึ้นมาก *คีตปกรณ์* ได้บันทึกบทสรรเสริญเขาบทหนึ่ง และเพลงจะเข้เพลงหนึ่งเกี่ยวกับเขา ชื่อ "เพลงภูเขาฉี" (Mount Qi Song) คาดว่า พระยาโจว (周公) แต่งขึ้น บันทึกประวัติศาสตร์จีนแบบดั้งเดิมบางทีถือว่า กู่กงตั่นฟู่เองที่ก่อตั้งเมืองโจวขึ้นบริเวณแม่น้ำเว่ย์ แต่ที่จริง มีกระดูกเสี่ยงทาย (oracle bone) สมัยพระเจ้าอู่ติง (武丁) จารึกถึงเมืองโจวอย่างน้อยหนึ่งศตวรรษก่อนหน้าอยู่แล้ว อนึ่ง เมืองโจวยุคแรกเริ่มน่าจะอยู่ห่างจากที่ตั้งเมืองปินตามความเชื่อดั้งเดิมอยู่พอสมควร นักวิชาการบางคนจึงระบุว่า มีการอพยพไปตั้งเมืองนี้เป็นทางไกลจากเมืองซานซีไปทางตะวันตก

ทายาท
-----

กู่กงตั่นฟู่มีลูกสามคนกับภรรยาแซ่เจียง คือ

* ไท่ปั๋ว (泰伯)
* จ้งยง (仲雍)
* จี้ลี่ (季歷)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Sima Qian. *Records of the Grand Historian*.
2. ↑  ไป่ หยางเจอะ (柏楊著) จงกั๋วเหรินฉื่อกัง (中國人史綱) (จีน)
3. 1 2  *Classic of Poetry*, III.1.3.
4. 1 2  Mencius. *Mencius*, "King Hûi of Liang, Part II".
5. ↑  Wu, K. C. *The Chinese Heritage*, p. 328. Crown Publishers (New York), 1982. ISBN 0-517-54475-X.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**Book of Songs III.1.3.  
"In long trains"** 

* Thomson, John. "04. Mount Qi Melody".
คลองลำปลาทิว
**คลองลำปลาทิว** เป็นคลองสาขาหนึ่งของคลองแสนแสบที่ขุดแยกขึ้นมาทางทิศตะวันออกไปทางลำต้นกล้วยและลำผักชี ส่วนต้นคลองเรียกว่า "คลองลำปะทิว" ส่วนกลางคลองเรียกว่า **คลองขุดใหม่** ส่วนปลายคลองก่อนเชื่อมกับคลองลำพระองค์เรียกว่า **คลองลำผักชี** แต่ชาวหนองจอกมักเรียกว่า "คลองขุดใหม่" แต่เดิมนั้นคลองลำปลาทิวเริ่มต้นตั้งแต่ลำผักชีไปถึงหัวตะเข้และมีการขุดคลองต่อจากลำผักชีมาถึงหนองจอก คลองแสนแสบ เรียกว่า "คลองขุดใหม่" ต่อมาเรียกเป็นคลองเส้นเดียวกันว่า "คลองลำปลาทิว" ตั้งแต่หนองจอกถึงหัวตะเข้

คลองลำปลาทิวตลอดทั้งสายมีความกว้างเฉลี่ย 35 เมตร ก้นคลองกว้างเฉลี่ย 12–15 เมตร และมีความยาวคลอง 17.5 กิโลเมตร จึงมีความจุน้ำสูงสุดอยู่ที่ 1,534,000 ลูกบาศก์เมตร

ชื่อ
----

สมัยก่อนเรียกชื่อว่า **คลองลำปะทิว** ซึ่งอาจมีความหมายว่า เส้นทาง (ลำ) ที่พบเห็น (ปะ) แมกไม้สองข้างตลอดทาง (ทิว) ส่วนคำว่า "ปลาทิว" เป็นปลาที่ไม่มีอยู่จริง จึงอาจสันนิษฐานว่าคงเพี้ยนมาจาก "คลองลำปลาซิว"

อีกข้อสันนิษฐานหนึ่งมีเรื่องเล่าว่าบริเวณนี้มีชุมชนมอญอพยพมา มีผัวเมียคู่หนึ่งพายเรือตามกลุ่มเพื่อนไม่ทัน จนเพื่อน ๆ สงสัยและต้องพายเรือกลับมาดู พบว่าสองผัวเมียทะเลาะกันอยู่ ว่าจะพายไปเส้นทางไหน จึงตะโกนร้องว่า "ปะเทีย ปะเทีย" (แปลว่าอย่าทะเลาะกัน) ภายหลังจากเพี้ยนมาเป็นคลองลำปลาทิว

สถานที่ริมคลอง
--------------

บริเวณสี่แยกหัวตะเข้ เป็นจุดบรรจบกันของคลองลำปลาทิว คลองประเวศบุรีรมย์และคลองหัวตะเข้ บริเวณนี้เป็นที่ตั้งของชุมชนหัวตะเข้

ชุมชนลำปลาทิวในพื้นที่เขตลาดกระบัง ตั้งอยู่ริมคลอง พื้นที่มีลักษณะเป็นแอ่งกระทะ ทำให้ถูกน้ำท่วมขังเป็นประจำทุกปีโดยเฉพาะในฤดูฝนเมื่อน้ำเหนือไหลมาพื้นที่แห่งนี้จะได้รับผลกระทบเป็นแห่งแรก ๆ ของกรุงเทพมหานคร

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองคือ วัดสุทธาโภชน์ซึ่งเป็นวัดมอญ มีประเพณีที่สืบทอดยาวนานคือประเพณีตักบาตรพระร้อยทางเรือ โดยประชาชนจะนั่งคอยใส่บาตรพระเรียงรายอยู่ริมตลิ่งตามแนวคลองลำปลาทิว

อ้างอิง
-------

1. ↑  ฐิติพันธ์ พัฒนมงคล. ""ศึกชิงน้ำ" การเสียสละอีกครั้งของภาคเกษตร".
2. ↑  "#ชื่อนี้มีที่มา #คลองลำปลาทิว ชื่อนี้มาจากไหนหรือมีปลาเป็นทิวแถว".
3. ↑  "ครอบครัวที่ถูกลืม...แห่งชุมชนลำปลาทิว". โพสต์ทูเดย์.
4. ↑  "สืบสานประเพณีตักบาตรพระร้อยทางเรือที่วัดสุทธาโภชน์". ไทยโพสต์.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คลองลำปลาทิว
พายแอปเปิลถือว่าเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติของชาวอเมริกัน
**อาหารอเมริกัน** (อังกฤษ: American cuisine) โดยรวมแล้วกล่าวถึงอาหารหลากหลายชนิดที่บริโภคในสหรัฐอเมริกาหรืออาหารที่มีแหล่งกำเนิดมาจากสหรัฐอเมริกา เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากทั่วโลก แต่โดยมากได้รับอิทธิพลสูงสุดจากอาหารของชาวยุโรปตั้งแต่ที่ชาวยุโรปได้อพยพเข้ามาตั้งรากฐานในทวีปอเมริกาในศตวรรษที่ 17 มีการผสมผสานกับอาหารของชาวพื้นเมืองอเมริกันซึ่งเป็นอาหารของผู้ที่อยู่อาศัยมาก่อน และมีส่วนประกอบด้วยเนื้อสัตว์หรือพืชผักที่หาได้ในเฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือ นอกเหนือจากนั้น ยังมีอิทธิพลจากอาหารแอฟริกาเข้ามาอีกด้วย ซึ่งนำเข้ามาในสหรัฐอเมริกาโดยทาสชาวแอฟริกา ในสมัยปัจจุบัน อาหารอเมริกันได้รับอิทธิพลจากประเทศเพื่อนบ้านเช่นอาหารจากประเทศเม็กซิโก และจากประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก เนื่องจากการอพยพเข้าไปอยู่ของผู้คนจากหลากหลายประเทศเป็นจำนวนมาก

ตัวอย่างอาหารอเมริกันที่มีชื่อเสียงมากที่สุด เช่น ไก่ทอด พิซซาหน้าเปปเปอโรนี ชีสเบอร์เกอร์ เทเทอร์ทอตส์ กริลล์ชีส มีตโลฟ สมอร์ (s'more) คอร์นดอก พายแอปเปิล มักกะโรนีอบชีส ชีลีกอนการ์เน บัฟฟาโลวิงส์ ชีสเค้กแบบนิวยอร์ก บิสกิตกับเกรวี

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อาหารอเมริกัน**

1. ↑  Smith, A. (2007). *The Oxford companion to American food and drink.*

* Haff, H. (2011). *The founders of American cuisine: Seven cookbook authors, with historical recipes.* Jefferson, N.C.: McFarland.
* Smith, A. F. (2009). *Eating history: 30 turning points in the making of American cuisine.* Columbia University Press.
***เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย*** (จีน: 大上海; อังกฤษ: *The Last Tycoon*) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกง ค.ศ. 2013 ที่กำกับโดยหวังจิง นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ, หง จินเป่า, อู๋ เจิ้นหวี่ และหวง เสี่ยวหมิง

ภาพยนตร์ได้รับการเปิดตัวในจีนแผ่นดินใหญ่ ณ วันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2012

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เป็นเรื่องราวของ เฉิง ต้าชี่ ชายหนุ่มผู้มีความใสซื่อ แต่เมื่อครั้งที่ถูกหักหลัง เขาก็ได้เติบใหญ่ขึ้นโดยได้ทิ้งความรักไว้ที่เบื้องหลัง เพราะนั่นคือจุดอ่อนสำหรับการก้าวเดินไปข้างหน้าสู่การเป็นเจ้าพ่อตัวจริงของเซี่ยงไฮ้

นักแสดงนำ
---------

* โจว เหวินฟะ รับบทเป็น เฉิง ต้าชี่
* หวง เสี่ยวหมิง รับบทเป็น เฉิง ต้าชี่ (วัยหนุ่ม)
* หง จินเป่า
* อู๋ เจิ้นหวี่

การสร้าง
--------

ภาพยนตร์ชุดนี้ใช้งบในการสร้างที่ 700 ล้านบาท และโจว เหวินฟะ รับบทเป็น เฉิง ต้าชี่ ซึ่งเป็นเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ที่มีตัวตนอยู่จริง โดยโจว เหวินฟะ ได้หยุดรับงานแสดงทั้งหมดเพื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ รวมถึงมีการใช้ทองคำจริงมาประกอบฉากโรงอุปรากร และมีการถ่ายทำขึ้นที่นครเซี่ยงไฮ้ โดยมีผู้กำกับฝ่ายศิลป์ คือ หยี ชุงมั่น ที่เคยมีผลงานเข้าชิงรางวัลออสการ์จาก *ศึกโค่นบัลลังก์วังทอง* มาแล้ว 

ซึ่งภาพยนตร์มิได้มีเนื้อหาเดียวกับ *เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้* ซีรีส์ที่โด่งดังเป็นที่รู้จักกันดีในยุคทศวรรษที่ 1980 แต่จะเป็นงานที่สร้างขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตของ ตู้ เย่วซิง หัวหน้าแก๊งมาเฟียผู้เคยมีตัวตนอยู่จริง และสร้างอาณาจักรของตัวเองขึ้นมาในเซี่ยงไฮ้ระหว่างทศวรรษที่ 1920-1930

เพลงประกอบภาพยนตร์
------------------

เพลงประกอบภาพยนตร์ประพันธ์โดยเฉิน กวงหรง บทเพลงติ้งเฟิงโบ (定風波) ประพันธ์โดยเกา ซื่อจาง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Taste - Manager Online - โจวเหวินฟะ : เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  《大上海》末日准时上映 黄晓明高天举枪互指2012-12-21
3. 1 2  "โจวเหวินฟะ" คืนสังเวียน รับหน้าที่ครั้งใหม่ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย - เดลินิวส์
4. ↑  คุยกับพระเอกรุ่นใหญ่ *โจวเหวินฟะ* ผู้สวมวิญญาณ *เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย*[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย - Mthai Movie". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-04. สืบค้นเมื่อ 2013-01-08.
6. ↑  ปารีสตะวันออก เปิดตำนาน เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ตัวจริง จากไทยรัฐ
7. ↑  "The Last Tycoon จากกรุงเทพธุรกิจ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-11. สืบค้นเมื่อ 2013-01-13.
8. ↑  The Last Tycoon (2012) - Full cast and crew - IMDb

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *The Last Tycoon* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *The Last Tycoon* จากฐานข้อมูลภาพยนตร์ฮ่องกง
'''เจ้าฟ้า หรือจักรพรรดิแดนตะวันออก''' เดินทางมาหวังจะยึดครองดินแดนตงง้วน โดยมีเจี๋ยอู๋เสินอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งเจี๋ยซินยอดฝีมือลูกชายคนโตของเจี๋ยอู๋เสิน คอยรับใช้ หวังจะทรยศบิดาที่ไม่เคยดูแลเอาใจใส่เขามาแต่เด็กหลังจากแยกทางกับมารดาของเขา เจ้าฟ้าได้นำกำลังทหารและเหล่ายอดฝีมือ ไปถ้ำดั้นเมฆ เพื่อยึดครองกระดูกมังกร ซึ่งเชื่อว่าปกปักรักษาดินแดนตงง้วนมานาน ซึ่งเป็นการทำลายขวัญของชาวตงง้วนก่อน

 และตอนนี้เองที่เนี่ยฟงซึ่งสังหารกิเลนไฟโดยเจ้าฟ้าวางยาพิษแก่เนี่ยฟงทำให้เขาเชื่อฟังคำสั่ง อีกทั้งเนี่ยฟงคือสหายคนเดียวของกิเลนไฟ จึงเป็นการเปิดทางให้ชาวตะวันออก แต่เมื่อเข้าไปในนั้น แต่ในที่ๆไม่มีใครไปถึง กลับพบยอดฝีมือถึงสองคน ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คือเนี่ยเหยินหวังและต้วนซ่วย บิดาของเนี่ยฟงและต้วนล่าง ซึ่งหายสาบสูญเข้ามาในถ้ำนี้เมื่อหลายปีมาแล้ว จนคนใน ยุทธภพนึกว่าเขาตายหรือวางมือไปแล้ว แต่ไม่นานเหล่ายอดฝีมือรวมไปถึงฮ่องเต้ซึ่งทุกๆคนพึ่งจะทำศึกเสร็จจากเจี๋ยอู๋เสินมา ก็ตามมาที่ถ้ำดั้นเมฆเพื่อป้องกันกระดูกมังกร

 แต่สุดท้ายเนี่ยฟงก็เอากระดูกมังกรหนีไปและไม่ได้ไปตามนัดที่เจ้าฟ้านัดไว้ (เนี่ยงจากกระดูกมังกรมีพลังวิเศษณ์จึงทำให้เนี่ยฟงพอจะควบคุมสติตอนเองได้)เจ้าฟ้าต้องประลองกับปู้จิ้งอวิ๋น ด้วยกระบวนที่ไร้ที่ติ แต่ก็ถูกสกัดได้ จึงขอยอมแพ้และฆ่าตัวตาย เพื่อไม่ให้ชาวตะวันออกคิดบุกตงง้วน ฮ่องเต้จึงขังศพของเจ้าฟ้าไว้ในเจดีย์ ที่ปราสาทสกุลสือ โดยห้ามคนนอกเข้าและมีทหารคอยคุ้มกันหนาแน่น
**มะเร็งตับ** หมายถึงมะเร็งที่เกิดขึ้นในตับ ชนิดที่พบบ่อยที่สุดคือชนิดที่เป็นการแพร่กระจายของมะเร็งที่เกิดขึ้นในตำแหน่งอื่นก่อนมายังตับ ผู้ป่วยอาจมีอาการคลำได้ก้อนหรือเจ็บปวดที่บริเวณชายโครงด้่านขวา (ตำแหน่งของตับ) ท้องมาน ดีซ่าน ฟกช้ำง่าย น้ำหนักลด หรืออ่อนเพลียได้

สาเหตุที่พบบ่อยของการเกิดมะเร็งตับ คือ ตับแข็ง ซึ่งอาจเกิดจากการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบชนิดบีหรือซี หรือเกิดจากการดื่มแอลกอฮอล์ สาเหตุอื่นเช่นการกินอาหารที่ปนเปื้อนสารอะฟลาท็อกซิน โรคไขมันพอกตับ และพยาธิในตับ มะเร็งตับชนิดที่พบบ่อยที่สุดคือมะเร็งเซลล์ตับ (HCC) คิดเป็นจำนวนผู้ป่วย 80% และรองลงมาคือมะเร็งท่อน้ำดี ชนิดอื่นๆ เช่น มิวซินัสซิสติกนีโอพลาสซึม และเนื้องอกภายในท่อน้ำดี ชนิดปาปิลลารี การวินิจฉัยทำได้โดยอาศัยประวัติและผลการตรวจร่างกาย ร่วมกับการตรวจเลือดและการตรวจภาพถ่ายรังสี โดยการตรวจยืนยันนั้นต้องใช้การตรวจชิ้นเนื้อ

การป้องกันทำได้โดยการเสริมภูมิคุ้มกันต่อไวรัสตับอักเสบบี และการรักษาผู้ป่วยตับอักเสบจากไวรัสบีหรือซีอย่างเหมาะสม มีการแนะนำให้ดำเนินการคัดกรองหามะเร็งตับในผู้ป่วยโรคตับเรื้อรัง การรักษาอาจทำได้โดยการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออก การรักษามุ่งเป้า การฉายแสง การอะเบลชัน การอุดหลอดเลือด หรือการผ่าตัดปลูกถ่ายตับ ขึ้นอยู่กับอาการของผู้ป่วยแต่ละราย หากก้อนเนื้อมีขนาดเล็กมากอาจใช้วิธีติดตามอาการไปก่อนได้

มะเร็งตับแบบปฐมภูมิเป็นมะเร็งที่พบบ่อยเป็นอันดับ 6 ทั่วโลก คิดเป็นจำนวน 6% ของผู้ป่วยมะเร็งทั้งหมด และเป็นมะเร็งที่เป็นสาเหตุของการเสียชีวิตจากมะเร็งในลำดับที่ 2 คิดเป็น 9% ของผู้ป่วยมะเร็งที่เสียชีวิต ปี 2012 มีผู้ป่วยมะเร็งตับ 782,000 คน และปี 2015 มีผู้เสียชีวิตจากมะเร็งตับ 810,500 คน โดยเป็นมะเร็งตับที่เกิดจากตับอักเสบไวรัสบี 263,000 คน, จากการดื่มแอลกอฮอล์ 245,000 คน, และจากตับอักเสบไวรัสซี 167,000 คน ในพื้นที่ที่มีความชุกของการติดเชื้อตับอักเสบบีหรือซีมาก ก็จะมีผู้ป่วยมะเร็งตับมากตามไปด้วย เช่นที่พบในทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกาตอนใต้ ผู้ป่วยมะเร็งเซลล์ตับส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ส่วนใหญ่วินิจฉัยได้ที่อายุ 55-65 ปี อัตรารอดชีวิตห้าปีในสหรัฐอเมริกาอยู่ที่ 18%
คลองลัดหลวงบริเวณวัดกลาง
แผนที่เมื่อ พ.ศ. 2431 แสดงเห็นบริเวณปากลัด ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างคลองลัดหลวงและคลองลัดโพธิ์
**คลองลัดหลวง** เป็นคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ อยู่ห่างไปทางทิศตะวันตกของคลองลัดโพธิ์ ประมาณ 2 กิโลเมตร ส่วนที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งขวาในตำบลบางพึ่ง เป็นแนวตรงไปทางทิศใต้ จนออกแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งขวาในตำบลบางครุ คลองลัดหลวงมีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร

ประวัติ
-------

คลองขุดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ผู้ดำเนินการขุดคือ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพซึ่งเป็นแม่กองสร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์ ไม่ปรากฏหลักฐานปีที่ขุด แต่มีวัตถุประสงค์การขุดเพื่อช่วยย่นระยะทางเดินเรือในลำน้ำเจ้าพระยาตอนปลาย ซึ่งมีความคดโค้งมากและเพราะเกรงว่าแม่น้ำเจ้าพระยาจะกัดเซาะตลิ่งของคลองให้กว้างออกเช่นเดียวกับคลองลัดโพธิ์ ปัจจุบันบริเวณปากคลองมีประตูน้ำเปิดปิดได้เองโดยอัตโนมัติเพื่อควบคุมการไหลของน้ำเพื่อไม่ให้แรงเกินไป

ในหนังสือพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 พระราชนิพนธ์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ระบุว่า 

> ในคราวเมื่อสร้างป้อมเมืองสมุทรปราการ ทรงพระราชดำริว่า ป้อมที่ได้สร้างขึ้นที่เมืองนครเขื่อนขันธ์ แต่ก่อน ก็ยังค้างอยู่ไม่สำเร็จสมบูรณ์ จึงโปรดให้ พระเจ้าน้องยาเธอกรมหมื่น ศักดิพลเสพ เป็นแม่กองทำการสร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์ที่ยังค้างอยู่ ให้สร้างป้อมขึ้นอีกป้อมขึ้นอีกป้อมหนึ่ง ชื่อ ป้อมเพชรหึง เปลี่ยนให้ขุดคลองลัดหลังเมืองนครเขื่อนขันธ์ คลองหนึ่งมาทะลุออกคลองตาลาว คลองลัดที่ขุดใหม่นี้ เมื่อขุดกว้าง ๖ วา ลึก ๕ ศอก ยาว ๕๐ เส้น กรมหมื่นศักดิพลเสพ ทรงสร้างวัดขึ้นในคลองลัด ที่ขุดใหม่นี้วัดหนึ่ง พระราชทานนามว่า วัดไพชยนต์พลเสพย์
> 
> 

ในคราวนั้นยังสร้างวัดอีกแห่งริมคลองคือวัดโปรดเกศเชษฐาราม นอกจากนั้นยังมีวัดอื่นที่ตั้งอยู่บริเวณริมคลอง ได้แก่ วัดกลาง วัดพญาปราบปัจจามิตร วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์ วัดแค และวัดโมกข์

แต่เดิมนั้นนครเขื่อนขันธ์เรียกว่า "ปากลัด" เหตุเพราะมีคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาคือคลองลัดโพธิ์อยู่ทางทิศเหนือ และปากคลองลัดหลวงอยู่ทางทิศใต้ ปลายคลองลัดทั้งสองทะลุออกออกแม่น้ำเจ้าพระยาทั้งสองข้าง เมืองนครเขื่อนขันธ์ดังกล่าวตั้งอยู่ระหว่างคลองลัดทั้งสองคลอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คลองขุดในประเทศไทย". สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ.
2. ↑  "วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร". สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "ประวัติความเป็นมา". เทศบาลเมืองพระประแดง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-22. สืบค้นเมื่อ 2022-06-08.
4. ↑  วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. "จากปากน้ำถึงสมุทรปราการ เมืองหน้าด่านชายทะเล". มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-22. สืบค้นเมื่อ 2022-06-08.
รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน
**รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (เล็ก)** (อังกฤษ: (small) rhombicosidodecahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 30 หน้า และรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า รวม 62 หน้า โดยหน้ารูปห้าเหลี่ยมทุกหน้าจะล้อมรอบด้วยรูปสามเหลี่ยมและสี่เหลี่ยมสลับกันไป ทรงนี้มี 60 จุดยอด 120 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

พื้นที่ผิวและปริมาตร
--------------------

รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ *a* คำนวณได้ดังนี้

{\displaystyle {\begin{aligned}A&=\left\{30+{\sqrt {30\left[10+3{\sqrt {5}}+{\sqrt {15(5+2{\sqrt {5}})}}\right]}}\right\}a^{2}\\&\approx 59.3059828a^{2}\\V&={\frac {1}{3}}(60+29{\sqrt {5}})a^{3}\approx 41.6153238a^{3}\\\end{aligned}}}

พิกัดคาร์ทีเซียน
----------------

พิกัดคาร์ทีเซียนของรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้

(±1, ±1, ±τ3) , (±τ3, ±1, ±1) , (±1, ±τ3, ±1) ,
(±τ2, ±τ, ±2τ) , (±2τ, ±τ2, ±τ) , (±τ, ±2τ, ±τ2) ,
(±(2+τ) , 0, ±τ2) , (±τ2, ±(2+τ) , 0) , (0, ±τ2, ±(2+τ))
เมื่อ τ มีค่าเท่ากับ (1+√5)/2 หรืออัตราส่วนทอง

ดูเพิ่ม
-------

* ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)
* ทรงยี่สิบหน้า (icosahedron)
* ทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron)
* รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (rhombicuboctahedron)
* ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด หรือ รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่ (truncated icosidodecahedron หรือ great rhombicosidodecahedron)

อ้างอิง
-------

* Williams, Robert (1979). *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Section 3-9)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Small Rhombicosidodecahedron" จากแมทเวิลด์.
* The Uniform Polyhedra
* Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน
รูปทรงนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในหนังสือ *Divina Proportione* โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
**รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (เล็ก)** (อังกฤษ: (small) rhombicuboctahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 18 หน้า รวม 26 หน้า โดยหน้ารูปสามเหลี่ยมทุกหน้าจะมีรูปสี่เหลี่ยมล้อมอยู่โดยรอบ ทรงนี้มี 24 จุดยอด 48 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

รูปทรงนี้สามารถเรียกในชื่ออื่นอีกคือ *ออร์โทไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square orthobicupola)*

พื้นที่ผิวและปริมาตร
--------------------

รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ *a* สามารถคำนวณได้ดังนี้

{\displaystyle A=(18+2{\sqrt {3}})a^{2}\approx 21.4641016a^{2}}
{\displaystyle V={\frac {1}{3}}(12+10{\sqrt {2}})a^{3}\approx 8.71404521a^{3}}

พิกัดคาร์ทีเซียน
----------------

พิกัดคาร์ทีเซียนของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้

(±1, ±1, ±(1+√2))

ดูเพิ่ม
-------

* ทรงลูกบาศก์ (cube)
* คิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron)
* ทรงแปดหน้า (octahedron)
* รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron)
* คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด หรือ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่ (truncated cuboctahedron หรือ great rhombicuboctahedron)
* ไจโรไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square gyrobicupola)

อ้างอิง
-------

* Williams, Robert (1979). *The Geometrical Foundation of Natural Structure: A Source Book of Design*. Dover Publications, Inc. ISBN 0-486-23729-X. (Section 3-9)
* Coxeter, H. S. M. (May 13, 1954). "Uniform Polyhedra". *Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series A, Mathematical and Physical Sciences*. **246,**  (916): 401–450.`{{cite journal}}`: CS1 maint: extra punctuation (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Rhombicuboctahedron" จากแมทเวิลด์.
* Archimedes and the Rhombicuboctahedron by Antonio Gutierrez from Geometry Step by Step from the Land of the Incas.
* The Uniform Polyhedra
* Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
***โฟร์แทรกซ์*** (อังกฤษ: *Four Trax*) เป็นเกมอาร์เคดแข่งความเร็ว ค.ศ. 1989 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทนัมโค ซึ่งเปิดตัวในทวีปอเมริกาเหนือโดยบริษัทอาตาริเกมส์ และย้ายไปยังระบบเมกาไดรฟ์/เจเนซิสเมื่อ ค.ศ. 1991 ในชื่อ*ควอดชาลเลนจ์*

รูปแบบการเล่น
-------------

ผู้เล่นควบคุมรถควอดไบก์สี่คัน (สีแดงสำหรับผู้เล่นคนที่ 1, สีขาวสำหรับผู้เล่นคนที่ 2, สีเหลืองสำหรับผู้เล่นคนที่ 3 และสีเขียวสำหรับผู้เล่นคนที่ 4) ซึ่งแข่งขันแบบ "ออฟโรด" พวกเขาทั้งหมดมีระยะเวลาที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในการดำเนินการจนครบรอบของลู่วิ่ง แต่สำหรับแต่ละรอบของลู่วิ่งที่ทำสำเร็จ เวลาของผู้เล่นจะถูกขยายออกไป อย่างไรก็ตาม หากผู้เล่นคนใดคนหนึ่งไม่สามารถจัดการให้เสร็จสิ้นในรอบปัจจุบันของลู่วิ่งก่อนที่เวลาจะหมดลง เกมของผู้เล่นคนนั้นจะจบลงทันทีและการแข่งจะดำเนินต่อไปโดยไม่มีพวกเขา ผู้เล่นต้องเล่นให้เสร็จสิ้นระหว่างสามถึงหกรอบเต็มของลู่วิ่งเพื่อที่จะชนะ (จำนวนจะขึ้นอยู่กับวิธีการตั้งค่าตู้ทั้งสอง เช่นเดียวกับรอบสุดท้ายของ*ไฟนอลแลป* ซึ่งเป็นเกมของบริษัทนัมโคเอง) นอกจากนี้ ผู้เล่นยังสามารถพบไบก์ที่ควบคุมด้วยซีพียูสีน้ำเงินระหว่างสี่ถึงเจ็ดคันบนสนามแข่ง เนื่องจากจำนวนจะขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เล่น (เจ็ดคันสำหรับผู้เล่นคนเดียว, หกคันสำหรับผู้เล่นสองคน, ห้าคันสำหรับสามคน และสี่คันสำหรับสี่คน)

การตอบรับและสิ่งสืบเนื่อง
-------------------------

| การตอบรับ |
| --- |
|  |

ในทวีปอเมริกาเหนือ เวอร์ชันอาร์เคดเป็นวิดีโอเกมใหม่ที่ทำรายได้สูงสุดในชาร์ตอาร์เคดรีเพลย์เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1990 ส่วนเวอร์ชันเซกา เจเนซิส เปิดตัวด้วยการประโคมโฆษณาเพียงเล็กน้อย และไม่เคยสร้างตัวเลขยอดขายที่สำคัญ

*โฟร์แทรกซ์*ถือเป็นหนึ่งในเกมการแข่งรถออฟโรดเกมแรกสำหรับระบบคอนโซล โดยเปิดตัวมานานกว่า 10 ปีก่อนที่เกม*เอทีวี ออฟโรดฟิวรี* สำหรับเพลย์สเตชัน 2 จะนำเกมประเภทนี้เข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 21 อย่างไรก็ตาม เกมนี้ได้กลายเป็นประเภทเฉพาะอีกครั้งตั้งแต่บริษัททีเอชคิวติการผลิตซีรีส์*เอ็มเอกซ์ เวอร์ซัส เอทีวี* โดยก่อนที่จะมีการยกเลิกซีรีส์*เอ็มเอกซ์ เวอร์ซัส เอทีวี* การขับรถเอทีวีไปตามเส้นทางวงจรปิดไม่เคยดึงดูดผู้ชมกลุ่มหลักที่เป็นคอเกมมากนัก

หมายเหตุ
--------

1. ↑  フォートラックス, *Fō Torakkusu*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "International News: London Preview". *RePlay*. Vol. 15 no. 4. January 1990. pp. 140, 142.
2. 1 2  "Arcade Action: Four Trax". *Computer + Video Games*. No. 96. October 1989. p. 96. สืบค้นเมื่อ 12 October 2019.
3. ↑  "メガトラックス" (PDF). BEEP!. Beep! Mega Drive. September 1991. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 12 October 2019. สืบค้นเมื่อ 12 October 2019.
4. ↑  Horowitz, Ken (10 October 2011). "Quad Challenge". *Sega-16*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 August 2017. สืบค้นเมื่อ 12 October 2019.
5. ↑  "RePlay: The Players' Choice". *RePlay*. Vol. 15 no. 7. April 1990. p. 4.
6. 1 2 3  "Advanced game summary". Sega-16. สืบค้นเมื่อ 2012-01-27.
"**โฟร์ไฟฟ์เซกันส์**" (อังกฤษ: FourFiveSeconds) เป็นเพลงของนักร้องชาวบาร์บาโดส รีแอนนา แร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน คานเย เวสต์ และนักดนตรีชาวอังกฤษ พอล แม็กคาร์ตนีย์ จากสตูดิโออัลบั้มที่แปดของริอานนาที่กำลังจะออก เพลงแต่งโดยเวสต์ แม็กคาร์นีย์ เคอร์บี ลอเรียน ไมก์ ดีน ที ดอลลาร์ ซายน์ เดฟ ลองสเตรต ดัลลาส ออสติน อีลอน รุตเบิร์ก และโนอาห์ โกลด์สไตน์ เวสต์นำเสนอตัวอย่างเพลงในรายการไอฮาร์ตมีเดียมิวสิกซัมมิตในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2015 ริอานนโพสต์ลงเว็บไซต์ของเธอในวันที่ 24 มกราคม วันเดียวกันนั้น เพลงออกจำหน่วยเป็นซิงเกิลนำจากอัลบั้มที่กำลังจะออกให้ดาวน์โหลดผ่านร้านไอทูนส์ "โฟร์ไฟฟ์เซกันส์" เป็นเพลงป็อปที่มีอิทธิพลจากแนวคันทรีและโฟล์ก และเครื่องดนตรีประกอบด้วยกีตาร์โปร่ง ออร์แกน และเชลโล

"โฟร์ไฟฟ์เซกันส์" ได้รับคำยกย่องจากนักวิจารณ์ ซึ่งชื่นชมทิศทางของดนตรีใหม่ของรีแอนนาและเวสต์ การร้องเพลง และการผลิตเพลงโดยใช้อุปกรณ์น้อยชิ้น เมื่อออกจำหน่าย เพลงขึ้นถึงอันดับที่หกบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงฮอตอาร์แอนด์บี/ฮิปฮอปของสหรัฐฯ ในส่วนของนอกประเทศ เพลงขึ้นอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย และห้าอันดับแรกในแคนาดา ฝรั่งเศส นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร มิวสิกวิดีโอกำกับโดยคู่ช่างภาพชาวดัตช์ Inez และ Vinoodh ในนครนิวยอร์ก ถ่ายทำออกมาเป็นโทนขาวดำ นักวิจารณ์ชื่นชมความเรียบง่ายของมิวสิกวิดีโอและนำไปเปรียบเทียบกับงานของเฮิร์บ ริตส์ และซาเวียร์ โดแลน ริอานน แม็กคาร์ตนีย์ และเวสต์ แสดงเพลง "โฟร์ไฟฟ์เซกันส์" เป็นครั้งแรกในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 57 ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015