**ตัวจ่ายพลังงานบลูม** (อังกฤษ: **Bloom Energy Server** (the **Bloom Box**) เป็นเซลล์เชื้อเพลิงแบบออกไซด์ของแข็ง (SOFC) สร้างขึ้นโดยบริษัท Bloom Energy แห่งซันนีเวล, แคลิฟอร์เนีย, ที่สามารถใช้ปัจจัยการผลิตได้หลากหลาย (รวมทั้งสารไฮโดรคาร์บอนที่เป็นของเหลวหรือก๊าซ ที่ผลิตจากแหล่งชีวภาพ) เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า ณ จุดที่มันจะถูกนำมาใช้. มันสามารถทนต่ออุณหภูมิสูงถึง 1,800 °F (980 °C), ที่จะทำลายเซลล์เชื้อเพลิงอื่นๆอีกมากมายหรือต้องการการบำรุงรักษา. ตามคำกล่าวอ้างของบริษัทดังกล่าว, เพียงเซลล์เดียว (แผ่นโลหะผสมขนาด 100 มิลลิเมตร × 100 มิลลิเมตรที่คั่นอยู่ระหว่างชั้นของเซรามิกสองชั้น) สามารถผลิตไฟฟ้าได้ 25 วัตต์.

บริษัทดังกล่าวยังกล่าวอีกว่า เซิร์ฟเวอร์ที่บรรจุชั้นของเซลล์เชื้อเพลิงชนิดนี้กว่า 200 หน่วยได้ถูกนำไปใช้ในรัฐแคลิฟอร์เนียสำหรับหลายองค์กรรวมทั้งอีเบย์, Google, Yahoo, และ Wal-Mart.

เทคโนโลยี
---------

เดอะบลูมเซิร์ฟเวอร์ใช้แผ่นเซรามิกสีขาวบาง (ขนาดกว้างยาว 100 × 100 มิลลิเมตร) ที่ทำจากชิ้นส่วนที่พบในทรายตามหาดทรายทั่วไป. แต่ละแผ่นจะถูกเคลือบด้วยหมึกสีเขียวที่มีนิกเกิลออกไซด์บนด้านหนึ่งเพื่อสร้างเป็นขั้วบวกและหมึกสีดำอีกด้านหนึ่ง (อาจจะเป็น manganite strontium แลนทานัม) บนด้านแคโทด. ตามข่าวของซานโฮเซเมอร์คิวรี, "เทคโนโลยีลับของบลูมเห็นได้ชัดว่าอยู่ในหมึกสีเขียวที่เป็นกรรมสิทธิ์เฉพาะที่ทำหน้าที่เป็นขั้วบวกและหมึกสีดำที่ทำหน้าที่เป็นแคโทด ... "แต่ในความเป็นจริงวัสดุเหล่านี้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในสนามของ SOFCs. "แบบมีสาย" ได้รายงานว่าส่วนผสมลับอาจจะเป็นเซอร์โคเนีย เสถียรด้วย yttria ที่ขึ้นอยู่กับสิทธิบัตรของสหรัฐที่ได้อนุญาตให้บลูมในปี 2009; แต่สารนี้ยังเป็นหนึ่งในวัสดุอิเล็กโทรไลท์ที่พบมากที่สุดในสนาม. สิทธิบัตรสหรัฐอเมริกาหมายเลข 20080261099, ที่ได้มอบหมายให้บริษัท Bloom Energy คอร์ปอเรชั่น, กล่าวว่า "อิเล็กโทรไลท์ประกอบด้วยเซอร์โคเนีย เสถียรด้วย yttria และเซอร์โคเนีย เสถียรด้วย Scandia, เช่น เซอร์โคเนีย ที่มีความเสถียรด้วย Scandia Ceria". ScSZ มีการนำไฟฟ้าที่สูงกว่า YSZ ที่อุณหภูมิที่ต่ำกว่า, ซึ่งให้ประสิทธิภาพที่มากกว่าและความน่าเชื่อถือที่สูงกว่าเมื่อถูกใช้เป็นอิเล็กโทรไลท์. Scandia เป็น scandium oxide (Sc  
2O  
3) ซึ่งเป็นออกไซด์แบบ transition metal ที่มีราคาระหว่าง 1,400 เหรียญและ 2,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลกรัมในรูปแบบที่บริสุทธิ์ 99.9%. ผลผลิตทั่วโลกประจำปีในปัจจุบันของ scandium มีน้อยกว่า 2,000 กิโลกรัม, ส่วนใหญ่ของ 5,000 กิโลกรัมที่ใช้เป็นประจำทุกปีมาจากกองสต็อกในยุคโซเวียต.

เพื่อประหยัดเงิน, Bloom Energy Server ใช้แผ่นโลหะผสมราคาไม่แพงสำหรับเป็นตัวนำกระแสไฟฟ้าระหว่างแผ่นตัวนำไอออนเร็วทำด้วยเซรามิกสองแผ่น. ในการทำงานของเซลล์เชื้อเพลิงที่อุณหภูมิต่ำ, แพลทินัมจะถูกใช้ที่แคโทด

Bloom Energy
------------

**Bloom Energy** เป็นบริษัทที่พัฒนา, สร้าง, และติดตั้งเซิร์ฟเวอร์พลังงานบลูม. บริษัทตั้งขึ้นในปี 2002 โดยหัวหน้าคณะผู้บริหาร(ซีอีโอ) KR Sridhar, เขาเป็นหนึ่งใน 26 ชื่อของผู้บุกเบิกทางเทคโนโลยีประจำปี 2010 โดยสภาเศรษฐกิจโลก.

ประวัติความเป็นมา
-----------------

ในเดือนตุลาคมปี 2001 ซีอีโอ KR Sridhar ได้พบกับ จอห์น ดัวร์ จากบริษัทร่วมทุน Kleiner Perkins. Sridhar ต้องการมากกว่า $ 100 ล้านเพื่อเริ่มต้นบริษัท. บลูมอิเนอร์ยีในที่สุดก็ได้รับเงินทุนเริ่มต้น $ 400 ล้านจากการร่วมทุนในกิจการที่รวมทั้ง Kleiner Perkins และ Vinod Khosla. 

บริษัทนี้, เดิมเรียกว่าไอออนอเมริกา, เปลี่ยนเป็นบลูมอิเนอร์ยีในปี 2006.

Sridhar ให้เครดิตกับลูกชายวัยเก้าปีของเขาสำหรับชื่อนี้, บอกว่าลูกชายของเขาเชื่อว่างาน, ชีวิต, สิ่งแวดล้อม, และเด็กๆจะบานสะพรั่ง(บลูม). ไมเคิล อา บลูมเบิร์ก ปรากฏตัวในงานเปิดตัวโดยวิดีโอลิงค์. เครือข่ายข่าวธุรกิจของบลูมเบิร์กได้นำเสนองานเปิดตัวครั้งนั้น, แต่ให้ความสำคัญทุกๆคำพูดให้กับ "บลูมอิเนอร์ยี".

ซีอีโอให้สัมภาษณ์สื่อ (นิตยสาร Fortune) เป็นครั้งแรกในปี 2010, แปดปีหลังจากก่อตั้ง บริษัท, เพราะแรงกดดันจากลูกค้าของเขา. ไม่กี่วันต่อมาเขาได้อนุญาตให้ เลสลีย์ สตอห์ ของโปรแกรมข่าวซีบีเอส 60 นาที เพื่อดูโรงงาน. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2010 บริษัท ฯ ได้จัดงานแถลงข่าวต่อสื่อมวลชนเป็นครั้งแรก.

ลูกค้าของบลูมอิเนอร์ยีที่รู้จักกันดีได้แก่ Walmart, Staples, AT & T, Adobe, CocaCola, eBay, Google, ธนาคารแห่งอเมริกา, FedEx, Life Technologies และเซฟเวย์.

ค่าใช้จ่าย
----------

### ค่าอุปกรณ์

ค่าใช้จ่ายในปัจจุบันของแต่ละ 100 กิโลวัตต์ของบลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ที่ทำด้วยมือคือ $ 700,000- $ 800,000. ในปี 2010 บริษัทได้ประกาศแผนการสำหรับบลูมเซิร์ฟเวอร์ขนาดที่ใช้ตามบ้านที่มีขนาดเล็กที่ราคาต่ำกว่า $ 3,000. บลูมประมาณขนาดของเซิร์ฟเวอร์ที่ใช้ตามบ้านที่ขนาด 1 กิโลวัตต์, แม้ว่าคนอื่นๆแนะนำที่ 5 กิโลวัตต์. 

ค่าใช้จ่ายด้านทุน (ราคาเครื่อง) จะเป็น $ 7-8 ต่อวัตต์.

ตามข่าวของนิวยอร์กไทม์ส (บล็อกสีเขียว), เมื่อต้นปี 2011 "... บลูมอิเนอร์ยี ... เปิดตัวบริการเพื่อให้ลูกค้าสามารถที่จะซื้อไฟฟ้าที่เกิดจากเซลล์เชื้อเพลิงได้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายด้านทุนในการจัดซื้ออุปกรณ์ราคาหกหลัก .... ภายใต้การให้ของ'บลูมอิเล็กตรอนเซอร์วิส', ลูกค้าเซ็นสัญญา 10 ปีเพื่อซื้อไฟฟ้าที่ผลิตโดยบลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ในขณะที่บริษัทจะยังคงรักษาความเป็นเจ้าของของเซลล์เชื้อเพลิงและรับผิดชอบการบำรุงรักษาพวกมัน .... 'เราสามารถที่จะบอกกับลูกค้าว่า 'คุณไม่ต้องจ่ายเงินตั้งแตแรก, คุณเพียงแค่จ่ายเฉพาะสำหรับอิเล็กตรอนที่คุณใช้และมันเป็นเรื่องดีสำหรับกระเป๋าเงินของคุณและดีสำหรับโลก' ' [ซีอีโอ KR Sridhar] กล่าว".

### ค่าใช้งาน

เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2010, Sridhar อ้างว่าอุปกรณ์ของเขาผลิตไฟฟ้าที่ราคา 8-10 เซนต์/กิโลวัตต์ (2.5-3.2 บาท/กิโลวัตต์) โดยใช้ก๊าซธรรมชาติ, ถูกกว่าราคาไฟฟ้าของวันนี้ในบางส่วนของสหรัฐอเมริกา, เช่นแคลิฟอร์เนีย. ประหยัดค่าใช้จ่ายได้ยี่สิบเปอร์เซนต์, ขึ้นอยู่กับการหลีกเลี่ยงการสูญเสียเนื่องจากการถ่ายโอนพลังงานอันเป็นผลมาจากการใช้กริดพลังงาน.

บลูมพลังงานอ้างว่ากำลังพัฒนาสัญญาซื้อขายไฟฟ้าที่จะขายไฟฟ้าที่ผลิตจากกล่อง, แทนที่จะขายแต่กล่องอย่างเดียว, เพื่อช่วยแก้ปัญหาความกลัวของลูกค้าเกี่ยวกับการบำรุงรักษา, ความน่าเชื่อถือ, และค่าใช้จ่ายในการขอรับบริการของกล่อง.

ณ ปี 2010, สิบห้าเปอร์เซนต์ของการใช้พลังงานที่อีเบย์ถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีของบลูม; หลังการจูงใจจากมาตรการภาษีที่ครอบคลุมครึ่งหนึ่งของค่าใช้จ่ายด้านเงินทุน. อีเบย์คาดว่าจะได้ "ระยะเวลาคืนทุนสามปี" สำหรับอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือ, บนพื้นฐานของค่าใช้จ่ายไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ที่ $ 0.14/kWh ของแคลิฟอร์เนีย.

การติดตั้ง
----------

บริษัทกล่าวว่า บลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ขนาด 100 กิโลวัตต์เครื่องแรกถูกส่งไปยัง Google ในเดือนกรกฎาคม 2008. เซิร์ฟเวอร์ดังกล่าว 4 ตัวมีการติดตั้งที่สำนักงานใหญ่ของ Google, ซึ่งกลายเป็นลูกค้ารายแรกของบลูมอิเนอร์ยี. ที่อื่นอีกห้ากล่อง ผลิตได้ถึง 500 กิโลวัตต์ติดตั้งที่อีเบย์สำนักงานใหญ่รัฐแคลิฟอร์เนีย. บลูมอิเนอร์ยีระบุว่าลูกค้าของพวกเขารวมถึง Staples (300 กิโลวัตต์ - ธันวาคม 2008), วอลมาร์ท (800 กิโลวัตต์ - มกราคม 2010), FedEx (500 กิโลวัตต์), บริษัท Coca-Cola (500 กิโลวัตต์), และธนาคารแห่งอเมริกา (500 กิโลวัตต์). แต่ละแห่งที่ติดตั้งนี้ตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย.

หน่วยแบบพกพา
------------

Sridhar ประกาศแผนการที่จะติดตั้งบลูมอิเนอร์ยีเซิร์ฟเวอร์ในประเทศโลกที่สาม. อดีตประธานคณะเสนาธิการร่วม โคลิน พาวเวล, ตอนนี้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการบลูมอิเนอร์ยี, กล่าวว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าบลูมอิเนอร์ยีจะเป็นประโยชน์กับทหารเพราะพวกมันมีน้ำหนักเบาและมีประสิทธิภาพมากขึ้นและสร้างความร้อนน้อยกว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบดั้งเดิม.

ความเป็นไปได้
-------------

{\displaystyle CH\_{4}+2O\_{2}\rightarrow CO\_{2}+2H\_{2}O+electricity+heat}
ปฏิกิริยาทางเคมีที่ใช้ในการสร้างพลังงานในผลิตภัณฑ์ของบลูมอิเนอร์ยี

เทคโนโลยีของเซิร์ฟเวอร์บลูมอิเนอรฺ์ยีจะขึ้นอยู่กับการวางซ้อนเซลล์เชื้อเพลิงขนาดเล็กที่ทำงานประสานกัน. วิธีการของบลูมอิเนอร์ยีในการนำเซลล์เชื้อเพลิงมาวางซ้อนกันทำให้แต่ละแผ่นเซลล์ที่จะขยายและหดตัวในอัตราเดียวกันที่อุณหภูมิสูง. อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตเซลล์เชื้อเพลิงออกไซด์แข็งอื่นๆได้มีการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นของอัตราการขยายตัวที่แตกต่างกันของเซลล์ในอดีตที่ผ่านมา. สกอตต์ Samuelsen แห่งศูนย์วิจัยเซลล์เชื้อเพลิงแห่งชาติ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เมือง Irvine ตั้งคำถามเกี่ยวกับอายุการดำเนินงานของเซิร์ฟเวอร์บลูม. "ณ จุดนี้, บลูมมีศักยภาพที่ดี, แต่พวกเขายังต้องแสดงให้เห็นว่าพวกเขาได้สนองความต้องการของความน่าเชื่อถือ". ผู้เชี่ยวชาญของห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอเรนซ์เบิร์กลีย์ ไมเคิล ทัคเกอร์ อ้างว่า "เพราะพวกมันทำงานที่อุณหภูมิสูง, พวกมันจึงสามารถยอมรับเชื้อเพลิงอื่นๆ เช่นก๊าซธรรมชาติและแก๊สมีเทน, และนั่นเป็นการได้เปรียบอย่างมหาศาล ... ข้อเสียคือว่าพวกมันสามารถแตกสลายในขณะที่พวกมันร้อนหรือเย็น".

นักร่วมทุน จอห์น ดัวร์ แก้ข้อกล่าวหาว่าเซิร์ฟเวอร์พลังงานของบลูมมีราคาถูกกว่าและสะอาดกว่ากริด (ไฟฟ้า). ผู้เชี่ยวชาญที่ Gerson Lehrman Group เขียนว่า, ถ้าการสูญเสียในสายส่งกระแสไฟฟ้าของวันนี้อยู่ที่ประมาณ 7% และโรงไฟฟ้​​าพลังงานก๊าซขนาดยูทิลิตี้มีประสิทธิภาพที่ 33-48%, เซิร์ฟเวอร์พลังงานบลูมจะมีประสิทธิภาพถึงสองเท่าของโรงไฟฟ้​​าใช้ก๊าซ. นิตยสารฟอร์จูนระบุว่า "บลูมยังไม่ได้บอกค่าใช้จ่ายของบลูมบ๊อกว่าเป็นเท่าไรในการดำเนินการต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง" และประมาณการว่าก๊าซธรรมชาติมากกว่าก๊าซชีวภาพที่จะเป็นแหล่งเชื้อเพลิงหลัก. ผู้สื่อข่าว AP โจนาธาน Fahey ในนิตยสารฟอร์บเขียน: "พวกเราจะตกหลุมนี้อีกครั้งจริงหรือ? ทุกๆบริษัทเทคโนโลยีสะอาดในโลกบอกว่าพวกมันสามารถผลิตพลังงานสะอาดด้วยราคาถูก, ยังไม่มีใครทำได้สักคน. เงินอุดหนุนหรือฉันทานุมัติของรัฐบาลทำให้อุตสาหกรรมทั่วโลกทำอะไรได้ไม่มีข้อจำกัด. ส่งมันให้กับบลูม, บริษัทได้มีการจัดการที่จะเจาะเข้าไปในเครื่องเหลือเชื่อเหมือนไม่มีบริษัทเทคโนโลยีสะอาดอื่นๆในความทรงจำ".

### ประสิทธิภาพ

บลูมอ้างว่ามีประสิทธิภาพการแปลงอยู่ที่ประมาณ 50%. โรงไฟฟ้​​ากังหันก๊าซความร้อนร่วมที่ทันสมัย​​ (CCGT) สามารถทำประสิทธิภาพโดยรวมได้ถึง 60% โดยใช้กระบวนการหลายขั้นตอน. Sridhar ระบุว่าผลิตภัณฑ์ของบลูมแปลงพลังงานเคมีให้เป็นพลังงานไฟฟ้าในขั้นตอนเดียว, ทำให้มีประสิทธิภาพด้านเชื้อเพลิงมากกว่าโรงไฟฟ้​​าใช้ก๊าซในปัจจุบันและช่วยลดการสูญเสียในสายส่ง/การกระจายโดยการผลิตพลังงาน ณ จุดใช้งาน.

แต่ละเซิร์ฟเวอร์พลังงานของบลูมให้กำลังงาน 100 กิโลวัตต์, มากพอที่จะตอบสนองความต้องการของ baseload ที่มีเฉลี่ย 100 ครัวเรือนหรืออาคารสำนักงานขนาดเล็ก. การใช้ไฟฟ้าเฉลี่ยต่อเดือนสำหรับลูกค้าที่อยู่อาศัยของยูทิลิตี้ของสหรัฐเป็น 958 กิโลวัตต์ชั่วโมงต่อเดือนในระหว่างปี 2011.

Sridhar กล่าวว่ากล่องมีช่วงชีวิต 10 ปี แม้ว่านั่นอาจรวมถึงการเปลี่ยนเซลล์ในช่วงเวลานั้น. ซีอีโอของอีเบย์กล่าวว่าเซิร์ฟเวอร์พลังงานของบลูมได้ประหยัดให้บริษัท 100,000 ดอลลาร์ในค่าไฟฟ้าตั้งแต่พวกมันถูกติดตั้งในกลางปี​​ 2009, ผู้ให้การสนับสนุนของนิตยสารฟอร์จูน พอล คีแกน เรียกตัวเลขนั้นว่า "ไม่มีความหมายโดยไม่มีรายละเอียดให้ดูว่าเขาได้ตัวเลขนั้นมาได้อย่างไร".

### กรณีศึกษาทางธุรกิจในระยะยาว

สมมติว่าการลดค่าใช้จ่ายในอนาคตจะอยู่ที่ 50%, จะมีคนหนึ่งแย้งว่าในสถานการณ์กรณีที่ดีที่สุดสำหรับหน่วยขนาด 200 กิโลวัตต์จะเป็นค่าใช้จ่ายทุน (ราคาเครื่อง) เทียบได้กับวันนี้ที่ หน่วยขนาด 100 กิโลวัตต์คือประมาณ $ 800,000. การใช้ไฟฟ้าเฉลี่ยราคา ($ 0.10/kWh) และก๊าซธรรมชาติราคา ($ 3/ล้านบีทียู) และสมมติว่าค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา/การดำเนินงานอยู่ที่ 6% ต่อปีนอกเหนือไปจากค่าน้ำมันเชื้อเพลิง, ระยะเวลาคุ้มทุนสำหรับอุปกรณ์จะเป็นถึงกว่า 8 ปี, ขึ้นอยู่กับตัวเลขประสิทธิภาพที่ถูกตีพิมพ์.

| ชื่อตัวแปร | มูลค่า | หน่วย/คำอธิบาย |
| --- | --- | --- |
| อัตราการไหลของเชื้อเพลิง (แก๊สธรรมชาติ) สำหรับตัวจ่ายพลังงานของบลูมขนาด 200 kW | 1.32 | ล้าน Btu/hr |
| พลังงานเชื้อเพลิงในอัตราหน่วย kW (1 ล้าน BTU/hr CH4 = 293 kW) | 386.76 | kW |
| ค่าใช้จ่ายเชื้อเพลิง | $3.96 | ต่อ ชม. |
| อัตราไฟฟ้าส่งออก | 200 | kW |
| ประสิทธิภาะระบบ แก๊สธรรมชาติ -> ไฟฟ้า | 52% | เปอร์เซนต์การแปลงพลังงานแก๊สธรรมชาติให้เป็นไฟฟ้า |
| ค่าไฟฟ้า | $0.10 | ต่อ kWh |
| รายได้จากไฟฟ้าที่ผลิต | $20.00 | ต่อ ชม. |
| CO2 ที่ผลิต | 773 | ปอนด์/ล้านวัตต์ ชม. |
| ค่าใช้จ่ายที่ประหยัดได้จากการใช้งานต่อกล่องของบลูม (รายได้ค่าไฟลบด้วยค่าเชื้อเพลิง) | $16.04 | ต่อ ชม. |
| ค่าใช้จ่ายที่ประหยัดได้ต่อปี สมมติว่าทำงานเต็มกำลัง 24 ชม 7 วัน | $140,510.40 | ต่อปี |
| เงินลงทุน (ราคาต่ำสุดโดยประมาณหลังจากลดราคาแล้ว) | $800,000.00 | สำหรับแต่ละหน่วยขนาด 200 kW |
| ค่าใช้จ่ายด้านบำรุงรักษา/ดำเนินการ | 6% | คิดจากเงินลงทุน, ต่อปี |
| ค่าใช้จ่ายที่ประหยัดได้หลังจากค่าบำรุงรักษา | $92,510.40 | ต่อปี |
| ระยะเวลาคืนทุน | 8.6 | ปี |

ตัวเลขเหล่านี้หมายความว่าอายุการใช้งานโดยรวมของระบบเหล่านี้จะต้องเกิน 15-20 ปีที่จะทำข้อตกลงสำหรับกรณีธุรกิจในระยะยาวที่เป็นไปได้โดยไม่ต้องมีการอุดหนุน. การวิเคราะห์อาจจะแตกต่างกันบ้างถ้าระบบจะใช้ส่วนใหญ่สำหรับจุดสูงสุดของกำลังเมื่อค่าไฟฟ้าสามารถเกิน $ 0.15 /kWh. อย่างไรก็ตาม ธรรมชาติที่ไม่สม่ำเสมอของระยะเวลาสูงสุดดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะลดผลกระทบโดยรวมในระยะเวลาคืนทุนที่ประมาณไว้โดยการใช้ตัวเลขค่าใช้จ่ายเฉลี่ยสำหรับค่าไฟและค่าก๊าซธรรมชาติ. แหล่งเชื้อเพลิงชีวภาพที่เชื่อถือได้ (ไบโอแก๊ส) ก็จะช่วยสะกิดการพิจารณาในทิศทางที่น่าพอใจ, อย่างไรก็ตามแหล่งดังกล่าวมักจะไม่ได้อยู่ใกล้กับสถานที่ของลูกค้า[].

การแข่งขัน
----------

นักวิเคราะห์จาก Gerson Lehrman Group เขียนว่า GE ยกเลิกกลุ่มของเซลล์เชื้อเพลิงเมื่อห้าปีที่แล้วและซีเมนส์ก็เกือบยกเลิกของพวกเขาเหมือนกัน. GE Power Conversion กำลังทำการวิจัยพลังงานไฮบริดด้วย SOFC. ยูไนเต็ดเทคโนโลยีส์เป็นกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่เดียวเท่านั้นที่มีเทคโนโลยีเซลล์เชื้อเพลิงที่แข่งขันได้. โตชิบามีเทคโนโลยีที่จะให้พลังงานสำหรับอุปกรณ์ขนาดเล็ก, แต่ไม่ได้ใกล้เคียง. 

Sprint เป็นเจ้าของ 15 สิทธิบัตรในเซลล์เชื้อเพลิงไฮโดรเจนและกำลังใช้ 250 เซลล์เชื้อเพลิงเพื่อให้พลังงานสำรองสำหรับการดำเนินงานของตัวเอง. Sprint ได้ใช้พลังงานเซลล์เชื้อเพลิงมาตั้งแต่ปี 2005. ในปี 2009 โปรแกรมเซลล์เชื้อเพลิงของ Sprint ได้รับงานมูลค่า $ 7.3 ล้าน จากกระทรวงพลังงานสหรัฐอเมริกาที่จะขยายความจุของถังไฮโดรเจนของเซลล์เชื้อเพลิงจากการสำรองพลังงาน 15 ชั่วโมงเป็น 72 ชั่วโมง. Sprint จับคู่กับ ReliOn และ Altergy สำหรับผลิตเซลล์เชื้อเพลิง, และกับ Air Products เพื่อเป็นผู้จำหน่ายไฮโดรเจน. บริษัทเซลล์เชื้อเพลิงเยอรมัน P21 ได้กำลังทำงานในโครงการที่คล้ายกันเพื่อจัดหาพลังงานไฟฟ้าสำรองสำหรับการดำเนินงานโทรศัพท์มือถือ. ยูไนเต็ดเทคโนโลยีทำเซลล์เชื้อเพลิงที่ต้นทุน $ 4,500 ต่อกิโลวัตต์.

ในเดือนตุลาคมปี 2009 กระทรวงพลังงานให้เกือบ $ 25 ล้านเป็นทุนสำหรับการวิจัยและพัฒนาของเชื้อเพลิงพลังงานแสงอาทิตย์.

ในเดือนตุลาคม 2012 รัฐบาลสหรัฐได้ให้รางวัลแก่บลูมพลังงาน $ 70,710,959 ตามมาตรา 1603 ของโปรแกรมรางวัลพลังงาน.

คู่แข่งรายหนึ่งอ้างว่ากล่องบลูมใช้ "อิเล็กโทรไลท์อย่างหนา" ที่ต้องใช้อุณหภูมิที่ 900 องศาเซลเซียสเพื่อเอาชนะความต้านทานไฟฟ้า. แทนที่จะทำอย่างนั้น เซลล์เชื้อเพลิง Topsoe และ Ceres Power ใช้เทคโนโลยี "ขั้วบวกอย่างหนา" ที่ช่วยให้ทำงานได้ที่อุณหภูมิเย็นกว่า. Ceres มีโปรแกรมสี่ปีในการติดตั้ง 37,500 หน่วยในบ้านของลูกค้าของบริติชแก๊สของสหราชอาณาจักร.

ผลิตภัณฑ์ในขนาดที่พอจะเปรียบเทียบกันได้ของ Ballard Power จะขึ้นอยู่กับเซลล์เชื้อเพลิงแบบเมมเบรนแลกเปลี่ยนโปรตอน. เครื่องขนาด 150 กิโลวัตต์ของบัลลาร์ดมีวัตถุประสงค์สำหรับการใช้งานเคลื่อนที่เช่นรถโดยสารในเขตเทศบาลเมือง, ในขณะที่มีขนาดใหญ่ของพวกเขา, ระบบอยู่กับที่ขนาด 1 เมกะวัตต์ถูกตั้งค่าจากการวางเป็นแถวของขนาด 11 กิโลวัตต์หลายๆตัว.

อีกคู่แข่งหนึ่งในยุโรปและออสเตรเลียคือ Ceramic Fuel Cells. เขาอ้างว่ามีประสิทธิภาพถึง 60% สำหรับหน่วยไฟฟ้าอย่างเดียว; เซลล์เชื้อเพลิงเหล่านี้จะขึ้นอยู่กับเทคโนโลยีที่หมุนออกจาก CSIRO ของออสเตรเลีย.

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Tech Pioneers Who Will Change Your Life". Time Magazine. 2009-12-17. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-05. สืบค้นเมื่อ 24 February 2010.
2. 1 2 3 4 5  "GLG Expert Contributor" (22 February 2010). "Answering the Unanswered Questions". Gerson Lehrman Group. `{{cite web}}`: `|author=` มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
3. ↑  "Bloom Box: What is it and how does it work?". Christian Science Monitor. 22 February 2010.
4. ↑  "Bloom Energy Server unveiled, Bloom Box not for the home just yet – Mobile Magazine". Mobilemag.com. 2010-02-25. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-17. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
5. ↑  Goldenberg, Suzanne (22 February 2010). "Bloom Box fuel cell launch". London: The Guardian.
6. ↑  "Industry leading companies choose Bloom Electrons for immediate cost savings and carbon reduction benefits" (PDF) (Press release). Bloom Energy. 20 January 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-09-23. สืบค้นเมื่อ 30 June 2011.
7. 1 2 3  Schmit, Julie (24 February 2010). "Clean, cheap power from fuel cells in a box?". USA Today.
8. 1 2 3 4 5  "The Bloom Box: An Energy Breakthrough?". 60 Minutes. February 21, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-02-22.
9. 1 2  Subhash C. Singhal, Kevin Kendall (2003). *High temperature solid oxide fuel cells: fundamentals, design, and applications*. Elsevier. p. 10. ISBN 1-85617-387-9.
10. 1 2  Kanellos, Michael (22 February 2010). "Bloom Box fuel cell launch". Wired. สืบค้นเมื่อ 24 February 2010.
11. 1 2 3 4  1, x (19 February 2010). "Is K.R. Sridhar's 'magic box' ready for prime time?". Fortune Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-08. สืบค้นเมื่อ 26 February 2010.`{{cite news}}`: CS1 maint: numeric names: authors list (ลิงก์)
12. ↑  "Bloom Energy Shifts Power via Fuel Cells". BusinessWeek. December 7, 2009. สืบค้นเมื่อ 2010-02-22.
13. ↑  "The Bloom Box: An Energy Breakthrough?". CBS News. February 18, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
14. ↑  Coursey, David (February 23, 2010). "Why I'm Bullish on Bloom Energy". PC World. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-25. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
15. 1 2 3 4 5  "Bloom Energy unveils its 'Bloom Box' fuel cell". San Jose Mercury News. February 24, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
16. ↑  Gaylord, Chris (22 February 2010). "Bloom Box: What 60 Minutes left out". Christian Science Monitor. สืบค้นเมื่อ 26 February 2010.
17. 1 2  "Live from the Bloom Box press event". Engadget. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
18. ↑  Chediak, Mark (24 February 2010). "Bloom Energy Says Generator Can Produce 100 Kilowatts (Update1)". Bloomberg.
19. 1 2 3 4  "Bloom Energy Revealed on 60 Minutes! : Greentech Media". Greentechmedia.com. 19 February 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
20. ↑  "Life Technologies Moving 'Off the Grid' with Clean Energy Fuel Cells". 19 July 2012. สืบค้นเมื่อ 2013-02-24.[*ลิงก์เสีย*]
21. 1 2  "Bloom Box challenges: Reliability, cost". cNet News. February 24, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.[*ลิงก์เสีย*]
22. ↑  Fareed Zakaria (2010-04-22). "K.R. Sridhar: Bloom Energy's Fuel-Cell Guru – Newsweek and The Daily Beast". Newsweek.com. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
23. ↑  Woody, Todd (January 20, 2011). "An Affordable Way to Buy Fuel-Cell Power". New York Times. สืบค้นเมื่อ 2011-02-21.
24. ↑  Woody, Todd (2010-02-24). "A maker of fuel cells blooms in California". New York Times blogs. สืบค้นเมื่อ 2010-04-26.
25. 1 2  Woody, Todd (24 February 2010). "Bloom Energy Claims a New Fuel Cell Technology". New York Times.
26. ↑  "A Maker of Fuel Cells Blooms in California". The New York Times. February 24, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
27. ↑  "NASA Technology Comes to Earth". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-27. สืบค้นเมื่อ 24 February 2010. (primary source)
28. ↑  "Be The Solution | Customer Story: Staples". Bloom Energy. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24. (primary source)
29. ↑  "Be The Solution | Customer Story: Walmart". Bloom Energy. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24. (primary source)
30. ↑  "Be The Solution | Customer Story: FedEx". Bloom Energy. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24. (primary source)
31. ↑  "Be The Solution | Customer Story: Coca-Cola". Bloom Energy. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24. (primary source)
32. ↑  "Be The Solution | Customer Story: Bank of America". Bloom Energy. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
33. ↑  "Press kit". Bloom Energy. สืบค้นเมื่อ 24 February 2010. (primary source)
34. ↑  Caption by: Josh Lowensohn, Michelle Meyers (2010-02-24). "Bloom board member Colin Powell – Meet the Bloom box (images) - CNET News". News.cnet.com. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.[*ลิงก์เสีย*]
35. ↑  E-mail This (2010-02-24). "Bloom Energy Claims a New Fuel Cell Technology – DealBook Blog – NYTimes.com". Dealbook.blogs.nytimes.com. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
36. 1 2  "Bloom Box: Segway or savior?". Fortune. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-24. สืบค้นเมื่อ 24 February 2010.
37. ↑  Fahey, Jonathan (2010-02-24). "What Bloom Energy Needs To Prove". Forbes. สืบค้นเมื่อ 24 February 2010.
38. ↑  by Martin LaMonica (2010-03-01). "Parsing fact from fiction with the Bloom Energy box | Green Tech – CNET News". News.cnet.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-06-26. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
39. ↑  — 07 October 2009 (2009-10-07). "KR Sridhar: Transcript of Fresh Dialogues Interview Part One". Fresh Dialogues. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
40. ↑  "Energy Server – What is it?". Bloom Energy. 2011-10-13. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
41. ↑  "How much electricity does an American home use? – FAQ – U.S. Energy Information Administration (EIA)". Eia.gov. 2013-03-19. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
42. ↑  "Clean, Renewable Energy | Bloom Energy Solid Oxide Fuel Cells". Bloomenergy.com. 2011-10-13. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
43. ↑  GE to muscle into fuel cells with hybrid System
44. ↑  "Sprint Receives $7.3 Million U.S. Department of Energy Grant to Expand Hydrogen Fuel Cell Deployment". Apr 17, 2009. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-12-02. สืบค้นเมื่อ 2014-11-27.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
45. ↑  Fehrenbacher, Katie (February 23, 2010). "Phone Companies Are Developing Fuel Cells, Too". Business Week. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
46. ↑  "New Form of Solar Energy: Direct Solar Fuel". Business Week. October 28, 2009. สืบค้นเมื่อ 2010-02-24.
47. ↑  "Recovery Act". สืบค้นเมื่อ 2013-01-31.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
48. ↑  "Topsoe Fuel Cell". Topsoefuelcell.com. สืบค้นเมื่อ 2013-07-28.
49. ↑  "Innovation: Bloom didn't start a fuel-cell revolution". February 26, 2010.
50. ↑  "PEM FC Product Portfolio" (PDF). Ballard Power. สืบค้นเมื่อ 2010-03-04.
51. ↑  "Application Overview". Ballard Power. สืบค้นเมื่อ 2010-03-04.
52. ↑  "CFCL". Ceramic Fuel Cells. สืบค้นเมื่อ 2010-05-17.