recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ในทางคณิตศาสตร์ **การดำเนินการทวิภาค** หมายถึงการคำนวณที่ต้องเกี่ยวข้องกับตัวถูกดำเนินการสองค่า หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง หมายถึงการดำเนินการที่มีอาริตี้ (arity) เท่ากับสอง การดำเนินการทวิภาคสามารถคำนวณให้สำเร็จได้โดยใช้ฟังก์ชันทวิภาคหรือตัวดำเนินการทวิภาคอย่างใดอย่างหนึ่ง การดำเนินการทวิภาคบางครั้งถูกเรียกว่าเป็น *dyadic operation* ในภาษาอังกฤษเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับระบบเลขฐานสอง (binary numeral system) ตัวอย่างการดำเนินการทวิภาคที่คุ้นเคยเช่น การบวก การลบ การคูณ และการหาร เป็นต้น

การดำเนินการทวิภาคบนเซต *S* คือความสัมพันธ์ *f* ที่จับคู่สมาชิกในผลคูณคาร์ทีเซียน *S*×*S* ไปยัง *S*

{\displaystyle \,f\colon S\times S\rightarrow S}
ถ้าความสัมพันธ์ดังกล่าวไม่เป็นฟังก์ชัน แต่เป็นฟังก์ชันบางส่วน เราจะเรียกการดำเนินการนี้ว่า *การดำเนินการ (ทวิภาค) บางส่วน* ตัวอย่างเช่น การหารในจำนวนจริงถือว่าเป็นฟังก์ชันบางส่วน เพราะไม่นิยามการหารด้วยศูนย์ แต่บางครั้งในวิทยาการคอมพิวเตอร์ การดำเนินการทวิภาคอาจหมายถึงฟังก์ชันทวิภาคใดๆ ก็ได้ และถ้าความสัมพันธ์ *f* ให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นสมาชิกในเซต *S* เหมือนกับตัวตั้ง จะเรียกได้ว่าการดำเนินการทวิภาคนั้นมีสมบัติการปิด (closure)

การดำเนินการทวิภาคเป็นส่วนสำคัญในโครงสร้างเชิงพีชคณิตในการศึกษาพีชคณิตนามธรรม ซึ่งใช้สำหรับสร้างกรุป โมนอยด์ กึ่งกรุป ริง และอื่นๆ หรือกล่าวโดยทั่วไป เซตที่นิยามการดำเนินการทวิภาคใดๆ บนเซตนั้น เรียกว่า *แม็กม่า* (magma)

การดำเนินการทวิภาคหลายอย่างในพีชคณิตและตรรกศาสตร์มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่และสมบัติการสลับที่ และหลายอย่างก็มีสมาชิกเอกลักษณ์และสมาชิกผกผัน ตัวอย่างการดำเนินการที่มีคุณสมบัติทั้งหมดนี้เช่น การบวก (+) และการคูณ (\*) บนจำนวนและเมทริกซ์ หรือการประกอบฟังก์ชัน (function composition) บนเซตเซตหนึ่ง ส่วนการดำเนินการที่ไม่มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่ ยกตัวอย่างเช่น การลบ (−) และ *การดำเนินการบางส่วน* ที่ไม่มีสมบัตินี้เช่น การหาร (/) การยกกำลัง (^) และการยกกำลังซ้อน (tetration) (↑↑)

การเขียนการดำเนินการทวิภาคส่วนมากใช้สัญกรณ์เติมกลาง (infix notation) เช่น *a* \* *b*, *a* + *b*, หรือ *a* · *b* นอกจากนั้นก็เขียนอยู่ในรูปแบบของสัญกรณ์ฟังก์ชัน *f* (*a*, *b*) หรือแม้แต่การเขียนย่อด้วยวิธี *juxtaposition* เหลือเพียง *ab* ส่วนการยกกำลัง ปกติแล้วจะเขียนโดยไม่ใช้ตัวดำเนินการ แต่เขียนจำนวนที่สองด้วยตัวยก (superscript) แทน นั่นคือ *a**b* บางครั้งอาจพบเห็นการใช้สัญกรณ์เติมหน้า (prefix notation) หรือสัญกรณ์เติมหลัง (postfix notation) ซึ่งอาจต้องใช้วงเล็บกำกับ

ดูเพิ่ม
-------

* การดำเนินการทวิภาควนซ้ำ (iterated binary operation)
* การดำเนินการเอกภาค (unary operation)
* การดำเนินการไตรภาค (ternary operation)
Animation of the main character moving in a maze, avoiding traps and fighting enemies.Prince of Persia is a platform game from 1989.
**เกมแอ็กชัน** (อังกฤษ: action game) เป็นประเภทของเกมที่เน้นการท้าทายทางกาย เช่นการประสานสายตากับมือ และปฏิกิริยากับเวลา เกมประเภทนี้จะแบ่งได้เป็นประเภทย่อยอีกมากมาย เช่น เกมต่อสู้ เกมยิงปืน และเกมแพลตฟอร์ม ซึ่งถือว่าเป็นเกมแอ็กชันที่สำคัญที่สุด แม้ว่าเกมแนววางแผนแบบทันที (real-time strategy) ก็ถือว่าเป็นเกมแอ็กชันเช่นกันก็ตาม

ในเกมแอ็กชันเกมหนึ่ง ๆ ผู้เล่นจะได้ควบคุมอวตารของตัวเอก อวตารจะต้องหาทางผ่านด่าน เก็บสิ่งของ หลบหลีกอุปสรรค และต่อสู้กับศัตรูด้วยการโจมตีแบบต่าง ๆ ในตอนจบด่านหรือกลุ่มด่าน ผู้เล่นจะต้องเอาชนะหัวหน้าศัตรูของเกม (boss) ที่มีตัวขนาดใหญ่และท้าทายมากกว่าศัตรูตัวอื่น ๆ การโจมตีของศัตรูและอุปสรรคจะทำให้พลังชีวิตและจำนวนชีวิตของอวตารลดลง และเกมจะจบลงเมื่อจำนวนชีวิตหมดลง หรือบางกรณี ผู้เล่นสามารถชนะเกมได้ด้วยการจบด่านที่มีแบบต่อเนื่อง แต่เกมแอ็กชันจำนวนมากนั้นไม่สามารถจบเกมได้และมีจำนวนด่านไม่จำกัด โดยผู้เล่นจะมีเป้าหมายเดียวคือ เก็บสิ่งของและเอาชนะศัตรูเพื่อทำคะแนนให้ได้มากที่สุด
**หลุมดำมวลปานกลาง** (อังกฤษ: Intermediate-mass black hole; IMBH) คือหลุมดำที่มีมวลมากกว่าหลุมดำจากดาวฤกษ์ (หลักสิบเท่าของมวลดวงอาทิตย์) อย่างเห็นได้ชัด แต่ก็น้อยกว่าหลุมดำมวลยวดยิ่งอยู่มาก (หลายล้านเท่าของมวลดวงอาทิตย์)

หลักฐานการมีอยู่ของหลุมดำประเภทนี้ค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับหลุมดำอีกสองประเภท มีการค้นพบแห่งกำเนิดรังสีเอ็กซ์ที่สว่างอย่างยิ่ง (ultra-luminous X ray source; ULX) ในดาราจักรใกล้เคียงที่น่าสงสัยว่าจะเป็นหลุมดำมวลปานกลาง ขนาดของมวลอยู่ระหว่าง 100-1,000 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ แหล่งกำเนิดรังสีเอ็กซ์ชนิดนี้ตรวจพบอยู่ในย่านกำเนิดดาวฤกษ์ (เช่น ดาราจักรดาวระเบิด M82) และน่าจะมีความเกี่ยวข้องกับกระจุกดาวอายุน้อยหลายแห่งซึ่งสังเกตพบในย่านเดียวกัน อย่างไรก็ดีเพียงการตรวจจับมวลที่มีการเปลี่ยนแปลงโดยการวิเคราะห์สเปกตรัมแสงของดาวคู่ ก็สามารถเผยถึงการมีอยู่ของหลุมดำมวลปานกลางว่าเป็นการพอกพูนมวลของ ULX ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Black Hole Boldly Goes Where No Black Hole Has Gone Before". ESA News. January 3, 2007. สืบค้นเมื่อ 2006-05-24.
2. ↑  Maccarone, T.J.; และคณะ (2007), "A black hole in a globular cluster", *Nature*, **455**: 183–185, doi:10.1038/nature05434
3. ↑  Patruno, A.; Portegies Zwart, S.; Dewi, J.; Hopman, C. (2006). "The ultraluminous X-ray source in M82: an intermediate-mass black hole with a giant companion". *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society: Letters*. **370** (1): L6–L9. doi:10.1111/j.1745-3933.2006.00176.x.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ภาพถ่ายดาราจักรดาวระเบิด M82 จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศจันทรา
* ข่าวจากนาซา ว่าด้วยการค้นพบหลุมดำมวลปานกลาง โดย กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
* หลุมดำชนิดใหม่, โดย เดวิด คาสเทิลเวคคี Sky & Telescope เมษายน 2006
**วัดพุทธภาวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านตะกาด ตำบลท้ายบ้านใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่

วัดพุทธภาวนารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2531 โดยมีผู้มีจิตศรัทธา 2 ตระกูล มีความประสงค์จะสร้างวัดขึ้นเพื่อถวายให้อยู่ในความอุปถัมภ์ของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร) เจ้าอาวาสวัดสามพระยาวรวิหาร และเพื่อเป็นที่พำนักของพระภิกษุสงฆ์และสามเณร โดยได้บริจาคทรัพย์เท่า ๆ กันจาก 2 ตระกูล ตระกูลแรกคือ ตระกูลนายอิ่ม นางขันทอง นายเกษม นางสาวสุเขมา นุชประมูล อีกตระกูลคือ ตระกูลนางฉันทิพย์ กลิ่นโสภณ และญาติผู้ใหญ่พร้อมด้วยมิตรสหาย ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2536

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 32 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงจัตุรมุข 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 หอสวดมนต์ กว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กใช้ครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 กุฏิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง เป็นอาคารครึ่งไม้ วิหาร กว้าง 20 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเหล็กทั้งหลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพุทธภาวนาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ประวัติวัดพุทธภาวนาราม (ซอยตรากบ)". เทศบาลตำบลบางปู.
**วัดพุทธบาทสุทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุต ตั้งอยู่ในตำบลวิเชตนคร อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง

วัดพุทธบาทสุทธาวาส หรือชื่อเดิมคือ **วัดเฉลิมพระเกียรติพระจอมเกล้าราชานุสรณ์** หรือชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดพระพุทธบาทปู่ผาแดง** บางคนเรียกกันง่าย ๆ ว่า **วัดล่าง** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 แต่ก่อนบริเวณนี้มีแต่เพียงรอยพระพุทธบาทอยู่ดอยปู่ยักษ์หรือดอยพระบาทปู่ผาแดง เมื่อก่อนยังไม่มีการสร้างถนนขึ้นเขา ชาวบ้านใช้การเดินเท้าจากตีนเขาเพื่อขึ้นไปสักการะรอยพระพุทธบาทเป็นประจำทุกปี ต่อมาหลวงพ่อไพบูลย์ สุมังคโล (พระเทพวิสุทธิญาณ) เจ้าอาวาสวัดอนาลโยทิพยาราม จังหวัดพะเยา ได้เดินทางมาสักการะรอยพระพุทธบาทโดยการเดินเท้า แล้วเกิดศรัทธา จนทางคณะสงฆ์จึงมีมติให้สร้างวัดขึ้นที่บริเวณใกล้กับรอยพระพุทธบาท สร้างขึ้นอันเนื่องในวันพระบรมราชสมภพ 200 ปีแห่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

บริเวณวัดแบ่งออกเป็น 3 ระดับ ชั้นแรกเป็นที่ตั้งของอุโบสถและเจดีย์ ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปที่จำลองมาจากพระนิรันตราย ซึ่งถือเป็นพระพุทธรูปประจำพระองค์ของรัชกาลที่ 4 หลังคาอุโบสถทรงล้านนาลดหลั่นสองชั้น และมีสิงห์คู่ยืนเฝ้าอยู่บริเวณทางเข้าสู่ลานอุโบสถ บริเวณชั้น 2 เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ทุก ๆ ปี ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 จะมีการจัดงานนมัสการรอยพระพุทธบาทขึ้นเป็นประจำ ภายในศาลาจะมีรอยพระพุทธบาทจำลอง และมีรอยพระพุทธบาทอยู่ในพื้นหินบริเวณใกล้เคียง ชั้นที่ 3 คือ ดอยพระบาท เป็นที่ประดิษฐานขององค์พระธาตุสีทอง มีเจดีย์สีขาว 5 องค์อยู่ริมชะง่อนผา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพุทธบาทสุทธาวาส". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (สำนักงานใหญ่).
2. ↑  "วัดพุทธบาทสุทธาวาส". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดพระบาทปู่ผาแดง". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-18. สืบค้นเมื่อ 2022-01-18.
4. ↑  "เหมือนวางเจดีย์บนยอดเขา? ลุยเดี่ยว วัดเฉลิมพระเกียรติฯ เสริมมงคลรับปีไก่". ไทยรัฐ.
5. ↑  "วัดพุทธบาทสุทธาวาส (วัดเฉลิมพระเกียรติพระจอมเกล้าราชานุสรณ์)". ขุมทรัพย์ท่องเที่ยวไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-18. สืบค้นเมื่อ 2022-01-18.
6. ↑  ""วัดพระพุทธบาทปู่ผาแดง" ลำปาง...อันซีนบนยอดเขา มหัศจรรย์แห่งศรัทธา". ผู้จัดการออนไลน์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพุทธบาทสุทธาวาส**
**วัดพืชนิมิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

วัดพืชนิมิตสร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 โดยพระฤทธิ์รณไชย เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ชาวบ้านจึงเรียกว่า **วัดพระฤทธิ์** แต่ท่านถึงแก่กรรมก่อนที่วัดสร้างแล้วเสร็จ น้องชายของท่านสร้างต่อยังไม่เรียบร้อย ชาวบ้านอันมีนายต่อ นายหอม นายกล่อม นายเชย นายสุน และร้อยตำรวจตรีพิณ ได้ร่วมกันสร้างวัดต่อ วัดพืชนิมิตได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 24 เมตร ยาว 30 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2493

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กุฏิสงฆ์ 3 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ศาลาการเปรียญประยุกต์ 2 ชั้น 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง ศาลาท่าน้ำ 1 หลัง ปูชนียวัตถุภายในวัดที่สำคัญคือ พระบรมสารีริกธาตุ พระประธานในอุโบสถจำลองมาจากวิหารพระมงคลบพิตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และพระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิปางอุ้มบาตรศิลปะอยุธยาและเก้าอี้ลายคราม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพืชนิมิต". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดพืชนิมิต". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดพันอ้น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดพันอ้น สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2044 ในสมัยของพญาแก้ว กษัตริย์ล้านนาองค์ที่ 13 ราชวงศ์มังราย ชื่อของวัด "พันอ้น" น่าจะเป็นชื่อผู้สร้างวัดนามว่า "อ้น" ท่านคงเป็นทหารหรือขุนนางที่มีบรรดาศักดิ์เป็น "พัน" ใกล้วัดนี้มีวัดมีอีกวัดคือ วัดเจดีย์ควัน อยู่ทางทิศตะวันตกของวัดพันอ้น สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยเดียวกันและเป็นวัดเล็กทั้งคู่ ต่อมาได้รวมเป็นวัดเดียวกัน คือ **วัดเจดีย์ควันพันอ้น** แต่คนทั่วไปเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดพันอ้น" จนกระทั่ง พ.ศ. 2474 สมัยเจ้าแก้วนวรัฐ ได้พิจารณาว่าวัดพันอ้น เป็นศูนย์กลางเหมาะสมที่จะตั้งเป็นสำนักเรียนประจำจังหวัดเชียงใหม่ แต่พื้นที่คับแคบ จึงได้ขยายบริเวณวัดออกไปทางทิศตะวันตกซึ่งเป็นที่ของวัดเจดีย์ควันซึ่งตอนนั้นเป็นวัดร้าง ส่วนเจดีย์ควัน ปัจจุบันนี้สภาพของเจดีย์ไม่ปรากฏให้เห็น เนื่องจากต่อมา พ.ศ. 2498 ได้รื้อเจดีย์ออกแล้วสร้างศาลาการเปรียญแทนซึ่งปัจจุบันปรากฏให้เห็นเพียงหลุมเจดีย์เท่านั้น

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์สร้างขึ้นพร้อมอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม มีซุ้มพระทั้ง 4 ด้าน อุโบสถ เป็นอาคารที่สร้างขึ้นในสมัยปัจจุบัน เป็นอาคาร 2 ชั้น มีลักษณะผสมผสานระหว่างศิลปะล้านนาและศิลปะภาคกลาง ภายในมีภาพวาดบนฝาผนังทั้ง 2 ด้าน เป็นรูปภาพสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา ทั้งในประเทศอินเดียวและเนปาล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพันอ้น". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดพันอ้น". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพันอ้น**
**วัดพิพิธประสาทสุนทร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดขวาง อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา ปัจจุบันมีพระพุทธิรังษี (สุจิณโณ สุจิณฺโณ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดพิพิธประสาทสุนทรตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2400 โดยมีนายวัด นางจีน สวัสดี ซึ่งอยู่บ้านลาดขวาง ตำบลลาดขวาง อำเภอบ้านโพธิ์ เป็นผู้มีจิตศรัทธามอบที่ดินถวายเพื่อสร้างวัด จำนวน 4 ไร่ และได้ปลูกกุฎิ 3 หลัง โดยตั้งชื่อวัดว่า **วัดลาดขวาง** ตามชื่อตำบล ภายหลังเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดพิพิธประสาทสุนทร" เพราะวัดนี้มีอดีตเจ้าอาวาสซึ่งมีนามคล้ายกัน จึงเปลี่ยนชื่อให้เป็นเกียรติแก่นามดังกล่าว วัดได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารตึก 5 หลัง วิหาร จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ภายในวัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม 1 หลัง และมณฑป1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถจำนวน 1 องค์คือ พระพุทธชินราช รูปหล่อหลวงพ่อเฒ่า (หลวงพ่อจื้อ) และหลวงปู่พระพรหมคุณาภรณ์

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระพิพิธสุตสุนทร พ.ศ. 2442–2488
* พระพรหมคุณาภรณ์ พ.ศ. 2488–2508
* พระครูอาทรพิพิธกิจ พ.ศ. 2508–2534
* พระครูสุนทรพัชรธรรม พ.ศ. 2534–2535
* พระพุทธิรังษี (สุจิณโณ สุจิณฺโณ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพิพิธประสาทสุนทร". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดพิพิธประสาทสุนทร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดพิพิธประสาทสุนทร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดพุทธปทีป** กรุงลอนดอน ในพระบรมราชูปถัมภ์เป็นวัดไทยในต่างประเทศ ตั้งอยู่ในเมืองวิมเบิลดันลอนดอน สหราชอาณาจักร ถือเป็นวัดไทยแห่งแรกที่สร้างในสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2509 งบประมาณการก่อสร้างราว 40 ล้านบาท ถือเป็นพระอุโบสถไทยแห่งแรกในทวีปยุโรปและกลายเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชาวไทยในสหราชอาณาจักร รวมทั้งเปิดต้อนรับผู้มาเยือนต่างศาสนาที่ต้องการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรมของไทย

วัดแห่งนี้เริ่มจากการที่ พระราชสิทธิมุนี (โชดก ญาณสิทธิ ป.ธ.๙) และ พระมหาวิจิตร ติสฺสทตฺโต วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ ได้รับอาราธนาให้เดินทางไปทำการสอนวิปัสสนากรรมฐาน ณ พุทธวิหารแฮมสเตท (Hampstead Buddhist Vihara) กรุงลอนดอน โดยสังฆสมาคมแห่งประเทศอังกฤษ ส่งผลให้เป็นครั้งแรกที่พระพุทธศาสนาสายปฏิบัติได้ประดิษฐานในทวีปยุโรป ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน จึงได้มีการประชุมกลุ่มชาวไทยและนักเรียนไทยในกรุงลอนดอนถึงเรื่องการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของไทยในประเทศอังกฤษซึ่งมีมติให้ตั้งวัดไทยขึ้นที่กรุงลอนดอน โดยได้รับความร่วมมือจากมหาเถรสมาคมและรัฐบาลไทย

ด้วยพระอุโบสถทรงไทยซึ่งเป็นหลังแรกในทวีปยุโรป ลักษณะเป็นอาคารจตุรมุขแบบกึ่งตรีมุขตามอย่างศิลปะสถาปัตยกรรมไทย ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีห้องใต้ดินเป็นโถงห้องสมุดและประกอบพิธีกรรมทางศาสนาซึ่งพระอุโบสถนั้นออกแบบโดยนายประเวศ ลิมปรังษี ภายในพระอุโบสถประกอบด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีศิลปินที่มีชื่อเสียงของไทยร่วมสร้างขึ้น ได้แก่ อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์, ปัญญา วิจินธนสาร, สมภพ บุตรราช, บุญกว้าง นนท์เจริญ และ ปาง ชินสาย

วัดแห่งนี้เคยปรากฏในรายการ ดิ เอ็ฟ เวอร์ด (The F Word) ซึ่งเชฟกอร์ดอน แรมซีย์ เดินทางมาเข้าชมการประกอบอาหารไทยและทดลองทำอาหารไทยถวายเพลพระสงฆ์ ในปี พ.ศ. 2554

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดพุทธปทีป**

1. ↑  แปลจาก en:Wat Buddhapadipa
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-05. สืบค้นเมื่อ 2021-09-30.
3. ↑
**วัดพิกุลโสคันธ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระขาว อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา ทิศตะวันตกติดคลองบางบาล

วัดพิกุลโสคันธ์ หรือ **วัดพิกุล** ชื่อของวัดน่าจะมาจากวัดมีต้นพิกุลมาก เป็นวัดเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา และเป็นวัดที่ไม่เคยเป็นวัดร้างมาก่อน ต้้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2245 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2254 วัดนี้มีความเจริญมาก ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อหลวงพ่อปั้น เป็นเจ้าอาวาส เนื่องจากท่านเป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือมาก รูปหล่อของหลวงพ่อปั้นถึง 3 วัด ใน 3 จังหวัด ท่านได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้น

วัดแห่งนี้เฟื่องฟูในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่องหลวงพ่อปั้น เป็นเจ้าอาวาส เนื่องจากท่านเป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือมากท่าได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2453 ใช้เวลาในการสร้าง 3 ปี ถวายพระนามว่า *พระโสคันธ์* แต่ชาวบ้านนิยามเรียกว่า *พลวงพ่อโส* เป็นพระนอนขนาดใหญ่มีความยาว 21 วา กว้าง 3 วา สูง 4 วา

อุโบสถมีทางเข้าทางเดียว ทางออกมี 2 ทาง พระประธานในพระอุโบสถเป็นปางสะดุงมาร (ปางมารวิชัย) ปลายเกตุแหลมเป็นรูปเปลวเพลิง และยังมีพระยืนอีก 2 องค์ ทำด้วยไม้สักทอง แต่พระพุทธรูป 2 องค์นี้ปัจจุบันมิได้อยู่ที่พระอุโบสถแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพิกุล". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ถ้าอยากรวย ต้องเลิกขายหมู.."หลวงพ่อปั้น วัดพิกุลโสคันธ์" บอกศิษย์และห้ามทำให้ใครเดือดร้อนเด็ดขาด แต่ผิดสัจจะ ตายทั้งครอบครัว". ทีนิวส์.
3. ↑  "วัดพิกุล (โสคันธ์)".
**โอเล เคิร์ก คริสเตียนเซน** (อังกฤษ: Ole Kirk Christiansen; 7 เมษายน ค.ศ. 1891 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1958) เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเดอะเลโก้กรุ๊ปผู้ผลิตของเล่นก่อสร้าง (construction toy) สัญชาติเดนมาร์ก

คริสเตียนเซนเกิดที่ Filskov, South Jutland ประเทศเดนมาร์ก เขาได้รับการฝึกฝนเป็นช่างไม้และเริ่มประกอบอาชีพด้วยการสร้างของเล่นไม้ตั้งแต่ ค.ศ. 1932 หลังตกงานในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ จากนั้นไม่นาน คริสตีน ภรรยาของเขาได้เสียชีวิต ทำให้เขาต้องเลี้ยงลูกทั้งสี่ตามลำพัง เขาไม่เคยแต่งงานใหม่ คริสเตียนเริ่มจากการสร้างของเล่นเป็ดไม้ให้ลูก ๆ ของเขาเล่น ไม่นานเขาก็เห็นว่าลูก ๆ ของเขารักของเล่นใหม่ เขาจึงตัดสินใจเริ่มผลิตเป็ดไม้ของเล่นโดยใช้เศษไม้ที่เหลือจากธุรกิจเก่าของเขา[]

ใน ค.ศ. 1942 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่โรงงานของเขาทำให้ต้องสร้างโรงงานใหม่ เขาผลิตเฟอร์นิเจอร์และบ้านจำลองด้วยความที่เขาเคยทำงานเป็นช่างไม้มาก่อน ต่อมาใน ค.ศ. 1947 เขาเริ่มหันมาใช้พลาสติก ภายใน ค.ศ. 1949 เขาได้ผลิตของเล่นกว่า 200 แบบทำจากทั้งพลาสติกและไม้[]

ด้วยความที่อยากหาชื่อให้บริษัทโอเลจึงจัดการแข่งขันขึ้นใน ค.ศ. 1934 โดยมีรางวัลเป็นไวน์ที่เขาทำเอง สุดท้ายเขาเอาเป็นผู้ชนะ เลโก้เป็นคำย่อของคำภาษาเดนิชที่ว่า *leg godt* แปลว่า "เล่นดี" ต่อมาบริษัทเติบโตจนกลายเป็น เดอะเลโก้กรุ๊ป

เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1958 คริสเตียนเซนเสียชีวิตจากอาการหัวใจล้มในวัย 66 ปี ลูกชายคนที่ 3 ของเขาได้รับช่วงต่อบริษัท

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mary Bellis (1 May 1954). "Timeline: Lego Group". Inventors.about.com. สืบค้นเมื่อ 30 May 2011.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "Inventor of the Week: Ole Kirk Christiansen". Lemelson-MIT Program. December 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 May 2013. สืบค้นเมื่อ 21 May 2018.
**โอเวอร์มี** (อังกฤษ: Over Me) เป็นวงดนตรีฟังก์ร็อก ที่เกิดจากการรวมตัวกันของสมาชิกชมรมดนตรีสากลของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2549 เพื่อประกวดตามงานต่างๆ ต่อมาทางวงได้แต่งเพลงขึ้น 6 เพลงเป็นอีพีอัลบั้ม "Sle (EP) ing" เพื่อขายในงานแฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 7 ซึ่งเพลง Alone จากอีพีชุดนี้ทำให้โอเวอร์มีได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแฟต อวอร์ดส์ ครั้งที่ 6 สาขา Bedroom Artist of the Year ต่อมาทางวงได้เข้าประกวด 1-2-Call U Band Battle ในปี พ.ศ. 2550 และได้รับตำแหน่งชนะเลิศ จึงมีโอกาสได้ทำเพลงในอัลบั้มรวม U Band Battle: Project I กับค่ายสไปซีดิสก์ ปัจจุบันโอเวอร์มีได้ออกอัลบั้มเพลงที่ชื่อว่า "บิ๊ก สวิง" กับทางค่ายวอร์เนอร์ มิวสิก ประเทศไทย

สมาชิก
------

* ปิติพงษ์ ผาสุขยืด (พีท) - ร้องนำ
* นริศรินทร์ จันทร์พรายศรี (ฝ้าย) - เบส
* นนท์ หาญสุวณิช (นนท์) - กลอง
* ฐิติ ตั้งอิทธิพลากร (ลิบ) - กีตาร์

### อดีตสมาชิก

* ณัฐธวัช ศรลัมพ์ (ปอม,แนท) - กีตาร์ (ปัจจุบันเป็นสมาชิกวง Light.Sweet.Crude)

ที่มาของชื่อวง
--------------

ชื่อของวงเป็นการแปลล้อเลียนคำภาษาไทยที่ว่า"เหนือชั้น"ให้เป็นภาษาอังกฤษ โดยเทียบคำว่า"เหนือ"เป็น"over" และ"ฉัน"(หรือ"ชั้น"ในภาษาพูด) เป็น"me" กลายเป็น "Over Me" แต่ในภายหลัง จากคำอธิบายของพวกเขาเอง ชื่อของวงมาจากท่อนหนึ่งของเพลง Come Together ของเดอะ บีทเทิลส์ (The Beatles) วงดนตรีชื่อดังของอังกฤษในช่วงปี ค.ศ. 1960 ที่ร้องว่า "Come together right now... over me" นอกจากนี้พวกเขายังเสริมว่าชื่อนี้ยังหมายความถึง"ดนตรี"ซึ่งเป็นสิ่งที่อยู่เหนือตัวเราขึ้นไป

### อัลบั้ม Big Swing (พ.ศ. 2553)

เป็นอัลบั้มอย่างเป็นทางการชุดแรกของวงโอเวอร์มี ออกจำหน่าย 14 มกราคม 2553 โดยรวบรวม 3 ซิงเกิลแรกของทางวงได้แก่ สนุกกับฝัน ยิ้ม รักคือความเท่าเทียม และเพลงที่แต่งใหม่ รวมทั้งหมด 12 เพลง

* Overture Me
* สนุกกับฝัน
* โลกแห่งภาษา
* Office
* Good Time
* Live
* พิสูจน์
* รักคือความเท่าเทียม
* ยิ้ม
* น้องสาว
* Alone
* ปลอบ..โยน (Bonus Track)

### อีพี Doublethink101 (พ.ศ. 2557)

ทางวงได้แต่งเพลงและจัดจำหน่ายในนามศิลปินอิสระ 

1.ขอร้อง

2.ลักลั่นย้อนแย้ง

3.เวลา

4.ปีศาจ

5.เมฆสีทอง

6.ลักลั่นย้อนแย้ง (acoustic)

เพลงประกอบละคร
--------------

### พีท

* เสียงเล็ก ๆ ที่เราได้ยิน เพลงประกอบละคร Junk Mail จดหมายที่ไม่ถูกเปิด

ผลงานละคร
---------

### พีท

#### ละครโทรทัศน์

| พ.ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | รับบทเป็น | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 |  | ช่อง |  |  |
|

#### ผลงานละครชุด

| พ.ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2561 | Hipster or Loser | LINE TV | กรรมการ | สมทบ |
|

#### ซิทคอม

| พ.ศ. | เรื่อง | ออกอากาศ | บทบาท | หมายเหตุ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 25 |  | ช่อง |  |  |
|

ภาพยนตร์
--------

#### พีท

* 25

รางวัล
------

* ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม สีสันอวอร์ด 2011

### ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง

* ศิลปินกลุ่มร็อคยอดเยี่ยม สีสันอวอร์ด 2011
* อัลบั้มร็อคยอดเยี่ยม สีสันอวอร์ด 2011
* เพลงร็อคยอดเยี่ยม - สนุกกับฝัน สีสันอวอร์ด 2011
* แฟต อวอร์ดส์ ครั้งที่ 6 สาขา Bedroom Artist of the Year - Alone

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 
* 
* 
* 
*
ในทฤษฎีกราฟ **บทตั้งการจับมือ**กล่าวไว้ว่า สำหรับกราฟไม่ระบุทิศทางจำกัดใด ๆ จะมีจุดยอดที่มีระดับขั้น (ดีกรี) คี่เป็นจำนวนคู่เสมอ อาจกล่าวให้เห็นเป็นรูปธรรมได้ว่าในงานเลี้ยงที่มีการจับมือกันนั้น จะมีคนเป็นจำนวนคู่คนที่จับมือคนอื่นคี่ครั้งเสมอ

**สูตรผลรวมระดับขั้น** เป็นสูตรที่เป็นพื้นฐานของบทตั้งการจับมือ กล่าวไว้ว่า

{\displaystyle \sum \_{v\in V}\deg(v)=2|E|}
สำหรับกราฟที่มีเซตจุดยอด *V* และเซตเส้นเชื่อม *E* หรือก็คือ ผลรวมของระดับขั้นของจุดยอดทั้งหมด จะเท่ากับจำนวนสองเท่าของจำนวนเส้นเชื่อม เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ได้พิสูจน์ว่าทั้ง*บทตั้งการจับมือ*และ*สูตรผลรวมระดับขั้น*เป็นจริงใน พ.ศ. 2279 ภายในผลงานเกี่ยวกับสะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิกส์แบร์กซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทฤษฎีกราฟนั่นเอง

การพิสูจน์
----------

ออยเลอร์ได้พิสูจน์บทตั้งการจับมือโดยนับจำนวนของคู่ลำดับ (*v*, *e*) โดยที่ *e* แทนด้วยเส้นเชื่อม และ *v* แทนด้วยจุดยอดที่เป็นปลายของเส้นเชื่อมนั้น เนื่องจากเส้นเชื่อมมีปลายสองด้านจึงนับรวมได้ทั้งหมด 2|*E*| นอกจากนี้ ระดับชั้นของจุดยอดก็คือจำนวนของเส้นเชื่อมที่มีปลายข้างหนึ่งที่จุดยอดนั้น ดังนั้นผลรวมของระดับขั้นก็คือจำนวนของคู่ลำดับ (*v*, *e*) ซึ่งก็คือ 2|*E*| ด้วย

นอกจากนี้ เนื่องจากระดับขั้นของจุดยอดเป็นจำนวนเต็ม และค่า 2|*E*| เป็นจำนวนเต็มคู่
หากมีจุดยอดที่มีระดับขั้นคี่เป็นจำนวนคี่จะทำให้สมการไม่เป็นจริงเนื่องจากด้านซ้ายสมการเป็นจำนวนเต็มคี่ ส่วนด้านขวาสมการเป็นจำนวนเต็มคู่ ดังนั้นจึงได้ว่าจุดยอดที่มีระดับขั้น คี่จะมีเป็นจำนวนคู่เสมอ
**บทสดุดี** (อังกฤษ: Panegyric) คือ สุนทรพจน์อย่างเป็นทางการ หรือต่อมาหมายถึงบทเขียนที่ใช้ในการกล่าวสรรเสริญบุคคลหรือปรัชญาความคิด และเป็นงานที่เป็นที่ทำการศึกษากันมากที่ไม่ใช่บทยกย่อง (eulogy) และมิใช่งานเขียนที่มีจุดประสงค์ในการวิพากษ์ 

"Panegyric" มาจากภาษากรีก "πανηγυρικός" ที่แปลว่า "สุนทรพจน์ที่เหมาะกับที่ประชุมใหญ่" (ศาสนชุมนุมของกรีก (Panegyris)) ในเอเธนส์สุนทรพจน์ดังกล่าวมักจะกล่าวเนื่องในโอกาสที่มีเทศกาลหรือการกีฬาระดับชาติ โดยมีวัตถุประสงค์ในการปลุกเร้าใจพลเมืองให้เห็นดีเห็นงามไปกับการกระทำอันเป็นวีรบุรุษของบรรพบุรุษ

บทสดุดีที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่บทสดุดี "Olympiacus" โดย จอร์จิอัส, "Olympiacus" โดย ลิเซียส และ "Panegyricus" และ "Panathenaicus" โดยอิโซคราทีส แต่ไม่ได้กล่าวจริง การกล่าวสดุดีเนื่องในโอกาสงานศพเช่นสุนทรพจน์ที่เขียนโดยนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกธูซิดิดีสที่กล่าวโดยเพรีคลีสก็อยู่ในประเภทที่เรียกว่า "บทสดุดี"

ในสมัยโรมันโบราณบทสดุดีจำกัดใช้ในการสรรเสริญผู้ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น และใช้ "บทสรรเสริญผู้ตาย" (funeral oration) สำหรับผู้เสียชีวิตไปแล้วเท่านั้น ตัวอย่างของบทสดุดีที่มีชื่อเสียงในภาษาลาตินก็ได้แก่บทสดุดีที่กล่าวโดยพลินิผู้เยาว์ในวุฒิสภาโรมันเนื่องในโอกาสที่ได้รับตำแหน่งเป็นกงสุล ที่มีเนื้อหาบางส่วนพาดพิงไปถึงบทยกย่องจักรพรรดิทราจัน

เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 3 และระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4 ในสมัยของจักรพรรดิไดโอคลีเชียนก็เกิดมีประเพณีการสรรเสริญคุณสมบัติของความเป็นมหาวีรบุรุษของพระจักรพรรดิที่กำลังทรงราชย์อยู่ในงานเทศกาลทางวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 336 ยูซีเบียสแห่งเซซาเรียให้บทสดุดีเนื่องในพระราชวโรกาสที่จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ทรงราชย์ครบรอบ 30 ปี ซึ่งเป็นการสรรเสริญความมั่นศรัทธาทางศาสนาของพระองค์แทนที่จะเป็นการสรรเสริญในพระราชกรณียกิจที่ทรงประสบความสำเร็จในทางโลกที่ได้ทรงทำมาตามประเพณีการกล่าวสดุดีที่ทำกันมา

บทสดุดีที่ให้อย่างมีอรรถรส, ประสิทธิภาพ และ มีปฏิภาณเป็นเครื่องมือสำหรับผู้ยังมีอายุไม่มากนักผู้มีการศึกษาแต่ขาดประสบการณ์ในการดึงดูดความสนใจที่ต้องการในบรรยากาศของการแข่งขัน เมื่อกวีคลอเดียนเดินทางจากอเล็กซานเดรียมายังโรมก่อนปี ค.ศ. 395 ก็มาสร้างชื่อเสียงโดยการให้บทสดุดี และในที่สุดก็ได้เป็นกวีประจำสำนักของสติลิโค

คาสซิโอโดรัสข้าราชสำนักในพระเจ้าธีโอดอริคมหาราชทิ้งงานเขียนบทสดุดีเอาไว้ -- "Laudes" นักชีวประวัติของคาสซิโอโดรัส โอดอนเนลล์บรรยายว่าเป็น "งานที่เป็นที่ทราบกันเป็นสุนทรพจน์ที่มีเนื้อหาสรรเสริญอันเกินเลย; วัตถุประสงค์ของการเขียน (ซึ่งก็คงมีความสำคัญต่อการตัดสินคุณค่า) ก็เพื่อให้เห็นว่าการกล่าวสรรเสริญอันเกินเลยจะทำได้มากเท่าใดโดยไม่เกินขอบเขตของมารยาทและการจำกัดของสังคม"

โคลงสดุดีคาสิดา (Qasida) คือโคลงสดุดีในภาษาอาหรับ, ภาษาเปอร์เซีย, ภาษาตุรกี และ ภาษาอูรดู

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-15. สืบค้นเมื่อ 2010-01-10.
2. ↑  O'Donnell 1979, ch. 2

* Public Domain บทความนี้ ประกอบด้วยข้อความจากสิ่งพิมพ์ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ: Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). *สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911* (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. `{{cite encyclopedia}}`: `|title=` ไม่มีหรือว่างเปล่า (help)

ดูเพิ่ม
-------

* วาทศาสตร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* James J. O'Donnell, *Cassiodorus* (Berkeley: University of California Press, 1979).
การสะท้อนของกระจกธรรมดา การกระเพื่อมที่เกิดจากอากาศจะถูกสะท้อนไปตามที่เป็นอยู่
 การแก้ไขหน้าคลื่นโดยกระจกที่เปลี่ยนรูปด้วยอะแดปทิฟออปติก การกระเพื่อมเนื่องจากอากาศได้รับการปรับแก้
**อะแดปทิฟออปติก** (adaptive optics) เป็นเทคโนโลยีทางทัศนศาสตร์ที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาการที่ภาพจากกล้องโทรทรรศน์เกิดการกระเพื่อมของชั้นบรรยากาศโลก เมื่อถ่ายภาพโลกจากอวกาศหรืออวกาศจากโลก นอกจากนี้ยังมีการใช้ในกล้องจุลทรรศน์ หรือระบบสร้างภาพจอตาอีกด้วย

ระบบนี้ได้ถูกนำมาใช้ในการสังเกตการณ์ดาวเคราะห์ หรือ ดาวเคราะห์น้อย เพื่อให้สามารถทำการสังเกตการณ์ด้วยกล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดินโดยมีความแม่นยำสูงถึงขีดจำกัดการเลี้ยวเบนโดยไม่ต้องพึ่งกล้องโทรทรรศน์อวกาศ

ภาพรวม
------

ระบบอะแดปทิฟออปติกใช้เซนเซอร์หน้าคลื่นเพื่อจับภาพความปั่นป่วนภายในภาพดาวที่เกิดการบิดเบี้ยวอันเนื่องจากการกระเพื่อมในชั้นบรรยากาศโลก และเปลี่ยนรูปทรงของกระจกโดยอาศัยวงจรควบคุมอิเล็กทรอนิกส์เพื่อแปลงภาพวัตถุท้องฟ้าหรือวัตถุท้องฟ้าเป้าหมาย ทำให้ได้ภาพวัตถุท้องฟ้าที่ชัดเจนขึ้น 

ในปัจจุบัน ส่วนใหญ่ใช้สำหรับการสังเกตการณ์ที่ย่านคลื่นอินฟราเรด เนื่องจากปัญหาความยาวคลื่น แต่ในปี 2012 ทีมวิจัยจากสถาบันต่าง ๆ เช่นหอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่นได้ประสบความสำเร็จในการสังเกตที่ย่านแสงที่มองเห็นได้ โดยใช้ระบบอะแดปทิฟออปติกประสิทธิภาพสูงของกล้องโทรทรรศน์ซูบารุ และยังคาดหวังว่าจะสามารถปรับปรุงให้เที่ยงตรงได้ยิ่งขึ้นไปอีก

ระบบนี้เดิมพัฒนาโดยสหรัฐอเมริกา เพื่อสังเกตรูปร่างของดาวเทียมสอดแนมทางทหารของประเทศอื่น ๆ ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ 1989 หลังจากนั้นจึงได้รับการศึกษาและนำไปใช้อย่างกว้างขวาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  
Beckers, J.M. (1993). "Adaptive Optics for Astronomy: Principles, Performance, and Applications". *Annual Review of Astronomy and Astrophysics*. **31** (1): 13–62. Bibcode:1993ARA&A..31...13B. doi:10.1146/annurev.aa.31.090193.000305.
2. ↑  Booth, Martin J (15 December 2007). "Adaptive optics in microscopy" (PDF). *Philosophical Transactions of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences*. **365** (1861): 2829–2843. Bibcode:2007RSPTA.365.2829B. doi:10.1098/rsta.2007.0013. PMID 17855218. S2CID 123094060. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 26 September 2020. สืบค้นเมื่อ 30 November 2012.
3. ↑  
Roorda, A; Williams, DR (2001). "Retinal imaging using adaptive optics". ใน MacRae, S; Krueger, R; Applegate, RA (บ.ก.). *Customized Corneal Ablation: The Quest for SuperVision*. SLACK, Inc. pp. 11–32. ISBN 978-1-55642-625-4.
4. ↑  可視光でクリアに観測　国立天文台などが技術開発、アストロアーツ、2012年5月17日、6月11日閲覧
"**เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน**" คือเพลงป๊อปในโครงการ *ทูบีนัมเบอร์วัน* เพลงใหม่ ต่อจากเพลง "ทูบีนัมเบอร์วัน" ขับร้องโดยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เป็นผลงานเพลงที่ 5 ของพระองค์ และเป็นเพลงที่ 2 จากโครงการฯ

เพลง "ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน" เป็นผลงานการประพันธ์ของสารภี ศิริสัมพันธ์ แต่งเนื้อหาโดยสีฟ้า และเรียบเรียงดนตรีโดย วรฤทธิ์ เล่ห์วิสุทธิ์ มีเนื้อหาให้กำลังใจแก่คนรุ่นใหม่ให้มีความมุ่งมั่นตั้งใจทำตามความฝันของตน และพยายามเดินหน้าสู่จุดมุ่งหมายที่ฝันไว้เพื่อเป็นที่หนึ่งโดยไม่พึ่งพายาเสพย์ติด

มิวสิกวิดีโอ
------------

มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่อาคารสำนักงานคิงเพาเวอร์ ซอยรางน้ำ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ดูและการผลิตโดยสีฟ้า มีทีมงานจากจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ช่วยในการผลิต และมีศิลปินและบุคคลที่เป็นตัวอย่างที่ดีในสังคมมาร่วมแสดงได้แก่ กอล์ฟ-ไมค์ พิชญะ-พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, แบงค์-ปรีติ บารมีอนันต์, พั้นช์-วรกาญจน์ โรจนวัชร, สืบศักดิ์ ผันสืบ, ธงชัย พจน์สเถียร, อดิศักดิ์ ดวงแก้ว, พิเชษฐ์ กรุงเกตุ, เอกเทศ เกตุเอี่ยว, ธัญลักษณ์ โชติพิบูลย์ศิป์, ทักษพร กิตติอัครเสถียร, เจนวิทย์ วงศ์บัญสิน, บวร หงษ์ศรีจินดา, พิสุทธิ์ พรนิมิตร 

เรื่องราวที่นำเสนอต้องการจะบอกกับวัยรุ่น ว่า ในเส้นทางความฝันสู่ความสำเร็จไม่ได้มาง่ายๆ เราจะประสบความสำเร็จเองได้ ต้องผ่านอุปสรรคต่างๆ อย่างในมิวสิกวิดีโอจะเห็นว่ามีบุคคลต่างๆ ทั้งศิลปิน นักกีฬา เด็กที่ชนะทางด้านวิชาการ ทุกคนต้องผ่านอุปสรรคผ่านทุกอย่างมาอย่างไม่ท้อถอย มีสติ

รูปแบบและรายชื่อเพลง
--------------------

**เพลงประชาสัมพันธ์โครงการ**

1. เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน (3:38)

อ้างอิง
-------


| * ด
* ค
* ก
โครงการทูบีนัมเบอร์วัน |
| --- |
|  ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี  (องค์ประธาน)  | ทูบีนัมเบอร์วัน |
| โครงการย่อย | ใครติดยายกมือขึ้น · ทูบีนัมเบอร์วันทีนแอโรบิกแอนด์แดนเซอซายไทยแลนด์แชมป์เปี้ยนชิป |
| เพลง | ทูบีนัมเบอร์วัน · ไม่มีอะไรเกินฝัน - ทูบีนัมเบอร์วัน · เก่งและดี - ทูบีนัมเบอร์วัน · เป็นหนึ่งไม่พึ่งยา |
| สื่อ | นิตยสารทูบีนัมเบอร์วัน · ทูบีนัมเบอร์วันวาไรตี้ · รายการวิทยุทูบีนัมเบอร์วัน |
**อะแดปเตอร์แพตเทิร์น** (Adapter pattern) หรือ **แร็ปเปอร์แพตเทิร์น** (wrapper pattern) หรือเรียกสั้นๆว่า **แร็ปเปอร์** (wrapper) เป็นดีไซน์แพตเทิร์นที่ใช้ในกรณีที่ รูปแบบการเชื่อมต่อของคลาสผู้เรียกและผู้ถูกเรียก ไม่สัมพันธ์กัน ดังนั้นจึงต้องใช้อะแดปเตอร์คลาสเข้ามาช่วยเป็นตัวกลาง ทำการเชื่อมต่อให้สามารถมาเรียกใช้งานกันได้

โครงสร้างอะแด๊ปเตอร์แพตเทิร์น
-----------------------------

จากรูป ผู้เรียก (target) ต้องการเรียกใช้งาน เม็ทธอด SpecificRequset() แต่ไม่สามารถเรียกโดยตรงได้ เนื่องจากรูปแบบการเชื่อมต่อไม่สัมพันธ์กัน ดังนั้นจึงสร้าง คลาส Adapter มาเพื่อเรียกใช้งานผ่าน เม็ทธอด Request() ให้ไปเรียก เม็ทธอด SpecificRequest() อีกต่อหนึ่ง

ตัวอย่างการใช้อะแด๊ปเตอร์แพตเทิร์น
----------------------------------

```
                                      
```

ตัวอย่างที่โปรแกรมที่แสดง เป็นวิธีการนำอะแดปเตอร์แพตเทิร์นมาใช้งานจริง โดยสมมุติว่า มีแลปทอปอยู่เครื่องหนึ่ง ในการเปิดใช้งานต้องใช้ไฟฟ้าแรงดัน 110 โวลต์ แต่ไฟฟ้าที่บ้านแรงดัน 220 โวลต์ ดังนั้นจึงต้องใช้อะแดปเตอร์เข้ามาช่วย 

```
class MainApp {
      public static void main(String[] args) {

    	  LapTop mylabtop = new LapTop(new Adapter(new Power(220)));
    	  mylabtop.powerOn();

      }
}

```

แสดงการสร้างอินสแตนท์ของ คลาส LabTop โดยจะทำการสร้างอินสแตนท์ของคลาส Power กำหนดแรงดันให้เป็น 220 โวลต์ ขึ้นมาก่อน และนำอินสแตนท์ที่ได้นั้นไปสร้าง อินสแตนท์ของอะแดปเตอร์เพื่อทำการแปลงแรงดันไฟฟ้าเป็น 110 โวลต์ จากนั้นนำอินสแตนท์ของคลาสอะแดปเตอร์ที่แปลงแล้ว ไปสร้างอินสแตนท์ของ คลาส Laptop อีกที สุดท้ายสั่งเปิดเครื่อง หากใช้ขนาดแรงดันไฟฟ้าถูก จะแสดงคำว่า Power On ขึ้นมา

```
class LapTop {

	private int laptopvoltage;
	private Target target;

	LapTop(Target t) {
		target = t;
		laptopvoltage = target.getVoltage();
	}
	public void powerOn() { 
		if(laptopvoltage == 110)
			System.out.println("Power On"); 
		else
			System.out.println("Over Voltage");
	}
}

```

แสดง คลาส LapTop ซึ่งจะไปเรียก เม็ทธอด getValtage() ผ่านตัวแปร target 

```
abstract class Target {
	abstract public int getVoltage();
}

class Adapter extends Target {

	private Power adaptee;

	public Adapter(final Power a) {
		adaptee = a;
	}
	public int getVoltage() {
		return adaptee.getVoltage()/2;
	}
}

```

แสดง การสร้างคลาส Adapter ซึ่งสืบทอดมาจากแอ็บสแตรกคลาส Target และทำการ override เม็ทธอด getVoltage ขึ้นมา ซึ่งทำหน้าที่แปลงแรงดันไฟฟ้า 220 โวลต์เป็น 110 โวลต์

```
class Power {

	private int voltage;

	Power(int voltage) {
		this.voltage = voltage;
	}
	public int getVoltage() {
		return voltage;
	}
  }

```

แสดงคลาส Power ซึ่งมีคอนสตรัคเตอร์ ที่กำหนดค่าแรงดันไฟฟ้าได้ และมีเม็ทธอด getValtage ที่ส่งค่าระดับแรงดันไฟฟ้าออกมา

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2008-05-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เก็บถาวร 2007-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Adapter Pattern in VB.NET
* Adapter Pattern in C#
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

ม้านั่งทางซ้ายพับขึ้นให้เห็นให้เห็นรูปสลักข้างใต้เป็นคันออกมา ซึ่งใช้เป็นเป็นที่ยืนอิงเวลาเมื่อย
เก้าอี้อิงที่มหาวิหารริพพอน
รายละเอียดเก้าอี้อิงที่วัดเซนต์ลอเร็นซ์ ที่เมืองลัดโลว์แสดงให้เห็น "พฤกษาพักตร์" (Green Man)
**เก้าอี้อิง** (อังกฤษ: Misericord) หรือ **เก้าอี้กรุณา** (Mercy seat) เป็นสิ่งที่กล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล เป็นคันไม้สั้น ๆ ที่ยื่นออกมาจากม้านั่งที่พับได้ที่ตั้งอยู่ในบริเวณสวดมนต์หรือร้องเพลงสวดภายในวัดคริสต์ศาสนาเพื่อใช้ยืนอิงเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยระหว่างที่ต้องยืนสวดมนต์นาน ๆ

ประวัติ
-------

ในสมัยกลางนักบวชต้องยืนสวดมนต์วันละหลายครั้งและครั้งละนาน ๆ และอาจจะนานถึงวันละ 7-8 ชั่วโมง ผู้สูงอายุหรือเจ็บป่วยก็จะใช้ไม้ค้ำได้ ต่อมาก็มีการใช้ "เก้าอี้อิง" (Misericordia ซึ่งแปลตรง ๆ ว่า "ความกรุณา") การสร้างเก้าอี้ก็เป็นแบบที่พับได้ เมื่อพับขึ้นก็จะมีคันเล็ก ๆ ยื่นออกมาเพื่อให้ผู้ยืนสวนมนต์ยืนอิงลงไปบนคันที่ยื่นออกมาเพื่อช่วยผ่อนคลายความเมื่อย และเมื่อยืนอิงก็จะดูไม่น่าเกลียดว่ากึ่งนั่งสวดมนต์ เพราะคันภายใต้จะมีระดับสูงกว่าที่นั่งเล็กน้อย 

งานแกะไม้ทำเก้าอี้อิงก็เช่นงานศิลปะในยุคกลางอย่างอื่นซึ่งจะประณีต และมักจะเป็นฉากที่อาจจะแสดงฐานะของผู้นั่งเป็นนัย โดยเฉพาะที่นั่งที่ใกล้กับแท่นบูชา 

เก้าอี้อิงในวัดในอังกฤษเริ่มทำกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนกระทั่งปัจจุบัน แต่งานหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 ก็เริ่มเป็นงานเลียนแบบของเก่าซึ่งทำให้ไม่มีค่าทางประวัติศาสตร์ศิลปะเท่าใด แคทตาลอกของจี แอล เร็มเนนต์ปี ค. ศ. 1969 ไม่ได้กล่าวถึงงานหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 และรวมเป็นงานสมัยใหม่ แต่ก็มีข้อยกเว้นบางกรณีของงานจากสมัยวิคตอเรียและแม้แต่งานสมัยใหม่บางชิ้น งานชุด "เก้าอี้อิง" จากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่มีให้เห็นก็ได้แก่เก้าอี้อิงที่มหาวิหารเอ็กซีเตอร์ แต่เก้าอี้อิงส่วนใหญ่ในอังกฤษสร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 15 และจะไม่เป็นศิลปะศาสนาแต่จะเป็นเรื่องชาวบ้านหรือรูปสิ่งนอกศาสนา ซึ่งแปลกสำหรับสิ่งที่เอาไว้ในวัดโดยเฉพาะไว้ใกล้บริเวณที่ถือกันว่าศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในวัด

เก้าอี้อิงเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของสำนักสงฆ์แต่เมื่อมีการการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ เก้าอี้เหล่านี้ก็ถูกทำลายบ้างหรือแจกไปตามวัดประจำตำบลหรือหมู่บ้านบ้าง ที่ยังเหลืออยู่ก็มาถูกทำลายเอาเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยกลุ่มชนที่สนับสนุนลัทธิการทำลายศาสนศิลป์ และโดยนักปฏิรูปสมัยวิคตอเรีย เก้าอี้อิงชุดหนึ่งที่เชสเตอร์ถูกทำลายโดยดีน ฮอว์ซันผู้อ้างว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมที่จะเอาไว้ในวัด แต่ของเดิมจากยุคกลางก็ยังเหลืออยู่อีก 43 ตัว "เก้าอี้อิง" จากมหาวิหารลิงคอล์นถูกย้ายไปวังเวสท์มินส์เตอร์ (Westminster Hall) กล่าวกันว่าผู้ที่แกะเก้าอี้อิงมักจะเป็นช่างหัดใหม่ ตัวครูจะแกะสิ่งที่เด่น ๆ กว่า

แม้ว่า เก้าอี้อิง จะถูกทำลายไปมากแต่ก็ยังมีบางแห่งที่ยังมีเก้าอี้ฝืมือดีที่ยังเหลือให้เราชมอยู่เช่นที่วัดเซนต์โบทอฟ ที่เมืองบอสตันแขวงลิงคอล์นเชอร์ ที่อังกฤษที่เรียกกันว่า "ตอ" (The Stump)

อ้างอิง
-------

* Remnant, G. L. (1969). *Misericords in Great Britain* (re-issue 1998). Oxford University Press. ISBN 0-19-817164-1

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

* ศิลปะกอธิค


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เก้าอี้อิง**
**เก้งหม้อ** หรือ **กวางเขาจุก** หรือ **เก้งดำ** หรือ **เก้งดง** (อังกฤษ: Fea's muntjac, Tenasserim muntjac; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Muntiacus feae*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่จำพวกกวาง มีลักษณะคล้ายเก้งธรรมดา (*M. muntjac*) แต่ต่างกันเก้งหม้อจะมีขนบริเวณลำตัวที่เข้มกว่า ใบหน้ามีสีน้ำตาลเข้ม บริเวณกระหม่อมและโคนขามีสีเหลืองสด ด้านล่างของลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อน ขาทั้ง 4 ข้างมีสีดำ จึงเป็นที่มาของอีกชื่อสามัญที่เรียก ด้านหน้าด้านหลังมีสีขาวเห็นได้ชัดเจน หางสั้น หางด้านบนมีสีเข้ม แต่ด้านล่างมีสีขาว มีเขาเฉพาะตัวผู้ เขาของเก้งหม้อสั้นกว่าเก้งธรรมดา ผลัดเขาปีละ 1 ครั้ง มีความยาวลำตัวและหัว 88 เซนติเมตร ความยาวหาง 10 เซนติเมตร น้ำหนัก 22 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ในภาคใต้ของพม่า, มาเลเซีย, ภาคตะวันตกและภาคใต้ของไทย

เป็นเก้งที่หายากที่สุดชนิดหนึ่งของโลก ครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่าเหลือเพียงตัวเดียวในโลก ที่สวนสัตว์ดุสิต แต่ปัจจุบัน ยังพอหาได้ตามป่าธรรมชาติและวัดในพรมแดนไทยพม่า ที่พระสงฆ์เลี้ยงอยู่ เก้งหม้ออาศัยอยู่ในป่าที่มีความชื้นสูง เช่น บริเวณหุบเขาหรือป่าดิบชื้นใกล้แหล่งน้ำ อดน้ำได้ไม่เก่งเท่าเก้งธรรมดา ออกหาอาหารตามลำพังในช่วงเย็นหรือพลบค่ำ แต่ในบางครั้งอาจพบอยู่เป็นคู่หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ ในฤดูผสมพันธุ์ จะผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาว ตั้งท้องนาน 6 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พ.ศ. 2535

อ้างอิง
-------

### ดูเพิ่ม

* Muntjac Fea จาก AnimalInfo.org
* Muntjac Fea

1. ↑  Timmins, R.J. Steinmetz, R. Pattanavibool, A. & Duckworth, J.W. (2008). *Muntiacus feae*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 5 April 2009. Database entry includes a brief justification of why this species is of data deficient.
2. ↑  เก้งหม้อ เก็บถาวร 2011-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, แฟ้มสัตว์โลก, โลกสีเขียว
3. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. *พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525*. กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์, 2539. 972 หน้า. หน้า 107. ISBN 974-8122-79-4

ดูเพิ่ม
-------

* เก้งอินโดจีน

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Muntiacus feae ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Muntiacus feae***

| * ด
* ค
* ก
สัตว์ป่าสงวนของไทย |
| --- |
| ปัจจุบัน | 
* กระซู่
* กวางผา
* กูปรี
* เก้งหม้อ
* ควายป่า
* พะยูน
* แมวลายหินอ่อน
* แรด
* ละองละมั่ง
* เลียงผา
* วาฬบรูด้า
* วาฬโอมูระ
* สมเสร็จ
* สมัน
* นกกระเรียน
* นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร
* นกแต้วแร้วท้องดำ
* เต่ามะเฟือง
* ปลาฉลามวาฬ
* นกชนหิน

 |
| อดีต | 
* เนื้อทราย

 |
***กาแล็กติกอามส์เรซ*** (อังกฤษ: *Galactic Arms Race*) เป็นวิดีโอเกมแนวสเปซชูตเตอร์ที่เปิดตัวครั้งแรกใน ค.ศ. 2010 โดยสตูดิโอเอโวลูชันนารีเกมส์สัญชาติอเมริกันร่วมกับเอโวลูชันนารีคอมเพลกซิตีรีเสิร์ชกรุปแอตยูซีเอฟ (EPlex)

รูปแบบการเล่น
-------------

ภาพหน้าจอของ*กาแล็กติกอามส์เรซ*
*กาแล็กติกอามส์เรซ*เป็นเกมแบบผสมสเปซชูตเตอร์และเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท ที่มีโหมดผู้เล่นเดี่ยว, ร่วมมือกัน และผู้เล่นปะทะผู้เล่นบนเซิร์ฟเวอร์เฉพาะสำหรับผู้เล่นสูงสุด 32 คน โดยผู้เล่นขับยานอวกาศ, ทำลายศัตรู, รับเงินและประสบการณ์, เพิ่มเลเวล, ค้นหาไอเทม และอัปเกรดยานของพวกเขา คุณสมบัติหลักที่ทำให้*กาแล็กติกอามส์เรซ*แตกต่างจากเกมแนวสเปซชูตเตอร์อื่น ๆ คือระบบการสุ่มสร้างขึ้นอย่างเป็นระบบ (PCG) ที่สร้างอาวุธระบบอนุภาคที่ไม่เหมือนใคร เกมดังกล่าวพยายามสร้างอาวุธที่ผู้เล่นจะชอบตามสถิติการใช้อาวุธที่มีอยู่โดยใช้ขั้นตอนวิธีเชิงวิวัฒนาการนิวโรเอโวลูชันของทอพอโลยีเสริม ทั้งนี้ *กาแล็กติกอามส์เรซ*เป็นหนึ่งในวิดีโอเกมแรกสุดที่รวมการสร้างเนื้อหาตามขั้นตอนที่ขับเคลื่อนโดยตัวเลือกของผู้เล่นโดยอัตโนมัติและโดยนัย

แพลตฟอร์ม
---------

เกมนี้เดินเครื่องในระบบวินโดวส์ท่านั้นเพราะใช้เฟรมเวิร์กไมโครซอฟท์ เอกซ์เอ็นเอ สำหรับกราฟิกและเสียง ซึ่งเวอร์ชันเริ่มต้นได้รับการเผยแพร่ฟรีใน ค.ศ. 2010 ส่วนเวอร์ชันเชิงพาณิชย์พร้อมให้ใช้งานผ่านสตีมและเดซูราใน ค.ศ. 2012 ขณะนี้ผู้พัฒนากำลังทำส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ซ้ำ เนื่องจากแพลตฟอร์มไมโครซอฟท์ เอกซ์เอ็นเอ ถูกปิดโดยบริษัทไมโครซอฟท์ ผู้พัฒนามีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนไปใช้มอโนเกม ซึ่งเป็นการใช้งานโอเพนซอร์ซของเอกซ์เอ็นเอ

การตอบรับและรางวัล
------------------

*กาแล็กติกอามส์เรซ*เข้ารอบสุดท้ายในการแข่งอินดีเกมชาลเลนจ์ ค.ศ. 2010 ส่วนเอกสารที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับขั้นตอนวิธีเชิงวิวัฒนาการอาวุธของเกมได้รับรางวัลเอกสารยอดเยี่ยมจากไออีอีอี คอนเฟอเรนซ์ออนคอมพิวเทชันแนลอินเทลลิเจนต์แอนด์เกมส์ และเกมเวอร์ชันแรก ๆ ได้รับรางวัลพิเศษที่ได้รับการคัดเลือกจากทีมงานของเอไอเกมเดฟ.คอม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Galactic Arms Race : Evolving the Shooter", *Game Developer Magazine*, April 2010.
2. ↑  "Experimental Video Game Evolves Its Own Content".
3. ↑  "Galactic Arms Race on Desura". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-07. สืบค้นเมื่อ 2013-03-21.
4. ↑  "XNA Dead".
5. ↑  "What's going on with GAR?".
6. ↑  "Indie Game Challenge 2010 Finalists". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-03.
7. ↑  "Evolving Content in the Galactic Arms Race Video Game". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-02-12. สืบค้นเมื่อ 2021-09-05.
8. ↑  "AiGameDev.com Awards for Game AI 2009". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-27. สืบค้นเมื่อ 2021-09-05.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Galactic Arms Race* website
**โบสถ์ยิวใหม่เก่า** (เช็ก: *Staronová synagoga*; เยอรมัน: *Altneu-Synagoge*; อังกฤษ: Old New Synagogue) หรือ **อัลท์นอยโชล** (Altneuschul) เป็นโบสถ์ยิวในย่านโยเซฟอฟของนครปราก ประเทศเช็กเกีย โบสถ์ยิวนี้เป็นโบสถ์ยิวที่ยังคงใช้งานอยู่ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และเป็นโบสถ์ยิวยุคกลางที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลือมาถึงปัจจุบันที่ออกแบบด้วยลักษณะเนฟคู่ (twin-nave design)

โบสถ์สร้างเสร็จในปี 1270 ด้วยสถาปัตยกรรมกอธิก และเป็นหนึ่งในอาคารกอธิกแรก ๆ ในปราก โบสถ์ยิวที่เก่าแก่กว่าที่นี่คือโบสถ์ยิวเก่า (Old Synagogue) ถูกทำลายลงในปี 1867 แลวะแทนที่ด้วยโบสถ์ยิวสเปน

ศัพทมูล
-------

แรกเริ่มโบสถ์มีชื่อว่า โบสถ์ยิวใหม่ หรือ โบสถ์ยิวใหญ่ แต่ภายหลังเมื่อมีโบสถ์ยิวใหม่ ๆ สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 ผู้คนจึงเริ่มเรียกที่นี่ว่าโบสถ์ยิวใหม่เก่า บางคำอธิบายระบุว่าชื่อนี้มาจากคำฮีบรู עַל תְּנַאי (al tnay) อันแปลว่า "ตามสภาพ" (on condition) ซึ่งออกเสียงเหมือนกับคำในภาษายิดดิช "alt-nay" ซึ่งแปลว่า เก่า-ใหม่ (old-new)

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Scolanova Synagogue in Italy, also 13th century, was converted to a church by 1380 but was restored to synagogue use in 2006.
2. 1 2  "Old-New Synagogue". Jewish Museum in Prague. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2008.
3. ↑  David Wallace, Preface, *Anne's Bohemia; Czech Literature and Society, 1310–1420*, Alfred Thomas University of Minnesota Press, 1998, p. xi.

### บรรณานุกรม

* Arno Pařík, *Pražské Synagogy*/*Prague Synagogues*, Jewish Museum in Prague, 2000, ISBN 80-85608-33-2.
* แม่แบบ:JewishEncyclopedia

พิกัดภูมิศาสตร์: 50°05′24″N 14°25′07″E﻿ / ﻿50.09000°N 14.41861°E﻿ / 50.09000; 14.41861

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต
	+ 2

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* อิสราเอล
* เช็กเกีย

 |
**ปลาโอแถบ** หรือ **ปลาทูน่าท้องแถบ** (อังกฤษ: Skipjack tuna, Arctic bonito, Striped tuna, Victor fish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Katsuwonus pelamis*) เป็นปลากระดูกแข็งทะเลชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)

จัดเป็นปลาโอหรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Katsuwonus*

มีรูปร่างกลมและยาวเพรียวแบบรูปกระสวย ปากกว้าง นัยน์ตาขนาดปานกลาง ครีบหลังอันที่สองมีขนาดเล็กและไม่สูงครีบหูมีขนาดเล็ก ปลายแหลมเรียว ครีบท้องเล็ก ครีบก้นมีจุดเริ่มต้นอยู่ประมาณกลางครีบหลังอันที่สอง มีเกล็ดเฉพาะบริเวณใต้ครีบหลังอันแรกและบริเวณเส้นข้างลำตัวมีแถบสีดำ ประมาณ 4-6 แถบ อยู่ใต้เส้นข้างตัว แลดูเด่นเป็นลักษณะเฉพาะ 

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมรวมฝูงขนาดใหญ่เป็นพันหรือหมื่นตัวกันหากินตามผิวน้ำ และชอบกระโดดพร้อมกันทีเดียว มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 40-80 เซนติเมตร โตเต็มที่ได้ถึง 110 เซนติเมตร

เป็นปลาที่มีการกระจายพันธุ์กว้างขวางมาก ในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ในน่านน้ำไทยจะพบชุกชุมที่ทะเลอันดามันแถบจังหวัดระนอง, พังงา, ภูเก็ตถึงสตูล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Katsuwonus pelamis (Oceanic Bonito, Oceanic Skipjack, Skipjack, Skipjack Tuna, Skipjack Tuna, Stripy). Iucnredlist.org (2010-09-15). Retrieved on 2013-08-22.
2. ↑  Skipjack tuna จากสนุกดอตคอม

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Katsuwonus pelamis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Katsuwonus pelamis ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบส** (อังกฤษ: Orinoca peacock bass; ชื่อท้องถิ่น: Tucanare; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cichla orinocensis*) ปลาน้ำจืดขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาหมอออสเซลาริส (*C. ocellaris‎*) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน ต่างกันที่ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบสจะไม่มีแถบสีดำที่ลำตัว และไม่มีจุดสีดำที่เหนือแผ่นปิดเหงือก

มีขนาดโตเต็มที่ได้ 61.7 เซนติเมตร แพร่กระจายพันธุ์เฉพาะแม่น้ำโอรีโนโก ในประเทศเวเนซุเอลา และโคลอมเบีย และแม่น้ำริโอเนโกร ในประเทศบราซิล โดยพบกระจายอยู่ทั้งในบริเวณที่ใกล้ชายฝั่ง และในร่องน้ำลึก รวมทั้งบึงที่มีส่วนติดต่อกับแม่น้ำสายใหญ่ด้วย ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำที่ปลาอาศัยอยู่ที่ระหว่าง 5.5-6.5 pH อุณหภูมิประมาณ 27-23 องศาเซลเซียส

จากการศึกษาพบว่า ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบสกินอาหารหลัก คือ ปลาในกลุ่มปลาคาราซิน และแมลง รวมถึงสัตว์น้ำมีกระดองแข็งด้วย 

เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา เป็นปลาที่ใช้บริโภค โดยพบขายในตลาดสดท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

รูปภาพ
------

* ภาพวาดปลาโอรีโนโกพีค็อกแบส ขนาดโตเต็มที่ (ตัวล่าง)ภาพวาดปลาโอรีโนโกพีค็อกแบส ขนาดโตเต็มที่ (ตัวล่าง)

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 53, *บุก Rio Amazoras ตลุยตลาดปลา เมืองมาเนาส์ ประเทศบราซิล* คอลัมน์ Wild Ambition โดย ผศ.สมหมาย เจนกิจการ, RoF นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 12 ปีที่ 1: มิถุนายน 2011

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Cichla orinocensis* (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cichla orinocensis ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาโจก** (อังกฤษ: Soldier river barb) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Cyclocheilichthys* (/ไซ-โคล-ไคล-อิค-ธีส/; เฉพาะชนิด *C. apogon*, *C. armatus* และ *C. raspasson* ใช้ชื่อสกุลว่า *Anematichthys*)

โดยคำว่า *Cyclocheilichthys* มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า κύκλος (kýklos) หมายถึง "วงกลม", χείλος (cheílos) หมายถึง "ริมฝีปาก" และ ἰχθύς (ikhthús) หมายถึง "ปลา" ซึ่งมีความหมายถึง ริมฝีปากของปลาในสกุลนี้ มีชื่อสามัญเรียกในภาษาไทยรวม ๆ กันว่า "โจก" หรือ "ตะโกก" หรือ "ไส้ตัน" ในชนิดที่มีขนาดเล็ก เป็นต้น

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีรูปร่างเหมือนปลาในวงศ์นี้ทั่วไป ส่วนหัวแหลม ลำตัวยาวเรียว แบนข้างเล็กน้อย บางชนิดมีหนวด 2 คู่ บางชนิดมีหนวด 1 คู่ หรือไม่มีหนวดเลย บริเวณแก้มและจะงอยปากมีตุ่มประสาทเล็ก ๆ เรียงกันเป็นแถว เกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัวมีไม่เกิน 50 แถว มีลักษณะเด่นคือ ครีบหลังมีก้านครีบตอนหน้าแข็งยาวคล้ายเงี่ยงเห็นได้ชัดเจน และมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย มีก้านครีบแขนง 8 ครีบ พื้นลำตัวโดยมากด้านหลังและครีบสีเทาอมฟ้า ส่วนอื่นสีเงิน แต่ก็มีบางชนิดที่เป็นสีอื่น เช่น สีแดง และมีลวดลายตามลำตัว ขนาดลำตัวแตกต่างกันไปตามชนิด มีตั้งแต่ 15 เซนติเมตร จนถึง 2 ฟุต

ปลาโจกจัดเป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะในประเทศไทย ในชนิด *C. enoplus* หรือ ปลาตะโกก ที่มีการเพาะเลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์

ชนิด
----

* *Cyclocheilichthys apogon* (Valenciennes, 1842)
* *Cyclocheilichthys enoplus* (Bleeker, 1850)
* *Cyclocheilichthys furcatus* Sontirat, 1989
* *Cyclocheilichthys heteronema* (Bleeker, 1854)
* *Cyclocheilichthys janthochir* (Bleeker, 1854)
* *Cyclocheilichthys lagleri* Sontirat, 1989
* *Cyclocheilichthys schoppeae* Cervancia & Kottelat, 2007
* *Cyclocheilichthys sinensis* Bleeker, 1879

ทาง FishBase จัดให้ปลาชนิด *C. armatus* และ *C. repasson* อยู่ใน *Anematichthys*

ดูเพิ่ม
-------

* *Cosmochilus*
* ปลาตะโกกหน้าสั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Cyclocheilichthys apogon* (VALENCIENNES, 1842) (อังกฤษ)
2. ↑  ความหมายของคำว่า "ตะโกก" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  "ปลาตะโกก". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-12-04. สืบค้นเมื่อ 2010-11-20.

* Froese, Rainer, and Daniel Pauly, eds. (2015). Species of *Cyclocheilichthys* in FishBase. January 2015 version.

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q5198684
* Wikispecies: Cyclocheilichthys
* BOLD: 367061
* EoL: 26530
* GBIF: 2364410
* iNaturalist: 87771
* IRMNG: 1045056
* ITIS: 163722
* NCBI: 137768
* WoRMS: 268917

 |
**กษัตริยานุสรณ์** เป็นพระราชนิพนธ์ร้อยกรอง ซึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖ ขณะทรงศึกษาอยู่ที่โรงเรียนจิตรลดา เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยใช้เค้าโครงจากเรื่อง ไทยรบพม่า พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ

กษัตริยานุสรณ์ ประกอบด้วยร่าย และต่อด้วยโคลงสี่สุภาพจำนวน ๓๐ บทร้อยเรียงต่อกัน ตั้งชื่อว่า กษัตริยานุสรณ์ โดยอาจารย์กำชัย ทองหล่อ

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงนำพระราชนิพนธ์กษัตริยานุสรณ์ ขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โปรดเกล้าฯ ให้หม่อมหลวงพวงร้อย อภัยวงศ์ ประพันธ์ทำนองเพลงเพื่อประกอบท่อนหนึ่งของโคลง ใช้ชื่อว่า เพลงดุจบิดามารดร

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงอธิบายไว้ในคำนำของหนังสือกษัตริยานุสรณ์ว่า

> *ขณะที่เริ่มเขียนเรื่อง **"กษัตริยานุสรณ์"** นี้ ข้าพเจ้ากำลังเรียนหนังสืออยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ โรงเรียนจิตรลดา ในวิชาการประพันธ์ อาจารย์สั่งให้แต่งโคลงส่งบ่อยๆ จึงมีความคิดอยากแต่งบทประพันธ์เป็นลิลิตหรือบทประพันธ์ คำโคลงสักเรื่องหนึ่งแต่ยังนึกเรื่องที่จะแต่งให้ถูกใจไม่ได้ พอดีเป็นเวลาที่ ข้าพเจ้าได้โดยเสด็จพระราชดำเนินในการแปรพระราชฐานไปจังหวัดเชียงใหม่ ในเครื่องบินท่านหญิงเป็น "เสมียน" เพราะตอนนั้น "น.ม.ส."(พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจำรัส หรือ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์) ทรงนิพนธ์เรื่อง "สามกรุง" ตอนนั้น "น.ม.ส." ประชวรจ้องมองอะไรไม่เห็น พอไปถึงเชียงใหม่ท่านหญิงประทาน "สามกรุง" ข้าพเจ้า ๑ เล่ม  
>   
> ข้าพเจ้าเริ่มอ่านสามกรุงไปเรื่อยๆ วันหนึ่งก็นึกออกว่าโคลงที่นึกอยากจะแต่งนั้นควรเป็นเรื่อง **"อะแซหวุ่นกี้ขอดูตัวเจ้าพระยาจักรี"** ซึ่งเป็นบทยอพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก จึงวางโครงเรื่องลงในสมุดแล้วใช้เค้าโครงจากหนังสือ **ไทยรบพม่า**...  
>   
> การแต่งไม่ได้แต่งรวดเดียวจบ แต่แต่งเรื่อยไปวันละบทสองบทตามแต่จะคิดโคลงออก ซึ่งมักเป็นเวลาแปลกๆ เช่น เวลานั่งรถบ้าง เวลาคุยกับใครๆ หรือเวลาเข้านอน ตอนแรกๆไปได้ช้าเพราะต้องเตรียมสอบ ม.ศ. ๕ พอเสร็จแล้วแต่งตามสบาย โดยอ่าน "สามกรุง" ประกอบไปด้วย นับว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวที่ใช้ประกอบการสอบเข้ามหาวิทยาลัย และโคลงที่ข้าพเจ้าแต่งก็บังเอิญเสร็จตอนมหาวิทยาลัยเปิดพอดี เมื่อจบแล้วได้ให้อาจารย์กำชัย ทองหล่อดู อาจารย์กรุณาตั้งชื่อให้ว่า **กษัตริยานุสรณ์**...  
>   
> ข้าพเจ้านำขึ้นทูลเกล้าฯถวายสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในวันเฉลิมพระชนมพรรษาแทนการถวายรูปเขียนของขวัญอย่างที่เคย ท่านโปรดโคลงบทที่ขึ้นต้นว่า **รักชาติ ยอมสละแม้ชีวี** มากที่สุด จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ ม.ล.พวงร้อย อภัยวงศ์ ประพันธ์ทำนองเพลงที่ชื่อว่า **ดุจบิดามารดร** ใช้ร้องมาจนทุกวันนี้…*
> 
>

ดูเพิ่ม
-------

* ดุจบิดามารดร

อ้างอิง
-------