recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ขนมปังแบน** หรือ **แฟลตเบรด** (อังกฤษ: flatbread) เป็นขนมปังที่ทำจากแป้งประกอบอาหาร น้ำ (หรือของเหลวชนิดอื่นเช่นนมหรือโยเกิร์ต เป็นต้น) และเกลือ ผสมกันแล้วนวดให้เป็นแผ่นแบน ขนมปังแบนโดยส่วนใหญ่จะไม่ใส่ยีสต์หรือสารอื่นที่ทำให้ขึ้นฟู แต่ก็จะมีบางชนิดที่ทิ้งให้ขึ้นฟูเช่นพิซซ่าหรือพีตาเป็นต้น

ขนมปังแบนมีความหนาได้ตั้งแต่ไม่ถึงหนึ่งมิลลิเมตรไปจนถึงหลายเซนติเมตรเพื่อให้สามารถรับประทานได้โดยไม่ต้องหั่นเป็นแผ่น ขนมปังแบนสามารถทำให้สุกได้หลายวิธี เช่นอบในเตา ทอดในน้ำมัน ย่างบนถ่านร้อน หรือทอดบนกระทะแบน เป็นต้น และสามารถรับประทานได้ทันทีหลังอบหรือเก็บเอาไว้ใช้ภายหลังได้

ประวัติศาสตร์
-------------

ขนมปังแบนเป็นอาหารแปรรูปที่เก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่ง โดยพบหลักฐานการทำขนมปังแบนในแหล่งอารยธรรมเก่าแก่เช่นเมโสโปเตเมีย อียิปต์โบราณ และลุ่มแม่น้ำสินธุ เป็นต้น

ใน ค.ศ. 2018 ได้มีการขุดพบร่องรอยเศษขนมปังในแหล่งขุดค้นของแหล่งวัฒนธรรมนาตูเฟียนชื่อว่า "ชูบัยเกาะฮ์ 1" ในพื้นที่ฮัรเราะตุชชาม ในเขตประเทศจอร์แดน ซึ่งมาจากประมาณ 12,400 ปีก่อนคริสตกาล หรือประมาณ 4,000 ปีก่อนหลักฐานเกี่ยวกับเกษตรกรรมในพื้นที่ จากการวิเคราะห์พบว่าเศษขนมปังดังกล่าวน่าจะมาจากขนมปังแบนที่ทำจากข้าวบาร์เลย์ป่า ข้าวสาลีไอน์คอร์น ข้าวโอ๊ต และ *Bolboschoenus glaucus* ซึ่งเป็นพืชหัวชนิดหนึ่ง

กลุ่มชนในอานาโตเลียใช้เตาดินที่เรียกว่า *tandir* อบขนมปังแบนที่ไม่ใส่เชื้อฟูในสมัยจักรวรรดิเซลจุคและจักรวรรดิออตโตมัน และมีการค้นพบเตาดังกล่าวในแหล่งโบราณคดีทั่วภูมิภาคตะวันออกกลาง คำว่า *tandir* มาจากคำในภาษาแอกแคดว่า *tinuru* ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น *tannur* ในภาษาฮีบรูและภาษาอาหรับ *tandır* ในภาษาตุรกี และ *tandur* ในภาษาอูรดูและภาษาฮินดี ขนมปังแบบ *tinuru* ทำให้สุกโดยการแนบแผ่นขนมปังกับผนังด้านในของเตาทรงกระบอก ซึ่งขนมปังลักษณะดังกล่าวก็ยังคงพบในชนบทในบริเวณเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันตก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Pasqualone, Antonella (March 2018). "Traditional flat breads spread from the Fertile Crescent: Production process and history of baking systems". *Journal of Ethnic Foods*. **5** (1): 10–19. doi:10.1016/j.jef.2018.02.002.
2. ↑  Colin Barras (21 July 2018). "Stone Age bread predates farming". *New Scientist*. **239** (3187): 6. Bibcode:2018NewSc.239....6B. doi:10.1016/S0262-4079(18)31274-0.
3. ↑  Amaia Arranz-Otaegui; และคณะ (16 July 2018). "Archaeobotanical evidence reveals the origins of bread 14,400 years ago in northeastern Jordan". *PNAS*. **115** (31): 7925–7930. doi:10.1073/pnas.1801071115. PMC 6077754. PMID 30012614.
4. ↑  Parker, Bradley J. (2011). "Bread Ovens, Social Networks and Gendered Space: An Ethnoarchaeological Study of Tandir Ovens in Southeastern Anatolia". *American Antiquity*. **76** (4): 603–627. doi:10.7183/0002-7316.76.4.603. JSTOR 41331914. S2CID 163470937.
5. ↑  Takaoğlu, T. (2004). Ethnoarchaeological investigations in rural Anatolia. Cihangir, İstanbul: Ege Yayınları. (p7)
**พระเจ้าชุงมก ครองราชย์ปี**(เกาหลี: 충목; ฮันจา: 忠穆; อาร์อาร์: *Chungmok*; เอ็มอาร์: *Ch'ungmok* ค.ศ.1344-1348) เทียบเป็นพ.ศ. 1887-1891 พระองค์เป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงฮเย กับเจ้าหญิงแห่งมองโกล ช่วงก่อนครองราชย์ จักรพรรดิมองโกลแห่งราชวงศ์หยวนของจีนได้เรียกพระองค์เข้าไปไต่ถามคำถามสำคัญว่า "เจ้าจะเอาอย่างพ่อหรือแม่ของเจ้าดี" คำตอบได้รับจากองค์ชายชุงมกก็คือ "เอาอย่างแม่" คำตอบสำคัญนี้ทำให้พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงมก กษัตริย์แห่งโครยอสืบต่อไป โดยจักรพรรดิโตกอน-เตมูร์แห่งราชวงศ์หยวนทรงดำรัสว่า "เด็กคนนี้ช่างรู้ว่าอะไรถูกผิด สมควรให้เป็นกษัตริย์ได้" ซึ่งจักรพรรดิแห่งหยวนต้องการให้ความเป็นมองโกลครอบงำหรือเป็นแบบอย่างแก่ราชวงศ์โครยอมากที่สุดเท่าที่จะมากได้

พระราชวงศ์
----------

* **พระราชบิดา** พระเจ้าชุงฮเย (충혜왕)
* **พระราชมารดา** สมเด็จพระราชินีจองซอนซุกอึย 정순숙의공주(貞順淑儀公主, 덕녕공주(德寧公主)) องค์หญิงแห่งราชวงศ์หยวน


| ก่อนหน้า |  | พระเจ้าชุงมก |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าชุงฮเย** |  | **พระราชาแห่งโครยอ** (พ.ศ. 1887 - พ.ศ. 1891) |  | **พระเจ้าชุงจอน** |

| * ด
* ค
* ก
ลำดับกษัตริย์เกาหลีสมัยราชวงศ์โครยอ |
| --- |
| กษัตริย์โครยอ | 
* แทโจ
* ฮเยจง
* ช็องจง
* ควังจง
* คย็องจง
* ซองจง
* มกจง
* ฮย็อนจง
* ทอกจง
* ช็องจงที่ 2
* มุนจง
* ซุนจง
* ซอนจง
* ฮอนจง
* ซุกจง
* เยจง
* อินจง
* อีจง
* มย็องจง
* ชินจง
* ฮึยจง
* คังจง
* โคจง
* วอนจง
* *ย็องจง*
* วอนจง
* ชุงยอล
* ชุงซอน
* ชุงซุก
* ชุงฮเย
* ชุงมก
* ชุงจอง
* คงมิน
* อู
* ชัง
* คงยัง

 |
| เฉลิมพระยศ | 
* กุกโจ
* อึยจง
* เซโจ
* พิลย็อง
* แทจง
* อันจง
* มุนว็อน
* ช็องคัน
* ยังฮ็อน

 |
| **ดูเพิ่ม: โชซ็อนโบราณ • พูยอ • โคกูรยอ • แพ็กเจ • ชิลลา • พัลแฮ • โครยอ • โชซ็อน • จักรวรรดิเกาหลี** |
อู๋ย่ง วาดโดย อุตะงาวะ คุนิโยชิ
อู๋ย่ง (จีนตัวเต็ม : 呉用 / อังกฤษ : Wu Yong) สำเนียงแต้จิ๋วคือ โงวหยง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เป็นผู้กล้าอันดับที่ 3 ของเขาเหลียงซาน เนื่องจากมีสติปัญญาอันหลักแหลมและมีไหวพริบดี ทำให้เขาไปถูกเปรียบเทียบว่าฉลาดเทียบเท่าตันแผงกับขงเบ้ง และได้รับฉายาว่า **ดาวปัญญา** (จีน : 智多星 / อังกฤษ : Resourceful Star) ต่อมาได้เข้าร่วมกับเฉาไก้ ร่วมกันปล้นของขวัญของราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน หลังจากเฉาไก้ตาย อู๋ย่งก็ได้เป็นกุนซือให้กับซ่งเจียงและคอยช่วยวางแผนให้ซ่งเจียงได้ชัยชนะในหลาย ๆ สมรภูมิ ครั้นเสร็จศึกการปราบฟางล่า อู๋ย่งก็ได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้ ให้เป็นขุนนางใหญ่ที่เมืองหลวง ต่อมาอู๋ย่งได้ฝันถึงซ่งเจียงและก็ได้รู้ว่าซ่งเจียงถูกวางยา ก็เลยชวนฮัวหยงไปที่เมืองชูโจว (楚州 ท.ฌ้อจิว ; ปัจจุบันคือหวยอัน มณฑลเจียงซู) แล้วไปผูกคอตายข้างสุสานของซ่งเจียงและหลี่ขุย

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
**ซันโชที่ 1** (สเปน: *Sancho I*; เลออน: *Sanchu I*) หรือ **ซันโชผู้ตัวอ้วน** (สเปน: *Sancho El Craso*; เลออน: *Sanchu El Crasu*) ครองราชย์เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรเลออนตั้งแต่ปี ค.ศ. 956 เป็นพระโอรสคนเล็กของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออน

หลังสืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 2 พระเชษฐา พระเจ้าซันโชถูกล้มล้างอำนาจด้วยการก่อปฏิวัติของกลุ่มขุนนางและถูกแทนที่โดยพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ พระเจ้าซันโชร้องขอความช่วยเหลือจากกาหลิบอับดุรเราะห์มานที่ 3 ชาวอุมัยยัดที่ช่วยเอาบัลลังก์กลับมาให้พระองค์ในปี ค.ศ. 960

พระราชประวัติ
-------------

ซันโชเป็นพระโอรสของพระเจ้ารามิโรที่ 2 แห่งเลออนกับพระมเหสีคนที่สอง พระราชินีอูร์รากา ซันเชซ ทรงเป็นพระนัดดาของพระเจ้าซันโช การ์เซสที่ 1 กับโตดาแห่งปัมโปลนา ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้ารามิโรคือพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 3 พระโอรส ในปี ค.ศ. 951 โดยมีการคัดค้านจากอินฟันเตซันโชที่โต้แย้งว่าราชบัลลังก์เลออนเป็นของพระองค์ ซันโชได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มขุนนาง, พระอัยกา โตดา และเฟร์นัน กอนซาเลซ เคานต์แห่งกัสติยา พระเชษฐภาดาของพระเจ้าออร์ดอญโญ พระเจ้าออร์ดอญโญปราบคนกลุ่มนี้ได้ที่ข้างกำแพงเมืองเลออน

พระเจ้าออร์ดอญโญสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 956 พระเจ้าซันโชจึงยึดบัลลังก์เลออนมา แต่สองปีต่อมากลับถูกคัดค้านเพราะทรงอ้วนเกินไป พระองค์ถูกปลดลงจากบัลลังก์โดยกลุ่มขุนนางเลออนและกัสติยา ซึ่งนำโดยเคานต์เฟร์นัน กอนซาเลซ ที่ประกาศให้พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 เป็นกษัตริย์

ต่อมาซันโชหันไปหาพระอัยกี พระราชินีโตดาแห่งปัมโปลนา เพื่อขอให้ช่วยกอบกู้ราชอาณาจักรของพระองค์กลับคืนมา และหันไปหาอับดุรเราะห์มานที่ 3 กาหลิบแห่งกอร์โดบา ทรงขอให้ฮัสดะอี อิบน์ ชัปรุต แพทย์ที่ราชสำนักของกาหลิบช่วยรักษาพระองค์ และขอให้กาหลิบช่วยกอบกู้บัลลังก์เลออน แลกกับพื้นที่ส่วนน้อยบนที่ราบลุ่มแม่น้ำดูเอโร

พระราชินีโตดา พระเจ้าซันโชที่ 1 และพระมเหสีของพระองค์ เตเรซา อันซูเรซ เดินทางไปกอร์โดบาในปี ค.ศ. 958 ฮัสดะอี อิบน์ ชัปรุตรักษาอาการอ้วนของพระองค์ด้วยการให้พระองค์ดื่มเท่าที่จำเป็นเป็นเวลาสี่สิบวัน ต่อมาด้วยการลงนามในข้อตกลง กองทัพมุสลิมและปัมโปลนายึดซาโมราได้ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 959 และยึดเลออนได้ในปี ค.ศ. 960 ทำให้พระเจ้าซันโชที่ 1 ได้กลับไปเป็นกษัตริย์ พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 4 หนีไปอัสตูเรียส

เพียงไม่นานพระเจ้าซันโชที่ 1 ก็ลืมข้อตกลงที่ทำไว้กับชาวมุสลิมที่ต่อมาหันสนับสนุนออร์ดอญโญที่ 4 ในปลายรัชสมัยของพระองค์ กลุ่มกบฏขุนนางได้ยึดและปลดปล่อยกัสติยาเป็นอิสระ และเคานต์แห่งกาลิเซียมีอำนาจแข็งแกร่งขึ้น

ในปี ค.ศ. 966 รัชสมัยของพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อทรงสิ้นพระชนม์จากการถูกวางยาพิษ ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้ารามิโรที่ 3 แห่งเลออน พระโอรส

อ้างอิง
-------

* Sancho I KING OF LEON: Britannica

1. 1 2 3 4  Vallvé Bermejo , Joaquín (2003). Abderramán III: caliph of Spain and the West. Ariel ISBN  84-344-6682-1, p. 223
2. 1 2 3 4  Vallvé Bermejo , Joaquín (2003). Abderramán III: caliph of Spain and the West. Ariel ISBN  84-344-6682-1, p. 224.
3. 1 2  Vallvé Bermejo , Joaquín (2003). Abderramán III: caliph of Spain and the West. Ariel ISBN  84-344-6682-1, p. 225
**ท้าวศรีสัจจา (มิ)** หรือเรียกกันว่า **เจ้าคุณประตูดิน** เป็นสตรีฝ่ายใน ได้ว่าราชการสิทธิขาดต่างพระเนตรพระกรรณในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ทำงานของท่านอยู่ใกล้กับประตูดิน คอยดูแลคนเข้าออก ออกนั่งว่าการ (เช่น รับพวกขอเฝ้า เป็นต้น) เป็นที่เกรงขามของบรรดานางใน มีเรื่องเล่ากันว่าเมื่อประตูนี้เปิด จะมีหนุ่มรุ่นกระทงมาดักพบสตรีชาววัง เพื่อเกี้ยวพาราสี ทำให้เกิดสำนวนว่า "เจ้าชู้ประตูดิน"

สันนิษฐานกันว่า ท้าวศรีสัจจา (มิ) อาจเป็นคนเดียวกันกับท้าวศรีสัจจา (ลิ้ม) ที่ปรากฏชื่ออยู่ในราชินิกุลรัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นบุตรีของพระนมรอด พระนมรอดเป็นน้องสาวสุดท้องของพระชนนีเพ็ง หรือเป็นน้าของสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระพันปีหลวงของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทำรูปของท่านไว้ในคูหาใต้บันไดขึ้นพระที่นั่งบุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมานภายในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทำเป็นช่องเว้าเข้าไป ภายในช่องทำเป็นรูปปั้นนูนต่ำของท้าวศรีสัจจา (มิ) โดยมีโขลน ชื่อ บัว และ ดี หมอบรับใช้อยู่ด้านข้าง และมีโคลงที่เข้าใจว่าพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จารึกไว้อยู่บนรูปปั้นนูนต่ำนี้ ขึ้นต้นบาทว่า "แถลงลักษณรูปท้าว ศรีสัจ จาแฮ" ในปัจจุบันโคลงพระราชนิพนธ์ลบเลือนไปแล้ว

นอกจากนั้นยังมีเพลงสำหรับวงมโหรีหลวงฝ่ายใน มีเนื้อร้องเกี่ยวถึงเจ้าคุณประตูดินด้วยดังนี้


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| เย็นย่ำ จะค่ำ |  | ลงแล้วอยู่รอนรอน |
| สาวน้อยพากันจร |  | ไปเก็บดอกแก้วเล่นเย็นเย็น |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ที่เกยเราเคยเห็น |  | เป็นพวงเป็นพู่ดูน่าชม |
| เก็บได้บ้างทัดหู |  | บ้างเดินดูแล้วเด็ดดม |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| บ้างเก็บไว้ใส่ผ้าห่ม |  | บ้างแซมผมสำ ราญใจ |
| โขลนคนหนึ่งจึงร้องห้าม |  | ที่พวงงามงามอย่าเด็ดไป |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ห้ามแล้วหาฟังไม่ |  | จะไปเรียนเจ้าคุณประตูดิน |
|  |  |  |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ท้าวศรีสัจจา (มิ)".
2. ↑  "หนังสือ "อัญมณีแห่งมหานคร" นิทรรศน์รัตนโกสินทร์" (PDF). p. 69.
3. ↑  "สำรวจ "สตรี" ที่ได้รับพระราชทานเกียรติยศเป็นพิเศษในสมัยรัชกาลที่ 1-8". ศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา, 2405-2486 (2469). *ประชุมเรื่องเบ็ดเตล็ด 3 เรื่อง คือ เรื่องการอำนวยพร เรื่องเทศกาลพระบาท อธิบายเรื่องเจ้าคุณประตูดิน*. โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
5. ↑  "พระที่นั่งบรมราชสถิตยมโหฬาร". หน่วยราชการในพระองค์.
6. ↑  ส. พลายน้อย. "เล่าเรื่องบางกอก ฉบับสมบูรณ์" (PDF). สำนักพิมพ์ก้าวหน้า. p. 88.
**เอป** หรือ **ลิงไม่มีหาง** (อังกฤษ: ape) เป็นไพรเมตที่อยู่ในวงศ์ใหญ่ Hominoidea ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็นอีก 2 วงศ์

เอป คือ ลิงที่ไม่มีหาง มีแขนที่ยาวกว่าลิงในวงศ์อื่น ๆ มีนิ้วที่ใช้ในการหยิบจับและใช้ประโยชน์คล้ายคลึงกับมนุษย์มากกว่าสัตว์ในอันดับลิงใด ๆ สามารถเดินตัวตรงได้ สันนิษฐานว่าเอปนั้นวิวัฒนาการมาจากลิงโลกเก่า

เอปในปัจจุบันมีเพียง 4 จำพวกเท่านั้น พบในทวีปแอฟริกา และเอเชียแถบเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ ชิมแปนซี กอริลลา อุรังอุตัง และชะนี

จากการศึกษาสารพันธุกรรมพบว่า กอริลลาและชิมแปนซีมีความใกล้ชิดทางสายวิวัฒนาการกับมนุษย์มากกว่าเอปที่พบในทวีปเอเชีย ซึ่งได้แก่ ชะนีและอุรังอุตัง ซึ่งมีจำนวนโครโมโซม 48 อัน ในขณะที่มนุษย์มี 46 อัน โดยเฉพาะชิมแปนซีนั้น มีหมู่โลหิตแบ่งได้เป็น A, B, O เช่นเดียวกับมนุษย์ และจากหลักฐานทางชีววิทยาระดับโมเลกุลพบว่าดีเอ็นเอของมนุษย์มีความคล้ายกันกับชิมแปนซีถึงร้อยละ 98.4 นอกจากนี้แล้วจากหลักฐานดังกล่าวยังทำให้สันนิษฐานได้ว่าบรรพบุรุษของมนุษย์ วิวัฒนาการแยกจากลิงไม่มีหางเมื่อประมาณ 7.5-4 ล้านปีที่ผ่านมา ซึ่งลิงไม่มีหางจัดได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีความเฉลียวฉลาดมากกว่าสัตว์จำพวกใด ๆ ในโลก

การจำแนก
--------

**วงศ์ย่อยและสกุล**

* Hylobatidae
	+ *Hylobates*
	+ *Hoolock*
	+ *Nomascus*
	+ *Symphalangus*

* Hominidae
	+ *Pongo*
	+ *Gorilla*
	+ *Homo*
	+ *Pan*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hominoidea (อังกฤษ)
2. ↑  วิวัฒนาการของมนุษย์
3. ↑  ลิงและลิงไม่มีหาง, *สารานุกรมภาพสำหรับเด็ก*. พิมพ์ครั้งแรก. กรุงเทพฯ : 2523, หน้า394-398

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Hominoidea***
**ประเพณีกำฟ้า** เป็นประเพณีสำคัญตั้งแต่สมัยโบราณ ซึ่งเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวไทยพวน ที่อาศัยกระจายไปอยู่ในหลายภูมิภาค เช่น ต.ไผ่หลิ๋ว อ.ดอนพุด จ.สระบุรี ลพบุรี สิงห์บุรี สุพรรณบุรี ฉะเชิงเทรา นครนายก ปราจีนบุรี อุดรธานี หนองคาย แพร่ สุโขทัย อุตรดิตถ์ และพิจิตร เป็นต้น   
แม้การรวมตัวในแต่ละถิ่นไม่มากนัก แต่ทุกแห่งต่างก็สามารถรักษาวิถีชีวิต และขนบธรรมเนียมดั้งเดิมไว้ได้อย่างดี

**กำ** หมายถึง การสักการบูชา (ภาษาพวน)

**กำฟ้า** หมายถึง การสักการบูชาฟ้า

วันขึ้น 3 ค่ำเดือน 3 เป็นวันกำฟ้า ก่อนวันกำฟ้า 1 วัน คือวันขึ้น 2 ค่ำเดือน 3 จะถือเป็นวันสุกดิบแต่ละบ้านจะทำข้าวปุ้น หรือ ขนมจีน พร้อมทั้งน้ำยา และน้ำพริกไว้เลี้ยงดูกัน มีการทำข้าวหลามเผาไว้ในกระบอกข้าวหลามอ่อน มีการทำข้าวจี่ ข้าวจี่ทำโดยนำข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วนำมาปั้นเป็นก้อนขนาดพอเหมาะ อาจจะใส่ใส้หวานหรือใส่ใส้เค็มหรือไม่ใส่ใส้เลย ก็ได้ เสียบเข้ากับไม้ทาโดยรอบด้วยไข่ แล้วนำไปปิ้งไฟจนสุกหอม ข้าวจี่จะนำไปเซ่นไหว้ผีฟ้าและแบ่งกันกินในหมู่ญาติพี่น้อง พอถึงวันกำฟ้าทุกคนในบ้านจะไปทำบุญที่วัด มีการใส่บาตรด้วยข้าวหลาม ข้าวจี่ ตกตอนบ่ายจะมีการละเล่นไปจน ถึงกลางคืน การละเล่นที่นยมได้แก่ ช่วงชัย มอญซ่อนผ้า นางด้ง ฯลฯ

สาเหตุที่เกิดประเพณีกำฟ้า
-------------------------

ชาวพวนมีความสามารถในด้านการเกษตร โดยเฉพาะการทำนา สมัยก่อนต้องพึ่งพาธรรมชาติ ชาวนาจึงเกรงกลัวต่อฟ้ามาก จึงมีการเซ่นไว้ สักการบูชา ซึ่งชาวบ้านรู้สึกสำนึกบุญคุณของฟ้าที่ให้น้ำฝน ทำให้มีประเพณีนี้เกิดขึ้น   
แต่เดิม ถือเอาวันที่มีผู้ที่ได้ยินฟ้าร้องครั้งแรกในเดือน ๓ เป็นวันเริ่มประเพณี แต่ทุกคนไม่สามารถได้ยินได้ทุกคน ภายหลังจึงกำหนดให้วันกำฟ้า คือ วันขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๓ ของทุกปี

คำทำนายเกี่ยวกับฟ้าร้อง
-----------------------

* **ทำนายเกี่ยวกับเหตุการณ์และงานอาชีพ**
	+ ฟ้าร้องดังมาจากทิศเหนือหรือตะวันออกเฉียงเหนือ ทำนายว่าฝนจะดี ทำนาได้ข้าวงาม
	+ ฟ้าร้องดังมาจากทิศใต้ ทำนายว่าฝนจะแล้ง ข้าวจะเสียหาย
	+ ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันตก ทำนายว่าฝนจะน้อย ทำนาไม่ได้ผล
* **ทำนายเกี่ยวกับชีวิตและความเป็นอยู่**
	+ ฟ้าร้องดังมาจากทิศเหนือ ทำนายว่าชาวบ้านจะอดข้าว
	+ ฟ้าร้องดังมาจากทิศใต้ ทำนายว่าชาวบ้านจะอดเกลือ
	+ ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันออก ทำนายว่าชาวบ้านจะอยู่เย็นเป็ยสุข
	+ ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันตก ทำนายว่าชาวบ้านจะเดือดร้อน

ตามประเพณี **"วันสุกดิบ"** เป็นวันเตรียมงาน ตรงกับวันขึ้น ๒ ค่ำ เดือน ๓ ซึ่งข้าวหลามที่ใช้ในพิธีบายศรีสู่ขวัญจะทำในวัด เรียกว่า **"ข้าวหลามทิพย์"** ซึ่งใครได้กินเชื่อว่าจะไม่ถูกฟ้าผ่า

วันกำฟ้า ทุกคนจะหยุดงาน ๑ วัน จึงมีเวลา สำหรับการต้อนรับญาติพี่น้องที่มาเยี่ยมเยือนได้อย่างเต็มที่

หลังจากวันกำฟ้าไป ๗ วัน ก็จะเกิดวันกำฟ้าอีกครึ่งวัน ต่อจากครึ่งวันนี้ไปอีก ๕ วันถือว่าเสร์จสิ้น ชาวบ้านจะจัดอาหารคาวหวานไปที่วัดอีกหนึ่งครั้ง จากนั้นจะเอาดุ้นฟืนที่ติดไฟ ๑ ดุ้น ไปทำพิธีตามลำน้ำ เรียกว่า *การเสียแล้งตามแม่น้ำลำคลอง*   
โดยจะทิ้งดุ้นไปตามสายน้ำ เป็นการบอกกล่าวเทวดาว่า หมดเขตกำฟ้าแล้ว

ในปัจจุบันยังคงถือประเพณีกันทุกปี แต่บรรยากาศในอดีตมีแต่จะหายไป โดยความสนุกท่ามกลางเสียงแคน การละเล่นพื้นบ้าน มาแทนที่ จึงกลายมาเป็น **ราตรีกำฟ้า**

ประเพณีกำฟ้าในแต่ละท้องถิ่นอาจมีรายละเอียดแตกต่างกันออกไป แต่ชาวไทยพวนก็ยังรักษาคติดั้งเดิมไว้ได้อย่างมั่นคงตลอดมา

อ้างอิง
-------

* แปลก สนธิรักษ์, พิธีกรรมและลัทธิประเพณี. พิมพ์ครั้งที่ ๒. พระนคร, โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช,๒๕๐๔.
* ปุ่น วงศ์วิเศษ และวิเชียร วงศ์วิเศษ. ไทยพวน. กรุงเทพมหานคร, โรงพิมพ์องค์การทหารผ่านศึก,๒๕๑๖๗.
* เก็บถาวร 2010-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**สุรชาติ พิสิฐวุฒินันท์** (ชื่อเดิม **สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์** โดยเปลี่ยนเมื่อต้นปี พ.ศ. 2554) โปรโมเตอร์และเจ้าของค่ายมวย "นครหลวงโปรโมชั่น" (Nakornluang Promotion) เกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนที่จังหวัดนนทบุรี มีชื่อเล่นว่า "ฮุย" มีชื่อที่บุคคลในวงการมวยและสื่อมวลชนเรียกว่า "เสี่ยฮุย"

ด้วยความที่ชื่นชอบมวยเป็นพิเศษ ในวัยเรียนเคยหนีเรียนไปซ้อมมวย และขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นรวมถึงมวยสากลอาชีพ ทำสถิติชนะรวด 5 ครั้ง รวมถึงเคยเป็นคู่ซ้อมของ เวนิส บ.ข.ส. แชมป์โลกชาวไทยคนที่ 4 มาแล้ว 

นอกจากธุรกิจมวยแล้ว นายสุรชาติยังร่วมเป็นเจ้าของ บริษัท นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ซึ่งดำเนินธุรกิจภาพยนตร์และโรงภาพยนตร์หลายแห่งร่วมกับพี่น้อง เช่น นายสุพจน์ พิสิฐวุฒินันท์ อดีตนายกสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ มีโรงภาพยนตร์ในเครือมากมายกว่า 30 โรง เช่น นครหลวงราม่า ที่ศูนย์การค้านครหลวง เขตบางกอกน้อย, ผึ้งหลวงราม่า, NK THX เป็นต้น (ปัจจุบันได้เลิกกิจการไปหมดแล้ว)

ในทางด้านวงการมวยไทย มีค่ายมวยของตนเอง คือ "ค่ายเฉลิมศรี" ที่ตั้งในเขตจังหวัดนนทบุรี ซึ่งนักมวยหลายคนต่อมาได้กลายเป็นแชมป์โลกมวยสากลในสถาบันเล็กหลายคน เช่น จ้าวสิงห์ทอง เฉลิมศรี, สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น และมวยสากลนักมวยที่ประสบความสำเร็จที่สุด คือ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น อดีตแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทของสภามวยโลก (WBC) และนักมวยในปัจจุบันในสังกัด ได้แก่ สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย และศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย เป็นต้น

นายสุรชาติเป็นผู้จัดการที่ได้ชื่อว่าลงทุนลงแรงมากสำหรับนักมวย บางครั้งจะสวมนวมและเฮดการ์ดลงนวมซ้อมกับนักมวยด้วยตัวเอง ปัจจุบัน มี นายโชคชัย พิสิฐวุฒินันท์ บุตรชายคนโต และนายเธียรชัย พิสิฐวุฒินันท์ บุตรชายคนรอง เข้ามาช่วยดูแลกิจการด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  สุริยันชิงแน่ ฟาดปากโรฮาส จากไทยรัฐ
2. ↑  ประวัติจากนิตยสารโลกกำปั้น (พ.ศ. 2542)
3. ↑  "40 ปีบนถนนสายกำปั้นของ สุรชาติ พิสิฐวุฒินันท์". *storylog*.
4. ↑  นนทนันท์ใช้หนังเกาหลีทำตลาด[*ลิงก์เสีย*]
ดาวอังคารเมื่อมองผ่านกล้องโทรทรรศน์
**ลักษณะแอลบีโด** (อังกฤษ: albedo feature) หมายถึง พื้นที่ขนาดใหญ่บนพื้นผิวของดาวเคราะห์ (หรือวัตถุในระบบสุริยะอื่นๆ) ซึ่งมีความสว่างหรือความมืดตัดกับบริเวณรอบข้างอย่างชัดเจน

ตามประวัติศาสตร์ ลักษณะแอลบีโดเป็นลักษณะแรกของดาวอังคารและดาวพุธที่ถูกค้นพบและตั้งชื่อ แผนที่ฉบับแรกๆ (เช่น แผนที่ของจิโอวานนี่ สเคียปาเรลลี และยูจีน แอนโตเนียดี) ก็แสดงเพียงแค่ลักษณะแอลบีโดเท่านั้น จนกระทั่งมีการพัฒนายานสำรวจอวกาศขึ้น ลักษณะพื้นผิวอื่นๆเช่น หลุมอุกกาบาต จึงถูกค้นพบ

ลักษณะนี้บางครั้งก็ถูกเรียกว่า เรจิโอ บนที่อื่นๆนอกเหนือไปจากบนดาวอังคารและดาวพุธ

เราไม่สามารถมองเห็นลักษณะแอลบีโดที่โดดเด่นผ่านทางกล้องโทรทรรศน์ได้บนวัตถุที่ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นบรรยากาศที่หนามาก เช่น บนดาวศุกร์หรือดวงจันทร์ไททัน เนื่องจากพื้นผิวจะถูกกลุ่มเมฆและปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศต่างๆบดบังอยู่ตลอดเวลา 

ลักษณะแอลบีโดที่ถูกค้นพบเป็นลักษณะแรกบนดาวเคราะห์ดวงอื่นคือ ซีร์ทิส เมเจอร์ บนดาวอังคารเมื่อศตวรรษที่ 17

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ley, Willy and von Braun, Wernher *The Exploration of Mars* New York:1956 The Viking Press Pages 70-71 Schiaparelli's original map of Mars
2. ↑  Morton, Oliver (2002). *Mapping Mars: Science, Imagination, and the Birth of a World*. New York: Picador USA. pp. 14–15. ISBN 0-312-24551-3.
3. ↑  William Sheehan. "The Planet Mars: A History of Observation and Discovery - Chapter 4: Areographers". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-01. สืบค้นเมื่อ 2007-09-07.
**อู๋ ปังกั๋ว** (จีนตัวย่อ: 吴邦国; จีนตัวเต็ม: 吳邦國; พินอิน: *Wú bāngguó*; 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 –) เป็นอดีตนักการเมืองระดับสูงในสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ และเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ ระหว่างปี พ.ศ. 2546 ถึง 2556 เขาอยู่ในอันดับที่สองในการจัดอันดับของผู้นำรัฐและพรรคอย่างเป็นทางการของจีน

อู๋เป็นวิศวกรไฟฟ้าโดยอาชีพ และมีชื่อเสียงระดับประเทศจากงานระดับภูมิภาคในฐานะ เลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีน ของเซี่ยงไฮ้ และในฐานะรองนายกรัฐมนตรี

ชีวิตในวัยเยาว์
---------------

อู่เกิดในเขตผิงป้า, เมืองอันชุ่น, มณฑลกุ้ยโจว, มีรากเหง้ามาจากบรรพบุรุษในเฟยตง, มณฑลอานฮุย เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยชิงหฺวาในปี 2503 เอกวิศวกรรมหลอดอิเล็กตรอนที่ภาควิชาวิทยุอิเล็กทรอนิกส์ และสำเร็จการศึกษาในปี 2510 

ต่อมาเขาได้รับการว่าจ้างเป็นคนงานและช่างเทคนิคที่โรงงานหลอดอิเล็กตรอนหมายเลข 3 ของเซี่ยงไฮ้ จากนั้นได้เป็นรองหัวหน้าและหัวหน้าฝ่ายเทคนิคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 ถึง 2521

ในปี 2521 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นรองผู้จัดการของบริษัท Shanghai Electronic Elements และระหว่างปี พ.ศ. 2521 และ 2524 เขาเป็นรองผู้จัดการของบริษัท Shanghai Electron Tube 

ระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึง 2526 เขาทำงานเป็นรองเลขาธิการของ Shanghai Meters, Instruments and Telecommunications Bureau

ชีวิตทางการเมือง
----------------

ดูเพิ่ม
-------

* แก๊งเซี่ยงไฮ้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Wu Bangguo: I have many stories in Guizhou" (ภาษาจีน). China Economic Net. 6 March 2008.
**"สถานีต่อไป (Next Station)"** เป็นซิงเกิลของวงดนตรีอพาร์ตเมนต์คุณป้า จากอัลบั้ม *รักสนิยม* (พ.ศ. 2556) ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ตุล ไวฑูรเกียรติ (ตุล อพาร์ตเมนต์คุณป้า) และเรียบเรียงโดย อพาร์ตเมนต์คุณป้า เนื้อหาของเพลงคือเรื่องทั่วไปของคนเราที่เมื่อคบกัน เราก็มักจะเปลี่ยนแปลงอีกคนไม่ได้หรอก เราเองก็เปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาไม่ได้เหมือนกัน คือเรียกง่ายๆ คนเรามันมีสันดานตัวเองอยู่ที่ยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้ ถึงจะแกล้งทำหรือพยายามยังไงก็ไม่ได้ทั้งหมดหรอกครับ ต้องใช้เวลาในการปรับจูน และทำความเข้าใจกัน แต่สุดท้ายแล้ว มันก็อาจจะต้องเป็น สถานีต่อไป ที่อาจจะเจอกับคนที่ใช่หรือคู่ที่ใช่ หากใจคนสองคนไม่ตรงกัน คนนึงอาจพอ แต่คนนึงร้องขอสถานีหน้าอยู่ตลอดเวลา สุดท้ายก็ต้องแยกทางกันไป ซึ่งตรงนี้แหละ คือเรื่องของ "สถานีต่อไป" ที่คนเราต้องค้นหาไปเรื่อยๆ

การตอบรับ
---------

เพลง "สถานีต่อไป (Next Station)" ได้อันดับสูงสุดที่ 2 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 2 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  อพาร์ตเมนต์คุณป้า Single สถานีต่อไป : งานเพลงชั้นยอดที่ตีแผ่แง่มุมของชีวิตแบบ"โคตรจะจริง" จริงๆ
2. ↑  SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 29 มิถุนายน 2557[*ลิงก์เสีย*]

| * ด
* ค
* ก
อพาร์ตเมนต์คุณป้า |
| --- |
| **ตุล ไวทูรเกียรติ**  ● **ปิย์นาท โชติกเสถียร**  ● **กันต์ รุจิณรงค์**  ● **ภู่กัน สันสุริยะ**  ● **ทรรศน์ฤกษ์ ลิ่มศิลา** |
| อัลบั้มและอีพี | บางกอกเลิฟสตอรี (2546)  ● เสือร้องไห้ (2548)  ● โรแมนติกคอมเมดี (2549)  ● สมรสและภาระ (2551)  ● รักสนิยม (2556) |
| ซิงเกิล | ยัวร์เฟิร์สคิส (2547)  ● ลิปสติกบนลิปสติก (2551)  ● เปลือก (2556)  ● สถานีต่อไป (2557)  ● ระเบิดเวลา (2557)  ● รักในมหานคร (2558) |
| บันทึกการแสดงสด | ไลฟ์แอนด์รอง (2550) |
| ดูเพิ่มเติม | *สยามซีเคร็ทเซอร์วิส*  ● *อะไรจ๊ะ*  ● *เซ็กซี่ พิงค์ สตูดิโอ*  ● *สนามหลวงการดนตรี* |
*เปอร์เซอุสแย่งลูกตาจากไกรอาย*
**ไกรอาย** (Graeae) หรือเรียกว่า **ไกรอี** หรือ **เกรอี** ปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เป็นสามพี่น้องแม่มดผมสีเทา ขณะเดียวกันในบางตำนานจะกล่าวว่าปรากฏในรูปร่างของครึ่งคนครึ่งห่าน ไกรอายเป็นลูกสาวของ Phorcys และ เซโต และเป็นน้องสาวของกอร์กอน

ไกรอายมีอยู่สามคือ ดีโน (Deino - Δεινώ) เอนโย (Enyo - Ἐνυώ) และ เพมเฟรโด (Pemphredo - Πεμφρηδώ)  โดยทั้งสามได้มีการใช้ดวงตาด้วยกันหนึ่งดวง และฟันด้วยกันหนึ่งซี่ ซึ่งสลับกันใช้งาน ในตำนานกล่าวว่าเปอร์เซอุสได้บังคับให้ไกรอายบอกที่ซ่อนของสิ่งของที่จะใช้สำหรับฆ่าเมดูซ่าโดยการแอบขโมยดวงตาของไกรอายเพื่อแลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Online Etymology Dictionary.
2. 1 2  Harris, Stephen L. and Gloria Platzner. *Classical Mythology: Images and Insights* (Third Edition). California State University, Sacramento. Mayfield Publishing Company. 2000, 1998, 1995, pp. 273-274, 1039.
3. ↑  Hesiod. *Theogony*, 270-274, and Pseudo-Apollodorus, *Bibliotheca* ii.4.2; sometimes spelled **Peuphredo** (Πευφρηδώ) or **Pephredo** (Πεφρηδώ) (see M. Hofinger, *Lexicon Hesiodeum cum Indice Inverso*, p. 533.

* Grimal, Pierre, "Graeae" p. 175
**อู๋ เจิ้นหวี่** (อังกฤษ: Francis Ng, จีนตัวเต็ม: 吳鎮宇, จีนตัวย่อ: 吴镇宇, พินอิน: Wú Zhènyǔ) นักแสดงชายในบทสมบทชาวฮ่องกง

เกิดวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1961 ที่ฮ่องกง มีชื่อแต่แรกเกิดว่า **อู๋ จื้อเฉียง** (จีนตัวเต็ม: 吳志強, จีนตัวย่อ: 吴志强, พินอิน: Wú Zhìqiáng) เข้าสู่แวดวงบันเทิงด้วยการเป็นนักเรียนในโรงเรียนการแสดงของทีวีบี สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1985 จากนั้นก็ได้เริ่มเล่นละครโทรทัศน์และซีรีส์ชุดต่าง ๆ

มีชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยมจากเรื่อง *Handsome Siblings* ในปี ค.ศ. 1992 ที่กำกับการโดยแสดง โดย เจิ้ง จื้อเหว่ย และแสดงนำโดย หลิว เต๋อหัว และหลิน ชิงเสีย

จากนั้นก็ได้มีผลงานในแนวภาพยนตร์มาตลอด ซึ่งโดยมากจะรับบทเป็นบทสมบทหรือตัวร้าย อาทิ *Young and Dangerous* ในปี ค.ศ. 1995, *A Man Called Hero* ในปี ค.ศ. 1999 และรับบทเป็นพี่ชายของ *เหยิน* ในช่วงวัยรุ่นที่แสดงโดย หยู เหวินเล่อ ใน*Infernal Affairs II* ในปี ค.ศ. 2003 อันเป็นภาคต่อของ *Infernal Affairs* เมื่อปี ค.ศ. 2002 และรับบทนำในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง *Horror Hotline... Big Head Monster* เมื่อปี ค.ศ. 2001

อู๋ เจิ้นหวี่ ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักแสดงที่แสดงบทบาทให้เห็นถึงอารมณ์ที่อยู่ในภาวะถูกกดดันได้เป็นอย่างดี ร่วมกับ หวง ชิวเซิน และหลิว ชิงหวิน และยังเป็นเพื่อสนิทกับหลิว ชิงหวิน อีกด้วย

ชีวิตครอบครัว สมรสกับ หวัง ลี่ปิง เมื่อปี ค.ศ. 2002 ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน

ผลงาน
-----

**ละครโทรทัศน์และซีรีส์**

* *Demi-Gods and Semi-Devils* (1982)
* *The Legend of the Condor Heroes* (1983)
* *The Duke of Mount Deer* (1984)
* *Old Time Buddy* (1997)
* *Triumph in the Skies* (2003)
* *The Great Adventurer* (2005)
* *Magic Chef* (2005)

**ภาพยนตร์**

* *Handsome Siblings* (1992)
* *Young and Dangerous* (1995)
* *God of Gamblers 3: The Early Stage* (1996) รับบทเป็น เกาอ้าว
* *Young and Dangerous: The Prequel* (1998)
* *A Man Called Hero* (1999)
* *Gen-X Cops* (1999)
* *The Mission* (1999)
* *2000 A.D.* (2000)
* *Horror Hotline... Big Head Monster* (2001)
* *Infernal Affairs II* (2003)
* *Turning Point* (2009)
* *Tracing Shadow* (2009)
* *เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้คนสุดท้าย* (2012)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Horror Hotline... Big Head Monster (อังกฤษ)
2. ↑  Francis Ng Chun-Yu (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* จาก IMDb
พิกัดภูมิศาสตร์: 39°56.97′N 45°14.20′E﻿ / ﻿39.94950°N 45.23667°E﻿ / 39.94950; 45.23667

สถานีคาราวานแซลิม
**สถานีคาราวานแซลิม** (อาร์มีเนีย: Սելիմի իջևանատուն; Selim Caravanserai), **สถานีคาราวานออร์แบลิยัน** (อาร์มีเนีย: Օրբելյանների Քարվանսարա; Orbelian's Caravanserai) หรือ **สถานีคาราวานซูเลมา** (Sulema Caravanserai) เป็นสถานีคาราวานเก่าแก่ในจังหวัดวายอทส์ซอร์ ประเทศอาร์มีเนีย สร้างขึ้นกลางช่องเขาแซลิมในปี 1332 โดยเจ้าชายแชซาร์ ออร์แบลิยัน (*Chesar Orbelian*) เพื่อรับนักเดินทางและสัตว์ที่เดินทางผ่านช่องเขานี้ สถานีคาราวานนี้ตั้งอยู่ที่ความสูง 2,410 เมตรจากระดับน้ำทะเล และเป็นสถานีคาราวานที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในประเทศ

อาคารได้รับการปฏิสังขรณ์ในปี 1956–1959 ซากของโถงทางเข้าทางตะวันออกนั้นเชื่อว่าเคยเป็นโบสถ์มาก่อน แต่ในปี 2014 มีการขุดค้นที่พิสูจน์ว่าไม่ใช่โบสถ์ แต่ก็ไม่สามารถระบุชี้ชัดได้ว่าเคยใช้งานสำหรับอะไร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Orbelian's Caravanserai
2. ↑  Astghik Babajanyan, Artavazd Zaqyan, "Results of the archaeological excavations of the Selim Caravanserai", VEM Journal, 2014. (English summary: )

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สถานีคาราวานแซลิม**

* Armeniapedia.org: Selim Caravanserai
**สถานีกลางซือริช** (เยอรมัน: *Zürich Hauptbahnhof*) เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในนครซือริชซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ สถานีรถไฟแห่งนี้เป็นศูนย์กลางด้านคมนาคมทางรางซึ่งเชื่อมต่อกับรถไฟสายอื่นๆไปทั่วประเทศและประเทศเพื่อนบ้านในทวีปยุโรปอาทิ เยอรมนี, อิตาลี, ออสเตรีย และ ฝรั่งเศส

สถานีรถไฟซือริชแห่งแรก สร้างขึ้นโดยกุสตาฟ อัลแบร์ต เว็กมันน์ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณนอกเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือ รถไฟจะสามารถเข้า-ออกได้จากทิศตะวันตก สถานีแห่งแรกนี้ตั้งอยู่คนละที่กับสถานีในปัจจุบัน สถานีรถไฟซือริชแห่งใหม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานีต้นทางสำหรับรถไฟสวิตสายเหนือ ซึ่งเชื่อมระหว่างนครซือริชกับแคว้นบาเดิน โดยเปิดใช้งานในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1847 ในช่วงแรกนี้ได้ใช้ทางรถไฟกว้าง 1.600 เมตร หลังจากเปิดทำการได้เพียงไม่นาน สถานีรถไฟซือริชก็มีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็วมาก ในปี 1853 จึงมีการผนวกสถานีนี้เป็นสถานีต้นทางของรถไฟสวิตสายตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเอง ได้มีการปรับขนาดรางเป็นขนาด 1.435 เมตร (รางมาตรฐาน) ซึ่งใช้ทางขนาดนี้มาจนถึงปัจจุบัน ทางรถไฟซึ่งก่อสร้างหลังจากนั้นก็ต่างยึดเอาสถานีซือริชเป็นสถานีต้นทาง 

ในปี 2007 สถานีกลางซือริช ได้เริ่มการก่อสร้างชานชาลาใหม่ซึ่งเป็นชานชาลาชั้นใต้ดินที่เรียกว่า *ลอว์เอินสแตรสเซอ* (Löwenstrasse) ซึ่งประกอบด้วยทางรถไฟ 4 ทางในอุโมงค์ ชานชาลานี้ได้เปิดใช้งานในปี 2014

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Zürich Hauptbahnhof

* Station data from SBB web site
* Station plan from SBB web site
* Shopville RailCity Zürich pages เก็บถาวร 2013-10-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from SBB web site
ระวังสับสนกับ เจ้าจอมพระองค์เจ้ากำโพชราชสุดาดวง ในรัชกาลที่ 4

**นักสุดาดวง** เป็นพระธิดาในพระองค์เจ้าแก้วมโนหอแห่งกัมพูชา ต่อมาเป็นหม่อม (หรือชายา) ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระประวัติ
----------

นักสุดาดวง เป็นพระธิดาองค์ที่สองจากทั้งหมดสี่องค์ในพระองค์เจ้าแก้วมโนหอ ประสูติแต่นางห้ามไม่ปรากฏนาม และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี กับพระแม่นางสุชาตินารี พระองค์มีพระยศเป็น *เนียะอ็องมจะส์* (អ្នកអង្គម្ចាស់) เทียบชั้นหม่อมเจ้าของไทย มีพระพี่น้องคือ นักมานุเรศ นักพวงผกาแก้ว และนักรัตนาเทวี นักสุดาดวงเดินทางออกจากกรุงกัมพูชาเพื่อถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายในที่กรุงเทพมหานครเมื่อรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งภายหลังพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ พระราชทานนักสุดาดวงให้เป็นหม่อม (บางแห่งว่าเป็นชายา) ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ต้นราชสกุลสวัสดิกุล อันเป็นพระราชอนุชาต่างพระชนนีของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นักสุดาดวงเป็นภรรยาคนที่สี่ของพระสวามี ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตติยจุลจอมเกล้าเมื่อ พ.ศ. 2436 และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทุติยจุลจอมเกล้าเมื่อ พ.ศ. 2442 นักสุดาดวงและพระสวามีไม่มีพระบุตรด้วยกัน

เมื่อนักสุดาดวงถึงแก่กรรมลง ก็ได้จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2451 ได้รับพระราชทานผ้าไตร 3 ไตร เงิน 200 เฟื้อง ผ้าขาวพับ 4 พับ เครื่องประโคมศพ กลองชนะ 10 จ่าปี 1 ฉัตรเบญจา 10 คัน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2442 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 2 ทุติยจุลจอมเกล้า (ท.จ.)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  "The Varman Dynasty Genealogy (8)". *Royal Lark*. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2565. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. 1 2  เรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนรัชต์), พันตรี หลวง. *ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา*. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006), 2563, หน้า 283
3. ↑  "พระราชทานเครื่องราชอิศริยาภรณ์" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **10**: 378. 16 พฤศจิกายน 2436. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. 1 2  "การพระราชทานเครื่องราชอิศริยาภรณ์สำหรับตระกูลพระจุลจอมเกล้าแลถวายบังคมพระบรมรูป" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **16**: 499. 19 พฤศจิกายน 2442. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2022-05-24. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
5. ↑  "พระราชทานเพลิงศพ" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **25**: 75. 19 เมษายน 2451. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**"คิดถึงเธอ (Badly)"** เป็นซิงเกิลของเจ็ตเซ็ตเตอร์ ในปี พ.ศ. 2559 โดยประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนอง ทฤษฎี ศรีม่วง และเรียบเรียงโดย เจ็ตเซ็ตเตอร์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 เนื้อหาเพลงนี้พูดถึงการที่คนรักที่จากกันไป และเราเองยังลืมความรักนั้นไม่ได้ ก็ได้แค่รอให้เขากลับมาและเราเองจะไม่ทำให้เขาเสียใจอีก 

มิวสิกวิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในยูทูบวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 โดยมีอิงครัต ดำรงค์ศักดิ์กุล มาแสดงในมิวสิกวีดีโอนี้ โดยเป็นเรื่องราวของความรักวัยเด็กที่สดใสแต่ก็มีความเศร้าอยู่ด้วย เชื่อว่าหลายคนเองก็น่าจะเคยมีเรื่องราวเกี่ยวกับความรักในอดีตที่ไม่ต่างจากพระเอกเอ็มวีเท่าไหร่ แต่ตอนจบเอ็มวีนั้นก็มีปลายเปิดที่สามารถคิดต่อได้หลายทาง

การตอบรับ
---------

เพลง "'คิดถึงเธอ (Badly)" ติดอันดับสูงสุดที่ 17 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 17 |
|
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย EFM 94 Top Air Play ประจำวันที่ 30 กรกฎาคม 2559
คินาโกะ
ดังโงะใส่คินาโกะ

**คินาโกะ** (ญี่ปุ่น: きな粉, 黄粉, 黄な粉; โรมาจิ: *kinako*) หรือ **แป้งถั่วเหลือง** เป็นแป้งประกอบอาหาร ที่ได้จากการคั่ว ปอกเปลือก และบดถั่วเหลือง ความร้อนช่วยขจัดกลิ่นเฉพาะของถั่วเหลืองและสร้างกลิ่นหอม

ที่มาของคำว่า "คินาโกะ" มาจากคำว่า "คินารุโคนะ" (黄なる粉) โดย "คิ" (黄) หมายถึงสีเหลือง และ "โคนะ" (粉) หมายถึงผงแป้ง มาจากการที่ผงแป้งที่ได้จากถั่วเหลืองนี้มีสีเหลือง

อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้วแป้งไม่ได้เป็นสีเหลืองเสมอไป คินาโกะที่ทำจากถั่วเหลืองสีเหลืองจะมีสีน้ำตาลอมเหลือง ในขณะที่คินาโกะที่ทำจาก ถั่วเหลืองสีเขียวจะมีสีเขียวอ่อน บางทีจึงถูกเรียกว่า "อาโอกินะโคนะ" (青きな粉) หรือ "อุงุอิสึ คินาโกะ" (うぐいすきな粉) โดยคำว่า "อุงุอิสึ" หมายถึง นกกระจ้อยญี่ปุ่น

อาหารที่ใช้คินาโกะ
------------------

คินาโกะสามารถรับประทานกับโมจิ หรือใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับวางาชิ บางครั้งก็รับประทานโดยผสมกับน้ำตาลแล้วโรยบนข้าว ตัวอย่างขนมญี่ปุ่นที่ใช้คินาโกะทำเช่น วาราบิโมจิ, โบตาโมจิ, สุฮามะ, คินาโกะเนจิริ ฯลฯ บางครั้งก็ผสมกับนมวัว หรือ น้ำเต้าหู้ และยังอาจใช้เป็นส่วนผสมในไอศกรีม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "4 豆類" (PDF). *日本食品標準成分表2015年版（七訂）*. 文部科学省. pp. 56–57. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-08-08. สืบค้นเมื่อ 2016-07-17.
2. ↑  佐藤武義『日本語の語源』明治書院、2003年
**ร้อยโท ราศรี สิงหเนตร** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ และเป็นน้องชายของนายอินทร สิงหเนตร อดีต ส.ส.เชียงใหม่

ประวัติ
-------

ราศรี สิงหเนตร เกิดที่บ้านสันป่าข่อย นครเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2447 เป็นบุตรของนายดวงชื่น และนางบัวจันทร์ สิงหเนตร และเป็นน้องชายของนายอินทร สิงหเนตร อดีต ส.ส.เชียงใหม่

ราศรี สิงหเนตร เรียนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 จากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก จนจบชั้นนายดาบ จากนั้นจึงเข้ารับราชการทหาร ต่อมาจึงออกจากราชการมาลงทุนซื้อรถบรรทุก ประกอบกิจการขนส่งในชื่อ "บริษัท ส.น.ช." หรือบริษัท รถยนต์สหายยานยนต์เชียงใหม่ และทำกิจการฟาร์มแพะเพื่อจำหน่ายนมแพะ

ต่อมาเมื่อเกิดสงครามเอเชียบูรพา เขาจึงกลับเข้ารับราชการทหารอีกครั้งจนได้รับแต่งตั้งยศร้อยโท 

ราศรี สิงหเนตร สมรสกับนางบัวเขียว สิงหเนตร (สกุลเดิม สิงคปัญโญ) มีบุตร 1 คน คือ นายศรีเรือง สิงหเนตร และต่อมาสมรสกับนางเฉลิม สิงหเนตร (สกุลเดิม สายะนันท์) มีบุตรธิดา 2 คน คือ นางเฉลิมศรี และ ผ.ศ. ณัฐชัย สิงหเนตร และภายหลังสมรสอีกครั้งกับนางจันทร์ดี มีบุตรธิดา 3 คน คือ รศ.ศิริพร สิงหเนตร พันเอกทวีชัย สิงหเนตร และแพทย์หญิงศิวาพร จันทร์กระจ่าง

ร.ท.ราศรี เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2537 อายุได้ 89 ปี

การเมือง
--------

ร.ท.ราศรี เป็นนักการเมืองที่มีความสนใจในอาชีพการเมืองมาก ยอมเสียทรัพย์สินทุ่มเทเพื่องานการเมือง เขาเคยได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.เชียงใหม่ 1 สมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ทำหน้าที่ได้ไม่นานก็เกิดการปฏิวัติขึ้น หลังจากนั้นเป็นต้นมา ร.ท.ราศรี ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกหลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง ครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2512 ร.ท.ราศรี แพ้ให้กับเจ้าบุญเลิศ ณ เชียงใหม่ อย่างคู่คี่กัน

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2 3  **นักการเมืองท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่**. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า. 2551
3. ↑  ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั่วไป
4. ↑
5. ↑  "ย่านถนนเจริญประเทศ(45)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-24. สืบค้นเมื่อ 2018-03-10.
Aşure ของชาวตุรกี
Aşure ของชาวตุรกี
**ขนมอาซูรอ**หรือ**ขนมบูโบร์ซูรอ** (ภาษาตุรกี:Aşure) เป็นขนมที่ชาวไทยมุสลิมทำขึ้นในวันที่ 10 เดือนมุฮัรรอม ซึ่งเป็นเดือนแรกของปฏิทินอาหรับ ขนมชนิดนี้เป็นขนมที่ได้จากการนำอาหารหลายอย่างมารวมกันแล้วกวนให้เป็นเนื้อเดียวกันคล้ายขนมเปียกปูน ประเพณีการกวนขนมอาซูรอเริ่มจากเจ้าภาพประกาศเชิญชวนชาวบ้านว่าจะมีการกวนขนม เมื่อถึงวันนัดหมาย ชาวบ้านจะนำเครื่องปรุงขนมมารวมกันและช่วยกันกวน เมื่อเสร็จแล้วจะกล่าวขอพรพระเจ้า แล้วจึงแบ่งขนมไปกินกัน เครื่องปรุงขนมที่ใช้ได้แก่ เครื่องแกง ข้าวสาร น้ำตาล กะทิ และของที่กินได้อื่นๆ เช่น มัน กล้วย ผลไม้ เนื้อสัตว์ ไข่

เทศกาลดังกล่าวนี้เป็นเทศกาลอาชูรออ์ของชาวชีอะหฺที่ไว้อาลัยต่อการเสียชีวิตของอิหม่ามฮุเซน ชาวตุรกีเรียกขนมที่ทำในเทศกาลนี้ว่า Aşure หรือพุดดิ้งของโนอาห์ ซึ่งจะประกอบด้วยธัญพืช ผลไม้และถั่ว ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นขนมที่ครอบครัวของโนอาห์ทำขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการที่พวกเขามาถึงภูเขาอารารัต ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกี ชาวตุรกีทำขนมนี้ในวันอาชูรออ์ เพื่อระลึกถึงการสิ้นสุดของสงครามที่คัรบาลา สูตรการทำขนมนี้ต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น

อ้างอิง
-------

* สารานุกรมวัฒนธรรมภาคใต้. กทม. สถาบันทักษิณคดีศึกษา. 2523

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Annual Noah's Pudding Day  เก็บถาวร 2007-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

ดูเพิ่ม
-------

* วันอาชูรออ์
**พันตำรวจโท สุรทิน พิมานเมฆินทร์** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 3 สมัย

ประวัติ
-------

พ.ต.ท.สุรทิน เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของนายทองอินทร์ กับนางบุญชู จบการศึกษารัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต จากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ

การทำงาน
--------

สุรทินเข้ารับราชการตำรวจหลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ต่อมาได้ลาออกมาทำงานการเมืองและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีสังกัดพรรคความหวังใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ต่อมา ทางการประเทศลาวจับกุมและคุมขังในเรือนจำโพนต้อง นครเวียงจันทน์ ประเทศลาว ในข้อหาเป็นจารชนของฝ่ายรัฐบาลไทย เพื่อสอดแนมหาข่าวกรองภายในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2543 และได้ออกจากเรือนจำเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545

ต่อมา พ.ต.ท. สุรทิน ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน และในปี พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 3 ในสังกัดพรรคเพื่อไทย ในปี พ.ศ. 2555 พ.ต.ท. สุรทิน สนับสนุนบุตรสาวสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี แข่งขันกับนายวิเชียร ขาวขำ อดีต ส.ส.พรรคเพื่อไทย

พ.ต.ท. สุรทิน พิมานเมฆินทร์ มีบทบาทเป็นแกนนำในกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2556 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2553 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของ พันตำรวจโทสุรทิน พิมายเมฆินทร์[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  ชิง"นายก อบจ.อุดรฯ"แตกหัก! "สุรทิน"ส่งลูกสาวชน"หาญชัย-วิเชียร" โต้ไม่ขัดมติพรรคพท.
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๖ เก็บถาวร 2022-04-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๓๐ ข หน้า ๑๓, ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๓ เก็บถาวร 2022-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๓๗, ๘ ธันวาคม ๒๕๕๓

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 
* 
* 
*
**ลัทธิคลั่งชาติ** (อังกฤษ: chauvinism) เป็นความเชื่อว่าชนชาติหรือกลุ่มของตนนั้นมีความเหนือกว่ากลุ่มอื่น ๆ และการมองว่ากลุ่มอื่น ๆ มีความอ่อนแอ ไม่คู่ควร หรือด้อยกว่ากลุ่มของตน อาจกล่าวได้ว่าลัทธิคลั่งชาตินั้นเป็นความรักชาติหรือชาตินิยมอย่างสุดโต่ง และเป็นความเชื่อมั่นในความเป็นเลิศของชาติตนเองอย่างรุนแรง

ตามตำนาน ทหารฝรั่งเศส นีโกลัส โชแว็ง (Nicolas Chauvin) ได้รับบาดเจ็บสาหัสในสงครามนโปเลียน เขาได้บำนาญจากการบาดเจ็บของเขาแต่ไม่เพียงพอดำรงชีพ หลังนโปเลียนสละราชสมบัติ โชแว็งเป็นผู้นิยมโบนาปาร์ต (Bonapartist) อย่างคลั่งไคล้แม้มุมมองนี้ไม่ได้รับความนิยมในประเทศฝรั่งเศสสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง การอุทิศตนอย่างมืดบอดเด็ดเดี่ยวต่ออุดมการณ์ของเขา แม้ถูกกลุ่มแยกของเขาปฏิเสธและศัตรูก่อกวน เริ่มการใช้คำนี้

ลัทธิคลั่งชาติขยายจากการใช้ดั้งเดิมให้รวมการอุทิศตนอย่างคลั่งไคล้และลำเอียงอย่างไม่เหมาะสม (undue partiality) ต่อกลุ่มหรืออุดมการณ์ใด ๆ ที่ตนจัดเป็นส่วนหนึ่ง โดยเฉพาะการถือพรรคพวก (partisanship) ซึ่งมีความเดียดฉันท์หรือเป็นปรปักษ์ต่อคนนอกหรือกลุ่มคู่แข่งและคงอยู่แม้เผชิญกับการคัดค้านอย่างท่วมท้น คุณสมบัติแบบฝรั่งเศสนี้ขนานกับคำบริติชว่า คติรักชาติแบบใฝ่สงคราม (jingoism) ซึ่งคงความหมายของลัทธิคลั่งชาติอย่างเคร่งครัดในความหมายดั้งเดิม นั่นคือ ทัศนคติชาตินิยมแบบทำสงคราม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Heywood, Andrew (2014). *Global politics* (2nd ed.). Basingstoke: Palgrave Macmillan. p. 171. ISBN 978-1-137-34926-2. OCLC 865491628.
2. 1 2  "Chauvinism". *Encyclopædia Britannica*.
3. ↑  "15 Words You Didn't Realize Were Named After People". *Grammar Girl*.
4. ↑  "Chauvinism". *Encyclopædia Britannica*.
5. ↑  "Chauvinism". *The Oxford English Dictionary*.
6. ↑  "Jingoism". *Encyclopædia Britannica*. สืบค้นเมื่อ 22 June 2015.
7. ↑  "Chauvinism". *The Oxford English Dictionary*.
8. ↑  "Jingoism & Chauvinism". *Word Histories*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-26. สืบค้นเมื่อ 22 June 2015.
**กระรอกบินไซบีเรีย** (อังกฤษ: Siberian flying squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pteromys volans*) คือ กระรอกบินสายพันธุ์เก่าแก่สายพันธุ์หนึ่งของโลก อาศัยอยู่ในแนวทะเลบอลติกทางตะวันตก ไปจนถึงชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันออก กระรอกบินไซบีเรียเป็นกระรอกบินสายพันธุ์เดียวเท่านั้นที่อาศัยอยู่ในยุโรป และถูกพิจารณาให้อยู่ในสถานะที่สิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ในทวีปยุโรป

ถิ่นอาศัย
---------

กระรอกบินไซบีเรีย อาศัยอยู่ในตอนเหนือของเขตชีวภาพพาลีอาร์กติก ในเขตประเทศฟินแลนด์ เอสโตเนีย ทางตะวันออกของลัตเวีย รวมถึงรัสเซีย มองโกเลีย บริเวณเทือกเขาอัลไต ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีนถึงชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก กระรอกชนิดนี้ยังปรากฏในเกาะซาฮาลิน ของรัสเซีย และเกาะฮกไกโด ของญี่ปุ่น

ลักษณะของกระรอก
---------------

กระรอกบินไซบีเรียตัวเมีย มีน้ำหนักประมาณ 150 กรัม ตัวผู้มีขนาดเล็กกว่าเล็กน้อยโดยเฉลี่ย โดยร่างกายมีความยาว 11-20 เซนติเมตร รวมถึงหางแบนที่มีความยาว 9-14 เซนติเมตร ตาของมันแข็งและมีสีดำที่น่าเอ็นดู มีสีเทาทั่วร่างกาย ยกเว้นส่วนท้องที่มีสีอ่อนกว่าหลังเล็กน้อย และมีแถบสีดำบริเวณคอและขาหน้า กระรอกสายพันธุ์นี้มีลักษณะเด่นคือ เยื่อบุผิวที่สามารถเป็นเครื่องร่อนหรือแผ่นบางคล้ายปีกค้างคาว ซึ่งขยายออกระหว่างขาหน้าและขาหลัง โดยขยายผิวหนังเหล่านั้น เพื่อร่อนลงจากต้นไม้ในระยะทางกว่า 100 เมตร กระรอกชนิดนี้จึงเป็นที่รู้จักในการร่อนบินจากต้นไม้เพื่อหนีศัตรู จากการยืดขาของมัน

อาหารของกระรอกชนิดนี้ประกอบด้วยใบไม้ เมล็ด ไม้ผล หน่ออ่อน ดอกไม้ ถั่ว เบอร์รี่ รวมถึงไข่และรังนกเป็นบางครั้งบางคราว อย่างไรก็ตามกระรอกบินไซบีเรียเป็นเหยื่อของมาร์เทิน นกเค้าแมว และแมวป่า

กระรอกบินไซบีเรียเป็นสัญลักษณ์ของอุทยานแห่งชาติ Nuuksio ในเขตเทศบาล Espoo ของประเทศฟินแลนด์ ซึ่งมีจำนวนกระรอกบินที่หนาแน่นในภูมิภาคนี้

ดูเพิ่ม
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pteromys volans***

* ภาพกระรอกบินไซบีเรียสุดน่ารัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Shar, S. Lkhavgasuren, D. Henttonen, H. Maran, T. & Hanski, I. (2008). *Pteromys volans*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 January 2009.
2. ↑  Picture of the Day: Siberian Flying Squirrel Smiles for the Camera news.softpedia.com
3. ↑  Pteromys volans iucnredlist.org
4. ↑  Siberian Flying Squirrel - Another Reason to Save Old World Forests
5. ↑  Siberian flying squirrel snapped by photographer - cute pictures เก็บถาวร 2013-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน digitalspy.co.uk
6. ↑  The Siberian flying squirrel – a symbol of forest conservation[*ลิงก์เสีย*] forestindustries.fi
7. ↑  Nuuksio National Park เก็บถาวร 2012-02-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน outdoors.fi
**กระรอกหน้ากระแต** (อังกฤษ: Shrew-faced squirrel, Shrew-faced ground squirrel) เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Rhinosciurus laticaudatus* จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Rhinosciurus*

กระรอกหน้ากระแต เป็นกระรอกที่มีลักษณะเด่นชัดแตกต่างไปจากกระรอกชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด คือ ใบหน้าบริเวณจมูกจะแหลมยาวยื่นออกมาคล้ายสัตว์จำพวกกระแต ซึ่งเป็นสัตว์ในอันดับสัตว์กินแมลง มากกว่าจะเหมือนกระรอกที่เป็นสัตว์ในอันดับสัตว์ฟันแทะ

จัดเป็นกระรอกดินชนิดหนึ่ง มักอาศัยตามลำพังและหากินตามพื้นดิน โดยใช้ลิ้นที่ยาวตวัดกินอาหารได้แก่ แมลงชนิดต่าง ๆ, ไส้เดือนดิน และผลไม้บางชนิด มีหางที่สั้นและเป็นพวงเหมือนขนแปรงขัดขวด ลำตัวสีน้ำตาลเข้ม ใต้ท้องสีขาว มีสีเหลืองแซมบริเวณขอบด้านข้างโดยรอบ ความยาวลำตัว 23 เซนติเมตร ความยาวหางประมาณ 17 เซนติเมตร อาศัยทำรังอยู่ตามโพรงไม้ ตกลูกปีละครั้งเดียว ครั้งละประมาณ 1-2 ตัว

พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะป่าดิบชื้นในคาบสมุทรมลายูเท่านั้น โดยเฉพาะในบริเวณที่ต่ำโดยเฉพาะในหุบเขาที่มีลำธารน้ำไหล โดยพบตั้งแต่ภาคใต้ของไทยแถบจังหวัดสุราษฎร์ธานีลงไป, มาเลเซีย, สิงคโปร์, บรูไน จนถึงเกาะบอร์เนียว

กระรอกหน้ากระแตเป็นกระรอกที่มีข้อมูลทางวิชาการน้อยมาก ด้วยความที่เป็นกระรอกที่หาได้ยากมากที่สุดชนิดหนึ่ง ในประเทศไทย ถูกขึ้นชื่อเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ไม่พบการซื้อขายหรือเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเหมือนกระรอกชนิดอื่นแต่อย่างใด

อ้างอิง
-------

* กระรอกหน้ากระแต

1. ↑  Duckworth, J. W. Meijaard, E. Lee, B. & Tizard, R. J. (2008). *Rhinosciurus laticaudatus*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 6 January 2009.
2. ↑  "*Rhinosciurus*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Rhinosciurus laticaudatus ที่วิกิสปีชีส์
**ช้างสุมาตรา** (อังกฤษ: Sumatran elephant; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Elephas maximus sumatranus*) เป็นชนิดย่อยของช้างเอเชีย (*E. maximus*) ชนิดหนึ่ง จัดเป็นช้างที่พบได้เฉพาะบนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เท่านั้น 

ช้างสุมาตรา มีรูปร่างที่เล็กกว่าช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ มีลำตัวสีเทาจางและมีรอยด่างน้อยกว่าช้างเอเชียชนิดอื่น โดยมีจุดสีชมพูเฉพาะบนใบหูเท่านั้น ช้างสุมาตราตัวเต็มวัยมีความสูงจากพื้นถึงไหล่วัดได้ 2-3.2 เมตร น้ำหนักระหว่าง 2,000-4,000 กิโลกรัม มักอาศัยอยู่ในพื้นที่ป่าและถิ่นที่อยู่ปกคลุมด้วยต้นไม้บางส่วน

ปัจจุบันช้างสุมาตราตกอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต คาดว่ามีจำนวนประชากรทั้งหมดไม่เกิน 1,000 ตัว โดยสาเหตุสำคัญที่สุดของการสูญพันธุ์ คือ การไล่ล่าจากพรานป่าเพื่อเอาอวัยวะและงาไปขายในตลาดมืด ถือเป็นปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดมากกว่าการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย หรือโรคระบาดเสียอีก แม้ปัจจุบันจะมีการตั้งศูนย์อนุรักษ์ช้างสุมาตราขึ้นภายในอุทยานแห่งชาติเวย์แคมบัส แต่ทว่ารอบ ๆ ศูนย์อนุรักษ์ก็ยังคงมีปัญหาการไล่ล่าอยู่ ในระยะแรก ๆ ที่มีการตั้งศูนย์อนุรักษ์ขึ้นมา ก็ปรากฏมีพรานป่าแอบเข้ามาลักขโมยช้างออกไปฆ่าจนมีการปะทะกับเจ้าหน้าที่หลายครั้ง ได้รับความเสียหายทั้งสองฝ่าย จึงมีการคล้องโซ่ช้างไว้เพื่อให้ได้ยินเสียงในเวลากลางคืน มิได้เป็นไปเพื่อการล่ามหรือกักขังแต่อย่างใด

ช้างสุมาตราในศูนย์อนุรักษ์ อุทยานแห่งชาติเวย์แคมบัส
ปัจจุบันที่ศูนย์อนุรักษ์แห่งนี้มีจำนวนช้างสุมาตราเลี้ยงไว้ราว 80 เชือก เป็นช้างที่เชื่องต่อผู้เลี้ยงเหมือนช้างบ้าน ซึ่งภาวะเช่นนี้เสี่ยงอย่างมากต่อการสูญเสียพฤติกรรมตามธรรมชาติไป อีกทั้งในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ทางศูนย์ก็ยังได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้ามาเยี่ยมชมได้อีก เพื่อต้องการเงินนำไปเป็นค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู, ศึกษา และอนุรักษ์ต่อยอดขึ้นไปในอนาคต แม้ช้างที่เลี้ยง ณ ที่นี่มีการขยายพันธุ์ได้ลูกช้างบางส่วนแล้วก็ตาม แต่การปล่อยคืนสู่ธรรมชาติยังมิอาจทำได้ เพราะปัญหาการไล่ล่าที่ยังคงมีอยู่

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Gopala, A. Hadian, O. Sunarto, Sitompul, A. Williams, A. Leimgruber, P. Chambliss, S. E. Gunaryadi, D. (2011). "Elephas maximus ssp. sumatranus". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2*.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  "ช้างเอเชีย". สถาบันคชบาลแห่งชาติ. 17 October 2012. สืบค้นเมื่อ 15 November 2014.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "สุดหล้าฟ้าเขียว: Indonesia". ช่อง 3. 15 November 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-29. สืบค้นเมื่อ 15 November 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Elephas maximus sumatranus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Elephas maximus sumatranus ที่วิกิสปีชีส์
**ช้างร้องไห้** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Borassodendron machadonis*) หรือ **ช้างไห้** เป็นปาล์มหนึ่งในสองชนิดที่อยู่ในสกุลช้างร้องไห้ (*Borassodendron*) กระจายพันธุ์ในตอนใต้ของพม่า ไทย และคาบสมุทรมลายู ปัจจุบันมีจำนวนลดลงเนื่องจากมีการรุกล้ำป่าไม้และการทำเหมืองหินปูน

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
-------------------

ช้างร้องไห้เป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 20 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 30-40 เซนติเมตร ลักษณะคล้ายตาลโตนด ใบประกอบรูปนิ้วมือแกมขนนกสั้น ๆ แผ่ออก 40-45 ทาง กว้าง 2-3 เมตร ก้านใบยาว 1.8 เมตร ช่อดอกสมบูรณ์เพศ ยาว 1.2 เมตร ออกระหว่างกาบใบ สีขาวอมชมพู มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ผลรูปไข่กลับค่อนข้างแบน มี 3 พู ขนาด 10 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีม่วงอมน้ำตาล

ประโยชน์
--------

ช้างร้องไห้เป็นปาล์มประดับที่นิยมปลูกกลางแจ้งหรือที่ร่มรำไร นอกจากนี้ผลอ่อนยังรับประทานได้ และน้ำตาลจากช่อดอก (งวง) ยังใช้ทำเป็นน้ำตาลคล้ายน้ำตาลโตนดได้ แต่มักพบไม่บ่อย เพราะช้างร้องไห้จะออกดอกปีละครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Borassodendron machadonis* -- International Union for Conservation of Nature and Natural Resources". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-09-26. สืบค้นเมื่อ 2015-04-17.
2. ↑  คู่มือปาล์มประดับ ฉบับปรับปรุงและเพิ่มเติม, ดร. ปิยะ เฉลิมกลิ่น, หน้า 73, พ.ศ. 2550, สำนักพิมพ์บ้านและสวน กรุงเทพฯ
3. ↑  "ปาล์มช้างไห้ -- กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-04-17.
4. ↑  ปาล์มและปรงในป่าไทย, พูนศักดิ์ วัชรากร, หน้า 54, พ.ศ. 2548, สำนักพิมพ์บ้านและสวน กรุงเทพฯ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ช้างร้องไห้