**ประวัติศาสตร์ดอมินีกา** (อังกฤษ: History of Dominica) มีการบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษรฉบับแรกเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1493 เมื่อ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส นักสำรวจและนักเดินเรือชาวอิตาลี ค้นพบเกาะแห่งนี้ การเดินทางของเขาซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกษัตริย์แห่งสเปนที่นับถือนิกายคาทอลิก เป็นการติดต่อครั้งแรกของยุโรปกับหมู่เกาะแคริบเบียน อเมริกากลาง และอเมริกาใต้

ธงชาติดอมินีกา ก่อนการติดต่อกับชาวยุโรป ดอมินีกาเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชาวอาราวักซึ่งเป็นกลุ่มชนพื้นเมืองมาก่อน ดอมินีกาตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี 1715 จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามเจ็ดปี ในปี 1763 โดยกลายเป็นอาณานิคมของอังกฤษแทนตั้งแต่ปี 1763 ถึง 1978 และได้รับเอกราชในปี 1978

ก่อนการติดต่อกับชาวยุโรป(ศตวรรษที่ 14)
--------------------------------------

ชาวอาราวักถูกกระแสน้ำบริเวณเส้นศูนย์สูตรทางใต้จากน่านน้ำของแม่น้ำโอรีโนโก พัดพาไปยังบริเวณดอมินีกาและเกาะอื่น ๆ ในทะเลแคริบเบียน โดยลูกหลานของไทนอสยุคแรกเหล่านี้ถูกโค่นล้มโดยเผ่าแครินาโกแห่งแคริบ ชาวแคริบซึ่งตั้งรกรากที่นี่ในศตวรรษที่ 14 เรียกเกาะนี้ว่า Wai'tu kubuli ซึ่งแปลว่า "ตัวของเธอสูง"

การติดต่อกับชาวยุโรป(ค.ศ. 1493 – 1715)
--------------------------------------

คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสตั้งชื่อเกาะนี้ตามวันในสัปดาห์ที่เขาค้นพบ คือ ดอมินีกา (แปลว่าวันอาทิตย์ในภาษาละติน) ซึ่งตรงกับวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1493 ในการเดินทางครั้งที่สองของเขา

การเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส (การคาดเดา)
เนื่องจากถูกต่อต้านอย่างรุนแรงจากชาวแคริบ และสเปนอ่อนแอลงเนื่องจากไม่มีทองคำ ชาวสเปนจึงไม่สามารถตั้งรกรากบนเกาะแห่งได้ได้ ทำให้ชาวคาริบ ที่มีจำนวนมากยังคงอาศัยอยู่ในดินแดนแคริบ (Carib Territory) ซึ่งมีพื้นที่กว่า 3,700 เอเคอร์ (15 ตารางกิโลเมตร) บนชายฝั่งตะวันออกของดอมินีกา

ในปี ค.ศ. 1632 บริษัทหมู่เกาะอเมริกัน สัญชาติฝรั่งเศสอ้างสิทธิ์ในดอมินีกาพร้อมกับ "เปอติต แอนทิลลิส" อื่น ๆ ทั้งหมด แต่ไม่มีการคัคค้านหรือพยายามยุติ ระหว่างปี ค.ศ. 1642 ถึงปี ค.ศ. 1650 เรย์มอนด์ เบรอตง มิชชันนารีชาวฝรั่งเศสกลายเป็นชาวยุโรปผู้มาเยือนเกาะแห่งนี้เป็นประจำคนแรก ในปี ค.ศ. 1660 ชาวฝรั่งเศสและอังกฤษเห็นพ้องกันว่าไม่ควรตั้งถิ่นฐานทั้งในดอมินีกาและเซนต์วินเซนต์ แต่ปล่อยให้คาริบเป็นดินแดนที่เป็นกลางแทน ดอมินีกาจึงกลายเป็นดินแดนที่เป็นกลางอย่างเป็นทางการในศตวรรษถัดมา แต่ความน่าดึงดูดของทรัพยากรยังคงมีอยู่ ทำให้ในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ชาวอังกฤษและฝรั่งเศสได้เดินทางมายังดอมินีกาเพื่อแย่งชิงทรัพยากรป่าไม้

อาณานิคมของฝรั่งเศส(ค.ศ. 1715 – 1763)
-------------------------------------

สเปนประสบความสำเร็จน้อยมากในการล่าอาณานิคมในดอมินีกา และในปี ค.ศ. 1690 ชาวฝรั่งเศสได้ตั้งถิ่นฐานถาวรเป็นครั้งแรกในดอมินีกา คนตัดไม้ชาวฝรั่งเศสจากมาร์ตินีกและกวาเดอลูปเริ่มตั้งค่ายพักไม้เพื่อจัดหาไม้ให้กับหมู่เกาะของฝรั่งเศส และค่อย ๆ กลายเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานถาวร พวกเขานำทาสกลุ่มแรกจากแอฟริกาตะวันตกไปยังดอมินีกา ในปี ค.ศ. 1715 เกิดการก่อจลาจลของเกษตรกรรายย่อยที่ "ยากจนผิวขาว" ทางตอนเหนือของมาร์ตินีก ซึ่งรู้จักกันในชื่อ La Gaoulé ทำให้พวกเขาอพยพไปทางตอนใต้ของดอมินีกาแทน พวกเขาตั้งรกรากขนาดเล็ก ในขณะเดียวกัน ครอบครัวชาวฝรั่งเศสและคนอื่น ๆ จากกวาเดอลูปได้ตั้งรกรากอยู่ทางตอนเหนือ ในปี ค.ศ. 1727 ผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสคนแรก M. Le Grand เข้าควบคุมเกาะโดยมีรัฐบาลฝรั่งเศสสั่งการ ดอมินีกาจึงกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการ และมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็นเขตหรือ "ไตรมาส" ชาวฝรั่งเศสค่อย ๆ พัฒนาพื้นที่เพาะปลูกในดอมินีกาสำหรับกาแฟ พวกเขานำเข้าทาสแอฟริกันเพื่อเติมเต็มความต้องการแรงงานแทนที่ชาวคาริบพื้นเมือง

ฝรั่งเศสเข้ายึดดอมินีกาในปี 1778 ระหว่างสงครามประกาศอิสรภาพอเมริกา และคืนเกาะแห่งนี้ให้กับอังกฤษในปี 1783
ในปี 1761 ระหว่างช่วงสงครามเจ็ดปี การเดินทางมายังดอมินีกาของอังกฤษเพื่อต่อต้านดอมินีกาที่นำ Lord Rollo ประสบความสำเร็จ และเกาะแห่งนี้ก็ถูกพิชิตพร้อมกับเกาะในทะเลแคริบเบียนอื่น ๆ อีกหลายแห่ง หลังจากที่ฝรั่งเศสพ่ายแพ้ต่ออังกฤษในสงครามเจ็ดปี ฝรั่งเศสได้ยกเกาะนี้ให้กับอังกฤษภายใต้สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1763) ในปี 1778 ระหว่างสงครามปฏิวัติอเมริกา ชาวฝรั่งเศสประสบความสำเร็จในการรุกรานด้วยความร่วมมืออย่างแข็งขันของประชาชน สนธิสัญญาปารีสในปี 1783 ซึ่งยุติสงครามได้คืนเกาะแห่งนี้ให้กับอังกฤษ การรุกรานของฝรั่งเศสในปี 1795 และ 1805 สิ้นสุดลงด้วยความล้มเหลว

อาณานิคมของอังกฤษ(ค.ศ. 1763 – 1978)
-----------------------------------

เกาะแห่งนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสนธิสัญญาปารีสในปี ค.ศ. 1763 หลังการสิ้นสุดลงของสงครามเจ็ดปี เกาะแห่งนี้จึงกลายเป็นดินแดนในครอบครองของอังกฤษ ในปี 1778 ระหว่างสงครามประกาศอิสรภาพของอเมริกา ชาวฝรั่งเศสประสบความสำเร็จในการรุกรานด้วยความร่วมมืออย่างแข็งขันของประชากร ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวฝรั่งเศส จากสนธิสัญญาปารีสในปี 1783 หลังยุติสงครามฝรั่งเศสจึงได้คืนเกาะแห่งนี้ให้กับอังกฤษ การรุกรานของฝรั่งเศสในปี 1795 และ 1805 สิ้นสุดลงด้วยความล้มเหลว โดยการบุกรุกในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1805 ฝรั่งเศสได้เผาโรโซจนราบไปกับพื้น

Le Majestueux ที่เผาโรโซ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1805
ในปี 1763 อังกฤษได้จัดตั้งสภานิติบัญญัติขึ้น ซึ่งสมาชิกต้องเป็นประชากรผิวขาวเท่านั้น ต่อมาในปี 1831 อังกฤษจึงร่างกฎหมาย Brown Privilege Bill มอบสิทธิทางการเมืองและสังคมแก่คนผิวสี สะท้อนถึงการเปิดเสรีทัศนคติทางเชื้อชาติของอังกฤษอย่างเป็นทางการ โดยคนผิวสี 3 คนก็ได้รับเลือกเข้าสู่สภานิติบัญญัติในปีถัดมา ในปี 1834 ดอมินีกากลายเป็นอาณานิคมแห่งเดียวในแคริบเบียนของอังกฤษที่มีการเลิกทาส ในปี 1838 หลังการมอบสิทธิทางการเมืองและสังคมแก่คนผิวสีในศตวรรษที่ 19 สมาชิกสภานิติบัญญัติผิวสีส่วนใหญ่เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์รายย่อยหรือพ่อค้าที่มีมุมมองทางเศรษฐกิจและสังคมซึ่งตรงกันข้ามกับผลประโยชน์ของชนชั้นชาวสวนของอังกฤษที่ร่ำรวยน้อยกว่า เมื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามที่รับรู้ ชาวสวนจึงโน้มน้าวให้อังกฤษปกครองโดยตรงมากขึ้น

ในปี 1865 หลังเกิดความปั่นป่วนและตึงเครียดอย่างหนัก สำนักงานอาณานิคมได้เปลี่ยนสภานิติบัญญัติ ให้มีสมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้งกึ่งหนึ่ง และได้รับการแต่งตั้งอีกกึ่งหนึ่ง สมาชิกสภานิติบัญญัติที่ได้รับการเลือกตั้งถูกขัดขวางหลายครั้งโดยชาวสวนที่เป็นพันธมิตรกับผู้บริหารอาณานิคม ในปี 1871 ดอมินีกาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด พลังของประชากรผิวสีถูกกัดเซาะอย่างต่อเนื่อง รัฐบาลของ Crown Colony ได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ในปี 1896

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 การตื่นตัวทางการเมืองทั่วแคริบเบียนนำไปสู่การก่อตั้งสมาคมตัวแทนรัฐบาล ท่ามกลางความคับข้องใจของประชาชนที่ไม่มีเสียงในการปกครองดอมินีกา กลุ่มนี้ได้ที่นั่งหนึ่งในสามของที่นั่งที่ได้รับการเลือกตั้งอย่างแพร่หลายในสภานิติบัญญัติในปี 1924 และครึ่งหนึ่งในปี 1936 หลังจากนั้นไม่นาน ดอมินีกาก็ถูกย้ายจากฝ่ายบริหารของหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด ไปเป็นส่วนหนึ่งของ หมู่เกาะวินด์เวิร์ด จนถึงปี 1958 เมื่อเข้าร่วมกับสหพันธรัฐอินเดียตะวันตกเป็นเวลาสั้น ๆ

ในปี 1961 รัฐบาลพรรคแรงงานดอมินีกา นำโดยเอ็ดเวิร์ด โอลิเวอร์ เลอบลัง ได้รับเลือกหลังจากการสลายตัวของสหพันธ์ ดอมินีกาก็กลายเป็นรัฐที่เกี่ยวข้องของสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 และรับผิดชอบกิจการภายในอย่างเป็นทางการ เลอบลังเกษียณในปี 1974 แพทริก จอห์น จึงดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแทนซึ่งกลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศ

เครือรัฐดอมินีกา(ค.ศ. 1978 – ปัจจุบัน)
--------------------------------------

เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 เครือรัฐโดมินิกาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1979 พายุเฮอริเคนเดวิด ซึ่งมีความเร็วลม 240 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พัดถล่มเกาะด้วยแรงทำลายล้าง มีผู้เสียชีวิต 42 คนและบ้านของชาวเกาะร้อยละ 75 ถูกทำลายหรือได้รับความเสียหายอย่างหนัก

ความเป็นอิสระไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาที่เกิดจากความด้อยพัฒนาทางเศรษฐกิจมานานหลายศตวรรษ และในกลางปี 1979 ความไม่พอใจทางการเมืองนำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราว นำโดย Oliver Seraphin หลังจากการเลือกตั้งในปี 1980 ก็ถูกแทนที่โดยรัฐบาลที่นำโดยพรรคเสรีภาพดอมินีกา ภายใต้นายกรัฐมนตรี Eugenia Charles ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของแคริบเบียน ภายในหนึ่งปีหลังจากเข้ารับตำแหน่ง เธอรอดพ้นจากการรัฐประหารที่ไม่ประสบความสำเร็จถึงสองครั้ง และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1983 ในฐานะประธานองค์การรัฐแคริบเบียนตะวันออก ได้รับรองการบุกครองกรีเนดาของสหรัฐฯ

สมาชิกของกองกำลังป้องกันแคริบเบียนตะวันออก
ด้วยปัญหาทางเศรษฐกิจที่เรื้อรังมานานประกอบกับผลกระทบรุนแรงของพายุเฮอริเคนในปี 1979 และ 1980 ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เศรษฐกิจได้ฟื้นตัวอย่างมาก แต่ก็ลดลงในปี 1990 เนื่องจากราคากล้วยที่ลดลง

ในปี 1995 รัฐบาลพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งให้กับ พรรคสหกรรมกร ของเอดิสัน เจมส์ ทำให้เจมส์กลายเป็นนายกรัฐมนตรี โดยทำหน้าที่จนถึงการเลือกตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 เมื่อพรรคสหกรรมกร (DUWP) พ่ายแพ้ต่อพรรคแรงงานดอมินีกา (DLP) นำโดยโรซี ดักลาส ซึ่งเป็นอดีตนักกิจกรรมสังคมนิยม และหลายคนกลัวว่าแนวทางการเมืองของเขาอาจใช้ไม่ได้จริง อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ค่อนข้างเงียบลงเมื่อเขาจัดตั้งรัฐบาลร่วมกับพรรคเสรีภาพดอมินีกาที่อนุรักษ์นิยมมากกว่า เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ดักลาสเสียชีวิตกระทันหันหลังจากดำรงตำแหน่งเพียง 8 เดือน ปิแอร์ ชาร์ล ซึ่งเป็นสมาชิกของ DLP จึงดำรงตำแหน่งแทน ในปี 2003 นิโคลัส ลิเวอร์พูล ได้รับเลือกและสาบานตนรับตำแหน่งประธานาธิบดี ต่อจากเวอร์นอน ชอว์ เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2004 นายกรัฐมนตรีปิแอร์ ชาลส์ ซึ่งป่วยเป็นโรคหัวใจมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 ก็เสียชีวิต เขากลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สองซึ่งดำรงตำแหน่งติดต่อกันของดอมินกาที่เสียชีวิตในตำแหน่งด้วยอาการหัวใจวาย รัฐมนตรีต่างประเทศ Osborne Riviere ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีทันที และรูสเวลต์ สเกอร์ริต รัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาก็ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากเขา และกลายเป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่ของพรรคแรงงานดอมินีกา การเลือกตั้งมีขึ้นในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 โดยรัฐบาลผสมยังคงรักษาอำนาจเอาไว้ได้

ในปี 2017 พายุเฮอริเคนมาเรียพัดถล่มดอมินีกา และเป็นเฮอริเคนที่ทรงพลังและทำลายล้างมากที่สุดเท่าที่เคยบันทึกไว้ในดอมินีกา

เอสเอช-60 ซีฮอว์ก บินเหนือดอมินีกาเพื่อส่งความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม ภูมิประเทศที่เป็นภูเขาของเกาะก่อให้เกิดความท้าทายอย่างมากต่อปฏิบัติการบรรเทาทุกข์ในพื้นที่ห่างไกล
ชาลส์ ซาวาริน ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้งในปี 2018

ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2019 พรรคแรงงานโดมินิกา (DLP) ได้รับมอบอำนาจอย่างท่วมท้นอีกครั้ง ดำรงตำแหน่งติดต่อกัน 5 ปีติดต่อกันเป็นสมัยที่ 5 รูสเวลต์ สเกอร์ริต ผู้นำที่มีเสน่ห์ดึงดูดแต่มักจะคิดร้ายต่อพรรค จะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีดอมินีกาในวาระ 5 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Discover Dominica: an introduction to our Caribbean island". Dominica.dm. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 September 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-06-27.
2. 1 2  Public Domain *บทความนี้ประกอบด้วยข้อความจากแหล่งข้อมูลนี้ ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ**:* "Background note: Dominica". U.S. Department of State (July 2008).
3. ↑  P.C. Emmer & BW Highman, (1999) *General History of the Caribbean: Methodology and historiography of the Caribbean,* volume 6 pp 637
4. ↑  "Important Dates in Dominica's History". Lennox Honychurch Article. 1990-07-05. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-30. สืบค้นเมื่อ 2013-09-29.
5. ↑  "A Plan of the Rosalij Compy. Estates, the Property of His Excelly. Charles O'Harra, the Honble. Leiut. Gov. Will. Stuart, James Clarke & Rob. & Phill". World Digital Library. 1776. สืบค้นเมื่อ 18 April 2013.
6. ↑  Marley, David F. (11 February 2008). *Wars of the Americas: A Chronology of Armed Conflict in the Western Hemisphere, 2nd Edition [2 volumes]: A Chronology of Armed Conflict in the Western Hemisphere*. ISBN 9781598841015.
7. ↑  "When Prime Minister Pierre Charles died". *The Sun*.
8. ↑  "IFES Election Guide | Elections: Dominica Parliamentary May 5 2005". *www.electionguide.org*.
9. ↑  "Hurricane Maria 'devastates' Dominica: PM". *BBC News*. 19 September 2017.
10. ↑  "DOMINICA-Savarin re-elected President, opposition stages walkout". 2 October 2018.
11. ↑  "Reflections on Dominica 2019 general election results". *Caribbean News Global*. 10 December 2019.

* Rouse, Irving. *The Taínos : Rise and Decline of the People Who Greeted Columbus*. New Haven & London: Yale University Press c1992.
* Honeychurch, Lennox *The Dominica Story: A History of the Island* (1995)

ดูเพิ่ม
-------

* ประวัติศาสตร์ดอมินีกา โดย Lennox Honeychurch
* ทาสดอมินีกา