ผู้พูดภาษาฝรั่งเศส บันทึกในประเทศเบลเยียม
**ภาษาฝรั่งเศส** (ฝรั่งเศส: *français*, ออกเสียง: [fʁɑ̃sɛ]; หรือ *langue française*, ออกเสียง: [lɑ̃ɡ fʁɑ̃sɛːz]) เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน สืบทอดมาจากภาษาละตินสามัญในจักรวรรดิโรมันเช่นเดียวกับภาษากลุ่มโรมานซ์ทั้งหมด ภาษาฝรั่งเศสวิวัฒนาการมาจากภาษาโรมานซ์กอลซึ่งเป็นภาษาละตินที่พูดกันในกอล (โดยเฉพาะกอลตอนบน) ภาษาที่ใกล้ชิดกับภาษานี้คือล็องก์ดอยล์ (กลุ่มของภาษาที่พูดกันในตอนเหนือประเทศฝรั่งเศสและตอนใต้ของประเทศเบลเยียมในอดีต ซึ่งถูกแทนที่ด้วยภาษาฝรั่งเศสเป็นส่วนมากในเวลาต่อมา) ภาษาฝรั่งเศสยังได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มเคลต์ในแกลเลียเบลจิกาและภาษาแฟรงก์ (ภาษากลุ่มเจอร์แมนิก) ของชาวแฟรงก์หลังสมัยโรมัน

ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการใน 28 ประเทศในหลายทวีป ส่วนใหญ่เป็นสมาชิกองค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส (อออิฟ) ภาษาฝรั่งเศสยังเป็นหนึ่งในหกภาษาทางการของสหประชาชาติ และเป็นภาษาแม่ (ตามจำนวนผู้พูด) ในฝรั่งเศส; แคนาดา (โดยเฉพาะรัฐควิเบก, รัฐออนแทรีโอ และรัฐนิวบรันสวิก); เบลเยียม (แคว้นวอลลูนและภูมิภาคเมืองหลวงบรัสเซลส์); ภาคตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ (รอม็องดี); ส่วนหนึ่งของลักเซมเบิร์ก; ส่วนหนึ่งของสหรัฐ (รัฐลุยเซียนา, รัฐเมน, รัฐนิวแฮมป์เชียร์ และรัฐเวอร์มอนต์); โมนาโก; แคว้นวัลเลดาออสตาในอิตาลี และอื่น ๆ 

ใน ค.ศ. 2015 ประมาณร้อยละ 40 ของประชากรที่พูดภาษาฝรั่งเศส (รวมผู้พูดภาษาที่สองและผู้พูดได้บางส่วน) อาศัยอยู่ในทวีปยุโรป, ร้อยละ 36 อยู่ในแอฟริกาใต้สะฮาราและมหาสมุทรอินเดีย, ร้อยละ 15 อยู่ในแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลาง, ร้อยละ 8 อยู่ในทวีปอเมริกา และร้อยละ 1 ในทวีปเอเชียและโอเชียเนีย ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับสองในสหภาพยุโรป ประมาณหนึ่งในห้าของชาวยุโรปที่พูดภาษาอื่นเป็นภาษาแม่สามารถพูดภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาที่สอง สถาบันทั้งหมดของสหภาพยุโรปใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทำงานร่วมกับภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมัน และในบางสถาบันใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทำงานเพียงภาษาเดียว (เช่นศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป) ภาษาฝรั่งเศสยังเป็นภาษาแม่ที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับ 18 ของโลก ภาษาที่มีจำนวนผู้พูดมากเป็นอันดับ 6 ของโลก และเป็นภาษาที่มีการเรียนรู้มากเป็นอันดับ 2 หรือ 3 ทั่วโลก (มีผู้เรียนประมาณ 120 ล้านคน) ลัทธิอาณานิคมของฝรั่งเศสและเบลเยียมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมาส่งผลให้ภาษาฝรั่งเศสเริ่มกระจายไปในทวีปอเมริกา, แอฟริกา และเอเชีย ผู้พูดภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาที่สองส่วนใหญ่อยู่ในแอฟริกาที่พูดภาษาฝรั่งเศส ได้แก่ กาบอง, แอลจีเรีย, โมร็อกโก, ตูนิเซีย, มอริเชียส, เซเนกัล และโกตดิวัวร์

ภาษาฝรั่งเศสมีผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 76 ล้านคน โดยมีผู้พูดอย่างคล่องแคล่วในชีวิตประจำวันประมาณ 235 ล้านคน และผู้พูดเป็นภาษาที่สอง 77–110 ล้านคนในระดับความคล่องแคล่วที่แตกต่างกัน ส่วนใหญ่อยู่ในทวีปแอฟริกา อออิฟรายงานว่าประมาณ 300 ล้านคนทั่วโลก "สามารถพูดภาษานี้ได้" โดยไม่ระบุเกณฑ์การประมาณหรือกลุ่มบุคคลที่สำรวจ รายงานจากการฉายภาพประชากรของมหาวิทยาลัยลาวาลและเครือข่ายประชากรศาสตร์แห่งสมาคมมหาวิทยาลัยที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสคาดว่าในอนาคตอาจจะมีจำนวนผู้พูดภาษาฝรั่งเศสสูงถึงประมาณ 500 ล้านคนใน ค.ศ. 2025 และ 650 ล้านคนใน ค.ศ. 2050 อออิฟประมาณการว่าจะมีผู้พูดถึง 700 ล้านใน ค.ศ. 2050 โดยร้อยละ 80 อาศัยอยู่ในแอฟริกา

ภาษาฝรั่งเศสมีประวัติศาสตร์อย่างยาวนานว่าเป็นภาษาระหว่างประเทศในวรรณกรรมและวิทยาศาสตร์ และเป็นภาษาแรกหรือภาษาที่สองในหลายองค์กร เช่น สหประชาชาติ, สหภาพยุโรป, เนโท, องค์การการค้าโลก, คณะกรรมการโอลิมปิกสากล และคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ ใน ค.ศ. 2011 *บลูมเบิร์กบิสเนสวีก* จัดให้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาที่เหมาะแก่การทำธุรกิจมากที่สุดเป็นอันดับสาม เป็นรองเพียงภาษาอังกฤษและภาษาจีนมาตรฐาน

ประวัติ
-------

ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาในกลุ่มภาษาโรมานซ์ กล่าวคือ เป็นภาษาที่มีต้นกำเนิดจากภาษาละตินที่พูดกันในจักรวรรดิโรมันโบราณ ก่อนหน้าที่ดินแดนที่เป็นที่ตั้งประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบันจะอยู่ใต้การปกครองของโรมัน ดินแดนดังกล่าวเคยอยู่ใต้การปกครองของพวกกอล ซึ่งเป็นหนึ่งในชนชาติเคลต์ ในสมัยนั้นดินแดนประเทศฝรั่งเศสมีคนที่พูดภาษาถิ่นต่าง ๆ กันหลายภาษา แม้ว่าชาวฝรั่งเศสจะชอบสืบที่มาของภาษาของตนไปถึงพวกโกล (les Gaulois) แต่มีคำในภาษาฝรั่งเศสเพียง 2,000 คำเท่านั้นที่มีที่มามาจากภาษาของพวกโกล ซึ่งโดยมากจะเป็นคำที่ใช้เป็นชื่อสถานที่ หรือเป็นคำที่มีความหมายเกี่ยวกับธรรมชาติ

หลังจากที่ชาวโรมันได้เข้ามายึดดินแดนของพวกโกล คนที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นก็ได้เปลี่ยนมาพูดภาษาละติน ซึ่งภาษาละตินที่พูดกันในบริเวณนี้ ไม่ใช่ภาษาละตินชั้นสูงแบบที่พูดกันในหมู่ชนชั้นสูงของกรุงโรม แต่เป็นภาษาละตินของชาวบ้าน (vulgar latin) ที่พูดกันในหมู่พลทหาร นอกจากนี้ ภาษาละตินที่พูดกันอยู่ในฝรั่งเศสนั้น ก็ได้รับอิทธิพลจากภาษากอลอยู่พอควร เนื่องจากสิ่งของบางอย่างที่ใช้กันอยู่ในกอล พวกโรมันไม่มีชื่อเรียก จึงต้องขอยืมคำในภาษาโกลมาเรียกสิ่งของเหล่านั้น เช่น les braies ซึ่งแปลว่าเครื่องแต่งกายจำพวกกางเกงของชาวโกล
ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ และภาษาที่ใช้ปกครองในชุมชนต่าง ๆ โดยเฉพาะประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส รวมถึงองค์กรต่าง ๆ ด้วย (เช่น สหภาพยุโรป ไอโอซี องค์การสหประชาชาติ และสหภาพสากลไปรษณีย์) ในสมัยก่อนภาษาฝรั่งเศสถือเป็นภาษาสากลที่แพร่หลายที่สุด โดยมีสถานะเฉกเช่นภาษาอังกฤษในปัจจุบัน หนังสือเดินทางของไทยก็เคยใช้ภาษาฝรั่งเศสควบคู่กับภาษาไทย

### ยุคอาณาจักรแฟรงก์

หลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 3 เป็นต้นมา จักรวรรดิโรมันก็เสื่อมอำนาจ ดินแดนหลายส่วนของจักรวรรดิโรมันตกอยู่ในเงื้อมมือของชนเผ่าป่าเถื่อนหลายพวก ชนเผ่าป่าเถื่อนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน ได้แก่ ชนเผ่าแฟรงก์ที่อาศัยอยู่ทางเหนือ ชนเผ่าวิซิกอทที่อาศัยอยู่ทางใต้ ชนเผ่าเบอร์กันดีในบริเวณริมแม่น้ำโรน และชนเผ่าเอลแมนที่อาศัยอยู่บริเวณพรมแดนของประเทศฝรั่งเศสและเยอรมนี ชนเผ่าป่าเถื่อนเหล่านี้พูดภาษากลุ่มเจอร์แมนิก สำเนียงของชนเหล่านี้ได้ส่งผลต่อภาษาละตินที่เคยพูดอยู่เดิมในฝรั่งเศส และคำจากภาษาของชนป่าเถื่อน ได้แก่ คำที่มีความหมายเกี่ยวกับยุทธวิธีในการรบ และชนชั้นทางสังคม ได้ถูกนำมาใช้ในภาษาละตินที่พูดกันอยู่ในฝรั่งเศส โดยภาษาฝรั่งเศสปัจจุบันมีคำที่มีที่มาจากคำในภาษาของชนป่าเถื่อนอยู่ประมาณ ร้อยละ 60

### ภาษาฝรั่งเศสในยุคกลาง

นักภาษาศาสตร์ได้จัดจำแนกภาษาฝรั่งเศสที่พูดกันในยุคกลางออกเป็น 3 จำพวก คือ พวกแรกคือภาษาที่เรียกกันว่า Langue d'Oïl พูดกันอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ พวกที่สองคือ Langue d'Oc ที่พูดกันอยู่ทางใต้ของประเทศ และพวกที่สามคือ Franco-Provençal ซึ่งเป็นการผสมผสานกันของสองภาษาแรก

Langue d'Oïl เป็นภาษาที่ใช้คำว่า oïl ในคำพูดว่า "ใช่" (ปัจจุบันใช้คำว่า oui) ในสมัยกลางภาษานี้จะพูดกันในตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ภาษา Langue d'oïl เติบโตต่อมาจนกลายเป็นภาษาฝรั่งเศสเก่า ช่วงระยะเวลาของภาษาฝรั่งเศสเก่าอยู่ระหว่าง ศตวรรษที่ 8 กับ ศตวรรษที่ 14 ภาษาฝรั่งเศสเก่ามีลักษณะร่วมกันหลายอย่างกับภาษาลาติน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลำดับคำในประโยคซึ่งมีอิสระสูงเหมือนภาษาลาติน และต่างกับการบังคับทางไวยกรณ์ของภาษาฝรั่งเศสในปัจจุบัน

Langue d'Oc เป็นภาษาที่ใช้คำว่า oc ในคำพูดว่า "ใช่" ภาษานี้พูดกันอยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสและทางเหนือของสเปน ซึ่งภาษานี้จะมีลักษณะคล้ายกับภาษาละตินมากกว่า Langue d'Oïl

### ภาษาฝรั่งเศสยุคใหม่

นักวิชาการเรียกภาษาฝรั่งเศสที่พูดในช่วงก่อนหน้าปี พ.ศ. 1843 ซึ่งก็คือภาษา Langue d'Oïl ว่าเป็นภาษาฝรั่งเศสเก่า เอกสารฉบับแรกที่เขียนขึ้นเป็นภาษาฝรั่งเศสเก่า คือ "คำปฏิญาณแห่งสตราสบูร์ก" (Strasbourg) ซึ่งเขียนขึ้นในปี พ.ศ. 1385

ในปี พ.ศ. 2082 พระเจ้าฟรองซัวที่ 1 ได้ออกพระราชกฎษฎีกาที่กำหนดให้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการของฝรั่งเศสแทนที่ภาษาละติน และกำหนดให้ใช้ภาษาฝรั่งเศสในการบริหารราชการ ในราชสำนัก และในการพิจารณาคดีในศาล ในช่วงนี้ได้มีการปรับปรุงตัวสะกดและการออกเสียงในภาษาฝรั่งเศส นักวิชาการเรียกภาษาฝรั่งเศสในยุคนี้ว่า ภาษาฝรั่งเศสยุคกลาง ในศตวรรษที่ 17 หลังจากที่มีการกำหนดมาตรฐานภาษาฝรั่งเศสให้พูดสำเนียงเดียวกันทั่วประเทศ การปรับปรุงและการกำหนดหลักต่าง ๆ ของภาษา ก็ทำให้เกิดภาษาฝรั่งเศสที่เรียกกันว่าภาษาฝรั่งเศสยุคใหม่ ซึ่งพูดกันอยู่ในปัจจุบัน

ในปี พ.ศ. 2177 พระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอ (Richelieu) ได้ก่อตั้งองค์กรที่เรียกว่า L'Académie Française (ลากาเดมีฟร็องแซซ หรือ บัณฑิตยสถานฝรั่งเศส ซึ่งเปรียบได้กับสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของไทย) เพื่อทำหน้าที่ดูแลรักษาภาษาฝรั่งเศสไว้ไม่ให้วิบัติ และคงภาษาฝรั่งเศสให้อยู่ในรูปแบบเดิมให้มากที่สุด
ในช่วงศตวรรษที่ 17-19 ฝรั่งเศสได้มีบทบาทสำคัญในการเมืองของทวีปยุโรป และเป็นศูนย์กลางของปรัชญารู้แจ้งที่แพร่หลายกันอยู่ในสมัยนั้น ทำให้อิทธิพลของภาษาฝรั่งเศสแผ่ออกไปกว้างขวางและกลายเป็นภาษากลางของยุโรป มีบทบาทสำคัฐทางการทูต วรรณคดี และศิลปะ มหาราชในยุคนั้นสองพระองค์ คือ พระนางแคทเธอรีนมหาราชินีแห่งรัสเซีย และพระเจ้าเฟรดริกมหาราชแห่งปรัสเซีย สามารถตรัสและทรงพระอักษรเป็นภาษาฝรั่งเศสได้ดี

ผู้รู้ภาษาฝรั่งเศสในกลุ่มสหภาพยุโรป

ภาษาฝรั่งเศสในปัจจุบัน
----------------------

ภาษาฝรั่งเศสในปัจจุบัน ถูกแทรกซึมโดยอิทธิพลของภาษาอังกฤษที่แผ่ขยายอย่างกว้างขวาง มีการนำคำภาษาอังกฤษมาใช้ปะปนกับภาษาฝรั่งเศสเดิมอย่างแพร่หลาย ซึ่งมีผลเสียต่อการอนุรักษ์ภาษาฝรั่งเศส รัฐบาลได้ออกกฎหมายบางฉบับเพื่ออนุรักษ์ภาษาฝรั่งเศส โดยกำหนดให้ใช้คำจากภาษาฝรั่งเศสแท้ ๆ ในโฆษณา ประกาศ และเอกสารราชการต่าง ๆ นอกจากนี้ยังกำหนดให้สถานีวิทยุทุกสถานี เปิดเพลงภาษาฝรั่งเศสอย่างน้อยร้อยละ 40 ของเพลงทั้งหมดที่เปิดในสถานีนั้น

### สถานะของภาษาฝรั่งเศสในประเทศฝรั่งเศส

ฝรั่งเศสกำหนดให้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการของประเทศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 รัฐบาลกำหนดให้เอกสารราชการ สัญญาต่าง ๆ การโฆษณาประชาสัมพันธ์ การศึกษา จะต้องทำเป็นภาษาฝรั่งเศส หากจำเป็นต้องใช้คำภาษาต่างประเทศ ก็ให้ใส่คำแปลเป็นภาษาฝรั่งเศสควบคู่กันไปด้วย

อย่างไรก็ดี ทางการไม่ได้ควบคุมการใช้ภาษาในเอกสารของเอกชน และในเว็บไซต์ของเอกชน ซึ่งหากทำการควบคุมแล้ว ก็อาจขัดต่อหลักการเสรีภาพในการพูดได้

### สถานะของภาษาฝรั่งเศสในประเทศแคนาดา

ร้อยละ 12 ของคนที่พูดภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ในโลกนี้เป็นชาวแคนาดา และภาษาฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในภาษาทางการสองภาษาของแคนาดา (อีกภาษาหนึ่งคือภาษาอังกฤษ) กฎหมายของแคนาดากำหนดให้บริการต่าง ๆ ของรัฐบาลกลางจะต้องจัดให้เป็นสองภาษาเสมอ กฎหมายต่าง ๆ ที่ผ่านรัฐสภา จะต้องแปลเป็นภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส และฉลากผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่วางขายในแคนาดาจะต้องมีภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส ร้อยละ 22 ของชาวแคนาดาใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ และร้อยละ 18 ของชาวแคนาดาสามารถพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส

ภาษาฝรั่งเศสมีสถานะเป็นภาษาทางการเพียงภาษาเดียวของรัฐควิเบก (เกเบก - Québec) มาตั้งแต่การบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยภาษาฝรั่งเศส (Bill 101) ผลสำคัญข้อหนึ่งของกฎหมายฉบับนี้คือกำหนดให้เด็กในควิเบกต้องได้รับการศึกษาเป็นภาษาฝรั่งเศส ยกเว้นถ้าบิดามารดาของเด็กคนนั้นได้รับการศึกษาส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษภายในประเทศแคนาดา ซึ่งเป็นการทำลายค่านิยมของผู้อพยพที่มักส่งบุตรหลานของคนเข้าเรียนในโรงเรียนที่สอนเป็นภาษาอังกฤษ กฎหมายนี้ยังกำหนดให้ใช้ภาษาฝรั่งเศสในการพิจารณาคดี โฆษณา การอภิปรายในสภา และการพิจารณาคดีในศาล ภายในควิเบก ใน พ.ศ. 2536 กฎหมายนี้ได้รับการแก้ไข โดยอนุญาตให้เขียนป้ายสัญลักษณ์หรือโฆษณาต่าง ๆ เป็นภาษาอังกฤษได้บ้าง ตราบใดที่ยังมีภาษาฝรั่งเศสเป็นส่วนมาก นอกจากนี้ยังทำให้คนที่พูดภาษาอังกฤษแต่อาศัยในควิเบกสามารถรับบริการทางสุขภาพและบริการของรัฐเป็นภาษาอังกฤษได้

รัฐอื่น ๆ ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการควบคู่ไปกับภาษาอังกฤษ ได้แก่รัฐนิวบรันสวิก ยูคอนเทร์ริทอรี นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ และนูนาวุต ในรัฐออนแทรีโอ และแมนิโทบา ภาษาฝรั่งเศสไม่ได้มีสถานะเป็นภาษาทางการ แต่รัฐบาลของรัฐทั้งสองรัฐได้จัดการบริการต่าง ๆ เป็นภาษาฝรั่งเศสคู่กับภาษาอังกฤษ ในบริเวณที่มีคนที่พูดภาษาฝรั่งเศสอาศัยอยู่มาก

### สถานะของภาษาฝรั่งเศสในประเทศสวิตเซอร์แลนด์

ภาษาฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในภาษาทางการของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภาษาอื่น ๆ ได้แก่ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี และภาษารูมันช์

ดูเพิ่ม
-------

* iconสถานีย่อยภาษา

* การทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศส
* วรรณกรรมฝรั่งเศส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Portail de l'Organisation Internationale de la Francophonie (OIF)". *Organisation Internationale de la Francophonie* (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 2022-04-20.
2. 1 2  "French language is on the up, report reveals". *thelocal.fr*. 6 November 2014.
3. ↑  "In which countries of the world is this language spoken..." สืบค้นเมื่อ 21 November 2017.
4. ↑  "Official Languages". *www.un.org* (ภาษาอังกฤษ). 2014-11-18. สืบค้นเมื่อ 2020-04-19.
5. ↑  "Census in Brief: English, French and official language minorities in Canada". *www12.statcan.gc.ca* (ภาษาอังกฤษ). 2017-08-02. สืบค้นเมื่อ 2018-03-25.
6. 1 2  "The status of French in the world". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 September 2015. สืบค้นเมื่อ 23 April 2015.
7. ↑  European Commission (June 2012), "Europeans and their Languages" (PDF), *Special Eurobarometer 386*, Europa, p. 5, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-01-06, สืบค้นเมื่อ 7 September 2014
8. ↑  "Why Learn French". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-19.
9. ↑  Develey, Alice (25 February 2017). "Le français est la deuxième langue la plus étudiée dans l'Union européenne" – โดยทาง Le Figaro.
10. ↑  "How many people speak French and where is French spoken". สืบค้นเมื่อ 21 November 2017.
11. ↑  (ในภาษาฝรั่งเศส) *La Francophonie dans le monde 2006–2007* published by the Organisation internationale de la Francophonie. Nathan เก็บถาวร 14 มกราคม 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Paris, 2007.
12. ↑  "Estimation des francophones dans le monde en 2015. Sources et démarches méthodologiques." [archive] [PDF], sur Observatoire démographique et statistique de l’espace francophone [archive].
13. ↑  "Ethnologue: French". สืบค้นเมื่อ 23 September 2017.
14. ↑  "Francophonie ("Qu'est-ce que la Francophonie?")". *www.axl.cefan.ulaval.ca*.
15. ↑  "The World's Most Widely Spoken Languages". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 September 2011.
16. ↑  "La langue française dans le monde" (PDF). สืบค้นเมื่อ 30 March 2022.
17. ↑  "Agora: La francophonie de demain". สืบค้นเมื่อ 13 June 2011.
18. ↑  Lauerman, John (30 August 2011). "Mandarin Chinese Most Useful Business Language After English". *Bloomberg*. New York. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 March 2015. French, spoken by 68 million people worldwide and the official language of 27 countries, was ranked second [to Mandarin].

อ่านเพิ่ม
---------

* Marc Fumaroli (2011). *When the World Spoke French*. แปลโดย Richard Howard. ISBN 978-1-59017-375-6.
* Nadeau, Jean-Benoît, and Julie Barlow (2006). *The Story of French*. (First U.S. ed.) New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-34183-0.
* Ursula Reutner (2017). *Manuel des francophonies*. Berlin/Boston: de Gruyter. ISBN 978-3-11-034670-1.
* *La langue française dans le monde 2014* (PDF) (ภาษาฝรั่งเศส). Nathan. 2014. ISBN 978-2-09-882654-0. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 12 April 2015. สืบค้นเมื่อ 5 April 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

**ภาษาฝรั่งเศส** ที่โครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย

* หาความหมายจากวิกิพจนานุกรม
* ภาพและสื่อจากคอมมอนส์
* ข้อมูลต้นฉบับจากวิกิซอร์ซ
* หนังสือจากวิกิตำรา
* แหล่งเรียนรู้จากวิกิวิทยาลัย
* หนังสือรวมวลีจากวิกิท่องเที่ยว
* วิกิพีเดียฉบับภาษาฝรั่งเศส
* ข้อมูลจากวิกิสนเทศ

### องค์กร

* Fondation Alliance française: an international organisation for the promotion of French language and culture (ในภาษาฝรั่งเศส)
* Agence de promotion du FLE: Agency for promoting French as a foreign language

### บทเรียน

* Français interactif: interactive French program, University of Texas at Austin
* Tex's French Grammar, University of Texas at Austin
* Lingopolo French
* French lessons in London, The Language machine

### พจนานุรมออนไลน์

* Oxford Dictionaries French Dictionary เก็บถาวร 2001-05-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Collins Online English↔French Dictionary
* Centre national de ressources textuelles et lexicales: monolingual dictionaries (including the Trésor de la langue française), language corpora, etc.

สำหรับother unilingual dictionaries ดูที่ fr:Dictionnaire
### ไวยากรณ์

#### กริยา

* เดี๋ยวผมไปหาทุกประเทศเลยก็แล้วกันทุกคนร่วมงานโกงธนาคาร French verb conjugation at Verbix

### พจนานุกรม

* Swadesh list in English and French

#### ตัวเลข

* Smith, Paul. "French, Numbers". *Numberphile*. Brady Haran. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 March 2017. สืบค้นเมื่อ 7 April 2013.

#### หนังสือ

* (ในภาษาฝรั่งเศส) La langue française dans le monde 2010(Full book freely accessible)

#### บทความ

* "The status of French in the world". Ministry of Foreign Affairs (France)

| * ด
* ค
* ก
กลุ่มภาษาโรมานซ์ |
| --- |
| 
* การจำแนก

 |
| 

| โรมานซ์ตะวันตก |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| โรมานซ์ไอบีเรีย | 

|  |  |
| --- | --- |
| กาลิเซีย-โปรตุเกส | 
* กาโล
* กาลิเซีย
	+ ฟาลา
	+ เอโอ-นาเบีย/กาลิเซีย-อัสตูเรียส
* โปรตุเกส\*
	+ ภาษาครีโอล
	+ ภาษาย่อย
	+ บราซิล\*
	+ ยุโรป\*
	+ อุรุกวัย
	+ เอเชีย
	+ แอฟริกา\*
* *ยิว-โปรตุเกส*

 |
| อัสตูเรียส-เลออน | 
* กันตาเบรีย
* มีรังดา
* เลออน
* อัสตูเรียส
* เอซเตรมาดูรา

 |
| สเปน | 
* กาโล
* สเปน\*
	+ ภาษาครีโอล
	+ ภาษาย่อย
	+ ฟิลิปปินส์
	+ ยุโรป\*
	+ ลาตินอเมริกา\*
	+ สะฮารา
	+ อิเควทอเรียลกินี
* ยิว-สเปน
* *สเปนเก่า*

 |
| อื่น ๆ | 
* *นาวาร์-อารากอน*
	+ *ยิว-อารากอน*
	+ อารากอน
* *โมซารับ*

 |

 |
| โรมานซ์อุตซิตา | 

|  |  |
| --- | --- |
| กาตาลา | 
* กาตาลา\*
	+ ภาษาย่อย
	+ ตะวันตก
	+ ตะวันตกเฉียงเหนือ
	+ บาเลนเซีย
	+ ตะวันออก\*
	+ กลาง\*
	+ แบลีแอริก
	+ เหนือ
	+ อัลเกโร
* กาโล
* *ยิว-กาตาลา*

 |
| อุตซิตา\* | 
* กัสกอญ
	+ อารัน
* กาโล
* พรอว็องส์
	+ นิส
	+ ม็องตง
* *พรอว็องส์เก่า*
* *ยิว-พรอว็องส์*
* ล็องก์ด็อก
* ลีมูแซ็ง
* วีวาแร-แอลป์
* โอแวร์ญ

 |

 |
| โรมานซ์กอล | 

|  |  |
| --- | --- |
| ล็องก์ดอยล์ | 
* กาลอ
* ช็องปาญ
* แซ็งตงฌ์
* นอร์ม็อง
	+ *แองโกล-นอร์มัน*
* บูร์กอญ
* ปัวตู
* ปีการ์
* ฝรั่งเศส\*
	+ ภาษาครีโอล
	+ ภาษาย่อย
	+ กัมพูชา
	+ แคนาดา\*
	+ เบลเยียม
	+ *ฝรั่งเศสเก่า*
	+ *ฝรั่งเศสกลาง*
	+ มาตรฐาน\*
	+ *ยิว-ฝรั่งเศส*
	+ ลาว
	+ วัลเลดาออสตา
	+ เวียดนาม
	+ สวิส
	+ อินเดีย
	+ แอฟริกา\*
* ฟร็องช์-กงเต
* *โรมานซ์แบบมอแซล*
* ลอแรน
* *ละตินแบบบริติช*
* วอลลูน

 |
| อื่น ๆ | 
* อาร์เปอตัง/ฝรั่งเศสพรอว็องส์
	+ ซาวอย
	+ วัลเลดาออสตา

 |

 |
| อิตาลีเหนือ | 

|  |  |
| --- | --- |
| แกลโล-อิตาลิก | 
* แกลโล-อิตาลิกของซิซิลี
* แกลโล-อิตาลิกของบาซีลีคาตา
* ปีเยมอนเต
	+ *ยิว-ปีเยมอนเต*
* ลอมบาร์ด
	+ ตะวันตก
	+ ตะวันออก
* ลีกูเรีย
	+ เจนัว
	+ โมนาโก
	+ ลาบรีก
	+ อินเตเมลีโย
* เอมีเลีย-โรมัญญา
	+ โรมัญญา
	+ เอมีเลีย
		- โบโลญญา
		- ปาร์มา

 |
| อื่น ๆ | 
* *ภาษากลางเมดิเตอร์เรเนียน*
* เวเนโต
	+ ตรีเยสเต
	+ ตาลีอัง
	+ ฟียูเม

 |

 |
| โรมานซ์ไรติอา | 
* ฟรียูลี
* รูมันช์
* ลาดิน

 |

 |

 |
| 

| อิตาลี-แดลเมเชีย, ซาร์ดิเนีย และโรมานซ์ตะวันออก |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| อิตาลี-แดลเมเชีย | 

|  |  |
| --- | --- |
| กลาง | 
* คอร์ซิกา
	+ กัลลูรา
* ซัสซารี
* ยิว-อิตาลี
* อิตาลี\*
	+ ภาษาย่อย
		- กลาง\*
		- ตอสคานา

 |
| ใต้ | 
* ซิซิลี\*
	+ คาลาเบรียใต้
* นาโปลี\*
	+ คาลาเบรียเหนือ

 |
| อื่น ๆ | 
* *แดลเมเชีย*
* อิสเตรีย

 |

 |
| ซาร์ดิเนีย\* | 
* ซาร์ดิเนีย
	+ คัมปีดาโน
	+ โลกูโดโร

 |
| ตะวันออก | 

|  |  |
| --- | --- |
| โรมาเนีย\* | 
* โรมาเนีย
	+ มอลโดวา
	+ วลาก

 |
| อื่น ๆ | 
* โมเกลนา-โรมาเนีย
* *โรมานซ์แบบพันโนเนีย*
* อาโรมาเนียน
* อิสเตรีย-โรมาเนีย

 |

 |
| แอฟริกาเหนือ | 
* *โรมานซ์แบบแอฟริกา*

 |

 |

 |
| * *ตัวเอน* แสดงภาษาสูญแล้ว
* \* (เครื่องหมายดอกจัน) แสดงภาษาที่มีผู้พูดมากกว่า 5 ล้านคน
* ภาษาที่อยู่ในวงเล็บคือวิธภาษาของภาษาทางซ้ายมือ
 |

| ฐานข้อมูลการควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ประจำชาติ | 
* ฝรั่งเศส
* BnF data
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ลัตเวีย
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย

 |
| อื่น ๆ | 
* พจนานุกรมประวัติศาสตร์ของสวิสเซอร์แลนด์

 |