recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดบาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 58.4 ตารางวา

วัดบางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 รสันนิษฐานว่าที่ชื่อวัดบางคงเป็นเพราะที่ตั้งวัดอยู่ใกล้กับคลองน้ำซึ่งแยกจากแม่ปิงไปสู่ "หนองรี" คลองน้ำดังกล่าวเรียกว่า "บาง" ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2515 และเมื่อ พ.ศ. 2501 ทางราชการได้ประกาศรวมวัดกุฎีพงษ์ซึ่งเป็นวัดร้าง เข้าเป็นวัดเดียวกับวัดบางด้วย 

อาคารเสนาสนที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง และเจดีย์ 2 องค์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อเพชร* เป็นพระพุทธรูปเนื้อสำริดศิลปะเชียงแสน ปางมารวิชัย (สิงห์ 1) มีหน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ 5 นื้ว สูง 3 ศอก 1 คืบ มีอายุกว่า 800 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบาง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดบาง". เทศบาลเมืองกำแพงเพชร. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-02-14. สืบค้นเมื่อ 2022-02-13.
3. ↑  "วัดบาง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "หลวงพ่อเพชร วัดบาง".
**วัดบัวหวั่น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบัวปากท่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นวัดที่อยู่เขตปลายแดนของอำเภอบางเลน มีอาณาเขตติดต่อกันทั้งหมด 3 จังหวัด คือจังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และจังหวัดนครปฐม

พื้นที่ตั้งวัดแต่เดิมของวัดบัวหวั่น มีสภาพเป็นพื้นที่ราบและลุ่ม พอหน้าน้ำหลาก ก็จะมีน้ำท่วมเป็นประจำทุกปี ชาวบ้านบัวหวั่นมีอาชีพในการทำนา เมื่อถึงวัดพระต้องเดิมทางไปทำบุญที่วัดบัวปากท่า ซึ่งเป็นวัดเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุด อาศัยการสัญจรโดยการพายเรือมาทำบุญ แต่ก็เดินทางไปด้วยความยากลำบากพอสมควร ต่อมาชาวบ้านได้มีความศรัทธาอย่างมาก จึงปรึกษาที่จะสร้างวัดของหมู่บ้าน จะได้ไม่ต้องไปทำบุญกันลำบาก นายโต นางเผือก มหารมณ์ (เป็นบิดาและมารดาของกำนันสำลี มหารมณ์) ได้มีความศรัทธาและเป็นกำลังสำคัญในการสร้างวัด บริจาคที่ดินจำนวน 17 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา

วัดบัวหวั่นได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2462 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระโต
* พระชู
* พระมุด
* หลวงปู่ยิ้ม ธมฺมจาโร
* พระอาจารย์หยวก สีลโชโต
* พระอาจารย์จิง อิทฺธิญาโณ พ.ศ. 2524–2537
* พระครูวิจิตรปทุมานันท์ (ฉะอ้อน) พ.ศ. 2540–2565
* พระครูสมุห์จิรายุ โอภาสี พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัวหวั่น". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-30. สืบค้นเมื่อ 2022-01-30.
2. ↑  "วัดบัวหวั่น". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดบัวหวั่น". พระสังฆาธิการ.
แผนผังแสดงระบบการตั้งชื่อรองของไอซ์แลนด์
**ชื่อบุคคลไอซ์แลนด์** แตกต่างไปจากระบบของชาวตะวันตกส่วนใหญ่ โดยจะมีชื่อรองเป็นชื่อที่มาจากชื่อตัวของบิดา (หรือมารดา) และไม่มีนามสกุล ไอซ์แลนด์มีวัฒนธรรมโดยทั่วไปร่วมกับนอร์เวย์ สวีเดน เดนมาร์ก และหมู่เกาะแฟโร แต่ไอซ์แลนด์เป็นประเทศเดียวที่ยังคงใช้ระบบการเรียกชื่อแบบดั้งเดิม ซึ่งเคยใช้ในหมู่ชาวสแกนดิเนเวียทั้งหมด

ในไอซ์แลนด์ก็มีการใช้นามสกุลอยู่บ้าง ซึ่งบุคคลที่ใช้นามสกุลมักจะมีบรรพบุรุษเป็นชาวต่างชาติ เช่น อดีตนายกรัฐมนตรี Geir Haarde หรือนักฟุตบอล Eiður Smári Guðjohnsen ก่อนปีค.ศ. 1925 ชาวไอซ์แลนด์สามารถใช้นามสกุลหรือไม่ใช้ก็ได้ แต่ตั้งแต่ปีค.ศ. 1925 เป็นต้นมา บุคคลไม่สามารถใช้นามสกุลได้ หากไม่ได้มีเชื้อสายสืบทอดจากสกุลนั้น ๆ โดยตรง

ชื่อบุคคลของไอซ์แลนด์จะต้องได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการการตั้งชื่อก่อน เพราะชื่อบุคคลในไอซ์แลนด์จะต้องสอดคล้องกับไวยากรณ์ของภาษาไอซ์แลนด์ ซึ่งมีการผันคำนามตามการก ดังนั้นชื่อที่ลงท้ายด้วยอักษรที่ผันตามหลักไวยากรณ์ไม่ได้ก็จะไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ และชื่อดังกล่าวจะต้องใช้เฉพาะตัวอักษรที่มีใช้ในอักษรไอซ์แลนด์เท่านั้น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลเกี่ยวกับนามสกุลไอซ์แลนด์ เก็บถาวร 2010-05-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดบัวสถาน** เป็นวัดไทย ตั้งอยู่ในบ้านห้วยส้าน อำเภอเมียวดี จังหวัดเมียวดี ประเทศพม่า ซึ่งเป็นหมู่บ้านคนไทยพลัดถิ่น อยู่ห่างจากชายแดนไทยที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ประมาณ 10 กิโลเมตร มีรูปแบบการปกครองของคณะสงฆ์ไทยวน บ้านห้วยส้าน ซึ่งยึดมาจากจารีตล้านนา คือ ใช้การปกครองแบบหัวหมวดอุโบสถ คือ ทุกวัดจะทำสังฆกรรมในอุโบสถเดียวกัน เรียกว่า *กลมอุโบสถ* หรือ *หมวดอุโบสถ* หัวหมวดอุโบสถในบ้านห้วยส้านมี 5 วัด คือ วัดบัวสถาน วัดศรีบุญเรือง วัดสุวรรณคีรี วัดสว่างอารมณ์ และวัดป่าเลไลย์ ส่วนวัดไทยวนอื่น ๆ จะเข้าอุโบสถร่วมกับคณะสงฆ์พม่า

วัดบัวสถาน หรือเรียกอีกชื่อว่า **วัดใน** เป็นวัดแรกในบ้านห้วยส้าน มีอายุราว 200–300 ปี เป็นวัดที่สร้างโดยชาวไทยวนที่อพยพเข้ามา ปัจจุบันมี ครูบาสมคิดเป็นเจ้าอาวาส

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารเก่าแก่ซึ่งได้รับการบูรณะอย่างต่อเนื่อง แต่ปัจจุบันได้รื้อถอนไปเพื่อสร้างวิหารหลังใหม่ หน้าวิหารมีไม้แกะสลักรูปเทวดาและลายเถาว์ ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปซึ่งจัดเลียนตามแบบวิหารล้านนา คือ ด้านขวาของพระประธานเป็นที่ตั้งของธรรมาสน์ต่อด้วยแท่นสังฆ์ (ที่นั่งพระสงฆ์) มีผ้าเพดานกางกั้นเหนือพระเศียรพระประธานและแท่นสังฆ์ วิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ นรก สวรรค์ รูปพระพุทธเจ้า จิตรกรได้วาดให้พระองค์สวมว่อม ถือไม้เท้า สวมรองเท้า ใส่รูปปะคำ และห่มจีวรแบบพาดบ่าสีกรักแดง เขียนคำบรรยายและชื่อเจ้าภาพด้วยอักษรธรรมล้านนา อักษรพม่า และอักษรไทย ฝาผนังด้านนอกของประตูข้างวิหารวาดภาพการอพยพหนีภัยสงครามของชาวบ้าน เขียนโดยชาวต่องสู้ (กะเหรี่ยงเผ่าหนึ่งของพม่า) จึงมีลักษณะผสมไทยวน พม่า และกะเหรี่ยง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คนไทยพลัดถิ่นที่ห้วยส้าน วิถีไทยในต่างแดน". โพสต์ทูเดย์.
2. 1 2  พระนคร ปญฺญวชิโร (ปรังฤทธิ์), ดร. อินทร์สร วุฒิธรรมากรณ์, นางชวนพิศ นภตาศัย, สามเณรธีทัต แจ้ใจ. "การธำรงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมล้านนาของชาวไทยวน เมืองเมียวดี ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา" (PDF). กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
3. ↑  "วิถีล้านนาใต้ฟ้าเมียวดี" (PDF). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่.
สัดส่วนของยูเรเนียม-238 (ฟ้า) และยูเรเนียม-235 (แดง) ที่พบตามธรรมชาติกับเกรดเสริมสมรรถนะ
**ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ** (Enriched uranium) เป็นยูเรเนียมชนิดหนึ่งซึ่งอัตราส่วนของยูเรเนียม-235 มีปริมาณสูงขึ้นด้วยวิธีการการแยกไอโซโทป (isotope separation) ยูเรเนียมตามธรรมชาติมีไอโซโทป 238U อยู่ 99.284% และมี 235U ประมาณ 0.711% ของน้ำหนัก 235U เป็นเพียงไอโซโทปที่มีอยู่ในธรรมชาติ (ในผลรวมที่พอประเมินค่าได้) ไอโซโทปเดียวที่เป็นวัสดุฟิสไซล์กับนิวตรอนความร้อน

ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์และอาวุธนิวเคลียร์ สำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศจึงพยายามที่จะดูแลและควบคุมอุปทานของยูเรเนียมเสริมสมรรถนะและดำเนินการในผลกระทบของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เพื่อให้แน่ใจถึงความปลอดภัยและควบคุมการเพิ่มจำนวนของอาวุธนิวเคลียร์

ในระหว่างโครงการแมนฮัตตัน ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะถูกตั้งชื่อรหัสว่า **oralloy** (โอราลลอย) มาจากการย่อคำของ Oak Ridge alloy (โลหะเจือโอ๊ก ริดจ์) ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานสมรรถนะยูเรเนียมเสริม คำว่า oralloy บางครั้งยังคงถูกใช้เรียกยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ มียูเรเนียมเสริมสมรรถนะเกรดสูงอยู่ประมาณ 2,000 ตันในโลก ส่วนมากถูกผลิตขึ้นสำหรับอาวุธนิวเคลียร์, แรงขับเคลื่อนของเรือ และจำนวนน้อย ๆ สำหรับการวิจัยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์

238U ที่เหลือหลังจากการเสริมสมรรถนะหรือที่เรียกว่าหางยูเรเนียม (depleted uranium, DU) ซึ่งถูกพิจารณาว่ามีกัมมันตภาพรังสีน้อยกว่ายูเรเนียมธรรมชาติ หางยูเรเนียมจะถูกนำไปผลิตเป็นกระสุนเจาะ หรือใช้เป็นเกราะสะท้อนนิวตรอนในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์และในระเบิดนิวเคลียร์ หรือใช้ถ่วงท้องเรือเดินสมุทรป้องกันเรือโคลง ใช้ถ่วงสมดุลในเครื่องบิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thomas B. Cochran (Natural Resources Defense Council) (1997-06-12). "Safeguarding Nuclear Weapon-Usable Materials in Russia" (PDF). Proceedings of international forum on illegal nuclear traffic. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-07-05. สืบค้นเมื่อ 2010-02-05.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Uranium Enrichment and Nuclear Weapon Proliferation,* by Allan S. Krass, Peter Boskma, Boelie Elzen and Wim A. Smit, 296 pp. Published for SIPRI by Taylor and Francis Ltd, London, 1983 เก็บถาวร 2007-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Annotated bibliography on enriched uranium from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues เก็บถาวร 2009-05-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Silex Systems Ltd
* Uranium Enrichment เก็บถาวร 2010-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, World Nuclear Association
* Overview and history of U.S. HEU production
* News Resource on Uranium Enrichment เก็บถาวร 2007-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Nuclear Chemistry-Uranium Enrichment เก็บถาวร 2008-10-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* A busy year for SWU (a 2008 review of the commercial enrichment marketplace), Nuclear Engineering International, 1 September 2008
**วัดบัวหลวง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากใหญ่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา โฉนดเลขที่ 277 มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 85 ตารางวา โฉนดเลขที่ 369

วัดบัวหลวงสร้างเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454 เดิมมีนามว่า **วัดปะโร่ง** ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบัวหลวง" เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2463 วัดได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียนในที่ดินของวัด

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีถนนโดยรอบวัด หน้าวัดอยู่ด้านทิศตะวันออกซึ่งมีคลองอ้อมผ่านด้านนี้ อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.5 เมตร ยาว 18 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 95 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการนันท
* พระอธิการป้อม
* พระอธิการจำนงค์
* พระอธิการถาวร ถาวโร
* พระครูสมุห์ พนา ถาวรธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัวหลวง". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 623. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดบางกะจะ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อาณาเขตพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำป่าสัก ตรงข้ามฝั่งแม่น้ำมองเห็นวัดพนัญเชิงแและป้อมเพชร บริเวณริมน้ำหน้าวัดเป็นหาดทรายมูลยาวตลอดแนว วัดนี้เป็นที่ตั้งค่ายของพม่าในสมัยอยุยา เพื่อต่อสู่กับทหารของสยามบริเวณป้อมเพชร

วัดบางกะจะ หรือ **วัดใหม่บางกระจะ** เดิมเรียก **วัดท้ายแหลมบางกระจะ** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2210

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 11 เมตร ยาว 20 เมตร หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารเสริมเหล็ก ปูพื้นปาเก้ กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง คอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง อุโบสถ วิหาร และเจดีย์ ตั้งอยู่บนเนินถมสูง มีกำแพงสี่เหลี่ยมล้อมรอบ ฐานกำแพงปั้นปูนเป็นรูปบัวคว่ำ หลังกำแพงปั้นปูนเป็นลอนซ้อนกัน 3 ลอน มุมกำแพงเป็นเสาหัวเม็ดทรงมัณฑ์ นวิหารที่เหลือเพียงผนังสกัดหลัง เจาะช่องแนวตั้งเรียงกันเป็นจังหวะ ภายในช่องเรียงอิฐเป็นรูปมะหวดเหลี่ยม ข้างหน้ามีแท่นตั้งเศียรพระพุทธรูปแบบทวารวดีทำด้วยหินทราย 3 เศียร พื้นที่ระหว่างวิหารกับอุโบสถมีเจดีย์ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมเข้าใจว่าเป็นลักษณะของเจดีย์แบบล้านนา อุโบสถสร้างใหม่ขนาดเล็กภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปหล่อขึ้นใหม่ปางมารวิชัย อยู่ในซุ้มเรือนแก้วแบบพระพุทธชินราช พระอัครสาวกทำด้วยปูนปั้นยืนประนมมือ อยู่ด้านซ้ายและขวา หลังพระประธานมีพระพุทธรูปปูนปั้นที่ชำรุดตั้งอยู่บนฐาน รอบอุโบสถมีใบเสมาทำด้วยหินชนวนตั้งอยู่เป็นระยะส่วนใบเสมาเก่าที่เหลืออยู่ทำด้วยหินทราย ตั้งพิงฐานใบเสมาใหม่

อ้างอิง
-------

1. ↑  สุจิตต์ วงษ์เทศ. ""ราชอาณาจักรสยามแห่งแรก" มีย่านการค้าทะเลสมุทร". มติชน.
2. ↑  "วัดใหม่บางกระจะ". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางกะจะ**
คาร์โล อเลสซานโดร ดยุกที่ 3 แห่งคาสเทล-ดุยโน (อังกฤษ: His Serene Highness Carlo Alessandro, 3rd Duke of Castel Duino) ประสูติเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2495 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าหญิงยูจีนีแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ ไรมุนโด ดยุกที่ 2 แห่งคาสเทล-ดุยโน เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายจอร์จแห่งกรีซและเดนมาร์ก และเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ โดยทรงประสูติเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันประสูติเดียวกันกับเจ้าหญิงยูจีนีแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระมารดา ทั้งยังทรงเป็นพระญาติใน เจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ

เสกสมรส
-------

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เวโรไลต์ ลารนซ์ เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2519 ณ แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ มีพระบุตร 3 พระองค์คือ

1. เจ้าชายดิมิทรี
2. เจ้าชายแม็กซิมิเลียน
3. เจ้าหญิงคอนตันซา

ปัจจุบันพระองค์ พระชายา และพระบุตรพำนักใน ปราสาทดุยโน ในทรีเอสต์ ประเทศอิตาลี และยังทรงถูกจัดให้อยู่อันดับที่ 18 ของการสืบตำแหน่ง เจ้าชายพระประมุขแห่งราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส

อ้างอิง
-------

* "Monarchies of Europe". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-17. สืบค้นเมื่อ 2006-09-01.
* Napoleon Series
**วัดบัวแก้วเกษร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ประมาณ 59 ไร่

วัดบัวแก้วเกษรได้ก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2444 โดนนายอ่อง การเกษ เป็นผู้มอบที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์อุทิศให้สร้างวัดครั้งแรก และใช้ชื่อว่า **วัดสำราญสาลี** ต่อมาในสมัยพระอธิการตุ๊ดเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ชื่อ **วัดระแหง** เพื่อให้สอดคล้องกับที่อยู่ของตำบลระแหง ต่อมาในสมัยเจ้าอธิการปลื้ม เจ้าคณะตำบลระแหง ได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2481 เป็น "วัดบัวแก้วเกสร" โดยคำว่า "บัว" หมายถึง จังหวัดปทุมธานี คำว่า "แก้ว" หมายถึง อำเภอลาดหลุมแก้ว คำว่า "เกษร" หมายถึง นามสกุลของผู้อุทิศที่ดิน และผู้เริ่มสร้างวัดคนแรก คือ นายอ่อง การเกษ โดยเพิ่มตัว "ร" ท้ายเกษเป็น "เกษร" เพื่อให้สอดคล้องกับคำว่า "บัว" เมื่อรวมแล้วหมายถึง "เกสรดอกบัว"

วัดบัวแก้วเกษรได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2464 กว้าง 11.30 เมตร ยาว 24.70 เมตร ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2488

อุโบสถและมณฑปเป็นศิลปกรรมเป็นแบบสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อดำ* สร้างขึ้นในสมัยใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่เดิมนั้นประดิษฐานอยู่ที่วัดกลางบางซื่อ จังหวัดนนทบุรี ได้ย้ายมาประดิษฐานที่วัดบัวแก้วเกษรในสมัยท่านพระครูปราโมทย์ศีลขันธ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัวแก้วเกษร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดบัวแก้วเกษร (จังหวัดปทุมธานี)". เทศบาลตำบลระแหง.
**วัดบรรพตคีรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่บนภูก้อจ้อในตำบลหนองสูงใต้ อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร

วัดบรรพตคีรี หรือ **วัดภูจ้อก้อ** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2528 เริ่มแรกพระอาจารย์ขาวได้ธุดงค์มาปฏิบัติธรรมอยู่ที่ถ้ำภูก้อจ้อแห่งนี้ แล้วชักชวนให้ชาวบ้านแวงพากันสร้างพระพุทธรูปปูนขาวไว้หน้าถ้ำ จากนั้นก็มีพระกรรมฐานเวียนมาจำพรรษาหลายรูป จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2500 ชาวบ้านแวงได้นิมนต์หลวงปู่หล้า เขมปัตโต ซึ่งขณะนั้นจำพรรษาอยู่ที่ภูเก้า พร้อมด้วยพระตาล ชาวบ้านแวงที่เป็นพระบวชใหม่ ให้มาพำนักที่ถ้ำภูก้อจ้อแห่งนี้ ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างกุฏิขึ้นบนที่ราบหลังถ้ำ หลวงปู่หล้าได้พัฒนาวัดเรื่อยมาตามลำดับ

แต่เดิมเคยเป็นที่พำนักของหลวงปู่หล้า เขมปัตโต ภายหลังหลวงปู่หล้า ละสังขาร ได้มีการจัดสร้าง *เขมปัตตเจดีย์* บรรจุอัฐิ สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ สูงกว่า 22 เมตร ที่ประดับด้วยกระเบื้องจากประเทศอิตาลี ชั้นบนเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงประวัติ ผลงาน และเครื่องอัฐบริขารส่วนตัว ประดิษฐานหุ่นขี้ผึ้งจำลองของหลวงปู่หล้า เขมปัตโต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบรรพตคีรี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดภูก้อจ้อ หรือวัดบรรพตคีรี". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดบรรพตคีรี (วัดภูจ้อก้อ)". สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดมุกดาหาร.
ในยุคกลาง **เทอร์มาแกนต์** (อังกฤษ: Termagant) หรือ **เทอร์วากันต์** (Tervagant) เป็นชื่อเทพที่ชาวคริสต์ในยุโรปเคยเชื่อว่ามุสลิมสักการะ

ต้นกำเนิดแนวคิด
---------------

วรรณกรรมยุโรปในยุคกลางมักเรียกมุสลิมเป็นพวกนอกรีต โดยมีนามแฝงหลายชื่อ เช่น"เดอะเพย์นิมโฟ" คำพวกนี้สื่อถึงมุสลิมว่าสักการะมุฮัมมัดเป็นพระเจ้าเช่นเดียวกันกับเทพเจ้าต่าง ๆ (เทวรูป) ตั้งแต่อปอลลิโยนถึงลูซิเฟอร์ แต่หัวหน้าเทพเจ้ามักมีชื่อว่า*เทอร์มาแกนต์* ในงานเขียนบางส่วน เช่น*เดอะซองออฟโรลันด์* มีการกล่าวถึง "ตรีเอกภาพไม่ศักดิ์สิทธิ์" ที่ประกอบด้วย มุฮัมมัด, อปอลลิโยน และเทอร์มาแกนต์

ดูเพิ่ม
-------

* สถานีย่อยโลกวรรณศิลป์

* มาเฮานด์
* โมฮัมเมดัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "termagant". *Oxford English Dictionary* (3rd ed.). Oxford University Press. กันยายน 2005.
2. ↑  Julia Bolton Holloway, *The Pilgrim and the Book: A Study of Dante, Langland, and Chaucer*, Peter Lang, New York, 1992, p.151

บรรณานุกรม
----------

* *Brewer's Dictionary of Phrase and Fable*, "Termagant"
* Mohja Kahf, 1999. *Western Representations of the Muslim Woman: From Termagant to Odalisque* (Austin:University of Texas Press)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***termagant***

* *Beazley's use*: Paras 4-6
**วัดบางขวาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

ประวัติ
-------

วัดบางขวางตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2501 สันนิษฐานว่าเป็นวัดตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า **วัดบางยาง** เพราะเคยมีต้นยางใหญ่ขึ้นอยู่ริมคลอง แต่เมื่อถูกฟ้าผ่าเทศบาลจึงต้องตัดลง วัดตั้งอยู่ปลายคลองบางสีทอง แต่เดิมนั้นคลองบางสีทองกับคลองบางขวางยังคงเป็นคลองเดียวกัน จนกระทั่งในสมัยพระเจ้าปราสาททอง พระองค์ทรงเห็นว่าการเดินเรือตามลำแม่น้ำที่มีอยู่นั้นเป็นการอ้อม ทำให้เปลืองเวลามาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการขุดคลองลัดจากวัดเขมาภิรตารามถึงปากลำแม่น้ำอ้อม คลองบางสีทองจึงถูกตัดขาดไป โดยคลองตอนต้นยังคงเรียกว่าคลองบางสีทองตามเดิม ส่วนปลายคลองได้ชื่อใหม่ว่าคลองบางขวางเนื่องจากคลองได้ขวางหน้าในการขุดคลองลัด และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ตามชื่อคลองว่า "วัดบางขวาง"

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถเดิมเป็นรูปทรงสมัยโบราณ มีพาไลเตี้ย ๆ อยู่ด้านหลัง แต่ปัจจุบันได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่แล้วโดยพระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร) เมื่อปี พ.ศ. 2503 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า *พระปางทรมานท้าวมหาชมพู* พร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่สำคัญของประเทศไทย นอกอุโบสถมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ โดยเจดีย์ 3 องค์มีรูปปั้นเจ้าอาวาสทั้ง 3 รูป ที่มรณภาพไปแล้ว ได้แก่ เจ้าอธิการชื่น เขมงฺกโร, พระครูศีลาภิรม (ท้วม ธมฺมธโร) และพระครูศีลาภิรม (เนตร ปญฺญาทีโป) อีกทิศหนึ่งคือหอระฆังที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับอุโบสถ

ศาลาการเปรียญเป็นตึกขาวสมัยโบราณสร้างด้วยไม้สักทอง และมีวิหารภายในเป็นที่เก็บพระพุทธรูปมากมายหลายสมัย และยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ด้านนอกมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ เป็นทรงลังกา 2 องค์ และทรงย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางขวาง". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.
2. ↑  หนุ่มลูกทุ่ง (13 กันยายน 2554). "ระทึกใจในเส้นทางนักโทษประหารที่"วัดบางขวาง"และ"วัดบางแพรกใต้"". *ผู้จัดการออนไลน์*. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ตามพหัตถี** เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลช้าง ลักษณะภายนอกเป็นช้างที่มีกายสีดั่งทองแดง ขนหางคล้ายดอกบัวแดง ลักษณะสูงใหญ่ มีอานุภาพห้าวหาญในการศึก  ตามพหัตถี เรียกได้ว่าเป็นประติมากรรม "คชสาร หรือ ช้าง "อีกองค์ประกอบหนึ่งที่ประดับอยู่บริเวณสระอโนดาตทางทิศเหนือของพระเมรุมาศ ซึ่งประติมากรรมของสัตว์หิมพานต์ถูกสร้างขึ้นมาพื่อประดับตกแต่งพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

ความหมายของชื่อ
---------------

**ตามพหัตถี**[ตามพะ-] น. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล กายสีทองแดง, ช้าง ๑๐ ตระกูล คือ ๑. กาฬาวกหัตถี ๒. คังไคยหัตถี ๓. ปัณฑรหัตถี ๔. ตามพหัตถี ๕. ปิงคลหัตถี ๖. คันธหัตถี ๗. มงคลหัตถี ๘. เหมหัตถี ๙. อุโบสถหัตถี ๑๐. ฉัททันต์หัตถี  ซึ่งเป็นช้าง ที่พระพรหมได้สร้างขึ้น ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นชาติพราหมณ์ มี ๑๐ หมู่

ลักษณะพิเศษ
-----------

**ตามพหัตถี**

อัลบั้มภาพ
----------

อ้างอิง
-------

1. ↑   ตระกูลช้าง]
2. ↑  ช้างมงคล 10 ตระกูล
3. ↑  ฉบับราชบัณฑิตยสถานพ.ศ.๒๕๕๔
4. ↑  "เอกสารประกอบ:พระราชบัญญัติว่าด้วยแบบอย่างธงสยามร.ศ.110". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-08-24. สืบค้นเมื่อ 2018-06-09.
**เทอิจิ สึโบกามิ** (ญี่ปุ่น: 坪上貞二; 1 มิถุนายน 1884 - 28 พฤษภาคม 1979) เป็นนักการทูตชาวญี่ปุ่น หลังจากดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เขาได้ลงนามในสนธิสัญญาเป็นพันธมิตรกับรัฐบาลไทย ในฐานะเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มคนแรกประจำประเทศไทยในช่วงสงครามแปซิฟิก หลังสงครามโลก เขาถูกไล่ออกจากราชการ

ประวัติและการทำงาน
------------------

เขามาจากจังหวัดซางะ ในปี ค.ศ. 1909 เขาสำเร็จการศึกษาจาก Higher Commercial School (ต่อมาคือมหาวิทยาลัยฮิโตสึบาชิ) เขาสอบเข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ค.ศ. 1912 เขาได้เป็นผู้ช่วยทูตที่วลาดิวอสต็อก ภายหลังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกองเอเชียที่ 2 สำนักกิจการเอเชีย กระทรวงการต่างประเทศ ผู้อำนวยการกองบัญชี สำนักเลขาธิการรัฐมนตรี ผู้อำนวยการสำนักวัฒนธรรม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในปี ค.ศ. 1937 เขาได้กลายเป็นประธานของ Manchurian Colonization Corporation และในปี ค.ศ. 1940 เขาได้กลายเป็นสมาชิกสภาแมนจูกัว

เขาดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มคนแรกประจำประเทศไทย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1944 เมื่อสงครามแปซิฟิกเริ่มขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ในระหว่างการทัพมาลายา รัฐบาลไทยในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ลงนามในสนธิสัญญาเพื่อให้กองกำลังญี่ปุ่นผ่านเข้าพม่าไปได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  満洲日日新聞,1935年12月22日
**ทุนจดทะเบียน** คือ จํานวนเงินทุนของบริษัทที่ได้จดทะเบียนไว้ตามกฎหมายและได้กําหนดไว้ในหนังสือบริคณฑ์สนธิของบริษัทที่เขียนแจกแจงเป็นหุ้นที่ระบุมูลค่าหุ้นที่ตราไว้และจํานวนสูงสุดของหุ้นที่จะออกจําหน่ายได้ ทุนจดทะเบียนสามารถเปลี่ยนแปลงได้หากได้รับการอนุมัติจากผู้ถือหุ้น บางส่วนของทุนจดทะเบียนที่จำหน่ายไปยังผู้ถือหุ้นจะเรียกว่า หุ้นที่ออกจำหน่ายแล้วของบริษัท (issued share capital)

กลไกของทุนจดทะเบียนเพื่อใช้จำกัดหรือควบคุมศักยภาพของผู้บริหารในการแจกจ่ายหุ้นใหม่ ซึ่งอาจมีผลกระทบในการควบคุมบริษัทหรือปรับความสมดุลในการควบคุมระหว่างผู้ถือหุ้น ดังนั้นการแจกจ่ายหุ้นสู่ผู้ถือหุ้นอาจเปลี่ยนงบดุลบัญชีการกระจายผลกำไร เช่นหากหุ้นใหม่มีการจำหน่ายตามมูลค่าที่ตราไว้ ไม่ใช่ที่ราคาตลาด

การกำหนดให้บริษัทที่ต้องตั้งทุนจดทะเบียนได้ถูกยกเลิกไปในออสเตรเลียเมื่อปี ค.ศ. 2001 และในสหราชอาณาจักร ที่ยกเลิกไปภายใต้รัฐบัญญัติบริษัท ค.ศ. 2006

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน". *สนุก.คอม*. สืบค้นเมื่อ 19 กันยายน 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  "Companies Act 2006, note 843". Government of the United Kingdom. สืบค้นเมื่อ 8 May 2012.
เขตสงวนชีวมณฑลชเปรวัลท์

**ชเปรวัลท์** เป็นพื้นที่ชายเลนขนาดใหญ่ในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเบอร์ลิน ห่างออกไปประมาณ 100 ก.ม. ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตสงวนชีวมณฑล (biosphere reserve) โดยยูเนสโก เมื่อ พ.ศ. 2534.
มันเป็นที่รู้จักจากระบบชลประทานแบบโบราณ ซึ่งประกอบไปด้วยร่องน้ำเล็ก ๆ จำนวนมากกว่า 200 สาย (เรียกว่า "Fliesse"; ความยาวรวมทั้งหมด : 1,300 ก.ม.)
ภูมิทัศน์ในบริเวณนี้ถูกปรับรูประหว่างยุคน้ำแข็ง.
ป่าต้น Alder บนพื้นที่ชายเลน และป่าสนบนพื้นที่ดินทราย เป็นลักษณะพิเศษของภูมิภาค, อย่างไรก็ตาม ก็พบพื้นที่ทุ่งหญ้าและทุ่งกว้างด้วย

ในการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2541 มีคนประมาณ 50,000 คนอาศัยอยู่ในเขตสงวนดังกล่าว
โดยจำนวนมากเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรก ๆ ในภูมิภาคชเปรวัลท์ คือพวกเผ่าสลาฟของ Sorbs/Wends.
จนถึงปัจจุบัน คนเหล่านี้ยังคงรักษาภาษา ประเพณี และเครื่องแต่งกายดั้งเดิมของตนเอาไว้
ประชากรส่วนใหญ่พึ่งพาการท่องเที่ยว. นักท่องเที่ยวจำนวนมากเพลิดเพลินกับการสำรวจชเปรวัลท์ด้วยเรือถ่อ.
อย่างไรก็ตาม แหล่งรายได้สำคัญนั้นมาจาก เกษตรกรรม ป่าไม้ และการประมง 

ชื่อชเปรวัลท์ถูกนำไปใช้เป็นชื่อเขตในประเทศเยอรมนีดังต่อไปนี้:

* Dahme-Spreewald
* Oberspreewald-Lausitz

เมืองหลวงท้องถิ่นของบริเวณชเปรวัลท์ คือเมืองลึบเบอเนา (Lübbenau)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* The Spreewald Guide นำเที่ยวชเปรวัลท์
**ทือโก ปราเออ** (เดนมาร์ก: *Tycho Brahe*, ออกเสียง: [ˈtsʰyko ˈpʁɑːə]) เป็นนักดาราศาสตร์ผู้หนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการแสดงว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ เป็นอาจารย์ของโยฮันเนส เคปเลอร์ ผู้สร้างกฎของเคปเลอร์ และได้จดบันทึกข้อมูลสำคัญ ๆ ทางดาราศาสตร์เอาไว้มากมาย เช่น มหานวดารา ตำแหน่งดาวเคราะห์เป็นต้น ซึ่งข้อมูลส่วนหนึ่งนั้นเองที่เป็นรากฐานสำคัญให้เคปเลอร์สร้างกฎของเคปเลอร์ต่อไป

ประวัติ
-------

ทือโก ปราเออ เดิมชื่อ **ทือเยอ ออเตอเซิน ปราเออ** (*Tyge Ottesen Brahe*, ออกเสียง: [ˈtsʰyːjə ˈʌtəsn̩ ˈpʁɑːə]) เกิดที่ปราสาทคนูดสโตรป เดนมาร์ก–นอร์เวย์ บิดาชื่อโอเตอ ปราเออ มารดาชื่อปีเอเตอ ปีเลอ มีพี่ชายฝาแฝดอีกคนหนึ่งซึ่งเสียชีวิตลงขณะอายุยังน้อย มีพี่สาวหนึ่งคนชื่อเคียร์สตีเนอ ปราเออ และน้องสาวอีกหนึ่งคนชื่อ โซฟีเออ ปราเออ ราชตระกูลปราเออเป็นราชตระกูลสำคัญราชตระกูลหนึ่งในราชวงศ์เดนมาร์ก ตอนเด็ก ๆ ปราเออได้อาศัยอยู่กับลุงและป้าของเขาและศึกษาเล่าเรียนภาษาละติน

ในปี พ.ศ. 2102 เขาได้เรียนต่อในมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกนทางด้านกฎหมายและได้ศึกษาความรู้ด้านอื่น ๆ อีกด้วย ณ จุดนี้เองเขาก็เริ่มสนใจทางด้านดาราศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเกิดเหตุการณ์สุริยุปราคาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2103 ซึ่งทำให้เขาประทับใจในปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์มาก

เขาเริ่มสนใจในวัตถุท้องฟ้าต่าง ๆ เช่น จักรราศี และพบว่าการเก็บข้อมูลทางดาราศาสตร์ในสมัยนั้นยังไม่ละเอียดพอ **ทือโก ปราเออ** ได้สนใจการเก็บข้อมูลทางดาราศาสตร์ อาทิ การหาใช้เทคนิคความเหลื่อมล้ำในการหาระยะห่างระหว่างดาว การใช้กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงของ กาลิเลโอ เป็นต้น และเก็บข้อมูลดาราศาสตร์อย่างมากมายที่ปราสาทคนูดสโตรป โดยมีโยฮันเนส เคปเลอร์เป็นลูกมือนั้นเอง

ในปี พ.ศ. 2115 ทือโก ปราเออ ได้แต่งงานกับเคียร์สเติน เยอร์เอินส์แตตอร์ (Kirsten Jørgensdatter) มีลูกด้วยกันแปดคน และย้ายไปอยู่ที่โคเปนเฮเกน และเสียชีวิตลงที่นั่นในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2144 เนื่องจากพิษของสารเคมีซึ่งเขาทดลอง ศพของเขาได้ถูกฝังไว้ที่เมืองปราก

การบันทึกเหตุการณ์ทางดาราศาสตร์ครั้งสำคัญ
-----------------------------------------

* การสังเกตเห็นมหานวดาราในกลุ่มดาวแคสซิโอเปีย ซึ่งปัจจุบันมีรหัส SN 1572 ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2115 นอกจากนั้นแล้ว ทือโก ปราเออ ได้บันทึกว่าดาวดวงนี้เป็นดาวประจำที่ (fixed star) ตามความเชื่อของทอเลมี
* การสร้างระบบดาวแบบทือโก โดยเชื่อว่าโลกเป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ (และจักรวาล) โดยมีดวงจันทร์และดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก และดาวเคราะห์อื่น ๆ โคจรรอบดวงอาทิตย์อีกที นำไปสู่แนวคิดว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะของโยฮันเนส เคปเลอร์ ลูกมือของเขา
* การคำนวณความเอียงของแกนโลกได้อย่างแม่นยำคือ 23 องศา 31.5 ลิปดา
* การบันทึกวงโคจรของดาวอังคาร ซึ่งทำให้เคปเลอสร้างกฎของเคปเลอร์ได้
* การสร้างสูตรเพื่อใช้คำนวณความคลาดเคลื่อนของตำแหน่งดาวเนื่องจากการหักเหของบรรยากาศ

ดูเพิ่ม
-------

* โยฮันเนส เคปเลอร์
**ชู้รักเลดี้แชตเตอร์เลย์** (อังกฤษ: Lady Chatterley's Lover) เป็นนวนิยายโดยดี. เอช. ลอว์เรนซ์ นักเขียนชาวอังกฤษ เนื้อหากล่าวถึงความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างสตรีชั้นสูง กับชายผู้ใช้แรงงาน โดยมีบทบรรยายถึงฉากการร่วมเพศ และใช้คำศัพท์  อย่างโจ่งแจ้ง ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1928 วางจำหน่ายในวงปิดที่ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี นวนิยายเรื่องนี้ถูกห้ามวางจำหน่ายในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ตามกฎหมายว่าด้วยสื่ออนาจารเป็นเวลาหลายปี เพิ่งได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์จำหน่ายในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1960 นวนิยายฉบับภาษาไทย แปลโดยสด กูรมะโรหิต 

เนื้อเรื่องกล่าวถึงหญิงสาวจากตระกูลชั้นสูงชื่อ คอนสตันซ์ แต่งงานกับนายทหารชื่อ คลิฟฟอร์ด แชตเตอร์เลย์ ซึ่งต่อมาได้รับบาดเจ็บในสงครามจนร่างกายท่อนล่างเป็นอัมพาต และไม่สามารถให่้ความสุขทางเพศกับคอนสตันซ์ได้ คอนสตันซ์ลักลอบคบชู้กับคนสวนชื่อ โอลิเวอร์ เมลเลอร์ส จนตัวเองตั้งครรภ์ เมลเลอร์สถูกไล่ออกจากงาน และพยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคอนสตันซ์ ที่ขอหย่าขาดจากสามี

กล่าวกันว่าลอว์เรนซ์ได้แรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องนี้จากเรื่องอื้อฉาวของ เลดี้ออตโตไลน์ มอร์เรล กับช่างแกะหินชื่อ ไทเกอร์ โดยมีฉากหลังเป็นเมืองในมณฑลเดอร์บีเชอร์ที่เขาเคยใช้ชีวิตอยู่ช่วงหนึ่ง และเรื่องยุ่งยากในชีวิตครอบครัวของตัวเอง 

นวนิยายได้รับการดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1955 ชื่อ *L'Amant de lady Chatterley* ถูกห้ามฉายในสหรัฐอเมริกา  และสร้างเป็นภาพยนตร์อเมริกัน *Lady Chatterley's Lover* ในปี ค.ศ. 1981 ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ผู้สร้างชาวฝรั่งเศสได้สร้าง *Lady Chatterley* ฉบับภาษาฝรั่งเศส โดยดัดแปลงมาจากนวนิยาย *จอห์น โทมัส และเลดี้เจน* (John Thomas and Lady Jane) นวนิยายเรื่องก่อนหน้าของดี. เอช. ลอว์เรนซ์ ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1927 ภาพยนตร์ฉบับนี้ได้รับรางวัลซีซาร์ และรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์ไทรเบคา  ในปี 2007

อ้างอิง
-------

1. ↑   "fuck" และ "cunt"
2. ↑  ชู้รักเลดี้แชตเตอร์เลย์ ( Lady Chatterley’s Lover)
3. ↑  Edelstein, David (17 June 2007). "Mariane's Labyrinth: *A Mighty Heart* is a powerful journey down terror's rat holes. Plus: French erotics and Hollywood piety".
4. ↑  Soares, André (5 May 2007), "Tribeca Film Festival Awards – 2007 Winners", *Alternative Film Guide*, สืบค้นเมื่อ 19 June 2008.
**ดิออสกาโด กาบี** หรือ **ดิออสดาโด กาบี** (อังกฤษ: Diosdado Gabi) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่ เมืองดาเบา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 21) เสมอ 1 แพ้ 4

ประวัติ
-------

กาบีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค เกก อากิวลาร์ ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด รวมทั้งชนะตะแนน อีริค บาร์เซโลนาด้วย กาบีเดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แยนตัมเวท WBF ในไทย เมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ปรากฏว่ากาบีเป็นฝ่ายแพ้แซมซั่น ดัทช์บอยยิมด้วยคะแนนเท่านั้น กาบีกลับไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 2 ครั้ง ก็มาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนสด เพชรสุภาพรรณไปเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 หลังจากนั้น กาบีขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์และชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งไปชนะน็อค รัชมัน กาลีกาลี ยก 1 ที่อินโดนีเซีย กาบีได้ครองแชมป์เงารุ่ นฟลายเวท WBC เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค แรนดี้ แมนกูบัท จากนั้น ชกชนะนักมวยไทยสองคนรวดที่ฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ และชนะน็อค แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 2 ต่อมา กาบีได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2549 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อควิค ดาร์ชิเนียนยก 8 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น กาบีเดินทางไปชกที่สหรัฐ และชกชนะรวด 4 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อค แอบเนอร์ มาเรส ยก 2 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC
	+ ชิง 9 พฤศจิกายน 2546 ชนะคะแนน แรนดี้ แมนกูบัท ที่ ฟิลิปปินส์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 8 พฤษภาคม 2544 แพ้คะแนน แซมซั่น กระทิงแดงยิม ที่ อุดรธานี
	+ ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 พฤษภาคม 2545 แพ้คะแนน สด เพชรสุภาพรรณ ที่ นนทบุรี
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 3 มีนาคม 2549 แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 8 ที่ สหรัฐ
	+ ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 มีนาคม 2551 แพ้น็อค แอบเนอร์ มาเรส ยก 2 ที่ สหรัฐ

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง** อดีตนักมวยไทยชื่อดัง มีชื่อจริงว่า **เจริญ ชูมณี** มีชื่อเล่นว่า "เป็ด" เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ที่ ตำบลทุ่งใหญ่ อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นลูกคนที่ 7 ในครอบครัวที่มีพี่น้องทั้งหมด 9 คน ซึ่งพี่ ๆ น้อง ๆ ที่เป็นผู้ชายหลายคนก็เป็นนักมวยไทยเช่นกัน ได้แก่ ฉลามทอง เกียรติบ้านช่อง (พี่ชาย), เจริญทรัพย์ เกียรติบ้านช่อง และสำราญทอง เกียรติบ้านช่อง (น้องชาย)

เจริญทอง ชกมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 12 ขวบ ได้เงินค่าตัวครั้งแรกมา 100 บาท ต่อมาเมื่อมาเรียนต่อในกรุงเทพมหานคร ก็ยังคงชกมวยอยู่ จนกระทั่ง ใหม่ เมืองคอน (สมคิด ชูแก้วร่วง-ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) มาพบเข้า จึงได้รับการฝากฝังให้เข้าสังกัด หลังจากนั้นก็ชกสั่งสมชื่อเสียงมาเรื่อย ๆ จนคว้าแชมป์ได้ 3 รุ่น ได้แก่ จูเนียร์แบนตั้มเวท (115 ปอนด์), เฟเธอร์เวท (126 ปอนด์), ไลท์เวท (135 ปอนด์) ซึ่งทั้งหมดเป็นแชมป์ของสนามมวยเวทีลุมพินี

ในปี พ.ศ. 2531 เจริญทองถือว่าเป็นนักมวยไทยที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงอย่างมาก และเมื่อ สามารถ พยัคฆ์อรุณ เสียแชมป์โลกในแบบมวยสากลไปแล้ว และกลับมาชกมวยไทยอีกครั้ง ได้ถูกประกบคู่กับเจริญทอง เพื่อพิสูจน์ว่าใครจะเป็นยอดมวยไทยตัวจริง ปรากฏว่า เจริญทองเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปเพียงแค่ยกแรกเท่านั้น แต่ว่าการชกในไฟท์นี้ เป็นไฟท์ที่เจริญทองภาคภูมิใจที่สุด

เจริญทองเคยได้รับค่าตัวสูงสุดคือ 2.5 แสนบาท ในการชกกับ แสนเชิง ปิ่นแสงชัย

นอกจากนี้แล้วยังเคยชกมวยสากลสมัครเล่นจนติดทีมชาติในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ในรายการคิงส์คัพ และชกในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2533 ที่ประเทศจีนด้วย

หลังแขวนนวมแล้ว เจริญทองเคยตกเป็นข่าวฮือฮาครั้งหนึ่ง เมื่อตัดสินใจถ่ายรูปในแบบนู้ด ด้วยความที่เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี และได้ศึกษาจนจบพลศึกษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

ต่อมา เจริญทองได้เปิดโรงเรียนสอนมวยไทยกับภรรยาที่เขตวังทองหลาง และในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ตกเป็นข่าวว่าจะเป็นผู้สมัคร ส.ส. สังกัดพรรคพลังคนกีฬา ของนายวนัสธนา สัจจกุล (ธวัชชัย สัจจกุล) แต่ทว่าท้ายที่สุดก็ได้สังกัดกับทางพรรคชาติไทยพัฒนา โดยทำการเปิดตัวพร้อมกับเพื่อนนักมวยอีก 3 คน คือ เขาทราย แกแล็คซี่, มนัส บุญจำนงค์ และสมรักษ์ คำสิงห์ โดยจะลงเลือกตั้งในพื้นที่บ้านเกิด ซึ่งจะต้องพบกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคประชาธิปัตย์ คือ นายเทพไท เสนพงศ์ แต่ทว่าเมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าไม่มีสิทธิลงรับเลือกตั้ง เพราะไม่ได้ไปใช้สิทธิเลือกตั้งท้องถิ่น จึงให้หลานชายลงสมัครแทน

ปัจจุบัน ในกลางปี พ.ศ. 2555 เจริญทองได้หวนกลับมาชกมวยอีกครั้งในวัย 44 ปี ในชื่อ "เจริญทอง ไก่ย่างห้าดาว" โดยมี ดร.พงษ์ วิเศษไพฑูรย์ แห่งบริษัทซีพี เป็นผู้จัดการ และมีความเป็นไปได้ว่าอาจจะได้ชกกับ สมรักษ์ คำสิงห์

ชื่ออื่น
--------

* เจริญทอง ไก่ย่างห้าดาว

ผลงานด้านการแสดง
----------------

### ภาพยนตร์

* ผีหัวขาด (2545)

### ละครโทรทัศน์

* ปี พ.ศ. 2557 ลูกผู้ชายหัวใจเข้ม (ช่อง 7)

อ้างอิง
-------

1. ↑  คลิปวิดีโอการชก ระหว่าง สามารถ-เจริญทองเก็บถาวร 2010-07-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากเอ็มไทย
2. ↑  "มวยสมอง กับชีวิตวันนี้" โดย เจริญทอง เกียรติบ้านช่องครับ
3. ↑  พรรคพลังคนกีฬา ตั้งเป้าคว้า 250 เสียงตั้งรบ.
4. ↑  เจริญทองวืดลงสมัครสส.[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  "วันเฮง"ป้องกันWBCที่กาญจน์ฯ "เจริญทอง"คืนเวทีชกมาราธอน จากไทยโพสต์[*ลิงก์เสีย*]
6. ↑  ดึง4ยอดมวยไทยร่วมศึกมาราธอน-"สมรักษ์"เดิมพัน"เจริญทอง"10ล้าน จากสยามธุรกิจ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์โรงเรียนสอนมวยไทยเจริญทอง เกียรติบ้านช่อง เก็บถาวร 2011-10-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เปิดวิสัยทัศน์ : "เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง" เด็ก ชาติไทยพัฒนา จากโอเคเนชั่น
Burhanuddin Harahap
**บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป** (Burhanuddin Harahap) เป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2498 – 2499 และต่อมาเป็นผู้นำคนหนึ่งของฝ่ายกบฏเพื่อล้มล้างรัฐบาลของซูการ์โน ในพ.ศ. 2501 – 2505. 

บูร์ฮันอุดดินเกิดเมื่อ พ.ศ. 2460 ประกอบอาชีพเป็นทนายความมาก่อนที่จะเป็นนักการเมือง โดยเข้าสังกัดพรรคชาตินิยมใหม่ของโมฮัมมัด ฮัตตา ต่อจากนั้นย้ายมาอยู่พรรคมาชูมี และได้เป็นผู้แทนของพรรคนี้ในรัฐสภาเมื่อ พ.ศ. 2489 พรรคมาชูมีนี้ได้ตั้งรัฐบาลใน พ.ศ. 2498 หลังจากที่อาลี ซัซโตรอามีโจโยลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี บูร์ฮันอุดดินจากพรรคมาชูมีจึงได้ตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองอื่นๆตั้งรัฐบาลแทน ผลงานที่สำคัญของเขาคือยกเลิกสหภาพเนเธอร์แลนด์-อินโดนีเซียในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 และสามารถรณรงค์ให้ประชาชนออกมาเลือกตั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2498 ได้เป็นจำนวนมาก แต่ผลการเลือกตั้งกลับปรากฏว่าพรรคมาชูมีไม่ได้คะแนนเสียงมากอย่างที่คาดการณ์ไว้ บูร์ฮันอุดดินพยายามประวิงเวลาไม่ยอมลาออกจากนายกรัฐมนตรีจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2499 จึงลาออก อาลี ซัซโตรอามีโจโยได้กลับมาจัดตั้งรัฐบาลอีกครั้ง

ต่อมาเมื่ออาลี ซัซโตรอามีโจโยล้มเหลวในการบริหารประเทศ ทำให้ซูการ์โนหันมาประกาศใช้ประชาธิปไตยแบบชี้นำมาใช้ใน พ.ศ. 2500 แต่พรรคมาชูมีไม่เห็นด้วย พรรคมาชูมีได้จัดประชุมบัณฑิตทางศาสนาอิสลาม และประกาศว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับศาสนาอิสลาม ทำให้สมาชิกพรรคมาชูมีถูกกลุ่มเยาวชนคอมมิวนิสต์ข่มขู่จนต้องออกจากกรุงจาการ์ตา ในที่สุดพรรคมาชูมีและพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้ก่อกบฏและจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติที่เกาะสุมาตราเรียกว่ารัฐบาลปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย บูร์ฮันอุดดินได้เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลชุดนี้ด้วย

ฝ่ายกบฏและฝ่ายรัฐบาลได้สู้รบกันอย่างรุนแรง จน พ.ศ. 2501 กองทัพฝ่ายกบฏถูกปราบปรามจนเหลือสภาพเป็นกองโจร สหรัฐก็ถอนการสนับสนุน แต่ฝ่ายกบฏก็ยังไม่ยอมแพ้ จนถึง พ.ศ. 2504 จึงยอมวางอาวุธ บูร์ฮันอุดดินและผู้นำรัฐบาลฝ่ายกบฏคนอื่นถูกจับกุมเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2505 และถูกคุมขังจน พ.ศ. 2508 จึงได้รับการปล่อยตัว จากนั้น บูร์ฮันอุดดินไม่มีบทบาททางการเมืองอีกเลย จนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2530

อ้างอิง
-------

* สุกัญญา บำรุงสุข. *บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป* ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 547 – 548

| * ด
* ค
* ก
นายกรัฐมนตรีอินโดนีเซีย |
| --- |
| ซูตัน ชะฮ์รีร์ • อามีร์ ชารีฟุดดิน • โมฮัมมัด ฮัตตา • อับดุล ฮาลิม • โมฮัมมัด นัตซีร์ • ซูกีมัน วีร์โยซันโจโย • วีโลโป • อาลี ซัซโตรอามีโจโย • บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป • จูวันดา การ์ตาวีจายา • ซูการ์โน |  |
บทความนี้เกี่ยวกับแหล่งน้ำจืด สำหรับเขตการปกครอง ดูที่ อำเภอบึงโขงหลง
**บึงโขงหลง** (อังกฤษ: Bueng Khong Long) เป็นบึงน้ำจืดในจังหวัดบึงกาฬ มีพื้นที่อยู่ในเขตอำเภอเซกาและอำเภอบึงโขงหลง

ลักษณะทางภูมิศาสตร์
-------------------

บึงโขงหลงเป็นแหล่งน้ำจืดปิดรูปเขาวัวแคบ ๆ เกิดขึ้นจากคลองและลำธารหลายสายไหลมารวมกัน บึงมีความยาวประมาณ 13 กิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 50-100 เซนติเมตร โดยจุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 6 เมตร มีพื้นที่กว่า 8,062 ไร่ หรือ (12.89 ตารางกิโลเมตร) ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบแม่น้ำสงคราม ซึ่งเป็นบริเวณที่น้ำไหลออกจากบึงก่อนไหลลงสู่แม่น้ำโขง ในบึงมีเกาะแก่งอยู่มากมาย เช่น ดอนแก้ว ดอนโพธิ์ ดอนน่อง ดอนสวรรค์ บนเกาะแก่งเหล่านี้เป็นป่าดิบแล้งที่อุดมสมบูรณ์ ริมบึงมีเขื่อนเพื่อป้องกันตลิ่งพัง และมีประตูน้ำอยู่ที่ปลายสุดทางทิศใต้ของบึง พื้นที่โดยรอบส่วนใหญ่เป็นที่ราบ แต่มีเนินสลับขึ้นลงอยู่บ้าง มีชุมชนเมืองตั้งอยู่ด้านปลายสุดทางทิศใต้ของบึง และพื้นที่รอบบึงส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อทำนาข้าว

ความหลากหลายทางชีวภาพ
---------------------

พื้นที่รอบ ๆ บึงมีพืชขึ้นอยู่หลายชนิด เช่น ยาง ตะแบกแดง ประดู่ป่า ตะเคียนทอง ส่วนบนเกาะแก่งในบึงจะพบหว้า ไทร มะเดื่อ และตะแบกนา ป่าดิบแล้งบนดอนสวรรค์ประกอบไปด้วยไม้ยืนต้นอย่างตะแบก กระบก แสมขาว พญาสัตบรรณ กันเกรา กระบาก กกสามเหลี่ยม

ริมฝั่งบึงบริเวณที่เป็นป่าและทุ่งหญ้าจะเป็นแหล่งวางไข่ของนกหลายชนิด ในบริเวณบึงพบนกอย่างน้อย 29 ชนิด โดยเป็นจำพวกนกเป็ดน้ำและนกชายน้ำ 27 ชนิด จากนกทุกชนิดที่พบ จะมีอยู่ 3 ชนิดที่เป็นนกประจำถิ่น ที่เหลืออีก 26 ชนิดเป็นนกอพยพ โดยมีนกที่อยู่ในภาวะถูกคุกคามระดับนานาชาติ คือ เป็ดดำหัวดำ ส่วนนกที่มีความสำคัญระดับชาตินั้น มีนกที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ไปจากประเทศไทย คือ นกกระสาแดง นกที่อยู่ในภาวะถูกคุกคามระดับชาติ คือ เป็ดดำหัวสีน้ำตาล และนกที่อยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการถูกคุกคาม คือ เป็ดคับแค และนกกระแตหัวเทา ส่วนนกอื่น ๆ ที่อาศัยและหากินอยู่บริเวณบึง เช่น เป็ดแดง นกยางโทนน้อย นกยางเปีย นกอีแจว เป็ดลาย

ในบึงมีปลาที่ได้รับการบันทึกแล้ว 25 ชนิด โดยมีปลาที่อยู่ในภาวะถูกคุกคาม คือ ปลาดุกด้าน ในจำนวนนี้มี 8 ชนิดที่เป็นปลาในตระกูล Cyprinidae และมี 3 ชนิดที่เป็นปลาในตระกูล Anabantidae ส่วนปลาเศรษฐกิจในบึงมีอยู่ 8 ชนิด ได้แก่ ปลากระสูบจุด ปลาตะโกก ปลาสร้อยขาว ปลาสร้อยนกเขา ปลาแขยง ปลากดเหลือง ปลานิล และปลาช่อน

บริเวณริมบึงจะปกคลุมไปด้วยดงของแห้วทรงกระเทียม กกสามเหลี่ยม และผักไผ่น้ำ กลางผิวน้ำของบึงจะพบบัวสายและบัวหลวง ส่วนใต้น้ำจะพบสาหร่ายหางกระรอก สันตะวาใบพาย และผักบุ้ง และพืชน้ำที่ขึ้นรอบ ๆ เกาะแก่งจะเป็นแพงพวยน้ำและบอน

ปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำเขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงโขงหลง นับเป็นลำดับที่ 2 ของประเทศไทย และลำดับที่ 1098 (Wetland of International Importance) ในปี พ.ศ. 2544 ในทะเบียนพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระหว่างประเทศ

ความเชื่อ
---------

นอกจากนี้แล้ว บึงโขงหลงยังเป็นสถานที่ ๆ ชาวบ้านมีความเชื่อในตำนานเรื่องพญานาคและเป็นที่ ๆ เชื่อว่า พญานาคมาปรากฏตัวให้เห็นและเกิดปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาคด้วย

อ้างอิง
-------

* เขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงโขงหลง เก็บถาวร 2011-02-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

1. ↑  lovethailand.org
2. ↑  เก็บถาวร 2011-09-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน คนเรือนแสนแห่เข้าบึงกาฬชม "พญานาคเล่นน้ำ"กลางบึงโขงหลง จากผู้จัดการออนไลน์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รายงานการวิจัยเรื่อง การศึกษาคุณภาพน้ำและสถานภาพของทรัพยากรประมงเพื่อการอนุรักษ์ พื้นที่ชุ่มน้ำ: เขตห้ามล่าสัตว์ป่าบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย[*ลิงก์เสีย*]

พิกัดภูมิศาสตร์: 19°1′N 104°5′E﻿ / ﻿19.017°N 104.083°E﻿ / 19.017; 104.083
เจ้าชายดานีเอลแห่งซัคเซิน (อังกฤษ: Prince Daniel of Saxony) ประสูติเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2518 ณ ดืสบวร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน รูดิเกอร์ มาร์คกราฟแห่งไมเซิน กับ อัสตริด ลิเก พระองค์ทรงโต้แย้งกับเจ้าชายไมเคิล เจ้าชายแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค ซึ่งทั้ง 2 พระองค์ทรงโต้แย้งในการเป็นหัวหน้าราชวงศ์เวททิน ขณะพระองค์ทรงเจริญพระชันษา 2-13 ปี ทรงพำนักใน ประเทศเยอรมนีตะวันตก ในเมืองเดรสเดิน จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่ชางเยอรมันจำได้ดีคือ กำแพงเบอร์ลิน พังถล่ม พระองค์จึงเสด็จไปพำนักนอกเมืองเป็นการถาวร เมื่อเจริญพระชันษา พระองค์ได้ทรงเข้าเรียนในโรงเรียนทหาร และศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ธุกิตที่อาเคิน และยังดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองทัพลูกเสือสำรวจป่าไม้ จนกระทั่งสำเร็จการศึกษา จึงเสด็จกลับมาทรงงานในครอบครัวเกี่ยวกับการจัดนิทรรศการที่ปราสาทมอเซินครอป ซึ่งเป็นปราสาทประจำราชวงศ์ของพระองค์ 

ปี 2547 พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองโมริทซ์บวร์คและไมเซิน

เสกสมรส
-------

เจ้าชายดานีเอลแห่งซัคเซิน ทรงใช้ชีวิตและหมั้นกับ คริสตินา ลันเดช เป็นเวลา 1 ปี ก่อนจะทรงแยกทางกันในปี 2542 ต่อมาปี 2554 ทรงเสกสมรสกับ แซนดร้า เชอเรอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน มีพระบุตรคือ

1. เจ้าหญิงอันนา-คริสตินา
2. เจ้าชายเจโร

งานอดิเรกประจำพระองค์คือ การล่าสัตว์และการเขียนงานลงในเว็บไซต์ ทรงสร้างเว็บไซต์ประจำพระองค์เพื่อประทานความรู้เรื่องโรคต่างๆแก่ประชาชน ซึ่งมีผู้เข้าชมกว่า 30,000คน/เรื่อง และยังทรงอุปถัมภ์ฟุตบอลประจำเมืองด้วย

อ้างอิง
-------

* Website of the House of Wettin (เยอรมัน)
* Wettinische Forstverwaltung ((Wettin Forest Service)) (เยอรมัน)
พริทาม ซิงห์
พริทาม ซิงห์: imagoพริทาม ซิงห์: imago

*เกิด*: 2 สิงหาคม 1976; ประเทศสิงคโปร์  
*ประเทศ*: ประเทศสิงคโปร์  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: Member of the Parliament of Singapore, Member of the Parliament of Singapore, Member of the Parliament of Singapore  
*อาชีพ*: นักการเมือง, ทนายความ  

**สมาคม**

*พรรค*: พรรคแรงงานสิงคโปร์  

**ความทรงจำ**

*รางวัล*: Asia's Most Influential Singapore, Asia's Most Influential Singapore  

พันตรี **พริทาม ซิงห์** (เกิด 2 สิงหาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักการเมืองและนักกฎหมายชาวสิงคโปร์ เป็นหัวหน้าพรรคแรงงานและเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรสิงคโปร์ เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2018 ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นผู้ช่วยเลขาธิการพรรคแรงงาน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 พริทาม ซิงห์เคยเป็นทหารกองทัพสิงคโปร์ จนกระทั่งปี ค.ศ. 2002 และได้รับยศพันตรี ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศสิงคโปร์ พริทามได้เป็น 1 ใน 5 สมาชิกของพรรคแรงงาน ที่ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

 อ้างอิง
--------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-08. สืบค้นเมื่อ 2018-06-15.
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-08. สืบค้นเมื่อ 2018-06-15.
3. ↑  Parliamentary General Election 2011: Aljunied GRC เก็บถาวร 2012-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, singapore-elections.com, retrieved 6 April 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Pritam Singh's CV เก็บถาวร 2015-09-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน on the Singapore Parliament website
เจ้าชายดิมิทรีแห่งยูโกสลาเวีย (อังกฤษ: Prince Dimitri of Yugoslavia) ประสูติเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2501 ณ บูโลญบียงกูร์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (2467-2559) กับ เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย และ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ผ่านทางสายพระบิดา ส่วนทางฝ่ายพระมารดานั้น เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 และ เจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม พระราชปนัดดาใน  สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายวิตตอรีโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ ทรงมีพระอนุชาฝาแฝดคือ เจ้าชายไมเคิลแห่งยูโกสลาเวีย

การศึกษาและอาชีพ
----------------

เจ้าชายดิมิทรีถูกเลี้ยงดูมาในแวร์ซาย ทรงศึกษาในโรงเรียนประจำในประเทศฝรั่งเศสและสวิตเซอร์แลนด์ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยปารีสด้วยปริญญาด้านกฎหมายธุรกิจ จากนั้นทรงก็ย้ายไปอยู่นิวยอร์กซิตี้ ในปี 2526 ต่อมาทรงเป็นผู้ก่อตั้งและดำรงตำแหน่งประธานและผู้อำนวยการของ บริษัท อัญมณีที่มีชื่อว่า "Prince Dimitri Company "ทรงดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานอาวุโสฝ่ายเครื่องประดับของบริษัทซัทเทบีส์โดยทรงเป็นราชวงศ์พระองค์หนึ่งที่ได้เสนอพระนามในรายการ International Dressed List ในปี พ.ศ. 2537

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย House of Karađorđević: Knight Grand Cordon of the Royal Order of the Crown
* ราชอาณาจักรอิตาลี House of Savoy: Knight Grand Cordon of the Royal Order of Saints Maurice and Lazarus

อ้างอิง
-------

* PrinceDimitri.com
* Entry on Dimitri at thePeerage.com
* Genealogy of the Royal House of Karageorgevich of Yugoslavia at chivalricorders.org
* Coat of Arms of HRH Prince Dimitrije Karageorgevich เก็บถาวร 2018-07-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


1. ↑  Order of the Crown
2. ↑  Prince Dimitri's instagram
**ทรานทอร์** (อังกฤษ: Trantor) เป็นชื่อดาวเคราะห์และเขตการปกครองในจินตนาการ ปรากฏในนิยายวิทยาศาสตร์ชุดสถาบันสถาปนาของไอแซค อสิมอฟ

ทรานทอร์เป็นดาวเคราะห์หลวงของจักรวรรดิสากลจักรวาล มีเนื้อที่ทั้งหมด 194,000,000 ตร.กม. โดยพื้นที่ทุกส่วนยกเว้นเขตพระราชวังจักรพรรดิถูกปกคลุมโดยโดมโลหะ มีประชากรอาศัยทั้งหมดประมาณ 45 พันล้านคน

ประวัติศาสตร์
-------------

ในนิยายเรื่องลาแล้วโลก ได้บรรยายประวัติศาสตร์ช่วงแรกของทรานทอร์ไว้ว่า ดาวเคราะห์ 5 ดวงของสาธารณรัฐทรานทอร์ได้ขยายตัวเป็นสหพันธรัฐทรานทอร์ ก่อนจะเป็นจักรวรรดิทรานทอร์ และครอบครองพื้นที่ทั้งหมดของจักรวาลจนกลายเป็นจักรวรรดิสากลจักรวาลในที่สุด

ในช่วงปลายของทรานทอร์ สถาปนศักราชที่ 260 ผู้นำฝ่ายกบฏชื่อกิลมอร์ (Gilmore) ได้เข้ายึดทรานทอร์ ทำให้จักรพรรดิต้องหนีไปอยู่ดาวเคราะห์ Delicass หลังการล่มสลายของทรานทอร์ โดมโลหะบางส่วนได้ถูกรื้อถอนออก และกลายเป็นพิภพสำหรับเกษตรกรรม ประชากรลดลงอย่างรวดเร็วจาก 45 พันล้านคนเหลือประมาณ 1 ร้อยล้านคนเท่านั้น

ไอแซค อสิมอฟได้ใช้จักรวรรดิโรมันเป็นแบบอย่างในการสร้างจักรวรรดิสากลจักรวาล และทรานทอร์ได้อิทธิพลมาจากโรม ทรานทอร์ยังเป็นแบบอย่างของดาวคอรัสซานท์ในภาพยนตร์ชุดสตาร์ วอร์ส
**วัดบัวผัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีพระอธิการสมภพ ปญฺญาธโร เป็นเจ้าอาวาส วัดมีที่ดิน 8 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา 

วัดบัวผันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2474 ผู้ถวายที่ดินคือ นายผันและนางบัว คร้ายน้อย เป็นผู้ถวายที่ดิน 8 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 สร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญ เมื่อ พ.ศ. 2461 ต่อมาสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเก่ามีขนาดยาว 22 เมตร กว้าง 8 เมตร 50 เซนติเมตร มีช่อฟ้า ใบระกา หน้าบัน คันทวย หัวเสา ซุ้มประตู หน้าต่าง ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขัดสมาธิราบปางมารวิชัย มีชื่อว่า *พระสุวรรณปฏิมากร* หรือชาวบ้านทั่วไปนิยมเรียกว่า *หลวงพ่อดำ* หรือ *พระสมเด็จพระพุทธสุโขทัยวิไลรัตนเนาวรคุณมนียวไตรรัตน์* หน้าเพลากว้าง 1.10 เมตร สูง 1.50 เมตร ฐานเชิงสูง 10 เซนติเมตร วัดจากฐานถึงยอดพระเกศสูง 1.60 เมตร เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยยุคต้น พระพักตร์อูมรูปไข่ พระองค์อวบอ้วน พระขนงโก่ง สังฆาฏิเขี้ยวตะขาบจรดพระนาภี

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการคล้อย เกิดกัณฑ์
* พระอาจารย์เผือด
* พระอาจารย์เซ้ง
* พระอาจารย์สังวาลย์
* พระอธิการหรั่ง
* พระอาจารย์ปิ๋ว
* พระอาจารย์สะอาด
* พระครูทองสุข
* พระครูพิศิษฏ์ธรรมคุณ (ศิริ สิริสาโร)
* พระอธิการสมภพ ปญฺญาธโร เจ้าอาวาสกิตติมศักดิ์
* พระมหาทศพร พฺรหฺมโชโต เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัวผัน". *พระสังฆาธิการ*.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-12-11.
**วัดบัวโรย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 12 บ้านคลองเสาธง ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดบัวโรยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2430 โดยมีนายโชติและนางคล้อย โชติช่วง เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า **วัดโชติบัว** ตามชื่อผู้สร้างวัดและบริเวณที่ตั้งวัดซึ่งมีบัวหลวงขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น **วัดชวดบัว** เพราะตั้งอยู๋ริมคลองชวดบัว จนได้ใช้ชื่อวัดว่า "วัดบัวโรย" เมื่อคราวได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2457 และผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน ต่อมามีการบูรณะวัดใน พ.ศ. 2460 คุณแม่โมด ฟักอุดม พร้อมด้วยนายล้อม ฟักอุดม บุตรชาย ซึ่งมีบ้านอยู่แถบคลองบางปะกอก ฝั่งธนบุรี ได้มาสร้างอาคารเสนาสนะไว้เป็นจำนวนมาก

ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม โรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ยังมีโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษาตั้งอยู่ในวัด

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2477 ที่ฝาผนังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ภายในประดิษฐานพระประธาน หล่อด้วยโลหะทองเหลือง หน้าตักกว้าง 1.20 เมตร เจดีย์ทาด้วยสีทอง นามว่า *มหาเจดีย์ศรีบัวโรย* ภายในเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์พระนามว่า *หลวงพ่อเพชร* ซึ่งมีพุทธลักษณะเป็นปางจงกรมหนึ่งเดียวในจังหวัดสมุทรปราการ กุฏิสงฆ์มีจำนวน 26 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้

วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ซึ่งจัดแสดงวัตถุโบราณและอุปกรณ์เครื่องใช้ในการดำรงชีวิตของผู้คนชุมชนบางเสาธงในอดีต

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบัวโรย". *หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ*.
2. ↑  "วัดบัวโรย". *อบต.บางเสาธง*.
3. ↑  "วัดบัวโรย". *สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสุมทรปราการ*.[*ลิงก์เสีย*]
**ปลาเอนด์เลอร์** หรือ **ปลาหางนกยูงเอนด์เลอร์** ที่นิยมเรียกกันว่า **ปลาหางนกยูงป่า** (อังกฤษ: Endler's guppy, Endler's livebearer; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Poecilia wingei*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาสอด (En:Poeciliidae)

เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายกับปลาหางนกยูง (*P. reticulate*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันมาก จนมีความเข้าใจผิดกันว่าเป็นปลาหางนกยูงสายพันธุ์ดั้งเดิมในธรรมชาติ หรือปลาหางนกยูงป่า โดยชื่อ "เอนด์เลอร์" นั้นเป็นการตั้งชื่อสามัญเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.จอห์น เอนด์เลอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 1975

ปลาเอนด์เลอร์ เป็นปลาที่มีขนาดเล็กกว่าปลาหางนกยูง มีสีสันสะดุดตามาก โดยสีที่เห็นเด่นชัด คือ สีดำ และสีส้ม ตัดกันอย่างชัดเจน ขณะที่สีอื่น ๆ เช่น สีเขียว หรือสีฟ้า เป็นเพียงแค่สีประกอบตามลำตัวและครีบ ไม่โดดเด่นเท่า ซึ่งสีดังกล่าวจะมีเฉพาะปลาตัวผู้เท่านั้น ขณะที่ปลาตัวเมียไม่มีสีสันเลยคล้ายกับปลาหางนกยูง และปลาในวงศ์ปลาสอดชนิดอื่น ๆ ขณะที่ครีบต่าง ๆ และหางก็มีขนาดเล็ก

ปลาเอนเลอร์ มีพฤติกรรมคล้ายกับปลาหางนกยูง หรือปลาในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ คือ เป็นปลาที่มีพฤติกรรมว่ายน้ำและหากินบริเวณผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในประเทศเวเนซุเอลา ในทวีปอเมริกาใต้ มีความว่องไว ปราดเปรียว 

อยู่รวมเป็นฝูง
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ ปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนเกิดเป็นสายพันธุ์ที่มีสีสันใหม่ ๆ แปลก ๆ เกิดขึ้นมา ตลอดจนผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน เช่น ปลาหางนกยูง แต่ก็มีผู้ที่ยังเก็บรักษาสายพันธุ์ของปลาเอนด์เลอร์แท้ ๆ ไว้ โดยเฉพาะปลาในกลุ่มนี้มีความเสี่ยงที่จะเกิดการปนเปื้อนทางพันธุกรรมได้ง่ายมาก การเลี้ยงในตู้กระจก ตลอดจนการดูแลรักษาก็กระทำเหมือนกับปลาหางนกยูง

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 50-56, *"Endler's" ญาติใกล้ชิดของหางนกยูง*, "Beautiful Guppy" โดย ผ.ศ.อนุชา อินพุ่ม. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 42: ธันวาคม 2013

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Poecilia wingei***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Poecilia wingei ที่วิกิสปีชีส์