recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
บัวรดน้ำแบบต่าง ๆ ที่ทำจากโลหะ
**บัวรดน้ำ** (อังกฤษ: watering can) หรือ **ภาชนะรดต้นไม้** (อังกฤษ: watering pot) เป็นภาชนะแบบพกพา ซึ่งมักจะมีด้ามจับและกรวยสำหรับรดน้ำต้นไม้ด้วยมือ โดยมีการใช้งานมาอย่างน้อยตั้งแต่ ค.ศ. 79 และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็มีการปรับปรุงการออกแบบจำนวนมาก นอกเหนือจากการรดน้ำต้นไม้แล้ว มันยังมีประโยชน์หลากหลาย เนื่องจากเป็นเครื่องมือที่ค่อนข้างอเนกประสงค์

ความจุของภาชนะสามารถอยู่ระดับใดก็ได้ตั้งแต่ 0.5 ลิตร (สำหรับพืชในครัวเรือนในร่ม) ถึง 10 ลิตร (สำหรับใช้ในสวนทั่วไป) โดยมักทำจากโลหะ, เซรามิก หรือพลาสติก ที่ปลายพวย "ปลายหัวฝักบัวรดน้ำ" (อุปกรณ์ เช่น ฝาครอบ มีรูเล็ก ๆ) เพื่อแยกกระแสน้ำออกเป็นหยด เพื่อหลีกเลี่ยงแรงดันน้ำที่มากเกินไปบนดินหรือบนพืชที่บอบบาง

ภาชนะรด ซึ่งขุดพบที่คฤหาสน์ปาปีรี ประมาณ ค.ศ. 79

ประวัติ
-------

คำว่า "watering can" (บัวรดน้ำ) ปรากฏครั้งแรกใน ค.ศ. 1692 ในไดอารีของลอร์ด ทิโมธี จอร์จ แห่งคอร์นวอลล์ ซึ่งเป็นคนทำสวนกระท่อมผู้กระตือรือร้น โดยก่อนหน้านั้นเป็นที่รู้จักกันในนาม "watering pot" (ภาชนะรดต้นไม้)

ต่อมา ใน ค.ศ. 1886 บัวรดน้ำ "ฮอว์ส" ได้รับการจดสิทธิบัตรโดยจอห์น ฮอว์ส สิทธิบัตรดังกล่าวอ่านได้ว่า "สิ่งประดิษฐ์ใหม่นี้เป็นฝักบัวรดน้ำต้นไม้ที่พกพาและทำให้เอียงได้ง่ายกว่ามาก รวมทั้งในขณะเดียวกันก็สะอาดกว่ามาก ตลอดจนปรับให้เหมาะกับการใช้งานมากกว่าสิ่งอื่นใดที่เสนอทางเลือกให้สาธารณชน"

ส่วนปลายหัวฝักบัวเรียกว่า*ปลายหัวฝักบัวรดน้ำ*, *หัวฝักบัว*, *ฝักบัว* หรือ*หัวรด*

การใช้งานสมัยใหม่
-----------------

ชาวสวนใช้บัวรดน้ำเพื่อรดน้ำต้นไม้, ส่วนคนงานทำถนนใช้เพื่อประยุกต์ใช้ยางมะตอยกับแอสฟอลต์ ตลอดจนในฐานะเครื่องประดับ และเป็นประจำในงานศิลปะเชิงสัญลักษณ์

วัฒนธรรมประชานิยม
-----------------

* ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ ผู้เป็นศิลปินแนวอิมเพรสชันนิสต์ได้วาดผลงานในชื่อ*เด็กหญิงกับบัวรดน้ำ*
* จอห์น ครีส ในภาพร่าง "จัดจ์นอต" ฟุตไลส์รีวิว ("เคมบริดจ์เซอร์คัส") มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ อธิบายบัวรดน้ำว่าเป็น: "ภาชนะชุบดีบุกทรงกระบอกขนาดใหญ่ที่มีแท่นเทแบบเจาะรู ใช้มากโดยชนชั้นล่างเพื่อจุดประสงค์ในการทำให้ผิวดินเปียก"

ระเบียงภาพ
----------

* ภาชนะรดต้นไม้ (คริสต์ศตวรรษที่ 16–17)ภาชนะรดต้นไม้ (คริสต์ศตวรรษที่ 16–17)
* บัวรดน้ำบนเสาในสวนโรงเรียน สคูลตันพลูโตเรฟยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์บัวรดน้ำบนเสาในสวนโรงเรียน สคูลตันพลูโตเรฟยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
* บัวรดน้ำที่ทำจากพลาสติกบัวรดน้ำที่ทำจากพลาสติก
* บัวรดน้ำสีเขียว 2 ลิตร ทำจากเหล็กชุบสังกะสี ขณะรดน้ำบัวรดน้ำสีเขียว 2 ลิตร ทำจากเหล็กชุบสังกะสี ขณะรดน้ำ
* บัวรดน้ำสำหรับบอนไซบัวรดน้ำสำหรับบอนไซ
* บัวรดน้ำจากภาชนะเหลือใช้บัวรดน้ำจากภาชนะเหลือใช้

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bourne, Val (2011). *The ten-minute gardener's vegetable growing diary*. Great Britain: Transworld. p. 12. ISBN 978-0593066713.
2. ↑  "Watering Pot - Definitions". *Fine Dictionary*. สืบค้นเมื่อ 27 July 2021.
3. ↑  Fone, Martin (13 November 2021). "Who invented the watering can?". Curious Questions. *Country Life* (ภาษาอังกฤษ). Future plc. สืบค้นเมื่อ 30 November 2022.
4. ↑  Reeve, Jackie (17 September 2021). "Our Favorite Watering Cans". *Wirecutter*. The New York Times Company. สืบค้นเมื่อ 30 November 2022.
5. ↑  Farris, Emily (1 June 2022). "The Best Watering Can for All Your Gardening Needs". *Epicurious*. Condé Nast. สืบค้นเมื่อ 30 November 2022.
6. ↑  A Girl with a Watering Can

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บัวรดน้ำ
**ไอเทต** หรือเรียกอีกชื่อว่า **อาเทต** เป็นสตรีในราชสำนักของอียิปต์โบราณ เป็นพระชายาในเจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนเฟรู ซึ่งเป็นที่รู้จักในตำแหน่งของขุนนางระดับสูงและหัวหน้านักบวชแห่งเทพีบาสเทต นางเป็นมารดาของเจ้าหญิงสามพระองค์และเจ้าชายอีกหลายพระองค์ และหนึ่งในบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งขุนนางจากพระบิดา โดยศพของนางและเจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 ถูกฝังอยู่ที่มาสตาบาหมายเลขที่ 16 ในเมืองไมดุม

ด้านครอบครัว
------------

บุตรทั้งหมดสิบห้าพระองค์ถูกบันทึกอยู่ในมาสตาบาในเมืองไมดุม โดยที่เจ้าหญิงดเจฟาเซน เจ้าหญิงไอเซซู และเจ้าชายเฮมิอูนู, เจ้าชายไอซู, เจ้าชายเทตา และเจ้าชายเคนติเมเรส ถูกพบในภาพสลักที่เจริญชันษาแล้ว ในขณะที่เจ้าหญิงปาเกติและเจ้าชายไอติเซน, อินคาเอฟ, เซิฟคา, เวเฮมคา, เซปเซสคา, คาเคนต์, อังค์เฮอเซเรเทฟ, อังค์เฮอเฟเนดเจฟ, บูเนบ, เซปเซสเนบ และเนบเคเนต ถูกพบในภาพสลักอยู่ในวัยเยาว์ โดยเจ้าชายเฮมิอูนู ผู้ที่ถูกสันนิษฐานว่าเป็นขุนนางที่วางแผนสร้างมหาพีระมิดแห่งคูฟูและมักจะถูกอ้างถึงว่าเป็นนักสถาปนิกอีกด้วย

อ้างอิง
-------


1. ↑  Nefermaat and Itet เก็บถาวร 2010-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. 2004. ISBN 0-500-05128-3, pp.52-53, 56-61
**วัดบ้านหาญ** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2422 ตั้งอยู่ที่ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา และเป็นที่ตั้งสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 33

ประวัติ
-------

เมื่อ พ.ศ. 2422 วัดบ้านหาญ สร้างขึ้นเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดประจำอำเภอด่านขุนทด พื้นที่เดิมตั้งอยู่ หมู่ที่ 8 ตำบลด่านขุนทด ต่อมา**พระครูศิลปาคม (ทอง ธมฺมธโร)** อดีตเจ้าอาวาส เห็นว่าที่ตั้งเดิมไม่เหมาะสม จึงย้ายมาสร้างวัดใหม่ในที่ตั้งปัจจุบัน

เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2527 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา

### การเปลี่ยนแปลงชื่อวัด

แรกเริ่มก่อสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2422 ตรงกับปีขาล ใช้ชื่อวัดว่า **วัดป่าเรไรทอง** ต่อมาเปลี่ยนชื่อครั้งที่ 1 เป็น **วัดใหญ่บ้านหาญ** ภายหลังก็เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดบ้านหาญ** จนถึงปัจจุบัน

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

| ลำดับที่ | เจ้าอาวาส | ปี |
| --- | --- | --- |
| 1 | พระครูศิลปาคม (ทอง) | พ.ศ. 2422-2452 |
| 2 | พระป้อม | พ.ศ. 2453-2457 |
| 3 | พระรอด ทองขุนทด | พ.ศ. 2458-2463 |
| 4 | พระรอด เวียนขุนทด | พ.ศ. 2464-2468 |
| 5 | พระเพชร เหิมขุนทด | พ.ศ. 2469-2471 |
| 6 | พระมา | พ.ศ. 2472-2479 |
| 7 | พระปุ๊ก | พ.ศ. 2480-2484 |
| 8 | พระขาว | พ.ศ. 2485-2499 |
| 9 | พระครูธรรมจริยานุวัตร | พ.ศ. 2499-2501 |
| 10 | พระทอง | พ.ศ. 2501-2503 |
| 11 | พระอยู่ | พ.ศ. 2503-2505 |
| 12 | พระอธิการพุฒ | พ.ศ. 2505-2507 |
| 13 | พระล้วน ล้อมขุนทด | พ.ศ. 2507-2510 |
| 14 | พระครูสุขุมธรรมวิจารย์ | พ.ศ. 2512 |
| 15 | พระครูศรีปริยัติพิธาน (สมาน ฐานุตฺตโร) | เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน |
|

อาคารเสนาสนะ
------------

**อุโบสถ**
**ศาลาการเปรียญ**
**ศาลาหอฉัน**
**ศาลาปฏิบัติธรรม**
**กุฏิสงฆ์**
**หอกลอง-ระฆัง**
**ศาลาบำเพ็ญกุศล**
**ฌาปนสถาน**

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "วัดบ้านหาญ". สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
**ไอเซท** หรือ **อาเซท** เป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณ

พระประวัติ
----------

พระองค์เป็นหนึ่งในบรรดาพระราชโอรสและพระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์โบราณกับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระขนิษฐาหรือพระภคินีของฟาโรห์อเคนาเทน และองค์รัชทายาททุตโมส

พระนามของพระองค์นั้น ในภาษาอียิปต์โบราณจะเรียกพระองค์ว่า **ไอซิส** และสันนิษฐานว่าพระองค์จะเป็นพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ซึ่งเข้าอภิเษกสมรสในช่วงปีที่ 34 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา หรือประมาณช่วงเทศกาลเซดครั้งที่ 2 ของอเมนโฮเทปที่ 3

พระองค์ปรากฏอยู้ภาพสลักนูนในวิหารในเมืองโซเลบ ร่วมกับพระบิดา พระมารดา และพระนางเฮนุตทาเนบ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระองค์ (ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน, มหานครนิวยอร์ก) ภายหลังจาการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ก็ไม่ได้ถูกกล่าวถึงอีก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004), p.154-155
2. ↑  "Anneke Bart: Amenhotep III". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-10-10. สืบค้นเมื่อ 2019-05-07.
**วัดปทุมทองรัตนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสองห้อง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา

วัดปทุมทองรัตนารามตั้งเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยมีพระสมุห์ใหญ่เป็นผู้ริเริ่ม เนื่องจากชาวบ้านหมู่ที่ 4 ตำบลโรงเข้ และหมู่ที่ 2 ตำบลหนองสองห้องไม่มีวัดที่จะทำพิธีกรรมต่าง ๆ จึงได้บอกแก่ประชาชนผู้มีศรัทธาว่าจะทำการสร้างวัดขึ้นในหมู่บ้าน โดยมีคุณแม่เม้า ทัศทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารไม้เนื้อแข็ง มุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ ทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และ วิหารหลวงพ่อสามสมัย ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-03-09.
2. ↑  "วัดปทุมทองรัตนาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดปทุมวารี** หรือ **วัดประทุมวารี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเตราะบอน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี

วัดปทุมวารีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542 เดิมชื่อ **วัดกะลาพอ** ต่อมาชาวบ้านเรียก **วัดเตราะบอน** ตามชื่อหมู่บ้าน และเปลี่ยนเป็นวัดปทุมวารีในสมัยรัฐนิยมเมื่อ พ.ศ. 2485 กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2548

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญเก่าแก่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 เป็นศาลาทรงไทย เป็นช่างพื้นเมือง ไม่ใช้ตะปูเลยแต่จะใช้สลักแทน มีภาพวาดบนเพดานเขียนเรื่องราวเช่น ไม่ใช้ตะปูเลยแต่จะใช้สลักแทน กุฏิ 1 หลังมีจิตรกรรมฝาผนัง และศาลา 1 หลัง และเจดีย์พระธาตุจำนวน 200 องค์ เป็นลักษณะเจดีย์ทรงลังกา สูงประมาณ 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปไม้ประดู่แกะสลัก 2 องค์ เป็นพระพุทธรุป พระเพลากว้าง 32 เซนติเมตร และ 25 เซนติเมตร ไม่มีประวัติความเป็นมา พระพุทธรูปศิลา 2 องค์ เป็นพระพุทธรูปที่สร้างด้วยศิลาขาว ศิลปะพม่า พระเพลากว้าง 43 เซนติเมตร และ 55 เซนติเมตร ทั้ง 2 องค์ เจ้าอาวาสได้รับมอบถวายแต่ไม่มีประวัติความเป็นมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดประทุมวารี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดปทุมวารี". Taxonomy of cultural heritage in Thailand. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-13. สืบค้นเมื่อ 2023-01-13.
3. ↑  "วัดประทุมวารี". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**บุช** (อังกฤษ: Bush) เป็นวงร็อกอังกฤษ ก่อตั้งที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1992 สมาชิกวงปัจจุบันได้แก่ นักร้องนำและกีตาร์จังหวะ เกวิน รอสส์เดล, กลอง รอบิน กูดริดจ์, กีตาร์นำ คริส เทรย์เนอร์ และเบส คอรีย์ บริดซ์

ปี 1994 บุชประสบความสำเร็จหลังจากออกอัลบัมชุดแรก *Sixteen Stone* ซึ่งได้รับการยืนยันแผ่นเสียงทองคำขาว 6 ชุดจาก RIAA ถือเป็นหนึ่งในวงร็อกที่ประสบความสำเร็จด้านยอดขายที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยมียอดขายมากกว่า 10 ล้านชุดในสหรัฐ และ 20 ล้านชุดทั่วโลก วงประสบความสำเร็จในสหรัฐ มากกว่าประสบความสำเร็จที่บ้านเกิดของตัวเองเสียอีก ที่บ้านเกิดประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อยเท่านั้น บุชมีซิงเกิลติดท็อป 10 บนชาร์ต *บิลบอร์ด* ร็อก หลายเพลง และมีอัลบั้มอันดับ 1 ชื่อชุด *Razorblade Suitcase* ในปี 1996 วงแตกในปี 2002 แล้วกลับมาตัวใหม่ในปี 2010 และออกอัลบัมอีก 3 ชุด คือ *The Sea of Memories* (2011), *Man on the Run* (2014) และ *Black and White Rainbows* (2017)

อ้างอิง
-------

1. ↑  RIAA Certification. RIAA Retrieved 12 April 2017
2. ↑  Albums of the week เก็บถาวร 2020-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, at Entertainment.uk
3. ↑  "Bush – Chart history – Billboard". *Billboard*. สืบค้นเมื่อ 15 March 2017.
4. ↑  "Bush – Chart history – Billboard". *Billboard*. สืบค้นเมื่อ 15 March 2017.
เซปพาเรเตอร์ (อังกฤษ : Separator (oil production)) เป็นท่อหรือถังที่บรรจุแรงดัน เพื่อใช้แยกของไหลที่ส่งมาจากหลุมผลิตปิโตรเลียม ทั้งน้ำมันและแก๊ส ซึ่งเซปพาเรเตอร์ในเชิงของการผลิตปิโตรเลียมนั้นหมายถึงท่อหรือถังที่มีขนาดใหญ่ออกแบบเพื่อแยกของไหลที่ผลิตได้ ส่วนใหญ่เซพาเรเตอร์จะตั้งอยู่ใกล้กับปากหลุม ชุมทางท่อ ซึ่งของไหลจะถูกแยกจากหลุมผลิตเหล่านี้เพื่อแยกเป็นน้ำมันและแก๊ส หรือของเหลวและแก๊ส ซึ่งสำหรับเซปพาเรเตอร์ของน้ำมันและแก๊สจะมีส่วนประกอบสำคัญคือ

1. ถังที่ประกอบด้วย (a) อุปกรณ์หรือชิ้นส่วนขั้นต้นของเซปพาเรเตอร์, (b) ชิ้นส่วน Gravity settling, (c) Mist extractor เพื่อแยกอนุภาคเล็กๆของของเหลวออกจากแก๊ส, (d) ทางออกของแก๊ส, (e) Liquid settling เพื่อแยกแก๊สและไอออกจากน้ำมัน (สำหรับในเซปพาเรเตอร์ที่ใช้แยก 3 สถานะ จะแยกน้ำออกจากน้ำมัน), (f) ทางออกของน้ำมัน, และ (g) ทางออกของน้ำ (ในเซปพาเรเตอร์ 3 สถานะ)

2. ปริมาตรที่เพียงพอสำหรับใส่ของเหลวที่มาจากหลุมหรือท่อ

3. ส่วนสูงและเส้นผ่านศูนย์กลางที่เพียงพอสำหรับแยกของเหลวออกจากแก๊สซึ่งทำให้ Mist extractor ไม่ท่วม

4. ส่วนควบคุมระดับน้ำมันในเซพาเรเตอร์ ซึ่งปกติประกอบด้วยตัวควบคุมระดับของของเหลวและวาล์วที่ทางออกของน้ำมัน

5. วาล์วกันการไหลกลับของความดันที่ทางออกของแก๊สเพื่อทำให้ความดันภายในถังคงที่

6. อุปกรณ์ปล่อยความดัน

เซปพาเรเตอร์ทำงานโดยหลักการที่ว่าส่วนประกอบทั้งสามในเซปพาเรเตอร์มีความหนาแน่นที่ต่างกัน ซึ่งจะทำให้พวกมันแบ่งเป็นชั้นๆเมื่อเคลื่อนที่อย่างช้าๆคือ แก๊สอยู่ด้านบน น้ำอยู่ด้านล่าง และน้ำมันอยู่ตรงกลาง ส่วนพวกของแข็ง เช่นอนุภาคของทรายจะตกอยู่ที่ด้านล่างของเซปพาเรเตอร์

อ้างอิง
-------
**บุชด็อก** (อังกฤษ: bush dog, Savannah dog; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Speothos venaticus*) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินเนื้อชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์สุนัข (Canidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวของสกุล *Speothos* ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันเพราะชนิดอื่น ๆ สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว

บุชด็อก แม้จะอยู่วงศ์เดียวกับหมาป่าหรือสุนัขบ้าน แต่กลับมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับนากหรือพังพอนมากกว่าจะเป็นสุนัข เนื่องจากลำตัวยาว ขาสั้น ขนสั้น หางสั้น ใบหูกลมสั้น ที่อุ้งตีนมีพังผืด จึงทำให้มีความสามารถว่ายน้ำได้ดี และดำน้ำได้เก่งมาก ขนาดเมื่อโตเต็มที่ ยาวประมาณ 55–75 เซนติเมตร (22–30 นิ้ว) และความยาวหาง 13 เซนติเมตร (5 นิ้ว) มีความสูงจากตีนถึงหัวไหล่ 20–30 เซนติเมตร (8–12 นิ้ว) น้ำหนักประมาณ 5–8 กิโลกรัม (11–18 ปอนด์) และมีฟันที่เขียนเป็นสูตรได้ว่า {\displaystyle {\tfrac {3.1.4.1}{3.1.4.2}}} มีฟันทั้งหมด 38 ซี่

บุชด็อก ถือเป็นสุนัขชนิดหนึ่งที่แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้และอเมริกากลาง โดยใช้ชีวิตในป่าดิบชื้น โดยเฉพาะที่ใกล้กับแหล่งน้ำ ซึ่งเป็นแหล่งหากินหลัก พบได้ตั้งแต่ที่ราบลุ่มจนถึงที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,900 เมตร (6,200 ฟุต) จนถึงที่ราบเซอราโดอันเป็นทุ่งหญ้ากว้างไกลในบราซิลด้วย โดยแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย นิสัยตามธรรมชาติของบุชด็อก เป็นสัตว์ที่ไม่กลัวอะไรง่าย ๆ ล่าสัตว์ต่าง ๆ กินเป็นอาหาร รวมถึงอาร์มาดิลโล ที่มีเกราะหุ้มตัวด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  จาก IUCN
2. ↑
3. ↑  de Mello Beiseigel, B. & Zuercher, G.L. (2005). *"Speotheos venaticus"*. Mammalian Species: Number 783: pp. 1–6.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Speothos venaticus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Speothos venaticus ที่วิกิสปีชีส์
**สงครามกลางเมืองยุโรป** เป็นคำซึ่งอธิบายถึงแนวคิดที่เชื่อว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง และสมัยระหว่างสองสงครามโลกเป็นสงครามกลางเมืองที่ยืดเยื้อซึ่งเกิดขึ้นในทวีปยุโรป คำดังกล่าวมักใช้อ้างอิงถึงการเผชิญหน้าหลายครั้งซึ่งเกิดขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่ไม่มีข้อยุติที่เหมาะสมเกี่ยวกับรายละเอียดและเหตุผลเชื้อมโยง เช่น ระดับความเกี่ยวพันของนานาชาติในสงครามกลางเมืองสเปน และในบางครั้ง สงครามกลางเมืองรัสเซีย คำดังกล่าวมักถูกใช้อธิบายแนวคิดของการเสื่อมสภาพความเป็นเจ้าในโลกของทวีปยุโรป และการเกิดขึ้นของสหภาพยุโรป ดร. ฟรานซ-วิลลิง อธิบายว่า ในสมัยดังกล่าว "การต่อสู้กันเองของทวีปยุโรปทำให้ยุโรปเสียตำแหน่งในโลกและความเป็นเจ้า และทำให้ตนเองถูกแบ่งออกในสองขั้วอิทธิพล ขั้วหนึ่งคืออเมริกา อีกขั้วหนึ่งคือรัสเซีย"

แนวคิดของ "สงครามกลางเมืองยุโรป" เป็นทฤษฎีทางวิชาการซึ่งเป็นที่สนใจของส่วนน้อย ซึ่งค่อย ๆ มีความโดดเด่นขึ้น ขอบเขตของช่วงเวลาดังกล่าวเป็นหัวข้อโต้เถียงกันมากที่สุด แนวคิดดั้งเดิมของ เค. เอ็ม. พานิกการ์ ซึ่งระบุไว้ที่ ค.ศ. 1914-1945 เป็นแนวคิดซึ่งได้รับการยอมรับโดยัท่วไป เหตุการณ์ระหว่าง ค.ศ. 1936-1945 ซึ่งเริ่มขึ้นด้วยความขัดแย้งภายในของสเปนและจบลงด้วยการแบ่งแยกยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สองมักจะถูกอ้างถึง สเปนเซอร์ เอ็ม. ได สคาลา แห่งมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ บอสตัน ยอมรับปี ค.ศ. 1945 เป็นจุดสิ้นสุด แต่จุดเริ่มต้นนั้นเริ่มนับตั้งแต่ ค.ศ. 1917 ซึ่งเป็นสงครามกลางเมืองรัสเซีย อย่างไรก็ตาม ด้วยมุมมองของการต่อสู้กันเอง จึงควรนับรวมถึงจุดเริ่มต้นของสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1870 และจบลงด้วยการรวมชาติเยอรมนี; ภาควิชาประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยฮ่องกง แบ่งเหตุการณ์ออกเป็นสองส่วน คือ ค.ศ. 1914-1945 ส่วนหนึ่ง และหลังจาก ค.ศ. 1945 เป็นอีกส่วนหนึ่ง

ดูเพิ่ม
-------

* สงครามสามสิบปีครั้งที่สอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Journal of Historical Review, Spring 1986 (Vol. 7, No. 1), pages 95-114
2. ↑  "University of Hong Kong Course Guide". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-26. สืบค้นเมื่อ 2009-12-13.
**หญ้าขนตาวัว** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Eremochloa ciliaris*) เป็นไม้ล้มลุกหลายปีในสกุล *Eremochloa* วงศ์หญ้า (Poaceae) สูง 30–70 เซนติเมตร ขึ้นเป็นกอตั้งตรง มีเขตการกระจายพันธุ์ในจีน พม่า ภูมิภาคอินโดจีน มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ นิวกินี และภาคเหนือของออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาค

ลักษณะ
------

หญ้าขนตาวัวมีใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปแถบ กว้าง 2–6 มิลลิเมตร ยาว 10–25 เซนติเมตร ปลายแหลม ขอบเรียบ แผ่นใบด้านบนมีขน ด้านล่างมีขนชนิดโคนเป็นปุ่ม กาบใบยาว 3.5–7 เซนติเมตร ด้านนอกมีขนแข็ง กาบบริเวณโคนต้นเรียงแผ่ออกคล้ายพัด ลิ้นใบยาวไม่ถึง 1 มิลลิเมตร ปลายเป็นขน

ช่อดอกแบบช่อกระจะคล้ายช่อเชิงลด ออกที่ปลายกิ่ง ยาว 4–7 เซนติเมตรหรือมากกว่า ช่อดอกย่อยออกเป็นคู่มีก้านและไร้ก้าน เรียงด้านเดียวบนแกนกลางช่อดอกซึ่งเป็นข้อ ๆ ข้อรูปคล้ายกระบอง ยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร ช่อดอกย่อยที่มีก้าน ไม่เจริญ มีเพียงแต่ก้านยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร ปลายแหลม สีม่วง ช่อดอกย่อยที่ไร้ก้าน รูปไข่ ยาวประมาณ 4 มิลลิเมตร เรียงซ้อนเหลื่อมกัน กาบล่างรูปไข่กว้างประมาณ 2 มิลลิเมตร ยาวประมาร 4 มิลลิเมตร ปลายแหลม ขอบมีขนแข็งโคนแบนเรียงเหมือนขนตาหรือซี่หวี ยาว 1–5 มิลลิเมตร เส้นที่ยาวที่สุดยาวกว่าความกว้างของกาบ

กาบแบน เนื้อค่อนข้างแข็ง มักมีสีม่วง ผิวด้านบนเกลี้ยงหรือมีขนละเอียด มีเส้นตามยาว 7 เส้น กาบบนรูปใบหอกยาวประมาร 4 มิลลิเมตร เนื้อบาง เกลี้ยงหรือมีขนละเอียด มีเส้นตามยาว 3 เส้นบริเวณโคน

ดอกย่อยมี 2 ดอก ดอกล่างเป็นดอกเพศผู้หรือไม่มีเพศ กาบรูปไข่ ยาวประมาณ 4 มิลลิเมตร เนื้อบาง กาบล่างมีเส้นตามยาว 3 เส้น กาบบนมี 2 เส้น ขอบพับเข้า ดอกบนเป็นดอกสมบูรณ์เพศหรือดอกเพศเมีย กาบล่างรูปไข่ กว้างและยาว 3–4 มิลลิเมตร ปลายแหลม เนื้อบาง โอบกาบบน กาบบนเหมือนกาบล่างแต่แคบกว่า กลีบเกล็ด 2 อัน ปลายตัดเฉียง โคนสอบ

เกสรเพศผู้มี 3 อัน อับเรณูยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร รังไข่อยู่เหนือวงกลีบ มี 1 ช่อง ออวุล 1 เม็ด ก้านยอดเกสรเพศเมียมี 2 เส้น ยอดเกสรเพศเมียมีขนยาวนุ่ม เป็นพู่สีเหลือง

ผลแบบผลแห้งเมล็ดติด รูปไข่ กว้างและยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร สีน้ำตาลแดง

ชื่อพ้อง
--------

หญ้าขนตาวัวมีชื่อวิทยาศาสตร์ที่เป็นที่ยอมรับและใช้ในปัจจุบันว่า *Eremochloa ciliaris* ซึ่งตั้งชื่อโดย เอลเมอร์ เมอร์ริล เมื่อปี ค.ศ. 1906 นอกจากนี้ยังมีชื่อพ้อง เช่น

* *Andropogon leersioides* (Munro) F.Muell.
* *Eremochloa horneri* Buse
* *Eremochloa leersioides* (Munro) Hack.
* *Eremochloa malayana* Ridl.
* *Ischaemum falcatum* Thwaites
* *Ischaemum leersioides* Munro
* *Nardus ciliaris* L.
* *Sehima ciliare* (L.) Roberty

เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  ชุมศรี ชัยอนันต์. *อนุกรมวิธานพืช อักษร ข ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*. กองวิทยาศาสตร์. 2547. ISBN 9749588312
2. 1 2  The Plant List (2553). "*Eremochloa ciliaris*". สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2559

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Eremochloa ciliaris ที่วิกิสปีชีส์
**สงครามกอล** เป็นชุดการทัพซึ่งจูเลียส ซีซาร์ โปรกงสุลโรมัน เป็นผู้ดำเนินต่อชนเผ่ากอลหลายเผ่า สงครามกินเวลาตั้งแต่ 58 ปีก่อน ค.ศ. ถึง 50 ปีก่อน ค.ศ. จนลงเอยด้วยยุทธการที่อะลีเซียที่เด็ดขาดใน 52 ปีก่อน ค.ศ. ซึ่งชัยชนะอย่างสมบูรณ์ของโรมันส่งผลให้สาธารณรัฐโรมันขยายเหนือทั้งกอล (ประเทศฝรั่งเศสและเบลเยียมในปัจจุบันเป็นหลัก) แม้ว่าเผ่ากอลจะมีความเข้มแข็งทางทหารสูสีกับโรมัน แต่ความแตกแยกภายในทำให้ซีซาร์คว้าชัยได้โดยง่าย และความพยายามของเวอร์ซินเกโทริกซ์ (Vercingetorix) ในการผนึกชาวกอลต่อการบุกครองของโรมันสายเกินไป สงครามนี้ปูทางให้จูเลียส ซีซาร์กลายเป็นผู้ปกครองสาธารณรัฐโรมันแต่ผู้เดียว

แม้ซีซาร์พรรณนาการบุกครองนี้ว่าเป็นการปฏิบัติตัดหน้าข้าศึกและเด็ดขาด แต่นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ตกลงว่าสงครามนี้ส่วนใหญ่ต่อสู้เพื่อส่งเสริมอาชีพทางการเมืองของซีซาร์และจ่ายหนี้สินมหาศาลของเขา กระนั้น สงครามกอลยังมีความสำคัญทางทหารอย่างมากต่อชาวโรมัน เพราะโรมันถูกชนเผ่าพื้นเมืองทั้งที่อาศัยอยู่ในกอลและเหนือไปกว่านั้นโจมตีหลายครั้ง การพิชิตกอลทำให้โรมันควบคุมแม่น้ำไรน์ซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติ จูเลียส ซีซาร์อธิบายสงครามกอลในหนังสือ *Commentarii de Bello Gallico* (ความเห็นต่อสงครามกอล) ของเขา ซึ่งยังเป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดต่อสงครามนี้
"นกหงส์" เปลี่ยนทางมาที่นี่ บทความนี้เกี่ยวกับสัตว์ในตำนานจีน สำหรับสัตว์ปีก ดูที่ หงส์
"หงส์แดง" เปลี่ยนทางมาที่นี่ บทความนี้เกี่ยวกับสัตว์ในตำนานจีน สำหรับทีมฟุตบอล ดูที่ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
ภาพสลักนูนต่ำของหงส์แดงหน้าประตูยุคราชวงศ์ฮั่น
**หงส์แดง** หรือ **หงส์ไฟ** (อังกฤษ: Vermilion Bird) เป็นสัตว์วิเศษตามความเชื่อของจีน เป็นหนึ่งในอสูรปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 4 แห่งทิศใต้ มีลักษณะเด่นของนก 5 ชนิดรวมกัน มีขนเป็นเปลวไฟ ชาวจีนยกย่องให้เป็นสัตว์มงคลตัวแทนของเพศหญิง (ธาตุหยิน) คู่กับมังกรตัวแทนของผู้ชาย (ธาตุหยาง) บางตำนานบอกว่าเป็นสัตว์วิเศษชนิดเดียวที่สามารถต่อกรกับมังกรได้ แม้ว่าหงส์จะเป็นสัญลักษณ์ของเพศหญิง แต่หงส์ก็มีทั้งตัวผู้และตัวเมีย อาศัยอยู่ที่เทือกเขาแดงทางแดนใต้ที่สวยงาม ไม่เคยแตะต้องสิ่งมีชีวิตแต่ดำรงชีพด้วยการกินเมล็ดไผ่เท่านั้น ได้รับการยกย่องให้เป็นเจ้าแห่งนกทั้งปวง กล่าวกันว่าเมื่อหงส์แดงบินผ่านที่ใดเหล่าวิหคทั้งหลายจะแสดงการคารวะให้ หงส์แดงเป็นตัวแทนของความโชคดีและความสง่างาม เป็นตัวแทนของฤดูร้อน (ธาตุไฟ) ใครก็ตามที่ได้ดื่มเลือดของหงส์แดงจะมีชีวิตเป็นอมตะ และน้ำตาของหงส์แดงมีสรรพคุณในการรักษาบาดแผลและแก้พิษทุกชนิดด้วย ซึ่งคล้ายกับนกฟีนิกซ์ตามความเชื่อของชาวตะวันตก

* จีนกลาง:**Zhū Què** / 朱雀
* เกาหลี:  **Ju-jak** / 주작
* ญี่ปุ่น: **Suzaku** / 朱雀
* เวียดนาม: **Chu Tước** / 朱雀

อ้างอิง
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หงส์ไฟ**

* อะไรคือ เต่าดำ หงส์แดง เสือขาว มังกรเขียว?

* สัตว์เทพประจำทิศทั้งสี่[*ลิงก์เสีย*]

* สัตว์เทพประจำทิศทั้งสี่ในคติจีน[*ลิงก์เสีย*]
**แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งจังหวัดนีงาตะ ค.ศ. 1964** (ญี่ปุ่น: 新潟地震) เกิดขึ้นเมื่อเวลา 13:01 น. ตามเวลาท้องถิ่น (04:01 UTC) ในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) มีขนาด 7.5
ศูนย์กลางอยู่นอกชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะฮนชู ห่างจากจังหวัดนีงาตะ 50 กิโลเมตร (31 ไมล์) แผ่นดินไหวทำให้เกิดแผ่นดินเหลวในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมือง

ความเสียหาย
-----------

สะพานโชวะถล่ม
แผ่นดินไหวทำให้บ้านเรือนเสียหายรุนแรง 3,534 หลัง และได้รับความเสียหายปลายกลาง 11,000 หลัง ความเสียหายที่รุนแรงเกิดจากสภาพดิน เนื่องจากชั้นดินของเมืองนีงาตะเป็นสามเหลี่ยมปากแม่น้ำจากแม่น้ำชินาโนะ และ แม่น้ำอากาโนะ ซึ่งชั้นดินส่วนใหญ่ของเมืองประกอบด้วยดินทรายเป็นส่วนใหญ่และจุดที่เกิดแผ่นดินเหลวส่วนใหญ่เคยเป็นแม่น้ำในอดีต เมื่อได้รับแรงสั่นสะเทือนจึงทำให้เกิดแผ่นดินเหลวอย่างรุนแรง แผ่นดินเหลวสามารถวัดได้ลึก 140 ซม. แผ่นดินเหลวรุนแรงพอที่จะทำให้อาคารเอียงและถล่มในบางจุดแม้ว่าอัตราเร่งสูงสุดของพื้นดินจะต่ำ

การถล่มของสะพานโชวะได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด จากการตรวจสอบพบว่าสะพานถล่มหลังจากแผ่นดินไหวได้ 70 วินาที

ลักษณะ
------

### แผ่นดินไหว

แผ่นดินไหวมีขนาด 7.6 แต่มีความลึกที่ 34 กม. ซึ่งถือว่าค่อนข้างลึกทำให้วัดความรุนแรงแผ่นดินไหวได้ที่ VIII (รุนแรง) และ 5 (ชินโดะ) กลไกแผ่นดินไหวที่คำนวณได้บ่งบอกถึงรอยเลื่อนแบบย้อนกลับ

### สึนามิ

สึนามิพัดทำลายท่าเรือในจังหวัดนีงาตะ
คลื่นสึนามิลูกแรกพัดมาถึงเมืองนีงาตะ 15 นาที หลังจากแผ่นดินไหว สึนามิทำให้เกิดน้ำท่วมบนเกาะซาโดะและเกาะอื่น ๆ โดยรอบ คลื่นสึนามิสามารถพัดไปไกลถึงหมู่เกาะโอกิในจังหวัดชิมาเนะ ที่ท่าเรือเรียวสึสามารถวัดคลื่นได้สูง 3 เมตร นอกจากนี้ยังมีรายงานคลื่นสึนามิที่สูงถึง 6 เมตรในบางพื้นที่

ดูเพิ่ม
-------

* แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ พ.ศ. 2547

อ้างอิง
-------

1. ↑  "M 7.6 - 24 km NW of Murakami, Japan - Impact". *earthquake.usgs.gov*. United States Geological Survey. สืบค้นเมื่อ 2021-11-18.
2. ↑  "Historic Earthquakes". *web.archive.org*. 2010-01-28. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-01-28. สืบค้นเมื่อ 2022-01-22.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
3. ↑
4. ↑  Liu, Han-Long; Deng, An; Chu, Jian (2009-02-18). *Geotechnical Engineering for Disaster Mitigation and Rehabilitation: Proceedings of the 2nd International Conference GEDMAR08, Nanjing, China* (ภาษาอังกฤษ). Springer Science & Business Media. ISBN 978-3-540-79846-0.
5. ↑  "Wayback Machine" (PDF). *web.archive.org*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-07-23. สืบค้นเมื่อ 2022-01-22.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
6. ↑
Illustration from De Figuris Veneris by Édouard-Henri Avril — orgy scene or orgy fantasy
*Bacchanal with a wine vat* (c. 1475) by Andrea Mantegna
ในการใช้คำในสมัยใหม่, อย่างคำว่า **ออร์กี** เป็นปาร์ตี้เซ็กส์ที่แขกได้เข้ามีส่วนร่วมแบบเปิดและไม่จำกัดในกิจกรรมทางเพศหรือเพศสัมพันธ์หมู่

ผู้เข้าร่วมของพวกนิยมสลับคู่ไม่ได้สอดคล้องกับการกำหนดนี้เสมอไป เพราะในผู้เข้าร่วมของพวกนิยมสลับคู่หลายคนจะมีคู่ร่วมทางเพศหลายคนที่อาจจะรู้จักกันหรืออย่างน้อยก็มีคนธรรมดาสามัญบางคนในระดับเศรษฐกิจ ความสำเร็จการศึกษา หรือคุณลักษณะที่ใช้ร่วมกันอื่นๆ พวกนิยมสลับคู่บางคนได้ยืนยันว่า ออร์กี นั้นตรงข้ามกับปาร์ตี้เซ็กส์ ต้องมีการเปิดเผนตัวตนของคู่ร่วมทางเพศเพื่อละทิ้งการมีเพศสัมพันธ์อย่างสมบูรณ์ ประเภทอื่นๆของคำว่า "ปาร์ตี้เซ็กส์" อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไรด้วยการติดป้าย

การเข้ามีส่วมร่วมใน"ออร์กี"เป็นจินตนาการทางเพศที่พบบ่อยและการมีเพศสัมพันธ์หมู่กับเป้าหมายที่เป็นผู้บริโภคประเภทย่อยในภาพยนตร์ลามก

คำนี้ยังใช้คำเปรียบเทียบในการแสดงออก เช่น "ออร์กีในสีสัน"(orgy of colour) หรือ "ออร์กีในการทำลาย"(orgy of destruction) เพื่อบ่งบอกส่วนเกิน, มากเกินไป คำว่า "orgiastic" ไม่ได้หมายถึงเพศสัมพันธ์หมู่และอยู่ใกล้กับรากฐานดั้งเดิมและการใช้คำอุปมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wojick, Helen (October 2010). "Swinger Survey Results on Difference Between Orgies and Group Sex". The Swingers Blog. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-02. สืบค้นเมื่อ April 26, 2012.
**รายงานประจำปี** (อังกฤษ: annual report) คือรายงานแสดงความเข้าใจของกิจกรรมบริษัทในรอบปีที่ผ่านมา รายงานประจำปีทำมาเพื่อรายงานต่อผู้ถือหุ้นและผู้สนใจ ให้ข้อมูลเกี่ยวกิจกรรมและผลประกอบการทางการเงิน อาจถือได้ว่าเป็นเอกสารที่พิมพ์เผยแพร่ในวงจำกัด (grey literature) แทบทุกประเทศต้องการให้บริษัททำและเผยแพร่รายงานประจำปี และหลายแห่งต้องการรายงานประจำปีในแง่ของการลงทะเบียนบริษัท บริษัทที่มีรายชื่ออยู่ในตลาดหลักทรัพย์ต้องทำรายงานประจำปีและยังต้องมีรายงานระหว่างปี เช่นรายงานประจำไตรมาส (ขึ้นอยู่ตามกฎของตลาดหลักทรัพย์)

เนื้อหา
-------

เนื้อหาในรายงานประจำปีประกอบด้วย

* ข้อมูลทั่วไปของบริษัท
* ผลการดำเนินการและการเงิน
* รายงานจากผู้บริหาร
* ข้อมูลการกำกับดูแลกิจการ
* แถลงการณ์ของประธานบริษัท
* รายงานการตรวจสอบบัญชี
* ข้อมูลที่ไม่เกี่ยวข้องกับการตรวจสอบบัญชี
* งบดุล รวมถึง
	+ บัญชีงบดุล
	+ งบกำไรขาดทุน
	+ งบแสดงการเปลี่ยนแปลงส่วนของเจ้าของ
	+ งบกระแสเงินสด
* หมายเหตุประกอบงบการเงิน
* นโยบายการบัญชี
* อื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Annual Report and Accounts - Contents  เก็บถาวร 2020-08-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อากิฮิโกะ นาโงะ**  (ญี่ปุ่น: 名護明彦; โรมาจิ: *Nago Akihiko*) เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยชิงแชมป์โลกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ

ประวัติ
-------

อากิฮิโกะ นาโงะ เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองนาฮะ ประเทศญี่ปุ่น เคยเป็นนักมวยสร้างของญี่ปุ่นที่หมายมั่นว่าจะเป็นแชมป์โลกคนต่อไป เพราะมีเชิงชกดี มีน้ำหนักหมัดที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ก่อนมาชกมวยสากลอาชีพนั้น นาโงะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น หลังจากชนะรวดมาทั้งหมด 16 ครั้ง รวมทั้งได้แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท และแชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวทโดยการชนะคะแนนเคจิ ยามางูจิ นาโงะจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ในปี พ.ศ. 2542 กับ ฮิเดกิ โทดากะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ปรากฏว่านาโงะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้นนาโงะได้ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง จึงได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2543 ของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท กับมาซาโมริ โทกูยามะ นักมวยชาวเกาหลีเหนือที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ปรากฏว่านาโงะก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก หลังจากนั้น อากิฮิโกะ นาโงะ ได้ชกกับนักมวยชาวไทย ทองเจริญ อ.สุวรรณศิลป์ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 8 ยกไปอีก จากนักมวยสร้างจึงกลายเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่ก็ยังขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ จนกระทั่งเลิกชกมวยไปใน พ.ศ. 2556 

อากิฮิโกะ นาโงะ มีผู้จัดการและเทรนเนอร์เป็นถึงอดีตแชมป์โลกของญี่ปุ่นถึง 2 คน คือ โยชิโอะ ชิราอิ แชมป์โลกคนแรกของญี่ปุ่น และโยโก กูชิเก็ง อดีตแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ที่ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้มากที่สุดของญี่ปุ่นคือ 13 ครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Akihiko Nago (อังกฤษ)
2. ↑  สุรสิทธิ์ วิรุณละพันธ์, *10 อันดับนักชกสุดหล่อ* หน้า 25-27 นิตยสารมวยโลกฉบับที่ 783 ปีที่ 17 8 กันยายน-15 กันยายน พ.ศ. 2542 สยามสปอร์ต

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ส่วนตัวของอากิฮิโกะ นาโงะ (ญี่ปุ่น)
**คนครึ่งสัตว์ นัดยึดเมือง** (อังกฤษ: Skinwalkers) ภาพยนตร์สยองขวัญ ในปี ค.ศ. 2006

เนื้อเรื่อง
-----------

โจนัส และวาเร็ค สองพี่น้องเป็นสกินวอร์คเกอร์ แห่งตระกูลทัลบอท โจนัส ผู้พี่นั้นต้องการจะที่หยุดคำสาปที่เปลี่ยนแปลงตัวเองไปเป็นสกินวอร์คเกอร์ กระหายเลือดในคืนวันพระจันทร์เต็มดวง แต่วาเร็ค ต้องการที่จะสืบสายพันธุ์สยองของตนเอง เพราะเชื่อว่าสกินวอร์คเกอร์มีความสามารถเหนือมนุษย์

วาเร็ค และ ราเชล ทั้งคู่มีลูกชายด้วยกันคนหนึ่ง ชื่อ ทิโมธี ด้วยความเป็นลูกครึ่งระหว่างมนุษย์กับสกินวอร์คเกอร์ ทิโมธีมีเลือดที่แข็งแกร่ง และเมื่ออายุครบ 13 ปี ในคืนวันพระจันทร์เต็มดวงสีเลือด หากทิโมธียังคงมีชีวิตอยู่ คำสาปของสกินวอร์คเกอร์จะสาบสูญไป วาเร็คและพรรคพวกจึงต้องออกตามล่าทิโมธี จากการคุ้มครองของโจนัสและพรรคพวกเช่นกัน

นักแสดง
-------

* เจสัน เบท์ร รับบทเป็น วาเร็ค
* ทอม แจ็คสัน รับบทเป็น วิล
* โรห์น่า มิตรา รับบทเป็น ราเชล
* เอเลียส โกทีส รับบทเป็น โจนัส
* นาตาชา มัลธี รับบทเป็น ซอนย่า
* แมทธิว ไนท์ รับบทเป็น ทิโมธี

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังดี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (อังกฤษ)
* *คนครึ่งสัตว์ นัดยึดเมือง* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**วิลเบอร์ พัน** หรือ **พัน เหว่ย์ปั๋ว** (จีนตัวย่อ: 潘玮柏; จีนตัวเต็ม: 潘瑋柏; พินอิน: *Pān Wěibó*; ชื่อภาษาอังกฤษ: Wilber Pan, Will Pan, Pan Weibo) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไต้หวันที่โด่งดัง

ประวัติ
-------

พันเหว่ย์ปั๋ว หรือ วิล พัน เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ.1980 ปัจจุบันอายุ 36 ปี เกิดที่รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ในสหรัฐอเมริกา พออายุได้ 7 ขวบเขาก็ย้ายมาอยู่ที่ไต้หวัน แล้วก็เข้าเรียนที่โรงเรียนนานาชาติ ไทเป อเมริกัน และจบการศึกษาในปี 1999 จากนั้นก็ไปเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่ California Polytechnic State University
ในปี 2000 พันเหว่ย์ปั๋วมีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันร้องเพลงของ NMG และ BMG ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา และได้รับรางวัลบุคลิกภาพยอดเยี่ยม ต่อมาในปี 2001 เขาก็เดินทางกลับไต้หวันมาชิมลางงานละครเรื่องแรก 《麻辣鲜师》　ซึ่งเรื่องนี้พันเหว่ย์ปั๋วได้รับเสียงตอบรับดีมาก จากนั้นเขาก็มีโอกาสทำอัลบั้มเพลงชุดแรก 《壁虎漫步》 พันเหว่ย์ปั๋วนับว่าเป็นนักร้องไต้หวันที่มีผลงานเพลงออกมาอย่างสม่ำเสมอเลยทีเดียว โดยเพลงที่สร้างชื่อให้กับเขามากที่สุดก็คือเพลง "ปู้เต๋อปู้อ้าย" 《不得不爱》　นอกจากร้องเพลงเล่นละครแล้ว พันเหว่ย์ปั๋วก็เคยเป็น VJ ให้กับ Channel V ด้วย

ผลงานเพลง
---------

### อัลบั้มเดี่ยว

* Gecko Stroll / 壁虎漫步 - December 20, 2002
* Pass Me The Mic / 我的麥克風 - September 19, 2003
* Wu Ha - September 03, 2004
* Expert / 高手 - July 08, 2005
* Freestyle Remix / 潘瑋柏混音2005 - December 16, 2005
* Around the World / 反轉地球 - June 23, 2006
* Play It Cool / 玩酷 - September 14, 2007
* Will's Future / Will's未來式 (2CD+DVD) - July 18, 2008

### เพลงประกอบละคร

* 我對天空說 (Wo Dui Tian Kong Shuo), insert song for The Kid from Heaven (2006)
* 我不怕 (Wo Bu Pa), insert song for My Secret Garden (2003)
* How Are You, insert song for Love Train (2003)
* 我的秘密花園電視原聲 Secret Garden Original Television Soundtrack — 2003

Track 3 — 我不怕 Wo Bu Pa (I'm Not Afraid)

* 心動列車電視原聲 Love Train Original Television Soundtrack — 2003

Track 5 — How Are You

* 天堂來的孩子電視原聲 The Kid from Heaven Original Television Soundtrack — 2006

Track 4 — 我對天空說 Wo Dui Tian Kong Shuo (I Told The Sky)

* 不良笑花电视原带 Miss No Good Television Soundtrack ---- 2008

ผลงานด้านการแสดง
----------------

### ละคร

* The Bad Campus Belle(2008)
* Love Train(2003)

ผลงานอื่นๆ
----------

### ทีวีโชว์

* V式會社
* La Mode News (TVBS-G)

### โฆษณา

* Nike
* SUZUKI SOLIO
* Nokia
* samsung

ฯลฯ

บรรณานุกรม
----------

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติวิลเบอร์พัน
* เว็บไซต์แฟนคลับของวิลเบอร์พันที่เมืองไทย เก็บถาวร 2013-08-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* พันเหว่ย์ปั๋ว เจ้าชายแห่งแสงอาทิตย์ หมิงซิงคลับ[*ลิงก์เสีย*]
* Wilber pan 潘玮柏 วิลเบอร์ พันเหว่ย์ปั๋ว
**พัฒน์ อ.ยุทธนากร** หรือนายสุธรรม วงศ์กันฟู เป็นชาวจังหวัดเชียงใหม่ เกิดเมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2509 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 15) แพ้ 8

เริ่มจากมวยไทย
--------------

พัฒน์เริ่มชกมวยตั้งแต่จบชั้นป.6 ขึ้นชกมวยตามงานวัด แพ้บ้าง ชนะบ้างจนมีครูมวยในละแวกบ้านพามาฝากฝังกับแก้ว โคซี่ หรือสุรศักดิ์ ดุสิตรัตนกุลแก้วจัดให้เขามาอยู่ที่ค่ายอ.ยุทธนากร เปลี่ยนชื่อจากเดิม วิชาญน้อย เกียรติ ข.ป. มาเป็น พัฒน์ อ.ยุทธนากร

มวยสากล: แชมป์ราชดำเนิน 2 รุ่น
------------------------------

ครั้งแรกพัฒน์ขึ้นชกมวยไทยอยู่สามครั้ง แพ้รวด จึงเปลี่ยนมาชกมวนสากล แพ้บ้าง ชนะบ้าง จนกระทั่งถูกตามตัวให้ขึ้นชกชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นมินิฟลายเวทกับธวัช เกียรติพ่วงจินดา ก่อนชก พัฒน์เป็นรองมาก แต่เขาสู้เต็มที่ ชนะน็อคธวัชในยกที่ 1 ทั้งๆที่ ตัวเองถูกชกลงไปนับแปดก่อน พัฒน์ครองแชมป์อยู่ไม่นานก็เสียแชมป์ให้กับสมุทร ศิษย์นฤพนธ์ (ที่ต่อมากลายเป็นแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF)

หลังจากเสียแชมป์ไป พัฒน์ชกชนะอีก 7 ครั้ง จึงได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทอีกครั้ง ปรากฏว่าพัฒน์ชนะน็อค เพชรชัยนาท ดอนเจดีย์ ยก 5 ได้ครองแชมป์เป็นรุ่นที่ 2 จากนั้นจึงมีโอกาสได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท และชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA ที่เกาหลีใต้ตามลำดับแต่ไม่สำเร็จทั้งสองครั้ง หลังจากพลาดหวังในการชิงแชมป์โลก พัฒน์กลับมาชกอีกครั้งเดียว ชนะน็อค จอมเทียน สวนมิสกวัน ยก 4 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท (2528)
	+ ชิง, 27 มิถุนายน 2528 ชนะน็อค ธวัช เกียรติพ่วงจินดา ยก 1
	+ เสียแชมป์, 26 ธันวาคม 2528 แพ้คะแนน สมุทร ศิษย์นฤพนธ์
* แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท (2529)
	+ ชิง, 26 มิถุนายน 2529 ชนะน็อค เพชรชัยนาท ดอนเจดีย์ ยก 5
	+ ป้องกันครั้งที่ 1, 11 สิงหาคม 2529 ชนะคะแนน ใกล้รุ่ง ศิษย์พยัคฆ์
	+ ป้องกันครั้งที่ 2, 23 กันยายน 2530 ชนะคะแนน เมฆา ศรรัมย์
	+ ป้องกันครั้งที่ 3, 28 เมษายน 2531 ชนะคะแนน ทันใจ ดอนเจดีย์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 11 ธันวาคม 2530 แพ้น็อค คิม ยอง กัง (เกาหลีใต้) ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 28 ส.ค. 2531 แพ้น็อค ยู มย็อง-อู (เกาหลีใต้) ยก 2 ที่ เกาหลีใต้

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com[*ลิงก์เสีย*] (อังกฤษ)
* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์: พัฒน์ อ.ยุทธนากร แชมป์มวยสากล 2 รุ่นของเวทีราชดำเนิน. นิตยสารมวยโลก ฉบับที่ 1188 มิถุนายน 2550 หน้า 22 -23
**นิโครธ** (บาลี: นิโคฺรธ; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ficus benghalensis*) เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ในสกุลโพ

ถิ่นกำเนิด
----------

มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศอินเดีย, ศรีลังกา และปากีสถาน และแพร่กระจายทั่วไปในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาณ 10-30 เมตร ลำต้นตรงเป็นพูพอน แตกกิ่งก้านแน่นทึบ เรือนยอดแผ่กว้าง มีรากอากาศห้อยลงมาตามกิ่งก้านและลำต้น ซึ่งรากอากาศนี้สามารถเจริญเติบโต เป็นลำต้นต่อไปได้ด้วย

ลักษณะ
------

ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ มีความเงามัน กว้าง 10-14 เซนติเมตร ยาว 15-20 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบโค้งกว้าง ออกเป็นคู่สลับกัน แขนงใบมีระหว่าง 4-6 คู่ ก้านใบอวบ ยาว 2-5 เซนติเมตร ผลกลมโต วัดผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร ผลจะติดแนบอยู่กับกิ่ง แต่ละผลจะมีกาบ 2-4 กาบ เมื่อผลแก่จะมีสีแดงคล้ำหรือสีแดงเลือดหมู เป็นอาหารของพวกนกได้เป็นอย่างดี การขยายพันธุ์นั้นส่วนใหญ่จะเป็นไปเองตามธรรมชาติ โดยพวกนกมากินผลแล้วไปถ่ายมูลยังที่ต่าง ๆ 

ใบและลูกไกร

ในพุทธประวัติ
-------------

นิโครธเป็นต้นไม้มงคลประเภทหนึ่งในคติของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ในพระไตรปิฎกภาษาบาลีเล่มที่ 33 พระสุตตันตปิฎก เล่ม 25 ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ กัสสปพุทธวงศ์ กล่าวไว้ว่าพระกัสสปพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ 7 วัน จึงได้ประทับตรัสรู้ ณ ควงไม้นิโครธ จึงมักปลูกไว้ตามศาสนสถานและสวนสาธารณะต่าง ๆ เพื่อเป็นร่มเงาและเป็นที่พักพิงแก่สัตว์ต่าง ๆ

สรรพคุณทางยา
------------

เปลือกต้น ใช้แก้ท้องเดินแก้บิด ยาชงใช้ลดน้ำตาลในเลือด, ยาง ใช้แก้บิด แก้ท้องเดิน, ผล ใช้รับประทานได้, เมล็ด เป็นยาเย็นและยาบำรุง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นิโครธ". มูลนิธิพระพุทธเมตตาประชาไทย. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-01-22. สืบค้นเมื่อ 11 กันยายน 2561. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
2. ↑  กัสสปพุทธวงศ์ที่ ๒๔, พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๓ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย พุทธวังสะ
3. ↑  รศ.บุศบรรณ ณ สงขลา เรียบเรียง *หนังสืออนุกรมวิธานพืชอักษร ก.* ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, 2538

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ficus benghalensis***

วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***นิโครธ***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ficus benghalensis ที่วิกิสปีชีส์
ในพีชคณิต **ทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนาม** (อังกฤษ: Polynomial remainder theorem) หรือ**ทฤษฎีบทเล็กของเบซู** (ตั้งชื่อตามเอเตียน เบซู (Étienne Bézout)) เป็นการประยุกต์ใช้การหารพหุนามแบบยุคลิด (Euclidean division of polynomial) ซึ่งทฤษฎีบทนี้กล่าวว่าเศษเหลือจากการหารพหุนาม {\displaystyle f(x)} ด้วยพหุนามเชิงเส้น {\displaystyle x-r} เท่ากับ {\displaystyle f(r)} และ {\displaystyle x-r} เป็นตัวหารของ {\displaystyle f(x)} ก็ต่อเมื่อ {\displaystyle f(r)=0} เป็นคุณสมบัติที่เรียกว่าทฤษฎีบทตัวประกอบ (factor theorem)

ตัวอย่าง
--------

### ตัวอย่าง 1

ให้ {\displaystyle f(x)=x^{3}-12x^{2}-42} การหารพหุนาม {\displaystyle f(x)} ด้วย {\displaystyle (x-3)} ให้ผลหาร {\displaystyle x^{2}-9x-27} และเหลือเศษ {\displaystyle -123} เพราะฉะนั้น {\displaystyle f(3)=-123}

### ตัวอย่าง 2

แสดงให้เห็นว่าทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนามเป็นจริงกับพหุนามดีกรี 2 {\displaystyle f(x)=ax^{2}+bx+c} ใด ๆ ด้วยการจัดรูปพีชคณิต:

{\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {f(x)}{x-r}}&={\frac {a{x^{2}}+bx+c}{x-r}}\\&={\frac {a{x^{2}}-arx+arx+bx+c}{x-r}}\\&={\frac {ax(x-r)+(b+ar)x+c}{x-r}}\\&=ax+{\frac {(b+ar)(x-r)+c+r(b+ar)}{x-r}}\\&=ax+b+ar+{\frac {c+r(b+ar)}{x-r}}\\&=ax+b+ar+{\frac {a{r^{2}}+br+c}{x-r}}\end{aligned}}}
คูณทั้งสองฝั่งด้วย (*x* − *r*) ได้

{\displaystyle f(x)=ax^{2}+bx+c=(ax+b+ar)(x-r)+{a{r^{2}}+br+c}}.
ในเมื่อ {\displaystyle R=ar^{2}+br+c} เป็นเศษเหลือ เราได้แสดงให้เห็นแล้วว่า {\displaystyle f(r)=R}.

การพิสูจน์
----------

ทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนามตามมาจากขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดสำหรับพหุนามที่บอกว่าเมื่อกำหนดพหุนามสองตัว*f*(*x*) (ตัวตั้งหาร) และ *g*(*x*) (ตัวหาร) จะมีพหุนามผลหาร *Q*(*x*) และพหุนามเศษเหลือ *R*(*x*) เพียงชุดเดียวที่สอดคล้องกับสมการ

{\displaystyle f(x)=Q(x)g(x)+R(x)} และ {\displaystyle R(x)=0} หรือ {\displaystyle \deg(R)<\deg(g)}
ถ้าตัวหาร {\displaystyle g(x)=x-r} เมื่อ r เป็นค่าคงตัว ก็อาจเป็นได้ทั้ง *R*(*x*) = 0 หรือมีดีกรี 0 ซึ่งในทั้งสองกรณี *R*(*x*) เป็นค่าคงตัวที่ขึ้นอยู่กับ *x* คือ

{\displaystyle f(x)=Q(x)(x-r)+R}
เมื่อกำหนดให้ {\displaystyle x=r} ในสูตรนี้แล้วก็จะได้:

{\displaystyle f(r)=R.}
มีการพิสูจน์ที่ต่างกันเล็กน้อยซึ่งอาจดูพื้นฐานกว่าสำหรับบางคน เริ่มต้นจากการสังเกตว่า {\displaystyle f(x)-f(r)} เป็นผลรวมเชิงเส้นของพจน์ในรูป {\displaystyle x^{k}-r^{k}} ซึ่งแต่ละพจน์สามารถหารได้ด้วย {\displaystyle x-r} เพราะ {\displaystyle x^{k}-r^{k}=(x-r)(x^{k-1}+x^{k-2}r+\dots +xr^{k-2}+r^{k-1})}

การประยุกต์
-----------

ทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนามสามารถใช้เพื่อหา {\displaystyle f(r)} ด้วยการคำนวนหาเศษเหลือ {\displaystyle R} แต่การหารยาวพหุนาม (polynomial long division) ก็ยากกว่าการหาค่าฟังก์ชันไปเลย และการหารสังเคราะห์ (synthetic division) คำนวณได้ง่ายกว่า ดังนั้นเราอาจสามารกหาค่าของฟังก์ชันได้ด้วยการใช้การหารสังเคราะห์และทฤษฎีบทเศษเหลือพหุนาม

ทฤษฎีบทตัวประกอบเป็นการประยุกต์ใช้ทฤษฎีบทเศษเหลืออีกเรื่องหนึ่ง: ถ้าเศษเหลือเท่ากับศูนย์ ตัวหารสมการเชิงเส้นนั้นเป็นตัวประกอบของพหุนาม สามารถหาตัวประกอบของพหุนามได้ด้วยการใช้ทฤษฎีบทตัวประกอบซ้ำหลายครั้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Piotr Rudnicki (2004). "Little Bézout Theorem (Factor Theorem)" (PDF). *Formalized Mathematics*. **12** (1): 49–58.
2. ↑  Larson, Ron (2014), College Algebra, Cengage Learning
3. ↑  Larson, Ron (2011), Precalculus with Limits, Cengage Learning
***อากิเนเตอร์*** (อังกฤษ: Akinator) เป็นเกมคอมพิวเตอร์และแอปโทรศัพท์ที่ผลิตโดยบริษัทฝรั่งเศส Elokence ในระหว่างการเล่น ระบบจะวิเคราะห์ว่าตัวละครที่ผู้เล่นคิดมีในชีวิตจริงหรือสมมติผ่านคำถามหลายแบบ แอปนี้ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้คำถามที่ดีที่สุดผ่านประสบการณ์ของผู้เล่น

วิธีเล่น
--------

เพื่อเริ่มต้นคำถาม ผู้ใช้ต้องกดปุ่มเล่นและคิดถึงตัวละครที่โด่งดัง อากิเนเตอร์จะถามคำถาม (เท่าที่ต้องการ) โดยมีปุ่มคำตอบว่า "ใช่", "ไม่", "น่าจะ", "น่าจะไม่" และ "ไม่รู้" เพื่อสืบถึงตัวละครที่อาจเป็นไปได้ ถ้ามีคำตอบก่อนจะถึงคำถามที่ 25 โปรแกรมจะถามว่านี่เป็นตัวลละครที่ผู้เล่นคิดอยู่ไหม ถ้าโปรแกรมทายผิดสามครั้งติดต่อกัน (หรือมากกว่านั้น ส่วนใหญ่จะอยู่ใน 25, 50 และ 80 คำถาม) โปรแกรมจะให้ผู้ใช้ลงชื่อตัวละครเพื่อขยายฐานข้อมูลของตัวเลือก

คำวิจารณ์
---------

*L'Express* จัดให้เกมนี้ได้ 5 ต่อ 5 บนรายชื่อแอปไอโฟนประจำสัปดาห์ในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2009. *Excite France* กล่าวว่า อากิเนเตอร์นั้น "มีปฏิกิริยาโต้ตอบ มันเป็นการปฏิวัติ, มีเสน่ห์ และน่าเพลิดเพลิน"

ในยุโรป เกมนี้ถึงจุดสูงสุดใน ค.ศ. 2009.

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Jen Chaney (August 3, 2010). "Summer time-waster: Stumping the Akinator". *The Washington Post*. สืบค้นเมื่อ June 23, 2011.
2. ↑  "Akinator, el genio que leerá tu mente". *Medio Tiempo* (ภาษาสเปน). October 19, 2010. สืบค้นเมื่อ June 23, 2011.
3. ↑  "アップ・スウェル、『Akinator』のモバイルサイトの提供を開始". *Asahi Shimbun* (ภาษาญี่ปุ่น). July 21, 2010. สืบค้นเมื่อ June 23, 2011.
4. ↑  "Paybuddy, Stand o'food et Akinator". *L'Express* (ภาษาฝรั่งเศส). September 9, 2009. สืบค้นเมื่อ June 23, 2011.
5. ↑  "Akinator, vraiment le plus fort!". *Excite France* (ภาษาฝรั่งเศส). November 23, 2008. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-18. สืบค้นเมื่อ June 23, 2011.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**เถื่อน เฉือนระห่ำ** (อังกฤษ: The Viral Factor; จีนตัวเต็ม: 逆戰; จีนตัวย่อ: 逆战; พินอิน: Nì Zhàn) ภาพยนตร์แอ๊คชั่นสัญชาติฮ่องกง ออกฉายในปี ค.ศ. 2012

เนื้อเรื่อง
-----------

ที่จอร์แดน จอน หรือ หรือ หม่า เฟย ตำรวจในหน่วยพิเศษกำลังปฏิบัติภารกิจคุ้มครองนักวิทยาศาสตร์ชาวตะวันออกกลางผู้เพาะไวรัสต้านเชื้อฝีดาษสายพันธุ์ใหม่ไม่สำเร็จ เพราะ ฌอน สมาชิกในทีมหักหลัง และโชคร้ายที่ ไอซ์ คู่หมั้นของตัวเองโดนกระสุนยิงเข้าที่ศีรษะ เสียชีวิตทันที และอาเฟยก็ถูกกระสุนฝังเข้าไปติดในกลีบสมองอีกด้วย ซึ่งแพทย์ไม่สามารถผ่าตัดได้เพราะเสี่ยงต่อการเป็นอัมพาตหรือเสียชีวิตอย่างสูง ซึ่งมีเวลาเหลือเพียง 2 สัปดาห์

อาเฟยจึงกลับไปยังกรุงปักกิ่ง บ้านเกิด ได้พบกับความลับที่แม่ตนเองปิดบังเอาไว้ นั่นคือมีพี่ชายชื่อ หม่า หยวน โดยที่แม่เป็นฝ่ายทิ้งอาหยวนไว้กับพ่อที่ติดการพนันงอมแงม ทำให้สองพี่น้องต้องพลัดพรากจากกัน เมื่อสองพี่น้องได้กลับมาพบกันอีกครั้งในรอบ 20 ปี ที่มาเลเซีย แต่เสมือนโชคชะตาเล่นตลกเมื่ออาเฟยคือตำรวจ ส่วนอาหยวนก็คือโจร ที่ทำงานให้กับตำรวจมาเลเซียที่สัมพันธ์กับองค์กรอาชญากรรมที่หวังจะปล่อยไวรัสในหลายประเทศแล้วทำยาต้านไวรัสขึ้นมาเพื่อหวังจะขายยาแก้ จึงจับตัว ดร.เรเชล เคน แพทย์สาวและนักวิทยาศาสตร์ผู้ชำนาญเรื่องไวรัสเอาไว้ เพราะเธอสามารถผลิตยาต้านไวรัสได้ อาเฟยเข้าช่วยเหลือเธอ จนได้พบกับอาหยวนพี่ชายตนเองที่กลายเป็นโจร แต่อาหยวนก็ถูกหักหลังจากพวกเดียวกันเรื่องผลประโยชน์ จนอาเซ็ง ลูกสาวถูกจับตัวไป ทำให้อาเฟยซึ่งเป็นตำรวจที่ยึดมั่นในกฎกติกาต้องเปลี่ยนมาใช้วิธีการนอกกฎหมาย โดยที่ ฌอน ผู้ทรยศหักหลังเพื่อนก็รวมอยู่ในแก๊งค์นี้ด้วย

นักแสดง
-------

* จอน/ หม่า เฟย...เจย์ โชว
* หม่า หยวน...เซียะ ถิงฟง
* ฌอน...อัน จื้อเจี๋ย
* ดร.ราเชล เคน...หลิน เผิง
* ไอซ์...ไป๋ ปิง
* รอส...คาร์ล อู๋
* มาร์ค...หง เทียนหมิง

เบื้องหลังและการออกฉาย
----------------------

*The Viral Factor* ถือเป็นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ในต้นปี ค.ศ. 2012 ของวงการภาพยนตร์ฮ่องกงและจีน ด้วยทุนสร้างกว่า 200 ล้านหยวน โดยมี 2 นักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์ของฮ่องกง คือ เซียะ ถิงฟง และไต้หวัน คือ เจย์ โชว มารับบทนำเป็น 2 พี่น้องที่อยู่กันคนละขั้ว จากพี่น้องกลายเป็นศัตรู แต่สายเลือดและความถูกต้องจึงไม่อาจไปด้วยกันได้

ภาพยนตร์ได้ถ่ายทำในหลายประเทศ อาทิ มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย รวมถึงจอร์แดน ซึ่งเป็นฉากเปิดเรื่อง โดยเริ่มถ่ายทำตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งทางผู้สร้างถึงกับต้องพาทีมงานและนักแสดงไปทำประกันชีวิตที่ฮอลลีวูดเลยทีเดียว เนื่องจากบริษัทในฮ่องกงไม่กล้ารับทำให้ โดยที่ฉากแอ๊คชั่นนั้นเน้นความดิบ เถื่อน และสมจริง

และเมื่อออกฉายแล้วในวันแรกที่เปิดตัวที่ฮ่องกง ทำรายได้ไปกว่า 2 ล้านหยวน (ประมาณ 10 ล้านบาท) และส่วนในมาเลเซีย, สิงคโปร์ และฮ่องกง ทำรายได้ยอดรวมทั้งหมด 130 ล้านหยวน (ประมาณ 660 ล้านบาท)

อ้างอิง
-------

1. ↑  林峰直面"床照门" 谢霆锋将与周杰伦合作(图)"
2. ↑  "ปักหมุด! หนังจีนฟอร์มดีน่าดูแห่งปี 2012 (ตอน 1)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-02. สืบค้นเมื่อ 2012-05-23.
3. ↑  "เกร็ดภาพยนตร์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-21. สืบค้นเมื่อ 2012-05-24.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์ (อังกฤษ)
* *เถื่อน เฉือนระห่ำ* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *The Viral Factor* ที่สยามโซน
**อารามอาจี** (ทิเบต: ཨ་ལྕི་ཆོས་འཁོར།; Alchi Monastery) หรือ **อาจีเกินปา** (ทิเบต: ཨ་ལྕི་དགོམ་པ།) เป็นหมู่พุทธารามในศาสนาพุทธแบบทิเบต ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอาจี อำเภอเลห์ ส่วนหนึ่งของสภาพัฒนาที่เขาปกครองตนเองในลาดัก ในลาดัก ประเทศอินเดีย หมู่อารามนี้ประกอบด้วยนิคมย่อยจำนวนสี่นิคมที่อยู่แยกกันในหมู่บ้านอาจี ในแต่ละอารามมีสิ่งปลูกสร้างที่มีอายุเก่าแก่แตกต่างกันไป อารามอาจีอยู่ภายใต้การบริหารของอารามลีกีร์ อาจียังเป็นส่วนหนึ่งของหมู่อนุสรณ์อาจี (‘Alchi group of monuments’) ร่วมกับมังคยู และ ซุมดาชุน ซึ่งได้รับการบรรยายไว้ว่ามี "รูปแบบงานช่างศิลป์เฉพาะตัว"

ตามธรรมเนียมพื้นถิ่น หมู่พุทธารามนี้สร้างขึ้นโดยคุรุนักแปล Rinchen Zangpo ในปี 958 ถึง 1055 กระนั้น จารึกในสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ ระบุว่าสร้างขึ้นโดยขุนนางชาวทิเบต นามว่า Kal-dan Shes-rab ในศตวรรษที่ 11 ดูคัง (Dukhang) หรือโถงรวมตัว และตัววัดหลัก (gTsug-lag-khang) ที่มีความสูงสามชั้นและมีชื่อเรียกว่า Sumtseg (gSum-brtsegs, แปลตรงตัวว่า 'สูงสามชั้น') ล้วนสร้างขึ้นด้วยงานศิลป์แบบกัศมีร์ ส่วนวิหารหลังที่สามเรียกว่าวิหารพระมัญชุศรี ('Jam-dpal lHa-khang) นอกจากนี้ในพื้นที่หมู่พทุธารามยังประกอบด้วยสถูปจำนวนหนึ่ง

งานจิตรกรรมฝาพนังของอารามสะท้อนให้เห็นถึงรายละเอียดเชิงศิลปะและเชิงศาสนาของทั้งกษัตริย์ฮินดูและพุทธในพื้นที่กัศมีร์และหิมาจัลประเทศในเวลานั้น งานิจตรกรรมเหล่านี้เป็นหนึ่งในจิตรกรรมที่เก่าแก่ที่สุดในลาดักที่ยังเหลือถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ภายในยังมีพุทธประติมาขนาดใหญ่และงานแกะสลักไม้ที่วิจิตรตระการตาที่เทียบเท่าได้กับศิลปะยุโรปแบบบาโรก หนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังที่โดดเด่นคือฉากกินดื่มของกษัตริย์ที่โถงดูคัง (Royal drinking scene in the Dukhang) อายุราวปี 1200 ซึ่งแสดงภาพกษัตริย์สวมเครื่องประดับศีรษะกะบะอ์ในรูปแบบเติร์ก-เปอร์เซีย ซึ่งคล้ายกันกับที่พบที่อารามมังคยูซึ่งอยู่ในพื้นที่เดียวกัน ศิลปินเลื่องชื่อของอินเดีย ศากติ ไมระ เคยบรรยายความงดงามของอารามนี้ไว้อย่างมีชีวิตชีวาในงานเชียนของเขา

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Luczanits, Christian (2004). *Buddhist sculpture in clay: early western Himalayan art, late 10th to early ...* *The Alchi Group of Monuments*. Serindia Publications, Inc. pp. 125–127. ISBN 1-932476-02-4. สืบค้นเมื่อ 2010-01-21.
2. 1 2 3 4 5  Benoy K. Behl (23 October – 5 November 2004). "Trans-Himalayan Murals". *The Front Line: The Hindu*. Vol. 21 no. 22. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 January 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-01-17.
3. ↑  "Alchi Monastery: Chos-'khor". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 เมษายน 2010. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2010.
4. ↑  Rizvi (1996), p. 243.
5. ↑  Schettler, Margaret & Rolf. (1981), p. 104.
6. ↑  Flood, Finbarr Barry (2017). *A Turk in the Dukhang? Comparative Perspectives on Elite Dress in Medieval Ladakh and the Caucasus*. Austrian Academy of Science Press. pp. 231–243.
7. ↑
กระดานดำที่เขียนด้วยชอล์กหลากสี
ชอล์กกระดานดำสีต่างๆ
**กระดานดำ** เป็นอุปกรณ์ในการเขียนที่สามารถใช้ซ้ำได้ โดยสามารถเขียนอักษรหรือวาดภาพได้โดยใช้ชอล์ก หรืออุปกรณ์อื่นๆ ที่สามารถเขียนแล้วลบได้ กระดานดำในสมัยก่อนทำจากแผ่นหินสีดำหรือสีเทาเข้มที่เรียบและบางเรียกว่า *กระดานชนวน*

โดยมีความหมายตามพจนานุกรม ได้ความว่า กระดานขนาดใหญ่ทาสีเข้มเช่น สีดำ สีเขียว สำหรับเขียนอักษรขนาดใหญ่เพื่อให้เห็นได้ชัดเจน มักใช้ในโรงเรียน

ลักษณะ
------

กระดานดำในปัจจุบันมักทำจากเป็นไม้กระดาน ทาด้วยรองพื้นที่เคลื่อบผิว 3- 4รองเพื่อรองรับสีพื้นเข้ม โดยในอดีต ใช้สีดำปัจจุบันนำสีเขียวเข้มมาใช้ เพื่อเพิ่มความรู้สึกให้สบายสายตาตาที่สุด นอกจากนี้อาจทำเป็นกระดานดำสองชั้น สามารถเลื่อนเปิดปิดได้ด้วยบานเลื่อน ทำให้มีพื้นที่เขียนมากขึ้น รวมทั้งยังเก็บข้อความที่เขียนไว้ก่อนได้ด้วย

โดยทั่วไปแล้ว กระดานดำจะใช้ในการเรียนการสอน การลบกระดานดำสามารถทำได้โดยใช้ผ้าเปียกถู หรือใช้แปรงลบกระดานซึ่งทำจากไม้ติดกับผ้าสักหลาด การเขียนข้อความขณะกระดานดำเปียกจะทำให้ลบยาก

อุปกรณ์ที่ใช้ประกอบกัน
----------------------

แท่งชอล์ก ถูกออกแบบมาเพื่อให้ใช้กับกระดานดำ มีสีขาวตามความนิยมเพราะตัดกับสีดำมากที่สุด
ปัจจุบันมีการพัฒนาเติมสีเพื่อการเขียนให้มีสีสัต่างๆ

โดยชอล์กนั้นไม่ได้ทำมาจากหินชอล์ก แต่ทำมาจากยิปซัมและแป้งเพื่อทำให้สามารถติดอยู่บนพื้นกระดานได้

ข้อเสียของการใช้งาน
-------------------

การเขียนและการลบกระดานทำให้มีฝุ่นชอล์กฟุ้งกระจาย ขึ้นอยู่กับคุณภาพของชอล์ก ทำให้เกิดปัญหากับผู้ใช้
โดยเฉพาะผุ้ที่เป็นโรคภูมิแพ้ อาจทำให้เกิดปัญหากับระบบทางเดินหายใจ

ข้อดีของการใช้งาน
-----------------

เนื่องด้วยกระดานดำและชอล์กมีราคาถูกกว่าอุปกรณ์ชนิดอื่นที่มีลักษณะเดียวกันมีราคาแพงกว่าและมีข้อเสียที่แตกต่างกัน
โดยต่อมามีการพัฒนาเป็นกระดานขาว (ไวท์บอร์ด) โดยใช้ปากกาเคมีที่ไม่ทำให้เกิดฝุ่น แต่มีไอระเหยของนำหมึกแทน
**ตำบลลุมพลี** เป็นตำบลในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ประวัติศาสตร์
-------------

ทุ่งลุมพลี เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ชื่อนี้กล่าวถึงหลายครั้งในประวัติศาสตร์อยุธยา ทุ่งลุมพลีเป็นทุ่ง 1 ใน 10 แห่งของอยุธยา มักใช้เป็นที่ปลูกข้าว และในสงครามแต่ละครั้ง มักดัดแปลงเป็นสนามรบเพื่อปกป้องราชธานีจากผู้รุกราน

ในสงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ปี พ.ศ. 2091 ทุ่งลุมพลีใช้เป็นที่ตั้งค่ายหลวงของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ในสงครามครั้งนี้สมเด็จพระสุริโยทัย พระอัครมเหสีของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ สิ้นพระชนม์บนคอช้างระหว่างกระทำยุทธหัตถีกับตะโดธรรมราชาที่ 1หรือพระเจ้าแปรที่ทุ่งมะขามหย่องซึ่งเป็นทุ่งนาที่ติดกับทุ่งภูเขาทองและทุ่งลุมพลี ปัจจุบันทุ่งมะขามหย่องมีอ่างเก็บน้ำภูเขาทอง และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 (ปทุมธานี-บางปะหัน) ล้อมรอบ

ในสงครามช้างเผือกปี พ.ศ. 2106 กองกำลังของพระยาพะสิม เจ้าเมืองพะสิม ได้เข้ายึดทุ่งลุมพลีเป็นที่ตั้งทัพ

ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ทุ่งลุมพลียังเป็นชุมชนของเชลยศึกชาวมุสลิมซึ่งต้อนมาจากไทรบุรีและปะลิสทางตอนเหนือของมาเลเซีย

การแบ่งเขตการปกครอง
-------------------

พื้นที่ทั้งหมดของตำบลลุมพลีอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลลุมพลี

### การปกครองส่วนท้องถิ่น

ตำบลลุมพลีแบ่งเป็น 6 หมู่บ้าน

| หมู่ที่ | ชื่อ |
| --- | --- |
| 01. | บ้านเกาะล่าง |
| 02. | บ้านย่านซื่อ |
| 03. | บ้านเกาะกลาง |
| 04. | บ้านหลังสุเหร่า |
| 05. | บ้านหัวถนน |
| 06. | บ้านหนองประทุน |
|

สถานที่ท่องเที่ยว
-----------------

พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชและอ่างเก็บน้ำภูเขาทองอยู่ในพื้นที่

มีวัดโบราณหลายแห่งในบริเวณนี้และบริเวณใกล้เคียง ได้แก่ วัดบัว (เนินดิน) วัดดอกไม้ (หายสาบสูญ) วัดจงกลม (วัดร้างที่กรมศิลปากรบูรณะ) วัดพระยาแมน (วัดร้างที่กรมศิลปากรบูรณะ) วัดปราสาท (วัดร้างที่กรมศิลปากรไม่ได้บูรณะ) วัดสี่เหลี่ยม (วัดร้างที่กรมศิลปากรบูรณะ) วัดท่าคลอง (วัดที่ยังมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่) และวัดตูม (วัดที่ยังมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. 1 2
3. ↑
4. ↑