recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ค็อกเทลจากเบคอนวอดก้า

**เบคอนมาร์ตินี** (อังกฤษ: Bacon martini) หรือที่รู้จักในชื่อ เบคอนตินี (Bacontini), พิกออนเดอะร็อก (Pig on the rock) หรือบลัดดีเบคอนมาร์ตินี (Bloody bacon martini) เป็นค็อกเทลที่ประกอบด้วยวอดก้าแต่งกลิ่นเบคอน (Bacon vodka) เสิร์ฟพร้อมเครื่องปรุงที่อาจเป็นเบคอนชิ้น, เกล็ดเบคอน (bacon bits) หรือมะกอก รูปแบบอื่นอาจรวมถึงการเพิ่มส่วนผสมของบลัดดีแมรี (Bloody Mary) จากความนิยมเรียกเครื่องดื่มสเตรทอัพที่เสิร์ฟในแก้วมาร์ตินีโดยรวมว่า "มาร์ตินี" เบคอนมาร์ตินีก็ถูกเรียกแบบนั้น เช่นเดียวกับวอดก้ามาร์ตินี ซาเกตินี หรือค็อกเทลอื่น ๆ

จุดกำเนิด
---------

เบคอนมาร์ตินีคิดค้นโดย ซัง ยุน (Sang Yoon) เจ้าของร้านอาหารกึ่งผับ *Father's Office* ในแซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย และพี. มอส (P. Moss) เจ้าของ *Double Down Saloon* ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา โดยซัง ยุน เริ่มทำเบคอนมาร์ตินีใน ค.ศ. 1998 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากชื่อ *Bacon of the Month Club* ซึ่งดำเนินการโดยเกรตฟูล พาเลต (Grateful Palate) ในเมืองแฟร์ฟิลด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เครื่องดื่มในเวอร์ชันของซังยุนใช้เบคอนหมักด้วยจูนิเปอร์ ในขณะที่วิธีของพี. มอสใช้เบคอนรมควันจากไม้ฮิคโครี

การเตรียม
---------

ในการทำเบคอนมาร์ตินี ต้องเตรียมวอดก้าล่วงหน้าผ่านกระบวนการที่เรียกว่าการล้างไขมัน ซึ่งทำโดยการแช่เบคอนที่ปรุงสุกแล้วลงในวอดก้าแล้วกรองไขมันออก คล้ายกับกระบวนการหมักเนื้อสัตว์ก่อนปรุงอาหาร เครื่องดื่มจะพร้อมเมื่อของเหลวกลายเป็นฟิล์มและทึบแสง สำหรับที่ *Double Down Saloon* ในย่านอีสวิลเลจของแมนฮัตตันในนครนิวยอร์ก เบคอนมาร์ตินีเตรียมโดยการกรองวอดก้าที่แต่งกลิ่นเบคอนผ่านน้ำแข็งที่เขย่า แล้วเสิร์ฟในแก้วมาร์ตินีโดยมีเบคอนชิ้นหนึ่งอยู่ก้นแก้ว คล้ายกับหนอนในขวดเมซคาล (Mezcal)

รสชาติ
------

รสชาติของเบคอนมาร์ตินีนั้นคล้ายคลึงกับวอดก้ามาร์ตินี แต่มีรสของเบคอนที่เผ็ดกว่าและเค็มกว่า และมี "รสเผ็ดร้อน" (tangy heat) เจ้าของร้าน *Double Down Saloon* กล่าวว่ามันหมูทำปฏิกิริยากับวอดก้าทำให้เครื่องดื่มมีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ ความคิดเห็นเกี่ยวกับเครื่องดื่มมีหลากหลาย โดยนักดื่มคนหนึ่งเปรียบเทียบกับน้ำมันเครื่องของคาสตรอล และผู้ที่ชื่นชอบเบคอนกล่าวว่ามันเป็นเครื่องดื่มที่น่าพึงพอใจและอร่อยในหลายระดับ สโมสรแห่งหนึ่งในซานฟรานซิสโกขายเบคอนมาร์ตินีโดยใช้เบอร์เบินแทนวอดก้า (ซึ่งโดยแท้แล้วคือมิทช์มอร์แกน) โดยอ้างว่าวอดก้าดูดซับรสชาติควันของถ่านมากเกินไป

ดูเพิ่ม
-------

* เบคอนวอดก้า[en]

อ้างอิง
-------

1. ↑  Barna, Stephanie (13 กุมภาพันธ์ 2009). "Did you say Bloody Bacon Martini?". *Charleston City Paper*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มิถุนายน 2009. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2009.
2. 1 2  Brian, Niemietz (15 พฤศจิกายน 2006). "Stir Crazy!". *The New York Post*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 ธันวาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2009.
3. 1 2 3  Moss, P.; Dougherty, Margot (1 มิถุนายน 2007). "Martini shot, letter to the editor". *Los Angeles Magazine*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มิถุนายน 2009. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2009.
4. ↑  "Fat Washing for Bacon Infused Vodka".
5. 1 2 3  Abrams, Brian (26 กันยายน 2006). "Art of the Shock-tail". *Chow*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 พฤษภาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2009.
6. 1 2  Loosbrock, Rocco (7 กุมภาพันธ์ 2008). "Bacon Freak Introduces You To The Bacon Martini!". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 เมษายน 2013. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2009.
7. ↑  Keppel, Josh (27 เมษายน 2009). "Bacon and Booze". NBC Bay Area. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 เมษายน 2009. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2009.
**สแน็ตช์สควอด** (อังกฤษ: snatch squad) หรือแปลตรงตัวว่า หมู่ฉกตัว หมายถึงกลยุทธ 2 กลยุทธของตำรวจในการปราบจลาจลและควบคุมฝูงชน บางครั้งเป็นการปฏิบัติการโดยเจ้าหน้าที่ทหารที่ได้รับมอบหมายในการปราบจลาจลและควบคุมฝูงชน

ในการปราบจลาจล
--------------

สแน็ตช์สควอดในการปราบจลาจลนั้นเกี่ยวข้องกับเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือทหารหลายคน ซึ่งปกติจะแต่งกายด้วยอุปกรณ์ป้องกันสำหรับปราบจลาจล วิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว— บางครั้งก็เคลื่อนที่ในรูปขบวนลิ่ม—เพื่อบุกทะลวงแนวหน้าของฝูงชน โดยมีวัตถุประสงค์ในการชิงตัวบุคคลเพียงคนเดียวหรือมากกว่าที่เป็นผู้ควบคุมออกมาจากการจลาจล เป้าหมายอาจจะเป็นแกนนำ, ผู้ปราศรัย, หรือใครบางคนที่ดูเหมือนจะเป็นแกนนำของฝูงชน

ในยุทธวิธีหนึ่งของสหราชอาณาจักร เจ้าหน้าที่สามหรือสี่นายจะวิ่งเข้าใส่กลุ่มคนที่ใช้ความรุนแรงหรือก่อความวุ่นวาย โดยเจ้าหน้าที่สองนายจะถือกระบอง และอีกหนึ่งนายจะถือโล่ เจ้าหน้าที่ที่ถือโล่จะวิ่งเข้าใส่ผู้ที่ใช้ความรุนแรงมากที่สุดในกลุ่มและใช้แรงกดให้บุคคลนั้นอยู่ระหว่างโล่และวัตถุที่ยึดอยู่กับที่ ขณะที่เจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ จะจับกุมบุคคลอื่น ๆ หรือพากลุ่มคนเหล่านั้นออกจากฝูงชน

สแน็ตช์สควอดนอกเครื่องแบบ
-------------------------

สแน็ตช์สควอดอาจหมายถึงหมู่ฉกตัวของตำรวจนอกเครื่องแบบที่จับกุมบุคคลต่าง ๆ ซึ่งมักอยู่ในสถานการณ์การปล้น บ่อยครั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบจะปกปนอยู่กับฝูงชนโดยมีเจตนาที่จะขัดขวางการกระทำนั้นในฐานะข้องผู้มุงดู เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบสามารถจับกุมบุคคลที่พยายามจะทำลายหรือปล้นร้านค้า โดยจะทำในสถานการณ์ที่แยกตัวออกมาและมีฝูงชนไม่มาก เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการโจมตีใส่เจ้าหน้าที่ นอกจากนี้สแน็ตช์สควอดอาจจะยังถูกใช้เพื่อต่อต้านผู้หลบหนีที่มีความรุนแรงเมื่อมีแนวโน้มที่จะปิดล้อมหรือใช้กำลังตามหมายค้น

บางครั้งมีการใช้หน่วยสแน็ตช์สควอดนอกเครื่องแบบในการจัดการกับการจลาจลร่วมกับเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ

ภาพ
---

* German police snatch squad ready for action (6th image on page)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Watch, Corporate (2012-07-05). "Soldiers trained in snatch squad tactics for the Olympics". *Corporate Watch* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช).
2. ↑  "A riot police snatch squad targets a young man in Place de la..." *Getty Images* (ภาษาสเปน).
3. ↑  "Undercover plainclothes police officers or a snatch squad, referred..." *Getty Images* (ภาษาสเปน).
**สมเด็จพระมหากษัตริยานี สีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ กุสุมะ นารีรัตน์ สิรีวัฒนา** (เขมร: ស៊ីសុវត្ថិមុនីវង្ស កុសុមៈនារីរ័ត្នសិរិវឌ្ឍនា; 9 เมษายน พ.ศ. 2447 — 27 เมษายน พ.ศ. 2518) พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ ที่ต่อมาได้รับราชการฝ่ายในเป็นพระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต และได้เป็นพระราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ หลังการสวรรคตของพระราชสวามี

พระราชประวัติ
-------------

สมเด็จพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์มุนีวงศ์ กุสุมะนารีรัตน์สิรีวัฒนา พร้อมด้วยข้าราชบริพาร ณ ตำหนักฝ่ายใน พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
สมเด็จพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์มุนีวงศ์ กุสุมะนารีรัตน์สิรีวัฒนา พระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2447 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ กับหม่อมเจ้านโรดม กานวิมาน นรลักข์เทวี (នរោត្តម កានវិមាន នរល័ក្ខទេវី) ขณะมีพระชนมายุ 16 พรรษา ได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้านโรดม สุรามฤตเมื่อปี พ.ศ. 2463 ทั้งสองมีพระโอรสเพียงคนเดียวคือ หม่อมราชวงศ์นโรดม สีหนุ

ครั้นในกาลต่อมาหม่อมราชวงศ์นโรดม สีหนุ ได้รับการเลือกจากฝรั่งเศสให้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ แทนสมเด็จกรมพระสีสุวัตถิ์ มุนีเรศพระอนุชา​ของพระองค์ ซึ่งเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง แต่ในปี พ.ศ. 2498 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุได้สละราชสมบัติแก่พระราชบิดาที่ต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต เพราะทรงตั้งพระทัยที่จะเป็นนักการเมือง การสละราชสมบัติครานั้นพระนางกุสุมะและพระราชสวามีทรงกันแสงอย่างหนัก ครั้นพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤตเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2503 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุจึงเป็นประมุขแห่งรัฐสืบมา (แต่มิใช่ในฐานะพระมหาษัตริย์) 

ล่วงในปี พ.ศ 2513 สมาชิกสภาแห่งชาติที่วางแผนโดยหม่อมราชวงศ์สีสุวัตถิ์ สิริมตะ ที่ลงมติถอดถอนพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุจากประมุขแห่งรัฐที่ขณะนั้นยังเสด็จเยือนต่างประเทศ โดยมีลอน นอลลงนามถอดถอนก่อนสถาปนาสาธารณรัฐเขมรขึ้น หลังจากนั้นได้เกิดเหตุการณ์พนมเปญแตก เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 ที่เกิดการสังหารเชื้อพระวงศ์และราษฎรกัมพูชาจำนวนมาก ส่งผลให้สมเด็จพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์มุนีวงศ์ กุสุมะนารีรัตน์สิรีวัฒนา เสด็จลี้ภัยออกจากกัมพูชา ก่อนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 27 เมษายนปีเดียวกัน ณ ปักกิ่ง ประเทศจีน ขณะมีพระชนมายุ 71 พรรษา

ความสนพระทัย
------------

ช่วงปี พ.ศ. 2483 พระองค์ได้อุปถัมภ์ระบำเทพอัปสรขึ้นใหม่ โดยมีพระราชนัดดาพระองค์ใหญ่คือสมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี เป็นตัวชูโรง และเป็นนางรำที่มีชื่อเสียง

อ้างอิง
-------

1. ↑  ยรรยงค์ สิกขะฤทธิ์ (2559). *การศึกษาเปรียบเทียบราชาศัพท์ในภาษาไทยและภาษาเขมรจากมุมมองข้ามสมัย* (PDF). คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. p. 218.
2. ↑  ธิบดี บัวคำศรี. *ชุด "อาเซียน" ในมิติประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์กัมพูชา*. กรุงเทพฯ:เมืองโบราณ. 2555, หน้า 84
3. ↑  สุภัตรา ภูมิประภาส (30 ตุลาคม 2555). "เรื่องจริงไม่อิงนิยายของราชสำนักกัมพูชา (2): ชายาของพ่อ". *ประชาไท*. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
4. ↑  สุภัตรา ภูมิประภาส (20 ตุลาคม 2555). "เรื่องจริงไม่อิงนิยายของราชสำนักกัมพูชา (1): เรื่องเล่าของเจ้าชายน้อย กับชีวิตที่พลัดพราก". *ประชาไท*. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2558. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Female Heads of State of Cambodia
**โม่ สัมบุณณานนท์** เกิดเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2449 ที่กรุงเทพฯ เป็นบุตรของนายกิ๊ด-นางอุ่น สัมบุณณานนท์ เป็นพี่ชายของคำรณ สัมบุณณานนท์ นักร้องชื่อดัง

แชมป์มวยนักเรียน
----------------

เมื่อเป็นนักเรียนโรงเรียนปทุมคงคา โม่เริ่มสนใจกีฬามวยสากลที่เรียกกันในสมัยนั้นว่ามวยฝรั่ง หัดมวยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2464 ขณะอายุ 18 ปี กับครูวาด ยิ้มละมัย พ.ศ. 2465 เข้าแข่งขันมวยนักเรียนรุ่นข. (126 ปอนด์) ตกรอบคัดเลือก พ.ศ. 2466 เข้าแข่งขันรุ่นเดิมอีกครั้ง ได้รางวัลชนะเลิศ พ.ศ. 2467 ย้ายไปเรียนโรงเรียนพณิชยการวัดแก้วแจ่มฟ้าล่าง สมัครเข้าแข่งมวยนักเรียนรุ่นข.อีก ได้รางวัลชนะเลิศอีกครั้ง พ.ศ. 2468 ถูกเกณฑ์ทหารจึงต้องออกจากโรงเรียน จน พ.ศ. 2470 จึงปลดประจำการกลับมาซ้อมมวยอีกครั้ง

ชกชนะนักมวยต่างชาติ
-------------------

เมื่อมีการจัดให้นักมวยสากลชาวไทยชกกับนักมวยสากลต่างชาติเป็นครั้งแรกเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2472 โม่ขึ้นชกกับ ยีซิล โคโรน่า (ฟิลิปปินส์)และเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 4 ซึ่งถือเป็นประวัติศาสตร์ของมวยสากลเมืองไทย

### โม่ VS ยีซิล โคโรน่า

การชกระหว่างโม่กับโคโรน่านั้นมีนายเย ดี เพาเวลด์ ชาวอังกฤษเป็นผู้ตัดสินและมีการกระจายเสียงโดยหน่วยวิทยุทหารเรือไปต่างประเทศด้วย

การชกในยกที่ 1 โม่เป็นฝ่ายเดินบุกชกโคโรน่าอย่างต่อเนื่องจนโคโรน่าหน้าบวมปากแตก แต่กรรมการยังไม่ยอมจับแพ้ การชกดำเนินไปถึงยกที่ 4 ซึ่งยังเป็นไปในแบบเดิม พ.ต.ท. พระรักษาพลบุรีนายตำรวจที่ดูแลการชกจึงเข้าไปขอให้ยุติการชกเสียเพราะเกรงนักมวยฟิลิปปินส์จะเป็นอันตราย กรรมการจึงยุติการชกและตัดสินให้โม่เป็นฝ่ายชนะที.เค.โอ. ไปในยกนี้เอง

ลำตัดพญาลอมวยสวนสนุกได้บรรยายการชกระหว่างโม่กับโคโรน่าไว้ดังนี้

> พอจดหมัดยัดผับ โม่ขยับต่อยเพียะ ซอยยีซิลฉับเฉียะ บ๊ะถูกเดียะเร็วไว ผับหน้าเผงจมูก ดูมันถูกทุกที่ ล่อโน่นขยับนี่ โม่ซอยถี่รุกใหญ่ ..... ฝ่ายตำรวจแลผิน เห็นฟิลลิปปินเจ็บมาก กลัวจะล้มตายซาก เพราะหมัดหนักคนไทย จึงห้ามเป็นเด็ดขาด ไม่ให้ฟาดกันต่อ ต่อยเท่านี้เป็นพอ เดี๋ยวจะม้อบรรลัย
> 
> 

### โอคัมโปขอแก้มือ

หลังจากชกชนะในวันนั้น เทอรี่ โอคัมโป ติดต่อท้าทายโม่ เพื่อแก้มือแทนโคโรน่า โม่ตอบปฏิเสธไปหลายครั้ง เพราะถือว่าตนเป็นนักมวยสมัครเล่น แต่เมื่อ โอคัมโปไม่ยอมเลิกท้าทาย โม่จึงตัดสินใจขึ้นชกด้วย เป็นเหตุให้ เจ้าคุณภักดีนรเศรษฐ์ เจ้าของห้างน้ำแข็งนายเลิศ ซึ่งเป็นนายจ้างของโม่ไม่พอใจ จึงปลดโม่ออกจากงาน การถูกปลดออกจากงานนี่เองทำให้โม่หมดกำลังใจ และเป็นฝ่ายแพ้น็อค โอคัมโป ยก 4 ในที่สุดเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473

แขวนนวม
-------

หลังจากชกแพ้ครั้งนั้น โม่ได้ประกาศเลิกชกมวยโดยเด็ดขาด พ.ศ. 2474 เข้าทำงานที่กรมรถไฟหลวงจนเกษียณเมื่อ พ.ศ. 2508 ถึงแก่กกรรมเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ด้วยโรคเบาหวานกับเส้นเลือดในสมองอุดตัน รวมอายุได้ 72 ปี

อ้างอิง
-------

* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. โม่ สัมบุณณานนท์ นักชกไทยคนแรกที่พิชิตมวยฝรั่ง. ศิลปวัฒนธรรม. ปี่ที่ 4(8). มิถุนายน 2526. หน้า 90-97
**เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก** เป็นพระชายาในเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก พระองค์ประสูติที่ประเทศเยอรมนี พระองค์และพระสวามีมีพระโอรส-ธิดารวม 2 พระองค์ พระบุตรของพระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น **เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งนัสเซา**

พระประวัติ
----------

เจ้าหญิงแคร์มีพระนามเดิมว่า *แคลร์ มากาเร็ตตา เลเดเมเคอร์*  ประสูติ ณ ประเทศเยอรมนี เป็นธิดาคนที่ 2 ของออสทรัม เลเดเมเคอร์ และกาเบรียลา เลเดเมเคอร์ พ่อของพระองค์ เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท LHS Telekommunikation และเป็นเจ้าของรีสอร์ตในโครเอเชีย โดยมีกำไรจากการทำรีสอร์ตราวเดือนละ 600ล้านยูโร และยังลงทุนอุตสาหกรรมด้านซอฟต์แวร์

การศึกษาและอาชีพ
----------------

เจ้าหญิงแคลร์ทรงจบโรงเรียนนานาชาติแอตแลนตา และทรงจบปริญญาตรีมหาวิทยาลัยนานาชาติแห่ง Collège Alpin International Beau Soleil หลังจากเรียนจบแล้ว พระองค์ได้ทำงานในสื่อสิ่งพิมพ์ในนครนิวยอร์กและมิวนิก

เสกสมรสและพระโอรส-ธิดา
----------------------

เจ้าหญิงแคลร์ทรงพบกับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก พระสวามีในอนาคตในกรุงวอชิงตันใน พ.ศ. 2555 ต่อมาในเดือนตุลาคม ทั้งสองพบกันอีกครั้งในงานอภิเษกสมรสของเจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก กับเจ้าหญิงสเตฟานี แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก แต่ไม่ได้รับพระราชานุญาตจากแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กให้ประทับข้างกัน

ต่อมาในเดือนธันวาคม แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กมีพระราชานุญาตให้ทั้งสองสมรสกัน งานแต่งงานเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ณ ประเทศเยอรมนี หลังจากสมรสแล้ว แคลร์ได้รับการสถาปนาเป็น **เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก พระชายา** พร้อมฐานันดรรอยัลไฮเนส หลังจากสมรสแล้ว ทั้งสองประทับด้วยกัน ณ ประเทศฝรั่งเศส ต่อมา สำนักพระราชวังแห่งลักเซมเบิร์กได้ออกแถลงการณ์เรื่องเจ้าหญิงแคลร์ทรงครรภ์ ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2557 พระองค์ได้มีประสูติกาลพระธิดาคือ เจ้าหญิงอะมาเลียแห่งนัสเซา ณ โรงพยาบาลแกรนด์ดัชเชสชาลอตต์ซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศลักเซมเบิร์ก

ต่อมา สำนักพระราชวังได่ออกแถลงการณ์เรื่องเจ้าหญิงแคลร์ ทรงครรภ์ที่ 2 ต่อมาเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ได้มีพระสูติกาลเจ้าชายเลียมแห่งนัสเซา พระโอรสพระองค์ที่ 2 ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

พระอิสริยยศ
-----------

* 21 มีนาคม พ.ศ. 2528 – 17 กันยายน พ.ศ. 2556: แคลร์ มากาเร็ตตา เลเดเมเคอร์ (Claire Margareta Lademacher)
* 17 กันยายน พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน: เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก (HRH Princess Claire of Luxembourg)
**เจนต์** (อังกฤษ: Djent) เป็นการเรียกเสียงกีตาร์ของดนตรีแนวเฮฟวีเมทัลซึ่งแตกแขนงมาจากโพรเกรสซิฟเมทัล เป็นศัพท์ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เรียกเสียงแตกโทนต่ำของกีตาร์ตั้งแต่สายที่ 6, 7, 8 ถึง 9 โดยมีวงมัชชุกกาห์ (Meshuggah) ของสวีเดนเป็นผู้นำในการเล่น และเรื่มมีวงอื่น ๆ นำเทคนิคนี้ไปใช้ อาทิ Animals As Leaders, Architects, Bulb, Periphery เป็นต้น

ลักษณะเฉพาะ
-----------

ลักษณะเฉพาะของเจนต์คือ มีลูกเล่นกีตาร์ที่เร็วและเปี่ยมด้วยพลัง โดยลักษณะของการตั้งสายกีตาร์ที่ต่ำกว่า Bb เป็นต้นไป ซึ่งจะเห็นได้ว่างานดนตรีของวงต่างประเทศหลาย ๆ วงมักจะนิยมใช้กีตาร์ 7-8 สายเป็นต้นไปเพื่อให้ได้เสียงที่ต่ำมาก ๆ ซึ่งในทางเทคนิคแล้วมีความสำคัญมากในการดีดให้เกิดเสียงแบบนี้ เนื่องจากมือขวาต้องอุดสายให้พอดี ไม่มากเกินไปจนความยาวต่อเนื่องของเสียงหายไป และไม่น้อยเกินไปจนเสียงขาดความกระชับ และที่สำคัญคือต้องดีดแรง เนื่องจากการเล่นกีตาร์ที่เสียงต่ำ ๆ หรือพวกแบริโทนกีตาร์ผ่านเสียงแตกที่มากเกินไปจะทำให้เสียงฟังไม่ชัดเจน ดังนั้นนักดนตรีแนวนี้จึงใช้เสียงแตกไม่มาก แต่จะใช้น้ำหนักการดีดเป็นอาวุธสำคัญที่จะทำให้การเล่นริฟฟ์หนัก ๆ มีความคมชัด หนักแน่น และกระชับ ปัจจุบันได้มีการถกเถียงว่า"เจนต์"เป็นเพียงแค่วิธีการเล่นดนตรีอย่างหนึ่งไม่ใช่แนวดนตรีอย่างที่เข้าใจกันมาตั้งแต่แรก ซึ่งสังเกตุได้จากการเล่นดนตรีในปัจจุบันของเพลงแนวอื่นๆที่ไม่ใช่แค่เมทัล ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนนำไปใช้ได้อย่างน่าสนใจและเป็นที่แพร่หลายอย่างมาก

อ้างอิง
-------
**ฟองจันทร์ ศิริวัติ** มีชื่อเดิมว่า **หม่อมฟองจันทร์ ยุคล ณ อยุธยา** มีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า **เจ้าฟองจันทร์ อินทขัติย์** (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 — 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540) เป็นลูกหลานในตระกูลเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ มีชื่อเสียงจากการเป็นนางสาวเชียงใหม่ประจำปี พ.ศ. 2477 และเป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ก่อนหย่ากัน

ประวัติ
-------

ฟองจันทร์เป็นธิดาคนสุดท้องในจำนวน 11 คน ของเจ้าน้อยอินทร์ถา อินทขัติย์ และเจ้าแม่บัวจิ๋น อินทขัติย์ เชื้อสายราชสกุล ณ เชียงใหม่ เมื่อเกิดใช้คำนำหน้านามว่า "เจ้า" ตามบิดามารดา

เมื่ออายุ 10 ปี เจ้าฟองจันทร์ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา และเป็นนางฟ้อนในคณะละครคุ้มหลวง รุ่นราวคราวเดียวกับ เจ้าจำรัส ณ เชียงใหม่ เจ้าพันพิสิธ ณ เชียงใหม่ และแสงหล้า โอชเจริญ จนกระทั่งเจ้าดารารัศมี พระราชชายา สิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2476 จึงย้ายมาอยู่บ้านตนเอง ปีนั้น มีงานฤดูหนาวประจำจังหวัดเชียงใหม่ และงานเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญ เจ้าฟองจันทร์ได้รับการทาบทามให้เป็นนางงามประจำร้านเกษตร และเข้าร่วมประกวดนางสาวเชียงใหม่ในปีถัดมา ชื่องานคือ "การประกวดความงามสตรีในงานต้อนรับและฉลองรัฐธรรมนูญเชียงใหม่ พ.ศ. 2477" และได้รางวัลที่หนึ่งด้วย

เจ้าฟองจันทร์ได้พบกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ พระสหายต่างวัยของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้านครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 ที่คุ้มเจ้าแก้วนวรัฐ และเสกสมรสตามแบบล้านนา ก่อนย้ายตามสวามีไปอยู่ที่กรุงเทพมหานคร และเปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น หม่อมฟองจันทร์ ยุคล ณ อยุธยา

หม่อมฟองจันทร์มีพระธิดาด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ สองพระองค์ คือ 

* จันทรจรัสศรี ไพบูลย์เลิศ (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 — 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548) เป็นผู้ถวายงานแด่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับประพันธุ์ ไพบูลย์เลิศ
* ภุมรีภิรมย์ เชลล์ (ประสูติ 22 มีนาคม พ.ศ. 2481) ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับโรมาโน ลุคโก และชอง มารี เชลล์ ปัจจุบันพำนักอยู่ ณ ประเทศฝรั่งเศส

ต่อมา หม่อมฟองจันทร์หย่ากับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ และสมรสใหม่กับทวน ศิริวัติ มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อ เพียงจันทร์ ภูมมะภูติ

ฟองจันทร์ ศิริวัติถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thailand Pageant.com - ฟองจันทร์ อินทขัติย์ นางสาวเชียงใหม่ ๒๔๗๗[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "นางสาวเชียงใหม่ - ฟองจันทร์ อินทขัติย์ นางสาวเชียงใหม่ ปี ๒๔๗๗". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-06. สืบค้นเมื่อ 2011-10-30.
3. ↑  กิติวัฒนา (ไชยันต์) ปกมนตรี, หม่อมราชวงศ์. *สายพระโลหิตในพระพุทธเจ้าหลวง*. กรุงเทพฯ : ดีเอ็มดี, พ.ศ. 2551. 290 หน้า. ISBN 978-974-312-022-0

* วิศเวศ วัฒนสุข. 2549. 8 ทศวรรษดอกเอื้องเวียงพิงค์สายสัมพันธ์แห่งอารยธรรม.กรุงเทพฯ : ม.ป.พ.
* คัมภีร์ คัมภีรญาณนนท์ , นาวาอากาศเอก. **เจ้านายฝ่ายเหนือ**.  เก็บถาวร 2021-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**แมรี แอนนิง** ( 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2342 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2390 ) เป็นนักบรรพชีวินวิทยา ผู้ค้า และนักสะสมซากดึกดำบรรพ์ผู้ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก จากการค้นพบซากสัตว์ทะเลดึกดำบรรพ์ยุคจูแรสซิก ในถ้ำระหว่างช่องแคบอังกฤษที่ไลม์รีจิส ในแถบชนบทของดอร์เซตทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ การค้นพบของเธอมีส่วนสำคัญซึ่งก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ต่อแนวความคิดทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับชีวิตยุคก่อนประวัติศาสตร์ และประวัติศาสตร์ของโลก

แมรี่ทำการค้นหาซากดึกดำบรรพ์ในบริเวณของหน้าผาบลูเลียส โดยเฉพาะระหว่างเดือนในฤดูหนาวเมื่อมีดินถล่มทำให้ซากดึกดำบรรพ์เผยออกมา ซึ่งต้องรีบทำการเก็บก่อนที่พวกมันจะสูญหายลงในทะเล เธอเกือบเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2376 ระหว่างเหตุการณ์ดินถล่มซึ่งทำให้สูญเสียสุนัขของเธอที่ชื่อเทรย์ การค้นพบของเธอรวมไปถึงโครงกระดูกอิกทิโอซอรัสตัวแรกที่ถูกแยกอย่างถูกต้อง โครงกระดูกเพลสิโอซอร์สองตัวแรกที่พบอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ โครงกระดูกเทอร์โรซอร์ตัวแรกที่อยู่นอกประเทศเยอรมันนี และซากปลาดึกดำบรรพ์ที่สำคัญอีกเป็นจำนวนมาก ความช่างสังเกตุของเธอมีส่วนสำคัญในการค้นพบคอโพรไลต์ที่รู้จักกันในตอนนั้นว่าก้อนบีซอร์ ซึ่งก็คือมูลของสัตว์ที่กลายเป็นซากดึกดำบรรพ์และเธอยังค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของเบเลมไนต์(หรือเบเลมนอยด์) ที่มีถุงหมึกซึ่งกลายเป็นซากดึกดำบรรพ์อยู่ภายใน เหมือนกับเหล่าเซฟาโลพอดยุคปัจจุบัน เมื่อนักธรณีวิทยาเฮนรี่เดอราบีช วาดภาพ*ดูเลียแอนติคคูยเออร์* ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการเผยแพร่ออกไปอย่างกว้างขวาง ของภาพที่มีฉากเกี่ยวกับชีวิตยุคก่อนประวัติศาสต์ มาจากการบูรณะซากดึกดำบรรพ์โดยส่วนมากเขาได้อิงตามซากดึกดำบรรพ์ที่แมรี่ได้ค้นพบ และได้พิมพ์จัดจำหน่ายเพื่อประโยชน์ของเธอ

แมรี่ไม่ได้มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่นักในการชุมนุมทางวิทยาศาสตร์ ของอังกฤษในศตวรรษที่ 19 ซึ่งส่วนมากจะเป็นบุรุษแองกลิคัน เธอต้องต่อสู้ดิ้นรนทางด้านการเงินเป็นอย่างมาก ในชีวิตของเธอเนื่องจากครอบครัวของเธอยากจน และพ่อของเธอผู้ซึ่งเป็นช่างทำตู้ได้เสียชีวิตลงตอนที่เธออายุเพียง 11 ขวบ

เธอกลายเป็นที่รู้จักดีในวงการธรณีวิทยาในอังกฤษ ยุโรป และอเมริกา และเธอได้ให้คำปรึกษาปัญหาด้านกายวิภาคศาสตร์ รวมทั้งเกี่ยวกับการเก็บรวบรวมซากดึกดำบรรพ์ ถึงกระนั้นด้วยเธอเป็นผู้หญิงจึงทำให้มีคุณสมบัติไม่เหมาะสม ที่จะเข้าร่วมสมาคมธรณีวิทยาของลอนดอน และเธอไม่เคยได้รับการให้เครดิตอย่างสมบูรณ์ สำหรับผลงานทางวิทยาศาสตร์ของเธอ อันที่จริงแล้วเธอได้เขียนลงในจดหมายฉบับหนึ่งว่า "โลกนี้ได้ใช้ฉันอย่างไร้ปราณีฉันกลัวว่ามันได้ทำให้ฉันหวาดระแวงต่อทุกคน "งานเขียนเดียวทางด้านวิทยาศาสตร์ของเธอที่ได้ตีพิมพ์ในตลอดช่วงอายุไขของเธอ ปรากฎในนิตยสารประวัติศาสตร์ทางธรรมชาติในปี พ.ศ. 2382 ซึ่งแกะจากจดหมายที่แมรี่ได้เขียนถึงบรรณาธิการนิตยสารและตั้งคำถามถึงสิ่งที่กล่าวอ้างในนิตยสาร
**สุกี้ตี๋น้อย** เป็นร้านอาหารสุกียากี้ ชาบู ประเภทบุฟเฟ่ต์ ภายใต้การดูแลของบริษัท บี เอ็น เอ็น เรสเตอรองท์ กรุ๊ป จำกัด ซึ่งเปิดตัวเมื่อ พ.ศ. 2562

ร้านสุกี้ตี๋น้อยก่อตั้งโดยนัทธมน พิศาลกิจวนิช ซึ่งเดิมธุรกิจของครอบครัวทำร้านอาหารชื่อ *เรือนปั้นหยา* มีอยู่ 2 สาขา แต่ปัญหาคือพอมีสาขา การควบคุมมาตรฐาน รสชาติ และบริการ ให้เหมือนกันทุกสาขาเป็นเรื่องยาก เมื่อสามารถแก้ปัญหาดังกล่าวได้จึงคิดจะเปิดเป็นร้านสุกี้ เพราะร้านสุกี้สามารถควบคุมมาตรฐานรสชาติให้เหมือนกันทุกสาขา อีกทั้งกระแสนิยมการกินบุฟเฟต์ก็มากขึ้นด้วย เหตุที่ชื่อ *ตี๋น้อย* เพราะพ่อของนัทธมน เป็นลูกคนเล็ก คนในบ้านจะเรียกว่าตี๋น้อย จึงนำมาตั้งเป็นชื่อร้านเพราะเห็นว่าเป็นชื่อที่เรียกง่ายและจดจำได้ง่าย 

ร้านสุกี้ตี๋น้อยสาขาแรกที่บางเขนเปิดเมื่อ พ.ศ. 2561 สาขาที่ 2 เลียบด่วนรามอินทรา เมื่อกลาง พ.ศ. 2561 เป็นร้านใหญ่กว่าร้านแรก ร้านนี้เองที่ทำให้คนรู้จักสุกี้ตี๋น้อย ธุรกิจเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยปี 2562 มีรายได้ 499 ล้านบาท กำไร 15 ล้านบาท ปี 2563 มีรายได้ 1,223 ล้านบาท กำไร 140 ล้านบาท และปี 2564 มีรายได้ 1,572 ล้านบาท กำไร 148 ล้านบาท พ.ศ. 2565 บริษัทเจ มาร์ท เข้ามาถือหุ้นสัดส่วน 30% คิดเป็นเงินลงทุน 1,200 ล้านบาท ทำให้กิจการสุกี้ตี๋น้อย มีมูลค่ารวม 4,000 ล้านบาท จากข้อมูลเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 มีสาขาจำนวน 42 สาขา อยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เปิดเหตุผล "สุกี้ตี๋น้อย" ทำไมครองใจคนรัก "บุฟเฟ่ต์" ได้อยู่หมัด". กรุงเทพธุรกิจ.
2. ↑  "สุกี้ตี๋น้อย การเปลี่ยนธุรกิจครอบครัวสู่ไอเดียสมัยใหม่".
3. ↑  "[มีคลิป] "สุกี้ตี๋น้อย" ความสำเร็จของ.. สาวน้อยวัย 25 ปี กับ ยอดขาย 500 ล้านบาท". ผู้จัดการออนไลน์.
4. ↑  "'สุกี้ตี๋น้อย' กิจการอายุ 4 ปี มูลค่า 4,000 ล้าน ของ 'เฟิร์น นัทธมน' กับความสำเร็จเกินคาด". brandbuffet.
5. ↑  ""สุกี้ตี๋น้อย" เปิดแผนปี 66 บุก ตจว. ครั้งแรก ซินเนอร์ยีเจมาร์ทเต็มสูบ ดันขยายสาขาไทย-เทศ 100 แห่ง ใน 5 ปี".

| * ด
* ค
* ก
แฟรนไชส์ธุรกิจอาหารในประเทศไทย |
| --- |
| ปัจจุบัน | 
* เบอร์เกอร์คิง
* แมคโดนัลด์
* มอสเบอร์เกอร์
* เชค แช็ค
* เคเอฟซี
* เท็กซัสชิคเก้น
* บอนชอนชิกเกน
* พิซซ่าฮัท
* เดอะ พิซซ่า คอมปะนี
* โดมิโน่ส์ พิซซ่า
* นารายณ์ พิซเซอเรีย
* ซิซซ์เล่อร์
* เปปเปอร์ ลันช์
* ซานตาเฟ่สเต็ก
* ซับเวย์
* ทาโก้ เบลล์
* ฟูจิ
* ฮะจิบัง ราเมน
* อิปปุโดะ ราเมน
* โคโค่อิชิบันยะ
* บาร์บีคิวพลาซ่า
* เอ็มเค เรสโตรองต์
* สุกี้ตี๋น้อย
* โจ๊กกองปราบ
* ชายสี่ บะหมี่เกี๊ยว
* โชคดีติ่มซำ
* ซาลาเปาทับหลี

 | แฟรนไชส์อาหาร |
| อดีต | 
* เวนดี้ส์
* ป๊อปอายส์
* คาร์ลซ จูเนียร์
* เอ แอนด์ ดับบลิว

 |
**วัดบางแพรกใต้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ด้านหลังของวัดติดกับเรือนจำกลางบางขวางบริเวณแดน 9 และแดน 11 (นักโทษประหาร) โดยศพนักโทษที่ถูกประหารแล้วจะถูกนำออกมาทาง *ประตูแดง* หรือเรียกอีกชื่อว่า *ประตูผี* มีลักษณะเป็นประตูเล็กเตี้ยทรงคล้ายสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทาสีแดงสด ปัจจุบันประตูแดงนี้คล้ายปิดตาย เพราะมีนักโทษประหาร 2 รายสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2552

ประวัติ
-------

วัดบางแพรกใต้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2315 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในช่วงหลังเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่าเมื่อ พ.ศ. 2310 ประชาชนพร้อมด้วยพระสงฆ์ต่างอพยพล่องมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระรูปหนึ่งขึ้นจากเรือที่ปากคลองบางแพรก จังหวัดนนทบุรี มาพักที่สวนซึ่งต่อมาได้สร้างวัด ประชาชนท้องถิ่นได้ร่วมอุปถัมภ์สร้างวัดและตั้งชื่อวัดตามชื่อคลอง แต่เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับวัดอีกแห่ง (คือวัดบางแพรกเหนือ) จึงเรียกว่า "วัดบางแพรกใต้" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2438

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถลักษณะทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาลด 2 ชั้น หน้าต่างบัวปลายเสา ปิดทองปิดกระจก ภายในประดิษฐานพระประธานปางสะดุ้งมาร ถัดไปจากอุโบสถมีมณฑปจตุรมุข ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ศาลาการเปรียญอาคารทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์ คอนกรีตเสริมเหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รู้จักประตูแดง-วัดบางแพรกใต้ สถานที่สุดท้ายส่งร่างซีอุย". *เดลินิวส์*. 21 กรกฎาคม 2563.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2020-10-12.
3. ↑  หนุ่มลูกทุ่ง (13 กันยายน 2554). "ระทึกใจในเส้นทางนักโทษประหารที่"วัดบางขวาง"และ"วัดบางแพรกใต้"". *ผู้จัดการออนไลน์*.
4. ↑  "วัดบางแพรกใต้". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม*.[*ลิงก์เสีย*]
ประเทศยูโรโซน  ประเทศยูโรโซน  ประเทศนอกยูโรโซนที่ใช้เงินสกุลยูโร
**ยูโรโซน** หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า **เขตยูโร** เป็นสหภาพเศรษฐกิจและการเงิน ประกอบด้วยรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป 20 รัฐ (ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565) ซึ่งใช้เงินสกุลยูโรเป็นสกุลเงินร่วม และเป็นเงินสกุลเดียวที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ยูโรโซนปัจจุบันประกอบด้วยออสเตรีย เบลเยียม โครเอเชีย ไซปรัส เอสโตเนีย ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลิทัวเนีย ลักเซมเบิร์ก ลัตเวีย มอลตา เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส สโลวาเกีย สโลวีเนีย และสเปน รัฐสหภาพยุโรปอื่นส่วนใหญ่ถูกผูกมัดให้เข้าร่วมเมื่อรัฐนั้นผ่านเกณฑ์การเข้าร่วม ไม่มีรัฐใดออกจากกลุ่มและไม่มีข้อกำหนดในการออกหรือขับสมาชิกออก

นโยบายการเงินของโซนเป็นความรับผิดชอบของธนาคารกลางยุโรป ซึ่งควบคุมโดยประธานและคณะกรรมการหัวหน้าธนาคารกลางแห่งชาติ งานหลักของธนาคารกลางยุโรปคือ รักษาเงินเฟ้อให้อยู่ภายใต้การควบคุมแม้ไม่มีการเป็นผู้แทนร่วม วิธีการปกครองหรือนโยบายการคลังของสหภาพการเงิน มีการร่วมมือเกิดขึ้นบ้างผ่านกลุ่มยูโร ซึ่งดำเนินการตัดสินใจทางการเมืองเกี่ยวข้องกับยูโรโซนและสกุลเงินยูโร กลุ่มยูโรประกอบด้วยรัฐมนตรีคลังของรัฐสมาชิกยูโรโซน อย่างไรก็ดี ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ผู้นำแห่งชาติอาจตั้งกลุ่มยูโรได้เช่นกัน 

นับแต่วิกฤตการณ์การเงินปลายปี พ.ศ. 2543 ยูโรโซนได้ตั้งและใช้ข้อกำหนดสำหรับการให้เงินกู้ยืมฉุกเฉินแก่รัฐสมาชิกโดยแลกกับการตรากฎหมายปฏิรูปเศรษฐกิจ ยูโรโซนยังบัญญัติการบูรณาการการคลังบ้าง ตัวอย่างเช่น ในการกลั่นกรองงบประมาณแห่งชาติของประเทศอื่น ปัญหานี้เกี่ยวกับการเมืองอย่างสูงและในสภาพการไหลจนถึง พ.ศ. 2554 ในแง่ของข้อกำหนดเพิ่มเติมจะมีการตกลงสำหรับการปฏิรูปยูโรโซน

ในโอกาสที่ยูโรโซนขยายไปครอบคลุมสมาชิกที่ไม่ได้อยู่ในสหภาพยุโรป แต่ใช้เงินยูโรเป็นสกุลเงินทางการ บางประเทศเหล่านี้ อย่างซานมารีโน ได้สรุปความตกลงอย่างเป็นทางการกับสหภาพยุโรปในการใช้สกุลเงินและผลิตเหรียญกษาปณ์ของตนเอง ประเทศอื่น เช่น คอซอวอและมอนเตเนโกร รับเงินยูโรฝ่ายเดียว อย่างไรก็ดี ประเทศเหล่านี้มิได้นับรวมเป็นส่วนหนึ่งของยูโรโซนอย่างเป็นทางการ และไม่มีผู้แทนในธนาคารกลางยุโรปหรือกลุ่มยูโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Countries, languages, currencies". *Interinstitutional style guide*. the EU Publications Office. สืบค้นเมื่อ 2 February 2009.  
The euro area, European Central Bank
2. ↑  "Agreements on monetary relations (Monaco, San Marino, the Vatican and Andorra)". สืบค้นเมื่อ 26 May 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* European Central Bank
* Central Bank Rates, ECB Key Rate, chart and data
**ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร** (อังกฤษ: The UK Albums Chart) เป็นอันดับอัลบั้มที่วัดจากยอดขายที่เป็นแผ่นและยอดขายดิจิตอลในสหราชอาณาจักร จัดอันดับโดยบริษัทดิออฟฟิเชียลยูเคชาร์ตสคอมปานี (The Official UK Charts Company, OCC) และตีพิมพ์ในนิตยสารมิวสิกวีก และเว็บไซต์ของโอซีซี ส่วนอันดับอัลบั้ม 200 อันดับเต็ม ตีพิมพ์เฉพาะในชาร์ตสพลัส

การจัดแบ่งเข้าอันดับชาร์ตอัลบั้มจะต้องดูในเรื่องความยาวของอัลบั้มและราคา ต้องมีมากกว่า 3 เพลงหรือความยาวมากกว่า 20 นาที และไม่เป็นบัดเจตอัลบั้ม ซึ่งบัดเจตอัลบั้มมีราคาระหว่าง 0.50 ถึง 4.24 ปอนด์ และนอกจากนั้นอัลบั้มรวมเพลงโดยหลายศิลปิน ที่ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 1989 ที่แต่เดิมรวมในชาร์ตอัลบั้มด้วยก็แยกออกเป็นชาร์ตอัลบั้มรวมเพลง

ถึงแม้ว่ายอดขายอัลบั้มจะสร้างให้เกิดการวัดระดับความสำเร็จของศิลปิน แต่สื่อมวลชนก็ตอบรับชาร์ตนี้น้อยกว่าชาร์ตในฝั่งของซิงเกิล เนื่องด้วยยอดขายอัลบั้มจริง ๆ มีส่วนสำคัญมากกว่าอันดับสูงสุดบนชาร์ต 

ในคริสต์ทศวรรษ 1970 ชาร์ตอัลบั้มใหม่เปิดเผยครั้งแรกเมื่อเวลา 12.45 น. ของวันพฤหัสที่สถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวัน และได้ย้ายไปเปิดเผยเวลา 18.05 น. (ต่อมาเป็น 18.30 น.) ทุกวันพุธ ในช่วงของดีเจปีเตอร์ พาวเวลล์และบรูโน บรูกส์ และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1987 ได้ย้ายไปวันจันทร์ ช่วงกลางวัน ในช่วงของดีเจแกรี เดวีส์ และจากเดือนเมษายนถึงตุลาคม ค.ศ. 1993 ก็ได้มีรายการเฉพาะในช่วงเวลา 19.00-20.00 ในคืนวันอาทิตย์ จัดโดยลีนน์ พาร์สันส์ และตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1993 ก็ได้รวมกับรายการยูเคท็อป 40 ในช่วงเวลา 16.00-19.00 น. ในวันอาทิตย์ รายการชาร์ตอัลบั้มประจำสัปดาห์ลิขสิทธิ์ของบีบีซีเรดิโอทู ดำเนินรายการโดยไซมอน เมโย ออกอากาศถึง 2 เมษายน ค.ศ. 2007

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Official UK Chart Company Rules" (PDF). OCC. สืบค้นเมื่อ 2008-01-05.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Music Week  Top 75
* ChartsPlus เก็บถาวร 2008-10-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Top 200
* ChartBuy Top 20
* The Official UK Top 75 Albums เก็บถาวร 2012-04-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* EveryHit.com - Archive of Top 40 albums
**เบงกาซี** (อังกฤษ: Benghazi; อิตาลี: *Bengasi*) หรือ **บันฆอซี** (อาหรับ: بنغازي) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในลิเบีย เป็นเมืองหลักของภูมิภาคไซเรไนกา (หรืออดีตจังหวัด) และเมืองหลวงชั่วคราวของสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งชาติ เป็นเมืองท่าริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ระหว่างสมัยราชอาณาจักรในประวัติศาสตร์ลิเบีย เบงกาซีมีสถานะเป็นเมืองหลวงร่วมกับตริโปลี ซึ่งอาจเนื่องมาจากพระมหากษัตริย์เคยประทับอยู่ในเมืองอัลไบดะที่อยู่ใกล้เคียง และราชวงศ์ค่อนข้างมีความสัมพันธ์อันดีกับไซเรไนกามากกว่าตริโปลิเตเนีย เบงกาซียังคงเป็นที่ตั้งของสถาบันและองค์การซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับเมืองหลวงของประเทศ ซึ่งได้สร้างบรรยากาศการแข่งขันและความอ่อนไหวอย่างต่อเนื่องระหว่างเบงกาซีกับตริโปลี

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ได้เกิดการก่อการกำเริบขึ้นต่อต้านรัฐบาลมูอัมมาร์ กัดดาฟีขึ้นในนคร เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ นครดังกล่าวตกเป็นของฝ่ายต่อต้านกัดดาฟีอย่างสมบูรณ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "بنغازي: Libya". *Geographical Names*. สืบค้นเมื่อ 2011-02-27.
2. ↑  "Libya's ex-justice minister forms interim government in Benghazi". *Haaretz*. 26 February 2011. สืบค้นเมื่อ 26 February 2011.
3. ↑  'FB and Twitter got us from Tahrir Square to Libya' เก็บถาวร 2011-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, *Benghazi After Gaddafi*
4. ↑  "Japan nuclear crisis". *BBC News*. 26 March 2011.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ คริสตี
ห้องค้าแห่งที่สองของคริสตีส์ ที่เซาท์เคนซินตัน ลอนดอน
สำนักงานที่อาคารร็อกกิเฟลเลอร์ นิวยอร์ก
**คริสตีส์** (อังกฤษ: Christie's) เป็นบริษัทรับจัดประมูลผลงานศิลปะชั้นนำ

คริสตีส์ ก่อตั้งโดยนายเจมส์ คริสตี ชาวอังกฤษ เริ่มจัดการประมูลตั้งแต่ ค.ศ. 1759 [] โดยในเอกสารของบริษัทระบุว่า บริษัทจัดการประมูลครั้งแรกในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1766 

ห้องค้าหลักของคริสตีส์ตั้งอยู่ที่ถนนเคนซิงตันในย่านเซนต์เจมส์ ลอนดอน เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ ค.ศ. 1823 โดยมีห้องค้าแห่งที่สองอยู่ที่เซาท์เคนซิงตัน เปิดดำเนินการตั้งแต่ ค.ศ. 1975 และเป็นห้องค้าที่มีการประมูลมากที่สุดแห่งหนึ่ง จนถึงปัจจุบัน คริสตีส์มีสำนักงานทั้งสิ้น 85 แห่ง ใน 43 ประเทศ  รวมทั้งที่นิวยอร์ก, ลอสแอนเจลิส, ปารีส, เจนีวา, อัมสเตอร์ดัม, มอสโก, เวียนนา, บัวโนสไอเรส, เบอร์ลิน, โรม, เกาหลีใต้, มิลาน, สเปน, ญี่ปุ่น, จีน, ออสเตรเลีย, ฮ่องกง, สิงคโปร์, อิสราเอล, ดูไบ, เม็กซิโกซิตี และกรุงเทพมหานคร

คริสตีส์เข้ามาจัดตั้งสำนักงานในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2540

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Christies.com - About Us". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-01. สืบค้นเมื่อ 2008-12-03. James Christie conducted the first sale in London on 5 December 1766.
2. ↑  Werdigier, Julia (2009-01-12). "Christie's Plans Cuts as Auctions Slow". *New York Times*. สืบค้นเมื่อ 2009-01-12.
3. ↑  คริสตี้ส์ และโซเทบีส์ เจาะตลาดงานประมูลในเมืองไทย[*ลิงก์เสีย*] นิตยสารผู้จัดการ, มกราคม 2543

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Christie's official website
**พระไพโรจน์วุฒาจารย์** หรือ **หลวงพ่อรุ่ง** (พ.ศ. 2416 — 27 กันยายน พ.ศ. 2500) เป็นพระเกจิอาจารย์ อดีตเจ้าอาวาสวัดท่ากระบือ และอดีตเจ้าคณะอำเภอกระทุ่มแบน

ประวัติ
-------

**พระไพโรจน์วุฒาจารย์** มีนามเดิมว่า รุ่ง พ่วงประพันธ์ เกิดเมื่อวันเสาร์ แรม 8 ค่ำ เดือน 9 ปีระกา ตรงกับวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2416 ที่ตำบลหนองนกไข่ (บ้างว่าตำบลบางยาง) อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร บิดาชื่อ พ่วง มารดาชื่อ กิม นามสกุล พ่วงประพันธ์ 

ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรเพื่อศึกษาเล่าเรียน และอุปสมบทเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2437 ณ วัดน้อยนพคุณ หลังจากศึกษาพระธรรมวินัยที่วัดน้อยได้ระยะหนึ่ง ท่านได้ออกธุดงค์เพื่อศึกษาวิชาความรู้กับพระเกจิคณาจารย์หลายรูป เช่น หลวงปู่ทอง อายะนะ พระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร) เป็นต้น จนกระทั่งท่านได้มาพบวัดท่ากระบือ ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นสำนักสงฆ์ที่มีสภาพรกร้าง ท่านจึงคิดพัฒนาให้เป็นสถานปฏิบัติธรรมอันสงบร่มรื่น ชาวบ้านละแวกนั้นเห็นท่านเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ และเอาจริงเอาจังในการพัฒนาจนสำนักสงฆ์ท่ากระบือกลายเป็นสถานที่ร่มรื่นเหมาะสมแก่การปฏิบัติธรรมเป็นอย่างยิ่ง ต่อมาหลวงพ่อรุ่งได้ขอตราตั้งสำนักสงฆ์ท่ากระบือเพื่อให้กลายเป็นวัด เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว ชาวบ้านจึงได้ช่วยกันบริจาคทรัพย์เพื่อสร้างถาวรวัตถุในวัดจนเจริญรุ่งเรืองเป็นลำดับ

สมณศักดิ์
---------

* พ.ศ. 2482 เป็นพระครูชั้นประทวนที่ *พระครูรุ่ง*
* พ.ศ. 2489 เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นโทที่ *พระครูไพโรจน์มันตาคม*
* พ.ศ. 2494 เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นเอกในราชทินนามเดิม
* พ.ศ. 2499 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ *พระไพโรจน์วุฒาจารย์*

มรณภาพ
------

พระไพโรจน์วุฒาจารย์ถึงมรณภาพเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2500 เวลา 01:05 น. สิริอายุ 85 ปี 64 พรรษา ได้รับพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2501

วัตถุมงคล
---------

ในยุคแรก ๆ หลวงพ่อรุ่งจะ นำพระที่ได้จากพระเกจิต่างๆที่ท่านพบปะระหว่างเดินธุดงค์มาแจกให้กับญาติโยมภายในวัด และเริ่มสร้างเครื่องรางของขลัง แจกให้กับลูกศิษย์ และด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของวัตถุมงคลที่สร้างขึ้น ทำให้เป็นที่ต้องการมากขึ้น หลวงพ่อท่านจึงสร้างพระเหรียญรุ่นต่างๆ ออกมาแจกจ่ายให้กับญาติโยม ตามรายละเอียดดังต่อไปนี้ วัตถุมงคลของหลวงพ่อรุ่ง วัดท่ากระบือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **74** (6 ง ฉบับพิเศษ): 10. 12 มกราคม 2500. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2563. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

1. รวมสุดยอดพระคณาจารย์
2. หลวงพ่อรุ่ง วัดท่ากระบือ
3. ประวัติเกจิดังแห่งสมุทรสาคร
4. ประวัติหลวงพ่อรุ่ง


| ก่อนหน้า |  | พระไพโรจน์วุฒาจารย์ (รุ่ง ติสฺสโร) |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **-** |  | **เจ้าอาวาสวัดท่ากระบือ** (พ.ศ. 2441 — พ.ศ. 2500) |  | **พระครูสาครวัฒน์ (หยัด กตปุญโญ)** |
**ความกดอากาศ** (อังกฤษ: Atmospheric pressure) หรือที่รู้จักกันในชื่อความดันบรรยากาศและความดันอากาศ เป็นความดันภายใต้บรรยากาศของโลก โดยทั่วไปแล้วความกดอากาศจะมีค่าใกล้เคียงกับความกดอาเก
วรนำบพบดบกเ
เ
่
้
้
เ
ด
ก
ำ
ั
ี
พ
ดนกา้้้้้้้รเตะรมีีีที่ัเกิดจากน้ำหนักของอากาศอยู่บนจุดใด ๆ ซึ่งหมายความว่า จุดที่มีความกดอากาศต่ำจะมีอากาศที่มีมวลต่ำจะอยู่ข้างบนพื้นที่ ด้วยเหตุผลแบบเดียวกัน ความกดอากาศจะต่ำลงเมื่อระดับความสูงเพิ่มขึ้น บรรยากาศมาตรฐาน (สัญลักษณ์: atm) คือหน่วยของแรงดันที่กำหนดไว้ที่ 101,325 Pa (1,013.25 hPa หรือ 1,013.25 mbar) ซึ่งเทียบเท่ากับ 760 mmHg, 29.9212 นิ้วปรอท หรือ 14.696 psi หน่วย atm นั้นเทียบเท่ากับความดันบรรยากาศระดับน้ำทะเลเฉลี่ยบนโลก ดังนั้นความดันบรรยากาศของโลกที่ระดับน้ำทะเลอยู่ที่ประมาณ 1 atm

ความกดอากาศมาตรฐาน
------------------

มีสถานะเป็นก๊าซ แต่อากาศก็มีน้ำหนักเช่นเดียวกับของแข็งและของเหลว เราเรียกน้ำหนักซึ่งกดทับกันลงมานี้ว่า "ความกดอากาศ" (Air pressure) ความกดอากาศจะมีความแตกต่างกับแรงที่เกิดจากน้ำหนักกดทับตรงที่ความกดอากาศมีแรงดันอากาศทุกทิศทาง เช่นเดียวกับแรงดันอากาศในลูกโป่ง เมื่ออากาศเย็นซึ่งมีความหนาแน่นมากกว่าอากาศร้อน จึงมีความกดอากาศมากกว่าเรียกว่า "ความกดอากาศสูง" (High pressure) ในแผนที่อุตุนิยมจะใช้อักษร "H" สีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ ในทางกลับกันหากอากาศร้อนก็จะมีความหนาแน่นน้อยกว่าอากาศเย็น จึงมีความกดอากาศน้อยกว่าเรียกว่า "ความกดอากาศต่ำ" (Low pressure) ในแผนที่อุตุนิยมจะใช้อักษร "L" สีแดงเป็นสัญลักษณ์

นักอุตุนิยมวิทยาใช้เครื่องมือ "บารอมิเตอร์" อย่างละเอียดสำหรับวัดความกดอากาศ หน่วยที่ใช้วัดความกดของอากาศนั้นอาจจะเป็นความสูงของปรอทเป็นนิ้วหรือเซนติเมตร ปอนด์ต่อตารางนิ้ว หรือกิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตรก็ได้ แต่ในปัจจุบันส่วนมากนิยมใช้หน่วยเป็นมิลลิบาร์ (millibar) เพราะเป็นหน่วยที่สะดวกกว่า ซึ่งเราจะเปรียบเทียบกันได้ตามหลักการคำนวณต่อไปนี้

ความกดอากาศตามความสูง
---------------------

ขวดพลาสติกนี้ถูกปิดฝา ตอนอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 2,000 เมตร และเมื่อถูกนำลงมายังระดับน้ำทะเล มันจะถูกบีบอัดโดยความกดอากาศที่สูงกว่า

| เศษส่วนของ 1 atm | ความสูงโดยเฉลี่ย |
| --- | --- |
| (เมตร) | (ฟุต) |
| 1 | 0 | 0 |
| 1/2 | 5,486 | 18,000 |
| 1/5 | 8,376 | 27,480 |
| 1/10 | 16,132 | 52,926 |
| 1/100 | 30,901 | 101,381 |
| 1/1000 | 48,467 | 159,013 |
| 1/10000 | 69,464 | 227,899 |
| 1/100000 | 86,282 | 283,076 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ. *Manual of the ICAO Standard Atmosphere*, Doc 7488-CD, Third Edition, 1993. ISBN 92-9194-004-6.
A spoon pouring batter into a bowlแบตเตอร์บางสำหรับแพนเค้กอังกฤษ
**แบตเตอร์** (อังกฤษ: batter) เป็นส่วนผสมที่ใช้สำหรับการปรุงอาหาร ประกอบไปด้วยแป้งและของเหลวและอาจใส่ส่วนผสมอื่นๆ เช่น น้ำตาล เกลือ และสารช่วยให้ฟู แม้ว่าโดเป็นส่วนผสมระหว่างแป้งกับของเหลวเหมือนกัน แบตเตอร์จะแตกต่างจากโดตรงที่มีส่วนประกอบที่เป็นของเหลวมากกว่า แบตเตอร์มักจะมีเนื้อที่เหนียวข้นสามารถเทได้ และไม่สามารถนวดได้ แบตเตอร์มักถูกใช้สำหรับทำแพนเค้ก เค้กเนื้อบางเบา และใช้เคลือบอาหารทอด นอกจากนี้ยังใช้สำหรับขนมปังแบตเตอร์

วิธีการทำ
---------

แบตเตอร์หลายชนิดสามารถทำได้โดยการผสมแป้งแห้งกับของเหลว เช่น น้ำ นม หรือไข่ แบตเตอร์ยังสามารถทำได้โดยการแช่ธัญพืชในน้ำแล้วบดระหว่างเปียก บ่อยครั้งมักมีการใส่สารช่วยให้ฟู เช่น ผงฟู เพื่อเติมอากาศและทำให้ตัวแบตเตอร์ฟูขึ้นระหว่างปรุงอาหาร หรือสามารถนำมาหมักทั้งเพื่อให้ตัวแบตเตอร์ฟูและเพิ่มรถชาติอีกด้วย ในบางสูตรอารใส่น้ำอัดลมหรือของเหลวอัดลมอื่นๆ เช่น เบียร์ เพื่อเติมอากาศแทน นอกจากน้ำแล้วยังสามารถใช้ของเหลวอื่น ๆ เช่น ไวน์ หรือสุราปรุงแต่ง เช่น กูราเซา บรั่นดี และมารัซชิโน

ความหนืดของแบตเตอร์มีตั้งแต่หนืดสูง (ติดบนช้อนที่หงายขึ้น) ไปจนถึงเหลว (คล้ายกับครีม เทหรือหยดจากช้อนได้) แบตเตอร์จะถูกนำไปผ่านความร้อน โดยปกติจะใช้การทอด อบ หรือนึ่ง เพื่อให้ส่วนผสมสุก และทำให้แป้งจับตัวกันเป็นเนื้อเดียวกัน แบตเตอร์อาจเป็นได้ทั้งแบบหวานหรือแบบเค็ม ซึ่งมักขึ้นอยู่กับการเติมน้ำตาลหรือเกลือลงไป (ในบางครั้งอาจเติมทั้งสองอย่าง) นอกจากนี้ยังสามารถเติมเครื่องปรุงอื่นๆ เช่น สมุนไพร เครื่องเทศ ผัก หรือผลไม้ลงในส่วนผสมได้

* แบตเตอร์สำหรับเครปแบตเตอร์สำหรับเครป
* แบตเตอร์กับช้อนแบตเตอร์แบตเตอร์กับช้อนแบตเตอร์
* แบตเตอร์สำหรับเอนเจลฟูดเค้กจากระยะใกล้แบตเตอร์สำหรับเอนเจลฟูดเค้กจากระยะใกล้

อ้างอิง
-------

1. ↑  McGee, Harold (2004). *On Food and Cooking: The Science and Lore of the Kitchen*. New York, New York: Scribner. ISBN 978-0-684-80001-1.
การบันทึกภาพของอาหาร
ช่างภาพอาหารกำลังทำงาน
**การถ่ายภาพอาหาร** เป็นประเภทของการถ่ายภาพหุ่นนิ่งซึ่งใช้สร้างภาพถ่ายนิ่งของอาหารที่สวยงามดึงดูดสายตา มีฐานะเป็นความชำนาญพิเศษของการถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ ภาพถ่ายที่ได้ใช้ในโฆษณา นิตยสาร บรรจุภัณฑ์ รายการอาหาร หรือตำราอาหาร การถ่ายภาพอาหารระดับมืออาชีพเป็นความร่วมมือกันซึ่งมักเกี่ยวข้องกับผู้กำกับศิลป์ ช่างภาพ นักออกแบบอาหาร นักออกแบบอุปกรณ์ประกอบฉาก และผู้ช่วยของพวกเขา ด้วยการถือกำเนิดของสื่อสังคม การถ่ายแบบอาหารระดับมือสมัครเล่นจึงได้รับความนิยมในหมู่ผู้ที่มารับประทานอาหารในร้านอาหาร 

ในการโฆษณา การถ่ายภาพอาหารมักจะเพิ่มความน่าดึงดูดหรือเพิ่มขนาดของอาหารที่โฆษณาอย่างเกินจริง โดยเฉพาะอาหารจานด่วน ซึ่งบางครั้งทำให้เกิดกรณีโต้แย้งกันขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Manna/Moss, Chapter 4.
2. ↑  Bhasin, Kim (10 January 2012). "Look At The Shocking Difference Between Fast Food Ads And Real Menu Items". businessinsider.com. สืบค้นเมื่อ 16 April 2013.

บรรณานุกรม
----------

* Bellingham, Linda; Bybee, Jean Ann (2008). *Food styling for photographers: a guide to creating your own appetizing art*. Oxford: Focal Press. ISBN 978-0-240-81006-5.
* Manna, Lou; Moss, Bill (2005). *Digital Food Photography*. Course Technology. ISBN 1-59200-820-8.

อ่านเพิ่มเติม
-------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **การถ่ายภาพอาหาร**

วิกิพจนานุกรม มีความหมายของคำว่า ***en:foodtography***

* McAlpine, Margaret (July 2005). *Working in the Food Industry*. Gareth Stevens. pp. 36–43. ISBN 978-0-8368-4776-5.
การเผาแม่มดสามคนในบาเดิน สวิตเซอร์แลนด์ (ค.ศ. 1585) โดย โยฮันน์ ยาคอบ วิก
**การล่าแม่มด** (อังกฤษ: Witch-hunt) คือ การแสวงบุคคลซึ่งถูกตราหน้าเป็น "แม่มด" หรือหลักฐานแม่มด มักเกี่ยวข้องกับความแตกตื่นทางศีลธรรม หรืออุปาทานหมู่ ก่อนหน้า ค.ศ. 1750 กฎหมายให้ความเห็นชอบการล่าแม่มดและเกี่ยวข้องกับการพิจารณาแม่มดอย่างเป็นทางการ สมัยการล่าแม่มดในทวีปยุโรปและอเมริกาเหนืออยู่ในสมัยใหม่ตอนต้นหรือราว ค.ศ. 1480 ถึง 1750 สืบทอดตั้งแต่กลียุคแห่งการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ถึงสงครามสามสิบปี ส่งผลให้มีการประหารชีวิตระหว่าง 40,000 ถึง 60,000 ครั้ง

มีการประหารชีวิตผู้ต้องโทษแม่มดในทวีปยุโรปครั้งสุดท้ายในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ แม่มดไม่เป็นการกระทำที่มีโทษตามกฎหมายพระราชบัญญัติ ค.ศ. 1735 ในเยอรมนี คาถาเวทมนตร์ยังมีโทษตามกฎหมายจนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีรายงานการล่าแม่มดร่วมสมัยในแอฟริกาใต้สะฮารา ประเทศอินเดียและปาปัวนิวกินี กฎหมายต่อต้านแม่มดอย่างเป็นทางการยังคงพบในประเทศซาอุดีอาระเบียและแคเมอรูน

นับแต่ราวคริสต์ทศวรรษ 1930 คำว่า "การล่าแม่มด" ถูกใช้เป็นภาพพจน์เพื่ออธิบายกิจกรรมโดยรัฐบาล (และหน่วยธุรกิจบางครั้ง) เพื่อแสวงและเปิดโปงศัตรูที่รับรู้ ชัดเจนมักใช้เป็นวิธีการชี้นำมติมหาชนโดยให้กำเนิดความแตกตื่นทางศีลธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  Erich Goode; Nachman Ben-Yehuda (2010). *Moral Panics: The Social Construction of Deviance*. Wiley. p. 195.
2. ↑  Lois Martin (2010). *A Brief History of Witchcraft*. Running Press. p. 5.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  The most common estimates are between 40,000 and 60,000 deaths. Brian Levack (*The Witch Hunt in Early Modern Europe*) multiplied the number of known European witch trials by the average rate of conviction and execution, to arrive at a figure of around 60,000 deaths. Anne Lewellyn Barstow (*Witchcraze*) adjusted Levack's estimate to account for lost records, estimating 100,000 deaths. Ronald Hutton (*Triumph of the Moon*) argues that Levack's estimate had already been adjusted for these, and revises the figure to approximately 40,000.
พิกัดภูมิศาสตร์: 27°40′N 89°50′E﻿ / ﻿27.667°N 89.833°E﻿ / 27.667; 89.833
**มณฑลปูนาคา** (སྤུ་ན་ཁ་རྫོང་ཁག) เป็นมณฑลหนึ่งของประเทศภูฏาน ที่ตั้งของปูนาคา เมืองหลวงเก่าของภูฏาน ห่างจากทิมพูไป 70 กม. สถานที่สำคัญในเมืองนี้คือปูนาคาซอง เป็นซองแห่งที่สองที่สร้างขึ้นในภูฏานโดยซับดรุง นัมเกล เมื่อสร้างเสร็จแล้วได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดเชอรีมาจำพรรษาถึง 600 องค์ มีรูปจำลองของซับดรุง นัมเกล อยู่ในโบสถ์ลามะ

เทศกาลเซชูที่พูนาคาซองมีเอกลักษณ์พิเศษต่างจากเมืองอื่น เนื่องจากมีเกร็ดทางประวัติศาสตร์ว่าเมื่อซับดรุง นัมเกลอยู่เมืองพาโร กองทัพทิเบตได้กทัพมาล้อมพูนาคาซองเพื่อให้ส่งมอบพระบรมสารีริกธาตุให้ ท่านนัมเกลได้ยกพวกออกมาที่ริมน้ำแกล้งทำเป็นว่าลอยพระบรมสารีริกธาตุไปแล้ว ฝ่ายทิเบตหลงเชื่อจึงยกทัพกลับ การแสดงเซชูที่พูนาคาซองได้นำประวัติศาสตร์ตอนนี้มาประกอบการแสดงด้วย

อ้างอิง
-------

* เมธา บรรณทัศน์. เปิดปูม คลายปม ภูฏาน. กทม.: ชมรมเด็ก.2550. หน้า 225 – 227

| * ด
* ค
* ก
เขตปกครองของประเทศภูฏาน |
| --- |
| 
* บุมทัง
* ชูคา
* ดากานา
* กาซา
* ฮา
* ลฮุนต์ชิ
* มองการ์
* พาโร
* เปมากัตเซล
* พูนาคา
* ซัมดรุปจงคาร์
* ซัมชิ
* ซาร์ปัง
* ทิมพู
* ตาชิกัง
* ตาชิยังต์ซี
* ตงซา
* ชิรัง
* วังดีโพดรัง
* เชมกัง

 | ภูฏาน |
**เฌลย์กอ ก็อมชิช** (บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย: *Željko Komšić / Жељко Комшић*) เป็นสมาชิกประธานาธิบดีคนที่ 8 และคนปัจจุบันจากฝ่ายชาวโครแอตของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เดิมเป็นนักกฎหมายและนายทหารประจำกองทัพภาคที่1ก่อนผันตัวเองมาเล่นการเมืองโดยเริ่มจากการเป็นนายกเทศมนตรีโนโวซาราเยโว และใน ค.ศ. 2006 เขาได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จากพรรคสังคมประชาธิปไตยบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ภายหลังใน ค.ศ. 2014 เขาลาออกจากพรรคสังคมประชาธิปไตย และ จัดตั้งกลุ่มการเมืองที่เรียกว่า แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จนกระทั่งใน ค.ศ. 2018 ก็ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่สอง และใน ค.ศ. 2022 ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่สาม

ชีวิตและครอบครัว
----------------

เฌลย์กอ ก็อมชิช เกิดวันที่20 มกราคม ค.ศ. 1964 ณ กรุงซาราเยโว ประเทศยูโกสลาเวีย พ่อของเขา มาร์โก ก็อมชิช สืบเชื้อสายมาจากชาวโครแอท และ แม่ของเขา ดานิซา ก็อมชิชสืบเชื้อวสายชาวเซิร์บ ก็อมชิชเรียนกฎหมาย ณ มหาวิทยาลัยซาราเยโว และจบมาเป็นทนายความ ในช่วงสงครามยูโกสลาเวีย เขาเข้าร่วมกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หลีงการปิดล้อมซาราเยโวของกบฎฝ่ายเซิร์บ ดานิซา ผู้เป็นแม่ถูกพลสไนเปอร์ของเซิร์บยิงเสียชีวิตในช่วงการก่อกำเริบของฝ่ายเซิร์บ เฌลย์กอ ก็อมชิช เข้าประจำกองทัพภาคที่1 รับผิดชอบในการปกป้องซาราเยโว เขาได้รับเหรียญกล้าหาญโกลเด้นลิลลี่จากประธานาธิบดีอาลียา อีเซตเบกอวิช

หลังสงคราม เขาแต่งงานกับซาบีนา ก็อมชิช วิศวกรซึ่งเป็นชาวมุสลิมบอสเนีย และมีลูกด้วยกัน 1 คนชื่อ ลานา ก็อมชิช

อาชีพการงาน
-----------

เฌลย์กอ ก็อมชิช เข้าสู่การเมืองใน ค.ศ. 1998 และ ใน ค.ศ. 2000 เขาก็ลงท้าชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองโนโวซาราเยโวจากพรรคสังคมประชาธิปไตยบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาหรือ SDP และได้เป็นนายกเทศมนตรีใน ค.ศ. 2001 - 2006 และในช่วงนั้นเขาได้ลงท้าชิงหัวหน้าพรรค SDP และชนะเป็นหัวหน้าพรรค SDP ต่อมาใน ค.ศ. 2006 เขาลงท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีและได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานคณะประธานาธิบดีสมัยแรก โดยเขาสาบานตนในวันที่6 พฤศจิกายน 2006 

ต่อมาหลังความขัดแย้งด้านอุดมการณ์ระหว่างเฌลย์กอ ก็อมชิช กับ เนอร์มิน นิกชิช เขาก็ลาออกจากหัวหน้าพรรค SDP และส่งผลให้ในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2014 เขาไม่ได้ลงสมัครเลือกตั้ง ในช่วง ค.ศ. 2013 เขาจัดตั้งกลุ่มการเมืองที่เรียกว่า แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองฝ่ายซ้ายที่มีอิทธิพลต่อการปกครองประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และ เป็นคู่แข่งสำคัญของพรรค SDA และ HDZ ของอดีตสมาชิกประธานาธิบดีดรากัน โชวิชและ ประธานคณะประธานาธิบดีบาคีร์ อีเซตเบกอวิชในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 ในการเลือกตั้งเขาท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับดรากัน โชวิช และชนะการเลือกตั้ง เป็นประธานและสมาชิกประธานาธิบดีของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาสมัยที่สอง

ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2022 เฌลย์กอ ก็อมชิช สามารถเอาชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีและดำรงตำแหน่งเป็นประธานและสมาชิกประธานาธิบดีของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาสมัยที่ 3

บรรณานุกรม
----------

* Berglund, Sten (2013). *The Handbook of Political Change in Eastern Europe*. Cheltenham: Edward Elgar Publishing. ISBN 9781782545880.

อ้างอิง
-------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **เฌลย์กอ ก็อมชิช**

* Official web site of the Bosnia and Herzegovina Presidency (บอสเนีย)
* Official web site of Željko Komšić เก็บถาวร 2012-06-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (บอสเนีย)

1. ↑
อินเทอร์เน็ตมีมเกี่ยวกับวิกิพีเดียและสหภาพโซเวียต
**อินเทอร์เน็ตมีม** (อังกฤษ: Internet meme) คือแนวความคิดหรือกระแสที่เผยแพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ต เป็นคำที่หมายถึงการแพร่กระจายของเนื้อหาจากคนหนึ่งสู่คนหนึ่ง หรือเป็นปรากฏการณ์การแพร่ อินเทอร์เน็ตมีมถือเป็นรูปแบบศิลปะชนิดหนึ่ง

โดยพื้นฐานที่สุดแล้ว อินเทอร์เน็ตมีมคือการแพร่กระจายผ่านทางไฟล์ดิจิทัลหรือไฮเปอร์ลิงก์จากคนหนึ่งไปอีกคนหนึ่ง โดยวิธีต่าง ๆ ผ่านทางอินเทอร์เน็ต ไม่ว่าจะเป็นอีเมล บล็อก บริการเครือข่ายสังคม เมสเซนเจอร์ เนื้อหามักจะเป็นการพูดหรือเรื่องตลก ข่าวลือ ภาพตัดต่อ หรือภาพต้นฉบับ เว็บไซต์ คลิปวิดีโอ หรือแอนิเมชัน หรือข่าวไม่ปกติ รวมถึงอื่น ๆ อีกมากมาย 

อินเทอร์เน็ตมีม อาจจะมีการแปรเปลี่ยน ไม่ว่าจะผ่านคำวิจารณ์ มีการลอกเลียนแบบ หรือการทำล้อเลียน หรือแม้กระทั่งการสะสมข่าวเกี่ยวกับตัวมันเองไปเรื่อย ๆ อินเทอร์เน็ตมีมมีแนวโน้มว่าจะเกิดและแพร่กระจายอย่างหนัก ในบางครั้งอาจได้รับความนิยมได้ภายในไม่กี่วัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Schubert, Karen (July 2003). "Bazaar goes bizarre". USA Today. สืบค้นเมื่อ 2007-07-05.`{{cite news}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  Xeni Jardin. "Digital Art: It's All About L.A." Wired Magazine. สืบค้นเมื่อ 2007-07-05.
3. ↑  Shifman, L. Thelwall, M. (2009). "Assessing global diffusion with Web Memetics: The spread and evolution of a popular joke". *Journal of the American Society for Information Science and Technology*. **60** (12): 2567–2576.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
**ชาตรี ศรีชล** (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 - 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2532) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชายเสียงดีสายนักสู้จากจังหวัดน้ำเค็ม เขามีความสามารถทั้งการร้องเพลง รวมทั้งการประพันธ์เพลงลูกทุ่งในระดับชั้นแนวหน้าของวงการลูกทุ่งเมืองไทย ผลงานเพลงทั้งทีเจขาร้องและประพันธ์ เป็นที่รู้จักของแฟนเพลงมากมาย เขาเป็นเจ้าของผลงานเพลงดังอย่าง "สาวผักไห่", "สมัครรักสมัครแฟน" และอื่น ๆ อีกมาก

ประวัติ
-------

ชาตรี ศรีชล มีชื่อจริงว่า **สมบุญ ลีเส็ง** เกิดวันจันทร์ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492  ที่บ้านนากระรอก ต.ทุ่งขวาง อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี พ่อชื่อ นายเผือก แม่ชื่อ นางสอน ลีเส็ง เป็นลูกคนที่ 5 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน ชาตรี ศรีชล เรียนหนังสือจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนชลชาย โรงเรียนประจำจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันคือ โรงเรียนชลราษฎรอำรุง

ก้าวเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งด้วยการไปสมัครร้องเพลงกับวง "**รวมดาวกระจาย**" ของครูสำเนียง ม่วงทอง ในยุคแรก ก่อนออกจากวงครูสำเนียง ก็มาสมัครอยู่กับวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ (ขณะนั้นครูสุรพลเสียชีวิตแล้ว และมีศรีนวล สมบัติเจริญเป็นหัวหน้าวง) เมื่อปลายปี พ.ศ. 2511 โดยแต่งเพลงและช่วยเคาะจังหวะการร้องเพลงให้สีนวลในช่วงแรกๆคือเพลง "รักหน่อยนะ" จนสีนวลมีชื่อเสียง เมื่อปี พ.ศ. 2513 ออกจากวงศรีนวล สมบัติเจริญ มาตั้งวงเป็นของตัวเอง แต่ทำวงแค่ปีเดียวมีปัญหาต้องยุบวงเนื่องจากต้องโทษด้วยข้อคดีหนีการเกณฑ์ทหาร เมื่อพ้นโทษแล้ว ได้ตั้งวงใหม่ และประสพความสำเร็จด้วยเพลง "ไปเอาเหล้ามา" จากงานประพันธ์ของตัวเอง หลังจากเลิกวงแล้วก็ร้องเพลงตามห้องอาหารและรับเชิญเป็นบางโอกาส 

ชาตรี ศรีชล ร้องเพลงบันทึกแผ่นเสียงเพลงแรกคือเพลง**บัวหลวง** ปีพ.ศ. 2512 (ซึ่งแต่งไว้ก่อนเข้าวงการ) ส่วนผลงานเพลงที่สร้างชื่อมีมากมาย อาทิ "สมัครรักสมัครแฟน" ,"ช้ำรักจากเมืองชล" "สาวผักไห่" "วอนแฟนเพลง", "โฉมนาง", "เมาเหล้าเมารัก", "รอไม่ไหว", "สาวอาปาเช่" ฯลฯ 

ชาตรี ศรีชล ถือว่าเป็นนักร้องอัจฉริยะคนหนึ่ง ในวันหนึ่ง ๆ สามารถประพันธ์เพลงได้หลายสิบเพลงเลยทีเดียว โดยเฉพาะถ้าได้ดื่มสุราด้วยแล้ว ว่ากันว่าสมองแล่นเขียนเพลงได้อรรถรสนินัก 

เพลงที่ชาตรีประพันธ์ไว้มีอยู่ราว 200 เพลง โดยเพลงที่ยังไม่เคยบันทึกเสียงมีราว 100 เพลง

ชีวิตครอบครัว
-------------

จากบทเพลง "ช้ำรักจากเมืองชล" ที่เนื้อหาของเพลงส่วนหนึ่งมีว่า "พี่ยากจนจากชลบุรี ขอน้องปราณีสงสารพี่หน่อย" แต่เจ้าตัวไม่ชำรักแน่ เพราะคนชื่อ "ปราณี" ที่ปรากฏในบทเพลงคือคู่ชีวิตในเวลาต่อมา ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 4 คน ชาย 1 คน หญิง 3 คน

ลาลับ
-----

ช่วงท้ายของชีวิต ชาตรี ศรีชล เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลบ่อยสุขภาพเสื่อมโทรมไว เนื่องจากดื่มสุราหนักจนท้ายที่สุด ก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลชลบุรีจากอาการ​เส้นเลือด​ใน​สมอง​แตก​ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 รวมอายุได้ 40 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือ เจนภพ จบกระบวนวรรณ. *เพลงลูกทุ่ง, TK Park Music Library ชุดดนตรีไทย*. กรุงเทพ : สำนักงานอุทยานการเรียนรู้, พ.ศ. 2550. 176 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 978-974-8218-83-0 ระบุว่าเกิดวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2492
2. ↑  'ไม่ลืม ปลื้มใจชาตรี กับ 25 ปี ที่จากไป'