recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เรื่องสั้นโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่มีเชอร์ล็อก โฮมส์เป็นตัวละครสำคัญ

"**หน้าเหลือง**" (อังกฤษ: The Adventure of the Yellow Face) เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน *นิตยสารสแตรนด์*ในสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี*ในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 3 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ*

"หน้าเหลือง" เป็นหนึ่งในผลงานของดอยล์ที่มีเนื้อเรื่องซาบซึ้ง มีจุดเด่นตรงการหักมุมที่การอนุมานของโฮมส์ผิดไป ดังที่หมอวัตสันกล่าวไว้ว่า:

> ...หากเป็นเพราะตอนที่เขาคว้าน้ำเหลวนั้นมักจะหาผู้ดำเนินต่อไปให้เสร็จมิได้ เลยทำให้เรื่องค้างเติ่งปราศจากการลงเอยอยู่นั่นเอง อย่างไรก็ตาม เผอิญเรื่องที่ปรากฏความจริงขึ้นทั้ง ๆ ทีเขาผิดก็มีอยู่บ้าง
> 
>

ประวัติการตีพิมพ์
-----------------

"หน้าเหลือง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน*นิตยสารสแตรนด์*เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน*นิตยสารสแตรนด์*ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893 ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

อ้างอิงและบรรณานุกรม
--------------------

อ้างอิง

1. 1 2  Smith (2014), p. 76.
2. ↑  Cawthorne (2011), p. 77.
3. ↑  "Harper's Weekly. v.37 Jan.-June 1893". *HathiTrust Digital Library*. สืบค้นเมื่อ 11 November 2020.
4. ↑  Cawthorne (2011), p. 75.

บรรณานุกรม
* Cawthorne, Nigel (2011). *A Brief History of Sherlock Holmes*. Running Press. ISBN 978-0762444083.
* Dickerson, Ian (2019). *Sherlock Holmes and His Adventures on American Radio*. BearManor Media. ISBN 978-1629335087.
* Smith, Daniel (2014) [2009]. *The Sherlock Holmes Companion: An Elementary Guide* (Updated ed.). Aurum Press. ISBN 978-1-78131-404-3.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อความเต็มของ หน้าเหลือง ที่วิกิซอร์ซ
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ หน้าเหลือง
* *เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุดจดหมายเหตุ* รวมถึงเรื่อง *หน้าเหลือง* ที่ Standard Ebooks

| * ด
* ค
* ก
*เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* โดย อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ |
| --- |
| 
* "ม้าตัวเก็งหาย"
* "ตามพิฆาต"
* "หน้าเหลือง"
* "อุบายสับตัว"
* "เรือบรรทุกนักโทษ"
* "ปริศนาลายแทง"
* "จดหมายนัดพบ"
* "ชายหลังค่อม"
* "จองเวร"
* "ล่ามภาษากรีก"
* "สัญญานาวี"
* "ปัจฉิมปัญหา"

 |
| 
* *แรงพยาบาท*
* *จัตวาลักษณ์*
* *การผจญภัย*
* *จดหมายเหตุ*
* *หมาผลาญตระกูล*
* *คืนชีพ*
* *หุบเขาแห่งภัย*
* *ลาโรง*
* *บันทึกคดี*

 |
**การเจาะผ่าน** (อังกฤษ: breakthrough) จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อกองกำลังฝ่ายรุกสามารถบุกทะลุ หรือการเข้าตีเจาะทะลุแนวตั้งรับของคู่ต่อสู้และใช้ประโยชน์จากช่องว่างนั้นอย่างรวดเร็ว

โดยปกติแล้ว การใช้กองกำลังขนาดใหญ่กับส่วนที่ค่อนข้างเล็กของแนวหน้าเพื่อที่จะปฏิบัติการลักษณะนี้ แม้ว่าแนวตั้งรับจะใช้ระยะเวลานานมากในการตั้งแนว แต่การเจาะผ่านมักจะเกิดขึ้นอย่างกระทันหันเมื่อมีการกดดันแนวตั้งรับนั้นมากพอจนแนวนั้นเกิดการ "แตกหักอย่างฉับพลัน" (snap)

เมื่อหน่วยตั้งรับหน่วยแรกถูกเจาะ หน่วยที่อยู่ติดกันจะได้รับผลกระทบจากการถูกเจาะนี้ (ความตื่นตระหนกในวงกว้าง, การมีมุมตั้งรับที่เพิ่มเติมจากการเสียแนวข้างเคียง, ภัยคุกคามต่อแนวการส่งกำลังบำรุง) เนื่องจากพวกเขาถูกกดดันอยู่แล้ว ซึ่งสิ่งเหล่านี้อาจจะทำให้แนวที่เหลืออยู่แตกหักอย่างเฉียบพลันตามมาเช่นกัน จนส่งผลให้เกิดการสูญเสียระบบของแนวตั้งรับแบบโดมิโน ทำให้กองกำลังตั้งรับเสียขบวนและละลายในบริเวณที่ถูกเจาะผ่าน ส่งผลให้ผู้โจมตีสามารถโถมกำลังเข้าสู่ช่องว่างได้อย่างรวดเร็ว และสามารถใช้ประโยชน์จากการบุกผ่านแนวเจาะผ่านในแนวกว้าง (โดยการโจมตีหน่วยบริเวณขอบการเจาะผ่านเพื่อเปิดแนวให้กว้างขึ้น) ในทางลึก (รุกเข้าไปในดินแดนของศัตรูเชิงกลยุทธ์) หรือทั้งสองวิธีรวมกัน

คำศัพท์เฉพาะ
------------

พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดได้บันทึกคำว่า "break through" ใช้ในความหมายทางทหารตั้งแต่ช่วงเวลาของการสงครามสนามเพลาะในปี พ.ศ. 2458 เมื่อผู้สังเกตการณ์ใช้คำนี้ในพาดหัวข่าว พจนานุกรมนิรุกติศาสตร์ออนไลน์ ระบุถึงการใช้คำว่า "breakthrough" หมายความถึง "การแก้ปัญหาหรือความก้าวหน้าอย่างกะทันหัน" ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 ไม่นานหลังจากที่โจเซฟ สตาลินได้เผยแพร่คำที่เทียบเคียงกันในภาษารัสเซีย (รัสเซีย: перелом, อักษรโรมัน: *perelom*) บนการปลุกใจใน "Great Breakthrough" เผยแพร่ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2472 มีศัพท์เฉพาะทางการทหารและส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาอุตสาหกรรมในช่วงแผนห้าปีแรกของสหภาพโซเวียต

ดูเพิ่ม
-------

* การเข้าตีเจาะ (การสงคราม)
* การตีหัก (การทหาร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  *คู่มือศัพท์ และ คำย่อทางทหาร* (PDF). มณฑลทหารบกที่ 16. 2547. pp. 3–27.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Paddy Griffith (1994). *Battle Tactics of the Western Front: The British Army's Art of Attack, 1916-18*. Yale University Press. p. 32.
3. ↑  
"breakthrough". *Oxford English Dictionary* (3rd ed.). Oxford University Press. กันยายน 2005. - "*Observer* 20 June 8/4 (headline) The break through."
4. ↑  
Harper, Douglas. "breakthrough". *Online Etymology Dictionary*. สืบค้นเมื่อ 2017-01-30.
5. ↑  
Stalin, I (1929-11-07). "Год великого перелома: к XII годовщине Октября" [The year of the great breakthrough: towards the twelfth anniversary of October]. *Pravda* (ภาษาRussian). No. 259. Moscow. สืบค้นเมื่อ 2017-01-30. Истекший год был годом великого перелома на всех фронтах социалистического строительства. Перелом этот шел и продолжает идти под знаком решительного наступления социализма на капиталистические элементы города и деревни. [This year has been the year of the great breakthrough on all fronts of the construction of socialism. This breakthrough took place and continues to take place under the sign of a determined attack by socialism on the capitalist elements in town and country.]`{{cite news}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Carl von Clausewitz, *On War*
* Heinz Guderian, *Achtung, Panzer!*
**แฟกทอรีเมธอด**แพตเทิร์น (Factory method pattern) เป็นดีไซน์แพตเทิร์นที่นิยามเมธอดสำหรับสร้างอ็อบเจกต์ของคลาสชนิดหนึ่งๆ แต่ไม่ได้เจาะจงชนิดที่แน่นอน ซับคลาสเป็นผู้กำหนดเจาะจงว่าจะสร้างอ็อบเจกต์ของคลาสใด แฟกทอรีเมธอดในความหมายโดยทั่วไปคือเมธอดที่ทำหน้าที่สร้างอ็อบเจกต์นั่นเอง แฟกทอรีเมธอดแพตเทิร์นจะถูกใช้ร่วมกับเทมเพลตเมธอดแพตเทิร์น (Template method pattern) โดยถูกเรียกใช้งานจากในเทมเพลตเมธอด

การนำไปใช้งาน
-------------

UML โครงสร้างของเทมเพลตเมธอด
องค์ประกอบของแฟกทอรีเมธอดแพตเทิร์นมีดังนี้

* ผลิตภัณฑ์ (Product) นิยามอินเตอร์เฟสของของอ็อบเจกต์ที่แฟกทอรีเมธอดจะเป็นผู้สร้าง
* ผลิตภัณฑ์รูปธรรม (Concrete product) ตัวคลาสที่แท้จริงที่จะถูกสร้างโดยแฟกทอรีเมธอด
* คลาสนามธรรม (Abstract class) เป็นผู้กำหนดแฟกทอรีเมธอด โดยสร้างเป็นเมธอดนามธรรม (Abstract method)
* คลาสรูปธรรม (Concrete class) ซับคลาสของคลาสนามธรรม กำหนดรายละเอียดของแฟกทอรีเมธอดที่ถูกนิยามในคลาสแม่

ตัวอย่างโค้ด
------------

### ภาษาจาวา

ตัวอย่างโปรแกรมคำนวณหาปริมาตรของรูปทรงกระบอกซึ่งมีสูตรดังนี้

```
ปริมาตร = พื้นที่ฐาน * ความสูง
```

โดยที่

* แฟกทอรีเมธอดทำหน้าที่สร้างรูปวงกลม
* ปริมาตรของทรงกระบอกคือผลคูณของความสูงและพื้นที่ฐานจากรูปวงกลมที่ถูกสร้างโดยแฟกทอรีเมธอด

คลาสนามธรรม `Container` นิยามแฟกทอรีเมธอด `createBase()` `getHeight()` และ `getVolume()` ซึ่งเป็นเทมเพลตเมธอดมีรายละเอียดการคำนวณหาปริมาตร

```
public abstract class Container {
 
 /\*\*
 \* Factory method
 \*/
 public abstract TwoDShape createBase();
 public abstract double getHeight();
 
 /\*\*
 \* Template method
 \*/
 public double getVolume() {
 return createBase().getArea() \* getHeight();
 }
}

```

คลาสรูปธรรม `Cylinder` สร้างรูปวงกลม `Circle` ในแฟกทอรีเมธอด createBase()

```
public class Cylinder extends Container {
 
 private double radius;
 private double height;

 public Cylinder(double radius, double height) {
 this.radius = radius;
 this.height = height;
 }

 @Override
 public TwoDShape createBase() {
 return new Circle(radius);
 }

 @Override
 public double getHeight() {
 return height;
 }
}

```

คลาส `TwoDShape` และ `Circle`

```
public interface TwoDShape {
 public double getArea();
}

public class Circle implements TwoDShape {
 
 private double radius;

 public Circle(double radius) {
 this.radius = radius;
 }

 public double getArea() {
 return Math.PI \* radius \* radius;
 }
}

```

อ้างอิง
-------

* Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software (ISBN 0-201-63361-2) โดย Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson และ John Vlissides (Gang of four: GoF)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Factory Method โดย Vince Huston (อังกฤษ)
* Pattern Summaries: Factory Method เก็บถาวร 2007-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน โดย Mark Grand (อังกฤษ)
* The Factory Method (Creational) Design Pattern โดย Gopalan Suresh Raj (อังกฤษ)
* Factory Method Pattern[*ลิงก์เสีย*] โดย OOSE Student (ไทย)
ทหารเรนเจอร์กองทัพบกสหรัฐ ติดอาวุธด้วยปืนกลเบา M249 ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยแบบเฝ้าระวังเป้าหมายระหว่างปฏิบัติภารกิจในอิรัก พ.ศ. 2549ระวังสับสนกับ การเฝ้าตรวจ
**การเฝ้าระวัง** หรือ **การเฝ้าตรวจ** (อังกฤษ: overwatch) เป็นยุทธวิธีป้องกันกำลังรบในการสงครามสมัยใหม่ โดยหน่วยทหาร, ยานพาหนะทางทหาร หรืออากาศยานทางการทหารขนาดเล็กหน่วยหนึ่งสนับสนุนหน่วยที่เป็นมิตรอีกหน่วยหนึ่ง ในขณะที่หน่วยหลังกำลังดำเนินยุทธวิธีการยิงประกอบการเคลื่อนที่ คำนี้ถูกบัญญัติไว้ในหลักนิยมทางทหารของสหรัฐในคริสต์ทศวรรษ 1950

หน่วยเฝ้าระวังมักจะเข้าประจำในตำแหน่งที่ได้เปรียบ (ปกติจะเป็นพื้นที่สูงหรือโครงสร้างที่สูงพร้อมกับการกำบังที่ดี) ซึ่งสามารถสังเกตภูมิประเทศที่อยู่ข้างหน้าได้ โดยเฉพาะตำแหน่งและการเคลื่อนไหวของศัตรู ซึ่งจะทำให้สามารถทำหน้าที่เป็นระบบเตือนภัยจากการรุกรานของศัตรู และจัดให้มีการยิงคุ้มครองที่มีประสิทธิภาพสำหรับหน่วยเดียวกันที่กำลังทำการรุกคืบ

รถถัง เอ็ม1 เอบรามส์ ของนาวิกโยธินสหรัฐ ที่ได้รับมอบหมายให้กับกองร้อยเดลต้า กองพันรถถังที่ 1 ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยแบบเฝ้าระวังเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการไดนามิกพาร์ทเนอร์ชิป ในเมืองชูราเคย์ จังหวัดเฮลมันด์ อัฟกานิสถาน เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ในพจนานุกรมทางทหาร คำว่า overwatch สามารถให้ความหมายทางทหารได้ทั้งการเฝ้าระวัง และการเฝ้าตรวจ ในขณะที่คำว่าการเฝ้าตรวจเป็นความหมายโดยตรงของคำว่า Surveillance

ดูเพิ่ม
-------

* การรบผสมเหล่า
* การเฝ้าระวังเป็นห้วง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *คู่มือศัพท์ และ คำย่อทางทหาร* (PDF). มณฑลทหารบกที่ 16. 2547. pp. 3–135.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  William Safire (14 October 2007). "On Language - Overwatch". *New York Times*. สืบค้นเมื่อ 21 November 2015.
ที่ตั้งของสวีเดนในทวีปยุโรป,ปี ค.ศ. 1942.
  **สวีเดน**
  จักรวรรดิไรซ์ที่สาม
  พื้นที่ภายใต้การยึดครองเยอรมัน
  พันธมิตรเยอรมัน, ศัตรูร่วม และรัฐหุ่นเชิด
  ฝ่ายสัมพันธมิตร-ดินแดนที่ถูกจัดตั้งขึ้น
  ดินแดนอื่นๆที่วางตัวเป็นกลาง

สวีเดนยังคงวางตัวเป็นกลางไม่ยุ่งเกี่ยวกับสงครามในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่องสงครามได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939.ชะตากรรมของสวีเดนยังไม่มีความชัดเจน แต่โดยรวมกันของตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ในคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย,ด้วยประสบความสำเร็จของอุบายเรียลโพลิติก (Realpolitik) ในช่วงเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงและการสร้างกองทัพภายหลังปี ค.ศ. 1942,สวีเดนยังคงสามารถรักษาความเป็นกลางได้ตลอดในช่วงสงคราม

เมื่อสงครามได้ระบาดไปทั่ว สวีเดนนั้นมีจุดยืนที่เป็นกลางในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมานานกว่าศตวรรษ,ตั้งแต่สิ้นสุดของสงครามนโปเลียนในปี ค.ศ. 1815.ยี่สิบประเทศได้มีนโยบายวางตัวเป็นกลางในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939.แต่มีเพียงแปดประเทศอื่นๆในยุโรปได้พบว่าตนมีความสามารถในการวางตัวเป็นกลาง,เช่น สวีเดน อย่างเป็นทางการในการรักษาท่าทีตลอดทั้งสงคราม; ส่วนประเทศเหล่านี้ ได้แก่ ไอร์แลนด์ โปรตุเกส สเปน อันดอร์รา ลีชเทินชไตน์ นครรัฐวาติกัน ซานมารีโน และสวิตเซอร์แลนด์, รัฐบาลสวีเดนได้มอบสัมปทานไม่มากนักและบางครั้งก็ได้ละเมิดความเป็นกลางของประเทศในการสนับสนุนทั้งเยอรมนีและสัมพันธมิตรตะวันตก

ในช่วงที่เยอรมันได้รุกรานสหภาพโซเวียต,สวีเดนได้ยินยอมให้กองทัพเวร์มัคท์ใช้รถไฟสวีเดนในการขนส่ง (มิถุนายน-กรกฎาคม ค.ศ. 1941)ประกอบด้วยกองพลทหารราบที่ 163 แห่งเยอรมันพร้อมกับปืนใหญ่,รถถัง และอาวุธต่อต้านอากาศยานและลูกกระสุนจากนอร์เวย์ไปยังฟินแลนด์.ทหารเยอรมันได้เดินทางระหว่างเยอรมนีและนอร์เวยโดยได้รับอนุญาตให้ผ่านทางสวีเดน-ที่เรียกว่า permittenttrafik..แร่เหล็กได้ถูกขายให้กับเยอรมนีตลอดช่วงสงคราม.และจากฝ่ายสัมพันธมิตร,สวีเดนได้แบ่งปันความรู้ทางทหารและช่วยในการฝึกทหารที่ประกอบไปด้วยผู้ลี้ภัยจากเดนมาร์กและนอร์เวย์เพื่อนำมาใช้ในการปลดปล่อยประเทศบ้านเกิดของตน นอกจากนี้ยังได้ยินยอมให้ฝ่ายสัมพันธมิตรให้ใช้ฐานทัพอากาศในสวีเดนในช่วงปี ค.ศ. 1944 และ 1945

สวีเดนได้กลายเป็นสถานที่หลบภัยสำหรับผู้ลี้ภัยจากพวกต่อต้านฟาสซิสต์และชาวยิวจากทั่วทุกภูมิภาค.ในปี ค.ศ. 1943,ตามมาด้วยคำสั่งในการขับไล่ประชาชนชาวเดนมาร์กเชื้อสายยิวทั้งหมดไปยังค่ายกักกัน.ชาวเดนมาร์กเชื้อสายยิวเกือบทั้งหมด 8,000 คนได้หนีหลบภัยในสวีเดน.สวีเดนได้กลายเป็นที่หลบภัยสำหรับชาวนอร์เวย์ยิวที่หนีภัยจากดินแดนนอร์เวย์ภายใต้การยึดครองของนาซี

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Dahlin, Niklas (August 5, 2011). "Hitlers hämndraket slog ned i Småland". Ny Teknik (in Swedish).
* "The Air Torpedo of Bäckebo" (PDF). Archived from the original (pdf) on 2008-06-26. Retrieved 2008-09-16.
* "The Rocket and I". Retrieved 2008-09-16.
* Henshall, Philip (1985). Hitler’s Rocket Sites. New York: St Martin's Press. p. 133.
* Collier 1976, p. 103.
* "The Man Who Opened the Door to Space". Popular Science. May 1959.
* Neuman, Ricki (25 August 2009). "Ny bild av Sverige under krigsåren" [New picture of Sweden during the war years]. Svenska Dagbladet (in Swedish).
* Bruchfeld, Stéphane; Levine, Paul A (1998). Om detta må ni berätta [Tell Ye Your Children] (in Swedish). City: Regeringskansliet. ISBN 978-91-630-6384-8.
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (อังกฤษ: Prince Alexander of Yugoslavia (1924–2016)) ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2467 ณ ประเทศอังกฤษ ประเทศเซอร์เบีย เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย กับ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์

เสกสมรส
-------

เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (2467-2559) ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระราชธิดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 ซึ่งทรงล่องเรือยอร์ช ของเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ก่อนจะสมรสกันในไม่กี่ปีถัดมา โดยเจ้าหญิงมาเรีย ปีอา รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงแห่งยูโกสลาเวีย พระชายา** มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าชายดิมิทรีแห่งยูโกสลาเวีย
2. เจ้าชายไมเคิลแห่งยูโกสลาเวีย
3. เจ้าชายเซกัสต์แห่งยูโกสลาเวีย
4. เจ้าหญิงเฮเลนแห่งยูโกสลาเวีย

ก่อนจะทรงหย่ากันในปี พ.ศ. 2510 ซึ่งอดีตพระชายาได้เสกสมรสใหม่กับ เจ้าชายมิเชลแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระอนุชาใน สมเด็จพระราชินีแอนน์แห่งโรมาเนีย ส่วนพระองค์นั้นเสกสมรสใหม่กับ เจ้าหญิงบาร์บาราแห่งลิกเตนสไตน์ พระญาติชั้นที่ 2 ใน เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลิกเตนสไตน์ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2516 โดยพิธีนั้นจัดขึ้นที่ ปารีส ทั้ง 2 มีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ

1. เจ้าชายดูซานแห่งยูโกสลาเวีย

การบิน
------

เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงมีพระประสงค์ส่วนพระองค์ ที่จะให้บริการในกองทัพอากาศอังกฤษในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่พระบิดาทรงไม่เห็นด้วยและทรงพยายามให้พระองค์ทรงงานด้ารการเมืองในประเทศ ในที่สุดพระองค์ได้รับมอบหมายจากกองทัพอากาศให้มีพระอนุญาตให้เป็นหน่วยขับเครื่องบินสำรองจาก เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ ผู้เป็นพระมาตุลา (น้าเขย) หลังสงครามสงบลง ทรงเป็นนักบินร่วมสายการบินบริติชยุโรปในปี พ.ศ. 2494 และยังทรงมีบทบาทในการแข่งชันของเครื่องบินหลายครั้ง

สมาคม
-----

พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในสี่สมาชิกผู้ก่อตั้งของเซอร์เบียลดความรุนแรงทางเพศสัมพันธ์ ทรงเป็นกำลังสำคัญของศูนย์เพื่อการวิจัยของระบอบกษัตริย์ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551 พระองค์ทรงออกแถลงการณ์ประณามการประกาศเอกราชจากคอซอวอ เนื่องในวันประสูติปีที่ 90 ชันษาของพระองค์นั้น มีพระดำรัสและพระรูปปรากฏในนิตยสาร UK's Majesty

สิ้นพระชนม์
-----------

เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2559 สิริพระชันษา 91 ชันษา พระศพถูกฝั่งในปารีส โดยมีกองทัพอากาศเซอร์เบีย เป็นผู้เชิญพระศพ

อ้างอิง
-------

* "Marriage of a Princess", The Times (14 February 1955), 6.
* "Prince Alexander of Yugoslavia, globe-trotting playboy prince – obituary". The Daily Telegraph. Retrieved 13 March 2017.
* Founders of the Serbian Unity Congress. serbianunity.net
* Announcement of His Royal Highness Prince Aleksandar Pavlov Karageorgevich. Czipm.org. Retrieved on 27 July 2015.
**หลวงพ่อจง พุทฺธสโร** หรือ**พระอธิการจง พุทฺธสโร** อดีตเจ้าอาวาสวัดหน้าต่างนอก (6 มีนาคม พ.ศ. 2415 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508)

ประวัติ
-------

ท่านเกิดเมื่อเดือน มีนาคม พ.ศ. 2415 ตรงกับต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บิดาชื่อ ยอด มารดาชื่อ ขริบ เป็นชาวอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่ออายุ 11 ปี บิดาได้จัดการบรรพชาเป็นสามเณรให้ที่ วัดหน้าต่างในครั้นอายุครบ 21 ปี ได้ทำการอุปสมบท โดยมีหลวงพ่อสุ่น วัดบางปลาหมอ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์อินทร์ วัดหน้าต่างนอก เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์โพธิ์ วัดหน้าต่างใน เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า **พุทฺธสโร**อุปสมบทแล้วอยู่จำพรรษาที่วัดหน้าต่างใน เพื่อศึกษาพระธรรมวินัยและวิปัสสนากรรมฐาน ตลอดจนวิทยาคมต่าง ๆ กับหลวงพ่อสุ่นและพระอาจารย์โพธิ์ ซึ่งในสมัยนั้น พระภิกษุสองรูปนี้มีชื่อเสียงเป็นที่นับถือกันอย่างกว้างขวาง ต่อมาอีกระยะหนึ่งท่านจึงย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่ วัดหน้าต่างนอก ในปี พ.ศ. 2450 ท่านได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าต่างนอก ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สิริอายุได้ 92 ปี บวชพระมาได้ 71 พรรษา ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดหน้าต่างนอกได้นานถึง 58 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติอาจารย์สายคามวาสี เก็บถาวร 2012-05-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. ประตุสู่ธรรม

1. หนังสือรวมสุดยอดพระคณาจารย์ 180 พระองค์
2. ประวัติหลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก
3. พระปฏิปทาของหลวงพ่อจง
4. ประวัติหลวงพ่อจง ได้มาจากวัดหน้าต่างนอก

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* พระเครื่องหลวงพ่อจง เป็นรูปหล่อของท่าน
* รูปหล่อหลวงพ่อจง 2 องค์ใหญ่ เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


| ก่อนหน้า |  | หลวงพ่อจง พุทฺธสโร |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **ไม่ปรากฏ** |  | **เจ้าอาวาสวัดหน้าต่างนอก** (พ.ศ. 2450 - 2508) |  | **พระอาจารย์ไวยท์** *รักษาการ'''* |
สำหรับหมู่บ้านในประเทศฝรั่งเศส ดูที่ กาม็องแบร์ (จังหวัดออร์น)

**กาม็องแบร์** (ฝรั่งเศส: *camembert*; ออกเสียง: [kamɑ̃bɛʁ] ( ฟังเสียง)) เป็นเนยแข็งชนิดเนื้อนิ่ม ชุ่ม มีความครีม และมีผิวสุก และผลิตมาจากนมวัว กาม็องแบร์ผลิตครั้งแรกในปลายศตวรรษที่ 18 ในหมู่บ้านกาม็องแบร์ในแคว้นนอร์ม็องดี ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส กาม็องแบร์เป็นเนยแข็งที่เหมือนกับบรี ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคบรี ของฝรั่งเศส

การผลิต
-------

กาม็องแบร์แรกเริ่มนั้นผลิตจากนมวัวดิบ ซึ่งตามกฎหมาย AOC ระบุว่าชีสจำพวก "กาม็องแบร์เดอนอร์ม็องดี" (Camembert de Normandie) ต้องผลิตมาจากน้ำนมดิบที่ไม่ผ่านการพาสเจอไรส์เท่านั้น แต่ภายหลังเริ่มมีการผ่อนปรนกฎนี้แล้ว ทำให้ผู้ผลิตหลายรายในปัจจุบันเลือกที่จะใช้นมพาสเจอไรส์ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยและความสะดวกในการผลิต

การผลิตกาม็องแบร์แบบดั้งเดิมคือ"กาม็องแบร์เดอนอร์ม็องดี"ซึ่งได้รับการรับรองจากตรา AOC หรืออาจไม่ได้การรับรองเนื่องจากอยู่นอกเขตการผลิต การผลิตจะเริ่มจากการทิ้งนมไว้ ซึ่งหากเป็นนมพาสเจอร์ไรซ์จะมีการเติมหัวเชื้อแบคทีเรียชนิด Mesophillic หัวเชื้อราชนิด Penicillium Camemberti(Penicillium Candidum) และหัวเชื้อราชนิด Geotrichum Candidum หรืออาจจะใช้หางนมจากการผลิตกาม็องแบร์วันก่อนๆซึ่งมีเชื้อแบคทีเรียและรานั้นอยู่แล้วลงไปก่อนที่จะทิ้งนมไว้เป็นเวลา 1 วันเพื่อให้เชื้อแบคทีเรียและราเติบโต แต่ถ้าหากใช้น้ำนมดิบส่วนมากจะไม่เติมหัวเชื้อแบคทีเรีย Mesophillic เนื่องจากในน้ำนมดิบจะมีแบคทีเรียกลุ่มนั้นอยู่แล้ว 

เมื่อถึงวันต่อมานมที่ผ่านการหมักจากเมื่อวานมาแล้วจะถูกนำมาใส่เรนเน็ทแล้วทิ้งไว้สักพัก เมื่อโปรตีนในนมจับตัวกันเป็นลิ่มคล้ายเต้าหู้จึงใช้อุปกรณ์ซึ่งเป็นโลหะแผ่นบางยาวตัดเป็นตารางขนาดประมาณ 1 เซนติเมตร แล้วจึงตักใส่พิมพ์ทรงกระบอกซึ่งมีรูขนาดเล็กกระจายอยู่รอบๆเพื่อให้หางนมระบายออกมา เมื่อถึงวันต่อมาลิ่มนมจะจับตัวกันเป็นก้อนทรงกระบอกที่แบนและแข็ง แล้วจึงนำมาทาเกลือและวางไว้ในอุณหภูมิห้อง 1 วัน และจึงย้ายไปห้องบ่มซึ่งมีอุณหภูมิพอเหมาะสำหรับการพัฒนารสชาติและพื้นผิวของเนยแข็ง ในขั้นตอนนี้จะสังเกตุได้ว่าเปลือกสีขาวของเนยแข็งซึ่งก็คือรา Penicillium Camemberti และเปลือกสีเหลืองอ่อนซึ่งก็คือรา Geotrichum Candidum นั้นเริ่มปรากฎขี้นและมากขึ้นเรื่อยตามขั้นตอนการบ่ม อีกทั้งเนื้อภายในจะเริ่มเหลวและหนืดลงเรื่อยๆ โดยชีสจะอยู่ในห้องบ่มนี้ประมาณ 3-4 สัปดาห์ แล้วจึงนำออกมาเข้าสู่กระบวนการแพ็คและนำออกขาย

หากเป็นการแบบผลิตแบบสมัยใหม่ซึ่งจะไม่ได้การรับรองจากตรา AOC มักจะไม่ใช้ตักลิ่มนมที่คล้ายเต้าหู้ลงไปในพิมพ์ แต่จะใช้การให้ความร้อนและคนทำให้ลิ่มนมกลายเป็นก้อนเล็กๆและนำมาอัดลงในพิมพ์แทน และไม่มีการใส่หัวเชื้อรา Penicillium Camemberti และรา Geotrichum Candidum ลงในนมในขั้นตอนแรก แต่จะมีการพ่นหัวเชื้อราเฉพาะ *Penicillium camemberti* ลงไปบนผิวของชีสในขั้นตอนทาเกลือ อีกทั้งยังใช้นมพาสเจอร์ไรซ์ ทำให้กาม็องแบร์ที่ผลิตในรูปแบบนี้ขาดรสชาติและกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของกาม็องแบร์แบบดั้งเดิมไป และไม่มีความคล้ายกับการผลิตกาม็องแบร์แบบดั้งเดิมเลย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Smith, Tim (2005). *Making artisan cheese : 50 fine cheeses that you can make in your own kitchen*. Beverly, Massachusetts: Quarry Books. ISBN 1-59253-197-0.
หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งในปี ค.ศ. 1825 พิมพ์ "เรื่องราว" ตลกขบขันที่ตะแลงแกงเกี่ยวกับอาชญากรที่มีความปรารถนาสุดท้ายก่อนที่จะถูกตัดศีรษะคือการไปเล่นโบว์ลิง 9 พิน โดยใช้หัวที่ขาดของตัวเองในการเล่นรอบสุดท้าย และยินดีกับความสำเร็จที่ทำสไตรก์ได้
**สุขนาฏกรรมมืด**, **ตลกหนัก** หรือ **ตลกร้าย** (อังกฤษ: Black comedy, Dark comedy, Morbid humor หรือ Gallows humor) เป็นรูปแบบหนึ่งของแนวสุขนาฏกรรม ที่ทำให้ประเด็นละเอียดอ่อนที่โดยทั่วไปถือเป็นเรื่องต้องห้ามให้กลายเป็นเรื่องขบขัน โดยเฉพาะเรื่องที่ปกติถือว่าร้ายแรงหรือเจ็บปวดที่จะพูดคุย นักเขียนและนักแสดงตลกมักใช้เป็นเครื่องมือในการเสาะหาประเด็นหยาบคายโดยกระตุ้นความไม่สบายใจ ความคิดรุนแรง และสร้างความสนุกสนานให้กับผู้ชม ตัวอย่างเช่นในบันเทิงคดี คำว่า *สุขนาฏกรรมมืด* สามารถหมายถึงแนวเรื่องที่มีตลกร้ายเป็นองค์ประกอบหลัก แก่นเรื่องยอดนิยมของแนวเรื่องนี้ได้แก่ ความตาย อาชญากรรม ความยากจน การฆ่าตัวตาย สงคราม ความรุนแรง การก่อการร้าย การเลือกปฏิบัติ โรคภัยไข้เจ็บ การเหยียดเชื้อชาติ การกีดกันทางเพศ และเรื่องเพศสภาพของมนุษย์

สุขนาฏกรรมมืดแตกต่างจากบลูคอเมดี (blue comedy) ซึ่งเน้นไปที่หัวข้อหยาบคาย เช่น การเปลือย เพศ และของเหลวในร่างกาย และแตกต่างจากความลามกอย่างตรงไปตรงมา คำว่า*สุขนาฏกรรมมืด* หรือ *black comedy* เป็นคำที่ค่อนข้างกว้างซึ่งครอบคลุมอารมณ์ขันที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่ร้ายแรงหลายอย่าง ส่วนคำว่า *gallows humor* (ความหมายโดยตรงคือ "อารมณ์ขันที่ตะแลงแกง") มีแนวโน้มที่จะใช้โดยเฉพาะในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความตายหรือสถานการณ์ที่ชวนให้นึกถึงการตาย บางครั้งตลกร้ายอาจเกี่ยวข้องกับงานแนววิลักษณ์ นักวิจารณ์วรรณกรรมได้เชื่อมโยงเรื่องสุขนาฏกรรมมืดว่าเกี่ยวข้องกับนักเขียนตั้งแต่ชาวกรีกโบราณอริสโตฟานเนส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Merhi, Vanessa M. (2006) *Distortion as identity from the grotesque to l'humour noir*
2. ↑  *Dark Humor*. Edited by Blake Hobby. Chelsea House Press.
3. ↑  "Black humour". *britannica.com*. สืบค้นเมื่อ April 15, 2018.
4. ↑  Garrick, Jacqueline and Williams, Mary Beth (2006) *Trauma treatment techniques: innovative trends* pp.175–6
5. ↑  Lipman, Steve (1991) *Laughter in hell: the use of humor during the Holocaust*, Northvale, N.J:J Aronson Inc.
6. ↑  Bloom, Harold (2010) *Dark Humor*, ch. *On dark humor in literature*, pp.80–88
7. ↑  Freud (1927) *Humor*
**สกุลแมงมุมแม่ม่าย** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Latrodectus*) เป็นสกุลแมงมุมสกุลหนึ่งในวงศ์แมงมุม Theridiidae แมงมุมตัวเมียในสกุลนี้จะกินตัวผู้ภายหลังจากเสร็จสิ้นการผสมพันธุ์ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ ปัจจุบันค้นแมงมุมในสกุลนี้แล้วจำนวน 33 สายพันธุ์กระจายพันธุ์อยู่ทั่วโลก แต่ละสายพันธุ์จะมีขนาดตัวแตกต่างกัน ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้ว ตัวเมียจะมีสีเข้มกว่าตัวผู้และมีเครื่องหมายสังเกตเห็นได้ชัดเจนเป็นรูปนาฬิกาทรายอยู่บนท้อง 

แม้ว่าแมงมุมในสกุลนี้ส่วนใหญ่เป็นแมงมุมพิษแต่ก็เป็นแมงมุมที่มักเลี่ยงการเผชิญหน้า เมื่อรู้สึกได้ถึงภัยคุกคามมันจะรีบปล่อยเส้นใยและไต่ลงไปที่ระดับพื้นดินอย่างรวดเร็ว แมงมุมสกุลนี้มีสายตาที่แย่ หากมันไม่สามารถเลี่ยงภัยคุกคามได้ มันมักจะแกล้งตายหรือพ่นใยใส่ผู้คุกคามนั้น หากไม่ได้ผลจึงจะใช้การกัดเข้าป้องกันตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Breene, R. G.; Sweet, M. H. (1985). "Evidence of insemination of multiple females by the male Black Widow Spider, *Latrodectus mactans* (Araneae, Theridiidae)" (PDF). *The Journal of Arachnology*. **13** (3): 331–335. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-08-11. สืบค้นเมื่อ 2016-01-23.
2. ↑  Nelsen, David; Kelln, Wayne; Hayes, William. "Poke but don't pinch: risk assessment and venom metering in the western black widow spider, Latrodectus hesperus". *Animal Behaviour*. **89**: 107–114. doi:10.1016/j.anbehav.2013.12.019. สืบค้นเมื่อ 12 October 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ *Latrodectus*  

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ สกุลแมงมุมแม่ม่าย ที่วิกิสปีชีส์
**นีเซฟอร์ เนียปส์** (ฝรั่งเศส: *Nicéphore Niépce*) ชื่อเกิด **โฌแซ็ฟ เนียปส์** (*Joseph Niépce*; 7 มีนาคม 1765 - 5 กรกฎาคม 1833) เป็นนักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส เป็นผู้ที่ได้ชื่อว่ามีส่วนในการบุกเบิกการถ่ายภาพ 

เนียปส์เกิดในเมืองชาลง-ซูร์-โซน (Chalon-sur-Saône) ในเขตจังหวัดโซเนลัวร์ปัจจุบัน บิดาเป็นทนายผู้มีฐานะ เขามีพี่ชาย 1 คน ชื่อ โกลด (1763-1828) มีน้องสาว 1 คน และน้องชายอีก 1 คน เมื่ออายุได้ 21 ปี เนียปส์ได้ศึกษาที่ Oratorian Brothers เมืองอ็องเฌ ในสาขาวิชาฟิสิกส์และเคมี เมื่อจบการศึกษาแล้ว เนียปส์จึงกลับมาเรียนวิชาการทหาร (National Guard) ที่เมืองชาลง-ซูร์-โซน บ้านเกิด

ในปี 1789 เกิดการปฏิวัติฝรั่งเศสขึ้น เนียปส์ได้ถูกประจำการเป็นทหารอยู่ที่ซาร์ดิเนีย และผลจากการปฏิวัติครั้งนี้ทำให้ทรัพย์สินของครอบครัวส่วนใหญ่เสียหาย แต่ครอบครัวของเขามีบ้านหลังหนึ่งอยู่ใกล้หมู่บ้านชาลง-ซูร์-โซน ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส หลังจากที่เนียปส์ได้ออกจากราชการทหารในปี 1794 เขาแต่งงานกับแอกเนส โรเมโร่ (Agnes Romero) และย้ายมาอยู่ที่เมืองนี้ เมื่อแต่งงานไปได้ 1 ปี ภรรยาของเขาก็ให้กำเนิดบุตร ตั้งชื่อว่า อีซีดอร์ (Isidore; ภายหลังร่วมมือกับหลุยส์ ดาแกร์ ผู้คิดค้น *กระบวนการดาแกโรไทป์* เพื่อพัฒนางานถ่ายภาพ) ในขณะนั้น เนียปส์ใช้เวลาในการค้นคว้าทำการทดลองเกี่ยวกับการบันทึกภาพไปด้วย

เนียปส์เสียชีวิตในปี 1833 ในสภาพบุคคลล้มละลาย

งานบุกเบิกการถ่ายภาพ
--------------------

ปี 1816 เนียปส์ทดลองถ่ายภาพด้วยกล้องรูเข็มที่เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสยาวด้านละ 4 3/4 นิ้ว โดยใช้สารประกอบของโลหะเงิน เป็นสารไวแสง เขาปิดประตูหน้าต่างหมดทุกบาน เหลือไว้เพียงบานเดียว หันหน้าเลนส์ไปทางหน้าต่างบานนั้น ข้างนอกหน้าต่างที่เปิดอยู่มีกรงนกแขวนอยู่ เมื่อถ่ายภาพกรงนก ปรากฏว่าได้ภาพที่มีพื้นหลังดำกรงนกสีอ่อนเกือบขาว ทั้งนี้เพราะนอกหน้าต่างมีความสว่างมาก จึงทำให้ภาพกรงนกดูซีดจางกว่าฉากหลัง ภาพที่ได้เรียกภาพ *เนกาตีฟ* (negative) คือ ได้ภาพสีดำ-ขาว กลับตรงกันข้ามกับวัตถุจริง แต่เขาไม่สามารถทำให้ภาพคงทนถาวรได้ เนื่องจากเนียปส์ไม่ทราบวิธีกำจัดสารไวแสงในบริเวณที่ไม่ถูกแสงออก ซึ่งสารไวแสงในบริเวณดังกล่าวจะค่อย ๆ ดำขึ้น ทำให้ภาพกลายเป็นสีดำไปหมดทั้งภาพ

เนียปส์ทำการทดลองใหม่โดยใช้สารบีทูเมนจูเดียซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของแอสฟัลต์ (ยางมะตอย) มีความไวแสงต่ำมาก สารดังกล่าวเมื่อถูกแสงแล้วจะแข็งตัวไม่สามารถละลายน้ำได้ ส่วนที่ไม่ถูกแสงจะอ่อนตัว สามารถล้างออกได้ด้วยสารละลายจำพวกน้ำมันลาเวนเดอร์ และน้ำมันสน ในที่สุด เนียปส์ประสบความสำเร็จ ในปี 1826 โดยใช้สารดังกล่าวเคลือบบนแผ่นโลหะผสมระหว่างดีบุก และ ตะกั่ว แล้วใส่เข้าไปในกล้องคาเมร่า ออบสคูร่า ถ่ายรูปจากหน้าต่างบ้านเลอกราของเขาเอง (ชื่อภาพว่า View from the Window at Le Gras ถ่ายที่เมืองแซ็ง-ลู-เดอ-วาแรน) ใช้เวลาเปิดรับแสงประมาณ 8 ชั่วโมง เป็น **ภาพถ่ายที่ถาวร** ภาพแรกของโลก

ผลงานอื่น ๆ
-----------

* ร่วมมือกับ โกลด เนียปส์ พี่ชาย ในการประดิษฐ์ Pyréolophore (ปีเรออลอฟอร์) ซึ่งได้รับการขนานนามให้เป็น "เครื่องยนต์สันดาปภายใน" เครื่องแรกของโลก
* ประดิษฐ์ยานพาหนะต้นแบบของจักรยานในปัจจุบัน ในปี 1818 โดยใช้ชื่อว่า "velocipede"

สิ่งตกทอด
---------

* หลุมในดวงจันทร์หลุมหนึ่งมีชื่อว่า เนียปส์
* มีการจัดตั้ง "รางวัลเนียปส์" ในปี 1955 โดยจะมอบให้แก่ช่างภาพอาชีพที่อยู่ในฝรั่งเศสนาน 3 ปีขึ้นไป

อ้างอิง
-------

1. ↑
ซีรีส์เว็บมังงะญี่ปุ่น

***100 วันสุดท้ายของนายจระเข้*** (ญี่ปุ่น: 100日後に死ぬワニ; โรมาจิ: *Hyaku Nichi Go ni Shinu Wani*) เป็นซีรีส์เว็บมังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยูกิ คิกูจิ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตใน 100 วันสุดท้ายของจระเข้ตัวหนึ่งก่อนจะตาย เผยแพร่เองโดยผู้เขียนทางทวิตเตอร์ระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2563 ตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) 1 เล่มโดยสำนักพิมพ์โชงากูกังในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บลูมพับลิชชิง ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอ TIA ชื่อเรื่องว่า ***100 นิจิกัง อิกิตะ วานิ*** (ญี่ปุ่น: 100日間生きたワニ; โรมาจิ: *Hyaku Nichikan Ikita Wani*; ทับศัพท์: "จระเข้ผู้มีชีวิต 100 วัน") เดิมมีกำหนดฉายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 แต่เลื่อนเป็นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19

สื่อ
----

### มังงะ

มังงะ*100 วันสุดท้ายของนายจระเข้* แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยูกิ คิกูจิ เผยแพร่ทางบัญชีทวิตเตอร์ของผู้เขียนตั้งแต่วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ถึง 20 มีนาคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) 1 เล่มโดยสำนักพิมพ์โชงากูกังเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2563 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บลูมพับลิชชิง ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

### ภาพยนตร์

ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอ TIA ชื่อเรื่องว่า ***100 นิจิกัง อิกิตะ วานิ*** (ญี่ปุ่น: 100日間生きたワニ; โรมาจิ: *Hyaku Nichikan Ikita Wani*; ทับศัพท์: "จระเข้ผู้มีชีวิต 100 วัน") เดิมมีกำหนดฉายในวันที่ 28พ ฤษภาคม พ.ศ. 2564 แต่เลื่อนเป็นวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19

การตอบรับ
---------

มังงะติดอันดับที่ 28 ในรายชื่อ "หนังสือแห่งปี" โดยนิตยสาร*ดาวินชี*ของคาโดกาวะคอร์เปอเรชันในปี พ.ศ. 2563

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Sherman, Jennifer (2020-03-20). "100 Nichi Go ni Shinu Wani Manga Gets Anime Film". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ 2021-01-26.
2. ↑  １００日後に死ぬワニ (ภาษาญี่ปุ่น). Shogakukan. สืบค้นเมื่อ September 5, 2023.
3. ↑  "- ประกาศลิขสิทธิ์ฉบับภาษาไทย - 🟢 100วันสุดท้ายของนายจระเข้ [100日後に死ぬワニ]". *เฟซบุ๊ก*. Bloom Publishing. November 4, 2023. สืบค้นเมื่อ November 10, 2023.
4. ↑  "「100日後に死ぬワニ」単行本＆アニメ映画化（コメントあり）". *Comic Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). 2020-03-20. สืบค้นเมื่อ 2021-01-26.
5. ↑  Hodgkins, Crystalyn (March 21, 2021). "100 Nichikan Ikita Wani Anime Film Reveals Teaser Video, New Visual, More Cast". *Anime News Network*.
6. ↑  Hodgkins, Crystalyn (May 25, 2021). "100 Nichikan Ikita Wani Anime Film Reveals New July 9 Release Date". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ August 6, 2021.
7. ↑  "映画「100日間生きたワニ」公開延期" (ภาษาญี่ปุ่น). May 10, 2021.
8. ↑  Hodgkins, Crystalyn (December 5, 2020). "Demon Slayer Tops Da Vinci Manga Ranking". *Anime News Network*. สืบค้นเมื่อ September 5, 2023.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *100 วันสุดท้ายของนายจระเข้* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
* *100 วันสุดท้ายของนายจระเข้* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
กาโด-กาโดในจาการ์ตา โรยด้วยเอิมปิง
การปรุงกาโด-กาโดในอินโดนีเซีย
**กาโด-กาโด** (อินโดนีเซีย: *gado-gado*) หรือ **โลเต็ก** (ชวา: lotèk) เป็นอาหารยอดนิยมของประเทศอินโดนีเซีย ประกอบไปด้วยผัก ทั้งผักสด ผักต้ม และผักลวก และธัญพืชหลายชนิด ราดด้วยซอสที่ทำจากถั่ว ทั้งแคร์รอต มันฝรั่ง กะหล่ำปลี ถั่วงอก ถั่วเขียว ถั่วฝักยาว ขนุนอ่อน ผักกาดหอม นอกจากนี้ยังมีเต้าหู้ และไข่ต้มสุก และกินกับข้าวเกรียบทอดหลายชนิด เช่น กรูปุก ซึ่งเป็นข้าวเกรียบกุ้งหรือปลา เอิมปิง เป็นข้าวเกรียบใส่เมล็ดของผักเหมียง หรือจะกินกับเต็มเปทอด หรือข้าวต้มแบบลนตงก็ได้ รับประทานกับซอสถั่วที่คล้ายกับซอสสะเต๊ะ ซึ่งประกอบด้วย กะปิ ถั่วลิสงบด กะทิ น้ำตาลโตนด พริกแดง กระเทียม กะทิ มะขามเปียก คำว่ากาโดในภาษาอินโดนีเซียแปลว่ายำ Pússy

กาโด-กาโดมีความหลากหลายในแต่ละท้องที่ ในซูราบายาเรียกว่า "กาโด-กาโดซีรัม" ซึ่งจะราดน้ำซอสลงไปบนเครื่องปรุงอื่น ในบันดุงและโบโกร์จะเคล้าน้ำซอสให้เข้ากับเครื่องปรุงก่อนเสิร์ฟ ในจาการ์ตาเรียกว่า "กาโด-กาโดโบโปล" ใช้เมล็ดมะม่วงหิมพานต์แทนถั่วลิสง โดยมากน้ำราดจะเป็นน้ำกะทิใส่พริกสดโขลกละเอียดและถั่วลิสงบด ราดลงบนผักต้ม มีรสชาติหวานเปรี้ยวและเผ็ดเล็กน้อย

ในประเทศไทยมีอาหารที่ใกล้เคียงกับกาโด-กาโดคือขนมจีนน้ำพริก อาจเป็นไปได้ว่าอาจได้รับอิทธิพลจากกาโด-กาโดมา โดยช่างแกงชาววังได้ปรุงแต่งให้กลิ่นรสตามอย่างอาหารไทยคือเติมกลิ่นมะกรูด ใช้การใส่ถั่วทองคั่วบดหยาบเพื่อเพิ่มเนื้อสัมผัส และพริกป่นเพื่อเพิ่มสีสันของอาหารให้น่ารับประทานพรุซซี่ไตพรุซซี่คลีน B00jaynaur

อ้างอิง
-------

* นันทนา ปรมานุศิษฏ์. โอชาอาเซียน. กทม. มติชน. 2556 หน้า 269 - 271

1. ↑  No Money, No Honey: A study of street traders and prostitutes in Jakarta by Alison Murray. Oxford University Press, 1992. Glossary page xii
2. 1 2  ญดา ศรีเงินยวง และชนิรัตน์ สำเร็จ. *แกงไทย*. กรุงเทพฯ : แสงแดด, 2560, หน้า 249
**การเคลื่อนลงตามความชัน (Gradient Descent Algorithm)** เป็นอัลกอริทึมที่ใช้หาค่าที่เหมาะสมที่สุดให้กับฟังก์ชั่นที่กำหนดขึ้นมา โดยอัลกอริทึมใช้การวนหาค่าที่ทำให้ค่าต่ำสุดจากการคำนวณจากความชันที่จุดที่เราอยู่แล้วพยายามเดินทางไปทางตรงข้ามกับความชันที่คำนวณขึ้นมา

ขั้นตอนการทำงาน
---------------

1.กำหนดฟังก์ชันที่ต้องการหาค่า ยกตัวอย่างเช่น ฟังก์ชันแคลคูลัส {\displaystyle f(x)=x^{2}-4x} ซึ่งมีค่าความชัน (gradient) เท่ากับ {\displaystyle f^{'}(x)=2x-4}

2.เราสามารถเริ่มที่จุดใดๆก็ได้บนพาราโบลา เช่นถ้าเราสุ่มค่าเริ่มต้นออกมาที่ {\displaystyle x=10} เราจะหาจุดต่ำสุดโดยดูจุดที่เราอยู่แล้วเลื่อนไปทางตรงข้าม ทำแบบเดียวกันหลายครั้ง x ก็จะลู่เข้าสู่จุดต่ำลงเรื่อยๆ และสิ้นสุดเมื่อถึงค่า {\displaystyle x}ที่ slope มีค่าเท่าศูนย์

3.ให้ {\displaystyle k} (n\_iter) คือ จำนวนครั้งที่เราวนหาค่า {\displaystyle x} อัลกอริทึมที่หาจุดต่ำสุดของ {\displaystyle f(x)=x^{2}-4x} สามารถเขียนได้ดังนี้ {\displaystyle x\_{k+1}=x\_{k}-\alpha f^{'}(x\_{k})}

โดยค่า 𝛼 คือค่าการลู่เข้า ยิ่งมีค่ามากจะยิ่งลู่เข้าเร็ว แต่ถ้ามากเกินไป การอัพเดทครั้งถัดไปจะทำให้ค่า {\displaystyle x} มีค่ามากเกินไปจนลู่ออกไปถึงอนันต์ก็ได้

ความซับซ้อนในการทำงาน
---------------------

ความซับซ้อนของอัลกอริทึมการเคลื่อนลงตามความชันมีค่าเท่ากับ Big(O ) = O(n) 

* Best case คือ จำนวนการวนรอบที่น้อยที่สุด
* Worst case คือ จำนวนวนรอบที่มากที่สุด

ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม
-----------------------

จากตัวอย่างข้างต้น เราสามารถเขียนโปรแกรมภาษา Python เพื่อหาค่า {\displaystyle x} ที่ทำให้ {\displaystyle f(x)=x^{2}-4x} มีค่าต่ำที่สุดโดยใช้อัลกอริทึม**การเคลื่อนลงตามความชัน**ได้ดังนี้

```
 def gradient(x, n\_iter, alpha):
 	J = []
 	def compute\_cost(x):
 	    """
 ฟังก์ชันที่เราต้องการทำให้มีค่าต่ำที่สุด
 """
 		J = x \*\* 2 - 4 \* x
 		return J
 		
 	def compute\_grad(x):
 	    """
 ฟังก์ชันคำนวณหาความชันเมื่อได้รับค่า x
 """
 		grad = 2 \* x - 4
 		return grad
 	
 	# n\_iter เป็นจำนวนครั้งที่เราอัพเดทค่า x จนไปถึงจุดต่ำที่สุด
 	for i in range(n\_iter):
 		x = x - alpha \* compute\_grad(x)
 		J.append(compute\_cost(x))		
 	return x, J[-1]

```
นอกจากจะใช้วิธีการทั่วไปแล้ว เรายังสามารถใช้ไลบรารี่ Pytorch (เวอร์ชัน 0.4.1) ร่วมกับ autograd เพื่อคำนวณหาค่า {\displaystyle x} ที่ทำให้ {\displaystyle f(x)=x^{2}-4x} มีค่าต่ำที่สุดได้เช่นกัน โดย autograd สามารถประมาณความชันได้โดยที่เราไม่ต้องคำนวณหาความชันของฟังก์ชันด้วยตัวเอง

```
import torch

x = 10 \* torch.ones(1)
x.requires\_grad\_(True) # ตั้งค่าให้ x สามารถคำนวณหา gradient ได้
out = torch.sum(x \* x - 4 \* x) # cost function
print(x) # สมมติค่าเริ่มต้นที่ x = 10

# gradient descent
alpha = 0.02
for \_ in range(1000):
    out.backward(retain\_graph=True) # calculate gradient using
    x.data.sub\_(alpha \* x.grad.data) # x = x - alpha \* f'(x)
    x.grad.data.zero\_() # setting gradient back to zero again
print(x) # สุดท้ายแล้วจะได้ค่า x = 2 ที่ทำให้ฟังก์ชันมีค่าต่ำที่สุด

```

อ้างอิง
-------

1. ↑
**หยวนเจาจง** (จีน: 元昭宗; พินอิน: *Yuán Zhāozōng*; 23 มกราคม ค.ศ. 1340 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1378) หรือ **อาโยชริดาร์ ข่าน** (Аюушридар хаан) หรือ **ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า** (จีน: 必里克图汗愛猷識理達臘; พินอิน: *Bìlǐkètú Hàn Àiyóushílǐdálà*; อักษรโรมัน: Biligtü Khan Ayushiridara) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่ง ราชวงศ์หยวนเหนือ

จักรพรรดิหยวนเจาจงประสูติเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1340 มีพระนามเดิมว่า **อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า** เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์หยวน (ยฺเหวียน) ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีคี จักรพรรดินีชาวเกาหลี

เมื่อจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงเสด็จสวรรคตในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1370 เจ้าชายอ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 30 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาโดยมีการถวายพระนามเป็นภาษามองโกลว่า **ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน** จากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคมหรืออีก 4 วันต่อมาโดยตลอด 8 ปีในรัชสมัยกองทัพมองโกลสามารถเข้ายึดครองดินแดนหลายแห่งของ ราชวงศ์หมิง ไว้ได้จนกระทั่งจักรพรรดิเจาจงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1378 ขณะพระชนมายุเพียง 38 พรรษาโดยมี เจ้าชายทัวกู่ซือเทียมู่เอ๋อร์ (จีน: 脱古思帖木儿; พินอิน: *Tuōgǔsī Tiēmù'ér*; อักษรโรมัน: Tögüs Temür) พระอนุชาต่างพระมารดาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา

พระราชวงศ์
----------

* พระราชบิดา: จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
* พระราชมารดา: จักรพรรดินีคี

| * ด
* ค
* ก
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน |
| --- |
| ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน | 
* ไท่จู่
* รุ่ยจง
* ไท่จง
* ดิงจง
* เสียนจง
* ซื่อจู
* เฉินจง
* อู่จง
* เหรินจง
* อิงจง
* ไท่ติ้ง
* เทียนชุ่น
* เหวินจง (ครั้งที่ 1)
* หมิงจง
* เหวินจง (ครั้งที่ 2)
* หนิงจง
* ฮุ่ยจง

 |
| ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวนเหนือ | 
* ฮุ่ยจง
* เจาจง
* อี้จง

 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |
**บทความนี้มีข้อความภาษาจีน** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรจีน

**จักรพรรดิหยวนอี้จง** (จีน: 北元益宗 , 1885 – พฤศจิกายน 1931) หรือ **ทกส์โทโมร์ ข่าน** (Төгстөмөр хаан) เป็น **จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์หยวน** พระนามเดิมเมื่อแรกประสูติคือ **ทกส์โทโมร์** (*Төгстөмөр*) จักรพรรดิองค์ที่ 3 และจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่ทรงอำนาจแห่ง ราชวงศ์หยวนเหนือ จนถึงรัชสมัยของ ดายันข่าน

โทกูส เตมูร์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 1885 เป็นพระราชโอรสองค์เล็กใน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิยฺเหวียนเจาจง เมื่อจักรพรรดิยฺเหวียนเจาจงเสด็จสวรรคตโดยไร้รัชทายาทใน พ.ศ. 1921 โทกูส เตมูร์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาโดยมีพระนามเป็นภาษามองโกลว่า **อสฮัล ข่าน** (*Усхал Khan*) โดยระหว่างพิธีฝังพระศพจักรพรรดิองค์ก่อนทางราชสำนักหมิงได้ส่งราชทูตมาเพื่อเจรจาปล่อยตัวองค์ชายไมดาร์บาลที่ถูกจับในสงครามเมืองอิ้งชาง (應昌)

โดยตลอด 10 ปีแห่งรัชสมัยพระองค์ได้ส่งกองทัพมองโกลเข้ามารุกรานในดินแดนของราชวงศ์หมิงหลายครั้งพร้อมกับที่จะป้องกันดินแดนของมองโกลจากรุกรานของต้าหมิงหลายครั้งเช่นกันจนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 1931



| * ด
* ค
* ก
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน |
| --- |
| ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวน | 
* ไท่จู่
* รุ่ยจง
* ไท่จง
* ดิงจง
* เสียนจง
* ซื่อจู
* เฉินจง
* อู่จง
* เหรินจง
* อิงจง
* ไท่ติ้ง
* เทียนชุ่น
* เหวินจง (ครั้งที่ 1)
* หมิงจง
* เหวินจง (ครั้งที่ 2)
* หนิงจง
* ฮุ่ยจง

 |
| ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์หยวนเหนือ | 
* ฮุ่ยจง
* เจาจง
* อี้จง

 |
| เซี่ย → ชาง → โจว → ฉิน → ฮั่น → สามก๊ก → จิ้น / สิบหกรัฐ → เหนือ / ใต้ → สุย → ถัง → สิบรัฐ → เหลียว / ซ่ง / เซี่ยตะวันตก / จิน → หยวน → หมิง → ชิง → สาธารณรัฐจีน / สาธารณรัฐประชาชนจีน |
**พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย** หรือ **พรรคปาส** (อังกฤษ: Parti Islam Se-Malaysia) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซียที่นิยมแนวทางทางศาสนาอิสลาม พยายามต่อสู้เพื่อผลักดันให้รัฐธรรมนูญเพิ่มหลักการของศาสนาอิสลามเข้าไปด้วย พรรคนี้ประสบความสำเร็จในการทำให้สภานิติบัญญัติของรัฐกลันตัน อนุมัติให้ใช้กฎหมายอิสลามได้ใน พ.ศ. 2536

จุดกำเนิดของพรรคเริ่มจากการตั้งพรรคอิสลามมาลายาทั้งมวลเมื่อ พ.ศ. 2494 ซึ่งเป็นพรรคที่เคร่งศาสนาและมีอิทธิพลทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ พรรคปาสเข้าเป็นพันธมิตรกับบารีซัน นาซิยนนัลเมื่อ พ.ศ. 2516 แต่ถูกขับออกมาเมื่อ พ.ศ. 2520 หลังจากนันพรรคมีการเปลี่ยนผู้นำ เน้นนโยบายฟื้นฟูศาสนาอิสลามและจัดตั้งรัฐอิสลาม ทำให้ประนีประนอมกับกลุ่มที่ไม่ใช่มุสลิมได้ยาก และกลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองของพรรคอัมโนที่เป็นพรรครัฐบาล

ผลจากคดีการจับกุมนายอันวาร์ อิบราฮิม ทำให้พรรคปาสได้รับความนิยมมากขึ้น สามารถควบคุมสภานิติบัญญัติของรัฐกลันตันและรัฐตรังกานูได้ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2542 และหัวหน้าพรรคคือนายฟัดซัล โนช์ได้เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาสหพันธรัฐ

อ้างอิง
-------


* ไมเคิล ลีเฟอร์. *พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้*. กทม. : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ของพรรค เก็บถาวร 2007-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (มลายู)
* Harakahdaily - akhbar PAS (มลายู)
"**จัสต์กิฟมีอะรีซัน**" (อังกฤษ: Just Give Me a Reason) เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักร้องอเมริกัน พิงก์ ร้องร่วมกับนักร้องนำวงฟัน เนต รูส เพลงเป็นซิงเกิลที่สามของสตูดิโออัลบั้มชุดที่หก *เดอะทรูธอะเบาต์เลิฟ* (ค.ศ. 2012) "จัสต์กิฟมีอะรีซัน" เป็นเพลงป็อปบัลลาดที่นักร้องทั้งสองคนเขียนด้วยกันและได้เจฟฟ์ บาสเกอร์ โปรดิวซ์ให้ เพลงเริ่มต้นด้วยเมโลดีแบบง่าย ๆ ที่บรรเลงด้วยเปียโน ขณะที่พิงก์เริ่มร้องที่ท่อนเวิร์สแรก และเมื่อเข้าท่อนคอรัส เพลงจึงมีเสียงกลองสังเคราะห์และเบส ท่อนเวิร์สที่สองร้องโดยรูส และท่อนที่เหลือร้องคู่กัน เพลงจบลงด้วยเสียงเปียโนบรรเลงเดี่ยวคล้าย ๆ กับท่อนเริ่มเพลง เพลงมีความยาว 4 นาที 2 วินาที เมื่อเพลงออกจำหน่าย เพลงติดชาร์ตในหลายประเทศเนื่องจากมียอดขายดิจิตอลสูง เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับความต้องการที่จะประคับประคองความสัมพันธ์ไว้แม้ว่ามันดูเหมือนว่าจะจบลง

เพลงได้รับคำชมอย่างเด่นชัด นักวิจารณ์มากมายจัดให้เป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม เพลงประสบความสำเร็จทั่วโลก ติดอันดับหนึ่งใน 20 ประเทศ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา ออสเตรีย เชก ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ เลบานอน อิตาลี ลักเซมเบิร์ก เม็กซิโก เนเธอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ โปแลนด์ โปรตุเกส สกอตแลนด์ สโลวาเกีย สวีเดน ออสเตรเลีย และแคนาดา และติดในห้าอันดับแรกใน 10 ประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร เบลเยียม บราซิล เดนมาร์ก ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส อิสราเอล นอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์ และสเปน ในสหรัฐฯ เพลงนี้เป็นเพลงที่สี่ของพิงก์ที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และเป็นเพลงอันดับหนึ่งเพลงที่สามบนชาร์ตบิลบอร์ดดิจิตอลซองส์ ถัดจากเพลง "โซว็อต" (ค.ศ. 2008) และ "ฟักกินเพอร์เฟ็กต์" (ค.ศ. 2010) เพลง "จัสต์กิฟมีอะรีซัน" ขายได้มากกว่า 4 ล้านหน่วยดิจิตอลในสหรัฐอเมริกา และเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ด้วยยอดขายมากกว่า 10 ล้านหน่วย

เพลง "จัสต์กิฟมีอะรีซัน" ชนะรางวัลบิลบอร์ดมิดเยียร์อะวอดส์ สาขา Favorite Hot 100 No. 1 Single ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีสาขา Best Pop Duo/Group Performance และ Song of the Year at the 2014 ซึ่งในงานประกาศรางวัลดังกล่าว พิงก์และเนต รูสได้ร้องเพลงหลังจากร้องเพลง "ทราย" เวอร์ชันพิเศษ

มิวสิกวิดีโอเพลง "จัสต์กิฟมีอะรีซัน" นำเสนอเนต รูส และสามีของพิงก์ ซึ่งเป็นนักแข่งมอเตอร์ครอสชื่อ แครี ฮาร์ต อยู่ในฉากโรแมนติกที่ดูเหมือนหนองน้ำจำลอง วิดีโอชนะรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ สาขา Best Collaboration ในปี ค.ศ. 2013
อุโมงค์เขาพังเหย
**อุโมงค์เขาพังเหย** เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 8 แห่งของประเทศไทย และเป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดเพียงแห่งเดียวของเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ในเขตตำบลหนองรึ อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี อยู่ระหว่างสถานีรถไฟโคกคลี กับสถานีรถไฟช่องสำราญ บริเวณกิโลเมตรที่ 248.800-249.031 ห่างจากกรุงเทพประมาณ 248 กิโลเมตร

อุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอดบนเส้นทางรถไฟสายลำนารายณ์-เขาพังเหย-บัวใหญ่ (ความยาว 166 กิโลเมตร) เริ่มเปิดเดินรถเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2510

ตัวอุโมงค์
----------

อุโมงค์เขาพังเหย ภายในก่อสร้างเป็นผนังคอนกรีต หมอนรถไฟทำด้วยไม้เนื้อแข็ง พร้อมด้วยรางรถไฟ 70 เอ (18.00 เมตร) ความยาวของตัวอุโมงค์ 235.60 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-11-21. สืบค้นเมื่อ 2009-10-07.
2. ↑  "ประวัติอุโมงค์ขุนตาน และการก่อสร้างอุโมงค์ขุนตาน" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-08-08. สืบค้นเมื่อ 2013-10-08.

| * ด
* ค
* ก
อุโมงค์รถไฟในประเทศไทย |
| --- |
| สายเหนือ | 
* ปางตูบขอบ
* เขาพลึง
* ห้วยแม่ลาน
* ขุนตาน

 |
| สายใต้ | 
* ช่องเขา
* บ่อฝ้าย (หัวหิน)

 |
| สายชายฝั่งทะเลตะวันออก | 
* พระพุทธฉาย

 |
| สายอีสาน | 
* เขาพังเหย

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่

 |
ทิวทัศน์เมืองในมณฑลชูคา
เมืองเอกพันท์โชลลิง
**มณฑลชูคา** (ซองคา: ཆུ་ཁ་རྫོང་ཁག་) เป็นหนึ่งใน 20 มณฑลของประเทศภูฏาน มีเมืองเอกคือ พันท์โชลลิง ซึ่งเป็นประตูเชื่อมระหว่างอินเดียและภาคตะวันตกของภูฏาน ชูคาเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการเงินของภูฏาน เป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าพลังน้ำที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ เป็นที่ตั้งของสถานีไฟฟ้าพลังงานน้ำและเขื่อนทาลา ซึ่งเป็นโรงไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเป็นมณฑลที่มีมูลค่า GDP สูงที่สุดในประเทศ อีกทั้งยังมีโรงงานอุตสาหกรรมที่เก่าแก่ที่สุดหลายแห่ง อาทิ บริษัท Bhutan Carbide Chemical จำกัด (BCCL) และ บริษัท Bhutan Boards Products จำกัด (BBPL)

ภาษา
----

ภาษาหลักที่ใช้ในการสื่อสารคือ ภาษาซองคา ซึ่งพูดโดยชาวงาลอบที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือ และชาวชาร์คอปที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของมณฑล ส่วนภาษา Lhokpu จะใช้ในกลุ่มชาว Lhop ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของชูคาตามแนวเขตแดนกับมณฑลซัมชิ

การแบ่งเขตการปกครอง
-------------------

มณฑลชูคาประกอบด้วย 11 เขต หรือ gewog

* Bjacho Gewog
* Bongo Gewog
* Chapcha Gewog
* Dala Gewog
* Dungna Gewog
* Geling Gewog
* Getena Gewog
* Logchina Gewog
* Metakha Gewog
* Phuentsholing Gewog
* Sampheling Gewog

สิ่งแวดล้อม
-----------

สภาพแวดล้อมในชูคาค่อนข้างแตกต่างจากมณฑลอื่นๆ เพราะตามแนวเขตแดนกับมณฑลซัมชินั้นไม่ได้ถูกจัดอยู่ในเขตพื้นที่ป่าสงวน ถึงแม้ว่าพื้นที่ทางภาตใต้ของภูฏานส่วนใหญ่จะเป็นป่าสงวนก็ตาม แต่ในช่วงปี ค.ศ. 1960 พื้นที่ป่าสงวนเหล่านั้นมีการบุกรุกเพิ่มมากขึ้นไม่สามารถควบคุมได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Chiwogs in Chukha" (PDF). คณะกรรมการการเลือกตั้ง, รัฐบาลภูฏาน. 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2011-10-02. สืบค้นเมื่อ 2011-07-28.
2. ↑  "Parks of Bhutan". *Bhutan Trust Fund for Environmental Conservation online*. Bhutan Trust Fund. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-02. สืบค้นเมื่อ 2011-03-26.
3. ↑  "The Organisation". *Bhutan Trust Fund for Environmental Conservation online*. Bhutan Trust Fund. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-29. สืบค้นเมื่อ 2011-03-26.

| * ด
* ค
* ก
เขตปกครองของประเทศภูฏาน |
| --- |
| 
* บุมทัง
* ชูคา
* ดากานา
* กาซา
* ฮา
* ลฮุนต์ชิ
* มองการ์
* พาโร
* เปมากัตเซล
* พูนาคา
* ซัมดรุปจงคาร์
* ซัมชิ
* ซาร์ปัง
* ทิมพู
* ตาชิกัง
* ตาชิยังต์ซี
* ตงซา
* ชิรัง
* วังดีโพดรัง
* เชมกัง

 | ภูฏาน |
พระลกุณฏกภัททิยะ เป็นอสีติมหาสาวก ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้มีเอตทัคคะในทางพูดเสียงไพเราะ เป็นพระที่เป็น "อาทิกัมมิกะ" ในเรื่องการไม่อนุญาตให้บวช ด้วยเหตุผลว่าเรื่องกายแคระ หรือเตี้ย

ประวัติ
-------

ภัททิยะ เป็นเชื่อเดิมของ "พระลกุณฎกภัททิยะ" เกิดในตระกูลมหาเศรษฐี ในกรุงสาวัตถี เมื่อเจริญวัยอายุมากขึ้นแต่ร่างกายของท่านไม่เจริญเติบโตตามอายุยังคงมีร่างกายเล็กต่ำเตี้ย
เหมือนเด็กวัย 10 ขวบ ชนทั่วไปเมื่อจะจึงเรียกชื่อท่านก็จะเพิ่มคำว่า "ลกุณฏกะ" ซึ่งหมายถึง ต่ำเตี้ย ไว้ข้างหน้า ชื่อด้วย จึงเป็นที่รู้กันโดยทั่วไปว่า ท่านภัททิยะเตี้ย หรือ ท่านภัททิยะ
แคระ

บวชในพระพุทธศาสนา
-----------------

คราวหนึ่ง "ลกุณฎกภัททิยะ" ได้ไปฟังธรรมกับพระพทธเจ้าที่พระมหาวิหารเชตวัน เมื่อพระพุทธเจ้าแสดงธรรมจบ เกิดศรัทธาและขอบวชในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระพุทธเจ้าก็อนุญาตให้บวช 
จึงได้ชื่อว่า "พระลกุณฎกภัททิยะ" เมื่อบวชแล้วได้ศึกษาธรรม กรรมฐานในสำนักของพระพุทธเจ้า และไม่นานก็บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันอุปสมบทแล้ว ด้วยความที่มีศรัทธามุ่งมั่นจึงทำให้ท่านได้บรรลุธรรมที่สูงขึ้นไปอีก ในคราวหนึ่งด้วยความที่ท่านมีรูปร่างเตี้ย จึงเป็นที่ขบขันของผู้พบเห็น ได้มีหญิงคนหนึ่งเมื่อเห็นท่านก็อดที่จะขำไม่ได้ และนางก็ขำหัวเราะจนมองเห็นฟัน จนตัวโยน พระเถระเห็นอาการดังนั้น ได้ถือเอาเป็นนิมิตพิจารณาธรรม มองเห็นช่องปากเป็นสิ่งปฏิกูล สกปรก น่าเกลียด จนได้สำเร็จเป็นพระอนาคามี และต่อมาท่านได้ฟังธรรมกถา อันเป็น
โอวาทจากพระสารีบุตรเถระ จิตก็หลุดพ้นจากกิเลสาสวะ สำเร็จเป็นพระอรหันต์

ถูกล้อเลียนว่าเป็นสามเณร
------------------------

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------
บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

**แท่นเทศน์ของโบสถ์ซันตันเดรอา** (อังกฤษ: Pulpit of St. Andrew) เป็นงานประติมากรรมแท่นเทศน์ชิ้นเอกที่สร้างโดยโจวันนี ปีซาโน ประติมากรคนสำคัญชาวอิตาลี ในปี ค.ศ. 1301 ตั้งอยู่ที่โบสถ์ซันตันเดรอา เมืองปิสโตยา ประเทศอิตาลี

งานชิ้นนี้มักจะได้รับการเปรียบเทียบกับแท่นเทศน์ที่แกะสลักโดยนีโกลา ปีซาโน บิดาของโจวันนีเอง ภายในหอล้างบาป เมืองปิซา และที่มหาวิหารซีเอนา ตามคำจารึกที่อยู่บนโค้งเหนือแท่นเทศน์กล่าวกันว่าเป็นงานที่ว่าจ้างโดยอาร์โนลโดและเหรัญญิกอันเดรอา วิเทลลี และ ทิโน ดี วิทาลเล เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสที่โจวันนี "มีความสามารถเหนือความรู้ความสามารถของบิดา" จากผลงานที่สร้าง

ลักษณะโครงสร้างของแท่นเทศน์คล้ายคลึงกับแท่นเทศน์ที่ปิซา เป็นทรงหกเหลี่ยมบนเสาเจ็ดต้น ต้นที่เจ็ดอยู่กลางแท่น เสาสองเสารองรับด้วยสิงโต และอีกเสาหนึ่งโดยแอตลาส ขณะที่เสากลางตั้งอยู่บนกริฟฟอนที่มีปีกสามปีก เสาที่เหลือไม่มีการตกแต่ง ส่วนรูปสลักนูนบนแผงรอบแท่นเทศน์มีอิทธิพลมาจากแท่นเทศน์ที่ซีเอนา

รูปเคารพที่ใช้ก็มีอิทธิพลมาจากงานของนีโกลา โดยการใช้อุปมานิทัศน์ในโค้งสแปนเดรลระหว่างช่วงโค้ง ผู้เผยพระวจนะและผู้เผยพระวจนะหญิงยืนบนหัวเสา แผงภาพห้าแผงเป็นภาพจากฉากชีวิตของพระเยซูที่รวมทั้ง:

* "แม่พระรับสาร", "การประสูติของพระเยซู", "พระเยซูทรงรับบัพติศมา" และ "คนเลี้ยงแกะรับสาร"
* "ความฝัน" และ "การนมัสการของโหราจารย์"
* "การประหารทารกผู้วิมล"
* "การตรึงพระเยซูที่กางเขน"
* "การพิพากษาครั้งสุดท้าย"

แผงที่หกไม่มีเพราะเป็นทางขึ้นไปบนแท่น

ฉากทุกฉากที่สลักแน่นไปด้วยนาฏกรรมของเหตุการณ์และตัวแบบต่าง ๆ เช่นเดียวกับแท่นเทศน์ที่มหาวิหารซีเอนา โดยเฉพาะแผง "*การประหารทารกผู้วิมล*" ที่กล่าวกันว่าโจวันนีได้รับแรงบันดาลใจมาจากงานแบบเยอรมัน หรืออาจจะเป็นจากเสาตรายานุสในกรุงโรมก็เป็นได้

ระเบียงภาพ
----------

* แผงภาพ "การประหารทารกผู้วิมล"แผงภาพ "การประหารทารกผู้วิมล"
* แผงภาพ "การนมัสการของโหราจารย์"แผงภาพ "การนมัสการของโหราจารย์"
* "การพิพากษาครั้งสุดท้าย""การพิพากษาครั้งสุดท้าย"
* งานตกแต่งโค้งสแปนเดรลงานตกแต่งโค้งสแปนเดรล
* เสาที่อยู่บนสิงห์เสาที่อยู่บนสิงห์

อ้างอิง
-------

* De Vecchi, Pierluigi (1999). *I tempi dell'arte*. Vol. 1. Milan: Bompiani. ISBN 88-451-7107-8. `{{cite book}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)

ดูเพิ่ม
-------

* แท่นเทศน์
* ศิลปะกอธิค

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แท่นเทศน์ของโบสถ์ซันตันเดรอา