recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
1949-1951 emirate in Northern Africa

**เอมิเรตแห่งไซเรไนกา** (อาหรับ: إمارة برقة) เกิดขึ้นเมื่อซัยยิด อิดริส ประกาศให้ไซเรไนกาเป็นรัฐอิสระเพียงฝ่ายเดียวเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 1949 โดยได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักร ซัยยิด อิดรีสประกาศตนเป็นประมุขแห่งไซเรไนกาใน 'การประชุมระดับชาติ' ที่เมืองเบงกาซีการยอมรับโดยสหราชอาณาจักรไม่ได้มีอิทธิพลต่อทัศนคติของสหประชาชาติ และอังกฤษและฝรั่งเศสได้รับคำสั่งให้เตรียมเอกราชของลิเบียในมติที่ผ่านเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1949 มีการประกาศเอกราชของราชอาณาจักรลิเบียเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 1951 และในวันที่ 27 ธันวาคม เอมีร์ ไอดริส ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์อิดริสที่ 1

ธงสีดำที่มีสัญลักษณ์รูปดาวและจันทร์เสี้ยวสีขาวถูกนำมาใช้โดยอิดริสในขณะที่เขาได้รับการประกาศให้เป็นเอมีร์ในปี 1947 ธงนี้กลายเป็นธงชาติลิเบียในปี 1951 โดยมีการเพิ่มแถบสีแดงและสีเขียวซึ่งแสดงถึง ตรีโปลิเตเนีย และ เฟซซัน ตามลำดับ อิดริสในฐานะกษัตริย์แห่งลิเบียทรงใช้ธงของเอมิเรตไว้เป็น ธงพระอิสริยยศส่วนพระองค์ โดยมีการเพิ่มมงกุฎสีขาวที่ด้านบน

เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2012 สะท้อนเหตุการณ์เมื่อ 63 ปีก่อน การประชุมลักษณะเดียวกันนี้จัดขึ้นที่เมืองเบงกาซี โดยเรียกร้องให้ไซเรไนกามีอำนาจปกครองตนเองและเป็นสหพันธรัฐมากขึ้น อาเหม็ด อัล-เซนุสซี พระญาติของอิดริส ได้รับการประกาศให้เป็นประธานสภาถ่ายโอนอำนาจแห่งไซเรไนกา ที่ประกาศก่อตั้งขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Himno Nacional de Cirenaica (1949-1951): "النشيد الوطني لإمارة برقة العربية"". *YouTube*.
2. 1 2  Minahan, James (2002). *Encyclopedia of the Stateless Nations: S-Z*. Greenwood Publishing Group. p. 1659. ISBN 978-0-313-32384-3.
3. 1 2 3  Schulze, Reinhard (2002). *A modern history of the Islamic world*. I.B.Tauris. p. 135. ISBN 978-1-86064-822-9.
4. ↑  Selassie, Bereket H. (1974). *The executive in African governments*. Heinemann. p. 94. ISBN 978-0-435-83100-4.
5. ↑  Barraclough, *Flags of The World* (1965), p. 215.
6. ↑  "Libyan leader says autonomy call a foreign plot - AlertNet". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-11. สืบค้นเมื่อ 2012-07-21.
**ภัยพิบัติกระสวยอวกาศโคลัมเบีย** เกิดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 เมื่อกระสวยอวกาศโคลัมเบียของ องค์การนาซา แตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยตกลงมาสู่โลกเหนือเขตรัฐเท็กซัสพร้อมกับการสูญเสียลูกเรือทั้งหมดเจ็ดคน หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจในเที่ยวบินที่ 28 STS-107 และกำลังเดินทางกลับสู่พื้นโลก

การสูญเสียของกระสวยอวกาศโคลัมเบียเกิดจากความเสียหายที่เกิดขึ้นระหว่างการส่ง ชิ้นส่วนแผ่นโฟมกันความร้อนชิ้นหนึ่งเกิดปริแตกออก และหลุดออกจากบริเวณถังเชื้อเพลิงด้านนอก พุ่งมากระทบปลายปีกด้านซ้ายของกระสวยอวกาศ ทำให้ระบบป้องกันความร้อนของกระสวย (Shuttle's thermal protection system (TPS)) ได้รับความเสียหาย วิศวกรจำนวนหนึ่งสังเกตเห็นความผิดปกติตั้งแต่กระสวยอวกาศยังอยู่ในวงโคจร แต่ผู้จัดการภาคพื้นดินของนาซาให้จำกัดขอบเขตการสอบสวนไว้ก่อนเพราะเห็นว่ายังไม่สามารถทำอะไรได้

คณะกรรมการสอบสอนอุบัติเหตุกระสวยอวกาศโคลัมเบีย ระบุถึงปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งในทางเทคนิคและด้านการจัดการภายในองค์กร ทำให้โครงการด้านกระสวยอวกาศต้องหยุดชะงักไปกว่าสองปีหลังจากอุบัติเหตุครั้งนี้ นับเป็นเหตุโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่หลังจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์

การเกิดอุบัติเหตุ
-----------------

กระสวยอวกาศโคลัมเบียมีแผนเดินทางขึ้นไปปฏิบัติภารกิจทดลองวิทยาศาสตร์กว่า 80 รายการ นอกอวกาศเป็นเวลา 16 วัน และมีกำหนดเดินทางกลับสู่พื้นโลก โดยแล่นลงจอดที่ศูนย์อวกาศเคนเนดี แหลมคานาเวอรัล รัฐฟลอริดา ในช่วงเช้าของวันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ (ตามเวลาในสหรัฐฯ) แต่กระสวยอวกาศเกิดขาดการติดต่อกับศูนย์ควบคุมภารกิจภาคพื้นดิน กระสวยอวกาศโคลัมเบีย ถือเป็นกระสวยอวกาศเก่าแก่ที่สุดขององค์การนาซา โดยขึ้นบินสู่อวกาศครั้งแรกในปี 2524 นักบินอวกาศทั้ง 7 คน ประกอบด้วยชาวสหรัฐฯ 6 คน ชาวอิสราเอล 1 คน เสียชีวิตทั้งหมด 

เหตุการณ์เกิดขึ้นเหนือพื้นดินราว 207,000 ฟุต หรือ 62,100 เมตร ซึ่งเป็นไปไม่ได้ว่าจะถูกยิงด้วยขีปนาวุธแบบพื้นสู่อากาศ ในช่วงไม่กี่นาทีสุดท้ายก่อนยานจะพบจุดจบ เป็นไปได้ว่าเกิดปัญหาขึ้นที่แผ่นป้องกันความร้อน ราว 80 วินาทีหลังจากมันทะยานขึ้นจากแหลมคานาเวอราล ชิ้นส่วนแผ่นโฟมกันความร้อน ขนาดยาวประมาณ 20 นิ้ว หลุดออกจากบริเวณถังเชื้อเพลิงด้านนอก และพุ่งมากระทบปลายปีกด้านซ้ายของกระสวยอวกาศ ทำความเสียหายให้กับแผ่นฉนวนกันความร้อน ที่เรียกว่า Thermal Tiles หรืออาจทำให้มันหลุดไป 

กระสวยอวกาศจะมี Thermal Tiles มากกว่า 20,000 แผ่น เพื่อป้องกันความร้อน ในขณะที่มันเดินทางกลับเข้าสู่บรรยากาศ ของโลก หากเกิดมันหลุดออก จนมีขนาดใหญ่จะเกิดความร้อนสูง จนทำให้กระสวยอวกาศแตกเป็นเสี่ยง ๆ ในขณะที่ มันเดินทางเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลก คล้ายกับสถานีอวกาศเมียร์ที่แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ซึ่งหลักฐานใหม่ที่พบแสดงให้เห็นว่า อุณหภูมิอากาศบริเวณด้านซ้ายของยานได้เพิ่มสูงขึ้นผิดปกติ ประกอบกับตัวยานได้ถูกบีบอัดจากแรงต้านของลมกำลังสูงในขณะนั้น

* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ด่วน! สเปซชัตเติ้ลโคลัมเบียลุกไหม้แตกเป็นเสี่ยงเหนือรัฐเท็กซัส
* ตารางเวลาของยานโคลัมเบียประสบภัยพิบัติ[*ลิงก์เสีย*]
* รายงานพิเศษโศกนาฏกรรมยานขนส่งอวกาศโคลัมเบีย
คลองอ้อมนนท์ช่วงตัดกับถนนราชพฤกษ์ บริเวณใกล้องค์การบริหารส่วนตำบลบางรักน้อย
**คลองอ้อมนนท์** เคยเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำเจ้าพระยาในสมัยก่อน เมื่อถึงปี พ.ศ. 2179 พระเจ้าปราสาททองโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งมีความคดเคี้ยวในช่วงเมืองนนทบุรี การเดินทางสัญจรต้องใช้เวลานาน เมื่อขุดคลองลัดแล้ว แม่น้ำก็เปลี่ยนทางไหลเข้าคลองขุดใหม่กลายเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายใหม่ดังปัจจุบันนี้ ส่วนแม่น้ำสายเดิมนั้นเล็กลงกลายเป็นทางน้ำอ้อม เรียกกันว่า "แม่น้ำอ้อม" เมื่อถึง พ.ศ. 2208 สมเด็จพระนารายณ์โปรดเกล้าฯ ให้สร้างป้อมปราการตรงปากแม่น้ำอ้อม และโปรดฯ ให้ย้ายเมืองนนทบุรีมาอยู่ปากแม่น้ำอ้อมด้วย
 ก่อนจะมีการย้ายเมืองนนทบุรีมายังที่ตั้งปัจจุบันในสมัยรัตนโกสินทร์

ปัจจุบันคลองอ้อมนนท์เป็นคลองที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่อำเภอเมืองนนทบุรี เข้าเขตอำเภอบางใหญ่ วกลงทางใต้ ไปจรดคลองบางกรวยซึ่งเป็นลำน้ำสายเดียวกัน แต่จะเปลี่ยนมาเรียกอีกชื่อหนึ่งเมื่อไหลมาบรรจบกับคลองลัดบางกรวยบริเวณวัดชลอในเขตอำเภอบางกรวยก่อนไหลออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยาสายปัจจุบันในท้องที่อำเภอบางกรวย ซึ่งจะเรียกชื่อว่าคลองบางกรวยเฉพาะส่วนที่เลยปากคลองลัดบางกรวยมาเท่านั้นนั่นเอง 

คลองอ้อมนนท์นี้มีความยาวรวมทั้งสิ้น 17.5 กิโลเมตร ชื่ออื่น ๆ ที่นิยมเรียกได้แก่ คลองอ้อม แม่น้ำอ้อม คลองบางอ้อม หรือคลองอ้อมน้อย ปัจจุบันถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของคลองบางกอกน้อย ซึ่งลำน้ำสายนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวชมวิถีชีวิตริมน้ำ และมีสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมหลายแห่ง คือ

* วัดโตนด (อำเภอเมืองนนทบุรี)
* วัดบางระโหง
* วัดขวัญเมือง
* วัดบางรักน้อย
* วัดประชารังสรรค์
* สวนเชิงเกษตรบางรักน้อย
* วัดบางรักใหญ่
* วัดสวนแก้ว
* วัดโมลี
* วัดมะเดื่อ
* วัดศรีราษฎร์
* วัดเสาธงหิน
* วัดราษฎร์ประคองธรรม
* วัดพิกุลเงิน
* วัดอัมพวัน
* วัดบางม่วง
* วัดปรางค์หลวง
* วัดยุคันธราวาส
* วัดโบสถ์บน
* วัดโพธิ์เอน
* วัดอุทยาน
* วัดบางไกรนอก
* วัดไทยเจริญ
* วัดปราสาท
* วัดแก้วฟ้า
* วัดบางอ้อยช้าง
* วัดโพธิ์บางโอ
* วัดท่า
* วัดโตนด (อำเภอบางกรวย)
* วัดชลอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติจังหวัดนนทบุรี" เก็บถาวร 2011-08-07 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ 22/06/2551
2. ↑  "ประวัติความเป็นมาจังหวัดนนทบุรี" เก็บถาวร 2012-02-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เว็บไซต์จังหวัดนนทบุรี
3. ↑  "หนังสือเที่ยวคลองชมวัด" เก็บถาวร 2016-03-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน เรื่องโดย หวน พินธุพันธุ์ ตีพิมพ์ครั้งที่ 2

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ คลองอ้อมนนท์
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°50′41″N 100°29′50″E﻿ / ﻿13.8446573°N 100.4973120°E﻿ / 13.8446573; 100.4973120
คลองพระอุดมบริเวณวัดท้องคุ้ง
**คลองพระอุดม** เป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณตรงข้ามเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีวัดปากคลองพระอุดมตั้งอยู่ที่ปากคลองรวมถึงเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวมอญมานาน ไหลผ่านพื้นที่จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี ไปจนถึงจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

แต่เดิมคลองพระอุดมเป็นคลองธรรมชาติชื่อว่า **คลองบ้านแหลม** และ **คลองลาดชะโด** เป็นแหล่งที่มีปลาชะโดชุกชุมมาก จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2483–2485 พระอุดมโยธาธิยุต (สด รัตนาวะดี) อธิบดีกรมชลประทาน ได้สั่งการให้ขุดลอกคลองโดยใช้เครื่องจักรกลเชื่อมผ่านถึงเขตท้องที่ตำบลบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ทำให้ราษฎรได้ใช้น้ำในลำคลองเพื่อการอุปโภคบริโภคในทุก ๆ ฤดูกาล มีผลผลิตทางการเกษตรสูงขึ้น ความเป็นอยู่โดยทั่วไปดีขึ้น ประชาชนและทางราชการจึงได้พร้อมใจกันตั้งชื่อคลองและชื่อตำบลใหม่ (ทั้งในเขตจังหวัดนนทบุรีและจังหวัดปทุมธานี) ตามชื่อของอธิบดีกรมชลประทานว่า "คลองพระอุดม"

แต่เดิมบริเวณปากคลองพระอุดม ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลักโดยเฉพาะการทําสวนผลไม้เช่น ทุเรียน กระท้อน ส้มโอ เป็นต้น ต่อมาสภาพดินฟ้าอากาศเปลี่ยนแปลง น้ำในลําคลองเน่าเสีย และประชาชนขายที่ดินให้กับนายทุนคนรุ่นหลัง จึงนิยมทํางานในโรงงานอุตสาหกรรมและอาชีพอื่น ๆ เช่นอาชีพรับจ้างและค้าขายเป็นต้น

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลอง ได้แก่ วัดปากคลองพระอุดม วัดท้องคุ้ง วัดโปรดเกษ วัดสพานสูง วัดท่าเกวียน วัดทองสะอาด และวัดสหราษฎร์บํารุง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "การตั้งถิ่นฐานตำบลคลองพระอุดม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ประวัติ เทศบาลตำบลคลองพระอุดม". เทศบาลตำบลคลองพระอุดม.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "ศักยภาพของชุมชนในการจัดตั้งตลาดน้ำคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี".
**สรัสวตีวีณา** (ฮินดี: सरस्वती वीणा; เตลูกู: సరస్వతి వీణ; กันนาดา: ಸರಸ್ವತಿ ವೀಣೆ; ทมิฬ: சரஸ்வதி வீணை; มลยาฬัม: സരസ്വതി വീണ) เป็นเครื่องดนตรีอินเดียโบราณพัฒนามาจากวีณา อันขนานนามมาจาก พระสุรัสวดี เทวีในศาสนาฮินดู, ที่มักจะปรากฏว่าทรงไว้ในหัตถ์หรือกำลังบรรเลงเครื่องดนตรีชนิดนี้อยู่เสมอ และเครื่องดนชนิดนี้รู้จักในนาม *รฆุนาถะ วีณา* ส่วนใหญ่จะใช้ในดนตรีคลาสสิกของอินเดีย

ศาสนสมาคมในศาสนาฮินดู
---------------------

เทวีในศาสนาฮินดูผู้อุปถัมภ์ในศาสนาฮินดู, พระสุรัสวดี, เทวีในศาสนาฮินดูแห่งการเรียนรู้และศิลปะ มักมีประติมานวิทยาประทับนั่งอยู่บนหงส์ที่ทรงเครื่องดนตรีชนิดนี้อยู่เสมอ และพระอิศวรมักจะทรงไว้หัตถ์หรืออยู่อิริยาบถในขณะทรงบรรเลงเช่นกันในภาค "วีณาธร" อันหมายถึง "ผู้ทรงวีณาไว้ในหัตถ์" อีกด้วย และพระฤๅษีนารอดเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เชี่ยวชาญเช่นกัน เจ้ากรุงลังกาทศกัณฐ์, พญายักษ์ในรามเกียรติ์, ซึ่งเป็นนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ด้วย , ประมุขอันทรงความสามารถและสาวกศิษยานุศิษย์ที่ภักดีของพระอิศวร, ยังได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่เชี่ยวชาญเช่นกัน สำหรับพระสุรัสวดีนักวิชาการเชื่อว่าในฐานะที่ทรงเป็นเทวีในศาสนาฮินดูแห่งศิลปศาสตร์ ศิลปินร่วมสมัยจึงเชิญเครื่องดนตรีเครื่องสายที่มีวิวัฒนาการมากที่สุดในยุคทั้งหมดไว้ในหัตถ์ของพระนางอันหมายถึง ทรงเชี่ยวชาญและอุปถัมป์เป็นใหญ่เหนือศิลปศาสตร์ทั้งปวง

ดูเพิ่ม
-------

* วีณา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Srimad Bhagavatam Canto 1 Chapter 5 Verse 1". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 September 2007. สืบค้นเมื่อ 15 August 2011.
2. ↑  "Saraswati Veena - Articles OMENAD". *Omenad.net*. สืบค้นเมื่อ 20 April 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สรัสวตีวีณา
**อนุสาวรีย์ลินคอล์น** (อังกฤษ: ***Abraham Lincoln*** (French 1920)) คือ รูปปั้นท่านั่งขนาดใหญ่ของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา อับราฮัม ลินคอล์น แกะสลักโดยแดเนียล เชสเตอร์ เฟรนช์ (ค.ศ. 1850-1931) และพี่น้อง Piccirilli รูปปั้นถูกตั้งอยู่ในอนุสรณ์สถานลินคอล์น (Lincoln Memorial) ซึ่งสร้างระหว่าง ค.ศ. 1914-1922 ที่เนชั่นแนลมอลหรือสวนสาธารณะใจกลางกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมืองหลวงของสหรัฐอเมริกา อนุสาวรีย์ถูกเปิดเมื่อ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1922 ในด้านรูปแบบอนุสาวรีย์แห่งนี้ถูกจัดอยู่ในสถาปัตยกรรมวิจิตรศิลป์ และธรรมเนียมอเมริกันแบบเรอแนซ็องส์

### ลักษณะทั่วไป

รูปปั้นขนาด 170 ตัน ประกอบด้วยหินอ่อนจอร์เจียสีขาว 28 ก้อน ด้วยความสูงจากพื้น 30 ฟุต (9.1 เมตร) รวมจากส่วนเก้าอี้และที่พักเท้า 19 ฟุต (5.8 เมตร) และจากแท่นที่สูง 11 ฟุต (3.4 เมตร) รูปปั้นลินคอร์นจ้องมองตรงไปข้างหน้า และมองลงเล็กน้อยด้วยการแสดงออกของความกล้าและความเคร่งขรึม เสื้อคลุมของเขาไม่ติดกระดุมและมีธงขนาดใหญ่ถูกประดับไว้เหนือแขนเก้าอี้ทั้งสองและด้านหลัง ประติมากรเฟรนช์ใช้ความตั้งใจพิเศษในการแกะสลักมือของลินคอร์น ซึ่งวางอยู่บนแขนเก้าอี้ที่โค้งและบริเวณด้านหน้าของแขนเก้าอี้ มีมัดไม้ที่หุ้มขวานที่มีใบขวานโผล่ออกมา (fasces) หรือสัญลักษณ์การมีอำนาจของผู้ปกครองชั้นสูงของกรุงโรมโบราณ เฟรนช์ยังใช้การคำนวณของนิ้วมือของเขาเองในการวางตำแหน่งที่ถูกต้อง

ดูเพิ่ม
-------

* ประติมากรรมกลางแจ้งในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อนุสาวรีย์ลินคอล์น**
นักวอลเลย์บอลชาวรัสเซีย

**อารีนา เซอร์เกเยฟนา เฟโดรอฟเซวา** (รัสเซีย: Арина Сергеевна Федоровцева; อังกฤษ: Arina Sergeyevna Fedorovtseva) เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2004 เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงชาวรัสเซีย เล่นในตำแหน่งตัวตบหัวเสา ปัจจุบันเล่นลีกอาชีพกับทีมเฟเนร์บาห์เช โอเปต ในประเทศตุรกี เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติรัสเซีย โดยติดทีมชาติครั้งแรกเมื่ออายุ 17 ปี

ประวัติ
-------

อารีนา เฟโดรอฟเซวา เกิดในเมืองมอสโก พ่อของเธอคือ เซอร์เกย์ เฟโดรอฟเซฟ แชมป์กีฬาพายเรือ โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ในวัยเด็ก เธอได้เล่นกีฬาว่ายน้ำ แต่เมื่ออายุได้ 10 ปี เธอจึงเปลี่ยนมาเล่นกีฬาวอลเลย์บอล

ในปี 2018 เธอได้ย้ายไปคาซานและได้เข้าร่วมทีมอะคาเดมี ของดีนาโม คาซาน และได้รับรางวัลเหรียญเงิน

เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2019 เฟโดรอฟเซวา ได้ลงเล่นนัดแรกของเธอในรัสเซียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก แข่งขันกับทีมซาฮาลิน ยจโน-ซาฮาลินสค์ ที่รังเหย้าของดีนาโม คาซาน โดยการแข่งขันนัดนั้นเธอได้ทำคะแนนได้ 28 แต้มในการแข่งขัน โดยรวมแล้วในฤดูกาล 2019-20 เฟโดรอฟเซวา ได้ลงเล่นทั้งหมด 12 นัดให้กับสโมสร และได้รับรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันชิงแชมป์รัสเซียอีกด้วย

ในปี 2019 เฟโดรอฟเซวา ได้ลงเล่นให้กับวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติรัสเซีย ในรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี และได้รับรางวัล เหรียญทองแดง ของการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรปอีกด้วย ปีต่อมา เธอได้แข่งขันวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติรัสเซีย ในรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี และชนะการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ซึ่งเธอได้ยอมรับว่าเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดของการแข่งขัน และได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) 

ในปี 2021 เธอได้เซ็นสัญญากับเฟเนร์บาห์เช โอเปต ทีมดังจากตุรกี รวมทั้งเธอได้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลายอีกด้วย 

และในปีเดียวกันนั้น เธอก็มีชื่อเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรก เมื่ออายุ 17 ปี เนื่องจากเธอได้ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเธอเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติรัสเซียในการแข่งขัน วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก เข้าร่วมการแข่งขันทั้ง 15 นัดของทีมชาติในการแข่งขันและทำคะแนนได้ 190 คะแนน

รวมทั้งเธอก็ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2021

สโมสร
-----

* รัสเซีย ดีนาโม คาซาน (ทีมเยาวชน) (ค.ศ. 2018–2020)
* รัสเซีย ดีนาโม อัคบาร์ (ค.ศ. 2019–2021)
* ตุรกี เฟเนร์บาห์เช โอเปต (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน)

ผลงาน
-----

### สโมสร

* 2019–20 - รัสเซียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก:  ชนะเลิศ กับดีนาโม อัคบาร์
* 2019–20 - วอลเลย์บอลรัสเซียนคัพ:  ชนะเลิศ กับดีนาโม อัคบาร์
* 2020 - รัสเซียนวอลเลย์บอลซูเปอร์คัพ:  ชนะเลิศ กับดีนาโม อัคบาร์
* 2021 - วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก:  รองชนะเลิศอันดับสอง กับเฟเนร์บาห์เช โอเปต

### ทีมชาติ (ระดับเยาวชน)

* วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี 2019:  รองชนะเลิศอันดับสอง
* วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2020:  - ชนะเลิศ

### รายบุคคล

* 2019 - *U16 ชิงแชมป์ยุโรป – "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"*
* 2020 - *U17 ชิงแชมป์ยุโรป – "ผู้เล่นทรงคุณค่า"*
* 2020 - *U17 ชิงแชมป์ยุโรป – "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"*
* 2021 - *รัสเซียนซูเปอร์ลีก – "เสิร์ฟยอดเยี่ยม"*
* 2021 - *ชิงแชมป์สโมสรโลก – "ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม"*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Fedorovtseva to Turkey". สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Player profile - Fenerbahçe Website
* Player Profile -CEV
* Arina Fedorovtseva ที่อินสตาแกรม
**อังเคล โกเมส** (โปรตุเกส: *Angel Gomes*; เกิด 31 สิงหาคม ค.ศ. 2000) นักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับลีล ในลีกเอิง เขาเคยเป็นนักเตะชุดเยาวชนของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก นอกจากนี้ยังเคยเป็นกัปตันทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 16 ,17 และ 18 ปีตามลำดับ รวมถึงยังเป็นญาติผู้น้องของ นานี อดีตปีกความเร็วสูงของทีมปีศาจแดงอีกด้วย ในระดับทีมชาติ อังเคลเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษ U17 ที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2017 ที่ประเทศอินเดีย

อาชีพ
-----

### แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

โกเมสเริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลด้วยการเข้าร่วมทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเมื่อ พ.ศ. 2549 ขณะอายุเพียง 6 ปีและเนื่องจากฝีเท้าที่พัฒนาอย่างรวดเร็วทำให้โกเมสก้าวขึ้นมาเล่นในทีมชุดต่าง ๆ ของปีศาจแดงกระทั่งได้ก้าวขึ้นมาติดทีมรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีของสโมสร

วันพฤหัสบดีที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 โกเมสได้รับรางวัลนักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรหรือรางวัล **Jimmy Murphy Player of the Year** ด้วยผลงานลงเล่น 19 นัดทำไป 12 ประตูจากนั้นเพียง 1 วันเขาก็ถูกเรียกตัวให้ไปซ้อมกับทีมชุดใหญ่เพื่อที่จะลงแข่งขันพรีเมียร์ลีกนัดสุดท้ายของฤดูกาล 2016–17 ในนัดที่เปิดบ้านพบกับคริสตัลพาเลซและเอาชนะไปได้ 2–0 เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

โกเมสได้ประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่ให้กับทีมปีศาจแดงด้วยการลงไปเล่นแทน เวย์น รูนีย์ ทำให้โกเมสกลายเป็นนักเตะอายุที่น้อยที่สุดอันดับ 2 ของสโมสรที่ได้ลงเล่นในลีกสูงสุดด้วยวัย 16 ปี 263 วันต่อจาก ดันแคน เอ็ดเวิร์ด ตำนานกองหน้าของทีมที่ทำไว้ด้วยวัย 16 ปี 185 วันเมื่อ พ.ศ. 2495 และนอกจากนี้ยังทำสถิติเป็นนักเตะที่เกิดในยุคมิลเลเนียมคนแรกของสโมสรที่ได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีก

#### ฤดูกาล 2018–19

โกเมสได้ลงเล่นนัดแรกของซีซั่นในวันที่ 26 ธันวาคม 2561 เขาได้เปลี่ยนตัวลงเล่นแทนฆวน มาตาในนาทีที่81 ในเกมที่ชนะฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์3-1

ทีมชาติ
-------

โกเมสสามารถเลือกเล่น 2 ประเทศได้ นอกจากอังกฤษคือแองโกล่าและโปรตุเกส

สไตล์การเล่น
------------

สไตล์การเล่นของโกเมสมักจะถูกเปรียบเทียบกับRonaldinho

ชีวิตส่วนตัว
------------

โกเมสเป็นลูกชายแท้ๆของกิล โกเมส ซึ่งพ่อของเป็นชาวแองโกลันเขาเคยลงเล่นให้กับโปรตุเกสอายุไม่เกิน 21 ปี

รางวัล
------

#### ทีมชาติอังกฤษ

* ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2017: ชนะเลิศ

#### ส่วนตัว

* ผู้เล่นดีเด่นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พรีเมียร์คัพ :2015
* นักเตะที่อายุน้อยดีเด่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฤดูกาล2016–17

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Squads for 2016/17 Premier League confirmed". Premier League. 1 September 2016. สืบค้นเมื่อ 19 May 2017.
2. ↑  "Angel Gomes: Overview". ESPN. สืบค้นเมื่อ 13 May 2020.
3. ↑  "Angel Gomes: Overview". Premier League. สืบค้นเมื่อ 13 May 2020.

| * ด
* ค
* ก
ผู้เล่นชุดปัจจุบันของล็อสก์ลีล  |
| --- |
| 
1 Léo **·** 
2 Djaló **·** 
3 Agouzoul **·** 
4 Gabriel **·** 
5 Soumaoro (c) **·** 
6 ฟงตึ **·** 
7 Osimhen **·** 
8 Xeka **·** 
9 Rémy **·** 
10 Ikoné **·** 
11 Araújo **·** 
12 Yazıcı **·** 
14 Bamba **·** 
16 Maignan **·** 
17 Çelik **·** 
18 ซังชึช **·** 
20 T. Maia **·** 
21 Zekaj **·** 
22 Weah **·** 
23 Show **·** 
24 Soumaré **·** 
26 Pied **·** 
27 André **·** 
28 Reinildo **·** 
29 Bradarić **·** 
ผู้จัดการ : กาลตีเย
 |
สะมาลี ฮัมดานี

*เกิด*: 11 มีนาคม 1930; บอดบัว อาเรริท  
*เสียชีวิต*: 7 กุมภาพันธ์ 2017, 6 กุมภาพันธ์ 2017; Gué de Constantine  
*ประเทศ*: ประเทศแอลจีเรีย  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: ambassador of Algeria to France, Prime Minister of Algeria, ambassador of Algeria  
*อาชีพ*: นักการเมือง, เจ้าหน้าที่การทูต  

**สมาคม**

*พรรค*: National Liberation Front  
*ศาสนา*: ศาสนาอิสลาม**สะมาลี ฮัมดานี** (อาหรับ: **اسماعيل حمداني**; 11 มีนาคม ค.ศ. 1930 – 6/7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองประเทศแอลจีเรีย และเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแอลจีเรีย ตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1998 จนถึงวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1999 ซึ่งก่อนหน้านี้ ฮัมดานี เคยเป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศเบลเยี่ยม

ฮัมบานีเสียชีวิตขณะนอนหลับของวันที่ 6 กุมภาพันธ์ และเป็นช่วงเช้าของวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2017 ด้วยวัย 86 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "President appoints Smail Hamdani as new prime minister". *nl.newsbank.com*. BBC Monitoring International Reports (Algerian Radio). 15 December 1998. สืบค้นเมื่อ 2017-02-07.
2. ↑  "Algerian premier resigns - French report". *nl.newsbank.com*. AFP News Agency. 23 December 1999. สืบค้นเมื่อ 2017-02-07.
3. ↑  "Hamdani, Smail". Rulers. สืบค้นเมื่อ 2013-01-27.
4. ↑  "Décès de l'ancien chef du gouvernement Smail Hamdani". *TSA Algerie* (ภาษาฝรั่งเศส). 7 February 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-10. สืบค้นเมื่อ 2017-02-07.
5. ↑  "Algérie:Décès de l'ancien Chef du gouvernement Smail Hamdani". *Maghreb Emergent* (ภาษาฝรั่งเศส). 7 February 2017. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-08. สืบค้นเมื่อ 2017-02-07.
ธรณีวิทยา ตัวอย่างเช่น แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด ด้วยเหตุนี้ฟอสฟอรัสจึงถูกใช้หมุนเวียนอยู่ระหว่างสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตในปริมาณที่จำกัด ดังนั้นฟอสฟอรัส จึงเป็นปัจจัยที่จำกัดจำนวนสิ่งมีชีวิตในระบบนิเวศหลายชนิด

การหมุนเวียนระหว่างสิ่งมีชีวิต
------------------------------

ฟอสฟอรัสส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปของหินฟอสเฟตหรือแร่ฟอสเฟต เมื่อถูกกัดกร่อนโดยน้ำ การชะล้างโดยฝน และกระแสลมปะปนอยู่ในดิน จะกลายเป็นรูปที่ละลายน้ำได้ ซึ่งพืชสามารถนำไปใช้ และ จะถูกถ่ายทอดไปในระบบนิเวศตามห่วงโซ่อาหาร เมื่อพืชตายลงก็จะถูกย่อยสลายโดยแบคทีเรียกลุ่ม Phosphatizing Bacteria ให้อยู่ในรูปที่ละลายน้ำได้ ส่วนนี้นอกจากพืชนำไปใช้โดยตรงแล้ว ยังถูกกระบวนการชะล้างพัดพาลงสู่ทะเล

การหมุนเวียนในมหาสมุทร
----------------------

ฟอสฟอรัสที่ไม่ถูกดูดซับจะไหลไปรวมกันในมหาสมุทร ลงไปปะปนอยู่ในดินตะกอนทั้งทะเลลึกและตื้น และถูกสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ในทะเลนำมาใช้ถ่ายทอดไปตามห่วงโซ่อาหารจนถึงปลาขนาดใหญ่และนกทะเล เมื่อสัตว์พวกนี้ตายลงเกิดการสะสมเป็นแหล่งสะสมชนิดกัวโน (Guano) ซึ่งเกิดจากการสะสมตัวของมูลนกและกระดูกนกเช่นเดียวมูลค้างคาว ธาตุไนโตรเจนที่เกิดร่วมอยู่ด้วยในมูลสัตว์เหล่านี้ละลายน้ำได้ดีมากจึงถูกพัดพาไปหมด คงเหลือไว้แต่ธาตุฟอสฟอรัสที่สลายตัวยาก นำมาใช้ไม่ได้ จนกระทั่งดินตะกอนกลายเป็นดินบนพื้นโลก จากนั้นจะเริ่มวัฏจักรใหม่ อีกครั้ง

ปัญหาของฟอสฟอรัส
----------------

ฟอสฟอรัสถือเป็นธาตุอาหารจำกัดบนพื้นดิน เพราะจะได้ฟอสฟอรัสจากการชะล้างเท่านั้น ในการเกษตรกรรมจะใช้ปุ๋ยฟอสเฟตในรูปของสารประกอบอนินทรีย์ แต่ถ้าปุ๋ยเหล่านี้ถูกชะล้างลงส่แหล่งน้ำมาก จะเกิดการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วของพืชน้ำ เกิดปรากฏการณ์ยูโทรฟิเคชั่น (Eutrophication) ตามมา

อ้างอิง
-------

* Mackenzie, F.T. 1995. Biogeochemistry In Encyclopedia of Environmental Biology. W.A. Nierenberg, editor. San diago: Academic Press, Inc. pp. 261-267, 270

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Part III of "Matter cycles": The phosphorus cycle, Lenntech Water treatment & air purification, Holding B.V. 2006
* Environmental Literacy Council - Phosphorus Cycle
* Monitoring and assessing water quality, section 5.6 Phosphorus - EPA
เจมิไนเจ็ตส์ 1:400 เวอร์จิน แอตแลนติก เอ340-600
**เจมิไนเจ็ตส์**(GeminiJets)เป็นผู้ผลิตโมเดลเครื่องบิน ฐานผลิตใน ลาสเวกัส, เนวาดา, สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2541  สายผลิตภัณฑ์ชื่อเจมิไนเจ็ตส์, แต่ ADI (Airliners Distributing Inc. ) เป็น บริษัท ผู้ก่อตั้งที่ถือใบอนุญาตการผลิตจากสายการบินและผู้ผลิตเครื่องบิน, รวมถึง แต่ไม่จำกัดเพียง โบอิง, แอร์บัส, แมคดอนเนลล์ ดักลาส และ เอ็มเบรเออร์ ADI ผลิตและจำหน่ายเครื่องบินในหลายมาตราส่วน

เจมิไนเจ็ตส์ 1:400 แบบจำลองสนามบิน เครื่องบิน: นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ แอร์บัส เอ320, เวสต์เจ็ต โบอิง 737-700, เดลตาแอร์ไลน์ โบอิง 737-700, ควอนตัส แอร์บัส เอ380
เจมิไนเจ็ตส์เป็นหนึ่งในผู้ผลิตชั้นนำระดับโลกในการผลิตเครื่องบินจำลอง จำหน่ายทั่วโลก, และขายในราคาที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับอุปสงค์ในประเทศ
ปัจจุบัน บริษัท มีหลายสายการผลิต, ในมาตราส่วนที่แตกต่างกัน, และการกำหนดเป้าหมายไปยังพื้นที่เฉพาะ, เชิงพาณิชย์หรือการทหาร:

* เจมิไนเจ็ตส์ 1:400 – เครื่องบินพาณิชย์
* เจมิไนแม็คส์ 1:400 – เครื่องบินขนส่งทางทหาร
* เจมิไน ซีเล็ค 1:400 – เครื่องบินพาณิชย์
* เจมิไน 250 – เครื่องบินพาณิชย์
* เจมิไน 200 – เครื่องบินพาณิชย์
* เจมิไนเอสส์ 1:72 – เครื่องบินทหารถึงปัจจุบัน
* เจมิไนพลาสติกพรีเมียร์ - เครื่องบินพาณิชย์ผลิตจากพลาสติก
* เจมิไนเจเนอรัล เอวิเอชั่น - อากาศยานการบินทั่วไป

อ้างอิง
-------

1. ↑   เว็บไซต์องค์กร

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์องค์กร
**เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์** นามเดิม **แพ** เป็นขุนนางตระกูลบุนนาค เคยดำรงตำแหน่งจางวางกรมพระคลังสินค้าและองคมนตรีในรัชกาลที่ 5

ประวัติ
-------

เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ มีนามเดิมว่าแพ เป็นบุตรของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) กับหม่อมหงิม พงษาวดารราชินิกุลบางช้างระบุว่าท่านเกิดในปีเถาะ จ.ศ. 1181 (ตรงกับ พ.ศ. 2362) เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็กในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีบรรดาศักดิ์เป็น*นายศัลวิไชย* หุ้มแพร แล้วเลื่อนเป็น*จมื่นสมุหพิมาน* ปลัดกรมพระตำรวจสนมทหาร

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เลื่อนเป็น*พระพรหมบริรักษ์* เจ้ากรมพระตำรวจสนมทหาร แล้วเลื่อนเป็น*พระยาศรีพิพัฒน์* จางวางกรมพระคลังสินค้า ถึงปี พ.ศ. 2400 ได้โปรดให้ท่านเป็นราชทูตอัญเชิญพระราชสาส์นไปเจริญทางพระราชไมตรีกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ณ กรุงฝรั่งเศส ออกเดินทางเมื่อวันพฤหัสบดี 10 ค่ำ เดือน 5 จ.ศ. 1223 (ตรงกับวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2404)

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกาและองคมนตรี และได้รับสถาปนาเป็น*เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษาธิบดี วรมนตรีมหามาตยานุนายก รัชชดิลกสุริยวงศ์ ดำรงศักดิบรมมหาพิไชยญาติ ราชกิจปฏิการาภิธยาศรัย ตรัยศรีรัตนธาดา อภัยพิริยบรากรมพาหุ* ดำรงศักดินา 10,000

เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ ป่วยเป็นไข้มาตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน แพทย์จัดยารักษาแล้วอาการไม่ทุเลา ต่อมาจึงหมดสติและถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันเสาร์ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 5 เวลา 5 ทุ่มเศษ ตรงกับวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2429 สิริอายุได้ 67 ปี แต่บางแห่งว่าอายุ 68 ปี วันรุ่งขึ้นเสด็จฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ เจ้าพนักงานแต่งศพลงโกศไม้สิบสองตั้งบนชั้น มีฉัตรเบญจา 4 คัน ตั้งเป็นเกียรติยศ

ครอบครัว
--------

เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์กับท่านผู้หญิงอ่วมมีบุตรธิดาด้วยกัน 9 คน กับภรรยาอื่นอีก 16 คน รวมมีบุตรธิดาทั้งสิ้น 25 คน ที่สำคัญ เช่น นายนาวาเอก พระยาสุนทรานุกิจปรีชา (หลง บุนนาค) เจ้าจอมปุก ในรัชกาลที่ 5 และ หม่อมแดง ปราโมช

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2417 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)

อ้างอิง
-------

เชิงอรรถ

1. ↑  *เรื่องตั้งเจ้าพระยาในกรุงรัตนโกสินทร์*, หน้า 109
2. ↑  พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ : ๑๗. ทรงแต่งตั้งขุนนาง
3. ↑  พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ : ๘๘. ราชทูตไทยไปประเทศฝรั่งเศส
4. ↑  พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ : ๙๑. ราชทูตกราบถวายบังคมลา
5. 1 2 3  "เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา". ชมรมสายสกุลบุนนาค. 2548. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-14. สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)
6. ↑  "ข่าวตาย" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **3** (4): 33. 22 พฤษภาคม ร.ศ. 129. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2563. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)

บรรณานุกรม

* ทิพากรวงศ์ (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา (2477). "พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔". ห้องสมุดดิจิทัลวชิรญาณ. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2563. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help) [ที่ระลึก ในงานพระราชทานเพลิงศพ คุณหญิงธรรมสารเนติ (อบ บุนนาค)]
* สมมตอมรพันธุ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. *เรื่องตั้งเจ้าพระยาในกรุงรัตนโกสินทร์*. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2545. 404 หน้า. หน้า 155. ISBN 974-417-534-6
กระบวนการทั้งสองต้องการทรัพยากรเพื่อดำเนินการต่อไป *P1* ต้องการทรัพยากรเพิ่มเติม *R1* และอยู่ในความครอบครองของทรัพยากร *R2*, *P2* ต้องการทรัพยากรเพิ่มเติม *R2* และอยู่ในความครอบครองของ *R1* ; กระบวนการทั้งสองไม่สามารถดำเนินต่อไปได้
 สี่กระบวนการ (เส้นสีน้ำเงิน) แข่งขันกันเพื่อทรัพยากรเดียว (วงกลมสีเทา) ตามนโยบายขวาก่อนซ้าย การหยุดชะงักเกิดขึ้นเมื่อกระบวนการทั้งหมดล็อกทรัพยากรพร้อมกัน (เส้นสีดำ) การหยุดชะงักสามารถแก้ไขได้โดยการทำลายสมมาตร
การติดตาย [ไม่ได้กำหนด] ข้อผิดพลาด: {{Lang-xx}}: ไม่มีข้อความ (ช่วยเหลือ) คือสถานการณ์ใดๆ ที่ไม่มีสมาชิกของกลุ่มกลุ่มหนึ่ง สามารถทำงานต่อได้ เนื่องจากแต่ละกลุ่มรอให้สมาชิกรายอื่น รวมทั้งตัวมันเองดำเนินการ เช่น การส่งข้อความ หรือโดยทั่วไปแล้ว ปล่อย การล็อก  การติดตายเป็นปัญหาทั่วไปในระบบหลายโปรเซสเซอร์ การประมวลผลแบบขนาน และ ระบบแบบกระจาย เนื่องจากในบริบทเหล่านี้ ระบบมักจะใช้การล็อกซอฟต์แวร์หรือฮาร์ดแวร์เพื่อชี้ขาดทรัพยากรที่ใช้ร่วมกัน และใช้ กระบวนการซิงโครไนซ์ 

1. ↑  Coulouris, George (2012). *Distributed Systems Concepts and Design*. Pearson. p. 716. ISBN 978-0-273-76059-7.
2. ↑  Padua, David (2011). *Encyclopedia of Parallel Computing*. Springer. p. 524. ISBN 9780387097657. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 April 2021. สืบค้นเมื่อ 16 October 2020.
**ลุดตัดกุด** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **อู้ทูกู่** (จีน: 兀突骨; พินอิน: *Wùtūgǔ*) เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*สามก๊ก* เป็นชาวเผ่าลำมัน เจ้าแห่งรัฐออโกก๊ก (烏戈國 *อูเกอกั๋ว*)

ลุดตัดกุดเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ลุดตัดกุดปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 90 ลุดตัดกุดเป็นเจ้าแห่งรัฐออโกก๊ก (烏戈國 *อูเกอกั๋ว*) รัฐของชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) ลุดตัดกุดมีร่างสูง 12 *ฉื่อ* (尺) ไม่กินธัญพืชทั้งห้า (五谷 *อู๋กู่*) แต่กินงูและสัตว์ดุร้ายทั้งดิบ ๆ เป็นอาหาร มีเหล่าทหารใต้บังคับบัญชาที่เรียกว่าตีนกะเป๋ง (籐甲兵 *เถิงเจี่ยปิง*) สวมเกราะหวายซึ่งเป็นเกราะที่ชุบน้ำมันถึงครึ่งปี ทำให้ฟันแทงไม่เข้าและสามารถลอยน้ำได้

หลังจากเบ้งเฮ็กถูกขงเบ้งจับตัวครั้งที่ 6 แล้วถูกปล่อยไป เบ้งเฮ็กได้ไปร้องขอต่อลุดตัดกุดให้ยกทหารเกราะหวายไปรบกับขงเบ้ง ในศึกแรก กองทัพของขงเบ้งนำโดยจูล่งและอุยเอี๋ยนได้แพ้ทหารเกราะหวายของลุดตัดกุด ขงเบ้งจึงคิดอุบายให้อุยเอี๋ยนไปรบกับลุดตัดกุดและแกล้งแพ้หลายๆครั้งและถอยไปยังหุบเขาจัวปัวสก (盤蛇谷 *ผานเฉอกู่*) ลุดตัดกุดหลงกลเข้าไปในหุบเขาที่ขงเบ้งได้ทิ้งดินระเบิดไว้ แล้วขงเบ้งจึงสั่งให้ทหารจุดเพลิงและทิ้งไปในหุบเขา เกราะหวายเป็นเกราะชุบน้ำมันจึงติดไฟได้ง่าย ทำให้ทหารเกราะถูกเพลิงเผาทั้งเป็นตายสิ้นรวมทั้งลุดตัดกุดด้วย

หมายเหตุ
--------

1. ↑  ตรงกับ*สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* ตอนที่ 69
2. ↑  หรือ 1.2 จ้าง (丈)

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๙". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ July 4, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
2. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 90.

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
พิกัดภูมิศาสตร์: 52°31′18″N 13°24′48″E﻿ / ﻿52.52167°N 13.41333°E﻿ / 52.52167; 13.41333

อเล็คซันเดอร์พลัทซ์
ทัศนียภาพจัตุรัสจากหอโทรทัศน์
นาฬิกาเวลาโลก (*Weltzeituhr*) ในจัตุรัส
**อเล็คซันเดอร์พลัทซ์** (เยอรมัน: *Alexanderplatz*, ออกเสียง: [ʔalɛkˈsandɐˌplats] ( ฟังเสียง)) เป็นลานจัตุรัสเปิด (*Platz*) ขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการขนส่งมวลชนแห่งหนึ่งในเบอร์ลินชั้นใน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำชเปรและอาสนวิหารเบอร์ลิน (แบร์ลีเนอร์โดม) ชาวเบอร์ลินมักเรียกจัตุรัสแห่งนี้กันสั้น ๆ ว่า "อาเล็คส์" (Alex) จัตุรัสแห่งนี้เป็นสถานที่ที่มีการสัญจรคับคั่งมากที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเบอร์ลิน โดยมีผู้สัญจรผ่านกว่า 360,000 คนต่อวัน ซึ่งในปี ค.ศ. 2009 ถือเป็นจัตุรัสที่คับคั่งที่สุดอันดับที่ 4 ในทวีปยุโรป

แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นตลาดค้าปศุสัตว์ ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่การเสด็จเยี่ยมเบอร์ลินโดยจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1805 อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ทวีความสำคัญขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการก่อสร้างสถานีรถไฟในชื่อเดียวกัน (*Bahnhof Alexanderplatz*) และตลาดที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้บริเวณนี้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าสำคัญ อเล็คซันเดอร์พลัทซ์รุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เมื่อจัตุรัสแห่งนี้พร้อมกับพ็อทซ์ดาเมอร์พลัทซ์เป็นศูนย์รวมของชีวิตกลางคืนในเบอร์ลิน และเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนวนิยาย *แบร์ลีน-อเล็คซันเดอร์พลัทซ์* โดยอัลเฟรท เดอบลีน ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1929

หลังจากการรวมชาติเยอรมนี อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ก็เปลี่ยนรูปร่างไปอย่างต่อเนื่อง ตึกรอบ ๆ หลายหลังถูกปรับปรุงใหม่ และถึงแม้ว่าจะมีการสร้างระบบรถรางและพื้นที่สีเขียวรอบพื้นที่ แต่อเล็คซันเดอร์พลัทซ์ยังคงรักษาบุคลิกสังคมนิยมของมันอยู่ สิ่งหนึ่งที่ยังคงแสดงถึงบุคลิกนี้ เช่น "น้ำพุแห่งมิตรภาพระหว่างประชาชน" (*Brunnen der Völkerfreundschaft*) ซึ่งเต็มไปด้วยกราฟฟิตี สิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์จำนวนมากตั้งอยู่ในบริเวณรอบอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ เช่น โรเทิสราทเฮาส์ (Rotes Rathaus, ที่ว่าการเมืองสีแดง) ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของรัฐบาลเบอร์ลินในสมัยก่อน พาลัสท์แดร์เรพูบลีค (Palast der Republik, วังแห่งสาธารณรัฐ) ตึกรัฐสภาของอดีตเยอรมนีตะวันออก

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Der Tagesspiegel:* *Investor plant höchstes Haus Berlins* (เยอรมัน)
2. ↑  Bernhardt, Oliver (2007). *Alfred Döblin* (ภาษาเยอรมัน). Munich: Deutscher Taschenbuch Verlag. ISBN 978-3-423-31086-4.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อเล็คซันเดอร์พลัทซ์
* 

* รูปภาพเกี่ยวกับอเล็คซันเดอร์พลัทซ์ ที่ฟลิคเกอร์
* ประวัติ สภาพในปัจจุบัน และโครงการในอนาคต โดยเว็บไซต์หลักของเมือง (เยอรมัน)
* เส้นทางและตารางเวลาของระบบขนส่งมวลชนในบริเวณจัตุรัส
**ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์:เดอะลอสต์เลเวลส์**  (อังกฤษ: Super Mario Bros.: The Lost Levels) หรือ **ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2** (ญี่ปุ่น: スーパーマリオブラザーズ 2; โรมาจิ: *Sūpā Mario Burazāzu Tsū*, อังกฤษ: Super Mario Bros. 2) เป็นเกมแอ็กชันแพลตฟอร์มจอเลื่อนไปด้านข้าง พัฒนาและจำหน่ายโดยนินเท็นโดเป็นภาคต่อของเกม*ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์* (1985) โดยวางจำหน่ายวันที่ 3 มิถุนายน 1986 สำหรับเครื่องแฟมิคอม ดิสก์ซิสเตมเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในปี 1993 มีการนำเกมนี้พร้อมกับเกมภาคก่อนหน้า, ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 2, ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3 ในเกมรวมภาคอย่าง "ซูเปอร์มาริโอ ออลสตาร์" ที่วางจำหน่ายให้กับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม และได้ใช้ชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการว่า "**เดอะลอสต์เลเวลส์**"

เกมนี้มีรูปแบบและการเล่นส่วนใหญ่คล้าย ๆ เว้นแต่ระดับความยากที่เพิ่มขึ้น มาริโอหรือลุยจิออเดินทางเพื่อช่วยชีวิตเจ้าหญิงพีชจากบาวเซอร์ เช่นเดียวกับภาคแรก แต่เกมไม่มีตัวเลือกให้เล่นสองคน และลุยจิจะแตกต่างจากมาริโอ โดยตัวจะเสียดสีกับพื้นน้อยลง และกระโดดได้สูงขึ้น

ภาคนี้ยังเสนออุปสรรคชนิดใหม่ เช่น เพาเวอร์อัปเห็ดพิษ วาร์ปไปด่านก่อนหน้า และลมหมุนกลางอากาศ เกมมีด่าน 52 ด่านตลอดโลกทั้ง 13 โลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Super Mario Bros. 2". *Atari HQ*. May 4, 1999. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-11. สืบค้นเมื่อ April 1, 2015.
แมวขาวมณี
แมวขาวมณีตาสองสี (ข้างหนี่งสีฟ้า ข้างหนึ่งสีเหลืองอำพัน)
**แมวขาวมณี** หรือ **ขาวปลอด** เป็นสายพันธุ์ที่พบเห็นได้มากสุดในปัจจุบัน เป็นแมวไทยโบราณที่ไม่ได้มีบันทึกไว้ในสมุดข่อย จึงเชื่อว่าเป็นแมวที่เพิ่งกำเนิดในต้นยุครัตนโกสินทร์นี่เอง นิยมเลี้ยงไว้ในราชสำนักครั้งหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 5 แมวชนิดนี้เป็นที่โปรดปราณมาก ในต่างประเทศนิยมเลี้ยงกันเป็นคู่เพื่อให้ผลัดกันทำความสะอาดขน เป็นแมวที่ค่อนข้างเชื่อง เหมาะสำหรับการเลี้ยงเป็นเพื่อนได้เป็นอย่างดี

ลักษณะเด่นของขาวมณีคือสีขนและผิวกายขาวสะอาด ขนสั้น นุ่ม รูปร่างลำตัวยาวขาเรียว ทรงเพียวลม ไม่อ้วนหรือผอมเกินไป หัวไม่กลมโต แต่เป็นทรงสามเหลี่ยมคล้ายหัวใจ หน้าผากแบนใหญ่ หูขนาดใหญ่และตั้งตรงจมูกสั้น ดวงตาจะรีเล็กน้อยนัยน์ตาเป็นสีฟ้าหรือเหลืองอำพันสีใดสีหนึ่งเมื่อนำแมวขาวมณีตาสีฟ้า ผสมกับแมวขาวมณีตาสี อำพัน ลูกที่ออกมาจะมีตาสองสี คือ สีฟ้าข้างหนึ่งและสีเหลืองอำพันข้างหนึ่ง ซึ่งเป็นลักษณะที่ถูกควบคุมโดยยีนด้อยในแมวขาวมณีแทบทุกตัวจะมีจุดด้อย เช่น ถ้ามีตาสองสีมักมีตาข้างหนึ่งที่ไม่ดี อาจมองเห็นไม่ชัดหรือมองไม่เห็นเลย ถ้าแมวตาสีฟ้ามักจะหูพิการ หรือไม่ได้ยินเสียงมากนัก และแมวตาสีเหลืองอำพันมักมีต่อมขนที่ไม่ดี

จุดด้อยอีกข้อของแมวขาวมณีคือความไม่ขาวปลอด มีสีใดสีหนึ่งแซมเข้ามา รวมถึงตาสองข้างเป็นคนละสีกัน (Odd eyes) หรือเป็นสีอื่นสีใดที่ไม่ใช่สีฟ้าหรือเหลืองอำพัน ก็ไม่เป็นที่ยอมรับ (อย่างไรก็ตาม ในต่างประเทศนั้นกลับนิยมแมวขาวมณีที่มีตาคนละสีมากกว่าตาสีเดียว) เช่นเดียวกับขนที่ยาวมากเกินขนาด หางคด หางขอด หางงอและ หางสั้น

ลักษณะโดยทั่วไป
---------------

### ลักษณะที่เด่น

* **ลักษณะสีขน** ขนสั้นแน่นและอ่อนนุ่ม สีขาวไม่มีสีอื่นปน สีผิวหนังเป็นสีขาวปลอดทั้งตัว
* **ลักษณะของส่วนหัว** รูปร่างไม่กลม หรือแหลมเกินไป แต่คล้ายรูปหัวใจ ผน้าผากใหญ่และแบน จมูกสั้น หูตั้งใหญ่
* **ลักษณะของนัยน์ตา** นัยน์ตาสีฟ้า หรือสีเหลืองอำพัน
* **ลักษณะของหาง** หางยาว ปลายหางแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อยๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว

### ลักษณะที่เป็นข้อด้อย

ขนมีสีอืนปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว ) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี อาจเป็นผลจากกรรมพันธุ์

สายพันธุ์
---------

มี 2 สายพันธุ์

1. สายพันธุ์ตาสีเหลืองอัมพัน
2. สายพันธุ์ตาสีฟ้า

ถ้าเอาทั้งสองสายพันธุ์มาผสมกัน จะเกิดเป็นแมวตาสองสี คือข้างหนึ่งสีเหลือง อีกข้างหนึ่งสีฟ้า

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""อุทยานแมวไทยโบราณ"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27. สืบค้นเมื่อ 2007-04-16.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เรื่องของแมวขาวมณี เก็บถาวร 2007-04-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ขาวมณี**

| * ด
* ค
* ก
สายพันธุ์แมวไทย |
| --- |
| แมวให้คุณ | กรอบแว่น • กระจอก • การเวก • เก้าแต้ม • โกนจา • จตุบท • แซมเสวตร • นิลจักร • นิลรัตน์ • ปัดเสวตร • มาเลศ • มุลิลา • รัตนกำพล • วิเชียรมาศ • วิลาศ • ศุภลักษณ์ • สิงหเสพย์ |  |
| แมวให้โทษ | กอบเพลิง • ทุพลเพศ • ปีศาจ • พรรณพยัคฆ์ • หิณโทษ • เหน็บเสนียด |
| สายพันธุ์อื่น | กลีบบัว • ขาวมณี • ท็องกินีส • เบอร์มีส • วิฬาร์กรุงเทพ |
**ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป** เป็นบริษัทโทรทัศน์ที่เป็นเจ้าของโดย เดอะวอลต์ดิสนีย์ เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1993 ได้ขยายการให้บริการครอบคลุมทุกพื้นที่ทั่วโลกอย่างต่อเนื่อง

ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป ให้บริการมากกว่า 300 ช่องใน 45 ภาษาที่แตกต่างกันทั่วยุโรป ตะวันออกกลาง แอฟริกา และเอเชีย และมีช่องรายการที่หลากหลาย เช่น บันเทิง กีฬา ภาพยนตร์ เพลง ข่าว และสารคดีที่ออกอากาศในประเทศต่างๆ โดยใช้หลายช่อง แบรนด์ ได้แก่ ฟ็อกซ์, ฟ็อกซ์กีฬา และ ที่รักTV ในบรรดาแบรนด์ที่ไม่ใช่เชิงเส้น ได้แก่ ฟ็อกซ์เล่น และ ฟ็อกซ์บวก แบรนด์เหล่านี้เข้าถึงกว่า 1.725 พันล้านครัวเรือนทั่วโลก

FOX ในประเทศไทย
---------------

  

ในประเทศไทยนั้นได้มีการออกอากาศ โดยผ่าน บริษัท ทรูวิชั่นส์ จำกัด (มหาชน) (TrueVisions Public Company Limited) หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อเดิมว่า ยูบีซี ซึ่งเป็นบริษัทดำเนินกิจการโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกในประเทศไทย โดยให้บริการช่องแบ่งตามประเภท ดังนี้ FOX Movies, STAR World, FOX Sports, FX, FOX Life, Channel [V] Thailand, National Geographic, Nat Geo Adventure, The History Channel และอีก 3 ช่องที่ให้บริการผ่านทาง TrueIPTV ได้แก่ Channel [V] International, FOX News, SKY News รวมถึงช่องรายการที่ออกอากาศผ่านทางเคเบิลท้องถิ่นอีกด้วย

ช่องรายการต่างๆ ที่ออกอากาศโดย ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป
----------------------------------------------------

  

เนื่องด้วยช่องรายการของ ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป มีมากกว่า 40 ช่อง จึงได้แยกช่องรายการออกเป็นหมวดหมู่ ดังนี้

### ภาพยนตร์

* FOX Movies
* FOX Action Movies
* FOX Familiy Movies

### บันเทิง

* FOX
* FOX Life
* FOX Crime
* FX

### กีฬา

* FOX Sports

### เพลง

* Channel V Thailand
* Channel [V] International

### ข่าว

* FOX News
* SKY News

### สารคดี

* National Geographic Channel
* Nat Geo Adventure
* Nat Geo Wild
ทันตแพทย์หญิง **กรองกาญจน์ วีสมหมาย** (เกิด 20 ตุลาคม พ.ศ. 2482) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ 5 สมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ และเป็นภริยาของบุญชง วีสมหมาย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร

ประวัติ
-------

กรองกาญจน์ วีสมหมาย เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2482 สำเร็จการศึกษาทันตแพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดล สมรสกับบุญชง วีสมหมาย อดีต ส.ส.ศรีสะเกษ

กรองกาญจน์ วีสมหมาย เริ่มเข้าสู่งานการเมืองในปี พ.ศ. 2522 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ในนามพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่อง 4 สมัย โดยไม่ย้ายพรรคเลย คือ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จึงย้ายไปสังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับเลือกตั้งอีกเป็นสมัยที่ 5

กรองกาญจน์ เคยเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2534

ในปี พ.ศ. 2539 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 และในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 กรองกาญจน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กรองกาญจน์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ระบบสัดส่วน ในนามพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2539 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2530 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  นักการเมืองถิ่นจังหวัดศรีสะเกษ
2. ↑  พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งสมาชิกวุฒิสภา (แต่งตั้งขึ้นใหม่ทั้งคณะ จำนวน 260 ราย)
3. ↑  วุฒิสภา ชุดที่ ๘ (สมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. ๒๕๔๓)[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  รายชื่อผู้สมัครส.ส.ระบบสัดส่วน : พรรคชาติไทย
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-10-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๓ ตอนที่ ๒๒ ข หน้า ๗, ๔ ธันวาคม ๒๕๓๙
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2022-09-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๐๔ ตอนที่ ๒๔๗ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๗, ๑ ธันวาคม ๒๕๓๐
**สภานิติบัญญัติ**เป็นสภาปรึกษาหารือชนิดหนึ่งซึ่งมีอำนาจผ่าน แก้ไขเพิ่มเติมและยกเลิกกฎหมาย กฎหมายที่เกิดจากสภานิติบัญญัติเรียก กฎหมายลายลักษณ์อักษร นอกเหนือไปจากการตรากฎหมายแล้ว สภานิติบัญญัติยังมีอำนาจสิทธิ์ขาดในการเพิ่มหรือลดภาษีและมีมติเห็นชอบงบประมาณและร่างกฎหมายเกี่ยวด้วยการเงินอื่น สภานิติบัญญัติมีหลายชื่อ ที่พบมากที่สุด คือ รัฐสภาและคองเกรส (congress) โดยสองคำนี้มีความหมายจำเพาะกว่า

ในการปกครองระบบรัฐสภา ฝ่ายบริหารรับผิดชอบต่อสภานิติบัญญัติซึ่งอาจถอดถอนฝ่ายบริหารได้ด้วยการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ในระบบประธานาธิบดี ตามลัทธิการแยกใช้อำนาจ สภานิติบัญญัติถูกมองว่าเป็นอิสระและเป็นการปกครองแขนงหนึ่งซึ่งเสมอกับฝ่ายตุลาการและฝ่ายบริหาร

องค์ประกอบหลักของสภานิติบัญญัติ คือ มีตั้งแต่หนึ่งสภา (chamber/house) เป็นต้นไป สภา คือ การประชุมซึ่งสามารถอภิปรายและลงมติในร่างกฎหมายได้ สภานิติบัญญัติซึ่งมีสภาเดียว เรียก สภาเดียว ส่วนสภานิติบัญญัติที่มีสองสภา เรียก ระบบสองสภา ซึ่งปกติอธิบายเป็นสภาสูงและสภาล่าง โดยมักมีหน้าที่อำนาจและวิธีการเลือกสมาชิกต่างกัน นอกจากนี้ ยังมีสภานิติบัญญัติที่มีมากกว่าสองสภา แต่ไม่ค่อยพบ

ในระบบรัฐสภาส่วนมาก สภาล่างเป็นสภาที่มีอำนาจกว่า ขณะที่สภาสูงเป็นเพียงสภาให้คำปรึกษาหรือทบทวน อย่างไรก็ดี ในระบบประธานาธิบดี อำนาจของสองสภามักคล้ายหรือเท่ากัน ในสหพันธรัฐ สภาสูงมักเป็นตัวแทนของรัฐที่มารวมกัน (component state) ซึ่งรวมถึงสภานิติบัญญัติเหนือชาติของสหภาพยุโรปด้วย ด้วยจุดประสงค์นี้ สภาสูงอาจมีผู้แทนจากรัฐบาลของรัฐ ดังเช่นในกรณีสหภาพยุโรปและเยอรมนี หรือมาจากการเลือกตั้งตามสูตรซึ่งให้การมีผู้แทนเท่าเทียมกันแก่รัฐซึ่งมีประชากรน้อยกว่า เช่นในกรณีออสเตรเลียและสหรัฐอเมริกาปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Debate #3 Glossary". Hansard Society. November 2003. สืบค้นเมื่อ 2008-10-16.
2. ↑  "Governing Systems and Executive-Legislative Relations (Presidential, Parliamentary and Hybrid Systems)". United Nations Development Programme. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-10. สืบค้นเมื่อ 2008-10-16.
*ห้องสมุดที่ว่างเปล่า* ที่เบเบลพลัทซ์ เบอร์ลิน
***ห้องสมุดที่ว่างเปล่า*** (อังกฤษ: The Empty Library, 1995) หรือรู้จักในชื่อ ***บีบลิโอเทค*** (เยอรมัน: *Bibliothek*; ห้องสมุด) เป็นอนุสรณ์สาธารณะโดยประติมากรชาวอิสราอล มีชา อุลล์มัน เพื่อระลึกถึงการเผาหนังสือโดยนาซีที่มีขึ้นที่เบเบลพลัทซ์ในเบอร์ลิน เมื่อ 10 พฤษภาคม 1933 อนุสรณ์นี้ตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ดินในจัตุรัสเบเบลพลัทซ์ ภายในเป็นตู้หนังสือว่างเปล่า เหตุการณ์การเผาหนังสือนั้นเกิดขึ้นโดยหนังสือ 20,000 เล่มเล่มจากนักเขียนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวยิว, นักคอมมิวนิสต์, เสรีนิยม และวิจารณ์สังคม ถูกเผาโดยยุวชนนาซีต่อหน้าผู้ชมจำนวนมาก บริเวณด้านหน้าหอสมุดใหญ่ของมหาวิทยาลัย

*ห้องสมุดที่ว่างเปล่า* มีลักษณะเป็นห้องใต้ดินชนาด 530 โดย 706 โดย 706 เซนติเมตร (17.39 โดย 23.16 โดย 23.16 ฟุต) ผนังเป็นตู้หนังสือที่ว่างเปล่า และมีแผ่นกระจกปิดทับด้านบน ตัวประติมากรรมนี้ฝังอยู่ใต้ดินท่ามกลางทางเดินเท้าของจัตุรัส อนุสรณ์นี้เป็นตัวอย่างของ "รูปติดลบ" (negative form) ดังที่เจมส์ อี ยัง (James E. Young) เรียก บุ๋มลงไปในพื้นหินของบาเบลพลัทซ์เป็นหลุม การจัดวางอนุสรณ์ชิ้นนี้ให้อยู่ใต้ดินทำให้ผู้ชมต้องยื่นคอและก้มหน้าเพื่อมองเข้าไปภายในห้อง พื้นที่ภายในห้องมีติดตั้งเครื่องปรับอากาศเพื่อให้ไม่เกิดไอน้ำเกาะกระจก และภายในห้องเปิดไฟสว่างอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเห็นชัดเป็นพิเศษในยามค่ำคืน

ในวโรกาสครบรอบ 60 ปีของเหตุการณ์การเผาหนังสือที่เบเบลพลัทซ์ ในปี 1993 คณะกรรมาธิการสิ่งก่อสร้างและบ้านเรือนเบอร์ลิน (Berlin Senat for Building and Housing) ได้ส่งคำเชิญไปยังศิลปินสามสิบคนเข้าร่วมการแข่งขันออกแบบอนุสรณ์ โดยผลงานของศิลปินชาวอิสราเอล มีชา อูลล์มัน ได้รับเลือก โดยศิลปินเสนอให้ขุดลงไปในเบเบลพลัทซ์เพื่อสร้าง "หลุมว่างเปล่า" อนุสรณ์เปิดเมื่อ 20 พฤษภาคม 1995

หลายปีหลังเปิดอนุสรณ์ได้มีการติดตั้งแผ่นป้ายทองสัมฤทธิ์ห่างไปไม่กี่ฟุต ซึ่งระบุเนื้อความจากบทละคร *Almansor* (1820) ผลงานประพันธ์ของนักเขียนชาวยยิวเยอรมัน ไฮน์ริช ไฮเนอ แปลได้ว่า "มันเป็นบทนำแน่นอน[ว่า]เมื่อใดที่พวกเขาเผาหนังสือ ท้ายที่สุดมนุษย์ก็จะถูกเผาเช่นกัน" หนังสือของไฮเนอถูกนาซีขึ้นบัญชีดำ และเป็นไปได้ว่าถูกนำมาเผาที่จัตุรัสนี้เช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  NDR. "10. Mai 1933: Bücherverbrennungen in Deutschland". *www.ndr.de* (ภาษาเยอรมัน). สืบค้นเมื่อ 2019-10-24.
2. 1 2  Bickel, Stefanie (October 2008). "Searching for the Heavens When I Look Downward: A Conversation with Micha Ullman". *Sculpture*. Vol. 27 no. 8. pp. 32–37. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 January 2020.
3. 1 2  Young, James Edward (2016). *The stages of memory : reflections on memorial art, loss, and the spaces between*. Amherst: University of Massachusetts Press. p. 158. ISBN 978-1-61376-493-0. OCLC 963603953.
4. 1 2  Arandelovic, Biljana (2018), "Public Art in Berlin", *Public Art and Urban Memorials in Berlin*, The Urban Book Series, Springer International Publishing, pp. 39–210, doi:10.1007/978-3-319-73494-1\_3, ISBN 978-3-319-73493-4
5. 1 2  Young, James Edward. "Harvard Design Magazine: Memory and Counter-Memory". *www.harvarddesignmagazine.org*. สืบค้นเมื่อ 2019-12-06.
6. ↑  "Book burning memorial at Bebelplatz". *www.visitberlin.de* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-12-07.
วราหะอวตารบนรถม้าทองเหลืองของ Searsole Rajbari รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย
ประติมากรรมลอยองค์ขนาดใหญ่ของพระวราหะในลักษณะหมูป่าทั้งองค์ ที่ขชุราโห ประเทศอินเดีย
**พระวราหะ** (อังกฤษ: lord Varaha) หรือ *วราหาวตาร*(อังกฤษ: Varahavatar) คือเทวดาองค์หนึ่งในศาสนาฮินดู เป็นอวตารของพระวิษณุ โดยปรากฏตามเนื้อเรื่องในคัมภีร์ปุราณะ อุปนิษัท และคัมภีร์อื่น ๆ ในศาสนาฮินดู มีกายเป็นมนุษย์ แต่ศีรษะเป็นหมูป่า หรือปรากฏองค์เป็นหมูป่าทั้งองค์

ตำนาน
-----

ดูบทความหลักที่: หิรัณยากษะ
พระวราหะปราบหิรัณยากษะ
อวตารปางนี้ อยู่ในช่วงสัตยยุค พระวิษณุทรงอวตารเป็นหมูป่า (วราห์) เพื่อปราบแทตย์ ผู้มีนามว่า "หิรัณยากษะ" (ผู้ซึ่งมีนัยน์ตาทอง) ซึ่งเป็นอสูรที่ชั่วร้ายมีความร้ายกาจยิ่งนัก เดิมนั้นอสูรตนนี้ได้บำเพ็ญตบะ เพื่อบูชาพระพรหม ทำให้พระองค์โปรดปรานพอพระทัยยิ่งนัก 

จึงประทานให้อสูรตนนี้มีฤทธิ์สามารถปราบได้ทั่วสากลจักรวาล พญาอสูรจึงได้มีความฮึกเหิมอหังการยิ่งนัก ได้จัดการม้วนแผ่นดินโลกทั้งหมด แล้วหนีบใต้รักแร้ หนีลงไปอยู่ในบาดาล ในที่สุดต้องเดือดร้อนถึงพระวิษณุอวตารลงมาเป็นหมูป่า (วราห์) กายสีขาว ใหญ่ 10 โยชน์ สูง 100 โยชน์ เขี้ยวเป็นเพชร นัยน์ตาเป็นประกายดังสายฟ้าแลบ เสียงคำรามดังก้องมหาสมุทร รัศมีดุจดวงสุริยะ เพื่อปราบปรามยักษ์ตนนี้ หมูนี้มีเขี้ยวเป็นเพชร ดำน้ำลงไปในมหาสมุทรต่อสู้กับหิรัณยากษะ จนเวลาล่วงเลยไปถึงหนึ่งพันปี จึงสามารถฆ่าหิรัณยากษะได้สำเร็จ ท้ายที่สุดก็เอา เขี้ยวเพชรนั้นงัดเอาแผ่นดินขึ้นมาไว้บนผืนน้ำตามเดิม.

วิหาร
-----

* วิหารศรีวราหะสวามี ในเมืองตีรูมาลา รัฐอานธรประเทศ
* วิหารอาทิวราหะเกษตร ภายในวัดเวงกเฏศวร เมืองตีรูปติ
* วิหารภูวราหะสวามี ในเมืองศรีมุษนัม อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ของเมืองฉิทัมพรัม รัฐทมิฬนาฑู

ฯลฯ

อ้างอิง
-------


| * ด
* ค
* ก
อวตารของพระวิษณุ |
| --- |
| ทศาวตาร | 
* มัตสยะ
* กูรมะ
* วราหะ
* นรสิงห์
* วามนะ
* ปรศุราม
* พระราม
* พระพลราม1
* พระกฤษณะ1
* พระโคตมพุทธเจ้า1
* กัลกิ

 |  |
| อวตารอื่น ๆ | 
* สี่กุมาร
* ฤๅษีนารทมุนี
* นระและนารายณะ
* กปิละ
* พระทัตตาเตรยะ
* ยัชญะ
* ฤษภะ
* ปฤถุ
* พระธันวันตริ
* โมหินี
* ฤๅษีวยาส

 |
| 1 รายชื่ออวตารสิบปางแตกต่างกันไปตามแต่ละภูมิภาค อวตารปางที่ 8 และปางที่ 9 อาจเป็นพระพลราม พระกฤษณะ หรือพระโคตมพุทธเจ้า  |
**วัดเกาะแก้วสุทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านลาด อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี มีที่ดินตั้งวัดประมาณ 17 ไร่ ทิศตะวันตกจรดแม่น้ำเพชรบุรี

วัดเกาะแก้วสุทธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2295 ชาวบ้านทั่วไปเรียกกันว่า **วัดเกาะ** ในอดีตมีสายน้ำไหลผ่านรอบด้าน คือ ด้านทิศตะวันตกจรดแม่น้ำเพชรบุรี และมีสายน้ำแยกจากแม่น้ำเพชรบุรีย่านวัดเกาะ 2 สาย คือทางทิศเหนือของวัด สายน้ำแยกจากแม่น้ำสายใหญ่ไหลไปทางทิศตะวันออก สายน้ำอีกสายหนึ่งอยู่ทางทิศใต้ของวัดเป็นคลองคั่นระหว่างวัดเกาะกับวัดจันทราวาส เรียกว่า *คลองวัดเกาะ* ไหลไปทางทิศตะวันออกไปบรรจบกับสายน้ำทางทิศเหนือรวมตัวไปทางทิศตะวันออกทำให้อาณาเขตของวัดมีสภาพเป็นเกาะ

วัดมีโบราณสถานและโบราณวัตถุมากมายหลายอย่างเช่น เจดีย์รายด้านหน้าอุโบสถจำนวน 2 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ฐานสิงห์ องค์ระฆังเหลี่ยมประดับลวดลายปูนปั้น มีบัวกลุ่มรองรับแว่นฟ้าที่รับองค์ระฆัง อีกชั้นหนึ่ง ส่วนยอดของเจดีย์ทั้งสององค์ ชำรุดหักหายไป ฐานบางส่วนอยู่ใต้พื้นซีเมนต์ที่ทางวัดทำขึ้นเมื่อปรับปรุงอุโบสถ ศาลาลักษณะเป็นศาลาโถง เครื่องไม้ เครื่องบนเป็นไม้ มุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ ใบเสมาหินแกรนิตสลักลวดลายส่วนยอดทำเป็นยอดพระเกี้ยวครอบ เอวเสมาคอดเล็ก ที่เอวมีลายนาคสามเศียรเป็นตัวเหงา ตัวเสมาตรงกลางสลักเป็นแถบยาว กลางแถบมีลายประจำยาม จากแถบตรงกลางมีแนวเส้นโค้งออกไปตามขอบจนถึงท้องเสมา ค่อนไปทางด้านบนมีลายดอกไม้รูปกลมประดับทั้ง 2 ซีก ทำให้ดูเหมือนตาจึงมักเรียกว่าเสมาแบบมีตา ตรงแนวรูปสามเหลี่ยมที่ท้องเสมาเป็นลายดอกไม้ ใบเทศครึ่งซีก ส่วนขอบสี่เหลี่ยมที่นิยมเรียกว่าแท่นเสมาสลักลายกลีบบัว 

พระประธานในอุโบสถ ปัจจุบันถูกบูรณะแล้วพร้อมกับอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ฝาผนังอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังเขียนเต็มผนังด้านข้างทั้ง 2 ด้าน เนื่องด้วยอุโบสถไม่มีช่องหน้าต่าง จดปีที่เขียนว่า พ.ศ. 2277 ตรงกับรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ สมัยอยุธยาตอนปลาย

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อบุญ
* พระอธิการใหม่ กิตฺติโก
* หลวงพ่อเวกวฺฑฒปญฺโญ
* หลวงพ่อยิ้ม
* พระอธิการอุ่น
* พระใบกีฎาสืบ ปญฺญาธโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเกาะแก้วสุทธาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเกาะแก้วสุทธาราม". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-12. สืบค้นเมื่อ 2021-06-12.
3. ↑  "วัดเกาะแก้วสุทธาราม". เทศบาลตำบลบ้านลาด. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-12. สืบค้นเมื่อ 2021-06-12.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดเกาะแก้วสุทธาราม**