recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ปืนลูกซองยุทธวิธีเรมิงตัน 1100
**เรมิงตัน 1100** (อังกฤษ: Remington Model 1100) เป็นปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติแรงดันแก๊ส ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่นักกีฬา เปิดตัวครั้งแรกโดยบริษัทเรมิงตันใน ค.ศ. 1963 มันยังคงอยู่ในการผลิตร่วมสมัย 60 ปีต่อมา

ประวัติ
-------

ได้รับการออกแบบโดยเวย์น ลีค และโรเบิร์ต เคลลีย์ เรมิงตัน รุ่นโมเดล 1100 ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1963 ในฐานะผู้สืบทอดปืนลูกซองแรงดันแก๊สรุ่นโมเดล 58 และรุ่นโมเดล 878 ซึ่งรุ่นโมเดล 58 ได้เสริมอาการสะท้อนถอยหลังของลำกล้องปืนรุ่นโมเดล 11-48 ที่ยังคงความการกระทำแบบช่วงยาวของการออกแบบดั้งเดิมโดยจอห์น บราวนิง ซึ่งนำเสนอในรุ่นโมเดล 11 และบราวนิง ออโต-5 ส่วนการเปิดตัวใน ค.ศ. 1963 รุ่นโมเดล 1100 ได้แทนที่รุ่นโมเดล 58 และรุ่นโมเดล 878 รวมถึงต่อมาได้แทนที่รุ่นโมเดล 11-48 เช่นกัน

รุ่นโมเดล 1100 ได้นำเข้ามาซึ่งยุคแห่งปืนลูกซองอัตโนมัติที่ประสบความสำเร็จและเชื่อถือได้; ซีรีส์ทุกรุ่นโมเดลใช้แรงดันแก๊สด้วยกลไกที่ช่วยลดแรงสะท้อนกลับมาของปืนอย่างเห็นได้ชัด ใน ค.ศ. 1983 มันเป็นปืนลูกซองบรรจุกระสุนอัตโนมัติที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐ ในแง่ดอลลาร์

เวอร์ชันธรรมดาของรุ่นโมเดล 1100 ใน 12 เกจ ได้รับการตั้งชื่อสปอตส์แมน 12 ออโต มีจำหน่ายในร้านค้า เช่น ทาร์เก็ต, เคมาร์ต และวอลมาร์ตในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 พร้อมกับสปอตส์แมน 12 ปั๊ม ซึ่งเป็นรุ่นโมเดล 870 ธรรมดา[] สปอตส์แมน 12 ออโต มีพานท้ายเบิร์ชที่มีราคาต่ำกว่า และทำเครื่องหมายสำหรับชิ้นงานทรงกลมบนโครงปืนน้อยกว่า เหล่านี้เป็นเพียงแค่ความแตกต่างด้านความสวยงาม และชิ้นส่วนรุ่นโมเดล 1100 ทั้งหมดใน 12 เกจสามารถใช้แทนกันได้อย่างสมบูรณ์ รวมถึงลำกล้องปืนและโครงปืน สปอตส์แมน 12 ทั้งสองถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1987 พร้อมกันกับการเปิดตัวรุ่นโมเดล 11-87 กึ่งอัตโนมัติ และปืนลูกซองแบบปั๊มรุ่นโมเดล 870 เอกซ์เพรส[]

ประเทศผู้ใช้งาน
---------------

* ออสเตรเลีย
* เบนิน
* มาเลเซีย
* มอลตา
* นิวซีแลนด์
* ปานามา
* ไทย
* สหรัฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Remington 1100". *Gun Collections Online*. สืบค้นเมื่อ June 6, 2020.
2. ↑  Lawrence, Chris (July 26, 2013). "All hail the Remington 1100". *wvmetronews.com*. สืบค้นเมื่อ June 6, 2020.
3. 1 2 3  Wallack, LR. "Sixty Million Guns". 1983. In *Gun Digest Treasury*, Harold A. Murtz, editor, DBI Books. 1994 p.193 ISBN 0873491564
4. 1 2 3 4 5 6 7  McManners, Hugh (2003). *Ultimate Special Forces*. DK Publishing, Inc. ISBN 0-7894-9973-8.
5. ↑  Thompson, Leroy (December 2008). "Malaysian Special Forces". Special Weapons. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-07-22. สืบค้นเมื่อ 2010-02-10.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เรมิงตัน 1100**

* Official Remington 1100/11-87 Manual & Schematic (.pdf) เก็บถาวร 2010-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Remington 1100 Firearm Model History เก็บถาวร 2010-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* How to clean the Rem 1100 - Complete Description With Photos
* Video from Viking Tactics, Inc. on the 1100 Competition Master
* Collecting Model 1100 Shotguns from Remington Society
**"I'M SORRY (สีดา)"** เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มของ เดอะรู๊บ ในอัลบั้ม Thai Machine ในปี พ.ศ. 2559 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ศิวพงษ์ เหมวงศ์, Mildvocalist และเรียบเรียงโดยวง The Rube, Mildvocalist ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2559

ที่มาของเพลง
------------

ที่มาของเพลงนี้ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องราวความรักระหว่าง "พระราม" และ "นางสีดา" ในวรรณคดีไทยเรื่อง "รามเกียรติ์" ที่เกิดเหตุการณ์มากมาย ทำให้พระรามเกิดความเข้าใจผิด จนต้องสูญเสียความรักและความเชื่อใจจากนาง­สีดา และเมื่อพระรามได้รู้ความจริง ก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก จึงเป็นที่มาของเพลงนี้ ที่พวกเขาอยากสื่อความรู้สึกสำนึกผิดของอี­กฝ่ายไม่ได้ตั้งใจทำลงไป

แนวเพลง
-------

เพลงนี้เป็นแนวเพลงที่ถูกเรียกว่า "Modern Traditional" ซึ่งเป็นการนำเอาวัฒนธรรมไทยในแขนงต่างๆ เช่น ลูกทุ่ง, ไทยเดิม, ฉ่อย ผสมผสานกับความเป็นดนตรีสากลสมัยใหม่ ทั้ง Funk, Hip-Hop, R&B, Rock ฯลฯ
ให้ทุกคนได้เข้าถึงเสน่ห์เอกลักษณ์ความเป็­นไทยมากขึ้น

การตอบรับ
---------

เพลง "I'M SORRY (สีดา)" ได้ติดอันดับสูงสุด 13 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2559) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 13 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 94 |
| Joox Top 100 Chart | 1 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เท่โคตร! วง The Rube น้องใหม่จาก SpicyDisc ดึงวรรณคดีใส่ลงในเพลง I'm Sorry (สีดา)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-05-28. สืบค้นเมื่อ 2016-06-05.
2. ↑  Seed Chart Top 20 วันที่ 5 มิถุนายน 2559
3. ↑
**วัดสี่แยกเจริญพร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูปฐมสาธุวัฒน์ หรือพระอาจารย์เทพ คณิศร ฐิตสาโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเป็นลำดับที่ 8 ของวัด

วัดสี่แยกเจริญพรเริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อปี พ.ศ. 2518 โดยมีชื่อว่า สำนักสงฆ์หนองขโมย ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อหมู่บ้านในสมัยนั้นที่มีชื่อหมู่บ้านว่าบ้านหนองขโมย มีหลวงพ่อสิงหล ฐิตธมฺโม เป็นเจ้าสำนักสงฆ์ สำนักสงฆ์หนองขโมยในสมัยนั้น ตั้งอยู่บนที่ดินประมาน 11 ไร่เศษ โดยได้รับบริจาคจาคผู้มีจิตศรัทธาหลายรายด้วยกัน ได้แก่ คุณมิ คุณกวี คงมาและครอบครัว บริจาคที่ดินจำนอน 2 ไร 2 งาน 84 ตารางวา คุณสุชาติ บัวแสงจันทร์และครอบครัวบริจาคที่ดิน 6 ไร่ 1 งาน 74 ตารางวาและคุณตริตรอง คุณทองม้วน น้อยศรีและครอบครัว บริจาค 2 ไร 3 งาน 15 ตารางวา ในพื้นที่ดินของสำนักสงฆ์มีกุฏิไม้หลังเล็ก ๆ ที่สร้างโดยการนำของหลวงพ่อสิงหล ฐิตธมฺโม พร้อมด้วยชาวบ้านของหมู่บ้านหนองขโมย สมัยนั้นสำนักสงฆ์ตั้งอยู่ที่หมู่ 5 ตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ต่อมาได้มีการแยกตำบลออกมาเป็นตำบลหนองกระทุ่ม

ต่อมานายเล็ก คงแจ่มและชาวบ้าน ได้ยื่นขอจัดตั้งสำนักสงฆ์หนองขโมยขึ้นเป็นวัด จนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2528 ได้มีประกาศจากกระทรวงศึกษาธิการจัดตั้งให้เป็นวัด โดยใช้ชื่อว่า "วัดสี่แยกเจริญพร" (ตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 102 ตอนที่ 176 วันที่ 26 พฤศจิกายน 2528 หน้า 5771) และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2556

อุโบสถหลังแรกไม่มีการควบคุม รวมทั้งมีการเปลี่ยนช่างก่อสร้างหลายชุดทำให้โบสถ์ไม่ได้สัดส่วน โดยเฉพาะส่วนที่เป็นหลังคาไม่สมส่วน เมื่อปรับปรุงแบบครั้งแรกก็ไม่สามารถสร้างต่อได้ โดยเฉพาะปัญหาเรื่องน้ำรั่ว จึงต้องรื้อส่วนที่เป็นหลังคาโบสถ์ออกทั้งหมด พร้อมกับเปลี่ยนรูปแบบช่อฟ้า หางหงส์ รวมทั้งใบระกาเป็นสเตนเลสทั้งหมด ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ หลวงปู่หลิวนั่งพญาเต่าเผือกพระสมเด็จองค์ปฐม ทรงเครื่องจักรพรรดิ มี 2 องค์ พระสังกัจจายน์นั่งพญาเต่าเรือน และกันหาชาลี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุกเบกษา เล่มที่ 102 ตอนที่ 176 วันที่ 26 พฤศจิกายน 2528 ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องตั้งวัดในพระพุทธศาสนา
2. ↑  ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 130 ตอนพิเศษ 105 ง วันที่ 23 สิงหาคม 2556 ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานวิสุงคามสีมา เอกสารแนบบัญชีรายชื่อวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา งวดที่ 2 ประจำปี 2556 ลำดับที่ 45 วัดสี่แยกเจริญพร ตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
3. ↑  "วัดสี่แยกเจริญพรจัดบวชพระเฉลิมพระเกียรติ". คมชัดลึก. 25 พฤศจิกายน 2557. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  สมคิด พรมมี (16 สิงหาคม 2563). "ด้านหน้าหลวงปู่หลิวประทับพญาเต่าเผือก บรรยากาศเต็มไปด้วยสาธุชนและนักแสวงโชคทั้งต่างจังหวัด และในพื้นที่จังหวัดนครปฐมที่เชื่อในเรื่องการให้โชคลาภของกันหาชาลี". คมชัดลึก. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ยางพลวง** ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Dipterocarpus tuberculatus* ชื่ออื่น: กุง (ปราจีนบุรี, อุบลราชธานี, อุดรธานี); เกาะสะแต้ว (ละว้า-เชียงใหม่); คลง (เขมร-บุรีรัมย์); คลอง (เขมร); คลุ้ง (ชาวบน-นครราชสีมา); ควง (พิษณุโลก, สุโขทัย); โคล้ง (เขมร-สุรินทร์); ตะล่าอ่ออาขว่า (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่); ตึง, ตองตึง, ตึงขาว (ภาคเหนือ); พลวง (ภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ); พลอง (ระยอง, ส่วย-สุรินทร์); ยาง, ยางพลวง (ภาคกลาง); ล่าเทอะ, แลเท้า (กะเหรี่ยง-ภาคเหนือ); สะเติ่ง (ละว้า-เชียงใหม่); สาละออง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) 
ภาษากะเหรี่ยงเรียก หล่าเคอะหล่า ไม้ยืนต้น ผลัดใบ กิ่งอ่อนมีร่องรอยแผลเป็นจากใบร่วงชัดเจน เปลือกต้นหนา สีน้ำตาลปนเทาอ่อน ใบเดี่ยว ยอดอ่อนมีหูใบสีแดงหุ้ม ดอกช่อออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงขนาดใหญ่ กลีบดอกเรียงซ้อนเป็นเกลียว สีชมพูเข้ม ตรงปลายกลีบ ผลมีปีกสองปีก เกิดจากกลีบเลี้ยง แข็ง ผลแก่ไม่แตก ใบใช้ห่อข้าวและตากแห้งใช้ทำตับมุงหลังคา เป็นไม้ที่นิยมใช้ทำฟืนในจังหวัดกำปงชนัง ประเทศกัมพูชา

อ้างอิง
-------

* ขวัญฤทัย คำฝาเชื้อ 2551 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านของชาวกะเหรี่ยง ที่ตำบลบ้านจันทร์และแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่271 หน้า ดูฉบับเต็ม เก็บถาวร 2021-06-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

1. ↑  Vibol San et al. 2012, 'Fuelwood consumption patterns in Chumriey Mountain, Kampong Chhnang Province, Cambodia', *Energy*, 44(1): 335-46,
**วัดสุคันธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านคลองสุคันธ์ ตำบลบางบ่อ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 28 ไร่ 2 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 271 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา

วัดสุคันธาวาสเดิมตั้งอยู่ในคลองสุคันธ์ ห่างจากที่ตั้งปัจจุบันประมาณ 25 เส้น หรือประมาณ 750 เมตร น่าจะสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2324 ในปลายสมัยกรุงธนบุรี ต่อมาได้ย้ายวัดมาสร้างขึ้นใหม่ในที่ตั้งปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2492 โดยพลเรือเอก สินธุ์ กมลนาวิน ร่วมดำเนินการกับประชาชน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2498 วัดได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างใน พ.ศ. 2514

ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัดคือ *หลวงพ่อโต* ซึ่งประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ มีอายุเก่าแก่มากกว่า 200 ปี มีตลาดน้ำคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตตั้งอยู่ด้านหน้าวัด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสุคันธาวาส". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
2. ↑  "วัดสุคันธาวาส". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "หลวงพ่อโต วัดสุคันธาวาส". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
4. ↑  "พ่อเมืองปากน้ำ หนุนภาพลักษณ์การท่องเที่ยวเปิดตลาดน้ำคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต".
**เจ็ดพิชัยสงครามคลาสสิก** (จีน: 武經七書) ของจีน คือตำราพิชัยสงครามสำคัญเจ็ดฉบับของชาวจีนโบราณ ตำราเจ็ดพิชัยสงครามนี้ถูกประกาศใช้ครั้งแรกในก่อน คริสต์ศตวรรษที่ 11 หรือ 3,118 ปีก่อน และได้รวมเข้าไว้ในสารานุกรมการทหารในสมัยราชวงศ์ซ่ง
สำหรับขุนนางฝ่ายกลาโหมของจีนโบราณ การเรียนรู้ถึงพิชัยสงครามทั้งเจ็ดบางส่วนหรือทั้งหมดนั้น จำเป็นต่อการสอบเลื่อนขั้น เช่นเดียวกับการที่ขุนนางฝ่ายพลเรือนทั้งหมดจะต้องเรียนรู้ในวิถีแห่งเต๋า พิชัยสงครามทั้งเจ็ดนี้ได้ถูกนำมาเรียบเรียง วิเคราะห์และวิจารณ์ใหม่หลายครั้ง โดยนักวิชาการหลายท่านตลอดช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมา ทั้งในโลกตะวันตกและตะวันออก อย่างไรก็ตามจักรพรรดิคังซีกลับทรงมองว่าพิชัยสงครามทั้งเจ็ดนี้เป็นเรื่อง "ไร้สาระ" บรรดาสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงสงครามกลางเมืองของจีนต่างก็ศึกษาในพิชัยสงครามทั้งเจ็ด เช่นเดียวกับที่นักพิชัยสงครามยุโรปและอเมริกาที่ต่างก็ศึกษาในพิชัยสงครามนี้เช่นกัน

รายชื่อ
-------

ตามรายชื่อพิชัยสงครามที่ระบุในหนังสือของ Ralph D. Sawyer และ Mei-chün Sawyer, ผู้เขียนตำราแปลรุ่นล่าสุดของเจ็ดพิชัยสงคราม เจ็ดพิชัยสงครามนั้นมีดังนี้:

* ตำราพิชัยสงครามของซุนวู (孫子兵法 ซุนจื่อปิงฝ่า) โดยซุนวู (孫武)
* อู๋จื่อ (吳子) โดยอู๋ ฉี (吳起)
* วิธีซือหม่าหรือวิธีสุมา (司馬法 ซือหมาฝ่า) โดยซือหม่า หรางจู (司馬穰苴)
* หกความลับหรือหลิวเทา (六韜 ลิ่วเทา) โดยเจียง จื่อหยา (姜子牙)
* เว่ยเหลียวจื่อ (尉繚子) โดยเว่ย เหลียว (尉繚)
* สามยุทธศาสตร์หรือซานแล่ (三略 ซานเลฺว่) โดยหวาง สือกง (黃石公)
* ปุจฉาวิสัชนาจักรพรรดิถังไท่จงกับหลี่เว่ยกง (唐太宗李衛公問對 ถังไท่จงหลี่เว่ยกงเวิ่นเตฺว้ย)

เจ็ดพิชัยสงครามคลาสสิกของจีนนี้ ไม่มีหนังสือแปลเป็นภาษาอังกฤษรุ่นอื่นนอกเหนือไปจากหนังสือของ Ralph D. Sawyer และ Mei-chün Sawyer แต่ในพิชัยสงครามแต่ละฉบับใน เจ็ดพิชัยสงครามนี้ ได้รับการแปลหลายต่อหลายครั้งแล้ว โดยเฉพาะตำราพิชัยสงครามของซุนวู

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Van de Ven, Hans J. (2000). *Warfare in Chinese History*. BRILL. p. 7. ISBN 9004117741.
2. ↑  Sawyer, Ralph D.; Mei Mei-chün Sawyer (1993). *The Seven Military Classics of Ancient China*. Westview Press. ISBN 0813312280.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Read the Seven Military Classics on Google Books
Day in Okinawa when the change from right-hand traffic to left-hand traffic occurred

ถนนโคซะ จังหวัดโอกินาวะ เมื่อปี 1955 สังเกตว่าการจราจรจากซ้ายเป็นขวามือ
ถนนโคซะเมื่อปี 2008 สังเกตรถยนต์จะวิ่งทางซ้ายมือ
ถนนโคกูไซโดริเมื่อต้นปี 1950 เมื่อครั้นที่รถยนต์ยังวิ่งจากซ้ายเป็นขวามือรถบัสสาย 730 ที่วิ่งจากริวคิว
อนุสรณ์สถานหมายเลข 730 ที่ เกาะอิชิกากิ  จังหวัดโอกินาวะ
เจ็ดสามศูนย์ (Nana-San-Maru) คือวันที่ประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคของจังหวัดโอกินาวะเปลี่ยนการจราจรซ้ายมือและขวามือเป็นขวามือมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ปี 1978

ภาพรวม
------

เดิมทีจังหวัดโอกินาวะขับรถทางด้านซ้ายมือของถนนเช่นเดียวกับส่วนอื่น ๆ ในญี่ปุ่นอย่างไรก็ตาม หลังความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จังหวัดก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐอเมริกาและในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ถูกสั่งให้มีการขับรถชิดขวา แม้ว่าโอกินาวะจะกลับสู่การควบคุมของญี่ปุ่นในปี 1972 ก็ยังคงมีการสัญจรไปมาอยู่ทางด้านขวาเป็นเวลาหกปีอันเนื่องมาจากความล่าช้าในการส่งร่างกฏหมายไปยังประเทศญี่ปุ่นและความล่าช้าอันเนื่องมาจากงานมหกรรมในปี 1975 อย่างไรก็ตามตามอนุสัญญาเวียนนาว่าด้วยการจราจรบนถนนที่จำกัดแต่ละประเทศให้มีทิศทางการจราจรเพียงทิศทางเดียวการจราจรทั้งหมดในจังหวัดได้เปลี่ยนกลับไปเป็นการขับรถทางด้านซ้ายในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 และเป็นสถานที่เดียวเพียงไม่กี่แห่งที่มีการเปลี่ยนแปลงจากการจราจรทางขวาเป็นซ้ายในปลายศตวรรษที่ 20[] ชาวญี่ปุ่นในจังหวัดโอกินาวะมักจะเรียกการขับรถดังกล่าวว่า 729 ก่อนวันที่จะมีการเปลี่ยนการขับรถจากขวามือเป็นซ้ายมือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Why do some countries drive on the right and others on the left?" เก็บถาวร มีนาคม 23, 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, World Standards. Accessed December 14, 2008.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เจ็ดสามศูนย์ (การจราจร)**

* (ในภาษาญี่ปุ่น) やんばる国道物語 (Yanbaru National Highway stories), Northern National Highway Office of Okinawa General Bureau, Cabinet Office.
* (ในภาษาญี่ปุ่น) 手づくり石けんのウェッブショップ うみきぃ・うみない (Handmade soap webshop Umikii-Uminai), a personal blog with many 730 pictures.
* (ในภาษาญี่ปุ่น) 「沖縄730　道の記録」シネマ沖縄1978年製作 "Okinawa 730 Road Record" Cinema Okinawa 1978 production
**การตัดขาดจากศาสนา** (อังกฤษ: excommunication) คือการตำหนิโทษทางศาสนา เพื่อขับไล่บุคคลหนึ่งให้พ้นจากการเป็นสมาชิกของศาสนจักร คำว่า *excommunication* หมายถึง การไม่ร่วมสมานฉันท์ (communion)

ศาสนาพุทธ
---------

ดูบทความหลักที่: ปัพพาชนียกรรม
ในคณะสงฆ์มีสังฆกรรมหนึ่งเรียกว่า "ปัพพาชนียกรรม" ซึ่งทำขึ้นเพื่อประกาศขับภิกษุรูปใดรูปหนึ่งออกจากคณะสงฆ์หรืออกจากวัด สาเหตุมาจากการที่ภิกษุรูปนั้นประพฤติตนไม่เหมาะสมอย่างร้ายแรง เช่น ก่อการทะเลาะวิวาทบาดหมาง มีอาบัติมาก มีมรรยาทไม่สมควร คลุกคลีกับคฤหัสถ์ เป็นผู้วิบัติทางศีลอาจาระ และทิฐิ กล่าวติเตียนพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เล่นคะนอง ประพฤติอนาจาร ลบล้างพระบัญญัติ ประกอบมิจฉาชีพ

ศาสนาคริสต์
-----------

คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่า "นอกคริสตจักรไม่มีความรอด" ดังนั้นการถูกตัดขาดจากคริสตจักรจึงเท่ากับต้องตกนรกภายหลังเสียชีวิต คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้มาตรการนี้ควบคุมรัฐและประชาชนให้เคารพเชื่อฟังสันตะสำนัก พิธีราชาภิเษกพระมหากษัตริย์ต้องได้รับการรับรองจากพระสันตะปาปา เมื่อพระมหากษัตริย์พระองค์ใดขัดแย้งกับพระสันตะปาปาและถูกตัดขาดจากคริสตจักร ขุนนางและประชาชนอาจใช้เป็นข้ออ้างก่อกบฏได้ ดังกรณีของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ถูกสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ตัดขาดจากคริสตจักร พระองค์จึงต้องรีบไปเข้าเฝ้าพระสันตะปาปาเพื่อขอประทานอภัยโทษ

อ้างอิง
-------

1. 1 2  ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล ฉบับราชบัณฑิตยสถาน*, พิมพ์ครั้งที่ 3, กรุงเททพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2552, หน้า 204
2. ↑  พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด **คำวัด,***  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ยักษ์ (แก้ความกำกวม)
เอกสารรัสเซีย ค.ศ. 1739 แสดงภาพยักษ์ที่ถูกจับได้ในสเปน
**ยักษ์** หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า **ไจอันต์** (อังกฤษ: giant) มักเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างอย่างมนุษย์ แต่มีขนาดกายใหญ่โตและมีพละกำลังมหาศาล ปรากฏในประมวลเรื่องปรัมปราและตำนานในหลากหลายวัฒนธรรม

คำว่า "ไจอันต์" ในภาษาอังกฤษนั้นปรากฏครั้งแรกใน ค.ศ. 1297 มาจากคำว่า "กิกันเตส" (γίγαντες, gigantes) ในประมวลเรื่องปรัมปรากรีก

มนุษย์รูปร่างใหญ่โตนั้นปรากฏในประมวลเรื่องปรัมปราอินโด–ยุโรปหลายแขนงในฐานะ "สิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์" (primeval creature) ที่เกี่ยวเนื่องความวุ่นวายโกลาหล และมักเป็นศัตรูกับเทวดา ไม่ว่าจะเป็นเทวดาแห่งโอลิมปัส, เคลต์, ฮินดู หรือนอร์ส นอกจากนี้ ยังมีบทบาททำนองเดียวกันในประมวลเรื่องปรัมปราและเรื่องพื้นบ้านของชนชาติอื่น ๆ เช่น นาร์เชียน (Nartian)

ในเอกสารทางศาสนา เช่น พันธสัญญาเดิม (Old Testament) ของศาสนาคริสต์ ก็มีเรื่องราวเกี่ยวกับมนุษย์รูปร่างใหญ่โต ซึ่งมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันไป เช่น โอก กษัตริย์แห่งบาชาน (Og king of Bashan) ในเฉลยธรรมบัญญัติ บท 3 ข้อ 1 (Deuteronomy 3:1), มนุษย์ยักษ์ (Nephilim) ในปฐมกาล บท 6 ข้อ 4 (Genesis 6:4), คนรูปร่างใหญ่โตแห่งอียิปต์ (giant of Egypt) ในพงศาวดาร 1 บท 11 ข้อ 23 (1 Chronicles 11:23), และแอนะคิม (Anakim), 

เทพนิยายอย่าง "แจ็กผู้ฆ่ายักษ์" (Jack the Giant Killer) ทำให้เกิดความรับรู้ในยุคปัจจุบันที่ว่า ยักษ์มีสติปัญญาน้อยและมีพฤติกรรมโหดร้าย บางทีก็ว่า กินมนุษย์เป็นอาหาร แต่บ้างก็ว่า กินปศุสัตว์ (livestock) และยักษ์ยังเป็นตัวร้ายในเทพนิยายเรื่อง "แจ็กกับต้นถั่ววิเศษ" (Jack and the Beanstalk) แต่ในวรรณกรรมสมัยใหม่ เช่น ของโจนาทาน สวิฟต์ (Jonathan Swift) และโรอัลด์ ดาห์ล (Roald Dahl) ยักษ์ได้รับการพรรณนาว่า ทั้งฉลาดหลักแหลมและเป็นมิตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  γίγαντες, Georg Autenrieth, *A Homeric Dictionary*, on Perseus Digital Library
**ยอเซ็ฟ ติซอ** (สโลวัก: *Jozef Tiso*; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 18 เมษายน ค.ศ. 1947) เป็นนักบวชโรมันคาทอลิกชาวสโลวักและนักการเมืองจากพรรคประชาชนสโลวัก ระหว่างปี ค.ศ. 1939–1945 ติซอเป็นผู้นำของสาธารณรัฐสโลวักที่ 1 ซึ่งเป็นรัฐบริวารของเยอรมนีนาซี และยังคงปฏิบัติตนเป็นนักบวชตลอดอาชีพนักการเมืองของเขา เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ศาลแห่งชาติเชโกสโลวาเกียได้พิพากษาลงโทษแขวนคอติซอในข้อหากบฏซึ่งยังรวมถึงอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ

เขาเกิดในปี ค.ศ. 1887 จากครอบครัวชาวสโลวักในบิตชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ติซอได้ศึกษาหลายภาษาในช่วงชีวิตการเรียน รวมทั้งภาษาฮิบรูและภาษาเยอรมัน เขาได้รับการแนะนำให้กับพระนักบวชตั้งแต่อายุยังน้อยและช่วยต่อสู้กับความยากจนในท้องถิ่นและโรคพิษสุราเรื้อรังในสโลวาเกียยุคปัจจุบัน เขาได้เข้าร่วมพรรคประชาชนชาวสโลวัก(Slovenská ľudová strana) ในปี ค.ศ. 1918 และกลายเป็นหัวหน้าพรรคในปี ค.ศ. 1938 ภายหลังจากการเสียชีวิตลงของนาย Andrej Hlinka เมื่อนาซีเยอรมนีเข้ายึดอำนาจในเชโกสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1938 และส่วนดินแดนของเช็กได้กลายเป็นรัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวีย เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 สมัชชาแห่งชาติสโลวักในบราติสลาวาได้มีมติในการออกกฏหมายที่ 1/1939 อย่างเป็นเอกฉันท์ ซึ่งได้เปลี่ยนจากเขตปกครองตนเองสโลวักของสาธารณรัฐ(จนกระทั่งเป็นส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกีย)กลายเป็นประเทศเอกราช ยอเซ็ฟ ติซอ ผู้ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งเขตปกครองตนเองสโลวัก(ภายใต้กฏหมายเชโกสโลวาเกีย) กลายเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสโลวัก และในเดือนตุลาคม เขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี

ติซอได้ให้ความร่วมมือกับเยอรมนีในการขับไล่เนรเทศชาวยิว ซึ่งได้ขับไล่เนรเทศชาวยิวเชื้อสายสโลวักจำนวนมากไปยังค่ายกักกันและค่ายมรณะในเยอรมนีและโปแลนด์ภายใต้การยึดครองของเยอรมัน ในขณะที่มีชาวยิวบางคนในสโลวาเกียถูกสังหารโดยทันที การขับไล่เนรเทศได้ดำเนินเสร็จสิ้นในระหว่างวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1942 จนถึง 20 ตุลาคม ค.ศ. 1942 การก่อการกำเริบของพลพรรคต่อต้นลัทธิฟาสซิสต์ได้เริ่มต้นขึ้นจนนำไปสู่การก่อการกำเริบชาติสโลวาเกียในฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1944 ซึ่งได้ถูกปราบปรามอย่างราบคาบโดยเจ้าหน้าที่ทหารเยอรมัน ซึ่งมีผู้นำหลายคนถูกประหารชีวิต ดังนั้น เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1944 การขับไล่เนรเทศชาวยิวยังคงดำเนินต่อไป ด้วยจำนวนผู้ถูกเนรเทศเพิ่มเติมเป็นจำนวน 13,500 คน

เมื่อกองทัพแดงของโซเวียตได้เข้ายึดครองส่วนสุดท้ายของสโลวาเกียตะวันตกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 ติซอได้หลบหนีไปยังออสเตรียและต่อจากนั้นที่เยอรมนี ซึ่งทหารอเมริกันจับกุมเขาได้และถูกส่งตัวในฐานะผู้ร้ายข้ามแดนกลับไปยังเชโกสโลวาเกียที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาทรยศต่อการก่อการกำเริบและผู้ที่ให้ความร่วมมือ และก็ถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในปี ค.ศ. 1947 และถูกฝังศพในบราติสลาวา ในปี ค.ศ. 2008 ศพของเขาได้ถูกย้ายไปฝังอยู่ในห้องฝังศพใต้ดินซึ่งเป็นที่ยอมรับของมหาวิหารคาทอลิกในนิตรา สโลวาเกีย
**เตาโจ** (อินโดนีเซีย: *Tauco* หรือ *Taotjo*; จีน: 豆醬; พินอิน: *dòujiàng*; เป่อ่วยยี: *tāu-chiùⁿ*) **เตาจู** (อินโดนีเซีย: *Taucu*) หรือ **เตาคู** (อินโดนีเซีย: *Tauchu*) เป็นเครื่องปรุงทำจากถั่วเหลืองหมักซึ่งใช้ในอาหารอินโดนีเซียแบบจีนและอาหารมาเลเซียแบบจีน เตาโจทำจากการต้มถั่วเหลืองก่อนนำไปบดผสมกับแป้งและหมักเพื่อให้ข้นเหนียว หลังจากนั้นจึงนำไปแช่น้ำเกลือและผึ่งแดดเป็นเวลาหลายสัปดาห์เพื่อหมักต่อไปอีกจนกระทั่งสีของเตาโจกลายเป็นสีเหลืองปนแดง เตาโจที่มีคุณภาพดีจะมีกลิ่นเฉพาะตัว เตาโจยังใช้ในอาหารอินโดนีเซียภูมิภาคอื่น ๆ เช่นอาหารซุนดาและอาหารชวา นอกจากในอินโดนีเซียแล้ว ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน ชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน และชาวบรูไนเชื้อสายจีนก็นิยมใช้เตาโจปรุงอาหารเช่นกัน

เตาโจนิยมใช้เป็นเครื่องปรุงและส่วนผสมในอาหารผัดเช่นตาฮูเตาโจ (*tahu tauco*) หรือเต้าหู้ผัดซอสเตาโจ กากัปตาฮูเตาซี (*kakap tahu tausi*) หรือปลาและเต้าหูผัดซอสเตาโจ เป็นต้น และในซุปเช่นซวีกีโอะฮ์ (*swikee oh*) หรือซุปขากบ ปีโอะฮ์ (*pie oh*) หรือซุปตะพาบ เป็นต้น

ดูเพิ่ม
-------

* โต้วฉื่อ
* เต้าเจี้ยว
* มิโซะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Soybean Paste (Tauco)". RCP. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 21, 2014. สืบค้นเมื่อ August 21, 2014.
2. ↑  Aini (8 May 2013). "Tauco yang Enak, Baunya Khas" (ภาษาอินโดนีเซีย). Kompas.com. สืบค้นเมื่อ August 21, 2014.
3. ↑  Simon Richmond (2010). *Malaysia, Singapore & Brunei*. Lonely Planet. pp. 62–. ISBN 978-1-74104-887-2.
โฮโจ อูจิมาซะ
**โฮโจ อูจิมาซะ** (ญี่ปุ่น: 北条氏政; โรมาจิ: *Hōjō Ujimasa*; พ.ศ. 2081 – 10 สิงหาคม พ.ศ. 2133) เป็นไดเมียวที่ปกครองเขตคันโตของญี่ปุ่นในยุคเซงโงะกุ

ประวัติ
-------

อูจิมาซะเป็นลูกของ โฮโจ อุจิยะซุ และขึ้นครองตระกูลโฮโจใน พ.ศ. 2103 เป็นรุ่นที่ 4 อูจิมาซะไม่ใช่เป็นนักรบที่เก่งกาจ แต่เป็นไดเมียวที่มีความสามารถพอเพียง อูจิมาซะได้อยู่ในปราสาทโอดาวาระมานาน เขาได้สร้างเสริมความไมตรีกับตระกูลทาเคดะที่รบกันช่วง พ.ศ. 2113 พอเป็นพันธมิตรกันเรียบร้อย ตระกูลอูเอซูงิที่เป็นคู่ปรับกับตระกูลทะเคะดะนั้นก็เกิดความโกรธ อุเอะซุงิ เค็งชิง ได้ยกทัพมาแต่ก็บุกไม่เข้า อูจิมาซะส่งทหารไป 2,000 นายไปสนับสนุนทัพทะเคะดะ ที่กำลังสู้กับโทกูงาวะ อิเอยาซุ ที่ตอนหลังอิเอยาสุพ่ายในศึกทุ่งมิตะงะฮะระ

หลังจากทาเกดะ ชิงเง็งตาย และเรื่องระหว่างโอดะ โนบูนางะ และบุตรของชิงเง็ง ทาเกดะ คะสึโยะริ สู้กันที่นางาชิโนะ คะสึโยะริพ่ายแพ้ แล้วโฮโจก็แตกตัวออกจากทะเคะดะ โฮโจมีน้องชายนาม อุเอะซุงิ คะเงโทะระ ที่ตอนหลังได้ถูก เคนชินรับไปเป็นบุตรบุญธรรม แต่แล้วก็เกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อคะเงโทะระ และ อุเอะซุงิ คะเงะคะสึ แย่งกันเป็นไดเมียวของตระกูลอุเอะซุงิ คะเงะโทะระตัดสินใจฆ่าตัวตาย อูจิมาซะนำทัพมาช่วยไม่ทัน ใน พ.ศ. 2121 ตระกูลคู่อาฆาตอุเอะซุงิ และตระกูลทาเกดะได้เป็นพันธมิตรกัน และคะสึโยะริก็เริ่มทำศึกกับอูจิมาซะใน พ.ศ. 2123 และระหว่างทั้ง 2 ตระกูลสู้กัน ทัพผสมระหว่างโนะบุนะงะและอิะเอะยะซุได้บุกเข้าดินแดนของคะสึโยะริจนคะสึโยะริต้องพ่ายลงและเป็นจุดจบของตระกูลทะเคะดะ ลูกชายของอูจิมาซะ โฮโจ อุจินะโอ ได้แต่งงานกับลูกสาวของอิเอะยะซุเพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่าง 2 ตระกูล

ศึกโอดะวะระ
-----------

ใน พ.ศ. 2133 โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ได้เริ่มรุกรานเขตคันโตนั่นก็คือ เขตของโฮโจซึ่งอิเอะยะซุได้เข้าร่วมกับฮิเดะโยะชิบุกปราสาทโอดะวะระด้วย การล้อมปราสาทเริ่มยืดเยื้อนานจนเสบียงของโฮโจเริ่มลดน้อยลง โฮโจ อูจิมาซะได้ยอมจำนนในสิงหาคม ฮิเดโยชิได้ไว้ชีวิตพวกโฮโจไว้ รวมทั้งปราสาทโอดะวะระ แต่อูจิมาซะ และน้องชายของเขา โฮโจ อุจิเทะรุ ได้ทำเซ็ปปุกุหรือฮาราคีรี

* โฮโจ อูจิมาซะ นั้นมีนินจาที่เลื่องชื่อ ฟูมะ โคทาโร่ เป็นลูกน้องของเขาด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ชีวประวัติของ โฮโจ อูจิมาซะ เก็บถาวร 2007-11-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**โบสถ์นักบุญจอร์จ** (อามารา: Bete Giyorgis; อังกฤษ: Church of Saint George) เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดโบสถ์โมโนลิธที่เจาะเข้าไปในหินในเมืองลาลีเบลา ภูมิภาคอามฮารา ประเทศเอธิโอเปีย

โบสถ์เกิดขึ้นจากการแกะสลักลงล่างเข้าไปในทัฟฟ์ภูเขาไฟ ระบุอายุการก่อสร้างอยู่ที่ราวศตวรรษที่ 12 หรือต้นศตวรรษที่ 13 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิลาลีเบลา โบสถ์มักได้รับการเรียกขานให้เป็น "สิ่งมหัสจรรย์ของโลกลำดับที่แปด" จักรพรรดิลาลีเบลามีพระราชประสงค์จะสร้างเยรูซาเลมขึ้นมาใหม่ซึ่งแสดงออกผ่านทางการออกแบบสร้างของบรรดาโบสถ์เจาะหินในเมืองลาลีเบลาโดยมีโบสถ์สร้างอยู่เป็นสองกระจุก สู่ถึงเยรูซาเลมบนโลกและเยรูซาเลมในสวรรค์ ตรงกลางมีร่องที่ขุดไว้เป็นทางเพื่อแทนแม่น้ำจอร์แดน โบสถ์นักบุญจอร์จมีขนาด 25 เมตร ต่อ 25 เมตร ต่อ 30 เมตร

ในประวัติศาสตร์เชิงวัฒนธรรมของเอธิโอเปียระบุว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นหลังจักรพรรดิลาลีเบลาแห่งซากเวทรงมีนิมิตให้สร้างโบสถ์ขึ้นจากนักบุญจอร์จ และพระเป็นเจ้า ซึ่งทั้งสองพระองค์ได้มอบวิธีการสร้างโบสถ์ให้แก่จักรพรรดิลาลีเบลา

ลาลีเบลาเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับผู้แสวงบุญชาวเอธิโอเปียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนโบสถ์นักบุญจอร์จและโบสถ์เจาะหินในลาลีเบลาได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกภายใต้ชื่อ "หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินที่ลาลีเบลา"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Moriarty, Colm. "St. George's Church, Ethiopia". *Irish Archaeology*. สืบค้นเมื่อ 29 May 2015.
2. 1 2  "Lalibela:The Eighth Wonder of the World". Tzu Chi Foundation. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 January 2013. สืบค้นเมื่อ 10 November 2006.
3. ↑  "Rock-Hewn Churches of Lalibela". Sacred Destinations. สืบค้นเมื่อ 10 November 2006.
4. ↑  "The recording of Bet Giorgis". GIS Development. สืบค้นเมื่อ 10 November 2006.
5. ↑  "Ethiopia". L.B. Associates (Pvt) Limited. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 March 2013. สืบค้นเมื่อ 10 November 2006.
6. ↑  "Rock-Hewn Churches, Lalibela". United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. สืบค้นเมื่อ 10 November 2006.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โบสถ์นักบุญจอร์จ (ลาลีเบลา)**

* Fine Art Photos from the Church
* Gallery of photos of the church's interior and exterior
* Info on the church of Lalibela
* 3D model of Bete Giyorgis

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด** (อังกฤษ: Ford Madox Ford; 17 ธันวาคม ค.ศ. 1873 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1939) เป็นนักเขียนและกวีชาวอังกฤษ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ *The Good Soldier* ซึ่ง *The Observer* ยกย่องให้เป็นหนึ่งใน "นิยาย 100 เรื่องที่ดีที่สุดตลอดกาล" และ *The Guardian* ยกให้เป็นหนึ่งใน "นิยาย 1000 เรื่องที่ทุกคนควรอ่าน"

ประวัติ
-------

ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด เกิดเมื่อ ค.ศ. 1873 ที่วิมเบิลดัน เป็นบุตรชายคนโตของแคทเธอรีน แมดด็อกซ์ บราน์และฟรานซิส เฮฟเฟอร์ เมื่ออายุได้ 18 ปี เขาเขียนนิยายเล่มแรก *The Shifting of Fire* ต่อมาเมื่อฟอร์ดมีอายุได้ 35 ปี เขาก็ก่อตั้งนิตยสาร *English Review* จัดพิมพ์ผลงานของนักเขียนร่วมสมัยของเขา เช่น ดี. เอช. ลอว์เรนซ์, เอสรา เพาด์ ในปี ค.ศ. 1915 เขาก็ตีพิมพ์ *The Good Soldier* ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมในชีวิตของทหาร นิยายเรื่องนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง ฟอร์ดก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด" เพื่อเป็นเกียรติแก่ฟอร์ด แมดด็อกซ์ บราวน์ คุณตาของเขา ซึ่งเป็นจิตรกรแนวก่อนราฟาเอล ผู้วาดภาพ *ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ* และย้ายไปอยู่ที่ปารีส ทำงานเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร *Transatlantic Review* ซึ่งตีพิมพ์ของเจมส์ จอยซ์ และเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ฟอร์ดเสียชีวิตที่ดูวิลล์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อ ค.ศ. 1939 ขณะมีอายุได้ 65 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ford Madox Ford Poetry Foundation
2. ↑  Book awards: The Observer's 100 Greatest Novels of All Time
3. ↑  1000 novels everyone must read: the definitive list
4. ↑  Ford Madox Ford warpoets[*ลิงก์เสีย*]
5. ↑  The Shifting of the Fire by Ford Madox Ford for London, T. F. Unwin Barnes & Noble

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด
* Ford Madox Ford Britannica
* Ford Madox Ford (1873-1939): Biography เก็บถาวร 2019-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**นางพูนทรัพย์ ตราโมท** ภรรยาศิลปินแห่งชาติ มนตรี ตราโมท บุคคลสำคัญด้านนาฏศิลป์จากคณะละครของเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ที่มีชีวิตอยู่เป็นคนสุดท้าย และศิลปินรุ่นแรกของวงการละครวิทยุของประเทศไทย

นางพูนทรัพย์ ตราโมท เกิดในสกุล "นาฏประเสริฐ" เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2460 เป็นธิดาของนายสิน นาฏประเสริฐ และ นางสังวาลย์ นาฏประเสริฐ (สกุลเดิม บุรานนท์)
เมื่อเยาว์วัย ได้ถวายตัวอยู่ในสำนักของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากาญจนากร มีหน้าที่บดยาถวาย และมีโอกาสได้ฝึกฝนดนตรีด้วย 

ต่อมาเมื่ออายุได้ 12 ปี จึงได้ไปถวายตัวรับใช้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอฯ กรมหลวงสมรรัตน์ศิริเชษฐ์ ซึ่งประชวรด้วยพระโรคชรา และประทับ ณ วังวรดิศ จนสิ้นพระชนม์

ท่านได้รับการฝึกหัดละครในชั้นต้น ตั้งแต่อายุเพียง 9 ปี จากคณะละครของท่านเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ( เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค ในรัชกาลที่ 5 ) ที่ในวังสวนสุพรรณ อำเภอดุสิต จนมีความสามารถในทางนาฏศิลป์ ( ตัวนาง ) และทางขับร้องเพลงไทยเดิม ภายหลังท่านเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ได้ยกคณะละครของท่านทั้งหมด ให้กับ พลตรี พระยาอนิรุทธเทวา ไปดูแล ท่านจึงได้ตามมาประจำอยู่กับคณะละครของพระยาอนิรุทธเทวา ซึ่งมีการแสดงประจำอยู่ที่โรงละครศรีอยุธยา สี่กั๊กพระยาศรี ซึ่งเป็นโรงละครที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น ต่อมาภายหลังท่านยังได้ก่อตั้งคณะละครวิทยุ ให้ความบันเทิงแก่ประชาชนอีกยาวนานกว่า 40 ปี

ด้านชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับ นายมนตรี ตราโมท ศิลปินแห่งชาติ มีบุตร-ธิดา รวม 2 คน คือ

* นางดนตรี ตราโมท
* นายญาณี ตราโมท

นางพูนทรัพย์ ตราโมท ถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองตีบ เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 91 ปี
เนธาน อีสต์ ในปี 2005
**เนธาน อีสต์** (อังกฤษ: Nathan Harrell East) เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ.1955 ในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้รับปริญญาบัตรทางดนตรีจาก University of California, San Diego เป็นสมาชิกวงซุเปอร์แจ๊สกรุ๊ป Fourplay ในตำแหน่งมือเบส ศิลปินที่มีอิทธิพลต่ออีสต์คือ รอน คาร์เตอร์ และ เรย์ บราวน์

เนธานมีผลงานร่วมกับศิลปินชื่อก้องโลกมากมาย อาทิ แอนนิตา เบเกอร์, อีริค แคลปตัน, เอลตัน จอห์น, ไมเคิล แจ็กสัน, วิทนีย์ ฮูสตัน, โจ ซาทริอานี่, ลอรา แบรนิแกน, เบบี้เฟส, ควินซี โจนส์, อัล จาร์โร, โทนี แบรกซ์ตัน, ไลโอเนล ริชชี, เซร์ชีอู เมงจิส และ เดวิด เบนวอร์ เพลงฮิตอันดับ 1 อย่าง Easy Lover ที่ได้รับความมาถึงในบ้านเรา ก็เป็นหนึ่งในผลงานที่อีสต์เขียนร่วมกับฟิล คอลลินส์ และฟิลิป ไบเลย์ รวมทั้งเพลง If I could Change the World ของอีริค แคลปตันก็เป็นอีกเพลงที่อีสต์มีส่วนร่วม

อีสต์ได้รับรางวัลทางดนตรีมากมาย อาทิ Most Valuable Bass Player จาก International Rock Awards และ Bassist of the Year จาก National Smooth Jazz Awards เป็นต้น ล่าสุดผลงานในนาม Fourplay ซุเปอร์แจ็สกรุ๊ป กับอัลบั้ม "X" ได้ขึ้นไปครองอันดับ 1 บนอันดับเพลง Best Contemporary Jazz Album Chart ของนิตยสาร Billboards อยู่นานหลายสัปดาห์
**แอสโทรไซต์** (อังกฤษ: astrocyte) เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาทส่วนกลาง มีรูปร่างคล้ายดาว ทำหน้าที่คอยควบคุมปริมาณและชนิดของสารต่าง ๆ ที่จะผ่านเข้าออกเซลล์ประสาท

แอสโทรไซต์

หน้าที่
-------

แอสโทรไซต์รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งคือเซลล์เกลียลแอสโทรไซติค (astrocytic glial cell) มีรูปทรงคล้ายดาว (star-shaped) เนื่องจากมีระยางค์ยื่นออกไปมากมาย โดยปลายแขนง (foot processes) จะยื่นไปสัมผัสกับหลอดเลือดและเซลล์ประสาทที่อยู่โดยรอบ แอสโทรไซต์ทำหน้าที่เป็น blood brain barrier (BBB) เพื่อคัดกรองสารต่าง ๆ และป้อนให้กับเซลล์ประสาท เช่น ยา หรือ กลูโคส ซึ่งการขนส่งกลูโคสจากระบบไหลเวียนโลหิตผ่านเข้าเซลล์ประสาทจะต้องมีการผ่านแอสโทรไซต์ก่อน กลูโคสที่ถูกส่งมาจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไกลโคเจน (glycogen) สะสมไว้ในเซลล์ สำหรับป้อนให้กับเซลล์ประสาทเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังงานไว้ใช้

นอกจากนี้แอสโทรไซต์ยังมีหน้าที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ช่วยลดประมาณสารสื่อประสาท เช่น กลูตาเมต (glutamate) เพื่อป้องกันการตายของเซลล์ประสาท ช่วยในการดูดกลับโพแทสเซียมไอออนที่มีปริมาณมากเกินเนื่องจากการที่เซลล์ประสาทถูกกระตุ้นซ้ำ ๆ

รูปภาพเพิ่มเติม
---------------

* 
* 
* 
* 
*

เซลล์เกลียขนิดอื่นๆ
-------------------

* เซลล์อีเพนไดมอล
* ไมโครเกลีย
* โอลิโกเดนโดรไซต์
* เรเดียลเกลีย
* เซลล์ชวานน์
* เซลล์แซทเทลไลท์

อ้างอิง
-------

1. ↑
Trajectory of a particle with a positive or negative charge *q* under the influence of a magnetic field *B*, which is directed perpendicularly out of the screen.
Beam of electrons moving in a circle, due to the presence of a magnetic field. Purple light is emitted along the electron path, due to the electrons colliding with gas molecules in the bulb.
ในทางฟิสิกส์ **แรงโลเรินตส์** (อังกฤษ: Lorentz Force) เป็นแรงที่เกิดจากจุดประจุเนื่องจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้า เกิดสมการในรูปของสนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็ก:

{\displaystyle \mathbf {F} =q[\mathbf {E} +(\mathbf {v} \times \mathbf {B} )],}
โดยที่

**F** คือ แรง (หน่วย นิวตัน)
**E** คือ สนามไฟฟ้า (หน่วย โวลต์ต่อเมตร)
**B** คือ สนามแม่เหล็ก (หน่วย เทสลา)
*q* คือ ประจุไฟฟ้า (หน่วย คูลอมบ์)
**v** คือ ความเร็ว (หน่วย เมตรต่อวินาที)
× คือ ผลคูณเชิงเวกเตอร์ (vector cross product)
ตัวพิมพ์หนาหมายถึงปริมาณที่เป็นเวกเตอร์

กฎของแรงโลเรินตส์มีความสัมพันธ์กับกฎการเหนี่ยวนำของฟาราเดย์

ประจุบวกจะมีความเร่งไปในทิศทางเดียวกันกับสนามไฟฟ้า **E** แต่จะเคลื่อนที่เป็นเส้นโค้งทั้งเวกเตอร์ **v** และสนาม **B** เป็นไปตามตามกฎมือขวา

ในส่วนของ **qE** เราเรียกว่า **แรงไฟฟ้า** ส่วน **qv×B** เรียกว่า **แรงแม่เหล็ก** บางนิยามอาจกล่าวว่า แรงโลเรินตส์มีเฉพาะส่วนที่เป็นแรงแม่เหล็ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  See Griffiths page 204.
2. ↑   ยกตัวอย่าง, จากเว็บไซด์ของ "สถาบันโลเรินตส์": , หรือ Griffiths.
**แรงยก** (อังกฤษ: Lift) คือแรงทางอากาศพลศาสตร์ (Aerodynamic force) ชนิดหนึ่ง ที่ทำให้เครื่องบินสามารถลอยบนอากาศได้

แรงยกของเครื่องบินเกิดจากผลของมุมปะทะของปีกที่ติดตั้งกับลำตัวเครื่องบิน และผลของความแตกต่างของความดันที่กระทำที่พื้นผิวของปีกเครื่องบินด้านบนและด้านล่าง ในขณะบิน พื้นผิวของปีกเครื่องบินด้านบนจะมีความดันกระทำต่ำกว่าพื้นผิวของปีกเครื่องบินด้านล่าง ความดันที่กระทำกระจายตัวอยู่บนพื้นผิวดังกล่าวจะสร้างแรงกระทำลงบนพื้นผิวนั้นๆ เมื่อพื้นผิวด้านล่างมีความดันกระทำสูงกกว่า จึงมีแรงกระทำเกิดขึ้นสูงกว่าที่พื้นผิวด้านบน และแรงยกคือผลต่างที่เหลืออยู่ของแรงทั้งสอง ซึ่งสามารถใช้หลักการเรื่องของไหลของเบอนูลลี และกฎของนิวตัน มาอธิบายกลไกการเกิดแรงยกได้

สาเหตุที่พื้นผิวด้านล่างของปีกและพื้นผิวด้านบนของปีกมีความดันกระทำไม่เท่ากันนั้น เป็นเพราะความเร็วของอากาศที่ไหลผ่านพื้นผิวทั้งสองฝั่งนั้นมีค่าไม่เท่ากัน ซึ่งการออกแบบรูปร่าง รูปทรงของปีก รวมทั้งมุมปะทะของการติดตั้งปีกเข้ากับลำตัวเครื่องบิน เป็นปัจจัยสำคัญในการทำให้เกิดปรากฏการนี้

การที่เครื่องบินจะลอยได้นั้น แรงยก ที่มีทิศทางยกลำตัวเครื่องบินขึ้นนั้น ต้องมีขนาดมากกว่าแรงกระทำทั้งหมดที่มีทิศทางตรงกันข้าม หรือทิศทางลงสู่พื้น ซึ่งแรงกระทำดังกล่าวได้แก่ น้ำหนักของเครื่องบิน และแรงกระทำทางอากาศพลศาสตร์ และแรงอื่นๆ

แรงกระทำที่เกิดขึ้นบนภาคตัดขวางของปีก หรือแพนอากาศ
**พรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมพระพุทธศาสนา** (เขมร: គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យសេរីនិយមព្រះពុទ្ធសាសនា *คณบกฺสบฺรชาธิบเตยฺยเสรีนิยมพฺระพุทฺธสาสนา*; อังกฤษ: Buddhist Liberal Democratic Party; BLDP) เป็นพรรคการเมืองในกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยซอน ซาน อดีตนายกรัฐมนตรีของกัมพูชา เพื่อเป็นตัวแทนของแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมร ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่นำโดยซอนซาน

พรรคได้รับเลือกตั้ง 10 ที่นั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536 และได้เข้าร่วมรัฐบาลกับพรรคฟุนซินเปกและพรรคประชาชนกัมพูชา อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งระหว่างซอน ซานและเอง เมาลี ทำให้เกิดความแตกแยกภายในพรรค ความขัดแย้งในพรรคนี้ทำให้นายเมียส จันเกียบ ส.ส. จังหวัดกันดาลยิงตัวตายเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โดยเขียนจดหมายไว้ ขอให้ยุติความขัดแย้งภายในพรรค แต่ในที่สุดพรรคต้องสลายตัวไปเมื่อ พ.ศ. 2540 เอง เมาลีไปจัดตั้งพรรคเสรีนิยมประชาธิปไตย ส่วนซอน ซาน ไปจัดตั้งพรรคซอนซาน ทั้งสองพรรคไม่ได้รับการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2541

อ้างอิง
-------

1. ↑  วัชรินทร์ ยงศิริ.การเมืองกัมพูชา: มีประชาธิปไตยจริงหรือ ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 73-81
**พรรคประชาธิปไตยใหม่** (Democratic Renewal Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Demokrasi Pembaruan; PDP) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2548 โดยอดีตสมาชิกของพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ ซึ่งเคยเป็นผู้ช่วยเหลือที่ใกล้ชิดของเมกาวตี ซูการ์โนปุตรี หลังจากการประชุมพรรค พ.ศ. 2548 ได้เกิดความแตกต่างขึ้นภายในพรรค กลุ่มของเปอตรุส เซอเลสตีนุสเห็นว่าพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้เป็นพรรคใหม่แต่ใช้วิธีการของพรรคการเมืองแบบเก่าในการเลือกหัวหน้าพรรค กลุ่มนี้จึงแยกออกไปจัดตั้งพรรคประชาธิปไตยใหม่ พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ไม่ได้รับเลือก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Indonesian General Election Commission website[*ลิงก์เสีย*] Official Election Results
2. ↑  *The Jakarta Post* 10 May 2009 เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Democratic Party controls 26% of parliamentary seats
3. ↑   *Profil Partai Politik* (Profile of Political Parties), *Kompas* newspaper 14 July 2008 pp. 38-39

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Party website เก็บถาวร 2009-08-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (**ภาษาอินโดนีเซีย**)
* Activity Photos เก็บถาวร 2012-11-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**พรรคผู้รักปิตุภูมิ** (อังกฤษ: Patriot Party; อินโดนีเซีย: *Partai Patriot*) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย เมื่อตั้งพรรคใช้ชื่อว่าพรรคปัญจศีลซึ่งเป็นผลมาจากการประชุมองค์กรเยาวชนปัญจศีลครั้งที่ 6 (*Pemuda Pancasila*) เมื่อ พ.ศ. 2539 ซึ่งในยุคนั้น องค์กรนี้มีความเชื่อมโยงกับพรรคกลการ์ (*Golkar*) ต่อมา ใน พ.ศ. 2541 องค์กรนี้ได้แยกตัวจากกลการ์และจัดตั้งพรรคการเมืองเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2541 พรรคนี้ได้จดทะเบียนในอีก 2 ปีต่อมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคนี้ได้รับการเลือกตั้งร้อยละ 0.9 และไม่ได้รับเลือกตั้ง พรรคนี้เปลี่ยนชื่อพรรคใหม่และเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ไม่ได้รับเลือกเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Partai-Partai Politik Indonesia: Ideologi dan Program 2004-2009 (Indonesian Political Parties: Ideologies and Programs 2004-2009* Kompas (1999) ISBN 979-709-121-X pp. 406-408
2. ↑  *Profil Partai Politik* (Profile of Political Parties), *Kompas* newspaper 14 July 2008 pp. 38-39
3. ↑  Indonesian General Election Commission website[*ลิงก์เสีย*] Official Election Results
4. ↑  *The Jakarta Post* 10 May 2009 เก็บถาวร 2009-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Democratic Party controls 26% of parliamentary seats
**ราอุล มาซิอัส** (Raúl Macías Guevara)นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 เสียชีวิตเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 75 ปี สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 25) แพ้ 2

ประวัติ
-------

มาซิอัส เป็นนักมวยระดับแชมป์โลกของเม็กซิโก และยังเป็นนักแสดงและเทรนเนอร์ด้วย เขาเคยได้เหรียญทองแดงในกีฬาแพนอเมริกัน พ.ศ. 2494 มาซิอัสเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2496 ชนะน็อค เมโอ ซานเชส ยก 1 ที่เม็กซิโก หลังจากชกชนะรวด 8 ครั้ง โดยชนะน็อค 2 ครั้ง จึงขึ้นชิงแชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2496 ชนะคะแนน เบโต กัวเรย์ เมื่อชกชนะติดต่อกันอีก 6 ครั้ง จึงขึ้นชิงแชมป์ NABF กับนาเต บรูก เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2497 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน มาซิอัสเป็นนักมวยในยุคแรกๆที่โด่งดังและเป็นที่รู้จักทางโทรทัศน์ เนื่องจากในช่วงนั้นเริ่มมีโทรทัศน์แพร่หลายและมีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์

ต่อมาเมื่อ รอแบร์ กอแอน แชมป์โลก NBA รุ่นแบนตัมเวท ปฏิเสธที่จะป้องกันตำแหน่งกับมาซิอัส NBA จึงปลดกอแอน และให้มาซิอัสชิงแชมป์โลกที่ว่างกับจำเริญ ทรงกิตรัตน์ นักมวยสากลชาวไทยแทน การชกมีขึ้นที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มาซิอัสไปชกในต่างแดน ผลปรากฏว่ามาซิอัสชนะทีเคโอ​จำเริญ ยก 11 เมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2498 ได้ครองแชมป์โลก

ต่อมาเขาขึ้นชกนอกรอบเมื่อ 16 มิถุนายน และพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกโดยแพ้น็อคบิลลี เพียคอก ยก 3 ซึ่งเป็นการแพ้น็อคครั้งเดียวของเขา จากนั้น ขึ้นชกชนะอีก 5 ครั้งก่อนจะป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งแรก ชนะน็อค เลโอ เอสปิโนซาจากฟิลิปปินส์ ยก 10 เมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2499 ที่เม็กซิโก หลังจากชกชนะแบบนอกรอบอีก 9 ครั้ง มาซิอัสขึ้นชกป้องกันแชมป์โลกกับดอมมี เออร์ซัวเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2500 มาซิอัสถูกชกลงไปนับก่อนในยกแรก ก่อนจะบุกตะลุยจนชนะทีเคโอเออร์ซัวได้ในยกที่ 11

ต่อมาเมื่อ 6 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน มาซิอัสขึ้นชกป้องกันตำแหน่งกับอัลฟอนเซ ฮาลิมี ปรากฏว่าเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อครบ 15 ยก แต่ก็มีหลายคนที่เห็นว่าการชกครั้งนั้น มาซิอัสน่าจะเป็นฝ่ายชนะ หลังจากนั้น มาซิอัสขึ้นอีกราว 4 ครั้งก่อนจะแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2502 อีก 3 ปีต่อมา เขาขึ้นชกอีกครั้ง ชนะน็อคช็อกโกแลต ซัมบราโน ยก 5 ในการชกเพื่อการกุศลเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2505 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย หลังจากเลิกชกมวย มาซิอัสตัดสินใจเป็นนักแสดง และต่อมาได้เป็นเทรนเนอร์ในค่ายมวยในเม็กซิโกซิตี

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์อเมริกาเหนือรุ่นแบนตัมเวท (2497)
	+ ชิง (ตำแหน่งว่าง), 26 กันยายน 2497 ชนะคะแนน เนท บรูค ที่ เม็กซิโก
* แชมป์โลก NBA รุ่นแบนตัมเวท (WBA) (2498 – 2500)
	+ ชิง, 9 มีนาคม 2498 ชนะทีเคโอ​ จำเริญ ทรงกิติรัตน์ ยก 11 ที่ สหรัฐ
	+ ป้องกันครั้งที่ 1, 25 มีนาคม 2499 ชนะน็อค เลโอ เอสปีโนซา ยก 10 ที่ เม็กซิโก
	+ ป้องกันครั้งที่ 2, 15 มิถุนายน 2500 ชนะทีเคโอ ดอมมี่ อูซัว ยก 11 ที่ สหรัฐ
	+ เสียแชมป์, 6 พฤศจิกายน 2500 แพ้คะแนน อัลฟงเซ ฮาลิมี ที่ สหรัฐ

อ้างอิง
-------

* (อังกฤษ) สถิติการชก boxrec.com
ลูกโบว์ลิ่งและพิน
**กีฬาโบว์ลิ่ง** เป็นกีฬาที่ชาวโลกได้เล่นกันมาประมาณ 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช กล่าวกันว่าในยุคนั้นชาวอียิปต์ได้มีการเล่นกีฬาชนิดหนึ่ง โดยใช้ไม้เป็นแกนและใช้ลูกหินกลม ๆ กลิ้งไปทอยแก่นให้ล้ม ต่อมาราว ค.ศ. 400 ในประเทศเยอรมนี ก็มีการเล่นกีฬาชนิดหนึ่งที่เรียกว่า เคเกล ซึ่งหมายถึง นักโบว์ลิ่ง โดยธรรมดานักบวชเยอรมันถือว่า กีฬาเคเกลนี้เป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมในศาสนา

ต่อมาในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 มาร์ติน ลูเทอร์ ผู้ตั้งนิกายโปรเตสแตนต์เป็นนักเล่นเคเกลคนสำคัญคนหนึ่งได้วางกฎเกณฑ์การเล่นเคเกล โดยมีกำหนดให้มี 1 พิน ทำให้เคเกลได้แพร่หลายไปยังประเทศต่าง ๆ ในยุโรป และชาวอังกฤษได้นำไปดัดแปลงเล่นบนสนามหญ้า เรียกว่าโบว์ลิ่งสนาม ต่อมาเมื่อชาวดัตช์อพยพไปอยู่ในทวีปอเมริกา ก็ได้นำเอากีฬาเคเกลนี้เข้าไปเล่นด้วย

ในปี พ.ศ. 2166 ได้มีการสร้างสถานโบว์ลิ่งขึ้นเป็นครั้งแรกนับว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงจากกีฬากลางแจ้งมาเป็นกีฬาในร่ม และเพิ่มพินขึ้นอีกรวมเป็น 10 พิน เรียกว่า โบว์ลิ่ง

กติกา
-----

### พิน

สูง 15 นิ้ว เส้นผ่าศูนย์กลางที่ฐานกว้าง 2¼ นิ้ว และส่วนที่กว้างที่สุดไม่เกิน 4/4 นิ้ว ทำด้วยไม้เมเปิ้ล และอาบด้วยพลาสติก ฐานทำด้วยพลาสติก นำหนักระหว่าง 3 ปอนด์ 2 ออนซ์ - 3 ปอนด์ 10 ออนซ์

### ลูกบอล

หลังจากเจาะแล้ว ลูกจะต้องหนักไม่เกิน 16 ปอนด์ และไม่ต่ำกว่า 8 ปอนด์ เส้นรอบวงอยู่ระหว่าง 26.704 – 27.002 นิ้ว และเส้นผ่าศูนย์กลางระหว่าง 8.500 – 8.595 นิ้ว

### เลน

* กว้าง 41 – 42 นิ้ว
* ความยาว จากเส้นฟาวล์ถึงพิน 1 ยาว 60 ฟุต
* จากพิน 1 ถึงพินแถวสุดท้ายยาว 3 ฟุต
* จากของเส้นแอพโพรชถึงเส้นฟาวล์ 16 ฟุต

อ้างอิง
-------

* สมาคมโบว์ลิ่งแห่งประเทศไทย
**ศูนย์ข้อมูลดาราศาสตร์สทราซบูร์** (ฝรั่งเศส: *Centre de données astronomiques de Strasbourg*, CDS) เป็นศูนย์ข้อมูลที่รวบรวมและเผยแพร่ข้อมูลทางดาราศาสตร์ ศูนย์ข้อมูลอยู่ที่หอดูดาวสทราซบูร์ในเมืองสทราซบูร์ ประเทศฝรั่งเศส ศูนย์ข้อมูลนี้ก่อตั้งขึ้นใน ปี 1972 ภายใต้ชื่อ **ศูนย์ข้อมูลดาว** (*Centre de Données Stellaires*) จากนั้นถูกเปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันในปี 1983 ในปี 1990 ศูนย์ข้อมูลนี้ได้เริ่มให้บริการออนไลน์โดยใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต บริการออนไลน์ที่นำเสนอในปัจจุบันได้แก่

* ฐานข้อมูลวัตถุท้องฟ้า SIMBAD
* บริการแคตตาล็อกดาราศาสตร์ VizieR
* แผนที่ดาวเชิงโต้ตอบ Aladin Sky Atlas

ในปี 2003 ศูนย์ข้อมูลดาราศาสตร์สทราซบูร์ได้เป็นเจ้าภาพการประชุมระหว่างประเทศเกี่ยวกับซอฟต์แวร์และระบบการวิเคราะห์ข้อมูลทางดาราศาสตร์ที่เรียกว่า **ADASS** (Astronomical Data Analysis Software and Systems, ซอฟต์แวร์และระบบวิเคราะห์ข้อมูลทางดาราศาสตร์)

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "Centre de Données astronomiques de Strasbourg". Centre de Données astronomiques de Strasbourg. สืบค้นเมื่อ 2013-11-25.
2. ↑  
Genova, F. (2000). "The CDS information hub. On-line services and links at the Centre de données astronomiques de Strasbourg". *Astronomy and Astrophysics Supplement*. **143**: 1–7. Bibcode:2000A&AS..143....1G. doi:10.1051/aas:2000333.
3. ↑  "Astronomical Data Analysis Software & Systems XIII". CDS, Observatoire Astronomique de Strasbourg. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-24. สืบค้นเมื่อ 2013-11-25.
**ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก** (อังกฤษ: anti-lock braking system; ตัวย่อ: *ABS*) เป็นระบบความปลอดภัยซึ่งป้องกันปัญหาการลื่นไถลในขณะเบรก โดยมิให้ล้อของยานยนต์เกิดการล็อกหรือหยุดหมุนระหว่างการเบรก

ล้อสำหรับแล่นบนถนนมีประโยชน์ช่วยให้ผู้ขับยังคงสามารถบังคับพวงมาลัยของรถได้ภายใต้การเบรกอย่างแรง โดยการป้องกันการลื่นไถลและทำให้ล้อรถลากไปกับพื้นถนนตามการบังคับของผู้ขับ ในขณะที่ระบบเบรกเอบีเอสช่วยเพิ่มการควบคุมยานพาหนะ และอาจช่วยลดระยะการเบรกได้บนพื้นผิวที่แห้งและมีความลื่นอย่างมาก แต่มันก็อาจส่งผลเพิ่มระยะการเบรกในพื้นผิวที่ร่วนซุย เช่น พื้นหิมะหรือกรวด

นับตั้งแต่การใช้งานอย่างแพร่หลายในช่วงแรกในรถยนต์ ระบบเบรกป้องกันล้อล็อกได้มีการพัฒนาอย่างมาก รุ่นของระบบเบรกสมัยใหม่ไม่เพียงแต่ป้องกันล้อล็อกระหว่างการเบรกเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงการควบคุมแบบอิเล็กทรอนิกส์ของเบรกเอียงจากหน้าไปหลัง ฟังก์ชันดังกล่าว ขึ้นอยู่กับขีดความสามารถและการพัฒนา เป็นที่รู้จักกันว่า ระบบกระจายแรงเบรกอิเล็กทรอนิกส์ (EBD)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Effectiveness of ABS and Vehicle Stability Control Systems

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก**

* Anti-lock Brakes (ABS) Video เก็บถาวร 2002-08-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Official Bosch ABS pages เก็บถาวร 2014-02-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ABS explained with diagrams and video เก็บถาวร 2008-03-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน** (อังกฤษ: Emergency Alert System) เป็นการเตือนภัยทางโทรทัศน์ท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 เพื่อแทนที่ "ระบบออกอากาศฉุกเฉิน" หรือ EBS ที่ยกเลิกไป เป็นระบบเตือนภัยแห่งชาติที่หน่วยงานของสหรัฐและบริเวณในท้องถิ่นใช้ในการส่งข้อมูลฉุกเฉินที่สำคัญเช่น สภาพอากาศ และ แอมเบอร์อเลิร์ต แก่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุ รายการผู้ที่ร่วมการแพร่สัญญาณระบบเตือนภัยฉุกเฉิน เช่น ผู้กระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์ ระบบเคเบิล ผู้ให้บริการวิทยุดาวเทียมและโทรทัศน์และผู้ให้บริการวิดีโอแบบมีสาย โดยทำการส่งการแจ้งเตือนภายในสหรัฐและท้องถิ่นตามความสมัครใจว่าจะเผยแพร่ข่าวสารหรือไม่ แต่พวกเขาจำเป็นต้องส่งการแจ้งเตือนของประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งจะทำให้ประธานาธิบดีสามารถพูดกับประชาชนได้ในช่วงเกิดเหตุฉุกเฉิน สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (FEMA) และ คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐฯ (FCC) ต้องทำงานร่วมกันเพื่อรักษาการแจ้งเตือนเหตุฉุกเฉินและแจ้งเตือนฉุกเฉินไร้สายซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักสองประการของระบบเตือนภัยแห่งชาติ แก่หน่วยงานรัฐบาลกลางของรัฐและท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบ

การทดสอบระบบ
------------

การทดสอบระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินรายสัปดาห์มักจะเริ่มเวลา 12.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นทุกของบ่ายวันพุธ ดังที่ได้ยินใน KEC60 ในมิลวอกีเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2010
อุปกรณ์ EAS จะต้องทำการทดสอบเป็นรายสัปดาห์ การทดสอบจำเป็นแบบรายสัปดาห์ (The required weekly test หรือ RWT) ต้องประกอบด้วย เสียงส่วนต้นและเสียงสิ้นสุดข้อความ แม้ว่า RWT จะไม่ต้องการข้อความเสียงหรือภาพกราฟิกประกาศการทดสอบ แต่หลายสถานีก็ให้มีภาพและข้อความเสียงประกอบเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ นอกจากนี้สถานีโทรทัศน์ไม่จำเป็นต้องส่งข้อความวิดีโอสำหรับการทดสอบรายสัปดาห์ มีการกำหนดตารางเวลาโดยสถานี RWTs ในวันและเวลาที่สุ่มขึ้นมา (แม้ว่าส่วนใหญ่มักจะในช่วงดึกหรือตอนบ่าย) และมักจะไม่ได้รับการถ่ายทอดสดนัก

การทดสอบจำเป็นแบบรายเดือน (Required monthly tests หรือ RMT) นั้นมาจากสถานีหลักในท้องถิ่นหรือหน่วยงานรัฐสำหรับจัดการเหตุฉุกเฉินของรัฐหรือโดย National Weather Service และจะถูกถ่ายทอดโดยสถานีออกอากาศและสถานีเคเบิล ต้องดำเนินการ RMT ระหว่าง 8.30 น. ถึงเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นระหว่างเดือนที่มีเลขคี่และระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นถึงเวลา 8.30 น. ในช่วงเลขคู่ การทดสอบรายเดือนที่ได้รับจะต้องทำการส่งอีกครั้งภายใน 60 นาทีหลังจากได้รับ นอกจากนี้ RMT ไม่ควรกำหนดเวลาหรือดำเนินการในช่วงเหตุการณ์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นการกล่าวสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีล่วงหน้า การรายงานข่าวเกี่ยวกับการเลือกตั้งระดับชาติหรือระดับท้องถิ่น การรายงานข่าวระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติที่สำคัญนอกเวลาออกอากาศใหม่ เช่น Super Bowl หรือ World Series ที่มีกิจกรรมอื่น ๆ เช่น Indianapolis 500 และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
**มหาสฟิงซ์แห่งทานิส** เป็นรูปสฟิงซ์แกะสลักจากหินแกรนิต ซึ่งอาจจะสร้างขึ้นในช่วงต้นของศตวรรษที่ 26 ก่อนคริสตกาล โดยถูกค้นพบในซากปรักหักพังของวิหารแห่งอามุน-ราในเมืองทานิส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดและราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม แต่มหาสฟิงซ์ถูกสร้างก่อนหน้าช่วงเวลาดังกล่าวไปนานมาก และได้มีการถกเถียงกันว่า มหาสฟิงซ์นี้น่าจะถูกสร้างขึ้นในช่วงราชวงศ์ที่สี่ ไม่ก็ราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ สิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ของจารึกดั้งเดิมคือส่วนที่ได้กล่าวถึงฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 (ราชวงศ์ที่สิบสอง), ฟาโรห์เมอร์เนพทาห์ (ราชวงศ์ที่สิบเก้า) และฟาโรห์โชเชงค์ที่ 1 (ราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง)

พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ได้รับมหาสฟิงซ์มาไว้ในการดูแลในปี ค.ศ. 1826 โดยเดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของชุดสะสมศิลปะอียิปต์ชุดที่สองของเฮนรี ซอลต์ ซึ่งซื้อมาในนามของรัฐบาลฝรั่งเศสโดย ฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง ซึ่งในตอนแรกมีแผนจะวางมหาสฟิงซ์ไว้กลางแจ้งที่ศูนย์กลางของคูร์ การ์เร แต่ไม่ได้ดำเนินการอย่างใด แทนที่จะเป็นเช่นนั้น มหาสฟิงซ์ก็ถูกจัดแสดงในลานภายในของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เรียกว่า *คูร์ ดู สแฟงซ์* ในระหว่างปี ค.ศ. 1828 จนถึง ค.ศ. 1848 และเมื่อย้ายมหาสฟิงซ์ไปยังที่*ห้องแกลลอรีอองรีที่ 5* ซึ่งปัจจุบันยังคงเป็นห้องประติมากรรมหลักของแผนกอียิปต์ในพิพิธภัณฑ์ ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1930 มหาสฟิงซ์ก็ถูกย้ายไปยังตำแหน่งปัจจุบันในห้องใต้ดินที่สร้างโดยอัลแบรต์ เฟอแรน สถาปนิกของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ เพื่อเชื่อมต่อสองส่วนของปีกด้านใต้ของคูร์ การ์เร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Statue colossale ; Sphinx de Tanis". *Louvre*.
2. ↑  Lebrun (1828). *Manuel complet du voyageur dans Paris, ou Nouveau guide de l'étranger dans cette capitale*. Paris: Roret. p. 131.
3. ↑  Guillaume Fonkenell (2018). *Le Louvre : Le palais à travers les siècles*. Paris: Honoré Clair / Louvre éditions. p. 49.
**โบสถ์นักบุญยอห์นนักเทววิทยาที่กาเนโอ** (อังกฤษ: Saint John the Theologian, Kaneo) หรือ **นักบุญยอห์น กาเนโอ** (มาซิโดเนีย: Свети Јован Канео, Latinic: *Sveti Jovan Kaneo*; Saint John at Kaneo) เป็นโบสถ์นิกายออร์ทอดอกซ์มากีดอเนียภายใต้สังกัดสังฆมณฑลออคริต ตั้งอยู่บนผาริมทะเลสาบออคริต เมืองออคริต ประเทศนอร์ธมากีดอเนีย โบสถ์นี้ถวายแด่ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร และไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่เข้าใจกันว่าสร้างขึ้นมาก่อนปี 1447 นักโบราณคดีเชื่อว่าโบสถ์น่าจะสร้างขึ้นในสมัยที่ออคริตอยู่ภายใต้ปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน

ในโดมของโสถ์มีภาพเฟรสโกแสดงพระคริสต์ในรูปปานโตเกรเตอร์ และบนผนังมีเฟรสโกภาพนักบุญคลีเมนต์แห่งออคริต (ผู้ซึ่งมีอารามเซนต์ปานเตเลมอนตั้งอยู่ใกล้กัน) และนักบุญเอรัสมุสแห่งออคริต

ระเบียงภาพ
----------

* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

1. ↑  The church of St John the Theologian - Kaneo เก็บถาวร 2012-02-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Ohrid.org.mk

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ St. John Kaneo Church
* 360° Virtual Tour of St. John Kaneo Church

พิกัดภูมิศาสตร์: 41°6′39.91″N 20°47′19.17″E﻿ / ﻿41.1110861°N 20.7886583°E﻿ / 41.1110861; 20.7886583