recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
เผยเชวียน
**เผยเชวียน** (จีนตัวเต็ม : 裴宣 / อังกฤษ : Pei Xuan) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ปวยชวน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า **ตุลาการหน้าเหล็ก** (จีน : 鐵面孔目 / อังกฤษ : Iron Faced Magistrate's Clerk) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 47 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 11 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน

เป็นชาวเมืองเก็งเตียวฮู้ (京兆府 ; ปัจจุบันคือเมืองซีอาน มณฑลส่านซี) เคยรับราชการเป็นเลขานุการศาลที่มีความซื่อสัตย์และยุติธรรม แต่โดนเจ้าเมืองใส่ความจนต้องถูกโทษเนรเทศ โชคดีที่เขาได้เติ้งเฟยและเมิ่งคังมาช่วยไว้ ทั้งสองคนจึงพาเขาขึ้นไปเป็นหัวใหญ่ที่ริมน้ำอิ๋นหม่า (飲馬川 ท.อิมเบชวน) เขาเข้าร่วมกับเหลียงซานหลังจากที่ได้รับคำเชิญชวนจากไต้จงและหยางหลิน และได้เป็นหัวหน้าผู้พิพากษา ซึ่งเขามีหน้าที่ในการตัดสินใจเกี่ยวกับการให้รางวัลคนที่ทำดีและการลงโทษคนที่ทำผิด

ในช่วงการปราบกบฏหวังชิ่ง เขาถูกจับพร้อมด้วยเซียวย่างและจินต้าเจียน ทั้งสามคนปฏิเสธที่จะยอมแพ้และเปิดเผยข้อมูลด้านกองกำลังของเหลียงซาน ทั้งสามคนได้รับอิสระเมื่อมีขุนนางคนหนึ่งของหวังชิ่งได้ทำการก่อกบฏ เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าของเหลียงซานที่รอดตายจากศึกฟางล่า และได้กลับไปยังริมน้ำอิมเบชวนพร้อมกับหยางหลิน

อ้างอิง
-------

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" เก็บถาวร 2020-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.
คูกิจะ
**คูกิจะ** (茎茶, แปลว่า "ชาลำต้น") เป็นชาเขียวของญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง อาจเรียกอีกอย่างว่า **โบวจะ** (棒茶) แปลว่า "ชาแท่ง"

ทำมาจากส่วนผสมของยอดชา ก้านใบชา และยอดใหม่จากต้นชา ทำขึ้นมาจากส่วนที่ถูกเอาออกระหว่างกระบวนการทำเซ็นจะ เช่นเดียวกับเมจะ และ โคนาจะ

เนื่องจากความไม่สมดุลอย่างมากระหว่างอุปสงค์และอุปทาน ราคาจึงต่ำและถูกเรียกว่าเป็นสินค้าชั้น 2 แต่ส่วนประกอบรสหวาน อูมามิ และกลิ่นหอมนั้น กลับได้จากลำต้นมากกว่าจากใบ

คูกิจะที่ทำจากเกียวกูโระหรือใบชาเซ็นจะคุณภาพสูงมีชื่อเรียกเฉพาะว่า **คาริงาเนะ** (雁ヶ音) และ **ชิราโอเระ** (白折)

วิธีการชงและเวลาในการสกัดจะเหมือนกับที่ทำจากใบชา แม้ว่าจะสีของน้ำจะอ่อน แต่ก็มีรสชาติและกลิ่นที่สดชื่น และมีลักษณะเฉพาะคือรสอูมามิที่เข้มข้นเพราะมีกรดอะมิโนจำนวนมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  *緑茶の表示基準* (PDF). 日本茶業中央会. 2009. p. 20. สืบค้นเมื่อ 2012-06-03. 荒茶の仕上げ工程で木茎分離機などで選別された茶の茎や葉柄、又は荒茶の仕上げ工程で篩分けられた赤茎を言う。
2. ↑  *今、知っておきたい日本茶の基本: おいしい日本茶には理由があります。*. エイムック;1952. 枻出版社. 2010-05-10. p. 45.
**เป่ย์จิงฮฺวานอิ๋งหนี่** (จีนตัวย่อ: 北京欢迎你; จีนตัวเต็ม: 北京歡迎你; พินอิน: *Běijīng huānyíng nǐ*; "เป่ย์จิงต้อนรับเธอ"; อังกฤษ: Beijing Welcomes You) เป็นเพลงพิเศษที่แต่งขึ้นในวาระที่กรุงเป่ย์จิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 2008 เป็นเพลงภาษาจีนกลาง บรรจุอยู่ในอัลบัมเพลงประกอบการแข่งขันครั้งนี้

เป่ย์จิงฮฺวานอิ๋งหนี่ เผยแพร่เป็นครั้งแรกในวาระ 100 วันนับถอยหลังสู่โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยเป็นการร่วมร้องกันของหลากหลายศิลปินทั้งนักแสดง, นักร้องชาวจีนและชาวเอเชียตะวันออกมากมาย ทั้งจากจีนแผ่นดินใหญ่, ไต้หวัน, ฮ่องกง, ญี่ปุ่น, สิงคโปร์ และเกาหลีใต้

เพลงมีความยาวเกือบ 7 นาที มิวสิกวิดีโอประกอบถ่ายทำในสภานที่สำคัญหลายแห่งของกรุงเป่ย์จิง เช่น กำแพงเมืองจีน, จตุรัสเทียนอันเหมิน, พระราชวังต้องห้าม, หอสักการะฟ้า, สนามกีฬารังนก และยังแสดงให้เป็นถึงศิลปะวัฒนธรรมของชาวจีนอีกด้วย เช่น การทำว่าว, การแสดงเปลี่ยนหน้ากาก, งิ้วปักกิ่ง, ไท้เก็ก

ศิลปิน
------

*(บางส่วน)*

* เฉินหลง
* เริ่น เสียนฉี
* หวง เสี่ยวหมิง
* ม่อ เหวินเหว่ย
* ช่าย อี้หลิน
* เซียะ ถิงฟง
* สีว์ รั่วเซวียน
* เฉิน คุน
* จาง นารา
* เฉิน อี้ซวิ่น
* หวัง ลี่หง
* หาน เกิง
* เจย์ซี ชาน
* เหอ รุ่นตง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Hanwang: Why is "Beijing Welcomes You" so popular?". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-23. สืบค้นเมื่อ 2016-06-15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (จีน) ที่ เวย์แบ็กแมชชีน  (*archived กันยายน 6, 2008*).
**ลีเมอร์ซิฟากา** (อังกฤษ: Sifaka; เกี่ยวกับเสียงนี้ การออกเสียงคำว่า "ซิฟากา"  (วิธีใช้·ข้อมูล) ) เป็นไพรเมตจำพวกลีเมอร์ที่อยู่ในสกุล *Propithecus* ในวงศ์ Indriidae

ลีเมอร์ซิฟากา นับเป็นลีเมอร์ขนาดใหญ่ มีขนตามลำตัวสีขาว และมีใบหน้ารวมถึงใบหูสีดำ เป็นลีเมอร์ที่ออกหากินในเวลากลางวัน มีเสียงร้องที่ดังมาก โดยกินใบไม้ชนิดต่าง ๆ รวมถึงผลไม้, ลูกไม้ และสามารถกินดอกไม้ของต้นไม้ที่มีหนามแหลมตลอดทั้งต้นได้ด้วย โดยใช้ฝ่าเท้าทั้ง 4 ข้างยึดจับหนามแหลมเหล่านั้นโดยไม่กลัวเจ็บ ในบางชนิดมีฟันหน้าที่มีลักษณะคล้ายหวี จึงสามารถดึงดอกไม้ออกมากินได้สะดวก

ลีเมอร์ซิฟากา เป็นลีเมอร์ที่กระโดดได้ไกลมากจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง โดยการใช้แรงส่งจากขาหลัง และเมื่อลงมาพื้นดิน และใช้ขาหลังเพียงข้างเดียวส่งตัวกระโดดไปกับพื้น โดยหันข้างเหมือนการสไลด์ แต่หากเจอศัตรูหรือภัยอันตรายก็สามารถกระโดดพร้อมกันด้วยขาหลังทั้งคู่และกระโดดไปข้างหน้าก็ได้

ลีเมอร์ซิฟากา เชื่อกันว่าในอดีตดั้งเดิมเคยเป็นลีเมอร์ที่หากินในพื้นที่ ๆ มีอุดมสมบูรณ์อย่าง ป่าฝนเมืองร้อนมาก่อน แต่ด้วยสาเหตุที่ยังไม่แน่ชัด อาจเป็นไปได้ว่าเพื่อหลีกเลี่ยงการแย่งชิงอาหารระหว่างลีเมอร์ด้วยกันเอง จึงอพยพย้ายถิ่นเข้ามาอาศัยในเขตป่าที่แห้งแล้งของเกาะมาดากัสการ์ ที่หาอาหารได้ยากกว่า

นอกจากนี้แล้ว ในความเชื่อของชนพื้นเมืองชาวมาดากัสการ์ มีนิทานปรำปราเล่าว่า เดิมลีเมอร์ซิฟากาเคยเป็นเด็กผู้ชายมาก่อน วันหนึ่งได้พยายามขโมยอาหารกินด้วยความหิว จึงถูกแม่เลี้ยงทุบตีและป้ายเข้าที่หน้าด้วยช้อนตักขี้เถ้า จึงหนีเข้าป่าและกลายเป็นลีเมอร์ไป ลีเมอร์ซิฟากาจึงมีใบหน้ามีดำ และด้วยเหตุนี้ชนพื้นเมืองของมาดากัสการ์จึงไม่ล่าลีเมอร์ซิฟากา

การจำแนก
--------

* **สกุล *Propithecus***
	+ กลุ่มของ *P. diadema*
		- *Propithecus diadema*
		- *Propithecus edwardsi*
		- *Propithecus candidus*
		- *Propithecus perrieri*
	+ กลุ่มของ *P. verreauxi*
		- *Propithecus coquereli*
		- *Propithecus verreauxi*
		- *Propithecus deckenii*
		- *Propithecus coronatus*
		- *Propithecus tattersalli*

ภาพแสดงการกระโดดของลีเมอร์ซิฟากา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 120–121. ISBN 0-801-88221-4.
2. 1 2  Groves, C.P.; Helgen, K.M. (2007). "Craniodental characters in the taxonomy of *Propithecus*" (PDF). *International Journal of Primatology*. **28** (6): 1363–1383. doi:10.1007/s10764-007-9226-5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-02-27. สืบค้นเมื่อ 2013-09-11.
3. ↑  *สีสันสัตว์โลก สเปเชี่ยล*, สารคดีทางช่อง 9: พุธที่ 11 กันยายน 2556

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Propithecus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Propithecus ที่วิกิสปีชีส์
**เป่า ลี่เกา** (จีน: 宝力高; อังกฤษ: Bao Li Gao) เจ้าของฉายา **บุตรแห่งทุ่งหญ้า** กับ **มวยไทยคิลเลอร์** เกิดวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยสานต้าชาวจีน และนักสู้ป้องกันตัวแบบผสม เกิดที่เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ปัจจุบันเขาเข้าร่วมการต่อสู้ในรายการอาร์ทออฟวอร์ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิป ในรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท

ประวัติโดยย่อ
-------------

เป่า ลี่เกา เป็นแชมป์รายการคิงออฟสานต้าในปีค.ศ. 2002 และ 2003, IKF ซูเปอร์มิดเดิลเวทแชมเปี้ยนออฟสานต้า และเป็นผู้ชนะรายการใหญ่ในการแข่งขัน 2003 มวยไทย Vs สานต้า ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงเทพ ประเทศไทย (ซึ่งเขาได้กลายเป็นนักสู้ชาวจีนคนแรกที่สามารถล้มแชมป์มวยไทยจากเวทีลุมพินีและราชดำเนินได้ จึงเป็นที่มาของฉายาที่ตั้งให้กับเขาว่า "มวยไทยคิลเลอร์") นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักกันในการมีส่วนร่วมของ เคียวคุชานกัน vs สานต้าทัวร์นาเมนท์ โดยได้เผชิญกับทีมชาติของรัสเซีย, เป็นผู้ชนะรายการกังฟูคิงทัวร์นาเมนท์ของประเทศจีน และเป็นผู้ชนะรายการฮีโร่เลเจนท์อีเวนท์ด้วยเช่นกัน (ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการระดับต้นๆที่ได้รับอิทธิพลมาจากเค-วัน) เขายังได้รับตำแหน่ง #1 ของรายการ IKF ซูเปอร์มิดเดิลเวทไฟท์เตอร์ (SSR) และโดยทั่วไปถือได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในนักสู้ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของจีน ปัจจุบันเขายังคงร่วมต่อสู้ในรายการอาร์ทออฟวอร์ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิปที่ประเทศจีน และได้เปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้จากแบบยืนมาเป็นศิลปะการต่อสู้แบบผสม ปัจจุบันเขายังคงครองสถิติแบบสั้นของผู้ที่ยังไม่เคยแพ้ใคร ด้วยผลการแข่งขัน ชนะ 4 ครั้ง ไม่เคยแพ้ และไม่เคยเสมอ สามรายการของการแข่งขันใน MMA ไฟท์ นี้สิ้นสุดลงโดยการชนะน็อค กับอีกหนึ่งครั้งที่คู่ต่อสู้ยอมจำนน

ภูมิหลังด้านศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว
------------------------------------

เป่า ลี่เกา มีภูมิหลังด้านการใช้ศิลปะสานต้า (ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่ดัดแปลงมาจากกังฟู โดยผสมผสานการเตะ, เข่า, ศอก, ชก, ทุ่ม และคว่ำคู่ต่อสู้ลง) และเขายังได้ทำการฝึกฝนในด้านการต่อสู้แบบชุยเจาด้วยเช่นกัน (ซึ่งเป็นรูปแบบดั้งเดิมของมวยปล้ำแบบจีนกับมองโกล) และบราซิลเลียนยิวยิตสูตลอดจนศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน อย่างไรก็ตาม รูปแบบการต่อสู้ของเขาก็ยังคงโดดเด่นในท่าโจมตีแบบนอน

สถิติการแข่งขันศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน: 48-6-0 (ชนะน็อค:21- Sub ชนะ:16- Dec ชนะ:11- แพ้น็อค:1- Sub แพ้:4- Dec แพ้:1)

รูปแบบการต่อสู้: สานต้า, ชุยเจา

สถิติการแข่งขันศิลปะการต่อสู้แบบผสม
-----------------------------------

| ผล | แต้ม | **คู่ชก** | **วิธีชนะ** | **รายการ** | **วันที่** | **ยก** | **เวลา** | **สถานที่** |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชนะ | 4-0 | อินเดีย วิฌาล บาล์ควาเด | TKO (การต่อย) | อาร์ทออฟวอร์ 10: ไฟนอล คอนฟลิกท์ | 23 ธันวาคม ค.ศ. 2007 | 1 | 4:52 | จีน ปักกิ่ง ประเทศจีน |
| ชนะ | 3-0 | เกาหลีใต้ จอง โฮ ลี | TKO (การเหยียบ) | อาร์ทออฟวอร์ 8 | 22 กันยายน ค.ศ. 2007 | 2 | 0:57 | จีน ปักกิ่ง ประเทศจีน |
| ชนะ | 2-0 | แคนาดา โรเบิร์ท ซอธแมน | TKO (หยุดจากมุม) | อาร์ทออฟวอร์ 6 | 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 | 1 | 0:20 | จีน ปักกิ่ง ประเทศจีน |
| ชนะ | 1-0 | จีน ซั่ง ฉวน หลง | คู่ต่อสู้ยอมแพ้ (รัดคอ) | อาร์ทออฟวอร์ 5 | 3 มีนาคม ค.ศ. 2007 | 1 | 1:45 | จีน ปักกิ่ง ประเทศจีน |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Injury delays WKA title showdown till August[*ลิงก์เสีย*] (อังกฤษ)
2. ↑  Bao Ligao[*ลิงก์เสีย*] (ฝรั่งเศส)

ดูเพิ่ม
-------

* สานต้า
* ยาห์ยา กูเลย์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลนักมวย (อังกฤษ)
* K1规则演真正世界顶级对决[*ลิงก์เสีย*] (จีน)
**วัดชุมพรรังสรรค์** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาทุ่ง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 22 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา

วัดชุมพรรังสรรค์ เดิมชื่อว่า **วัดราชคฤห์ดาวคะนอง** แต่คนทั่วไปนิยมเรียกว่า **วัดท่าตะเภาเหนือ** เนื่องจากตั้งอยู่ในหมู่บ้านท่าตะเภาเหนือ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2363 โดยพระยากำแหงสงคราม (ซุ้ย) เจ้าเมืองชุมพรในสมัยนั้น ซึ่งตรงกับรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในคราวที่พม่าตีเมืองชุมพรและยึดเมืองชุมพรไว้ได้

ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2484 สมัยพระปลัดเปี้ยน จนทสโร เป็นเจ้าอาวาสตรงกับสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกที่อ่าวไทย เนื่องจากชุมพรถูกภัยสงครามเสียหาย วัดท่าตะเภาเหนือเสียหายอย่างหนัก อุโบสถพังพินาศ เหลือแต่พระประธานในอุโบสถองค์เดียว ประชาชนเห็นเป็นที่อัศจรรย์จึงได้ถวายพระนามว่า *หลวงพระรอดสงคราม* วัดอยู่ในสภาพวัดร้างในช่วงสงคราม เมื่อพระปลัดเปี้ยน จนทสโร เจ้าอาวาส กลับสู่วัดและได้ปฏิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ในที่เดิม ต่อมา พ.ศ. 2500 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดชุมพรรังสรรค์" อันเป็นวัดประจำอำเภอเมืองชุมพรมีความหมายว่าวัดนี้ชาวชุมพรเป็นผู้สร้าง

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 40 หลัง ฌาปนสถาน หอกลอง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ กุฏิเจ้าอาวาส และเรือนรับรอง ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ภายในอาคาร *หลวงพ่อสงฆ์ จันทสโร อนุสรณ์* ภายในอาคารชั้นล่างจัดแสดงสมบัติวัดต่าง ๆ อาทิ พระพุทธรูป เครื่องกระเบื้องลายคราม เครื่องมุก เครื่องแก้ว เครื่องทองเหลือง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระนุ้ย ขนฺติพโล
* พระวันัยธร (อ่ำ) อริโย
* พระปลัดเปี้ยน จนฺทสโร พ.ศ. 2475–2499
* พระธรรมวรนายก พ.ศ. 2500–2515
* พระครูพิศาลธรรมโสภณ พ.ศ. 2516–2544
* พระมงคลวราจารย์ (จำนันท์ มนาโป) พ.ศ. 2545–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ข้อมูลวัดชุมพรรังสรรค์ พระอารามหลวง". กองเทคโนโลยีสารสนเทศ การประปาส่วนภูมิภาคเขต 4.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "พิพิธภัณฑ์วัดชุมพรรังสรรค์". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**วัดชัยสิทธาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดชัยสิทธาวาสสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย ชื่อเดิมคือ **วัดป่า** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2400 แล้วก็มาเปลี่ยนเป็น "วัดชัยสิทธาวาส" โดยเจ้าอาวาสเมื่อปี พ.ศ. 2486

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.5 เมตร เป็นอุโบสถเก่าที่มีศิลปะสวยงาม หน้าบันอุโบสถประดับด้วยปูนปั้นลายดอกพุตตาลสมัยรัตนโกสินทร์ ภายในมีพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.5 เมตร สูง 3.5 เมตร เนื้อลงรักปิดทอง วิหาร 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 5 หลัง กำแพงรอบสังฆาวาสประมาณ 200 เมตร หอสวดมนต์ ศาลาท่าน้ำ ฌาปนสถาน หอระฆัง หอไตร โรงครัว นอกจากนี้ทางวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือโบราณ ในอดีตบ้านกระแชงเป็นตลาดน้ำใหญ่ มีเรือนแพหนาแน่นเต็มคุ้งน้ำ มีระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ตั้งแต่หน้าวัดไก่เตี้ยไปถึงวัดชัยสิทธาวาส วัดจึงได้รวบรวมเรือต่าง ๆ ที่เคยใช้ในอดีตมาเก็บไว้

สมุดภาพ
-------

* ภายในพระอุโบสถภายในพระอุโบสถ
* พระพุทะรูปบริเวณอุโยสถพระพุทะรูปบริเวณอุโยสถ
* บริเวณภายนอกวัดชัยสิทธาวาสบริเวณภายนอกวัดชัยสิทธาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดชัยสิทธาวาส". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดชัยสิทธาวาส". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  "พิพิธภัณฑ์เรือโบราณ วัดชัยสิทธาวาส". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**วัดชีผ้าขาว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา

วัดชีผ้าขาว เดิมชื่อ **เพี่ยแม่งโกล้น** เป็นภาษารามัญ แปลว่า "วัดมะขาม" สร้างขึ้นราว พ.ศ. 2275 โดยชาวรามัญจากเมืองปทุมธานี (สามโคก) อพยพมาตั้งถิ่นฐาน ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดชีผ้าขาว" เนื่องจากประวัติความเป็นมาเล่าว่ามีชีปะขาวเคยพักอาศัยอยู่ก่อน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2498 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2505

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 3 เมตร ยาว 6 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539

วัดชีผ้าขาวมีเกจิจารย์ คือ หลวงพ่ออ่ำ ลูกศิษย์มักมารขออนุญาตหลวงพ่อสร้างเหรียญหล่อ โดยรุ่นแรก คือ เหรียญหล่อที่มีหูในตัว และหูเหรียญมีลักษณะแบน ๆ เป็นเนื้อทองเหลือง นอกจากนี้ก็ยังมีวัตถุมงคล พระเครื่องแบบต่าง ๆ อีกหลายอย่างทั้งเป็นเนื้อทองเหลือง และแบบเนื้อชิน

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระวอ พ.ศ. 2405–2410
* พระปู้ พ.ศ. 2411–2423
* พระดี พ.ศ. 2424–2438
* พระฤทธิ์ พ.ศ. 2439– 2441
* พระแก้ว พ.ศ. 2442–2469
* พระครูอุดมสาครธรรม พ.ศ. 2472–2519
* พระครูโกวิทธรรมสาคร พ.ศ. 2520–2558
* พระครูปลัดพิเชษฐ์ อคฺคธมฺโม ดร.2559-ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดชีผ้าขาว". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  แทน ท่าพระจันทร์. "หลวงพ่ออํ่า วัดชีปะขาว". ข่าวสด.
ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน **พรแห่งมนุษย์** (อังกฤษ: Gift of Men) คือ ความตาย ซึ่งเป็นพรจากผู้สร้างมนุษย์นั่นคือเทพอิลูวาทาร์พระผู้เป็นหนึ่ง ซึ่งต้องการให้ชะตากรรมของมนุษย์ไม่ถูกผูกกับชะตากรรมของอาร์ดา และอิสระที่จะไปในที่ ๆ อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลก ในที่ซึ่งไม่เคยมีเทพวาลาองค์ใดเคยไป ต่างจากเอลฟ์ซึ่งเป็นอมตะ ไม่ป่วย ไม่แก่ มีชะตากรรมผูกพันกับชะตาของโลกเฉกเช่นเหล่าเทพวาลา หลายครั้งที่มนุษย์มีความอิจฉาในความเป็นอมตะ และมีความกลัวต่อความตาย

การหลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์
------------------------

มีอย่างน้อยสองตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งได้หลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดีไม่ตั้งใจก็ดี ซึ่งสุดท้ายก็กลายเป็น **สิ่งมีชีวิตประหลาด** นั่นคือ วิชคิงแห่งอังก์มาร์ รวมทั้งเหล่านาซกูล และสมีโกลซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิท เหล่านาซกูลเป็นอมตะด้วยแหวนทั้งเก้าแห่งมนุษย์แต่ก็ถูกทำให้กลายเป็น **ภูตแหวน** และต้องคอยรับใช้เซารอน ส่วนสมีโกลนั้นถูกเอกธำมรงค์ครอบงำ ทำให้มีอายุขัยยืนยาวนานกว่าปกติ ผ่านไปนานปีจึงกลายจากสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิทเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดเรียกว่ากอลลัม

ชาวนูเมนอร์ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ หลายครั้งหลายคราวในอดีตกาลเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมารมอร์กอธและเหล่าสมุน และเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเอลฟ์ หลังจากที่ชาววาลินอร์ได้เปิดศึกมหาสงครามแห่งยุค (War of Wrath) ซึ่งเป็นช่วงปลายยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาและคว้าชัยไว้ได้ เหล่าเทพวาลาจึงประทานแผ่นดินซึ่งกลายเป็นทวีปนูเมนอร์ (ในยุคที่สอง) ในเวลาต่อมา และยังประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป และมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์เอเลสซาร์ ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย

ความกลัวต่อความตายก่อตัวขึ้นในยุคหลัง ๆ บนแผ่นดินนูเมนอร์ เนื่องจากเหล่ากษัตริย์นูเมนอร์เริ่มมีความรู้สึกว่าอายุขัยที่ยืนยาวกว่าคนปกตินั้นไม่เพียงพอ ความรู้สึกเหล่านี้สั่งสมจนถึงขีดสุดในยุคสมัยของกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นูเมนอร์คือ Ar-Pharazôn ซึ่งได้สร้างกองเรือขนาดใหญ่เพื่อจะไปยึดเอาแผ่นดินวาลินอร์ (Valinor) จากเหล่าเทพมาเป็นของตน ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าดินแดนนี้คือที่บรรจุความลับแห่งการเป็นอมตะไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม เพราะเหล่าเทพวาลาร์ได้ลงโทษทำให้แผ่นดินดูเมนอร์จมกลับลงไปในทะเลดังเดิม

อ้างอิง
-------

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์*
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ตำนานแห่งซิลมาริล*
**วัดช่างทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองเกาะเรียน ในตำบลเกาะเรียน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันมีพระครูพิชัยเดชารักษ์เป็นเจ้าอาวาส

วัดช่างทองเริ่มก่อสร้างประมาณปี พ.ศ. 2360 ในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยท่านผู้หญิงฟัก ภริยาเจ้าพระยาอภัยราชา (ปิ่น) มารดาเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) แต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จท่านผู้หญิงฟักได้ถึงอนิจกรรมเสียก่อน การก่อสร้างจึงยุติลงชั่วคราว ต่อมาเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้เข้าอำนวยการก่อสร้างวัดช่างทองต่อมา จนแล้วเสร็จสิ้นบริบูรณ์ในปี พ.ศ. 2367 ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อช่างทอง* อุโบสถดังกล่าวเกิดเพลิงไหม้เมื่อ พ.ศ. 2560 ภาพจิตรกรรมฝาผนังถูกไฟไหม้เสียหาย ส่วนตัวองค์พระพระธานไม่ได้รับความเสียหายมากนัก มีเพียงคราบรอยไหม้บางส่วน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ได้เกิดเหตุอัคคีภัยอีกครั้ง ที่หอสวดมนต์ทรงไทยและกุฏิพระสงฆ์ซึ่งทำจากไม้สัก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ชุมชนคุณธรรมต้นเเบบบ้านเกาะเรียน". กระทรวงวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-02-08. สืบค้นเมื่อ 2023-02-08.
2. ↑  "วัดช่างทอง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "ไฟไหม้โบสถ์เก่าวัดช่างทองเก่าที่อยุธยา องค์พระไม่ระคาย". เวิร์กพอยต์.
4. ↑  "วธ.อยุธยา มอบกองทุนผ้าป่าสามัคคี เพื่อบูรณปฏิสังขรณ์หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์วัดช่างทอง รวม 300,513 บาท".
**เผด็จการประชาธิปไตยของปวงชน** (จีน: 人民民主专政; พินอิน: *Rénmín Mínzhǔ Zhuānzhèng*) เป็นถ้อยคำของเหมาเจ๋อตง ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน ที่กล่าวไว้เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1949 ในโอกาสครบรอบ 28 ปีของการก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ ต่อมามีการนำคำนี้ไปบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ทางพรรคได้ยกคำพูดนี้ดำเนินกิจการของรัฐในนามของประชาชน

เหมาเจ๋อตงมีความเชื่อว่าอำนาจควรอยู่ในมือของชนชั้นกรรมาชีพเท่านั้น และการที่จะพิทักษ์ระบอบแบบนั้นไว้ได้ การควบคุมแบบเบ็ดเสร็จโดยพรรคคอมมิวนิสต์รวมถึงการใช้อำนาจปราบปรามฝ่ายต่อต้านถือเป็นสิ่งจำเป็น ทั้งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้รัฐบาลจีนคอมมิวนิสต์เสื่อมถอยไปสู่ระบอบเสรีประชาธิปไตย ซึ่งเหมาเรียกว่าเป็น "เผด็จการโดยชนชั้นกระฎุมพี" ซึ่งเป็นระบอบที่เต็มไปด้วยนักการเมืองที่แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน และ ขัดแย้งกับวิถีสังคมนิยมแบบคอมมิวนิสต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "CONSTITUTION OF THE PEOPLE'S REPUBLIC OF CHINA". *People's Daily Online*. สืบค้นเมื่อ 2009-11-23. The People's Republic of China is a socialist state under the people's democratic dictatorship led by the working class and based on the alliance of workers and peasants.
2. ↑  Meisner, Maurice, *Mao's China and After* 3rd Edition, (New York: The Free Press, 1999), pp. 58-60.

ดูเพิ่ม
-------

* ลัทธิเหมา
* ลัทธิมาคส์
**วัดชีธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าคอย ในตำบลไร่รถ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี

วัดชีธาราม เดิมชื่อ **วัดบ้านคอยใต้** ว่ากันว่าในบริเวณนี้ ชาวบ้านมีอาชีพปลูกสับปะรด ขณะที่ทัพของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได่้มาตั้งทัพ ชาวบ้านได้ข่าวจึงนำสับปะรดไปถวายเป็นเสบียงอาหารให้กับทหาร คงหมายความว่าเป็นที่ตั้งทัพของสมเด็จพระนเรศวร คอยกำลังพลทหารที่ตามมาจากพระนครศรีอยุธยา มีการเติมคำว่า "ใต้" เพราะวัดชีธารามนี้อยู่ใกล้วัดโพธาราม ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งแม่น้ำเดียวกัน ชาวบ้านเรียกวัดโพธารามว่า "วัดบ้านคอยเหนือ"

วัดชีธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือ นายแจ๊ค นางเชย ผาสุข และนายกฐิน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมามีความกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถของวัดในปัจจุบันเป็นหลังที่ 3 อุโบสถหลังเก่าอยู่หน้าองค์เจดีย์ มีกำแพงเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีใบเสมาคู่ (สัญลักษณ์ของวัดหลวง) มีกองอิฐหักพังรอบสี่เหลี่ยม ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์กว้าง 3.5 เมตร ยาว 13.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 27 หลัง เป็นอาคารไม้

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระผินฟักอินทร์
* พระยิ้ม พ.ศ. 2472–2517
* พระง่วน พ.ศ. 2521–2524
* พระสุทิน นรินฺโท พ.ศ. 2527–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดชีธาราม". สำนักงานคณะสงฆ์ภาค ๑๔.
2. ↑  "วัดชีธาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดช่องนนทรี** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงช่องนนทรี เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร อยู่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งตะวันออก ตรงข้ามกับบริเวณฝั่งบางกะเจ้า ก่อตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2119 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2528 กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนให้เป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2520 พระอุโบสถของวัดเปิดให้เข้าชมในวันมาฆบูชา วันวิสาขบูชาและวันอาสาฬหบูชา

โบราณวัตถุและจิตรกรรมฝาผนัง
---------------------------

พระอุโบสถฐานเป็นโบสถ์แอ่นท้องสำเภา มีขนาด 5 ห้อง 2 มุข คล้ายโบสถ์มหาอุด ด้านหน้าพระอุโบสถทำเป็นมุขเด็จ มีเสาหารรองรับเครื่องบนหลังคาสี่ต้น หน้าบันทำเป็นฝาปะกนไม่สลักลวดลาย หลังคาเป็นลอนมุงกระเบื้องแล้วฉาบปูนติดเชิงชาย ด้านหน้าโบสถ์มีเจดีย์และใบเสมาเรียงรายกันอยู่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ศิลปะสมัยสมเด็จพระนารายณ์ มีพระพุทธรูปอีกสี่องค์เรียงรายลดหลั่นกัน ฐานองค์พระมีลายปูนปั้น ขาสิงห์เป็นรูปครุฑ

จิตรกรรมฝาผนัง มีครบทั้ง 4 ด้าน แต่มีสภาพสมบูรณ์เพียง 2 ด้าน เล่าเรื่องทศชาติชาดก อดีตพุทธ และพุทธประวัติโครงสีเป็นสีแดงเรื่อ ๆ หรือสีชมพู โดยส่วนใหญ่เป็นสีจากธรรมชาติ ถือเป็นภาพเขียนสมัยอยุธยาที่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่ง ใกล้เคียงกับวัดปราสาท จังหวัดนนทบุรี คาดว่าเป็นงานจิตรกรรมสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ การวางภาพจะคั่นเรื่องราวด้วยลายร้อยรักเป็นเส้นตั้ง และคั่นเรื่องย่อยด้วยเส้นสินเทา ส่วนใหญ่โครงเป็นสีแดง นิยมปิดทองตัวกษัตริย์ราชรถและปราสาท การเขียนภาพมีลักษณะเหนือจริงเน้นความสวยงามมากกว่าความสมจริง โดยเขียนต้นไม้บิดเบี้ยวและภูเขาตัดเส้นแบบจีน มีบางภาพเขียนแบบทัศนียวิทยาแบบตะวันตกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศุภกิจ พิทักษ์บ้านโจด. "วัดช่องนนทรี ศิลปะไทยยุคกรุงศรีฯ ที่ยังมีลมหายใจ".
2. ↑  "วัดช่องนนทรี". *สำนักงานเขตยานนาวา*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-07-23. สืบค้นเมื่อ 2020-07-23.
3. ↑  "วัดช่องนนทรี".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดช่องนนทรี**
**วัดชุมพลคีรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 75 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีลำห้วยแม่สอดอยู่ทางด้าน ทิศเหนือ สภาพแวดล้อมเป็นหมู่บ้านประชาชน

วัดชุมพลคีรีเดิมมีชื่อว่า **วัดกลาง** คงจะเรียกกันตามเหตุผลที่ว่าวัดนี้อยู่ในที่ชุมชน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2314 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2512

จุดเด่นของวัด คือ เจดีย์สีทอง ตามประวัติระบุว่า เจดีย์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2314 โดยจำลองแบบมาจากเจดีย์ชเวดากองในพม่า เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน สูง 20 เมตร ฐานย่อมุม องค์ระฆังประดับด้วยกระเบื้องและลวดลายสีทองไปจนจรดยอดเจดีย์ซึ่งเป็นยอดฉัตร มีเจดีย์รายขาดเล็กทาสีทอง 20 องค์ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปประธานปางมารวิชัย เป็นพระประธานประดิษฐานภายในอุโบสถ และกลองโบราณอายุกว่า 200 ปีที่เก็บรักษาภายในวิหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดชุมพลคีรี อำเภอแม่สอด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดชุมพลคีรี". ฐานข้อมูลท้องถิ่น จังหวัดกำแพงเพชร-ตาก.
3. ↑  "วัดชุมพลคีรี". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
4. ↑  "วัดชุมพลคีรี". สนุก.คอม.
***รัตนพิมพวงษ์*** เป็นตำนานเดิมของพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร ซึ่งได้แต่งก่อนตำนานฉบับอื่น แต่งเป็นภาษาบาลี โดยพระภิกษุล้านนา นามว่า พระพรหมราชปัญญาเถระ ต่อมาพระยาธรรมปรีชา (แก้ว) เมื่อครั้งเป็นพระยาธรรมปโรหิตได้เรียบเรียงเป็นภาษาไทยเมื่อ พ.ศ. 2331 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แล้วมอบให้ผู้รู้ตรวจสอบ และพระยาปริยัติธรรมธาดา (แพ ตาละลักษมณ์) นำมาแปลเป็นภาษาไทย เรียกว่า ***ตำนานพระแก้วมรกต*** ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2456

*รัตนพิมพวงษ์* ไม่ปรากฏปีที่รจนาแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าน่าจะแต่งในช่วงที่พระแก้วมรกตประดิษฐานอยู่ที่ลำปาง คือ พ.ศ. 1979 เป็นต้นไป เพราะตำนานจบตรงนั้น เนื้อเรื่องพระแก้วมรกต แบ่งออกเป็น 4 ตอน คือ การบังเกิดของพระนาคเสน การสร้างพระรัตนพิมพ์ พระแก้วอมรโกฎมาอยู่เมืองกัมโพชจนถึงเชียงราย และพระรัตนพิมพ์ออกจากเมืองเชียงรายมาประดิษฐานอยู่ที่ลำปาง เนื้อเรื่องส่วนที่เป็นสาระทางประวัติศาสตร์ คือ การพบพระแก้วมรกตในสถูปที่เชียงราย จนถึงประดิษฐานที่ลำปาง

เมื่อเปรียบเทียบ *รัตนพิมพวงษ์* กับวรรณกรรมพุทธศาสนาก่อนหน้านี้ พบว่า *รัตนพิมพวงษ์* ได้รับอิทธิพลจากคัมภีร์มิลินทปัญหา ในส่วนการสร้างพระรัตนพิมพ์ พระพรหมราชปัญญารจนาขึ้นใหม่ ในส่วนพระแก้วอมรโกฎมาอยู่เมืองกัมโพชจนถึงเชียงราย พระพรหมราชปัญญาน่าจะอาศัยเค้ามูลประวัติการเดินทางของพระพุทธศาสนาเข้ามาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นแกนหลัก ส่วนการนำพระแก้วมรกตประดิษฐานที่กำแพงเพชรและเกิดสงรามกับท้าวมหาพรหมเจ้าเมืองเชียงรายและประดิษฐานที่เชียงราย น่าจะได้รับอิทธิพลจาก *สิหิงคนิทาน* เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือแก่ตำนาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ตำนานพระแก้วมรกต". มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-28. สืบค้นเมื่อ 2021-06-28.
2. ↑  "รัตนพิมพวงส์". นามานุกรมวรรณคดีไทย.
3. ↑  "รัตนพิมพวงศ์กับการไขปริศนาของลาวและพม่า". ผู้จัดการออนไลน์.
4. 1 2  ศานติ ภักดีคำ. "พระแก้วในตำนานพระโค-พระแก้วเขมร : พระแก้วมรกตจริงหรือ?" (PDF).
รัตกอ มลาดิช
**รัตกอ มลาดิช** (อังกฤษ: Ratko Mladić; เซอร์เบีย: Ратко Младић; เกิด 12 มีนาคม ค.ศ. 1942 หรือ 1943) เป็นผู้นำการทหารและผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากรสงครามชาวเซิร์บ รัตกอเป็นที่รู้จักขึ้นมาระหว่างสงครามยูโกสลาเวีย เริ่มจากการเป็นนายทหารระดับสูงแห่งกองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย และเป็นเสนาธิการกองทัพเซิร์บบอสเนียระหว่างสงครามบอสเนีย ค.ศ. 1992-1995 ในปี ค.ศ. 1995 เขาถูกตั้งข้อหาการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ อาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติจากศาลอาญาระหว่างประเทศในอดีตยูโกสลาเวีย เนื่องจากเป็นนายพลทหารระดับสูงซึ่งมีความรับผิดชอบทางการบังคับบัญชา มลาดิชจึงถูกกล่าวหาโดยศาลอาญาระหว่างประเทศว่ารับผิดชอบต่อการล้อมซาราเยโวระหว่างปี ค.ศ. 1992-1995 และการสังหารหมู่สเรเบรนีตซา ซึ่งเป็นการสังหารหมู่ครั้งใหญ่ที่สุดในยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ เขาเป็นผู้หลบหนีคดีนานเกือบสิบหกปีจนกระทั่งถูกจับกุมโดยกองกำลังความมั่นคงเซอร์เบียเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ในลาซาเรโว เซอร์เบีย

มลาดิชเป็นสมาชิกอย่างยาวนานของพรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวีย เขาเริ่มต้นอาชีพทหารในกองทัพประชาชนยูโกสลาเวียในปี ค.ศ. 1965 และมีประวัติการทำงานไม่โดดเด่นมากนักในยูโกสลาเวียจนกระทั่งสงครามยูโกสลาเวียปะทุขึ้นในปี ค.ศ. 1991

อ้างอิง
-------

1. ↑  "UN official site" (PDF). สืบค้นเมื่อ 2011-05-26.
2. ↑  Bulatovic, Ljiljana (2001). *General Mladic*. Evro.
3. ↑  Janjić, Jovan (1996). *Srpski general Ratko Mladić*. Matica srpska. p. 15.
4. ↑  Ratko Mladic – Amended Indictment เก็บถาวร 2002-12-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, from the UN ICTY’s website, October 10, 2002
5. ↑  Institute for War and Peace Reporting, Tribunal Update: Briefly Noted (TU No 398, 18 March 2005)
6. ↑  Interpol. "Interpol: Wanted MLADIC, Ratko". Interpol.int. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-07-04. สืบค้นเมื่อ 2011-05-26.
7. ↑  "The Madness of General Mladic by Robert Block | The New York Review of Books". Nybooks.com. สืบค้นเมื่อ 2011-05-26.
8. ↑  "Mladic now Balkan's most wanted - CNN.com". Edition.cnn.com. สืบค้นเมื่อ 2011-05-26.

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |
นักดนตรี
**เดอะเชอเรลเลส** (อังกฤษ: The Shirelles) เป็นกลุ่มเกิร์ลกรุปอเมริกัน ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ถือเป็นกลุ่มศิลปินหญิงล้วนกลุ่มแรกที่มีเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ เชอร์ลีย์ โอเวนส์ (นักร้องนำ ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ เชอร์ลีย์ อัลส์ตัน ต่อมาเป็นเชอร์ลีย์ อัลส์ตัน รีฟส์) ดอริส โคลีย์ (ต่อมาเป็น ดอริส โคลีย์ เคนเนอร์ ต่อมาเป็นดอริส เคนเนอร์ แจ็กสัน เธอร้องนำในเพลง "Dedicated to the One I Love", "Welcome Home Baby", "Blue Holiday" และอีกหลายเพลงในหน้าบีและเพลงในอัลบั้ม) เบเวอร์ลี ลี และแอดดี "มิกกี" แฮร์ริส 

สมาชิกทั้ง 4 คนร่วมก่อตั้งวงที่นิวเจอร์ซีย์ ในปี 1958 ออกซิงเกิ้ลดังอย่าง "เบบี้อิตส์ยู" (เพลงเขียนโดยเบิร์ต แบแคแรก/ฮัล เดวิด/บาร์นีย์ วิลเลียมส์) , "Mama Said", "Foolish Little Girl" และเพลงอันดับ 1 ถึง 2 เพลงอย่าง "Will You Love Me Tomorrow" (เกอร์รี กอฟฟิน/คาโรล คิง) และ "Soldier Boy" (ฟลอเรนซ์ กรีนเบิร์ก/ลูเธอร์ ดิกซอน) ส่วนเพลง "Sha La La" ของพวกเธอเป็นเพลงฮิตที่ถูกนำมาทำใหม่ในสหราชอาณาจักรโดยวงแมนเฟรดแมนน์ ติดท็อป 5 ในปี 1965 และเพลง "Boys" ก็ถูกนำไปทำใหม่โดยวงเดอะบีตเทิลส์ พวกเขายังนำเพลง "เบบี้อิตส์ยู" ไปทำใหม่อยู่ในอัลบั้ม "Please, Please Me"

อ้างอิง
-------

1. ↑
**เดอะเชดแอทดัลลิทช์** (อังกฤษ: The Shed at Dulwich; ตรงตัว: เพิงที่ดัลลิทช์) เป็นร้านอาหารที่ไม่มีอยู่จริง ตั้งอยู่ในเพิงสวนแห่งหนึ่งในย่านดัลลิทช์ ลอนดอน ร้านอาหารนี้สร้างขึ้นเป็นเรื่องหลอกลวงโดยนักข่าว อูบาห์ บัทเลอร์ ให้กับไวซ์ และกลายเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งบนทริปแอดไวเซอร์ก่อนที่จะถูกนำออกจากเว็บ ร้านอาหารเปิดให้บริการรวมหนึ่งครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยมีแขกผู้เข้ามารับประทานรวมสิบคน ในจำนวนนี้มีทั้งคู่รักจากแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา และอีกส่วนเป็นเพื่อน ๆ ของบัทเลอร์เอง

ธีมของเมนูปลอมในร้านคือ "อารมณ์" (moods) โดยบัทเลอร์ถ่ายภาพจานอาหารที่สร้างขึ้นจากผลิตภัณฑ์ในบ้าน เช่น ครีมโกนหนวดและเม็ดฟู่ล้างจาน หนึ่งในเมนูคือจานที่ชื่อว่า "ความเห็นอกเห็นใจ: หอยกาบวีแกนในน้ำบรอธใส พาร์สนิพ แคร์รอท เซเลอรี และมันฝรั่ง เสิร์ฟคู่กับ ข้าวไรย์แผ่นทอดกรอบ" ("Empathetic: Vegan clams in a clear broth with parsnips, carrots, celery, and potatoes. Served with rye crisps.")

ตัวบัทเลอร์เองเคยทำงานโพสต์การรีวิวปลอมให้กับร้านอาหารอื่น ๆ ด้วยค่าจ้าง £10 ต่อหนึ่งการรีวิว เขาระบุว่า "ผมใช้วิธีการดูที่เมนูของร้าน เลือกอะไรขึ้นมาสักจาน และก็เริ่มโกหกเกี่ยวกับมัน" สำหรับร้านเดอะเชด เขาได้วานให้เพื่อน ๆ ของเขาช่วยโพสต์การรีวิวของร้านที่ไม่มีอยู่จริงนี้บนทริปแอดไวเซอร์ ในจำนวนที่มากพอที่ทำให้ร้านอาหารนี้กลายเป็นอันดับต้นของลอนดอนในบรรดาหลายพันร้านที่มีอยู่ในเว็บไซต์

ภายหลังเดอะเชดขึ้นเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งของลอนดอนบนทริปแอดไวเซอร์และได้รับการจองเข้ามาอย่างล้นหลาม บัทเลอร์ได้จัดฉากร้านขึ้นมาคืนหนึ่งโดยเสิร์ฟอาหารกึ่งสำเร็จรูปราคา £1 ที่นำมาตบแต่งใหม่ให้กับลูกค้ารวมสิบคน และมีลูกค้าบางส่วนที่แนะนำร้านอาหารนี้และประสงค์จะกลับมาทานอีก

การหลอกลวงเป็นไปได้เพราะร้านอาหารขนาดเล็กเป็นกระแสแฟชั่น เชฟทอม เคอร์ริดจ์ เริ่มดำเนินการร้านอาหารจริงชื่อ *The Shed* ตรงข้ามกับแกสโตรผับของเขาในเมืองมาร์โลว์ บักกิงแฮมเชอร์ ซึ่งเมื่อเปิดตัวในปี ค.ศ. 2017 ได้รับการอธิบายว่าเป็น "พื้นที่รับประทานอาหารส่วนตัวที่ใกล้ชิด"

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Patrick Grafton-Green (7 ธันวาคม 2017), "Writer 'tricks' TripAdvisor into making his Dulwich shed number one ranked restaurant in London", *Evening Standard*
2. ↑  Valentine Low (7 ธันวาคม 2017), "Prankster Oobah Butler tricks TripAdvisor into thinking his shed is London's best restaurant", *The Times*
3. 1 2  Helena Horton (6 ธันวาคม 2017), "Garden shed becomes top-rated London restaurant on TripAdvisor after site tricked by fake reviews", *Daily Telegraph*
4. 1 2  "The Never-Ending War on Fake Reviews". *The New Yorker*. 31 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2018.
5. 1 2 3  Butler, Oobah (6 ธันวาคม 2017). "I Made My Shed the Top Rated Restaurant On TripAdvisor". *Vice* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2018.
6. ↑  Harry Wallop (11 มกราคม 2018), "From Evelyn's Table to Tom Kerridge's Shed: the rise of the micro-restaurant", *The Times*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "Listing on TripAdvisor". *tripadvisor.co.uk*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 ธันวาคม 2017.
* "Restaurants in Dulwich and TripAdvisor". *The Dulwich Society*. 28 กันยายน 2017.
* "Tripadvisor London restaurant page, listing The Shed at Dulwich as rated #1 of 18,101 reaturants in London". *tripadvisor.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2017.
**วัดชากใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพลิ้ว อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี

วัดชากใหญ่ คำว่า ชาก แปลว่า ป่า คำว่าชากใหญ่ จึงหมายถึง ป่าใหญ่ เดิมมีชื่อว่า **วัดมหาปทุมวิทยาราม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2498 โดยพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) จนถึง พ.ศ. 2508 พระอธิการธรรมรัติ ได้มาจำพรรษาและเป็นเจ้าอาวาสวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535

วัดยังเป็นที่ตั้งของพุทธอุทยานมหาปทุมวิทยาญาณสัมปันโนบนพื้นที่กว่า 50 ไร่ สร้างขึ้นโดยพระครูธรรมวิสุทธิมงคล เพื่อใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ในปี พ.ศ. 2498 และได้รับการพัฒนาเรื่อยม ภายในอุทยานมีพุทธประติมากรรมแสดงเรื่องราวพระพุทธเจ้าขณะแสดงธรรมเทศนาโปรดบุคคลต่าง ๆ ตามพุทธประวัติ โดยมีแผ่นป้ายอธิบายเรื่องราวรายละเอียดตามพุทธประวัติของประติมากรรมนั้น ๆ นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ พระพุทธรูปปางนาคปรก และมีกุฏิของสงฆ์ใช้ใบจากมุงหลังคาและมุงเป็นผนัง ซึ่งพระอาจารย์มหาบัวให้พระสงฆ์อยู่เพื่อปฏิบัติธรรม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ชวนสายบุญเที่ยวสุขใจ ไหว้พระ 5 วัดเก่า เสริมสิริมงคลที่จันทบุรี". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "วัดชากใหญ่". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "พุทธอุทยานวัดชากใหญ่ จันทบุรี". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
**มหาวิทยาลัยติลบืร์ค** (อังกฤษ: Tilburg University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองติลบืร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีความเชี่ยวชาญด้านสังคมและพฤติกรรมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ นิติศาสตร์ ธุรกิจ เทววิทยา และมนุษยศาสตร์ มีนักเรียนประมาณ 14,300 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติราวร้อยละ 15 เมื่อปี ค.ศ. 2018 มหาวิทยาลัยมีการจัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรในภาษาดัตช์ 35 หลักสูตรและหลักสูตรในภาษาอังกฤษ 45 หลักสูตร หรือหากแบ่งตามระดับการศึกษา จะมีหลักสูตรปริญญาตรี 22 หลักสูตร และหลักสูตรปริญญาโท 48 หลักสูตร

มหาวิทยาลัยมักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 500 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ๆ โดยมีจุดเด่นด้านการวิจัยและการเรียนการสอน โดยเฉพาะในสาขาเศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ และนิติศาสตร์

ประวัติ
-------

เมื่อปี ค.ศ. 1927 ได้มีการก่อตั้งวิทยาลัยพาณิชยการโรมันคาทอลิก (*Roomsch Katholieke Handelshoogeschool*) ที่ติลบืร์คขึ้น โดยเมืองนี้อยู่ในส่วนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์คาทอลิก (*Katholieke Economische Hogeschool*) และในปี ค.ศ. 1963 มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นวิทยาลัยคาทอลิกติลบืร์ค ก่อนจะมาเป็นมหาวิทยาลัยคาทอลิกบราแบนต์ (*Katholieke Universiteit Brabant*) และเป็นมหาวิทยาลัยติลบืร์ค (Tilburg University) ในปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tilburg University Jaarverslag 2018" (PDF). *Tilburg University* (ภาษาดัตช์). May 2019. p. 15. สืบค้นเมื่อ 1 March 2020.
2. ↑  Tilburg University 2011: Richtlijnen visuele identiteit เก็บถาวร 2021-01-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน – website of Tilburg University
3. ↑  "The US News 2020 ranking in Economics & Business".
4. ↑  "World University Rankings 2018 by subject: business and economics". *Times Higher Education*. 12 September 2017. สืบค้นเมื่อ 11 April 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ

| * ด
* ค
* ก
มหาวิทยาลัยในประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| --- |
| 
* โกรนิงเงิน
* เดลฟท์
* ตเว็นเตอ
* ติลบืร์ค
* มาสทริชท์
* ยูเทรกต์
* รัดเบาด์ไนเมเคิน
* ไลเดิน
* วาเคอนิงเงิน
* เสรีอัมสเตอร์ดัม
* อัมสเตอร์ดัม
* เอรัสมุสรอตเทอร์ดาม
* ไอนด์โฮเฟิน

 |
**มหาวิทยาลัยปุมเปวฟาบรา** (กาตาลา: *Universitat Pompeu Fabra*; สเปน: *Universidad Pompeu Fabra*) ได้รับการจัดตั้งขึ้น ณ เมืองบาร์เซโลนา ใน ค.ศ. 1990 โดยอาจารย์รุ่นแรกจำนวนมากประกาศตัวเองว่าเป็นสมาชิกของอดีตพรรคสามัคคีสังคมนิยมแห่งกาตาลุญญา

หน่วยงานจัดการเรียนการสอน
-------------------------

มหาวิทยาลัยปุมเปวฟาบรา ที่ Ramba de santa monica
มหาวิทยาลัยมี 7 คณะ:

* มนุษยศาสตร์
* วิทยาศาสตร์สุขภาพและวิชยาศาสตร์ชีวิต
* เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ
* รัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์
* การสื่อสาร
* นิติศาสตร์
* การแปลและล่าม

1 สถาบันสารพัดช่างชั้นสูง, 8 ภาควิชา (เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ, นิติศาสตร์, รัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์, มนุษยศาสตร์, วิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ, เทคโนโลยีสารสรเทศและการสื่อสาร, การสื่อสาร, การแปล,ภาษาศาสตร์) 4 สถาบันวิจัย (สถาบันวิจัยวัฒนธรรม, สถาบันวิจัยประวัติศาสตร์ เจามา วิเซน บิเบส, สถาบันภาษาประยุต์, สถาบันวิทยุโทรทัศน์), 2 บัณฑิตวิทยาลัย (สถาบันการศึกษานานาแห่งบาร์เซโลนา -IBEI- และ Barcelona Graduate School of Economics -Barcelona GSE-) และสถาบันการศึกษาต่อเนื่อง (IDEC)

### สถาบันสมทบ

* สถาบันพาณิชย์ชั้นสูง -ESCI-
* สถาบันการออกแบบ Elisava
* สถาบัน Maresma -EUM-
* สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์มาร์ -EUIM-

อ้างอิง
-------

1. ↑  "facultats i escoles หน่วยงานจัดการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยปุมเปวฟาบรา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-01.

พิกัดภูมิศาสตร์: 41°22′45″N 2°10′46.23″E﻿ / ﻿41.37917°N 2.1795083°E﻿ / 41.37917; 2.1795083
**ข้าวหลามดง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Goniothalamus laoticus*) ชื่ออื่น จำปีหิน (ชุมพร) นมงัว (ปราจีนบุรี) เป็นไม้ตระกูลเดียวกับกระดังงา เป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 3-7 เมตร ทรงพุ่มโปร่ง เปลือกต้นสีเทาอมดำ เนื้อไม้เหนียว ปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับ ใช้เป็นสมุนไพรหลังคลอดบุตร ทางภาคอีสานแก่นต้นเป็นส่วนผสมของยารักษาโรคซางในเด็ก

ลักษณะ
------

ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับสองข้างกิ่ง แผ่นใบรูปขอบขนาน กว้าง 3-4 ซม. ยาว 10-16 ซม. ปลายใบเรียวแหลม โคนใบรูปลิ่ม ผิวใบด้านบนสีเขียวกว่าผิวใบด้านล่าง ก้านใบยาวราว 0.8 ซม. ดอก เป็นดอกเดี่ยวออกที่ซอกใบตามลำต้นหรือกิ่ง 1-3 ดอก กลีบเลี้ยงมีขนาดเล็ก 3 กลีบ สีเขียวแผ่กางออก กลีบดอกมี 6 กลีบ เรียงเป็น 2 ชั้น ๆ ละ 3 กลีบ ชั้นนอกรูปไข่ กว้าง 2.5-3 ซม. ยาว 4-5 ซม.ชั้นในยาว 1 เซนติเมตรประกบกันเป็นรูปสามเหลี่ยม กลีบดอกชั้นนอกอวบหนารูปหอก กว้าง 2.5-3 เซนติเมตร ยาว 4-5 เซนติเมตร ก้านดอกยาวประมาณ 1 ซม ดอกอ่อนสีเขียว เมื่อบานเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหรือชมพูกางออก จากกัน เมื่อบานมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของดอก 3-3.5 เซนติเมตร ส่งกลิ่นหอมเย็น ดอกบาน 2-3 วัน แล้วจึงโรย มีอีกพันธุ์หนึ่งที่ดอกบาน แล้วเปลี่ยนจากสีเขียวอมเหลืองเป็นสีส้มแดงแล้วจึงโรย ซึ่งเป็นพันธุ์ที่หายากมากกว่า ออกดอกทยอยตลอดปี ดอกส่งกลิ่นหอมเย็นตลอดวัน ผล ออกเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 6-12 ผล แต่ละผลรูปรี ยาว 2-3 ซม. ไม่มีก้านผล ผลแก่สีเขียวอมเหลือง มี 2-5 เมล็ด

ขยายพันธุ์ ด้วยการเพาะเมล็ด เจริญเติบโตได้ดีในที่ร่ม และมีแสงแดดรำไร ปลูกในกระถางควรใช้วิธีการทาบกิ่ง ส่วนวิธี การตอนพบว่าออกรากได้ยากมาก

อ้างอิง
-------

1. ↑  สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 41

* ต้นข้าวหลามดง เรียบเรียงโดย ดร. ปิยะ เฉลิมกลิ่น เก็บถาวร 2007-11-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ไทย)
ถนนพิชัยบริเวณสี่แยกพิชัย
**ถนนพิชัย** (อักษรโรมัน: *Thanon Phichai*) เป็นถนนในแขวงดุสิตและแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นถนนสายสั้น ๆ ที่ตัดเป็นเส้นตรง เริ่มต้นจากถนนราชวิถี บริเวณหน้าประตูประสาทเทวฤทธิ์ อันเป็นประตูหนึ่งของอาคารรัฐสภา จากนั้นทอดผ่านถนนสุโขทัยที่แยกขัตติยานี ผ่านบริเวณหน้าที่ทำการพรรคชาติไทยพัฒนา แล้วจึงข้ามคลองสามเสนที่สะพานเทพหัสดิน จากนั้นตัดกับถนนนครไชยศรีที่สี่แยกพิชัย และไปสิ้นสุดที่สามแยกพิชัยซึ่งตัดกับถนนอำนวยสงคราม

ถนนพิชัย เดิมมีชื่อว่า "ถนนพุดตาน" อันเป็นชื่อของเครื่องลายครามจีนที่มีลายดอกพุดตานหรือดอกโบตั๋น เป็นถนนที่สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เหมือนเช่นถนนสายอื่นที่รอบล้อมเขตพระราชฐาน เนื่องจากความนิยมในเครื่องลายครามจีนกำลังเป็นที่เฟื่องฟูในขณะนั้น โดยแบ่งออกเป็น "ถนนพุดตานใน" จากบริเวณสนามหญ้าหน้าพระที่นั่งอภิเศกดุสิต ไปออกประตูกิเลน (ประตูประสาทเทวฤทธิ์ ในปัจจุบัน) และ "ถนนพุดตานเหนือ" จากคลองสามเสนทางด้านเหนือของพระราชวังดุสิต ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีประกาศของกระทรวงนครบาล โดยเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เป็นเสนาบดี ลงวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2462 ให้เปลี่ยนชื่อถนนรอบเขตพระราชฐานที่ได้ชื่อตามเครื่องลายครามจีน 15 สาย ถนนพุดตานก็เป็นหนึ่งในนั้น โดยชื่อ "พิชัย" นั้นตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเพ็ญพัฒนพงศ์ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม องค์ผู้ทรงปรีชาในเรื่องดนตรีไทย และเป็นผู้ประพันธ์เพลง *ลาวดวงเดือน* โดยในระยะแรกถนนพิชัยสะกดว่า "พิไชย" และได้เปลี่ยนมาเป็น "พิชัย" เช่นในปัจจุบันในระยะต่อมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  บุนนาค, โรม (2016-03-16). "ยุคนิยมเครื่องลายครามจีนสุดขีด ถึงขั้นตั้งชื่อถนนทั้งชุด ออกกติกาการประกวดเป็น พ.ร.บ.!!!". *ผู้จัดการรายวัน*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-03-07. สืบค้นเมื่อ 2018-03-12.
2. ↑  pongsakornlovic (2011-01-31). "CHN 216 Pichai Road". *ชื่อนั้น...สำคัญไฉน ?*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ถนนพิชัย
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°46′52″N 100°31′08″E﻿ / ﻿13.781052°N 100.518965°E﻿ / 13.781052; 100.518965
***Makararaja chindwinensis*** เป็นปลากระเบนชนิดใหม่ของโลก ที่ยังไม่มีชื่อสามัญ จัดอยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Makararaja*

เป็นปลากระเบนที่ค้นพบในปี ค.ศ. 2006 และทำการอนุกรมวิธานไว้ในปี ค.ศ. 2007 โดย ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน เป็นปลากระเบนขนาดเล็ก ซึ่งมีความกว้างของขอบจานราว ๆ 38-50 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุด 3-4 กิโลกรัม สิ่งที่ทำให้ปลากระเบนสกุลนี้แตกต่างไปจากปลากระเบนในสกุลอื่น คือ รูปร่างของจานดูเกือบจะกลม คล้ายกับปลากระเบนในสกุล *Pastinachus* แต่ปลากระเบนชนิดนี้จะมีเกล็ดจะเล็กละเอียดกว่ามาก จนแทบจะมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น นอกจากนี้ยังมีในส่วนของหางที่ดูหนาหรืออวบอิ่มน้อยกว่าและเรียวกว่าหางของปลากระเบนในสกุล *Pastinachus* ที่ดูอวบอ้วนกว่ามาก แต่ก็ไม่เล็กเรียวเกินไปเหมือนอย่างเช่นหางปลากระเบนสกุล *Himantura* เงี่ยงของปลากระเบนสกุลนี้เรียวเล็กมากจนดูคล้ายกับดาบสั้นหรือกริช ตำแหน่งที่ตั้งถึงแม้จะอยู่เลยไปส่วนหลังแต่ยังใกล้กว่าหากเทียบกับปลากระเบนสกุล *Pastinachus*

พบอาศัยอยู่ในแม่น้ำชินด์วิน ซึ่งเป็นแควสาขาของแม่น้ำอิระวดี ทางตอนเหนือของประเทศพม่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  *Makararaja*
3. ↑  *Makararaja chindwinensis* , a new genus and species of freshwater dasyatidid Pastinachine stingray from upper Myanmar. by Tyson R.Roberts

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลจาก Fishbase.org เก็บถาวร 2016-03-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ฟลักซ์การแผ่รังสี** (อังกฤษ: radiant flux) เป็นปริมาณทางกายภาพที่แสดงพลังงานจากการแผ่รังสีที่ผ่านพื้นผิวต่อหน่วยเวลา หน่วย SI ที่ใช้คือวัตต์ (สัญลักษณ์: W) ฟลักซ์การแผ่รังสีทั้งหมดที่ผ่านพื้นผิวรอบแหล่งกำเนิดมีค่าเท่ากับกำลังของแหล่งกำเนิด

โดยทั่วไปแล้วแนวคิดของฟลักซ์การแผ่รังสีมักใช้สำหรับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นหลัก แต่ก็ยังสามารถใช้พิจารณาถึงการแผ่คลื่นเสียงและลำอนุภาคได้อีกด้วย

การแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
--------------------------------

สำหรับการแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า สามารถพิจารณาฟลักซ์การแผ่รังสีสำหรับแต่ละความยาวคลื่นได้ ฟลักซ์การแผ่รังสีสำหรับแต่ละความยาวคลื่นเรียกว่า **ฟลักซ์การแผ่รังสีเชิงสเปกตรัม** (spectral radiant flux) โดยทั่วไปมักใช้นาโนเมตร (nm) เป็นหน่วยของความยาวคลื่นในย่านใกล้เคียงกับแสงที่มองเห็น ในกรณีนี้หน่วยของฟลักซ์การแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมคือ W/nm

ถ้าฟลักซ์การแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความยาวคลื่น *λ* เป็น *Φλ* แล้ว ค่าฟลักซ์การแผ่รังสีจะเท่ากับ

{\displaystyle \Phi =\int \_{0}^{\infty }\Phi \_{\lambda }\,d\lambda }

### ปริมาณความส่องสว่าง

ดูบทความหลักที่: ฟลักซ์ส่องสว่าง
ปริมาณทางจิตฟิสิกส์ ที่เรียกว่าฟลักซ์ส่องสว่างได้ถูกนำมาใช้เพื่อแสดงความสว่างของแสงที่มนุษย์รับรู้ได้ คำนวณโดยการให้น้ำหนักในแต่ละความยาวคลื่นโดยพิจารณาจากระดับที่การมองเห็นของมนุษย์รับรู้ถึงการแผ่รังสีของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในช่วงคลื่นที่มองเห็นได้ (เช่นสีเขียวจะสว่างกว่าสีอื่นที่มีพลังงานเท่ากัน)

ฟลักซ์การส่องสว่างสามารถคำนวณจากปริพันธ์ของค่าประสิทธิภาพการส่องสว่าง *Kλ* โดยถ่วงน้ำหนักต่อความยาวคลื่น *λ* โดย

{\displaystyle \Phi \_{\text{v}}=\int \_{0}^{\infty }K\_{\lambda }\Phi \_{\lambda }\,d\lambda }
**คาร์ล ฟรีดริช เจ้าชายรัชทายาทแห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก** (เยอรมัน: *Leo Löwenstein*; 30 กันยายน พ.ศ. 2509 – 24 เมษายน พ.ศ. 2553) เป็นพระโอรสในอาล็อยส์-ค็อนสตันทีน เจ้าชายที่ 9 แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์คกับเจ้าหญิงอนาสตาเซียแห่งปรัสเซีย เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมาร พระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระองค์ทรงเป็นนักแข่งรถที่มีชื่อเสียง โดยทรงพระนามในวงการนักแข่งว่า **เลโอ เลอเวินชไตน์** โดยทรงขับรถแวน

เสกสมรส
-------

เลโอ เลอเวินชไตน์ ทรงเสกสมรสกับ สเตฟานี ฟอน เบิร์นเกน เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2541 มีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าหญิงออกัสตินา
2. เจ้าชายนิโคเดมัส เจ้าชายรัชทายาทแห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก
3. เจ้าชายลอเรนตุส
4. เจ้าหญิงคาลินา

โดยครอบครัวของพระองค์ประทับในเลเดนเบรชท์ รัฐบาวาเรีย โดยอยู่ติดใกล้กับไร้องุ่น

การสิ้นพระชนม์
--------------

ในช่วงรอบที่สามของการแข่งขันชิงแชมป์ทางไกล VLN ในปี 2553 รถ Aston Martin V8 Vantage ของพระองค์พลิกคว่ำและกระแทกรั้วและด้านหลังของรถของพระองค์ลุกเป็นไฟ โดยมีเจ้าหน้าที่เข้ามาถวายความช่วยเหลือ แต่ก็ไม่เป็นผล พระองค์สิ้นพระชนม์ในที่เกิดเหตุจากการดมควันมากเกินไป โดยทรงเป็นผู้ที่ 7 ที่เสียชีวิตในระหว่างการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศเยอรมันตั้งแต่ปี 2520 พระศพถูกฝังในสุสานเชื้อพระวงศ์ที่อารามเอ็งเงิลแบร์ค Großheubach เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2553

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tödlicher Unfall am Nürburgring เก็บถาวร 2010-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
2. ↑  "Tödlicher Unfall auf der Nordschleife".
3. ↑  Carl Friedrich Prinz zu Löwenstein verunglückt tödlich
4. ↑  Erbprinz stirbt bei Rennunfall เก็บถาวร 2010-04-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**อิสซี** (อังกฤษ: Issie; ญี่ปุ่น: イッシー; โรมาจิ: *Isshī*) สัตว์ประหลาดทะเลสาบตัวหนึ่ง มีผู้พบเห็นที่ทะเลสาบอิเกดะในเมืองอิบูซูกิ จังหวัดคาโงชิมะ เกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น โดยถูกตั้งชื่อให้ออกเสียงคล้ายกับเนสซี สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ที่โด่งดังจากประเทศสกอตแลนด์ 

อิสซีถูกพบเห็นในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1978 โดยพยานพบเห็นถึง 20 คน มีรูปร่างคล้ายไดโนเสาร์ มีลำตัวสีดำ มีหลังโหนก ความยาวประมาณ 5 เมตร (16 ฟุต) ว่ายน้ำอยู่ในทะเลสาบ เรื่องนี้ได้กลายฮือฮาไปทั่วญี่ปุ่น เมื่อสื่อมวลชนทั้งหนังสือพิมพ์และสถานีโทรทัศน์ได้นำเสนอข่าวนี้อย่างแพร่หลาย

ต่อมาในปี ค.ศ. 1991 ได้มีผู้มาท่องเที่ยวที่นี่ได้ถ่ายภาพวิดีโอการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตในทะเลสาบที่มีลักษณะประหลาด ความยาว 9 เมตร (30 ฟุต) แต่ภาพดังกล่าวอาจจะเป็นการว่ายของปลาไหลที่มีความยาว 5 ฟุตก็ได้

ในตำนานเล่าว่า อิสซีเดิมเป็นม้าสีขาวที่มีลูกเล็ก ๆ อาศัยอยู่ริมทะเลสาบอิเกดะ แต่ลูกของมันถูกลักพาตัวโดยซามูไร และอิสซีไม่สามารถหาลูกของตัวเองพบ จึงกระโดดลงไปในทะเลสาบ และกลายเป็นจระเข้ยักษ์ที่ดุร้ายเพื่อตามหาลูกที่หายไป

ปัจจุบัน ริมทะเลสาบอิเกดะ มีรูปปั้นอิสซีและป้ายภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษบ่งบอกเรื่องราวของมันอยู่

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *Metropolis*, "Fortean Japan", 27 June 2008, p. 12.
2. ↑  Cryptomundo: Issie - A Japanese Lake Monster
3. ↑  Unknown Explorers: Issie
ฟลัฟเฟอร์ในฉากการถ่ายทำหนังโป๊เกย์ ถือสารหล่อลื่นให้นักแสดงที่รับบทรุก
**ฟลัฟเฟอร์** (อังกฤษ: fluffer) คือ ทีมงานได้รับการว่าจ้างในหนังโป๊ ทำหน้าที่เพื่อเล้าโลมนักแสดงที่เข้าฉาก ก่อนการถ่ายทำในฉากที่ต้องการอวัยวะเพศชายแข็งตัว

ฟลัฟเฟอร์นั้นไม่จำเป็นต้องสัมผัสตัวนักแสดงก็ได้ โดยทั่วไปพวกเขายังทำหน้าที่ทำความสะอาดนักแสดงหนังโป๊ ในระหว่างช่วงเทค เพื่อที่นักแสดงจะได้ไม่ต้องเปลี่ยนท่าทาง หน้าที่นี้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของแผนกแต่งหน้า หลังจากที่จัดมุมตามต้องการ ผู้กำกับจะให้นักแสดงคงตำแหน่งนั้นไว้ให้ฟลัฟเฟอร์ทำหน้าที่ไป

ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2001 เรื่อง *The Fluffer* มีเรื่องราวเกี่ยวกับชายหนุ่มที่หลงรักนักแสดงหนังโป๊เกย์ ประเภทเกย์ฟอร์เพย์ และยังมีภาพยนตร์สั้นแนวตลกความยาว 4 นาทีก็ใช้ชื่อว่า *The Fluffer* ออกขายในปี ค.ศ. 2003

อ้างอิง
-------

1. ↑  Collins, Scott (2006-08-27). "Long night for Emmys". *Los Angeles Times*. สืบค้นเมื่อ 2008-05-10.
2. ↑  Scott, A.O (2001-11-16). "FILM REVIEW; O.K. Just Tell Your Folks It's Artistic Work, in Films". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 2008-05-10.
3. ↑  "The Fluffer (2003)". *Internet Movie Database*. สืบค้นเมื่อ 2008-05-10.
ในภาษาอังกฤษยุคใหม่ **Yes** และ **No** เป็นคำที่ใช้แสดงการยืนยัน (affirmative) และปฏิเสธ (negative) ตามลำดับ

เดิมที ภาษาอังกฤษใช้ระบบคำสี่คำหรือมากกว่ารวมถึงภาษาอังกฤษกลางตอนต้นด้วย แต่ในยุคใหม่ได้ลดลงเหลือระบบสองคำประกอบด้วยเพียงคำว่า "yes" และ "no" บางภาษา การตอบคำถามใช่-ไม่ใช่ (yes-no question) ไม่ได้ใช้คำตอบคำเดียวอย่างคำว่า yes หรือ no ภาษาเวลส์และภาษาฟินแลนด์เป็นหนึ่งในหลายภาษาที่ตอบคำถามดังกล่าวโดยใช้รูปยืนยันหรือปฏิเสธในกริยานั้น ๆ แทนที่จะใช้คำว่า "yes" และ "no" แม้ว่าทั้งสองภาษาจะมีคำที่หมายความใกล้เคียงกับ "yes" และ "no" ภาษาอื่น ๆ อาจมีทั้งระบบสองคำ สามคำ และสี่คำ ขึ้นกับว่าเจ้าของภาษาใช้คำที่หมายความว่า "yes" หรือ "no" ทั้งหมดกี่คำ บางภาษา เช่น ภาษาละติน ไม่มีระบบคำว่า yes-no

คำว่า "yes" และ "no" นั้นมิอาจแบ่งเป็นชนิดของคำใด ๆ ได้ง่าย ๆ แม้ว่าบางครั้งจะถือว่าเป็นคำอุทาน แต่มันไม่มีคุณสมบัติดังกล่าว และถือว่าไม่ใช่คำกริยาวิเศษณ์ด้วย

ความแตกต่างระหว่างภาษา ความจริงที่ว่าคำสำหรับคำว่า "yes" และ "no" ของภาษาต่าง ๆ มีชนิดของคำและการนำไปใช้ไม่เหมือนกัน และบางภาษาไม่มีระบบนี้ ทำให้การแปลภาษาตามสำนวนเจ้าของภาษาทำได้ยาก