recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ภาษาเคลต์ดั้งเดิม** (อังกฤษ: Proto-Celtic) หรือ **ภาษาเคลต์ร่วม** (*Common Celtic*) คือภาษาบรรพบุรุษที่สืบสร้างขึ้นของบรรดาภาษาเคลต์ทั้งหมดที่รู้จัก ประมวลศัพท์ของภาษานี้สามารถสืบสร้างได้โดยใช้ระเบียบวิธีเปรียบเทียบในภาษาศาสตร์เชิงประวัติ เนื่องจากภาษาเคลต์เป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาเคลต์ดั้งเดิมจึงเป็นลูกหลานของภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมด้วย ตามทฤษฎีหนึ่ง ภาษาเคลต์อาจใกล้ชิดที่สุดกับกลุ่มภาษาอิตาลิก จึงทำให้มีการจัดกลุ่มรวมกันเป็นกลุ่มภาษาอิตาโล-เคลติก

การสืบสร้างภาษาเคลต์ดั้งเดิมอยู่ระหว่างการดำเนินการ ในขณะที่ภาษาเคลต์ภาคพื้นทวีปได้ช่วยพิสูจน์ยืนยันได้มากในด้านสัทวิทยาและบางส่วนในด้านวิทยาหน่วยคำ หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรกลับมีไม่เพียงพอที่จะช่วยให้สืบสร้างวากยสัมพันธ์ขึ้นได้อย่างไม่ผิดพลาด แม้ว่าจะพบบันทึกที่มีประโยคสมบูรณ์ในภาษากอลและภาษาเคลทิบีเรียน แต่วรรณกรรมที่เก่าแก่ที่สุดของกลุ่มภาษาเคลต์พบในภาษาไอริชเก่า และภาษาเวลส์กลาง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Celtic literature at britannica.com, accessed 7 February 2018
2. ↑  Rhys, John (1905). Evans, E. Vincent (บ.ก.). "The Origin of the Welsh Englyn and Kindred Metres". *Y Cymmrodor*. London: Honourable Society of Cymmrodorion. **XVIII**.
**รักไม่เก๊ จัดเต็มหัวใจ** (ฮันกึล:개인의 취향, แกอินอึย ชวีฮยาง) เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกคอมเมดี้ สร้างมาจากนวนิยายเรื่อง Personal Preference ที่เขียนโดย อี แซอิน (이새인) ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ MBC กำกับการแสดงโดยโน จงชัน และซน ฮยองซอก ละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมและโด่งดังมากเรื่องหนึ่ง และในเวลาต่อมาได้ออกอากาศในไต้หวัน สิงคโปร์ ฮ่องกง ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และประเทศไทย สำหรับประเทศไทยฉายทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.15 น. ทางช่อง 7 สี ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 5 มีนาคม ถึงวันเสาร์ที่ 9 เมษายน 2554

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

พัค แกอิน อาศัยอยู่ในซังโกแจ ซึ่งเป็นบ้านเกาหลีโบราณเก่าแก่ (ฮันอก) เธอได้พบกับชอน จินโฮ สถาปนิกหนุ่มหล่อในระหว่างการเดินทาง และเรื่องยุ่งๆ ของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้น ฮัน ชางรยอล แฟนเก่าของแกอิน กลับไปแต่งงานกับคิม อินฮเย เพื่อนรักของเธอ ทำให้แกอินเสียใจมาก และชางรยอลก็กลายมาเป็นคู่แข่งของจินโฮในเรื่องงานออกแบบ 

จินโฮจำเป็นต้องมาเช่าซังโกแจที่แกอินอาศัยอยู่ เพื่อออกแบบแกลเลอรี่ในสไตล์เกาหลีแบบร่วมสมัยแข่งกับสถาปนิกอื่นๆ รวมทั้งชางรยอล โดยที่แกอินเข้าใจไปเองว่าจินโฮเป็นเกย์ เพราะนิสัยที่ต่างกันสุดขั้ว ทำให้ทั้งคู่ไม่ค่อยจะลงรอยกันนัก แต่นานวันเข้าความแตกต่างกลับกลายเป็นความสนิทสนม พวกเขาทั้งคู่เริ่มแน่ใจหัวใจตัวเอง แล้ววันหนึ่งแกอินก็รู้ว่าจินโฮไม่ใช่เกย์ ส่วนชางรยอลกับอินฮเยก็แยกทางกัน พวกเขาเข้ามาพัวพันทำให้ชีวิตของแกอินและจินโฮยุ่งวุ่นวายขึ้นไปอีก 

เรื่องราวความลับในอดีตทั้งของแกอินและซังโกแจหลังนี้ค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกมา พร้อมๆ กับความรักของหญิงสาวและชายหนุ่มที่มีให้กันและกัน

นักแสดง
-------

* ลี มินโฮ แสดงเป็น ชอน จินโฮ
* ซน เยจิน แสดงเป็น พัค แกอิน
* คิม จีซอก แสดงเป็น ฮัน ชางรยอล
* วัง จินฮเย แสดงเป็น คิม อินฮเย
* อิม ซึล-อง แสดงเป็น คิม แทฮุน
* ชเว อึนโซ แสดงเป็น นา ฮเยมี
* จอง ซองฮวา แสดงเป็น โน ซังจุน
* โช อึนจี แสดงเป็น ลี ยองซอน
* รยู ซึงรยง แสดงเป็น ชเว โดบิน
* อัน ซอกฮวัน แสดงเป็น ฮัน ยุนซบ

เพลงประกอบ
----------

* No way (말도 안돼) - ยุนฮา (윤하)
* Dropping rain (빗물이 내려서) – คิม แทวู (김태우)
* My Heart is Touche (가슴이 뭉클) – ซียา (씨야)
* You, my wings (그대라는 날개) - คิม แทวู (김태우)
* Making love (사랑 만들기포미닛 ) - 4Minute
* Like an idiot ( 바보처럼) – 2AM
* Flight of the Bumble bee (왕벌들의 비행)
* Strange feeling (야릇한 느낌)
* Flight of the Bumble bee (왕벌들의 비행) (เปียโน)
* Like an idiot ( 바보처럼) – ดนตรี
* Making love (사랑 만들기포미닛 ) - (กีต้าร์)
* You, my wings (그대라는 날개) (ดนตรี)
* My Heart is Touche (가슴이 뭉클) (ดนตรี)
* Dropping rain (빗물이 내려서) (ไวโอลิน)
* No way (말도 안돼) (เปียโน)

อ้างอิง
-------

* เว็บไซต์ทางการซีรีส์ Personal Taste (ภาษาเกาหลี)
* Personal Taste : รักไม่เก๊ จัดเต็มหัวใจ ❤개인의 취향
**รังงากุ** (ญี่ปุ่น: 蘭学) เป็นองค์ความรู้ที่พัฒนาโดยญี่ปุ่นผ่านการติดต่อกับเกาะเทียมเดจิมะของเนเธอร์แลนด์ ซึ่งทำให้ญี่ปุ่นตามทันเทคโนโลยีและการแพทย์แผนตะวันตกในช่วงที่ปิดประเทศไม่ให้ชาวต่างชาติเข้ามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1641 ถึง ค.ศ. 1853 เนื่องจากนโยบายของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในการโดดเดี่ยวประเทศหรือซาโกกุ

ผู้คนบางส่วนในญี่ปุ่นได้เรียนรู้หลายแง่มุมของการปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นในยุโรปในเวลานั้นผ่านรังงากุ ช่วยสร้างจุดเริ่มต้นของวิทยาศาสตร์เชิงทฤษฎีและเทคโนโลยีให้กับประเทศ ซึ่งช่วยอธิบายความสำเร็จของญี่ปุ่นในการปรับปรุงให้ทันสมัยอย่างรวดเร็วหลังจากถูกบังคับโดยชาวอเมริกันให้เปิดประเทศสู่การค้ากับต่างประเทศในปี ค.ศ. 1854

ประวัติ
-------

พ่อค้าชาวดัตช์ที่เดจิมะในนางาซากิเป็นชาวยุโรปเพียงกลุ่มเดียวที่ค้าขายในญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1639 ถึง ค.ศ. 1853 (ชาวดัตช์มีฐานการค้าในฮิราโดะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1609 ถึง ค.ศ. 1641 ก่อนที่พวกเขาจะย้ายไปที่เดจิมะ) และการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้รับการเฝ้าดูอย่างระมัดระวังและควบคุมอย่างเข้มงวด ถูกจำกัดให้เดินทางปีละ 1 ครั้งเพื่อแสดงความเคารพต่อโชกุนในเอโดะ พวกเขากลายเป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดความรู้บางอย่างเกี่ยวกับการปฏิวัติอุตสาหกรรมและการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ซึ่งกำลังเกิดขึ้นในยุโรปมาสู่ญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1720 คำสั่งห้ามหนังสือของชาวดัตช์ถูกยกเลิก และชาวญี่ปุ่นได้ซื้อและแปลหนังสือวิทยาศาสตร์ของชาวดัตช์ นวัตกรรมตะวันตกเช่น นาฬิกา เครื่องมือแพทย์ ลูกโลก แผนที่ และเมล็ดพันธุ์พืชได้รับการสาธิต รวมทั้งปรากฏการณ์ทางไฟฟ้า ตลอดจนการบินของบอลลูนอากาศร้อนในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19

อ้างอิง
-------

* *Seeing and Enjoying Technology of Edo* (見て楽しむ江戸のテクノロジー), 2006, ISBN 4-410-13886-3 (Japanese)
* *The Thought-Space of Edo* (江戸の思想空間) Timon Screech, 1998, ISBN 4-7917-5690-8 (Japanese)
* *Glimpses of medicine in early Japanese-German intercourse*. In: International Medical Society of Japan (ed.): The Dawn of Modern Japanese Medicine and Pharmaceuticals -The 150th Anniversary Edition of Japan-German Exchange. Tokyo: International Medical Society of Japan (IMSJ), 2011, pp. 72–94. (ISBN 978-4-9903313-1-3)
**จอห์น สตีเฟน กูดแมน** (อังกฤษ: John Stephen Goodman) เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มต้นอาชีพการแสดง โดยรับบทแดน คอนเนอร์ ในซีรีส์ทางช่องเอบีซี เรื่อง *Roseanne* (1988–1997; 2018) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทซีรีส์เพลงหรือตลกทางโทรทัศน์ ในปี ค.ศ. 1993 กูดแมนได้ยังแสดงในภาคต่อคือ *The Conners* เขามักร่วมงานกับพี่น้องโคเอน อย่างภาพยนตร์เรื่อง *Raising Arizona* (1987), *Barton Fink* (1991), *The Big Lebowski* (1998), *O Brother, Where Art Thou?* (2000) และ *Inside Llewyn Davis* (2013) เขาพากย์เสียงให้ตัวละครซัลลีย์ ในภาพยนตร์ชุด *Monsters, Inc.* ของค่ายพิกซาร์ และตัวละครพาชา ในภาพยนตร์ชุดของดิสนีย์เรื่อง *The Emperor's New Groove*

ภาพยนตร์เรื่องอื่นที่เขาแสดงนำ เช่น *Always* (1989), *King Ralph* (1991), *The Babe* (1992), *The Flintstones* (1994), *Blues Brothers 2000* (1998), and *10 Cloverfield Lane* (2016) และแสดงสมทบในภาพยนตร์ *True Stories* (1986), *Coyote Ugly* (2000), *The Artist* (2011), *Extremely Loud & Incredibly Close* (2011), *Argo* (2012), *Flight* (2012), *The Hangover Part III* (2013), *Transformers: Age of Extinction* (2014), *Patriots Day* (2016), *Kong: Skull Island* (2017) และ *Transformers: The Last Knight* (2017)

ทางด้านโทรทัศน์ เขาแสดงในซีรีส์ *Alpha House* และแสดงในฤดูกาลแรกของ *Treme* ทางช่องเอชบีโอ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "In HBO's new series 'Treme,' John Goodman looks back in anger". *Los Angeles Times* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2010-04-07. สืบค้นเมื่อ 2019-11-04.
แฮโรลด์ ลาสเวลล์
แฮโรลด์ ลาสเวลล์: imagoแฮโรลด์ ลาสเวลล์: imago

*เกิด*: 13 กุมภาพันธ์ 1902; Donnellson  
*เสียชีวิต*: 18 ธันวาคม 1978; แมนแฮตตัน  
*ประเทศ*: สหรัฐ  

**ข้อมูลอย่างเป็นทางการ**

*ตำแหน่ง*: ประธาน (chairperson)  
*อาชีพ*: political scientist, academic, sociologist, นักจิตวิทยา  
*นายจ้าง*: มหาวิทยาลัยชิคาโก, เดอะนิวสคูล, มหาวิทยาลัยเยล
**แฮโรลด์ ลาสเวลล์** (13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1902 – 18 ธันวาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักรัฐศาสตร์ชั้นนำชาวอเมริกัน เป็นนักศึกษาปริญญาเอกแห่งมหาวิทยาลัยชิคาโก และเป็นศาสตราจารย์กฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยเยล เป็นประธานสมาคมรัฐศาสตร์ (APSA)

ผลงาน
-----

* *Propaganda Technique in the World War* (1927; Reprinted with a new introduction, 1971)
* *Psychopathology and Politics*, (1930; reprinted, 1986)
* *World Politics and Personal Insecurity* (1935; Reprinted with a new introduction, 1965)
* *Politics: Who Gets What, When, How* (1936)
* "The Garrison State" (1941)
* *Power and Personality* (1948)
* *Political Communication: Public Language of Political Elites in India and the US* (1969)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Book Review, 44 PSYCHIATRIC Q. 167, 167 (1970).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* National Academy of Sciences Biographical Memoir
**การเสียชีวิตหมู่ในบุรารี** (ฮินดี: बुराड़ी कांड; อังกฤษ: Burari deaths) หมายถึงการเสียชีวิตของสมาชิกจำนวนสิบเอ็ดคนของตระกูลจุณฑาวัต (चुंडावत) ในย่านบุรารี เดลี ประเทศอินเดีย เมื่อปี 2018 ผู้เสียชีวิตสิบรายพบศพในสภาพถูกแขวนคอในขณะที่สมาชิกสูงวัยที่สุดของครอบครัวพบศพถูกบีบคอเสียชีวิต มีผู้พบศพในวันที่ 1 กรกฎาคม 2018 เช้าตรู่หลังทั้งหมดเสียชีวิต ตำรวจอินเดียสรุปผลว่าการเสียชีวิตนี้เกิดจากการฆ่าตัวตายหมู่ อันเกิดจากภาวะหลอนหมู่

บ้านสูงสองชั้นในย่านสันตนครเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวจุณฑาวัตมานานกว่ายี่สิบปี หลังย้ายถิ่นฐานมาจากบ้านเกิดที่โฏหานา รัฐหรยาณา ครอบครัวนี้เป็นเจ้าของธุรกิจร้านของชำและธุรกิจไม้อัดในพื้นที่ โดยสมาชิก 11 คนมีอายุแก่สุดอยู่ที่ 80 ปี และเด็กสุด 15 ปี ในปี 2007 หนึ่งในสมาชิกของครอบครัว ลลิต จุณฑาวัต (Lalit Chundawat) สูญเสียโภปาล สิงห์ (Bhopal Singh) ผู้เป็นบิดา ไปด้วยการตายตามธรรมชาติ นับจากนั้นลลิตกลายมาเป็นคนที่เก็บตัวไม่สุงสิงกับใคร และในวันหนึ่งเขาเคยอ้างว่าวิญญาณของโภปาล สิงห์มาเข้าสิง และแนะนำไปสู่การใช้ชีวิตที่ดีกว่า นับจากนั้นมาเขาก็เริ่มบันทึกไดอารีเกี่ยวกับ "คำแนะนำ" เหล่านั้น หลังเกิดการฆ่าตัวตายหมู่ ตำรวจพบไดอารีจำนวนสิบเอ็ดฉบับของเขาเป็นหลักฐาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bhandari, Hemani (16 July 2018). "Burari deaths: 11 bright people with one dark secret". *The Hindu* – โดยทาง www.thehindu.com.
2. ↑  "CCTV footage shows what happened moments before 11 burari deaths".
3. ↑  "Burari deaths: Family may have been suffering from 'shared psychosis'".
4. ↑  "Burari deaths: CCTV footage reveals more details of suicide plans".
5. ↑  "Burari hangings: Week-long 'thanksgiving ritual' led to deaths, Delhi police suspect". 5 July 2018.
6. ↑  "Burari deaths: Brother said father's soul possessed him, gave him directions". 3 July 2018.
**บทความนี้มีตัวอักษรเกาหลี** หากอุปกรณ์ของคุณไม่สามารถเรนเดอร์อักษรนี้ได้ คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม, อักษรพิเศษ, กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่อักษรฮันกึล และ อักษรฮันจา

**ที-อาราเอ็นโฟร์** *(อังกฤษ: **T-ara N4**; เกาหลี: **티아라 N4**)* เป็นกลุ่มย่อยของวงที-อารา ก่อตั้งโดยคอร์คอนเทนส์มีเดีย ในปี 2013 สมาชิกได้แก่ อึนจ็อง, ฮโยมิน, และ จีย็อน

ประวัติ
-------

ในกลางปี 2013 คอร์คอนเทนส์มีเดียได้ประกาศก่อตั้ง ที-อาราเอ็นโฟร์ ขึ้นมาโดยมีซิงเกิล Countryside Diaries โปรโมตเป็นเพลงแรก ซึ่งมีด้วยกัน 5 เวอร์ชัน พร้อมทั้งมิวสิกวีดีโอ โดยมีเป้าหมายอยู่ที่การเปิดตัวสู่ตลาดเพลงระดับโลก โดยจะมีการร่วมงานกับศิลปินระดับโลกด้วย

### การโปรโมตที่สหรัฐ

ที-อาราเอ็นโฟร์ ได้รับการโปรโมตที่สหรัฐ โดยคริส บราวน์ แรปเปอร์ชื่อดังระดับโลกชาวอเมริกัน แต่ทว่าการแสดงคอนเสิร์ตที่สหรัฐอเมริกานั้น ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง เนื่องจากผู้ชมไม่ให้ความสนใจ

### อารึม ถอนตัวมุ่งหน้าศิลปินเดี่ยวฮิพฮอพเกิร์ล

เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม คอร์คอนเทนส์มีเดียเปิดเผยถึงการปรับเปลี่ยนสมาชิกวงในต้นสังกัด แม้ว่าก่อนหน้านี้ทีอาร่าจะมีสมาชิกประกอบไปด้วย คิวรี โบรัม โซย็อน อึนจ็อง ฮโยมิน จีย็อน และอารึม รวม 7 คน แต่เนื่องด้วยอารึมมีความชื่นชอบในเพลงแนวฮิพฮอพ ทำให้เธอต้องการปลีกตัวไปทำงานเพลงเดี่ยว และหลังจากที่ได้คุยกับต้นสังกัดรวมถึงเพื่อนๆในวง เธอก็ได้ตัดสินใจถอนตัวพร้อมเตรียมออกมาทำเพลงเดี่ยวในที่สุด นอกจากแนวเพลงฮิพฮอพแล้วอารึมก็พร้อมทำงานเพลงบัลลาด รวมถึงงานแสดงด้วยเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ทำให้ ทีอาร่า จะเหลือสมาชิกเพียง 6 คนเหมือนในตอนแรก ประกอบไปด้วย คิวรี โบรัม โซย็อน อึนจ็อง ฮโยมิน และจีย็อน ในขณะที่กลุ่มย่อย T-ARA N4 ก็จะเพิ่ม ดานี เข้าไปแทน อารึม รวมเป็น 4 คน คือ อึนจ็อง ฮโยมิน จีย็อน และดานี เช่นเดิม

รายชื่อผลงานเพลง
----------------

### อีพี

* 2556: *Countryside Life*

### ชาร์ตซิงเกิล

| ปี | ชื่อ | ตำแหน่งสูงสุด | อัลบั้ม |
| --- | --- | --- | --- |
| KORGaon | KORBillboard |
| 2013 | "Jeon Won Diary" | 11 | 15 | 527,038+ |
| 2013 | "Can We Love" | — | — | 68,224+ |
| "—" หมายถึง ไม่ติดชาร์ตหรือไม่ได้จำหน่ายในพื้นที่นั้น |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "T-ara N4 พร้อมโกอินเตอร์ ร่วมงาน Snoop Dogg, Chris Brown". เอ็มไทย.
2. ↑  "T-ara N4 จ๋อย! แฟนเพลงอเมริกันเมินเกิร์ลกรุ๊ป K-POP". เอ็มไทย.
3. ↑  "Gaon Chart Search" (ภาษาเกาหลี). Gaon Chart.
4. ↑  "Billboard K-Pop Hot 100". Billboard Korea. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 3, 2012.

| * ด
* ค
* ก
ที-อารา |
| --- |
| 
* **คิวรี**  (หัวหน้าวง)
* **อึนจ็อง**
* **ฮโยมิน**
* **จีย็อน**

* โบรัม
* โซ-ย็อน
* ฮวาย็อง
* อารึม

 |
| กลุ่มย่อย | 
* เอ็นโฟร์
* คิวบีเอส

 |
| สตูดิโออัลบั้ม | 

|  |  |
| --- | --- |
| เกาหลี | 
* *แอบโซลูตเฟิสต์อัลบัม*

 |
| ญี่ปุ่น | 
* *จูเอลรีบ็อกซ์*
* *เทรเชอร์บ็อกซ์*
* *กอสซิปเกิลส์*

 |

 |
| อัลบั้มรวมเพลง | 
* *ที-อาราเบสท์ออฟเบสท์ 2009-2012: โคเรียนเวอร์ชัน*

 |
| มินิอัลบั้ม | 
* *Temptastic*
* *John Travolta Wannabe*
* *Black Eyes*
* *Day by Day*
* *Jeon Won Diary* (ที-อาราเอ็นโฟร์)
* *Again*
* *And & End*
* *So Good*
* *Remember*
* *What's My Name?*

 |
| ทัวร์คอนเสิร์ต | 
* เจแปนทัวร์ 2012: จูเอลรีบ็อกซ์
* เจแปนทัวร์ 2013: เทรเชอร์บ็อกซ์

 |
| 
* ผลงาน
* เพลงที่บันทึก
* ผลงานวิดีโอ
* ผลงานภาพยนตร์
* รางวัล

 |
**การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1** (อังกฤษ: First Amendment หรือ Amendment I) กีดกันรัฐบาลมิให้ออกกฎหมายซึ่งวางระเบียบสถาบันศาสนา หรือกฎหมายที่ห้ามการปฏิบัติศาสนาอย่างเสรี หรือลดทอนเสรีภาพในการพูด เสรีภาพสื่อ เสรีภาพในการสมาคม หรือสิทธิในการร้องทุกข์ต่อรัฐบาลเพื่อปัดเป่าความเดือดร้อน มีการลงมติรับเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1791 เป็นหนึ่งในการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐ 10 ครั้งที่รวมกันเป็นบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง (Bill of Rights)

บัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมืองเป็นข้อเสนอเพื่อลดทอนการต่อต้านการให้สัตยาบันรัฐธรรมนูญของพวกต้านสหพันธรัฐนิยม (Anti-Federalist) ในทีแรกการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 มีผลเฉพาะกับกฎหมายที่รัฐสภาสหรัฐเป็นผู้ตรา และมีการตีความบทบัญญัติแคบกว่าในปัจจุบัน แต่หลังจากคดีระหว่างกิตโลว์ กับรัฐนิวยอร์ก (1925) เป็นต้นมา ศาลสูงสุดสหรัฐใช้การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 กับรัฐด้วย ผ่านวรรควิถีทางที่ถูกต้องตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 14

สิทธิในการพูดได้รับการขยายอย่างมากในคำวินิจฉัยของศาลในช่วงศตวรรษที่ 20 และ 21 ซึ่งคุ้มครองคำพูดทางการเมือง คำพูดนิรนาม การสนับสนุนการหาเสียงเลือกตั้ง งานลามกและคำพูดในโรงเรียน คำวำนิจฉัยเหล่านี้ยังนิยามข้อยกเว้นของการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 หลายอย่าง ศาลสูงสุดกลับบรรทัดฐานกฎหมายคอมมอนลอว์อังกฤษให้เพิ่มภาระการหาหลักฐานสำหรับการหมิ่นประมาทและการโฆษณาหมิ่นประมาท อย่างไรก็ดี คำพูดในเชิงพาณิชย์ได้รับการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 น้อยกว่าคำพูดทางการเมือง จึงมีการวางระเบียบมากกว่า

แม้ว่าการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 จะใช้เฉพาะกับตัวแสดงที่เป็นรัฐ แต่มักมีความเข้าใจผิดที่พบบ่อยว่าผู้ใดก็ตามจะจำกัดเสรีภาพในการพูดไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากองคภาวะที่เป็นเอกชนและไม่ใช่รัฐ ยิ่งไปกว่านั้น ศาลสูงสุดเคยตัดสินแล้วว่าการคุ้มครองการพูดไม่ได้เด็ดขาด

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lecher, Colin (June 17, 2019). "First Amendment constraints don't apply to private platforms, Supreme Court affirms". *The Verge*. สืบค้นเมื่อ June 18, 2019.
2. ↑  "What Does Free Speech Mean?". United States Courts. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 4, 2022.
ในบางประเทศ **การขัดขืนการจับกุม**เป็นความผิดทางอาญาต่อบุคคลที่ได้กระทำการ อย่างน้อยหนึ่งอย่างต่อไปนี้โดยขึ้นอยู่กับเขตอำนาจศาล:

* หลบหนีเจ้าหน้าที่ตำรวจขณะถูกจับกุม
* ข่มขู่เจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยความรุนแรงทางร่างกายขณะถูกจับ
* ดิ้นรนเพื่อปลดปล่อยตัวเองจากการถูกกักขัง (ใส่กุญแจมือหรือใส่รถตำรวจ)
* โจมตีเจ้าหน้าที่ตำรวจขณะถูกจับกุม (เรียกอีกอย่างว่าทำร้ายร่างกาย)
* จัดให้มีการระบุตัวตนอันเป็นเท็จแก่เจ้าหน้าที่ (ด้วยวาจาหรือโดยการนำเสนอเอกสารทางราชการที่เป็นเท็จ เช่น บัตรประจำตัวปลอม)

ประเทศบราซิล
------------

ประมวลกฎหมายอาญาของบราซิลระบุว่าการขัดขืนการจับกุมคือ "การต่อต้านการดำเนินการทางกฎหมาย โดยใช้ความรุนแรง หรือการข่มขู่ต่อเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจดำเนินการ หรือผู้ที่ช่วยเหลือพวกเขา" ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ถึง 3 ปี ส่วนความเสียหายใด ๆ ที่เกิดจากความรุนแรงที่ใช้จะให้ดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดด้วย

ประเทศแคนาดา
------------

ประมวลกฎหมายอาญามีบทบัญญัติสองข้อที่ครอบคลุมการต่อต้านการจับกุม ได้แก่ มาตรา 129(เอ) กำหนดให้เป็นความผิดต่อผู้ใดที่ "ขัดขืนหรือจงใจขัดขวางเจ้าหน้าที่ของรัฐ หรือเจ้าหน้าที่สันติภาพในการปฏิบัติหน้าที่ หรือบุคคลใด ๆ ที่กระทำการโดยชอบด้วยกฎหมายเพื่อช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ดังกล่าว" และมาตรา 270(1) ทำให้เป็นความผิดแก่ผู้ใดที่ "(ก) ทำร้ายเจ้าหน้าที่รัฐ หรือเจ้าหน้าที่สันติบาลที่ปฏิบัติหน้าที่ หรือผู้ทำหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานดังกล่าว (ข) ทำร้ายร่างกายโดยเจตนาเพื่อขัดขืน หรือขัดขวางการจับกุมหรือกักขังพวกเขาหรือบุคคลอื่นโดยชอบด้วยกฎหมาย" ซึ่งมาตรา 129 มีโทษจำคุกสูงสุดสองปี และมาตรา 270 มีกำหนดโทษสูงสุดห้าปี

ประเทศเดนมาร์ก
--------------

ประมวลกฎหมายอาญาของเดนมาร์ก อนุญาตให้มีการหลบเลี่ยงบางรูปแบบ ดังนั้นจึงแตกต่างอย่างมากจากประมวลกฎหมายอาญาในสหรัฐ

ประเทศนอร์เวย์
--------------

การขัดขืนการจับกุมในประเทศนอร์เวย์อาจถูกลงโทษจำคุกสูงสุด 3 เดือน[]

ประเทศไต้หวัน
-------------

การจับกุมใด ๆ ที่ไม่เป็นไปตามขั้นตอนที่กฎหมายกำหนดอาจขัดต่อรัฐธรรมนูญ ในทางกลับกัน การที่รู้เท่าทันตำรวจและจงใจขัดขืนการจับกุมโดยชอบด้วยกฎหมาย ด้วยการข่มขู่หรือความรุนแรง อาจเป็นการขัดขวางหน้าที่ของทางการโดยทางอ้อม

อ้างอิง
-------

* Example code เก็บถาวร 2007-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน from New Jersey

1. ↑  "Art. 329 do Código Penal - Decreto Lei 2848/40". *Jusbrasil*. สืบค้นเมื่อ 2018-03-29.
2. ↑  Criminal Code Section 129
3. ↑  Criminal Code Section 270
4. ↑  RM 9-1994: Meddelelse om overtrædelse af straffelovens § 119, stk. 3. State prosecutor of Denmark เก็บถาวร 2007-03-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
5. ↑  Article 8, Chapter 2, Constitution of the Republic of China
6. ↑  "Laws & Regulations Database and The Republic of China". สืบค้นเมื่อ 21 May 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* อิสราเอล
* สหรัฐ

 |
**การขยายในคอร์เทกซ์** (อังกฤษ: Cortical magnification) เป็นคำชี้บอกว่า นิวรอนกี่ตัวในคอร์เทกซ์สายตา
มีหน้าที่แปลผลเกี่ยวกับตัวกระตุ้นขนาดหนึ่ง โดยเป็นฟังก์ชั่นของตำแหน่งในลานสายตา 
คือ ที่ตรงกลางลานสายตา ซึ่งตรงกับตำแหน่งรอยบุ๋ม (fovea) ของจอตา
มีนิวรอนจำนวนมากที่แปลผลข้อมูลจากเขตเล็ก ๆ ในลานสายตา
แต่ถ้าเห็นตัวกระตุ้นเดียวกันในส่วนรอบนอกของลานสายตา (คือห่างออกไปจากศูนย์กลาง)
จะมีนิวรอนน้อยกว่ามากที่แปลผลข้อมูล
การลดจำนวนนิวรอนแปลข้อมูลต่อเขตลานสายตาไปตามลำดับ ที่เริ่มต้นจากรอยบุ๋มจอตา (คือจากศูนย์กลางลานสายตา) ไปสุดที่ส่วนรอบนอกเช่นนี้
เกิดขึ้นตามจุดต่าง ๆ ตามวิถีประสาทของระบบสายตา เริ่มต้นตั้งแต่กระทั่งที่เรตินา

เพื่อการกำหนดจำนวน เราปกติใช้ **ตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์** (อังกฤษ: cortical magnification factor) ซึ่งมีหน่วยเป็นมิลลิเมตรของพื้นที่ในคอร์เทกซ์ต่อองศาของมุมการเห็น
ถ้ากำหนดหน่วยอย่างนี้ (คือตัวคูณสูงหมายถึงมีนิวรอนเป็นจำนวนมากที่ประมวลผลข้อมูลในเขตวงกลมกำหนดด้วยองศานั้น) ตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์ที่รอยบุ๋มจอตากับเขตส่วนรอบนอก 
มีความแตกต่างประมาณ 100 เท่าในคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ (V1) ในไพรเมต (Daniel and Whitteridge 1961)

การมีจำนวนนิวรอนที่ลดลงเพื่อประมวลผลสำหรับเขต ๆ หนึ่งของลานสายตา ก็จะหมายถึงว่า นิวรอนแต่ละตัวต้องมีลานรับสัญญาณ (receptive field) ที่มีขนาดใหญ่ยิ่งขึ้น
และเนื่องจากว่านิวรอนแต่ละตัว ต้องทำการประมวลผลต่อเขตลานสายตาที่ใหญ่ขึ้น
ความคมชัดในการเห็นจึงจะดีที่สุดตรงกลางลานสายตา และแย่ที่สุดในส่วนรอบนอก

ในคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ ตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์
เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า **M scaling** (โดยที่ M หมายถึง "magnification การขยาย")
เขตสายตาต่าง ๆ ในเปลือกสมองมีการให้ความสำคัญที่รอยบุ๋มจอตาที่ต่างกัน
เขตที่มีหน้าที่วิเคราะห์รูปร่างและลักษณะผิว (เช่นเขตสายตา V4) มักจะมีตัวคูณการขยายในคอร์เทกซ์ที่สูงในเขตรอบ ๆ รอยบุ๋มจอตา
และมีตัวคูณที่ต่ำในเขตรอบนอกลานสายตา
โดยเปรียบเทียบกันแล้ว เขตสายตาอื่น ๆ ในคอร์เทกซ์ มีตัวคูณที่ค่อย ๆ ลดลง จากที่รอยบุ๋มจอตาไปสุดที่ส่วนรอบนอกของลานสายตา (เช่นเขต dorsomedial area หรือที่เรียกว่า V6)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ศัพท์บัญญัติอังกฤษ-ไทย, ไทย-อังกฤษ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (คอมพิวเตอร์) รุ่น ๑.๑", ให้ความหมายของ magnification ว่า "การขยาย"

* Daniel PM, Whitteridge D (1961) The representation of the visual field on the cerebral cortex in monkeys. Journal of Physiology 159:203-21.

ดูเพิ่ม
-------

* Retinotopy
**ชอพูร์ แบฆทียอร์** (เปอร์เซีย: شاپور بختیار) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่าน เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายในรัชสมัยพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี นอกจากนี้เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและสมาชิกสภาผู้สำเร็จราชการแห่งรัฐอีกด้วย ในคำพูดของนักประวัติศาสตร์อับบาส มิลานี : "มากกว่าหนึ่งครั้งในน้ำเสียงของเยเรมีย์เขาเตือนประเทศชาติถึงอันตรายของเผด็จการลัทธิอำนาจนิยมและว่าลัทธิฟาสซิสต์ของมุลละฮ์จะมืดมนกว่าคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองใดๆ"

นายกรัฐมนตรี
------------

การประท้วงใหญ่เกิดขึ้นอีกที่เมืองมาชาดมีการลุกฮือเผาบ้านของชาวอเมริกัน ตลอดจนกิจการต่าง ๆ ของชาวตะวันตก ทหารได้สกัดกั้นและทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายนับร้อย เหตุการณ์ลุกลามใหญ่โตจนรัฐบาลอเมริกา และยุโรปสั่งให้คนของตนออกจากอิหร่าน ความตึงเครียดที่กดดันทำให้ชาห์ทำตามคำแนะนำของอเมริกา โดยการเสด็จออกนอกประเทศพร้อมครอบครัว เมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1979 โดยที่รัฐบาลของนายชาห์ปูร์ บัคเตียร์ ได้ออกประกาศว่า พระองค์มิได้สละบัลลังก์แต่อย่างใด และแล้วในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ โคมัยนีพร้อมผู้ช่วยราว 500 คน และนักหนังสือพิมพ์อีก 150 คน ได้โดยสารเครื่องบินโบอิ้ง 747 ของสายการบินฝรั่งเศสกลับสู่อิหร่าน โดยมีประชาชนต้อนรับอย่างเนืองแน่น แม้ระยะแรกกองทัพบกประกาศว่าพร้อมหลั่งเลือดเพื่อค้ำบัลลังก์ชาห์ หรือหนุนรัฐบาลนายบัคเตียร์ ภายหลังกองทัพบกได้วางตัวเป็นกลาง ประชาชนฝ่ายโคมัยนีจึงได้เข้าควบคุมเตหะรานไว้ได้โดยบุกยึดที่ทำการรัฐบาล กระทรวงทบวงกรม ตึกรัฐสภา และสถานีตำรวจไว้ได้หมด

ต่อมารัฐบาลที่ได้รับการแต่งตั้งจากโคมัยนีก็เข้ารับหน้าที่ควบคุมสถานการณ์ภายในประเทศ และนำอิหร่านเข้าสู่การปกครองของรัฐอิสลามตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยมีผู้นำสูงสุดคือ อิหม่ามโคมัยนี เรียกว่า ฟากิฮ์ หรือ รอฮ์บัรร์ ถือเป็นผู้นำสูงสุดทางจิตวิญญาณมีอำนาจครอบคลุมทั้งการเมืองและการปกครองทั้งหมด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Milani, Abbas (2008). *Eminent Persians: The Men and Women Who Made Modern Iran, 1941–1979*. Syracuse University Press and Persian World Press. p. 109. ISBN 978-0815609070.
2. 1 2 3 4 5 6 7  จักรพันธุ์ กังวาฬ และคนอื่นๆ. หน้า 22
3. ↑  "อิหร่าน (๓)". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-10-26. สืบค้นเมื่อ 2009-10-26.
4. 1 2  จักรพันธุ์ กังวาฬ และคนอื่นๆ. หน้า 23
**วัดบางมะเดื่อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางมะเดื่อ อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระครูปลัด คำรณ กตปุญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส

วัดบางมะเดื่อไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างวัดที่แน่ชัด ตามที่เล่าต่อกันมาเชื่อว่าในสมัยสงครามเก้าทัพ พม่ายกทัพมาตีหัวเมืองฝ่ายใต้และได้เผาทำลายวัดวาอารามจำนวนมาก ในครั้งนั้นวัดบางมะเดื่อก็ถูกเผาทำลายไปด้วย แต่เมื่อสงครามจบลงวัดบางมะเดื่อก็ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยครั้งหลังสุดได้ทำการบูรณะเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 โดยพระครูพร้อม อินฺทสุวณฺโณ เจ้าอาวาสวัดบางมะเดื่อในขณะนั้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2503

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง มีประตูทางเข้าด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกด้านละสองประตู ผนังอาคารก่อทึบไม่มีช่องหน้าต่าง แต่เจาะเป็นช่องแสงรูปลูกมะหวดตลอดแนวผนัง หน้าบันทิศตะวันออกเป็นไม้แกะสลักรูปครุฑ มีเทวดาเหาะอยู่ด้านบนล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา หน้าบันทิศตะวันตกลายพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา ด้านหน้าและด้านหลังมีรูปยักษ์ปูนปั้นเป็นทวารบาลประจำอยู่ด้านละสองตน ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยทาสีทองเป็นพระประธาน ล้อมรอบด้วยพระพุทธรูปขนาดย่อมและพระสาวก นอกจากนั้นยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางมะเดื่อ". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดบางมะเดื่อ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดบางมะเดื่อ". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
**วัดบางพระ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางพระในตำบลบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดบางพระตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง จากการสืบประวัติเท่าที่ทราบ มีสมภารรูปแรกชื่อว่า อาจารย์บู่ ประวัติของวัดมีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโสธร พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของจังหวัดฉะเชิงเทรา พระพุทธรูปองค์นี้ได้ลอยตามกระแสน้ำมาติดที่ก้นเฝือกในคลองบางพระ ประชาชนจึงได้ช่วยกันดึงองค์พระขึ้นมาไว้ที่วัดบางพระแต่ก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้ องค์พระได้จมหายไป ชาวบ้านเห็นว่าเป็นนิมิตดี จึงได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า **วัดบังพระ** และเรียกคลองที่ผ่านหน้าวัดว่า *คลองบังพระ* กาลเวลาผ่านไป เสียง "บัง" ได้เพี้ยนไปเป็น "บาง" จึงกลายเป็นชื่อ "วัดบางพระ" รวมทั้งชื่อคลองก็เรียกว่า คลองบางพระ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2473 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474

ปัจจุบันวัดบางพระมีพระครูสมุห์สนั่น ฐานกโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2448

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางพระ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดบางพระ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "พระครูสมุห์สนั่น ฐานกโร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดเทพนิมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ทั้งหมด 25 ไร่เศษ 

วัดเทพนิมิตรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2411 โดยท่านพระครูศิริปัญญามุนี (อ่อน เทวนิโก) นามสกุล (ตงติ๊ด) จากวัดสัมพันธวงศารามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้ธุดงค์ผ่านมา ญาติโยมเกิดความศรัทธา อุบาสิกาอิ่ม อุบาสิกาขำ อุบาสิกาหนู อุบาสิกาแมว อุบาสิกาอิน อุบาสิกาง่วน และคนอื่น ๆ ได้ซื้อที่ดินจากอุบาสิกาเล็ก เป็นราคา 3 ชั่ง (250 บาท) ส่วนอุบาสิกาเล็ก เจ้าของที่ดินช่วยออก 20 บาท พร้อมยกเหย้าเรือนถวายเพื่อสร้างวัด ท่านอ่อน เทวนิโภ เมื่อได้รับถวายที่ดินได้ลงมือสร้างกุฎิสงฆ์เป็นที่พัก ปลูกเป็นหมู่กุฎิล้อมหอฉัน มีที่สวดมนต์อยู่ตรงกลางปลูกตามแนวริมคลองบ้านใหม่ ต่อมาสร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง กว้าง 5 วา ยาว 7 วา 2 ศอก มุงด้วยกระเบื้องมอญมีศาลาเล็กด้านหน้า 2 หลัง แต่ศาลาเล็ก กว้าง 3 วา 3 ศอก ยาว 7 วา ส่วนมากใช้ไม้สักมุงกระเบื้องมอญสร้างแล้วเสร็จราว พ.ศ. 2421–2422 ตั้งชื่อวัดว่า "วัดเทพนิมิตร" มีพระท้วมปกครองวัด ชื่อของวัดมาจากกการก่อสร้างเสร็จโดยเร็วเปรียบประหนึ่งว่า มีเทวดามาช่วยสร้างให้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธไสยาสน์ขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดฉะเชิงเทรา ชาวบ้านเรียก *หลวงพ่อโต* เป็นพระประธานประจําอุโบสถ พระครูศิริปัญญามุนี(อ่อน เทวนิโภ) ได้มาจากวัดแห่งหนึ่งทางจังหวัดราชบุรี เนื้อทองสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง ปางสมาธิ สังฆาฏิ จีวร ลายดอกพิกุล และมีพระนอนกระจก สร้างโดยท่านพระครูศิริปัญญามุนี (อ่อน เทวนิโภ) ราว พ.ศ. 2419 วัดยังได้รับพระราชทานพระรูปหล่อรัชกาลที่ 8 รูปหนึ่ง เป็นทองแดงลักษณะกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 44 ซม. เมื่อ พ.ศ. 2480 ซึ่งปัจจุบันพระบรมรูปหล่อนี้ประดิษฐานไว้ด้านหน้าอุโบสถ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเทพนิมิตร จังหวัดฉะเชิงเทรา".
2. ↑  "วัดเทพนิมิตร". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
ปั้งปั้งจีในจีน
ปั้งปั้งจี
**ปั้งปั้งจี** (棒棒鸡, 棒棒雞, bàngbàngjī) เป็นอาหารจานเย็นในอาหารเสฉวน ทำจากเนื้อไก่นึ่งราดด้วยซอสเสฉวนและซอสไกว้เว่ย์ ในประเทศญี่ปุ่นมักใช้ ซอสทาฮีนี ซึ่งทำจากงา

ภาพรวม
------

ว่ากันว่าชื่อมีการใช้ตัวอักษรจีน 棒 (แท่งไม้) เนื่องจากไก่ย่างถูกตีด้วยแท่งไม้เพื่อให้เนื้อนุ่ม สูตรดั้งเดิมจะฉีกไก่เป็นชิ้นเล็ก ๆ ด้วยมือ นอกจากนี้ยังมีวิธีการปรุงโดยตัดด้วยมีดทำครัว ในปี 2018 แทบไม่มีร้านไหนในเฉิงตู มณฑลเสฉวน ที่ทำปั้งปั้งจีด้วยการตีไก่ด้วยไม้แล้ว

ในประเทศจีน เป็นเรื่องปกติที่จะใช้แค่เนื้อไก่อย่างเดียวโดยไม่มีการปรุงด้วยส่วนผสมอื่น ๆ รสชาตก็อาศัยความเผ็ดร้อนของพริกตามแบบฉบับของอาหารเสฉวน

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "四川料理紹介シリーズ：棒棒鶏". *麻辣東京*. 2019-04-20. สืบค้นเมื่อ 2022-04-19.
2. ↑  陳宇慧 (2019-11-15). "四川タレが決め手！大人気中国人ブロガーがオススメする「棒棒鶏（バンバンジー）」". *クックパッドニュース*. สืบค้นเมื่อ 2022-04-19.
3. 1 2 3  中川正道 (2019-04-05). "麻辣連盟総裁に訊く！ "よだれが出るほど美味しい"本場四川の「よだれ鶏」の魅力とは？". *食楽Web（徳間書店）*. p. 2. สืบค้นเมื่อ 2022-04-19.
**วัดบางภาษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองนกกระทุง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 30 ไร่เศษ

วัดบางภาษีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ที่ดินที่ทำการก่อสร้างเป็นผู้ใดและก่อสร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2472 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามหลักฐานที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาชื่อว่า **วัดปากคลองบางภาษี** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางภาษี" ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าคำว่า "ปากคลอง" หายไปเมื่อไร มีเรื่องเล่ากันว่า ที่ตรงนี้เป็นด่านเก็บภาษีราษฎร์จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดบางภาษี" ตั้งแต่นั้นมาต่อมาแบ่งการปกครองใหม่เป็นตำบลบางภาษี แต่เมื่อเปลี่ยนชื่อตำบลก็ไม่ได้เปลี่ยนชื่อวัดตาม

ประมาณปี พ.ศ 2463 ในสมัยหลวงปู่บุญเรือนป็นเจ้าอาวาส ท่านก็ได้ริเริ่มสร้างถาวรวัตถุ เช่น สร้างอุโบสถเป็นครั้งแรกและท่านก็ได้ทำจนสำเร็จลุล่วงเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2470 เป็นอุโบสถแบบก่ออิฐถือปูนและต่อมาก็ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472 และได้สร้างโรงเรียนประชาบาลชุมนุมศรัทธาเป็นอาคารไม้ 2 ชั้นจำนวน 6 ห้องเรียนงบประมาณไม่ปรากฏแน่ชัดและได้มอบให้แก่ทางราชการไป กุฏิสงฆ์ทรงไทยเป็นเรือนไม้ล้อมรอบหอฉันและต่อมาได้ทำการซื้อโรงเรียนประชาบาลคืนมาจากทางราชการเพื่อทำเป็นโรงครัวแบบทรงไทย 4 มุข

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระโป๊ะ
* พระแป๊ะ
* พระหรั่ง
* พระเขียน
* พระครูสังฆรักษ์บุญเรือน ฆํคสุวณฺโณ
* พระอธิการเสงี่ยม อิสฺสโร
* พระครูโสภณกิจวิบูล (สุรพโล)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 2–3.
2. ↑  "วัดบางภาษี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-26. สืบค้นเมื่อ 2021-04-26.
**วัดเถรพลาย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังน้ำซับ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี

วัดเถรพลายเป็นวัดเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา จากหลักฐานทางโบราณคดีมีเจดีย์ยุคโบราณก่อด้วยอิฐ ยอดเจดีย์เป็นเนื้อสำริดเก่าแก่ มีลักษณะดอกบัวหงาย 7 ชั้น สันนิษฐานตั้งชื่อวัดตามประวัติที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงกระทำยุทธหัตถีที่ดอนเจดีย์ แล้วขุนศึกผู้ใหญ่แวะพักรบเพื่อให้ทหารและช้างพลายได้พัก ก่อนที่จะเดินทางไปบ้านหนองสาหร่าย จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดเถรพลาย" ซึ่งมีความหมายว่า "ช้างของขุนศึกผู้ใหญ่" นอกจากนั้นสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้สร้างพระขุนแผนขึ้น เพื่อมอบเป็นขวัญและกำลังใจแก่ทหาร และส่วนหนึ่งนำบรรจุกรุไว้ที่เจดีย์วัดเถรพลาย จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534

บริเวณลานหน้าวัดมีท้าวเวสสุวรรณโชคดี และท้าวเวสสุวรรณปลดหนี้ มีกระถางธูปใหญ่ เชื่อกันว่า ท่านจะเป็นผู้ปกปักษ์ ผู้รักษา ให้มีความสุข มีโชค มีลาภ มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต ท้าวเวสสุวรรณประดิษฐานอยู่หน้าเจดีย์เก่าสมัยอยุธยา ซึ่งมีอยู่ 2 องค์ องค์ทางด้านซ้าย จะเป็นท้าวเวสสุวรรณ ปางถือกระบอง เช่นเดียวเหมือนกับที่อื่น แต่องค์ขวามือ จะมีความพิเศษ แปลกไม่เหมือนที่ใดในโลก โดยจะเป็นองค์ยืน แต่ในมือขององค์ท้าวเวสสุวรรณ ยืนถือกระดานชนวน หรือ เรียกว่าปางสางบัญชี ซึ่งถือเป็นองค์เดียวในโลกที่เป็นปางนี้ โดยมีชื่อเรียกว่า *ท้าวปลดหนี้*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเถรพลาย". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดเถรพลาย". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดเถรพลายบวงสรวง 'ท้าวเวสสุวรรณ' คอหวยไม่พลาดส่องหางประทัด 3 ตัวตรงๆ". แนวหน้า.
4. ↑  "แห่กราบไหว้ขอพร-ตัดกรรมปีใหม่ 'วัดเถรพลาย'แจกหลวงพ่อสีชมพูเป็นของขวัญ". เดลินิวส์.
**วัดบางมะฝ่อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางมะฝ่อ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 62 ตารางวา

วัดบางมะฝ่อสร้างเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2322 เดิมชื่อ **วัดจันทป่าฝ้าย** เล่าสืบต่อกันมาว่า คู่สามีภรรยานามว่า นายจันทและนางฝ้าย ได้อุทิศที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2457 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จตรวจการคณะสงฆ์ภาคเหนือ และได้เปลี่ยนชื่อวัดให้ตรงกับชื่อบ้าน เป็น "วัดบางมะฝ่อ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อพ.ศ. 2420 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 34 เมตร ยาว 34 เมตร ต่อมาพระครูนิภาสธรรมคุณ (อ่อน จันทโธโต) ได้รื้อถอนและปลูกสร้างวัดใหม่แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2471 ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2524 ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2536

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ประตูหน้าต่างมีรูปทวารบาล ฝาผนังด้านในเป็นภาพพุทธชาดก ในวิหารมีภาพพุทธประวัติ เรื่องราวพระเวสสันดร ภาพพระเจ้าสิบชาติ เรื่องจันทกุมาร เป็นฝีมือช่างเก่า พระประธานปางมารวิชัยมีความแปลกตรงที่มีตาลปัตรอยู่ด้วย ในวิหารยังมีรอยพระพุทธบาท ศาลาการเปรียญ และศาลายุรยาตร์ 

วัดเคยใช้เป็นที่จัดงานประเพณีเลี้ยงข้าวแช่ประจำปีของชาวตำบลบางมะฝ่อ ซึ่งเป็นประเพณีเก่าแก่ที่จัดขึ้นในวันครอบครัวที่มีการจัดงานสืบต่อกันมาไม่ต่ำกว่าร้อยปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ชุมชนคุณธรรมฯ วัดบางมะฝ่อ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดนครสวรรค์. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-27. สืบค้นเมื่อ 2021-12-27.
2. ↑  "วัดบางมะฝ่อ". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**วัดเทพนารี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูปลัดนายกวัฒน์ (กมล ถาวโร)

วัดเทพนารีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2329 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335 ชาวมอญสองพี่น้องที่มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเป็นผู้สร้าง โดยผู้พี่สร้างวัดเทพากร ผู้น้องสร้างวัดเทพนารี เมื่อแรกสร้างน่าจะชื่อ **วัดเงิน** เพื่อคู่กับวัดทอง ในสมัยพระอุปัชฌาย์เหมเจ้าอาวาสเรียก **วัดบางพลูล่าง** ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงแปลงนามวัดเทพนารีเป็น **วัดเทพากรนารี** ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ (ขำ บุนนาค)

ถึงแม้ว่าตามประวัติจะระบุว่าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แต่ก็มีข้อสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ดูได้จากพระเจดีย์ยุคสมัยพระบรมโกศด้วยใบเสมาคู่เป็นของสมัยนั้น รวมถึงพระพุทธรูปในวิหารบางองค์เป็นของสมัยอยุธยา

พระอุโบสถและพระวิหารวางตัวขนานกัน ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ที่สี่มุมของกำแพงแก้วมีพระปรางค์ประจำมุมตั้งอยู่ อุโบสถปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วิหารหลังใหญ่ทรวดทรงแอ่นโค้งคล้ายรูปเรือ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 79 นิ้ว ศิลปะสุโขทัย พุทธลักษณะสวยงาม สีทองอร่ามเรือง พระพุทธรูปปูนปั้นนี้ปัจจุบันพบว่ามีพระพุทธรูปทองคำอยู่ภายใน มีเนื้อทองคำร้อยละ 89.84 ด้านหลังพระวิหารและพระอุโบสถมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองเป็นเจดีย์ประธาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-21.
2. ↑  "วัดเทพากร". *คลังข้อมูลชุมชน*.
3. ↑  "หลวงพ่อวัดเทพนารี เผยพระทองคำนำโชค". *ไทยรัฐ*. 1 กุมภาพันธ์ 2557. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
4. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 188.
**วัดบางปลา** เป็นวัดในหมู่ที่ 4 บ้านบางปลา ตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ริมแม่น้ำท่าจีน สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 2 ต่อมาวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสแม่น้ำท่าจีน พระองค์สนพระทัยวัดบางปลา ทรงหยุดพักทำครัวและเสวยพระกระยาหารที่วัดแห่งนี้ ความว่า "..เวลาเช้าเสด็จกระบวนต้นออกจากเมืองสมุทรสาครขึ้นไปตามลำน้ำ ไปพักทำครัวเช้าที่วัดบางปลา.."

สถาปัตยกรรมของอุโบสถหลังเก่าและหน้าบันมีเครื่องถ้วยประดับปูนปั้นลายมังกรชิงดวงแก้ว วิหารเก่าแล้วภาพพุทธประวัติอายุกว่า 200 ปีเขียนโดยจิตรกรชาวศรีลังกาและชาวยุโรป วัดยังมีโกศบรรจุอัฐิเจ้าอาวาส เก็บแบบหมู่ 4 องค์ ได้แก่ องค์แรกคือหลวงปู่นุต องค์ที่สองคืออาจารย์เปลี่ยน องค์ที่สามคือหลวงปู่แขก และองค์ที่สี่คือหลวงปู่สงค์ นอกจากนี้กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ยังทรงสร้างซุ้มศาลายาว เชิงชายแกะสลักอย่างงดงาม ไว้ตรงทางเดินของวัดนี้

วัดแห่งนี้ยังเป็นวัดสำคัญของชาวมอญในวันสำคัญต่าง ๆ อย่างวันวิสาขบูชา วันปวารณาออกพรรษา พระสงฆ์จากวัดมอญอื่น ๆ จะมารวมกันทำพิธี ณ ที่วัดแห่งนี้แห่งเดียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบางปลา". *กรมสรรพากร*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-09. สืบค้นเมื่อ 2020-06-29.
2. 1 2  "วัดบางปลา". *การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย*.
3. ↑  "วัดบางปลา". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม*.
4. ↑  "วัดบางปลา". *สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวภายในประเทศ (สทน.)*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-30. สืบค้นเมื่อ 2020-06-29.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดบางปลา**
**ชอยบัลซัน** (มองโกเลีย: Чойбалсан; ชฺเวบัลซัง) เป็นเมืองหลักของจังหวัดดอร์นอดและเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของประเทศมองโกเลีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเคร์เลง มีเนื้อที่ทั้งหมด 281 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 44,835 คน เมืองนี้มีชื่อเดิมว่า **บายาน ตือเมน** (Баян Түмэн) ใช้จนถึงปี ค.ศ. 1941 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่นักการเมืองคอมมิวนิสต์มองโกเลีย คาร์ลอกีง ชอยบัลซัน

ชอยบัลซันเป็นเส้นทางการค้ามานานหลายศตวรรษ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมืองนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าของมองโกเลียตะวันออก หลังจากประเทศมองโกเลียเป็นประชาธิปไตยในปี ค.ศ. 1992 ชาวรัสเซียได้ย้ายกลับประเทศและเศรษฐกิจของเมืองส่วนใหญ่หยุดชะงัก ตั้งแต่นั้นมาเมืองนี้มีอัตราการว่างงานสูงที่สุดในประเทศมองโกเลีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Өнөөдөр Маршал Х.Чойбалсангийн мэндэлсэн өдөр тохиож байна". *MONTSAME News Agency* (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-06-12. สืบค้นเมื่อ 2021-06-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***Choibalsan***

* เว็บไซต์ทางการ
**วัดบางปิ้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านบางปิ้ง ตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 3 ตารางวา 48 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 17 ไร่ 3 ตารางวา

ประวัติ
-------

วัดบางปิ้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2414 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2496 เดิมชื่อ **วัดหัวป่า** เนื่องจากเมื่อก่อนบริเวณรอบวัดเป็นป่าที่มีต้นปิ้งเป็นจำนวนมาก ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดบางปิ้ง" อุโบสถหลังแรกสร้างโดยเถ้าแก่หวานและนางจันทร์ ต่อมาเมื่ออุโบสถทรุดโทรมจนใช้งานไม่ได้ นายพุ่มและนางรอด จันจู ได้บริจาคทรัพย์สร้างพระอุโบสถหลังใหม่ จากนั้นวัดได้รับการบูรณะและพัฒนามาโดยตลอด

ด้านการศึกษา วัดเปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2513 ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2540 และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2538

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถหลังปัจจุบันได้รับการบูรณะใหม่แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2536 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า *หลวงพ่อปู่ทองคำ* มีประวัติว่า นายโต๊ะ นายยัง แจวเรือไปขายของที่บางกอก ย่านบางกอกน้อย ไปพบพระพุทธรูปตั้งอยู่กลางป่าเป็นวัดร้างสมัยนั้น ซึ่งปัจจุบันคือวัดสังข์กระจายวรวิหาร จึงได้นำพระลงเรือ แล้วแจวเรือกลับมายังบางปิ้ง ที่ฐานพระมีชื่อพรหมมาทองคำ จึงเรียกว่า *หลวงพ่อปู่ทองคำ* คาดว่าสร้างขึ้นสมัยอยุธยาตอนปลาย

วิหารหลวงปู่ชิต เป็นวิหารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก หลังคามุงกระเบื้องซีเมนต์ปูนปั้นทับสันหลังคา มีประตูทางเข้าด้านหน้าด้านเดียว ผนังด้านข้างเจาะช่องหน้าต่างด้านละ 2 ช่อง ภายในประดิษฐานรูปหล่อหลวงปู่ชิต หล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์

ศาลาการเปรียญ กว้าง 16.20 เมตร ยาว 42.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 หอสวดมนต์ กว้าง 7.57 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 6 หลัง วิหาร กว้าง 3.40 เมตร ยาว 5.50 เมตร อาคารเสนาสนะอื่นได้แก่ ศาลาโรงครัว กว้าง 20 เมตร ยาว 32.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารไม้ ศาลารักษาอุโบสถศีล 1 หลัง กุฏิชี 1 หลัง หอฉัน 1 หลัง โรงเรียนพระปริยัติธรรม 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง และห้องสมุด 1 ห้อง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระมอญ
* พระลาว
* พระเปลื้อง
* พระญาติ
* พระเล้ง
* พระครูวิชิตสังฆการ พ.ศ. 2483–2519
* พระครูอดุลสาครกิจ พ.ศ. 2519-2557
* พระครูวิทิตสาครธรรม (ฉาบ ฐานวโร (มาถี) ) 2558-ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-12-22. สืบค้นเมื่อ 2020-09-30.
2. ↑  กองพุทธศาสนสถาน กรมการศาสนา. *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 21*. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา, 2545. หน้า 42.
3. ↑  "วัดบางปิ้ง". *ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย*.
4. ↑  "วัดบางปิ้ง". *ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสาคร*.
**วัดสลุด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 14 บ้านคลองสลุด ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา 

วัดสลุดเริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2443 โดยนายรอดและนางแก้ว พุกรอด เป็นผู้มีศรัทธาถวายที่ดินให้สร้างวัดเป็นเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 38 ตารางวา จึงใช้ชื่อว่า **วัดตารอด** ตามชื่อผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดตามชื่อคลองสลุดเป็น "วัดสลุด" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร ทางด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2482 และได้จัดการสร้างโรงเรียนประชาบาลวัดสลุดจำนวน 2 หลัง และสถานีอนามัยประจำท้องถิ่น 1 หลัง

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถ กว้าง 4 เมตร ยาว 14 เมตร สร้าง พ.ศ. 2524 กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ศาลาท่าน้ำ 3 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง เจดีย์ ฌาปนสถาน และสุสาน ปูชนียวัตถุของวัด คือ หลวงพ่อใหญ่

จุดตัดระหว่างถนนกาญจนาภิเษกกับถนนเทพรัตนตั้งชื่อตามวัดนี้

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระโต พ.ศ. 2435–2445
* พระแวว พ.ศ. 2445–2458
* พระจำรัส พ.ศ. 2458–2467
* พระบุญ พ.ศ. 2467–2468
* พระอธิการสนธ์ พ.ศ. 2468–2469
* พระพร พ.ศ. 2469–2475
* พระสาย พ.ศ. 2475–2480
* พระอธิการพัน พรหมโน พ.ศ. 2480–2492
* พระครูสมุทรสิริวัฒน์ (หลวงพ่อทับ) พ.ศ. 2497-?
* พระครูโสภิตกิตติภัทร (หลวงพ่อเล็ก)
* พระครูโกศลสมุทรกิจ (หลวงพ่อผิน)
* พระครูสมุทรธรรมทัต (หลวงพ่อทวี)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสลุด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "ประวัติความเป็นมาของวัดสลุด". กศน.ตำบลบางแก้ว.
ภาพสุดท้ายที่ปรากฏต่อสาธารณชนของดีปา นูซันตารา ไอดิต
**ดีปา นูซันตารา ไอดิต** (อินโดนีเซีย: *Dipa Nusantara Aidit*) เป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2494 – 2508 เขามีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียขยายตัวมากระหว่างประชาธิไปไตยแบบชี้นำของซูการ์โน ก่อนจะถูกทหารปราบปรามอย่างราบคาบหลังเหตุการณ์กบฏ พ.ศ. 2508

ประวัติ
-------

ไอดิตเกิดที่เมืองเมดัน เกาะสุมาตราเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2466 เขาอพยพมาอยู่จาการ์ตาเมื่ออายุได้ 11 ปี เขาเข้าศึกษาในโรงเรียนทางการพาณิชย์แต่ต้องออกกลางคันเมื่อญี่ปุ่นบุกเข้าอินโดนีเซียใน พ.ศ. 2485 ไอดิตเข้าร่วมขบวนการทางการเมืองตั้งแต่ พ.ศ. 2482 โดยเข้าร่วมขบวนการเกอรินโตที่นิยมฝ่ายซ้ายของอามีร์ ซารีฟุดดิน ทำให้เขาได้ศึกษาลัทธิมากซ์ก่อนจะเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียใน พ.ศ. 2486 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไอดิตทุ่มเทเวลาให้กับการจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ที่ถูกต้องตามกฎหมาย ต่อมาเมื่อพรรคคอมมิวนิสต์นำโดยมุซโซก่อการกบฏที่ล้มเหลวที่เมืองมาดียุน พ.ศ. 2490 ไอดิตต้องลี้ภัยไปจีนและเวียดนามก่อนจะกลับมาใน พ.ศ. 2493 และได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ใหม่อีกครั้งหนึ่ง เขาได้เป็นเลาธิการพรรคใน พ.ศ. 2494 และได้เป็นประธานพรรคในเวลาต่อมา

ในช่วงแรก พรรคคอมมิวนิสต์เป็นพันธมิตรกับพรรคเปเอ็นอีของซูการ์โนและได้รับความนิยมสูง ต่อมาเมื่อระบบรัฐสภาล้มเหลว ซูการ์โนนำประชาธิปไตยแบบชี้นำมาใช้ ไอดิตสนับสนุนซูการ์โนอย่างเต็มที่ และทำให้เกิดความขัดแย้งกับกลุ่มกองทัพบกและผู้นำศาสนาที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับซูการ์โน และตั้งแต่ พ.ศ. 2508 เป็นต้นมา พรรคคอมมิวนิสต์สนับสนุนให้ซูการ์โนใช้นโยบายที่แข็งกร้าวกับฝ่ายตรงข้ามมากขึ้น เช่น ยุบพรรคเมอรีบาของกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์ และเสนอให้ซูการ์โนจัดตั้งกองทัพประชาชน

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 เกิดกบฏที่ฐานทัพอากาศที่ฮาลิม นายพลในกองทัพหลายคนถูกสังหาร กองทัพบกอ้างว่าพรรคคอมมิวนิสต์เกี่ยวข้องกับกบฏและขณะเกิดเหตุได้อยู่ในฮาลิมด้วย ซูฮาร์โตปราบปรามฝ่ายกบฏสำเร็จและถอดถอนซูการ์โนออกจากอำนาจ ปราบปรามพรรคคอมมิวนิสต์อย่างรุนแรง ไอดิตถูกทหารจับกุมและถูกประหารชีวิตเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ขณะมีอายุ 42 ปี

เชิงอรรถ
--------

1. ↑  Ricklefs (1991), p. 288

รายการอ้างอิง
-------------

* ตวงทิพย์ พรมเขต. (2558, กรกฎาคม-ธันวาคม). การเปลี่ยนผ่านของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียภายใต้การนำของไอดิต, 1951-1955. *ชุมทางอินโดจีน: เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ปริทัศน์*, *4*(7), 196-214.
* ตวงทิพย์ พรมเขต. (2558, สิงหาคม-2559, กรกฎาคม). ภูมิหลังและปฐมบทชีวิตทางการเมืองของดี.เอ็น. ไอดิต ปี 1923-1951. *วารสารประวัติศาสตร์*, *40*, 158-180.
* สุกัญญา บำรุงสุข. (2539). Aidit, Dipa Nusantara: นายดีปา นูสันตารา ไอดิต. ใน *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน* (น. 77-80). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
* สุเจน กรรพฤทธิ์. (2560, เมษายน). ดี.เอ็น. ไอดิต (D.N. Aidit): "ความรุ่งโรจน์" ที่เลือนหายของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย. *สารคดี*, *33*(386), 40-41.
**ดิจิตอล เทียร์เตอร์ ซิสเท็ม** (อังกฤษ: Digital Theater System) หรือที่รู้จักในนาม **ดีทีเอส** (DTS)เป็นชื่อระบบเสียงชนิดหนึ่งซึ่งเป็นคู่แข่งของ ดอลบี ถูกพัฒนาโดย บริษัท ดีทีเอส จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่มีความเชี่ยวชาญด้านเสียงรอบทิศทาง โดยระบบ ดีทีเอส เป็นระบบที่มีคุณภาพใกล้เคียงกับ ดอลบี ดิจิตอล โดยถูกนำไปใช้ทั้งด้านการค้าและการแสดงละคร เริ่มใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 กับภาพยนตร์เรื่อง จูราสสิก พาร์ก

ในปี 2008 แผนกโรงภาพยนตร์ของ **ดีทีเอส** ได้แยกตัวออกมาตั้งเป็น ดีทีเอส ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ต่อมา ในปี 2009 บริษัท บิวฟอร์ต อินเตอร์เนชันแนล กรุ๊ป มหาชน ทำการเข้าซื้อกิจการของ ดีทีเอส ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และกลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ดาต้าแซท ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จนกระทั่ง ปี 2011 ดีทีเอส ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ดาต้าแซท ดิจิตอล ซาวด์ ถึงแม่กระนั้น บริษัท ดีทีเอส จำกัด ก็ยังคงพัฒนาและจดสิทธิบัตรสินค้าและออกวางจำหน่ายตามปกติ ในขณะเดียวกัน ดาต้าแซท ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ก็ได้ประกาศขายสินค้าด้านการประมวลเสียงระดับสูงแก่ลูกค้า

ในปี 2012 ดีทีเอส เข้าซื้อกิจการของ เอสอาร์เอส แล็บส์ ซึ่งรวมไปถึงสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้ากว่า 1,000 ชิ้น

ระบบเสียงในเครือดีทีเอส
-----------------------

* ดีทีเอส อีเอส
* ดีทีเอส นีโอซิกซ์
* ดีทีเอส นีโอเอ็กซ์
* ดีทีเอส 96/24
* ดีทีเอส เอชดี ไฮด์ เรโซลูชัน ออดิโอ
* ดีทีเอส เอชดี มาสเตอร์ ออดิโอ
* ดีทีเอส คอนเน็คท์
* ดีทีเอส เวอร์ทัวร์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บเพจของ DTS เก็บถาวร 2008-05-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดสระกะเทียม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านต้นมะขาม ตำบลสระกะเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

ในอดีตนั้นหมู่บ้านสระกะเทียมไม่มีวัด ชาวบ้านที่ต้องการทำบุญ บวชลูกบวชหลาน และประกอบพิธีทางศาสนาต้องเดินทางไปยังวัดหนองเสือซึ่งอยู่ห่างไกลและไม่สะดวกในการเดินทางไปมา จนเมื่อ พ.ศ. 2439 พระอาจารย์มิ่ง ฐานจาโร แห่งวัดหนองเสือ ซึ่งมีพื้นเพเดิมอยู่ที่สระกะเทียมได้เดินทางมาเยี่ยมญาติโยมที่บ้าน เห็นว่าชาวบ้านทำบุญได้ยากลำบากเพราะถนนหนทางทุรกันดารและวัดหนองเสือก็อยู่ห่างจากหมู่บ้านมาก จึงเห็นว่าน่าจะสร้างวัดประจำหมู่บ้านขึ้น ชาวบ้านเห็นพ้องกับความคิดท่านจึงได้ชักชวนกันสร้างวัด โดยมีนายบัว นายสังข์ และนางเล็กเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง

วัดได้สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2440 ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ให้ชื่อว่า "วัดสระกะเทียม" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมารวมทั้งผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2442 ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์มิ่งจากวัดหนองเสือมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม และยังมีวิหารพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรและพระพุทธรูปปางลีลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "นครปฐม - รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2020-01-25. สืบค้นเมื่อ 2021-03-16.
2. ↑  "วัดสระกะเทียม". องค์การบริหารส่วนตำบลสระกระเทียม.
**แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ** เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้วและเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

ประวัติ
-------

เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495

การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล

ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย
ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)

ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2546 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2548 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เก็บถาวร 2015-09-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๐ ตอนที่ ๑๙ ข หน้า ๓๐, ๑ ธันวาคม ๒๕๔๖
3. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เก็บถาวร 2015-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๑๕ ตอนที่ ๒๓ ข หน้า ๔๓, ๒ ธันวาคม ๒๕๔๑
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๒๓ ตอนที่ ๑๔ ข หน้า ๒๖๑, ๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๙

 เก็บถาวร 2011-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน