recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**แถวลำดับแบบจับคู่** (อังกฤษ: Associative array) หรือที่เรีบกว่า **แผนที่** (อังกฤษ: map) , **ตารางสัญลักษณ์** (อังกฤษ: symbol table), หรือ **พจนานุกรม** (อังกฤษ: dictionary) หมายถึง กลุ่มโครงสร้างข้อมูลหรือแบบชนิดข้อมูลนามธรรม ที่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้โดยผ่านข้อมูลอีกตัว เรียกว่า **คีย์** (key) โดยเป็นการจับคู่คีย์เข้ากับค่าข้อมูล (value) เป็นคู่ๆไป

ในภาษาโปรแกรมหลายภาษา แถวลำดับแบบจับคู่ ถือเป็นประเภทข้อมูลประเภทหนึ่งที่สำคัญมากและมีใช้หลากหลายรูปแบบ อาทิ ใช้ในการจัดการข้อมูลในฐานข้อมูล ใช้เป็นโครงสร้างข้อมูลเบื้องต้น เป็นต้น

จุดเด่นของแถวลำดับแบบจับคู่
---------------------------

จุดเด่นของแถวลำดับแบบจับคู่ คือบริการที่ไม่เหมือนใคร โดยการเข้าถึงข้อมูลตัวหนึ่ง โดยใช้ข้อมูลอีกตัวที่เรียกว่าคีย์ คล้ายกับฟังก์ชันในคณิตศาสตร์ ซึ่งเมื่อใส่คีย์เข้าไป จะได้คำตอบออกมา

ตัวอย่างของแถวลำดับแบบจับคู่ ที่มักกล่าวถึงคือสมุดโทรศัพท์ เมื่อเรารู้ชื่อของผู้ที่เราจะคุยด้วย เราก็สามารถเปิดสมุดโทรศัพท์เพื่อหาหมายเลขโทรศัพท์ได้ทันที

บริการที่มักจะมี
----------------

* การเพิ่ม ลบข้อมูล
* การค้นหาตามคีย์

ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน
------------------------

เราสามารถใช้ฟังก์ชันแฮชในการช่วยจัดเก็บข้อมูลแบบนี้ เราจะเรียก Associative Array ที่ใช้ฟังก์ชันแฮชว่า ตารางแฮช ซึ่งจากสมบัติของฟังก์ชันแฮชจะได้ว่าการเข้าถึงมีความเร็วคงที่ ( O (1) )

แต่ถึงอย่างไรก็ตามเราสามารถใช้โครงสร้างข้อมูลอื่น เช่น แถวลำดับสองอัน และเก็บคีย์และข้อมูลไว้ที่ดัชนีเดียวกัน แต่การไล่หาข้อมูลต้องไล่หาทั้งหมด จึงอาจใช้เวลาเป็น ( O (n) ) หรือใช้ต้นไม้ค้นหาเข้าช่วย

โครงสร้างข้อมูลที่เป็นแถวลำดับแบบจับคู่
---------------------------------------

* ตารางแฮช
* ต้นไม้ค้นหา
* แถวลำดับสองอัน

ความแตกต่างของแถวลำดับแบบจับคู่ ในภาษาต่างๆ
-------------------------------------------

### ชื่อเรียก

ชื่อเรียกของแถวลำดับแบบจับคู่ ตามภาษาต่างๆ มีหลากหลายมากสามารถแจกแจงออกมาเป็นตารางดังนี้

| ชื่อเรียก | ภาษาที่ใช้ |
| --- | --- |
| Associative array | Snobol4,tcl, Javascript |
| map | Java,C++ |
| hash | Perl, Ruby |
| hashmap | Lisp,Windows PowerShell |
| dictionary | Smalltalk,Objective-C,.NET, Python |
| table | Lua |

นอกจากนี้ยังมีชื่ออื่นๆ อาทิ associative container,mapping,finite map,lookup table,Index file

### การใช้งาน

นอกจากชื่อแล้ว แถวลำดับแบบจับคู่ ในแต่ละภาษายังมีการใช้งานที่แตกต่างกัน บางภาษาอาทิ ใน PHP แถวลำดับทุกตัวจะสามารถเป็น แถวลำดับแบบจับคู่ ได้ ในภาษาสคริปต์ Lua จะใช้ Associated Array เป็นตัวเริ่มต้นในการสร้างโครงสร้างข้อมูล ทั้งหมดอีกด้วย

### โครงสร้างข้อมูลที่ใช้

ใน MUMPS แถวลำดับแบบจับคู่สร้างโดยใช้ ต้นไม้แบบบี ในจาวามีให้เลือกระหว่างการใช้ ตารางแฮช(HashMap) หรือ ตารางแฮชผสมรายการโยง (ListHashMap)

ดูเพิ่ม
-------

* ฟังก์ชันแฮช


| * ด
* ค
* ก
**แบบชนิดข้อมูลนามธรรมและโครงสร้างข้อมูล** |
| --- |
| แบบชนิดข้อมูลนามธรรม | คอลเลคชั่น • รายการ • เซต • ต้นไม้ • กองซ้อน • แถวคอย • แถวคอยสองหน้า • แถวคอยลำดับความสำคัญ • แถวลำดับแบบจับคู่ |
| รายการ | แถวลำดับ • รายการโยง • แถวลำดับพลวัต |
| ต้นไม้ | ต้นไม้แบบทวิภาค • ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค • ทรีพ • ต้นไม้แดงดำ • ต้นไม้สเปลย์ • ต้นไม้แบบที • ต้นไม้สเคปโกท • โร้ป • ฮีป |
| แถวคอย | แถวคอย • แถวคอยสองหน้า • แถวคอยลำดับความสำคัญ |
| แถวลำดับแบบจับคู่ | ตารางแฮช |
| **ดูเพิ่ม** | ฟังก์ชันแฮช • ขั้นตอนวิธี • สัญกรณ์โอใหญ่ |
**ศาลเจ้าเกียนอันเกง** หรือ **ศาลเจ้ากวนอันเก๋ง** (ตัวเต็ม: 建安宮) เป็นศาลเจ้าเจ้าแม่กวนอิมของกลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยน ตั้งอยู่ในย่านชุมชนกุฎีจีน แขวงวัดกัลยาณ์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ศาลแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างวัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหารและวัดซางตาครู้ส ศาลเจ้าได้สร้างขึ้นในปีใดไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่กล่าวกันว่าชาวจีนฮกเกี้ยนที่ตามเสด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเป็นผู้สร้างขึ้น เดิมศาลเจ้าแห่งนี้มีจำนวน 2 หลังซึ่งติดกัน คือ *ศาลเจ้าโจวซือกง* และ *ศาลเจ้ากวนอู* จนในเวลาต่อศาลเจ้าก็ทรุดโทรมลงไปมาก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่ ได้มีชาวฮกเกี้ยนกลุ่มหนึ่งได้เข้ามารื้อศาลทั้ง 2 ลง แล้วสร้างใหม่จนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2391 และดำรงสภาพเดิมมาจนถึงปัจจุบัน

เดิมทั้ง 2 ศาล ประดิษฐาน *เจ้าพ่อโจวซือกง* และ *เจ้าพ่อกวนอู* ตามชื่อศาลเจ้า แต่ภายหลังรื้อศาลเจ้าแล้วสร้างใหม่เพียงหลังเดียวทำให้องค์ประธานทั้ง 2 ได้ถูกย้ายไปด้วยซึ่งไม่ปรากฏว่าเป็นที่ใด ปัจจุบันศาลเจ้ามีเจ้าแม่กวนอิม เป็นองค์ประธานหลัก

ศาลเจ้าเกียนอันเกงมีทำเลที่ตั้งติดแหล่งน้ำจึงมีการวางผังหันสู่แม่น้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา สำหรับผังบริเวณของศาลเจ้า จัดเป็นศาลเจ้าขนาดกลางที่มีอาคาร 2 หลังวางขนานกัน โดยมีชานระเบียงล้อมลานตรงกลางศาล (ผังแบบโดนัท) สำหรับงานศิลปกรรมที่สำคัญภายในศาลเจ้าประกอบด้วย ไม้เครื่องแกะสลักที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่าง ภาพจิตรกรรมฝาผนัง และกระเบื้องโค้งตามรูปแบบจีนประเพณี จนในปี พ.ศ. 2551 ศาลเจ้าได้รับรางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่นจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ ปัจจุบันศาลเจ้าอยู่ในความดูแลของตระกูล *สิมะเสถียร* หรือ *แซ่ซิ้ม* เดิมและ *ตันติเวชกุล* หรือ *แซ่ตั้ง* เดิม ซึ่งเป็นตระกูลที่เข้ามาก่อสร้างปรับปรุงให้กับศาลเจ้าตั้งแต่ครั้นรัชกาลที่ 3

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  ไชยพจน์พานิช, อชิรัชญ์ (2014). *สถาปัตยกรรมศาลเจ้าจีนสะท้อนภาพชาวจีนในสังคมสมัยรัตนโกสินทร์* (PDF). สืบค้นเมื่อ 18 June 2023.
2. 1 2  ไหว้เทพเจ้า 4 ศาลเสริมสิริมงคลในเทศกาลตรุษจีน[*ลิงก์เสีย*], Mcot.net .วันที่ 29 ม.ค. 2557
3. 1 2  ศาลเจ้าเกียนอันเกง เก็บถาวร 2020-10-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เดลินิวส์ .วันที่ 5 ตุลาคม 2551
4. ↑  สามศาสนา สี่ความเชื่อ สู่ความยั่งยืนของชุมชนกุฎีจีน เก็บถาวร 2016-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, สมาคมถ่ายภาพกรุงเทพ .วันที่ 26/05/2559
5. ↑  เที่ยวชุมชนกุฎีจีน เสพความคลาสสิก ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เก็บถาวร 2016-06-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, travel.mthai.com .วันที่ 9 พ.ค. 2558
6. ↑  เที่ยวฝั่งธนฯ ชมชุมชนสามัคคี…กุฎีจีน เก็บถาวร 2005-09-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, ผู้จัดการ .วันที่ 22 มี.ค. 2548
7. ↑  พระโพธิสัตว์กวนอิม...ศาลเจ้าเกียนอันเกง, Oknation .วันที่ 9 ก.ย. 2555

ดูเพิ่ม
-------

* ชุมชนกุฎีจีน
* วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร
* วัดซางตาครู้ส
* รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งธนบุรี)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ ศาลเจ้าเกียนอันเกง
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°44′24″N 100°29′33″E﻿ / ﻿13.739953°N 100.492549°E﻿ / 13.739953; 100.492549
**เบ็ตตี แมเรียน ไวต์** (อังกฤษ: Betty Marion White; 17 มกราคม ค.ศ. 1922 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 2021) เป็นนักแสดง ดาราตลก นักเขียน และอดีตพิธีกรรายการเกมโชว์ ชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้ชมรุ่นใหม่ กับผลงานโทรทัศน์ กับบท ซู แอน นิเวนส์ ใน *The Mary Tyler Moore Show* และ โรส ไนลันด์ ใน *The Golden Girls* เธอยังแสดงในบท เอลกา ออสโทรฟสกี ในซิตคอมเรื่อง *Hot in Cleveland*

ไวต์ได้รับรางวัลเอมมี 7 ครั้ง จากการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล 20 ครั้ง เธอเป็นพิธีกรหญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลเอมมีในฐานะพิธีกรรายการเกมโชว์ (จากรายการ *Just Men!*) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 เธอเป็นแขกรับเชิญที่อายุมากที่สุดในรายการ *Saturday Night Live* ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี เธอยังปรากฏตัวเป็นประจำในเกมโชว์ *Password* และ *Match Game* และรับบทสมทบใน *Mama's Family*, *Boston Legal*, และ *The Bold and the Beautiful*

เธอเป็นที่รู้จักในงานการกุศลเกี่ยวกับสัตว์ เช่น มูลนิธิสัตว์นักแสดงและผู้อื่นและมอร์ริส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Archive of American Television interview for the Academy of Television Arts & Sciences, 0:0:47-50
**บัวบก** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Centella asiatica*) เป็นพืชสมุนไพรที่อยู่ในแถบเอเชีย เป็นพืชใบเดี่ยว มีก้านใบยาว ชูใบคล้ายกางร่ม ใบที่มีลักษณะกลม ขอบใบหยัก ผิวเรียบ ด้านล่างใบมีขนสั้นบางๆ ดอกออกเป็นช่อ ออกมีข้อละ 2-3 ช่อ แต่ละช่อมีดอก 3-4 ดอก แต่ละดอกมี 5 กลีบ ใบบัวบกสามารถช่วยรักษาแผลให้หายได้เร็วขึ้นและยังช่วยลดอาการอักเสบของแผลได้ดี เพราะมีกรดมาเดคาสสิก กรดอะเซียติก และสารอะเซียติโคไซด์ ยาแผนปัจจุบันทำเป็นรูปครีมผงโรยแผล ยาเม็ดรับประทาน เพื่อใช้รักษาแผลสดและแผลผ่าตัด ไม่ว่าจะเป็นแผลไฟไหม้ หรือแผลฝีหนองหรือแผลสด โดยใช้ใบและต้นสดตำละเอียดคั้นน้ำทานวันละ 3 - 4 ครั้ง หรืออาจใช้กากพอกบริเวณแผลด้วย 

สารสกัดด้วยน้ำของใบบัวบกที่มีความเข้มข้น 31.25 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรยับยั้งการเจริญของ *Flavobacterium columnaris* ในอาหารเลี้ยงเชื้อได้ บัวบกที่สกัดด้วยเอทานอล มีความเป็นพิษต่อเซลล์เพาะเลี้ยง Vero cell โดยมีค่า CD50 เท่ากับ 0.16 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร สารสกัดจากต้นสดที่สกัดด้วยเอทานอลมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ

ในศรีลังกาใส่ใบบัวบกในข้าวต้ม โดยต้มข้าวกับน้ำซุปผักจนสุกนุ่ม ใส่กะทิ ปรุงรสด้วยเกลือ ยกลงแล้วจึงใส่ใบบัวบก ในไทยใช้เป็นผักแนม กินกับผัดไทย ผัดหมี่ หมี่กะทิ ขนมจีน ลาบ ทำยำใบบัวบก หรือคั้นทำน้ำใบบัวบกทางภาคใต้ใส่ในแกงพริกหมู สำหรับผู้ที่แพ้ถ้ารับประทานใบและต้นเข้าไป ทำให้เวียนศีรษะ ท้องร่วง ถ่ายเป็นเลือด ใจสั่น แขนขากระตุกและเกร็ง

น้ำใบบัวบกในประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Pharmacological Review on Centella asiatica: A Potential Herbal Cure-all". *Indian J Pharm Sci*: 546–56. September 2010.
2. ↑  พงศ์ศักดิ์ รัตนชัยกุลโสภณ และ ปาริชาติ พุ่มขจร. 2553. การใช้สมุนไพรในการป้องกันและรักษาโรคในปลา[*ลิงก์เสีย*] วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ปีที่12 ฉบับที่4 กรกฎาคม 2553 63 -71
3. ↑  อัฐญาพร ชัยชมภู และนฤมล ทองไว. 2554. การยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียก่อโรคบางชนิดโดยใช้สารสกัดสมุนไพรพื้นบ้าน เก็บถาวร 2013-05-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. การประชุมวิชาการครั้งที่ 8 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน
4. ↑  จินดาพร คงเดช. 2551. การผลิตสารยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส และสารต้านอนุมูลอิสระจากพืชเพื่อใช้ในการผลิตเครื่องสำอาง. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
5. ↑  นิดดา หงษ์วิวัฒน์. บัวบก อาหารบำรุงสมอง. ครัว. ปีที่ 18 ฉบับที่ 212 เดือนกุมภาพันธ์ 2555 หน้า 18-26
6. ↑  เมฆานี จงบุญเจือ และสมพิศ คลี่ขยาย. อาหารปักษ์ใต้ บ้าบ๋า ย่าหยาในอันดามัน. กทม. เศรษฐศิลป์ 2556
7. ↑  เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ไม้มีพิษ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2552

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Centella asiatica***
**วัดหัวกระบือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองหัวกระบือ ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร

วัดหัวกระบือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2281 ในนิราศนรินทร์และนิราศสามเณรกลั่นปรากฏชื่อวัดนี้ว่าเกี่ยวข้องกับรามเกียรติ์ตอนปราบทรพี โดยพาลีตัดหัวทรพี ขว้างไปตกที่ย่านนี้ ในสมุดข่อยจารึกบอกศักราชไว้ว่าจารขึ้นในปี พ.ศ. 2286

แต่เดิมบริเวณวัดหัวกระบือในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายเป็นชุมชนชาวมอญ เรียกชื่อ **วัดศีรษะกระบือ** เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีหัวกระบือหรือศีรษะกระบือจำนวนมาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวัดหัวกระบือ ในปัจจุบันชาวมอญได้อพยพย้ายไปที่อื่นกันหมด ต่อมาในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2516 พระครูวิบูลย์พัฒนกิตติ์ เจ้าอาวาสในขณะนั้น ท่านก็ทราบว่าวัดนี้มีอาถรรพ์ แล้วเข้าในโบสถ์สังเกตเห็นพระประธานในโบสถ์ (หลวงพ่อโต) ตั้งอยู่พื้นที่ต่ำ พระครูวิบูลย์พัฒนกิตติ์จึงดำเนินการบูรณะโบสถ์แล้วสร้างฐานรองรับองค์พระประธานให้สูงขึ้น นับจากนั้นได้เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530

สิ่งก่อสร้างในวัดล้วนได้รับการปฏิสังขรณ์ใหม่ อุโบสถมีขนาด 5 ห้อง หันหน้าสู่คลองหัวกระบือ ใบเสมามีลักษณะเล็กทำด้วยหินทรายสีแดง แบบอยุธยาตอนปลาย มีเจดีย์ย่อมุมอยู่ด้านหน้าอุโบสถ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์แดง
* พระอาจารย์จวน
* พระอาจารย์รุ่ง
* พระอาจารย์ทัด
* พระอาจารย์เคลือบ
* พระอาจารย์สังข์
* พระอาจารย์เลิศ
* พระอาจารย์ชุม
* พระอาจารย์ใจ
* พระอาจารย์ถม
* พระครูวิบูลพัฒนกิตติ์ (สละ กตปุญโญ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ไปรู้จักวัดหัวกระบือเทียนทะเล19 แขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียนกรุงเทพ". *ไทยแลนด์พลัส*. 8 มกราคม 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-27.
3. ↑  สมพงษ์ กุลวโรตตมะ. "แนวทางการพัฒนาชุมชนเมืองในพื้นที่สวนเดิมฝั่งธนบุรี : กรณีศึกษาชุมชนเมืองคลองบางขุนเทียน" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
4. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 272.
จัตุรัสเกนดาร์เมนมาคท์ ในภาพเห็นคอนแซร์ทเฮาส์, อาสนวิหารฝรั่งเศส
**เกินดาร์เมินมาคท์** (เยอรมัน: *Gendarmenmarkt*) เป็นจัตุรัสในเบอร์ลิน ที่ตั้งของหมู่สิ่งปลูกสร้างซึ่งรวมถึงคอนแซร์ทเฮาส์, อาสนวิหารฝรั่งเศส และ อาสนวิหารเยอรมัน ตรงกลางของจัตุรัสมีรูปปั้นขนาดใหญ่ของคีตกวี ฟรีดริช ชิลแลร์ จัตุรัสนี้สร้างขึ้นโดยโยฮันน์ อาร์นอลด์ แนริง ในศตวรรษที่ 17 ตอนปลาย ในชื่อ ลินเดนมาคท์ (Linden-Markt) และสร้างขึ้นใหม่โดย เจอร์ก คริสเชียน อุงแกร์ ในปี 1773 ชื่อของจัตุรัสเกนดาเมนมาคท์ได้มาจากกองพันทหารม้าเครื่องเกราะของปรัสเซียซึ่งชื่อว่า เกนดาร์เมน [de] ซึ่งมีโรงเลี้ยงม้าอยู่บนจัตุรัสนี้จนถึงปี 1773 อาคารส่วนใหญ่ในจัตุรัสเสียหายอย่างหนักจากสงครามโลกครั้งที่สองแต่ได้รับการฟื้นฟูบูรณะขึ้นมาจนสภาพดังเดิมแล้ว

จัตุรัสสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1688 ใช้งานเป็นตลาดนัดและเป็นส่วนหนึ่งของการขยายนครเบอร์ลินออกมาทางตะวันตกในย่านฟรีดริชสตัดท์

ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ตลาดคริสต์มาสที่จัตุรัสนี้ถือเป็นตลาดคริสต์มาสแหล่งที่เป็นที่นิยมที่สุดในเบอร์ลิน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Architecture". *www.konzerthaus.de*. Konzerthaus Berlin. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 October 2014. สืบค้นเมื่อ 25 November 2014.
2. ↑  Welle (www.dw.com), Deutsche. "10 Christmas markets in Berlin | DW | 27.11.2017". *DW.COM* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2020-09-18.

แหช่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เกนดาร์เมนมาคท์**

* Website of das Konzerthaus
* Der Gendarmenmarkt on Berlin Tourism
* Gendarmenmarkt Panorama

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี

 |
| อื่น ๆ | 
* มิวสิกเบรนซ์ สถานที่

 |
**วัดประสาทบุญญาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา อาณาเขตของวัดติดกับวังศุโขทัย ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระมุนีอโนมคุณ

ประวัติ
-------

วัดประสาทบุญญาวาสสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2376 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมชื่อ **วัดคลองสามเสน** เพราะอยู่ใกล้คลองสามเสน ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดขวิด** เพราะมีต้นมะขวิดขนาดใหญ่อยู่ใกล้อุโบสถ และได้เปลี่ยนนามอีกครั้งมาเป็น "วัดประสาทบุญญาวาส" เมื่อราว พ.ศ. 2487

พ.ศ. 2464 ทางวังศุโขทัยและทางวัดได้แลกเปลี่ยนที่ดินด้านหลังวัดซึ่งเป็นของวัด ทำให้ด้านหน้าของวัดขยายเปิดออกไปถึงถนน ต่อมา พ.ศ. 2498 เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ สูญเสียอุโบสถและกุฏิจนเกือบยุบวัด ในเวลานั้นพระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธมมฺธโร) เจ้าอาวาสวัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม ได้นิมิตไปว่าหลวงปู่ทวดให้มาช่วยบูรณะวัดนี้ เนื่องจากในสมัยกรุงศรีอยุธยา หลวงปู่ทวดมักมาปักกลดอยู่บริเวณนี้ หลังจากนิมิตนี้ท่านจึงได้นำแม่พิมพ์และส่วนผสมสำหรับสร้างพระพิมพ์หลวงปู่ทวดมามอบให้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างวัตถุมงคลหลวงปู่ทวดของวัดประสาทบุญญาวาส ซึ่งสร้างรายได้ให้กับวัดเป็นอย่างมากจนสามารถนำมาสร้างอุโบสถหลังใหม่สำเร็จลงในปี พ.ศ. 2544

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถเดิมที่ถูกเพลิงไหม้ไปนั้น กล่าวว่าไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คงเป็นแบบพระราชนิยมพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่จึงเปลี่ยนรูปแบบมาเป็นรูปแบบไทยประเพณีตามสมัยนิยม คือ เป็นอาคารทรงโรงมีมุขหน้าหลัง หลังคาซ้อนชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ มีการตกแต่งด้วยเทพนมที่มุขหน้าหลัง ประดับลวดลายต่าง ๆ จำนวนมากที่หล่อพิมพ์ทาสีทองติดกระจก ภายนอกอุโบสถมีกำแพงแก้ว มีใบเสมาทาสีทองอยู่ในซุ้มเสมาสีขาว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ประทับนั่งบนฐานยกสูง มีซุ้มเรือนแก้ว ด้านข้างมีสาวกประคองอัญชลี ส่วนล่างของฐานมีพระพุทธรูปประทับยืนตรงกลาง ในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังที่มิได้เคร่งครัดตามคติความหมายเดิม ดังเห็นได้จากภาพแสดงวิถีไทย เช่น การตีไก่ เล่นว่าว เป็นต้น

เจดีย์ประดิษฐานอยู่หน้าอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงระฆังขนาดย่อม เดิมมีสีขาว แต่มาทาสีทองภายหลังเกิดเพลิงไหม้ ด้านหน้าวัดมีรูปหล่อหลวงปู่ทวดขนาดใหญ่ทาสีทองในอิริยาบถนั่งขัดสมาธิเพชร

อ้างอิง
-------

1. ↑  กองพุทธศาสนสถาน, *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*, หน้า 179.
2. ↑  ภัทราวรรณ บุญจันทร์. "ความสัมพันธ์ของชุมชนกับศิลปกรรมในวัดราษฎร์ริมคลองสามเสน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 41–47.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดประสาทบุญญาวาส**
คลองบางเชือกหนังบริเวณวัดทองบางเชือกหนัง
คลองบางเชือกหนังช่วงตัดกับคลองบางขุนศรี
**คลองบางเชือกหนัง** เป็นคลองในกรุงเทพมหานคร ผ่านเขตภาษีเจริญและเขตบางแค มีจุดเริ่มต้นอยู่จากวัดเกาะ ไปสิ้นสุดที่คลองทวีวัฒนา คลองมีความยาว 12 กิโลเมตร ความกว้างเฉลี่ยประมาณ 8–15 เมตร ระดับท้องคลองความลึกเฉลี่ย 2 เมตร คลองสายนี้อยู่ในการดูแลของสำนักการระบายน้ำกรุงเทพ

ประวัติ
-------

คำว่าบางเชือกหนัง บ้างว่า แต่เดิมชาวบ้านนิยมใช้เชือกที่ทำจากหนังวัวหนังควาย ขณะที่สุจิตต์ วงษ์เทศ ระบุว่ามาจากภาษาเขมรว่า *บางฉนัง* (ឆ្នាំង) หมายถึง "บางหม้อ" หรือ "บางปั้นหม้อ"

ในอดีตคลองนี้น่าจะเป็นคลองธรรมชาติที่แยกย่อยมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาเดิม (คลองบางกอกใหญ่ในปัจจุบัน) เนื่องจากคลองมีลักษณะคดเคี้ยวไปมาในช่วงต้นคลอง คลองบางเชือกหนังปรากฏชื่ออยู่ใน *กำสรวลสมุทร* ในชื่อชุมชนบางฉนัง น่าเชื่อว่าชุมชนนี้มีอาชีพปั้นหม้อขาย

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวจีนมาตั้งถิ่นฐานริมสองฝั่งคลองบางเชือกหนังตอนกลาง อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานเมื่อใดไม่ทราบแน่ชัด แต่ในสมัยรัชกาลที่ 5 ปรากฏคริสตชนจีนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่มีอาชีพทำสวน ปลูกหมาก พลู มะพร้าว ฯลฯ และค้าขาย ได้รวมกลุ่มกันและสร้างโรงสวดเล็ก ๆ ชื่อว่า วัดพระตรีเอกานุภาพ

ปัจจุบันคลองบางเชือกหนังมีการเดินทางท่องเที่ยวทางน้ำ โดยเฉพาะในวันหยุด จะมีเรือให้บริการและเชื่อมไปยังคลองลัดมะยมได้

การใช้ที่ดินริมน้ำ
------------------

การใช้ที่ดินริมน้ำในปัจจุบันสามารถแบ่งได้เป็น การใช้ที่ดินเพื่ออยู่อาศัย การใช้ที่ดินเกษตรกรรม การใช้ที่ดินเพื่อการศึกษาและศาสนสถาน และการใช้ที่ดินเพื่อสันทนาการ พักผ่อนหย่อนใจ

จำนวนบ้านเรือนของประชาชนที่อยู่อาศัยอยู่ริมคลองมีทั้งสิ้น 187 ครัวเรือน ในช่วงต้นคลองที่ต่อเนื่องจากคลองมอญมีประชาชนอยู่อาศัยอย่างต่อเนื่อง เช่น บริเวณวัดปากน้ำฝั่งเหนือและวัดปากน้ำฝั่งใต้ไปจนถึงวัดพิกุล ถัดจากนั้นประชาชนอยู่อาศัยค่อนข้างเบาบาง ผู้ที่อยู่อาศัยริมคลองสืบเชื้อสายและการถือครองที่ดินจากบรรพบุรุษที่ประกอบอาชีพทำสวน ส่วนการประกอบอาชีพการทำสวนแม้จะน้อยลง แต่ก็ยังเห็นบ้าง ในอดีตพบว่ามีการปลูกขนุน ส้ม มะพร้าว มะม่วง หมาก พลู เป็นต้น ปัจจุบันชาวสวนส่วนใหญ่ปลูกกล้วยไม้ สวนผักและไม้ตัดดอก เช่น เตย ซ่อนกลิ่น กระดังงา ผักบุ้ง คะน้า และเป็นต้น

วัดที่ตั้งอยู่ริมคลอง ได้แก่ วัดเกาะ วัดทองบางเชือกหนัง วัดกำแพง วัดพิกุล วัดตะล่อมและวัดมะพร้าวเตี้ย ในที่ธรณีสงฆ์ของแต่ละวัดมีโรงเรียน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "บางเชือกหนัง, บางจาก (ในคลองบางหลวง) กรุงเทพฯ เก่าสุด ก่อนเมืองบางกอก". มติชน.
2. ↑  วราภรณ์ มนต์ไตรเวศย์. "เรือยาวคลองบางเชือกหนัง". วารสารภาษาและวัฒนธรรม.
3. ↑  "กว่า 500 ปีก่อน ชุมชนเก่าแก่ของกรุงเทพฯ อยู่ที่ไหนบ้าง ?". ศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  "ยานตลิ่งชัน : ประวัติ ศาสตร์ พัฒนาการ และการเปลี่ยนแปลง" (PDF).
5. ↑  "การสำรวจคลองบางเชือกหนัง". สำนักนโยบายและแผนการขนส่งและการจราจร. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-12-22. สืบค้นเมื่อ 2021-12-22.
6. ↑  ธีระศักดิ์ ลอยศักดิ์. "การวางแผนพัฒนาการท่องเที่ยวและชุมชนคลองบางเชือกหนัง กรุงเทพมหานคร" (PDF). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์.
**พญาญี่บา** พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหริภุญชัย ปกครองในช่วงปี พ.ศ. 1814 – พ.ศ. 1836 รวมระยะเวลาการครองราชย์ 22 ปี

ประวัติ
-------

**พญาญี่บา** ได้ปกครองอาณาจักรหริภุญชัยต่อจากพระยาโยทะ ซึ่งพระยาโยทะได้ครองอาณาจักรนี้นานถึง 74 ปี เมื่อพระยาโยทะสิ้นพระชนม์ พญาญี่บาจึงได้ปกครองอาณาจักรแห่งนี้ต่อ ก่อนที่จะถูกทำลายโดยพญามังรายแห่งอาณาจักรล้านนา โดยพญาญี่บาเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายในอาณาจักรหริภุญชัย และเป็นการปิดฉากราชวงศ์หริภุญชัยที่ปกครองมาตั้งแต่สมัยพระนางจามเทวีเป็นพระปฐมกษัตรีย์พระองค์แรก

ในพงศาวดารโยนกของพระยาประชากิจกรจักรระบุว่าพญาโยทราชครอง 10 ปี ราชบุตรของพญาโยทราชครองสืบต่อมาอีก 2 ชั่ววงศ์(แต่ไม่ระบุพระนาม) แล้วค่อยถึงพญายีบา

การขยายอำนาจของล้านนา
---------------------

ในปี พ.ศ. 1805 (จ.ศ. 624) พญามังรายได้สร้างเมืองเชียงรายขึ้น และทรงเห็นว่าล้านนาแยกกันเป็นหลายวงศ์ ควรรวมกันเป็นแผ่นดินเดียวกันเสีย ดำริแล้วจึงยกทัพไปตีเมืองมอบไร เชียงคำ เชียงร้าง ฝาง เชียงของ และเชิง ต่อมาจะตีเมืองลำพูน (หริภุญชัย) เพราะเป็นเมืองที่มั่งคั่ง แต่ขุนนางชื่อขุนฟ้า ค้านว่าเป็นการยากเพราะกำลังข้าศึกมีมากนัก ควรใช้อุบายยุยงให้แตกแยกกันเสียก่อน ครั้นแล้วพญามังรายจึงทำอุบายเนรเทศขุนฟ้าออกจากเมืองฐานกบฏ ขุนฟ้าจึงได้ไปรับราชการอยู่กับพญาญี่บาเจ้าเมืองลำพูนนานถึง 7 ปี และได้ทำอุบายต่าง ๆ ให้พญาญี่บากดขี่ราษฎร จนชาวเมืองเกลียดชังพญาญี่บา

สิ้นสุดอาณาจักรหริภุญชัย
------------------------

ด้วยอุบายของขุนฟ้าที่ประจบสอพลอพญาญี่บาทำให้ประชาชนเกลียดชัง พญามังรายได้ยกทัพไปตีเมืองลำพูนได้อย่างง่ายดายในปี พ.ศ. 1824 (จ.ศ. 643) พญาญี่บาเสด็จหนีออกเมืองไปถึงดอยกลางป่าก็คิดนึกได้ที่เสียรู้ขุนฟ้าเป็นไส้ศึกให้พญามังราย ก็เสียใจหลั่งน้ำตาร้องไห้ สถานที่น้ำตาตกนี้จึงมีชื่อว่า "ดอยบาไห้" มาจนทุกวันนี้ ต่อมาพญาญี่บาจึงหนีมาอยู่กับพระยาเบิกเจ้าเมืองลำปาง (เขลางค์) ผู้เป็นโอรสและทรงสร้างเมืองเพื่อทำการตั้งรับทัพของพญามังราย ณ ตำบลเวียงตาล อำเภอห้างฉัตร เวลาล่วงไป 14 ปี พระยาเบิกทรงช้างชื่อ ปานแสนพล ยกทัพไปหมายจะตีเมืองลำพูนคืนให้พระราชบิดา พญามังรายให้เจ้าขุนสงครามทรงช้างชื่อแก้วไชยมงคลออกรับศึก ทั้งสองได้ทำยุทธหัตถีกัน ที่บ้านขัวมุงขุนช้าง ใกล้เวียงกุมกาม พระยาเบิกถูกหอกแทงบาดเจ็บ และตีฝ่าวงล้อมออกมาได้ จึงมาตั้งรับอยู่ที่ตำบลแม่ตาล เขตเมืองลำปาง ได้สู้รบกันเป็นสามารถผล ที่สุดทัพลำปางแพ้ยับเยิน เจ้าขุนสงครามจับกุมตัวพระยาเบิกแม่ทัพได้ และปลงพระชนม์เสียที่นี่ ดวงวิญญาณอันกล้าหาญเปี่ยมไปด้วยกตัญญูเวทิคุณนี้ จึงได้รับพระราชทานนามว่า "เจ้าพ่อขุนตาน" 

ศาลเจ้าพ่อขุนตานสร้างขึ้นเป็นที่สักการะแด่ดวงวิญญาณการสร้างวีรกรรม และความกตัญญูกตเวทิตาของพระยาเบิก โอรสของพญาญี่บา แต่เดิมสร้างเป็นศาลเล็ก ๆ ต่อมามีการสร้างรูปหล่อเจ้าพ่อขุนตานและศาลขึ้นควบคู่กับศาลเดิม เพื่อให้ประชากรสักการบูชา กราบไหว้

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประเสริฐ ณ นคร. (2549, กุมภาพันธ์). *ประวัติศาสตร์เบ็ดเตล็ด.* กรุงเทพฯ: มติชน. ISBN 9743236007. หน้า 268.
2. ↑  วิชาการ.คอม - จามเทวี
3. ↑  พงษาวดารโยนก ฉบับหอสมุดแห่งชาติ
4. ↑  "พระประวัติเจ้าพ่อขุนตาน". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-07. สืบค้นเมื่อ 2007-06-14.
เบาม์คูเคินที่เยอรมนี
**เบาม์คูเคิน** (เยอรมัน: *Baumkuchen*, [baʊmkuːxən] ( ฟังเสียง), ญี่ปุ่น: バウムクーヘン) เป็นเค้กแบบเยอรมันที่มีรูตรงกลางและหน้าตัดที่เป็นวงกลมซ้อนกันคล้ายวงปีของต้นไม้ เป็นที่แพร่หลายในญี่ปุ่น

ชื่อเบาม์คูเคินมาจากคำว่า "เบาม์" (Baum, [baʊm] ( ฟังเสียง)) ที่แปลว่า "ต้นไม้" และ "คูเคิน" (Kuchen, [kuːxən] ( ฟังเสียง)) ที่แปลว่า "เค้ก"

ภาพรวม
------

ที่ญี่ปุ่น ขนมชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันตั้งแต่ช่วงยุคไทโชหรือยุคโชวะตอนต้น และสำหรับคนญี่ปุ่นแล้วขนมชนิดนี้ถือเป็นหนึ่งในขนมที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศเยอรมนี แต่ก็กลับไม่ได้แพร่หลายในเยอรมนีมากเท่ากับในญี่ปุ่น และตามคำบอกเล่าของสถานทูตเยอรมันประจำประเทศญี่ปุ่น เจ้าหน้าที่หลายคนเพิ่งได้มีโอกาสกินเบาม์คูเคินเป็นครั้งแรกหลังจากได้รับมอบหมายให้มาประจำอยู่ที่ญี่ปุ่น

เนื่องจากมีรูปร่างคล้ายวงปีของต้นไม้ เบาม์คูเคินจึงเป็นขนมที่นิยมให้เป็นของขวัญในญี่ปุ่น มักใช้เป็นของขวัญสำหรับงานแต่งงานหรืองานเฉลิมฉลองต่าง ๆ 

แม้ว่าจะเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะขนมหวาน แต่ก็มักไม่ได้มีขายตามร้านขายขนมหวานทั่วไป เนื่องจากวิธีการผลิตแบบดั้งเดิมนั้นพิเศษมากและต้องใช้อุปกรณ์และทักษะเฉพาะด้าน

ภาพ
---

* เบาม์คูเคินแบบต่าง ๆเบาม์คูเคินแบบต่าง ๆ
* เบาม์คูเคินที่เคลือบด้วยช็อกโกแลตเบาม์คูเคินที่เคลือบด้วยช็อกโกแลต
* พ่อครัวกำลังเคลือบช็อกโกแลตให้เบาม์คูเคินที่เพิ่งอบเสร็จพ่อครัวกำลังเคลือบช็อกโกแลตให้เบาม์คูเคินที่เพิ่งอบเสร็จ
* ชาโกติส (šakotis) ขนมของลิทัวเนีย/โปแลนด์ ที่คล้ายเบาม์คูเคินชาโกติส (šakotis) ขนมของลิทัวเนีย/โปแลนด์ ที่คล้ายเบาม์คูเคิน
* พรือเกิลทอร์เทอ (Prügeltorte) เบาม์คูเคินแบบออสเตรียพรือเกิลทอร์เทอ (Prügeltorte) เบาม์คูเคินแบบออสเตรีย
* เบาม์คูเคินชปิทเซินเบาม์คูเคินชปิทเซิน

อ้างอิง
-------

1. ↑   山田香織. "「世界を食べる日本」:ドイツ編 年輪の意味" (PDF). *総合日本文化研究実践教育プログラム：「食から見た日本文化の国際的受容と日本における文化変容」*. 総合研究大学院大学. สืบค้นเมื่อ 2012-04-08.
2. ↑  ドイツ大使館 - twitter
ปานสุนทรี (Paan Sundari; ภาพสุนทรีขณะเตรียมปาน, สีน้ำมันบนผ้าใบ, ปลายศตวรรษที่ 19
**จิตรกรรมสุนทรี** (อังกฤษ: Sundari paintings หรือ Sundari images; เบงกอล: সুন্দরী চিত্র; *สุนฺทรี จิตฺร*) เป็นรูปแบบหนึ่งของพินอัปหรือศิลปะเย้ายวนที่เป็นที่นิยมในกัลกัตตาสมัยศตวรรษที่ 19 ส่วนใหญ่วางจำหน่ายในรูปภาพพิมพ์ จิตรกรรมสุนทรีแสดงภาพของสตรี โดยเฉพาะสตรีชนชั้นใหม่ที่เป็นหม้ายและมาประกอบอาชีพค้ากามเพื่อเอาชีวิตรอด และเป็นอ้างอิงอันมีค่าสำหรับการทำความเข้าใจที่ทางของสตรีในสังคมที่กำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่

สุนทรีแปลว่า 'สตรีโฉมงาม' และสุนทรีแต่ละชิ้นมีลักษณะเฉพาะของตน เช่น เล่นตาบลา, เตรียมปาน, ปรับสายไวโอลิน หรือแสดงท่าทางเย้ายวนคู่กับดอกกุหลาบ ภาพเขียนสุนทรีแสดงภาพสตรีชาวเบงกอลในศตวรรษที่ 19 ที่เป็นหม้ายและเป็นนางโลม ภาพเขียนเหล่านี้ยังแสดงถึงความเห็นต่อปรากฏการณ์ทางสังคมที่ใหญ่กว่าที่สตรีเป็นหม้ายต้องถูกบังคับให้ค้าประเวณี ซึ่งพบได้มากในเบงกอลยุคศตวรรษที่ 19-20 หลังการสั่งยกเลิกพิธี *สตี*

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *The Babu & the Bazaar: Art from the 19th & Early 20th–Century Bengal.* Aditi Nath Sharkar, with Shatadeep Maitra. DAG Pvt. Ltd. New Delhi, 2022. ISBN 978-93-81217-90-0.
2. 1 2  "The Babu and the Bazaar". *dagworld.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-06-14.
3. 1 2 3  Lakshmi, Rama (2023-05-29). "Between the brothel and Brindavan—Bengal art shows twin faces of Hindu widows after sati ban". *ThePrint* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-06-14.
An example of a radix tree
ตัวอย่างของ Radix Tree ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ Radix Tree(เช่น radix trie หรือ compact prefix tree) เป็นโครงสร้างข้อมูลที่แสดงถึงพื้นที่ ที่มีการปรับแต่งพื้นที่อย่างเหมาะสมซึ่งแต่ะโหนด ที่เป็น child ที่อยู่คนเดียวจะถูกผสานเข้ากับ parent ผลที่ตามมาคือจำนวนของ Children ภายในที่อยู่ในราก radix r ของ radix Tree โดยที่ r เป็นจำนวนเต็มและยกกำลัง x ของ 2  มี X ≥ 1 ซึ่งแตกต่างจากปกติ  และมีลำดับของประกอบรวมทั้งองค์ประกอบเดียว สิ่งนี้ทำให้ radix tree มีประสิทธิ์ภาพมากขึ้นสำหรับชุดคำเล็กๆ (โดยเฉพาะชุดคำยาว) และชุดคำที่ใช้คำนำหน้ายาวๆ

ซึ่งแตกต่างจาก tree ปกติ (ซึ่งคีย์ทั้งหมดจะถูกเปรียบเทียบ ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงจุดที่ไม่เหมือนกัน) คีย์แต่ละโหนดจะถูกเปรียบเทียบเป็นชิ้นบิต โดยบินก้อนนั้นซึ่งจำนวนบิตในก้อนนั้น ที่โหนดนั้นคือ radix r ของ radix trie เมื่อ r เป็น 2ค่า  

Radix trie จะเป็นเลขฐานสอง (กล่าวคือเปรียบเทียบส่วนที่เป็นบิต 1บิต ของโหนด) ซึ่งจะช่วยลดค่าที่เพิ่มขึ้นข้องความลึก เช่นการเพิ่มค่าสูงสุดให้กับสตริง บิตที่ไม่มีการบิดเบือน  เมื่อ r เป็นจำนวนเต็ม 2 หรือมากกว่า 4 แล้วค่า radix trie คือ r-ary trie  ซึ่งลดความลึกของ radix trie ที่ค่าใช้จ่ายของ sparseness ที่อาจจะเกิดขึ้น

การประยุกต์ใช้งาน
-----------------

RadixTree  มีประโยชน์สำหรับการสร้าง Array ที่เชื่อมโยงกับคีย์ที่สามารถแสดงเป็น สตริงได้ และได้พบว่า โดยเฉพาะโปรแกรม เส้นทาง IP  ซึงมีขนาดใหญ่ และเหมาะกับองกรลำดับชั้นของที่อยู่ IP

การดำเนินการ
------------

RadixTree  นั้นสนับสนุนการ Insertion การ Deletion และการ Searching  หลังการทำงานของทั้งหมดนี้คือ O(k) โดยที่ k คือความยาวสูงสุดของ สตริงทั้งหมด ในเซต ซึ้งความยาววัดได้ในปริมาณเท่ากับค่า radix ของ radix trie 

Finding a string in a Patricia trie
### การ Insertion

ในการแทรกสตริงเราจะค้นหาใน Tree จนกว่าเราจะไม่สามารถดำเนินการต่อได้ เมื่อถึงจุดนี้เราจะเพิ่มขอบขาออกใหม่ที่ติดป้ายกำกับไว้กับองค์ประกอบที่เหลือทั้งหมดในสตริงอินพุตหรือถ้ามีขอบการส่งออกที่ใช้ร่วมกันกับสตริงอินพุตที่เหลืออยู่เราจะแบ่งออกเป็นสองส่วน คำนำหน้า และดำเนินการต่อ ขั้นตอนการแยกนี้ทำให้แน่ใจได้ว่าไม่มีโหนดที่มีลูกมากกว่าที่มีองค์ประกอบสตริงที่เป็นไปได้

มีหลายกรณีที่แทรกอยู่ด้านล่าง แต่อาจมีอยู่มากกว่านี้ โปรดทราบว่า r แสดงถึงรากเท่านั้น สันนิษฐานว่าขอบสามารถติดฉลากด้วยสตริงที่ว่างเปล่าเพื่อยุติสตริงที่จำเป็นและรากไม่มีขอบขาเข้า (อัลกอริทึมการค้นหาที่อธิบายข้างต้นจะไม่ทำงานเมื่อใช้สายอักขระว่างเปล่า)

* Insert 'test' which is a prefix of 'tester'
* Insert 'team' while splitting 'test' and creating a new edge label 'st'
* Insert 'toast' while splitting 'te' and moving previous strings a level lower

ในรูปจะแสดง ถึงคำว่า testเป็นคำนำหน้าของคำว่า tester ในรูปต่อมาอธิบายถึงการ Insert คำว่า team เพิ่มเข้าไปใน tree ตอนแรกที่มีคำว่า testอยุ่ก่อนจะเห็นได้ว่าจะแยกเป็นสองโหนด โดยมีคำนำหน้าที่ใช้ร่วมกันคือ te

### การ Deletion

เมื่อต้องการลบสตริง x จากต้นไม้เราจะหาใบแทน x จากนั้นสมมติว่ามี x อยู่เราจะลบโหนดใบที่สอดคล้องกัน หากผู้ปกครองของโหนดใบของเรามีเด็กเพียงคนเดียวจากนั้นป้ายกำกับขาเข้าของเด็กจะถูกผนวกเข้ากับป้ายกำกับขาเข้าของผู้ปกครองและลูกจะถูกลบออก
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

"ทินโทเร็ตโต" (ค.ศ. 1588) โดย ทินโทเร็ตโต
**ทินโทเรตโต** หรือ **จาโคโป ทินโทเรตโต** (อังกฤษ: Tintoretto หรือ Jacopo Comin หรือ Jacopo Tintoretto; 29 กันยายน ค.ศ. 1518 — 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1594) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนสซองซ์แบบเวนิสคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และอาจจะถือว่าเป็นจิตรกรคนสุดท้ายของเรอเนสซองซ์อิตาลี 

ทินโทเรตโตเติบโตในเวนิส ภาพวาดมากมายของเขาถูกแสดงลักษณะอย่างหนักแน่นโดยชีวิตและประเพณีต่างๆ ของราชินีแห่งทะเลอาเดรียติก จิตรกรได้ชื่อเล่นของเขาจากความสูงน้อยของเขาและจากการค้าของพ่อเขา เขาเป็นบุตรชายของคนย้อมผ้า และชื่อของเขาหมายถึง "คนย้อมผ้าน้อย" แต่ชื่อเล่นถ่อมตัวนี้เป็นนามแฝงซึ่งทำให้เขากลายเป็นมีชื่อเสียง

เขามีแรงกระตุ้นที่สร้างสรรค์และวาดภาพใหญ่ๆ ทินโทเรตโตเป็นที่รู้จักกันในชื่อจาโคโป โรบัสติ (Jacopo Robusti) เมื่อยังหนุ่ม เพราะพ่อของทินโทเรตโตป้องกันประตูเมืองปาดัวจากทหารหลวงอย่างค่อนข้างจะไม่เหมือนใคร นามสกุลจริงของทินโทเรตโตคือ "Comin" ซึ่งเพิ่งพบโดยมิเกล ฟาโลเมียผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ปราโดที่มาดริดเมื่อเร็วๆ นี้ "Comin" มาจากคำว่า "cumin" ซึ่งเป็นชื่อของเครื่องเทศ ทินโทเรตโตได้ชื่อว่า "Il Furioso" จากความที่วาดภาพอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยพลัง การใช้ช่องว่างและแสงสีทำให้ถือกันว่าทินโทเรตโตเป็นผู้นำทางศิลปะแบบบาโรก

สมุดภาพ
-------

* "เทพีไดแอนน่า"คริสต์ศตวรรษที่ 16พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, ลิออง, ประเทศฝรั่งเศส"เทพีไดแอนน่า"  
คริสต์ศตวรรษที่ 16  
พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, ลิออง, ประเทศฝรั่งเศส
* "ความเศร้าโศรก"(Lamentation)ประเทศเยอรมนี"ความเศร้าโศรก"  
(Lamentation)  
ประเทศเยอรมนี
* "บาร์บาโร" (Barbaro)ค.ศ. 1593, เวนิส, ประเทศอิตาลี"บาร์บาโร" (Barbaro)  
ค.ศ. 1593, เวนิส, ประเทศอิตาลี
* "อย่ายึดข้า"(Noli me tangere)"อย่ายึดข้า"  
(Noli me tangere)
* "แบคคัสและเอเรียด" (Bacchus and Ariadne)"แบคคัสและเอเรียด"   
(Bacchus and Ariadne)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Spanish curator uncovers true name of Tintoretto

* Butterfield, Andrew (2007-04-26). "Brush with Genius". *New York Review of Books*. NYREV, Inc. **54** (7). สืบค้นเมื่อ 2007-04-18.
* Carlo Ridolfi, La Vita di Giacopo Robusti (A Life of Tintoretto) 1642

ดูเพิ่ม
-------

* ศิลปะบาโรก
* ศิลปะเรอเนซองส์

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ทินโทเร็ตโต**
**พระอาจารย์กวน** (อังกฤษ: Master Monk Guan) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย

ประวัติตามท้องเรื่อง
--------------------

พระอาจารย์กวนเป็นผู้สำเร็จวิชาไต้ชิ เขาได้เดินทางรอบโลกมาแล้ว 12 ครั้ง และมีอาวุธประจำตัวคือหอกแห่งกวน ต่อมาเขาได้เสียหอกแห่งกวนให้กับเชสยังในการประลองครั้งหนึ่ง และทำให้เขาสูญเสียความกล้าไปด้วย เขาได้นำโดโจไปมอบให้เชสยังเพื่อแลกกับหอกแห่งกวน หลังจากนั้นเขาได้ทราบว่าพลังนักรบที่แท้จริงมาจากภายใน ทำให้ประลองเส้าหลินชนะเชสยัง และได้มอบหอกแห่งกวนให้กับโอมิ ในตอนการกลับมาของพระอาจารย์กวน เขาเรียกเรมุนโด้ว่าจ๊กมกและได้ให้หอกแห่งกวนหมายเลข 384 แก่เรมุนโด้ ในตอนกาลเวลาแห่งอนาคต (2) โอมิย้อนเวลาไปในอดีต 1500 ปีเพื่อขัดขวางไม่ให้ ฮันนีบอล รอย บีน ทำให้เชสยังเป็นปีศาจ ฮันนีบอล รอย บีน จึงทำให้พระอาจารย์กวนเป็นปีศาจแทน

### ตำนานมังกรเส้าหลิน

พระอาจารย์กวนในตำนานมังกรเส้าหลินจะปรากฏตัวแปปเดียวในตอนPrincess Kaila of the Thousand Layer Mountain ซึ่งเป็นตอนที่พระอาจารย์กวนกำลังซ้อมต่อสู้กับเชสยังตอนที่ยังอยู่ฝ่ายเส้าหลิน

สถิติการประลองเส้าหลิน
----------------------

พระอาจารย์กวนเคยประลองเส้าหลินทั้งหมด 2 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อตัวละครในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย

| * ด
* ค
* ก
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวยและตำนานมังกรเส้าหลิน |
| --- |
| ตัวละคร | 

|  |  |
| --- | --- |
| **ฝ่ายเส้าหลิน** | โอมิ • เรมุนโด้ เปโดรซ่า • คิมิโกะ โทโฮมิโกะ • เคลย์ เบลลีย์ • ปิ๊งป่อง • โดโจ คาโนโจ โช • อาจารย์ฟ่ง • เจอร์เมน • อาจารย์ดาฉี • พระอาจารย์กวน • บากี้ เลอบัว |
| **ฝ่ายเฮ่ยหลิน** | แจ๊ก สไปเซอร์ • วู่หยา • เชสยัง • ชาโดว์ • ถั่วแระฮันนีบอล • แค้ทแนปเป้ • มาลา มาลา จ็อง • ทับบิมูระ • ไซคลอปส์ • วลาด • แพนด้าบับบ้า • ซัลวาดอร์ โคโม่ |

 |
| รายชื่อตอน | เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย • ตำนานมังกรเส้าหลิน |
| อื่น ๆ | เชนกังวู |
**ภาษาโนไก** หรือ**ภาษาตาตาร์ โนไก** เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัสเซีย แบ่งได้เป็นสำเนียงหลักสามสำเนียงคือ Qara-Nogay (โนไกเหนือหรือโนไกดำ), ใช้พูดในดาเกสถาน Nogai Proper, ใช้พูดใน Stavropol; และ Aqnogay (โนไกตะวันตกหรือโนไกขาว), ใช้พูดในบริเวณแม่น้ำกูบัน Qara-Nogay และNogai Proper มีลักษณะทางภาษาศาสตร์ใกล้เคียงกันแต่ Aqnogay มีลักษณะที่ต่างออกไป จัดอยู่ในภาษากลุ่มเคียปชัก-โนไก ของภาษากลุ่มเตอร์กิก สาขาเคียปชัก เช่นเดียวกับภาษาตาตาร์ ไครเมีย ภาษาการากัลปัก และภาษาคีร์กีซ

ประวัติ
-------

ชาวนาไกเป็นลุกหลานของนาไกข่าน ผู้มีศักดิ์เป็นหลานของเจงกีสข่าน ซึ่งได้ขยายอาณาเขตไปจนถึงแม่น้ำดานูบในราวพุทธศตวรรษที่ 18 เริ่มแรกภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับ และมีอักษรที่ใช้เฉพาะเสียงในภาษาโนไกคือ

ڮ, ۇ, ۋ, پ, ںُ, چ, ژ , گ

เปลี่ยนมาใช้อักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2471 รูปแบบการเขียนกำหนดโดยนักวิชาการชาวโนไก A. Dzhanibekov และใช้อักษรละตินสำหรับภาษาตุรกีเป็นพื้นฐาน ตัวอักษรที่ใช้ได้แก่

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A a | B в | Ç ç | D d | E e | Ә ә | G g | Ƣ ƣ |
| I i | K k | L l | M m | N n | N̡ n̡ | O o | Ө ө |
| P p | Q q | R r | S s | Ş ş | T t | U u | Y y |
| J j | Ь ь | Z z | V v |

และเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกแบบภาษารัสเซียในอีกสิบปีต่อมา ตัวอักษรที่ใช้ได้แก่

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Аь аь | Б б | В в | Г г | Д д | Е е | Ё ё |
| Ж ж | З з | И и | Й й | К к | Л л | М м | Н н |
| Нъ нъ | О о | Оь оь | П п | Р р | С с | Т т | У у |
| Уь уь | Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш | Щ щ | Ъ ъ |
| Ы ы | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |

การก่อตั้งสหภาพโซเวียตและกำหนดเขตสาธารณรัฐปกครองตนเอง เมื่อราว พ.ศ. 2493 ได้แบ่งเขตของชาวโนไกส่วนหนึ่งอยู่ในสาธารณรัฐดาเกสถาน อีกส่วนอยู่ในสาธารณรัฐเชเชน-อิงกุซ การสอนภาษารัสเซียในยุคนั้นมีความสำคัญมากกว่าภาษาของชนกลุ่มน้อย ผู้พูดภาษาโนไกจึงลดจำนวนลง ปัจจุบันคาดว่ามีผู้พูดราว 80,000 คน หนังสือพิมพ์ภาษาโนไกเริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในพ.ศ. 2516 แต่เพราะการติดต่อสื่อสารยังไม่ดีพอ หนังสือพิมพ์เหล่านี้จึงมักไม่ถึงมือชาวโนไก ปัจจุบันมีการใช้สอนในโรงเรียนในดาเกสถานจากปีที่ 1 ถึงปีที่ 10

อ้างอิง
-------

1. ↑  ภาษาโนไก ที่ *Ethnologue* (18th ed. 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
2. ↑  "Nogai language and alphabets".
3. ↑  The first Nogai novel book is written in latin alphabet:
4. ↑  "Reservations and Declarations for Treaty No.148 - European Charter for Regional or Minority Languages". *Council of Europe*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 December 2015. สืบค้นเมื่อ 28 December 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


***มีการทดสอบ ภาษาโนไก*** ของวิกิพีเดีย ที่วิกิมีเดีย อินคิวเบเตอร์

* The Red Book of the Peoples of the Russian Empire

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี
* ลัตเวีย
* ญี่ปุ่น

 |
**พระเทพรัตนกวี (สุรินทร์ ชุตินฺธโร)** เป็นพระราชาคณะชั้นเทพสังกัดมหานิกาย อดีตเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ พระอารามหลวง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์

ประวัติ
-------

พระเทพรัตนกวี มีนามเดิมว่า สุรินทร์ แย้มสุข เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 ณ ที่บ้านเลขที่ 38 หมู่ที่ 1 ตำบลพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์

ต่อมาเมื่ออายุ 18 ปี ได้บรรพชาที่วัดเนินเหล็ก ตำบลเนินเหล็ก อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี มีพระครูอุดมธรรมภาณ วัดทัพทัน อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี เป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2502 ที่วัดเนินเหล็ก โดยมีพระครูอุทัยธรรมวินิจ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูอุกฤษฏ์สุตการ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระสมุห์บุญธรรม เป็น พระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาทางธรรมว่า *ชุตินฺธโร*

หลังอุปสมบทได้ออกเดินทางไปศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกบาลี ที่วัดโพธาราม อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และสอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยค รวมทั้งสอบได้วิชาชุดครูมูล จากนั้นหันมาศึกษาด้านอภิธรรม และศึกษาพระวินัยปิฎก, พระสุตตันตปิฎก เป็นภาษาอังกฤษกับพระอาจารย์อูมานันทะ, พระอภิธรรมปิฎก ภาษาอังกฤษ กับพระอูโสภณะ พระสงฆ์ชาวพม่า ต่อมาพระธรรมคุณาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดโพธาราม เปิดสำนักเรียนพระปริยัติธรรม ที่วัดโกรกพระใต้ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ จึงส่งไปเป็นครูสอนพระปริยัติธรรม ทั้งแผนกนักธรรมและบาลี พร้อมกับศึกษาบาลีควบไปกับการสอนด้วย จนสอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค

พ.ศ.2513 พระธรรมคุณาภรณ์เปิดสำนักเรียนปริยัติธรรม แผนกนักธรรมและบาลี ที่วัดมหาธาตุ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จึงถูกส่งมาเป็นครูสอนที่วัดมหาธาตุ พร้อมกับสอบได้เปรียญธรรม 7 ประโยค รวมทั้งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ และเป็นเจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ 

ต่อมาในพ.ศ.2515 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ และในพ.ศ.2540 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ จนกระทั่งพ.ศ.2560 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์

พระเทพรัตนกวี มรณภาพด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ที่โรงพยาบาลเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์

วิทยฐานะ
--------

* นักธรรมชั้นเอก
* พ.ศ. 2513 สอบได้ เปรียญธรรม 7 ประโยค
* พ.ศ. 2543 ได้รับถวายปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์
* พ.ศ. 2555 ได้รับถวายปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาธรรมนิเทศ จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

ตำแหน่งการปกครอง
----------------

* พ.ศ.2513 เป็น ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ
* พ.ศ.2513 เป็น เจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
* พ.ศ.2515 เป็น เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ
* พ.ศ.2540 เป็น เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์
* พ.ศ.2560 เป็น ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์

สมณศักดิ์
---------

* 5 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ ที่ *พระศรีพัชโรดม*
* 5 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นราช ที่ *พระราชพัชราภรณ์ ตรีปิฎกวราลงกรณ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี*
* 5 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระราชาคณะชั้นเทพ ที่ *พระเทพรัตนกวี ศรีวิสุทธินายก ตรีปิฎกวราลงกรณ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี*

อ้างอิง
-------

1. ↑  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประกาศเกียรติคุณ - กองวิชาการ มจร, หน้า230
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ [จำนวน 1020 รูป ], เล่ม 126, ตอนที่ 6 ข, 22 เมษายน 2552, หน้า 2
**คำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 66/2523** หรือ**คำสั่งที่ 66/(25)23** เป็นคำสั่งรัฐบาลไทยที่กำหนดนโยบายสำคัญในการต่อสู้กับการก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ช่วงปลายสงครามเย็น คำสั่งดังกล่าวออกเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2523 และลงนามโดยนายกรัฐมนตรี พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ คำสั่งนี้ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายจากท่าทีทหารสายแข็งที่ดำเนินมาแต่รัฐบาลฝ่ายขวาธานินทร์ กรัยวิเชียร (ครองอำนาจ 2519 ถึง 2520) มาสู่สายกลางมากขึ้นซึ่งให้ความสำคัญมาตรการทางการเมืองเหนือการปฏิบัติทางทหารอย่างเป็นทางการ คำสั่งนี้กำหนดให้มีการจัดการความอยุติธรรมทางสังคม และการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองและกระบวนการประชาธิปไตย มีการออกกฎหมายนิรโทษกรรมสอดคล้องกับคำสั่งอนุญาตให้ผู้แปรพักตร์ผละขบวนการก่อการกำเริบ ซึ่งเมื่อประกอบกับการเสื่อมลงของการสนับสนุนจากต่างชาติ นำไปสู่การเสื่อมลงของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย

อ้างอิง
-------


วิกิซอร์ซ มีงานต้นฉบับเกี่ยวกับ:
**คำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 66/2523** 

1. ↑  Bunbongkarn, Suchit (2004). "The Military and Democracy in Thailand". ใน R.J. May & Viberto Selochan (บ.ก.). *The Military and Democracy in Asia and the Pacific*. ANU E Press. pp. 52–54. ISBN 1920942017. สืบค้นเมื่อ 17 June 2014.
**มหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวัน** (อังกฤษ: National Taiwan Normal University; จีน: 國立臺灣師範大學; พินอิน: *Guólì Táiwān Shīfàn Dàxué*) เป็นสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไต้หวัน ปัจจุบันมหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวันเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งหนึ่งในไต้หวัน เน้นการศึกษาด้านดนตรีวิทยา ศิลปกรรมการออกแบบ วิทยาศาสตร์การกีฬา สาธิตการศึกษา และ ศูนย์การเรียนการสอนภาษาจีนกลาง (Mandarin Training Center)

ในปี 2016 ได้เข้าร่วมอยู่ในเครือมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน โดยที่นักศึกษามหาวิทยาลัยครุศาสตร์แห่งชาติไต้หวันสามารถลงเรียนวิชาของมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวันและมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติไต้หวัน

ประวัติ
-------

ก่อตั้งขึ้นในยุคสมัยที่ญี่ปุ่นยึดครองไต้หวัน (2438-2488) และผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นรัฐบาลภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นได้ก่อตั้ง วิทยาลัยมณฑลไต้หวัน (Taiwan Provincial College) ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยไทโฮกุ (Taihoku College) ซึ่งไทโฮกุ หมายถึงไทเปในภาษาญี่ปุ่น ต่อมาได้พัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวัน ในปี พ.ศ 2510 ในช่วงที่พรรคก๊กมินตั๋งเรืองอำนาจ มหาวิทยาลัยครูแห่งชาติไต้หวัน ได้รับการยอมรับในด้านการผลิตครูและสาธิตการศึกษา

คณะสาขาวิชาที่เปิดสอน
---------------------

หอสมุดกลาง (ยามคํ่าคืน)
* วิทยาลัยการศึกษา
* วิทยาลัยอักษรศาสตร์
* วิทยาลัยวิทยาศาสตร์
* วิทยาลัยศิลปกรรมศาสตร์
* วิทยาลัยดุริยางศิลป์
* วิทยาลัยวิทยาการจัดการ
* วิทยาลัยกีฬา และ สันทนาการ
* วิทยาลัยนานาชาติเพื่อการศึกษาสำหรับชาวจีนโพ้นทะเล
* วิทยาลัยสังคมศาสตร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Exploring the World at NTNU Accessed 2006-12-08
2. ↑
3. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-06-02. สืบค้นเมื่อ 2016-01-22.
**วัดพระธาตุจอมศีล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านถ้ำ อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา

วัดพระธาตุจอมศีลมีตำนานเล่าว่ามียักษ์ 2 ตน เป็นสามีภรรยากัน ซึ่งรักษาบริเวณภูเขามาช้านาน อาหารของยักษ์ก็คือสัตว์ต่าง ๆ จากนั้นได้มีพระพุทธเจ้าเสด็จมาบริเวณน้ำออกฮู (รู) ในปัจจุบันนี้ ยักษ์ได้พบพระพุทธเจ้าที่ได้เสด็จมาบริเวณนั้น จากนั้นยักษ์ คิดว่า มีอาหารแล้วและจะจับพระพุทธเจ้ากินเป็นอาหาร แต่พระพุทธเจ้าก็แสดงอิทธิฤทธิ์ โดยยักษ์ก็จะร้อนเป็นไฟจนยักษ์บอกว่าพอแล้วข้ายอมแล้ว พอยักษ์หยุดคิดที่จะกินพระพุทธเจ้าแล้ว จากนั้นจึงยอมทุกอย่างที่พระพุทธเจ้าได้สั่งสอนไว้และได้และได้จำศีลอยู่ที่ภูเขา ต่อมาชาวบ้านได้สร้างวัดพระธาตุจอมศีล วัดพระธาตุจอมศีลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558

ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า *หลวงพ่อพุกกะยาภรณ์มณีศรีปทุม* กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 7 เมตร หน้าตักกว้าง 5.5 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2545 องค์พระสร้างด้วย ปูนปั้นปิดทอง เซรามิก เพชรนิลจินดาที่ได้มาจาก จังหวัดจันทบุรีและประเทศพม่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เยือนพะเยา แวะยล "วัดพระธาตุจอมศีล"". ผู้จัดการออนไลน์.
2. ↑  "วัดพระธาตุจอมศีล". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดพระธาตุจอมศีล". มิวเซียมไทยแลนด์.
4. ↑  "เที่ยวพะเยา ชมความงาม "พระทรงเครื่อง" ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย (คลิป)". นิวทีวี.
**วาเลนตีนา วลาดีมีรอฟนา เตเรชโควา** (อังกฤษ: Валенти́на Влади́мировна Терешко́ва; 6 มีนาคม 2479  - ) นักบินอวกาศรัสเซียเกษียณอายุ นักบินอวกาศสตรีคนแรกของโลกขึ้นสู่วงโคจรกับยานอวกาศชื่อ "ยานวอสตอค 6" เมื่อปี พ.ศ. 2506

วาเลนตีนา เตเรชโควา เกิดที่บอลโชเยมัสเลนนีโคโว หมู่บ้านขนาดเล็กในแคว้นยาโรสลัฟล์ หลังจากจบการศึกษามัธยมปลายได้เข้าทำงานในโรงงานทำยางรถอยู่ระยะหนึ่งแลัวจึงเข้าศึกษาต่อด้านวิศวกรรม ต่อมาได้เข้าเป็นนักกระโดดร่มที่สโมสรการบินท้องถิ่นและกระโดดร่มเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 22 ปี เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2502 สองปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2504 เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์และได้รับการยอมรับเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต

บทบาทในโปรแกรมอวกาศโซเวียต
--------------------------

หลังจากการโคจรของยูริ กาการิน ความคิดที่จะให้มีนักบินอวกาศสตรีคนแรกของโลกได้เกิดขึ้นเพื่อสงครามโฆษณาชวนเชื่อระหว่างสองค่ายลัทธิ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 วาเลนตีนาก็ได้รับการคัดเลือกเป็นสตรีหนึ่งในห้าคนจากผู้สมัครสตรีมากกว่า 400 คน ส่วนหนึ่งมาจากความสามารถในการกระโดดร่ม รวมทั้งการมีอายุต่ำกว่า 30 ปีและมีน้ำหนักตัวน้อยกว่า 70 กิโลกรัมและที่สำคัญคือการมีพื้นเพจากชนชั้นกรรมาชีพและมีบิดาเป็นวีรชนเสียชีวิตในการต่อสู้กับพวกนาซี

การฝึกเป็นนักบินอวกาศเป็นงานที่หนักมากสำหรับสตรี นอกจากการฝึกทั่วไปแล้วยังต้องฝึกหัดเป็นนักบินไอพ่นและต้องกระโดดร่มมากกว่า 120 ครั้ง (นักบินอวกาศรัสเซียเรียกว่า "คอสโมนอต" เนื่องจากต้องออกจากวงโคจรลงสู่ผิวดินบนบก ต่างจากนักบินอวกาศอเมริกัน "แอสโตรนอต" ที่ลงบนผิวมหาสมุทร)fall down on ocean

การขึ้นสู่วงโคจรของวาเลนตีนานับเป็นผลสำเร็จเป็นอย่างสูง เธอโคจรรอบโลก 48 รอบในเวลาเกือบ 3 วัน มากกว่าเวลาในอวกาศของนักบินอวกาศอเมริกันทุกคนรวมกันในช่วงนั้น นอกจากการเป็นสตรีคนแรกแล้ว วาเลนตีนายังเป็นนักบินพลเรือนคนแรกของโลกอีกด้วย แต่อย่างไรก็ดี แม้จะมีโครงการนักบินอวกาศสตรีต่อเนื่องมาอีกระยะหนึ่ง แต่กว่าจะมีนักบินสตรีคนที่ 2 ได้บินก็กินเวลาต่อมาอีกถึง 19 ปี เมื่อสหภาพโซเวียตส่ง "สเวตลานา ซาวิตสกายา" ขึ้นบินเนื่องจากแรงกดดันในความก้าวหน้าทางอวกาศของอเมริกาในโครงการกระสวยอวกาศ

ชีวิตภายหลัง
------------

หลังการขึ้นบินครั้งนั้นแล้ว วาเลนตีนาได้กลับไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมอวกาศจากโรงเรียนนายเรืออากาศจูคอฟสกีถึงระดับปริญญาเอก รับรัฐการในกองทัพอากาศได้ยศถึงพลอากาศโท ได้เข้าสู่งานการเมือง ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญถึงระดับกรรมการกลางของพรรคฯ เธอถูกนีคีตา ฮรุชชอฟเลขาธิการพรรคและนายกรัฐมนตรีจับคลุมถุงชนให้แต่งงานกับนักบินอวกาศด้วยกันและมีการจัดงานแต่งงานใหญ่โตที่พระราชวังเครมลิน ท่ามกลางแขกผู้มีเกียรติทั้งฝ่ายการเมืองและวงการอวกาศ หลังจากมีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน (ต่อมาเป็นแพทย์หญิง) ทั้งสองก็หย่าขาดกัน วาเลนตีนาได้แต่งงานอีกครั้งหนึ่งกับนักวิทยาศาสตร์

**วาเลนตีนา เตเรชโควา** ได้ทำงานอยู่ในแวดวงรัฐบาล ได้รับตำแหน่งที่สูงหลายตำแหน่ง ได้รับเกียรติและการยกย่องมากมาย โดยเฉพาะการเป็นวีรสตรีแห่งสหภาพโซเวียต ได้เป็นผู้แทนประเทศในบทบาทของสตรีทั้งในระดับนานาชาติและที่สหประชาชาติ มีการตั้งชื่อหลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์โดยใช้ชื่อของเธอ หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต แม้ชื่อเสียงและกิจกรรมจะจางลง แต่ผู้คนก็ยังระลึกถึงเธออยู่เสมอ ในวงการอวกาศและการบิน จะเป็นรองก็เพียงจากยูริ กาการินและอะเล็กเซย์ เลโอนอฟเท่านั้น ในปี พ.ศ. 2543 สมาคมสตรีแห่งปีนานาชาติได้ยกย่องเธอให้เป็น "สตรีแห่งศตวรรษ"

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วาเลนตีนา เตเรชโควา**

* บีบีซี: เทเรชโกวารับรางวัลสตรีแห่งศตวรรษ (อังกฤษ)
**ลีฟแอนด์เลิร์น** (อังกฤษ: Live & Learn) เป็นเพลงของบอย โกสิยพงษ์ เป็นเพลงลำดับที่ 4 ในอัลบั้มชุด *Million Ways to Love Part 1* (พ.ศ. 2547) ประพันธ์โดยบอย โกสิยพงษ์ ขับร้องโดยกมลา สุโกศล เป็นเพลงที่มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับการให้กำลังใจให้มนุษย์ยืนหยัดต่อสู้กับชีวิต มีความยาวเกิน 5 นาที ในช่วงตอนกลางถึงท้ายเพลง คุณกมลาแสดงพลังเสียง แอดลิบ ลักษณะการร้อง ร้องในลักษณะเพลงไทยในสำเนียงบรอดเวย์ เหตุผลที่บอย โกสิยพงษ์เลือกคุณกมลามาร้อง เพราะเป็นผู้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาเยอะ และหากให้ผู้อื่นมาร้องซึ่งอาจอายุน้อยกว่าก็จะดูไม่น่าเชื่อถือ เนื่องจากเนื้อหาของเนื้อเพลง

การแต่งเพลงนี้ บอย โกสิยพงษ์แต่งขึ้นจากคำสอนของคุณพ่อก่อนที่จะเสีย เนื้อเพลงทั้งหมดเกี่ยวกับพ่อของเขา และได้นักดนตรีจากสหรัฐอเมริกามาช่วย ต่อมาเมื่ออัดเสียง ลดท่อนที่ร้องเสียงสูงลง เพราะคิดว่าเพลงไทยอ้าปากกว้างไม่เพราะ แล้วให้คอรัสร้องเมโลดี้แล้วคุณกมลาจึงร้องไล่เสียงแชโดว์ โดยตอนที่ร้องตั้งวัตถุประสงค์ว่า ทำอย่างไรให้มันดี เพราะคุณกมลาไม่เคยร้องเพลงไทย กลัวออกมาไม่ดี

ด้านความสำเร็จ เพลงนี้ติดชาร์ตทางสถานีวิทยุ และสถานีโทรทัศน์ดนตรีหลายแห่ง เช่นติดอันดับ 4 บนชาร์ตของเอ็มทีวีไทยแลนด์

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
**วัดพลับพลาวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส

วัดพลับพลาวนาราม หรือ **วัดหลวงตาขาว** ตั้งขึ้นโดยความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้านไอกาเปาะ อันเนื่องจากหมู่บ้านไม่มีวัด หากจะประกอบพิธีทางศาสนาจะต้องไปยังวัดในหมู่บ้านอื่น ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร วัดที่ใกล้หมู่บ้านมากที่สุด คือ วัดโต๊ะโมะ ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 4 กิโลเมตร ชาวบ้านจึงร่วมประชุมกันและมีมติสร้างวัด โดยร่วมกันบริจาคทรัพย์ วัสดุก่อสร้าง และอื่น ๆ ซึ่งเป็นที่ของโครงการพระราชดำริ (นาขั้นบันได) อันเป็นที่นาที่ไม่ได้ผล และส่วนพื้นที่ด้านหลังไม่ได้ใช้ประโยชน์ก็ปล่อยเป็นพื้นที่รกร้างเป็นเวลานานหลายปี จึงได้ทำหนังสือขออนุญาตจากนิคมสร้างตนเองสุคิริน ในฐานะผู้ดูแลพื้นที่ดังกล่าว จนได้ตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เริ่มแรกสร้างกุฎิ 1 หลัง ให้ชื่อว่า **สำนักสงฆ์พลับพลาวนาราม** ด้วยเหตุผลที่ว่าบริเวณนี้เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เมื่อครั้งเสด็จเยี่ยมราษฎรในพื้นที่บ้านไอกาเปาะและใกล้เคียง จนนายอำพร สอนสุข ได้ขออนุญาตตั้งวัดและได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

วัดมีโรงธรรม มีพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ประดิษฐานอยู่หน้าวัด มีเจดีย์อยู่ด้านขวาพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ผู้ร่วมบริจาคสร้างเจดีย์มีทั้งชาวไทยและชาวมาเลย์ องค์จตุคามรามเทพ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพลับพลาวนาราม". องค์การบริหารส่วนตำบลภูเขาทอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-06-28. สืบค้นเมื่อ 2021-08-31.
2. ↑  "วัดพลับพลาวนาราม". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "ประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เรื่อง ตั้งวัดในพระพุทธศาสนา [วัดพลับพลาวนาราม]" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา.
4. ↑  "วัดพลับพลาวนาราม วัดไทยเล็กๆ ชื่อเสียงขจรไกลไปมาเลเซีย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-31. สืบค้นเมื่อ 2021-08-31.
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไนกี

**ไนกี** (อังกฤษ: Nike) ตามเทพปกรณัมกรีก เป็นเทพีบุคคลาธิษฐานแห่งชัยชนะ นางเป็นพระธิดาแห่งพาลลัส (Pallas) เทพแห่งปัญญาและนักรบ และสติกซ์ (Styx) เทพีแห่งความเกลียดชัง อาฆาตแค้น และเป็นพระขนิษฐาของคราตอส (Cratos) เทพแห่งพละกำลัง ไบอา (Bia) เทพีแห่งอำนาจและความรุนแรง และซีลัส (Zelus) เทพแห่งการต่อสู้ เทพีไนกีและเหล่าพี่น้องของนางเป็นผู้รับใช้ของซุส (Zeus) ตามตำนานเทพ เทพีสติกซ์นำพวกนางมาช่วยเหลือเทพซุสในศึกกับยักษ์ไททัน เทพีไนกีทำหน้าที่เป็นผู้ขับรถม้าศึก ภาพนี้มักปรากฏในผลงานศิลปกรรมคลาสสิก พระนามในตำนานเทพปกรณัมโรมันของนางคือ วิกตอเรีย (Victoria)

ปีกของเทพีไนกีเป็นสัญลักษณ์ของลักษณะอันรวดเร็วแห่งชัยชนะ

การสักการะ
----------

เทพีไนกีได้รับการบูชาร่วมกับอธีนา (Athena) ผู้ซึ่งนางมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดด้วยหลังจากชัยชนะเหนือชาวเปอร์เชียนในยุทธการที่มาราธอน (Battle of Marathon) ช่วง 490 ปีก่อนคริสตกาล ว่ากันว่ารูปปั้นของเทพีอาธีนาแห่งพาร์ธีนอส ในวิหารพาร์ธีนอน (Parthenon) ในเอเธนส์ (Athens) มีเทพีไนกีกำลังยืนอยู่บนมือของนาง ศูนย์กลางวิหารพาร์ธีนอนยังรวมเอาสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพีอาธีนา ไนกี เข้าไว้ด้วย สถานศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวสร้างขึ้นราว 410 ปีก่อนคริสตกาล ชาวเอเธนส์ยังมีรูปปั้นของเทพีไนกีอยู่ ณ เมืองเดลไฟ (Delphi) อีกด้วย

เครื่องหมายการค้าในปัจจุบัน
---------------------------

ในปัจจุบัน เทพีไนกีได้กลายมาเป็นทั้งชื่อและตราสัญลักษณ์ของผลิตภัณฑ์กีฬา ไนกี้ ของสหรัฐอเมริกา ตราสัญลักษณ์ที่เป็นรูปโค้งยาวนั้นคือ ปีกของไนกี นอกจากนี้ไนกียังเป็นเทพีที่อยู่บนกระโปรงหน้ารถอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของรถยนต์ยี่ห้อโรลส์-รอยซ์ ของอังกฤษ


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เทพีไนกี**