recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
หน้านี้เป็นชื่อบุคคลจีน นามสกุลคือ *จู (朱)*

**จูโพ** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จู เปา** (จีน: 朱褒; พินอิน: *Zhū Bāo*) เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองโคกุ้น ภายหลังเข้าร่วมในการก่อกบฏของยงคีต่อต้านการปกครองของจ๊กก๊ก

ประวัติ
-------

จูโพเป็นชาวเมืองจูถี (朱提) มณฑลเอ๊กจิ๋ว ในรัฐจ๊กก๊ก รับราชการกับจ๊กก๊กในตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉฺ่ว*) ของเมืองโคกุ้น (牂柯郡 *จางเคอจฺวิ้น*; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครกุ้ยหยางหรือฝูเฉฺวียน มณฑลกุ้ยโจว) 

ในปี ค.ศ. 223 ยงคีก่อกบฏในภูมิภาคหนานจง สังหารเจิ้ง อ๋าง (正昂) เจ้าเมืองเกียมเหลง (建寧郡 *เจี้ยนหนิงจฺวิ้น*) จากนั้นสวามิภักดิต่อง่อก๊กโดยการเชิญชวนของชื่อ เซี่ยและส่งเตียวอี้ (張裔 *จาง อี้*) เจ้าเมืองเกียมเหลงคนใหม่ไปเป็นเชลยของ่อก๊ก ยงคีพยายามยึดเมืองเองเฉียง (永昌郡 *หย่งชางจฺวิ้น*) จากลิคีและอ้องค้าง (王伉 *หวาง ค่าง*) แต่ไม่สำเร็จจึงส่งเบ้งเฮ็กไปปลุกระดมชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) ให้ร่วมก่อกบฏ 

เวลานั้นจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กได้ส่งฉาง ฝาง (常房; หรืออีกชื่อคือ 常颀 *ฉาง ฉี*) ขุนนางผู้ช่วยมณฑลเอ๊กจิ๋ว (益州从事 *อี้โจฺวฉงชื่อ*) เดินทางไปตรวจการที่เมืองโคกุ้น ฉาง ฝางสงสัยว่าจูโพต้องการเข้าร่วมก่อการกบฏกับยงคี จึงให้จับตัวเหล่าเสมียนของเมืองโคกุ้นมาประหารชีวิตเสีย จูโพโกรธมากจึงสังหารฉาง ฝางและกล่าวหาว่าฉาง ฝางคิดการกบฏ จูกัดเหลียงฟังข้อกล่าวหาของจูโพ จึงสั่งให้นำตัวบุตรชายของฉาง ฝางไปประหารชีวิต และให้เนรเทศเหล่าน้องชายของฉาง ฝางไปยังเมืองอวดจุ้น (越巂郡 *เยฺว่ซีจฺวิ้น*/*เยฺว่สุ่ยจฺวิ้น*; อยู่บริเวณนครซีชาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) แต่ในท้ายที่สุดจูโพก็เข้าร่วมการกบฏของยงคี 

ในปี ค.ศ. 225 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กปราบกบฏในภูมิภาคหนานจง จูกัดเหลียงแต่งตั้งให้ม้าตงเป็นเจ้าเมืองโคกุ้นและนำกองกำลังเข้าปราบกลุ่มกบฏในเมืองโคกุ้นได้สำเร็จ แต่ไม่มีการระบุถึงชะตากรรมของจูโพและไมมีการบันทึกเกี่ยวกับจูโพหลังเข้าร่วมการกบฏของยงคีในหลักฐานทางประวัติศาสตร์

ในนิยาย*สามก๊ก*
---------------

ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง*สามก๊ก*ในศตวรรษที่ 14 จูกัดเหลียงใช้แผนยุแยงให้โกเตงระแวงยงคีและจูโพ โกเตงให้งากฟัน (鄂煥 *เอ้อ ฮฺว่าน*) ขุนพลใต้บังคับบัญชาไปสังหารยงคีและเข้าสวามิภักดิ์ต่อจูกัดเหลียง จากนั้นจึงอาสาไปจับตัวจูโพเพื่อแสดงความจริงใจ เมื่อโกเตงนำกองทหารไปเจอกับจูโพก็ด่าว่าจูโพคิดทำร้ายตน จูโพไม่รู้เรื่องมาก่อนก็นิ่งอึ้งไปยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ถูกงากฟันสังหาร

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

อ้างอิง
-------

1. ↑  《華陽國志·卷四·南中志》：牂柯郡丞朱提朱褒領太守
2. ↑  《华阳国志·南中志》：丞相诸葛亮以初遭大丧，未便加兵......从事蜀郡常颀行部南入，以都护李严书晓喻闿。闿答曰："愚闻天无二日，土无二王。今天下派敝，正朔有三，远人惶惑，不知所归。"其傲慢如此。颀至牂柯，收郡主簿考讯奸。褒因杀颀为乱。
3. ↑  《三国志》卷33引《魏氏春秋》：初，益州从事常房行部，闻褒将有异志，收其主簿案问，杀之。褒怒，攻杀房，诬以谋反。诸葛亮诛房诸子，徙其四弟於越隽，欲以安之。
4. ↑  (先主薨，高定恣睢於越嶲，雍闓跋扈於建寧，朱襃反叛於䍧牱。...與亮聲勢相連。) *จดหมายเหตุสามก๊ก* เล่มที่ 43.
5. ↑  *สามก๊ก* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*) ตอนที่ 87.
6. ↑  "สามก๊ก ตอนที่ ๖๗". *วัชรญาณ*. สืบค้นเมื่อ July 21, 2023.`{{cite web}}`: CS1 maint: url-status (ลิงก์)

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *จดหมายเหตุสามก๊ก* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *จือจื้อทงเจี้ยน*.
* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *สามก๊ก* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).
**ฟลายเวท** (อังกฤษ: flyweight) ชื่อน้ำหนักรุ่นมวยที่เคยเป็นรุ่นเล็กที่สุดในโลก โดยนักมวยผู้ที่จะชกในพิกัดนี้ ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 108 ปอนด์ (48.988 กิโลกรัม) และไม่เกิน 112 ปอนด์ (50.802 
กิโลกรัม) โดยทุกสถาบันจะเรียกว่า ฟลายเวท ทั้งหมด สถิติของแชมป์โลกที่ป้องกันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้มากที่สุดในโลก คือ พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ที่ป้องกันไว้ได้ทั้งหมด 17 ครั้ง 

นักมวยไทยที่เคยเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้มีจำนวนมาก ได้แก่ โผน กิ่งเพชร, ชาติชาย เชี่ยวน้อย, เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย, เวนิส บ.ข.ส. สด จิตรลดา, เมืองชัย กิตติเกษม, พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์, แสน ส.เพลินจิต, ฉัตรชัย สาสะกุล, ศรพิชัย พิษณุราชันย์, เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม,พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์, เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต, คมพยัคฆ์ ป.ประมุข (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล), อำนาจ รื่นเริง, ยอดมงคล ว.แสงเทพ (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล) และแสตมป์ ศิษย์หมอเส็ง (เป็นเพียงแค่แชมป์เฉพาะกาล) และเคยมีนักมวยสากลสมัครเล่นที่เคยครองเหรียญทองโอลิมปิกมาแล้ว 2 ครั้งในปี ค.ศ. 2000 คือ วิจารณ์ พลฤทธิ์ และปี ค.ศ. 2008 จาก สมจิตร จงจอหอ 

ในส่วนของนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่ชกในพิกัดนี้ อาทิ ปานโช วิลลา, โยชิโอะ ชิราอิ, ปัสกวล เปเรซ, ไฟติง ฮาราดะ, เอเฟรน ตอร์เรส, มิเกล กันโต, มาซาโอะ โอบะ, ชาร์ลี มากรี, กาบริเอล เบร์นัล, คิม ยง-คัง, ฮิโรกิ อิโอกะ, ยูริ อาร์บาชาค็อฟ, แดนนี่ โมโร่, มาร์ค จอห์นสัน,เลโอ กาเมซ, แมนนี ปาเกียว, โนนิโต โดแนร์, โคกิ คาเมดะ, ไดกิ คาเมดะ, โรมัน กอนซาเลซ, คาซูโตะ อิโอกะ และโจว ซื่อหมิง, โคเซ ทานากะ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  ธีรพัฒน์ อัครเศรณี, *กำปั้นสะท้านภพ พงษ์ศักดิ์เล็ก กระทิงแดงยิม* (กรุงเทพมหานคร, พ.ศ. 2550) สำนักพิมพ์บ้านพระอาทิตย์ ISBN 9789747263893
2. ↑  ["ประวัติของ วิจารณ์ พลฤทธิ์ (ไทย)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-18. สืบค้นเมื่อ 2012-01-15. ประวัติของ วิจารณ์ พลฤทธิ์ (ไทย)]
3. ↑  สมจิตร คว้าเหรียญทองได้สำเร็จ – มนัส พ่ายคว้าเหรียญเงิน จากกระปุกดอตคอม
เครื่องปรุงรสที่จำเป็นในร้านอาหารชาฮ่องกง
 เกลือ พริกไทยดำ และ น้ำตาล เป็นเครื่องปรุงรสทั่วไปบนโต๊ะในร้านอาหารแบบตะวันตก
 ตลาดขายเครื่องปรุงรสใน อิสตันบูล
**เครื่องปรุงรส** หมายถึง ส่วนประกอบ ของอาหาร เช่น เครื่องเทศ ซอส หรือสิ่งปรุงแต่งต่าง ๆ ที่เติมลงในอาหารก่อนหรือระหว่างการปรุง ก่อนหรือระหว่างการบริโภค เพื่อให้รสชาติเฉพาะ เพิ่มรสชาติ หรือเสริมอาหาร 

เครื่องปรุงรสส่วนใหญ่มาจากส่วนต่าง ๆ ของพืชทั้งทางตรงและทางอ้อม แต่บางส่วนก็มาจากส่วนประกอบจากสัตว์ เช่น คัตสึโอบุชิที่ใช้ในซุปมิโซะในอาหารญี่ปุ่น หรือส่วนผสมสังเคราะห์ เช่น โมโนโซเดียมกลูตาเมต

เครื่องปรุงรสบางชนิดใช้เป็นอาหารหลักหรือส่วนประกอบหลักได้ด้วย เช่น หอมใหญ่ ยังสามารถใช้เป็นส่วนผสมผักหลักในซุปหัวหอมของฝรั่งเศส

รูปภาพ
------

* มัสตาร์ดดีฌงมัสตาร์ดดีฌง
* มายองเนสมายองเนส
* ซอสมะเขือเทศซอสมะเขือเทศ
* เปสโตเปสโต
* ผงแกงกะหรี่ผงแกงกะหรี่
* ซอสเป็ดซอสเป็ด
* ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ซอสวุร์สเตอร์เชอร์
* อาจาด และ ซัมบัล ในอาหารอินโดนีเซีย*อาจาด* และ *ซัมบัล* ในอาหารอินโดนีเซีย
* ซอสศรีราชาซอสศรีราชา
* ชิจิมิโตงาราชิชิจิมิโตงาราชิ
* วาซาบิวาซาบิ
* ซัมจังซัมจัง
**ไจแกนโตพิธิคัส** (อังกฤษ: Gigantopithecus) จัดเป็นลิงไม่มีหางที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์ลิงใหญ่ (Hominidae) ในอันดับวานร (Primates) มีชีวิตอยู่ในสมัยไพลสโตซีน ในยุคควอเทอร์นารี เมื่อราว 2.0–0.3 ล้านปีก่อน ฟอสซิลถูกค้นพบครั้งแรกโดยบังเอิญ ในปี 1935 โดยนักบรรพชีวิน ชาวเยอรมันลูกครึ่งชาวดัตช์ชื่อ ราล์ฟ ฟอน เคอนิกสวาลด์ ในร้านขายยาแผนโบราณจีนแห่งหนึ่งในฮ่องกง

เคอนิกสวาลด์สังเกตพบว่า ฟันกรามที่พบในร้านขายยาดังกล่าว มีขนาดใหญ่เทอะทะผิดปกติ ซึ่งน่าจะเป็นฟันกราม ของสัตว์ตระกูลไพรเมตชนิดหนึ่ง จึงตั้งชื่อว่า ไจแกนโตพิธิคัส แปลว่า "ลิงยักษ์" โดยคาดว่าอายุประมาณ 700,000 - 125,000 ปีมาแล้ว

ต่อมาในปี 1947 นักวิชาการชาวจีนได้ออกสำรวจ และขุดค้นตามถ้ำหลายแห่ง ในตอนกลาง และตอนใต้ของประเทศจีน ได้พบฟันของไจแกนโตพิธิคัส มากกว่า 1,000 ซี่ และพบกระดูกขากรรไกรด้วย ที่สำคัญคือ พบอยู่ในบริเวณที่เชื่อได้ว่า เคยเป็นแหล่งอาศัยของไจแกนโตพิธิคัส โดยพบปะปนกับกระดูกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ชนิดอื่น ๆ เช่น หมีแพนด้า และโฮโม อีเร็กตัส กระดูกขากรรไกรและฟันของ ไจแกนโตพิธิคัส 
ที่พบในประเทศจีนนี้ มีอายุระหว่าง 400,000 - 300,000 ปีมาแล้ว ซึ่งตรงกับช่วง สมัยไพลสโตซีน

ในช่วงปี 1977 นักวิชาการชาวอเมริกันอีกคนหนึ่งชื่อ รัสเซลล์ ไคิอชอน ได้สำรวจพื้นที่ทางตอนเหนือ ของประเทศเวียดนาม พบตัวอย่างฟันกราม และขากรรไกรของไจแกนโตพิธิคัสที่ถ้ำแห่งหนึ่ง คาดว่าประมาณ 125,000 ปี ซึ่งใกล้เคียงกับอายุที่เคอนิกสวาลด์ ได้เคยเสนอไว้

ลักษณะของไจแกนโตพิธิคัส
-----------------------

ไจแกนโตพิธิคัส มีรูปร่างลักษณะคล้ายลิงอุรังอุตังญาติในปัจจุบัน มีความสูงอยู่ที่ 2.7 เมตร 9 ฟุต น้ำหนัก 270 กก. 
มีฟันกรามหรือฟันเคี้ยวมีขนาดใหญ่มาก ขากรรไกรใหญ่เทอะทะ ฟันเขี้ยวใหญ่ แต่ก็ไม่ใหญ่เท่าฟันอื่น ๆ และมีเคลือบฟันหนา เหมือนคน ลักษณะบางอย่างเหมือนกับ Sivapithecus แต่บางอย่างก็คล้ายมนุษย์ แสดงให้เห็นว่า เป็นสายวิวัฒนาการอีกสายหนึ่ง การเดินคล้ายลิงกอริลลา
การที่ไจแกนโตพิธิคัส มีขากรรไกรใหญ่เทอะทะ แสดงว่ามีการปรับตัวให้เข้ากับการกิน หรือเคี้ยวอาหารที่ค่อนข้างแข็ง ฟันเขี้ยวก็สึก แสดงถึงความสัมพันธ์กับอุรังอุตังและมนุษย์ การเคี้ยวบด อาหารแข็ง
อาหารหลักคือ ต้นไผ่ เบิร์ช และโอ๊ก รวมถึงสมุนไพรและเฟิร์นที่มีค่าต่ำหลายชนิด

การสูญพันธ์
-----------

เมื่อ 3 แสนปีก่อน คิงคองยักษ์ชนิดนี้ต้องสูญพันธ์ไปเพราะภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงนั่นจึงทำให้ไจแกนโตพิธิคัสต้องสูญพันธ์ไปในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  von Koenigswald, G. H. R. (1935). "Eine fossile Säugetierfauna mit Simia aus Südchina" (PDF). *Proceedings of the Koninklijke Akademie van Wetenschappen te Amsterdam*. **38** (8): 874–879.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**คิงคองยักษ์**

วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Gigantopithecus***

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q310434
* Wikispecies: Gigantopithecus
* EoL: 4454566
* Fossilworks: 40894
* GBIF: 4827697
* iNaturalist: 470613
* IRMNG: 1066203
* uBio: 6759220

 |

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี

 |
**สนธิสัญญาไม่เสมอภาค** (อังกฤษ: unequal treaty) เป็นชื่อที่ชาวจีนตั้งให้กับชุดสนธิสัญญา ที่ลงนามระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระหว่างจีน (ส่วนใหญ่หมายถึง ราชวงศ์ชิง ) กับมหาอำนาจตะวันตกต่าง ๆ (โดยเฉพาะ จักรวรรดิอังกฤษ ฝรั่งเศส จักรวรรดิเยอรมัน สหรัฐอเมริกาและจักรวรรดิรัสเซีย) และจักรวรรดิญี่ปุ่น  ข้อตกลงซึ่งมักบรรลุหลังจากความพ่ายแพ้ทางทหารหรือการข่มขู่จะรุกรานทางทหาร โดยมีเงื่อนไขที่ได้ประโยชน์ฝ่ายเดียว โดยกำหนดให้จีนต้องยกดินแดน จ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม เปิดท่าเรือตามสนธิสัญญา ยกเลิกอำนาจการกำหนดภาษีศุลกากรด้วยตนเอง และการให้สิทธิสภาพนอกอาณาเขตแก่พลเมืองต่างชาติ 

ด้วยกระแสชาตินิยมจีนและการต่อต้านจักรวรรดินิยมที่เพิ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1920 ทั้งพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีนใช้แนวคิดนี้เพื่ออธิบายถึงประสบการณ์ของจีนในการสูญเสียอำนาจอธิปไตย ระหว่างปี 1840 ถึง 1950 คำว่า "**สนธิสัญญาไม่เสมอภาค**" นั้นมีความเกี่ยวข้องกับแนวคิดของ"ศตวรรษแห่งความอัปยศอดสู"ของจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการต้องยอมยกดินแดนให้เป็นเขตเช่าแก่มหาอำนาจต่างชาติ และการสูญเสียอำนาจการตั้งภาษีศุลกากรผ่านท่าเรือตามสนธิสัญญา

ญี่ปุ่นและเกาหลียังใช้คำนี้เพื่ออ้างถึงสนธิสัญญาหลายฉบับที่ส่งผลให้สูญเสียอำนาจอธิปไตยในระดับที่แตกต่างกันไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Unequal Treaties with China". *Encyclopédie d’histoire numérique de l’Europe* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-05-22.
2. ↑  Fravel, M. Taylor (2005-10-01). "Regime Insecurity and International Cooperation: Explaining China's Compromises in Territorial Disputes". *International Security*. **30** (2): 46–83. doi:10.1162/016228805775124534. ISSN 0162-2889.
**หู จินเฉวียน** (จีนตัวย่อ: 胡金铨, จีนตัวเต็ม: 胡金銓, พินอิน: Hú Jīnquán) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อภาษาอังกฤษว่า **คิง ฮู** (King Hu) เป็นอดีตผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีนที่มีชื่อเสียงในอดีต ได้รับการยกย่องให้เป็น "ปรมาจารย์ภาพยนตร์กำลังภายใน" หรือ "ราชาแห่งภาพยนตร์กำลังภายใน" เช่นเดียวกับ จางเชอะ

หู จินเฉวียน เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1932 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน จบการศึกษาวิชาศิลปะที่นั่น จากนั้นในปี ค.ศ. 1949 จึงได้อพยพมาอาศัยอยู่ยังฮ่องกง ที่ฮ่องกง หู จิน เฉวียนได้เข้าทำงานที่บริษัท ชอว์ บราเดอรส์ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้กำกับ, ผู้กำกับฝ่ายศิลป์, ผู้เขียนบท 

จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1966 ได้มีโอกาสกำกับภาพยนตร์เรื่อง*Come Drink with Me* ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และยังได้ถือเป็นการแจ้งเกิดของนักแสดงหญิงหน้าใหม่ ที่ต่อมาเธอจะกลายมาเป็นราชินีภาพยนตร์กำลังภายใน คือ เจิ้ง เพ่ยเพ่ย ในเวลาต่อมา

ต่อมาในปี ค.ศ. 1971 หู จินเฉวียนยังได้กำกับภาพยนตร์อีกเรื่อง คือ *A Touch of Zen* ซึ่งนับได้ว่าเป็นภาพยนตร์กำลังภายในเรื่องแรกที่ได้มีโอกาสเผยแพร่ไปในระดับนานาชาติ คือ ได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ในปี ค.ศ. 1975 และถือเป็นต้นแบบให้กับ หลี่ อัน ผู้กำกับฯในรุ่นต่อมาอีกหลายสิบปี สร้างเป็นภาพยนตร์กำลังภายในเรื่องใหม่ คือ *Crouching Tiger, Hidden Dragon* ในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งโด่งดังและประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก

ในทศวรรษที่ 90 หู จินเฉวียนยังคงมีผลงานอีกต่อไป ได้แก่ *The Swordman* ในปี ค.ศ. 1990 และ*Painted Skin* ในปี ค.ศ. 1993 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีทั้งสองเรื่อง

หู จินเฉวียน ได้รับรางวัลม้าทองคำ ไลฟ์ไทม์แอคชีเมนต์ ในปี ค.ศ. 1997 เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานที่มีมาทั้งชีวิต และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ปีเดียวกัน ที่กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  ต้อนรับศักราชใหม่ : Special Program .....ด้วยยอดภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ดีที่สุดในโลก.....
2. ↑  "SHA-NU (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-26. สืบค้นเมื่อ 2012-01-29.
3. ↑  King Hu (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* คิง ฮู ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**มิเรียม โรเจอส์** (นามสกุลเดิม **สปิกเลอร์**; เกิด 27 มกราคม ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงในภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักเช่น *มะกัน-ยุ่น วุ่นระเบิด* (ค.ศ. 1986), *ขอใครสักคนห่วงใยฉัน* (ค.ศ. 1987), *ชั่วโมงท้านรก* (ค.ศ. 1990) โดยเธอได้รับคำชื่นชมกับบทบาทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง *เดอะแรปเชอร์* (ค.ศ. 1991) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ ก่อนจะมีผลงานการแสดงในเรื่องอื่นๆตามมาเช่น *ไวท์แซนด์ ล้างเดนทรชน* (ค.ศ. 1992), *เพื่อนรักแสนรู้* (ค.ศ. 1995), *สองดวงใจสะท้อนรัก* (ค.ศ. 1996), *ออสติน เพาเวอร์ พยัคฆ์ร้ายใต้สะดือ* (ค.ศ. 1997), *ทะลุโลกหลุดจักรวาล* (ค.ศ. 1998), *หอนคืนร่าง* (ค.ศ. 2000), *รักลับ ซ่อนลึก* (ค.ศ. 2004), *คู่ว้าว...สาวเซ็กซ์โฟน* (ค.ศ. 2012) และ *วิวาห์ป่วน ก๊วนเพื่อนเก๊* (ค.ศ. 2015) โดยนอกจากผลงานภาพยนตร์แล้วเธอยังมีผลงานทางละครโทรทัศน์ เช่น *แฟ้มลับคดีพิศวง* (ค.ศ. 1998–1999), *สองชายกับหนึ่งนายตัวเล็ก* (2011–2015), *บอช สืบเก๋า* (ค.ศ. 2014–2021) และ *บอช: เลกาซี* (ค.ศ. 2022)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Celebrity Birthdays: Jan. 27".
2. ↑  "Today's famous birthdays list for January 27, 2020 includes celebrities James Cromwell, Mimi Rogers". January 27, 2020.
3. ↑  Wood, Robin (2003). "Prologue". *Hollywood from Vietnam to Reagan – and Beyond* (Expanded & revised ed.). New York City: Columbia University Press. p. xxxvii. ISBN 978-0-23112-966-4.
**วัดเหมืองใหม่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

ประวัติ
-------

วัดเหมืองใหม่เป็นวัดโบราณเช่นเดียวกับวัดอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียง กรมการศาสนาระบุว่าสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานสิ่งของต่าง ๆ แก่พระครูวิมลเกียรติมุนี (บ้าน) เจ้าอาวาสวัดเหมืองใหม่ และเป็นเจ้าคณะจังหวัดราชบุรี ในสมัยนั้น วัดนี้เคยได้รับพระราชทานพระกฐินหลวงด้วย

ที่มาของชื่อวัด มีเรื่องเล่าว่า มีกษัตริย์องค์หนึ่งจะสร้างเมืองใหม่ที่นี่ ในการทำพิธีฝังเสาหลักเมือง ไม่สามารถหาปลาตะเพียน ปลาเทโพจากแม่น้ำอ้อมได้ ถือว่าไม่เป็นมงคล จึงเลิกล้มความคิดที่จะสร้างเมืองที่แม่น้ำอ้อมนี้ จึงอพยพไปสร้างที่อื่น ภายหลังมีการสร้างวัดบริเวณนี้ จึงเรียกว่า **วัดเมืองใหม่** ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "วัดเหมืองใหม่"

อาคารเสนาสนะ
------------

อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาทรงทึบตัน หลังคามุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้น ไม่มีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ เจดีย์ใหญ่มิได้บรรจุอัฐิ ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนฐานขนาดใหญ่ มีกำแพงแก้วเตี้ย ๆ ล้อมรอบ ที่มุมกำแพงแก้วมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กอยู่ทั้งสี่มุม ศาลาการเปรียญอาคารไม้สองชั้น หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ปูนปั้น หน้าบันไม้แกะสลักลวดลายพันธุ์พฤกษา

โบราณวัตถุที่สำคัญ คือ ธรรมาสน์ไม้ทรงมณฑป ฐานฉลุลายประดับกระจกหลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ มีสภาพชำรุด พระประธานในอุโบสถ ของเก่าคู่มากับวัด เป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัย พระพุทธรูปโบราณในวิหาร เป็นพระศิลาแดง และมีสิ่งของพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้แก่ พระไตรปิฎก พระบรมฉายาลักษณ์ ธรรมาสน์ 3 ธรรมาสน์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเหมืองใหม่". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเหมืองใหม่". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
**วัดเวียงด้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 11 บ้านเวียงด้ง ตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา

วัดเวียงด้งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2012 โดยเจ้าหมื่นด้งนคร ท่านได้ให้บริวารของพระองค์สร้างวัดขึ้นในค่ายทหารของพระองค์ ทรงให้สร้างอุโบสถ วิหาร และเจดีย์ ตามประวัติวัดเล่าว่า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2013 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร บริเวณวัดได้กลายเป็นสมรภูมิระหว่างเจ้าถิ่นกับผู้รุกรานเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2345 ทำให้วัดอยู่ในสภาพทรุดโทรม พระอุโบสถและพระวิหารพังทลายลงสิ้น ยังเหลือเพียงแต่พระเจดีย์องค์เดียว ต่อมาใน พ.ศ. 2476 ครูบาศรีวิชัยได้มาทำการบูรณะวิหารและเจดีย์ใหม่

พระบรมธาตุเจดีย์วัดเวียงด้งประดิษฐานบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ภายในวัดยังมีอนุสาวรีย์พ่อขุนหมื่นด้งนคร

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระต๋าคำ
* พระดวงต๋า
* พระเพ็ชรวชิรญาโณ
* พระอธิการสมบูรณ์สีลเตโช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเวียงด้ง". สถ. ชวนเที่ยว.[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "วัดเวียงด้ง และอนุสาวรีย์พ่อขุนหมื่นด้งนคร". เทศบาลตำบลน้ำแพร่พัฒนา.[*ลิงก์เสีย*]
**วัดเสาธงนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 18 ตารางวา ติดต่อกับบ้านเรือนราษฎร ทิศใต้ติดต่อกับบ้านเรือนราษฎร ทิศตะวันออกติดต่อกับลำคลองบางเสาธง ทิศตะวันตกติดต่อกับที่ดินเอกชน ปัจจุบันมีพระครูวิสาลพัฒโนดม (พระอาจารย์ประจวบ อุปสันโต) เป็นเจ้าอาวาส 

วัดเสาธงนอกเดิมได้สร้างขึ้นในหมู่เกาะอิสลามนามว่า **วัดบ้านไร่** วัดไม่เจริญเนื่องจากขาดผู้ทะนุบำรุงจึงได้ย้ายมาสร้างขึ้น ณ ที่ตั้งอยู่ในปัจจุบัน เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2447 และได้นามใหม่ตามนามท้องที่ตั้งวัดว่า "วัดเสาธงนอก" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 วัดเสาธงนอกได้รับการบูรณะและพัฒนามาโดยตลอด ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2489 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนสอนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัด อาคารเรียน 2 หลัง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเสาธงนอก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดเสาธงนอก". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
***สตรองโฮลด์*** (อังกฤษ: *Stronghold*) เป็นเกมคอมพิวเตอร์สร้างเมืองวางแผนเวลาจริงของ*ดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์* ที่เผยแพร่โดยสทราทีจิกซิมูเลชันส์, อิงก์. และพัฒนาโดยสตอร์มฟรอนต์สตูดิโอส์ใน ค.ศ. 1993

รูปแบบการเล่น
-------------

ผู้เล่นสร้างสมดุลของทรัพยากรเพื่อสร้างเมืองที่มีละแวกใกล้เคียงที่มีเอกลักษณ์ ซึ่งแต่ละแห่งมีสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง โดยสามารถเรียกผู้อยู่อาศัยและช่างฝีมือในแต่ละละแวกมาปกป้องส่วนใดส่วนหนึ่งของเมืองที่ถูกโจมตี ผู้เล่นสามารถเลือกผู้นำในละแวกใกล้เคียงได้หลากหลาย รวมถึงผู้วิเศษ, นักบวช, โจร, นักรบ, เอลฟ์ (ผสมระหว่างนักรบและผู้วิเศษ), คนแคระ (นักรบร่างกำยำซึ่งเป็นนักขุดเหมืองที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน) และฮาล์ฟลิง (ชาวนาผู้เยี่ยมยอดพร้อมความสามารถในการโจรกรรม) ตัวอย่างเช่น ผู้เล่นสามารถใช้เอลฟ์ที่กำเนิดมาเพื่อสร้างสิ่งก่อสร้างในโครงเรื่อง หรือผู้เล่นสามารถมุ่งความสนใจไปที่เอลฟ์ในการฝึกเพื่อสร้างเลเวลของตัวละคร, รวบรวมกองทัพ ตลอดจนเดินทัพโดยทางบกและกำจัดมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียง หรือผู้เล่นสามารถมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาเมืองทั้งหมดและชนะเกมด้วยวิธีนั้นแทน ส่วนบรรดาแผนที่ได้รับการสร้างขึ้นจากไทล์สีไวร์เฟรมรูปสามเหลี่ยม สีของไทล์แต่ละส่วนจะกำหนดประเภทของภูมิประเทศ ได้แก่ น้ำ, ที่ราบ, ภูเขา และเนินเขา โดยเกมดังกล่าวมีตัวสร้างแผนที่แบบสุ่ม

การตอบรับ
---------

จากข้อมูลของเว็บไซต์เกมสปาย ระบุว่า "เมืองต่าง ๆ จะกลายเป็นเรื่องยากต่อการจัดการอย่างรวดเร็ว แต่ผู้เล่นที่เป็นแฟนเกมต่างสาบานว่าเกมนี้เป็นหนึ่งในเกมจำลองการจัดการที่น่าติดตามที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเล่นมา"

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Rausch, Allen (2004-08-17). "A History of D&D Video Games - Part III". GameSpy. สืบค้นเมื่อ 2008-02-17.
2. 1 2  "*Dungeons & Dragons: Stronghold*". AllGame. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-06. สืบค้นเมื่อ 2023-03-06.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Stronghold* ที่ MobyGames
**ปลาหมอจำปะ** (อังกฤษ: Java combtail; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Belontia hasselti*) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Belontiinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae มีรูปร่างเหมือนปลาหมอผสมกับปลากัด แต่ลำตัวกว้างและแบนข้างมากกว่า ปลายครีบหางมน ครีบท้องเล็ก ลำตัวสีเหลืองทองหรือเหลืองคล้ำถึงน้ำตาลแดง ขอบเกล็ดสีคล้ำและที่ฐานครีบหลังตอนท้ายมีจุดสีดำ ครีบหลังและครีบก้นตอนหน้าสีคล้ำ ตอนท้ายรวมถึงครีบหางมีลายเส้นเป็นตาข่าย

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร ในประเทศไทยพบได้เฉพาะในป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ที่เดียวเท่านั้น ในต่างประเทศพบกระจายไปทั่วแหลมมลายูไปถึงหมู่เกาะซุนดา ในประเทศอินโดนีเซีย  จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย มีพฤติกรรมการวางไข่โดยใช้การก่อหวอดและตัวผู้เป็นผู้ดูแลไข่และตัวอ่อนเหมือนปลากัด ปลาตัวผู้มีครีบอกเรียวยาวและมีประแต้มบนครีบ ส่วนตัวเมียครีบจะสั้นกว่าจะไม่มีลวดลาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  "Belontia hasselti, Malay combtail : fisheries, aquarium". *fishbase.mnhn.fr*.
3. ↑  "CAS - Eschmeyer's Catalog of Fishes". *researcharchive.calacademy.org*.
4. ↑  *Belontia hasselti* - Java Combtail (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลาหมอจำปะ
**วิซซาเรียน** หรือ เซียร์เกย์ อนาโตเยวิช โตรอฟ (รัสเซีย: Серге́й Анатольевич Тороп, Sergej Anatolʹevič Torop) เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2504 เป็นที่รู้จักในหมู่ผู้นับถือในชื่อ วิซซาเรียน (รัสเซีย: (Виссарион) เป็นผู้ประกาศศาสนา ศาสนจักรแห่งพันธสัญญายุคสุดท้าย (อังกฤษ: Church of the Last Testament) มีศูนย์กลางศาสนาอยู่ที่ เขตคานอร์ยาร์ค ในไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย ใกล้กับเมือง อบาคัน มีผู้ร่วมศาสนา 4000คน เรียกว่า วิซซาเรียนไนท์ อาศัยอยู่ใน เปโตรพับรอปก้า ที่ทั้งชุมชนถือมังสวิรัติ และผู้นับถือทั่วโลก สำรวจในปี พ.ศ. 2556 อีกประมาณ 10,000คน

เมื่ออายุ 29 ปี วิซซาเรียน อ้างว่าตนเองเป็น พระเยซูโดยวัจนะ อ้างได้ยินและรับเป็นผู้เผยพระวัจนะ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ประกาศศาสนาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ที่เมือง ไมนัสซิงค์ หลักของวิซซาเรียน เป็นหลักของคริสต์นิกายออโทดอกซ์ โดยเพิ่มหลักสอนการถือมังสวิรัติ และการสร้างชุมชนของความเชื่อที่เป็นหนึ่งเดียวกัน

ดูเพิ่ม
-------

* หลักคำสอนของวิซซาเรียน คริสเตียนมังสวิรัติ เก็บถาวร 2008-12-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* วิซซาเรียนในประเทศไทย เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Obscura, Atlas. "Russian Cult May be The Largest Religious Reservation In The World". Slate.com. Retrieved 1 November 2013
แม่แบบ:Infobox Cave
**หมู่ถ้ำการละ** (อังกฤษ: Karla Caves) หรือ **หมู่ถ้ำการเล** (อังกฤษ: Karle Caves) เป็นหมู่ถ้ำสลักหินของอินเดียโบราณในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ที่การเล ใกล้กับโลณาวลา รัฐหมาราษฏระ นอกจากนี้ยังมีถ้ำอื่น ๆ ในพื้นที่ เช่น หมู่ถ้ำภชะ, ถ้ำพุทธปาฏัณ, หมู่ถ้ำเพทเส และ หมู่ถ้ำนาศิก วิหารในหมู่ถ้ำการเลพัฒนาขึ้นตามยุคสมัย เริ่มต้นที่ 200 ปีก่อนคริสต์กาลถึงศตวรรษที่ 5 ถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดเชื่อว่าสร้างขึ้นเมื่อ 160 ปีก่อนคริสต์กาล

แม้หมู่ถ้ำการเลจะมีขนาดเล็กกว่าและเก่ากว่าถ้ำสลักหินส่วนใหญ่ในรัฐมหาราษฏระ แต่หมู่ถ้ำการเลเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจาก "มหาเจดีย์" ("Grand Chaitya") ในถ้ำหมายเลขแปด ซึ่งถือเป็นโถงเจดีย์ที่มีขนาดใหญ่และอยู่ในสภาพดีที่สุดจากยุคนี้ รวมถึงประติมากรรมในถ้ำซึ่งมีคุณลักษณะวิจิตรกว่าถ้ำอื่น ๆ ถ้ำมหาเจดีย์หรือถ้ำหมายเลขแปด เป็นถ้ำสำหรับประกอบพิธีสวดมนต์ คาดว่าก่อสร้างขึ้นในปี 50-70 และถือเป็นเดีย์สลักหินที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียด้วยขนาดยาว 45 เมตร (148 ฟุต) และสูง 14 เมตร (46 ฟุต) ภายในโถงยังปรากฏประติมากรรมรูปชานและหญิง รวมถึงสัตว์ต่าง ๆ เช่นสิงโต

พ่อค้ามากมาย, พวกสาตราปตะวันตกจากสกะ และเจ้าครองนครของสตวาหนะ ล้วนได้บริจาคทุนทรัพย์เพื่อการก่อสร้างถ้ำเหล่านี้ ชาวพุทธในเวลานั้นมักจะสร้างอารามอยู่ตามบริเวณที่มีธรณีสันฐานตามธรรมชาติ ใกล้กับเส้นทางค้าขาย อารามเหล่านี้ยังใช้งานเป็นที่พักแรมแก่พ่อค้าที่เดินทางค้าชายเช่นกัน ชาวพุทธในเวลานั้นระบุตัวตนกับการค้าและการผลิต ผ่านทางความสัมพันธ์กับบรรดาพ่อค้ามาตั้งแต่ในช่วงแรก ๆ ถ้ำการเล ก็เป็นหนึ่งในอารามที่สร้างเข้าไปในธรณีสัณฐาน และตั้งอยู่ไม่ไกลจากเส้รทางการค้าโบราณ หมู่ถ้ำนี้ในปัจจุบันได้รับการคุ้มครองและดูแลโดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Michell, 374
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Later Andhra Period India". สืบค้นเมื่อ 2007-01-24.
5. ↑  Keay, John (2000). *India: A History*. New York, USA: Grove Press. pp. 123–127. ISBN 0-8021-3797-0.
6. ↑  "Karla Caves". NIC. สืบค้นเมื่อ 2012-05-19.
**วัดเพรางาย** [เพฺรา-งาย] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านนาหลวง ตำบลหนองเพรางาย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 22 ไร่ ปัจจุบันพระครูนนทบวรศาสนกิจ (บวรภัค ฐานวโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดเพรางายได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้ชื่อว่า "วัดเพรางาย" ตามชื่อตำบลที่ตั้งวัด แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดตาเพ็ชร** คงเป็นเพราะผู้สร้างมีชื่อว่า "เพ็ชร" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2511

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.09 เมตร ยาว 23.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 โดยพระอธิการบุญนาค ปวโร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย กุฏิสงฆ์ (ตึกกองแก้วเพิ่มสุข) กุฏิสงฆ์ทรงไทย หอระฆัง ศาลาเอนกประสงค์ (ศาลากองแก้วร่วมมิตรอุทิศผล) (ศาลาประชาร่วมใจ) หอฉันคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น มีหอสวดมนต์และศาลาการเปรียญหลังเก่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470

ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัดเพรางายมี พระพุทธทีปฏิมากรณ์ เนื้อโลหะ ปางมารวิชัย พระประธานในอุโบสถ เนื้อโลหะ สร้างเมื่อปี 2507 โดยพระครูนนทปรีชา (เปลี่ยน ชุตินฺธโร) วัดละหาร หลวงพ่อสมปรารถนาพระพุทธรูปหน้าอุโบสถ เนื้อโลหะ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อปี 2510 หลวงพ่อสัมฤทธิ์ เนื้อโลหะสัมฤทธิ์ ปางประทานพร ประดิษฐานอยู่ภายในศาลาหลวงปู่เฉื่อย สร้างเมื่อปี 2563 รูปเหมือนหลวงปู่เฉื่อย อดีตเจ้าอาวาสวัดเพรางายรูปที่ 4 เนื้อโลหะ สร้างโดยพระครูบวรนนทการ และครอบครัวพิมพา เมื่อปี 2534 ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ภายในศาลาหลวงปู่เฉื่อย รูปเหมือนพระครูบวรนนทการ(บุญนาค ปวโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดเพรางายรูปที่ 9 เนื้อโลหะ สร้างโดยพระครูนนทบวรศาสนกิจและคณะศิษย์พระครูบวรนนทการ สร้างเมื่อปี 2558 ประดิษฐานอยู่ภายในศาลาหลวงปู่เฉื่อย และอัฐิพระอธิการเพ็ง อัฐิพระครูบวรนนทการ ประดิษฐานอยู่ภายในศาลาการเปรียญหลังเก่า

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการจีน พ.ศ. 2468–2470
* พระอธิการเฉย พ.ศ. 2470–2473
* พระอธิการจันทร์ พ.ศ. 2473–2475
* พระอธิการเฉื่อย พ.ศ. 2475–2478
* พระอธิการพรหม พ.ศ. 2478–2483
* พระอธิการบาง พ.ศ. 2483–2490
* พระอธิการเพ็ง พ.ศ. 2490–2500
* พระมหาจันทร์ พ.ศ. 2500–2505
* พระครูบวรนนทการ (บุญนาค ปวโร) พ.ศ. 2505–2556
* พระครูนนทบวรศาสนกิจ (บวรภัค ฐานวโร) พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-04-19.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 484–485. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**ชาตรี พิริยะกิจไพบูลย์** เป็นนักการเมืองชาวจังหวัดอุบลราชธานี เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 5 สมัย ตั้งแต่การเลือกตั้งปี 2526 จนถึงปี 2544

ประวัติ
-------

ชาตรี พิริยะกิจไพบูลย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2556 หลังเกิดอาการวูบหมดสติ ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง

การทำงาน
--------

ชาตรี ลงสมัครรับลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดอุบลราชธานี เขต 2 สังกัดพรรคกิจสังคม ร่วมกับ ผัน บุญชิต และตุ่น จินตะเวช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยกทีม แต่ในปี 2529 เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในนามพรรคกิจสังคม

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 3 โดยในครั้งนี้ย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และเป็น ส.ส.สมัยที่ 4 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ต่ออมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาย้ายไปร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 5 แต่ในปี 2548 เขาแพ้ให้กับ ตุ่น จินตะเวช จากพรรคมหาชน

ชาตรี ย้ายไปร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน และลงสมัครรับเลือกตั้งในปี 2550 แต่ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 4 ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ชาตรี เคยดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี 2544

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2541 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2540 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  อุบลฯแบ่งเค้กหลายพรรค "เพื่อแผ่นดิน" ฝ่าวิชามาร "พลังแม้ว" เข้ามาได้ 1 ที่นั่งอุบลฯแบ่งเค้กหลายพรรค "เพื่อแผ่นดิน" ฝ่าวิชามาร "พลังแม้ว" เข้ามาได้ 1 ที่นั่ง
2. ↑  สายสะพาย
**ก้องไพร ลูกเพชร** มีชื่อจริงว่า **บัญญัติ มีมาก** (18 ธันวาคม พ.ศ. 2485 - 18 เมษายน พ.ศ. 2554) เป็นชาวตำบลบางจาก อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

ประวัติ
-------

เป็นบุตรของสอนและพิน มีมาก เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวน 5 คน ก้องไพรชอบการร้องเพลงและฟังเพลงมาตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ ว่ากันว่าถึงขนาดหิ้ววิทยุติดตัวไปด้วยเวลาไปช่วยคุณแม่คุณแม่ทำนา เมื่อย่างเข้าสู่วัยรุ่นความใฝ่ฝันที่อยากจะเป็นนักร้องจึงไปสมัครกับคณะของ ศักดิ์ โกศล, ผาสุข - อารีวรรณ วัฒนารมย์ โดยใช้ชื่อในครั้งนั้นว่า "ตาล อ้อยเพชร" อยู่มาระยะหนึ่งครูศักดิ์ โกศล และ ผาสุข วัฒนารมณ์ เห็นว่ามีสุ่มเสียงดีจึงพาไปฝากกับ ครูสุรพล สมบัติเจริญ ครูสุรพลรับไว้เป็นศิษย์ฝ่ายชายรุ่นท้ายๆ ในช่วงนั้นประมาณปี 2508 ก้องไพรเคยเล่าให้ฟังในรายการของ "พี่สัมพันธ์ พัทลุง" ว่า "ครูสุรพลท่านก็ไม่ได้บอกว่ารับแบบตรงๆหรอก แต่ท่านจะดูพฤติกรรมของนักร้องแต่ละคนด้วยว่ามีลักษณะเป็นอย่างไร มีนิสัยใจคอเป็นอย่างไร หลายๆครั้งที่ได้ป้อนน้ำป้อนข้าวและเล่นกับลูกๆของครูสุรพล (คุณสุรชาติ / สุรเดช สมบัติเจริญ) จนครูสุรพลมองเห็นว่าเป็นคนที่อัธยาศัยใช้ได้ ครูจึงได้นัดให้ไปงานที่วงจะทำการแสดงคือที่ อ.หัวรอ และให้ไปขึ้นรถแถวๆบ่อนไก่ คุณก้องไพรเล่าต่ออีกว่า ท่านไม่รู้จักหรอกว่าบ่อนไก่อยู่ตรงไหนเพราะเพิ่งมาจากต่างจังหวัดต้องถามจากคนรู้จักเอา ไปถึงที่วัดแล้วไม่ทราบว่าเขาต้องทำอย่างไรกันบ้าง จนมาถึงคิวที่ต้องออกไปร้อง ครูสุรพล ประกาศหน้าเวทีเลยว่าพบกับนักร้องเสียงดีคนใหม่ของวง "ก้องไพร ลูกเพชร" ซึ่งก้องไพรเองก็ยังไม่รู้ว่าคือตัวของก้องไพรเอง เพราะครูสุรพลไม่ได้บอกไว้ จนครูบุญเกตุ เสงี่ยมงาม บอกว่าครูเรียกนักร้องใหม่ไปร้องแล้วแต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี โดยเพลงที่ร้องในครั้งนั้นคือเพลง "เปลี่ยวทรวง" ของไพรวัลย์ ลูกเพชร โดยระยะแรกที่ยังไม่ได้มีเพลงเป็นของตัวเองก็จะร้องเพลงของไพรวัลย์ ในแนวลิเก เป็นหลักไม่ว่าจะเป็นเพลง "สะกิดใจดาว" "เปลี่ยวทรวง" เป็นต้น

จนกระทั่งเช้าวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2554 ก้องไพร ลูกเพชร ก็จากวงการเพลงลูกทุ่งไปด้วยอาการหัวใจวาย สิริอายุ 69 ปี

ผลงานเพลง
---------

ผลงานเพลงที่บันทึกเสียงไว้

* กล่อมนาง คำร้อง - ทำนอง ทิวา ราเชนทร์
* ชาติเดียวรักเดียว คำร้อง - ทำนอง จิตกร บัวเนียม
* บ้านนอกบอกรัก คำร้อง - ทำนอง จินดา สมบัติเจริญ
* คิดถึงบ้าน คำร้อง - ทำนอง ศักดิ์ชาย วันชัย
* น้อยใจเพราะจน คำร้อง - ทำนอง ศักดิ์ชาย วันชัย
* เพชรบุรีสิ้นรสตาล คำร้อง - ทำนอง อุดม ผ.เมฆเจริญ + ไพบูลย์ บุตรขัน
* แฟชั่นขาก๊วย คำร้อง - ทำนอง วิบูลย์ ชัยชิตาทร
* คอยหายห่วง คำร้อง - ทำนอง วิบูลย์ ชัยชิตาทร
* ฝนตกไม่ทั่วฟ้า คำร้อง - ทำนอง ศักดิ์ชาย วันชัย
* หัวใจระเบิด คำร้อง - ทำนอง สนิท มโนรัตน์
* รักสาวราชบุรี คำร้อง - ทำนอง สนิท มโนรัตน์
* หนุ่มสุพรรณ คำร้อง - ทำนอง สนิท มโนรัตน์
* พระธาตุหลวง คำร้อง - ทำนอง วังไพร อรัญบุตร
* คิดถึงพิมาย คำร้อง - ทำนอง เสนาะน้อย เสียงทอง
* พรุ่งนี้ยังมี คำร้อง - ทำนอง ศรีไทย ศรีโสธร
* แนวหน้าลาแฟน คำร้อง - ทำนอง จิตกร บัวเนียม

ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติของ ก้องไพร ลูกเพชร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-08. สืบค้นเมื่อ 2014-01-27.
2. ↑  "ประวัติของ ก้องไพร ลูกเพชร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-08. สืบค้นเมื่อ 2014-01-27.
**ไกรวิทย์ พุ่มสุโข** (ชื่อเล่น: ต้อม) อดีตนักแสดง, นักร้อง และพิธีกรชาวไทย เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2509 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดที่เป็นผู้ชาย 4 คน ของ นายโกมล และนางบรรลุ พุ่มสุโข

ไกรวิทย์มีความชื่นชอบในดนตรีและการร้องเพลงมาตั้งแต่ยังเด็ก โดยมีนักร้องที่ชื่นชอบและถือเป็นแบบอย่างคือ นันทิดา แก้วบัวสาย โดยฝึกหัดเล่นดนตรีเมื่อเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 3

ต่อมาได้เข้าประกวดร้องเพลงกับทางสยามกลการ และเข้าประกวดร้องเพลงอีกกับทางคลื่นวิทยุ 98.5 FM จึงทำให้ได้รู้จักกับ ปาริชาติ บริสุทธิ์ นักแสดงผู้เป็นภริยาของเพิ่มพล เชยอรุณ อดีตผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง จึงถูกชักชวนให้เล่นละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 ในบทตัวร้ายซึ่งเป็นตัวประกอบ 

ต่อมาได้ออกอัลบั้มเพลงของตัวเองเมื่อต้นปี พ.ศ. 2531 ชื่อชุด *มันอยู่ที่ใจ* โดยที่ขณะนั้นยังมีสถานะเป็นพนักงานฝ่ายต่างประเทศของธนาคารกสิกรไทย สาขาสำนักงานใหญ่ อยู่ด้วย

จากนั้นจึงได้มีผลงานภาพยนตร์และละครตามมาอีกหลายเรื่องในฐานะตัวประกอบ เช่น *เทวดาตกสวรรค์* ในปี พ.ศ. 2532, *รักในรอยแค้น* ในปี พ.ศ. 2535, *มงกุฎดอกส้ม* ในปี พ.ศ. 2539 และมีผลงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ เช่น *ท็อปเท็น* ทางช่อง 9 และ*วิก 07* ทางช่อง 7 เป็นต้น

ปัจจุบัน ได้เลิกราจากวงการบันเทิงโดยหันไปเป็นช่างแต่งทรงผมโดยได้ไปเรียนที่ประเทศแคนาดา

ชีวิตส่วนตัว จบการศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ในขณะนั้นยังไม่ได้แยกคณะออกจากกัน) และมีน้องชายคนหนึ่งที่เป็นนักร้องในสังกัดเอสพี ศุภมิตร คือ กิตติพันธ์ พุ่มสุโข

ผลงานเพลง
---------

* มันอยู่ที่ใจ (2531)
* เจ็บซะให้พอ (2532)

ละครโทรทัศน์
------------

* หงส์ทอง (2533) ช่อง 7
* รักในรอยแค้น (2535) ช่อง 5
* จะไม่มีช่องว่างระหว่างเรา (2535) ช่อง 5
* มัจจุราชสีน้ำผึ้ง (2536) ช่อง 9
* เกมเกียรติยศ (2537) ช่อง 5
* ชั่วโมงที่ 25 (2539) ช่อง 5
* มงกุฎดอกส้ม (2539) ช่อง 7
* เจ้าสัวน้อย (2543) ช่อง 7

ภาพยนตร์
--------

* เทวดาตกสวรรค์ (2532)
* ยิ้มนิดคิดเท่าไหร่ (2532)
* อะไรกันจ๊ะ (2532)
* บุญชู 8 เพื่อเธอ (2538) รับบท หมอ

พิธีกร
------

* วิก 07 (2533)
* ท็อปเท็น (2533)

คอนเสิร์ต
---------

* คอนเสิร์ต Earth Day (ครั้งที่ 1) (21 เมษายน 2534)
* คอนเสิร์ต A Special Tribute to Bee Gees (13 พฤษภาคม 2555)
* คอนเสิร์ต I Will Survive ผู้ชายแบบผม ไกรวิทย์ พุ่มสุโข (12 ตุลาคม 2557)
* คอนเสิร์ต เพลงคู่หวาน (15 กุมภาพันธ์ 2558)
* คอนเสิร์ต I am what I am ร้องเล่นเต้นกระจาย (11 ตุลาคม 2558)
* คอนเสิร์ต Music Is My Life นนทิยา จิวบางป่า (27 มีนาคม 2559)
* คอนเสิร์ต KRAIWIT อรชร On The Floor (5 มิถุนายน 2559)
* คอนเสิร์ต DISCO TIME (9 ตุลาคม 2559)
* คอนเสิร์ต ขุ่นแม่ขอร้อง" ไกรวิทย์ พุ่มสุโข & มัม ลาโคนิคส์ (27 สิงหาคม 2560)
* คอนเสิร์ต 'This is a moment' by นนทิยา จิวบางป่า (26 พฤศจิกายน 2560)
* คอนเสิร์ต ขุ่นแม่ขอร้อง ตอน Back To School (27 ตุลาคม 2562)
* คอนเสิร์ต Happy Together…เชิญสำราญ" by ไกรวิทย์ พุ่มสุโข (8 พฤศจิกายน 2563)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "'I will survive ผู้ชายแบบผม ไกรวิทย์ พุ่มสุโข'". โพสต์ทูเดย์.
2. ↑  "ไกรวิทย์ พุ่มสุโข บางทีชีวิตก็เหมือนระเบิดเวลา". โพสต์ทูเดย์.
**ไรอัน อัลเลน เช็กเลอร์** (อังกฤษ: Ryan Allen Sheckler) เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักสเกตบอร์ดอาชีพชาวอเมริกัน และยังเป็นดาราในรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ชื่อ Life of Ryan ทางช่องเอ็มทีวี

ประวัติ
-------

### ชีวิตช่วงแรก

เช็กเลอร์ เกิดในซานเครเมนเต รัฐแคลิฟอร์เนีย อายุได้ 18 เดือน เช็กเลอร์เจอสเกตบอร์ดอันเก่าของพ่อเขา เขาเรียนรู้ด้วยตัวเองในการเล่นโดยการดันมันไปเรื่อย ๆ โดยใช้เข่า และในบางครั้งก็ยืนบนสเกตบอร์ด พออายุได้ 6 ปี เขาใช้เวลาสัปดาห์ละ 22 ชั่วโมงเพื่อฝึกฝนสเก็ตบอร์ดที่หลังสนามบ้าน เขาพัฒนาทริคการเล่น โดยเรียกมันว่า "Sheck-lair"

### อาชีพ

เช็กเลอร์ ก้าวสู่การเล่นสเกตบอร์ดอย่างเป็นตัวเป็นตน เมื่อช่วงฤดูร้อนปี 1995 เพื่อพ่อเขาสร้างท่อใหม่สำหรับเล่น และสร้างเป็นลานสเกตย่อม ๆ หลัง หลายปีต่อมาเขาเข้าร่วม CASL (California Amateur Skateboarding League) และชนะเลิศการแข่งขันหลายรายการ

โทนี ฮอว์ก ยังร่วมสอนให้กับเช็กเลอร์ด้วย เช็กเลอร์ ชนะการแข่งขัน CASL ในระหว่าง 1997-2001 เช็กเลอร์ ที่การเล่นของเขาเตะตาสปอนเซอร์แว่นตาอย่าง Arnette 

เขาก้าวสู่นักสเกตบอร์ดมืออาชีพในปี 2003 หลังจากชนะ เอ็กซ์เกมส์, กราวิตีเกมส์, แวนส์ทริปเปิลคราวน์ และสแลมซิตีแจม ในปี 2004 เขามีชื่ออยู่ใน World Cup of Skateboarding’s National Street Champion ต่อมาปี 2005 เขามีชื่อใน World Cup of Skateboarding’s National Street Champion และ the AST Dew Tour Athlete of the Year ในปี 2006 เขาชนะการแข่งขัน Global Assault ในออสเตรเลีย และเสร็จสิ้นใน Tampa Pro เป็นครั้งที่ 5 ในฟลอริดา

เช็กเลอร์มีบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง *Grind*, *Dishdogz*, และ *MVP 2: Most Vertical Primate* และยังเป็นดาราในรายการเรียลลิตี้โชว์ของตัวเองทางช่องเอ็มทีวีที่ชื่อ "Life of Ryan"

ผู้สนับสนุน ผมหล่อ
------------------

ไรอัน เช็กเลอร์ ใช้สเกตบอร์ดยี่ห้อ แพลนบี เขาได้รับการสนับสนุนจาก Etnies Shoes, Spitfire Wheels, FKD Bearings, Nixon Watches, Oakley Eyewear, Red Bull, Volcom Stone Clothing, Panasonic, CCS และ Ethika

อ้างอิง
-------

1. ↑  "MTV's "Life of Ryan"". *"Show Summary"*. สืบค้นเมื่อ September 3. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|accessyear=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|access-date=`) (help)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
**วัดเสาธงกลาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางเสาธง ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 54 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา อาณาเขตทิศตะวันออกติดต่อกับคลองบางเสาธง ทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับคลองชวดลาน

วัดเสาธงกลางสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2427 โดยนายปื้นได้ซื้อที่ดินประมาณ 20 ไร่ บริจาคให้เป็นที่สร้างวัด ต่อมานางสาวมุ้ยถวายที่ดินเพิ่มเติมให้วัด 2 ไร่ 2 งาน นายเสงี่ยมและนางฟัก อ่ำชิต ถวายอีก 9 ไร่ 1 งาน 18 ตารางวา และนางเน้ย มียิ้ม ขายและถวายให้วัดรวม 20 ไร่ เดิมวัดมีชื่อว่า **วัดราษฎร์สโมสร** เมื่อมีการบูรณปฏิสังขรณ์ชาวบ้านก็เรียกว่า **วัดคลองเสาธง** และเนื่องจากมีอีกวัดหนึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลกันนักคือวัดเสาธงนอก จึงเรียกวัดนี้ว่า "วัดเสาธงกลาง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 และได้เปิดสอนเด็กเล็กก่อนเกณฑ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 นอกจากนั้นยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนวัดเสาธงกลางขึ้นในวัด สอนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ให้สถานที่สร้างสถานีอนามัย จัดให้มีที่อ่านหนังสือประจำหมู่บ้าน และตั้งหน่วยอบรมประจำตำบลขึ้นภายในวัด

วัดมีปูชนียวัตถุคือ *หลวงพ่อขาว* เป็นพระประธานในอุโบสถหลังเก่า สร้างในสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2.30 เมตร เป็นพระศักดิ์สิทธิ์โบราณที่ประชาชนทั่วไปเคารพนับถือ วัดมีการจัดงานประจำปี ปิดทองหลวงพ่อขาว ในวันขึ้น 10 ค่ำ 11 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเสาธงกลาง". องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง.
2. ↑  "วัดเสาธงกลาง". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.
3. ↑  "วัดเสาธงกลาง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดเสลารัตนปัพพะตาราม** (คำเมือง: ) หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดไหล่หิน** หรือ วัดไหล่หินหลวงแก้วช้างยืน และในบางครั้งชาวบ้านรุ่นก่อน ๆ เรียกว่า วัดป่าหิน หรือ วัดม่อนหินแก้ว เป็นวัดที่ตั้งอยู่ใน อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่ ดร.ฮันส์ เพนธ์ ได้พบคัมภีร์ใบลานที่เก่าแก่ที่สุดของวัด ระบุจุลศักราช 833 หรือ พ.ศ. 2014

ตำนานของวัดกล่าวไว้ว่า ช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 ในสมัยของพระมหาป่าเกสรปัญโญ เป็นระยะที่มีการก่อสร้างและบูรณะเสนาสนะต่าง ๆ มากมาย เนื่องจากท่านเป็นพระสงฆ์ที่มีผู้นับถือมากมาย เล่ากันว่าครั้งที่ท่านธุดงค์ไปถึงเชียงตุง ท่านได้มอบกะลามะพร้าวซีกหนึ่งให้ชายคนหนึ่ง จากนั้นท่านก็กลับมาลำปาง โดยไม่ได้บอกชายผู้นั้นว่าท่านอยู่ที่ใด ต่อมาชายคนนั้นได้ตามมาหาท่านจนพบที่วัดไหล่หิน แล้วนำกะลามาประกอบเข้าเป็นหนึ่งเดียว ชายคนดังกล่าวเกิดความศรัทธาแรงกล้า ได้ขอบูรณะวัดและก่อสร้างวิหารหลังที่เห็นปัจจุบันขึ้นในปี พ.ศ. 2226

สถาปัตยกรรม
-----------

สถาปัตยกรรมวัดไหล่หิน เป็นรูปแบบพุทธศาสนาแบบล้านนา ประกอบด้วยลานหน้าวัดหรือข่วงสำหรับกิจกรรมและปลูกต้นโพธิ์ วิหารโถง ศาลาบาตรและลานทราย และมีเจดีย์ท้ายวิหาร แบบล้านนาซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมธาตุ มีรูปแบบจำลองภูมิจักรวาล คือวิหารเปรียบเสมือนชมพูทวีป เจดีย์เปรียบเหมือนเขาพระสุเมรุ และลานทรายเปรียบเสมือนมหานทีสีทันดร

ส่วนพุทธาวาสก่อสร้างอย่างสวยงาม และมีขนาดส่วนที่ค่อนข้างเล็กกะทัดรัด อาคารต่าง ๆ ก่อสร้างด้วยอิฐฉาบปูน ประดับปูนปั้น ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว วิหารมีลักษณะสกุลช่างลำปาง ซึ่งจะมีลักษณะอ่อนช้อยน้อยกว่าสกุลช่างเชียงใหม่ คือหลังคาจะมีลักษณะแอ่นโค้งเพียงเล็กน้อย เรียกวิหารแบบนี้ว่า ฮ้างปู้ หมายถึง ร่างการของผู้ชาย เป็นวิหารโถง หลังคาซ้อน 3 ชั้น 2 ตับ มุง กระเบื้องดินเผาปลายตัด ที่น่าสนใจคือ เครื่องลำยองของวิหารนี้มีการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากการบูรณปฏิสังขรณ์ ทำให้มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นแบบไทยภาคกลาง

ซุ้มประตูโขงวัดไหล่หินนั้นมีลักษณะคล้ายคลึงกับวัดพระธาตุลำปางหลวง แต่มีการประดับตกแต่งที่แตกต่างกันบ้าง คือมีการใช้ตุ๊กตาดินเผาประดับ นอกจากเสนาสนะและบริเวณที่ทางวัดได้อนุรักษ์และดูและเป็นอย่างดี ยังมีคัมภีร์โบราณและโบราณวัตถุที่ทางวัดได้เก็บรักษาไว้เป็นจำนวนมาก บางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตำนานของวัดเช่น กะลามะพร้าว และบาตรของพระมหาป่าเกสรปัญโญ

กรมศิลปากรได้ประกาศวัดไหล่หินขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน โดยกำหนดขอบเขตในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 195 ลงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523 สิ่งที่ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน คือ วิหารทรงล้านนา พระธาตุเจดีย์ พระอุโบสถ ซุ้มประตูกำแพงแก้ว และหอธรรม นอกจากนี้ในปี 2550 ยังได้ขึ้นเป็นอาคารอนุรักษ์จากสมาคมสถาปนิกสยาม

อ้างอิง
-------

* วัดไหล่หิน เก็บถาวร 2007-11-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ล้านนาคดี
* วารสารอาษา ฉบับเดือน สิงหาคม-กันยายน 2550 ISSN 0857-3050
* วัดไหล่หินหลวง วัดไหล่หินหลวง หรือ วัดเสลารัตนปัพพตาราม
* วัดไหล่หินใหม่ ธ. วัดไหล่หินลุ่ม วัดชัยมงคลธรรมวราราม
**วัดเสาหิน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหอย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

ประวัติของวัดไม่ปรากฏข้อมูลในเอกสารใด แต่จาก *ราชวงศาพื้นเมืองเชียงใหม่* ที่ระบุถึงพระเจ้าสามฝั่งแกนได้สร้างอุโบสถที่วัดแห่งหนึ่ง ริมฝั่งแม่น้ำปิงด้านทิศเหนือของเวียงกุมกาม และทรงให้ปักใบเสมาเป็นเสาหินที่อุโบสถ จากข้อมูลนี้เชื่อว่าคงเป็นวัดเสาหิน แต่จากข้อมูลทางศิลปกรรม โบราณคดี ไม่พบหลักฐานที่เก่าจนถึงรัชสมัยพระเจ้าสามผั่งแกน พบเพียงจารึกหลักหนึ่งซึ่งตามประวัติกล่าวว่าพบที่กู่วัดเสาหิน สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงรัชกาลของพระเจ้าติโลกราช เมื่อ พ.ศ. 2023 อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1919 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2455

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารทรงล้านนาขนาดย่อม มีฐานยกสูง ตัวบันไดสร้างเป็นรูปนกหัสดีลิงค์ที่มีหงอนคล้ายนาค ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปประธานจำนวน 11 องค์ เหนือเพดานบนแท่นพระประธานมีภาพเขียนลายทองล่องชาดเป็นรูปนกอินทรีย์ อุโบสถมีฐานประทักษิณ โครงสร้างก่ออิฐถือปูน หลังคาเป็นไม้เนื้อแข็ง มุงด้วยกระเบื้องดินขอ เจดีย์ทรงระฆังฐานย่อมุมขนาดใหญ่ซ้อนกัน 4 ชั้น มีซุ้มพระประธานด้านทิศเหนือ 1 ซุ้ม บนฐานเจดีย์ชั้นบนมีรูปปั้นนรสิงห์ประจำอยู่ 4 มุม ส่วนฐานชั้นแรกมีรูปสิงห์จำนวน 4 ตัว อยู่บริเวณมุมฐานเจดีย์ และมีกำแพงแก้วรอบอีกชั้นหนึ่ง และวิหารเสาหินจำลองอยู่ใต้ฐานประธานในวิหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเสาหิน". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  จักรพงษ์ คำบุญเรือง. ""วัดเสาหิน" วัดโบราณในเวียงกุมกาม". เชียงใหม่นิวส์.
3. ↑  "วัดเสาหิน". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.
**วิรุฬ สกุลทรัพย์ไพศาล** (ดำ) เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2510 เป็นนักร้องและนักดนตรีชาวไทยร่างเล็กอารมณ์ขัน หนึ่งในสมาชิกวงฟอร์เอฟเวอร์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนโยนออฟอาร์ค และคณะมนุษยศาสตร์ สาขาดนตรีสากล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 

สนใจเล่นดนตรีโดยเริ่มจากการฝึกเล่นคีย์บอร์ดตั้งแต่เด็ก ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 มนตรี ชุติสิระ ได้ชักชวนให้เขาร่วมเป็นสมาชิกวงฟอร์เอฟเวอร์ในตำหน่งนักร้องนำและคียบอร์ด ระยะแรกได้เล่นตามงานโรงเรียนทั่วไป ตามจังหวัด เคยเล่นแทนวงแมคอินทอชในช่วงที่วงนั้นไปถ่ายทำภาพยนตร์ของศุภักษร จนได้ออกเทปกับค่ายนิธิทัศน์ โปรโมชั่น จากการสนับสนุนของวิเชียร อัศว์ศิวะกุล ผู้บริหารค่ายเพลง, วิทยา ศุภพรโอภาส ที่ปรึกษาและผู้จัดรายการ *ฉันมากับเพลง* กับ *กรวิก* ซึ่งเป็นนามปากกาของ สันติ เศวตวิมล ในฐานะนักแต่งเพลง ผลงานชุดแรกของวงชื่อ *พอฝัน* จากอัลบั้มชุดนี้ทำให้เขาและวงได้รับความนิยมอีกทั้งยังได้รับรางวัลเยาวชนดีเด่นในฐานะวงดนตรีสร้างสรรค์ของสังคมจากประสานงานเยาวชนแห่งชาติหรือสำนักนายกรัฐมนตรี จากนั้นเขาจึงได้มีผลงานกับวงออกมาหลายอัลบั้ม โดยเพลงดังที่เขาร้อง ได้แก่ *เด็กหญิงพวงมาลัย, พอฝัน, ดำกับหมาน้อย, ความหวังหลังรอยยิ้ม, ปาป๊ามาม๊า, ถามเจ๊, บ๊ายบาย, ดำดี* ฯลฯ นอกจากนี้เขายังเป็นหนึ่งในนักร้องอัลบั้ม 18 กะรัต ซึ่งได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในภายหลังโดยศุภักษร

ปัจจุบันมีกิจการส่วนตัวและเป็นนักร้องที่ประเทศออสเตรเลีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติ ดำ วิรุฬ สกุลทรัพย์ไพศาล
2. ↑  ประวัติวงฟอร์เอฟเวอร์[*ลิงก์เสีย*]
**วิไล พนม** เป็นนักร้องลูกทุ่งชาย ที่ยึดแนวเสียงของศรคีรี ศรีประจวบ ปัจจุบันเลิกร้องเพลงไปแล้วเนื่องจากสุขภาพไม่เอื้อต่อการร้องเพลง ก่อนจะหันไปทำงานหลายอย่าง รวมทั้งเป็นนักแต่งเพลงลูกทุ่ง โปรดิวเซอร์ และนักจัดรายการวิทยุ วิไล พนม มีผลงานเพลงดังหลายเพลง อย่าง" คืนนี้พี่ติดเวร "และ "รักแรกลพบุรี "ในส่วนของการแต่งเพลง เขาก็ผลิตผลงานเพลงดังระดับอมตะให้กับนักร้องหลายคน ส่วนการเป็นโปรดิวเซอร์ เขาก็สร้างนักร้องดังมาหลายคนเช่นกัน

ประวัติ
-------

วิไล พนม หรือ ป๊อด เป็นชื่อจริงนามสกุลจริง แต่หลังจากเลิกร้องเพลง เขาเปลี่ยนไปใช้ชื่อ "กิจพจน์" และ ล่าสุดใช้ "อณิวัชร์" แต่ยังคงใช้นามสกุล "พนม" เช่นเดิม เขาเกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่บ้านสำนักคร้อ ตำบลตะคร้ำเอน อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบุตรนายถมและนางปุ่น พนม จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนราษฎร์บำรุง มัธยมศึกษา โรงเรียนท่ามะกาวิทยาคม ที่กาญจนบุรี ต่อมาสมัครเข้ารับราชการทหารในกองทัพอากาศ โดยมียศเป็นจ่าอากาศโท ก่อนที่จะลาออกจากราชการเมื่อปี 2517 วิไล พนม เข้าสู่วงการลูกทุ่งในปี 2513 และอำลาวงการจากปัญหาโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรัง

ผลงานเพลงดัง
------------

* คืนนี้พี่คอย
* คืนนี้พี่ติดเวร
* รักแรกลพบุรี
* คนงามอุดร
* พยาบาลที่รัก

ผลงานการประพันธ์
----------------

หลังอำลาการขายเสียง วิไล พนม ที่ได้วิชาการแต่งเพลงมาจากครู ไพบูลย์ บุตรขัน ก็ได้หันมาเป็นนักประพันธ์เพลงเต็มตัว โดยมีผลงานสร้างชื่อ อาทิเช่น

* พบเธอที่จันทบุรี(สายัณห์ สัญญา)
* คนชายแดน(สายัณห์ สัญญา)
* แหบมหาเสน่ห์(สายัณห์ สัญญา)
* สะใจหรือยัง(สายัณห์ สัญญา)
* น้ำตาผู้แพ้(สายัณห์ สัญญา)
* ภาพรักภาพหลอน(สายัณห์ สัญญา)
* ชีวิตสายัณห์(สายัณห์ สัญญา)
* สาวเมืองจันทน์ (เย็นจิตร พรเทวี)
* คิดถึงอีสาน(เย็นจิตร พรเทวี)
* อกหักซ้ำบ๊อยบ่อย(เสรี รุ่งสว่าง)
* ทองสองบาท(เสรี รุ่งสว่าง)
* ช่างทองร้องไห้ (ยิ่งยง ยอดบัวงาม)
* เสน่ห์ลูกทุ่ง (รุ่ง สุริยา)
* ขอเป็นพระรอง (แจ็ค ธนพล)
* สาว ต.จ.ว.(ยุ้ย ญาติเยอะ)

โปรดิวเซอร์
-----------

วิไล พนมเคยเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับนักร้องหลายคน ในจำนวนนั้น ก็มี โจนัส แอนเดอร์สัน และ คริสตี้ กิ๊บสัน 2 นักร้องลูกทุ่งเลือดฝรั่งเต็มตัวที่วิไล พนม ภาคภูมิใจมากๆ นอกจากนั้น เขาก็ยังเคยเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ จิ้งหรีดขาว วงศ์เทวัญ ด้วย แต่ภายหลังรู้สึกเบื่อ และผิดหวังกับการทำงานเบื้องหลัง จึงถอยห่างออกมา

ชีวิตส่วนตัว
------------

วิไล พนม สมรสแล้วกับ ตรีวรางค์ เจริญวงศ์ มีบุตรชาย 2 คน นายจิรภัทร์ พนม นายเอกอัคร พนม ปัจจุบัน เขามีบริษัทชื่อ ชิคาโก้ กลัฟท์ ประเทศไทย รับจัดคอนเสิร์ต เวที ไฟแสงสีเสียง ศิลปิน แดนเซอร์ทั่วประเทศ ทั้งยังรับสอนร้องเพลง และแต่งเพลงลูกทุ่ง นอกจากนั้น เขาก็ยังเป็นผู้อำนวยการวิทยุ วทท. วิทยุท้องถิ่นไทย ตะตร้ำเอน เฟรนด์เรดิโอ FM.103.75 MHz ที่บ้านเกิด จ.กาญจนบุรีด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ประวัติวิไล พนม
**นกปรอดหัวโขน** หรือ **นกปรอดหัวจุก** หรือที่นิยมเรียกกันว่า **นกกรงหัวจุก** (อังกฤษ: Red-whiskered bulbul; พายัพ: นกปิ๊ดจะลิว; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pycnonotus jocosus*) เป็นนกที่อยู่ในวงศ์นกปรอด (Pycnonotidae) ซึ่งอยู่ด้วยกันทั้งหมด 109 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบได้ 36 ชนิด

นกปรอดหัวโขนเป็นนกขนาดเล็ก ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร ที่มีสีสันสวยงามและเสียงร้องไพเราะ ที่แก้มและคอจนถึงหน้าอกจะมีสีขาวและมีสีแดงเป็นเส้นอยู่ข้างหูลงมาถึงหน้าอกเหมือนเป็นเส้นแบ่งขนสีขาวกับสีดำที่มีอยู่ทั่วทั้งตัวขนส่วนหัวจะร่วมกัน เป็นเหมือนหน่อตั้งอยู่บนหัวสูงขึ้นไปเหมือนหัวโขน อันเป็นที่มาของชื่อ ใต้ท้องมีขนสีขาว พบกระจายอยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงเอเชียตะวันออก

พบได้ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย ตั้งแต่ยอดเขาสูง ป่าที่ราบต่ำ จนถึงทุ่งหญ้า ชายป่า และเขตที่ใกล้กับชุมนุมมนุษย์

มีชนิดย่อยทั้งหมด 9 ชนิด ดังนี้

* *P. j. jocosus* พบในฮ่องกง
* *P. j. fuscicaudatus* พบในตอนกลางของอินเดีย
* *P. j. abuensis*  พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย
* *P. j. pyrrhotis* พบในตอนเหนือของอินเดีย ติดกับปากีสถาน, เนปาล และบังกลาเทศ
* *P. j. emeria* พบในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา
* *P. j. whistleri* พบในหมู่เกาะอันดามัน
* *P. j. monticola* พบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือของอินเดีย มีสีสันที่ดำกว่าชนิด *P. j. pyrrhotis*
* *P. j. pattanni* พบในประเทศไทย
* *P. j. peguensis* พบในตอนใต้ของพม่า

นกปรอดหัวโขน เป็นที่นิยมในแง่ที่เป็นสัตว์เลี้ยง ที่เลี้ยงเพื่อฟังเสียงร้องอันไพเราะ และเพื่อการแข่งขันเสียงร้อง เช่นเดียวกับนกเขาชวา (*Geopelia striata*) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย คือ นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา ซึ่งการเลี้ยงนกชนิดนี้เป็นเหมือนหนึ่งในวัฒนธรรมและวิถีการดำรงชีวิตของผู้คนที่นั่น นกปรอดหัวโขนหากได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกต้อง สามารถมีอายุยืนนานได้ถึง 11 ปี และนกตัวใดที่มีเสียงร้องไพเราะและได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดแข่งขัน อาจมีสนนราคาถึงหลักล้านบาท

ปัจจุบัน นกปรอดหัวโขน เป็นสัตว์ที่มีรายชื่ออยู่ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง แต่มีความพยายามของผู้ที่นิยมเลี้ยงผลักดันให้เป็นสัตว์ที่เลี้ยงได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งประเด็นนี้มีทั้งผู้ที่เห็นและคัดค้านเนื่องจากจนถึงปัจจุบันนกปรอดหัวโขนที่เลี้ยงไว้เกือบทั้งหมดมาจากการจับจากธรรมชาติทั้งสิ้น ไม่ได้มาจากการเพาะเลี้ยงอย่างที่อ้างกัน ซึ่งการจับนกจากธรรมชาติเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้นกชนิดนี้สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติในภาคใต้ของประเทศไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Pycnonotus jocosus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  Ali, S & S D Ripley (1996). *Handbook of the birds of India and Pakistan*. Vol. 6 (2 ed.). Oxford University Press. pp. 75–80.
3. ↑  Rasmussen PC & JC Anderton (2005). *Birds of South Asia: The Ripley Guide*. Smithsonian Institution and Lynx Edicions.
4. ↑  ปลดล็อกนกกรงหัวจุก อยู่กรงเพื่อสร้างเงิน เก็บถาวร 2016-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากผู้จัดการออนไลน์

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pycnonotus jocosus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของผู้นิยมเลี้ยงนกปรอดหัวโขน เก็บถาวร 2010-02-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์คนเลี้ยงนกกรงหัวจุก[*ลิงก์เสีย*]