บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

***เรนอินบลัด*** (อังกฤษ: *Reign in Blood*) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงแทรชเมทัลสัญชาติอเมริกัน สเลเยอร์ อัลบั้มออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1986 ผ่านทางค่ายเดฟแจม โดยมี ริก รูบิน ผู้ก่อตั้งค่ายเพลงเดฟแจม มาเป็นโปรดิวเซอร์คนใหม่ ซึ่งช่วยให้ดนตรีของวงพัฒนามากขึ้น *เรนอินบลัด* ได้รับการตอบรับจากกลุ่มผู้ฟังและนักวิจารณ์อย่างดี นิตยสารเคอร์แรง! ได้ยกให้เป็น "**อัลบั้มที่หนักที่สุดตลอดกาล**" เช่นเดียวกันกับอัลบั้มจากสามวงในเครือ "บิ๊กโฟว์" (Big 4) ได้แก่ อัลบั้ม *Among the Living* ของ แอนแทรกซ์, อัลบั้ม *Peace Sells... but Who's Buying?* ของ เมกาเดธ และอัลบั้ม *Master of Puppets* ของ เมทัลลิกา อัลบั้มนี้ยังช่วยกำหนดมาตรฐานของดนตรีแนวแทรชเมทัล ในสหรัฐอเมริกา ช่วงทศวรรษที่ 1980 และสร้างอิทธิพลแก่แนวเพลงนี้เป็นอย่างมากจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้เองด้วย

แรกเริ่ม *เรนอินบลัด* เปิดตัวช้ากว่ากำหนดเนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับหน้าปกของอัลบั้มที่สื่อถึง ลัทธิซาตาน ลัทธินาซี การเหยียดมนุษย์ เป็นต้น อัลบั้มเปิดตัวด้วยซิงเกิล "Angel of Death" ที่กล่าวถึง ดร.โจเซฟ แม็งเกเล (Josef Mengele) กับสิ่งเขาทำในค่ายกักกันเอาชวิทซ์ ทั้งการทดลองมนุษย์ ซึ่งมีเนื้อหาที่แสดงให้เห็นถึงภาพที่นาซีทำไว้กับผู้คนในค่ายกักกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตามวงไม่เคยชื่นชมในหลายอย่าง ๆ สิ่งที่นาซีทำไว้แต่อย่างใด เพียงแค่ใช้เนื้อหาเพื่อสร้างความหนักให้กับเพลงเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เอง *เรนอินบลัด* จึงสร้างอิทธิพลอย่างมากต่อการเกิดแนวเพลงเดทเมทัล ในเวลาต่อมา

ถึงแม้อัลบั้มจะประสบความสำเร็จในเรื่องของกระแสความนิยม แต่ก็สามารถไต่ชาร์ดของบิลบอร์ด 200 ได้เพียงอันดับที่ 94 เท่านั้น อัลบั้มสามารถจำหน่ายได้ในระดับแผ่นเสียงทองคำในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ด้วยยอดจำหน่ายมากกว่า 500,000 ชุด สองซิงเกิลจากอัลบั้มได้แก่ "Angel of Death" (เพลงเปิด) และ "Raining Blood" (เพลงปิด) ต่างได้รับความนิยมและถูกนำไปใช้เล่นในเกือบทุกคอนเสิร์ต

ประวัติ
-------

จากกระแสตอบรับอันดีจากอัลบั้มก่อนหน้านี้ของสเลเยอร์ *Hell Awaits* ไบรอัน สลาเกล (Brian Slagel) ซีอีโอของค่าย เมทัลเบลดและผู้จัดการวง ได้ประเมินภาพรวมวงว่ากำลังอยู่ในช่วงที่กำลังฮิต สามารถจุดกระแสในอัลบั้มต่อไปได้ สลาเกลได้ไปเจรจากับหลายค่าย หนึ่งในนั้นคือริก รูบินและรัซเซลล์ ซิมมอน จากเดฟแจม แต่ถึงอย่างไรก็ตาม สลาเกลกลับไม่ค่อยเต็มใจนักกับการเซ็นสัญญากับค่ายเพลงนี้ ที่ในช่วงเวลานั้นเน้นทำเพลงแนวฮิปฮอป เดฟ ลอมบาร์โด มือกลองของวง ก็ได้สร้างความสนใจกับรูบิน จนในที่สุดเขาก็เริ่มต้นเซ็นสัญญากับโปรดิวเซอร์ใหม่นี้ แต่ถึงอย่างไรก็ดี สมาชิกสเลเยอร์ที่เหลือยังคงกังวลเกี่ยวกับออกจากค่ายเมทัลเบลด เนื่องจากพวกเขายังอยู่ในสัญญากับค่าย

ลอมบาร์โด ได้ติดต่อกับค่ายโคลัมเบียเรเคิดส์ ซึ่งเป็นบริษัทจัดจำหน่ายของเดฟแจม และได้ติดต่อตรงถึงรูบิน ร่วมกับเกลน อี. ไฟรด์แมน (Glen E. Friedman) ได้เห็นพ้องที่จะรับสมาชิกของสเลเยอร์มาร่วมในคอนเสิร์ต ซึ่งไฟร์ดแมนได้เป็นผู้อำนวยการสร้างอัลบั้มเปิดตัว *Suicidal Tendencies* ในชื่อเดียวกับวง โดย ทอม อารายา ได้เป็นสมาชิกรับเชิญในมิวสิกวิดีโอจากซิงเกิล "Institutionalized" อีกด้วย

ความสนใจในสเลเยอร์นี้เองของรูบิน ได้สร้างความประหลาดใจให้กับ เจฟ แฮนนีแมน มือกีตาร์เอกของวง นอกจากนี้เขาก็ยังประทับใจในตัวรูบินต่อการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวงฮิปฮ็อป อย่าง รัน ดีเอ็มซี (Run DMC) และ แอลแอลคูลเจ. (LL Cool J.) ในระหว่างที่สลาเกลได้เดินไปร่วมงานประชุมงานดนตรีที่ยุโรป รูบิน ได้เดินทางมาคุยกับสมาชิกวงโดยตรง และได้ชักชวนให้มาเซ็นสัญญากับค่ายของเขา สลาเกลได้กล่าวว่า รูบินนั้นเป็นตัวแทนค่ายเพลงที่น่าหลงใหลที่สุดในบรรดาทุกค่ายที่ต่อรองมา จนในท้ายสุดนี้ พวกเขาก็ยอมเซ็นสัญญากับค่ายใหม่นี้ ไฟร์ดแมน ได้พาสมาชิกวงทั้งหมดเดินทางไปยังเมืองซีแอตเทิล เป็นเวลาสองวันเพื่อถ่ายภาพอย่างเป็นทางการ และเพื่อใช้เป็นองค์ประกอบในอัลบั้มต่าง ๆ ด้วย แต่รูบินกลับรู้สึกว่า ภาพถ่ายไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ได้มีการใช้ภาพหนึ่งเป็นภาพหน้าปกหลังของอัลบั้ม *South of Heaven* ในปี ค.ศ. 1988 อัลบั้มนี้ยังได้กลายเป็นอัลบั้มของค่ายอเมริกันเรเคิดดิงส์ (ซึ่งเป็นค่ายที่ตั้งโดยรูบิน แล้วแยกตัวจากเดฟแจมออกต่างหาก) ภายหลังรูบินยุติหุ้นส่วนกับ รัซเซลล์ ซิมมอนส์ลง มันจึงกลายเป็นหนึ่งในสองอัลบั้มของค่ายเดฟแจม ที่ได้วางจำหน่ายโดยเกฟเฟินเรเคิดส์ ผ่านทางวอร์เนอร์บราเธอส์เรเคิดส์ เนื่องจากค่ายโคลัมเบียปฏิเสธงานดนตรีของพวกเขา

การบันทึกเสียง
--------------

ริก รูบิน โปรดิวเซอร์ใหม่ของสเลเยอร์และผู้ก่อตั้งค่ายเดฟแจม
เรนอินบลัด ได้รับการบันทึกในเมืองลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีรูบินเป็นโปรดิวเซอร์ ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่เขารับหน้าที่มาคุมเพลงแนวเฮฟวี่เมทัล เขาก็มีความคิดที่จะปรับปรุงและพัฒนาเสียงของเพลงให้มีความรุนแรง หนักหน่วง สตีฟ ฮิวอี (Steve Huey) แห่ง *ออลมิวสิก* เชื่อว่ารูบิน เป็นผู้ผลักดันให้เพลงมีความแรงและรวดเร็วดุดันกว่าที่ผ่านมา ส่งผลให้การบันทึกเสียงในอัลบั้มนี้มีความแตกต่างจาก 2 อันก่อนหน้านี้อย่างชัดเจน ผลการปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มีผลอย่างมากต่อกระแสตอบรับโดยตรงต่อผู้ฟัง สิ่งนี้เองที่ทำให้ อารายา กล่าวถึงสองอัลบั้มก่อนหน้านี้ว่าไม่ใช่เกณฑ์การผลิตงานที่ดีเท่าที่ควร ในเวลาต่อมา เคอร์รี คิง มือกีตาร์หลัก ก็ได้กล่าวว่า "มันเหมือนกับ 'ว้าว คุณสามารถรับฟังมันทั้งหมด และพวกเขาไม่ได้เพียงเล่นเพลงเร็ว พวกเขาเล่นตรงตามเวลาโน๊ตชัดเจน"

แฮนนีแมน ในเวลาต่อมาได้ยอมรับว่า ขณะที่ทั้งวงได้ฟังเมทัลลิกาและเมกาเดธในเวลานั้น เขาค้นว่าการใช้จังหวะซ้ำ ๆ ในท่อนของการริฟฟ์กีตาร์นั้น ดูน่าเบื่อ ซ้ำซาก เขาได้กล่าวว่า "ถ้าพวกเราเล่นจังหวะเช่นนั้น 2-3 ครั้ง พวกเราจะเบื่อกับมันจริง ๆ ดังนั้นพวกเราจึงไม่พยายามที่จะเพลงให้ยาวกว่า" เนื่องจากเพลงแนวแทรชเมทัลส่วนใหญ่ ในหนึ่ง ๆ เพลงจะยาวประมาณ 5-8 นาที สเลเยอร์จึงได้ทำเพลงที่สั้นกว่าประมาณ 2-3 นาที ตามวัตถุประสงค์ของแฮนนีแมนที่ลดความน่าเบื่อของเพลงลง ส่งผลให้อัลบั้มมีระยะเวลาสั้น โดยรวมระยะเวลาของทุกซิงเกิลประมาณ 29 นาที เท่านั้น คิงได้กล่าวถึงเทรนด์การบันทึกเสียงยาวเป็นชั่วโมง "คุณสามารถเสียส่วนนี้ไปได้ คุณสามารถจะตัดบางส่วนของเพลง และทำให้การบันทึกนี้เข้มข้น หนักแน่นมากกว่า ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเราทำมันทั้งหมด" ด้วยจังหวะเพลงที่ใช้ความหนักหน่วงและความรวดเร็วในการเล่นตลอดทั้งอัลบั้ม ยังเป็นการบีบช่องความแตกต่างระหว่างแทรชเมทัลและฮาร์ดคอร์พังค์ให้แคบลง ด้วยจังหวะการเล่นตลอดอัลบั้มที่อัตราเฉลี่ยราว 220 บิตส์ต่อนาที

กระแสตอบรับและบทวิจารณ์
-----------------------

ค่าประเมินโดยนักวิจารณ์| คะแนนคำวิจารณ์ |
| --- |
| ที่มา | ค่าประเมิน |
| ออลมิวสิก | 5/5 stars |
| *นิตยสารสไทลัส* | A+ |
| *เดอะวิลเลจวอยส์* | B+ |
| *ร็อกฮาร์ด* | 9.5/10 |
| *เคอร์แรง!* | 5/5 stars |
| *เดอะการ์เดียน* | 5/5 stars |
| *เดอะโรลลิงสโตนอัลบั้มไกด์* | 4.5/5 stars |
| *สปินอัลเทอร์เนทีฟเรเคิดไกด์* | 10/10 |

แม้ว่าอัลบั้มไม่เคยเผยแพร่ทางการออกอากาศทางวิทยุ แต่ก็เป็นครั้งแรกที่สเลเยอร์สามารถเข้าสู่บิลบอร์ด 200 ได้สำเร็จ ด้วยการเปิดตัวที่อันดับ 127 และไต่สูงสุดที่อันดับ 94 ด้วยการอยู่บนบอร์ดนาน 6 สัปดาห์ อัลบั้มยังติดบอร์ดของ ยูเค อัลบั้มชาร์ท ในอันดับที่ 47 จนกระทั่งในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ก็สามารถจำหน่ายได้ในระดับแผ่นเสียงทองคำ (500,000+ ชุด) ในสหรัฐอเมริกาเพียงที่เดียว

เรนอินบลัด ได้รับคำชื่นชมอย่างดีจากทั้งใต้ดินและบนกระแสหลัก สตีฟ ฮิวอี (Steve Huey) แห่งค่าย *ออลมิวสิก* (AllMusic) ได้มอบ 5 ดาวจาก 5 ดาวให้กับอัลบั้มโดยกล่าวว่ามันเป็น "stone-cold classic" เคลย์ จาร์วิส (Clay Jarvis) แห่งนิตยสาร *สไทลัส* (Stylus) ก็ได้ให้ A+ กล่าวว่าเป็น "ผู้อธิบายความหมายของแนว" (แนวแทรชเมทัล) เช่นเดียวกับเป็น "อัลบั้มเมทัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" จาร์วิส ยังได้กล่าวต่อไปอีกว่าซิงเกิล "แองเจิงออฟเดธ เป็นเหมือนควันทีมีอิทธิพลเหนือวงอื่นๆ ที่เล่นเพลงเร็วและหนักในทุกวันนี้ จากเนื้อหาเพลงอันน่าสะพรึงกลัวที่ร้องออกมา ในขณะที่การบรรเลงเพลงถือเป็นรากฐานอันสำคัญในการบันทึกทั้งความเร็ว ความโอนเอียงและความป่าเถื่อน" นิตยสาร *เคอร์แรง!* (Kerrang!) ได้จัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มที่หนักที่สุดตลอดกาล" และจัดอันดับที่ 27 ในหัวข้อ "100 อัลบั้มเมทัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" และจัดอันดับที่ 27 ในหัวข้อ "100 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" นิตยสาร *เมทัลแฮมเมอร์* (Metal Hammer) ขนานนาม *เรนอินบลัด* ในฐานะ "อัลบั้มเมทัลที่ดีที่สุดในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา" นิตยสาร *คิว* (Q Magazine) ก็ได้จัดอันดับ *เรนอินบลัด* เป็นหนึ่งใน การจัดอันดับหัวข้อ "50 อัลบั้มที่หนักที่สุดตลอดกาล" และนิตยสาร *สปิน* (Spin Magazine) ก็ได้จัดอันดับที่ 67 ในหัวข้อ "100 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ตั้งแต่ปี 1985-2005" ชาด โบวา (Chad Bowar) นักวิจารณ์ดนตรีได้กล่าวว่า "*เรนอินบลัด* ปี ค.ศ. 1986 เป็นไปได้ที่จะเป็นอัลบั้มแทรชเมทัลที่ดีที่สุดเท่าที่เคยบันทึกมา" ในเดือนสิงหาคม 2014 นิตสาร *รีโวลเวอร์* (Revolver) ก็ได้จัดอันดับอัลบั้มนี้ในหัวข้อ "14 อัลบั้มแทรชเมทัลที่คุณจำเป็นต้องมีเป็นของตัวเอง"

เอเดรีย เบแกรนด์ (Adrien Begrand) จาก *ป็อปแมตเทอร์ส* (PopMatters) ได้พรรณนาว่า "มันไม่มีเพลงไหนที่ดีกว่าที่จะเตะซิงเกิลชั้นยอดอย่าง 'Angel of Death' ได้ ซึ่งมันเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เมทัล" ที่มือกีตาร์ เคอร์รี่ คิง และเจฟ แฮนนีแมน สร้างขึ้นด้วยการรีฟฟ์อันซับซ้อน การเล่นกลองชุดอันน่าสะพรึงกลัวและแฝงไปด้วยอานุภาพของเดฟ ลอมบาร์โด มากที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกมา และการบรรเลงเบส เสียงร้องจากทอม อารายา ด้วยเสียงกรีดร้องและคำราม ด้วยเนื้อหาของอาชญากรรมของนาซี นำโดย ดร.โจเซฟ แม็งเกเล่" เมื่อถามว่าทำไมจึงเก็บความนิยมใน *เรนอินบลัด* ไว้ คิง ได้กล่าวว่า "ถ้าคุณวางจำหน่าย *เรนอินบลัด* วันนี้ คงไม่มีใครเอาไรพรรรค์นั้นมาให้ เมื่อถึงเวลา มันก็จะเป็นการเปลี่ยนน้ำเสียง ในวงการแทรชเมทัลเวลานั้น กล่าวได้เลยว่าไม่มีใครที่จะได้ยินการบันทึกเสียงที่ดีเช่นนี้ ซึ่งมันก็เป็นการรวมอะไรต่าง ๆ ไว้ด้วยกัน"

การออกของลอมบาร์โด
------------------

สเลเยอร์ได้ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับวงโอเวอร์คิลในทัวร์ "เรนอินเพน" (Reign in Pain) ในสหรัฐอเมริกาและร่วมกับวงแมลลิสในยุโรป สเลเยอร์ยังได้ร่วมเป็นวงเปิดก่อนคอนเสิร์ตของวงดับเบิลยู.เอ.เอส.พี (W.A.S.P.) ในปี ค.ศ. 1987 อีกด้วย ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1986 มือกลองลอมบาร์โด ก็ได้ออกจากวงไปช่วงหนึ่ง โดยให้เหตุผลว่า เขาไม่ได้รับเงินใด ๆ เลย รวมถึงเพิ่งแต่งงานเสร็จ ซึ่งเขาต้องการค่าใช้จ่าย วงได้มือกลองมาร่วมทัวร์คอนเสิร์ตคือโทนี แสคกเลียน (Tony Scaglione)

รูบิน ได้เรียกร้องให้ลอมบาร์โดกลับวงทุกวัน รูบินเสนอเงินเดือน แต่เขาก็ยังลังเลใจที่จะกลับ ซึ่งในจุดๆนี้เองลอมบาร์โด ได้ออกจากวงมาแล้วหลายเดือน จนในที่สุดภรรยาของลอมบาร์โดเองก็เสนอให้เขากลับในปี ค.ศ. 1987 รูบินได้มารับเขาที่บ้านของลอมบาร์โดด้วยรถปอร์เช่ กลับสู่วงสเลเยอร์อีกครั้ง

อิทธิพลต่อแนวเพลง
-----------------

สเลเยอร์ ขณะเล่นเพลงอัลบั้ม *เรนอินบลัด*
*เรนอินบลัด* ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์หลายคนให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มแทรชเมทัลที่มีอิทธิพลและสุดขีดที่สุดเท่าที่เคยมีมา ในผลโหวต "วงดนตรีเมทัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" จากเอ็มทีวี (MTV) ยกย่องสเลเยอร์ว่าเป็น "การพลิกโฉมจังหวะ การฝังเชื้อโรคร้ายกับกีตาร์ เนื้อหาโหดเหี้ยมและหน้าปกอันน่าสยดสยอง" ซึ่งพวกเขาอธิบายว่า "เป็นมาตราฐานของวงแทรชเมทัลเกิดใหม่อีกมากมาย" ในขณะที่ "ดนตรีของสเลเยอร์ส่งผลโดยตรงต่อแนวเดทเมทัล" เอ็มทีวีกล่าวต่ออีกว่า เรนอินบลัด เป็นสิ่งจำเป็นที่จะเข้าถึงการฟังแนวเพลงนี้ และอัลบั้มได้ถูกจัดให้อยู่อันดับ 7 ในหัวข้อ "25 อัลบั้มเมทัลที่มีอิทธิพลมากที่สุด" จากไอจีเอ็น (IGN)

ในปี ค.ศ. 2006 ดอน เคย์ (Don Kaye) แห่งเว็บไซต์แบล็บเบอร์เมาท์ (Blabbermouth) ได้เปรียบเทียบถึงอัลบั้มล่าสุดของเขาในปี ค.ศ. 2006 *คริสต์อิลลูชัน* (Christ Illusion) กับ *เรนอินบลัด* โดยกล่าวว่า "สเลเยอร์อาจจะไม่สามารถทำอัลบั้มที่บูมขึ้นมาดั่งเช่น เรนอินบลัดได้อีก"

เนโคร (Necro) แรปเปอร์ชาวอเมริกันก็ได้กล่าวว่าได้รับอิทธิพลจากอัลบั้มนี้ ทำให้ผลักดันเขากลับมารุ่งในช่วงทศวรรษที่ 1980 ซอลตัน ฟาร์คาส นักร้องนำแห่งเอคโตมอร์ฟ (Ektomorf) วงกรูฟเมทัลจากฮังการี ก็ได้พูดถึงอัลบั้มว่า "เรนอินบลัด เป็นหนึ่งในอิทธิพลหลักต่องานดนตรีของเขา" พอล มาซูร์ไกวิชซ์ (Paul Mazurkiewicz) มือกลองแห่งแคนนิเบิลคอปส์ วงเดทเมทัลชื่อดังจากบัฟฟาโล กล่าวว่า "การเล่นกลองของลอมบาร์โดในอัลบั้มนี้เป็นผลให้เขาพัฒนาด้วยการเล่นให้เร็วกว่าในชีวิตมือกลองของเขา" เคลลี เซเฟอร์ (Kelly Shaefer) แห่งเอธีอิสท์กล่าวว่า "เมื่อเรนอินบลัดถูกปล่อยออกมา มันเปลี่ยนทุกอย่าง! มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเป็นเอกซ์ตรีมเมทัลที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา"

แฮนนีแมน กล่าวว่าอัลบั้ม *เรนอินบลัด* เป็นงานโปรดในชีวิตเขา ด้วยเหตุผลที่ว่า "สั้น เร็วและเข้าถึงจุดสุดยอด" อารายาได้เอ่ยถึงอัลบั้ม *คริสต์อิลลูชัน* (Christ Illusion) ในปี ค.ศ. 2006 ว่า "เข้ามาใกล้ แต่ก็ยังไม่อาจเทียบเรนอินบลัดในเรื่องของความหนัก รุนแรงและมีอิทธิพลได้ ตั้งแต่ออกอัลบั้มออกมา 20 ปีแฟนเพลงเริ่มคุ้นเคยแล้วว่า อัลบั้มที่จะมาแทนที่อาจจะเป็นไปไม่ได้แล้ว" พอล บอสทาฟ (Paul Bostaph) สมาชิกที่มารับตำแหน่งมือกลองของสเลเยอร์ในปี ค.ศ. 1992 - 2001 (และ ค.ศ. 2013 - ปัจจุบัน) เขาได้ฟังการบันทึกเสียงนี้ครั้งแรกตั้งแต่อยู่ในวงฟอร์บิดเดน ซึ่งเขาได้ยินโดยบังเอิญจากอีกห้องหนึ่ง จึงได้ไปถามเครก โลซิเซโร (Craig Locicero) มือกีตาร์ของฟอร์บิดเดน ว่ามันคืองานดนตรีของใคร โลซิเซโร จึงตอบไปว่า "มันคืองานบันทึกเสียงใหม่ของสเลเยอร์" ภายหลังเข้าไปฟังให้ลึกขึ้น เขามองไปที่โลซิเซโร แล้วกลับมามองวงตัวเอง ที่ดู "กระจอก" ไปเลย

การแสดงสด
---------

ในซิงเกิล "เรนนิงบลัด" และ "แองเจิลออฟเดท" ได้กลายเป็นซิงเกิลที่ถูกนำมาเล่นหลายครั้ง ซึ่งพบได้จากอัลบั้มแสดงสด เกือบทุกอัลบั้ม อ้างจากแฮนนิแมนซึ่งเขาชอบที่จะเล่นซิงเกิลเหล่านี้ในแสดงสด วงได้เล่นคอนเสิร์ตเฉพาะอัลบั้ม *เรนอินบลัด* ในปี ค.ศ. 2004 ภายใต้ชื่อทัวร์ "สทิลเรนนิง" (Still Reigning) และต่อมาในปีเดียวกันก็ได้ออกอัลบั้มแสดงสดผ่านดีวิดี ในชื่อเดียวกันออกจำหน่าย ซึ่งถือเป็นครั้งสุดท้ายที่วงนำเลือดปลอมมาใช้ในการแสดงสดจากซิงเกิล "เรนนิงบลัด"

คิง ต่อมาได้กล่าวถึง ความคิดทีจะเล่นคอนเสิร์ตอัลบั้ม *เรนอินบลัด* ทั้งหมดอีก ซึ่งยังได้รับการสนับสนุกจากแฟนคลับเล็กน้อย สเลเยอร์ จึงได้ตัดสินใจว่า พวกเขาตั้งใจที่จะทำคอนเสิร์ตที่หลากหลายและตื่นเต้นกว่า และปฏิเสธที่จะทำทัวร์คอนเสิร์ตซ้ำอีกรอบ เมื่อถามถึงการใช้เลือกปลอมอีกครั้งในการแสดงสดครั้งต่อไป คิง ได้เน้นย้ำว่า "มันคงเป็นก้าวต่อไป แต่ไม่อาจปฏิเสธว่าจะไม่ทำ ผมรู้ว่าพวกญี่ปุ่น คงไม่เคยสัมผัสมันแน่ อเมริกาใต้และออสเตรเลีย ก็ไม่ต่างกัน ดังนั้นคุณคงไม่รู้" ในปี ค.ศ. 2008 วงก็กลับมาเล่นอัลบั้ม *เรนอินบลัด* อีกครั้ง ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในระหว่างทัวร์ The Unholy Alliance Tour

แม้ว่าการแสดงสดทั้งอัลบั้มจะเว้นไปในหลายคอนเสิร์ต วงก็ยังคงกล่าวว่าชื่นชอบการเล่นอัลบั้มทั้งหมดอยู่ดี อ้างอิงจากแฮนนีแมน "พวกเรายังคงชื่นชอบการเล่นเพลงทั้งหมดนี้ในคอนเสิร์ต พวกเราเพลงพวกนี้เอามากและมากและมาก ๆ แม้เพลงเหล่านี้จะไม่ใช่เพลงชั้นเลิศ เพลงที่เข้มข้น! ถ้ามันเป็นเพลงที่รื่นหูหรือบางอย่างที่น่าเบื่อ ก็ต้องปรบมือของคุณ ให้กับเพลง คุณคงรู้สึกอารมณ์เสียที่จะเล่นเพลงพวกนี้ทุกคืน แต่เพลงของพวกเรานั้นแบม-แบม-แบม-แบม พวกมันหนักแน่น" ในคอนเสิร์ตหนึ่งวงมักมีช่วงเวลาบรรเลงดนตรีราว 70 นาที ซึ่งนอกเหนือจากเพลงในอัลบั้มแล้ว ก็ยังมีเพลงอื่น ๆ อีก 7 ถึง 8 เพลงจากอัลบั้มอื่น ๆ คิง ได้กล่าวว่าการจัดเรียงเพลงในคอนเสิร์ตนี้ว่ามันเป็นการ "ตีห่างออกจากคนมากมาย" ในทัวร์คอนเสิร์ตอันโฮลีอัลลิแอนซ์ทัวร์ (Unholy Alliance Tour) ปี ค.ศ. 2004 อัลบั้มได้เล่น 10 เพลงทั้งหมดปิดท้ายในการแสดงสด *เรนนิงบลัด* ยังได้ถูกนำมาใช้แสดงสดที่เทศกาลดนตรีไอวิลบียัวร์มีเรอร์ลอนดอน (I'll Be Your Mirror London festival) ณ กรุงลอนดอน ในเดือนพฤษภาคม 2012 และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 ก็ได้มีการประกาศว่าสเลเยอร์จะนำอัลบั้มนี้มาแสดงสดทั้งหมดที่เทศกาล "ไรเอิทเฟสต์" (Riot Fest) ณ นครชิคาโกและเดนเวอร์

การวิจารณ์
----------

### หน้าปก

เรนอินบลัด ได้ถูกจำหน่ายผ่านทางค่ายเดฟ แจม เป็นหลัก เนื่องจากค่ายคอลัมเบีย (Columbia Records) ปฏิเสธที่จะจำหน่าย ด้วยเหตุมาจากเนื้อหาเพลงที่รุนแรงและภาพหน้าปกอัลบั้ม เรนอินบลัดยังเคยจะได้ถูกจำหน่ายผ่านทางค่ายเกฟเฟ็น (Geffen Records) แต่ด้วยเนื้อหาและประเด็นข้อโต้แย้ง จึงไม่มีการจำหน่ายมาจนถึงปัจจุบันนี้

หน้าปกได้รับการออกแบบโดย ลาร์รี คาร์โรล (Larry Carroll) นักทำภาพแนวเกี่ยวข้องกับการเมืองจาก *เดอะโปรเกรสซีฟ* (The Progressive) *วิลเลจวอยซ์* (Village Voice) และ *เดอะนิวยอร์กไทมส์* (The New York Times) หน้าปกอัลบั้มยังถูกบรรจุในหัวข้อ "สิบอันดับหน้าปกอัลบั้มเฮฟวีเมทัลตลอดกาล" จาก นิตยสาร *เบรนเดอร์* ประจำปี ค.ศ. 2006 อีกด้วย

### เนื้อหาเพลง

สำหรับอัลบั้ม สเลเยอร์ได้ตัดสินใจที่จะตัดเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับลัทธิซาตานในช่วงก่อนหน้านี้ลงไปมาก โดยเฉพาะจากอัลบั้มก่อนหน้านี้ในอัลบั้ม *Hell Awaits* และได้แต่งเนื้อหาเพลงใหม่ที่เพิ่มความนิยมมากขึ้น โดยเฉพาะกับผู้ฟังในระดับทั่วๆไป เนื้อหาเรนอินบลัด เกี่ยวกับกับการเข้าถึงความตาย ต่อต้านศาสนา วิกลจริตและฆาตกรรม ในขณะที่ซิงเกิลเปิดของอัลบั้ม "แองเจิลออฟเดธ" มีเนื้อหาเกี่ยวกับการทดลองมนุษย์ในค่ายกักกันเอาชวิทซ์ โดย ดร.โจเซฟ แม็งเกเล่ ผู้ซึ่งถูกขนานนามจากผู้ต้องขังในค่ายกักกันว่าเป็น "เทพแห่งความตาย" (Angel of death) เนื้อหาของเพลงส่งผลให้เกิดการตำหนิและวิจารณ์ที่เอนเอียงไปเข้าทางนาซีและการรังเกลียดเชื้อชาติ ซึ่งส่งผลต่อภาพลักษณ์ของวงนับแต่นั้นเป็นต้นมา

แฮนนีแมน ผู้แต่งเพลง "Angel of Death" ได้แรงบรรดาลใจมาจากการอ่านหนังสือที่เกี่ยวข้องกับ ดร.แม็งเกเล่ ในระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตกับสเลเยอร์ แฮนนีแมนได้ปฏิเสธ ผู้คนที่มักตีความ ความหมายของเนื้อหาเพลงผิด ที่กล่าวหาว่าสเลเยอร์นำประเด็นเหล่านี้มาผลักดันทำให้วงมีชื่อเสียง เช่นเดียวกันกับโลโก้ของวงที่ใช้ตราอินทรีของเยอรมัน (Reichsadler) (รวมถึงตัวอักษร S คำหน้าชื่อของวง ที่หมายถึง เดอะซิกรูนส์ ซึ่งเคยนำใช้ในหน่วย เอสเอส อีกด้วย) นอกจากนี้ซิงเกิล "SS-3" ในอัลบั้ม *Divine Intervention* ก็ยังอ้างถึง รีนฮาร์ด เฮย์ดริช ผู้บัญชาการหมายเลขสองของหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล

เพลงในรูปแบบอื่น
----------------

*เรนนิงบลัด* ได้ถูกนำมาทำใหม่จากโทรี เอมอส จากอัลบั้ม *Strange Little Girls* ปี ค.ศ. 2001 เพลงยังถูกนำมาทำใหม่จากศิลปินอื่นอีกเช่น มาเรโวเลนต์คลีเอชัน (Malevolent Creation), คิมายรา (Chimaira), เวเดอร์ (Vader), โดคาคา (Dokaka), เรคคีแอนด์แอนด์ฟูลล์เอฟเฟกต์ (Reggie and the Full Effect) และรวมถึงอิริค ไฮนด์ส (Erik Hinds) ผู้ซึ่งนำเพลงจาก *เรนอินบลัด* มาทำใหม่ทั้งอัลบั้มในชื่อ "H'arpeggione"

ในปี ค.ศ. 2005 วงเดดสกินมาสก์ (Dead Skin Mask) วงเลียนแบบสเลเยอร์ (tribute band) ได้ปล่อยอัลบั้มออกมา 8 ซิงเกิล ซึ่งรวมถึง "Angle of Death" วงเดทเมทัลมอนสโตรซิตี (Monstrosity) ก็ได้นำเพลงจาก *เรนอินบลัด* มาทำใหม่ ในปี ค.ศ. 1999 มีการโคเวอร์ในรูปแนวคลาสสิกของวงเครื่องสายอะโพคาลิปติกา ในอัลบั้ม *Amplified / A Decade of Reinventing the Cello* ปี ค.ศ. 2006 ค่ายเฮอร์ริงเมทัลเรเคิร์ดส์ (Hurling Metal Records) ได้เรียบเรียงออกอัลบั้ม *Al Sur del Abismo* ซึ่งประกอบด้วย 16 ซิงเกิล รวมศิลปิน วงเมทัลจากอาร์เจนตินา ซึ่งได้แก่ เวอร์ชัน "Angle of Death" ของอสิเนเซีย (Asinesia) *เรนนิงบลัด* ยังเคยถูกคัพเวอร์จากวงเครื่องกลองและเบสจากนิวซีแลนด์ คองคอร์ดดาวน์ (Concord Dawn) ในอัลบั้ม *Uprising* ปี ค.ศ. 2003

วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากบัลแกเรีย ฮิโพดิล ได้นำท่อนนำของ "Raining Blood" มาทำใหม่ในชื่อเพลง "Reigun v kruv" (Reagan in Blood) ในอัลบั้มเปิดตัว *Alkoholen delirium* ปี ค.ศ. 1993

ในวัฒนธรรมนิยม
--------------

"Raining Blood" ได้ปรากฏตัวในการ์ตูน เซาท์พาร์ก ตอนที่ 127 ในซีซั่นที่ 9 (*Die Hippie, Die*) ซึ่งออกอากาศวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2005 ในเนื้อเรื่องบอกเล่าถึงเหตุการณ์ในเซาท์พาร์ก ซึ่งกำลังถูกรุกรานจากพวกฮิปปี้ อีริก คาร์ตแมน ตัวละครในเรื่อง พูดถึง "ฮิปปี้ที่รับไม่ได้กับแนวเดทเมทัล" และมีการนำเพลง "Raining Blood" เปลี่ยนเข้ามาเล่นในคอนเสิร์ตของพวกฮิปปี้ ทำให้พวกฮิปปี้ต่างวิ่งหนีกระจัดกระเจิง คิง ซึ่งได้รับชมแล้ว รู้สึกตลกและกล่าวแสดงความสนใจ ในบทสัมภาษณ์ว่า "มันเป็นสิ่งที่ดีที่ได้เห็นเพลงนำมาใช้กับสิ่งดี ๆ บ้าง ถ้าเราทำให้ฮิปปี้หวาดกลัวได้ เราคงประสบควมสำเร็จแล้วล่ะ" "Angel of Death" ยังได้ปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมถึงเรื่อง *เกรมลินส์ ปีศาจแสนซน ภาค 2* ในตอนที่ตัวละครโมฮอว์ก (Mohawk) แปลงตัวเองเป็นแมงมุม ภาพยนตร์เรื่อง *แจ็กแอส* ในฉากดวลรถ และในปี ค.ศ. 2005 ภาพยนตร์สารคดีสงครามอิรัก *Soundtrack to War*

"Angel of Death" ยังได้ปรากฏตัวในเกมแนวสเกตบอร์ด *Tony Hawk's Project 8* ด้านผู้จัดทำโนแลน เนลสัน (Nolan Nelson) ได้กล่าวถึงเหตุผลที่เลือกเพลงประกอบนี้มาใช้ในเกมว่า "มันเป็นหนึ่งในการบันทึกเสียงเฮฟวีเมทัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา หากใครไม่รู้ว่าสเลเยอร์คืออะไร ผมคงรู้สึกน่าสงสารคุณ" "Raining Blood" ยังเป็นหนึ่งในเพลงประกอบในเกม *แกรนด์เธฟต์ออโต: ไวซ์ซิตี* นอกจากนี้ "Raining Blood" ก็ยังปรากฏให้เห็นใน *กีตาร์ฮีโร III:ลีเจนด์สออฟร็อก* ซึ่งยังถูกยกให้เป็นหนึ่งในเพลงที่ยากที่สุดในเกมอีกด้วย และในเกม *ร็อกสมิธ 2014* ก็ยังบรรจุเพลง "Angel of Death" และ "Raining Blood" ไว้อีกด้วย

รายชื่อเพลง
-----------

| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Angel of Death" | เจฟฟ์ แฮนนีแมน | แฮนนีแมน | 4:51 |
| 2. | "Piece by Piece" | เคอร์รี คิง | คิง | 2:03 |
| 3. | "Necrophobic" | แฮนนีแมน, คิง | แฮนนีแมน, คิง | 1:40 |
| 4. | "Altar of Sacrifice" | คิง | แฮนนีแมน | 2:50 |
| 5. | "Jesus Saves" | คิง | แฮนนีแมน, คิง | 2:54 |
| 6. | "Criminally Insane" | แฮนนีแมน, คิง | แฮนนีแมน, คิง | 2:23 |
| 7. | "Reborn" | คิง | แฮนนีแมน | 2:12 |
| 8. | "Epidemic" | คิง | แฮนนีแมน, คิง | 2:23 |
| 9. | "Postmortem" | แฮนนีแมน | แฮนนีแมน | 3:27 |
| 10. | "Raining Blood" | แฮนนีแมน, คิง | แฮนนีแมน | 4:17 |

โบนัสแทร็ก ชุดใหม่ ปี ค.ศ. 1998| ลำดับ | ชื่อเพลง | เนื้อเพลง | ทำนอง | ยาว |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 11. | "Aggressive Perfector" | แฮนนีแมน, คิง | แฮนนีแมน, คิง | 2:30 |
| 12. | "Criminally Insane (ทำใหม่)" | แฮนนีแมน, คิง | แฮนนีแมน, คิง | 3:18 |

**1**  "Aggressive Perfector" เป็นซิงเกิลที่สั้นกว่าและเสียงชัดเจนกว่าการบันทึกเสียงครั้งก่อนหน้านี้ ซึ่งบรรจุในอีพี *Haunting the Chapel* ชุดเรียบเรียงใหม่นี้ได้เข้าไปแก้ซีดีบางชุดที่เซตเพลง "Raining Blood" แล้วดันไปถูกคั่นด้วยเพลง "Postmortem"

สมาชิก
------

นักดนตรี

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| * ทอม อารายา – เบส, ร้องนำ
* เจฟฟ์ แฮนนีแมน – กีตาร์เอก และจังหวะ
* เคอร์รี คิง – กีตาร์เอก และจังหวะ
* เดฟ ลอมบาร์โด – กลอง

เบื้องหลัง* ริค รูบินสัน – โปรดิวเซอร์
* ลาร์รี คาร์โรล – หน้าปก
* ฮาววี ไวน์เบิร์ก – ควบคุมเสียง
* แอนดี วอลเลซ – วิศวกรเครื่องเสียง

ชาร์ตและการรับรอง

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ชาร์ต

| ชาร์ต | จุดสูงสุดอันดับ |
| --- | --- |
| Japanese Albums (Oricon) | 264 |
| UK Albums (OCC) | 47 |
| US *Billboard* 200 | 94 |

 | การรับรอง

| ประเทศ | การรับรอง | จำนวนหน่วยที่รับรอง/ยอดขาย |
| --- | --- | --- |
| United States (RIAA) | Gold | 500,000^ |
| \*ตัวเลขยอดขายขึ้นกับการรับรองอย่างเดียว^ตัวเลขการจัดส่งขึ้นอยู่กับการรับรองเพียงอย่างเดียว |

  |

บรรณานุกรม
* Weisbard, Eric; Marks, Craig (1995). *Spin Alternative Record Guide*. Vintage Books. ISBN 0-679-75574-8.

อ้างอิง

1. 1 2 3  Hess, Mike (23 July 2003). "Kerry King: Maniac. Guitar Legend. Botanist?". Nighttimes.com. สืบค้นเมื่อ 5 January 2007.
2. ↑  Cummins, Johnson. "Slayer's Tom Araya on Satanism, serial killers and his lovable kids". MontrealMirror.com. สืบค้นเมื่อ 2 December 2006.
3. 1 2  "Why They Rule - #6 Slayer". MTV. สืบค้นเมื่อ 18 January 2006.
4. 1 2  "Search results". Billboard.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-11-14. สืบค้นเมื่อ 15 October 2007.
5. 1 2  "Artist Chart History". Billboard.com. สืบค้นเมื่อ 25 March 2007.
6. 1 2  "RIAA - Artist Slayer". RIAA.com. สืบค้นเมื่อ 14 February 2007.
7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  "An exclusive oral history of Slayer". Decibel Magazine. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-10-20. สืบค้นเมื่อ 3 January 2007.
8. 1 2 3 4  Huey, Steve. "Reign in Blood - Slayer". AllMusic. สืบค้นเมื่อ 5 January 2007.
9. ↑  La Briola, John (22 July 2004). "Slay Ride". Westword.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-06-22. สืบค้นเมื่อ 4 April 2007.
10. ↑  Haug, Andrew (13 October 2006). "Andrew Haug speaks with Dave Lombardo from Slayer". Abc.net.au. สืบค้นเมื่อ 9 February 2007.
11. ↑  Huey, Steve. "Slayer - Reign in Blood". *AllMusic*. สืบค้นเมื่อ 22 February 2017.
12. 1 2 3  Jarvis, Clay (1 September 2003). "Reign in Blood". Stylus Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-11. สืบค้นเมื่อ 7 April 2007.
13. ↑  Christgau, Robert (31 March 1987). "Christgau's Consumer Guide". *The Village Voice*. New York. สืบค้นเมื่อ 28 April 2013.
14. ↑  Schäfer, Wolfgang. "Rock Hard". *issue 19*. สืบค้นเมื่อ 20 May 2013.
15. ↑  Russell, Xavier (2 October 1986). "Blood Feast". *Kerrang!*. Vol. 130. London, UK: United Magazines Ltd. p. 18.
16. ↑  Lawson, Dom. "Slayer: Reign in Blood vinyl reissue – review". *The Guardian*. สืบค้นเมื่อ 9 December 2013.
17. ↑  Brackett, Nathan; Hoard, Christian (2004). *The Rolling Stone Album Guide*. New York City, New York: Simon and Schuster. pp. 741–742. ISBN 0-7432-0169-8.
18. ↑  Weisbard & Marks, 1995, p. 358.
19. ↑  "Slayer's 1985-1986 discography". Rockdetector.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-02. สืบค้นเมื่อ 1 January 2007.
20. ↑  "Lostprophets scoop rock honours". BBC News. 25 August 2006. สืบค้นเมื่อ 10 January 2007.
21. ↑  Russell, Xavier (21 January 1989). "Slayer 'Reign in Blood'". *Kerrang!*. Vol. 222. London, UK: Spotlight Publications Ltd.
22. ↑  "Golden Gods Awards Winners". Metal Hammer. 13 June 2006. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-12-09. สืบค้นเมื่อ 10 January 2007.
23. ↑  "Q 50 Heaviest Albums of All Time". Q. สืบค้นเมื่อ 10 January 2007.
24. ↑  "100 Greatest Albums, 1985-2005". Spin. 20 June 2005. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-12. สืบค้นเมื่อ 9 April 2007.
25. ↑  Bowar, Chad. "What is Thrash metal?". heavymetal.about.com. สืบค้นเมื่อ 2 May 2008.
26. ↑  "14 Thrash Albums You Need to Own". *Revolver.com*. August 29, 2014. สืบค้นเมื่อ August 30, 2014.
27. ↑  Begrand, Adrien (23 January 2004). "The Devil in Music". Popmatters.com. สืบค้นเมื่อ 22 February 2007.
28. ↑  "Kerrang! interview with Kerry King about God Hates Us All album". Slayersaves. สืบค้นเมื่อ 20 February 2007.
29. ↑  D. Spense, T. Ed (19 January 2007). "IGN Top 25 Metal Albums". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-28. สืบค้นเมื่อ 26 January 2007.
30. ↑  Kaye, Don. "Slayer Christ Illusion (American)". Blabbermouth.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-09-11. สืบค้นเมื่อ 20 February 2007.
31. ↑  "Death-Rapper Necro to Make European Live Debut in London". Blabbermouth.net. 27 November 2006. สืบค้นเมื่อ 18 January 2006.
32. ↑  Yiannis, D (12 November 2006). "Interview with Zoltan Farkas of Ektomorf". Metal-Temple. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-11-18. สืบค้นเมื่อ 18 February 2007.
33. ↑  Wilson, David L. (13 December 1999). "Interview with Paul Mazurkiewicz of Cannibal Corpse". Metal-rules.com. สืบค้นเมื่อ 9 February 2007.
34. ↑  "Tribute to Jeff Hanneman (1964-2013)". metalcrypt.com. 8 June 2013. สืบค้นเมื่อ 5 November 2013.
35. ↑  Steffens, Charlie (30 May 2006). "Interview with Slayer Guitarist Jeff Hanneman". KNAC.com. สืบค้นเมื่อ 5 January 2007.
36. ↑  SJB (31 July 2007). "It's carry on thrashing". *The Sun*. สืบค้นเมื่อ 24 January 2012.
37. ↑  Davis, Brian (26 July 2004). "Knac.com interview with Jeff Hanneman". KNAC.com. สืบค้นเมื่อ 13 December 2006.
38. ↑  Patrizio, Andy (11 January 2005). "Slayer: Still Reigning The landmark metal album performed in its entirety". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-28. สืบค้นเมื่อ 5 February 2007.
39. ↑  "Kerry King of Slayer". Metal-Rules.com. 4 November 2004. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-28. สืบค้นเมื่อ 13 February 2007.
40. 1 2  Atkinson, Peter (24 April 2006). "Songs about God and Satan – Part 1: An Interview with Slayer's Kerry King". KNAC.com. สืบค้นเมื่อ 9 February 2007.
41. ↑  "Slayer Concert Setlist at Le Zénith, Paris on November 11, 2008". setlist.fm. สืบค้นเมื่อ 17 August 2012.
42. ↑  Lahtinen, Luxi (18 December 2006). "Slayer — Jeff Hanneman". Metal-Rules.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-27. สืบค้นเมื่อ 27 February 2007.
43. ↑  Lahtinen, Luxi (11 April 2004). "Kerry King of Slayer". Metal-Rules.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-28. สืบค้นเมื่อ 20 February 2007.
44. ↑  "I'll Be Your Mirror London 2012 curated by Mogwai & ATP – All Tomorrow's Parties". Atpfestival.com. สืบค้นเมื่อ 17 August 2012.
45. ↑  Young, Alex (15 May 2014). "Riot Fest's 2014 lineup gets more insane: 10 bands will perform classic albums in full". consequenceofsound.net. สืบค้นเมื่อ 6 June 2014.
46. ↑  Popoff, Martin, Dunn, Sam and McFadyen, Scot. "The Top Ten Greatest Heavy Metal Album Covers of All Time" Blender Magazine. Archived from the original on 19 October 2006. Retrieved 9 January 2007.
47. ↑  Gargano, Paul. "Slayer - Tom Araya - January 2007". Maximum Ink Music Magazine. สืบค้นเมื่อ 24 January 2007.
48. ↑  "moreorless : heroes & killers of the 20th century — Josef Mengele". Moreorless.com. 30 April 2001. สืบค้นเมื่อ 5 January 2007.
49. ↑  "Master of Death — Heydrich". Auschwitz.dk. สืบค้นเมื่อ 26 January 2007.
50. ↑  Couture, François. "RIB – Erik Hinds". Allmusic. สืบค้นเมื่อ 7 April 2007.
51. ↑  "Slayer Tribute Band Dead Skin Mask to Release CD". Blabbermouth.net. 23 December 2004. สืบค้นเมื่อ 11 March 2007.
52. ↑  Lehtinen, Arto. "Interview with Monstrosity's Lee Harrison". Metal-Rules.com. สืบค้นเมื่อ 14 March 2007.
53. ↑  "Apocalyptica: 'Amplified' Collection to Feature New Recordings". Blabbermouth.net. 4 April 2004. สืบค้นเมื่อ 21 March 2007.
54. ↑  "Slayer: Argentine Tribute Album Detailed". Blabbermouth.net. 10 June 2006. สืบค้นเมื่อ 11 March 2007.
55. ↑  "Die Hippie, Die". Southparkstudios.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 September 2007. สืบค้นเมื่อ 13 February 2007.
56. ↑  "Gremlins 2: The New Batch (1990)". Joblo.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-28. สืบค้นเมื่อ 18 February 2007.
57. ↑  "Jackass soundtrack". Cduniverse.com. สืบค้นเมื่อ 18 February 2007.
58. ↑  "Soundtrack to war". Soundtracktowar.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-16. สืบค้นเมื่อ 18 February 2007.
59. ↑  "Electro vs. Metal – Music is the key of life". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-01-28. สืบค้นเมื่อ 18 February 2007.
60. ↑  "Vice City Radio – V Rock". Vicecityradio.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 December 2006. สืบค้นเมื่อ 9 February 2007.
61. ↑  bjwdestroyer (3 November 2007). "Raining Blood 5\* Expert Guide". Scorehero.com. สืบค้นเมื่อ 5 June 2008.
62. ↑  "Slayer (US) — Reign in Blood". Metal-archives.com. สืบค้นเมื่อ 5 January 2007.
63. ↑  "レイン・イン・ブラッド - スレイヤー - ORICON STYLE".
64. ↑  "Slayer | Artist | Official Charts". UK Albums Chart.
65. ↑  "Slayer – Chart history" *Billboard 200* for Slayer".
66. ↑  "American album certifications – Slayer – Reign in Blood". Recording Industry Association of America.


 |