recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***ข้อปัญหา 95 ข้อ*** (อังกฤษ: Ninety-five Theses) หรือ **การถกเถียงเรื่องอำนาจแห่งพระคุณการุณย์** (อังกฤษ: Disputation on the Power of Indulgences) เป็นรายการญัตติสำหรับการถกเถียงทางวิชาการ ซึ่งมาร์ติน ลูเทอร์ ศาสตราจารย์เทววิยาศีลธรรม ณ มหาวิยาลัยวิทเทนเบิร์ก ประเทศเยอรมนี เขียนใน ค.ศ. 1517 ซึ่งเริ่มต้นการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ อันเป็นสังฆเภทในคริสตจักรคาทอลิก ซึ่งเปลี่ยนแปลงทวีปยุโรปอย่างสำคัญ ข้อปัญหาเหล่านี้เสนอจุดยืนของลูเทอร์ต่อต้านสิ่งที่เขาเห็นว่าเป็นวัตรปฏิบัติละเมิดของผู้เผยแผ่ศาสนาที่ขายพระคุณการุณย์ครบบริบูรณ์ (plenary indulgence) อันเป็นใบประกาศซึ่งเชื่อว่าลดการลงโทษชั่วคราวสำหรับบาปที่ผู้ซื้อหรือคนรักของผู้ซื้อกระทำในแดนชำระ ในข้อปัญหาฯ ลูเทอร์เชื่อว่า ความสำนึกผิดที่พระคริสต์ต้องการจึงจะยกโทษบาปนั้นเกี่ยวข้องกับความสำนึกผิดฝ่ายวิญญาณภายในมากกว่าการสารภาพสาบานภายนอกเท่านั้น เขาแย้งว่า พระคุณการุณย์นำให้คริสต์ศาสนิกชนเลี่ยงความสำนึกผิดและความเศร้าที่แท้จริงสำหรับบาป โดยเชื่อว่าพวกเขาสามารถสละบาปได้เพียงซื้อพระคุณการุณย์ ตามที่ลูเทอร์เขียน วัตรปฏิบัติดังกล่าวยังส่งเสริมให้คริสต์ศาสนิกชนไม่บริจาคให้คนยากจนและแสดงความเมตตาแบบอื่น โดยเชื่อว่าใบประกาศพระคุณการุณย์มีค่าทางวิญญาณมากกว่า แม้ลูเทอร์อ้างว่าจุดยืนต่อพระคุณการุณย์ของเขาสอดคล้องกับจุดยืนของพระสันตะปาปา แต่ข้อปัญหาฯ ยังคัดค้านสารตราพระสันตะปาปาสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่ระบุว่า พระสันตะปาปาสามารถใช้พระคลังบุญและคุณความดีของอดีตนักบุญยกโทษการลงโทษชั่วคราวสำหรับบาปได้ ข้อปัญหาฯ ยังวางกรอบเป็นญัตติให้ถกเถียงมากกว่าแสดงความเห็นของลูเทอร์ แต่ภายหลังลูเทอร์แสดงมุมมองของเขาใน *คำอธิบายการถกเถียงเกี่ยวกับคุณค่าของพระคุณการุณย์*

หมายเหตุ
--------

1. 1 2  ละติน: *Disputatio pro declaratione virtutis indulgentiarum*-The title comes from the 1569 Basel pamphlet printing. The first printings of the *Theses* use an incipit rather than a title which summarizes the content. The 1569 Nuremberg placard edition opens *Amore et studio elucidande veritatis: hec subscripta disputabuntur Wittenberge. Presidente R.P Martin Luther ... Quare petit: vt qui non possunt verbis presentes nobiscum disceptare: agant id literis absentes.* Luther usually called them "*meine Propositiones*" (my propositions).

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cummings 2002, p. 32. sfn error: no target: CITEREFCummings2002 (help)
**ลูกครึ่ง** หมายถึงลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นคนต่างชาติกัน คำว่าลูกครึ่งในประเทศไทย ไม่แน่ชัดว่าใช้ครั้งแรกเมื่อไหร่ ไม่พบในกฎหมายตราสามดวง และคาดว่าคงเริ่มใช้หลังรัชกาลที่ 4 ในสมัยอยุธยา ลูกครึ่งเกิดจากพ่อค้าฝรั่งในเมืองไทย และที่อพยพมาจากต่างประเทศ มีลูกหลานที่เป็นไพร่ในกรม เช่น กรมฝรั่งแม่นปืน เป็นต้น คนไทยสมัยนั้นไม่รู้สึกว่าลูกครึ่งแตกต่างจากไพร่ฟ้าทั่วไป จึงยังไม่เรียกคนเหล่านั้นว่าลูกครึ่ง จนเมื่อลูกครึ่งฝรั่งมีความแตกต่างขึ้นมา คือไม่ถูกเกณฑ์แรงงาน หรือไม่ใช่ไพร่เพราะมีกฎหมายฝรั่งคุ้มครองตามสิทธิสภาพนอกอาณาเขต อีกทั้งยังแต่งกายและมีวิถีชีวิตแบบฝรั่ง แต่จำนวนลูกครึ่งก็ยังมีไม่มากนัก ส่วนลูกครึ่งไทยจีนจะเรียกเป็นลูกชิ้นเสียมากกว่า

ในยุคใหม่ ลูกครึ่งโดยมากเกิดจากพ่อหรือแม่ชาวต่างชาติที่เข้ามาอยู่อาศัยหรือทำงานในประเทศไทย หรือเมื่อพวกเขาไปศึกษาต่อในต่างประเทศ มีรายงานว่าในปี พ.ศ. 2528 มีจำนวนลูกครึ่งในประเทศไทยประมาณ 7,000 คน คนรุ่นหลังนี้เป็นที่นิยมมากขึ้นในสังคม จนลูกครึ่งกลับมาเป็นที่นิยม เพราะอุตสาหกรรมบันเทิง ที่พวกเขาสามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว กับหน้าตาที่มีส่วนผสมแบบตะวันตก เช่น สีผิวอ่อน/ขาว ตาใหญ่และมีสีแตกต่าง รูปร่างสูง โดยเป็นที่สนใจสำหรับสังคมไทย โดยเฉพาะในสังคมวัยรุ่นที่เป็นที่นิยม ศิลปินลูกครึ่ง ที่โด่งดังอาทิเช่น นาตาลี เดวิส, มาช่า วัฒนพานิช, ทาทา ยัง, คัทลียา แมคอินทอช, แอน ทองประสม, อารยา เอ ฮาร์เก็ต, ศรีริต้า เจนเซ่น, พอลล่า เทเลอร์, มาริโอ้ เมาเร่อ, อุรัสยา เสปอร์บันด์, ณเดชน์ คูกิมิยะ, อเล็กซ์ เรนเดลล์, ราณี แคมเปน เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-03. สืบค้นเมื่อ 2009-12-09.
2. 1 2  นิธิ เอียวศรีวงศ์, ลูกครึ่ง เก็บถาวร 2009-12-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน มติชนรายสัปดาห์ วันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ปีที่ 29 ฉบับที่ 1527
3. ↑  Mydans, Seth (2002-08-29). "Bangkok Journal; Thais With a Different Look, Flaunt Your Genes!". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 2012-03-25.
4. ↑  "Restaurant: Luk khrueng 混血兒泰義餐廳". *Taipei Times*. สืบค้นเมื่อ 2012-03-31.
5. ↑  Maurizio Peleggi (2007-05-30). *Thailand: The Worldly Kingdom*. *Google Books*. Reaktion Books. ISBN 9781861893147. สืบค้นเมื่อ 9 July 2012.
6. ↑  หนังสือบางกอกโพสต์ฉบับวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2528
7. ↑  Williams-León, Teresa; Nakashima, Cynthia L. (2001). *The sum of our parts: mixed-heritage Asian Americans - Teresa Williams-León, Cynthia L. Nakashima - Google Books*. ISBN 9781566398473. สืบค้นเมื่อ 2012-03-28.
***ลูกชายฉันดูเหมือนจะเป็นเกย์*** (ญี่ปุ่น: うちの息子はたぶんゲイ; โรมาจิ: *Uchi no Musuko wa Tabun Gei*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโองูระ เผยแพร่ทางเว็บไซต์*กังกังพิซิฟ*ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 4 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส

เนื้อเรื่อง
-----------

เรื่องราวเกี่ยวกับอาโอยามะ โทโมโกะ และลูกชายคนโตชื่อฮิโรคิ ฮิโรคิแอบเป็นเกย์แต่อายที่เปิดเผยเพศวิถี โดยไม่รู้เลยว่าแม่ของตนรู้อยู่แล้ว โทโมโกะยอมรับและสนับสนุนฮิโรคิ แต่ก็ไม่พูดกับฮิโรกิเรื่องนี้เพราะต้องการให้ฮิโรคิเปิดเผยเพศวิถีของตนด้วยความตั้งใจของตนเอง ตัวละครอื่น ๆ ได้แก่ ยูริ ลูกชายคนเล็กของโทโมโกะและน้องชายของฮิโรคิ ไม่สนใจในเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ แต่ก็เป็นที่นิยมในหมู่เด็กผู้หญิง และรับรู้เรื่องเพศวิถีของพี่ชาย, อากิโยชิ สามีของโทโมโกะและพ่อของฮิโรคิและยูริ ที่มักเดินทางไปทำงานเป็นประจำ รักกลูกชายแต่บางครั้งก็พูดทำร้ายความรู้สึกของฮิโรกิโดยไม่ได้ตั้งใจเนื่องจากมุมมองเชิงลบและล้าหลังเกี่ยวกับรักร่วมเพศ, ไดโกะ เพื่อนร่วมชั้นของฮิโรคิที่ฮิโรคิแอบชอบ และอาซึมิ เพื่อนสมัยเด็กของฮิโรคิที่มีความรู้สึกชอบฮิโรกิแต่ไม่รู้ถึงเพศวิถีของฮิโรคิ

การตีพิมพ์
----------

ซีรีส์มังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดยโองูระ เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์*กังกังพิซิฟ*ตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม สิงหาคม พ.ศ. 2562 หนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2562 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 4 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564

มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส

### หนังสือมังงะ

| # | วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ | ISBN ต้นฉบับ | วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย | ISBN ภาษาไทย |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|
| 1 |  22 สิงหาคม พ.ศ. 2562 | 978-4-75-756233-2 | เมษายน พ.ศ. 2565 | 978-616-583-151-2 |
| 2 |  21 มีนาคม พ.ศ. 2563 | 978-4-75-756585-2 | กรกฎาคม พ.ศ. 2565 | 978-616-583-197-0 |
| 3 |  21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 | 978-4-75-756943-0 | พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 | 978-616-583-241-0 |
| 4 |  22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 | 978-4-75-757580-6 | - | — |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "I Think Our Son Is Gay, Volume 1". Square Enix. สืบค้นเมื่อ July 12, 2021.
2. ↑  "うちの息子はたぶんゲイ". *Gangan Pixiv* (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ July 12, 2021.
3. ↑  "「うちの息子はたぶんゲイ」息子を温かく見守る母親目線の家族物語、トークイベも". *Comic Natalie* (ภาษาญี่ปุ่น). Natasha, Inc. August 22, 2019. สืบค้นเมื่อ July 12, 2021.
4. 1 2  "うちの息子はたぶんゲイ 4" (ภาษาญี่ปุ่น). Square Enix. สืบค้นเมื่อ December 8, 2021.
5. ↑  "うちの息子はたぶんゲイ 1" (ภาษาญี่ปุ่น). Square Enix. สืบค้นเมื่อ July 12, 2021.
6. ↑  "うちの息子はたぶんゲイ 2" (ภาษาญี่ปุ่น). Square Enix. สืบค้นเมื่อ July 12, 2021.
7. ↑  "うちの息子はたぶんゲイ 3" (ภาษาญี่ปุ่น). Square Enix. สืบค้นเมื่อ July 12, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ลูกชายฉันดูเหมือนจะเป็นเกย์* (มังงะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
ลูกธนูแบบทั่วไป*(ปีกสีแดง)*  
และลูกธนูแบบสงครามยุคกลาง*(ปีกสีขาว)*
**ลูกธนู** เป็นสิ่งที่เคลื่อนที่แบบโพรเจกไทล์จากการยิงของธนู เป็นอาวุธระยะไกลที่ทรงประสิทธิภาพและพบได้ในทุกอารยธรรม

โครงสร้าง
---------

1.หัวลูกธนู 2.ก้านธนู 3.ปีกลูกธนู 4.ร่องยึดลูกธนู
ลูกธนูในแบบปกติจะมีโครงสร้างแบบมีหัวลูกธนูอยู่ที่ปลายด้านหน้า และที่ส่วนหางจะมีขนนก ไว้เพื่อรักษาให้ลูกธนูเดินทางแบบโพรเจกไทล์นูนั้นมีความยาวที่แตกต่างกันมากในหลายวัฒนธรรม เริ่มต้นตั้งแต่ 18 นิ้ว ถึง 5 ฟุต โดยลูกธนูที่ดีนั้นสามารถทะลุผ่านชุดเกราะแข็งหนา และโล่ที่สร้างจากไม้ได้ ในสงครามลูกธนูจะถูกยิงลงมาจากปราสาทในยุคกลาง แต่ในยุคโรมันตอนต้นจะถูกกล่าวหาว่าเป็นอาวุธของคนขี้แพ้ แต่ในปัจจุบัน ขนาดของลูกธนูจะประมาณเท่ากับ 2 ฟุตครึ่ง ซึ่งเท่ากับลูกธนูที่ใช้ในสงครามอังกฤษ เพื่อให้มีขนาดเป็นครึ่งหนึ่งของความสูงของผู้ยิง

### หัวลูกธนู

หัวลูกธนูเป็นส่วนประกอบสำคัญของลูกธนู ส่วนมากต้องแหลมคม และมีส่วนประกอบจากโลหะ หินที่ลับแล้ว เขาสัตว์ หรือวัสดุแข็งอื่นๆ มีลักษณะแหลมลู่ลม สามารถเล็งให้เข้าเป้าได้ และตัดเนื้อเยื่อของสิ่งมีชีวิตได้ บางครั้งอาจมีการอาบยาพิษที่หัวลูกธนูด้วย 

เป้าธนูในปัจจุบันสามารถมีขนาดเล็กเพื่อไว้เล็งอย่างมีเป้าหมาย สำหรับฝึกไว้ล่าสัตว์ และการแข่งขันในกีฬา

### ปีกลูกธนู

ปีกลูกธนูทำจากขนนก
ขนนกขนาดต่างๆใช้ทำปีกลูกธนู
ปีกลูกธนูมีไว้สำหรับ ให้ลูกธนูรับลมเพื่อปรับทิศทางในการบินแบบโพรเจกไทล์ที่เล็งได้ อาจทำมาจากพลาสติก หรือขนนกก็ได้

ดูเพิ่ม
-------

ธนูและลูกธนู

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Types of Arrowheads made by Arrowsmith เก็บถาวร 2007-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์** เป็นอดีตทหารเรือชาวไทย ผู้ให้กำเนิดวิชามวยไทยเลิศฤทธิ์ ซึ่งได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษสอนศิลปะการต่อสู้ ทั้งไฮไฟติงคิกบ็อกซิง, คาราเต้ และไอคิโด ให้แก่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

ประวัติ
-------

วิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์ เป็นผู้สืบทอดวิชามวยไทยโบราณ (สายโคราช) โดยกล่าวกันว่าบรรพบุรุษของเขาเป็นจตุลังคบาท

ในภายหลัง เขาได้รับราชการทหารเรือ จึงมีโอกาสเดินทางไปศึกษาวิชาศิลปะการต่อสู้ในประเทศต่าง ๆ แล้วกลับมาแสดงศิลปะการต่อสู้ที่เขาพัฒนาขึ้น หน้าพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

โดยพระองค์ทรงมีกระแสรับสั่งว่าเป็นศิลปะการต่อสู้ที่อันตราย ไม่ควรให้บุคคลทั่วไปได้เรียนรู้

ดังนั้น เมื่อวิสิทธิ์ เลิศฤทธิ์ ออกจากการเป็นทหารเรือ จึงได้มาสอนวิชาการต่อสู้ที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าให้แก่เหล่าทหาร ซึ่งเป็นที่มาของวิชาการต่อสู้แขนงนี้

โดยที่อาจารย์วิสิทธิ์ ยังเป็นผู้สอนวิชามวยไทยเลิศฤทธิ์ให้แก่ผศ.พ.อ.พิเศษ ชูชาติ พิทักษากร และพลเอกธันวาคม ทิพยจันทร์ นายกสมาคมพันธมิตรมวยไทยโลก

การเสียชีวิต
------------

น้อยคนที่จะทราบถึงการเสียชีวิตของอาจารย์วิสิทธิ์ มีการกล่าวกันว่า เขาได้เสียชีวิตจากการต่อสู้กับโจรอั้งยี่ ซึ่งเขาได้ทำการสังหารไปถึง 5 คน โดยที่แขนข้างหนึ่งอุ้มลูกสาวของเขาอยู่

และอาจมีผู้สอบถามอาจารย์ พ.อ.พิเศษ สมบูรณ์ ทองอร่าม หากต้องการทราบรายละเอียด

ผลงานหนังสือ
------------

* พ.ศ. 2510 : *ไฮไฟติ้งคิคบ๊อกซิ่ง คาราเต้ ไอคิโด การเดินกำลังภายใน วิชาเบาตัว*. แพร่พิทยา. พระนคร.
* พ.ศ. 2510 : *การฝึกวิชาตัวเบา และอำนาจกำลังภายใน*. ห้างหุ้นส่วนจำกัด เกษมบรรณกิจ. โรงพิมพ์ กรุงธน. ธนบุรี.
* ไม่ปรากฏปี : *หลักการต่อสู้แบบคาราเต้ ไอคิโด ไฮไฟ้ติ้งคิ้กบ๊อกซิ้ง การเดินลมปราณ และอำนาจกำลังภายใน*. ห้างหุ้นส่วนจำกัด เกษมบรรณกิจ. โรงพิมพ์ กรุงธน. ธนบุรี.
* พ.ศ. 2511 : *กลเม็ดการต่อสู้แบบคาราเต้ ไอคิโด ไฮไฟ้ติ้งคิ้กบ๊อกซิ้ง การเดินลมปราณ และอำนาจกำลังภายใน*. ห้างหุ้นส่วนจำกัด เกษมบรรณกิจ. โรงพิมพ์ กรุงธน. ธนบุรี.

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Mix Magazine : ผศ.พ.อ.ชูชาติ พิทักษากร
2. 1 2  คอลัมน์บันเทิง - ถึงเวลาแล้ว... ฝรั่งสอนมวยไทย!! - แนวหน้า
3. 1 2 3 4 5 6  ชอบ-ไม่ชอบ ศิลปะป้องกันแบบไหน[*ลิงก์เสีย*] [*ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ฝึกพลังลมปราณพิชิตโรค : IMMUNE ภูมิคุ้มกัน
**สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง**(김일성경기장) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ

ประวัติ
-------

สนามกีฬาคิม อิล-ซ็องถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ. ศ. 2469 ในชื่อ **Girimri Stadium** (기림리공설운동장) สนามแห่งนี้มักใช้ในการจัดการแข่งขันฟุตบอลรายการ Kyung-Pyong Football Match ระหว่าง Kyungsung FC และ Pyongyang FC ในช่วง 1920s 1930s และ 1940s

หลังจากการแบ่งแยกเกาหลี สถานที่แห่งนี้มักถูกใช้ในการกล่าวสุนทรพจน์โดยนักการเมือง และเป็นที่จัดแถลงการของคิม อิล-ซ็องที่กลับจากการถูกเนรเทศเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2488

สนามกีฬาแห่งนี้ถูกทำลายเป็นอย่างมากในช่วงสงครามเกาหลีซึ่งส่วนมากเกิดจากการทิ้งระเบิดทางอากาศของสหรัฐ พอหลังจบสงครามก็ได้มีการสร้างใหม่ในปี พ.ศ.2512

สนามแห่งนี้ในสมัยก่อนมักถูกเรียกว่า "สนามโมเรียนบอง"(Moranbong Stadium) จนในเดือนเมษายน ปี พ.ศ.2525 ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เพื่อเป็นเกียรติแก่คิม อิล-ซ็อง และก็ได้ใช้จัดกิจกรรมต่างๆเช่น ฟุตบอลและเทศกาลอารีรังเรื่อยมาจนเปลี่ยนไปใช้สนามเมย์เดย์แทนในปี พ.ศ.2533

ปัจจุบัน
--------

ทุกวันนนี้สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง ยังใช้ในการแข่งขันทีมชาติ เช่น ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ ฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือ เปียงยาง ซิตี้ สปอรต์ คลับ และ คิกวังชา สปอรต์ คลับ

ในปี 2551 ในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือกระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้สนามนี้ได้เลือกให้เป็นสนามที่ในใช้การแข่งขัน แต่ต้องไปจัดที่เซี่ยงไฮ้แทนเมื่อเจ้าหน้าที่ในเกาหลีเหนือปฏิเสธที่จะอนุญาตให้มีการส่งเพลงชาติและธงชาติของเกาหลีใต้เข้าไปในสนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง

อีกทั้งยังใช้ในการจัดการแข่งขันเปียงยางมาราธอน โดยจะมีจุดเริ่มต้นและเส้นชัยที่สนามแห่งนี้

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อสนามฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Clash of North and South Koreas ends all square", *The Telegraph*, 10 September 2008
2. ↑  Robert Willoughby: North Korea 2nd ed. Bradt Travel Guides, 2008

ดูเพิ่ม
-------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สนามกีฬาคิม อิล-ซ็อง**

* Kim Il-Sung Stadium photo at WorldStadiums.com
* Kim Il-Sung Stadium on Google Maps

พิกัดภูมิศาสตร์: 39°2′37.4″N 125°45′27.7″E﻿ / ﻿39.043722°N 125.757694°E﻿ / 39.043722; 125.757694
*ชินจุกุ เกียวเอ็ง* ในฤดูใบไม้ผลิ
*ชินจุกุ เกียวเอ็ง* ในฤดูใบไม้ร่วง
ฤดูใบไม้ร่วง
สะพาน
**อุทยานหลวงชินจุกุ** (ญี่ปุ่น: 新宿御苑) หรือ **ชินจูกุเกียวเอ็ง** เป็นอดีตพระราชอุทยานขนาดใหญ่ในเขตชินจูกุและเขตชิบูยะของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมสวนนี้เป็นที่ดินของตระกูลไนโตระหว่างยุคเอโดะ ต่อมาจึงอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักพระราชวังหลวง ปัจจุบันสวนสาธารณะแห่งนี้อยู่ภายใต้อำนาจของกระทรวงสิ่งแวดล้อม

ค่าผ่านประตู 200 เยนสำหรับผู้ใหญ่ และ 50 เยนสำหรับเด็ก

ประวัติ
-------

ในยุคเอโดะ โชกุนได้มอบที่ดินผืนนี้แก่ ข้าหลวงไนโตะ ไดเมียวแห่งสึรุงะ ซึ่งได้สร้างที่นี่เป็นสวนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2315. ต่อมาภายหลังการปฏิรูปเมจิ พื้นที่สวนแห่งนี้ก็ถูกเปลี่ยนเป็นศูนย์ทดลองทางเกษตรกรรม จากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นสวนพฤกษศาสตร์ ก่อนที่ต่อมาในปี พ.ศ. 2422 จะกลายมาเป็นพระราชอุทยานหลวง 

ผังและโครงสร้างของสวนในปัจจุบันนั้นคงเดิมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2449 ถึงแม้ว่าในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองพื้นที่ของสวนแทบทั้งหมดจะเสียหายจากการทิ้งระเบิดทางอากาศ ซึ่งได้มีการบูรณะภายหลังจบสงคราม แล้วในปี พ.ศ. 2490 สองปีหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง สวนแห่งนี้ถูกโอนการดูแลจากสำนักพระราชวังไปสู่กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการ (ปัจจุบันคือกระทรวงสาธารณสุข, แรงงาน และสวัสดิการ) 

21 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 สวนแห่งนี้ก็ได้เปิดให้บริการแก่สาธารณชนเป็นครั้งแรก ในนาม "อุทยานหลวงชินจุกุแห่งชาติ" (National Park Shinjuku Imperial Gardens) ก่อนที่ในเดือน มกราคม พ.ศ. 2544 จึงโอนมาอยู่ใต้อำนาจการดูแลของกระทรวงสิ่งแวดล้อม และเปลี่ยนชื่อสวนเป็น "อุทยานหลวงชินจุกุ" (Shinjuku Gyoen)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mansfield. Page 15.
2. ↑  Mansfield. Page 15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ของอุทยานหลวงชินจุกุ (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**อุทยานหลวงชินจุกุ**

พิกัดภูมิศาสตร์: 35°41′07″N 139°42′31″E﻿ / ﻿35.68533°N 139.70850°E﻿ / 35.68533; 139.70850
**สหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ** (อังกฤษ: International Geographical Union, ฝรั่งเศส: *Union Géographique Internationale*) หรือเรียกย่อว่า **ไอจียู** (IGU) หรือ **ยูจีไอ** (UGI) คือสมาคมภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2465 จากการจัดประชุมภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศซึ่งจัดขึ้นครั้งแรกที่เมืองแอนต์เวิร์ปใน พ.ศ. 2414 และในการประชุมครั้งต่อมาหลายครั้งได้นำไปสู่การจัดตั้งองค์กรถาวรในบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม

สหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศยึดระเบียบตามสภาวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ (International Council for Science : ICSU) และสภาสังคมศาสตร์ระหว่างประเทศ (International Social Science Council : ISSC) ซึ่งถือเป็นผู้ประสานงานสำหรับองค์กรวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ

คณะกรรมการและคณะทำงานเฉพาะกิจ
-----------------------------

ไอจียูทำหน้าที่ในการจัดตั้งคณะกรรมการและคณะทำงานเฉพาะกิจจำนวนหนึ่งซึ่งเกี่ยวข้องกับหัวข้อเฉพาะเรื่อง

คณะกรรมการตามหัวข้อ ประกอบด้วย วิธีการเฉพาะเรื่อง (เช่น ภูมิศาสตร์ประยุกต์), หัวเรื่อง (เช่น ภูมิอากาศวิทยา, สุขภาพและสิ่งแวดล้อม), ระเบียบวิธี (เช่น วิทยาการภูมิสารสนเทศ) และตัวอย่างเชิงพื้นที่ (เช่น แอ่งเมดิเตอร์เรเนียน) นอกจากนี้ยังมีคณะกรรมการสำหรับภูมิศาสตร์โอลิมปิกและการศึกษาภูมิศาสตร์อีกด้วย

คณะทำงานเฉพาะกิจทั้งสองประกอบด้วย "Young and Early-Career Geographers" และ "Centennial and Sesquicentennial"

ไอจียูซีจีอี
------------

ไอจียูซีจีอี (IGU-CGE) หรือคณะกรรมการการศึกษาภูมิศาสตร์ (Commission on Geographical Education) เป็นคณะกรรมการที่มุ่งเน้นถึงการศึกษาทางภูมิศาสตร์โดยเผยแพร่วารสารไออาร์จีดับเบิลอี (IRGEE journal) และจัดการประชุมประจำปี โดย "กฎบัตรระหว่างประเทศว่าด้วยการศึกษาทางภูมิศาสตร์" (International Charter on Geographical Education) ถือเป็นข้อตกลงระหว่างประเทศในแง่มุมต่าง ๆ ที่มีผลกระทบต่อโลก กฎบัตรใน พ.ศ. 2559 มีรายละเอียด เช่น คำถามการวิจัยทางการศึกษาทางภูมิศาสตร์ที่สำคัญและข้อแนะนำด้านนโยบาย นอกจากนี้กฎบัตรใน พ.ศ. 2535 ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับคำถามทางภูมิศาสตร์ แนวคิดหลัก วิธีการ และการเลือกตัวอย่างเชิงพื้นที่.

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Commissions". *IGU Online* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-06-28.
2. ↑  "Home - IGU CGE". *IGU CGE* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-06-28.
3. ↑  "2016 Charter - IGU CGE". *IGU CGE* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-06-28.
4. ↑  "1992 Charter - IGU CGE". *IGU CGE* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-06-28.

* Kish, George (1992) "International Geographical Union: A Brief History" *GeoJournal* 26, No. 2:224-228 ISSN 0343-2521
* Marie-Claire Robic, Anne-Marie Briend, Mechtild Rössler (eds.) (1996) *Geographers to the world. The International Geographical Union and the International Geographical Congress* Paris: L'Harmattan ISBN 9782738445735
* Dunbar, Gary S. (2001) *Geography: Discipline, Profession and Subject since 1870: An International Survey* Kluwer Academic Publishers ISBN 1-4020-0019-7 pg 36
* Lidstone, John; Williams, Michael (2006) *Geographical Education in a Changing World: Past Experience, Current Trends and Future Challenges* Springer ISBN 978-1-4020-4806-7 pg 39
* International Geographical Union (IGU)
* Royal Irish Academy (RIA)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ
* สหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ - คณะกรรมการแห่งชาติรัสเซีย เก็บถาวร 2009-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
ระวังสับสนกับ สนธิสัญญายูเทรกต์แผนที่แสดงเนเธอร์แลนด์ของสเปน สหภาพยูเทรกต์ และสหภาพอารัส
**สหภาพยูเทรกต์** (ดัตช์: *Unie van Utrecht*) เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1579 ที่เมืองยูเทรกต์ เนเธอร์แลนด์ โดยจังหวัดทางเหนือของเนเธอร์แลนด์ได้ร่วมมือกันเพื่อต่อต้านการปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คสายสเปน

สหภาพยูเทรกต์เป็นจุดเริ่มต้นการก่อตั้งสาธารณรัฐแห่งรัฐดัตช์ทั้งเจ็ด ซึ่งไม่ได้รับการรับรองเอกราชจากจักรวรรดิสเปน นำไปสู่การเกิดสงครามแปดสิบปี

ผู้ลงนามในสนธิสัญญาได้แก่จังหวัดฮอลแลนด์ จังหวัดเซลันด์ จังหวัดยูเทรกต์ และจังหวัดโกรนิงเงิน กล่าวคือกลุ่มจังหวัดเนเธอร์แลนด์ทางตอนเหนือประชากรส่วนใหญ่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ เป็นการแสดงปฏิกิริยาตอบกลับการลงนามในสหภาพอารัสที่จังหวัดทางใต้ของเนเธอร์แลนด์ที่นับถือนิกายคาทอลิกได้ลงนามเพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อกษัตริย์สเปน

หลังจากนั้นไม่กี่เดือน เมืองอื่น ๆ ได้เข้าร่วมลงนามด้วยเช่นกัน ได้แก่ เกนต์ ฟรีสลันด์ และเกลเดอร์ส และต่อมาเมืองย่อยหลายเมืองในจังหวัดที่ไม่ได้ร่วมลงนามในครั้งแรกก็ทยอยร่วมลงนามในฤดูร้อนปีเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Geyl, Pieter (1980). *The revolt of the Netherlands, 1555–1609*. Barnes & Noble Books.
2. ↑
[[== อุทยานผักพื้นบ้านเฉลิมพระเกียรติบึงฉวาก ดำเนินการโดยกรมส่งเสริมการเกษตร พื้นที่ 26 ไร่ จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช มีพระชนมายุครบ 72 พรรษา รวมทั้งสร้างจิตสำนึกให้ประชาชนทั่วไปเห็นคุณค่า และอนุรักษ์พืชผักพื้นบ้าน โดยการรวบรวมพืชผักพื้นบ้านจากทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย กว่า 500 ชนิด เพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้ศึกษาถึงการปลูก การขยายพันธุ์ การบริโภค ตลอดจน คุณประโยชน์อื่น ๆ ของผักพื้นบ้าน ทั้งประเภทไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม ไม้ล้มลุก ไม้เถาเลื้อย ไม้น้ำ และไม้ในที่ชื้นแฉะ ภายในอุทยานมีการจัดภูมิทัศน์อย่างสวยงาม มีอาคารศูนย์ข้อมูล มีห้องสมุดให้บริการความรู้เกี่ยวกับผักพื้นบ้าน ห้องแสดงนิทรรศการ ห้องจำหน่ายผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ จากผักพื้นบ้าน นอกจากนี้ยังมีการส่งเสริมให้เกษตรกรบริเวณรอบบึงฉวาก มีรายได้จากการจำหน่ายต้นพันธุ์ และผลผลิตจากผักพื้นบ้าน โดยมีเจ้าหน้าที่ให้บริการความรู้อย่างต่อเนื่อง 
จุดเที่ยวชม ภายในอุทยานผักพื้นบ้าน

ศูนย์บริการท่องเที่ยวเกษตร บริเวณอาคารเอนกประสงค์ แสดงข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวภายในบึงฉวาก 
อาคารสำนักงาน ประกอบด้วย ห้องประชุม/ชมวีดิทัศน์ ห้องแสดงนิทรรศการผักพื้นบ้าน ห้องสมุด /ศูนย์ข้อมูลผักพื้นบ้าน และห้องจำหน่ายผลิตภัณฑ์ 
ลานเอนกประสงค์ อยู่บริเวณใจกลางอุทยาน ประกอบด้วย ซุ้มไม้เลื้อย ซุ้มไม้กระทะ ซุ้มสามเหลี่ยม ที่นั่งพักผ่อน พร้อมถังขยะ 
สวนไม้น้ำ จัดแสดงพันธุ์พืชน้ำหลายชนิด 
เรือนเพาะชำกล้าไม้ สำหรับปลูกซ่อมบำรุงภายในอุทยาน และแจกจ่ายแก่เกษตรกรผู้สนใจ 
โรงเรือนปลูกพืชระบบระบายน้ำ สำหรับทดสอบการปลูกพืชจากภูมิภาคต่าง ๆ และการปลูกพืชไร้ดิน 

  

อุทยานผักพื้นบ้านเพื่อการยังชีพ เฉลิมพระเกียรติบึงฉวาก 
ได้รวบรวมผักพื้นบ้านจากทั่วทุกภาคของประเทศไทยกว่า 500 ชนิด มีทั้งไม้ยืนต้น ไม้เลื้อย ไม้ล้มลุกและไม้ชื้นแฉะ สิ่งที่น่าสนใจได้แก่ น้ำเต้าสี่เหลี่ยม บวบหอมขนาดใหญ่ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีโรงปลูกพืชระบบระเหยน้ำ และสาธิตการปลูกพืชไร้ดินให้ชม ==]]
**บริษัท นิวเอรา แค๊ป จำกัด** ( **New Era Cap Company**) (เรียกกันสั้นว่า **New Era** แปลเป็นภาษาไทยตรงตัวว่า **หมวกยุคใหม่**) ตั้งอยู่ที่ บัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นผู้ผลิดหมวก ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1920 โดย นาย เอร์ฮาท ก๊อช (Ehrhardt Koch) อพยพเข้ามาในประเทศเยอรมัน หมวก นิวเอราคือผู้ผลิตหมวกแต่เพียงผู้เดียว และ จัดจำหน่าย อย่างเป็นทางการโดยส่วนมากหมวกจะสวมใส่ในทีมเบสบอล ของเมเจอร์ลีกเบสบอล (Major Leage Baseball) และสหพันธ์เยาวชนทั้งที่รับมาเป็นสมาชิก และได้เซนต์สัญญากับ NHL NBA วิทยาลัยและมหาวิทยาลัยในสหรัฐกว่า 200 มหาวิทยาลัย

การแจก
------

หมวกนิวเอรา ได้จำหน่ายปลีกให้กับบริษัทในเครือรายใหญ่ แต่ยังมีข้อตกลงกับบริษัทในเครือเป็นผู้สนับสนุนผลิดภันฑ์ทั้งหมด ร้าน แฟล๊กชิพ (Flagship) เปิด เมื่อปี ค.ศ. 2006 ตั้งอยู่ โซโฮ (Soho) รัฐนิวยอร์ก ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ร้าน แฟล๊กชิพ แห่งที่ 2 เปิดที่ หมู่บัพโฟโล รัฐนิวยอร์ก แห่งที่ 3 ตั้งอยู่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อปี ค.ศ. 2007 เดือนสิงหาคม ร้านค้าได้ตั้งอยู่ที่ กรุงโตรอนโต ประเทศแคนาดา บนถนน ควีน สตรีท เวส (Queen Street West) และร้านค้าตั้งอยู่ที่ แอ๊ตลันตา (Atlanta ) เมื่อไม่นาน นิวเอราได้เปิดร้าน แฟล๊กชิพเป็นแห่งที่ 2 ในทวีปยุโรป ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอมัน และ เมืองเบอร์มิงแฮม สหราชอาณาจักร ล่าสุดในประเทศไทย ที่สยามสแควร์ 2 ได้เปิดร้าน Flagship แต่ยังคงใช้ New Era เป็นชื่อร้าน ซึ่งเป็นหมวกลิขสิทธิ์ของแท้

ผลิตภัณฑ์
---------

ในเดือนมีนาม ค.ศ. 2007 หมวก New Era ได้มีการเปลี่ยนแปลง ผู้รับบอลในการแข่งขันกีฬาอเมริกันเบสบอล ผู้เล่นส่วนใหญ่ร้อยละ 100 แทนการใช้หมวกขนสัตว์ บริษัทแนะนำหมวกที่ทำด้วยโพลีเมอร 100% เป็นผลสำเร็จ สิ่งเหล่านี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงเครื่องหมายเป็นครั้งแรก ส่วนใหญ่จะเปลี่ยนรูปแบบของหมวกเบสบอล เมื่อ20กว่าปีก่อน หมวก New Era ยังรวมไปถึงที่มีใต้ขอบหมวกสีดำ (ที่จะช่วยลดการเกิดแสงไม่ให้ไปเข้าตา) ตรงกันข้ามใต้ขอบหมวกจะมีสีเทา รวมทั้งสีดำแทนที่สีขาว

รูปแบบ
------

รวมทั้ง 59 Fifty หมวก New Era รูปแบบการผลิตเหมือนกับ 49Forty, 39Thirty, 29Twenty, EK ,Capture the Flag

* **49Forty** คือหมวกมีความกระชับ แต่โครงสร้างจะต่ำกว่า 50Fifty จึงไม่ค่อยมีความนิยม ส่วนมากจะใช้ในทางมหาวิทยาลัย
* **39Thirty** คือหมวกมีความแข็งแรงและความกระชับ และใช้ในการแข่งขัน เมเจอร์ ลีค เบสบอล (Major Leage Base Ball) เป็นหมวกที่ใช้ในการฝึกซ้อมตีลูกเบสบอล
* **29Twenty** คือหมวกที่สามารถปรับระดับได้
* **EK** ประกอบไปด้วยการออกแบบหมวกที่มีคุณภาพสูง
* **Capture the Flag** ได้ถูกออกแบบหมวกโดยบุคคลที่มีชือเสียงและเป็นที่ต้องการแต่เพียงผู้เดียวเนื่องมาจากเป็นสินค้านำเข้า และในแต่ละอันเพียงแค่การออกแบบหมวกเท่านั้น

ย้ายที่อยู่ใหม่
---------------

21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 New Era ได้ที่ย้ายที่ทำการสำนักงานใหญ่จากเดิมอยู่ที่เมืองบัฟโฟโล ไปอยู่ที่หมู่บ้านเดอร์บี้ (Derby) ซึ่งเป็นที่ทำการใหม่ ในอดีตเมืองบัฟโฟโลเป็นย่านศูนย์การค้าของเมือง

ประวัติพนักงาน
--------------

มี 2 เหตุกาณณ์ที่ทำให้ New Era ได้มีคามพยายามในการทำงาน เมื่อ88 ปีที่ก่อน ในปี 2001 ได้ร่วมกับพนักงานการสื่อสารแห่งสหรัฐอเมริกา (Communications Workers of America) และในปี 2007 / 2008 ได้ร่วมกับ (International Brotherhood of Teamsters)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Fair Labor Association Annual Report: New Era Cap Company, Inc. Company Profile." *Fair Labor Association*. 2004.
Large and small first aid kits used by the British Red Cross for event first aid, in the internationally recognized ISO green with a white cross. These kits also feature the red cross which is a protected symbol under the Geneva Conventions and may only be used by the Red Cross or military
ชุดปฐมพยาบาลขนาดเล็ก
**ชุดปฐมพยาบาล** เป็นชุดของวัสดุและอุปกรณ์ที่ใช้ในการรักษาทางการแพทย์ มีของหลายชิ้นที่อยู่ภายในชุดปฐมพยาบาลตามความรู้และประสบการณ์ของคนที่นำใส่รวมกันอยู่ด้วย ความต้องการของชุดปฐมพยาบาลนั้นมีความแตกต่างกันไปในพื้นที่ซึ่งอาจมีการใช้งานและเปลี่ยนแปลงในกฏหมายหรือข้อบังคับในพื้นที่ที่ได้กำหนด 

มาตราฐานระดับสากลสำหรับชุดปฐมพยาบาลได้ระบุว่า ควรระบุด้วยสัญลักษณ์กราฟิก ISO สำหรับการปฐมพยาบาล(จาก ISO 7010) ซึ่งเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีขาวขนาดเท่ากัน 4 รูปมาต่อกันเป็นรูปกากบาทอยู่บนพื้นหลังสีเขียว

ตัวอย่างของที่อยู่ในชุดปฐมพยาบาล
--------------------------------

* หน้ากากกันสัมผัส
* กระจังป้องกันใบหน้า
* แผ่นปิดแผลหรือเรียกอีกอย่างว่าพาสเตอร์
* สำลี
* แอลกอฮอล์ล้างแผล
* ผ้าก็อชปิดแผล

ฯลฯ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ISO 7010 - E003". สืบค้นเมื่อ 25 August 2018.
**เซ็มเพอร์โอเพอร์** (เยอรมัน: *Semperoper*, "โรงมหรสพเซ็มเพอร์") หรือ **ชตาทโอเพอร์เดรสเดิน** (เยอรมัน: *Staatsoper Dresden* "โรงมหรสพรัฐ เดรสเดิน") เป็นโรงมหรสพของวงออร์เคสตราแห่งรัฐซัคเซิน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอ็ลเบอใจกลางเมืองเดรสเดิน อาคารหลังแรกสร้างขึ้นโดยสถาปนิกชื่อว่า ก็อทฟรีท เซ็มเพอร์ (Gottfried Semper) ใน ค.ศ. 1841 ด้วยสถาปัตยกรรมผสมผสานระหว่างเรอแนซ็องส์-บารอกตอนต้น และใช้เสาแบบคอรินเทียนของกรีก มันถูกยกย่องว่าเป็นโรงมหรสพที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งของยุโรป อย่างไรก็ตาม อาคารหลังแรกถูกเพลิงไหม้จนย่อยยับจากเหตุลุกฮือใน ค.ศ. 1869

เนื่องด้วยก็อทฟรีทต้องลี้ภัยทางการเมืองจากการมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุลุกฮือใน ค.ศ. 1869 ทำให้บุตรชายของเขา มันเฟรท เซ็มเพอร์ (Manfred Semper) ต้องมารับผิดชอบก่อสร้างอาคารหลังใหม่จนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1878 ด้วยสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ใหม่ อย่างไรก็ตาม อาคารหลังนี้ถูกทำลายลงอีกครั้งจากการทิ้งระเบิดที่เดรสเดินในสงครามโลกครั้งที่สอง อาคารนี้เป็นซากปรักพังพังกว่า 40 ปีก่อนที่จะได้รับการบูรณะจนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1985 โดยใช้สถาปัตยกรรมแบบเดิมก่อนถูกทำลายจากสงคราม

ระเบียงภาพ
----------

* อนุสาวรีย์พระเจ้าโยฮันแห่งซัคเซินอนุสาวรีย์พระเจ้าโยฮันแห่งซัคเซิน
* สถาปัตยกรรมภายในสถาปัตยกรรมภายใน
* เวทีแสดงเวทีแสดง
* ที่นั่งผู้ชมที่นั่งผู้ชม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Dresden Sights and Views – Semper Opera House –". sights-and-culture.com. สืบค้นเมื่อ 9 August 2009.
**วันมาเลเซีย** ตรงกับวันที่ 16 กันยายนของทุกปี กำหนดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการจัดตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1963 เป็นสัญลักษณ์ของการรวมตัวกันระหว่างมาลายา บอร์เนียวเหนือ (ปัจจุบันคือซาบะฮ์) ซาราวัก และสิงคโปร์เพื่อตั้งมาเลเซีย สหพันธรัฐใหม่นี้มีแผนจัดตั้งขึ้นในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1963 แต่ภายหลังถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เพื่อให้ตรงกับวันฮาริ เมอเดกา หรือวันประกาศอิสรภาพ ปีที่หก หลายประเด็นเกี่ยวข้องกับการคัดค้านของอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ต่อการตั้งมาเลเซียชะลอการประกาศเป็นวันที่ 16 กันยายนของปีเดียวกัน การชะลอดังกล่าวยังมีขึ้นเพื่อให้คณะสหประชาชาติมีเวลาดำเนินการลงประชามติในบอร์เนียวเหนือ และซาราวักว่าด้วยการเข้าร่วมสหพันธรัฐใหม่ของทั้งสองรัฐ

การตั้งมาเลเซียเป็นไปได้ผ่านการประกาศใช้ร่างพระราชบัญญัติมาเลเซีย ต่อรัฐสภามาเลเซียเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 และได้รับพระบรมราชานุญาตจากยังดีเปอร์ตวนอากงเมื่อวันที่ 29 สิงาหคม ค.ศ. 1963

ก่อนหน้าการตั้งมาเลเซีย ซาราวักได้รับการบริหารชั่วคราวเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 ขณะที่สิงคโปร์และบอร์เนียวเหนือเริ่มการบริหารชั่วคราวจากสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1963 ตรงกับวันครบรอบ 6 ปี การประกาศเอกราชมาเลเซีย

วันที่ 16 กันยายน เป็นวันหยุดราชการของสหพันธรัฐมาตั้งแต่ ค.ศ. 2010

อ้างอิง
-------

1. 1 2  *A marriage that was doomed from the start*. New Straits Times. August 4, 2007.
2. ↑   เก็บถาวร 2014-07-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน The Star, October 19, 2009

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Agreement relating to Malaysia
* วิกิซอร์ซมีงานที่เกี่ยวข้องกับ Selamat Hari Malaysia ke-50 regarding Pulau Pinang, Melaka, Sarawak dan Sabah in Malay language
**แฮร์มัน เฮ็นนิง คาร์ล โรแบร์ท ฟ็อน เทร็สโค** (เยอรมัน: *Hermann Henning Karl Robert von Tresckow*) หรือ **เฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค** (10 มกราคม ค.ศ. 1901 – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1944) เป็นนายทหารชาวเยอรมัน เกิดในครอบครัวทหารที่เมืองมัคเดอบวร์ค เขาเข้ารับราชการในกรมทหารราบที่ 9 พ็อทซ์ดัม ขณะมีอายุเพียง 16 ปี และได้รับกางเขนเหล็กชั้นที่ 1 จากวีรกรรมในยุทธการที่แม่น้ำมาร์นครั้งที่สอง หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เทร็สโคลาออกจากกองทัพเพื่อไปเรียนต่อด้านกฎหมายและเศรษฐศาสตร์ และแต่งงานกับบุตรสาวคนหนึ่งของครอบครัวทหาร เขากลับเข้ารับราชการทหารอีกครั้งด้วยการสนับสนุนจากเพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค และเริ่มรับรู้ถึงแผนการของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ที่ตั้งใจจะก่อสงครามโลกอีกครั้ง เทร็สโคมีส่วนในการบุกครองโปแลนด์และยุทธการที่ฝรั่งเศส รวมถึงดูแลพื้นที่ริมฝั่งแม่น้ำนีเปอร์ในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา

ในช่วงแรก เทร็สโคเป็นผู้สนับสนุนพรรคนาซี เพราะไม่พอใจสนธิสัญญาแวร์ซาย แต่หลังจากเหตุการณ์ "คืนแห่งมีดยาว" เขาก็เริ่มต่อต้านพรรคนาซีและมีส่วนในหลายแผนการลอบสังหารฮิตเลอร์ เช่น ปฏิบัติการสปาร์ก, แผนลับ 20 กรกฎาคม เป็นต้น หลังจากแผนลอบสังหารวันที่ 20 กรกฎาคม ล้มเหลว เทร็สโคก็ตัดสินใจกระทำอัตวินิบาตกรรมในวันต่อมา

ในสื่อ
------

เคนเนธ บรานาห์ นักแสดงชาวไอร์แลนด์เหนือ รับบทเป็นนายพลเทร็สโค ในภาพยนตร์ *ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Henning von Tresckow - Spartacus Educational

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค
* วิกิคำคม มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ **เฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค**
แผ่นไมโครไทเทอร์ที่ประกอบด้วย 96 หลุม ใช้สำหรับการทดสอบ ELISA
**อีไลซา** (อังกฤษ: **ELISA**; ย่อมาจาก **enzyme-linked immunosorbent assay**) เป็นการทดสอบที่ใช้แอนติบอดีและการเปลี่ยนแปลงของสีในการวิเคราะห์หรือหาตัวตนของสาร นิยมใช้ในการหาความเข้มข้นของแอนติเจนในสารละลาย และเป็นวิธีที่ใช้สำหรับการวินิจฉัยทางการแพทย์ รวมไปถึงการควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์ในโรงงานเช่นกัน

หลักการทำงานนั้นเริ่มจากการให้แอนติเจนยึดติดกับพิ้นผิวในหลอดแก้ว หากมีแอนติบอดีปรากฏอยู่ในสารละลาย แอนติเจนจะสร้างพันธะกับแอนติบอดี ซึ่งแอนติบอดีนี้จะถูกยึดติดไว้กับเอนไซม์ เมื่อสารที่ประกอบด้วยซับสเตรตของเอนไซม์นี้ืทำปฏิกิริยากับสารละลาย สีของซับสเตรตดังกล่าวจะเปลี่ยน ทำให้สามารถรู้ความเข้มข้นของแอนติเจนได้

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Schmidt, SD; Mazzella, MJ; Nixon, RA; Mathews, PM (2012). "Aβ measurement by enzyme-linked immunosorbent assay". *Methods in Molecular Biology*. **849**: 507–27. doi:10.1007/978-1-61779-551-0\_34. PMID 22528112.
2. ↑  Griffin, J. F. T.; Spittle, E.; Rodgers, C. R.; Liggett, S.; Cooper, M.; Bakker, D.; Bannantine, J. P. (2005). "Immunoglobulin G1 Enzyme-Linked Immunosorbent Assay for Diagnosis of Johne's Disease in Red Deer (Cervus elaphus)". *Clinical and Vaccine Immunology*. **12** (12): 1401–9. doi:10.1128/CDLI.12.12.1401-1409.2005. PMC 1317074. PMID 16339063.
**1984** เป็นโฆษณาโทรทัศน์ซึ่งเปิดตัวแมคอินทอช คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลซึ่งจำหน่ายโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งมีเค้าโครงมาจากนวนิยายเรื่อง "*หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่*" ของจอร์จ ออร์เวลล์ โดยมีริดลีย์ สกอตต์เป็นผู้กำกับการสร้าง โดยโฆษณาชุดนี้ออกอากาศครั้งแรกในรัฐไอดาโฮทางสถานีโทรทัศน์เคเอ็มวีทีเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2526 และได้ออกอากาศทั่วสหรัฐอเมริกาในช่วงพักที่ 3 ของการถ่ายทอดการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 18 ทางซีบีเอส เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2527

เนื้อเรื่อง
-----------

เรื่องราวในโฆษณาเริ่มต้นด้วยกองทัพมนุษย์ที่แต่งตัวเหมือนกัน เดินเข้าห้องประชุมอย่างพร้อมเพรียงกัน และนั่งฟังพี่เบิ้ม (แสดงโดย เดวิด แกรแฮม) พูดอยู่บนจอใหญ่ในห้องประชุม ก่อนที่จะมีนักวิ่งผู้หญิงคนหนึ่ง สวมเสื้อกล้ามสีขาวที่มีลายภาพวาดเครื่องแมคอินทอชและสวมกางเกงสีแดง วิ่งถือค้อนเข้ามาในห้องประชุม โดยมีตำรวจสี่คนวิ่งไล่ตามผู้หญิงคนดังกล่าว แล้วเขวี้ยงค้อนไปทำลายจอที่อยู่ในห้องประชุม ทำให้ผู้คนที่นั่งฟังอยู่ถึงกับตกตะลึง

ตอนสุดท้ายมีเสียงประกาศพร้อมกับข้อความเขียนว่า "ในวันที่ 24 มกราคมนี้ แอปเปิลคอมพิวเตอร์จะเปิดตัวแมคอินทอช แล้วคุณจะรู้ว่าทำไม 1984 (พ.ศ. 2527) จะไม่เป็นเหมือน ‘1984 (หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่)’" แล้วจบลงด้วยตราสัญลักษณ์ของแอปเปิลซึ่งเป็นสีรุ้งอยู่บนพื้นหลังสีดำ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The True Story of Apple's '1984' Ad's First Broadcast...Before the Super Bowl". *mental\_floss*. สืบค้นเมื่อ December 3, 2013.
2. ↑  Hertzfeld, Andy (September 2004). "1984". Folklore.org. p. 73. สืบค้นเมื่อ 2016-02-08.
3. ↑  Friedman, Ted (October 1997). "Apple's 1984: The Introduction of the Macintosh in the Cultural History of Personal Computers". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 5, 1999.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* โฆษณาชุด 1984 ที่ยูทูบ
**ป้อมมัศมัก** (อาหรับ: قصر المصمك) หรือ **พระราชวังมัศมัก** เป็นป้อมที่ทำจากดินเหนียวและอิฐโคลน ตั้งอยู่ในอัดดีเราะฮ์ รียาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1865 ให้กับเจ้าชายอับดุรเราะห์มาน อิบน์ ซุลัยมาน อัดดะบาอัน แห่งเอมิเรตญะบัลชัมมัร ป้อมนี้มีบทบาทสำคัญในการรวมประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยหนึ่งในยุทธการที่สำคัญในสุดในการรวมประเทศคือ ยุทธการที่รียาด ซึ่งเกิดขึ้นในบริเวณป้อมนี้ จากนั้นจึงมีการแปลงป้อมนี้ไปเป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงตั้งแต่ ค.ศ. 1995 และกลายเป็นหนึ่งในแลนด์มาร์กที่สำคัญที่สุดของมรดกซาอุดีอาระเบีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Masmak Fortress | Riyadh, Saudi Arabia Attractions". *Lonely Planet* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 14 July 2020.
2. ↑  Jonathan M. Bloom; Sheila Blair (2009). *The Grove Encyclopedia of Islamic Art and Architecture: Delhi to Mosque*. Oxford University Press. p. 2. ISBN 978-0-19-530991-1.
3. ↑  "مدينة الرياض". *riyadh.sa*. สืบค้นเมื่อ 2020-08-11.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Plan and Photographs
* Virtual tour of the fort

พิกัดภูมิศาสตร์: 24°37′52″N 46°42′48″E﻿ / ﻿24.63111°N 46.71333°E﻿ / 24.63111; 46.71333
**ป้อมแผลงไฟฟ้า** เป็นป้อมปราการ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพระประแดง ตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ

ประวัติ
-------

ป้อมแผลงไฟฟ้าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อ พ.ศ. 2357 โดยสร้างขึ้นบนฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อป้องกันการรุกรานของข้าศึก พร้อมกับ ป้อมมหาสังหาร ป้อมราหูจร ป้อมปีศาจสิง ป้อมวิทยาคม ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงป้อมแผลงไฟฟ้า ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2436 สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ ให้ซ่อมแซมและดัดแปลงเป็นป้อมทหารเรือ สำหรับกองโรงเรียนทหารเรือที่ 3 และในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดให้บูรณะซ่อมแซมอีกครั้ง 

ต่อมา พ.ศ. 2514 เทศบาลเมืองพระประแดงได้ตกแต่งซ่อมแซมให้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชน ได้นำปืนใหญ่ขึ้นมาตั้งบนกำแพงอยู่ตรงกลาง 1 กระบอก และมุมกำแพงด้านขวา 1 กระบอก แนวกำแพงด้านขวาและด้านซ้ายมีอุโมงค์ก่ออิฐถือปูน มีทางเดินถึงกันได้ ป้อมแผลงไฟฟ้าเป็นโบราณสถานที่รัฐบาลได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 59 วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2523

สถาปัตยกรรม
-----------

ป้อมแผลงไฟฟ้า มีกำแพงล้อมรอบตัวป้อมทั้ง 4 ด้าน คือ ทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ด้านทิศใต้ มีกำแพง 2 ชั้น ถมดินอัดแน่นระหว่างชั้นนอกและชั้นในเพื่อป้องกันกระสุนปืนที่ยิงตกลงมา ป้อมและกำแพงก่ออิฐถือปูนตัวป้อมทรงสี่เหลี่ยมปาดมุม ทางด้านทิศเหนือมีกำแพงต่อออกไปล้อมพื้นที่ภายในป้อม มุมกำแพงเป็นมุมมน ด้านนอกฉาบปูนจับเป็นบัว ด้านในก่อลดระดับ ตรงกลางกำแพงด้านทิศเหนือมีซุ้มประตูทรงสี่เหลี่ยม ด้านบนมีตัวอักษรบอกชื่อป้อมและปีที่สร้าง เจาะช่องประตูเป็นช่องโค้ง กำแพงทางด้านทิศตะวันออกบริเวณมุมที่ต่อกับตัวป้อมมีแนวกำแพงก่อยื่นออกไป

บริเวณภายในป้อมมีกำแพงป้อมชั้นในตรงกลางกำแพงมีทางลาดขึ้นลงเป็นที่ชักลากปืนใหญ่ขึ้นไปบนกำแพงป้อมทางทิศใต้ ซึ่งมีดินถมอัดแน่นระหว่างกำแพงชั้นนอกและกำแพงชั้นใน มีปืนใหญ่ตั้งอยู่มุมกำแพงด้านซ้ายมือซึ่งมีอยู่เดิม

ประตูป้อมมี 3 ด้าน ด้านตะวันตกเฉียงเหนือด้านหน้าป้อม ซุ้มประตูยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ซุ้มประตูอยู่ทนสภาพชำรุด แต่ยังมีส่วนของเดิมอยู่บูรณะได้ ด้านทิศใต้ ประตูทางเข้าอยู่มุมกำแพง ไม่มีซุ้มประตู มีคานเสากลมอยู่ด้านบน และเสากลมติดกับด้านบน ทั้งขวาและซ้ายเป็นเสาประตูอยู่ในสภาพชำรุดแต่บูรณะได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ป้อมแผลงไฟฟ้า". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
2. ↑  "ประตูป้อมแผลงไฟฟ้า จ.สมุทรปราการ". ช่อง 7.
3. ↑  "ป้อมแผลงไฟฟ้า". เทศบาลเมืองพระประแดง.
4. ↑  "ป้อมแผลงไฟฟ้า". หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดสมุทรปราการ.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ป้อมแผลงไฟฟ้า**
**เลนส์ไร้ความคลาดทรงกลม** (aplanat หรือ aplanatic lens) เป็นชื่อที่ใช้เรียกเลนส์ชนิดหนึ่งที่มีการปรับแก้ความคลาดทางทัศนศาสตร์ โดยในเลนส์ชนิดนี้ คลาดทรงกลม และ ความคลาดแบบโคมา จะถูกปรับแก้ให้หายไป

เราสามารถทำให้ระบบเชิงแสงกลายเป็นแบบไร้ความคลาดทรงกลมได้โดยเติมเต็ม เงื่อนไขความยาวเส้นทางเชิงแสงคงที่ และ เงื่อนไขไซน์ ให้ได้ในเวลาเดียวกัน

กล้องโทรทรรศน์ไร้ความคลาดทรงกลม
-------------------------------

กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงแบบไร้ความคลาดทรงกลมและความคลาดแบบโคมาอาจทำได้โดยใช้กระจกเงาสำหรับสะท้อนแสงอย่างน้อยสองบานประกอบกัน

ในปี 1905 คาร์ล ชวาทซ์ชิลท์ นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันได้สร้างกล้องโทรทรรศน์แบบชวาทซ์ชิลท์ ที่ปราศจากทั้งความคลาดทรงกลมและความคลาดแบบโคมาขึ้นได้สำเร็จเป็นครั้งแรกโดยใช้กระจกที่ไม่เป็นทรงกลม 2 ชิ้น แต่กระจกทั้ง 2 ชิ้นนั้นรูปร่างห่างไกลจากทรงกลมเป็นอย่างมากจึงยากต่อการสร้างขึ้นเพื่อใช้งานจริง และไม่ได้ถูกนำไปใช้อย่างกว้างขวาง

ตัวอย่างของกล้องโทรทรรศน์แบบไร้ความคลาดทรงกลมและความคลาดแบบโคมาที่มีการใช้งานจริงคือกล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียง ส่วนกล้องโทรทรรศน์แบบชมิทนั้นนอกจากจะกำจัดความคลาดทรงกลมและความคลาดแบบโคมาแล้ว ยังได้กำจัดความคลาดเอียงด้วย

อ่านเพิ่ม
---------

* เลนส์แก้ความคลาดเอียง (anastigmatic lens) - เป็นเลนส์ที่มีการปรับแก้ทั้งความคลาดทรงกลม ความคลาดแบบโคมา ความคลาดเอียง และ ความโค้งสนาม
* เลนส์อรงค์ (achromatic lens) - เป็นเลนส์ที่มีการปรับแก้ความคลาดสีบนแกนสำหรับสองสี
* เลนส์ไร้ความคลาด (apochromatic lens) - เป็นเลนส์ที่มีการปรับแก้ความคลาดสีบนแกนสำหรับสามสี

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4 5  『天文アマチュアのための望遠鏡光学・反射編』pp.91-110「収差とその対策」。
2. 1 2  『天文アマチュアのための望遠鏡光学・反射編』pp.167-201「リッチー・クレチァン望遠鏡」。
**อัครพันธบริกร** (อังกฤษ: archdeacon) คือนักบวชระดับสูงในศาสนาคริสต์บางนิกาย เช่น โรมันคาทอลิก แองกลิคัน และออร์ทอดอกซ์ ในสมัยกลางยุครุ่งโรจน์ถือว่าอัครพันธบริกรเป็นตำแหน่งสูงสุดในมุขมณฑลรองจากมุขนายก อัครพันธบริกรอาจมีอาณาเขตในปกครองเรียกว่า**เขตอัครพันธบริกร** (archdeaconry) ซึ่งเป็นเขตย่อยในมุขมณฑล

ประวัติ
-------

ตำแหน่งอัครพันธบริกรมีต้นกำเนิดมาจากตำแหน่ง *diaconus episcopi* ที่มีมาตั้งแต่ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 3 เป็นตำแหน่งที่มุขนายกเลือกมาจากพันธบริกร ให้ทำหน้าที่ช่วยเหลืองานด้านการบริหารมุขมณฑล การดูแลผู้ยากไร้ และปกครองดูแลพันธบริกรองค์อื่น ๆ จนราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 - 8 ตำแหน่งอัครพันธบริกรจึงปรากฏอย่างชัดเจนในฐานะผู้ปกครองดูแลนักบวชในบังคับบัญชา ต่อมาอัครพันธบริกรถูกลดบทบาทลงเมื่อมีการแต่งตั้งตำแหน่งอื่นขึ้นมาทำหน้าที่แทน เช่น อุปมุขนายก

โรมันคาทอลิก
------------

ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก อัครพันธบริกรคือบาทหลวงซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในมุขมณฑล ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของมุขนายกในการปกครองเขตแพริชและโบสถ์ต่าง ๆ ปัจจุบันตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกไปแล้ว และอำนาจหน้าที่ของอัครบริกรก็ถูกโอนย้ายไปให้อุปมุขนายก ผู้ช่วยมุขนายก วิคาร์ฟอเรน ดีน และอาร์ชพรีสต์แทน

ออร์ทอดอกซ์
-----------

ในศาสนาคริสต์ตะวันออก อัครพันธบริกรคือพันธบริกรระดับสูงในแต่ละมุขมณฑล สำหรับตำแหน่ง "อัครพันธบริกร" นี้ จะเป็นตำแหน่งที่ใช้เรียกพันธบริกรที่ถวายตัวเป็นนักพรต สำหรับพันธบริกรที่สมรสระดับสูงสุดจะเรียกว่า "ปฐมพันธบริกร" 

อัครพันธบริกรมีหน้าที่ควบคุมดูแลการจัดพิธีกรรมต่าง ๆ ให้ดำเนินไปอย่างเรียบร้อย อัครพันธบริกรจึงมักติดตามมุขนายกไปปฏิบัติศาสนกิจตามที่ต่าง ๆ และอาจทำหน้าที่เป็นเลขานุการหรือผู้ช่วยของมุขนายกนั้นด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Archdeacon". สารานุกรมคาทอลิก.
**ลีโอนาร์ด ไคลน์รอก** (Leonard Kleinrock, Ph.D. – พ.ศ. 2477- ) นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และศาสตราจารย์สาขาวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส (ยูซีแอลเอ) ผู้บุกเบิกคนสำคัญในงานด้านเครือข่ายคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะทางด้านทฤษฎีของเครือข่าย เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาระบบ ARPANET ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียฯ ด้วย

การศึกษาและการทำงาน
-------------------

ไคลน์รอกจบการศึกษาจากโรงเรียนที่มีชื่อเสียงโด่งดังคือ โรงเรียนมัธยมปลายวิทยาศาสตร์แห่งบรอนซ์ (Bronx High School of Science) ในนครนิวยอร์กเมื่อปี พ.ศ. 2494 ได้รับปริญญาตรีทางวิศวกรรมจากวิทยาลัยนิวยอร์ก (City College of New York) และปริญญาโทและเอกด้านวิศวกรรมจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ในปี พ.ศ. 2502 และ 2506 ตามลำดับ

หลังจบการศึกษาไคลน์รอกได้เข้าเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียวิทยาเขตลอสแอนเจลิสมาตราบถึงปัจจุบัน ในระหว่างปี พ.ศ. 2534-2538 ไคลน์รอกได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์

งานสำคัญที่เป็นที่นรู้จักมากที่สุดในช่วงแรกของไคลน์รอกได้แก่ "ทฤษฎีการเข้าคิว" (Queuing Theory) ซึ่งได้มีการนำไปประยุกต์ในงานหลายสาขา เช่นพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของ "แพคเก็ตสวิตชิง" (Packet switching) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีพื้นฐานเบื้องหลังอินเทอร์เน็ต สิ่งที่ไคลน์รอกได้ให้ไว้แก้วงการคอมพิวเตอร์ในช่วงแรกๆ ของเขาคือวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกปี พ.ศ. 2505 ซึ่งนำมาตีพิมพ์ในรูปของหนังสือในปี พ.ศ. 2507 ไคลน์รอกได้ตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์โดยทั่วๆ ไปขยายจากเล่มแรกออกไปอีกหลายเล่ม

ไคลน์รอกได้รับรางวัลด้านวิชาชีพและวิชาการคอมพิวเตอร์เป็นจำนวนมาก
ภายในมหาวิหารวาเวล
**อัครมุขมณฑลกรากุฟ** (โปแลนด์: *Archidiecezja krakowska*; ละติน: *Archidioecesis Cracoviensis*) เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ภายในกรุงกรากุฟ ประเทศโปแลนด์

อัครมุขมณฑลนี้เดิมมีสถานะเป็น "มุขมณฑลกรากุฟ" ซึ่งก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1925 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 จึงให้ยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑลโดยมีเจ้าชายอาดัม สเตฟาน ซาปีเอคา เป็นอัครมุขนายกองค์แรก ต่อมาในปี ค.ศ. 1992 อัครมุขมณฑลได้เสียพื้นที่บางส่วนออกไปตั้งเป็นมุขมณฑลบีเอลสกอ-ชีวีเอซและมุขมณฑลซอซนอวีเอซ

ปัจจุบันอัครมุขมณฑลกรากุฟมีพื้นที่ 5,730 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 439 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ราว 1,556,000 คน (สถิติปี ค.ศ. 2010) อาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑลคือมหาวิหารนักบุญสตานิสลาฟและนักบุญวาสลาฟ ประมุของค์ปัจจุบันคือพระคาร์ดินัลสตานิสลาฟ ซีวิซ ซึ่งดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน 2005

นักบุญสำคัญที่มาจากมุขมณฑลนี้ได้แก่นักบุญสตานิสลาฟแห่งเชปานุฟ บุญราศีสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Archdiocese of Kraków {Cracow}". The Hierarchy of the Catholic Church. 16 มีนาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
2. ↑  "Stanisław Cardinal Dziwisz". The Hierarchy of the Catholic Church. 17 มีนาคม 2556. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
**ยุทธการที่ไอโคเนียม** (อังกฤษ: Battle of Iconium) เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ระหว่างฝ่ายนักรบครูเสด นำโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กับฝ่ายมุสลิม เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1190 ที่เมืองไอโคเนียม (ปัจจุบันคือเมืองคอนยา (Konya) ประเทศตุรกี)

หลังความพ่ายแพ้ที่ฮัททินและเสียเมืองเยรูซาเลม ดินแดนของนักรบครูเสดส่วนใหญ่ตกอยู่ใต้อำนาจของศอลาฮุดดีน สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 8 ทรงเรียกพลเพื่อทำสงครามครูเสดอีกครั้ง จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงตอบรับทันทีและเดินทัพไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1189 กองทัพของพระองค์มีกำลังพล 100,000 นาย และอัศวิน 20,000 นาย (นักประวัติศาสตร์บางท่านมองว่าเป็นการกล่าวเกินจริง และประเมินว่ากองทัพนี้มีกำลังพล 15,000 นาย อัศวิน 3,000 นาย) จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ได้รับกำลังพล 2,000 นายจากเจ้าชายเกซา พระอนุชาของพระเจ้าเบลาที่ 3 แห่งฮังการี (Béla III of Hungary)

เมื่อทัพครูเสดมาถึงอนาโตเลีย สุลต่านแห่งรูมได้ประกาศว่าหากจะเดินทัพผ่านดินแดนนี้และราชอาณาจักรซิลิเชีย จะต้องเสียทองจำนวน 300 ปอนด์ จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ทรงปฏิเสธและตรัสว่า "พวกเราจะไม่ผ่านดินแดนนี้ไปโดยใช้ทอง แต่จะผ่านไปโดยใช้เหล็ก" ทัพเติร์กจึงใช้ยุทธวิธีแบบกองโจรโจมตีทัพครูเสด ทัพครูเสดตอบโต้ด้วยการโจมตีทัพเติร์กทุกทัพที่เจอและได้รับชัยชนะ แม้ว่าเสบียงและขวัญกำลังใจจะลดน้อยลง แต่ทัพครูเสดก็มาถึงเมืองไอโคเนียมในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1190

วันที่ 14 พฤษภาคม ทัพครูเสดได้สู้รบกับทัพหลักของชาวเติร์กและได้รับชัยชนะ กุฏบ์ อัลดิน (Qutb al-Din) ได้จัดทัพเติร์กใหม่และยกมาตีทัพครูเสดในวันที่ 18 พฤษภาคม จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ได้แบ่งทัพออกเป็นสองส่วน ทัพหนึ่งนำทัพโดยเฟรเดริก ดยุกแห่งสวาเบีย โอรสของพระองค์เพื่อเข้าตีเมือง ส่วนอีกทัพนำโดยพระองค์เองเพื่อรบกับทัพเติร์ก เฟรเดริกสามารถตีเมืองไอโคเนียมได้อย่างง่ายดาย ส่วนทัพของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 สู้รบกับทัพเติร์กอย่างหนัก และได้รับชัยชนะในที่สุด

หลังการสู้รบ ทัพครูเสดหยุดพัก 5 วันก่อนจะเดินทัพต่อ แต่ในวันที่ 10 มิถุนายน จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 เสด็จสวรรคตหลังจมน้ำในแม่น้ำซาเล็ฟ (แม่น้ำโกคซู (Göksu River) ในปัจจุบัน) กองทัพจึงแตก เฟรเดริก พระโอรสพยายามนำพระศพพระบิดาที่ดองไว้ในน้ำส้มสายชูไปฝังที่เมืองเยรูซาเลมแต่ไม่สำเร็จ จึงฝังพระมังสา (เนื้อ) ที่โบสถ์นักบุญเปโตรในเมืองแอนติออก ฝังพระอัฐิ (กระดูก) ที่โบสถ์ในเมืองไทร์และฝังพระหทัย (หัวใจ) ที่เมืองทาร์ซัส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Tyerman, p. 426: "The victory at Iconium and the sacking of the Seljuk capital saved the Crusades militarily, in addition to restocking it with food, supplies, and money".
2. ↑  Konstam, *Historical Atlas of the Crusades*, 162
3. ↑  J. Phillips, *The Fourth Crusade and the Sack of Constantinople*, 66
4. ↑  A. Konstam, *Historical Atlas of The Crusades*, 124
5. ↑  Tyerman, p. 426: "After desperate fighting involving the Emperor himself, the Turks outside the city were defeated, apparently against numerical odds, leaving Iconium at the mercy of German pillaging and looting".
6. ↑  Tyerman p.418
7. ↑  Wolff, p. 112
8. ↑  Tyerman p.426
9. ↑  Wolff p.116: "Even an enfeebled and decimated German army had managed to dispose of [the Seljuks of Iconium] with comparative ease"
10. ↑  Frederick I | Holy Roman emperor | Britannica.com[*ลิงก์เสีย*]
**ยุทธการฮอร์มอซด์กัน** (อังกฤษ: Battle of Hormozdgān; เปอร์เซีย: نبرد هرمزدگان) เป็นการสู้รบระหว่างจักรวรรดิพาร์เธียกับจักรวรรดิแซสซานิด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 224

ยุทธการครั้งนี้เป็นศึกครั้งสุดท้ายระหว่างชาห์อาร์ตาบานัสที่ 4 แห่งจักรวรรดิพาร์เธียน (Artabanus IV of Parthia) กับพระเจ้าอาร์ดาชีร์ที่ 1 (Ardashir I) แห่งราชวงศ์ซาซัน พระเจ้าอาร์ดาชีร์ทรงขึ้นปกครองดินแดนเพอร์ซิส (Persis) ในปี ค.ศ. 208 และเริ่มขยายดินแดนด้วยการยึดเมืองเคอร์มาน อิสฟาฮาน ซูเซียนาและมีซีน การทัพดังกล่าวทำให้เกิดความขัดแย้งกับชาห์อาร์ตาบานัส กองทัพทั้งสองฝ่ายยกมาที่ทุ่งฮอร์มอซด์กัน (ปัจจุบันอยู่ใกล้เมืองชัชตาร์ (Shushtar) จังหวัดคูเซสถาน ประเทศอิหร่าน) ไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัดของทั้งสองฝ่ายรวมถึงความสูญเสีย และข้อมูลส่วนใหญ่มาจากฝ่ายแซสซานิดเพียงฝ่ายเดียว

ยุทธการนี้เกิดขึ้นในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 224 ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันด้วยทหารม้าหนัก พลธนูบนหลังม้าและทหารราบ ทหารพาร์เธียนบางส่วนได้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม มีหลักฐานเป็นภาพนูนของโอรสของพระเจ้าอาร์ดาชีร์ได้เข้าร่วมรบในตำแหน่งผู้นำกองทหารม้าหนัก ชาห์อาร์ตาบานัสถูกปลงพระชนม์ในที่รบ โดยหลักฐานฝ่ายแซสซานิดบอกว่าพระองค์สวรรคตหลังสู้กับพระเจ้าอาร์ดาชีร์ตัวต่อตัว แต่ไม่มีการยืนยันข้อเท็จจริง

หลังการสู้รบ ฝ่ายแซสซานิดเป็นฝ่ายชนะ ราชวงศ์อาร์ซาซิด (Arsacid dynasty) ที่ปกครองจักรวรรดิพาร์เธียนเกือบ 5 ศตวรรษได้เสื่อมอำนาจลงและล่มสลายในที่สุด

อ้างอิง
-------

1. 1 2  HORMOZDGĀN, BATTLE OF, the engagement which brought Ardašir I and the Sasanian dynasty to power, 28 April 224 CE. *Encyclopædia Iranica*, 23 March 2012. Retrieved 27 October 2013. Archived here.
2. ↑  For example in the *Book of the Deeds of Ardashir son of Babak*.
**ยุทธการล้างบางเดนคน** (อังกฤษ: Exit Wounds) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น สัญชาติอเมริกา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2001 กำกับโดย แอนดร์แซจ บาร์ทโกเวียค นำแสดงโดย สตีเวน ซีกัล, ดีเอ็มเอ็กซ์

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

เพราะพฤติกรรมที่มักจะล้ำเส้นความพอดีอยู่เป็นประจำ ทำให้ โอริน บอยด์ ถูกขึ้นบัญชี "ตัวสร้างปัญหา" ของผู้บังคับบัญชาแทบทุกคนในกรมตำรวจ หลังจากที่โอรินช่วยชีวิตรองประธานาธิบดีสหรัฐฯ เอาไว้ได้อย่างหวุดหวิด ในเหตุการณ์ก่อการร้ายครั้งใหญ่ เขาก็ถูกส่งตัวไปประจำยังเขตที่เต็มไปด้วยปัญหาอาชญากรรม – พรีซินท์ 15 เมืองดีทรอยท์ และยังต้องเข้าร่วมชั้นควบคุมความประพฤติ เพื่อช่วยให้เขาสามารถควบคุมอารมณ์หุนหันพลันแล่นเอาไว้ ให้อยู่ในระดับที่พอดี แต่ด้วยความเป็นคนเลือดร้อน ทำให้โอรินทนอยู่อย่างมีความสุขในชั้นเรียนได้เพียง 15 นาที ก่อนที่เขาจะได้พบกับพิธีกรช่างพูด เฮนรี่ เวย์น ซึ่งพยายามตามตื้อ ขอเป็นคู่หูปราบอธรรมร่วมกับเขา เจ้านายคนใหม่ของโอริน คือ ทัคเคย์ สาวสวยผู้ส่งเขาไปทำงานตำรวจจราจร บนท้องถนนอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งเฮโรอีนจำนวน 50 กิโลกรัม ราคา 5 ล้านดอลล่าร์ ในครอบครองของตำรวจ เกิดหายสาปสูญไปอย่างไร้ร่องรอย โอรินจึงได้รับโอกาส ให้กลับมาไถ่บาปแก้ตัวอีกครั้ง ด้วยการสืบสวนคดีที่เกี่ยวพันไปยังปัญหาคอรัปชั่น ซึ่งโยงใยซับซ้อนอยู่ในกรมตำรวจ รวมไปถึงพ่อค้ายาเสพติดผิวดำรายใหญ่อย่าง ลาเทรลล์ วอลเกอร์ ซึ่งต่อมากลับกลายเป็นมิตรแท้เพียงคนเดียวของโอริน ที่จะช่วยเขารับมือกับขบวนการค้ายาของเหล่าตำรวจทุจริต

นักแสดง
-------

* สตีเวน ซีกัล รับบท โอริน บอยด์
* ดีเอ็มเอ็กซ์ รับบท ลาเทรลล์ วอลเกอร์/ ลีออน โรลลินส์
* ไอเซห์ วอชิงตัน รับบท จอร์จ คาล์ค
* แอนโทนี แอนเดอร์สัน รับบท ที. เค. จอห์นสัน
* ไมเคิล ไจ ไวท์ รับบท เลวิส สตรัทท์
* เดวิด วาดิม รับบท แมตต์ มอนทินี
* แม็ทธิว จี เทย์เลอร์ รับบท ยูเซลดิงเกอร์
* เชน ดาลี รับบท ฟิตช์
* บิล ดุ๊ก รับบท ฮิงเกส
* จิลล์ เฮนเนสซี รับบท กัปตันแอนเน็ตเต้ คาลนาฮี
* ทอม อาร์โนลด์ รับบท เฮนรี่ เวนย์
* บรูซ แมคกิล รับบท แฟรงค์ แดเนียลส์
* อีวา เมนเดส รับบท ทริช
* ดรัก-ออน รับบท ฌอน โรลลินส์
* เจมี ฟ็อกซ์ รับบท เจ้าของบาร์ (ไม่อยู่ในเครดิต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  'Exit Wounds' production budget, *The Numbers*. Retrieved March 18, 2015.
2. ↑  "Exit Wounds (2001)". Box Office Mojo. 2002-08-28. สืบค้นเมื่อ 2011-07-19.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ยุทธการล้างบางเดนคน* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *ยุทธการล้างบางเดนคน* ที่ทีซีเอ็มมูวีเดตาเบส
* *ยุทธการล้างบางเดนคน* ที่ออลมูวี
* *ยุทธการล้างบางเดนคน* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ