recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| สงครามกรีก-เปอร์เซีย |
| --- |
| กบฏไอโอเนีย – การบุกครองกรีซครั้งที่หนึ่ง – การบุกครองกรีซครั้งที่สอง – สงครามสันนิบาตดีเลียน |

**กบฏไอโอเนีย** (อังกฤษ: Ionian Revolt) เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 499–493 ก่อนคริสตกาล เป็นการกบฏในภูมิภาคไอโอเนียของเอเชียน้อยต่อการปกครองของจักรวรรดิอะคีเมนิด (เปอร์เซีย) จุดเริ่มต้นมาจากการแต่งตั้งทรราชขึ้นปกครองชาวกรีกของชาวเปอร์เซียและการปลุกปั่นจากอริสตาโกรัส ผู้ปกครองไมลีตัส หลังอริสตาโกรัสนำทัพร่วมกับเปอร์เซียบุกเกาะนักซอสแต่ล้มเหลว อริสตาโกรัสซึ่งกลัวว่าตนจะถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้ปกครองจึงปลุกปั่นให้ชาวกรีกในไอโอเนียก่อกบฏต่อจักรพรรดิดาไรอัสมหาราชแห่งเปอร์เซีย

ในปีที่ 498 ก่อนคริสตกาล กองทัพกบฏที่ได้กำลังสนับสนุนจากเอเธนส์และอีรีเทรียยึดและเผาเมืองซาร์ดิส ระหว่างยกทัพกลับ ฝ่ายกบฏได้ปะทะกับทัพเปอร์เซียที่ตามมาที่เอฟิซัส โดยฝ่ายกบฏเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ปีต่อมา ฝ่ายเปอร์เซียทำสงครามเพื่อยึดดินแดนคืน แต่การกบฏแผ่ไปในแคเรีย ดอริเซส แม่ทัพชาวเปอร์เซียจึงยกทัพไปที่นั่น ถึงแม้ปฏิบัติการช่วงแรกจะประสบความสำเร็จ แต่ความพ่ายแพ้ในยุทธการที่เพดาซัสและการสูญเสียแม่ทัพดอริเซสของฝ่ายเปอร์เซีย ทำให้สถานการณ์ของทั้งสองฝ่ายอยู่ในสภาวะหยุดนิ่ง

ในปีที่ 494 ก่อนคริสตกาล ทัพบกและทัพเรือเปอร์เซียตัดสินใจบุกไมลีตัส เมืองใจกลางของกลุ่มกบฏและได้รับชัยชนะในยุทธการที่ลาเด การแปรพักตร์ของซามอสทำให้ไมลีตัสถูกยึด ชัยชนะทั้งสองครั้งของเปอร์เซียทำให้การกบฏสิ้นสุดลง เมืองแคเรียยอมแพ้ต่อฝ่ายเปอร์เซีย ปีต่อมา ฝ่ายเปอร์เซียยกทัพไปจัดการเมืองต่าง ๆ ที่ยังแข็งข้อและทำสนธิสัญญาสันติภาพกับไอโอเนีย

การกบฏไอโอเนียถือเป็นความขัดแย้งครั้งแรกระหว่างกรีซและเปอร์เซียและเป็นช่วงแรกของสงครามกรีก-เปอร์เซีย ถึงแม้จะได้เอเชียน้อยกลับมาอยู่ใต้อำนาจ แต่จักรพรรดิดาไรอัสต้องการลงโทษเอเธนส์และอีรีเทรียที่สนับสนุนกลุ่มกบฏ นอกจากนี้พระองค์ยังมองว่านครรัฐกรีกต่าง ๆ ยังคงเป็นภัยต่อจักรวรรดิ ดังนั้นในปีที่ 492 ก่อนคริสตกาล จักรพรรดิดาไรอัสจึงสั่งบุกกรีซอีกครั้งเพื่อหวังจะยึดนครรัฐกรีกทั้งหมด

อ้างอิง
-------

1. ↑  IONIAN REVOLT – Encyclopaedia Iranica
2. ↑  Ionian Revolt - Google Books

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กบฏไอโอเนีย
**ซาโมวาร์** (อังกฤษ: samovar) ประดิษฐ์ขึ้นก่อนศตวรรษที่ 18 เพื่อใช้ต้มน้ำชาโดยเฉพาะ ให้ความร้อนด้วยถ่านหินหรือถ่าน ด้านล่างของกาจะมีก็อก ตรงกลางจะมีช่องว่างสำหรับใส่ถ่านเพื่อต้มน้ำให้เดือด ซึ่งส่วนใหญ่จะทำด้วยโลหะรูปร่างคล้ายแจกัน ประดับด้วยเงิน ทองแดง หรือเพชร ซาโมวาร์ มีใช้กันในหลายประเทศ นอกจากรัสเซียแล้ว ก็ยังนิยมใช้กันในประเทศที่ชนพื้นเมืองเป็นชาวสลาฟ ในอิหร่าน แคชเมียร์ และ ตุรกี หลายคนจึงโต้แย้งว่า ซาโมวาร์ อาจจะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศเหล่านี้ก็ได้ แต่จากหลักฐานที่มีอยู่ และเป็นที่ชื่อถือ บอกว่ามันมาจากรัสเซีย แม้กระทั่งชื่อที่ใช้ในอิหร่าน ก็ยังเรียกว่า ซาโมวาร์ โดยคำๆนี้ในภาษารัสเซีย แปลได้ว่า "ต้มเอง "ซาโมวาร์ ในอิหร่าน มีหลักฐานว่าปรากฏขึ้นหลังศตวรรษที่ 18 แต่ในรัสเซีย มีหลักฐานว่าซาโมวาร์ปรากฏขึ้นในศตวรรษที่ 18 

ซาโมวาร์ มีหลากหลายรูปทรง และขนาด (ตั้งแต่ 1 แกลลอน จนถึง 1 ลิตร ) ตอนแรกทำจากโลหะ แต่ต่อมามีการใช้วัสดุอื่นมาทำด้วยเช่นกัน อย่างเช่นดินเผา แต่ส่วนประกอบที่สำคัญ น่าจะได้แก่ขา ที่ทำหน้าที่ กันไม่ให้ความร้อนจากซาโมวาร์ ไหลลงมาโดนพื้นที่มันตั้งอยู่ และก็อกที่ทำหน้าที่ปล่อยน้ำออกจากซาโมวาร์

ใน สมัยก่อน ระบบการทำให้น้ำในซาโมวาร์ร้อน ใช้เป็นระบบท่อโลหะกลวง ติดตั้งในแนวตั้งอยู่กลางซาโมวาร์ ส่วนเชื้อเพลิงก็อาจจะเป็นฟืนหรือถ่านที่ใส่ลงไปในท่อกลวงนี้ ในสมัยเก่า ระบบการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่เชื่องช้ามากของซาโมวาร์ ถือว่าเป็นการประหยัดเชื้อเพลิงอย่างมาก แต่ถ้าจะเร่งไฟให้แรงขึ้นก็สามารถทำได้โดยง่าย ด้วยความช่วยเหลือของที่เป่าลม แต่ปัจจุบัน ซาโมวาร์ พัฒนามาเป็นระบบไฟฟ้ากันหมดแล้ว ระบบท่อกลวงดังกล่าวจึงหายไป

บางรุ่นบางแบบ อาจจะมีฝาที่ด้านบนเป็นรูปถ้วย เพื่อใช้สำหรับอุ่นกาน้ำชา

ซาโมวาร์ ยุคโบราณ
-----------------

ตามประวัติที่บันทึกกันไว้ ผู้คิดค้นซาโมวาร์ขึ้นมา ชื่อนาย เฟดอร์ ลิซิตซิน ชาวเมืองตูลา ทางใต้ของกรุงมอสโก ซึ่งมีอาชีพทำปืนและกระสุน โดยในช่วงที่มีเวลาว่าง เขาและลูกชาย 2 คนก็ได้คิดสร้างซาโมวาร์ขึ้นมาเมื่อปลายศตวรรษที่ 18 ตอนแรกก็ทำใช้เอง แต่ต่อมาก็ทำมันออกขาย และก็ขายดิบขายดี โรงงานผลิตซาโมวาร์จึงเกิดตามมามากมาย และทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตซาโมวาร์ ก่อนที่ศูนย์กลางนี้จะขยับขยายไปยังเมืองอื่นๆ

ซาโมวาร์บนแสตมป์โซเวียต
-----------------------

ต้นศตวรรษ 20 มีความพยายามที่จะพัฒนาซาโมวาร์ โดยการเปลี่ยนไปใช้เชื้อเพลิงที่ทันสมัยเช่นน้ำมันก๊าด น้ำมันเชื้อเพลิง แต่ไม่ได้รับความนิยม เพราะเรื่องกลิ่น อันตรายจากเพลิงไหม้ และการระเบิด ยุคนี้ การรถไฟ ก็นำเอาซาโมวาร์ไปติดอยู่บนขบวนรถด้วย เพื่อให้ผู้โดยสารมากดน้ำร้อนไปใช้ได้ตามสบายด้วย
พอ ถึงยุค 50 และ 60 ซาโมวาร์ ก็หันมาใช้ระบบไฟฟ้า และในยุคของเบรชเนฟ ซาโมวาร์ ก็มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เมื่อมอสโกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกปี 1980 และนักท่องเที่ยว นักกีฬา ที่เดินทางมารัสเซียในช่วงนั้น ก็ได้หอบหิ้วเอาซาโมวาร์กลับไปเป็นของที่ระลึกจำนวนมาก ทำให้คนทั้งโลกได้รู้จักมัน และนับตั้งแต่นั้นมา มันก็กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของรัสเซีย

ซาโมวาร์ยุคโมเดิร์น
-------------------

ปัจจุบัน ซาโมวาร์ กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างของการคิดถึงวันเวลาเก่าๆ เมื่อคนรัสเซียหลายคน ซื้อซาโมวาร์มาใช้ประดับประดาบ้าน แทนที่จะใช้ในการชงชา

อ้างอิง
-------
**เหตุจลาจลย่างกุ้ง** เป็นความรุนแรงระหว่างเชื้อชาติระหว่างแรงงานชาวพม่าและอินเดีย เกิดเหตุขึ้นครั้งแรกเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 แล้วจึงแพร่กระจายไปยังบริเวณที่มีชาวอินเดียอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน และบาดเจ็บร่วมพันคน ต่อมา เกิดเหตุจลาจลในเรือนจำในวันที่ 24 มิถุนายน ระหว่าง เจ้าหน้าที่เรือนจำชาวอินเดียและผู้ต้องขังชาวพม่า และในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้นก็เกิดกบฏสยาซาน

ในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2473 เป็นช่วงที่เกิดเศรษฐกิจถดถอยครั้งใหญ่ แรงงานอินเดียที่ท่าเรือนัดหยุดงานเพื่อขอขึ้นค่าแรง แรงงานชาวพม่าได้นัดหยุดงานด้วย ต่อมา ได้มีการตกลงเพิ่มค่าแรงให้ชาวอินเดีย แต่ไม่เพิ่มให้ชาวพม่า เมื่อเริ่มมาทำงาน ชาวอินเดียได้เยาะเย้ยชาวพม่า ทำให้เกิดความรุนแรงขึ้น โดยชาวพม่าได้รวมกลุ่มกันทำร้ายชาวอินเดียจนไม่กล้าออกจากบ้าน เมื่ออังกฤษระงับเหตุได้ มีผู้เสียชีวิตถึง 300- 500 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวอินเดีย เหตุจลาจลในเรือนจำนั้น เจ้าหน้าที่ชาวอินเดียถูกปืนยิงเสียชีวิต ผู้ต้องขังเสียชีวิต 34 คน บาดเจ็บ 60 คน

อ้างอิง
-------

* Brown, Ian (2013). *Burma's Economy in the Twentieth Century*. Cambridge: Cambridge University Press.
* Chakravarti, Nalini Ranjan (1971). *The Indian Minority in Burma: The Rise and Decline of an Immigrant Community*. London: Oxford University Press.
* King, Victor T. (2008). *The Sociology of Southeast Asia: Transformations in a Developing Region*. Copenhagen: NIAS.
* Warren, James (2002). "The Rangoon Jail Riot of 1930 and the Prison Administration of British Burma". *South East Asia Research*. **10** (1): 5–29.
**ซาไก จ๊อกกี้ยิม** มีชื่อจริงว่า **สมบูรณ์ เวียงชัย** (ชื่อเล่น: เงาะ) เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ที่บ้านเลขที่ 18 หมู่ 9 บ้านโนนทรายฟอง ตำบลนาม่วง อำเภอประจักษ์ศิลปาคม จังหวัดอุดรธานี เป็นบุตรชายคนเล็กในจำนวนลูกทั้ง 5 คน ของนายกลิ้งและนางปุ๋ย เวียงชัย ฐานะที่บ้านนับว่ายากจนมาก มีอาชีพรับจ้างทำนา โดยซาไกเมื่อเรียนจบ ป.6 เมื่ออายุได้ 13 ปี ก็ช่วยเหลือครอบครัวด้วยการชกมวยไทย โดยได้ค่าตัวครั้งแรก 150 บาท และได้ส่งเสียให้กับทางบ้านเป็นประจำเดือนละ 2,000 บาท

ซาไกจดทะเบียนขึ้นเป็นนักมวยไทยอาชีพ กับสำนักงานคณะกรรมการกีฬามวย เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 อยู่ในสังกัดค่ายจ็อกกี้ยิม ของนายสมมาตร หงสกุล ก่อนจะเบนเข็มมาชกมวยสากลได้ 22 ครั้ง ชนะ 15 แพ้ 7 และผลงานที่โดดเด่น คือการชนะน็อก โจอิจิโร ทัตสึโยชิ อดีตแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) รุ่นแบนตั้มเวท (118 ปอนด์) 2 สมัย ชาวญี่ปุ่น ในยกที่ 7 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2552 ที่เวทีราชดำเนิน จากนั้นได้โอกาสชกชิงแชมป์ราชดำเนินในรุ่นแบนตั้มเวท แต่ก็แพ้น็อกให้ ก้าวหน้า ชูวัฒนะ ในยกที่ 4 เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 และต่อมาก็ได้รับการทาบทามให้ไปชกที่ฟูกูโอกะกับ คาซูโยชิ นิกิ นักมวยชาวญี่ปุ่นเจ้าถิ่น ในพิกัด 120 ปอนด์ อันเนื่องมาจากการที่ซาไกสามารถเอาชนะน็อกทัตสึโยชิ อดีตแชมป์โลกและเป็นซูเปอร์สตาร์นักกีฬาของญี่ปุ่นได้

ซึ่งผลการชก ปรากฏว่าซาไกยืนหยัดต่อสู้กับนิกิอย่างบอบช้ำจนถึงยกที่ 10 และถูกกรรมการจับแพ้ไป (ที.เค.โอ.) เพราะไม่ได้อยู่ในสภาพที่พร้อมชก และล้มลงขณะอยู่บนเวที จากนั้นได้มีการนำส่งเข้าโรงพยาบาล แพทย์ได้ช่วยปั๊มหัวใจและพยายามช่วยเหลืออย่างเต็มที่แล้วถึง 3 ชั่วโมง แต่ซาไกก็เสียชีวิตลงในที่สุดในเวลา 20.00 น. วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น โดยแพทย์เผยว่าเกิดเลือดคั่งในสมอง 

ข่าวคราวการเสียชีวิตของซาไก ปรากฏเป็นข่าวโด่งดังในประเทศไทยในวันต่อมา ซึ่งทางครอบครัวของซาไก โดยทั้งพ่อและแม่ต่างเศร้าโศกเสียใจ เพราะถือว่าซาไกเป็นกำลังหลักของครอบครัว และฐานะทางบ้านยากจนมากอยากให้มีการช่วยเหลือนำศพกลับมาทำพิธียังประเทศไทย 

ทางด้าน นายสมชาติ เจริญวัชรวิทย์ นายกสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย (สมท.) ได้เปิดเผยว่า นายชูเจริญ ระวีอร่ามวงศ์ ซึ่งเป็นผู้นำซาไกไปชกที่ประเทศญี่ปุ่นครั้งนี้ ไม่ได้รับการอนุญาตจากทางสมาคม โดยตัวนักมวยไม่ได้ผ่านการตรวจร่างกาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ร่วมอาลัย ซาไก จ๊อกกี้ยิม มวยไทยหัวใจนักสู้
2. ↑  พ่อ-แม่ ซาไก เศร้าสลด!

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* สถิติการชก เก็บถาวร 2014-12-02 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* คลิปข่าวการเสียชีวิต[*ลิงก์เสีย*]
* คลิปการชกครั้งสุดท้าย เก็บถาวร 2009-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
"**SAYONARA (ซาโยนาระ)**" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีมายด์ จากอัลบั้ม *MI4D (โฟร์)* โดยเนื้อหาของเพลงนั้น ได้พูดถึงแทนคำ บอกลา ความรักที่เคยสวยงาม แต่วันนี้มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ในที่สุดมันก็ถึงเวลาที่เราต้องเริ่มต้นให­ม่ ออกจำหน่ายในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2558

ส่วนดนตรีนั้นเป็นแนวป๊อบเข้าถึงง่าย แต่ใส่ลูกเล่นแบบฮิปฮอปลงไปให้เกิดความแตก­ต่างของอารมณ์เพลง ซึ่งความพิเศษของซิงเกิลนี้ อยู่ที่กลิ่นอายของความเป็นมายด์ตั้งแต่ช่­วงแรกของดนตรี ผสานกันอย่างลงตัวกับท่อนแร็ปที่สามารถดึง­อารมณ์ได้อย่างคาดไม่ถึง รวมทั้งเสียงประสานที่จะทำให้คุณอินไปกับเ­นื้อหาในแต่ละท่อน ส่วนที่ขาดไม่ได้ก็คือเสียง แซกโซโฟน (Saxophone) อันเป็นเอกลักษณ์ ที่มีอยู่ในทุกบทเพลงของมายด์

การตอบรับ
---------

เพลง "SAYONARA (ซาโยนาระ)" ได้อันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี 

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 1 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ | 1 |
| 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 | 1 |
| JOOX Top 10 Chart | 1 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  เพลงฮิตติด 10 Top Chart ไทยและสากล ประจำสัปดาห์วันที่ 7/12/2558[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันเสาร์ที่ 5 ธันวาคม 2558[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  ชาร์ตเพลงฮิตจากคลื่น 95.5 FM Virgin Hitz TOP 20 ประจำวันที่ 13 - 19 ธันวาคม 2558[*ลิงก์เสีย*]
concrete towerAloha Tower was the original bike-to-run transition site
**ไตรกีฬาคนเหล็ก** (อังกฤษ: Ironman Triathlon) คือ การแข่งขันไตรกีฬาระยะไกล ซึ่งจัดภายใต้สมาคมไตรกีฬาโลก ประกอบด้วยการว่ายน้ำ 2.4 ไมล์ (3.9 กิโลเมตร) การขี่จักรยาน 112 ไมล์ (180 กิโลเมตร) และการวิ่งมาราธอน 26.22 ไมล์ (42.20 กิโลเมตร) โดยแข่งขันแบบต่อเนื่อง ไม่มีหยุดพัก การแข่งขันกีฬาดังกล่าวจัดได้ว่าเป็นการแข่งขันกีฬาที่ยากชนิดหนึ่งในโลก

การแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กนั้นจำกัดเวลาในการแข่งขัน นักกีฬาจะต้องแข่งขันให้เสร็จภายใน 17 ชั่วโมง โดยการแข่งขันจะเริ่มปล่อยตัวเวลา 7 นาฬิกา จะมีการตัดตัวสำหรับการว่ายน้ำ 2.4 ไมล์ (3.9 กิโลเมตร) เมื่อเวลา 9.20 น. (2 ชั่วโมง 20 นาที) ตัดตัวสำหรับการขี่จักรยาน เมื่อเวลา 17:30 น. (8 ชั่วโมง 10 นาที) นักกีฬาจะต้องวิ่งมาราธอนเสร็จภายในเที่ยงคืน (6 ชั่วโมง 30 นาที) นักกีฬาคนใดที่สามารถเข้าเส้นชัยภายในเวลาดังกล่าวจะถูกเรียกว่า "ไอเอิร์นแมน"

ปัจจุบันชื่อ "ไตรกีฬาคนเหล็ก" เป็นที่รู้จักกันในนามของการแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กชิงแชมป์โลก โดยจะจัดเป็นประจำทุกปีที่ไคลัว โคน่า รัฐฮาวาย โดยเริ่มจัดตั้งแต่ปี 1978 (และมีการแข่งขันในอีกหลายที่เพิ่มเติมในปี 1982) และตามด้วยการแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กอีกหลายครั้งเพื่อการคัดตัวนักกีฬาไปแข่งไตรกีฬาคนเหล็กชิงแชมป์โลก การแข่งขันไตรกีฬาคนเหล็กชิงแชมป์โลกนั้นเป็นที่เลื่องลือว่าเป็นการแข่งขันที่เหนื่อยมาก และสภาพสถานที่แข่งขันนั้นยากแก่การที่นักกีฬาจะทนทานได้ ซึ่งการถ่ายทอดกีฬาดังกล่าวเคยได้รับรางวัลเอ็มมี มาแล้ว 

อย่างไรก็ตาม ยังมีแข่งขันไตรกีฬาที่มีระยะทางเดียวกับไตรกีฬาคนเหล็ก แต่ไม่ได้ใช้ลิขสิทธ์ของสมาคมไตรกีฬาโลก อาทิ รายการชาเลนช์รูธ และรายการไตรกีฬานอร์สแมน

หมายเหตุ
--------

1. ↑  Hudson, Ryan (October 19, 2012). "2012 Ironman World Championship: The hardest day in sports". SB Nation. สืบค้นเมื่อ July 23, 2013.
2. ↑  "FAQ:How do I know if I have the right stuff to do an IRONMAN?". Ironman. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 21, 2013. สืบค้นเมื่อ July 23, 2013.
3. ↑  Walpole, Brian. "The making of an Ironman". Performance Sports and Fitness. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 7, 2017. สืบค้นเมื่อ July 23, 2013.
4. ↑  "2012 last year for Penticton Ironman triathlon". CBC. August 24, 2012. สืบค้นเมื่อ July 2, 2013.

อ้างอิง
-------

* Müller, Mathias; Carlson, Timothy (2010). *17 Hours to Glory: Extraordinary Stories from the Heart of Triathlon*. Boulder, CO: Velo Press. ISBN 978-1-934030-43-1.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Ironman.com
* World Triathlon Corporation
* k226.com - Directory of all other non-WTC 'Iron-distance' races
รูเพิร์ต เคมบริดจ์ ไวเคานต์เทรมาตัน (อังกฤษ: Rupert Cambridge, Viscount Trematon) (พระนามเดิม:เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งเท็ค และ รูเพิร์ต เคมบริดจ์ ไวเคานต์เทรมาตัน) ประสูติเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1907 ณ เซอร์รีย์ เป็นพระโอรสใน เคาน์เตสแห่งแอธโลน และ อเล็กซานเดอร์ แคมบริดจ์ เอิร์ลที่ 1 แห่งแอธโลน เป็นพระนัดดาใน เจ้าฟ้าดยุกแห่งออลบานี พระราชปนัดดาใน ราชินีนาถวิกตอเรีย และยังมีศักดิ์เป็นพระญาติใน อดีตสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ และ คาร์ลที่ 16 กุสตาฟ

ในปี ค.ศ. 1917 เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งเท็คพร้อมด้วยพระเชษฐภคินี เลดีเมย์ อเบล สมิธ ทงรมีพระประสงค์จะสละพระอิสริยยศ **เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเท็ค** และเปลี่ยนพระนามเป็น **รูเพิร์ต เคมบริดจ์ ไวเคานต์เทรมาตัน** ซึ่งตำแหน่งไวเคานต์เทรมาตัน เป็นตำแหน่งของผู้สืบตำแหน่ง **เอิร์ลแห่งแอธโลน** เขาเป็นทายาทของตำแหน่งดังกล่าว พระองค์ทรงมีพระอาการโรคเฮโมฟีเลีย ซึ่งเป้นพระโรคเดียวกับ ราชินีนาถวิกตอเรีย พระปัยยิกา (ยายทวด) ในพระองค์ โดยผ่านทาง เจ้าฟ้าดยุกแห่งออลบานี พระอัยกา (ตา) ลงมาส่งถึงพระมารดาและพระองค์พร้อมด้วยพระภคินีและพระอนุชา

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จอร์จที่ 5 ทรงมีพระบรมราชโองการที่จะเปลี่ยนราชสกุลให้มีความเป็นชาติอังกฤษมากขึ้น เนื่องจากที่แล้วมาสหราชอาณาจักรใช้ราชวงศ์แซกซ์-โคเบิร์กและโกธา โดยจะทรงเปลี่ยนเป็น ราชวงศ์วินด์เซอร์ ต่อมาก็ได้รับการคัดค้านจากข้าราชบริพารหลายท่าน พระบรมราชโองการนี้จึงเป็นที่ถกเถียง ขณะที่พระเจ้าจอร์จที่ 5 ครองราชย์นั้น ก็ทรงใช้ราชสกุลเดิม และราชวงศ์วินด์เซอร์ได้รับการใช้แบบเป็นทางการในรัชสมัยของ ราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2

รูเพิร์ต เคมบริดจ์ ไวเคานต์เทรมาตัน สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1928 จากพระอาการพระโลหิตคั่งในพระมัตถลงค์ (เลือดออกในสมอง) จากการประสบอุบัติเหตุในประเทศฝรั่งเศส และเมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ ตำแหน่งดังกล่าวก็ยุติลง

อ้างอิง
-------

* Russel, Peter; Hertz, Paul; McMillan, Beverly. Biology: The Dynamic Science. Belmon, CA: Brooks/Cole. p. 265.
รูปปั้นหินอ่อน *เฮอร์คิวลีสและไดโอมิดีส* ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่Palazzo Vecchio ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี โดยเป็นหนึ่งในหกรูปปั้นหินอ่อนในชุด "The Labours of Hercules" โดยVincenzo de’ Rossi
ในเทพปกรณัมกรีก กษัตริย์ **ไดโอมิดีสแห่งเธรซ** (กรีกโบราณ: Διομήδης) เป็นพระราชโอรสในแอรีสกับไซรีนี พระองค์ประทับที่ริมชายฝั่งทะเลดำปกครองเผ่านักรบแห่งBistones พระองค์เป็นที่รู้จักจากการเป็นเจ้าของม้ากินคนที่เฮราคลีสขโมยไปเพื่อทำให้ภารกิจที่ 8 จากภารกิจ 12 ประการสำเร็จ โดยเฮราคลีสได้ลงมือฆ่าไดโอมิดีสเพื่อขโมยม้าของพระองค์ไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  Krén, Emil; Marx, Daniel. "Hercules and Diomedes". *Web Gallery of Art*. สืบค้นเมื่อ 16 January 2020.
2. 1 2  Pseudo-Apollodorus. *Library and Epitome*. 2.5.8.
3. ↑  Lucretius. *On the Nature of Things*.
4. ↑  Euripides. *Alcestis*.
5. ↑  Quintus Smyrnaeus. "Book VI". *The Fall of Troy*.

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต (ผ่าน VIAF)

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* เยอรมนี

 |
| อื่น ๆ | 
* SUDOC (France)
	+ 1

 |
**กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รี** หรือ **กบพิษสตรอว์เบอร์รี** (อังกฤษ: Strawberry poison-dart frog, Strawberry poison frog; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Oophaga pumilio*) สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกกบชนิดหนึ่ง ในวงศ์กบลูกศรพิษ (Dendrobatidae)

เป็นกบที่มีขนาดเล็กเหมือนกับกบลูกศรพิษทั่วไป มีลำตัวเป็นสีแดงฉูดฉาดเห็นได้ชัดเจนและขาทั้งสี่ข้างเป็นสีน้ำเงิน (แต่ก็ยังมีบางส่วนที่มีสีสันแตกต่างออกไปตามสภาพสัณฐานวิทยา) นิ้วตีนไม่มีพังผืด เนื่องจากใช้ชีวิตในการปีนต้นไม้และอยู่บนพื้นดินเป็นส่วนใหญ่ กระจายพันธุ์อยู่ในป่าดิบชื้นของภูมิภาคอเมริกากลาง ตั้งแต่ภาคกลางของประเทศนิการากัว ประเทศคอสตาริกา จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศปานามา

กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีมีบลูกศรพิษที่หลั่งออกมาจากรูบนผิวหนังเหมือนรูขุมขนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เพื่อใช้ในการป้องกันตัวโดยเฉพาะจากสัตว์นักล่า เช่น งู เนื่องจากมีขนาดลำตัวเล็กมาก เมื่องูได้งับเข้าไปแล้ว จะปล่อยสารเคมีจำพวกแอลคาลอยด์ซึ่งสร้างความเจ็บปวดให้กับงูได้ จนกระทั่งต้องยอมคายออกมา แต่กระนั้นก็มิได้หมายความว่า กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีทุกตัวจะรอดได้ทุกครั้ง หากโดนงับเข้าอย่างแรง ก็อาจทำให้ตัวกบแตกและตายได้ 

ตัวที่มีสีสันแตกต่างออกไป
โดยสารแอลคาลอยด์ได้มาจากการที่กบกินอาหารจำพวกแมลงบางชนิด เช่น ปลวก และแมลงปีกแข็ง ที่กินพืชที่มีสารนี้เข้าไปและสะสมในตัว โดยเก็บไว้ในต่อมสารคัดหลั่ง เมื่อโดนคุกคาม จะคายผ่านผิวหนังเพื่อตอบโต้

กบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีขยายพันธุ์ในกลีบดอกไม้หรือใบไม้ที่มีน้ำขังบนต้นไม้ขนาดใหญ่ในป่า เช่น บรอมเมเลีย เมื่อตัวเมียวางไข่ ตัวผู้จึงจะปล่อยสเปิร์มเข้าปฏิสนธิ โดยวางไข่จำนวนเพียง 3-4 ฟองเท่านั้น และจะถูกสัตว์บางชนิด เช่น แมงมุม กินเป็นอาหาร แต่จะมีบางส่วนที่เหลือรอด โดยหน้าที่เฝ้าไข่จะเป็นของกบตัวผู้ เมื่อลูกอ๊อดฟักเป็นตัวแล้ว ตัวผู้จะส่งสัญญาณไปยังตัวเมีย และจะเป็นหน้าที่ของตัวเมียที่จะเป็นฝ่ายเลี้ยงดูลูก โดยจะแบกลูกอ๊อดไว้บนหลังเพื่อหาที่ ๆ เหมาะสมสำหรับเลี้ยงดูลูกอ๊อด โดยจะเคลื่อนย้ายลูกอ๊อดไว้บนหลังแบบนี้จนกระทั่งหมด ตัวเมียจะปล่อยไข่ที่ไม่ได้ปฏิสนธิไว้เป็นอาหารแก่ลูกอ๊อด ลูกอ๊อดใช้ระยะเวลาราว 2 สัปดาห์จึงจะเติบโตจนมีสภาพเหมือนกบตัวเต็มวัย และจะปีนลงมาจากใบของต้นบรอมเมเลียลงสู่พื้นดิน เพื่อที่จะใช้ชีวิตต่อไป ซึ่งกบลูกศรพิษสตรอว์เบอร์รีที่เพิ่งลงสู่พื้นดิน ร่างกายจะยังไม่มีพิษสะสม จึงจะต้องเร่งหาอาหารกินเพื่อสะสมพิษ ในตอนนี้จึงอาจตกเป็นอาหารแก่งูได้ง่าย ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Solís, F. Ibáñez, R. Jaramillo, C. Chaves, G. Savage, J. Köhler, G. & Cox, N.A. (2010). "*Oophaga pumilio*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.2*. สืบค้นเมื่อ 12 September 2014.`{{cite web}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. ↑  Summers, K.; Cronin, T.W.; Kennedy, T. (2003). "Variation in spectral reflectance among population of *Dendrobates pumilio*, the strawberry poison frog, in the Bocas del Toro Archipelago, Panama". *Journal of Biogeography*. **30**: 35–53. doi:10.1046/j.1365-2699.2003.00795.x.
3. ↑  Savage, J. M. 2002. The Amphibians and Reptiles of Costa Rica. University of Chicago Press, Chicago and London.
4. ↑  "สารคดี: MYSTERIES OF EVOLUTION:TWO FACED JANUS,POISON, THE". ช่อง 7. 22 January 2016. สืบค้นเมื่อ 22 January 2016.[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Oophaga pumilio***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Oophaga pumilio ที่วิกิสปีชีส์
อเล็กซานเดอร์ เฟรเซอร์ ลอร์ดที่ 20 แห่งซอลเทิน (อังกฤษ: Alexander Fraser, 20th Lord Saltoun) เกิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2429 เป็นบุตรชายของ อเล็กซานเดอร์ เฟรเซอร์ ลอร์ดที่ 19 แห่งซอลเทิน และ แมรี เฮเลนา กราสเตน-บิลลิว เมือ่แรกเกิดดำรงตำแหน่งที่ **มาสเตอร์แห่งซอลเทิน** จนกระทั่งปี 2476 ได้กลายเป็น **ลอร์ดที่ 20 แห่งซอลเทิน** โดยเขาได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยอีตัน และ นิว คอร์เกรท อ๊อกฟอร์ด จนเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาถูกจับกุมตัวจากการเป็นเชลย 

อเล็กซานเดอร์ เฟรเซอร์ ลอร์ดที่ 20 แห่งซอลเทิน สมรสกับ โดโรธี แกรดีน เวลบี เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2463 มีบุตร 2 คน คือ

1. เล็กซานเดอร์ ไซมอน เฟรเซอร์ มาสเตอร์แห่งซอลเทิน
2. ฟลอรา เฟรเซอร์ เลดีที่ 21 แห่งซอลเทิน

เมื่อปี 2487 บุตรชายคนโตของเขาได้ถึงแก่กรรมลงในสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ตำแหน่งของเขาตกไปเป็นของลูกสาวคนสุดท้องคือ ฟลอรา เฟรเซอร์ เลดีที่ 21 แห่งซอลเทิน

อเล็กซานเดอร์ เฟรเซอร์ ลอร์ดที่ 20 แห่งซอลเทิน ถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2522 สิริอายุรวม 93 ปี

อ้างอิง
-------

* "Obituary: Lord Saltoun". The Times. The Times Digital Archive. 3 September 1979. p. 10.
* Mosley, Charles, ed. (2003). Burke's Peerage, Baronetage & Knighthood (107 ed.). Burke's Peerage & Gentry. p. 3514. ISBN 0-9711966-2-1.
**กบแอฟริกันบูลฟร็อก** (อังกฤษ: African bullfrog; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pyxicephalus adspersus*) เป็นกบชนิดที่ใหญ่เป็นอันดับต้น ๆ ของโลก ลำตัวมีสีน้ำตาลปนเขียว จุดสีน้ำตาล บริเวณส่วนหัวสีเขียวเคลือบน้ำตาล ขาทั้งสี่มีลายน้ำตาลดำ ขาหลังมีลายขวาง ลำตัวอ้วนข้างท้องมีลายน้ำตาลใต้ท้องเป็นสีขาว ผิวหนังส่วนใหญ่เรียบจะมีบ้างเป็นบางส่วนที่ขรุขระ มีถิ่นกำเนิดที่ทวีปแอฟริกาแถบแอฟริกากลางจนถึงแอฟริกาใต้

ความแตกต่างระหว่างตัวผู้กับตัวเมีย นอกจากอวัยวะเพศแล้วตัวผู้จะมีวงแก้วหูใหญ่กว่าตาและอยู่ทางด้านหลัง ลำตัวจะมีสีเข้มบริเวณใต้คางซึ่งมีสีจะเหลืองปนเขียวอย่างชัดเจนบริเวณใต้คางจะเป็นสีเหลือง แต่เพศเมียผิวหนังจะสดใสกว่าและมีวงแก้วหูเล็กกว่าตา

กบแอฟริกันบูลฟร็อกเมื่อโตเต็มวัยจะมีขนาดยาวประมาณ 8-10 นิ้ว พร้อมผสมพันธุ์ได้เมื่ออายุ 12-18 เดือน ตัวผู้จะส่งเสียงร้องคล้ายวัวเพื่อหาคู่ จึงเป็นที่มาของชื่อ (บูลฟร็อก = กบวัว) หากตัวเมียที่มีความพร้อมบริเวณเอวจะพองโต ท้องอูมเมื่อพลิกด้านท้องขึ้นจะไม่เห็นเส้นเลือดใต้ผิวหนัง เมื่อไข่ถูกผสมน้ำเชื้อแล้วจะฟักออกเป็นตัวภายในเวลา 3 วัน เมื่อฟักเป็นลูกอ๊อดแล้ว ตัวผู้จะเป็นผู้ดูแล เมื่อแหล่งน้ำที่ลูกอ๊อดอาศัยอยู่นั้นเหือดแห้งลง กบแอฟริกันบูลฟร็อกตัวผู้จะใช้ขาหลังขุดดินเพื่อให้แหล่งน้ำที่ลูกอ๊อดอยู่นั้นเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำที่ใหญ่กว่า เพื่อให้ลูกอ๊อดอยู่รอดต่อไป

กบแอฟริกันบูลฟร็อก ได้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ เช่น สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ โดยเฉพาะวัยรุ่น โดยมีราคาขายประมาณ 1,500-2,000 บาทต่อตัว ด้วยความที่ใหญ่ในรูปร่างที่ใหญ่กว่ากบทั่วไป จึงอาจสุ่มเสี่ยงที่จะเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่จะก่อให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมได้ในอนาคต เนื่องจากกินกบหรือเขียดขนาดเล็ก, ลูกปลาและสัตว์ชนิดอื่นเป็นอาหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  IUCN SSC Amphibian Specialist Group (2012). "*Pyxicephalus adspersus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 4 May 2014.
2. ↑  "ท่องโลกกว้าง: อัศจรรย์กบแสนสวย". ไทยพีบีเอส. 2 January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 January 2014.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "บูลฟร็อก..กบยักษ์แอฟริกา รักจะเลี้ยงต้องไตร่ตรองให้ดี." คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 17 December 2007. สืบค้นเมื่อ 29 May 2010.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Pyxicephalus adspersus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pyxicephalus adspersus ที่วิกิสปีชีส์
***จีไอโจ*** (อังกฤษ: *G.I. Joe*) เป็นวิดีโอเกมแนวเกมยิงที่ไม่ต้องเดินมุมมองบุคคลที่สามที่ผลิตโดยโคนามิและเปิดตัวใน ค.ศ. 1992 สำหรับอาร์เคดนันทนาการ ซึ่งอิงจากซีรีส์การ์ตูน*จีไอโจ: อะเรียลอเมริกันฮีโร* และนำแสดงโดยตัวละครสี่ตัวจากซีรีส์ ได้แก่ ดุ๊ก, สเนกอายส์, สการ์เลตต์ และโรดบล็อก

รูปแบบการเล่น
-------------

เกมนี้เป็นเกมยิงที่ไม่ต้องเดินมุมมองบุคคลที่สาม ซึ่งผู้เล่นแต่ละคนเลือกหนึ่งในสี่ของปฏิบัติการจีไอโจ ได้แก่ ดุ๊ก, สเนกอายส์, สการ์เลตต์ หรือโรดบล็อก สามารถเล่นเกมได้สูงสุดสี่คนพร้อมกัน ตัวละครแต่ละตัวจะยืนหรือวิ่งไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติในมุมมอง 3 มิติ และผู้เล่นของพวกเขาสามารถใช้จอยสติ๊กเพื่อเลื่อนไปทางซ้ายหรือขวา เช่นเดียวกับยกหรือลดเป้าเล็ง สิ่งนี้ช่วยสำหรับการเคลื่อนไหวส่วนหลังผ่านหน้าจอส่วนใหญ่ ตัวละครแต่ละตัวมีอาวุธปืนที่มีกระสุนไม่จำกัด เช่นเดียวกับเครื่องยิงขีปนาวุธ ซึ่งมาพร้อมกับขีปนาวุธ 3 ถึง 5 ลูก และสามารถบรรจุได้ถึงเก้าลูก

ผู้เล่นใช้อาวุธเหล่านี้ผ่านปุ่มยิงมาตรฐาน และปุ่มยิงขีปนาวุธที่ช่วยให้สามารถทำลายล้างได้มากขึ้นโดยค่าคำสั่งหนึ่งครั้ง คุณสามารถรับพาวเวอร์อัปได้ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถยิงได้อย่างรวดเร็วโดยกดปุ่มยิงค้างไว้, เพิ่มขีปนาวุธอีกลูกในการจัดหา หรือฟื้นฟูพลังชีวิตของตัวละคร

เป้าหมายของเกมคือการค้นหาฐานที่มั่นที่ซ่อนอยู่ของคอบรา และหยุดการทัพครั้งล่าสุดของคอบรา คอมมานเดอร์ ที่จะยึดครองโลก ในเกมจะมีภารกิจสามภารกิจ แต่ละภารกิจประกอบด้วยหลายแอเรีย ได้แก่ โรงงานเคมี, สนามบินทหาร, โรงงานอาวุธ, ป่า ฐานถ้ำ และเรือประจัญบาน ส่วนศัตรู ได้แก่ ทหารไวเปอร์ และยานพาหนะ เช่น แฟง II, ฮิส II, เรเซอร์แบ็ก และเฮอร์ริเคน ส่วนบอสประกอบด้วยโทแมกซ์ และเซมอต, เมทัล-เฮด, เดอะบารอเนส, พันตรี บลัดด์ และเดสโตร โดยยุทธการครั้งสุดท้ายจะเกิดขึ้นระหว่างทีมจีไอโจ กับคอบรา คอมมานเดอร์

การตอบรับ
---------

นิตยสาร*คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์*ให้บทวิจารณ์เชิงบวกแก่เกมอาร์เคดนี้ในฉบับเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1992 โดยให้ 346 คะแนนจาก 400 และนิตยสาร*อิเล็กทรอนิกส์เกมมิงมันธลี*ยังให้ความเห็นเชิงบวกกับเกมอาร์เคดดังกล่าวในฉบับเดือนตุลาคม ค.ศ. 1992

อ้างอิง
-------

1. ↑  "G.I. Joe for Arcade Games". GameFAQs. สืบค้นเมื่อ 2012-09-17.
2. ↑  "G.I. Joe Tech Info". GameSpot.com. สืบค้นเมื่อ 2012-09-17.
3. ↑  "The Arcade Flyer Archive - Video Game Flyers: G.I. Joe, Konami". *flyers.arcade-museum.com*.
4. 1 2  "G.I. Joe review". *G.I. Joe review*.
5. ↑  *Electronic Gaming Monthly*, issue 39 (October 1992), page 20
**เทรียร์** (เยอรมัน: *Trier*) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมอแซลในประเทศเยอรมนี เทรียร์ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศเยอรมนีก่อตั้งขึ้นเมื่อก่อนปี 16 ก่อนคริสต์ศักราช

บันทึกเจสตา เทรเวโรรุมกล่าวว่าเทรียร์เป็นเมืองที่ก่อตั้งขึ้นโดยเทรบีทา พระราชโอรสพระเจ้าไนนัสแห่งอัสซีเรียกับพระชายาองค์ก่อนที่จะเสกสมรสกับพระราชินีเซมิรามิส เซมิรามิสทรงเกลียดชังเทรบีทา เมื่อทรงขึ้นครองราชย์หลังจากการเสด็จสวรรคตของไนนัสแล้ว ไนนัสก็ออกจากอัสซีเรียไปยังยุโรป หลังจากที่เร่ร่อนอยู่พักหนึ่งแล้วไนนัสก็นำผู้คนไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณเทรียร์ราว 2000 ก่อนคริสต์ศักราชที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศเยอรมนี เมื่อเสียชีวิตร่างของไนนัสก็ได้รับการเผาบนเพทริสแบร์กโดยประชากรชาวเทรียร์

เทรียร์ตั้งอยู่ในหุบเขาเตี้ย ๆ ที่ปกคลุมไปด้วยไร่องุ่นของดินที่เป็นหินทรายทางตะวันตกของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ไม่ไกลจากพรมแดนที่ติดกับประเทศลักเซมเบิร์กและเป็นเมืองสำคัญในภูมิภาคที่มีชื่อในการทำไร่องุ่นที่ใช้ในการผลิตไวน์มอแซล

เทรียร์เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลที่เก่าแก่ที่สุดทางตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ ในยุคกลางอาร์ชบิชอปแห่งเทรียร์เป็นตำแหน่งเจ้าชายมุขนายกที่มีอำนาจปกครองดินแดนตั้งแต่พรมแดนประเทศฝรั่งเศสไปจนถึงแม่น้ำไรน์ นอกจากนั้นก็ยังเป็นหนึ่งในเจ็ดเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

การที่มีประชากรประมาณ 100,000 ทำให้เทรียร์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นที่สี่เท่ากับไคเซิร์สเลาเทิร์น มาจนถึงปี ค.ศ. 2005 รองจากไมนทซ์ ลูทวิชส์ฮาเฟิน และโคเบล็นทซ์

ดูเพิ่ม
-------

* รัฐผู้คัดเลือกเทรียร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  Wahl der Oberbürgermeister der kreisfreien Städte, Landeswahlleiter Rheinland-Pfalz, accessed 30 July 2021.
2. ↑   "Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden". *Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz* (ภาษาเยอรมัน). 2021.
3. ↑  "Website of the Municipality of Trier". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-01-26. สืบค้นเมื่อ 2010-05-09.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เทรียร์**

วิกิท่องเที่ยว มีคำแนะนำการท่องเที่ยวสำหรับ ***เทรียร์***

* เว็บไซต์ทางการ Edit this at Wikidata
* "Treves". *New International Encyclopedia*. 1905.
* Gough, Alfred Bradley (1911). "Trier". *สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911*. Vol. 27 (11 ed.). pp. 268–269.
**จอร์จ เบอร์เรลล์ แรมซีย์** (อังกฤษ: George Burrell Ramsay; 4 มีนาคม 1855 – 7 ตุลาคม 1935) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวสกอตแลนด์

แรมซีย์เป็นเลขานุการและผู้จัดการทีมของสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลาใน "ยุคทอง" ของสโมสร ในฐานะผู้เล่น เขาเป็นกัปตันทีมแอสตันวิลลาคนแรกที่ชูถ้วยรางวัล มีส่วนสำคัญในการก่อตั้งสโมสร ผู้บุกเบิกการผ่านบอลซึ่งเขาเรียนรู้จากสกอตแลนด์บ้านเกิดของเขา แอสตันวิลลากลายเป็นที่รู้จักจากการผ่านบอลที่สั้นและรวดเร็วภายใต้การนำของเขา

การคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกดิวิชันหนึ่ง 6 สมัยและเอฟเอคัพ 6 สมัยของเขา ทำให้แอสตันวิลลาเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอังกฤษ เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลที่ได้รับค่าจ้างเป็นคนแรกของโลก จนถึงทุกวันนี้ แรมซีย์ยังคงเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษ

อ้างอิง
-------

1. ↑  The Times, Wednesday, 9 October 1935; pg. 6; Issue 47190
2. ↑  "George Ramsay – The World's First Football Manager". Scottish Football Museum. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-22. สืบค้นเมื่อ 17 February 2021.
**กูยาช** (ฮังการี: *gulyás*, [ˈɡujaːʃ]) หรือ **กูลาช** (อังกฤษ: goulash) เป็นสตู (หรือซุป) เนื้อสัตว์และผักที่ปรุงรสด้วยปาปริกาและเครื่องเทศอื่น ๆ ต้นกำเนิดมาจากฮังการีในสมัยกลาง กูยาชเป็นอาหารยอดนิยมซึ่งรับประทานกันเป็นหลักในยุโรปกลาง แต่ก็มีการรับประทานในส่วนอื่น ๆ ของยุโรปเช่นกัน มันเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติของฮังการีและเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของประเทศ

ต้นกำเนิดของกูยาชย้อนไปได้ถึงสตูของคนเลี้ยงแกะชาวฮังการีในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ในช่วงนั้น เนื้อสัตว์ที่ปรุงและแต่งกลิ่นรสแล้วจะถูกทำให้แห้งโดยใช้ความร้อนจากแสงอาทิตย์เข้าช่วย จากนั้นจะถูกบรรจุลงในถุงที่ทำจากกระเพาะอาหารของแกะ โดยต้องเติมน้ำเพียงอย่างเดียวเพื่อให้รับประทานได้ กูยาชในยุคเริ่มแรกไม่ใส่ปาปริกา เนื่องจากยังไม่มีการนำเครื่องเทศชนิดนี้เข้าสู่โลกเก่าจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 16

อ้างอิง
-------

1. ↑  Gundel, Karoly (1992). *Gundel's Hungarian cookbook*. Budapest: Corvina. ISBN 963-13-3600-X. OCLC 32227400.page 20
2. ↑  Gil Marks, Encyclopedia of Jewish Food, John Wiley & Sons, 2010, p. 234
3. ↑  "Orbitz Travel: Vacations, Cheap Flights, Airline Tickets & Airfares". *away.com*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-12-26. สืบค้นเมื่อ 2019-05-31.
4. 1 2  Bulgaria, Hungary, Poland, Romania, the Czech Republic, and Slovakia, Britannica Educational Publishing, 2013, p. 94
**หลี่จิ้ง** (จีน: 李靖; 571-2 กรกฎาคม 649) ชื่อรอง **เหยาชื่อ** (藥師)รู้จักกันภายหลังในฐานะ **เว่ย์จิงอู่กง** (衛景武公) ขุนพลในช่วงต้นของ ราชวงศ์ถัง และมีชื่อเสียงอย่างมากระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิถังไท่จง ใน ค.ศ. 630 หลี่จิ้งนำทหารม้า 3,000 นายบุกโจมตี รัฐข่านเติร์กตะวันออก ที่นำโดย เสียลี่เค่อหาน (頡利可汗) แบบไม่ทันตั้งตัว ในที่สุดกองทัพของจักรวรรดิต้าถังสามารถพิชิตรัฐข่านเติร์กตะวันออกและสามารถลดฐานะพวกเขาลงมาเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิต้าถัง หลี่จิ้งและ หลี่ฉือจี้ กลายเป็นขุนพลที่มีบทบาทมากที่สุดในช่วงต้นราชวงศ์ถัง

ระหว่างราชวงศ์สุย
-----------------

หลี่จิ้งเกิดเมื่อ ค.ศ. 571 ระหว่างยุค ราชวงศ์โจวเหนือ ตระกูลของเขามาจากเขต ฉางอัน ปู่ของเขา หลี่ฉงอี๋ (李崇義) รับราชการเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดระหว่างยุค ราชวงศ์เว่ยเหนือ บิดาของเขา หลี่กวัน (李詮) รับราชการเป็นผู้ว่าการมณฑลระหว่างยุค ราชวงศ์สุย ในวัยเยาว์ หลี่จิ้ง มีรูปงามและมีความทะเยอทะยาน และมีความสามารถทั้งด้านบุ๋นและบู๊ โดยลุงหรือน้าของเขาซึ่งเป็นขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ของราชวงศ์สุย ฮั่นฉินหู (韓擒虎) ได้กล่าวถึงเขาไว้ว่า เขาเป็นคนเดียวที่สามารถพูดถึงกลยุทธ์ของ ซุนวู (孫子) และ อู่ฉี (吳起) ได้

ในช่วงต้นของการรับราชการ หลี่จิ้งรับราชการเป็นขุนนางในอำเภอเล็ก ๆ อย่างอำเภอฉางอัน หนึ่งในสองอำเภอของราชธานีของราชวงศ์สุย ฉางอัน ต่อมาเขารับราชการเป็นขุนนางเล็ก ๆ ในราชสำนัก สร้างความประทับใจให้กับทั้งอัครมหาเสนาบดี หยางซู่ (楊素) และเสนาบดีคนสำคัญ หนิวหง (牛弘)

อ้างอิง
-------

1. ↑  兩千年中西曆轉換
2. ↑  The *Old Book of Tang* indicated that Yaoshi was Li Jing's original name, while the *New Book of Tang* indicated that it was his courtesy name. Compare *Old Book of Tang*, vol. 67, with *New Book of Tang*, vol. 93, both cited below.
3. ↑
4. ↑

บันทึก
------
**หลี่ฉือจี้** (พินอิน: *Lǐ Shìjì*; เวด-ไจลส์: *Li Shih-Chi* , 594 – 31 ธันวาคม 669) ชื่อรอง **เหมากง** (พินอิน: *Màogōng*; เวด-ไจลส์: *Mao-kung*) เมื่อสิ้นชีวิตได้รับบรรดาศักดิ์เป็น **อิงเจิ้งอู่กงหวัง** (พินอิน: *Yīng Zhēnwŭ Gōng*; เวด-ไจลส์: *Ying Chen-wu Kung*) แม่ทัพชาวจีนในช่วงต้น ราชวงศ์ถัง แต่เดิมเขามีนามสกุลว่า สฺวี ทำให้เขามีชื่อเดิมว่า **สฺวีฉือจี้** (พินอิน: *Xú Shiji*; เวด-ไจลส์: *Hsu Shih-Chi*) ต่อมา จักรพรรดิถังเกาจู่ ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถังได้พระราชทานแซ่ หลี่ อันเป็นนามราชสกุลของราชวงศ์ถังให้แก่สฺวีฉือจี้ทำให้เขาเปลี่ยนชื่อเป็นหลี่ฉือจี้แต่ในบางครั้งผู้คนก็เรียกเขาว่า **สฺวีเหมากง** (พินอิน: *Xú Màogōng* ชื่อที่นำสกุลเดิมกับชื่อรองมารวมกัน)

ต่อมาในรัชสมัย จักรพรรดิถังเกาจง เขาเป็นที่รู้จักในนาม **หลี่จี้** (พินอิน: *Lǐ Jì*) เพราะคำว่า **ฉือ** ไปพ้องกับคำว่า **ซื่อ** ที่อยู่ในคำว่า **หลี่ซื่อหมิน** อันเป็นพระนามเดิมของ จักรพรรดิถังไท่จง จึงต้องตัดคำว่าฉือออก

แต่เดิมหลี่ฉือจี้เป็นแม่ทัพของ หลี่มี่ ผู้นำกบฏในช่วงปลาย ราชวงศ์สุย ต่อมาหลี่ฉือจี้ได้เกลี้ยกล่อมให้หลี่มี่ยอมแพ้ต่อกองทัพถังจักรพรรดิเกาจู่จึงพระราชทานแซ่หลี่อันเป็นนามราชสกุลให้แก่เขาจากนั้นหลี่ฉือจี้ก็เจริญก้าวหน้าในตำแหน่งราชการเรื่อยมา

กระทั่งช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 649 ก่อนจักรพรรดิไท่จงจะสวรรคตเพียง 9 วันพระองค์ได้มีพระราชโองการลดตำแหน่งหลี่ฉือจี้ลงไปเป็นเจ้าเมืองแถบชายแดนซึ่งสาเหตุที่พระองค์ต้องทำแบบนี้ก็เพื่อพิสูจน์ความจงรักภักดีของหลี่ฉือจี้นั่นเองและรับสั่งแก่องค์ชายรัชทายาท หลี่จื้อ ว่าถ้ากระด้างกระเดื่องให้ประหารทันทีโดยจักรพรรดิองค์ใหม่ไม่ต้องต่อรองแต่ถ้าไม่แสดงอาการใด ๆ ให้เรียกตัวกลับมาและเลื่อนตำแหน่งให้ปรากฏว่าหลี่ฉือจี้ไม่แสดงอาการใด ๆ จักรพรรดิเกาจงจึงได้มีบัญชาให้เรียกหลี่ฉือจี้และครอบครัวกลับ ฉางอัน พร้อมกับเลื่อนตำแหน่งให้

ต่อมาใน ค.ศ. 668 ยอนนัมแซง หรือ **กวนหนานเฉิง** (ชื่อในภาษาจีนหลังจากลี้ภัยมายังต้าถังแล้ว) บุตรชายคนโตของ ยอนแกโซมุน ผู้นำทางการทหารของ โคกูรยอ พร้อมครอบครัวได้ลี้ภัยมายังต้าถังพร้อมกับแจ้งข่าวว่าบิดาได้ถึงแก่อสัญกรรมแล้วพร้อมกันนี้ยังได้แนะนำให้กองทัพถังไปโจมตีโคกูรยอจักรพรรดิเกาจงจึงมีบัญชาให้หลี่จี้เป็นผู้บัญชาการรบและ ซิยิ่นกุ้ย เป็นแม่ทัพใหญ่ยกไปโจมตีโคกูรยอจนเป็นผลสำเร็จแต่หลี่จี้ก็ล้มป่วยและอสัญกรรมในปีต่อมา
**ริสก์** (Risk) เกมกระดานลักษณะการวางแผนในการรบ คิดค้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 โดย Albert Lamorisse ชาวฝรั่งเศส จัดจำหน่ายโดยบริษัทพาร์เกอร์บราเธอรส์บริษัทลูกของบริษัทแฮสโบร ลักษณะเกมของริสก์เป็นการวางแผนในการวางทหารในเขตประเทศต่างๆ และทำการบุกยึดดินแดนข้างเคียง โดยผู้เล่นแต่ละคนจะได้ภารกิจมา เมื่อทำภารกิจสำเร็จ จะเป็นผู้ชนะของเกม ภารกิจจะมีหลายรูปแบบ เช่น ยึดครอง 2 ทวีป หรือปราบผู้เล่นสีใดสีหนึ่ง ลักษณะการเล่นเกมจะใช้ลูกเต๋าสู้กันในการโจมตีและการป้องกันดินแดน

เกมได้มีการทำออกมาหลายรุ่นนอกจากแผนที่โลก ยังได้มีการทำแผนที่และตัวละครอื่นเช่น ริสก์รุ่นเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ นาร์เนียและรุ่นสตาร์วอรส์

ลักษณะเกม
---------

เกมริสก์ เป็นเกมสำหรับเล่น 2-6 คน เล่นบนกระดานที่เป็นแผนที่โลกซึ่งแบ่งดินแดนออกเป็น 42 ดินแดนในสมัยก่อน และแบ่งแยกออกเป็น 6 ทวีป เริ่มเกมผู้เล่นแต่ละคนจะได้ไพ่ซึ่งบอกว่าดินแดนไหนเป็นของตน และเริ่มตัดสินใจวางกองทัพในดินแดนของตัวเอง โดยตัดสินใจว่าดินแดนไหนจะวางทหารมากหรือน้อยตามลำดับ 

หลังจากเริ่มวางกองทัพในกระดานเสร็จและหยิบไพ่ภารกิจสำเร็จ ผู้เล่นแต่ละคนจะเริ่มบุกโจมตีดินแดนที่ติดกัน โดยการเคลื่อนทหารไปที่ดินแดนนั้น และทอยลูกเต๋าแข่งกับเจ้าของดินแดนปัจจุบัน กองทัพที่โจมตีจะทอย 3 ลูกเต๋า และกองทัพที่ป้องกันจะทอย 2 ลูกเต๋า ถ้าตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าลูกเต๋ามากกว่าหรือเท่ากับ ตัวเลขของกองทัพที่โจมตี จะถือว่าป้องกันการโจมตีได้สำเร็จและกองทัพของผู้โจมตีจะเสียทหารไป เกมจะดำเนินไปเรื่อยๆ โดยผลัดเปลี่ยนผู้เล่นและกองทัพที่โจมตีจนกระทั่งผู้เล่นคนใดคนหนึ่งปฏิบัติภารกิจสำเร็จ

ดินแดน
------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 
**ทวีปอเมริกาเหนือ**
* 1 อะแลสกา
* 2 แอลเบอร์ตา
* 3 อเมริกากลาง
* 4 สหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันออก
* 5 กรีนแลนด์
* 6 ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ
* 7 ออนแทรีโอ
* 8 ควิเบก (เกเบก ในภาษาฝรั่งเศส)
* 9 สหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันตก

 | 
**ทวีปอเมริกาใต้**
* 1 อาร์เจนตินา
* 2 บราซิล
* 3 เปรู
* 4 เวเนซูเอลา

 | 
**ทวีปยุโรป**
* 1 บริเตนใหญ่
* 2 ไอซ์แลนด์
* 3 ยุโรปเหนือ
* 4 สแกนดิเนเวีย
* 5 ยุโรปใต้
* 6 ยูเครน
* 7 ยุโรปตะวันตก

 | 
**ทวีปเอเชีย**
* 1 อัฟกานิสถาน
* 2 จีน
* 3 อินเดีย
* 4 อีร์คุตสค์
* 5 ญี่ปุ่น
* 6 คัมชัตคา
* 7 ตะวันออกกลาง
* 8 มองโกเลีย
* 9 สยาม
* 10 ไซบีเรีย
* 11 ยูรัล
* 12 ยัคคูสค์

 | 
**ทวีปแอฟริกา**
* 1 คองโก
* 2 แอฟริกาตะวันออก
* 3 อียิปต์
* 4 มาดากัสการ์
* 5 แอฟริกาเหนือ
* 6 แอฟริกาใต้

 | 
**ทวีปออสเตรเลีย**
* 1 ออสเตรเลียตะวันออก
* 2 อินโดนีเซีย
* 3 นิวกินี
* 4 ออสเตรเลียตะวันตก

 |

 |

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ริสก์**

* เกมริสก์จากเว็บฮาสโบร เก็บถาวร 2006-12-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา** หรือ **พระสันตะปาปาซ้อน** (อังกฤษ: antipope) หมายถึง พระคาร์ดินัลที่อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา ประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างไม่ถูกต้อง จึงเป็นปรปักษ์ของพระสันตะปาปาพระองค์จริงที่ได้รับเลือกมาอย่างถูกต้องตามกฎหมายศาสนจักร

การกล่าวหาบุคคลใดเป็นว่าพระสันตะปาปาซ้อนนั้นค่อนข้างสับสน เนื่องจากนักวิชาการในคริสตจักรโรมันคาทอลิกเองยังมีความเห็นไม่สอดคล้องกัน ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นพระสันตะปาปาซ้อนในสมัยหนึ่ง จึงอาจได้รับการยอมรับรับว่าเป็นพระสันตะปาปาถูกต้องในสมัยหลังก็ได้ เช่น สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 3

ช่วงเวลาที่มีพระสันตะปาปาซ้อนเกิดขึ้นต่อเนื่องยาวนานที่สุดคือช่วงที่เกิดศาสนเภทตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1378 ซึ่งทำให้สันตะสำนักแตกออกเป็น 2 สำนัก คือที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี และที่เมืองอาวีญง ประเทศฝรั่งเศส และต่อมายังเกิดสำนักที่ 3 ที่เมืองปีซาอีก ศาสนเภทนี้สิ้นสุดลงเมื่อได้ข้อสรุปจากสภาสังคายนาคอนชตันซ์ ให้พระสันตะปาปาทั้ง 3 สำนักพ้นจากตำแหน่ง แล้วเลือกสมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 เป็นพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่และรับรองให้เป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องเพียงพระองค์เดียว อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาต่อมาอีกจนถึงคนสุดท้ายคือ ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 5

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศัพท์คาทอลิก
2. ↑  "องค์ที่ 94 สมเด็จพระสันตะปาปาสเตเฟน ที่ 3". หอจดหมายเหตุ มิสซังโรมันคาทอลิกรุงเทพฯ. สืบค้นเมื่อ 21 March 2017.[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  "Antipope". Catholic Encyclopedia. สืบค้นเมื่อ 21 March 2017.
ริอาทางตอนใต้ของซิดนีย์ ลักษณะนี้ทำให้ซิดนีย์เป็นเมืองท่าที่สำคัญ
ริอาในอ่าวไมซูรุ จังหวัดเกียวโต
**ริอา** (กาลิเซีย: *ría*) เป็นช่องเว้าชายฝั่งที่เกิดจากการจมน้ำของหุบเขา เรียกว่า "แม่น้ำหุบเขา" ซึ่งจะเปิดออกสู่ทะเล

การก่อตัว
---------

เวิ้งน้ำที่เกิดจากการทรุดตัวของหุบเขาเรียกว่า "หุบเขาจมน้ำ" ริอาเป็นภูมิประเทศที่แต่เดิมทอดยาวในแนวตั้งฉากกับแนวชายฝั่ง แต่ต่อมาถูกแม่น้ำกัดเซาะกลายเป็นหุบเขาที่จมน้ำ มีลักษณะยาวต่อกันและแตกสาขาเหมือนกิ่งไม้ มีลักษณะของชายฝั่งแบบแดลเมเชียที่พบได้ในประเทศโครเอเชียเกิดจากหุบเขาขนานกับแนวชายฝั่งที่จมอยู่ใต้น้ำ แต่เมื่อภูมิประเทศสูงชันตั้งฉากกับแนวชายฝั่งที่จมน้ำลักษณะแบบนี้คือริอา แต่ถ้าจมลึกไปอีกจะกลายเป็นหมู่เกาะ ในอดีตมีทฤษฎีที่ว่าริอาเกิดจากการทรุดตัวรอบ ๆ หุบเขา แต่เมื่อมีการวิจัยเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และปัจจัยอื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าริอาเกิดจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลจากสมัยไพลสโตซีน

เวิ้งอ่าวที่สลับซับซ้อนของชสยฝั่งเรียถูกใช้เป็นท่าเรือมาตั้งแต่สมัยโบราณ เพราะมีคลื่นทะเลไม่สูงและน้ำลึกจึงสะดวกในการส้รางท่าเรือ นอกจากนี้ยังมีสภาพแวดล้อมที่เป็นน้ำกร่อยทำให้เกิดการประมงและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเป็นส่วนใหญ่ 

แต่ด้วยลักษณะแผ่นดินที่มีภูเขาสูงชันใกล้ชายฝั่งที่เป็นที่ราบเล็ก ๆ ทำให้ยากต่อการคมนาคมทางบก ด้วยเหตุนี้บางแห่งจึงมีการคมนาคมทางเรือเพียงอย่างเดียว

คำศัพท์
-------

คำว่าริอา (*ría*) มาจากภาษากาลิเซียซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับภาษาสเปนและภาษาโปรตุเกส เนื่องจากแนวริอามีอยู่ตลอดตามแนวชายฝั่งแคว้นกาลิเซียของประเทศสเปน คำนี้จำกัดเฉพาะหุบเขาที่ถูกกัดเซาะจากแม่น้ำขนาดกับแนวผาหินที่ทำมุมฉากกับแนวชายฝั่ง 

ในช่วงเวลาหนึ่งนักธรณีสัณฐานวิทยาชาวยุโรป ได้ใช้คำว่า "ริอา" เป็นคำนิยามปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ และมีการเรียกฟยอร์ดว่าริอาด้วย เวิ้งน้ำเหล่านี้มีทั้งแคบยาว มีหน้าผาสูงชัน เกิดขึ้นจากภูเขาที่ถูกธารน้ำแข็งกัดเซาะ แต่ในศตวรรษที่ 21 นักธรณีวิทยาและนักธรณีสัณฐานนิยมใช้คำว่า "ริอา" กับหุบเขาที่ถูกแม่น้ำกัดเซาะเท่านั้นดังนั้นจึงไม่รวมฟยอร์ดตามคําจํากัดความก่อนหน้า เพราะฟยอร์ดเกิดจากภูเขาที่ถูกธารน้ำแข็งกัดเซาะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  『新版 地学事典』1996年10月20日発行、編集：地学団体研究会、新版地学事典編集委員会、発行：平凡社,ISBN 4-582-11506-3
2. ↑  『オックスフォード地球科学辞典』2004年5月30日、発行：朝倉書店,ISBN 4-254-16043-7
3. ↑  Gulliver, F.P. (1899). "Shoreline Topography". *Proceedings of the American Academy of Arts and Sciences*. **34** (8): 151–258. doi:10.2307/20020880. JSTOR 20020880.
4. ↑  Cotton, C.A. (1956). "Rias Sensu Stricto and Sensu Lato". *The Geographical Journal*. **122** (3): 360–364. doi:10.2307/1791018. JSTOR 1791018.
5. ↑  Goudie, A. (2004) *Encyclopedia of Geomorphology.* Routledge. London, England.
6. ↑  Bird, E.C.F. (2008) *Coastal Geomorphology: An Introduction*, 2nd ed. John Wiley and Sons Ltd. West Sussex, England.
รถไฟขนส่งฟอสเฟตในนาอูรู

**การขนส่งระบบรางในประเทศนาอูรู**ใช้สำหรับการขนส่งแคลเซียมไพโรฟอสเฟตจากตอนในของเกาะสู่คานยื่นบริเวณท่าเทียบเรือทางตะวันตก ระบบรางสายนี้ก่อสร้างโดยบริษัทแปซิฟิกฟอสเฟต มีความยาว 3,900 เมตรและใช้รางแคบขนาด 0.6096 เมตร ต่อมาใน ค.ศ. 1920 กรรมาธิการฟอสเฟตบริติชได้ขยายรางเพิ่มขึ้นเป็น 0.9144 เมตร ในอดีตเครื่องจักรไอน้ำถูกใช้ในการขับเคลื่อนรถไฟ โดยในปัจจุบันเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ดีเซล และในบางครั้งมีการใช้รถแทรกเตอร์อีกด้วย ทางรถไฟที่ท่าเทียบเรือไอโวมีระบบจ่ายไฟฟ้าใน ค.ศ. 1912 แต่ต่อมาถูกแทนที่โดยสายพานลำเลียงระหว่างถังเก็บและท่าเทียบเรือในทะเล สำหรับทางรถไฟสายนี้มีเส้นทางผ่านเขตไอโว เขตบัวดา เขตเดนีโกโมดู เขตนีโบค เขตอัวโบเอและเขตอานีบาเร ด้วยทรัพยากรฟอสเฟตของนาอูรูร่อยหรอลงไปมาก ทำให้อนาคตของทางรถไฟเส้นนี้ไม่มีความแน่นอน รถไฟขนส่งฟอสเฟตของนาอูรูปรากฏอยูในแสตมป์ของนาอูรูหลายครั้ง ทั้งในรูปแบบของแสตมป์ทั่วไปและแสตมป์ที่ระลึก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Image on pbase.com
2. ↑  "Railways in Nauru and Ocean Island". *The Railway Magazine*. Vol. 94 no. 578. Westminster: Railway Publishing Co. November–December 1948. p. 411.
3. ↑  "Things to Do in Nauru". VirtualTourist.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-10-19. สืบค้นเมื่อ 14 July 2010.
4. ↑  "Infos on janeresture.com". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-11-16. สืบค้นเมื่อ 2021-02-21.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ **การขนส่งระบบรางในประเทศนาอูรู**
**อินทรีดำ** (อังกฤษ: Black eagle, Indian black eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ictinaetus malayensis*) เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่จำพวกอินทรี และจัดเป็นนกเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Ictinaetus* (แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย-ดูในตาราง)

มีขนปกคลุมลำตัวสีดำสนิท ขนคลุมทั้งจมูก และตีนมีสีเหลือง หางมีลายแถบสีอ่อนคาด ขณะบินปีกกว้าง ปลายปกแตกเป็นรูปนิ้วมือชัดเจน หางยาวมาก ขณะที่ยังเป็นนกที่โตไม่เต็มวัยจะมีสีน้ำตาลหม่น ปากสั้นปลายแหลม มีเล็บนิ้วเท้าแหลมคมและแข็งแรงมาก

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 69-81 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียและภูมิภาคอินโดจีน ในประเทศไทยจะพบได้ตามป่าในแนวเขาตั้งแต่เหนือจรดใต้ได้ไม่ยากนัก โดยเฉพาะทางป่าตะวันตก แต่ปัจจุบันก็มีจำนวนลดน้อยลงจากเดิมเนื่องจากถิ่นที่อยู่ถูกทำลาย

อินทรีดำ มีพฤติกรรมล่าเหยื่อที่แตกต่างไปจากอินทรีหรือเหยี่ยวชนิดอื่น คือ การบินมาเกาะใกล้รังนกเล็กหรือกระรอก แล้วไต่กิ่งไปล่าเหยื่อในรัง รวมทั้งไข่นก นอกเหนือจากจากโฉบเหยื่อที่เป็นพฤติกรรมโดยปกติ

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  James Ferguson-Lee, *Raptors of the World* Helm Field Guides – ISBN 0713669578
3. ↑  จาก ITIS.gov (อังกฤษ)
4. ↑  บุญส่ง เลขะกุล น.พ. *Bird Guide of Thailand (2)* (พ.ศ. 2517)
5. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Ictinaetus malayensis***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ictinaetus malayensis ที่วิกิสปีชีส์
**วัดเขากุมแป** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างขวา อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ประมาณ 35 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสุมนต์ธรรมโฆษิต (เจียร ปาสาทิโก) เป็นเจ้าอาวาส

วัดเขากุมแปสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2462 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระครูอเนก ที่มาของชื่อวัดเขากุมแป มีเรื่องเล่าต่อ ๆ กันมาว่า มีต้นแครต้นหนึ่งมีปุ่มซึ่งปุ่มนั้นมีทองคำอยู่ แต่ไม่มีใครสามารถนำทองออกไปใช้ได้ เพราะเชื่อว่ามีสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือสิ่งดุร้ายเฝ้าอยู่ ต่อมามีชาวบ้านคนหนึ่งอยากได้ทองคำนั้น จึงแก้ลายแทงหรือแก้คำปริศนานั้นว่า "แครปุ่ม" เป็น "กุมแป" ภายหลังได้เรียกชื่อวัดนี้ว่า "วัดเขากุมแป"

พื้นที่ภายในวัดยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีเขากุมแปซึ่งมีพระนอนโบราณอยู่บนเขา มีนามว่า *พระพุทธปุรุราชรังสรรค์* ซึ่งเส้นทางการขึ้นเขาเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร ในช่วงทศวรรษ 2500 วัดเขากุมแปมีชื่อเสียงทางด้านการชักพระบก

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูอาทรศาสนกิจ ( เอื้อม ) พ.ศ.2490 – 2498
* พระครูอุดมวัฒนาทร (เปลี่ยน ฐิตวฒฺโน) พ.ศ. 2533–2544
* พระครูสุมนต์ธรรมโฆษิต (เจียร ปาสาทิโก) พ.ศ. 2549

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ลำดับที่ 1 แผ่นพับเส้นทางการท่องเที่ยว" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2021-10-28. สืบค้นเมื่อ 2021-10-28.
2. ↑  "ผจญภัยแกะรอยประวัติศาสตร์ บ้านหัวหมาก เขากุมแป ดินแดนที่ถูกทอดทิ้งในความหลงลืม". becommon.
**วัดเขาตะเครา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี

วัดเขาตะเคราเป็นวัดเก่า ยังไม่ปรากฏแน่ชัดว่าสมัยใด แต่มีหลักฐานชัดเจนปรากฏในเพลงยาวหม่อมพิมเสนในสมัยอยุธยา ในนามว่า **วัดเขาดิน** ความว่า 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ข้ามท้องสาครชะเลมา |  | ก็ลุถึงปากน้ำบางตะเครา |
| ยิ่งแลเห็นเปล่าเคร้าใจใฝ่หา |  | จรดลตามชลมารคมา |
| หมายตามมณฑปวัดเขาดิน |  | เห็นเหมือนมณฑปวัดศพสวรรค์ |
| ยิ่งร้อนรัญจวนนักหนักถวิน |  | ที่แล่นสูงล้วนฝูงกุมภินฯ |

อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2307 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2498 นอกจากนี้ยังปรากฏในนิราศเมืองเพชร (พ.ศ. 2375) ที่กล่าวถึงหลวงพ่อวัดเขาตะเคราหรือหลวงพ่อทอง ความว่า

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| รู่หนึ่งถึงเขาเคราสวาท |  | มีอาวาสวัดวามหาเถร |
| มะพร้าวรอบขอบเขตที่บริเวณ |  | พอจวนเพลพักร้อนผ่อนสำราญ |
| กับหนูพัดจัดธูปเทียนดอกไม้ |  | ขึ้นไปไหว้พระสำฤทธิ์พิษฐาน |
| เขานับถือลือมาแต่บุราณ |  | ใครบนบานพระก็รับช่วยดับร้อนฯ |

สันนิษฐานว่าคำว่า "เขาตะเครา" น่าจะมาจากเจ้าสัวชาวจีนผู้หนึ่งได้สละทรัพย์สร้างเป็นวัดขึ้นโดยให้ลูกน้องคนหนึ่งไม่ปรากฏชื่อคอยควบคุม ซึ่งเป็นชาวจีนเหมือนกัน จีนผู้ควบคุมนี้เขาไว้หนวดเครายาว และวัดตั้งอยู่บริเวณเขา จึงเรียกรวมกันว่า "วัดเขาจีนเครา" ภายหลังเพี้ยนจาก "จีน" มาเป็น "ตา" เพราะง่ายต่อการจำ ภายหลังกร่อนจาก "ตา" เป็น "ตะ" เมื่อสรุปแล้วได้ความตามปัจจุบันว่าเขาตะเครา

สำหรับ *หลวงพ่อทอง* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยสูง 29 นิ้ว หน้าตักกว้าง 21 นิ้ว ที่เชื่อกันว่าเป็นพระพี่พระน้องกับหลวงพ่อโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา หลวงพ่อบ้านแหลม จังหวัดสมุทรสงคราม และบางเรื่องเล่ายังบอกว่าเป็นพระพี่พระน้องกับหลวงพ่อบางพลีใหญ่และหลวงพ่อวัดไร่ขิงหลวงพ่อวัดไร่ขิงที่นครปฐมอีกด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเขาตะเครา". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดเขาตะเครา". โครงการฐานข้อมูลพระพุทธศาสนาประเทศไทย.
3. ↑  "วัดเขาตะเครา". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
**จักรพรรดินีทายเฟือง** (อังกฤษ: Empress Thai Phương) หรือพระนามเดิม **มอนิก โบโด** (*Monique Baudot*; 30 เมษายน ค.ศ. 1946 – 27 กันยายน ค.ศ. 2021) หรือภายหลังเปลี่ยนเป็น **มอนิก หวิญ ถวิ** (*Monique Vĩnh Thụy*) พระสนมในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งเวียดนาม

ประวัติ
-------

**มอนิก โบโด** (Monique Baudot) หรือชื่อเต็มคือ **มอนิก มารี เออแฌน โบโด** (Monique Marie Eugene Baudot) ชาวฝรั่งเศส โบโดได้ทำงานสำนักพิมพ์ในสถานทูตฝรั่งเศสในประเทศซาอีร์ ในปี ค.ศ. 1969 โดยโบโดได้พบกับสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งถูกฝรั่งเศสส่งมาในปี ค.ศ. 1945 และกลับไปใน ค.ศ. 1949 และถูกสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1955

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 อดีตสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย และโบโดได้ทำการสมรสกันในกรุงปารีส และได้รับพระยศขั้น *Her Majesty* พระนามว่า**เจ้าหญิงหวิญ ถวิ** และทั้งสองพระองค์ก็ไม่ได้มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน

หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ใน ค.ศ. 1997 เธอได้อ้างสิทธิ์เป็น **จักรพรรดินีทายเฟือง** ต่อมาสื่อฝรั่งเศสรายงานว่าโบโดเสียชีวิตในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2021 พิธีศพของเธอจัดขึ้นในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ที่ Chapelle Sainte-Bernadette d'Auteuil ในกรุงปารีส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Phạm Cao Phong (2021-10-15). "Vương hậu người Pháp Monique Baudot của vua Bảo Đại qua đời". *BBC News Tiếng Việt*. สืบค้นเมื่อ October 18, 2021.
2. ↑  "La dernière impératrice du Vietnam, née à Pont-à-Mousson, vient de décéder à Paris". *L'Est Républicain*. 2021-10-17. สืบค้นเมื่อ October 18, 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Emperor Bảo Đại and Princess Vĩnh Thụy visit Thiên-Lý Bửu-Tòa Cao Dai Temple *Dec. 2, 1982 at San Martin, California*
* Princess Vĩnh Thụy Interview *English*
* Emperor Bảo Đại and Princess Vĩnh Thụy meet supporters in France French
|  |
| --- |
| ส่วนหนึ่งของ |
| ศาสนาพุทธ |
|  |
| ประวัติ
* เส้นเวลา
* พระโคตมพุทธเจ้า
* พุทธศาสนาก่อนแบ่งนิกาย
* การสังคายนา
* การเผยแผ่ศาสนาพุทธผ่านเส้นทางสายไหม
* การเสื่อมถอยในอนุทวีปอินเดีย
* ชาวพุทธยุคหลัง
* พุทธศาสนาสมัยใหม่
 |
| * ธรรม
* แนวคิด

* อริยสัจ 4
* มรรคมีองค์แปด
	+ ธรรมจักร
* ขันธ์ 5
* อนิจจัง
* ทุกข์
* อนัตตา
* ปฏิจจสมุปบาท
* มัชฌิมาปฏิปทา
* สุญตา
* ศีลธรรม
* กรรม
* การเกิดใหม่
* สังสารวัฏ
* จักรวาลวิทยา
 |
| คัมภีร์
* พุทธพจน์
* ตำราพุทธศาสนาช่วงต้น
* พระไตรปิฎก
* พระสูตรมหายาน
* ภาษาบาลี
* ภาษาทิเบต
* ภาษาจีน
 |
| การปฏิบัติ
* ไตรสรณคมน์
* เส้นทางสู่การปลดปล่อยในศาสนาพุทธ
* เบญจศีล
* บารมี
* การทำสมาธิ
* เหตุผลทางปรัชญา
* การบูชา
* การทำบุญ
* อนุสสติ 10
* การมีสติ
* ปัญญา
* พรหมวิหาร 4
* โพธิปักขิยธรรม 37
* อรัญวาสี
* คฤหัสถ์
* บทสวดมนต์
* การแสวงบุญ
* ลัทธิมังสวิรัติ
 |
| นิพพาน
* การตรัสรู้
* อริยบุคคล
* พระอรหันต์
* พระปัจเจกพุทธเจ้า
* พระโพธิสัตว์
* พระพุทธเจ้า
 |
| ธรรมเนียม
* เถรวาท
* พระบาลี
* มหายาน
* หีนยาน
* แบบจีน
* วัชรยาน
* แบบทิเบต
* นวยาน
* แบบเนวาร
 |
| ศาสนาพุทธในแต่ละประเทศ
* ภูฏาน
* กัมพูชา
* จีน
* อินเดีย
* ญี่ปุ่น
* เกาหลี
* ลาว
* มองโกเลีย
* พม่า
* รัสเซีย
* ศรีลังกา
* ไต้หวัน
* ไทย
* ทิเบต
* เวียดนาม
 |
| * โครงเรื่อง
* icon สถานีย่อยศาสนา
 |
| * ด
* ค
* ก
 |

**ธรรมคุ้มครองโลก** ธรรม 2 ประการได้แก่
1. หิริ
หิริ (อ่านว่า หิ-ริ, หิ-หริ) แปลว่า ความละอายแก่ใจ ความละอายต่อบาป หิริ หมายถึงความละอายใจตัวเองต่อการทำความชั่วความผิด ต่อการประพฤติทุจริตทั้งหลายและความละอายใจตัวเองที่จะละเว้นไม่ทำความดีซึ่งควรจะทำให้เกิดมีในตน เช่นบิดามารดามีความละอายใจที่จะไม่ดูแลบุตรของตน เช่นนี้เรียกว่ามีหิริ
หิริ เกิดขึ้นได้ด้วยการคิดถึงการศึกษา ฐานะ ยศศักดิ์ ชาติตระกูลของตน คิดถึงความเสียหายที่จะเกิดขึ้น รวมกับความแกล้วกล้าของจิตใจที่จะไม่ทำชั่วเช่นนั้น
หิริ เป็นธรรมรักษาคุ้มครองโลก ทำให้โลกเกิดสันติ ทำให้คนเราอยู่กันอย่างสงบสุข เพราะคนที่มีหิริจะเกลียดความชั่ว และละอายที่จะทำความชั่วทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทำให้ไม่ก่อความเดือดร้อนให้แก่โลกและสรรพสัตว์ทั้งปวง

2. โอตตัปปะ
โอตตัปปะ (อ่านว่า โอดตับปะ) แปลว่า ความเกรงกลัว หมายถึงความสะดุ้งกลัวต่อผลของความชั่ว ต่อผลของความทุจริตที่ทำไว้
โอตตัปปะ เป็นอาการของจิตที่หวั่นไหวเมื่อจะทำความชั่ว เพราะกลัวความผิดที่จะตามให้ผลในภายหลัง เกิดขึ้นได้เพราะคิดถึงโทษหรือความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นจากการทำชั่ว จากการประพฤติทุจริตของตน เช่น ตัวเองเองต้องเดือดร้อน เกิดความเสียหาย เสียทรัพย์สินเงินทอง เสียอิสรภาพ หรือถูกคนอื่นตำหนิติเตียน ถูกสังคมรังเกียจ เป็นต้น
โอตตัปปะ เป็นธรรมคุ้มครองโลกคู่กับหิริ เพราะคนที่มีโอตตัปปะย่อมกลัวที่จะทำความผิด ทำให้งดเว้นจากการประพฤติต่างๆ ได้ อันเป็นเหตุให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข เกิดสันติภาพขึ้น