***แบนดิตคิงส์ออฟเอนเชียนต์ไชนา*** (อังกฤษ: *Bandit Kings of Ancient China*) หรือที่รู้จักกันในชื่อ***ซุยโกเด็ง: เท็นเมโนะชิไก*** (ญี่ปุ่น: 水滸伝・天命の誓い, การแปลตามตัวอักษร ริมน้ำ: คำสาบานแห่งโชคชะตา) ในประเทศญี่ปุ่น เป็นวิดีโอเกมวางแผนผลัดกันเล่นที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทโคอิ และวางจำหน่ายใน ค.ศ. 1989 สำหรับเอ็มเอสเอกซ์, เอ็มเอส-ดอส, อามิกา และแมคอินทอช รวมถึงใน ค.ศ. 1990 สำหรับแฟมิคอม ครั้นใน ค.ศ. 1996 บริษัทโคอิได้ออกฉบับรีเมกสำหรับเซกา แซตเทิร์น และเพลย์สเตชันของญี่ปุ่น ซึ่งมีกราฟิกที่ได้รับการปรับปรุงอย่างมากและการปรับแต่งบทเพลงต้นฉบับใหม่[]

รูปแบบการเล่น
-------------

เกมนี้อิงจาก*ซ้องกั๋ง*ซึ่งเป็นวรรณกรรมคลาสสิกที่ยิ่งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เกมดังกล่าวเกิดขึ้นในประเทศจีนโบราณในจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงแห่งราชวงศ์ซ่ง ซึ่งแบนดิตคิงส์ออฟเอนเชียนต์ไชนา—มีกลุ่มโจรสิบคน—ทำสงครามกับเกาฉิว เสนาบดีกระทรวงกลาโหม ผู้เป็นขุนนางกังฉินที่ทรงอำนาจอย่างไร้ขีดจำกัด วัตถุประสงค์ของเกมคือสร้าง, รักษา และสั่งการกองทหารเพื่อจับกุมเกาฉิวก่อนการรุกรานของนฺหวี่เจินในเดือนมกราคม ค.ศ. 1127 โดยผู้เล่นจะมีคุณลักษณะบางอย่าง เช่น ความแข็งแกร่ง, ความคล่องแคล่ว และสติปัญญา ตลอดจนผู้เล่นยังต้องรับมือกับสถานการณ์อื่น ๆ เช่น ภาษี, การดูแลกองกำลัง, การบำรุงรักษาและการเปลี่ยนอาวุธและอุปกรณ์, พลังแห่งธรรมชาติ, ความไม่สงบและการละทิ้งหน้าที่ของกองกำลัง

สนามรบอุบัติในตารางรูปหกเหลี่ยม ซึ่งผู้เล่นเคลื่อนกองทัพไปตามภูมิประเทศต่าง ๆ เพื่อต่อสู้และเอาชนะกองทัพศัตรูด้วยกลยุทธ์ กองทหารมีความสามารถในการต่อสู้ด้วยอาวุธระยะประชิด, ธนูและลูกศร, เวทมนตร์ หรือดาบประจัญบาน รวมถึงการจุดไฟเผา เมื่อผู้เล่นเอาชนะกองทัพศัตรูได้ พวกเขามีทางเลือกในการรับเป็นสมาชิกใหม่, คุมขัง, เนรเทศ หรือประหารชีวิตกองทหารศัตรูที่ถูกจับกุม ผู้โจมตีมีเวลา 30 วันในการเอาชนะกองทหารข้าศึกที่ประจำการทั้งหมด, จับกุมผู้บัญชาการ หรือทำให้พ่ายแพ้โดยอัตโนมัติ เกมจบลงด้วยความพ่ายแพ้สำหรับผู้เล่น (ทั้งหลาย) เมื่อปฏิทินเกมมาถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1127

แผนที่เกมแสดงอาณาจักรที่ประกอบด้วย 49 จังหวัด จังหวัดใดก็ตามอาจถูกรุกรานจากดินแดนที่อยู่ติดกัน - ข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือที่ตั้งปัจจุบันของเกาฉิว (โดยปกติคือไคเฟิง ที่เป็นเมืองหลวง) ซึ่งผู้เล่นจะต้องสร้างความนิยมมากพอที่จะได้รับความสนใจจากจักรพรรดิผู้ซึ่งจะพระราชทานพระราชกฤษฎีกา โดยอนุญาตให้ผู้เล่นพยุหยาตราเข้าไปในเมืองหลวง

การตอบรับ
---------

ในนิตยสาร*เกมส์อินเตอร์เนชันแนล*ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม ค.ศ. 1990 (ฉบับที่ 13) พอล เมสัน ชื่นชมคู่มือ โดยระบุว่า "ครอบคลุมและนำเสนอได้อย่างชัดเจน" รวมถึงกราฟิกซึ่งเขาระบุว่า "มีประสิทธิภาพ" อย่างไรก็ตาม หลังจากเล่นเกมเป็นเวลาหนึ่งเดือน เมสันก็ยังไม่ใกล้ที่จะได้รับพระราชกฤษฎีกาเพื่อสู้กับเกาฉิว เขาชี้ให้เห็นว่าในเกมที่มีหลายผู้เล่น จะมีผู้เล่นเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะได้รับพระราชกฤษฎีกา และ "จะมีความชัดเจนในครึ่งทางของเกมว่าใครมีโอกาสชนะและใครไม่มีโอกาสชนะ จากนั้นไม่มีอะไรสนุกนักสำหรับผู้ที่ไม่มี" เขาสรุปโดยให้คะแนนเกมเฉลี่ย 7 เต็ม 10 สำหรับรูปแบบการเล่น และ 8 เต็ม 10 สำหรับกราฟิก โดยกล่าวว่า "ในฐานะเกมที่มีหลายผู้เล่น มันมีปัญหา [...] ส่วนในฐานะเกมผู้เล่นเดี่ยว มันดำเนินงานได้ดีนอกเหนือจากความยากที่มากเกินไป"

นักวิจารณ์ในหนังสือพิมพ์*ออสตินอเมริกัน-สเตตสแมน* มุ่งเสนอว่าความลุ่มลึกของเกมนั้นท่วมท้น โดยกล่าวถึงเกมนี้ว่า "เป็นเกมเล่นตามบทบาทที่อุดมที่สุดและซับซ้อนที่สุดที่เคยออกจำหน่าย" แต่บอกว่าเขา "แต่บอกว่าเขามีปัญหาในการคิดออก ... ว่า [เขา] ควรจะทำอะไร และเพื่อใคร"

จอห์นนี แอล. วิลสัน ได้วิจารณ์เกมสำหรับนิตยสาร*คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์* และระบุว่า "*แบนดิตคิงส์ออฟเอนเชียนต์ไชนา*นำเสนอ "บางสิ่งบางอย่างสำหรับทุกคน" ที่เป็นที่เลื่องลือ ยกเว้นนักเล่นเกมอาร์เคดที่ฝังแน่น มีเพียงไม่กี่เกมที่นักวิจารณ์คนนี้เคยเล่นซึ่งทำให้เขาเล่นในตอนเช้าตรู่โดยไม่รู้ตัว และ*ซุยโกเด็ง: เท็นเมโนะชิไก* เป็นหนึ่งในนั้น

ตลอดจนนิตยสาร*พีซี แมกกาซีน* วิจารณ์เกมนี้ในเชิงบวก โดยสรุปว่า "เป็นเกมที่เล่นแล้วติดใจ มีชีวิตชีวาด้วยส่วนผสมของบุคลิกที่ขับเคลื่อนด้วยคอมพิวเตอร์, เรื่องผจญภัยของวัฒนธรรมที่จากไป, ตัวเลือกกลุ่มคนขนาดใหญ่ และรูปแบบการเล่นที่คาดเดาไม่ได้"

นิตยสาร*คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์*ให้คะแนนเกมนี้สามดาวจากห้าดาวใน ค.ศ. 1990 และสองดาวใน ค.ศ. 1993

ส่วนการวิจารณ์*แบนดิตคิงส์ออฟเอนเชียนต์ไชนา*เวอร์ชันแฟมิคอม นิตยสาร*นินเท็นโดเพาเวอร์*แนะนำว่าผู้เล่นบางคนอาจพบว่าความเร็วของเกมช้าเมื่อเทียบกับเกมที่เน้นแอ็กชัน ในขณะที่คนอื่น ๆ จะเพลิดเพลินไปกับ "ความลุ่มลึก, การมีส่วนร่วม และการใส่ใจในรายละเอียด" ของเกม

นิตยสาร*คอมพิวต์!*ยกย่องเกมนี้ในฐานะ "หนึ่งในวิดีโอเกมจำลองเล่นตามบทบาทที่สมบูรณ์และสนุกที่สุดเกมหนึ่งที่มีอยู่" รวมถึงมอบรางวัลชมเชยในประเภทสงคราม/ยุทธศาสตร์ของคอมพิวต์ชอยซ์อะวอดส์ ค.ศ. 1991

นอกจากนี้ เวอร์ชันอามิกาได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกในนิตยสารอามิกา

เกมดังกล่าวได้รับการวิจารณ์เมื่อ ค.ศ. 1994 ในนิตยสาร*ดรากอน* ฉบับ 211 โดยเจย์และดีในคอลัมน์ "อายออฟเดอะมอนิเตอร์" ซึ่งนักวิจารณ์ทั้งสองให้เกมนี้ที่ 3 ดาวครึ่งจาก 5 ดาว

อนึ่ง เมื่อ ค.ศ. 1996 นิตยสาร*คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์*ได้ยกให้เกาฉิวซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจของ*แบนดิตคิงส์ออฟเอนเชียนต์ไชนา*เป็นวายร้ายเกมที่น่าจดจำอันดับที่ 12

อ้างอิง
-------

1. ↑  Vestal, Andrew (1998-11-02). "The History of Console RPGs". GameSpot. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 July 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-01-06.
2. ↑  Bandit Kings of Ancient China *for MSX2*. Generation-MSX. สืบค้นเมื่อ 2020-10-15.
3. ↑  Bandit Kings of Ancient China *for PC*. GameSpot. สืบค้นเมื่อ 2009-02-02.
4. ↑  Bandit Kings of Ancient China *for AMI*. GameSpot. สืบค้นเมื่อ 2009-02-02.
5. ↑  *Bandit Kings of Ancient China for NES*. GameSpot. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-02-02.
6. ↑  Baker, Christopher. *allgame ((( Bandit Kings of Ancient China > Overview )))*. Allgame. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-06-09. สืบค้นเมื่อ 2009-02-02.
7. ↑  Mason, Paul (February–March 1990). "Bandit Kings of Ancient China". *Games International*. No. 13. p. 47.`{{cite magazine}}`: CS1 maint: date format (ลิงก์)
8. ↑  Warner, Jack (1990-05-14). "You can save the planet from decay, people from evil". *Austin American-Statesman*.
9. ↑  Wilson, Johnny L. (November 1989). "Guerillas In The Myth: Koei Reveals The "Bandit Kings of Ancient China"". *Computer Gaming World*. Vol. 1 no. 65. pp. 68–69, 93.
10. ↑  Brenesal, Barry (1990-09-11). "Fight for control of ancient China in Koei's latest role playing game". *PC Magazine*. Ziff Davis Publishing Company. p. 514.
11. ↑  Brooks, M. Evan (October 1990). "Computer Strategy and Wargames: Pre-20th Century". *Computer Gaming World*. p. 11. สืบค้นเมื่อ 16 November 2013.
12. ↑  Brooks, M. Evan (June 1993). "An Annotated Listing of Pre-20th Century Wargames". *Computer Gaming World*. p. 136. สืบค้นเมื่อ 7 July 2014.
13. ↑  "Now playing: Bandit Kings of Ancient China". *Nintendo Power*. Vol. 22. March 1991. pp. 74–75.
14. ↑  Du Gaue, Robert (April 1991). "Bandit Kings of Ancient China". *Compute!* (128): 94. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 February 2009. สืบค้นเมื่อ 2009-02-03.
15. ↑  "The 1991 Compute Choice Awards". *Compute!* (125): 12. January 1991. สืบค้นเมื่อ 2009-09-11.
16. ↑  "Amiga Magazine Rack: Bandit Kings of Ancient China reviews". สืบค้นเมื่อ 2009-02-03.
17. ↑  Jay & Dee (November 1994). "Eye of the Monitor". *Dragon* (211): 39–42.
18. ↑  "The 15 most memorable game villains" (PDF). *Computer Gaming World*. Golden Empire Publications Inc. November 1996. p. 121. สืบค้นเมื่อ 18 November 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ซุยโกเด็ง: เท็นเมโนะชิไก* ที่ MobyGames
* เว็บไซต์ทางการ (ในภาษาญี่ปุ่น)