recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**แกะกล่องหนังไทย** (อังกฤษ: Golden Film; ในอดีตถ้าหากอยู่ในช่วงฉายภาพยนตร์ต่างประเทศจะใช้ชื่อรายการว่า **แกะกล่องหนังเทศ** แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกการฉายหนังต่างประเทศไปแล้ว) เป็นรายการภาพยนตร์ที่ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.05 - 23.45 น.ทาง สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย เป็นรายการโทรทัศน์ที่มีจุดมุ่งหมายในการนำเอาภาพยนตร์ไทยที่มีคุณค่าทั้งเก่าและใหม่ นำมาเสนอฉายทางโทรทัศน์ โดยไม่หวังผลในการแสวงหากำไร เพื่อให้คนรุ่นใหม่ได้รับรู้ถึงคุณค่าของภาพยนตร์ไทยทั้งเก่าและใหม่ อันเป็นรากเหง้าที่สะท้อนให้เห็นถึง ภูมิปัญญา ความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการอันวิจิตรของคนรุ่นก่อน เพื่อสืบทอดมายังคนรุ่นปัจจุบัน และอนุรักษ์คุณค่าของภาพยนตร์ไทยสู่คนรุ่นหลังสืบต่อไป

แกะกล่องหนังไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรก ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในช่วงแรกของรายการแกะกล่องหนังไทยนั้น จะฉายภาพยนตร์ไทยสลับกับภาพยนตร์ต่างประเทศ โดยในส่วนของภาพยนตร์ต่างประเทศนั้น จะใช้ชื่อรายการว่า "แกะกล่องหนังเทศ" แต่เนื่องจากว่ามีความซ้ำซ้อนกับรายการ บิ๊กซินีม่าของช่อง 7 ที่ฉายหนังต่างประเทศอยู่เช่นเดียวกัน ตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2551 จึงได้มีการฉายหนังไทยมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่กลับไปฉายหนังต่างประเทศอีก

รายการแกะกล่องหนังไทยได้ยุติการออกอากาศไปใน พ.ศ. 2554 ภายหลังสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (ทีวีไทยเดิม) ได้ออกอากาศรายการนี้ใหม่เป็นครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 โดยออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 14.00 - 16.00 น. โดยภาพยนตร์เรื่องแรกที่ออกอากาศคือเรื่อง นางสาวโพระดก (ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2508)
โดยมี รอง เค้ามูลคดี เป็นพิธีกร

ภาพยนตร์ที่ฉายในรายการ
----------------------

ในช่วงแรกที่รายการแกะกล่องหนังไทยออกอากาศ จะมุ่งเน้นไปที่การเสนอฉายภาพยนตร์เก่าๆ ที่หายาก อาทิภาพยนตร์เก่าหายากของมิตร ชัยบัญชา แต่ในระยะหลังทางรายการเริ่มปรับเปลี่ยนมาฉายภาพยนตร์ไทยที่มีความหลากหลายมากขึ้น และไม่จำกัดว่าต้องเป็นหนังไทยเก่าเสมอไปเหมือนในช่วงแรก แต่มุ่งเน้นไปที่ภาพยนตร์ที่มีคุณค่าในด้านเนื้อหา หรือมีคุณค่าในด้านประวัติศาสตร์ และมีความคมชัด เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของทางช่องไทยพีบีเอส หรือทีวีไทยในยุคนั้น

ภาพยนตร์ที่รายการแกะกล่องหนังไทยฉายเป็นเรื่องแรกคือ **7 พระกาฬ** ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ส่วนภาพยนตร์ต่างประเทศที่ฉายเป็นเรื่องแรกคือ **55 DAYS AT PEKING** ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551

จุดเด่นของรายการ
----------------

เอกลักษณ์ของรายการแกะกล่องหนังไทยก็คือ เป็นรายการภาพยนตร์ทางโทรทัศน์รายการเดียวที่มีการทำสกู๊ปฉายก่อนเข้ารายการ โดยส่วนใหญ่มักจะเป็นบทสัมภาษณ์ผู้กำกับ ผู้ประพันธ์ หรือนักแสดง นักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง ความคิดเห็นจากอาจารย์มหาวิทยาลัย นักวิชาการ หรือบทสัมภาษณ์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์นั้นๆ อาทิ เรื่องสามล้อซีห้า ก็สัมภาษณ์คนขับสามล้อ หรือเรื่องครูเสือ ก็มีบทสัมภาษณ์ครู เป็นต้น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Golden Films - แกะกล่องหนังไทย เก็บถาวร 2010-01-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ดูทีวีย้อนหลัง รายการแกะกล่องหนังไทย เก็บถาวร 2009-10-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
กระติบ
**กระติบ** คือ ภาชนะในการเก็บอาหารที่เป็นงานหัตถกรรมอันทรงคุณค่าชนิดหนึ่งที่มากด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่น เป็นของที่มีประจำบ้านของชาวไทยทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือมายาวนาน ใช้สำหรับบรรจุข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วหรือใช้เก็บเมล็ดพันธุ์พืช หรือแม้แต่ใช้เป็นเครื่องประดับในครัวเรือนหรือประดับในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ต่างๆ เป็นเครื่องจักสานที่ทำจากวัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้ไผ่ ใบจาก ใบตาล ใบลาน ต้นคล้า หรือ จากต้นพืชที่มีลักษณะยาวเรียว

บาสและป็อป
----------

贝斯和流行音乐💔

事实上，我只是以一个女孩的名义，就像最初篮球是以Ploy或一个女孩的名义一样。他以一只我在家里养的、玩了很长时间的猫的形式出现。直到他说他其实是一个男人。但我仍然认为他是一个离我很近的女人。我以友好的方式与他交谈。其实我也不想想太多，而且在平常的日子里，我正常打篮球，但是有一个朋友来打球，两个人看起来很亲密。据我所知，我看不到Young Jin，但我知道他们两个在一起🎊🎉🎉我很高兴并选择同时担任啦啦队队长。但后来两人分手了，一直吵到分手。当然，我一点也不喜欢他们的分手。分手那天，它又回来了。让这件事变得更加奇怪。是Bop自从分手后一起玩之后就喜欢上了我，我不明白。起初巴斯似乎很高兴波普喜欢我。但他却要我做他的女朋友。但我要求自己说话，因为我不想被当作同一个人对待，所以我还是没有向他敞开心扉，最后他还是这么做了。那个和我调情的男人简直欲罢不能。尽管我已经开始敞开心扉，他还是轻易就屈服了。他追随的是一张非常慈爱的脸。

อ้างอิง
-------

* เก็บถาวร 2014-06-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
* เก็บถาวร 2016-06-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* 
*

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* 
*
**วัดสันคือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันมีพระครูพิธานศาสนกิจเป็นเจ้าอาวาส

วัดสันคือ เดิมชื่อว่า **วัดศรีบุญยืน** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2405 ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นหมู่ที่ 8 ตามการแบ่งเขตของทางอำเภอ เมื่อ พ.ศ. 2500 จนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2519 ได้มีการสันนิษฐานว่าชาวบ้านได้มาทำไร่ทำนาและตั้งบ้านเรือนบริเวณนี้ พร้อมทั้งร่วมใจกันสร้างวัดนี้ขึ้น บริเวณทิศตะวันออกของวัด มีลำเหมืองพญาคำไหลผ่าน

อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ วิหาร กุฏิสงฆ์ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญบุญ และมีกำแพงล้อมรอบอาณาบริเวณของวัด และมีปูชนียสถานที่สำคัญอีกอย่างคือ เจดีย์โดยที่ชาวบ้านได้นำวัตถุโบราณต่าง ๆ มาบรรจุไว้ในองค์เจดีย์ซึ่งวัตถุโบราณต่าง ๆ นั้นได้นำมาจากวัดป่าหวายและวัดป่าเป้า แต่เดิมเคยมีพระพุทธรูปคู่วัดอยู่ 1 องค์เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยสิงห์ 1 สมัยเชียงแสนได้ถูกขโมยไปเมื่อ พ.ศ. 2520

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสันคือ". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ชุมชนและมรดกวัฒนธรรม ตามแนวถนนโบราณสายเชียงใหม่ - ลำพูน" (PDF). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
**สมเด็จพระจักรพรรดิอี้** (จีน: 義帝; พินอิน: *Yìdì*, ไม่ปรากฏ - 11 มีนาคม พ.ศ. 338) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองในปลายราชวงศ์ฉิน เป็นพระนัดดาของกษัตริย์ฮ่วยแห่งอาณาจักรฉู่ ต่อมาได้รับการสนับสนุนจากเซียงเหลียง อดีตขุนนางแห่งอาณาจักรฉู่ ทำให้พระองค์ได้กลายเป็นผู้นำโดยนิตินัยของกลุ่มก่อการโค้นล้มราชวงศ์ฉิน

  

เนื่องด้วยราษฎรของอาณาจักรฉู่ รู้สึกเวทนาพระเจ้าฮ่วยพระอัยกาของพระองค์ พระองค์จึงประกาศตนเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรฉู่ ทรงพระนามเรียกขานว่า **ฉู่ฮ่วยหวาง** หรือ **ฮ่วยหวาง**

หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฉิน **ซีฉู่ป้าหวาง** ได้แบ่งจักรวรรดิฉินออกเป็น 18 อาณาจักร และได้ยกฉู่ฮ่วยหวางขึ้นเป็นจักรพรรดิอี้ ปกครอง 18 อาณาจักรแต่เพียงในนาม

ใน พ.ศ. 338 ระหว่างทางไปยังมณฑลเฉิน ซีฉู่ป้าหวางได้สั่งให้อิงปู้ไปลอบสังหารจักรพรรดิอี้ในแม่น้ำ

ไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริงของการสวรรคตของจักรพรรดิอี้ เป็นที่ทราบกันดีว่าพระองค์ถูกฆ่าในแม่น้ำ ตามนิทานพื้นบ้าน

อ้างอิง
-------

1. ↑  《史记》卷七，"乃与吕臣军俱引兵而东。吕臣军彭城东，项羽军彭城西，沛公军砀。"
2. ↑  《史记》卷七，"初，宋义所遇齐使者高陵君显在楚军，见楚王曰："宋义论武信君之军必败，居数日，军果败。兵未战而先见败征，此可谓知兵矣。"王召宋义与计事而大说之"
3. ↑  司馬遷. 歷史筆記。 第 2 卷，第 1 章 8、第 174 頁
4. ↑  司馬遷. 歷史筆記。 第 2 卷，第 1 章 7，第 398 頁，評論 144
5. ↑  司馬遷. 歷史筆記。 第 2 卷，第 1 章 8，第 176,177,184 頁
**ซิตคอม** (อังกฤษ: sitcom) ย่อมาจาก **ซิจูเอชันคอเมดี** (อังกฤษ: situation comedy) หรือ **ละครหรรษา** มีลักษณะ คือ ตัวละครจะอยู่ในสถานการณ์จำลองเดียวกันจากตอนหนึ่งไปตอนถัดไป สถานการณ์จำลองมักจะเป็นในครอบครัว ที่ทำงาน หรือ ในวงเพื่อน มุกตลกในซิตคอมมีหลากหลาย แต่ปกติแล้วจะมีลักษณะเป็นแบบตัวละครนำเรื่องไป (character-driven) นำมาซึ่งการใช้ running gags (มุกซ้ำ ๆ ประจำตัวละคร ย้ำเรื่อย ๆ ตลอดเรื่อง)

เพื่อที่จะรักษาสถานการณ์ให้คงที่ตลอดจำนวนตอนที่มากมาย ในซิตคอมต่าง ๆ ตัวละครจึงมักมีความเป็นไปที่คงที่ (เช่น ถ้าเป็นเรื่องความรัก ก็จะไม่มีความคืบหน้าของความรักในแต่ละตอนมากนัก ทำให้ความสัมพันธ์ของตัวละครคงเดิม) เหตุการณ์ในแต่ละตอนก็จะมีบทสรุปภายในตอน และมีไม่บ่อยนักที่จะเกี่ยวโยงข้ามตอน

องค์ประกอบของละครซิตคอม
-----------------------

ซิตคอมเป็นละครแนวสุขนาฏกรรม เลือกที่จะมองชีวิตมนุษย์ในแง่ขบขัน ล้อเลียน เอามาทำเป็นเรื่องตลกให้คนดูหัวเราะ โดยผูกเรื่อง สร้างสถานการณ์ให้เกิดอารมณ์ขันสนุกสนาน องค์ประกอบของละครซิตคอม มีรายละเอียดดังนี้ ด้านเนื้อหา หลากหลาย มีความสัมพันธ์หลายกลุ่ม หลายบุคคล, รูปแบบการนำเสนอ ไม่สมจริง แต่เนื้อหามาจากความจริง, จังหวะและการดำเนินเรื่องรวดเร็ว จบตามเวลา, มีพื้นฐานทางอารมณ์, ความสัมพันธ์ของตัวละครตามสูตรแน่นอน, ตัวละครมีลักษณะเหมือนจริง และ การแบ่งแยกวงในและวงนอกคือระหว่างนักแสดงประจำกับดารารับเชิญ

รายชื่อซิตคอมไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรม (พิมพ์ครั้งที่ ๒ (แก้ไขเพิ่มเติม) พ.ศ. ๒๕๖๑) ฉบับราชบัณฑิตยสถาน

นัฐพงษ์ เหมืองหม้อ
ฤดูกาล **1992–93** เป็นฤดูกาลที่ 105 ของแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ในฐานะสโมสรฟุตบอลอาชีพ นี่เป็นปีแรกของพวกเขาในพรีเมียร์ลีก แต่เป็นฤดูกาลแรกของพวกเขาในลีกสูงสุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966

สรุปฤดูกาล
----------

ด้วยความร่ำรวยของเจ้าของสโมสร แจ็ก วอล์กเกอร์ ทำให้ผู้จัดการทีม เคนนี แดลกลีช สามารถเซ็นสัญญาคว้าตัว แอลัน เชียเรอร์ กองหน้าดาวรุ่งวัย 22 ปี ของเซาแทมป์ตัน ด้วยค่าตัวเป็นสถิติใหม่ของเกาะอังกฤษ (รายงานต่างๆ กันที่ 3.3 ล้านปอนด์, 3.4 ล้านปอนด์ หรือ 3.6 ล้านปอนด์) แบล็กเบิร์นมีฤดูกาลที่ยอดเยี่ยมในการกลับสู่ลีกสูงสุด เชียเรอร์ลงเล่นในลีกไปเพียง 21 นัดและยิงได้ 16 ประตูในลีก ก่อนที่เขาจะเอ็นไขว้หน้าขวาฉีกในเกมที่พบกับลีดส์ยูไนเต็ดในเดือนธันวาคม แบล็กเบิร์นจบอันดับ 4 – ห่างจากโซนรอบคัดเลือกรอบแรกของยูฟ่าคัพเพียง 1 แต้ม ฟอร์มในบอลถ้วยของแบล็กเบิร์นเกือบจะทำให้พวกเขาผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลสโมสรยุโรป แต่พวกเขาตกรอบเอฟเอคัพในรอบก่อนรองชนะเลิศและลีกคัพในรอบรองชนะเลิศ

ชุดแข่ง
-------

เอสิกส์บริษัทผู้ผลิตชุดกีฬาของญี่ปุ่นผลิตชุดแข่งให้กับแบล็กเบิร์นในฤดูกาลนี้ McEwan's Lager ผู้ผลิตเบียร์อังกฤษเป็นผู้สนับสนุนชุดแข่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The Kenny Dalglish file". BBC. 27 August 1998. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
2. ↑  "Shearer to move for £3.4 million". *The Times*. 27 July 1992. สืบค้นเมื่อ 19 January 2009.
ดร. **วัฒนา เซ่งไพเราะ** (เกิด 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และอดีตโฆษกประธานสภาผู้แทนราษฎร

การศึกษา
--------

* นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปีการศึกษา 2522
* เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ปี2525
* ปริญญาโท ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต พัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
* ปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (สื่อสารการเมือง) มหาวิทยาลัยเกริก
* หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน รุ่นที่1 สถาบันพระปกเกล้า

* หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การเสริมสร้างสังคมสันติสุข รุ่นที่1 สถาบันพระปกเกล้า

* หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การพัฒนาการเมืองและการเลือกตั้งระดับสูง รุ่นที่2 คณะกรรมการการเลือกตั้ง

บทบาททางการเมือง
----------------

วัฒนา เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกพรรคพลังธรรม ในปี พ.ศ. 2529 และต่อมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 เขต 4 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ได้รับไปเพียง 11,293 คะแนน ไม่ได้รับเลือก จากนั้นได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (สุทัศน์ เงินหมื่น) ในปี พ.ศ. 2536 และได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย ส.ส. ของ ดร.สาวิตต์ โพธิวิหค

วัฒนา ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย โดยได้รับเลือกตั้งในครั้งนั้น ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2548 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 สังกัดพรรคไทยรักไทยเช่นเดิม ต่อมาหลังพรรคไทยรักไทยถูกยุบเขาย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชาชนเช่นเดียวกับสมาชิกพรรคไทยรักไทยส่วนใหญ่ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2550 แต่แพ้ให้กับสุทธิ ปัญญาสกุลวงศ์ จากพรรคประชาธิปัตย์ ถึงอย่างนั้นในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 วัฒนายังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขานุการรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง(สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์) และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโฆษกกระทรวงศึกษาธิการ และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (สมชาย วงศ์วัสดิ์) เขาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2554 แต่แพ้ให้กับนายสุทธิเช่นเดิม 

วัฒนา ได้เข้ามาทำงานกับสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ อีกครั้ง ในฐานะโฆษกประธานสภาผู้แทนราษฎร โดยได้รับการแต่งตั้งในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2554

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ติดต่อโฆษก". *www.parliament.go.th* (ภาษาอังกฤษ).
2. ↑  "ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปี 2535" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2023-09-26. สืบค้นเมื่อ 2023-09-24.
3. ↑  ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง [นายวัฒนา  เซ่งไพเราะ]
4. ↑  ประกาศสภาผู้แทนราษฎร เรื่อง แต่งตั้งข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง [นายวัฒนา เซ่งไพเราะ]
**หน่วยความจำเข้าถึงข้อมูลโดยสุ่มแบบพลวัตซิงโครนัสที่มีอัตราข้อมูลสองเท่ารุ่นที่สาม** หรือ **DDR3 SDRAM** (อังกฤษ: Double data rate type three synchronous dynamic random-access memory, DDR3 SDRAM) เป็นวิวัฒนาการยุคถัดไปของเทคโนโลยีหน่วยความจำ DDR2 SDRAM และ DDR SDRAM รุ่นเก่า ซึ่งจะขจัดอุปสรรคเรื่องอัตราการส่งข้อมูลของหน่วยความจำ เพื่อข้ามสู่ความถี่สัญญาณนาฬิการะดับจิกะเฮิร์ซ DDR3 เป็นเทคโนโลยีมาตรฐานอุตสาหกรรมที่ JEDEC ซึ่งเป็นองค์กรกำหนดมาตรฐานเซมิคอนดักเตอร์ของ Electronic Industries Alliance (EIA)

หน่วยความจำ DDR3 มีความถี่สัญญาณนาฬิกา และมีแบนด์วิทสำหรับส่งข้อมูลมากขึ้น ใช้แรงดันไฟฟ้าและกินไฟน้อยลงย่อมส่งผลให้หน่วยความจำผลิตความร้อนน้อยลงด้วย หน่วยความจำ DDR3 ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรม ให้สามารถรองรับโปรเซสเซอร์สี่แกนในยุคถัดไป ซึ่งต้องใช้แบนด์วิทสำหรับข้อมูลสูงเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพในการทำงานให้ดีขึ้น หน่วยความจำ DDR3 มีหลายระดับความถี่สัญญาณนาฬิกาดังนี้ 1066 MHz, 1333 MHz และ 1600 MHz

ชิป DDR3
--------

มีลักษณะภายในแตกต่างจากชิปหน่วยความจำ DDR2 อีกด้วย เช่น ชิปหน่วยความจำ **DDR3** มีคุณสมบัติดังนี้:

* ทำงานที่แรงดันไฟฟ้า 1.6 โวลต์ ทำให้ใช้พลังงานลดลงประมาณ 30% จึงทำให้ผลิตความร้อนน้อยลงด้วย เมื่อเทียบกับ DDR2
* ประสิทธิภาพในการทำงานมากขึ้น ช่วยปรับปรุงการทำงานของหน่วยความจำ เพิ่มประสิทธิภาพ และไทม์มิ่งมาร์จิน
* ชิปมีขนาด 4 จิกะบิต ช่วยให้มีหน่วยความจำได้สูงถึง 16GB หรือใหญ่กว่านั้น

แบนด์วิดท์ของ DDR3
------------------

ข้อมูลจำเพาะสำหรับหน่วยความจำ DDR3 ได้รับการพัฒนาและอนุมัติจาก JEDEC การกำหนดชื่อของ DDR3 เหมือนกับ DDR2 และ DDR ระบบที่มีหน่วยความจำสองช่องสัญญาณ จะมีแบนด์วิดท์กว้างเป็นสองเท่า และจะมีขนาดแบนด์วิดท์กว้างสุดถึง 17 จิกะไบต์ต่อวินาที ในระบบที่ใช้ PC3-8500
รายชื่อตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องเทพมารสะท้านภพ โดยหวงอี้

ฟงหาน
-----

บุคคลในทำเนียบยอดฝีมือฝ่ายอธรรม อาศัยเพลงดาบมือซ้ายสร้างชื่อลือลั่น
พ่ายแพ้ให้แก่ล่างฟานหวินสองครั้ง ได้รับไหว้วานจากล่างฟานหวินให้ดูแลอดีตภรรยาประมุขพรรคมังกรพิโรธ คือเฉียนหงชิง
ทั้งยังมอบอาวุธประจำกาย ดาบศาสตราฟ้า และถ่ายทอดเพลงดาบมือซ้ายให้แก่ชิฉางเจิง

ล่างฟานอวิ๋น
------------

**ล่างฟานอวิ๋น** ยอด ฝีมือฝ่ายอธรรม เป็นเสาหลักของพรรคมังกรพิโรธ ฝีมือจัดเป็นหนึ่งในสิบลำดับยอดฝีมือฝ่ายอธรรม มีอาวุธคู่กายคือกระบี่คลุมวรุณ สำเร็จวิชากระบี่คลุมวรุณจากการเฝ้าศึกษาธรรมชาติและสายน้ำในทะเลสาบ อุปนิสัยปล่อยตัวตามสบาย ชมชอบสุรา โดยเฉพาะสุราธารน้ำใสไหลรินยึดมั่นในความรักเมื่อภรรยาจากไปจึงเกิดความ เสียใจอย่างยิ่ง เก็บตัวทอดอาลัยตายอยาก แต่เพราะสถานการณ์และคุณธรรม จึงหวนคืนสู่ยุทธจักร ทั้งยังสามารถบังคับใช้ยอดกระบี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบยากที่ใครจะประมือ เป็นคู่มือเพียงหนึ่งเดียวที่ปรมาจารย์ผังปานยอมรับ 
ภรรยาของล่างฟางอวิ๋นมีนามว่าจี้ซีซี (แปลว่าน่าทนุถนอม) เสียชีวิตในคืนวันเพ็ญ หลังจากนั้นล่างฟางอวิ๋นก็ดูเหมือนจะไม่นำพาต่อโลกภายนอกอีก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่เช่อจุนซิ่นยกกำลังมารุกรานพรรคมังกรพิโรธ เหตุการณ์นั้นทำให้ล่างฟางอวิ๋นและหลิงจ้านเทียนปรับสัมพันธภาพกับ
ซ่างกวนอิงให้ดีขึ้น

หานป๋อ
------

หานป๋อเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกหานเทียนเต๋อซึ่งเป็นหัวหน้าตึกตระกูลหานเก็บมาเลี้ยง ชื่อหานป๋อเป็นชื่อซึ่งมีที่มา หานเป็นแซ่ ส่วนชื่อป๋อนั้นได้มาจากการทีเก็บมาจากใต้ต้นป๋อ(ต้นสนจีน) ภายหลังถูกยัดเยียดความผิด โดนส่งเข้าคุกซึ่งที่นั่นหานป๋อได้พบกับเช่อจุนซิ่ง
และได้รับการถ่ายทอดฝีมือโดยที่เช่อจุนซิ่งหวังให้หานป๋อโค่นล้มปรมจารย์ผังปานลงให้ได้
**เจมส์บอก** หรือ **เจมส์บัก** (อังกฤษ: gemsbok, gemsbuck; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Oryx gazella*) เป็นแอนทิโลปจำพวกออริกซ์ชนิดหนึ่ง จัดเป็นแอนทิโลปขนาดใหญ่ มีรูปร่างกำยำล่ำสัน ดูมีพละกำลัง

โดยที่ชื่อ "เจมส์บอก" ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาแอฟริคานส์คำว่า *gemsbok* ซึ่งมาจากภาษาดัตช์ที่หมายถึงชื่อของชามอยส์ตัวผู้ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายคลึงกัน (โดยเฉพาะรูปแบบใบหน้า) แต่ทั้งนี้ชามอยส์และออริกซ์เป็นสัตว์ที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด โดยออกเสียงตามปกติในภาษาอังกฤษว่า /ˈɡɛmzbɒk/

 
ในอดีตเคยถูกจัดให้มีอีกหนึ่งชนิดย่อย คือ ไบซาออริกซ์ หรือออริกซ์แอฟริกาตะวันออก (*O. beisa*) แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาเป็นชนิดต่างหาก

ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 170–210 กิโลกรัม ตัวเมีย 140–185 กิโลกรัม ความสูงจากปลายกีบเท้าจรดหัวไหล่ 1.2 เมตร ความยาวลำตัว 2 เมตร ความยาวหาง 85 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 12–15 ปี

มีลักษณะเด่น คือ ปลายเขาที่แหลมยาวนั้นเป็นคู่ถ่างกางออก และมีแถบสีดำคล้ายปานขนาดใหญ่ที่บั้นท้ายลำตัวและที่โคนขาทั้งหน้าและหลัง และยังมีแผ่นหนังสีดำยาวใหญ่พาดเฉียงอยู่เหนือท้องทั้งสองข้าง ซึ่งเป็นความแตกไปจากไบซาออริกซ์ อีกทั้งลำตัวก็บึกบึนกว่า และยังมีแถบสีดำครอบคลุมบริเวณใบหน้ามากกว่า

เจมส์บอกพบได้ทั่วไปในตอนใต้ของแอฟริกา เช่น แอฟริกาใต้, นามิเบีย, บอทสวานา มักอาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นทุ่งหญ้าแห้งแล้ง เช่น พื้นที่กึ่งทะเลทรายและทะเลทราย เช่น ทะเลทรายนามิบ, ทะเลทรายคาลาฮารี พบเป็นจำนวนมากในอุทยานแห่งชาติอีโตซา และอุทยานแห่งชาตินามิบ-นูคลัฟต์ ในนามิเบีย ซึ่งที่นี่เจมส์บอกได้ปรากฎอยู่ในตราแผ่นดินของนามิเบีย ด้วยเป็นสัตว์ที่มีปริมาณมากถึง 373,000 ตัว โดยในธรรมชาติจะตกเป็นอาหารของสัตว์นักล่า เช่น สิงโต, ไฮยีนา และหมาป่าแอฟริกา

อ้างอิง
-------

1. 1 2  IUCN SSC Antelope Specialist Group (2008). *Oryx gazella*. In: IUCN 2008. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on 13 November 2008.Database entry includes justification for why this species is listed as Least concern.
2. ↑  IUCN (International Union for Conservation of Nature) 2008. Oryx gazella. In: IUCN 2015. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2015.2.. Downloaded on 14 July 2015.
3. ↑  Dictionary.com: "Gemsbok". Dictionary.reference.com. Retrieved on 2013-10-10.
4. 1 2  ปองพล อดิเรกสาร. *สัตว์ป่าแอฟริกา*. กรุงเทพฯ : เอเรียสบุ๊คส์, 2553. 240 หน้า. หน้า 21-22. ISBN 978-616-90508-0-3
5. ↑  "National Symbols". *gov.na*. Government of Namibia. สืบค้นเมื่อ 2015-05-09.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Animal Diversity Web's article on the gemsbok (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Oryx gazella***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Oryx gazella ที่วิกิสปีชีส์
**กฎการแผ่รังสีความร้อนของเคียร์ชฮ็อฟ** (เยอรมัน: *Kirchhoffsches Strahlungsgesetz*) เป็นกฎของการถ่ายเทความร้อน ที่เสนอโดยนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ ในปี 1859 ใช้เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างสภาพเปล่งรังสี และ อัตราการดูดกลืนรังสีของวัตถุ

การแนะนำ
--------

โดยทั่วไป แบบจำลองวัตถุดำ ที่ใช้ในการศึกษาด้านรังสีถือว่ามีอัตราส่วนการดูดกลืนแสงเท่ากับ 1 ({\displaystyle \alpha =1}) ในขณะที่อัตราส่วนการดูดกลืนแสงของวัตถุในความเป็นจริงจะมีค่าน้อยกว่า 1 แต่มากกว่า 0 (นั่นคือ {\displaystyle 1>\alpha >0}) กฎการแผ่รังสีความร้อนของเคียร์ชฮ็อฟให้ความสัมพันธ์ระหว่างความเปล่งรังสี และอัตราส่วนการดูดกลืนแสงของวัตถุจริง โดยค่าอัตราส่วนการดูดกลืนแสงเป็น

{\displaystyle \alpha ={\dfrac {M}{M\_{b}}}}
ในที่นี้ {\displaystyle M} คือความเปล่งรังสีของวัตถุ ส่วน {\displaystyle M\_{b}} คือรังสีที่ปล่อยออกมาจากวัตถุดำที่อุณหภูมิเดียวกัน

และค่าสภาพเปล่งรังสี {\displaystyle \epsilon } จะได้เป็น

{\displaystyle \epsilon ={\dfrac {M}{M\_{b}}}}
ดังนั้นจะได้ว่า

{\displaystyle \epsilon =\alpha }
ดังนั้นภายใต้สภาวะสมดุลทางความร้อน อัตราส่วนการดูดกลืนของวัตถุต่อการแผ่รังสีความร้อนจะเท่ากับค่าการแผ่รังสีที่อุณหภูมิเดียวกัน

การเขียนแสดงในรูปต่าง ๆ
-----------------------

สำหรับสเปกตรัมในทิศทางหนึ่ง ๆ กฎการแผ่รังสีความร้อนของเคียร์ชฮ็อฟแสดงได้เป็น

{\displaystyle \epsilon (\lambda ,\theta ,\phi ,T)=\alpha (\lambda ,\theta ,\phi ,T)}
โดย \theta  คือมุมละติจูด {\displaystyle \phi } คือมุมลองจิจูด \lambda  คือความยาวคลื่นของสเปกตรัม และ {\displaystyle T} คืออุณหภูมิ

สำหรับสเปกตรัมของบริเวณครึ่งทรงกลม กฎการแผ่รังสีความร้อนของเคียร์ชฮ็อฟเขียนได้เป็น

{\displaystyle \epsilon (\lambda ,T)=\alpha (\lambda ,T)}
โครงสร้างของกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง
**กล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง** (Cassegrain telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงประเภทหนึ่งที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยโลร็อง กัสแกร็ง นักบวชชาวฝรั่งเศส ในศตวรรษที่ 17

ประกอบขึ้นโดยการวางกระจกเงาทุติยภูมิที่เป็นกระจกเงานูนทรงไฮเพอร์โบลาไว้ด้านหน้ากระจกเงาปฐมภูมิที่เป็นกระจกเงาเว้าทรงไฮเพอร์โบลา แล้วเปิดช่องว่างตรงกลางกระจกเงาปฐมภูมิให้ลำแสงผ่านไปยังด้านหลังซึ่งวางอุปกรณ์วัดแสงเช่น CCD เอาไว้

เนื่องจากกระจกเงาทุติยภูมิมีลักษณะนูน ความยาวโฟกัสของกล้องโทรทรรศน์จึงเป็น 3-4 เท่าของความยาวโฟกัสของกระจกเงาปฐมภูมิ เช่นเดียวกับ กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตัน กล้องแบบนี้จะไม่เกิดความคลาดทรงกลมสำหรับภาพของจุดที่ระยะอนันต์บนแกนหลัก

กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่บางรุ่นสามารถปรับให้เป็นกล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันได้โดยเปลี่ยนกระจกเงาทุติยภูมิเป็นกระจกเงาระนาบที่เอียง 45 องศา

รูปแบบอื่น
----------

กล้องโทรทรรศน์แบบอื่น ๆ หลายประเภทได้ดัดแปลงโดยมีพื้นฐานจากกล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง เช่น กล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียง, กล้องโทรทรรศน์แบบดอล–เคอร์แค็ม, กล้องโทรทรรศน์แบบชมิท–กัสแกร็ง, กล้องโทรทรรศน์แบบมัคซูตอฟ–กัสแกร็ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "天体望遠鏡を使いこなすための実際的基礎知識", *天体望遠鏡のすべて* ('75年 ed.), 地人書館, 1975, pp. 36–53
2. ↑  "カセグレン焦点". *天文学辞典*. 日本天文学会. สืบค้นเมื่อ 2021-08-10.
3. ↑  "反射望遠鏡の種類". *キヤノンサイエンスラボ・キッズ*. キヤノン. สืบค้นเมื่อ 2021-08-10.
**เจย์ เฮอร์ฟอร์ด** (อังกฤษ: Jay Herford) เกิดวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1987 ที่ครอฟตัน รัฐแมริแลนด์ เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งปัจจุบันเล่นให้แก่ทีมคริสตัลพาเลซบัลติมอร์ในยูเอสเอสเอฟดิวิชัน 2 โปรเฟสชันแนลลีก รวมถึงได้หวนกลับมาเป็นบุคลากรของมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ซึ่งเป็นฤดูกาลที่สามของเขาในฐานะของผู้ฝึกสอนการรักษาประตู

ผลงาน
-----

#### วิทยาลัย

เฮอร์ฟอร์ดเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมเซาธ์ริเวอร์ และเริ่มต้นเรียนสองปีที่มหาวิทยาลัยฟรอสบูร์กสเตท โดยช่วยทำผลงานให้แก่มหาวิทยาลัยดังกล่าวด้วยสถิติรวมที่ ชนะ 26 แพ้ 14 เสมอ 2 ในช่วงเวลานั้น เขาได้รับเลือกเข้ารับรางวัลออล-แอลเลเกนีเมาเทนคอลลีเจทคอนเฟอเรนซ์ออเนอเรเบิลเมนชันใน ค.ศ. 2007 และออลคอนเฟอร์เรนซ์เซคันด์ทีมใน ค.ศ. 2008 เขาจบฤดูกาลรุ่นอาวุโสของเขาในอันดับสองของลีกด้วยค่าเฉลี่ยการรักษาประตูที่ 0.77 โดยเป็นอันดับสามในการรักษาประตูที่ร้อยละ .797 และอันดับเก้าในการรักษาประตูที่ 59 ลูก

#### ระดับอาชีพ

เฮอร์ฟอร์ดเข้าสู่ระดับอาชีพเมื่อเขาเซ็นสัญญากับแฮริสเบิร์กซิตี้ไอซ์แลนเดอร์สของยูเอสแอลเซคันด์ดิวิชัน เขาเปิดตัวในระดับอาชีพของเขาได้อย่างน่าสนใจ ด้วยการเป็นผู้เล่นในสนามแทนการเป็นผู้รักษาประตู เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2009 โดยการเปลี่ยนตัวในช่วงท้ายที่การแข่งขันฤดูกาลสุดท้ายปี 2009 ของแฮริสเบิร์กเมื่อครั้งที่พบกับทีมเวสเทิร์นแมสไพโอเนียร์

เฮอร์ฟอร์ดเซ็นสัญญากับคริสตัลพาเลซบัลติมอร์ของยูเอสเอสเอฟดิวิชัน 2 โปรเฟสชันแนลลีก ในฐานะตัวสำรองถัดจากตัวเลือกแรกอย่างอีวาน บุช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Jay Herford - Hopkins Sports". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-09-20. สืบค้นเมื่อ 2013-01-01.
2. ↑  Herford Signs With Harrisburg City Islanders (ภาษาอังกฤษ), เข้าถึงเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2011
3. ↑  "1:2 - United Soccer Leagues (USL)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-22. สืบค้นเมื่อ 2013-01-01.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Harrisburg City Islanders bio
* Frostburg bio
**นายประพันธ์ บูรณุปกรณ์** เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่จากการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 และเป็นพี่ชายของนายปกรณ์ บูรณุปกรณ์ อดีตแกนนำกลุ่มวังบัวบานของพรรคไทยรักไทย

ประวัติ
-------

นายประพันธ์ บูรณุปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2492 ที่ตำบลช้างม่อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายใช้ กับนางจิตรา บูรณุปกรณ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก MIDDLE TENNESSEE UNIVERSITY ประเทศสหรัฐอเมริกา

การทำงาน
--------

นายประพันธ์ บูรณุปกรณ์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ เคยดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ ในสมัยของนายธวัชวงศ์ ณ เชียงใหม่

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคราษฎร แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 และได้รับเลือกตั้งเป็นลำดับที่ 2 รองจากนายแพทย์ไกร ดาบธรรม

ในปี 2561 นายประพันธ์เป็นที่คาดหมายว่าจะลงสมัครรับเลือกตั้งนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ สืบต่อจากทัศนัย บูรณุปกรณ์ หลานชายที่วางมือทางการเมือง แต่ในที่สุดเขาก็หันไปสนับสนุนบุตรชายคือ อัศนี บูรณุปกรณ์ ลงสมัครแทน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ย่านกาดหลวง(๑๖)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-24. สืบค้นเมื่อ 2018-04-24.
2. ↑
3. ↑  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ผลการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นทางการ" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-07-28. สืบค้นเมื่อ 2018-04-24.
5. ↑  "ประพันธ์ บูรณุปกรณ์"เปิดตัวชิงนายกเล็กเชียงใหม่ "ทัศนัย"วางมือไปทำธุรกิจ เล็งดึง"เสี่ยตุ้ม"เสริมทีม
6. ↑  "ประพันธ์ บูรณุปกรณ์"ลั่นกลองรบ นำทีมเชียงใหม่คุณธรรมลุยลงชุมชนเมืองก๋าย
**วัดธ่อเจริญธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำเพชรบุรี ในตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

วัดธ่อเจริญธรรม ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่จากสิ่งก่อสร้างที่หลงเหลืออยู่น่าจะมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่อุโบสถทรงไทย ก่ออิฐถือปูน ขนาด 5 ห้อง ฐานอ่อนโค้งเล็กน้อย หัวเสาปูนปั้นเป็นแบบบัวแวงและกรวยเชิง ผนังทางด้านหน้า (ทิศตะวันออก) พระประธานปูนปั้น ปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชี ประดับด้วยลวดลายปูนปั้น ด้านหน้ามีพระอัครสาวกนั่งประคองอัญชลีอยู่ทั้งสองข้าง บนฐานชุกชีที่แยกออกมา ที่ผนังด้านหลังพระประธาน มีร่องรอยการเปลี่ยนแปลงที่ตั้งพระประธาน ในลักษณะขยับออกมาด้านหน้าและยกให้สูงขึ้น เจดีย์รายจำนวน 8 องค์ หอระฆังได้รับการบูรณะใหม่ เสากลมมีหลังคาซ้อนลดหลั่น 3 ชั้น ศาลาการเปรียญทางวัดรื้อไปเมื่อ พ.ศ. 2530

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธ่อเจริญธรรม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ข้อมูลโบราณสถานวัดธ่อเจริญธรรม อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี". สำนักศิลปากรที่ ๑ ราชบุรี.
**ลัทธิหลัว** (จีน: 羅教) เป็นศาสนาในประเทศจีน หลัว ชิงเป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธินี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1482 โดยอ้างว่าสืบมาจากนิกายเซนสำนักหลินจี้ แต่แนวคำสอนจริง ๆ เป็นการผสานความเชื่อของลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และศาสนาพุทธแบบจีน ลัทธิหลัวแพร่หลายอย่างมากและมีอิทธิพลต่อศาสนาต่าง ๆ ในประเทศจีนสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง เช่น ลัทธิอนุตตรธรรม ลัทธิเจ เป็นต้น

คัมภีร์สำคัญของลัทธินี้คือคัมภีร์อู่ปู้ลิ่วเช่อซึ่งศิษย์ของหลัว ชิง เรียบเรียงขึ้นจากคำสอนของหลัว ชิง ที่สาวกช่วยกันจดบันทึกไว้ คัมภีร์นี้แพร่หลายมากแม้แต่ในลัทธิอื่น ๆ เช่น ลัทธิเจและลัทธิอนุตตรธรรมที่ยอมรับนับถือทั้งคัมภีร์อู่ปู้ลิ่วเช่อและศาสดาหลัวชิง

ประวัติ
-------

หลัว ชิง มีชิวิตอยู่ในช่วง ค.ศ. 1442 - 1527 เริ่มประกาศศาสนาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1482 ถึง ค.ศ. 1509 โดยมีสาวกช่วยกันจดบันทึกคำสอนไว้ เมื่อหลัว ชิง เสียชีวิตแล้วสาวกจึงเรียบเรียงคำสอนนั้นเป็นเล่มคัมภีร์ ชื่อว่า "อู่ปู้ลิ่วเช่อ" ซึ่งแปลว่า *ห้าส่วนหกเล่ม*  ลัทธิหลัวแพร่หลายมากในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง จนมีอิทธิพลต่อลัทธิศาสนาอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นตามมาในภายหลัง

ลัทธิที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลัทธิหลัว ได้แก่ ลัทธิอนุตตรธรรม และลัทธิเจ

อ้างอิง
-------

1. ↑  
从台湾斋教《龙华科仪》看其禅宗的传承与思想
2. ↑  "明嘉靖版《五部六冊》合校". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-21. สืบค้นเมื่อ 2013-04-24.
3. ↑  Five Parts and Six Volumes [*ลิงก์เสีย*], Encyclopedia of Taiwan, เรียกข้อมูลวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
4. ↑  "Tian Dao Hui 天道會". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-19. สืบค้นเมื่อ 2013-05-07.
5. ↑  Charles Brewer Jones. BUDDHISM IN TAIWAN: A HISTORICAL SURVEY เก็บถาวร 2013-04-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 378 บ้างรู้จักกันในชื่อ **ยุทธการที่ฮาเดรียโนโปลิส** เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นำโดยจักรพรรดิวาเล็นส และชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น การสู้รบเกิดขึ้นในบริเวณใกล้เคียงกับเอเดรียโนเปิล ในจังหวัดเทรซของโรมัน (ปัจจุบันคือเมืองเอดีร์แนในประเทศตุรกี) ศึกครั้งนี้จบลงด้วยชัยชนะของชาวฮัน และจักรพรรดิวาเล็นสพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในสมรภูมิครั้งนี้ และศึกนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามกอทิก (ค.ศ. 376–ค.ศ. 382) การรบครั้งนี้เป็นสาเหตุหนึ่งของการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในศตวรรษที่ 5

เบื้องหลัง
----------

ในปีค.ศ. 376 ชาวกอทพลัดถิ่นและชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณเหนือแม่น้ำดานูบและได้ขออนุญาตจักรวรรดิโรมันตะวันออกให้พวกเขาสามารถตั้งถิ่นฐานได้ ซึ่งจักรพรรดิวาเล็นสก็ได้ทรงอนุญาต และเป็นหนึ่งในพันธมิตรของตะวันออกได้ โดยชาวฮันต้องมาเป็นชาวนาและทหารให้กับทางจักรวรรดิ แต่เมื่อชาวฮันข้ามแม่น้ำดานูบเพื่อมาตั้งถิ่นฐาน ลูปิซินัสและแม็กซิมัส (ผู้ครองแคว้นบริเวณนั้น) ไม่พอใจที่ชาวฮันข้ามมาจึงก่อจลาจลต่อชาวฮันขึ้น

เมื่อจักรพรรดิวาเล็นสได้ทราบว่าลูปิซินัสและแม็กซิมัสก่อจลาจลต่อชาวฮัน จักรพรรดิวาเล็นสจึงติดต่อจักรพรรดิกราเชียนซึ่งเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันตะวันตก (เป็นพระราชนัดดาของพระองค์) ให้นำกำลังทหารมาเสริมกำลังที่ชายแดนทางตะวันออก จักรพรรดิกราเชียนจึงทรงส่งทหารพร้อมทั้งกำลังเสริมมาช่วยจักรพรรดิวาเล็นส ซึ่งใน ค.ศ. 378 สงครามจะอุบัติขึ้น

จบสงคราม
--------

หลังจากที่มีกำลังเสริมจากทางตะวันตกแล้ว จักรพรรดิวาเล็นสทรงมั่นใจว่าพระองค์จะชนะในการรบครั้งนี้ แต่พระองค์กลับประมาท เพราะนี่เป็นสงครามแรกที่พระองค์ทำการบัญชาการรบ สุดท้ายจักรวรรดิโรมันตะวันออกก็พ่ายแพ้ต่อชาวฮัน ทำให้ชาวฮันสามารถยึดเอเดรียโนเปิลไว้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในยุทธการครั้งนี้จักรพรรดิวาเล็นสเสด็จสวรรคตในสนามรบ ต่อมาโรมันตะวันออกได้มีจักรพรรดิพระองค์ใหม่นามว่า จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1

อ้างอิง
-------

1. Delbrück, Hans, 1980 Renfroe translation, *The Barbarian Invasions,*  p. 276
2. **^** Williams and Friell, p. 179
3. **^** MacDowall, Simon, *Adrianople AD 378*, p. 59
4. **^** Williams, S. Friell, G. *Theodosius: The Empire at Bay*. p. 177
5. **^** Heather, Peter, 1999, *The Goths,*  p. 135
6. **^** Williams and Friell, p. 18
7. **^** Williams and Friell, p. 19
8. ^ Jump up to:***a*** ***b*** ***c*** Zosimus, *Historia Nova*, book 4.
9. **^** Ammianus Marcellinus, *Historiae*, book 31, chapters 12–14.
10. **^** Ammianus Marcellinus, *Historiae*, book 31, chapters 3–9.
11. **^** Ammianus Marcellinus, *Historiae*, book 31, chapters 7–11.
12. **^** Ammianus Marcellinus, *Historiae*, book 31, chapter 11.
13. **^** Socrates Scholasticus, *Church History*, book 1, chapter 38.
14. **^** Ammianus Marcellinus, *Historiae*, book 31, chapters 10–11.
15. ^ Jump up to:***a*** ***b*** ***c*** ***d*** Ammianus Marcellinus, *Historiae*, book 31, chapter 12.
16. **^** Roman Empire – Adrianople Archived 29 March 2007 at the Wayback Machine roman-empire.net. *Illustrated History of the Roman Empire*. Retrieved 2 April 2007.
17. ^ Jump up to:***a*** ***b*** Eastern *Notitia Dignitatum*, parts 5, 6, & 8.
18. **^** Ammianus Marcellinus, *Historiae*, book 31, chapters 7 & 11
มุก็อรนัศตกแต่งส่วนทางเข้าเอย์วอนของศาลฟาฏิมะฮ์ บินต์ มูซา ในโกม ประเทศอิหร่าน
**มุก็อรนัศ** (อาหรับ: مقرنص, *muqarnaṣ*; เปอร์เซีย: مقرنس, *moqarnas*) หรือในสถาปัตยกรรมอิหร่านเรียกว่า **ออฮูพอย** (เปอร์เซีย: آهوپای, *āhupāy*) และในสถาปัตยกรรมสเปนเรียกว่า **โมการาเบ** (สเปน: *mocárabe*) คือรูปแบบหนึ่งของโครงสร้างทรงโค้งประกอบส่วนตกแต่งที่พบในสถาปัตยกรรมอิสลาม มุก็อรนัศถือเป็นรูปแบบแรกเริ่มของสถาปัตยกรรมอิสลาม เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างอิสลามที่มีต้นกำเนิดในรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ โครงสร้างของมุก็อรนัศมีที่มาจากสกวินช์ บางครั้งในวรรณกรรมภาษาอังกฤษอาจเรียกมุก็อรนัศว่า "โครงสร้างทรงโค้งรูปรวงผึ้ง" (honeycomb vaulting) หรือ "โครงสร้างทรงโค้งรูปหินย้อย" (stalactite vaulting) หน้าที่ของมุก็อรนัศคือการสร้างพื้นที่เปลี่ยนผ่านให้เป็นไปอย่างกลมกลืนและมีการตกแต่งแทนที่จะปล่อยให้เป็นพื้นที่ว่างเปล่า โครงสร้างนี้ยังทำให้สามารถแยกส่วนหลักส่วนต่าง ๆ ของอาคารออกจากกัน และยังเป็นจุดเปลี่ยนผ่านระหว่างผนังห้องไปสู่เพดานรูปโดมเช่นกัน

มุก็อรนัศมีความสำคัญมากในสถาปัตยกรรมอิสลามเนื่องจากรูปแบบที่วิจิตรงดงามนี้เป็นสัญลักษณ์แทนการรังสรรค์สากลของพระผู้เป็นเจ้า สถาปัตยกรรมมุก็อรนัศปรากฏในโดม, ทางเข้าครึ่งโดม, เอย์วอน และมุขโค้งด้านสกัด มุก็อรนัศสามารถแบ่งตามรูปแบบได้สองชนิดใหญ่ คือ แบบแอฟริกาเหนือ/ตะวันออกกลาง ซึ่งประกอบด้วยการวางรูปแบบชุดสามเหลี่ยมชี้ลงล่าง และแบบอิหร่าน ซึ่งประกอบด้วยชั้นส่วนที่เชื่อมต่อกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stephennie, Mulder (2014). *The Shrines of the 'Alids in Medieval Syria : sunnis, shi'is and the architecture of coexistence*. Edinburgh University Press. ISBN 9780748645794. OCLC 929836186.
2. ↑  VirtualAni website. "Armenian architecture glossary". สืบค้นเมื่อ 2009-07-17.
3. ↑  Bloom, Jonathan M. (1988). "The Introduction of the Muqarnas into Egypt". *Muqarnas*. **5**: 21–28. doi:10.2307/1523107. JSTOR 1523107.
4. ↑  "Muqarnas | School of Islamic Geometric Design". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-12-08. สืบค้นเมื่อ 2018-12-12.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มุก็อรนัศ
* Muqarnas : A Three-dimensional Decoration of Islam Architecture. เก็บถาวร 2015-12-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Contains a database of over a thousand plans of extant muqarnas, indexed by location and geometry.
* Abstract, Nexus 2004, Muqarnas, Construction and Reconstruction
* Informative page about muqarnas from the School of Islamic Geometric Design เก็บถาวร 2016-10-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* polygonal computer models
* Page with VRML interactive 3D models

|  |  |
| --- | --- |
| การควบคุมรายการหลักฐาน: หอสมุดแห่งชาติ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ | 
* เยอรมนี

 |
**ปลาช่อนงูเห่าอินเดีย** (อังกฤษ: Great snakehead, Bullseye snakehead) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Channa marulius* ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

มีรูปร่างเพรียวยาวคล้ายกับปลาช่อนงูเห่า (*C. aurolineatus*) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปลาช่อนงูเห่าอินเดียมีรูปร่างที่อ้วนป้อมกว่า สีของลำตัวก็เข้มกว่า โดยจะออกไปทางสีน้ำตาลแดง มีจุดสีดำขนาดใหญ่เรียงตัวกันประมาณ 5 จุด ข้างลำตัว และมีจุดประสีขาวมากกว่า ส่วนท้องมีสีขาว และมีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าวน้อยกว่า

มีถิ่นกำเนิดในอนุทวีปอินเดียและปัจจุบันเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นแถบรัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกา เนื่องจากถูกนำเข้าไปเป็นปลาสำหรับเกมกีฬาตกปลา มีการขยายพันธุ์ด้วยการทำรังวางไข่ โดยพ่อแม่ปลาดูแลลูกปลาด้วยความดุร้าย

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 183 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นอกจากนี้แล้วปลาช่อนงูเห่าอินเดียที่พบในประเทศศรีลังกา อาจแบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยว่า *C. m. ara* (Deraniyagala, 1945)

ดูเพิ่ม
-------

* ปลาช่อนงูเห่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 113-114, *CHANNA CRAZY คนคลั่งช่อน*, "Wild Ambition" โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์ และชัยพัทธ์ งามบุษบงโสภิน. นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 4 ฉบับที่ 42: ธันวาคม 2013

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาช่อนงูเห่าอินเดีย**
**ปลาฉลามหิน** หรือ **ปลาฉลามกบ** (อังกฤษ: Grey bamboo shark, Bamboo cat shark, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Chiloscyllium griseum*) เป็นปลาทะเลกระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลาม

อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามกบ (*C. punctatum*) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน

มีขนาดยาวเต็มที่ไม่เกิน 1 เมตร พบได้ทั่วไปในพื้นทะเลทุกสภาพ ไม่ว่าจะเป็นพื้นทราย, พื้นโคลน หรือทรายปนโคลน กระจายพันธุ์อย่างกว้างไกลตั้งแต่ทะเลอาหรับ, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก, ทะเลฟิลิปปิน, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย

เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน จะมีสีสันและลวดลายสวยงาม โดยจะมีสีขาวเป็นสีพื้น และมีสีดำสลับเป็นปล้อง ๆ จึงมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามปล้องอ้อย" แต่เมื่อโตขึ้นแล้วลวดลายเหล่านี้จะหายไป เหลือเพียงแค่ลำตัวสีเขียวหรือเทาตลอดทั้งลำตัว และมีจุดกระสีดำเป็นจุด ๆ ทั้งลำตัวไปจรดปลายหาง

เป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยลักษณะไข่เป็นกระเปาะคล้ายแคปซูลรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเปลือกเหนียวและมีเส้นใยไว้ยึดติดกับวัสดุใต้น้ำ ลูกปลาจะใช้เวลาในการพัฒนาตัวในกระเปาะไข่ประมาณ 12 สัปดาห์ โดยกินอาหารจากถุงไข่แดง และเมื่อฟักออกมาแล้วจะสามารถหาอาหารกินได้เองเลย ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่หน้าดินพื้นทะเล

จัดเป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก และมีสีสันสวยงามโดยเฉพาะเมื่อยังเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง ซึ่งการขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเมื่อแม่ปลาออกไข่มาแล้ว จะเก็บขึ้นมาอนุบาลในบ่อที่มีกระแสน้ำไหลเวียนและมีคุณภาพดี จนกว่าลูกปลาจะฟักออกมาเป็นตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lisney, T.J. and R.D. Cavanagh (2003). *Chiloscyllium griseum*. In: IUCN 2003. IUCN Red List of Threatened Species. Downloaded on January 11, 2009.
2. ↑  ฉลาม น.ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  นันทวัฒน์ โชติสุวรรณ, *ปลาทะเลสวยงาม ที่เพาะพันธุ์ได้ ในประเทศไทย* คอลัมน์ Blue Planet หน้า 140 นิตยสาร Aquarium Biz ปีที่ 2 ฉบับที่ 21: มีนาคม 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ปลาฉลามหิน**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ปลาฉลามหางยาวหน้าหนู** หรือ **ปลาฉลามหางยาวตาโต** (อังกฤษ: Bigeye thresher shark, False thresher; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Alopias superciliosus*) ปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลามชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาฉลามหางยาว (Alopiidae)

โดยคำว่า *superciliosus* ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์นั้น มาจากภาษาละตินคำว่า *super* หมายถึง "เหนือ" และ *ciliosus* หมายถึง "คิ้ว" อันหมายถึง ร่องที่อยู่เหนือดวงตา 

ปลาฉลามหางยาวตาโต มีรูปร่างลักษณะเหมือนกับปลาฉลามหางยาวชนิดอื่นทั่วไป มีร่างกายสีเทาออกม่วงกลมกลืนไปกับสีของสภาพแวดล้อม มีดวงตากลมโตรูปลูกแพร์ขนาดใหญ่กว่าปลาฉลามหางยาวชนิดอื่น โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 10 เซนติเมตร นับว่าเป็นขนาดของตาของสัตว์โลกที่ใหญ่ที่สุดที่ไม่ใช่สัตว์จำพวกนก สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพของทะเลลึกที่มืดมิดที่มีปริมาณแสงน้อย นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่ปรับอุณหภูมิในร่างกายให้อุ่นกว่าอุณหภูมิของน้ำที่อาศัยอยู่ โดยจะมีอุณหภูมิร่างกายอยู่ที่ 2-4 องศาเซลเซียส

ปลาฉลามหางยาวตาโต จัดเป็นปลาฉลามกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีขนาดเฉลี่ยประมาณ 4.6 เมตร หรือเล็กกว่านี้ พบใหญ่ที่สุด 4.8 เมตร น้ำหนักประมาณ 360 กิโลกรัม

ปลาฉลามหางยาวตาโต อาศัยอยู่ในมหาสมุทรที่มีความลึกกว่า 500 เมตร น้ำมีอุณหภูมิเย็น พบได้ในหลายพื้นที่ทั่วโลก แต่จะพบได้บ่อยที่มหาสมุทรแอตแลนติก รวมถึงบางส่วนในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดียด้วย

เป็นปลาที่มีความปราดเปรียวว่องไว ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา ล่าปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำต่าง ๆ กินเป็นอาหาร โดยใช้ครีบหางท่อนบนที่ยาวใหญ่นั้นตีไล่เหยื่อ เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 12-13 ปีในตัวเมีย และ 9-10 ปีในตัวผู้ ลูกปลาเกิดใหม่มีความยาว 70-106 เซนติเมตร โดยเกิดเป็นตัวจากไข่ในช่องท้องของปลาตัวแม่

เป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่งที่ถูกจับและใช้ประโยชน์ในทางการประมง และก็ถูกจัดให้เป็นหนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ถูกคุกคามจนใกล้สูญพันธุ์ทั่วโลก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Yabumoto, Y. and Uyeno, T. (1994). "Late Mesozoic and Cenozoic fish faunas of Japan". *The Island Arc*. **3**: 255–269. doi:10.1111/j.1440-1738.1994.tb00115.x.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. 1 2  "More oceanic sharks added to the IUCN Red List" (Press release). IUCN. February 22, 2007. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-01-14. สืบค้นเมื่อ December 21, 2008.
3. 1 2 3  ปลาฉลาม : สัตว์น้ำพลอยจับได้จากเครื่องมือเบ็ดราวและอวนล้อมปลาทูน่า โดยเรือ M.V. .. จากกรมประมง
4. ↑  Ebert, D.A. (2003). *Sharks, Rays, and Chimaeras of California*. London: University of California Press. pp. 103–104. ISBN 0-520-23484-7.
5. ↑  "Jensen, C. Bigeye Thresher. *Florida Museum of Natural History*. Retrieved on December 21, 2008". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-28. สืบค้นเมื่อ 2013-03-09.
6. ↑  Deep Sea: the Twilight Zone and Beyond Bigeye Thresher Shark
7. ↑  ฉลามทะเลลึกใกล้สูญพันธุ์[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Alopias superciliosus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Alopias superciliosus ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
**ภาษาลิเชีย** (อังกฤษ: Lycian language ออกเสียง Lycian) เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน กลุ่มอนาโตเลีย ใช้พูดในยุคเหล็กในบริเวณลิเชียในอนาโตเลีย (ตุรกีปัจจุบัน) คาดว่าสืบทอดมาจากภาษาฮิตไตน์หรือภาษาลูเวียหรือทั้งสองภาษา

ผู้พูด
------

ลิเซียครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเมืองอันตัลยาและเฟติเยในปัจจุบันทางภาคใต้ของตุรกี โดยเฉพาะบริเวณจากอ่าวเฟติเยไปจนถึงอ่าวอันตัลยา เอกสารในสมัยอียิปต์โบราณได้กล่าวว่าในหมู่ของคนทะเลมีบริเวณที่เรียกว่าลิคาโอเนีย อยู่ในเขตภูเขาทางตะวันอออกระหว่างเมืองอันตัลยาและเมอร์ซินในปัจจุบัน

ลักษณะของภาษา
-------------

ภาษาลิเซียจัดเป็นภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนในกลึ่มย่อยลูเวียของกลุ่มภาษาอนาโตเลีย ในกลุ่มนี้มีอักษรรูปลิ่ม และอักษรเฮียโรกลิฟของภาษาลูเวีย ภาษาคาเรีย ภาษาซิเดติก และภาษาปิซิดิก ภาษาในกลุ่มย่อยนี้ใช้พูดในยุคเหล็กหรือเมื่อประมาณ 457 ปีก่อนพุทธศักราช ไม่มีหลักฐานกล่าวว่าในสมัยสงครามโทรจันมีผู้พูดภาษาลิเซีย ส่วนภาษาลูเวียนั้นมีประวัติย้อนกลับไปถึงตอนปลายของยุคทองแดง และมาตลอดจนถึงการล่มสลายของจักวรรดิฮิตไตต์ สมาชิกอื่นๆในกลุ่มนี้จัดเป็นภาษาลูกหลานของภาษาลิเซีย คาดว่าภาษาลิเซียเป็นภาษาตายในราวพุทธศตวรรษที่ 6 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีกโบราณ ภาษานี้เป็นที่รู้จักจากจารึก ซึ่งนักวิชาการแบ่งเป็น 2 สำเนียง คือภาษาลิเซียสำเนียงมาตรฐานหรือลิเซียเอ อีกสำเนียงเรียกว่าลิเซียบีหรือมิเลียนซึ่งแตกต่างกันทางด้านไวยากรณ์ ภาษาลิเซียมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรลิเชียซึ่งคล้ายกับอักษรกรีก โดยมีบางตัวยืมมาจากอักษรคาเรีย

อ้างอิง
-------

* Trevor R. Bryce, *The Lycians,* Vol. I, Copenhagen : Museum Tusculanum Press, 1986, pp. 68-71 (ISBN 87-7289-023-1)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ภาษาลิเชีย เก็บถาวร 2005-10-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Lycian Turkey เก็บถาวร 2012-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ไวยากรณ์ภาษาลิเชีย เก็บถาวร 2012-04-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Working group document on Lycian Language
* Lycian text
**วัดธรรมโชติ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา

เมื่อ พ.ศ. 2483 หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด ท่านได้จาริกธุดงค์มาทางเรือ จากวัดบางกะพ้อม จังหวัดสมุทรสงคราม และได้มาพักอยู่ที่นี้ ได้มีนายเฉลิมและนางเจียม พรายน้อย บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เดิมชื่อ **วัดแหลมหาย** แต่หลักฐานการมอบถวายที่ดินชื่อ **วัดใหม่ธรรมโชติสหญาติกาวราราม** ได้มาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดธรรมโชติ" ตามฉายาของพระอุปัชฌาย์คงวัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 25.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องสุโขทัย ภายในประดิษฐานพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย (แบบหลวงพ่อชินราช) หน้าตักกว้าง 4 ศอก สูงประมาณ 5 ศอกเศษ พระอธิการสุวรรณ อุตตโม เป็นผู้ดำเนินการหล่อขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 หอสวดมนต์ กว้าง 18 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารตึก 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารไม้ พื้นคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆัง หอกลอง กุฏิชี และวิหารหลวงพ่อคง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธรรมโชติ". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดธรรมโชติ". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดธรรมาวุธาราม** เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่เลขที่ 33 บ้านฝ่ายท่า ถนนเพชรเกษม หมู่ที่ 4 ตำบลกะเปอร์ อำเภอกะเปอร์ จังหวัดระนอง สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย

สภาพฐานะและที่ตั้งวัด
---------------------

**อาณาเขต**

* ทิศเหนือ ติดต่อกับที่ดินเอกชน
* ทิศใต้ ติดต่อกับทางสาธารณะ
* ทิศตวันออก ติดต่อกับทางสาธารณะ
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับถนนเพชรเกษม

**สภาพแวดล้อม** พื้นที่ตั้งเป็นที่เนินเขา สภาพแวดล้อมทั่วไปเป็นป่าละเมาะ ทุ่งนาและเนินเขา

วัดธรรมาวุธาราม หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "วัดนอก" เริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2504 โดยมีนายหน่อ - นางเที้ยง ชำนาญวุธ บริจาคที่ดินและดำเนินการก่อสร้างวัด ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2513 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2514 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 60 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 การบูรณะพัฒนาวัดได้รับการทำนุบำรุงจากหลายคนหลายฝ่ายจนทำให้วัดเจริญรุ่งเรืองตามลำดับจนได้รับยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างของอำเภอกะเปอร์เมื่อ พ.ศ. 2515

เสนาสนะ
-------

1. อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 21.75 เมตร

ปูชนียวัตถุ
-----------

1. รูปหล่อหลวงปู่เบี้ยว อุปกิจฺโจ อดีตเจ้าอาวาส
2. หลวงพ่อขาว

ลำดับเจ้าอาวาส
--------------

1. **พระฮอด ขนฺติพโล** พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2505
2. **พระสว่าง ถาวโร** พ.ศ. 2506 - พ.ศ. 2507
3. **พระอำพล** พ.ศ. 2507
4. **พระใบฎีกาเบี้ยว อุปกิจฺโจ** พ.ศ. 2508 - พ.ศ. 2518
5. **พระครูอุปถัมภ์นวกิจ (สวัสดิ์ ธมฺมวีโร)** พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2535
6. **พระพิทักษ์รณังคพิสัย (** พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2547
7. **พระครูนิยมธรรมาวุธ (วัตร วฑฺฒนธมฺโม)**  พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน เจ้าคณะตำบลกะเปอร์

อ้างอิง
-------

1. กรมการศาสนา,กระทรวงศึกษาธิการ. (๒๕๒๗). **ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม ๓.** กรุงเทพฯ : การศาสนา
**หญ้าแพรก** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cynodon dactylon*) เป็นพืชพื้นเมืองในทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย ทวีปออสเตรเลีย และยุโรปใต้ ส่วนชื่อ *หญ้าเบอร์มิวดา* มาจากการที่หญ้าแพรกเป็นพืชต่างถิ่นรุกรานในเบอร์มิวดา แต่ไม่ได้เกิดขึ้นที่นั่น

ในประเทศไทย ชาวเหนือ เรียกว่า "หญ้าเป็ด" ส่วนชาวกะเหรี่ยง เรียกว่า "หน่อเก่เด"

ลักษณะ
------

เป็นพืชที่ขึ้นบนผิวดินและมีลำต้นอยู่ใต้ดิน ใบเรียวปลายแหลม บริเวณใบมีขนปกคลุมเล็กน้อย มีช่อดอกที่ปลายยอด ดอกออกตลอดทั้งปี พบได้ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 40-400 เมตร บนพื้นที่แห้งแล้ง ทนดินเค็มและทนที่น้ำท่วมขัง แพร่พันธุ์เร็วมาก

ประโยชน์
--------

ในสภาพแวดล้อมและการดูแลที่เหมาะสม เป็นหญ้าที่มีความสม่ำเสมอ คุณภาพดีพอใช้จึงจะได้หญ้าที่สีเขียวสด ใช้ปลูกเป็นสนามหญ้า ทั่ว ๆ ไป เช่น สนามฟุตบอล รักบี้ ในสวนสาธารณะ ปลูกตามขอบถนน สนามเด็กเล่น ปลูกเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ หรือปลูกในพื้นที่ ที่กว้าง ๆ เพียงเพื่อต้องการปลูกปกคลุมดินป้องกันไม่ให้เกิดการพังทลายของดินได้
หญ้านี้มีความต้องการดูแลในระดับที่ปานกลางถึงระดับสูง จึงจะได้คุณภาพดี ถึงแม้จะทนต่อความแห้งแล้งและความร้อนได้สูงก็ตาม แต่หญ้านี้จะคุณภาพไม่ดี ถ้าไม่ได้ให้น้ำอย่างเพียงพอ การใช้หญ้าแพรกทำสนามหญ้าต้องระมัดระวังอย่างหนึ่งคือ หญ้านี้จะกลายเป็นวัชพืชที่สำคัญได้ เนื่องจากการเจริญเติบโตเร็ว ทั้งยังมีเมล็ดแพร่พันธุ์ได้อีก และจะเป็นวัชพืชที่เข้าไปในแปลงดอกไม้ ไม้พุ่มเล็ก ๆ แม้กระทั่งตามถนนที่มีรอยแตก หญ้านี้จะแทรกตัวไปขึ้นได้ แต่ไม่พบว่ามีคุณสมบัติในการชะลอน้ำแต่อย่างใด
สรรพคุณทางสมุนไพรทั้งต้น รสขมเย็น ตำกับสุราพอกหรือทาแก้พิษอักเสบ ปวด บวม 
ในการไหว้ครูก็ใช้หญ้าแพรก เปรียบเสมือนกับให้นักเรียนทุกคนมีความอดทน นอกจากนี้ สารสกัดจากหญ้าแพรกยังมีคุณสมบัติในการเพิ่มภูมิต้านทานไวรัสในกุ้งก้ามกราม (กุ้งแม่น้ำ) ซึ่งทำให้ลูกกุ้งมีความทนต่อการเกิดโรคหางขาว ซึ่งมีไวรัสเป็นสาเหตุ และทำให้ลูกกุ้งตายเป็นจำนวนมาก

ในพุทธประวัติ
-------------

ในพุทธประวัติกล่าวว่าพระสิทธัตถะได้ทรงพระสุบินก่อนที่จะสำเร็จพระสัมมาสัมโพธิญาณคำรบสองว่า ต้นหญ้าแพรกต้นหนึ่งได้ขึ้นแต่พื้นพระนาภี และเจริญสูงขึ้นไปจนจดคัดนาดลนภากาศ ซึ่งทำนายว่าการที่หญ้าแพรกงอกจากพระนาภี สูงไปจดอากาศนั้น เป็นบรรพนิมิตที่ได้ตรัสเทศนาพระอริยมรรคมีองค์ 8 แก่เทพยดาและมนุษย์ทั้งปวง


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**หญ้าแพรก**

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  หญ้าแพรก เก็บถาวร 2009-09-17 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ข้อมูลพรรณไม้ สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุ กรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
**วัดมะสง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองมะสง ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ ปัจจุบันมีพระปลัดสมหวัง ฉนฺทสีโล เป็นเจ้าอาวาส

วัดมะสงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2458 โดยพ่ออ่วมและแม่อิ่ม ขันทอง ถวายที่ดิน 10 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด ชาวบ้านเรียกว่า **วัดปากคลองหนึ่ง** เพราะอยู่ใกล้สามแยกคลองหนึ่ง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดมะสง" ผู้เปลี่ยนคงจะให้เป็นไปตามชื่อคลองที่ผ่านหน้าวัดโดยตรง คือ คลองมะสง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2474 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 50 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2492

เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันประดับด้วยกระจกและปิดทอง ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ชาวบ้านเรียกว่าทรงเครื่องหรือเทวาว กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงเรียนพระปริยัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 และศาลาปฏิบัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543

อ้างอิง
-------

1. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 495. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "วัดมะสง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดมัชฌิมาราม** เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในบ้านยุงเกา อำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันมีพระครูเทศธรรมนาถ เป็นเจ้าอาวาสและเจ้าคณะอำเภอตุมปัต เขต 2 

วัดมัชฌิมาราม เดิมเรียกว่า **วัดกลาง** เพราะอยู่ท่ามกลางวัดอื่น ๆ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นประมาณ 400 ปีเศษ กระทรวงการท่องเที่ยวมาเลเซีย จัดให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว 1 ใน 4 วัดในรัฐกลันตัน กระทรวงมรดกและวัฒนธรรมมาเลเซียประกาศให้เป็นมรดกแห่งชาติคือ พระพุทธบารมีธรรมจำรัสโลก วัดยังเป็นที่ตั้งของมูลนิธิและศูนย์การสอนภาษาไทย พุทธศาสนาและวัฒนธรรม

สถาปัตยกรรมและศิลปะในวัดมีความหลากหลาย ผสมผสานกัน ทั้งศิลปะแบบจีน ศิลปะแบบไทย และศิลปะแบบตะวันตก จุดเด่นของวัด คือ พระพุทธรูปขนาดใหญ่กลางแจ้งประทับบนดอกบัว มีความสูงถึง 30 เมตร ความกว้าง 47 เมตร ใช้เวลาสร้าง 10 ปี โดยช่างฝีมือจากประเทศไทย เสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2543 พระพุทธรูปองค์นี้ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ว่า *พระพุทธบารมีธรรมจำรัสโลก* อันมีความหมายว่า "รูปลักษณ์ของพระพุทธที่ส่องแสงแจ้งและรอบรู้" อุโบสถของวัดทำเป็นช่องโค้งรับหลังคาพาไลแทนเสา ภายในอุโบสถมีภาพพุทธประวัติ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สถานกงสุลใหญ่ ขอเชิญชวนชาวไทยมาร่วมทำบุญไหว้พระ 9 วัดในรัฐกลันตัน". กระทรวงต่างประเทศ. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-08-06.
2. ↑  "ย่อบันทึกวัดรัฐกลันตัน".
3. ↑  "อัตลักษณ์วัฒนธรรมทางพุทธศาสนา".
4. ↑  บรรลือ ขอรวมเดช. "อุโบสถของวัดไทยในรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ในสมัยรัตนโกสินทร์".

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดมัชฌิมาราม**
**วัดม่อนทรายนอน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหลวงใต้ อำเภองาว จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา

วัดม่อนทรายนอน หรือ **วัดดอย** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2386 ในสมัยพระยาน้อยอินท์ เจ้าผู้ปกครองนครลำปาง ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ชื่อของวัดมาจากชื่ดอยม่อนทรายนอน ซึ่งมีตำนานเล่าว่าอดีตของพระพุทธเจ้าที่เสวยพระชาติเป็นทรายคำหรือเนื้อทราย เมื่อนายพรานออกป่าล่าสัตว์และได้พบทรายคำจึงไล่ล่า ทรายคำได้วิ่งหนีโดยได้คาบมะม่วงลูกหนึ่งไว้ด้วยความเหน็ดเหนื่อยจึงได้หยุดนอนพักและได้คายมะม่วงลูกนั้นไว้บนม่อนดอยลูกหนึ่ง ซึ่งต่อมาม่อนดอยลูกนั้นจะได้ชื่อว่า ม่อนทรายนอน และมะม่วงลูกนั้นได้เจริญงอกงามกลายเป็นต้นใหญ่ วัดประดิษฐานองค์พระธาตุม่อนทรายนอน ในวันที่ 17 เมษายน ของทุกปีจะมีประเพณีตานตุงซาววา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย กุฏิ วิหารทรงล้านนาแบบเปิดข้าง ต่อมาได้สร้างวิหารหลังใหม่ขึ้นแทนวิหารหลังเก่าในปี พ.ศ. 2539 และศาลาอเนกประสงค์ ปูชนีย์วัตถุมีพระพุทธรูปทองเหลือง พระเจ้าทันใจ และเจดีย์บรรจุพระเกศาของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระน้อยสจจญาโณ
* พระส่วยละ
* พระสุนทร
* พระน้อย
* พระครูสถิตธรรมพิทักษ์ (มานะ ฐานรโต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดม่อนทรายนอน". มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
2. ↑  "วัดม่อนทรายนอน". พระสังฆาธิการ.
3. ↑  "วัดพระธาตุม่อนทรายนอน".