recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**MA-08 บิกแซม** (ญี่ปุ่น:*ビグ・ザム*  ;อังกฤษ:Big Zam) เป็นโมบิลอาเมอร์ของอาณาจักรซีอ้อนซึ่งมีบทบาทสำคัญในอะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มและได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

เนื้อเรื่อง
-----------

บิกแซมเป็นโมบิลอาเมอร์ที่มีขนาดใหญ่และทรงพลังที่สุดซึ่งอาณาจักรซีอ้อนสร้างในช่วงสงครามหนึ่งปี อาวุธหลักของบิกแซมประกอบด้วยปืนใหญ่มหาอนุภาคซึ่งมีพลังทำลายมากจนสามารถทำลายยานรบขนาดใหญ่ได้ในครั้งเดียวและติดตั้งปืนอนุภาคต่อต้านอากาศยานไว้รอบๆตัวรวม28กระบอก กงเล็บที่เท้าทั้งสองของบิ๊กแซมสามารถยิงออกไปเป็นมิสไซล์ได้ บิกแซมยังมี Iฟิลด์บาเรียซึ่งสามารถสะท้อนลำแสงของอาวุธบีมที่ยิงใส่บิกแซมได้รอบตัว เนื่องจากระบบของบิกแซมต้องใช้พลังงานมาก บิกแซมจึงติดตั้งเตาปฏิกรณ์ไมนอฟสกี้ไว้ถึงสี่เครื่องรวมกำลังถึง 140000 กิโลวัตต์ แต่เนื่องจากไม่สามารถระบายความร้อนได้ดีพอ บิกแซมจึงสามารถปฏิบัติการได้เพียง 20 นาทีเท่านั้น

บิกแซมปรากฏตัวในตอนที่36ของโมบิลสูทกันดั้ม โดยโดซูล ซาบี้ได้ใช้บิกแซมในการต่อสู้กับกองทัพของสหพันธโลกที่ปราการอวกาศ โซโลมอน ด้วยพลังของบิกแซม โดซูลได้ทำลายกองกำลังของสหพันธไปมากมาย รวมถึงยานธงไททันภายใต้การบัญชาการของพลเอกทิอันม์ จนกระทั่งถูกกันดั้มของอามุโร่ เรย์ทำลายโดยการเข้าโจมตีในระยะประชิด

รูปแบบอื่นๆ
-----------

### MA-09 บิกแซมรุ่นผลิตจำนวนมาก

รุ่นผลิตจำนวนมากของบิกแซมซึ่งพัฒนาให้ใช้งานบนโลกได้ดีกว่าเดิมเพื่อใช้ในการโจมตีศูนย์บัญชาการหลักของสหพันธที่จาบุโร บิกแซมรุ่นผลิตจำนวนมากนี้มีขนาดเล็กกว่ารุ่นต้นแบบมากและใช้เกราะฉาบบีมโค้ตติ้งแทนIฟิลด์บาเรียร์เพื่อลดค่าใช้จ่าย บิกแซมรุ่นผลิตจำนวนมากปรากฏตัวครั้งแรกในวิดีโอเกม *เอสดีกันดั้มจีเจเนเรชัน* ออกแบบโดยจุนยะ อิชิงาคิ

อ้างอิง
-------

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สนามจันทร์ (แก้ความกำกวม)
**พระที่นั่งสนามจันทร์** เป็นพระที่นั่งภายในพระบวรราชวัง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบัน พระที่นั่งองค์นี้ได้รื้อลงแล้ว

ประวัติ
-------

เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสถาปนาสมเด็จพระอนุชาธิราชขึ้นเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระราชดำริให้ปรับปรุงพระบวรราชวังหลายประการเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติยศสมเด็จพระอนุชาธิราชซึ่งมีพระเกียรติยศเสมอด้วยพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ที่ 2 พระองค์มีพระดำริให้สร้าง "**พระที่นั่งสนามจันทร์**" ขึ้นเช่นเดียวกันกับ พระที่นั่งสนามจันทร์ ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงสร้างขึ้นภายในพระบรมมหาราชวัง สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าพระที่นั่งองค์นี้อาจจะมีนามว่า "**พระที่นั่งสำราญราชจรรยา**" ซึ่งเป็นนามที่สอดคล้องกับพระที่นั่งองค์อื่น ๆ ได้แก่ พระที่นั่งศิวโมกข์พิมาน พระที่นั่งสำราญราชจรรยา และพระที่นั่งมังคลาภิเษก

พระที่นั่งสนามจันทร์ภายในพระบวรราชวังนั้น ถ่ายแบบมาจากพระที่นั่งสนามจันทร์ภายในพระบรมมหาราชวังเกือบทั้งหมด โดยมีความแตกต่างกันที่ลวดลายเขียนทอง และพื้นพระที่นั่งไม่ได้ใช้ไม้กระดานใหญ่แผ่นเดียว

พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวจะเสด็จออกพระที่นั่งสนามจันทร์เมื่อใดนั้น ไม่มีใครทราบ แต่ในระยะเวลาที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาประทับ ณ พระบวรราชวังนั้น สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์จะเสด็จมาประทับ ณ พระที่นั่งแห่งนี้เวลาขึ้นไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่พระบวรราชวัง

อ้างอิง
-------

* แน่งน้อย ศักดิ์ศรี,หม่อมราชวงศ์, พระราชวังและวังในกรุงเทพฯ (พ.ศ. 2325-2525), โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2525
* สุนิสา มั่นคง, วังหน้า รัตนโกสินทร์, สำนักพิมพ์มติชน, 2543, ISBN 974-322-030-5

| * ด
* ค
* ก
พระราชวังบวรสถานมงคล |
| --- |
| วัดประจำพระราชวัง | วัดบวรสถานสุทธาวาส |  |
| เขตพระราชฐานในอดีต | หมู่พระวิมาน • พระที่นั่งอิศราวินิจฉัย • พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ • พระที่นั่งศิวโมกขพิมาน • พระพิมานดุสิตา • พระที่นั่งรังสรรค์จุฬาโลก • พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์ • พระที่นั่งคชกรรมประเวศ • พระที่นั่งมังคลาภิเษกและพระที่นั่งเอกอลงกฎ • พระที่นั่งสนามจันทร์ • พระที่นั่งบวรบริวัติ • พระที่นั่งสาโรชรัตนประพาส • พระตำหนักแดง • เก๋งนุกิจราชบริหาร |
| พื้นที่ในปัจจุบัน | มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ • สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ • พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร • โรงละครแห่งชาติ |
นักดนตรี
**ฌอน ไมเคิล ลีโอนาร์ด แอนเดอร์สัน** (อังกฤษ: Sean Michael Leonard Anderson; เกิด 25 มีนาคม ค.ศ. 1988) หรือชื่อในวงการคือ **บิกฌอน** (Big Sean) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน เขาริเริ่มอาชีพทางดนตรีเมื่อปี 2007 และได้รับความนิยมในปี 2010 กับผลงานมิกซ์เทปชุดที่สามของเขา *Finally Famous Vol. 3: Big* จากนั้นเขาได้เซ็นสัญญากับกูดมิวสิกและเดฟแจมเรเคิดดิงส์ และออกสตูดิโออัลบัมแรก *Finally Famous* ในปี 2011 เพลงในอัลบัม "แดนซ์ (แอส)" (ร้องรับเชิญโดยนิกกี มินาจ) ติดอันดับสิบในสหรัฐ ตามมาด้วยการออกอัลบัมชุดที่สอง *Hall of Fame* (2013) ขณะที่อัลบัมชุดที่สาม *Dark Sky Paradise* (2015) เปิดตัวสูงสุดบนชาร์ต*บิลบอร์ด* 200 มีซิงเกิลฮิตอย่าง "ไอดอนต์ฟัควิธยู" (ร้องรับเชิญโดยอี-40) และ "เบลสซิงส์" (ร้องรับเชิญโดยเดรกและคานเย เวสต์) อัลบัมชุดที่สี่ *I Decided* (2017) ซิงเกิล "เบาส์แบ็ก" กลายเป็นอันดับที่สูงที่สุดของเขาบนชาร์ต*บิลบอร์ด* ฮอต 100 ขณะที่อัลบัมชุดที่ห้า *Detroit 2* (2020) เป็นอัลบัมที่สามติดต่อกันของเขาที่ได้รับการรับรองระดับทองคำขาวจากอาร์ไอเอเอ (RIAA)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lacy, Eric (August 8, 2012). "Detroit rapper, Kanye West protege Big Sean admits first album was a flop". MLive.com (Advance Publications). สืบค้นเมื่อ January 3, 2014.
2. ↑  Jeffries, David. "Big Sean Biography". *AllMusic* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน).

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**กาเบรียล "แก็บบี" อีเมอตินยาน อักบอนลาฮอร์** เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1986 เป็นอดีต นักฟุตบอล ชาวอังกฤษเชื้อสายไนจีเรีย

กาเบรียล อักบอนลาฮอร์เป็นนักฟุตบอลที่ถูกปั้นมาจากทีมชุดเยาวชนของสโมสรแอสตันวิลลา และได้เลื่อนขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในปี 2006 ภายหลังจากที่ถูกส่งไปหาประสบการณ์กับสโมสรวัตฟอร์ด และเชฟฟิลด์ เวนส์เดย์ ด้วยสัญญายืมตัว 

อักบอนลาฮอร์ ลงเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับแอสตันวิลลา มากว่า 300 นัด และยังเป็นเจ้าของสถิติผู้เล่นที่ยิงประตูในพรีเมียร์ลีกมากที่สุดของสโมสรแอสตันวิลลา ที่ 73 ประตู โดยเขาเลือกเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ และติดทีมชาติ 3 ครั้ง

ประวัติ
-------

กาเบรียล อักบอนลาฮอร์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ.1986 ที่เมืองเบอร์มิงแฮม เป็นบุตรคนที่ 3 จากจำนวน 4 คนของ ทีนา เบอร์เกสส์ สตรีชาวสก๊อตแลนด์ และ ดร.แซมสัน อักบอนลาฮอร์ นักวิทยาศาสตร์ ชาวไนจีเรีย โดยพี่ชายของเขา คาริสมา อักบอนลาฮอร์ เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหน้า ของสโมสรโบลแมร์ เซนต์ ไมเคิล ในลีกสมัครเล่น

การเล่นฟุตบอล
-------------

อักบอนลาฮอร์ เข้าสู่สโมสรแอสตันวิลลา ในฐานะนักฟุตบอลระดับเยาวชน โดยได้รับการเซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพครั้งแรกในปี 2005 หลังจากนั้นเขาถูกยืมตัวไปเล่นให้กับสโมสรวัตฟอร์ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Gabby Agbonlahor". Soccerway. สืบค้นเมื่อ 18 July 2011.

​

​
บทความนี้เกี่ยวกับเว็บไซต์และยูทิวบ์ตลก สำหรับซีรีส์โทรทัศน์ของคอลเลจฮิวเมอร์ ดูที่ The CollegeHumor Show สำหรับในความหมายอื่น ๆ ดูที่ College Humor (แก้ความกำกวม)

**คอลเลจฮิวเมอร์** (อังกฤษ: **CollegeHumor**) เป็นบริษัทสร้างสรรค์สื่อตลกบนอินเทอร์เน็ต ตั้งอยู่ที่ลอสแอนเจลิส นอกจากการผลิตสื่ออกฉายทางยูทิวบ์แล้ว คอลเลจฮิวเมอร์เคยเปิดให้บริการเว็บไซต์ซึ่งมีบริษัทอินเตอร์แอคทีฟคอร์ป (InterActiveCorp; IAC) เป็นเจ้าของก่อนที่จะถอนทุนไปในเดือนมกราคม ปี 2020 ส่งผลให้ต้องปิดตัวเว็บไซต์ลง นับแต่นั้นมาคอลเลจฮิวเมอร์ยังคงเดินหน้าเผยแพร่สื่อต่าง ๆ บนยูทิวบ์ และบนบริการสตรีมมิงแบบสมัครสมาชิกของคอลเลจฮิวเมอร์ที่เปิดตัวในชื่อ ดร็อปเอาท์ (Dropout) บนไซต์ประกอบด้วยวิดีโอตลกรายวัน และบทความที่สร่างสรรค์โดยทีมตลกและนักเขียนของคอลเลจฮิวเมอร์ นอกจากนี้ยังมีวิดีโอ รูปภาพ บทความ และลิงก์ที่ส่งเข้าร่วมโดยผู้ใช้ คอลเลจฮิวเมอร์ก่อตั้งโดย Josh Abramson และ Ricky Van Veen ในปี 1999

คอลเลจฮิวเมอร์ยังเป็นพาร์ทเนอร์กับเว็บไซต์เสื้อผ้าออนไลน์ บัสเต็ดทีส์ (BustedTees) ภายใต้ชื่อ **ซีเอชมีเดีย** (**CHMedia**)

เมื่อวันที่ 8 มกราคม 2020 ไอเอซีได้ประกาศขายบริษัทคอลเลจฮิวเมอร์ให้กับหัวหน้าฝ่ายครีเอทีฟ แซม ไรช์ (Sam Reich) ส่งผลให้พนักงานเกือบทั้งหมดรวมถึงนักแสดงหลักที่เป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาบนยูทิวบ์ของคอลเลจฮิวเมอร์ต้องถูกบังคับลาออก อย่างไรก็ตามแซม ไรช์ ได้ออกมาอธิบายว่าคอลเลจฮิวเมอร์จะยังคงมีพนักงานที่ทำหน้าที่ในระดับโครงสร้าง ซึ่งส่วนใหญ่คือเจ้าหน้าที่ทางเทคนิคเพื่อที่จะปล่อยสื่อต่าง ๆ ที่ได้ถ่ายทำไว้ก่อนหน้าของคอลเลจฮิวเมอร์ออกฉายบนแพลทฟอร์ม ดร็อปเอาท์ เป็นเวลาต่อไปอย่างน้อย 6 เดือน พนักงานครีเอทีฟและนักแสดงหลักคนเดียวที่ยังคงจ้างงานอยู่คือเบรนแนน ลี มูลลิแกน (Brennan Lee Mulligan) จากรายการไดเมนชันทเวนตี้ (Dimension 20)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "How A Couple Of Freshmen Built CollegeHumor Into A Profitable Cultural Phenomenon - with Josh Abramson - Mixergy". *Mixergy* (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2018-04-23.
2. ↑  "IAC to Sell CollegeHumor, Which Will Cut Most of Its Workers". Bloomberg.
คาบสมุทรโอชิกะ
**คาบสมุทรโอชิกะ** (ญี่ปุ่น: 牡鹿半島, หรืออ่านว่า "โอจิกะ") เป็นคาบสมุทรซึ่งยื่นออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้สู่มหาสมุทรแปซิฟิกจากชายฝั่งจังหวัดมิยางิ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮนชู ซึ่งเป็นเกาะหลักของประเทศญี่ปุ่น

คาบสมุทรดังกล่าวเป็นทางผ่านของนักท่องเที่ยวที่มักจะเดินทางไปยังเกาะศักดิ์สิทธิ์คิงกาซัง ซึ่งสามารถไปถึงได้โดยเรือเฟอร์รีที่แล่นระหว่างเมืองท่าล่าวาฬจากอายูกาวะในอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ และจากโอนากาวะ

แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิ พ.ศ. 2554
----------------------------------

คาบสมุทรโอชิกะเป็นส่วนของเกาะฮนชูที่ใกล้กับจุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหวของเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 มากที่สุด ซึ่งอยู่ห่างจากจุดดังกล่าวอย่างน้อย 72 กิโลเมตร โดยมีเพียงเกาะขนาดเล็กเท่านั้นที่อาจอยู่ใกล้จุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหวมากกว่าไม่กี่กิโลเมตร รายงานเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พบร่างผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,000 คนเกยอยู่บนคาบสมุทร เหตุแผ่นดินไหวดังกล่าวได้เคลื่อนคาบสมุทรโอชิกะเข้าหาจุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหว 5.3 เมตร และทำให้ความสูงลดลง 1.2 เมตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Magnitude 9.0 – Near The East Coast Of Honshu, Japan". United States Geological Survey (USGS). สืบค้นเมื่อ 2011-03-13.
2. ↑  Kyodo News (15 March 2011). "2,000 more added to death toll in Miyagi". *Japan Times*. p. 1.
**มาร์กาเรตา ฟูเช** หรือ **เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระชายา** (อังกฤษ: Margareta Fouché) ประสูติเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2452 ณ ประเทศสวีเดน เป็นธิดาใน ชาลส์ ลุยอีว ฟูเซ ดยุกที่ 6 แห่งโอตรานโต และ เคาน์เตสเฮ็ดวิก ดั๊กลาส พระบิดาเป็นขุนนางเก่าแก่ของสวีเดนมาตั้งแต่รัชสมัย พระเจ้าคาร์ลที่ 13 แห่งสวีเดน และเป็นเชื้อสายของ หลุยส์ที่ 1 แกรนด์ดยุกแห่งบาเดิน ต่อมาเธอได้เสกสมรสกับ เจ้าชายกุสทัฟ อัลเบร็ชท์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค และได้ให้กำเนิดพระบุตร 5 พระองค์

พระสวามีของพระองค์หายตัวไปในปี 2478 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 และถูกประกาศว่าสิ้นพระชนม์อย่างเป็นทางการในปี 2512 พระองค์ทรงดูแลมรดก พระบุตรเพียงลำพัง ก่อนจะย้ายไปประทับในประเทศสวีเดน อันเป็นสถานที่ประสูติของพระองค์ และทำให้พระโอรส คือ เจ้าชายริชชาท์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค ทรงพบกับพระชายาในอนาคต คือ เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก พระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก พระน้องนางเธอใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

มาร์กาเรตา ฟูเช สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2548 สิริพระชันษา 96 ปี

อ้างอิง
-------

* Find a Grave
**ภาษาบันยูมาซัน** (*Basa Banyumasan*) รู้จักกันตามภาษาพูดว่า **งาปัก** (*Basa Ngapak*) เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาชวา ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในเขตบันยูมาซันในชวากลาง และบริเวณรอบๆเทือกเขาซลาเมตและแม่น้ำเซอรายู บริเวณใกล้เคียงในชวาตะวันตกและทางเหนือของจังหวัดบันเติน ร่วมกับเมืองในบริเวณนั้น อยู่ในภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตก ลักษณะทางภาษาศาสตร์ใกล้เคียงกับภาษามลายู ภาษาซุนดา ภาษามาดูรา ภาษาบาหลี

ประวัติ
-------

นักวิชาการแบ่งพัฒนาการของภาษาชวาเป็น 4 ระยะ คือ

* ภาษาชวาโบราณ อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 14 - 18
* ภาษาชวายุคกลาง อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18 - 21
* ภาษาชวาใหม่ อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 21 - 25
* ภาษาชวาสมัยใหม่ อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 25 - ปัจจุบัน

การจัดแบ่งดังกล่าวนี้ ได้รับอิทธิพลจากการเกิดจักรวรรดิในชวา ในประวัติศาสตร์วัฒนธรรมชวา การเกิดจักรวรรดิทำให้เกิดการแบ่งระดับของภาษา ซึ่งแสดงฐานะทางสังคมของผู้พูด ระดับของภาษาเหล่านี้ไม่มีผลต่อชาวบันยูมาซันมาก ในบริเวณบันยูมาซัน ภาษาระดับสูงใช้กับผู้ที่มาจากทางตะวันออกของเกาะชวา

ภาษาบันยูมาซันมีลักษณะที่ต่างจากภาษาชวามาตรฐานซึ่งกำหนดตามสำเนียงสุรการ์ตาและยอร์กยาการ์ตามาก ส่วนใหญ่เป็นทางด้านสัทวิทยา การออกเสียงและคำศัพท์ ซึ่งเกิดขึ้นจากการใช้คำศัพท์จากภาษาชวาโบราณมากกว่า และการอกเสียงสระต่างกัน

ความสุภาพ
---------

ภาษาชวามีความแตกต่างไปตามสถานะทางสังคมของผู้พูด ในแต่ละระดับจะมีคำศัพท์และกฎทางไวยากรณ์เป็นของตนเอง ลักษณะแบบนี้พบในภาษาอื่นๆของเอเชียตะวันออกด้วย เช่น ภาษาเกาหลี ภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย

ในบริเวณบันยูมาซัน ภาษาระดับกลาง (Madya) และสุภาพ (Krama) มีใช้น้อย ส่วนใหญ่ใช้กับผู้ที่มาจากทางตะวันออกของเกาะชวา

สำเนียง
-------

ภาษาบันยูมาซันแบ่งสำเนียงย่อยได้อีก เป็น สำเนียงเหนือ สำเนียงใต้ และสำเนียงบันเติน

อ้างอิง
-------

1. ↑    Banyumasan language threatened with extinction, (in Indonesian), Accessed date February 15, 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ใน***ภาษาBasa Banyumasan*** 

* Javanese writing system

| * ด
* ค
* ก
กลุ่มภาษาหลักในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน |
| --- |
| กลุ่มฟอร์โมซา | 
* กบาลัน
* ซาฮารัว
* ไซซิยัต
* บูนัน
* ไปวัน
* อตายัล
* บาซาย
* บาบูซะห์

 |
| กลุ่มมลายู-พอลินีเชีย | 

|  |  |
| --- | --- |
| กลุ่มบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์ | 
* ตากาล็อก - ฟิลิปปินส์
* เซบู
* อีโลกาโน
* ฮีลีไกโนน
* บีโคล
* กาปัมปางัน
* วาไร
* มาลากาซี
* ปังกาซีนัน
* กามาโย
* กีนาไรอา
* ซัมบัล
* โบโฮล
* มัสบาเต
* อาซี
* อีวาตัน
* เตา (Tao)
* เทา (Thao)

 |
| กลุ่มซุนดา-ซูลาเวซี | 
* มลายู - มลายูปัตตานี
* ตูกังเบซี
* นีอัส
* บาตัก
* ซุนดา
* ชวา
* บาหลี
* ซาซัก
* กัมเบอรา (ซุมบา)
* ปาเลา
* ชามอร์โร
* อินโดนีเซีย
* มีนังกาเบา
* อาเจะฮ์
* จาม
* บูกิส
* กาโย
* จาราย
* บันยูมาซัน
* มากัซซาร์
* ทซัด
* ภาษามอแกน
* ภาษามอเกลน
* ภาษาอูรักลาโวยจ

 |
| กลุ่มมลายู-พอลินีเชียกลาง–ตะวันออก | 
* กิลเบิร์ต
* นาอูรู
* โรมัว
* ฮาวาย
* มาวรี
* ซามัว
* ตาฮีตี
* ตองงา
* ตูวาลู
* เกมัก
* โตโจเดเด
* มัมไบ
* อโตนี
* เตตุน

 |

 |
ตู้โทรศัพท์แดง บิกเบน และรถเมล์แดงสองชั้น
รถโรลส์-รอยซ์
หอคอยลอนดอน
พระราชวังบักกิงแฮม
ฟิชแอนด์ชิปส์
**รายชื่อสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร** (อังกฤษ: List of cultural icons of the United Kingdom) สัญลักษณ์ของสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่ คือ สัญลักษณ์ของประเทศอังกฤษ ในทางทฤษฎีรายชื่อนี้อาจถูกเรียกว่า สัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของอังกฤษ อย่างไรก็ตามไม่เพียงประเทศอังกฤษเท่า สัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ ไอร์แลนด์เหนือ และเวลส์ ยังถูกเผยแพร่ไปยังส่วนอื่นๆ ของสหราชอาณาจักร หรือถูกก่อตั้ง ถูกประดิษฐ์หลังจากพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 หรือก่อนการรวมสหภาพ (ดังนั้นรวมสโตนเฮนจ์ด้วย) 

**รายชื่อสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร** ได้แก่

1. ปอนด์สเตอร์ลิง

2. บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (BBC)

3. ตู้โทรศัพท์แดง

4. ตู้ไปรษณีย์แดง

5. รถประจำทางสองชั้นสีแดงรูตมาสเตอร์

6. รถแท็กซี่ลอนดอนสีดำแฮกนี

7. รถยี่ห้อโรลส์-รอยซ์

8. บริตแทนเนีย (เทพีแห่งเสรีภาพ)

9. ราชวงศ์อังกฤษ

10. พระราชวังบักกิงแฮม

11. สโมสรฟุตบอล

12. หอนาฬิกาบิกเบน

13. สโตนเฮนจ์

14. หอคอยลอนดอน

15. วินสตัน เชอร์ชิล

16. โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานท์เนลสันที่ 1

17. บูลด็อกอังกฤษ

18. ยูเนียนแจ็ก

19. วิถีการดื่มชา

20. สปิตไฟร์ (เครื่องบินสงครามโลกครั้งที่ 2)

21. วิลเลียม เชกสเปียร์

22. เจมส์ บอนด์

23. เชอร์ล็อก โฮมส์

24. ฟิชแอนด์ชิปส์

25. ผับ 

26. ไส้กรอกและมันบด (Bangers and mash)

27. รถมินิ

28. เดอะบีเทิลส์

29. ทีมจีบี (สัญลักษณ์โอลิมปิกของสหราชอาณาจักร)

30. คิลต์ (เครื่องแต่งกายชาวสกอต)

31. ทาร์ทัน (ลายสกอต)

32. ปี่สกอต หรือแบจไปร์ 

33. โรเบิร์ต เบิร์นส์ นักแต่งเพลง นักกวี

34. วิสกี้

35. กอล์ฟ

36. กำแพงเฮเดรียน

ดูเพิ่ม
-------

* ประเทศเวลส์
* ประเทศอังกฤษ
* ไอร์แลนด์เหนือ
* ประเทศสกอตแลนด์
* สหราชอาณาจักร
**นิยัตินิยม** (อังกฤษ: determinism) เป็นแนวคิดทางปรัชญาที่เชื่อว่า เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นถูกกำหนดอย่างสมบูรณ์โดยสาเหตุที่เกิดขึ้นก่อนหน้า ทฤษฎีนิยัตินิยมได้ปรากฏในประวัติศาสตร์ของปรัชญาโดยมีเป้าประสงค์และข้อควรคำนึงหลายแบบ จุดยืนที่ตรงกันข้ามกับนิยัตินิยมจะถูกเรียกว่า อนิยัตินิยม (indeterminism) แนวคิดนิยัตินิยมมักจะถูกนำมาเปรียบเทียบในทางตรงกันข้ามกับแนวคิดเรื่องเจตจำนงเสรี

แนวคิดนิยัตินิยมมักจะถูกพูดถึงในความหมายของนิยัตินิยมเชิงสาเหตุ (causal determinism) ซึ่งในทางฟิสิกส์หมายถึงความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ แนวคิดดังกล่าวจะมองว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่างก็ตกอยู่ภายใต้กฎของความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ ซึ่งสภาวะที่เกิดขึ้นในปัจจุบันนั้นถูกกำหนดโดยสภาวะที่เกิดขึ้นก่อนหน้า แต่เนื่องจากแนวคิดนี้ก็เป็นแค่เพียงแนวคิดหนึ่ง ซึ่งในความเป็นจริงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น ไม่จำเป็นต้องมีเหตุการณ์ซ้ำรอยเดิมเกิดขึ้นตามมาเสมอไป แต่สามารถเกิดผลลัพธ์ตามมาที่แตกต่างออกไปจากเดิมได้ ขึ้นอยู่กับ Subject ว่าอยากเลือกให้เกิดผลลัพธ์ที่พึงประสงค์เช่นใด ก็มีสิทธิและสามารถที่จะเลือกตอบสนองหรือปฏิบัติที่แตกต่างไปจากเดิมได้ ทั้งนี้หากไม่ระวังให้ดีบางคนหรือกลุ่มบุคคลอาจและมักจะชอบนำแนวคิดแบบนิยัตินิยมไปอ้างในทางการเมืองหรือการพาณิชย์เพื่อชี้นำไปสู่ผลประโยชน์ที่ตนหรือกลุ่มตนต้องการได้
ภาพวาดสิทธิบัตรของต้นฉบับโรโตสโคปแบบ Fleischer ศิลปินจะวาดภาพบนขาตั้งภาพที่ภาพยนตร์ฉายทอดภาพขึ้นไปบนจอขอขาตั้งภาพนั้นแบบเฟรมเดียว
**โรโตสโคป** คือเทคนิคการสร้างภาพแอนิเมชันที่นักสร้างแอนิเมชันวาดตามภาพต้นฉบับฟิล์มต่อเฟรมเพื่อใช้ในฉากสมจริงและภาพยนตร์แอนิเมชัน แต่เดิม การบันทึกภาพยนตร์ฉากสมจริงจะฉายขึ้นแผ่นกระจกแข็งและวาดซ้ำโดยนักแอนิเมชัน เครื่องมือสำหรับการฉายภาพนี้ถูกเรียกว่าเครื่องโรโตสโคป อย่างไรก็ตามอุปกรณ์ปัจจุบันถูกแทนที่ด้วยคอมพิวเตอร์

ในอุตสาหกรรมเอฟเฟคส์ภาพ นิยามของการทำโรโตสโคปยังหมายรวมถึงเทคนิคการสร้าภาพซ้อนด้วยมือสำหรับการสร้างองค์ประกอบบนฉากสมจริงและอาจหมายถึงการผสมภาพบนภาพพื้นหลังอื่นได้ด้วย

ดูเพิ่ม
-------

* การจับความเคลื่อนไหว

อ้างอิง
-------

1. ↑  J.C. Maçek III (2012-08-02). "'American Pop'... Matters: Ron Thompson, the Illustrated Man Unsung". *PopMatters*.
2. ↑  "Through a 'Scanner' dazzlingly: Sci-fi brought to graphic life" USA TODAY, August 2, 2006 Wednesday, LIFE; Pg. 4D WebLink

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Description of "Digital cartoon and animation process" (Digital Rotoscoping) Patent
* Freeware to rotoscope a photo เก็บถาวร 2015-08-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

แม่แบบ:แอนิเมชัน
***Paeonia ludlowii*** เป็นไม้พุ่มผลัดใบสูงปานกลาง เป็นพืชวงศ์โบตั๋น มีถิ่นที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทิเบต ในทิเบตพืชนี้รู้จักกันในชื่อ **lumaidao** แปลว่า "ดอกไม้ของพระเจ้า" ชื่อพื้นถิ่นในประเทศจีนคือ **大花黄牡丹** (ต้าฮัวหวงหมู่ดาน) แปลว่า "ดอกโบตั๋นสี่เหลืองขนาดใหญ่" ในภาษาอังกฤษบางครั้งเรียกว่า **Tibetan tree peony** (ดอกโบตั๋นต้นไม้ทิเบต) หรือ **Ludlow's tree peony** (ดอกโบตั๋นต้นไม้ของลุดโลว์) มันมีดอกไม้สีเหลืองบริสุทธิ์รูปชาม และใบสีเขียวอ่อนขนาดใหญ่

การใช้
------

พืชชนิดนี้ใช้เป็นยาแผนโบราณและคนในท้องถิ่นขุดมันเพื่อเปลือกรากของมัน การแสวงหาประโยชน์โดยผู้คนจากส่วนอื่น ๆ ของจีนเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อการอยู่รอดของสปีชีส์นี้ บางครั้งมันถูกใช้เป็นไม้ประดับสำหรับใบรูปร่างเฟิร์นในสวนพฤกษศาสตร์และโดยนักสะสมของพืช

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Paeonia ludlowii". *Tropical Britain*. สืบค้นเมื่อ 2016-04-25.
2. ↑  "Paeonia ludlowii". *Tropical Britain*. สืบค้นเมื่อ 2016-04-25.
3. ↑  Hong, De-yuan (1997). "Paeonia (Paeoniaceae) in Xizang (Tibet)". *Novon*. **7** (2): 156–161. doi:10.2307/3392188. JSTOR 3392188. สืบค้นเมื่อ 2016-04-25.
4. ↑  Hong, De-yuan (1997). "Paeonia (Paeoniaceae) in Xizang (Tibet)". *Novon*. **7** (2): 156–161. doi:10.2307/3392188. JSTOR 3392188. สืบค้นเมื่อ 2016-04-25.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ *Paeonia ludlowii*
แบบจำลอง "สามโลก" ในยุคสงครามเย็น ค.ศ. 1975   

  **โลกที่หนึ่ง**: สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร และชาติพันธมิตร
  **โลกที่สอง**: สหภาพโซเวียต, จีน และชาติพันธมิตร
  **โลกที่สาม**: ชาติเป็นกลาง และประเทศไม่สังกัดพันธมิตรใด
คำว่า "**โลกที่สาม**" กำเนิดระหว่างสงครามเย็น นิยามประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ทั้งนาโตหรือกลุ่มคอมมิวนิสต์ สหรัฐ แคนาดา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ชาติยุโรปตะวันตกและพันธมิตรเป็นโลกที่หนึ่ง ส่วนสหภาพโซเวียต จีน คิวบาและพันธมิตรเป็นโลกที่สอง คำนี้เป็นวิธีจำแนกประเทศในโลกออกเป็นสามกลุ่มใหญ่ ๆ โดยยึดการแบ่งแยกทางการเมืองและเศรษฐกิจ

ปกติโลกที่สามถูกมองว่ารวมหลายประเทศอดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา ละตินอเมริกา โอเชียเนียและเอเชีย บางครั้งถือเอาสมนัยกับประเทศในขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ในทฤษฎีพึ่งพาของนักคิดอย่างราอูล พรีบิช (Raúl Prebisch), วัลเทอร์ รอดนีย์ (Walter Rodney), ทีโอโตนีโอ ดอส ซานโตส (Theotonio dos Santos) และอังเดร กุนเดอร์ แฟรงค์ โลกที่สามเชื่อมกับการแบ่งเศรษฐกิจเป็นประเทศ "ขอบนอก" ในระบบโลกที่มีประเทศ "แกน" ครอบงำ

เนื่องจากประวัติศาสตร์ความหมายและบริบทที่วิวัฒนาอย่างซับซ้อน จึงไม่มีบทนิยามของ "โลกที่สาม" อย่างชัดเจนหรือเป็นที่ยอมรับ บางประเทศในกลุ่มคอมมิวนิสต์ เช่น คิวบา ถือว่าเป็น "โลกที่สาม" บ่อยครั้ง เพราะประเทศโลกที่สามยากจนทางเศรษฐกิจ ไม่เป็นอุตสาหกรรม จึงเป็นคำเหมาเรียกประเทศยากจนว่า "ประเทศโลกที่สาม" กระนั้น คำว่า "โลกที่สาม" ยังมักใช้รวมประเทศอุตสาหกรรมใหม่อย่างบราซิล อินเดียและจีนซึ่งปัจจุบันเรียกเป็นส่วนหนึ่งของ BRIC ในอดีต ประเทศยุโรปบางประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดและประเทศเหล่านี้ส่วนน้อยที่ร่ำรวยมาก ได้แก่ ไอร์แลนด์ ออสเตรีย สวีเดน ฟินแลนด์และสวิสเซอร์แลนด์

ในช่วงทศวรรษหลังนับแต่การล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการสิ้นสุดของสงครามเย็น มีการใช้คำว่า "โลกที่สาม" แทนประเทศด้อยพัฒนา โกลบอลเซาท์ และประเทศกำลังพัฒนา แต่มโนทัศน์ดังกล่าวล้าสมัยแล้วในปีล่าสุดเพราะไม่เป็นตัวแทนของสถานภาพการเมืองหรือเศรษฐกิจของโลกอีกต่อไป
**โลกที่ห้า** หมายถึง โลกนี้หรือโลกหน้า ตามความเชื่อของชาวอเมริกันพื้นเมืองซึ่งมุ่งให้ความสนใจกับความเข้าใจวัฏจักรของเวลา ตามเทพปกรณัมโฮปีและเทพปกรณัมมายา โลกที่เราอาศัยอยู่ในปัจจุบันนี้คือ "โลกที่สี่" ในระบบความเชื่อทั้งสอง เวลาเป็นวัฏจักร และจุดสิ้นสุดของโลกหนึ่งก็จะเป็นจุดเริ่มต้นของอีกโลกหนึ่ง สำหรับชาวโคปี จุดจบของโลกที่สี่จะปรากฏการมาถึงของปาฮานา หรือ "พี่น้องสีขาว" ปฏิทินมายาได้คาดการณ์การดำเนินไปดังกล่าวโดยดาราศาสตร์ โดยสรุปว่า โลกในปัจจุบัน หรือโลกที่สี่นั้น จะสิ้นสุดลงในราวอายันเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 

ชาวแอซเท็คมีความเชื่อที่คล้ายคลึงกัน แต่พวกเขาเชื่อว่าโลกปัจจุบันคือโลกที่ห้า และโลกที่หกกำลังจะมาถึง

การมาถึงของโลกที่ห้า กล่าวกันว่าจะมาถึงหลังจากวัฏจักรในธรรมชาติส่งผลกระทบต่อระบบสุริยะของเราทั้งหมด ที่ซึ่งโลกของเราจะให้กำเนิดไข่ฟองหนึ่ง (ไข่ปริศนา ไข่แฝงเร้น) และจากนั้นจะเคลื่อนที่ "ขึ้น" ภายในระบบสุริยะจนกระทั่งไปถึงจุดยอดของมัน ชีวิตทั้งหมดบนโลกกล่าวกันว่าจะถูก "ยกขึ้น" ไปสู่ร่างนิรันดร์สมบูรณ์แบบ บางเผ่าได้เรียกช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวว่า "เวลาแห่งการชำระล้าง" ในระหว่างเวลาแห่งการชำระล้าง ได้กล่าวกันว่าเวลาจะเปลี่ยนแปลงที่ซึ่งเราจะต้องเลือกระหว่างเวลาธรรมชาติที่เราอยู่ในขณะนี้บนโลก หรือเวลาที่ไม่เป็นธรรมชาติซึ่งจะย้ายเราออกจากธรรมชาติและโอกาสที่จะไปถึงโลกที่ห้า เล่าว่าทุกคนจะต้องเลือกระหว่างรูปแบบเวลาทั้งสองนี้ ทางหนึ่งจะไปถึงโลกที่ห้าพร้อมกับโลกของเรา และอีกทางหนึ่งจะย้ายเราออกจากโลก และพาไปสู่ความหลงลืม

อ้างอิง
-------

* Hancock, Graham. *Fingerprints of the Gods*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Pahana* and the Hopi Prophecy เก็บถาวร 2010-07-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* The How and Why of the Mayan End Date in 2012 AD
**เบบีบูมหลังสงครามโลกครั้งที่สอง** หมายถึง ช่วงเบบีบูมที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สองในหลายประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศตะวันตก ยังไม่เป็นที่ตกลงกันว่าช่วงเบบีบูมดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นและสิ้นสุดลงอย่างชัดเจนเมื่อใด แต่ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่าช่วงเบบีบูมนี้เริ่มต้นขึ้นทันทีหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ และสิ้นสุดลงในอีกมากกว่าหนึ่งทศวรรษถัดมา อัตราการเกิดในสหรัฐอเมริกาเริ่มลดลงใน ค.ศ. 1957 ซิลเวีย พอร์เตอร์ คอลัมนิสต์ของนิวยอร์กโพสต์ เป็นบุคคลแรกที่ใช้คำว่า "บูม" เพื่อหมายถึงปรากฏการณ์การเพิ่มอัตราการเกิดในสหรัฐอเมริกาหลังสงคราม

เฉพาะในสหรัฐอเมริกาประเทศเดียว มีการประมาณการว่ามีทารกเกิดมากกว่า 77.3 ล้านคน ซึ่งปัจจุบันนี้ บุคคลที่เกิดในช่วงนี้มีอายุอยู่ในช่วงวัยกลางคนและเริ่มเข้าสู่วัยสูงอายุ ในทางเศรษฐกิจ บุคคลที่เกิดในช่วงนี้จำนวนมากกำลังปลดเกษียณและออกจากกำลังแรงงาน

ในช่วงหลังสงคราม คู่รักที่ไม่สามารถหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวในได้ช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ได้ชดเชยช่วงเวลาที่เสียไป ความรู้สึกในเวลานี้คือการมองโลกในแง่ดี ระหว่างสงคราม ภาวะการว่างงานได้สิ้นสุดลงและเศรษฐกิจมีการขยายตัวอย่างมาก หลังจากนั้น ประเทศได้ประสบกับการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างคึกคักจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1970

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Babies Equal Boom, *New York Post*, May 4, 1951.
2. ↑  Baby Boom Population – U.S. Census Bureau – USA and by State (July 1, 2008). Retrieved on May 18, 2009.
ผู้นำคาโพคนหนึ่ง ณ ค่ายกักกัน Salaspils โดยสวมดาวสีเหลืองและปลอกแขนตำรวจค่าย (Lagerpolizist)
**คาโพ** (เยอรมัน: *Kapo*) หรือ **ผู้ทำหน้าที่คุมนักโทษ** (เยอรมัน: *Funktionshäftling*) เป็นนักโทษในค่ายกักกันนาซีซึ่งเวรยามเอสเอสได้มอบหมายหน้าที่ให้กำกับดูแลการใช้แรงงานทาสหรือปฏิบัติภารกิจบริหารอย่างอื่น

ระบบนี้มีอีกชื่อว่า "การปกครองตนเองของนักโทษ" ซึ่งลดค่าใช้จ่ายเนื่องจากค่ายต้องใช้กำลังคนเอสเอสน้อยลง ระบบนี้ออกแบบมาเพื่อหันผู้เสียหายเข้าหากันเอง เพราะคาโพต้องรับหน้าเพื่อนนักโทษด้วยกันเพื่อรักษาไว้ซึ่งความโปรดปรานของผู้คุมเอสเอสอีกทอดหนึ่ง หากปรากฏว่าคาโพทอดทิ้งหน้าที่แล้ว ก็จะถูกลดสถานภาพกลับไปเป็นนักโทษปกติและอยู่ภายใต้คาโพคนอื่นอีกที คาโพหลายคนถูกเกณฑ์มาจากแก๊งอาชญากรรุนแรงมากกว่านักโทษการเมือง ศาสนาและเชื้อชาติที่มีจำนวนมากกว่า โดยผู้ต้องโทษอาญาเช่นนี้ขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนต่อนักโทษคนอื่น โดยเอสเอสยอมรับความป่าเถื่อนเช่นนี้และเป็นส่วนสำคัญของระบบค่าย

คาโพไม่ต้องถูกล่วงละเมิดทางกายและใช้แรงงานหนัก หากว่าสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้จนเอสเอสพอใจ นอกจากนี้ยังมีเอกสิทธิ์บางอย่าง เช่น ได้สวมเสื้อผ้าพลเรือนและมีห้องส่วนตัว

หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ คำนี้กลายเป็นคำดูหมิ่น ซึ่งตามหนังสือพิมพ์ *เดอะจิวอิชโครนิเคิล* ระบุว่าเป็น "คำดูหมิ่นเลวที่สุดที่ยิวใช้ด่ากันเอง"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Karin Orth (2007) [2000]. Norbert Frei (บ.ก.). *Gab es eine Lagergesellschaft? "Kriminelle" und politische Häftlinge im Konzentrationslager*. *Ausbeutung, Vernichtung, Öffentlichkeit: Neue Studien zur nationalsozialistischen Lagerpolitik* (ภาษาเยอรมัน). Munich: Institut für Zeitgeschichte, de Gruyter. pp. 110, 111, 127, 131. ISBN 978-3-598-24033-1 – โดยทาง Google Books.
2. ↑  Sugarman, Daniel. "What is a 'Kapo'? The history of the worst insult a Jew can give another Jew". *www.thejc.com*. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2020.; "Trump's pick for ambassador to Israel 'regrets' Holocaust-related slur". *The World from PRX* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2020.; "The crime: Collaborating with the Nazis. The punishment: Excommunication from Judaism". *Haaretz.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2020.; Beauchamp, Zack (16 ธันวาคม 2016). "Trump's pick for Israel ambassador thinks liberal Jews are "worse" than Nazi collaborators". *Vox* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2020.
แบร์คันท์ เกิคทัน
**แบร์คันท์ เกิคทัน** (เยอรมัน: *Berkant Göktan*) เกิดวันที่ 12 ธันวาคม 1980 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายตุรกี

ประวัติการค้าแข้ง
-----------------

เกิคทันเป็นอดีตนักฟุตบอลฝึกหัดของบาเยิร์นมิวนิก เคยมีโอกาสลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนลีก รอบแบ่งกลุ่ม ฤดูกาล 1998-1999 ซึ่งเกมนั้น บาเยิร์นเสมอแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไป 2-2 โดยเขาถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนฮาซาน ซาลิฮามิดซิช และได้เล่น 30 นาที หลังจากนั้นบาเยิร์นปล่อยให้โบรุสเซียมึนเชินกลัคบัค และอาร์เมียร์ บีเลเฟลด์ ยืมตัวเขาไปใช้งานในปี 2001 เกิคทันย้ายไปค้าแข้งในตุรกีกับทีมยักษ์ใหญ่ของประเทศอย่างกาลาตาซาราย ต่อด้วยเบซิคตัส ก่อนจะกลับมาแจ้งเกิดอีกครั้งในเยอรมนี กับ 1860 มิวนิก ต่อมาเกิคทันถูกจับได้ว่ามีสารโคเคนในการตรวจร่างกาย ทำให้เขาตัดสินใจยกเลิกสัญญากับทีมและเดินทางมาประเทศไทยเพื่อพักผ่อน และวันที่ 21 มกราคม 2010 เกิคทันเซ็นสัญญา 1 ปีย้ายมาเมืองทอง ยูไนเต็ด ซึ่งสร้างกระแสพอสมควร แต่เนื่องจากสภาพร่างกายของเขาไม่สมบูรณ์ เขาจึงไม่มีโอกาสได้ลงเล่นเลยแม้แต่นัดเดียว และสุดท้ายก็ต้องยกเลิกสัญญากันไปในเวลาไม่นาน

ในส่วนของฟุตบอลทีมชาติ เกิคทันเคยติด ทีมชาติตุรกี ชุดยู-21 โดยลง 29 นัดยิงได้ 10 ประตู
**Effective circulating volume (ECV)** หรือปริมาตรเลือดที่ส่งผลต่อการไหลเวียนอย่างแท้จริง เป็นปริมาตรของเลือดในหลอดเลือดแดงซึ่งมีผลทำให้เนื้อเยื่อต่าง ๆ มีเลือดไปหล่อเลี้ยง โดย ECV เป็นปริมาณซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา (dynamic) และไม่สามารถวัดได้ มนุษย์น้ำหนัก 70 กิโลกรัมจะมี ECV ประมาณ 0.7 ลิตร แนวคิดเรื่อง ECV เช่นนี้ใช้ในการทำความเข้าใจสรีรวิทยาของระบบหัวใจหลอดเลือดและสรีรวิทยาของไต

แม้โดยทั่วไปแล้ว ECV จะค่อนข้างขึ้นกับปริมาตรสารน้ำนอกเซลล์ หรือ ECF แต่ภาวะหรือโรคบางอย่างอาจทำให้ความสัมพันธ์ระหว่าง ECV กับ ECF ไม่ขึ้นตรงกันอย่างตรงไปตรงมา ภาวะเหล่านี้เช่น หัวใจวายเลือดคั่ง ตับแข็ง เป็นต้น ในกรณีเช่นนี้ร่างกายของผู้ป่วยอาจมีสารน้ำนอกเซลล์มากขึ้น แต่ ECV ลดลง ทำให้มีอาการของการขาดน้ำ เป็นต้น

การลดลงของ ECV อาจกระตุ้นการหลั่งเรนิน กระตุ้นระบบประสาทซิมพาเทติก และกระตุ้นการหลั่งพรอสตาแกลนดินได้ ทั้งหมดนี้มีผลต่อการไหลของเลือดที่ไปเลี้ยงไตและการกรองเลือดผ่านไต และอื่น ๆ

ดูเพิ่ม
-------

* iconสถานีย่อยแพทยศาสตร์

* น้ำเลือด
* ภาวะธำรงดุล

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Rennke, Helmut G.; Denker, Bradley M. (2007). *Renal Pathophysiology: The Essentials* (ภาษาอังกฤษ). Lippincott Williams & Wilkins. p. 46. ISBN 9780781796262. สืบค้นเมื่อ 1 November 2018. Effective circulating volume.
2. ↑  Marik, Paul Ellis (2001). *Handbook of Evidence-Based Critical Care* (ภาษาอังกฤษ). Springer Science & Business Media. p. 110. ISBN 9780387951539. สืบค้นเมื่อ 1 November 2018.

บรรณานุกรม
----------

* John Bullock; Michael B. Wang; Joseph Boyle (2001-02-01). *NMS Physiology*. Vol. 578 (4th ed.). Lippincott Williams & Wilkins. pp. 337–339. ISBN 9780683306033.
**สัญญารักที่โตเกียว** (ฮันกึล:도쿄 여우비, โตคโย ยออูบี) เป็นซีรีส์เกาหลีถ่ายทอดเรื่องราวความรักระหว่างหญิงสาวนักแสดงกับเชฟหนุ่มคนหนึ่งซึ่งไปพบรักกันที่ญี่ปุ่น เขียนบทโดยอี จินฮี และกำกับโดยอี จุนฮยอง โดยถ่ายทำในประเทศญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่
ออกอากาศในวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. ระหว่างวันที่ 2 -10 มิถุนายน ปี 2551 ทางเอสบีเอส ส่วนในไทยออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันเสาร์เวลา 23.30 - 00.30 น. ระหว่างวันที่ 5 - 26 กุมภาพันธ์ ปี 2554

เนื้อเรื่องย่อ
--------------

อี ซูจิน นักแสดงสาว เดินทางมาญี่ปุ่นพร้อมกับคณะถ่ายทำละคร แต่ด้วยความเกรี้ยวกราดของผู้กำกับ ทำให้เธอกดดันมากและตัดสินใจหนีขึ้นรถไฟหายไป ซูจินได้พบกับจอง ฮยอนซูพ่อครัวชาวเกาหลีในร้านอาหารญี่ปุ่น ฮยอนซูไม่รู้จักซูจิน จึงยอมให้เธออาศัยและทำงานอยู่ในร้านอาหารแห่งนี้ เธอได้รู้จักกับ ซังกิลและอึนบีรุ่นน้องของฮยอนซู 
ต่อมาซูจินถูกตามตัวจนพบ แต่เธอก็ไม่ยอมกลับเกาหลี สุดท้ายซังกิลแอบพาพวกผู้จัดการมาเอาตัวซูจินกลับไป ฮยอนซูตามไปไม่ทันเลยบอกเธอว่าเขาจะรอซูจินจนกว่าเธอจะกลับมา 

เวลาผ่านไปซูจินกลายเป็นดารามีชื่อเสียงโด่งดัง เธอไม่เคยลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับฮยอนซู ซูจินมีโอกาสกลับไปที่ญี่ปุ่นอีกครั้งแต่หาเขาไม่พบ ฮยอนซูได้ยินข่าวว่าซูจินกำลังจะแต่งงานกับยูสึเกะยิ่งทำให้เขาเสียใจมาก จากนั้นทั้งคู่กลับมาพบกันโดยบังเอิญ ซูจินพบว่าเขาแต่งงานมีครอบครัวไปแล้วจึงเสียใจมาก ในที่สุดซูจินก็ยกเลิกงานแต่งงาน และสัญญาว่าจะมีแต่ฮยอนซูอยู่ในหัวใจ

นักแสดง
-------

* คิม แทอู เป็น จอง ฮยอนซู
* คิม ซาราง เป็น อี ซูจิน
* จินกู เป็น พัก ซังกิล
* ไอวี่ เป็น อึนบี
* เอริกะ โอกุดะ เป็น เมกุมิ
* อี กียอง เป็น ชอน มันฮี
* โอตานิ เรียวเฮอิ เป็น ยูสึเกะ

เพลงประกอบ
----------

* 사랑아 어떻게 (ซารังฮา ออตอเค) (Drama Ver.) โดย Ivy
* I Know (Drama Ver.) โดย Ivy
* 절연 (จอรยอน) โดย S.Y
* 닮아가나봐 โดย S.Y
* Prologue
* 동경연가 (ทงคยองยอนกา)
* 여우비 (ยออูบี)
* Jae hwe
* 약속 (ยักซก)
* Uht gal gin sarang
* Debboro 에하늘
* Tsukiji shi jang
* 마지막 인사 (มาจิมัก อินซา)

อ้างอิง
-------

* เว็บไซต์ทางการซีรีส์ Tokyo shower (ภาษาเกาหลี)
* ละครสัญญารักที่โตเกียว ทางไทยทีวีสีช่อง 3
* Tokyo Shower เก็บถาวร 2013-05-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน All about Korean drama
**ริค มากราโม จูเนียร์** (อังกฤษ: Ric Magramo) หรือ เรนาโต มากราโม นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 9) เสมอ 5 แพ้ 22

ประวัติ
-------

ริค มากราโม จูเนียร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ชนะน็อค แมนนี่ โอกายอน ยก 1 จากนั้นก็ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะ แดน เนียเตส นิค เซียนทอย ผลัดแพ้ชนะกับไฮเม่ อาลีควิน และเคยชกแพ้แมนนี่ เมลชอร์ และเจอร์รี่ พีญาโลซา มากราโมเคยมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2534 และได้ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2535 แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 หลังจากนั้น มากราโมมาชกนอกรอบในไทยบ่อยครั้งระหว่าง พ.ศ. 2535- 2537 โดย แพ้น็อค โตโต้ ป.พงษ์สว่าง ยก 8 แพ้น็อค จ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่นยก 5 แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ และแพ้น็อค พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 3 มากราโมได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค จอห์น เมดินา ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง มากราโมก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2538 ที่สกอตแลนด์ ซึ่งมากราโมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน พอล เวียร์ ไม่ได้แชมป์

หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ มากราโมไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนน ชิโร ยาชิโร จากนั้นชกชนะน็อค โตโต้ ป.พงษ์สว่าง ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ มากราโมได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทกับชิโร ยาชิโร ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ซึ่งผลปรากฏว่าเสมอกันไป มากราโมได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างอีกครั้งในอีก 5 เดือนต่อมา แต่ทำได้เพียงแพ้คะแนนโดยเทคนิค ทากาชิ ชิโอฮาม่า ต่อมา มากราโมได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2540 ที่ไทย แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนพะเนียง พูนธรัตน์ มากราโมขึ้นชกแก้มือกับพะเนียงอีกครั้งในอีก 2 เดือนต่อมาแต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอีก มากราโมได้ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC อีกครั้งเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2540 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ยัง ซางอิก ยก 8 ที่เกาหลีใต้ หลังจากนั้น มากราโมไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย ได้ไปชกนอกรอบกันจาคอป มัตลาลาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน หลังจากที่เสียแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทไปเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2541 โดยแพ้คะแนน โลลิโต โลรัวแล้ว มากราโมก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท (2537 – 2541)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC International เมื่อ 20 มีนาคม 2535 แพ้ทีเคโอ​ ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 ที่ สนามมวยเวทีลุมพินี กทม.
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 5 เมษายน 2538 แพ้คะแนน พอล เวียร์ ที่ อังกฤษ
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2539 เสมอกับ ชิโร ยาฮิโระ ที่ ญี่ปุ่น
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 17 กรกฎาคม 2539 แพ้คะแนน ทากาชิ ชิโอฮามา ที่ ญี่ปุ่น
	+ ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 มกราคม 2540 แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ ที่ ฉะเชิงเทรา
	+ ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อก ยัง ซังอิก ยก 8 ที่เกาหลีใต้

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2014-12-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
**บารอนเนส ซีบีล เดอ เซลี ลงช็อง** (อังกฤษ: Sybille de Selys Longchamps) เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1941 ณ อุกล์ ประเทศเบลเยียม เป็นธิดาของมีแชล ฟร็องซัว เดอ เซลี ลงช็อง กับปอลีน กอร์แน เดอ แว-รุอาร์ บิดาของเธอเป็นนักการทูต 

ในปี ค.ศ. 1968 เธอได้ให้กำเนิดบุตรสาวนามว่า แดลฟีน บอแอล ซึ่งเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม หลังจากที่เธอมีความสัมพันธ์กับอดีตสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเบลเยียมกว่า 18 ปี ซึ่งความสัมพันธ์นี้เด่นชัดขึ้นในปี ค.ศ. 1999 ปัจจุบันเธอได้ใช้ชีวิตกับสามีคนปัจจุบันคือ ไมเคิล แอนโทนี แรทเบิร์น เคย์เซอร์ ณ กรุงบรัสเซลส์ ก่อนหน้านั้นเธอเคยสมรสกับฌัก บอแอล ซึ่งแดลฟีนเอง ได้ขอใช้นามกุลบิดาบุญธรรมของเธอตั้งแต่กำเนิด

อ้างอิง
-------

* Oscar Coomans de Brachène, *État présent de la noblesse belge, Annuaire de 1998, première partie (de Selys Longchamps)*, p. 187-197, Brussels, 1998.
* Oscar Coomans de Brachène, *État présent de la noblesse belge, Annuaire de 2003, seconde partie (Boël)*, p. 354-358, Brussels, 2003.
* Delphine Boël, *Couper le cordon*, Brussels, ed. Wever & Bergh, 2008
**วัดลังกา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

มีเรื่องเล่ากันว่า พื้นที่บริเวณที่สร้างวัด เดิมเป็นป่าไม่มีเจ้าของ มีพระแขก 2 รูป พูดไทยไม่ได้ มาพักอาศัยอยู่ ชาวบ้านเกิดศรัทธาจึงสร้างกุฏิเล็ก ๆ 2 หลัง ถวายเป็นที่พักและอาราธนาให้ท่านอยู่จำพรรษา ในระหว่างนั้นมีพระภิกษุจากสำนักอื่นมาพักอาศัยด้วย ต่อมาวัดได้รับการปฏิสังขรณ์และสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ โดยความร่วมมือทั้งฝ่ายสงฆ์และชาวบ้านในตำบลนี้ เมื่อขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 จึงตั้งชื่อว่า "วัดลังกา" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่พระแขก 2 รูปนั้น สันนิษฐานว่าเป็นพระจากศรีลังกามากกว่าอินเดีย

สภาพของวัดลังกาในระยะแรกไม่ค่อยเจริญนัก เพราะชาวบ้านมาตั้งบ้านเรือนทำมาหากินยังน้อย อีกทั้งยังมีอีกสองวัดตั้งอยู่ใกล้ ๆ คือ วัดโรงธรรมและวัดพักตราราม ต่อมาชาวบ้านช่วยกันทำนุบำรุงวัด และได้อาราธนาพระจากที่อื่นมาจำพรรษาจนถึงสมัย พระอธิบายโต๊ะ พฺรหมฺสโร เป็นเจ้าอาวาสวัด จึงได้เจริญขึ้น โดยร่วมกับสร้างอุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอสวดมนต์ หอฉัน สร้างด้วยไม้ทั้งสิ้น วัดลังกาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถสร้างมาพร้อมกับวัด กุฏิสงฆ์สร้างด้วยไม้สักทรงไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลังกา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "วัดลังกา". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
**วัดร้องแง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวรนคร อำเภอปัว จังหวัดน่าน

วัดร้องแงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 โดยการนำของเจ้าหลวงเทพพญาเลน เจ้าช้างเผือกงาเขียว เดิมปกครองอยู่ที่เมืองลิน ในเขตปกครองของแคว้นสิบสองปันนา ซึ่งได้ถอยร่นลงมาตั้งถิ่นฐานบริเวณใกล้กับลำน้ำล่องแง มาตั้งเป็นหมู่บ้านตามชื่อลำน้ำ ต่อมาการเรียกผิดเพี้ยนไป จึงกลายเป็นบ้านร้องแง และเมื่อสร้างวัดจึงได้ใช้ชื่อหมู่บ้านเป็นชื่อวัดไปด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2470

วิหารเก่าศิลปะไทลื้อ ยังคงรักษารูปลักษณ์เดิมไว้ ขนาดยาว 8 ห้อง กว้าง 3 ห้อง ด้านหน้ามีมุขโถง หลังคาเป็นทรงจั่ว ผืนหลังคามีสองตับ ทอดเอนลาดคลุมต่ำ มุงด้วยแป้นเก็ดหรือกระเบื้องไม้ เครื่องบนของวิหารเป็นแบบที่เรียกว่า *โกม* คล้ายระบบ ขื่อม้าต่างไหม หน้าบันประดับด้วยไม้ฉลุลายก้านขด แกะสลักรูปเทพพนม แผงไม้ใต้หน้าจั่ว ที่เรียกว่า *โก่งคิ้ว* ประดับลายก้านขดและช้าง ส่วนหน้าจั่วปีกนกตกแต่งด้วยลายก้านขดแบบเดียวกัน หางหงษ์ทำด้วยไม้ แกะสลักเป็นรูปเศียรนาค หลังคามุงกระเบื้องไม้ เรียกว่า *แป้นเกล็ด* คันทวย หรือ นาคทัณฑ์ เป็นไม้ฉลุ แกะสลักเป็นรูปยักษ์ ลิง ครุฑ สัตว์หิมพานต์ ระบายสี เสาหลวงมี 2 แถว จำนวน 6 คู่ เสาเป็นไม้กลม ประดับหัวเสาด้วยบัวกลีบยาว โคนเสาส่วนหน้าทาสีน้ำตาลแดง ส่วนในทาสีฟ้า ตัวเสาเขียนลายทอง

ภายในวิหารมีบันไดแก้ว ธรรมมาสน์ ภาพจิตรกรรมฝาผนัง ด้านหลังฉากประธาน ด้านหน้าพระประธานมีธรรมาสน์บุษบก ด้านขวาขององค์พระมีหีบพระธรรม กับธรรมาสน์แบบกระทง ธรรมาสน์บุษบก ฐานเป็นปูนปั้น ตัวเรือนเป็นเครื่องไม้ ยอดเป็นปราสาทซ้อนชั้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดร้องแง อำเภอปัว จังหวัดน่าน". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "(44) วิหารไทลื้อ น่าน (ตอนที่สี่-วัดร้องแง)". วอยซ์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดร้องแง**
**วัดลาดเป้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านลาดเป้ง ตำบลนางตะเคียน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่ทั้งหมด 64 ไร่ 2 งาน

วัดลาดเป้งเป็นวัดโบราณ ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง สันนิษฐานกันว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย แต่แหล่งข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 คงได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันโดยอาศัยศรัทธาของประชาชนในเขตพื้นที่และใกล้เคียง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502

วัดมีโบสถ์เรือนไทยมหาอุดที่กล่าวกันว่าใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ชั้นบนอุโบสถเป็นเสาไม้ตะเคียนทองและไม้แดง หลังคามุงกระเบื้อง ผนังเป็นไม้สักทั้งหลัง บริเวณโดยรอบมีศาลาราย 8 หลัง ด้านในประดิษฐานพระประธานปางมหาจักรพรรดิประทับนั่งขัดสมาธิ ขนานพระนามท่านว่า *พระพุทธโคดมศรีสรรเพชร (หลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์)* ในบริเวณวัดยังมีเจดีย์เก่าแก่ 1 องค์ซึ่งสร้างมาพร้อมกับวัด วัดเปิดโอกาสให้ประชาชนอบสมุนไพรตามกระบวนการแพทย์แผนไทยโบราณ

ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ พระประธานในพระอุโบสถ ปูนปั้น ปางมารวิชัย พระห้ามสมุทร พระห้ามญาติ พระพุทธรูปจำลอง หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อบ้านแหลม และหลวงพ่อวัดเขาตะเครา

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อกล่ำ ไม่ปรากฏหลักฐาน
* หลวงพ่อนวม ไม่ปรากฏหลักฐาน
* หลวงพ่อขวัญ พ.ศ. 2440–2468
* พระอาจารย์เชื่อม พ.ศ. 2468–2473
* พระอาจารย์คำ พ.ศ. 2473–2475
* พระครูถาวรสมุทรสาร (โหนดศักดิ์สิทธิ์) พ.ศ. 2475–2522
* พระครูศรีสมุทรวงศ์ (สรรเสริญ จันทร์คง) พ.ศ. 2523–2533
* พระครูปัญญาสมุทรคุณ เจ้าคณะอำเภอเมืองสมุทรสงคราม พ.ศ. 2533–2534
* พระครูพิศาลสมุทรกิจ (ไพศาล แสงทอง) วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2535 ถึงปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  พระครูพิศาลสมุทรกิจ (แสงทอง) (2553). *บทบาทวัดในการพัฒนาชุมชน : กรณีศึกษาวัดลาดเป้ง ตำบลนางตะเคียน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม*. มหาวิทยาลัยมหิดล/กรุงเทพฯ.
2. ↑  ""วัดลาดเป้ง"ชวนอบสมุนไพร". เดลินิวส์.
3. ↑  "วัดลาดเป้ง". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
***ซีดันจิ*** (ญี่ปุ่น: C団地; โรมาจิ: *C Danchi*; แปลว่า "บ้านจัดสรรซี") หรือ ***เฮาส์ซิงคอมเพล็กซ์ซี*** (อังกฤษ: Housing Complex C) เป็นมินิซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ออกอากาศในประเทศสหรัฐอเมริกาทางผังรายการทูนามิของช่องอดัลต์สวิมในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565

เนื้อเรื่อง
-----------

ชิโรกาโดะ คิมิเป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่อาศัยอยู่ในบ้านจัดสรรราคาถูกในเมืองชายทะเลคูโรซากิ ในช่วงฤดูร้อน เธอได้เป็นเพื่อนกับสาวชาวเมืองชื่อโคชิเดะ ยูริ เมื่อครอบครัวของเธอย้ายเข้ามาจากโตเกียวพร้อมกับคนฝึกงานด้านการประมงจากตะวันออกกลาง ต่อมาไม่นานก็เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้นหลายอย่าง ตั้งแต่สัตว์ตายที่ปรากฏขึ้นในที่พักไปจนถึงผู้เช่าที่หายตัวไปอย่างลึกลับพร้อมกับตะไคร่น้ำที่เติบโตภายในอาคารเช่า

ตัวละคร
-------

Kimi Shirokado
ให้เสียงโดย: Ayahi Takagaki (ญี่ปุ่น) Xanthe Huynh (อังกฤษ)
Yuri Koshide
ให้เสียงโดย: Haruka Tomatsu (ญี่ปุ่น) Kayli Mills (อังกฤษ)
Seichi Koshide
ให้เสียงโดย: Wataru Hatano (ญี่ปุ่น) Sean Chiplock (อังกฤษ)
Keiko Koshide
ให้เสียงโดย: Sayaka Ohara (ญี่ปุ่น) Suzie Yeung (อังกฤษ)
Takashi Takamura
ให้เสียงโดย: Kazuhiro Yamaji (ญี่ปุ่น) Jack Eberle (อังกฤษ)
Kisou Kobayashi
ให้เสียงโดย: Yusaku Yara (ญี่ปุ่น) Doug Stone (อังกฤษ)
Kentaro Yoshii
ให้เสียงโดย: Nobuo Tobita (ญี่ปุ่น) Michael Sorich (อังกฤษ)
Mitsuko Momochi
ให้เสียงโดย: Ai Orikasa (ญี่ปุ่น) Caitlin Glass (อังกฤษ)
Toshi Wada
ให้เสียงโดย: Kujira (ญี่ปุ่น) Janis Carroll (อังกฤษ)
Kanchan Mia
ให้เสียงโดย: Takaya Kuroda (ญี่ปุ่น) Bob Carter (อังกฤษ)
Rubel Hossen
ให้เสียงโดย: Takeshi Nishimura (ญี่ปุ่น) Ryan Colt Levy (อังกฤษ)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Huynh, Xanthe [@ItsXanthor] (September 26, 2022). "Housing Complex C is coming to @adultswim this Saturday, Oct. 1 at Midnight! I'm going to be the English voice of curious little Kimi😊 Thank you @MakiTerashima @BangZoom @mummynyan & director @BillMillsap for having me on this spooky show! Let's learn some new things together✨ t.co/uG5HUJZymb" (ทวีต) (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 27, 2022. สืบค้นเมื่อ September 27, 2022 – โดยทาง ทวิตเตอร์.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  "Adult Swim Reveals English Voice Cast for Upcoming Original Anime Housing Complex C". *Anime News Network*. September 21, 2022. สืบค้นเมื่อ October 2, 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *ซีดันจิ* (อนิเมะ) ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
**วัดลัฎฐิวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฉลอง อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่

วัดลัฏฐิวนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2301 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ต่อมาได้โยกย้ายเสนาสนะไปสร้างวัดใหม่ขึ้นมาชื่อ วัดไชยธาราราม ทำให้ที่วัดเดิมต้องกลายสภาพเป็นวัดร้างชั่วระยะหนึ่ง ชาวบ้านได้ใช้ที่ในบริเวณนั้นเป็นป่าช้า ชาวบ้านเรียกบริเวณนั้นว่า *โคกวัด* จน พ.ศ. 2446 มีพระธุดงค์มาปักกลด ชาวบ้านเลื่อมใสจึงได้สร้างเสนาสนะถวาย และได้บูรณะพัฒนาขึ้นเป็นหลักฐานมั่นคงตามลำดับ จนกระทั่งได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อ พ.ศ. 2507 ทางด้านการศึกษาทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 นอกจากนั้นภายในวัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษา พิพิธภัณฑ์และห้องสมุด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารสองชั้นครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์กว้าง 11 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ 4 หลัง ศาลาตั้งบำเพ็ญกุศลและฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานที่ศาลาการเปรียญมีผู้ถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2510

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดลัฎฐิวนาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "SBL บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 104 - จังหวัดภูเก็ต". SBL Magazine.
3. ↑  "วัดลัฎฐิวนาราม (วัดโคกโตนด)". ภูเก็ตสารสนเทศ.
เส้นทางเดินรถของซีบีเรียค เบอร์ลิน - โนโวซีบีสค์
**ซีบีเรียค** (รัสเซีย: Сибиряк, แปลว่า ที่เกี่ยวกับไซบีเรีย) เป็นขบวนรถโดยสารระหว่างประเทศ เชื่อมต่อระหว่างกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี กับเมืองต่าง ๆ ในประเทศรัสเซีย โดยผ่านประเทศเยอรมนี โปแลนด์ เบลารุส รัสเซีย และคาซัคสถาน บางช่วงเดินรถร่วมกับรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ระยะทางทำการ 5,130 กิโลเมตร จากเบอร์ลินไปโนโวซีบีสค์ นับว่าเป็นรถไฟที่วิ่งยาวที่สุดในยุโรปในขณะนั้น ซีบีเรียคถูกยกเลิกการเดินรถวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2013 เนื่องจากมีผู้โดยสารน้อยและได้รับการสนับสนุนจากการรถไฟเยอรมันได้ไม่เต็มที่

ภาพรวม
------

ขบวนรถจะตั้งต้นทางที่สถานีรถไฟสวนสัตว์เบอร์ลิน และจะจอดรับ-ส่งผู้โดยสารที่สถานีรถไฟกลางเบอร์ลินเป็นสถานีแรก ตามด้วยสถานีรถไฟเบอร์ลินตะวันออก จากนั้นจะผ่านกรุงวอร์ซอ ในโปแลนด์ และมินสค์ ในเบลารุส ตามลำดับ และจะแบ่งสายย่อยแยกไปอีก ขบวนรถสิ้นสุดปลายทางทั้งหมด 8 เมือง ได้แก่ โนโวซีบีสค์ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก มอสโก คาซาน เชลยาบินสก์ อูฟา อัสตานา (ในคาซัคสถาน) และอัดเลียร์

รถไฟออกจากเบอร์ลินทุกวันเสาร์ เวลา 09:12 และ 15:16 น.

ดูเพิ่ม
-------

* ด็อยท์เชอบาน (การรถไฟเยอรมัน)
* การรถไฟโปแลนด์
* การรถไฟเบลารุส
* การรถไฟรัสเซีย
* การรถไฟคาซัคสถาน
* ทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Hidden Europe, Letter from Europe: From Berlin to Siberia, 2013.
2. ↑  Berliner main railway station

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซีบีเรียค**

* Map of Sibirjak
* Photo of Sibirjak
* Routes of Sibirjak
**โรคระบาดทางการเงิน** (อังกฤษ: financial contagion) หมายความถึง "การระบาดของความผันผวนของตลาด ส่วนใหญ่ในด้านลบ จากประเทศหนึ่งไปอีกประเทศหนึ่ง เป็นกระบวนการที่สังเกตผ่านการเคลื่อนไหวร่วมของอัตราแลกเปลี่ยน ราคาหุ้น ความแตกต่างระหว่างผลตอบแทนของการออกพันธบัตรของประเทศนั้นกับพันธบัตรเปรียบเทียบได้ของที่ประเทศเกณฑ์เปรียบเทียบออก [sovereign spread] และการไหลของทุน" โรคระบาดทางการเงินสามารถเป็นความเสี่ยงแก่ประเทศที่กำลังพยายามบูรณาการระบบการเงินของตนกับตลาดและสถาบันการเงินระหว่างประเทศ โรคระบาดการเงินช่วยอธิบายวิกฤตการณ์เศรษฐกิจที่ขยายข้ามประเทศเพื่อนบ้านหรือแม้แต่ภูมิภาคของโลก

โรคระบาดทางการเงินเกิดทั้งระดับระหว่างประเทศและในประเทศ ในระดับประเทศ ปกติความล้มเหลวของธนาคารในประเทศหรือคนกลางทางการเงินจุดชนวนการส่งผ่านโรคเมื่อผิดนัดความรับผิดระหว่างธนาคารและขายสินทรัพย์ในราคาถูก (fire sale) ฉะนั้นจึงบั่นทอนความเชื่อมั่นในธนาคารที่คล้ายกัน ตัวอย่างปรากฏการณ์นี้คือ ความวุ่นวายรุนแรงสืบเนื่องในตลาดการเงินสหรัฐ โรคระบาดทางการเงินระหว่างประเทศ ซึ่งเกิดทั้งในเศรษฐกิจประเทศพัฒนาแล้วและประเทศกำลังพัฒนา เป็นการส่งผ่านวิกฤตการณ์การเงินระหว่างตลาดการเงินสำหรับเศรษฐกิจโดยตรงหรือโดยอ้อม ทว่า ภายใต้ระบบการเงินปัจจุบันที่มีงบเงินสดปริมาณมาก เช่น กองทุนบริหารความเสี่ยงและปฏิบัติการข้ามภูมิภาคของธนาคารขนาดใหญ่ โรคระบาดทางการเงินปกติเกิดพร้อมกันทั้งในสถาบันในประเทศและข้ามประเทศ สาเหตุของโรคระบาดทางการเงินปกติอยู่เลยคอธิบายของเศรษฐกิจที่แท้จริง เช่น ปริมาณการค้าทวิภาคี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Scott, Hal S. (November 20, 2012). "Interconnectedness and Contagion". doi:10.2139/ssrn.2178475. SSRN 2178475. `{{cite journal}}`: Cite journal ต้องการ `|journal=` (help)
2. ↑  Robert Kollmann & Frédéric Malherbe, 2011. "International Financial Contagion: the Role of Banks, "Working Papers ECARES 2011-001, Universite Libre de Bruxelles.
**การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศตองงา พ.ศ. 2557** จะจัดขึ้นในราชอาณาจักรตองงาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 การเลือกตั้งครั้งนี้จะเลือกผู้แทน 26 ที่นั่งเป็นสมาชิกรัฐสภาตองงาซึ่งเป็นสภาเดี่ยว นอกจากนี้ พระมหากษัตริย์โดยการแนะนำของนายกรัฐมนตรีสามารถแต่งตั้งสมาชิกในคณะรัฐมนตรีซึ่งไม่ใช่สมาชิกรัฐสภาได้ โดยผู้นั้นจะได้ที่นั่งในรัฐสภาโดยตำแหน่ง ผู้แทน 26 ที่นั่ง แบ่งออกเป็นผู้แทนราษฎร 17 ที่นั่งและผู้แทนชนชั้นสูง 9 ที่นั่ง

การเลือกตั้งทั่วไปครั้งนี้จะเป็นการเลือกตั้งครั้งที่ 2 ภายใต้กฎหมายการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งส่งผลให้สมาชิกรัฐสภาส่วนใหญ่มาจากการเลือกตั้งของประชาชน แทนรูปแบบเก่าที่ผู้แทนราษฎรและชนชั้นสูงมีจำนวนเท่ากัน การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศตองงา พ.ศ. 2553 เป็นการเลือกตั้งตามรูปแบบใหม่ครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่รัฐสภามีอำนาจถวายคำแนะนำให้พระมหากษัตริย์แต่งตั้งนายกรัฐมนตรี

ผลการเลือกตั้ง
--------------

| พรรคการเมือง | คะแนน | % | ที่นั่ง | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ประชาธิปไตยแห่งหมู่เกาะมิตรภาพ |  |  | 9 | –3 |
| ผู้สมัครอิสระ |  |  | 8 | +3 |
| ผู้แทนขุนนาง | – | – | 9 | 0 |
| ไม่ประสงค์ลงคะแนน/บัตรเสีย | 105 | – | – | – |
| **รวมทั้งสิ้น** | **40,736** | **100** | **26** | **0** |
| Source: NZ Kaniva Pacific เก็บถาวร 2016-02-04 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน |

อ้างอิง
-------

1. ↑  "MP proposes bill to dissolve government", Matangi Tonga, 21 October 2013
2. 1 2  "Tonga: Fale Alea (Legislative Assembly)", Interparliamentary Union
**วัดเมืองกาย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ ปัจจุบัน พระอธิการบุญจันทร์ ชุติธมโม เป็นเจ้าอาวาส

วัดเมืองกายตั้งเมื่อ พ.ศ. 2367 สันนิษฐานว่าผู้สร้างวัด คือ ชาวเวียงจันทน์ที่ได้อพยพมาอยู่ในประเทศไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และตั้งชื่อตามวัดเดิมในเวียงจันทน์เพื่อระลึกถึงบ้านเมืองที่จากมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างตามศิลปะแบบเวียงจันทน์ ได้รับการปฏิสังขรณ์มา 2 ครั้ง จึงเปลี่ยนรูปลักษณ์หลายอย่าง จิตรกรรมภายในอุโบสถเก่านั้นสันนิษฐานว่าน่าจะเขียนโดยช่างพื้นบ้านในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยดูจากรูปแบบสถาปัตยกรรมและการแต่งกาย จิตรกรรมที่นี่ได้รับการอนุรักษ์มา 2 ครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2531 และ 2557 ผนังบริเวณระดับเหนือหน้าต่างและประตูวาดรูปพระอดีตพุทธประทับนั่งในซุ้มเรือนแก้วพร้อมด้วยอัครสาวกซ้ายขวาไว้โดยรอบทั้ง 4 ด้าน ส่วนผนังที่อยู่ระหว่างประตูและหน้าต่างวาดพุทธประวัติ เวสสันดรชาดกและวิถีชีวิตชาวบ้าน แต่เหลือให้ชมเพียงแค่ 3 ด้าน ส่วนที่อยู่ด้านหลังพระประธานได้ถูกฉาบปูนทับไปหมดแล้วในการบูรณะครั้งแรกเพื่อเสริมความมั่นคงให้กับอาคาร เช่นเดียวกับภาพในระดับใต้หน้าต่างที่ถูกฉาบปูนทับไปหมดเช่นกัน ประธานคือ *หลวงพ่อแดง* มีอายุกว่า 200 ปี เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยา ถึงต้นรัตนโกสินทร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเมืองกาย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "พระอุโบสถเก่าวัดเมืองกาย". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.