กิ่งของสาลี่ไอบีเรียที่มีผลจำนวนมาก ในพื้นที่ห่างไกลของสเปน
**สาลี่ไอบีเรีย** หรือ **แพร์ไอบีเรีย** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pyrus bourgaeana*; อังกฤษ: Iberian pear) เป็นสาลี่ญาติสนิทของ แพร์ (*Pyrus communis*) ซึ่งเริ่มนำมาปลูกเมื่อประมาณ 2500 ปีก่อน สาลี่ไอบีเรียเป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่มีใบเดี่ยว แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในคาบสมุทรไอบีเรียตอนใต้และโมร็อกโกตอนเหนือ โดยมีพื้นที่แพร่กระจายพันธุ์ร่วมกับไม้ผลสกุลสาลี่ (*Pyrus*) สี่ชนิดคือ แพร์ (*P. communis*), สาลี่พลีมัธ (*P. cordata*), สาลี่ *P. spinosa* และสาลี่หอม (*P. nivalis*) ลักษณะต่างของสาลี่ไอบีเรียคือ ความกว้างของก้านผล ขนาดกลีบดอก ความกว้างของใบ และความยาวก้านใบ

ลักษณะ
------

ไม้ยืนต้น ขนาดเล็ก โดยทั่วไปสูง 3–6 เมตร

ใบกลม ปลายแหลมเล็กน้อย ขนาดยาว 3.5–4 เซนติเมตร เขียวเข้ม เป็นมัน 

ดอกสาลี่ไอบีเรียสีขาว มักไม่มีสีชมพูแซม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2–3 เซนติเมตร และมีกลีบดอก 5 กลีบ

ผลกลม ลูกเล็กขนาดประมาณ 4–5 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 9.5 กรัม ผิวสีเขียวหรือ น้ำตาลเมื่อแก่ ไม่เป็นที่ดึงดูดนกที่กินผลไม้ มีกลิ่นหอมและกากใยสูง มี 2–4 เมล็ด เมล็ดขนาด 0.8–1 เซนติเมตร 

ในคาบสมุทรไอบีเรียการกระจายพันธุ์ของสาลี่ไอบีเรีย (*P. bourgaeana*) แบบกระจัดกระจายไปในป่าละเมาะที่เกิดขึ้นในบริเวณทุ่งไม้พุ่ม (*shrubland*) ไกลจากเขตเมืองและเขตเกษตรกรรมในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน ต้นสาลี่ไอบีเรียมักจะรวมกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 8-10 ต้น สาลี่ไอบีเรียทนต่อโรคอย่างน่าทึ่ง โดยมากมักตายด้วยลมพายุมากกว่าโรคต่าง ๆ

ปฏิสัมพันธ์กับสัตว์
-------------------

แบดเจอร์กินผลสาลี่ไอบีเรียที่ร่วงหล่นในฤดูใบไม้ร่วง เป็นสัตว์กระจายเมล็ดพันธุ์หลักของสาลี่ไอบีเรีย
สาลี่ไอบีเรียออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ – มีนาคม ผสมเกสรโดยแมลงเช่น ผึ้ง แมลงวัน และด้วงปีกแข็ง แต่ละต้นให้ผลผลิตระหว่าง 200-450 ผล สุกและร่วงลงพื้นโดยธรรมชาติในช่วงเดือนกันยายน – ธันวาคม 

ผลของสาลี่ไอบีเรียมักถูกกินและรบกวนจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเช่น แบดเจอร์ จิ้งจอกแดง มากกว่าจากแมลง เช่น หนอนผีเสื้อกลางคืนสกุล *microlepidoptera* สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหล่านี้มักกินผลไม้ทั้งผล และกระจายเมล็ดที่กินเข้าไปเมื่อขับถ่าย ในบางพื้นที่กระต่าย *(Oryctolagus cunniculus)* และนกบางชนิดกินผลของสาลี่ไอบีเรียเฉพาะส่วนเนื้อผลไม้ และเหลือพูเมล็ดทิ้งไว้ใต้ต้นไม้ หนูมักกินแทะเมล็ดที่ไม่มีพูแข็งหุ้ม รวมทั้งกวางแดง *(Cervus elaphus)* และ หมูป่า (Sus scrofa) ซึ่งมีฟันที่บดเมล็ดในผลไม้ที่ร่วงหล่นทั้งผลจนแพร่กระจายได้ยาก

ระเบียงภาพ
----------

* ผลสาลี่ไอบีเรียสีเขียวผลสาลี่ไอบีเรียสีเขียว
* เมล็ดสาลี่ไอบีเรียเมล็ดสาลี่ไอบีเรีย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Aldasoro, J. J. Aedo C. and Muñoz-Garmendia F. 1996. The genus Pyrus L. (Rosaceae) in south-west Europe and North Africa. Biol. J. Linn. Soc. 121: 143-158.
2. ↑  Zywiec M, M Delibes and JM Fedriani. 2012. Microgeographic, inter-individual, and intra-individual variation in the inflorescences of Iberian pear Pyrus bourgaeana (Rosaceae). Oecologia 169: 713-722.
3. ↑  Fedriani, J. M. and M. Delibes. 2009a. Functional diversity in fruit-frugivore interactions: a field experiment with Mediterranean mammals. Ecography 32: 983 - 992.
4. ↑  Aldasoro J. J. , Aedo C, Navarro C. 1998. Pome Anatomy of Rosaceae Subfam Maloideae, with Special Reference to Pyrus. Annals of the Missouri Botanical Garden 85: 518-527.
5. ↑  Fedriani, J. M. T. Wiegand, and M. Delibes. 2010. Spatial patterns of adult trees and the mammal-generated seed rain in the Iberian pear. Ecography 33: 545-555.
6. ↑  Żywiec M Pdoc, Muter E, Zielonka T, Delibes M, Calvo G, and JM Fedriani. 2016. Long-term effect of temperature and precipitation on radial growth in a threatened thermo-Mediterranean tree population. Trees - Structure and Function, DOI 10.1007/s00468-016-1472-8.
7. ↑  Fedriani JM and M Delibes. 2013. Pulp feeders alter plant interactions with subsequent animal associates. Journal of Ecology 101: 1581-1588.

|  |  |
| --- | --- |
| การแยกแยะหน่วยอนุกรมวิธาน | 
* Wikidata: Q3285189
* Wikispecies: Pyrus bourgaeana
* APDB: 152773
* EoL: 635946
* EPPO: PYUBO
* GBIF: 5362630
* GRIN: 316049
* iNaturalist: 63954
* IPNI: 730727-1
* IRMNG: 11228042
* IUCN: 173008
* NCBI: 2720245
* Plant List: rjp-9567
* POWO: urn:lsid:ipni.org:names:730727-1
* Tropicos: 50092995

 |