recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**คว็อน รี-เซ** (เกาหลี: 권리세; อังกฤษ: Kwon Ri-se; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1991 – 7 กันยายน ค.ศ. 2014) หรือที่รู้จักกันในชื่อบนเวทีคือ **รีเซ** (RiSe) เป็นนักร้องเกาหลีใต้ เป็นอดีตสมาชิกของเลดีส์โค้ด สังกัดโพลาริสเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยก่อนที่เธอจะเข้าร่วมวงเลดีส์โค้ด เธอได้เข้าร่วมประกวดมิสโคเรีย 2009 และได้รับมงกุฏในฐานะ "มิสโคเรียเจแปนจิน" นอกจากนี้ เธอยังเป็นที่รู้จักในฐานะ 12 สุดยอดผู้เข้าแข่งขันของรายการ*สตาร์ออดิชันเกรทเบิร์ธ* ของบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา ทั้งนี้ เธอเกิดที่เมืองฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เธอจึงมีความคล่องแคล่วในการใช้ภาษา ทั้งภาษาญี่ปุ่น และภาษาเกาหลี

ประวัติ
-------

รีเซเกิดที่ฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่นสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมต้นฟูกูชิมะโคเรีย ก่อนจะย้ายมาเรียนที่โรงเรียนโตเกียวโคเรีย และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเซเค ในสาขาเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ

### การเสียชีวิต

เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2014 เหล่าสมาชิกวงเลดีส์โค้ดได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยรถตู้ของพวกเธอได้พุ่งเข้าชนกับรั้วถนนในบริเวณใกล้เคียงกับพื้นที่ซินกัล-ดง บนทางด่วนยองดง ซึ่งอึนบี หนึ่งในสมาชิกของวงได้เสียชีวิตลงในที่เกิดเหตุ ในขณะที่มีข้อมูลอย่างไม่เป็นทางการรายงานว่าคนขับก็เสียชีวิตด้วยเช่นกัน โดยเธอและโซจองได้รับบาดเจ็บสาหัส ซึ่งรีเซยังคงอยู่ในสภาวะวิกฤติ และในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2014 เธอได้เสียชีวิตที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอาจู โดยที่ไม่ตื่นขึ้นมาจากอาการโคม่า

ดูเพิ่ม
-------

* เลดีส์โค้ด

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  ""Star Audition" Kwon Ri Sae to Join Key East Entertainment's New Idol Group?". soompi. 2 December 2011. สืบค้นเมื่อ 4 September 2014.
3. ↑  "Miss Korea 2009 Number 27". Han Koo Ki. 2009. สืบค้นเมื่อ 4 September 2014.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "'레이디스 코드' 은비, 교통사고로 숨져". YTN. สืบค้นเมื่อ 3 กันยายน 2014.
5. ↑  "[BREAKING] Ladies' Code's RiSe passes away". Allkpop. 6 September 2014. สืบค้นเมื่อ 7 September 2014.
6. ↑  이, 승록 (7 September 2014). "레이디스코드 권리세, 7일 오전 끝내 세상 떠났다" (ภาษาเกาหลี). MyDaily. สืบค้นเมื่อ 7 September 2014.
7. ↑  김, 수정 (7 September 2014). "레이디스코드 리세 오늘 오전 10시 사망..향년 23세" (ภาษาเกาหลี). TV Report. สืบค้นเมื่อ 7 September 2014.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ **คว็อน รี-เซ**

* คว็อน รี-เซ ที่ทวิตเตอร์
**เน็ดวาร์ด "เน็ด" แฟลนเดอร์ส จูเนียร์** (อังกฤษ: Nedward "Ned" Flanders Jr.) เป็นตัวละครสมมติในซีรี่แอนิเมชั่นทางโทรทัศน์เรื่อง เดอะซิมป์สันส์ พากย์เสียงโดย Harry Shearer ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนปฐมทัศน์ของซีรีส์ ตอน "Simpsons Roasting on an Open Fire" เน็ดเป็นชายที่เคร่งศาสนามาก มีอัธยาสัยดี และเป็นเพื่อนบ้านหลังติดกันกับครอบครัวซิมป์สัน เขามักถูกโฮเมอร์อิจฉา แกล้ง และเกลียดอยู่บ่อย ๆ แต่ก็มีหลักฐานอยู่หลายตอนที่ว่าเขาทั้งสองก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เน็ดเป็นศาสนิกชนผู้เคร่งครัดของศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ธรรมอักษรนิยม (Evangelicalism) เขาเป็นหนึ่งในตัวละครที่เป็นมิตรและน่าคบหาที่สุดในบรรดาพลเมืองของสปริงฟีลด์

เน็ดเป็นหนึ่งในตัวละครชุดแรกนอกเหนือจากครอบครัวซิมป์สันที่ได้ปรากฏตัวในเดอะซิมป์สันส์ และยังกลายเป็นตัวละครหลักกลางในบางตอน โดยมีตอนแรกที่เน็ดเป็นตัวละครหลักกลางคือตอน "Dead Putting Society" ในซีซั่นที่สอง นามสกุลแฟลนเดอร์สนั้นมาจากถนนแฟลนเดอร์ส (Flanders St.) ในพอร์ตแลนด์ รัฐโอเรกอน ภูมิลำเนาของแม็ท เกรนิง ผู้สร้างเดอะซิมป์สันส์

อ้างอิง
-------

1. ↑  ตามคำแปลภาษาไทยใน The Simpsons: Tapped Out

* Turner, Chris (2004). *Planet Simpson: How a Cartoon Masterpiece Documented an Era and Defined a Generation*. Foreword by Douglas Coupland (1st ed.). Toronto: Random House Canada. pp. 270–271. ISBN 978-0-679-31318-2. OCLC 55682258.
**มารีออน อัฟโฟลเทอร์** ชื่อเล่น **แหม่ม** เป็นนักแสดง ผู้สื่อข่าว และนางแบบ เข้าสู่วงการด้วยการประกวด มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี 2002

ประวัติ
-------

มารีออน เป็นลูกครึ่ง ไทย - สวิตเซอร์แลนด์ และมีชื่อไทยว่า **ฐิตาพร ศรแผลง** ชื่อเล่น แหม่ม เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 จบการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจ สถาบัน Fern ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระดับปริญญาโท ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะ EU เข้าสู่วงการด้วยการประกวด มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี 2002 ได้รับรางวัลงามอย่างไทย หลังจากนั้นก็มีงานโฆษณา ต่อด้วยการเป็นผู้สื่อข่าวสังกัดฝ่ายข่าวต่างประเทศทาง ช่อง 7 สี เธอเป็นที่รู้จักอย่างมากจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง แฟนใหม่ และมีงานถ่ายแบบแฟชั่นมากมาย นอกจาก แหม่ม มาริออน จะมีผลงานถ่ายแบบแฟชั่นมากมายในไทย เธอยังเนื้อหอมไกลในถึงประเทศเวียดนามคว้าค่าตัวในการถ่ายโฆษณา ไม่ต่ำกว่า 10 ล้าน

### ชีวิตส่วนตัว

เธอออกมายืดอกรับว่าซุ่มแต่งงานกับนักธุรกิจเจ้าของบริษัทผลิตอะไหล่รถยนต์ ชื่อ *ปั๊บ* สกล ตั้งก่อสกุล มาได้ 1 ปี หลังจากมีภาพหลุดงานวิวาห์ของ *แหม่ม* มารีออน อัลโฟลเทอร์ กับหนุ่มปั๊บออกมา ซึ่งสาวแหม่มบอกว่าไม่ได้ตั้งใจจะปิด แต่ด้วยคิดว่าตนไม่ได้มีความโด่งดังอะไรมากมายในวงการ จึงไม่ได้บอกสื่อมากมายนัก เธอสมรสเมื่อวันที่ 24 พ.ย. 2552

ผลงาน
-----

### ละครโทรทัศน์

* 2548 ละคร ยิ่งรักเธอ รับบท วนิดา ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
* 2549 ละคร เงินปากผี รับบท รุ้งแก้ว ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี
* 2550 ละคร 7 มหัศจรรย์ รับบท ครูดลยา ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
* 2551 ละคร รายากูนิง รับบท ซาเดีย ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
* 2552 ละคร เพื่อนรักตัวยุ่ง รับบท แก้ว ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
* 2552 ละคร วังน้ำค้าง รับบท แคทลียา / แคธี่ ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
* 2552 ละคร วีรชนคนกล้าแห่งสยาม ตอน พระเจ้าพรหมมหาราช รับบท พระชายาประทุมวดี ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก

### ภาพยนตร์

* 2548 ภาพยนตร์ เพราะรักครับผม รับบท แหม่ม สังกัดอาร์เอส
* 2552 ภาพยนตร์ แฟนใหม่ รับบท หญิง สังกัดอาร์เอส

### ผลงานอื่นๆ

* ผู้สื่อข่าวสังกัดฝ่ายข่าวต่างประเทศ ช่อง 7
* ผู้ประกาศข่าวเด็ด 7 สี
* ถ่ายแบบปกหนังสือ และนิตยสารต่างๆ
* งานพิธีกร
* แสดงมิวสิกวีดีโอ

### รางวัลที่ได้รับ

* รางวัลงามอย่างไทย จากการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี 2002

อ้างอิง
-------

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติ *มารีออน อัฟโฟลเทอร์*หรือ ฐิตาพร ศรแผลง
* มารีออน อัฟโฟลเทอร์
ศาสตราจารย์ **โกวิทย์ พวงงาม** อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังท้องถิ่นไท อดีตหัวหน้าพรรคพลังท้องถิ่นไท เป็นอดีตคณบดีคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

ประวัติ
-------

ศ.ดร.โกวิทย์ พวงงาม เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศึกษาศาสตรบัณฑิต (ภูมิศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การพัฒนาสังคม) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และรัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การปกครอง) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาเอก Doctor of Philosophy (Rural Development) จาก CENTRAL LUZON STATE UNIVERSITY ประเทศฟิลิปปินส์

การทำงาน
--------

ศ.ดร.โกวิทย์ พวงงาม เคยรับราชการในสังกัดกรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย ระหว่างปี 2521 - 2534 และเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาส่งเสริมการเกษตร คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระหว่างปี 2535 - 2539 จากนั้นโอนย้ายมาสังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี 2547 และเป็นคณบดีคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระหว่างปี 2559 ถึงปี 2562 และเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ระหว่างปี 2561 ถึงปี 2563

ศ.ดร.โกวิทย์ พวงงาม เข้าร่วงานการเมืองกับพรรคพลังท้องถิ่นไท ซึ่งนำโดยชัชวาลล์ คงอุดม หรือ "ชัช เตาปูน" ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 2 และเป็นหนึ่งในรายชื่อบุคคลที่ได้รับเสนอชื่อเป็นนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2562ของพรรคพลังท้องถิ่นไท โดย ศ.ดร.โกวิทย์ ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรกในการเลือกตั้งครั้งนี้

ศ.ดร.โกวิทย์ พวงงาม มีบทบาทในด้านการงบประมาณของท้องถิ่น โดยการแสดงความเห็นเกี่ยวกับงบประมาณที่จัดสรรให้ท้องถิ่นน้อยเกินไป นอกจากนั้น ศ.ดร.โกวิทย์ พวงงาม ยังมีผลงานหนัสือเกี่ยวกับการปกครองท้องถิ่นอีกหลายผลงาน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)
* พ.ศ. 2558 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)
* พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน.พลังท้องถิ่นไท รอดีล "รวมไทยสร้างชาติ" ชัดเจน ก่อนตัดสินอนาคตพรรค
2. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, เล่ม ๑๓๕ ตอนพิเศษ ๔๙ ง หน้า ๑๘, ๖ มีนาคม ๒๕๖๑
3. ↑  สภาผู้แทนราษฎร
4. ↑  ชัดเจนเพื่อคนท้องถิ่น "พลังท้องถิ่นไท" ดัน 6 คนท้องถิ่น ขึ้นบัญชีรายชื่อ 10 ลำดับแรก
5. ↑  ศ.ดร.โกวิทย์ พวงงาม "รัฐให้ความสำคัญไปที่ท้องถิ่นน้อย"
6. ↑  ยุทธการเหวี่ยงแหงบประมาณ 2564 ไม่ตอบโจทย์ปัญหาประเทศ : โดย ศ.ดร.โกวิทย์ พวงงาม
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๖, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๘, เล่ม ๑๓๒ ตอนที่ ๓๑ ข หน้า ๒๑, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๘
9. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๔ ข หน้า ๒๒๘, ๑๐ มีนาคม ๒๕๔๗
**เจดีย์ก้องมุดอ** (พม่า: ကောင်းမှုတော် ဘုရား, ออกเสียง: [káʊ̯ɰ̃.m̥ṵ.dɔ́ pʰə.já]) หรือ **ยาซะมะนิซูลา ก้องมุดอ** (พม่า: ရာဇမဏိစူဠာ ကောင်းမှုတော်; บาลี: Rājamaṇicūḷā) เป็นเจดีย์พุทธขนาดใหญ่ ตั้งอยู่เขตชานเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของซะไกง์ ตอนกลางประเทศพม่า จำลองตามเจดีย์รุวันแวลิแสยะ ในประเทศศรีลังกา เจดีย์ก้องมุดอเป็นที่รู้จักจากรูปทรงโอคว่ำ ซึ่งโดดเด่นกว่าเจดีย์พม่าทรงแหลมสูงแบบดั้งเดิม ชื่อทางการของเจดีย์คือ *ยาซะมะนิซูลา* หมายถึงการประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุในกรุพระธาตุ แต่เป็นที่รู้จักในชื่อที่นิยมกันคือ ก้องมุดอ (แปลว่า บำเพ็ญพระราชกุศล) เป็นสถานที่แสวงบุญและแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของซะไกง์

การก่อสร้าง
-----------

การก่อสร้างเริ่มในสมัยพระเจ้าตาลูน เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2179 กรุพระธาตุเจดีย์ได้อุทิศเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2179 เจดีย์สร้างเสร็จในอีกสิบสองปีต่อมา ในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2191 ปลายรัชสมัยพระเจ้าตาลูน

สถาปัตยกรรม
-----------

มุมมองทางอากาศของเจดีย์ก้องมุดอ
เจดีย์มีความสูง 46 เมตร (151 ฟุต) และมีเส้นรอบวง 274 เมตร (899 ฟุต) ยอดฉัตรสูง 7.92 เมตร (26.0 ฟุต) หนัก 3.5 กิโลกรัม (7.7 ปอนด์) เจดีย์นี้แตกต่างจากโครงสร้างพม่ารูปแบบดั้งเดิม โดยมีห้องรูปโค้งอยู่ตรงกลางฐาน ภายในห้องประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิขนาดใหญ่สูง 7.3 เมตร (24 ฟุต) ซึ่งแกะสลักจากหินอ่อนสีขาวเนื้อแข็ง เศียรของพระพุทธรูปเพียงอย่างเดียวมีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 2.4 เมตร (7 ฟุต 10 นิ้ว) เชื่อกันว่าโดมนี้ถูกสร้างขึ้นในภายหลังรอบ ๆ พระพุทธรูปขนาดใหญ่นี้

ฐานชั้นล่างสุดของเจดีย์ประดับด้วยนะและเทวดา 120 องค์ ล้อมรอบด้วยโคมหิน 802 ต้น ซึ่งแกะสลักพร้อมจารึกพุทธประวัติสามภาษาได้แก่ พม่า, มอญ และไทใหญ่ เป็นตัวแทนของสามภูมิภาคหลักของอาณาจักรตองอูยุคฟื้นฟู

โดมของเจดีย์ได้รับการทาสีขาวอย่างต่อเนื่อง เพื่อแสดงถึงความบริสุทธิ์ตามประเพณีของชาวศรีลังกา

ตามตำนานท้องถิ่น กรุพระธาตุประกอบด้วยพระบรมสารีริกธาตุพระเขี้ยวแก้ว พระเกศาสิบเอ็ดองค์ บาตร พระพุทธรูป เจดีย์เล็ก และพระธาตุอื่น ๆ

ข้อโต้แย้ง
----------

รัฐบาลทหารพม่าได้ริเริ่มโครงการทาสีโดมด้วยสีทอง ซึ่งได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากคนในท้องถิ่นและชาวพม่าอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Myo Aung, Craft, Chapter: Sagaing
2. 1 2  เจดีย์กองมูดอ, ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
3. ↑  Hmannan, Vol. 3, p. 234
4. ↑  Hmannan, Vol. 3, p. 245
5. ↑  Hardiman, p. 191
6. ↑  Ne Yee Lin Latt. "Locals Unhappy About Ancient Pagoda's Golden Facelift". *The Irrawaddy*. IPG.

* *Hmannan Yazawin* (ภาษาBurmese). Vol. 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar. 1829.`{{cite book}}`: CS1 maint: unrecognized language (ลิงก์)
* Hardiman, John Percy (1900). James George Scott (บ.ก.). *Gazetteer of Upper Burma and the Shan States, Volume 2, Part 1*. Rangoon: Government Printing, Burma.
* Myo Aung; H. Craft. *Upper Myanmar Mandalay Pyin Oo Lwin Sagaing Monywa Mingun Mogok Shwebo'*. Books on Asia.
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เจดีย์ก้องมุดอ
**นางสมถวิล สังขะทรัพย์** เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสมถวิล สุขุมวิท 67 โรงเรียนดวงถวิล โรงเรียนสมถวิล ราชดำริ โรงเรียนสมถวิล หัวหิน โรงเรียนอนุบาลสมาคมสตรีไทยและแผนกรับเลี้ยงเด็กยากจน โรงเรียนสอนภาษา สมาคมนักเรียนเก่าญี่ปุ่น ในพระบรมราชูปถัมภ์ โรงเรียนศูนย์ฝึกอาชีวเกษตรสงเคราะห์ (จังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดสระบุรี)

ประวัติ
-------

นางสมถวิล สังขะทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2460 ฝั่งธนบุรี สมรสกับร้อยโทอุดม สังขะทรัพย์ มีธิดา 5 คน (จิตติมา, ธาริณี, ฤดีรัตน์, กิ่งมณี, และพิตราภรณ์) จบการศึกษามัธยมจากโรงเรียนสายปัญญา พ.ศ. 2474 ประกาศนียบัตรครูประถม พ.ศ. 2475 สอบได้วิชาชุดครูมัธยม พ.ศ. 2477 และเข้ารับราชการครูโรงเรียนสายปัญญา แล้วไปศึกษาวิชาครูอนุบาลที่ Toyo Eiwa Kindergarten Teacher's Training College กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2481-2483 และศึกษาต่อที่ Post Graduated Course ที่ Lumbuth Teacher's College เมืองโอซากา พ.ศ. 2484 เมื่อกลับมาไทย ก็ย้ายมาสังกัดมาอยู่ที่โรงเรียนการเรือนพระนครแผนกอนุบาลละอออุทิศ ต่อมาได้ลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2490 ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นของโรงเรียนสมถวิล ที่ดำเนินการก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 

ได้พระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งให้เป็นวุฒิสมาชิก สมาชิกสภาปฏิรูป และสมาชิกสภานิติบัญญัติ จากนั้นยังได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาสมทบ ศาลคดีเด็กและเยาวชน เป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการ และเป็นกรรมการในสมาคมต่างๆอีกหลายสมาคม

นางสมถวิล ถึงแก่กรรม เมื่อคืนวันที่12 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคความดันโลหิตสูง 

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

* ตริตาภรณ์มงกุฎไทย
* ตริตาภรณ์ช้างเผือก
* เหรียญกาชาดสรรเสริญชั้น 1
* เครื่องราชอิสริยาภรณ์จากสมเด็จพระจักรพรรดิ์ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

* บทสัมภาษณ์จากสกุลไทย[*ลิงก์เสีย*]
* สมาคมนักเรียนเก่าญี่ปุ่นในพระบรมราชูปถัมภ์[*ลิงก์เสีย*]
* INN NEWS[*ลิงก์เสีย*]
**สถาบันอาหาร** (National Food Institute) เป็นองค์กรเครือข่าย ภายใต้อุตสาหกรรมพัฒนามูลนิธิ สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2539 

มีภารกิจหลักในการส่งเสริมและพัฒนาผู้ประกอบการด้านอาหาร ทั้งในด้านมาตรฐานการผลิต การวิจัยและข้อมูล การตรวจสอบทางห้องปฏิบัติการ การฝึกอบรม และการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้านอาหาร อีกทั้งเป็นที่ตั้งของ Thai Food Heritage ศูนย์การเรียนรู้เฉพาะทางเกี่ยวกับอาหารไทยแห่งแรกในประเทศไทย

ประวัติ
-------

สถาบันอาหาร จัดขึ้นจากแนวคิดภาครัฐ โดยกรมส่งเสริมการส่งออก (ปัจจุบันคือกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ) กระทรวงพาณิชย์ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และภาคเอกชน โดยกลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย เพื่อหาองค์กรที่จะทำหน้าที่เป็นแกนหลักในการพัฒนาอุตสาหกรรมอาหารของไทย 

รัฐบาลจึงมอบหมายให้สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย ดำเนินการศึกษา ถึงความจำเป็นในการจัดตั้งองค์กรขึ้นใหม่ จึงได้มีข้อสรุปและเสนอแนะให้จัดตั้งองค์กรขึ้นใหม่ ที่จะเป็นองค์กรหลักในการพัฒนาอุตสาหกรรมอาหารของไทย ในรูปแบบของสถาบัน จึงมีมติให้จัดตั้งสถาบันอาหารขึ้น ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ในรูปแบบองค์กรเครือข่าย ภายใต้อุตสาหกรรมพัฒนามูลนิธิ สังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ตามคำสั่งกระทรวงอุตสาหกรรมที่ 440/2539 ลงวันที่ 28 พฤศจิกายน 2539

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สถาบันอาหาร | National Food Institute". *www.nfi.or.th*.
2. ↑  "โครงสร้างองค์กร". *www.industry.go.th*.
3. ↑  "สถาบันอาหาร กระทรวงอุตสาหกรรม พลังขับเคลื่นอุตสาหกรรมไทย Empowering Food Industry ผลักดันยุทธศาสตร์อุตสาหกรรมอาหารไทย 4.0". *posttoday*. 2017-11-28.
4. ↑  หนุนครัวไทยสู่ครัวโลก จัดตั้งศูนย์การเรียนรู้อาหารไทย หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันที่ 11 มิถุนายน 2558, *สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2559*
5. ↑  Thailand, Museum. "Thai Food Heritage :: Museum Thailand". *www.museumthailand.com*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ เก็บถาวร 2016-03-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* ศูนย์ข้อมูลอัจฉริยะเพื่ออุตสาหกรรมอาหาร FIC
* ศูนย์การเรียนรู้อาหารไทย
***เชดส์ออฟเพอร์เพิล*** (อังกฤษ: Shades of Purple) เป็นอัลบั้มเปิดตัวของดูโอแนวป็อปสัญชาตินอร์เวย์ เอ็มทูเอ็ม ออกจำหน่ายในสหรัฐเมื่อ 7 มีนาคม 2000 กับสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์ ขึ้นอันดับ 7 ที่นอร์เวย์, อันดับ 89 ที่สหรัฐบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 และอันดับ 1 บนชาร์ตฮีตซีกเกอส์ ซิงเกิล "โดนต์เซย์ยูเลิฟมี" ที่ก่อนหน้านั้นออกเป็นซฺงเกิ้ลแรกของอัลบั้มประกอบภาพยนตร์ *Pokémon: The First Movie* ในเดือนตุลาคม 1999 ยังปรากฏในอัลบั้มนี้ นอกจากนี้ยังมีอีก 2 ซิงเกิลคือ "Mirror Mirror" กับ "Everything You Do" ที่ออกจำหน่ายในปี 2000

อัลบั้มได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี รอเบิร์ต คริสต์เกา ให้อัลบั้มระดับ A- เขายังชื่นชมการร้องของทั้งคู่ ไมเคิล เพาเลตตา จากนิตยสาร *บิลบอร์ด* กล่าวไว้ว่า "งดงามเหมาะกับการเป็นอัลบั้มประกอบภาพยนตร์แห่งฤดูไม้ผลิ/ฤดูร้อน ปี 2000" อัลบั้ม *เชดส์ออฟเพอร์เพิล* ขายได้มากกว่า 1.5 ล้านชุดทั่วโลก และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขาอัลบั้มเพลงป็อปจากรางวัลสเปลมานไพรเซน 2000

แฮคเกอร์พลง
-----------

1.Don't Say You Love Me 2.The Day You Went Away
3.Girls In Your Dream
4.Mirror Mirror
5.Pretty Boy 
6.Give A Little Love
7.Everything You Do 
8.Don't Mess With My Love 
9.Dear Diary 
10.Do You Know What You Want 
11.Smiling Face 
12.Our Song 
13.Why
14.The Feeling Is Gone (Australian Bonus Track)

อ้างอิง
-------
**"เยสเตอร์เดย์"** (อังกฤษ: Yesterday) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงครั้งแรกโดยวงเดอะบีตเทิลส์ ในผลงานอัลบั้มปี 1965 ชุด *Help!* และจากข้อมูลหนังสือกินเนสบุ๊กออฟเรเคิดส์ ระบุว่าเพลง "เยสเตอร์เดย์" เป็นเพลงที่ถูกนำมาทำใหม่มากที่สุดที่เคยเขียนมา เพลงยังคงได้รับความนิยมโดยมีการนำมาทำใหม่มากกว่า 3,000 เวอร์ชัน เพลงนี้ติดอันดับท็อป 10 ในสหราชอาณาจักรนานกว่า 3 เดือนหลังออกอัลบั้มชุด *Help!* ทาง Broadcast Music Incorporated (BMI) ออกมายืนยันว่าเพลงนี้ถูกเล่นมากกว่า 7 ล้านครั้งเฉพาะในศตวรรษที่ 20 อย่างเดียว เพลงนี้ไม่ได้ออกวางขายในรูปแบบของซิงเกิลในสหราชอาณาจักร ในช่วงเวลาที่ในสหรัฐอเมริกาออก และถึงแม้ว่าเพลงนี้จะไม่ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรแต่ "เยสเตอร์เดย์" ก็ถูกลงคะแนนเสียงว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดในศตวรรษที่ 20 ในการจัดอันดับของสถานีบีบีซีเรดิโอ 2 ในปี 1999 โดยผู้เชี่ยวชาญดนตรีและผู้ฟัง

"เยสเตอร์เดย์" มีรูปแบบเป็นเพลงบัลลาดอคูสติกที่เศร้าเกี่ยวกับการแตกหักกัน บันทึกเสียงครั้งแรกโดยวงเดอะบีตเทิลส์ ถึงแม้ว่าเพลงนี้จะระบุว่าเขียนโดย เลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์ แต่จริง ๆ แล้ว เพลงนี้ แม็กคาร์ตนีย์เป็นผู้เขียนเพียงผู้เดียว

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Most Recorded Song". Guinness World Records. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-09-10. สืบค้นเมื่อ 2009-05-12.`{{cite web}}`: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
***เพอร์ซีย์ แจ็กสัน แอนด์ดิโอลิมเปียนส์*** (อังกฤษ: Percy Jackson and the Olympians) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์อเมริกันแนวแฟนตาซีที่สร้างโดย ริก ไรออร์แดน และ โจนาธาน อี. สไตน์เบิร์ก สำหรับดิสนีย์+ โดยอิงจากหนังสือชุดชื่อเดียวกันโดยไรออร์แดน วอล์คเกอร์ สโกเบลล์ รับบทเป็น เพอร์ซีย์ แจ็กสัน ร่วมกับ ลีอาห์ ซาวา เจฟฟรีส์ และ อารยัน สิมาดรี

การพัฒนาซีรีส์นี้เริ่มในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 หลังจากที่ไรออร์แดนแนะนำแก่ Disney Branded Television โจนาธาน อี. สไตน์เบิร์ก และ แดน ชอตซ์ ได้รับการประกาศให้เป็นผู้อำนวยการผลิตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 โดยเจมส์ โบบิน ได้รับการว่าจ้างให้กำกับตอนแรกในเดือนตุลาคม สโกเบลล์ได้รับเลือกให้รับบทนำในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 โดยมีเจฟฟรีส์และซิมฮาดรีร่วมแสดงในเดือนพฤษภาคม ภายในเดือนกันยายน อันเดอร์ส เองสตรอม และ เจ็ต วิลคินสัน ได้รับมอบหมายให้กำกับซีรีส์นี้หลายตอนด้วย การถ่ายทำเริ่มในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ใน แวนคูเวอร์ บริติชโคลัมเบีย และสิ้นสุดในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยมีการเปิดเผยนักแสดงเพิ่มเติมตลอดปี พ.ศ. 2565 และ 2566

*เพอร์ซีย์ แจ็กสัน แอนด์ดิโอลิมเปียนส์* ฉายรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2023 บนดิสนีย์+ โดยซีซันแรกประกอบด้วยแปดตอน ซีรีส์นี้ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์ ซึ่งส่วนใหญ่ยกย่องความซื่อสัตย์ต่อต้นฉบับและการแสดงของนักแสดง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Percy Jackson and the Olympians". *Writers Guild of America West*. สืบค้นเมื่อ November 19, 2023.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แม่แบบ:Disney+ series
* *เพอร์ซีย์ แจ็กสัน แอนด์ดิโอลิมเปียนส์* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**เอสโอเอส** (อังกฤษ: SOS) เป็นซิงเกิลหลังการเสียชีวิตแรกของดีเจชาวสวีเดนอะวีชี ทำร่วมกับ Albin Neder และ Kristoffer Fogelmark และเสียงจากนักร้องชาวอเมริกา Aloe Blacc เผยแพร่ในวันที่ 10 เมษายน 2019 และจะอยู่ในอัลบั้มที่สามของเขา "*ทิม*" ที่จะเผยแพร่ในวันที่ 6 มิถุนายน 2019

เพลงดังกล่าวถูกปล่อยออกมาพร้อมกับวิดีโอที่มีความคิดเห็นใน Avicii Memory Board รวมถึงวิดีโอเบื้องหลังที่ถูกปล่อยออกมาสองชั่วโมงก่อนการปล่อยตัว และเพลงนี้ได้ขึ้นาเป็นอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิ้ลของสวีเดนในสองวันหลังจากเผยแพร่

พื้นหลัง
--------

เพลงนี้เสร็จสมบูรณ์โดยทีมนักเขียนและโปรดิวเซอร์หลังจากการเสียชีวิตของอะวีชีในเดือนเมษายน 2018 เพลงนี้ได้เสร็จไปแล้ว "75–80%" ในขณะที่เขาเสียชีวิต

ผู้ผลิตร่วม Krisfoffer Fogelmark และ Albin Nedler ยืนยันว่าหลังจากการตายของอะวีชีพวกเขาได้รับไฟล์ MIDI สำหรับเพลงที่อะวีชีได้สร้างขึ้นและกล่าวว่าเสียงและบันทึกทั้งหมดในเพลงนั้นมาจากอะวีชีโดยไม่มีการผลิตเพิ่มเติมใด ๆ การเพิ่มเติมเพียงอย่างเดียวในเพลงคือเสียงร้องของ Aloe Blacc

ชาร์ต
-----

| ชาร์ต (2019) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| Scotland (OCC) | 42 |
| Sweden (Sverigetopplistan) | 1 |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kreps, Daniel (5 April 2019). "Avicii's Posthumous Album 'Tim' Arriving This Summer". *Rolling Stone*. สืบค้นเมื่อ 6 April 2019.
2. ↑  "Spotify". สืบค้นเมื่อ 10 April 2019 – โดยทาง Facebook.
3. ↑  Aswad, Jem (5 April 2019). "Posthumous Avicii Album Due in June". *Variety*. สืบค้นเมื่อ 6 April 2019.
4. 1 2  "Veckolista Singlar, vecka 15". Sverigetopplistan. สืบค้นเมื่อ 12 April 2019.
5. ↑  Middleton, Ryan (5 April 2019). "Posthumous Avicii Album 'TIM' Releasing In June, Proceeds Going To Charity". *Magnetic Magazine*. สืบค้นเมื่อ 11 April 2019.
6. ↑
7. ↑  "Official Scottish Singles Sales Chart Top 100". Official Charts Company. สืบค้นเมื่อ 13 April 2019.
**ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.จงรัก พลาศัย** นายกสภามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ อธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ อดีตผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส

ประวัติ
-------

การศึกษา
--------

ผศ.ดร.จงรัก พลาศัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ครุศาสตรอุตสาหกรรมบัณฑิต (วิศวกรรมเครื่องกล) จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเทเวศน์ กรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2532 ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ พ.ศ. 2541 และระดับปริญญาเอก ด้านการศึกษา (Ed.D.) จากมหาวิทยาลัยบาเกียว ประเทศฟิลิปปินส์ ปี พ.ศ. 2551

การทำงาน
--------

ผศ.ดร.จงรัก พลาศัย เริ่มรับราชการครู ประจำโรงเรียนเกษตรกรรมนราธิวาส เมื่อปี พ.ศ. 2519 ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 จึงได้มารับตำแหน่งอาจารย์ ประจำวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ ในปี พ.ศ. 2526 เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการวิทยาลัยสารพัดช่างนราธิวาส ต่อมา พ.ศ. 2539 เป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยการอาชีพตากใบ และเป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส ในปี พ.ศ. 2545 กระทั่งในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ขึ้น และยุบรวมเอาวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาสเข้าเป็นหน่วยงานในสังกัด ดร.จงรัก พลาศัย จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 จนถึงปัจจุบัน

ผลงานโดดเด่น
------------

ผศ.ดร.จงรัก พลาศัย เคยได้รับคัดเลือกเป็นข้าราชการผลงานดีเด่นของจังหวัดชายแดนภาคใต้ สาขาการบริหารนโยบาย ประจำปี 2546 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานเกียรติบัตร ณ อาคารสิริกาญจนทักษิณ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2546 และได้รับคัดเลือกจากกระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็นผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา ประเภทส่งเสริมและอนุรักษ์วัฒนธรรม มรดกไทยทางพระพุทธศาสนา โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักรเนื่องในวันวิสาขบูชาโลก ประจำปี 2547

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2563 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2555 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)
* พ.ศ. 2558 –  เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)
* พ.ศ. 2546 –  เหรียญจักรพรรดิมาลา (ร.จ.พ.)

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑  วารสาร ประวัติอธิการบดี มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์[*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งอธิการบดีมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๖๓, เล่ม ๑๓๘ ตอนพิเศษ ๑ ข หน้า ๓๙๘, ๒๒ มกราคม ๒๕๖๔
5. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๕, เล่ม ๑๒๙ ตอนที่ ๓๕ ข หน้า ๑๐๔, ๓ ธันวาคม ๒๕๕๕
6. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๑๓๒ ตอนที่ ๓๒ ข หน้า ๗๐, ๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๘
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา, เล่ม ๑๒๑ ตอนที่ ๔ ข หน้า ๓๐๕, ๑๐ มีนาคม ๒๕๔๗
อซาธอทและเหล่าเทพที่เล่นดนตรีขับกล่อม
**อซาธอท** (อังกฤษ: Azathoth) เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เอาเตอร์ก็อด ในงานประพันธ์ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ เดิมทีนั้นเลิฟคราฟท์เขียนเรื่องของอซาธอทได้ไม่จบ ซึ่งส่วนหนึ่งของต้นฉบับที่มีความยาวห้าร้อยคำได้รับการตีพิมพ์ด้วยชื่อ Azathoth ลงจดหมายเหตุ Leaves ในปีพ.ศ. 2481 ถ้าไม่นับนิยายที่ไม่จบเรื่องนี้แล้ว อซาธอทถูกกล่าวถึงในงานประพันธ์ครั้งแรกในนิยายเรื่อง The Dream-Quest of Unknown Kadath ซึ่งเลิฟคราฟท์แต่งในปี พ.ศ. 2469

อซาธอทมีฉายาว่า *เทพตาบอดผู้โง่เขลา (The Blind Idiot God)*  *ศูนย์กลางแห่งความวุ่นวาย (Nuclear Chaos)* และ *สุลต่านปิศาจ (the Daemon Sultan)*  เลิฟคราฟท์ได้ระบุถึงอซาธอทไว้ว่าเป็นความสับสนที่อยู่นอกอวกาศอันเป็นระเบียบ ในเรื่อง The Dreams in the Witch House (พ.ศ. 2475) ตัวเอกของเรื่องได้ทราบเรื่องของอซาธอทจากหนังสือนีโครโนมิคอน ว่าเป็นสิ่งที่ไร้จิตใจซึ่งควบคุมเวลาและอวกาศทั้งมวลจากศูนย์กลางแห่งความสับสน ในเรื่อง The Haunter of the Dark (พ.ศ. 2478) ระบุถึง"เทพตาบอดผู้โง่เขลา อซาธอท ผู้ปกครองแห่งสรรพสิ่ง รายล้อมด้วยเหล่านักเต้นระบำอันไร้จิตใจ และขับกล่อมด้วยเสียงขลุ่ยปิศาจในอุ้งตีนอันไร้นาม"

*งานประพันธ์ของนักเขียนคนอื่น*
------------------------------

ในงานของนักประพันธ์ของออกัสท์ เดอเลธ อซาธอทเป็นผู้นำของเหล่าเอาเตอร์ก็อดและเกรทโอลด์วันในการต่อสู้กับเอลเดอร์ก็อด

ลักษณะของอซาธอทเป็นมวลสารขนาดมหึมาอันไม่มีรูปลักษณ์แน่นอน อซาธอทเป็นตัวแทนของความชั่วร้ายและความวุ่นวาย ทั้งยังเป็นสิ่งที่ทรงอำนาจที่สุดในจักรวาล เดิมทีนั้นอซาธอทมีสติปัญญามากพอๆกับพลัง แต่ต่อมาได้เสียความคิดจิตใจไปและหลับใหลอยู่ ณ ใจกลางของจักรวาล เชื่อกันว่าเมื่ออซาธอทตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็จะทำให้จักรวาลแตกสลายไป ซึ่งบางทฤษฏีกล่าวว่าจักรวาลนี้เป็นเพียงความฝันของอซาธอทเท่านั้น เมื่ออซาธอทตื่นขึ้นมา จักรวาลก็จะหายไปด้วย

*The Azathoth Cycle*
--------------------

ในปี พ.ศ. 2538 บริษัท Chaosium ได้จัดพิมพ์ *The Azathoth Cycle* ซึ่งรวมบทประพันธ์ซึ่งเกี่ยวข้องหรือได้รับแรงบันดาลใจจากอซาธอท *The Azathoth Cycle* ได้รับการเรียบเรียงโดยโรเบิร์ต เอ็ม ไพรซ์ ผู้ศึกษางานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ หนังสือเล่มนี้ได้รวมบทนำของไพรซ์ซึ่งอธิบายที่มาและพัฒนาการของอซาธอท

ภายในเล่มประกอบด้วย:

* "Azathoth" โดย Edward Pickman Derby
* "Azathoth in Arkham" โดย Peter Cannon
* "The Revenge of Azathoth" โดย Peter Cannon
* "The Pit of the Shoggoths" โดย Stephen M. Rainey
* "Hydra" โดย Henry Kuttner
* "The Madness Out of Time" by Lin Carter
* "The Insects from Shaggai" โดย Ramsey Campbell
* "The Sect of the Idiot" โดย Thomas Ligotti
* "The Throne of Achamoth" โดย Richard L. Tierney & Robert M. Price
* "The Last Night of the Earth" โดย Gary Myers
* "The Daemon-Sultan" โดย Donald R. Burleson
* "Idiot Savant" โดย C. J. Henderson
* "The Space of Madness" โดย Stephen Studach
* "The Nameless Tower" โดย John Glasby
* "The Plague Jar" โดย Allen Mackey
* "The Old Ones’ Promise of Eternal Life" โดย Robert M. Price

อ้างอิง
-------

1. ↑  "H. P. Lovecraft's original fragment, 'Azathoth'"
2. ↑  "Publication History for H. P. Lovecraft's 'Azathoth'"
3. ↑  Lovecraft, "The Dreams in the Witch House", p. 282.
4. ↑  H. P. Lovecraft, "The Haunter of the Dark", *The Dunwich Horror and Others*, p. 110.
นักดนตรี
**เบนจามิน แฮมมอนด์ แฮกเกอร์ตี** (อังกฤษ: Benjamin Hammond Haggerty) หรือรู้จักในชื่อ **แมกเลอมอร์** (อังกฤษ: Macklemore) หรือเดิมใช้ชื่อว่า **โพรเฟสเซอร์ แมกเลอมอร์** (อังกฤษ: Professor Macklemore) เป็นแร็ปเปอร์อเมริกัน เขาเริ่มจากการออกผลงานโดยไม่มีสังกัด ในปี ค.ศ. 2000 และมักร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ ไรอัน ลูอิส เขาเริ่มเป็นที่รู้จักจากแฟนเพลงทางออนไลน์ ออกผลงานมิกซ์เทป 1 ชุด อีพี 3 ชุด และอัลบั้ม 2 ชุด โดยไม่ได้สังกัดค่ายใหญ่

แมกเลอมอร์และลูอิสออกซิงเกิล "Thrift Shop" ที่มียอดวิวในยูทูบมากกว่า 1 พันล้านครั้ง และสามารถติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี ค.ศ. 2013 มียอดขายมากกว่า 2.2 ยูนิต ถือเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ที่เพลงอันดับ 1 บนชาร์ตฮอต 100 ไม่ได้มาจากค่ายใหญ่ ซิงเกิลที่ 2 "Can't Hold Us" ก็ยังสามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตฮอต 100 ได้เช่นกัน ทำให้แมกเลอมอร์และลูอิส เป็นศิลปินดูโอคู่แรกในประวัติศาสตร์ของชาร์ตที่มี 2 ซิงเกิลแรกในชีวิตที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้ ทั้ง 2 เพลง แมกเลอมอร์และลูอิส ออกสตูดิโออัลบั้มชุดแรกชื่อ *The Heist* เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2012 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 2 บนบิลบอร์ด 200

ในปี ค.ศ. 2016 แมกเลอมอร์และลูอิสออกอัลบั้มที่สอง *This Unruly Mess I've Made* ที่ขึ้นถึงอันดับที่หนึ่งของชาร์ตบิลบอร์ด Top R&B/Hip-Hop Albums หลังประกาศพักวงกับลูอิส แมกเลอมอร์ออกอัลบั้มเดี่ยวที่สอง *Gemini* ในปี ค.ศ. 2017

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Hot 100: 1-10 (Biggest Jump) Billboard".
2. ↑  Feeney, Nolan. "Macklemore's 'Thrift Shop' Is First Indie Hit to Top Charts in Nearly Two Decades". Time. สืบค้นเมื่อ 23 May 2013.
3. ↑  "Macklemore and Ryan Lewis' "Can't Hold Us" Makes Hot 100 History".
4. ↑  "Macklemore & Ryan Lewis - Top R&B/Hip-Hop Albums". *Billboard*. สืบค้นเมื่อ March 8, 2016.
5. ↑  "Macklemore's New Album 'Gemini' Featuring Kesha, Lil Yachty & Offset". *Billboard*. September 22, 2017. สืบค้นเมื่อ September 25, 2017.
นักดนตรี
**โทนี วัตสัน** (อังกฤษ: Toni Watson) หรือรู้จักในชื่อ **โทนส์แอนด์ไอ** (Tones and I) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ชาวออสเตรเลีย แจ้งเกิดจากซิงเกิล "Dance Monkey" (พฤษภาคม 2019) ที่ขึ้นอันดับ 1 มากกว่า 30 ประเทศทั่วโลก รวมถึงในออสเตรเลีย เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ได้ทำลายสถิติบนชาร์ตแอเรีย (ARIA Charts) โดยการเป็นซิงเกิ้ลอันดับ 1 ยาวนานที่สุด ด้วยจำนวน 16 อาทิตย์ จากข้อมูลกลางเดือนมกราคม 2020 ซิงเกิล "Dance Monkey" อยู่ที่อันดับ 1 ในสัปดาห์สุดท้าย คือสัปดาห์ที่ 24 ทำลายสถิติของเพลง "White Christmas" ของบิง คอสบี ที่ครองอันดับ 1 นาน 22 อาทิตย์ เมื่อปี 1943 "Dance Monkey" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 16 แผ่นจากแอเรีย โดยมียอดขายมากกว่า 1,120,000 ชุด ณ กลางปี 2021

โทนส์แอนด์ไอเป็นศิลปินที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในงานมอบรางวัล แอเรียมิวสิกอะวอดส์ 2019 โดยได้รับ 4 รางวัล จากที่เข้าชิง 8 สาขา เธอออกอีพีชุด *The Kids Are Coming* เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2019 โดยขึ้นอันดับสูงสุดที่อันดับ 3 ในออสเตรเลีย และติดในสิบอันดับแรกในหลายประเทศ เธอมีผลงานอัลบัมแรกชื่อชุด *Welcome to the Madhouse* ออกวางขายทางแบดแบตช์เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2021 เปิดตัวที่อันดับ 1 บนแอเรียอัลบัมส์ชาร์ต มีซิงเกิลเปิดตัวชื่อ "Fly Away" ขึ้นชาร์ตอันดับ 4 ในออสเตรเลียและอันดับ 11 ในสหราชอาณาจักร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thomas, Fred. "Tones and I Biography & History". *AllMusic*. สืบค้นเมื่อ 11 April 2020.
2. ↑  "Tones And I". *Unearthed*. สืบค้นเมื่อ 12 May 2020.
**"ไทอะเยลโลว์ริบบอนราวด์ดิโอลโอ๊กทรี"** (อังกฤษ: Tie a Yellow Ribbon Round the Ole Oak Tree, "(ขอให้)ผูกริบบิ้นสีเหลืองไว้ที่รอบต้นโอ๊กเก่า") เป็นเพลงของดอว์น ร่วมร้องโดยโทนี ออร์แลนโด เขียนโดยเออร์วิน เลวีน และแอล. รัสเซลล์ บราวน์ และโปรดิวซ์โดยแฮงก์ เมเดรสและเดฟ แอปเพลล์ "ไทอะเยลโลว์ริบบอนราวด์ดิโอลโอ๊กทรี" เป็นเพลงดังไปทั่วโลกในปี 1973 ติดอันดับ 1 ทั้งสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ยาวนาน 4 สัปดาห์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1973 และอันดับ 1 ในชาร์ตออสเตรเลียนาน 7 สัปดาห์ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม 1973 และเป็นซิงเกิลที่ที่ขายดีที่สุดประจำปี 1973 ทั้งในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร

เพลงนี้ยังประสบความสำเร็จบนคลื่นวิทยุเพลงคันทรี ในเวอร์ชันของจอห์นนี คาร์เวอร์ และแบร์รี แมนิโลว์ ในเวอร์ชันของคาร์เวอร์ มีชื่อเรียกง่าย ๆ ว่า "เยลโลว์ริบบอน" ติดท็อป 10 ในชาร์ตบิลบอร์ด ฮอตคันทรีซิงเกิลส์ ในเดือนมิถุนายน 1973 เพลงนี้ได้รับความนิยมอีกครั้งในปี 1981 จากเหตุการณ์ Iranian hostage crisis

เพลงนี้ติดอันดับ 37 ในการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ดในหัวข้อ เพลงยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

ที่มาของเพลง
------------

แนวความคิดเริ่มต้นในการผูกริบบอนสีเหลืองเป็นสัญลักษณ์นั้นเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 19 ที่หญิงสาวที่ผูกริบบอนสีเหลืองที่ผมเพื่อบ่งบอกถึงการอุทิศให้สามีหรือคนรักในกองทหารม้าของสหรัฐอเมริกา (แต่งในเครื่องยศ) และเพลง "She Wore a Yellow Ribbon" ก็เป็นแรงบันดาลใจให้ภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันของจอห์น เวย์น

สัญลักษณ์ริบบอนสีเหลืองเป็นที่รู้จักกันถ้วนหน้าของพลเรือนในคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นการรำลึกถึงการจากไปของคนรัก ไม่ว่าจะเป็นทหารหรือไปอยู่ในคุก ที่พวกเขาจะเป็นที่ต้อนรับในการกลับบ้านเสมอ ในสิงคโปร์ Singapore Prison Service ได้ใช้ชื่อโครงการว่า เยลโลว์ริบบอน โดยได้แรงบันดาลใจจากเพลงนี้เช่นกัน

ในเดือนตุลาคม 1970 นักหนังสือพิมพ์ พีต ฮามิลล์เขียนบทความลงในนิวยอร์กโพสต์ เรื่อง "Going Home" เกี่ยวกับเด็กนักเรียนมหาวิทยาลัยที่ไปเที่ยวโดยรถบัสไปยังชายหาดในฟอร์ดลอเดอร์เดล และเป็นเพื่อนกับอดีตนักโทษที่มองดูผ้าเช็ดหน้าสีเหลืองบนต้นโอ๊กข้างถนนในบรันส์วิก รัฐจอร์เจีย ซึ่งฮามิลล์ก็อ้างว่าเคยได้ยินเรื่องราวปากต่อปากเช่นนี้มาก่อน

เดือนมิถุนายน 1972 หลังจากนั้น 6 เดือน บทความ "Going Home" ถูกตีพิมพ์อีกครั้ง และเอบีซี-ทีวี ก็ได้ออกอากาศรายการที่แสดงโดยเจมส์ เอิร์ล โจนส์ รับบทเป็นนักโทษที่กลับมา หลังจากนั้นเดือนครึ่ง เออร์วิน เลวีนและ แอล. รัสเซลล์ บราวน์จดลิขสิทธิ์เพลง "ไทอะเยลโลว์ริบบอนราวด์ดิโอลโอ๊กทรี" ผู้เขียนพูดว่าได้ยินเรื่องราวของทหารม้า ขณะที่พีต ฮามิลล์ต้องการฟ้องร้องการละเมิดมา สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฮามิลล์ตัดสินใจทำเช่นนี้เพราะ เดือนพฤษภาคม 1993 เพลงนี้ขายได้ 3 ล้านชุดภายในเวลา 3 สัปดาห์ ขณะที่สถานีวิทยุต่างถล่มเล่นเพลงนี้ถึง 3 ล้านครั้ง ในเวลา 17 ปีต่อกัน แต่ฮามิลล์ก็ยกฟ้องไป

ในปี 1979-1980 ขณะที่ทูตอเมริกันถูกจับตัวโดยนักเรียนชาวอิหร่านในสถานทูตอเมริกาที่เมืองเตหะราน โครงการริบบอนสีเหลืองถูกใช้เพื่อสนับสนุนการถูกจับตัว

และในช่วงกลางทศวรรษที่ 1980 เพลงนี้ยังรู้จักกันอย่างกว้างขวางในฟิลิปปินส์ เนื่องจากเป็นสัญลักษณ์ของการที่นางคอราซอน อากีโน นำแนวร่วมปฏิวัติพลังประชาชนโค่นล้มอำนาจเผด็จการของ นายเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Loc.gov - Folklife - Ribbons
2. ↑
สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ดูที่ โลมาอิรวดี
สำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่พบในแม่น้ำแยงซีเกียง ดูที่ โลมาแม่น้ำแยงซีเกียง
**ปลาโลมาน้อย** หรือ **ปลาโลมาน้ำจืด** หรือ **ปลางวงช้างจมูกสั้น** (อังกฤษ: Elephant-snout fish, Dolphin mormyrid, Bottlenose mormyrid) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Mormyrus kannume* อยู่ในวงศ์ปลางวงช้าง (Mormyridae)

มีรูปร่างเรียวยาว มีสีลำตัวเป็นสีน้ำตาลดำอมน้ำเงิน ตามีขนาดเล็กมาก มีลักษณะเด่น คือ บริเวณส่วนจมูกหรือจะงอยปากจะทู่สั้นกว่าปลาจำพวกเดียวกันสกุลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน โดยที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนส่วนจมูกจะสั้นและหนามากจนแทบมองไม่เห็น แต่จะยาวขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อปลาโตขึ้น แต่รูปร่างจะผอมเพรียว แต่ก็ยังสั้นและหนาอยู่ดี โดยที่ปากมีขนาดเล็กและอยู่สุดปลายของจะงอยปากที่งองุ้มลงด้านล่าง ครีบหลังยาวติดต่อกันจนถึงโคนครีบหาง โคนครีบหางยาว ครีบหางยาวแยกเป็น 2 แฉก

มีขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร นับว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยใช้กระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ที่ปล่อยออกมาช่วยนำทางแทนตาซึ่งใช้การได้ไม่ดี กินอาหารจำพวก ไส้เดือนน้ำหรือหนอนแดงหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ รวมถึงปลาหมอสีที่มีอยู่ดาษดื่นในถิ่นที่อยู่ ในเวลากลางคืน โดยอาจจะรวมตัวกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ออกล่าอาหารร่วมกัน พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา เช่น ทะเลสาบวิกตอเรีย, ทะเลสาบคโยกา, ทะเลสาบมาลาวี, ทะเลสาบแทนกันยีกา, ลุ่มแม่น้ำไนล์ และแม่น้ำอติ ในประเทศเคนยา

เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นที่นิยมอย่างมากเนื่องจากเป็นปลาที่ไม่ก้าวร้าวต่างกับปลาขนาดใหญ่ชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน อีกทั้งยังมีพฤติกรรมชอบเคลื่อนย้ายสิ่งของต่าง ๆ ในที่เลี้ยงด้วยการใช้ส่วนหัวดัน หรือเล่นลูกบอลที่ลอยเหนือน้ำได้ด้วย และเชื่องกับผู้เลี้ยงได้เมื่อคุ้นเคยกันดีแล้ว ซึ่งพฤติกรรมการแสดงออกที่แสนรู้เช่นนี้ประกอบกับส่วนหัวที่แลดูคล้ายโลมา ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล จึงทำให้เป็นที่มาของชื่อสามัญที่ใช้เรียกขานกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก IUCN
2. ↑  "Planet Earth 19 ธันวาคม 2558 พิภพโลก ตอนที่ 3". นาว 26. 19 December 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 10 January 2016.
3. ↑  "*Mormyrus kannume* โลมาไซส์มินิ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-11-22. สืบค้นเมื่อ 2011-09-29.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org


วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ***Mormyrus kannume***
**การถ่ายฝากตัวอ่อน** (อังกฤษ: embryo transfer) เป็นการนำตัวอ่อนที่เกิดจากการผสมพันธุ์ระหว่างตัวอสุจิของพ่อพันธุ์และไข่ของแม่พันธุ์ที่คัดเลือกไว้ แล้วเก็บออกมาจากมดลูกของแม่พันธุ์ ต่อจากนั้นนำไปฝากใส่ไว้ให้เติบโตในมดลูกของตัวเมียอีกตัวหนึ่งจนคลอด

การถ่ายฝากตัวอ่อนประกอบด้วยสัตว์เพศเมียที่เป็นตัวให้ (donor) และตัวรับ (recipients) ซึ่งมีได้หลายตัว

ตัวให้จะเป็นแม่พันธุ์ที่คัดเลือกไว้ ซึ่งสัตว์บางประเภท เช่นโค กระบือ จะตกไข่ครั้งละ 1 ใบ แต่ถ้าต้องการให้ตกไข่มากขึ้น ก็ต้องใช้ฮอร์โมนกระตุ้นรังไข่ให้สร้างไข่ได้มากกว่าปกติ ซึ่งจะทำให้แม่พันธุ์มีไข่ตกมากกว่าครั้งละ 1 ใบ เมื่อแม่พันธุ์สามารถตกไข่ได้ครั้งละหลายใบ ก็จะมีโอกาสผสมเป็นตัวอ่อนได้หลายตัวในคราวเดียวกัน

ตัวรับเป็นสัตว์เพศเมียที่ไม่ได้รับการเลือกเป็นแม่พันธุ์ ตัวรับมีได้หลายตัว เพื่อรับตัวอ่อนจากแม่พันธุ์ให้มาเจริญเติบโตในมดลูกของตัวรับจนถึงกำหนดคลอด ตัวรับจะต้องมีสภาพร่างกายที่เป็นปกติ มีมดลูกที่พร้อมจะรับการฝังตัวของตัวอ่อน ดังนั้น ตัวรับมักจะเป็นพันธุ์พื้นเมืองเพราะจะแข็งแรงกว่า ในบางกรณีก่อนการถ่ายฝากตัวอ่อนอาจต้องมีการฉีดฮอร์โมนให้ตัวรับ เพื่อเตรียมสภาพของมดลูกให้พร้อมที่ตั้งท้องตามปกติ
บทความนี้ส่วนใหญ่กล่าวเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์ของสัตว์ สำหรับการวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ดู ทรวงอก
แผนภาพของแมลงดูดเลือด แสดงส่วนหัว อก และท้อง
**อก** (อังกฤษ: thorax) เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของสัตว์ที่อยู่ระหว่างศีรษะและท้อง

ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อกเป็นบริเวณของร่างกายที่เกิดจากกระดูกอก (sternum) , กระดูกสันหลังส่วนอก (thoracic vertebra) , และกระดูกซี่โครง (rib) นับตั้งแต่คอไปจนถึงกะบังลม แต่ไม่รวมถึงรยางค์บน (upper limb) อวัยวะที่สำคัญที่อยู่ภายในช่องอกเช่น หัวใจ, ปอด รวมถึงหลอดเลือดจำนวนมากมาย อวัยวะภายในช่องอกจะถูกปกป้องด้วยกระดูกซี่โครงและกระดูกอก

ไตรโลไบต์แบ่งร่างกายออกเป็น 3 ส่วนหลักๆ ได้แก่ หัว (cephalon) ซึ่งมีตา, ส่วนปาก และอวัยวะรับความรู้สึก เช่น หนวด (antennae) , ส่วนอกซึ่งแบ่งเป็นปล้องๆ (ในบางชนิด การเป็นปล้องช่วยให้สามารถม้วนตัวได้) , ส่วนหาง หรือ pygidium
สำหรับในแมลงและไตรโลไบต์ (trilobite) ซึ่งเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว อกเป็นส่วนหนึ่งของบริเวณหลักๆ 3 ส่วน (tagmata) ของร่างกายซึ่งแบ่งออกได้เป็นปล้องย่อยๆ อีกหลายปล้อง บริเวณนี้จะเป็นบริเวณที่มีปีกและขายึดเกาะหรือเป็นบริเวณแผ่นข้อต่อหลายแผ่นในไตรโลไบต์ ในแมลงส่วนใหญ่ อกจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ prothorax, mesothorax, และ metathorax ในแมลงที่มีอยู่ในปัจจุบัน ส่วน prothorax จะไม่มีปีกแต่จะมีขาในตัวเต็มวัย ส่วนปีกจะมีอยู่บ้างในส่วนของ mesothorax และโดยทั่วไปจะอยู่ที่ metathorax แต่ปีกอาจจะลดรูป หรือเปลี่ยนแปลงไปทำหน้าที่เฉพาะ (เช่นในแมลงวัน ปีกในปล้อง metathorax จะลดรูปเป็นอวัยวะช่วยในการทรงตัวเล็กๆ ชื่อว่า halteres) แมลงในอันดับย่อย Apocrita ในอันดับแตนจะมีท้องปล้องแรกรวมกับ metathorax เป็นโครงสร้างที่เรียกว่า propodeum ดังนั้นแมลงในอันดับย่อยนี้ อกจะประกอบไปด้วย 4 ปล้อง เรียกส่วนอกใหม่ว่า mesosoma

ส่วนอกของแมลงสามารถแบ่งย่อยออกเป็นส่วนต่างๆ หลากหลาย ที่สำคัญได้แก่ส่วนหลัง (notum) , ส่วนข้าง (pleuron มีอยู่ข้างละ 1 อัน) , และส่วนท้อง (sternum) ในแมลงบางชนิดส่วนต่างๆ เหล่านี้จะประกอบด้วยแผ่นโครงกระดูกภายนอกอิสระ 1 อันหรือหลายอันโดยมีเยื่อแผ่นระหว่างกันเรียกว่า sclerites

อ้างอิง
-------

* Sam Gon III. "A guide to the Orders of Trilobites".. `{{cite web}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|accessmonthday=` ถูกละเว้น (help); ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|accessyear=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|access-date=`) (help)CS1 maint: extra punctuation (ลิงก์)
เลข 4 ละเว้นในประเทศจีน
ลิฟต์ในอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ไม่มีปุ่มกดชั้น 4, 13, 14 แถมยังมีชั้นติดลบด้วย
**อาการกลัวเลขสี่** (อังกฤษ: tetraphobia) คืออาการกลัวในการพบเห็นจำนวน 4 และหลีกเลี่ยงที่จะใช้มัน ซึ่งเป็นความเชื่องมงายชนิดหนึ่งและเกี่ยวข้องกับอาการกลัวจำเพาะวันศุกร์ที่สี่ ศัพท์คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกโดย อิซาดอร์ คอเรียต ในหนังสือ *แอบนอร์มัล ไซคอลอจี (จิตวิทยาผิดปรกติ)*

ประวัติ
-------

เลข 4 (四; accounting 肆; พินอิน sì) ถือเป็นเลขอวมงคลของจีนเนื่องจากเป็นคำพ้องเสียงของคำว่า "ความตาย" (死 พินอิน *sǐ*) มีสินค้าหลายชนิดที่ข้ามการใช้เลข 4 ในการออกสินค้าที่ใช้ตัวเลขเป็นชื่อสินค้า เช่น โทรศัพท์มือถือโนเกีย (Nokia) ที่ไม่มีสินค้าที่ใช้เลข 4 ขึ้นต้นชื่อรุ่นของสินค้า กล้องถ่ายรูป Canon PowerShot รุ่นจี (G series) ก็ออกรุ่นจี 3 และข้ามไปเป็นรุ่นจี 5 เลย เป็นต้น

ในเอเชียตะวันออกมีอาคารบางแห่งไม่มีชั้นเลขที่ 4 (เทียบเคียงได้กับในทวีปตะวันตก ที่อาคารบางแห่งไม่มีชั้นเลขที่ 13 เนื่องจากเชื่อว่าเลข 13 เป็นเลขอวมงคล) ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง อาคารที่พักอาศัยบางแห่งก็ไม่มีเลขที่ชั้นที่มีหมายเลข "4" ประกอบ เช่น ชั้นที่ 4, 14, 24, 34 และชั้นที่ 40–49 และบางแห่งยังไม่มีชั้นที่ 13 ด้วย เป็นผลให้อาคารที่มีเลขชั้นสูงถึงชั้นที่ 50 อาจมีจำนวนชั้นจริงๆ เพียง 35 ชั้น เป็นต้น

อีกตัวอย่างคือ องค์การขนส่งสาธารณะเอสบีเอส ทรานซิท (SBS Transit) ในประเทศสิงคโปร์ งดการออกแผ่นป้ายทะเบียนรถเมล์สาธารณะที่มีเลขลงท้ายด้วยเลข '4' ด้วยเหตุผลเดียวกัน หรืออีกองค์การขนส่งสาธารณะของสิงคโปร์ คือ เอสเอ็มอาร์ที (SMRT) ก็งดการใช้เลข '4' เป็นเลขนำหน้าหมายเลขกำกับขบวนรถไฟและรถเมล์ด้วยเช่นกัน

อาการกลัวอื่น ๆ ที่คล้ายกัน
---------------------------

* อาการกลัววันศุกร์ที่สี่ วันศุกร์ที่สี่ถือว่าเป็นวันแห่งความโชคร้ายในวัฒนธรรมจีน นอกจากนี้ยังถือว่าวันอังคารที่สี่ก็โชคร้ายด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Abnormal Psychology" p. 319, published in 1910, Moffat, Yard and company (New York). Library of Congress Control No. 10011167.
2. ↑  [*ลิงก์เสีย*]
3. ↑  Moy, Patsy (22 October 2009). "Raising the roof over developer's tall story". *The Standard*. `{{cite news}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthor=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
ซิสเตอร์ **จูเลีย เดมป์ซีย์** (อังกฤษ: Sister Julia Dempsey; 14 พฤษภาคม 1856 – 29 มีนคาม 1939) หรือชื่อบวช ซิสเตอร์ **แมรี โจเซฟ** (อังกฤษ: Sister Mary Joseph) เป็นภคินี, พยาบาล และผู้ดูแลโรงพยาบาลชาวอเมริกัน

ประวัติ
-------

จูเลีย เดมป์ซีย์เกิดที่เมืองซาลามังคา รัฐนิวยอร์ก เมื่อ 14 พฤษภาคม 1856 เป็นหนึ่งในบุตรธิดาหกคนของครอบครัว ครอบครัวย้ายไปอยู่ที่รอเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตา ตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก เธอสาบานตนเข้าเป็นสมาชิกของคณะซิสเตอร์นักบุญฟรานซิสแห่งรอเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตาในปี 1878 และเข้ารับการฝึกวิชาชีพครูขณะเป็นสามเณรี เดมป์ซีย์รับนามว่าซิสเตอร์แมรี โจเซฟ (Sister Mary Joseph) และสอนอยู่ที่นั้นเป็นเวลาสิบสองปีก่อนเดินทางกลับมายังรอเชสเตอร์เพื่อช่วยเหลืองานในโรงพยาบาลเซนต์แมรีส์ที่พึ่งสร้างใหม่เมื่อปี 1890 ซิสเตอร์ได้รับการฝึกวิชาชีพโดยพยาบาลคนเดียวในเมืองและกลายมาเป็นหัวหน้าพยาบาลและเป็นผู้ช่วยศัลยแพทย์ให้กับคุณหมอวิลเลียม เจ. เมโย หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งเมโยคลินิก เมโยเคยเขียนถึงซิสเตอร์ไว้ว่า "เธอเป็นพยาบาลที่เยี่ยมยอด ถึงแม้จะไม่เคยได้รับการฝึกวิชาชีพมาโดยเฉพาะ" เธอเป็นผู้ช่วยศัลยแพทย์จนถึงปี 1915 ที่ซึ่งเธอขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลในปี 1892 จนถึงปี 1939 เธอก่นั้งสถาบันฝึกพยาบาลโรงพยาบาลเซนต์แมรีส์ในปี 1906 เพื่อช่วยปัญหาการขาดแคลนพยาบาล เธอเสียชีวิตในวันที่ 29 มีนาคม 1939 ที่โรงพยาบาลเซนต์แมรีส์

ลักษณะปรากฏทางการแพทย์ที่ตั้งชื่อตามเธอ เรียกว่า "ตุ่มซิสเตอร์แมรี โจเซฟ" หมายถึงตุ่ม (nodule) ที่คลำได้ (palpable) ปูดเข้าไปในสะดือ อันเป็นผลจากเมทาสทาซิสของมะเร็ระยะลุกลามในเพลวิส และ ช่องท้อง ซิสเตอร์สร้างเรียกให้เมโยเกิดความสนใจเกี่ยวกับตุ่มนี้ และเขาได้เผยแพร่บทความเกี่ยวกับตุ่มนี้ในปี 1928 อย่างไรก็ตาม ชื่อตุ่มที่ตั้งตามซิสเตอร์นั้นตั้งขึ้นในปี 1949 โดยแฮมิลทัน ไบลีย์

อัางอิง
-------

1. 1 2  Ogilvie & Harvey, p. 703
2. ↑  *doctor/2984* ใน Who Named It?

### บรรณานุกรม

* Ogilvie, Marilyn & Harvey, Joy, บ.ก. (2000). *The Biographical Dictionary of Women in Science: Pioneering Lives From Ancient Times to the mid-20th Century*. Vol. 1: A-K. New York, NY: Routledge. ISBN 0-415-92039-6.
ต้นเขาอูฐในเดดเฟลย์เมื่อปี 2018
**เดดเฟลย์** (อักษรโรมัน: Deadvlei) เป็นแอ่งดินเหนียว ตั้งอยู่ใกล้กับแอ่งโซสซูสเฟลย์ในหุบเขาระหว่างเนินทรายในอุทยานแห่งชาตินามิบ-เนาคลุฟต์ ประเทศนามิเบีย ชื่อของเดดเฟลย์มีความหมายว่า แอ่งแห่งความตาย (จากภาษาอังกฤษ *dead* และ ภาษาอาฟริกาน *vlei* แปลว่าทะเลสาบ) ส่วนชื่อภาษาอาฟริกานของเดดเฟลย์คือ "Dooie Vlei"

แอ่งดินเหนียวนี้ก่อตัวขึ้นหลังมีฝนแล้วแม่น้ำทเซาชาบเกิดเอ่อล้น ทำให้เกิดแอ่งน้ำตื้นชั่วคราวขึ้น มากพอให้ต้นเขาอูฐเติบโต พอสภาพภูมิอากาศเกิดเปลี่ยนแปลงและเกิดความแห้งแล้งขึ้น ประกอบกับเนินทรายถูกพัดมาปิดกั้นทางน้ำไหลจากแม่น้ำ ทำให้น้ำในแอ่งแห้งขอดลง และต้นเขาอูฐยืนต้นตาย ในขณะที่พืชอื่น ๆ ที่ยังคงเหลือ เช่นซัลโลซาและก้อนนารา ซากยืนต้นตายของต้นเขาอูฐในแอ่งนี้ประมาณว่าตายมานาน 600–700 ปีแล้ว (หรือราวปี 1340-1430) สภาพในปัจจุบันเป็นต้นสีดำจากการตากแดดร้อนแรงมายาวนาน กระนั้น ต้นเหล่านี้ไม่ได้กลายเป็นหินเนื่องจากไม่เกิดกระบวนการย่อยสลายเพราะอากาศแห้งเกินไป

พื้นที่นี้เคยเป็นสถานที่ถ่ายทำในภาพยนตร์เช่น *The Cell*, *The Fall*, *Ghajini* และ *Ayan*

อ้างอิง
-------

1. ↑  Bosman, D. B.; Van der Merwe I. W. & Hiemstra, L. W. (1984). *Tweetalige Woordeboek Afrikaans-Engels*. Tafelberg-uitgewers. ISBN 0-624-00533-X.
2. ↑  Lancaster, Nicholas (2002). "How dry was dry?—Late Pleistocene palaeoclimates in the Namib Desert". *Quaternary Science Reviews*. **21** (7): 769–82. doi:10.1016/S0277-3791(01)00126-3.
3. ↑  Brook, G. A. P. Srivastava, and E. Marais (2006), Characteristics and OSL minimum ages of relict fluvial deposits near Sossus Vlei, Tsauchab River, Namibia, and a regional climate record for the last 30 ka, Journal of Quaternary Science, 21(4), 347-362, doi:10.1002/jqs.977
4. ↑  Bridgeford, P & M (2006). *Touring Sesriem and Sossusvlei*. Walvis Bay, Namibia: P & M Bridgeford. ISBN 99916-30-77-5.

พิกัดภูมิศาสตร์: 24°45′35″S 15°17′31″E﻿ / ﻿24.75972°S 15.29194°E﻿ / -24.75972; 15.29194
**แม่เหล็กขั้วเดียว** (อังกฤษ: Magnetic monopole) เป็นอนุภาคตามสมมุติฐานในการศึกษาฟิสิกส์ โดยกล่าวว่าเป็นแม่เหล็กที่มีเพียงขั้วเดียว (ดู สมการของแมกซ์เวลล์ เพิ่มเติมเกี่ยวกับขั้วแม่เหล็ก) ความสนใจในยุคใหม่คือแนวคิดที่กำเนิดจากทฤษฎีเกี่ยวกับอนุภาค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ (grand unification theory) และทฤษฎีซูเปอร์สตริง ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ทำนายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียว

สมมุติฐานแรกเกี่ยวกับแม่เหล็กขั้วเดียวตั้งขึ้นโดย ปีแยร์ กูรี ในปี ค.ศ. 1894 แต่ทฤษฎีควอนตัมว่าด้วยประจุแม่เหล็กเริ่มต้นจากบทความของ พอล ดิแรก เมื่อปี ค.ศ. 1931 ในบทความนี้ ดิแรกแสดงให้เห็นว่าการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวนั้นสอดคล้องกับสมการของแมกซ์เวลล์ก็ต่อเมื่อสามารถระบุปริมาณของประจุไฟฟ้าได้ นับแต่นั้นมากมีการวิจัยเพื่อค้นหาแม่เหล็กขั้วเดียวอย่างเป็นระบบ การทดลองในปี 1975 และปี 1982 ช่วยให้มองเห็นภาพเหตุการณ์ที่เป็นไปได้ว่าอาจจะตีความหมายถึงแม่เหล็กขั้วเดียว แต่ปัจจุบันนี้ถือว่าไม่นับรวมการทดลองเหล่านั้น

การตรวจจับแม่เหล็กขั้วเดียวยังคงเป็นปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้ในฟิสิกส์เชิงทดลอง แต่ในการศึกษาฟิสิกส์เชิงทฤษฎี มีอยู่หลายแนวคิดในยุคใหม่ๆ ซึ่งสันนิษฐานได้ว่ามันมีอยู่จริง โจเซฟ โพลชินสกี นักทฤษฎีสตริงผู้มีชื่อเสียง อธิบายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวว่า "หนึ่งในปริศนาฟิสิกส์ที่พนันได้อย่างปลอดภัยที่สุดว่าจะไม่มีวันมองเห็น" ในแบบจำลองบางแบบ ไม่สามารถจะสังเกตการณ์แม่เหล็กขั้วเดียวได้ เพราะมันมีมวลมากเกินกว่าที่จะสร้างขึ้นด้วยเครื่องเร่งอนุภาคได้ และยังมีจำนวนน้อยมาก หายากยิ่งในเอกภพจนเกินกว่าที่เครื่องตรวจจับอนุภาคจะสังเกตเห็น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Particle Data Group summary of magnetic monopole search
2. ↑  Wen, Xiao-Gang; Witten, Edward, *Electric and magnetic charges in superstring models*,Nuclear Physics B, Volume 261, p. 651-677
3. ↑   S. Coleman, *The Magnetic Monopole 50 years Later*, reprinted in *Aspects of Symmetry*
4. ↑  Pierre Curie, *Sur la possibilité d'existence de la conductibilité magnétique et du magnétisme libre* (*On the possible existence of magnetic conductivity and free magnetism*), Séances de la Société Française de Physique (Paris), p76 (1894). (ฝรั่งเศส)Free access online copy.
5. ↑  Paul Dirac, "Quantised Singularities in the Electromagnetic Field". Proc. Roy. Soc. (London) **A 133**, 60 (1931). Free web link.
6. ↑  P. B. Price (25 August 1975). "Evidence for Detection of a Moving Magnetic Monopole". *Physical Review Letters*. American Physical Society. **35** (8): 487–490. doi:10.1103/PhysRevLett.35.487. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
7. ↑  Blas Cabrera (17 May 1982). "First Results from a Superconductive Detector for Moving Magnetic Monopoles". *Physical Review Letters*. American Physical Society. **48** (20): 1378–1381. doi:10.1103/PhysRevLett.48.1378.
8. ↑  Milton, Kimball A. (June 2006). "Theoretical and experimental status of magnetic monopoles". *Reports on Progress in Physics*. **69** (6): 1637–1711. doi:10.1088/0034-4885/69/6/R02.
9. 1 2  Polchinski, arXiv 2003

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Magnetic Monopole Searches (lecture notes)
* Particle Data Group summary of magnetic monopole search
* 'Race for the Pole' Dr David Milstead Freeview 'Snapshot' video by the Vega Science Trust and the BBC/OU.