**อีริก ซูเทอร์แลนด์ โลแมกซ์** (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 – 8 ตุลาคม ค.ศ. 2012) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารแห่งกองทัพบกบริติช ที่ถูกส่งไปยังค่ายเชลยศึกสงครามของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1942 เขาได้เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับหนังสือของเขา, *The Railway Man* เกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาในช่วงก่อน, ระหว่าง และหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้ชนะเลิศในการรับรางวัล NCR Book และ PEN/Ackerley Prize

ช่วงชีวิตแรก
------------

โลแมกซ์ เกิดในเอดินบะระ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1919 เขาได้ลาออกจากรอยัลไฮสคูล, เอดินบะระ ตอนอายุ 16 ปี ภายหลังจากการเข้าร่วมชิงงานบริการพลเรือนและได้รับการว่าจ้างงานในที่ทำการไปรษณีย์ เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1936 เขาได้กลายเป็นสเมียนการเรียงลำดับข้อมูลและเจ้าหน้าที่การสื่อสาร(telegraphist)ในเอดินบะระ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1937 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นระดับชั้นธุรการ

รับใช้ในกองทัพ
--------------

ในปี ค.ศ. 1939 ตอนอายุ 19 ปี โลแมกซ์ได้เข้าร่วมเหล่าทหารสื่อสาร (Royal Corps of Signals) ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สองที่กำลังร้อนระอุขึ้น ในเวลาต่อมาก็ได้เข้าไปฝึกอบรมเจ้าหน้าที่นายร้อยทหารที่ 152 เขาได้รับหน้าที่เป็นร้อยตรี เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1940 เขาได้รับหมายเลขบริการ 165340 เขาได้เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารการสื่อสารวิทยุที่จะเข้าไปประจำการในกรมทหารภาคสนามที่ห้า, กองปืนใหญ่ 

ในฐานะที่เป็นร้อยตรี เขาได้ถูกจับกุมโดยทหารญี่ปุ่นภายหลังจากการยอมจำนนที่สิงคโปร์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 เขาพร้อมกับเชลยศึกแห่งตะวันออกไกล (Far East Prisoners Of War-FEPOW) คนอื่น ๆ ได้ถูกบีบบังคับให้เดินขบวนทางเท้าไปยังเรือนจำจางี จากนั้นเขาได้ถูกพาตัวไปที่จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย และถูกบังคับให้สร้างเส้นทางรถไฟสายพม่า ในปี ค.ศ. 1943 เขาและเชลยคนอื่นๆอีกห้าคนได้ถูกทรมานโดยพวกสารวัตรทหารญี่ปุ่นคือ เค็นเปย์ไท และตั้งข้อกล่าวหาว่า "ทำการเคลื่อนไหวในการต่อต้านญี่ปุ่น" ภายหลังจากวิทยุที่ซ่อนเอาไว้ในค่ายถูกพบเข้า เขาได้ถูกย้ายไปยังเรือนจำถนนออแทรมในสิงคโปร์สำหรับส่วนที่เหลือของสงคราม

เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1946 หนังสือราชกิจจานุเบกษาได้กล่าวประกาศถึงเขาในฐานะผู้ที่ได้รับการสดุดี"ในการยอมรับถึงความกล้าหาญและปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในขณะที่ตกเป็นเชลยศึกสงคราม" เขาได้รับเครื่องราชอิสรภรณ์ Efficiency Medal (ทหารอาสาสมัคร) ในปี ค.ศ. 1949 และได้รับยศตำแหน่งกิตติมศักดิ์ในตำแหน่งยศกัปตัน เขาได้ออกจากกองทัพในปี ค.ศ. 1949

ชีวิตต่อมาและเสียชีวิต
----------------------

ด้วยการที่ไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับชีวิตพลเรือนได้ โลแมกซ์ได้เข้าร่วมราชการอาณานิคมและส่งจดหมายไปยังโกลด์โคสต์(ปัจจุบันคือกานา) จนกระทั่งปี ค.ศ. 1955 ภายหลังจากได้เรียนด้านการจัดการ เขาได้ทำงานให้กับคณะกรรม Scottish Gas และมหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ เขาได้ลาออกในปี ค.ศ. 1982

โลแมกซ์ได้เป็นผู้ป่วยรายแรกของมูลนิธิการแพทย์เพื่อการดูแลผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการทรมาณ ชีวิตในภายหลังของเขาได้รวมถึงการคืนดีกับหนึ่งในอดีตผู้ที่ทรมานเขา ล่ามแปลภาษา ทาคาชิ นากาเซะ ซึ่งมาจากเมืองคูราชิกิ, ประเทศญี่ปุ่น ทาคาชิได้เขียนหนังสือเล่มหนึ่งเกี่ยวกับประสบการณ์ของตัวเขาเองในช่วงระหว่างและหลังสงครามที่มีชื่อเรื่องว่า Crosses and Tigers และบริจาคเงินให้แก่วัดพุทธที่อยู่ใกล้สะพานแห่งนั้นเพื่อชดใช้ในสิ่งที่ได้กระทำลงไปในช่วงสงคราม การพบกันระหว่างทั้งสองคนได้ถูกถ่ายทำเป็นสารคดีที่ชื่อว่า ศัตรู, เพื่อนของฉัน(Enemy, My Friend? (1995)) ที่ถูกกำกับโดย Mike Finlason ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลมากมาย[]

โลแมกซ์ได้เสียชีวิต​ลงเมื่อมีอายุได้เพียง 93 ปี ได้ถูกประกาศโดยสำนักข่าวบีบีซี เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2012 เขาได้เสียชีวิตลงที่เบริก-อะพอน-ทวีดในนอร์ทัมเบอร์แลนด์

ชีวิตส่วนตัว
------------

อัตชีวิประวัติและภาพยนตร์
-------------------------

อื่นๆ
-----

เขาเป็นสมาชิกสภาแห่ง Freedom Association

งาน
---

* *The Railway Man* (ISBN 0-09-958231-7)
* แม่แบบ:Lomax, Eric. 1995. The Railway Man. London: Jonathan Cape. ISBN

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  "BBC News – Eric Lomax: The Railway Man author dies aged 93". bbc.co.uk. 8 October 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-10-08.
2. 1 2 3  Childs, Martin (10 October 2012). "Eric Lomax: War hero whose experiences in the Far East became a bestselling memoir". London: The Independent.
3. 1 2  van der Vat, Dan (9 October 2012). "Eric Lomax obituary". *The Guardian*. London. สืบค้นเมื่อ 10 October 2012.
4. ↑  "No. 34282". *The London Gazette*. 8 May 1936. p. 2991.
5. ↑  "No. 34387". *The London Gazette*. 9 April 1937. p. 2280.
6. 1 2 3  Yardley, William (9 October 2012). "Eric Lomax, River Kwai Prisoner Who Forgave, Dies at 93". *The New York Times*. สืบค้นเมื่อ 10 October 2012.
7. ↑  "No. 35056". *The London Gazette* (Supplement). 24 January 1941. p. 547.
8. ↑  "No. 37720". *The London Gazette* (Supplement). 10 September 1946. p. 4574.
9. ↑  "Viewing Page 385 of Issue 38517". London-gazette.co.uk. 1949-01-21. สืบค้นเมื่อ 2012-10-08.
10. ↑  "Eric Lomax". *The Daily Telegraph*. London. 9 October 2012.
11. ↑  Andreae, Christopher (9 August 1995). "Prisoner of War Learns To Forgive, Reconciles With His Interrogator". Christian Science Monitor.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Prisoner of War Learns To Forgive, Reconciles With His Interrogator, Christian Science Monitor, 9 August 1995
* อีริก โลแมกซ์ ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* Pathe News footage of the Burma Railway

| การควบคุมรายการหลักฐาน แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ |
| --- |
| ทั่วไป | 
* VIAF
	+ 1
* เวิลด์แคต

 |
| หอสมุดแห่งชาติ | 
* ฝรั่งเศส (ข้อมูล)
* เยอรมนี
* อิสราเอล
* สหรัฐ
* ญี่ปุ่น
* เช็กเกีย
* เกาหลี
* เนเธอร์แลนด์
* โปแลนด์

 |
| ฐานข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ | 
* CiNii (Japan)

 |
| อื่น ๆ | 
* Faceted Application of Subject Terminology
* มิวสิกเบรนซ์ ศิลปิน
* SUDOC (France)
	+ 1

 |