recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
ผังแรง
**การวัดความแข็งบริเนลล์** (อังกฤษ: Brinell hardness test) คือการวัดความแข็งของวัตถุจากรอยบุ๋มที่เกิดจากการกดลูกปืนแข็ง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 มิลลิเมตรที่ทำด้วยเหล็กกล้าที่ทำให้แข็งหรือ ทำด้วยทังสเตนคาร์ไบด์เผาแล้วนำมากดด้วยเครื่องกดที่ได้มาตรฐาน ผลลัพธ์ของความแข็งที่มีหน่วยเป็นบริเนลเท่ากับน้ำหนักที่กดเป็นกิโลกรัม หารด้วยเนื้อที่ที่เกิดรอยถูกกดวัดเป็นตารางมิลลิเมตร ชื่อหน่วยวัดบริเนลตั้งตามชื่อของนักโลหวิทยา (Metallurgist) ชาวสวีเดน ชื่อโยอัน บริเนล

**หน่วยความแข็งบริเนลล์** (Brinell Hardness)ใช้ชื่อย่อว่า **HB**

| วัสดุ | ความแข็ง |
| --- | --- |
| ไม้เนื้ออ่อน | 1.6 HBS 10/100 |
| ไม้เนื้อแข็ง | 2.6 - 7.0 HBS 10/100 |
| อะลูมิเนียม | 15 HB |
| ทองแดง | 35 HB |
| เหล็ก | 120 HB |
| เหล็กไร้สนิม | 250 HB |
| กระจก | 550 HB |
| เหล็กแข็งที่ใช้ทำเครื่องมือ | 650-700 HB |
|

อ้างอิง
-------


* Tabor, David (2000), The Hardness of Metals, Oxford University Press, ISBN 0-19-850776-3.

แหล่งข้อมูล
-----------

* มอก.2170 การทดสอบความแข็งบริเนลล์[*ลิงก์เสีย*]
* Rockwell to Brinell conversion chart (Brinell, Rockwell A,B,C)
* Struers hardness conversion table (Vickers, Brinell, Rockwell B,C,D)
* Brinell Hardness HB conversion chart เก็บถาวร 2011-07-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (N/mm2, Brinell, Vickers, Rockwell C)
หลวงพ่อพระองค์แสน
**หลวงพ่อพระองค์แสน** เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน ประดิษฐานภายในพระวิหารวัดพระธาตุเชิงชุมวรวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

หลวงพ่อพระองค์แสน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน ขัดสมาธิราบ ก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทองหน้าตักกว้าง ๒ เมตร สูงจากฐานถึงพระเมาลี ๓.๒๐ เมตรประทับนั่งบนแท่นสูง๑.๓๕ เมตร หันพระพักตร์ไปทางทิศ ตะวันออก หันพระปฤศฎางค์เข้าหาองค์ หลวงพ่อพระองค์แสนเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของชาวสกลนครคู่มากับพระ ธาตุเชิงชุม ประดิษฐานเป็นพระประธานอยู่ภายในพระวิหาร เป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์มากอีกองค์หนึ่งของประเทศ 

จากตำนาน หลวงพ่อพระองค์แสนสร้างขึ้นราวพุทธศักราช ๑๘๐๐ เพื่อแทนหลวงพ่อสุวรรณแสนองค์จริงที่เป็นทองคำทั้งองค์ (สร้างโดยพระเจ้า ชัยวรมันที่ ๓)คือในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ เกิดศึกสงครามหลายครั้ง จึงย้ายเมืองไปอยู่ที่นครธม ก่อนย้ายได้นำพระสุวรรณแสน ทองคำไปซ่อนไว้ในน้ำ ไม่สามารถนำไปได้ด้วยเหตุว่ากลัวข้าศึกจะมาแย่งชิงในระหว่างทาง พระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ ได้สร้างหลวงพ่อ พระองค์แสน(องค์ปัจจุบัน)แทนไว้ให้ ทำด้วยหินเหล็กเส้นชนิดสี่เหลี่ยมเป็นโครง(ผูกลวด) แล้วฉาบด้วยทรายผสมปูนขาวแช่น้ำเปลือก ไม้(ยางบง) น้ำแช่หนัง - มะขาม - น้ำอ้อย และเถา ฝักกรูด ลงรักปิดทอง มีพุทธลักษณะเท่าเดิม ภายในก็บรรจุเครื่องราง ของขลังสมัยก่อนไว้มาก ให้นามว่า "หลวงพ่อพระองค์แสน" เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ต่อมามีการบูรณะซ่อมแซมหลายครั้ง

ในอดีต เมื่อมีการเฉลิมฉลองสมโพธิ์ราชธานีครบ ๒๐๐ ปีตามประกาศรัฐบาล จะมีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขยายโบสถ์ โดยตรงทุบองค์หลวงพ่อออก แล้วสร้างองค์ใหม่ไว้ข้างหลังแทน เมื่อการบูรณะเริ่มขึ้นช่างชาวญวน(เวียดนาม) พยามทุบองค์พระ และพยามลอกทองที่หุ้มออกแต่พอทุบไปครั้งใด ก็ได้ยินแต่เสียงหัวเราะดังกังวานออกมา จนภายหลังถึงกลับต้องล้มป่วยไป ด้วยเหตุนี้จึงต้องล้มเลิกการบูรณะเอาหลวงพ่อออก จากเหตุดังกล่าวเมื่อท่านมาสักการะหลวงพ่อพระองค์แสน จะเห็นมีหลวงพ่อซ้อนกันอยู่ ๒ องค์ องค์หน้าคือหลวงพ่อองค์เดิม ส่วนองค์หลังเป็นองค์ใหม่ที่จะสร้างขึ้นมาแทน 

จากประวัติหลวงพ่อหลายอย่าง ในสมัยก่อนเคยมีพระมอญ ที่เคยมาบำเพ็ญศีลภาวนาที่วัด แล้วพอจะกลับก็บอกพระที่วัดไว้ว่า หลวงพ่อองค์นี้เป็นองค์ปลอม แต่เป็นองค์ปลอมที่ศักดิ์มาก ปู่ย่าตายายชาวสกลนครและหลายๆคน คงเคยได้ยินตำนานเล่าต่อกันมาว่า บริเวณกลางหนองหานนั้น จะมีจุดที่ลึกมากกว่าปกติ อยู่หลายแห่ง ซึ่งชาวประมงหนองหานจะเรียกว่า ขุม หรือหลุมนั้นเอง และจะมีชื่อเรียกต่างๆกัน เช่น ขุมใหญ่ ขุมเต่าฮาง ขุมก้านเหลือง ซึ่งขุมนี้จะลึกประมาณ ๑๕-๒๐ เมตรทีเดียวเชื่อกันว่าในสมัยก่อนเมื่อพระยาขอม จะย้ายเมืองอพยพผู้คนไปอยู่เขมรนั้น พระองค์ได้เอา หลวงพ่อพระสุวรรณแสน องค์เดิมมาซ่อนไว้ที่ขุมลึกกลางหนองหารชาวประมงจะเรียกจุดนี้ว่า ขุมใหญ่ ซึ่งเป็นขุมที่ลึกที่สุด ในอดีตสมัยรุ่นตา ยาย อาชีพหลักๆของชาวสกลนครก็คือ จับปลา มีอยู่วันหนึ่งมีคนออกทอดแหหาปลา แต่แหกลับติดอะไรบางอย่างใต้น้ำ จึงดำน้ำลงไปดึงออก เมื่อดำลงไปกำลังดึงแหออกนั้นก็เห็นว่าตนเหยียบอยู่บนบ่าพระพุทธรูปองค์ใหญ่อยู่ จากเหตุการณ์นี้ทำให้คนทั้งสกลนครเล่าลือกัน และมีคนพบเห็นเรื่อยมา แต่ในปัจจุบันเวลาผ่านมาหลายปี อาจจะเป็นเพราะ สาหร่าย วัชพืชน้ำ ตะกอนต่างๆทับถมกันสูงขึ้นทุกวัน จึงไม่มีคนพบเห็นอีก ด้วยเหตุนี้ชาวสกลนครจึงถือว่าหนองหาน เป็นหนองน้ำที่ศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัดด้วย
**สิ่งเล็กเล็กที่น่าร็อก (App Love)** ภาพยนตร์รักโรแมนติก กำกับโดยพุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร และสุทธิพงษ์ วัฒนจัง (ชมพู ฟรุตตี้) ที่ได้แนวคิดมาจากภาพยนตร์ชื่อดังในอดีตอย่าง สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย ณัฐวัฒน์ ชัยณรงค์โสภณ, เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา, ธวัช พรรัตนประเสริฐ, เมทนี บุรณศิริ

เรื่องย่อ
---------

ติ๊ก ต้องแกล้งแอ๊บเป็นสาวเพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าโรงเรียนเตรียมทหารตามที่พ่อวางแผนชีวิตไว้ให้ ติ๊กเลยต้องสมัครเข้าแก๊งนางฟ้ากลุ่มแอ๊บสาวตัวจี๊ดของโรงเรียน ส่วน "แนน" น้องสาวฝาแฝดของ นนนี่ (สมาชิกแก๊งนางฟ้า) ที่เพิ่งบินกลับมาจากต่างประเทศ ติ๊กตกหลุมรักแนน ทันทีที่ได้เจอ ติ๊กพยายามจะตีสนิทกับแนน จนรู้ว่าแนนเกลียดผู้ชาย โกหกเป็นอย่างมาก !! ทำให้ติ๊กไม่กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา ส่วนแนนก็เริ่มจะสงสัยในตัวเองว่าแอบชอบติ๊ก ทั้ง ๆ ที่ติ๊กแอ๊บเป็นสาว ทำไงดีล่ะทีนี้

แก๊งนางฟ้าโดนกล่าวหาว่าทำเรื่องเสื่อมเสียชื่อเสียงให้กับโรงเรียน ทั้งหมดจึงช่วยกันหาวิธีกู้ชื่อเสียงกลับคืนมาด้วยการสมัครเข้าร่วมแข่งขันประกวดดนตรี โดยการช่วยเหลือของกะเทยรุ่นพี่อย่าง "ป้าปูเป้" เรื่องราวความป่วนชวนหัวจึงเริ่มต้นขึ้น ติ๊กจะต้องแอ๊บกับรักครั้งนี้ไปอีกนานขนาดไหน ? แล้วแนนจะรู้จักหัวใจตัวเองหรือไม่ แล้วแก๊งนางฟ้าจะทำอย่างไร…เมื่อรู้ว่าเพื่อนในกลุ่มทำเป็นแอ๊บสาวเพื่อแอบเข้าแก๊ง

นักแสดง
-------

### นักแสดงนำ

* ณัฐวัฒน์ ชัยณรงค์โสภณ รับบทเป็น ติ๊ก
* เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา รับบทเป็น แนน
* อานนท์ สายแสงจันทร์ รับบทเป็น ป้าปูเป้
* เมทนี บูรณศิริ รับบทเป็น นายพลโชค (พ่อของติ๊ก)
* มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ รับบทเป็น เจี๊ยบ(แม่ของติ๊ก)
* ธวัช พรรัตนประเสริฐ รับบทเป็น เต้ (พี่ชายติ๊ก)
* ฐิติกร ธุระพันธ์ รับบทเป็น นนนี่ (แก๊งนางฟ้า)
* นิธิวัติ วิเวชไพศาลสกุล รับบทเป็น อคิ (แก๊งนางฟ้า)
* วัชรกรณ์ กลิ่นชด รับบทเป็น โจโจ้ (แก๊งนางฟ้า)

เพลงประกอบภาพยนตร์
------------------

* "เกิดมาเพื่อสิ่งนี้" - กันกัน ณัฐวัฒน์ ชัยณรงค์โสภณ
* "รักที่ตามหา" - น.แนน

รางวัล
------

* รางวัลสื่อสร้างสรรค์สุขภาพจิต ประจำปี 2554 ของกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข

อ้างอิง
-------

1. ↑  ต่อยอดความรักของวัยใสใน สิ่งเล็กเล็กที่น่าร็อก
2. ↑  สหมงคลฟิล์มฯ คว้าตำแหน่งสื่อสร้างสรรค์สุขภาพจิต สาขาสื่อภาพยนตร์กวาดรางวัลถึง 3 เรื่อง **ค้นพบเมื่อ** **5** ตุลาคม2557

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เรื่องย่อ สิ่งเล็กเล็กที่น่าร็อก (กระปุก)[*ลิงก์เสีย*]
* เรื่องย่อ สิ่งเล็กเล็กที่น่าร็อก (MThai) เก็บถาวร 2014-11-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**วัดแก่นเหล็ก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 04 ตารางวา โฉนดที่ดิน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 56 ไร่ 06 ตารางวา 

วัดแก่นเหล็กตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างใหม่ในที่เดิมหลังเก่า อายุประมาณ 300 ปีเศษ ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 20 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ ใช้เป็นหอสวดมนต์และหอฉัน ซึ่งเป็นหอกลาง มีกุฏิล้อมรอบเป็นหออเนกประสงค์ และหอระฆัง

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 6 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว สูง 8 ศอก 1 คืบ พระพุทธรูปยืนปางห้ามญาติ เนื้อทองสำริด สูง 4 ศอกเศษ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ ตู้ลายรดน้ำ มีลวดลายสวยงามมาก กว้าง 2 ศอก สูง 4 ศอก จำนวน 3 ตู้ เจดีย์รอบอุโบสถ 18 องค์ และปรางค์อีก 4 องค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดแก่นเหล็ก". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดแก่นเหล็ก". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดแก่นเหล็ก**
**วัดเสถียรรัตนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะทอง อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดเสถียรรัตนารามเริ่มสร้างเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยมีนายสำรวย ศรีธัญญา เป็นผู้รับเหมาการก่อสร้างและได้เริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ พร้อม ๆ กัน เสร็จสมบูรณ์ภายในระยะเวลา 1 ปี กับ 4 เดือน มีพระภิกษุเข้าประจำอยู่ที่วัดนี้ในระยะเวลาเริ่มแรก 9 รูป โดยมีพระมหาชัยวัฒน์ ปัญญาสิริ เป็นเจ้าอาวาส และได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า "วัดเสถียรรัตนาราม" และ ที่มาของการสร้างวัดนี้เนื่องจากประชาชนในท้องที่นี้ได้รับความลำบากยากเข็นในการทำบุญ ประชาชนในย่านนี้จึงได้ยกที่ดินให้เพื่อการสร้างวัด จำนวน 11ไร่ 35 ตารางวา และมีผู้ใจบุญซื้อที่บริเวณนี้ถวายเพิ่มอีก 15 ไร่ 29 ตารางวา รวมมีที่ดินที่สร้างวัดทั้งสิ้น 26 ไร่ 64 ตารางวา วัดได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518

อาคารและเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ กุฏิ จำนวน 7 หลัง ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง พร้อมทั้งตู้พระไตรปิฎก อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 21.75 เมตร เจดีย์ 1 องค์ ซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธบาทจำลอง หอฉัน 1 หลัง ศาลาสารพัดประโยชน์ 1 หลัง และหอกลอง ระฆัง 1 หอ

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระมหาชัยวัฒน์ ปญฺญาสิริ ป.ธ.9 พ.ศ. 2518–2536
* พระมหาสมบูรณ์ ทสฺสธมฺโม ป.ธ.9 พ.ศ. 2536–2551
* พระครูสิทธิธรรมวิมล พ.ศ. 2551–2555
* พระมหาพรชัย สิริวโร ป.ธ.7 พ.ศ. 2555

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดเสถียรรัตนาราม". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดเสถียรรัตนาราม". องค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะทอง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-07-08.
**เจสัน ชาง** (อักษรโรมัน: *Jason Chang*) หรือ **จาง เฉียนเชิง** (จีน: 張虔生; พินอิน: *Zhāng Qiánshēng*) เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 เป็นนักธุรกิจชาวสิงคโปร์-ไต้หวัน ปัจจุบันเป็นประธานของกลุ่มแอดวานซ์เซมิคอนดักเตอร์เอ็นจิเนียริง (Advanced Semiconductor Engineering) หรือ เอเอสอี (ASE) ผู้ผลิตและประกอบสารกึ่งตัวนำรายใหญ่ของไต้หวัน

ในขณะดำเนินธุรกิจนั้น เจสันเคยออกมาขอโทษต่อสาธารณชนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 กรณีที่โรงงานของเอเอสสีแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของไต้หวันปล่อยน้ำเสียออกมาจนเกิดมลภาวะทางน้ำ บริษัทจ่ายค่าปรับให้ทางการเมืองเกาสฺยงเป็นเงิน 600,000 ดอลลาร์ไต้หวัน

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 เจสันได้รับรางวัลจากสมาคมวัสดุและอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำนานาชาติในฐานะผู้มีพระคุณต่อความก้าวหน้าของวงการ จากผลงานการพัฒนาสายทองแดงในกระบวนการประกอบวงจรรวม และนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์

นิตยสารฟอบส์เผยว่า เจสัน มีทรัพย์สินสุทธิมากถึง 2.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จึงเป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับต้นๆของสิงคโปร์และไต้หวัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  Chiu Yu-Tzu (December 17, 2013). "ASE chair's apology for water pollution delivered". *ZDNet*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2017. สืบค้นเมื่อ February 26, 2016.
2. ↑  "ASE Chairman Jason Chang Receives SEMI Award for Achievements in the Advancement of Copper Wire Bonding Technology". *MarketWatch*. September 4, 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 March 2016. สืบค้นเมื่อ February 11, 2016.
3. ↑  Mark LaPedus (September 11, 2015). "The Week In Review: Manufacturing". *Semiconductor Engineering*. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2017. สืบค้นเมื่อ February 11, 2016.
4. ↑  "The World's Billionaires (2020 ranking): #836 Jason Chang". *Forbes*. 7 April 2020. สืบค้นเมื่อ 17 April 2020.
**คิโช ทานิยามะ** (ญี่ปุ่น: 谷山 紀章; โรมาจิ: *Taniyama Kishō*) เกิดเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2518 เกิดที่อูเบะ จังหวัดยามางูจิ เป็นนักพากย์จากบริษัท Ken Production อีกทั้งยังเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงของวงร็อคญี่ปุ่น GRANRODEO ภายใต้ชื่อ Kishow คิโชเป็นผู้ให้เสียง Fred Jones จากซีรีส์ Scooby Doo เป็นภาษาญี่ปุ่น

อิทธิพล
-------

คิโชได้รับการยอมรับจากผู้คลั่งไคล้ดนตรีเฮฟวีเมทัลในฐานะผู้ศึกษา เขาได้กล่าวว่าวง Metallica Megadeth และ Anthrax เป็นแรงจูงใจของเขา

ผลงานเพลง
---------

**GRANRODEO** ดูบทความหลักที่: [§ Discography]  

• Ride on the Edge (2007) 

• Instinct (2008) 

• Brush the Scar Lemon (2009)

• Supernova (2011)

• Crack Star Flash (2012)

• Karma to Labyrinth (2014)

  

**Stella Quintet (Stella Quintet+)**
ดูบทความหลักที่: [§ Singles]  

• Crescendo (ซิงเกิล)(2006)

• Stella Quintet Players Side (2007)

• 蒼穹のスコア ~The score in blue~ (ซิงเกิล)(2009)

  

**ผลงานเดี่ยว**

• Daydreamin' (2005)(ซิงเกิล)  

• Warrior (2005)(ซิงเกิล)

อ้างอิง
-------

* Taniguchi, Hiroshi et al. "The Official Art of Canvas2 ~Nijiiro no Sketch~". (November 2006) Newtype USA. pp. 101-107.
* "Crescendo single". CDJapan.co.jp. Retrieved 2008-08-11.
* "Stella Quintet Players Side single". CDJapan. Retrieved 2008-08-11.
**ปลากระเบนโมโตโร่** (อังกฤษ: Ocellate river stingray; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Potamotrygon motoro*) ปลากระเบนที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากระเบนหางสั้น (Potamotrygonidae) มีลักษณะตัวกลมคล้ายจานข้าวหรือแผ่นซีดี ผิวลำตัวสีน้ำตาลอ่อนหรือเข้ม มีจุดกลมสีส้มอมเหลืองวงรอบด้วยสีน้ำตาลเข้มกระจายไปจนถึงโคนหาง มีเงี่ยงแหลมคม 2 ชิ้นที่โคนหาง ที่ปลายหางมีริ้วหนังบาง ๆ โดยที่จุดกลมเหล่านี้จะแตกต่างและมีปริมาณมากน้อยไม่เท่ากันในแต่ละตัว

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ในธรรมชาติจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางลำตัวราว 1 เมตร น้ำหนัก 15 กิโลกรัม

อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำธรรมชาติของทวีปอเมริกาใต้ เช่น เปรู, อุรุกวัย, โคลัมเบีย, โบลิเวีย, อาร์เจนตินา, บราซิล ซึ่งคนพื้นถิ่นนิยมกินเนื้อเป็นอาหาร

ปลากระเบนโมโตโร่ ได้รับความนิยมอย่างมากในฐานะของการเป็นปลาตู้สวยงาม โดยผู้เลี้ยงสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยปลาที่จะเริ่มผสมพันธุ์ได้นั้นจะมีความยาวลำตัวประมาณ 2 ฟุต อายุราว 1 ปีครึ่ง และสามารถผสมพันธุ์ออกมาเป็นลูกปลาที่มีสีสันและลวดลายสวยแปลกตากว่าดั้งเดิมได้หลากหลาย และผสมกับปลากระเบนในสกุลเดียวกัน ของวงศ์เดียวกันนี้ได้อีกด้วย ซึ่งจะทำให้ได้ปลาสายพันธุ์ใหม่ขึ้นมา รวมถึงปลากระเบนเผือก ที่มีราคาซื้อขายแพงด้วย

อ้างอิง
-------

1. ↑  Drioli, M. & Chiaramonte, G. (1994). *Potamotrygon motoro*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 16 October 2006.
2. ↑  หน้า 2 ต่อข่าวหน้า 1, *ช้อปไม้ดอก-ปลาสวย*. **เดลินิวส์**ฉบับที่ 23,978: วันอาทิตย์ที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2558 แรม 6 ค่ำ เดือน 7 ปีมะแม
3. ↑  "ปลากระเบนโมโตโร่". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-02-01. สืบค้นเมื่อ 2009-03-13.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลากระเบนโมโตโร่


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Potamotrygon motoro***
**ปลากระเบนหลังดำ** (อังกฤษ: Black-blotched stingray, Blotched fantail ray; ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Taeniura meyeni*) ปลาทะเลกระดูกอ่อนชนิดหนึ่ง จำพวกปลากระเบน ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)

ปลากระเบนหลังดำ เป็นปลากระเบนขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์นี้ มีความยาวลำตัวจรดปลายหาง 180 เซนติเมตร ความกว้างของลำตัว 330 เซนติเมตร มีลักษณะัพิเศษ คือ ลำตัวค่อนข้างกลมและหนา มีจุดสีดำบนลำตัว มีเงี่ยงพิษ 1 คู่ที่บริเวณโคนหาง ปลายหางมีแผ่นหนังบาง ๆ

มักอาศัยอยู่บริเวณใกล้ชายฝั่งของแถบอินโด-แปซิฟิก โดยอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล ในความลึกตั้งแต่ 1-80 เมตร นอกจากนี้แล้วยังพบได้ตามบริเวณปากแม่น้ำและแนวปะการัง กินหอยสองฝา, ปู และปลาตัวเล็ก ๆ เป็นอาหาร

เป็นปลากระเบนอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันในสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ และมีการออกลูกแพร่ขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงมาแล้ว

อ้างอิง
-------

1. 1 2  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  ข้อมูลสัตว์น้ำ[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "อัศจรรย์ควันหลงวันแม่ ลูกปลากระเบนหลังดำ เกิดที่ เชียงใหม่ ซู อควาเรียม". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2012-12-17.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Taeniura meyeni***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Taeniura meyeni ที่วิกิสปีชีส์

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติมจาก Fishbase.org
|  |  |
| --- | --- |
| แสดงการหน้าจอการเล่นระยะใกล้ | พินบอลคิสเวอร์ชันเยอรมัน |

เกม**พินบอล**ในธีมของ**คิส** มีอยู่หลายแบบทั้งที่เป็นของจริงและเป็นวิดีโอเกมที่ได้รับการผลิตขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยเริ่มจากเครื่องบอลลีที่ได้คิดค้นขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1978

เครื่องพินบอล
-------------

ใน ค.ศ. 1978 เครื่องพินบอลคิสในระบบอาเขดรุ่นแรกได้รับการแนะนำโดยบอลลี และสามารถทำยอดหมุนเวียนในเกณฑ์ดีในช่วงทศวรรษที่ 1980  ใน ค.ศ. 1978 แบร์รี อิมฮอฟ ได้ประกาศ "จะมีเครื่องคิส 20,000 เครื่อง" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ก็ได้รับการประกาศว่าจะมีเครื่องหยอดเหรียญคิสชุดใหญ่ที่ได้อนุญาตสิทธิแก่ไอคัพ

เจ้าของเครื่องพินบอลคิสที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เทรนท์ เรซนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์ และมาร์ค เดอลีออง แห่งวงเดอะเมนเตอร์และอาเดมา ตลอดจนนักเขียนเดนเวอร์โพสต์และบทความฮอกกี้ในสปอร์ตสอิลลัสเตรทด์อย่างเอเดรียน เดเตอร์

ซอฟต์แวร์
---------

ใน ค.ศ. 2001 เกมพินบอลคิสได้รับการพัฒนาโดยไวลด์ไฟร์สตูดิโอ และจัดจำหน่ายโดยโกลบอลสตาร์ซอฟต์แวร์ โดยได้รับการเปิดตัวสำหรับระบบเพลย์สเตชัน

#### รูปแบบการเล่น

เกี่ยวกับรูปแบบการเล่น "ทำการตีเป้าหมายโดยรอบเพื่อการเริ่มการแสดงของวงคิส หลังจากนั้นให้ทำการตีเป้าหมายให้มากขึ้นเพื่อการแสดงมีความสมบูรณ์ ทำการตีลูกเหล็กได้โดยการกดปุ่ม เพียงเพื่อให้ลูกเคลื่อนที่ไปตามทิศทางที่คุณกด" เกม "มีสองตู้ ซึ่งได้แก่ *ออบลิเวียน* และ *เนเธอร์เวิลด์*"

#### การตอบรับ

| การตอบรับ |
| --- |
|  |

เจฟฟ์ แกร์สมานน์ แห่งเกมสปอตกล่าวว่า "การควบคุมเกมพินบอลคิสได้ทำให้เสียทั้งความเป็นวงคิสและแนวคิดของวิดีโอเกมพินบอลจนเป็นของที่แทบไม่มีใครรู้จักเกือบทั้งหมด....การเสิร์ฟลูกในเกมพินบอลคิสไม่มีวัตถุประสงค์ที่เป็นประโยชน์ใด ๆ แฟนเพลงวงคิสจะผิดหวังเนื่องด้วยขาดความชัดเจนในความเป็นวงคิส และแฟนเกมพินบอลก็จะผิดหวังเนื่องด้วยขาดความชัดเจนในความเป็นเกมพินบอล แม้อยู่ราคาที่ต่ำ 9.99 ดอลลาร์ ก็คงไม่มีการต่อรองราคา" ส่วนพอล เดวิดสัน เสริมว่า "แพคเกจ *คิสพินบอล* สำหรับระบบคอมพิวเตอร์ที่บ้านและระบบการเล่นเกมถือว่าไม่ประสบความสำเร็จ"

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cindy Page, "Making the Kiss Pinball Machine," *Pinbally's Pinball Homepage* (November 30, 2007).
2. ↑  KISS Pinball Machine by Bally of 1978 at www.pinballrebel.com
3. ↑  "Talent Forum Report: Merchandisers Plan Move For Battling Bootleggers," *Billboard* Vol. 90, No. 39 (Sep 30, 1978): 48.
4. ↑  "KISSONLINE.com > News > NEW KISS PINBALL MACHINE". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-02-29. สืบค้นเมื่อ 2013-03-01.
5. ↑  Martin Huxley, *Nine Inch Nails* (Macmillan, 1997), 223.
6. ↑  "*KISS Pinball* Review".
7. 1 2 3  Jeff Gerstmann,"*KISS Pinball* Review," *GameStop* (May 1, 2001).
8. ↑  *Kiss Pinball* game review, *Official UK PlayStation Magazine*, Future Publishing issue 73
9. ↑  Paul Davidson, "Off his rocker, and other gossip," *The San Francisco Chronicle* (April 24, 2005): C-2.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* IPDB entry for *Kiss* (Bally)
* IPDB entry for *Kiss* (Geiger-Automatenbau)
* *Kiss* at the *Killer List of Videogames*
**ปลากระเบนโปลกาด๊อท** (อังกฤษ: Xingu river ray) เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Potamotrygon leopoldi* ในวงศ์ปลากระเบนหางสั้น (Potamotrygonidae) มีลำตัวรูปร่างทรงกลม พื้นลำตัวสีดำสนิท มีจุดกลมสีขาวกระจายไปทั่วลำตัวด้านบน ด้านล่างสีขาว ปลายหางมีริ้วหนังบาง ๆ ซึ่งจุดกลมเหล่านี้มีจำนวนและขนาดแตกต่างกันออกไปในปลาแต่ละตัว

มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ราว 43 เซนติเมตร

พบอาศัยอยู่เฉพาะแม่น้ำซิงกู ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำอเมซอน ในประเทศบราซิลเท่านั้น

ได้รับความนิยมในฐานะเป็นปลาสวยงาม โดยมีรหัสทางการค้าว่า P13 ซึ่งผู้เลี้ยงมักนิยมเลี้ยงในบ่อขนาดใหญ่และเลี้ยงรวมกันหลายตัว และสามารถผสมพันธุ์กันออกลูกในที่เลี้ยงได้ อายุเมื่อปลาพร้อมที่จะผสมพันธุ์คือ 5 ปี และยังสามารถผสมข้ามสายพันธุ์กับปลากระเบนชนิดอื่นในสกุลเดียวกันได้ด้วย เช่น ปลากระเบนโมโตโร่ (*P. motoro*) ทำให้เกิดลูกปลาสายพันธุ์ใหม่ที่จะได้จุดและสีสันลำตัวแปลกออกไป ส่วนสถานะปลาในธรรมชาตินั้นใกล้สูญพันธุ์แล้ว เนื่องจากสูญเสียที่อยู่อาศัย

สำหรับในวงการปลาสวยงาม ปลาในตัวที่มีจุดสีขาวมากกว่าปกติ โดยมีจุดรอบขอบครีบถึง 3 แถว เรียกว่า "แบล็คไดมอนด์" เป็นปลาที่ในธรรมชาติ จะพบได้ที่แม่น้ำเซาเฟลิก ในเขตประเทศบราซิล มีราคาซื้อขายแพงกว่าปลากระเบนโปลกาด็อทธรรมดามาก

อ้างอิง
-------

* (อังกฤษ)

1. ↑  จาก IUCN (อังกฤษ)
2. ↑  *เจาะลึก อัญมณีสีดำ*, โดย Pro Aqua Club หน้า 84-89. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 22 ปีที่ 2: เมษายน 2012

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลปลากระเบนโป๊ลกาด๊อท

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Potamotrygon leopoldi ที่วิกิสปีชีส์



คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Potamotrygon leopoldi***
**วัดพรหมรังษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร วัดมีพื้นที่ 24 ไร่ วัดยังเป็นศูนย์สมุนไพรครบวงจรและเป็นที่ตั้งของสภาวัฒนธรรมเขตดอนเมือง

ประวัติ
-------

วัดพรหมรังษีสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยคณะศิษยานุศิษย์ที่มีความเคารพศรัทธาในสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535

สังเวชนียสถานและปูชนียวัตถุ
---------------------------

จุดเด่นของวัด คือ สังเวชนียสถาน 4 ที่จำลองแบบมาจากสถานที่จริงในชมพูทวีป วัดได้เริ่มจากการสร้าง *ปราสาทพุทธมารดา* ซึ่งเป็นสถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า ภายนอกเป็นสถาปัตยกรรมแบบไทย ส่วนด้านในมีรูปหล่อองค์พุทธมารดาและพระรูปของพระพุทธเจ้าปางประสูติประดิษฐานไว้ สถานที่ตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า คือ *เจดีย์พุทธคยา* อีกทั้งด้านหลังองค์เจดีย์ยังมีต้นพระศรีมหาโพธิ์ ด้านบนเจดีย์ก็ยังใช้เป็นอุโบสถของวัด มีพระประธานประดิษฐานอยู่ถึง 28 องค์ด้วยกัน ซึ่งก็เป็นตัวแทนพระพุทธเจ้าในอดีตทั้ง 28 พระองค์

วัดได้จำลองสถานที่แสดงปฐมธรรมเทศนา คือ *พระสถูปเจดีย์ สถานที่แสดงปฐมธรรมเทศนา* ภายในสถูปเจดีย์ก็มีรูปหล่อพระพุทธเจ้าทรงกำลังแสดงพระธรรมเทศนาโปรดปัญจวัคคีย์ซึ่งกำลังนั่งพนมมือฟังธรรมจากพระพุทธองค์อยู่ ไม่ไกลกันนั้นก็คือ *พระสถูปเจดีย์ สถานที่ปรินิพพาน* ภายในมีรูปหล่อพระพุทธเจ้าในปางปรินิพพานประดิษฐานอยู่บนแท่นรูปร่างคล้ายภูเขาย่อม ๆ

นอกจากวัดยังมี *วิหารสมเด็จฯ โต* ภายในวิหารนั้นนอกจากจะเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปต่าง ๆ แล้ว ยังมีรูปเหมือนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) อยู่หลายองค์ในหลายอิริยาบถด้วยกัน และมี *พระสมเด็จชินปัญชรสมณโคดมเจ้า* พระพุทธรูปองค์ใหญ่ตั้งอยู่กลางแจ้ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพรหมรังษี". ไทยตำบล. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-01-21. สืบค้นเมื่อ 2021-01-15.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-01-15.
3. ↑  "สักการะ 4 สังเวชนียสถานในเมืองกรุง ที่ "วัดพรหมรังษี" ดอนเมือง". ผู้จัดการออนไลน์.
**เจ้าพระยาอัครมหาเสนาธิบดี** หรือ **พระราชมนู** เป็นขุนศึกและสมุหพระกลาโหมคนสำคัญในรัชสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

พระราชมนู เกิดเมื่อไรและมีชื่อใดไม่ปรากฏในพงศาวดาร แต่ได้ติดตามสมเด็จพระนเรศวรมหาราชคราวประกาศอิสรภาพจึงสันนิษฐานว่าครอบครัวของพระราชมนูอาจถูกกวาดต้อนคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1

ได้มีการกล่าวไว้ในพงศาวดารว่าพระราชมนูเป็นทหารที่เก่งกล้าและมีความสามารถนอกจากนั้นยังเป็นทหารคู่พระทัยของสมเด็จพระนเรศวรอีกด้วย ซึ่งพระราชมนูมักออกศึกเคียงคู่สมเด็จพระนเรศวรในการตีเมืองต่างๆ เสมอและสามารถชนะกลับมาได้เกือบทุกครั้งรวมถึงศึกยุทธหัตถีที่ตำบลหนองสาหร่ายอีกด้วย ภายหลังพระราชมนูได้รับการโปรดเกล้าจากสมเด็จพระนเรศวรให้เป็นออกญาพระสมุหกลาโหม แต่ประวัติของพระราชมนูมีอยู่น้อยมากเพราะมีการกล่าวถึงในพงศาวดารไม่กี่เล่ม

พระราชมนูนั้นเคยรับพระราชบัญชาให้ไปตีเมืองโพธิสัตว์ (ปัจจุบันอยู่ในเขตพม่า) ซึ่งถือเป็นเมืองใหญ่ ในครั้งยังมียศเป็นคุณพระ ตอนนั้นองค์ดำเกรงว่าทัพน้อยของพระราชมนูจะไม่อาจเอาชัย จึงส่งทัพหลวงออกตามไปช่วย ปรากฏว่าเมื่อทัพหลวงไปถึง เมืองโพธิสัตว์ก็แตกเสียแล้ว ทัพหลวงไม่ต้องเข้าช่วยแต่อย่างใด

นอกจากนี้พระราชมนูยังมีความบ้าบิ่นอย่างที่ใครๆในยุคนั้นไม่กล้า คือการขัดรับสั่งของพระนเรศในคราวตามเสด็จศึกพระเจ้าเชียงใหม่ ซึ่งพระราชมนูขัดรับสั่งถอนทัพโดยกล่าวว่า

*"การรบกำลังติดพัน กลัวว่าถอยแล้วจะเป็นเหตุให้ข้าศึกตามตี"*

เมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อจากสมเด็จพระมหาธรรมราชา พระองค์จึงได้ปูนบำเหน็จให้พระราชมนูขึ้นเป็น **เจ้าพระยาอัครมหาเสนาธิบดี** ที่สมุหพระกลาโหม พระราชทานพานทอง น้ำเต้าทอง เจียดทองซ้ายขวา กระบี่ ฝวักทองและเครื่องอุปโภคต่าง ๆ

ล่าสุดได้มีการค้นพบเจดีย์บรรจุอัฐิของเจ้าพระยาอัครมหาเสนาธิบดีหรือพระราชมนูพร้อมกับภริยาที่วัดช้าง บ้านน้ำผึ้ง ตำบลบ้านอิฐ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง ทำให้ได้ทราบความจริงว่าพระราชมนูนั้นมีชื่อจริงว่า **เพชร** หรือ **เพ็ชร** เมื่อสิ้นรัชสมัยของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช แล้วพระราชมนูได้ลาออกจากราชการและมาบวชจำพรรษาที่วัดช้างให้จนมรณภาพซึ่งทางกรมศิลปากรได้เตรียมเข้ามาบูรณะปฏิสังขรณ์เจดีย์บรรจุอัฐิของพระราชมนูและภริยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  france32370. **พระราชมนู ทหารเอกของสมเด็จพระณเรศวรมหาราช** เว็บไซต์ mythland. [ออน-ไลน์]. เข้าถึงข้อมูลได้จาก  เก็บถาวร 2014-04-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. เข้าถึงข้อมูลเมื่อ 8-11-56
2. ↑  *พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาฉบับวัน วลิต* กรุงเทพฯ : สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, 2548, หน้า 320
3. ↑  มนตรี อมาตยกุล. *พระราชพงศาวดารกรุงสยามฉบับบริติชมิวเซียม* โรงพิมพ์อักษรสัมพันธ์. กรุงเทพฯ : สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร, 2507, หน้า 114
4. ↑  nona. **พระราชมนู นายกองเลือดเดือดแห่งทัพพระนเรศวร** เว็บไซต์ OKnation. [ออน-ไลน์]. เข้าถึงข้อมูลได้จาก  เก็บถาวร 2008-12-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. เข้าถึงข้อมูลเมื่อ 8-11-56
5. ↑   เก่าจริง เจดีย์อัฐิ ‘พระราชมนู’ ทหารคู่ใจพระนเรศวร บวชตายในผ้าเหลือง
กฤษฎีกาพ็อทซ์ดัม
**กฤษฎีกาพ็อทซ์ดัม** (เยอรมัน: *Edikt von Potsdam*) ได้รับการประกาศโดยฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คและดยุกแห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1685 ที่เมืองพ็อทซ์ดัม เพื่อตอบโต้การที่พระราชกฤษฎีกาน็องต์ถูกเพิกถอนโดยพระราชกฤษฎีกาฟงแตนโบล (*Édit de Fontainebleau*) กฤษฎีกาพ็อทซ์ดัมทำให้ผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์จำนวนมากเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบรันเดินบวร์ค

ภูมิหลัง
--------

ในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1685 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ทรงตราพระราชกฤษฎีกาฟงแตนโบล ซึ่งเป็นหนึ่งในแผนปิดโบสถ์และโรงเรียนของกลุ่มชาติพันธุ์อูว์เกอโนในฝรั่งเศสที่นับถือโปรเตสแตนต์ ราชสำนักฝรั่งเศสพยายามข่มขู่ให้พวกอูว์เกอโนเหล่านี้เปลี่ยนมานับถือคาทอลิก กฎหมายฉบับนี้ทำให้สถานการณ์กดขี่ชนกลุ่มน้อยทางศาสนาทวีความเลวร้ายขึ้นไปอีก ในสองทศวรรษต่อมา คาดการณ์กันว่ามีพวกอูว์เกอโนราว 210,000 ถึง 900,000 คนที่อพยพออกจากฝรั่งเศส

ดินแดนเยอรมันแถบลุ่มแม่น้ำไรน์ที่อยู่ภายใต้จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กำลังประสบวิกฤตการลดลงของประชากรกว่าหนึ่งในสาม ซึ่งเป็นผลจากภาวะข้าวยากหมากแพงและโรคระบาดในช่วงสงครามสามสิบปี (ค.ศ. 1618–1648) ทางตะวันตกของบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียประสบภาวะล่มสลาย: ประชากรลดลงอย่างสาหัส, ความขาดแคลนแรงงานมีอยู่ไปทั่ว เรียกว่าเป็นยุคมืดในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17

ตรากฤษฎีกาฯ
-----------

ด้วยคำแนะนำของฌากอบ อาบาดี (*Jakob Abbadie*) นักปรัชญา-เทววิทยาชาวฝรั่งเศส ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค จึงได้ตรากฤษฎีกาพ็อทซ์ดัมเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1685 กฤษฎีกาฉบับนี้ได้ยกเว้นพิธีการเข้าเมืองต่าง ๆ ตลอดจนยกเว้นการเก็บภาษีจากทรัพย์สินทั้งปวงที่ผู้อพยพนำติดตัวมา อนุญาตให้ผู้อพยพเหล่านี้เข้าจับจองอยู่อาศัยในอาคารรกร้างที่เจ้าของเดิมไม่มีความประสงค์จะซ่อมบำรุงให้อยู่อาศัยได้ พวกเขาจะได้รับไม้ซุงและวัสดุสิ่งก่อสร้างอื่นตามความจำเป็นเหมาะสมโดยไม่มีค่าใช้จ่าย รวมถึงได้รับการยกเว้นการเก็บภาษีสิ่งปลูกสร้างในหกปีแรก

คาดการณ์ว่ามีพวกอูว์เกอโนกว่า 20,000 คนตอบรับกฤษฎีกานี้และอพยพเข้ามาอยู่ในบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย กฎหมายฉบับนี้ไม่เพียงแต่ดึงดูดพวกอูว์เกอโนเท่านั้น แต่ยังดึงดูดชาวฝรั่งเศส ชาวรัสเซีย ชาวเนเธอร์แลนด์ และชาวโบฮีเมียที่นับถือโปรเตสแตนต์เช่นกัน จำนวนผู้อพยพเหล่านี้ช่วยฟื้นฟูและสร้างเสถียรภาพแก่เศรษฐกิจของแคว้นภายหลังต้องบอบช้ำจากสงครามที่เกิดทั่วทั้งยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 17

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Susanne Weingarten (June 2016). "Zwei Pferde, eine Kuh und 50 Taler: Als Flüchtlinge gekommen, bleiben die Hugenotten in Preußen über Generationen eine stolze Minderheit". *Das Reich der Deuschen 962-1871: Eine Nation entsteht*. Der Spiegel: 102–103.
**วัดท้าวอู่ไท** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันพระอธิการณรงค์ ฐานวโรเป็นเจ้าอาวาส

วัดท้าวอู่ไทสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในทวารวดี ประมาณศตวรรษที่ 3 ตามการค้นพบหลักฐานทางวัตถุแผ่นอิฐและศิลาแลง ตามตำนานเล่าสืบทอดกันมาว่าเป็นพระโอรสของกษัตริย์ (เฉพาะมารดาเท่านั้น) ส่วนพระบิดาเป็นเพียงท้าวชื่อ ท้าวแสนปม (เพราะมีปมขึ้นตามตัวมากนั่นเอง) ท้าวอู่ไทได้เดินทางมาโดยเรือสำเภาพร้อม ด้วยไพร่พลและประชาราษฎ์ มายังสถานที่แห่งนี้และได้ก่อสร้างถาวรวัตถุทางพระพุทธศาสนาขึ้น ในการก่อสร้างพระเจดีย์ ได้ไปขุดเอาดินเผาทำเป็นอิฐในการก่อสร้าง สถานที่แห่งนี้เรียกว่า หนองอิฐมาจนทุุกวันนี้ ต่อมาหลวงพ่อคงพระเกจิแห่งวัดชำป่างาม ตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้ขอจัดตั้งวัดจากกรมการศาสนา และได้รับจัดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2516 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หลวงพ่อบัวได้ทำการปฏิสังขรณ์ สร้างเจดีย์ อุโบสถ และเสนาสนะต่าง ๆ มีหลักฐานปรากฏอยู่ คือฐานเจดีย์ โบสถ์ พระพุทธรูป และวัตถุอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท้าวอู่ไท". กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
2. ↑  "วัดท้าวอู่ไท". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วัดท่าไม้** เป็นวัดในหมู่ที่ 11 บ้านกงสีล้ง ตำบลท่าไม้ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ประชาชนนิยมเดินทางมาเคารพ ราหู กวนอิม พระพิฆเนศ พระอินทร์ พระพรม เจ้าแม่ตะเคียน รวมถึงวัดมีพิธีกรรม เช่น ดูดวง แก้กรรม ต่อบุญ เสริมดวงชะตา และแก้ปีชง

วัดท่าไม้มีการจัดทำสติกเกอร์สีขาวหรือสีเหลือง เขียนว่า "วัดท่าไม้" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ให้คนร่วมทางรู้ว่าเป็นศิษย์หลวงพ่อโสธร และเพื่อให้ชาวบ้านในพื้นที่รู้ด้วยว่าคนแปลกหน้าที่เข้ามาในพื้นที่ สติกเกอร์สีเหลืองใช้ติดสำหรับรถของคนที่มาถือศีลรักษาศีล ส่วนสติกเกอร์สีขาวใช้สำหรับคนที่มาไหว้พระทำบุญ

วัดท่าไม้ตั้งอยู่บนพื้นที่ราว 26 ไร่ ทางใต้ของวัดมีสระน้ำยาวประมาณ 40 เมตร กว้าง 4 เมตร ภายในอุโบสถของวัดมีพระพุทธรูปปางชินราชขนาดหน้าตัก 69 นิ้ว รวมทั้งมีพระเชียงแสน พระสุโขทัย และพระอู่ทองร่วมประดิษฐานในพระอุโบสถ มีสวนพุทธประวัติใต้มหาโพธิ์ริมแม่น้ำ และมีสังฆรูปอดีตสาวกพระมหาสังกัจจายจีน ปางนั่งลูกปะคำ หน้าตัก 59 นิ้ว อยู่ใกล้หอกลางริมแม่น้ำท่าจีน

ประวัติ
-------

วัดท่าไม้ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2532 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2537 เดิมเป็นสำนักสงฆ์ชื่อ สำนักสงฆ์โพธิธรรมรังษี (ท่าไม้) ได้รับใบอนุญาตจากกรมการศาสนาเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 จนได้รับใบอนุญาตสร้างวัด โดยมีพระภิกษุยอด อุปติสฺโส จากวัดหนองพันท้าว จังหวัดกาญจนบุรี เข้ามาพัฒนาสำนักสงฆ์ ต่อมาพระภิกษุยอดขอซื้อที่ดิน 4 ไร่ และรับบริจาคอีก 2 ไร่ 

ต่อมาปี พ.ศ. 2532 พระภิกษุยอด ออกจาริกหายไป พระครูธรรมรัตน์ เจ้าคณะตำบลท่าไม้ เห็นว่าทรุดโทรมจึงได้ส่งพระประสิทธิ์ กิตฺติภทฺโท จากวัดนางสาว ไปเป็นผู้ดูแลในปี พ.ศ. 2527 และตั้งเป็นวัดท่าไม้เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 จากข้อมูลปี พ.ศ. 2562 วัดท่าไม้มีพระจำพรรษาทั้งสิ้น 13 รูป พระญาณวิกรม (อุเทน สิริสาโร) เป็นเจ้าอาวาส

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์ยอด อุปติสฺโส
* พระครูศีลสาครวิมล (สุรสิงห์ สุรสีโล)
* พระญาณวิกรม (อุเทน สิริสาโร)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ไขข้อสงสัย สติ๊กเกอร์ 'วัดท่าไม้' สิ่งศักดิ์สิทธิ์ติดท้ายรถ". *เอ็มไทย*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-06-28. สืบค้นเมื่อ 2020-06-25.
2. ↑  "วัดท่าไม้". *สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสมุทรสาคร*.
**วัดธรรมบูชา** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 26 ตาราง มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 57 ตารางวา

วัดธรรมบูชาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2525 พื้นที่ตั้งวัดเดิมเป็นป่าดอนสำหรับฝังศพและเผาศพ ชาวบ้านเรียกว่า "ป่าช้าดอนเลียบ" ภายหลังทิดปลื้มได้สร้างศาลาหลังคามุงจาก 2 หลัง เพื่อให้พระภิกษุสสวดอภิธรรม ต่อมามีภิกษุได้มาปักกลดอยู่บริเวณนั้น ราษฎรในหมู่บ้านจึงนิมนต์ให้อยู่ประจำและสร้างเป็นที่พักสงฆ์ชื่อว่า **ที่พักสงฆ์ดอนเลียบ** โดยสร้างกุฎิหลังเล็กขึ้นมา ต่อมาท่านได้ลาสิกขาและมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา เมื่อ พ.ศ. 2447 พระกรับญาณวีโร พร้อมด้วยพระภิกษุอีกำ 2 รูป เดินทางมาจำพรรษา ราษฎรได้ช่วยกันสร้างที่พักสงฆ์ จากนั้นได้ขอตั้งเป็นวัดชื่อ **วัดธรรมยุติการาม** พระกรับได้ทำการบูรณปฎิสังขรณ์อยู่ 4 ปี ร่วมกับเจ้าจอมพิณศรี สุพรรณศรี และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดธรรมบูชา" เมื่อ พ.ศ. 2454 วัดได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2491

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 26 เมตร ยาว 46 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฎิสงฆ์ จำนวน 18 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง และตึก 9 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง หอระฆัง และฌาปนสถาน ปูชนียะวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ขนาดหน้าตักกว้าง 5 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระกรับ ญาณวีโร พ.ศ. 2447–2451
* พระมหาวัน พ.ศ. 2452–2453
* พระครูโยคาธิการวินิต พ.ศ. 2454–2490
* พระธรรมวิโรจนเถร (พลับ ฐิติกโร) พ.ศ. 2491–2498
* พระสุธรรมาธิบดี (แสง ชุตินฺธโร) พ.ศ. 2499–2559
* พระราชไพศาลมุนี (ปราโมทย์ สิริจนฺโท) พ.ศ.2559 -ปัจจุบัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดธรรมบูชา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-23. สืบค้นเมื่อ 2021-08-23.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดธรรมบูชา**
**วัดธรรมจักรเสมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสมา อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา

วัดธรรมจักรเสมาราม หรือ **วัดพระนอนคลองขวาง** สร้างขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2295 แต่เดิมคงจะเป็นวัดหรือศาสนสถานในสมัยทวารวดี เพราะพบศาสนวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธไสยาสน์หรือพระนอน ศิลปะทวารวดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 13 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518 พ.ศ. 2533 กรมศิลปากรได้ทำการขุดแต่งและบูรณะพระพุทธไสยาสน์ขึ้น เนื่องจากเกิดการแตกหัก และผุพัง ต่อมา พ.ศ. 2538 ได้มีการสร้างอาคารและหลังคาคลุมองค์พระนอน เพื่อกันแดด กันฝน

พระพุทธไสยาสน์สร้างขึ้นด้วยการนำหินทรายขนาดใหญ่หลาย ๆ ก้อน มาประกอบเข้าด้วยกัน ขนาดขององค์พระยาว 13.30 เมตร สูง 2.50 เมตร หันพระเศียรไปทางทิศใต้ หันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก พระพักตร์ค่อนข้างเหลี่ยม พระขนงสลักเป็นสันนูนรูปปีกกา พระเนตรโปนเหลือบลงต่ำ พระโอษฐ์แบะเล็กน้อย พระนาสิกแบน ขมวดพระเกศาเป็นรูปก้นหอย พระหัตถ์ขวารองอยู่ใต้พระเศียร ครองจีวรห่มคลุม ปลายพระบาทเสมอกัน ประดิษฐานอยู่ในอาคารที่ก่อด้วยอิฐ และมีใบเสมาปักอยู่โดยรอบ นอกจากนี้ บริเวณเบื้องหน้าพระพักตร์พระนอน พบธรรมจักรหินทราย เป็นธรรมจักรแบบทึบ คือ แกะสลักเป็นรูปซี่กงล้อ ตอนล่างธรรมจักรมีลายสลักคล้ายหน้าพนัสบดี ธรรมจักรนี้คงจะสร้างในเวลาเดียวกับพระนอนและเมืองเสมา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดธรรมจักรเสมาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดธรรมจักรเสมาราม". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).
3. ↑  "วัดพระนอนคลองขวาง". เดอะคลาวด์.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดธรรมจักรเสมาราม**
**วัดท้องไทร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้องไทร ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดท้องไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 อุโบสถเป็นการสร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยรัตนโกสินทร์ มีการตกแต่งประตูและหน้าบันด้วยงานปูนปั้นด้วยมือทาสีสัน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ

วัดท้องไทรมีเกจิอาจารย์ที่เป็นที่เคารพนับถือ คือ พระอธิการเกษม เขมจาโร (หลวงปู่อั๊บ) โดยในปี พ.ศ. 2509 ท่านได้ดำริสร้างศาลาการเปรียญ ลูกศิษย์จึงขออนุญาตจัดสร้างเหรียญซึ่งเป็นรุ่นแรกของหลวงปู่อั๊บ เป็นเหรียญรูปไข่ครึ่งองค์เนื้อทองแดง ท่านจึงสร้างตะกรุดกันงูขึ้นมาเพื่อแจกพร้อมกับเหรียญรูปไข่ด้วย ท่านยังนำวิชาต่าง ๆ ที่ได้ร่ำเรียนมาสงเคราะห์ผู้คนทั่วไป ได้แก่ วิชาการแพทย์แผนโบราณรักษาด้วยสมุนไพร วิชาการรักษาโรคเกี่ยวกับกระดูกและเส้นเอ็น วิชาการแช่น้ำมนต์ วิชาการถอนคุณไสย (ถอนของ) และวิชาการสักเสกอักขระเลขยันต์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท้องไทร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "อุโบสถ วัดท้องไทร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "บอกเล่า..ตำนานอมตะ "หลวงปู่อั๊บ วัดท้องไทร" เถราจารย์ผู้โด่งดังในอดีต เจ้าของตำรับ"ตะกรุดกันงู" อันเกรียงไกร ไม่แพ้ใครๆ." ทีนิวส์.
**วัดท้าวอู่ทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไม้ลาย อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี

ประวัติของวัดมีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า วัดท้าวอู่ทองสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2000 โดยราษฏรที่อพยบหนีโรคอหิวาห์มาจากเมืองอู่ทอง โดยตายายคู่หนึ่ง ที่อพยพหนีโรคอหิวาห์มาจากเมืองอู่ทอง โดยนำเงินที่สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) พระราชทานทรัพย์มาให้จำนวนมาก ใช้ในการก่อสร้างวัดแห่งนี้ จึงตั้งชื่อตามพระนามของพระองค์ เพื่อเป็นการเทิดทูนและเฉลิมพระเกียรติ อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1921 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420

โบราณสถานที่สำคัญของวัดคือ มณฑปรูปทรงสี่เหลี่ยม ตัวอาคารเป็นคอนกรีต คล้ายศิลปตะวันตก ขนาดตัวอาคารวัดโดยรอบได้ 130 เมตร สูง 10 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2453 ภายในอาคารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ 4 องค์ (พระพุทธรูปทั้ง 4 องค์ ศิลปะอู่ทอง ทรงพระนามว่า พระกกุสันธพุทธเจ้า พระโกนาคมณพุทธเจ้า พระกัสสปพระพุทธเจ้า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า) สูง 6–8 เมตร มีพุทธลักษณะงดงาม ประทับนั่งหันพระปฤษฎางค์ (ด้านหลัง) เข้าหากัน นอกจากนั้นวัดยังมีต้นตะเคียนทองที่ได้รับเลือกเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน มีอายุกว่า 600 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท้าวอู่ทอง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดท้าวอู่ทอง". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "มรดกทางพระพุทธศาสนา".
4. ↑  "พิธีมอบโล่ยกย่องเชิดชูเกียรติบุคคล องค์กร และชุมชน ที่มีคุณูปการในการสืบสานตำนานต้นไม้ และเปิดตัวหนังสือ "รุกขมรดกของแผ่นดิน"". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดปราจีนบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-08-04. สืบค้นเมื่อ 2022-06-27.
**ปลากระโทงร่มอินโด-แปซิฟิก** หรือ **ปลากระโทงแทงกล้วย** (อังกฤษ: Banana sailfish, Indo-Pacific sailfish; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Istiophorus platypterus*)

เป็นปลากระโทงที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง และจัดเป็นปลากระโทงร่มชนิดหนึ่ง

มีรูปร่างยาวเรียว ลำตัวแบนข้าง ส่วนของสันหลังมีกล้ามเนื้อหนา หัวค่อนข้างโต ปากกว้าง จะงอยปากเรียวยาวและแหลม มีครีบกระโดงหลังสูงใหญ่เวลาแผ่กว้างจะมีลักษณะคล้ายใบเรือ ซึ่งใหญ่กว่าปลากระโทงชนิดอื่น ๆ ครีบอกมีขนาดเล็ก ครีบท้องเรียวยาวเหมือนแถบริบบิ้น ครีบก้นแยกเป็นสองอันเล็ก ๆ อันที่สองอยู่ตรงข้ามครีบหลังซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกัน สีของลำตัวด้านหลังเป็นสีน้ำเงินเข้มปนดำข้างตัวสีน้ำเงินอ่อนกว่าด้านหลัง ท้องสีขาวเงินมีลายเป็นเส้นประพาดจากด้านหลังลงไปถึงท้อง ครีบทุกครีบมีสีดำ มีครีบท้องเป็นเส้นยาวชัดเจน 

มีความยาวได้ถึง 3.5 เมตร น้ำหนักตัวประมาณ 100-125 กิโลกรัม

กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในเขตร้อนของทะเลเปิดของมหาสมุทรต่าง ๆ ทั้ง มหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่มีความปราดเปรียวว่องไวมาก โดยสามารถว่ายน้ำได้เร็วถึง 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เนื่องจากเป็นปลาที่มีกล้ามเนื้อแข็งแรงมาก ข้อต่อของกระดูกและครีบต่าง ๆ ที่ช่วยในการเคลื่อนไหวได้เป็นอย่างดี มีการอพยพย้ายถิ่นไปตามกระแสน้ำ

ลูกปลาขนาดเล็ก
ปลาที่ถูกตกได้ที่คอสตาริกา
ลูกปลาวัยอ่อนเมื่อฟักออกมาจากไข่มีขนาดเพียง 3 มิลลิเมตรเท่านั้น และจะมีขนาดเหมือนตัวเต็มวัยเมื่อมีความยาวได้ 20 เซนติเมตร ปลาวัยอ่อนจะอาศัยหากินตามผิวน้ำที่ไม่ไกลจากฝั่งมากนัก และบางครั้งอาจเข้าไปหากินใกล้ชายฝั่งหรือใกล้กับเกาะ โดยใช้จะงอยปากที่แหลมยาวและครีบหลังที่ใหญ่ไล่ต้อน ซึ่งอาหารที่ชื่นชอบ คือ ปลาขนาดเล็กและหมึก เมื่อจะล่าเหยื่อ โดยเฉพาะปลาแมกเคอเรล จะเปลี่ยนสีลำตัวเป็นสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน เนื่องจากสายตาของปลาแมกเคอเรลไวต่อแสงสีฟ้าหรือสีน้ำเงินมาก รวมทั้งสามารถมองเห็นแสงอัลตราไวโอเลตด้วย การเปลี่ยนเป็นสีฟ้าจะทำให้ปลาแมกเคอเรลสับสน 

ปลากระโทงร่มอินโด-แปซิฟิก เป็นปลาที่เป็นทื่นิยมอย่างมากในการตกเป็นเกมกีฬา ด้วยเป็นปลาที่สู้กับเบ็ดและต้องใช้พละกำลังและเวลาอย่างมากในการตก

อ้างอิง
-------

1. ↑  "*Istiophorus platypterus* (Shaw, 1792)". WoRMS. สืบค้นเมื่อ 10 January 2015.
2. ↑  ปลากระโทงแทงกล้วย จากสนุกดอตคอม
3. ↑  "คูมือการจาแนกปลากระโทงแทงในภาคสนาม" (PDF). กรมประมง. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2015-10-31. สืบค้นเมื่อ 10 January 2015.
4. ↑  "อัศจรรย์โลกใต้น้ำตอนที่ 5". ช่อง 7. 9 January 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-19. สืบค้นเมื่อ 9 January 2015.
5. ↑  จารุจินต์ นภีตะภัฏ, *ปลากระโทงร่ม*[*ลิงก์เสีย*]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org (อังกฤษ)


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Istiophorus platypterus***

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Istiophorus platypterus ที่วิกิสปีชีส์
**วัดพระธาตุดอยสะเก็ด** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชิงดอย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่

วัดพระธาตุดอยสะเก็ดมีพระบรมธาตุเจดีย์ซึ่งมีตำนานเล่าว่า ในสมัยพุทธกาลพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้แล้ว พระองค์ได้ออกเดินทางเผยแพร่ธรรมะในแถบดินแดนชมพูทวีป ได้แสดงปาฏิหาริย์มาปรากฏกายทิพย์ ณ บนยอดดอยแห่งนี้ แล้วทรงเปล่งพระฉัพพรรณรังสีสว่างเจิดจ้าไปทั่วบริเวณ เมื่อพญานาคคู่หนึ่งที่อาศัยอยู่ในหนองบัว ได้เห็นฉัพพรรณรังสีจึงเลื้อยขึ้นสู่ยอดดอยแลเห็นพระพุทธองค์ จึงเกิดความเลื่อมใสแปลงกายเป็นชายหนุ่มหญิงสาวมาเข้าเฝ้า พร้อมกับได้นำดอกบัวมาถวาย พระพุทธองค์ทรงรับเอาดอกบัวนั้นไว้แล้วจึงแสดงธรรมโปรดและประทานเกศาธาตุแก่พญานาคแปลงคู่นั้น พญานาคจึงได้อธิษฐานสร้างเจดีย์หิน แล้วนำเอาพระเกศาธาตุบรรจุไว้บนดอยแห่งนี้ ต่อมาได้มีนายพรานาได้มาพบเห็นเจดีย์มีลักษณะสวย ได้ได้นำเอาก้อนหินมาก่อเป็นรูปเจดีย์ขึ้น กลางคืนได้นิมิตทราบว่าเจดีย์นี้บรรจุพระเกศาธาตุของพระพุทธเจ้า จึงบอกกล่าวประชาชนในแถบนั้นให้มาสักการบูชา เรียกภูเขานั้นว่า *ดอยเส้นเกศ* ต่อมาเพี้ยนมาเป็น *ดอยสะเก็ด*

สำหรับประวัติการสร้างวัด มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อว่า "ครูบาเก๋" จากเมืองน่านมาสร้างวิหารและบูรณะเจดีย์พร้อมทั้งสถาปนาขึ้นเป็นวัดใช้ชื่อว่า "วัดดอยสะเก็ด" ต่อมา จ.ศ. 1197 (พ.ศ. 2398) พ่อน้อยอินทจักร ได้มาบูรณะวิหารหลังเก่า จ.ศ. 1247 (พ.ศ. 2448) ครูบาชัยวัดลวงเหนือ (วัดศรีมุงเมืองในปัจจุบัน) ได้มาซ่อมแซมวิหารและบูรณะให้เจดีย์ใหญ่ขึ้น จ.ศ. 1257 (พ.ศ. 2458) พระอภิวงศ์หรือครูบากาวิชัย พร้อมด้วยพ่อหนานอินทวงศ์ (พ่อขุนผดุงดอยแดน) ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ในหมู่บ้านเชิงดอยเป็นครอบครัวแรกได้ร่วมกันอุปถัมภ์วัดดอยสะเก็ดเรื่อยมา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2155 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2461

ภายในวิหารมีองค์พระประธาน 5 องค์ บนสุดองค์กลางเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย หน้าตัดกว้าง 49 นิ้ว เจดีย์พระเกศาธาตุองค์เดิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นศิลปะล้านนา ภายในบรรจุพระเกศาธาตุแห่งพระองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ส่วนเจดีย์พระเกศาองค์ใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ครอบองค์เดิมเพื่อให้สูงเด่นเป็นสง่า สูง 30 เมตร วัดมีกุฏิวิปัสสนา 16 หลัง ส่วนศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ 2532 ใช้เป็นหอสวดมนต์ หอฉัน เป็นอาคาร 2 ชั้น ทรงไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระธาตุดอยสะเก็ด พระอารามหลวง". ศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย.
2. ↑  "ชมภาพปริศนาธรรม ในวิหารจตุรมุข ที่วัดพระธาตุดอยสะเก็ด". เชียงใหม่นิวส์.
**วัดพระทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 30 ไร่ 3 งาน 98 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 18 ไร่

วัดพระทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2328 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2523 มีพระพุทธรูปโบราณ มีลักษณะครึ่งองค์โผล่จากพื้น และมีอีกเรื่องเล่าว่า เมื่อคราวพระเจ้าปดุงมาตีเมืองถลางก็พยายามขุดพระไปด้วย แต่ไม่สามารถนำขึ้นได้เช่นกัน จึงสร้างพระครึ่งองค์ครอบไว้เรียกว่า *พระผุด* จนเมื่อพระธุดงค์มาปักกลดบริเวณนี้แล้วสร้างวัด โดยอัญเชิญพระผุดเป็นพระประธานในโบสถ์ กล่าวกันว่าพระผุดเป็นพระทองคำ จึงพอกปูนทับลงไปอีกครั้งดังที่เห็นในปัจจุบัน นามของวัดชาวบ้านเรียกแตกต่างกันไปว่า **วัดนาใน** บ้าง **วัดพระผุด** บ้าง หรือ **วัดพระหล่อคอ** ตามลักษณะพระพุทธรูป

วัดยังมีพิพิธภัณฑ์อยู่ข้างโบสถ์พระทอง เป็นที่รวมโบราณวัตถุและเครื่องใช้ของชาวภูเก็ตที่ชาวบ้านนำมาบริจาค ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2503

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 บานประตูหน้าต่างใช้ไม้สักแกะสลักภาพพุทธประวัติ ภายในอุโบสถมีภาพเขียนเรื่องพาหุง พระเจ้าสิบชาติ พระเวสสันดร พื้นปูด้วยหินอ่อน ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 52 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีตชั้นเดียวและสองชั้น

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อสิงห์
* หลวงพ่อไชย
* หลวงพ่อคง
* หลวงพ่อมั่น
* หลวงพ่อพัด
* หลวงพ่อวร
* พลวงพ่อชุ่ม
* หลวงพ่อโต
* หลวงพ่อวอน
* หลวงพ่อเขม
* หลวงพ่อพุธ
* หลวงพ่อรอด
* หลวงพ่อช่วย
* หลวงพ่อไชยศรี
* พระครูวิตถารสมณวัตร (ฝรั่ง) พ.ศ. 2440–2501
* พระครูสุวรรณพุทธาภิบาล (สุขุม) พ.ศ. 2503

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พิพิธภัณฑ์วัดพระทอง". พิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย.
2. ↑  "ประวัติวัดพระทอง พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๗".
**วัดพระธาตุจอมคำ**, **วัดจอมตอง**, **วัดจอมทอง** หรือ **วัดจองคำ** (พม่า: စွမ်ခမ်းကျောင်းတိုက်) เป็นวัดในเมืองเชียงตุง อำเภอเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า มีพระธาตุเก่าแก่ ภายในเจดีย์บรรจุพระเกศาธาตุของพระพุทธเจ้า สร้างอยู่บนยอดเนินที่สูงที่สุดของเมืองเชียงตุง

พระธาตุสร้างขึ้นในสมัยพญาเจ็ดพันตูหรือเจ้าสัตตพันธุราชา กษัตริย์แห่งเมืองเชียงตุง ทรงครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1893 ในครั้งนี้ทรงนำพระมหาเถระ 4 รูปไปด้วย และได้สร้างวัดให้พระหงสาวดีอยู่ รูปแบบเจดีย์ประธานของวัดเป็นเจดีย์มอญผสมพุกาม เจดีย์องค์นี้พังลงเมื่อ พ.ศ. 2034 จากเหตุการณ์แผ่นดินไหว พระเจ้าอทิตยราชกษัตริย์แห่งเมืองเชียงตุง ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2052 ให้กลับมาสู่สภาพเต็มองค์เหมือนเดิม

เจดีย์องค์นี้มีชื่อที่หลากหลายตามการบูรณะ เช่น สุวรรณจังโกเจติยาราม พระธาตุจอมคำหลวง พระธาตุจอมตอ พระธาตุจอมตอง พระธาตุจอมทองหลวง ปัจจุบันคุ้นเคยกับชื่อ *พระธาตุหลวงจอมทอง* องค์พระเจดีย์สูง 226 ฟุต กว้าง 84 ฟุต ประดับด้วยเพชรพลอย 882 เม็ด

อ้างอิง
-------

1. ↑  "พระพุทธศาสนา รุ่งเรือง ที่เมืองเชียงตุง". โพสต์ทูเดย์.
2. ↑  เกรียงไกร เกิดศิริ. "ภูมิทัศน์เมืองโบราณและองค์ประกอบของเมือง". หน้าจั่ว. p. 73.
3. ↑  น. ณ ปากน้ำ, "สถาปัตยกรรมล้านนา," *เมืองโบราณ* 11, 3 (กรกฎาคม–กันยายน 2528), 99.
4. ↑  พิพัฒน์พงษ์ หน่อขัด. "พระเจดีย์เมืองเชียงตุงตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ระวังสับสนกับ วัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหาร หรือ วัดพระธาตุจอมทอง (จังหวัดเชียงราย)
**วัดพระธาตุดอยจอมทอง** หรือ**วัดพระธาตุดอยทอง** (หรือวัดพระธาตุดอยตอง ตามสำเนียงคนเชียงราย) เป็นหนึ่งในพระธาตุ 9 จอม ตั้งอยู่ใน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เป็นวัดเก่าแก่ และถือเป็นปูชนียสถานแห่งหนึ่งใน "**เก้าจอม**" ของสถานที่อันเป็นมงคลนามของจังหวัดเชียงราย โดยวัดพระธาตุดอยจอมทองนี้ สันนิษฐานว่าสร้างก่อนที่พญามังรายมหาราชจะเสด็จมาพบพื้นที่บริเวณนี้ และโปรดให้สร้างเมืองเชียงรายในปี พ.ศ. 1805 โดยตามประวัติที่มีการกล่าวถึงวัดพระธาตุดอยจอมทองระบุว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยพญาเรือนแก้ว เจ้าผู้ครองเมืองไชยนารายณ์ (บริเวณอำเภอเวียงชัยปัจจุบัน) นี พ.ศ. 1483 โดยในการสร้างวัดครั้งนั้น ได้มีการสร้างองค์พระเจดีย์ประธานของวัดขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พระมหาเถระชาวลังกาได้นำมาถวายแด่พญาพังคราชแห่งเมืองโยนกนาคพันธุ์ ซึ่งพญาพังคราชได้โปรดให้แบ่งพระบรมสารีริกธาตุออกเป็น 3 ส่วน และนำไปประดิษฐาน ณ พระบรมธาตุเจดีย์ที่สำคัญของจังหวัดเชียงรายในปัจจุบัน ได้แก่ พระมหาชินธาตุเจ้าดอยตุง พระธาตุจอมกิตติ และพระธาตุดอยจอมทองแห่งนี้

ลักษณะโดยทั่วไป
---------------

พระประธานในพระวิหารพระธาตุดอยจอมทอง
พระเจดีย์ประธานของวัดพระธาตุดอยจอมทอง มีลักษณะเป็นเจดีย์ล้านนาพุกาม องค์ประกอบของเจดีย์ส่วนฐานมีลักษณะเป็นฐานปัทม์หกเหลี่ยมยกสูง องค์เจดีย์มีลักษณะเป็นชั้นบัวถลารับองค์ระฆัง ส่วนยอดประกอบด้วยบัลลังก์ ปล้องไฉน ปลียอด และมีฉัตรอยู่ชั้นบนสุด องค์เจดีย์หุ้มด้วยทองจังโกฏิ เหมือนกับพระเจดีย์อื่นๆในภาคเหนือ ทำให้เกิดความสวยงามและยังสามารถป้องกันการเกิดตะไคร่น้ำ และป้องกันการเกิดวัชพืชบนองค์เจดีย์ด้วย

สถานที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งภายในวัดพระธาตุดอยจอมทองคือพระวิหาร โดยมีลักษณะเป็นพระวิหารแบบร่วมสมัย ระหว่างศิลปล้านนาและรัตนโกสินทร์ มีองค์ประกอบที่สำคัญเหมือนพระวิหารทั่วๆ ไป กล่าวคือ ประกอบด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบัน บัวหัวเสา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย และมีการตกแต่งภายในพระวิหารด้วยจิตรกรรมที่แสดงเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา

วัดพระธาตุดอยจอมทองมีประเพณีการสรงน้ำพระธาตุในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ใต้ (เดือน 5 เหนือ) นอกจากนี้ประชาชนยังนิยมมาชมวิวน้ำแม่กก และสักการะเสาสะดือเมืองเชียงราย (เสาหลักเมือง) นอกจากนั้นบริเวณเชิงบันไดลงทางด้านทิศตะวันตกของวัดมีศาลเจ้าจีน ซึ่งเป็นสถานที่ที่พี่น้องชาวไทยจีนนิยมมาประกอบพิธีกรรมสำคัญเป็นประจำ

คำไหว้พระธาตุดอยจอมทอง
----------------------

วันทามิ เจติยัง สัพพัฎฐาเนสุ ปติฏฐิตา สรีระธาตุ มหาโพธิง พุทธะรูปัง สกลังสะทา นาคะโลเก เทวะโลเก ตาวะติงเส พรหมะโลเก ชัมภูทีเป ลังกาทีเป สรีระธาตุโย เกสาธาตุโย อรหันตาธาตุโย เจติยัง คันธะกุฏี จะตุราสี ติสะหัสสะ ธัมมักขันธา ปาทะเจติยัง นะระเทเวหิ ปูชิตา อะหังวันทามิ ธาตุโย อะหังวันทามิ ทูระโต อะหังวันทามิ สัพพะโส

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วัดพระธาตุดอยทอง จากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

| * ด
* ค
* ก
พระธาตุเจดีย์ในกลุ่มพระธาตุ 9 จอม จังหวัดเชียงราย |
| --- |
| พระธาตุจอมทอง  **·**  พระธาตุจอมหมอกแก้ว  **·**  พระธาตุจอมผ่อ  **·**  พระธาตุจอมแจ้ง  **·**  พระธาตุจอมแว่  **·**  พระธาตุจอมจ้อ  **·**  พระธาตุจอมกิตติ  **·**  พระธาตุจอมจันทร์  **·**  พระธาตุจอมสัก |
**วัดพระขวาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองชุมพรฝั่งทิศตะวันตก ในตำบลขุนกระทิง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร มีเนื้อที่รวมประมาณ 18 ไร่ 1 งาน 37.3 ตารางวา มีพระครูโสภณธรรมจักร เป็นเจ้าอาวาส

ประวัติ
-------

วัดพระขวางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2400 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ตามตำนานน่าจะชื่อ **วัดนางชีจัน** วัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญคือ "พระขวาง" (ชาวบ้านบางส่วนยังนิยมเรียกว่า "พ่อปู่วัดพระขวาง" หรือ "หลวงพ่อวัดขวาง")

พระขวาง
-------

ตำนานเล่าว่า พระขวางลอยน้ำมาตามแม่น้ำชุมพรมาติดขวางอยู่หน้าวัด ชาวบ้านได้ลากมาขึ้นฝั่งแต่ไม่สามารถลากขึ้นได้ จนคืนหนึ่งชาวบ้านฝันว่าพระพุทธรูปองค์นี้ได้มาบอกให้สร้างที่อยู่ให้เรียบร้อยก่อน และเอาสายสิญจน์ 7 เส้นพันรอบองค์พระแล้วจะขึ้นมาเอง ชาวบ้านจึงได้ปฏิบัติตามจนสามารถอัญเชิญพระพุทธรูปขึ้นมาประดิษฐานอยู่ภายในวัดได้สำเร็จ

อีกตำนานเล่าว่า เมื่อพระขวางประดิษฐานอยู่ภายในวัดแล้ว เกิดเหตุประหลาด พระและสามเณรในวัดค่อย ๆ หายไปเรื่อย ๆ ตกดึกชาวบ้านจึงแอบดูพบว่าพระพุทธรูปองค์นี้กินเด็กและสามเณร จึงนำความไปแจ้งต่อเจ้าอาวาสวัด เจ้าอาวาสจึงใช้ยันต์ปิดไว้และได้นำปรอทซึ่งบรรจุอยู่ในองค์พระออก นับแต่นั้นเป็นต้นมาก็ไม่ปรากฏว่ามีใครหายไปอีกเลย

พระขวางศิลปะท้องถิ่นสมัยอยุธยา เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว (ประมาณ 150 เซนติเมตร) สูง 75 นิ้ว (ประมาณ 190 เซนติเมตร) ขมวดพระเกศาเรียบ อุษณีษะนูนสูง เกตุมาลาเป็นทรงกรวยแหลม มีการปิดทองคำเปลวทั่วทั้งองค์ โดยพระขวางประดิษฐานอยู่ในวิหารพระขวาง ซึ่งเป็นวิหารโถง ก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องลอน หันหน้าออกแม่น้ำชุมพร วิหารสร้างเมื่อ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2518

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดพระขวาง ตำบลขุนกระทิง อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร". มูลนิธิชัยพัฒนา.
2. ↑  ถนอม ขุนเพ็ชร์. ""พระครูโสภณธรรมจักร" บริหาร "วัดพระขวาง" ที่ชุมพรให้เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ". ผู้จัดการออนไลน์.
3. ↑  "หลวงพ่อวัดพระขวาง ศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองชุมพร". คมชัดลึก.
4. ↑  "วัดพระขวาง". ฐานข้อมูลแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในประเทศไทย.