recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**กระบวนการเผาไหม้คาร์บอน** หรือ **ฟิวชั่นคาร์บอน** เป็นชุดของปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นซึ่งเกิดขึ้นในดาวมวลมาก (อย่างน้อย 5 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ตั้งแต่แรกเกิด) ซึ่งได้เผาผลาญธาตุที่เบากว่าในแกนกลาง กระบวนการดังกล่าวต้องการอุณหภูมิและความหนาแน่นที่สูงมาก (6×108 เคลวิน หรือ 50 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์ และราว 2×108 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร)

ตัวเลขของอุณหภูมิและความหนาแน่นนี้เป็นเพียงแนวทางเท่านั้น ดาวมวลมากจำนวนมากได้เผาผลาญเชื้อเพลิงนิวเคลียร์เร็วกว่านี้ เนื่องจากมันต้องหักล้างกับแรงโน้มถ่วงที่มากกว่าเพื่อที่จะรักษาสภาวะสมดุลอุทกสถิต ซึ่งมีความหมายโดยทั่วไปว่า อุณหภูมิที่สูงกว่า ถึงแม้ว่าจะมีความหนาแน่นต่ำกว่าสำหรับดาวมวลมากที่น้อยกว่า เพื่อที่จะได้มวลและระดับของวิวัฒนาการที่แม่นยำ มีความจำเป็นที่จะต้องใช้ตัวเลขรูปแบบดาวซึ่งคำนวณโดยลอการิทึมคอมพิวเตอร์ รูปแบบดังกล่าวได้มีการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างต่อเนื่องขึ้นอยู่กับการทดลองอนุภาคฟิสิกส์ (ซึ่งตรวจวัดอัตราปฏิกิริยานิวเคลียร์) และการสังเกตทางดาราศาสตร์ (ซึ่งรวมไปถึงการสังเกตการหายไปของมวลโดยตรง การตรวจจับผลิตภัณฑ์นิวเคลียร์จากการสังเกตสเปกตรัมหลังจากเขตการพาความร้อนพัฒนาขึ้นจากพื้นผิวไปยังพื้นที่เผาไหม้ฟิวชั่น)

ปฏิกิริยาฟิวชั่น
----------------

ปฏิกิริยาฟิวชั่นที่เกิดขึ้น:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 126C  | +  | 126C  | →  | 2010Ne  | +  | 42He  | +  | 4.617 MeV |
| 126C  | +  | 126C  | →  | 2311Na  | +  | 11H  | +  | 2.241 MeV |
| 126C  | +  | 126C  | →  | 2312Mg  | +  | n  | -  | 2.599 MeV |
| หรือ: |
| 126C  | +  | 126C  | →  | 2412Mg  | +  | γ  | +  | 13.933 MeV |
| 126C  | +  | 126C  | →  | 168O  | +  | 2 42He  | -   0.113 MeV |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Girardi, L.; Bressan, A.; Bertelli, G.; Chiosi, C. (2000). "Evolutionary tracks and isochrones for low- and intermediate-mass stars: From 0.15 to 7 Msun, and from Z=0.0004 to 0.03". *Astronomy and Astrophysics Supplement*. **141**: 371–383. doi:10.1051/aas:2000126.`{{cite journal}}`: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
2. 1 2  Clayton, Donald (1983). *Principles of Stellar Evolution and Nucleosynthesis*. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-10953-4.
3. ↑  Siess L. (2007). "Evolution of massive AGB stars. I. Carbon burning phase". *Astronomy and Astrophysics*. **476** (2): 893–909. Bibcode:2006A&A...448..717S. doi:10.1051/0004-6361:20053043.
4. ↑  Hernandez, G.; และคณะ (Dec 2006). "Rubidium-Rich Asymptotic Giant Branch Stars". *Science*. **314** (5806): 1751–1754. arXiv:astro-ph/0611319. Bibcode:2006Sci...314.1751G. doi:10.1126/science.1133706. PMID 17095658.
**วงศ์ปลากะแมะ** (อังกฤษ: Chaca, Squarehead catfish, Frogmouth catfish, Angler catfish) เป็นวงศ์ปลาในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Chacidae (/ชา-คิ-ดี้/)

มีรูปร่างแปลกอย่างเห็นได้ชัด มีส่วนหัวที่แบนราบ ปากกว้าง ตาเล็ก ครีบหลังสั้นมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้าน และก้านครีบแขนง 3-4 ก้าน ครีบท้องใหญ่แล ครีบหางแผ่กว้างปลายหางยกขึ้น เห็นสะดุดตา ครีบก้นสั้นประมาณ 8-10 ครีบ ไม่มีก้านครีบแข็ง ผิวหนังย่นและมีตุ่มขนาดต่างๆ เป็นติ่งหนังอยู่โดยรอบ โดยเฉพาะบริเวณปาก เพื่อหลอกล่อเหยื่อ ตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลคล้ำ มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณไม่เกิน 20 เซนติเมตร

อาศัยอยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 6.5-8.0 ในป่าพรุ พบตั้งแต่อินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

มักกบดานอยู่นิ่ง ๆ กับพื้น เพื่อดักรออาหารได้แก่ ลูกปลาและลูกกุ้งขนาดเล็ก 

มีทั้งหมด 1 สกุล คือ *Chaca* (/ชา-คา/) แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด ได้แก่

* ปลากะแมะ (*Chaca bankanensis*)
* ปลากะแมะพม่า (*Chaca burmensis*) เป็นชนิดที่หายากที่สุด พบในป่าพรุในประเทศพม่าเท่านั้น
* ปลากะแมะอินเดีย (*Chaca chaca*) พบที่อินเดีย มีลำตัวที่ป้อมสั้นที่สุด มีผิวที่ขรุขระมากกว่าชนิดอื่น ๆ ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
* ปลากะแมะบอร์เนียว (*Chaca serica*) เป็นชนิดที่ค้นพบใหม่ล่าสุด พบบนตอนใต้ของเกาะบอร์เนียว

ซึ่งคำว่า "Chaca" ซึ่งเป็นทั้งชื่อของวงศ์และสกุลนั้น มาจากเสียงของปลากะแมะอินเดีย ที่ถูกจับขึ้นมาพ้นน้ำแล้วทำเสียงว่า "Chaca" ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้

อ้างอิง
-------

1. ↑  หน้า 61-62, *สาระน่ารู้ ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒* โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8738-8
2. ↑  The catfish family Chacidae
3. ↑   Ng, H.H. & Kottelat, M. (2012): *Chaca serica, a new species of frogmouth catfish (Teleostei: Siluriformes) from southern Borneo*. Zootaxa, 3258: 37–45.
4. ↑  *Chaca chaca* (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Chaca ที่วิกิสปีชีส์


วิกิสปีชีส์มีข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ ***Chacidae***
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ไทยทาวน์

ไทยพลาซ่าในไทยทาวน์ ลอสแอนเจลิส
**ไทยทาวน์** (อังกฤษ: Thai Town) เป็นเขตชุมชนของบุคคลชาวไทยในนครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยตั้งอยู่ใกล้เขตฮอลลีวูด สหรัฐ

ไทยทาวน์ถูกจัดตั้งเป็นเขตชุมชนจากทางสภาเมืองเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ซึ่งในบริเวณไทยทาวน์ประกอบด้วย ร้านอาหารไทย ร้านขายสินค้าไทย ร้านนวดไทย มีทั้งร้านหนังสือดอกหญ้า ร้าน BTK เป็นร้านขายภาพยนตร์ไทย เพลง คาราโอเกะ ร้านตัดผม สปา ฯลฯ 

ไทยทาวน์เป็นเสมือนศูนย์รวมของชาวไทยอาศัยอยู่ประมาณ 120,000 คนในลอสแอนเจลิส โดยย่านนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นเสมือนจังหวัดที่ 78 ของประเทศไทย

ในบริเวณไทยทาวน์มีรถไฟ LACMTA สายแดงวิ่งผ่าน ซึ่งในบริเวณเดียวกันมีชุมชนของชาวอาร์มีเนียรวมอยู่ด้วย (ซึ่งเรียกว่าลิตเติลอาร์มีเนีย) 

นอกจากนี้ไทยทาวน์ยังปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง *จังหวัด 77*

ประชากรไทย
----------

ลอสแอนเจลิสมีพลเมืองไทยที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศไทย ชาวอเมริกันเชื้อสายไทยจำนวนราว 80,000 คน (จากจำนวนราว 120,000 คนในรัฐแคลิฟอร์เนีย) อาศัยอยู่ในลอสแอนเจลิสซึ่งเป็นที่ตั้งของไทยทาวน์แห่งแรกของโลก ใน พ.ศ. 2545 มีผู้อพยพชาวไทยประมาณ 80,000 คน อาศัยในลอสแอนเจลิส ไทยเชื้อสายจีนยังรวมอยู่ในประชากรไทยด้วย รวมถึงชื่อเมืองลอสแอนเจลิสยังมีความหมายใกล้เคียงกับชื่อเมืองหลวงของไทย (*ลอสแอนเจลิส* หรือ *โลสอังเฆเลส* แปลว่า "เหล่าทูตสวรรค์") 

วันอาทิตย์แรกในเดือนเมษายน มีการเฉลิมฉลองวันสงกรานต์หรือปีใหม่ไทยในไทยทาวน์ โดยการปิดถนนฮอลลีวูดภายในบริเวณนั้น และมีการออกร้านอาหารและความบันเทิงร่วมกับการเดินพาเหรดบนถนนฮอลลีวูดจากถนนนิวแฮมป์เชอร์ถึงถนนวิโนวา

ประวัติ
-------

ไทยทาวน์เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2500–2510 เมื่อคนไทยจำนวนมากเดินทางไปลอสแอนเจลิสเพื่อศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย ผลของการออกกฎหมายสัญชาติและการอพยพ พ.ศ. 2508 (Immigration and Nationality Act of 1965) หลายคนจึงตัดสินใจที่จะอยู่อาศัยและเปิดธุรกิจส่วนตัว จนกระทั่งวิกฤติทางการเงินของภูมิภาคในช่วง พ.ศ. 2520–2530 ทำให้ชาวไทยอีกจำนวนมากเดินทางสู่ไทยทาวน์เพื่อหางานทำ สภาเมืองกำหนดให้ไทยทาวน์เป็นย่านย่านหนึ่งของเมืองเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ช่วงเวลานั้นมีคนไทยประมาณ 80,000 คน ทางตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ลอรา บุช สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐ ให้เงินสนับสนุนการแสดงคุณค่าของท้องถิ่นในฐานะชุมชน "อนุรักษ์อเมริกา" ซึ่งทำให้ไทยทาวน์มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับเงิน 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในการช่วยเหลือทางสาธารณะและส่วนตัวอื่น ๆ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Reeves, Terence and Claudette Bennet. "We the People: Asian Populations in the United States." United States Department of Commerce, December 2004.
2. ↑  ในปัจจุบันประเทศไทยมี 76 จังหวัด และมีการนับรวมเขตปกครองพิเศษกรุงเทพมหานครเข้าไปด้วย กลายเป็น 77 จังหวัด
3. ↑  Focus Abroad ตะลุยไทยทาวน์ ชุมชนคนไทยในแอลเอ จังหวัดที่ 78 นอกประเทศไทย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ข่าวไทยทาวน์

| * ด
* ค
* ก
ไทยทาวน์ในสหรัฐ |
| --- |
| เมือง | 
* ลอสแอนเจลิส
* นครนิวยอร์ก
* ฟิลาเดลเฟีย
* ชิคาโก

 |
| วัดไทย | 
* วัดไทยลอสแอนเจลิส
* วัดนวมินทรราชูทิศ
* วัดพุทธไทยถาวรวนาราม

 |
***เดอะวอล์กกิงเดด*** (อังกฤษ: The Walking Dead) (รู้จักในชื่อ***เดอะวอล์กกิงเดด: เดอะเกม*** และ***เดอะวอล์กกิงเดด: ซีซันหนึ่ง***) เป็นวิดีโอเกมกราฟิกแนวผจญภัยดรามาแบบปฏิสัมพันธ์แบ่งเป็นตอน สร้างจากหนังสือการ์ตูนชุด *เดอะวอล์กกิงเดด* ของโรเบิร์ต เคิร์กแมน เกมพัฒนาโดยเทลล์เทลเกมส์ ตัวเกมคาดว่าจะออกจำหน่ายปลายปี ค.ศ. 2011 แต่ถูกเลื่อนไปเป็นต้นปี ค.ศ. 2012 เพื่อต่อเวลาพัฒนาเกม ตัวเกมประกอบด้วย 5 ตอนย่อย ออกจำหน่ายระหว่างเดือนเมษายน ถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 เทลล์เทลยังได้ออกเวอร์ชันครบห้าตอนด้วย ขณะนี้เกมลงบนเครื่องเล่นเอกซ์บอกซ์ 360 เพลย์สเตชัน 3 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ไอโอเอส โอเอสเท็น เพลย์สเตชันวิต้า คินเดิลไฟร์ เอชดีเอ็กซ์ และแอนดรอยด์ สำหรับเวอร์ชันอูเยอ (Ouya) มีแผนว่าจะออกจำหน่ายต้นปี ค.ศ. 2014 และเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน จะออกมาทีหลัง

เนื้อเรื่องเกมจะเกิดขึ้นในโลกสมมุติโลกเดียวกันกับในหนังสือการ์ตูน โดยเหตุการณ์เกิดขึ้นไม่นานหลังจากเริ่มมีซอมบีระบาดในรัฐจอร์เจีย อย่างไรก็ตาม ตัวละครส่วนใหญ่จะเป็นแบบฉบับของตัวเกม คือจะมุ่งเน้นที่ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยและฆาตกร ลี เอฟเร็ตต์ ที่ได้ช่วยชีวิตและคอยดูแลเด็กหญิงชื่อเคลเมนไทน์ เคิร์กแมนคอยดูแลเนื้อเรื่องของเกมเพื่อให้สอดคล้องกับเนื้อเรื่องในหนังสือการ์ตูน แต่อนุญาตให้เทลล์เทลจัดการกับรายละเอียดปลีกย่อยของเกมเอง มีตัวละครจากหนังสือการ์ตูนปรากฏในเกมได้แก่ เฮอร์เชล กรีน, ชอน กรีน และเกล็น รี

*เดอะวอล์กกิงเดด*ไม่ใช่เกมแนวแก้ปริศนาอย่างเกมภาพกราฟิกเกมอื่น แต่เน้นที่เนื้อเรื่องและชะตากรรมของตัวละคร เนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปขึ้นกับตัวเลือกที่ผู้เล่นเลือกและตอบสนองเหตุการณ์สำคัญที่ต้องใช้ความเร็ว (quick time event) ซึ่งอาจทำให้ตัวละครถูกฆ่า หรือทำให้ทัศนคติของตัวละครอื่นให้มีต่อลีเปลี่ยนไป ตัวเลือกที่ผู้เล่นเลือกจะส่งผลไปยังตอนต่อไปด้วย และยังมีการเก็บสถิติโดยเทลล์เทลเพื่อเป็นแนวทางให้ทีมงานเขียนเรื่องในตอนต่อ ๆ ไป

*เดอะวอล์กกิงเดด*ได้รับคำชื่นชมอย่างล้มหลาม โดยชื่นชมโทนที่เร้าอารมณ์รุนแรงและความสัมพันธ์ระหว่างลีกับเคลเมนไทน์ เกมชนะรางวัล "เกมแห่งปี" มากกว่า 90 รางวัล เช่นรางวัลจาก*ยูเอสเอทูเดย์* เกมส์เรดาร์ อี! ออนไลน์ และสไปก์วิดีโอเกมอวอร์ด มีผู้ซื้อเกมมากกว่า 1 ล้านคนซื้อเกมอย่างน้อย 1 ตอน ด้วยยอดขายมากกว่า 8.5 ล้านหน่วยภายในปลายปี ค.ศ. 2012 ความสำเร็จได้ทำให้เกมประเภทผจญภัยกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 เทลล์เทลปล่อยตอนเสริมชื่อว่า *400 เดยส์* ให้ดาวน์โหลด เพื่อยืดเนื้อเรื่องของซีซันหนึ่งและปูทางไปสู่ซีซันที่สอง

อ้างอิง
-------
ฟูกูโอกะทาวเวอร์ในฤดูหนาว
**ฟูกูโอกะทาวเวอร์** (ญี่ปุ่น: 福岡タワー; โรมาจิ: *Fukuoka Tawā*; อังกฤษ: Fukuoka Tower) เป็นหอคอยสูง 234 เมตร ตั้งอยู่ในย่านโมโมจิฮามะในนครฟูกูโอกะ ญี่ปุ่น เป็นหอคอยริมทะเลที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น สร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1989 ใช้เวลาสร้าง 14 เดือน เงินลงทุน 6,000,000,000 เยน ออกแบบโดยบริษัทนิกเก็นเซ็กเก สร้างขึ้นบนที่ดินถมทะเลนอกอ่าวฮากาตะ

ฟูกูโอกะทาวเวอร์มีจุดชมวิวอยู่สามระดับ คือ ที่ระดับความสูง 116 เมตร ที่ห้องนั่งเล่นระดับความสูง 120 เมตร และชั้นที่สูงที่สุดที่ระดับความสูง 123 เมตร รอบหอคอยเป็นโครงสร้างทรงสามเหลี่ยมตามขวางที่มีกระจกครึ่งแผ่นจำนวน 8,000 แผ่นปิดไว้โดยรอบ จึงมีชื่อเล่นว่า 'Mirror Sail' น้ำหนักส่วนที่อยู่ใต้ดินของฟูกูโอกะทาวเวอร์อยู่ที่ 25,000 ตัน ขณะที่ส่วนที่อยู่เหนือพื้นดินหนัก 3,500 ตัน

ฟูกูโอกะทาวเวอร์ได้ออกแบบให้สามารถรองรับแผ่นดินไหวระดับ 7 ริคเตอร์ และแรงลมความเร็ว 65 เมตรต่อวินาที แต่แผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดที่เคยเกิดขึ้นบริเวณหอคอยวัดได้เพียง 6 ริคเตอร์ และแรงลมที่รุนแรงที่สุดวัดได้ 49 เมตรต่อวินาที หอคอยตั้งอยู่ที่ 2-3-26 โมโมจิฮามะ เขตซาวาระ นครฟูกูโอกะ

ฟูกูโอกะทาวเวอร์เป็นสถานที่หลักที่ใช้ถ่ายทำประกอบในภาพยนตร์ *Godzilla vs. SpaceGodzilla* เมื่อ ค.ศ. 1994

* ทิวทัศน์ยามฤดูหนาวของเมืองฟูกูโอกะ มองจากหอคอยทิวทัศน์ยามฤดูหนาวของเมืองฟูกูโอกะ มองจากหอคอย
* ฟูกูโอกะทาวเวอร์ฟูกูโอกะทาวเวอร์
* นกบินรอบฟูกูโอกะทาวเวอร์นกบินรอบฟูกูโอกะทาวเวอร์

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* (ญี่ปุ่น) Fukuoka Tower HP
* (อังกฤษ) Fukuoka Tower HP เก็บถาวร 2011-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* (อังกฤษ) Kyushu.com Profile เก็บถาวร 2016-02-16 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน

พิกัดภูมิศาสตร์: 33°35′35.7″N 130°21′5.3″E﻿ / ﻿33.593250°N 130.351472°E﻿ / 33.593250; 130.351472
**ฟีลิป ฌูว์โน** (อังกฤษ: Philippe Junot) เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1940 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรชายของ ไมเคิล ฌูว์โน และ เฮเลน วัลเดน บิดาของเขาเป็นรองนายกเทศมนตรีเมืองปารีส เขายังสืบเชื้อสายมาจาก ฌ็อง-อ็องดอค ฌูว์โน ซึ่งเป็นนายพลฝรั่งเศสที่เรืองอำนาจมากในช่วงนั้น และเป็นกองกำลังสำคัญในการรุกราน โปรตุเกส เขาเป็นนักลงทุนร่วมทุนและผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ใน ปารีส และ นิวยอร์กซิตี้ และยังเป็นพระสวามีคนแรกใน เจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ พระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก และ เกรซ เคลลี พระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก

เขาเริ่มต้นอาชีพใน สหรัฐอเมริกา (เขาเป็นนักลงทุนช่วงแรกในเครือข่ายร้านแฮมเบอร์เกอร์ฟาสต์ฟู้ด Jack in the Box) จากนั้นจึงก่อตั้งบริษัทสตาร์ทอัพขนาดเล็กหลายแห่งใน ฝรั่งเศส ตั้งแต่อสังหาริมทรัพย์ไปจนถึงพลังงานหมุนเวียน เขายังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง Access International Advisors Group (AIA Group) ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มกองทุนเฮดจ์ฟันด์ หรือ กองทุนบริหารความเสี่ยง เขาเป็นหนึ่งในนักลงทุนจำนวนมากที่ถูกหลอกโดยโครงการ Ponzi ของ เบอร์นี มาดอฟฟ์ ซึ่งล้มเลิกไปเมื่อปลายปี ค.ศ. 2008

เขาเข้าพิธีเสกสมรสกับ เจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ พระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก และ เกรซ เคลลี พระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1978 ก่อนที่ทั้งคู่หย่าร้างกันเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เขาแต่งงานกับ นีนา วัลเดบูล-ลาร์เซน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1987 มีบุตรคือ

1. โคลเอ ฌูว์โน
2. อเล็กซิส ฌูว์โน
3. อิซาเบลลา ฌูว์โน
4. วิกตอเรีย ฌูว์โน

อ้างอิง
-------

* Englund, Steven (1984). Grace of Monaco: An Interpretive Biography. Garden City, New York: Doubleday. p. 336.
* Englund, Steven (1984). "X". Grace of Monaco: An Interpretive Biography. Garden City, New York: Doubleday. p. 326.
* Kevin Dowling, Fred Hauptfuhrer (3 July 1978). "The Princess & Her Playboy". People. Retrieved 26 September 2011.
* Saijel Kishan and Katherine Burton (24 December 2008). "L'Oreal Heiress Bettencourt Invested With Madoff (Update3)". Bloomberg. Retrieved 26 September 2011.
* "ROYALTY: Love and Marriage in Monaco". Time. 3 July 1978. Archived from the original on November 13, 2007. Retrieved 26 September 2011.
* Peter McKay (26 October 1987). "The Big Dame Hunters Are A Dying Breed". the Chicago tribune. Retrieved 26 September 2011.
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

**กระท่อมเคลาด์สฮิลล์** (อังกฤษ: Clouds Hill) เป็นกระท่อมหรือบ้านขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเวเรม, มณฑลดอร์เซ็ททางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษในสหราชอาณาจักร "กระท่อมเคลาด์สฮิลล์" เดิมเป็นบ้านของที.อี. ลอเรนซ์ ("ลอเรนซ์แห่งอาเรเบีย") ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บริหารโดยองค์การอนุรักษ์แห่งชาติ

ประวัติ
-------

โรงรถที่เปลี่ยนเป็นTพิพิธภัณฑ์แสดงสิ่งของที่เกี่ยวกับชีวิตของที.อี. ลอเรนซ์
ลอเรนซ์เดิมเช่ากระท่อมในปี ค.ศ. 1923 ขณะที่รับราชการในกองรถถังประจำการอยู่ที่แคมพ์โบวิงทัน และต่อมาในปี ค.ศ. 1925 ก็ได้ทำการซื้อ ลอเรนซ์บันทึกไว้ว่า "ไม่มีสิ่งใดอื่นที่เคลาด์สฮิลล์ที่จะต้องคำนึงถึงในโลก ขณะที่เป็นเจ้าของก็จะไม่มีอะไรที่งดงามหรือเป็นเอกลักษณ์ ไม่มีอะไรที่จะยึดข้าพเจ้าเป็นราก"

ในปี ค.ศ. 1935 ลอเรนซ์ลาออกจากกองทหารอากาศ และกลับมาพำนักที่เคลาด์สฮิลล์ เมื่ออายุได้ 46 ปีสองสามอาทิตย์หลังจากลาออกจากราชการลอเรนซ์ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสที่หัวจากอุบัติเหตุจากจักรยานยนต์ไม่ไกลจากกระท่อม และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ปีต่อมาเอ. ดับเบิลยู. ลอเรนซ์ผู้เป็นน้องและเป็นทายาทก็มอบเคลาด์สฮิลล์ให้แก่องค์การอนุรักษ์แห่งชาติ ที่ทำเป็นพิพิธภัณฑ์อุทิศให้แก่ชีวิตและงานของที.อี. ลอเรนซ์

ตัวกระท่อมยังคงรักษาให้อยู่ในสภาพเดียวกับเมื่อที.อี. ลอเรนซ์ทิ้งเอาไว้เมื่อเสียชีวิต กระท่อมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่แสดงรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตอันไม่เหมือนผู้ใดของลอเรนซ์ และสมบัติและเฟอร์นิเจอร์เดิมที่เป็นของลอเรนซ์ ที่สะท้อนให้เห็นถึงบุคลิกอันซับซ้อนและความสัมพันธ์กับตะวันออกกลาง ในปัจจุบันกระท่อมเปิดให้ประชาชนเข้าชมระหว่างปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนตุลาคม

ถุงนอน
------

ด้านหลังของกระท่อม
ถ้ามีผู้มาเยี่ยมเยือนลอเรนซ์ก็จะให้ถุงนอนสำหรับแขกเพื่อนอนค้างคืน ในปี ค.ศ. 1965 ถุงนอนถูกขโมยไป การโจรกรรมถุงนอนตรงกับเวลาเปิดการชมเป็นครั้งแรกของภาพยนตร์เรื่อ "ลอเรนซ์แห่งอาเรเบีย" ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุที่ของการขโมยจากความนิยมอันกว้างขวางของภาพยนตร์

"ถุงนอนที่ใช้เป็นที่นอนของแขกผู้เป็นนักประพันธ์ผู้มีชื่อเสียงที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลายคนที่บ้านพักของลอเรนซ์ได้รับการส่งคืนมาหลังจากที่ถูกขโมยไป 36 ปี ผู้ดูแลกระท่อมขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติมีความประหลาดใจเป็นอันมากที่ได้รับห่อของจากเบลเยียมที่ภายในเป็นถุงนอน และ บันทึกสั้นๆ ว่า "นี่คือของของคุณ" ตัวถุงนอนปักด้วยคำว่า "ของคุณ" (tuum) เป็นถุงที่แขกใช้นอนค้างคืนที่เคลาด์สฮิลล์ ขณะที่ลอเรนซ์เองนอนในถุงนอนในห้องข้างๆ ที่ปักด้วยคำว่า "ของฉัน" (meum) เจอรามี วิลสันผู้ประพันธ์ประวัติชีวิตของลอเรนซ์กล่าวว่าผู้ได้นอนในถุงก็ได้แก่ จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์, อี.เอ็ม. ฟอร์สเตอร์ และ โรเบิร์ต เกรฟส"

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""Lawrence of Arabia's stolen sleeping bag is posted home after 36 years" by Anna Whitney in *The Independent*, 9 April 2001". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-11-06. สืบค้นเมื่อ 2010-02-06.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ กระท่อมเคลาด์สฮิลล์
**สถาบันวิจัยข้าวระหว่างประเทศ** (อังกฤษ: International Rice Research Institute, ย่อ: IRRI) เป็นองค์การวิจัยและฝึกระหว่างประเทศมีสำนักงานใหญ่ในลอสบาโนส ลากูนา (Los Banos, Laguna) ประเทศฟิลิปปินส์ และมีสำนักงานในสิบเจ็ดประเทศ มีเจ้าหน้าที่ประมาณ 1,300 คน IRRI ขึ้นชื่อจากงานด้านการพัฒนาสายพันธุ์ข้าวซึ่งเป็นปัจจัยให้เกิดการปฏิวัติสีเขียวในคริสต์ทศวรรษ 1960 ซึ่งป้องกันทุพภิกขภัยในทวีปเอเชีย

สถาบันฯ ก่อตั้งในปี 2503 โดยมุ่งลดความยากจนและความอดอยาก พัฒนาสุขภาพของชาวนาและผู้บริโภคข้าว และประกันความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อมของการทำนาข้าว สถาบันฯ เจริญภารกิจผ่านการวิจัยร่วมมือ ความเป็นหุ้นส่วน และการเสริมสร้สางการวิจัยเกษตรกรรมของชาติและขยายระบบของประเทศที่ IRRI ทำงานอยู่

IRRI เป็นศูนย์หนึ่งจาก 15 ศูนย์วิจัยการเกษตรในโลกซึ่งรวมเป็นกลุ่มศูนย์วิจัยการเกษตรระหว่างประเทศ (Consortium Group of International Agriculture Research Centers, CGIAR) ความเป็นหุ้นส่วนทั่วโลกขององค์การที่ดูแลการวิจัยความมั่นคงทางอาหาร นอกจากนี้ ยังเป็นศูนย์วิจัยการเกษตรไม่แสวงผลกำไรที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "IRRI Trustees announce next director general". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-01-15. สืบค้นเมื่อ 16 Dec 2015.
2. ↑  "IRRI leadership changes hands during stirring turnover ceremony". สืบค้นเมื่อ 17 Dec 2015.
3. ↑  "IRRI website: Funding and donors". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-26. สืบค้นเมื่อ 11 May 2015.
4. ↑  "IRRI website: Our people".
5. ↑  "IRRI website: About IRRI".
6. ↑  "International Rice Research Institute on Google maps".
7. ↑  "A bigger rice bowl". *The Economist*. สืบค้นเมื่อ 7 December 2015.
8. ↑  "IRRI - Our mission". สืบค้นเมื่อ 7 December 2015.
9. ↑  "International Rice Research Institute celebrates its 50th Anniversary". *Manila Bulletin*. Manila Bulletin Publishing Corp. 2009-12-09. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-19. สืบค้นเมื่อ 2010-05-31.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สถาบันวิจัยข้าวระหว่างประเทศ**

* เว็บไซต์ทางการ

พิกัดภูมิศาสตร์: 14°10′12″N 121°15′25″E﻿ / ﻿14.170°N 121.257°E﻿ / 14.170; 121.257
**นกศิวะหางสีตาล** หรือ **นกศิวะหางตาล** (อังกฤษ: Bar-throated minla, Chestnut-tailed minla; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Minla strigula*) เป็นนกในวงศ์นกกะรางและนกหางรำ (Leiothrichidae) พบในอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

ลักษณะ
------

นกศิวะหางสีตาลเป็นนกที่มีขนาดปานกลาง ตัวผู้และตัวเมียเหมือนกัน ทางด้านบนของตัวมีสีเขียวมะกอก ด้านล่างมีสีอ่อนกว่าบนหลัง รอบตามีสีเหลือง หางและปีกบางส่วนมีสีน้ำตาลแกมแดง หน้าผากมีสีน้ำตาลแดง ที่คอมีลายขวางสีดำ มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ16-18.5 เซนติเมตร มีหัวสีน้ำตาลอมส้มซึ่งค่อยๆจางลงจนกลมกลืนกับสีของหลัง ไหล่ สะโพกซึ่งเป็นสีเขียวอ่อนแกมเทา คางสีเหลืองเข้ม ใต้คอสีขาวมีลายบั้งสีดำขวางอยู่หลายๆบั้ง ทำให้ดูเหมือนเป็นนกที่มีคอลายๆ ปากสีน้ำตาลเข้ม ขนคลุมส่วนล่างของลำตัวเป็นสีเหลืองออกเขียวอ่อนนิดๆ ขนปีกมีสีเป็นชุดเดียวกับขนหางคือสีน้ำตาลแกมแดง ดำ และ ขาว มีจุดเด่นซึ่งเป็นที่มาของชื่อคือขนหางคู่บนสุดมีสีน้ำตาลแกมแดง ปลายหางเป็นสีขาวอมเหลือง ขอบขนและขนหางคู่อื่นเป็นสีดำ ตัวผู้และตัวเมียหน้าตาคล้ายคลึงกัน

ลักษณะของนกศิวะหางตาล
นกศิวะหางตาลเกาะบนต้นไม้

การกระจายพันธุ์
---------------

พบในอนุทวีปอินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, กระจายพันธุ์ข้ามไปยังภูฐาน, อินเดีย, ลาว, มาเลเซีย, พม่า, เนปาล, ไทย, ทิเบต และเวียดนาม อาศัยในป่าดิบเขาเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน สูงจากระดับน้ำทะเล 1500-3700 เมตร
สำหรับในประเทศไทย พบในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ พบได้บ่อยมากที่ดอยอินทนนท์ โดยชนิดย่อยที่พบในเมืองไทยคือชนิดย่อย *M.s.castanicauda* ซึ่งพบเป็นครั้งแรกในประเทศพม่าเมื่อปี พ.ศ. 2420 และพบในเมืองไทยที่ดอยอินทนนท์เมื่อ พ.ศ. 2477 นอกจากดอยอินทนนท์แล้วยังสามารถพบนกศิวะหางสีตาลได้ที่ดอยผ้าห่มปก เชิงยอดเขาโมโกจู จังหวัดกำแพงเพชร เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก

นกศิวะหางตาลเมื่อถึงฤดูหนาวจะอาศัยกินพวกน้ำหวานจากดอกไม้

พฤติกรรม
--------

ทำรังวางไข่ในช่วงฤดูฝน เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์นกในฝูงจะแยกย้ายกันไปอยู่เป็นคู่ ในการเกี้ยวพาราสีนกแต่ละคู่จะเบียดกันแนบชิดตลอดเวลา ทำรังเป็นรูปถ้วยสูงจากพื้นดิน1-3เมตร ทำรังด้วยหญ้า ใบไผ่ มอส เปลือกต้นก่อที่นำมาขัดสานเป็นรูปถ้วยแล้วรัดภายนอกด้วยไลเคนส์ทำให้รังดูแข็งแรงและกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม รองก้นรังด้วยขนสัตว์ รากไม้เล็กๆ ฝอยลม ใบสน วางไข่ครอกละ 2-4 ฟอง เปลือกไข่สีเขียวอมฟ้าหรือน้ำเงินเข้ม หรือน้ำเงินแกมเขียว ทั้งพ่อและแม่นกช่วยกันเลี้ยงลูกอ่อน การกินอาหารกินพวกแมลง หนอน เมื่อถึงฤดูหนาวจะอาศัยกินพวกน้ำหวานจากดอกไม้

อ้างอิง
-------

* BirdLife International 2004. แม่แบบ:IUCNlink. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 26 July 2007.
* Collar, N. J. & Robson C. 2007. Family Timaliidae (Babblers) pp. 70 – 291 in; del Hoyo, J. Elliott, A. & Christie, D.A. eds. *Handbook of the Birds of the World*, Vol. 12. Picathartes to Tits and Chickadees. Lynx Edicions, Barcelona.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ  Minla strigula ที่วิกิสปีชีส์


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Minla strigula***
**นกอัญชันคิ้วขาว** (อังกฤษ: White-browed Crake); ชื่อวิทยาศาสตร์: *Porzana cinerea*) จัดอยู่ในวงศ์นกอัญชัน (Rallidae) เป็นนกอัญชันขนาดเล็ก นกชนิดนี้หากินตาม ทะเลสาบ บึง หนอง พรุ นากุ้ง นาข้าว ห้วย คลอง หรือ พื้นที่ที่ชุ่มน้ำต่างๆที่มีพืชลอยน้ำปกคลุมหนาแน่นในพื้นที่ราบ อาหารของนกชนิดนี้ได้แก่เมล็ดของพืชน้ำ แมลง ไข่แมลง สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเล็ก ๆ ที่หาพบได้ตามกอพืชรก ๆ หรือบริเวณชายน้ำในแหล่งน้ำที่อาศัย โดยนกจะเดินจิกกินไปเรื่อย ๆ พร้อมกับกระดกหางขึ้น ๆ ลง ๆ

ลักษณะ
------

มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 19-21.5 เซนติเมตร มีตาสีแดง มีแถบสีดำลากผ่านคิ้วสีขาว ได้ตามีแถบสีขาวปากสีเหลืองอมเขียว โคนปากมีแต้มสีแดง หัวและอกสีเทา ท้องสีขาว ลำตัวต้านบนสีน้ำตาล มีจุดเด่นอยู่ที่แถบสีขาวคล้ายคิ้วและแถบสีขาวที่มุมปากถึงข้างแก้มตัดกับหน้าสีเทาและแถบตาสีดำ คอและท้องสีเทาปนขาว ท้องด้านล่างไปจนถึงก้นสีน้ำตาลแกมเหลือง ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลแกมเหลือง มีลายเกล็ดสีน้ำตาลดำขาและเท้าเหลืองแกมเขียว และโคนหางสีน้ำตาลแดงขาสีเขียวนกทั้งสองเพศคล้ายคลึงกัน

  

พฤติกรรมการหาอาหาร

พฤติกรรม
--------

มักพบเดินหาอาหารกินอยู่บนพืชน้ำหรือบริเวณชายน้ำ จะชอบเดินและวิ่งหาอาหารกินสลับกับหยุดเป็นระยะระยะ และชอบกระดกหางขึ้นลงตลอดเวลา นอกจากนี้ยังสามารถว่ายน้ำหากินได้ด้วย จะส่งเสียงร้อง จิ๊ก-จิ๊ก-จิ๊ก เสียงขึ้นจมูก ประมาณซ้ำ 10 - 12 ครั้ง

พื้นที่อาศัย
------------

ทะเลสาบ บึง หนอง พรุ นากุ้ง นาข้าว ห้วย คลอง บริเวณชายน้ำ หรือพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ

แหล่งกระจายพันธุ์
-----------------

ในประเทศ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ออสเตรเลีย สิงคโปร์ ปาปัวนิวกินี บรูไน มาเลเซีย ไทย เวียดนาม ไต้หวัน ฮ่องกง ญี่ปุ่น ลาว เขมร และประเทศในมหาสมุทรแปซิฟิค อื่น ๆ เช่น ฟิจิ หมู่เกาะโซโลมอน เป็นต้น สำหรับประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่นพบได้ทุกภาค โดยเฉพาะภาคกลางและภาคใต้ แต่อาจจะพบได้บ่อยแค่ในบางท้องที่

สถานภาพ
-------

นกประจำถิ่น พบได้บ่อย

อ้างอิง
-------

1. ↑  หนังสือคู่มือดูนกหมอบุญส่ง เลขะกุล,นกเมืองไทย,โดยคณะบุคคลนายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล,หน้า136
2. ↑  ,White-browed Crake
3. ↑   เก็บถาวร 2010-02-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, วงศ์นกอัญชัน
4. ↑  [*ลิงก์เสีย*],พฤติกรรมการหาอาหาร
5. ↑  , นกอัญชันคิ้วขาว
**นกหกเล็กปากดำ** (อังกฤษ: Blue-crowned hanging parrot) เป็นนกแก้วสีเขียวขนาดเล็ก พบในประเทศไทยไปจนถึงบอร์เนียว กินดอกไม้ หน่ออ่อน ผลไม้ และเมล็ดเป็นอาหาร

ลักษณะ
------

นกหกเล็กปากดำยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 12-14.5 เซนติเมตร ตัวป้อม คอสั้น หัวโต ปากเล็กหนาและค่อนข้างแบนข้าง สันปากบนโค้งงุ้มลงมา ปลายปากแหลม คลุมปลายปากล่าง ลิ้นสั้นเป็นก้อนเนื้อหนา โคนปากบนเป็นแผ่นหนังเปลือยเปล่านิ่มที่มีรูจมูก 2 รูป เปิดออก ปีกกว้างและปลายปีกแหลม ขนปลายปีกมี 10 เส้น ขนหางสั้นมากและปลายหางมน ขนหางมี 12 เส้น มีนิ้วเท้าข้างละ 4 นิ้ว ยื่นไปข้างหน้า 2 นิ้ว และยื่นไปข้างหลัง 2 นิ้ว ปากสีดำ ม่านตาสีน้ำตาลไหม้ ขาและนิ้วเท้าสีน้ำตาลออกเหลือง สองเพศมีสีแตกต่างกัน

ตัวผู้ หัวและลำตัวสีเขียวสด ลำตัวส่วนบนมีสีเข้มกว่าลำตัวส่วนล่าง แต่กลางกระหม่อมมีแต้มสีน้ำเงิน กึ่งกลางหลังตอนบนเป็นแถบสีน้ำตาลเจือส้ม หลังตอนล่างมีแถบสีเหลืองพาดขวาง ตะโพกและขนคลุมบนโคนหางสีแดงสด ขนคลุมปีก ขนกลางปีกและขนปลายปีกมีครีบขนด้านในสีคล้ำ ขนคลุมใต้ปีกสีเขียว ใต้ปีกสีฟ้า หางสีเขียวสด แต่ใต้หางสีฟ้า ใต้คอและอกตอนบนเป็นแถบสีแดงสด สีข้างเจือสีเหลืองเล็กน้อย ตัวเมียหัวและลำตัวสีเขียวสดคล้ายตัวผู้ แต่สีหม่นกว่าเล็กน้อย ลำตัวส่วนล่างออกสีเหลือง แต้มสีน้ำเงินที่กลางกระหม่อมคล้ำกว่า และแถบสีส้มที่กลางหลังตอนบนแคบกว่า ไม่มีแถบสีแดงที่อกและแถบสีเหลืองที่หลังตอนล่าง

การกระจายพันธุ์
---------------

พบในประเทศไทยไปจนถึงบอร์เนียว ประเทศไทยพบในภาคใต้ ในจังหวัดกระบี่ พัทลุง สงขลา สตูล ปัตตานี นราธิวาส และยะลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Alderton, David (2003). *The Ultimate Encyclopedia of Caged and Aviary Birds*. London, England: Hermes House. p. 214. ISBN 1-84309-164-X.
2. ↑  นกหกเล็กปากดำ[*ลิงก์เสีย*] birds of Thailand

* BirdLife International (2004). *Loriculus galgulus*. *2006 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. Retrieved on 5 May 2006. Database entry includes justification for why this species is of least concern

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* World Parrot Trust Parrot Encyclopedia - Species Profile
* BirdLife Species Factsheet
* Oriental Bird Images: *Blue-crowned Hanging Parrot* เก็บถาวร 2012-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Selected photos


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกหกเล็กปากดำ**

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Loriculus galgulus ที่วิกิสปีชีส์
**นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง** (อังกฤษ: Black-headed woodpecker; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Picus erythropygius*) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกหัวขวาน (Picidae) 

มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนหัวสีดำ คอและอกสีเหลือง ใต้ท้องสีนวลและมีลายซิกแซกสีเขียวไพล ขนตะโพกสีแดงมักจะฟูฟ่องยามตกใจ หากรู้สึกคุกคามอาจกางปีกที่มีลายขาวสลับดำให้ดูน่าเกรงขามเพื่อขู่ศัตรู บางตัวมีแถบคิ้วสีขาว แต่เฉพาะตัวผู้เท่านั้นที่จะมีสีแดงที่กลางกระหม่อม ขณะที่ตัวเมียมีกระหม่อมสีดำ

นกหัวขวานเขียวตะโพกแดงมีอุปนิสัยต่างจากนกหัวขวานทั่วไป คือ เป็นชนิดเดียวที่มักอยู่รวมกันเป็นฝูงตลอดทั้งปี สาเหตุก็มาจากการที่พ่อแม่นกมีนกตัวอื่น ๆ มาทำหน้าที่ช่วยเลี้ยงลูกอ่อน และยังไม่ได้รวมฝูงเฉพาะนกชนิดเดียวกัน หากแต่ยังรวมฝูงหากินร่วมกับ นกกะราง, นกแซงแซวหางบ่วงใหญ่ (*Dicrurus paradiseus*) หรือนกหัวขวานชนิดอื่น ๆ รวมอยู่ด้วย 

มีอุปนิสัยชอบเลียกินมดและปลวกบนพื้นดิน แต่บางครั้งก็มากินเศษอาหารที่มนุษย์เหลือทิ้งไว้เช่นเดียวกับนกกะรางด้วย และชอบส่งเสียงร้องเอะอะเสียงดัง มักได้ยินเสียงก่อนเห็นตัว โดยส่งเสียงรัวติดต่อกันว่า "แอะแอะ แอะแอ้ว" คล้ายลูกสุนัข

มีถิ่นกระจายพันธุ์ในป่าเต็งรังไม่ระดับความสูงไม่เกิน 900 เมตร จากระดับน้ำทะเล พบกระจายพันธุ์ในเวียดนาม, กัมพูชา, ไทย, ลาว, พม่า สำหรับในประเทศไทยพบในป่าผลัดใบและป่าสนทางภาคตะวันตก, ภาคเหนือและภาคอีสาน พบบ่อยเฉพาะในบางพื้นที่ เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง และอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ 

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Picus erythropygius*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  "*Picus erythopygius*". ระบบข้อมูลการจำแนกพันธุ์แบบบูรณาการ.
3. ↑  นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง
4. ↑  "นกหัวขวานเขียวตะโพกแดง". *คมชัดลึก*.
5. ↑  สัตว์ป่าคุ้มครอง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Picus erythropygius***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Picus erythropygius ที่วิกิสปีชีส์
**สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร** เป็นส่วนราชการ ระดับสำนัก สังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่ที่หมู่ 11 ตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง (ด้านหลังมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง) มีหน้าที่ในการค้นคว้าวิจัยและให้บริการวิชาการด้านการเกษตร อุตสาหกรรมเกษตร การสร้างสิ่งประดิษฐ์ ฝึกทักษะวิชาชีพ ผลิตพันธุ์พืชที่ดีให้กับเกษตรกร รวมถึงการให้บริการตรวจวิเคราะห์ทางการเกษตร

วิวัฒนาการ
----------

สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2518 โดยใช้ชื่อว่า "สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตร" สังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เพื่อเป็นแหล่งค้นคว้าทางวิชาการเกษตรและฝึกอบรมครู อาจารย์ นักศึกษา ตลอดจนประชาชนทั่วไป มีฐานะเทียบเท่ากอง หรือคณะ ต่อมาเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงศึกษาธิการได้มีประกาศแบ่งส่วนราชการสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล มีการจัดตั้งสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรเพิ่มขึ้นอีก 1 แห่งที่จังหวัดสกลนคร ทำให้สถาบันฯ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปาง"

ในปี พ.ศ. 2548 พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ได้ยุบรวมเอา 6 วิทยาเขตภาคเหนือ และสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปาง เข้าด้วยกันเป็น "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา" โดยสถาบันฯ มีฐานะเป็นหน่วยงานในสังกัด สถาบันวิจัยและพัฒนา

จนกระทั่งเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 จึงได้มีการยกฐานะสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปางขึ้นเป็น "สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร" ปัจจุบันสถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร ได้มีการจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา ในสาขาวิชาพืชศาสตร์ และสาขาวิชาเทคโนโลยีการเกษตร ด้วย ในปีแรกมีนักศึกษาจำนวน 9 คน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "คู่มือประกันคุณภาพการศึกษาภายใน สวก.ลำปาง" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2010-05-07.
2. ↑  รายงานการประเมินตนเองของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ปีการศึกษา 2552
3. ↑  "บัณฑิตศึกษา มทร.ล้านนา". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-11-05. สืบค้นเมื่อ 2010-04-30.
4. ↑  สรุปจำนวนนักศึกษา ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552

| * ด
* ค
* ก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา |
| --- |
| คณะ | บริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ • วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร • วิศวกรรมศาสตร์  • ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมศาสตร์ • วิทยาลัยเทคโนโลยีและสหวิทยาการ |  |
| เขตพื้นที่ | ส่วนกลาง (จอมทอง • เจ็ดยอด) • ตาก • น่าน • ลำปาง • เชียงราย • พิษณุโลก |
| หน่วยงานอื่น | สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร • สถาบันถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่ชุมชน • สถาบันวิจัยและพัฒนา • สมาคมศิษย์เก่า • องค์การนักศึกษา |
| หมวดหมู่ |
**นกอินทรีทอง** (อังกฤษ: golden eagle, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Aquila chrysaetos*) คือหนึ่งในนกล่าเหยื่อที่เป็นที่รู้จักในซีกโลกเหนือ นกชนิดนี้เป็นสายพันธุ์อินทรีที่กระจายตัวกว้างขว้างที่สุดในโลก เหมือนกับนกอินทรีทั่วไปที่อยู่ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี นกอินทรีทองมีขนสีน้ำตาลเข้มและมีขนสีน้ำตาลทองที่อ่อนกว่าบริเวณต้นคอ นกอินทรีที่ยังไม่โตเต็มตัวโดยปกติจะมีสีขาวที่หาง และบ่อยครั้งมีขนสีขาวที่ปีก โดยปกติแล้วนกอินทรีทองใช้ความสามารถของมันและความเร็วในการรวมเท้าที่ทรงพลังและกรงเล็บที่แหลมคมในการจับเหยื่อที่หลากหลาย เหยื่อหลักๆ ของมันคือ กระต่ายแจ็ก กระต่าย มาร์มอท และกระรอกดินอื่นๆ

นกอินทรีทองรักษาขอบเขตที่อยู่หรือดินแดนของมันซึ่งกว้างขวางประมาณ 200 ตารางกิโลเมตร (77 ตารางไมล์) พวกมันสร้างรังนกขนาดใหญ่ในพื้นที่สูง (หน้าผาเป็นหลัก) ซึ่งมันอาจจะกลับมาในปีที่มีการผสมพันธุ์ กิจกรรมผสมพันธุ์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ พวกมันมีคู่ครองเพียงตัวเดียวและอาจจะยังคงอยู่ด้วยเป็นเวลาหลายปีหรือตลอดชีวิต ตัวเมียวางไข่ 4 ฟอง และใช้เวลาฝักไข่ 6 อาทิตย์ โดยปกติแล้วลูกนกหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้นที่จะรอดชีวิตและถูกเลี้ยงจนกระทั่งบินได้ในเวลา 3 เดือน นกอินทรีทองวัยรุ่นเข้าสู่อิสรภาพอย่างเต็มตัวในฤดูใบไม้ร่วง หลังจากนั้นพวกมันจะบินเร่ร่อนอย่างกว้างขวางจนกระทั่งมีการสร้างเขตแดนสำหรับตัวมันเองใน 4 ถึง 5 ปี 

ครั้งหนึ่งนกอินทรีทองเคยอยู่อย่างแพร่หลายทั่วซีกโลกเหนือ แต่พวกมันได้หายไปจากหลายๆ พื้นที่ซึ่งมนุษย์ได้เข้ามาอาศัยอยู่ แม้ว่ามีการทำลายล้างในบางขอบเขตที่อยู่ของมัน หลายๆ สายพันธุ์ยังคงพบได้ทั่วไปพอสมควร ในปัจจุบันมีการขยายออกที่กว้างขวางในทวีปยูเรเชีย อเมริกาเหนือ และในส่วนของแอฟริกาเหนือ พวกมันคือนกอินทรีที่มีประชากรหนาแน่นน้อยที่สุดและใหญ่ที่สุดใน 5 สายพันธุ์ของวงศ์เหยี่ยวและอินทรี ที่ปรากฏทั้งในเขตชีวภาพพาลีอาร์กติก และเขตชีวภาพนีอาร์กติก (อเมริกาเหนือ)

นกอินทรีทองยังเป็นนกประจำชาติของประเทศเม็กซิโกอย่างเป็นทางการ และประเทศอียิปต์อย่างไม่เป็นทางการ นอกจากนี้ยังเป็นสัตว์ประจำชาติอีก 2 ประเทศคือ แอลเบเนีย และเยอรมนี

ดูเพิ่ม
-------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Aquila chrysaetos

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2013). "*Aquila chrysaetos*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.
2. ↑  The Golden Eagle books.google.com/

สมุดภาพ
-------

* นกอินทรีทองนกอินทรีทอง
* นกอินทรีทองและรังของมันนกอินทรีทองและรังของมัน
* ลูกนกอินทรีทองลูกนกอินทรีทอง
* ธงชาติแอลเบเนียธงชาติแอลเบเนีย
* ตราอาร์มของประเทศอียิปต์ตราอาร์มของประเทศอียิปต์
* ตราอาร์มของประเทศเม็กซิโกตราอาร์มของประเทศเม็กซิโก
* Museum specimenMuseum specimen
**นกอินทรีฟิลิปปิน** (อังกฤษ: Philippine eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pithecophaga jefferyi*) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อนกอินทรีกินลิง เป็นนกเฉพาะถิ่นในวงศ์เหยี่ยวและอินทรีอาศัยเฉพาะในเขตป่าของฟิลิปปินส์ นกชนิดนี้มีสีน้ำตาลและขนนกสีขาว และมีหงอนที่ดกหนา โดยสัดส่วนทั่วไปวัดความยาวได้ 86-102 เซนติเมตร (2.82 ถึง 3.35 ฟุต) และมีน้ำหนัก 4.7-8.0 กิโลกรัม (10.4-17.6 ปอนด์) นกชนิดนี้ได้รับการพิจารณาว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดานกอินทรีที่ยังมีอยู่ในโลกในด้านความยาว แต่นกอินทรีทะเลชเตลเลอร์ (Steller's sea eagle) และนกอินทรีฮาร์ปี (harpy eagle) มีขนาดใหญ่กว่าในด้านน้ำหนักและความใหญ่โต

ท่ามกลางนกที่มีพลังและความหายากที่สุดในโลก นกอินทรีฟิลิปปินได้รับการประกาศเป็นนกประจำชาติของฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นนกที่อยู่ในอันตรายเข้าขั้นวิกฤต เนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัยหลักจากการตัดไม้ทำลายไม้ในขอบเขตของมัน การล่านกอินทรีฟิลิปปินมีโทษภายในกฎหมายฟิลิปปินส์ โดยมีโทษจำคุก 12 ปี และค่าปรับสูง

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2013). "*Pithecophaga jefferyi*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 26 November 2013.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกอินทรีฟิลิปปิน**
**นกอีวาบตั๊กแตน** (อังกฤษ: plaintive cuckoo ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cacomantis merulinus*) เป็นนกสกุล *Cacomantis* ในวงศ์ Cuculidae (วงศ์นกคัคคู) เป็นนกประจำถิ่นของทวีปเอเชีย มีที่อยู่ตั้งแต่อินเดีย จีน อินโดนีเซีย และไทย

ลักษณะ
------

 นกที่ยังไม่โตเต็มที่ในเมืองโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก อินเดีย 
นกตัวเมียสีออกเป็นน้ำตาลมากกว่าตัวผู้
อีวาบตั๊กแตนเป็นนกคัคคูที่ค่อนข้างเล็ก ยาวประมาณ 21-23.5 ซม.
นกตัวผู้ที่โตเต็มที่แล้วมีสีเทา-น้ำตาลด้านบนและสีส้มด้านล่าง มีหัว คอ และอกด้านบนเป็นสีเทา
ปลายขนหางมีสีขาว
ขาและเท้ามีสีเหลือง ตามีสีแดง ปากด้านบนสีแดงและด้านล่างสีเหลือง
ตัวเมียที่โตเต็มที่แล้วบางครั้งคล้ายกับตัวผู้ แต่บ่อยครั้งปรากฏออกเป็นสีน้ำตาลมากกว่า (hepatic morph)
คือ ด้านบนออกเป็นสีแดง-น้ำตาลโดยมีแถบเข้ม
ด้านล่างสีจางกว่าโดยมีแถบที่จางกว่าด้วย
มีริ้วจางเหนือตาและหาง มีแถบสีเข้มยาวตลอดหาง
ส่วนนกวัยเยาว์จะคล้ายกับตัวเมียที่ออกเป็นสีน้ำตาล แต่จะจางกว่า และจะมีริ้วลายเข้มแทนที่จะเป็นแถบบนยอดศีรษะและคอ

ตัวผู้มีเสียงหวีดหวิวที่ฟังดูละห้อยโหยหวน ซึ่งรวมการร้องเป็นชุดวลีมีสามโน้ตที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ และชุดเสียงเป็น 11-12 โน้ตที่ต่ำลงเรื่อย ๆ

การกระจายพันธุ์และพันธุ์ย่อย
----------------------------

มีพันธุ์ย่อย 4 อย่างคือ
พันธุ์ต้นแบบ *C. m. merulinus* อยู่ในประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีอยู่อย่างสามัญในเกาะใหญ่ ๆ
ส่วนพันธุ์ย่อย *C. m. querulus* เป็นพันธุ์ที่สามัญที่สุด มีอยู่ทางอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ บังกลาเทศ จีนใต้ พม่า ไทย กัมพูชา ลาว และเวียดนาม
เป็นนกเยี่ยมเยียนสำหรับถิ่นฐานในประเทศจีน และอพยพมาทางใต้ในหน้าหนาว
ส่วนพันธุ์ย่อย *C. m. threnodes* พบในคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว และพันธุ์ย่อย *C. m. lanceolatus* ในเกาะชวา เกาะบาหลี และเกาะซูลาเวซี

ส่วนนกพันธุ์ *C. passerinus* (grey-bellied cuckoo) ก่อนหน้านี้จัดเป็นพันธุ์ย่อย แต่ปัจจุบันมักจะจัดเป็นพันธุ์ต่างหาก

นิเวศ
-----

นกอยู่ตามชายป่า ป่าไม้เปิด ป่าไม้พุ่ม ทุ่งหญ้า พื้นที่ที่สามารถทำเกษตรกรรมได้ อุทยาน และสวน นกกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร ปกติอยู่โดด ๆ และบ่อยครั้งยากที่จะเห็น
เป็นนกปรสิตไข่ให้นกอื่นเลี้ยง คือไข่ในรังของนกยอดข้าวหางแพน นกกระจิบหญ้า และนกกระจิบกัมพูชา ไข่จะเหมือนของนกอื่นยกเว้นใหญ่กว่า นกเล็ก ๆ บางครั้งจะรุมตีนกอีวาบตั๊กแตนเพื่อไล่ไปจากรังของพวกมัน

เชิงอรรถและอ้างอิง
------------------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Cacomantis merulinus*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. สืบค้นเมื่อ 2013-11-26.

เสียงนก
-------

* Boesman, Peter. *เสียงนกตัวผู้ชุดที่เสียงเป็น 11-12 โน้ตที่ต่ำลงเรื่อย ๆ* (mp3). Xeno-canto Foundation. สืบค้นเมื่อ 2016-05-24.
* Lambert, Frank. *เสียงนกตัวผู้ชุดวลีมีสามโน้ตที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ* (mp3). Xeno-canto Foundation. สืบค้นเมื่อ 2016-05-24.

อ้างอิงอื่น ๆ
-------------

* Kennedy, Robert S.; Gonzales, Pedro C.; Dickinson, Edward C.; Miranda, Hector C. & Fisher, Timothy H. (2000) *A Guide to the Birds of the Philippines*, Oxford University Press, Oxford.
* MacKinnon, John & Phillipps, Karen (2000) *A Field Guide to the Birds of China*, Oxford University Press, Oxford.
* Robson, Craig (2002) *A Field Guide to the Birds of South-East Asia*. New Holland, London.
**นกลุมพูขาว** หรือ **นกกระลุมพูขาว** (อังกฤษ: Pied imperial pigeon; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ducula bicolor*) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae)

มีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 40 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน รูปร่างคล้ายนกชนิดอื่นทั่วไปในวงศ์เดียวกัน ขนบริเวณหัวและลำตัวสีขาว ปลายปีกและขนหางมีสีดำ 

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ตามป่าชายเลนและเกาะกลางทะเล มักหากินอยู่รวมเป็นฝูงประมาณ 15-30 ตัว ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์จะอยู่เป็นคู่ เป็นนกที่บินได้เก่งและบินเร็ว มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ วางไข่ครั้งละ 1-2 ฟอง กินเมล็ดพืชและผลไม้ เป็นอาหาร

มีถิ่นกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ และหมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรอินเดีย สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นนกประถิ่นที่พบได้บ่อยพบบริเวณเกาะทางด้านชายฝั่งทะเลตะวันออก และภาคใต้ฝั่งอันดามัน พบหาได้ยากบนแผ่นดินใหญ่ อาจมีการย้ายถิ่นไปตามแหล่งอาหาร

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

อ้างอิง
-------

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Ducula bicolor*". *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1*. สืบค้นเมื่อ 16 July 2012.
2. ↑  ลุมพู :น. ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542
3. ↑  นกเมืองไทย คู่มือดูนก หมอบุญส่ง เลขะกุล
4. ↑  "นกลุมพูขาว". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-02-24. สืบค้นเมื่อ 2012-11-07.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นกลุมพูขาว**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปภาพเพิ่มเติม

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Ducula bicolor ที่วิกิสปีชีส์
**ทรีโอนีน** (อังกฤษ: Threonine, Thr, T) คือ กรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น ร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์กรดอะมิโนชนิดนี้ได้ จึงจะต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ **HO2CCH(NH2)CH(OH)CH3**

ทรีโอนีน

สมบัติ
------

ทรีโอนีนมีสูตรโมเลกุล คือ C4H9NO3 และมีมวลโมเลกุลเท่ากับ 119.12 g/mol ในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่ฟังชั้นต่างๆได้แก่หมู่ไฮดรอกซิล 1 หมู่, หมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิล 1 หมู่

การสังเคราะห์
-------------

มนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์กรดอะมิโนชนิดนี้ได้ แต่ในพืช ทรีโอนีนจะถูกสังเคราะห์มาจากกรดแอสปาร์ติค โดยผ่าน **α-aspartyl-semialdehyde** และ **โฮโมเซอรีน** (homoserine) โดยเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการการสังเคราะห์ทรีโอนีนได้แก่

* aspartokinase
* ß-aspartate semialdehyde dehydrogenase
* homoserine dehydrogenase
* homoserine kinase
* threonine synthase.

ประโยชน์
--------

ทรีโอนีนมีส่วนช่วยในการป้องกันการสร้างไขมันในเลือด ช่วยให้เอนไซม์ในระบบย่อยอาหารทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยในการเผาผลาญอาหารในร่างกายและยังช่วยส่งเสริมการดูดซึมอาหารอีกด้วย

กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น
-----------------------

* วาลีน (valine)
* ลิวซีน (leucine)
* ไอโซลิวซีน (isoleucine)
* เมตไทโอนีน (methionine)
* ฟีนิลอะลานีน (phenylalanine)
* ไลซีน (lysine)
* ทริปโตแฟน (tryptophan)

ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้ 

* ฮีสติดีน (histidine)
* อาร์จินีน (arginine)

อ้างอิง
-------

1. ↑

ข้อมูลเพิ่มเติม
---------------

ทรีโอนีน เก็บถาวร 2012-07-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด บิดาแห่งภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
**เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด** (อังกฤษ: Frederic law Olmstead, 26เมษายนพ.ศ. 2365—28สิงหาคมพ.ศ. 2446) เป็นภูมิสถาปนิกชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองฮาร์ตเฟิร์ด รัฐคอนเนทิคัต หลังจากการศึกษาเบื้องต้นที่มีข้อจำกัดจากปัญหาสายตา ออล์มสเตดได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเยล ด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมได้ระยะหนึ่งก็ได้กลายเป็นนักเขียนบทความในหนังสือพิมพ์ที่มีความสนใจและซาบซึ้งในธรรมชาติ หลังจากการเดินทางทั่วโลกรวมทั้งประเทศอังกฤษที่ออล์มสเตดให้ความสนใจชื่นชมภูมิทัศน์และสวนสาธารณะในเมืองเป็นพิเศษ ซึ่งต่อมาออล์มสเตดก็ได้เปลียนอาชีพมาเป็นภูมิสถาปนิกและชนะการประกวดแบบสวนสาธารณะ "เซ็นทรัลปาร์ก" ในนครนิวยอร์ก

การออกแบบและก่อสร้างเซ็นทรัลปาร์กทำให้ออล์มสเตดมีชื่อเสียงได้รับการว่าจ้างให้ออกแบบสวนสาธารณะและภูมิทัศน์วิทยาเขตเป็นจำนวนมากในสหรัฐฯ รวมทั้งบริเวณสำคัญหลายแห่งในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. การบุกเบิกของออล์มสเตดถือเป็นจุดกำเนิดของวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่เผยแพร่ไปทั่วโลกในเวลาต่อมา

ออล์มสเตดได้ร่วมกับนักอนุรักษ์สำคัญอีกหลายคนรณรงค์ให้มีการประกาศ "โยเซมิติ" ให้เป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติ ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของระบบอุทยานแห่งชาติของประเทศสหรัฐฯ ออล์มสเตดได้รับการยกย่องเป็นบิดาแห่งวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม
สำหรับเพลง ดูที่ แผลเป็น (เพลง)

**แผลเป็น**เป็นบริเวณเนื้อเยื่อเส้นใยซึ่งเกิดแทนผิวหนังปกติหลังเกิดการบาดเจ็บ แผลเป็นเกิดจากกระบวนการชีววิทยาซ่อมแซมบาดแผลในผิวหนัง ตลอดจนในอวัยวะและเนื้อเยื่ออื่นของร่างกาย ฉะนั้นจึงเป็นส่วนธรรมชาติของกระบวนการหาย (healing) บาดแผลแทบทุกชนิด (เช่น หลังอุบัติเหตุ โรคหรือการผ่าตัด) ล้วนส่งผลให้เกิดแผลเป็นไม่มากก็น้อย ยกเว้นรอยโรคที่เล็กมาก ๆ แต่ยกเว้นสัตว์ที่มีการเจริญทดแทนอย่างสมบูรณ์มีเนื้อเยื่อที่เจริญโดยไม่มีการสร้างแผลเป็น

เนื้อเยื่อแผลเป็นประกอบด้วยโปรตีน (คอลลาเจน) ชนิดเดียวกับเนื้อเยื่อที่มันทดแทน แต่องค์ประกอบเส้นใยของโปรตีนจะต่างไป คือ แทนที่จะเป็นการจัดเรียงสานตะกร้าแบบสุ่มของเส้นใยคอลลาเจนที่พบในเนื้อเยื่อปกติ แต่ในภาวะเกิดพังผืด คอลลาเจนเชื่อมโยงข้ามและก่อเป็นการปรับแนวอย่างเป็นระเบียบในทิศทางเดียวกัน การปรับแนวของเนื้อเยื่อแผลเป็นคอลลาเจนนี้ปกติมีคุณภาพทำหน้าที่ด้อยกว่าการปรับแนวแบบสุ่มของคอลลาเจนตามปกติ ตัวอย่างเช่น แผลเป็นในผิวหนังทนทานต่อรังสีอัลตราไวโอเลตน้อยกว่า และต่อมเหงื่อและปุ่มรากขนไม่เจริญทดแทนในเนื้อเยื่อแผลเป็น กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด หรืออาการหัวใจล้ม ทำให้เกิดแผลเป็นในกล้ามเนื้อหัวใจ ซึ่งทำให้เสียกำลังของกล้ามเนื้อและอาจทำให้หัวใจวายได้ ทว่า มีเนื้อเยื่อบางชนิด เช่น กระดูก ที่สามารถฟื้นฟูได้โดยไม่มีความเสื่อมทางโครงสร้างหรือการทำหน้าที่

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sherratt, Jonathan A. (2010). "Mathematical Modelling of Scar Tissue Formation". Department of Mathematics, Heriot-Watt University. สืบค้นเมื่อ 20 August 2010. This is composed of the same main protein (collagen) as normal skin, but with differences in details of composition. Most crucially, the protein fibres in normal tissue have a random (basketweave) appearance, while those in scar tissue have pronounced alignment in a single direction.
**แผลร้อนใน** (อังกฤษ: aphthous stomatitis) หรือ **แอ็ฟทา** (อังกฤษ: Aphthae) คือ แผลเปิดภายในช่องปากเกิดจากการแตกของเยื่อเมือก

อาการ
-----

แผลร้อนในจะเกิดเป็นจุดแดงหรือตุ่มและต่อมาจะพัฒนาแยกออกมาเป็นแผลเปิด มีลักษณะเป็นสีขาว รูปวงรี โดยมีขอบเป็นสีแดงนูนออกมา มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3 มม. ซึ่งในบางครั้งอาจจะกว้างถึง 1 ซม. จะมีอาการเจ็บปวดบริเวณแผล 

ระยะเวลาของอาการอาจเกิดขึ้นได้ตั้งแต่ 1 ถึง 2 สัปดาห์

สาเหตุ
------

สาเหตุของ "ร้อนใน" การแพทย์แผนปัจจุบันไม่ทราบเป็นที่ชัดเจน แต่ปัจจัยที่มักจะก่อให้เกิด ได้แก่ ความเครียด เหนื่อยล้า การนอนดึก การกัดโดน การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน การมีประจำเดือน การแพ้อาหาร หรืออาจเกิดจากการขาด วิตามิน B12 ธาตุเหล็ก หรือกรดโฟลิก อาจลดและป้องกันการเกิดแผลร้อนในได้ด้วยการรับประทานน้ำในปริมาณมาก ๆ หลังหรือพร้อมอาหารในทันที ควรรับประทานน้ำมาก ๆ ระหว่างมื้อแทน เพราะช่วยให้กรดในกระเพาะอาหารทำงานได้ดีขึ้น และลดโอกาสที่กรดจะเอ่อล้นขึ้นมาในท่อหลอดอาหาร ซึ่งจะทำให้ระคายเคืองเยื่อบุหลอดอาหารและช่องปาก จนทำให้เกิดแผลร้อนในได้ง่าย

ชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ
---------------------

แผลร้อนในจะเรียกว่า "mouth ulcer" หรือ "canker sore" และยังคงเรียก "aphthous stomatitis" หรือ "aphthous ulcer"

อ้างอิง
-------

* Chahine L, Sempson N, Wagoner C (1997). "The effect of sodium lauryl sulfate on recurrent aphthous ulcers: a clinical study". Compend Contin Educ Dent 18 (12) : 1238–40. PMID 9656847.


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**แผลร้อนใน**

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผลร้อนใน ที่เว็บไซต์ Curlie
โฮเซ่ บูร์โกส
**โฮเซ่ บูร์โกส** (Jose Burgos) หรือ**โฮเซ่ อาโปโลนีโอ อี การ์ซีอา** (José Apolonio Burgos y García) เป็นบาทหลวงชาวฟิลิปปินส์ที่มีแนวคิดชาตินิยม และเรียกร้องความเท่าเทียมกันระหว่างบาทหลวงชาวสเปนและฟิลิปปินส์ การที่เขาถูกประหารชีวิตทำให้ความขัดแย้งระหว่างชาวพ้นเมืองและชาวสเปนรุนแรงขึ้น จนกลายเป็นการเรียกร้องเอกราชในที่สุด

บูร์โกสเป็นลูกครึ่งสเปนและมะนิลา เกิดเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2379 เป็นผู้ที่ได้รับการอบรมทางศาสนาในระดับสูงสุดของวิทยาลัยสงฆ์ในมะนิลา ซึ่งในสมัยนั้นบาทหลวงชาวฟิลิปปินส์ที่ได้รับความรู้ทางศาสนาในระดับสูงมีน้อย บาทหลวงบูร์โกสเป็นผู้ที่พยายามเรียกร้องความเสมอภาคทางศาสนาระหว่างชาวสเปนและชาวฟิลิปปินส์ โดยรัฐบาลสเปนในสมัยนั้นได้กีดกันไม่ให้บาทหลวงชาวฟิลิปปินส์มีสิทธิ์บริหารในเขตวัดแม้ว่าบาทหลวงชาวสเปนจะมีไม่เพียงพอ แต่ก็ไม่ยอมแต่งตั้งบาทหลวงชาวฟิลิปปินส์ที่มีคุณวุฒิเพียงพอ ทำให้ชาวฟิลิปปินส์ชื่นชมและศรัทธาในตัวท่านมาก

นับตั้งแต่ราฟาเอล เด อิสเกียโดมาเป็นข้าหลวงใหญ่ที่มะนิลาใน พ.ศ. 2414 ความขัดแย้งที่มีอยู่เดิมทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น เพราะอิสเกียโดประกาศห้ามการแต่งตั้งบาทหลวงชาวฟิลิปปินส์โดยเด็ดขาด ทำให้ความรู้สึกชาตินิยมในหมู่ประชาชนรุนแรงขึ้น จนเกิดเหตุการณ์ทหารและประชาชนชาวฟิลิปปินส์ลุกฮือขึ้นฆ่าทหารสเปนล้มตายเป็นจำนวนมาก เมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2414 ที่เมืองกาวีเต รัฐบาลสเปนได้ปราบปรามผู้ก่อการอย่างรุนแรงและได้จับกุมบาทหลวงบูร์โกสแห่งคณะบาทหลวงกาบิลโดและบาทหลวงอีก 2 คนคือบาทหลวงมารียาโน โกเมซ และบาทหลวงฮาซินโต ซามอราโดยตั้งข้อหาว่าเป็นผู้นำในการก่อกบฏและตัดสินให้ประหารชีวิตทั้งสามคน

[บูร์โกสบนปกหนังสือ *Ang Tunay na Buhay ni P. Dr. Jose Burgos* ("ชีวิตจริงของโฮเซ่ บูร์โกส")
บาทหลวงบูร์โกสและบาทหลวงอีก 2 คนถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2414 การเสียชีวิตของบูรืโกสนี้กลายเป็นแรงบันดาลใจของโฮเซ่ ริซัล นักชาตินิยมรุ่นต่อมา ซึ่งเขาได้ระบุอย่างชัดเจนในงานเขียนของเขา ทั้งนี้บาทหลวงบูร์โกสเป็นเพื่อนกับปาเซียโน ริซัล พี่ชายของโฮเซ่ ริซัล มีหลายเมืองในฟิลิปปินส์ตั้งชื่อว่าบูร์โกสเพื่อระลึกถึงบาทหลวงผู้นี้

อ้างอิง
-------

* สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. โฮเซ่ บูร์โกส ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 544 - 546
**Cornea Vertex Distance** (CVD) หมายถึง ระยะห่างจากด้านหลังของเลนส์แว่นตา ถึงกระจกตา
ในการประกอบแว่นตาโพรเกรสซีฟ จะต้องปรับแต่ง Cornea Vertex Distance ( CVD ) ให้ได้ระยะห่าง ตามค่าที่เลนส์โพรเกรสซีฟแต่ละรุ่นถูกออกแบบมา

เลนส์โพรเกรสซีฟเทคโนโลยีเก่าทั่วไป ถูกออกแบบมาให้รองรับค่าพารามิเตอร์ 4 ค่า ดังต่อไปนี้

1. หน้าแว่น 5 องศา ( Face Form Angle เรียกชื่อย่อว่า FFA )

2. ระยะห่างจากกระจกตา ถึง เลนส์แว่นตา 13 mm ( Cornea Vertex Distance เรียกชื่อย่อว่า CVD )

3. P.D. 64 mm R 32 mm / L 32 mm

4. มุมก้มเงย 7 องศา ( Pantoscopic Tilt Angle เรียกชื่อย่อว่า PTA )

หากค่าพารามิเตอร์ไม่ตรงตามที่เลนส์ถูกออกแบบมา จะทำให้พื้นที่การใช้งานแคบลง การบิดเบือนด้านข้างเพิ่มขึ้น ปรับตัวยาก ใส่ไม่สบาย และในหลายกรณี อาจส่งผลร้ายแรงถึงขนาดไม่สามารถใช้งานได้เลย

ความคลาดเคลื่อนของค่าพารามิเตอร์ ในการประกอบเลนส์โพรเกรสซีฟ

• FFA ค่ามาตรฐาน 5 องศา คลาดเคลื่อนได้ ไม่เกิน + / - 2 องศา

• CVD ค่ามาตรฐาน 13 mm เกณฑ์พิจารณาขึ้นอยู่กับความยาวคอริดอร์ของเลนส์โพรเกรสซีฟแต่ละรุ่น

o Short Corridor ค่า CVD 10 mm – 13 mm หากค่า CVD เกิน 13 mm ระยะกลางจะใช้ไม่ได้เลย

o Semi-Short Corridor ค่า CVD 13 mm – 14 mm เช่น Discovery Xtra , Freedom 13

o Medium Corridor ค่า CVD 13 – 15 mm เช่น Discovery , Freedom 15 , Progressiv AT

o Standard Corridor ค่า CVD 13 – 16 mm เช่น Supra Pro , Hoyalux GP

  

• PTA ค่ามาตรฐาน 7 องศา คลาดเคลื่อนได้ไม่เกิน + / - 4 องศา

• P.D. ค่ามาตรฐาน 64 mm

o P.D. น้อยกว่า 64 mm ประกอบคลาดเคลื่อนไปทางกว้าง เป็นผลดีกว่าคลาดเคลื่อนไปทางแคบ

o P.D. มากกว่า 64 mm ประกอบคลาดเคลื่อนไปทางแคบ เป็นผลดีกว่าคลาดเคลื่อนไปทางกว้าง

  

ดังนั้น ในการประกอบเลนส์โพรเกรสซีฟเทคโนโลยีเก่า จึงต้องปรับแต่งค่าพารามิเตอร์ของกรอบแว่นให้ได้มาตรฐาน ปัญหาคือผู้ประกอบการส่วนใหญ่ ยังขาดความชำนาญในการวัดค่าพารามิเตอร์ และ การปรับแต่งกรอบแว่นให้ได้ค่าพารามิเตอร์ตามที่เลนส์ถูกออกแบบมา

  

วิธีการวัดค่าพารามิเตอร์ มี 4 วิธี

1. กะโดยประมาณด้วยสายตา : วิธีนี้อาศัยความชำนาญ และความสามารถเฉพาะบุคคล มีข้อดีคือสะดวก รวดเร็ว ไม่ต้องลงทุนซื้อเครื่องมือ แต่มีข้อเสีย คือ ผิดพลาดได้ง่าย ถ่ายทอดฝึกสอนคนอื่นได้ยาก

2. วัดด้วยไม้พีดี คู่กับแผ่นวัด FFA : วิธีนี้ ต้องใช้ไม้พีดีที่มีเส้นวัดองศา PTA มีข้อดีคือ สะดวก รวดเร็ว ลงทุนน้อย ให้ความแม่นยำพอสมควร ถ่ายทอดและฝึกสอนคนอื่นได้ง่าย

3. วัดด้วยเครื่องมือพิเศษ Rodenstock Parameter Ruler : วิธีนี้ สะดวก รวดเร็ว แม่นยำ ดูน่าประทับใจ ถ่ายทอดและฝึกสอนคนอื่นได้ง่าย แต่มีข้อเสียคือต้องลงทุนซื้อเครื่องมือหลายพันบาท

4. วัดด้วยเครื่องมือพิเศษ Rodenstock ImpressionIST : วิธีนี้ สะดวก รวดเร็ว แม่นยำ สร้างความประทับใจได้อย่างสูงสุด และสามารถบันทึกข้อมูลด้วยระบบคอมพิวเตอร์สมบูรณ์แบบ แต่มีข้อเสียคือต้องลงทุนสูงถึง หนึ่งล้านสองแสนบาท จึงเหมาะสำหรับร้านแว่นที่ต้องการขายเลนส์โพรเกรสซีฟระดับไฮเอนด์ให้กับลูกค้ารายเดียว คราวละหลายคู่

รายละเอียดเพิ่มเติม ค้นคว้าได้ที่ :  เก็บถาวร 2007-09-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน