recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**มะขามแขก** (อังกฤษ: Indian Senna,Tinnevelly Senna) มีทรงต้นเป็นพุ่มหรือกอขนาดเล็กแตกกิ่งก้านสาขามากมาย จะสูงประมาณ 60-150 เซนติเมตร ใบเหมือนกับกับมะขามทั่วไป แต่จะยาวกว่า และที่ปลายใบแหลมกว่า ก้านใบมีใบย่อย ประมาณ 7 คู่ และ ใบมีสีเขียว มีรสเปรี้ยวหวานชุ่ม ยอดของกิ่งจะออกดอกเป็นช่อสีเหลือง จะมีกลีบที่รองดอกและกลีอดอกเกือบมีขนาดที่เท่ากันจำนวน 5 กลีบ ออกผลเป็นฝักลักษณะเหมือนกับถั่วลันเตา แต่จะแบนกว่า กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร และยาวประมาณ 7 เซนติเมตร มีสีเขียวใสตอนยังอ่อน เมื่อแก่จะกลายเป็นสีดำ มีเมล็ดประมาณ 6 เมล็ด มีรสเปรี้ยว

ลักษณะของดินและน้ำที่เหมาะสม
----------------------------

* ดิน  มะขามแขกชอบดินที่มีลักษณะร่อนอุดมสมบูรณ์
* น้ำ มะขามแขกเป็นพืชทนแล้ง ไม่ชอบน้ำท่วมขัง เมื่อเกิดการขังของน้ำจะทำให้รากของมะขามแขกเน่าได้

การปลูก
-------

ใช้เมล็ดหยอดลงหลุม หรือ ใช้ต้นกล้า ไปปลูกในพื้นที่ที่ต้องการ ช่วงแรกหมั่นดูแลรักษาให้ดินมีความชุ่มชื่นตลอด เมื่อมะขามแขกเริ่มใหญ่แล้วจากนั้นรดน้ำตามความเหมาะสม ช่วงที่นิยมปลูกเป็นช่วงปลายฤดูฝน

ช่วงเวลาเก็บเกี่ยว
------------------

* การเก็บใบจะเริ่มการเก็บเกี่ยวเมื่ออายุได้ 50 วัน โดยตัดยอดเหนือใบแก่ รูดเอาแต่ใบย่อยใส่กระจาด เกลี่ยให้บาง ๆ แล้วนำไปผึ่งไว้ประมาณ 2-5 วัน
* การเก็บผลจะเก็บเมื่อผลมีอายุได้ประมาณ 20-23 วัน นำมาผึ่งในที่ร่ม โดยแผ่ออกบาง ๆ ผึ่งประมาณ 1-2 วัน แล้วนำไปผึ่งแดดอีกประมาณ 1 วันให้แห้งสนิท แล้วเก็บใสภาชนะที่สะอาดและมิดชิด

ประโยชน์
--------

* ใบ ใช้ ระบายท้อง ถ่ายพิษอุจจาระเป็นมูก ถ่ายน้ำเหลือง ถ่ายพิษไข้ ถ่ายโรคบุรุษ ถ่ายพยาธิ แก้ริดสีดวงทวาร
* ผล ใช้ แก้ท้องผูก แก้ริดสีดวงทวาร ถ่ายพิษไข้ ขับลมในลำไส้

มะขามแขกมีสรรพคุณเป็นยาระบาย เนื่องจากจุลินทรีย์ในทางเดินอาหารจะเข้าไปย่อยสลายสารเซนโนไซด์เอและบีกลายเป็นสารเคมีชนิดหนึ่ง ที่ไปกระตุ้นการบีบตัวของกล้ามเนื้อลำไส้ใหญ่ ทำให้รู้สึกปวดท้องอยากถ่าย แต่คนมักเข้าใจผิดจึงโหมกินยาระบายวันละหลาย ๆ รอบ เมื่อเสียน้ำจากการถ่ายมากๆ ร่างกายก็จะทรุดโทรมลง รู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรง อาจถึงช็อกจนเสียชีวิตได้ และถ้าใช้ติดต่อกันเป็นเวลานานมากๆ จะทำให้ลำไส้ใหญ่นั่นเคยชิน การกินสมุนไพรมะขามแขกในรูปของชาชง ชนิดเม็ด หรือชนิดแคปซูลนั้น ถ้ากินในปริมาณที่พอเหมาะเพื่อช่วยแก้ปัญหาท้องผูกถือว่าไม่เป็นอันตราย แต่ถ้ากินในปริมาณที่มากจนเกินไปก็จะทำให้เกิดอันตรายได้เช่นกัน และที่เราต้องทำความเข้าใจกันใหม่นั้นก็คือ ยาระบายเหล่านี้ไม่ช่วยให้ลดความอ้วนได้ เพราะสิ่งที่ถูกขับออกมานั้นเป็นกากอาหารและน้ำในร่างกาย ส่วนไขมันก็ยังวนเวียนอยู่ในตัวเราไม่ได้ถูกระบายไปพร้อมกับของเสีย มะขามแขกเป็นเพียงแค่ยาระบายเท่านั้นไม่สามารถนำมากินเพื่อที่จะลดความอ้วนได้ และถ้ากินในปริมาณที่มากจนเกินไปก็อาจจะทำให้เสียชีวิตได้ด้วย

อ้างอิง
-------

* สมุนไพรกับวัฒนธรรมไทย ตอนที่ 2 ไม้ริมรั้ว หน้าที่ 198 โดย สถาบันการแพทย์แผนไทย กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข จัดพิมพ์เนื่องในวานชุมนุมแพทย์แผนไทยและสมุนไพรไทยแห่งชาติ ครั้งที่ 3
มะกอกโคโรเนย์กี้ หรือ มะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้ (ภาษาอังกฤษ: Koroneiki Olive / Greek Koroneiki Olive) คือ สายพันธุ์หนึ่งของต้นมะกอกที่มีปลูกอยู่แพร่หลายในประเทศกรีซ มีต้นกำเนิดอยู่ในแคว้นเมสซิเนีย (ในแถบตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเพโลพอนนีส) ซึ่งมะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้นี้ สามารถเจริญเติบโตได้ดีในภูมิอากาศที่ไม่ร้อนและไม่หนาวจนเกินไป จึงเหมาะสมกับการเจริญเติบโตในลักษณะเฉพาะของดิน และสภาพภูมิอากาศของประเทศกรีซ มะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้จึงมีปลูกอยู่แพร่หลาย มากถึง 50-60% ของพื้นที่ในประเทศกรีซ1 และเจริญเติบโตในประเทศกรีซมามากกว่า 3,000 ปี ตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ อย่างไรก็ดีปัจจุบันมีการนิยมปลูกมะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้กันอย่างแพร่หลาย ทั้งในทวีปยุโรป และอเมริกา

การใช้ประโยชน์
--------------

มะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้ ถูกยกย่องให้เป็น "ราชินีแห่งมะกอก" เนื่องจากพบว่าเป็นสายพันธุ์ที่มีผลมะกอกเล็กกว่าสายพันธุ์อื่นๆหลายชนิด แต่กลับมีสารต่อต้านอนุมูลอิสระ เช่น สควาเลน และโพลีฟีนอลอยู่มาก2 ซึ่งกลุ่มสารอินทรีย์เหล่านี้สามารถต่อต้านอนุมูลอิสระในร่างกายมนุษย์ได้อย่างยอดเยี่ยม มีคุณสมบัติในการต้านมะเร็ง ป้องกันโรคหัวใจ ลดระดับของคอลเลสเตอรอล (ภาษาอังกฤษ: Cholesterol) และ ไตรกลีเซอไรด์ (ภาษาอังกฤษ: Triglyceride) ในเส้นเลือด กระตุ้นระบบภูมิคุ้มกัน และช่วยต้านแบคทีเรีย2,3 มะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้จึงเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายไปทั่วโลกโดยเฉพาะในแถบตะวันตก โดยเฉพาะในประเทศที่นิยมการผลิตน้ำมันมะกอกคุณภาพสูง เช่น น้ำมันมะกอกชนิดบริสุทธิ์พิเศษ (ภาษาอังกฤษ: Extra Virgin Olive Oil) ซึ่งเป็นที่นิยมนำมาใช้ในการบริโภค เพื่อสุขภาพที่แข็งแรง

นอกเหนือจากการนำมาบริโภคแล้ว น้ำมันมะกอกจากมะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้นี้ ยังเป็นที่นิยมในการนำมาบำรุงผิวพรรณ แต่เนื่องจากน้ำมันมะกอกจะมีความมันและอาจซึมสู่ผิวได้ยาก นักวิทยาศาสตร์จากสถาบันต่างๆทั้งในยุโรป และเอเชีย ได้คิดค้นการสกัดเพียงสารต่อต้านอนุมูลอิสระทรงพลังที่เรียกว่า สควาเลน และโพลีฟีนอล จากน้ำมันมะกอกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้ ซึ่งมีความอ่อนโยงสูง ไม่ทำให้ระคายเคือง ไม่อุดตันรูขุมขน และสามารถต่อต้านอนุมูลอิสระในชั้นผิวหนังได้เป็นอย่างดี ด้วยลักษณะของสควาเลนที่มีความบางเบาและซึมไว ทำให้เหมาะกับการใช้ในการบำรุงผิวทุกวัน อีกทั้งยังเป็นเคล็ดลับความสวยงามของผู้หญิงในแถบตะวันตกอีกด้วย

ฤดูการเก็บเกี่ยว
----------------

โดยส่วนมากฤดูการเก็บเกี่ยวของผลมะกอกกรีกสายพันธุ์โคโรเนย์กี้มักเริ่มในเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ซึ่งเป็นช่วงที่ผลมะกอกกรีกชนิดนี้กำลังสุก และเริ่มเปลี่ยนสีจากสีเขียวอ่อนเป็นสีม่วง หรือสีม่วงดำ อย่างไรก็ดีในบางพื้นที่ฤดูการเก็บเกี่ยวเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมซึ่งผลมะกอกยังไม่สุกดี และมีสีเขียวอ่อน ซึ่งสีของผลมะกอกบ่งบอกถึงความสุกมากน้อย และส่งผลกับรสชาติเช่นเดียวกับผลไม้ชนิดอื่นๆ

อ้างอิง
-------

1 World Catalogue of Olive Varieties, International Olive Council, 2000, p. 95, ISBN 978-84-931663-1-1
2 Kalogeropoulos, N. Tsimidou M. Z. (2014), Antioxidants of Greek Virgin Olive Oils, Antioxidants, 3, 387-413, ISSN 2076-3921
3 Paul M. Vossen (2007), Organic Olive Production Manual, UCANR Publications, pp. 9, 32, ISBN 978-1-60107-440-9
**ตลาดกลางกรุงพนมเปญ** (ฝรั่งเศส: *Marché central de Phnom Penh*) หรือ **พซา ทม ทเม็ย** (เขมร: ផ្សារធំថ្មី, "ตลาดใหญ่แห่งใหม่") เป็นตลาดและจุดหมายตาแห่งหนึ่งของกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา โดยเป็นอาคารแบบอาร์ตเดโกสีเหลือง มีโดมสูง 26 เมตร มีอาคารปีกทรงหลังคาโค้ง แยกออกมาสี่ด้าน ออกแบบโดย Jean Desbois สถาปนิกชาวฝรั่งเศส และควบคุมการก่อสร้างโดย Louis Chauchon ซึ่งเป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศสเช่นกัน ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2480 กล่าวกันว่าที่นี่เป็นตลาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของเอเชีย ภายในอาคารมีร้านรวงและสินค้าหลากหลาย

ครั้นตลาดกลางทรุดโทรมลง จึงมีการบูรณะปรับปรุงอาคารตลาดกลางใหม่ช่วง พ.ศ. 2552–2554 ด้วยทุนสนับสนุนจากสำนักงานพัฒนาฝรั่งเศส (French Development Agency) โดยใช้งบประมาณทั้งหมด 4.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มีการซ่อมแซมโครงสร้างที่เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กทั้งหมด และเพิ่มพื้นที่ตั้งแผงค้าขายบริเวณอาคารปีกทั้งสี่ด้าน

ระเบียงภาพ
----------

* ตลาดกลางเมื่อ พ.ศ. 2561ตลาดกลางเมื่อ พ.ศ. 2561
* ตลาดกลางเมื่อ พ.ศ. 2549ตลาดกลางเมื่อ พ.ศ. 2549
* ภายในโดม พ.ศ. 2558ภายในโดม พ.ศ. 2558

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Personne:Jean Desbois - Archi-Wiki". *www.archi-wiki.org*. สืบค้นเมื่อ 2019-11-15.
2. ↑  Lomholt, Isabelle (2016-07-14). "Phnom Penh Central Market in Cambodia". *e-architect* (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 2019-11-15.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พซา ทม ทเม็ย
สมาชิกแถวหลัง: อะลัน เช็พเพิร์ด, กัส กริสสัม, กอร์ดอน คูเปอร์ แถวหน้า: วอลลี ชีร์รา, เดก สเลย์ตัน, จอห์น เกลนน์, สกอตต์ คาร์เพนเตอร์
**เมอร์คิวรีเซเวน** (อังกฤษ: Mercury Seven) เป็นกลุ่มนักบินอวกาศโครงการเมอร์คิวรีเจ็ดคนที่นาซาประกาศเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1959 นอกจากนี้ยังเรียกว่า **ออริจินัลเซเวน** (Original Seven, เจ็ดคนแรก) หรือแอสโตรนอทกรุ๊ป 1 (Astronaut Group 1, นักบินอวกาศกลุ่ม 1) พวกเขาขับเที่ยวบินอวกาศที่มีคนขับของโครงการเมอร์คิวรีตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1961 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1963 นักบินอวกาศทั้งเจ็ด ได้แก่ สกอต คาร์เพนเตอร์, กอร์ดอน คูเปอร์, จอห์น เกลน, กัส กริสซอม, วัลลี เชียร์รา, อลัน เชพเพิร์ด​ และเดก สเลย์ตัน 

สมาชิกกลุ่มขับยานอวกาศโคจรมีคนขับของนาซาแล้วทุกชั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้แก่ เมอร์คิวรี เจมินี อะพอลโลและกระสวยอวกาศ ในบรรดาเจ็ดคน มีเพียงจอห์น เกลนที่ชราที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ ต่อมาเขาเป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ และขับกระสวยอวกาศอีก 36 ปีต่อมา เป็นบุคคลอายุมากที่สุดที่บินในอวกาศ กัส กริสซอมเสียชีวิตใน ค.ศ. 1967 ในเหตุเพลิงไหม้อะพอลโล 1 ที่เหลือมีชีวิตหลังเกษียณจากราชการ
**ชาร์เลเนอ จี การ์วัลยู-ไฮเนอเกิน** (ดัตช์: *Charlene de Carvalho-Heineken*) เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1954 เป็นนักธุรกิจชาวดัตช์-อังกฤษ ทายาทบริษัทไฮเนอเกิน โดยมีหุ้น 25 เปอร์เซ็นต์ในบริษัทผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่นี้ ทำให้ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอบส์ให้เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิมากถึง 16.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2019

ประวัติ
-------

ชาร์เลเนอ ไฮเนอเกิน เกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1954 เป็นบุตรสาวของนายเฟร็ดดี้ ไฮเนอเกิน นักอุตสาหกรรมเบียร์ชาวดัตช์และลูซิลล์ คุมมินส์ ชาวอเมริกันจากรัฐเคนทักกี ครอบครัวผู้ผลิตเบอร์เบินวิสกี้ (Bourbon whiskey) จบการศึกษาจากโรงเรียนมูลนิธิไรน์ลันด์ส ลีเซอุม ในเดอะเฮกก่อนจะศึกษาต่อระดับปริญญาตรีจนสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยไลเดิน

ชาร์เลเนอแต่งงานกับมีแกล จี การ์วัลยู ชาวอังกฤษเชื้อสายบราซิล นักการเงินและผู้อำนวยการของซิตีกรุ๊ป โดยพบกันครั้งแรกที่รีสอร์ตสกีแห่งหนึ่งในสวิตเซอร์แลนด์ มิเกลกลายเป็นที่ปรึกษาคนหนึ่งของบริษัทไฮเนอเกินในเวลาต่อมา ทั้งคู่อาศัยอยู่ในลอนดอน ประเทศอังกฤษและมีบุตรด้วยกัน 5 คน

เส้นทางธุรกิจ
-------------

หลังจากเฟร็ดดี ไฮเนอเกิน ผู้เป็นบิดาเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 2002 ชาร์เลเนอรับมรดก 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เธอกลายเป็นพลเมืองดัตช์ที่ร่ำรวยที่สุด

ชาร์เลเนอ ถือหุ้น 25 เปอร์เซ็นต์ในบริษัทไฮเนอเกิน ผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ของโลก และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการบริหารด้วย

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Charlene de Carvalho-Heineken". Forbes. สืบค้นเมื่อ 16 October 2015.
2. ↑  Sellers, Patricia (December 3, 2014). "Heineken's Charlene de Carvalho: A self-made Jewish heiress". *Fortune Magazine*. No. 2014-12-22. Time Inc. สืบค้นเมื่อ 2014-12-30. While women in the Netherlands generally attach their maiden name to their married name, Charlene, as a London resident, had dropped "Heineken" from her surname.
3. ↑  Rossingh, Danielle (2003-02-26). "Heineken heiress remains a mystery". *BBC News*. สืบค้นเมื่อ 2010-03-18.
4. ↑  The Daily Telegraph - Sunday Times Rich List 2010: Britain's richest see wealth rise by one third, 2010-04-24
5. ↑  "Age Gate". Theheinekencompany.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-26. สืบค้นเมื่อ 2014-02-26.
กึ่งแกนเอก (สีแดง) และกึ่งแกนโท (สีน้ำเงิน) ของวงรี
**กึ่งแกนโท** (semi-minor axis) คือส่วนของเส้นตรงภายในภาคตัดกรวย เช่น วงรี และ ไฮเพอร์โบลาในทางเรขาคณิต ตั้งฉากกับกึ่งแกนเอก มีปลายด้านหนึ่งอยู่ตรงตรงใจกลางของส่วนโค้ง นอกจากนี้แล้วยังเป็นหนึ่งในแกนสมมาตรของส่วนโค้ง สำหรับในวงรีจะตัดกับส่วนโค้งของวงรีเช่นเดียวกับกึ่งแกนเอก แต่ว่าเป็นแกนที่สั้นกว่า ส่วนในไฮเพอร์โบลาจะไม่ตัดกับส่วนโค้งของไฮเพอร์โบลา

วงรี
----

ขนาดกึ่งแกนโทของวงรีเป็นระยะทางต่ำสุดที่ลากจากจุดศูนย์กลางของวงรี (ศูนย์กลางของส่วนของเส้นตรงระหว่างจุดโฟกัส 2 จุด) ไปยังขอบของวงรี

กึ่งแกนโท {\displaystyle b} มีความสัมพันธ์กับความเยื้องศูนย์กลาง e, กึ่งเลตัสเรกตัม {\displaystyle \ell } กึ่งแกนเอก {\displaystyle a} เป็นดังนี้

{\displaystyle {\begin{aligned}b&=a{\sqrt {1-e^{2}}}\\a\ell &=b^{2}\end{aligned}}}
กึ่งแกนโทของวงรีเป็นค่าเฉลี่ยเรขาคณิตของระยะทางสูงสุดจากจุดโฟกัสไปยังส่วนโค้งวงรี {\displaystyle r\_{\mathrm {max} }} และระยะทางต่ำสุดจากจุดโฟกัสไปยังส่วนโค้งวงรี {\displaystyle r\_{\mathrm {min} }}

{\displaystyle b={\sqrt {r\_{\mathrm {max} }r\_{\mathrm {min} }}}}
ขนาดกึ่งแกนโทจะแสดงด้วยสูตรต่อไปนี้

{\displaystyle 2b={\sqrt {(p+q)^{2}-f^{2}}}}
โดยที่ f คือระยะห่างระหว่างจุดโฟกัส 2 จุด และ p และ q คือระยะห่างจากจุดโฟกัสแต่ละจุดไปยังจุดบนส่วนโค้งของวงรี

ไฮเพอร์โบลา
-----------

ในภาพนี้ b คือกึ่งแกนโท (กึ่งแกนสังยุค) ของไฮเพอร์โบลา ส่วน a คือกึ่งแกนเอก
ในไฮเพอร์โบลา แกนโทมักเรียกว่า **แกนสังยุค** (conjugate axis) และกึ่งแกนโทก็อาจเรียกว่า**กึ่งแกนสังยุค** (semi-conjugate axis) โดยกึ่งแกนสังยุคหรือกึ่งแกนโทนี้คือเส้นที่ลากจากจุดยอดเส้นโค้งไฮเพอร์โบลาไปทางด้านบนหรือด้านล่างจนถึงเส้นกำกับ

ความสัมพันธ์ระหว่างความยาวกึ่งแกนเอก {\displaystyle a} และความยาวกึ่งแกนโท {\displaystyle b} แสดงได้ด้วยสมการต่อไปนี้

{\displaystyle {\frac {x^{2}}{a^{2}}}-{\frac {y^{2}}{b^{2}}}=1}
หรืออาจความสัมพันธ์กันโดยใช้ความเยื้องศูนย์กลางดังนี้

{\displaystyle b=a{\sqrt {e^{2}-1}}}
ในไฮเพอร์โบลานั้นความยาวกึ่งแกนโท {\displaystyle b} อาจจะมากกว่าความยาวกึ่งแกนเอกได้ {\displaystyle a} ต่างจากกรณีของวงรีที่แกนเอกจะหมายถึงแกนที่ยาวกว่าแกนโทเสมอ

ดูเพิ่ม
-------

กึ่งแกนเอกและกึ่งแกนโท

อ้างอิง
-------

1. ↑  ,"Major / Minor axis of an ellipse",Math Open Reference, 12 May 2013
2. ↑
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปราสาท

|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

ปราสาทเชวาลิเยร์เป็นตัวอย่างของปราสาทซ้อนที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
**ปราสาทซ้อน** (อังกฤษ: **Concentric castle** หรือ **Multiple castle**) คือปราสาทที่สร้างภายในปราสาทโดยมีกำแพงม่านมากกว่าสองชั้นขึ้นไปและในบางกรณีก็ไม่มีหอกลาง โดยทั่วไปแล้วกำแพงนอกสุดของปราสาทชนิดนี้จะเป็นกำแพงที่เตี้ยที่สุดและค่อยๆ สูงขึ้นไปตามลำดับของชั้นในเข้าไป กำแพงปราสาทก็จะประกอบด้วยหอยามและเชิงเทิน (bastion) และมักจะมีกำแพง (Battlement) ที่เป็นช่องๆ ที่สามารถมองลงมาดูหรือโจมตีข้าศึกได้ และประตูทางเข้าออกที่ป้องกันด้วยประตูปราสาท (barbican)

ปราสาทซ้อนเข้ามาเผยแพร่ในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เพื่อเพิ่มความมั่นคงของปราสาทให้มากยิ่งขึ้น การที่มีกำแพงที่สูงขึ้นสำหรับชั้นในเข้าไปก็เพื่อใช้ในการการยิงด้วยธนูไฟจากกำแพงชั้นในผ่านกำแพงชั้นนอกไปยังข้าศึกได้ ถ้าข้าศึกยึดระบบการป้องกันรอบนอกได้ก็ยังจะต้องเผชิญกับระบบการป้องกันชั้นต่อไปอีก

ปราสาทครูเสดเชวาลิเยร์ในซีเรีย, ปราสาทโบมาริส (Beaumaris Castle) และปราสาทแคร์ฟิลลิ (Caerphilly Castle) ใน เวลส์เป็นตัวอย่างที่ดีของปราสาทซ้อนโดยมีเป็นปราสาทซ้อนที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ลักษณะการก่อสร้างปราสาทซ้อนสร้างกันก็ยังสร้างกันต่อมาในสมัยต่อมา เช่นในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในทางการทหารในสมัยต้นยุคใหม่ของเซบาสเตียง เลอ เพรส์เทรอ เดอ โวบอง ที่กำแพงป้องกันนอกป้องกันกำแพงในที่รักษาความมั่นคงของเนินปราสาทภายใน

ในทางการวิวัฒนาการปราสาทซ้อนวิวัฒนาการมาจากการขยายตัวของหอกลางและเป็นปราสาทชนิดที่คู่กับปราสาทแนว (Linear castle) ที่เป็นปราสาทที่สร้างตรงตำแหน่งที่ไม่สามารถสร้างปราสาทซ้อนได้เพราะเป็นที่แคบ ฉะนั้นจึงต้องใช้แนวป้องกันเป็นระยะๆ ก่อนที่จะถึงเนินปราสาทในสุดเช่นที่ปราสาทมาร์กัตในลิเบีย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Concentric Castles". สืบค้นเมื่อ 2007-02-04.
2. ↑  "Castle Learning Center: Concentric Castles". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-02-04. สืบค้นเมื่อ 2007-02-04.
3. ↑  "Layout of Beaumaris Castle". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-03-17. สืบค้นเมื่อ 2007-02-04.

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาท
* ปราสาทแนว
* เนินปราสาท

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ภาพ 3D ของปราสาทซ้อน เก็บถาวร 2010-03-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ลีวาย สเตราส์** (อังกฤษ: Levi Strauss) ชื่อเกิดคือ **เลิพ ชเตราส์** (เยอรมัน: *Löb Strauß*) เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมัน ซึ่งต่อมาอพยพและแปลงสัญชาติเป็นชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตกางเกงยีนส์สีน้ำเงินยี่ห้อลีวายในปี 1853 ที่นครซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา

บ้านเกิดของครอบครัวสเตราส์ ในประเทศเยอรมนี
ลีวายเกิดในครอบครัวชาวยิวอัชเกนัซที่เมืองบุทเทินไฮม์ ราชอาณาจักรบาวาเรีย ซึ่งขณะนั้นอยู่ในยุคสมาพันธรัฐเยอรมัน เมื่ออายุสิบแปดปี เขาเดินทางร่วมกับมารดาและพี่น้องสาวสองคนไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อไปอยู่กับลูอิสและโยฮัน สองพี่ชายคนโต ซึ่งประกอบกิจการจำหน่ายสินค้าแห้งอยู่ในนครนิวยอร์ก ลีวายช่วยกิจการครอบครัวโดยการเป็นพ่อค้าเร่ขายสินค้าของทางร้าน อาทิ กาน้ำ, ผ้าห่ม และสิ่งทอ

ต่อมา ฟันนีผู้เป็นน้องสาวของลีวาย อพยพไปยังรัฐมิสซูรีพร้อมกับสามีของหล่อน ในขณะที่ลีวายอพยพไปยังรัฐเคนทักกี และเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของร้านพี่ชาย และแล้วในปี 1853 ลีวายก็ได้สัญชาติอเมริกัน ต่อมาครอบครัวสเตราส์ตัดสินใจเปิดสาขาธุรกิจในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ลีวายอาสาตัวไปเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบสาขาดังกล่าว 

ลีวายเดินทางถึงซานฟรานซิสโกในปี 1854 และจัดตั้งบริษัท Levi Strauss & Co. ซึ่งนำเข้าสินค้ามากมายจากบริษัทพี่ชายในนครนิวยอร์ก และแล้วเขาก็เริ่มผลิตผ้าเต็นท์และผ้ายีนส์ขายเอง จนได้รู้จักกับลูกค้าชาวลัตเวียคนหนึ่งนามว่า เจคอบ ดับเบิลยู. เดวิด (Jacob W. Davis) ซึ่งเป็นผู้คิดค้นกางเกงเดนิมตอกหมุด ในที่สุด ทั้งสองตัดสินใจทำธุรกิจร่วมกันเพื่อผลิตกางเกงบลูยีนส์ในปี 1871

อ้างอิง
-------

1. ↑  Downey, Lynn (2008). "Levi Strauss: a short biography" (PDF). Levi Strauss & Co. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ July 23, 2011. สืบค้นเมื่อ January 1, 2011.
2. ↑  James Sullivan, *Jeans: a cultural history of an American icon* (Gotham, 2007).
3. ↑  Carey, Charles W. (2002). *American inventors, entrepreneurs and business visionaries*. Facts on File. pp. 331–332. ISBN 978-0-8160-4559-4. สืบค้นเมื่อ May 1, 2012.
4. 1 2  "Who Made America? | Innovators | Levi Strauss". *www.pbs.org*.
5. ↑  Feldberg, Michael (2002). *Blessings of freedom: chapters in American Jewish history*. KTAV Publishing. p. 172. ISBN 978-0-88125-755-7. สืบค้นเมื่อ November 12, 2012.
6. ↑  Loverin, Jan (2006), "A Nevada Stylist: Your Denim Jeans Are a Nevada Invention" (PDF), *Nevada State Museum Newsletter*, **36** (3): 4, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ April 29, 2013, สืบค้นเมื่อ March 12, 2016
**ปราสาทนครหลวง** หรือ **พระนครหลวง** ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานและประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม 2478 ลักษณะของสถาปัตยกรรมเป็นองค์ปราสาท เป็นพุทธสถานจตุรมุขทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า มี 3 ชั้น ชั้นที่ 2 เป็นซุ้มระเบียงล้อมรอบ ชั้นบนมีมณฑปประดิษฐานพระพุทธบาทสี่รอย สร้างในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง (ประมาณ พ.ศ. 2174)

ประวัติ
-------

ปราสาทนครหลวง เริ่มสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง โดยทรงโปรดให้ช่างไปถ่ายแบบมาจากปราสาทเมืองพระนครหลวง ประเทศกัมพูชา เพื่อเป็นที่พักร้อนก่อนที่จะเสด็จไปนมัสการรอยพระพุทธบาทจังหวัดสระบุรี ปราสาทนครหลวงสร้างไม่แล้วเสร็จในสมัยนั้น ต่อมาราวปี พ.ศ. 2352 ตาปะขาวปิ่น ได้สร้างวัดนครหลวงขึ้นโดยเอาปราสาทนครหลวง เข้าไปไว้ในเขตของวัดด้วย และมีการสร้างพระพุทธบาทสี่รอย ประดิษฐานไว้บนลานชั้นบนของปราสาท จากการดำเนินงานทางโบราณคดี ได้พบว่าวัตถุประสงค์แรกเริ่มของการสร้างปราสาท เป็นการสร้างเพื่อให้เป็นศาสนสถานในพระพุทธศาสนา มิใช่ที่ประทับระหว่างทางในการเสด็จไปนมัสการพระพุทธบาทดังที่เข้าใจกันมาแต่เดิม

ปราสาทนครหลวง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ตามประกาศกรมศิลปากร เรื่อง กำหนดจำนวนโบราณสถานสำหรับชาติ ในชื่อ **พระนครหลวง**

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศูนย์ข้อมูลกลางวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เรื่องที่ 133303 วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
2. ↑  ประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม 2478 หน้า 3679 – 3717

พิกัดภูมิศาสตร์: 14°27′55″N 100°36′39″E﻿ / ﻿14.46528°N 100.61083°E﻿ / 14.46528; 100.61083
**วัดบ้านพร้าวใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากใหญ่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดบ้านพร้าวในสร้างโดยพระภิกษุที่เดินทางมาจากภาคอีสาน มาปักกลดในย่านนี้ ต่อมาชาวบ้านเกิดความศรัทธาจึงได้ถวายที่ดินให้ท่านใช้สร้างวัดและได้ถวายบ้านให้รื้อมาสร้างเป็นกุฏิ ตั้งวัดเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2411 ได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อวีนที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2420

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระปางมารวิชัย ที่วัดบ้านพร้าวในมีด้วยกัน 2 องค์คือ องค์เล็กและองค์ใหญ่ องค์เล็กเคยเป็นพระประธานเก่าของวัดพร้าวในเดิม หล่อด้วยทองเหลือง ปัจจุบันยังคงอยู่โดยประดิษฐานไว้ในโบสถ์คู่กับพระปางมารวิชัยองค์ที่หล่อใหม่ มีขนาดหน้าตัก 6 ศอก 9 นิ้ว สูง 6 เมตร และมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่กลางลานวัดใกล้กับหอระฆัง

เมื่อ พ.ศ. 2558 วิหารได้ถูกลมพายุพัดพังลงมาได้รับความเสียหายทั้งหลัง เป็นวิหารที่อยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ ที่สร้างคลุม *หลวงพ่อโต* พระพุทธรูปองค์ใหญ่

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบ้านพร้าวใน". พระสังฆาธิการ.
2. ↑  "วัดบ้านพร้าวใน". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
3. ↑  "พายุกระหน่ำ พัดวิหารหลวงพ่อโต อายุกว่า 100 ปี วัดดังปทุมฯ พังครืน". ไทยรัฐ.
**วัดบ่อน้ำจืด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนข่อย อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดราว 40 ไร่

วัดบ่อน้ำจืดเริ่มสร้างมาในราว พ.ศ. 2460 ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2485 จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในหมู่บ้าน เดิมมีพระจำพรรษาอยู่เพียง 2–3 รูป เท่านั้น หนึ่งในนั้นคือ หลวงพ่อปลื้ม จนฺทราหู ท่านได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดบ่อน้ำจืดรูปแรก และได้ทำการสร้างอุโบสถจนแล้วเสร็จเพื่อทำสังฆกรรม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ต่อมาหลวงพ่อปลื้มมรณภาพลง หลวงพ่อเง สุทินฺโน ซึ่งบวชอยู่กับหลวงพ่อปลื้ม จึงได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสในลำดับมา ท่านได้บูรณะอุโบสถที่ชำรุดแต่เนื่องจากอุโบสถมีความชำรุดมาก จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่บนพื้นที่อุโบสถเดิม และได้ทำพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อ พ.ศ. 2524 และทำพิธีตัดหวายลูกนิมิต เมื่อ พ.ศ. 2538 ต่อมาหลวงพ่อเงมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2539 ปัจจุบันมีพระครูอมรบุญญารักษ์ (บุญรอด) นาถกโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดบ่อน้ำจืดมีพระพุทธรูปนามว่า *หลวงพ่อพุทธนิมิตร* เป็นพระพุทธรูปศิลปะทวารวดี อายุมากกว่า 700 ปี ในวิหารยังประดิษฐานหลวงพ่อเชียงแสน หลวงพ่อสุโขทัย หลวงพ่อพุทธโสธร สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) และรูปเคารพอดีตเจ้าอาวาส หลวงพ่อปลื้มและหลวงพ่อเง อุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อปลื้ม จนฺทราหู
* หลวงพ่อเง สุทินฺโน
* พระครูอมรบุญญารักษ์ (บุญรอด) นาถกโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดบ่อน้ำจืด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  "บันทึกประเทศไทย ฉบับที่ 114 จังหวัดนครปฐม". p. 74–75.
**ปราสาทดีน็อง** (ฝรั่งเศส: *Château de Dinan*) เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองดีน็องในจังหวัดโกต-ดาร์มอร์ในแคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส

หอและประตูของปราสาทเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงปราสาทที่ยาว 2,600 เมตรที่ยังคงล้อมรอบบริเวณเมืองเก่าอยู่ หอกลางที่เรียกกันว่า "Donjon de la duchesse Anne" (ไทย: ที่คุมขังดัชเชสแอนน์) เพราะเคยใช้เป็นที่กักตัวดัชเชสแอนน์แห่งบริตทานี สูง 34 เมตรในจุดที่ติดกับประตูเซนต์หลุยส์ จอห์นที่ 5 ดยุคแห่งบริตทานี เป็นผู้สร้างหอกลางระหว่างปี ค.ศ. 1382 ถึงปี ค.ศ. 1383 ที่เป็นส่วนที่เชื่อมระหว่างหอกลมสองหอ ตัวปราสาทล้อมรอบด้วยคูปราสาท ตัวปราสาทเชื่อมกับภายนอกด้วยสะพานชัก รอบกำแพงมีช่องซัดอาวุธที่ยื่นออกมาจากตัวกำแพงล้อมรอบ เพื่อใช้ในการต่อสู้กับข้าศึกที่อาจจะล้อมปราสาทหรือพยายามเข้าโจมตีปราสาท

ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1886 ในปัจจุบันปราสาทเป็นของเมืองและเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Monuments historiques: Château de la Reine Anne

ดูเพิ่ม
-------

* ปราสาท

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ปราสาทดีน็อง

* Le château de Dinan (in French)
* Dinan castle listing on Ministry of Culture website
* Ministry of Culture photos


|  |  |
| --- | --- |
|   | **สถานีย่อยประเทศฝรั่งเศส** |
ภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของเด็กทารกคนหนึ่งท่ามกลางซากปรักหักพังจากการระเบิดของสถานีรถไฟใต้เซี่ยงไฮ้ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1937
**บลัดดีแซตเทอร์เดย์** (อังกฤษ: Bloody Saturday) เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1937 และมีผู้ชมภาพถ่ายดังกล่าวมากกว่า 136 ล้านคนทั่วโลก ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยเป็นภาพเด็กทารกกำลังร้องไห้อยู่ในซากปรักหักพังที่ถูกทิ้งระเบิดของสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ใต้ ภาพถ่ายดังกล่าวได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งแสดงถึงความโหดร้ายในช่วงสงครามของญี่ปุ่นในจีน ภาพนี้ถ่ายขึ้นเพียงไม่กี่นาทีหลังจากการโจมตีทางอากาศต่อพลเรือนระหว่างยุทธการเซี่ยงไฮ้ ช่างถ่ายภาพของเฮิร์สท์คอร์เปอเรชัน เอช.เอส. "นิวส์รีล" หว่อง ซึ่งไม่สามารถระบุเอกลักษณ์หรือแม้กระทั่งเพศของเด็กที่ได้รับบาดเจ็บคนดังกล่าว ผู้ซึ่งแม่ของเด็กคนนี้พบว่านอนเสียชีวิตในบริเวณใกล้เคียง ภาพนี้เป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่จดจำที่สุดเท่าที่เคยได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งอาจจะเป็นฉากภาพยนตร์ข่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภาพดังกล่าวกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกโกรธแค้นแก่ชาวตะวันตกถึงความโหดร้ายของญี่ปุ่นในจีน นักหนังสือพิมพ์ แฮโรลด์ ไอแซกส์ เรียกภาพสัญลักษณ์นี้ว่าเป็น "หนึ่งในชิ้นงาน 'โฆษณาชวนเชื่อ' ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลชิ้นหนึ่ง"

หว่องถ่ายภาพฟิล์มของสถานีใต้ที่ถูกระเบิดไปด้วยกล้องภาพยนตร์อายโมของเขา และเขายังได้จับภาพบางภาพด้วยกล้องไลก้า ภาพนิ่งที่มีชื่อเสียง ถ่ายจากกล้องไลก้า อาจเรียกได้ด้วยชื่ออื่นที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนัก โดยมีการอธิบายถึงองค์ประกอบที่มองเห็นได้ โดยภาพนี้มีการเรียกว่า "ทารกชาวจีนไร้แม่", "ทารกชาวจีน" และ "ทารกในสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้" ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการประณามโดยนักชาตินิยมชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งแย้งว่าเป็นการจัดฉากขึ้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  Van der Veen, Maurits (2003). *Uriel's Legacy*. Trafford Publishing. p. 262. ISBN 1553954629.
2. ↑  Doherty, Thomas (1999). *Projections of war: Hollywood, American culture, and World War II* (2 ed.). Columbia University Press. p. 105. ISBN 0231116357.
3. ↑  Tuchman, Barbara W. (1972). *Stilwell and the American experience in China, 1911–45*. Bantam Books. p. 214. ISBN 0553145797.
4. ↑  Dower, John W. (2010). *Cultures of War: Pearl Harbor / Hiroshima / 9-11 / Iraq*. W. W. Norton & Company. pp. 158–159. ISBN 0393061507.
5. ↑  Cameron, Mrs. Richard (January 21, 1972). "Letters to the Editors: The Child". *Life*. Time, Inc. **72** (2): 27. ISSN 0024-3019. `{{cite journal}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
6. ↑  Faber, John (1978). *Great news photos and the stories behind them* (2 ed.). Courier Dover Publications. pp. 74–75. ISBN 0486236676.
7. ↑  Nobukatsu, Fujioka; Higashinakano, Shūdō (1999). "Manipulation of Documentary Photos in China: Fanning Flames of Hate in the USA". *Exploding the Myth:The Problem of Photographic "Evidence" (Photos from The Rape of Nanking)*. Association for Advancement of Unbiased View of History. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-08-29. สืบค้นเมื่อ January 18, 2011.
**เจ้าหญิงมยะพะยาละ** (พม่า: မြတ်ဘုရားလတ်, ออกเสียง: [mjaʔ pʰəjá laʔ]; 4 ตุลาคม ค.ศ. 1883 - 4 เมษายน ค.ศ. 1956) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าธีบอกับพระนางศุภยาลัต ก่อนหน้าที่จะมีการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยในพม่าโดยอังกฤษ เจ้าหญิงมยะพะยาละ ได้รับเลือกให้เป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์พม่า เมื่อพระเจ้าธีบอถูกโค่นล้มราชบัลลังก์ พระองค์จึงต้องไปพำนักที่อินเดียกับพระบิดาและพระมารดา ต่อมาเมื่อพระเจ้าธีบอสวรรคตลง พระองค์จึงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์พม่าต่อจากพระบิดา พระองค์สื้นพระชนม์ที่เมืองกาลิมปง ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1956 เจ้าตอ พญา ผู้เป็นพระราชภาคิไนย (เจ้าตอ พญาทรงเป็นพระโอรสในพระขนิษฐาของพระองค์) จึงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์พม่าคนต่อไป

พระราชธิดาทั้งสี่ของพระเจ้าธีบอและพระนางศุภยาลัต จากซ้าย: พระราชธิดาองค์ที่สี่ เจ้าหญิงเมียะพยากเล, พระราชธิดาองค์ที่หนึ่ง เจ้าหญิงเมียะพยาจี, พระราชธิดาองค์ที่สาม เจ้าหญิงเมียะพยา และพระราชธิดาองค์ที่สอง เจ้าหญิงเมียะพยาลัต หรือ เจ้าหญิงมยะพะยาละ ภาพจาก Myanmar Historical Archive

อ้างอิง
-------

* 

1. ↑

| ก่อนหน้า |  | เจ้าหญิงเมียะพะยาละ |  | ถัดไป |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **พระเจ้าธีบอ** |  | **ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์พระมหากษัตริย์พม่า** (พ.ศ. 2459 - พ.ศ. 2499) |  | **เจ้าตอ พะยา** |
พระบรมฉายาลักษณ์ จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พร้อมด้วย เออร์มิน ร็อยส์แห่งเกรซ พระวรราชชายาพระองค์ที่ 2 และ เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอเชอไนช์-คาโรลัท พระราชธิดาบุญธรรม ถูกฉายในปี 2474
**เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอแห่งเชอไนช์-คาโรลัท** (เยอรมัน: *Henriette Hermine Wanda Ida Luise Prinzessin von Schönaich-Carolath*) ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. ค.ศ. 1918 เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายโยฮัน เกออร์คแห่งเชอไนช์-คาโรลัท และ เออร์มิน ร็อยส์แห่งเกรซ โดยหลังจากที่พระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1920 พระมารดาของพระนางได้อภิเษกสมรสครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1922 กับ จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี โดยพระมารดามีพระบุตร 5 พระองค์ แต่พระมารดาทรงตัดสินพระทัยที่จะทรงนำเจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอ มาเลี้ยงดู ณ เมืองดอร์น โดย จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ทรงไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับบรรดาพระบุตรทั้ง 4 ของพระวรราชชายาพระองค์ที่ 2 ยกเว้นพระนาง เนื่องจาก จักพรรดิวิลเฮ็ล์ม ทรงรู้สึกรักใคร่เอ็นดูพระนางเป็นพิเศษ โดยทุกเช้า พระนางมีหน้าที่คอยถวายพระสุธารส (กาแฟ) ให้องค์จักรพรรดิ ซึ่งเป็นสมเด็จพระราชบิดาเลี้ยง

เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอเชอไนช์-คาโรลัท ทรงเข้าพิธีเสกสมรสกับเจ้าชายคาร์ล ฟรันทซ์แห่งปรัสเซีย พระโอรสใน เจ้าชายโจอาคิมแห่งปรัสเซีย พระราชโอรสใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ณ ที่ประทับของพระองค์ที่ดอร์น รับพระราชทานพระอิสริยยศ **เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา** มีพระบุตรดังนี้

* เจ้าชายฟรันทซ์ วิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย
* เจ้าชายฟรีดริช คริสทิอันแห่งปรัสเซีย
* เจ้าชายฟรานซ์ ฟรีดริชแห่งปรัสเซีย

อ้างอิง
-------

* Lundy, Darryl. "p. 10394 § 103933 - Henriette Hermine Wanda Ida Luise Prinzessin von Schönaich-Carolath". The Peerage.
* Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1984 501
**น็อกเทินส์ โอพัสที่ 15** (Nocturnes, Op. 15) เป็นชุดบทเพลงน็อกเทิร์น 3 บทซึ่งเฟรเดริก ชอแป็ง แต่งขึ้นระหว่าง 1830–1833 และเผยแพร่ในมกราคม 1834 เพื่ออุทิศแก่ Ferdinand Hiller

Nocturne in F major, Op. 15, No. 1
----------------------------------

Nocturne in F major, Op. 15, No. 1 เป็นน็อกเทิร์นบทที่สี่ของชอแป็ง แต่งใน 1832

The second theme of No. 1 in F minor.

Nocturne Op. 15 no. 1 in F major

Performed by Luke Faulkner, provided by Musopen

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

Nocturne in F-sharp major, Op. 15, No. 2
----------------------------------------

Nocturne in F-sharp major, Op. 15, No. 2 เป็นน็อกเทิร์นบทที่ห้าของชอแป็ง



Nocturne Op. 15 no. 2 in F-sharp major

Performed by Vadim Chaimovich, provided by Musopen (4:04)

---

*หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์นี้ ดูที่ วิธีใช้สื่อ*

Nocturne in G minor, Op. 15, No. 3
----------------------------------

The opening bars of No. 3 in G minor.
Recording by Olga Gurevich from Musopen.

อ้างอิง
-------

1. ↑  Niecks, Frederick (1890). *Frederick Chopin, as a man and musician, Volume 1*. Novello and company, limited. p. 268.
จำนวนลิงก์ (กลาง, รวม เป็นต้น) ในภาษาถิ่นแต่ละที่ในเดนมาร์ก
ในภาษาเดนมาร์กและภาษาสวีเดนมาตรฐาน คำนามต่าง ๆ มีลิงค์ (เพศทางไวยากรณ์) สองลิงค์ และคำสรรพนามก็มีลิงค์ สองลิงค์เหมือนกัน นอกเหนือจากสองลิงค์นี้จะเป็นลิงค์ธรรมชาติคล้ายกับในภาษาอังกฤษ

ภาพรวม
------

แต่เดิม เช่นเดียวกับภาษาเจอร์แมนิกอื่น ๆ คำนามในภาษาเดนมาร์กและสวีเดนจะมีลิงค์ใดลิงค์หนึ่งในสามลิงค์ ได้แก่ ปุงลิงค์ (เดนมาร์ก: *hankøn*, สวีเดน: *maskulin*) อิตถีลิงค์ (เดนมาร์ก: *hunkøns*, สวีเดน: *feminin*) และนปุงสกลิงค์ (เดนมาร์ก: *intetkøn*, สวีเดน: *neutrum*) เมื่อเวลาผ่านไปอิตถีลิงค์และปุงลิงค์รวมกันเป็นลิงค์รวม (เดนมาร์ก: *fælleskøn*, สวีเดน: *utrum*) ลิงค์รวมมีที่ใช้ในบางภาษาย่อยของภาษาดัตช์ แต่ในภาษาดัตช์ การรวมกันยังไม่สมบูรณ์โดยเหลือร่องรอยบางอย่างในสรรพนาม ในภาษาสวีเดนมีรูปแบบที่เบี่ยงเบนไปจากลิงค์ร่วมที่สมบูรณ์เช่นกัน ในภาษาเดนมาร์กไม่เหลือร่องรอยดังกล่าว เนื่องจากภาษาเดนมาร์กไม่ใช้สรรพนามชุดเดียวกันสำหรับทั้งสิ่งของและบุคคลอย่างภาษาดัตช์และเยอรมัน แต่มีบุรุษสรรพนามตามลิงค์หรือเพศธรรมชาติสำหรับใช้กับบุคคล และสรรพนามตามลิงค์หรือเพศทางไวยากรณ์ต่างหากสำหรับใช้กับสิ่งของและสัตว์เช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ

ในขณะที่ภาษาเดนมาร์กและสวีเดนมาตรฐานมีความคล้ายคลึงกันมากในเรื่องของลิงค์คำนาม แต่ภาษาถิ่นต่าง ๆ ของภาษาทั้งสองก็มีจำนวนลิงค์แตกต่างกันไปตั้งแต่หนึ่งถึงสามลิงค์ ส่วนภาษานอร์เวย์ แม้จะคล้ายคลึงกับภาษาทั้งสอง แต่ก็ใช้ลิงค์สามลิงค์ในภาษามาตรฐาน และในบางภาษาย่อย (เช่น ภาษาถิ่นแบร์เกนหรือภาษาย่อยริกส์โมลของภาษานอร์เวย์แบบบูกโมล) ใช้ลิงค์สองลิงค์

ประวัติศาสตร์และภาษาถิ่น
------------------------

ประมาณ ค.ศ. 1300 ภาษาเดนมาร์กมีลิงค์ทั้งหมดสามลิงค์ คำนามที่เป็นปุงลิงค์สามารถทำให้เป็นรูปชี้เฉพาะด้วยการเติมหน่วยคำปัจจัย *-in* ไว้ข้างท้าย, อิตถีลิงค์เติมหน่วยคำ *-æn* และนปุงสกลิงค์เติมหน่วยคำ *-æt* หรือ *-it* ในบางภาษาถิ่น เช่น จัตแลนด์ตะวันออก โคเปนเฮเกน สต็อกโฮล์ม หน่วยคำ *-in* และ *-æn* ผสานกันเป็นหน่วยคำ *-en* จึงสูญเสียความแตกต่างระหว่างหน่วยคำแสดงลิงค์ทั้งสอง ในขณะที่ภาษาถิ่นอื่น ๆ เช่น ภาษาเดนมาร์กแบบเกาะ (Insular Danish) ยังคงรักษาความแตกต่างไว้ โดยหน่วยคำแสดงอิตถีลิงค์เปลี่ยนเป็น *-en* และหน่วยคำแสดงปุงลิงค์สูญเสีย *n* และกลายเป็น *-i* หรือภาษาถิ่นนอร์เวย์และสวีเดนเหนือ หน่วยคำชี้เฉพาะแสดงปุงลิงค์เปลี่ยนเป็น *-en* ในขณะที่หน่วยคำชี้เฉพาะแสดงอิตถีลิงค์สูญเสียตัว *n* และกลายเป็น *-a*

ไวยากรณ์
--------

### สรรพนาม

เช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษ การกกรรมตรงและการกกรรมรองรวมกันเป็นการกเดียวคือการกอ้อม (oblique case) และแสดงไว้ที่สรรพนามกรรมเท่านั้น

|  | ประธาน | กรรม | เจ้าของ |
| --- | --- | --- | --- |
| ปุงลิงค์ (เพศธรรมชาติ) | han | ham/honom | hans |
| อิตถีลิงค์ (เพศธรรมชาติ) | hun/hon | hende/henne | hendes/hennes |
| ลิงค์รวม (เพศทางไวยากรณ์) | den | den | dens/dess |
| นปุงสกลิงค์ (เพศทางไวยากรณ์) | det | det | dets/dess |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Naveneordernes køn". Copenhagen University, Centre for Dialect Research.
**ตึกนิวยอร์กไทมส์** (อังกฤษ: New York Times Building) คือตึกระฟ้าแห่งหนึ่งในด้านตะวันตกของมิดทาวน์ แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อ ค.ศ. 2007 ผู้เช่าหลักของตึกแห่งนี้คือ บริษัทนิวยอร์กไทมส์ ผู้ตีพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ และอินเตอร์เนชั่นแนลนิวยอร์กไทมส์ และหนังสือพิมพ์อื่น ๆ การก่อสร้างคือโครงการร่วมกันของบริษัทนิวยอร์กไทมส์ ฟอเรสซิตี้เอ็นเตอร์ไพรส์ (Forest City Enterprises) และไอเอ็นจี (ING Real Estate) 

โครงการนี้ถูกประกาศเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2001 โดยจะมีการสร้างอาคาร 52 ชั้น ทางด้านตะวันออกของถนนที่แปด (Eighth Avenue) และอยู่ระหว่างถนนที่สี่สิบและถนนที่สี่สิบเอ็ด ตรงข้ามอาคารสถานีรถโดยสารนครนิวยอร์ก โครงการนี้มีการเชื่อมต่อกับอาคารเฮียสต์ (Hearst Tower) โดยมีการขยายไปทางทิศตะวันออกที่กว้างขึ้นตามถนนที่แปด

การออกแบบ
---------

การเปรียบเทียบความสูงของอาคารในนครนิวยอร์ก
อาคารได้รับการออกแบบโดยเรนโซ เปียโน และออกแบบภายในโดย Gensler ตัวอาคารมีความสูง 228 เมตร (748 ฟุต) จากถนนถึงยอดหลังคา ด้วยกำแพงภายนอกของอาคารทำให้มีความสูงเพิ่มขึ้นอีก 28 เมตร (92 ฟุต) รวมความสูง 260 เมตร (840 ฟุต) ถ้ารวมเสาอากาศมีความสูงเพิ่มเป็น 319 เมตร (1,046 ฟุต) ใน ค.ศ. 2008 อาคารนี้ถูกตัดอันดับให้มีความสูงร่วมกับตึกไครส์เลอร์ ในฐานะอาคารที่สูงอันดับ 4 ของนครนิวยอร์ก รองจากวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เอ็มไพร์สเตต แบงค์ออฟอเมริกาทาวเวอร์ แม้ว่าอาคารวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในขณะนั้นจะยังสร้างไม่เสร็จ แต่มีความสูงของอาคารมากกว่า ตึกนิวยอร์กไทมส์ยังเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 7 ของสหรัฐอเมริกา

อาคารสร้างในรูปแบบกรอบเหล็ก และรูปไม้กางเขน โดยมีแท่งโลหะสร้างเป็นกรอบภายนอกอาคารล้อมรอบกำแพงกระจกทางด้านตะวันออก ตก และใต้ มีการเพิ่มแท่งโลหะจากฐานสู่ยอดบน ซึ่งทำให้มีการโปร่งใสของตัวอาคารที่มากขึ้น การทำกรอบและการล้อมด้วยเหล็กนั้น เผยให้เห็นการหยักทั้งสี่มุมของตัวอาคารเป็นรูปคล้ายไม้กางเขน

สมุดภาพ
-------

* อาคารอยู่ภายใต้การก่อสร้างในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006อาคารอยู่ภายใต้การก่อสร้างในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006
* ตึกนิวยอร์กไทมส์ในเวลากลางคืน จากด้านหลังของอาคารตึกนิวยอร์กไทมส์ในเวลากลางคืน จากด้านหลังของอาคาร
* ห้องข่าวนิวยอร์กไทมส์ห้องข่าวนิวยอร์กไทมส์

ดูเพิ่ม
-------

* ตึกระฟ้า
* รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในโลก
* รายชื่อตึกที่สูงที่สุดในนครนิวยอร์ก
* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ New York Times Building

อ้างอิง
-------

1. ↑  New York Times Tower www.emporis.com
2. ↑  New York Times Tower skyscraperpage.com
##### ลิงค์ลิสต์แบบสองทิศทาง (Doubly Linked List)

ได้เป็นโครงสร้างของข้อมูลไว้ในnodeเป็นลำดับ โดยแต่ละnodeจะประกอบไปด้วยข้อมูลและpointer 2ตัว ชี้ไปยังnode ถัดไปและอีกหนึ่งตัวชี้ไปยังnodeถัดไปและอีกหนึ่งตัวชี้ไปยังnodeก่อนหน้า ยกเว้นnodeแรกที่Pointer สำหรับชี้ไปnode ก่อนหน้าจะชี้ไปที่nullและnode สุดท้ายที่pointer สำหรับชี้ไปnodeถัดไปจะชี้ไปที่null ถ้านํา node มาเรียงต่อๆกัน เป็นลำดับจะได้doubly linked list ของข้อมูล n ตัวโดยจะกำหนดให้มี pointer อย่างน้อย1ตัวที่ชี้ไปยังnodeตัวแรกของdoubly linkedlist เสมอ

#### ส่วนประกอบ

1. ส่วนเก็บข้อมูล (data) ใช้เก็บข้อมูลข่าวสารที่มีโครงสร้างข้อมูลเบื้องต้นหรือเรียบง่าย
2. ส่วนการเชื่อมต่อถัดไป (Next) เป็นตัวชี้หรือพอยน์เตอร์เก็บค่าแอดเดรสใช้อ้างไปยังโหนดถัดไปในหน่วยความจำ
3. ส่วนการเชื่อมต่อก่อนหน้า เป็นตัวชี้หรือพอยน์เตอร์เก็บค่าแอดเดรสใช้อ้างกลับไปยังโหนดก่อนหน้าในหน่วยความจำ(Prev)

### doubly linked lists

class Node:

```
   # Constructor to create a new node
   def __init__(self, data):
       self.data = data
       self.next = None
       self.prev = None      
    # Class to create a Doubly Linked List
```

class DoublyLinkedList:

```
   # Constructor for empty Doubly Linked List
   def __init__(self):
       self.head = None
```

#### การเพิ่มnode

2.1 การเพิ่มnode ข้างหน้า

```
def push(self, new_data):
       new_node = Node(new_data)
       new_node.next = self.head
       if self.head is not None:
           self.head.prev = new_node
       self.head = new_node
```

2.1 การเพิ่มnode ข้างหลัง

```
def append(self, new_data):
       new_node = Node(new_data)
       new_node.next = None
       if self.head is None:
           new_node.prev = None
           self.head = new_node
           return
       last = self.head
       while(last.next is not None):
           last = last.next
       last.next = new_node
       new_node.prev = last
       return
```

#### การลบnode

```
def delete(self, valueToDelete):
       currentNode = self.head
       previousNode = None
       while currentNode is not None:
           if currentNode.data == valueToDelete:
               if previousNode is None: 
                   newHead = currentNode.next
                   currentNode.next = None
                   return newHead # Deleted the head
               previousNode.next= currentNode.next
               return self.head
           previousNode = currentNode
           currentNode = currentNode.next
       return self.head# Value to delete was not found.
```

#### การค้นหาnode

```
def search(self,data):
       node = self.head
       while (node and node.data != data):
           node = node.next
           return None
       return node.data 
```

#### การแสดงผล

```
def printList(self):
       output = '['
       currentNode = self.head
       while currentNode is not None:
           output += str(currentNode.data)
           currentNode = currentNode.next
           if currentNode is not None:
               output += ', '
       output += ']'
       return output
```
**พฤติกรรม** หมายความถึง การแสดงและกิริยาท่าทางซึ่งสิ่งมีชีวิต ระบบหรืออัตลักษณ์ประดิษฐ์ ที่เกิดร่วมกันกับสิ่งแวดล้อม ซึ่งรวมระบบอื่นหรือสิ่งมีชีวิตโดยรวมเช่นเดียวกับสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ พฤติกรรมเป็นการตอบสนองของระบบหรือสิ่งมีชีวิตต่อสิ่งเร้าหรือการรับเข้าทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นภายในหรือภายนอก มีสติหรือไม่มีสติระลึก ชัดเจนหรือแอบแฝง และโดยตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ

ชีววิทยา
--------

ในมนุษย์ เชื่อกันว่าพฤติกรรมส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การควบคุมของระบบต่อมไร้ท่อและระบบประสาท และเป็นที่เชื่อกันทั่วไปว่า ความซับซ้อนในพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตสัมพันธ์กับความซับซ้อนของระบบประสาท ทั่วไปแล้ว สิ่งมีชีวิตที่มีระบบประสาทซับซ้อนกว่ามีความสามารถสูงกว่าในการเรียนรู้การตอบสนองใหม่ ๆ และดังนั้น จึงสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมได้

พฤติกรรมมีทั้งที่มีมาแต่กำเนิดหรือเกิดจากการเรียนรู้ อย่างไรก็ตาม การวิจัยปัจจุบันในโครงการจุลินทรีย์มนุษย์ (Human Microbiome Project) ชี้ความเป็นไปได้ที่ว่า พฤติกรรมมนุษย์อาจถูกควบคุมโดยองค์ประกอบของประชากรจุลินทรีย์ภายในร่างกายมนุษย์

พฤติกรรมสามารถถือได้ว่าเป็นการแสดงออกของสิ่งมีชีวิตซึ่งเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมรอบตัว พฤติกรรมนำสัญญาณออกจากสิ่งมีชีวิตสู่สิ่งแวดล้อม

จิตวิทยา
--------

พฤติกรรมมนุษย์ และพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตอื่นและกลไก สามารถเป็นได้ทั้งที่พบได้ทั่วไป ผิดปกติ ยอมรับได้ หรือยอมรับไม่ได้ มนุษย์ประเมินการยอมรับได้ของพฤติกรรมโดยใช้บรรทัดฐานทางสังคมและควบคุมพฤติกรรมด้วยวิธีการควบคุมทางสังคม ในทางสังคมวิทยา พฤติกรรมถูกมองว่าไม่มีความหมาย คือ การไม่ถูกชี้นำโดยบุคคลอื่นและดังนั้นจึงเป็นการแสดงออกที่พื้นฐานที่สุดของมนุษย์ แม้ว่าพฤติกรรมสามารถมีส่วนในการวินิจฉัยความผิดปกติ อาทิ กลุ่มอาการออทิซึม (autism spectrum disorders) พฤติกรรมสัตว์ได้รับการศึกษาในจิตวิทยา พฤติกรรมวิทยา นิเวศวิทยาพฤติกรรม และชีวสังคมวิทยาเปรียบเทียบ ตามค่านิยมทางจริยธรรม พฤติกรรมมนุษย์ยังอาจขึ้นอยู่กับพฤติกรรมทั่วไป ผิดปกติ ที่ยอมรับได้หรือยอมรับไม่ได้ของผู้อื่น

พฤติกรรมกลายมาเป็นแนวคิดที่สำคัญในจิตวิทยาคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยการปรากฏขึ้นของกระบวนทัศน์ ที่ในภายหลังรู้จักกันในชื่อ "พฤติกรรมนิยม" (behaviorism) พฤติกรรมนิยมเป็นปฏิกิริยาต่อต้านจิตวิทยาที่ว่าด้วยองค์ประกอบของจิต (faculty psychology) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อมองลึกเข้าไปในจิตใจหรือทำความเข้าใจจิตใจโดยปราศจากประโยชน์ของการทดสอบทางวิทยาศาสตร์ พฤติกรรมนิยมตั้งมั่นในการทำงานเฉพาะแต่กับสิ่งที่มองเห็นหรือจับต้องได้ และในมุมมองแรกเริ่มของจอห์น บี. วัตสัน ผู้ก่อตั้งสาขาวิชาดังกล่าว ไม่มีสิ่งใดจะอนุมานได้ในเรื่องธรรมชาติของอัตลักษณ์ที่เป็นก่อให้เกิดพฤติกรรมนั้น การเปลี่ยนแปลงมุมมองของวัตสันต่อมาและ "การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม" นำไปสู่การเป็นที่นิยมของการวางเงื่อนไขของผลของการกระทำ (operant conditioning) หรือ "พฤติกรรมนิยมสุดขั้ว" (radical behaviorism)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Mood and gut feelings at ScienceDirect[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  Dusenbery, David B. (2009). *Living at Micro Scale*, p. 124. Harvard University Press, Cambridge, Mass. ISBN 978-0-674-03116-6.
พลเรือนชาวโรมานีใน Asperg, เยอรมนีได้เข้าล้อมจับกุมสำหรับการเนรเทศโดยเจ้าหน้าที่เยอรมัน เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1940
**การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวโรมานี** หรือ **ฮอโลคอสต์ โรมานี**—ยังเป็นที่รู้จักกันคือ **โพราจมอส** (Romani pronunciation: สัทอักษรสากล: [pʰoɽajˈmos]), **พราราจิมอส** (Pharrajimos คือ "ตัดให้ขาด", "ตัดออกเป็นท่อน", "ทำลาย") และ**ซามูดาริเพน** (Samudaripen คือ "การสังหารหมู่") เป็นความพยายามโดยนาซีเยอรมนีและประเทศพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวโรมานีในแผ่นดินยุโรป 

ภายใต้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ กฤษฎีกาเพิ่มเติมเพื่อกฎหมายเนือร์นแบร์กที่ได้ประกาศออกไป เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 ได้จำแนกชาวยิปซีว่าเป็น "ศัตรูของรัฐที่มีเชื้อชาติเป็นพื้นฐาน" จึงได้จัดให้อยู่ในหมวดหมู่เดียวกันกับชาวยิว ดังนั้นในบางแง่ชะตากรรมของชาวโรมานีในแผ่นดินยุโรปจึงเป็นเช่นเดียวกันกับชาวยิวในฮอโลคอสต์ ยิว

นักประวัติศาสตร์ได้มีการประเมินว่าชาวโรมานีจำนวนระหว่าง 220,000 คน ถึง 500,000 คน ได้ถูกสังหารโดยพวกนาซีและพวกสมรู้ร่วมคิด—25% ถึง 50% กว่าของจำนวนน้อยกว่า 1 ล้านคนของชาวโรมานีในแผ่นดินยุโรปในช่วงสมัยนั้น ลัน ฮันคอค ได้ลงความเห็นว่ามีจำนวนผู้เสียชีวิตสูงถึง 1.5 ล้านคน

ในปี ค.ศ. 1982 เยอรมนีตะวันตกได้ออกมาประกาศยอมรับอย่างเป็นทางการว่านาซีเยอรมนีได้ทำการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวโรมานี ในปี ค.ศ. 2011 โปแลนด์ได้จัดตั้งวันที่ 2 สิงหาคมอย่างเป็นทางการ เนื่องในวันแห่งการรำลึกถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ชาวโรมานี

อ้างอิง
-------

1. ↑  Davis, Mark (5 May 2015). "How World War II shaped modern Germany". *euronews*.
2. 1 2  "Holocaust Encyclopedia – Genocide of European Roma (Gypsies), 1939–1945". United States Holocaust Memorial Museum (USHMM). สืบค้นเมื่อ 9 August 2011.
3. ↑  Hancock, Ian (2005), "True Romanies and the Holocaust: A Re-evaluation and an overview", *The Historiography of the Holocaust*, Palgrave Macmillan, pp. 383–396, ISBN 1-4039-9927-9[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Germany unveils Roma Holocaust memorial". aljazeera.com. 24 October 2012. สืบค้นเมื่อ 8 March 2015.
5. ↑  "Holocaust Memorial Day: 'Forgotten Holocaust' of Roma finally acknowledged in Germany". *Telegraph.co.uk*. 27 January 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-04-02. สืบค้นเมื่อ 8 March 2015.
6. ↑
กล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์
**กล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์** (อังกฤษ: Sternocleidomastoid muscle) ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในส่วนนอกของลำคอ ชื่อของกล้ามเนื้อมัดนี้มาจากจุดเกาะทั้งสามจุดของกล้ามเนื้อ ซึ่งได้แก่ กระดูกอก (sternum, *sterno-* ) กระดูกไหปลาร้า (clavicle, *cleido-* ) และมาสตอยด์ โพรเซส (*mastoid* process) ซึ่งเป็นส่วนนูนขนาดใหญ่บนกระดูกขมับ (temporal bone) ในบางครั้งอาจเรียกชื่อกล้ามเนื้อนี้ว่า *สเตอร์โนมาสตอยด์* (sternomastoid)
กล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ทำหน้าที่หลักในการหมุนและการงอของศีรษะ นอกจากนี้ยังทำงานร่วมกับกลุ่มของกล้ามเนื้อสคาลีนนัส (scalenus muscles) เพื่อช่วยในการเคลื่อนไหวของช่องอกระหว่างการหายใจ แนวของกล้ามเนื้อนี้ยังใช้ในการแบ่งอาณาบริเวณทางกายวิภาคของลำคอเป็นสองส่วน คือพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหน้า (anterior triangle of neck) และพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหลัง (posterior triangle of neck)

จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
------------------------

กล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์เป็นกล้ามเนื้อที่มีจุดเกาะต้นสองจุด ได้แก่**จุดเกาะต้นด้านกระดูกอก** (sternal head) และ**จุดเกาะต้นด้านกระดูกไหปลาร้า** (clavicular head) อย่างไรก็ตาม จุดเกาะต้นทั้งสองจุดอยู่ค่อนข้างใกล้เคียงกัน และเส้นใยกล้ามเนื้อจากทั้งสองจุดเกาะต้นจะรวมกันเป็นมัดเดียวที่บริเวณกลางมัด แล้วจึงไปเกาะที่จุดเกาะปลาย คือมาสตอยด์ โพรเซส (mastoid process) ซึ่งเป็นส่วนนูนขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังของใบหู บนกระดูกขมับ (temporal bone) ของกะโหลกศีรษะ โดยกล้ามเนื้อนี้จะเชื่อมกับกระดูกโดยเอ็นที่แข็งแรงมาก
แนวของกล้ามเนื้อจะมีลักษณะเฉียงขึ้นและเยื้องไปทางด้านข้างและด้านหลัง ซึ่งสามารถเห็นและคลำแนวของกล้ามเนื้อได้ โดยเฉพาะที่บริเวณลำคอส่วนล่าง

หลอดเลือดและเส้นประสาทที่เกี่ยวข้อง
-----------------------------------

กล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ได้รับเลือดจากหลอดเลือดแดงออกซิพิทัล (occipital artery) ซึ่งวางตัวทางด้านบนต่อกล้ามเนื้อ และหลอดเลือดแดงซุพีเรียร์ไทรอยด์ (superior thyroid artery) ทางด้านล่างของกล้ามเนื้อ

ประสาทสั่งการของกล้ามเนื้อนี้ คือเส้นประสาทแอคเซสซอรี (accessory nerve) ขณะที่ความรู้สึกและความตึงของกล้ามเนื้อจะผ่านเข้ามาทางร่างแหประสาทส่วนลำคอ (cervical plexus)

การทำงานของกล้ามเนื้อ
---------------------

เมื่อกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ข้างใดข้างหนึ่งหดตัว จะทำให้มีการหมุนของศีรษะไปทางด้านเดียวกับด้านของกล้ามเนื้อที่หดตัว หากกล้ามเนื้อทั้งสองด้านหดตัวพร้อมกัน จะทำให้เกิดการก้มของลำคอไปทางด้านหน้า ซึ่งจะยกกระดูกอกขึ้นและช่วยในการหายใจแบบใช้แรง (forced respiration)

รูปประกอบเพิ่มเติม
------------------

* ภาคตัดของลำคอที่ระดับกระดูกสันหลังส่วนคอชิ้นที่ 6 แสดงตำแหน่งของกล้ามเนื้อที่สัมพันธ์กับโครงสร้างใกล้เคียงภาคตัดของลำคอที่ระดับกระดูกสันหลังส่วนคอชิ้นที่ 6 แสดงตำแหน่งของกล้ามเนื้อที่สัมพันธ์กับโครงสร้างใกล้เคียง
* โครงสร้างใต้ผิวหนังของลำคอด้านขวา แสดงหลอดเลือดบริเวณลำคอที่สำคัญโครงสร้างใต้ผิวหนังของลำคอด้านขวา แสดงหลอดเลือดบริเวณลำคอที่สำคัญ
* เส้นประสาทบริเวณศีรษะ ใบหน้า และลำคอเส้นประสาทบริเวณศีรษะ ใบหน้า และลำคอ
* มุมมองทางด้านหน้าเยื้องด้านข้างของศีรษะและลำคอมุมมองทางด้านหน้าเยื้องด้านข้างของศีรษะและลำคอ
* มุมมองทางด้านหน้าของลำคอมุมมองทางด้านหน้าของลำคอ

อ้างอิง
-------


* Gray's anatomy for students. Drake, RL. Vogl, W. and Mitchell, AWM.
* Clinically Oriented Anatomy, 4th ed. Keith L. Moore and Arthur F. Dalley.
Diagrama de polarización elíptica ไดอะแกรมโพลาไรเซชันแบบวงรี
ในทางทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า **โพลาไรเซชันแบบวงรี** (polarización elíptica) คือ โพลาไรเซชันของรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า ในลักษณะที่การสั่นของเวกเตอร์ทิศทางของสนามไฟฟ้าอธิบายได้ในรูปของวงรีในระนาบที่ตั้งฉากกับทิศทางการแผ่ของคลื่น คลื่นแสงที่มีการโพลาไรซ์เป็นแบบวงรีอาจมองว่าเป็นผลรวมของคลื่นโพลาไรซ์เชิงเส้นสองคลื่นซึ่งมีระนาบโพลาไรซ์ทำมุมตั้งฉากกันและมีเฟสต่างกัน 90 องศา

เนื่องจากสนามไฟฟ้าสามารถหมุนตามเข็มนาฬิกาหรือทวนเข็มนาฬิกาก็ได้ในขณะที่แผ่ไป คลื่นโพลาไรซ์แบบวงรีจึงมีไครัลลิตี

โพลาไรเซชันรูปแบบอื่น ๆ คือ โพลาไรเซชันแบบวงกลม และ โพลาไรเซชันแบบเส้นตรง นั้นอาจถือได้ว่าเป็นกรณีพิเศษของโพลาไรเซชันแบบวงรี

ชื่อเรียกนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนลในปี 1822

อ้างอิง
-------

1. ↑  A. Fresnel, "Mémoire sur la double réfraction que les rayons lumineux éprouvent en traversant les aiguilles de cristal de roche suivant les directions parallèles à l'axe", read 9  ธันวาคม 1822; ตีพิมพ์ใน H. de Senarmont, E. Verdet, and L. Fresnel (eds.), *Oeuvres complètes d'Augustin Fresnel*, vol. 1 (1866), pp. 731–51
**มหาวิทยาลัยลัตเวีย** เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาลที่มีชื่อเสียงเป็นลำดับต้นๆของสาธารณรัฐลัตเวีย และเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งในแถบคาบสมุทธบอลติก ตั้งอยู่ที่เมืองริกาซึ้งเป็นเมืองหลวงของประเทศ มีนักศึกษาประมาณ 20000 คน โดยมีนักศึกษาปริญญาเอกถึง 853 คน (ปี 2011)

ประวัติ
-------

มหาวิทยาลัยลัตเวีย ก่อตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 28 กันยายน 1919 ได้สร้างมาจากวิทยาลัย ริกา โปลีเทคนิค (ก่อตั้งขึ้นใน ปี 1862 ) อธิการคนแรกของมหาวิทยาลัยคือ พอล วอล (Paul Walden) ซึ้งเป็นนักเคมี ในปี 1923 มหาวิทยาลัยได้รับการเปลี่ยนชื่อจาก วิทยาลัย ริกา โปลีเทคนิค เป็น มหาวิทยาลัยลัตเวีย ( Universitas Latviensis ) ในปัจจุบัน

ใน ช่วงระหว่าง ปี 1919 และ 1940 ที่มหาวิทยาลัยลัตเวีย เป็นศูนย์กลางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการศึกษาขั้นสูง ทางด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของลัตเวีย ในอดีตอาคารริกา โปลีเทคนิค ซึ้งตั้งอยู่บริเวณถนน 19 Raina ทำหน้าที่เป็น อาคารหลักของมหาวิทยาลัยจนถึงในปัจจุบันก็ยังใช้อาคารหลังนี้ในการเรียนการสอนอยู่ 

ในปีก่อนสงคราม มหาวิทยาลัยเป็นไปได้ที่จะได้รับการศึกษาทางวิชาการขั้นสูงที่ไม่เพียงแต่เป็นมหาวิทยาลัยทางด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมของลัตเวีย แต่ยังสามารถจะก่อตั้งโรงเรียนสอนดนตรีของลัตเวียและสถาบันศิลปะ โดยได้รวมโรงเรียนการดนตรีและศิลปะ ริกาเข้าไปในมหาวิทยาลัย และได้เปิดหลักสูตรในสถานศึกษาดังกล่าว หลังจากนั้น ได่ก่อตั้งวิทยาลัยเกษตรลัตเวีย สถาบันการแพทย์ริกา วิทยาลัยเทคนิคริกา ผนวกรวมกันจนเป็นมหาวิทยาลัยลัตเวีย และกลายเป็นศูนย์กลางของการศึกษา เรียนรู้ อีกทั้งยังเป็นศูนย์กลสงของการวิจัยที่รู้จักกันดี

หลักสูตรที่เปิดสอน
------------------

ทางมหาวิทยาลัยได้เปิดสอนทั้งหมด 13 คณะ
คณะชีววิทยา คณะเคมี คณะฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์และการบัญชี คณะการศึกษาและศิลปศาสตร์ คณะภูมิศาสตร์และโลก คณะประวัติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ คณะเทคโนโลยี และคณะคอมพิวเตอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 56°54′37″N 24°04′53″E﻿ / ﻿56.91028°N 24.08139°E﻿ / 56.91028; 24.08139