**ที่มาของประชากรลาว** (Peopling of Laos) หมายถึงการที่กลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในลาวเกิดขึ้นเป็นชุมชนในประเทศลาวปัจจุบัน โดยเชื่อว่าประชากรลาวในปัจจุบันมีความเกี่ยวพันกับกลุ่มประชากรที่มีดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O ซึ่งมีความใกล้เคียงกับชนกลุ่มน้อยในจีนเมื่อ 35,000 ปีที่ผ่านมา ซึ่งต่อมากลุ่มชนดังกล่าวได้แพร่กระจาย จนบางส่วนเข้ามาอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน

การมาถึงของชาวขมุ
-----------------

แผนที่แสดงการกระจายของผู้พูดภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กลุ่มชนที่พูดกลุ่มภาษาขมุจัดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มแรก ๆ ที่มีหลักฐานว่าเข้ามาถึงดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน ต่อมาได้กลมกลืนไปกับกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาในกลุ่มภาษามอญ-เขมรที่เข้ามาภายหลัง รวมทั้งกลุ่มชนที่พูดภาษาไท เชื่อกันว่าชาวขมุเหล่านี้ อพยพจากจีนเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในทุกวันนี้เมื่ออย่างน้อย 4,000 ปีที่ผ่านมา กลุ่มชนนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของบรรพบุรุษที่พูดภาษาออสโตรเชียติกดั้งเดิม ที่มีบ้านเกิดตามแนวชายแดนจีนในปัจจุบันเมื่อราว 10,000 ปีที่ผ่านมา จากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O บรรพบุรุษเหล่านี้ มีต้นกำเนิดร่วมกับกลุ่มขนที่พูดภาษาจีน-ทิเบตดั้งเดิมและภาษาม้ง-เมี่ยนดั้งเดิม

จำนวนประชากรในกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มขมุในลาว ได้แก่ 

* ชาวขมุ 389,694 คน
* ชาวเคือน 8,000 คน
* ชาวมัล 23,193 คน
* ชาวมลาบรีหรือผีตองเหลือง 24 คน บางครั้งเรียกชาวยัมบรี
* ชาวโอดู
* ชาวไพ 15,000 คน
* ชาวซิญมุล 3,164 คนรวมชาวพองเคนียงและพวกด้วย

การอพยพมาตามแนวชายฝั่งของกลุ่มที่พูดภาษามอญ-เขมร
------------------------------------------------

เช่นเดียวกับชาวขมุ กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร เป็นชนกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งหลักแหล่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชนกลุ่มนี้คาดว่าแพร่กระจายเข้ามาในลาวในยุคโลหะ โดยมีเอกลักษณ์คือปลูกข้าว ตีโลหะ เลี้ยงสัตว์และพูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร โดยเริ่มแพร่กระจายจากชายฝั่งตะวันออกไปตะวันตก แล้วจึงอพยพเข้าไปในแผ่นดิน คาดว่าขนกลุ่มนี้เข้าสู่ลาวทางตะวันตก โดยผ่านไทยและกัมพูชาเข้าไป

กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมรในลาวได้แก่ 

* ชาวอะเฮว 1,770 คนในแขวงจำปาศักดิ์
* ชาวอาลัก 4,000 คนทางภาคใต้ของลาว
* ชาวอะเรมประมาณ 500 คน
* ชาวบอ 2,950 คน
* ชาวบรู 69,000 คน
* ชาวชัต 450 คนในแขวงคำม่วน
* ชาวฮลังดวนในแขวงอัตตะปือ และบนที่ราบสูงกัสเซง
* ชาวฮุง 2,000 คนในแขวงบอลิคำไซและแขวงคำม่วน
* ชาวอิร 4,420 คนในแขวงสาละวัน
* ชาวเจ๊ะห์ 8,013 คนในภาคใต้ของลาว
* ชาวเจ็ง 7,320 คนในแขวงอัตตะปือ
* ชาวกัสเซง 6,000 คนในภาคใต้ของลาว
* ชาวกาตัง 107,350 คนในลาว
* ชาวกะตู 14,700 คน
* ชาวคลอร์ 6,000 คน
* ชาวเขมร 10,400 คน
* ชาวคัว 2,000 คน
* ชาวกรี ชาวกุย 51,180 คน
* ชาวลาแวหรือชาวเบรา
* ชาวลาเว 12,750 คน
* ชาวลาเว็น 40,519 คน
* ชาวลาวี
* ชาวมาเล็ง 800 คน
* ชาวมอญ
* ชาวแง 12,189 คน
* ชาวเงือน
* ชาวญาเฮือน
* ชาวโอง
* ชาวโอย
* ชาวปาโกะห์
* ชาวพอง
* ชาวซาดัง
* ชาวซาลัง
* ชาวซาปวน
* ชาวซิงมุน
* ชาวมากอง
* ชาวโสก
* ชาวซู
* ชาวซูเอย
* ชาวตาเลียง
* ชาวตะโอย
* ชาวแท
* ชาวตุม
* ชาวเวียดนาม 76,000 คน
* ชาวแยะ

การมาถึงของชาวปะหล่องจากพม่า
----------------------------

กลุ่มชนที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาปะหล่อง เป็นชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เชื่อว่าจุดกำเนิดของชนเหล่านี้อยู่ในพม่าใกล้กับแนวชายแดนจีน ชาวปะหล่องมีความสัมพันธุ์ใกล้ชิดกับชาวขมุ โดยเป็นกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกในพม่า กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มปะหล่องในลาว ได้แก่ 

* ชาวบิต 1,530 คน ยังเป็นที่โต้แย้งว่าเป็นชาวปะหล่องหรือชาวขมุ
* ชาวกอน 1,000 คนในแขวงหลวงน้ำทา
* ชาวสามเตา 2,359 คน
* ชาวละเม็ต 16,740 คน

การอพยพของชาวไทจากจีน
---------------------

การอพยพของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลไทจากเขตภูเขาทางเหนือเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบันเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ โดยเข้ามาตามที่ราบลุ่มแม่น้ำทางเหนือ เข้ามาอาศัยในที่ราบลุ่ม และเข้ามาแทนที่หรืออยู่ร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาในตระกูลออสโตร-เอเชียติก ภาษาและวัฒนธรรมของชาวไทเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นในประเทศไทยและลาวในปัจจุบัน จุดกำเนิดของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไทมีต้นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนและมีบรรบุรุษร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม

กลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไทในลาวได้แก่ 

* ชาวลาว 3,000,000 คน
* ชาวไทแดง
* ชาวไทดำ
* ชาวไทกะปง
* ชาวไทเฮ
* ชาวไทคัง 47,636 คน
* ชาวไทขาว
* ชาวกงสัต
* ชาวกวน 2,500 คน
* ชาวไทลาน
* ชาวไทเมี่ยน
* ชาวไทล้านนา
* ชาวไทลอย
* ชาวไทลอง
* ชาวได 134,100 คน
* ชาวไทอีสาน
* ชาวไทเหนือ
* ชาวนุง
* ชาวย้อ
* ชาวไทเปา
* ชาวไทเปือง
* ชาวพวน 106,099 คน
* ชาวผู้ไท 154,400 คน
* ชาวพูโก
* ชาวเรียน
* ชาวแสก
* ชาวไทซัม
* ชาวไทโย
* ชาวไทเยน
* ชาวย้อย
* ชาวไทยภาคกลาง
* ชาวจ้วง
* ชาวไทใหญ่
* ชาวยาง

การอพยพของชาวม้ง-เมี่ยนจากจีน
-----------------------------

ชาวม้ง-เมี่ยนอพยพจากจีนเข้าสู่ลาวในช่วงเวลาที่กว้าง ยกเว้นชาวลูเมี่ยนที่อพยพจากจีนเข้าสู่เวียดนามในพุทธศตวรรษที่ 18 แล้วจึงเข้าสู่ลาว จุดกำเนิดของชาวม้งเมี่ยนคาดว่าอยู่ที่ Kweichow ในมณฑลยูนนาน เมื่อราว 2000 ปีที่แล้ว ชาวม้งกลุ่มต่าง ๆ ในลาวได้แก่ 

* ชาวม้งดอ 169,800 คน
* ชาวม้งจัวะ 145,600 คน
* ชาวลูเมี่ยนหรือเย้า 20,250 คน
* ชาวกิมมุน 4,500 คน

การอพยพอย่างต่อเนื่องของกลุ่มที่พูดภาษาจีน
------------------------------------------

การอพยพของชาวจีนเข้าสู่ลาวเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมาหลายศตวรรษ โดยกลุ่มชาวจีนที่พบมากในลาวมักมาจากทางภาคใต้ของจีน

การอพยพของชาวโลโลจากทิเบตผ่านพม่า
---------------------------------

กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มโลโลนี้คาดว่าเป็นลูกหลานของชาวเกวียงโบราณในจีนตะวันตก ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวทิเบต ชาวหน่าซีและชาวเกวียงในปัจจุบัน ชาวโลโลหรือชาวอี้อพยพมาจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของทิเบตเข้าสู่เสฉวน ยูนนาน บางส่วนเข้าสู่พม่า และมายังลาว

กลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มนี้ได้แก่ 

* ชาวก้อหรือชาวอาข่า 58,000 คน
* ชาวฮานี 1,122 คนในแขวงพงสาลี
* ชาวกะดัว 5,000 คน
* ชาวลาหู่ 8,702 คน
* ชาวลาหู่ชิ 3,240 คน
* ชาวพนา
* ชาวผู้น้อย
* ชาวซีลา

การอพยพของชาวกะโดจากจีน
-----------------------

นอกจากกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มโลโลแล้ว ชาวกะโดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มทิเบต-พม่าอีกกลุ่มหนึ่งในลาว มี 225 คนในแขวงพงสาลี คาดว่าอพยพมาจากจีน พูดภาษาในกลุ่มพม่า-ทิเบตเช่นเดียวกับชาวโลโล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Sagart, L. 2004. The higher phylogeny of Austronesian and the position of Tai–Kadai. *Oceanic Linguistics* 43.411-440.

| * ด
* ค
* ก
ลาว บทความเกี่ยวกับประเทศลาว |
| --- |
| ประวัติศาสตร์ | 
* ที่มา
* ขุนบรม
* ชาวไท
* ล้านช้าง
* วัดภู
* หลวงพระบาง
* เวียงจันทน์
* จำปาศักดิ์
* เมืองพวน
* ลาวในอารักขาของฝรั่งเศส
* อินโดจีนฝรั่งเศส
* ญี่ปุ่นรุกราน
* ลาวอิสระ
* ราชอาณาจักรลาว
* ราชวงศ์ของลาว
* พระมหากษัตริย์
* สงครามอินโดจีน
* สงครามอินโดจีนครั้งที่ 1
* สงครามอินโดจีนครั้งที่ 2
* เส้นทางโฮจิมินห์
* ขบวนการปะเทดลาว
* สงครามกลางเมืองลาว
* เวียดนามบุกครอง
* ความเป็นกลาง
* ก่อน พ.ศ. 2488
* หลัง พ.ศ. 2488
* การก่อการกำเริบ
* ความพยายามรัฐประหาร พ.ศ. 2550
* การทหาร

 |  |
| ภูมิศาสตร์ | 

|  |
| --- |
| 
* อินโดจีน
* แม่น้ำโขง
* ภูเบี้ย
* แม่น้ำ
* สิ่งมีชีวิต
* มรดกโลก
* แขวง
* เมือง

 |

 |
| การเมือง | 

|  |
| --- |
| 
* พรรครัฐบาล
* เลขาธิการ
* รัฐธรรมนูญ
* ประธานาธิบดี
* รองประธานาธิบดี
* นายกรัฐมนตรี
* สภาแห่งชาติ
* ศาลสูงสุด
* การเลือกตั้ง
* กระทรวง
* พรรคการเมือง
* การทหาร (กองทัพเรือ
* กองทัพอากาศ)
* ตราแผ่นดิน
* สิทธิมนุษยชน
* ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ
* กฏหมาย
* การบังคับใช้กฏหมาย
* รัฐบาลพลัดถิ่น

 |

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |
| --- |
| 
* สกุลเงิน
* ท่องเที่ยว
* เกษตร
* การสื่อสาร
* การคมนาคม
* ท่าอากาศยาน
* ไปรษณีย์

 |

 |
| สังคม | 

|  |
| --- |
| 
* วัฒนธรรม
* ชาวลาว
* ชนกลุ่มน้อย
* ภาษาทางการ
* ภาษาอื่นๆ
* การศึกษา
* สาธารณสุข
* ศาสนา

 |
| วัฒนธรรม | 
* นาฏศิลป์
* ดนตรี
* ภาพยนตร์
* กีฬา
* อาหาร
* เทศกาล

 |
| สัญลักษณ์ | 
* ธง
* ตราแผ่นดิน
* เพลงชาติ
* พระธาตุหลวงเวียงจันทน์
* พญานาค

 |

 |
| 
* หมวดหมู่ หมวดหมู่
* สถานีย่อย สถานีย่อย
* หน้าโครงการวิกิ โครงการวิกิ

 |