บุคคลในคัมภีร์ไบเบิลที่ถือกันว่าเป็นทูตสวรรค์ที่ถูกขับไล่
"อาโรนจะจับฉลากแพะสองตัวนั้น ฉลากหนึ่งตกเป็นของพระยาห์เวห์ อีกฉลากหนึ่งเพื่ออาซาเซล" อาสนวิหารลิงคอล์น
ในคัมภีร์ฮีบรู ชื่อ **อาซาเซล** (อังกฤษ: Azazel,/əˈzeɪzəl, ˈæzəˌzɛl/; ฮีบรู: עֲזָאזֵל *ʿAzāʾzēl*; อาหรับ: عزازيل, อักษรโรมัน: *ʿAzāzīl*) บ่งบอกถึงสถานที่รกร้างซึ่งแพะรับบาปได้รับเอาบาปของชาวยิวและถูกปล่อยตัวออกไปในช่วงวันลบมลทิน ในช่วงปลายของยุควิหารที่สอง อาซาเซลถูกมองว่าเป็นชื่อของทูตสวรรค์ที่ถูกขับไล่จากเหตุที่แนะนำมนุษย์ให้รู้จักความรู้ต้องห้ามตามที่ระบุในหนังสือเอโนค

คัมภีร์ไบเบิล
-------------

### โทราห์

ภูเขาอาซาเซล (Jabel Munttar) ในทะเลทรายยูเดียน
หน้าผาของภูเขาอาซาเซล (Jabel Munttar)
ในคัมภีร์ฮีบรู คำว่า "อาซาเซล" มีการกล่าวถึง 3 ครั้งในหนังสือเลวีนิติ เมื่อกล่าวถึงการนำแพะตัวผู้ 2 ตัวมาถวายเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ โดยมีการเลือกแพะตัวหนึ่งจากการจับฉลากให้ตกเป็นของพระยาห์เวห์ สำหรับเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปแด่พระยาห์เวห์ ส่วนแพะอีกตัวหนึ่งฉลากตก "เพื่ออาซาเซล" จะถูกปล่อยตัวไปในถิ่นทุรกันดาร (לַעֲזָאזֵל) "ให้แก่อาซาเซล" แพะตัวนี้ถูกปล่อยออกไปในถิ่นทุรกันดารในฐานะส่วนหนึ่งของพิธีในวันลบมลทิน พิธีกรรมแพะรับบาปสามารถสืบย้อนได้ไปถึงอารยธรรมเอบลาเมื่อศตวรรษที่ 24 ก่อนคริสตกาลซึ่งแพร่กระจายไปทั่วตะวันออกใกล้ในยุคโบราณ

ในคัมภีร์ไบเบิลแปลภาษาอังกฤษฉบับเก่าอย่างฉบับพระเจ้าเจมส์ วลีว่า *la-azazel* แปลเป็น "as a scapegoat" (ฉบับพระเจ้าเจมส์ที่แปลเป็นภาษาไทยแปลว่า "เพื่อแพะรับบาป") อย่างไรก็ตามคัมภีร์ไบเบิลแปลภาษาอังกฤษในยุคปัจจุบันส่วนใหญ่มักแสดงคำว่า "อาซาเซล" ในฐานะชื่อเฉพาะ:

> อาโรนจะถวายโคเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปของตนเอง ทำการลบมลทินตนเองกับครอบครัวของเขา แล้วเขาจะนำแพะสองตัวนั้นไปถวายเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่ประตูเต็นท์นัดพบ อาโรนจะจับฉลากแพะสองตัวนั้น ฉลากหนึ่งตกเป็นของพระยาห์เวห์ อีกฉลากหนึ่งเพื่ออาซาเซล แพะตัวที่ฉลากตกเป็นของพระยาห์เวห์นั้น อาโรนจะถวายเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป แต่แพะอีกตัวหนึ่งซึ่งฉลากตกเพื่ออาซาเซลนั้น จะนำถวายเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์เป็นสัตว์ที่ยังมีชีวิต เพื่อให้มลทินตกที่มัน แล้วปล่อยมันเข้าไปในถิ่นทุรกันดารให้แก่อาซาเซล
> 
> — เลวีนิติ 16:6 -10 พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน

ดูเพิ่ม
-------

* ลูซิเฟอร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  *Azazel (Scapegoat, Lev. xvi. A. V.)*
2. ↑  

	* Rutherford, Ian (2020). *Hittite Texts and Greek Religion: Contact, Interaction, and Comparison*. Oxford University Press. p. 130. ISBN 978-0-19-259995-7.
	* Ayali-Darshan, Noga (2020). "The Scapegoat Ritual and Its Ancient Near Eastern Parallels". *www.thetorah.com*.
	* Bremmer, Jan N. (2015). Eidinow, Esther; Kindt, Julia (บ.ก.). *The Oxford Handbook of Ancient Greek Religion*. Oxford University Press. p. 610. ISBN 978-0-19-105807-3.
3. ↑  

	* Johnston, Sarah Iles (2009). *Ancient Religions*. Harvard University Press. pp. 33–36. ISBN 978-0-674-03918-6.
	* Pongratz-Leisten, Beate (2006). "Ritual Killing and Sacrifice in the Ancient Near East". ใน Finsterbusch, Karin; Lange, Armin (บ.ก.). *Human Sacrifice in Jewish and Christian Tradition*. BRILL. pp. 22–28. ISBN 978-90-474-0940-3.
	* Zatelli, Ida (1998). "The Origin of the Biblical Scapegoat Ritual: The Evidence of Two Eblaite Texts". *Vetus Testamentum*. **48** (2): 254–263. doi:10.1163/1568533982721604. ISSN 0042-4935. JSTOR 1585505.

| * ด
* ค
* ก
หนังสือเลวีนิติ |
| --- |
| บท | 
* 1–5
* 6–8
* 9–11
* 12–13
* 14–15
* 16–18
* 19–20
* 21–24
* 25
* 26–27

 |
| พาราชาห์ | 
* Vayikra
* Tzav
* Shemini
* Tazria
* Metzora
* Acharei Mot
* Kedoshim
* Emor
* Behar
* Bechukotai

 |
| สถานที่ | 
* ภูเขาซีนาย

 |
| บุคคล | 
* นาดับ
* โมเสส
* อาบีฮู
* อาโรน
* อิธามาร์
* เอเลอาซาร์

 |
| ศัพท์ | 
* เครื่องบูชาชดใช้บาป
* เทศกาลของชาวยิว
* ปีสะบาโต
* ปีอิสรภาพ
* ผลที่ต้องห้าม
* พลับพลา
* มหาปุโรหิตแห่งอิสราเอล
* อาซาเซล
* อิสราเอล

 |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ← หนังสืออพยพ (บทที่ 40) |  | หนังสือกันดารวิถี (บทที่ 1) → |

 |