recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**JAR** (Java ARchive) คือ รูปแบบไฟล์ประเภทแพ็คเกจ ส่วนใหญ่แล้วใช้ในการรวมไฟล์คลาสจาวา (Java class) หลาย ๆ ไฟล์, ข้อมูล (metadata) และทรัพยากรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง (เช่น โน้ต รูปภาพ เสียง เป็นต้น) รวมเข้าด้วยกันเป็นไฟล์เดียวสำหรับการส่งต่อ

ไฟล์ JAR เป็นไฟล์เก็บถาวร ที่มีไฟล์รายการเฉพาะของจาวา นามสกุลไฟล์ .manifest โดยไฟล์เหล่านี้อยู่ในรูปไฟล์เก็บถาวรแบบ ZIP และโดยทั่วไปจะมีนามสกุลไฟล์ .jar (ไฟล์ .manifest อยู่ในไฟล์ .jar อีกชั้นหนึ่ง โดยเก็บไว้แบบไฟล์ .zip)

ไฟล์ JAR ที่ปฏิบัติการ (Execute) ได้
------------------------------------

โปรแกรม Java ที่เรียกใช้งานได้ (executable) จะสามารถจัดเป็นแพ็กเกจในไฟล์ JAR ร่วมกับไลบรารีใด ๆ ที่โปรแกรมใช้ได้ (เช่น Apache Commons, Google Guava, JAXB เป็นต้น) ไฟล์ JAR ที่ปฏิบัติการได้ มีรายการที่ระบุเฉพาะ (manifest) จุดคลาสที่เริ่มต้น (entry point [en]) ด้วย `Main-Class: myPrograms.MyClass` และ Class-Path ที่ชัดเจน (และอาร์กิวเมนต์ -cp จะถูกละเว้นไป)

ระบบปฏิบัติการบางระบบ จะสามารถเรียกใช้สิ่งเหล่านี้ได้โดยตรงเมื่อคลิก การเรียกใช้ทั่วไป จะทำได้ด้วยการใส่คำสั่ง `java -jar foo.jar (foo.jar คือไฟล์ตัวอย่าง)`เข้าไปจากคอมมานด์ไลน์ (command line)

ตัวเรียกใช้งานสามารถสร้างได้บนแพลตฟอร์มส่วนใหญ่ ตัวอย่างเช่น ผู้ใช้ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ที่ต้องการสร้างไฟล์ Windows EXE สามารถใช้เครื่องมือต่าง ๆ เช่น JSmooth, Launch4J, WinRun4J หรือ Nullsoft Scriptable Install System [en] เพื่อรวมไฟล์ JAR เดียวลงในไฟล์ที่ปฏิบัติการได้ (executable)

ดูเพิ่ม
-------

* iconสถานีย่อยการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์

* JAR hell [en] จาวา คลาสโฮล์เดอร์
* Java Module System [en] ระบบโมดูลจาวา
* Open Packaging Conventions [en] โอเพน แพ็จเกจิง คอนเวนชัน
* JAD (file format) [en] รูปแบบไฟล์แพ็คเกจของจาวาอีกแบบหนึ่ง
* Gifar [en] กิฟาร์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "File Extension .JAR Details". สืบค้นเมื่อ 29 November 2012.
2. ↑  "MIME : Java Glossary". สืบค้นเมื่อ 29 November 2012.
3. ↑  "JDK 6 Java Archive (JAR)-related APIs & DeveloperGuides".
4. ↑  "JAR File Specification". *Java SE Documentation*. Oracle. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 September 2017.
สำหรับสถานที่อื่นที่เรีกว่า *วัดแขก* เช่นกัน ดูที่ วัดแขก

**ศาลาแก้วกู่**, **อุทยานเทวาลัย** หรือ **วัดแขก** เป็นอุทยานขนาด 42 ไร่ของสำนักปฏิบัติธรรมแก้วกู่ และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในชุมชนสามัคคี อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ที่ประดิษฐานรูปปั้นคอนกรีตเสริมเหล็กขนาดใหญ่จำนวนรวมกว่า 200 องค์ โดยประกอบด้วยพระพุทธรูป พระรูปของพระโพธิสัตว์ เทพเจ้าฮินดู บุคคลในคริสต์ศาสนา ความเชื่อพื้นบ้าน และตัวละครจากรามเกียรติ์ อุทยานแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ ภายใต้แนวคิดว่า "ทุกศาสนาสามารถอยู่รวมกันได้" และให้เป็น "สถานที่แทนภาพดินแดนแห่งการหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง" ในปี พ.ศ. 2521

ภายในอุทยาน ที่บริเวณฐานของพระรูปแต่ละองค์จะมีจารึกอธิบายชิ้นงานและแนวคิด คติเตือนใจ เป็นภาษาอีสาน และภาษาไทย รุปปั้นที่สูงที่สุดมีความสูงราว 25 เมตร นอกจากนี้ยังมีอาคารสำนักพุทธศาสนาแก้วกู่ความสูงสามชั้น สถาปัตยกรรมเลียนแบบมัสยิด บนหน้าบันของอาคารจารึกสัญลักษณ์โอม และอักษรไทย *ศาลาแก้วกู่* โดยชั้นบนสุดเป็นที่ตั้งร่างของปู่บุญเหลือ สุรีรัตน์ที่บรรจุในผอบ [ผะ-อบ] และไม่เน่าเปื่อยทำให้สร้างความอัศจรรย์แก่ผู้ที่ศรัทธาในตัวท่านเป็นอย่างมาก

ปู่บุญเหลือได้สร้างอุทยานนี้ถัดจากสวนพระ หรือ วัดเชียงควน (Buddha Park; Wat Xieng Khuan) ที่ตั้งอยู่ในนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว แต่ท่านได้สร้างให้อุทยานแก้วกู่นี้มีงานที่มีความวิจิตรและยิ่งใหญ่กว่าที่เคยสร้างที่ประเทศลาว สวนแห่งนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับสวนแห่งโบมาร์โซ (Gardens of Bomarzo) ที่แคว้นลัตซีโย ประเทศอิตาลี

อ้างอิง
-------

1. ↑
2. ↑

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ศาลาแก้วกู่**

พิกัดภูมิศาสตร์: 17°53′12.84″N 102°46′56.16″E﻿ / ﻿17.8869000°N 102.7822667°E﻿ / 17.8869000; 102.7822667
**สวรรณา วิชัยรัตน์** (7 เมษายน พ.ศ. 2460 – 6 กันยายน พ.ศ. 2559) เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช กับหม่อมแผ่ว ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา

พระประวัติ
----------

สวรรณา มีนามเดิมว่า **หม่อมเจ้าสวรรณา ภาณุพันธุ์** เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช กับหม่อมแผ่ว ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2460 มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระบิดาแปดองค์ และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

หม่อมเจ้าสวรรณาทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรม จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หม่อมเจ้าสวรรณาทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เมื่อปี พ.ศ. 2489 เพื่อสมรสกับเจริญ วิชัยรัตน์ มีโอรสธิดาสองคน ได้แก่

* วุฒิพันธุ์ วิชัยรัตน์ สมาชิกวุฒิสภา อดีตผู้อำนวยการสำนักงบประมาณ
* ดร.ฑิตติมา วิชัยรัตน์ ผู้จัดการกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา (ก.ย.ศ.)

เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 หม่อมเจ้ากรณิกา จิตรพงศ์ พระราชวงศ์ที่ชันษาสูงสุดในตอนนั้นได้ถึงชีพิตักษัยลง สวรรณาจึงกลายเป็นพระราชวงศ์ที่ชันษาสูงสุดนับแต่นั้นมา

ต่อมาเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2559 เวลา 21.40 น. สวรรณาถึงชีพิตักษัยขณะบรรทมพักผ่อน สิริอายุ 99 ปี 5 เดือน ได้รับพระราชทานหีบทองทึบประกอบศพ ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และทรงรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 7 คืน แล้วพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดธาตุทอง ในวันที่ 15 กันยายน ปีเดียวกัน การนี้แพทย์หญิงพันธุ์วโรภาส เศวตรุนทร์ เจ้าน้องร่วมบิดาเสด็จมาเป็นองค์ประธานในพิธี

อ้างอิง
-------

1. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักพระราชวัง เรื่อง ลาออกจากฐานันดรศักดิ์, เล่ม 63, ตอน 23 ง, 16 เมษายน พ.ศ. 2489, หน้า 547
2. ↑  วุฒิพันธุ์ วิชัยรัตน์. *อนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ ท่านหญิงสวรรณา วิชัยรัตน์ (หม่อมเจ้าหญิงสวรรณา ภาณุพันธุ์)*. กรุงเทพ : กรมศิลปากร, พ.ศ. 2559. 77 หน้า. หน้า หน้าที่.
3. ↑  บุคคลในข่าว 17/09/59
**ศาลเจ้าพ่อช้างเผือก** เป็นศาลเจ้าเล็กๆ ตั้งอยู่ริมคูเมืองด้านทิศเหนือ ตรงมุมถนนมนัสตัดกับถนนพลแสน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

ประวัติ
-------

ในสมัยรัชกาลที่ 1 เกิดช้างเผือกพัง (เพศเมีย) 2 ช้าง คล้องได้ในแขวงเมืองภูเขียว ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของเมืองนครราชสีมา กรมการเมืองภูเขียวนำช้างมามอบให้เจ้าพระยานครราชสีมา เพื่อนำไปถวายในหลวงต่อไป และได้นำช้างมาพักอยู่นอกเมืองทางด้านเหนือผูกไว้กับเสาที่ได้นำมาด้วย เมื่อนำช้างเดินทางต่อไปยังกรุงเทพฯ ก็ไม่ได้เอาเสาไปด้วย หลังจากพนักงานกรมคชบาลตรวจลักษณะช้างแล้วนำความกราบบังคมทูลถวายรัชกาลที่ 1 ทรงโปรดให้ขึ้นระวางรับไว้เป็นพระราชพาหนะและพระราชทานนามว่า **พระอินทรไอยราช้าง** และ **พระเทพกุญชรช้าง**

### พระอินทรไอยรา

พระอินทรไอยรา พระยาช้างที่พระยานครราชสีมานำทูลเกล้าฯ ถวาย เป็นช้างพังเผือกตรี ลูกเถื่อน สมโภชขึ้นระวาง ณ เดือนสี่ ปีขาล 1156 (พ.ศ. 2337) พระราชทานนามว่า **พระอินทรไอยรา รัตนาเคนทร์ คเชนทรบดินทร์ อินทรังสรรค์ อนันตคุณ สมบูรณเลิศฟ้า**

ครั้นในสมัยรัชกาลที่ 2 ณ เดือนสี่ ปีวอก 1174 (พ.ศ.2355) ได้พระราชทานนามใหม่ว่า **พระอินทรไอยรา คชาชาติฉัททันต์ พิศผิวพรรณเผือกตรีสียอดตองตากแห้ง วิศณุแกล้งรังรักษ์ มงคลลักษณเลิศฟ้า**

### พระเทพกุญชร

พระเทพกุญชร เป็นช้างเผือกพังเอก ลูกเถื่อน สมโภชขึ้นระวาง ณ เดือนสอง ปีระกา 1163 (พ.ศ.2344) พระราชทานนามว่า **พระเทพกุญชร บวรศรีเศวต เอกชาติฉัททันต์ อนันตคุณ สมบูรณเลิศฟ้า**

ครั้นในสมัยรัชกาลที่ 2 ณ เดือนสอง ปีวอก 1174 (พ.ศ.2355) ได้พระราชทานนามใหม่ว่า **พระเทพกุญชร บวรศรีเศวต อมเรศนฤมิตร เผือกผ่องพิศโสภณ มิ่งมงคลนาเคนทร์ คเชนทรเฉลิมขวัญ ชาติฉัททันต์สูงศักดิ์ วิไลลักษณเลิศฟ้า**

### เสาที่ผูกช้างเผือก

เสาที่ผูกช้างเผือกเป็นไม้ตะเคียนหิน ไม่ปรากฏเป็นหลักฐานว่าขุดฝังเพื่อผูกช้างในวันเดือนปีใด แต่ที่ว่าอยู่นอกเมืองทางด้านเหนือนั้น ก็คือทิศตะวันออกเฉียงใต้ของโรงเรียนสุรนารีวิทยาปัจจุบัน (มุมโรงเรียนสุนารีวิทยา ตรงข้ามกับสำนักงานสหกรณ์จังหวัด)

เนื่องจากเป็นเสาที่ผูกช้างเผือกซึ่งถือว่าเป็นสัตว์มงคลคู่บ้านคู่เมือง จึงมีผู้คนไปสักการะกราบไว้ เอาผ้าแพรไปผูก ชาวเมืองเรียกกันว่า **หลักช้างเผือก** ในช่วงนั้นยังมีลักษณะไม่เป็นศาลเจ้า เป็นเพียงเพิงหลังคาสังกะสีเท่านั้น

ประมาณปี พ.ศ.2504 มีการขยายถนนมิตรภาพด้านหน้าโรงเรียนสุรนารี โดยบริษัทฝรั่งเป็นผู้ก่อสร้างให้รื้อถอนเสาหลักช้างเผือกออก โดยยอมให้มีการตั้งศาลทำพิธีย้ายไปตั้งที่ฝั่งตรงข้าม ในพื้นที่ของสำนักงานสหกรณ์จังหวัดปัจจุบัน ต่อมานายช่างฝรั่งคนนั้นขับรถไปประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ผู้คนเชื่อกันว่า เป็นเพราะไปถอนเสาหลักช้างเผือก 

เนื่องจากหลักช้างเผือก เป็นที่เคารพชาวเมือง แต่ตั้งอยู่ในที่ไม่เหมาะสม และมีภูมิทัศน์ที่ไม่สวยงาม จึงย้ายมาตั้งอยู่ตรงมุมถนนมนัสตัดกับถนนพลแสน ในที่สวนสาธารณะริมคูเมืองของเทศบาลนครนครราชสีมาในปัจจุบัน ห่างจากที่เดิมประมาณ 100 เมตร

ต่อมาการตั้งชื่อถนนเส้นจากที่ตั้งเสาหลักช้างเผือกเดิม ซึ่งเริ่มจากถนนมิตรภาพตรงไปผ่านโรงพยาบาลมหาราชถึงบ้านประโดกและบ้านหมื่นไวย จึงให้ชื่อถนนเส้นนี้ว่า **ถนนช้างเผือก**

อ้างอิง
-------

1. ↑  ศาลเจ้าพ่อช้างเผือก, สารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี .สืบค้นเมื่อ 25/9/2565
2. ↑  ศาลเจ้าพ่อช้างเผือก, นสพ.โคราชคนอีสาน ปีที่ ๔๕ ฉบับที่ ๒๖๓๐ วันพุธที่ ๓ - วันอังคารที่ ๙ เดือนมิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๓ .สืบค้นเมื่อ 25/9/2565
**MSN-02 ซีอองก์** (ญี่ปุ่น:*ジオング*  ;อังกฤษ:Zeong) เป็นโมบิลสูทในอะนิเมะเรื่อง *โมบิลสูทกันดั้ม* อันเป็นตอนหนึ่งในภาพยนตร์ชุดกันดั้ม ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

ซีอองก์เป็นโมบิลสูทเครื่องสุดท้ายที่ชาร์ อัสนาเบิลควบคุมในช่วงสงครามหนึ่งปี โดยพัฒนาในโครงการ *MS-16X บิชอป* ต่อมาจาก MSN-01 ไซคอมมิวซาคุรุ่นการขับเคลื่อนสูง เนื่องจากระบบไซคอมมิวที่ใช้ในช่วงสงครามหนึ่งปีมีขนาดใหญ่ทำให้ซีอองก์มีร่างกายที่ใหญ่โตไปด้วย

แขนทั้งสองข้างของซีอองก์สามารถแยกออกไปจากตัวได้โดยมีสายเคเบิลโยงไว้ ซึ่งนักบินที่เป็นนิวไทป์สามารถใช้พลังจิตควบคุมแขนผ่านระบบไซคอมมิวให้โจมตีศัตรูด้วยปืนมหาอนุภาคที่ติดอยู่กับนิ้วมือทั้งห้าได้ นอกจากที่มือทั้งสองแล้วซีอองก์ยังมีปืนมหาอนุภาคอยู่ที่ท้องและปากรวมสามกระบอก ซีอองก์ยังมีห้องควบคุมอยู่ที่ส่วนหัวซึ่งสามารถแยกออกมาและสู้ต่อได้เมื่อส่วนลำตัวถูกทำลาย

ชาร์ได้ใช้ซีอองก์ในการต่อสู้กับกันดั้มของอามุโร่ เรย์ที่ปราการอวกาศอาบาวคูในตอนที่42ของโมบิลสูทกันดั้ม โดยซีอองก์ของชาร์นั้นได้สร้างเสร็จไปเพียง 80%และไม่มีส่วนขาทั้งสองข้าง แต่เนื่องจากเป็นการต่อสู้ในอวกาศจึงไม่ใช่ปัญหา ทั้งซีอองก์และกันดั้มถูกทำลายในการต่อสู้ครั้งนี้

รูปแบบอื่นๆ
-----------

### เพอเฟคท์ซีอองก์

ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ *โมบิลสูทวาริเอชัน* เป็นซีอองก์ในสภาพที่สมบูรณ์แล้ว ซึ่งซีอองก์ที่มีขานี้มีความสูงถึง30เมตร ในโมเดลคิทหรือวิดีโอเกมซึ่งเพอเฟคท์ซีอองก์ปรากฏตัวนั้นบางครั้งจะมีบีมเซเบอร์ขนาดใหญ่เป็นอาวุธด้วย ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ

### MSN-02-3 เกรทซีอองก์

ปรากฏตัวในวิดีโอเกม *SD Gundam G Generation Spirits* เกรทซีอองก์สามารถแยกร่างได้ถึงเจ็ดส่วน คือหัว หน้าอกและไหล่ ท้อง แขนสองข้าง และขาสองข้างโดยทุกส่วนติดตั้งปืนมหาอนุภาคไว้ เกราะไหล่ขนาดใหญ่ของเกรทซีอองก์ยังติดตั้งไอฟิลด์บาเรียร์ซึ่งใช้สร้างสนามพลังสำหรับสะท้อนอาวุธบีมของศัตรูและไมนอฟสกี้คราฟท์ซึ่งทำให้เกรทซีอองก์สามารถบินบนโลกได้ ส่วนหน้าอกของเกรทซีอองก์ขณะที่แยกร่างนั้นมีลักษณะคล้ายกับโมบิลอาเมอร์ อัพซาลาสทรีในภาคโมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีม เกรทซีอองก์ได้รับการออกแบบโดยมิกะ อาคิทากะ

อ้างอิง
-------

  

* SD Gundam G Generation Spirits's Robot Profile
* Gundam Official (อังกฤษ)

1. ↑  Simmons, Mark (2002-05-06). *Gundam: The Official Guide*. Bandai. ISBN 1569317399..

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
ภาพวาดของศิลปินที่จำลองดาวเคราะห์ที่เอื้อชีวิตกว่าโลก สีแดงคือสีของป่าบนดาว
**ดาวเคราะห์ที่เอื้อชีวิตกว่าโลก** (อังกฤษ: superhabitable planet) คือ ประเภทของดาวเคราะห์นอกระบบหรือดวงจันทร์นอกระบบ ที่มีสภาวะที่เหมาะสมต่อการกำเนิด การวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต และ ความหลากหลายทางชีวภาพที่มากกว่าโลก แนวคิดนี้ได้มีการเสนอครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 โดยเรอเน เฮ็ลเลอร์ และจอห์น อาร์มตรอง ที่ได้มีการเสนอเรื่องของความเป็นไปได้ของดาวเคราะห์นอกระบบที่อาจมีสภาพแวดล้อมที่แตกต่างจากโลก แต่มีเหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิตมากกว่าโลก โดยตั้งสมมติฐานว่าน้ำจำเป็นต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิต โลกอาจไม่ใช่สภาวะที่สามารถสร้างความหลากหลายทางชีวภาพสูงสุดที่เป็นไปได้

เฮ็ลเลอร์และอาร์มสตรองได้ชี้ให้เห็นว่า ดาวเคราะห์หินที่อยู่ในเขตที่อยู่อาศัยได้นั้น ไม่ใช่ทุกดวงที่จะสามารถอยู่อาศัยได้ รวมไปถีง ความร้อนจากแรงไทดัล อาจทำให้มีสภาวะเหมาะสมต่อการเกิดขึ้นของสิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์ ที่โคจรอยู่นอกเหนือเขตที่อยู่อาศัยได้ อาทิเช่น มหาสมุทรใต้แผ่นน้ำแข็งของดวงจันทร์ยูโรปา ที่โคจรอยู่รอบดาวพฤหัสบดี ทั้งสองได้เสนอคุณลักษณะที่อาจทำให้ดาวเคราะห์นั้น ๆ มีสภาวะเอื้อชีวิตมากกว่าโลก อ้างอิงจาก มวลของดาวเคราะห์ ประเภทของดาวฤกษ์ และ ระยะห่างจากดาวฤกษ์ ทั้งสองได้ตั้งสมมติฐานว่าดาวเคราะห์ที่เอื้อชีวิตกว่าโลก จะตองใหญ่กว่า อุ่นกว่า โคจรอยู่รอบดาวฤกษ์ประเภท K (K-type star) และเก่าแก่กว่าโลก การที่จะวัดว่าดาวเคราะห์นั้น ๆ เอื้อชีวิตกว่าโลกหรือไม่นั้น ต้องห้ามยึดความเหมาะสมสำหรับการดำรงชีวิตของมนุษย์ (anthropocentric) แต่วัดจากความเหมาะสมสำหรับสิ่งมีชีวิตชีวภาพ (biocentric)

อ้างอิง
-------

1. ↑  Nancy Y. Kiang (April 2008). "The color of plants on other worlds". *Scientific American*. **298** (4): 48–55. Bibcode:2008SciAm.298d..48K. doi:10.1038/scientificamerican0408-48. PMID 18380141.
2. 1 2  Heller, René; Armstrong, John (2014). "Superhabitable Worlds". *Astrobiology*. **14** (1): 50–66. arXiv:1401.2392. Bibcode:2014AsBio..14...50H. doi:10.1089/ast.2013.1088. PMID 24380533.
3. ↑  Reynolds, R.T.; McKay, C.P.; Kasting, J.F. (1987). "Europa, tidally heated oceans, and habitable zones around giant planets". *Advances in Space Research*. **7**(5): 125–132. Bibcode:1987AdSpR...7..125R. doi:10.1016/0273-1177(87)90364-4. PMID 11538217.
**อัสนี เชิดชัย** เป็นนักธุรกิจที่เป็นทายาทกลุ่มธุรกิจรถโดยสาร และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคเพื่อชาติ

ประวัติ
-------

อัสนี เชิดชัย เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็น บุตรชายของ นายวิชัย กับ นางสุจินดา เชิดชัย สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญนครราชสีมา ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ ระดับปริญญาตรี จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต มีน้องชาย 1 คนชื่อ สุรวุฒิ เชิดชัย ดำรงตำแหน่ง นายกเทศมนตรีเทศบาลนครนครราชสีมา

อัสนี เชิดชัย สมรสกับนางลินดา เชิดชัย อดีตผู้แทนการค้าไทย มีบุตร 3 คน โดยบุตรสาวคนโตชื่อ อัญมณี เชิดชัย

ในเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เขาเข้าร่วมกับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ จัดเวทีที่จังหวัดนครราชสีมา

การทำงาน
--------

อัสนี เชิดชัย เป็นนักธุรกิจในกลุ่มธุรกิจอุตสาหกรรมยานยนต์ ในนามกลุ่มเชิดชัย หรือ บริษัทอู่เชิดชัยอุตสาหกรรม จำกัด ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดนครราชสีมา 3 สมัย เป็นประธานสภาจังหวัดนครราชสีมา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 60

ใน พ.ศ. 2561 นายอัสนีและนางลินดาได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคเพื่อชาติ นอกจากนี้นายอัสนียังเป็น 1 ในผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มการเมืองที่มีชื่อว่า "กลุ่มพลังโคราช"

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2554 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์ช้างเผือก (ป.ช.)
* พ.ศ. 2552 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่ 1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย (ป.ม.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  บัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน กรณีพ้นจากตำแหน่ง ส.ส.บัญชีรายชื่อครบ 1 ปี 08/12/2557[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "ศึกเขต3โคราช"ลินดา เชิดชัย" สะใภ้ "เจ๊เกียว" ชิงชัยรดต้นคอ"ประเสริฐ บุญชัยสุข"ศิษย์ก้นกุฏิ"สุวัจน์"". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-11. สืบค้นเมื่อ 2013-11-22.
3. ↑  "อัญมณี เชิดชัย" หลานเจ๊เกียว ว่าที่ ดร.จากลอนดอน
4. ↑  ภาค 2 บุกรื้อเวทีแดงโคราชแล้ว
5. ↑  "ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (จำนวน 109 คน)" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2012-06-12. สืบค้นเมื่อ 2013-11-22.
6. ↑  ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (พรรคเพื่อไทย)
7. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยประจำปี ๒๕๕๔ เก็บถาวร 2012-11-19 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๘ ตอนที่ ๒๔ ข หน้า ๓๘, ๒ ธันวาคม ๒๕๕๔
8. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ประจำปี ๒๕๕๒ เก็บถาวร 2011-10-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, เล่ม ๑๒๖ ตอนที่ ๑๖ ข หน้า ๗๘, ๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
สะพานในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน
**สะพานลอยน้ำ** (อังกฤษ: pontoon bridge) หรือ**สะพานเรือ** คือสะพานรูปแบบหนึ่งซึ่งลอยอยู่บนน้ำ โดยมีเรือท้องแบนหรือเรือลักษณะเดียวกันพยุงพื้นสะพานเอาไว้และรับน้ำหนักถ่วงของสะพาน สะพานลอยน้ำปกติจะเป็นโครงสร้างชั่วคราว บางสะพานนั้นอาจถูกใช้เป็นเวลายาวนาน ส่วนสะพานลอยน้ำแบบถาวรเป็นประโยชน์สำหรับการข้ามน้ำที่มีที่กำบัง ซึ่งพิจารณาถึงความไม่เหมาะสมในเชิงเศรษฐกิจที่จะสร้างสะพานเป็นท่าเรือถาวร สะพานเหล่านี้อาจสร้างส่วนหนึ่งซึ่งสามารถถูกยกขึ้นหรือเคลื่อนย้ายสะพานเพื่อที่จะให้เรือผ่านได้ 

สะพานลอยน้ำเป็นประโยชน์อย่างมากโดยเฉพาะใช้ในการข้ามแม่น้ำในช่วงสงคราม โดยปกติจะสร้างเป็นสะพานชั่วคราว และบางครั้งถูกทำลายหลังจากการข้าม (เพื่อที่จะไม่ให้ศัตรูใช้สะพาน) หรือยุบและขนย้าย (ถ้ามีการเดินทางที่ยาวไกล) สะพานถูกใช้ด้วยข้อดีมากมายในหลาย ๆ การสู้รบตลอดจนการรักษาเวลา ได้แก่ การสู้รบ Garigliano การสู้รบ Oudenarde สงครามอาหรับ-อิสราเอล ค.ศ. 1973 และอื่น ๆ อีกหลายสงคราม ซึ่งสะพานลอยน้ำถูกใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว

สมุดภาพ
-------

* สะพานผู้ว่าการ อัลเบิร์ต ดี. โรสเซลลินี-เอเวอร์กรีน พอยต์ (Albert D. Rosellini Bridge—Evergreen Point) ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน สะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลกสะพานผู้ว่าการ อัลเบิร์ต ดี. โรสเซลลินี-เอเวอร์กรีน พอยต์ (Albert D. Rosellini Bridge—Evergreen Point) ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน สะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลก
* สะพานลอยน้ำสมัยใหม่ ที่ใช้ในการรบสะพานลอยน้ำสมัยใหม่ ที่ใช้ในการรบ
* อดีตสะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลก รัฐอาร์คันซอ ค.ศ. 1913-1926อดีตสะพานลอยน้ำที่ยาวที่สุดในโลก รัฐอาร์คันซอ ค.ศ. 1913-1926
* สะพานอุตตมานุสรณ์ อำเภอสังขละบุรี กาญจนบุรี สร้างสะพานชั่วคราวเป็นสะพานลอยน้ำสะพานอุตตมานุสรณ์ อำเภอสังขละบุรี กาญจนบุรี สร้างสะพานชั่วคราวเป็นสะพานลอยน้ำ

| * ด
* ค
* ก
บทความที่เกี่ยวข้องกับสะพาน |
| --- |
| รูปแบบ | สะพานแขวน • สะพานขึง • สะพานยื่น • สะพานแบบคาน • สะพานแบบโครง • สะพานแบบโค้ง • สะพานโค้งคอนกรีตเสริมเหล็ก • สะพานลอยน้ำ • สะพานชัก • สะพาน–อุโมงค์ • สะพานคานรูปกล่อง | สะพาน |
| รายชื่อ | รายชื่อสะพาน • สะพานแขวน • สะพานขึง • ยาวที่สุด • ใหญ่ที่สุด • สูงที่สุด |
**สะพานสมมตอมรมารค** [สม-มด-อะ-มอน-มาก] เป็นสะพานข้ามคลองรอบกรุงในส่วนของคลองบางลำพู ตั้งอยู่บนถนนบำรุงเมือง ในพื้นที่แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร และแขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร

เดิมเป็นสะพานไม้ที่มีโครงเหล็กรองรับพื้นที่ชักเลื่อนออกจากกัน มีชื่อเรียกโดยผู้คนที่อาศัยอยู่แถบนี้ว่า "สะพานเหล็กประตูผี" เนื่องจากตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของประตูพระบรมมหาราชวัง หรือที่นิยมเรียกกันว่า "ประตูผี" อันเป็นทางที่ใช้สำหรับขนถ่ายศพของผู้เสียชีวิตในพระบรมมหาราชวังออกมาปลงศพด้านนอก ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สะพานแห่งนี้มีความทรุดโทรมมาก จึงทรงโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะใหม่ พร้อม ๆ กับการสร้างถนนและสะพานอีกหลายแห่งเพื่อรองรับความเจริญของบ้านเมือง โดยเป็นสะพานปูนปั้นเสริมโครงเหล็กเหมือนแบบเก่า และพระราชทานชื่อให้ว่า "สะพานสมมตอมรมารค" เมื่อแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2455 เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ พระอนุชา ต้นราชสกุลสวัสดิกุล (ภายหลังสถาปนาเป็นพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยมีความหมายว่า "สะพานของพระราชา" เป็นสะพานที่มีความยาว 23 เมตร กว้าง 7.50 เมตร ลูกกรงเป็นสถาปัตยกรรมแบบไอโอนิก มีฐานเสาเซาะร่องตลอดแนว

และหลังจากมีการสร้างสะพานใหม่แล้ว พร้อมกับเปลี่ยนย่านนี้จากประตูผีเป็น "สำราญราษฎร์" เพื่อความเป็นสวัสดิมงคล ผู้คนจึงย้ายมาอยู่อาศัยมากขึ้นจนถึงปัจจุบัน มีชุมชนเก่าแก่ คือ "ชุมชนบ้านบาตร" ซึ่งเป็นชุมชนที่ชาวชุมชนมีอาชีพทำบาตรพระด้วยมือ และยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน 
บริเวณที่ตั้งของสะพานสมมตอมรมารคใกล้กับแยกสำราญราษฎร์ เป็นแหล่งรวมของร้านอาหารที่ได้รับความนิยมและมีความคึกคักอย่างมาก โดยเฉพาะในช่วงเวลาค่ำคืน และเชิงสะพานฝั่งเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายติดกับแยกเมรุปูน อันเป็นทางแยกที่ตัดกันระหว่างถนนบำรุงเมืองกับถนนบริพัตร ซึ่งในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เคยเป็นที่ตั้งของเมรุเผาศพที่สร้างขึ้นด้วยปูน สำหรับปลงศพเจ้านายชั้นรองและขุนนางต่าง ๆ ต่อมาได้รื้อออก เนื่องจากมีการสร้างเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส และที่ตั้งของเมรุปูนนั้นได้กลายมาเป็นที่โรงเรียนสารพัดช่างพระนคร และวิทยาลัยสารพัดช่างพระนคร ในปัจจุบัน

ระเบียงภาพ
----------

* 
* 
* 
* 
* 
*

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เปิดหูเปิดตา ตอน ชื่อสะพานที่อ่านยากที่สุดในโลก (6มี.ค.59)". *บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์*. 2016-03-06.
2. ↑  ประมาณพาณิชย์, ธนาชัย (2016-03-04). ""บ้านบาตร" ภูมิปัญญาที่รอการสืบต่อ". *คมชัดลึก*.
3. ↑  pongsakornlovic (2011-04-18). "CHN 295 แยกเมรุปูน". *ชื่อนั้น...สำคัญไฉน ?*.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**สะพานสมมตอมรมารค**

* สะพานสมมตอมรมารค (The Sommot Anaramarks Bridge) เก็บถาวร 2018-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน จากข้อมูลเกาะรัตนโกสินทร์
* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานสมมตอมรมารค
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′08″N 100°30′19″E﻿ / ﻿13.752211°N 100.505217°E﻿ / 13.752211; 100.505217

| **สะพานข้ามคลองรอบกรุงในปัจจุบัน** |
| --- |
| **เหนือน้ำ**สะพานผ่านฟ้าลีลาศ | **สะพานสมมตอมรมารค** | **ท้ายน้ำ**สะพานระพีพัฒนภาค |
**สะพานวิศุกรรมนฤมาณ** หรือ **สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ** [ชื่อที่สะกดตามป้ายชื่อบนสะพาน] สะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร และแขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานเชื่อมระหว่างถนนนครราชสีมาและถนนประชาธิปไตย สะพานวิศุกรรมนฤมาณเป็นหนึ่งในห้าสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น และได้ชื่อที่คล้องจองกัน คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ โดยพระราชเลขานุการซึ่งเชี่ยวชาญภาษามคธ มีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทพยดาทรงสร้าง" ซึ่งในส่วนของสะพานวิศุกรรมนฤมาณนั้นมีความหมายว่า "สะพานที่พระวิสสุกรรมทรงสร้าง"

สะพานวิศุกรรมนฤมาณ เดิมเป็นสะพานโครงเหล็กพื้นไม้ มีราวสะพานเป็นรูปกรงเหล็กหล่อ ต่อมาได้มีการปรับปรุงใหม่เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กขนาดกว้างกว่าเดิม ลักษณะราวสะพานเป็นรูปกรงคอนกรีตโปร่ง มีโค้งออกด้านข้าง ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2510

อ้างอิง
-------

1. ↑  ""สะพานเทวดานฤมิตร" ปราการป้องกันพระนคร". *ศิลปวัฒนธรรม*. 2016-10-24. สืบค้นเมื่อ 2018-03-27.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ สะพานวิศุกรรมนฤมาณ
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°45′59″N 100°30′24″E﻿ / ﻿13.766499°N 100.506725°E﻿ / 13.766499; 100.506725

| **สะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมในปัจจุบัน** |
| --- |
| **เหนือน้ำ**สะพานคนเดินข้ามคลองผดุงกรุงเกษม บริเวณวังลดาวัลย์ | **สะพานวิศุกรรมนฤมาณ** | **ท้ายน้ำ**สะพานคนเดินข้ามคลองผดุงกรุงเกษม หน้าวัดมกุฏกษัตริยาราม |
**หอเกียรติยศ** บางครั้งอาจเรียก **"หอเรืองนาม"** (Hall of fame) หมายถึงพิพิธภัณฑ์ประเภทหนึ่งที่สร้างขึ้นเพื่อเชิดชูบุคคลที่มุ่งมั่นอย่างสูงที่ได้ประกอบคุณงามความดีและมีความวิริยะสูงสุดจนประสบผลสำเร็จในกิจกรรมสาขาต่างๆ ในบางกรณี หอเกียรติยศอาจประกอบด้วยห้องโถงและห้องต่างๆ หรือเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใช้ในการจัดเก็บและแสดงสิ่งเชิดชูเกียรติยศของผู้ได้รับการยกย่อง เช่น รูปปั้น โล่ ถ้วยรางวัล เข็มขัดแชมเปี้ยน รวมทั้งสิ่งของที่ระลึกอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง แต่หอเกียรติยศบางแห่งก็ทำเพียงแต่แสดงรูปปั้นท่อนบนพร้อมการจารึกชื่อบุคคลผู้ได้รับการเชิดชูจากตามประเภทที่หอแห่งนั้นๆ ดำเนินการโดยไม่แสดงสิ่งของ เช่น ที่วิหารวาลฮาลลา

  

**หอเกียรติยศ** ได้รับการแบ่งเป็นประเภทใหญ่ๆ ไว้หลายประเภทได้แก่

* หอเกียรติยศด้านดนตรี
* หอเกียรติยศด้านการแสดง
* หอเกียรติยศด้านการกีฬา
* หอเกียรติเฉพาะด้นอื่นๆ เช่น ด้านการประดิษฐ์คิดค้น

ในแต่ละประเภทจะแบ่งย่อยลงไป เช่นด้านกีฬา แบ่งลงไปตามชนิดกีฬา ดังที่มิกกี แมนเทิล นักเบสบอลอเมริกันได้รับการบรรจุชื่อไว้ใน"หอเกียรติยศเบสบอลแห่งชาติ" เป็นต้น ผู้ดำเนินการหรือเจ้าของหอเกียรติยศอาจเป็นทั้งภาครัฐและภาคเอกชน แต่ส่วนใหญ่มักเป็นองค์กรหรือสมาคมหรือชมรมของผู้ประกอบกิจกรรมนั้นๆ ทั้งระดับชาติและระดับท้องถิ่น เช่นหอเกียรติยศนักเขียนภาพการ์ตูนแคนาดา, หอเกียรติยศกอล์ฟแห่งโลก ฯลฯ 

ห้องโถงหอเกียรติยศวิหารวาลฮาลลา ประเทศเยอรมนี
หอเกียรติยศที่เก่าแก่แห่งหนึ่งที่นับเป็นตัวอย่างได้คือ "วิหารวาลฮาลลา" หรือ หอเกียรติยศและชื่อเสียงแห่งเยอรมัน ในแคว้นบาวาเรียซึ่งเปิดเมื่อ พ.ศ. 2355

  

นอกจากหอเกียรติยศซึ่งเป็นอาคารแล้ว ยังมีรูปแบบที่ใช้บาทวิถีเป็นที่แสดงที่เรียกว่า **"บาทวิถีแห่งผู้เรืองนาม"** (Walk of fame) เช่น บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามในฮอลลีวูด บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามแห่งแคนาดา บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามแห่งเซนต์หลุยส์

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อหอเกียรติยศในสหรัฐฯ
* รายชื่อบุคคลในหอเกียรติยศนักประดิษฐ์แห่งชาติสหรัฐฯ เก็บถาวร 2006-09-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* วาลฮาลลาเทมเปิล บาวาเรีย
* บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามในฮอลลีวูด
* บาทวิถีแห่งผู้เรืองนามในแคนาดา

อ้างอิง
-------

* วิกิพีเดียหน้าภาษาอังกฤษ
**แบบว่าโลกนี้มีน้ำเต้าหู้และครูระเบียบ** เป็นภาพยนตร์ไทยโดยค่ายสหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับการแสดงโดย พงศ์แก้ว สงวนไทย และ ชัชวาลย์ คล้องช้าง เขียนบทภาพยนตร์โดย สุทธิชัย บุณยะกาญจน โดยมีทั้งหมด 2 ภาคด้วยกัน ภาคแรกออกฉายทางโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537 นำแสดงโดย ดวงตา ตุงคะมณี, ศรราม เทพพิทักษ์ และสุวนันท์ คงยิ่ง ส่วนภาค 2 ออกฉายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2538 นำแสดงโดย ดวงตา ตุงคะมณี, ธีรศักดิ์ พันธุจริยา, ราโมน่า ซาโนลารี่ และกัญญารัตน์ จิรรัชกิจ

ประวัติ
-------

### เรื่องย่อ (ภาค1)

สาลี่ (สุวนันท์ คงยิ่ง) เด็กสาวชั้นมัธยมปลายเพิ่งย้ายโรงเรียนเข้ามาใหม่ และกลุ่มเพื่อนผู้คลั่งน้ำเต้าหู้ เข้าร่วมทีมวอลเลย์บอลหญิงประจำโรงเรียน โดยมี กานต์ (ศรราม เทพพิทักษ์) ประธานนักเรียนเป็นโค้ชของทีม แต่ครูใหญ่ต้องการยุบชมรมนี้เพราะทีมไม่เคยชนะและนำชื่อเสียงมาให้กับทางโรงเรียนเลย แต่ก็ได้ครูระเบียบ (ดวงตา ตุงคะมณี) จอมโหดออกหน้าแทนและเป็นเหตุการณ์ให้ครูระเบียบต้องลาออก กานต์ สาลี่ และเพื่อน ๆ จึงต้องคว้าชัยชนะในการแข่งขันนี้ให้ได้ถึงจะสามารถช่วยครูระเบียบให้กลับมาสอนได้ดังเดิม

### เรื่องย่อ (ภาค2)

คุณครูระเบียบ (ดวงตา ตุงคะมณี) กลับมาเฮี้ยวใส่เหล่านักเรียนตัวแสบอีกครั้งด้วยยุทธวิธีปราบพยศสุดไฮเทค แต่มาคราวนี้คุณครูระเบียบเกิดอยากมีความรักบ้างจึงเกือบตกเป็นเหยื่อของแก๊งวายร้ายที่หวังใช้ความเป็นสาวใหญ่ของครูให้เป็นประโยชน์ แต่ได้กลุ่มลูกศิษย์รักจอมซ่า โก้ (ธีรศักดิ์ พันธุจริยา), โม (ราโมน่า ซาโนลารี่), แคท (กัญญารัตน์ จิรรัชกิจ) ใช้ลีลาความสดใสผสานกับความเก๋าตกเกล็ดของครูใหญ่ทำให้รอดพ้นวิกฤตมาได้

รายชื่อนักแสดง
--------------

### ภาค 1

* ดวงตา ตุงคะมณี รับบทเป็น คุณครูระเบียบ
* ศรราม เทพพิทักษ์ รับบทเป็น กานต์
* สุวนันท์ คงยิ่ง รับบทเป็น สาลี่
* ธิติยา นพพงษากิจ รับบทเป็น ฝน
* อัสมา กฮาร รับบทเป็น จุ๊บแจง
* อรัญญา ประทุมมา รับบทเป็น ปอม
* จันทิมา สุชาติ รับบทเป็น ตา
* เต่า เชิญยิ้ม รับบทเป็น ภารโรง
* นารีรัตน์ กิ่งแก้ว รับบทเป็น ฮันนี่
* ขจรศักดิ์ เที่ยงล้ำ รับบทเป็น โป้ง

### ภาค 2

* ดวงตา ตุงคะมณี รับบทเป็น คุณครูระเบียบ
* ธีรศักดิ์ พันธุจริยา รับบทเป็น โก้
* ราโมน่า ซาโนลารี่ รับบทเป็น โม
* กัญญารัตน์ จิรรัชกิจ รับบทเป็น แคท

อ้างอิง
-------

1. ↑  แบบว่าโลกนี้มีน้ำเต้าหู้กับครูระเบียบ 2[*ลิงก์เสีย*]
**สะพานสองหอ** เป็นสะพานรถไฟ 1 ใน 3 แห่งที่สร้างขึ้นเพื่อให้รถไฟข้ามหุบเขาระหว่างจังหวัดลำปาง กับจังหวัดลำพูน อยู่ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ ระหว่างสถานีรถไฟแม่ตานน้อย และสถานีรถไฟขุนตาน บริเวณกิโลเมตรที่ 678.724 เหตุที่เรียกว่า "สะพานสองหอ" เนื่องจากสะพานตั้งอยู่บนหอสูง 2 หอ แต่ปัจจุบันมีการเสริมหอเพื่อรองรับน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็น 3 หอ

ตัวสะพาน
--------

สะพานสองหอ แนวทางอยู่ในทางตรง มีความลาดชัน 25 ใน 1,000 เป็นสะพานเหล็กขนาด 30.00 + 60.00 + 30.00 เมตร เป็นสะพานแบบเดียวกับสะพานสามหอ เพียงแต่ไม่มีสะพานเหล็กช่วง 22.00 เมตร และตั้งอยู่บนหอเหล็กรวม 2 หอ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2458 พร้อมกันกับสะพานสามหอ (ยังใช้งานอยู่) และสะพานห้าหอ (เลิกใช้งานไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2510)

การซ่อมแซมในปี พ.ศ. 2508 - พ.ศ. 2510
------------------------------------

สะพานสองหอ ได้ใช้งานมานานกว่า 50 ปี และต่อมาน้ำหนักกดเพลาของรถจักรก็เพิ่มขึ้น ซึ่งแต่เดิมออกแบบให้รับน้ำหนักกดเพลาเพียง 10.5 ตันต่อหน่วยต่อเพลา แต่พอเมื่อได้เพิ่มน้ำหนักเพลาเป็น 15 ตันต่อหน่วยต่อเพลา จึงมีการพิจารณาตรวจสอบสะพานทั้ง 3 แห่ง (สะพานสองหอ สะพานสามหอ สะพานห้าหอ) ปรากฏว่าอยู่ในสภาพที่ไม่น่าจะปลอดภัยนัก ตัวสะพานเหล็กมีอาการล้าตัวและอ่อนตัว การพิจารณาเกี่ยวกับสะพานสูงทั้ง 3 แห่งนี้ ได้ถูกหยิบยกขึ้นมาพิจารณาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 ได้มีการพิจารณากันหลายครั้งและนำวิธีการต่าง ๆ มาเปรียบเทียบเพื่อให้การปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่งเป็นไปโดยความเหมาะสมและประหยัด โดยการช่วยเหลือจากการรถไฟแห่งชาติญี่ปุ่น เมื่อได้หยิบยกวิธีการต่าง ๆ มาพิจารณาทั้งข้อดีและข้อเสียแล้ว จึงได้ตกลงเลือกสร้างและปรับปรุงสะพานทั้ง 3 แห่ง ในปี พ.ศ. 2508 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2510

**สะพานสองหอ** ตัวเหล็กโครงสะพานทั่วไปอยู่ในสภาพดี จุดอ่อนแออยู่ที่ปลายโครงเหล็กยื่น ที่ช่องกลางมีอาการอ่อนตัวมาก จึงได้พิจารณาเพื่อเสริมกำลังความแข็งแกร่งของสะพานนี้ โดยวิธีตั้งเสาหอเหล็กขึ้นใหม่ที่กึ่งกลางสะพาน ขึ้นไปรับปลายโครงการสะพานยื่นที่ช่องกลางทำการเสริมตัวโครงสะพานเหล็กโดยเพิ่มเนื้อที่หน้าตัดให้มีความแข็งแรงขึ้น ค่าบูรณะปรับปรุงเสริมกำลังความแข็งแรงของสะพานสองหอ และสะพานสามหอ รวมเป็นเงิน 6,290,000 บาท

สถานที่ใกล้เคียง
----------------

* สถานีรถไฟแม่ตานน้อย
* สถานีรถไฟขุนตาน
* สะพานคอมโพสิต
* สะพานสามหอ
* อุโมงค์ขุนตาน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "การสร้างสะพานหอสูง 3 แห่งในภาคเหนือ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2009-10-08.
**โทคิโนะคาเคระ / ทเวนตี้โฟร์กะรัต -ไทป์ อีเอ็กซ์-** (ญี่ปุ่น: ときのかけら-／トゥエンティーフォーカラッツ -タイプ イーエックス-; โรมาจิ: *Tokinokakera / Touentifokatattsu -Taipu Iekkusu-*; ทับศัพท์: 時の描片　~トキノカケラ~ / 24karats-type EX-) เป็นซิงเกิลที่ 25 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ในรูปแบบดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล เปิดตัวในอันดับ 2 ออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 95,299 แผ่น และมียอดขายรวม 141,161 แผ่น เป็นอันดับที่ 53 ของออริกอนชาร์ตประจำปี ค.ศ. 2007

เพลง "โทคิโนะคาเคระ" เพลงเป็นประกอบละครเรื่อง "ยามะอนนะ คาเบะอนนะ" นำแสดงโดย เคียวโกะ ฟูคาดะ ทางช่องฟูจิทีวี 

เพลง "24karats -type EX-" เป็นเพลงที่ร้องร่วมกับระหว่าง EXILE, Sowelu และ DOBERMAN INC โดยมีซิงเกิลคู่กัน คือ 24karats -type S- ซึ่งเป็นของ Sowelu

มิวสิกวิดีโอเพลง "โทคิโนะคาเคระ" มี 2 เวอร์ชัน คือ เวอร์ชันแรกจะอยู่ในซิงเกิล "โทคิโนะคาเคระ / 24karats -type Ex-" และอัลบั้ม "EXILE LOVE" อีกเวอร์ชันหนึ่งใช้ชื่อว่า "時の描片~トキノカケラ~ (CATCHY BEST Version)" อยู่ในเบสท์อัลบั้ม "EXILE CATCHY BEST"

ในซีดีล็อตแรกจะมีเพลง "Together" รวมอยู่ด้วย โดยมีการร้องใหม่ทั้งหมดและ TAKAHIRO ได้มาร้องเพลงนี้แทนเสียงสมาชิกเดิม คือ SHUN

รายชื่อเพลง
-----------

1. 時の描片~トキノカケラ~
2. 24karats -type EX- / Sowelu, EXILE, DOBERMAN INC
3. 時の描片~トキノカケラ~ (instrumental)
4. 24karats -type EX- / Sowelu, EXILE, DOBERMAN INC (instrumental)
5. Together (เฉพาะซีดีล็อตแรกเท่านั้น)

มิวสิกวิดีโอ
------------

1. 時の描片~トキノカケラ~ (Video Clip)
2. 24karats -type EX- / Sowelu, EXILE, DOBERMAN INC (Video Clip)

ชาร์ต
-----

ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)

| วางจำหน่าย | ชาร์ต | อันดับสูงสุด | ยอดขายสัปดาห์แรก | ยอดขายรวม | อยู่ในชาร์ต |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 29 สิงหาคม 2007 | Oricon Daily Singles Chart | #2 |  |  |  |
| 29 สิงหาคม 2007 | Oricon Weekly Singles Chart | #2 | 95,299 | 141,161 | 15 สัปดาห์ |
| 29 สิงหาคม 2007 | Oricon Monthly Singles Chart | #6 |  | 141,161 |  |
| 29 สิงหาคม 2007 | Oricon Yearly Singles Chart | #53 |  | 141,161 |  |
บริเวณคล้ายโรงอาบน้ำภายในเทวาลัย
รูปปั้นสตรีถือหม้อน้ำ
**โกอากาจะฮ์** (อินโดนีเซีย: *Goa Gajah*; "ถ้ำช้าง") หรือ **ปูราโกอากาจะฮ์** (*Pura Goa Gajah*) เป็นปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี) และโบราณสถานใกล้เมืองอูบุด บนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 เพื่อเป็นศาสนสถาน

เทวาลัยแห่งนี้โดดเด่นจากรูปสลักหินที่มีใบหน้าถมึงทึง สันนิษฐานว่าสร้างเป็นโบมา ผู้ขับไล่สิ่งชั่วร้ายในคติบาหลี ครั้งหนึ่งเชื่อกันว่ารูปสลักหินหลักนั้นเป็นรูปช้าง จึงเป็นที่มาของชื่อเล่นว่า *ปูราถ้ำช้าง* แต่บางกลุ่มเชื่อว่าเทวาลัยนี้ตั้งชื่อตามรูปสลักพระพิฆเนศ ซึ่งตั้งอยู่ภายใน เทวาลัยแห่งนี้ได้รับการกล่าวถึงใน *Nagarakretagama* หรือ *Desawarnana* ซึ่งเป็นกวีนิพนธ์ของชวาที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1365 ภายในเทวาลัยมีสิ่งก่อสร้างลักษณะคล้ายโรงอาบน้ำ ได้รับการขุดค้นในคริสต์ทศวรรษ 1950 เพื่อที่จะไปถึงทางเข้าถ้ำ จำเป็นต้องเดินลงบันไดหลายขั้น ไม่มีทางเข้าสำหรับบุคคลทุพพลภาพ ภายในเทวาลัยมีขนาดเล็กและอบอวลไปด้วยควันขาวจากธูป สถานที่แห่งนี้ไม่อนุญาตให้สตรีสวมกางเกงขาสั้นเข้าไป แต่ทางเทวาลัยมีผ้าโสร่งให้ยืม เทวาลัยนี้ยังมีรูปปั้นสตรี 7 รูป (หนึ่งในนั้นถูกแผ่นดินไหวทำลายไปแล้ว) กำลังถือหม้อน้ำเทน้ำลงตรงกลางบ่อ สื่อถึงแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ 7 สายในชมพูทวีปตามฤคเวท คือ แม่น้ำคงคา แม่น้ำสรัสวดี แม่น้ำยมุนา แม่น้ำโคทาวรี แม่น้ำสินธุ แม่น้ำกาเวรี และแม่น้ำนรรมทา

ปัจจุบันเทวาลัยแห่งนี้ได้รับการขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (tentative list) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคต

อ้างอิง
-------

1. ↑  Davison, J. et al. (2003)
2. ↑  "Elephant Cave in Bali - Goa Gajah - Bali Magazine". *bali-indonesia.com* (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-06-13.
3. ↑  Pringle, R. (2004) p 61
4. ↑  "Bali Vacation Guide [With Kids] - Adventures With Children". *Adventures With Children* (ภาษาอังกฤษ). 2018-06-12. สืบค้นเมื่อ 2018-06-13.
5. ↑  "Bali Vacation Guide [With Kids] - Adventures With Children". *Adventures With Children* (ภาษาอังกฤษ). 2018-06-12. สืบค้นเมื่อ 2018-06-13.[*ลิงก์เสีย*]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**โกอากาจะฮ์**
**แบรดลีย์ "แบรด" บาร์รอน เรนโฟร** (อังกฤษ: Bradley "Brad" Barron Renfro) (25 กรกฎาคม ค.ศ. 1982-15 มกราคม ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน แจ้งเกิดกับบทเด็กข้างถนนที่หนีการตามล่าของมาเฟียในหนังเรื่อง *The Client* (1994) กำกับโดยโจล ชูมัคเกอร์ ตามมาด้วยบทเด็กที่สร้างมิตรภาพกับเด็กที่ติดเชื้อเอดส์ใน *The Cure* (1995) และบทนักเรียนผู้บ้าคลั่งอดีตนาซีใน *Apt Pupil* (1998)

เรนโฟรเคยถูกจับในข้อหามียาเสพติดในช่วงที่ *Apt Pupil* ออกฉาย หลังจากนั้น หนังต่อ ๆ มาของเขาก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก และมีผลงานอย่าง *Tom&Huck*, *Sleepers*, *Telling Lies in America* และ *17 (Seventeen)* จนในปี 2001 เขารับบทวัยรุ่นที่วางแผนฆ่าเพื่อนจิตโหดใน *Bully* และผลงานเรื่องสุดท้ายของเขาคือเรื่อง *The Informers* ซึ่งว่าด้วยเซ็กซ์ ยา และความรุนแรงในลอสแอนเจลิส

เรนโฟรเคยได้รับรางวัลจาก "Hollywood Reporter’s Young Star Award in 1995" และเคยได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งใน "People magazine’s Top 30 under 30"

เรนโฟรเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2008 ที่อพาร์ทเมนต์ของเขาในลอสแอนเจลิส ซึ่งมีการรายงานว่าคืนก่อนเขาเสียชีวิต เขาสังสรรค์อยู่กับเพื่อน ส่วนสาเหตุการตายมาจากการได้รับเฮโรอีนเกินขนาด

ประวัติ
-------

เรนโฟร์เกิดในปี 1982 ในน็อกซ์วิลล์, รัฐเทนเนสซี เขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของครอบครัว แม่ของเขาชื่อ แองเจล่า โอเช่น พ่อของเขาชื่อ มาร์ก เรนโฟร์ พ่อและแม่ของเจาหย่าตั้งแต่อายุได้ 4 ปี เขาจึงมีพี่น้องต่างพ่อต่างแม่อีกสองคนคือ "เฮลีย์ โรส" (เกิดในปี 1978) และ "ดอน" (เกิดในปี 1987) เขาถูกเลี้ยงดูโดย "โจแอนน์ เรนโฟร์" เลี้ยงดูเขาตอนอายุได้ 5 ปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  แบรด เรนโฟร เก็บถาวร 2020-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน รู้ไปโม้ด
2. ↑  "Brad Renfro Warned Of Perils Of Drugs In 'Last' Interview". *Access Hollywood*. 13 Feb 2008. สืบค้นเมื่อ 30 December 2015.
**ไอย์ทเจนู** (ผู้ที่มาอย่างโดดเด่น) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งเมื่อประมาณ 2100 ปีก่อนคริสตกาล ไม่ค่อยทราบเกี่ยวกับพระองค์มากนัก เนื่องจากพระองค์มีหลักฐานทางอ้อมในนามของสตรีคนหนึ่งนามว่า ซาต-ไอย์ทเจนู (Zat-Iytjenu) แปลว่า *ธิดาแห่งไอย์ทเจนู* ในส่วนชื่อส่วนที่สองปรากฏพระนาม *ไอย์ทเจนู* ภายในชื่อของสตรีผู้นั้น ซึ่งเขียนอยู่วงคาร์ทูช และในช่วงเวลานั้นคาร์ทูชนั้นใช้สำหรับเขียนพระนามของฟาโรห์เท่านั้น ดังนั้นชื่อของนางจะต้องหมายถึงฟาโรห์ พระนามของพระองค์ซึ่งประกอบด้วยสองอส่วน คือ ไอย์ และ ทเจนู ซึ่งองค์ประกอบทั้งสองนั้นได้รับการยืนยันอย่างชัดเจนว่าเป็นชื่ออิสระ ตำแหน่งของพระองค์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งยังคงเป็นการคาดการณ์อย่างสูง

ซาต-ไอย์ทเจนู เป็นที่ทราบมาจากประตูหลอกของนางเท่านั้น (อยู่ที่พิพิธภัณฑ์อียิปต์ ณ กรุงไคโร หมายเลข เจอี 59158) ที่ขุดค้นพบขึ้นที่ซัคคาราในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1920 ถึง ค.ศ. 1922 โดยเซซิล มัลลาบาย เฟิร์ธ ซึ่งเฟิร์ธก็ไม่เคยเผยแพร่จารึกดังกล่าว อย่างไรก็ตาม อองรี โกธิเยร์ได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับพระนามของพระองค์ในปี ค.ศ. 1923 ประตูเท็จได้รับการตีพิมพ์อย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ.1963 โดยเฮนรี จอร์จ ฟิสเชอร์ ไม่ค่อยทราบข้อมูลเกี่ยวซาต-ไอย์ทเจนูมากนัก เธอมีตำแหน่ง*ผู้ประดับประดาแห่งกษัตริย์เพียงหนึ่งเดียว (sole ornament of the king)* และนักบวชสตรีแห่งเทพีฮาธอร์ ไม่ทราบความความสัมพันธ์ระหว่างนางกับไอย์ทเจนู และการใช้พระนามของเชื้อพระวงศ์มาเป็นส่วนหนึ่งของชื่อส่วนตัวมักพบเห็นได้ทั่วไปในเกือบทุกช่วงของประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ronald J. Leprohon (30 April 2013). *The Great Name: Ancient Egyptian Royal Titulary*. SBL Press. pp. 48–. ISBN 978-1-58983-736-2.
2. ↑  Khaled Daoud: *Necropoles Memphiticae, Inscriptions from the Herakleopolitan Period*, Alexandria 2011, OCLC 837632466, pp. 201-206, no. 4.4.2
3. ↑  J. von Beckerath: *Handbuch der ägyptischen Königsnamen*, Berlin 1984 ISBN 3422008322, pp. 60, 189
4. ↑  H. Gauthier: *Quelques additions au Livres des rois d'Égypte*, in *Recueil der Travaux* 40 (1923), 198 (21)
5. ↑  H. G. Fischer: *A stela of the Heracleopolitan Period at Saqqara: the Osiris Iti*, in *ZÄS* 90 (1963), 36-37, pl. VI
**โกห์ เฉิง เหลียง** (อักษรโรมัน: *Goh Cheng Liang*) หรือ **อู๋ ชิงเลี่ยง** (จีนตัวย่อ: 吴清亮; จีนตัวเต็ม: 吳清亮; พินอิน: *Wú Qīngliàng*) เป็นนักธุรกิจชาวสิงคโปร์ผู้ก่อตั้บริษัทวูเทลัมโฮลดิงส์ ผู้ผลิตสีและสารเคลือบรายใหญ่ ที่สร้างรายได้ให้โกห์ติอันดับมหาเศรษฐีผู้มั่งคั่งของสิงคโปร์

ประวัติ
-------

โกห์ เฉิง เหลียง เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1927 ที่สิงคโปร์ เป็นบุตรของอู๋ ซงฉาง และหลี่ ซูหยิง

โกห์เปิดร้านขายสีเป็นของตัวเองครั้งแรกที่สิงคโปร์เมื่อปี ค.ศ. 1955 กลายเป็นผู้จัดจำหน่ายหลักของสีนิปปอน (Nippon Paint) เมื่อปี ค.ศ. 1962 จากนั้นได้ตั้งบริษัทวูเทลัมโฮลดิงส์ข้นเพื่อทำธุรกิจในกิจการสีและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เมื่อปี ค.ศ. 1974 จนประสบความสำเร็จ

ชีวิตส่วนตัว
------------

โกห์ อาศัยอยู่ในสิงคโปร์ ได้ตั้งมูลนิธิโกห์ขึ้นเพื่อการกุศล ซึ่งโกห์ได้บริจาคเงินมหาศาล

โกห์มีบัตรชายหนึ่งคนคือ โกห์ ฮุป จิน ที่ขึ้นมาเป็นประธานของสีนิปปอนตั้งแต่ ค.ศ. 2018

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Wong, Sterling (January 19, 2015). "Raffles Hotel Job Helps Make Goh Cheng Liang Singapore's Richest". *Bloomberg Billionaires*. Bloomberg LLC. สืบค้นเมื่อ 6 June 2015.
2. 1 2  "Forbes profile: Goh Cheng Liang". *Forbes*. สืบค้นเมื่อ 26 October 2019.
3. ↑  "立邦漆背后的百亿富豪：从贫穷子弟到亚洲"油漆大王"的励志转身". *Sina* (ภาษาChinese (China)). 2018-04-27.
4. ↑  "Our History". *Nippon Paint SG*. สืบค้นเมื่อ 17 January 2015.
5. ↑  Lee, Hui Chieh. "$12m gift for leukaemia research" (PDF). *National University Hospital Singapore*. The Straits Times Singapore. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-09-14. สืบค้นเมื่อ 6 June 2015.
6. ↑  "Goh Foundation Endowed Scholarship". *Singapore Management University*. Singapore Management University. สืบค้นเมื่อ 6 June 2015.
สถานีรถไฟนังไกสถานีนัมบะ และ ห้างสรรพสินค้าทากาชิยามะ
**นัมบะ** (ญี่ปุ่น: 難波; โรมาจิ: *Nanba*) เป็นย่านหนึ่งของเมืองโอซากะ ในประเทศญี่ปุ่น เป็นใจกลางของบริเวณที่เรียกว่า *มินามิ* (ตอนใต้) ของโอซากะ คำว่า *นัมบะ* สันนิษฐานว่ากร่อนมาจากชื่อเดิมของโอซากะคือ *นานิวะ* นัมบะเป็นที่รู้จักในฐานะเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางตอนใต้ของโอซากะ โดยมีสถานีรถไฟของเจอาร์ คินเต็ตสึ นังไก และสามเส้นทางหลักของรถไฟฟ้าใต้ดินโอซากะตั้งอยู่ที่นี่

นัมบะมีสถานที่หลายแห่งที่เป็นสัญลักษณ์ของโอซากะ ไม่ว่าจะเป็นป้ายโฆษณาของกูลิโกะและปูยักษ์ ตั้งอยู่ที่คลองโดตมโบริในนัมบะ นัมบะยังขึ้นชื่อในเรื่องของความบันเทิง มีบาร์ ร้านอาหาร ไนท์คลับ ร้านเกม และปาจิงโกะตั้งอยู่มากมายที่นี่ และยังมีชื่อเสียงในด้านการช็อปปิ้ง มีห้างสรรพสินค้าทะคะชิมะยะและห้างสรรพสินค้าบริเวณชั้นใต้ดินสถานีนัมบะอีกด้วย นอกจากนี้ สวนนัมบะ เป็นพื้นที่พัฒนาใหม่ในย่านนี้ โดยมีตึกสูงตั้งอยู่เรียงราย เรียว่า "อุทยานตึกระฟ้า"

สถานีรถไฟ
---------

### สถานีนัมบะ

* รถไฟนังไก
* รถไฟใต้ดินโอซากะ

### สถานีเจอาร์นัมบะ

* รถไฟเจอาร์เวสต์

### สถานีโอซากะนัมบะ

* รถไฟคินเทตสึ
* รถไฟฮันชิน

1. ↑  "大阪府大阪市中央区の町丁・字一覧". 人口統計ラボ. สืบค้นเมื่อ 2019-10-04.
2. ↑  "住民基本台帳人口・外国人人口". 大阪市. 2019-07-26. สืบค้นเมื่อ 2019-10-04.
3. ↑  "難波の郵便番号". 日本郵便. สืบค้นเมื่อ 2019-08-15.
4. ↑  "市外局番の一覧". 総務省. สืบค้นเมื่อ 2019-06-24.
ไวต์ช็อกโกแลต
**ไวต์ช็อกโกแลต** หรือ **ช็อกโกแลตขาว** (อังกฤษ: white chocolate) เป็นช็อกโกแลตประเภทหนึ่ง มักประกอบด้วยเนยโกโก้, น้ำตาล, และมิลก์ซอลิด (milk solid) มีเนื้อสีออกเหลืองซีดหรือขาวขุ่นเหมือนงาช้าง จุดหลอมเหลวของเนยโกโก้ ซึ่งเป็นส่วนประกอบเดียวของไวต์ช็อกโกแลตที่มีเมล็ดโกโก้ ต้องสูงพอที่จะช่วยรักษาเนื้อช็อกโกแลตที่แข็งให้อยู่ในอุณหภูมิห้องได้เหมือนมิลก์ช็อกโกแลต (milk chocolate) และดาร์กช็อกโกแลต (dark chocolate)

ความเป็นมา
----------

เนสท์เล่ (Nestlé) บริษัทในสวิตเซอร์แลนด์ นำเสนอไวต์ช็อกโกแลตยี่ห้อ "มิลกีบาร์" (Milkybar) เป็นครั้งแรกในยุโรปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 จึงถือว่า ไวต์ช็อกโกแลตมีกำเนิดมาจากสวิตเซอร์แลนด์

ต่อมา ค.ศ. 1945 ชายชื่อ Kuno Baedeker นำสูตรไวต์ช็อกโกแลตไปพัฒนาขณะทำงานอยู่ที่บริษัทช็อกโกแลตเมิร์กเคนส์ (Merckens Chocolate Company) ในอเมริกาเหนือ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "The History Of White Chocolate". *The Nibble*. The World’s Best White Chocolate. 1 April 2008. สืบค้นเมื่อ 2 August 2013.
2. ↑  "Chocolate-Loving Couple Settled Here" (PDF). *Lake Placid News* (PDF). Lake Placid, New York. 19 March 1987. p. 8. สืบค้นเมื่อ 2 August 2013.[*ลิงก์เสีย*]
อาร์มการ์ท ฟ็อน ครัม (อังกฤษ: Armgard von Cramm) ประสูติเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2426 ณ ราชอาณาจักรปรัสเซีย เป็นธิดาของ บารอนอัชวินแห่งซิงเออร์ตอฟฟ์-ครัม และ บารอนเนสเฮ็ดวิกแห่งซิงเออร์ตอฟฟ์-ดรีบวร์ก ก่อนจะแต่งงานครั้งแรกกับ เคานต์โบโด ฟ็อน โอเยนฮุสเซน เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2448 ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น **เคาน์เตสโบโด ฟ็อน โอเยนฮุสเซน** ก่อนจะหย่ากันในปี 2451 ไม่มีบุตร-ธิดาร่วมกัน ต่อมาในวันที่ 4 มีนาคม 2452 อาร์มการ์ทได้เสกสมรสกับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ หลังจากเสกสมรสแล้ว ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ** โดยมีพระบุตรดังนี้

1. เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์
2. เจ้าชายอัชวินแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์

หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ในปี 2477 เจ้าหญิงแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอทรงได้รับพระราชมรดกเป็นปราสาทและที่ดินจังหวัดบรันเดนบู ร่วมกับสามีของอาเลกซิส แพนตคลิดซิ โดยทรงเป็นที่รู้จักในแวดวงสังคมชั้นสูงจากการเสด็จไปทรงร่วมพระราชพิธีอภิเษกสมรสของ เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ พระโอรส กับ สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระสุณิสา

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์และอเล็กซิสถูกตั้งข้อสังเกตจากท้องถิ่นนาซี ในการเข้าร่วมขบวนการต่อต้านพันเอกสตาลิน ด้วยเหตุนี้ทำให้รถไฟทุกสายที่จะเข้าสู่เยอรมันต้องมีทหารอย่างน้อย 3 คน ประจำขบวน 

ทรงเป็นพระราชอัยยิกาใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระราชปัยยิกาใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ โดยหลังจากที่ทรงเข้าสู่วัยชรา สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ ได้ร้องขอให้เสด็จไปประทับในเนเธอร์แลนด์ ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2514 ซึ่งเป็นวันพระราชสมภพของพระปนัดดาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ มีพระชนมายุครบ 4 พรรษา
คู่สมรสชาวเขมรขณะกำลังทำซ็อมเปียะ (การทักทายแบบกัมพูชา)
**ซ็อมเปียะ** (เขมร: សំពះ) เป็นการแสดงการทักทาย อวยพร หรือวิธีแสดงความเคารพรูปแบบหนึ่งในวัฒนธรรมกัมพูชาของชาวเขมร

ซ็อมเปียะในภาษาเขมร หมายถึง พนมมือไหว้ ซ็อมเปียะมีความคล้ายคลึงกับการ *ไหว้* ของวัฒนธรรมไทย ซึ่งทั้งซ็อมเปียะของกัมพูชาและการไหว้ของไทย มาจากอิทธิพลวัฒนธรรมอินเดียเรียกว่า *อัญชลีมุทรา* (Añjali Mudrā) ใช้ในการ*นมัสเต*

ประวัติ
-------

หลักฐานการไหว้ซ็อมเปียะที่ปราสาทบายนในนครธม จังหวัดเสียมราฐ
หลักฐานการไหว้ซ็อมเปียะที่ปราสาทกระวาน จังหวัดเสียมราฐ
ชาวเขมรแสดงความเคารพด้วยการไหว้และกราบ โดยเฉพาะวัฒนธรรมการไหว้ที่มีมาแต่โบราณ โดยมีหลักฐานปรากฏภาพแกะสลักอยู่บนผนังปราสาทหินเป็นรูปแสดงความเคารพโดยการไหว้ นอกจากนี้ยังพบรูปนางอัปสราพนมมือไหว้ด้านนอกปราสาทหินอีกด้วย สะท้อนให้เห็นว่าซ็อมเปียะหรือการไหว้มีหลักฐานการปฏิบัติมาแต่สมัยเมืองพระนครของจักรวรรดิเขมรแล้ว

การใช้
------

การไหว้ซ็อมเปียะเป็นการแสดงออกถึงความสุภาพอ่อนน้อม การแสดงความเคารพด้วยการไหว้เป็นการแสดงออกถึงการรู้จักบุญคุณ ความกตัญญูและความนับถือ การไหว้อาจเป็นการไหว้เพือทักทายถามทุกข์สุข การลาจาก การขอบคุณ นอกจากนี้การไหว้ยังใช้ในโอกาสอื่นๆ เช่น การไหว้ทำความเคารพต่อพระมหากษัตริย์กัมพูชา การไหว้ผู้ใหญ่ในพิธีมงคลสมรส การไหว้ครู 

การไหว้ซัมเปี๊ยะของเขมรจะพนมมือไหว้โดยพนมมือนิ้วชิดกัน ปลายนิ้วจดกัน ไม่แยกปลายนิ้วออกจากกัน เมื่อมีผู้มาไหว้ต้อง "รับไหว้" คือ ไหว้ตอบทุกครั้ง แต่สำหรับพระภิกษุ ผู้อาวุโสมากๆ หรือพ่อแม่ ไม่จำเป็นต้องไหว้ตอบ 

โดยปกติขณะที่กำลังทำซ็อมเปียะ ในเวลาทักทายกันมักจะพูดว่า (เขมร: ជំរាបសួរ; *จุมเรียบซัว*) ในขณะที่ 
(เขมร: ជំរាបលា; *จุมเรียบเลีย*) ใช้พูดกันในเวลาลาจาก

ประเภท
------

การทำซ็อมเปียะแบ่งออกเป็น 5 ระดับ คือ 

1. ระดับที่ 1 (เขมร: ការសំពះដាក់ដៃត្រឹមដើមទ្រូង; *กาซ็อมเปียะดะไดเตริมเดิมตรูง*) หมายถึง พนมมือไหว้ให้มืออยู่ระดับหน้าอก ใช้ไหว้คนทั่วไปที่อยู่ในวัยใกล้เคียงกันหรือเพื่อน
2. ระดับที่ 2 (เขมร: ការសំពះដាក់ដៃត្រឹមមាត់; *กาซ็อมเปียะดะไดเตริมเมือด*) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับปาก ใช้ไหว้ผู้อาวุโสหรือเจ้านาย
3. ระดับที่ 3 (เขมร: ការសំពះដាក់ដៃត្រឹមចុងច្រមុះ; *กาซ็อมเปียะดะไดเตริมจงจรอเมาะฮ์*) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับจมูก ใช้ไหว้พ่อแม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ครูบาอาจารย์
4. ระดับที่ 4 (เขมร: ការសំពះដាក់ដៃត្រឹមចិញ្ជើម; *กาซ็อมเปียะดะไดเตริมจิญเจิม*) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วอยู่ระดับคิ้ว ใช้สำหรับเวลาไหว้ทำเคารพต่อองค์พระมหากษัตริย์กัมพูชา
5. ระดับที่ 5 (เขมร: ការសំពះដាក់ដៃត្រឹមថ្ងាស; *กาซ็อมเปียะดะไดเตริมทงาฮ์*) หมายถึง พนมมือไหว้ให้ปลายนิ้วชี้ระดับหน้าผากเกือบจรดตีนผม ใช้ไหว้พระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา

ดูเพิ่ม
-------

* วัฒนธรรมกัมพูชา
* วัฒนธรรมอินเดีย
* การทักทายแบบไทย
* นมัสเต
* เซ็มบา
**ซ็อม ซารี** หรือ **สม สารี** (Sam Sary, សំ សារី หรือ សម សារី) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชาที่เข้าร่วมในแผนบางกอกที่ต่อต้านพระนโรดม สีหนุ เขาเป็นบุตรชายของซ็อม เญียน ที่เป็นนักการเมืองในช่วง พ.ศ. 2483 และเป็นบิดาของ สม รังสี ผู้นำพรรคฝ่ายค้านที่สำคัญของกัมพูชา เขาเคยเป็นนักการเมืองที่ใกล้ชิดกับพระนโรดม สีหนุ แต่เกิดแตกคอกันหลังจากที่เขาถูกกล่าวหาว่าฉ้อราษฎร์บังหลวง ขายใบอนุญาตนำเข้า และในช่วงที่เป็นเอกอัครราชทูตในกรุงลอนดอนเมื่อ พ.ศ. 2501ที่เขาเฆี่ยนพี่เลี้ยงจนต้องหนีไปหาตำรวจอังกฤษ จนต้องถูกเรียกตัวกลับ เขาหายตัวไปเมื่อ พ.ศ. 2505 เชื่อว่าถูกฆ่าโดยเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลหรือหน่วยสืบราชการลับ

ชีวิตทางการเมือง
----------------

ซ็อม ซารีเป็นรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลของพระนโรดม สีหนุเมื่อราว พ.ศ. 2493 เขามีบทบาทในการเรียกร้องเอกราชที่สมบูรณ์ของกัมพูชา และเป็นผู้ร่วมจัดตั้งพรรคสังคมราษฎร์นิยม เขามีความเกี่ยวข้องกับการโกงเลือกตั้งและการข่มขู่ ดังที่เกง วันสักกล่าวว่า "ความชั่วร้ายที่อยู่เบื้องหลังคือซ็อม ซารี ใน พ.ศ. 2498 เขาได้เข้าร่วมกับระบอบสังคมและเป็นผู้ใกล้ชิดของสีหนุ หลังจากสีหนุตัดสินใจใช้ความรุนแรง ซัม ซารีคือผู้ช่วยเหลือ

กรณีซ็อม ซารี
-------------

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2501 ซัม ซารีได้เป็นเอกอัครราชทูตกัมพูชาประจำกรุงลอนดอน เขามีภรรยาสี่คนและมีบุตร 5 คน รวมทั้งสม รังสี หลังจากเป็นเอกอัครราชทูตได้ประมาณ 6 เดือนก็เกิดคดีที่หญิงชาวกัมพูชาชื่อ อีป เอง เซง ได้กล่าวว่าเธอถูกซ้อม ซารีเฆี่ยนเพราะความผิดเล็กน้อย ซารีถูกเรียกตัวกลับพนมเปญ แต่หลังจากที่เขาได้ตีพิมพ์เรื่องราวตามความเห็นของเขากับบริติชเพรสว่า "ฉันทำโทษเธอด้วยการเฆี่ยนตามวิธีการของกัมพูชา ฉันไม่ได้เฆี่ยนที่หน้าตาเฆี่ยนที่หลัง ซึ่งเป็นเรื่องปกติในกัมพูชา เขาได้โต้เถียงว่าเขามีสิทธิ์ทำเช่นนั้นเพราะสถานทูตคือกัมพูชาในลอนดอน"

หลังจากกลับมากัมพูชา ซารีกลายเป็นกลุ่มต่อต้านพระนโรดม สีหนุ เขาได้จัดตั้งพรรคการเมืองของตนเองแต่ไม่ประสบความสำเร็จ การต่อต้านสีหนุของเขาทำให้ถูกตั้งข้อสงสัยในเรื่องกรณีซ็อม ซารี 

หลายคนเชื่อว่าซารีทำงานกับสหรัฐอเมริกาหลังจากที่เขาไปเยือนสหรัฐเมื่อ พ.ศ. 2499 ในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2502 พระนโรดม สีหนุได้กล่าวสุนทรพจน์ที่จังหวัดกำปงจามกล่าวว่าพระองค์รู้ถึงแผนการของสหรัฐที่ต้องการโค่นล้มพระองค์ออกจากอำนาจ โดยไม่ได้กล่าวถึงชื่อของซารี หนึ่งสัปดาห์หลังจากสุนทรพจน์ครั้งนั้น ซารีและครอบครัวได้หนีมายังประเทศไทย และหลังจากลี้ภัยได้ไม่นาน เขาได้หายสาบสูญไปใน พ.ศ. 2505 เชื่อว่าเขาถูกนำตัวไปสังหารและเสียชีวิตแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  David Chandler,*A History of Cambodia*; 3rd edition 2003, p. 273
2. 1 2  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-08-27. สืบค้นเมื่อ 2012-06-26.

* Chandler, David P. *A History of Cambodia*
* Osborne, Milton E. *Sihanouk: Prince of Light, Prince of Darkness*
* Short, Philip *Pol Pot: Anatomy of Nightmare*
**ซัลซา** เป็นอาหารประเภทซอสชนิดหนึ่งในอาหารยุโรปและลาตินอเมริกา คำว่าซัลซาเองนั้นหมายถึงซอสในภาษาสเปน ภาษาอิตาลี ภาษากรีก และภาษาตุรกี (*salça*) ส่วนในภาษาอังกฤษ ซัลซาหมายถึงซอสชนิดหนึ่งในอาหารเม็กซิโก (*salsas picantes*) ซึ่งใช้เป็นเครื่องจิ้ม ลักษณะของซัลซาเป็นซอสที่ทำจากผักและผลไม้หั่นเป็นชิ้น เช่น มะเขือเทศ แตงกวา มะม่วง ใส่พริก หอมแดง ถั่ว ข้าวโพด และเครื่องเทศอื่น ๆ คลุกกับน้ำมันมะกอกและน้ำส้มสายชู กินกับอาหารทะเล รสชาติมีตั้งแต่ปานกลางจนถึงเผ็ด

การออกเสียงและที่มาของคำ
------------------------

คำว่าซัลซาในภาษาอังกฤษนั้นเป็นคำยืมมาจากภาษาสเปน หมายถึงซอส รากศัพท์ดั้งเดิมมาจากภาษาละติน salsvs ("เค็ม") ผู้พูดภาษาสเปนเป็นภาษาแม่ออกเสียงว่า [ˈsalsa] ภาษาอังกฤษแบบอเมริกันออกเสียงว่า /ˈsɑːlsə/ ส่วนภาษาอังกฤษแบบบริติชออกเสียงว่า /ˈsælsə/

ซัลซามะม่วงและสับปะรด ใส่พริกคาลาเปโญ หอมแดง และผักชี

ความสำคัญของการเก็บรักษา
------------------------

องค์การอนามัยโลกกล่าวว่าจำเป็นต้องระมัดระวังในการเตรียมและการเก็บรักษาซัลซาเช่นเดียวกับซอสอื่น ๆ เพราะส่วนผสมที่เป็นของดิบสามารถเป็นแหล่งอาหารของแบคทีเรียที่เป็นอันตรายได้ โดยเฉพาะเมื่อไม่แช่เย็น ดังที่มีรายงานการพบการปนเปื้อน *E. coli* ในซอสของภัตตาคาร และโรคที่เกิดจากอาหาร 1 ใน 25 ระหว่าง พ.ศ. 2541 - 2551 สามารถติดตามได้ว่ามีที่มาจากซอสในภัตตาคาร ทั้งการเตรียมและการเก็บรักษา

อ้างอิง
-------

1. ↑  Larry R. Beuchat. "Surface decontamination of fruits and vegetables eaten raw: a review" (PDF). World Health Organization. สืบค้นเมื่อ July 22, 2010.
2. ↑  Javier A. Adachi, John J. Mathewson, Zhi-Dong Jiang, Charles D. Ericsson, and Herbert L. DuPont. *Annals of Internal Medicine*, June 2002, Vol. 136, pp. 884–887.
3. ↑  "Salsa and Guacamole Increasingly Important Causes of Foodborne Disease". สืบค้นเมื่อ July 23, 2010.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ซัลซา**

* U.S. National Center for Home Food Preservation – Salsas
* Salsa Recipes เก็บถาวร 2018-04-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* "History of Salsa". *Gourmet Sleuth*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-08-30. สืบค้นเมื่อ August 17, 2006.