recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
|  |
| เคเนเมตเนเฟอร์เฮดเจต-เวเรต |
| สมัย: ราชอาณาจักรกลาง(2055–1650 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**เคเนเมตเนเฟอร์เฮดเจตที่ 2 (เวเรต)** เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสอง ซึ่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3

พระองค์เป็นหนึ่งในพระมเหสีจากสี่พระองค์ที่เป็นที่ทราบของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ซึ่งอีกสามพระองค์คือ พระนางเมเรตเซเกอร์, พระนางเนเฟอร์เฮนุต และพระนางซิตฮาธอร์ยูเนต พระนามของพระองค์ยังเป็นพระนามของพระราชินีที่มักใช้ในช่วงเวลานั้นนั้นคือ *เคเนเมตเนเฟอร์เฮดเจต* หมายถึง "รวมเป็นหนึ่งกับมงกุฎสีขาว" พระองค์ยังถูกกล่าวถึงในรูปสลักจำนวนสองรูปของพระสวามีที่พบในเฮราคลีโอโพลิส (ในปัจจุบันตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติชและพิพิธภัณฑ์อียิปต์ ตามลำดับ) พระองค์ทรงถูกฝังในพีระมิดหมายเลข 9 ในหมู่พีระมิดแห่งดาห์ชูร์ ซึ่งพบเครื่องประดับของพระองค์ในปี ค.ศ. 1994

พระสมัญญาของพระองค์คือ: *พระมเหสีแห่งกษัตริย์* และ *มหาคทา (Great of Sceptre)*

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  Dodson, Aidan; Hilton, Dyan (2004). *The Complete Royal Families of Ancient Egypt.* London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-05128-3. p.96
ธงที่เสนอไว้สำหรับรัฐยูดาห์
แผนที่เขตแดนที่เสนอไว้สำหรับรัฐยูดาห์
**รัฐยูดาห์** (ฮีบรู: מְדִינַת יְהוּדָה, *Medīnat Yəhuda*, อังกฤษ: State of Judea) เป็นรัฐยิวที่มีการเสนอไว้ในเวสต์แบงก์ และได้รับการผลักดันโดยชาวยิวอิสราเอล หลังองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PLO) ประกาศการมีอยู่ของรัฐปาเลสไตน์ในปี 1988 กลุ่มนักเคลื่อนไหวการตั้งรกรากส่วนหนึ่ง (ส่วนใหญ่เป็นพวกนิยมลัทธิคาฮาน) กลัวว่าแรงกดดันนานาชาติจะนำไปสู่การถอนตัวของอิสราเอลออกจากเวสต์แบงก์ และได้หาวิธีที่จะสร้างรัฐออร์ทอดอกซ์สำหรับชาวยิวในเวสต์แบงก์ การจัดตั้งรัฐนี้ประกาศที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเยรูซาเลมเมื่อ 27 ธันวาคม 1988 โดยนักลัทธิคาฮาน Michael Ben-Horin ได้รับการประกาศให้เป็นประธานาธิบดีแห่งรัฐยูดาห์นี้ ในเดือนมกราคม 1989 นักเคลื่อนไหวหลายร้อยคนได้พบปะกันและประกาศเจตจำนงในการสร้างรัฐนี้ขึ้นหากอิสราเอลประกาศถอนตัวออกจากเวสต์แบงก์

แนวคิดนี้ถูกนำกลับมาพูดคุยใหม่อีกครั้งหลังแผนการถอนตัวฝ่ายเดียวซึ่งนำไปสู่การบังคับถอนผู้ตั้งรกรากชาวยิวออกจากกาซาโดยกองกำลังป้องกันดินแดนอิสราเอลในปี 2005 ต่อมาในปี 2007 แรบไบ Shalom Dov Wolpo เสนอการจัดตั้งรัฐใหม่ในเวสต์แบงก์ขึ้นในกรณีที่อิสราเอลถอนตัว

ธงชาติ
------

ธงชาติของยูดาห์คล้ายมากกับธงชาติอิสราเอล แสดงสัญลักษณ์สีน้ำเงินบนพื้นหลังขาว และมีแถบแนวตั้งสีน้ำเงินคาบอยู่ โดยตรงกลางเป็นรูปเมนอราห์วิหาร แทนดาราเดวิดแบบในธงอิสราเอล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Ami Pedahzur; Arie Perliger (1 October 2009). *Jewish Terrorism in Israel*. Columbia University Press. pp. 93–. ISBN 978-0-231-52075-1.
2. ↑  Kass, Ilana; O'Neill, Bard E (1997). *The deadly embrace: the impact of Israeli and Palestinian rejectionism on the peace process*. University Press of America. p. 146. ISBN 978-0-7618-0535-9.
3. ↑  Ron, James (2003). *Frontiers and ghettos: state violence in Serbia and Israel*. University of California Press. p. 170. ISBN 978-0-520-23657-8.
4. ↑  Rubinstein, Danny (22 January 2007). "The State of Judea". Haaretz.
5. ↑  "Settlers seek new nation called Judea". *Eugene Register-Guard*. 17 January 1989. p. 3A.
6. ↑  "Right-wingers eye new jewish state in the territories". *Ellensburg Daily Record*. 17 January 1989. p. 6.
7. ↑  "Rabbi threatens secession from Israel". UPI.com. 7 December 2007.
8. ↑  Weiss, Efrat (6 December 2007). "Rightist initiative: Picking flag and anthem for settler state". Ynetnews.
9. ↑  ""State of Judea" Movement (Israel)". *www.crwflags.com*. สืบค้นเมื่อ 2022-07-07.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* "The flourishing State of Judea". Haaretz. 17 December 2008.
คาร์ดินัลเพลซ บนถนนวิกตอเรีย
**คาร์ดินัลเพลซ**  (Cardinal Place) เป็นศูนย์การค้าปลีกและสำนักงานใน London SW1 ใกล้กับสถานีรถไฟวิกตอเรีย และตั้งอยู่ตรงข้ามกับมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Cathedral) ประกอบด้วยอาคารสามหลัง ครอบคลุมพื้นที่กว่าหนึ่งล้านตารางฟุตบนถนนวิกตอเรียถัดจาก Portland House ออกแบบโดย EPR Architects และก่อสร้างโดย Robert McAlpine

การก่อสร้างมีมูลค่า 200 ล้านปอนด์สเตอริง สร้างขึ้นเหนืออุโมงค์รถไฟใต้ดินสาย District และ Circle ซึ่งผ่านที่ชั้นใต้ดินของอาคาร อาคารทั้งสามหลังสร้างขึ้นบนอุปกรณ์กันสะเทือนแบบยางเพื่อป้องกันการสั่นจากรถไฟใต้ดิน โครงการประกอบด้วยพื้นที่สำนักงาน 51,000 ตร.ม. และพื้นที่ศูนย์การค้าปลีก 9,300 ตร.ม. ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของ Marks & Spencer

ปัจจุบันชั้นที่ 1 เป็นของ Microsoft UK ชั้นที่ 6 เป็นของ Experian ชั้นที่ 7 เป็นของบริษัท Kazakhmys จากคาซัคสถาน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

พิกัดภูมิศาสตร์: 51°29′49″N 0°08′26″W﻿ / ﻿51.49694°N 0.14056°W﻿ / 51.49694; -0.14056

* Cardinal Place เก็บถาวร 2011-12-28 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน official web site
**ดาบิด บุสตามันเต โอโยส** (สเปน: *David Bustamante Hoyos*; 25 มีนาคม พ.ศ. 2525 — ) เป็นนักร้องชาวสเปน

ประวัติ
-------

ความก้าวหน้าของดาบิดมาจากรายการโทรทัศน์ *โอเปราซีออนตรีอุนโฟ* ซึ่งคล้ายคลึงกับรายการ *อเมริกันไอดอล* ได้รับความนิยมสูง รายการนี้ได้ครองตำแหน่งใหญ่ของชาร์ตการขายแผ่นซีดีในช่วงเวลา 5 เดือนที่ประกอบการ เมื่อรายการจบลงในเดือนกุมพาพันธ์ ปี พ.ศ. 2545 ดาบิดได้เป็นหนึ่งในสามของผู้ที่ได้เข้ารอบสุดท้าย

จากนั้นมา ดาบิดออกอัลบัมเดี่ยว 5 อัลบัม คือ อัลบัมแรก *บุสตามันเต* ออกขายในเดือนพฤษภาคมปี พ.ศ. 2545 และได้มีตำแหน่งอยู่ในชาร์ตซีดีขายดีหลายเดือนในประเทศสเปน เขาประสบความสำเร็จอีกเมื่อออกแสดงคอนเสิร์ตฤดูร้อนมากกว่า 70 ครั้งทั่วประเทศสเปน อัลบัมที่สอง *อาซีโซยโย* ออกขายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 โดยมีผู้ผลิตเพลงเป็นเอมีลีโอ เอสเตฟัน ดาบิดออกผลงานต่อด้วย *การีเซียสอัลอัลมา* และ *เปนตีเมนโต* นอกจากนี้ ได้ไปที่ลาตินอเมริกาเพื่อที่ประชาสัมพันธ์ผลงานเพลง

ดาบิดประสบความสำเร็จในประเทศสเปนและลาตินอเมริกา ได้ขายมากกว่า 1,400,000 แผ่น อัลบัมใหม่คือ *อัลฟีโลเดลาอีร์เรอาลีดัด* ซึ่งเป็นอัลบัมทองคำขาวในชาร์ตขนาดใหญ่ของเพลงภาษาสเปน ผลิตโดยยูนิเวอร์แซลมิวสิกในสหรัฐอเมริกาและลาตินอเมริกาในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2551

ชีวิตส่วนตัว
------------

ในปี พ.ศ. 2551 ดาบิดได้กลายเป็นบิดาของลูกสาวที่มีชื่อว่า "ดาเนียลา"

อ้างอิง
-------

* "*Bustamante.*" Bustamante - Web Oficial. ออนไลน์. 12 พ.ย. พ.ศ. 2553. < เก็บถาวร 2010-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน>.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของดาบิด บุสตามันเต เก็บถาวร 2010-07-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* เว็บไซต์ของดาบิด บุสตามันเต เก็บถาวร 2018-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* แฟนคลับอย่างเป็นทางการของดาบิด บุสตามันเต
* ผลงานเพลงของดาบิด บุสตามันเต เก็บถาวร 2010-07-24 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* การจัดการของดาบิด บุสตามันเต เก็บถาวร 2010-06-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
**ดายน์** (อังกฤษ: Dyne; สัญลักษณ์ "dyn"; IPA: /daɪn/) ในทางฟิสิกส์คือ หน่วยของแรง สำหรับใช้ในระบบการวัดแบบเซนติเมตร-กรัม-วินาที (CGS) ซึ่งเป็นระบบการวัดสำหรับมาตราเมตริก โดยกำหนดให้ 1 ดายน์มีค่าเท่ากับ 10 ไมโครนิวตัน (μN) หรือ 10−5 นิวตัน (= 0.00001 นิวตัน) หากจะกล่าวเป็นนิยามของหน่วยชนิดนี้แล้ว "หนึ่งดายน์จะมีค่าเท่ากับ ปริมาณของแรงที่ใช้ในการเร่งวัตถุมวลหนึ่งกรัม ให้มีความเร็วเป็นหนึ่งเซนติเมตรต่อวินาทีภายในเวลาหนึ่งวินาที" นั่นคือ "ปริมาณของแรงที่ใช้ในการเร่งวัตถุมวลหนึ่งกรัม ให้มีความเร่งเป็นหนึ่งเซนติเมตรต่อวินาทียกกำลังสอง" สรุปได้ดังนี้

{\displaystyle \mathrm {1\,dyn=1{\frac {cm\,g}{s^{2}}}=10^{-5}\,{\frac {kg\,m}{s^{2}}}=10^{-5}\,N} }
ส่วนค่าของหนึ่งนิวตันในพจน์ (term) ของดายน์คือ

{\displaystyle \mathrm {1\,N=1{\frac {kg\,m}{s^{2}}}=10^{5}\,{\frac {cm\,g}{s^{2}}}=10^{5}\,dyn} }
นั่นหมายความว่า 1 ดายน์จะมีค่าเท่ากับ 0.000 01 นิวตัน และในทางกลับกัน 1 นิวตันจะมีค่าเท่ากับ 100,000 ดายน์

หน่วยดายน์มักถูกนำไปใช้รวมกับหน่วยชนิดอื่น ตัวอย่างเช่น "ดายน์ต่อเซนติเมตร" (dyn/cm) ใช้วัดค่าแรงตึงผิว เช่น น้ำที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียสจะมีแรงตึงผิว 72.8 dyn/cm "ดายน์ต่อตารางเซนติเมตร" (dyn/cm2) เป็นหน่วยวัดความดัน โดยที่ 106 dyn/cm2 มีค่าเท่ากับ 1 บาร์ เป็นต้น

หน่วยดายน์ถูกเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกพร้อมกับหน่วยเออร์กในปี ค.ศ. 1861 โดยเอเวอเรตต์ (Everett) เพื่อใช้เป็นหน่วยของแรงและพลังงานตามลำดับ หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1873 คณะกรรมการแห่งสมาคมบริติช (British Association) จึงมีการกำหนดให้หน่วยชนิดนี้ใช้ในระบบการวัดแบบเซนติเมตร-กรัม-วินาที โดยคำว่า "dyne" มีที่มาจากภาษากรีกว่า δύναμις (*dynamis* ≈ไดนามิกส์) ซึ่งหมายถึง พลังหรือแรง

ค่าในหน่วยดายน์เมื่อเทียบกับหน่วยของแรงชนิดอื่น ๆ แสดงในตาราง

**หน่วยของแรง**| * ด
* ค
* ก
 | นิวตัน(หน่วยเอสไอ) | ดายน์ | แรงกิโลกรัม, กิโลปอนด์ | แรงปอนด์ | ปอนเดิล |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 N | ≡ 1 kg⋅m/s2 | = 105 dyn | ≈ 0.10197 kp | ≈ 0.22481 lbf | ≈ 7.2330 pdl |
| 1 dyn | = 10−5 N | ≡ 1 g⋅cm/s2 | ≈ 1.0197 × 10−6 kp | ≈ 2.2481 × 10−6 lbf | ≈ 7.2330 × 10−5 pdl |
| 1 kp | = 9.80665 N | = 980665 dyn | ≡ *g*n ⋅ (1 kg) | ≈ 2.2046 lbf | ≈ 70.932 pdl |
| 1 lbf | ≈ 4.448222 N | ≈ 444822 dyn | ≈ 0.45359 kp | ≡ *g*n ⋅ (1 lb) | ≈ 32.174 pdl |
| 1 pdl | ≈ 0.138255 N | ≈ 13825 dyn | ≈ 0.014098 kp | ≈ 0.031081 lbf | ≡ 1 lb⋅ft/s2 |
| ค่าของ *g*n ตามที่ใช้ในนิยามของแรงกิโลกรัม ในที่นี้ใช้สำหรับหน่วยความโน้มถ่วงทั้งหมด |

อ้างอิง
-------

1. ↑  Surface Tension จากเว็บไซต์ HyperPhysics, สืบค้นวันที่ 12 สิงหาคม 2555
2. ↑  Rossiter, William (1879). *Dictionary of Scientific Terms*. London and Glasgow: William Collins, Sons, and Coy. หน้า 109.
3. ↑  Thomson, Sir W และคณะ (กันยายน 1873). "First Report of the Committee for the Selection and Nomenclature of Dynamical and Electrical Units". Forty-third Meeting of the British Association for the Advancement of Science. Bradford: Johna Murray. หน้า 223–224. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2555
**เทนเซ็นต์ วิดีโอ** (อังกฤษ: Tencent Video จีน: 腾讯视频; พินอิน: *Téngxùn Shìpín*) หรือ **วีทีวี** (WeTV) ในเวอร์ชันสากล เป็นเว็บไซต์และแอปพลิเคชันที่ให้บริการโอทีที แบบวีดิทัศน์ตามคำขอสื่อแบบส่งต่อเนื่องทางอินเทอร์เน็ตแบบฟรีและสมัครสมาชิกบริการของประเทศจีน ที่ให้บริการในไทย โดยบริษัท เทนเซ็นต์ (ประเทศไทย) จำกัด มีผู้ใช้งานในมือถือมากกว่า 900 ล้านคน และมีผู้ใช้ต่อเดือน 89 ล้านคน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562

เทนเซ็นต์ วิดีโอ เปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 พร้อมโดเมนอิสระ เทนเซ็นต์ วิดีโอ รองรับวีดิทัศน์ตามคำขอและการออกอากาศทางโทรทัศน์ออนไลน์และให้การจัดการรายการการขยายระดับเสียงวิดีโอ การปรับคุณภาพสีและบริการอื่น ๆ กลยุทธ์ของ เทนเซ็นต์ วิดีโอ มุ่งเน้นไปที่การพัฒนาเนื้อหาที่เป็นดั้งเดิม และสนับสนุนรายการต้นฉบับ ละคร ภาพยนตร์ และการประกวดภาพยนตร์สั้น ในประเทศไทยให้บริการเนื้อหาประเภทซีรีส์ ละคร ภาพยนตร์ อนิเมะ และรายการวาไรตี้

เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 รายได้ของเทนเซ็นต์ วิดีโอ อยู่ที่ 65.2 พันล้านหยวน (9.87 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 เทนเซ็นต์ วิดีโอ เป็น 1 ใน 8 แอปพลิเคชันของจีนในมือถือ 30 อันดับแรกที่มีรายได้มากที่สุดในแอปสโตร์ และ กูเกิล เพลย์ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 เทนเซ็นต์ วิดีโอติดอันดับหนึ่งในแอปพลิเคชัน 15 อันดับแรกที่มีรายได้รวมต่อเดือนมากที่สุดทั่วโลก และยังติดอันดับรายได้สูงสุดของแอปพลิเคชันไอโอเอสประเภทความบันเทิงของประเทศจีนในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Tencent Video nearly reached 89 million subscribers" (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-15. สืบค้นเมื่อ 2018-04-14.
2. ↑  Liu, Alon. "Tencent Third Quarter Earnings Report: Tencent Video realized strong growth in business and revenue" (ภาษาอังกฤษ). Tencent Technology. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-12-12. สืบค้นเมื่อ 2017-12-11.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการในจีนแผ่นดินใหญ่
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการทั่วโลก

| * ด
* ค
* ก
แพลตฟอร์มเผยแพร่วิดีโอดิจิทัล |
| --- |
| 
* วีดิทัศน์ตามคำขอ
* บริการรับฝากวีดิทัศน์

 |
| 
* แอมะซอน ไพร์ม วิดีโอ
* ปีลีปีลี
* เดลีโมชัน
* ดิสนีย์+
* เอชบีโอแม็กซ์
* อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์
* อ้ายฉีอี้
* ร้านไอทูนส์
* เน็ตฟลิกซ์
* นินเท็นโด อีช็อป
* ราคูเท็น ทีวี
* ทวิตช์
* วีมีโอ
* วูดู
* เทนเซ็นต์ วิดีโอ
* โยวคู่
* ยูทูบ

 |
**เครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง** (อังกฤษ: two roll mill) เป็นเครื่องบดยางที่ประกอบด้วยลูกกลิ้งสองลูกกลิ้งบีบอัดและบดยางให้โมเลกุลของยางเกิดการขาด ทำให้ขนาดของโมเลกุลยางที่ใหญ่และยาวลดลง ทำให้ยางนิ่มลง และสามารถแปรรูปยางได้และยังจะสามารถนำสารเคมีผสมเข้าไปในยางเพื่อให้ได้สมบัติตามที่ต้องการได้ ขบวนการลดความหนืดของยางโดยใช้เครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง เรียกว่า Mastication และการที่จะทำให้ยางนิ่มลงนั้นจะขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น ความเร็วของผิวลูกกลิ้งทั้งสองจะต้องมีความเร็วที่ไม่เท่ากันโดยที่ลูกกลิ้งหน้าจะช้ากว่าลูกกลิ้งหลัง อัตราส่วนความเร็วผิวระหว่างลูกกลิ้งหน้ากับลูกกลิ้งหลังเรียกว่า Friction ratio โดยทั่วไป Friction ration จะอยู่ในช่วง 1:1 ถึง 4:1 และจะขึ้นกับชนิดของยางที่ใช้บด ในระหว่างการบดออกซิเจนในบรรยากาศจะเข้าไปทำปฏิกิริยากับสายโซ่โมเลกุลของยางที่ขาดออกจากกันไม่ให้รวมตัวกันได้ และอุณหภูมิของลูกกลิ้ง ถ้าอุณหภูมิต่ำ ยางจะแข็งไหลผ่านลูกกลิ้งได้ยากทำให้เกิดการฉีกขาดของสายโซ่โมเลกุลของยางมากขึ้น และในทางกลับกัน ถ้าอุณหภูมิสูงยางจะถูกออกซิไดซ์ได้ง่ายทำให้ยางนิ่มลงได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  บุญธรรม นิธิอุทัย และ ปรีชา ป้องภัย, คู่มือปฏิบัติการเทคโนโลยียาง I, 2534, ภาควิชาเทคโนโลยียางและพอลิเมอร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี
**ปลาหมอแคระคาเคทอยเดส** หรือ **ปลาหมอแคระคาเคทอย** (อังกฤษ: Cockatoo cichlid, Cockatoo dwarf cichlid; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Apistogramma cacatuoides*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

จัดเป็นปลาหมอแคระชนิดหนึ่ง ในสกุลอพิสโตแกรมมา มีลักษณะเหมือนกับปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกันนี้ทั่วไป แต่มีลักษณะเด่น คือ มีครีบกระโดงหลังที่ตั้งชูงอนเหมือนนกกระตั้ว อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ และมีสีลำตัวและครีบต่าง ๆ เป็นโทนเข้ม เช่น สีส้มหรือสีแดง โดยมีลวดลายบนครีบต่าง ๆ สดเข้มตลอดเวลาไม่ว่าปลาจะอยู่ในอารมณ์หรือสภาพแวดล้อมใด

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ ในสาขาของแม่น้ำอเมซอน ที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ มีใบไม้หล่นร่วงมาพื้นท้องน้ำ โดยปลาจะใช้เป็นที่หลบซ่อน โดยน้ำจะมีค่าความเป็นกรดเป็นด่างต่ำ (ต่ำกว่า 6.5 pH) กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ 

เป็นปลาที่นิยมอย่างมากในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ โดยถือเป็นชนิดที่นิยมเป็นอันดับต้น ๆ ของสกุลนี้ เนื่องจากคุณสมบัติที่ว่า จะมีสีสันสดสวยตลอดรวมทั้งครีบหลังที่ตั้งสูง และนิยมที่จะเพาะขยายพันธุ์กันในตู้เลี้ยง โดยปลาตัวเมียจะวางไข่ไว้กับซอกหลีบหรือเพดานของวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ และเป็นฝ่ายดูแลลูก

อ้างอิง
-------

1. ↑  *10 อันดับ ปลาหมอแคระยอดนิยม*, โดย อ๊อด Melanochromis, Apistoensis หน้า 59. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 21 ปีที่ 2: มีนาคม 2012
2. ↑  เปิดบันทึกการ เพาะพันธุ์ของ นาย Snot กับ การเพาะพันธุ์ *Apistogramma cacatuoides* (ไทย)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Apistogramma cacatuoides***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Apistogramma cacatuoides ที่วิกิสปีชีส์

* *Apistogramma cacatuoides* (อังกฤษ)
**ปลาหมอโมโนคูลัส** (อังกฤษ: Tucanare peacock bass, ชื่อท้องถิ่น: Popoca; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cichla monoculus*) ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีลักษณะคล้ายกับปลาหมอออสเซลาริส (*C. ocellaris*) ซึ่งเป็นปลาพีค็อกแบสเหมือนกัน โดยเฉพาะในปลาขนาดเล็กกว่า 3 นิ้ว แต่จะมีความแตกต่างกันเมื่อปลาเริ่มมีความยาวได้ 5 นิ้ว โดยจะมีสีของครีบหางเป็นสีแดงเข้มกว่า และจุดบนลำตัวที่กลายเป็นลายแถบสีดำจะมีขนาดใหญ่และยาวกว่าปลาหมอออสเซลาริส และสีตามลำตัวจะมีสีเหลืองเข้มหรือเหลืองทองโดยเฉพาะส่วนท้อง และบนส่วนคาง, ครีบท้อง, ครีบก้น และด้านล่างของครีบหางจะเป็นสีส้มหรือสีแดงเข้มกว่า 

ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่จะมีโหนกบนหัวเป็นสัน โดยบางตัวจะเริ่มมีโหนกนี้ตั้งแต่มีความยาวได้เพียง 6 นิ้ว เมื่อถึงช่วงผสมพันธุ์จะมีสีเข้มกว่าปกติ มีขนาดโตเต็มที่ได้ 70 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ในประเทศเปรู และโคลัมเบีย นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปลาหมอโมโนคูลัสในระยะแรกที่มีการนำเข้ามาในประเทศไทยในฐานะปลาสวยงาม ได้ถูกปะปนกับปลาหมอออสเซลาริส และมีการขยายพันธุ์ในธรรมชาติ จนถึงปัจจุบัน เชื่อว่า ปลาสกุลปลาพีค็อกแบสในประเทศไทยนั้น เป็นปลาหมอโมโนคูลัสมากกว่า

อ้างอิง
-------

1. ↑  *กะพงนกยูง นักล่าแสนสวยแห่งอเมซอน (ณ ประเทศไทย)* โดย ชวิน ตันพิทยคุปต์ คอลัมน์ Wild Ambition หน้า 112-113. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 27 ปีที่ 2: กันยายน 2012

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cichla monoculus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (อังกฤษ)
***คาเมะวะอิไกโทะฮายากุโอโยงุ*** (อังกฤษ: Turtles Are Surprisingly Fast Swimmers; ญี่ปุ่น: 亀は意外と速く泳ぐ; โรมาจิ: *Kame wa Igai to Hayaku Oyogu*) เป็นภาพยนตร์ในปีค.ศ.2005 โดยซาโตชิ มิกิ ผู้เขียน/ผู้กำกับชาวญี่ปุ่น.

เนื้อเรื่อง
-----------

ซุซุเมะ (นกกระจอก) คาตากุระ เป็นเพียงหญิงสาวที่แต่งงานแล้ว ทำหน้าที่เป็นแม่บ้านอยู่กับบ้านเพียงอย่างเดียว ชีวิตแต่ละวันของเธอช่างเรียบง่ายจนน่าเบื่อหน่าย ยิ่งเมื่อสามีของเธอต้องย้ายไปทำงานที่บริษัทสาขาที่ต่างประเทศ ทำให้ซุซุเมะยิ่งเหนื่อยหน่ายมากขึ้น

สิ่งเดียวที่เป็นงานหลักที่สามีฝากไว้ให้เธอจำใจต้องทำให้ ทั้งที่เจ้าตัวก็ไม่ค่อยอยากจะทำเท่าไหร่ นั่นคือการเลี้ยงเต่าชื่อ คาเมะทาโร่ ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของสามี

ซุซุเมะมีเพื่อนรักอยู่คนหนึ่งชื่อว่า คุจะกุ (นกยูง) เป็นคนมั่นใจสูง ไม่เคยกลัวที่จะตอบโต้หรือขัดแย้งกับใคร ความใฝ่ฝันของเธอคือ การได้ไปใช้ชีวิตอยู่กับคนรักชาวฝรั่งเศส ในห้องพักที่สามารถมองเห็นหอไอเฟลได้ （?）คุจะกุเป็นเพื่อนกับซุซุเมะมาตั้งแต่เกิดก็ว่าได้ เนื่องจากแม่ของเธอทั้งสองเจ็บท้องคลอดพวกเธอพร้อมกัน พักฟึ้นก็อยู่เตียงติดกัน ชื่อของซุซุเมะนั้น แม่ของเธอก็ได้แรงบันดาลใจมาจากแม่ของคุจะกุ

ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนรัก แต่ซุซุเมะก็มักจะอดที่จะเปรียบเทียบตัวเองกับคุจะกุไม่ได้ เพราะไม่ว่าจะทำอะไรคุจะกุก็มักจะนำหน้าเธออยู่ก้าวหนึ่งเสมอ (ที่จริงเริ่มมาตั้งแต่ตอนแม่ของเธอทั้งสองตั้งชื่อให้พวกเธอแล้ว คือการเปรียบเทียบความหมายชื่อของพวกเธอระหว่างนกยูงกับนกกระจอก)

ซุซุเมะเริ่มรู้สึกเหมือนตนเองหมดคุณค่า และไร้ตัวตนขึ้นทุกที ในขณะนั้นเองที่เธอบังเอิญได้เห็นป้ายประกาศขนาดจิ๋วบอกข่าวการรับสมัครสายลับ แปะติดอยู่ที่โคนราวบันไดแห่งหนึ่ง ซุซุเมะเกิดความสนใจในประกาศนี้ขึ้นมาทันที

เมื่อไปถึงสำนักงานสายลับ (ที่เขาว่าไว้ในประกาศ) ซึ่งก็เป็นแค่อพาร์ตเม้นท์โทรมๆ หลังหนึ่ง ซุซุเมะได้พบกับคู่สามีภรรยาสายลับ คือ ชิซุโอะ กับ เอสึโกะ ที่กล่าวอ้างว่าตนเองเป็นสายลับของประเทศอื่นที่เป็นคนญี่ปุ่น (?!) พวกเขาสัมภาษณ์ซุซุเมะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนบอกตกลงรับซุซุเมะเข้าเป็นสายลับ ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอดูเรียบๆ ไม่สะดุดตาใครดี

ทันทีที่เริ่มงานสายลับ เหตุการณ์ต่างๆ รอบตัวซุซุเมะดูจะผิดแปลกออกไป มีเรื่องราวที่น่าสงสัยเกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะมีศพมาติดอวนชาวประมงในวันที่เธอไปร่วมงานลากอวน หรือบุคคลรอบๆ ตัวที่เคยดูปกติดี ก็เหมือนจะมีทีท่าผิดแปลกออกไป รวมถึงรุ่นพี่คาโต้ที่เธอเคยปลึ้มนักหนาก็ดูแปลกจนประหลาด จนในที่สุดคุจะกุก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย สายลับซุซุเมะจึงต้องค้นหาความจริงต่างๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ตัวละคร
-------

* ซุซุเมะ - จุริ อุเอะโนะ
* คุจะกุ -ยู อะโออิ
* ชิซุโอะ -เรียว อิวามัทสึ
* เอสึโกะ -ฟุเสะเอริ
* รุ่นพี่คาโต้ - จุน คานาเมะ

อ้างอิง
-------

1. ↑  
"review: Turtles Are Surprisingly Fast Swimmers". Eastern Kicks. สืบค้นเมื่อ 2009-04-08.
**ศักย์ตัวรับความรู้สึก** หรือ **ศักย์เซลล์รับความรู้สึก** (อังกฤษ: receptor potential) เป็นศักย์หลายค่า (graded potential) ประเภทหนึ่ง เป็นความต่างศักย์ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ (transmembrane potential difference) ของเซลล์รับความรู้สึก

ศักย์เซลล์รับความรู้สึกมักจะเกิดขึ้นโดยการถ่ายโอนความรู้สึก (sensory transduction) เป็นปรากฏการณ์การลดขั้ว (depolarization) ที่เกิดจากการไหลเข้าของกระแสไฟฟ้า ซึ่งมักจะลดระดับศักย์เยื่อหุ้มเซลล์ (membrane potential) จนถึงขีดเปลี่ยนที่เริ่มการยิงศักยะงาน (action potential)

ตัวอย่างของศักย์เซลล์รับความรู้สึกพบได้ที่ปุ่มรส (taste bud) ของลิ้น เป็นที่ที่รสชาติแปลงเปลี่ยนเป็นสัญญาณไฟฟ้าแล้วส่งไปที่สมอง เมื่อได้รับการกระตุ้นโดยรสชาติ ปุ่มรสก็จะก่อให้เกิดการปล่อยสารสื่อประสาทผ่านกระบวนการ exocytosis ใน ถุงไซแนปส์ (synaptic vesicle) ของเยื่อหุ้มเซลล์ก่อนไซแนปส์ (presynaptic) สารสื่อประสาทก็จะแพร่กระจายข้ามช่องไซแนปส์ (synaptic cleft) ไปยังเยื่อหุ้มเซลล์หลังไซแนปส์ (postsynaptic)

ดู
--

* ศักย์พัก (resting potential)
* ศักยะงาน (action potential)
* ตัวรับความรู้สึก (receptor cell)

หมายเหตุและอ้างอิง
------------------

1. ↑  **ศักย์หลายค่า** (graded potential) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะสภาวะความซึมผ่านได้ของเยื่อหุ้มเซลล์เปลี่ยนไปเพราะมีการเชื่อมต่อกับหน่วยรับความรู้สึก โดยทั่วๆไปเป็นเหตุการณ์ที่ลดระดับศักย์เยื่อหุ้มเซลล์ ซึ่งเกิดจากไอออนบวกที่ไหลเข้ามาภายในเซลล์ การที่เรียกว่า ศักย์หลายค่า เป็นเพราะว่า ระดับความเปลี่ยนแปลงของศักย์นั้นขึ้นอยู่กับระดับการไหลเข้าของไอออนบวก และช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงก็ขึ้นอยู่กับเวลาที่มีการไหลเข้าของไอออนบวก ความที่ค่าของศักย์และช่วงเวลาที่ศักย์เปลี่ยนไปโดยมีค่าต่างๆ กัน คือไม่แน่นอน ต่างจากศักยะงาน ซึ่งมีค่าการเปลี่ยนแปลงของศักย์ที่แน่นอนในช่วงเวลาที่แน่นอน
2. ↑  Hille, Bertil (2001). "Chapter 8. Sensory transduction and excitable cells.". *Ion Channels of Excitable Membranes* (3rd ed.). Sunderland, Massachusetts: Sinauer. pp. 237–268. ISBN 0-87893-321-2.
**ศักยภาพก่อโรค** (อังกฤษ: virulence) เป็นความสามารถของจุลชีพในการติดเชื้อหรือก่อความเสียหายต่อตัวถูกเบียน

ในบริบทของยีนสำหรับระบบยีน ซึ่งมักใช้ในพืช ศักยภาพก่อโรคหมายความถึงความสามารถของจุลชีพก่อโรคในการติดเชื้อตัวถูกเบียนที่ต้านทาน ในบริบทอื่นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะในระบบสัตว์ ศักยภาพก่อโรคหมายความถึงระดับความเสียหายที่จุลชีพก่อต่อตัวถูกเบียน ความสามารถก่อโรค (pathogenicity) ของสิ่งมีชีวิตตัดสินจากปัจจัยศักยภาพก่อโรค

ในนิเวศวิทยา ศักยภาพก่อโรคเป็นการเสียความแข็งแรงของตัวถูกเบียนที่ปรสิตชักนำ อาจเข้าใจศักยภาพในแง่ของสาเหตุใกล้ชิด คือ ลักษณะจำเพาะของจุลชีพที่ทำให้ตัวถูกเบียนป่วย และเป็นสาเหตุสุดท้าย คือ แรงกดดันทางวิวัฒนาการซึ่งนำไปสู่ลักษณะที่ก่อโรคได้ในสายพันธุ์จุลชีพก่อโรค

อ้างอิง
-------

1. ↑  Thrall, Peter H.; Burdon, Jeremy J. (2003-03-14). "Evolution of Virulence in a Plant Host-Pathogen Metapopulation". *Science* (ภาษาอังกฤษ). **299** (5613): 1735–1737. doi:10.1126/science.1080070. ISSN 0036-8075. PMID 12637745.
2. ↑  Pirofski LA, Casadevall A (2012). "Q and A: What is a pathogen? A question that begs the point". *BMC Biology*. **10**: 6. doi:10.1186/1741-7007-10-6. PMC 3269390. PMID 22293325.
3. ↑  "MeSH - Medical Subject Headings, Karolinska Institute, 13 April 2010". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ 2020-06-04.
4. ↑  Biology Online. "Virulence". *Biology Online*.
5. ↑  Encyclopædia Britannica Online, 25 May 2009. "plant disease development"
**ปลาหมอเฮโรส** (อังกฤษ: Severum, Banded cichlid) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) ในวงศ์ย่อย Cichlasomatinae ใช้ชื่อสกุลว่า *Heros* (/เฮ-โรส/) ซึ่งมาจากภาษากรีก (ἥρως) หมายถึง "วีรบุรุษ" หรือ "ฮีโร่" ในภาษาอังกฤษ ตั้งชื่อสกุลโดย โยฮานน์ ยาค็อบ แฮ็คเคล นักสัตววิทยาชาวออสเตรีย

ปลาหมอสีในสกุลนี้ มีรูปร่างโดยรวม คือ กลมรี ลำตัวแบนข้างมาก หน้าผากลาดโค้งลงมากถึงปาก ปากมีขนาดเล็ก ภายในปากมีฟันเรียงรายอยู่มากมาย ในตัวเต็มวัยหน้าผากจะมีลักษณะโหนกนูนเล็กน้อย ดวงตามีขนาดใหญ่อยู่ด้านข้างของส่วนหน้า หากมองด้านตรงจะเห็นดวงตาปูดออกมาเล็กน้อย

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10-12 นิ้ว แพร่กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำโอรีโนโก, แม่น้ำอเมซอน ในแหล่งน้ำสภาพที่นิ่ง ลึก และมีวัสดุต่าง ๆ ให้หลบซ่อนตัว เช่น ตอไม้หรือโขดหิน

เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีการเพาะขยายพันธุ์ต่าง ๆ มากมาย จนได้สีที่สวยกว่าปลาที่มีอยู่ดั้งเดิมในธรรมชาติ

การจำแนก
--------

* *Heros efasciatus* Heckel, 1840
* *Heros notatus* (Jardine in Schomburgk, 1843)
* *Heros severus* Heckel, 1840
* *Heros spurius* Heckel, 1840

อ้างอิง
-------

1. ↑  ["The mouth-brooding Severum, *Heros severus* (อังกฤษ)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-09. สืบค้นเมื่อ 2012-08-14. The mouth-brooding Severum, *Heros severus* (อังกฤษ)]
2. ↑  หน้า 56, คอลัมน์ *บุก Rio Amazonras ตลุยตลาดปลา เมืองมาเนาส์ ประเทศบราซิล* โดย ผศ.สมหมาย เจนกิจการ, RoF. นิตยสาร Aquarium Biz ฉบับที่ 12 ปีที่ 1: มิถุนายน 2011
3. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Heros ที่วิกิสปีชีส์
บทความนี้เกี่ยวกับเครื่องใช้สำหรับบันทึกเสียง สำหรับบันทึกวิดีโอ ดูที่ เครื่องบันทึกเทปวิดีโอ สำหรับระบบเทปที่ใช้สำหรับข้อมูลคอมพิวเตอร์ ดูที่ เครื่องแถบแม่เหล็ก
เครื่องบันทึกเทปแบบ reel-to-reel
**เครื่องบันทึกเทป** เป็นอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลแบบอะนาล็อกที่บันทึก และเล่นเสียง ,รวมทั้งเสียงก้อง โดยมักใช้เทปแม่เหล็กทั้งแผลบนรีลหรือในเทปสำหรับการจัดเก็บ ในรูปแบบปัจจุบัน การบันทึกสัญญาณมีความผันผวนโดยการเคลื่อนย้ายเทปไปยังหัวเทปที่ขั้วข้อมูลโดเมนในเทปตามสัดส่วนของสัญญาณเสียง อุปกรณ์บันทึกเทป รวมไปถึงเทปเทปแบบ reel-to-reel และเทปคาสเซ็ตต์

การใช้เทปแม่เหล็กสำหรับการบันทึกเสียงมีต้นกำเนิดมาตั้งแต่ ค.ศ. 1930 โดย เทปแม็กนีไทเซชัน ปฏิวัติวงการวิทยุและอุตสาหกรรมการบันทึกเพลง ทำให้ศิลปินและผู้ผลิตสามารถบันทึกและบันทึกเสียงได้โดยไม่เสียคุณภาพและสามารถแก้ไขและจัดเรียงการบันทึกได้อย่างง่ายดาย

อ้างอิง
-------

* *This article incorporates text from the United States National Museum Bulletin, a government publication in the public domain.*

แหลงข้อมูลอื่น
--------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**เครื่องบันทึกเทป**

* Museum of Magnetic Sound Recording
* Tape Recorder – Interactive Java Tutorial เก็บถาวร 2014-10-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน National High Magnetic Field Laboratory
* WikiRecording's Guide to Analog Tape
* A timeline of developments in magnetic recording.
* A History of Magnetic Recording BBC/H2G2
* *A Selected History of Magnetic Recording*
* *Walter Weber's Technical Innovation at the Reichs-Rundfunk-Gesellschaft*
* Timeline from U of San Diego's Archive เก็บถาวร 2010-03-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* *History of Recording Technology* (WayBack Machine)
* *History of Magnetic Tape* (WayBack Machine)
* Description of the recording process with diagrams. pg. 2, pg. 3, pg. 4, pg. 5.
* Recording at the BBC – a brief history of various sound recording methods used by the BBC.
**ปลาหมอแตงไทย** (อังกฤษ: Auratus cichlid, Golden mbuna, Malawi golden cichlid, Turquoise-gold cichlid; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Melanochromis auratus*) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีลำตัวลักษณะเรียวยาวค่อนข้างกลม มีสีสันสวยงามเมื่อมีขนาดโตปานกลาง เมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 13 เซนติเมตร ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่มีสีคล้ำค่อนข้างดำ ลำตัวมีสีดำบริเวณใต้ท้อง และกลางลำตัววิ่งเป็นทางยาวตั้งแต่ปลายลูกตาไปจรดโคนหาง มีสีขาวคั่นกลางระหว่างสีดำวิ่งเป็นแนวเช่นเดียวกัน คล้ายกับสีของแตงไทยอันเป็นที่มาของชื่อเรียก ด้านหลังมีสีน้ำตาลอมเหลืองตลอดทั้งสองข้าง ครีบกระโดงหลังมีสีเหลืองอ่อน ๆ ปลายครีบมน และมีสีดำวิ่งเป็นริ้วไปตามเส้นครีบ หางแผ่ปลายหางมน ทั้งสองข้างมีสีดำวิ่งสลับกับสีฟ้าอ่อน ตามีสีดำขอบตามีสีเหลืองวิ่งโดยรอบ ปลายครีบใต้ท้องมีสีฟ้าอมขาว บริเวณปลายครีบส่วนล่างที่ติดโคนหางมีสีเหลือง และสีฟ้าอ่อนแต้มเป็นจุด ๆ ปากของปลาหมอแตงไทยค่อนข้างสั้น ริมฝีปากมีขอบสีดำ ตัวเมียมีความสดสวยกว่าตัวผู้ เกล็ดเล็กมีสีเหลืองสด ตามแนวยาวของลำตัวมีสีดำวิ่งเป็นแนวตั้งแต่กลางลำตัวจรดโคนหาง แนวสีดำนี้วิ่งตั้งแต่บริเวณหน้าผ่านตา และวิ่งทั้งสองข้างของลำตัว เหนือจากแนวเส้นดำก็มีแนวสีเหลืองสดคั่นแนวสีดำอีกแนวหนึ่ง ใต้ท้อง และบริเวณเหนือท้องที่ชนเส้น แนวสีดำมีสีเหลืองสดมองดูมีเงาเล็กน้อย ครีบกระโดงหลังสูงน้อยกว่าตัวผู้ และมีสีดำขอบครีบกระโดงมีสีเหลืองสดตลอดแนวขอบริมฝีปากบนมีสีน้ำตาลอมดำ ขอบริมฝีปากล่างมีสีเหลือง หางมีสีเหลืองสดมีแต้มสีดำเข้มเป็นจุด ๆ ครีบคู่ใต้ท้องมีสีเหลือง มีสีดำแซมเล็กน้อย บริเวณปลายครีบล่างใต้ท้องที่ติดกับโคนหางครีบมน และช่วงปลายมีสีเหลืองสด

พบกระจายพันธุ์อยู่ในทะเลสาบมาลาวี ในทวีปแอฟริกา

ปลาหมอแตงไทย เป็นปลาที่ขยายพันธุ์ด้วยการอมไข่ไว้ในปากปลาทั้งตัวผู้และตัวเมีย ซึ่งในช่วงผสมพันธุ์นี้ทั้งปลาตัวผู้และตัวเมียจะมีสีคล้ำขึ้นกว่าเดิม โดยตัวผู้เข้าไปเคล้าเคลียตัวเมียที่มีไข่พร้อมที่ผสม ว่ายวนไปมาต้อนปลาตัวเมียให้เข้ามาวางไข่ โดยตัวเมียวางไข่ครั้งละ 1 ฟอง ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อ ตัวเมียอมไข่ที่ผสมน้ำเชื้อแล้วเข้าไปในปาก ตัวเมียไข่ออกมาให้ตัวผู้ผสมให้หมดและอมไว้ ปากที่อมไข่สามารถมองได้ชัดเจนแก้มทั้งสองข้าง ไข่ใช้เวลาฟักประมาณ 8-10 วัน ลูกปลาแรกฟักมีความยาวประมาณ 1 เซนติเมตร ปลาที่สมบูรณ์พร้อมจะให้ลูกครอกละประมาณ 50-60 ตัว

ปลาหมอแตงไทย เป็นปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ด้วยมีสีสันลวดลายที่สดใส และพฤติกรรมที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงไม่อยู่นิ่ง มักจะว่ายน้ำไปมาตลอด โดยผู้เลี้ยงมักจะเลี้ยงรวมกับปลาหมอสีขนาดไล่เลี่ยกันชนิดอื่น ๆ ร่วมกัน จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมากและมีราคาซื้อขายที่ถูก

อ้างอิง
-------

1. ↑  Kasembe, J. 2006. *Melanochromis auratus*. In: IUCN 2012. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 25 April 2013.
2. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
3. ↑  ปลาหมอแตงไทย จากกรมประมง

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Melanochromis auratus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Melanochromis auratus* (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Melanochromis auratus ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาหมอสีเลบโตโซม่า** (อังกฤษ: Herring cichlid, Sardine cichlid; ตัวย่อ: CYPS) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Cyprichromis leptosoma* ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 5-6 นิ้ว โดยเฉลี่ยประมาณ 3.5 นิ้ว จัดเป็นปลาที่มีนิสัยรักสงบ มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ตั้งแต่หลักร้อยจนถึงหลักพัน มีรูปร่างเรียวยาว ตากลมโต ปลายปากยาว ตัวผู้มีสีสันที่สดใสสวยงาม มักมีสีต่าง ๆ เช่น ฟ้า, เหลือง, ดำ, ม่วง หรือมีเหลือบสีขาว และมีการพัฒนาการของสีตามช่วงวัย มักอาศัยอยู่ตามโขดหินหรือตามหลีบซอกของวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ หากินบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนและสัตว์น้ำขนาดเล็กที่ลอยตามกระแสน้ำ

ขณะที่ปลาตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่า พฤติกรรมเมื่อผสมพันธุ์ ปลาตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่สุดจะเป็นจ่าฝูง จะคอยกางครีบและขับสีออกมาเรียกร้องความสนใจจากตัวเมียภายในฝูง และข่มตัวผู้ตัวอื่น ๆ เมื่อผสมพันธุ์กัน ตัวผู้จะงอตัวและทำปากห่อ เพื่อกระตุ้นให้ตัวเมียปล่อยไข่ออกมา เมื่อไข่ถูกปล่อยออกมา ตัวเมียจะงับน้ำเชื้อจากตัวผู้ที่ปล่อยออกมา ให้ผสมกับไข่ที่อยู่ในปาก จำนวนของไข่ขึ้นอยู่กับขนาดของปลาตัวเมีย โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.3 เซนติเมตร จำนวนไข่ในแต่ละครั้งประมาณ 5-25 ฟอง โดยตัวเมียจะอมไข่จนกว่าไข่จะฟักเป็นตัวใช้เวลาประมาณ 18-20 วัน โดยไม่กินอะไรเลย

เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามส่วนต่าง ๆ ของทะเลสาบแทนกันยีกา จัดเป็นปลาชนิดแรกในสกุลนี้ที่ได้รับการค้นพบและอนุกรมวิธาน นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกันอย่างยาวนานแล้ว ซึ่งในทางการค้าปลาสวยงามยังสามารถแบ่งออกเป็นชนิดแยกย่อยได้อีก ที่แตกต่างกันตามสีสันและแหล่งที่พบ อาทิ "จัมโบ" หรือ "คิโกม่า" ค้นพบในแหล่งคิโกม่าเท่านั้น ตัวผู้มีทั้งแบบหางสีน้ำเงิน และแบบหางสีเหลือง และมีสีเหลืองใต้บริเวณคอไปจนถึงช่วงท้อง ครีบหลังมีสีฟ้า และสีเหลืองเลอะผสมกัน, "เอ็มพูลังกู" หรือ "นีออน เฮด" เป็นปลาที่ไม่มีสีตามลำตัว แต่จะมีสีน้ำเงินสว่างที่ส่วนหัว อันเป็นที่มาของชื่อเรียก, "อูทินตา" ตัวผู้มีสีน้ำเงินตามตัวจากหัวไปจนถึงกลางหลัง ครีบหลังมีสีฟ้าสว่างที่สุด และมีจุดแต้มสีเหลืองอยู่หลายครีบหลัง, "ไทรคัลเลอร์" ตัวผู้มีสีเหลืองเข้มบริเวณส่วนหัว และส่วนหาง ลำตัว ครีบหลัง และครีบก้นมีสีออกดำกำมะหยี่ ตัวเมียมีสีน้ำตาลและสีเหลืองอ่อนบริเวณครีบหลังและครีบหาง และ "คิทุมบา" มีสีที่เปลี่ยนแปลงไปตามอายุ โดยมีสีเหลืองขยายลุกลามจากส่วนครีบหางไปสู่ส่วนอื่นของร่างกาย แทนสีอื่นที่มีอยู่จนกลายเป็นสีเหลืองทั้งตัวไป แต่ขณะที่บางตัวจะไม่เป็นเช่นนั้นแต่จะมีสีน้ำเงินที่คงที่ทั้งตัว

อ้างอิง
-------

1. ↑  ปลาบ้านโรม. คอลัมน์ Cichild Conner ตอน ดำดิ่งสู่ Lake Tanganyika มารู้จักกับ *Cyprichromis* กันดีกว่า. Aquarium Biz ฉบับเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Cyprichromis leptosoma***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* *Cyprichromis leptosoma* (อังกฤษ)

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Cyprichromis leptosoma ที่วิกิสปีชีส์
**ปลาหมอฟลามิงโก้** หรือ **ปลาหมอไมดาส** (อังกฤษ: Red devil cichild, Midas cichlid; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Amphilophus citrinellus*) เป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 

พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ จัดเป็นปลาหมอสีที่มีรูปร่างใหญ่ เมื่อโตเต็มที่จะยาวได้ 25-30 เซนติเมตร มีลักษณะลำตัวค่อนข้างแบนกว้าง ส่วนหัวจะมีโหนกนูนอย่างเห็นได้ชัดเจนเมื่อโตเต็มที่ ริมฝีปากหนา ตาสีดำ ครีบอกแผ่กว้างปลายมนเล็กน้อย ครีบกระโดงหลังจะเรียวยาวแผ่กว้างไปทางด้านหลัง ครีบท้อง 2 อันเท่ากัน ขณะที่ครีบทวารจะแผ่กว้างคล้ายครีบกระโดงแต่ไม่ยาวมาก ครีบหางแผ่กว้างปลายมนเล็กน้อย 

ลำตัวมีสีหลากหลายทั้งสีส้ม, เหลือง, ขาว ปนอยู่ โดยมีแถบสีดำแซม ขึ้นอยู่กับที่การเปลี่ยนสี หรือ "การลอก" ในภาษาเฉพาะของวงการปลาสวยงามว่าจะออกมาเป็นอย่างไร ซึ่งปลาที่มีสีส้มหรือแดง นิยมเรียกว่า **ปลาหมอเรดเดวิล** หรือ **ปลาหมอเรดอเมริกา**

ปลาหมอฟลามิงโก้เป็นปลาที่มีนิสัยก้าวร้าว หวงอาณาเขตเป็นปลาที่อยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว ชอบขุดคุ้ยซอกหิน ซอกไม้ ในการหลบซ่อนตัว โดยเฉพาะปลาตัวผู้ที่มีโหนกใหญ่บนหัวจะก้าวร้าวมาก 

ปลาหมอฟลามิงโก้ นั้นสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยงตั้งแต่ขนาด 24 นิ้วขึ้นไป โดยวางไข่ติดไว้กับพื้นหรือหิน ตัวเมียเมื่อมีความสมบูรณ์เต็มที่จะออกไข่ได้ครั้งละ 400-800 ฟอง ลักษณะไข่มีสีเหลืองนวล ไข่ใช้เวลา 3 วัน ในการฟักเป็นตัว แยกเพศโดยการสังเกตที่ส่วนท้อง ช่องเพศของตัวเมียจะมีลักษณะกลมใหญ่กว่า ขณะที่ตัวผู้จะยาวแหลมยื่นออกมา และมีลำตัวและส่วนหัวใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด

ปลาหมอฟลามิงโก้ ถือเป็นปลาชนิดที่เป็นต้นแบบของปลาหมอลูกผสม หรือที่เรียกกันว่า ครอสบรีด เช่น ปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  จาก itis.gov (อังกฤษ)
2. ↑  *ปลาหมอฟลามิงโก ต้นตระกูลของปลา Cross Breed*, หน้า 100-102 คอลัมน์ มองปลาตากลม โดย ไม้น้ำ. นิตยสาร fishzone ฉบับที่ 24 ปีที่ 3: 15 พฤษภาคม-15 มิถุนายน พ.ศ. 2545

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
***Amphilophus citrinellus***

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Amphilophus citrinellus ที่วิกิสปีชีส์

* *Amphilophus citrinellus* (อังกฤษ)
**บง** หรือ **เทศกาลบง** (ญี่ปุ่น: お盆; โรมาจิ: *Obon*; ชาวญี่ปุ่นนิยมออกเสียง *โอะบง*) เป็นประเพณีของชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาพุทธ ซึ่งจะตรงกับวันที่ 13–15 สิงหาคม ยกเว้นในภูมิภาคคันโต จะจัดขึ้นในช่วงวันที่ 13–16 กรกฎาคม โดยที่ชาวญี่ปุ่นเชื่อกันว่าช่วงเวลาดังกล่าวบรรดาวิญญาณของบรรพบุรุษจะกลับมาจากนรกภูมิ และจะมีการจุดไฟรอรับที่หน้าบ้าน จัดสำรับอาหารเลี้ยง การละเล่น ในวันสุดท้ายของเทศกาลจะมีการจุดไฟเพื่อส่งวิญญาณกลับ

ประวัติ
-------

ในสมัยพุทธกาล พระโมะกุเร็ง หรือพระมหาโมคคัลลานะ ซึ่งชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าเป็นพระผู้ยิ่งใหญ่เหนือใครในโลก เป็นผู้กำพร้ามารดา ต่อมาได้บวชเป็นพระภิกษุ และฝึกสมาธิตนเองจนสามารถเห็นนรกเห็นสวรรค์ ครั้นได้ท่องไปในเมืองนรกได้พบกับมารดาของตนเอง กำลังตกระกำลำบากต้องอด ๆ อยาก ๆ น่าเวทนา เมื่อพระโมะกุเร็งมีโอกาสได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า จึงได้เล่าเรื่องราวที่ได้พบมารดาของตนให้แก่พระพุทธเจ้าเพื่อให้พระพุทธเจ้าได้ชี้ทางช่วยบรรเทาความทุกข์ทรมานของมารดา เมื่อได้ฟังเรื่องราวพระพุทธเจ้าได้กล่าวแก่พระโมะกุเร็งว่า *ดูกรโมะกุเร็ง ไม่ใช่ว่าจะคิด ช่วยแต่เฉพาะคนคนเดียว ไม่ใช่ว่าจะคิดช่วยแต่แค่มารดาของตนแต่เพียงอย่างเดียว จงคิดช่วย ไปถึงบุคคลอื่น ๆ ทุกคนที่ได้ตายไปครั้งก่อน ๆ ที่ไม่ใช่ญาติของเราก็ตาม ท่านจงอุทิศส่วน กุศลและแผ่เมตตาให้กับเขาเหล่านั้นทุกคนเสียด้วย*

เรื่องราวของพระโมะกุเร็งทำให้เกิดประเพณีบงขึ้นในวัฒนธรรมญี่ปุ่น อันมีจุดมุ่งหมายที่สำคัญที่จะปฏิบัติต่อบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว คือ ต้อนรับ กินอาหาร พักผ่อน และส่งกลับ ในการต้อนรับดวงวิญญาณอาจแตกต่างกันในแต่ละครอบครัวเกี่ยวกับสถานที่ เช่น ท่าน้ำ หน้าบ้าน หรือไปรับที่สุสาน

อ้างอิง
-------

 (video) Obon Matsuri Tokyo (2014)

1. ↑  สมาคมนักเรียนเก่าญี่ปุ่น ในพระบรมราชูปภัมภ์ เก็บถาวร 2013-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนお盆祭り (Obon Matsuri) เทศกาลโอบ้ง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เทศกาลบง
แบบจำลองพลูโทเนียมทรงกลมจากเหตุการณ์ในปี ค.ศ. 1945 ที่ล้อมรอบด้วยแท่งสารประกอบคาร์บอน-ทังสเตนสำหรับสะท้อนนิวตรอน
**แก่นปีศาจ** (อังกฤษ: Demon Core) เป็นชื่อเล่นของพลูโทเนียมมวลใต้วิกฤตหนัก 6.2 กิโลกรัมที่เกิดมวลวิกฤตโดยอุบัติเหตุถึง 2 ครั้งที่สถาบันวิจัยลอส อลามอสในปี ค.ศ. 1945 และ 1946 ผลของอุบัติเหตุแต่ละครั้งทำให้เกิดพิษรังสีเฉียบพลันเป็นผลให้นักวิทยาศาสตร์เสียชีวิตในเวลาต่อมา หลังจากเหตุการณ์เหล่านั้นจึงเรียกมันว่าแก่นปีศาจ

อุบัติเหตุครั้งแรก
------------------

วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1945 แก่นพลูโทเนียมได้ประทุรังสีนิวตรอนฉายใส่ แฮรี่ เดกเลี่ยน (Harry Daghlian) นักฟิสิกส์ผู้ทำผิดพลาดในขณะที่ทำการทดลองการสะท้อนนิวตรอนกับแก่นเพียงคนเดียวลำพัง แก่นถูกวางในกำแพงคาร์บอน-ทังสเตนที่สามารถสะท้อนนิวตรอนได้ โดยซ้อนกันเป็นชั้นๆ และในแต่ละชั้นที่เพิ่มขึ้นก็ยิ่งเข้าใกล้มวลวิกฤต ขณะที่เดกเลี่ยนกำลังวางซ้อนแท่งคาร์บอน-ทังสเตนรอบแก่น คาร์บอน-ทังสเตนก้อนหนึ่งได้ตกลงไปบนแก่น ทำให้เกิดมวลวิกฤต แม้เขาจะรื้อกำแพงอย่างรวดเร็วแต่ก็ไม่ทันการ เดกเลี่ยนได้รับปริมาณรังสีปริมาณมาก เขาเสียชีวิตใน 25 วันให้หลัง

อุบัติเหตุครั้งที่สอง
---------------------

แบบจำลองจากเหตุการณ์ในปี ค.ศ. 1946 จะมีแค่ครึ่งวงกลมของตัวสะท้อนไม่มีแก่นพลูโทเนียม ซึ่งจะถูกเปิดแง้มไว้ด้วยไขควง
วันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ 1946 ลูอิส สโลทิน (Louis Slotin) นักฟิสิกส์และนักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆในสถาบันวิจัยลอส อลามอส ได้ดำเนินการทดลองที่เกี่ยวข้องกับการสร้างปฏิกิริยาฟิชชันโดยวางเบริลเลียม (ตัวสะท้อนนิวตรอน) ทรงครึ่งวงกลม 2 อันรอบแก่นพลูโทเนียม ในมือของสโลทินถือไขควงอยู่เพื่อแยกครึ่งวงกลมนั้นออกจากกัน แต่เขากลับพลาด ตัวสะท้อนนิวตรอนเบริลเลียมครึ่งวงกลมนั้นปิดเข้าหากัน ทำให้แก่นเกิดมวลเหนือวิกฤต ปลดปล่อยรังสีออกมาจำนวนมาก เขาดึงซีกครึ่งบนออกอย่างรวดเร็วเพื่อหยุดปฏิกิริยาลูกโซ่ซึ่งนั้นทำให้รักษาชีวิตคนอีก 7 คนในห้องทดลองไว้ได้ แต่สโลทินก็เสียชีวิตใน 9 วันหลังจากรับพิษรังสีปริมาณมากเข้าไป นักวิทยาศาสตร์ผู้ช่วยบาดเจ็บสาหัสและอวัยวะบางส่วนทุพพลภาพถาวร ขณะที่คนอื่นๆในห้องไม่ได้ทุพพลภาพถาวรจากอุบัติเหตุ

การใช้งาน
---------

แก่นปีศาจถูกนำไปใช้สำหรับการทดสอบระเบิดเอเบิล (ABLE) ของชุดปฏิบัติการครอสส์โรดส์ (Crossroads) ในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ 1946 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการทดลองการเกิดมวลวิกฤตของเดกเลี่ยนและสโลทินช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของอาวุธ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Trinity Atomic Website เก็บถาวร 2014-02-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, retrieved February 2009
2. ↑  
Alsop, Stewart (March 6, 1954). "The Strange Death of Louis Slotin". *Saturday Evening Post*. pp. 25ff. `{{cite news}}`: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ `|coauthors=` ถูกละเว้น แนะนำ (`|author=`) (help)
3. ↑  Miller, Richard L (1991). *Under the Cloud: The Decades of Nuclear Testing*. The Woodlands, Texas: Two Sixty Press. pp. 69, 77. ISBN 0029216206.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* McLaughlin et al. "A Review of Criticality Accidents" by Los Alamos National Laboratory (Report LA-13638), May 2000.
ในการเมืองสหรัฐ **การหยุดรัฐบาล**เกิดเมื่อรัฐสภาสหรัฐและประธานาธิบดีสหรัฐไม่สามารถผ่านกฎหมายงบจัดสรรเพื่อจัดหาเงินทุนแก่การดำเนินการและหน่วยงานของรัฐ ในกรณีนี้การตีความปัจจุบันของรัฐบัญญัติต่อต้านงบประมาณเพิ่มเติม (Antideficiency Act) กำหนดให้รัฐบาลกลางสหรัฐเริ่ม "หยุด" กิจกรรมที่ได้รับผลกระทบซึ่งเกี่ยวข้องกับการหยุดงานของบุคลากรที่ไม่จำเป็น และการลดขนาดกิจกรรมและบริการของหน่วยงาน ตั้งแต่ปี 2519 เมื่อมีการตรางบประมาณและกระบวนการงบจัดสรร จะมีช่องว่าง 19 ครั้งในการจัดหาเงินทุนงบประมาณ ซึ่งในจำนวนนี้ 8 ครั้งนำไปสู่การลดขนาดลูกจ้างของรัฐ ก่อนปี 2533 ช่องว่างการจัดหาเงินทุนไม่นำไปสู่การหยุดรัฐบาลเสมอไป แต่หลังปี 2533 มีการปฏิบัติให้ปิดรัฐบาลสำหรับช่องว่างจัดหาเงินทุนทุกครั้ง การหยุดยังเกิดในการปกครองระดับรัฐ/ดินแดนและท้องถิ่นด้วย

ระหว่างรัฐบาลโรนัลด์ เรแกน มีช่องว่างจัดหาเงินทุน 3 ครั้งที่นำไปสู่การหยุดน้อยกว่าหนึ่งวัน ช่องว่างการจัดหาเงินทุนในปี 2533 ระหว่างรัฐบาลจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุชทำให้เกิดการหยุดสุดสัปดาห์ ระหว่างรัฐบาลบิล คลินตัน มีการหยุดรัฐบาลสมบูรณ์สองครั้งระหว่างปี 2538 และ 2539 กินเวลา 5 และ 21 วันตามลำดับ ซึ่งเกิดจากความเห็นไม่ตรงกันเรื่องจะตัดบริการภาครัฐหรือไม่ นำไปสู่การลดขนาดและความปั่นป่วนอย่างสำคัญ ระหว่างรัฐบาลบารัก โอบามา เกิดการปิดรัฐบาลระหว่างวันที่ 1–16 ตุลาคม 2556 ข้อพิพาทปฐมภูมิมาจากพรรคริพับลิกันต้องการชะลอหรือลดเงินทุนของรัฐบัญญัติคุ้มครองผู้ป่วยและการบริบาลที่เสียได้ หรือโอบามาแคร์ ในปี 2561 รัฐบาลดอนัลด์ ทรัมป์มีการหยุดเริ่มตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม เวลา 0.00 น. ราชการที่สำคัญยังเปิดทำการอยู่ แต่กำลังพลกองทัพประจำการจะไม่ได้รับค่าจ้างจนสิ้นสุดการหยุด

การหยุดรัฐบาลมีผลรบกวนบริการของรัฐและเพิ่มค่าใช้จ่ายของรัฐบาลเนื่องจากเสียแรงงาน ระหว่างการปิดในปี 2556 สแตนดาร์ดแอนด์พัวส์ หน่วยงานประเมินผลการเงิน แถลงเมื่อวันที่ 16 ตุลาคมว่าการปิด "จนถึงปัจจุบันนำเงิน 24,000 ล้านดอลลาร์ออกจากเศรษฐกิจ" และ "ลดการเติบโตของจีดีพีปี 2556 ในไตรมาสสี่ต่อปีอย่างน้อยร้อยละ 0.6"
**เทพธิดาบาร์ 21** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวมิวสิเคิลที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521 กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท โดยดัดแปลงมาจากบทละครเรื่อง เกียรติโสเภณี (The Respectable Prostitute) ของ ฌอง ปอล ชาร์ต (Jean-Paul Sartre)  นำแสดงโดย จันทรา ชัยนาม, ไกรลาศ เกรียงไกร, วสันต์ อุตตมะโยธิน ซึ่งเป็นนักแสดงหน้าใหม่ ร่วมด้วย สุเชาว์ พงษ์วิไล, สุดา ชื่นบาน, ศิริพงษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา และ จุรี โอศิริ โดยมี ม.ล. พันธุ์เทวนพ เทวกุล เป็นผู้ออกแบบท่าเต้นนักแสดง และร่วมเขียนบทกับ ยุทธนา 

สร้างโดย บริษัทไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ถ่ายทำด้วยระบบฟิล์ม 35 มม.อัตราส่วนภาพ ซีเนม่าสโคป เสียงพากย์ในฟิล์ม , โดย จันทรา ชัยนาม และ วสันต์ อุตตมะโยธิน เป็นผู้พากย์เสียงของตัวเองในหนัง 

ก่อนหน้านี้ ยุทธนาเคยเสนอโปรเจกต์นี้ให้กับนายทุนค่ายอื่นมาก่อน แต่นายทุนขอให้ลดฉากมิวสิคคัล เนื่องจากเนื้อเรื่องมีฉากมิวสิคคัลเยอะ กลัวดูไม่รู้เรื่อง ,จึงเปลี่ยนนายทุนมาเป็นไฟว์สตาร์ฯ ในที่สุด ใช้ทุนสร้างประมาณ 3 ล้านบาท , แต่รายได้กลับไม่ประสบความสำเร็จ ได้เพียง3 แสนบาทเท่านั้น (รายได้จากโรงภาพยนตร์เครือเอเธนส์) , ถึงแม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ในยุคนั้น 

เมื่อเดือน กุมภาพันธ์ 2561 โรงภาพยนตร์บางกอกสกรีนนิ่งรูมได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาฉายอีกครั้ง ในรูปแบบดิจิตอลรีมาสเตอร์ 

ต่อมาหอภาพยนตร์ ได้นำมาฉายใหม่อีกครั้ง ณ.โรงภาพยนตร์ศรีศาลายาในรูปแบบฟิล์ม 35 มม.เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2561 เวลา13.00น.เนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปีของภาพยนตร์เรื่องนี้ และงานประทับรอยมือรอยเท้าเป็นดาวดวงที่ 179 ณ ลานดาราของคุณจันทรา ชัยนาม 

ภาพยนตร์ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี (ตุ๊กตาทอง) ประจำปี พ.ศ. 2522 จำนวน 2 รางวัล คือ ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม (ไกรลาศ เกรียงไกร) และ ดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม (จันทรา ชัยนาม) โดยเป็นผลงานการแสดงทางจอเงินเพียงเรื่องเดียวในชีวิตของ จันทรา ชัยนาม 

ในปี พ.ศ. 2533 ได้มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์มินิซีรีส์ทางช่อง 3 ออกอากาศในเดือนธันวาคม นำแสดงโดย นรินทร ณ บางช้าง และ ศรัณยู วงษ์กระจ่าง กำกับการแสดงโดย ม.ล. พันธุ์เทวนพ เทวกุล

อ้างอิง
-------

1. ↑  ตระกูลของภาพยนตร์ไทย
2. ↑  "บันทึกการเดินทางของ "ผ่าผิวน้ำ" (1996-2010)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2010-12-01.
3. ↑  น้ำค้างหยดเดียว
4. ↑  "ตัวเลขกับชื่อละครไทย". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2010-12-01.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เทพธิดาบาร์ 21 (2521) thaifilmdb
**ธนนไชย** หรือ**ฮวงไซ** ชื่อวิทยาศาสตร์: *Buchanania siamensis* เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กในสกุลมะม่วงหัวแมงวัน วงศ์ Anacardiaceae เป็นไม้ผลัดใบ กิ่งก้านอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง กิ่งแก่ผิวเกลี้ยง ใบเดี่ยว แตกใบมากที่ปลายยอด ใบหนา กรอบ ใบขนาดเล็กกว่ามะม่วงหัวแมงวัน ใบอ่อนสีน้ำตาลแดง ดอกเป็นดอกช่อ ผลสดค่อนข้างกลม ผลอ่อนสีเขียว สุกเป็นสีดำ ออกดอกช่วงมกราคม–มีนาคม ผลแก่ช่วงเมษายน–พฤษภาคม พบครั้งแรกในประเทศไทยที่จังหวัดกาญจนบุรี โดย J.E. Teijsmann ชาวเนเธอร์แลนด์ ชื่อสปีชีส์ตั้งตามชื่อประเทศไทย 

ฮวงไซ เป็นพืชทนเค็ม เจริญได้ดีในดินเค็ม ใบอ่อนรับประทานเป็นผักสด ผลมีรสหวาน รับประทานได้ ลำต้นใช้ก่อสร้าง เป็นพืชสมุนไพร ทางภาคอีสาน ใช้ลำต้นหรือรากต้มน้ำดื่ม แก้ผิดสำแดง เปลือกลำต้น ต้มน้ำผสมเกลือใช้อมรักษารำมะนาด ใช้ยางชันเคี่ยวผสมกับสมุนไพรชนิดอื่น รักษาฝีเน่าหรือใช้เปลือกต้นเคี่ยวกับสมุนไพรอื่น รักษาโรคเริม ใช้เป็นไม้ประดับได้ด้วย

อ้างอิง
-------

* ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 34
* สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 33
**แวเธ่อร์ระทม** (อังกฤษ: The Sorrows of Young Werther; เยอรมัน: *Die Leiden des jungen Werthers*) เป็นนวนิยายจดหมายและอาจถือได้ว่าเป็นนวนิยายอัตชีวประวัติของโยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1774 ฉบับแก้ไขปรับปรุงของนวนิยายถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1787 แวร์เธ่อร์เป็นนวนิยายชิ้นสำคัญในช่วง "พายุและแรงอารมณ์" (Sturm und Drang) ในวรรณกรรมเยอรมัน และมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหววรรณกรรมโรแมนติกในสมัยหลังเป็นอย่างมาก

หนังสือดังกล่าวได้ทำให้เกอเทอเป็นหนึ่งในผู้มีชื่อเสียงด้านวรรณกรรมระหว่างประเทศคนแรก ๆ ของโลก และได้ทำให้การเดินทางเยือนไวมาร์ของชายหนุ่มที่มายังยุโรปเพียงลำพังนั้นเป็นสิ่งที่ยึดถือกันมาก

โครงเรื่อง
----------

เนื้อหาส่วนใหญ่ของแวเธ่อร์ระทมนั้นเป็นรูปแบบของการรวบรวมจดหมายที่เขียนขึ้นโดยแวเธ่อร์ ศิลปินหนุ่มผู้อ่อนไหวสูงและอารมณ์ใคร่รุนแรง โดยส่งถึงเพื่อนของเขา วิลเฮล์ม

ในจดหมายเหล่านี้ แวเธ่อร์ได้เล่าเรื่องราวอย่างละเอียดถึงการอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ไม่มีอยู่จริง ชื่อ วาฮ์ลไฮม์ (ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเมืองการ์เบนไฮม์ ใกล้กับเว็ทซลาร์) เขารู้สึกหลงใหลกับวิถีชีวิตอันเรียบง่ายของชาวนาในหมู่บ้านแห่งนั้น และยังพบกับลอทเตอ หญิงสาวงดงามผู้ต้องเลี้ยงดูบรรดาพี่น้องหลังจากแม่ของเธอเสียชีวิต ถึงแม้ว่าจะรู้ก่อนหน้าแล้วว่าชาร์ลอตเตอจะหมั้นหมายกับชายนามอัลเบิร์ตเรียบร้อยแล้ว ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอถึง 11 ปี แต่แวเธ่อร์ก็ยังตกหลุมรักเธอ

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกเจ็บปวดที่เกิดแก่แวเธ่อร์ เขาได้ใช้ชีวิตอีกหลายเดือนต่อมาพัฒนาความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างทั้งสอง ความเจ็บปวดของเขารุนแรงขึ้นจนกระทั่งเขาถูกบีบให้ออกจากหมู่บ้านและเดินทางไปยังไวมาร์ และขณะที่เขาไม่อยู่นั้น เขาได้ทำความรู้จักกับฟรอยไลน์ ฟอน เบ เขารู้สึกอับอายอย่างมากเมื่อเขาไม่สนใจไปเยี่ยมเพื่อนในวันที่บรรดาชนชั้นสูงทั้งหมดมักจะจัดการชุมนุมขึ้นที่นั้น เขาเดินทางกลับมายังวาฮ์ลไฮม์หลังจากนั้น ที่ซึ่งเขารู้สึกทุกข์ทรมานยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งบางส่วนเป็นเพราะลอทเทอและอัลเบิร์ตสมรสกันแล้ว ทุกวันเป็นเครื่องเตือนใจอันทุกข์ระทมว่าลอทเทอจะไม่ตอบรับรักของเขาได้อีก เนื่องจากสงสารเพื่อนของเธอและเคารพในตัวสามี ลอทเทอจึงตัดสินใจว่าแวเธ่อร์จะต้องไม่มาเยี่ยมเธอบ่อยครั้งอีกต่อไป เขาได้มาเยี่ยมเธอเป็นครั้งสุดท้าย และทั้งสองนั้นถูกเอาชนะโดยอารมณ์หลังจากแวเธ่อร์ท่องจำบางส่วนของ "ออสเซียน"

แวเธ่อร์ได้รับรู้แล้วก่อนหน้านี้ว่าหนึ่งในสามคน ลอทเทอ อัลเบิร์ตหรือแวเธ่อร์เอง จะต้องตาย เนื่องจากไม่อาจทำร้ายผู้อื่นหรือคิดฆาตกรรมอย่างจริงจัง แวเธ่อร์จึงมองไม่เห็นทางอื่นนอกจากฆ่าตัวตาย หลังจากเขียนจดหมายลาตาย (ซึ่งถูกพบในภายหลังที่เขาฆ่าตัวตายแล้ว) เขาเขียนถึงอัลเบิร์ตโดยร้องขอปืนพกสองกระบอก โดยเสแสร้งว่าเขากำลังออกเดินทางผจญภัย ลอทเทอตอบรับคำร้องขอและส่งปืนพกมาสองกระบอก จากนั้นแวเธ่อร์จึงได้ยิงตัวตายที่หัว แต่ยังไม่ตายจนกระทั่งอีก 12 ชั่วโมงต่อมา ร่างของเขาถูกฝังอยู่ใต้ต้นลินเดน อันเป็นต้นไม้ที่เขามักจะกล่าวถึงบ่อย ๆ ในจดหมาย และงานศพไม่มีพระ อัลเบิร์ต หรือลอทเทอที่เขารักเข้าร่วมเลย

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3 4  Wellbery, David E; Ryan, Judith; Gumbrecht, Hans Ulrich (2004), *A New History of German Literature*, pp. 386–387, ISBN 978-0674015036
2. 1 2  Appelbaum, Stanley (2004-06-04), *Introduction to The Sorrows of Young Werther*, pp. vii–viii, ISBN 978-0486433639
3. ↑  Robertson, J. G. *A History of German Literature*. William Blackwoord & Sons Ltd. p. 268.
**เกรทสตอร์คดาร์บี้** คือการแข่งขันที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1926 ถึง ค.ศ. 1936 โดยเป็นการแข่งขันของผู้หญิงในโตรอนโต ประเทศแคนาดา ว่าผู้ใดจะให้กำเนิดลูกได้มากทีสุด เพื่อที่จะได้เป็นผู้มีสิทธิ์ในพินัยกรรม

การแข่งขันนี้เกิดขึ้นเนื่องจากพินัยกรรมของ ชารลส์ แวนซ์ มิลลาร์ ผู้เป็นทนายความและนักการคลังชาวโตรอนโต ที่ระบุว่าจะยกมรดกที่เป็นอสังหาริมทรัพย์ให้กับหญิงสาวที่สามารถผลิตลูกได้มากที่สุดภายในช่วงสิบปีหลังการตายของเขา ศาลสูงแห่งแคนาดาได้ทำการตีความและประกาศว่าข้อความนั้นชอบด้วยกฎหมาย ในการแข่งขันนี้ มีผู้ชนะร่วมกันคือ แอนนี่ แคทเธอรีน สมิธ, แคทลีน เอลเลน เนเกิล, ลูซี เอลิซ ทิมเล็ค และอิซาเบล แมรี แมคลีน โดยแต่ละคนได้รับเงินรางวัลคนละ 125,000 ดอลลาร์สำหรับลูก 9 คนของเขา โดยมีเงินรางวัล 12,500 ดอลลาร์สำหรับลินเลียน เคนนี (ลูก 10 คน แต่ 2 คนเสียชีวิตตั้งแต่เกิด) กับ พอลีน เมย์ คลาร์ก (ลูก 10 คน เป็นแฝด 5 คู่ แต่ลูกหลายคนเป็นลูกของพ่อที่พอลีนไม่ได้สมรสด้วย)

แหล่งอ้างอิง
------------

1. ↑  Orkin, Mark M. Millar, Charles Vance เก็บถาวร 2011-06-08 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, The Canadian Encyclopedia online. Retrieved 2009-04-17;

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Snopes.com สรุปเหตุการณ์
* คำตัดสินของศาลสูงแห่งแคนาดาว่าด้วยความชอบด้วยกฎหมายของพินัยกรรม
สัญลักษณ์สมาคมผู้ดูแลเว็บไทยสัญลักษณ์สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย
**สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย** (Thai Webmaster Association) เป็นสมาคมเอกชนของไทย จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2545 จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542) โดยกลุ่มผู้ประกอบอาชีพดูแลเว็บไซต์ มีจุดประสงค์ในการเป็นศูนย์กลางแลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์ ความคิดเห็น ระหว่างสมาชิก และส่งเสริมการเผยแพร่ข้อมูล ข่าวสารที่เป็นประโยชน์ต่อสมาชิกผู้ประกอบอาชีพผู้ดูแลเว็บไซต์

ประวัติ
-------

สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย เดิมชื่อ **ชมรมไทยเว็บมาสเตอร์** เป็นสมาคมเอกชนที่จัดขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางในการแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ของคนทำเว็บไซต์ ที่เรียกโดยรวมว่า "ผู้ดูแลเว็บ" ซึ่งแปลมาจากคำภาษาอังกฤษว่า เว็บมาสเตอร์ (webmaster) โดยมีจุดประสงค์เพื่อเสริมสร้างความรู้ด้านวิชาการและกระตุ้นจริยธรรมให้กับผู้ดูแลเว็บ เพื่อที่จะร่วมกันสร้างสรรค์วงการเว็บไซต์ไทยให้มีคุณภาพไม่เป็นภัยต่อสังคม ในอดีตที่ผ่านมา สมาคมได้จัดกิจกรรมเสริมสร้างความรู้เกี่ยวกับเว็บและอินเทอร์เน็ตอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งยังร่วมกันก่อตั้ง สภาวิชาชีพผู้ดูแลเว็บไทย (The Webmaster Council of Thailand) ขึ้นอย่างเป็นทางการ เพื่อสร้างกระบวนการควบคุมจริยธรรมกันเองภายในกลุ่มคนผู้ประกอบวิชาชีพผู้ดูแลเว็บ

ผลงาน
-----

* Young Webmaster Camp ค่ายเจาะลึกวิชาชีพเว็บมาสเตอร์สำหรับนิสิต-นักศึกษาผู้สร้างสรรค์
* WebPresso จิบกาแฟคนทำเว็บ งานเสวนากระตุกต่อมความรู้คนทำเว็บไซต์
* งานฝึกอบรมสมาชิก งานฝึกอบรมให้ความรู้ด้านการทำเว็บไซต์สมาชิกในทุกๆ ด้าน
* ปลาวาฬเบราว์เซอร์ เว็บเบราว์เซอร์ภาษาไทย จัดทำร่วมกับกระทรวงไอซีที
* คลังปัญญาไทย เว็บไซต์สารานุกรมออนไลน์ ได้รับการสนับสนุนของ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และกระทรวงศึกษาธิการ

อ้างอิง
-------

1. ↑  เว็บไซต์ Young Webmaster Camp
2. ↑  รายชื่องานเสวนาจิบกาแฟคนทำเว็บครั้งที่ผ่านๆ มา
3. ↑  งานสัมมนา "ชื่อเสียงออนไลน์ ไม่ได้มีไว้เสี่ยง"
4. ↑  "เปิดใจ ปรเมศวร์ มินศิริ เมื่อ "ปลาวาฬ" ออกโต้คลื่นไซเบอร์". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2004-10-31. สืบค้นเมื่อ 2008-03-25.
5. ↑  "'ปรเมศวร์' นั่งนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บอีกสมัย ลั่นสานต่อคลังปัญญาฯ". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-29. สืบค้นเมื่อ 2008-03-25.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ของสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย
**เกาะมะพร้าว** เป็นเกาะขนาดเล็กในพื้นที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ตำบลหาดทรายรี อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ห่างฝั่งแผ่นดินใหญ่ 1 กิโลเมตร มองจากเขาเจ้าเมืองที่หาดทรายรี จะเห็นหาดทรายขาวยาวประมาณ 50 เมตร อยู่ทางตะวันตกของเกาะ เกาะมีพื้นที่ 0.209 ตารางกิโลเมตร

บนเกาะมีแนวปะการังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ อยู่ทางตะวันตกของเกาะ นักท่องเที่ยวจึงสามารถลงเล่นน้ำและดำน้ำดูปะการังน้ำตื้นได้ แหล่งดำน้ำชมปะการังซึ่งมีแนวปะการังริมฝั่งประมาณ 100–200 เมตร พบปะการังตายประมาณร้อยละ 40–50 ชนิดที่พบได้แก่ ปะการังโขด ปะการังวงแหวน และปะการังเขากวาง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเกาะมะพร้าวเป็นเกาะสัมปทานรังนกนางแอ่น นักท่องเที่ยวที่ต้องการขึ้นเกาะต้องแจ้งสำนักงานจังหวัดชุมพรทราบล่วงหน้าอย่างน้อย 1 สัปดาห์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "เกาะมะพร้าว". สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).
2. ↑  "ข้อมูลเกาะรายจังหวัด". คลังความรู้ทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง.
3. ↑  "เกาะมะพร้าว". ฐานข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวและผลิตภัณฑ์ทางการท่องเที่ยวฮาลาล เชื่อมโยงกับประเทศเพื่อนบ้านในกลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจสามฝ่าย อินโดนีเซีย-มาเลเซีย-ไทย.
4. ↑  "เกาะมะพร้าว". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.).