recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**วัดมะกอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบ้านไทร ในแขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

วัดมะกอกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2362 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2445 ถึงกระนั้นก็มีการสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ในสมัยพระครูวิสุทธิศีลาจารย์ (วงศ์) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ดำเนินการสร้างสะพานข้ามคู ถนน กุฏิ หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ โดยซื้อศาลาการเปรียญจากวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหารมาสร้างคร่อมศาลาการเปรียญหลังเก่า ยังได้บูรณปฏิสังขรณ์ซ่อมแซมวิหารและองค์พระป่าเลไลยก์เมื่อ พ.ศ. 2495 ถือว่าเป็นการบูรณะครั้งใหญ่ของวัด

อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถที่ตั้งขนานลำคลอง ขนาด 5 ห้อง รูปลักษณะแบบของใหม่ วิหารน้อยหันหน้าสู่คลองริมน้ำ ภายในประดิษฐานพระป่าเลไลยก์ ศาลาการเปรียญหันหน้าสู่คลอง ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ของวัดได้แก่ เจ้าแม่กวนอิมอันเชิญมาจากประเทศจีน และรูปเหมือนหลวงปู่เยื้อน หลวงปู่วงค์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2020-10-26.
2. ↑  "วัดมะกอกตลิ่งชันสาย1". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-14. สืบค้นเมื่อ 2020-10-26.
3. ↑  กรรณิการ์ สุธีรัตนาภิรมย์. "กรุงธนบุรีในสมัยอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์" (PDF). มหาวิทยาลัยศิลปากร. p. 245.
**ภาษีในประเทศเยอรมนี**  การเรียกเก็บภาษีก่อให้เกิดรายได้ที่สามารถควบคุมงบประมาณของชาติ ทรัพยากรการคลังจะเพิ่มขึ้นจากภาษีที่ถูกใช้จากงานในกองทุนของรัฐบาล แต่กระทรวงการคลังไม่เพียงแต่รับผิดชอบภาษีที่แตกต่างกันและจัดการกับปัญหา หลักในนโยบายภาษี ร่วมกับประเทศสมาชิกอื่นๆในยุโรป กระทรวงทำงานเพื่อปรับปรุงการทำงานร่วมกันระหว่างระบบภาษีที่แตกต่างกันและ ค่าใช้จ่ายทางการเงิน

การจัดเก็บภาษีในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี นั้นจะแบ่งการจัดเก็บเป็น 3 ระดับ คือ *การจัดเก็บภาษีส่วนรัฐบาลกลาง การจัดเก็บภาษีส่วนมลรัฐและการจัดเก็บภาษีส่วนท้องถิ่น* ตามรูปแบบการปกครองของรัฐ โดยจะมีการจัดเก็บภาษีที่แตกต่างกัน ตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งรัฐ ที่ได้บัญญัติไว้ในมาตรา 106 ดังนี้

**1. รายได้และรายรับจากภาษีอากรต่อไปนี้ที่ให้เป็นของสหพันธ์**
* ภาษีศุลกากร
* ภาษีสรรพสามิตที่ไม่เป็นของมลรัฐตามวรรค 2
* ภาษีการโอนกรรมสิทธิ์
* ภาษีการขนส่ง
* ภาษีที่เก็บจากทรัพย์สินแต่ไม่ประจำ ภาษีที่เก็บเพื่อให้เกิดความเสมอภาคในการเสียภาษี
* ภาษีช่วยเบอร์ลินยามฉุกเฉิน
* ภาษีเสริมจากภาษีเงินได้และภาษีเงินได้นิติบุคคล

**2. รายได้จากภาษีต่อไปนี้ให้เป็นของมลรัฐ**

* ภาษีทรัพย์สิน
* ภาษีมรดก
* ภาษีรถยนต์
* ภาษีที่ไม่เป็นของสหพันธ์ตามวรรค 2
* ภาษีเบียร์
* อากรพนัน

นอก จากรายได้จากการแบ่งสรรภาษีอากรดังกล่าวแล้ว มลรัฐที่มีรายได้จากภาษีอากรน้อยจะได้รับเงินอุดหนุนจากมลรัฐที่มีความมั่ง คงทางการเงินมากกว่า โดยวิธีการแบ่งเบาภาระให้เสมอภาคกันตามนัยที่เรียกกันว่า *แนวขวาง* และได้รับจากสหพันธ์โดยวิธีการแบ่งเบาภาระให้เสมอภาคกัน ตามที่เรียกว่า *แนวตั้ง* เนื่องจากเศรษฐกิจเจริญขึ้นภาษีที่เก็บได้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งใน 6 เดือนของปี ค.ศ. 2013 จัดเก็บภาษีทั้งหมดมากกว่า 5.3 ล้านยูโร โดยแบ่งเป็น 

* รายได้ของสหพันธ์ 1.3 ล้านยูโร
* รายได้ของมลรัฐ 2.4 ล้านยูโร
* รายได้ของท้องถิ่น 1.1 ล้านยูโร

อ้างอิง
-------

1. ↑  รัฐ ธรรมนูญสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน แปลจาก The Basic Law of the Federal Republic of Germany (revised edition : 31 December 1961) by German Information Center
**เจง เฮง** (Cheng Heng) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชาเกิดเมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2452 ที่จังหวัดตาแก้ว เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน ในครอบครัวที่เป็นชนชั้นกลาง เคยเป็นประมุขของประเทศระหว่าง พ.ศ. 2513 – 2514 

เจง เฮงเริ่มจากเป็นนักธุรกิจและเจ้าของที่ดิน เริ่มเล่นการเมืองในระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุ เมื่อ พ.ศ. 2501 และเป็นเลขาธิการแห่งรัฐด้านเกษตรกรรมเมื่อ พ.ศ. 2504 – 2505 ได้เป็น ส.ส.พรรคสังคมสำหรับตาคเมา ใน พ.ศ. 2505 แต่พ่ายแพ้ให้กับแก้ว ซานใน พ.ศ. 2509 ได้เป็น ส.ส. อีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2510 ในพนมเปญ และได้เป็นประธานสมัชชาแห่งชาติใน พ.ศ. 2513 หลังเหตุการณ์รัฐประหาร พ.ศ. 2513 เมื่อ ลน นล นายกรัฐมนตรีและพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ รองนายกรัฐมนตรีได้ล้มล้างอำนาจของสีหนุ เฮงได้เป็นประมุขรัฐจนกระทั่งมีการเลือกตั้ง ซึ่งเป็นตำแหน่งโดยพิธีการ เพราะอำนาจส่วนใหญ่อยู่ในมือของลน นลตามที่มีการประกาศภาวะฉุกเฉิน พระนโรดม สีหนุที่อยู่ระหว่างการลี้ภัยได้ประณามว่าเขาเป็นหุ่นเชิดที่ไร้ความสำคัญ 

ต่อมา ลน นลได้ใช้วิกฤติการณ์ทางการเมืองปลดเฮงออกจากประมุขรัฐ และขึ้นเป็นประมุขรัฐเองใน พ.ศ. 2515 ใน พ.ศ. 2516 หลังจากที่สหรัฐกดดันลน นลให้มีความร่วมมือทางการเมืองที่กว้างขึ้น เฮงได้เป็นรองประธานของสภาการเมืองสูงสุดที่จัดตั้งขึ้นเพื่อบริหารประเทศ แต่ลน นลก็ยังพยายามรวบอำนาจในการบริหารอยู่ 

ใน พ.ศ. 2518 เมื่อเขมรแดงเข้าล้อมพนมเปญ เฮงเป็นหนึ่งในชื่อที่ถูกประกาศว่าเป็นคนทรยศ 7 คน (ที่เหลือคือ ลน นล, อิน ตัม, พระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ, ลอง โบเรต, ซ็อสแตน เฟร์นันเดซ และเซิน หง็อก ถั่ญ) ซึ่งจะถูกประหารทันทีที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้รับชัยชนะ เฮงออกจากประเทศเมื่อ 1 เมษายน โดยเดินทางไปปารีส จากนั้น เข้าร่วมกับกลุ่มของซอน ซาน หลังการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพปารีส เมื่อ พ.ศ. 2534 เฮงกลับสู่กัมพูชา เล่นการเมืองโดยจัดตั้งพรรคแนวร่วมสาธารณรัฐแต่ไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536 เขาเสียชีวิตเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2539

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Cheng Heng เก็บถาวร 2011-04-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, AFEAK, accessed 26-09-09

* Corfield, J. *Khmers Stand Up! A History of the Cambodian Government, 1970-1975*, Monash Asia Institute, 1994
* Shawcross, W. *Sideshow: Kissinger, Nixon, and the Destruction of Cambodia*, Simon & Schuster, 1979
* Norodom Sihanouk, *My War with the CIA*, Random House, 1973
เกี่ยวกับเสียงนี้ เพลงพระราชนิพนธ์ยามเย็น  (วิธีใช้·ข้อมูล)  หรือ เกี่ยวกับเสียงนี้ Love at Sundown  (วิธีใช้·ข้อมูล)  เพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 2 ทรงพระราชนิพนธ์ ใน พ.ศ. 2489 ขณะยังทรงเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ นิพนธ์คำร้องภาษาไทย และท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา แต่งคำร้องภาษาอังกฤษ แล้วพระราชทานเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีคำร้องสมบูรณ์ทั้งสองภาษาให้นายเอื้อ สุนทรสนาน นำไปให้นายบิลลี่หรือนาย คีติ คีตากร นักดนตรีชาวฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นนักดนตรีในวงดนตรีสุนทราภรณ์เรียบเรียงเสียงประสานจนสมบูรณ์จึงได้นำออกบรรเลงในงานของสมาคมปราบวัณโรค ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร เมื่อวันเสาร์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 นับเป็นเพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกที่นำออกบรรเลงสู่ประชาชน เป็นเพลงที่ร่าเริงแจ่มใสเหมาะสำหรับการเต้นรำในสมัยนั้น จึงเป็นเพลงยอดนิยมของพสกนิกรไทยทันที ต่อมาได้มีการบันทึกลงแผ่นเสียงครั้งแรกโดยชวลี ช่วงวิทย์

ส่วนคำร้องภาษาฝรั่งเศส ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ น.ส.เปรมิกา สุจริตกุลถ่ายทอดความหมายจากคำร้องภาษาไทยเป็นภาษาฝรั่งเศส เมื่อปี 2552 โดยใช้ชื่อเพลงว่า Crépuscule d’Amour

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ประวัติเพลงพระราชนิพนธ์ยามเย็น จากเว็บเครือข่ายกาญจนาภิเษก
* ฟังเพลงพระราชนิพนธ์ยามเย็น
พิกัดภูมิศาสตร์: 13°59′27″N 99°57′46″E﻿ / ﻿13.990857°N 99.962818°E﻿ / 13.990857; 99.962818

ภาพถ่ายทางอากาศเมื่อปี 2518
**เมืองเก่ากำแพงแสน** เป็นเมืองโบราณในสมัยทวารวดี รูปสี่เหลี่ยมมุมมน ตั้งอยู่ที่ตำบลทุ่งขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีขนาดกว้างประมาณ 750 เมตร มีพื้นที่ประมาณ 400 ไร่ ปัจจุบันไม่มีซากโบราณสถานใด ๆ ปรากฏ เหลือเพียงคูน้ำและคันดิน ต้นไม้ใหญ่ มีต้นตะโกนาขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จนมีลักษณะเป็นป่าตะโก ใช้เป็นค่ายลูกเสือประจำจังหวัดนครปฐม และยังเป็นสวนรุกขชาติ มีนกหลากหลายพันธุ์อาศัยอยู่ เหมาะแก่การดูนก เนื่องจากสภาพเป็นเนินดินสลับกับแหล่งน้ำ ทำให้มีทั้งนกป่าและนกทุ่งให้ชม

จากภาพถ่ายทางอากาศของกรมแผนที่ทหาร เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2518 มองเห็นบริเวณเมืองเก่ากำแพงแสนอย่างชัดเจน ประตูเมืองยังคงเห็นได้ชัดเจนทั้งสี่ประตู คือ ประตูด้านทิศเหนือเรียกว่า ประตูท่านางสรง ประตูด้านทิศตะวันออกเรียกกันว่า ประตูท่าพระ ประตูด้านทิศใต้เรียกกันว่า ประตูท่าช้าง ประตูด้านทิศตะวันตกเรียกกันว่า ประตูท่าตลาด บริเวณใกล้เคียง ด้านทิศเหนือมีคลองท่าสาร-บางปลา ส่วนด้านทิศตะวันตกมีทางรถไฟสายสุพรรณบุรี และสถานีรถไฟกำแพงแสน

อ้างอิง
-------

* วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดนครปฐม โดย คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ ในคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, 2544 ISBN 9744192488

| * ด
* ค
* ก
จังหวัดนครปฐม |
| --- |
| อำเภอ | 
* เมืองนครปฐม
* กำแพงแสน
* ดอนตูม
* นครชัยศรี
* บางเลน
* พุทธมณฑล
* สามพราน

 | ตราสัญลักษณ์จังหวัดนครปฐม |
| ประวัติศาสตร์ | 
* มณฑลนครไชยศรี
* รายชื่อโบราณสถาน

 |
| ภูมิศาสตร์ | 
* แม่น้ำ
	+ ท่าจีน
	+ แม่กลอง
* คลอง
	+ เจดีย์บูชา
	+ มหาสวัสดิ์
	+ โยง

 |
| เศรษฐกิจ | 

|  |  |
| --- | --- |
| คมนาคม | 
* ทางหลวง
	+ 4 (เพชรเกษม)
	+ 321 (มาลัยแมน; นครปฐม–สุพรรณบุรี)
	+ 338 (บรมราชชนนี)
	+ 346 (ต่างระดับรังสิต–พนมทวน)
	+ 375 (บ้านบ่อ–ลำลูกบัว)
* ทางราง
	+ สายตะวันตก
	+ สายใต้
	+ สายสุพรรณบุรี
	+ สถานีนครปฐม
	+ สถานีศาลายา

 |

 |
| สังคม | 

|  |  |
| --- | --- |
| การศึกษา | 
* รายชื่อโรงเรียน
* โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
* มหาวิทยาลัย
	+ เกษตรศาสตร์ กำแพงแสน
	+ มหิดล
	+ ศิลปากร
	+ ราชภัฏนครปฐม
	+ ราชมงคลรัตนโกสินทร์
* วิทยาลัยนาฏศิลป
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระปฐมเจดีย์
* อุทยานแมลงเฉลิมพระเกียรติ

 |
| วัฒนธรรม | 
* พุทธมณฑล
* พระปฐมเจดีย์
* พระราชวังสนามจันทร์
* รายชื่อวัด
* หอภาพยนตร์

 |
| กีฬา | 
* สโมสรฟุตบอล
	+ นครปฐม ยูไนเต็ด
	+ ทัพหลวง ยูไนเต็ด
* สนามกีฬามหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา
* ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม

 |
| การเมือง | 
* สมาชิกวุฒิสภา
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

 |

 |
| หมวดหมู่ หมวดหมู่ |
สำหรับวัดในจังหวัดอุทัยธานี ดูที่ วัดจันทาราม (ท่าซุง)

**วัดท่าซุงทักษิณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลไม้ตรา อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ 

ไม่ปรากฎหลักฐานการก่อสร้างวัดที่แน่ชัด สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2245 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2250 วัดท่าซุงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของบ้านช้างใหญ่ซึ่งน่าจะมีความสัมพันธ์กันด้วย อาจเป็นบริเวณที่ขึ้นซุงที่ล่องมาตามแม่น้ำโดยมีช้างชักลากไปใช้งาน

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตและไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างด้วยไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ 12 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง ศาลาไทยลายทองติดกระจกรอบศาลา หอสวดมนต์ไทยลายทองไม้สักทองทั้งหลัง และฌาปนสถาน ภายในวัดยังมีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการ และยังมีค้างคาวแม่ไก่นับหมื่นตัวได้เข้ามา อาศัยเกาะอยู่บนต้นไม้ในบริเวณวัดมานานแล้ว ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์หลังพระอุโบสถ พระสังกัจจายน์ อายุประมาณ 300 ปี พระพุทธสิหิงค์ อายุประมาณ 200 ปี พระพุทธรูปทรงเครื่อง 80 องค์ และพระประธานในอุโบสถชื่อ *หลวงพ่อเกสร* อายุประมาณ 300 ปี

ประมาณ พ.ศ. 2516 ได้มีการพบกรุพระวัดท่าซุง มีลักษณะเป็นพระพิมพ์ปางสมาธิในกรอบรูปโค้ง เรียกกันว่า *พระกรุหลวงปู่หุ่น* มีลักษณะคล้านพระพิมพ์สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดท่าซุงทักษิณาราม". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  "วัดท่าซุงทักษิณาราม". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "วัดท่าซุงทักษิณาราม". อีสานร้อยแปด.
ย่านเซียงกงในปัจจุบัน
**เซียงกง** (อักษรโรมัน: *Sieng Kong, Xiang Gong*; จีน: 仙公) เป็นกลุ่มธุรกิจจำหน่ายอะไหล่ ชิ้นส่วนประกอบ และ เครื่องยนต์สำหรับรถใช้แล้ว คำว่าเซียงกงมาจากชื่อของศาลเจ้าเซียงกง ที่ตั้งอยู่ใกล้บริเวณถนนทรงวาดส่วนที่ตัดกับถนนเจริญกรุง (วงเวียนข้าวหลาม) แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นชุมชนชาวจีน ย่านนี้เรียกว่า เซียงกง หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า **ซอยวานิช 2** สามารถเข้ามาถึงได้จากซอยเจริญกรุง 20 หรือซอยเจริญกรุง 22 และถนนทรงวาด ทั้งนี้คำว่า "เซียงกง" นั้นแปลตรงตัวได้ว่า "ผู้นำเซียน" (仙; เซียน และ 公; ผู้นำ)

ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ชุมชนเซียงกงได้เริ่มทำธุรกิจเก็บของเก่า เช่น จักรยาน นำมาซ่อมปรับปรุงหรือแยกชิ้นส่วนออกไปจำหน่าย หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลงธุรกิจนี้ขยายตัวเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากมีรถที่ใช้ในสงครามปลดประจำการลงเป็นอันมาก แต่ธุรกิจยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่องจนต้องมีการนำเข้าอะไหล่จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งอะไหล่ใช้แล้วมีบทบาทสำคัญในการผลิตรถต่าง ๆ เช่น รถสามล้อเครื่อง หรือรถตุ๊กตุ๊ก, รถอีแต๋น และในปัจจุบันคำว่า เซียงกง ก็ยังนำไปใช้เรียกย่านธุรกิจแบบเดียวกันในต่างถิ่นอีกด้วย เช่น ย่านรังสิต, ถนนพระราม 3, ถนนบางนา-ตราด หรือตามจังหวัดต่าง ๆ เช่น เชียงใหม่ หรือสมุทรปราการ เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "ประวัติความเป็นมาเชียงกง". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-17. สืบค้นเมื่อ 2012-03-24.
2. ↑  อะไหล่รถยนต์มือสอง

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศของ เซียงกง
	+ ภาพถ่ายดาวเทียมจากวิกิแมเปีย หรือกูเกิลแมปส์
	+ แผนที่จากลองดูแมป หรือเฮียวีโก
	+ ภาพถ่ายทางอากาศจากเทอร์ราเซิร์ฟเวอร์

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°44′00″N 100°30′46″E﻿ / ﻿13.733242°N 100.512668°E﻿ / 13.733242; 100.512668
**เมืองเก่ากุมภวาปี** ตั้งที่บ้านน้ำฆ้อง เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกุมภวาปีและเทศบาลตำบลพันดอน

ข้อมูลทั่วไป
------------

### ประวัติ

ในปี **พ.ศ. 2440** รัชการที่ 5 โปรดเกล้าฯให้กระทรวงมหาดไทย รวมเมืองกุมภวาปี หนองหาน หนองบัวลำภู และบ้านหมากแข้ง ตั้งขึ้นเป็นจังหวัดอุดรธานี เมืองกุมภวาปี จึงมีฐานะเป็นอำเภอ ขึ้นตรงต่อจังหวัดอุดรธานี โดยมีที่ว่าการอำเภอกุมภวาปี ตั้งอยู่ที่บริเวณโรงเรียนชุมชนบ้านน้ำฆ้อง(โรงเรียนอนุบาลกุมภวาปีปัจจุบัน) ตำบลพันดอน ปัจจุบันชาวบ้านนิยมเรียกว่า **เมืองเก่า** และมีพระประสิทธิสรรพกร(บุปผา สีหะไตร) เป็นนายอำเภอคนแรก แบ่งการปกครองออกเป็น 5 ตำบลใหญ่ คือ ตำบลปะโค ตำบลพันดอน ตำบลอุ่มจาน ตำบลตูมใต้ และตำบลแชแล 

ต่อมาระหว่าง **พ.ศ. 2468-2472** ร.อ.อ.หลวงนิคมพรรณาเขต (เขียน สีหะอำไพ) นายอำเภอคนที่ 9 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอกุมภวาปีจาก**บ้านน้ำฆ้อง** มาตั้งที่บ้านดงเมือง หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "เมืองใหม่" ตำบลตูมใต้ (ตำบลกุมภวาปี ในบัจจุบัน) โดยมีเหตุผล 4 ประการคือ

1. เพราะที่ตั้งเมืองเก่าเป็นที่ลุ่ม ถูกน้ำท่วมในฤดูน้ำหลาก และขาดแคลนน้ำในฤดูแล้ง
2. เพราะที่ตั้งเมืองใหม่ น้ำท่วมไม่ถึง ประกอบกับตั้งอยู่ริมน้ำปาว มีความอุดมสมบูรณ์ตลอดปี
3. เพราะที่ตั้งเมืองใหม่ เป็นศูนย์กลางของทุกตำบล เหมาะแก่การขยายชุมชนใหม่ในอนาคต
4. เพื่อสร้างเมืองใหม่รองรับกับทางรถไฟสายใหม่ ที่แยกจากเส้นทางอุดรธานีผ่านบ้านดงเมือง สู่สกลนครและนครพนม
**วัดคลองบ้านใหม่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสีกัน เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร

วัดคลองบ้านใหม่เดิมมีชื่อว่า **วัดคลองบ้านใหม่สันติบุญมาราม** บ้างเรียกว่า **วัดสันติบุญมาราม** ผู้ถวายที่ดินสร้างวัดมีชื่อว่า บุญมา เจ้าอาวาสรูปแรกคือ หลวงพ่อสันติ ท่านได้บุกเบิกสร้างเสนาสนะต่าง ๆ มาตามลำดับ เริ่มแรกยังไม่มีอุโบสถ ต่อมาได้ดำเนินการสร้างอุโบสถจัตุรมุข พระประธานหน้าตัก 99 นิ้ว กุฏิสงฆ์ วิหารล้านนา ศาลาปฏิบัติธรรมเพื่อให้ฆราวาสใช้ปฏิบัติกรรมฐาน หอฉัน และโรงครัว ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ปูชนียวัตถุได้แก่ พระพุทธชินราชจำลองหน้าตัก 29 นิ้ว ซึ่งทำพิธีเททองหล่อองค์พระที่จังหวัดพิษณุโลก ภายในอุโบสถประดิษฐาน *หลวงพ่อทองสมหวัง*

ปัจจุบันพระครูปริยัติคุณาทร (องอาจ ป.ธ.4) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* หลวงพ่อสันติ
* พระครูปริยัติคุณาทร (องอาจ ป.ธ.4)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติความเป็นมา วัดคลองบ้านใหม่ (วัดสันติบุญมาราม)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-23. สืบค้นเมื่อ 2021-02-09.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2017-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-02-09.
3. ↑  "วัดคลองบ้านใหม่". พระสังฆาธิการ.
**วัดอรัญญวิเวก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่

วัดอรัญญวิเวก ในอดีตคงเคยเป็นวัดมาก่อนสมัยพญาสามฝั่งแกน ราชวงศ์มังราย เพราะพบวิหารสร้างครอบซากวิหารเก่าในอดีต ต่อมาเป็นวัดร้าง สมชาย จงวัฒนา สันนิษฐานว่าพญาสามฝั่งแกนประสูติที่วัดร้างแห่งนี้

ต่อมาได้มีการจัดตั้งเป็นวัดขึ้นอีกครั้ง ชาวบ้านได้มีการนิมนต์ครูบาอาจารย์กัมมัฏฐาน ให้มาอยู่ในที่ใดที่หนึ่งในหมู่บ้านเพื่อฟังธรรม ครั้งหนึ่งหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้มาพบที่แห่งนี้ จึงได้ให้คณะศรัทธาบ้านปงที่มาอุปัฏฐากสร้างสถานที่นี้ ได้ตั้งชื่อว่า **สำนักสงฆ์อรัญญวิเวก** ได้มีพระอาจารย์กัมมัฏฐานหลายท่านหลายรูปมาจำพรรษา ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2495 หลวงปู่แหวน สุจิณฺโณ ได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่สำนักนี้อีก 10 ปี มีหลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม หลวงปู่สาม อกิญจโน หลวงปู่คำอ้าย ฐิตะธัมโม อยู่จำพรรษาด้วยกันเป็นเวลา 3 ปี แต่เมื่อออกพรรษา ต่างพากันเดินธุดงค์กันหมด ไม่มีพระเณรอยู่ที่สำนักสงฆ์ในหน้าแล้ง จึงทำให้สถานที่นี้ว่างเปล่า มีเพียงวิหารหลังเก่าซึ่งชำรุด ภายหลังพระอาจารย์เปลี่ยน ปญฺญาปทีโป ได้ธุดงค์มาพักอยู่รูปเดียว และจำพรรษาอยู่ในสำนักสงฆ์แห่งนี้มาเรื่อยมา จนท่านละสังขารเมื่อ พ.ศ. 2561

วัดอรัญญวิเวกได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2527 ปัจจุบันมีพระครูธรรมวิวัฒนคุณ (เจริญ จตฺตสลฺโล) เป็นเจ้าอาวาส

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอรัญญวิเวก". เทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา.
2. ↑  "วัดอรัญญวิเวก". การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) สำนักงานจังหวัดเชียงใหม่.
3. ↑  ""หลวงปู่เปลี่ยน" แห่งวัดอรัญญวิเวกละสังขารแล้ว". โพสต์ทูเดย์.
4. ↑  "วัดอรัญญวิเวก". พระสังฆาธิการ.
เจ้าสาวชาวบาหลีทำเซิมบะฮ์ก่อนสวดภาวนา
**เซิมบะฮ์** (อินโดนีเซีย: *Sembah*; ชวา: ꦱꦼꦩ꧀ꦧꦃ; ซุนดา: ᮞᮨᮙᮘᮃᮠ; บาหลี: ᬲᬾᬫ᭄ᬩᬄ) เป็นการทักทายของชาวอินโดนีเซีย เพื่อแสดงความเคารพนับถือหรือบูชาด้วยการพนมมือ ภาษาชวาเรียกการทักทายนี้ว่า *ซูฮุน* (*suhun*) หรือ *ซูซูฮุน* (*susuhun*) ส่วนภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า *เมินยูซุนจารีเซอปูลุฮ์* (*menyusun jari sepuluh* "สิบนิ้วพนม") การทำ *เซิมบะฮ์* จะพนมมือไว้กลางหน้าอก แล้วขยับมือขึ้นไปที่คางหรือจนกว่านิ้วหัวแม่มือไปแตะที่ปลายจมูกก่อนก้มศีรษะลงเล็กน้อย

*เซิมบะฮ์* เป็นวัฒนธรรมเฉพาะถิ่นที่แพร่หลายโดยทั่วไปในอินโดนีเซียโดยเฉพาะชาวบาหลี ชวา และซุนดา ที่ปฏิบัติสืบมาแต่ยุควัฒนธรรมฮินดู-พุทธที่เคยรุ่งเรืองในอดีต มีลักษณะใกล้เคียงกับการไหว้ของไทย ซึ่งตกทอดมาจากการ *อัญชลีมุทรา* จากวัฒนธรรมอินเดียเช่นกัน

ในภาษาอินโดนีเซีย *เซิมบะฮ์* (*sembah*) แปลว่า "การให้เกียรติ การคำนับ การเคารพ และการสักการะ" ปัจจุบันในภาษาอินโดนีเซียมีคำว่า *เซิมบะฮ์ยัง* (*sembahyang*) มีความหมายตรงกับว่าละหมาดหรือการนมัสการพระเจ้าตามหลักอิสลาม

อ้างอิง
-------

1. 1 2  "Sembah" (ภาษาอินโดนีเซีย). Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI). สืบค้นเมื่อ 28 May 2015.
2. ↑  "Sembahyang" (ภาษาอินโดนีเซีย). Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI). สืบค้นเมื่อ 28 May 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เซิมบะฮ์
**วัดคลองแห** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 31 ไร่ 1 งาน 11 ตารางวา ฝั่งตรงข้ามคือตลาดน้ำคลองแห

วัดคลองแห เดิมชื่อว่า **วัดคลองฆ้องแห่** ในอดีตมีการแห่ทรัพย์สมบัติมาจากทางไทรบุรี กลันตัน และตรังกานู เพื่อรวบรวมไปบรรจุที่พระบรมสารีริกธาตุ จังหวัดนครศรีธรรมราช ระหว่างทางได้มีการตีฆ้อง จนได้มาค้างแรมบริเวณที่ตั้งวัดได้ทราบข่าวว่ามีการบรรจุพระบรมสารีริกธาตุเสร็จเรียบร้อยแล้วถึงเดินทางไปตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว จึงนำสมบัติมาฝังไว้ตรงนี้เพื่อเป็นพุทธบูชาโดยในการฝังทรัพย์สมบัตินี้มีการฆ่าคน เพื่อให้ดวงวิญญาณอยู่เฝ้าสมบัติในบริเวณดังกล่าวด้วย ต่อมาจึงเรียกคลองซึ่งห้อมล้อมบริเวณดังกล่าวว่า "คลองฆ้องแห่" ภายหลังมีการสร้างวัดจึงเรียกวัดตามชื่อคลองว่า "วัดคลองฆ้องแห่" ภายหลังเรียกสั้นลงเป็น **วัดฆ้องแห่** แต่ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "วัดคลองแห" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2260 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2450

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9.50 เมตร ยาว 15.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง โครงสร้างเป็นอาคาร 2 ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารไม้ และศาลาการเปรียญกว้าง 9.50 เมตร ยาว 18.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 1 เมตร เป็นพระพุทธรูปปั้นด้วยปูนขาว สร้างประมาณ พ.ศ. 2440–2450 พระพุทธรูปหล่อด้วยสัมฤทธิ์และพระพุทธรูปศิลาขาว ปางสมาธิ ศิลปะเชียงแสน พระเพลากว้าง 43 เซนติเมตรเท่ากัน ซึ่งพระภิกษุช่วยนำมาจากประเทศพม่า เมื่อ พ.ศ. 2460 และพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ ปางลีลา สูง 125 เซนติเมตร สร้าง พ.ศ. 2500 และมีเจดีย์ลักษณะเจดีย์ชเวดากอง ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดคลองแห

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอธิการยกกลิ่น
* พระอธิการหนอน
* พระอธิการปลอด
* พระอธิการอ้น
* พระอธิการรุ่ง ปุญฺญพโล
* พระอธิการอั้น ถึง พ.ศ. 2482
* พระอุปัชฌาย์ทอง คงฺฆสฺสโร พ.ศ. 2482–2505
* พระอธิการบุญ ภาสโร พ.ศ. 2505–
* พระครูปลัดสมพร ฐานธมฺโม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองแห". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดคลองแห". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
3. ↑  "เจดีย์ชเวดากอง วัดคลองแห". เทศบาลเมืองคลองแห.
4. ↑  "พิพิธภัณฑ์วัดคลองแห". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).
**วัดอรัญญิกาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองราชบุรีไปทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือในที่ราบของของท้องทุ่งเขางูซึ่งเป็นสมรภูมิรบระหว่างทัพพม่าและกรุงศรีอยุธยาหลายครั้ง ในตำบลเจดีย์หัก อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี มีเนื้อที่ 73 ไร่ 2 งาน 48 วา

วัดอรัญญิกาวาส เดิมมีชื่อ **วัดเจริญธรรมวิหาร** สร้างมาแต่สมัยขอม ประมาณศตวรรษที่ 10 ถึง 16

พระปรางค์เป็นปรางค์ใหญ่และปรางค์เล็ก 4 มุม ปรางค์ใหญ่อยู่กลางสูงประมาณ 1 เส้น เศษ (40 เมตร) หลังปรางค์มีพระนอนทำด้วยหินแดงก้อน ใหญ่ ๆ เรียงก่อเป็นรูปพุทธบรรทมตะแคงขวา ยาวประมาณ 12 ศอกเศษ (6 เมตร) ส่วนพระพุทธไสยาสน์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2030–2035 มีความยาว 15 วา ทำการบูรณะซ่อมแซมโดยการสร้างครอบองค์จริง มีความยาว 30 วา รอบองค์พระปรางค์ยังล้อมรอบไปด้วยระเบียงคด ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหินทราย พุทธศิลปะอยุธยา ประดิษฐานอยู่โดยรอบ เป็นพระพุทธรูปหินแดงสมัยลพบุรี ประดิษฐานอยู่จำนวน 41 องค์ วัดยังมีเจดีย์ทรงระฆังกลมอีกสององค์ อยู่ทางด้านหน้าของวัด เป็นเจดีย์ศิลปะแบบลังกา

อุโบสถเก่า มีขนาดกว้าง 3 วา 2 ศอก (7 เมตร) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2438 ผู้ก่อสร้างอุโบสถ คือ พระยาธรรมจรัญญานุกูลมนตรี (จำเริญ บุรณศิริ) ภายในอุโบสถมีพระประธานปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก สูง 6 ศอก เป็นพระพุทธรูปปั้น ถือปูนปิดทอง สันนิษฐานว่าภายในองค์พระประธานนี้จะมีพระพุทธรูปหินแดงสมัยลพบุรีประดิษฐานอยู่ สระน้ำตั้งอยู่ทางด้านหลังองค์พระพุทธไสยาสน์ เป็นสระรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เป็นสระน้ำสาธารณะโบราณ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดอรัญญิกาวาส". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดราชบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-07-04.
2. ↑  "วัดอรัญญิกาวาส". ข้อมูลท้องถิ่นจังหวัดราชบุรี. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-09. สืบค้นเมื่อ 2021-07-04.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดอรัญญิกาวาส**
**วัดคลองเก้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 12 ไร่ 1 ตารางวา โฉนดเลขที่ 5215 ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 73 ตารางวา

วัดคลองเก้าได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 โดยมี นายไว โคระทัต ดำเนินการสร้างวัดขึ้นในที่ดินของ นาวาเอกศิริชัย รอดบุญพา ที่ยกให้สร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2523 ตั้งชื่อวัดตามสถานที่ตั้งวัดที่ติดกับคลองเก้า ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2523

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์ 3 แถว ศาลาการเปรียญสร้าง พ.ศ. 2515 เป็นอาคารไม้ และหอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร ปูชนียวัตถุได้แก่ พระพุทธรูป 8 องค์ หน้าตักกว้าง 30.25 และ 20 นิ้ว และพระศรีสุริยะเมตไตรย์ หน้าตักกว้าง 25 นิ้ว พระพุทธโสธร หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูวิจิตรธรรมวิมล (เยี่ยม) พ.ศ. 2523–2541
* พระครูวิจิตรพัฒนาการ (สุชิน ปภส.สโร) พ.ศ. 2541–

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดคลองเก้า". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
2. ↑  สมคิด ทองสิมา, บุญมา ศรีสุรเมธี (2526). *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2*. กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ. p. 573–574. `{{cite book}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
**วัดอนุภาษกฤษฎาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่เนินเขาสูงสภาพแวดล้อมมีป่าไม้ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 20 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา

วัดอนุภาษกฤษฎารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2444 ตามประวัติไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมมีนามว่า **วัดเก็ตโฮ่** ตามชื่อหมู่บ้าน ตั้งอยู่ภายในโรงเรียนบ้านเก็ตโฮ่ เมื่อวัดชำรุดทรุดโทรม ประกอบกับที่ตั้งวัดเดิมเป็นที่ลุ่มถูกน้ำท่วม ต่อมาจึงย้ายวัดมาสร้างขึ้นใหม่ในที่ตั้งปัจจุบันและมีนามใหม่ว่า "วัดอนุภาษกฤษฎาราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ในด้านการศึกษาทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2490 

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่กว้าง 9.50 เมตร ยาว 24.50 เมตร สำหรับหลังเดิมเป็นอุโบสถไม่ถาวร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 ศาลาการเปรียญกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2489 กุฏิสงฆ์จำนวน 16 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปโบราณสร้างมาพร้อมกับวัด ชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อด้วน* นอกจากนี้ยังจัดให้มีห้องสมุดไว้บริการประชาชนทั่วไปอีกด้วย

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระครูธรรมวุฒิ
* พระใบฎีกาย่าน
* หลวงพ่อหีด
* หลวงพ่อกลัน
* พระปลัดเชย
* หลวงพ่อค้า
* หลวงพ่อสมพุ่ม
* หลวงพ่อจีน
* พระครูปัญญาภิมณฑ์

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดอนุภาษกฤษฎาราม พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๒๗".
2. ↑  "วัดอนุภาษกฤษฎาราม". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดอนุภาษกฤษฎาราม(ชุมชนบ้านเก็ตโฮ่)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-07-30. สืบค้นเมื่อ 2022-06-26.
**วัดควนปรง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ามิหรำ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง

ประวัติ
-------

วัดควนปรงเป็นวัดโบราณ ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดในหนังสือ *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 3* กล่าวว่าวัดควนปรงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2142 ซึ่งตรงกับสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชในสมัยอยุธยา จากหลักฐานทางโบราณสถานและโบราณวัตถุที่ปรากฏในปัจจุบันล้วนเป็นในสมัยอยุธยาทั้งสิ้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2475 ซึ่งสอดคล้องกับทำเนียบวัดในจังหวัดพัทลุงของพระครูอริยสังวร

อาคารเสนาสนะ
------------

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 ด้วยการก่ออิฐถือปูน เดิมเป็นอุโบสถไม้ทรงโถงไม่มีฝาผนังแบบศิลปะพื้นบ้านทั่วไป ภายในอุโบสถมีพระประธานปูนปั้นปางมารวิชัย ประดิษฐานบนฐานชุกชีหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก ฝีมือช่างพื้นเมืองศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ สองข้างพระประธานมีพระพุทธรูปศิลาขาว (หินอ่อน) ศิลปะพม่าจำนวน 3 องค์ซึ่งย้ายมาจากหอไตร

เจดีย์ก่อด้วยอิฐถือปูนปัจจุบันหักพังเหลือแต่ฐานรูปแปดเหลี่ยม ฐานแต่ละด้านมียักษ์ปูนปั้นแบกรับองค์ระฆัง แต่หักพังไปหมดแล้วองค์ระฆังเดิม เข้าใจว่าเป็นทรงลังกาได้พังเมื่อ พ.ศ. 2496 เล่ากันว่าเจดีย์ได้พังลงเพราะฟ้าผ่าปรากฏว่าได้พบพระพุทธรูปบูชาพระพิมพ์เนื้อชิน พระเงิน พระทอง พระสำริดเงินดอกจันทร์และเงินตรานโมจำนวนมาก

หอไตรพระอุ่น เป็นอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสหลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาลักษณะเป็นชั้น ๆ อิทธิพลศิลปะจีน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดควนปรง". แหล่งศิลปกรรมอันควรอนุรักษ์ - สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม.
2. ↑  กรมศิลปากร. "วัดควนปรง" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2566. เข้าถึงจาก
3. ↑  "หอไตรสถาปัตยกรรมเก่าวัดควนปรง". เทศบาลตำบลท่ามิหรำ.
**วัดควนแร่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลควนมะพร้าว อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง

วัดควนแร่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2106 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2211 ที่ตั้งของวัด อยู่ทางทิศเหนือติดกับกำแพงเมืองพัทลุงโบราณสถานในสมัยอยุธยา ซึ่งมีซากปรักหักพังเหลือเป็นเพียงเนินกำแพงเตี้ย ๆ ทางทิศเหนือติดกับวัดควนแร่ ส่วนวัดควนแร่ไม่มีประวัติการก่อสร้างที่แน่ชัด สันนิษฐานจากรูปแบบสถาปัตยกรรมคงสร้างในสมัยอยุธยา กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดขอบเขตที่ดินโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา (ฉบับพิเศษ) เล่ม 102 ตอนที่ 180 วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 หน้า 138 พื้นที่ประมาณ 2 งาน 16 ตารางวา

วัดมีเจดีย์ซึ่งมีลักษณะศิลปะอยุธยา เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนตั้งอยู่หน้าอุโบสถ ปัจจุบันพังทลายลงเหลือเพียงส่วนฐานกว้างประมาณ 10 เมตร สูงประมาณ 5 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญพบพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร หล่อด้วยสำริด ขนาดสูงประมาณ 34 เซนติเมตร ผู้ค้นพบคือนายช้อย เพชรกาฬ ขุดพบทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกำแพงเมืองโบราณ ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สงขลา รวมถึงพบพระพุทธรูปสำริดปางห้ามญาติศิลปะอยุธยา นอกจากนี้ภายในอุโบสถยังมีพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย จำนวน 3 องค์ สององค์อยู่ด้านซ้ายด้านขวาของพระประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง พระเศียรสวมเทริดยอดแหลม ด้านหน้าพระประธานมีพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยสมัยรัตนโกสินทร์จำนวน 3 องค์ นำมาจากวัดควนแร่ตก (ร้าง)

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดควนแร่". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดควนแร่". กระทรวงวัฒนธรรม. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-14. สืบค้นเมื่อ 2022-12-14.
3. ↑  "มรดกทางพระพุทธศาสนา". หอมรดกไทย.
4. ↑  กรมศิลปากร. "ควนแร่" ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม. (ออนไลน์). เข้าถึงเมื่อ 14 ธันวาคม 2565. เข้าถึงจาก
ทากากาซึ เซกิ
 แสตมป์ที่ระลึก (ปี 1992)
**ทากากาซึ เซกิ** (関 孝和, せき たかかず, ไม่ทราบปีเกิด - 24 ตุลาคม 1708) เป็นนักวิชาการวาซัง (นักคณิตศาสตร์) ที่มีชื่อเสียงในช่วงต้นยุคเอโดะของญี่ปุ่น

ชีวประวัติ
----------

ทากากาซึ เซกิเกิดที่เมืองฟูจิโอกะจังหวัดกุมมะ แต่ไม่มีข้อมูลบอกแน่ชัดว่าเกิดในปีใด

เขาได้ล้มป่วยและเสียชีวิตในวันที่ 5 ธันวาคม 1708 (24 ตุลาคม ตามปฏิทินเก่า) และถูกฝังที่วัดโจริง ที่ย่านเบนเตนโจว เขตชินจูกุ

* รูปปั้นทองสัมฤทธิ์และอนุสาวรีย์ของทากากาซึ เซกิ (เมืองฟูจิโอกะจังหวัดกุมมะ)รูปปั้นทองสัมฤทธิ์และอนุสาวรีย์ของทากากาซึ เซกิ (เมืองฟูจิโอกะจังหวัดกุมมะ)
* หลุมฝังศพของทาคาคาซึ เซกิ (วัดโคโตกุจิเมืองฟูจิโอกะ)หลุมฝังศพของทาคาคาซึ เซกิ (วัดโคโตกุจิเมืองฟูจิโอกะ)

 "ฮัตสึบิซัมโป" (สำเนา) นิทรรศการที่ พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติและวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
 หน้าหนังสือ "เลขคณิตเสริม" (ปี 1712)เขียนเรื่องจำนวนแบร์นูลลี และสัมประสิทธิ์ทวินาม

อ้างอิง
-------

1. ↑  "新宿・史跡文化財散策マップ 浄輪寺 関孝和の墓 - 新宿区観光協会". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-27. สืบค้นเมื่อ 2023-01-27.
**วัดคอกช้างเผือก**  ตำบลไชยราช  อำเภอบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย

ประวัติ
-------

วัดคอกช้างเผือก ประมาณปี พ.ศ 2509 - 2510 สถานที่แห่งนี้ยังเป็นป่าดงดิบสมบูรณ์ ได้มีผู้ที่ทำคอกช้าง ณ บริเวณฐานป่าไม้ที่ตั้งอยู่ปัจจุบันและมีช้างมาเข้าคอก ควาญช้างสามารถจับได้ 1 เชือก ผู้ชำนาญทางด้านดูลักษณะช้างเห็นแล้วจึงทราบว่าเป็นช้างเผือก มีบารมีสูงไม่คู่ควรที่ประชาชนทั่วไปจะสามารถเลี้ยงได้ จึงนำช้างมอบให้ทางเจ้าเมืองผู้มีอำนาจเพื่อถวายให้พระเจ้าแผ่นดิน ที่ดินบริเวณแห่งนี้ชาวบ้านจึงเรียกว่า คอกอ้ายเผือก ตลอดมาจนเดี๋ยวนี้ จนถึงปี พ.ศ. 2521 ได้เริ่งสร้างสำนักสงฆ์ขึ้นจึงได้ตั้งชื่อตามสถานท่ตั้งที่พักสงฆ์ว่า ที่พักสงฆ์คอกอ้ายเผือก ภายหลังได้ตั้งเป็นวัด จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดคอกช้างเผือก

ลำดับเจ้าอาวาสและหัวหน้าที่พักสงฆ์
----------------------------------

|  |
| --- |
| ลำดับเจ้าอาวาส |
| ลำดับที่ | รายนาม/สมณศักดิ์ | เริ่มวาระ | สิ้นสุดวาระ | หมายเหตุ |
| 1 | พระอาจารย์ผิน | พ.ศ. 2521 | พ.ศ. 2522 |  |
| 2 | พระอาจารย์เฉลียว | พ.ศ. 2523 | พ.ศ. 2524 |  |
| 3 | พระอาจารย์เฉย | พ.ศ. 2524 | พ.ศ. 2526 |  |
| 4 | พระอาจารย์ชื่น | พ.ศ. 2526 | พ.ศ. 2528 |  |
| 5 | พระอาจารย์พร | พ.ศ. 2528 | พ.ศ. 2531 |  |
| 6 | พระอาจารย์หล้า รกจิตฺโต | พ.ศ. 2531 | พ.ศ. 2546 |  |
| 7 | พระอาจารย์สมพู | พ.ศ. 2546 | พ.ศ. 2548 |  |
| 8 | พระอาจารย์อำพล เปสโล | พ.ศ. 2549 | พ.ศ. 2550 |  |
| 9 | พระอธิการมนัส สจฺจญาโณ | พ.ศ. 2551 | - | ปัจจุบัน |

อ้างอิง
-------
ระวังสับสนกับ วัดหนองมงคล

**วัดห้วยมงคล** เป็นวัดในตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ประวัติ
-------

วัดห้วยมงคล เป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนหลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลก แต่เดิมใช้ชื่อว่า "วัดห้วยคต" ตั้งอยู่ในชุมชนบ้านห้วยคต ตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานนามใหม่จากห้วยคต เป็นห้วยมงคล เนื่องจากครั้งที่เสด็จมายังวัดนี้ได้มีดำริให้สร้างถนนใหม่ จากถนนดินเป็นถนนลาดยาง โดยพระราชทานนามให้เช่นเดียวกับชื่อวัด

ต่อมาพระครูปภัสรวรพินิจ หรือพระอาจารย์ไพโรจน์ ปภัสสโร เจ้าอาวาสวัดห้วยมงคลองค์ปัจจุบัน ซึ่งเป็นพระนักพัฒนาที่มีศีลจารวัตที่ดีงามเป็นที่เคารพของคนในชุมชนบ้านห้วยมงคล และพลเอกวิเศษ คงอุทัยกุลรองสมุหราชองครักษ์ได้มีดำริที่จะสร้าง "หลวงพ่อทวด" องค์ใหญ่ที่สุดในโลกเพื่อน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายเป็นพระราชกุศล เนื่องในวันมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ รวมทั้งเผยแพร่และสืบทอดพระพุทธศาสนาอีกทั้งให้เป็นที่เคารพสักการบูชาและเป็นที่พึ่งทางใจของเหล่าพุทธศาสนิกชน 

ด้วยเรื่องราวปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อทวด พุทธศาสนิกชนในภาคใต้ให้ความเคารพเลื่อมใสมาเป็นเวลานาน และรู้จักกันเป็นอย่างดี จึงก่อเกิดการร่วมมือร่วมใจจากหลายองค์กรทั้งทางภาครัฐและเอกชนในการสร้างประติมากรรมองค์จำลองหลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลก โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตร เททองหล่อองค์หลวงพ่อทวด เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2547 และพระราชทานพระราชานุญาตให้คณะกรรมการจัดสร้างอัญเชิญพระนามาภิไธยย่อ ส.ก. ขึ้นประดิษฐานที่หน้าองค์รูปหล่อองค์หลวงพ่อทวดโดยรูปหล่อ หลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลกมีขนาด หน้าตักกว้าง 9.9 เมตร สูง 11.5 เมตร บนฐานสูง 3 ชั้น ชั้นล่างกว้าง 70 เมตร ยาว 70 เมตร  โดยภายใต้ฐานยังเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ไว้เพื่อปฏบัติศาสนกิจในวันสำคัญทางศาสนา

นอกจากนี้ที่วัดห้วยมงคลแห่งนี้ยังมีหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดแกละสลักจากได้ตะเคียนทองขนาดใหญ่อายุกว่าพันปี ที่ฝังอยู่ในทรายใต้แม่น้ำยม จังหวัดแพร่ลึกกว่า 10 เมตร ชาวบ้านเชื่อกันว่าต้นไม้ที่มีแก่นสูง 1 คืบขึ้นไปจะมีรุกขเทวดาสถิตอยู่เพื่อดูแลปกป้องคุ้มครองคนที่มาสักการบูชา เมื่อนำต้นตะเคียนทองมาทำรูปเคารพ เช่นแกะเป็นหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดจึงมีอนุภาพและความศักดิ์สิทธิ์เป็นทวีสิทธิ์ ดลบันดาลให้ทุกท่านประสบแต่ความสุขความเจริญปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ

สถานที่ตั้ง
-----------

ถนนหัวหิน-ห้วยมงคล หมู่ 6 ถนนห้วยมงคล ตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

รายการอ้างอิง
-------------

1. ↑
2. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-24. สืบค้นเมื่อ 2013-05-12.
3. ↑  เอกสารการสร้างวัดห้วยมงคล ตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
4. ↑
**"ทั้งผิดก็ยังรัก"** เป็นซิงเกิลของวงเอบีนอร์มัล ในปี พ.ศ. 2557 ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย เอบีนอร์มัล ออกจำหน่ายและมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และในปี พ.ศ. 2558 ได้ถูกนำมาเป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง *เงาใจ*
เรื่อง*ไฟหิมะ* ในปี พ.ศ. 2562 และเรื่อง ***เพลิงปริศนา*** ในปี พ.ศ. 2564

ดนตรีของเพลง
------------

ดนตรีของเพลงนี้ เป็นเพลงรักแบบเจ็บๆที่ไปรัก คนที่ไม่สิทธิ์แม้แต่จะคิด ผนวกกับซาวน์ดนตรีช้าๆ แต่ยังคงซิกเนเจอร์ของพวกเขาอย่างครบถ้วนท­ุกตัวโน้ตในแบบป็อปร็อก อีกหนึ่งความพิเศษของเพลงนี้คือ ได้มือคีย์บอร์ดในตำนานอย่าง "บอย สันธาน เลาหวัฒนาวิทย์ "แห่งวง "ไมโคร" มาร่วมเสริมความเพราะในซิงเกิ้ลนี้­ด้วย

การตอบรับ
---------

เพลง **"ทั้งผิดก็ยังรัก"** ได้ติดอันดับสูงสุด 8 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2557 และติดอันดับสูงสุด 8 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

| ชาร์ต (พ.ศ. 2557) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 | 8 |
| อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ | 8 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 100 | 28 |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก ซองชาร์ตท็อป 5 | 5 |
|

| ชาร์ต (พ.ศ. 2558) | อันดับสูงสุด |
| --- | --- |
| จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ท็อปดาวน์โหลด | 1 |
| ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต | 40 |
|

อ้างอิง
-------

1. ↑  SEED CHART TOP 20 ประจำวันที่ 21 ธันวาคม 2557[*ลิงก์เสีย*]
2. ↑  "EFM 94 Top Air Play 94 เพลง ที่ถูกเปิดมากที่สุดบนหน้าปัดวิทยุในประเทศไทย ประจำวันที่ 13 ธันวาคม 2557". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-12-31. สืบค้นเมื่อ 2014-12-26.
3. ↑  100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด จาก GMM Grammy Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 1 ธันวาคม 2557[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 10 พฤศจิกายน 2014". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2014-12-26.
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | 

|  |
| --- |
|  |
|  |
|  |

 |  |

 |
| *nomen* or birth name |

 |
| อาโมส |
| สมัย: ราชอาณาจักรใหม่(1550–1069 BC) |
|  |
|  |
| ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ |

**อาโมส** เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์เป็นพระราชินีของฟาโรห์อันดับที่สามของราชวงศ์ฟาโรห์ทุตโมสที่หนึ่งและเป็นพระราชมารดาของพระราชินีและฟาโรห์แฮตเชปซุต ชื่อของพระองค์หมายถึง "ผู้ที่เกิดจากดวงจันทร์"

พระประวัติ
----------

อาโมส-ซิแพร์, ไม่ทราบพระนาม, พระนางอาโมส, พระนางตูเรส และ อาโมส-เฮนุททาเมฮู
ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นบิดาและมารดาของพระยางอาโมส มีคนแนะนำว่าอาโมสเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่งหรือพระราชธิดาของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่งและอาจจะเป็นอาโมส-เนเฟอร์ทาริ พระมเหสีของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง หรือออาโมสไม่เคยเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์พระองค์ใดเลย ความจริงข้อนี้ทำให้เกิดความสงสัยเกี่ยวกับทฤษฎีเหล่านี้เกี่ยวกับการเชื่อมต่อของพระราชวงศ์กับพระนางอาโมส อย่างไรก็ตามอาโมสได้ถือตำแหน่งพระราชินีของฟาโรห์ นี้อาจแนะนำว่าพระองค์เป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์ทุตโมสที่หนึ่ง

อาโมส เป็นพระราชินีแห่งราชวงศ์ที่สิบแปดในฟาโรห์ทุตโมสที่หนึ่ง พระองค์ปรากฏใน Deir-el-Bahari และพระองค์ปรากฏตัวที่นั่นพร้อมกับลูกสาวชื่อ เนเฟรูบิติ พระองค์เป็นพระมารดาของพระราชินีฟาโรห์แฮตเชปซุต ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเจ้าชายอเมนโมสและวาดจ์โมสเป็นพระราชโอรสของพระองค์หรือไม่ พวกเขามักคิดว่าเป็นบุตรของพระราชินีมุทโนเฟรต ซึ่งเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ทุตโมสที่หนึ่งอีกคนหนึ่ง

อ้างอิง
-------

1. ↑  Dodson, Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, 2004
2. ↑  Tyldesley, J, Chronicles of the Queens of Egypt, 2006
3. ↑  W. Grajetzki: Ancient Egyptian Queens: a hieroglyphic dictionary.
**เอดฟอร์เอดส์** (อังกฤษ: Aid For AIDS) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรซึ่งตั้งอยู่ ณ แคลิฟอร์เนีย โดยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1983 และอุทิศสำหรับการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของผู้ที่ได้รับผลกระทบจากเชื้อเอชไอวี (เอดส์)

บริการ
------

ทางหน่วยงานให้บริการที่หลากหลายแก่ประชาชนที่ยากจนและครอบครัว ตลอดจนการช่วยเหลือด้านที่อยู่อาศัยและสาธารณูปโภค, อาหารสด, การให้ความช่วยเหลือด้านเภสัชกรรม, การจัดการรายกรณี และเชื่อมโยงไปยังผู้ให้บริการรายอื่น ๆ ซึ่งเอดฟอร์เอดส์ทำหน้าที่เป็นหน่วยประสานงานกลางสำหรับกรมการเคหะลอสแอนเจลิส

อ้างอิง
-------

1. ↑  Lisotta, Christopher (35 January 2007). "Getting Straight to the Point with Brenda Goodman" (PDF). Frontiers Magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2007-08-05. สืบค้นเมื่อ December 3, 2012. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)
2. ↑  "Aid For AIDS". Aid For AIDS. สืบค้นเมื่อ December 3, 2012.
3. ↑  "Specific HOPWA Objectives" (PDF). *32nd Program Year, CAPER, 115*. City of Los Angeles, California. 2007. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (pdf)เมื่อ 2012-03-01. สืบค้นเมื่อ December 3, 2012.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ทางการ
**โช อินจู** (อังกฤษ: In-Joo Cho) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2512 ที่เมือง Junranam-Do สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 7) แพ้ 2

ประวัติ
-------

โชขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค โรดริโก บอย เลาเปเรซ ยก 4 จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด รวมทั้งชนะคะแนน อับราฮัม ทอร์เรส และเทรซี่ มาคาลอสด้วย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซา ไปแบบไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์โลกมาครอง จากนั้น โชป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 5 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค โผน แสงมรกต ยก 8 ด้วย โชมาเสียแชมป์ในการป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6 เมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนน มาซาโมริ โทกูยาม่าไปแบบเป็นเอกฉันท์ โชขึ้นชิงแชมป์โลกเป็นการแก้มือกับโทกูยาม่าอีกครั้งเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ที่เกาหลีใต้ ปรากฏว่าโชเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้น โชก็แขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC
	+ ชิง 29 สิงหาคม 2541 ชนะคะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซ่า ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 มกราคม 2542 ชนะคะแนน โจเอล ลูนา ซาราเต้ ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 13 มิถุนายน 2542 ชนะน็อค โผน แสงมรกต ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 5 กันยายน 2542 ชนะคะแนน เคอิจิ ยามากูชิ ที่ ญี่ปุ่น
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 มกราคม 2543 ชนะคะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซา ที่ เกาหลีใต้
	+ ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 14 พฤษภาคม 2543 ชนะคะแนน ฮูลิโอ ซีซาร์ อวีร่า ที่ เกาหลีใต้
	+ เสียแชมป์ 27 สิงหาคม 2543 แพ้คะแนน มาซาโมริ โทกูยาม่า ที่ ญี่ปุ่น
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2544 แพ้คะแนน มาซาโมริ โทกูยาม่า ที่ เกาหลีใต้

อ้างอิง
-------


* สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
**ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542** ออกแบบโดย นายนิรันดร์ ไกรสรรัตน์ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานตราสัญลักษณ์ดังกล่าว (ซึ่งเป็นแบบที่ได้รับรางวัลที่ 1 ในการประกวดตราสัญลักษณ์ฯ โดยกรมศิลปากร) สำหรับใช้ในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ จากการทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายแบบโดยรัฐบาล เพื่อทรงเลือกแบบที่เหมาะสม ดังที่ปรากฏนี้

ความหมายของตราสัญลักษณ์ฯ
------------------------

การบินไทย ประดับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ บนเครื่องบินโบอิง 747-400 
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ประกอบด้วย อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ อยู่ตรงกลาง ประดิษฐานอยู่เหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ เป็นการแสดงความหมายว่า พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร  มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเป็นศูนย์รวมดวงใจของคนไทยทั้งชาติ ทรงเป็นที่ยึดเหนี่ยว และเป็นที่เคารพบูชาอย่างสูงสุดของประชาชน สีเหลืองของอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร เป็นสีประจำวันพระบรมราชสมภพ อยู่บนพื้นวงกลมสีน้ำเงิน ซึ่งหมายถึงพระมหากษัตริย์ ล้อมรอบด้วย ตราพระแสงจักร และมีเลข 9 บนอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร ซึ่งหมายถึง ทรงเป็น พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ มีสัปตปฎลเศวตฉัตร ประกอบอยู่ 2 ข้าง ซ้ายและขวา และมีนพปฎลมหาเศวตฉัตร ประดิษฐานอยู่เบื้องบนสุด

เส้นกรอบรอบนอก ที่ออกแบบให้มีลักษณะ เป็น 4 แฉก หรือ 4 ส่วน แทนประชาชนชาวไทย ทั่วทุกภาคของประเทศ ที่อยู่ภายใต้ พระบรมโพธิสมภารของพระองค์ ด้วยความร่มเย็นเป็นสุข สีพื้นจึงเป็นสีเขียว อันแสดงถึงความสงบร่มเย็น และอุดมสมบูรณ์ มีดอกบัว 4 ดอก แทรกตรงกลางระหว่างแฉกทั้ง 4 แสดงความหมายเป็นการเทิดทูนบูชา ในวโรกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ

รัศมีสีทองโดยรอบ เปรียบได้ดังพระบุญญาบารมี พระมหากรุณาธิคุณ และ น้ำพระราชหฤทัย ที่แผ่ไพศาลไปทั่วทุกทิศ ทั้งในและต่างประเทศทั่วโลก ยังความปลาบปลื้ม มาสู่พสกนิกรทุกหมู่เหล่า

เบื้องล่าง ออกแบบเป็นแพรแถบสีน้ำเงิน แสดงข้อความ "พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๒"

ดูเพิ่ม
-------

* พระราชพิธีรัชดาภิเษก พุทธศักราช 2514
	+ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีรัชดาภิเษก
* พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530
	+ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ
* พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 2 กรกฎาคม พุทธศักราช 2531
	+ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก
* พระราชพิธีกาญจนาภิเษก พุทธศักราช 2539
	+ ตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี
* พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542
* งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549
	+ ตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549
* พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550
	+ ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* ความหมายของตราสัญลักษณ์ จากเครือข่ายกาญจนาภิเษก
**ผีตายทั้งกลม** (หรือบางครั้งเรียกว่า **ผีตายท้องกลม** ซึ่งเป็นคำที่ใช้ผิด) เป็นผีไทยลักษณะหนึ่ง โดยผู้หญิงที่ตายขณะที่กำลังตั้งครรภ์ลูกในท้องหรือขณะที่กำลังคลอดลูก ถ้าในขณะที่กำลังจะคลอดลูกนั้นแล้วเกิดตายขึ้นมาทั้งแม่และลูกถือว่าเป็นการตายโหงอีกรูปแบบหนึ่ง นางนาค หรือแม่นาคพระโขนงก็เป็นผีตายทั้งกลมเช่นกัน ผีตายทั้งกลมจะสำแดงอาการหลอกหลอนคนในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ถ้าใครเดินผ่านบ้านที่มีหญิงตายทั้งกลมในยามค่ำคืน จะได้ยินเสียงกล่อมเด็กดังวังเวงมาจากในบ้านที่มีหญิงตายทั้งกลมนั้น หรือหนักหน่อยอาจจะมีคนเห็นเปลเด็กผูกอยู่บนคบไม้สูง โดยมีผีตายทั้งกลมนั่งกล่อมลูกอยู่ข้างล่าง ส่วนมือยืดยาวขึ้นไปบนคบไม้ ไกวเปลให้ลูก

คำว่าตายทั้งกลม สันนิษฐานว่าน่าจะมาจากคำว่า "ตายทั้งกลํ" คำว่า "กลํ" (/กม/) เป็นภาษาเขมร หรือภาษาโบราณ แปลว่า "ทั้งหมด ทั้งมวล หรือหมดสิ้น" ซึ่งในประชุมจารึกสยาม ภาคที่ ๑ จารึกสุโขทัย ชำระและแปลโดยยอร์จ เซเดส์ ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๗ มีข้อความว่า *จึ่งได้แก่เมืองแก่กูทงงกลํ* ซึ่งคำว่า *ทงงกลํ* ในที่นี้แปลว่า "ทั้งหมด" ผู้หญิงที่ตายทั้งกลม ก็คือ ตายทั้งหมด คือ ตายทั้งแม่และลูก

ในวัฒนธรรมล้านนามีผีที่มีลักษณะคล้ายกับผีตายทั้งกลมเรียกว่า **ผีพราย** เป็นผีที่ตายจากการคลอดลูก ถือเป็นผีร้าย มักไปเข้าสิงหรือทำร้ายบุคคลที่กำลังป่วยหนัก ต้องให้พระสงฆ์ทำพิธีสวดมนต์ขับไล่

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อผีไทย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *ทั้งกลม หรือ ท้องกลม*, คอลัมน์ องค์ความรู้ภาษาไทย โดย ราชบัณฑิตยสถาน โดย แสงจันทร์ แสนสุภา. หน้า 22 การศึกษา: เดลินิวส์ ฉบับที่ 23,135 ประจำวันพฤหัสบดีที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 3 ปีมะโรง
2. ↑  อนุกูล ศิริพันธ์และคณะ. *"ศรัทธา สักการะ" ความเชื่อ สู่วิถีชีวิตชาวล้านนา : ถอดบทเรียนจากการจัดงานมหกรรมพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นล้านนา ครั้งที่ 1*. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน), 2562, หน้า 105
**พรรคสมาคมอิสลามแห่งอินโดนีเซีย** (Islamic Association Party of Indonesia; อินโดนีเซีย: *Partai Sarekat Islam Indonesia*) เป็นพรรคการเมืองที่นิยมอิสลามในอินโดนีเซียก่อนที่จะรวมเข้ากับพรรคสหพัฒนาการ

จุดกำเนิด
---------

สมาคมอิสลามเป็นขบวนการที่เกิดขึ้นก่อนสงครามโลกในอินโดนีเซีย ตั้งแต่ยังเป็นอาณานิคม พรรคนี้ได้จัดตั้งขึ้นในช่วงที่พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้รับความนิยมอย่างสูง และสนับสนุนพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียของซูการ์โน พรรคนี้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันใน พ.ศ. 2472 และหลังจากนั้นไม่กี่ปีต่อมา พรรคมีความเห็นว่าเรื่องชาตินิยมที่พรรคอื่นเน้นนั้นเป็นสิ่งที่มาจากมนุษย์มากกว่าพระเจ้า ต่อมาพรรคนี้อ่อนแอลงเพราะถูกกดดันจากดัตช์ และโยโจอามิโนโต ผู้ตั้งพรรคถึงแก่กรรม เมื่อญี่ปุ่นเข้ามาปกครองได้สั่งให้ยุติกิจกรรมของทุกพรรค แลสนับสนุนให้ตั้งพรรคมัสยูมี ใน พ.ศ. 2486 เพื่อควบคุมอิสลามในอินโดนีเซีย ซึ่งพรรคนีได้เข้าร่วมด้วย

หลังได้รับเอกราช
----------------

ในพ.ศ. 2490 พรรคมัสยูมีและสมาคมอิสลามได้แตกคอกัน ทำให้สมาคมอิสลามแยกตัวออกมาเป็นองค์กรต่างหาก ซึ่งพรรคนี้ได้รับการสนับสนุนน้อยกว่าพรรคมัสยูมีที่เน้นชาตินิยมแต่ก็ยังได้รับการเลือกตั้ง จน พ.ศ. 2516 จึงตัดสินใจรวมเข้ากับพรรคสหพัฒนาการ แม้ว่าใน พ.ศ. 2514 ยังได้รับการเลือกตั้งถึง 10 ที่นั่ง

อ้างอิง
-------

* Evans, Kevin Raymond, (2003) *The History of Political Parties & General Elections in Indonesia*, Arise Consultancies, Jakarta, ISBN 979-97445-0-4
* Feith, Herbert (2007) *The Decline of Constitutional Democracy in Indonesia*  Equinox Publishing (Asia) Pte Ltd, ISBN 979-3780-45-2
* Ricklefs, M.C. (1991). *A history of modern Indonesia since c.1200*. Stanford: Stanford University Press. ISBN 0-8047-4480-7
* Simanjuntak, P.H.H (2003) *Kabinet-Kabinet Republik Indonesia: Dari Awal Kemerdekaan Sampai Reformasi (Cabinets of the Republic of Indonesia: From the Start of Independence to the Reform era*, Penerbit Djambatan, Jakarta, ISBN 979-428-499-8
ผาบุคา
**ผาบุคา** ตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านบุคาในเขตตำบลดอนเมือง อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ตำบลนี้มีความเป็นมาสืบเนื่องจากสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ขบวนการเสรีไทยได้ใช้พื้นที่ตำบลดอนเมืองในการติดต่อสื่อสารกันเป็นแหล่งสะสมและขนถ่ายอาวุธยุทธภัณฑ์และเสบียง เพื่อใช้ในการต่อสู้กับกองทัพญี่ปุ่น เนื่องจากมีสภาพพื้นที่ทางภูมิศาสตร์เอื้ออำนวยเป็นแนวหน้าผาทอดยาวมาจากเทือกเขาเพชรบูรณ์จนถึงเขาใหญ่เช่นเดียวกับถ้ำเสรีไทยที่อุทยานแห่งชาติภูพาน จังหวัดสกลนคร จึงให้รหัสพื้นที่ตรงนี้ว่าดอนเมือง เพื่อหลบเลี่ยงกองทัพญี่ปุ่นให้เข้าใจคิดว่าคือบริเวณเขตสนามบินดอนเมืองปัจจุบัน ที่บริเวณนี้จึงเป็นเหมือนค่ายกำบังทหาร ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ได้มีกลุ่มนิสิตนักศึกษาค่ายอาสาพัฒนาชนบท จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้ามาค้นพบสถานที่แห่งใหม่นี้ ซึ่งนำโดยแนวคิดเล็กๆ เพื่อการรักษาไว้ซึ่งผืนป่าของลูกหลานหมู่บ้านบุคาที่ได้มีโอกาสมาศึกษาเล่าเรียนในเมืองกรุง กอร์ปกับปัญหาความยากจนและปัญหาขาดแคลนสาธารณูปโภคพื้นฐานในชุมชน จึงเกิดการพัฒนาและบุกเบิกเป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่นี้ขึ้น ในนามโครงการตลาดประกอบฝัน กลุ่มนวัตกรรมเยาวชนเพื่อสังคม จนถึงปัจจุบัน

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


1. ↑  www.buka-project.appspot.com
2. ↑  www.whyiwhy.org/
**ว้าย สาวฮอตกลายเป็นนายเห่ย** (อังกฤษ: The Hot Chick) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวตลกในปี ค.ศ. 2002 กำกับโดย ทอม แบรดี ร่วมเขียนบทโดยร็อบ ชไนเดอร์ และอำนวยการสร้างโดยจอห์น ชไนเดอร์และคาร์ ดี' อันเจโล ภายใต้การควบคุมการผลิตของทัชสโตนพิกเจอส์และแฮปปีเมดิสัน นำแสดงโดย ร็อบ ชไนเดอร์ รับบทเป็น คลีฟ, แอนนา ฟาริส รับบทเป็นเพื่อนของเจสสิก้าที่ชื่อ เอพริล, ราเชล แม็กอดัมส์ รับบทวัยรุ่นที่ชื่อ เจสสิก้า สเปนเซอร์, แมทธิว ลอว์เรนซ์, เอริค คริสเตียน โอลเซน, โรเบิร์ต เดวี, ไลลา เคนเซิล, เมโลรา ฮาร์ดิน และไมเคิล โอ'คีฟ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับเจสสิก้า สเปนเซอร์ วัยรุ่นที่ทุกคนต่างให้ความสนใจและเป็นหัวหน้าทีมเชียร์ลีดเดอร์ของโรงเรียน แต่โชคชะตาเล่นตลกเมื่อเธอตื่นขึ้นมาพบตัวเองในสภาพของชายวัยสามสิบ และจนกว่าจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของเธอให้กลับคืนมาเป็นเหมือนเดิม เธอต้องหาทางชนะเลิศการแข่งขันเชียร์ลีดเดอร์, ต้องเข้าร่วมในงานเต้นรำประจำปีของโรงเรียน และต้องชนะใจแฟนหนุ่ม ขณะเดียวกันเธอก็ต้องหาวิธีกลับไปยังในร่างของเธอให้ได้

อดัม แซนด์เลอร์ ยังทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ฝ่ายบริหารและมีบทบาทเล็กๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ในบทคนตีกลองในร้านขายของโบราณที่ชื่อแมมบูซา (Mambuza) สองพี่น้องอย่างเทียและทาเมรา โมว์รีย์ และนักร้องแอชลี ซิมป์สัน, แองจี สโตน และมิเชล แบรนช ยังร่วมแสดงภาพยนตร์ในบทบาทสมทบ ฉากบางส่วนของภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกถ่ายทำในเรดอนโดยูเนียนไฮสคูลและเอลเซกันโดไฮสคูล

อ้างอิง
-------

1. 1 2 3  *The Hot Chick* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


วิกิคำคมมีคำคมเกี่ยวกับ ***ว้าย สาวฮอตกลายเป็นนายเห่ย***

* *The Hot Chick* ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
* *The Hot Chick* ที่รอตเทนโทเมโทส์
* *The Hot Chick* ที่บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจ
**เอดิท ชไตน์** (เยอรมัน: *Edith Stein*) หรือ**นักบุญเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน** (Saint Teresa Benedicta of the Cross) เป็นนักพรตหญิงนิกายโรมันคาทอลิกชาวเยอรมันเชื้อสายยิว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่านได้ถูกขังที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ และถึงแก่มรณกรรมจากการถูกรมด้วยก๊าซพิษ คริสตจักรโรมันคาทอลิกยกย่องท่านเป็นพรหมจารีและมรณสักขี และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ในปี ค.ศ. 1998

ประวัติ
-------

เอดิท ชไตน์ เป็นชาวยิว เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1891 ที่เมืองเบรสเลา จักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันคือเมืองวรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์) เมื่อโตขึ้นได้เรียนในสาขาวิชาปรัชญา โดยสนใจด้านปรากฏการณ์วิทยาเป็นพิเศษ ต่อมาเธอศรัทธาในนิกายโรมันคาทอลิก และได้รับศีลล้างบาปในปี ค.ศ.1922 ณ อาสนวิหารโคโลญ ประเทศเยอรมนี

ในปี ค.ศ. 1933 เอดิท ชไตน์ ตัดสินใจปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิงคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้าที่อารามแม่พระแห่งสันติภาพ เมืองโคโลญ ได้รับศาสนนามว่า**ภคินีเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน** ต่อมาได้เกิดปัญหาทางการเมืองขึ้นในเยอรมนี ท่านจึงย้ายไปอาศัยอยู่ที่อารามในเมืองเอคท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อนาซีเยอรมันบุกยึดเนเธอร์แลนด์ได้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ภคินีเทเรซา เบเนดิกตาถูกส่งไปขังที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ และถูกสังหารด้วยการรมก๊าซพิษเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1942 สิริอายุได้ 50 ปี

หลังมรณกรรม
-----------

ภคินีเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ในสมณสมัยเดียวกัน

อ้างอิง
-------

1. ↑  "St. Edith Stein". Catholic Online. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2556. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` (help)

**Edith Stein** ที่่โครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย

* หาความหมายจากวิกิพจนานุกรม
* ภาพและสื่อจากคอมมอนส์
* เนื้อหาข่าวจากวิกิข่าว
* คำคมจากวิกิคำคม
* ข้อมูลต้นฉบับจากวิกิซอร์ซ
* หนังสือจากวิกิตำรา