recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**นาขั้นบันไดที่บานาเว** (ตากาล็อก: *Hagdan-hagdang Palayan ng Banawe*) เป็นสถานที่ที่มีการปลูกข้าวแบบขั้นบันไดใกล้เมืองบานาเวบนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับการขึ้นทะเบียนร่วมกับนาขั้นบันไดในพื้นที่ใกล้เคียงเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกใน พ.ศ. 2538 และมักได้รับการขนานนามว่าเป็น "สิ่งมหัศจรรย์ลำดับที่ 8 ของโลก"

นาขั้นบันไดเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมโบราณที่สวยงาม เป็นตัวอย่างที่ดีของการทำการเกษตรแบบยั่งยืนด้วยเทคนิคดั้งเดิม ถูกสร้างขึ้นสำหรับการเพาะปลูกข้าวโดยชนเผ่าอีฟูเกาที่อพยพจากไต้หวันมาสู่ฟิลิปปินส์เมื่อกว่า 2,000 ปีมาแล้ว พวกเขาใช้เครื่องมือธรรมดาสกัดพื้นที่บนไหล่เขา และที่ลาดเชิงเขาและสร้างระบบชลประทานโดยปราศจากการใช้เครื่องจักรกล ปรับภูเขาทั้งลูกให้กลายเป็นแหล่งเพาะปลูกขนาดใหญ่ นาขั้นบันไดตั้งอยู่บนความสูงประมาณ 1,500 เมตร (ประมาณ 5,000 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 10,500 ตารางกิโลเมตร (ประมาณ 4,000 ตารางไมล์)

ชนพื้นเมืองเหล่านี้ยังคงดำเนินการเพาะปลูกด้วยความเชื่อและวัฒนธรรมดั้งเดิม ซึ่งเกี่ยวข้องกับวัฏจักรและฤดูกาลของการปลูก, การควบคุมศัตรูพืชและการเก็บเกี่ยวซึ่งจะเชื่อมโยงกับรอบดวงจันทร์และพิธีกรรมทางศาสนา

ถึงแม้ว่านาขั้นบันไดทีบานาเวจะมีชื่อเสียงมาก แต่ยังมีการทำนาขั้นบันไดในลักษณะนี้อีกหลายแห่งในประเทศฟิลิปปินส์ เช่น นาขั้นบันไดที่ Mayoyao, Hapao และ Kiangan ระบบชลประทานของนาขั้นบันไดเหล่านี้สามารถควบคุมปริมาณน้ำจากธรรมชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อประโยชน์สูงสุดสำหรับการเพาะปลูกข้าว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Better conservation in Pakistan and the Philippines allow Committee to remove two sites from World Heritage List in Danger at UNESCO website

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**นาขั้นบันไดบานาเว**

* The seed keepers' treasure (Rice Today, International Rice Research Institute) เก็บถาวร 2012-03-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Bird's Eye View of an Enduring Rice Culture

| * ด
* ค
* ก
มรดกโลกในประเทศฟิลิปปินส์ |
| --- |
| ทางวัฒนธรรม | โบสถ์บาโรกแห่งฟิลิปปินส์ • นาขั้นบันไดแห่งกลุ่มทิวเขาฟิลิปปินส์ • นครประวัติศาสตร์บีกัน | ตราสัญลักษณ์มรดกโลก |
| ทางธรรมชาติ | อุทยานธรรมชาติพืดหินปะการังตุบบาตาฮา • อุทยานแห่งชาติแม่น้ำใต้ดินปูเวร์โตปรินเซซา • เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทิวเขาฮามีกีตัน |
| **หมายเหตุ:** ใช้ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนเป็นมรดกโลก |
**โมฮาเหม็ด อับเดลคาริม โมฮาเม่ อัลซารูนี่** (เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2515) เป็นกรรมการการแข่งขันฟุตบอลชาวเอมิเรสต์ ซึ่งได้สิทธิ์เป็นกรรมการระหว่างประเทศของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ(ฟีฟา)

อัลซารูนี่เป็นกรรมการตัดสินฟุตบอลของฟีฟาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 เป็นกรรมการในการแข่งขันฟุตบอลต่างๆ รวมถึง AFC Champions League และ การแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ปี 2557 โดยเริ่มจากการแข่งขันระหว่าง บาห์เรนและการ์ตา.

### ประเด็นการตัดสินการแข่งขันระหว่างไทย - เกาหลีใต้ ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2557

โมฮาเหม็ดถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากผู้รับชมการแข่งขันฟุตบอลระหว่างไทยกับเกาหลีใต้ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 17 ณ กรุงอินชอน สาธารณรัฐเกาหลี เมื่อวันที่ 30 กันยายน 2557 ชาวไทยว่าเป็นไปอย่างไม่ยุติธรรม อาทิเช่นการไม่ให้ลูกแฮนด์บอล การให้จุดโทษอย่างไม่ถูกต้อง เป็นต้น

อ้างอิง
-------

1. ↑  ฟีฟ่า. "United Arab Emirates: Referees" เก็บถาวร 2014-10-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2556
2. ↑  ฟีฟา. "รายงานการแข่งขัน - บาห์เรน - การ์ตา 0:0" เก็บถาวร 2012-11-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. 2 กันยายน 2554 สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2556
3. ↑  "เว็บบอร์ด Soccersuck ห้อง THAIPREMIERLEAGUE (สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2557)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-09-29. สืบค้นเมื่อ 2014-09-30.

| [[วิกิพีเดีย:|ข้อมูลบุคคล]] |
| --- |
| ชื่อ | อัสซารูนี่, โมฮาเหม็ด} |
| ชื่ออื่น |  |
| รายละเอียดโดยย่อ | ผู้ตัดสินฟุตบอล |
| วันเกิด | 6 กุมภาพันธ์ 2515 |
| สถานที่เกิด | สหรัฐอาหรับเอมิเรสต์ |
| วันตาย |  |
| สถานที่ตาย |  |



  

แม่แบบ:UnitedArabEmirates-footy-bio-stub
|  |  |
| --- | --- |
| ค.ศ. | บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา  |

พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และเจ้าหญิงเฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศสทรงเสกสมรสโดยฉันทะเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1625 และด้วยพระองค์เองเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ในปีเดียวกัน (ภาพเขียนของทั้งสองพระองค์โดยแอนโทนี แวน ไดค์ (เมษายน ค.ศ. 1634))
**การแต่งงานโดยฉันทะ** (ภาษาอังกฤษ: **Proxy marriage** หรือ **Proxy wedding**) เป็นการแต่งงานโดยที่เจ้าบ่าวหรือเจ้าสาวมิได้ปรากฏตัวในพิธีการแต่งงาน แต่ในพิธีจะให้ผู้มีอำนาจแทนทางกฎหมาย, ผู้แทน, ผู้รับฉันทะแสดงตัวเป็นตัวแทนผู้ที่ไม่สามารถปรากฏตัวได้ ถ้าทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวไม่สามารถปรากฏตัวได้ก็จะเรียกการแต่งงานว่าเป็นแบบ "การแต่งงานโดยฉันทะซ้อน" (Double-proxy Marriage)

ประวัติ
-------

การแต่งงานโดยฉันทะเป็นเรื่องที่ทำกันโดยปกติในบรรดาพระราชวงศ์หรือขุนนางในยุโรป ตัวอย่างที่สำคัญคือการแต่งงานระหว่างจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 กับ มารี หลุยส์ ดัชเชสแห่งปาร์มา (Marie Louise, Duchess of Parma), ระหว่างเจ้าชายอาร์เธอร์ (Arthur, Prince of Wales) พระเชษฐาของ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษและเจ้าหญิงแคเธอรินแห่งอารากอน และระหว่าง พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1และเจ้าหญิงเฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส

ระหว่างต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1900 การแต่งงานโดยฉันทะเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นอันมากเช่นการแต่งงานของผู้ไปตั้งหลักแหล่งในสหรัฐอเมริกาจากญี่ปุ่นและเจ้าสาวที่ยังอยู่ในญี่ปุ่น ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษที่ 20 การแต่งงานโดยฉันทะมักจะใช้กันมากในบรรดาทหารผู้ออกไปประจำการไกลจากบ้านเมือง เว็บไซต์หลายแห่งก็บริการทั้ง "การแต่งงานโดยฉันทะ" และ "การแต่งงานโดยฉันทะซ้อน" โดยมีค่าบริการแต่การแต่งงานเช่นนี้ก็สามารถทำได้โดยทนายความภายในบริเวณที่ให้บริการที่ว่า

ตัวอย่างที่แปลกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2003 เมื่อเอคาเทรินา ดมิทริเอฟแต่งงานโดยฉันทะที่รัฐเท็กซัสกับยูริ มาเล็นเช็นโค (Yuri Malenchenko) นักบินอวกาศผู้ขณะนั้นอยู่ในสถานีอวกาศนานาชาติ ซึ่งเป็นการแต่งงานในอวกาศครั้งแรกในประวัติศาสตร์

ความถูกต้องตามกฎหมาย
--------------------

### สหรัฐอเมริกา

การแต่งงานโดยฉันทะเป็นการแต่งงานที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายในทุกรัฐในสหรัฐอเมริกายกเว้นรัฐแคลิฟอร์เนีย, รัฐโคโลราโด, รัฐเท็กซัส และ รัฐมอนแทนา ในรัฐแคลิฟอร์เนียการแต่งงานโดยฉันทะเพิ่งถูกกฎหมายเมื่อปี ค.ศ. 2004 แต่เฉพาะผู้เป็นทหารที่ประจำการอยู่ในสถานที่ที่ไม่สามารถเข้าร่วมพิธีแต่งงานได้ รัฐมอนแทนาเป็นรัฐเดียวที่อนุญาตการแต่งงานโดยฉันทะซ้อน ไม่ทุกรัฐที่ยอมรับการแต่งงานโดยฉันทะในทุกกรณีแต่คดีความที่เกิดขึ้นเอนเอียงไปในการยอมรับว่าการแต่งงานโดยฉันทะเป็นการแต่งงานโดยพฤตินัย (Common law marriage) วิธีหนึ่ง

### ประเทศอื่นๆ

ประเทศเม็กซิโกและประเทศปารากวัย บริการ "การแต่งงานโดยฉันทะ" โดยมีค่าบริการ การแต่งงานโดยฉันทะที่กงสุลปารากวัยในเทลอาวีฟยอมรับโดยกฎหมายของประเทศอิสราเอล

อ้างอิง
-------

1. ↑  Cafazzo, Debbie (2006-06-01). "ประวัติการใช้การแต่งงานโดยฉันทะ". Tacoma News Tribune.
2. ↑  ""จากรัสเซียด้วยความรัก"". H Texas magazine. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-11-01. สืบค้นเมื่อ 2007-03-27.
3. ↑  คาฟาซโซ, เด็บบี (2006-06-01). "การแต่งงานโดยฉันทะทำให้ผู้ที่ถูกแยกกันเพราะสงครามสามารถแต่งงานกันได้". Tacoma News Tribune.[*ลิงก์เสีย*]
4. ↑  "ชาวต่างประเทศ. การแต่งงานโดยฉันทะทำให้สตรีได้รับฐานะเป็น "ภรรยา"". *Virginia Law Register*: 516–520. November 1924.

ดูเพิ่ม
-------

* การแต่งงาน
**ออกัสตา เอดา คิง เคานต์เตสแห่งเลิฟเลซ** (อังกฤษ: Augusta Ada King, Countess of Lovelace) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักเขียนชาวอังกฤษ ได้รับการยอมรับนับถือว่าเป็นโปรแกรมเมอร์คนแรกของโลก

ประวัติ
-------

เอดาเป็นธิดาคนเดียวของของลอร์ดไบรอนที่ 6 กวีผู้มีชื่อเสียงและเลดี้ไบรอน นักคณิตศาสตร์ เธอเกิดเมื่อปีค.ศ. 1815 หลังจากเธอเกิดไม่นาน พ่อแม่ก็แยกทางกัน แม่ของเอดาจึงตัดสินใจเลี้ยงดูเธอให้เป็นผู้หญิงสมัยใหม่ เธอได้รับการศึกษาในด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ผิดแปลกจากสตรีชนชั้นสูงทั่วไป

พออายุสิบเจ็ดปี มีผู้แนะนำให้เอดารู้จักกับอาจารย์ซัมเมอร์วิลล์แห่งเคมบริดจ์ สตรีเก่งแห่งยุคที่เคยแปลงานของปีแยร์-ซีมง ลาปลัส มาเป็นภาษาอังกฤษ เอดาจึงเข้ามาคลุกคลีกับเพื่อนกลุ่มนีจนได้รู้จักกับชาลส์ แบบบิจ ในงานสังสรรค์แห่งหนึ่ง ในที่สุด ในงานวันนั้น ตอนที่แบบบิจกล่าวว่า *"จะเป็นอย่างไรถ้าเครื่องคำนวณไม่เพียงสามารถคิดผล แต่สามารถประมวลผลนั้นได้ด้วย"* แต่ไม่มีใครสนใจแนวคิดนี้ของแบบบิจเลย มีเพียงเอดาที่รู้สึกสนใจแนวคิดนี้ จนอาสาที่จะช่วยพัฒนา โดยสิ่งที่เธอทำคือการสร้างภาษาสำหรับเครื่องวิเคราะห์ (analytical engine) ของแบบบิจ 

หลังจากนั้นไม่นาน เอดาได้แต่งงานกับท่านเอิร์ลแห่งเลิฟเลซและมีบุตรด้วยกันสามคน ในช่วงสิบปีทั้งเอดาและแบบบิจยังเป็นเพื่อนกันทางจดหมาย และแลกเปลี่ยนความเห็นเรื่องเครื่องวิเคราะห์อย่างสม่ำเสมอ โดยจดหมายของทั้งสองถูกเก็บไว้อย่างดีในยุคนี้ เพราะมีข้อมูลน่าสนใจมากมาย (ทั้งเรื่องจริง และจินตนาการ) เช่น เอดาบอกว่า เธอเชื่อว่าต่อไปเครื่องมืออันนี้ จะมีความสามารถที่จะแต่งเพลงที่ซับซ้อน สร้างภาพกราฟิก นำมาใช้เพื่อการคำนวณขั้นสูง และพัฒนาวงการวิทยาศาสตร์ได้ ในจดหมายฉบับหนึ่ง เอดาแนะนำแบบบิจว่า ให้ลองเขียนแผนการทำงานของเครื่องมืออันนี้ ให้สามารถคำนวณ Bernoulli numbers ขึ้นมา

ต่อมา แผนการทำงานที่แบบบิจเขียนขึ้นมาชิ้นนั้น ก็ถูกยกย่องว่าเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ตัวแรกของโลก เธอจึงได้รับการยกย่องว่าเป็นโปรแกรมเมอร์คนแรกของโลก เอดาก็ช่วยเขียนบรรยาย รายละเอียดการทำงานของเครื่องวิเคราะห์ แต่สุขภาพของเธอก็เริ่มมีปัญหา และเธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งมดลูก ในปี พ.ศ. 2395 เมื่ออายุได้ 36 ปี ซึ่งเป็นวัยเดียวกับที่บิดาของเธอเสียชีวิต

ในช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่ เอดาได้รู้จัก และอาสาช่วยงาน พร้อมทั้งอุปการะ นักวิทยาศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ รวมทั้งนักเขียนหลายคน เช่น เซอร์ เดวิด บริวสเตอร์ คนคิดคาไลโดสโคป, ชาลส์ วีตสตัน, ชาลส์ ดิกคินส์, และ ไมเคิล ฟาราเดย์

ในปีค.ศ. 1979 กระทรวงกลาโหมสหรัฐ สร้างภาษาคอมพิวเตอร์มาตรฐาน ISO ขึ้นมาตัวแรก พร้อมตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านหญิงเอดาว่า ภาษา "ADA"

อ้างอิง
-------

1. ↑  J. Fuegi and J. Francis, "Lovelace & Babbage and the creation of the 1843 'notes'". *IEEE Annals of the History of Computing* 25 No. 4 (October–December 2003): 16–26. Digital Object Identifier
2. ↑  "Ada Lovelace Biography". *biography.com*.
3. ↑  what if a calculating engine could not only foresee but could act on that foresight
4. ↑  Fuegi J, Francis J (October–December 2003). "Lovelace & Babbage and the creation of the 1843 'notes'". *Annals of the History of Computing*. **25** (4): 16–26. doi:10.1109/MAHC.2003.1253887. See pages 19, 25
5. ↑  "December 1852 1a \* MARYLEBONE – Augusta Ada Lovelace", *Register of Deaths*, GRO.
**แมกซ์เวลล์ เทรเวอร์** (อังกฤษ: Maxwell Trevor) เป็นนักจักรยานชาวอินเดีย ซึ่งถือเป็นนักจักรยานที่ยอดเยี่ยมที่สุดของประเทศอินเดีย เทรเวอร์เป็นผู้ครองสถิติของประเทศ โดยชนะเหรียญรางวัลกว่า 250 เหรียญและเป็นแชมป์จักรยานลู่ของประเทศสิบเอ็ดสมัย

ประวัติ
-------

แมกซ์เวลล์ เทรเวอร์ เกิดในครอบครัวเชื้อสายแองโกลอินเดีย โดยเขาเป็นหนึ่งในพี่น้องที่มีอยู่ทั้งหมดหกคน สี่คนเอาดีทางกีฬาจักรยานซึ่งได้เป็นตัวแทนรัฐอานธรประเทศและเป็นตัวแทนของประเทศหลายต่อหลายครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับแรงบันดาลใจโดยเพรสตัน ทัลลี ซึ่งเป็นนักจักรยานระดับนานาชาติ ความสนใจในกีฬาของเทรเวอร์ได้รับการจุดประกายโดยพี่ชายของเขาที่มีชื่อว่า เกล็น ซึ่งเป็นนักจักรยานระดับนานาชาติในคริสต์ทศวรรษ 1970 ด้วยการฝึกฝนร่วม 8–10 ชั่วโมงของทุกวัน และได้รับการฝึกสอนโดยมุมตัซ อาเหม็ด ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนในระดับรัฐ ผู้ใช้ชีวิตในช่วงท้ายที่สหรัฐอเมริกา เทรเวอร์มีภรรยาและลูกทั้งหมดสามคน โดยลูกคนหนึ่งที่ได้รับการฝึกสอนจากเขา ได้ชนะการแข่งขันในระดับเยาวชนของประเทศและชนะอันดับสามในการแข่งขันชิงชนะเลิศของภาคใต้

การรุกของเทรเวอร์สู่การแข่งจักรยานได้เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1980 โดยในปีนั้น เขาได้ชนะการแข่งทั้งในระดับเยาวชนรวมถึงในรุ่นใหญ่ เขาได้เป็นตัวแทนของอินเดียในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ที่เดลี (ค.ศ. 1982) และโซล (ค.ศ. 1986), จักรยานชิงแชมป์เอเชีย, ชิงแชมป์โลก และเฟรนด์ชิพเกมส์

หลังจากอำลาจากการเล่นกีฬา เทรเวอร์ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทีมจักรยานรัฐอานธรประเทศและเป็นเลขานุการแห่งสมาคมจักรยานของรัฐ นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมในหลายกิจกรรม ดังเช่น การสนับสนุนวัฒนธรรมแองโกลอินเดีย และการรณรงค์ทางสังคม เช่น 'จักรยานในการทำงาน' หลังจากได้รับการไล่ตามโดยนักจักรยานรุ่นเยาว์ เทรเวอร์ก็ได้เริ่มการฝีกสอน และมีแผนที่จะเริ่มมีสถานศึกษาเป็นของตัวเอง

อ้างอิง
-------

1. 1 2  Koshie, Nihal (18 November 2005). "Tour de Ghat is about more than a bike too". *Daily News and Analysis*. สืบค้นเมื่อ 9 September 2013.
2. ↑  Gupta, Abhijit Sen (25 November 2004). "Declining interest". *The Hindu*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-09. สืบค้นเมื่อ 9 September 2013.
3. 1 2  Akki, Dinesh (18 November 2003). "Pedal power". *The Hindu*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2004-11-07. สืบค้นเมื่อ 9 September 2013.
4. 1 2  "Pedal-ling hope". *Deccan Chronicle*. 27 February 2013.
5. ↑  Gupta, Abhijit Sen (21 December 2002). "Nijappa gives AP its first gold". *The Hindu*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-09. สืบค้นเมื่อ 9 September 2013.
6. ↑  "Mountain bike National meet from tomorrow". *The Hindu*. 20 July 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-09-09. สืบค้นเมื่อ 9 September 2013.
7. ↑  "Chief Minister promises houses for poor Anglo-Indians in 4 years". *The Hindu*. 3 August 2005. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2006-05-30. สืบค้นเมื่อ 9 September 2013.
8. ↑  "World Environment Day 2013 Celebrations by APIIC and Hyderabad Bike Club". *India Noon*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-18. สืบค้นเมื่อ 9 September 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* แมกซ์เวลล์ เทรเวอร์ ที่เฟซบุ๊ก
**ตราประธานาธิบดีสหรัฐ** (อังกฤษ: Seal of the President of the United States) เป็นตราที่ใช้บนหนังสือโต้ตอบจากประธานาธิบดีสหรัฐไปถึงรัฐสภาสหรัฐ และใช้เป็นเครื่องหมายแทนความเป็นประธานาธิบดี รูปตรงกลางออกแบบตามมหาลัญจกรสหรัฐ ถือเป็นตราอาร์มอย่างเป็นทางการสำหรับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ และใช้บนธงประธานาธิบดีสหรัฐ

ตราประธานาธิบดีนี้พัฒนาขึ้นด้วยประเพณีผ่านห้วงเวลายาวนาน ก่อนจะกำหนดไว้ในกฎหมาย ความเป็นมาแต่แรกเริ่มของตราดวงนี้ยังไม่อาจชี้ชัดได้ ประวัติการนำมาใช้งานสามารถย้อนหลังไปได้ถึง ค.ศ. 1850 เป็นอย่างน้อย แต่น่าจะมีการใช้งานมายาวนานกว่านี้อีก รูปลักษณ์พื้นฐานของตราดวงนี้มีขึ้นเพราะรัทเทอร์ฟอร์ด บี. เฮส์ ประธานาธิบดีคนแรกที่นำตรานี้มาใช้ในเทียบเชิญของทำเนียบขาวเมื่อ ค.ศ. 1877 ส่วนรูปแบบที่ตายตัวแล้วนั้นมีอายุย้อนหลังไปถึง ค.ศ. 1945 เมื่อประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน กำหนดไว้ในคำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 9646 นับแต่นั้นตราได้รับการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ 2 ครั้ง คือ ใน ค.ศ. 1959 เพิ่มดาวดวงที่ 49 เข้าไป เพราะสหรัฐได้รัฐใหม่ คือ อะแลสกา และ ใน ค.ศ. 1960 เพิ่มดาวดวงที่ 50 เพราะได้รัฐใหม่ คือ ฮาวาย

อ้างอิง
-------

1. ↑  *The Eagle and the Shield*, p. 409

* Patterson, Richard S.; Dougall, Richardson (1978). *The Eagle and the Shield*. Washington, D.C.: Department of State. OCLC 4268298.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------


คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**ตราประธานาธิบดีสหรัฐ**

* U.S. Army Institute of Heraldry's President of the United States Information Sheet เก็บถาวร 2009-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* Flags Of The World's U.S. presidential flag page
* History of the President's Flag on Sea Flags เก็บถาวร 2014-09-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
หนังตายแห้งบนผู้ป่วยด้วยผนังหลอดน้ำเหลืองบวมจาก *Rickettsia sibirica*
**หนังตายล่อน** หรือ **ผิวหนังตายแห้ง** (อังกฤษ: eschar; /ˈɛskɑːr/; จากภาษากรีก: *eschara*) เป็นรูปแบบหนึ่งของเนื้อตายลอกหลุด (slough) หรือชิ้นส่วนของเนื้อเยื่อที่ตายแล้วที่หลุดออกจากผิวหนัง โดยเฉพาะภายหลังการบาดเจ็บจากไฟไหม้ และพบได้ในกรณีของเนื้อเน่าตาย (gangrene), แผลเปื่อย (ulcer), การติดเชื้อฟังไจ, เนื้อเยื่อตายจากแผลแมงมุมกัด, รอยเห็บกัดที่เกิดจากความเกี่ยวเนื่องกับ ไข้เผื่อน และการสัมผัสกับเชื้อแอนแทรกซ์ชนิดผิวหนัง (cutaneous) คำว่า "eschar" (หนังตายแห้ง) ไม่สามารถใช้ทดแทนกันได้กับคำว่า "scab" (สะเก็ดแผล) เพราะหนังตายแห้งต้องประกอบด้วยเนื้อเยื่อที่ตายแล้ว (necrotic tissue) ส่วนสะเก็ดแผลประกอบขึ้นจากเลือดที่แห้งกรังกับสารคัดหลั่ง (exudate)

หนังตายแห้งสีดำ (Black eschars) พบมากที่สุดเกิดจากเชื้อแอนแทรกซ์กลุ่มผิวหนัง (cutaneous anthrax; คือกลุ่มการติดเชื้อจาก *Bacillus anthracis*) ซึ่งอาจติดต่อผ่านทางสัตว์ในปศุสัตว์หรือผ่าน *Pasteurella multocida* ที่พบในแมวและกระต่าย หนังตายแห้งสามารถใช้แยกแยะความต่างของการติดเชื้อริกเก็ตต์เซีย (rickettsial) *R. parkeri* rickettsiosis ในมุนษย์ ออกจากไข้ผื่นร็อกกีเมาเทนโดยดูที่การปรากฏของหนังตายแห้งที่จุดฝี (inoculation) 
ในภาษาอังกฤษบางครั้งเรียกหนังตายแห้งว่า *black wound* (แผลดำ) เพราะแผลจะมีบักษณะถูกคลุมด้วยเนื้อเยื่อตายแล้วสีดำแห้งกรังอย่างหนา

อ้างอิง
-------

1. ↑  อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔
2. ↑  คลังศัพท์ไทย โดย สวทช. การแพทย์
3. ↑  *eschar* ใน พจนานุกรมศัพท์การแพทย์ดอร์แลนด์
4. ↑  
Paddock, C. D.; Finley, R. W.; Wright, C. S.; Robinson, H. N.; Schrodt, B. J.; Lane, C. C.; Ekenna, O.; Blass, M. A.; Tamminga, C. L.; Ohl, C. A.; McLellan, S. L. F.; Goddard, J.; Holman, R. C.; Openshaw, J. J.; Sumner, J. W.; Zaki, S. R.; Eremeeva, M. E. (2008). "Rickettsia parkeri Rickettsiosis and Its Clinical Distinction from Rocky Mountain Spotted Fever". *Clinical Infectious Diseases*. **47** (9): 1188–1196. doi:10.1086/592254. PMID 18808353.

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* Medical Separation of the Eschar
**แนวร่วมมอญ** (อังกฤษ: Mon United Front) เป็นกลุ่มการเมืองของชาวมอญที่รวมตัวกันเนื่องจากไม่พอใจรัฐบาลพม่าหลังได้รับเอกราช จึงหันไปร่วมมือกับชาวกะเหรี่ยงที่กำลังต่อสู้เพื่อแยกตัวออกจากพม่า ผู้ก่อตั้งกลุ่มคือนายชเวจีน กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2490 ที่เมืองเมาะลำเลิง และออกหนังสือพิมพ์ชื่อ *ตะนาวศรี* ทางรัฐบาลประกาศให้การเคลื่อนไหวของชาวมอญผิดกฎหมาย นายชเวจีนถูกจับกุม

เมื่อนายชเวจีนพ้นโทษจากการถูกจับกุมเมื่อ พ.ศ. 2497 เขาได้กลับเข้าร่วมกับแนวร่วมมอญทำการสู้รบในป่า และพยายามหาความร่วมมือกับกลุ่มชาวมอญต่าง ๆ ต่อมาใน พ.ศ. 2500 แนวร่วมมอญ รวมตัวกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงและพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเป็นคณะกรรมการร่วมแห่งไตรพรรค

รัฐบาลพม่าพยายามติดต่อกับฝ่ายมอญเพื่อหาทางประนีประนอม ในที่สุดได้บรรลุข้อตกลงโดยรัฐบาลยอมให้จัดตั้งรัฐมอญแลกกับการวางอาวุธ แนวร่วมมอญยอมวางอาวุธเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 กลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับการวางอาวุธซึ่งนำโดยนายชเวจีน แยกตัวออกไปตั้งพรรครัฐมอญใหม่สู้กับรัฐบาลพม่าต่อไป

อ้างอิง
-------


* พรพิมล ตรีโชติ. *ชนกลุ่มน้อยกับรัฐบาลพม่า*. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย, 2542. หน้า 118–119.
สีหนุ (คนที่สามจากซ้าย) ในการพบปะกับเหมา เจ๋อตุงที่ปักกิ่งเมื่อ พ.ศ. 2499
**แนวร่วมรวบรวมชาติกัมพูชา** (เขมร: រណសិរ្សរួបរួមជាតិកម្ពុជា *รณสิรฺสรัวบรัวมชาติกมฺพุชา*; อังกฤษ: Khmer United National Front; ฝรั่งเศส: *Front uni national du Kampuchéa: FUNK*) เป็นองค์กรทางการเมืองที่ก่อตั้งโดยพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กษัตริย์แห่งกัมพูชา ใน พ.ศ. 2513 เมื่อลี้ภัยไปยังกรุงปักกิ่ง หลังเกิดรัฐประหารในกัมพูชา

ประวัติ
-------

กลุ่มนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านอำนาจของนายพลลน นล โดยมีเขมรแดง พรรคคอมมิวนิสต์นิยมลัทธิเหมาเป็นกองกำลังทางทหารของกลุ่ม ซึ่งเรียกตัวเองว่าองค์กรปฏิวัติ (*อองการ์ปะเดะวัด*) อีกสองส่วนที่อยู่ในกลุ่มนี้ คือ กลุ่มที่ภักดีกับสีหนุหรือกลุ่มนิยมเจ้า ซึ่งไม่เคยมีอำนาจอย่างแท้จริงในกลุ่ม และกลุ่มฝ่ายซ้ายที่เคยร่วมมือกับเวียดนามในสมัยเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศสที่มักเรียกกันว่า "*เขมรเวียดมิญ*"(เขมรอิสระเดิม).

การสู้รบแบบกองโจรของกลุ่มนี้ นำโดยรัฐบาลราชอาณาจักรกัมพูชาพลัดถิ่น ซึ่งตั้งอยู่ที่ปักกิ่ง สีหนุประกาศเป็นผู้นำของขบวนการ เพ็ญ โนตเป็นนายกรัฐมนตรี และเขียว สัมพันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเป็นผู้ควบคุมกองทัพของรัฐบาลพลัดถิ่นการให้การยอมรับกษัตริย์ของกัมพูชาทำให้เขมรแดงได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น ทั้งจีน สหภาพโซเวียต และเวียดนามสนับสนุนรัฐบาลพลัดถิ่นนี้ แม้ว่าชาวเวียดนามจะโน้มเอียงไปทางกลุ่มของสีหนุมากขึ้นเมื่อเขมรแดงเริ่มเข้มแข็งขึ้นใน พ.ศ. 2514 การยกย่องกษัตริย์เป็นผู้นำสิ้นสุดลงเมื่อเขมรแดงล้มรัฐบาลของนายพลลน นลสำเร็จ

อ้างอิง
-------

1. ↑  Stephen J. Morris, *Why Vietnam invaded Cambodia: political culture and the causes of war*, p. 54
2. ↑  Stephen J. Morris, *Why Vietnam invaded Cambodia: political culture and the causes of war*
3. ↑  James A. Tyner, *The killing of Cambodia: geography, genocide and the unmaking of space.* p. 73
4. ↑  Stephen J. Morris, *Why Vietnam invaded Cambodia: political culture and the causes of war*
**หวง เชิ่งอี** (อังกฤษ: Eva Huang, Eva Huang-Shengyi; จีนตัวย่อ: 黄圣依; จีนตัวเต็ม: 黃聖依; พินอิน: *Huáng Shèngyī*) นักแสดงและนักร้องสาวชาวจีน

เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จบการศึกษาจากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 2001 มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากการรับบทนางเอกประกบคู่กับ โจว ซิงฉือ ในภาพยนตร์กังฟูตลกเรื่อง *Kung Fu Hustle* ในปี ค.ศ. 2004 ด้วยการเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดบริษัทของโจว ซิงฉือ ต่อมาเมื่อหมดสัญญา ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาสินค้าหลายชิ้น และมีผลงานภาพยนตร์และซีรีส์ชุดต่าง ๆ เช่น *Dragon Squad*, *Royal Swordsmen*, *Lethal Ninja* ในปี ค.ศ. 2006, *The Founding of a Republic* ในปี ค.ศ. 2009, รับบท ซูซู่ *นางพญางูขาว* ใน *The Sorcerer and the White Snake* ในปี ค.ศ. 2011และ *Iceman 3D* ในปี ค.ศ. 2014

ด้านผลงานเพลงได้เข้าร่วมกับบริษัท เอ็มเพอเรอร์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ กรุ๊ป ในปี ค.ศ. 2008 ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 ได้เป็นผู้บริหารของบริษัท ไชน่า จูลี่ กรุ๊ป'ส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเดีย คอร์ป.

อ้างอิง
-------

1. ↑  วิษณุ ศิริอาชารุ่งโรจน์, *หวงเซิ่งอี : นางพญางูขาว*, คอลัมน์บันเทิง เดลินิวส์: วันอาทิตย์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554
2. ↑  ["黄圣依任巨力影视总裁 年薪6位数将演白娘子". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-16. สืบค้นเมื่อ 2011-10-12. 黄圣依任巨力影视总裁 年薪6位数将演白娘子 ]

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ส่วนตัวอย่างเป็นทางการ เก็บถาวร 2008-01-09 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
* หวง เชิ่งอี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
**หวนอี้** หรือ หวนฉี **(Huan Qi)** (จีน: 桓骑) เป็นแม่ทัพของ ราชวงศ์ฉิน ในช่วง ยุครณรัฐ (ศตวรรษที่5 – 221 ปี ก่อนคริสตกาล).

ประวัติ
-------

ในช่วงที่แม่ทัพผังน่วนแห่งรัฐจ้าวเข้าจู่โจมยึดครองหลายเมืองของรัฐเยียนในช่วง 236 ปีก่อนคริสตกาล เนื่องจากรัฐเยียนไม่สามารถต้านทานไหว จึงได้ขอความช่วยเหลือมายังรัฐฉิน ทางรัฐฉินเลยอ้างว่าออกตัวมาช่วยรัฐเยียน จึงทำให้หวนอี้, หยางตวนเหอ และหวังเจี่ยน ยกทัพไปช่วยรัฐเยียนเพื่อต่อต้านทัพของ รัฐจ้าว และทำการยึดเมืองต่างๆ

ในช่วง 234 ปีก่อนคริสตกาล หวนอี้บุกโจมตีเมืองผิงหยางและเมืองอู่เฉิง ทำการสังหารแม่ทัพหูเจ๋อ และสังหารหมู่ทหารกว่า 100,000 นายของรัฐจ้าวอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นได้ทำการรุกรานรัฐจ้าวอย่างต่อเนื่อง จนทำให้รัฐจ้าวต้องยกอำนาจให้หลี่มู่เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกุมอำนาจทั้งหมดเพื่อต่อกรกับกองทัพของหวนอี้ จนในที่สุดหลี่มู่สามารถเอาชนะหวนอี้ และขับไล่หวนอี้ออกจากรัฐจ้าวได้สำเร็จ นับเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่สุดท้ายของรัฐจ้าวเหนือรัฐฉิน

อ้างอิง
-------

* 
* Yang , Kuan (2003). *History of the Warring States* 战国史 (in Chinese) (reprint ed.). Shanghai: Shanghai People Publishing House. ISBN 7208045372.
**อัลวิน เฟลิซิดา** (Alvin Felicilda) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ที่ มินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 33ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 12

ประวัติ
-------

เฟลิซิดาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน โดดอง เรกโต จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ เคยมาชกในไทย แพ้คะแนน สมาน ส.จาตุรงค์เมื่อ พ.ศ. 2543 และแพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ เมื่อ พ.ศ. 2544 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน สด เพชรสุภาพรรณ ต่อมาได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทอีก เมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แต่ทำได้เพียงแพ้คะแนน เดชดำรง ป.เมืองสุรินทร์ หลังจากนั้น เฟลิซิดายังคงขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค จอห์นนี่ เลียร์ ยก 8 จากนั้น เฟซิลิดาได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ซึ่งเฟลิซิดาเป็นฝ่ายแพ้น็อค โฮซูมิ ฮาเซกาวาใน ยกที่ 10 หลังจากการชกครั้งนี้ เฟลิซิดามีอาการบาดเจ็บที่ศีรษะจนต้องสละแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทและแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ
--------------

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2546)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 15 สิงหาคม 2544 แพ้คะแนน สด เพชรสุภาพรรณ ที่ กทม.
	+ ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 พฤษภาคม 2545 แพ้คะแนน เดชดำรงค์ ป.เมืองสุรินทร์ ที่ นนทบุรี
	+ ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2546 แพ้ทีเคโอ โฮซูมิ ฮาเซงาวะ ยก 10 ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง
-------

* สถิติการชก boxrec.com เก็บถาวร 2015-03-27 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อังกฤษ)
Global Carbon Project ประมาณว่าระหว่างปี พ.ศ. 2393 และ 2562 สองในสามของคาร์บอนไดออกไซด์ที่ถูกปล่อยออกมาเกิดจากการเผาเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ กว่าครึ่งหนึ่งของคาร์บอนไดออกไซด์นี้ยังคงอยู่ในชั้นบรรยากาศ
ในทางชีววิทยา **แหล่งคาร์บอน** (อังกฤษ: carbon source) หมายถึงโมเลกุลที่สิ่งมีชีวิตหนึ่งใช้เป็นแหล่งของธาตุคาร์บอนที่ใช้สร้างเป็นมวลชีวภาพ แหล่งคาร์บอนสามารถเป็นได้ทั้งสารประกอบอินทรีย์ หรือสารประกอบอนินทรีย์ สิ่งมีชีวิตที่เป็นเฮเทโรทรอพต้องอาศัยสารประกอบอินทรีย์เพื่อเป็นแหล่งสำหรับคาร์บอนและพลังงาน ในขณะที่สิ่งมีชีวิตที่เป็นออโตทรอพสามารถใช้สารประกอบอนินทรีย์เป็นแหล่งคาร์บอน และรับพลังงานจากแหล่งที่เป็นอชีวนะ (abiotic source) เช่น แสง (photoautotroph), พลังงานเคมีอนินทีย์ (chemolithotroph) การใช้ธาตุคาร์บอนในทางชีวภาพถือเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักรคาร์บอน ซึ่งมีจุดเริ่มต้นมาจากแหล่งกำเนิดอนินทรีย์ของคาร์บอน เช่น คาร์บอนไดออกไซด์ ที่จะถูกนำเข้าสู่กระบวนการตรึงคาร์บอนต่อไป

อ้างอิง
-------

1. ↑  reece, Jane B. Reece, Berkeley, California, Lisa A. Urry, Mills College, Oakland, California, Michael L. Cain, Bowdoin College, Brunswick, Maine, Steven A. Wasserman, University of California, San Diego, Peter V. Minorsky, Mercy College, Dobbs Ferry, New York, Robert B. Jackson, Stanford University, Stanford (2014). *Campbell biology* (Tenth ed.). ISBN 9780321775658.
2. ↑  Tortora, Gerar (2018-01-08). *Microbiology: An Introduction*. Pearson. ISBN 9780134605180.
สถานที่ตั้งของแหลมโฟรเวิร์ดในแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา

**แหลมโฟรเวิร์ด** (สเปน: *Cabo Froward*; อังกฤษ: Cape Froward) (53°53′35″S 71°18′23″W﻿ / ﻿53.8929535°S 71.3064158°W﻿ / -53.8929535; -71.3064158พิกัดภูมิศาสตร์: 53°53′35″S 71°18′23″W﻿ / ﻿53.8929535°S 71.3064158°W﻿ / -53.8929535; -71.3064158) เป็นจุดทางใต้สุดของแผ่นดินใหญ่ของทวีปอเมริกาใต้ อยู่ในแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนาของประเทศชิลี

เดือนมกราคม ค.ศ. 1587 โจรสลัดชาวอังกฤษ ทอมัส คาเวนดิช ตั้งชื่อแหลมนี้ตามสภาพภูมิอากาศอันโหดร้ายที่มีฝนตกหนักและลมแรง

มีการสร้างกางเขนโลหะขนาดใหญ่ (*Cruz de los Mares*, Cross of the Seas) ที่เนินเขาบริเวณแหลมเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2ที่เสด็จเยือนชิลีเมื่อปี 1987 กางเขนอันแรกสร้างบริเวณนี้เมื่อปี 1913 และถูกเปลี่ยนมาหลายครั้งเนื่องจากสภาพภูมิอากาศอันเลวร้าย

อ้างอิง
-------

1. ↑  "Froward - Definition and More from the Free Merriam-Webster Dictionary". Merriam-Webster. สืบค้นเมื่อ 19 December 2010. Synonyms: bad, contrary, errant, naughty, misbehaving, mischievous
**ชเตฟัน กอวัช** (โรมาเนีย: *Ștefan Kovács*; 2 ตุลาคม 1920 – 12 พฤษภาคม 1995) อดีตนักฟุตบอลและผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวโรมาเนียซึ่งประสบความสำเร็จจากการคว้าแชมป์มากถึง 15 รายการสำคัญนับเป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการฟุตบอล

หลังจากไรนุส มิเชลส์ อำลาทีมอายักซ์ไปเมื่อ ค.ศ. 1971 กอวัชซึ่งก่อนหน้านั้นคุมทีมชเตอาวาบูกูเรชต์ ได้แชมป์ลีก 1 สมัยและแชมป์บอลถ้วยถึง 2 สมัยเข้ามาคุมทีมแทนโดยได้เข้ามาสานต่อปรัชญา "โททัลฟุตบอล" ของมิเชลส์พร้อมกับคว้าดับเบิลแชมป์ทั้งแชมป์ลีกและยูโรเปียนคัพ ใน ค.ศ. 1972 และ 1973 ก่อนจะย้ายไปคุมฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส เมื่อ ค.ศ. 1973 จากนั้นจึงได้ย้ายไปคุมทีมทั้งในระดับสโมสรและระดับทีมชาติ

จากนั้นในปี ค.ศ. 1981 จึงได้ย้ายมาคุมทีมปานาซีไนโกส พร้อมกับได้แชมป์บอลถ้วยกับสโมสรปานาซีไนโกส 1 สมัยในปีแรกที่เข้ามาคุมทีมและได้อำลาทีมไปเมื่อ ค.ศ. 1983 โดยได้เข้ามาคุมทีมโมนาโกเป็นสโมสรสุดท้ายเมื่อ ค.ศ. 1986 และได้วางมือจากการคุมทีมเมื่อ ค.ศ. 1987

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1995 หรือ 12 วันก่อนที่ต้นสังกัดเก่าอย่างอายักซ์จะสามารถคว้าแชมป์ยุโรปได้เป็นสมัยที่ 4

เกียรติประวัติในฐานะผู้จัดการทีม
--------------------------------

* ชเตอาวาบูกูเรชต์
	+ ลีกาอึนตึย (1) : 1967–68
	+ Romanian Cup (2) : 1968–69, 1969–70
* อายักซ์
	+ เอเรดีวีซี (2) : 1971–72, 1972–73
	+ KNVB Cup (1) : 1971–72
	+ ยูโรเปียนคัพ (2) : 1971–72, 1972–73
	+ ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ (1) : 1972
	+ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ (1) : 1972
* ปานาซีไนโกส
	+ Greek Cup (1) : 1981–82
**ว่าที่ร้อยตรีโมฮามัดยาสรี ยูซง** (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 1 สมัย

ประวัติ
-------

ว่าที่ร้อยตรีโมฮามัดยาสรี ยูซง เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นบุตรยะสา กับอามัด ยูซง มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรบัณฑิต

งานการเมือง
-----------

ว่าที่ร้อยตรีโมฮามัดยาสรี เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นกำนันแห่งตำบลบางเก่า อำเภอสายบุรี ซึ่งสืบทอดตำแหน่งกำนันต่อจากบิดา ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และดำรงตำแหน่งเพียงสมัยเดียว

เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดปัตตานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรครวมพลังประชาชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาย้ายกลับมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี 2564

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ว่าที่ร้อยตรีโมฮามัดยาสรี ยูซง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
---------------------

* พ.ศ. 2548 –  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก (ท.ช.)

อ้างอิง
-------

1. ↑  ทำเนียบสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2548. สำนักงานเลขารัฐสภา. 2548
2. ↑  พลวุฒิ สงสกุล (19 กันยายน 2561). "แบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ เตรียมหย่อนบัตรปี 62 ส.ส. ลด 23 จังหวัด อีสานหด 10 ที่นั่ง". THE STANDARD. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2562. `{{cite web}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|accessdate=` และ `|date=` (help)
3. ↑  กลับบ้านเก่าดีกว่า!‘9 รปช.’สามจังหวัดชายแดนใต้ ตบเท้าลาออก ย้ายคืนรัง ปชป.
4. ↑  ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย, เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๒๑ ข หน้า ๓, ๓ ธันวาคม ๒๕๔๘
**ชเว ฮัง** (เกาหลี: 최항,972-1024) เป็นราชเลขาของพระราชาถึง 3 พระองค์ในสมัย ราชวงศ์โครยอ และมีความจงรักภักดีอย่างมาก

ประวัติ
-------

**ชเว ฮัง** เกิดเมื่อปี ค.ศ. 972 ในรัชกาล พระเจ้าคยองจง มาจากตระกูลชอยแห่งคยองจู

รับราชการ
---------

ในปี ค.ศ. 991 ตรงกับปีที่สิบในรัชกาล พระเจ้าซองจง ขณะอายุได้ 19 ปีเขาได้เข้าสอบ ควากอ เพื่อคัดเลือกเป็นขุนนางปรากฏว่าเขาสอบได้เป็นขุนนางและเป็นผู้ที่ทำคะแนนสูงสุดในการสอบครั้งนั้น

ผู้จงรักภักดี
-------------

เมื่อเข้ารับราชการชเว ฮังได้ทำความดีความชอบในราชการมาเรื่อยๆจนได้เลื่อนขึ้นเป็นราชเลขาเพราะเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์สุจริตและในรัชกาล พระเจ้ามกจง ได้มีการบันทึกเอาไว้ว่าเขาเป็นหนึ่งในขุนนางไม่กี่คนที่จงรักภักดีต่อพระเจ้ามกจงและ พระพันปีชอนชู เป็นอย่างมากและเมื่อพระเจ้ามกจงสละราชสมบัติชเว ฮังผู้นี้ได้ทำหน้าที่ไปกราบทูลเชิญ องค์ชายวัง ซุน ที่ทรงประทับอยู่ ณ วัดแห่งหนึ่งให้มาขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าฮย็อนจง และในระหว่างสงครามกับต้าเหลียวเขากับมหาเสนา คังกัมชัน ได้ทำหน้าที่คุ้มกันพระเจ้าฮย็อนจงให้หนีภัยลงใต้และเมื่อสิ้นสงครามเขากับคังกัมชันได้คุ้มกันพระเจ้าฮย็อนจงกลับมาเมืองหลวงอีกครั้ง

สิ้นชีวิต
---------

**ชเว ฮัง** ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1024 ในรัชกาล พระเจ้าฮย็อนจง ขณะอายุได้ 52 ปี
**วัดสนามพราหมณ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

วัดสนามพราหมณ์ ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใดแต่ได้รับการบูรณะมาโดยตลอด การบูรณะครั้งใหญ่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและใช้ชื่อวัดว่า **วัดสามพราหมณ์ปุกมิตตาราม** ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสนามพราหมณ์" ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2412 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน ศิลปะไทยผสมศิลปะตะวันออก ด้านหลังทำเป็นมุขขวาง หลังคาชั้นเดียวมีปีกนกยื่นออกมาทั้งสี่ด้านรองรับด้วยเสา ระหว่างเสาเป็นช่องโค้ง ช่อฟ้าและหางหงส์เป็นรูปหัวนาค หน้าบันตกแต่งด้วยปูนปั้นรูปสัตว์ เช่น สิงโตจีน และนก ใบเสมาเป็นเสมาทรงสี่เหลี่ยมที่ได้รับความนิยมในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กุฏิสงฆ์มีสองลักษณะ แบบแรกเป็นกุฏิตึกแฝดสองชั้น เป็นเครื่องก่อ ได้รับอิทธิพลศิลปะตะวันตก ชายคาตกแต่งด้วยไม้ฉลุขนมปังขิง อีกแบบเป็นกุฏิเรือนไทยฝาสำหรวด ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยในศาลา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสนามพราหมณ์". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "ข้อมูลโบราณสถานวัดสนามพราหมณ์ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี". สำนักศิลปากรที่ ๑ ราชบุรี.
**วัดสมรโกฏิ** [สะ-หฺมอ-ระ-โกด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 22 ไร่ 2 งาน 92 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง มีเนื่อที่ 8 ไร่ 40 ตารางวา

วัดสมรโกฏิตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2384 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่น่าจะเป็นวัดเก่า การสร้างวัดแต่เดิมนั้นเริ่มมาจากสมัยอยุธยา โดยพระเจ้าอู่ทองพร้อมด้วยราชบริพารและประชาชนทั่วไปอพยพหนีโรคร้ายมาพำนักอาศัยแถวบริเวณนี้ เมื่อนานเข้าแม้โรคระบาดระงับไปแล้ว ผู้ที่ยังพำนักอยู่ก็ดีหรือผู้ที่ทิ้งบ้านเรือนไว้ก็ดีได้สร้างเป็นวัดขึ้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 พื้นที่บางส่วนของวัดได้ใช้เป็นโรงเรียนชุมชนวัดสมรโกฏิ (อยู่พูนราษฎร์บำรุง)

ในอุโบสถมีพระพุทธรูปที่ทำจากทองคำแท้ และภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่งดงามมาก ในวิหารมีพระพุทธรูปทำจากหินอ่อนแท้ เป็นพระพุทธรูปปางแสดงปฐมเทศนาและรูปจำลองหลวงปู่เสือ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองมีฐานสิงห์ 4 ชั้น เหนือฐานสิงห์เป็นฐานบัวองค์ระฆังย่อมุมไม้สิบสอง เหนือขึ้นไปเป็นฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมและฐานบัวหงาย 1 องค์ ส่วนยอดเหนือปล่องไฉนหักหาย ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์องค์นี้เป็นโบราณสถาน วัดยังมีรูปจำลองอดีตเจ้าอาวาส

รายนามเจ้าอาวาส
---------------

* พระอาจารย์เสือ
* พระอาจารย์เปลี่ยน
* พระอาจารย์จันทร์
* หลวงตากราล พ.ศ. 2427–2441
* พระอาจารย์แย้ม พ.ศ. 2442–2451
* พระอาจารย์สุด พ.ส. 2452–2469
* พระอาจารย์เที่ยน พ.ศ. 2470–2473
* พระอาจารย์แย้ม พ.ศ. 2474–2478
* พระอาจารย์โปร่ง พ.ศ. 2479–2482
* พระอาจารย์ลี พ.ศ. 2483–2486
* พระอาจารย์มา พ.ศ. 2487–2490
* พระอาจารย์บก พ.ศ. 2491–2499
* พระอธิการเยี่ยม พ.ศ. 2504–2507
* พระครูนนทรานุวัตร
* พระครูสุธีกิตติวัตร

อ้างอิง
-------

1. ↑  "ประวัติวัดสมรโกฏิ นนทบุรี". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-10-30. สืบค้นเมื่อ 2021-02-16.
2. ↑  "รายงานทะเบียนวัด" (PDF). *สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ*. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-10-20. สืบค้นเมื่อ 2021-02-16.
3. ↑  "วัดสมรโกฏิ". ระบบภูมิสารสนเทศ แหล่งมรดกทางศิลปวัฒนธรรม.
4. ↑  "ประกาศกรมศิลปากร เรื่อง ขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน" (PDF). *ราชกิจจานุเบกษา*. **116** (พิเศษ 7 ง): 6–7. 22 มกราคม 2542. `{{cite journal}}`: ตรวจสอบค่าวันที่ใน: `|date=` (help)

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสมรโกฏิ**
**วัดสมานมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา มีเนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูโอภาสศีลคุณ (หลวงพ่อไสว) เป็นเจ้าอาวาสวัดสมานมิตร และ พระปลัดจรูญ โกสโล เป็นรองเจ้าอาวาส

วัดสมานมิตรเดิมเรียกว่า **วัดเสม็ด** ตามชื่อของหมู่บ้านและมีต้นเสม็ดขึ้นอยู่ทางทิศตะวันตกของวัดจำนวนมาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสมานมิตร" เนื่องจากวัดนี้เป็นศูนย์รวมแรงศรัทธาของชาวบ้านเสม็ดและชาวบ้านโพธิ์น้อยที่มักจะมาทำบุญร่วมกัน แสดงถึงความสมานฉันท์ของชาวบ้านทั้งสองหมู่บ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่ ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราช (จำลอง) นอกจากนี้ใต้ฐานของอุโบสถยังเป็นที่สำหรับการทำพิธีลอดโบสถ์ และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่อโสธรจำลอง พระแก้วมรกตจำลอง และพระประจำวันเกิด ส่วนอุโบสถเก่า ภายในมีรูปหล่อหลวงพ่ออ๊อด โอภาโส อดีตเจ้าอาวาสวัดสมานมิตร หลวงพ่อดีวัดหนองจอก และหลวงพ่อจำลอง สิริภทฺโธวัดหนองจอก หลวงปู่ใหญ่เฉลิมพระเกียรติ เป็นพระพุทธรูปสมเด็จองค์ปฐมองค์แรกที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอเฉลิมพระเกียรติสร้างเพื่อเทิดพระเกียรติในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ขณะทรงครองราชย์ ครบ 70 พรรษา

อ้างอิง
-------

1. ↑  "วัดสมานมิตร". งานสารสนเทศท้องถิ่นนครราชสีมา ฝ่ายพัฒนาทรัพยากรสารสนเทศ ศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
2. ↑  "วัดสมานมิตร". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
3. ↑  "วัดสมานมิตร". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
**วรรณกรรมลาว** ที่มีมาแต่โบราณและเป็นที่รู้จักกันดี มีอยู่หลายเรื่อง โดยมากมักจะเป็นตำนานเรื่องของวีรบุรุษ เช่น พื้นขุนบูลม (ພືນຂຸນບູຣົມ) หนังสือขุน เจือง(ປຶ້ມຫົວຂຸນເຈືອງ) นอกจากนี้ยังมีประเภทนิทานสอนใจหรือคติธรรม เช่น อินทิญาสอนลูก (ອິນທິຍາສອນຫຼານ) ปู่สอนหลาน (ປູ່ສອນຫຼານ)หนังสือเสียวสวาด (ປຶ້ມສຽວສະຫວາດ) ฯลฯ
ในบรรดาวรรณกรรมดังกล่าวนั้น เล่มที่ยอมรับกันว่าอยู่ในชั้นสูงสุด อาจกล่าวว่าเป็นวรรณกรรมสุดยอดของลาวน่าจะได้แก่ หนังสือเสียวสวาด และเรื่องท้าวฮุ่งท้าวเจือง

หนังสือเสียวสวาด
----------------

หนังสือเสียวสวาด เป็นหนังสือที่หาอ่านได้ยากในปัจจุบัน ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 เมื่อ ค.ศ. 1967 เพียง 100 เล่มเท่านั้น
บางทีก็เรียกว่า นิทานเสียวสวาด เป็นหนังสือที่โบราณจารย์ลาวได้ประพันธ์ไว้ หนังสือนี้แต่งสมัยใดนั้น ไม่อาจยืนยันได้ชัดเจน แต่ได้รับความนิยมในหมู่ประชาชนลาวไม่น้อยกว่า 300 ปีแล้ว สันนิษฐานว่าจะแต่งในสมัยของพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช ต้นฉบับเป็นการจารึกลงไปในใบลาน ซึ่งลาวเรียกว่า หนังสือผูก มีอยู่ 10 ผูก จารึกด้วยตัวอักษรธรรม ซึ่งเป็นอักษรที่เคยใช้แพร่หลายในลาวและในภาคอีสานของไทย ผู้ที่รวบรวมไว้เป็นครั้งแรก คือ ท่านมหาสิลา วีระวงส์ ปราชญ์คนสำคัญของลาว 
หนังสือเสียวสวาดจัดได้ว่าเป็นนิทานสุภาษิตเค้าเรื่องของหนังสือเล่นนี้ คือ มีกฎุมพีผู้หนึ่งอยู่ที่ กรุงพาราณสี มีบุตรชายสองคน คนแรกชื่อ สีเสลียว คนน้อง ชื่อ เสียวสวาด เมื่อ เสียวสวาดอายุได้ 16 ปี กฎุมพีผู้พ่อเห็นว่าตนเองแก่แล้วจึงเรียกบุตรมาสั่งสอนเมื่อ กฎุมพี ผู้นั้นตายแล้วบุตรทั้งสองจึงได้ครองเรือนสืบมา

ต่อมามีพ่อค้าจากเมืองจำปานคร เอาเรือกำปั่น มาจอดอยู่ที่ท่าน้ำแถบหมู่บ้าน เสียวสวาดได้ไปคุ้นเคยกับนายเรือ ต่อมาเมื่อเรือนั้นจะกลับเมืองจำปานคร เสียวสวาดก็ขอเดินทางไปด้วย นายเรือก็ยินดีนัก รับเอาเสียวสวาดเป็นบุตร เมื่อไปในเรือเสียวสวาดได้แสดงความฉลาดหลักแหลมหลายประการ ต่อมาเมื่อไปถึงเมืองจำปานครแล้วนายเรือก็ยกลูกสาวให้เป็นภรรยา

ต่อมาอีก 3 ปี พระยาจำปานครเจ้าแผ่นดินปกครองบ้านเมืองด้วยความไร้ศีลธรรมจึงเกิดอาเพศขึ้นหลายอย่าง ทรงมีความกลัวจึงเกณฑ์ผู้คนมานอนเฝ้ายามที่พระราชวังคืนละ 500 คน เทวดาก็บันดารให้พวกผู้คนที่มานอนเฝ้ายามหลับสนิททุกคน ครั้นตอนดึกพระยาจำปามาตรวจดูเห็นทุกคนหลับจึงเกิดความกริ้วโกรธ ถึงตอนเช้าได้สั่งประหารคนทั้งหมด เป็นดังนี้มาทุกวัน

นิทานเสียวสวาด พิมพ์ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2503
ต่อมาถึงเวรของนายเรือที่จะต้องถูกเกณฑ์ไปเฝ้ายาม นายเรือนั้นเห็นว่าตนคงไม่พ้นความตายเหมือนกับคนอื่น ๆ จึงเรียกลูกมาสั่งเสีย เสียวสวาดรู้เช่นนั้นก็อาสาไปแทน ครั้นในตอนดึกพระยาจำปาลุกมาตรวจ เห็นคนอื่น ๆ หลับสนิทหมด เว้นแต่เสียวสวาดคนเดียว เสียวสวาดได้ยินเสียงเปิดประตูก็กระแอมขึ้นกล่าว คำคาถาภาษาบาลี พระยาจำปาตกใจจึงเสด็จขึ้น เป็นเช่นนั้นถึงสามครั้ง ครั้งถึงตอนเช้าพวกที่นอนเฝ้ายามก็รอดตายทุกคน พระยาจำปาจึงให้สืบหาตัวคนที่กล่าวพระคาถา เมื่อได้พบกับเสียวสวาดก็ตอบข้อซักถามต่าง ๆ ของพระยาจำปาโดยยกนิทานเปรียบเทียบ พระยาจำปามีความยินดี ตั้งให้เสียวสวาดเป็นราชบัณฑิตประจำพระองค์ ตั้งแต่นั้นมาเสียวสวาดก็สั่งสอนพระยาจำปาและท้าวพระยาทั้งหลาย ให้ตั้งอยู่ในคุณธรรม นครจำปาก็เจริญรุ่งเรือง ไม่มีข้าศึกมารุกรานในที่สุด เสียวสวาดก็ได้เป็นอัครมหาเสนาบดี

อ้างอิง
-------

1. ↑  พระราชอาณาจักรลาว, กระทรวงศึกษาธิการ, กรมวรรณคดี, หนังสือเสียวสวาด พิมพ์ครั้งที่ 3 ปี 1967, 100 เล่ม, เวียงจันทน์
**วัดสมัยคงคา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพะงัน อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดสมัยคงคาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2175 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 สันนิษฐานว่าคงเป็นวัดแห่งแรกของเกาะพะงัน เพราะชุมชนแรกบนเกาะนั้นคือ ชุมชนโฉลกบ้านเก่า (ตะโล๊ะ-บาเกา)

อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนอุโบสถหลังเดิม คาดว่าสร้างขึ้นก่อน พ.ศ. 2500 ภายในประดิษฐาน *พระพุทธยอดมงคล* พระประธานประจำโบสถ์ปางมารวิชัย มีการสร้างใบเสมากำแพงล้อมรอบอุโบสถ ใบเสมามีการประดิดประดอยลวดลายอย่างสวยงาม กุฏิเจ้าอาวาสสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2502 แต่เดิมเป็นห้องสมุด มีลักษณะเป็นเรือนไทยภาคใต้ เป็นอาคาร 2 ชั้น ครึ่งปูนครึ่งไม้ ภายในบริเวณกำแพงอุโบสถยังปรากฏกองอิฐโบราณ น่าจะเป็นอิฐที่ใช้ประกอบเจดีย์โบราณ หรืออาจเป็นอิฐจากอุโบสถหลังเก่า วัดยังมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ สร้างขึ้นด้วยอิฐชนิดเดียวกับอิฐในกองอิฐโบราณ เชื่อกันว่าหากดื่มน้ำในบ่อจะสามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บ อาการปวดเมื่อยร่างกาย และเป็นบ่อน้ำที่มีน้ำตลอดทั้งปี

อ้างอิง
-------

1. ↑  "รายงานทะเบียนวัดจังหวัดสุราษฎร์ธานี". สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
2. ↑  "วัดสมัยคงคา". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.

คอมมอนส์ มีภาพและสื่อเกี่ยวกับ:  
**วัดสมัยคงคา**
**เพชรกาญจนาภิเษก** (อังกฤษ: Golden Jubilee Diamond) เป็นเพชรเจียระไนขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีขนาดใหญ่กว่าคูลลิแนน 1 หรืออีกชื่อว่า ดาวใหญ่แห่งแอฟริกา ซึ่งเป็นเป็นอดีตเพชรเจียระไนขนาดใหญ่ที่สุดในปี พ.ศ. 2451 เพชรกาญจนาภิเษกเป็นเพชรสีน้ำตาลขนาดใหญ่ หนัก 755.5 กะรัต (151 กรัม) ได้มีการค้นพบปี พ.ศ. 2528 ในเหมืองพรีเมีรยร์ในประเทศแอฟริกาใต้ เพชรดังกล่าวภายหลังตัดให้เหลือน้ำหนัก 545.67 กะรัต (109.13 กรัม)

การค้นพบและผ่านขั้นตอน
----------------------

เพชรกาญจนาภิเษกค้นพบที่เหมืองพรีเมียร์ในประเทศแอฟริกา ทางตอนใต้ หนัก 545.67 กะรัต โดยมี Gabi Tolkowsky เป็นผู้เจียระไน จนได้เป็นเพชรที่มีเหลี่ยมเจียระไนที่สมบูรณ์ที่สุดคือ 148 เหลี่ยม โดยเป็นเหลี่ยมบนหน้าเพชร 55 เหลี่ยม เหลี่ยมด้านล่าง 69 เหลี่ยม และเหลี่ยมที่ขอบเพชร 24 เหลี่ยม รูปแบบการเจียระไน บันทึกจากการตรวจสอบโดย Tolkowsky describes ออกใบรับรองการเจียระไนรูปแบบ "fire rose cushion cut" 

"สีน้ำตาลไม่มีชื่อ" (Unnamed Brown) เป็นชื่อแรกของเพชรนี้ ส่วนใหญ่ถูกมองว่าเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ De Beers เป็นผู้มอบให้ Gabriel Tolkowsky ด้วยวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบอุปกรณ์พิเศษและวิธีการตัดซึ่งพัฒนาโดยตั้งใจให้ใช้กับเพชรเซนทานารี (Centenary) สีดี ("ไร้สี") ไร้ตำหนิ อุปกรณ์และวิธีการเหล่านี้ไม่เคยทดสอบมาก่อน จึงได้ทดลองกับเพชรนี้

การตัดและขัดเพชรนี้เป็นงานท้าทายเพราะพื้นผิวใหญ่ รอยแตกลึกจากข้างใน และอีกหลายสาเหตุประกอบกัน เพชรนี้ตัดในห้องใต้ดินที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้การสั่นสะเทือนภายนอกมารบกวน ในเวลาสองปีจึงจะทำให้เพชรมาอยู่ในสภาพปัจจุบันได้

การทูลเกล้าถวายงานพระราชพิธีกาญจนาภิเษก
---------------------------------------

ในปี พ.ศ. 2539 บริษัท เดอเบียร์ ซึ่งนำมาแสดงที่งาน บีโอไอแฟร์ ในประเทศไทย ความงดงามของเพชร **กาญจนาภิเษก** ได้ถูกกลุ่มนักธุรกิจไทยมองเห็นคุณค่าของเพชรเม็ดนี้ และจ่ายเงินซื้อมาในราคาประมาณ 6 ล้านเหรียญสหรัฐ และเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองราชสมบัติครบ 50 ปี นักธุรกิจไทยจึงได้ร่วมใจน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมฯ ถวายเพชรกาญจนาภิเษกแก่พระองค์ แรกเรื่มได้มีแผนการว่าจะเชื่อมเพชรเข้ากับคทาหรือตราประจำพระองค์ แต่ก็ไม่ได้ดำเนินการแต่อย่างใด ปัจจุบัน เพชรกาญจนาภิเษกเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่พระบรมมหาราชวัง มีมูลค่า 4-12 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ

อ้างอิง
-------

1. ↑  "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-06-13. สืบค้นเมื่อ 2012-01-26.
2. ↑  เนชั่นแนล จีโอกราฟิก ฉบับภาษาไทย ธันวาคม 2544 หน้า 34
3. ↑
4. ↑
5. ↑
สำหรับมือกีตาร์แห่งวงแอโรสมิธ ดูที่ โจ เพร์รี (นักดนตรี)

**โจ เพร์รี** (อังกฤษ: Joe Perry) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1974 ในวิสเบช เคมบริดจ์เชอร์ เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษ เขาได้รับฉายาว่า "เฟน พอตเตอร์" (Fen Potter) และยังมีอีกฉายา "สุภาพบุรุษ" (the Gentleman) เพราะลักษณะที่น่ารักของเขา เขายังได้ไปสอนการเล่นให้กับผู้คนอีกด้วย

เพร์รีขึ้นมาเล่นอาชีพตั้งแต่ปี 1991 และได้ติดอันดับท็อป 16 ครั้งแรกในปี 2002 เขาได้รองแชมป์รายการเก็นคะแนนครั้งแรกในยูโรเปียนโอเพน 2001 และ 13 ปีต่อมาได้รองแชมป์อีกครั้งในรายการอู๋ซีคลาสสิก ฤดูกาล 2013/2014 เพอร์รีประสบความสำเร็จมากที่สุดในการเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในรายการเก็บคะแนนและเข้าถึงรอบก่อนชิงชนะเลิศ ถึง 4 สมัย นอกจากนี้เขายังได้แชมป์รายการเก็บคะแนนย่อยครั้งแรกในรายการอี้ชิงโอเพน 2013

อ้างอิง
-------

1. ↑  "World Rankings after the Ruhr Open 2014 (ET4)" (PDF). *worldsnooker.com*. World Professional Billiards and Snooker Association. 24 November 2014. สืบค้นเมื่อ 26 November 2014.
2. ↑  "Profile at globalsnooker.co.uk". Global Snooker Centre. 2003. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-12-05. สืบค้นเมื่อ 2008-04-02.
ภาพอธิบายวงกลมหนึ่งหน่วย ตัวแปร *t* เป็นขนาดของมุม 
ภาพเคลื่อนไหวแสดงการคลี่ของเส้นรอบวงของวงกลมหนึ่งหน่วย ซึ่งมีรัศมีขนาด 1 หน่วย เนื่องจาก *C* = 2π*r* ความยาวเส้นรอบวงจึงมีขนาด 2π
ในวิชาคณิตศาสตร์ **วงกลมหนึ่งหน่วย** เป็นวงกลมที่มีรัศมีขนาดหนึ่งหน่วย โดยปกติ โดยเฉพาะในวิชาตรีโกณมิติ วงกลมหนึ่งหน่วยเป็นวงกลมรัศมีหนึ่งหน่วยที่มีศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิด (0, 0) ในระบบพิกัดคาร์ทีเซียนในระนาบยูคลิด วงกลมหนึ่งหน่วยมักแสดงด้วย *S*1

 
ถ้าจุด (*x*, *y*) เป็นจุดบนเส้นรอบวงของวงกลมหนึ่งหน่วย แล้ว |*x*| และ |*y*| เป็นความยาวด้านประกอบมุมฉากของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากที่ด้านตรงข้ามมุมฉากมีความยาวเท่ากับ 1 ดังนั้น โดยทฤษฎีบทพีทาโกรัส *x* และ *y* มีความสัมพันธ์กันดังสมการ

{\displaystyle x^{2}+y^{2}=1}
เนื่องจาก *x*2 = (−*x*)2 สำหรับทุกค่า *x* และเนื่องจากการสะท้อนของจุดใด ๆ บนวงกลมหนึ่งหน่วยข้ามแกน *x*- หรือ *y*- ก็ยังอยู่บนวงกลมหนึ่งหน่วย ดังนั้น สมการข้างต้นจึงเป็นจริงสำหรับทุกจุด (*x*, *y*) ที่อยู่บนวงกลมหนึ่งหน่วย ไม่เพียงแค่จุดในจตุภาคที่หนึ่ง

ดูเพิ่ม
-------

* มุม
* ไฮเพอร์โบลาหนึ่งหน่วย
* รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสหนึ่งหน่วย

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์, "Unit circle" จากแมทเวิลด์.
สัญลักษณ์ฝ่ามือและธรรมจักร สัญลักษณ์ของอหิงสาในศาสนาเชน
ในศาสนาเชน **อหิงสา** (สันสกฤต: अहिंसा) เป็นหลักการหลักสำคัญพื้นฐานของศาสนา คำว่า "อหิงสา" แปลว่า "การไม่รุนแรง" (nonviolence) การไม่ทำร้าย และปราศจากความคิดที่จะทำร้ายสิ่งมีชีวิตอื่นใด การปฏิบัติต่าง ๆ ในศาสนาเชน โดยเฉพาะการทานมังสวิรัติ ล้วนแล้วแต่มาจากหลักพื้นฐานของอหิงสาทั้งนั้น หลักอหิงสาในศาสนาเชนต่างจากในปรัชญาอินเดียอื่น ๆ มาก ความรุนแรง (หิงสา violence) ในศาสนาเชนไม่ได้หมายถึงแค่การทำร้ายผู้อื่น แต่หมายถึงการทำร้ายตนเองด้วย อันทำให้ออกห่างจากการเข้าถึงโมกษะ (การหลุดพ้นจากสังสารวัฒ). นอกจากนี้ยังต้องถือหลักอหิงสาต่อสิ่งมีชีวิตทั้งปวง ไม่เพียงแต่มนุษย์ สัตว์ แต่รวมถึงพืช ต้นไม้ จุลินทรีย์ แบคทีเรีย สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กกว่าตาเปล่ามองเห็น และสิ่งที่มีความเป็นไปได้ว่าจะมีชีวิต ทุกชีวิตล้วนได้รับการเคารพและล้วนมีสิทธิ์ที่จะได้ดำรงชีวิตอยู่โดยปราศจากความกลัว สิ่งมีชีวิตทั้งปวงจะไม่ต้องกลัวผู้ที่ถือหลักอหิงสา การปกป้องชีวิตอื่นนั้นเรียกว่า "อภัยธานัม" (abhayadānam) ถือเป็นการทำบุญที่สูงสุดที่มนุษย์คนหนึ่งจะกระทำได้

อหิงสา นอกจากจะหมายถึงการไม่รุนแรงในเชิงกายภาพและการกระทำแล้ว ยังหมายถึงความคิดที่ปราศจากความอยากที่จะสร้างความรุนแรงใด ๆ ด้วย ดังนั้นศาสนาเชนจึงยึดหลักการทานมังสวิรัติมาเป็นเวลาช้านานแล้ว

อ้างอิง
-------

1. ↑  Rune E. A. Johansson (6 December 2012). *Pali Buddhist Texts: An Introductory Reader and Grammar*. Routledge. p. 143. ISBN 978-1-136-11106-8.
2. ↑  Jaini 1998, p. 167 harvnb error: no target: CITEREFJaini1998 (help)
3. ↑  Varni 1993, p. 335 harvnb error: no target: CITEREFVarni1993 (help) "Giving protection always to living beings who are in fear of death is known as abhayadana"
4. ↑  Varni 1993, p. 154 harvnb error: no target: CITEREFVarni1993 (help) "Even an intention of killing is the cause of the bondage of Karma, whether you actually kill or not; from the real point of view, this is the nature of the bondage of Karma."
5. ↑  Dundas 2002 harvnb error: no target: CITEREFDundas2002 (help)
บทความนี้เกี่ยวกับภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูนญี่ปุ่น สำหรับนักดนตรีชาวญี่ปุ่น ดูที่ คิทาโร

**อสูรน้อยคิทาโร่** (ญี่ปุ่น: ゲゲゲの鬼太郎; โรมาจิ: *GeGeGe no Kitarō*; ทับศัพท์: เกะเกะเกะ โนะ คิทะโร) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวแอ็คชั่นแฟนตาซี ที่สร้างมาจากการ์ตูนเรื่อง อสูรน้อยคิทาโร่ นำแสดงโดย เอย์จิ เวนท์ซ, เรนะ ทานากะ, คันเป ฮาซามะ, โย โออิซุมิ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2550 และเข้าฉายในประเทศไทย วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เฉพาะโรงภาพยนตร์เครือเอเพ็กซ์ เท่านั้น

เนื้อเรื่อง
-----------

มนุษย์หนู (โย โออิซุมิ) รับจ้างมนุษย์ด้วยการให้เพื่อน ๆ ผีออกอาละวาดไล่ผู้คนในอพาร์ตเมนต์เพื่อไล่ที่ แต่ถูก คิทาโร่ (เอย์จิ เวนท์ซ) ขัดขวางซะก่อน มนุษย์หนูเลยเข้าไปในศาลเจ้าปีศาจจิ้งจอกและได้พบกับหินเรืองแสงสีเขียวก้อนหนึ่งเข้า และได้ขโมยมาโดยที่ไม่รู้ว่า นั่นคือ "หินปีศาจ" ของปีศาจจิ้งจอก คูโกะ (ซาโตชิ ฮาชิโมโตะ) จึงทำให้คูโกะโกรธแค้นมาก และประกาศตามล่าผู้ที่ขโมยไป

มนุษย์หนูนำเอาหินก้อนนี้ไปขายให้กับฮารุฮิโกะ (โก ริจู) พ่อของเคนตะ (รุกะ อุจิดะ) เด็กผู้ที่ชื่นชอบในตัวคิทาโร่ และ มิกะ (มาโอะ อิโนะอุเอะ) พี่สาวของเคนตะ ได้ไปเจอเข้าและถูกความชั่วร้ายจากหินครอบงำ จึงขโมยไป และถูกตำรวจจับขังคุก

คิทาโร่ ผีน้อยที่มีผมซ่อนเข็มเป็นอาวุธจึงต้องปกป้องเคนตะกับมิกะ พร้อมความช่ววยเหลือจากเพื่อน ๆ ผีทั้งหลาย ทั้ง พ่อตาเดียว (ให้เสียงพากย์โดย อิซามุ ทาโนนากะ) และปีศาจแมวสาว (เรนะ ทานากะ) และเพื่อน ๆ พ้องผีทั้งหลาย โดยทั้งหมดต้องเผชิญกับปีศาจจิ้งจอกที่เจ่าเล่ห์และเหล่าลูกสมุน

ดูเพิ่ม
-------

* รายชื่อผีญี่ปุ่น

แหล่งข้อมูลอื่น
---------------

* เว็บไซต์ภาพยนตร์ เก็บถาวร 2010-07-31 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ผลต่อ X | ผลต่อ Y | ชนิดอันตรกิริยา |
| - | - | การแข่งขัน |
| - | 0 | ภาวะกระทบกระเทือน |
| - | + | การเป็นปฏิปักษ์ |
| 0 | 0 | ภาวะเป็นกลาง |
| 0 | + | ภาวะอิงอาศัย |
| + | + | ภาวะพึ่งพากัน |
| + | - | ห่วงโซ่อาหาร |

 |
| แสดงรายการความสัมพันธ์บางชนิดโดยผลต่อมีต่อคู่ '0' คือไม่มีผล '-' คือเป็นอันตราย และ '+' คือเป็นประโยชน์ |

**อันตรกิริยาชีวภาพ** (อังกฤษ: biological interaction) เป็นผลของสิ่งมีชีวิตในกลุ่มประชากร (community) ที่มีต่อสิ่งมีชีวิตอีกตัวหนึ่ง ในโลกธรรมชาติ ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่โดดเดี่ยวอย่างสมบูรณ์ ฉะนั้นสิ่งมีชีวิตทุกตัวจึงต้องมีอันตรกิริยากับสิ่งแวดล้อมและสิ่งมีชีวิตอื่น อันตรกิริยาของสิ่งมีชีวิตกับสิ่งแวดล้อมเป็นรากฐานของการดำรงชีพของสิ่งมีชีวิตนั้นและการทำหน้าที่ของระบบนิเวศทั้งหมด

ในนิเวศวิทยา อันตรกิริยาชีวภาพสามารถเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตสปีชีส์เดียวกัน (อันตรกิริยาภายในชนิดเดียวกัน) หรือสิ่งมีชีวิตต่างสปีชีส์ก็ได้ (อันตรกิริยาระหว่างชนิด) สามารถจำแนกออกได้อีกเป็นกลไกของอันตรกิริยา หรือความเข้ม ระยะเวลาและทิศทางของผลลัพธ์ สปีชีส์อาจมีอันตรกิริยาครั้งหนึ่งในรุ่น (เช่น การถ่ายเรณู) หรืออาศัยอย่างสมบูรณ์ในสิ่งมีชีวิตอื่น (เช่น สมชีพภายใน) ผลลัพธ์มีตั้งแต่การบริโภคสิ่งมีชีวิตอื่น (การล่าเหยื่อ การกินพืชหรือการกินคน) ไปจนถึงการได้ประโยชน์ร่วมกัน (ภาวะพึ่งพากัน) อันตรกิริยาไม่จำเป็นต้องเป็นโดยตรง สิ่งมีชีวิตปัจเจกอาจมีผลต่อสิ่งมีชีวิตอื่นผ่านตัวกลางอย่างทรัพยากรหรือศัตรูร่วมก็ได้

ดูเพิ่ม
-------

* โซ่อาหาร

อ้างอิง
-------

1. ↑  Elton, C.S. 1968 reprint. *Animal ecology.* Great Britain: William Clowes and Sons Ltd.
2. ↑  Wootton, JT; Emmerson, M (2005). "Measurement of Interaction Strength in Nature". *Annual Review of Ecology, Evolution, and Systematics*. **36**: 419–44. doi:10.1146/annurev.ecolsys.36.091704.175535. JSTOR 30033811.